cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Airbus A350
Bekendstelling en verkope
Die bekendstellingskliënt vir die A350 was Qatar Airways, wat 80 vliegtuie van al drie variante bestel het. Ontwikkelingskoste word geprojekteer te wees € 120 miljard (VS$ 150 miljard of £ 100 miljard). Teen 31 Mei 2015 het Airbus bestellings vir 780 vliegtuie van 40 verskillende kliënte oor die wêreld ontvang. Die prototipe-A350 se nooiensvlug was op 14 Junie 2013 by Toulouse-Blagnac-lughawe, Frankryk. Die A350 verkry tipe sertifisering van die "European Aviation Safety Agency" in September 2014 en sertifisering van die FAA twee maande later.
Die eerste A350 is op 22 Desember 2014 aan Qatar Airways afgelewer, en op 15 Januarie 2015 in gebruik gestel. Teen Junie 2020 was daar drie operateurs van die A350 in Afrika, Ethiopian Airlines (14), Suid-Afrikaanse Lugdiens (4) en Air Mauritius (2).
Teen April 2022 was daar 480 A350 vliegtuie in gebruik by 39 operateurs en 50 kliënte. Die vyf grootstes was Singapore Airlines (59), Qatar Airways (53), Cathay Pacific (43), Delta Air Lines (26) en Lufthansa (21).
Rachel Skarsten
Rachel Skarsten (gebore 23 April 1985) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Little Men (1998), Birds of Prey (2002), Lost Girl (2010), en Reign (2013).
Paratetilla aruensis
Paratetilla aruensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Paratetilla en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hentschel.
Ogengele
Ntondweni is 'n nedersetting in die Mtubatuba Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distriksmunisipaliteit in noordoostelike KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Vesey Alfred Davoren
Vesey Alfred Davoren (8 Desember 1888 – 30 Mei 1989) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Winds of the Pampas (1927), The Lady Objects (1938), Raffles (1939), en My Son, My Son! (1940).
Clivia nobilis
Clivia nobilis is 'n plant en geofiet wat tot die genus Clivia behoort. Die spesie kom in die Oos-Kaap voor vanaf die Suurberg, noord van Paterson en Boesmansriviermonding tot by die Qorariviermonding. Die spesie het 30% van sy habitat die afgelope 120 jaar verloor weens die oormatige gebruik daarvan deur tradisionele dokters asook die versameling daarvan deur tuinboukundiges en ontwikkeling aan die kus.
Oorlog en Vrede
Die roman vertel die Franse inval in Rusland en die impak van die Napoleontiese era op die Tsaristiese samelewing deur die verhale van vyf Russiese aristokratiese families. Gedeeltes van 'n vroeëre weergawe, getiteld “Die Jaar 1805”, is vanaf 1865 tot 1867 in die reeks in The Russian Messenger gepubliseer voordat die roman in sy geheel in 1869 gepubliseer is. Tolstoi het gesê dat die beste Russiese literatuur nie aan standaarde voldoen nie en het daarom gehuiwer om Oorlog en Vrede te klassifiseer, en gesê dit is "nie 'n roman nie, nog minder is dit 'n gedig, en nog minder 'n historiese kroniek". Groot afdelings, veral die latere hoofstukke, is filosofiese besprekings eerder as narratief. Hy het Anna Karenina as sy eerste ware roman beskou.
Storielyn
Oorlog en Vrede word beskou as een van die grootste werke van wêreldliteratuur en is bekend vir sy epiese omvang en komplekse karakters. Die roman speel af teen die agtergrond van die Napoleontiese Oorloë in Rusland, wat die jare 1805 tot 1820 strek, en ondersoek temas van oorlog, politiek, liefde en menslike aard.
Die roman begin met die bekendstelling van die belangrikste karakters, insluitend die aristokratiese Bezukhow-familie en die ryk Rostof-familie. Terwyl oorlog uitbreek tussen Rusland en Napoleon se Frankryk, raak die lewens van hierdie karakters verstrengel en ontvou hul persoonlike dramas teen die groter raamwerk van die oorlog.
Tolstoi beeld die wreedheid en chaos van oorlog dinamies uit, deur die vernietigende impak daarvan op individue en die samelewing as 'n geheel uit te beeld. Deur sy karakters ondersoek hy die nutteloosheid en sinloosheid van oorlog, en kritiseer die verheerliking van oorlogvoering en die adel se strewe na mag en glorie.
Te midde van die onrus van oorlog dring Tolstoi ook deur tot die kompleksiteite van menslike verhoudings en die ingewikkeldhede van liefde. Hy skets verskeie romantiese verhoudings, insluitend die onstuimige verhouding tussen die impulsiewe Natasha Rostowa en die broeierige Prins Andrei Bolkonski, sowel as die onbeantwoorde liefde van Pierre Bezukhow vir Natasha. Tolstoi beeld die vreugdes en hartseer van liefde, die broosheid van menslike emosies, en die gevolge van impulsiewe optrede uit.
Die roman behandel ook die politieke en sosiale kwessies van die tyd, insluitend die rigiede klasstruktuur van die Russiese samelewing, die korrupsie van die adel, en die impak van oorlog op gewone mense. Tolstoi ondersoek die spanning tussen die idealisme van die Verligting en die werklikhede van die Russiese samelewing, en kritiseer die huigelary en morele verval van die heersende klas.
Namate die roman vorder, vleg Tolstoi die persoonlike en politieke verhaallyne saam, en beeld die effekte van oorlog op individue en die samelewing uit. Deur sy ryk ontwikkelde karakters, bring hy diep filosofiese vrae na vore oor die aard van menslikheid, die sin van die lewe, en die strewe na geluk.
Uiteindelik bied "Oorlog en Vrede" 'n genuanseerde ondersoek van die kompleksiteite van oorlog, liefde en die menslike aard.
Berzelia dregeana
Berzelia dregeana is 'n struik wat tot die Asteraceae familie hoort. Die spesie is endemies in die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Die plant kom van die Kogelberg tot by Bettysbaai voor. Dit het 'n voorkomsgebied van 210 km² en daar is vyf subpopulasies. Die spesie val onder die beskerming van die Kogelberg-natuurreservaat en het geen bedreigings nie. Die plant word as seldsaam beskou.
Qakwini
Qakwini is 'n nedersetting in die Mtubatuba Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distriksmunisipaliteit in noordoostelike KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Roger Delgado
Roger Delgado (1 Maart 1918 – 18 Junie 1973) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Running Man (1963) en in die televisiereekse St. Ives (1955), Doctor Who (1963), en The Man in the Iron Mask (1968).
Aksiaal
Aksiaal verwys na 'n as of sentrale lyn. Die aksiale skelet, as voorbeeld, verwys na die sentrale gedeelte (die as) van die geraamte, wat uit die skedel en werwelkolom met borsbeen en ribbes bestaan.
Abaksiaal is iets wat weg van die as geleë is
Adaksiaal verwys na iets wat aan die kant van die as is, of na die as gerig is.
Biaksiaal of tweeassig verwys na twee asse, sodat beweging in twee vlakke moontlik is. 'n Biaksiale gewrig, as voorbeeld, is 'n gewrig waarby beweging om twee dwarsasse, reghoekig tot mekaar, moontlik is.
Unaksiaal of eenassig verwys na een as wat ander eienskappe het as die (radiale) vlak loodreg daaraan. 'n Voorbeeld is dubbelbreking wat een- of tweeassig kan wees.
Rolls-Royce Trent
Die Rolls-Royce Trent is 'n familie van drie-spoel, hoë-omleidingturbowaaier vliegtuigenjins wat deur Rolls-Royce plc vervaardig word. Almal is ontwikkel uit die RB211 met stukraggraderings van 240-420 kN (53 000 tot 95 000 lbf). Weergawes van die Trent is in diens op die Airbus A330, A340, A380, Boeing 777 en 787, en 'n variant is ontwikkel vir die komende A350 XWB. Die Trent is ook aangepas vir mariene en industriële toepassings.
Sedert sy eerste vlug in Augustus 1990 as die Trent 700-model ondervind die Trent aansienlike wêreldwye kommersiële sukses. Dit is gekies as bekendstellingsenjin vir beide van die Boeing 787 se variante (Trent 1000), die A380 (Trent 900) en die A350 (Trent XWB). Die totale aandeel van die mark waarin hy meeding, is sowat 40%. Die goeie verkope van Trentfamilie-enjins het Rolls-Royce die tweede grootste verskaffer gemaak van groot siviele turbowaaiers na General Electric, en daarmee die mededinger Pratt & Whitney na die derde posisie afgeskuif.
Trent 600 - eerste voorstel
Die aanvanklike variant, die Trent 600, was die gekose kragbron vir die McDonnell Douglas MD-11 met British Caledonian as die enjin se bekendstellingskliënt. Maar British Airways het alle MD-11 bestellings gekanselleer nadat dit British Caledonian in 1987 verkry het. Met die ineenstorting van Air Europa in 1991 in die nasleep van die 1990-1991 Golfoorlog, is die enigste ander Trent-aangedrewe MD-11 kliënt ook verloor. Die Trent 600 word daarna afgegradeer na 'n demonstrasieprogram en verdere enjinontwikkeling word verskuif na die Trent 700 vir die Airbus A330.
Trent 700
Die Trent 700 is die eerste model van die reeks en is eerste in Maart 1995 deur Cathay Pacific in gebruik geneem. Dit is die voorkeurmotor vir die Airbus A330 met 'n gerekende markaandeel van 57%. Die motor het intussen meer as 21 miljoen loopure behaal. Dit is die besverkopermodel in die Trent-reeks met ruim 1 400 verskaf en op bestelling.
Trent 800
Feitlik parallel met die Trent 700 het die ontwikkeling van die Trent 800 plaasgevind, spesifiek vir die Boeing 777. Die eerste Boeing met Trent 800 motors het in Mei 1995 opgestyg, en is in diens geneem deur Cathay Pacific in April 1996. Hoewel verkope stadig op dreef kom, is die markaandeel tans ongeveer 41%. Kenmerkend van die Trent 800 is sy reuse waaierdeursnee van 2,79 meter.
Trent 500
Na 'n lopie met Pratt & Whitney, het Airbus op 15 Junie 1997 op die Paryse Lugskou aangekondig dat hulle die Trent 500 gekies het as kragbron vir die nuwe weergawe A340-500 en A340-600. Twee jaar later, in Mei 1999, het die Trent 500 die eerste keer gedraai en sertifisering behaal in Desember 2000. Dit word ingebruik gestel op 'n A340-600 van Virgin Atlantic Airways in Julie 2002 en op die ultralangreeks A340-500 van Emirates Airline in Desember 2003.
Sedert Januarie 2009 is vaste bestellings vir 139 A340s aangedryf deur Trent 500s van 15 rederykliënte ontvang. Lufthansa is die grootste operateur wat tans 21 vliegtuie in diens het en wêreldwyd is daar ruim 550 eksemplare in gebruik.
Trent 900
Tydens die ontwikkeling van die Airbus A380 in die jare 1990 het Rolls-Royce aan die Trent 900 begin werk. Die enjin het vinnig die voorkeurkragbron van die A380 geword. Die eerste bestellings is in Oktober 2000 deur Singapore Airlines geplaas, en die enjin het sy eerste vlug op 27 April 2005 onderneem. 'n Derde van al die A380's is toegerus met 'n viertal Trent 900 motors, in totaal is ruim 200 enjins in gebruik.
Trent XWB
Die Trent XWB word uitsluitlik ontwikkel vir die nuutste vliegtuig van Airbus, die A350 XWB. Dit is die voorkeurenjin vir hierdie vliegtuig, en onderneem in Junie 2013 die eerste vlug op hierdie tuig. Daar is al meer as 1 300 bestellings geplaas, wat die Trent XWB die model in die Trent-reeks maak wat die vinnigste verkoop.
Opvolger
Rolls-Royce werk intussen aan 'n opvolger vir die Trent-reeks. Die konsepnaam van hierdie enjin lui die RB3039 en sal nie meer as die Trent bekendstaan nie. Die drie-asige ontwerp word waarskynlik ook vaarwel geroep. Die enjin behoort in die eerste helfte van die 2020-dekade in gebruik geneem te word.
Interpolasie
Interpolasie is 'n metode om nuwe datapunte te bou binne die omvang van 'n afsonderlike stel bekende datapunte.
Lineêre interpolasie
Lineêre interpolasie word gedoen deur die volgende formules:
Partykeer is dit makliker om dit soos volg in te dink:
Voorbeeld
Ons weet dat:
Indien ons dus die temperatuur in °C wil weet as die temperatuur in °F gegee word, kan daar soos volg geïnterpoleer word:
System/360
System/360 was 'n familie van hoofraamrekenaars wat op 7 April 1964 deur IBM aangekondig en tussen 1965 en 1978 verkoop is. Dit was die eerste rekenaars wat geskik was om die volledige spektrum van toepassings te loop, van klein tot groot, en kon vir beide administratiewe en wetenskaplike toepassings gebruik word. Die ontwerp het duidelik tussen die argitektuur en implementering onderskei. Dit het IBM toegelaat om 'n suite van versoenbare ontwerpe teen verskillende pryse beskikbaar te stel. Almal, met die uitsondering van die onversoenbare model-44 en die duurste stelsels, het mikrokode gebruik om die instruksiestel te implementeer. Die instruksiestel het 8-bis adressering gebruik en kon binêre, desimale en swaaipunt- ("floating-point") berekeninge doen.
Carlos Bernard
Carlos Bernard (gebore 12 Oktober 1962) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Alien Raiders (2008) en in die televisiereeks 24 (2001).
System/360
Die stadigste modelle wat in 1964 aangekondig is, het teen 'n spoed van tussen 0.0018 en 0.034 MIPS geloop; die vinnigste modelle was ongeveer 50 keer vinniger met 8 KG en tot 8 MG interne geheue, hoewel die latere ongewoon was, en met tot 8 megagrepe se skyfspasie ("Large Capacity Storage"). 'n Groot stelsel kon so min as 256 KG se hoofgeheue gehad het, maar 512 KG, 768 KG of 1024 KG was meer algemeen.
Die hoofontwerper van System/360 was Gene Amdahl en die projek is deur Fred Brooks bestuur. Hulle het aan die voorsitter, Thomas J. Watson Jr, gerapporteer. Die kommersiële vrystelling is deur een van Watson se ander werknemers, John R. Opel, hanteer, wat die bekendstelling van IBM se familie van System 360-hooframe in 1964 bestuur het.
Toepassings wat op die System/360 kon loop kan tot vandag op IBM se nuutste System Z stelsels geloop word (terugwaarts versoenbaar).
Paratetilla bacca
Paratetilla bacca is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Paratetilla en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1867 deur Selenka.
Matjiesrivier (dubbelsinnig)
Matjiesrivier kan beteken:
Gereformeerde kerk Pietersburg
duimnael|regs|300px|Die Gereformeerde kerk Pietersburg, 2007.
Phondweni
Phondweni is 'n nedersetting in die Mtubatuba Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distriksmunisipaliteit in noordoostelike KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Gereformeerde kerk Pietersburg
Die Gereformeerde kerk Pietersburg was die oudste gemeente in die GKSA se Klassis Limpopo en was einde 2015, met 142 belydende en 31 dooplidmate, die kleinste van die drie oorwegend Afrikaanse gemeentes van dié kerkvervand in die stad Polokwane. Op 29 Mei 2016 het dit dan ook met Pietersburg-Suid verenig.
Oorsig
Die gemeente is in Januarie 1889 gestig en het bestaan uit lidmate van die Gereformeerde kerk Zoutpansberg, wat van 1859 tot 1868 in die omgewing bestaan het en sy middelpunt op die dorp Schoemansdal gehad het. In 1927 is die gemeente se naam verander van Soutpansberg na Pietersburg. Die stigtingsvergadering is gehou in die pakhuis van ene Moschke wat dié handelaar beskikbaargestel het vir dié doel. Die ZAR het vier erwe aan die gemeente geskenk en dadelik is met die beplanning van ’n gebou begin.
Die hoeksteen is op 8 November 1890 gelê en in die volgende jaar is die gebou in gebruik geneem tydens ’n geleentheid waartydens pres. Paul Kruger, self ’n lidmaat van die Gereformeerde Kerk, die eregas was. ’n Hollandse skrynwerker, ene Van den Burg, het die preekstoel gemaak, wat die Gereformeerde kerk Rustenburg aan die jong gemeente geskenk het. Van die regering het Zoutpansberg een en ’n halwe plaas in die distrik Bloemhof ontvang. Van dié grond is ’n gedeelte verkoop om die bouskuld te delg.
Stigting
duimnael|regs|170px|Ds. [[Koos van Rooy|J.A. van Rooy, leraar van 1898 tot 1905, in kombinasie met Waterberg.]]
Op 12 Januarie 1889 het ds. Johannes de Ridder, van 1880 tot 1896 predikant van Rustenburg, tesame met ouderlinge H.J. Smit en C.B. Swanepoel van Waterberg na Pietersburg gekom om die Gereformeerde kerk hier te stig. Vir die geleentheid is die pakhuis van ou Moschke in die hande gekry. (Die pakhuis het nog met die eeufeesviering van die Gereformeerde Kerkverband in 1959 agter die winkel African Stores gestaan.) Van groot getalle was daar geen sprake nie: 72 belydende lidmate was begerig om af te stig, van wie net agt op die dorp gewoon het. Op die vergadering is as ouderlinge Frans Kruger, Andries van der Walt en Hendrik Louis Venter verkies en as diakens Corn. Bothma, Frederik Botha, Corn. Maritz en Jan Adriaan Venter B.sn. Dit was die klein begin van die gemeente.
Kerkbou
Van die Uitvoerende Raad van die ZAR het die kerk vier erwe ontvang en hulle het self 'n stuk goewermentsgrond aangekoop vir £300. Op 29 November 1889 is besluit om vir die kerk te kollekteer. Die hoeksteen is gelê op 8 November 1890. Die preekstoel is deur die gemeente Rustenburg geskenk, en vervaardig deur Van der Burg, 'n Hollandse timmerman. Die finansiële las moes so gou moontlik gedelg word. Dadelik is gekollekteer om die bedrag van £ 1 254 af te los. Eindelik is die skuld betaal toe daar finansiële steun ontvang is van ander kerke.
Geldelik het die kerk vanaf sy beginjare swaargekry. In 1898 ontvang hy een-en-'n-halwe plaas van die ZAR in die distrik Bloemhof. Deur 'n gedeelte daarvan te verkoop het daar baie verligting gekom. In 1898 het die lidmaattal al heelwat gegroei. Daar was toe 200 belydende lidmate en 250 kinders. Toe kom die droewig Engelse Oorlog wat sy offers ook van dié gemeente gevra het. Ná die oorlog is die statistiek eers weer in 1904 opgemaak en toe was hier 176 belydende lidmate en 130 kinders.
Ds. Pasch, die eerste leraar
duimnael|regs|240px|Ds. [[Hendrikus Pasch|H.P.J. Pasch en sy gesin. Agter: Anna. Voor: Lena, Gerrit, Johanna, Babie en Schutte. Hy was van 1920 tot 1927 Pietersburg se eerste eie leraar.]] Op die kerkraadsvergadering van 8 Oktober 1910 is besluit om te kollekteer om ’n eie leraar te beroep, die eerste maal in die gemeente se bestaan. Dit gebeur dan ook op 7 Januarie 1911. Hieroor was Waterberg se kerkraad baie ontevrede omdat Pietersburg nog altyd in kombinasie was met Waterberg en hulle beroep het sonder dat die kombinasie verbreek is. Gelukkig het ds. H.P.J. Pasch die beroep wat op hom uitgebring is, nie opgevolg nie en het die saak weer in orde gekom.
In 1919 het die gemeente sy pastorie aangekoop met die geld wat verkry is van die ander gedeelte van die grond wat in die distrik Bloemhof verkoop is. Die kerk is ook weer in 1918 herstel. Eindelik is op die kerkraadsvergadering van 11 April 1919 die band met Waterberg verbreek. Vanaf daardie datum sou Pietersburg selfstandig staan en selfstandig beroep. Ds. H.P.J. Pasch is weer beroep op 11 Julie 1919 en dié keer het hy die beroep opgevolg. Hy is op 23 Januarie 1920 op Pietersburg bevestig en het sy intrek geneem in die eerste pastorie op Pietersburg, in President Krugerstraat (erf 224.)
Louis Trichardt en Laeveld selfstandig
Die wyke wat later die gemeentes Louis Trichardt en Laeveld sou word, het eers die reg verkry tot wyksbediening, met ander woorde dat aan hulle sakramente bedien sou word. Die ouderlinge en diakens sou ook nie tel as deel van die kworum van die kerkraad van Pietersburg nie. Die finansiële sake van die gemeente sou egter deur Pietersburg behandel word. Die toestand sou dan voortduur tot hulle selfstandig kon optree. Louis Trichardt het dié reg verkry op 9 Julie en Laeveld op 16 Oktober 1920.
Geldelike probleme
Geldelik het Pietersburg destyds baie swaargekry, ’n probleem wat telkens op kerkraadsvergaderings ter sprake gekom het wanneer melding gemaak is dat die uitgawes die inkomste ver oorskry het. In 1921 is afgesien van die ramingstelsel en gesoek na 'n ander weg. 'n Persentasiebasis sou ingevoer word, maar steeds het die gemeente noustrop getrek. Die raming van die Teologiese Skool kon nie betaal word nie en later het dit so erg gegaan dat hulle ds. Pasch se traktement nie kon gee nie. Hulle moes dit êrens leen en het dit by ds. Pasch self geleen met dien verstande dat hulle dit later sou terugbetaal.
Ds. Pasch se swaar taak
Ook die gemeentelike arbeid was baie moeilik. Dit was die ongetemde Noord-Transvaal; dus moes baie georganiseer en hard gewerk word. Vir menige broeder ouderling het die werk soms te swaar geword. Op 6 Julie 1923 vra 'n ouderling byvoorbeeld sy ontslag, want "daar is so baie brave mense in sy wyk wat nooit gawes vir die kerk wil gee nie." Jan Last, jare lange skriba, het van die eerste leraar as volg geskryf: "Ds. Pasch moes in die agt jaar wat hy by ons was baanbrekerswerk doen. Wyk Louis Trichardt was al groot en die dominee moes dikwels daarheen. Hy was liggaamlik sterk maar in sy voortvarendheid om lede te besoek, het hy soms te veel van sy kragte geëis. Veral wat die Laeveld betref, was hy maar onverskillig, met die gevolg dat hy twee maal malaria opgeloop het, wat met die tweede keer hom byna sy lewe gekos het."
Op Louis Trichardt en Duiwelskloof was daar in dié tyd ook woelinge. Duiwelskloof het grond verkry en op 13 Oktober 1923 is gemeld dat Louis Trichardt £170 betaal het vir 'n kerkie wat hulle aangekoop het. Ook op Messina is grond verkry, van die departement van mynwese. In 1924 was daar sprake van die eerste Jongeliedevereniging in die kerk. Op die vergadering van 10 Julie 1926 is goedgekeur dat Louis Trichardt die helfte van die laste van Pietersburg ten opsigte van ramings sou oorneem. Aan hierdie voorwaarde het Louis Trichardt later gestand gedoen. In 1927, die jaar waarin Louis Trichardt afgestig het, het ds. Pasch 'n beroep aangeneem na Lindley. Gemeentelike statistiek was in daardie jaar as volg: 280 belydende lidmate en 334 kinders. Daar was agt wyke.
Ds. P.J. de Klerk, die tweede leraar
Pietersburg beroep toe student Jacs van Rooy wat aan die einde van 1927 sou klaarmaak. Hy aanvaar die beroep nie, waarna hulle agtereenvolgens beroep prop. Ammi Postma, dr. P.J.S. de Klerk en prop. W.F. Venter, wat almal bedank. In 1930 is prop. P.J. de Klerk beroep, wat die beroep aanvaar het en op 5 April 1930 op Pietersburg bevestig is.
Attribuutkomposita
In attribuutkomposita is daar 'n passing van die bepaler op ten minste een van die ensiklopediese eienskappe van die kern. Dit beteken dat dit 'n bepaalde kwaliteit uitdruk en dus 'n adjektiwiese funksie het. Indien die bepaler dan 'n nomen is, dan druk die nomen 'n bepaalde kwaliteit uit eerder as om te dui op iets konkreets.
Gereformeerde kerk Pietersburg
Ds. P.J. de Klerk, die tweede leraar
Vanaf 1930 tot 1931 het die gemeente nuwe lewe, nuwe kerke en nuwe wyke gekry, aldus dié herinnering van Jan Last: "Ds. De Klerk, pas klaar van sy studie, jonk, vol energie en lewenslus, besigtig ons kerkie en trek sy neus op. Alles lyk vir hom vuil, oud en onaantreklik. Nee, hier moet verandering kom, en dit gou – alles moet opgeknap word, en hy het sorg gedra dat dit ook gou gebeur het."
Op 11 Julie 1930 het Laeveld selfstandig geword sodat daar toe drie gemeentes in kombinasie was (die ander twee synde Pietersburg en Louis Trichardt). Dit was 'n uitgestrekte wêreld van meer as 100 000 km², meer as ’n derde van Transvaal se oppervlak en groter as byvoorbeeld Hongarye of Portugal.
Last beskryf dié tyd as volg: "Hy (ds. De Klerk) en sy eggenote het begin woel in die gemeentes, alles is gereorganiseer en ouderlinge en diakens moes mooi in hulle spoor trap. Daar het nuwe lewe gekom, die predikant is voorsien van 'n motor en kon nou baie vinniger oral kom — voor die tyd was dit nog maar altoos met perd- of donkiekar. Die nuwe predikant en predikantsvrou het met allerhande teenspoede te kampe gehad, want daar was gedurende die tyd wat hulle by ons was meer groot droogtes, sprinkane, kommandowurms en depressie as ooit tevore, maar dit het aan hulle ywer niks afgedoen nie en die seën van die Here was onder dit alles tog groot. Oral is kerke gebou.
Kerkgebou vergroot
Die gemeente het in 1931 'n eie blaadjie gekry. Die geldsake het verbeter, hoewel die penningmeester van die Teologiese Skool nog agterstallige gelde moes afskryf. Dié kerkraad het in die lente van 1936 besluit om die kerkgebou te vergroot. Op 8 Oktober 1936 lui die notule: "Die leraar laat die gemeente die plan sien hoe die nuwe kerk sal gebou word en om planne te maak om te begin. Enige broeder beloven om sand en krevel te rij en stenen broeder Vorster sal metsel voor 12/6 per dag en er wordt besluit om die werk te begin die 4 Januarie 1937 verder word gesê die boufonds staat op £244 11s. 0d."
Die ingebruikneming van die veranderde kerk het plaasgevind op 12 April 1937. In Januarie 1941 het die susters die orrel aan die gemeente present gegee. Hulle het ook nuwe kerkbanke en ligte aan die kerk besorg.
Ds. De Klerk se laaste jare
duimnael|regs|170px|Ds. [[Petrus de Klerk|P.J. de Klerk, leraar 1930 tot 1941 (in kombinasie).]]
Op 4 Julie 1941 woon ds. P.J. de Klerk sy laaste kerkraadsvergadering by. Hy het die beroep aangeneem na Vereeniging-Alberton. Op 10 Oktober 1941 vra oupa Last, soos die getroue skriba toe geheet het, sy ontslag as skriba aan. In Januarie 1942 verdwyn dié ou bekende gestalte ook uit die kerkraad. Byna 40 jaar lank het hy gearbei, was hy alombekend en bemind.
Van die daaropvolgende dekade skryf ds. F.N. Lion-Cachet (leraar van 1956–'63 en van 1970–'96 professor aan die Teologiese Skool op Potchefstroom) in die Eeufeesgedenkalbum van die Klassis Waterberg (1859–1959): "In die jare 1941 tot 1951 het Pietersburg baie worstelinge en spanninge beleef. Dit was die oorgangsjare van 'n ouer geslag. Die klein gemeente het gegroei en 'n groot gemeente word. Die karakter van die gemeente het verander van 'n plattelandse na 'n meer stadsgemeente. Tog word in hierdie worstelinge die nuwe gebore. Ander grondslae is gelê."
Ds. Jacobus van Rooy, die derde leraar
duimnael|links|320px|Die kerkraad van 1942 tot '46. Agter: Jopie Last, H.J. Swart, W. Brits, N. Venter, B.J. Venter, J.L. Botha, B.J. Venter, J.J. Venter, J.A. Venter, D.J. Venter, J.W. Venter, W.C. van der Merwe. Middel: A.J. Botha, C. van der Walt, W.J. Snyman, J.A. Korff, B.J. Venter, M.P.A. Venter, M.P.A. Venter, Tj. Eloff, J.A. Venter, C. du Toit, E. Broos, C. Snyman. Voor: W.C. du Toit, Ph. du Toit, J. Last, B.J. Venter, J.W. Jacobs, ds. [[Jacs van Rooy, J.M. Lessing, C.C. van Staden, D.H. Swart, S.J. van Rensburg, D.R. de Lange, W. Steyn.]]
Nadat ds. De Klerk weg is, het die eerste beroep geslaag. Op 30 Januarie 1942 het ds. Jacs van Rooy se vader, ds. J.A. van Rooy, hom hier bevestig. Die gemeente se geldsake was nie van die beste nie en die tye wat hier gevolg het, was moeilik vir predikant en gemeente. In 1946 is besluit dat die 1/20ste as riglyn vir kerklike bydraes vasgestel sou word. In die dorpswyke sou die bydraes ook voortaan maandeliks ingevorder word.
Die wyk Soekmekaar het in dié tydperk 'n erf ontvang en nog 'n erf gekoop. Op Dendron het ook allerlei woelinge ontstaan. Eers vra hulle om ook Nagmaalsbediening daar te verkry. Later, in 1946, skenk Pieter Wouter Booysen erf 238 aan Pietersburg. Die erf is geleë op Dendron. Op 26 November 1949 vra die ouderling van Dendron dat hulle die reg verkry om af te stig, maar die kerkraad van Pietersburg het dit voortydig geag en die versoek vir eers geweier. Dendron se lidmate het toe geld begin insamel vir saaltjie. In 1958 het br. H.P. Erasmus weer grond gegee en op 11 Januarie 1958 is in beginsel goedgekeur dat hulle kon bou.
Ds. C.E. Malan, die vierde leraar
duimnael|regs|170px|Ds. [[Christian Malan|Christian Ernst Gerhardus Malan, leraar van 1948 tot 1951.]]
Ná ds. Van Rooy se vertrek in Oktober 1946 het die gemeente nege beroepe uitgebring voor dit geslaagd was. Ds. C.E. Malan is op 9 April 1948 beroep en hy aanvaar. Intussen is die ou pastorie verkoop en 'n erf in Pleinstraat aangekoop vir die bedrag van £450 waarop die kerkraad die nuwe pastorie sou laat bou. Op 21 Augustus 1948 is ds. Malan as die vierde predikant van Pietersburg bevestig. Die kerkraad is georganiseer en goeie aandag is gegee aan die geldelike toestand. Die finansiële komitee het toe ’n gereelde instelling geword om te waak oor die finansies. Die nood op die dorp het sodanig geword dat 'n tweede Nagmaalsbediening in die Nagmaalsnaweek ingestel word.
Ds. Malan was nie lank in die gemeente werksaam nie, want reeds op 12 Januarie 1951, toevallig die dag waarop die gemeente Pietersburg 62 jaar oud geword het, vertrek hy na Linden.
Ds. D.N. Kotze, die vyfde leraar
duimnael|links|170px|Ds. [[David Kotzé|David Nicolaas Gerhardus Kotzé, leraar van 1951 tot 1955.]] Ná die vierde beroep antwoord die vyfde beroepene dat hy sal oorkom as Pietersburg se vyfde predikant. Ds. D.N. Kotzé is op 24 November 1951 in die gemeente bevestig. In hierdie tydperk het die sake van die kerkraad in 'n rustige bedding gevloei. Die kerk het 'n nuwe tydperk binnegetree ten opsigte van sy geldsake. Die klem is weer gelê op die insameling van die offergawes. Met vreugde kon gemeld word dat Pietersburg op 7 Augustus 1954 sy beoogde £1 000 vir die Eeufeesbedieningsfonds bymekaargebring het. (Die Sinode het dié fonds gestig waarvan die rente meerdere bediening in gemeentes moes bevorder.)
Vanaf het daar sprake van ’n nuwe kerk begin kom. Die ou kerkie wat al herbou en vergroot is, het te klein geword. Vanaf Oktober 1954 is met alle erns geld bymekaargemaak vir die nuwe kerk. Die administrasie van die gemeente het ook toe so uitgebrei dat 'n kaartstelsel aangepak is asook 'n attestasie-skriba gekies is om die meerdere werksaamhede te behartig. Min. Tom Naudé het in die tyd (1953) die Kanselbybel aan die kerk geskenk. Ongelukkig moes die kerk op 15 Januarie 1955 ds. Kotze losmaak (vier jaar en drie dae ná ds. Malan se vertrek), aangesien hy 'n beroep aangeneem het na Ventersdorp.
Alexander Dreymon
Alexander Dreymon (gebore Alexander Doetsch; 7 Februarie 1983) is 'n Duitsgebore akteur. Hy is veral bekend vir sy vertolking van die rol van Uhtred van Bebbanburg in die televisiereeks The Last Kingdom (2015–). Ander noemsnwaardige rolle waarvoor hy bekend is, was in die rolprent Resistance (2011) en in die televisiereeks American Horror Story (2013–2014).
Gereformeerde kerk Pietersburg
Ds. F.N. Lion-Cachet, die sesde leraar
Weer begin die gemeente beroep. Eers die sewende beroep het geslaag en op 15 Januarie 1956, nadat die gemeente presies ’n jaar lank vakant was, is prop. F.N. Lion-Cachet op Pietersburg bevestig. Intussen het die kerkraad die pastorie in Pleinstraat verkoop en 'n nuwe stuk grond op die hoek van Voortrekker- en Devenishstraat gekoop. 'n Sierlike pastorie sou op dié stukkie grond verrys. Finansieel het die gemeente toe die swaar tye agter die rug gehad. Selfs kon hy sy hand uitsteek om die nood op ander plekke te help verlig.
Tom Holland (akteur)
Thomas Stanley Holland (gebore 1 Junie 1996) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rol as Spider-Man in die Marvel rolprente, hy het die rol al in vyf rolprente gespeel: Captain America: Civil War (2016), Spider-Man: Homecoming (2017), Avengers: Infinity War (2018), en in Avengers: Endgame en Spider-Man: Far From Home (altwee 2019). Tom Holland is een van die kortste akteurs in hollywood met 'n hoogte van 1,73 meter.
Orbea miscella
Orbea miscella is 'n vetplant wat aan die familie Apocynaceae behoort. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika. Die plant kom in die Karoo voor, die Noord-Kaap, die Oos-Kaap en die Wes-Kaap. Dit het 'n voorkomsgebied van 54 258 km² en is deel van die Sukkulente Karoo-bioom.
Alexander Dreymon
Vroeë lewe
Dreymon is op 7 Februarie 1983 in Duitsland as Alexander Doetsch gebore en groei op in die Verenigde State, Frankryk, en Switserland.
Tom Holland (akteur)
Vroeë lewe
Holland is gebore in Kingston upon Thames, Londen, seun van Nicola Elizabeth (née Frost), 'n fotograaf, en Dominic Holland, 'n komediant en skrywer.
Gereformeerde kerk Pietersburg
Ds. F.N. Lion-Cachet, die sesde leraar
Die planne vir die bou van 'n nuwe kerk het ál meer werklikheid geword. Die boufonds het tot 'n kragtige belegging gegroei. Die getalle het intussen geweldig toegeneem. 'n Ooreenkoms is met Louis Trichardt getref dat die wyk Soekmekaar in die toekoms deur Louis Trichardt bedien sou word. Hierdie reëling dateer vanaf 13 Oktober 1956. By die geleentheid is die attestate (bewys van lidmaatskap) oorgestuur na Louis Trichardt. In die Gereformeerde Kerk se eeufeesjaar (1959) het die wyke wat 10 jaar tevore reeds ’n versoek om afstigting gerig het, die Gereformeerde kerk Dendron geword.
Die statistiek was destyds 600 belydende lidmate met meer as 400 kinders. Daar was toe reeds sprake van ’n verdeling van die gemeente, wat sewe jaar later gebeur het met die afstigting van Pietersburg-Noord. Nog tien jaar later (1976) het die Pietersburg-Suid ook aan die beurt gekom. In 1959 kon ds. Lion-Cachet rapporteer: "Die gemeentelike arbeid vorder ook vinnig. Daar is 'n evangelisasiekommissie wat gereeld aan die werk is, asook 'n sendingkommissie. Op die 8ste Junie 1958 is aan br. J.J. Venter die reg gegee om met sending te begin op sy plaas, Marsfontein, en dit met die steun van die kerkraad. Vanaf Augustus 1957 het die gemeenteblad weer sy verskyning gemaak. Deur dit alles heen sien ons net die goedheid van die Here onse God wat die kerk nog self gelei en bewaar het."
Huidige kerkgebou opgerig
Die ou gebou het die gemeente gedien tot ’n nuwe in 1960 opgerig is. Die nuwe kerk is ontwerp deur die Gereformeerde argitek Johan de Ridder en, luidens aantekeninge van dié firma, op 25 Maart 1961 ingewy, dieselfde dag as die Gereformeerde kerk Thabazimbi, ook 'n ontwerp van De Ridder, tensy die aantekeninge verkeerd is. Die gebou se totale sitplekke tel 562, waarvan 353 in die kerk, 20 in die konsistorie en 149 in die saal. Die oppervlak van die hele gebou is 568 m2. Die kerkraad het sewe tenders oorweeg wat teen die keerdatum van 15 September 1959 ontvang is, en dié van die Vorster Broers vir R52 640 aanvaar. Eindelik was die koste, professionele gelde, tuin en orrel uitgesluit, R49 244.
Ses jaar later het die Gereformeerde kerk Pietersburg-Noord afgestig. Nadat Pietersburg-Suid in 1976 afgestig het, het die twee gemeentes sowat 12 jaar lank die moedergemeente se gebou gedeel. In 1980 is die gebouekompleks vergroot.
Somkele
Somkele is 'n nedersetting in die Mtubatuba Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distriksmunisipaliteit in noordoostelike KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Jon Bernthal
Jon Bernthal (gebore 20 September 1976) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Wolf of Wall Street (2013), Fury (2014), The Accountant (2016), en Baby Driver (2017).
Paratetilla corrugata
Paratetilla corrugata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
George Devine
George Devine (20 November 1910 – 20 Januarie 1966) was 'n Engelse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Continental Express (1939), The Beggar's Opera (1953), Look Back in Anger (1959), en Tom Jones (1963).
Lauren Lee Smith
Lauren Lee Smith (gebore 19 Junie 1980) is 'n Kanadese aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Trick 'r Treat (2007), Pathology (2008), en The Shape of Water (2017), en in die televisiereeks Mutant X (2001).
Michael D. Higgins
Michael Daniel Higgins (Iers: Mícheál D. Ó hUiginn; * 18 April 1941) is die negende en huidige president van Ierland, 'n amp wat hy sedert 11 November 2011 beklee.
Voor sy verkiesing as Ierse staatshoof het hy as voorsitter van die Ierse Arbeidersparty (Labour Party) gedien. As afgevaardigde in die Ierse parlement (Teachta Dála) het hy die kiesafdeling Galway West verteenwoordig en tussen 1993 en 1997 as Ierse minister van kuns, kultuur en Gaeltachtaí (Ierssprekende gebiede) gedien.
Naas sy politieke loopbaan het Higgins hom ook as digter, sosioloog, skrywer en televisie-aanbieder bekwaam.
Michael D. Higgins het in April 2014 'n staatsbesoek aan die Verenigde Koninkryk gebring – die eerste ooit van 'n Ierse staatshoof.
Willem III van Engeland
Willem III (14 November 1650 – 8 Maart 1702) was ’n soewereine Prins van Oranje van geboorte. Vanaf 1672 het hy as stadhouer Willem III van Oranje oor Holland, Zeeland, Utrecht, Gelderland en Overijssel van die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande regeer. Hy het vanaf 1689 as Willem III oor Engeland en Ierland regeer en as Willem II oor Skotland. Willem was van die Huis van Oranje-Nassau en het die Engelse, Ierse en Skotse troon bestyg ná die Glorieryke Rewolusie, waarin sy oom en skoonpa Jakobus II afgesit is. Hy het in dié lande saam met sy vrou, Maria II, regeer tot met haar dood op 28 Desember 1694.
Willem was ’n Protestant en het aan verskeie oorloë teen die magtige Katolieke koning van Frankryk, Lodewyk XIV deelgeneem in koalisie met Protestantse en Katolieke magte in Europa. Baie Protestante het hom beskou as die voorvegter van hul geloof. Dit was grootliks danksy hierdie aansien dat Willem die Britse trone kon oorneem te midde van ’n vrees vir ’n herlewing van Katolisisme onder Jakobus. Sy bewind was die begin van die oorgang van die persoonlike regering van die Stuarts na die meer parlement-gesentreerde regering van die Huis van Hannover.
Vroeë jare
In 1677 is Willem getroud met Maria Stuart, sy niggie en die dogter van Jakobus, die Hertog van York. Jakobus was die broer van sy ma, Maria. Willem het geglo dat ’n huwelik met Maria sy kanse sou vergroot om die Engelse koning te word ná Karel II en dat dit die Engelse monarg sou laat afwyk van sy pro-Franse beleidrigtings. Jakobus wou eers nie instem nie, maar Karel het druk op hom uitgeoefen. Karel wou die huwelik gebruik om sy eie invloed uit te brei. Op 4 November 1677 is die egpaar in die huwelik bevestig. Maria het kort daarna verwag, maar het ’n miskraam gehad.
Ná sy troue het Willem ’n moontlike kandidaat vir die Engelse troon geword indien sy oom en skoonpa, Jakobus, uitgesluit sou word omdat hy ’n Katoliek was. In 1685 het Jakobus egter wel vir Karel opgevolg en sy oudste dogter en Willem se vrou, Maria, het die eerste aanspraakmaker op die troon geword. Betrekkinge tussen Jakobus en Willem het later versleg. Om die guns van die Protestante in Engeland te wen, het Willem in 1687 ’n ope brief aan die Engelse volk geskryf waarin hy sy afkeer van Jakobus se godsdienstige beleidrigtings uitspreek. Baie Engelse politici het Willem as ’n vriend beskou en het oor die jare in die geheim kontak met hom behou. Hulle het begin om ’n gewapende inval in Engeland te beplan.
Rewolusie
Willem was eers teen die inval, maar die meeste historici stem saam dat hy in April 1688 ’n mag op die been begin bring het. In Junie het Jakobus se vrou, Maria van Modena, die lewe geskenk aan ’n seun, Jakobus Francis Eduard, wat Willem se vrou vervang het as die eerste aanspraakmaker op die Engelse troon. Openbare teenkanting teen Jakobus het intussen opgevlam ná die verhoor van sewe biskoppe wat openlik teen sy godsdienstige beleidrigtings was en ’n beroep op hom gedoen het om dit te verander.
Willem is intussen amptelik genooi om aan die inval deel te neem en op 5 November 1688 het hy by Brixham in Suidwes-Engeland aan wal gegaan. Saam met hom was sowat 11 000 voet- en 4 000 berede soldate. Die steun vir Jakobus het feitlik onmiddellik begin afneem en invloedryke edelmanne dwarsoor die land het hul steun aan die invaller toegesê.
Jakobus wou Willem eers teengaan, maar het gesien hy het nie ’n kans teen hom nie. Hy het toe afgevaardigdes na Willem gestuur om te onderhandel, maar in die geheim op 11 Desember probeer vlug. Dit het misluk, maar op 23 Desember slaag sy tweede poging om landuit vlug.
Koning
Hoewel sy vrou ’n aanspraakmaker op die Engelse troon was, wou Willem uit eie reg regeer en nie net as ’n prinsgemaal nie. Omdat Jakobus gevlug het, is die troon as vakant beskou en sy seun het sy reg daarop verloor. Willem en Maria is toe aangewys as mede-monarge. Hulle is op 11 April 1689 in die Westminster-abdy gekroon. Op dieselfde dag het Skotland aangekondig dat Jakobus ook nie meer die Skotse koning is nie en Willem en Maria is die Skotse troon aangebied. Hulle het dit op 11 Mei aanvaar.
In 1694 is Maria aan pokke dood en Willem het die alleenheerser geword. Sy gewildheid het daarna vinnig afgeneem. Hy is in 1702 aan longontsteking dood en is opgevolg deur Maria se suster, Anna.
Lu'kman
Lu‘kmân (Arabies: لقمان, "Loekmaan") is die 31ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 34 ajat, of verse, en is vermoedelik in Mekka aan Mohammed geopenbaar. Dié soera begin met die allegoriese letters (muqattaʿat) Alief, Laam, Miem.
Opsomming
Die fokus van die soera kan beskou word as 'n beklemtoning van die beginsels van matigheid. Die hoofstuk gebruik die mosterdsaadanalogie (vers 16) om klem te lê op die mate waarin God bewwus is van die mens se dade, ook moontlik op die feit dat enige bose of goeie daad, ongeag hoe klein, aangeteken word en op die Oordeelsdag deur God openbaar gemaak sal word.
'n Laaste fokuspunt van hoofstuk 31 is die doel van God se skepping. Daar word gewys hoe God se bedoeling met die skepping was om die mens te help, en sy tekens is teoreties oral te sien, van die reën tot die plantegroei (vers 10). Dié klem herinner die mens weer aan sy diensbaarheid aan God terwyl dit ook die idee tuisbring dat die mens veronderstel is om goeie dade op aarde te verrig. Die mens se doel is om God te dien, terwyl die aarde geskep is om in die mens se behoeftes te voorsien.
Richard Dillane
Richard Dillane (gebore 1964) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Jacket (2005), The Dark Knight (2008), Oranges and Sunshine (2010), en Argo (2012).
Aleksander Koltsjak
thumb|170px|Koltsjak in 1919.
Aleksander Wasiljewitsj Koltsjak (Russies: Александр Васильевич Колчак; - 7 Februarie 1920) was 'n admiraal, militêre leier en poolverkenner van die Russiese Ryk wat in die Russies-Japannese Oorlog van 1904-'05 en die Eerste Wêreldoorlog in die Russiese vloot geveg het.
Tydens die Russiese Burgeroorlog van 1917-'22 het hy 'n antikommunistiese regering in Siberië op die been gebring – later bekend as die Voorlopige Alrussiese Regering – en is hy van 1918 tot 1920 deur die leiers van die Wit beweging erken as die "opperleier en opperbevelvoerder van alle Russiese land- en seemagte".
Sy regering se setel was in Omsk, Suidwes-Siberië.
Koltsjak het byna twee jaar lank gedien as Rusland se internasionaal erkende staatshoof. Sy pogings om die Wit beweging te verenig het egter misluk. Terwyl die Wit magte uiteengeval het, is hy verraai en aangehou  deur die hoof van die Geallieerdes se militêre sending in Siberië, die Franse generaal Maurice Janin, en die Tsjeggo-Slowaakse Legioen. Hulle het hom in Januarie 1920 aan die plaaslike tak van die Bolsjewiste oorhandig. Dié het hom in Februarie 1920 in Irkoetsk tereggestel.
Paratetilla lipotriaena
Paratetilla lipotriaena is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Paratetilla en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1954 deur De Laubenfels.
Decamerone
Die Decamerone (Italiaans; afgelei van Grieks δέκα deka "tien"; en ἡμέρα hemera "dag") is 'n versameling van 100 novelles wat deur die Middeleeuse Italiaanse skrrywer Giovanni Boccaccio geskryf is. As stylvormende literêre werk sou die Decamerone die voorbeeld vir die meeste ander Europese versamelings van novelle word.
Dit was waarskynlik in die jare van 1348–53 dat Boccaccio die Decamerone geskryf het in die vorm waarin dit vandag gelees word. Die wye verwysingsraamwerk van die Decamerone, met sy alternatiewelike tragiese en komiese sienswyses van die lewe, word regtens beskou as 'n meesterstuk.
Stilisties gesien is dit die mees perfekte voorbeeld van Italiaanse klassieke prosa, en die invloed daarvan op die literatuur van die Renaissance en daarna was enorm. Die Decamerone begin met die ontvlugting van 10 jong mense (7 vroue en 3 mans) van die plaaggeteisterde Florence (Firenze) in 1348. Hulle kom weldra tot rus by 'n waterryke landelike gebied, waar elke party gedurende die bestek van die aand 'n beurt kry om as koning of koningin oor die ander te heers. In die verloop van die spel besluit elke persoon in detail hoe hulle, hulle dag sal spandeer en hoe hulle op luilekker wyse uitstappies sal neem; wat die inhoud van hul buitemuurse gesprekke sal wees; die danse en liedere wat opgevoer sal word; en die belangrikste van alles, hul alternatiewe stories.
Hierdie storievertelling behels 10 dae van die tydperk (die res word opsygesit vir persoonlike en godsdienstige aangeleenthede); en daarom dan die title van die boek: Decamerone, of Tien dae se werk. Die stories kom in totaal neer op 100. Elk van die dae eindig met 'n canzone (lied) vir dans wat gesing word deur een van die storievertellers. Hierdie canzoni (liedere) sluit sommige van Boccaccio se beste liriese digwerk of poësie in.
Bykomend tot die 100 verhale of stories, wend Boccaccio 'n hooftema aan, naamlik die lewenswyse van die verfynde bourgeoisie, welke respek vir konvensies kombineer met 'n houding van gelatenheid met betrekking tot persoonlike gedrag. Die somber, treurige openingspassasies van die boek, waarin die plaag en die morele en maatskaplike chaos wat dit vergesel, beskryf word op 'n grootse wyse, is in skerpe kontras tot die sprankelende lewendigheid en opwinding van Dag 1, welke dag gespandeer word in geestige en wispelturige dispute, en plaasvind in die spitsvondige atmosfeer van intrige wat die verhale van die avonture karakteriseer wat ontvou op Dag II en Dag III.
Helaas, met Dag IV en sy stories van ongelukkige liefde, verskyn die somber atmosfeer weer. Dag V bring egter verligting, alhoewel dit nie heeltemal daarin slaag om die plegtige eggo van die dag te verdun nie. In lyn hiermee, gee dit gelukkige eindes aan liefdesstories, wat nie heeltemal glad verloop in die begin nie.
Dag VI bring weer die vrolikheid van Dag I, en stel die ouverture daar tot die grootse komiese dele naamlik; Dae VII, VIII, en IX, welke oorgegee word aan laggery en bedrieglikhede. Uiteindelik, in Dag X, word al die temas van die voorafgaande Dae tot 'n meteoriese crescendo gebring, en word die onsuiwere suiwer en puur gemaak, en die algemene, alledaagse, word heroïes gemaak.