cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jack Brabham
Vroeë lewe
John Arthur 'Jack' Brabham is gebore op 2 April 1926 in Hurstville, Nieu-Suid-Wallis, toe 'n pendeldorp buite Sydney. Brabham was van kleins af by motors en werktuigkundiges betrokke. Op die ouderdom van 12 het hy geleer om die gesinsmotor en die vragmotors van sy pa se kruideniersonderneming te bestuur. Brabham was op tegniese kollege en het in metaalwerk, skrynwerk en tegniese tekene gestudeer.
Renloopbaan
Brabham het begin jaag nadat 'n Amerikaanse vriend, Johnny Schonberg, hom oorreed het om na 'n dwergmotorren te kyk. Midget-renne was 'n kategorie vir klein oopwielmotors wat op grondovale jaag. Dit was gewild in Australië en het skares van tot 40 000 gelok. Brabham wou nie graag jaag nie, omdat hy oortuig was dat die bestuurders "almal mal was", maar hy het ingestem om 'n motor saam met Schonberg te bou.
Formule 1-loopbaan
Brabham het sy Formule 1-debuut in 1955 by die Britse Grand Prix gemaak. Hy het daardie wedren in 'n Maserati gery. In 1956 het hy na die Cooper Car Company-span verhuis en die 1959 en 1960 Wêreldkampioen in 'n Cooper-motor wat deur Coventry-Climax-enjins aangedryf is, gewen.
In 1961 het Brabham saam met Ron Tauranac die Brabham-span (amptelik Motor Racing Developments Ltd.) gestig. In daardie jaar is die reël pas ingestel dat die enjin van 'n Formule 1-motor 'n maksimum kapasiteit van 1500cc moes hê. Hierdie reël het aanvanklik sleg vir Brabham uitgedraai en hy kon nie 'n enkele ren met sy motor gewen nie. In 1964 het Dan Gurney die Brabham-span se eerste oorwinning behaal.
Toe die maksimum enjinkapasiteit in 1966 tot 3000cc verhoog is, het Brabham dadelik weer kampioen geword en is hy as Australiër van die jaar aangewys. Die volgende jaar het sy spanmaat Denny Hulme wêreldkampioen geword. In die laat 1960's is Brabham verskeie kere beseer en hy wou motorrenne vaarwel roep. Sonder dat hy topbestuurders vir sy span kon kry, het hy maar nog 'n jaar lank gejaag. Hy het ná die Meksikaanse Grand Prix in 1970 permanent afgetree. Later het hy sy deel van die Brabham-span aan Tauranac verkoop en na Australië teruggekeer.
Hy is in 1979 tot ridder geslaan en in 1990 is Brabham in die Internasionale Motorsport se Heldesaal opgeneem.
Brabham is in 2014 in die ouderdom van 88 oorlede. Sy drie seuns Geoff, Gary en David was ook aktief in motorwedrenne.
Bolosoma meridionale
Bolosoma meridionale is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Franck Gastambide
Franck Gastambide (gebore op 30 Oktober 1978) is 'n Franse akteur, filmprodusent en regisseur.
Bolosoma meridionale
Die spons behoort tot die geslag Bolosoma en behoort tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Tabachnick & Levi.
46ste Golden Globe-toekenningsaand
Die 46ste Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente en TV-programme van 1988 vereer het, is op 28 Januarie 1989 gehou.
Bolosoma paradictyum
Bolosoma paradictyum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Bolosoma en behoort tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1903 deur Ijima.
Hymedesmia thielei
Hymedesmia thielei is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Ziziphus
Ziziphus is 'n genus wat hoort tot die familie Rhamnaceae. Daar is sewentig spesies wat tot die genus hoort en vyf is inheems in Suid-Afrika. Spesies van die genus kom op al die kontinente voor.
Hymedesmia thielei
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1942 deur Alander.
Charles Fryer
Lewe en werk
Charles Arnold Fryer is op 5 Maart 1946 op Calvinia as een van vyf kinders gebore in die huis wat tans bekend staan as die Hantamhuis. Sy pa het reeds in die vyftigerjare sy eerste beroerte-aanval, waarna die gesin toenemend swaarkry en met min geriewe moet klaarkom. Op sy geboortedorp word hy groot en ontvang hy sy skoolopleiding. Na skool studeer hy Drama aan die Universiteit Stellenbosch onder die leiding van professor Fred Engelen en bly tydens sy studies in die Helderberg-koshuis. Hy neem hier deel aan verskeie opvoerings en speel onder andere rolle in opvoerings van Shakespeare se Macbeth en Lorca se Yerma. Die B.A. Drama-graad word aan hom toegeken en op universiteit is hy ook lid van D.J. Opperman se Letterkundige Laboratorium. Vanaf 1968 tot 1970 werk hy as Opperman se assistent.
Rooistamspinnekopbos
Die plant spruit weer uit na 'n brand. Twee maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van insekte. Die plant groei in klei- en suurgrond op hoogtes van 20 - 100 m.
In Engels staan dit as die Red-stem Spiderhead bekend.
Charles Fryer
Lewe en werk
In 1987 tref ’n dubbele ongeluk hom kort na mekaar wanneer sy moeder oorlede is en hy kort daarna betrokke is in ’n ernstige motorongeluk. Diabetes word in Augustus 2001 by hom gediagnoseer en in Januarie 2002 het hy ’n ernstige beroerte-aanval, waarna hy aftree. Na hierdie aanval is hy aan een kant van sy liggaam verlam en kan hy nie praat nie. Hy herwin sy spraakvermoë daarna slegs met moeite. Hy is getroud met die onderwyseres en deeltydse vertaler en proefleser Loreinne en hulle het drie kinders, die twee dogters Charleinne en Andrea en die seun William. Nog ’n kind, ’n babaseuntjie, is by geboorte oorlede. Op Donderdag 13 November 2014 is Charles Fryer in sy huis in Panorama in Kaapstad oorlede.
47ste Golden Globe-toekenningsaand
Die 47ste Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente en TV-programme van 1989 vereer het, is op 20 Januarie 1990 gehou.
Eensame wolf (terrorisme)
'n Eensame wolf, eensame wolf-terroris of alleen akteur terroris, is iemand wat gewelddadige dade voorberei en uitvoer, sonder enige opdragstruktuur en sonder wesenlike hulp van enige groep. Hy of sy kan beïnvloed word of gemotiveer word deur die ideologie en oortuigings van 'n eksterne groep en mag ter ondersteuning van so 'n groep optree. In sy oorspronklike sin is 'n "eensame wolf" 'n dier of mens wat gewoonlik alleen woon of tyd alleen spandeer, in plaas van met 'n groep.
William Purdom
William Purdom (10 April 1880 - 7 November 1921) was 'n Britse plant-verkenner wat deur Veitch en die Arnold Arboretum van Harvard-universiteit in 1909 na die noordelike provinsies van China gestuur is. Hy het drie jaar lank (1909-1911) plante vir die Arboretum langs China se Geelrivier versamel en gefotografeer. Hy was aangestel as inspekteur van woude vir die Chinese regering. Rhododendron purdomii is na hom vernoem by die Arnold Arboretum. Hy en die Belgiese tuinboukundige J. Hers het beplan om Flora van China te wysig, maar die plan is gestaak deur die ontslag van die departement. Later het Hers Directory of Longhai Area Plants geskryf.
Eensame wolf (terrorisme)
Waarnemers stel dat die tipe aanvalle relatief skaars soort terreuraanval is, maar dit neem toe en dit is soms moeilik om te sê of 'n akteur buite hulp ontvang het en dit wat blykbaar 'n eensame wolfaanval is, dalk eintlik versigtig georkestreer was van buite.
William Purdom
In 1914 het Purdom en 'n metgesel Reginald Farrer uitgesit op 'n ambisieuse ekspedisie na Tibet en die Kansu provinsie van Noordwes-China. Hierdie twee jaar van verkenning en plantversameling word in Farrer se On the Eaves of the World (2 vol) (1917) beskryf, asook on Farrer se postuumse The Rainbow Bridge (1921).
Die standaard outeursafkorting Purdom word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.
Eensame wolf (terrorisme)
Oorsprong van die term
Terrorisme deskundige Brian Michael Jenkins van die RAND Korporasie verkies die term “rondloperhond” bo eensame wolf. Volgens Jenkins, is die kenmerke van die meeste individue wat betrokke is by sulke aanvalle as volgː hulle "... sluip rond, snuffel vir geweld, is aggressief, maar skarrel sonder rugsteun rond." Alhoewel hierdie individue skynbaar alleen optree, is daar dikwels bande tussen eensame wolwe en terroriste-organisasies, byvoorbeeld, terreur-ondersteunde aanlyn-inhoud.
Huidige gebruik
Die term eensame wolf word gebruik om terroriste-optrede wat deur individue uitgevoer word te onderskei van die gekoördineer deur groot groepe. Terroristaanvalle wat deur klein selle uitgevoer word, word nie as eensame wolfaanvalle geklassifiseer nie. Eensame wolfaanvalle is baie meer skaars as aanvalle wat deur groepe uitgevoer word. Sedert 1940 is daar net ongeveer 100 suksesvolle eensame wolfaanvalle in die Verenigde State geidentifiseer. Die aantal aanvalle is egter aan die toeneem, en het elke jaar sedert 2000 gegroei. Eensame wolwe kom meestal van diverse demografiese agtergrond veral van die wat nie deur regse ideologieë geïnspireer is nie. In vergelyking met diegene wat verregs is, is eensame aanvallers wat geïnspireer word deur al-Kaïda en Islamitiese Staat in Irak en die Levant (ISIL) geneig om jonger en beter opgevoed te wees. Volgens studies het eensame wolwe meer gemeen met massamoordenaars as wat hulle het met lede van die georganiseerde terroriste groepe wat hulle dikwels inspireer.
Terwyl die eensame wolf optree om die ideologiese of filosofiese oortuigings van 'n ekstremistiese groep te bevorder, tree hulle op hul eie, sonder enige buite-opdrag of -rigting. Die enigste wolf se taktiek en metodes word slegs op hul eie opgewek en gerig. In baie gevalle, soos die taktiek wat deur Curtis beskryf word, het die eensame wolf nooit persoonlike kontak met die groep waarmee hulle identifiseer nie. As sodanig is dit vir die teen-terroriste-amptenare aansienlik moeiliker om intelligensie oor eensame wolwe in te samel, aangesien hulle nie in aanraking kan kom met roetine-teen-terroristiese waarneming nie.
Onlangse studie en nuusberigte het die terme stogastiese terrorisme en opgestelde geweld gebruik om te beskryf hoe eensame wolf terrorisme funksioneer as 'n manier om 'n aanval te mobiliseer met geen direkte verband tussen die retoriese oproep tot aksie en die datum of tyd van die daad van terrorisme nie.
• 'n Toename in die aantal lande wat geteiken is deur eensame wolwe vanaf die 1990's tot in die 2000's.
• 'n Toename in die aantal mense wat beseer en vermoor is deur eensame wolwe.
• Toenemende doeltreffendheid van wetstoepassing en teen-terrorisme.
• Konsekwentheid in die verspreiding van aanvalle deur "akteursoorte" (alleenlopers, eensame wolwe en eensame wolfpakke).
• 'n Toename in die aantal aanvalle teen militêre personeel.
In die Verenigde State kan alleenwolwe 'n groter bedreiging as georganiseerde groepe bied, en terroriste is nie beperk tot Moslems nie.
Volgens die Financial Times verwys die teen-terrorisme amptenare na "alleenstaande individue wat aan owerhede bekend is, maar nie as belangrik genoeg beskou word om ondersoeke te eskaleer nie" as "bekende wolwe".
Sommige groepe propageer aktief vir eensame wolfaksies. Anti-aborsie militante terreur groep The Army of God gebruik "leierlose weerstand" as sy organiserende beginsel. Volgens die New York Times, in die analise van die Boston Marathon-bombardamente, het die al-Kaïda-aktivis Samir Khan, wie in Inspire gepubliseer het, het individuele terroriste-aksies gerig teen Amerikaners en gedetailleerde resepte daarvoor aanlyn gepubliseer.
Dune (roman)
Dune is 'n wetenskapfiksieroman uit 1965 deur die Amerikaanse skrywer Frank Herbert, oorspronklik gepubliseer as twee afsonderlike reekse in die tydskrif Analog. Dit is die eerste aflewering van die Dune sage; in 2003 word dit aangewys as die wêreld se topverkoper-wetenskapfiksie roman.
Eensame wolf (terrorisme)
Verkeerde identifisering
Eensame wolf-terroriste mag simpatiseer met en beskou hulself as deel van groter groepe, maar hulle is nie aktiewe deelnemers nie. Dikwels word die aanvalle toegeskryf aan mense wat 'n mengsel van politieke en persoonlike griewe het. Eensame wolf-terroriste het egter geen werklike affiliasie aan die groep wat op hulle aanspraak maak nie, maar word in plaas daarvan aanlyn en deur middel van eksterne media-afsetpunte geradikaliseer.
Dune (roman)
Sedert 2009 is die name van planete uit die Duinromans aangeneem vir die werklike nomenklatuur van vlaktes en ander kenmerke op Saturnus se maan Titaan.
Eensame wolf (terrorisme)
Geestesgesondheidsfaktore
Volgens bestaande denke oor geestesgesondheidsuitdagings word dit beskou dat sommige individue wat aan sekere "sielkundige versteurings ly," kwesbaar is om geïnspireer te word deur ekstremistiese ideologieë om dade van eensame wolf-terrorisme te pleeg.
Stogastiese terrorisme
Stogastiese terrorisme is 'n onlangse term wat uitsprake beskryf wat na verwagting terrorisme as 'n daad van stogastiese terrorisme kan aanspoor, met die woord "stogasties" wat die ewekansige aard van die teikens beskryf. Die "stogastiese terroriste" lei nie die optrede van lede van 'n groep nie, maar is eerder 'n ideoloog wat oor massamedia kommunikeer met individue wat nie met hom/haar geaffilieer is nie of deel van enige vorm van organisasie is nie. Volgens 'n anonieme blogger wat op die Daily Kos geskryf het, hits die propogandis, met opset of nie, diegene aan met 'n kombinasie van persoonlikheidseienskappe wat aanleiding gegee tot geweld. Aangesien die spreker slegs antagonisme teenoor die slagoffer fokus, in plaas van direk deelneem, kan hulle aanspreeklikheid vryspring en die oortreder mag deur die wetstoepassing 'n eensame wolf benoem word. Die term is meestal toegepas op binnelandse Amerikaanse voorvalle van geweld.
In hul 2017 boek, Age of Lone Wolf Terrorism, het kriminoloog Mark S. Hamm en sosioloog Ramón Spaaij stogastiese terrorisme bespreek as 'n vorm van "indirekte aanwending" deur terroriste. Hulle skryf dat "stogastiese terrorisme die metode van internasionale werwing is wat deur ISIS gebruik word", en hulle verwys na Anwar al-Awlaki en Alex Jones as stogastiese terroriste.
Hamm en Spaaij bespreek twee gevalle van geweld. In die 2010 Oakland-snelweg-skietery is Byron Williams op pad na die kantore van die Amerikaanse Civil Liberties Union en die Tides Foundation geskryf, en beplan om massamoord te pleeg, "indirek geaktiveer deur die samesweringsteorieë" van Glenn Beck en Alex Jones. As 'n linkse voorbeeld noem hulle die skietvoorval van 2012 by die hoofkwartier van die Family Research Council.
Die stogastiese terrorismemodel is 'n stogastiese proses, 'n ewekansige model van die terreuraanvalle wat deur die ewekansige aard van hul tydsberekening en doelwitte beoog word om 'n algemene vrees op te wek. Nietemin word dade van "stogastiese terrorisme" indirek geaktiveer deur die samesweringsteorieë wat in die massamedia versprei word, veral deur hoë  politieke status figure of godsdienstige leiers.
Opgestelde geweld
Die frase "opgestelde geweld" (scripted violence ) is sedert minstens 2002 in sosiale wetenskap gebruik.
Alexios III Angelos
Alexios III Angelos (Grieks: Ἀλέξιος Γ′ Ἄγγελος; omstreeks 1153-1211) was van 1195 tot 1203 keiser van die Bisantynse Ryk. Hy was die ouer broer van keiser Isak II en die seun van Andronikos Doukas Angelos, ’n militêre leier in Klein-Asië, en Euphrosyne Kastamonitissa. Andronikos was die seun van Konstantyn Angelos en Theodora Komnene, die jongste dogter van keiser Alexios I Komnenos en Irene Doukaina. Alexios was dus lid van die uitgebreide Komnenos-familie.
Eensame wolf (terrorisme)
Opgestelde geweld
Skrywer David Neiwert wat die boek Alt-America geskryf het, het aan die onderhoudvoerder van Salon Chauncey Devega gesê:
Alexios III Angelos
Opkoms
Tydens die kort bewind van Andronikos I Komnenos was Alexios saam met sy pa en broers, ook Isak, betrokke by ’n opstand en hy het verskeie jare in bannelingskap deurgebring. Isak is nie gestraf nie en het in Konstantinopel gebly. Maar op 11 September 1185, terwyl die gehate Andronikos uitstedig was, het sy luitenant Stephen Hagiochristophorites Isak gearresteer. Isak het Hagiochristophorites doodgemaak en in die Hagia Sophia gaan skuil. Hy het ’n beroep om hulp op die inwoners gedoen, en toe Andronikos terugkeer na die stad, moes hy hoor Isak is as die nuwe keiser aangewys. Alexios was nou nader aan die keiserlike troon as ooit tevore.
Eensame wolf (terrorisme)
Opgestelde geweld
"Opgestelde geweld is waar 'n persoon wat 'n nasionale platform het,  die soort geweld beskryf wat hy/sy uitgevoer wil hê. Hy/sy identifiseer die teikens en laat dit aan die luisteraars toe om hierdie geweld uit te voer. Dit is 'n vorm van terrorisme. Dit is 'n daad en 'n sosiale verskynsel waar daar 'n ooreenkoms is om massiewe geweld op 'n hele segment van die samelewing te bewerkstellig. Weereens, hierdie geweld word gelei deur mense in hoëprofiel posisies in die media en die regering. Hulle is diegene wat die opstelling doen, en dit is gewone mense wat dit uitvoer. As 'n voorbeeld kan Charles Manson en sy volgelinge dien. Manson het die opstelling gedoen. Hy het nie enige van daardie moorde gepleeg nie. Hy het dit net deur sy volgelinge uitgevoer."
Alexios III Angelos
Opkoms
Teen 1190 het Alexios teruggekeer na sy jonger broer se hof. In Maart 1195, terwyl Isak II op ’n jagekspedisie in Thracië was, is Alexios deur die leër as nuwe keiser aangewys. Alexios het Isak gevange geneem, sy oë laat uitsteek en hom in Konstantinopel aangehou.
Eensame wolf (terrorisme)
Opgestelde geweld
Sommige regsgeleerdes het opgemerk dat president Donald Trump besig was met 'stogastiese terrorisme'. CNN se regs ontleder Danny Cevallos het in 'n mening stuk gestel dat Trump se kommentaar waarskynlik beskermde spraak is, selfs wanneer verwysing na 'n presidensiële kandidaat, want dit was nie gerig op aanhits onmiddelike onwettige aksie. En met betrekking tot of dit stogastiese terrorisme is bygevoeg, "Dit is skrikwekkend en waarskynlik waar .... Dit is moeilik om die effek met enige sekerheid te voorspel of te meet."
Alexios III Angelos
Bewind
Om vir sy misdaad te vergoed en sy posisie as keiser te versterk het Alexios geld so kwistig uitgegee dat hy die staatskas geledig het en sy offisiere soveel vryhede toegelaat dat die ryk feitlik onverdedig was. Dit het onvermydelik tot die finansiële verval van die ryk gelei. In 1196 het die keiser van die Heilige Romeinse Ryk, Hendrik VI, Alexios probeer dwing om ’n heffing aan hom te betaal om te keer dat hy Bisantium binneval. Alexios het die geld bymekaargemaak deur die keiserlik graftombes te beroof en belasting te verhoog, hoewel Hendrik se dood in September 1197 beteken het die geld is nooit gestuur nie.
Amadeus Kwartet
Die Amadeus Kwartet was 'n wêreldbekende strykkwartet wat in 1947 gestig was en in 1987 ontbind het. Die kwartet is merkwaardig in die opsig dat dit regdeur sy lang bestaan sy oorspronklike stigterslede behou het. Die violiste Norbert Brainin (12 Maart 1923 – 10 April 2005), Siegmund Nissel (3 Januarie 1922 – 21 Mei 2008) en Peter Schidlof (9 Julie 1922 – 16 Augustus 1987; later 'n altviolis) was as gevolg van hul Joodse oorsprong uit Wene verdryf na Hitler se Anschluss van 1938. Brainin en Schidlof het in 'n Britse interneringskamp by Prees Heath ontmoet voordat hulle oorgeplaas is na die Eiland van Man. Dit het baie Joodse vlugtelinge wat toevlug in die Verenigde Koninkryk gesoek het te beurt geval om op noodlottige wyse deur die Britte ingeperk te word as vyandige vreemdelinge. Brainin was na 'n paar maande vrygelaat, maar Schidlof het in die interneringskamp gebly waar hy met Nissel kennis gemaak het. Schidlof en Nissel was uiteindelik vrygelaat, en die drie van hulle kon onder die vioolonderwyer Max Rostal studeer, welke hulle gratis onderrig gegee het. Dit was deur Rostal dat hulle die tjellis Martin Lovett ontmoet het (gebore op 3 Maart 1927), en in 1947 het hulle die Brainin Kwartet gevorm, welke in 1948 hernoem sou word na die Amadeus Kwartet.
Die groep het op 10 Januarie 1948 hul eerste uitvoering as die Amadeus Kwartet by Wigmore Hall in Londen gegee, onderskryf deur die Britse komponis en dirigent Imogen Holst. Op 25 Januarie 1983 het die Kwartet 'n 35ste herdenkingskonsert in dieselfde konsertsaal gegee met 'n program wat Beethoven se Strykkwartet in C majeur, Op. 59 No. 3 ( die 3rde Razoemofski Kwartet) ingesluit het. Die Kwartet het op uitgebreide wyse getoer en het regdeur Europa, Kanada, die Verenigde State, Japan, en Suid-Amerika getoer. Hulle was bekend om hul gesofistikeerde styl, moeitelose ensemble spel, en sensitiewe interpretasies. Die kwartet het sowat tweehonderd opnames gemaak, ondermeer die volledige kwartette van Ludwig van Beethoven, Johannes Brahms, en Wolfgang Amadeus Mozart. Hulle het vir konserte sowel as opnames van strykkwintette (Mozart, Franz Schubert, Johannes Brahms, Anton Bruckner) en die stryksekstette van Brahms op gereelde basis vir Cecil Aronowitz as tweede altviool en William Pleeth as tweede tjello uitgenooi. Alhoewel hulle die klem geplaas het op die standaard Klassieke en Romantiese repertoire, het hulle ook werke deur 20ste eeuse komponiste soos Béla Bartók en Benjamin Britten, wat sy Derde Strykkwartet vir die kwartet gekomponeer het, gespeel.
Alexios III Angelos
Bewind
In 1200 het Bisantium se eens goeie betrekkinge met Serwië versuur en dit het die ryk sonder ’n enkele bondgenoot in Suidoos-Europa gelaat.
Gou was daar ’n bedreiging uit ’n nuwe oord. In 1202 het soldate in Venesië byeengekom vir die Vierde Kruistog. Alexios IV Angelos, die seun van die afgesette Isak II, het uit Konstantinopel ontsnap en het nou die Kruisvaarders se hulp gevra om sy oom van die troon te sit en Alexios te help om keiser te word. Hy het beloof om die kerkskeuring tussen die ooste en die weste te beëindig, vir die Kruisvaarders se vervoer te betaal en militêre steun te verskaf.
Die Kruisvaarders het hul bestemming van Egipte na Konstantinopel verander en in Junie 1203 daar aangekom. Hulle het Alexios IV tot keiser verklaar. Alexios III se pogings om die Kruisvaarders om te koop het misluk en die beleg van Konstantinopel het begin. Ongelukkig was daar nie veel van die Bisantynse vloot oor nie weens die onbekwaamheid van Alexios III. In Julie het die Kruisvaarders ’n groot deel van die stad oorgeneem en in die daaropvolgende gevegte het hulle die stad aan die brand gesteek, wat 20 000 mense dakloos gelaat het. Op 17 Julie het Alexios III 17 leërafdelings teen die Kruisvaarders gelei. Sy moed het hom egter begewe en die leër het na die stad teruggekeer sonder om te veg. Daardie nag het Alexios III in die paleis weggekruip en met soveel goud as wat hy kon bymekaarmaak, in ’n boot na Thracië ontsnap. Isak II, swak ná agt jaar in aanhouding, is as keiser herstel met sy seun, Alexios IV, in beheer.
Amadeus Kwartet
Die kwartet het in 1987 by die dood van die altviolis Peter Schidlof, wie as onvervangbaar beskou was deur die oorblywende lede, ontbind. Brainin het op 10 April 2005 beswyk en Nissel op 21 Mei 2008. Lovett is die enigste oorlewende.
Hymedesmia trichoma
Hymedesmia trichoma is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Lundbeck.
48ste Golden Globe-toekenningsaand
Die 48ste Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente en TV-programme van 1990 vereer het, is op 19 Januarie 1991 gehou.
Bolosoma volsmarum
Bolosoma volsmarum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Bolosoma en behoort tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Tabachnick & Levi.
Malcolm David Kelley
Malcolm David Kelley is 'n Amerikaanse akteur en komponis. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Antwone Fisher (2002), You Got Served (2004), en Detroit (2017), en in die televisiereeks Lost (2004).
Ziziphus zeyheriana
Die Klein-wag-'n-bietjie (Ziziphus zeyheriana) is 'n struik wat deel van die Rhamnaceae familie is. In Suid-Afrika is die plant inheems aan Gauteng, Limpopo, Mpumalanga, Noordwes en die Vrystaat. Dit is ook inheems in Angola, Botswana en Zimbabwe.
Die struik staan ook as die haakdoringbossie en Toon-wag-'n-bietjie bekend.
50ste Golden Globe-toekenningsaand
Die 50ste Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente en TV-programme van 1992 vereer het, is op 23 Januarie 1993 gehou.
Eric Stanton
thumb|200px|Die voorblad deur Eric Stanton van "Running Wild" deur Myron Kosloff.
Eric Stanton (30 September 1926 - 17 Maart 1999; gebore as Ernest Stanzoni jr.) was 'n Amerikaanse ondergrondse strokiesverhaal- en fetisjkunstenaar.
Hoewel Stanton sy loopbaan begin het as 'n BDSM-fantasiekunstenaar vir die "Pin-up King", Irving Klaw, het die grootste deel van sy latere werk die omkeer van genderrolle en vroulike dominansie uitgebeeld. Hy het van die laat 1940's af kommissies van Irving Klaw gekry en ondergrondse roem verwerf. Stanton het ook met die ondergrondse fetishkunstenaars Leonard Burtman (uitgewer van die tydskrifte Exotique en Selbee), die berugte Times Square-uitgewer Edward Mishkin, die uitgewer Stanley Malkin en die latere tydskrifuitgewer George W. Mavety saamgewerk. Hy het ook 'n dekade lank 'n ateljee gedeel met die Marvel Comics-legende Steve Ditko.
Ná die sagteporn-era van die 1960's het sy kuns transgressiewer geword. In die 1970's het hy 'n posbesteldiens begin met die naam "Stanton Archives" en het hy sy werk direk aan aanhangers verkoop. Van 1982 af het hy boeke bekend as "Stantoons" begin verkoop wat direk deur aanhangers geïnspireer is. Stanton het ook bygedra tot tallose ondergrondse publikasies en later tydskrifte vir volwassenes soos Leg Show en Leg World. In 1984 het Stanton die enigste kunsuitstalling in sy lewe gehou by die New Yorkse nagklub Danceteria. Kunstenaars soos Banksy, Allen Jones en Madonna het onder andere al inspirasie in sy werk gevind.
Bergklim
Bergklim as 'n vorm van sport en ontspanning bestaan eintlik maar sowat tweehonderd jaar. Tot aan die begin van die 19e eeu het net wetenskaplikes, kristalsoekers en veroweraars, soos byvoorbeeld Alexander die Grote en Hannibal, dit tot hoog in die berge gewaag. Die eerste bergspits in Suid-Afrika is reeds 150 jaar voor die koms van Jan van Riebeeck uitgeklim toe die Portugees António de Saldanha in 1503 die kruin van Tafelberg via die Platteklipkloof bereik het. Maar ook dit was nie ter wille van plesier nie – hy wou die omliggende kuslyn bespied.
Bergklim soos dit vandag beoefen word, het in die 18e eeu ontstaan. Die Alpe in Europa het eerste aan die beurt gekom toe die Fransmanne Jacques Balmat (1762-1834) en Michel Gabriel Paccard (1757-1827) in 1786 die Mont Blanc (4 810 m), Europa se hoogste piek, oorwin het. Die saadjie was geplant. Die Britte het die voortou geneem en die wêreld se eerste bergklim-organisasie; die Alpine Club, in 1857 in Londen gestig. In die daaropvolgende jare is al die belangrikste pieke in die Alpe uitgeklim. Die eerste groot tragedie het ook nie uitgebly nie. In 1865, toe die Matterhorn (4 478 m) onder leiding van Edward Whymper die eerste keer bestyg is, het vier van sy ses span lede op die terugtog verongeluk. Desnieteenstaande is bergklimorganisasies in Duitsland, Oostenryk, Frankryk en Italië op die been gebring. Die Bergklub van Suid-Afrika is in 1891 in Kaapstad gestig. Aan die einde van die 19e eeu het bergklim as sport ook buite die Europese grense veld gewen: H. Meyer het in 1889 Afrika se Kilimandjaro oorwin, Matthias Zubriggen in 1897 die Aconcagua in Argentinië, MacKinder in 1899 die berg Kenia, Schulze en Helbingen in 1903 die Uschba in die Kaukasus, graaf Luigi Amedeo van Savoje in 1906 die Rwenzori in Afrika, en Longstaff en Brockerel in 1907 die Trisul in die Himalaja.
In 1921 het die eerste poging misluk om die piek van die wêreld se hoogste berg, Everest (8 848 m), uit te klim. In 1924 het George Mallory en Andrew Irvine dit aangedurf en tot 'n paar honderd meter van die spits af gevorder. Daar het hulle verdwyn. In 1953 het die Nieu-Seelander sir Edmund Hillary en sy gids, Tenzing Norgay, die droom van duisende bergklimmers verwesenlik en hul baken op die piek van Everest geplant. Die Kangchenjunga (8 590 m) in die Himalaja, wat algemeen beskou word as die berg wat die moeilikste is om te klim, is in 1955 deur 'n groep Engelse oorwin. Hulle het egter nie die heel hoogste punt betree nie aangesien dit vir die plaaslike bevolking 'n heilige plek is. Hoewel al die uitdagendste bergpieke van die wêreld reeds verower is, put natuurliefhebbers steeds genot daaruit om hoë berge aan te durf. In Suid-Afrika is die pieke van die Drakensberg van die gewildste uitdagings.
Groot-Dwarsrivier
Die Groot-Dwarsrivier is 'n rivier wat in Suid-Afrika vloei. Dit is geleë in die Fetakgomo Tubatse Plaaslike Munisipaliteit, Limpopoprovinsie, in die noord-oostelike deel van die land, 210 km oos van Pretoria, die hoofstad van die land.
Die Groot-Dwarsrivier vorm deel van die Limpoporivier se opvanggebied.
49ste Golden Globe-toekenningsaand
Die 49ste Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente en TV-programme van 1991 vereer het, is op 18 Januarie 1992 gehou.
Drosanthemum floribundum
Drosanthemum floribundum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Oos- en Wes-Kaap voorkom.
Dit kom vanaf Elandsbaai op die Weskus tot by Gqeberha in die Oos-Kaap op vlaktes langs die kus voor. Dit is onder andere deel van die strandveld en die fynbos-biome. Die spesie word bedreig deur ontwikkeling aan die kus en indringerplante.
Calycosoma validum
Calycosoma validum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Calycosoma en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1899 deur Schulze.
Hymedesmia truncata
Hymedesmia truncata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Lundbeck.
Hymedesmia uchinourensis
Hymedesmia uchinourensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Hoshino.
Beweging (plante)
Die meeste plantbewegings is reaksies op prikkels van buite, maar inwendige faktore kan ook ŉ rol in die beweging van plante speel. Laer plante, soos bakterieë en wiere, kan net soos diere selfstandig voortbeweeg. Hoewel hoër plante nie van een plek na 'n ander kan beweeg nie, kan hulle wel bewegings uitvoer.
51ste Golden Globe-toekenningsaand
Die 51ste Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente en TV-programme van 1993 vereer het, is op 22 Januarie 1994 gehou.
Beweging (plante)
Voortbeweging is nie net 'n eienskap van diere nie, maar ook van die laer plante soos bakterieë, blouwiere en die spore van skimmels, wat aktief kan swem of kruip. Nog 'n manier waarop hierdie laer plante hulself van een plek na 'n ander kan verplaas, is deur plasmastroming en die uitstoot van klein slymproppies. Op hierdie manier kry die plantjie 'n tipe straalaandrywing. Hierdie soort plantbeweging word gewoonlik takse genoem. Afhangende van die prikkel wat die beweging veroorsaak, word gepraat van chemotakse (chemiese prikkel) en fototakse ('n ligprikkel). Sulke bewegings, wat daartoe aanleiding gee dat die plante van posisie verander, kan nie deur hoër plante uitgevoer word nie.
Bewegings wat nie deur 'n prikkel veroorsaak word nie, maar spontaan gebeur, word outonome beweging genoem. Dit is moeilik om te bepaal in hoeverre daar wel van outonome beweging gepraat kan word, omdat 'n hele aantal bewegings wat oënskynlik spontaan Iyk, deur swaartekrag beïnvloed word. 'n Voorbeeld hiervan is die spontane, reëlmatige slingerbeweging van die groeipunt van 'n stingel, veral in die geval van rankplante.
Indien die beweging van die plant deur lig veroorsaak word, word dit fototropie genoem. Indien die beweging deur swaartekrag veroorsaak word, word daar van geotropie gepraat. Onder die invloed van swaartekrag groei wortels altyd na onder en stingels na bo.
Baie plante voer die een of ander beweging uit as iets daaraan raak. 'n Interessante voorbeeld hiervan kan by die kruidjie-roer-my-nie (Mimosa pudica) gesien word. Hierdie plant se blaartjies vou toe as 'n mens daaraan raak.
Walther von der Vogelweide
Walther von der Vogelweide (* omstreeks 1170, geboorteplek onbekend; † omstreeks 1230, moontlik in Würzburg) word as die voorste Duitssprekende lirikus van die Middeleeue beskou. Sy digkuns val in die Middelhoogduitse periode.
Beweging (plante)
In baie gevalIe is beweging by hoër plante turgorbewegings. In die dele van die plant waar die sogenaamde gewrig van die plant (pulvinus) voorkom wat die skarnierbewegings moontlik maak, is daar groot dunwandige selle met groot vakuole. Die deurlaatbaarheid van hierdie spesiale gewrigselle kan onder die invloed van 'n prikkel, soos byvoorbeeld temperatuursverandering, 'n verandering in die ligintensiteit en aanraking, verander, sodat hierdie selle water aan die omliggende selle afgee en sodoende pap word. Die plant sal nou in die omgewing van sy gewrigselle begin vou as gevolg van die swaartekrag of druk van die aangrensende selle.
Walther von der Vogelweide
Historici het verskillende hipoteses oor Walther se geboorteplek ontwikkel. So is hy moontlik op 'n plaas met die naam Vogelweidhof in die Eisack-vallei naby Bozen (Bolzano), Suid-Tirol, gebore. Nogtans lyk Neder-Oostenryk 'n meer waarskynlike geboortestreek te wees. Walther is in 'n familie gebore wat by die sogenaamde laer diensadel gereken word. Hy het sy opleiding as digter in Oostenryk deur Reinmar die Oue (Reinmar der Alte) ontvang. Gedurende die regentskap van hertog Leopold V (1177−1194) en sy seun en opvolger Friedrich (1194−1198) het hy 'n bevoorregte posisie aan die Weense hof beklee. Hier het hy van sy mooiste natuur- en Minnesang-liedere gekomponeer en voorgedra wat deur hul lewendige uitdrukking van gevoelens, aantreklike onnoselheid en soms moedwillige guitigheid gekenmerk word.
Ryan Kelley
Ryan Kelley (gebore 31 Augustus 1986) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Realms (2017) en in die televisiereeks Teen Wolf (2011).
Walther von der Vogelweide
Biografiese bronne
Ondanks sy bekendheid kom die enigste historiese dokumente, waarin na Walther verwys word, uit die pen van sy digterkollega's. 'n Enkele uitsondering is die opstelling van reiskoste, soos oorgelewer deur die Passause biskop Wolfger von Erla vir 12 November 1203, in Zeiselmauer, 'n nedersetting tussen Tulln en Klosterneuburg in die huidige Oostenryk:
Walthero cantori de Vogelweide pro pellicio v solidos longos «Vir Walther, die sanger uit Vogelweide, 'n pelsmantel vir vyf sjieling (letterlik: lang solidi).»
Aan geestelikes uit die biskop se geledere is in hierdie tyd van die jaar - vroeg in November - pelsmantels beskikbaar gestel wat teen dieselfde prys of iets minder aangekoop is. Hieruit blyk dat Walther dieselfde soort klere kon dra soos die biskop se leidende medewerkers («amptenare») en dus ook dieselfde sosiale status beklee het.
Drosanthemum fourcadei
Drosanthemum fourcadei is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Oos-Kaap voorkom.
Ove Paulsen
Ove Vilhelm Paulsen (22 Maart 1874 – 29 April 1947) was 'n Deense plantkundige. Hy het aan die Universiteit van Kopenhagen onder professor Eugen Warming gestudeer. Hy was 'n bewaarder van die Botaniese Museum van die Universiteit van Kopenhagen vanaf 1905 tot 1920, toe hy professor in plantkunde aan die Pharmaceutical College in Kopenhagen in geword het, 'n posisie wat hy tot 1947 gehou het. Hy het die flora van Denemarke, plankton van die Noord-Atlantiese Oseaan en die flora van Sentraal-Asië bestudeer. Hy het reeds in 1898–1899 op ekspedisies na Noord-Persië en Pamir gegaan. Tydens sy reis deur Pamir was hy vergesel deur die Deense ontdekkingsreisiger Ole Olufsen. Ove Paulsen het Noord-Amerika besoek met die Tweede Internasionale Fytogeografiese Uitstappie en het vervolgens die bioom-sonering van oos na wes in 'n koerant beskryf.
Die plantspesies Kali paulsenii is een van die talle plant-taxa wat na hom vernoem word.
Die standaard outeursafkorting Paulsen word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.
The Lord of the Rings (roman)
The Lord of the Rings is 'n epiese hoë fantasieroman deur die Engelse skrywer en geleerde J.R.R. Tolkien. Die verhaal het in Middelaarde, 'n plek soos die aarde op 'n verre tyd in die verlede, begin as 'n opvolger van Tolkien se kinderboek uit 1937 Die hobbit, maar het uiteindelik tot 'n veel groter werk ontwikkel. The Lord of the Rings is tussen 1937 en 1949 in fases geskryf.
Die titel verwys na die hoofantagonis van die verhaal, die donker heer Sauron, wat in 'n vroeëre eeu die Een Ring geskep het om die ander ringe van mag wat aan mense, dwerge en elwe gegee is, te regeer in sy veldtog om die hele Middelaarde te verower. Vanaf 'n huislike begin in die Graafskap, wat aan die Engelse platteland herinner, strek die verhaal oor die hele Middelaarde, na die strewe om die Een Ring te vernietig, hoofsaaklik deur die oë van die hobbits Frodo, Sam, Merry en Pippin.
Alhoewel dit algemeen onder lesers bekend was as 'n trilogie, was die werk deur Tolkien bedoel om saam met The Silmarillion 'n bundel van 'n tweevoudige stel te wees. Om ekonomiese redes is The Lord of the Rings in die loop van 29 Julie 1954 tot 20 Oktober 1955 gepubliseer in drie volumes getiteld The Fellowship of the Ring, The Two Towers en The Return of the King. Die werk is intern verdeel in ses boeke, twee per volume, met verskeie bylaes van agtergrondmateriaal. Sommige latere uitgawes druk die hele werk in 'n enkele volume, volgens die oorspronklike bedoeling van die skrywer.
Tolkien se werk, na 'n aanvanklik gemengde ontvangs deur die literêre establishment, is uitgebreid ontleed oor die temas en oorsprong daarvan. Die invloed op die verhaal van The Lord of the Rings sluit filologie, mitologie, die Christendom, vroeëre fantasiewerke en Tolkien se persoonlike ervarings in die Eerste Wêreldoorlog in.
The Lord of the Rings is sedertdien baie keer herdruk en in ten minste 38 tale vertaal. Die blywende gewildheid hiervan het gelei tot talle verwysings daarna in populêre kultuur, die stigting van baie verenigings deur aanhangers van Tolkien se werke, en die publikasie van talle boeke oor Tolkien en sy werke. Dit het talle afgeleide werke geïnspireer, waaronder kunswerke, musiek, rolprente, televisie, videospeletjies en bordspeletjies, wat die moderne fantasiegenre help skep en vorm het, waarbinne dit as een van die grootste boeke van alle tye beskou word.
Bekroonde verwerkings van The Lord of the Rings is gemaak vir radio, teater en film. Dit is aangewys as Brittanje se beste roman ooit in die BBC se The Big Read.
Calyptorete ijimai
Calyptorete ijimai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Calyptorete en behoort tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1925 deur Okada.
Hymedesmia umbelliformis
Hymedesmia umbelliformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2009 deur Goodwin & Picton.
Cosplay
thumb|350px|Cosplayers by Yukicon 2014, 'n konvensie vir aanhangers in [[Finland.]] thumb|240px|Drie cosplayers in 2014 by die Comic Con in Long Beach. Hulle stel 'n [[Star Trek-karakter, die superheldin Wonder Woman (DC Comics) en superskurk Loki (Marvel Comics) voor.]]
Cosplay, 'n kombinasiewoord van die Engelse "costume play", is 'n aktiwiteit en kunsvorm waarin deelnemers, bekend as cosplayers, die kostuum en bykomstighede van hulle gunstelingkarakter dra. Cosplayers vorm dikwels 'n subkultuur. 'n Breër gebruik van die term "cosplay" word toegepas op enige kostuumrolspel in venues benewens die verhoog. Gewilde bronne vir cosplay sluit in anime, strokiesverhale, manga, televisiereekse, rock en videospeletjies.
Cosplay het ontwikkel uit die praktyk van aanhangers om helde en skurke se kostuums aan te trek by wetenskapsfiksiekonvensies. Dit het in 1939 begin met die cosplayer Morojo se futuristicostumes wat vir die 1ste Konvensie vir Wêreldwetenskapsfiksie in New York geskep is. Die Japannese term コスプレ (kosupure, "cosplay") is in 1984 gevestig. Die belangstelling van aanhangers om cosplay te doen het veral van die 1990's af toegeneem en was veral gewild in Japan, ander dele van Oos-Asië en daarna die Weste. Cosplay is gewild op konvensies vir aanhangers en daar is vandag baie konvensies, wedstryde, sosiale netwerke, webtuistes en ander mediavorme wat op cosplay konsentreer.
Kleinblaarspinnekopbos
Die kleinblaarspinnekopbos (Serruria millefolia) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Serruria behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Sandveld vanaf die Bokkeveldberge-eskarp tot die Olifantsrivierberge voor. Die struik groei regop, word slegs 50 cm hoog en blom van Augustus tot Desember
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Twee maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van insekte. Die plant groei in sandgrond op hoogtes van 350 - 800 m.
In Engels staan dit as die Millileaf spiderhead bekend.
52ste Golden Globe-toekenningsaand
Die 52ste Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente en TV-programme van 1994 vereer het, is op 21 Januarie 1995 gehou.
Seksuele stimulasie
Seksuele stimulasie of seksuele prikkeling is enige prikkeling (insluitende liggaamlike kontak) wat lei tot seksuele opwekking, of dit verhoog en handhaaf, en tot ’n orgasme kan lei. Hoewel seksuele opwekking kan plaasvind sonder fisieke stimulasie, verg ’n orgasme gewoonlik seksuele stimulasie.
Die term dui dikwels op die stimulasie van die geslagsdele, maar kan ook ander metodes insluit, soos sintuiglike prikkeling (sig of gehoor) en geestelike prikkeling (deur te lees of fantaseer). Voldoende stimilasie van die man se penis of die vrou se klitoris het gewoonlik ’n orgasme tot gevolg.
Stimulasie kan self toegepas word (byvoorbeeld tydens masturbasie), deur ’n maat (tydens seks), deur die gebruik van ’n voorwerp of deur ’n kombinasie van bogenoemde metodes. Sommige mense stel ’n orgasme uit (Engels: edging) deur die vlak van stimulasie te beheer om die seksuele plesier te verleng.
53ste Golden Globe-toekenningsaand
Die 53ste Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente en TV-programme van 1995 vereer het, is op 21 Januarie 1996 gehou.
Seksuele stimulasie
Geslagsdele
thumb|Die erogene sones van die liggaam. Fisieke seksuele stimulasie bestaan gewoonlik uit die aanraking van die geslagsdele of ander erogene (seksueel sensitiewe) sones. Masturbasie, erotiese masserings en seks is soorte seksuele stimulasie wat die geslagsdele betref. Seksuele opwekking word gewoonlik meegebring deur sensitiewe senuwees in hierdie liggaamsdele; hulle skei chemiese stowwe af wat plesier verskaf (endorfiene) en deur die brein as vergoeding vir stimulasie ervaar word. Iemand kan ook seksueel opgewek raak deur ’n maat se geslagsdele of ander dele van die liggaam aan te raak.
Mis (musiek)
Die mis (Latyn: missa), ’n tipe heilige musikale komposisie, is ’n toonsetting (gewoonlik vir koor en soliste) van die vasgestelde gedeeltes van die Eucharistiese liturgie (hoofsaaklik die Katolieke Kerk se Heilige Sakrament van die Altaar, en die Anglikaanse Nagmaal en Lutherse Kerk se Nagmaal). Die meeste misse is toonsettings van die Latynse liturgie van die Rooms-Katolieke Kerk, maar daar is 'n groeiende aantal misse (veral in niekatolieke lande) wat in ander tale as Latyn gekomponeer word. Daar is byvoorbeeld baie misse (dikwels genoem "Communion services", of "nagmaaldienste") vir die Kerk van Engeland wat op Engelse tekste getoonset is. Toonsettings van die mis neem ook hul naam uit die Rooms-Katolieke liturgie, wat ook na "mis" verwys.
Seksuele stimulasie
Geslagsdele
Die doel van seksspeelgoed is om op ander maniere plesier te verskaf. Iemand kan dit alleen of saam met ’n ander persoon gebruik. Hulle kan nuwe soorte stimulasie verskaf wat die liggaam nie kan doen nie, soos vibrasies. Seksspeelgoed word al duisende jare as bron van seksuele stimulasie gebruik. Daar is sedert die Ou Steentydperk al dildo's, wat van sliksteen gemaak en blink gepoleer is. Dildo's is ook van kameelmis gemaak en met hars bedek. Historici is onseker of hierdie voorwerpe vir godsdienstige rituele of persoonlike plesier gebruik is. Dit is wel bekend dat dildo's vir vrugbaarheidsrituele gebruik is. Die antieke Grieke het dildo's van ’n gekerfde penis gemaak en met leer of diere se derms oorgetrek om dit natuurliker te laat voel. Die Romeine het dildo's met twee punte gemaak vir gebruik saam met ’n seksmaat. Antieke Chinese dildo's is van brons en ander metale gemaak en sommige was hol vir die gebruik van vloeistof om ejakulasie na te maak. Hulle is dikwels deur ryk Chinese mans gebruik wat te veel vroue gehad het om te bevredig.
In Persië is geglo die bloed van ’n vrou se maagdevlies is onrein en moet deur mans vermy word. Die aand voor ’n bruid se troue sou ’n plaaslike geestelike haar maagdevlies met ’n groot klipdildo skeur – ’n ritueel waarmee die maagdelikheid van die bruid ook getoets is.