cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Entropie
Omkeerbaarheid
Dit moet benadruk word dat dit die tydskaal van die sisteem is wat dit bepaal en nie die menslike ervaring van 'vinnigheid' nie. As mens met die hand 'n silinder met gas indruk, kan dit vir die mens vinnig lyk, maar die gasmolekule beweeg baie vinniger as die mens se hand en die verandering is tog omkeerbaar.
Pleknaamsveranderinge in Tadjikistan
Hier volg 'n lys van dorpe en stede in Tadjikistan waarvan die name verander is:
Freetown
Freetown kan verwys na:
ISO 3166-2:MZ
ISO 3166-2:MZ is 'n ISO-standaard en bylae tot ISO 3166-2 wat spesifiek op Mosambiek betrekking het. Hierdie standaard definieer Mosambiek se provinsies.
Henri van Luxemburg
Henri van Luxemburg of amptelik Henri Albert Gabriel Félix Guillaume vu Lëtzebuerg (gebore op 16 April 1955 in die kasteel van Betzder) is die groothertog van Luxemburg en die sesde Luxemburgse staatshoof uit die dinastie van Nassau-Weilburg. Prins Henri word as die eerste seun van die destydse erfgroothertoglike paar Jean van Luxemburg en Joséphine-Charlotte van Luxemburg gebore en gaan skool in Luxemburg en Frankryk.
Met sy meerderjarigheid in 1973 word aan hom die titel erfgroothertog toegeken. In 1974 kry hy 'n opleiding in die militêre akademie van Sandhurst en word in 1975 offisier. In die Luxemburgse weermag dra hy die titel colonel (kolonel). Daarna studeer hy politieke wetenskappe aan die Universiteit van Genève en verwerf in 1980 sy Licence.
Henri van Luxemburg ontvang die eredoktersgraad van die Sacred Heart University in Fairfield, Connecticut (Verenigde State), die Miami University in Oxford, Ohio (VSA), die Universiteit van Khon Kaen (Thailand) en die Universiteit van Trier (Duitsland).
Van 1980 tot 1998 is hy 'n lid van die Luxemburgse Staatsraad. Op 4 Maart 1998 word hy volgens artikel 43 van die Luxemburgse Grondwet deur sy vader as Lieutenant-Representant benoem.
Kim Bodnia
Kim Bodnia (gebore 12 April 1965) is 'n Deense akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Nightwatch (1994), Pusher (1996), en In China They Eat Dogs (1999), en in die televisiereeks Bron/Broen (2011).
Lyden
Lyden is 'n dorp in Mogalakwena Plaaslike Munisipaliteit, Waterberg-distriksmunisipaliteit in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika
Bryant Haliday
Bryant Haliday (7 April 1928 – 28 Julie 1996) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Devil Doll (1964), Voodoo Blood Death (1965), The Projected Man (1966), en Horror on Snape Island (1972).
Traci Bingham
Traci Bingham (gebore 13 Januarie 1968) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Tales from the Crypt: Demon Knight (1995) en in die televisiereeks Baywatch (1989).
Ontbyt
Ontbytgeregte wissel van plek tot plek, maar sluit gewoonlik 'n koolhidraat in soos hawermout, graanvlokkies of roosterbrood, vrugte en/of groente, 'n proteïenvoedsel soos eiers, vleis of vis, en iets te drinke soos tee, koffie, melk of vrugtesap. Ontbytgraan, pannekoek, wors, eierbrood, spek, vars vrugte, groente, eiers, muesli, sampioene, boontjies, muffins, plaatkoekies, roosterbrood met botter/margarien en konfyt is algemene voorbeelde van ontbytkos.
Daar bestaan egter 'n veel groter verskeidenheid in voorbereiding en bestanddele as bogenoemde, wat meestal verband hou met waar in die wêreld die ontbyt genuttig word.
Uitwerking op algemene gesondheid
Kenners van menslike voeding het lank reeds verwys na ontbyt as die belangrikste maaltyd van die dag. Dit, na gelang van studies wat gevind het dat mense wat ontbyt oorslaan, buite verhouding geneig is om probleme met konsentrasie, metabolisme, gewig, en hartgesondheid te ontwikkel. Die dieetkundige Monica Reinagel het aangevoer die metaboliese voordele oordrewe is, 'n verbetering in kognisie is gevind onder kinders, maar dis veel minder belangrik onder volwassenes. Reinagel verduidelik ook dat die skakel tussen die oorslaan van ontbyt en 'n verhoogde gewig geneig is om gedragsprobleme te veroorsaak deurdat die persoon die gebrek aan 'n gesonde ontbyt vergoed met peuselhappies, of eet selfs meer later. Dus is gewigstoename dan onvermydelik.
Kyk na die sterre
Kyk na die sterre is 'n Afrikaanse rolprent wat in 1960 vrygestel is. Die regisseur was Kappie Botha (1917-1997). Die storie is deur Norval Geldenhuys geskryf. Die hoofrolle is deur Elma Marais, Gerrit Wessels en Herman Steytler vertolk.
Volkswagen
Volkswagen (Duitse uitspraak [ˈfɔlksˌvaːɡn̩]) is 'n Duitse maatskappy wat motors, busse en vragmotors vervaardig. Die maatskappy is in 1937 gestig. Volkswagen, dikwels afgekort as VW, is die hoofmotorhandelsmerk van Volkswagen AG. Volkswagen het twee modelle in die topvyf van die motorverkopers ter wêreld, naamlik die Volkswagen Beetle en die Volkswagen Golf (stand van sake 2015).
Die geskiedenis van Volkswagen
Die Oostenrykse professor en motoringenieur Ferdinand Porsche en die Joodse ingenieur Josef Ganz was die stigters van Volkswagen. Porsche het in 1922 onsuksesvol planne vir 'n goedkoop motor voorgestel. Daar was selfs geen belangstelling van sy destydse werkgewer Austro-Daimler nie. Mercedes-Benz het ook niks in Porsche se droom van 'n goedkoop motor gesien nie. Porsche het dit onder meer by NSU en Zündapp probeer, waar 'n aantal prototipes gerealiseer is. Hy het sy eie besigheid begin en is in 1934 deur Adolf Hitler opdrag gegee om 'n "Kraft durch Freude"-motor te ontwerp, 'n motor vir die mense. Die program van vereistes vir hierdie motor was aansienlik. Die KdF-motor moes ’n topspoed van 100 km/h kon haal; moes twee volwassenes en drie kinders kon dra, of drie soldate en 'n masjiengeweer; moes 'n lugverkoelde enjin hê sodat dit in die winter buite gelaat kon word; toegelaat om 'n maksimum van tussen 6 en 7 liter petrol per 100 kilometer te verbruik; en behoort nie meer as 900 Reichsmark te kos nie. Porsche het reeds die ontwerp vir so 'n motor voorberei. In 1932 het hy 'n viersitplekmotor ontwerp wat sterk geïnspireer is deur ontwerpe deur Béla Barényi en 'n prototipe deur Tatra -ontwerper Hans Ledwinka, met 'n lugverkoelde viersilinderenjin agter. Daar was toe drie prototipes wat deur Zündapp gebou is. NSU was ook geïnteresseerd in die model, maar toe hierdie maatskappy deur Fiat oorgeneem is, was dit die einde van die NSU-Volksauto. Hitler se aanbod het net betyds gekom. Op 12 Oktober 1936 het Porsche drie dryfprototipes aangebied, wat reeds die kenmerkende vorm van die latere Volkswagen Beetle gehad het. Elke motor het 'n afstand van 50 000 km in 70 dae afgelê, sonder dat groot herstelwerk nodig was.
Hitler het toe persoonlik 'n geskikte plek vir die fabriek uitgesoek. Omdat die enigste twee beskikbare motorfabrieke – Opel en Ford – nie heeltemal Duits was nie, het Hitler sy "Arbeitsfront" beveel om 'n fabriek in die middel van Duitsland, naby Fallersleben, te bou. Die Duitse volk sou die geld vir produksie deur middel van 'n spaarstelsel insamel. 'n Nuwe dorp vir die fabriekswerkers en hul gesinne sou ontstaan, genaamd Stadt des KdF-Wagens bei Fallersleben (kortweg KdF-stadt, na die Tweede Wêreldoorlog Wolfsburg), met 'n woning vir Hitler, en 'n boulevard waar die oorlogsoorwinningsparade gehou sou word.
Tweede Wêreldoorlog
Die motor sou uiteindelik sowat 1 400 Ryksmark kos. Duitsers kon 'n sertifikaat vir hierdie bedrag koop wat die reg op 'n Volkswagen gee, wanneer dit gereed sou wees. In die enorme fabriek, die grootste motorfabriek in Europa, moes sowat 800 000 motors per jaar vervaardig word. Op 26 Mei 1938 het Hitler die fondamentsteen vir die KdF-fabriek gelê en in 1940 het die eerste motor van die monteerband gerol. Slegs 'n paar honderd passasiersmotors is gebou, amper almal vir partytjieliefhebbers. Intussen het die Tweede Wêreldoorlog uitgebreek en die nuwe fabriek het die Kübelwagen gebou, 'n weermagvoertuig wat deur Porsche en Erwin Komenda op die onderstel van 'n Kewer ontwerp is. Later is die Volkswagen Schwimmwagen ook hier gebou. Militêre weergawes van die Volkswagen Beetle is ook gebou en vliegtuie is herstel en onderdele vir missiele is gemaak.
Na die oorlog het ongeveer 340 000 Duitse spaarders hul aanspraak op 'n nuwe motor verloor. Omdat die na-oorlogse VW-fabriek eintlik nie aanspreeklik was nie, was dit moeilik om hul spaargeld terug te kry. Na 'n aantal regsgedinge is die spaarders eers in die 1960's en 1970's vergoed. Slagoffers kon 'n 600 Duitse mark afslag kry as hulle 'n nuwe VW koop. As hulle nie wou of kon nie, het hulle 100 punte teruggekry. Teen die einde van die 1970's was die eise van ongeveer 120 000 spaarders afgehandel. Ongeveer die helfte het gekies om die geld uit te betaal en die ander helfte vir afslag op 'n nuwe motor.
Na die tweede Wêreldoorlog
Die fabriek by Wolfsburg-kasteel is aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog hewig gebombardeer en in April 1945 deur die Amerikaanse Leër ingeneem. Die dorp is herdoop na Wolfsburg, en die KdF-fabriek is aan die Britse besettingsowerhede oorhandig. Majoor Ivan Hirst het hoof van die maatskappy geword. Die fabriek was bedoel vir die herstel van weermagvoertuie; die masjiene is as oorlogsbuit beskou en sou weggeneem word. Omdat die Britse weermag egter 'n tekort aan voertuie gehad het, is besluit om produksie weer te begin. In September 1945 het die Britse weermag 'n bestelling van 20 duisend eenhede geplaas, en teen 1946 is reeds 'n duisend motors per maand gebou, hoewel die dak van die fabriek nog stukkend was en die staal wat vir produksie benodig word, vir nuwe motors verruil moes word. Die fabriek is aan Amerikaanse, Britse en Franse motorvervaardigers aangebied, maar niemand het iets in die vreemde sferiese motor gesien nie. Hulle het begin onder die naam Wolfsburg Motor Works (na 'n verkeerde vertaling van Bayerische Motoren Werke); later is dit herdoop as Volkswagen. Die maatskappy moes onafhanklik voortgaan, onder beheer van die Duitse regering. Die Volkswagen-naam is geïnspireer deur 'n advertensie deur Standard.
Op 22 Augustus 1960 is Volkswagen omskep in Volkswagenwerk Aktiengesellschaft en in 1964 het die maatskappy ook die Duitse Auto Union oorgeneem. Audi se tegniese kennis sou later 'n belangrike rol in die ontwikkeling van die Golf speel.
Staak van enkelmodelbeleid
Met Nordhoff se vertrek in sig - hy sou in 1968 bedank - is sy enkelmodelbeleid laat vaar. Die langverwagte opvolger van die Beetle, die Volkswagen 1500/1600 (Tipe 3), het in 1967 verskyn, gevolg in 1969 deur die Volkswagen 411/412 (Tipe 4). Albei modelle, wat in verskeie weergawes vervaardig is, was onsuksesvol; die NSU wat K70 oorgeneem het, was selfs 'n volslae mislukking. In 1972 het Volkswagen die produksierekord van die bekende Ford Model T met die Beetle oortref, en teen 1973 is meer as 16 miljoen Beetles vervaardig. Nie sleg vir 'n ontwerp wat deels uit 1931 dateer nie, maar die einde was nou in sig.
In 1974 het Volkswagen die Golf op die mark bekendgestel. Anders as die vorige modelle het dit 'n waterverkoelde voorenjin gehad. Die Golf het 'n blywende sukses geword. Benewens die Golf het die kleiner Polo, die Scirocco en die Passat verskyn. Produksie van die Beetle is uitgefaseer; ná 1978 is dit net buite Duitsland vervaardig, hoofsaaklik in Brasilië en Meksiko. Op 21 Julie 2003 het die laaste eenheid van die produksielyn afgerol by die Mexikaanse fabriek in Puebla. Volkswagen het intussen 'n kontemporêre variant van die Beetle in 1998 vrygestel, die New Beetle. Hierdie motor was nie die sukses wat die vervaardiger verwag het nie. In 2002 het die produksie van die Golf dié van die Beetle oortref. Op 1 April 2005 is die nuwe klein 3-deur Fox by die AMI-handelskou in Leipzig vertoon.
Uitlaatgasskandaal
Op 18 September 2015 het die Amerikaanse agentskap EPA aangekondig dat hy ontdek het dat Volkswagen op groot skaal met sagteware in dieselmotors knoei. Die sagteware sou in staat wees om op te bespeur wanneer 'n emissietoets uitgevoer word, en dan oorskakel na 'n spesiale sagtewareprogram op daardie tydstip wat die motors na meer brandstofdoeltreffend en skoner laat lyk het. Sowat 11 miljoen motors wêreldwyd is toegerus met hierdie sagteware. Martin Winterkorn, uitvoerende hoof, het weens die skandaal bedank. Om enige boetes te kan betaal, het die motorvervaardiger 6,5 miljard euro daarvoor gereserveer.
Coelocarteria singaporensis
Coelocarteria singaporensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Volkswagen
Volkswagen Groep
Volkswagen AG het gegroei tot 'n internasionale groep wat, benewens Volkswagen, ook Audi, Seat, Škoda, Lamborghini, Porsche, Bentley, Bugatti en Ducati insluit.
Coelocarteria singaporensis
Die spons behoort tot die genus Coelocarteria en tot die familie Isodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1883 deur Carter.
Volkswagen
Vragmotors
Benewens passasiersmotors en ligte handelsvoertuie is Volkswagen ook aktief in die vragmotormark in Suid-Amerika. Die produksie vind by VW Truck & Bus in Brasilië plaas. Die vlagskip van hierdie maatskappy is die Volkswagen Constellation. Verder besit Volkswagen AG al die aandele in Scania-vragmotors en 'n meerderheidsbelang in MAN.
Erin Cottrell
Erin Cottrell (gebore 24 Augustus 1975) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Legally Blonde 2: Red, White & Blonde (2003) en in die televisiereeks NCIS (2003).
Pisa
Pisa is 'n stad in Italië naby die mond van die Arnorivier in die streek Toskane. Dit is ook die hoofstad van die provinsie Pisa. Die stad het ongeveer 89 940 inwoners, hulle word Pisano (enkelvoud) en Pisani (meervoud) genoem.
Die stad is veral beroemd vir sy Skewe Toring van Pisa.
Eseldrift
Eseldrift is 'n nedersetting in Mogalakwena Plaaslike Munisipaliteit, Waterberg-distriksmunisipaliteit in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika
Kultuurteorie
Kultuurteorie is 'n vertakking van vergelykende antropologie en semiotiek.
Catherine E. Coulson
Catherine E. Coulson (22 Oktober 1943 – 28 September 2015) was 'n Amerikaanse aktrise en assistentregisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Star Trek II: The Wrath of Khan (1982) en Twin Peaks: Fire Walk with Me (1992), en in die televisiereeks Twin Peaks (1990).
5de eeu
Die 5de eeu het in die jaar 401 'n aanvang geneem en teen die einde van die jaar 500 ten einde geloop.
Dit het die ineenstorting van die Wes-Romeinse Ryk gesien, wat in 476 nC tot 'n einde gekom het. Hierdie ryk is deur 'n opeenvolging van swak keisers regeer, met die werklike politieke mag wat toenemend onder militêre leiers gekonsentreer is. Interne onstabiliteit het 'n Visigote leër in staat gestel om Rome in 410 te bereik en te plunder. In die daaropvolgende dekades het 'n mate van herstel plaasgevind, maar die Westerse Ryk het nog 'n ernstige knou gekry toe 'n tweede buitelandse groep, die Vandale, Kartago, hoofstad van 'n belangrike provinsie in Afrika, beset het. Pogings om die provinsie terug te neem is onderbreek deur die inval van die Hunne onder Attila. Na Attila se nederlaag het beide Oosterse en Westerse ryke kragte saamgesnoer vir 'n finale aanval op Vandale Noord-Afrika, maar hierdie veldtog was 'n skouspelagtige mislukking.
In China het die tydperk van die Sestien Koninkryke voortgeduur. Dit is gekenmerk deur die vorming en ineenstorting van klein sub-koninkryke, wat deur strydende etniese groepe regeer is. Na die val van die voormalige Qin teen die einde van die vorige eeu, is die noorde van China weer deur Noord-Wei in 439 herenig. Intussen, in die Oostelike Jin-dinastie, het die Jin-staatsman en generaal Liu Yu sy mag gekonsolideer en die laaste keiser van die Jin-dinastie, keiser Gong van Jin, geforseer om in 420 aan hom te abdikeer. Dit het die (Liu) Song-dinastie geskep, wat ook die beginpunt was van die tydperk bekend as die Noordelike en Suidelike dinastieë.
Teen die einde van die 5de eeu is die Guptaryk van Indië vanuit Sentraal-Asië binnegeval en deur elemente van die Huna-volke beset. Hierdie volke was moontlik verwant aan die Hunne wat Rome in dieselfde tydperk verwoes het.
Arch Hall sr.
Arch Hall sr. (21 Desember 1908 – 28 April 1978) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Choppers (1961), Eegah (1962), Tell It Like It Is (1971), en The Corpse Grinders.
905
Die jaar 905 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 5de jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Coelocarteria spatulosa
Coelocarteria spatulosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Coelocarteria en tot die familie Isodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1988 deur Bergquist & Fromont.
Messier 75
Messier 75 of M75 (ook bekend as NGC 6864) is ’n bolvormige sterreswerm in die sterrebeeld Boogskutter. Dit is in 1780 deur Pierre Méchain ontdek en Charles Messier het dit in dieselfde jaar in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem.
Constance Binney
Constance Binney (28 Junie 1896 – 15 November 1989) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Erstwhile Susan (1919), 39 East (1920), Room and Board (1921), en Sleepwalker (1922).
Zlatko Burić
Zlatko Burić (gebore 13 Mei 1953) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Pusher (1996), With Blood on My Hands: Pusher II (2004), en I'm the Angel of Death: Pusher III (2005).
Sefeteng B
Sefeteng B is 'n landelike nedersetting in die Fetakgomo Tubatse Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Coelodischela
Coelodischela is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
906
Die jaar 906 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 6de jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Ben Hall (akteur)
Ben Hall (18 Maart 1899 – 20 Mei 1985) was 'n Amerikaanse akteur en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Scotty of the Scouts (1926), Harold Teen (1928), Gorilla Ship (1932), en Racing Luck (1935).
Eliza Coupe
Eliza Coupe (gebore 6 April 1981) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Happy Endings (2011), Benched (2014), Casual (2015), en Future Man (2017).
Pieter Kuyper Albertyn
Pieter Kuyper Albertyn (27 Mei 1897, Kleinmond, - 7 Maart, 1973, Kaapstad) is 'n Springbokrugbyspeler en Suid-Afrika se veertiende Springbokkaptein. Hy was kaptein in vier toetse.
Grumman G-21 Goose
Die Grumman G-21 Goose is 'n amfibiese vliegtuig wat deur Grumman ontwerp is om as 'n agt-sitplek pendelvliegtuig vir sakemanne in die Long Island area te dien. Die Goose was Grumman se eerste enkelvlerkvliegtuig om te vlieg, sy eerste tweeling-enjin vliegtuig, en sy eerste vliegtuig om in kommersiële lugrederydiens te tree.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Goose 'n doeltreffende vervoermiddel vir die Amerikaanse Gewapende Magte (insluitend die Amerikaanse Kuswag) geword, sowel as by vele ander lugmagte. Tydens die oorlog het die Goose in 'n toenemende aantal gevegs- en opleidingsrolle betrokke geraak. Die aanpasbare vliegtuig se diens het in na-oorlogse gebruik voortgeduur.
Mahwelereng
Mahwelereng is 'n township in die Waterberg-distriksmunisipaliteit in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is ongeveer 2 km van Mokopane (voorheen Potgietersrus) geleë.
Maggie Laubser
Maggie Laubser (1886–1973) was 'n Suid-Afrikaanse skilder en drukwerkkunstenaar. Sy is grootliks, saam met Irma Stern, vir die bekendstelling van ekspressionisme in Suid-Afrika verantwoordelik. Haar werk is aanvanklik deur kritici bespot, maar is later wyd aanvaar.
Lewensloop
Magdalena Maria Laubser is op 14 April 1886 op die plaas Bloublommetjieskloof in die distrik Malmesbury gebore. Sy is op 17 Mei 1973 in die Strand oorlede. Maggie Laubser het eers laat in haar lewe erkenning en waardering van die Suid-Afrikaanse publiek en kunskritici vir haar kuns ontvang. Vandag word sy beskou as een van die belangrikste "vernuwers" van die eng en konvensionele kunsopvattinge wat gedurende die eerste paar dekades van die 20e eeu in Suid-Afrika geheers het.
Sy is ook een van die land se bekendste kunsskilders. Haar oeuvre bestaan uit portret- studies, stillewes, landelike tonele en tonele van plaasarbeiders en vissers. Magdalena Maria (Maggie) Laubser is op 14 April 1886 op die plaas Bloublommetjieskloof in die distrik Malmesbury, Kaapprovinsie, gebore. Die eerste gedeelte van haar skoolopleiding het sy aan ŉ plaasskool, Rocklands, ontvang.
Op elfjarige ouderdom is sy na Bloemhof in Stellenbosch, waar sy vir die eerste keer kuns as skoolvak geneem het. Die kunsonderrig wat sy hier ontvang het, was egter onbevredigend en sy het gou belangstelling verloor. In 1901 het sy die skool verlaat weens die algemene depressie wat na die Anglo-Boereoorlog in die land geheers het en ook om haar broers in die geleentheid te stel om te studeer.
Sy het by haar ouers op die plaas gaan bly, waar sy haar tyd verwyl het deur naaldwerk te doen en te skets. Haar vroeë sketse het egter min belofte ingehou. Omdat sy tog op die een of ander wyse uiting aan haar gevoelens wou gee, het sy op 17-jarige ouderdom sanglesse in Kaapstad begin neem. Haar sangstem was egter so ontoereikend dat sy dit gou laat vaar het.
In Kaapstad het sy egter met prof. Edward Roworth kennis gemaak, by wie sy twee maande lank skilderlesse ontvang het. Roworth se invloed is dan ook duidelik in haar vroeë impressionistiese werk sigbaar. Haar skilderkuns het teen die tyd soveel verbeter dat van haar werk op die jaarlikse uitstalling van die Suid-Afrikaanse Vereniging van Kunstenaars in 1909 ten toon gestel is.
Sy het reeds in 1907 lid van die vereniging geword. In Kaapstad het sy ook bevriend geraak met ander kunstenaars soos Hugo Naudé, Ruth Prowse en J.E.A. Volschenk. In 1912 het Maggie Laubser goewernante van die Wolmaransgesin in die Ermelo-distrik geword. Daar het sy private naaldwerk- en skilderklasse gegee en sy het portrette van eertydse oorlogshelde gemaak en verkoop.
Tydens ŉ besoek aan vriende in Durban in dieselfde jaar het sy ŉ Nederlander, Jan Hendrik Arnold Balwé, ontmoet. Hy was beïndruk met haar talent en het onderneem om haar en haar suster Hannah na Nederland te stuur om onderskeidelik skilderkuns en musiek te studeer. Die twee susters is in Oktober 1913 na Nederland, waar hulle by die eggenote van president Burgers van die eertydse Zuid-Afrikaansche Republiek tuisgegaan het. In 1914 het die Eerste Wêreldoorlog uitgebreek en Hannah het na Suid-Afrika teruggekeer.
Sy het hoofsaaklik potloodsketse en portrette gemaak. In 1919 is Maggie Laubser saam met die Balwe-gesin na Italië (sy het intussen ook met Arnold Balwé, seun van J.H.A. Balwé, bevriend geraak). Onderweg na Italië het die geselskap Duitsland aangedoen en het sy vir die eerste keer met die werk van Duitse Ekspressioniste kennis gemaak.
Sy het twee jaar lank saam met die Balwe-gesin in San Vigilio en Lake Garda in Italië gewoon en saam met Arnold Balwé, ook 'n skilder, gewerk. Sy het gedurende die periode twee kort besoeke aan Suid-Afrika gebring, maar na die dood van J.H.A. Balwé in 1921 het sy na Suid-Afrika teruggekeer. In 1922 is Maggie Laubser weer na Europa - die keer na Duitsland, waar sy in Berlyn onder prof. Jächels gestudeer het.
Sy is daar deur die werk van Duitse Ekspressioniste soos Frans Marc, Emil Nolde, Max Pechstein en Karl Schmidt-Rottluff beïnvloed. Laasgenoemde het een van haar goeie kennisse geword. In Berlyn het sy ook met 'n mede-Suid-Afrikaner, Irma Stern, bevriend geraak. Die twee kunstenaars sou later saam baie kritiek verduur voordat Ekspressionisme uiteindelik deur die Suid-Afrikaanse publiek en kritici aanvaar is. (Maggie Laubser se werk het egter sedert 1919 reeds Ekspressionistiese elemente getoon.)
In 1924 het sy vir goed na Suid-Afrika teruggekeer. Sy het haar op die familieplaas Oortmanspost naby Klipheuwel, nie ver van Kaapstad af nie, gevestig. Haar eerste uitstalling in Kaapstad vroeg in 1925 was ŉ fiasko. Waar Maggie Laubser gedurende haar verblyf in Europa met die nuwe strominge vertroud geraak het, was die Suid-Afrikaanse publiek gewoond aan die realisties-romantiese skilderye van die toenmalige bekende kunstenaars soos J.E.A. Volschenk en Frans Oerder. Maggie Laubser se Ekspressionistiese werk het ongunstige kritiek van vriende, kritici en familie ontvang.
Selfs nadat die publiek gedurende die vroeë dertigerjare meer ontvanklik geraak het vir haar werk, het kunskritici haar werk steeds afgemaak. Dit verklaar moontlik waarom Maggie Laubser se vroeë werk in Suid-Afrika so somber was. Sy het van koue en somber kleure soos bruin, dowwe groen, oker en blou gebruik gemaak. Hoewel sy met ander Kaapstadse kunstenaars bevriend was, het sy 'n afgesonderde en eensame bestaan op die plaas gevoer.
Sy het haar op die uitbeelding van haar onmiddellike omgewing (plaasdiere, oestyd en plaasarbeiders) en visserstonele in die Kaap toegelê. Die jaar 1929 was 'n keerpunt in Maggie Laubser se kunstenaarsloopbaan. Sy het haar eerste geslaagde uitstalling in Suid-Afrika by die Universiteit van Stellenbosch aangebied. Vir die eerste keer het sy gunstige kritiek ontvang, en selfs die regering het van haar werk vir gebruik in buitelandse ambassades aangekoop.
Daarna het sy gereeld aan groepuitstallings deelgeneem. Haar onderwerpkeuse het uitgebrei nadat sy 'n paar toere deur ander dele van die land onderneem het en haar kleurgebruik het verander van dowwe, somber kleure na opgeruimder, ligter en helderder kleure soos pers, pienk, oranje en heldergroen.
In Transvaal het sy portrette van tradisionele Swart vroue gemaak en in Natal het sy mistieke jong Indiër-meisies geskilder. In 1945 is Maggie Laubser se vader oorlede en sy het haar eie huis in die Strand bekom, wat sy Altyd Lig genoem het. In die tydperk van haar lewe het sy met lede van die sogenaamde Nuwe Groep, almal kunstenaars wat jonger was as sy, geïdentifiseer en dikwels saam met hulle uitgestal. Sy is op 17 Mei 1973 in haar huis oorlede. Maggie Laubser se onderwerpkeuses was altyd mense en dinge waarmee sy bekend was.
Sy het op 'n plaas grootgeword en 'n groot deel van haar lewe op 'n plaas deurgebring en daarom het sy die graagste plaasdiere en plaasarbeiders op die landerye uitgebeeld. Sy het ook dikwels portrette van plaasarbeiders en vissers gemaak. Hoewel haar werk nooit uitgesproke Christelik was nie, was daar tog 'n sterk vroom en Christelike element in die landelike tonele, die oestonele, die visserstonele en ook die portrette wat sy van die plaasarbeiders geskilder het.
Sy het byna nooit 'n suiwer landskap geskilder nie maar dit altyd laat dien as agtergrond vir 'n figuurkomposisie of landelike toneeltjie. Sy is ook baie bekend vir haar stillewes, veral haar blomstudies. Maggie Laubser het na die twintigerjare dikwels in Kaapstad, Stellenbosch, Bloemfontein, Pretoria en Johannesburg uitgestal. Van haar werk is ook in Londen, Den Haag, Venesië en Bulawayo ten toon gestel. Sy het tot die dag voor haar dood nog geskilder.
Imperatriz
Imperatriz is 'n stad in die noorde van Brasilië, in westelike Maranhão. Met 'n beraamde bevolking van 247 553 in 2010, die stad is die tweede grootste stad in Maranhão. Imperatriz is op 16 Julie 1852 gestig deur Manoel Procopio.
Hektaar
'n Hektaar is 'n meeteenheid van oppervlakte, gelyk aan 10 000 vierkante meter, wat veral gebruik word om grondgebied te meet. 'n Vierkant van een hektaar se sye is 100 meter lank (1 hektometer). Die naam hektaar kom van die Griekse voorsetsel hekto vir 100 en die eenheid aar. 'n Hektaar is 100 are of 'n vierkante hektometer. Die aar was die basiseenheid vir oppervlakte en was een van die oorspronklike vyf eenhede van die metrieke stelsel wat in 1795 deur die Franse opgestel is.
Willie Maree
Willem Adriaan Maree (gebore op 7 Augustus 1920 in Brandfort, Suid-Afrika en oorlede op 26 Mei 1980) was 'n Suid-Afrikaanse boer en politikus, leier van die Nasionale Party in Natal, lid van die Volksraad vir die kiesafdeling Newcastle (1948-1968) en lid van die Verwoerd- en die Vorster-kabinette.
Hektaar
Nóg die aar nóg die hektaar vorm deel van die moderne SI-stelsel; die gebruik van hektaar word egter steeds toegelaat en die eenheid word presies gedefinieer deur basiseenhede in die SI-stelsel.
Die hektaar word algemeen gebruik in baie lande, veral gebiede wat grondbeplanning en -bestuur behels soos landbou, bosbou, en stadsbeplanning. Dit is veral nuttig waar vierkante meter omslagtig en onnodig presies sou wees. In die VSA en Kanada word die akker (acre) oor die algemeen steeds in soortgelyke gevalle gebruik.
Willie Maree
Biografie
Willie Maree is in 1945 getroud met Martha Maria Magdalena Jansen van Rensburg, hulle het 'n seun en 'n dogter gehad. Maree het in 1948 die kiesafdeling Newcastle met 'n klein meerderheid gewen in 'n provinsie waar die opposisie-Verenigde Party die oorhand gehad het. Hy was toe slegs 27 jaar oud en word die jongste parlementslid. Hy het in die 1950's en 1960's 'n belangrike figuur in die Nasionale Party geword en die party in Natal gelei. Hy was lid van die komitee vir Binnelandse Sake in die parlement van 1954 tot 1958 en het in 1958 by die kabinet van H.F. Verwoerd aangesluit as Minister van Bantoe Onderwys.
Maree bedank in Augustus 1968 die pos van Minister van Openbare Werke, Volkswelsyn en Pensioene om gesondheidsredes.
Willem-Alexander van die Nederlande
Willem-Alexander Claus George Ferdinand, Koning van die Nederlande, Prins van Oranje-Nassau, Jonkheer van Amsberg (gebore op 27 April 1967) is sedert 30 April 2013 die koning (staatshoof) van die Koninkryk van die Nederlande (bestaan uit Aruba, Curaçao, Nederland en Sint Maarten). Hy was sedert 1980 die troonopvolger van die Koninkryk van die Nederlande. Willem-Alexander is die oudste kind van Koningin Beatrix en Prins Klaus van Amsberg en is sedert sy vader se dood in 2002 die hoof van die Huis van Amsberg.
Willem-Alexander het in die Koninklike Nederlandse Vloot gedien en in geskiedenis aan die Universiteit van Leiden gestudeer. Hy is in 2002 met Máxima Zorreguieta Cerruti getroud. Hulle het drie dogters: prinses Catharina-Amalia (gebore 2003), prinses Alexia (gebore 2005) en prinses Ariane (gebore 2007).
Op 28 Januarie 2013 kondig sy moeder aan dat sy op 30 April 2013, op Koninginnedag, gaan abdikeer. Willem-Alexander het haar in die posisie as koning opgevolg. Nadat hy die troon bestyg het, het hy die eerste koning sedert die dood van sy groot-oupagrootjie, Willem III in 1890, geword.
Areola
thumb|180px|’n Vrou se areola. thumb|130px|’n Man se areola.
Die menslike areola (areola mammae) is ’n gepigmenteerde area op die bors om die tepel. ’n Algemener betekenis van "areola" is ’n klein, ronde area aan die menslike liggaam met ’n ander soort samestelling as die res van die vel of ’n ander ronde vlek soos ’n deel van die vel wat ontsteek is.
Vroulike borste het klein openings in die areola wat ’n vloeistof afskei om die tepel tydens borsvoeding te beskerm.
Kleur
Areolas se kleur kan wissel van pienk of rooi tot donkerbruin of amper swart, maar is gewoonlik ligter by mense met ’n ligte velkleur en donkerder by mense met ’n donker velkleur.
Grootte en vorm
Die grootte en vorm van areolas en tepels wissel ook baie van mens tot mens. Vroue s’n is gewoonlik groter as dié van mans of meisies voor hulle puberteit. Menslike areolas is meestal rond, maar by sommige vroue met groot areolas is hulle ovaalvormig.
Die gemiddelde deursnee van ’n man se areola is sowat 28 mm en ’n volwasse vrou s’n 38,1 mm, hoewel vroue s’n groter as 100 mm kan wees. Tydens die borsvoedingstadium kan ’n vrou se areola nóg groter wees.
Courtenay Taylor
Courtenay Taylor (gebore 19 Julie 1969) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Regular Show (2009) en ''OK K.O.! Let's Be Heroes'' (2017).
Emmett C. Hall
Emmett C. Hall (* 18 November 1882, † Maart 1956) was 'n Amerikaanse skrywer en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Beloved Adventurer (1914), Human Driftwood (1916), en Beyond the Wall (1916).
Amerikaans-Samoa
Amerikaans-Samoa (Engels: American Samoa, [əˈmɛrɪkən səˈmoʊə], voorheen Oos-Samoa; Samoaans: Amerika Sāmoa / Sāmoa Amelika) is 'n oorsese gebied van die Verenigde State van Amerika in die suidelike Stille Oseaan, wat die oostelike deel van die Samoa-eilande beslaan, en lê in Polinesië. Die eilande beslaan 'n oppervlakte van 199 km² en het 'n bevolking van 55 123 in 2020 gehad.
Amerikaans-Samoa lê in die ooste van Samoa, in die suide van Tokelau, in die weste van die Cookeilande, in die noorde van Niue en in die noordooste van Tonga. Die hoofstad is Pago Pago en die grootste stad is Tafuna.
Die amptelike tale is Engels en Samoaans.
Theo Pienaar
Theodorus Barend Pienaar (* 23 November 1888, Barrydale - ?) was 'n Springbokrugbyspeler en is gekies as toerkaptein gedurende die 1921-toer na Nieu-Seeland en Australië, maar nie vir die toetse nie en het Suid-Afrika dus nooit aangevoer as toetskaptein nie.
907
Die jaar 907 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 7de jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Coelodischela diatomorpha
Coelodischela diatomorpha is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Coelodischela en tot die familie Guitarridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1976 deur Vacelet, Vasseur & Lévi.
Matsitsileng
Matsitsileng is 'n nedersetting in die Waterberg-distriksmunisipaliteit in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is ongeveer 100 km noordwes van Polokwane en Mokopane geleë.
C/1652 Y1
C/1652 Y1 is 'n komeet wat onder andere deur Jan van Riebeeck ontdek is. Dit is vir die eerste keer op 16 Desember 1652 (Juliaanse kalender) deur Nederlandse waarnemers aan die Kaap gesien en was die eerste komeet wat uit Suid-Afrika ontdek is.
Teen Junie 2008 was die komeet sowat 280 AE van die Son af ('n benaderde raming weens 'n swak bepaalde wentelbaan).
Kroonblaar
duimnael|’n [[Tulp se blom het drie kroon- en drie kelkblare.]]
Kroonblare is aangepaste blare wat die voortplantingsdele van blomme omring. Hulle het dikwels helder kleure of buitengewone vorms om insekte te lok. Al die kroonblare van ’n blom word saam die blomkroon genoem. Daar is gewoonlik ook ’n ander stel blare, bekend as kelkblare, wat saam die blomkelk vorm. Die blomkroon en blomkelk vorm saam die blomdek. Wanneer die kroon- en kelkblare moeilik van mekaar onderskei kan word, word dit saam die blomdekblare genoem. Voorbeelde van plante waar van blomdekblare gepraat word, is genera soos Aloe en Tulipa. In teenstelling daarmee het genera soos Rosa en Phaseolus kroon- en kelkblare wat goed onderskeibaar is.
Funksies en doel
Kroonblare het verskeie funksies en doele, wat afhang van die soort plant. In die algemeen beskerm hulle sommige dele van die blom en trek insekte (wat behulpsaam is met bestuiwing van die plant) aan of stoot hulle af.
Kleur
Verskeie kleureienskappe kan deur kroonblare aangeneem word om insekte te lok wat nie ’n goeie reuksin het nie. Sommige blomme kan die kleur van hul blare verander as ’n teken aan insekte om nader te kom of weg te bly.
Vorm en grootte
Die vorm en grootte van kroonblare is ook belangrik om die regte insekte te lok. Groot kroonblare kan byvoorbeeld insekte oor ’n ver afstand lok, of insekte wat self groot is.
Kelkblaar
duimnael|Die kelkblare van Alcea rosea. Kelkblare is die deel van blomplante wat die blomknop beskerm. Dit is gewoonlik groen. Die kelkblare van ’n plant word saam die blomkelk genoem.
Klein Handgewig-newel
Die Klein Handgewig-newel (ook bekend as Messier 76, NGC 650/651 of die Kurk-newel ) is ’n planetêre newel in die sterrebeeld Perseus. Dit is in 1780 deur Pierre Méchain ontdek en Charles Messier het dit in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem.
Kelkblaar
Beskrywing
Nadat ’n plant geblom het, het die blomkelk meestal geen funksie meer nie en verkrimp dit. Sommige plante behou ’n doringagtige blomkelk, wat óf lewend óf verdroog kan wees, om die vrug of saad te beskerm, soos by die spesies van Acaena of Solanaceae. Soms begin die blomkelk groei nadat die blomme uitgekom het en vorm ’n blaasagtige huls om die vrug om dit teen insekte en voëls te beskerm, soos by die Hibiscus trionum en die appelliefie.
Klein Handgewig-newel
Heber Curtis het dit in 1918 eerste as ’n planetêre newel geïdentifiseer. Daar is egter teenstand teen dié feit aangesien Isaac Roberts in 1891 al gesê het M76 is dalk soortgelyk aan die Ring-newel (M57), maar word van die kant af gesien. M76 se afstand word geraam op sowat 2 500 ligjare (780 parsek), wat beteken sy deursnee is sowat 1,23 ligjare (0,378 parsek).
Die newel het ’n skynbare magnitude van 10,1 en sy sentrale ster is 15,9 mag. Die ultravioletlig van die ster reik buite die buitenste lae wat die huidige newel vorm en het ’n oppervlaktemperatuur van sowat 88 400 kelvin. Die newel beweeg teen −19,1 km/s−1 in die rigting van ons sonnestelsel.
Die Klein Handgewig-newel kry sy naam van sy ooreenkoms met die Handgewig-newel (M27) in die sterrebeeld Vos. Daar is oorspronklik gedink dit bestaan uit twee aparte emissienewels en dit het dus twee katalogusnommers gekry in die New General Catalogue, NGC 650 en NGC 651. Dit word deur sommige beskou as een van die flouste en moeiliks sigbare Messier-voorwerpe.
Sidovudien
Sidovudien of asidotimidien ("AZT"), behoort aan die klas geneesmiddels bekend as nukleosied analoog trutranskriptase remmers (NRTIs), wat die ensiem trutranskriptase blokkeer, 'n ensiem wat onmisbaar is vir virusvoortplanting. AZT is 'n tipe teenretrovirale middel wat gebruik word om MIV/VIGS infeksie te behandel.
Kelkblaar
Beskrywing
Beide kelk- en kroonblare is aangepaste blare. Laasgenoemde omring die voortplantingsdele van blomme en lok insekte met hul helder kleure. Al die kroonblare van ’n blom word saam die blomkroon genoem. Die blomkelk en blomkroon vorm saam die blomdek.
Sidovudien
AZT was die eerste regeringsgoedgekeurde MIV-behandeling in die VSA (20 Maart 1987), voorgeskryf onder die handelsname Retrovir en Retrovis. AZT het die vermenigvuldiging van die virus in siek persone beduidend verlaag en kliniese en immunologiese verbetering van die toestand getoon. Sidovudien word ook gebruik om oordrag van MIV te verhoed, bv. moeder-na-baba na geboorte, of nadat 'n naaldprik per abuis opgedoen is. Indien dit alleen gebruik word vir pasiente met MIV-infeksie, rem AZT die vermenigvuldiging van MIV by pasiënte, maar dit dood nie die virus geheel en al nie. Dit mag die MI-virusse uitlok om mettertyd AZT-weerstandig te raak, en daarom word Sidovudien slegs in kombinasie met ander teenretrovirale middels toegedien as deel van 'n hoogs-aktiewe antiretrovirale terapie (HAART).
Kelkblaar
Beskrywing
Die ontwikkeling en vorm van die kelkblare verskil van plant tot plant. Hulle kan losstandig of saamgesmelt wees.
Jakob Cedergren
Jakob Cedergren (gebore 10 Januarie 1973) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Submarino (2010) en The Guilty (2018), en in die televisiereeks The Sandhamn Murders (2010).
Billie Bird
Billie Bird (28 Februarie 1908 – 27 November 2002) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Sixteen Candles (1984), Police Academy 4: Citizens on Patrol (1987), Home Alone (1990), en Dennis the Menace (1993).
Sidovudien
Geneesmiddelvorms
Die gebruik van AZT word vergemaklik deur die insluiting daarvan in 'n kombinasieproduk, bv. Combivir en Trizivir. Sidovudien is ook ingesluit in die Wêreldgesondheidsorganisasie se essensiële medisynelys, wat die minimum medisinale behoeftes vir 'n basiese gesondheidsorg-sisteem daarstel.
Gebruike
Sidovudien word gebruik as deel van 'n hoogs-aktiewe antiretrovirale terapie (HAART) vir die behandeling van MIV-infeksie in volwassenes.
MIV Profilakse
AZT word ook gebruik as profilakse ná blootstelling aan MIV, in kombinasie met 'n ander antiretrovirale middel, Lamivudien. Dit verlaag die direkte risiko van MIV-besmetting beduidend ná 'n eerste enkele blootstelling aan die virus (bv. nadat 'n naaldprik per abuis opgedoen is, óf aanraking met bloed of liggaamsvloeistowwe van 'n persoon wat 'n draer mag wees).
Dorset
Dorset [ˈdɔrsɨt], histories ook Dorsetshire, is 'n graafskap aan die Suidwes-Engelse Kanaalkus. Die seremoniële graafskap met 'n oppervlakte van 2 653 km2 sluit naas die nie-metropolitaanse graafskap, wat deur die Dorset-graafskapsraad (Dorset County Council) geadministreer word, ook Poole en Bournemouth in wat onder die beheer van unitêre owerhede val. Die administratiewe setel (county town) is Dorchester in die suide van Dorset.
Dorset grens in die weste aan Devon, aan Somerset in die noordweste, Wiltshire in die noordooste en Hampshire in die ooste. Ingevolge die Wet op Plaaslike Regering van 1972 is Dorset se oostelike grens uitgebrei om twee nedersettings in Hampshire, nl. Bournemouth en Christchurch, in te sluit. Tans is sowat die helfte van die bevolking in Suidoos-Dorset saamgetrek waar Poole en Bournemouth 'n groot verstedelikte gebied vorm. Die res van die graafskap het 'n oorwegend landelike karakter en is yl bevolk.
Die eerste histories gedokumenteerde Wiking-aanval op die Britse Eilande is in die 8ste eeu op nedersettings in Dorset geloods. Melcombe Regis in Dorset was die plek van waar die Swart Dood in 1348 na ander dele van Engeland uitgebrei het. In latere eeue is Dorset deur politieke onluste geteister. So is 'n opstand van die sogenaamde Clubmen-burgermagte gedurende die Engelse Burgeroorlog deur Oliver Cromwell se troepe in 'n veldslag naby Shaftesbury neergeslaan. Die Monmouth-opstand, wat na die hertog van Monmouth genoem, het in Lyme Regis begin, en dit was 'n groep van plaaswerkers uit Tolpuddle wat in die 19de eeu 'n beslissende rol in die vorming van die eerste vakbondbeweging gespeel het. Die werkers, wat later as Tolpuddle-martelaars bekend sou staan, is vir die sweer van hul geheime eed gevonnis en na Australië verban.
Dorset het gedurende die Tweede Wêreldoorlog 'n belangrike rol by die voorbereiding van die geallieerde inval in Normandië gespeel. So het soldate onder meer in twee groot seehawens in Dorset, Portland en Pool, op D-dag aan boord van hul skepe gegaan.
Die graafskap bestaan uit 'n verskeidenheid landskapsvorme, waaronder krytheuwels, steil kalksteenriwwe en laagliggende kleivalleie. Meer as die helfte van sy oppervlakte maak deel uit van "Gebiede van buitengewone natuurskoon" (Areas of Outstanding Natural Beauty), terwyl driekwart van Dorset se kuslyn tot wêrelderfenisgebied verklaar is. Hier word verskeie bekende natuurmonumente aangetref soos byvoorbeeld die Lulworth-grot, Portland-eiland, Chesil-strand en Durdle Door.
Landbou was tradisioneel die belangrikste bron van inkomste vir die bewoners, maar dit speel intussen 'n ondergeskikte rol, terwyl die toerismebedryf aansienlike groei toon. Daar is geen snelweë in Dorset nie, tog word nedersettings in die graafskap deur 'n netwerk van A-paaie met mekaar verbind. Twee hoofspoorlyne verbind Dorset met Londen. Die graafskap beskik daarnaas oor drie seehawens in Poole, Weymouth en Portland, asook 'n internasionale lughawe.
Kultureel staan Dorset vir 'n verskeidenheid musea, teaters en feeste bekend. So word hier onder meer een van Europa se grootste buitelugskoue aangebied. Bekende boorlinge van Dorset is Thomas Hardy, wie se romans hoofsaaklik in die graafskap afspeel, en die digter William Barnes wat in sy poësie die ou plaaslike dialek huldig.
Diplaseng
Diplaseng is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Die naam is Noord-Sotho vir "by/op die plaas".
Igloe
'n Igloe is die Eskimo- of Innuït-woord vir "huis" of "woning" en word in Afrikaans gebruik om na hierdie nasie se yshuise te verwys.
'n Tipiese ysigloe is 'n skuiling wat uit sneeublokke gebou word, hoofsaaklik in die vorm van 'n koepel. Alhoewel igloes met alle Eskimo's geassosieer word, is hulle hoofsaaklik gebou deur die volke van Kanada se Sentrale Arktiese gebied en Groenland se Qaanaaq-gebied gebou. Ander Eskimo- of Innuïtvolke insuleer hulle huise met huide en walvisbene. Die gebruike van sneeu help om die gebou te insuleer, aangesien die lugborrels in die ys 'n ekstra insulerende laag vorm. Temperature buite die igloe kan tot -45 °C daal, terwyl dit binne-in die igloe tussen -7 en 16 °C wissel, bloot deur die verwarming van liggaamlike hitte.
Tradisionele soorte
Die kleinste was bedoel was 'n tydelike skuiling, slegs vir die gebruik van een of twee nagte, veral deur jagters.
908
Die jaar 908 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 8ste jaar van die 10de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Igloe
Tradisionele soorte
Die grootste igloes was gewoonlik in groepe van twee gebou. Een van die geboue was 'n tydelike gebou vir spesiale geleenthede, die ander as 'n woning. Hulle kon tot vyf kamers hê en tot 20 mense huisves. So 'n groot igloe kon gebou word deur klomp kleiner igloes met tonnels te verbind. <!--
Modifications
The Central Inuit, especially those around the Davis Strait, lined the living area with skin, which could increase the temperature within from around 2 °C (36 °F) to 10-20 °C (50-68 °F).
Construction
The snow used to build an igloo must have sufficient structural strength to be cut and stacked in the appropriate manner. The best snow to use for this purpose is snow which has been blown by wind, which can serve to compact and interlock the ice crystals. The hole left in the snow where the blocks are cut from is usually used as the lower half of the shelter. Sometimes, a short tunnel is constructed at the entrance to reduce wind and heat loss when the door is opened. Due to snow's excellent insulating properties, inhabited igloos are surprisingly comfortable and warm inside. In some cases a single block of ice is inserted to allow light into the igloo. Architecturally, the igloo is unique in that it is a dome that can be raised out of independent blocks leaning on each other and polished to fit without an additional supporting structure during construction. The igloo, if correctly built, will support the weight of a person standing on the roof. Also, in the traditional Inuit igloo the heat from the kulliq (stone lamp) causes the interior to melt slightly. This melting and refreezing builds up an ice sheet and contributes to the strength of the igloo. The sleeping platform is a raised area compared to where one enters the igloo. Because warmer air rises and cooler air settles, the entrance area will act as a cold trap whereas the sleeping area will hold whatever heat is generated by a stove, lamp or body heat.
In popular use
In heraldry, the igloo appears as the crest in the coat of arms of Nunavut.