cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sergei Lawrof
Sergei Wiktorowitsj Lawrof (Russies: Серге́й Ви́кторович Лавро́в; gebore op 21 Maart 1950) is 'n Russiese diplomaat en politikus. In 2004 is hy aangestel as minister van buitelandse sake van Rusland. Voorheen was hy van 1994 tot 2004 die Russiese verteenwoordiger by die VN.
Alpha Reticuli
Alpha Reticuli (afgekort as α Ret) is die helderste ster in die suidelike sterrebeeld Net (Reticulum). Dit het ’n skynbare magnitude van 3,3 en lyk of dit ’n enkelster is, sowat 162 ligjare van die Son af. Dit is helder genoeg om in die Suidelike Halfrond met die blote oog te sien.
Die ster se massa is drie keer dié van die Son en dit is sowat 330 miljoen jaar oud. Sy sterreklassifikasie is G8 II-III, wat aandui dit het eienskappe van beide ’n reusester (III) en ’n helder reus (II). Die ster is in ’n fase van sy evolusie waar dit uitgesit het tot 13 keer die radius van die Son. Sy effektiewe temperatuur is 5 196 K. X-strale van die ster af is waargeneem, met ’n geraamde helderheid van 3 × 1029 erg s-1.
Alpha Reticuli het ’n visuele metgesel van die 12de magnitude, CCDM J04144-6228B, sowat 48 boogsekondes van hom af. Hulle kan dus ’n dubbelster wees met ’n wentelperiode van minstens 60 000 jaar.
Hoodia ruschii
Hoodia ruschii is 'n vetplant wat deel van die Apocynaceae familie is. Die plant is endemies aan Namibië.
Maureen O'Sullivan
Maureen O'Sullivan (17 Mei 1911 – 23 Junie 1998) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Tarzan the Ape Man (1932), Tarzan and His Mate (1934), Tarzan's New York Adventure (1942), en Hannah and Her Sisters (1986).
Sandspruit (Sandrivier, Vrystaat, -28,26, 27,65)
Die Sandspruit is 'n spruit wat net oos van Senekal in die Vrystaatprovinsie van Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Sandrivier wat weswaarts verby Senekal se noordekant vloei.
Ontspring
Die spruit se oorsprong is 'n samevloei van twee spruite, nl. die Wonderkopspruit en Klipspruit, by
Sandspruit (Bergrivier)
Die Sandspruit is 'n spruit wat in die Bergrivier invloei in die Wes-Kaapprovinsie van Suid-Afrika.
2,2-Dimetielbutaan
2,2-Dimetielbutaan, ook bekend as neoheksaan, is 'n organiese verbinding met formule of (H3C)3C-CH2CH3. Dit is dus 'n alkaan, inderdaad die mees kompakte en vertakte van die heksaanisomere - die enigste met 'n kwaternêre koolstof en 'n butaan-ruggraat.
Sintese
2,2-Dimetielbutaan kan gesintetiseer word deur die hidroisomerisering van 2,3-dimetielbutaan met behulp van 'n suurkatalisator.
Dit kan ook gesintetiseer word deur n-pentaan te isomeriseer in die teenwoordigheid van 'n katalisator wat kombinasies bevat van een of meer van palladium, platinum, rodium en renium op 'n matriks van zeoliet, alumina, silikondioksied of ander materiale. Sulke reaksies skep 'n mengsel van finale produkte, insluitend isopentaan, n-heksaan, 3-metielpentaan, 2-metielpentaan, 2,3-dimetielbutaan en 2,2-dimetielbutaan. Aangesien die samestelling van die finale mengsel temperatuurafhanklik is, kan die gewenste finale komponent verkry word deur die keuse van katalisator en deur kombinasies van temperatuurbeheer en distillasies.
Gebruike
Neoheksaan word as toevoeging in brandstowwe en in die vervaardiging van landbouchemikalieë gebruik. Dit word ook gebruik in 'n aantal kommersiële, motor- en huisonderhoudsprodukte, soos kleefmiddels, elektroniese kontakreinigers en poleeringsmiddels vir stoffering.
In laboratoriuminstellings word dit algemeen as 'n toets-molekule gebruik in tegnieke wat die aktiewe plekke van metaalkatalisators bestudeer. Sulke katalisators word gebruik in waterstof-deuterium-uitruil-, hidrogenolise- en isomeriseringsreaksies. Dit is goed geskik vir hierdie doel, aangesien 2,2-dimetielbutaan sowel 'n isobutiel- as 'n etielgroep bevat.
24ste Dinastie van Egipte
Die 24ste Dinastie (ook Dinastie XXIV geskryf; 732–720 v.C.) was ’n koningshuis van Antieke Egipte tydens die Derde Oorgangstydperk. Die hoofstad van die dinastie se farao's was Saïs in die westelike Nyldelta.
Die 24ste Dinastie het net ’n kort tyd bestaan en net twee farao's gehad. Dit het skielik tot ’n einde gekom toe Sjabaka (die tweede koning van die 25ste Dinastie) Saïs aanval, Bakenrenef gevange neem en hom verbrand.
Heersers
! scope=col width="30%" | Farao ! scope=col width="20%" | Bewind
Sergei Sjoigoe
Sergei Koezjoegetowitsj Sjoigoe (Russiese: Серге́й Кужуге́тович Шойгу́, [sʲirˈɡʲɛj kuʐuˈɡʲɛtəvit͡ɕ ʂɐjˈɡu], Tiwaans: Сергей Күжүгет оглу Шойгу, [sʲirˈɡʲɛj kyʒyˈɣɛt ɔˈɣlu ʃɔjˈɣu]; gebore op 21 Mei 1955) is 'n Russiese politikus en generaal van die weermag wat sedert 2012 dien as minister van verdediging van die Russiese Federasie en as voorsitter van die raad van ministers van verdediging van die GOS. Sjoigoe, is 'n noue vertroueling en bondgenoot van Wladimir Poetin, behoort tot die siloviki van Poetin se binnekring. Sjoigoe is verantwoordelik vir die beplanning en uitvoering van die 2022 Russiese inval in die Oekraïne.
Voorheen was Sjoigoe minister van noodsituasies van 1991 tot 2012, en het hy in 2012 kortliks gedien as goewerneur van Moskou-oblast. Hy het die militêre rang generaal van die weermag. Hy was ook president van die internasionale sportfederasie van brandbestryders en reddingswerkers.
Billy Ray Cyrus
Billy Ray Cyrus (gebore 25 Augustus 1961) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Mulholland Dr. (2001), Hannah Montana: The Movie (2009), en The Spy Next Door (2010), en in die televisiereeks Hannah Montana (2006).
Raspailia topsenti
Raspailia topsenti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Raspailia en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Dendy.
Hoodia triebneri
Hoodia triebneri is 'n vetplant wat deel van die Apocynaceae familie is. Die plant is endemies aan Namibië.
Raspailia wardi
Raspailia wardi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Raspailia en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1991 deur Hooper.
Majas
Die Majas (Majaans: maaya'ob, Spaans: mayas) is 'n etniese groep van inheemse mense in Meso-Amerika. Hulle bewoon die suidelike Meksiko en die noordelike Sentraal-Amerika (Guatemala, Belize, El Salvador en Honduras). Die oorkoepelende term "Maja" is 'n kollektiewe benaming wat na 29 inheemse volke van die streek verwys wat 'n graad van kulturele en taalkundige erfenis deel; die term omvat egter baie verskillende bevolkingsgroepe, samelewings en etniese groepe waarvan elkeen oor sy eie tradisies, kulturele en historiese identiteit beskik.
Volgens ramings aan die begin van die 21ste eeu bly sowat ses miljoen Majas in die streek. Guatemala, Suid-Meksiko met die Yucatán-skiereiland, Belize, El Salvador en Wes-Honduras het daarin geslaag om talle oorblyfsels van hul antieke kulturele erfenis in stand te hou. Sommige is redelik in die meerderheid van hispaniseerde mestizo-kulture van hul tuislande geïntegreerd, terwyl ander voortgaan met 'n meer tradisionele, kultureel onderskeie lewe en dikwels een van die Majatale as 'n moedertaal praat. Hedendaags is die meeste Majas tweetalig met Spaans as tweede taal.
Die grootste bevolkings van hedendaagse Majas bly in Guatemala, Belize, en die westelike dele van Honduras eb El Salvador, asook in die Meksikaanse deelstate Yucatán, Campeche, Quintana Roo, Tabasco en Chiapas. In die Verenigde State en die noorde van Meksiko bestaan relatief groot emigrantegemeenskappe.
Agtergrond
Baie Majas sukkel met probleme omdat hulle enersyds van die moderne wêreld se voordele wil profiteer, maar gelyktydig probeer hulle om hul eie identiteit te bewaar. Gedurende die 20ste eeu was die Majas nie net slagoffers van ondergeskiktheid en veronregting nie, maar ook van vervolging en massamoord.
Meer as 80% van die 200 000 slagoffers van die Guatemalteekse burgeroorlog (1960–1996) was Majas. In die 1980's, onder die presidente Romeo Lucas García (1978–1982) en Efraín Ríos Montt (1982–1983), het in Guatemala 'n volksmoord aan die Majabevolking plaasgevind. Die Rooms-Katolieke Kerk van Guatemala het die dikwels gruwelike misdade uitvoerig gedokumenteer, wat 'n biskop van die aartsbisdom, Juan Gerardi, die lewe gekos het. Iemand wat aan die Majakant teen aanhoudende wetteloosheid veg is Rigoberta Menchú (1992-Nobelprys vir Vrede-wenner). Onder internasionale druk is in onlangse jare meer en meer regte aan die groot Majabevolking toegeken. Veral die tweetalige onderwys word internasionaal geprys. In Meksiko het die spanninge in 1994 tot die Chiapas-konflik teen die Meksikaanse regering gelei.
In Meksiko is in 1976 Francisco Luna Kan as eerste Maja tot goewerneur van Yucatán verkies en in verskillende middelgroot stede van Guatemala het in onlangse jare vir die eerste keer Majas as burgemeesters gedien. Tog is Majas – ten spyte van hul persentasie van die bevolking – nog steeds polities onderverteenwoordig.
Religie
Vanaf die 1970's het baie Majas die Protestantisme aangeneem. Onder die Majas van Guatemala en Chiapa is daar intussen meer Protestante as Rooms-Katolieke. Veral die Evangelikale Christendom en die Pinksterkerke is gewild onder Majas. Hierdie godsdienstige oorskakeling is nie onomstrede nie. Ten tye van die "gewelddadighede" (die violencia) is altyd die werk van Noord-Amerikaanse Protestantse sendelinge deur 'n moorddadige Guatemalteekse owerheid bevoordeel, terwyl Progressiewe Rooms-Katolieke priesters juis vervolg is. Baie ou (gemeenskap)tradisies sou onder invloed van die anti-ritualistiese Protestantisme verdwyn, al het dit weer die voordeel dat Protestantse Majas dan die vaak dure gemeenskapspligte nie meer moet vervul nie en sodoende tot 'n ekonomiese ontwikkeling in Westerse sin kon kom.
Ook vir die stryd teen alkoholisme blyk die omskakeling na Protestantisme van baie Majas 'n positiewe uitwerking te hê. Op sommige plekke was daar gewelddadige uitbarstings tussen Rooms-Katolieke en Protestantse Majas. Kombinasies van die Rooms-Katolieke geloof met die tradisionele Majageloof kan ook gevind word.
Popol Vuh
Die Popol Vuh is die heilige boek van die Majas. Die eerste deel beskryf die skepping van die wêreld en die lewe van die helde. Die tweede deel beskryf die geskiedenis van die volk. Nadat die Rooms-Katolieke Spanjaarde probeer het om die "siel van die Indiane" uit te doof het padre Francisco Ximenez, wat in 1688 Guatemala bereik het, 'n oorgeblewe teks getrou gekopieer en aan die besitters teruggee. Dit is noemenswaardig, want dit moes – volgens die eertydse wette – aan die Inkwisisie oorgedra en vernietig word. Danksy hierdie boek kan wetenskaplikes meer oor die beskawing van die Majas te wete kom.
Ruth Bhengu
Nozabelo Ruth Bhengu is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die ANC.
David Lange
David Russell Lange ONZ CH PC (/ ˈlɒŋi / LONG-ee; 4 Augustus 1942 - 13 Augustus 2005) was 'n Nieu-Seelandse politikus wat van 1984 tot 1989 as die 32ste Eerste Minister van Nieu-Seeland gedien het.
Sandspruit (Buffels, -27,81, 30,28)
Die Sandspruit is 'n spruit wat in die noordweste van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika vloei. Die spruit ledig in die Buffelsrivier wat later by die Tugela aansluit.
Elita Proctor Otis
Elita Proctor Otis (1860 – 10 Augustus 1927) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Great Diamond Robbery (1914), The Greyhound (1914), en The Torrent (1921).
Verwoerdpark
Verwoerdpark of Verwoerd Park kan na een van die volgende voorstede verwys:
23ste Dinastie van Egipte
Heersers
Daar is taamlike onsekerheid oor die dinastie, wat van Herakleopolis, Hermopolis en Thebe af kon regeer het. Monumente uit die tydperk wys hulle het Bo-Egipte beheer saam met die 22ste Dinastie kort voor die dood van Osorkon II. Die bekende heersers was:
! scope=col width="10%" | Farao ! scope=col width="20%" | Troonnaam ! scope=col width="10%" | Bewind
Jan Pickard
Jan Albertus Jacobus Pickard (25 Desember 1927 – 30 Mei 1998) was 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat op slot gespeel het.
Vroeë lewe
Pickard is in die Paarl gebore, het aan die Universiteit Stellenbosch studeer en sy provinsiale debuut vir die Westelike Provinsie in 1951 gemaak. Hy is die oupa van Francois Louw, wat ook vir die Westelike Provinsie en Suid-Afrika gespeel het.
Rugbyloopbaan
Pickard is gekies om Suid-Afrika op die 1951–52-toer van Groot-Brittanje en Frankryk te verteenwoordig, hoewel hy nie vir enige van die toetswedstryde gekies is nie. Sy eerste verskyning in 'n toetswedstryd het in September 1953 teen Australië in Durban gekom. Die Springbokke het die wedstryd 18–8 gewen, dit is gevolg deur 'n verdere oorwinning oor Australië 'n week later, 'n 22–9 oorwinning in Port Elizabeth, waaraan Pickard ook deelgeneem het. Die volgende keer wat Pickard vir Suid-Afrika gekies is, was vir die 1956-toer na Australië en Nieu-Seeland. Hy is gekies om in die tweede toets van die vier wedstrydreeks teen Nieu-Seeland te speel en het op agsteman gespeel in 'n 8–3 oorwinning vir Suid-Afrika.
Pickard het sy laaste verskyning vir Suid-Afrika in Augustus 1958 teen Frankryk op Ellispark in Johannesburg gemaak. Frankryk het die wedstryd met 9–5 gewen, met Pickard wat in sy gewone posisie op slot gespeel het.
Pickard is in Mei 1998 in die ouderdom van 70 in Kaapstad oorlede.
Hoodia currorii
Die spesie het twee subspesies:
Waterkloof (kloof, Wes-Kaap, lat -33,92, long 21,16)
Die Waterkloof is 'n kloof in die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Zanzibarstad
Zanzibarstad is die hoofstad van die Zanzibar-eilandgroep in Tanzanië. Dit lê aan die weskus van Oengoeja, die hoofeiland van die Zanzibar-argipel, noord van Dar-es-Salaam oorkant die Zanzibar-kanaal. Dit dien ook as die hoofstad van die Zanzibar-stedelike distrik. In 2002 het sy bevolking 205 870 mense getel.
Nicholas D'Agosto
Nicholas D'Agosto (gebore 17 April 1980) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Fired Up! (2009) en Final Destination 5 (2011), en in die televisiereekse Masters of Sex (2013) en Gotham (2014).
Zanzibarstad
Geskiedenis
Uit die samekoms van twee groot kulturele tradisies om die Swahili-beskawing aan die ooskus van Afrika te vorm het 'n aantal hawestede, onder die invloed van die binneland van Afrika en die eilande van die Indiese Oseaan, ontwikkel. Daar was 'n konfederasie van klein kusstadstate bekend as die Barra Zenj (Swart Ryk) tussen die 8ste en 10de eeu. Die bes bewaarde van hierdie stede is Zanzibar, wie se naam afgelei is van die Perso-Arabiese woord wat "die kus van die swartes" beteken.
Die eerste van hierdie stede is opgegrawe by Unguja Ukuu op die eiland Zanzibar, waar oorblyfsels uit die 5de eeu, toe dit onder Romeinse heerskappy was, en Islamitiese keramiek gevind is. Naby is 'n vroeë 12de eeuse moskee by Kizimkazi. Hierdie is maar 'n paar van die vele plekke wat bewyse toon van 'n uitgebreide en hoogs ontwikkelde beskawing, wat waarskynlik in die 14de eeu sy hoogtepunt in Kilwa bereik het.
Portugese oorheersing
Die Swahili-ekonomie is gedestabiliseer met die koms van die Portugese in die laat 15de eeu. Na Vasco da Gama se besoek in 1499, met sy terugkeer uit Indië, het die Portugese 'n protektoraat aan die Swahili (of Zanguebar) kus gestig as deel van hul kommersiële aktiwiteite. Die Portugese is gedwing om hulle permanent te vestig toe hulle deur die Turke van die Ottomaanse Ryk en later deur mededingende Europese moondhede uitgedaag is. Sommige kerke en handelaarshuise is in Zanzibar gebou, waar 'n vissersdorpie (Shangani) vroeër ontwikkel het, die huise was nog met klei en palmblare bedek sedert die 10de eeu. Later is 'n groot vesting aan die seefront bygevoeg. Portugese invloed was egter beperk, en dit het aan die einde van die 17de eeu tot 'n einde gekom toe hulle uit Fortaleza Jesus in Mombasa verdryf is.
Die Portugese handelsrol is geleidelik oorgeneem deur die Omani Arabiere, wat die handel in graan, vis, ivoor en slawe oorgeneem het. Die heerser van Oman, Seyyid Said, het dit die hoofstad van sy domein gemaak. Daar was 'n groot toename in die aantal klipgeboue, 'n baie moderne tegniek destyds, wat deur die Shirazi's van Persië geïnspireer is.
Die slawehandel het eers in die laat 18de eeu groot afmetings aangeneem, toe dit in groot hoeveelhede benodig is vir Frankryk se suikerplantasies in die Indiese Oseaan en Karibiese eilande. Die slawehandel het in die 19de eeu afgeneem as gevolg van die oorloë tussen die Britte en die Franse, en 'n groot deel daarvan is in die angelierplantasies op die eiland Zanzibar gebruik.
Oosterse invloed
Die 19de eeu het 'n groot kommersiële uitbreiding in die Indiese Oseaan-streek beleef. Die regerende Islamitiese dinastie van Zanzibar en sy handelaars (Indiërs, Swahili, Arabiere en binnelandse Afrikane) het baie ryk geword en die Stone Town verfraai met paleise en pragtige herehuise. Dit is gebou in 'n verskeidenheid style en tradisies, wat saamgesmelt en gehomogeniseer is in 'n kenmerkende Swahili-argitektuur. Die eerste fase het ontwikkel ná die vertrek van die Portugese, toe die heerser, Mwinyi Mkuu Hasan, grond op die skiereiland anderkant sy paleis ontruim het. Dit is uitgelê vir Swahili-immigrante van ander dele van die kus en vir Arabiere van Hadhramaut, wat die koshuise in inheemse styl gebou het. Die moskee se minaret dateer uit hierdie tydperk.
In die 19de eeu is hierdie Swahili-tradisie verduister deur nuwe style wat deur immigrante gebring is. Dit was in hierdie tyd dat die sogenaamde "Swahili-huis" verskyn het, gebaseer op die vorige styl, maar met nuwe besonderhede en ingevoerde tegnieke. Die Omani's het 'n heeltemal ander tradisie van meerverdiepingblokke wat van koraal met mortel en plat dakke gebou is, bekendgestel. Zanzibar se vogtige klimaat beteken egter dat hierdie dakke deur skuins sink- of teëldakke vervang is. Dit was strak in voorkoms, die enigste opvallende uiterlike kenmerk was die gekerfde houtdeure. Inteendeel, die interieurs was ryklik versier en gemeubileer.
Indiese handelaars het die huise van die Omani's begin koop en wye gange bygevoeg, maar in die tweede helfte van die 19de eeu het hulle begin om keurig versierde huise te bou wat aan die Gujarati-haveli herinner.
'n Kenmerk van die Indiese vrou se huis was 'n winkel voor die straat, met die kamers aan die agterkant. Namate die eienaars ryker geword het, het hulle dikwels 'n tweede verdieping bygevoeg, wat die woongebied geheel en al op die boonste verdieping gelaat het en die onderste verdieping vir kommersiële aktiwiteite.
Moderne stedelike ontwikkeling het begin tydens die bewind van Sultan Barghash (1870-1888), wat beïndruk was deur die mense van Indië, tydens sy ballingskap daar in 1860, én met dié uit Europa in 1875. Hy het probeer om hulle te kopieer. Sy mees noemenswaardige bydrae tot Stone Town se argitektuur was die House of Wonders, terwyl sy grootste nalatenskap die voorsiening van vars water aan die stad was.
Revolusie van 1964
Die finale fase van argitektoniese ontwikkeling het gekom met die koms van die Britte in 1890, toe Zanzibar 'n Britse protektoraat geword het. Hulle het hul koloniale argitektuur ingevoer, maar onder die invloed van argitek John Sinclair is 'n aantal kenmerke wat uit die Islamitiese argitektuur van Istanboel en Marokko afgelei is, bekendgestel. Die Britte het streng bouregulasies ingestel en openbare dienste uitgebrei. Stedelike beplannings maatreëls is ingestel vanaf die 1920's.
Die laaste kwart van die 19de eeu het die groei van sendingaktiwiteite vanuit Europa beleef, wat die bou van Anglikaanse en Katolieke katedrale in onderskeidelik die Gotiese en Romaanse styl bevorder het. Die Anglikaanse katedraal is geïnspireer deur David Livingstone en gebou op die terrein van die laaste slawemark nadat die slawehandel deur die Britte verbied is. Die Arabiese opkoms het tot 'n einde gekom met die Zanzibar-rewolusie en die skepping van die Verenigde Republiek van Tanzanië. Dit het tot diepgaande sosiale en ekonomiese veranderinge gelei. Baie van die rykste Arabiese en Indiese handelaars en ambagsmanne het die land verlaat en hul huise en kommersiële geboue agtergelaat. Immigrante uit landelike gebiede en die naburige eiland Pemba is deur die regering in hierdie geboue gehuisves; wat later as gevolg van gebrek aan instandhouding agteruitgegaan het.
Konstruksie van nuwe geboue in Stone Town het in die laat 1960's en vroeë 1970's tot stilstand gekom, aangesien ontwikkeling in die uitbreidingsones gekonsentreer het. Nuwe konstruksie het in die 1980's gevolg, wat kontemporêre style en materiale bekendgestel het wat nie by die historiese materiaal pas nie.
Die Stone Town van Zanzibar is 'n goeie voorbeeld van die Swahili-handelsdorpe aan die kus van Oos-Afrika. Dit het die materiaal en stedelike landskap feitlik ongeskonde bewaar, sowel as baie geboue wat die eienaardige kultuur van die streek demonstreer, waarin elemente wat baie uiteenlopend van die beskawings van Afrika, Arabië, Indië en Europa saamgesmelt het oor die loop van meer as duisend jaar.
Vervoer
Zanzibar Internasionale Lughawe is vyf kilometer suid van Zanzibarstad geleë, en het verbindings met ander punte in Oos-Afrika, die Midde-Ooste en Europa. Aanvanklik het dit een bedryfsterminaal gehad, maar in Januarie 2011 is met bouwerk aan 'n tweede terminaal begin, wat die lughawe se kapasiteit tot een en 'n half miljoen passasiers sal vergroot wanneer dit voltooi is.
Swatting
Die term is afgelei van die wetstoepassingseenheid "SWAT" (spesiale wapens en taktiek), 'n gespesialiseerde tipe polisie-eenheid in die Verenigde State. Hierdie eenhede is toegerus met taktiese toerusting en wapens wat verskil van patrollie-eenhede, en word opgeroep na situasies wat as hoë risiko geag word. ’n Bedreiging kan lei tot die ontruiming van skole en besighede. Daar is oproepe om swatting as 'n vorm van terrorisme te definieer weens die gebruik daarvan om te intimideer en die risiko van besering of dood te skep.
Die aanmelding van vals verslae aan nooddienste is 'n kriminele oortreding in baie jurisdiksies, dikwels strafbaar met boete of gevangenisstraf. In Maart 2019 is 'n man van Kalifornië tot 20 jaar tronkstraf gevonnis vir die uitvoering van 'n noodlottige 2017-swatting insident. Swatting hou 'n hoë risiko van geweld in, en veroorsaak dat belastinggeld deur die stad of land vermors word wanneer gereageer word op 'n vals verslag van 'n ernstige wetstoepassingsnood, sowel as aanspreeklikheid as dinge verkeerd loop. In Kalifornië word swatters verantwoordelik gehou vir die "volle koste" van die reaksie wat tot boetes van tot $10 000 kan lei as liggaamlike beserings of dood plaasvind as gevolg van die swatting.
Marathi's
Die Marathi's (Marathi: मराठी लोक) is 'n Indo-Ariese etniese groep wat Marathi as moedertaal praat en inheems is aan die Indiese deelstaat Maharashtra. Daarbenewens bly hulle in naburige streke soos Belgaum en Karwar van Karnataka en die deelstaat Goa in westelike Indië. Let op, dat die term "Maratha" soms deur historici gebruik word om na alle Marathi-sprekendes te verwys, onafhanklik van die kaste of die eertydse Maratha-kaste. Die Marathi-gemeenskap het in die 17de eeu die politieke veld betree, toe Maratha-krygers onder leierskap van Chhatrapati Shivaji Maharaj die Maratha-ryk opgerig en die heerskap van die Mogolryk beëindig het.
Wêreldwyd leef tussen 80 en 90 miljoen Marathi's, waarvan sowat 83 miljoen in Indië (6,86% van die bevolking). Hul tuiste, Maharashtra, is in die sentraalwestelike Indië langs die kus van die Arabiese See, 'n see van die Indiese Oseaan, geleë. Mumbai, Nagpur, Pune, Nashik, Aurangabad en Solapur is die belangrikste metropolitaanse gebiede in Maharashtra.
Die klein gemeenskap Marathi-Jode (Bene Israel – "Seuns van Israel") het hulle ná die stigting van Israel in die laat 1940's en vroeë 1950's daar gevestig. Die aantal Bene Israel wat in Indië bly is in 1988 op sowat 4 000 tot 5 000 geskat.
Waterkloof (kloof, Wes-Kaap, lat -33,74, long 21,80)
Die Waterkloof is 'n kloof in die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Vanna White
Vanna Marie White (née Rosich; gebore 18 Februarie 1957) is 'n Amerikaanse televisiepersoonlikheid en rolprentaktrise bekend as die gasvrou van die Wheel of Fortune sedert 1982.
Redelike man
In terme van die wet is 'n redelike man 'n hipotetiese persoon wat deur die howe vervaardig word om te help om aangeklaagdes te oordeel.
Wanneer 'n persoon in 'n hof aangekla word, word die vraag gevra of die redelike man of die deursnit burger dieselfde sou doen in die aangeklaagde se omstandighede. Dit word ook die redelikemantoets genoem.
Om 'n voorbeeld te noem: Veronderstel persoon A werk by 'n fabriek, hy maak 'n fout en dit lei tot iemand se dood, dan sal die redelikemantoets gedoen word deur te vra: sou die redelike man of deursnit werker of deursnit kollega van persoon A dieselfde as persoon A gedoen het in die omstandighede of was persoon A nalatig of roekeloos?
Mosasourus
'n Mosasourus is 'n uitgestorwe mariene reptiel.
Sandspruit (Tugela)
Die Sandspruit is 'n spruit wat in die suidweste van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika vloei. Die spruit ledig in die Tugela in die dorp Bergville.
Lae
Lae is die tweede grootste stad in Papoea-Nieu-Guinee.
Gujarati's
Die Gujarati's (Gujarati: ગુજરાતી) is 'n Indo-Ariese etniese groep wat Gujarati as moedertaal praat en inheems is aan die Indiese deelstaat Gujarati. Gujarati's is prominent in ondernemerskap en sakeonderneming, en persoonlikhede soos Mahatma Gandhi en Vallabhbhai Patel het 'n histories-belangrike rol in die stryd teen Brits-Indië vir Indiese onafhanklikheid gespeel. Die stigter van Pakistan, Muhammad Ali Jinnah, was ook 'n Gujarati. In die huidige tyd is die hedendaagse Indiese eerste minister, Narendra Modi, en Indië se welvarendste man, Mukesh Ambani, ook Gujarati's.
Ondanks aansienlike migrasie hoofsaaklik om ekonomiese redes, bly die meeste Gujarati's in die Indiese deelstaat Gujarat. Daarbenewens vorm Gujarati's 'n belangrike deel van die naburige metropolitaanse gebied van Mumbai, asook die uniegebiede Daman en Diu en Dadra Nagar Haveli, albei is voormalige Portugese kolonies. Daar is ook groot Gujarati-immigrantegemeenskappe in ander dele van Indië, veral in groot stede soos Mumbai, Delhi, Kolkata, Madras, Bangalore en ander metropolitaanse gebiede soos Kollam en Kochi in Kerala. Regdeur die geskiedenis het Gujarati's as die grootste handelaars, nyweraars en ondernemers van Indië bekend geword,   en het as gevolg daarvan oor die hele wêreld, veral na ander dele van die Britse Ryk soos Fidji, Hongkong, Nieu-Seeland, Oos-Afrika en lande van Suider-Afrika, migreer. Diasporas en transnasionale netwerke in baie van hierdie lande is meer as 'n honderd jaar oud. In onlangse dekades het groter getalle Gujarati's na Engelssprekende lande soos die Verenigde Koninkryk, Australië, Kanada en die Verenigde State migreer. In Suid-Afrika bly sowat 300 000 Gujarati's en behoort tot die Indiese Suid-Afrikaners met hul sentrum Durban in KwaZulu-Natal.
Leeuhof
Leeuhof is 'n voorstad in Vereeniging, Gauteng. Volgens die 2011-sensus het Leeuhof 'n bevolking van 1 859 gehad, waarvan 47,5% Blankes was.
John D'Aquino
John D'Aquino (gebore 14 April 1958) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent No Way Out (1987) en in die televisiereekse Quantum Leap (1989), That's My Bush! (2001), en Cory in the House (2007).
Leeuhof
Die Leeuhof-treinstasie en Leeuhof-gevangenis is hier geleë.
Raspailia acanthifera
Raspailia acanthifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Raspailia en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1919 deur George & Wilson.
Jigme Khesar Namgyel Wangchuck
Jigme Khesar Namgyel Wangchuck (འཇིགས་མེད་གེ་སར་རྣམ་རྒྱལ་དབང་ཕྱུག་, Wylie: jigs med ge sar rnam rgyal dbang phyug; gebore 21 Februarie 1980) is die huidige koning van Bhoetan. Nadat sy pa, Jigme Singye Wangchuck, geabdikeer het, het hy op 9 Desember 2006 die troon bestyg. Hy is op 6 November 2008 gekroon – ’n veelbelowende jaar aangesien dit die 100ste bewindsjaar van die Huis van Wangchuck was.
Vroeë lewe
Khesar is die oudste seun van die vierde Druk Gyalpo en sy derde vrou, koningin Ashi Tshering Yangdon. Hy het ’n jonger suster, prinses Ashi Dechen Yangzom, en broer, prins Gyaltshab Jigme Dorji, asook vier halfsusters en drie halfbroers.
Ná die voltooiing van sy sekondêreskoolloopbaan aan die Yangchenphug-hoërskool in Bhoetan het Khesar in Amerika studeer en daarna aan Magdalen-kollege aan die Universiteit van Oxford afstudeer.
As kroonprins was hy gewild en het hy sy pa op baie toere vergesel. Op 8 Mei 2002 het hy Bhoetan by die 27ste Algemene Vergadering van die Verenigde Nasies verteenwoordig en sy eerste toespraak voor die VN gehou. In 2006, tydens ’n besoek aan Thailand, het hy ’n sensasie veroorsaak en ’n horde vroulike aanhangers in dié land gekry.
Bewind
duimnael|260px|links|Die koning besoek in 2009 [[Mahatma Gandhi se graf in Indië.]]
In Desember 2005 het koning Jigme Singye Wangchuck aangekondig hy gaan abdikeer en onmiddellik verantwoordelikheid aan sy seun begin oordra. Hy het sy abdikasie amptelik op 9 Desember 2006 aangekondig. Khesar is op 6 November 2008 gekroon. Godsdienstige en openbare feesvierings is gehou en die antieke, kleurryke kroningseremonie in Thimphu is deur duisende buitelandse ampsdraers bygewoon.
Op 20 Mei 2011 het Khesar sy verlowing aan Jetsun Pema aangekondig. Hulle is op 13 Oktober van dié jaar getroud en hul eersteling is op 5 Februarie 2016 gebore. Hulle het sy geboorte op Facebook aangekondig.
Die jong koning het sy bewind begin deur sy land na demokrasie te lei. Volgens hom is dit die huidige geslag Bhoetanese se verantwoordelikheid om die sukses van demokrasie te verseker. Hy het die regering versterk in voorbereiding vir die demokratiese veranderinge van 2008. Die eerste verkose parlement het die land se grondwet op 18 Julie 2008 aanvaar.
Net die vorige jaar het hy ’n nuwe vriendskapsverdrag met Indië gesluit wat die ou verdrag van 1949 vervang het.
Selati-spoorlyn
Die Selatispoorlyn in Mpumalanga en Limpopo bedien die myne en plase ten weste van die Krugerwildtuin. In die vroeë 1890’s het die bou van hierdie spoor tot ‘n groot skandaal in die ZAR gelei.
Jigme Khesar Namgyel Wangchuck
Omstredenheid
Die jong koning het nog geen humanitêre of politieke standpunt ingeneem oor die Bhoetanese burgers van Nepalese herkoms wat sy pa se regering uit die land verban het om Bhoetan se "unieke nasionale identiteit" te behou nie. Dit het na bewering die meeste vlugtelinge per capita in die 1990's tot gevolg gehad. Sowat 108 000 van dié staatlose Bhoetanese bly nog in sewe vlugtelingkampe in Nepal, hoewel baie in Westerse lande hervestig is.
Waterkloof (kloof, Wes-Kaap, lat -33,73, long 20,20)
Die Waterkloof is 'n kloof in die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Selati-spoorlyn
Redes vir die spoorlyn
Toe die NZASM in 1890 die spoor, bekend as die Oosterlijn, van Pretoria na Maputo bou, het inwoners van die Laeveld versoek dat ‘n taklyn van Komatipoort langs die Selatirivier na die vrugbare landbougebied en goudvelde by Leydsdorp, Gravelotte, Klaserie, Hoedspruit, Phalaborwa, Tzaneen, Duiwelskloof en die Wolkberg en die Murchison-bergreeks gebou word.
Aanvanklike konsessiehouer
Die alleenreg vir die bou en gebruik van die spoorlyn is in 1890 vir 20 jaar deur die Volksraad van die ZAR met slegs twee teenstemme toegeken aan die Volksraadslid vir Zoutpansberg in die Eerste Volksraad, Barend J. Vorster (1858-1933). Gou was daar kritiek dat daar opsetlik te min geleentheid vir besprekings toegelaat is alvorens die alleenreg toegeken is. Beskuldigings is gemaak dat Volksraadslede omgekoop is om vir die toekenning van die konsessie te stem. Boonop was die voorsitter van die Selati-maatskappy, Paul Maré, ook ‘n Volksraadslid.
Lokomotiewe
Tydens die bou van die spoorlyn is vier lokomotiewe gebruik, twee 2-6-0T tenklokomotiewe van die Natalse Regeringspoorweë (NGR) en twee 0-6-2T tenklokomotiewe van die Nederlands-Suid-Afrikaanse Spoorwegmaatskappy (NZASM). Die NGR-lokomotiewe was die Durban en die Pietermaritzburg - NGR se oorspronklike Kaapspoorwydte lokomotiewe. Die NZASM-lokomotiewe was twee 40 Tonner lokomotiewe.
Oppenheim en Warnant
In Junie 1890 duik die 22-jarige Eugene Oppenheim in Pretoria op. Hy onthaal alle vooraanstaande burgers op luukse aandetes in die Transvaal Hotel, skenk aan sy gaste goue horlosies, koetse en ander oordadige geskenke. Hy koop selfs vir die Volksraad ‘n skildery van die president. Daarna onderneem Oppenheim om Vorster en sy vennote £80 000 kontant en £15 000 in aandele vir die konsessie te betaal. Die broers Eugene en Robert Oppenheim noteer in 1892 die spoorwegmaatskappy op die beurs van Brussel en verkoop aandele aan die publiek wat daarvan droom om skatryk te word uit hul belegging in Afrika. Op 6 September 1892 word die La Compagnie Franco-Belge du Chemin-de-Fer du Nord de al Republique Sud-Africaine geregistreer. Die hoofkantoor van die firma was juis in Brussel, omdat die Belgiese maatskappywetgewing glo meer skuiwergate gehad het. Nog dieselfde dag verkoop die Oppenheims die konsessie aan ene Louis Warnant, die broer van hul prokureur Henri Warnant. Hy betaal £1 848 000, d.w.s. £9 600 per myl vir ‘n afstand van 192½ myl. Deur die spoorlyn se afstand onnodig te verleng is die prys baie opgeblaas. Die kontrakteur is £7 002 11s 11d per myl betaal. Dus maak die Oppenheims ‘n wins van ‘n £2 400 per myl wat die £½ miljoen oplewer vir die wetlike vereistes vir die opbetaalde aandele. Toe is begin bou aan die spoorlyn. Dit het naby Komatipoort weggeswaai oor die Krokodilrivier, deur die huidige Krugerwildtuin en by Skukuza oor die Sabierivier. Teen 1893 was die eerste 25 km voltooi.
Toe die plaaslike subkontrakteurs begin kla dat hulle nie vir hul werk betaal word nie, word dit gou duidelik dat alles nie pluis is nie. Die regering stel daarop ‘n kommissie van ondersoek aan wat bewyse kry van grootskaalse oneerlikheid, wanvoorstellings, vals boekinskrywings en finansiële wanadministrasie om die staat en die aandeelhouers te bedrieg. Die kommissie stel die kansellasie van die konsessie voor om verdere verliese deur die ZAR te voorkom. ‘n Ondersoek deur die NZASM toon ook dat daar met opset nie die kortste roete met die spore gevolg is nie om meer geld uit die staatskas te tap. In België het ene Blokland die ondersoek voortgesit. Daarop dreig die Oppenheims om bekend te maak hoe hulle die meeste Volksraadslede omgekoop het. Tog het die hele bedrogspul op die lappe gekom. In 1898 maak die maatskappy in Brussel ‘n hofsaak teen die ZAR en kom grootskaalse omkopery aan die lig. Dit blyk duidelik dat die maatskappy van die begin af gebou was op verdraaiings, omkopery en korrupsie. ‘n Belgiese hof veroordeel die broers Oppenheim en hul prokureur Henri Warnant tot tronkstraf en die bouwerk aan die spoorlyn is summier gestaak. Slegs 119 km van die spoorbed was voltooi en die spoor self was maar oor ‘n baie korter afstand gelê.
Gevolge vir die ZAR
Die staat het met ‘n nuttelose stuk spoorlyn na nêrens gesit. Miljoene ponde van beleggers en die staat het in die sakke van swendelaars verdwyn. Die wydverspreide korrupsie met die regeringskontrak, misbruik van staatsbates en omkopery het die regering van die ZAR groot finansiële verliese laat ly en in die oë van die wêreld in ‘n baie slegte lig gestel. Bewerings is gemaak dat byna alle ZAR-politici korrup was. Hierdie hele episode van die aanlê van die Selati-spoorlyn het bygedra tot die Jameson-inval van 1896.
Tweede Vryheidsoorlog en die 20ste eeu
Totdat die begin van die Tweede Vryheidsoorlog lê die spoor ongebruik. Terwyl die Britse leër vorentoe beweeg, trek die Boere hul lokomotiewe en hul rolmateriaal terug na die Mocambique-grens waar hulle op die Selati-lyn geparkeer is. Volgens Édouard Girouard het ongeveer een derde van die NZASM- en OVGS-lokomotiewe en rolmateriaal op die Selati-lyn beland waar hulle altesaam 20 km spoorlyn beset het. Na die oorlog lê die spoor weer in onbruik.
In 1909 tot 1912 is dit via Tzaneen en Soekmekaar voltooi. Daarna is dit tot 1960 gereeld gebruik, maar daar is aanhoudend probleme met wild op die spoorlyn in die Krugerwildtuin ondervind. Teen 1963 was daar uitbreidings in die mynbou by Phalaborwa en ook in die landbou van die streek. Die spoorlyn is verlê na die wesgrens van die wildtuin en onnodige draaie is uitgeskakel. Daarna het dit ‘n groot bydrae gelewer om die Laeveld te ontwikkel.
Glifosaat
Glifosaat is 'n breëspektrum sistemiese onkruiddoder en gewasdroogmiddel. Dit is 'n organofosforverbinding, spesifiek 'n fosfonaat, wat optree deur die plant-ensiem 5-enolpiruvielsikimaat-3-fosfaatsintase te inhibeer. Dit word gebruik om onkruid dood te maak, veral eenjarige breëblaaronkruide en grasse wat met gewasse meeding.
Ten spyte van algemene wanpersepsies is glifosaat nie kankerverwekkend nie en verskeie internasionale gesondheidsorganisasies het hierdie feit erken.
Geskiedenis
Glifosaat is vir die eerste keer in 1950 gesintetiseer deur die Switserse chemikus Henry Martin, wat vir die Switserse maatskappy Cilag gewerk het, maar die werk is nooit gepubliseer nie. Die onkruiddodende doeltreffendheid van glifosaat is in 1970 deur Monsanto-chemikus John E. Franz ontdek. Monsanto het dit in 1974 vir landbougebruik op die mark gebring onder die handelsnaam Roundup.
Boere het vinnig glifosaat vir landbouonkruidbeheer aangeneem, veral nadat Monsanto glifosaatbestande Roundup Ready-gewasse bekend gestel het, wat boere in staat stel om onkruid dood te maak sonder om hul oeste dood te maak. In 2007 was glifosaat die mees gebruikte onkruiddoder in die Verenigde State se landbousektor en die tweede mees gebruikte in huis, tuin, regering, nywerheid, en kommersiële toepassings. Vanaf die laat 1970s tot 2016 was daar 'n 100-voudige toename in die gebruik en volume van toediening van glifosaat-gebaseerde onkruiddoders wêreldwyd. Dit was deels in reaksie op die wêreldwye opkoms en verspreiding van glifosaatbestande onkruide,  wat groter toediening vereis het om doeltreffendheid te handhaaf. Die ontwikkeling van glifosaatweerstand by onkruidspesies kom as 'n duur probleem na vore.
Meganisme
Glifosaat word deur blare geabsorbeer, en minimaal deur wortels, en na groeipunte vervoer. Dit inhibeer 'n plantensiem wat betrokke is by die sintese van drie aromatiese aminosure: tirosien, triptofaan en fenielalanien. Dit is dus slegs effektief op aktief groeiende plante en is nie doeltreffend as 'n vooropkoms onkruiddoder nie. 'n Toenemende aantal gewasse is geneties gemanipuleer om verdraagsaam te wees teenoor glifosaat (bv. Roundup Ready-sojaboon, die eerste Roundup Ready-gewas, ook geskep deur Monsanto), wat boere in staat stel om glifosaat as 'n na-opkoms onkruiddoder teen onkruid te gebruik.
Kommer
Terwyl glifosaat en formulerings soos Roundup deur regulatoriese liggame wêreldwyd goedgekeur is, het kommer oor die uitwerking daarvan op mense en die omgewing voortgeduur. 'n Aantal regulatoriese en wetenskaplike resensies het die relatiewe toksisiteit van glifosaat as 'n onkruiddoder geëvalueer. Die Duitse Federale Instituut vir Risiko-evaluering toksikologie-oorsig in 2013 het bevind dat met betrekking tot positiewe korrelasies tussen blootstelling aan glifosaatformulerings en die risiko van verskeie kankers, insluitend nie-Hodgkin limfoom, is "die beskikbare data teenstrydig en ver van oortuigend". Maar 'n meta-analise wat in 2014 gepubliseer is, het 'n verhoogde risiko van nie-Hodgkin limfoom geïdentifiseer by werkers wat aan glifosaatformulerings blootgestel is.
In Maart 2015 het die Wêreldgesondheidsorganisasie se Internasionale Agentskap vir Kankernavorsing glifosaat as "waarskynlik kankerverwekkend by mense" (kategorie 2A) geklassifiseer op grond van epidemiologiese studies, dierestudies en in vitro-studies.
Daarteenoor het die Europese Voedselveiligheidsowerheid in November 2015 tot die gevolgtrekking gekom dat "dit onwaarskynlik is dat die stof genotoksies is (dws skadelik vir DNS) of 'n karsinogene bedreiging vir mense inhou", wat later verduidelik het dat hoewel kankerverwekkende glifosaatbevattende formulerings kan bestaan, studies "wat net na die aktiewe stof glifosaat kyk, toon nie hierdie effek nie." Terselfdertyd het die Europese Voedselveiligheidsowerheid 'n Akute Verwysingsdosis van 0,5 mg/kg liggaamsgewig per dag ingestel. Die Aanvaarbare Operator Blootstellingsvlak is gestel op 0.1 mg/kg liggaamsgewig per dag.
Die Wêreldgesondheidsorganisasie en die Verenigde Nasies se Voedsel- en Landbou-organisasie se gesamentlike komitee oor plaagdoderoorblyfsels het in 2016 'n verslag uitgereik waarin gesê word dat die gebruik van glifosaatformulerings nie noodwendig 'n gesondheidsrisiko inhou nie, en gee dieselfde daaglikse innamelimiete as dié van die Europese Voedselveiligheidsowerheid.
In 2017 het die Europese Chemiese Agentskap glifosaat geklassifiseer as iets wat ernstige oogskade veroorsaak en as giftig vir waterlewe, maar het nie bewyse gevind wat dit impliseer as 'n karsinogeen, 'n mutageen, giftig vir voortplanting, of giftig vir spesifieke organe nie.
Chemie
Glifosaat is 'n aminofosfoniese analoog van die natuurlike aminosuur glisien en bestaan, soos alle aminosure, in verskillende ioniese toestande na gelang van pH. Beide die fosfonsuur- en karboksielsuurdele kan geïoniseer word en die amiengroep kan geprotoneer word en dus bestaan die stof ​​as 'n reeks zwitterione. Die oorspronklike sintetiese benadering tot glifosaat het die reaksie van fosfortrichloried met formaldehied behels, gevolg deur hidrolise om 'n fosfonaat te lewer. Glisien word dan met hierdie fosfonaat gereageer om glifosaat te lewer. Sy naam word geneem as 'n sametrekking van die verbindings wat in hierdie sintesestap gebruik word, naamlik glisien en 'n fosfonaat.
Die belangrikste deaktiveringspad vir glifosaat is hidrolise na aminometielfosfonsuur.
Sintese
Twee hoofbenaderings word gebruik om glifosaat industrieel te sintetiseer, wat albei via die Kabachnik-Fields-reaksie verloop. Die eerste is om iminodiasynsuur en formaldehied met fosforsuur te laat reageer (soms in situ gevorm uit fosfortrichloried met behulp van die water wat deur die Mannich-reaksie van die eerste twee reagense gegenereer word). Dekarboksilering van die hidrofosfonileringsproduk gee die verlangde glifosaatproduk. Iminodiasynsuur word gewoonlik op die perseel voorberei deur verskeie metodes, afhangende van die beskikbaarheid van reagens. Die tweede benadering gebruik glisien in die plek van iminodiasynsuur. Dit vermy die behoefte aan dekarboksilering, maar vereis noukeuriger beheer van stoïgiometrie, aangesien die primêre amien met enige oormaat formaldehied kan reageer om bishidroksimetielglisien te vorm, wat tydens die opwerking gehidroliseer moet word om die gewenste produk te gee.
Raspailia acerata
Raspailia acerata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Raspailia en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Carter.
Rafaela Ottiano
Rafaela Ottiano (4 Maart 1888 – 18 Augustus 1942) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Curly Top (1935), The Devil-Doll (1936), Topper Returns (1941), en The Adventures of Martin Eden (1942).
Hoodia pilifera
Die spesie het drie subspesies:
Waterkloof (kloof, Wes-Kaap, lat -33,71, long 21,61)
Die Waterkloof is 'n kloof in die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Gamma Sagittae
Gamma Sagittae (afgekort as γ Sge) is die helderste ster in die noordelike sterrebeeld Pyl (Sagitta). Dit is ’n enkelster wat teen ’n skynbare magnitude van 3,47 met die blote oog sigbaar is. Volgens parallaksmetings is dit sowat 258 ligjare van die Son af. Dit beweeg nader aan ons teen ’n radiale snelheid van -34 km/s.
Moolmanspruit
Die Moolmanspruit is 'n spruit wat in die ooste van die Vrystaatprovinsie van Suid-Afrika vloei. Die spruit sluit aan by die Meulspruit.
Gamma Sagittae
Dit is ’n geëvolueerde rooireus met ’n sterreklassifikasie van M0 III. Dit is sowat 2,35 miljard jaar oud, en het ’n massa van sowat 1,37 keer dié van die Son en ’n radius van sowat 55 keer die Son s’n. Sy ligsterkte is omtrent 562 keer dié van die Son en sy effektiewe temperatuur is 3 862 K.
Hendrietta Bogopane-Zulu
Hendrietta Bogopane-Zulu is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die ANC.
Catherine Dale Owen
Catherine Dale Owen (28 Julie 1900 – 7 September 1965) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Rogue Song (1930), Born Reckless (1930), Strictly Unconventional (1930), en Behind Office Doors (1931).
Nkhensani Kate Bilankulu
Nkhensani Kate Bilankulu (gebore 14 Februarie 1966) is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Me. Bilankulu was heel bo-aan geplaas op die ANC se streekslys vir Limpopo vir die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2019 op 8 Mei. Tydens die verkiesing het sy 'n setel in die Nasionale Vergadering verower. Bilankulu is op 22 Mei as parlementslid beëdig.
Op 29 Junie 2019 is Balinkulu benoem op die portefeuljekomitee vir maatskaplike ontwikkeling. Op 12 Julie 2019 word Bilankulu verkies tot voorsitter van die Komitee vir Meervoudige Party-vrouekoukus.
Sy dien ook tans as ondervoorsitster van die ANC-vroueliga.
Waterkloof (kloof, Wes-Kaap, lat -33,69, long 20,54)
Die Waterkloof is 'n kloof in die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Witelsberg
Die Witelsberg is geleë in die Tuinroete-distriksmunisipaliteit van die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Die hoogste piek is 1 135 m bo seevlak en die voet van die berg strek 4,2 km wyd.
Raspailia colorans
Raspailia colorans is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Raspailia en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Pulitzer-Finali.
Waterkloof (kloof, Wes-Kaap, lat -33,65, long 21,63)
Die Waterkloof is 'n kloof in die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Ethel Owen
Ethel Owen (30 Maart 1893 – 16 Februarie 1997) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Kraft Theatre (1947), Robert Montgomery Presents (1950), Armstrong Circle Theatre (1950), en Inner Sanctum (1954).
Raspailia flaccida
Raspailia flaccida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.