cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Griekse teater
Teaterkostuums
Die kostuums het die sosiale status, geslag en ouderdom van 'n karakter suggereer. Onder is 'n gewone kleed gedra of 'n onderkleed wat ook peplos of chiton genoem is en bo-oor 'n mantel of himation. Die chiton kon van wol of linne gemaak wees. Hul dra ook 'n kleiner mantel of tjalie wat bekend staan as die chlamys. Reisigers het 'n petasos of sonhoed gedra om hul teen die weer te beskerm. Vir die alledaagse lewe is 'n sandaal wat dikwels om die kuit vas geryg is, was dikwels die skoeisel van die Grieke. Hulle dra ook graag kuitlengte stewels om hul voete te beskerm. Tragiese akteurs moes platvormskoene dra om groter en meer sigbaar te wees. Komiese karakters het gewone kouse gedra en wanneer vroue uitgebeeld is het lyfkouse gedra met progastreda vir 'n groter maag en 'n prosterneda vir borste van 'n vrou.
Kroaties
Alfabet
Kroatiese alfabet (Gaica) 30+2
Griekse teater
Gebruik van rekwisiete
Die rekwisiete is gebruik om die karakter beter te skilder: byvoorbeeld, 'n kroon vir 'n koning, 'n lier vir 'n musikant, 'n kierie vir 'n ou mens en wapens vir soldate. Die skeuopoios was die Griekse naam vir 'n rekwisietekunstenaar.
Amfiteater
Vir die Stad van Dionysius-fees het die argitektoniese konsep van die Griekse teater of amfiteater verder ontwikkel. Daar word nou tydelike houtstelasies as sitplekke teen die Akropolisheuwel gebou. Die orchestra of “verhoog” het nou 'n vierkantige vorm en agter die orchestra is 'n gebou met 2 tot 3 in- en uitgange opgerig wat die skene genoem is. Die skene of tydelike hut of tent. Die akteurs kon nou daarin met hul maskers en nuwe kostuums verdwyn en verskyn om hul vir 'n volgende toneel aan te trek. Later, in 4 v.C., word die skene 'n permanente gebou. Die theatron was die gedeelte waar die gehoor kon sit. Later is die houtsitplekke met marmer vervang. Daar was ook twee parados of gange waar die koor en akteurs kon inkom en uitgaan.
Ontwikkeling van geskrewe dramatekste
Omdat die verhale en geskiedenis van die Grieke ontwikkel het in dramas wat op skrif gestel is, het ons vandag die voorreg om drie van die skrywers se dramatekste te kan lees. Daar het 32 tekste van drie van die heel belangrikste skrywers oorgebly! Aeschylus wen 'n prys vir sy tragedie in 484 v.C.. Net sewe van die 80 tekste van Aeschylus bly oor. Hy skryf onder andere Die perse, Prometheus gebind, Sewe teen Thebes. Een van sy groot werke is Oresteia en 'n ander is Agamemnon. Hy verminder die koor na twaalf mans en bring 'n tweede akteur in sodat daar nou dialoog kan ontstaan tussen twee karakters. Hier volg 'n kort opsomming van die verhaal van die drama Agamemnon:
Storie van Agamemnon deur Aeschylus
Op die muur van die paleis van Argos staan 'n wagter. Sodra hy 'n teken kry sal hy aankondig dat Troje oorwin is deur die Griekse leer. As hy die teken ontvang hardloop hy en vertel die nuus met groot vreugde aan Koningin Klyteimnestra. Hy gaan van die verhoog af en die koor van ou manne van Argos vertel aan die gehoor hoe Paris, die Trojaanse prins, vir Helena gesteel het. Sy was die vrou van die Griekse koning, Menelaos. Daar volg dan 'n tienjarige oorlog tussen die Trojane en die Grieke. Die hartseer nuus word ook vertel van hoe Agamemnon, die broer van Menelaos sy pragtige dogter Iphigenia aan die god van Artemis geoffer het om die regte wind vir die seile van die Griekse vloot te verseker. As die koningin Klyteimnestra verskyn moet sy aan die koor van ou manne verduidelik hoekom sy beveel het dat daar 'n dankoffer tot lof van die gode gedoen moet word. Sy lig hul dan in dat Troje die vorige na geval het. Die koor bedank die gode, maar wonder so 'n bietjie of haar nuus ooit waar is. 'n Boodskapper verskyn en bevestig die nuus. Hy vertel ook hoe swaar die Griekse manskappe in Troje gekry het en loof die gode vir hul veilige terugkoms. Klyteimnestra stuur die boodskapper terug na Agamemnon maar voordat hy kan vertrek vertel hy aan die koor van die vreeslike storm wat die Griekse vloot getref het. Menelaos en baie ander is weg. Die koor sing oor die vernietigende skoonheid van Helena en as Agamemnon binnekom, ry hy op 'n strydwa met Kassandra, die Trojaanse prinses wat hy as slavin en bywyf verower het. As Klyteimnestra hom verwelkom en haar liefde aan hom verklaar met 'n tapyt van pers mantels wat voor hom uitgesprei word, jak hy haar af. Hy wil nie op die pers mantels loop nie omdat dit 'n daad van hoogmoed is maar, sy dwing hom om dit te doen en hy gaan die paleis binne. Die koor verklaar dat daar iets nie pluis is nie. Klyteimnestra kom uit en beveel Kassandra om in die huis te gaan. Kassandra praat nie met Klyteimnestra nie en dan begin sy te profeteer. Die koor hoor hoe hul koning Agamemnon en sy, Kassandra sal sterf en dat daar iemand sal kom wat hul dood sal vergeld. Dan gaan sy die huis binne. Die koor raak bang, Agamemnon gil. Die paleis deur open en Klyteimnestra verskyn. Sy staan oor die lyke van haar man en Kassandra. Nou verklaar sy dat sy Iphigenia se dood vergeld het en haar geliefde Aegisthus, die nefie van haar gestorwe man, kom staan by haar. So tussen hakkies, Aegisthus se twee broers is gekook deur Agamemnon se vader en so bedien aan Aegisthus se vader. Klyteimnestra en Aegistus regeer van nou af die Grieke. Maar o wee! Net daar verklaar die koor dat Orestes, die seun van Agamemnon en Klyteimnestra gaan terugkeer en die dood van sy vader vergeld. Net soos daar deur Kassandra voorspel is. Geen sepie kan so erg wees soos 'n Griekse tragedie nie!
Sophocles, 'n tragedie skrywer van die Grieke, 406 tot 496 v.C.
Daar word beweer dat Sophocles agtergrond panele vir die teater of “pinakes” ontwerp het. Hy was die mees vaardigste van al die dramatiste. Sy toneelstuk Koning Oedipus word gereken as die mees perfekte Griekse tragedie. Ongelukkig wen hy nie die Stad van Dionysia Kompetisie daarmee nie. In vergelyking met Aeschylus het Sophocles meer komplekse en sielkundige en goed gemotiveerde karakters geskep. Van sy tekste is Antigone, Electra, Aias, en Vroue van Trachis. 'n Voorbeeld van Sophocles se briljantheid is te vinde in die gedeelte waar Oedipus Rex agterkom dat hy sy vader doodgemaak het en met sy moeder getrou het. Aristoteles noem hierdie oomblik van erkenning in die drama die anagnorisis.
Storie van koning Oedipus deur Sophocles
Die orakel van Delfi profeteer dat die koning van Thebes, Laius se seun, hom gaan doodmaak en met sy vrou, Jocasta slaap. Jocasta is die seun se eie ma. Toe die baba seun, Oedipus, gebore word beseer sy pa sy enkels en laat die kind in die berge om te sterf. 'n Skaapwagter ontdek die kind en neem hom na die koningsegpaar van Korinthe. Hul noem hom Oedipus en maak hom groot. Oedipus gaan as ouer seun na die orakel van Delfi toe om te hoor wie sy biologiese ouers is. Sy, die orakel of profetes, vertel hom dat hy sy vader gaan doodmaak en met sy moeder slaap. In sy poging om van hierdie nare voorspelling te vlug beland hy in 'n worsteling met 'n man by 'n kruispad en maak hy die man dood. Dit was Laius. Later word Oedipus die koning van Thebes en trou onwetend met sy moeder, Jocasta. Toe die arme egpaar die waarheid hoor by die siener, Tiresias hang Jocasta haarself en Oedipus steek sy eie oë uit. Die koning verlaat sy koninkryk met die hulp van sy dogter, Antigone. Hy sterf eindelik in die dorp Colonus. Wat 'n tragiese verhaal !
Euripedes, 'n tragedie skrywer van die Grieke, 480 tot 406 v.C.
Euripedes was die grootste Griekse dramaturg. Net agtien van sy toneelstukke het die toets van die tyd weerstaan. Sy tekste was meer natuurlik as die van die ander skrywers, maar hy word nie daarvoor in sy tyd erken nie. Van sy tekste is onder andere: Die Bacchae, Hippolytus, Alcestis, Die vroue van Troje, Orestes, Helena, Iphigenia in Aulis en Herakles. Hy bevraagteken die gode se mag. Hy skep sterk, intelligente vroue as karakters. 'n Voorbeeld van so 'n karakter is Medea wat haar seun doodgemaak het. Hy wen egter vir die toneelstuk die derde plek by die Dionysia-kompetisie.
Storie van Medea deur Euripedes
Medea se man, Jason, het Glauke, die dogter van Creon van Korinthe as vrou geneem en Medea en haar twee seuns uit Korinthe verban. Medea sweer dat sy haar man en sy gespuis gaan vernietig! Sy oortuig Creon dat sy nog 'n dag in Korinthe gaan bly. Sy organiseer 'n plek om heen te vlug na die moord. Ja, heel toevallig kom Koning Aegus van Athene daar verby. Medea belowe om hom van sy steriliteit te genees as hy haar teen Jason se mense beskerm. Sy lig hom natuurlik nie in dat sy 'n hele klomp mense gaan vermoor nie.
Ontwikkeling van satires
Satires was dus die spottende weergawe van 'n mitologiese onderwerp wat die draak gesteek het met gode en helde. Dit het dikwels in die platteland afgespeel en het bestaan uit 'n gefuif, gedrink en gedans. Die karakters het in 'n streeksdialek gepraat. Die spelers in 'n satire het maskers gedra. Die koorlede het skamele, barbaarse klere gedra van bokvelle met 'n groot fallus vir komiese effek. Die struktuur van 'n satire is dieselfde as die van 'n tragedie. Silenus was die leier van die Satiriese koor – 'n klomp episodes van die satiriese drama is afgewissel deur odes deur die koor. Daar is slegs een satire wat nog bestaan, naamlik Cyclops deur Euripides (520 v.C.) en dit is gebaseer op 'n episode van die Odyssea van Homerus. Die populariteit van die satires het afgeneem want die gehore het begin om komedies te verkies bo satires.
Ontwikkeling van die Griekse komedie
Die komedies het kontemporêre temas uitgebeeld. In die vierde eeu v.C. by die Dionysia kompetisie is slegs een satire per jaar opgevoer. In 487 v.C. is die kompetisie van Dionysia weer uitgebrei. Vyf komediedramaturge moes elk 'n komedie aanbied op elke dag van die vyf dae van die fees. Die struktuur van die komedie was ook dieselfde as die van die tragedie. Die koor van die komedie is dikwels gespeel deur diere en dinge, soos perdebye, paddas en selfs wolke. Die musikante en komiese akteurs het belaglike kostuums aangetrek. Die mans het rondgeloop met flappende fallusse, boepense, bollende borskaste en bakboude. Die koorlede het gelukkig nie nodig gehad om so laf aan te trek nie. Die maskers van die Griekse komedies was karikatuuragtig, lelik en laf.
Die enigste oorblywende komedies is die wat in die vyfde eeu v.C. geskryf is deur Aristophanus. Van sy veertig toneelstukke het elf oorgebly. Die komedies dryf die spot met die politiek en sosiale gewoontes van die dag. Die styl is burlesk, en vol giftige persoonlike uitlatings teen politici en vername mense in Athene. Tydens die hoogtepunt van die Pelopiniese oorlog tussen Athene en Sparta, 411 v.C., het Aristophanus sy anti-oorlog komedie geskryf, genaamd Lysistrata waarin vroue van die twee state saamsweer om seks van hul mans te weerhou totdat daar vrede is. In die toneelstuk is die vroue natuurlik deur gemaskerde mans uitgebeeld.
Dis interessant om te weet dat die Griekse tragedie geseëvier het toe die Griekeland floreer het terwyl komedie hoogty gevier het toe dit sleg gaan met die land en die frustrasies van die gemeenskap weerspieël is. Die Grieke het die oorlog teen Sparta verloor en was nou in 336 v.C. onder die heerskappy van die Masedoniese koning, Alexander die Groote. Uit die aard van die saak is politiese kwessies nou vermy en persoonlike en sosiale sake is uitgebeeld in die nuwe komedie van 336 v.C.. Vir die eerste keer word liefde nou die hoofelement in die drama, maar dit was selde opregte liefde. Die rol van die koor is dikwels uitgeskakel, maar dialoog bly in versvorm.
Die akteurs dra gewone kostuums in hierdie komedies. Die maskers word meer realisties. Slawe en ou mans bly karikature. Die enigste toneelstuk wat uit hierdie tyd bewaar bly is die van Dyskolos of Die Kla-kous gekryf deur Menander in 342 – 291 v.C. het hierdie komedie 'n standaardtema van die gesinslewe handel nl. die afkeuring van 'n ouer van sy kind se keuse van 'n huweliksmaat. Menander se karakters het hul nie aan die groot mites van die verlede gesteur nie, maar hul eerder besig gehou met die alledaagse lewe van die gewone mense in Athene. Na die 3de eeu v.C. het die nuwe komedie se gewildheid begin afneem en die Stad van Dionysia se toneelkompetisie is nie meer in die eerste eeu na Christus aangebied nie.
Struktuur van die Griekse tragedie
Die struktuur van 'n Griekse tragedie bestaan uit die proloog, wat die mitologiese (mites is stories oor gode) agtergrond van die toneelstuk beskryf. Die toneelstuk word deur een of twee akteurs gelewer – een speler kan met 'n masker aan baie ander karakters ook verteenwoordig. Die dialoog tussen twee of hoogstens drie karakters in hierdie toneelstukke word gevolg deur die koor se sang en dans. Die koor lewer ook repliek oor die storie. Hierna volg een toneel op 'n ander of episodes wat uitgevoer word deur tussen een, twee of drie akteurs wat die karakters met maskers vergestalt. Hierdie tonele word dan afgewissel deur die sang en dans van die koor wat stasimon genoem word.
Die eerste stasimon is die einde van die eerste episode. Die karakters verlaat die verhoog en die koor dans en sing 'n stasimon. Dit gaan oor dit wat gebeur het in die episode en plaas dit in die groter prentjie van die mitologiese verhaal. Nou volg episode op episode afgewissel met stasimons.
Die exodos is die einde van die toneelstuk. Die koor sing en bied woorde van wysheid aan die gehoor om die boodskap van die drama uit te dra.
Invloed op vandag se teater
Die Griekse teater het ons huidige teater in 'n groot mate gevorm tot wat dit vandag is. Die teater wat in die vorm van 'n amfiteater is wat op 'n verhoog met 'n proceniumboog afkyk, is nog steeds gewild by argitekte wat vandag se moderne teaters. Een van die redes hiervoor is dat die akoestiek van sulke teaters baie goed is asook die siglyne. Ons kan almal sien wat op die verhoog aangaan. Verder het die Griekse koor wat as verteller tydens die drama optree ook ons dramas beïnvloed. Ons het byvoorbeeld steeds dramas wat op die patroon geskryf is van 'n verteller wat ons inlig oor wat in die toneelstuk aangaan. Dink maar aan die verteller in Thornton Wilder se Our Town. Ons moderne dramas maak ook gebruik van die lang monoloë van een karakter wat sy gevoelens en denke met ons deel. Hierdie tendens kan mens oor en oor in die dramas van Shakespeare opmerk. Laastens gebruik ons ook die maskertegniek in moderne dramas. In 1959 het die San Francisco Mime Troupe maskers begin gebruik en dit is verder uitgebou in die werk van Peter Schumann se Bread and Puppet Theatre in New York in die sestigerjare. Die gebruik van maskers in teaterproduksies gee die akteurs 'n geleentheid om 'n verdere dimensie toe te voeg aan die stuk. Die akteur met die masker kan 'n buitestaander wees wat repliek lewer oor wat in die storie aangaan en dalk 'n ander gesigspunt op die tema van die werk bied. Die Griekse teater se gebruik van maskers is ook duidelik te bespeur in die komedies van die Romeinse teater en die latere Commedia dell'arte teater. 'n Masker kan ook 'n kans bied om meer geloofwaardige fantasie karakters uit te beeld soos gedoen is deur die Suid Afrikaanse produksie van die Handspring Puppet Company van Midsomernagdroom deur William Shakespeare.
Strandmeer
'n Strandmeer is 'n soort meer wat tussen 'n strand en 'n sandbank of landtong ontstaan. Die strandmeer kan met die see verbind wees. Die ontstaan van 'n strandmeer hou gewoonlik met die stroomrigting van die water verband.
Pous Paulus
Pous Paulus kan verwys na 'n aantal pouse van die Rooms-Katolieke Kerk nl:
Paulus
.it
.it is die Internettopvlakdomein vir Italië.
Eksterne skakels
סיומת אינטרנט Toppdomän
10de Oscar-toekenningsaand
Die 10de Oscar-toekenningsaand is op 10 Maart 1938 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences gehou om erkenning te gee aan rolprente van 1937. Dit sou oorspronklik op 3 Maart gehou word, maar is uitgestel weens oorstromings in Los Angeles. Die aanbieder was die komediant Bob Burns.
The Life of Emile Zola was die eerste rolprent wat 10 benoemings gekry het. Met haar prys vir The Good Earth was Luise Rainer die eerste aktrise wat twee Oscars gewen het. Sy was ook die eerste akteur wat twee jaar agtereenvolgens gewen het.
A Star is Born was die eerste kleurprent wat ’n benoeming vir beste prent ontvang het.
Pryse
Hier volg ’n lys van die wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem):
Jane Wagner
Jane Wagner (gebore 26 Februarie 1935) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Moment by Moment (1978), The Incredible Shrinking Woman (1981), en The Search for Signs of Inteligent Life in the Universe (1991).
Queen
Queen is 'n Engelse rock-groep wat in 1970 in Londen gestig is deur die kitaarspeler Brian May, sanger Freddie Mercury en tromspeler Roger Taylor. Die groep is in 1971 met John Deacon op baskitaar aangevul. Met tientalle treffers in die jare 1970, '80, '90 en die 2000's is Queen een van die suksesvolste popgroepe in die geskiedenis. Die groep is bekend vir hul musikale veelsydigheid, geslaagde verwerkings en harmonieë en kragtige optredes. Hul optrede tydens Live Aid in 1985 is twintig jaar later in 'n peiling as die beste regstreekse optrede ooit aangewys.
Queen se groot deurbraak was in 1974 met hul treffer Killer Queen en die album A Night at the Opera 'n jaar later. Die groep het altesaam vyftien ateljee-albums, sewe regstreekse albums, twee kortspelers, tien DVD's, verskeie versamelalbums en tientalle enkelspelers uitgereik. Daarnaas het al die groeplede ook hul eie soloprojekte onderneem. Na raming het die groep wêreldwyd meer as 300 miljoen albums verkoop.
Ná Mercury se dood in 1991 het Deacon hom uit die openbare lewe onttrek. May en Taylor werk steeds saam, en sedert 2005 saam met Paul Rodgers onder die naam Queen + Paul Rodgers.
In 2018 word die rolprent Bohemian Rhapsody uitgereik wat met vier Oscars vereer is in 2019 tydens die 91ste Oscar-toekenningsaand.
Japan Nasionale Roete 15
Nasionale Roete 15 is 'n nasionale snelweg van Japan.
.pe
.pe is die Internettopvlakdomein vir Peru.
Eksterne skakels
Toppdomän
Peter Eszterhás
Peter Eszterhás (gebore 5 September 1940) is 'n Deense regisseur, akteur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Når engle elsker (1985) en En afgrund af frihed (1989), en in die televisiereeks Gøngehøvdingen (1992).
Aloe parvula
Aloe parvula is 'n aalwyn wat endemies aan Madagaskar is.
Kelties
Die Keltiese tale is die tale wat afstam van Proto-Kelties. Dit is 'n tak van die Indo-Europese tale wat deur die Kelte gepraat is, een van die eerste Europese groepe wat oor die hele kontinent versprei het. Die groep het uit die 5de eeu v.C. vanuit die sentrale deel van Europa getrek.
[[Lêer:Celts in Europe.png|duimnael|links|Kaart van die diachroniese uitbreiding van Keltiese stamme in Europa volgens 19de eeuse hipoteses:
Keltiese tale wat intussen uitgesterf het, het ook die Romaanse en Germaanse tale wat dit verplaas het beïnvloed, soos byvoorbeeld die opname van 'n beperkte Galliese woordeskat in Frans en Keltiese invloed op Engels. Oral ter wêreld word plekname met Keltiese oorsprong ook aangetref.
Die sprekers van hierdie tale neem baie af en dit word veral deur Engels en Frans verdring.
Klassifikasie
Daar kan maklik aangetoon word dat Kelties 'n lid van die Indo-Europese taalfamilie is. Kelties vertoon sekere argaïese eienskappe soos die gebrek aan 'n volledig ontwikkelde infinitief, die gebrek aan 'n werkwoord vir "om te hê", differensiasie van geslag in die drie en vier getalle en Onderwerp-Voorwerp-Werkwoord woordvolgorde in Keltiberies en Leponties.
Keltiese tale word gewoonlik verdeel in die Eiland-Keltiese tale en Vasteland-Keltiese tale. Eiland-Keltiese tale verwys na die direkte voorgangers van die moderne keltiese tale, terwyl Vasteland-Keltiese tale na die vroegste ontwikkeling van die Keltiese tale verwys. In taalkundige opsig blyk dié klassifikasie egter meer ingewikkeld te wees.
Vasteland-Kelties is gedeeltelik geherkonstrueer uit plekname, geskrifte en aspekte wat uit Italies en Germaans geleen is. Vroeër was daar 'n onbekende aantal Vasteland-Keltiese dialekte, waaronder Gallies, Keltiberies, Leponties en Galaties. Verder is Kelties in die Romeinse provinsie Noricum gepraat en word 'n aparte dialek, Narbonenses, in die suide van Frankryk gepostuleer. Die Vasteland-Keltiese tale het almal uitgesterf en dit blyk dat Kelties teen 500 n.C. op die Europese vasteland geheel en al uitgesterf het.
In die Britse Eilande het Kelties egter oorleef as Pikties in Skotland, noord van die Forth-Clyde lyn, en in Ierland. In die Romeinse provinsie in Groot-Brittanje is die Britse tale deur Latyns beïnvloed, maar het dit oorleef en Noordelike en Suidelike variante ontwikkel wat tot Wallies, Kornies en Bretons gelei het. In Skotland is Pikties deur die Gaelies van setlaars uit Ierland vervang. Hulle het 'n kontinue Gaeliese taalgebied tussen Ierland, die Eiland van Man en Skotland gevestig, wat die voorloper van die hedendaagse Iers-Gaelies, Manx-Gaelies en Skots-Gaelies is.
Taalkundig word Kelties in P-Kelties en Q-Kelties verdeel opgrond van die tale se hantering van die Proto-Keltiese *kw, wat *p geword het in die P-Keltiese tale en *k in die Q-Keltiese tale. In die klassifikasie is die Britoniese Keltiese tale, Wallies, Kornies en Bretons, P-Kelties en die Gaeliese tale Q-Kelties. Die Proto-Keltiese werkwoordwortel *kwrin- "om te koop", het by voorbeeld pryn- geword in Wallies, maar cren- in Oud-Iers. Wanneer moderne Keltiese tale beskou word is, "Q-Kelties" ekwivalent aan "Goidelies" (Gaelies) en "P-Kelties" aan "Britonies", aangesien geen van die Vasteland-Keltiese tale oorleef het nie.
Keltiese invloed op Frans
Voor die Romeinse besetting van Gallië, wat rofweg ooreenkom met vandag se Frankryk deur Julius Caesar in 58–52 v.C., is Gallië grootliks deur 'n Keltiese volk bewoon, wat die Romeine die Galliërs (Latyn: Galli) genoem het. Ten spyte van hierdie vroeë oorheersende Galliese bevolking het minder as 200 woorde met 'n Keltiese etimologie in Frans behoue gebly. Woorde vir plekke (ber, lande), plantname (berle, chêne, if) en wat oor landelike lewe en die aarde handel (mouton, tonne, crème, charrue, charriot, barde, baume, bouc, boue, brosse, caillou, cervoise, druide, magouille, orteil, souche) word vandag nog gebruik.
Ander Galliese woorde is deur Latyn in Frans ingevoer, veral woorde vir Galliese voorwerpe en gebruike wat vir die Romeine nuut was en waarvoor daar nie 'n ekwivalent in Latyn was nie (b.v. braies, ambassade en matras). Latyn het vinnig as gevolg van handel, amptelike funksies en opvoeding die lingua franca van die hele Galliese area geword. Dit is egter teen die 4de eeu nie meer deur die meerderheid van Galliërs gepraat nie.
Benewens die bydra tot die Franse woordeskat, het Kelties 'n aantal fonologiese en taalkundige invloede op Frans gehad.
Fonologiese veranderinge wat aan Kelties toegeskryf kan word sluit in:
Anna Wilson-Jones
Anna Wilson-Jones (gebore 8 Oktober 1970) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Mother (2003) en in die televisiereekse Black Mirror (2011) en Victoria (2016).
Kelties
Keltiese invloed op Frans
Taalkundige veranderings sluit in:
Keltiese invloed op Engels
Keltiese volke het in ongeveer 600 v.C in die Britse Eilande aangekom en was die dominante kultuur toe die Angel-Saksiese kultuur en taal in die 6de en 7de eeue oor oostelike en Sentraal-Brittanje versprei het. In die uithoeke van die eiland het Keltiese tale egter behou gebly. Keltiese stamme het egter ook met die Germaanse aankomelinge vermeng wat daartoe gelei het dat elemente van hulle taal opgeneem is in wat uiteindelik Engels sou word.
Keltiese woorde is uit drie bronne in Engels ingevoer: woorde wat in die Germaanse tale opgeneem is in die Europese vasteland, leenwoorde wat oorgeneem is na die vestiging op die Britse eilande en woorde uit Ierland. Eersgenoemde was gewoonlik geassosieer met konflik en oorlog aangesien die Kelte baiekeer as huursoldate gesien is. Die tweede groep hou veral verband met plekke en laasgenoemde word baiekeer geassosieer met die kerstening van Brittanje.
Met die Normandiese verowering het 'n taalkundige hiërargie ontstaan waarin Kelties aan die onderkant geplaas is. Die lae status wat die Keltiese tale vir baie eeue gehad het, het waarskynlik gelei tot die geringe opname van Keltiese woorde in Engels. Woorde wat wel in Engels opgeneem is luit in bucket, car, crockery, noggin, gob, slogan en flannel, truant en gaol.
Karin Ekelund
Karin Ekelund (26 Mei 1913 – 21 Desember 1976) was 'n Sweedse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Girl of Solbakken (1934), Lärarinna på vift (1941), Bara en kvinna (1941), en Som du vill ha mej (1943).
Balgowan, KwaZulu-Natal
Balgowan self is nie veel meer as 'n ou winkel en 'n treinstasie waar plaaslikverboude hout opgelaai word nie. Balgowan is egter bekend as die tuiste van die Anglikaanse privaatkosskool vir seuns, Michaelhouse, wat as een van die topskole in Suid-Afrika beskou word. Die Sharks se losskakel Patrick Lambie is 'n oudleerling van Michaelhouse. Die Midlands Meanderroete op die R 103, loop deur Balgowan.
Die bekende, vermoorde Suid-Afrikaanse historikus, David Rattray is op 1 Februarie 2007 in 'n eenvoudige dennehoutkis op Balgowan begrawe.
Die plaas Wilde Als Spruit is in die 19de eeu deur die Britse setlaar James Ellis en sy susters in Natal en Skotland gekoop en verdeel en hernoem as Lynedoch en Balgowan. Ellis het die bosse op die plaas vir hout begin ontgin. Nog 'n Britse setlaar, John King, wat met Ellis se suster getroud was, het Lynedoch tot een van die eerste Engelse-styl suiwelplase in die omgewing ontwikkel en kaas, botter en ander produkte aan die Pietermaritzburgmark verskaf.
Nikolai Jezjof
Nikolai lwanowitsj Jezjof (Russies: Никола́й Ива́нович Ежо́в, tr. IFA, IFA: [nʲɪkɐˈɫaj jɪˈʐof]; 1 Mei 1895 - 4 Februarie 1940) was 'n Sowjet-geheime polisiebeampte onder Josef Stalin wat van 1936 tot 1938 hoof van die NKVD was, tydens die hoogtepunt van die Groot Suiwering.
Gallagher
Gallagher (24 Julie 1946 ‒ 11 November 2022) was 'n Amerikaanse akteur en komediant.
Nikolai Jezjof
Nadat hy massa-inhegtenisnemings en teregstellings tydens die Groot Suiwering gelei het, val Jezjof uiteindelik uit Stalin se guns en mag. Hy is gearresteer, het 'n aantal anti-Sowjet-aktiwiteite erken, en later beweer dat hy tot bekentenis gemartel is, en uiteindelik in 1940 tereggestel is saam met die meeste ander verantwoordelik vir die Suiwering.
Gallagher
Biografie
Gallagher was as Leo Anthony Gallagher, Jr. gebore op 24 Julie 1946 in Fort Bragg, Noord-Carolina in die Verenigde State van Amerika. Sterf in Palm Springs, Kalifornië, op 11 November 2022.
Yuri Sardarov
Yuri Sardarov (gebore 28 Januarie 1988) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Double (2011), The Ides of March (2011), en Argo (2012), en in die televisiereeks Chicago Fire (2012).
Fosgeen
Fosgeen is 'n chemiese verbinding met formule. Dit is die suurchloried van koolsuur.
Franz Halder
Franz Halder (30 Junie 1884 - 2 April 1972) was 'n Duitse generaal en die stafhoof van die Army High Command (OKH) in Nazi-Duitsland van 1938 tot September 1942 wat na die Tweede Wêreldoorlog 'n deurslaggewende rol in die ontwikkeling van die mite van 'n "skoon" Wehrmacht gehad het. Hy het die beplanning en implementering van Operasie Barbarossa, die 1941-inval in die Sowjetunie, gelei. Halder was instrumenteel in die radikalisering van oorlogvoering aan die Oostelike Front. Hy het sy personeel beywer vir sowel die Kommissarisorde (uitgereik op 6 Junie 1941) as die Barbarossa-besluit (onderteken op 13 Mei 1941), wat die Duitse soldate toegelaat het om Sowjetburgers om enige rede tereg te stel sonder om te vrees vir latere vervolging. Dit het tot talle oorlogsmisdade en gruweldade tydens die veldtog gelei.
Fosgeen
Eienskappe
Dié gas is baie giftig en is in die Eerste Wêreldoorlog as chemiese wapen gebruik. Dit word egter ook in die chemiese nywerheid gebruik as grondstof vir die vervaardiging van ander chemiese stowwe, soos metielisosianaat.
Franz Halder
Halder het by die Keiserlike Duitse leër aangesluit in 'n eenheid onder bevel van sy vader en in die Eerste Wêreldoorlog gedien (1914–1918). In 1937 ontmoet hy 'n getroue ondersteuner van Adolf Hitler. Halder neem deel aan die strategiese beplanning vir die Duitse inval in Pole in 1939. Die planne het die SS gemagtig om namens die leër veiligheidstake uit te voer wat die gevangenisstraf of teregstelling van Pole insluit.
Fosgeen
Geskiedenis
In 1802 het Cruickshank 'n mengsel van gelyke hoeveelhede koolstofmonoksied en chloorgas  in 'n omgekeerde glasfles bo water 'n dag laat reageer. Die volume het gehalveer en die produk het met kalkwater reageer. Cruiskshank het dit nie as fosgeen onderken nie, maar dit het seker gevorm. Later het Murray probeer dit te herhaal, maar dit is John Davy wat in 1811 verklaar het dat dit 'n nuwe gas is. Hy het dit laat reageer met sinc, antimoon, arseen en kalium en het opgemerk dat dit met water vinnig ontbind. Hy het die nuwe gas fosgeen genoem, na die Grieks φως (lig) en γινομαι (vervaardig) omrede hy dit net met lig het kan vervaardig. Schützenberger vind later 'n katalis wat die sintese makliker maak.
Kristina Wagner
Kristina Wagner (gebore 30 Oktober 1962) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Double Dragon (1994), A Low Down Dirty Shame (1994), en Children of Internment (2013), en in die televisiereeks General Hospital (1963).
Fosgeen
Vervaardiging
Fosgeen kan ontstaan indien gechlorineerde koolwaterstowwe soos, of  bo 400 °C met suurstof reageer.
Franz Halder
Aan die einde van 1939 het Halder toesig gehou oor die ontwikkeling van die invalplanne van Frankryk, die Lae Lande en die Balkan. In Augustus 1940 begin hy met die beplanning vir die inval van die Sowjetunie, Operasie Barbarossa, wat op 22 Junie 194 begin. Halder het die somer 'n langdurige geskil met Hitler oor strategie gevoer.
Fosgeen
Vervaardiging
Die industriële vervaardiging gebeur gewoonlik vanuit koolmonoksied en chloor oor 'n katalis van aktiewe koolstof.
Franz Halder
Die Barbarossa-besluit en kommissarisorde het fundamenteel geword tydens die Slag om Moskou in die winter van 1941–1942. Teen hierdie tyd word duisende Sowjet-burgers en krygsgevangenes in die reeds besette gebiede van die Sowjetunie elke dag vermoor. Halder se strategie het misluk, wat tot ongekende Wehrmacht-verliese gelei het. Hitler verwyder Halder van die bevel en dank hom af in September 1942. Die Gestapo het Halder in 1944 in hegtenis geneem ná die komplot op 20 Julie om Hitler te vermoor. Hy was nie betrokke nie; dit het egter aan die lig gekom dat hy by 'n vroeëre komplot betrokke was, wat gelei het tot sy gevangenisstraf. As hoof van OKH Algemene Personeel het hy uitgebreide notas gehou wat later as The Halder Diaries gepubliseer is.
Fosgeen
Vervaardiging
Die reaksie kan baie hitte vrystel en dié hitte moet afgevoer word om te verhoed dat die fosgeen ontbind. Die gas word in staalsilinders gestoor. Oplossings van bytsoda word gebruik om uitstoot van die gas teen te gaan. Bytsoda vernietig fosgeen volgens:
Franz Halder
Na die oorlog het Halder gedien as hoofkonsultant vir die Amerikaanse leër se historiese afdeling. Hy het toesig gehou oor die skryf van meer as 2500 historiese dokumente deur meer as 700 voormalige Nazi-offisiere, wat hy opdrag gegee het om materiaal wat die beeld van die Duitse weermag benadeel het, te verwyder. Halder gebruik sy invloed om 'n valse geskiedenis van die Duits-Sowjet-oorlog te bevorder waarin die Duitse leër 'n 'edele oorlog' geveg het en wat sy oorlogsmisdade ontken het. Die Amerikaanse weermag het die verskoning van Halder oor die hoof gesien omdat Halder se groep militêre intelligensie aan die Sowjetunie verskaf het wat belangrik geag is in die lig van die Koue Oorlog. Halder slaag met sy doel om die Duitse leër vry te laat: eers met die Amerikaanse weermag, daarna onder breër kringe politici en uiteindelik in die Amerikaanse populêre kultuur. In 1961 word hy met die Meritorious Civilian Service Award bekroon en word hy die enigste Duitser wat deur Hitler én 'n Amerikaanse president nog ooit vereer is. Die lof wat hy ontvang het, het sterk gekontrasteer met die werklikheid van sy militêre loopbaan en die gruweldade aan die Oostelike Front.
Christine Exner
Christine Exner (gebore 2 September 1973) is 'n Deense aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hold Me Tight (2010) en Jensen & Jensen (2011), en in die televisiereekse Krysters kartel (2009) en Rita (2012).
Titus
Daar is verskeie persone met die naam Titus:
Suryavarman I
Suryavarman I (Khmer: សូរ្យវរ្ម័នទី១) was van 1006 tot 1050 koning van die Khmer-ryk. Hy het die mag van koning Udayadityavarman I afgeneem deur sy leërs omstreeks 1002 te verslaan. Ná ’n uitgerekte oorlog teen Udayadityavarman se toekomstige opvolger, Jayaviravarman, het Suryavarman I in 1010 die allleenmag oorgeneem. Hy was ’n Mahayana-Boeddhis wat ook die groeiende Theravada-Boeddhisme in die Khmer-ryk verdra het.
Bewind
Suryavarman het omstreeks 1012 diplomatieke betrekking met die Chola-dinastie van Suid-Indië aangeknoop en blykbaar die magtige Chola-keiser se hulp gevra teen die Tambralinga-koninkryk. Nadat Tambralinga daarvan uitgevind het, het hulle die Srivijaya-koning se hulp gevra. Dit het daartoe gelei dat Chola en Srivijiya slaags geraak het. Die daaropvolgende oorlog het geëindig met ’n oorwinning vir Chola en die Khmer-ryk en groot verliese vir die ander kant.
Suryavarman se bewind het sowat 40 jaar geduur en hy het ’n groot deel daarvan bestee om dit te verdedig. Hy het ook in dié tyd sy ryk uitgebrei. Al was hy ’n Boeddhis, het hy mense ook toegelaat om Hindoeïsme te beoefen. Sy paleis was in die omgewing van Angkor Thom, en hy was die eerste Khmer-heerser wat sy paleis met ’n muur omring het.
Hy het moontlik begin bou aan Preah Khan Kompong Svay en het Banteay Srei, Wat Ek Phnom en Phnom Chisor uitgebrei. Hy het ook verskeie ander tempels laat bou en met bouwerk aan die tweede Angkor-reservoir, die Wes-Baray, begin. Dit is die grootste reservoir wat behoue gebly het.
Suryavarman I is in 1050 dood en het die postume naam Nirvanapada gekry ("die koning wat na nirvana gegaan het"). Hy is opgevolg deur sy seuns, Udayadityavarman II, wat omstreeks 1066 dood is, en Harshavarman III. Laasgenoemde het die stryd teen interne opstande en Champa voortgesit tot met sy dood in 1080.
R621 (Suid-Afrika)
Die R621 is 'n streeksroete wat die R68-provinsiale pad met die N11-nasionale pad verbind. Die roete begin waar dit aftak van die R68, 7km wes van Dundee en noordwes gaan deur Hattingspruit en Dannhauser. Die roete sluit dan aan by die N11-nasionale pad, by Ballengeich-stasie, 16 km suid van Newcastle.
Exergy
Exergy is sagteware ontwikkel deur SilverBridge Holdings, 'n Suid-Afrikaanse ontwikkelaar van sakesagteware vir die finansiëledienstemark in Afrika. SilverBridge Holdings is op 27 November 2006 genoteer op die AltX.
Doelstelling
Die sagteware is gemik op lewensversekeraars om hulle te help met die administrasie van hul polisse.
In 2012 het SilverBridge 'n vennootskap gesluit met Net2Africa met die doel om die dienste van Exergy te verbreed.
Besigheid in Afrika
By die firma se 2016 uitslae, is berig dat Exergy gebruik word deur besighede in onder andere Angola, Botswana, Kenia, Malawi, Mauritius en Ghana.
In November 2016 is daar gerapporteer dat SilverBridge 'n implementasie by GetSure Zimbabwe gedoen het om die versekeraar te help om van sy besigheid na 'n wolkverwerking stelsel te migreer. Die oplossing was gebasseer op die Exergy stelsel.
Märta Ekström
Märta Ekström (28 Januarie 1899 – 25 Januarie 1952) was 'n Sweedse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Doktorns hemlighet (1930), Vi två (1930), The Great John Ericsson (1937), en Katrina (1943).
R622 (Suid-Afrika)
Die R622 is 'n streeksroete wat die R103-provinsiale pad met die R74-provinsiale pad verbind by Greytown. Die roete begin in Mooirivier waar dit van die R103 aftak en oos gaan. Dit gaan verby die spoorweghalte Mount Alida, met die Craigieburndam aan die anderkant van die pad, en eindig waar dit by die R74 aansluit in Greytown.
Peter Sarsgaard
Peter Sarsgaard (gebore 7 Maart 1971) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Shattered Glass (2003), Garden State (2004), Kinsey (2004), en An Education (2009).
Cygnus X-1
duimnael|regs|250px|'n Kunstenaar se voorstelling van Cygnus X-1 Cygnus X-1 is 'n X-straaldubbelster in die sterrebeeld Swaan en sowat 8 000 ligjare vanaf die aarde. Een van die komponente hiervan is ’n swartkolk. Die ander begeleidende ster is HDE 226868. Die swartkolk is minder as 300 km in deursnee, maar het tien tot twintig sonmassas. Kragtige x-strale word vinniger as elke duisendste van 'n sekonde uit die swartkolk gepols. Die swartkolk wentel op 'n afstand van nagenoeg 30 miljoen km om die helder, warm (30 000 K), blouerige ster HDE 226868, van nagenoeg dertig sonmassas. HDE 226868 stort oorverhitte gasse op ontsaglike skaal op die reuse-aangroeiskyf uit wat om die swartkolk wentel. Die invallende gasse word tot twee miljoen grade Celsius verhit soos dit meedoënloos na die swartkolk ingetrek word. Net voordat die gasse by die swartkolk instort, neem die hittegraad só geweldig toe, dat groot hoeveelhede x-strale opgewek word.
John Davy
John Davy FRS (24 Mei 1790 – 24 Januarie 1868) was 'n Engelse dokter en chemikus.
Sy vader sterf toe hy vier jaar oud is en sy ouere broer, die (later: Sir) Humphry Davy voed hom op. Later skryf John die biografie van sy broer. In 1814 gradueer hy in Edinburgh in geneeskunde en hy word leërarts. Hy publiseer 152 artikels op verskeie gebiede soos natuurkunde, geografie, anatomie en sosiologie. Hy doen chemiese navorsing met chloor en sy verbindings soos fosgeen en ook waterstoffluoried en fosfor.
Hy word fellow van die Royal Society in 1834 en sterf in 1868. Hy het 'n seun en 'n dogter gehad.
Dongsjitsjang Letwan
Dongsjitsjang Letwan (Chinees: 董事長樂團, Afrikaans: Voorsitterorkes) is 'n vyfstuk musiekgroep uit Republiek China (Taiwan). Die trio Ghwan Joe (冠宇), Woe Jongtsji (吳永吉) en Doe Wensjiang (杜文祥) skep in 1989 onder die verhoognaam Joëtwan (Chinees: 樂團, Afrikaans: Orkes) die album 1989. Later sluit nog twee lede aan, en die groep vorm amptelik in Maart 1997 met die naam Dongsjitsjang Letwan (Voorsitterorkes). Die groep sing in Mandaryns en Taiwannees.
Hubble- Ekstreme Diepveld
Die Hubble- Ekstreme Diepveld (Engels: Hubble eXtreme Deep Field, XDF) is ’n foto van ’n klein deel in die middel van die Hubble-ultradiepveld (HUDF) binne die sterrebeeld Oond waarop van die eerste sterrestelsels in die heelal gesien kan word.
Wit-Keirivier
Die Wit-Keirivier is 'n rivier in die Oos-Kaap in Suid-Afrika. Dit ontspring noord van Queenstown as die Grootvleispruit en sluit later aan by die Swart-Keirivier, om die Groot-Keirivier te vorm.
Hubble- Ekstreme Diepveld
Die Ekstreme Diepveld is 2,3 x 2 boogminute groot, of sowat 80% van die oppervlakte van die HUDF. Dit is op 25 September 2012 deur Nasa uitgereik en wys sterrestelsels tot 13,2 miljard jaar gelede. Die beligtingstyd was twee miljoen sekondes, of sowat 23 dae. Die XDF voeg 5 500 sterrestelsels by dié wat in die HUDF ontdek is.
Wit-Keirivier
Die Xonxa-dam is in die Wit-Keirivier gebou. Tans is hierdie rivier deel van die Mzimvubu tot Keiskamma Waterbestuursgebied.
Nicolei Faber
Nicolei Faber (gebore 31 Maart 1982) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Ambulance (2005), Preludium (2008), en Profetia (2009).
Die Burger
Die Burger is die grootste Afrikaanse dagblad ter wêreld, en word uitgegee deur Media24. Die eerste uitgawe het op 26 Julie 1915 verskyn.
In 2008 het dit 'n sirkulasiesyfer van 104 808 in die Wes- en Oos-Kaap gehad, maar teen 2012 het dit teruggesak tot sowat 60 000 en in die tweede kwartaal van 2013 tot 59 704 vir albei uitgawes. Die Saterdag-uitgawe se sirkulasie was toe 74 256 ('n jaar tevore was dit 77 668), vergeleke met Naweek-Beeld se 59 944 ('n jaar tevore 72 124).
Middel 2017 was die gesamentlik weekdagsirkulasie 47 673. Op 20 Julie 2018 is die frekwensie van die gedrukte uitgawe in die Oos-Kaap verander van ses dae per week tot net Vrydae, terwyl die volle koerant op al die ander dae van die week waarop dit voorheen verskyn het, steeds met advertensies en al as 'n e-koerant beskikbaar sou wees. Die Burger (Wes-Kaap) is nie deur dié verandering geraak nie. Dié koerant se sirkulasie vir weekdae was in die eerste kwartaal van 2020 35 349. In die eerste kwartaal van 2022 was Die Burger se sirkulasie 29 120, wat dit die derde grootste dagblad in Suid-Afrika gemaak het naas Daily Sun en Isolezwe. In dieselfde tydperk het die Wes-Kaap se twee Engelse dagblaaie, Cape Argus en Cape Times, saam 15 072 eksemplare per dag verkoop en 7 691 eksemplare gratis versprei.
Geskiedenis
duimnael|regs|300px|Die eerste foto wat van De Burger se redaksie (1916–'17) geneem is. Voor: J. Steinmeyr, dr. [[D.F. Malan, D.P. du Toit. Agter: J. du Toit, H.A. Fagan, C.J.L. Ruysch van Dugteren, E.B. Grosskopf. D. de Flamingh en H. Weerts.]]
Op 18 Desember 1914 het sestien voorste Afrikaners in die Victoriaanse woning Heemstede in Van Riebeeckstraat, Stellenbosch, vergader om die stigting van 'n nasionale nuusblad te bespreek. Nadat die twee weldoeners Jannie en Christiaan Marais van Stellenbosch groot bedrae voorgeskiet en geskenk het om die projek te begin, het die stigters hulle tot die volk gewend om aandele in die Nasionale Pers op te neem. Hulle het dr. D.F. Malan, leraar van die NG gemeente Graaff-Reinet, op 15 April 1915 versoek om die eerste redakteur van De Burger, soos die koerant eers bekend gestaan het, te word. Hy het dit op 27 Mei aanvaar. Sy afskeidspreek was op 13 Junie. Op 23 Junie is hy in die Hofmeyrsaal in Kaapstad as redakteur van De Burger en leier van die Kaapse Nasionaliste verwelkom.
Jannie Marais het die motivering vir die stigting van die koerant soos volg uitgedruk: "Dit is die vrug van 'n diep gevoelde behoefte van baie mense aan 'n eie koerant wat voorsiening sal maak vir 'n vrye uiting van die volksmening rakende alle vername landsvraagstukke. Dit moet in die eerste plek omsien na die belange en die regte van ons eie land en volk en nie na die wense en bevele wat van Johannesburg of elders afkomstig is nie. Die doel van De Burger is ook geensins om haat en nyd en misverstand te kweek nie, maar juis om dit te voorkom deur vrye, rondborstige besprekings. Tewens sal dit die opbou van die volkskarakter beoog deur die troue handhawing van taal en geskiedenis en deur aan die vergetelheid te ontruk sake en persone wat ministers nou liewer prysgee."
Dit is tragies dat Marais nooit die vrug van sy arbeid sou smaak nie. Hy is plotseling op 30 Mei 1915 by Montagu se warmbron oorlede. Die stigters van Die Burger het dus 'n noue ontkoming gehad. Het Marais enkele weke tevore gesterf, sou hulle waarskynlik nie die kontant betyds gevind het om die Leaderpers van die Cape Times te koop nie.
Die verkryging van die South African News se gebou in Keeromstraat 30 was net so 'n haas ongelooflike toevalligheid. Die koerant se sluiting en die besluit om Die Burger te stig het saamgeval. Die gebou is aanvanklik in die geheim gehuur om te voorkom dat die vyande van die Afrikaners die totstandkoming van die nuwe koerant in die wiele ry.
Die Cape Times se eienaars was salig onbewus wie die ware kopers van hul vyftien jaar oue Hoe drukpers was. Die transaksie was deur middel van die tussengangers, W.E. Hortor & Co. Ltd. en J.H. Marais, en die betaling, ook deur 'n omweg, was deur Bisset & Hofmeyr aan hul prokureurskorrespondente in Johannesburg, Steytler, Grimmer en Murray, met 'n Standard Bank-tjek, gewaarborg deur Bergh van die Stellenbosse Distriksbank. Die koopkontrak is deur Bruckner de Villiers namens Marais onderteken.
Saam met die drukpers is die reg op 'n voorraad koerantpapier verkry totdat die Nasionale Pers self vir sy voorraad kon sorg. Aangesien dit oorlogstyd was, was papier baie skaars en selfs vir koerantuitgewers moeilik verkrygbaar.
Op Maandagmôre, 26 Julie 1915, het De Burger die eerste keer op straat verskyn met tien bladsye, onder meer 'n volblad met talle verwelkomingswoorde, van Kaapstad tot in Rhodesië. Dit was oorwegend in Nederlands geskryf en het met baie advertensies gepronk.
Op 1 Mei 1993 is die Oos-Kaapse dagblad Oosterlig as Oos-Kaapse uitgawe by Die Burger ingelyf.
Ekonomiese kwessies in Suid-Afrika
Tans is daar 'n aantal kwessies wat die sosiale behoeftes van mense in Suid-Afrika beïnvloed.
Die Burger
Taal
Daar is aanvanklik besluit "dat het wenselik is een Hollands nieuwsblad uit te geven", en wel twee keer per week. Maar ná druk besprekings is besluit dat die nuwe koerant 'n dagblad moes wees. Teen 1916 is die eerste artikels in die jong taal Afrikaans in die koerant gepubliseer. Algaande het die gebruik van Afrikaans al hoe meer geword, tot Die Burger vandag geheel en al Afrikaans is, en hom nog al die jare beywer vir die bevordering van Afrikaans. Die naam De Burger is in 1921 verafrikaans tot Die Burger.
Ekonomiese kwessies in Suid-Afrika
Sommige meen dit is as gevolg van die erfenis van Suid-Afrika se Apartheid-verlede dat daar baie gemeenskappe is wat in algehele armoede leef en nie toegang het tot goedere en dienste om in hul mees basiese behoeftes te voorsien nie. Baie gemeenskappe is blykbaar nie geleenthede gegee om hul omstandighede te verbeter nie en is steeds sukkelend as gevolg van die sogenaamde onregverdige samelewing wat bestaan het.
Aan die ander kant het die sogenaamde bevrydingsorganisasies vir jare die leuse "vryheid voor opvoeding" voorgehou in plaas van "vryheid deur opvoeding". Talle skole, handboeke en ander infrastruktuur wat tot mense se beskikking gestel is, is in die proses vernietig. Gemeenskappe wat nie hierdeur beïnvloed is nie, kon hulself grotendeels ekonomies bevry.
Tans veroorsaak teen-rassisme in die vorm van regstellende-aksie dat vaardige werkers nie toegang tot die werksmark kan verkry nie. 'n Voorbeeld hiervan is die ANC se beleid van nasionaal proporsionele aanstellings, waar kleuring in die Wes-Kaap nie werk kan bekom of bevorder kan word nie, omdat die poste vir swartmense ('n minderheidsgroep in die omgewing) gereserveer is.
Die hoë aanwas van swart bevolkingsgroepe speel ook 'n rol. Groepe met 'n laer aanwas spandeer meer tyd, geld en energie aan hulle kroos, wat aan hulle beter opleidingsmoontlikhede en finansiële vooruitsigte verskaf.
Die Burger
Politieke houding
Hierdie houding sou eers in die jare negentig verander: In 1990 het die Kaaplandse NP op versoek van die destydse redakteur, Ebbe Dommisse, besluit om Die Burger nie meer as amptelike spreekbuis van die party aan te wys nie. In die daaropvolgende verkiesing van 1994 het die koerant sy lesers weliswaar nog aangeraai om vir die NP te stem, maar die onafhanklikheid is in 1999 voortgesit deurdat die koerant mense bloot gevra het om vir demokratiese opposisiepartye te stem.
In 2004 het die koerant sy lesers aangemoedig om hul demokratiese reg uit te oefen, deur vir 'n party te stem wat na hulle oordeel die beste na hul belange sal omsien – geen voorskrifte oor enige party is gegee nie.
Ekonomiese kwessies in Suid-Afrika
Die rol wat vakbonde speel (gereelde stakings en onrealistiese looneise) knou ook die ekonomie. Dit gaan dikwels gepaard met geweld en die beskadiging van eiendom, wat rykdom vernietig en beleggers verder afskrik.