cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wynand Louw
Kerkargitek
Louw was, saam met Moerdijk, die leier van 'n beweging wat op soek was na 'n tipies Suid-Afrikaanse kerkboustyl. Schalk W. le Roux skryf in sy verhandeling Die soeke van drie argitekte na 'n planvorm vir Afrikaanse Gereformeerde kerkbou: "Aan die begin van die twintigste eeu, met die oplewing van ’n eiesoortige bewussyn na die Anglo-Boereoorlog (1899–1902) en pogings tot kerkvereniging voor en na die totstandkoming van die Unie van Suid-Afrika (1910), is ywerig na ’n 'eie' Suid-Afrikaanse of Afrikaanse kerkboustyl gesoek. Die soektog is deur Wynand Louw en Gerard Moerdijk gelei en gerig. Dit het gepaard gegaan met die snelle verstedeliking wat tot in die jare veertig voortgeduur het. Baie nuwe gemeentes is veral in stede gestig op ’n tydstip dat die tydgenootlike funksionalistiese strewe in argitektuur op die voorgrond was. Die eerste argitekte wat ook lidmate van die kerke was, het op die toneel verskyn en besin oor die aard en vorm wat 'hulle' kerke in die Suid-Afrikaanse dorp of stad moes aanneem."
Omdat hy van nature baie beskeie was, was formele erkenning van sy besondere bydrae tot die Suid-Afrikaanse boukuns meestal postuum. Hy ontvang wel in 1940 'n erepenning van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns vir sy bydrae tot die Suid-Afrikaanse boukuns. Hy is gehuldig as die man "wat die ouderwetse en onpraktiese kruisvormige kerke in Gotiese styl vervang het deur die nou bekende styl, wat veel meer pas by die aard en soberheid van die Protestantse Calvinisme". Lidmaatskap van die Suid-Afrikaanse Instituut van Argitekte is hom eers drie jaar voor sy dood aangebied.
Uitdagings van die kruiskerk
Hoewel hy nougeset dagboek bygehou het, kon geen skriftelike uiteensetting van sy idees oor kerkbou nog opgespoor word nie. Maar ná sy ontwerp vir Port Elizabeth se moederkerk, was dit duidelik dat hy wou beweeg van die probleme wat die kruiskerk vir die verlangde binneruimte ingehou het. Hy eksperimenteer teen die middel van die 1920's met 'n onsuiwer oktogoon (agt sye wat nie ewe lank is nie) in twee kleiner kerke, dié op die Overbergse buurdorpe Stanford en Hermanus, albei in 1926 gebou met sitplek vir 700 mense elk. Die argitek Schalk le Roux skryf in die Suid-Afrikaanse Tydskrif vir Kultuurgeskiedenis se uitgawe van November 2008: "Dit was nie 'n gelukkige besluit nie. Die probleme met die ongemaklike planvorm is van buite reeds duidelik. Die geboue is ongedefinieer met slegs 'n gewel en toring in Stanford wat trag om 'n gesig of definisie aan die bouvorm te gee. Die onreëlmatige agthoek is met 'n skuinslopende dak bedek waarvan die rand die buitemuur volg. Dit het 'n platterige, versteekte, dak in die middel van die gebou vereis om die oordekking te voltooi – met die amper noodwendige lekkasieprobleme (volgens die halfeeugedenkboek van die NG gemeente Hermanus, 1934–1984, deur W.A. Alheit) wat dit tot gevolg gehad het. Die loopgange is buite die sentrale ruimte onder afdakke gedruk wat van die hoofmure afdaal. Daar is vir groot galerye plek gemaak wat binne klein en somber ruimtes tot gevolg gehad het, en in Hermanus het die galerykolomme die sig na die preekstoel van verskeie sitplekke belemmer. Dié probleem is in Stanford oorkom deur die galery vry van die mure af oor die gangkolomme te dra, maar wat steeds beknopte ruimte gelaat het."
Vlae van deelstate en gebiede van Australië
Hierdie artikel bevat ’n lys van vlae van Australiese deelstate en gebiede. Australië bestaan uit ses deelstate, een federale gebied (die Australiese Hoofstadgebied) en twee gebiede (waarvan die Jervisbaaigebied geen vlag het nie). Daarnaas is daar ook sewe eksterne gebiede waarvan slegs twee amptelike vlae het.
Wynand Louw
Uitdagings van die kruiskerk
Volgens Le Roux het Louw in werklikheid ná die Overbergse eksperimente na die kruiskerk teruggekeer. Nou verbind hy die binnemure van die kruis oorhoeks om 'n vierkant binne-in die kerkruimte te skep. Die banke kon in 'n waaier gerangskik word sodat almal na die preekstoel front. Die beginsel van die plan is egter reeds 300 jaar vantevore deur die Nederlandse argitek Hendrick de Keyser (1565–1621) as basis vir die plan van die Noorderkerk in Amsterdam gebruik. Maar anders as De Keyser, wat die kruis beklemtoon het met kolomme binne die agthoekige ruimte en die sitplekke rangskik het na aanleiding van die vorm, het Louw die nadruk op die aansluitings van die kruisbene uitgeskakel.
Driefontein, Noordwes
Driefontein is 'n nedersetting in die Ngaka Modiri Molema-distriksmunisipaliteit van die Noordwesprovinsie, Suid-Afrika.
Wynand Louw
In beheer van die kruiskerkvorm
Met die ontwerp van die NG kerke op Napier (1928) en in die Strand (1930) aanvaar Louw die kruisvorm en sny die binnehoeke van die kruis weg om 'n reëlmatiger agthoek te vorm, hoewel die sye steeds afwisselend lank en kort was. In albei gevalle is die preekstoel teen 'n kort muur geplaas en die bank in 'n sirkelvorm daarom gerangskik. In albei kerke loop die galerye om die binnewydte van die gebou, behalwe die kanselmuur wat in sy volle hoogte tot teen aan die plafon strek. Gevolglik was die laaste sitplekke op die galery in werklikheid agter die leraar. Die kruisplan is feitlik onsigbaar omdat die sentrale ruimtes en die hoë plafonne oorheers. Van buite is dit duidelik, maar binne is dit versmelt tot een sentrale ruimte. Albei kerke het betreklik min vensters vir die groot ruimte (meer as 1000 sitplekke elk), maar lig word van die hoë plafon gekaats sodat 'n helder ruimte nietemin verkry word.
Volgens Le Roux was Louw teen 1940 met die oprigting van die moederkerk op Somerset-Wes ten volle in beheer van die vorm en sy probleme. "Uitgesluit die plafon, die alomteenwoordige roosvensters en die liturgiese ruimte, is die binneruimtes sonder enige dekorasie en alle aandag is op die preekstoel in 'n hoë ruimte gevestig."
Gesinslewe
Ten tyde van sy dood in die ouderdom van 84 het vier broers en ’n suster nog gelewe: Henri Louw, argitek van Kaapstad, Louis Louw, oud-Springbok-rugbyspeler van die Paarl, Tobie Louw, boer van Calvinia, George Louw van Bloemfontein, en Katie Louw van die Paarl. ’n Halfbroer en –suster, Kobus Louw van Kaapstad en Christine Eksteen van die Paarl, het ook nog gelewe.
Hulde
In een van twee berigte wat die dag ná sy dood op bladsy drie van Die Burger verskyn het, is Louw beskryf as “die eerste Afrikaner-argitek” wat “jare lank rigtinggewer veral in kerkbou in Suid-Afrika was”. Dier koerant het gemeld dat hy langer as 30 jaar direkteur van die Nasionale Pers was “die Afrikanervolk op baie terreine gedien” het. “Hy was oor die hele land bekend en in die Boland, en veral in die Paarl, waar hy altyd bly woon het, ’n baie geliefde man. Almal het hom ‘Oom Wynand’ genoem, want hy was die vriend en raadgewer van baie.”
In 'n meegaande berig in dieselfde uitgawe van Die Burger het prof. A.L. Meiring, oudhoogleraar in die argitektuur aan die Universiteit van Pretoria, gesê Louw was nie net saam met Gerard Moerdyk die baanbreker onder Afrikaanse argitekte nie; hy was “die professionele vader of ouer broer van die jonger argitekte wat vandag (1967) die leiding neem”. Meiring het Louw se bydrae tot die Suid-Afrikaanse kerkbou uitgesonder. “Geen ander argitek het naastenby soveel kerkgeboue ontwerp as mnre. Louw en Moerdyk as vennote nie, of die kerkrade van die gemeentes beter behandel nie.” Volgens Meiring was van Louw se beste werke niekerklike geboue, soos Dagbreek op Stellenbosch, die Nederlandse Klub in Keeromstraat en die Ou Mutual in Kaapstad. Hy het gesê as Louw die geldelike vergoeding vir homself gehou het, “sou hy by sy dood ’n baie ryk man gewees het. Hy het egter veel meer uitgedeel as wat hy vir homself gehou het. Vir sy kerk en volk was hy op baie gebiede ’n weldoener.”
In dieselfde berig het J.D.P. van der Merwe, destyds voorsitter van die Kaapse Provinsiale Instituut, namens die Instituut van Suid-Afrikaanse Argitekte soos volg hulde aan Louw gebring: “Wynand Louw was nie alleen aristokraties in sy voorkoms nie, maar ook in sy argitektuur – en ek praat veral van sy vroeëre bydrae toe hy in sy kerkboukuns weggebreek het van wat toer die algemeen aanvaarde norm was – het hy ’n onmiskenbare stempel van waardigheid en kwaliteit uitgedra. Dit is hy was kort ná die begin van hierdie eeu die Griekse en Romeinse kruisvorms, wat die grondslag van ons kerkbeplanning tot op daardie tydstip was, vir goed uit ons kerkboukuns laat verdwyn het met sy ontwikkeling van die agthoekige plan. Sy invloed op die jonger argitekte was diepgaande en baie latere bekende argitekte het onder hom hul eerste basiese ondervinding opgedoen. Drie jaar gelede het hierdie Instituut hom lewenslange erelidmaatskap aangebied as erkenning vir sy lang en vrugbare diens aan die professie.”
Jelagin-paleis
Die Jelagin-paleis (Russies: Елагин дворец; Jelagin dworets), wat in 1822 voltooi is, is ’n paleis op Jelagin-eiland in Sint Petersburg. Dit was die somerwoning tydens die bewind van tsaar Aleksander I en is deur die argitek Carlo Rossi ontwerp vir Aleksander sa ma, Maria Fjodorowna. Dit is tydens die Tweede Wêreldoorlog verwoes, maar is later herbou en huisves tans ’n museum.
1064
Die jaar 1064 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 64ste jaar van die 11de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
1066
Die jaar 1066 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 66ste jaar van die 11de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Cliona janitrix
Cliona janitrix is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Lys van politieke partye in Nederland
Hierdie is 'n lys van (voormalige) politieke partye in Nederland.
Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1989
Die Suid-Afrikaanse parlementsverkiesing van 1989 het op 6 September 1989 plaasgevind, en was die laaste verkiesing voor die eerste veelrassige, demokratiese verkiesing van 1994.
Die verkiesing was vir al drie die kamers in die parlement:
Volksraad
Dit was redelik seker dat NP die verkiesing sou wen, maar binne die party was daar vrees vir 'n groot verlies ten gunste van die KP van Treurnicht. Hoewel die NP setels verloor het, het die party weer 'n gemaklike meerderheid behaal. Die ultrakonserwatiewe Herstigte Nasionale Party (HNP) van Jaap Marais, wat 'n terugkeer na Verwoerdiaanse apartheid bepleit het, het ondersteuning aan die KP verloor, en kon weer nie daarin slaag om 'n setel te wen nie.
Na aanleiding van die uitslag het president De Klerk gesê dat die meerderheid van die land se blanke kiesers sy hervormingsbeleid steun.
Raad van Verteenwoordigers
Die opkoms vir die verkiesing vir 'n nuwe Raad van Verteenwoordigers was weer laag: 18%. Die Arbeidersparty van Allan Hendrickse, sterk gekant teen apartheid, het weer met 'n groot meerderheid gewen. Die party het wel 7 setels verloor, hoofsaaklik aan die Demokratiese Hervormingsparty, die Verenigde Demokratiese Party en die onafhanklike kandidate.
Uitslag
]]
Raad van Afgevaardigdes
Die Indiërs het soos die Kleurlinge hul stemme vir partye teen apartheid gegee. Solidarity, die belangrikste party, verloor weliswaar een setel, maar bly met 19 setels wel die grootste party. Die party het nie 'n meerderheid behaal nie, en het 'n koalisie met ander partye gevorm. Die Nasionale Volksparty het die meeste setels afgestaan en verloor 12 setels.
1065
Die jaar 1065 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 65ste jaar van die 11de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Thengwe
Thengwe is 'n nedersetting in die Collins Chabane Munisipaliteit van Vhembe distrik, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Seshego
Seshego is 'n dorp in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Die dorp lê direk noord-wes van Polokwane (Pietersburg).
In 2001 het Seshego 'n bevolking van 121,639 mense gehad. Tot 1974 was Seshego die hoofstad van die nie-onafhanklike bantoestan van Lebowa, wat in 1994 afgeskaf is. Die dorp se industrieë produseer voedsel, drank, tabak, tekstiele, kleredrag, leergoedere, hout en houtprodukte, gefabriseerde metaalprodukte, masjinerie, en toerusting. Baie van Seshego se inwoners pendel na Polokwane vir werk.
Monique Coleman
Monique Coleman (gebore 13 November 1980) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent High School Musical 3: Senior Year (2008).
Lehurutshe
Lehurutshe (voorheen bekend as Welbedacht) is 'n dorp in Ngaka Modiri Molema-distriksmunisipaliteit in die Noordwesprovinsie, Suid-Afrika.
1067
Die jaar 1067 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 67ste jaar van die 11de eeu n.C., soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Brjansk
Brjansk (Russies: Брянск) is ’n stad in Rusland en die hoofstad van die federale deelgebied Brjansk-oblast. Dit is 379 km suidwes van Moskou geleë. Die bevolking in 2019 was 404 793.
Klimaat
Die klimaat is gematig kontinentaal. Die somers in oblast is warm en sonnig.
Gary Teichmann
Gary Teichmann (9 Januarie 1967, Gwero, Rhodesië) is 'n oud-Springbokrugbyspeler en Suid-Afrika se vyf-en-veertigste Springbokkaptein. Toe Teichmann twaalf was emigreer sy gesin na Suid-Afrika, hy voltooi sy laerskoolloopbaan te Howick Laerskool en slaag matriek by Hilton College. Hy maak sy buiging vir Natal in 1991. Hy speel sy eerste toets gedurende September 1995. Teichmann het die Springbokke tot sewentien agtereenvolgende oorwinnings gelei. Teichmann het onder drie afrigters gespeel: André Markgraaf, Carel du Plessis en Nick Mallet. Hy was deel van Suid-Afrika se wenspan tydens die Rugbywêreldbeker 1995.
Baardwalvis
Die baardwalvisse, ook genoem baleinwalvisse, vorm die suborde Mysticeti: een van twee subordes van die Cetacea (walvisagtiges: walvisse, dolfyne en tonyne).
Baardwalvisse is tandlose walvisse met twee rye horingplate (baleine) wat gebruik word as 'n sif om sy voedsel uit die water te filter. Hierdie eienskap is die Mysticeti se kenmerkende eienskap: die ander suborde, die Odontoceti het almal tande. Baardwalvisse het wel tande terwyl hulle embrios is en daar is fossiele van baardwalvisse ontdek wat ook tande gehad het, vóór hulle baleinplate ontwikkel het. Die suborde bevat vier families en veertien spesies.
Cliona johannae
Cliona johannae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cliona en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur Topsent.
Ben Ngubane
Baldwin Sipho "Ben" Ngubane (22 Oktober 1941 – 12 Julie 2021) was 'n Suid-Afrikaanse politikus en besigheidsadministrateur. Hy het vele topposte beklee in die post-apartheid regering van die land, o.a. Premier van KwaZulu-Natal van 1 Maart 1997 tot Januarie 1999 en minister van kuns en kultuur van 1994 tot 31 Augustus 1996 en weer van Februarie 1999 tot April 2004.
Hy het in 1971 sy MB ChB behaal aan die Mediese Skool van die Universiteit van Natal in Durban.
Janet Beecher
Janet Beecher (21 Oktober 1884 – 6 Augustus 1955) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Fine Feathers (1915), Bitter Sweet (1940), The Mark of Zorro (1940), en The Lady Eve (1941).
Michael Granger
Michael Granger (14 Mei 1923 – 22 Oktober 1981) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Fort Vengeance (1953), Battle of Rogue River (1954), Creature with the Atom Brain (1955), en Murder by Contract (1958).
Gerontofilie
Gerontofilie is ’n term wat verwys na ’n seksuele voorkeur vir bejaardes. Die woord is in 1901 deur die psigiater Richard von Krafft-Ebing bekendgestel. Dit kom van die Griekse geron, "ou persoon", en philie, "liefde". Gerontofilie word as ’n parafilie gediagnoseer, maar kom nie in die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesteurings (DSM) of die Internasionale Statistiese Klassifikasie van Siektes en Verwante Gesondheidsprobleme (ICD) voor nie.
Die omvang van gerontofilie is onbekend. ’n Ondersoek na pornografiese soekterme op ’n webtuiste het getoon 0,15% het gerontofiliese temas gehad. Seksoortreders met bejaardes is nie noodwendig gerontofiele nie. Daar is ander oorwegings vir sulke misdade, soos woede of sadisme, of die toenemende kwesbaarheid van ouer mense as ’n sosiale groep. Daar is geen studies wat aandui sulke oortreders is gerontofiele nie.
In een klein studie het twee uit ses oortreders teen bejaardes gerontofiliese neigings getoon. Gerontofilie kan ook met met ’n bejaarde se instemming voorkom binne ’n wettige verband.
Die eerste van ’n paar klein studies oor die onderwerp was in 1905 deur die Franse geneesheer Charles Féré. Hy het geskryf van ’n 27-jarige man wat ’n huwelik met ’n 20-jarige "skoonheid" van die hand gewys het ten gunste van ’n huwelik met ’n 62-jarige vrou. Volgens sulke studies het die man gewoonlik ’n vroeë seksuele ondervinding met ’n baie ouer vrou gehad.
Cliona johnstoni
Cliona johnstoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cliona en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Carter.
Peter Mokaba
Peter Mokaba (gebore 7 Januarie 1959 naby Pietersburg, oorlede in Johannesburg op 9 Junie 2002) was 'n lid van die Suid-Afrikaanse parlement, onderminister in die regering van Nelson Mandela en president van die Suid-Afrikaanse regerende party se jeugbeweging, die ANC-Jeugliga. Die Polokwane-stadion vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 is na hom vernoem.
"dubulu iBhunu" - Kill the boer, kill the farmer- Die lied is eens deur Peter Mokaba in die vroeë 1990's gesing, maar is sedertdien deur die Suid-Afrikaanse Menseregtekommissie as haatspraak verklaar.
Frigiese Dinastie
Die Frigiese Dinastie, ook bekend as die Amoriaanse Dinastie, was ’n familie wat vir ’n kort rukkie oor die Bisantynse Ryk regeer het, van 820 tot 867. Die stigter van die dinastie is Michael II. Hy het vinnig opgang gemaak in die leër danksy sy voorganger, Leo die Armeen. Hy het egter in 820 die sluipmoord op Leo beplan en sy bewind oorgeneem.
Michael II is op 2 Oktober 829 dood. Hy is deur sy seun, Theophilus, opgevolg wat in 822 as medekeiser gekroon is. Hy het sy leërs persoonlik aangevoer in sy lewenslange oorlog teen die Moslemse Arabiere, wat in 831 begin het. Hy is op 20 Januarie 842 dood.
Sy seun, Michael III wat hom opgevolg het, het ’n belangrike rol gespeel in die opbloei van Bisantynse mag in die 9de eeu. Hy is reeds in 840 deur sy pa as medekeiser gekroon en was pas twee jaar oud toe hy op 20 Januarie 842 alleenheerser word. Terwyl hy minderjarig was, was sy ma, haar oom en ’n minister die regente. Onder invloed van twee ooms, Bardas en Petronas, het Michael die regentskap op 15 Maart 856 omvergewerp en sy ma en susters in 857 na ’n klooster gestuur. Die bekering van die Bulgare tydens sy bewind word beskou as een van die grootste kulturele en politieke prestasies van die Bisantynse Ryk.
Michael III het nie kinders by sy vrou, Eudokia Dekapolitissa, gehad nie en het sy minnares, Eudokia Ingerina, met sy gunsteling-kamerheer, Basilius die Masedoniër, laat trou. Daar word wyd geglo Michael was die pa van haar seun Leo VI die Wyse, wat in 886 keiser geword het.
Basilius het Michael in September 867 laat vermoor en as medekeiser het hy outomaties die nuwe keiser geword.
Tshilamba
Tshilamba is 'n nedersetting in die Collins Chabane Munisipaliteit van Vhembe distrik, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika
Ben Skosana
Ben Skosana was ’n Suid-Afrikaanse politikus. Hy was minister van korrektiewe dienste in die eerste kabinet van Thabo Mbeki.
Sterfte
Skosana het onverwags op 11 Februarie 2014 gesterf.
Gereformeerde kerk Boksburg-Suid
Die Gereformeerde kerk Boksburg-Suid was die tweede gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika in die Oos-Randse stad Boksburg naas die moedergemeente, wat in 1936 as die vyfde gemeente van dié kerkverband in dié gebied afgestig het, en wel van die Germiston, die oudste Gereformeerde kerk aan die Oos-Rand (1905). Dié twee gemeentes het albei op 29 Februarie 2020 ontbind om op 1 Maart 2020 die Gereformeerde kerk Boksburg te vorm.
1068
Die jaar 1068 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 68ste jaar van die 11de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Gereformeerde kerk Boksburg-Suid
Die gemeente het op 22 Junie 1969 van die gemeente Boksburg afgestig en aanvanklik is verskeie sale gebruik vir die gemeente se eredienste en byeenkomste. Op die tweede kerkraadsvergadering, 7 Augustus 1969, het die kerkraad die eiendomskommissie opdrag gegee om die moontlikheid van ’n geskikte standplaas vir kerkbou te ondersoek. Nadat onderhandelings met ’n plaaslike myn misluk het, het die kerkraad ’n erf van die stadsraad aangekoop in Libradene. ’n Boukommissie is benoem, wie se taak dit was om planne voor te lê. Die gevolg was die oprigting van ’n doeltreffende gebou wat op 27 September 1975 in gebruik geneem is. Dié gebou het ’n hol, skerp toring gehad, maar omdat gevrees is dit sou omval weens roesprobleme, is dit later vervang. Jare lank het die kerkklok in ’n pakkamer bly lê, maar in 1999 is dit opnuut geïnstalleer in ’n toring wat ’n lidmaat geskenk het. So kon die klok sedert 17 Junie 1999 weer lui.
1069
Die jaar 1069 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 69ste jaar van die 11de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Cliona jullieni
Cliona jullieni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cliona en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1891 deur Topsent.
Tauris-paleis
Die Tauris-paleis (Russies: Таврический дворец; Tawritsjeski dworets) is een van die grootste en histories belangrikste paleise in Sint Petersburg, Rusland.
Potjomkin
Prins Grigori Potjomkin van Tauris het sy gunsteling-argitek, Iwan Starof, gevra om die paleis te ontwerp in ’n Palladiaanse styl. Starof het ook ’n groot park en hawe voor die paleis ingesluit wat deur ’n kanaal met die Newarivier verbind was. Bouwerk het in 1783 begin en ses jaar geduur. Die ontwerp van dié vername edelman se woning is regdeur die Russiese Ryk nageboots.
Ná sy dood het Katharina die Grote, wat sy minnares was, die paleis gekoop en die argitek Fjodor Wolkof aangestel om dit in ’n somerpaleis vir haar te omskep.
In die 19de eeu het die argitekte Carlo Rossi en Wasili Stasof dit in ’n woning vir minder belangrike adellikes verander. Danspartye en uitstallings is daar gehou tot in 1906, toe dit die setel van die eerste Russiese parlement geword het. Ná die Russiese Rewolusie het dit die Voorlopige Regering gehuisves.
Sedert die 1990's is die Tauris-paleis die setel van die Interparlementêre Vergadering van Lidlande van die Gemenebes van Onafhanklike State (GOS).
25ste Golden Globe-toekenningsaand
Die 25ste Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente van 1967 vereer het, is op 12 Februarie 1968 gehou.
Rolprente
'In the Heat of the Night''
'The Graduate''
'Mike Nichols – The Graduate''
Rod Steiger – In the Heat of the Night
Richard Harris – Camelot
Edith Evans – The Whisperers
Anne Bancroft – The Graduate
Camelot – Frederick Loewe
The Fox • Kanada
Live for Life/Vivre pour vivre • Frankryk
Omaruru (kiesafdeling)
duimnael|regs|340px|In Suidwes het die [[Suidwes-Afrikaner veel langer 'n mondstuk vir die Verenigde Party gebly as sy eweknieë in Suid-Afrika, waarvan die laaste die Sondagkoerant Sondagstem was wat in 1967 gesluit het. Hier is die koerant se personeel voor Unie-Volkspers se kantoor in Windhoek in 1949.]]
25ste Golden Globe-toekenningsaand
Televisie
Erik Drumgool – Mission: Impossible
Omaruru (kiesafdeling)
Omaruru was van 1950 tot 1974 'n kiesafdeling in die destydse Suidwes-Afrika vir die Suid-Afrikaanse Volksraad.
Agtergrond
In 1950 het die Suid-Afrikaanse Parlement 'n wet deurgevoer wat aan Suidwes-Afrika ses setels in die Unie-Volksraad en vier in die Senaat (waarvan twee verkose en twee genomineer) gegee het. Met hierdie stap het dr. D.F. Malan, die eerste minister sedert 1948 se oorwinning deur die Nasionale Party, onteenseglik aan die buitewêreld gesê dat hy Suidwes-Afrika as 'n vyfde provinsie van Suid-Afrika beskou. Dit was in antwoord op die Verenigde Nasies se besluit in 1946 dat genl. Smuts nie Suidwes-Afrika by die Unie mag inlyf nie.
Die ses kiesafdelings was Windhoek, Namib, Karas, Etosha, Middelland en Omaruru. Terselfdertyd is die destydse Wetgewende Vergadering, gedeeltelik benoem, omskep in 'n nuwe met 18 verkose lede. Die Verenigde Party, wat die wetgewing oor die regstreekse verteenwoordiging van Suidwes tydens sy bewind onder genl. Jan Smuts aangevoor het, was gekant teen die hoë getal setels wat buite verhouding tot die blanke bevolking van die mandaatgebied was, maar wou nie die kiesers daar vervreem deur dit heftig teen te staan nie. Die party het boonop gehoop sy leiers se deelname aan die besetting van die eertydse Duitse kolonie in 1915 sou in hul guns tel.
Die eerste verkiesing in Suidwes is op 30 Augustus 1950 gehou. Die V.P.-regering het altyd stryd gevoer teen alle pogings van die Verenigde Nasies om Suidwes onder voogdy van die V.N. te plaas, maar het nietemin ingestem om jaarlikse verslae oor die gebied aan die wêreldliggaam voor te lê. Nadat die eerste verslag van die N.P. heftig gekritiseer is, het die nuwe regering besluit om die gebruik te staak. In 1949 besluit die V.N. om die Wêreldhof om 'n adviserende mening oor die Unie se internasionale verpligtinge in verband met Suidwes te nader. Die meerderheidsuitspraak in Julie 1950 het beslis die Unie was nie wetlik verplig om die gebied onder die V.N. se voogdy te plaas nie, maar dat die V.N. tog toesig oor die gebied moes hou soos die ou Volkebond dit gedoen het.
Die woelinge oor Suidwes-Afrika op die wêreldtoneel het aan die Nasionaliste voldoende skietgoed gegee om die Verenigde Nasionale Suidwes-party (V.N.S.W.P.), wat onafhanklik van die V.P. sou staan tot 1971, maar nietemin die steun van die Suid-Afrikaanse opposisie geniet het, oortuigend te verslaan. Die N.P. se slagkreet was dat hy nie voor die V.N. sou buk nie en ook nie die gebied "vir die wolwe" sou gooi nie. Die kiesers het Nasionaliste in al ses kiesafdelings vir die Unie-Volksraad verkies en 15 uit 18 vir die Wetgewende Vergadering. Albei verkose senatore was Nasionaliste wat saam met die twee benoemdes die regering se gevaarlike klein meerderheid in die hoërhuis met vier vergroot het. Anders as in Suid-Afrika in 1948 sowel as in 1953 het die meeste Suidwes-kiesers wel vir die Nasionale Party gestem, naamlik 12 434 (55,4%) vergeleke met 10 003 (44,6%) vir die V.N.S.W.P. Dit het aan die regering 'n baie gemakliker meerderheid van 13 in die Unie-Volksraad besorg. In al die Suidwes-kiesafdelings, buiten Etosha waar die party 'n meerderheid van 846 behaal het, het die party naelskraaps gewen. In Karas was sy meerderheid 67, Middelland 229, Namib 441, Omaruru 584 en Windhoek 234.
Vanaf 1953 is die verkiesing in Suid-Afrika en Suidwes-Afrika gelyktydig gehou. In 1953 het die N.P. 13 305 (56,6%) stemme op hom verenig en die V.N.S.W.P. 10 021 (42,6%). Die N.P.-meerderheid in Etosha was 1 205, Karas 238, Middelland 272, Namib 554, Omaruru 826 en Windhoek 189. Teen 1958 het die N.P. sy houvas versterk met 'n meerderheid van 1 334 in Etosha, 449 in Karas, 604 in Middelland, 689 in Namib, 1 204 in Omaruru en 506 in Windhoek. In daardie jaar het die N.P. 16 390 (58,2%) stemme gekry en die V.N.S.W.P. 11 568 (41,1%).
Boogminuut
’n Boogminuut is ’n eenheid om die grootte van ’n hoek aan te dui. In sterrekunde word die boogminuut gebruik om die plek of afmeting van ruimtevoorwerpe aan te dui. ’n Boogminuut bestaan uit 60 boogsekondes en is ’n 60ste van ’n booggraad.
Vir die aanduiding van posisies in lugkoördinate word grade, boogminute en boogsekondes algemeen gebruik vir die deklinasie. Die skynbare deursnee van die volmaan is sowat 30 boogminute.
Die boogminuut dien ook as grondslag vir die seemyl.
Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia
Gereformeerde kerk Boksburg
duimnael|links|170px|Ds. Louis van der Walt, leraar van 1936 tot 1941 (in kombinasie met [[Gereformeerde kerk Benoni|Benoni).]] duimnael|regs|170px|Ds. Martinus Postma, leraar van 1942 tot 1946. duimnael|regs|270px|Ds. en mev. W. Venter, die leraarspaar van 1964 tot hy sy [[emeritaat aanvaar het in 1989.]]
duimnael|regs|160px|Dr. C.J. Malan, van 1958 tot 1964 die derde leraar.
duimnael|regs|160px|Ds. Willem Venter, leraar van 1964 tot 1989.
Die Gereformeerde kerk Boksburg is die oudste gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika in die Oos-Randse stad Boksburg. Naas dié gemeente is die Boksburg-Suid in 1969 gestig, maar albei gemeentes het einde Februarie 2020 ontbind om op 1 Maart 2020 die nuwe Gereformeerde kerk Boksburg te vorm.
Aan die einde van die 19de eeu het baie mense van elders in die land na die Witwatersrand verhuis op soek na ’n beter heenkome, onder wie ook lidmate van die Gereformeerde Kerk. So het die eerste twee kerke van dié kerkverband, Johannesburg en Krugersdorp, albei in 1896 tot stand gekom. In die daaropvolgende nege jaar het Johannesburg ook die hele Oos-Rand tot selfs by Delmas ingesluit, tot Germiston in 1905 van Johannesburg afgestig het. Die eerste NG gemeente aan die Oos-Rand, Boksburg, is reeds in 1890 gestig en die tweede, Germiston, in 1899. Albei dié gemeentes bestaan nie meer nie.
Aanvanklik het Boksburg deel van Germiston gevorm, die teenoorgestelde van die geval met die NG gemeentes. Eers op 24 Mei 1936 het die Gereformeerde kerk Boksburg van Germiston afgestig en selfstandig geword. Binne die kort bestek van vier jaar het die getal Gereformeerde kerke aan die Oos-Rand vermeerder van twee (Brakpan is in 1926 gestig) tot sewe, want in 1935 is (3) Benoni en (4) Springs afgestig, toe (5) Boksburg in 1936, (6) Delmas in 1938 en (7) Alberton in 1939.
Verskillende dienste is in die gebied gehou en mettertyd ook ál meer op Boksburg self. Eers is die eredienste waargeneem in die plaaslike kerksaal van die Nederduitsch Hervormde Kerk en later in ’n skoolsaal. Die eerste kerkgebou is in Derde Straat opgerig, maar nadat dit te klein geword het, is die tweede in Agtste Straat gebou. Eindelik is dié gebou verkoop en ’n derde kerk in 1952 in gebruik geneem nadat ds. B.J. de Klerk die hoeksteen op 4 Februarie 1950 gelê het. Die argitek was Bastiaan Boot en die bouaannemer P.R. de Jager.
Met die Gereformeerde Kerk se eeufees in 1959 het Boksburg 506 belydende en 347 dooplidmate gehad. Einde 1997 was dit onderskeidelik 485 en 177, terwyl Boksburg-Suid se getalle onderskeidelik 284 en 129 was. Einde 2014 was Boksburg se getalle 309 en 63 en Boksburg-Suid s'n 229 en 58. Drie jaar later het dit afgeneem tot 253 en 52 en 206 en 48.
Bedreigde spesie
’n Bedreigde spesie is ’n organisme wat moontlik kan uitsterf, óf omdat die bevolkingsyfers baie laag is óf omdat ’n verandering in sy habitat ’n bedreiging inhou. In ’n eng sin word die term gebruik vir spesies in die Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur (IUBN) se rooilyskategorie "Bedreigde spesies".
Die meer algemene term sluit ook die IUBN-kategorieë Kritiek bedreigde spesies en Byna-bedreigde spesies in. Die unie het aan die hand van waarnemings tot en met 2006 bereken dat 40% van alle organismes op aarde bedreig is. Baie lande het spesiale wette wat sulke spesies beskerm: byvoorbeeld deur die jag van bedreigde diere of die pluk van bedreigde plante te verbied. Sommige wette konsentreer weer op beperkings op nasionale of internasionale handel, die beskerming van die spesie se habitat of die skepping van reservate.
Middelland (kiesafdeling)
Middelland was van 1950 tot 1974 'n kiesafdeling in die destydse Suidwes-Afrika vir die Suid-Afrikaanse Volksraad.
Agtergrond
In 1950 het die Suid-Afrikaanse Parlement 'n wet deurgevoer wat aan Suidwes-Afrika ses setels in die Unie-Volksraad en vier in die Senaat (waarvan twee verkose en twee genomineer) gegee het. Met hierdie stap het dr. D.F. Malan, die eerste minister sedert 1948 se oorwinning deur die Nasionale Party, onteenseglik aan die buitewêreld gesê dat hy Suidwes-Afrika as 'n vyfde provinsie van Suid-Afrika beskou. Dit was in antwoord op die Verenigde Nasies se besluit in 1946 dat genl. Smuts nie Suidwes-Afrika by die Unie mag inlyf nie.
Die ses kiesafdelings was Windhoek, Namib, Karas, Etosha, Middelland en Omaruru. Terselfdertyd is die destydse Wetgewende Vergadering, gedeeltelik benoem, omskep in 'n nuwe met 18 verkose lede. Die Verenigde Party, wat die wetgewing oor die regstreekse verteenwoordiging van Suidwes tydens sy bewind onder genl. Jan Smuts aangevoor het, was gekant teen die hoë getal setels wat buite verhouding tot die blanke bevolking van die mandaatgebied was, maar wou nie die kiesers daar vervreem deur dit heftig teen te staan nie. Die party het boonop gehoop sy leiers se deelname aan die besetting van die eertydse Duitse kolonie in 1915 sou in hul guns tel.
Die eerste verkiesing in Suidwes is op 30 Augustus 1950 gehou. Die V.P.-regering het altyd stryd gevoer teen alle pogings van die Verenigde Nasies om Suidwes onder voogdy van die V.N. te plaas, maar het nietemin ingestem om jaarlikse verslae oor die gebied aan die wêreldliggaam voor te lê. Nadat die eerste verslag van die N.P. heftig gekritiseer is, het die nuwe regering besluit om die gebruik te staak. In 1949 besluit die V.N. om die Wêreldhof om 'n adviserende mening oor die Unie se internasionale verpligtinge in verband met Suidwes te nader. Die meerderheidsuitspraak in Julie 1950 het beslis die Unie was nie wetlik verplig om die gebied onder die V.N. se voogdy te plaas nie, maar dat die V.N. tog toesig oor die gebied moes hou soos die ou Volkebond dit gedoen het.
Die woelinge oor Suidwes-Afrika op die wêreldtoneel het aan die Nasionaliste voldoende skietgoed gegee om die Verenigde Nasionale Suidwes-party (V.N.S.W.P.), wat onafhanklik van die V.P. sou staan tot 1971, maar nietemin die steun van die Suid-Afrikaanse opposisie geniet het, oortuigend te verslaan. Die N.P. se slagkreet was dat hy nie voor die V.N. sou buk nie en ook nie die gebied "vir die wolwe" sou gooi nie. Die kiesers het Nasionaliste in al ses kiesafdelings vir die Unie-Volksraad verkies en 15 uit 18 vir die Wetgewende Vergadering. Albei verkose senatore was Nasionaliste wat saam met die twee benoemdes die regering se gevaarlike klein meerderheid in die hoërhuis met vier vergroot het. Anders as in Suid-Afrika in 1948 sowel as in 1953 het die meeste Suidwes-kiesers wel vir die Nasionale Party gestem, naamlik 12 434 (55,4%) vergeleke met 10 003 (44,6%) vir die V.N.S.W.P. Dit het aan die regering 'n baie gemakliker meerderheid van 13 in die Unie-Volksraad besorg. In al die Suidwes-kiesafdelings, buiten Etosha waar die party 'n meerderheid van 846 behaal het, het die party naelskraaps gewen. In Karas was sy meerderheid 67, Middelland 229, Namib 441, Omaruru 584 en Windhoek 234.
Vanaf 1953 is die verkiesing in Suid-Afrika en Suidwes-Afrika gelyktydig gehou. In 1953 het die N.P. 13 305 (56,6%) stemme op hom verenig en die V.N.S.W.P. 10 021 (42,6%). Die N.P.-meerderheid in Etosha was 1 205, Karas 238, Middelland 272, Namib 554, Omaruru 826 en Windhoek 189. Teen 1958 het die N.P. sy houvas versterk met 'n meerderheid van 1 334 in Etosha, 449 in Karas, 604 in Middelland, 689 in Namib, 1 204 in Omaruru en 506 in Windhoek. In daardie jaar het die N.P. 16 390 (58,2%) stemme gekry en die V.N.S.W.P. 11 568 (41,1%).
Uitslae
In die eerste Suidwes-verkiesing op 30 Augustus 1950 wen die Nasionale Party se Arthur Webster, wat van 1958 tot 1966 LV vir Etosha sou wees, met 'n meerderheid van 229 stemme teen die V.N.S.W.P. se F.A. Venter. Hy skuif sy meerderheid in die algemene verkiesing van 1953 ietwat op na 272 teen die V.N.S.W.P. se N.J. Smit. Toe Webster in 1958 in Etosha gaan staan, stel die N.P. as sy kandidaat in Middelland vir dr. Paul van der Merwe, wat die V.N.S.W.P. se D.J. Pretorius klop met 604 stemme. Ruim 91,9% van die 5 142 geregistreerde kiesers het gestem.
Soos te wagte bring die kiesers van Middelland in 1960 se volkstemming oor republiekwording 3 341 ja-stemme uit en net 2 132 nee-stemme. G. Snyman staan nietemin in 1961 se algemene verkiesing as kandidaat van die V.N.S.W.P. teen die N.P. se dr. Van der Merwe, wat nou wen met 'n meerderheid van 1 129 stemme. C.J. van den Berg, wat in 1974 as kanidaat in Karas sou staan maar ná nominasiedag in 'n vliegtuigongeluk dood is, staan in 1966 in Middelland teen Van der Merwe, maar kry 1 756 stemme vergeleke met die dienende LV se 3 521, vir 'n meerderheid van 1 765.
In 1970 kom die eerste driehoekige stryd in Middelland toe die Herstigte Nasionale Party se I.P. Potgieter tot die stryd toetree, maar net 292 stemme kry teenoor die V.N.S.W.P. se D.J. Pretorius se 1 861 en Van der Merwe se 3 454, vir 'n verkleinde meerderheid van 1 593. Dieselfde drie kandidate staan in 1974 se verkiesing. Nou kry Potgieter 278 stemme, Pretorius 1 738 en Van der Merwe 3 920, vir die grootste meerderheid in die setel se bestaan van 2 182. Dit was dan ook die laaste verkiesing in Middelland voor die Suidwes-kiesafdelings afgeskaf is.
1070
Die jaar 1070 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 70ste jaar van die 11de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Hannes Marais
Johannes Frederick Klopper Marais (21 September 1941, Somerset-Oos) is 'n oud-Springbokrugbyspeler en Suid-Afrika se vier-en-dertigste Springbokkaptein.
Laurie Beechman
Laurie Beechman (4 April 1953 – 8 Maart 1998) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Hair (1979).
Wladimir (stad)
Wladimir (Russies: Влади́мир) is ’n stad in Rusland en die hoofstad van die federale deelgebied Wladimir-oblast. Dit is aan die Kljazma-rivier en sowat 200 km oos van Moskou geleë. Die bevolking in 2013 was 347 930.
Tshiungani
Tshiungani is 'n nedersetting in die Musina Munisipaliteit van Vhembe distrik, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is naby die grens met Zimbabwe en digby die Limpoporivier geleë.
Edgar Brookes
Edgar Harry Brookes (Smethwick, Engeland, 4 Februarie 1897 - 1979) was die nasionale voorsitter van die Liberale Party van 1963 tot 1968, geskiedskrywer, senator en hoogleraar.
Brookes het studeer aan die Universiteit van Suid-Afrika en die London School of Economics. Van 1920 tot 1933 was hy hoogleraar in openbare administrasie en politieke wetenskap aan die Universiteit van Pretoria (destyds die Transvaalse Universiteitskollege), waarna hy prinsipaal was van die bekende sendinginrigting Adamskollege in Natal van 1933 tot 1945.
Hy word verteenwoordiger van swart belange in die Senaat in 1937, 'n pos wat hy tot 1952 beklee. Van 1945 tot 1950 is hy ook lid van die Naturellasake-kommissie en drie termyne lank president van die Suid-Afrikaanse Instituut vir Rasse-aangeleenthede, waarvan hy ook medestigter was, omdat hy intens belang gestel het in die vordering en vooruitgang van gekleurde Suid-Afrikaners. In 1927 was hy afgevaardigde van Suid-Afrika na die Volkebond en in 1947 na UNESCO.
Brookes was hoogleraar in geskiedenis en politieke wetenskap aan die Universiteit van Natal van 1959 tot 1962. Die volgende jaar word hy nasionale voorsitter van die Liberale Party en bly in die amp tot die party se gedwonge ontbinding in 1968.
Michael Blake
Michael Blake (1951-) ’n Suid-Afrikaanse pianis en komponis wat homself ná ’n internasionale loopbaan vir die bevordering van eietydse musiek beywer. Hy begin die New Music-konsertreeks (1998), die New Music Indaba-musiekfees (2000), asook die Growing Composers Project en die Bow Project, wat opdragwerk vir uitvoering aan swart komponiste bied. Blake het wêreldwyd erkenning vir sy eie komposisies (in verskeie genres) ontvang en was instrumenteel in Suid-Afrika se hertoetrede tot die Internasionale Vereniging vir Kontemporêre Musiek. Sy werk is op 20ste-eeuse musiek gebaseer, maar ook sterk deur Afrika-musiek beïnvloed.
Lewensloop
Blake is in 1951 in Kaapstad gebore, het op 9 klavierlesse begin neem, en het kort daarna begin komponeer. Hy het BMus aan die Universiteit van die Witwatersrand in Johannesburg studeer. In 1977 loods hy die eerste New Music-konsertreeks by die Markteater in Johannesburg met sy ensemble Moonchild. Hy verlaat Suid-Afrika egter in dieselfde jaar om diensplig te ontduik.
In Londen studeer hy MMus en doseer hy aan die Goldsmiths College van by die Universiteit van Londen. Hy keer in 1998 na Suid-Afrika terug en gevestig hom in Grahamstad, waar hy komposisie doseer en direkteur is van die jaarlikse New Music Indaba, 'n fees van kontemporêre musiek.
Rachel Coleman
Rachel Coleman (gebore 9 Oktober 1974) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Signing Time! (2002), Rachel & the TreeSchoolers (2012), en ''Signing Time! Sentences'' (2015).
Cliona kempi
Cliona kempi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cliona en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Annandale.
Lys van Assiriese konings
duimnael|180px|Adad-nirari I (ca. 1295–1263 v.C.) duimnael|180px|Tiglat-Pileser III (745–727 v.C.) duimnael|180px|Assurbanipal (669–631 v.C.)
Die onderstaande lys van Assiriese konings is veral gebaseer op die Assiriese Koningslys – lyste van konings van dié antieke koninkryk in Noord-Mesopotamië (in die hedendaagse Noord-Irak), met inligting bygevoeg uit onlangse argeologiese vondste. Die Assiriese Koningslys sluit regeertye in wat gebaseer is op nou verlore limmu-lyste (lyste name van amptenare na wie elke jaar genoem is). Die regeertye stem ooreen met koningslyste van die Hetiete, Babilonië en Antieke Egipte asook met argeologiese rekords, en word beskou as betroubaar vir dié tydperk.
Die nommers van 1 tot 110 weerspieël die nommers op die lys, en volg van daar vir konings ná Salmanasser V wat nie op ontdekte lyste voorkom nie.
In 612 v.C. het Nineve, die Assiriese hoofstad, geval voor die Mede en Babiloniërs. Gesteun deur die Perse en Egiptenare, het ’n Assiriese generaal nog bly regeer vanuit Harran totdat dit ook verower is.
Mercedes-Benz M297 enjin
Die Mercedes-Benz M297 is 'n V12-enjin wat van 1997 tot 2016 deur Mercedes-Benz vervaardig is.
Ontwerp
Die M297 is gebaseer op die M120 enjin maar is deur AMG ingestel vir gebruik in hoëprestasie sportmotors. Dit is vervaardig in 'n 6898 cc weergawe met 'n boor en slag van 89x92.4 mm, en was slegs beskikbaar in die padwettige weergawe van die CLK GTR. 'n 7,3 L (7 291 cc) eenheid was ook beskikbaar met 'n groter boor van 91,5 mm, en is tot 2016 in Pagani Zonda-modelle gebruik.
1072
Die jaar 1072 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 72ste jaar van die 11de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
1071
Die jaar 1071 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 71ste jaar van die 11de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Prosesfilosofie
Prosesfilosofie, of prosesdenke, is 'n filosofiese stroming wat die laatste dertig jaar veral aandag vestig binne die geesteswetenskappe. Volgens dié filosofie kan alles (insluitend die heelal, die wêreld, die skepping, die mens en God) beskou word as bestaande uit aaneenlopende gebeure of prosese. Dit stel dat niks stilstaan nie, maar alles verander, ontwikkel en beweeg. Prosesfilosofie is 'n dinamiese denkrigting, wat in kontras staan teenoor baie klassieke idees van stabiele sekerheid.
Prosesfilosofie (wat ook gesien kan word as die ontologie van wording) identifiseer die metafisiese realiteit met verandering en ontwikkeling. Sedert die tyd van Plato en Aristoteles, het baie filosowe beweer dat ware realitiet “tydloos” is, gebaseer op permanente substansie. As Sokrates verander, deur siek te word, is hy steeds dieselfde (die substansie van Sokrates bly dieselfde, en verandering - sy siekte) beweeg bloot oor sy substansie. Verandering is dus vlietend, terwyl substansie essensieel bly. Voorts, klassieke ontologie verwerp enige werklike verandering, wat afgemaak word as bloot tydelik en nie essensieel van aard nie. Hierdie klassieke ontologie is wat kennis en 'n teorie van kennis moontlik maak, aangesien dit geglo was dat ontwikkeling van 'n wetenskap van iets in verandering nie moontlik was nie.
In teenstelling met die klassieke model van verandering (soos gestel deur Aristotles), beskou prosesfilosofie verandering as die hoeksteen van realiteit. Moderne filosowe wie eerder fokus op proses as substansie sluit in  Friedrich Nietzsche, Martin Heidegger, Charles Sanders Peirce, Alfred North Whitehead, Alan Watts, Robert M. Pirsig, Charles Hartshorne, Arran Gare, Nicholas Rescher, Colin Wilson en Gilles Deleuze. In fisika maak Ilya Prigogine die onderskeid tussen die "fisika van bestaan " en die "fisika van wording". Prosesfilosofie bestrek nie net wetenskaplike denke en ervarings nie maar kan ook gebruik word as 'n konseptuele brug om gesprekke te fasiliteer tussen godsdiens, filosofie en wetenskap.