cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gryskopgans
Gryskopganse broei tussen Oktober en Januarie. Hulle bou hul nes op die grond, tussen lang gras waar dit goed weggesteek word. Die wyfie lê vier tot ses eiers wat na 30 dae uitbroei. Die kuikens is self na twee tot drie jaar broeigereed.
Tómas Lemarquis
Tómas Lemarquis (gebore 3 Augustus 1977) is 'n Yslandse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Noi the Albino (2003), Snowpiercer (2013), X-Men: Apocalypse (2016), en Blade Runner 2049 (2017).
King's Lynn
King's Lynn is temidde van 'n uitgestrekte moerasgebied geleë wat plaaslik as die Fenlands of The Fens bekend staan. Die dorp se geskiedenis strek terug tot in die tyd van die Normandiese verowering van Engeland in die 11de eeu. In die Middeleeue het dit as handelsvennoot van die Hanseverbond tot 'n besige Noordseehawe ontwikkel van waar plaaslike produkte soos linnegoed en wol uitgevoer is.
'n Ryk argitektoniese erfenis van Middeleeuse koopmanshuise, waarvan baie langs die Ouserivier met hul eie stoorgeriewe opgerig is, getuig vandag van dié ekonomiese bloeitydperk. In die omgewing van King's Lynn word voortreflike voorbeelde van Engelse country houses (adellike kontreihuise) en kerkgeboue aangetref.
Hood Point-vuurtoring
Die Hood Point-vuurtoring is 'n vuurtoring in Oos-Londen, Suid-Afrika. Dit is op 4 Junie 1895 in gebruik geneem. Die vuurtoring is 14 meter hoog en bestaan uit 'n wit, ronde steentoring. Die lanternkoepel is rooi geverf. Voor die oprigting van die vuurtoring het die Castle Point-vuurtoring in die omgewing diens gedoen.
Kulturele erfenis
Die Hood Point-vuurtoring is op 22 Mei 1998 as 'n provinsiale erfenisterrein verklaar en word beskerm ingevolge die Wet op Nasionale Erfenishulpbronne (25/1999).
Charlie Hebdo
Charlie Hebdo (Frans vir Charlie Weekliks) is 'n Franse satirese weeklikse tydskrif, met strokiesprente, berigte, polemiek en grappies.
Die tydskrif was die teiken van twee terreuraanvalle, in 2011 en 2015. Albei is vermoedelik in reaksie op 'n aantal omstrede spotprente van die profeet Mohammed wat gepubliseer is. In die tweede van hierdie aanvalle is 12 mense dood, insluitend die uitgewer Charb en verskeie ander prominente spotprentkunstenaars.
Waterberg (streek)
Waterberg is ’n streek in die provinsie Limpopo in Suid-Afrika wat in die noorde en deels in die weste deur die Limpoporivier begrens word en min of meer ten noorde van Bela-Bela (Warmbad) geleë is. Dit was in die tyd van die Zuid-Afrikaansche Republiek ook ’n staatkundige distrik.
Die streek is genoem na die Waterberge, wat dit van die suidweste na die noordooste deurkruis. Die Noordelike Pongolo-, die Groot-Palalarivier (Lephalalarivier), en die Nylstroom of Magalakwinrivier het hul oorsprong in hierdie bergreeks, en dit sou op sigself voldoende rede gewees het vir die naam. Toe die naam gegee is, was die gebied besonder waterryk; warm en koue mineraalbronne het by skeure in die bergreeks uitgevloei en uitgeborrel, en dit het tot die benaming aanleiding gegee. Ook was daar, volgens ds. Frans Lion Cachet, "een meer, door hooge, steil rotse ingesloten" wat "de Zoutzee van Transvaal vormt". Hy skryf: "Om dien oorvloed van water . . . hebben de Boeren dit gedeelte van de bergketen Waterberg genoemd, en draagt het district dienzelfden naam . . ."
In Maart 1866 is die staatkundige distrik Waterberg gevorm uit die noordelike gedeelte van die distrik Rustenburg en die westelike deel van Soutpansberg. Die landdrossetel is op Nylstroom gevestig. Die distrik is destyds van die distrik Marico geskei deur die Matlabasrivier, en van Pretoria deur die Elandsrivier. Dit het in die ooste aan Lydenburg gegrens, en verder aan die Soutpansbergse distrik. Dié geskiedkunde naam vir die distrik is ook gegee aan die oudste gemeentes van elke van die Drie Susterkerke op Nylstroom (nou Modimolle, naam die Gereformeerde kerk Waterberg (1859), die NG gemeente Waterberg (1860) en die Hervormde gemeente Waterberg op 20 November 1865.
Voor die nuwe staatkundige bedeling van 1994 was Waterberg met 16 120 km2 die derde grootste distrik in Transvaal. In die suidelike, meer bergagtige deel van die distrik is die jaarlikse reënval tot 760 mm, maar verder noordwaarts daal dit tot 500 en selfs 300 mm jaarliks. Die klimaat is baie warm aangesien die helfte van die distrik in die trope geleë is. Beesboerdery word op grootskaal beoefen. 'n Enorme steenkoolveld in die noordelike gedeelte rondom die belangrike nuwe nedersetting van Ellisras, het van die streek se ekonomiese potensiaal ontsluit. In 1970 was die distrik se bevolking 48 226 swart, 10 137 wit, 137 Asies en 27 bruin.
Ilmenau
Ilmenau is 'n Duitse stad geleë in die deelstaat Thüringen, 40 kilometer suidwes van Erfurt.
Bob Kortman
Bob Kortman (24 Desember 1887 – 13 Maart 1967) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Arabian Love (1922), Another Man's Boots (1922), The Last of the Mohicans (1932), en Stagecoach Outlaws (1945).
Soechoi Su-80
Die Soechoi Su-80 (voorheen bekend as die Soechoi S-80) is 'n Russiese tweemotorige turboskroef aangedrewe vliegtuig met twee sterte wat oor kort-opstyg-en-land (STOL) vermoë beskik.
Maud van Wallis
duimnael|180px|Maud van Wallis.
Maud van Wallis (gebore as Maud Charlotte Mary Victoria; 26 November 1869 – 20 November 1938) was koningin van Noorweë as die vrou van koning Haakon VII. Sy was die jongste dogter van koning Edward VII van die Verenigde Koninkryk en sy vrou, prinses Alexandra van Denemarke.
Maud was die eerste koningin van Noorweë in langer as vyf eeue wat nie ook koningin van Denemarke of Swede was nie.
Haakon VII van Noorweë
Haakon VII (3 Augustus 1872 – 21 September 1957), tot 1905 bekend as prins Carl van Denemarke, was ’n Deense prins wat die eerste koning van Noorweë geword het ná die ontbinding in 1905 van die unie met Swede. Hy het van November 1905 tot met sy dood in September 1957 regeer.
As een van ’n paar verkose monarge het Haakon gou die respek en toegeneentheid van sy volk afgedwing. Hy het ’n belangrike rol daarin gespeel om die Noorse volk te verenig in hul teenstand van ’n Duitse inval en die daaropvolgende vyf jaar lange besetting van sy land tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy word beskou as een van die grootste Noorse konings van die 20ste eeu en word veral vereer vir sy moed tydens die Duitse inval – hy het gedreig om te abdikeer as die regering met die invallende Duitsers saamwerk – en vir sy leierskap en bewaring van Noorse eenheid tussen die besetting.
Hy het koning van Noorweë geword voordat sy pa en ouer broer koning van Denemarke geword het. Gedurende sy bewind het sy pa, sy broer en sy neef Frederik IX die Deense troon bestyg, onderskeidelik in 1906, 1912 en 1947. Hy is op 21 September 1957 op 85-jarige ouderdom dood nadat hy byna 52 jaar lank regeer het. Hy is opgevolg deur sy enigste seun, Olaf V.
Koninklike Thaise Weermag
Die Koninklike Thaise Weermag (Thai: กองทัพไทย; Kong Thap Thai) is die naam van die weermag van die Koninkryk Thailand. Dit bestaan uit die volgende takke:
Die Hoof van die Thai Weermag (จอมทัพไทย; RTGS: Chom Thap Thai) is die koning van Thailand, maar hierdie posisie is slegs simbolies. Die gewapende magte word oënskynlik bestuur deur die Ministerie van Verdediging van Thailand, wat gelei word deur die minister van verdediging ('n lid van die Kabinet van Thailand) en onder bevel van die Koninklike Thaise Weermag se hoofkantoor, wat op sy beurt onder leiding van die Hoof van die Verdedigingsmag van Thailand staan. Die opperbevelvoerder van die Koninklike Thaise Leër word beskou as die magtigste posisie in die Koninklike Thaise Weermag.
Die Koninklike Thaise Weermagdag word op 18 Januarie gevier ter herdenking van die oorwinning van koning Naresuan die Grote in die stryd teen die kroonprins van Birma in 1593.
Bajrakli-moskee (Belgrado)
Die Bajrakli-moskee (Serwies: Бајракли џамија/Bajrakli džamija) is 'n moskee in Belgrado, die hoofstad van Serwië. Dit is geleë in die Gospodar Jevremova Straat in die omgewing Dorćol. Dit is omtrent 1575 gebou en is die enigste moskee wat nou oorbly uit die 273 moskees in die stad wat gedurende die tydperk van die Ottomaanse Ryk se beheer in Serwië ontstaan het.
Sycon brasiliense
Sycon brasiliense is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Rooikopgans
Die Rooikopgans  (Chloephaga rubidiceps) is 'n groot gans wat in die suide van Suid-Amerika voorkom, op die Falkland-eilande en in Argentinië.
Die mannetjies en wyfies het 'n identiese veredos en hierdie ganse word gekenmerk aan hul rooi koppe, met swart-en-wit gestreepte nekke, bo-rûe en onderlywe. Hulle word soms met die Magellan-ganswyfie verwar, wat 'n eenderse voorkoms het.
Hulle dieet bestaan hoofsaaklik uit gras, maar sal ook klein hoeveelhede van die lêkorrels van hoenders en eende vreet.
Byebrood
Byebrood of byestuifmeel is die hoofbron van voedsel vir meeste heuningbye en hulle larwes. Byebrood bestaan uit heuning en stuifmeel wat versamel is deur die werkerbye. 'n Onlangse studie van byebrood het aangetoon dat dit 188 soorte fungus en 29 soorte bakteria bevat. Byebrood word ook soms na verwys as ambrosiayn.
Byebrood word gebruik in natuurgeneeskundige medisyne en as 'n voedingsbron, alhoewel blootstelling allergiese of anafilaktiese reaksies by sekere mense kan veroorsaak.
Soutpansberg (streek)
In Mei 1849 het die Voortrekkergebiede Potchefstroom, Ohrigstad en Magaliesberg by die Verenigde Bond aangesluit. Soutpansberg het nie aangesluit nie sodat vanaf dié datum gepraat kon word van 'n alleenstaande onafhanklike "nederzetting of Maatschappij Zoutpansberg". potgieter het onafhanklik vanaf sy hoofstad, Schoemansdal, regeer. Ná die sluiting van die Sandriviertraktaat op 17 Maart 1852, het Soutpansberg by die Verenigde Bond aangesluit, en op 15 Januarie 1858 is dit by die Zuid-Afrikaansche Republiek ingelyf.
Reeds vanaf die vroegste tye was die vyandige Bawendas 'n las en hindernis vir die wit mense in Soutpansberg, en gepaard met die teisterende malaria en gevaarlike ongediertes, het hulle die wit mense gedwing om Schoemansdal in 1867 te verlaat, en die dorp is verwoes. Dertig jaar daarna het die vyandelike optrede van die Bawendas gelei tot die strafekspedisie van die Boerekommando vanuit die hele Transvaal onder aanvoering van genl. Piet Joubert. In Oktober 1898 is die Bawendas onder M'gwato en sy seun M'pefu gedwing om te vlug, en is Soutpansberg vir die trekkers verower.
Ram (sterrebeeld)
Die Ram (Latyn: Aries) is ’n sterrebeeld van die diereriem. Dit is in die Noordelike Halfrond tussen die Visse in die weste en die Bul in die ooste geleë. Die simbool daarvan is, wat ’n ram se horings voorstel. Dit is een van die 48 sterrebeelde wat deur die 2de-eeuse sterrekundige Ptolemaeus genoem is en is steeds een van die 88 moderne konstellasies. Dit het ’n gemiddelde grootte van 441 vierkante grade (39ste van al die sterrebeelde).
Die Ram stel nou die ram voor waarvan die vlies in Antieke Griekeland die Goue Vlies geword het, hoewel dit reeds sedert Babiloniese tye ’n ram verteenwoordig het. Die sterrebeeld is redelik dof en het net vier helder sterre, asook ’n paar taamlik dowwe sterrestelsels en verskeie meteoorreëns.
Sterre
Die Ram het drie prominente sterre wat ’n asterisme vorm: Alpha, Beta en Gamma Arietis. Al drie word algemeen vir navigasie gebruik. Daar is nog ’n ster helderder as 4 mag, 41 Arietis.
Alpha Arietis, ook bekend as Hamal, is ’n K2-tipe oranje reusester met ’n magnitude van 2 wat 66 ligjare van die Aarde af is.
Beta Arietis, ook bekend as Sheratan, is ’n blou-wit ster met ’n magnitude van 2,64. Dit is 59 ligjare weg en is ’n spektroskopiese dubbelster, een waarvan die metgesel net deur ’n ontleding van die spektrum waargeneem kan word. Die spektraaltipe van die primêre ster is A5.
Gamma Arietis, ook bekend as Mesartim, is ’n dubbelster met twee wit komponente in ’n ryk veld van 8-12 mag-sterre. Die primêre ster het ’n magnitude van 4,59 en die sekondêre ster is 4,68 mag. Die stelsel is 164 ligjare van die Aarde af.
Nog dubbelsterre in die Ram:
Die meeste van ander sterre in die Ram wat met die oog sigbaar is, het ’n magnitude van tussen 3 en 5.
Diepruimtevoorwerpe
Die paar diepruimtevoorwerpe in die sterrebeeld is baie dof. Tog bevat dit ’n paar wetenskaplik interessante sterrestelsels; daar is elliptiese, spiraal- en interaktiewe sterrestelsels.
NGC 772 is ’n spiraalstelsel met ’n magnitude van 10,3. Dit is ’n taamlik helder stelsel wat 7,2 x 4,2 boogminute groot is. Dit is ’n klas SA(s)b-stelsel, wat beteken dit het nie ’n staaf of ring nie en die spiraalarms is taamlik dig. Die hoofarm, aan die noordwestekant, het baie stervormende gebiede – dit is vanweë vorige wisselwerkings met ander stelsels. Dit het ’n klein metgesel-sterrestelsel, NGC 770, sowat 113 000 ligjare van hom af. Die twee stelsels saam is ook bekend as Arp 78 in die Arp-katalogus. NGC 772 het ’n deursnee van 240 000 ligjare en is 114 miljoen ligjare van die Aarde af. Nog ’n spiraalstelsel in die Ram is NGC 673, ’n klas SAB(s)c-stelsel 235 miljoen ligjare van die Aarde af wat van voor af gesien word. Dit het ’n effense staaf en los spiraalarms. Dit het geen ring nie en ’n dowwe galaktiese bol, en is 2,5 x 1,9 boogminute groot.
NGC 678 en NGC 680 is ’n sterrestelselpaar sowat 200 000 ligjare van mekaar af. Hulle is deel van die NGC 691-sterrestelselgroep en is albei sowat 130 miljoen ligjare van die Aarde af. NGC 678 is ’n spiraalstelsel van 13,35 mag en is 4,5 x 0,8 boogminute groot. Dit het ’n prominente stofbaan. NGC 680 is ’n elliptiese stelsel met ’n asimmetriese grens; dit het ’n magnitude van 12,9 en ’n deursnee van 126 000 ligjare; dit is 124 miljoen ligjare van die Aarde af.
Planetêre stelsels
Die Ram bevat baie sterre met eksoplanete. HIP 14810, ’n G5-tipe ster, het drie reuseplanete (met ’n massa van meer as 10 keer dié van die Aarde). HD 12661 is ook ’n G-tipe ster en is effens groter as die Son. Dit het twee planete. Die een is 2,3 keer so groot soos Jupiter en die ander een 1,57 keer so groot. HD 20367 is ’n G0-tipe ster omtrent so groot soos die Son met een planeet. Die planeet, wat in 2002 ontdek is, se massa is 1,07 keer dié van Jupiter en dit wentel elke 500 dae om die ster.
Meteoorreëns
Verskeie meteoorreëns kom oënskynlik vanuit die Ram. Die Dag-Arietiede is een van die sterkste reëns wat in die dag voorkom; dit duur van 22 Mei tot 2 Junie. Die maksimum tempo is 54 meteore per uur. Omdat baie van hulle nie met die blote oog sigbaar is nie, word hulle in die radiospektrum waargeneem. Nog ’n meteoorreën wat in die dag voorkom is die Epsilon-Arietiede en die Noordelike en Suidelike Mei-Arietiede.
Die Delta-Arietiede duur van 8 Desember tot 14 Januarie en bereik sy hoogtepunt op 9 Desember. Die gemiddelde meteoor van dié reën is stadig, met ’n gemiddelde snelheid van 13,2 km per sekonde. Helder vuurballe kom agter soms voor.
Geskiedenis en mitologie
Die Ram is in antieke geskrifte geïdentifiseer as ’n sterpatroon; die moderne sterrebeeld sluit die sterpatroon in sowel as die omringende sterre.
In die Griekse mitologie is die sterrebeeld verbind met die ram wat Phrixos en Helle gered het op bevel van Hermes. Phrixos en Helle was die seun en dogter van koning Athamas en sy eerste vrou, Nephele. Die koning se tweede vrou, Ino, was jaloers en wou die kinders dood hê. Daarom het sy ’n hongersnood veroorsaak en toe ’n vals boodskap aan die orakel van Delphi gestuur waarvolgens Phrixos geoffer moes word om die hongersnood te beëindig. Athamas was op die punt om sy seun te offer toe die ram, wat deur Nephele gestuur is, daar aankom. Helle het van die ram se rug afgeval en verdrink in die Dardanelle, wat ook die Hellespont genoem word ter ere van haar. Phrixos het toe die Ram aan Zeus geoffer en die vlies aan Aeëtes van Colchis gegee, wat hom in ruil daarvoor die hand van sy dogter, Chalciope, gegee het. Aeëtes het die vlies op ’n heilige plek gehang waar dit bekend geword het as die Goue Vlies en deur ’n draak bewaak is. In ’n latere mite is die vlies gesteel deur Jason en die Argonoute.
Ewijk, Heumen
Ewijk is ’n nedersetting in die munisipaliteit Heumen in die provinsie Gelderland in Nederland.
Leeu (sterreteken)
duimnael|Leeu (Leo) duimnael|100 px|Die astrologiese simbool van die Leeu
Universiteit van Glasgow
Die Universiteit van Glasgow is die vierde oudste universiteit in die Engelssprekende wêreld en een van Skotland se vier historiese universiteite. Die universiteit is in 1451 in Glasgow gestig en is tans een van negetien tersiêre onderwysinstellings in die Verenigde Koninkryk wat by die top 100-akademiese instellings ter wêreld gereken word.
Die universiteit was in die 18de eeu 'n belangrike sentrum van die Skotse Verligting en was vanaf die 19de eeu 'n baanbreker in Britse tersiêre onderwys wat in die opvoedkundige behoeftes van studente uit die groeiende stedelike middelklas voorsien het, net soos dié van studente uit die hoër klas. Die Universiteit van Glasgow het studente vir 'n professionele loopbaan in die regte, geneeskunde, die staatsdiens, onderwys en die kerk opgelei. 'n Kleiner aantal studente het akademiese opleiding in die wetenskappe en ingenieurswese ontvang. Die universiteit is tans 'n lid van die Russell-groep van elite-universiteite en van Universitas 21.
Die Universiteit van Glasgow se hoofkampus is sedert 1870 op Gilmorehill in die West End van Glasgow geleë. 'n Aantal universiteitsgeboue is elders geleë: naby die meer Loch Lomond, in Millport (die Universiteit se Mariene Biologiese Stasie) en op die Crichton-kampus te Dumfries. Die universiteit is die enigste in Skotland met fakulteite vir regte, geneeskunde, tandheelkunde en diergeneeskunde. Tans studeer 23 000 voor- en nagraadse studente uit 120 lande aan die universiteit.
Oud-studente van die universiteit sluit ses Nobelpryswenners, twee Britse eerste ministers en 'n aantal leiers van die grootste politieke partye in die Verenigde Koninkryk en Skotland in.
Geskiedenis
Die Universiteit van Glasgow is op 7 Januarie 1451 deur pous Nicolaas V gestig. Die 15de eeu was 'n periode waartydens in baie Europese lande hoër onderwysinstellings in die lewe geroep is. In Glasgow was dit biskop William Turnbull († 1484) wat die stigting van 'n stedelike kollege bevorder het om geestelikes in Wes-Skotland op te lei, net soos St. Andrews wat sedert 1413 as onderwysinstelling vir die klerus van Oos-Skotland gedien het.
Na senior dosente is as regents verwys, en van hulle is verwag dat hulle klasse in 'n verskeidenheid vakke moes gee. Van die vroeë dosente was bekende persoonlikhede soos John Major (1469–1550) wat in 1521 sy werk A History of Greater Britain gepubliseer het. In die eerste honderd jaar van sy bestaan was die universiteit nou verbonde met die katedraal, en die meeste personeellede het belangrike funksies in die diosese vervul. Toe die Protestantse Hervorming in 1560 'n einde aan die Rooms-Katolieke Kerk se oorheersende invloed gemaak het, het aartsbiskop James Beaton (1517–1603) na Parys gevlug en nie net die universiteit se staf nie, maar ook 'n groot deel van sy argiewe saamgeneem. Onderwys by die universiteit is enkele jare lank ontwrig, en studentegetalle het gedaal terwyl daar net een dosent was wat klasse kon gee.
Die Protestantse hervormers was net soos hul Rooms-Katolieke voorgangers verbind tot hoër onderwys en het Andrew Melville (1545–1622) ná sy terugkeer uit Genève as rektor van die universiteit benoem. In 1577 het 'n koninklike oktrooi voorsiening gemaak vir die herstigting (Nova Erectio) van die universiteit, en alhoewel middele in die tydperk tussen die laat 1620's en 1662 beperk was, het die akademiese gehalte verbeter en is 'n nuwe universiteitsgebou in High Street opgerig. Gelykertyd het 'n ruim biblioteek ontstaan.
In dié periode was nog 'n meerderheid van die studente van voorneme om as predikante van die Gereformeerde Kerk te dien, maar daar was 'n groeiende getal van studente wat ander ambisies gehad het, meestal die seuns van adellikes. Die ou tradisies is steeds gevolg – so was alle studente verplig om op die kampus te woon, rooi tabberds te dra en slegs Latyn as omgangstaal te besig. In 1702 het die studentegetal al vierhonderd beloop, en die meeste van hulle het intussen van privaat losies gebruik gemaak.
In die volgende vyftig jaar het die uitbreiding van Glasgow se handelsaktiwiteite die demografiese samestelling van die kampusgemeenskap ingrypend verander. Steeds meer studente was die seuns van plaaslike koopmanne wat dikwels net een of twee jaar aan die universiteit gestudeer het. Daarnaas het die universiteit talle Ierse Presbiterianers en Engelse Nie-konformiste gelok waarvan sommige uit oorsese lande, hoofsaaklik Noord-Amerika, gekom het.
Leeu (sterreteken)
Die Leeu (Lat: Leo) is die Westerse astrologiese teken van mense wat tussen ongeveer 23 Julie en 22 Augustus gebore is. Dit is die vyfde teken van die Diereriem.
Die Leeu is een van die drie vuurtekens en vier vaste tekens. Dis ’n manlike, positiewe, ekstroverte teken en is vergelykbaar met die Aap van die Sjinese Diereriem. Die tradisionele heerser van die Leeu is Son.
Leeus kom volgens die astrologie goed oor die weg met lede van die ander vuurtekens, Ram en Boogskutter, asook met Tweelinge en Weegskale.
Agtergrond
Jou son- of sterreteken het betrekking op die stand van die Son tydens jou geboorte. Astroloë verdeel die Diereriem, die denkbeeldige gordel aan die hemelruim waarlangs die planete beweeg, in twaalf dele: die son- of sterretekens. Die "sterrebeelde" is eintlik die astronomiese konstellasies aan die hemelruim en kom weens die presessie van die nageweningspunte nie meer ooreen met die twaalf tekens wat in die astrologie gebruik word nie.
Aus
Aus is 'n klein nedersetting in die ǀǀKaras-streek in die suide van Namibië, sowat 125 km oos van Lüderitz en 230 km wes van Keetmanshoop, en op 'n hoogte van 1 485 m bo seespieël. Dit lê aan die spoorlyn en die B4 nasionale pad. Treine van Keetmanshoop af draai nou hier om nadat hulle vroeër tot op Lüderitz geloop het.
Die dorpie se naam is van Khoi-oorsprong en beteken "groot slang". Dit is as 'n interneringskamp gebruik ná die Duitse oorgawe in 1915. Die gevangenes is eers in tente gehuisves, maar later is baksteenhuise vir hulle gebou. Die getal aangehoudenes het nagenoeg 1 500 bereik, maar in Mei 1919 is die kamp gesluit. 'n Gedenkteken is sedertdien op die perseel van die kamp opgerig en enkele van die huise herbou. Daar was vroeër sprake van 'n goudontdekking in die omgewing.
Die gebied wes van Aus is bekend om sy wildeperde wat in die woestyn hou. Hulle oorsprong is onseker, maar hulle tel sowat 150 tot 200 en het aangepas by die onherbergsame omgewing. Hulle urineer minder as mak perde en kan vyf dae lank sonder water klaarkom. Hulle suip gewoonlik by 'n watergat in die Garubpan waar 'n skerm opgerig is sodat toeriste die diere kan dophou sonder dat hulle gesteur word.
Die bevolking was in 1970 767 van wie 197 blankes was. Aus het in 1925 'n dorpsbestuur gekry en munisipale status in 1949.
NG Kerk
Afrikaanssprekendes het hulle eers in die twintigerjare van die vorige eeu in die gebied rondom die dorpies Aus en Bethanie, wat albei van die Duitse koloniale era dateer, kom vestig. Bearbeiding deur leraars van die NG Kerk het maar langsaam gekom, want in die noorde en middel van die destydse Suidwes-Afrika is reeds in 1902 die NG gemeente Otjiwarongo en NG gemeente Gibeon gestig, maar in die suide eers in 1924 die NG gemeente Keetmanshoop en in 1928 die NG gemeente Warmbad, weens 'n tekort aan leraars. Keetmanshoop het aanvanklik bestaan uit die huidige gemeentes Keetmanshoop, Bethanie en Lüderitz (Aus ingesluit), wat oor 'n geweldige gebied van anderkant Aroab tot by Lüderitz gestrek het, amper 650 km van oos na wes, waarvan groot dele moeilik was om te bereis.
Die baanbrekers vir die kerk in die suide van die huidige Namibië was manne soos di. Manie Potgieter (1925) en S. Fouche (1931), wat die moeilike werk op hulle geneem het. Laasgenoemde het begin met die afstigting van die gemeente Bethanie (Lüderitz), wat ds. M.C. Hattingh in 1938 as leraar gekry het. Dit is ook die stigtingsjaar van dié gemeente.
Die uitgestrektheid van die gemeente was so dat dit moeilik was om te besluit waar die pastorie sou staan. Die pastoriegebou op Bethanie, die beste wat hulle kon kry, was nie doeltreffend nie, maar die leraar moes eers wag totdat 'n gerieflike kerksaal op Bethanie en Aus opgerig is. Op albei plekke is 'n huis as pastorie gehuur en op Aus is later een gekoop. Ook is besluit om 'n saal op Lüderitz te bou, maar daarmee is uitgestel. Op 28 September 1940 wy ds. Hattingh 'n ruim, gerieflike kerksaal op Bethanie in, wat £3 500 gekos het. Op Aus is 'n saal gehuur en op Lüderitz is van die Duitse Evangeliese Lutherse kerkgebou gebruik gemaak. Kerkraadsvergaderings is om die beurt op Bethanie, Aus en Lüderitz gehou.
Omdat Aus meer sentraal was, het die leraar daar gaan woon en daar is toe besluit om Bethanie as dorp en wyk van die res af te stig. Dit het gebeur in die dienstyd van ds. Petrus Swart, wat ná meer as ses jaar diens na Soutpan vertrek het. Ds. P.A.M. Brink van Gansbaai volg in 1949 en hy voltrek dadelik die skeiding tussen Bethanie en Lüderitz, met Aus ingesluit. Hy word na Lüderitz beroep en vertrek daarheen, van waar hy ook Aus bedien het.
Afriqiyah Lugdiens Vlug 771
Afriqiyah Lugdiens Vlug 771 was 'n geskeduleerde internasionale vlug wat op 12 Mei 2010 om 06:10 plaaslike tyd neergestort het terwyl dit die aanloopbaan van die Tripoli Internasionale Lughawe genader het. Die enigste oorlewende is 'n 9-jarige Nederlandse seun, Ruben van Assouw. 103 mense het egter hul lewe in die ramp verloor.
Die vliegtuig
Die vliegtuig was 'n Airbus A330-200 met registrasie 5A-ONG. Afriqiyah Lugdiens het die vliegtuig in September 2009 bekom en het ten tyde van die ongeluk ongeveer 1 600 vlugure en 420 vlugte gehad. Die vliegtuig het van General Electric CF6-80E1-enjins gebruik gemaak. Die vliegtuig is ontwerp om 253 passasiers te vervoer. Op die dag van die ongeluk was daar 93 passasiers en 11 bemanningslede aan boord waarvan die meeste afkomstig was van Nederland, Libië en Suid-Afrika.
Vlug
Die vlug se oorsprong was by die O.R. Tambo Internasionale Lughawe en was geskeduleer om by sy finale bestemming, Tripoli Internasionale Lughawe te land. Die vliegtuig het egter ongeveer 900 meter kort van aanloopbaan 09 neergestort. Geen brand is na nie ongeluk aangemeld nie. Daar is oorspronklik gerapporteer dat die ongeluk slegs een meter kort van die aanloopbaan plaasgevind het. Die METAR wat die dag in gebruik was, was HLLT 120350Z VRB01KT 6000 NSC 19/17 Q1008<span id=ref_A> [A]. Sekuriteitsbeamptes het gemeld dat die vliegtuig ontplof het voordat dit gedisintegreer het. Die Libiese Minister van Vervoer het terrorisme as oorsaak van die ongeluk uitgesluit.
Dit was die eerste ongeluk waarby Afriqiyah Lugdiens betrokke was sedert hul ontstaan in April 2001.
Ondersoek
Die Libiese Burgerlugvaartowerheid het 'n amptelike ondersoek na die ongeluk gelas. Airbus het gemeld dat hy volle tegniese ondersteuning aan die owerhede sal bied wat die ongeluk ondersoek. Die Suid-Afrikaanse Burgerlugvaartowerheid het ook 'n span gestuur om te help met die ondersoek. Die Franse Bureau d'Enquêtes et d'Analyses pour la Sécurité de l'Aviation Civile (BEA) het ook hul hulp aangebied en het 'n span van twee ondersoekers na die toneel ontbied.
Die vlugopnemers is gevind en deeglik ontleed.
Passasiers en bemanningslede
Die lugredery het 'n lys van die nasionaliteite van die slagoffers uitgereik. Al elf bemanningslede was Libiërs gewees. Verskeie passasiers het ook dubbele burgerskap gehou.
* 1 Suid-Afrikaanse paspoorthouer, Bree O'Mara het Suid-Afrikaanse sowel as Ierse burgerskap gehad.
Mohamed Zidan, die Libiese Minister van Vervoer het gerapporteer dat die enigste oorlewende van die ramp 'n seun van Nederland is. Die seun is later as die negejarige Ruben van Assouw geïdentifiseer. Hy is woonagtig in die stad Tilburg en het so pas saam met sy familie teruggekeer van 'n safari in Suid-Afrika. Sy ouers en broer was ook op die vlug. Hulle het die seun in sy sitplek gevind, steeds vasgegordel, ongeveer 400 meter van die plek waar die vliegtuig geval het. Toe hulle die seun vind, was hy heeltemal naak. Sy pa was die eienaar van UnIT Services in die Eindhoven-area. Van Assouw is na die Sabia'a-hospitaal, 30 kilometer suidoos van Tripoli, geneem en is later na die Al-Khadhra-hospitaal in Tripoli oorgeplaas, waar hy 'n operasie ondergaan het vir sy veelvuldige frakture aan beide bene. Die segspersoon van Nederland se Departement van Buitelandse Sake, Ad Meijer, het gemeld dat die kind geen lewensbedreigende beserings opgedoen het nie. Saif al-Islam Muammar Al-Gaddafi en Kaptein Sabri Shadi, die hoof van Afriqiyah Lugdiens, het Van Assouw in die hospitaal besoek. Op 15 Mei is hy per lugambulans na Eindhoven in Nederland vervoer. Sy oom en tante het hom vergesel.
Van die passasiers sou 42 verder vertrek het na Düsseldorf, 32 na Brussel, sewe na Londen, en een na Parys. Elf passasiers se finale bestemming was Libië.
Onder die slagoffers was Frans Dreyer, broer van Anchen Dreyer wat 'n parlementslid is en sy vriend en kollega, Anton Matthee. Een van die Nederlandse slagoffers was Joëlle van Noppen, sanger van die voormalige Nederlandse groep WOW!
Die vlugdeklede is geïdentifiseer as kaptein Yousef Bashir Al-Saadi (Arabies: يوسف بشير الساعدي‎), mede-vlieënier Tareq Mousa Abu Al-Chaouachi (Arabies: طارق موسي أبو الشواشي‎), en mede-vlieënier Nazim Al-Mabruk Al-Tarhuni (Arabies: ناظم المبروك الترهوني‎).
Rynse sendeling
Die Rynse Sendelinge in Suid-Afrika was afkomstig van die Rynse Sendinggenootskap wat op 23 September 1828 in Duitsland gevorm is toe die vier sendingverenigings van Elberfeld, Barmen, Köln en Wesel saamgesmelt het.
Stade de la Beaujoire
Die Stade de la Beaujoire - Louis Fonteneau (Frans: ​[stad də la boˈʒwaʁ]), meer bekend as La Beaujoire, is 'n stadion in Nantes, Frankryk. Dit is die tuiste van die sokkerklub FC Nantes. In September 2007 het dit drie poelwedstryde van die Rugbywêreldbeker 2007 aangebied: Wallis teen Kanada op 9 September, Engeland teen Samoa op 22 September en Wallis teen Fidji op 29 September. Dit sal ook tydens die Rugbywêreldbeker 2023 vir wedstryde ingespan word.
Rynse sendeling
Die oudste van die verenigings was Elberfeld wat in 1799 deur Gereformeerde en Lutherse lidmate gevorm is.
Stade de la Beaujoire
Die stadion is op 8 Mei 1984 ingehuldig met 'n vriendskaplike wedstryd tussen FC Nantes en Roemenië. Dit is genoem na Louis Fonteneau wat president van FC Nantes was tussen 1969 en 1986. Die stadion is in 1998 vir die Sokker-Wêreldbeker opgeknap. Terwyl die oorspronklike kapasiteit 52 923 was, is alle staanplekke in 1998 in sitplekke omskep wat die kapasiteit na 38 285 verminder het. Voorheen het die klub by die Stade Marcel Saupin gespeel.
Rynse sendeling
In die stigtingsjaar nog is die eerste sendeling na Suid-Afrika of die Kaapkolonie gestuur. Dit het gelei tot die stigting van die dorpie Wupperthal. Die eerste sendeling was Johann Gottfried Leipoldt.
Stade de la Beaujoire
La Beaujoire is ook vir verskeie wedstryde van die Europese Sokkerkampioenskap 1984 gebruik, insluitend 'n 5–0 oorwinning deur Frankryk oor België. Ses wedstryde is ook by die stadion gespeel tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1998, insluitend die kwarteindstryd tussen Brasilië en Denemarke.
Steenbok (sterrebeeld)
Die Steenbok (Latyn: Capricornus) is ’n sterrebeeld in die diereriem. Sy Latynse naam beteken "bok met horings" of "bokhoring" en dit word gewoonlik uitgebeeld as ’n see-bok, ’n mitiese wese wat half bok en half vis is. Sy simbool is (Unicode ♑).
Die Steenbok is een van die 88 moderne konstellasies en ook een van die 48 sterrebeelde wat deur die 2de-eeuse sterrekundige Ptolemaeus genoem word. Die moderne sterrebeeld grens aan die Arend, Boogskutter, Mikroskoop, Suidelike Vis en Waterdraer. Dit lê in ’n gebied van die lugruim wat as "die See" bekend is omdat dit uit baie sterrebeelde bestaan wat met water te doen het, soos die Waterdraer, Visse en Eridanus. Dit is die kleinste sterrebeeld in die diereriem en die tweede dofste naas die Kreef.
Sterre
Die Steenbok is ’n dowwe sterrebeeld, met net een ster wat ’n magnitude van helderder as 3 het; sy Alpha-ster is maar 3,6 mag.
Die helderste ster is Delta Capricorni, ook bekend as Deneb Algedi, met ’n magnitude van 2,9; dit is 39 ligjare van die Aarde af. Deneb Algedi is ’n Beta Lyrae-veranderlike ster (’n soort verduisterende dubbelster). Dit wissel met ’n magnitude van sowat 0,2 binne ’n periode van 24,5 uur.
Die ander helder sterre in die sterrebeeld wissel tussen 3,1 en 5,1 mag. Alpha Capricorni is ’n veelvoudige ster, wat ook as Algedi of Giedi bekend staan. Die primêre ster, α2 Cap, is 109 ligjare van die Aarde af en is ’n geel reusester met ’n magnitude van 3,6. Die sekondêre ster, α1 Cap, is 690 ligjare weg en is ’n geel superreus met ’n magnitude van 4,3. Die twee sterre kan met die blote oog van mekaar onderskei word, en albei is self veelvoudige sterre. α1 Cap het ’n metgesel van 9,2 mag. α2 Cap se metgesel het ’n magnitude van 11; hierdie dowwe ster is self ’n dubbelster wat uit twee komponente van 11 mag elk bestaan.
Beta Capricorni is ’n dubbelster wat ook bekend is as Dabih. Dit is ’n geel reusester van 3,1 mag en is 340 ligjare van die Aarde af. Die sekondêre ster is ’n blou-wit ster van 6,1 mag. Nog ’n ster wat met die blote oog gesien kan word, is Gamma Capricorni, soms Nashira genoem; dit is ’n wit reusester met ’n magnitude van 3,7 en is 139 ligjare weg. Pi Capricorni is ’n dubbelster met ’n blou-wit hoofster van 5,1 mag en ’n wit metgesel van 8,3 mag. Hulle is 670 ligjare van die Aarde af en kan deur ’n klein teleskoop gesien word.
Diepruimtevoorwerpe
Die Steenbok bevat verskeie sterrestelsels en sterreswerms. Messier 30 (NGC 7099) is ’n bolswerm wat sowat 1 graad suid van die sterrestelselgroep NGC 7103 geleë is. Dit het ’n magnitude van 7,5 en is in die middel gesentreer. Dit is 30 000 ligjare van die Aarde af en het kettings sterre wat in ’n noordelike rigting strek en deur klein amateurteleskope gesien kan word.
Die sterrebeeld bevat ook die spiraalsterrestelsel NGC 6907.
’n Sterrestelselgroep wat in die Steenbok voorkom, is HCG 87, ’n groep van minstens drie stelsels sowat 400 miljoen ligjare weg met ’n rooiverskuiwing van 0,0296. Dit bevat ’n groot elliptiese sterrestelsel, ’n spiraalstelsel wat van voor af gesien word en een wat van die kant af gesien word. Die tweede stelsel ondervind ’n uitsonderlike groot mate van stervorming, wat daarop dui dat dit in ’n wisselwerking met een of albei die ander lede van die groep is. Verder is die eerste en derde stelsel, wat albei aktiewe kerns het, verbind met ’n stroom sterre en stof, wat daarop dui dat hulle ook interaktief is. Sterrekundiges voorspel dat die drie stelsels oor miljoene jare kan saamsmelt om ’n reusagtige elliptiese stelsel te vorm.
Geskiedenis en mitologie
Ondanks die feit dat die Steenbok se sterre taamlik dof is, het dit een van die oudste mitologiese verbintenisse omdat dit sedert die middel van die Bronstydperk uitgebeeld word as ’n mitiese figuur wat half bok en half vis is. In die Babiloniese mitologie is dit voor 1000 v.C. al MULSUḪUR.MAŠ "die Bok-vis" genoem. Die sterrebeeld was ’n simbool van die god Ea en het die midwinter ingelui.
In die Griekse mitologie word die sterrebeeld dikwels geïdentifiseer as Amalthea, die bok waaraan Zeus gedrink het nadat sy ma, Rhea, hom gered het toe sy pa, Kronos, hom wou eet soos wat hy met sy ander kinders gedoen het. Die bok se gebreekte horing is verander in die "roomhoring" of "horing van oorvloed".
Die planeet Neptunus is op 23 September 1846 in die Steenbok ontdek deur die Duitse sterrekundige Johann Galle.
Inaccessible-eiland
In 1821 het die skip Blenden Hall in digte mis by die eilandjie vergaan. Vyftig oorlewendes het vir 3 maande hier oorleef deur voëleiers te eet voordat hulle deur inwoners van Tristan da Cunha gewaar en gered is. Vanaf November 1871 het twee jong Duitse avonturiers, die broers Frederick en Gustav Stoltenhoff, vrywillig op die eilandjie gaan woon. Hulle is in Oktober 1873 deur die navorsingskip HMS Challenger gered en na Kaapstad gebring.
Fauna en flora
Al hierdie eilandjies is in wetenskaplike kringe bekend om hul ongerepte flora en fauna. Veral die “eilandriethaan” (Atlantisia rogersi), wat ooreenkomste met die kiwi van Nieu-Seeland toon, is uniek. Die Inaccessible-streepkoppie (Nesospiza acunhae) is endemies aan die eiland. Inaccessible is 'n wêrelderfenisgebied.
Ian Rankin
Vroeë lewe
Rankin is op 28 April 1960 in Cardenden, Fyfe gebore en het die Beath-hoërskool in Cowdenbeath bygewoon. Nadat hy 'n akademiese graad aan die Universiteit van Edinburg behaal het, het Rankin vier jaar lank in Tottenham, Londen gebly en daarna ses jaar lank op die Franse platteland gewoon. In hierdie periode het hy sy loopbaan as skrywer begin. Hy is as dosent vir letterkunde aan die Universiteit van Edinburg aangestel en is danksy sy betrokkenheid by die James Tait Black Memorial Prize steeds aan dié universiteit verbonde.
Voordat hy sy literêre loopban as voltydse skrywer begin het, was Rankin as druiweplukker, varkwagter, belastingbeampte, dranknavorser, hoëtrou-joernalis, sekretaris by 'n kollege en punk-musikus werksaam.
Literêre loopbaan
Rankin was oorspronklik nie van voorneme om hom op misdaadfiksie toe te spits nie en het sy eerste twee romans, Knots and Crosses en Hide and Seek, eerder as hoofstroomboeke beskou wat in die tradisie van Skotse skrywers soos Robert Louis Stevenson en selfs Muriel Spark (die onderwerp vam Rankin se onvoltooide doktorale tesis vir die graad Ph.D.) gestaan het.
Ramkin se Inspector Rebus-romans speel hoofsaaklik in Edinburg af en word as belangrike bydraes tot die genre van Tartan Noir-literatuur beskou. Tien van die romans is as televisiereeks verfilm en deur die Britse ITV-netwerk uitgesaai. Die akteur John Hannah het die hoofrol van Rebus in reeks 1 & 2 vertolk, terwyl Ken Stott die rol in die reekse 3 tot 5 oorgeneem het.
Privaat lewe
Ian Rankin woon tans met sy vrou Miranda in Edinburg. Uit die huwelik is twee seuns gebore, Jack en Kit.
Bibliografie
Tot op datum het Ian Rankin 25 romans, twee bundels met kortverhale, een Original Graphic-roman en een nie-fiksie-boek geskryf, naas 'n inskrywing in Quick Reads in 2009:
Appalachiese-staproete
Die Appalachiese-staproete (In Engels die Appalachian Trail of voluit die Appalachian National Scenic Trail) is 'n skilderagtige 3500 km (2175 myl) lange gemarkeerde langafstand-staproete wat deur die Appalachiese Gebergte loop en 'n geleentheid bied om van die mees asemrowende natuurskoon in die ooste van die Verenigde State te ervaar. Dit strek van Springer Mountain in Georgia tot Mount Katahdin in Maine. Dit loop deur die deelstate Georgia, Noord-Carolina, Tennessee, Virginië, Wes-Virginië, Maryland, Pennsilvanië, New Jersey, New York, Connecticut, Massachusetts, Vermont, New Hampshire en Maine. Die roete word onderhou deur die "Appalachian Trail Conservancy", 'n oorkoepelende organisasie van staproete- en natuurverenigings.
Geskiedenis
Die idee vir die pad het sy oorsprong by Benton MacKaye, 'n bosboukundige en natuurbewaarder, wat in 1921 daaroor geskryf het. Die gedagte was om 'n langafstandstaproete te skep wat die boerderye en wildkampe met mekaar sou verbind. Stadsbewoners sou op die wyse die geleentheid kry om die natuurskoon van die gebergtes te ervaar. Sy idees is gepubliseer in die New York Evening Post. Die artikel het die aandag getrek van die Palisades Interstate Park Kommissie, wat sopas die skade herstel het wat opgrawings aan die New Jersey Palisades, 'n ry kranse langs die westelike oewer van die Hudsonrivier, aangerig het. Konsultasies het tot die opening van die eerste gedeelte van die roete op 7 Oktober 1923 gelei. Dié gedeelte loop van "Bear Mountain" deur die "Harriman State Park" na Arden, New York.
Snelheidsrekords
Een spesifieke wyse van gebruikmaking van die roete is om dit so vinnig moontlik te voet af te lê. Die snelheidsrekords word op verskillende maniere bygehou, te wete: begeleid suid-noord en onbegeleid suid-noord.
Bekende onbegeleide snelheidsrekords is:
Bekende begeleide snelheidsrekords is:
Sui-dinastie
Geskiedenis
Keisers Wen en Yang van Sui het verskeie gesentraliseerde hervormings ingestel om onder meer ekonomiese ongelykheid uit te wis en landbouproduksie te verhoog. Hulle het ook Boeddhisme deur die ryk versprei en aangemoedig en groot bouprojekte aangepak, onder meer ’n uitbreiding van die Groot Muur en die grawe van die Groot Kanaal.
Ná duur en rampspoedige veldtogte teen die Koreaanse koninkryk Goguryeo is die Chinese in 614 verslaan, en daarna het die staat verbrokkel weens ’n reeks volksopstande. Keiser Yang se ministers het hom in 618 vermoor. Intussen het die aristokraat Li Yuan in die noorde ’n opstand gereël en daarna die troon bestyg as keiser Gaozu van Tang. Dit was die begin van die Tang-dinastie, een van die suksesvolste dinastieë in die Chinese gekiedenis.
Die kort bestaan van die Sui-dinastie (net 37 jaar) word toegeskryf aan die groot eise wat aan die burgers gestel is, onder meer swaar belasting en verpligte arbeid aan die groot bouprojekte.
Hardloop
Hardloop is die vinnigste manier van voortbeweging vir diere met bene, insluitende mense.
Zenzele
Zenzele is 'n nedersetting geleë in die middel van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Charles Korvin
Charles Korvin (21 November 1907 – 18 Junie 1998) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Enter Arsene Lupin (1944), Temptation (1946), Berlin Express (1948), en The Killer That Stalked New York (1950).
Tweede Weense Toekenning
Die uitslag is op 30 August 1940 bekendgemaak. Dit het die gebied van Noord-Transsilvanië (insluitende die gehele gebied van Maramureș en deel van Crișana) toegeken aan die Koninkryk van Hongarye (1920–1946) vanaf die Koninkryk van Roemenië (1881-1947). . Roemenië was op die wyse geforseer deur die Spilmoondhede om 'n deel van Noord-Transsilvanië te sedeer aan Hongarye.
Suidelike en Noordelike Dinastieë
Die Suidelike en Noordelike Dinastieë (Chinees: 南北朝, Nánběicháo) was ’n tydperk in die geskiedenis van China wat van 420 tot 589 geduur het. Dit word soms beskou as die laaste deel van ’n langer tydperk bekend as die Ses Dinastieë (220 tot 589). Hoewel dit ’n era van burgeroorlog en politieke chaos was, het die kuns en kultuur floreer en was daar vooruitgang in tegnologie. In dié tyd was daar ’n groot migrasie van Han-Chinese na die streke suid van die Yangtzerivier.
Þorsteinn Gunnarsson
Þorsteinn Gunnarsson (gebore 1940) is 'n Yslandse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente When the Raven Flies (1984), Jar City (2006), en Graves & Bones (2016), en in die televisiereeks Ófærð (2015).
Suidelike en Noordelike Dinastieë
Die proses van sinifikasie (’n aanname van die Han-Chinese kultuur) het ook toegeneem onder nie-Han-aankomelinge in die noorde en inboorlinge in die suide. Boeddhisme het in beide Noord- en Suid-China gewilder geword en Daoisme se invloed het ook vergroot. Van die gebiede waar groot ontwikkelings plaasgevind het, is medisyne, sterrekunde, wiskunde en kartografie.
Die Suidelike Dinastieë
In die suide is die Jin vervang deur die Liu Song (420–479), die Suidelike Qi (479–502), die Liang-dinastie (502–557) en toe die Chen-dinastie (557–589). Omdat al dié dinastieë se hoofstad Jiankang was, word hulle soms saam met Oostelike Wu en Oostelike Jin gegroepeer as die Ses Dinastieë. Die heersers van hierdie kortstondige dinastieë het die mag oorgeneem en vir ’n paar dekades behou, maar hul erfgename kon nie die mag volhou nie.
Onder die leierskap van die Chen-dinastie kon die Suid-Chinese nie weerstand bied teen die militêre mag wat in die noorde deur Yang Jian opgebou is nie; hy het homself tot kesier Wen van Sui verklaar, die suide binnegedring en China herenig.
Die Noordelike Dinastieë
Die Noordelike Dinastieë het in 439 begin toe die Noordelike Wei die Noordelike Liang verower het om Noord-China te herenig, en het in 589 geëindig toe die Sui-dinastie die Chen-dinastie in die suide verower en die hele China weer eens herenig het.
Die dinastieë kan in drie tydperke verdeel word: Noordelike Wei; Oostelike en Westelike Wei; Noordelike Qi en Noordelike Zhou. Die eerste drie dinastieë en Noordelike Zhou is gestig deur die Xianbei-volk, terwyl Noordelike Qi gestig is deur gesinifiseerde barbare.
Rufijirivier
Die Rufijarivier is die grootste rivier in Tanzanië.
Rivierloop
Die rivier ontstaan waar die Kilomberorivier en die Luwegurivier, wat beide uit die suide van die land kom, in die Selous-natuurreservaat saamsmelt. Na 600 km bereik die rivier sy monding suid van Dar-es-Salaam in die Mafiakanaal by 8°  suid. Stoomafwaarts na die samesmelting sluit die Groot-Ruaharivier uit die noordweste aan. Daarna gaan die rivier op 220 km van sy mond deur die Stiegler-kloof. Op sy noordelikste punt vorm die rivier 'n binnelandse delta en is daar ook vyf mere. Die deltamonding van die rivier is die grootste wortelboommoeras aan die ooskus en selfs dalk in die wêreld.
R349 (Suid-Afrika)
Die R349 is 'n streeksroete in Suid-Afrika wat by die N2-nasionale pad by Mooiplaas, 34 km noord van Oos-London begin en eindig by die R61, 14 km wes van Port St. Johns.
Rufijirivier
Benutting
Die rivier is bevaarbaar vir ongeveer 'n 100 km stroomop van die mond af tot by die Pangani-waterval (dit is net onder die aansluiting van die Groot-Ruaharivier). Die Mkapabrug, geopen in 2002, is die enigste brug oor die rivier. Vir die besproeiing van die landerye op die oewers en die opwekking van hidroëlektrisiteit is die potensiaal groot. 'n Kragsentrale is in die Selous-natuurreservaat in aanbou. Geen damme kom in die rivier voor, maar sedert 2019 is 'n dam by die Stieglerkloof in aanbou.
Keisergans
Die keisergans (Anser canagica) is 'n gans wat in Alaska en Siberië voorkom.
Die wetenskaplike klassifisering van hierdie gans word tans betwis: sommige wetenskaplikes plaas dit onder die genus Chen, terwyl ander weer Anser verkies.
Beide geslagte het 'n identiese veredos, met 'n kenmerkende wit kop en agternek, met 'n donker grys hals en lyf. Die vere kan soms roesbruin voorkom, as gevolg van al die yster in die waters van hul verspreidingsgebied. Keiserganse is oor die algemeen nie aggressief nie en kan ook in groepe met ander watervoëls aangehou word.
Hul dieet bestaan hoofsaaklik uit waterplante soos alge en gras, maar hulle sal ook die lêkorrels van hoenders en eende vreet.