cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ystergordyn
Verwante terme
'n Verwante term aan die Ystergordyn, die Bamboesgordyn, is geskep in verwysing na China. 'n Veld vol kaktusse rondom die VSA-vlootbasis by Guantanamobaai wat deur Kuba geplant is, word ook somtyds die Kaktusgordyn genoem. Aangesien die strategiese kompetisie tussen die Weste en die ander lande afgeneem het na die einde van die Koue Oorlog, het hierdie terme grootliks in onbruik verval.
Bismarcksee
Die Bismarcksee (Engels: Bismarck Sea) is 'n see van die Stille Oseaan in Oseanië tussen Nieu-Guinee in die weste en die Bismarckargipel in die ooste net suid van die ewenaar. Die Bismarcksee grens aan die Salomonssee in die suidooste. Die see het 'n oppervlakte van sowat 40 000 km² en 'n gemiddelde diepte van 2 000 m.
Die hele kus van die Bismarcksee behoort tot die eilandnasie Papoea-Nieu-Guinee. Die Bismarcksee word deur Nieu-Brittanje van die Salomonssee in die suidooste en deur Nieu-Ierland van die oop Stille Oseaan in die noordooste geskei. Die belangrikste rivier wat in die Bismarcksee uitmond is die Sepik.
Die Bismarcksee is soos die Bismarckargipel ná Otto von Bismarck, die eerste kanselier van die Duitse Keiserryk, genoem. Die see was tussen 1885 en 1914 deel van die Duitse kolonie Duits-Nieu-Guinee en is tydens die Eerste Wêreldoorlog deur Australië verower.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het hier vanaf 2 tot 4 Maart 1943 die Slag van die Bismarcksee tussen Japan en die Geallieerde vloot van Australië en die Verenigde State plaasgevind. Die Geallieerdes het byna die hele Japanse konvooi vernietig en kon aansluitend begin om die eiland Nieu-Guinee van die Japanners te bevry.
Dynasty
Dynasty is 'n album van KISS wat in 1979 vrygestel is.
Pieter Snyman
Ds. Pieter Gert Wessel Snyman (noemnaam Piet, plaas Steenbokfontein, Koster, 18 September 1902 – Salisbury, Suid-Rhodesië, 8 Februarie 1948) was ’n predikant in twee gemeentes van die Gereformeerde Kerk: van 1931 af van Krokodilrivier en van 1944 tot sy dood minder as vier jaar later van Salisbury, waarvan hy die eerste leraar was en dus ’n ware baanbreker van sy kerk in Suid-Rhodesië. Op sy grafsteen in Harare staan: “Eerste leraar, Geref. Kerk, Suid-Rhodesië (1944–1948). Geestelike leier van sy volk. Sy lewenskrag is verteer deur die lig wat hy vir sy God en volk versprei het. Julle is ’n volk deur God geroepe. Opgerig deur die Afrikaners van Rhodesië en sy eggenote, Elize, en kinders, Leona, Theunetta en Evert. Soli Deo Gloria.”
Herkoms
Die latere ds. Snyman was, soos ds. J.V. Coetzee hom eenkeer tipeer het, van sy jeug af 'n “oorgegewe mens” en het gespruit uit 'n vrome voorgeslag, “kerkmense in die volle sin van die woord”, aldus prof. Fanus dy Toit. Hy is op 21 Oktober 1902 op Witrand, distrik Marico, gedoop. Sy vader, vroeër van die plaas Steenbokfontein, distrik Koster, wat bekend was as oom Evert en wat sy seun oorleef het, was 'n seun van genl. J.P. Snyman. Sy moeder was Alida Theunetta Grobler, die enigste suster van min. P.G.W. Grobler (1873–1942), na wie ds. Snyman genoem is. Min. Grobler se moeder was ’n dogter van 'n suster van pres. Paul Kruger. Sewe kinders is uit Evert Snyman se twee huwelike gebore. Hy het as veldkornet die hele Tweede Vryheidsoorlog (1899–1902) deurgeveg en onder meer deelgeneem aan die gevangeneming van lord Methuen. Prof. J.C. van Rooy skryf in die Gedenkalbum van die Gereformeerde Kerke in Suid-Rhodesië na vyftig jaar 1914–1964: "(Pieter Snyman) was besonder lief vir sy vader, van wie hy die erns, die daadkrag en deursettingsvermoë ontvang het, terwyl hy van sy moeder die gawe om heerlik en hartlik te kon lag, gekry het." Pieter Snyman se moeder se vurige begeerte om haar seun nog op die kansel te sien, het nie in vervulling gegaan nie. Toe hy in sy finale jaar was (1930), kort voor sy bevestiging, is sy in die jeugdige ouderdom van 49 jaar oorlede. Omdat hy in die Paarl ernstig siek gelê het, kon haar seun nie die teraardebestelling bywoon nie.
Jeugjare
Prof. Du Toit skryf Piet Snyman se familie het getuig hy was van jongs af 'n gehoorsame en leergierige kind. Weens 'n nieraandoening moes hy vir vier jaar die skool verlaat. Maar agter die vee het hy homself in die studie verdiep en dikwels het sy vader gesien hoe hy ’n miershoop as sy kansel gebruik het. Sy vraeboek en Bybel was in die eensame veld sy metgeselle en daar het hy ook die kategismus goed leer ken. Hoewel hy die skool in st. 4 verlaat het, kon hy met sy terugkeer direk oorgaan na st. 6. Prof. Du Toit skryf: “Sy liefde vir die natuur, ja vir die hele skepping van God, hier in die veld opgedoen, het hom altyd bygebly.” Prof. Van Rooy skryf sy innige liefde vir die natuur, die bome, die veld het deel van sy vaderlandsliefde uitgemaak. Dit was in die veld dat die roepstem na hom gekom het dat hy verkondiger van die Woord moes word.
Prof. Van Rooy skryf: "Die familie is drie keer byna van aardse besittings beroof deur hul ywer vir die staatkundige vryheid van hul volk. Die vryheidsdrang het woes gebruis in die are van hierdie mense wat geglo het dat geen nasie die reg het en goed genoeg is om andere te oorheers en te vertrap nie."
Opleiding
duimnael|regs|180px|Piet Snyman toe hy in 1929 'n Potchefstroomse student was.
duimnael|links|300px|Studente Teologiese Vereniging, Teologiese Skool Potchefstroom, 1926. Eerste ry: H.J. Vermeulen, F. Coetzee, [[Pietertjie van der Walt|P.W. van der Walt, Kuifie van der Walt, S.P. van der Walt, J.H. van Zyl. Tweede ry: J.P. van der Walt, B.J. de Klerk, H.C.J. Flemming, W.J. Postma, L.S. van der Walt, I.J. van der Walt, P.G.W. Snyman. Derde ry: J.J.H. Booysen, W.J. van der Merwe, J.L. van der Merwe, C.E.G. Malan, M. Postma, P.J. de Klerk, S.J. van der Walt, H.F.V. Kruger, J.L. de Bruin, A.L. Aucamp. Vyfde ry: Hugo du Plessis, P.J. Liebenberg, Fanus du Toit, B.B.B. Olivier, J.F. du Plooy, J.M. de Wet, J.B. du Plessis, S.C. Venter, A. Postma.]]
Sy hoërskoollewe vanaf 1920 op Rustenburg (waar hy in 1923 gematrikuleer het) is reeds gekenmerk deur “diepe lewenserns”, soos prof. Du Toit dit stel. “Hy het hom beywer vir gesonde vermaak en te velde getrek teen dans en ander ydele vorme van ontspanning. Sy leuse was: Die lewe is te kort om dit in ydelheid deur te bring. Sy betreklik korte lewe van 45 jaar het hy dan ook vol gelewe. Sy kinderlike geloof kon hy so heerlik uitsing as ons voorsinger in die Heimat-eetsaal.” 'n Onderwyser het van hom getuig: "'n Toegewyde leerling met verbasende deeglikheid en pligsgetrouheid. Hy was opgeruimd van geaardheid, maar daarby ook ernstig en doelbewus. Van jongs af het hy vriendskap kon waardeer." Prof. Van Rooy sê hy was "in murg en been student tot op die dag van sy dood. Met pynlike noukeurigheid het hy een van die waardevolste teologiese biblioteke in die land opgebou en het hy ook gewerk aan sy doktorsgraad."
Predikant van Krokodilrivier
duimnael|regs|300px|Die [[Gereformeerde kerk Krokodilrivier neem afskeid van ds. Snyman, 1944. Hy sit derde van regs. Links van hom sit ds. H.J.R. du Plesssis.]]
Nadat hy die Kandidaatseksamen afgelê en die grade B.D. en M.A. (Wysbegeerte, met lof) behaal het, is prop. Snyman in 1931 op Pansdrift (distrik Brits) bevestig as herder en leraar van die uitgestrekte gemeente Krokodilrivier. Dit was nadat hy in die eg verbind is met Elise (of Elizabeth) Anne Arnold (22 Januarie 1905 – 25 Oktober 2000), van die Paarl. Twee dogters, Leona (oorlede 10 Maart 2005) en Theunette, en ’n seun, Evert (of Ewert; oorlede 5 Junie 2010), is uit die huwelik gebore. Hier het ds. Snyman hom met volle toewyding aan sy gemeente gegee. Terselfdertyd het hy die omgewing van die pastorie in 'n lushof omskep. Weens ’n gebrek aan huiswerkers moes hy sy eggenote in baie opsigte behulpsaam wees.
Prof. Du Toit skryf dit ds. Snyman het altyd student gebly. “Dit was sy sielsbegeerte om vir verder studie oorsee te gaan, maar die finansiële middele het ontbreek. Hoe dit hom geluk het om sy pragtige biblioteek op te bou, bly selfs vir sy beste vriende 'n raaisel. Al het hy net die artikel oor Karl Barth in Koers in die Krisis geskrywe, moes dit vir elkeen duidelik wees dat hy teoloog van die eerste rang is.” Hy is dan ook tot adjunkvoorsitter van die buitengewone sinode van 1946 gekies.
Ds. Snyman het hom in sy 13 jaar tot Mei 1944 as predikant van Krokodilrivier nie net vir sy gemeente beywer nie, maar homself ook aan die breër samelewing gegee. Prof. Van Rooy skryf: "Die jong dominee het spoedig getoon dat hy oor 'n sterk organisasievermoë beskik; sy deeglike preke wat getuig het van erns, voorbereiding en studie en voorgedra met vuur en krag, het gou die gemeente laat floreer. Spoedig was hy ook aan die voorpunt van die stryd om Christelike Nasionale Onderwys; hy het hom beywer vir die opvoeding van die jeug en hy was voorsitter van die Koringkoöperasie, bestuurslid van die Reddingsdaadbond en medestigter van die verbruikerswinkel op Brits.
"Hier het ds. Snyman bewus geword van die ekonomiese agterstand van sy volk en hoewel hy nooit opgehou het om hom in te span vir die ekonomiese vrywording van sy mense, het hy altyd gewaarsku teen die vloek van die materialisme, geldgierigheid en selfsugtigheid.
"Hy het nooit aktief aan die politieke stryd deelgeneem nie, maar nooit geskroom om die lig van Gods Woord te laat skyn op die staatkundige stryd nie. Hy het nooit 'n onsuiwer klank laat hoor nie, en niemand het getwyfel waar hy staan nie. Selfs diegene wat van hom verskil het, het sy oortuiging met eerbied bejeën." Bewys van sy invloed en aansien is dat hy gevra is om hom as kandidaat beskikbaar te stel in die Volksraadsverkiesing van 1943. Al het hy die versekering gekry (waarskynlik by die Nasionale Party) dat al die ander kandidate (seker van die NP in die benoemingstryd) uit die strydperk sou tree as hy sou instem om deel te neem en hoewel hy hart en siel vir die saak gevoel het, was sy roeping om Gods Woord te verkondig altyd eerste. Hy het hy dié aanbod van die hand gewys. Kort voor sy dood is hy weer genader om hom in die Unie verkiesbaar te stel in die 1948-verkiesing. Hy het gedurig gepleit vir die eenheid van die Afrikanervolk.
Prof. Van Rooy skryf die afskeid van sy gemeente was pynlik toe hy die beroep na Rhodesië aangeneem het. "Krokodilrivier het 'n innige liefde vir die leraar ontwikkel en swaar van hom afskeid geneem. Met sy koms na Rhodesië het die karakter van hierdie merkwaardige persoon ten volle ontplooi. Die feit dat hy 'n florerende gemeente, met sy eie pastorie en pragtige tuin (wyle ds. Snyman het geleef in die tuin), kerkgebou en sy talle vriende en verenigings sonder om te aarsel prys gegee het om na Rhodesië te gaan, waar hy 'n handjievol lidmate moes bearbei oor ’n gebied van 150,000 vierkante myl met slegte paaie en die ver-meende gevare van malaria en Engelse onderwys vir sy kinders, het getoon van watter staal hy gemaak is."
In Rhodesië
duimnael|links|300px|Ds. Piet Snyman saam met sy vrou en kinders in die pastorietuin in Salisbury. Die seuntjie is die latere ds. [[Ewert Snyman (1945–2010).]]
duimnael|regs|270px|Die Gereformeerde kerk in Salisbury.
Prof. Du Toit skryf ds. Snyman se “offervaardigheid het onder meer daaruit geblyk dat hy aan die roepstem van Suid-Rhodesië gehoor gegee (en) 'n gevestigde gemeente prysgegee het om kerkbouer te wees”. Oor sy besluit om die beroep na die Gereformeerde kerk Salisbury as hul eerste predikant te aanvaar, het hy aan sy vrou gesê dat die belange van die Kerk altyd eerste moet staan. Hy het skaars vier jaar in Rhodesië gestaan, maar soos ’n ouderling gesê het: Wat hy vir daardie uitgestrekte wêreld beteken het, kan nie in woorde uitgedruk word nie.” Dit was deels danksy sy onvermoeide ywer dat die Afrikaners in Rhodesië kort ná sy dood “hul eie mondstuk” (menende waarskynlik ’n nuusblad) gekry het.
Rusyn
Rusyn (русиньска бесїда or русиньскый язык) is 'n klein Slawiese taal wat deur ongeveer een miljoen mense gepraat word. Dit word deur die meeste buitestaanders as 'n enkele taal met die enkele SIL taalkode, rue beskou. Dit word egter deur sprekers self as twee tale gesien:
Pieter Snyman
In Rhodesië
Hoewel hy kort voor sy dood twee beroepe na die Unie gekry het, het hy aan oudl. Van der Molen gesê dat sy werk in Rhodesië nog nie klaar was nie. “So het hy gedink,” skryf prof. Du Toit, “maar in die oog van die Here was dit klaar, afgerond.” Al was sy hartaandoening vir hom 'n aanduiding dat sy tyd kort was, het hy nie gekla nie en met 'n versnelde tempo gewerk. Die naweek voor sy dood het hy nog sowat 1 300 km afgelê – met suurstofapparaat in sy sak. Die aand voor die finale aanval het hy nog 'n stuk werk gedoen. ’n Groot skare Afrikaners het sy begrafnis bygewoon en later het talle bygedra tot sy grafsteen se koste.
Rusyn
Roeteens is ook die naam van 'n uitgestorwe taal wat die voorouer van Belarussies, Oekraïens en Rusyn is; sien Ou Roeteens.
Karpate-Rusyn (Roeteens)
Die Rusyn van die Karpate (bergreeks op die grens van Tsjeggië, Slowakye, Pole, Roemenië en Oekraïne) is 'n Oos-Slawiese taal (saam met Russies, Wit-Russies en Oekraïens) nou verwant aan Oekraïens. Dit word gepraat in die Transkarpatië-oblast van Oekraïne, in Oos-Slowakye, Suid-Pole (waar dit baie keer łemkowski 'Lemko' genoem word, van hulle karakteristieke woord lem/лєм 'slegs') en Hongarye. In Oekraïne word die taal as 'n Oekraïense dialek beskou, maar verslae dui daarop dat sprekers hulself gereeld as apart van Oekraïners sien.
Pieter Snyman
In Rhodesië
In 1943 maak die kerkraadsnotule vir die eerste maal melding van die plaas Cowley in die wyk Darwendale, waar ’n voorbereidingsdiens gehou is. Op hierdie plaas sou later die eerste predikant vir Suid-Rhodesië beroep word. Die kerkraad besluit ook nou om alle kombinasiegedagtes te laat vaar en om in Oktober 1943 te beroep. Finansieel is die gemeente vir drie jaar gewaarborg vir £800 per jaar: brr. Robbertse en Venter en Van der Molen sal elk vir £200 per jaar instaan en die gemeente vir die orige £200. Die Klassis adviseer ook dat ’n leraar beroep word sonder klassissteun "siende die finansiële waarborge". Indien nodig, kan later weer steun gevra word.
Rusyn
Karpate-Rusyn (Roeteens)
Pogings om die taal te standaardiseer word belemmer deur die verdeling in drie lande wat daartoe lei dat elk van die lande 'n eiesoortige ortografie (in al die gevalle met die Cyrilliese alfabet) en taalkundige standaard, gebaseer op die Rusyndialekte, ontwikkel het. Die kulturele sentra van Karpate-Rusyn is Prešov in Slowakye, Oezjhorod en Moekatsjewe in Oekraïne, Krynica en Legnica in Pole en Boedapest in Hongarye. Baie aktiewe Rusyne woon ook in Kanada en die Verenigde State.
Dit is baie moeilik om 'n akkurate skatting van die aantal sprekers van Roeteens te gee, maar dit word soms op byna 'n miljoen gereken, meeste van hul in Oekraïne en Slowakye. Die taal is onlangs in Slowakye as minderheidstaal erken met status as amptelike taal in munisipaliteite waar meer as 20% van die bevolking Rusyn praat.
Pieter Snyman
In Rhodesië
Op 13 November 1943 is die lidmate bymekaar op die plaas Cowley. Die blye en heerlike dag, waarna almal so lank reeds uitgesien en waarvoor soveel jare onophoudelik geywer is, het aangebreek: die beroepsdag. Al die name van die Gereformeerde predikante word voorgelees met die oog op die opstelling van ’n groslys "en sodoende by verdere stemming tot een tweetal te kom waaruit dan beroep word". Ds. P.G.W. Snyman, wat die beroep gelei het, word "met algemene stemming op een na" gekies.
Rusyn
Karpate-Rusyn (Roeteens)
In die inleiding van die boek "Slavic languages", geskryf in 1973, tien jaar voor glasnost, skryf Samuel Bernshtein oor "westelike Oekraïne" en die skryftaal wat hulle tot onlangs (1973) gehad het.
Pieter Snyman
In Rhodesië
Op 11 Junie 1944 word die bevestiging in NG Kerk Salisbury waargeneem deur ds. D.N. Kotzé (Totius is gevra, maar kon vermoedelik om die een of ander rede nie kom nie). Vir die eerste maal, sover vasgestel kon word, word kerk gehou op Salisbury self.
Rusyn
Pannonië-Rusyn (Rusnak)
Die Rusyn wat in die Pannoniese vlaktes of meer konkreet gestel in die noordweste van Serwië en oostelike Kroasië gepraat word (daarom ook Joego-Slawiese-Rusyn, Vojvodina-Rusyn of Bačka-Rusyn) is nader aan die Wes-Slawiese tale, en veral aan Slowaaks. Vreemd genoeg word dit in Oekraïne as 'n Oekraïense dialek en in Slowakye, deur Slowake, as 'n Slowaakse dialek beskou, terwyl dit eintlik 'n mikrotaal gebaseer op die Oostelike Slowaakse dialekte met Oos-Slawiese superstratum of bolaag (naamlik, Russiese Kerkslawies, Russies en Ou Roeteens), gesien behoort te word. Die mengsel is 'n gevolg van die feit dat dié Rusyne na Bačka van Oostelike Slowakye getrek het in ongeveer die middel van die 18de eeu, maar aangesien hulle Grieks Katoliek was, noue taalkundige en kulturele bande met die Oekraïne gehad het. Rusyn is een van die amptelike tale van die Serwiese Outonome Provinsie van Vojvodina.
Rusyne self noem hulle taal (бачваньска) руска бешеда of (бачваньски) руски язик. Hulle kulturele sentrum is Ruski Kerestur (Руски Керестур, Serwies Krstur).
Pieter Snyman
In Rhodesië
Stadigaan het Salisbury ontwikkel tot die nuwe sentrum van die gemeente, hoofsaaklik vanweë die inisiatief en vergesigte van die nuwe leraar. In sy beroepsaanvaardingsbrief skryf hy: "Op die huidige tydstip dink ek dat die pastorie sosentraal geleë moet wees dat ek vandaar die verskillende sentra vir dienste die maklikste en met die minste koste kan bereik. Dit sal tegelykertyd die versekering gee dat ek nie onnodig lank van my huis afwesig hoef te wees nie." Dis belangrik "want die predikant moet beslis ook sy studietye hê. Persoonlik staan ek daarop dat die kerkraad sowel as die predikant hulle moet kan verantwoord ten aansien van die predikant se studies."
Rusyn
Pannonië-Rusyn (Rusnak)
Alhoewel die aantal Pannonië-Rusyn sprekers baie minder is as dié van Karpate-Rusyn (23 286 volgens 'n Joego-Slawiese sensus van 1981), het hulle die voordeel gehad om in 'n multinasionale staat te leef wat hulle 'n mate van minderheidsregte so vroeg as die 1970's gegee het. Daar is dus 'n geheel en al Rusynse sekondêre skool in Ruski Kerestur (met 250 skoolboeke wat tot dusver vir die skool en die laerskole gedruk is), 'n leerstoel vir Rusyn studies by Novi Sad Universiteit en gereelde televisie- en radioprogramme in Rusyn.
Die taal is gekodifiseer deur Mikola Kočia (Микола Кочиш) in Правопис руского язика ('Ortografie van Rusyn', 1971) en Ґраматика руского язика ('Grammatika van Rusyn', 1974) en word met Cyrilliese letters geskryf.
Pieter Snyman
In Rhodesië
"Hier was ’n groot man aan die werk met ’n groot taak," skryf ds. J.H. van Wyk in Gedenkalbum van die Gereformeerde Kerk in Suid-Rhodesië (1964). "Dit was ’n bestiering van God dat Hy juis op hierdie stadium van die bestaan van die Geref. Kerk Suid-Rhodesië, toe fundamentele werk gedoen moes word, ds. P.G.W. Snyman met sy besondere gawes en talente beskik het om hierdie werk te kom doen. En dat hy homself in hierdie hoë roeping nooit gespaar het nie, maar hom ten volle op sy taak ingewerp het, blyk uit die feit dat hy dit nie langer as vier jaar kon volhou nie. Vir sy God en kerk en volk het hy hom byna letterlik doodgewerk. Die ywer vir God se huis het hom verteer, Ps. 69:10."
Don Steele
Don Steele (1 April 1936 – 5 Augustus 1997) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Death Race 2000 (1975), Grand Theft Auto (1977), Rock 'n' Roll High School (1979), en Gremlins (1984).
Pieter Snyman
In Rhodesië
Uit die staanspoor is goeie orde op sake gebring en dinge reggevat. Vir eers was die kerkraad te klein (art. 38 K.O.) en word gereël dat ouderlinge en diakens saam vergader "sodat oor en weer hulpdienste verrig word en wel so dat die ouderlinge en diakens elk in hulle eie sake oorwegende invloed sal hê". Twee keer per jaar sal kerkraadsvergaderinge in Salisbury gehou word. Die leraar begin met die uitstuur van omsendbriewe, ’n Sustershulpfonds word in die lewe geroep om onder toesig van die kerkraad geld in te vorder vir ’n kerk. ’n Aparte armkas word geopen met ’n eie kassier. Die voorsitter en skriba kry opdrag om kerkgrond in Salisbury aan te koop. Die predikant hou Sondae katkisasie in die buitewyke en weekliks in Salisbury.
Reeds met die eerste kerkraadsvergadering "is diaken Z. Prinsloo van oordeel dat die ampsbediening van die predikant te druk is, maar die voors. wys daarop dat dit nie te druk is nie. Alles vlot goed", (23 Des. 1944). Die eerste notule is 17 folio's, eiehandig deur ds. Snyman geskryf (soos sy gebruik hier was).
’n Kommissie moes ondersoek instel na die Enkeldoorn-kerkgrond; br. Ferreira gee nou aan die kerk ’n beter en ruimer stuk grond. "Ons klassis en selfs die Part. Sinode van Transvaal het met die beroeping tot ’n mate besware gesien in verband met die onderhoud van die Woordbediening, maar ons staan almal beskaamd". Die inkomste was £1 602.17.2 (uitgawes £1 216.14.8), terwyl die boufonds op £633.9.8 staan. (23 Junie 1945).
Die voorsitter kry selfs toestemming van die kerkraad om vir die nuwe Sendingstasie Karmel te kollekteer. In November 1945 het die boukommissie alreeds kerk- en pastorieperseel in Salisbury aangekoop teen £125 en £150 plus die transportkoste. ’n Geskikte bouplan sal bekom word en dan sal dadelik begin word met die bou van ’n kerk met ongeveer 200 sitplekke. Vanaf 1946 sal die gemeente jaarliks £25 stort in die PUK Boufonds.
’n Brief van die Ring van Bulawayo van die NG. Kerk is ontvang i.v.m. "'n goeie verstandhouding t.o.v. die doop en aanneem van kinders en jongmense waardeur die wette, gebruike en tug van ons respektiewe kerke wederkerig eerbiedig sal word". Hierop berei die Geref. Kerk ’n weloorwoë stuk voor waarin ons standpunt duidelik gestel word. Selfs ’n Geref. lidmaat word nie sonder attestasie in die kerk opgeneem nie. "En gebeur dit dat iemand uit ’n ander kerkgenootskap met bewys van lidmaatskap oorkom in die Geref. Kerk, dan word, na die indiening van die bewys van lidmaatskap, vooraf eers deur ’n kommissie uit die kerkraad onder-soek ingestel na die redes van sy oorkoms. Dit verseker o.m. goeie dissipline in gevalle van tug en in tye wanneer daar 'moeilikhede' in die ander kerk mag wees". Doop-lede van ander kerke wat in die Geref. Kerk geloofsbelydenis wens te doen en so lidmate te word, kan alleen "onder behoorlike medewete van die betrokke ouers en van die kerk waartoe die ouers behoort" geskied. Doop word alleen aan "ander" kinders bedien "by ontstentenis van gereelde bediening", gepaardgaande met "skriftelike toestemming van ’n betrokke ouderling of leraar". Die naam word dan deurgestuur na die betrokke kerk.
Die notule lui voorts: "Br. D. J. Robbertse vra dat die wysiging van die Naam van ons gemeente op die agenda geplaas moet word sodat dit meer vertolkend van ons kerklike toestand in Rhodesië mag wees." Junie 1947 is hier reeds tien huisgesinne in Salisbury. Oudl. Robbertse moes nou twee wyke behartig t.w. Umtali-Inyazura en Darwendale-Sinoia. Besluit word om die kerksaal in Eastlea te bou. Die Geref. Kerk tree ook toe tot A.K.U.R. (Afrikaanse Kultuurunie van Rhodesië) deur ’n vrye affiliasie en vrye donasie "om op die wyse mee te werk in die handhawing van ons Christelik Nasionale lewe as Afrikaanse bevolkingsgroep in hierdie kolonie".
Ds. Van Wyk skryf: "Dat die kerk as instituut hier sy terrein oorskry het dit lê nie op die weg van die kerk om met ’n niekerklike liggaam te affilieer nie, is vir elkeen onmiddellik duidelik maar tog verklaar- en verstaanbaar vanuit die besondere noodsituasie in die land asook die warme patrioteitsgevoel van wyle ds. Snyman. Hierdie grensoorskryding is vir tientalle jare volgehou." Dat nie alleen die gewone lewe maar veral die kerklike lewe besondere eise gestel het, blyk uit die verhaal van die ontslagaanvraging van ouderling Van der Molen in Desember 1947 omdat hy as nuwe burgemeester van Gwelo "in hierdie kolonie ampshalwe baie dinge moet doen wat regstreeks indruis teen ons Geref. leer en lewe". Die kerkraad wys die broeder daarop dat daar nie ’n "dubbele moraal" bestaan nie, hoewel hulle deeglik onderskei wat ampshalwe gedoen word en "wat jy willens met behae doen", met die gevolg dat oudl. Van der Molen verder aangebly het.
Op 8 Mei 1948 lei ds. D.N. Kotzé die kerkraadsvergadering te Gwelo. Die droewige nuus het gekom van die oorlye van ds. P.G. W.Snyman. Ds. Van Wyk skryf: "’n Reus het geval. Die gemeente is sprakeloos. Deur sy dood het hy miskien meer vir die Geref. Kerk 'bereik' as tydens sy bedieningstyd. Rhodesië het begin besef dat daar ook ’n Gereformeerde Kerk bestaan. Einde 1948 word met Mafeking geskakel en vasgestel dat die grens tussen Mafeking en Enkeldoorn die landsgrense van Rhodesië en Betsjoeanaland sal wees."
Waardering
duimnael|regs|230px|Ds. P.G.W. Snyman se graf in [[Harare.]]
Ds. Snyman se vader het by sy graf onder meer gesê: “As 'n held het hy op die voorposte gestaan en as held het hy geval!” Prof. Du Toit sluit hierby aan en skryf: “Hy het sy hartebloed gegee vir die saak van sy kerk en volk. ‘Terar dum prosim’ – die leuse van die Benediktynse monnike – was ook sy leuse. ‘Laat ek verteer word, as ek maar net van nut kan wees.’” Op ’n persoonlik noot rig prof. Du Toit ’n boodskap direk aan sy ontslape kollega: “Vaarwel, liewe vriend. Vir my en vir baie ander wat jou as 'n eie broer beskou het, is die wêreld nou so anders. Maar ons treur nie soos diegene wat geen hoop het nie. Jou lewe sal 'n blywende besieling wees en sal ons tot groter kragsinspanning aanspoor. Ons vaste vertroue is dat jy nou ten volle ervaar die betekenis van die slotwoorde van die reeds genoemde artikel: ‘Hoe heerlik is dit om Gereformeerd te wees,’ d.w.s. om te roem in die vrymag van Gods genade – om die ewige welbehae.”
Awashrivier
Die Awashrivier (Amharies: አዋሽ ወንዝ, awaš wänz) is 'n rivier in noord-oostelike Ethiopië. Dit ontspring by die Shalameer en vloei deur die Abiyata, Langano en Ziwaymere en noordoos deur die Groot Skeurvallei en mond uit in die sout Abbemeer. Die laer vallei van die Awashrivier is in 1980 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.
Pous Clemens XI
Clemens XI was die 243ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk vir 20 jaar, 3 maande en 25 dae, van 1700 tot 1721. Hy word veral onthou weens sy bul "Unigenitus" en sy betrokkenheid by die Spaanse suksessie-oorlog.
Biografie
Pous Clemens XI is gebore as Gianfrancesco Albani (ook Giovanni Francesco Albani) op 23 Julie 1649 in Urbino, Italië. Hy is van Albanese afkoms uit die omgewing van die Kurbini-meer. Sy voorouer Michel Laçi, het Albanië verlaat met sy twee seuns George en Philippe wat is die leër van Skanderbeg teen die Turke geveg het. Hulle vestig hulle in Urbino en neem die naam Albini aan. George het twee seuns, Altobelli en Hannibal. Op sy beurt het Altobelli ook twee seuns, Horatius en Charles. Horatius trek na Rome en word benoem as senator deur Pous Urbanus VIII. Charles was die pa van Gianfrancesco. Gianfrancesco word opgelei deur die Jesuïte in Rome. Hy was 'n briljante student en het onder die aandag gekom van koningin Christina van Swede. Op 28-jarige ouderdom word hy prefek van Rieti. Vervolgens kry hy poste in Sabina en Orvieto. By sy terugkeer na Rome word hy vikaris van die Sint Pieterskerk en sekretaris van pouslike briewe. Op 13 Februarie 1690 word hy kardinaal-diaken van Santa Maria in Aquiro, maar word eers priester in September 1700. Op 23 November 1700 volg hy Pous Innocentius XII op. Hy was nie 'n biskop nie en word op 30 November 1700 biskop gewy en op 8 Desember 1700 as pous gekroon deur kardinaal Benedetto Pamphili. Hy regeer tot sy dood op 19 Maart 1721 en word opgevolg deur Pous Innocentius XIII. Die naam ‘Clemens’ beteken 'sagmoedige'.
Pontifikaat
Na die dood van Pous Innocentius XII het die kardinale aanvanklik vir kardinaal Mariscotti verkies, maar Frankryk het sy veto gebruik. Die kardinale het toe kardinaal Albani verkies as Pous Clemens XI Hy was 51 jaar oud. Sy pontifikaat is gekenmerk deur die Spaanse suksessie-oorlog. Karel V sterf tydens die konklaaf. Clemens steun aanvanklik Philippe V van Frankryk wat hom die gramskap van die Oostenrykers op die hals haal en ook probleme gee met investituur van die koninkryk van Napels en Sisilië. Die Oostenrykers onder leiding van keiser Joseph I, verower die noorde van Italië en die Franse kom nie die pous help nie. Hy word gedwing om Karel, aartshertog van Oostenryk as koning van Spanje te aanvaar op 15 Januarie 1709.
Clemens XI het twee bulle teen die Jansenisme uitgegee, "Vineam Domini" op 16 Julie 1705 en "Unigenitus" op 8 September 1713. Unigenitus het veral die Franse kerk getref omdat dit die 101 stellings van Quesnel as ketters veroordeel het. Hy het ook die fees van Maria se Onbevlekte Ontvangenis ingestel op 6 Desember 1708 en Pous Pius V heilig verklaar. In 'n brief van 23 April 1718 stig hy die pouslike akademie vir teologie in Rome.
Hoewel hy in Italië gebore is, het Clemens Albanië as sy vaderland beskou. Hy gee verskeie beurse aan Albanese om in Rome te kom studeer. Hy organiseer die konsilie van Merqine de Lezhe om die islamitiesering van sy land teen te werk. Hy het ook die beroemde "Illyricum Sacrum" laat opstel deur Daniele Farlati en Dom. Coletti. "Illyrium" was destyds die naam vir die Balkanstreek wat Albanië insluit. Dit is vandag nog een van die vernaamste bronne vir die studie van Albanië en omstreke.
Die familie Albani het uitgesterf in 1852 met die dood van prins Don Philippe, laaste seun van Horatius III.
Die kollege van kardinale
Pous Clemens XI het 70 nuwe kardinale aangestel in 15 konsistories. Weens die omvang van die lys word dit hier gehou.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Opvolging
Basis URL: fr:Clément XI
Kliënt
Die term kliënt kan beteken:
Sergio Pérez
Sergio Michel Pérez Mendoza (gebore 26 Januarie 1990), met die bynaam "Checo", is 'n Meksikaanse professionele motorrenjaer wat sedert 2021 vir Red Bull Racing in Formule Een Grands Prix jaag. Hy het voorheen vir Sauber, McLaren, Force India en Racing Point deelgeneem. Hy het sy eerste Formule Een Grand Prix by die 2020 Sakhir Grand Prix in Bahrein gewen, en die rekord verbeter vir die aantal wegspronge voor 'n renoorwinning op 190. Sy eerste voorwegsprong was by die 2022 Saoedi-Arabiese Grand Prix.
Formule Eenloopbaan
Pérez was tot 2012 'n lid van die Ferrari-bestuurdersakademie. Hy het sy Formule Een-debuut in die 2011-seisoen vir Sauber gemaak. Hy het sy eerste Formule Een-podium by die 2012 Maleisiese Grand Prix vir Sauber behaal. Weens sy jong ouderdom en prestasie is daar na hom verwys as "die Meksikaanse Wonderkind". Pérez het vir die 2013-seisoen by McLaren aangesluit, maar die span het nie 'n enkele podiumplek behaal nie. Daarna, vir die 2014-seisoen, het die span besluit om Pérez met Kevin Magnussen te vervang.
Force India het Pérez vir die 2014-seisoen met 'n €15 miljoenkontrak beloon. Hy het by Force India gebly toe die span in 2018 onder administrasie gegaan het en hervorm is as die Racing Point-span vir 2019. In 2019 het Racing Point 'n verlenging van drie jaar met Pérez onderteken. In September 2020 het Racing Point aangekondig dat Pérez die span aan die einde van die seisoen sou verlaat, aangesien Sebastian Vettel, 'n viermalige F1-wêreldkampioen, onderteken is om hom te vervang. In Desember het Pérez vir die 2021-seisoen by Red Bull Racing geteken, na sy eerste Formule Een-oorwinning by die 2020 Sakhir Grand Prix; Verstappen se spanmaat, Alexander Albon, is afgegradeer tot toets- en reserwejaer by Red Bull. Pérez het toe die 2021 Azerbeidjanse Grand Prix vir die span gewen en die tweede Formule 1 Grand Prix-oorwinning van sy loopbaan verseker. Pérez het sy eerste Formule Een-voorwegspringposisie by die 2022 Saoedi-Arabiese Grand Prix behaal.
Formule Een-uitslae
* Seisoen nog aan die gang Kon nie die ren voltooi nie, maar is geklassifiseer omrede hy meer as 90% van die wedrenafstand afgelê het.
Cowdray Park
Cowdray Park is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se B-streek geleë.
.gw
.gw is die Internettopvlakdomein vir Guinee-Bissau.
Geen registrateur is bereikbaar nie.
Eksterne skakels
Toppdomän
Lars Ranthe
Lars Ranthe (gebore 26 Augustus 1969) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Adam's Apples (2005), A Funny Man (2011), en Jagten (2012), en in die televisiereeks Dicte (2013).
Callipelta ornata
Callipelta ornata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callipelta en tot die familie Neopeltidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Sollas.
Paula Newsome
Paula Newsome is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Guess Who (2005), Reign Over Me (2007), en Things We Lost in the Fire (2007), en in die televisiereeks NCIS (2003).
Junji Kawano
Junji Kawano (川野 淳次) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
27 November
27 November is die 331ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (332ste in skrikkeljare). Daar volg nog 34 dae in die res van die jaar.
.ke
.ke is die Internettopvlakdomein vir Kenia.
Eksterne skakels
Toppdomän
Bokvleis
Bokvleis is die vleis van die boerbok (Capra aegagrus hircus). In Suid-Asië, waar skaapvleiskerrie gewild is, verwys "skaapvleis" soms wisselend vir beide bok- en lamsvleis.
Bokvleis is 'n stapelvoedsel en 'n lekkerny in verskillende kookkunste. Die kookkunste wat veral bekend is vir die gebruik van bok, sluit in Afrika-kookkuns, Midde-Oosterse, Noord-Afrikaanse, Indiese, Indonesiese, Nepaleense, Bangladesjiese, Pakistanse, Mexikaanse en Karibiese gebiede (Haïti).
Bokvleis was histories minder algemeen in Amerikaanse, Kanadese en Noord-Europese kombuise, maar het gewilder geword in sommige nismarkte, insluitend dié wat immigrante uit Asië en Afrika bedien wat bokvleis bo ander vleis verkies. Soos op 2011 het die aantal bokke wat in die Verenigde State geslag word, al vir drie dekades elke tien jaar verdubbel en het jaarliks tot byna een miljoen bokke gestyg.
Freddie Steele
Freddie Steele (18 Desember 1912 – 22 Augustus 1984) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Stagecoach Express (1942), Hail the Conquering Hero (1944), Story of G.I. Joe (1945), en Black Angel (1946).
Craighall Park
Craighall Park is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se B-streek geleë.
Childeric I
Childeric I het volgens oorlewering sy vader Merovech as koning opgevolg, tradisioneel gedateer in 457 of 458. Met sy Frankiese krygsbende is het hy sy hoofstad in Doornik gevestig op grond wat hy as 'n foederatus van die Romeine ontvang het. Hy het daarna vir 'n tyd lank die vrede met die Romeine bewaar.
In ongeveer 463 in Orléans, het hy saam met die Romeinse generaal Aegidius, wat in Soissons gestasioneer was, die Wesgote verslaan wat van plan was om hulle gebied langs die oewers van die Loirerivier uit te brei. Na die dood van Aegidius het hy eers Comes ("Graaf") Paulus van Angers, saam met 'n gemengde groep Gallo-Romane en Franke, ondersteun in die verslaan van die Gote en die buit van goedere. Odoacer het Angers gehaal, maar Childeric het die volgende dag daar aangekom en gevegte is hervat. Graaf Paulus het gesterf en Childeric het die stad geneem. Na Childeric se verowering van Angers het hy 'n Saksiese krygsbende agternagesit tot by die eilande aan die mond van die Loire aan die Atlantiese Oseaan en hulle daar verdelg. Volgens Gregorius van Tours, het hy daarna kante geruil en saam met Odoacer 'n groep Alamanni wat Italië wou binneval, gekeer.
Hy het in 481 gesterf en is in Doornik begrawe. Hy het sy seun Clovis gelaat wat na hom Koning van die Franke geword het.
Childeric se graftombe
Childeric se graftombe is op 27 Mei 1653 ontdek deur 'n messelaar wat besig was met herstelwerk aan die Sint-Brice kerk in Doornik in België. Talle waardevolle voorwerpe is gevind insluitend 'n weelderig versiende swaard, 'n torse-agtige armband, juwele uit goud en cloisonné emalje met granate, goue muntstukke, 'n gou bulkop en 'n ring met die inskripsie CHILDERICI REGIS ("van Childeric die koning"), wat die graftombe se identifikasie moontlik gemaak het. Sowat 300 goue bye is ook gevind. Aartshertog Leopold Willem, goewerneur van die Suidelike Nederlande het die vonds in Latyn laat publiseer en die skat het eers na die Habsburgs in Wene gegaan en is later aan Lodewyk XIV geskenk. Dié was nie beïndruk daarmee nie en het dit in die Bibliothèque Nationale de France laat stoor tydens die Franse Rewolusie. Napoleon was meer geïnteresseerd in in Childeric se bye toe hy opsoek was na 'n heraldiese simbool om die Bourbon fleur-de-lis te troef. Hy het dan ook Childeric se bye as simbool van die Franse Ryk gebruik.
In die nag van 5-6 November 1831 is Childeric se skat saam met 80 kg ander skatte uit die biblioteek gesteel en vir die goud gesmelt. 'n Paar stukke is teruggevind waar dit in die Seine weggesteek is, insluitend twee bye. Die rekord van die ontdekking bestaan nou egter slegs in die gravure wat tydens die ontdekking gemaak is en in 'n paar reproduksies wat vir die Habsburgs gemaak is.
McMurdo-stasie
Die McMurdo-stasie is 'n Amerikaanse navorsingstasie in Antarktika aan die suidpunt van Ross-eiland, wat in die Nieu-Seelands geëisde Ross-Afhanklikheid, aan die oewer van McMurdo Sound in Antarktika geleë is. Dit word deur die Verenigde State bedryf deur die Amerikaanse Antarktiese Program, 'n tak van die National Science Foundation. Die stasie is die grootste gemeenskap in Antarktika wat tot 1 258 inwoners kan ondersteun, en dien as een van drie Antarktiese wetenskapfasiliteite van die Verenigde State. Al die personeel en vrag wat van die Amundsen–Scott South Pole Station af kom of deurkom, beweeg eers deur McMurdo. McMurdo is drie kilometer per pad van die kleiner Scott Base van Nieu-Seeland af geleë.
Ontstaan
Die stasie kry sy naam van sy geografiese ligging op McMurdo Sound, vernoem na luitenant Archibald McMurdo van HMS Terror. Onder die bevel van die Britse ontdekkingsreisiger James Clark Ross het die Terror die gebied eers in 1841 gekarteer. Die Britse ontdekkingsreisiger Robert Falcon Scott het in 1902 'n basiskamp naby hierdie plek opgerig en 'n hut daar gebou met die naam Discovery Hut. Dit staan steeds as 'n historiese monument naby die waterkant op Hut Point by McMurdo-stasie. Die vulkaniese rots van die plek is die mees suidelike stuk oop grond wat per skip ter wêreld beskikbaar is. Die Verenigde State het op 16 Februarie 1956 hul eerste stasie by McMurdo amptelik geopen. Die basis, wat deur die Amerikaanse Seabees gebou is, is aanvanklik as die vlootlugfasiliteit McMurdo aangewys. Op 28 November 1957 besoek admiraal George J. Dufek McMurdo saam met 'n Amerikaanse kongresafvaardiging vir 'n bevelverandering.
McMurdo-stasie het die sentrum van wetenskaplike en logistieke operasies geword gedurende die Internasionale Geofisiese Jaar, 'n internasionale wetenskaplike poging wat geduur het vanaf 1 Julie 1957 tot 31 Desember 1958. Die Antarktiese verdrag, wat later deur meer as vyf-en-veertig lande onderteken is, reguleer interregeringsverhoudinge met betrekking tot Antarktika en reguleer die daaglikse lewe by McMurdo vir die deelnemers aan die Verenigde State Antarktiese Program (VSAP). Die Antarktiese Verdrag en verwante ooreenkomste, gesamentlik die Antarktiese Verdragsisteem genoem, is op 1 Desember 1959 vir ondertekening geopen en het op 23 Junie 1961 amptelik in werking getree.
Die eerste wetenskaplike duikprotokolle is voor 1960 ingestel en die eerste duikoperasies is in November 1961 gedokumenteer.
Bedryf
McMurdo-stasie is die grootste gemeenskap van Antarktika en 'n funksionele, moderne wetenskapstasie, insluitend 'n hawe, drie vliegvelde, 'n helikopterhawe en meer as 100 geboue, waaronder die Albert P. Crary-wetenskap- en ingenieursentrum. Die stasie is ook die tuiste van die kontinent se twee kitsbanke, albei verskaf deur Wells Fargo Bank. Die werk wat by McMurdo-stasie gedoen word, fokus hoofsaaklik op wetenskap, maar die meeste inwoners (ongeveer 1 000 in die somer en ongeveer 250 in die winter) is nie wetenskaplikes nie, maar stasiepersoneel wat ondersteuning bied vir bedrywighede, logistiek, inligtingstegnologie, konstruksie en onderhoud.
Wetenskaplikes en ander personeel by McMurdo neem deel aan die VSAP, wat navorsing en operasionele ondersteuning in die streek koördineer. Werner Herzog se dokumentêr Encounters at the End of the World in 2007lewer verslag oor die lewe en kultuur van McMurdo-stasie vanuit die oogpunt van die inwoners. Anthony Powell se dokumentêr Antarktika in 2013: 'n Jaar op ys bied tydsverloopfotografie van Antarktika verweef met persoonlike verhale van inwoners van McMurdo-stasie en van die aangrensende Scott Base gedurende 'n jaar.
Die jaarlikse seevragvoorsiening deur vragskepe as deel van Operation Deep Freeze lewer 8 miljoen Amerikaanse gelling (42 miljoen liter) brandstof en 5 miljoen kg voorrade en toerusting vir inwoners van McMurdo af. Die skepe, wat bestuur word deur die Amerikaanse Military Sealift Command, word deur burgerlike seevaarders beman. Vrag kan wissel van pos, boumateriaal, vragmotors, trekkers, droë en bevrore voedsel tot wetenskaplike instrumente. Ysbrekerskepe van die Amerikaanse Kuswag breek 'n skeepskanaal oop deur die ys-verstopte McMurdo Sound om voorsiening te maak dat voorsieningskepe hul eindpunt "Winter Quarters Bay" by McMurdo kan bereik. Bykomende voorrade en personeel word na die nabygeleë Williams Field vanaf Christchurch in Nieu-Seeland ingevlieg.
McMurdo-stasie is ongeveer 3 km vanaf Scott Base, die Nieu-Seelandse wetenskapstasie, en die hele Rosseiland lê binne 'n sektor wat deur Nieu-Seeland geëis word. Kritiek is op die basis gelewer oor die bouprojekte, veral die beplande snelweg McMurdo–Suidpool.
Kernkrag 1962–1972
Op 3 Maart 1962 het die Amerikaanse vloot die kernkragsentrale PM-3A by die stasie geaktiveer. Die eenheid is vooraf vervaardig in modules om vervoer en montering te vergemaklik. Ingenieurs het die komponente ontwerp om nie meer as te weeg nie. Die enkele kern van die kernreaktor was nie meer as 'n olievat se grootte nie. Hierdie beperkings op grootte en gewig het ten doel gehad om die reaktor in 'n LC-130 Hercules-vliegtuig af te lewer. Die komponente is egter per skip afgelewer. Die reaktor het 1,8 MW elektriese krag opgewek en het volgens berigte die daaglikse behoefte aan 1 500 gelling olie vervang. Ingenieurs het ook die krag van die reaktor aangewend om stoom vir die soutwater-distillasie-aanleg te produseer. Voortdurende veiligheidskwessies (soos haarlynkrake in die reaktor en waterlekkasies), het die Amerikaanse leër se kernkragprogram genoop om die kragaanleg in 1972 finaal te sluit. Konvensionele dieselkragopwekkers het die kernkragstasie vervang met 'n aantal 500 kW kragopwekkers in 'n sentrale kragstasie wat elektriese krag lewer. 'n Konvensionele ontsoutingsaanleg wat konvensioneel aangevuur word, het vars water voorsien.
Klimaat
Met al die maande wat 'n gemiddelde temperatuur onder vriespunt het, het McMurdo 'n pool-yskapklimaat ( Köppen EF ). In die warmste maande (Desember en Januarie) kan die gemiddelde maandelikse hoë temperatuur egter soms bokant vriespunt styg. Die plek word beskerm deur koue golwe vanuit die binneland van Antarktika deur die Transantarktiese Berge, dus is temperature onder −40 °C skaars, in vergelyking met meer blootgestelde plekke soos Neumayer-stasie, wat gewoonlik hierdie temperatuur 'n paar keer per jaar kry, dikwels so vroeg as Mei, en soms selfs so vroeg as April, en baie selde bo 0 °C. Die hoogste temperatuur wat ooit by McMurdo aangeteken is, was op 21 Desember 1987 as 10,8 °C. In die somer is daar genoeg sneeusmelting dat 'n beperkte hoeveelheid plantegroei kan groei, veral 'n paar mos- en korstingsoorte.
Daniil Kvyat
Daniil Kvyat (gebore 26 April 1994) is 'n Russiese professionele motorrenjaer wat tot 2020 vir die Scuderia AlphaTauri-Honda-span in Formule Een Grands Prix deelgeneem het.
Moses Metro Man
Moses Metro Man of MMM is 'n Afrikaanstalige Suid-Afrikaanse rocksupergroep wat saamgestel is uit lede van Ekhouvanjou,okay! Winterstasie, Straatligkinders asook Riaan en die Rotweilers. Die groep het in laat-2010 tot stand gekom en die idee vir hul naam gekry nadat hulle 'n tydskrifartikel met die titel Moses die Metroman raakgesien het.
Apartheid
Apartheid, soms geëufemiseer tot afsonderlike ontwikkeling, verwys na 'n politieke bestel, ideologie en beleid wat op rasseklassifikasie gegrond is en tussen 1948 en 1994 as amptelike beleid in Suid-Afrika gegeld het. Die woord apartheid dui oorspronklik op 'n toestand van apart of afgesonder wees. Met die implementering van die Nuwe Benadering van P.W. Botha in 1984 na afloop van die referendum in 1983, is 'n beleid van magsdeling daargestel waarmee tentatiewe stappe gedoen is om ander groepe by die regering te betrek. Dit het egter steeds die swart meerderheid uitgesluit en is deur die meeste mense in Suid-Afrika en in die buiteland verwerp. Onder apartheid is lede van verskillende rasse geskei en is swart mense stemreg binne die sogenaamde "wit" Suid-Afrika ontsê. Die invoer van die beleid veroorsaak oneindige leed aan miljoene Suid-Afrikaners deur gedwonge verskuiwings, beperkings op beweging, indiensneming en gewelddadige onderdrukking van die vryheidstryd. Vele ander wette en reëlings soos die Groepsgebiedewet, Ontugwet en die Wet op Afsonderlike Geriewe dra by tot die daaglikse vernedering van swart en gekleurde mense.
In 'n manifes van dr Daniël François Malan (leier van die Nasionale Party 1948–1954) op die vooraand van die algemene verkiesing in eersgenoemde jaar, word die term apartheid vir die eerste keer gebruik om die beleid van die Nasionale Party aan te dui. Daarmee wou die Party die voortbestaan van die afsonderlike identiteit van elke ras in Suid-Afrika verseker. Blankes, Indiërs, swartes en bruines sou afsonderlik naas mekaar tot ontwikkeling gebring word.
Die negatiewe element van hierdie beleid en die verloop daarvan is hoofsaaklik die diskriminasie teen sogenaamde nie-blankes. Dit het duidelik geword dat die politieke mag sedert 1948 die Europese (wit) groepe bevoordeel het, terwyl die ander groepe afgesonder is ten opsigte van politieke deelname, en deelname aan maatskaplike voordele en ekonomiese bedrywighede. Ten opsigte van die swart mense was die verklaarde beleid om die vernaamste etniese groepe te skei in hulle eie gebiede. Hulle moes daar as selfversorgende eenhede ontwikkel. Die gebiede was egter nie geskik vir die vorming van volwaardige state nie en finansiering deur die Apartheidsregering was onvoldoende om die Groot Apartheid-visie te verwesenlik.
Verskeie woordsamestellings het ontstaan om aanduidend te wees van stelsels wat die gevolg van apartheid was: apartheidsregering, met sy apartheidspolitiek en apartheidsbeleid; apartheidspolisie en apartheidsweermag. Die term dra in die algemeen 'n skeldende ondertoon, juis omdat die uitoefening van die apartheidsbeleid tot soveel onreg en lyding binne die onderdrukte groep gelei het.