cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xenofobie in Suid-Afrika
Geweld voor Mei 2008
Aanvalle op buitelanders het einde 2007 weer toegeneem  en daar was ten minste 'n dosyn aanvalle tussen Januarie en Mei 2008. Die ergste voorvalle was op 8 Januarie 2008 toe twee Somaliese winkeleienaars in die Oos-Kaapse dorp Jeffreysbaai en die stad Oos-Londen vermoor is, asook in Maart 2008 toe sewe mense vermoor is nadat hul winkels en pondokke in Atteridgeville in Pretoria aan die brand gesteek is.
Verspreiding van geweld
Op 12 Mei 2008 het 'n reeks onluste in die township Alexandra (in die noordoostelike deel van Johannesburg) uitgebreek toe plaaslike inwoners migrante van Mosambiek, Malawi en Zimbabwe aangeval het en twee mense vermoor en 40 ander beseer het. Sommige aanvallers het glo Jacob Zuma se verkiesingslied Umshini Wami (Zoeloe: "'Bring my masjiengeweer") gesing.
Altesame 62 mense het gesterf, etlike honderde is beseer, baie immigrante het na hul lande van herkoms gevlug en baie eiendomme is beskadig.
Daar was glo ook aanvalle in die Suid-Kaap, Mpumalanga,  Noordwes en die Vrystaat.
Oorsake
'n Verslag deur die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing noem vier algemene oorsake vir die geweld: 'n Daaropvolgende verslag, "Towards Tolerance, Law and Dignity: Addressing Violence against Foreign Nationals in South Africa", wat die Internasionale Organisasie vir Migrasie laat opstel het, het bevind dat swak dienslewering of 'n invloei van buitelanders bydraende faktore was, maar het township-politiek die skuld vir die aanvalle gegee. Die verslag het ook bevind dat gemeenskapsleierskap winsgewend kan wees vir werklose mense, en dat dié leiers die aanvalle gereël het.
Nadraai
Een jaar na die aanvalle het aanklaers gesê 137 mense is skuldig bevind, 182 sake is teruggetrek omdat ooggetuies of klaers die land verlaat het, 51 sake moes nog plaasvind en 82 is verwys vir verdere ondersoek.
Vlugtelingkampe en die herintegrasievraagstuk
Die Suid-Afrikaanse regering het 'n beleid aanvaar dat die vlugtelinge herintegreer word in hul gemeenskappe of dat hulle terugkeer na hul lande van herkoms  en het 'n sperdatum van Julie 2008 daarvoor vasgestel. Daarna het die regering gesê die vlugtelinge sal nie gedwing word om na hul gemeenskappe terug te keer nie  en dat die slagoffers ook nie gedeporteer sal word nie, al blyk hulle onwettige immigrante te wees.
Aanvalle van 2009 tot 2012
Teen einde Mei 2009 was daar berigte dat xenofobiese aktiwiteite toegeneem het en dat aanvalle in die Wes-Kaap gereël word. Verslae van dreigemente en geheime vergaderings deur plaaslike sakemanne het in Gugulethu, Khayelitsha en Philippi in Kaapstad voorgekom. Samora Machel in Philippi was weer eens 'n brandpunt.
In November 2009 is 'n gemeenskap van tussen 1500 en 2500 Zimbabwiese plaaswerkers uit hul huise in De Doorns, 'n druifboerderydorp in die Wes-Kaap, gesit. Niemand is fisies aangeval nie, maar huise is vernietig en geplunder en het gelei tot die grootste verskuiwing van buitelandse burgers sedert Mei 2008.
Aanvalle teen Somaliese entrepreneurs
Op 30 Mei 2013 is die 25-jarige Abdi Nasir Mahmoud Good dood gestenig. Die geweld is op 'n selfoon opgeneem en op die internet versprei.
Drie Somaliese winkeleienaars is in Junie 2013 vermoor en die Somaliese regering het die Suid-Afrikaanse owerhede gevra om hul burgers te beskerm. Onder die wat vermoor is, was twee broers wat glo doodgekap is. Die aanvalle het gelei tot openbare protes en Somaliese diaspora het betogings gehou in Kaapstad, Londen en Minneapolis.
Die Suid-Afrikaanse minister van buitelandse sake, Maite Nkoana-Mashabane, het die regering se "sterkste veroordeling" van die aanvalle uitgespreek na die dood van nog 'n Somaliese winkeleienaar. Somalië se eerste minister, Abdi Farah Shirdon, het die Suid-Afrikaanse regering gevra om in te gryp na dodelike aanvalle in Pretoria en Port Elizabeth.
Op 7 Junie 2014 is 'n Somaliese burger dood gestenig en twee ander ernstig beseer toe 'n woedende skare hul winkel aangeval het. Nog drie Somaliërs is gewond en hul winkels geplunder.
Na nog xenofobiese aanvalle teen Somaliese entrepreneurs in April 2015 het die Somaliese regering aangekondig dat hy sy burgers uit Suid-Afrika sal verwyder.
April 2015-aanvalle
In April 2015 was daar 'n vlaag van aanvalle oor die land heen. Die aanvalle het in Durban begin en na Johannesburg versprei. Die Zoeloekoning, Goodwill Zwelithini, is daarvan beskuldig dat hy die aanvalle aangespoor het deur te sê buitelanders moet "teruggaan na hul lande toe".
Plaaslike inwoners het begin om immigrante aan te val en honderde gedwing om oor die land heen in polisiestasies skuiling te soek. Die Malawiese owerhede het daarna begin om hul burgers te repatrieer, en 'n aantal ander regerings het aangekondig dat hulle ook hul burgers gaan verwyder. Meer as 300 mense is in hegtenis geneem. Op 18 April 2015 het 'n fotograaf van die Sunday Times, James Oatway, foto's geneem van 'n wrede aanval in Alexandra op 'n Mosambiekse man. Die man, Emmanuel Sithole, het van sy wonde beswyk. Vier verdagtes is binne dae in hegtenis geneem nadat die foto's in Sunday Times van 19 April verskyn het. Die owerhede het volgehou dat dit nie 'n xenofobiese aanval was nie. Sewe ander mense is in April 2015 in KwaZulu-Natal vermoor, insluitend 'n Ethiopiër, 'n Mosambieker en drie Suid-Afrikaners.
Aanvalle in Oktober 2015
Daar was xenofobiese aanvalle in Oktober 2015 in Grahamstad in die Oos-Kaap. Volgens berigte is meer as 500 mense verskuif en meer as 300 winkels en huise geplunder of vernietig. In die aanvalle was spesifiek Moslems die teikens.
Klaslose samelewing
Klaslose samelewing verwys na 'n samelewing waarin niemand in 'n sosiale klas gebore word nie. Onderskeidings in terme van rykdom, inkomste, onderwys, kultuur, of sosiale netwerk mag later ontstaan en word slegs deur individuele ervaring en prestasie binne so 'n samelewing bepaal.
Xenofobie in Suid-Afrika
Tshwane-onluste van 2016
Van 20 tot 23 Junie 2016 het 'n golf van onluste die stad Tshwane getref. Hoewel die onluste begin het weens politieke ontevredenheid binne die ANC, is winkels van Somaliërs  en Pakistani's  geplunder   en 'n aantal buitelanders aangeval.
Klaslose samelewing
Codere omskryf sosiale klas as 'n segment van die gemeenskap waarvan die lede 'n gemeenskaplike sosiale in 'n hiërargiese orde beklee. Codere beweer dat 'n samelewing wat op grond van klas georganiseer word, een is waarin die hiërargie van prestige en status in groepe verdeel kan word, elkeen met sy eie sosiale, ekonomiese, kulturele eienskappe en ingesteldhede, en elkeen met verskillende grade van seggenskap in gemeenskapbesluite. Hierdie struktuur word egter selde by klassegeorganiseerde samelewings gesien, en impliseer dat 'n klaslose samelewing dalk beter mag wees.
Aangesien geboorteklas meestal 'n bepalende invloed op lewensloop het, stel voorstanders van 'n klaslose samelewing (bv. anargiste, kommuniste) verskeie middele voor om so 'n samelewing stand te bring en in stand te hou. Verder heg hulle wisselende grade van belangrikheid daaraan as 'n doel in hulle algehele programme/filosofie.
Klasloosheid
Die term klasloosheid word gebruik om verskillende sosiale verskynsels te beskryf.
In samelewings waar klas afgeskaf is, is dit gewoonlik die resultaat van 'n vrywillige besluit deur die lidmaatskap om so 'n gemeenskap te vestig, om 'n voorafbestaande klassestruktuur in 'n bestaande samelewing af te skaf of om 'n nuwe gemeenskap te vestig waarin klasse nie bestaan nie. Dit sluit in kommunes soos verskeie Utopiese gemeenskappe, kibboetse, ens. sowel as revolusionêre en politieke aksies op nasie-staatsvlak soos die Paryse Kommune, Russiese Revolusie, ens. Die afskaffing van sosiale klasse en die vestiging van 'n klaslose samelewing is die primêre doelwit van kommunisme, libertynse sosialisme en anargisme.
Klasloosheid verwys ook na die geestesgesteldheid wat vereis word om effektief as 'n sosiale antropoloog te funksioneer. Antropologiese opleiding behels die assessering en dus bewuswording van 'n persoon se eie klas-aannames sodat dit onderskei kan word van gevolgtrekkings wat oor ander samelewings gemaak word. Dit kan met etnosentriese vooroordele of die "neutrale aksiologie" vergelyk word wat deur Max Weber vereis word. Daarsonder sal gevolgtrekkings oor bestudeerde samelewings waarskynlik deur die antropoloog se eie klaswaardes geaffekteer word.
Klasloosheid verwys ook na 'n samelewing waar omvattende en substansiële sosiale geregtigheid bestaan; waar die ekonomiese hoër stand nie oor enige spesiale politieke mag beskik nie, en waar armoede feitlik niebestaande is, aangesien dit nie bereik kan word nie.
Volgens Beck word klasloosheid deur middel van 'n klassestryd bereik. "Dit is die kollektiewe sukses (wat 'n klassestryd vergesel) wat individualisering institusionaliseer en die klassekultuur uitwis, selfs onder toestande van radikaliserende ongelykhede." Klasloosheid sal basies bestaan wanneer die ongelykhede en ongeregtighede die samelewing se idee van die behoefte aan sosiale orde en hiërargie oorskadu.
Hedendaagse sosiale klasse
Die hedendaagse staat van sosiale klasse in die samelewing is debatteerbaar. As die werklike ontwikkeling in ag geneem word, het die Westerse samelewing verby klasse na 'n klaslose samelewing beweeg. Dit word deur Becker en Hadjar se stelling bevestig: "Die verswakking van klas-idententiteite word ook deur Savage (2000, p.37) gepostuleer, wat beweer dat alhoewel individue steeds na sosiale klasse verwys, stand nie meer 'n diep gevoel van identiteit skep nie." Ons leef egter nog nie in 'n klaslose samelewing nie, want daar bestaan steeds onderskeidings wat nie aan ervaring en sukses toegeskryf kan word nie.
Marxistiese definisie
Volgens die Marxistiese teorie was die jagter-versamelaarsamelewing, 'n primitiewe kommunisme, klasloos. Almal was basies gelyk as lede van die stam en in die verskillende funksionele take van die primitiewe produksiemetode. Hoe rigied en gestratifiseerd hulle ook al was, kon hulle (bloot op grond van die getalle) nie 'n klassesamelewing as sulks tot stand bring nie. Met die oorgang na landbou het die moontlikheid van 'n surplusproduk, m.a.w. om meer te produseer as wat vir die bevrediging van onmiddellike behoeftes benodig word, gedurende die ontwikkeling van die produktiewe magte ontstaan. Volgens Marxisme het dit tot die ontwikkeling van 'n klassegemeenskap gelei, want die surplusproduk kon gebruik word om 'n heersende klas te voed wat nie aan die produksieproses deelgeneem het nie.
Sosiale libertinisme
Sosiale libertinisme – ook bekend as sosiale anargisme, linkerlibertinisme en sosialistiese libertinisme - is 'n groep anti-outoritêre politieke filosofieë wat sosialisme as die gesentraliseerde staatseienaarskap en beheer van die ekonomie verwerp. Politieke filosofie is die studie van fundamentele vrae oor die regering, staat, geregtigheid, politiek, vryheid en die toepassing van 'n regskode deur 'n gesagsligggaam. Volgens Larmore beskou die tweede benadering politieke filosofie as die vryheid om die self los te maak van die basiese eienskappe van die menslike kondisie waaruit die realiteit van die politieke lewe opgemaak word.
Libertinisme behels verskeie politieke filosofieë insluitend sosiale libertinisme. Elkeen van die filosofieë ondersteun minimale regering as gemeenskaplike doel. Vryheid van spraak, die vryheid van vergadering, wapenvryheid, godsdiensvryheid, persvryheid, eienaarsreg en ekonomiese vryheid word voorop gestel. Libertinisme bevorder persoonlike verantwoordelikheid en privatisering in teenstelling met dienste wat deur die staat verskaf word, en verwerp die verpligtinge van kommunisme en sosialisme.
Vorige en huidige politieke filosofieë en bewegings wat algemeen as libertyns sosialisties beskryf word, sluit in anargisme (veral anargistiese kommunisme, anargistiese kollektivisme, anargo-sindikalisme,  en mutualisme, ) sowel as outonomisme, kommunalisme, partisipisme, gildesosialisme,  revolusionêre sindikalisme en libertynse Marxistiese   filosofieë soos raadskommunisme  en Luxemburgisme;  asook sommige weergawes van "utopiese sosialisme"  en individualistiese anargisme.
Virginië
Virginië (Engels: Commonwealth of Virginia) is 'n deelstaat aan die Atlantiese kus van die Verenigde State van Amerika. Dit is genoem na Elizabeth I van Engeland (Virgin Queen). Die hoofstad is Richmond en die grootste stad is Virginia Beach. Dit het 'n bevolking van sowat 8 miljoen en 'n oppervlakte van 110 785 vierkante kilometer. Virginië word in die noorde deur Maryland en Wes-Virginië, in die suide deur Noord-Carolina en Tennessee, en in die weste deur Wes-Virginië en Kentucky begrens. Die Atlantiese Oseaan lê in die ooste. Virginië het 'n ryk geskiedenis van politieke gebeure. Verskeie van die Amerikaanse presidente is in Virginië gebore.
Virginië se byname is Old Dominion en Mother of Presidents.
Mahalapye
Mahalapye is 'n stad in Botswana.
Pinguipedidae
Die Sandbaarse, Maaiervisse en Sandsmelte (Pinguipedidae) is 'n vis-familie wat hoort tot die orde Perciformes. Daar is vyf genera met meer as sewentig spesies wat hoort tot dié familie en agt van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Kenmerke
Die familie is nie besonders groot nie. Die lywe is silindries aan die voorkant en meer plat aan die agterkant. Die dorsale bestaan uit twee dele, die eerste gedeelte is kort met slegs vyf, skerp strale. Daar is 'n volledige sylyn op elke vis. Die familie het geen swemblaas nie. Die grootte wissel van 13 – 30 cm.
Mallem
Mallem is ’n nedersetting in die munisipaliteit Berkelland in die provinsie Gelderland in Nederland.
Pinguipedidae
Habitat
Die familie is alleenswemmers en word gevind waar hulle op die bodem rus op hul bekken vinne. Die meeste spesies vreet bodem ongewerweldes maar Parapercis schauinslandi vreet soöplankton. Die meeste spesies is afwisselende hermafrodiete.
Genus
Die volgende genus en spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Dooiersak
Die dooiersak is 'n membraanagtige sak wat aan 'n embrio verbind is, en wat gevorm word deur die selle van die hipoblast aangrensend aan die embrioniese skyf. Die dooiersak het 'n belangrike rol in die vroeë embrioniese bloedverskaffing, en word grotendeels in die ontwikkelende ingewande geïnkorporeer tydens die vierde week van ontwikkeling.
In die mens
Die dooiersak is die eerste element wat in die swangerskapsak gesien kan word, gewoonlik op 3 dae swangerskap.
Die dooiersak is geleë op die ventrale kant van die embrio; dit is deur ekstra-embrioniese endoderm uitgevoer, waarbuite 'n laag van ekstra-embrioniese mesenkiem, voorkom, wat vanuit die mesoderm ontwikkel.
Bloed word aan die wand van die dooiersak deur die primitiewe aorta gelei, en nadat dit deur 'n kapillêre pleksus met 'n growwe netwerk van bloedvate sirkuleer, keer dit deur die vitelline are terug na die buisvormige hart van die embrio. Hierdie vloei is die vitelline sirkulasie, wat voedingstowwe uit die dooiersak aan die embrio oordra.
Aan die einde van die vierde week bestaan die dooiersak slegs nog uit 'n klein peer-vormige opening (bekend as die naelstring vesikel), wat uitmond in die spysverteringsbuis deur 'n lang, smal buis, die vitelline buis. Die dooiersak kan in die nageboorte waargeneem word as 'n klein, effens ovaalvormige liggaam met deursnee tussen 1 en 5 mm; dit is geleë tussen die amnion en die chorion en kan op of naby die plasenta lê.
Normaalweg word die buis volledig tydens die sewende week vernietig, maar in ongeveer twee persent van gevalle duur die proksimale gedeelte voort as 'n diverticulum van die dunderm, Meckel se diverticulum, sowat 60 cm proksimaal tot die ileosekale klep, en mag ook word deur 'n veselagtige koord aan die abdominale wand by die umbilicus geheg wees.
Soms word 'n vernouing van die lumen van die dunderm waargeneem word aan die teenoorgestelde kant van die aanhegtingspunt van die buis.
Histogenese
Die dooiersak begin tydens die tweede week van embrioniese ontwikkeling te vorm, teen dieselfde tyd as wat die amnionsak vorm. Die hipoblast begin om sywaarts uit te groei en neer te daal. Terselftertyd begin Heuser se membraan, geleë op die teenoorgestelde pool van die ontwikkelende vesikel, sy opwaartse verspreiding en sluit by die hipoblast aan.
Marija Gimbutas
Marija Gimbutas (Litaus: Marija Gimbutienė; * 23 Januarie 1921 in Vilnius, Litaue as Marija Birutė Alseikaitė; † 2 Februarie 1994 in Los Angeles, VSA) was 'n prehistorikus en antropoloog. Sy het haar akademiese opleiding aan die Vytautas-Magnus-universiteit te Kaunas, Litaue en aan die Universiteit van Tübingen in Duitsland ontvang en hier in 1946 haar doktorale tesis oor "Die begrafniskultuur in prehistoriese Litaue" voltooi.
Haar wetenskaplike benadering was interdissiplinêr en het 'n basiese opleiding in taalkunde, etnologie en godsdiensgeskiedenis behels. Hierdie wye spektrum van kennis oor 'n verskeidenheid vakgebiede was buitengewoon. In 1941 het sy met Jurgis Gimbutas getrou, en uit hierdie huwelik is drie dogters gebore. Die gesin het in 1949 na die Verenigde State geëmigreer.
Marija Gimbutas het in 1956 internasionale bekendheid verwerf met haar sogenaamde "Koergan-hipotese" waarin sy argeologiese beskawings van die laat Jongsteentydperk en die vroeë Bronstydperk in Rusland asook in Oekraïne en Moldawië volgens gemeenskaplike begrafniskultuur-kenmerke as nou verwant beskryf het. Die Russiese term koergan verwys na prehistoriese grafheuwels. Haar hipotese was - net soos ander teorieë ten opsigte van vroeë Indo-Europese beskawings - spekulatief van aard en sodoende aan omstredenheid gekoppel.
Mogwase
Mogwase is 'n nedersetting in die Noordwesprovinsie van Suid-Afrika. Dit val onder die Moses Kotane Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Bojanala-distriksmunisipaliteit ressorteer.
John A.T. Robinson
Die Kopernikaanse omwenteling hou verband met die hipotese wat die Poolse sterrekundige Nicolaas Copernicus (1473–1543) geformuleer en in sy boek De revolutionibus orbium caelestinum (Oor die omwentelinge van die hemelse liggame) (1590) uiteengesit het. Hy het geargumenteer dat die aarde om die son wentel en nie die son om die aarde nie. Tot op daardie stadium het westerlinge op grond van die Bybel aanvaar dat die aarde die sentrum van die heelal is en dat alle hemelliggame om die aarde wentel.
Copernikus en Galileo se sienings is mettertyd aanvaar en só het die aarde maar net nog 'n planeet geword wat om die son wentel. Hierdie gebeure het die gevolg gehad die tradisionele kerklike siening dat die Bybel die onfeilbare Woord van God is, en dat alles wat daarin geskryf is waar is, aangetas. Die sewentiende eeu word gevolglik as die geboorteuur van die kritiese bestudering van die Bybel beskou, want Galileo het dit benadruk dat mense hulle lees en verstaan van die Bybel by die nuwere kennis moet aanpas.
Die Darwiniaanse omwenteling hou op sy beurt verband met die hipotese wat Charles Darwin (1809–1882) na 'n seereis om die aarde geformuleer en in sy boek The Origin of Species (Die ontstaan van spesies) (1859) uiteengesit het. Hiervolgens is spesies nie staties nie, maar dinamies en kan een spesie in 'n ander een ontwikkel. Dit het die oortuiging wat mense op grond van die Bybel gekoester het, naamlik dat die verskillende plant- en dierespesies wat hulle geken het, oorspronklik só geskep is, ondermyn. Baie Christene het sy siening dat die mens en groot mensape 'n gesamentlike voorouer deel, skokkend gevind. Die mens nie meer minder as 'n goddelike wese soos Psalm 8:6 dit verwoord nie, maar slegs 'n trappie hoër as die mensape soos die gorilla en die sjimpansee.
Die Kopernikaanse en Darwiniaanse omwentelings het 'n ingrypende invloed op die tradisionele Christelike leerstellings: Die mens is nou deel van die diereryk en woon op 'n planeet waar lewe danksy die energie van die son ('n gewone ster) ontstaan het. Die Christelike oortuiging dat daar oorspronklik 'n perfekte wêreld bestaan het, moes plek maak vir die oortuiging dat daar nooit 'n perfekte wêreld was nie. Voorts dat daar nie 'n tyd was toe slegs één menspaar bestaan het nie; ook nie dat hulle ongehoorsaamheid tot 'n sondeval en die dood gelei het nie (Genesis 2-3). Alles in die heelal word gebore, groei en sterf uiteindelik. Sterre word gebore, groei en sterf; planete word gebore, groei en sterf; plante, diere en mense word gebore, groei en sterf. Om te sterf is nie abnormaal nie, maar hou verband moet hoe die heelal funksioneer.
Die oortuiging dat die mensdom 'n Verlosser nodig het wat die dood en hel moes oorwin sodat alles weer na 'n perfekte staat kan terugkeer, het in die lig van die Kopernikaanse en Darwiniaanse omwenteling vir sommige Christene nie meer sin gemaak nie. Die twee omwentelings het die pilare waarop die tradisionele Christelike geloof berus, naamlik (1) sondeval, (2) verlossing en (3) eindoordeel geskud. Volgens Robinson sal Christelike kerke in die nuwe era 'n ander teologie moet ontwikkel indien hulle wil bly voortbestaan. Dis om die rede waarom hy reken dat 'n nuwe hervorming onafwendbaar is.
Robinson is egter nie die enigste Bybelwetenskaplike en teoloog wat van 'n nuwe hervorming praat nie, maar hy is die eerste wat die woorde gebruik het. Die Amerikaanse teoloog John Shelby Spong noem hom om die rede “die Johannes die Doper” van die Nuwe Hervorming.
Jessica Henwick
Jessica Henwick (gebore 30 Augustus 1992) is 'n Engelse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Star Wars: The Force Awakens (2015) en in die televisiereekse Spirit Warriors (2010), Game of Thrones (2011), en Luke Cage (2016).
Kermadec-eilande
Die Kermadec-eilande (Engels: Kermadec Islands) is 'n subtropiese eilandboog in die Suidelike Stille Oseaan, sowat 800 tot 1 000 km noordoos van Nieu-Seeland se Noord-Eiland en ewe ver van Tonga af geleë.
Vandat Nieu-Seeland die eilande op 20 Januarie 1887 geannekseer het, is dit Nieu-Seelandse grondgebied. Die eilande beslaan altesaam 33 km2. Dit word nie meer bewoon nie, buiten die Raoul Island Station, die mees noordelike buitepos van Nieu-Seeland, wat permanent beman word.
Letoviciet
Letoviciet (/ lɛtoʊvɪsaɪt /) is 'n ammonium-sulfaatmineraal met samestelling (NH4)3H(SO4)2 (IUPAC: tri-ammonium sulfaat waterstof sulfaat, Nickel-Strunz klassifikasie 07.AD.20). Dit is 'n seldsame, kleurlose of wit, monokliniese sekondêre mineraal wat gevorm word tydens die verbranding van steenkool, afvalhope en as 'n afsetting in warmbronne. Dit is die eerste keer in 1932 uit die Letovice-streek van Moravië beskryf.
Gustaf Norén
Erik Gustaf David Norén (* 1 Februarie 1981) is 'n Sweedse sanger, kitaarspeler en liedjieskrywer wat die bekendste is vir sy rol in hierdie velde vir die musiekgroep Mando Diao van Borlänge. Norén het in Kvarnsveden in Borlänge grootgeword, maar sedert hy as sanger in Mando Diao bekend staan, woon hy nes die res van die groep in Stockholm. Norén se twee broeders, Victor en Carl, speel in die groep Sugarplum Fairy. In 2006 is Norén as die sexyste man in Swede aangewys. Gustaf Norén se vrou Pernilla het in September 2006 geboorte geskenk aan 'n seun, Joseph.
Ralph Wright
Ralph Wright (17 Mei 1908 – 31 Desember 1983) was 'n Amerikaanse skrywer en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Lady and the Tramp (1955), Perri (1957), Sleeping Beauty (1959), en The Many Adventures of Winnie the Pooh (1977).
6 Maart
6 Maart is die 65ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (66ste in skrikkeljare). Daar volg nog 300 dae in die res van die jaar.
2013 eindjaarrugbytoetsreeks
Die 2013 jaareindrugbytoetsreeks (ook bekend as die Herfstoere in die Noordelike Halfrond) verwys na die internationale rugbywedstryde wat gedurende November hoofsaaklik in die Noordelike Halfrond gespeel word.
In 2013 is ’n totaal van 39 wedstryde gespeel met ’n rekord van 24 wedstryde waarin ’n Vlak 2 óf Vlak 3-span betrokke is met ses wedstryde wat tussen Vlak 1 en Vlak 2-spanne gespeel is, in opbou tot die Rugbywêreldbeker 2015. België, Brasilië, Kanada, Chili, Georgië, Hong Kong, die Ivoorkus, Portugal, Roemenië, Rusland, Senegal, Spanje, Tunisië, die Verenigde State en Uruguay het gespeel, met die drie Suidseespanne en Japan wat elk eenkee teen ’n Vlak 1-span gespeel het. Wallis en Frankryk het teen Tonga gespeel, Italië teen Fidji, Ierland teen Samoa en Skotland teen Japan. Japan het ook teen Nieu-Seeland gespeel, vir ’n eerste keer in Japan.
Joanna Higson
Joanna Higson (gebore 29 Mei 1983) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Afternoon Play (2003), Shameless (2004), The Street (2006), en WPC 56 (2013).
Watsonia marginata
Watsonia marginata is 'n plant wat tot die genus Watsonia behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
Mike Heine
Mike Heine (1932–2007) was ’n Afrikaanse joernalis, radio-omroeper en skrywer.
Lewe en werk
Mike Heine was op 6 Julie 1932 op Frankfort in die Vrystaat gebore. Op sy geboortedorp voltooi hy sy skoolopleiding. Hierna verwerf hy ’n diploma in sake-administrasie en sluit by die Staatsdiens aan, waar hy vir ongeveer tien jaar lank werk. Dan word hy joernalis en is misdaadverslaggewer by die Sondagkoerant Die Sondagstem, waarna hy verbonde is aan die redaksies van Die Transvaler en Patrys. Tussen 1967 en 1970 is hy skakelbeampte van Springbokradio en Streekdienste by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie (SAUK) en hy werk ook by die televisie-afdeling van die SAUK, onder meer as navorser by die Afrikaanse Godsdiensafdeling van TV1. Later word hy artikelskrywer by ’n tydskrifgroep en word as hoofredakteur van hierdie groep aangestel. Hy trou met die skryfster Schalkie van Wyk en hulle het twee kinders, ’n dogter (Michelien) en ’n seun. Hulle leer mekaar ken wanneer albei verbonde is aan die redaksie van die tienertydskrif Patrys, maar skei later. Mike Heine is op 6 Januarie 2007 in sy slaap in sy huis op Bultfontein, noord van Pretoria, oorlede.
Skryfwerk
Reeds op elfjarige ouderdom skryf hy sy eerste spanningsverhaal, wat sy ma vir hom uittik. Hy skryf veral ontspanningslektuur, waaronder liefdesromans, spanningsverhale (hoofsaaklik ou-Kaapse verhale), tydskrifverhale, jeugverhale, draaiboeke en radioverhale. Sy bekendste werk is waarskynlik die radioverhale “Daar kom tant Alie” en “Oupa Jasper”. As regisseur is hy verantwoordelik vir verskeie rolprente en radioverhale. Vanaf 1957 tree hy as akteur op in verskeie radioverhale en hy is die stem van Koos van der Merwe in die gewilde radioreeks oor Staal Burger. Sy eerste radio-jeugteater vir die Afrikaanse Diens is “Die Donkie-July”, wat in 1960 uitgesaai word, gevolg deur “Seun met die donker bril”. In 1988 word sy radiovervolgverhaal “Aan die einde van die reënboog” oor die Afrikaanse Diens uitgesaai. Hierdie verhaal handel oor ou Johannesburg en die uitsending val saam met die eeufeesviering van die stad. Ander radiovervolgverhale van hom in die Afrikaanse Diens sluit in “Henningville”, terwyl “Wawielspore”, “Meester Adriaan”, “Vlug van verskrikking”, “Skaduwees oor Bordeaux”, “Doelwit RSA”, “Aanslag teen Avondrus” en “Troebeljare van gister” oor Springbokradio uitgesaai word. “Herodes Antipas”, sy Bybelse versdrama, word ook uitgesaai.
Sy ander boeke is meestal avontuurverhale en liefdesverhale, waar hy elemente van beide vermeng en dit op verskillende tye in verskillende plekke laat afspeel. “Dokter van Ogowe” (1973) speel af in donker Afrika, waar dokter Francois le Roux as superintendent van die sendelinghospitaal op Ogowe diens doen. Sy vrou, ’n sangeres, volg hom weldra hierheen, maar kan nie maklik aanpas nie. Intussen het suster Madelein van Wyngaardt ook ’n ogie op hom. Die bekende radioverhaal “Daar kom tant Alie” (1976) word ook in boekvorm uitgegee. Die wewenaar Lukas van Vuuren vry na Tant Alie, maar sy is nie gretig vir trou nie. Aan die ander kant, die inwonery by haar kinders in Johannesburg werk nie heeltemal uit nie, want die stadslewe is te gejaagd en die kinders se sosiale verpligtinge weeg swaarder as gesinslewe. Tant Alie is egter nie alledaags nie en leer op haar oudag nog bestuur, nogal in ’n rooi sportmotor. Sy is ’n kuur vir die kunsmatige stadslewe. In “’n Wolk oor rooikop” (1978) erf André Vorster ’n waardelose goudmyntjie op Blinderus van sy pa terwyl Nita Tuynsma en haar dogter Sanet ernstige geldelike moeilikhede het. Hierdie twee feite gee aanleiding tot baie lewensgevaarlike avonture vir vier mense – Nita, Sanet, André en Henk Willemse, die private speurder – maar dit bring ook op die ou end vir hulle liefdesgeluk mee. “Newels oor Ninevé” (1985) is ’n spanningsverhaal in die Klub 707-reeks. “Vlam van Barberton” (1992) is ’n liefdesverhaal uit die tyd van die goudstormloop in Barberton. Kate O’Sullivan het van haar tuisdorp in Ierland na Barberton toe gekom om Sean Moore, haar verloofde, te probeer opspoor. Sean het tydens die goudstormloop na die Oos-Transvaalse goudvelde gekom om ryk te word, maar toe het sy skielik nie meer van hom gehoor nie. Barberton is ook die bestemming van Deon Wilsenach, wat na ’n liefdesteleurstelling ’n vrouehater, wêreldreisiger en avonturier geword het. Deon en Kate se paadjies kruis dikwels en die vonke spat gereeld, maar teen wil en dank word hy ook betrek by die soektog na Sean. Intussen maak Felicity van Graan ogies vir Deon. Hy kom onverwags op Sean Moore se spoor, maar Kate weier om die waarheid te aanvaar en besef terselfdertyd dat Deon besig is om in haar hart te kruip. “Klein Jerusalem van geluk” (1993) speel af net na die Anglo-Boereoorlog, wanneer die Vrystater Henko van Blerk na die verwoeste familieplaas terugkeer. Hy word egter dringend na Oudtshoorn ontbied, waar sy ryk tant Chrissie hom meedeel dat sy hom as erfgenaam oorweeg, saam met sy neef Stefan Meyer. Henko wil nie kompeteer vir ’n erfporsie nie en wil weer vertrek, maar Johanna volg hom na Oudtshoorn en hy ontmoet ook vir Susan. So maklik gaan hy dus nie van Oudtshoorn kan wegkom nie.
Hy skryf ook etlike jeugverhale. “Ou remskoen” is sy eerste jeugboek en ander jeugverhale sluit in “Dag van die esels” en “Janneman”.
Malden, Nederland
Malden is ’n dorp in die munisipaliteit Heumen in die provinsie Gelderland in Nederland.
Fenol
Fenol is 'n giftige, kleurlose kristalagtige vastestof met 'n soet tar geur, wat algemeen as 'n "hospitaal reuk" beskryf word.
Bernard Braden
Bernard Braden (16 Mei 1916 – 2 Februarie 1993) was 'n Kanadese akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Stop Me Before I Kill! (1960) en All Night Long (1962), en in die televisiereekse ITV Play of the Week (1955) en H.M. Tennent Globe Theatre (1956).
Hell Is for Heroes
Hell is for Heroes (Afrikaans: Hel is vir helde) was 'n rockgroep van Londen, Engeland. Die stigterslede Will McGonagle en Joe Birch (voorheen lede van Symposium) is vergesel deur James Findlay, Tom O'Donahue en later Justin Schlosberg. Die groep het hul formatiewe optredes in wes-Londen in 2001 gespeel.
Na twee onafhanklik vrygestelde enkelsnitte het Hell Is for Heroes hul debuutalbum in Februarie 2003 deur EMI vrygestel. The Neon Handshake is vervaardig en opgeneem in Los Angeles by die Sound City-ateljee en gemeng in Umeå, Swede by Tontenkik deur Pelle Henricsson en Eskil Lövström. Die groep se A&R is bestuur deur Duncan Illing. In 2004 het die Groep en hul A&R EMI verlaat. Die groep se tweede album Transmit Disrupt is onafhanklik vrygestel voordat hulle 'n kontrak met Burning Hearts Records geteken het. In 2006 het Burning Hearts die tweede album hervrygestel. Die groep se laaste eponieme album, Hell Is For Heroes, is in 2007 deur Golf Records vrygestel.
Hul debuutalbum is in die uitgawe van 19 Februarie 2005 deur lesers van Kerrang!-tydskrif gekies as die 58ste beste Britse rockalbum ooit.
Vader Jakob
"Vader Jakob" is die Afrikaanse weergawe van die oorspronklike Franse kinderliedjie "Frère Jacques" (Engels: "Brother John"; Duits: "Meister Jakob"). Dit is nie bekend wie die woorde in Afrikaans vertaal het nie.
Dit gaan oor ’n monnik wat verslaap het en aangespoor word om wakker te word en die kerkklok te gaan lui.
Liriek
"Vader Jakob, Vader Jakob, slaap jy nog? Slaap jy nog? Hoor hoe lui die kerkklok, hoor hoe lui die kerkklok: Tongelong! Tongelong!"
Die oorspronklike Franse woorde is: "Frère Jacques, frère Jacques, Dormez-vous? Dormez-vous? Sonnez les matines! Sonnez les matines! Ding, dang, dong. Ding, dang, dong."
Die Afrikaanse vertaling (nes dié in ander tale) mis die punt van die liedjie, en dit is dat die klok nie lui nie, want vader Jakob is die een wat dit moet doen en hy slaap nog. Daarom maak iemand hom met die liedjie wakker.
Teorieë oor die oorsprong
Daar is vele teorieë oor die oorsprong van die liedjie. ’n Moontlike verband tussen "Frère Jacques" en die 17de-eeuse litotomis Frère Jacques Beaulieu ) word genoem deur onder andere Irvine Loudon, maar geen bewyse kan daarvoor gevind word nie.
Francesca Draughon en Raymond Knapp meen "Frère Jacques" was oorspronklik ’n liedjie om Jode, Protestante of Martin Luther mee te tart. Martine David en A. Marie Delrieu stel voor die liedjie is geskep om te spot met Dominikaanse monnike, in Frankryk bekend as die Jakobyne, vir hul luiheid en gemaklike lewenswyse.
E.W.S. Hammond
Edward William Stephen Hammond (18 April 1944 – 5 Desember 1999) was ’n Afrikaanse digter, wat die Eugène Maraisprys met sy poësie verower het.
Lewe en werk
Edward William Stephen Hammond was op 18 April 1944 op die delwersplaas Badhope gebore, wat geleë is op ’n plekkie met die naam Sydney-on-Vaal langs die Vaalrivier naby Barkly-Wes. Sy laerskooljare bring hy op die delwerye deur en hy studeer dan aan die Hoërskool Vaalrivier te Barkly-Wes. Gedurende 1957 verhuis die gesin na Kimberley en hy matrikuleer in 1962 aan die Rooidak Hoërskool op Boshof in die Vrystaat. Vanaf 1965 tot 1968 studeer hy aan die Universiteit van Stellenbosch en verwerf die B.A.-graad in 1967 en die Senior Onderwysdiploma in 1968. In hierdie tyd is hy ook lid van D.J. Opperman se Letterkundige Laboratorium en verskyn van sy verse in Stellenbosse Student. Hy hou hierna op verskeie plekke skool, onder meer op Kakamas in die Noord-Kaap, waar hy ’n nuwe skoollied skryf (later deur S. le Roux Marais getoonset), Jansenville in die Oos-Kaap en Johannesburg. Dan gee hy klas in die voormalige Rhodesië en einde 1974 gaan hy na Hunstanton aan die ooskus van Engeland waar hy vir twee jaar lank klas gee. In hierdie tyd maak hy gebruik van die geleentheid om in vakansietye die gehele Britse Eilande en meeste van die lande van Wes-Europa te besoek. Hy keer aan die einde van 1976 terug na Suid-Afrika. Hier word hy aangestel by die privaatskool Michaelhouse in Natal en verhuis dan in 1979 na Vishoek in die Kaap, waar hy Afrikaans aan ’n senior skool vir bruin kinders gee. In 1978 word diabetes mellitus by hom gediagnoseer en sy gesondheid verswak sodanig dat hy die onderwys in 1984 moet verlaat. Sedert 1992 is hy ’n permanente inwoner van die Harmonie-verpleeginrigting vir chroniese gevalle in Kimberley, maar herstel genoegsaam om te kan verhuis na sy eie woonstel in Eugenie Hof in Herlear in die dorp, waar hy tot met sy dood woon. Hy is op 5 Desember 1999 in Kimberley aan keelkanker oorlede.
Systemsprenger
Systemsprenger is 'n 2019 Duitse dramafilm geredigeer deur Nora Fingscheidt. Dit is ingeskryf vir die Goue Beer by die 69ste Berlynse Internasionale Rolprentfees.
Madikwe
Madikwe is 'n dorp in die Noordwesprovinsie van Suid-Afrika. Dit val onder die Moses Kotane Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Bojanala-distriksmunisipaliteit ressorteer.
Slag van Szentgotthárd (1664)
Die Slag van Szentgotthárd (ook bekend as die Slag van Mogersdorf) het op 1 Augustus 1664 tydens die Oostenryk-Turkse oorlog (1663-1664) plaasgevind tussen die leër van die Italianer Raimondo Montecuccoli en dié van grootvizier Ahmed Köprülü. Die Ottomaanse Ryk se leër het 'n militêre nederlaag gelei, die daaropvolgende vredesooreenkoms was egter sterk in sy guns gewees.
Montecuccoli het ongeveer 25-30 000 soldate bymekaargebring en die Ottomaanse leër was ongeveer 130 000 sterk (60 000 yenitsare en sipahi, 70 000 azap, akinci en tataarse, 360 kanonne).
Montecuccoli se leër van:
Oostenrykse: 10 900 soldate (5000 infanterie, 5900 kavalerie, 10 kanonne), Bevelvoerder Raimondo Montecuccoli
Duitse: 7400 soldate (6200 infanterie, 1200 kavalerie, 14 kanonne) Bevelvoerder Prins Leopold Leopold van Baden en Prins Georg Friedrich van Waldeck
Ryn Unie: 900 soldate (600 infanterie, 300 kavalerie) Bevelvoerder Wolfgang Julius van Hohenlohe
Franse: 5250 soldate (3500 infanterie, 1750 kavalerie), Bevelvoerder Jean de Coligny-Saligny
Ander: 2000 Kroatiese kavalerie, Hongaarse kavalerie en infanterie, Tsjeggiese musketiers, Italiaanse regiment, Bevelvoerder Bernát Csányi, Kušanić en Marchese Pio de Savoya.
Hansie slim
"Hansie Slim" is die Afrikaanse weergawe van die oorspronklike Duitse kindervolksliedjie "Hänschen klein" deur Franz Wiedemann (1821–1882). Dit dateer van die 19de eeu.
Yantai
Yantai (Chinees: 烟台) is 'n stad in die Chinese provinsie Sjandong met 'n bevolking van 6 516 900 in 2008.
Hansie slim
Die oorspronklike liedjie het gegaan oor ’n jong seun wat die wêreld invaar en as ’n man na sy gesin terugkeer. Dit het omstreeks 1900 in gewildheid toegeneem toe die onderstaande aangepaste weergawe gebruik is om vir kinders te leer. Dit gaan nou oor ’n seuntjie wat weggaan, maar dadelik na sy huis terugkeer omdat sy ma, wat alleen agtergelaat is, begin huil.
Yantai
Die stad is in die ooste van China aan die kus van die Golf van Bohai geleë. Yantai grens in die suidweste aan Qingdao en in die ooste aan Weihai. Die stad is die grootste vissershawe in Sjandong en 'n kragtige ekonomiese sentrum. Die huidige naam is afgelei van die wagtorings, wat in 1398 op die Berg Qi opgerig is, om die stad teen Japannese seerowers te beskerm (yan-rook, tai-toring).
Hansie slim
Die seuntjie wat bergklim, is ’n Afrikaanse aanpassing.
Liriek
"Hansie slim, berg wil klim, gaan die wye wêreld in. Stok en hoed pas hom goed, hy is vol van moed. Maar sy ma wil hom gaan haal, Hans het dalkies al verdwaal! Moeder sug, so bedug: "Hansie kom tog t'rug".
Puerto Ricaanse Onafhanklikheidsparty
Die huidige leier is Rubén Berríos Martínez.
Geskiedenis
Die party is begin as die verkiesingsvleuel van die Puerto Ricaanse Pro-onafhanklikheidsbeweging. Dit is die grootste van die onafhanklike partye en die enigste een wat op die stembrief verskyn gedurende verkiesings (ander kandidate moet per hand bygevoeg word).
Stigting
Die party is gestig op 20 Oktober 1946 deur Gilberto Concepción de Gracia (oorlede in 1968). Hy was oortuig dat die onafhanklikheidsbeweging "verraai" is deur die Partido Popular Democrático, waarvan die oorspronklike doel onafhanklikheid was.
Hansie slim
Liriek
Die verkorte Duitse weergawe uit omstreeks 1899 lui: "Hänschen klein ging allein in die weite Welt hinein. Stock und Hut stehn ihm gut, ist gar wohlgemut. ''Aber Mutter weinet sehr, hat ja nun kein Hänschen mehr. Da besinnt sich das Kind, kehrt nach Haus geschwind."
Puerto Ricaanse Onafhanklikheidsparty
FBI
Die VSA se Federal Bureau of Investigation (FBI) se gebruik om enige persoon of organisasie dop te hou wat Puerto Rico se onafhanklikheid voorstaan, is deur die FBI se topleierskap erken. Dit word genoem in 1,8 miljoen dokumente, waarvan net 'n klein deel in 2000 uitgereik is.
Messier 21
M21 is ’n relatief jong sterreswerm van net sowat 4,6 miljoen jaar. Dit is ’n digte swerm, maar bevat sowat 57 sterre. Die meeste is klein en dof, maar ’n paar blou reuse is geëien. Dit is nie met die blote oog sigbaar nie, maar wel op ’n donker nag met ’n verkyker.
Puerto Ricaanse Onafhanklikheidsparty
FBI
Die destydse direkteur van die FBI, Louis Freeh, het in 'n ongekende stap erken in watter mate die FBI van die 1930's tot die 1990's aan onwettige, en moontlik misdadige, aksies deelgeneem het en dat hulle dalk daardeur die grondwetlike regte van die Puerto Ricane geskend het.
Party se vlag en simbool
duimnael|130px|links|Amptelike simbool van die PIP se supra-nasionale affiliasie, die [[Sosialistiese Internasionaal (SI); die grootste organisasie van politieke partye wêreldwyd, waarvan die PIP lid is.]] duimnael|200px|Die PIP se vlag is a Skandinawiese wit kruis op 'n groen vlag; as gevolg hiervan en die party se toewyding om die omgewing te beskerm en tot volhoubare ontwikkeling, word dit deur die publiek en ook op stembriewe die "groen party" genoem. Vir die PIP dui die vlag se groen kleur op hoop vir die verwerwing van vryheid, en die wit kruis op die party se opofferings vir en toewyding aan demokrasie.
"Noorse Kruis"-vlae, of "Latynse Kruis"-vlae is 'n algemene ontwerp in die Skandinawiese lande en ander dele van die wêreld, en teoreties behoort die PIP se embleem tot hierdie groep vlae. Die PIP se vlag is gebaseer op die eerste nasionale vlag wat ooit deur Puerto Ricane gebruik is, en is ook die huidige vlag van die munisipaliteit van Lares. Lares is waar die eerste relatiewe suksesvolle poging van rewolusionêre inval in Puerto Rico, die Grito de Lares, plaasgevind het op Woensdag 23 September 1868. Die Lares-vlag is ook soortgelyk aan die vlag van die Dominikaanse Republiek, aangesien die Grito se meesterbrein, Ramon Emeterio Betances, nie net die Dominikaanse pro-onafhanklikheidstryd bewonder het nie, maar ook 'n afstammeling was van Dominikane. Die nasionalistiese oproer was die fondament vir ander oproere wat gevolg het, insluitend die Grito de Yara in Kuba en die 1 Maart-beweging (3•1 운동) op 1 Maart 1919 in Korea.
Ringtheaterbrand
Die Ringtheaterbrand in Wene op 8 Desember 1881 was een van die grootste en mees vernietigende brande in 19de eeuse Oostenryk-Hongarye. Volgens amptelike statistieke het die ramp 384 menselewens geëis, hoewel die werklike dodetal veel hoër kan wees. Die Oostenrykse skrywer en ensiklopedis Ludwig Eisenberg berig van byna 1 000 sterftes.
Die ongeluk was die derde in 'n reeks teaterbrande in dié jaar. Op 23 Maart is die operahuis van Nice in Suid-Frankryk deur 'n brand vernietig, in Augustus die Nasionale Teater in Praag, Boheme (destyds Oostenryk-Hongarye). Die Ringtheaterbrand het, as die mees tragiese van dié voorvalle, aanleiding gegee tot 'n omvattende wêreldwye hersiening van veiligheidsvoorskrifte in teatergeboue. Dié voorskrifte rakende die keuse van geskikte boumateriale, die handhawing van beligtingsgeriewe, die voorsiening van nooduitgange met deure wat slegs na buite oopgemaak mag word en die herorganisering van brandweer- en noodhulpspanne, is grotendeels vandag nog van toepassing.
Vir die uitkenning van slagoffers (van wie uiteindelik 250 geïdentifiseer kon word) is vir die eerste keer moderne metodes van forensiese odontologie ('n tandheelkundige spesialisgebied) ingespan. Dit sou later die basis vorm vir die sogenaamde Weense Skool van Kriminalistiek (Wiener Schule der Kriminalistik).
Brandoorsaak en verspreiding
Eers elf minute later is die brandweer na die toneel ontbied en is pogings onderneem om die teaterbesoekers te red. Hierdie pogings is deur 'n verskeidenheid probleme belemmer en vertraag. So is die noodbeligting, wat eintlik deur olielampe voorsien sou word, blykbaar nie aangesteek nie. Die deure van die nooduitgange kon slegs na binne oopgemaak word en het die vlugtendes belemmer in hul poging om uit die brandende gebou te ontsnap. 'n Oop venster het 'n lugstroom na binne laat waai sodat die brand verder aangewakker is. Polisiemanne in die foyer het valslik geglo dat alle teatergangers reeds in veiligheid was en uitgeroep Alles gerettet! ("Almal is gered!"). Verdere reddingspogings is derhalwe gestaak.
'n Relatief groot aantal sterfgevalle is in die boonste range aangeteken waar besoekers geen kans meer gehad het om na buite te vlug nie. Een van die slagoffers was Ladislaus Vetsera (* 1865), 'n broer van Mary Freiin von Vetsera, 'n Oostenrykse adellike wat bekendheid verwerf het as die geliefde van kroonprins Rudolf van Oostenryk-Hongarye en saam met hom op 30 Januarie 1889 in die kasteel Mayerling selfmoord gepleeg het.
Maude Hirst
Maude Hirst (gebore 6 Februarie 1990) is 'n Engelse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Nuryan (2009) en in die televisiereekse The Tudors (2007) en Vikings (2013).
Bindingsenergie
In die skeikunde verwys die term bindingsenergie na die sterkte van 'n binding, en dit is gelyk aan die hoeveelheid energie wat vrygestel word wanneer twee of meer atome chemies bind om 'n molekuul te vorm. Bindingsenergie is ook die hoeveelheid energie wat nodig is om die chemiese binding tussen twee of meer atome in 'n molekuul te breek. Bindingsenergie word gemeet in kilojoule per mol (kJ·mol-1). Om die kovalente binding tussen byvoorbeeld twee waterstofatome in 'n waterstofmolekuul te breek, word 436 kJ·mol-1 energie benodig. Wanneer die H-H binding gevorm word, word 436 kJ·mol-1 vrygestel. Meer energie word vrygestel wanneer 'n sterk chemiese binding gevorm word as wanneer 'n swakker chemiese binding gevorm word.
Idaho
Idaho (Engels: State of Idaho) is 'n deelstaat in die Noordwestelike Stille Oseaangebied van die Verenigde State van Amerika. Die deelstaat se grootste nedersetting en hoofstad is Boise. Idaho se byname is Gem State ('n groot verskeidenheid edelgesteentes en half-edelgesteentes word in Idaho gemyn, waaronder granaatstene, opale en jaspisse) en Spud State (die deelstaat lewer 'n derde van die Amerikaanse aartappelproduksie op). Die etimologie van die woord Idaho is onseker.
Idaho het 'n bevolking van sowat 1,8 miljoen en 'n oppervlakte van 216 632 vierkante kilometer. Idaho word in die noorde deur Kanada (Brits-Kolombië ), in die ooste deur Montana en Wyoming, in die suide deur Utah en Nevada, en in die weste deur Washington en Oregon begrens. Dit is een van die state wat in die Rotsgebergte lê, en dit het 'n groot oorvloed natuurlike hulpbronne.
Alhoewel die deelstaat se amptelike volkslied Here We Have Idaho beweer
And here we have Idaho Winning her way to fame
is Idaho steeds een van die mins bekende Amerikaanse deelstate - selfs vir bewoners van aangrensende state en inheemses. Bewoners van die yl bevolkte deelstaat word deur geografiese besonderhede, godsdienstige oortuigings, vervoerpatrone en geskiedenis van mekaar geskei. So het hulle dikwels meer kennis van streke in aangrensende state - Utah, Montana, Wyoming, Nevada, Oregon of Washington - as van die verder afgeleë gebiede van hul eie deelstaat. Die padafstand tussen Bonners Ferry in die noorde en Montpelier in die suidooste is 790 myl - byna so groot soos dié tussen New York en Chicago.
Net een geasfalteerde nasionale roete, U.S. Highway 95, een van die belangrikste grootpaaie in die weste van die VSA wat in noord-suidelike rigting loop en San Luis, 'n nedersetting langs Arizona se grens met Meksiko, met die Kanadese grens en British Columbia Highway 95 verbind, kronkel deur die bergwêreld van Sentraal-Idaho wat die noorde van die deelstaat van die suide skei.