cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chansonnier
Veertig chansonniers is uit die Middeleeue oorgelewer. Die vroegstes hiervan, 'n groep chansonniers wat tussen 1254 en omstreeks 1300 saamgestel is, is òf in die werkswinkels van Venesië, Padua en Treviso vervaardig, dikwels deur Oksitaanse skrywers, òf kort daarna na Italië gebring. Meer as die helfte van 14de eeuse manuskripte is eweneens in Noord-Italië vervaardig. Die vroegste manuskripte uit die Veneto dui daarop dat die tekste destyds reeds 'n status behaal het wat deur die Franse sosioloog en sosiaalfilosoof Pierre Bourdieu (1930−2002) as "kulturele kapitaal" beskryf is. Hul samestellers het die kodekse nie as suiwer kompendia of katalogusse beskou nie, maar 'n nuwe, komplekse waarde en betekenis daaraan gegee deur ensiklopediese inligting by die liedtekste te voeg.
Saam met die lirieke is biografiese besonderhede van digters, die historiese ontwikkeling van genres en dié van adellike howe gedokumenteer wat sowel die trobador-liedkuns asook die kunstenaars bevorder het. Die hipotese, waarvolgens Oksitaanse poësie as gevolg van die kruistog teen die Albigense (1209−1229) sy gehore verloor en veel van sy vitaliteit sou ingeboet het, word deur hierdie ontwikkeling bevraagteken. Blykbaar was daar groter belangstelling in die geskrewe vorm van liedere en in versamelings daarvan. Die verlies van onafhanklikheid en prestige, wat met die Noord-Franse inval verbonde was, het die voorkeur vir plaaslike digkuns nog aangewakker en 'n deskundiges aangedryf om die kulturele geskiedenis van Oksitanië te dokumenteer.
Vir sy Italiaanse weldoeners het hierdie vreemde digkuns nie net as statussimbool en voorbeeld vir poësie in Italiaans gedien nie, maar dit was ook 'n welkome nuwe medium om politieke propaganda te versprei in 'n tyd toe die Lombardiese Liga en die pousdom gemeenskaplik in verset gekom het teen die Heilige Romeinse keiser Frederik II se beleid van politieke integrasie van alle ryksdele onder sy onmiddellike gesag.
Die belangstelling van Italiaanse kant vir die maatskaplike en kulturele konteks, waarin Oksitaanse poësie ontstaan en gefloreer het, is ongewoon in hierdie tydperk, gegewe die onlangse karakter van die literêre verskynsel en tematiek. So word aangeneem dat Oksitaanse digters in die laat 12de eeu liriese en biografies-kulturele materiaal, wat hulle self aan die belangrikste howe en geleerde instellings van hul tuisland versamel het, na Italië saamgebring het. Veral in Venetiese scriptoria of skryfateljees is groot moeite gedoen om luukse manuskripte op vellum, 'n soort kosbare perkament van ongelooide dierhuid, saam te stel om die tradisies veilig in materiële vorm te bewaar. Die vroegste tekste is dikwels op 'n hoogs georganiseerde wyse saamgestel en sorgvuldig volgens genre en digter geïndekseer. Die biografieë van digters, wat in die chansonniers verskaf word, is die belangrikste historiese bronne ten opsigte van troebadoerliriek.
Vidas en razos
Die biografiese prosatekste val in twee kategorieë, sogenaamde vidas en razos (alhoewel die twee nie altyd suiwer van mekaar onderskei kan word nie). Vidas is meestal volgens dieselfde retoriese formaat saamgestel wat historiese geloofwaardigheid aan hulle verleen en vermeld die digter se naam, sy herkoms, sy literêre talente, sy beskermhere en bevorderaars, die verhaal van sy groot liefde, die sukses of mislukking daarvan, en die digter se afsterwe. Biografiese gegewens kann in sommige gevalle nogtans fiksioneel wees. Skrywers doen in elk geval moeite om die digter binne die hele konteks van hoofse digkuns te beskryf om die interpretasie van sy poëtiese sangkuns te vergemaklik en lewer ook kritiek op sy literêre werk. Die term vida kom uitsluitlik in 14de eeuse werke voor.
Razos, die tweede kategorie van biografiese kommentare, lewer terminologiese probleme op aangesien razo dikwels as sambreelterm gebruik word wat vidas kan insluit. Die term het sy etimologiese wortel in die Latynse ratione(m) en word in die betekenis van "inleiding, verklaring, kritieke kommentaar, onderwerp, agtergrond of glosse" gebruik.
Razos is in die algemeen omvangryker as vidas en volg geen vaste retoriese skema nie. Dikwels word aanhalings of selfs die hele lied, wat ter sprake is, daarby ingesluit. Razos word in 13de eeuse manuskripte aangetref, maar kom nie so vaak voor soos die korter vidas nie. Hulle gewildheid het blykbaar toegeneem namate troebadoerstudies 'n vaste en algemeen aanvaarde literêre vorm aangeneem het. Razos kann as onafhanklike verhale uit eie reg beskryf word. Soms bevat hulle verwysings na vidas met opmerkings soos "Soos u reeds verneem het…" om dan voort te gaan met 'n beskrywing van die redes en omstandighede waarin die betrokke lied geskryf is.
Suregada humbertii
Suregada humbertii is 'n boom wat aan die familie Euphorbiaceae behoort. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Rhabdastrella intermedia
Rhabdastrella intermedia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Rhabdastrella en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1989 deur Wiedenmayer.
Cunonia cerifera
Cunonia cerifera is 'n struik of 'n boom wat deel is van die Cunoniaceae familie. Die plant is endemies aan Nieu-Kaledonië.
Hardinxveld-Giessendam
Hardinxveld-Giessendam is 'n munisipaliteit en dorp in die Nederlandse provinsie Zuid-Holland, met 'n bevolking van sowat 19 000 in 2022 en 'n oppervlakte van sowat 19 km².
Suregada lithoxyla
Suregada lithoxyla is 'n boom wat aan die familie Euphorbiaceae behoort. Die spesie is endemies aan Tanzanië.
Hardinxveld-Giessendam
Hardinxveld-Giessendam lê in die Alblasserwaard-streek in die suide van die provinsie en aan die noordoewers van die riviere Beneden-Merwede en Boven-Merwede.
Hardinxveld-Giessendam is in 1957 gestig deur die saamvoeging van die munisipaliteite Hardinxveld en Giessendam. Sedert 2018 is die munisipaliteit deel van die metropolitaanse agglomerasie Drechtsteden.
Munisipale raad
Verkiesings sedert 2010:
¹ Transparante partij voor Algemeen Belang
Cunonia bopopensis
Cunonia bopopensis is 'n struik of 'n boom wat deel is van die Cunoniaceae familie. Die plant is endemies aan Nieu-Kaledonië.
Steven Daniel
Steven Daniel is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Other Sister (1999), Bill the Intern (2003), en The Least Likely Candidate (2004), en in die televisiereeks City Guys (1997).
Akademie vir Wetenskap van Suid-Afrika
Die Akademie vir Wetenskap van Suid-Afrika (Engels: Academy of Science of South Africa (ASSAf)) is die nasionale wetenskapakademie. Dit is in 1996 begin en omvat alle velde van wetenskaplike werk. Die wetlike grondslag daarvan is die Wet op die Akademie vir Wetenskap van Suid-Afrika, Wet 67 van 2001, wat in Mei 2002 in werking getree het.
Die Akademie vir Wetenskap van Suid-Afrika is in Maart 1996 deur die voormalige President van Suid-Afrika en beskermheer van die Akademie, Nelson Mandela, ingehuldig.
In 2021 het die Akademie 632 lede gehad.
Geskiedenis
Vir ongeveer een eeu het die nasionale wetenskapakademie uit twee afsonderlike instellings bestaan ​​– die Royal Society en die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns (afgekort as SAAWK). SAAWK het 'n Afrikaanstalige fokus gehad en is sterk ondersteun deur Suid-Afrikaanse besigheid. Gevestig in Pretoria, is dit in 1909 gestig en was die nasionale akademie (die statuut is in 1950 aanvaar) tot en met demokrasie in 1994. Dit het twee fakulteite: mens- en natuurwetenskappe, met 'n vaktydskrif vir elkeen. Alhoewel dit steeds talle medaljes en pryse toeken (bv die Hertzogprys vir letterkunde en die Havengaprys vir navorsing op natuurwetenskaplike en/of tegniese gebied), word dit nie meer as die nasionale wetenskapakademie van Suid-Afrika erken nie.
Met die aanbreek van demokrasie in die vroeë 1990's, is besluit dat 'n nuwe model nodig was. Die Stigting vir Navorsing en Ontwikkeling (nou die Nasionale Navorsingstigting) het die Royal Society of South Africa, SAAWK en die Landbou-ekonomie Vereniging van Suid Afrika genooi om 'n nuwe Akademie te beplan.
Hewige debatte het gevolg en daar is ooreengekom dat 'n demokratiese model gebaseer op empiriese ondersoek noodsaaklik is vir die nuwe Akademie, insluitend al Suid-Afrika se voorste akademici. In 1994 is 'n plan en 'n konsepgrondwet aanvaar.
In 1995 is 100 stigterslede verkies, en die Akademie vir Wetenskap van Suid-Afrika is in 1996 van stapel gestuur met destydse president Nelson Mandela as beskermheer. Toe die ASSAf-statuut aanvaar is, Wet 67 van 2001, en die SAAWK-statuut herroep is, het ASSAf die amptelike wetenskapakademie van Suid-Afrika geword. Die Akademie het 'n sentrale nis gehad wat van die vorige akademie verskil: eerder as om bloot 'n erefunksie te hê, was dit nou ook om professionele, onafhanklike bewysgebaseerde advies te verskaf. Met die hulptoelaag van die Departement van Wetenskap en Tegnologie (DWT, nou die Departement Wetenskap en Innovasie) het die Akademie na sentraal Pretoria verhuis.
Studies
In 2001 het die DWT die Akademie se eerste studie oor Suid-Afrikaanse vaktydskrifte laat doen. Die studie het bestaan ​​uit 'n loodskomitee wat uit 'n aantal belanghebbendes bestaan ​​het, en 'n konsensuspaneel wat later 'n verslag met 'n aantal aanbevelings sou vrystel. In 2006 is die verslag getiteld  'n Strategiese benadering tot navorsingspublisering in SA (Engels: A Strategic Approach to Research Publishing in SA) vrygestel.
Die jaar 2004 het 'n deurbraak gebring toe die African Science Academies Development Initiative, gelei deur die Verenigde State se Nasionale Akademies, die Akademie vir Wetenskap van Suid-Afrika as 'n intensiewe vennoot gekies het, wat befondsing en mentorskap vir 5 tot 7 jaar sou waarborg. Dit het gelei tot die eerste simposium oor bewysgebaseerde praktykteorie en beste-praktyk.
Die befondsing is gevolg deur die Studie oor MIV/VIGS, TB en Voeding, ASSAf se eerste selfgeïnisieerde konsensusstudie. Die verslag is in Oktober 2007 vrygestel.
Ander studies wat deur die Akademie gedoen is, sluit in:
Toekennings en faktydskrifte
Die Akademie het 'n aantal toekennings ingestel, waarvan die opvallendste die goue medaljes van Wetenskap vir Samelewing is, waarvan twee jaarliks ​​toegeken word. In samewerking met die DWT en die Die Wêreld Akademie van Wetenskappe (in Triëst, Italië) word die jaarlikse Wêreld Akademie van Wetenskappe-prys vir jong wetenskaplikes toegeken. Die Sydney Brenner-genootskap word ook deur Akademie toegeken, saam met meriete-toekennings en sertifikate.
In 2001 het die Akademie die publikasie van die Suid-Afrikaanse Faktydskrif vir Wetenskap (Engels: South African Journal of Science), 'n vaktydskrif geïndekseer deur die Instituut vir Wetenskaplike Inligting (Engels: Institute for Scientific Information), oorgeneem. Die Akademie was instrumenteel in die vestiging van die Wetenskaplike Elektroniese Aanlynbiblioteek in SA (Engels: SciELO SA), 'n gratis ooptoegang, volledig geïndekseerde vaktydskrifplatform. Die Suid-Afrikaanse Vaktydskrif vir Wetenskap was die eerste vaktydskrif wat op hierdie platform gelaai is.
In 2004 het die Akademie Quest: Science for South Africa, 'n kwartaalikse gewilde wetenskaplike tydskrif, bekendgestel. Daarbenewens word 'n kwartaallikse nuusbrief gepubliseer. Die Akademie het ook 'n aantal stellings vrygestel oor 'n verskeidenheid onderwerpe soos xenofobie, klimaatsverandering en oseaanversuring, beide op sigself en in samewerking met ander wetenskapakademies.
Doelwitte
Die kerndoelwit van die Akademie is om wetenskaplike denke in diens van die samelewing te bevorder en toe te pas. Vir hierdie doel sal die Akademie:
Relevansie
Die strategiese prioriteite van die Akademie stem nou ooreen met dié van die nasie, en fokus veral op die behoefte aan die aansienlik verbeterde beskikbaarheid van hoëvlak menslike kapitaal en 'n groter gebruik van die land se beste intellektuele kundigheid in die generering van bewysgebaseerde beleidsadvies wat prakties uitvoerbaar is.
Die Akademie is in lyn met nasionale beleid soos bepaal in die Witskrif oor Wetenskap en Tegnologie en die Nasionale Navorsing- en Ontwikkelingstrategie. Dit poog ook om ander nasionale prioriteite na te kom, soos die Versnelde en Gedeelde Groei-inisiatief vir Suid-Afrika, die Gesamentlike Inisiatief vir die Verwerwing van Prioriteitsvaardighede en die Groot Uitdagings van die Departement Wetenskap en Innovasie (voorheen Departement Wetenskap en Tegnologie).
Rhabdastrella membranacea
Rhabdastrella membranacea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Rhabdastrella en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1909 deur Hentschel.
Gallimimus
Gallimimus was ’n genus teropode-dinosourusse wat sowat 70 miljoen jaar gelede tydens die Laat Krytperiode in Mongolië voorgekom het. Die tipe-spesie is G. bullatus.
Hulle was volstruisagtige diere wat by hul heupe tot 2 meter hoog kon wees. Hulle het ’n klein kop, tandlose bek, groot oë en ’n lang nek, stert en bene gehad. Die oë het aan die kant van die kop gesit. Soos die meeste moderne voëls en ander teropode het hulle hol bene gehad. Hulle kon waarskynlik vinnig hardloop met hul sterk bene en kort tone.
Mary Ann Pascal
Mary Ann Pascal (gebore 4 Februarie 1958) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Murder, She Wrote (1984), Brothers (1984), MacGyver (1985), en Pacific Blue (1996).
Suregada capuronii
Suregada capuronii is 'n boom wat aan die familie Euphorbiaceae behoort. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Mahinda Rajapaksa
Percy Mahendra Rajapaksa, algemeen bekend as Mahinda Rajapaksa (Sinhala: මහින්ද රාජපක්ෂ, Tamil: மஹிந்த ராஜபக்ஷ; gebore op 18 November 1945) is 'n Sri Lankaanse politikus wat as die premier van Sri Lanka van 21 November 2019 tot 9 Mei 2022 gedien het, nadat hy deur sy broer en president, Gotabaya Rajapaksa, aangestel is. Gotabaya Rajapaksa het 'n oorwinning behaal in die 2019 presidensiële verkiesing in Sri Lanka en het op 18 November 2019 president geword, twee dae voordat hy aangekondig het dat hy sy broer Mahinda Rajapaksa sal benoem om na twee geleenthede in dieselfde posisie as die nuwe premier terug te keer. Mahinda sal aanbly as die nuwe premier van Sri Lanka en die amp amptelik weer op 21 November 2019, Donderdag, oorneem en dien onder sy broer, die president, Gotabaya Rajapaksa as die premier. Hy was ook vroeër van 2018 tot 2019 leier van die opposisie, toe hy hom tot eerste minister oorgeneem het by sy voorganger Ranil Wickremesinghe. Verder dien hy ook sedert 2004 as lid van die Parlement (LP) vir Kurunegala. Hy was die president van Sri Lanka en leier van die Sri Lanka Freedom Party van 2005 tot 2015. Hy word die leier van die Sri Lanka Podujana Peramuna in 2019, verdeel die Sri Lanka Freedom Party.
Rajapaksa, 'n prokureur van beroep, is in 1970 vir die eerste keer in die parlement van Sri Lanka verkies. Hy dien vanaf 6 April 2004 as premier tot sy presidentsverkiesing in 2005. Hy is op 19 November 2005 vir sy eerste sesjaarperiode as president ingesweer. Hy is op 27 Januarie 2010 vir 'n tweede termyn herkies. Hy is verslaan in sy bod vir 'n derde termyn in die 2015-presidentsverkiesing deur Maithripala Sirisena en op 9 Januarie 2015 die amp verlaat.
'n Paar maande nadat hy die pos ontruim het, het Rajapaksa onsuksesvol gepoog om premier te word in die parlementsverkiesing in 2015, waar die United People's Freedom Alliance verslaan is. Hy is egter verkies tot parlementslid vir die Kurunegala-distrik.
Rajapaksa is op 26 Oktober 2018 deur president Maithripala Sirisena as premier aangestel nadat die Verenigde Volke se vryheidsalliansie hom aan die eenheidsregering onttrek het. Die huidige premier Ranil Wickremesinghe het geweier om die afdanking te aanvaar en verklaar dat dit ongrondwetlik was, wat 'n grondwetlike krisis tot gevolg gehad het.
Daar is op 14 en 16 November 2018 deur die Sri Lankaanse parlement twee wantroue ingestel teen Rajapaksa. Albei is deur president Sirisena verwerp en verklaar dat daar nie behoorlike prosedures gevolg is nie. Op 3 Desember 2018 het 'n hof Rajapaksa se magte as premier opgeskort en beslis dat sy kabinet nie kan funksioneer totdat die wettigheid daarvan vasgestel is nie. Rajapaksa het op 15 Desember 2018 as premier bedank, met Wickremesinghe wat weer as premier aangestel is, en Rajapaksa as leier van die opposisie aangestel.
Haworthiopsis sordida
Haworthiopsis sordida is 'n vetplant wat tot die genus Haworthiopsis behoort en is endemies aan die Oos-Kaap. Dit kom vanaf Steytlerville tot by Uitenhage en die Suurberge, noord van Kirkwood voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 2925 km² en word bedreig deur oorbeweiding.
Die plant het twee subspesies:
Suregada celastroides
Suregada celastroides is 'n boom wat aan die familie Euphorbiaceae behoort. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Hans Christian Andersen
Hans Christian Andersen (* 2 April 1805; † 4 Augustus 1875) was 'n Deense digter en skrywer van sprokies en feëverhale. Hy is veral bekend vir verhale soos "Die sneeukoningin" en "Die lelike eendjie".
Andersen is in Odense op die eiland Fyn gebore. Sy ouers was arm, 'n skoenmaker en wasvrou onderskeidelik. Sy pa het baie aan hom voorgelees en ook vir hom 'n poppeteater gebou. Hans het baie by sy ma oor Deense volksoorlewering en bygelowe geleer. Sy pa sterf in een van die Napoleontiese Oorloë en sy ma moes elke dag was om geld te verdien. Hy het nie skool toe gegaan nie en elke dag by die huis gebly en gedagdroom. Op die ouderdom van veertien het hy die huis verlaat en na Kopenhagen gegaan met die woorde aan sy ma: Ek gaan beroemd raak.
Hy kry werk by die Koninklike Teater en werk by die ballet en koor afdelings. Die hele tyd het hy stories, tragedies en gedigte geskryf wat hy aan die direkteur van die teater gegee het. Op die ouderdom van sewentien het die teater 'n beurs aan hom toegeken en skool toe gestuur. Hy woon die skool vir ses jaar by en slaag sy universiteitseksamen. Hy begin voltyds skryf en dig. Sy eerste sukses was Improvisatoren ("Die improvisator"), 'n storie wat in Italië afspeel. Hy skryf altesaam 168 sprokiesverhale wat in tagtig tale vertaal is.
Lewe
Die lewensverhaal van Hans Christian Andersen klink soos een van sy eie sprokies. Sy pa was 'n arm, dromerige en sukkelrige skoenmaker. Hoewel arm aan wêreldsgoed, het hy sy seun tog iets gegee wat niemand ooit van hom kon wegneem nie - 'n liefde vir die skone kunste en 'n kinderlike vertroue in die Voorsienigheid.
Hy het vir hom gereeld voorgelees uit goeie boeke, onder meer uit die dramas van Shakespeare en die Duisend-en-een Nagte, en vir hom 'n klein poppespelteater gebou. Toe Hans nog baie jonk was, het sy pa vertrek om in die Napoleontiese Oorloë te veg. Die oorloë het die skoenmaker se gesondheid egter geknak en hy is kort daarna oorlede.
Die jong Hans is bederf deur sy moeder, wat twee jaar na sy vader se dood weer getrou het, en deur sy ouma. Hoewel hy in die skool nie juis uitgeblink het nie, was hy vol selfvertroue dat hy eendag iemand van betekenis sou word. Hy het hom eenkant gehou, want die ander seuns het hom gespot; hy het die grootste deel van sy tyd alleen deurgebring met toneelstukke en verhale uitdink. Aangesien hy redelik goed kon sing, het hy dikwels in die huise van ryk mense opgetree. Toe Hans veertien jaar oud was, het hy alleen vertrek na Kopenhagen, die hoofstad van Denemarke, om daar sy geluk te gaan soek.
In sy sak het hy 'n brief van aanbeveling gehad aan die solodanseres by die Koninklike Skouburg, Madame Schall, en hy was seker dat die direkteure van die teater sy talente na waarde sou kon skat. Hans het glad nie die erkenning gekry wat hy verwag het nie. Madame Schall was glad nie geïmponeer deur sy dansery nie, en die hoofdirekteur van die Koninklike Teater het aan hom gesê dat hy te lank en skraal vir 'n verhoogkunstenaar is; in elk geval was daar nie plek vir onopgeleide persone by die teater nie.
Op moedverloor se vlakte besluit Hans om vir oulaas by Siboni, die sangmeester van die teater, om hulp te gaan aanklop. Siboni het dadelik van die seun gehou en aangebied om hom as leerling te aanvaar. Maar Hans se vreugde was van korte duur. Na ses maande het sy stem gebreek en moes hy die singery staak. Daarna het hy ballet probeer, maar ook dit was ŉ mislukking. Hans het egter nie tou opgegooi nie. Sy eerste twee treurspele is summier afgekeur. So ook die derde stuk. Maar saam met die afgekeurde manuskrip het die uitkoms ook gekom - ŉ beurs om die Latynskool (hoërskool) by te woon.
Hierdie beurs is bewerkstellig deur Jonas Collin, 'n invloedryke amptenaar en lid van die direksie van die skouburg. Collin was tot met sy dood Andersen se beskermheer en vriend. Hans was sewentien toe hy na die skool op Slagelse gegaan het, en hy het vyf jaar lank daar gebly. Dit was nie maklike jare nie. Sy veel jonger skoolmaats het met hom die spot gedryf, en die skoolhoof, Meisling, het hom verag en sy lewe vergal. Op 22-jarige ouderdom het hy in Kopenhagen teruggekeer. Hoewel hy baie toegewyde vriende gehad het, het Hans nooit getrou nie; ook het hy nooit vir hom 'n huis gekoop nie.
Hy het maar van kamer tot kamer en woonstel tot woonstel rondgeswerf, of by van sy vername vriende op hul landgoedere gewoon. Nadat hy twee digbundels uitgegee het, het sy vriend Collin hom aangeraai om 'n bietjie in die buiteland te gaan reis. Die gevolg was dat hy 'n groot liefde vir reis ontwikkel en baie tyd buite Denemarke deurgebring het - eers as 'n arm skrywer, wat feitlik van die hand na die tand geleef het, en later as 'n geëerde gas van konings en koninginne, rykes en mede-skrywers, onder meer die befaamde Engelse skrywer Charles Dickens.
Na sy terugkeer uit Italië in 1835 het hy ŉ geslaagde roman, Die Improvisators, geskryf, wat in Italië afspeel en die stryd van 'n jong digter uitbeeld. Om 'n bietjie geld te bekom terwyl die boek in die pers was, het hy sy eerste kinderverhale geskryf, drie waarvan op ou volksverhale gebaseer was.
Gita Ramjee
Gita Ramjee FRCPE (nee Parekh; 8 April 1956 - 31 Maart 2020) was 'n Ugandese-Suid-Afrikaanse wetenskaplike en navorser in MIV-voorkoming. In 2018 is sy bekroon met die 'Uitstaande vroulike wetenskaplike'-prys van die "Kliniese Proewe-vennootskap vir Europese en Ontwikkelende Lande". Sy is in Umhlanga, KwaZulu-Natal oorlede aan COVID-19-verwante komplikasies.
Suregada bracteata
Suregada bracteata is 'n boom wat aan die familie Euphorbiaceae behoort. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Hans Christian Andersen
Erkenning
Niks was so klein dat dit sy opmerksame oog ontsnap het nie. Die lewe self is die wonderlikste feeverhaal, het hy in sy outobiografie, Die Ware Verhaal van My Lewe, geskryf. Hoewel hy self die sprokies as onbelangrik beskou en sy lewe lank gehunker het na erkenning as skrywer van volwasse romans en dramas, het altesame 159 sprokies en verhale uit sy pen gevloei. Met sy volwasse werk het hy nooit sukses behaal nie, maar as skrywer van sprokies het hy onsterflik geword.
Gita Ramjee
Vroeë lewe en opevoeding
Gita Parekh is gebore op 8 April 1955 en het haar vroeë deurgebring in Uganda, voordat haar gesin in die 1970's onder Idi Amin in ballingskap verdryf is. Sy het die hoërskool in Indië bygewoon voordat sy aan die Universiteit van Sunderland in Engeland studeer het. Sy het 'n BS(Hons) in Chemie en Fisiologie in 1980 behaal. Sy het toe getrou met 'n Suid-Afrikaans-Indiese medestudent, Praveen Ramjee, en verhuis na Durban waar sy in die Departement Pediatrie aan die Mediese Skool aan die Universiteit van KwaZulu-Natal begin werk het. Nadat haar twee seuns gebore is, het sy haar meestersgraad voltooi, en daarna 'n doktersgraad in 1994. Dit was tydens die hoogtepunt van Suid-Afrika se vigsontkenning en verwronge beleid oor vigsbehandelinge. Deel van haar navorsings-subsidies is verskaf deur die Amerikaanse "National Institutes of Health" wat ook inentings aan Suid-Afrika verskaf het.
Loopbaan
Nadat sy haar doktorsgraad in niersiektes in kinders voltooi het, het Ramjee haar as wetenskaplike by die Suid-Afrikaanse Mediese Navorsingsraad aangesluit. Sy het gehelp om die eenheid van 22 wetenskaplike personeel tot 350 uit te brei en het 'n belangrike rol gespeel in die uitbreiding van sy internasionale reputasie.
Protea Glen
Protea Glen is 'n township in Soweto, Gauteng, wat in die 1990's gestig is. Die township het 75 634 inwoners in 2011 gehad, waarvan 99,0% swartmense was. 34,3% van Protea Glen se inwoners praat Zoeloe as hulle huistaal.
Gita Ramjee
Loopbaan
Ten tye van haar dood was Ramjee die hoofwetenskaplike beampte by die Aurum Instituut, 'n nie-winsgewende MIV / Vigs / Tuberkulose-navorsingsorganisasie, asook direkteur van die Suid-Afrikaanse Mediese Navorsingsraad se voorkomingsnavorsingseenheid. Sy was 'n ereprofessor aan die London School of Hygiene & Tropical Medicine, die Universiteit van Washington, en die Universiteit van Kaapstad. Sy was lid van 'n aantal plaaslike en internasionale komitees, waaronder die Akademie vir Wetenskap van Suid-Afrika en die Suid-Afrikaanse Nasionale VIGS-raad.
Hans Christian Andersen
Erkenning
In 1867 het Hans Christian Andersen, eens die seun van 'n arm skoenmaker, nou ŉ beroemde man, die ereburgerskap van sy geboortestad, Odense, ontvang. Agt jaar later, in 1875, is hy aan die huis van 'n ryk vriend naby Kopenhagen oorlede. In die Koningstuin in Kopenhagen staan vandag 'n standbeeld van Andersen met 'n boek in sy hand; die huis in Odense waarin hy gebore is, is ŉ museum. Die drome van die arm seun is verwerklik - soos in een van sy sprokies, waarin die lelike eendjie, na hartseer en swaarkry, op die ou end 'n swaan geword het.
Patricia Wheel
Patricia Wheel (9 Desember 1925 – 3 Junie 1986) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Jeremy (1973) en in die televisiereekse Producers' Showcase (1954), The Doctors (1963), en Coronet Blue (1967).
Hans Christian Andersen
Sprokies
Van sy meer bekende sprokies sluit in:
Gita Ramjee
Navorsing
Ramjee het gespesialiseer in MIV-voorkomings- en behandelingsnavorsing en het die fase I tot fase III MIV-voorkoming en behandeling kliniese toetse in die groter Durban-omgewing gelei as die kliniese proefeenheid se hoofnavorser. Ramjee was bekommerd dat die fokus nie net op kliniese toetse moes wees nie, maar op behandeling gepaard met opvoeding en versorging van MIV. In 'n onderhoud het sy gesê: "Vroue word die swaarste getref deur MIV in hierdie streek, en daar is nog baie om te doen om gesondheidskwessies in ontwikkelende lande aan te spreek. Daar is 'n behoefte aan 'n meer holistiese benadering tot MIV-voorkoming, wat reproduktiewe gesondheidsorg vir vroue moet insluit." Ramjee was een van die eerste Suid-Afrikaanse wetenskaplikes wat aan die ontwikkeling van mikrobisiede gewerk het.
As akademikus het sy meer as 170 artikels gepubliseer en was sy ook beoordelaar en redakteur van verskeie wetenskaplike tydskrifte.
Erkenning
Ramjee is erken as 'n toonaangewende figuur in die MIV-behandelingsgemeenskap en het verskeie toekennings ontvang, waaronder:
Dood
Ramjee was op 17 Maart 2020 in Londen om 'n lesing te lewer by die London School of Hygiene & Tropical Medicine met die titel "HIV: Diverse uitdagings onder kinders en vroue in Asië en Afrika". Met haar terugkeer na Suid-Afrika het sy sleg gevoel en is sy in die hospitaal opgeneem. Sy is dood aan komplikasies met betrekking tot COVID-19.
David Mabuza, het die huldeblyke gelei wat haar 'n "kampioen in die stryd teen die MIV-epidemie" noem. As voorsitter van die Suid-Afrikaanse Nasionale VIGS-raad het hy gesê: "Die heengaan van professor Ramjee is 'n groot slag vir die hele gesondheidsorgsektor en die wêreldwye stryd teen MIV / vigs." Salim Abdool Karim, direkteur van die Vigsnavorsingsprogramsentrum in Suid-Afrika, het haar werk vir vroue geprys en gesê: "Sy was betrokke by byna elke groot MIV-voorkomingsproef met betrekking tot mikrobisiede ... en was instrumenteel in die ontwikkeling van tegnologieë vir vroue." Die president van die Suid-Afrikaanse Mediese Navorsingsentrum, Glenda Gray, het ook hulde gebring aan haar werk: "Sy het probeer om die hele ekosisteem wat vroue kwesbaar maak, aan te spreek van die biologiese tot die politieke."
Sy word oorleef deur haar man en twee seuns.
James Hunt
James Simon Wallis Hunt (29 Augustus 1947 – 15 Junie 1993) was 'n Britse renjaer wat die Formule Een Wêreldjaerskampioenskap in 1976 gewen het. Nadat hy in 1979 uit wedrenne getree het, het Hunt 'n mediakommentator en sakeman geword.
Met die begin van sy renloopbaan in toermotorrenne, het Hunt tot Formule Drie gevorder, waar hy die aandag van die Hesketh Racing-span getrek het en gou onder hul vlerk geneem is. Hunt se dikwels roekelose en aksiebelaaide wedervaringe op die baan het hom die bynaam "Hunt the Shunt" besorg (shunt, as 'n Britse term in motorrenne, beteken "ongeluk"). Hunt het vir die Formule Eenseisoen vann 1973 ingeskryf en 'n March 731 bestuur wat deur die Hesketh Racing-span ingeskryf is. Hy het voortgegaan om vir Hesketh te wen, met hul eie Hesketh 308-motor, in beide Wêreldkampioenskap- en nie-kampioenskaprenne, voordat hy aan die einde van 1975 by die McLaren-span aangesluit het. In sy eerste jaar by McLaren het Hunt die 1976 Wêreldjaerskampioenskap gewen, en hy het vir 'n verdere twee jaar by die span gebly, hoewel met minder sukses, voordat hy vroeg in 1979 na die Wolf-span verskuif het. Na 'n rits wedrenne waarin hy nie kon klaarmaak nie, het Hunt halfpad deur die 1979-seisoen uitgetree.
Nadat hy uit motorrenne getree het, het hy 'n loopbaan as motorrenkommentator vir die BBC gevestig. Hy is op 45-jarige ouderdom aan 'n hartaanval oorlede.
Jeff Daniels
Jeff Daniels (gebore 19 Februarie 1955) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Purple Rose of Cairo (1985), Dumb and Dumber (1994), The Squid and the Whale (2005), en Dumb and Dumber To (2014).
Gail Patrick
Gail Patrick (20 Junie 1911 – 6 Julie 1980) was 'n Amerikaanse vervaardiger en aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Murders in the Zoo (1933), My Man Godfrey (1936), Stage Door (1937), en Disbarred (1939).
Thoko Didiza
Angela Thokozile Didiza (gebore 2 Junie 1965) is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Sy was as minister opgeneem in die Kabinet van Thabo Mbeki van 1999 tot 2008, en dien weer as Minister van Landbou, Grondhervorming en Landelike Ontwikkeling in die kabinet van president Cyril Ramaphosa sedert 2019.
Preondactylus
Preondactylus, of die preondaktiele, was 'n genus van die orde Pterosauria, 'n groep uitgestorwe vlieënde reptiele. Hulle het lang sterte gehad en het sowat 228 miljoen jaar gelede tydens die laat Triasperiode gelewe.
Mervyn Alexander Dirks
Mervyn Alexander Dirks is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Lee Daniels
Lee Daniels (gebore 24 Desember 1959) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Woodsman (2004), Precious (2009), The Paperboy (2012), en Lee Daniels' The Butler (2013).
Kango
Die Kango is ‘n landstreek net ten noorde van die dorp Oudtshoorn in die Suid-Kaap van Suid-Afrika.
Ligging
Hierdie gebied van nagenoeg 750 km² is suid van die 30° 20′ suiderbreedte en oos van die 22° oosterlengte. Dit is aan die suidelike helling van die Swartberge. In die gebied vloei die Kangorivier en die Grobbelaarsrivier, beide bolope van die Olifantsrivier. Schoemanshoek is die enigste beduidende nedersetting.
Ekonomie
Toerisme (met klem op die Kangogrotte en die Swartbergpas) en boerdery (veral met volstruise en uiesaad) is die vernaamste ekonomiese aktiwiteite. Voorheen was die kontrei ook bekend vir sy tabak, koring en okkerneute.
Geskiedenis
Philip du Pré het hom reeds in 1756 hier gevestig. Ook die voorvaders van Louis Trichardt, Koos de la Rey en Louis Botha het hier geboer.
Naam
Kango is waarskynlik ‘n vervorming van die Khoi-woord !a-!kanub, die vallei tussen die heuwels.
Suregada decidua
Suregada decidua is 'n boom wat aan die familie Euphorbiaceae behoort. Die spesie is endemies aan wes Madagaskar.
Suregada eucleoides
Suregada eucleoides is 'n boom wat aan die familie Euphorbiaceae behoort. Die spesie is endemies aan suid-sentraal Madagaskar.
Rhabdastrella oxytoxa
Rhabdastrella oxytoxa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Rhabdastrella en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1973 deur Thomas.
Suregada gaultheriifolia
Suregada gaultheriifolia is 'n struik wat aan die familie Euphorbiaceae behoort. Die spesie is endemies aan oos-sentraal Madagaskar.
Suregada grandiflora
Suregada grandiflora is 'n boom wat aan die familie Euphorbiaceae behoort. Die spesie is endemies aan oos Madagaskar.
Kruisrivier
Die Kruisrivier is 'n rivier wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei en wes van Oudtshoorn in die Olifantsrivier, 'n sytak van die Gouritsrivier, uitmond.
Hasan Piker
Hasan Doğan Piker ( gebore 25 Julie 1991),ook bekend as HasanAbi ( abi wat groot broer in Turks beteken), hy is 'n Amerikaanse Twitch-stroomer en 'n linkse politieke kommentator. Hy was voorheen 'n uitsaaijoernalis en vervaardiger by The Young Turks en het ook as 'n rubriekskrywer by die HuffPost gewerk. Hy is nou tans een van die mees gewilde stroomers, waarvan die meeste op Twitch ingeteken is. Hy bied hy nuus aan, speel 'n verskeidenheid videospeletjies en bespreek politiek vanuit 'n sosialistiese perspektief.
Vroeë lewe
Hasan Doğan Piker is gebore in New Brunswick, New Jersey in 'n Turkse gesin, en het in Istanboel grootgeword. Hy sê hy was geboelie by 'n publieke skool in Turkye, weens sy gebrek aan fisiese fiksheid en sy houding teenoor Islam is bevraagteken.
Piker het na die Verenigde State teruggekeer en het gaan studeer aan die Universiteit van Miami, later het hy na Rutgers-universiteit oorgeplaas, waar hy in 2013 cum laude geslaag het en met 'n dubbelhoofvak in politieke wetenskappe en kommunikasiestudies gegradueer het.
Die Jong Turke
Tydens sy senior jaar by kollege in 2013, het Piker geïnterneer vir Die Jong Turke (TYT), 'n progressiewe nuusprogram wat mede-gestig was deur sy oom, Cenk Uygur. Nadat hy gegradueer het, was Piker by die netwerk se advertensie- en besigheidsafdeling aangestel. Hy het gevra om 'n program aan te bied wanneer hulle 'n leemte gehad het, en het later 'n gasheer en vervaardiger geword. Uygur het sy neef aanvanklik as "magneties" beskryf, maar was ook "rof om die kante".
In 2016 het Piker The Breakdown geskep en aangebied, 'n TYT Netwerk-videoreeks wat hy op Facebook uitgesaai het en het dit as 'n linksgesinde politieke ontleding wat aangebied is vir die millenniër ondersteuners van Bernie Sanders. Die program was genomineer vir die "Beste Webreeks"-kategorie by die 10de Shorty-toekennings in 2018. Piker het ook van 2016 tot 2018 politieke inhoud vir die HuffPost geskryf
Rhabdastrella primitiva
Rhabdastrella primitiva is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Hasan Piker
Twitch
Tydens die eerste 2020 Amerikaanse presidensiële debat op 29 September, het Piker meer as 125 000 kykers gehad wat na sy kommentaar van die debat gekyk het, die hoogste van die kykertal was op Twitch. Op 19 Oktober 2020 het die Amerikaanse verteenwoordiger Alexandria Ocasio-Cortez met Piker en mede-Twitch-stroomer Pokimane saamgewerk om 'n stroom met die verteenwoordiger te organiseer waar hulle die gewilde multispeler-speletjie Among Us gespeel het vir die " Get out the vote "-inisiatief. Die stroom was die volgende dag uitgesaai, met beide Ocasio-Cortez en die Amerikaanse verteenwoordiger Ilhan Omar wat die speletjie saam met Piker en baie ander gewilde Twitch-stroomers gespeel, wat 'n totale gelyktydige kykertal van byna 700,000 bereik het.
Rhabdastrella primitiva
Die spons behoort tot die genus Rhabdastrella en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1926 deur Burton.
Hasan Piker
Twitch
Piker se stroom wat die uitslae van die Amerikaanse presidensiële verkiesing in 2020 gedek het, het 'n hoogtepunt bereik van 230 000 gelyktydige kykers en was die sesde mees gekykte bron van verkiesingsdekking regoor YouTube en Twitch, wat 4,9% van die mark aandeel uitgemaak het. Hy was die Twitch-stroomer wat die meeste gekyk was gedurende die verkiesingsweek; sy 80 uur van strome was vir 'n kumulatiewe 6,8 miljoen ure gekyk deur 'n gemiddeld van 75 000 gelyktydige kykers. Piker se stroom het 'n nuwe hoogtepunt van 231 000 kykers bereik tydens die 6 Januarie United States Capitol-aanval.
Op 8 November 2021 het Piker 'n reeks vakbondvervaardigde goedere verkoop en 'n gedeelte van die inkomste geskenk aan stakingsfondse waarin hy meer as $180 000 ingesamel het.
Tydens die Russiese inval in die Oekraïne, het Piker, in vennootskap met CARE, het hy meer as $200 000 vir die Oekraïense noodlenigingsfonds ingesamel terwyl hy Elden Ring gespeel het, met 'n gemiddeld van meer as 70 000 mense wat sy dekking van die konflik dopgehou het.
Katedraal van Florence
Die Katedraal van Florence, amptelik bekend as die Cattedrale di Santa Maria del Fiore (Italiaanse fonetiese uitspraak: katteˈdraːle di ˈsanta maˈriːa del ˈfjoːre; in Afrikaans: "Katedraal van die heilige Maria van die Blom"), is die katedraal van Florence, Italië (Italiaans:Duomo di Firenze). Daar is in 1296 begin met die bouwerk daarvan. Dit is gebou in die Gotiese argitekstyl ingevolge 'n ontwerp deur Arnolfo di Cambio. Die struktuur daarvan is in 1436 voltooi, met die koepel wat deur Brunelleschi ontwerp is. Die buitekant van die basiliek is oorlê met polichroom marmerpanele in verskeie skakerings van groen en pienk. Die vooraansig is deur Emilio De Fabris ontwerp in die uitgebreide styl van die 19de eeuse Gotiese Herlewing.
Hasan Piker
Twitch
In die nasleep van die aardbewing van 6 Februarie 2023 in Turkye en Sirië, het Piker 'n fondsinsameling georganiseer wat ook bygedra het tot en bevorder was deur ander stroomers en inhoudskeppers, insluitend Jacksepticeye, Valkyrae, Ludwig Ahgren en IShowSpeed. Vanaf Februarie 10, het die fondsinsameling meer as $1 200 000 ingesamel vir liefdadigheidsorganisasies soos Care Internasionaal se Turkse en Siriese takke sowel as twee Turkse NRO's : die AKUT Soek-en-Reddingsvereniging, en Ahbap, wat deur die Turkse musikant Haluk Levent gestig was.
Ander ondernemings
Vanaf 2021 is Piker 'n mede-gasheer vir die Fear& -podcast saam met sy vriend en mede-Twitch-stroomer, Will Neff. Op 26 September 2021 het Piker 'n mede-aanbieder geword vir die H3 Podcast se linkse politieke podcast Leftovers saam met sy mede-gasheer Ethan Klein.
Katedraal van Florence
Die hele katedraalstruktuur wat in die Piazza del Duomo geleë is, sluit die Florence-doopvont en Giotto se Campanile (kloktoring) in. Hierdie drie geboue is deel van 'n Wêrelderfenisgebied wat die historiese sentrum van Florence dek en 'n groot toeristeaantreklikheid in Toskane. Die basiliek is een van Italië se grootste kerke, en die koepel was tot die ontwikkeling van nuwe strukturele materiale in die moderne era die grootste koepel ter wêreld. Dit bly egter een van die grootste bestaande baksteenkoepels wat ooit gebou is. Die katedraal is die moederkerk van die Rooms-Katolieke Aartsbisdom van Florence, tans aartsbiskop Giuseppe Betori.
Hasan Piker
Politieke standpunte
Piker is geïdentifiseer as 'n progressiewe, linkse en 'n demokratiese sosialis. Hy het bepleit ten gunste van werkplekdemokrasie, universele gesondheidsorg, intersekssionele feminisme, LGBTQ+-regte en wapenbeheer; hy het gepleit teen oorlog, Amerikaanse imperialisme, Islamofobie, wit oppergesag en kapitalisme.
Katedraal van Florence
Geskiedenis
Die Santa Maria del Fiore is op die plek van Florence se tweede katedraal gebou, wat aan die heilige Reparata gewy is; die eerste was die Basilica di San Lorenzo di Firenze waarvan die eerste gebou in 393 deur Sint Ambrosia van Milaan as 'n kerk ingewy is. Die antieke struktuur wat in die vroeë 5de eeu opgerig is, was volgens die 14de eeuse Nuova Cronica van Giovanni Villani as gevolg van verskeie kere se herstelwerk asook ouderdom in 'n vervalle toestand gewees, en was nie meer groot genoeg om die stad se groeiende bevolking te akkommodeer nie. Ander groot Toskaanse stede het gedurende die laat-middeleeuse tydperk ambisieuse rekonstruksies van hul katedrale onderneem, soos byvoorbeeld Pisa en vernaam Sienna waar die enorme voorgestelde uitbreidings nooit voltooi is nie.
Hasan Piker
Politieke standpunte
Piker het sy opvoeding in Turkye gekry onder die Premierskap van Recep Tayyip Erdoğan, genoem as 'n invloed op sy linkse sienings en sy willigheid om daaroor te praat. Piker het die Amerikaanse presidensiële primêre veldtogte van Bernie Sanders in 2016 en 2020 ondersteun, en is 'n uitgesproke kritikus van beide die Demokratiese en Republikeinse partye.
Katedraal van Florence
Geskiedenis
Die nuwe kerk is deur Arnolfo di Cambio ontwerp en in 1294 deur die stadsraad goedgekeur. Di Cambio was ook die argitek van die kerk van Santa Croce en die Palazzo Vecchio. Hy het drie wye nawels ontwerp wat eindig onder die oktagonale koepel, met die middelste naaf wat die area van Santa Reparata dek. Die eerste steen is op 9 September 1296 deur Kardinaal Valeriana, die eerste pouslike gesant ooit wat na Florence gestuur is, gelê. Die bou van hierdie ontsaglike groot projek sou 140 jaar duur; Arnolfo se plan vir die oostelike deel (alhoewel dit in konsep behou is) was wat die grootte daarvan betref wesentlik uitgebrei gewees.
Hasan Piker
Kontroversies
Tydens 'n Twitch-stroom op 21 Augustus 2019 het Piker die Amerikaanse verteenwoordiger Dan Crenshaw, 'n SEAL Span 3- veteraan wat in Afghanistan gedien het, gekritiseer vir sy ondersteuning van Amerikaanse militêre intervensie oorsee. Piker het oor Crenshaw gesê: "Wat de fok is fout met hierdie ou? Het hy nie oorlog toe gegaan en soos letterlik sy oog verloor nie, want een of ander mujahideen, 'n dapper fokken soldaat het sy oog gat met hul piel genaai?" In dieselfde stroom het Piker die Amerikaanse buitelandse beleid gekritiseer en het kontroversiële opmerkings gemaak oor die aanvalle van 11 September, insluitend "Amerika het 9/11 verdien, ou." Sy uitsprake het verontwaardiging op sosiale media veroorsaak en is deur Fox Nuus en verskeie ander media gedek. Crenshaw het gesê dat Piker se opmerkings 'n "walglike verdediging van die 9/11-terreuraanvalle teen Amerikaners was." Die Jong Turke- gasheer en Piker se oom Cenk Uygur het hom "baie aanstootlik" genoem en het Piker genooi om op TYT te verskyn om verskoning te vra. Piker het sy opmerkings as satiries verdedig en het Amerikaanse buitelandse beleid aangehaal as die bevordering van voorwaardes om 'n gebeurtenis soos 9/11 moontlik te maak, maar erken dat hy "meer presiese" taal moes gebruik het. Twitch het hom vir een week verban vir die kommentaar oor Crenshaw en 9/11.
Katedraal van Florence
Geskiedenis
Nadat Arnolfo in 1302 dood is, het dit werk aan die katedraal vir byna vyftig jaar vertraag. Toe die relieke van die heilige Zenobius in 1330 in Santa Reparata ontdek is, het die projek egter nuwe dryfkrag gekry. In 1331 het die Arte della Lana, die gilde van wolhandelaars, as beskermhere vir die konstruksie van die katedraal oorgeneem en in 1334 vir Giotto aangestel om toesig oor die werk te hou. Hy was hierin bygestaan deur Andrea Pisano, en het voortgegaan met di Cambio se ontwerp. Sy grootste prestasie was die bou van die campanile (kloktoring). Toe Giotto op 8 Januarie 1337 sterwe, het Andrea Pisano met die bouwerk voortgegaan totdat werk in 1348 as gevolg van die Swart Dood gestaak is.
In 1349 is werk aan die katedraal onder 'n reeks argitekte hervat, beginnende met Francesco Talenti, wat die campanile (kloktoring) voltooi het en die totale projek uitgebrei het om die apsis en die sy-kapelle in te sluit. In 1359 word Talenti opgevolg deur Giovanni di Lapo Ghini (1360–1369) wat die middelste naaf in vier dele verdeel het. Ander argitekte wat betrokke was, was Alberto Arnoldi, Giovanni d'Ambrogio, Neri di Fioravante en Andrea Orcagna. Teen 1375 is die ou kerk (Santa Reparata) gesloop. Die naaf is teen 1380 voltooi, en teen 1418 het slegs die koepel nog onvoltooid gebly.
Hasan Piker
Kontroversies
Op 13 Desember 2021 was Piker vir een week van Twitch verban omdat hy die rasse- bynaam " cracker " herhaaldelik op die stroom gebruik het. Piker het aangevoer dat die term nie as 'n belediging beskou moet word nie, aangesien 'n persoon wat dit gebruik "magteloos" is en dat hulle "dit doen as iemand wat histories onderdruk is wat stoom wil afblaas." Hy het verder aangevoer dat "cracker" nie 'n beswaddering op dieselfde manier as ander rasse-beskinders nie, en verklaar dat "Dit is iets waaroor ek al soveel keer gepraat het, want dit is asof wit mense daarvan hou om te sê: 'Cracker is dieselfde as die n- woord, 'Dit is regtig dom. Die etimologie van die woord is anders. … Dit kom van die 'sweep-kraker'. Die mag is dus steeds in die hande van die wit persoon in daardie situasie, terwyl die n-woord ontmenslik is." Die presiese geskiedenis en etimologie van die woord word egter steeds gedebatteer.
Ontvangs
Afsetpunte wat aan videospeletjiekultuur en jeugkultuur toegewy is, sal Piker se strome positief dek. Joernaliste het veral kennis geneem van sy vermoë om "inligting en vermaak te kombineer," en om sy linkse politieke dekking te benader op 'n manier wat herkenbaar en toeganklik is vir die Twitch-kykers, wat dalk 'n uit voeling het met kabelnuus. Sommige skrywers noem ook Piker se vulgêre, geanimeerde styl van sy uitdrukking en sy fisiese voorkoms as noemenswaardige faktore agter sy gewildheid.
Katedraal van Florence
Geskiedenis
Ghiberti het as mede-toesighouer 'n salaris gelykstaande aan dié van Brunelleschi verdien. Toe Brunelleschi siek geword het of ongesteld was, is die projek vir kort tye in die hande van Ghiberti gelaat. Maar Ghiberti moes egter gou erken dat die gehele projek bo sy vuurmaakplek was. In 1423 was Brunelleschi weer in beheer en het hy die volle verantwoordelikheid oorgeneem.