cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kardinale deugde
Hierdie deugde is hoog geag deur antieke filosowe. In die Christendom word hierdie klassieke deugde by die sewe deugde ingesluit.
Die naam kom van die Latynse woord cardo: skarnier (pen), skarnier waarop 'n deur rus. Hulle is die kern- of spildeugde: die "kern"-deugde. Hulle is ekstra belangrik omdat hulle in elke ander deug veronderstel is. Byvoorbeeld: wie vriendelik sou wees op 'n onverskillige of onregverdige manier, of wat nie weet hoe om 'n mate van sy vriendelikheid te hou nie, of wat nie die moed het om vriendelik te wees nie, selfs wanneer dit gevaar inhou, doen dit nie regtig nie. het die deug van vriendelikheid.
Die term "kardinale deugde" word die eerste keer deur Ambrosius van Milaan (339-397) gebruik. Die lys van vier vind ons reeds by Plato (in sy Politeia), maar hulle is hoofsaaklik deur Aristoteles (in sy Nicomachean Ethics) uitgewerk. Aristoteles skei hierdie vier nie as 'n groep nie, maar behandel hulle onder die ander deugde. Onder die Romeine vind ons hierdie deugde wat onder andere deur Cicero (in sy De Officiis) beskryf word. In die Christendom is die vier kardinale deugde saam met die drie goddelike deugde in die sewe deugde gekombineer. Op grond van Aristoteles is die deugde hoofsaaklik deur Thomas Aquinas in die Katolieke filosofie en morele leer opgeneem.
Afbeeldinge
Freskos uit 1303-1305 van Giotto di Bondone in die Cappella degli Scrovegni in Padua.
Lissodendoryx plumosa
Lissodendoryx plumosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Hentschel.
Calcinea
Calcinea is 'n subklas binne die filum van die Porifera (sponsdiere).
Lissodendoryx ramilobosa
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Émile Topsent.
Het Kruis
Het Kruis in die Sandveld is ‘n landboustreek ten weste van Citrusdal aan die Weskus. Die wit sand tussen Het Kruis en Paleisheuwel is uiters geskik vir die verbouing van aartappels. Die groot besproeiingsirkels en die spilpunte is getuie van die boerderyaktiwiteite. In jare met goeie reën is daar in die vleie baie veldblomme. Hier loop die spoorlyn tussen Kaapstad en Bitterfontein oor die Verlorevlei. Die streek se naam het geen godsdienstige betekenis nie, maar verwys slegs daarna dat die rivier hier deurkruis word. Die ontdekkingsreisiger vaandrig Rhenius het die rivier hier vir die eerste maal in 1725 oorgesteek.
Mike Phiromphon
Mike Phiromphon (Thai: ไมค์ ภิรมย์พร, ook gespel Phiromphorn) (gebore 8 Julie 1966 –) is 'n beroemde Thai Mor lam, Luk thung-sanger uit die Isan-omgewing van Thailand. Hy sing baie gewilde liedjies soos "Lakorn Chee Wit", "Phoo Yu Bueang Lang", "Nuei Mai Kon Dee", "Ya Jai Khon Jon", "Klab Kham Sa Lar", "Kae Kaek Rab Chern", "Tee Pueng Khon Klai", "Yang Rak Kan Yoou Rue Plao" en "Pha Lar Boon".
Vroeë lewe en loopbaan
Sy geboortenaam is Phornphirom Pinthapakang. Hy is gebore in 8 Julie 1966 in Udon Thani-provinsie. Hy was 'n seun van Som en Sonklin. Hy is klaar in die sekondêre klas. Hy het in 1995 op die verhoog begin met die eerste album wat vrygestel is Kan Lang Kor Lao, en tot nou toe in vermaaklikheidswerkers gewerk.
In 2001 vertolk hy sy eerste televisierol in die reeks Nai Hoy Tamin in role Seeho, so geassosieer met Jintara Poonlarp.
Hy is getroud en het twee dogters.
Skotte
Die Skotte (Engels: Scots of Scottish people, Skots: Scots Fowk, Skots-Gaelies: Albannaich) is 'n Keltiese nasie en etniese groep inheems aan Skotland en die omliggende eilande. Histories gesien het hulle ontstaan uit 'n samesmelting van twee groepe — die Pikte en die Gaele — wat in die 9de eeu die Koninkryk van Skotland (of Alba) gestig het en vermoedelik in etnotaalkundige opsig Kelte was. Later is die naburige Kumbriese Britone, wat ook 'n Keltiese taal gepraat het, asook die Germaanstalige Anglo-Sakse en Noormanne, in die Skotse nasie integreer. In moderne opsig word die terme "Skotse mense" of "Skotte" gebruik om na iemand te verwys wat in taalkundige, kulturele, voorvaderlike of genetiese opsig van Skotse afkoms is. Die Latynse word Scotti het oorspronklik na die Gaele verwys maar word nou gebruik om na al die inwoners van Skotland te verwys. Hoewel dit soms as argaïes of ongunstig beskou word, word die term Scotch ook gebruik om na die Skotse mense te verwys, maar dit is hede hoofsaaklik buite Skotland gebruiklik.
Daar is mense van Skotse afkoms in baie lande buite Skotland. Emigrasie, beïnvloed deur faktore soos die Hoogland en Laeveld se klane, die Skotse lidmaatskap in die Britse Ryk, en in die onlangse tyd industriële agteruitgang en werkloosheid, het tot gevolg gehad dat Skotse mense wêreldwyd gevestig het. Groot bevolkings van Skotse mense het hulle in die Nuwe Wêreld-lande van Noord- en Suid-Amerika, Australië en Nieu-Seeland, gevestig. Daar is 'n Skotse teenwoordigheid op 'n besonders hoë vlak in Kanada, wat oor die hoogste vlak van Skotse afstammelinge per inwoner in die wêreld en die tweede grootste bevolking van Skotse afstammelinge na die Verenigde State beskik. Hulle het hul Skotse tale en kultuur meegebring.
Skotland het migrasie en vestiging van mense op verskillende tye oor die geskiedenis heen gesien. Die Gaele, die Pikte en die Britone het verskeie mites van oorsprong, soos die meeste Middeleeuse Europese volke. Germaanse setlars, soos die Angel-Saksers, het hulle vroeg in die 7de eeu in Skotland gevestig. Skandinawiese setlaars het tydens die 8ste eeu in baie dele van Skotland voet aan wal gesit. In die Hoë Middeleeue, vanaf die heerskap van David I van Skotland, het emigrante vanuit Frankryk, Engeland en die Lae Lande na Skotland gekom. Sommige bekende Skotse vanne, insluitende dié van Bruce, Balliol, Murray en Stewart het in hierdie tyd na Skotland gekom. Vandag is Skotland een van die vier lande van die Verenigde Koninkryk en die meerderheid van die mense wat in Skotland leef is Britse burgers.
Trawal
Trawal is ‘n nedersetting en landbougebied aan die Weskus van Suid-Afrika, veral bekend vir sy wynkelder.
Dit lê op die oewer van die Olifantsrivier, 15 km suid van Klawer, 267 km noord van Kaapstad, langs die N7-nasionale pad van Kaapstad na Windhoek en die spoorlyn van Graafwater na Vredendal en Bitterfontein, in ‘n vallei wat gevorm word met die Nardouwsberg en die Gifbergpas aan die oostekant en Skurfkop aan die weste. Die gebied is ‘n 50 m bo seevlak en lê by 31° 53'  suid en 18°  38'  oos.
Daar word geboer met wyn- en tafeldruiwe en daar is verskeie koelkamers, klein winkels, ‘n vulstasie en ‘n laerskool. In die lente lok die veld besoekers na die veldblomme. ‘n Kanaal uit die Bulshoekdam verskaf water.
Trawal het ook 'n bekende familie begraafplaas (31°52'48.9"S 18°38'13.0"E) waar talle grafte van die Coetzee, Visser, Le Grange en Brand families is.
Die naam Trawal dateer uit die tyd toe Jan van Riebeeck ‘n ekspedisie na die gebied gestuur het. Later het Simon van der Stel met sy tog dieselfde  probleme ondervind om die Olifantsrivier hier oor te steek. Trawal is ‘n outydse Afrikaanse woord ontleen aan Portugees met die betekenis van “’n groot moeilikheid”.
Bergamo
Bergamo ['bɛrgamo] (Bèrghem in die plaaslike Lombardiese dialek) is 'n munisipaliteit in die Noord-Italiaanse administratiewe streek Lombardye en die hoofstad van die gelyknamige provinsie. Die stad het 'n bevolking sowat 122 000 na wie as Bergamaske verwys word. Die Venesiaanse stadsmuur van Bergamo (Mura Venete) maak - saam met soortgelyke versterkings langs 'n roete wat van Peschiera, Palmanova en Bergamo in Italië tot Sibenik en Zadar in Kroasië tot Cattaro (Kotor) in Montenegro strek - sedert 2017 deel uit van die Unesco-wêrelderfenis.
Bergamo het sy eie internasionale lughawe - die Aeroporto Internazionale Orio al Serio - wat sowat vyf kilometer vanaf die middestad en 45 km oos van Milaan geleë is. Terwyl laekostelugrederye soos Ryanair dit as 'n goedkoper alternatief tot Milaan se lughawe bedien (en die passasiersgetalle in 2018 tot 12,9 miljoen laat groei het), kry die belangstellende toeris maklik toegang tot een van Italië se eersterangse bestemmings vir argitektuur- en kunsliefhebbers. Bergamo is intussen die tweede mees besoekte stad in Lombardye na Milaan.
Dikwels word in Italiaanse tekste Bergamo se erenaam Città dei Mille («Stad van Duisend») genoem. Hierdie bynaam is in die 19de eeu aan Bergamo toegeken nadat talle Bergamaske in 1860 by die Italiaanse vryheidstryder Giuseppe Garibaldi se leër van 1 089 vrywilligers, bekend as «Rooihemde», aangesluit het. Op 5 Mei 1860 het Garibaldi en sy «Rooihemde» in Genua hul seereis na Sisilië begin om die eiland van die bewind van die Huis van Bourbon te bevry.
Geografie
Bergamo is sowat 50 kilometer noordoos van Milaan in 'n gebied geleë waar die laaste uitlopers van Alpynse voetheuwels, wat oor 'n afstand van ses kilometer in wes-oostelike rigting strek, geleidelik in die vrugbare Povlakte oorgaan.
Die hoër geleë gedeelte van die historiese middestad, die Città Alta of Bergamo Alta, het op een van hierdie voetheuwels met 'n hoogte van 380 m ontstaan. Die laer geleë stadsbuurte (Bergamo Bassa, in Italiaans daarnaas ook Città Bassa of Città Borghi genoem) met sy breë lane strek rondom hierdie en oor nabygeleë heuwels. Die grootste deel van Bergamo se argitektoniese en kunshistoriese besienswaardighede het, net soos die Venesiaanse booggange, binne die stadsmuur van Bergamo Alta ontstaan.
Die stad se onmiddellike omgewing word oorheers deur blomme- en vrugtetuine, klein valleie en beboste heuwels. Naas statige villa's en historiese plaashuise, wat tot gerieflike landelike wonings uitgebou is, is belangrike historiese kloosterkomplekse soos dié van Astino en Valmarina geleë. Die laasgenoemde dien as setel vir die bestuur van die natuurpark Parco dei Colli.
Neal Stephenson
Sy romans is geklassifiseer as wetenskapfiksie, historiese fiksie, "cyber punk", "postcyberpunk", en barok.
Stephenson se werk ondersoek vakke soos wiskunde, kriptografie, taalwetenskappe, filosofie, geldeenheid, en die geskiedenis van wetenskap. Hy skryf ook nie-fiksie artikels oor tegnologie in publikasies soos Wired.
Vroeë lewe
Gebore op 31 Oktober 1959, in Fort Meade, Maryland, Stephenson kom uit 'n familie van ingenieurs en wetenskaplikes; sy pa is 'n professor in elektriese ingenieurswese terwyl sy oupa aan vaderskant was 'n fisika-professor was. Sy ma het in 'n biochemie-laboratorium gewerk, en haar pa was 'n biochemie-professor. Stephenson se gesin het in 1960 na Champaign-Urbana, Illinois, verhuis en toe in 1966 na Ames, Iowa. Hy het in 1977 aan Ames Hoërskool gegradueer.
Skryfwerk
Stephenson se eerste roman, The Big U, gepubliseer in 1984, is 'n satiriese benadering van die lewe by die American Megaversity, 'n groot, flou en vervreemdende navorsingsuniversiteit wat deur chaotiese onluste geteister word. Sy volgende roman, Zodiac (1988), is 'n riller wat 'n radikale omgewingskundige volg in sy stryd teen korporatiewe besoedelaars. Nie een van die romans het baie kritiese aandag getrek met die eerste publikasie nie, maar het bekommernisse vertoon dat Stephenson verder in sy latere werke sou ontwikkel.
Stephenson se deurbraak het in 1992 gekom met Snow Crash, 'n kuberpunk- of post-kuberpunk-roman wat memetika, rekenaarvirusse en ander hoëtegnologie-temas met Sumeriese mitologie saamsmelt, tesame met 'n sosiologiese ekstrapolasie van uiterste laissez-faire-kapitalisme en kollektivisme. Stephenson op hierdie tydstip sou later deur Mike Godwin beskryf word as "'n effense, beskeie voorgraadse student tipe wie se sagpraat gedrag geen duidelike aanduiding gegee het dat hy die maniese apoteose van kuberpunk wetenskapfiksie geskryf het nie." In 1994, Stephenson het saam met sy oom, J. Frederick George, 'n politieke riller, Interface, onder die pennaam "Stephen Bury" uitgee; hulle het dit in 1996 gevolg met The Cobweb.
Stephenson se volgende solo-roman, wat in 1995 gepubliseer is, was The Diamond Age: or A Young Lady's Illustrated Primer. Die intrige behels 'n wapen wat in 'n karakter se skedel ingeplant is, byna onbeperkte replikators vir alles van matrasse tot kos, slimpapier, en lug- en bloed-saniterende nanobotte. Dit speel af in 'n wêreld met 'n neo-Victoriaanse sosiale struktuur.
Dit is gevolg deur Cryptonomicon in 1999, 'n roman wat konsepte insluit wat wissel van Alan Turing se navorsing oor kodebreking en kriptografie tydens die Tweede Wêreldoorlog, tot 'n moderne poging om 'n datatoevlugsoord op te rig. In 2013 het Cryptonomicon die Prometheus Hall of Fame-toekenning gewen.
Hierna het Stephenson Anathem (2008) geskryf, 'n lang en gedetailleerde roman van spekulatiewe fiksie. Dit speel af in 'n aardse wêreld, handel oor metafisika, en verwys sterk na Antieke Griekse filosofie. Anathem het die Locus-toekenning vir beste wetenskapfiksieroman in 2009 gewen.
James Komack
James Komack (3 Augustus 1924 – 24 Desember 1997) was 'n Amerikaanse vervaardiger, skrywer, en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Courtship of Eddie's Father (1969), Chico and the Man (1974), Welcome Back, Kotter (1975), en Mr. T and Tina (1976).
Neal Stephenson
Skryfwerk
Stephenson se roman REAMDE is op 20 September 2011 vrygestel. Die titel is 'n toneelstuk op die algemene lêernaam README. Hierdie riller, wat in die hede afspeel, sentreer rondom 'n groep MMORPG-ontwikkelaars wat vasgevang is in die middel van Chinese kubermisdadigers, Islamitiese terroriste en Russiese mafia.
Op 7 Augustus 2012 het Stephenson 'n versameling essays en ander voorheen gepubliseerde fiksie vrygestel met die titel Some Remarks: Essays and Other Writing. Hierdie versameling bevat ook 'n nuwe essay en 'n kortverhaal wat spesifiek vir hierdie bundel geskep is.
Aan die einde van 2013 het Stephenson verklaar dat hy besig was met 'n multi-volume werk van historiese romans wat "baie te doen sou hê met wetenskaplike en tegnologiese temas en hoe dit in wisselwerking met die karakters en beskawing gedurende 'n bepaalde tydperk van die geskiedenis is". Hy het verwag dat die eerste twee volumes in die middel tot laat 2014 vrygestel sou word. Hy het egter omtrent dieselfde tyd sy aandag verskuif na 'n wetenskapfiksie-roman, Seveneves, wat ongeveer 'n jaar later voltooi is en in Mei 2015 gepubliseer is. Op 8 Junie 2016 is planne aangekondig om Seveneves vir die skerm aan te pas.
In Mei 2016, as deel van 'n videobespreking met Bill Gates, het Stephenson onthul dat hy pas die manuskrip ingedien het vir 'n nuwe historiese roman - "'n tydreisboek" - saamgeskryf met Nicole Galland, een van sy The Mongoliad mede-outeurs. Dit is vrygestel as The Rise and Fall of D.O.D.O. op 13 Junie 2017.
In Junie 2019 sy roman Val; of, Dodge in Hell is gepubliseer. Dit is 'n naby-toekomstige roman wat die oplaai van gedagtes in die wolk ondersoek, en bevat karakters uit 2011 se Reamde, 1999 se Cryptonomicon, en ander boeke.
Termination Shock, gepubliseer in November 2021, is 'n klimaatfiksie-roman oor sonkrag-geo-ingenieurswese.
Gymnosporia alaternifolia
Gymnosporia alaternifolia is 'n boom wat hoort tot die genus Gymnosporia. Die spesie is endemies aan die Comore-eilande.
Verdrag van Aigun
Die Verdrag van Aigun (Russies: Айгунский договор; tradisioneel Chinees: 璦琿條約; vereenvoudigde Chinees: 瑷珲条约; pinyin: Àihún Tiáoyuē) was 'n 1858-verdrag van tussen die Russiese Ryk en Chinese Keiserryk  deur 'n groot deel van Mantsjoerye (die voorvaderlike tuisland van die Mantsjoes), nou bekend as Noordoos-China, af te staan aan Rusland. Onderhandelinge het begin nadat China met oorlog op 'n tweede front gedreig is deur Goewerneur-generaal van die Verre Ooste Nikolay Muraviev toe China besig was om die Taiping-rebellie te onderdruk. Dit het die Verdrag van Nerchinsk (1689) omgekeer deur die grond tussen die Stanovoy-reeks en die Amoer-rivier van die Qing-dinastie na die Russiese Ryk oor te dra. Rusland het meer as 600 000 vierkante kilometer van Buite-Mantsjoerye ontvang.
Die Verdrag van Aigun is onderteken tussen die Russiese Ryk en die Qing-dinastie van China op 28 Mei 1858. Dit is vernoem na die dorp Aigun, wat nou deel vorm van Heihe Stad in die Chinese provinsie Heilongjiang, waar die verdrag onderteken is.
Die verdrag was die resultaat van onderhandelinge tussen die twee ryke om 'n geskil oor die presiese grens tussen hul gebiede in die Verre Ooste te besleg. Die Qing-dinastie het lankal die Amoer-rivier as die grens tussen China en Rusland geëis, terwyl die Russiese Ryk 'n groter gebied, insluitend die streek oos van die Amoer-rivier, opgeeïs het.
Onder die voorwaardes van die verdrag het die Qing-dinastie 'n groot deel van sy gebied aan die Russiese Ryk afgestaan, insluitend die streek oos van die Amoer-rivier en die Oessoeri-rivier. Die Russiese Ryk het op sy beurt ingestem om 'n bedrag van 5 miljoen roebels aan die Qing-dinastie te betaal as vergoeding vir die gebiede wat dit bekom het.
Die verdrag was belangrik omdat dit die eerste formele ooreenkoms tussen die twee ryke gemerk het, wat vir verskeie dekades betrokke was in sporadiese konflikte oor territoriale eise in die Verre Ooste. Dit het ook die weg gebaan vir verdere verdrae tussen die twee magte, insluitend die Verdrag van Beijing in 1860, wat die geskil oor die status van die stad Wladiwostok besleg het.
Penélope Cruz
Penélope Cruz Sánchez (gebore op 28 April 1974) is ’n Spaanse aktrise en model. Sy was die eerste Spaanse aktrise wat ’n Oscar of ’n ster op die Hollywood Walk of Fame gekry het.
Loopbaan
Sy het in 1991 op 15 jaar ’n agent gekry en op 16 haar akteursdebuut op televisie gemaak. Die volgende jaar het sy haar rolprentdebuut gemaak in Jamón, jamón, wat groot lof gekry het. Nog rolle in die 1990's en 2000's was in onder meer Open Your Eyes (1997), The Girl of Your Dreams (2000) en Woman on Top (2000). Sy het veral lof gekry vir haar hoofrolle in die 2001-prente Vanilla Sky, All the Pretty Horses, Captain Corelli's Mandolin en Blow.
Sy het sedertdien in prente van verskeie genres opgetree, onder meer die komedie Waking Up in Reno (2002), die riller Gothika (2003), die Kersprent Noel (2004) en die aksie-avontuur Sahara (2005). Sy word hoog aangeskryf vir haar rolle in Volver (2006) en Nine (2009); sy het vir elkeen ’n Golden Globe- en Oscar-benoeming gekry. Sy het in 2008 die Oscar vir beste vroulike byspeler gewen vir die rol van María Elena in Vicky Cristina Barcelona.
Cruz het vir Mango, Ralph Lauren en L'Oréal modelwerk gedoen. Sy en haar jonger suster Mónica Cruz het ook klere vir Mango ontwerp.
Lys van die digs bevolkte munisipaliteite in die Nordiese lande
Hierdie is 'n lys van die digs bevolkte munisipaliteite in die Nordiese lande, met slegs munisipaliteite met minstens 100 000 inwoners. Die Nordiese lande wat ten minste een stad met meer as 100 000 inwoners het, is Denemarke, Finland, Ysland, Noorweë en Swede.
Verwysings
1 Die statistieke bevat slegs gematrikuleerde gebiede wat deur die opname gedek word, dus is die meeste mere en alle seewater uitgesluit.
The Incredibles
The Incredibles is 'n rekenaargeanimeerde familie rolprent van 2005 wat deur Brad Bird geregisseer is en die stemme van Craig T. Nelson, Holly Hunter, Sarah Vowell, Spencer Fox, Jason Lee, Samuel L. Jackson, onder andere, gebruik. Die rolprent is deur John Walker vervaardig en deur die verspreidingsfirma Buena Vista Distribution versprei. Die draaiboek is deur Brad Bird geskryf met musiek van Michael Giacchino.
Vrystelling
Die film is vrygestel in teaters in Verenigde State op 5 November 2004 en was vrygestel op VHS op 15 Maart 2005.
Gymnosporia andongensis
Gymnosporia andongensis  is 'n boom wat hoort tot die genus Gymnosporia. Die spesie is endemies aan Angola.
Lissodendoryx rhaphidiophora
Lissodendoryx rhaphidiophora is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1959 deur Burton.
Tumen
Die Tumen (Vereenvoudigde Chinees: 图们江; Tradisionele Chinees: 圖們江; pinyin: Túmen Jiāng; Wade-Giles: T'u-man-chiang; Koreaans: 두만강, Dumangang of Tuman'gang, [tumanɡaŋ]; Mantsjoe: ᡨᡠᠮᡝᠨ ᡠᠯᠠ; Mongools: Түмэн гол, Tümen gol; Russies: Туманная река, Tumannaja Reka) is 'n noordoos-vloeiende rivier wat vir 521 km die noordelike grens van Noord-Korea tot die Volksrepubliek China en later Rusland vorm. Die rivier ontspring noord van die Hemelmeer in die Changbai-gebergtes op die grens tussen Noord-Korea en die Volksrepubliek China. Aansluitend vloei die Tumen in 'n noordoostelike en later in 'n suidoostelike rigting. Vir die laaste 17 km vorm die Tumen die grens tussen Noord-Korea in die suidweste en Rusland in die noordooste. Aansluitend mond die Tumen in die See van Japan, 'n deel van die Stille Oseaan, uit.
Die Yalu in die weste vorm saam met die Changbai-gebergtes in die middel en die Tumen in die ooste die grens tussen die lande Noord-Korea en die Volksrepubliek China, maar ook tussen die kulturele gebiede China en Korea. Soms word na die gebied noord van die Yalu en Tumen as Mantsjoerye verwys en dit sluit die Chinese provinsies Liaoning en Jilin in. Die Tumen is in vergelyking met die Yalu nie só wyd en diep nie, vervolgens steek die meeste Nord-Koreaanse vlugtelinge op pad na die Volksrepubliek China die Tumen oor.
Groot-Winterhoekberge
Die Groot-Winterhoekberge is 'n bergreeks wat deel is van die Kaapse Plooigordel in die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Die hoogste punt in die bergreeks is 2077 m hoog en is net noord van Tulbagh en staan bekend as die Groot-Winterhoekpiek. Die Groot-Winterhoek wildernisarea is 30 608 hektaar groot en word deur CapeNature bestuur. Daar is watervalle, swemgate, skoon riviere en bergwildernis in die area.
George Kosana
George Kosana (22 Desember 1935 – 2 Januarie 2017) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Night of the Living Dead (1968), There's Always Vanilla (1971), The Booby Hatch (1976), en Incest Death Squad (2009).
Jergeninski
Die dorpie se naam kom van die nabygeleë Jergenihoogland
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Jergeninski 890 inwoners gehad. Etniese Kalmikiërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Michael Cohen
Michael Cohen (gebore op 25 Augustus 1966  in Long Island, New York) is 'n Amerikaanse prokureur van Joodse afkoms, wat van 2006 tot Mei 2018 vir Donald Trump gewerk het.
In Desember 2018 word hy veroordeel en tot drie jaar tronkstraf gevonnis.
Dendyidae
Dendyidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse).
Moraea lugubris
Die kersblakertjie (Moraea lugubris) is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die fynbos is. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap en kom van die Bokkeveldberge tot by Bredasdorp voor. Die plant word 6-16 cm groot en blom van Augustus tot November, die blomme is blou.
Lissodendoryx roosevelti
Lissodendoryx roosevelti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1939 deur De Laubenfels.
Kegoelta
Kegoelta (Russies: Кегульта, Kalmikies: Көглт) is 'n dorpie in Kettsjeneri-rajon van Kalmikië, Rusland. Dit is die setel en die enigste nedersetting van die gelyknamige Kegoelta Plaaslike Munisipaliteit. Dit lê 70 kilometer noord van die republiek se hoofstad, Elista.
Die dorpie se naam is van Kalmikiese oorsprong en beteken letterlik "met doring".
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Kegoelta 846 inwoners gehad. Etniese Russe en Kalmikiërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Santander (departement, Kolombië)
regs|duimnael|200px|Vlag van Santander. regs|duimnael|200px| links|duimnael|250px|Ligging van Santander in [[Colombia.]] Santander is 'n departement van Colombia. Die hoofstad is Bucaramanga.
Lissodendoryx stephensi
Lissodendoryx stephensi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur Burton.
Chao Phraya
Die Chao Phraya (Thai: แม่น้ำเจ้าพระยา Maenam Chao Phraya, [mɛ̂ːnáːm tɕâːw pʰráʔjaː] of [tɕâːw pʰrajaː]) is die hoofrivier van Thailand en met 'n lengte van 372 km ook die tweede langste rivier van dié land ná die Mekongrivier. Die Chao Phraya se lae spoelgrondvlaktes oorheers die sentrale gedeeltes van Thailand. Die stroomgebied van die Chao Phraya word vir intensiewe rysboerdery gebruik. Daarbenewens is die rivier 'n belangrike vervoerpad.
Die Chao Phraya ontstaan deur die saamvloei van die Ping- en Nan-riviere naby Pak Nam Pho in die Nakhon Sawan-provinsie van Thailand. Aansluitend vloei die rivier vir 372 km in 'n suidelike rigting deur die sentrale vlaktes van Thailand en bereik Bangkok. Net suid van Thailand se hoofstad mond die Chao Phraya in die Golf van Thailand uit. Die Chao Phraya word soms as grens tussen die Indo-Chinese en die Maleise Skiereiland beskou.
Indiese vlindervis
Die Indiese vlindervis (Chaetodon mitratus) is 'n vlindervis wat slegs in die Indiese Oseaan voorkom. In Engels staan dit bekend as die Indian butterflyfish.
Identifikasie
Die vis word tot 14 cm lank. Die lyf en analevin is liggeel met twee breë, skuins strepe met blou rante wat taps gewyse na agter strek. Daar is 'n swartvlek oor die oë, soms met 'n oranje verlenging ondertoe. Die agterkant van die dorsalevin is oranje-geel. Die onvolwasse vissies lyk net soos die volwassenes. Hulle leef in aflandige koraalriwwwe in water wat 30 tot 80 m diep is.
Hulle kan alleenlopers wees of in pare of soms ook klein groepies voorkom. Hulle vreet bodem ongewerweldes en soöplankton. Die spesie is seldsaam maar was al in die Sodwanabaai canyon gesien.
Mitchell Kowal
Mitchell Kowal (21 Augustus 1915 – 8 Mei 1971) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Big Bluff (1955), John Paul Jones (1959), en Guests Are Coming (1962), en in die televisiereeks Official Detective (1957).
Ibn Arabi
Ibn Arabi (Murcia, 28 Julie 1165 – Damaskus, 10 November 1240) was 'n Arabiese Islamitiese teoloog uit Moorse-Spanje, en die grootste verteenwoordiger en teoretikus van Soefisme. Hy staan bekend as die "Grootste Sheikh" (al-Sheikh al-Akbar) van Soefisme.
Ibn al-Arabi het wyd gereis, sy reise en indrukke het gewoonlik 'n mistieke Soefi-inslag. Volgens sy verhale het hy Al-Khidr drie keer ontmoet.
Biografie
Ibn Arabi is in 'n adellike Arabiese familie in die stad Murcia gebore, terwyl die Almorawiede Andalusië regeer het. Hy was omring deur edeles, intellektuele en askete. Ibn Arabi het goeie onderwys ontvang in Sevilla (Ishbilia), wat die hoofstad en kulturele sentrum van die Almohad-kalifaat word.
In 1172 het die Moslems 'n swaar nederlaag gely as gevolg van die Reconquista. Hy gee die loopbaan van 'n amptenaar prys en berei hom voor vir die geestelike pad. In 1180 ontmoet hy in Córdoba met Averroes. Hy word uiteindelik 'n Soefi in 1184.
Lissodendoryx albemarlensis
Lissodendoryx albemarlensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1997 deur Desqueyroux-Faúndez & Van Soest.
Risaralda (departement)
regs|duimnael|200px|Vlag van Risaralda. regs|duimnael|200px| links|duimnael|250px|Ligging van Risaralda in [[Colombia.]] Risaralda is 'n departement van Colombia. Die hoofstad is Pereira.
Amazonas (Colombia)
regs|duimnael|200px|Vlag van Amazonas. regs|duimnael|200px| links|duimnael|250px|Ligging van Amazonas in [[Colombia.]] Amazonas is 'n departement van Colombia. Die hoofstad is Leticia.
Anna Brecon
Anna Brecon (gebore 1971) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Bring Me the Head of Mavis Davis (1997), Stalker (2010), en Vendetta (2013), en in die televisiereeks Emmerdale (1972).
Will Kuluva
Will Kuluva (2 Mei 1917 – 6 November 1990) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Go Naked in the World (1961) en Voyager from the Unknown (1982), en in die televisiereekse Alfred Hitchcock Presents (1955) en Voyagers! (1982).
Lissodendoryx amaknakensis
Lissodendoryx amaknakensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Gymnosporia arbutifolia
Gymnosporia arbutifolia is 'n boom wat hoort tot die genus Gymnosporia. Die spesie is inheems aan Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Djiboeti, Eritrea, Ethiopië, Jemen, Kenia, Rwanda, Saoedi-Arabië, Somalië, Tanzanië en Uganda.
Lissodendoryx amaknakensis
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1895 deur Lambe.
Boergsoen
Boergsoen (Russies: Бургсун, Kalmikies: Бурһсн) is 'n dorpie in Kettsjeneri-rajon van Kalmikië, Rusland. Saam met nog twee groter nedersettings behoort dit tot die Kettsjeneri Plaaslike Munisipaliteit. Dit lê 114 kilometer noordoos van die republiek se hoofstad, Elista.
Die dorpie se naam is van Kalmikiese oorsprong en beteken "wilger".
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Boergsoen 53 inwoners gehad. Etniese Kalmikiërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Nazca-lyne
Die Nazca-lyne is 'n groep geogliewe wat in die grond van die Nazca-woestyn in Suid-Peru gemaak is. Hulle is tussen 500 v.C. en 500 n.C. deur mense gemaak wat uithollings in die woestynvloer gemaak het; hulle het klippies verwyder en grond van verskillende kleure ontbloot. Daar is twee hooffases van Nazca-lyne, die Paracas-fase van 400 tot 200 v.C. en die Nazca-fase van 200 v.C. tot 500 n.C. In die jare voor 2020 is tussen 80 en 100 nuwe figure met die hulp van hommeltuie ontdek, en argeoloë dink daar is nog.
Die meeste lyne loop reguit deur die landskap, maar daar is ook figuratiewe ontwerpe van diere en plante. Die individuele figuratiewe geogliefontwerpe is tussen 400 en 1 100 m breed. Die lengte van al die lyne saam is meer as 1 300 km en die groep bedek 'n oppervlakte van sowat 50 km2. Die lyne is gewoonlik 10-15 cm diep. Hulle is gemaak deur die boonste laag rooibruin klippies met 'n ysteroksiedlaag om te verwyder en 'n geelgrys grond daaronder te ontbloot. Die lyne se breedte verskil aansienlik, maar meer as die helfte is effens breër as 33 cm. Op sommige plekke is hulle net 30 cm breed en op ander plekke tot 1,8 m.
Van die Nazca-lyne het vorms wat die beste uit die lug gesien kan word (op 'n hoogte van omtrent 500 m), hoewel hulle ook van die omringende voorheuwels en ander hoë plekke te sien is. Die ontwerpe bestaan gewoonlik uit een aaneenlopende lyn. Die lyn van die grootstes is omtrent 370 m lank. Danksy die afsondering en die droë, windlose klimaat van die plato, het die lyne meestal natuurlik bewaar gebly. Uiters skaars weersveranderings kan die ontwerpe van die lyne tydelik verander. Teen 2012 is gesê die lyne gaan agteruit weens die instroming van plakkers na die gebied.
Die ingewikkeldheid van die lyne varieer. Honderde is eenvoudige lyne en geometriese patrone; meer as 70 is diere-ontwerpe, soos 'n kolibrie, spinnekop, vis, kondor, aap, kat, hond en 'n mens. Ander vorms sluit in bome en blomme. Geleerdes verskil oor die betekenis van die ontwerpe, maar die meeste heg godsdienstige betekenisse daaraan. Die ontwerpe is in 1994 aangewys as 'n Unesco-wêrelderfenisgebied.
Doel
Antropoloë, etnoloë en argeoloë het die antieke Nazca-kultuur bestudeer om die doel van die lyne en figure te probeer bepaal. Een hipotese is dat die Nazca-volk hulle geskep het om deur die gode in die lug gesien te word.
Paul Kosok en Maria Reiche het 'n doel voorgestel wat verband hou met sterrekunde en kosmologie, soos wat algemeen was in die monumente van ander antieke kulture: Die lyne was bedoel as 'n soort sterrewag, om te wys na die plekke aan die verre horison waar die son en ander hemelliggame met die sonstilstande opkom en ondergaan. Ander inheemse volke in die Amerikas en elders het strukture gebou wat sulke sterrekundige waarnemings gekombineer het met hulle godsdienstige kosmologie, soos die Cahokia van die laat Mississippium en Stonehenge in Engeland.
Gerald Hawkins en Anthony Aveni, kundiges op die gebied van argeoastronomie, het in 1990 tot die gevolgtrekking gekom dat daar nie genoeg bewyse is om so 'n sterrekundige verduidelik te staaf nie.
In 1985 het die argeoloog Johan Reinhard data gepubliseer wat toon dat die aanbidding van berge en ander waterbronne van die antieke tot latere tye in die Nazca-godsdiens en -ekonomie oorheers het. Sy teorie was dat die lyne en figure deel was van godsdienspraktyke en die aanbidding van gode wat met die beskikbaarheid van water te doen het, want dit het regstreeks 'n invloed gehad op die sukses en produktiwiteit van gewasse. Hy het die lyne vertolk as heilige paaie wat gelei het na plekke waar die gode aanbid kon word. Die ontwerpe van diere en ander voorwerpe was om die hulp van die gode af te bid met die verskaffing van water.
Henri Stierlin, 'n Switserse kunshistorikus wat in Egipte en die Midde-Ooste gespesialiseer het, het in 1983 'n boek gepubliseer wat die Nazca-lyne verbind het met die vervaardiging van antieke tekstiele wat argeoloë om mummies van die Paracas-kultuur gekry het. Hy het tot die gevolgtrekking gekom die lyne kon as reuseweefstoele gebruik gewees het om die uiters lang stringe en breë stukke tekstiel te vervaardig wat tipies van die streek is. Dié teorie word nie algemeen aanvaar nie.
Die eerste stelselmatige studie van die geogliewe is deur Markus Reindel en Johny Cuadrado Island gedoen. Hulle het sedert 1996 meer as 650 terreine ondersoek en uitgegrawe. Hulle het die ikonografie van die lyne vergelyk met potskerwe van die kulture. As argeoloë glo hulle die figuratiewe motiewe van die geogliewe is waarskynlik tussen 600 en 200 v.C. gemaak.
Zygomycota
Zygomycota was ’n filum binne die koninkryk swamme met ongeveer 900 lewende spesies. Hierdie filum is laat vaar in 2007 en vier subfilla incertae cedis is voorgestel. Lede van die voormalige filum zygomycota staan bekend as sigomisete. Swamme van die filum zygomycota kom almal op land voor. Daar was twee ordes binne die filum, naamlik sigomisete en trychomycetes (trigomisete).
Die meeste sigomisete is saprotrowe, wat hul voeding van dooie organiese materiaal kry en daarop leef. Sigomisete word maklik van grond, ekskresie, verwerende plantmateriaalreste en ou sampioene geskei.
Sigomisete (die orde) bevat ŉ belangrike klas swamme, naamlik die mukorales. Hierdie klas swamme kan ŉ dubbelsnydende swaard wees: dit kan tot siektes in mense, huisdiere en plante lei, maar kan ook bruikbare organiese samestellings, steroïdes en kos vorm. Sigomisete is verantwoordelik vir raar en dodelike menslike siektes soos sigomikose.
Dannielle Brent
Dannielle Brent (gebore 19 September 1979) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Shifty (2008), Welcome to the Punch (2013), en Stoner Express (2016), en in die televisiereeks Bad Girls (1999).
Shakespeare and Company (boekwinkel)
Shakespeare and Company is 'n Engelstalige boekwinkel, geleë op Parys se linker rivieroewer, wat in 1951 deur George Whitman geopen is.
Die winkel is vernoem na Sylvia Beach se boekwinkel met dieselfde naam wat in 1919 op die Linkeroewer gestig is, wat in 1941 gesluit het. Whitman het die "Shakespeare and Company"-naam vir sy winkel in 1964 geneem.
Die boekwinkel is geleë te 37 rue de la Bûcherie, in die 5de arrondissement. Dit is in 1951 deur die Amerikaner George Whitman geopen en is oorspronklik "Le Mistral" genoem, maar dit is in 1964 herdoop na die naam "Shakespeare and Company" ter ere aan Sylvia Beach se winkel en die 400ste herdenking van William Shakespeare se geboorte. Vandag dien dit steeds as 'n verskaffer van nuwe en tweedehandse boeke, as 'n antieke boekhandelaar en as 'n gratis leesbiblioteek wat oop is vir die publiek.
Die winkel huisves boonop aspirantskrywers en kunstenaars in ruil vir hulp in die boekwinkel. Sedert die winkel in 1951 geopen is, het meer as 30 000 mense in die beddens geslaap wat tussen boekrakke versteek is. Die winkel se leuse, “Be Not Inhospitable to Strangers Lest They Be Angels in Disguise”, is bokant die ingang van die leesbiblioteek geskryf.
Geskiedenis
In 1951 het die Amerikaanse ouddienspligtige George Whitman 'n Engelstalige boekwinkel op Parys se linker rivieroewer geopen onder die naam "Le Mistral". Sy perseel, die terrein van 'n 16de-eeuse klooster, is by 37 rue de la Bûcherie, naby Place Saint-Michel, net 'n entjie van die Seine, Notre Dame en die Île de la Cité af.
Net soos Sylvia Beach se historiese Shakespeare en Company -boekwinkel wat in 1941 gesluit het, het Whitman se winkel vinnig die fokuspunt van literêre kultuur in die boheemse Parys geword. Vroeë inwoners het skrywers van die Beat Generation ingesluit – Allen Ginsberg, Gregory Corso en William S. Burroughs, wat na bewering dele van Naked Lunch in die mediese afdeling van die boekwinkel se biblioteek nagevors het. Ander besoekers was ondermeer James Baldwin, Anaïs Nin, Julio Cortázar, Richard Wright, Lawrence Durrell, Max Ernst, Bertolt Brecht, William Saroyan, Terry Southern, en redakteurs van The Paris Review, soos George Plimpton, Peter Matthiessen en Robert Silwer. George Whitman het sy winkel na Sylvia Beach's gemodelleer. In 1958, terwyl hy saam met Whitman geëet het by 'n partytjie vir James Jones wat toe pas in Parys aangekom het, het Beach aangekondig dat sy die naam aan hom oorhandig vir sy boekwinkel. In 1964, ná Sylvia Beach se dood en op die 400ste herdenking van William Shakespeare se geboorte, het Whitman sy winkel herdoop tot "Shakespeare en Company", wat, soos hy dit beskryf het, "'n roman in drie woorde" is.
Whitman het sy onderneming "'n sosialistiese utopie wat hom as 'n boekwinkel voorgedoen" genoem. Henry Miller het dit "'n wonderland van boeke" genoem. Die winkel het beddens tussen die rakke met boeke waar aspirantskrywers genooi word om gratis oor te slaap in ruil vir hulle hulp in die boekwinkel, om in te stem om 'n boek per dag te lees en ook 'n outobiografie van een bladsy vir die winkel se argiewe te skryf. Hierdie gaste word “Tumbleweeds” genoem, na die plante wat “in en uitwaai op die winde van toevalligheid”, soos Whitman beskryf het. Na raming het bykans 30 000 mense by die winkel gebly sedert dit in 1951 geopen is. Whitman se enigste kind, Sylvia Whitman, vernoem na Sylvia Beach, het in 2003 haar pa met die bestuur van die boekwinkel begin help. Sy bestuur nou die winkel saam met haar lewensmaat, David Delannet, op dieselfde manier as haar pa. Gereelde aktiwiteite is 'n Sondag teepartytjie, skrywerswerkswinkels en weeklikse geleenthede wat skrywers soos Dave Eggers, AM Homes, Jonathan Safran Foer en Naomi Klein ingesluit het.
In 2003 het Sylvia Whitman FestivalandCo gestig, 'n literêre fees wat tweejaarliks by die park langs die boekwinkel, Square René-Viviani, gehou is. Deelnemers het Paul Auster, Siri Hustvedt, Jeanette Winterson, Jung Chang en Marjane Satrapi ingesluit.
George Whitman is in 2006 bekroon met die Officier de l'Ordre des Arts et des Lettres, een van Frankryk se hoogste kulturele eerbewyse.
In 2010 het die boekwinkel The Paris Literary Prize vir ongepubliseerde novelle bekendgestel, met 'n topprys van 10 000 euro verskaf deur die de Groot-stigting. Die wenner van die eerste kompetisie was Rosa Rankin-Gee, wie se inskrywing, The Last Kings of Sark, daarna deur Virago gepubliseer is. Die wenner van die tweede prys was CE Smith; sy inskrywing, Body Electric, is mede-uitgegee deur die boekwinkel en The White Review.
George Whitman is op 14 Desember 2011 in die ouderdom van 98 in sy woonstel bokant die boekwinkel oorlede. Sy dogter Sylvia bestuur tans die winkel.
In vennootskap met Bob's Bake Shop, het Shakespeare and Company in 2015 'n koffiewinkel langs die winkel in 'n gebou wat sedert 1981 'n verlate motorhuis was. Die koffiewinkel bedien hoofsaaklik vegetariese kos, met veganistiese en glutenvrye opsies. George Whitman het sedert so vroeg as 1969 probeer om 'n literêre kafee in dieselfde ruimte te open.
Aan die einde van Oktober 2020 het die boekwinkel berig dat sy verkope sedert Maart met 80% gedaal het weens die uitbreek van COVID-19. Tydens die eerste inperking in Frankryk was die boekwinkel vir twee maande gesluit en het nie aanlyn verkoop nie, volgens die advies van die handelsliggaam van die Syndicat de la Librairie française. Die eienaar van die boekwinkel het die media ingelig dat hulle aanbiedinge van ondersteuning en bestellings vir intekeninge op die winkel se Jaar van Lees- aanbieding ontvang, en hulle hou nou ook 'n webwerf in stand. Verskeie literêre publikasies het hul redaksionele adres by die boekwinkel gehad, insluitend die avant-garde-joernaal Merlin, wat gekrediteer word vir die ontdekking van Samuel Beckett, dit was die eerste joernaal wat hom in Engels gepubliseer het. Onder die tydskrif se redakteurs was Richard Seaver, Christopher Logue en Alexander Trocchi. Jane Lougee was die uitgewer. Van 1959 tot 1964 het Jean Fanchette Two Cities from the bookshop gepubliseer; die tydskrif se beskermhere het Anaïs Nin en Lawrence Durrell ingesluit, en dit het onder andere Ted Hughes en Octavio Paz gepubliseer. Van 1978 tot 1981 het 'n groep Amerikaanse en Kanadese uitgewekenes 'n literêre joernaal uit die boonste biblioteek bestuur, genaamd Paris Voices. Die tydskrif het jong skrywers soos die Walliese digter Tony Curtis en die Ierse dramaturg en romanskrywer Sebastian Barry gepubliseer. Die hoofredakteur was Kenneth R. Timmerman en die redaksie het die Kanadese Antanas Sileika ingesluit. Ander publikasies wat uit die boekwinkel gestig is, sluit in Frank -tydskrif, geredigeer deur David Applefield met bydraes van skrywers soos Mavis Gallant en John Berger, en Whitman se eie The Paris Magazine (of "The Poor Man's Paris Review ", soos hy dit genoem het), met bydraers insluitend Lawrence Ferlinghetti, Jean-Paul Sartre, Marguerite Duras, Pablo Neruda, en - in 'n meer onlangse uitgawe - Lucy Sante, Michel Houellebecq en Rivka Galchen. Die eerste uitgawe het in 1967 gedebuteer, die mees onlangse in 2010.
In 2016 het die boekwinkel sy eie geskiedenis gepubliseer in 'n boek getitel Shakespeare and Company, Paris: A History of the Rag & Bone Shop of the Heart, geredigeer deur Krista Halverson met 'n voorwoord deur Jeanette Winterson en 'n epiloog deur Sylvia Whitman. Ander bydraers tot die boek sluit in Ethan Hawke, Lawrence Ferlinghetti, Allen Ginsberg, Anaïs Nin, Robert Stone, Ian Rankin, Kae Tempest en Jim Morrison. Die boek bevat 'n geïllustreerde verwerking van Sylvia Beach se memoires. Dit bevat ook 'n keuse van George Whitman se briewe en joernale geskryf saam met sy "boemelaar-avonture" tydens die Groot Depressie. Die vriendelikheid wat hy langs die pad van vreemdelinge ontvang het, het die stigtingsetos van die boekwinkel geïnspireer: "Gee wat jy kan; neem wat jy nodig het."
La Thoại Tân
La Thoại Tân (1937 – 13 Maart 2008) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Tu quai sai gon (1973) en Hoa moi no (1974).
Lissodendoryx areolata
Lissodendoryx areolata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Liz May Brice
Liz May Brice (gebore 1975) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Resident Evil (2002) en in die televisiereekse Torchwood (2006) en Black Mirror (2011).
Gymnosporia benguelensis
Gymnosporia benguelensis is 'n struik wat hoort tot die genus Gymnosporia. Die spesie is inheems aan Angola en Zambië.
Robin Williams: Come Inside My Mind
Robin Williams: Come Inside My Mind is 'n Amerikaanse dokumentêre film uit 2018 met regie deur Marina Zenovich en wat die lewe en werk van Robin Williams, wat in 2014 dood is, vier.
Cesar (departement)
regs|duimnael|200px|Vlag van Cesar. regs|duimnael|200px| links|duimnael|250px|Ligging van Cesar in [[Colombia.]] Cesar is 'n departement van Colombia. Die hoofstad is Valledupar.
Moraea miniata
Die pronktulp (Moraea miniata) is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die fynbos, Nama-Karoo en die Sukkulente Karoo is. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap en kom van die Namakwaland tot by Riversdal asook die Karoo voor. Die plant word 15-60 cm groot en blom van Augustus tot September, die blomme is salm-oranje van kleur.
Armenia (Colombia)
Armenia (Spaans: Ciudad de Armenia) is 'n groot stad in die weste van Colombia wat op 14 oktober 1889 gestig is. Armenia is in 1889 gestig en sy ekonomie gebaseer op die landbou, wat aansienlike ontwikkeling moontlik gemaak het tussen die 1920's en 1980's, danksy die koffie-oplewing.
Israel in Egipte
Israel in Egipte (HWV 54), is 'n Bybelse oratorium deur die komponis George Frederick Handel. Die meeste kenners glo dat die libretto ideur Charles Jennens voorberei is, wat ook die Bybelse tekste vir Handel se Messias (HWV 56) saamgestel het. Dit is geheel en al saamgestel uit gedeeltes uit die Ou Testament, hoofsaaklik uit Eksodus en die Psalms.
Israel in Egipte is vir die eerste keer op 4 April 1739 in Londen se King's Theatre in die Haymarket uitgevoer met Élisabeth Duparc ("La Francesina"), William Savage, John Beard (tenoor), Turner Robinson, Gustavus Waltz en Thomas Reinhold. Handel het dit begin komponeer kort nadat die operaseisoen by King's Theatre weens 'n gebrek aan intekenare gekanselleer is. Die oratorium is nie goed deur die eerste gehoor ontvang nie, hoewel dit in die Daily Post geprys is; die werk is vir die tweede uitvoering verkort, en die hoofsaaklik koorgebaseerde oratorium is met arias in die Italiaanse styl aangevul.
Die eerste weergawe van die stuk is in drie dele eerder as twee; die eerste deel meer bekend as "Die weë van Sion treur", met die gewysigde teks as "Die kinders van Israel treur" met verwysing na die volk wat die dood van Josef betreur. Hierdie gedeelte gaan die uittog uit Egipte vooraf, wat in die driedelige weergawe die tweede eerder as die eerste deel is.