cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Neolitiese Omwenteling
Midde-Ooste
Die Midde-Ooste was ’n bron van baie diere wat getem kon word, soos skape, bokke en varke. Die eerste dromedarisse is ook hier gedomestiseer. Die teenwoordigheid van dié diere het die streek se kulturele en ekonomiese ontwikkeling ’n groot voorsprong gegee. Namate die klimaat in die Midde-Ooste verander en droër geword het, was baie boere verplig om te trek en hulle gedomestiseerde diere saam met hulle te neem. Dit was hierdie enorme migrasie uit die Midde-Ooste wat gelei het tot die verspreiding van dié diere na die res van Afro-Eurasië.
Europa-eiland
Europa-eiland is 'n laagliggende eiland in die Mosambiekkanaal van Suider-Afrika.
Die eiland se afmetings is:
Kilburndam
Dit is 'n grondvuldam wat 500 meter (1600 voet) laer as die Sterkfonteindam in die Mnjaneni-rivier geleë is. Dit is in 1981 in gebruik gestel, het 'n kapasiteit van 36 700 kubieke meter en 'n oppervlakte van 207 hektaar (510 akker). Die damwal is 48 meter (157 voet) hoog.
Europa-eiland
Die eiland behoort aan Frankryk maar Madagaskar betwis die eienaarskap. Daar is baie voëls wat hier broei.
Kilburndam
Die hoofdoel van die dam is om hidroëlektrisiteit op te wek. Die gevaarpotensiaal van die dam word as hoog (3) geklassifiseer.
As die aanvraag na elektrisiteit laag is, word water met vier 250 MW tribunes teen 'n tempo van 174 m3/s uit Kilburn na die Driekloofdam gepomp. As die aanvraag hoog is, tipies gedurende die oggend en vroeë aand, word water van Driekloof teen 'n tempo van 312 m3/s vrygelaat om 1 000 MW krag op te wek.
Volgens 'n padbord langs die dam: As gevolg van die snel veranderende watervlak en die geweldige suigkrag van die tribunes, word geen of die gebruik van enige vorm van bote op die dam toegelaat nie. Swem in die dam is verbode. Hengel vanaf die oewer geskied op eie risiko.
Die dam is 'n paar kilometer van die Drakensville-vakansieoord geleë.
Neolitiese Omwenteling
Midde-Ooste
Die migrasie het hoofsaaklik plaasgevind op ’n oos-wes-as van soortgelyke klimate, want gewasse het gewoonlik ’n smal optimaleklimaatgordel, waarbuite hulle nie kan groei nie vanweë verskille in lig of reën. Sommige skrywers soos Jared Diamond het voorgestel hierdie oos-wes-as is die hoofrede dat plant- en dierdomestisering so vinnig van die Vrugbare Halfmaan na die res van Eurasië en Noord-Afrika versprei het, terwyl dit nie van noord na suid, soos na Suid-Afrika, versprei het nie; daar is gewasse uit gematigde streke in die laaste 500 jaar deur skepe ingevoer. Net so is die seboe van Afrika en die gedomestiseerde beeste van die Vrugbare Halfmaan – wat deur die droë Saharawoestyn geskei is – nie in mekaar se streke bekend gestel nie.
Sosiale veranderings
Ondanks die aansienlike tegnologiese voordele het die Neolitiese Omwenteling nie dadelik tot ’n vinnige toename in mense gelei nie. Dit lyk of die voordele deur verskeie faktore nadelig beïnvloed is, hoofsaaklik siektes en oorlogvoering.
Die ontwikkeling van landbou het nie noodwendig tot groot vooruitgang gelei nie. Die voedingstandaarde van die groeiende Neolitiese bevolkings was minderwaardig aan dié van die jagter-versamelaars. Verskeie etnologiese an argeologiese studies het bevind die oorgang na ’n graangebaseerde dieet het gelei tot ’n afname in lewesverwagting en postuur, ’n toename in kindersterftes en aansteeklike siektes, die ontwikkeling van chroniese, inflammatoriese en degenerasiesiektes (soos vetsug, tipe 2-diabetes en hartbloedvatsiektes) en verskeie voedingstekorte (insluitende vitamientekorte, bloedarmoede en been- en tandsiektes). Die gemiddelde menslike lengte het afgeneem van 178 cm vir mans en 168 cm vir vroue tot onderskeidelik 165 en 155 cm; die gemiddelde lengte het eers in die 20ste eeu teruggekeer na die vlakke van voor die Neolitiese Omwenteling.
Siektes
Dwarsdeur die ontwikkeling van sedentêre gemeenskappe het siektes vinniger versprei as in die tyd van jagter-versamelaars. Onvoldoende sanitêre praktyke en die domestisering van diere kan die styging in siektes en die sterftesyfer ná die Neolitiese Omwenteling verduidelik. Siektes is deur diere aan mense oorgedra. Van die siektes wat van die dier na die mens verspei het, is griep, pokke en masels.
Polymastia villosa
Polymastia villosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Neolitiese Omwenteling
Siektes
Antieke mikrobiese genome het gewys voorlopers van Salmonella enterica-stamme wat in mense posgevat het, het 5 500 jaar gelede al landbou-veeboere dwarsdeur Wes-Eurasië besmet; dit verskaf molekulêre bewyse vir die hipotese dat die neolitiseringsproses die opkoms van menslike siektes vergemaklik het. In ooreenstemming met ’n proses van natuurlike seleksie het die mense wat die groot soogdiere eerste gedomestiseer het, vinning ’n immuniteit teen die siektes opgebou omdat die individue in elke gemeenskap met ’n beter immuniteit ’n groter kans gehad het om te oorleef. In hulle sowat 10 000 jaar van gedeelde omgewings met diere het Eurasiërs en Afrikane meer bestand geraak teen dié siektes, in vergelyking met die inheemse bevolkings van ander wêreldstreke. Die bevolkings van die meeste eilande in die Karibiese See en verskeie eilande in die Stille Oseaan is heeltemal deur siektes uitgewis. Sowat 90% van baie bevolkings in die Amerikas is deur Europese en Afrika-siektes uitgewis voor aangetekende kontak met Europese ontdekkingsreisigers en kolonialiste.
Polymastia villosa
Die spons behoort tot die genus Polymastia en tot die familie Polymastiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1997 deur Desqueyroux-Faúndez & Van Soest.
Neolitiese Omwenteling
Siektes
Sommige kulture soos die Inkas het ’n groot gedomestiseerde dier, die lama, gehad, maar hulle het nie lamamelk gedrink en klein spasies met die diere gedeel nie, en dus was die risiko van besmetting beperk. Volgens bioargeologiese navorsing was die uitwerking van landbou op die fisieke en tandgesondheid in Suidoos-Asiatiese rysboeregemeenskappe van 4000 tot 1500 v.C. nie so nadelig as in ander streke nie.
Argeogenetika
Die verspreiding van die Neolitiese kultuur vanaf die Midde-Ooste is onlangs verbind met die verstrooiing van menslike genetiese merkers. In Europa is dit verbind met die verspreiding van die E1b1b-lyne en Haplogroep J, wat vermoedelik in Europa aangekom het vanaf Noord-Afrika en die Midde-Ooste onderskeidelik.
In Afrika word die verspreiding van landbou, en veral van die Bantoetaalsprekendes, verbind met die verstrooiing van die Y-chromosoom-haplogroep E1b1a vanaf Wes-Afrika.
Tulbaghia
Tulbaghia (wildeknoffel) is 'n genus met 28 spesies van geofiete in die familie Amaryllidaceae. Hulle is hoofsaaklik inheems in Sentraal-Afrika en Suider-Afrika.
Passerina ericoides
Die dronkbessie (Passerina ericoides) is 'n struik wat endemies aan Suid-Afrika is. Die spesie kom in die Wes-Kaap vanaf die Vredenburg-skiereiland tot by die Kaapse Skiereiland en ooswaarts tot by die Agulhasvlakte voor. Die plant is deel van die fynbos-bioom en het 'n voorkomsgebied van 14 164 km². Dit het reeds van sy habitat afgestaan aan indringerplante en ontwikkeling aan die kus.
Anita Dorris
Anita Dorris (21 Desember 1903 – 24 Desember 1993) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Frau Sopherl vom Naschmarkt (1926), Liebeshandel (1927), Die Dame auf der Banknote (1929), en Student Life in Merry Springtime (1931).
Pomelia
Pomelia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Emmanuel I van Portugal
Emmanuel I (Portugees:Manuel I) (Alcochete, 31 Mei 1469 – Lissabon, 13 Desember 1521), met die bynaam die Grote of die Gelukkige (o Venturoso), uit die Huis van Aviz, was koning van Portugal van 1495 tot 1521.
Biografie
Hy was 'n seun van Ferdinand van Viseu en Beatrix van Portugal. Hy het sy neef en swaer Johannes II as koning van Portugal opgevolg.
Hy is agtereenvolgens met die susters Isabella en Maria van Aragón getroud en daarna met Eleanor van Habsburg.
Hy het as 'n absolutistiese monarg geregeer en met Portugese kolonialisme begin: In 1498 bereik Vasco da Gama Indië en in 1500 ontdek Pedro Álvares Cabral Brasilië, wat 'n Portugese besitting geword het.
In die tradisie van vorige konings het Emanuel I sy heerskappy met groot godsdienstige verdraagsaamheid begin en selfs Jode bevry wat vervolging in Kastilië ontvlug het en hulself in 'n situasie van slawerny bevind het. Hierdie verdraagsaamheid is ook geregverdig deur die behoefte aan die finansiële en intellektuele kapitaal van die Hebreeuse gemeenskappe, noodsaaklik vir sy ekspansionistiese beleid.
Sy ambisie om die Iberiese koninkryke te verenig het egter daartoe gelei dat hy toegee aan die eise van die Katolieke Spaanse konings, om 'n klousule in sy huwelikskontrak met Isabella van Aragon (geteken op 30 November 1496) in te sluit dat die More en Jode verdryf kon word. Toegegee aan hierdie Kastiliaanse druk, het Emanuel I in 1515 Pous Leo X versoek om 'n hof van Inkwisisie in Portugal te stig.
Portugal het 'n kulturele bloeitydperk onder sy bewind beleef. Die laat-Gotiese argitektoniese styl sou na hom Emanuel- of die Manuel-styl genoem word.
Manuel is in 1521 oorlede en is begrawe in die Mosteiro dos Jerónimos, wat tydens sy bewind gebou is. Sy weduwee Eleonora het ná sy dood met koning Francis I van Frankryk getrou.
Kim McGuire
Kim McGuire (1 Desember 1955 – 14 September 2016) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Cry-Baby (1990) en Disturbed (1990), en in die televisiereekse On the Air (1992) en New York Undercover (1994).
Chloraat
'n Chloraat is 'n sout wat die -ioon bevat, wat die suurres van chloorsuur is.
Chlorate is baie sterk oksideerders en die oksidasietoestand van die sentrale chlooratoom is 5+ (V). Chlorate is baie goed oplosbaar in water. Litiumchloraat het 'n oplosbaarheid van 313,5 g sout in 100 g water, wat 'n verhouding van 1,6 watermolekule per chloraat verteenwoordig.
Vervaardiging
Natriumchloraat is 'n produk van die elektrolise van pekel. Die energie wat vereis word om chloraat te vervaarding is 16,14e_6 kcal/ton (~74,7 kJ/g) natriumchloraat. Die totale reaksie kan geskryf word as:
Die reaksie is endotermies en die spanning vir termoneutrale elektrolise (waarby geen warmte gevorm sou word nie) is 1,62 V. In die praktyk word egter gewoonlik 'n spanning van 2,75-3.5V aangelê. Die temperatuur word gewoonlik op 80 °C gehou, anders word die hipochloriet wat aanvanklik vorm nie in chloraat omgesit nie. Hierdie reaksie is taamlik stadig. Die suurgraad moet beheer word en die suiwerheid van die pekel is ook belangrik. Die aanwesigheid van lig en onsuiwerhede soos Ir, Co, Ni, Cu, Fe en Mn kan parasitêre prosesse soos die ontleding van hipochloriet en die vorming van suurstof veroorsaak, wat die effektiwiteit van die hele proses benadeel.
Ongeveer 2% word op indirekte wyse vervaardig deur die reaksie:
Geskiedenis
Hierdie elektrosintese is die eerste keer deur Hinsinger en Berzelius in 1802 uitgevoer, en deur Watt gepatenteer in 1851. Die eerste chloraatfabriek is in 1886 in Villers-St. Sepulchre in Switserland gebou.
Gebruik
Natriumchloraat NaClO_3 word veral in die papierindustrie gebruik (94%) om te vervaardig wat as bleikmiddel gebruik word. Ander gebruike is in die landbou om katoen te ontloof, as plantgifstof, 'n oksidant in uraanverryking en in die produksie van ammoniumchloraat NH_4ClO_3 wat vir vuurpylaandrywing gebruik word.
Vuurhoutjies se kop bevat kaliumchloraat KClO_3.
Onderrig
In skole en universiteite word kaliumchloraat soms vir 'n demonstrasie van 'n eksotermiese reaksie gebruik. 'n Klein hoeveelheid word in 'n wye reageerbuis geplaas en skuins in 'n klamp geplaas met 'n bunserbrander daaronder. 'n Gummibear word later in die gesmelte kaliumchloraat gegooi wat tot 'n heftige oksidasiereaksie lei en baie pers lig veroorsaak (die kleur van kaliumatome wat in 'n vlam aangeslaan word). Aan die einde van die reaksie ontstaan baie rook en 'n reuk van verbrande karamel. Die eksperiment moet in 'n dampkas opgestel word om nie die laboratorium se brandalarm in werking te stel nie.
Chloriet (chemie)
'n Chloriet is 'n sout met die komplekse anioon wat die suurres is van chlorigsuur.
Mosambiekkanaal
Die Mosambiekkanaal (Frans: Canal du Mozambique, Malgassies: Lakandranon'i Mozambika, Portugees: Canal de Moçambique) is 'n deel van die Indiese Oseaan wat tussen Mosambiek in die weste en Madagaskar in die ooste geleë is. Dit is ongeveer 1 600 km lank en 419 km wyd op sy nouste punt. Die diepste punt is 3 292 meter naby die kus van Mosambiek. Die warm Mosambiekstroom vloei suidwaarts deur die kanaal waar dit aansluit by 'n stroom vanaf die ooskus van Madagaskar om die Agulhasstroom te vorm.
Chloriet (chemie)
Die stof is 'n matige oksideerder en matige basis. Die sentrale chlooratoom het 'n oksidasietoestand +3 (III). Hierdie molekulêre ioon het twee gelyke C-O bindings. (Net een resonansiestruktuur word getoon).
Mosambiekkanaal
Daar is verskeie eilande in die Mosambiekkanaal soos Europa-eiland, Mayotte, en Mosambiekeiland.
Chloriet (chemie)
Gebruik
Natriumchloriet word gebruik om chloordiokside te maak, wat gebruik word in die watersuiwering. Die reakse kan met chloor of met hipochloriet uitgevoer word.
'n Oormaat aan chloor is gewoonlik toegevoeg om te voorkom dat daar nog reste chloriet in die drinkwater oorbly. Chloriet kan sekere soorte bloedarmoede veroorsaak. Die chloordiokside self kan chloraat en chloriet terugvorm by hoër temperature en hoër suurgraad. Chlorietkonsentrasies moet tot 1 [mg/L] beperk bly.
Porphyria
Porphyria is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Gemeenskap van Portugese Lande
Die Gemeenskap van Portugese Lande (Portugees: Comunidade dos Países de Língua Portuguesa; CPLP) is 'n internasionale organisasie wat uit 9 onafhanklike lande bestaan, waar Portugees 'n amptelike taal is; hulle is Portugal en sy vorige kolonies. Die organisasie poog om die kollektiewe stem van die Portugeessprekende wêreld te verteenwoordig. Hulle doel is om die belange, vooruitgang en welsyn van Portugeessprekende mense te beskerm.
Die CPLP is op 17 Julie 1996 gestig en het aanvanklik 7 lede gehad. Die hoofkantoor van die CPLP is in die Palácio dos Condes de Penafiel in Lissabon.
Käthe Dorsch
Käthe Dorsch (29 Desember 1890 – 25 Desember 1957) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Frau Lenes Scheidung (1917), Fräulein Julie (1922), en Trenck, der Pandur (1940).
James Chen
James Chen is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Amazing Spider-Man (2012) en in die televisiereekse Law & Order: Special Victims Unit (1999), The Walking Dead (2010), en Elementary (2012).
Terry Scott
Terry Scott (4 Mei 1927 – 26 Julie 1994) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Carry On... Up the Khyber (1968), Carry on Camping (1969), Carry on Up the Jungle (1970), en Carry on Henry VIII (1971).
Vlag van Broenei
Simboliek
Die geel stel die Sultan van Broenei voor. In Suidoos-Asië is geel tradisioneel die koninklike kleur en die koninklike standaarde van Maleisië en Thailand, asook die vlag van Sarawak en die presidensiële vlag van Indonesië gebruik ’n geel baan.
Die embleem bestaan uit ’n sekelmaan (wat Islam voorstel) wat met ’n sambreel (wat monargie voorstel) saamgesmelt is saam met twee hande weerskante wat opwaarts wys (wat die welwillendheid van die regering voorstel). Onder die sekelmaan is ’n lint. Op die sekelmaan en lint is Arabiese inskripsies wat vertaal word as Staat van Broenei, Woning van vrede en Broenei se leuse Altyd in diens met God se leiding.
Die swart en wit parallelogramme stel Broenei se hoofministers voor.
Geskiedenis
Die vlag in sy huidige vorm, behalwe vir die embleem, is sedert 1906 in gebruik toe Broenei ’n Britse protektoraat geword het na die ondertekening van ’n ooreenkoms tussen Broenei en Groot-Brittanje.
Die embleem is in 1959 op die vlag gesuperponeer na die promulgasie van die Grondwet van 29 September 1959.
Die ontwerp is behou toe die land op 1 Januarie 1984 volle afhanklikheid verkry het en as Brunei Darussalam (Staat van Broenei, Woning van Vrede).
Persoonlike standaarde
Sy Majesteit die Sultan het ’n persoonlike standaard in geel waarop die koninklike embleem op ’n rooi agtergrond in die middel van die standaard is.
Die standaard van Haar Majesteit die Raja Isteri is liggeel met die koninklike embleem op ’n rooi agtergrond in die middel van die standaard.
Die Perdana Wazir het ook ’n persoonlike standaard wat deur Sy Majesteit die Sultan aan hom toegeken is. Die standaard is gesuperponeerde wit in die middel van die vlag met die koninklike embleem in liggeel. Die embleem word ondersteun deur “Si Kikil”, ’n kris wat met sy skede gekruis is.
Die persoonlike standaarde van die Pengiran Bendahara, Pengiran Digadong, Pengiran Pemancha en Pengiran Temenggong is onderskeidelik wit, groen, swart en rooi.
Die Sultan het ook persoonlike vlae aan laer amptenare, bekend as die Pengiran Cheteria, toegeken asook aan Pengiran en ander onderdane. Onder die Pengiran en hoogwaardigheidsbekleërs wat gemagtig is om persoonlike standaarde te gebruik, is:
Hul persoonlike standaarde inkorporeer die koninklike embleem in rooi op ’n geel agtergrond in die vlag se skildhoek.
Passerina esterhuyseniae
Passerina esterhuyseniae is 'n struik wat tot die Thymelaeaceae familie hoort. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika. Dit kom in die Wes-Kaap in die noordelike Sederberg voor, vanaf Pakhuis tot by Koupoort. Dit is deel van die fynbos-bioom.
Chloriet (mineralogie)
Chloriete is 'n groep minerale wat geklassifiseer word as tri-oktaëdriese fillosilikate met 'n laagstruktuur wat lyk op mika s'n. Die algemene samestelling van die groep is waarin isomorfiese vervanging gebruikelik in. Die (Mg,Fe,Al)-ione is in 'n oktaëdriese omringing, die (Al,Si)-ione in 'n tetraëdriese ene. Die verhoudings Fe/(Mg+Fe) en / bepaal die tipe chloriet.
Die struktuur bestaan uit 'n 2:1:1 laagstruktuur waarin mika- en brusietlae afwissel. Die mikalaag het 'n negatiewe lading wat geneutraliseer word deur 'n positiewe lading in die brusietlaag. Die laagvolgorde is gewoonlik
waar die T-O'-T die tetraëdriese-oktaëdriese-tetraëdriese mika-lae voorstel
Die meeste (80%) chloriete het die 11b-politipe struktuur met 'n monokliene sel met parameters van ongeveer: a=5.33, b= 9.23, c.sinβ=14,2 Å en β=97 °. Die b-parameter varieer met die aantal -ione in die oktaëdriese laag en die c-parameter met die /-verhouding in die tetraëdriese laag.
Ander elemente
Daar is ook minerale wat tot die chloriete gereken word en wat ander elemente bevat. Kämmereriet byvoorbeeld bevat chroom en vertoon 'n wynrooie kleur. Cookiet bevat litium. Sy struktuur is triklien
X-straalverstrooiing
X-straalpoeierdiffraksie word gebruik om chloriete te ondersoek en identifiseer. Chloriete vertoon 'n karakteristieke refleksie by 14 Å en sy hoërorde-refleksies. Die diffraksiepatroon verander nie indien die mineraal met etileenglikol of gliserol behandel word nie en bly ook dieselfde by verhitting tot ong. 700 °C.
Christine McIntyre
Christine McIntyre (16 April 1911 – 8 Julie 1984) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Rangers' Round-Up (1938), Rock River Renegades (1942), Border Buckaroos (1943), en The Stranger from Pecos (1943).
Potamolepidae
Potamolepidae is 'n uitgestorwe familie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Douglas Seale
Douglas Seale (28 Oktober 1913 – 13 Junie 1999) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Amadeus (1984), Ernest Saves Christmas (1988), The Rescuers Down Under (1990), en Aladdin (1992).
Orkaan Andrew
Orkaan Andrew was 'n tropiese sikloon wat op 16 Augustus 1992 uit 'n tropiese golf gevorm het.
Oorsprong en ontwikkeling
'n Tropiese Depressie het op 16 Augustus ontstaan ​​uit 'n tropiese stormversteuring wat op 14 Augustus van die Afrika-kus af beweeg het. Dit het verder wes-noordwes beweeg en is bevorder tot die tropiese storm Andrew suidwes van die Kaap Verdiese eilandgroep. Daar ervaar Andrew 'n trog van laedruk in die boonste atmosfeer, wat Andrew se struktuur in so 'n mate beïnvloed dat dit op 20 Augustus amper verbrokkel het. Die volgende dag het Andrew halfpad tussen Puerto Rico en Bermuda aangekom. Daar het dit weswaarts gedraai en toestande het gunstiger geword vir verdere ontwikkeling. Op 21 Augustus het Andrew aangegroei tot 'n orkaan en die volgende dag tot 'n vyfde kategorie tropiese sikloon. Op 23 Augustus het Andrew sy hoogtepunt bereik met windsnelhede van 280 km/h en 'n lugdruk van 922 mbar.
Andrew se deursnee het tot ongeveer 300 km uitgebrei en dit het oor twee eilande van die Bahamas beweeg. Tussen Florida en die Bahamas het Andrew warm seewater opgeraap en weer die vyfde kategorie bereik. Op 24 Augustus het die sikloon in die suide van Florida aan land beweeg met winde van 265 km/h en 'n druk van 922 mbar. Andrew het oor Florida in die Golf van Mexiko gegaan as 'n kategorie 4-orkaan. Daar het dit noord na die staat Louisiana gedraai. Op 26 Augustus het Andrew as 'n kategorie 3-orkaan oor Morgan City in Louisiana beweeg. Daarna draai Andrew na die noordooste en verswak.
Andrew is uiteindelik geabsorbeer deur 'n ander stelsel oor Tennessee. Andrew is oorspronklik as 'n Kategorie 4-orkaan geklassifiseer.
Tot met orkaan Katrina was Andrew die derde laagste barometriese drukorkaan op land in die Verenigde State. Andrew was die duurste orkaan tot met die koms van Katrina in 2005. Ook met Andrew het die slagoffers gekla dat noodlenigingspogings stadig was. Andrew het 26 lewens geëis en $26 500 000 000 se skade aangerig.
Berta Drews
Berta Drews (19 November 1901 – 10 April 1987) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Our Flags Lead Us Forward (1933), It Happened in Broad Daylight (1958), Nebelmörder (1964), en One or the Other (1974).
Nicéphore Niépce
Nicéphore Niépce (geb. Joseph Niépce; 7 Maart 1765 – 5 Julie 1833) was ’n Franse uitvinder, wat veral bekend is as een van die uitvinders van fotografie. Hy het heliografie uitgevind, ’n tegniek waarmee die wêreld se oudste foto wat behoue gebly het, View from the Window at Le Gras, in 1826 geneem is.
Nog een van sy uitvindsels is die binnebrandenjin, wat hy uitgedink, geskep en saam met sy ouer broer, Claude Niépce, ontwikkel het.
Roger Bannister
Sir Roger Gilbert Bannister, CBE (23 Maart 1929 – 3 Maart 2018), was 'n voormalige Britse atleet en neuroloog. Hy was die eerste persoon wat 'n droommyl gehardloop het.
Baie mense het gedink dit was onmoontlik om 'n myl in minder as vier minute te hardloop, en dat dit 'n natuurlike beperking van die menslike liggaam was, totdat Bannister dit op 6 Mei 1954 in Oxford vermag het. Ten tyde van die wedloop was hy 1,87 m lank en het hy 70 kg geweeg.
Bannister is op 23 Maart 1929 in Harrow, Middlesex, in Engeland gebore. Hy het sy land tydens die Olimpiese Somerspele van 1952 verteenwoordig en was die eerste persoon om Sports Illustrated se "Sportman van die Jaar"-toekenning in Januarie 1955 te ontvang.
Potamolepis
Potamolepis is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Wanda McKay
Wanda McKay (22 Junie 1915 – 11 April 1996) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Deerslayer (1943), The Monster Maker (1944), Jungle Goddess (1948), en The Golden Eye (1948).
Sydney Seaward
Sydney Seaward (27 Januarie 1884 – 22 Junie 1967) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Doc (1914), Officer 666 (1914), The Tidal Wave (1920), en Trapped in a Submarine (1932).
Margot Ebert
Margot Ebert (8 Junie 1926 – 26 Junie 2009) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Eine alte Liebe (1959) en Guten Tag, lieber Tag (1961), en in die televisiereeks Maxe Baumann (1976).
Lagertha
thumb|180px|'n Voorstelling van Lagertha in 'n litografie deur Morris Meredith Williams (1913).
Haar verhaal is in die 12de eeu deur die kroniekskrywer Saxo vertel. Geen regstreekse bewyse is egter al gevind vir haar historiese bestaan nie. Sommige skrywers verbind haar met die godin Thorgerd of die Walkures.
Volgens die legende van Ragnar Lodbrok het Lagertha van jag gehou. Sy het dikwels gaan jag in haar vallei in Noorweë waar sy geheers het. Ná haar troue met Ragnar het sy saam met hom op sy veroweringstogte gegaan. Lagertha het egter so na haar eie land verlang wanneer sy weg was dat sy later tuis gebly het terwyl Ragnar sy togte alleen voortgesit het.
In die televisiereeks Vikings speel Lagertha 'n pertinente hoofrol. Sy word in die reeks deur Katheryn Winnick vertolk.
Lewe volgens Saxo Grammaticus
Lagertha se verhaal is opgeteken in dele van Boek 9 van Gesta Danorum, 'n 12de-eeuse werk oor die Deense geskiedenis deur die historikus Saxo Grammaticus. Volgens die Gesta (9.4.1-9.4.11) het Lagertha se loobaan as vegter begin toe Frø, die koning van Swede, Noorweë binnegeval en die Noorse koning Siward vermoor het. Frø het die vroue van die koning se familie in 'n bordeel geplaas om hulle te verneder. Toe Ragnar Lodbrok hiervan te hore kom, het hy met 'n leër gekom om sy oupa Siward se dood te wreek. Baie van die vroue in die bordeel het mansklere aangetrek en aan Ragnar se kant geveg. Die vrou aan die hoof, en 'n sleutel tot Ragnar se oorwinning, was Lagertha.
Ragnar, beïndruk deur haar dapperheid, het haar van ver af die hof gemaak. Lagertha het gemaak of sy belangstel en Ragnar het haar om haar hand kom vra. Lagertha het 'n beer en groot jaghond wat haar huis opgepas het op hom gesit, maar hy het die beer met sy spies doodgemaak en die hond doodgewurg. Hy het toe Lagertha se guns gewen. Volgens Saxo het Ragnar 'n seun, Fridleif, en twee dogters by haar gehad.
Nadat hy na Denemarke teruggekeer het en 'n burgeroorlog geveg het, het Ragnar (wat volgens Saxo steeds ontsteld was omdat Lagertha twee wilde diere gestuur het om hom aan te val) van haar geskei om met Thora Borgarhjört, dogter van koning Herraud van Swede, te trou. Toe Ragnar na Denemarke terugkeer, was daar weer 'n burgeroorlog. Hy het 'n versoek om hulp na Noorweë gestuur en Lagertha, wat hom steeds liefgehad het, het met 120 skepe tot sy hulp gekom, volgens Saxo.
Terug in Noorweë het Lagertha met haar tweede man gestry, hom doodgemaak en toe, volgens Saxo, "sy hele naam en soewereiniteit oorgeneem". Sy wou eerder alleen heers as om die troon met hom te deel.
Volgens Judith Jesch word die meeste verhale in die eerste nege boeke van Saxo se Gesta, wat die storie van Lagertha insluit, "algemeen as grootliks fiksie beskou". In sy uitbeelding van verskeie vroulike vegters in dié verhale het Saxo geleen uit die legendes van die Amasones van die klassieke oudheid en 'n verskeidenhed Oudnoorse bronne, wat nie duidelik geïdentifiseer is nie. Volgens Jesch is Saxo se beskrywing van vroue sprekend van vrouehaat: Nes die meeste kerkmanne van destyds het Saxo slegs as seksuele wesens aan vroue gedink. Die Wiking-skildmaagde, vir wie dié rol nie aanvaarbaar was nie, was vir hulle 'n voorbeeld van die wanorde in die ou heidense Denemarke wat later deur die kerk en 'n stabiele monargie reggestel is.
Porphyria flintae
Porphyria flintae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Porphyria en tot die familie Aplysinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1995 deur Bergquist.
Tim Seely
Tim Seely (gebore 10 Junie 1935) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Mutiny on the Bounty (1962) en Agatha (1979), en in die televisiereeks Armchair Theatre (1956).
Mercedes-Benz M271 enjin
Die Mercedes-Benz M271-enjin is 'n inlynviersilinder-suierenjin in die Mercedes-Benz-enjinfamilie wat in die 2000-dekade gebruik is.
Al die M271-enjins word in Untertürkheim, Duitsland gebou. Die familie bestaan uit 'n enjinblok van gegote aluminium en DOHC-silinderkoppe van aluminium met 4 kleppe per silinder en veranderlike kleptydreëling en 'n ontstekingstelsel met 'n hoogspanningsklos bo-op elke vonkprop.
KE18ML (271.9XX)
Die KE18ML-enjin is 'n 1.8 L (1796 cc) weergawe. Boor en slag is 82 mm x 85 mm. Uitset wissel van 90 kW (120 pk) teen 5200 opm tot 143 kW (191 pk) teen 5800 opm.
Dit maak gebruik van sekwensiële brandstofinspuiting, is aangejaagd en tussenverkoel, en beskik oor 'n fraktuurgesplete gegote staal stootstange. 'n Weergawe wat op aardgas loop, is in 2002 op die Duitse mark bekendgestel.
DE18ML (271.9XX)
Toepassings:
Mosambiekstroom
Die Mosambiekstroom is 'n seestroom in die Indiese Oseaan. Dit word dikwels as 'n warm, suidwaartse stroom langs die kus tussen Mosambiek en Madagaskar omskryf. Hierdie beskrywing blyk egter foutief te wees, aangesien die kanaal dikwels groot anti-siklonale draaikolke bevat. Hierdie draaikolke is nie van die res van die stelsel in die Indiese Oseaan afhanklik nie. As die draaikolke voorkom, is dit onmoontlik om 'n vaste stroomrigting te bepaal. Ten tye wanneer die draaikolke ontbreek, kan dit wel as 'n vaste suidvloeiende stroom beskou word.
Passerina nivicola
Passerina nivicola is 'n struik wat tot die Thymelaeaceae familie hoort. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Noord-Kaap en die Wes-Kaap voor.
Mosambiekstroom
Hierdie draaikolke is massief, warm en anti-siklonaal. Hulle diameter kan tot so groot as 300 km wees. Die oorsaak van die draaikolke is onbekend en word nog ondersoek.
Cathedralpiek
Cathedralpiek is 'n berg in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit is 'n 3004 m hoë (9856 voet) vrystaande berg in die Drakensberge. Die berg is onder die plaaslike bevolking as Mponjwana (klein horing) bekend.
Cathedralpiek is deel van Cathedral-rif, wat reghoekig tot die hoofreeks lê. Ander bergpieke in die omgewing is die "Twins", ook bekend as die "Triplets", (2 899 m of 9 510 voet), die "Bell" (2 930 m of 9 800 voet), die "Outer Horns" (3 006 m of 9 860 voet), die "Inner Horns" (3 005 m of 9 858 voet), die "Chessmen" (2 987 m of 9 800 voet) en "Mitre-piek" (3 023 m of 9 919 voet).
Die piek is die eerste keer in 1917 deur D.W Basset-Smith en R.G. Kingdon uitgeklim.
Die Didima-kamp en die Cathedral Peak-hotel lê naby Cathedralpiek. Die hotel bied verblyf en 'n kapel wat vir spogtroues aangewend kan word. Verskeie staproetes kan ook van hier af aangedurf word.
Steenbok-natuurreservaat
Die Steenbok-natuurreservaat is op Leisure Isle by Knysna. Dit bestaan uit twee dele, naamlik Steenbokpark en die westelike deel Kingfisher Creek. Dit word verbind met Roger's Way. Die reservaat is in 2005 gestig.
Aleksandar Mitrović
Aleksandar Mitrović (Serwies: Александар Митровић; 16 September 1994), is professionele Serwiese sokkerspeler.
Passerina montivaga
Passerina montivaga is 'n struik wat tot die Thymelaeaceae familie hoort. Die spesie is inheems in Eswatini en Suid-Afrika, waar dit in KwaZulu-Natal, Mpumalanga, die Oos-Kaap en die Wes-Kaap voorkom. In Engels staan dit as die brown forest gonna bekend.
Potamolepis belingana
Potamolepis belingana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Potamolepis en tot die familie Potamolepidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1965 deur Lévi.
Fay McKenzie
Fay McKenzie (19 Februarie 1918 – 16 April 2019) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Sierra Sue (1941), Cowboy Serenade (1942), Heart of the Rio Grande (1942), en The Party (1968).
Blandine Ebinger
Blandine Ebinger (4 November 1899 – 25 Desember 1993) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Little Man What Now (1933), Mädchen in Uniform (1958), The Last Witness (1960), en The Liar (1961).
Ernest Sefton
Ernest Sefton (13 Januarie 1883 – 5 Desember 1954) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente I Adore You (1933), Britannia of Billingsgate (1933), No Limit (1935), en Strictly Illegal (1935).
Louis Daguerre
Louis-Jacques-Mandé Daguerre (18 November 1787 – 10 Julie 1851) was ’n Franse kunstenaar en fotograaf wat veral bekend is vir sy uitvinding van die daguerreotipe-proses in fotografie. Hoewel hy die bekendste is vir sy bydraes tot laasgenoemde medium, was hy ook ’n suksesvolle skilder en ’n ontwikkelaar van die dioramateater.
Florine McKinney
Florine McKinney (13 Desember 1909 – 28 Julie 1975) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Cappy Ricks Returns (1935), David Copperfield (1935), Night Life of the Gods (1935), en Blazing Barriers (1937).
Romulea saxatilis
Romulea saxatilis is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Gingham
Gingham is 'n medium-gewig, gebalanseerde effebinding tekstielstof, wat van gekleurde katoen- of katoenmengeldrade gemaak word. Dit word van fyn- of mediumgewig, gekaarde drade geweef.
Geskiedenis
Die naam is moontlik van Malay genggang, wat 'apart', of 'afsonderlik' beteken, afkomstig. Alternatiewelik word daar ook bespiegel dat die tekstielstof, wat nou as gingham bekend staan, in Guingamp, 'n stad in Bretagne, Frankryk, gemaak is, en dat die tekstielstof na die stad vernoem is. Sommige bronne is van mening dat die naam 'n Nederlandse oorsprong het. Toe gingham oorspronklik in die 17de eeu na Europa ingevoer is, was dit 'n gestreepte stof, maar dit word nou deur geruite patrone gekenmerk. Vanaf die middel van die 18de eeu, toe dit in fabrieke in Manchester, Engeland, vervaardig is, is daar begin om dit as ruitstof (gewoonlik blou en wit) te weef. Geruite gingham het met verloop van tyd meer algemeen geword, hoewel gestreepte gingham nog in die laat Victoriaanse periode beskikbaar was. In die Franse taal staan 'n soortgelyke tekstielstof bekend as vichy, na aanleiding van die stad Vichy in Frankryk.
Johnny Sekka
Johnny Sekka (21 Julie 1934 – 14 September 2006) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Message (1976) en Ashanti (1979), en in die televisiereeks The Avengers (1961).
Mary Mallon
Mary Mallon (23 September 1869 - 11 November 1938), ook bekend as Tifoīde Mary, was 'n Ierse kok wat vermoedelik 51 mense besmet het, waarvan drie aan tifoīde- of ingewandskoors dood is. Sy was die eerste persoon in die Verenigde State wat as 'n asimptomatiese draer van die siekte geïdentifiseer is. Omdat sy aangehou het om as kok te werk, waardeur sy ander aan die siekte blootgestel het, is sy twee keer met mag deur die owerhede geïsoleer, en is sy na ongeveer drie dekades in isolasie oorlede.
Vroeë lewe
Mary Mallon is in 1868 in Cookstown, Tyrone-distrik, in die huidige Noord-Ierland gebore. Sy het in 1883 of 1884 na die Verenigde State gemigreer. Sy het 'n tydjie by haar tante en oom gewoon en later werk gekry as 'n kok by welgestelde gesinne.
Beroep
Van 1900 tot 1907 het Mallon as kok by sewe gesinne in die New York-omgewing gewerk. In 1900 werk sy in Mamaroneck, New York, waar die huisinwoners binne twee weke nadat sy daar begin werk het, tifoïde- of ingewandskoors ontwikkel het. In 1901 verhuis sy na Manhattan, waar familielede vir wie sy gewerk het, koors en diarree ontwikkel het, en die wasvrou gesterf het. Mallon het toe vir 'n advokaat gaan werk, en het sy diens verlaat nadat sewe van die agt mense in die huishouding siek geword het.
In 1906 het Mallon 'n pos as kok in Oyster Bay, Long Island aanvaar, en binne twee weke is 10 van die 11 familielede met tifoïdekoors in die hospitaal opgeneem. Sy het weer van werk verander, en soortgelyke voorvalle het in nog drie huishoudings plaasgevind. Sy het as kok vir die gesin van 'n welgestelde New Yorkse bankier, Charles Henry Warren, gewerk. Toe die Warrens tydens die somer van 1906 'n huis in Oyster Bay gehuur het, het Mallon ook saamgegaan. Van 27 Augustus tot 3 September het ses van die 11 mense in die gesin tifoīdekoors opgedoen.
Volgens drie dokters wat in Oyster Bay gepraktiseer het, was die siekte destyds daar "ongewoon". Mallon is daarna deur ander families gehuur, maar die uitbreek van die siekte het haar gevolg.
Ondersoek
Aan die einde van 1906 het een gesin 'n tifoīde-navorser, genaamd George Soper, gehuur om ondersoek in te stel. Op 15 Junie 1907 het Soper die resultate van sy navorsing in die "Journal of the American Medical Association" gepubliseer. Hy het geglo dat Mallon moontlik die oorsaak van die uitbraak was. Hy het geskryf: "Daar is gevind dat die gesin op 4 Augustus van kokke verander het. Dit was ongeveer drie weke voordat die tifoīde-epidemie uitgebreek het. Die nuwe kok, Mallon, het slegs 'n kort tydjie in die gesin se diens gebly en het ongeveer drie weke na die uitbreek van die siekte haar diens beëindig. Mallon is beskryf as 'n Ierse vrou van ongeveer 40 jaar, lank, groot en enkellopend. Dit het gelyk of sy perfekte gesondheid gehad het." Soper het ontdek dat 'n vroulike Ierse kok, wie se fisiese beskrywing aan hom gegee is, by al die uitbrake betrokke was. Hy kon haar nie opspoor nie, omdat sy gewoonlik vertrek het nadat 'n uitbraak begin het, sonder om 'n adres van haar volgende werkplek te verskaf. Soper het van 'n aktiewe uitbraak in 'n dakwoning in Parklaan verneem, en ontdek dat Mallon die kok is. Twee van die bediendes in die huishouding is gehospitaliseer, en die dogter van die gesin is aan tifoïdekoors dood.
Toe Soper Mallon genader het oor haar moontlike rol in die verspreiding van tifoïde, het sy sy versoek om urien- en ontlastingmonsters te verskaf, summier verwerp. Aangesien Mallon geweier het om monsters te gee, het Soper besluit om 'n geskiedenis van Mallon se diens wat oor 'n tydperk van vyf jaar gestrek het, op te stel. Soper het vasgestel dat sewe van die agt families by wie Mallon as kok gewerk het, beweer het dat van hulle familielede of werkers tifoïdekoors opgedoen het. By sy volgende besoek aan Mallon het hy 'n ander dokter saamgeneem, maar hy is weer weggewys. Tydens 'n latere ontmoeting, toe Mallon self in die hospitaal opgeneem is, het Soper vir haar gesê dat hy 'n boek sal skryf en al die tantieme aan haar sal gee. Sy het sy voorstel woedend verwerp en haarself in die badkamer toegesluit totdat hy weg is.
Eerste kwarantyn (1907–1910)
Mallon het soveel aandag in die media gekry dat sy in 'n 1908-uitgawe van die Journal of the American Medical Association 'Tyfoiëde Mary' genoem is. Later, is sy weer in 'n handboek wat tifoïdekoors gedefinieer het, 'Tyfoïde Mary' genoem.
In die tronk is sy gedwing om monsters van ontlasting en urine te gee. Die owerhede het voorgestel dat haar galblaas verwyder word omdat hulle geglo het dat die orgaan tifoïde-bakterieë huisves. Sy het egter geweier omdat sy nie geglo het dat sy 'n draer van die siekte is nie. Sy was ook nie bereid om as kok op te hou werk nie.
Die New York City se gesondheidsinspekteur het bepaal dat sy 'n draer is. Kragtens artikels 1169 en 1170 van 'n handves van die Greater New York, is Mallon drie jaar in isolasie in 'n kliniek op North Brother-eiland gehou.
Uiteindelik het Eugene H. Porter, die Staatskommissaris van Gesondheid in New York, besluit dat draers van siektes nie meer in isolasie gehou moet word nie, en dat Mallon bevry kan word mits sy instem om op te hou om as kok te werk, en redelike stappe doen om te verhoed dat tifoïde na ander mense oorgedra word. Mallon het op 19 Februarie 1910 ooreengekom dat sy "bereid was om haar beroep (as kok) te verander, en dat sy met 'n beëdigde verklaring die versekering sal gee dat sy by haar vrylating sodanige higiëniese voorsorgmaatreëls sal tref om diegene met wie sy in aanraking kom teen die infeksie te beskerm." Sy is uit kwarantyn vrygelaat en het na die vasteland teruggekeer.
Vrylating en tweede kwarantyn (1915–1938)
Na haar vrylating het Mallon 'n werk as wasvrou gekry, waarvoor sy minder betaal is as vir kosmaak. Nadat sy vir 'n paar jaar onsuksesvol as wasvrou gewerk het, het sy haar naam na Mary Brown verander, en na haar vorige beroep teruggekeer, ondanks die feit dat sy uitdruklik opdrag gegee is om dit nie te doen nie. Die volgende vyf jaar het sy in 'n aantal kombuise gewerk; oral waar sy gewerk het, was daar uitbrake van tifoïde. Sy het egter gereeld van werk verander, en Soper kon haar nie opspoor nie.
In 1915 was Mallon weer vir 'n groot uitbraak verantwoordelik, hierdie keer in die Sloane-hospitaal vir vroue in New York. Vyf-en-twintig mense is besmet, en twee is dood. Sy het weer weggegaan, maar die polisie kon haar opspoor en in hegtenis neem toe sy kos na 'n vriend op Long Island geneem het. Nadat hulle haar in hegtenis geneem het, het die owerhede vir openbare gesondheid haar op 27 Maart 1915 vir kwarantyn na North Brother-eiland teruggeneem. Sy was steeds onwillig om haar galblaas te laat verwyder.
Mallon het vir die res van haar lewe ingeperk gebly. Sy het 'n bekende van mindere belang geword, en is soms deur die media ondervra. Hulle is aangesê om nie eers water van haar te aanvaar nie. Later is sy toegelaat om as tegnikus in die laboratorium op die eiland te werk, en bottels te was.
Nalatenskap
Van die infeksies wat Mallon veroorsaak het, is ten minste drie sterftes aan haar toegeskryf. Vanweë haar gebruik van aliasse en weiering om saam te werk, is die presiese getal sterftes egter nie bekend nie. Sommige mense is van mening dat sy moontlik tot soveel as 50 sterftes veroorsaak het.
Ander gesonde draers van tifoïde wat in die eerste gedeelte van die 20ste eeu geïdentifiseer is, is Tony Labella, 'n Italiaanse immigrant, wat vermoedelik meer as 100 gevalle (met vyf sterftes) veroorsaak het; 'n Adirondack- gids wat "Tyfoïde John" genoem is, wat vermoedelik 36 mense besmet het (met twee sterftes); en Alphonse Cotils, 'n restaurateur en bakkery-eienaar.
Vandag is 'Tyfoïde Mary' 'n alledaagse term vir almal wat, wetend of nie, siekte of een of ander ongewenste aspek versprei.
Passerina quadrifaria
Passerina quadrifaria is 'n struik wat tot die Thymelaeaceae familie hoort. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Oos-Kaap en die Wes-Kaap voor.
Ida Ehre
Ida Ehre (9 Julie 1900 – 1989) was 'n Duitse aktrise, regisseuse, en assistentregisseuse.
Nina Mae McKinney
Nina Mae McKinney (12 Junie 1912 – 3 Mei 1967) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Hallelujah (1929), Sanders of the River (1935), The Devil's Daughter (1939), en Pinky (1949).
Kampioenetrofee 1998
Die destydse nege toetskrieketlande het aan die Kampioenetrofee 1998 deelgeneem: Australië, Engeland, Indië, Nieu-Seeland, Pakistan, Sri Lanka, Suid-Afrika, Wes-Indië en Zimbabwe. Aangesien die toernooi net uit die uitklopfase bestaan het moes die twee laagste spanne in die EDI-ranglys om die agtste plek speel. Vervolgens het Nieu-Seeland teen Zimbabwe in die voorwedstryd gespeel. Nieu-Seeland het Zimbabwe met vyf paaltjies verslaan en sodoende sy plek in die kwarteindrondte bespreek. Al die agt wedstryde is op die Bangabandhu Nasionale Stadion in Dhaka gespeel. Die toekomstige toetsland en gasheer Bangladesj het egter nie aan dié toernooi deelgeneem nie.
Toewysing
Die Internasionale Krieketraad het Bangladesj as gasheer vir die Kampioenetrofee 1998 aangewys ten einde krieket te bevorder in dié land. Bangladesj het nie aan dié toernooi deelgeneem nie aangesien hulle destyds geen toetsland was nie, hoewel hulle die IKR-trofee 1997 gewen en sodoende vir die Krieketwêreldbeker 1999 gekwalifiseer het. Een van die ergste oorstromings in die streek het die toernooi ernstig bedreig. Die toernooi het egter voortgegaan en die Bengaalse Krieketbeheerraad het belowe om 10% van die hekgeld aan die eerste minister se fonds vir vloedverligting te skenk. Ná die Asiatiese Beker 1988 was dit die tweede kriekettoernooi wat geheel en al in Bangladesj beslis is.
Deelnemers
Die destydse nege toetslande het regstreeks vir die Kampioenetrofee 1998 gekwalifiseer: Australië, Engeland, Indië, Nieu-Seeland, Pakistan, Sri Lanka, Suid-Afrika, Wes-Indië en Zimbabwe. Geen assosiaatlid het aan die toernooi deelgeneem nie.
Potamolepis marshalli
Potamolepis marshalli is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Kampioenetrofee 1998
Stadion
Die Kampioenetrofee 1998 is op die Bengaalse Bangabandhu Nasionale Stadion in Dhaka gespeel. Altesaam agt wedstryde is tydens die Kampioenetrofee 1998 gespeel, waaronder die voorwedstryd en die uitklopfase.
Potamolepis marshalli
Die spons behoort tot die genus Potamolepis en tot die familie Potamolepidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1938 deur Burton.
Kampioenetrofee 1998
Formaat
Die Kampioenetrofee 1998 is oor nege dae tussen nege verskillende spanne oor agt wedstryde beslis. Dit het op 24 Oktober 1998 op Bangabandhu Nasionale Stadion in Dhaka met die voorwedstryd tussen Nieu-Seeland en Zimbabwe begin. Die toernooi het geëindig op dieselfde stadion op 1 November met die eindstryd tussen Suid-Afrika en Wes-Indië, waartydens die Proteas die Kampioenetrofee ingepalm het.
Kalender
Die volgende tabel dui die Kampioenetrofee 1998 se daaglikse program aan. ’n Siaan blokkie dui op die voorwedstryd, ’n groen blokkie op wedstryde tydens die uitklopfase en ’n geel blokkie op die eindstryd.
Voorwedstryd
Die voorwedstryd tussen Nieu-Seeland en Zimbabwe was die enigste wedstryd voor die uitklopfase om te bepaal watter van die twee spanne na die uitklopfase deurdring.
Uitklopfase
Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit sewe wedstryde bestaan het: vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde en die eindstryd. Die wenner van die voorwedstryd het na die uitklopfase deurgedring, terwyl al die ander toetslande die toernooi in die kwarteindrondte begin het. Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná albei kolfbeurte ’n gelykopuitslag was, is die wedstryd deur ’n uitboul beslis.
Spanne
Al die destydse nege toetslande het aan die toernooi deelgeneem. Elke land het ’n voorlopige span van 30 spelers gekies, wat dan een maand voor die begin van die toernooi tot 14 verminder is.