cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Verspreide kragopwekking
Verspreide kragopwekking verwys na die opwekking van elektrisiteit vanuit baie kleiner verspreide energiebronne. Nywerheidslande wek tans die meeste van hulle krag op vanaf groot gesentraliseerde aanlegte soos steenkool-kragsentrales, kernkragsentrales, hidro-kragsentrale of gesamentlike opwekkingsentrales.
Hierdie aanlegte geniet uitstekende skaalvoordele maar versprei elektrisiteit oor baie groot afstande. Steenkoolsentrales is dikwels ver buite stede geleë om besoedeling daar te verminder. Kernreaktore word ook nie veilig genoeg geag om naby stede te bou nie. Damme word ook nie as veilig genoeg beskou om naby stede te bou nie en word ook dikwels ver van stede af gebou. Die steenkool- en kernaanlegte word daarom ook dikwels te ver vanaf bewoonde gebiede gebou dat hulle reswarmte vir die verhitting van geboue benut kan word.
Verspreide kragopwekking is 'n alternatiewe benadering. Dit verminder die hoeveelheid energie wat verlore gaan as gevolg van verspreiding omdat die elektrisiteit baie na aan die verbruikspunt opgewek word, dikwels selfs in dieselfde gebou. Dit verminder ook die omvang en aantal kraglyne wat gelê moet word.
Tipiese verspreide kragbronne in sulke skemas verg min onderhoud, het lae besoedelingsvlakke tot gevolg en is baie doeltreffend. Tegnologiese vooruitgang ten opsigte van outomatisering en skoner brandstowwe soos sonlig, wind en aardgas maak dit moontlik om bostaande doelwitte selfs op 'n winsgewende en kleiner skaal te verkry.
Verspreide energiebronne
Verspreide energiebronstelsels is kleiner skaal kragopwekkingstegnologieë (dikwels in die bestek van 3 kW tot 10 000 kW) wat ingespan word as 'n alternatiewe of bykomstige bron tot tradisionele elektriese kragnetwerke.
Die probleem met verspreide kragopwekkers is gewoonlik hulle hoë kostes.
Die een uitsondering is waarskynlik klein hidrokragopwekkers. 'n Goed ontwerpte aanleg kan byna geen onderhoudskoste per kWh verg en kan baie jare lank bruikbare krag lewer.
Een gewilde bron is sonpanele op die dakke van geboue. Die koste/W kan is vergelykbaar met die van steenkoolkragsentrales. terwyl dié van Kernkragsentrales hoër is. Daar is egter ook probleme met die wegdoen van gebruikte sonpanele aangesien hulle swaarmetale (CdTe en CIGS) bevat en moet eerder herwin word. Die pluspunt is dat daar geen brandstofkostes daaraan verbonde is nie met gevolglik geen besoedeling, mynbou- of bedryfsveiligheidsprobleme nie.
'n Ander gewilde bron is klein windturbines. Hierdie masjiene vereis min onderhoud en veroorsaak min besoedeling. Boukostes per watt is hoër as groot kragsentrales behalwe in baie winderige gebiede. Windkragopwekkers dra gewoonlik hoë versekeringskostes vanweë die risiko van windskade, maar bedryfsveiligheid is baie goed. Wind is ook 'n goeie aanvulling tot sonkrag; op dae waarop die son gewoonlik nie skyn nie neig dit om meer winderig te wees en omgekeerd.
Verspreide gesamentlike opwekkingsbronne gebruik aardgasaangedrewe mikroturbines of suierenjins om generators te draai. Die warm uitlaatgas word dan gebruik vir ruimte- of waterverhitting, of soms om absorpsie-verkoelers aan te dryf vir lugverkoelingsdoeleindes. Dié skoon brandstof het ook lae besoedelingsvlakke tot gevolg.
Gesamentlike opwekking is ook duurder per watt as sentrale kragopwekking. Die grootste voordeel van hierdie stelsels is die groter benutting van die hittewaarde van die brandstof.
Massey Ferguson
Die Massey Ferguson is 'n gewilde landboutrekker wat sy oorsprong in 1958 in Kanada uit die Furguson en Massey Harris gehad het. Sy hoofkantoor is tans in Duluth, Georgia, VSA.
Die uitstaande kenmerk van die trekkerreeks is sy pragtige rooi kleurskema.
Jennie Garth
Jennie Garth (gebore 3 April 1972) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Beverly Hills, 90210 (1990) en What I Like About You (2002).
Leucandra kerguelensis
Leucandra kerguelensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Urban.
390
Die jaar 390 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 90ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Tweespruit
Tweespruit is 'n klein landboudorp in die Vrystaat, in Suid-Afrika. Die dorp is tussen Thaba Nchu en Ladybrand. Die R709-streeksroete gaan deur die dorp.
Harfsen
Harfsen is ’n dorp in die munisipaliteit Lochem in die provinsie Gelderland in Nederland.
Kaapse dorie
Die Kaapse dorie (Zeus capensis) is 'n vis wat endemies aan Suider-Afrika is en kom voor vanaf St. Helenabaai aan die weskus tot by Mosambiek. In Engels staan die vis bekend as die Cape dory.
Marthinus Jacobus Oosthuizen
Marthinus Jacobus Oosthuizen (1818 - 1897) was 'n Voortrekkerheld en boer. Hy is naby Uitenhage gebore en sluit aan by die Groot Trek. Hy het bekend geraak na sy heldedaad op 16 Februarie 1838 toe hy na die moord op Piet Retief eers sy eie gesin na veiligheid geneem het en hom toe so goed as moontlik verskans om die Zoeloe aanval af te wag. Hy hou hulle op eie houtjie terug vir 'n tydperk en jaag toe deur 1500 Zoeloes om ammunisie vir sy makkers te gaan haal. Hy het later in Natal gaan boer en is in 1897 oorlede.
Kaapse dorie
Voorkoms
Die vis het 'n dowwe kol wat omring is deur verskeie silwer kolle op die lyf net bokant die sylyn.
391
Die jaar 391 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 91ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
NGC 2207 en IC 2163
NGC 2207 en IC 2163 is twee interaktiewe spiraalsterrestelsels sowat 80 miljoen ligjare van die Aarde af in the sterrestelsel Groot Hond wat besig is om te bots. Albei is in 1835 deur John Herschel ontdek. Tot dusver is vier supernovas al in NGC 2207 gesien (SN 1975A, SN 1999ec, SN 2003H en SN 2013ai).
Eienskappe
NGC 2207 is besig om IC 2163 se materiaal aan te trek, maar anders as die Antenne- en Muise-sterrestelsels is hulle nog twee aparte stelsels omdat hulle in die beginfase van samesmelting is. In sowat ’n miljard jaar sal hulle na verwagting saamsmelt en ’n elliptiese sterrestelsel vorm.
Ecser
Ecser (Slowaaks: Ečer) is 'n dorpie in Pest distrik, Budapest, Hongarye.
Ligging
Ecser (Uitspraak ˈɛʧɛr, naby aan "etsher") is geleë suid-wes van Budapest, naby Ferihegy Internationale Lughawe. Die buurdorpe is Maglód, Vecsés, Gyömrő en Üllő. Die M0 snelweg loop reg deur die dorp. Die dorp is geleë op die spoorweglyn 120a (Budapest-Újszász-Szolnok). Dit het 'n slowaakse minderheid bevolking.
Geskiedenis
Die eerste geskrewe weergawe van Ecser is van 15 Desember 1315, alhoewel die dorpie reeds vanaf 896 bestaan het, toe die Magyars in hul huidige land aangekom het. Volgens een legende, is die naam aan die dorp gegee deur Grootprins Árpád van die Hungaarse stamme. Terwyl hy by 'n nedersetting gestop het om te rus, kon die inwoners nie vir hom 'n naam gee vir die nedersetting nie, dus het Árpád vir hulle gesê: vernoem die plek na hierdie eikeboom (Hongaars cser).
Gedurende die periode van die Ottoman Turkse bewind (1526-1686) het die dorpie uitgesterf, veral na die beleëring van nabye Buda. Die inwoners het eers in 1699 teruggekeer. Elf soldate van Ecser het in die Rákóczi's Vryheidsoorlog (1703-1711) geveg. In die vroeë 1700's het die eienaar van die dorpie, Graaf Antal Grassalkovich slowaakse setlaars ingebring.
Susterstede
Die Sustersdete van Ecser is:
House Jameson
House Jameson (17 Desember 1902 – 23 April 1971) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Naked City (1948) en in die televisiereekse Studio One in Hollywood (1948), Robert Montgomery Presents (1950), en The Doctors (1963).
Jaco Kirsten
Jaco Kirsten is ’n Afrikaanse joernalis en skrywer.
Lewe en werk
Jaco Kirsten is op 21 Januarie 1969 in Pretoria gebore. Sy pa is onderwyser en word later rektor van ’n kollege in Kimberley, terwyl sy ma ’n verpleegsuster is. Jaco word groot in Windhoek, Volksrust, Newcastle, Durban en Kimberley. Hy matrikuleer in 1986 aan die Hoërskool Diamantveld in Kimberley. Na sy verpligte militêre opleiding, waar hy valskermsoldaat is, studeer hy vanaf 1989 tot 1993 verder aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys. Hier behaal hy die Baccalaureus-graad in Bedryfskommunikasie in 1993 en begin daarna as verslaggewer by Die Volksblad werk. In 1997 verwerf hy die Association of Advertising Agencies se nagraadse diploma in kopieskryf en werk dan vir ’n ruk as advertensiekopieskrywer. Van 2000 tot 2004 is hy motorredakteur by Die Burger, waarna hy artikelredakteur by Weg-tydskrif word. Daarna is hy onderskeidelik assistent- en adjunkredakteur van Top Car-motortydskrif en word dan op 1 November 2007 aangestel as redakteur van die motorfietstydskrif Top Bike. Hy word afgedank wanneer hierdie tydskrif se publikasie gestaak word, waarna hy as joernalis vryskutwerk doen en betrokke raak by internetprojekte. Van sy rubrieke verskyn gereeld in Die Burger en in Rapport lewer hy die “Wit Umfaan”-rubriek. Saam met Emmanuel Spamer bedryf hy in 2014 ook die meneer.tv webwerf, wat humoristiese artikels vir hoofsaaklik die manlike Afrikaanse mark publiseer. Hierdie webwerf word aan die einde van 2014 gestaak na klagtes oor die inhoud daarvan. Vanaf Mei 2010 tot Februarie 2013 is hy assistent-redakteur van WegRy / Drive Out, die 4x4-tydskrif en in 2014 word hy aangestel as redakteur. In 2010 is hy lid van die Suid-Afrikaanse span vir avontuur-motorfietswedrenne wat om die internasionale GS Trophy meeding. Hy is getroud met die geoktrooieerde rekenmeester Annalize. In 2018 het hulle uit Kaapstad na die VSA emigreer en hulle bly huidig in Denver, Colorado.
Skryfwerk
Sy roman “Om na ’n wit plafon te staar” vertel die verhaal van ’n groot media-maatskappy met sy wins-bo-alles mentaliteit. Die gefrustreerde motorjoernalis Lourens Erasmus is die protagonis en hy lewer genadeloos kommentaar oor die toestand van die korporatiewe wêreld, met temas soos die hantering van regstellende aksie en diversiteit in die werkplek wat voorrang geniet. Die nuwe Suid-Afrika waarin Lourens hom bevind, is vinnig aan die agteruitgaan en is onregverdig en rassisties. ’n Keur uit sy rubrieke in Die Burger word gebundel in “Mý kant van die saak”. Hy nie bang om kontroversiële kwessies in sy rubrieke aan te raak nie en dit verteenwoordig ’n eerlike poging om te probeer sin maak van die chaotiese wêreld waarin ons leef. Ernstige kwessies word egter ook met ’n goeie dosis humor aangebied. As samesteller is hy verantwoordelik vir “Rugbymal”, waarin anekdotiese stories oor rugby soos gesien van die pawiljoene opgeneem is. Van sy kortverhale word in versamelbundels opgeneem, waaronder “’n Man móét soms sy plek ken” en “Hei, en toe stop die bont Peugeot…” in “Op hulle stukke” onder redaksie van Jeanette Ferreira. Sy sketse, artikels en rubrieke word ook in versamelbundels opgeneem, soos die bundels van stukke wat in Weg-tydskrif verskyn het, “Waar die leeus Afrikaans praat” en “Sonbrand en braaiboud”, terwyl van sy skryfstukke ook opgeneem word in Kerneels Breytenbach se “Die lekkerste lekker”, “Die bike boek” onder redaksie van Tobie Wiese en “Stories – Die room van Weg, WegRy en WegSleep”.
Eerbewyse
In 2010 word hy aangewys as Media24 tydskrifte se rubriekskrywer van die jaar.
Flevoland
Flevoland is een van die 12 provinsies van Nederland en is in die sentrum geleë. Die provinsie het 'n bevolking van 428 000 in 2021 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 2 412 km² met 'n bevolkingsdigtheid van 166 per km². Die hoofstad is Lelystad (vernoem na die vader van die Flevoland-projek, Cornelis Lely) en die grootste stad is Almere. Flevoland is op 1 Januarie 1986 amptelik as provinsie erken en lê omtrent 5 meter onder seevlak. Die Flevopolder is die grootste kunsmatige eiland in die wêreld.
Tamlyn Tomita
Tamlyn Tomita (gebore 27 Januarie 1966) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Karate Kid Part II (1986), Four Rooms (1995), The Day After Tomorrow (2004), en The Eye (2008).
392
Die jaar 392 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 92ste jaar van die 4de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Fanie Eloff
Fanie Eloff (doopname Stephanus Johannes Paulus, 1885 - 1947) was 'n gesiene Suid-Afrikaanse beeldhouer. Hy is in die Transvaal gebore en was 'n kleinseun van Paul en Gezina Kruger. Sy vader was Frederik Christoffel Eloff, eienaar van die plaas Eloffsdal waarop die Pretoriase voorstede Eloffsdal en Capital Park uitgelê is, en sy moeder Elsie Eloff-Kruger. Ná hul dood drie weke ná mekaar het Fanie 'n marmergrafbeeld van hulle gemaak – 'n vertolking van hul gewyde stemming by die naggebed. Een van sy susters, Elsie, was getroud met dr. Herman van Broekhuizen. Hy studeer in Europa en ontwikkel sy eie, kenmerkende styl wat plaaslik sowel as oorsee groot waardering uitlok. Hy sterf in 1947 in Pretoria.
Fanie het in 1929 'n opskudding in Pretoria veroorsaak toe hy sy beelde en Pierneef dié se skilderye op 'n groot uitstalling uitgestal het. Dit was vir die Pretorianers uit die eerste helfte van die 20ste eeu reeds vreemd dat 'n mens 'n bestaan kon voer uit bronsbeelde. Maar toe hulle die beelde sien, het hulle na hul asem gesnak: Dit was beelde van kaal mans. Toe dit boonop bekendraak dat Eloff gay is, was die oordeel gevel: Bly weg van Eloff en sy kuns.
393
Die jaar 393 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 93ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Eksteenfontein
Eksteenfontein is 'n klein nedersetting in die Richtersveld. Die dorpie lê aan die riviertjie met die naam Stinkfontein en is omring deur berge. Dit het ongeveer 800 inwoners en die meeste mans werk op die myne by Alexanderbaai en Kleinsee. Buite die dorpie woon die nomadiese Namaboere in tradisionele matjieshuise. Bokke loop nog vrylik deur die strate.
Rondom 1950 moes die 68 gesinne Bosluisbasters onder die leiding van eerw. Pieter Eksteen hulle hier op die plaas Stinkfontein vestig as gevolg van die Groepsgebiedewet. Die gemeente het 'n eenvoudige kerk gebou, die dorpie na hul leier vernoem en die naam in wit klippe teen 'n rant uitgepak.
In die dorpie is die kantoor van die Richtersveld gemeenskapsbewaringsgebied wat tot wêrelderfenisgebied verklaar is. Dit het toerisme en die ekonomie van die streek baie ten goede gekom. In die laerskool word Nama as taal onderrig. Daar is 'n museum, biblioteek, creche en posagentskap. Selfoonontvangs in die dorp en omgewing is baie beperk. Daar is geen vulstasie, restaurant, winkels of outobank nie.
Hertford Kollege, Oxford
Hertford Kollege (Engels: |h|ɑːr|t|f|ər|d |HART|fərd) is 'n kollege van die Universiteit van Oxford wat geleë is in Engeland. Dit is geleë in Catte Straat in die middel van Oxford, direk oorkant die hoofhek van die Bodleian Biblioteek.
Die kollege is bekend om sy ikoniese brug naamlik die Bridge of Sighs. Daar is omtrent te enige tyd 600 studente by die Kollege ingeskryf, bestaande uit voorgraadse-, nagraadse- en besoekende studente van oorsee. Vanaf begin 2018 was die kollege se finansiële befondsing £65m.
Die eerste Hertford Kollege het in die 1280s as Hart Hall begin, en in 1740 'n Kollege geword. Die kollege was egter in 1816 ontbind. In 1820 was die perseel oorgeneem deur Magdalen Hall, wat om en by 1490 gestalte gekry het op 'n perseel oorkant Magdalen Kollege. In 1874 was Magdalen Hall geïnkorporeer as 'n kollege, met die herleefde naam Hertford Kollege. In 1974 was Hertford deel van die eerste groep van manlike kolleges om vrouestudente toe te laat.
Bekende alumni sluit William Tyndale, John Donne, Thomas Hobbes, Jonathan Swift and Evelyn Waugh in. Meer onlangse voormalige studente het Jacqui Smith, Jeremy Heywood en Olly Robbins ingesluit, sowel as die nuuslesers en -verslaggewers Fiona Bruce, Carrie Gracie, Krishnan Guru-Murthy en Natasha Kaplinsky.
Senuweefsel
Senuweefsel is 'n weefseltipe in 'n soogdierliggaam.
Dit het twee uiters belangrike kenmerke. Die eerste is dat baie van hulle dun uisteeksels (aksons en dendriete) het, wat van die sel na weefsel in ander dele van die liggaam strek. Die tweeede kenmerk is die vermoē van hierdie dun uitsteeksels om klein elektriese impulse te vervoer. Deur hierdie twee kenmerke is die senuselle in staat om 'n netwerk van senuwees te vorm wat boodskappe van en na die brein en deur die hele liggaam dra.
Verkeer van Denemarke
Hierdie artikel handel oor riglyne omtrent die verkeer van Denemarke.
Voertuie
In Denemarke ry alle voertuie aan die regterbaan. Motors en motorfietse moet regdeur die dag hul dompligte (maar nie hul parkeerligte nie) aangeskakel hou. In ’n motor moet alle insittendes ’n sitplekgordel dra. Op die deurpad (en “indien nodig” op ander paaie) moet die flikkerlig gebruik word voordat daar van baan verwissel word.
Tensy padpredikante anders aandui, is die spoedbeperking in dorpe 50 km/h, buitekant dorpe en stede 80 km/h en 130 km/h op die snelbaan (soos deur die padtekens aangetoon). Vragmotors, busse en voertuie met sleepwaens word verbied om vinniger as 70 km/h buitekant dorpe en stede te ry, met die uitsondering van deurpaaie waar 80 km/h toegelaat word.
Rybewys
Rybewys:
Nie-voertuigverkeer
Persone wat skaatsplanke en rolskaatse gebruik, word kragtens die wet as voetgangers beskou en moet daarom die sypaadjie gebruik. Dit is verbode om met fietse op die sypaadjie te ry, hoewel dit algemeen voorkom. Sodra fietse in die kruispad reguit vorentoe beweeg kan hulle in die regterkant van die regsdraai-baan of in die regterkant van die baan ry. Motors moet wag totdat die fietse verbygesteek het voordat hulle mag regs draai. Voetgangers wat die sebraoorgang wil oorsteek geniet voorrang.
Elektriese voertuie
Denemarke verkeer in ’n gunstige posisie om onvoorspelbare en wisselvallige energiebronne, soos windkrag, in hul kragnetwerk te integreer. In die lig hiervan poog Denemarke daarin om ’n vervoersektor op die been te bring wat op intelligente batterystelsels (V2G) en inpropvoertuie gefokus is.
2018 Chinese Grand Prix
Bande beskikbaar gestel
Pirelli het die volgende bande aan alle spanne in Shanghai verskaf: Let op dat die supersagte bande weggelaat is deur Pirelli, slegs vir hierdie wedren.
Notas
1 – Max Verstappen het oorspronklik in die vierde plek geëindig, maar is met tien sekondes gestraf omdat hy 'n vermybare botsing veroorsaak het.
2 – Pierre Gasly het oorspronklik vyftiende geëindig, maar is met tien sekondes gestraf omdat hy 'n vermybare botsing veroorsaak het.
3 – Brendon Hartley het uit die wedren geval, maar is geklassifiseer omdat hy 90% van die wenner se wedrenafstand voltooi het.
Kuboes
Kuboes, 'n afgeleë dorpie in die Richtersveld, is 'n eertydse sendingstasie van die Rynse Sendinggenootskap. Dit is in die middel van die 19de eeu gestig as 'n substasie van Steinkopf. Dit is 'n mooi dorp rondom 'n eenvoudige kerkkompleks wat dateer uit 1893. Kuboes word hoofsaaklik bewoon deur Namas en Basters. Dit word beskou as die vesting van die Namakultuur. Kuboes is 'n Namawoord met die betekenis van 'ronde fontein'. Kuboesberg, Van der Sterrberg en Ploegberg omring die dorp.
Kuboes lê net noord van die Richtersveld Community Conservancy en net suid van die ǀAi-ǀAis/Richtersveld-vredespark; dus het toerisme in die laaste jare 'n oplewing getoon. Nogtans is hier geen outobank nie, maar wel selfoonontvangs. Die naaste vulstasie is 25 km verder by die Bakenmyn by Sanddrif.
A.C.W. Staring
Anthony Christiaan Winand Staring (A.C.W. Staring) (24 Januarie 1767, Gendringen – 18 Augustus 1840, Kasteel De Wildenborch-landgoed, Vorden), heer van die Wildenborch, was 'n Nederlandse landheer, landboukundige en digter.
Lewensloop
Staring was die seun van Damiaan Hugo Staring (1736–1783) en Sophia Wijnanda Ver Huell (1749–1794), laasgenoemde die laaste lid van die Ver Huell-familie. Alhoewel hy gebore is in Gendringen het hy sy jeugjare in die Suid-Hollandse dorp Gouderak en in Gouda deurgebring. Sy vader was in diens van die VOC en na die Kaap de Goede Hoop gestuur. Die sesjarige Anthony is deur sy oom, die wewenaar Jacob Gerard Staringh en predikant van Gouderak grootgemaak. Nadat hy agtereenvolgens van 1773 tot 1776 by die Franse skool van Meester Willem Muys, en van 1776 tot 1782 sy middelbare opleiding aan die Latynse Skool te Gouda ontvang het, het hy in 1783 Gouda verlaat om te studeer.
Hy het aan die Universiteit van Harderwijk (regte) en in Göttingen (botanie) studeer om homself voor te berei op die bestuur van sy landgoed en die Kasteel De Wildenborch waar hy hom in 1791 blywend gevestig het. Die manier waarop hy die landgoed gebruik het was besonders vir die era. Die "landman" Staring het 'n oog vir die natuur gehad, maar ook vir die eise en benodigdhede van die mense wat van sy landgoed afhanklik was. So het hy op De Wildenborch 'n skool laat bou waar die kinders van boere en landarbeiders onderrig kon ontvang.
Politiek
Staring is in 1797 gekies as lid van die Tweede Nationale Vergadering, maar het die aanstelling van die hand gewys. Van 1802 tot 1805 was hy lid van die departementele bestuur van Gelderland. Van 1812 tot 1813 was hy president van die raad van die kanton Lochem. Hy het in Maart 1814 deel uitgemaak van die Vergadering van Notabelen (1814). Hy was van 1814 tot 1831 lid van die Provinciale Staten (Nederland) van Gelderland, met 'n onderbreking van twee jaar in die tydperk 1824–1826.
Digter
Staring was 'n romantiese digter en een van die min Nederlandse digters om as sodanig bekend te staan. Sy romantiese benadering het gehandel oor sowel dit waaroor hy geskryf het (legendes, natuurbeskrywings) en die wyse waarop hy dit geskryf het (sensitief en humoristies). Hy het in 1786 gedebuteer met Mijne eerste proeven in poëzij.
Staring het uitgeblink in die digterlike verhaal. 'n Goeie voorbeeld hiervan is sy Jaromir-cyclus. Hy het ook bekendheid verwerf met Marco en De hoofdige boer. Daar was egter, deels omdat sy literêre werk moeilik verstaanbaar en ondeurdringbaar was, min begrip vir sy werk.
Huwelike
Staring het op 6 Junie 1791 in Almen met Everdina Maria van Löben Sels (1765–1794) getrou. Na die dood van Everdina het hy op 22 Julie 1798 in Maarssen met Johanna Andrea Charlotte van der Muelen (1774–1843) getrou. 'n Seun genaamd Winand Carel Hugo Staring (1808–1877) is gebore uit die huwelik. Die seun het later 'n bekende bosbouer, geoloog en wateringenieur geword. 'n Dogter uit die tweede huwelik – Constantia – het die Staring-koepel langs die Berkel-rivier laat bou.
De Krijgsgevangenen
"Kaptein!" — "Waar zit je! Kom! Dit bosch is niet te trouwen." "'k Heb twee Gevangnen!" — "Breng ze meê." — "Ik wordt door beide vastgehou'en, En kan niet van de steê."
Aan de Eenvoudigheid
Breng mij, zachte Eenvoudigheid, Waar de stulp uw schreden beidt, Die de wijnstok half omvangt; Daar de bloeitak over hangt.
Leid mij tot uw klein gezin, Als een trouwen jonger, in; Doe mij, luistrend naar uw mond, Waarheids echte leering kond.
Dat mijn oor geen woest geschal Boven eedlen zang gevall', Noch mijn oog een bont vertoon, Meer dan oudheids zedig schoon.
Waag ik eens de lier te slaan; Spoort mij pligt tot handlen aan; Schoone Nimf! ontsta mij niet: Tooi mijn Leven en mijn Lied.
Polijsten
Gij zonen van Apol, die min doldriftig ijlt, En 't warmgesmede Vers bedachtzaam koelt en vijlt, Gedenk: schoon 't Beerenjong bij Moeders lekken winn', Als 't lieve Leven faalt, dat lekt geen tong er in.
Kathy Garver
Kathy Garver (gebore 13 Desember 1945) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hercules (1997), The Princess Diaries (2001), en Sweet November (2001), en in die televisiereeks Spider-Man and His Amazing Friends (1981).
Bill Pullman
Bill Pullman is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Spaceballs (1987), Independence Day (1996), Lake Placid (1999), en Independence Day: Resurgence (2016).
Leucandra laptevi
Leucandra laptevi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1952 deur Koltun.
M.T. Steynmedalje vir Natuurwetenskaplike en Tegniese Prestasie
Die M.T. Steynmedalje vir Natuurwetenskaplike en Tegniese Prestasie is ’n prys wat toegeken word aan ’n kandidaat vir skeppende bydraes tot die ontginning, organisasie en volgehoue uitbouing van ’n vertakking(s) van die natuurwetenskappe of die tegnologie. Dit moet as ’n wesenlike en belangrike bydrae tot die bevordering van die natuurwetenskap of die tegnologie beskou word, en moet suksesvol toegepas word in landsbelang. Die prys word beskou as die kroon op ’n lewenstaak en kan daarom slegs een maal aan ’n persoon toegeken word. Die prys is in 1964 goedgekeur om naas die Havengaprys ’n toekenning in die natuurwetenskappe te bied en sedert 1977 word dit jaarliks toegeken. Dit is een van die belangrikste eerbewyse van die Akademie vir leierskap op die hoogste vlak op die gebiede van die natuurwetenskap en die tegniek. Die prys word geborg deur Sanlam.
394
Die jaar 394 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 94ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
M.T. Steynmedalje vir Natuurwetenskaplike en Tegniese Prestasie
Die prys is vernoem na die oud-president M.T. Steyn van die Oranje-Vrystaat en eerste voorsitter van die Akademie.
Bron
Verwerk vanaf akademie.co.za.
Bud Jamison
Bud Jamison (15 Februarie 1894 – 30 September 1944) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Wolves of the Air (1927), The Shadow (1937), en Captain Caution (1940).
John Deere-trekkers
Die John Deere is gewilde landbou masjinerie wat hul oorsprong in 1837 in Grand Detour, Illinois in die VSA gehad het. Die maatskappy se hoofkantoor is tans in Moline, Illinois, VSA.
Die uitstaande kenmerk van die trekkerreeks is sy grasgroen kleurskema met 'n geel bokkielogo.
Landbou-implemente
Landbouprodukte sluit in trekkers, stropers, baalmasjiene, planters/saaiers, voermakers, laaiers en spuitapparaat.
Leucandra levis
Leucandra levis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1883 deur Poléjaeff.
Skynprivaatnetwerk
'n Skynprivaatnetwerk (SPN) (Engels: virtual private network) is 'n private kommunikasienetwerk wat dikwels deur maatskappye of organisasies benut word om vertroulik oor 'n openbare toeganklike netwerk te kommunikeer. Die boodskapverkeer van 'n SPN kan oor die openbare netwerkinfrastruktuur gedra word (bv. die Internet bo-oor standaard protokolle, of 'n diensverskaffer se privaatnetwerk met 'n bepaalde Dienspeil-ooreenkoms (DPO) tussen die SPN-kliënt en die SPN-diensverskaffer). Versleuteling is 'n algemene, hoewel nie 'n inherente deel van 'n SPN-verbinding nie.
Meganisme om geldigheid vas te stel
'n SPN is 'n kostedoeltreffende en veilige manier waarop twee ondernemings aan hulle gebruikers toegang kan verleen tot die korporatiewe netwerk en afgeleë netwerke aan mekaar verbind kan word oor die Internet. Veilige SPN'e is meer kostedoeltreffend as private lyne. 'n SPN behels gewoonlik twee dele: die beskermde binneste netwerk wat al die fisiese en administratiewe sekuriteit verskaf om die versending te beskerm en 'n minder betroubare buitenste netwerk of segment (gewoonlik oor die Internet). Oor die algemeen word 'n brandmuur tussen die afgeleë gebruiker se werkstasie of kliënt en die gasheernetwerk of bediener opgerig. Wanneer die gebruiker aanteken sal sy rekenaar geldigheidsdata na 'n diensprogram binne in die netwerk stuur. 'n Bekende betroubare persoon kan aangestel word met die nodige sekuriteitsvoorregte om toegang te verkry tot hulpbronne wat nie vir algemene gebruikers beskikbaar is nie (soms ook slegs as hy met 'n betroubare toestel gebruik om toegang te verkry).
Soorte SPN'e
Beveiligde SPN gebruik kriptografiese tonnelprotokolle om die bedoelde vertroulikheid te verseker (dit voorkom dus die meeluister deur van bv. pakketsnuffelaars gebruik te maak). Die protokolle verseker ook die geldigheid van verbindingsversoeke (keer identiteitsdiefstal) en verseker die integriteit van boodskappe (verhoed dat met boodskappe gepeuter word) om privaatheid te verseker. Sulke tegnieke verskaf veilige kommunikasie oor onveilige netwerke.
Veilige SPN-protokolle sluit die volgende in:
Sommige groot Internet diensverskaffers bied nou 'n bestuurde SPN-diens aan vir besigheidskliënte wat die sekuriteit en gerief van 'n SPN verlang maar nie self so 'n SPN-bediener wil bestuur nie.
Vertroude SPN'e gebruik nie kriptografiese tonnels nie maar maak staat op die veiligheid van 'n enkele verskaffer se netwerk om die dataverkeer te beskerm. In 'n mate is dit bloot 'n uitbreiding van die tradisionele netwerk en die administrasie daarvan.
H.H. Joubert
duimnael|regs|200px|H.H. Joubert.
H.H. Joubert (*16 Januarie 1874, Murraysburg –†27 April 1944, Middelburg ) was ’n Afrikaanse digter wat deel was van die Tweede Afrikaanse Taalbeweging.
Lewe en werk
Henry Hartzenberg Joubert is op 16 Januarie 1874 in die Sneeuberge in die distrik Murraysburg in die Kaapkolonie gebore. Hy gaan skool op Murraysburg, waar hy matrikuleer, en gee dan onderwys in die distrik Beaufort-Wes. Ná die Anglo-Boereoorlog lê hy sy prokureurs- en notariseksamen af en werk in Pretoria vir die regsfirma Rooth en Wessels. In 1905 verhuis hy na Middelburg, Tvl., waar hy sy eie regspraktyk open en ook as advokaat optree. Hy is aktief in die kultuurlewe van die dorp en die munisipale politiek en word vier kere (1920–1924) verkies tot burgemeester. In 1907 is hy getroud met Martha Hendrina Francina Marais en die egpaar het ’n seun, Pierre. Hy is op 27 April 1944 op Middelburg oorlede.
Skryfwerk
Van sy dertiende jaar af skryf hy toneelstukkies in Engels wat die kinders saans vir die ouers se vermaak op die plaas opvoer. Op skool dig hy in Engels (onder andere Cronjé, the Hero) en begin eers Afrikaans skryf na die verskyning van Jan F.E. Celliers se Die vlakte.
Sy liefde vir die gebruik van kunsmatig-gevormde en mooiklinkende maar niksseggende woorde is ’n leeshindernis en maak sy gedigte soms lomp en haas onverstaanbaar, met die gevolg dat sy digkuns as oudmodies aandoen en spoedig in die vergetelheid versink. Die bundel Verse oor Piet Retief word geïnspireer deur Gustav Preller se boek oor Piet Retief en ’n kennis van die geskiedkundige feite soos deur Preller uiteengesit is noodsaaklik vir begrip van die opeenvolging van gedigte. Joubert volg die volgorde in Preller se boek nougeset na en dig na aanleiding van Preller se beskrywings van die natuur en emosies. Wanneer die geskrifte naas mekaar gelê word, is dit egter Preller se werk wat sterker is in beelding en uitdrukkingsvermoë as Joubert se omdigting daarvan.
Dageraad en sonneskijn bevat grootliks natuurverse in oordrewe beelde en taal.
Sy gedig Blomme word opgeneem in Gerrit Komrij se bloemlesing Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte en Die water in die voor en Dageraad word opgeneem in D.F. Malherbe se Afrikaanse letterkunde.
Die manuskrip van die ongepubliseerde digbundel Prag word in 1928 ingestuur om vir toekenning van die Hertzogprys in aanmerking te kom. Joubert publiseer ook enkele gedigte in publikasies soos Jaarboek van die Afrikaanse Skrywerskring. ’n Handgeskrewe manuskrip met ongepubliseerde gedigte van hom wat uit 1917 dateer, word in die biblioteek van die Universiteit van die Witwatersrand bewaar.
Publikasies
Werke wat uit sypen verskyn sluit in:
Ongewenste vreemdeling
Ongewenste Vreemdeling is 'n Afrikaanse rolprent wat in 1974 vrygestel is. Die film is gebaseer op 'n radiovervolgverhaal van C.F. Beyers-Boshoff. Jans Rautenbach was die regisseur en Emil Nofal die vervaardiger. Dit is in Knysna en die Wilderness in die Wes-Kaap geskiet.
Genre
Die rolprent is 'n romantiese drama. Dit dra 'n ouderdomsperk van 10 vir geweld.
Storielyn
Gerhard Steenberg is moordenaar op parool. Hy reis na Duiwelsvallei, 'n plek waar selfs die duiwel lig moet loop. Hy meng in die eienaardige lewens van die Duiwelsvallei-mense in. Aanvanklik gaan dit goed, maar dan steek moord, jaloesie, bloedwraak en verraad kop uit. Gerhard raak verstrengel in 'n liefdesdriehoek. Selfs nie die selfmoord van sy meisie dryf die ongewenste vreemdeling uit die vallei nie. Slegs bloed, sy eie, dié van sy gewese vrou en sy beste vriend Bergsma, sal hom Duiwelsvallei laat verlaat.
61 Cygni
61 Cygni is ’n dubbelster in die sterrebeeld Swaan en een van die naaste sterre aan die Aarde. Dit bestaan uit twee Klas K-dwergsterre wat om mekaar wentel in 'n periode van sowat 659 jaar. Teen die 5de en 6de skynbare magnitude is hulle van die mees onopsigtelike sterre aan die naghemel vir iemand sonder ’n optiese instrument.
61 Cygni het die eerste keer die aandag van sterrekundiges getrek met sy groot eiebeweging. In 1838 het Friedrich Wilhelm Bessel sy afstand van die Aarde af geraam op 10,4 ligjare, baie naby aan die werklike afstand van sowat 11,4 ligjare. Dit was die eerste afstand van ’n ster naas die Son wat geraam is, en die eerste ster waarvan die parallaks gemeet is. Deur die 20ste eeu het verskeie sterrekundiges gemeen daar is ’n planeet met ’n groot massa om een van die twee sterre, maar onlangse hoëpresisie-waarnemings het getoon dit is nie die geval nie. Tot op datum is geen bevestigde planeet nog in die stelsel gevind nie.
Eienskappe
Die helderste ster van die stelsel, 61 Cygni A, se magnitude is 5,2, en 61 Cygni B is 6,1. Dit lyk of albei ouer as die Son is.
Die stelsel het ’n netto ruimtesnelheid van 108 km/s met betrekking tot die Son, en dit het die hoë eiebeweging oor die lug tot gevolg. Die stelsel is nou net meer as 11 ligjare van die Son af en sal in omstreeks 20000 n.C. die naaste daaraan wees – sowat 9 ligjare.
Die twee sterre draai in ’n periode van 659 jaar om hul massamiddelpunt. Hulle het ’n groot wentelbaanafwyking en is met hul periapsis sowat 44 AE van mekaar (sowat 44 keer die afstand tussen die Son en die Aarde) en met hul apoapsis sowat 124 AE. Die lang wentelperiode maak dit moeilik om hul onderskeie massa vas te stel.
Die sterwind van komponent A skep ’n borrel in die lokale interstellêre wolk wat 30 AE ver strek terwyl die stelsel deur die Melkweg beweeg.
Seelandië
Seelandië, ook bekend as Tasmantis of die Nieu-Seeland-kontinent, is ’n feitlik heeltemal onderwaterse kontinentale fragment in die Suidelike Halfrond. Dit is oos van die kontinent Australië in die Stille Oseaan geleë. Seelandië streek oor ’n gebied van meer as 3,5 miljoen vierkante kilometer en is groter as Groenland of Indië, maar kleiner as Australië. Op die kontinentale fragment is die land Nieu-Seeland en die Franse oorsese gebied Nieu-Kaledonië geleë.
Seelandië het meer as 60-85 miljoen jaar gelede van Australië en meer as 85-130 miljoen jaar gelede van Antarktika weggebreek. Dit is vermoedelik al 23 miljoen jaar feitlik heeltemal onderwater.
Vanweë verskeie geologiese oorwegings, soos die dikte en digtheid van die kors, kan dit waarskynlik as ’n kontinent uit eie reg beskou word. Dit is die mening wat in 2017 die nuus gehaal het toe geoloë van Nieu-Seeland, Nieu-Kaledonië en Australië tot die gevolgtrekking gekom het dat Seelandië aan al die nodige vereistes voldoen om as ’n kontinent beskou te word, eerder as ’n kontinentale fragment. Dit is wyd deur die media gedek.
Zeus (genus)
Zeus is 'n genus van die visfamilie Zeidae. Die genus is vir die eerste keer in 1758 deur Linnaeus beskryf.
Mårupkerk
Die  Mårupkerk  (Deens:  Mårup Kirke ) was 'n kerk in die Romaanse styl wat in Noord-Jutland, Denemarke, geleë was. Die kerk is gebou op Lønstrup Klint, 'n krans aan die Noordsee naby die dorp Lønstrup in die Hjørring-munisipaliteit. Die gebied is berug vir sy windverwaaide landskap, voortdurende lopende sandduine en stranderosie. Ná honderde jare van erosie het die Noordsee gevaarlik genader, wat uiteindelik daartoe gelei het dat die kerk in 2008 afgebreek moes word om te voorkom dat hy in die see sou stort. Die mure staan nog op die terrein, tesame met die anker van 'n Britse fregat wat aan die kus in 1808 gestrand het.
Die kerk teen die natuur
Mårupkerk was rondom 1250 in die laat Romaanse styl aangebou. Dit was 'n eenvoudige baksteenstruktuur wat so eie aan Jutland se dorpkerke is. ’n Toring is in die 18de eeu gesloop en 'n vrystaande kloktoring is van hout opgerig. Die kerk het geboë pilare, waarvan party vandag nog gesien kan word.
Lily Tomlin
Lily Tomlin (gebore 1 September 1939) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Nashville (1975), Short Cuts (1993), I Heart Huckabees (2004), en Grandma (2015).
Mårupkerk
Die kerk teen die natuur
Op 6 Desember 1808 het die HMS Crescent, 'n Britse fregat op pad na Gotenburg, Swede, gestrand terwyl dit voorrade aan die Britse vloot tydens die Napoleontiese Oorloë gebring het. Meer as 200 matrose is in ’n massagraf begrawe; sewe offisiere en 55 seemanne het oorleef. Twee addisionele Britse skepe het ook aan Denemarke se weskus gestrand en die Britte het 'n gedenksteen wat die afgestorwenes vereer in 1895 opgerig.
Swaar storms van die laat 20ste en vroeë 21ste eeu het die kus so laat agteruitgaan dat die een hoek van die kerk beskadig is. Teen die middel van die 2000’s was slegs 9 meter van die kerk. Daar was vurige debatte oor wat gedoen moes word: moes die natuur sy loop neem, of moes ’n plan van optrede daargestel word om die kerk te probeer red? Deense maatskappye het probeer om die kus teen sanderosie te beskerm. In Augustus 2007, ná vier jaar van bespreking, het die Deense Nasionale Museum, in die lig van die aansienlike koste en plaaslike openbare weerstand, besluit om die kerk te skuif na 'n opelug museum. Aan die einde van November 2007 het die owerhede wat verantwoordelik was vir die kultuur en die beskerming van grond besluit om die kerk te sloop. In die najaar van 2008 is die dak en die binnekant van die kerk verwyder en gestoor; die mure is agtergelaat, waar hulle sal bly totdat hulle in die see val. Teen September 2011 is daar nog nie besluit waar of wanneer die kerk herbou sal word nie.
Ukelele
Ukelele (of ukulele) is 'n klein kitaaragtige musiekinstrument met vier snare wat gewoonlik met 'n plektrum getokkel word. Ukelele's word gewoonlik met nylon of derm gesnaar. Die snare word meestal G, C, E, A of A, D, F#, B gestem.
Ukelele's het in die 19de eeu in Hawaii ontstaan. Dit is gebaseer op 'n klein kitaaragtige instrument, bekend as die cavaquinhos, wat deur Portugese matrose na dié eilandgroep gebring is.
Volstruispoort
Volstruispoort is 'n bergpas tussen Carnarvon en Vosburg in die Karoo, Suid-Afrika op die R384-streekroete.
Tweede Vryheidsoorlog
Die Tweede Vryheidsoorlog of Anglo-Boereoorlog was 'n oorlog tussen die Boererepublieke van die Oranje-Vrystaat en die Zuid-Afrikaansche Republiek aan die een kant en die Britse Ryk aan die ander kant wat tussen 11 Oktober 1899 en 31 Mei 1902 in Suider-Afrika, Swaziland ingesluit, gewoed het. Minder algemene name in omgang wat in die letterkunde gebruik word is die Engelse Oorlog en die Driejarige Oorlog
Oorsig
Die Tweede Vryheidsoorlog, ook bekend as die Suid-Afrikaanse Oorlog, oftewel die Anglo-Boereoorlog, het vanaf Oktober 1899 tot Mei 1902 geduur. In hierdie oorlog het die twee Boererepublieke, die Zuid-Afrikaansche Republiek (ou Transvaal) en die Republiek van die Oranje-Vrystaat, te staan gekom teen die Britse Ryk. Die hele gebied waarop hierdie oorlog plaasgevind het vorm vandag deel van die Republiek van Suid-Afrika.
Oor die sowat twee en 'n half jaar wat die oorlog geduur het, het dit Brittanje nagenoeg 200 miljoen pond, 448 435 Britse- en Rykssoldate en sowat 20 000 Britse lewens gekos om 'n "Boererebellie" te bemeester.
Aan die kant van die Boererepublieke was die koste van die oorlog baie hoog. Elke republiek se ekonomie is totaal en al vernietig deur die Verskroeideaardebeleid wat deur die Britse generaals toegepas is. Toe die Boere by die Vrede van Vereeniging hul wapens neerlê, het baie as hoofrede vir hul oorgawe die lyding van hul vroue en kinders aangevoer. Ongeveer 5 000 Boere het in die oorlog gesneuwel, en minstens 26 000 Vrouens en kinders en 12 000 Afrikane het hul lewe in konsentrasiekampe verloor, meestal kinders onder 16 jaar, hoofsaaklik as gevolg van die swak kos-voorsiening, 'n tekort aan behoorlike sanitasie en swak skuiling. Ook aan die Britse kant het die meeste soldate weens die swak organisasievernuf van militêre bewindhebbers nie op slagvelde gesneuwel nie, maar aan siekte beswyk.
Oorsaak van die oorlog
Die oorsaak van die oorlog is steeds omstrede. Aan die Britse kant was dit 'n polemiek vanaf die oomblik dat dit uitgebreek het. Anti-imperialiste, asook Marxiste, het die oorlog as 'n produk van 'n kapitalistiese sameswering gesien wat daarop gemik was om, deur middel van brute krag, die diamant- en goudvelde van die Vrystaat en Transvaal te bekom.
Moderne interpretasies sien Britse beleid as gekaap deur radikale imperialiste soos Cecil John Rhodes en lord Alfred Milner, wat gevrees het dat die nuut gevonde rykdom van die Boererepublieke die droom van 'n Britse Suid-Afrika sou ontspoor. Die drang na vryheid het die Boererepublieke in staat gestel om hulself teen Britse oorheersing te beskerm en om hul eie onafhanklike buitelandse beleid te volg, wat die deur kon oopmaak vir Duitse beheer van die belangrike Kaapse roete na Indië.
Brittanje het daarop aangedring dat die Britse onderdane, wat op die goudmyne in die Witwatersrand werk, stemreg moes kry. Hulle kon egter automaties stemreg verwerf as hulle vir vyf jaar Transvaalse burgerskap gehad het. President Paul Kruger van die Transvaal moes na talle samesprekings tot die konklusie kom wat tot sy volgende uitspraak gely het: "Hulle wil nie stemreg hê nie, hulle wil ons land hê". President Marthinus Steyn van die Vrystaat het hom by Kruger geskaar en die lot van die Vrystaat as dieselfde as die lot van die Transvaal beskryf.
Voorbereiding
Ondanks die verslegtende verhouding tussen Kaapstad en die Boererepublieke in die laaste dekade van die 19de eeu, was die Britte merkbaar swak voorberei vir oorlog aan die vooraand daarvan. Die vernederende nederlaag aan die hande van die Boere by die Slag van Majuba in die Eerste Vryheidsoorlog ten spyt, is die Boererepublieke nie as ernstige teenstander geag nie. Britse militêre intelligensie het gereken dat die Boere slegs 3 000 man in die veld sou kon plaas om kleinskaalse klopjagte in die Kaap en Natal uit te voer, terwyl hulle uiteindelik daartoe in staat was om sowat 30 000 berede manskappe in Natal alleen aan te wend. Die Britse opperbevelhebber, lord Wolseley, het geglo (en die Britse oorlogsminister, lord Lansdowne, het saamgestem) dat 'n garnisoen van 20 000 Britse soldate genoeg sou wees om die Republieke aan te durf.
In 1895, ná die Jameson-inval, was Pres. Kruger seker dat Brittanje op oorlog ingestel was. Hy het 'n klein staande leër op die been gebring en sy administrasie versterk deur knap, jong Afrikaners soos Jan Christian Smuts aan te stel. Daar is probeer om steun vir die Boere in Europa te werf, maar geen tasbare steun is verleen nie. Die twee klein republieke het alleen teen die magtigste ryk in die wêreld gestaan. Toe Pres. Kruger gevra is hoekom hy teen so 'n oormag veg, was sy antwoord: " 'n Man sal nie 'n leeu aanval met 'n mes in sy hand nie, maar net 'n lafaard sal nie met alle mag veg as die leeu hom aanval nie." Die Boererepublieke het wel daarin geslaag om Duitse Mausergewere en Franse Creuzot "Long Tom"-langafstandkanonne te bekom. Die Russiese tsaar het 'n paar veldambulanse voorsien en die Transvaal se artilleriekorps is deur Duitsers opgelei.
Eerste fase
Die eerste skote in die oorlog het op 12 Oktober 1899 geklap nadat Brittanje die ultimatum van die Boererepublieke verwerp het. Die Boere het tot die aanval oorgegaan en 'n strook van 160 km in die Kaapkolonie ingeneem terwyl hulle in Natal tot teenaan die Tugelarivier gevorder het. Mafeking en Kimberley het Britse eilande in 'n Boergedomineerde veld geword, terwyl die Britse garnisoen in Natal by Ladysmith vasgekeer en beleër is. Die Britse leër het in verskeie veldslae tweede gekom. Op 11 Desember is 'n frontaanval deur Britse soldate wat deur artillerievuur ondersteun is, afgemaai deur Boere wat hulself in loopgrawe ingegrawe het by Magersfontein naby Kimberley. Op 15 Desember by Colenso het 4 000 Boere, ingegrawe in die hoogtes op die Noordelike oewer van die Tugela, 'n aanval van 16 000 Britte afgeweer wat wou deurbreek na Ladysmith. Hierdie vyf dae is deur die Britse magte die Swart Week genoem. In hierdie tydperk het hulle 7 000 manskappe verloor en geen positiewe strategiese resultate gekry nie.
Smuts sou egter later melding maak van die "konserwatiewe kortsigtigheid" van die ouer geslag van generaals, wat "die gulde geleentheid" van oorwinning laat wegglip het. Britse troepe het deur Kaapstad en Durban ingestroom. Onder die opperbevel van lord Roberts, wat generaal Kitchener as stafhoof gehad het, het die Britse versterkings vinnig na die front beweeg en die beleërde dorpe ontset. Hulle het 4 000 man onder generaal Piet Cronje by Paardeberg gevange geneem en Bloemfontein op 13 Maart 1900, Johannesburg op 5 Mei en Pretoria op 6 Junie ingeneem.