cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Snaarteorie
regs|duimnael|220px|Vlakke van vergroting: 1. Makroskopiese vlak: Materie 2. Molekulêre vlak 3. Atomiese vlak: protone, neutrone en elektrone 4. Subatomiese vlak: elektron 5. Subatomiese vlak: kwarke 6. Snaarvlak
Benewens die deeltjies wat voorgestel word in die standaardmodel van deeltjiefisika, sluit die snaarteorie ook swaartekrag in en dit is dus ’n kandidaat vir ’n teorie van alles, ’n onafhanklike model wat alle natuurkragte en vorme van materie beskryf. Dit word algemeen gebruik as ’n teoretiese werktuig en het lig gewerp op baie aspekte van die kwantumveldteorie en kwantumswaartekrag.
Die snaarteorie is in die laat 1960's vir die eerste keer bestudeer as ’n teorie van die sterk kernkrag voordat dit laat vaar is ten gunste van die teorie van kwantum-chromodinamika. Daarna is besef juis die eienskappe wat die snaarteorie ongeskik maak as ’n teorie van kernfisika, maak dit ’n belowende kandidaat vir ’n kwantumteorie van swaartekrag. Vyf verskillende weergawes van die snaarteorie is ontwikkel – totdat in die middel 1990's besef is hulle is verskillende oplossings vir ’n veronderstelde 11-dimensionele teorie wat nou bekend is as die M-teorie.
Baie teoretiese fisici, soos Stephen Hawking, Edward Witten en Juan Maldacena, glo die snaarteorie is ’n stap nader aan die korrekte basiese beskrywing van die natuur: dit omvat ’n volgehoue kombinasie van die kwantumveldteorie en algemene relatiwiteit, stem ooreen met insigte in kwantumswaartekrag (soos die holografiese beginsel en swartkolk-termodinamika), en het verskeie toetse geslaag vir die interne niestrydigheid daarvan. Volgens Hawking is die M-teorie "die enigste kandidaat vir ’n algehele teorie van die heelal".
Oorsig
Die beginpunt van die snaarteorie is die idee dat die punt-agtige deeltjies van deeltjiefisika ook voorgestel kan word as eendimensionele voorwerpe, wat snare genoem word. Volgens die snaarteorie kan snare op baie maniere vibreer. Op afstandskale groter as die snaarradius gee elke trillingsmodus aanleiding tot ’n verskillende soort deeltjie, waarvan die massa, lading en ander eienskappe bepaal word deur die snaar se dinamika. Die verdeling en hereniging van snare stem ooreen met die emissie en absorpsie van deeltjies, wat aanleiding gee tot die wisselwerking tussen deeltjies. ’n Analogie vir snare se trillingsmodusse is ’n kitaarsnaar se vorming van verskillende musieknote. In dié analogie stem verskillende note ooreen met verskillende deeltjies.
In die snaarteorie stem een van die trillingsmodusse van snare ooreen met ’n massalose spin-2-deeltjie. So ’n deeltjie word ’n graviton genoem omdat dit ’n krag bemiddel wat die eienskappe van swaartekrag (gravitasie) het. Aangesien geglo word die snaarteorie is ’n niestrydige kwantummeganikateorie, dui die bestaan van hierdie gravitontoestand daarop dat die snaarteorie ’n teorie van kwantumswaartekrag is.
Daar is beide "oop" snare, wat twee eindpunte het, en "geslote" snare, wat ’n lus vorm. Die twee soorte snare tree effens verskillend op en gee aanleiding tot verskillende soorte deeltjies. Alle snaarteorieë het byvoorbeeld geslote-snaar-gravitonmodusse, maar net oop snare kan ooreenstem met die deeltjies bekend as fotone. Omdat die twee eindpunte van ’n oop snaar altyd kan ontmoet en verbind om ’n geslote snaar te vorm, bevat alle snaarteorieë geslote snare.
Die vroegste snaarteorie, die bosoniese snaarteorie, sluit net die deeltjies bekend as bosone in. Dié model beskryf ’n kwantumswaartekragteorie wat ook (as oop snare ingesluit word) ykbosone soos die foton insluit. Daar is egter probleme met dié model. Die belangrikste hiervan is dat dit ’n basiese onstabiliteit het, wat waarskynlik aanleiding gee tot die (ten minste gedeeltelike) verval van ruimtetyd self. Verder sluit dit net bosone in – deeltjies wat, soos die foton, spesifieke gedragsreëls gehoorsaam. Rofweg gesproke is bosone die samestellende deeltjies van straling, maar nie van materie nie (laasgenoemde bestaan uit fermione). Ondersoeke na hoe ’n snaar ook fermione kan insluit, het gelei tot die uitvinding van supersimmetrie, ’n wiskundige verhouding tussen bosone en fermione. Snaarteorieë wat fermioniese vibrasies insluit, is nou bekend as supersnaarteorieë. Verskeie weergawes is al beskryf, maar almal word deesdae beskou as verskillende oplossings van die teorie bekend as die M-teorie.
Aangesien die snaarteorie al die basiese wisselwerkings insluit, ook swaartekrag, hoop baie fisici dat dit ons heelal volledig beskryf, wat dit ’n "teorie van alles" sal maak. Een van die doeleindes van huidige navorsing is om ’n oplossing vir die teorie te vind wat kwantitatief identies is aan die standaardmodel, met ’n klein kosmologiese konstante, wat donker materie en ’n geloofwaardige meganisme vir die kosmiese inflasie bevat. Dit is nog nie bekend of die snaarteorie so ’n oplossing bied nie.
Een van die uitdagings is dat die volle teorie nog nie ’n bevredigende definisie in alle omstandighede het nie. Die verstrooiing van snare word die beste gedefinieer aan die hand van die tegnieke van die verstoringsteorie, maar dit is nog nie bekend hoe om die snaarteorie te definieer as verstoring buite rekening gelaat word nie. Dit is ook nog nie duidelik of daar enige beginsel is waarvolgens die snaarteorie sy vakuumtoestand kies nie – dit is die ruimtetyd-konfigurasie wat die eienskappe van ons heelal bepaal.
Snare
links|duimnael|250px|Wisselwerking in die subatomiese wêreld: wêreldlyne van puntdeeltjies in die Standaardmodel en ’n wêreldoppervlak van snare in die snaarteorie. Die snaarteorie veronderstel subatomiese deeltjies is in werklikheid klein, trillende, eendimensionele snare. Verskillende trillingswyses of -modusse van ’n snaar word dan waargeneem as verskillende deeltjies, soos die foton of graviton.
Die beweging van ’n puntdeeltjie kan uitgebeeld word met ’n skets van sy posisie met betrekking tot tyd. Die resultaat sal die wêreldlyn van die deeltjie in ruimtetyd voorstel. Op dieselfde manier kan ’n mens ’n skets teken wat die vooruitgang van ’n snaar voorstel namate tyd verloop. Die snaar, wat self soos ’n klein lyn lyk, sal volgens ’n tweedimensionele oppervlak, bekend as ’n wêreldoppervlak, beweeg. Die verskillende soorte snare (wat aanleiding gee tot verskillende deeltjies) is te sien as golwe op hierdie oppervlak.
’n Geslote snaar lyk soos ’n klein lus, en daarom sal sy wêreldoppervlak soos ’n pyp lyk. ’n Oop snaar lyk soos ’n segment met twee eindpunte, en sy wêreldoppervlak sal dus soos ’n strook lyk.
Snare kan verdeel en verenig. Dit word weerspieël deur die vorm van hul wêreldoppervlak, of meer presies deur die topologie daarvan. As ’n geslote snaar byvoorbeeld verdeel, sal sy wêreldoppervlak lyk soos ’n enkele pyp wat in twee pype verdeel het. Hierdie topologie word dikwels ’n "broek" genoem (sien skets links). As ’n geslote snaar verdeel en sy twee dele later herenig, sal sy wêreldoppervlak lyk soos ’n enkele pyp wat in twee deel en dan herenig, wat ook lyk soos ’n torus wat aan twee pype verbind is (die een stel die inkomende snaar voor en die ander een die uitgaande snaar). ’n Oop snaar wat dieselfde doen, sal ’n wêreldoppervlak hê wat lyk soos ’n sirkelring wat aan twee pype verbind is.
Brane
In die snaarteorie en verwante teorieë is ’n braan ’n ruimtelik uitgestrekte voorwerp. ’n Puntdeeltjie kan byvoorbeeld gesien word as ’n braan van dimensie nul (0-braan), terwyl ’n snaar gesien kan word as ’n braan met dimensie een (1-braan). Daar kan ook brane met meer dimensies wees, soos ’n "p"-braan met dimensie "p". Die woord braan is afgelei van "membraan", wat verwys na ’n tweedimensionele braan.
Brane is dinamiese voorwerpe wat deur ruimtetyd kan versprei volgens die reëls van kwantummeganika. Hulle het massa en kan ook ander eienskappe soos lading hê.
D-brane is ’n belangrike klas brane by oop snare. Terwyl ’n oop snaar deur ruimtetyd beweeg, word vereis dat sy eindpunte op ’n D-braan lê. "D" verwys hier na die feit dat ons ’n sekere wiskundige voorwaarde aan die stelsel stel bekend as die Dirichlet-randvoorwaarde. Die bestudering van D-brane in die snaarteorie het gelei tot belangrike resultate soos die AdS/CFT-dualiteit, wat lig gewerp het op baie probleme in die kwantumveldteorie.
Dualiteite
In fisika verwys die term "dualiteit" na ’n situasie waar twee skynbaar verskillende stelsels soortgelyk blyk te wees. As twee teorieë deur ’n dualiteit verbind word, beteken dit die een teorie kan op ’n manier verander word sodat dit eindelik ooreenstem met die ander een. Die twee teorieë is dus verskillende beskrywings van dieselfde verskynsel.
S-, T- en U-dualiteit
Dit is dualiteite wat skynbaar teenstrydige eienskappe van snaarteorieë verbind. Groot en klein afstandskale en sterk en swak verbindingsterktes is eienskappe wat nog altyd gedui het op baie uiteenlopende gedragsperke van ’n fisiese stelsel in beide klassieke en kwantumfisika. Maar snare kan die verskil tussen groot en klein en tussen sterk en swak verdoesel, en dis hoe die vyf baie verskillende snaarteorieë eindelik geblyk het verwant te wees. T-dualiteit laat groot en klein afstandskale in snaarteorieë by mekaar aansluiting vind, en S-dualiteit sterk en swak verbindingsterktes. U-dualiteit verbind T- en S-dualiteit.
M-teorie
Voor die 1990's het snaarteoretici geglo daar is vyf uiteenlopende supersnaarteorieë: tipes I, IIA, IIB en die twee variante van die heterotiese snaarteorie, SO(32) en E8×E8. Daar is geglo net een van hierdie vyf teorieë is die korrekte "teorie van alles" – en dit is die een waarvan die lae energieperk, met 10 ruimtetyddimensies gekompakteer tot vier, ooreenstem met die fisika-elemente wat vandag in ons wêreld waargeneem word.
Ekstra dimensies
’n Vergelyking wat dikwels gebruik word om die begrip van kompakte dimensies te verduidelik, is die volgende: ’n tuinslang is ’n voorwerp wat die mens as "eendimensioneel" waarneem, want ons sien net sy lengte. Vir ’n mier wat op die tuinslang loop, is daar benewens die lengtedimensie ook nog die dimensie rondom die tuinslang. ’n Mier sien dus ’n ekstra dimensie aan die tuinslang omdat hy so klein is. Op dieselfde manier sou ons (as makroskopiese waarnemers) klein dimensies in die alledaagse lewe kan "miskyk", terwyl dié klein dimensies wel "sigbaar" sou kon wees vir baie klein deeltjies of snare, of by baie hoë energieë (in bepaalde eksperimente in toekomstige deeltjieversnellers).
In die M-teorie word vereis dat ruimtetyd 11 dimensies het. Die oorspronklike snaarteorieë van die 1980's beskryf spesiale gevalle van die M-teorie waar die 11de dimensie ’n baie klein sirkel of lyn is, en as hierdie formulerings as fundamenteel beskou word, vereis die snaarteorie 10 dimensies. Maar die teorie beskryf ook heelalle soos ons s’n, met vier waarneembare ruimtetyddimensies, sowel as heelalle met tot 10 plat ruimtedimensies en gevalle waar die posisie in sommige van die dimensies beskryf word deur ’n komplekse getal eerder as ’n reële getal.
NG gemeente Weenen
duimnael|regs|300px|Die NG kerk Weenen. Die argitek was [[Wynand Louw.]] duimnael|160px|links|Ds. John McCarter was Weenen se eerste leraar en het die gemeente gedien van 1862 tot 1866. 320px|duimnael|regs|Weenen se tweede NG kerkgebou, in gebruik van omstreeks 1895 tot omstreeks 1928, toe 'n soortgelyke maar ietwat groter kerk gebou is. Die [[Gereformeerde kerk Estcourt het dié geboutjie in Oktober 1956 vir £4 000 aangekoop en dit toe as sy kerk gebruik.]] duimnael|links|160px|Ds. Richard Craig, van 1868 tot 1883, toe hy emeriteer, Weenen se tweede leraar. Dit was sy enigste gemeente. Hy is oorlede op [[25 November 1890.]] duimnael|160px|regs|Ds. G.A. Döhne was die leraar van 1882, maar is oorlede in die amp op [[2 Augustus 1889.]] duimnael|regs|160px|Ds. [[Andrew Milne Murray|A.M. Murray was leraar hier van 1891 tot hy sy emeritaat aanvaar het in 1927. Dit was sy enigste gemeente.]] duimnael|160px|regs|Dr. [[Paul Greyling, Weenen se leraar van 1928 tot 1934. Na hom is die Laerskool Paul Greyling in Vishoek genoem.]] duimnael|regs|230px|Ds. I.C. en mev. Schutte en hul seuntjies. Hy was leraar van 1945 tot 1949. duimnael|regs|160px|Ds. M.W. Theunissen is in Januarie 1966 hier bevestig.
Die NG gemeente Weenen is die vyfde oudste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode van KwaZulu-Natal (dit was die vierde totdat die Noord-Natalse gemeentes in die eertydse Nuwe Republiek van die Transvaalse Kerk af oorgedra is en Utrecht bygekom het) en die 78ste oudste in die hele Kerk.
Eerste leraar
Predikante was destyds skaars en so bekom die gemeente eers in 1862 die diens van ds. John McCarter. Dr. William Robertson het hom in Skotland gaan werf nadat die ander Kaapse predikante soveel vertroue in hom gestel het, dat hy in 1860 op 'n geseënde konferensie op Worcester as afgevaardigde gekies is om in Holland en Skotland na "vrome en regsinnige predikante en onderwysers te gaan soek, ten einde die geledere van ons Kerk teen die dreigende aanvalle van die liberalisme te versterk". Intussen is die eerste pastorie van Andries Pretorius aangekoop. Tydens ds. McCarter se dienstyd het die gemeente veral aandag aan die opvoeding geskenk en 'n skoolgebou is op Weenen oprig. In 1894 het die kerkraad met georganiseerde sendingwerk begin en in hierdie jaar is daar 'n plaaslike Sendingkommissie aangestel.
Kerkgeboue en afstigtings
Die gemeente se eerste kerkgebou is in 1859 ingewy en het die gemeente tot 1895 gedien. Die huidige kerkgebou is die gemeente se derde en is in 1928 ingewy. Ds. A.M. Murray het die hoeksteen in 1927 gelê. In 1934 is die wyk Estcourt as selfstandige gemeente van die moedergemeente afgestig. Colenso en Winterton was deel van die moedergemeente tot die twee plekkies in 1949 as NG gemeente Bloukrans afgestig het. Dié gemeente is op 25 November 1968 verdeel in NG gemeente Winterton en Bloukrans, maar Bloukrans is op 1 Februarie 1998 by Weenen ingelyf sodat Weenen sedertdien Colenso en Weenen bedien met 'n kerkgebou op elke dorp. Die pastorie is op Weenen, maar dienste word elke Sondag op elke dorp gehou.
Latere leraars
Ná ds. McCarter is die gemeente agtereenvolgens bedien deur: di. Richard Craig (1868-'81), een van die laaste twee Skotse predikante wat in die 19de eeu na Suid-Afrika gekom het, G.A. Döhne (1882-'89), A.M. Murray (1891–1927), dr. Paul Greyling (1928-'34), J.C. Steyl (1934-'45), I.C. Schutte (1945-'49) en E.C. Kriel (1950-'56). In 2012 was die leraar H.A.J. Viljoen, wat in 'n kontrakpos aangestel is omdat die gemeente, met net 158 belydende lidmate, nie 'n voltydse leraar kon bekostig nie.
In 1985, toe ds. Willem Engelbrecht (1974 – 31 Julie 1995) die leraar was, het Weenen 306 lidmate gehad en Bloukrans 170. Dié 476 lidmate het, nadat Bloukrans by Weenen ingelyf is, in 2012 net 158 getel.
Witstof
Witstof verwys na dele van die sentrale senuweestelsel wat hoofsaaklik uit gemiëlineerde aksons bestaan. Daar is lank geglo witstof is passiewe weefsel, maar dit beïnvloed die leerproses en breinfunksies, moduleer die verspreiding van aksiepotensiale en koördineer kommunikasie tussen verskillende breinstreke.
Witstof word so genoem vanweë die relatief ligte voorkoms daarvan in vergelyking met grysstof; die ligter voorkoms is die resultaat van die lipiedinhoud van miëlien. Die wit kleur kom egter net voor in gepreserveerde weefsel; in lewende weefsel is witstof eintlik ’n pienkerige kleur vanweë die haarvate in die weefsel.
Funksie
Witstof is die weefsel waardeur boodskappe beweeg tussen verskillende dele grysstof in die sentrale senuweestelsel. Die miëlien waaraan die wit voorkoms te danke is, dien as in elektriese isoleerder. Dit is belangrik, want dit laat die boodskappe toe om vinnig van plek tot plek te beweeg.
Anders as grysstof, wat ’n ontwikkelingshoogtepunt in ’n mens se twintigerjare bereik, hou die witstof aan ontwikkel en bereik ’n hoogtepunt in die middeljare.
Eochaid
Bewyse van Eochaid se bewind word in die Kronieke van die Konings van Alba gevind, waar gesê word: ''En Eochodius, seun van Run, koning van die Britte, kleinseun van Kenneth deur sy dogter, het 11 jaar lank regeer; hoewel ander sê Ciricium (Giric), die seun van iemand anders, het in dié tyd regeer, want hy het Eochaid se pleegpa en beskermer geword.
''En in sy tweede jaar het Aed, seun van Niall, gesterf.
''En in sy negende jaar, op die dag van sint Cirici (Cyrus), het ’n sonsverduistering plaasgevind. Eochaid en sy pleegpa is toe uit die koninkryk verban.''
Dit is min af meer al wat bekend is van Eochaid se bewind. Die dood van Aed, seun van Niall Caille, word geraam op 20 November 879 en die sonsverduistering op 16 Junie 885. Die woorde "ander sê" dui daarop dat daar in dié tyd al verwarring oor Eochaid was.
Sommige weergawes van die Kronieke van die Konings van Alba sluit Eochaid uit, en die Duan Albanach laat hom en Giric albei uit (Áed word gevolg deur Donald II, seun van Konstantyn I). Die Duan sluit egter ook sommige vroeëre konings uit en dit is nie seker of dit per ongeluk of met opset is nie. Sommige geleerdes meen Giric het wel regeer, maar nie Eochaid nie. Laasgenoemde se inskrywing in die Kronieke kan byvoorbeeld verwyder word sonder dat dit aan die leesbaarheid verskil maak, maar nie Giric s’n nie – dit noem Giric se naamdag as die dag waarop die sonsverduistering plaasgevind het.
1ste eeu
Die 1ste eeu het in die jaar 1 'n aanvang geneem en teen die einde van die jaar 100 ten einde geloop.
Jill Talley
Jill Talley (gebore 19 Desember 1962) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The SpongeBob SquarePants Movie (2004), Sky High (2005), Little Miss Sunshine (2006), en World's Greatest Dad (2009).
Freegig
Die Freegig het in Junie 2007 ontstaan as 'n onafhanklike skolekoerant vir die Swartland en is aanvanklik maandeliks by skole afgelewer. Dit is in Desember van 2007 verander na 'n gemeenskapskoerant wat van huis tot huis afgelewer word, en wel onder die naam dié courant.
Naas Botha
Naas Botha (1958–) is 'n voormalige Springbok-losskakel (in 28 toetse, 1980–1992) en -kaptein (in 9 toetse, 1986–1992) wat ook vir Noord-Transvaal gespeel het. Hy was gedurende die 1970’s en 1980’s bekend as 'n puntemasjien en 'n wedstrydwenner sonder weerga. Hy het verskeie provinsiale en Springbok-punterekords opgestel, waarvan die meeste intussen verbeter is. Hy was Suid-Afrika se veertigste Springbokkaptein en is met die voormalige Olimpiese verspringatleet, Karin (neé Kruger) Botha, getroud. Hy is deesdae bekend as 'n rugbykommentator.
Kinderjare
Hendrik Egnatius Botha is op 27 Februarie 1958 in Breyten gebore en het in Pretoria grootgeword. As negejarige klim hy en sy vriende laat op 'n Vrydagaand skelm oor die heining van Loftus Versfeld en slaap in die toilet om te sien hoe die Blou Bulle in 1967 vir Frankryk wen. Hy toer twee keer saam met die Suid-Afrikaanse onder-16-bofbalspan deur Europa. Hy verteenwoordig ook die Suid-Afrikaanse Universiteitespan in bofbal en word vir die Noord-Transvaalse Hoërskole-rugbyspan gekies. Nadat hy gematrikuleer het, gaan studeer hy by Tukkies waar hy vir die Noord-Transvaalse onder-20-span speel.
Rugbyloopbaan
Hy speel reeds as negentienjarige in 1977 vir Noord-Transvaal. Hy maak sy internasionale buiging vir die Springbokke teen die Suid-Amerikaanse Jaguars op 26 April 1980 en word Noord-Transvaal se kaptein – as 'n twee-en-twintigjarige. Hy is in 1979, 1981, 1985 en 1987 as Suid-Afrika se "Speler van die Jaar" aangewys.
In 1977, 1978, 1980 en 1981 was hy deel van die Noord-Transvaalspanne wat die Curriebeker verower het. In 1979 deel hulle die beker met die Westelike Provinsie. Hy speel ook in die twee toetse teen die All Blacks en Wallabies in Suid-Afrika en sluit sy internasionale loopbaan op die toer aan die einde van 1992 na Engeland en Frankryk af.
Statistiek
Naas het in 28 toetse gespeel waarin hy 312 punte aangeteken het – 'n Suid-Afrikaanse rekord. Hy was ook kaptein in nege van die 28 toetse. Die punte bestaan uit:
Sy eersterangse loopbaan lees soos volg:
Johannes Poortermans
Johannes Cornelius Poortermans (Nederland, 1786 – Paarl, Kaapkolonie, 21 Augustus 1870) was ’n skilder en een van Suid-Afrika se vroegste litograwe. Hoewel dit as naïef en primitief beskryf word, is sy sketse en litografieë vol lewe en bied dit ’n waardevolle blik op die verlede.
Poortermans het van 24 Julie 1833 aan die Kaap gewoon. Hy het sy litografieë met die hand in waterverf ingekleur. In 1844 en ’45 het hy ’n maandelikse reeks van sy eie en ander Kaapse litograwe se werk gepubliseer. Versamelings van sy werk berus in die Africana-museum, Johannesburg, en in die Suid-Afrikaanse Biblioteek en Parlementêre Biblioteek in Kaapstad. Sy waterverfskilderye beeld plaastonele, gebeure tydens die Grensoorloë, die swart bevolking van die Kaapkolonie en Natal uit, die Swellendamse poskoets, Kaapse straattonele, plattelandse kerke en die eerste Groote Kerk (1836) in Kaapstad uit.
Poortermans was betrokke by ’n tabakwinkel en ander handelsake op Kalkbaai, in Nuweland, die Kaapse middestad en die Paarl, maar hy het lewenslank noustrop getrek.
Artikel in Die Huisgenoot
duimnael|regs|300px|Die ou polisiekantoor in Waalstraat, omstreeks 1840. Bo die gebou wapper 'n Union Jack en daarvoor skree 'n sersant bevele uit aan 12 konstabels wat daar in gelid staan. Links word 'n Maleier deur 'n geregsdienaar tronk toe gesleep, en regs sit nog 'n paar voor die deur van die kantoor op die stoep. Hieronder skryf Poortermans: “De broeken moeten blaauw gekleurd zijn”, presies soos die blou baadjies. Die argitek [[Louis Thibault het omstreeks 1786 in dié huis kom woon nadat dit voorheen aan die Brand-familie behoort het. Dis omstreeks 1983 gesloop.]]
Op 21 Desember 1934 het Die Huisgenoot 'n artikel deur René F. Immelman oor twee en 'n half bladsye geplaas onder die opskrif "Johannes Cornelius Poortermans. 'n Kaapse Kunstenaar uit die Vorige Eeu". Onderstaande weergawe is ietwat verkort en die spelling gemoderniseer waar nodig.
Onlangs is 'n versameling skilderye en litografiese afdrukke in Holland ontdek deur mnr. Gerrit Bakker van die Hollands-Afrikaanse Uitgewersmaatskappy en na sy terugkeer ten toon gestel deur sy firma by Kerkstraat 3, Kaapstad. Hulle is almal vervaardig deur 'n feitlik onbekende kunstenaar, met name Johannes Cornelius Poortermans, wat aan die Kaap woonagtig was, vermoedelik tussen 1832 en 1850. In die Kaapse almanakke en adresboeke van 1836-7 en 1846-7 word hy aangegee as ‘litograaf, skilder en tabakhandelaar’, eers van Loopstraat 25, toe van Ziekestraat 7 en later van Roelandstraat 8. Dog die beskrywing van sy eerste staanplek word aangegee as ‘ 'n steengroef onder die Leeuromp!’ Nes die meeste ander kunstenaars van sy tyd, het hy dit blykbaar 'n moeilike taak gevind om aan die Kaap 'n bestaan te maak, want hy word hier slegs met tussenposes aangetref en vermoedelik het hy lang reise na die binneland onderneem, sowel om geskikte voorwerpe vir nuwe skilderye te soek as om sy steendrukplate onder die boerebevolking te verkoop. Miskien het hy dit afgewissel deur nou en dan onderwys te gee op die verafgeleë plase.
In The Cape of Good Hope Literary Gazette van 1833, 'n maandblad wat uitsluitlik gewy was aan “letterkundige kritiek, wetenskap en die bevordering van nuttige kennis”, verskyn daar tussen nommers tien en elf van die tweede boekdeel (tussen 1 Oktober en 1 November 1833) 'n advertensie van die “litografiese besigheid van J.C. Poortermans van Nuweland, Kaap eie Goeie Hoop”. Twee voorbeelde van sy werk word ook gegee. Op die een word voorgestel 'n ou put waaruit 'n man besig is om water te trek met 'n primitiewe toestel, bestaande uit 'n dik paal wat in die grond geplant is en 'n ligte dwarshout boaan, aan die ente waarvan die twee emmers hang. Daar is 'n ander dwarsbout wat die emmers op en neer laat gaan. Die tweede afdruk is ook van 'n put waar die toue van die emmers deur twee osse getrek word. 'n Afdruk van die gereedskap van Poortermans word gegee, bestaande uit 'n soort primitiewe drukmasjien, wat byna soos 'n timmermansbank daar uitsien, met 'n handvatsel aan 'n roller vas wat weer die stewige blok afdruk op die druksteen.
In die Suid-Afrikaanse Openbare Biblioteek is ook 'n ander voorbeeld van die kuns van hierdie kunstenaar, met die opskrif “Litografiese tekening op klip van J.C. Poortermans, Kaap die Goeie Hoop”. Dit stel voor 'n inspeksie wat gehou is deur goewerneur sir Lowry Cole van vier bataljons van die plaaslike garnisoen wat voor hom verby marsjeer. Die Goewerneur het sy swaard aan sy sy en sy eretekens op sy bors en is gekleed in die volle mondering van opperbevelhebber van die troepe. Hy sit op 'n perd wat opgetooi is met 'n deftige saalkleed. Die soldate dra die blou broeke wat nou om die bene pas en onder die stewels vasgemaak word, met hoë helmhoede. Die Goewerneur te perd is op die voorgrond, terwyl die manskappe slegs deur die bene van die perd sigbaar is en by vergelyking baie klein voorkom. Die perspektief skyn ietwat onbeholpe, hoewel die steendrukplaat as geheel 'n baie interessante voorbeeld is van die werk van die eerste litograaf aan die Kaap byna 'n eeu gelede.
Hawer
Hawer (Avena sativa) is 'n spesie van graan wat gegroei word vir sy saad, wat onder dieselfde naam bekend staan (gewoonlik in die meervoud, in teenstelling met ander graankos en pseudograankos). Terwyl hawer geskik is vir menslike gebruik as hawermout en hawermelk, een van die mees algemene gebruike is as veevoer. Hawer hou verband met laer bloedcholesterol wanneer dit gereeld verbruik word.
Johannes Poortermans
Artikel in Die Huisgenoot
Wat hierdie versameling van groter waarde maak, is die feit dat elke skildery of lito deur Poortermans self onderteken is, met die datum daarby. Die puik stuk van die hele versameling is dan ook myns insiens die afdruk waarop 'n sersant van die Khoikhoi-regiment, die Cape Mounted Rifles, voorgestel word in die swierige uniform, waarop die Pandoer-troepe so trots was. Hierdie offisier is te perd, en sy veelkleurige mondering bestaan uit 'n groen baadjie met goue omboorsels, 'n breë leergordel, nou, grys broek onder sy stewels vas, handskoene en 'n hoë helmet met pluimvere voorop, wat aan sy goue kraag met 'n windmakerige lint vasgemaak is sodat dit nie maklik kan afwaai nie! Die swaard neem 'n vername plek in, en hy is verder ook nog voorsien van 'n bladsak en 'n opgerolde kombers agter op saal. Die perd vertoon sekere eienskappe wat ooreenstem met die perd van sir Lowry Cole in die reeds gemelde lito: Albei het byna 'n menslike voorkoms, maar sommige dele van die lyf is nie heeltemal na verhouding nie. Ja, 'n mens kom byna noodgedwonge tot die gevolgtrekking dat die kunstenaar 'n standaardperd vir al sy gebruik het!
Hierdie een is dan ook 1835 gedateer, terwyl dié van sir Lowry Cole uit 1833 stam, en die ander twee in hierdie vertoning omtrent elf jaar later. Die een is van 'n Kaapse wynwa, met sestien osse en touleier, uit die dae toe die boere van Kaapland dae daartoe nodig gehad het om hul enigste mark, naamlik die ou moederstad, oor die sandvlaktes te bereik. Op die wa, waarop daar drie vate is, sit die drywer sy sweep en klap. Oor die agterste gedeelte van die wa is daar 'n tent. Dis 'n egte negosiewa van die soort wat tydens die Groot Trek in algemene gebruik in die binneland was. Volgens my mening is hierdie lito van 'n aanmerklik laer gehalte as die vorige, want veral die osse is leweloos; al sestien staan in dieselfde stywe houding en hulle sien daar onnatuurlik reëlmatig en alte eenders uit.
Die lito's wat net genoem is, is 'n onskatbare aanwins vir ons kunsgeskiedenis, want hulle verryk ons kennis van die werk van die man wat die heel vroegste steendrukplate aan die Kaap vervaardig het en van wie daar baie min oorspronklike lito's behoue gebly is. Dit verhoog vandag die waarde van sy werk vir ons dat hy hom byna uitsluitlik tot die alledaagse lewe aan die Kaap gewend en tot voorwerp van sy skilderye gekies het. Daaruit kan ons 'n skat van kennis put aangaande die kleredrag, doen en late van ons voorouers van 'n eeu gelede. Origens was daar op die tentoonstelling nog te sien twintig waterverfskilderye, waarvan sewe van plase is in die distrik Piketberg en sewe van tonele in die nabyheid van Saldanhabaai. Almal dagteken uit die jare 1847 tot 1849. Daar ons ná 1847 geen bewys kan vind dat Poortermans nog in Kaapstad woonagtig was nie, lyk dit heel waarskynlik dat hy in ongeveer daardie tyd die stad verlaat en hom in die omgewing van Piketberg en Saldanhabaai bevind het, waar hy hom veral toegelê het daarop om dié plase op die doek te bring waar hy die meeste gasvryheid geniet of die langste vertoef het.
Miskien was litografiese werk ook lank nie winsgewend genoeg nie, en het hy ná 1849 teruggekeer Holland met die bedoeling om daar gekleurde litografiese afdrukke van Kaapse tonele op die mark te bring. Moontlik is hy nie lank ná sy aankoms in sy geboorteland oorlede nie, en so is hierdie versameling as geheel nog daar bewaar gebly deur die een of ander nakomeling van Poortermans wat daar bloot sentimentele waarde aan geheg het.
Hoe die koloniste hul plase laat aanpas het by die natuurlike omgewing, tref 'n mens dadelik in Eiendom van M. Brink, naby Geelbeck, Saldanhabaai, wat miskien deftiger was as die gewone burgerwoning in daardie streke, daar dit voorheen die setel van plaaslike bestuur was. Die pragtige gewel trek meteens die aandag, met die donker rietdak en die helder blou water van die see, met seil- en roeiskuitjies daaragter. Veral merk ons hier die soort windpomp waarmee hulle destyds water uitgepomp het en wat baie op 'n Hollandse meul lyk, met sy vyf lang stellasieagtige houtarms om die wind te vang. Op Philipskraal, eiendom van N. Loubser, Saldanhabaai, krap die hoenders op die werf rond en op die koringmiede, terwyl die klonkies rondspeel – die geheel 'n tipiese plaasgesig. 'n Interessante toneeltjie tref 'n mens op Hoedjiesbaai, 'n groot visvangplek van mnr. Cottels, waar 'n kunstenaar op die voorgrond langs die see skilder, gekleed in pluishoed en manel. Is dit nie waarskynlik Poortermans self, soos hy daar uitgesien het op een van sy skilderboggies nie?
Twee skilderye werp besonder baie lig op die sosiale lewe van die boerestand. Die een stel voor 'n tipiese woonvertrek op die reeds gemelde Philipskraal, die ander 'n Sondagnamiddagtoneel op 'n plaas. Op eersgenoemde sien ons hoe droë bokkoms, saals en swepe aan die dwarsbalke hang, want daar was geen plafon nie, en pampoene word op die mure gebêre. Die koperkoffiekonfoor staan op die een tafel; op 'n ander is 'n houtemmer, waar 'n hoender op die rand sy ewewig probeer behou en tegelykertyd water drink. Dis opmerklik dat die hoenders saamleef met die gesin in dieselfde vertrek! Al die vroue dra wye rokke met nou lyfies en tjalies om hul skouers. Sommige dra kappies. Verskeie mans sit selfs binnenshuis met hul hoede op.
Dis interessant om te sien hoe die boer blykbaar pas van die veld ingekom het, en nou gee sy vrou hom 'n stuk seep aan om te was, want die waskom en waterbeker, met 'n handdoek daarby, staan klaar vir hom. Dat die boere darem toentertyd nie ongeletterd was nie, toon ons die boeke op die vensterbank en op die een tafel. Een ou kêrel sit ook in sy onderbaadjie met 'n bril op en lees – blykbaar 'n godsdiensoefening, want die ander sit met eerbiedige aandag na hom en luister. Dit moes darem 'n baie groot gesin gewees het, want daar is nie minder as veertien groot mense en vyf kinders, behalwe bediendes, in die vertrek nie! Die werf op 'n Sondagnamiddag is vol lewe, want onder meer gaan twee menere en hul gades blykbaar na 'n kerkdiens in hul Sondaggewaad –Die een in 'n pluishoed en manel, met 'n ligte broek en sy Bybel onder die arm, die ander boer dra 'n bruin belbroek, 'n ligblou baadjie, 'n grys onderbaadjie en 'n rooi sisdoek om 'die nek.
Die vrouens sien daar baie sedig uit met hul voorskote en kantkappies, terwyl die agterste een ook 'n hondjie onder die arm dra. Agter haar loop 'n kleinmeidjie met 'n lang verewaaier. Is dit miskien dat sy agter haar nooi onder die kerkdiens moet staan en haar. moet koel hou daarmee? Daar is groot bedrywigheid op die werf: 'n hond ja 'n vark, 'n perd hardloop verby, en ten spyte daarvan dat dit Sondagnamiddag is, speel die seuns albaster. Het ons voorouers hulle miskien destyds baie minder oor sulke dinge bekommer as wat dit die geval 'n geslag daarna was?
Voor die deur van die huis staan 'n wa, belaai met ag vate wyn, blykbaar klaar om Maandagmôre vroeg mark vervoer te word. Om die wa is daar sowat sewe bediendes geskaar, wat noukeurig hul base en nooiens beskou in hul Sondagklere. Die gesiggies van die kinders is werklik primitief geteken in hierdie skildery, en die gebrek aan perspektief is hier uiters hinderlik, maar die bont veelkleurigheid van die kleredrag is weer aan die ander kant baie aantreklik. Op hierdie skildery het die kunstenaar 'n aantekening gemaak dat hy 'twee jaar in hierdie gesonde buurt vertoef het', dus vermoedelik tussen 1847 en 1849, waarna daar geen spoor van hom aan die Kaap meer te vind is nie.
Daar is verder twee skilderye van naturelle en een van 'n Natalse opperhoof, “wat 4 000 man onder sy beheer het”, wat dus oënskynlik aandui dat Poortermans op een van sy reise na die binneland selfs tot in Natal deurgedring het. 'n Geveg tussen 'n blanke kommando en inboorlinge tydens die Oorlog van die Byl is een van die onaantreklikste van al die skilderye, hoewel dit, ons terugvoer na die veelbewoë tyd in ons geskiedenis om te verneem dat “deze gebeurtenis is betreurenswaard; vijf van mijne vrienden zijn weggerukt door de (swartes) in de Hell Poort, genaamd 2 gebroeders Villiers, 1 Rousseau, 1 Haushamer, 1 Basson”.
Chris Phillips (stemakteur)
Chris Phillips (gebore 26 Februarie 1958) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Osmosis Jones (2001) en Ice Age: Continental Drift (2012), en in die televisiereeks Between the Lions (1999).
Johannes Poortermans
Artikel in Die Huisgenoot
Hoe die polisie destyds geoefen en daaruit gesien het, lei ons af uit die tweede skildery, die ou polisiekantoor in Waalstraat aangetoon word. Bo die gebou wapper daar 'n Union Jack en daarvoor skreeu 'n sersant bevele uit aan twaalf konstabels wat daar in gelid staan. Links word 'n Maleier deur 'n geregsdienaar tronk toe gesleep, en regs sit nog 'n paar voor die deur van die kantoor op die stoep. Hieronder skryf Poortermans: “De broeken moeten blaauw gekleurd zijn”, presies soos die blou baadjies.
Daar is 'n gekleurde waterverftekening in hierdie versameling wat ongeteken is en waarvan met 'n groot mate van sekerheid kan vasgestel word dat dit nie aan Poortermans kan toegeskryf word nie. Verskeie deskundiges meen dat die tegniek, keuse van onderwerp en uitvoering daarvan almal aandui dat ons hier werk van die beroemde Thomas Bowler voor ons het. Hierdie mening word beaam deur daardie Bowler-kenner, kol. Maurice Green. Die kleure van hierdie lito lyk ook baie meer op die kleure van ander welbekende Bowler-steendrukplate as op enige van die bestaande werk van Poortermans. Dis 'n gesig oor Kaapstad, vanaf Tamboerskloof gesien, met die torings van die Groote Kerk en van die St. George-katedraal, wat uitstaande is. Met 'n garingboom aan die regterkantse haak word die lito op 'n baie aantreklike manier afgerond.
As kunsprodukte is die skilderstukke van Poortermans wel van minderwaardige belang omdat hy te veel klem lê op besonderhede en onderdele, en dus die “Total-Eindruck” uit die oog verloor, asook omdat hy beter litograaf as skilder was. Maar uit 'n geskiedkundige en kulturele oogpunt beskou, verskaf sy werk 'n buitengewoon waardevolle blik in die maatskaplike toestande wat in die veertiger jare hier geheers het, en dis juis die noukeurigheid waarmee elke besonderheid aangestip word, wat aan hierdie skilderye van Poortermans hul waarde verleen. Hulle behoort volksbesit te word en vir die nageslag as in afgeronde en volledige versameling in bewaring gehou te word. Is daar nie genoeg kunsliefhebbers in ons land wat in hierdie saak belangstel en sal saamwerk om hierdie versameling, wat enig van sy soort is, aan te koop en aan die een of ander kunsgalery of biblioteek skenk, sodat dit vir ons jong volk, met sy skrale kultuurbesit, kan behou word nie?
Mbuji-Mayi
Mbuji-Mayi (voor 1966 Bakwanga) is die vierde grootste stad van Demokratiese Republiek die Kongo en het 'n bevolking van 1 900 089 in 2005 gehad en het 'n oppervlakte van 135,12 km². Die stad was tussen 1960 en 1962 die hoofstad van die omstrede gebied Suid-Kasai.
Grantia nipponica
Grantia nipponica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1918 deur Hozawa.
Haring
Harings is klein olierige vissies wat in die Noordelike Halfrond voorkom in die matige water van die Noord-Atlantiese Oseaan, die Oossee, die Noordelike Stille Oseaan, en die Middellandse See. Harings beweeg in reuse skole wat in die lente na die kus van Europa en Amerika swem waar hulle in groot hoeveelhede gevang, gesout en gerook word. Geblikte "sardientjies" wat in supermarkte verkoop word, kan in werklikheid sprotte of ronde harings wees.
Haringlarwes lewe van plankton en die volwasse diere van groter plankton (o.m. roeipootkrefies), asook garnale en kleiner visse. Harings kom in groot skole voor; soms bestaande uit meer as 'n miljoen visse. Die vis se naam is ook te danke aan laasgenoemde feit; haring is in Oud-Nederlands as "heering" geskryf. Die woord is afgelei van "heer" in die sin van leërskare. Dit is dus 'n vis wat in groot skole as 'n "heer" deur die water trek.
Harings behoort reeds eeue lank tot die belangrikste visse in vissery. Deur oorvangste is die haringbevolking op verskeie plekke kwaai verminder en was regerings genoodsaak om 'n 6-jarige vangverbod (1977–1983) in plek te stel. Deur streng Europese vangbeperkinge, wat steeds van toepassing is, het die haringbevolking herstel.
Die familie Clupeidae, waartoe naas die eintlike harings ook onder meer elwe, sardyne en sprotte behoort, word wel ook as 'harings' aangedui.
Haring is 'n olierige vis wat ryk is aan omega-3 vetsure. Haringwurm, 'n parasiet, kom soms in harings voor.
Verbruik
Buiten die gewone gaarmaak van die vissie, word haring in verskeie kulture op verskillende maniere genuttig.
Ook ander kulture lê haring in: die Oos-Europese Joodse "suurharing" is haring wat in asyn en kruie (dille, peper en jenewerbessies) ingelê is, terwyl Skandinawiese lande die asyn vir wyn of 'n romerige sous vir verruil,
'n Ander gewilde variant is bokkoms, waartydens die vis met sout ingevryf word en dan in die wind gehang word om uit te droog.
Die genus Clupea kom nie aan die Suider-Afrikaanse kus voor nie.
Cantal (kaas)
Die Cantal is sedert 1956 'n kaas van oorsprong (AOC), wat net in Cantal of die regstreeks aangrensende départements Aveyron, Corrèze, Haute-Loire of Puy-de-Dôme vervaardig mag word. Volgens die voorskrifte moet die melk vir die Cantal van 'n beesras afkomstig wees, wat by die landskap en klimaat van die streek aangepas is. In die praktyk voldoen slegs koeie van die inheemse Salers-beesras aan hierdie kriterium. Vir 'n kaas van 40 tot 45 kilogram word sowat 400 liter koeimelk benodig.
Smaak
In Frankryk word hy dikwels saam met druiwe, appels en okkerneute geniet. Dit pas ook uitstekend by warme geregte soos soppe, blaardeeg en crêpes.
Dorland's
Dorland's is die handelsnaam van ’n reeks mediese verwysingswerke (insluitende woordeboeke, speltoetsers en sagteware) in verskeie media van drukwerk tot CD-ROM's tot aanlyn inhoud. Die vlagskipprodukte is Dorland's Illustrated Medical Dictionary (tans die 32ste uitgawe) en Dorland's Pocket Medical Dictionary (die 29ste uitgawe).
Die hoofwoordeboek is in 1890 die eerste keer gepubliseer as die American Illustrated Medical Dictionary. Met die dood van die redakteur, William Alexander Newman Dorland, AM, MD in 1956, is die woordeboeke hernoem om sy naam in te sluit. Die geïllustreerde woordeboek het vir die 31ste uitgawe tot 2 208 bladsye gegroei.
Vandag is die uitgewersmaatskappy deel van Elsevier.
Norfolk
Norfolk (uitgespreek /ˈnɔrfək/) is 'n graafskap in die ooste van Engeland, in die Verenigde Koninkryk. Die graafskap grens aan Suffolk in die suide, Lincolnshire in die suidweste en Cambridgeshire in die weste. Norwich, Norfolk se hoofstad (county town) en grootste stad, het sowat 215 000 inwoners. Die graafskap sluit ook in die stede Great Yarmouth en King's Lynn.
Ron Howard
Ron Howard (gebore 1 Maart 1954) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Apollo 13 (1995), A Beautiful Mind (2001), en Frost/Nixon (2008), en in die televisiereeks Arrested Development (2003).
Gloria Foster
Gloria Foster (November 15, 1933 – September 29, 2001) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Man and Boy (1971) en Leonard Part 6 (1987).
Sy het die Oracle gespeel in The Matrix (1999) en The Matrix Reloaded (2003) wat haar laaste rolprent was.
Vroeë lewe
Gloria Foster was gebore op November 15, 1933, in Chicago, Illinois.
Oorlede
Gloria Foster sterf op 29 September 2001, op die ouderdom van 67. Die oorsaak van haar dood was diabetes. Alhoewel sy nie meer getroud is nie, was haar vorige man, Clarence Williams III die een wat haar dood bekend gemaak het.
Flora of China (publikasie)
Flora of China is 'n wetenskaplike publikasie wat daarop gemik is om die plante inheems aan China te beskryf.
Konstantyn II van Skotland
Konstantyn II (volle naam: Constantín mac Áeda, Skots-Gaelies: Còiseam mac Aoidh; omstreeks 874 – 952) was die seun van koning Áed en self koning van Skotland, wat toe bekend was as Alba. Die Koninkryk Alba, waarvan die oorsprong teruggespeur kan word na die tyd van Konstantyn, was in Noord-Brittanje.
Lewe
Konstantyn se oupa, Kenneth MacAlpin, was die eerste lid van die familie wat sover bekend ’n koning was, maar hy is koning van die Pikte genoem. Die verandering in die titel "koning van die Pikte" in "koning van Alba" was deel van ’n groter transformasie van Piktland.
Konstantyn II se bewind is, nes dié van sy voorgangers, oorheers deur die bedrywighede van die Wikings in wat vandag Brittanje is. Tydens Konstantyn se bewind het die heersers van die suidelike koninkryke Wessex en Mercië, later die Koninkryk van Engeland, hul grondgebied noordwaarts uitgebrei tot in die betwiste koninkryke van Northumbrië. Konstantyn het eers met die suidelike heersers saamgespan teen die Wikings, maar mettertyd het konflik ingetree. Die Engelse koning Athelstan het Konstantyn in 927 en 934 suksesvol onderwerp, maar die twee het weer in 937 gebots toe Konstantyn, in ’n bondgenootskap met die Strathclyde-Britte en die Wikings van Dublin, Athelstan se koninkryk binneval. Hy is egter verslaan. In 943 het Konstantyn geabdikeer en in ’n klooster afgetree, waar hy in 952 oorlede is. Hy is opgevolg deur sy voorganger, Donald II, se seun Malcolm I.
Konstantyn het tot met die vereniging van die koninkryke in 1603 die langste in Skotland regeer naas Willem die Leeu. Sy bewind het vermoedelik ’n beslissende rol gespeel in die vergaelisering van Piktland. In sy tyd is die woorde "Skots" en "Skotland" die eerste keer gebruik om te verwys na ’n deel van wat vandag Skotland is.
Kat Foster
Kat Foster (gebore 17 Mei 1978) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Dramatics: A Comedy (2015) en Accommodations (2018), en in die televisiereekse 'Til Death (2006) en The Unusuals (2009).
Derek Phillips (akteur)
Derek Phillips (gebore 18 April 1976) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent 42 (2013) en in die televisiereekse Friday Night Lights (2006), Longmire (2012), en Game of Silence (2016).
Darnall
Darnall is 'n nederseting in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dorpie is 15 km suid van die Tugelarivier en verskaf huisvesting vir die werkers van die plaaslike suikermeule.
Grantia phillipsi
Grantia phillipsi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Makopong
Makopong is 'n nedersetting in die Kgalagadi-distrik van Botswana. Dit is naby aan die grens met Suid-Afrika geleë, en daar is ook 'n grenspos wat van 08:00 tot 16:00 oop is. Die R375 en R376-streeksroetes ontmoet by die grenspos.
Die bevolking het 1 697 getel tydens die 2011-sensus.
Eva Tamargo
Eva Tamargo (gebore 24 Desember 1960) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Any Given Sunday (1999) en Our Boys (2013), en in die televisiereekse Passions (1999) en The Haves and the Have Nots (2013).
Grantia primitiva
Grantia primitiva is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Brøndsted.
McCarthysrus
McCarthysrus is 'n grenspos in die Noord-Kaapprovinsie, tussen Suid-Afrika en Botswana. Die grenspos is oop tussen 06:00 en 18:00. Die grenspos staan aan die Botswanakant ook bekend as McCarthy's Rest. Hierdie grenspos word met Suid-Afrika verbind deur die R380-streekroete.
Meg Foster
Meg Foster (gebore 10 Mei 1948) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Masters of the Universe (1987), They Live (1988), Leviathan (1989), en 31 (2016).
Graham Phillips (akteur)
Graham Phillips (gebore 14 April 1993) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Goats (2012), Staten Island Summer (2015), en XOXO (2016), en in die televisiereeks The Good Wife (2009).
Shemp Howard
Shemp Howard (11 Maart 1895 – 22 November 1955) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Soup to Nuts (1930).
Afrikaanse woordelys en spelreëls
Die Afrikaanse woordelys en spelreëls (AWS) is 'n publikasie van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns met spelreëls, 'n woordelys, afkortingslys en verskeie bylaes vir Afrikaans. Die eerste uitgawe het in 1917 verskyn, en word sedertdien gereeld bygewerk. Die Taalkommissie van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns stel hierdie publikasie op met die primêre doel om leiding te gee ten opsigte van spelling.
Die afdeling oor spelreëls is onderverdeel in afdelings wat spelreëls vir Standaardafrikaans verduidelik aan die hand van sekere onderwerpe: Grondbeginsels van die Afrikaanse spelling, wisselvorme, klanke (vokale, diftonge en konsonante), meervoudsvorme, skryftekens (afkappingsteken, aksent, kappie, deelteken, koppelteken), hoofletters, verkleiningsvorme, trappe van vergelyking, leestekens, en los en vas skryf van woorde.
Die woordelys bevat 'n versameling Afrikaanse woorde om die korrekte skryfwyse ten opsigte van spelling, wisselvorme, gebruik van koppeltekens, hoofletters, en skryftekens aan te dui. Dit is geensins 'n volledige lys van Afrikaanse woorde nie, maar poog eerder om probleemgevalle uit te lig, of om minder algemene woorde as aanvaarbaar aan te dui.