cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eleanor Baker
Speurverhale
In Die vyf susters (1998) woon vyf ongetroude susters saam in een huis in ’n groot stad. Wanneer een van hulle koelbloedig doodgeskiet word, is daar dus minstens vier verdagtes. Mettertyd kom dit aan die lig dat die vermoorde suster, Rosa, allermins geliefd was en dat talle mense haar graag uit die pad wou hê. Speurder Adriaan Kruger, wewenaar, moet al sy vernuf inspan om die skuldige te probeer ontmasker. Dan sukkel hy toenemend om te verhoed dat sy gevoelens vir die hoofverdagte en jongste suster, Karien, met sy gesonde oordeel inmeng.
In Die rooi angelier (1999) kry Adriaan Kruger te doen met ’n reeksmoordenaar wat berekend toeslaan, pynlik netjies te werk gaan en oënskynlik geen leidrade agterlaat nie. Boonop het die moordenaar klaarblyklik Adriaan se geliefde Karien in sy kloue en hy moet haar opspoor voordat dit te laat is.
Drie misdade in ’n knoop (2000) vertel van Adriaan Kruger en sy nuwe vrou Karien se verhuising na Overberg, ’n dorp in die Suid-Kaap. In stede van rus, word hy gekonfronteer deur ’n raaiselagtige verdwyning, een van die dorp se inwoners wat weens vergiftiging sterf en ’n ou onopgeloste saak wat lyk asof dit hiermee kan saamhang. Drie misdade, wat oënskynlik geen raakpunte het nie, maar Adriaan vermoed as jy een oplos, word die ander los drade ook vasgeknoop.
Na die gewoel en gejaag van die groot stad het inspekteur Adriaan Kruger in Bloedbande (2001) begin gewoond raak aan die relatief rustige lewe op die dorpie Overberg. Hy en Karien is baie gelukkig en nou verwag sy hulle tweeling. Dan word hy boonop tot kaptein bevorder. Onheil slaap egter nooit nie en twee misdade stuur skokgolwe deur die gemeenskap. Daar is ’n aanval op ’n jong meisie en ’n bloedige gesinsmoord. As hy maar net kan fokus op die moord, sal sy taak vergemaklik word, maar die meisie wat aangeval is se pa is ’n vooraanstaande man in hierdie geweste. Soms wil dit ook lyk of daar ’n verband is tussen die twee misdade.
In Hotel Bergsig (2002) kry kaptein Adriaan Kruger en Karien na die tweeling se geboorte minder slaap en rus as gewoonlik. Hy word egter nie ’n blaaskans gegun nie, want een van die buitegeboue van die mooi hotel teen die hange van die berg word deur ’n brand verwoes en die vrou van die eienaar wat in die skuur by haar dragtige hond gewaak het, sterf. Wat aanvanklik lyk na ’n tragiese ongeluk, blyk ’n slim beplande moord te wees, ’n moord wat selfs Kruger verwar.
Die kortverhaal Afnaweek word deur Francois Bloemhof in die versamelbundel Donker veld opgeneem.
Televisiedramas
Eleanor Baker skryf ook twee televisiedramas, En toe kom Wynand en Wat verby is, wat in die negentigerjare verfilm en gebeeldsaai word. In En toe kom Wynand vlug ’n moordenaar uit Johannesburg en kom op ’n afgeleë plaas aan. Die ou man wat daar woon, wroeg nog oor die seun wat hy verloor het. Wat verby is het ’n oujongnooi as hoofkarakter. Sy dink terug aan die  verlede, soos haar suinige en knorrige verloofde wat vir jare nie wou trou nie en die mooi jong man in die park wat haar meer oor die lewe geleer het.
Verhandeling
Viljoen, Francois. Literere klimaat en die prosa van Eleanor Baker. Januarie 1995
Iljoesjin Il-76
Die Ilyushin Il-76 (Илью́шин Ил-76; NAVO-verslagnaam: Candid ) is 'n veeldoelige, vastevlerk, vier-enjin turbowaaier strategiese lugvervoerder wat deur die Sowjetunie se Ilyushin -ontwerpburo ontwerp is. Dit is aanvanklik in 1967 as 'n kommersiële vragtuig beplan as plaasvervanger vir die Antonov An-12. Dit is ontwerp om swaar masjinerie aan afgeleë, swak bediende gebiede te lewer. Militêre weergawes van die Il-76 is wyd gebruik in Europa, Asië en Afrika, insluitend gebruik as 'n lugbrandstoftenker of bevelsentrum.
Petrosia clavata
Petrosia clavata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Iljoesjin Il-76
Die Il-76 het uitgebreide diens gelewer as 'n kommersiële vragtuig vir oprit-afgelewerde vrag, veral vir groot of swaar items wat nie andersins vervoer kan word nie. Dit is ook gebruik as noodreaksievervoer vir burgerlike ontruimings, sowel as vir humanitêre hulp en rampverligting regoor die wêreld. As gevolg van sy vermoë om vanaf ongeplaveide aanloopbane te werk, was dit nuttig in onontwikkelde gebiede. Gespesialiseerde modelle is ook vervaardig vir lugbrandbestryding en zero-G-opleiding.
Petrosia clavata
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1794 deur Esper.
Jobyna Howland
Jobyna Howland (31 Maart 1880 – 7 Junie 1936) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Cuckoos (1930), Dixiana (1930), Big City Blues (1932), en Once in a Lifetime (1932).
Bewyse (dubbelsinnig)
Bewys is enigiets wat as bewys van 'n bewering aangebied word.
Bewyse kan ook verwys na:
Gereformeerde kerk Magalakwin
duimnael|links|270px|Toe die wyke wat sedert 1945 die Gereformeerde kerk Magalakwin vorm, nog deel van die [[Gereformeerde kerk Louis Trichardt was, het hulle self 'n kerk op Alldays gebou wat op 2 April 1932 in gebruik geneem is.]]
Die Gereformeerde kerk Magalakwin is die sesde oudste van die 25 gemeentes in die GKSA se Klassis Limpopo.
Buiten die plekkie Alldays waar die kerk staan, sluit die gemeente ook nedersettings soos Platjan, Dardanellen, Pontdrif en Soutpansberg in die noordweste van die provinsie Limpopo in asook Tuli in Botswana. Al het die gemeente einde 2015 net 74 belydende en 33 lidmate gehad kan hy, omdat hy in kombinasie met die Gereformeerde kerk Dendron met sy 78 belydende en 25 dooplidmate is, die diens van ’n voltydse predikant geniet.
Stigting
In 1930 het ene Cornelia Grobler van die Hervormde Kerk 2 morg grond op Alldays aan die wyk Brakrivier van die Gereformeerde kerk Pietersburg geskenk. Dié wyk het later deel geword van die Gereformeerde kerk Louis Trichardt en in 1945 afgestig as die Gereformeerde kerk Magalakwin.
Kerkbou
duimnael|links|170px|Dr. [[Petrus Pelser|P.J. Pelser, leraar (in kombinasie) van 1956 tot 1961.]] Reeds aan die begin van die dertigerjare het lidmate self aan die werk gespring en hul eie kerk gebou. Die hoeksteen is op 12 Desember 1931 gelê en die gebou is ingewy op 2 April 1932. Omdat ’n voordeur weens ’n tekort aan geld nog gekort het, is die ingang aanvanklik met doringtakke toegemaak. Later is genoeg geld ingesamel om ’n deur aan te bring. Dié kerk bied glo sitplek aan 200 kerkgangers, maar dié bewering is nog nooit getoets nie omdat Magalakwin in sy hele bestaan nog nooit so baie lidmate gehad het nie, want selfs in die bloeitydperk omstreeks 1960 was hier maar 66 belydende en 57 dooplidmate. Dié gebou, wat jare gelede tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar is, is hoogs doelmatig, maar moes met die jare meermale opgeknap word weens die rousteen-samestelling.
’n Ruim saal, wat eers net ’n afdak agter die kerkgebou was, is later voltooi. Dit het eers vroeg in die 21ste eeu ’n plafon gekry en dit is hier waar lidmate Sondae bymekaarkom om gesellig te kuier.
Hoeksteen vervang
Die hoeksteen van 1931 het mettertyd verweer en tydens die restourasie aan die kerk van 2005 is dit vervang deur ’n nuwe steen met dieselfde bewoording as dié op die oue. Toe die ou steen uitgehaal word, is afgekom op vrugteflesse waarin ds. P.J. de Klerk, die eerste predikant en die hoeksteenlêer, se intreepreek in ’n boekie saamgevat is, ’n ou Gustav Preller-koerantjie met Danie Craven se foto daarby en skryfblok-afskrifte waarop die koste en materiaal aangebring is. Dié vonds word nou bewaar in ’n glaskas, wat spesiaal vir dié doel gemaak is. Agter die nuwe hoeksteen het 2005 se lidmate hul nalatenskap geplaas vir wie dit ook al eendag daar sal uithaal.
Petrosia crassa
Petrosia crassa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1876 deur Carter.
Shweshwe
SeShweshwe is bedrukte, gekleurde katoenmateriaal wat dikwels vir tradisionele Suid-Afrikaanse klere gebruik word. Die tekstielstof is oorspronklik indigo gekleur, maar dit is deesdae in 'n verskeidenheid van kleure en bedrukte ontwerpe, wat deur gedetailleerde geometriese patrone gekenmerk word, beskikbaar. Vanweë die gewildheid daarvan, word shweshwe as die denim, of tartan, van Suid-Afrika beskryf.
David Glantz
David M. Glantz (gebore op 11 Januarie 1942) is 'n Amerikaanse militêre geskiedkundige wat bekend is om sy boeke oor die Rooi Leër gedurende die Tweede Wêreldoorlog, en is die hoofredakteur van die tydskrif Journal of Slavic Military Studies.
Shweshwe
Naam
Die plaaslike naam shweshwe is afgelei van die tekstielstof se assosiasie met Lesotho se koning Moshoeshoe I, wat ook as "Moshweshwe" gespel kan word. In die 1840s het Franse sendelinge die tekstielstof aan Moshoeshoe I as geskenk gegee. Dit het daarna gewild geword.
David Glantz
Glantz is gebore in Port Chester, New York Staat, en het grade ontvang in geskiedenis van die Virginia Militêre instituut en die Universiteit van Noord-Carolina by Chapel Hill. Hy is ook 'n gegradueerde van die VSA Leërbevel en Generale Staf Kollege, die "Defense Language Institute", die Instituut vir Russiese en Oos-Europese Studies, en die Oorlogskollege van die Amerikaanse Leër.
Glantz het 'n loopbaan van oor die dertig jaar in die Amerikaanse Leër gehad, en het ook gedien in die Viëtnam oorlog.
Menslike verbetering
Menslike verbetering is die natuurlike, kunsmatige of tegnologiese verandering van die menslike liggaam om fisiese of geestelike vermoëns te verbeter.
David Glantz
Onderrigloopbaan
Glantz was 'n Mark W. Clark besoekende professor van Geskiedenis by The Citadel, The Military College of South Carolina.
Aktiwiteit na aftrede
Glantz is bekend as 'n kenner van die militêre geskiedkundige van die Sowjet-rol tydens die Tweede Wêreldoorlog. Glantz het ook egter kritiek ontvang wat sy stilistiese keuses betref, soos bv. die weergee van spesifieke gedagtes en gevoelens oor historiese figure sonder verwysings na gedokumenteerde bronne.
Menslike verbetering
Opkomende tegnologieë
Baie verskillende vorme van mensverbeterende tegnologieë is óf op pad óf word tans getoets en beproef. 'n Paar van hierdie opkomende tegnologieë sluit in: menslike genetiese ingenieurswese (geenterapie), neurotegnologie (neurale inplantings en brein-rekenaar-koppelvlakke), kuberware, strategieë vir gemanipuleerde weglaatbare veroudering, nanomedisyne en 3D-biodrukwerk. Variante van menslike genetiese ingenieurswese met tot dusver beperkte gebruik sluit in die kunsmatige skepping van mens-dier-basters (waar elke sel deels menslike en deels dierlike genetiese inhoud het) en mens-dier chimeras (waar sommige selle menslik is en sommige selle van dierlike oorsprong is).
Spekulatiewe tegnologieë
'n Paar hipotetiese menslike verbeteringstegnologieë word bespiegel, soos: breinoplaai, eksokorteks en endogene kunsmatige voeding. Verstandoplaai is die hipotetiese proses van "oordrag"/"oplaai" of kopiëring van 'n bewuste verstand van 'n brein na 'n nie-biologiese substraat deur 'n biologiese brein in detail te skandeer en te karteer en die toestand daarvan na 'n rekenaarstelsel of 'n ander rekenaartoestel te kopieer. Eksokorteks kan gedefinieer word as 'n teoretiese kunsmatige eksterne inligtingverwerkingstelsel wat 'n brein se biologiese hoëvlak kognitiewe prosesse sal aanvul. Endogene kunsmatige voeding kan soortgelyk wees aan 'n radio-isotoop-opwekker wat glukose hersintete (soortgelyk aan fotosintese), aminosure en vitamiene uit hul afbraakprodukte, teoreties gebruik vir weke sonder kos indien nodig.
Shweshwe
Naam
In Sotho staan die tekstielstof ook as sejeremane bekend, en ujamani in Xhosa, na aanleiding van die 19de eeuse Duitse en Switserse setlaars wat die blaudruck-stof ('bloudruk') vir hul klere ingevoer het, en daartoe bygedra het dat dit in die Suid-Afrikaanse kultuur inslag gevind het.
Gebruike
Shweshwe word tradisioneel gebruik om rokke, rompe, voorskote en toedraai-kledingstukke te maak. Shweshwe-klere word tradisioneel deur pasgetroude Xhosa-vroue, bekend as makoti, en getroude Sotho- vroue, gedra. Xhosa-vroue het die tekstielstof ook in hulle tradisionele okerkleurige kombersklere geïnkorporeer. Afgesien van tradisionele drag, word shweshwe in kontemporêre Suid-Afrikaanse mode-ontwerp vir vroue en mans uit alle etniese groepe, sowel as vir die maak van bykomstighede en stofferingsmateriaal, gebruik. Dit word ook in die Verenigde State as 'n kwiltstof gebruik.
Produksie
Shweshwe word van ongebleikte katoenkaliko, met 'n rollerdruktegniek en suurafskeidings, gemaak. Dit word in breedtes van 90 cm, in oraloor patrone, en A-vormige romppanele wat langs mekaar geplaas word, bedruk. Die tekstielstof word in verskillende kleure vervaardig, waaronder die oorspronklike indigo, sjokoladebruin en rooi. Dit is in 'n groot verskeidenheid ontwerpe, insluitend blomme, strepe, en diamant-, vierkantige en sirkelvormige geometriese patrone, beskikbaar. Die gedetailleerde ontwerpe word met behulp van picotage gemaak. Volgens hierdie tegniek word koperpennetjies, in houtblokke, gebruik om die onderskeie kolletjies waaruit die patroon bestaan, te druk. As gevolg van die kompleksiteit en koste, word die tegniek selde deur kontemporêre tekstielstofvervaardigers gebruik. Die ontwerp-effekte kan egter ook met behulp van moderne vervaardigingstegnieke verkry word.
Die tekstielstof, wat 'n handelsmerk het, is voorheen vanaf Europa na Suid-Afrika ingevoer. Dit word egter sedert 1982 deur Da Gama Tekstiele in die Zwelitsha-dorpsgebied, buite King William’s Town in die Oos-Kaap vervaardig. In 1992 het Da Gama Tekstiele die alleenreg op Three Cats, die gewildste handelsmerk van die tekstielstof, wat deur Spruce Manufacturing Co. Ltd in Manchester vervaardig is, gekoop. Hiermee is die oorspronklike gegraveerde koperrollers na Suid-Afrika gestuur. Da Gama Tekstiele het shweshwe van katoen wat uit Zimbabwe ingevoer is of plaaslik in die Oos-Kaap gekweek is, gemaak.
Die plaaslike tekstielbedryf, insluitend shweshwe-produksie deur Da Gama Tekstiele, word deur mededinging van goedkoper, minderwaardige gehalte namaaksels wat plaaslik vervaardig word, of uit Sjina en Pakistan ingevoer word, bedreig. Die onvervalste produk kan aan die volgende kenmerke uitgeken word: aanvoeling, reuk, smaak, klank, 'n soliede voorkoms van kleur en logo's aan die agterkant van die stof, 'n smaller as gemiddelde 90 cm materiaalwydte, en styfheid van die nuwe stof, verkry van tradisionele stysel, wat mettertyd uitwas. In November 2013 is die vervaardiging van shweshwe deur Da Gama Tekstiele tot vyf miljoen meter per jaar verminder.
Melania Trump
Melania Trump ([məˈlɑːniə]; gebore as Melanija Knavs [mɛˈlaːnija ˈknaːu̯s] op 26 April 1970 in Novo Mesto, Slowenië; later gewysig tot Melania Knauss, was van 2017 tot 2021 die Eerste Dame van die Verenigde State gedurende die presidentskap van haar eggenoot, Donald Trump.
Voordat sy in 2005 met die toekomstige 45ste president Trump getroud is, het sy 'n loopbaan as fotomodel gevolg. In 2016 het sy haarself as 'n "voltydse ma" beskryf. As boorling van Slowenië het Melania Knauss vanaf 2001 permanente verblyfstatus in die VSA verkry. Vyf jaar later het sy Amerikaanse burgerskap aanvaar.
Melania Trump was die eerste genaturaliseerde Amerikaanse burger wat die ere-amp van Eerste Dame beklee het, en die tweede Eerste Dame na Louisa Adams (die eggenote van John Quincy Adams, die sesde President van die Verenigde State vanaf 1825 tot 1829, wat in Londen gebore is) wat oorsee gebore is.
As Eerste Dame van die Verenigde State het Melania Trump veral na die belange van kinders omgesien.
Jeff Hordley
Jeff Hordley (gebore 7 Maart 1970) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Coronation Street (1960) en Emmerdale (1972).
David Horne (akteur)
David Horne (14 Julie 1898 – 15 Maart 1970) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Badger's Green (1934), Chamber of Horrors (1940), The Wicked Lady (1945), en Caravan (1946).
Gert Hendrik Jacobus Coetzee
Gert Hendrik Jacobus Coetzee (geboorteplek onbekend, 14 Junie 1850 – Heidelberg, Transvaal, 17 Oktober 1901) was ’n Boeresoldaat in die Tweede Vryheidsoorlog.
Coetzee was die seun van Nicolaas Tjaart Coetzee (gebore Cradock, 2 Oktober 1823, oorlede plaas Kraayfontein, distrik Albert, 8 Januarie 1870) en Johanna Margaretha Kruger (gebore Colesberg, 2 Oktober 1827, oorlede plaas Waschbank, Venterstad, 5 April 1858). Hy was die derde kind en tweede seun van sy ouers se nege kinders.
Uit Coetzee se huwelik met Aletta Sophia van der Walt (24 Augustus 1850 – Edenvale, 20 Julie 1917) is 12 kinders gebore. Voor die Driejarige Oorlog het hy die plaas Grootfontein naby Nigel by David Erasmus gehuur. Ná die oorlog is ’n boedeleis van £401 ingestel en uitbetaal vir skape wat deur die Engelse gekommandeer is. Op die plaas Grootfontein is later die dorp Dunnottar, Sharon Park, die vliegskool asook die myn Sub Nigel aangelê.
In die oorlog het hy saam met twee van sy seuns, Francois Philippus en Willem Nicolaas, aan die geveg by Spioenkop in Natal deelgeneem. Hy is van Steynsburg na Griekwaland-Wes om nie onder die Engelse te wees nie. Daar het die meeste van sy vee gevrek. Hy is terug na Balkfontein, distrik Albert (Burgersdorp), waar sy vrou se suster getroud was met Nicolaas Abraham Coetzee.
Later is hy na Potchefstroom en toe na Kromellenboog naby Heilbron in die Vrystaat. ’n Tyd lank was hy gevestig by Van Reenenskop of aan die Frankfort-Heidelberg-pad. Ook in die distrik Heidelberg het hy ’n tyd lank gewoon, waar sy halfsuster getroud was met ds. Philippus Snyman van die plaaslike Gereformeerde kerk, die kerkverband waartoe Coetzee ook behoort het.
Hy is oorlede weens longontsteking in die Heidelberg-konsentrasiekamp en in die kampkerkhof begrawe nadat hy as krygsgevangene met sy perd gejaag en koue gevat het.
Petrosia cretacea
Petrosia cretacea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Schmidt.
Yuval Noah Harari
Yuval Noah Harari (gebore op 24 Februarie 1976) is 'n Israeli geskiedkundige en professor in die Departement van Geskiedenis by die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem. Hy is die skrywer van die internasionale topverkopers Sapiens: A Brief History of Humankind (2014), Homo Deus: A Brief History of Tomorrow (2016), en 21 Lessons for the 21st Century (2018). Sy skryfwerk ondersoek vrye wil, bewustheid, en intelligensie.
Bewyse (reg)
Die reg van bewyse, ook bekend as die bewysreëls, sluit die reëls en regsbeginsels in wat die bewys van feite in 'n regsgeding beheer. Hierdie reëls bepaal watter bewyse deur die feitebeoordelaar oorweeg moet word (of nie) om sy besluit te neem. Die feitebeoordelaar is 'n regter in regbankverhore, of die jurie in enige gevalle waar 'n jurie betrokke is. Die reg van bewyse is ook gemoeid met die hoeveelheid, kwaliteit en tipe bewyse wat nodig is om te oorwin in litigasie. Die reëls verskil afhangende van of die plek 'n strafhof, siviele hof of gesinshof is, en dit verskil volgens jurisdiksie.
Yuval Noah Harari
Harari se vroeëre publikasies handel met wat hy beskryf as die "kognitiewe revolusie" wat rofweg 50 000 jaar gelede plaasgevind het toe Homo sapiens hul mededinger, die Neanderdallers verdring het, en taalvaardighede en gestruktureerde samelewingstrukture begin ontwikkel het asook opgang gemaak het as apeksroofdiere. Die ontwikkeling was aangehelp deur die landbourevolusie en meer onlangs versnel deur die wetenskaplike metodologie en rasionalisme wat mense toegelaat het om hul omgewing so te sê te oorheers.
Sy onlangse boeke is meer omsigtig, en werk deur die gevolge van 'n futuristiese biotegnologiese wêreld waar intelligente biologiese organismes verdring word deur hul eie skeppings. Hy het ook gesê "Homo sapiens soos ons hulle ken, sal in 'n eeu of so verdwyn".
Biografie
Harari was in 1976 in Kiryat Ata, Israel, gebore en het grootgeword in 'n sekulêre Joodse gesin met Libanese en Oos-Europese wortels in Haifa, Israel. Harari is openlik homoseksueel en in 2002 het hy sy eggenoot Itzik Yahav, wat hy "my internet van alle dinge" noem, ontmoet. Yahav is ook Harari se persoonlike bestuurder. Hulle is getroud tydens 'n burgerlike seremonie in Toronto, Kanada. Die paartjie woon in 'n moshav ('n tipe koöperatiewe landbougemeenskap van indiwiduele plase) genaamd Mesilat Zion, naby Jerusalem.
Harari het by geleentheid gesê dat Vipassana-meditasie, waarmee hy in die jaar 2000 begin het toe hy nog by Oxford was, "my lewe getransformeer het". Hy oefen elke dag vir twee ure (een uur aan die begin, en een uur aan die einde van sy werksdag) ), en onderneem elke jaar vir dertig dae of meer 'n "meditatiewe vakansie" in stilte, met geen indringing van boeke of sosiale media nie, en is 'n assistentmeditasie-instrukteur. Hy het sy boek Homo Deus gewy aan "my onderwyser, S. N. Goenka, wat my op liefderike wyse belangrike dinge geleer het," en hy het ook gesê: "Ek sou nie hierdie boek kon skryf sonder die fokus, vrede en insig wat verkry is deur die oefen van Vipassana vir die afgelope vyftien jaar nie." Hy beskou meditasie ook as 'n weg tot navorsing.
Harari is 'n vegetariër en het ook gesê dat dit die gevolg was van sy navorsing, insluitende sy oortuiging dat die suiwelbedryf die band tussen die koei en haar kalf breek. Van Januarie 2019 af maak hy nie meer gebruik van 'n slimfoon nie.
Akademiese loopbaan
Harari het aanvanklik gespesialiseer in Middeleeuse geskiedenis en militêre geskiedenis, wat betref sy studies vanaf 1993 tot 1998 by die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem. Hy het sy D.Phil graad in 2002 by Jesus-kollege, Oxford, voltooi onder die toesig van Steven J. Gunn. Van 2003 tot 2005 was hy besig met sy post-doktorale studies in geskiedenis as 'n Yad Hanadiv-genoot.
Sy boek Sapiens: A Brief History of Humankind was in 2001 in Hebreeus gepubliseer en 2014 in Engels gepubliseer. Die werk is sedertdien in vyf-en-veertig bykomende tale vertaal. Die boek neem die gehele lengte van menslike geskiedenis in oënskou, en dek die evolusie van Homo sapiens in die Steentydperk tot by die politiese en tegnologiese revolusies van die 21ste eeu. Die Hebreeuse uitgawe was 'n topverkoper in Israel, en het baie belangstelling by die algemene publiek gewek, en het Harari in 'n kits van 'n onbekende persoon in 'n glanspersoonlikheid verander. YouTube-videosnitte van Harari se lesings in Hebreeus, oor die geskiedenis van die wêreld, is al deur tienduisende Israelis gekyk.
Harari gee ook gratis aanlyn-kursusse in Engels getiteld A Brief History of Humankind.
Gepubliseerde werke
Harari se boek Homo Deus: A Brief History of Tomorrow was in 2016 gepubliseer, en ondersoek die moontlikhede van die toekoms van Homo sapiens. Die boek se uitgangspunt handel daaroor dat die mensdom in die toekoms waarskynlik 'n wesenlike poging tot die verkryging van geluk, onsterflikheid en veral die verkryging van godagtige magte gaan maak. Die boek gaan voort om op openlike wyse te spekuleer oor verskillende maniere waarop hierdie ambisieuse strewes in die toekoms vir Homo Sapiens verwerklik kan word, gebaseer op realiteite en werklikhede van die verlede en die toekoms. Harari ontwikkel onder andere daarin 'n term vir 'n filosofie of verstandhouding wat die "aanbidding" van groot data behels.
Harari se mees onlangse boek is getiteld 21 Lessons for the 21st Century en fokus op meer alledaagse sake. Dit is op 30 Augustus 2018 gepubliseer. In Hoofstuk 2 bespreek hy die toenemende getal mense wat werkloos gelaat word deur vooruitgang in outomatisering en Kunsmatige intelligensie. Hy ondersoek ook die idee van 'n basiese inkomste en/of universele inkomste vir elke burger nieteenstaande hulle werkstatus as 'n middel om ekonomiese werkloosheid aan te spreek.
Oortuigings en opinies
Harari stel belang in die wyse waarop Homo sapiens hulle huidige toestand bereik het, en in hul toekoms. Sy navorsing fokus op makro-historiese vrae soos: Wat is die verhouding tussen geskiedenis en biologie? Wat is die essensiële verskil tussen Homo sapiens en ander diere? Beskik geskiedenis oor 'n rigting? Het mense gelukkiger geword soos wat geskiedenis ontvou het?
Harari beskou ontevredenheid as die die "wortel" van menslike realiteit, en ook ten opsigte van die wyse waarop dit in verband staan met evolusie.
Harari het kommentaar gelewer op die penarie van diere, en veral die van troeteldiere sedertdien die aanvang van die landbouomwenteling. Harari is ook 'n vegetariër. Harari het sy oogpunte oor die wêreld as volg opgesom tydens 'n 2018 onderhoud met Steve Paulson van Nautilus : "Dinge is beter as tevore, maar dit is egter steeds nogal sleg. Dit kan vererger. Dit kom neer op 'n ietwat optimistiese oogpunt, want indien jy besef dat dinge beter is as tevore, beteken dit dat 'n mens dit selfs beter kan maak. "
Harari het geskryf dat die idee van die vrye wil, en die liberale waardes wat dit help konsolideer het, "mense aangemoedig het wat teen die Inkwisisie, die goddelike regte van konings, en die KGB moes veg," maar dit het egter gevaarlik begin raak in 'n wêreld wat beskik oor 'n dataekonomie, waar, soos sy argument lui, daar in realiteit nie so iets bestaan nie, en regerings en korporasies die individu beter begin ken as wat hulle hulself ken, en "indien regerings en korporasies daarin slaag om die menslike dier te kaap, die maklikste mense om te manipuleer die sal wees wat in vrye wil glo." Harari brei verder uit dat "Mense sekerlik oor 'n wil beskik - maar dit is nie "vry" nie. Jy kan nie besluit welke versugtinge jy oor beskik nie...Elke keuse hang af van 'n klomp biologiese, maatskaplike en persoonlike omstandighede wat jy nie namens jouself kan vasstel nie. Ek kan kies wat om te eet, wie om mee te trou en vir wie om te stem, maar hierdie keuses word deels bepaal deur my gene, my biochemiese samestelling, my geslag, my familie agtergrond, my kultuur, ens - en ek kies nie welke gene of familie ek het nie."
Toekennings en erkenning
Harari het reeds twee keer (in 2009 en 2012) die Polonsky-prys gewen vir "Kreatiwiteit en Oorspronklikheid". In 2011 het hy die Genootskap vir Militêre Geskiedenis se Moncado-toekenning vir uitsonderlike artikels in militêre geskiedenis gewen. In 2012 was hy verkies tot die Jong-Israeli Akademie van Wetenskappe.
Rochelle Hudson
Rochelle Hudson (6 Maart 1916 – 17 Januarie 1972) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Harold Teen (1934), Imitation of Life (1934), Les Misérables (1935), en Born Reckless (1937).
Gasteria barbae
Gasteria barbae is 'n vetplant wat tot die genus Gasteria behoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom tussen Knysna en Robberg voor.
Kurt Gerron
Kurt Gerron (11 Mei 1897 – 28 Oktober 1944) was 'n Duitse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Blue Angel (1930), The Blue Angel (1930), Die Marquise von Pompadour (1931), en Het mysterie van de Mondscheinsonate (1935).
NG gemeente Thabazimbi
Die NG gemeente Thabazimbi is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van Northam en die Noordelike Sinode. Volgens die NG Kerk se Jaarboek van 2021 was hier toe 1 132 belydende en 308 dooplidmate, vergeleke met 787 en 479 in 1990 se uitgawe.
Ad-Durhan
Ad-Durhan (Arabies: الدخان, "Die Misnewel") is die 44ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 59 ajat, of verse, en is vermoedelik in Mekka aan Mohammed geopenbaar. Dit begin met die allegoriese letters (muqatta'at) Gaa-Miem. Die hoofstuk is genoem na die misnewel wat in vers 10 voorkom.
NG gemeente Thabazimbi
Met sy stigting het die gemeente oor twee sale beskik, een op die dorp en een in die noordelike gedeelte van die gemeente. Binne die eerste tien jaar is geld ingesamel om 'n kerkgebou op te rig.
Ad-Durhan
In vers 37 word die volk van "Toebba" genoem; dit word vertolk as die mense van Skeba.
Opsomming
In die hoofstuk word genoem dat die Koran in 'n geseënde nag geopenbaar is. Ongelowiges word gewaarsku dat 'n duidelike misnewel hulle op die oordeelsdag sal bedek en die mense van Mekka word gemaan dat die lot van die volk van Toebba hulle sal tref. In vers 58 word die Koran in Arabies onthul as 'n verstaanbare predikasie.
Petrosia crustata
Petrosia crustata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1925 deur Wilson.
Bergwind
Die bergwind is 'n sterk warm droë wind wat in Suid-Afrika van die hoë binnelandse plato na die kusstreke waai.
Ontstaan
Bergwinde ontstaan in veral die herfs en lente wanneer 'n hoogdrukstelsel op die hoë, droë en dorre binnelandse plato ontstaan en die wind oor die platorand na streke met 'n lae lugdruk langs die kus daal. Dit is dus 'n aflandige wind. Terwyl die lug van die platorand na die see afsak, styg die temperatuur daarvan (soms selfs met 20°C). Dus kan die temperatuur in Upington 'n 20°C wees en in Alexanderbaai oor die 30°C. Bergwind kom voor langs die hele kus van Suid-Afrika. Gewoonlik waai dit oordag en dan duur dit net 'n paar uur lank. Dit kan egter ook 'n dag of drie aanmekaar waai. Gewoonlik is die windspoed 'n 10 km/u, maar rukwinde van tot 100 km/u kom voor wat dan skade aan geboue aanrig en bome ontwortel. Hierdie uitdorrende bergwinde word as onaangenaam ervaar. Die warmte werk lusteloosheid en irritasie in die hand. Gewoonlik word die bergwind gevolg deur 'n koue front wat lae wolke, mis of motreën bring. Indien die bergwind met 'n naderende kouefront saamval, kan beduidende reën uitsak. Veral in Kaapstad is 'n bergwind die voorbode van koue en nat weer.
Naam
'n Bergwind is so tipies van die Suid-Afrikaanse weer dat meteoroloë die Afrikaanse naam gebruik vir soortgelyke weerverskynsels elders in die wêreld. Alhoewel die chinook van Noord-Amerika en die Föhn van die sentrale dele van Europa sterk ooreenkomste met 'n bergwind toon, is die verskille te groot om hulle ook as bergwinde te beskryf.
Kenneth Horne
Kenneth Horne (27 Februarie 1907 – 14 Februarie 1969) was 'n Engelse skrywer en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Benny Hill Show (1955), Sunday Special: Speaking for Myself (1961), en Horne A'Plenty (1968).
Az-Zurhruf
Az-Zurhruf (Arabies: الزخرف, "Goud") is die 43ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 89 ajat, of verse, en is vermoedelik in Mekka aan Mohammed geopenbaar. Dit begin met die allegoriese letters (muqatta'at) Gaa-Miem.
Opsomming
Die soera herinner gelowiges daaraan dat die goedheid van God nie in rykdom en materiële mag gevind kan word nie. Dit verwerp die bewering dat profete, leiers en waardige figure gekenmerk moet word deur hulle rykdom omdat dit hulle hulle laat weerhou van versoekings, uitspattighede en afleidings. Dit waarsku "enigeen wat met ornamente getooi word" (vers 18) dat 'n vreeslike hiernamaals op hulle wag en dit moedig gelowiges aan om nie uit rykdom genot te put nie, maar uit hulle geloof en liefde vir God.
Jerry Springer (geselsprogram)
The Jerry Springer Show was 'n Amerikaanse geselsprogram wat deur Jerry Springer aangebied is. Die eerste uitsending was op 30 September 1991. In Junie 2018 het die NBC-kanaal aangekondig dat hy die program na meer as vierduisend episodes sal eindig.
Az-Zurhruf
Opsomming
Verskeie kere word ook genoem dat die engele nie die dogters van God is nie, maar sy getroue dienaars (vers 19). Die moontlikheid dat Jesus letterlik die Seun van God is, word ook in vers 63-64 weerspreek.
Jerry Springer (geselsprogram)
Dit was aanvanklik 'n rustige geselsprogram, hoofsaaklik met bekendes en die onderwerp van politiek. Die kyksyfers was egter teleurstellend, sodat al hoe meer omstrede onderwerpe en gaste bespreek is. Die program het vinnig 'n nasionale treffer geword en nie lank daarna nie ook 'n internasionale een. Benewens die omstrede onderwerpe, is die hewige gesprekke, wat dikwels in geweld deur die gaste eindig, ook 'n kenmerk van die program.
Regter
'n Regter 'n persoon is wat hof verrigtinge voorsit, hetsy alleen of as 'n deel van 'n paneel van regters. 'n Regter hoor al die getuies en enige ander bewyse wat deur die prokureurs van die saak aangebied word, beoordeel die geloofwaardigheid en argumente van die partye, en maak dan 'n beslissing in die saak gebaseer op hul interpretasie van die wet en hul eie persoonlike oordeel. Daar word van 'n regter verwag om die verhoor onpartydig te voer en, tipies, in 'n oop hof.
Akte
In gemenereg is 'n akte is enige regsinstrument wat skriftelik 'n belang, regte, of eiendom aanneem of bevestig en wat onderteken, bekragtig, en afgelewer is. In sommige jurisdiksies, moet dit ook verseël wees. Dit word algemeen geassosieer met die oordrag van (aktebesorging) titels op eiendomme. Die akte het 'n groter vermoede van geldigheid en is minder weerlegbaar as 'n instrument wat deur die party by die akte onderteken is. 'n Akte kan eensydig of tweesydig wees. Akte sluit in aktebesorging, kommissies, lisensies, patente, diplomas, en voorwaardelike volmagte indien dit as aktes verly word. Die akte is die moderne afstammeling van die Middeleeuse handves, en daar word gedink dat aflewering simbolies die antieke seremonie van lewery van seisin vervang.
Regter
Die bevoegdhede, funksies, metode van aanstelling, dissipline en opleiding van regters verskil baie oor verskillende jurisdiksies.In sommige jurisdiksies kan die regter se magte met 'n jurie gedeel word.In inkwisitoriese stelsels van kriminele ondersoek kan 'n regter ook 'n ondersoeklanddros wees. Die voorsittende regter verseker dat alle hofverrigtinge wettig en ordelik is.
Akte
Voorvereistes
In gemenereg, om geldig en afdwingbaar te wees, moet 'n akte aan verskeie vereistes voldoen:
Petrosia densissima
Petrosia densissima is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Dendy.
Lasagne
Lasagne (enkelvoud: lasagna) is groot, plat velle pasta en moontlik een van die oudste soorte pastageregte. Dit verwys gewoonlik na ’n gereg met verskeie lae souse en ander bestanddele soos vleis en kaas.
Oorsprong
Lasagne het in die Middeleeue in Italië ontstaan, moontlik in die stad Napels. Die eerste resep wat aangeteken is, was in die vroeë 14de eeu. Dit het baie verskil van die latere tradisionele vorm van lasagne; dit het bestaan uit gegiste deeg wat in ’n plat vel gedruk en dan gekook, met kaas en speserye besprinkel en met ’n klein gepunte stokkie geëet is. Volgens latere resepte is die pasta in hoenderaftreksel gekook en met kaas en hoendervet gegeur.
Pasta in Suid-Italië is tradisioneel van semolina en water gemaak en in die noorde, waar semolina nie beskikbaar was nie, van meel en eiers. Vandag mag net meel van durum vir kommersiële pasta gebruik word.
Kawasaki Ki-45
Die Kawasaki Ki-45 (: 屠龍) is 'n tweemotorige, Japannese vegvliegtuig wat tydens die Tweede Wêreldoorlog diens gedoen het. Die vliegtuig is gebou in antwoord op 'n Japannese spesifikasie vir 'n tweemotorige vegvliegtuig met 'n lang togafstand. Die prototipe het sy nooiensvlug in Januarie 1939 voltooi maar aanhoudende probleme met die motors het tot gevolg gehad dat produksie eers in September 1941 'n aanvang kon neem. Hierdie model was bekend as Ki-45 Kai Toryu, kai is kort vir kaizo (gemodifiseer) en Toryu beteken draak jagter. Die tweesitplek Toryu is in Augustus 1942 in diens gestel en was betrokke in sy eerste aksie in Oktober 1942.
Die Ki-45 het 'n aantal Consolidated B-24 Liberators afgeskiet en was toe aangepas as 'n nagvegter nadat die Geallieerdes hulle aanvalle na die nag verskuif het. Die nagvegter se sukses het daartoe gelei dat 'n spesiale model, die Kai-C ontwerp is met 'n kanon wat skuins opwaarts vuur. Op 15 Junie 1944 het die Ki-45 sewe Boeing B-29 Superfortresse afgeskiet. In Mei 1944 was die Ki-45 vir die eerste keer gebruik vir Kamikaze aanvalle. Daar was 1701 eenhede van die vliegtuig gebou.
Curwin Bosch
Springbokloopbaan
Op 19 Augustus 2017 het Bosch sy debuut vir die Springbokke in 'n toets teen Argentinië in Gqeberha gemaak, op die ouderdom van 20 jaar.
Kalsiumfluoried
Kalsiumfluoried is 'n chemiese verbinding van kalsium en fluoor met 'n formule. Dit kom in die natuur as die mineraal fluoriet voor.
Optiese eienskappe
Suiwer kalsiumfluoried is 'n vastestof wat deursigtig is in 'n groot golflengtebereik. Dit is ook fisies en chemies taamlik stabiel en dit is moontlik om groot en suiwer kristalle van die stof te vervaardig, byvoorbeeld met 'n Bridgman-Stockbarger-tegniek. Hierdie kristalle word aangewend as optiese venstermateriale in lasertoepassing en as lense vir vakuum-UV-lig wat in halfgeleier-litografie gebruik word.
Fluoor-KMR
Kalsiumfluoried het 'n belangrike rol gespeel in die vroeë ontwikkeling van NMR-metode toegepas op fluoor. Die baanbrekende werk van Lowe en Norberg het in 1957 verskyn. Kalsiumfluoried was 'n ideale stof hiervoor. Die Debyetemperatuur is taamlik hoog: 474K en daardeur kan die invloed van fonone op die kubiese rooster verwaarloos word. Die fluooratome vorm 'n primitief-kubiese rooster. Die aktiewe 19F-isotoop verteenwoordig 100% van die kerne en het 'n taamlik groot dipool sonder kwadrupool.
Babilon
Babilon was 'n belangrike antieke Midde-Oosterse stad in Mesopotamië. Dit was die hoofstad van Babilonië en was beroemd vanweë die groot rykdom van sy mense. Soms word die woord "Babilon" gebruik om na 'n plek van plesier en immorele gedrag te verwys. Babilon is in 2019 deur Unesco as 'n wêrelderfenisgebied gelys.
Die stad was 90 km suid van Bagdad in Irak by die huidige stad al-Hillah geleë. Die god van die stad was Marduk.
Die eerste verwysing na die stad stam uit die tyd van Šar-kali-šarra, 'n koning van die Akkad-dinastie (ca. 2200 v.C.). Van die Oud-Babiloniese tyd (2000-1600 v.C.) is baie min gevind in opgrawings omdat die vlak van die grondwater te hoog is. Eers toe 'n damwal gebreek het en die watervlak gedaal het, is daar 967 tablette in wigskrif gevind.
Tydens die heerskappy van koning Hammoerabi was Babilon die hoofstad van 'n ryk wat Mesopotamië omvat het, maar onder sy opvolgers het dit baie kleiner geword. In 1595 v.C. is die stad deur die Hetiete verwoes.
Onder die Kassiete was die stad nie altyd die hoofstad nie.
Na 612 v.C. en die val van die stad Nineve word Babilon opnuut die hoofstad van 'n wêreldryk, die Nieu-Babiloniese ryk.
Die stad word in 539 v.C. ingeneem deur die Perse onder Kores II.
Geskiedenis
Die belangrikste stede van die ou landboukulture in Mesopotamië was in die eerste plek religieuse en bestuursentra. Die handel was nooit van groot belang nie.
Namate die Ryk in omvang en betekenis toegeneem het, het die hoofstad gegroei. So belangrik het Babilon as religieuse sentrum van Mesopotamië geword, dat die oorspronklike stadsgod Marduk die ryksgod van die Babiloniërs en die beskermgod van al hul konings geword het. Ook ander volke het Marduk vereer.
Die betekenis van Babilon as religieuse en kultuursentrum was so groot dat die Assiriërs dit nodig gevind het om die stad in 690 v.C. met die grond gelyk te maak en dit kort daarna weer op te bou.
Die stad het sy hoogste bloeitydperk beleef onder die konings van die Chaldeërs. Veral gedurende die regeringstyd van Nebukadneser (604–562 v.C.) het die stad roem verwerf by die Grieke en die Romeine.
Ook tydens die Persiese oorheersing (539–330 v.C.) het Babilon as hoofstad van die provinsie Babilonië ’n belangrike sentrum gebly.
Gorra (watergat)
‘n Gorra (soms gora, gorê) is ‘n klein vlak put in die woestynagtige dele van Suid-Afrika waarin reën- of syferwater opgevang word.
Babilon
Geskiedenis
Nadat Alexander die Grote die Perse verslaan het, wou hy Babilon weer die hoofstad maak van die nuwe Grieks-Persiese wêreldryk wat hy wou stig. Sy vroeë dood (323 v.C.) het egter 'n einde gemaak aan die oprigting van nuwe paleise en ander geboue. Sy ryk is ná sy dood in drie verdeel, en Babilonië is aan die Hellenistiese vorstehuis van Seleucides toegestaan. Hulle het 'n nuwe hoofstad, Seleucia, laat bou (312 v.C.). Die verowering van Babilon deur die Parthe in 127 v.C., het die definitiewe einde van die stad beteken.
Gorra (watergat)
Dit word aangetref in droë rivierbeddings en in natuurlike holtes in kalkklip. Dikwels is ‘n gorra langs ‘n effense helling van ‘n vlak bult geleë in so ‘n posisie dat water wat langs die skuinste afloop by die bek van die gorra invloei. Hoe kleiner die bek hoe beter om verdamping van die skaars watervoorraad te verhoed. Die klip wat as deksel of prop dien, pas so in die bek van die gorra dat water maklik kan invloei, maar slange en goggas sal teenhou.
Babilon
Opgrawings
Van 1811 tot 1917 is daar by tussenposes opgrawings in Babilon gedoen. Die belangrikste ontdekkings is deur die Deutsche Oriëntgesellschaft onder leiding van Robert Koldewey (1899–1917) gedoen. Daar is veral baie oorblyfsels uit die Nieu-Babiloniese en Persiese tyd gevind. Die belangrikste tempelkompleks wat ontdek is, is Esangila, wat beteken "die huis waar die hoof omhoog gerig word". In hierdie tempel is daar ook 'n beeld van die stad- en ryksgod Marduk gevind.
Gorra (watergat)
Sedert op plase windpompe op boorgate aangebring  is, het gorra’s wat al sedert die dae van die Khoikhoi en die San in gebruik is, in onbruik verval.
Babilon
Opgrawings
Naas die tempel van Marduk het die tempeltoring Etemenaki, die "grondvesting van hemel en aarde", gestaan. Volgens die Ou Testament is dit die bekende Toring van Babel (Gen. 11). Soortgelyke torings in Ur en Kisj in Mesopotamië bewys dat hierdie soort torings reeds van die vroegste tye af gebou is. Die een baksteen tempeltoring, wat alle ander in omvang oortref het, stam uit die Nieu-Babiloniese tyd.
Van hierdie toring is net die grondplan van 91 X 91 m opgegrawe. Uit gegewens van die Babiloniërs self, en uit tekste van die Griekse skrywer Herodotus (485-425 v.C.), kan daar afgelei word dat die toring 91 m hoog was, dat dit uit sewe verdiepings bestaan het, en dat die tempel op die hoogste verdieping gestaan het. Die koninklike paleis was 'n baie indrukwekkende stuk bouwerk. Dit is deur koning Nebukadneser gebou. Die sogenaamde Hangende Tuine, wat reeds in die Oudheid as een van die sewe wêreldwonders bestempel is, was vermoedelik in die noordoostelike deel van die paleis geleë, en hoog bo-op 'n boukonstruksie van ongeveer 30 X 30 m. Tussen 1899 en 1917 en opnuut tussen 1962 en 1990 is opgrawings uitgevoer in Babilon. Baie indrukwekkende paleise en tempels uit die Nieu-Babiloniese tyd is gevind.
Die straat van optogte
Wanneer ŉ reisiger in daardie dae oor die vlakte van Babilon gekom het, was die eerste ding wat hy gesien het die goue dak van ŉ enorme toring wat in die son glinster. Dan word die groot mure sigbaar. Hulle styg loodreg uit die vlakte op en omring die  ganse stad met sy omtrek van sowat  18 km. Hierdie mure was so breed dat ŉ strydwa met vier perde daarop kon ry, en hulle het die Binnestad omsluit. Die Binnestad is van noord tot suid deurkruis deur die Straat van Optogte, die triomfpad.
Elke jaar is in Babilon ŉ Nuwejaarsfees gehou ter viering van die huwelik van die god Mardoek (of Bel) met die aardgodin, ten einde die grond vrugbaar te maak en goeie oeste van koring, wyn en olywe te bring. In hul seremoniële waens in die vorm van bote en met versierings van goud en lasuursteen is die koning, die priesters en beelde van die gode vervoer langs die Straat van Optogte, wat byna 12 m bo die grondvlak gelê het en geplavei was met marmerblokke van 0,27 m2. Dit was 22,5 m wyd en aan weerskante was hoë mure, hul fondamente diep in die ruïnes van ou stede.
Die mure was afgewerk met stene in helder kleure geglasuur, soos die helderblou op ons tekening, en was versier met 'n fries van kwaai leeus, bulle en drake wat die bose van die stad moes afskrik. Agterop elke plaveisteen was die volgende inskripsie: “Ek is Nebukadnesar, Koning van Babilonië. Ek het die weg van Babel met klippe uitgelê vir die optog van die groot heer Mardoek. Mardoek, heer, skenk die ewige lewe." Op sy noordelike punt het die Straat van Optogte deur die Isjtar-poort met sy dubbele portale en reusetorings gegaan.
Hierdie enorme poort was heeltemal blou en versier met nege rye van drake en bulle - altesaam 575 figure. Toe die oorblyfsels van hierdie poort ontdek is, was 152 van hierdie dierefigure nog in hul oorspronklike posisie, en daar het genoeg van die oorspronklike struktuur bewaar gebly om ons te laat besef hoe dit moes gelyk het.
Die hangende tuine
Die reisiger wat die Nuwejaarsoptog deur die lsjtar-poort volg, het vervolgens in die Binnestad gekom. Hier was pragtige paleise en statige, ingeslote tempels. Hier was ook smal straatjies met platdakhuise van gee) stene; hulle was stewig gebou, sonder vensters op straat. Die watertoevoer het uit die talle kringputte gekom. Hier was ook Nebukadnesar se paleis met sy groot binnehowe, sy reusagtige troonsaal en tientalle kleiner kamers, alles ingesluit deur hoë mure met talle torings.
Ook die tempel van die godin Ninmakh, sy stene oordek met wit pleister wat soos marmer in die son glinster, was hier; en 'n ander koninklike paleis van heldergeel stene versier met blou emalje, met vloere van swart en wit klip en enorme gesnede leeus wat die ingang bewaak. Die skouspelagtigste van alles was egter die Hangende Tuine. Die woord “hangend" is misleidend, want die tuine was uitgelê in terrasse wat in verdiepings gebou was oor boë en beplant met eike, steeneike, pynbome, platane, wilgers, esdoringbome, palms, lemoen – en granaatbome.
Die hele struktuur was sowat 22,5 m hoog, met trappe wat van verdieping styg, en dit is deur die jaar koel en vars gehou met water wat uit ŉ put onder die grondoppervlak gepomp is. Daar word beweer dat Nebukadnesar die tuine ontwerp het as geskenk vir sy koningin Amuhia, ŉ prinses van Medië, sodat sy nie die heuwels van haar vaderland sou vergeet terwyl sy op die vlaktes van Babilonië woon nie. Effens oos van die Straat van Optogte was daar ŉ kleiner tempel van die godin Isjtar, wat in die Bybel Astarte genoem word.
Die toring van Babel
Naby die middelpunt van die stad was die hoë toring met sy goue dak, die hoogste gebou in Babilon. Dit was E-temen-an-ki, die tempel van Mardoek, en volgens party geleerdes die oorspronklike Toring van Babel uit die Ou Testament. Ander argeoloë meen egter dat laasgenoemde 'n ander toring by Biss Nimroed was.