cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vera Marshe
Vera Marshe (15 Julie 1905 – 25 Maart 1984) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Way Out West (1930), Those Endearing Young Charms (1945), The Crimson Key (1947), en Tormented (1960).
Lilian Constantini
Lilian Constantini (26 September 1902 – 5 Januarie 1982) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente La chèvre aux pieds d'or (1926), En plongée (1926), Chacun porte sa croix (1929), en Lui... ou... elle (1934).
Geodia ulleungensis
Geodia ulleungensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Sim & Kang.
Ida Wüst
Ida Wüst (10 Oktober 1884 – 4 Oktober 1958) was 'n Duitse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Madame Lu, die Frau für diskrete Beratung (1929), Little Man What Now (1933), Einmal eine große Dame sein (1934), en Die lustigen Weiber (1936).
Katoognewel
Samestelling
Spektroskopiese analise van NGC 6543 dui moontlik daarop dat 'n deel van die newel baie verryk is met swaarmetale.
Notas
Deels vertaal vanuit die Engelse artikel en:Cat's Eye Nebula
Hồ Chí Minh
Hồ Chí Minh (Nghệ An, 19 Mei 1890 - Hanoi, 2 September 1969) gebore as Nguyễn Sinh Cung en ook bekend as Nguyễn Tất Thành en Nguyễn Ái Quốc, was 'n Viëtnamese kommunistiese rewolusionêre leier. Hy het as die premier (1945-1955) en president (1945-1969) van die Demokratiese Republiek van Viëtnam (Noord-Viëtnam) gedien. Hy het 'n sleutelrol in die stigting van die Demokratiese Republiek van Viëtnam in 1945 gespeel, asook in die stigting van die Volksleër van Viëtnam (PAVN) en die Viëtkong (NLF of VC) tydens die Viëtnamoorlog.
Hy lei die onafhanklikheidsbeweging Viet Minh vanaf 1941, stig die kommunistiese Demokratiese Republiek van Viëtnam in 1945 en verslaan die Franse Unie in 1954 tydens die Slag van Điện Biên Phủ. Hy dra sy mag in 1955 weens gesondheidsprobleme oor, maar bly tot sy dood 'n sigbare boegbeeld en bron van inspirasie vir die Viëtnamese wat vir 'n verenigde, kommunistiese Viëtnam veg. Na die oorlog is Saigon, die hoofstad van Suid-Viëtnam, na Ho Chi Minh-stad hernoem.
Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesteurings
Die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesteurings (Engels: Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, DSM) word sedert 1952 deur die Amerikaanse Psigiatriese Vereniging (APA) gepubliseer en verskaf standaardkriteria vir die klassifikasie van geestesteurings. Dit word saam met ’n ander databasis, ICD-10 Hoofstuk V: Gedrags- en geestesteurings van die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO), gebruik deur navorsers, psigiaters, medisynebeheer-agentskappe, gesondheidsversekeringsmaatskappye, farmaseutiese maatskappye, die regstelsel en beleidmakers. Die vyfde uitgawe, DSM-5 is op 18 Mei 2013 gepubliseer.
Die DSM het ontwikkel uit stelsels vir die invordering van sensus- en hospitaalstatistieke en uit die handleiding van die Amerikaanse weermag. Sedert die eerste uitgawe in 1952 is ’n hele aantal steurings met elke nuwe uitgawe bygevoeg, terwyl ander wat nie meer as geestesteurings beskou word nie, verwyder is.
Die kodes in die DSM en dié in die ICD is in latere uitgawes by mekaar aangepas, hoewel daar steeds aansienlike verskille bestaan omdat die twee handleidings nie saam hersien word nie.
DSM-IV
In die vorige uitgawe, DSM-IV, word geestesteurings in 17 kategorieë ingedeel:
Diagnose
’n DSM-diagnose word beskryf op grond van vyf asse, of dimensies:
Pauline Starke
Pauline Starke (10 Januarie 1901 – 3 Februarie 1977) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Salvation Nell (1921), Love's Blindness (1926), Captain Salvation (1927), en A Royal Romance (1930).
Galasiërs
Die brief aan die Galasiërs is die 9de boek in die Nuwe Testament van die Bybel. Die brief is geskryf om die gemeente van Galasië te waarsku teen die optrede van sekere dwaalleraars wat van elders af ingedring het. Hierdie mense het die gesag van die apostel betwis en het verkondig dat die nie-Jode slegs ook gered kon word deur die wet van Moses te onderhou. Paulus reageer skerp deur daarop te wys dat hy sy apostelskap direk van Christus ontvang het en dat verlossing verkry word deur in Christus te glo, nie deur wetsonderhouding nie. Christus het die gelowige vrygemaak van die wet, en nou moet die vrug van die Heilige Gees in hulle lewe sigbaar word. Die inhoud van hierdie brief kom deels ooreen met dié van die brief aan die Romeine.
Clotilde Courau
Clotilde Courau (gebore 3 April 1969) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Little Gangster (1990), Élisa (1995), La Vie En Rose (2007), en In the Shadow of Women (2015).
Janet Martin
Janet Martin is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Call of the South Seas (1944), The Trespasser (1947), Train to Alcatraz (1948), en The Main Street Kid (1948).
David Maynier
Akademiese kwalifikasies
Maynier het 'n Baccalaureus Artium-honneursgraad aan die Universiteit van Kaapstad behaal en daarna 'n meestersgraad in openbare administrasie aan Harvard-universiteit verwerf.
Politieke loopbaan
Maynier is in 1999 as 'n navorser by die DA aangestel. Hy het gou die hoofnavorser geword. In Augustus 2000 het hy Tony Leon se stafhoof geword. Maynier het daardie amp tot Junie 2004 behou toe hy as die assistent van die voorsitter van die federale uitvoerende raad benoem is. In 2005 het hy die party se fondsinsamelingshoof geword en het 'n toekenning vir sy werk in 2007 behaal. In 2008 is Maynier as die DA se adjunk-HUB aangestel. Vir die Mei 2009-verkiesing was Maynier die DA se veldtogbestuurder in die Wes-Kaap. Die party het die provinsie gewen. Maynier is tot die Nasionale Vergadering verkies. Die destydse parlementêre leier van die DA, Athol Trollip, het hom as die skaduminister van verdediging en militêre veterane aangewys. Hierna het die nuutverkose parlementêre leier Lindiwe Mazibuko haar skadukabinet in 2012 aangekondig en Maynier in sy pos behou. Hy is in 2014 vir 'n tweede termyn herkies. Mmusi Maimane het hom eers as die skaduminister van verdediging en militêre veterane behou en hom toe in 2015 as die skaduminister van finansies aangewys.
In die verkiesing van Mei 2019 is Maynier tot die Wes-Kaapse Provinsiale Parlement verkies. Die nuutverkose premier Alan Winde het hom as die Provinsiale minister van finansies en ekonomiese geleenthede aangewys, en in Mei 2022 herontplooi as Wes-Kaapse Provinsiale minister van onderwys, na die bedanking van Debbie Schäfer.
Geodia tuberosa
Geodia tuberosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1862 deur Schmidt.
Geodia variospiculosa
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Thiele.
Canterbury of New Zealand
Canterbury of New Zealand (bloot na verwys as Canterbury) is 'n Nieu-Seelandse sporttoerustingvervaardiger wat hul op rugby fokus. Die maatskappy het sy oorsprong in die Canterbury-streek in Nieu-Seeland.
Geodia vaubani
Geodia vaubani is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1983 deur Lévi & Lévi.
Canterbury of New Zealand
Canterbury of New Zealand is in 1904 gestig en vervaardig kledingstukke in Canterbury, Nieu-Seeland. Die handelsmerk se byskrif is "Committed To The Game". Sy logo is die silhoeët van drie Kiwivoëls wat die letters CCC skep; die voorletters van die Canterbury Clothing Company en verteenwoordigend van die drie mense wat die maatskappy gestig het.
Die hoofkantoor is in Avondale, Auckland, Nieu-Seeland; die globale hoofkwartier is geleë in Stockport, VK; met satellietkantore in Sydney en Brisbane, Australië.
Worms
Worms is van die oudste stede in Duitsland aan die Ryn in Rynland-Palts. Die stad is bekend vir sy domkerk wat saam met die domkerke in Mainz en Speyer een van die drie Romaanse keiserdomkerke is.
Canterbury of New Zealand
Rugbyprodukte wat deur Canterbury vervaardig word, sluit in trui-uniforms, beskerming (kopbeskermers en mondskerms), stewels en balle. Die maatskappy vervaardig ook gemaklike klere (kortbroeke, t-hemde, polohemde, broeke, baadjies, kappietruie, sokkies), en bykomstighede (sakke, rugsakke, hoede en serpe).
Sint Anna-katedraal, Belfast
Die Sint Anna-katedraal (Engels: St Anne's Cathedral of Belfast Cathedral) is 'n katedraal van die Anglikaanse Kerk van Ierland, geleë in Donegall-straat, Belfast, Noord-Ierland. As naamgewer en middelpunt van 'n hele stadsbuurt, die Cathedral Quarter of Katedraalbuurt, en geleë in die diosees van Connor, dien dit as katedraalkerk van beide die diosese van Connor en dié van Down en Dromore, maar is nogtans – anders as wat sy titel sou insinueer – geen biskopsetel nie.
Canterbury of New Zealand
Geskiedenis
Canterbury of New Zealand is in 1904 gestig deur drie Engelse immigrante, John Lane, Pringle Walker en Alfred Rudkin. Canterbury het aanvanklik uniforms vir die Nieu-Seelandse en Australiese leërs tydens die Eerste Wêreldoorlog te maak. Later is die handelsmerk genader om rugbydrag vir die All Blacks te vervaardig.
Sint Anna-katedraal, Belfast
Geskiedenis
Die idee om 'n Anglikaanse katedraalkerk in Belfast op te rig het opgekom toe koningin Victoria in 1888 stadstatus aan Belfast toegeken het. Die hoeksteen vir die katedraal is elf jaar later, in September 1899, deur die grawin van Shaftesbury gelê. Die katedraal is deur die plaaslike argitek Thomas Drew (1838−1910) in die Hiberno-Neoromaanse styl ontwerp, met halfronde boë oor sy vensters en deure wat kenmerkend is vir dié styl, en mure gebou van Somersetsteen. Australiese sequoia- of rooihout is vir die dak gebruik, terwyl die houtvloer van die kerkskip van Kanadese esdorinhghout gemaak is.
Worms
Worms was een van die Asjkenasiese Jode se hoofsentra in die Middeleeuse Heilige Romeinse Ryk. In 2021 is die drie SchUM-stede Mainz, Speyer en Worms (afgelei van die hoofletters van die Hebreeuse name van die drie stede Sjin (Sj, ש) vir Sjpira (שפירא, Speyer), Waw (U ו) vir Warmaisa (Worms) en Mem (M מ) vir Magenza (Mainz) deur Unesco as wêrelderfenisgebiede gelys.
Sint Anna-katedraal, Belfast
Geskiedenis
Ongeag sy funksie as Protestantse katedraalkerk het Sint Anna en sy gemeente ekumeniese bande gesmee en uitgereik na die Rooms-Katolieke gemeenskap. So het die familie van Lyra McKee, 'n bekende joernalis en boorling van Belfast wat op 18 April 2019 tydens onluste in Derry per ongeluk deur 'n koeël van lede van die Nuwe Ierse Republikeinse Leër getref en noodlottig gewond is, Sint Anna as die plek vir die begrafnisdiens gekies wat op 24 April in aanwesigheid van die Ierse president Michael D. Higgins, die eerste ministers van die Verenigde Koninkryk en die Republiek Ierland, Theresa May en Leo Varadkar, die leier van die amptelike opposisie, Jeremy Corbyn, en leidende Noord-Ierse politici soos Arlene Foster (DUP), Mary Lou McDonald en Michelle O'Neill (albei Sinn Féin), gehou is.
Kapel van die Heilige Gees
Die kerkvloer voor die Wesdeur, die katedraal se hoofdeur, is met 'n mosaïek van wit en swart marmerteëls versier. As 'n mens die wit teëls of die Pad van Deug volg, sal dit hom tot die altaar lei. Die swart teëls - die Pad van Sonde - lei na nêrens.
Die mosaïeke oor die ingang tot die Kapel van die Heilige Gees beeld Sint Patrick uit. Die koepel in die kapel se binneruimte is eweneens versier met 'n goue mosaïek van die vier Seraphim, geklee in deftige blou, silwer en wit gewade. Die Heilige Tafel in die kapel is ontwerp volgens die voorbeeld van vroeg-Christelike altare.
Doopvont en mosaïeke
Die katedraal se doopvont is in 1924 voltooi. Die kleurryke mosaïeke, waarmee die plafon versier is, beeld die Skepping uit, met Aarde, Lug, Vuur en Water as klassieke elemente, net soos die Skepper se seënde hand. Twee Londense susters, Gertrude en Margaret Martin, het elkeen van die 150 000 Italiaanse glasstukke per hand aangebring. Die koepelplafon self is noukeurig aangepas by die Neoromaanse boustyl en die doopruimte se afmetings.
Ook die vont se gekleurde steenwerk, waarvoor marmer uit alle dele van Ierland gebruik is, is simbolies van aard en verwys na die doopsakrament - swart stene versinnebeeld die sonde, rooi suile berou en die redding deur Christus se verlossende bloed, terwyl wit alabaster vergifnis (die doopsakrament) asook nuwe lewe en hergeboorte simboliseer. Die kunsvolle steenborsbeelde teen die muur rondom die vont, wat kinders uitbeeld, is deur die beeldhouer Sophia Rosamond Praeger (1867−1954) van Holywood in die graafskap Down geskep.
Allerheiligste, koor, staal-kerktoringspits en orrel
Drie vensters met abstrakte ontwerpe, die sogenaamde Clerestory-vensters wat die Skepping, Drie-eenheid en die sakrament van die Eucharistie versinnebeeld, is hoog bo-oor die altaar aangebring en laat lig in die katedraal se allerheiligste en koor instroom. Die basis van die Spire of Hope, die staalnaald wat as simboliese kerktoringspits dien en veertig meter oor die vloer verrys, kan van hier besigtig word.
Daar is twee biskopsetels in die koor - uniek in die Anglikaanse Gemeenskap aangesien twee diosese, dié van Connor en Down and Dromore, Sint Anna as hul katedraal deel.
Verskeie kore het in die katedraal ontstaan - Girls Choir, Lay Clerks en Choral Scholars and Sopranos. Musiek word voorsien deur 'n kerkorrel wat in 1907 deur Harrison & Harrison in Durham gebou is, een van die Verenigde Koninkryk se leidende orrelbouers. Dit is die grootste orrel in Noord-Ierland met vier manuale en sewentig registers.
Geen-fieterjasiesakemodelle
'n Fieterjasievrye sakemodel is 'n ekonomiese begrip wat aandui dat nie-noodsaaklike items/opsies van 'n produk of diens gestroop is. Die verwydering van nie-essensiële items het gewoonlik goedkoper pryse tot gevolg, maar gerief word meestal ingeboet. Dit vergestalt in verskeie sektore, onder ander in die lugvaart, supermarkte, ens.
Canterbury of New Zealand
Geskiedenis
In 2006 het Canterbury sy Suid-Afrikaanse bedrywighede verkoop aan die beleggingsgroep House of Monatic, wat Canterbury Suid-Afrika gestig het om hierdie bedrywighede onder lisensie te bedryf.
Geen-fieterjasiesakemodelle
Lugvaart
'n Laekosteredery, ook bekend as 'n "Geen fieterjasies" ("no-frills"), afslag- of begrotingslugredery, of LCC ("Low-cost carrier") is 'n lugredery wat oor die algemeen laer tariewe aanbied maar met minder geriewe. Om te vergoed vir verlore inkomste uit afgemerkte kaartjiepryse, kan die lugredery fooie hef vir ekstras soos kos, prioriteits-instap, sitplektoekenning, bagasie, ens.
Canterbury of New Zealand
Borgskappe
Die maatskappy borg talle nasionale en plaaslike spanne in rugby sowel as krieket.
Geen-fieterjasiesakemodelle
Lugvaart
By laekosterederye word die pryse laag gehou deur koste te bespaar, onder andere deur:
Supermarkte
word vervolg...
Motorvoertuie
'n Geen-fieterjasiemotor verwys gewoonlik na 'n motormodel met 'n minimum van geriefstoerusting, 'n minder kragtige enjin en slegs basiese, eenvoudige afwerking.
Dikwels verteenwoordig hierdie modelle die laagste-prysweergawe van 'n groter keuse rykliktoegeruste modelle van dieselfde motor. Dikwels word die goedkoper modelle slegs met 'n handrat asook 'n korter opsielys verkoop. Amerikaanse voorbeelde van die vroeë 1950's is die Chevrolet 150 en Kaiser-Frazer Henry J.
Een van die meer bekende geen-fieterjasiemotors was die Studebaker Scotsman, wat verkoop is in 1957-1958. Hierdie motors het 'n laegraadse doekafgewerkte voorsitplek gehad en slegs 'n sonskerm aan die bestuurder se kant, geen armleunings aan die deure en geverfde afwerking (in plaas van chroom-afwerking). Selfs roetine geriefsitems, soos 'n sigaretaansteker en daklig is geskrap. Kopers is toegelaat om slegs 'n lae-koste verwarmer en 'n paar ander afwerking- en geriefsitems op 'n kort opsielys by te voeg; 'n radio was geensins as 'n opsie beskikbaar op hierdie model nie.
Weens die oliekrisis van die 1970's, het baie Amerikaanse motorvervaardigers begin om geen-fieterjasiemodelle van hul kompakte motors (soos die Ford Pinto MPG, en Plymouth Duster) aan te bied. Soos voorheen, het hierdie modelle slegs basiese, goedkoop afwerking gehad (vinielsitplekke met rubber vloerbedekking); minder geriefsitems as die duurder modelle; ligter-gewig komponente (soos aluminium aan verskeie enjin-, bakwerk- en suspensiekomponente); en 'n handratkas.
250px|duimnael|Die geen-fieterjasie Tata Nano 250px|duimnael|Die geen-fieterjasie 2004 Dacia Logan Die meeste geen-fieterjasiemotors word aan vlootkopers verkoop, soos die taxi-maatskappye of die polisiedepartemente. Hierdie modelle is egter ook beskikbaar aan die koste-bewuste privaatkliënte wie se primêre kommer prys, brandstofekonomie en basiese lae-koste vervoer blyk te wees.
Voorbeelde van kostesny in die basisweergawes sluit in:
Alan McLoughlin
Alan Ross McLoughlin is 'n Suid-Afrikaanse prokureur, aktebesorger en politikus. Hy was 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie.
Nicole Courcel
Nicole Courcel (21 Oktober 1931 – 25 Junie 2016) was 'n Franse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Papa, Mama, the Maid and I (1954) en Father, Mother, My Wife and I (1955), en in die televisiereeks Sherlock Holmes (1954).
Frances Starr
Frances Starr (6 Junie 1886 – 11 Junie 1973) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Five Star Final (1931) en This Reckless Age (1932), en in die televisiereekse The Ford Theatre Hour (1948) en Studio One in Hollywood (1948).
Greg Germann
Greg Germann (gebore 26 Februarie 1958) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Child's Play 2 (1990), Clear and Present Danger (1994), en Sweet November (2001), en in die televisiereeks Ally McBeal (1997).
Emmy Wyda
Emmy Wyda (2 Maart 1876 – 22 Januarie 1942) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Der letzte Mann (1924), Tagebuch einer Verlorenen (1929), Spione im Savoy-Hotel (1932), en Nanette (1940).
Pascaline Crêvecoeur
Pascaline Crêvecoeur (gebore 30 April 1982) is 'n Franse aktrise, regisseuse, en vervaardiger.
Fosterbende
Die Fosterbende was ’n groep misdadigers wat tussen 1912 en 1914 ’n reeks geslaagde rooftogte in Suid-Afrika uitgevoer het. Die vier bendelede is op 18 September 1914 in 'n grot in Kensington, Johannesburg, om die lewe gebring nadat hulle ’n skrikbewind aan die Witwatersrand gevoer het.
Genl. Koos de la Rey het omgekom in die polisie se optrede teen die bende. Dit het onvoorsiene politieke gevolge ingehou.
Wiliam Foster
William Robert Clem Foster (1886-1914) beroof in 1912 'n juwelier in Kaapstad. Hy ontsnap uit die gevangenis en laat saam met die Amerikaanse avonturier John Maxim en die 19-jarige Carl Mezar 'n spoor van geweld agter. In Boksburg beroof hulle 'n bank, in Roodepoort en Vrededorp breek hulle kluise in poskantore oop en in Doornfontein val hulle 'n drankwinkel binne. Een van die gootste polisiesoektogte tot op daardie stadium in Suid-Afrika vind plaas. In 'n huis in Regent's Park (Johannesburg) is hulle gewaar, maar kom weg. Die polisie trek toe 'n kordon om sekere stadsdele en rig padblokkades op. By een van hierdie barrikades skiet die polisie per ongeluk  dr. Gerald Grace dood wat haastig op pad was na 'n pasiënt. Veral is gesoek na 'n motor met drie mans. Met behulp van speurhonde is die bende in 'n grot in die heuwel by Kensington (Johannesburg) weer vasgepen. Onderhandelinge vir oorgee het plaasgevind en Foster vra dat sy vrou Peggy en hul babadogtertjie 'n ruk by hulle in die grot kan aansluit. 'n Oomblik later is die dogtertjie uit die grot, skote klap en die polisie vind die vier se lyke. Ongeveer 15 mense het deur die bende se aktiwiteite die lewe gelaat, waaronder minstens drie speurders.
Genl. Koos de la Rey
Genl. De la Rey en genl. C.F. Beyers was op 15 September 1914 van Pretoria op pad na Potchefstroom om 'n moontlike rebellie teen die regering te organiseer. Die generaals was heeltemal onbewus van die polisiepatrollies en padblokkades oor die hele Witwatersrand om die bende rowers en moordenaars vas te trek. Die patrollies het opdrag gehad om alle motors te stop. Maar die generaals het gedink dat hul rebellieplanne uitgelek het en gee daarom aan hul motorbestuurder die bevel om verby die eerste padblokkade te jaag. Ook by die tweede barrikade jaag hulle verby, maar 'n polisieman skiet op die agterwiele van hul motor. 'n Opslagkoeël tref De la Rey in die hart en hy sterf.
Gevolge
In die Afrikanergemeenskap is geglo dat De la Rey se dood nie 'n ongeluk was nie, maar 'n opsetlike sluipmoord en 'n sameswering van die regering om die beplande rebellie in die kiem te smoor. De la Rey se dood en sy begrafnis het bygedra tot die politieke onrus in die land en tot die uitbreek van die Rebellie (die Maritz-rebellie) op 26 Oktober 1914. Met die algemene verkiesing van die volgende jaar was die dood van De la Rey en die Rebellie nog vars in die geheue van die Afrikanerkiesers en het talle hulle hul rug op genl. Louis Botha en genl. J.C. Smuts gedraai.
Lori Martin
Lori Martin (18 April 1947 – 4 April 2010) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Machine-Gun Kelly (1958), Cape Fear (1962), en The Chase (1966), en in die televisiereeks National Velvet (1960).
Savuka
Savuka, ook bekend as Johnny Clegg & Savuka, was 'n veelrassige Suid-Afrikaanse groep wat in 1986 deur Johnny Clegg gestig is na die ontbinding van Juluka. Savuka se musiek het die invloed van tradisionele Zoeloemusiek met Keltiese musiek en rockmusiek vermeng, met 'n veelrassige aanklank. Hulle lirieke was dikwels tweetalig (in Engels en Zoeloe) en hulle het verskeie politiesgelaaide liedjies geskryf, veral met betrekking tot apartheid. Sommige beter bekende Savuka-liedjies sluit in "Asimbonanga", "Cruel Crazy Beautiful World", "Scatterlings of Africa" en "Third World Child". Tromspeler Dudu Zulu is in 1992 vermoor waarna die liedjie "The Crossing", 'n huldeblyk aan hom, vrygestel is.
Geskiedenis: Juluka
Johnny Clegg het in tradisionele Zoeloemusiek begin belangstel toe hy 'n tiener in Johannesburg was, en het na 'n swart musikant gesoek wat hom kon leer. Hy het onder andere vir Sipho Mchunu genader, wat as tuinier gewerk het. Mchunu was aanvanklik verbaas oor Clegg se belangstelling in Zoeloemusiek, wat ongewoon was vir 'n wit Suid-Afrikaner, maar het tog begin om Clegg te leer. Hulle het saam 'n musikale duo gevorm wat tussen 1970 en 1976 opgetree het. In 1979 stel hulle 'n album vry, genaamd Universal Men, onder die naam Juluka (Zoeloe vir "sweet"). In hierdie tydperk het Clegg ook die Zoeloe-taal aangeleer, sowel as Zoeloe-dansvorme. Juluka het in hul vroeë jare probleme ondervind omdat Suid-Afrika wette in die apartheids-era gehad het wat 'n gemengde groep verbied om voor 'n wit gehoor op te tree. Juluka word soms beskou as die eerste gemengde-ras musiekgroep in Suid-Afrika, alhoewel Clegg dit betwis het en gesê het dat verskeie gemengde groepe reeds in die 1950's bestaan het.
Savuka gestig
In 1985 het Mchunu Juluka verlaat en afgetree met die geld wat hy met die orkes gemaak het. Clegg het Savuka in 1986 gestig met musikante wat voorheen saam met Juluka gewerk het. Soos sy voorganger was Savuka 'n gemengde-rasgroep wat drie swart Suid-Afrikaners en drie blankes bevat het. "Savuka" kan uit Zoeloe vertaal word as "Ontwaking" of "Ons het opgestaan". Savuka se 1987-album, Third World Child, het geweldig gewild geword en het meer as een miljoen kopieë is verkoop. Die groep het daarna deur Frankryk, Kanada en die Verenigde State getoer. Hulle toer in Frankryk was uitverkoop.
Die groep se politiesgelaaide liedjies het hulle dikwels by die destydse regering in die moeilikheid gebring. Asimbonanga, wat aan anti-apartheid aktiviste Nelson Mandela en Steve Biko opgedra is, het daartoe gelei dat groeplede in hegtenis geneem is. Clegg se belangstelling in tradisionele Zoeloemusiek en sy werk saam met die Zoeloe-musikant Sipho Mchunu het hom ook al voorheen in die moeilikheid laat beland. "Asimbonanga" is hierna verbied in Suid-Afrika. Savuka het sedert 1983 die beëindiging van verpligte militêre diens ondersteun. In 1988 was Savuka op toer in Europa toe die Nelson Mandela-70ste verjaardag-konsert plaasgevind het, maar is egter verbied om deel te neem weens die destydse kulturele boikot teen Suid-Afrika. Selfs bemiddeling deur Winnie Mandela was onvoldoende om vir hulle 'n plek op die verhoog te kry. Savuka het nogtans internasionaal sukses geniet, veral in Frankryk. Hulle het die tweede Suid-Afrikaanse groep buite die land geword, ná Ladysmith Black Mambazo, wat 'n topverkoper geword het. Die tromspeler Dudu Zulu is in 1992 vermoor terwyl hy probeer het om 'n dispuut tussen taxi-groepe te bemiddel; Savuka het daarna ontbind. Savuka se liedjie "The Crossing" is geskryf as 'n huldeblyk aan hom.
Musiekstyl
Juluka se musiekstyl, wat dié van Savuka beïnvloed het, was gebaseer op 'n samesmelting van popmusiek, Zoeloe-musiek en mbaqanga. Die groep het musiek gespeel wat inspirasie uit Zoeloe-tradisies, sowel as Keltiese musiek en rockmusiek geput het. Hul klank was meer gegrond op elektroniese musiek en sterk ritme as Juluka s'n. Teen die tyd van hul derde album Cruel, Crazy Beautiful World, het die groep verder wegbeweeg van tradisionele melodieë en musiek gespeel wat deur gewilde Westerse style beïnvloed is. Hierdie invloede het funk ingesluit, veral afkomstig van The Artist Formerly Known as Prince, en die politiesgelaaide musiek wat deur Sting geskryf is. Die 1987 Asimbonanga was deel van 'n tendens wat na die 1976 Soweto-opstand binne Suid-Afrikaanse musiek na vore gekom het, om politiesbewuste lirieke met jive en dansritmes te kombineer. Die styl is beskryf as "township jive", "township soul" of "bubblegum". Hulle liedjies was dikwels tweetalig. In 1988 het The Washington Post hul musiek beskryf as "soepel poli-ritmes". Die musiektydskrif The Crisis het hul styl beskryf as 'n kombinasie van verskeie interessante instrumente, tempo's en vokale style. Tydens konserte het Clegg dikwels gebruik gemaak van sy antropologiese opleiding om 'n kort historiese of kulturele anekdote of verduideliking oor Zoeloekultuur te verskaf, en hierdie "mini-lesings" het 'n gewilde kenmerk van Savuka se lewendige optredes geword.
Guitarra
Guitarra is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Vera Steadman
Vera Steadman (23 Junie 1900 – 14 Desember 1966) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente His Breach of Promise (1920), 813 (1920), The Nervous Wreck (1926), en Elmer and Elsie (1934).
Stephanie Martin
Stephanie Martin (gebore 1965) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse JoJo's Circus (2003), Interlude (2003), Time Warp Trio (2005), en The Dating Guy (2009).
Jared Gertner
Jared Gertner is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Between Love & Goodbye (2008) en in die televisiereekse How I Met Your Mother (2005), Supernatural (2005), en Agent Carter (2015).
Tsepo Mhlongo
Tsepo Mhlongo is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die DA.
Tsepo Winston Mhlongo is 'n Suid-Afrikaanse politikus. Hy is 'n lid van die Demokratiese Alliansie en het tot 2014 as raadslid vir die Stad Johannesburg gedien, waarna hy tot die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika verkies is. Daarna is hy aangestel as skadu-adjunkminister van landelike ontwikkeling en grondhervorming. Mhlongo word in Januarie 2017 die skaduminister van sport en ontspanning voordat hy in Junie 2019 as skaduminister van sport, kuns en kultuur verkies is.
Leo Geter
Leo Geter is 'n Amerikaanse vervaardiger en akteur. Hy is bekend vir sy rol in die televisiereeks Major Crimes (2012).
Nicole Croisille
Nicole Croisille (gebore 9 Oktober 1936) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Les Misérables (1995), The Bourne Identity (2002), en The Gilded Cage (2013), en in die televisiereeks Dolmen (2005).
Geodia vestigifera
Geodia vestigifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Dendy.
Myrtle Stedman
Myrtle Stedman (3 Maart 1883 – 8 Januarie 1938) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Chechako (1914), Hypocrites (1915), The Soul of Kura San (1916), en The Silver Horde (1920).
Virginia Martin
Virginia Martin (17 Junie 1919 – 7 Maart 1971) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Phil Silvers Show (1955), Tallahassee 7000 (1961), en Bewitched (1964).
Goreauiella auriculata
Goreauiella auriculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Gundis Zámbó
Gundis Zámbó (gebore 5 Junie 1966) is 'n Duitse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Baltic Storm (2003) en in die televisiereekse Derrick (1974), Marienhof (1992), en Edel & Starck (2002).
Marilyn Martinez
Marilyn Martinez (9 Februarie 1955 – 3 November 2007) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente For da Love of Money (2002) en Pauly Shore Is Dead (2003), en in die televisiereekse My Wife and Kids (2001) en Naughty Girl Comedy (2010).
Zantedeschia
Spesies
Daar is agt spesies wat tot die genus hoort:
Suzanne Dalbert
Suzanne Dalbert (12 Mei 1927 – 31 Desember 1970) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Accused (1949), Mark of the Gorilla (1950), en The 49th Man (1953), en in die televisiereeks Lux Video Theatre (1950).
Obsessief-kompulsiewe steuring
Obsessief-kompulsiewe steuring (OKS, Engels: OCD) is ’n angssteuring wat gekenmerk word deur indringende gedagtes wat ongemak, ongerustheid, vrees of kommer tot gevolg het, asook herhaalde gedrag wat daarop gemik is om die gepaardgaande ongerustheid te verminder, of ’n kombinasie van sulke obsessies en kompulsies. Simptome van die steuring sluit in ’n voortdurende gewas of skoonmaak, herhaalde seker maak dat iets in orde is, ekstreme opgaring, ’n preokkupasie met gedagtes, ’n afkeer van sekere syfers en senuagtige rituele soos die oop- en toemaak van ’n deur ’n sekere aantal kere voordat hulle ’n kamer binnegaan of verlaat.
Hierdie simptome kan hulle van ander mense vervreem of kan tydrowend wees, en dit veroorsaak dikwels groot emosionele en finansiële kommer. Die handelings van iemand met OKS kan paranoïes en moontlik psigoties voorkom. Die meeste OKS-lyers erken egter hul obsessies en kompulsies as irrasioneel en dit kan hulle nog angstiger maak.
Obsessief-kompulsiewe steuring raak kinders, tieners en volwassenes. Sowat ’n derde tot die helfte van volwassenes met OKS meen dit het in hul kindertyd begin, en dit dui op ’n voortduring van die steuring oor ’n leeftyd.
Simptome
Die frase "obsessief-kompulsief" het deel van die alledaagse taal geword en word dikwels op ’n informele, spottende manier gebruik vir iemand wat besonder nougeset, perfeksionisties, in hul gedagtes verdiep of andersins gefikseer is. Hoewel dié simptome tipies van OKS is, het iemand met die simptome nie noodwendig OKS nie, maar dalk obsessief–kompulsiewe "persoonlikheidsteuring" (OKPS), ’n outismespektrumsteuring, of steurings waar volharding en hiperfokus ’n aanduiding kan wees van AGHS, posttraumatiese stressteuring, liggaamsteurings of net ’n gewoonteprobleem.
Ondanks die irrasionele optrede, word OKS soms verbind met bogemiddelde intelligensie. Lyers deel gewoonlik ’n aantal karaktertrekke soos groot aandag aan detail, die vermyding van risiko's, versigtige beplanning, ’n groot verantwoordelikheidsin en ’n neiging om besluite op hul tyd te neem.
Oorsake
Verskeie psigologiese en biologiese faktore kan saamspeel om OKS te veroorsaak. Gestandaardiseerde beoordelingskale kan gebruik word om die graad van die simptome te bepaal.
Agnes Steele
Agnes Steele (22 Augustus 1881 – 3 Maart 1949) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente My Old Dutch (1926), Roaring Ranch (1930), en The Scarlet Empress (1934).
William Lassell
William Lassell (1799 - 1880) was 'n Engelse handelaar en sterrekundige. Lassell het verskeie mane in die Sonnestelsel ontdek. Die krater genaamd Lassell op die Maan, 'n krater op Mars, die asteroïde 2636 Lassell en 'n ring van Neptunus is na hom vernoem.
Biografie
Lassell is op 18 Junie 1799 in Bolton, Lancashire in Engeland gebore en is in Rochdale opgevoed. Na sy pa se dood was hy van 1814 tot 1821 'n vakleerling van 'n handelaar in Liverpool. Daarna het hy 'n fortuin as 'n bierbrouer gemaak, wat hy gebruik het om sy belangstelling in sterrekunde uit te brei.
Hy wen in 1849 die Royal Astronomical Society se goue medalje, en dien van 1870 vir twee jaar as president van die organisasie. Hy is ook in 1849 as 'n genoot (fellow) van die Royal Society aangewys en wen in 1858 hulle Royal-medalje.
Lassell is op 5 Oktober 1880, op 81-jarige ouderdom in Maidenhead oorlede. Hy het 'n fortuin van £ 80 000 agtergelaat (ongeveer 8,8 miljoen Amerikaanse dollars in vandag se terme). Sy teleskoop is aan die Royal Observatory in Greenwich geskenk.
Ontdekkings
Op 10 Oktober 1846 ontdek hy Triton, die grootste maan van die planeet Neptunus.
Hy ontdek Huperion, een van die mane van Saturnus, in 1848. Hy het die maan onafhanklik van William Cranch Bond ontdek.
Op 24 Oktober 1851 ontdek hy Umbriël en Ariël, twee mane van die planeet Uranus.
Guitarra antarctica
Guitarra antarctica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Guitarra en tot die familie Guitarridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Hentschel.
Guitarra bipocillifera
Guitarra bipocillifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Guitarra en tot die familie Guitarridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Brøndsted.
Guitarra abbotti
Guitarra abbotti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Chris Gethard
Chris Gethard (gebore 23 Mei 1980) is 'n Amerikaanse vervaardiger, skrywer, en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Other Guys (2010), The Dictator (2012), The Heat (2013), en Don't Think Twice (2016).
Endre Fülei-Szántó (taalkundige)
Endre Fülei-Szántó  (28 September 1924 – 16 Januarie 1995) was 'n geesteswetenskappe, taalkundige, filoloog, en universiteitsprofessor.
Margaret Mason
Margaret Mason (31 Desember 1940 – 26 Maart 1999) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Burke's Law (1963), General Hospital (1963), Get Smart (1965), en Return to Peyton Place (1972).
Béatrice Dalle
Béatrice Dalle (gebore 19 Desember 1964) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Betty Blue (1986), Night on Earth (1991), Process (2004), en Inside (2007).
Lugmagbasis Bloemspruit
LMB Bloemspruit (ICAO: FABL) is 'n militêre lugmagbasis van die Suid-Afrikaanse Lugmag geleë direk langsaan die Bram Fischer Internasionale Lughawe in Bloemfontein en deel die aanloopbane met die burgerlike lughawe.
Die basis se leuse is Ex Unite Pax (Vrede deur eenheid).
Rosel Zech
Rosel Zech (7 Julie 1942 – 31 Augustus 2011) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Veronika Voss (1982), The Assault of the Present on the Rest of Time (1985), en Salmonberries (1991).
Balthazar Getty
Balthazar Getty (gebore 22 Januarie 1975) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Lord of the Flies (1990), Young Guns II (1990), Lost Highway (1997), en Feast (2005).
Disa sagittalis
Disa sagittalis is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Oos- en die Wes-Kaap.
Vivian Mason
Vivian Mason (12 Julie 1918 – 24 Augustus 2009) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente French Leave (1948), The Charge at Feather River (1953), en The Lost Planet (1953).
Willem den Broeder
Willem den Broeder (gebore te Schiedam, 1951) is 'n Nederlandse surrealistiese kunstenaar.
Werk
Den Broeder is selfonderrig. Hy werk sedert 1995 as ’n surrealis en stal sedert 1997 nasionaal en internasionaal uit. Hy maak skilderye (akriel, olieverf, waterverf), tekeninge (houtskool, conté, potlood), outomatiese skryfwerk, etse, houtsneewerk, voorwerpe, digitale tegnieke, 'semi ready-mades' en kort surrealistiese films. Soms voorsien hy sy werke van poësie.
Rio Juruá
Die Rio Juruá (Spaans: Río Yuruá) is een van die grootste sytakke van die Amasonerivier in Suid-Amerika. Die rivier, met 'n lengte van 3 100 km, vloei deur Peru en die Brasiliaanse deelstate Acre en Amazonas.
Die Río Yuruá ontspring in die oostelike Peruaanse streek Ucayali naby die grens tot Brasilië. Aansluitend vloei die rivier in noordwestelike rigting en bereik naby Foz do Breu Brasilië. Vanaf hier vloei die Rio Juruá in noordelike en later parallel tot die Rio Purus in noordoostelike rigting deur die Amasone-bekken in die weste van Brasilië. Hier mond die rivier in die boloop van die Amasonerivier, die Rio Solimões, uit.
Sytakke
Die grootste sytakke (stroomaf):
My Own Private Idaho
Van Sant het die draaiboek oorspronklik in die 1970's geskryf, maar dit gelos nadat hy John Rechy se 1963-roman City of Night gelees het omdat hy gedink het Rechy beskryf die onderwerp van manlike straatprostitute beter as hyself. Oor die jare het Van Sant die draaiboek herskryf. Dit gaan oor twee stories: dié van Mike wat sy ma soek en Scott as ’n moderne weergawe van die Henry IV-toneelstukke. Van Sant kon nie Hollywood-finansiering kry nie en het dit in ’n stadium oorweeg om die prent met ’n klein begroting te maak en werklike straatkinders te gebruik. Hy het afskrifte van die draaiboek aan Reeves en Phoenix gestuur en aangeneem hulle sou dit van die hand wys, maar albei het dit aanvaar.
My Own Private Idaho se première was op die 48ste Venesiese Rolprentfees en het positiewe resensies gekry, onder meer van The New York Times en Entertainment Weekly. Die prent was ’n redelike finansiële sukses, wat meer as $6,4 miljoen in Amerika laat inrol het. Dit het $2,5 miljoen gekos om te maak. Phoenix het verskeie pryse gewen vir sy spel, onder meer die Volpi Cup van die Venesiese Rolprentfees, die Independent Spirit Award en die National Society of Film Critics Award, almal vir beste akteur.
Storielyn
Mikey Waters (River Phoenix), ’n gay manlike prostituut, staan alleen op ’n verlate deel van die snelweg. Hy begin met homself praat en let op die pad lyk "soos iemand se gesig, soos ’n opgefokte gesig”. Hy ervaar ’n vaaksug-episode en droom sy ma troos hom terwyl tuisvideo's uit sy kinderdae in sy kop afspeel.
Later, nadat hy orale seks met ’n kliënt gehad het, keer Mike terug na sy gunstelingplek om kliënte te kry. Hy word opgelaai deur ’n ryk ouer vrou (Grace Zabriskie), wat hom na haar huis neem. Daar kry hy twee ander manlike prostitute wat sy ook gehuur het. Een van hulle is Scott Favor (Keanu Reeves), Mike se beste vriend, en die ander een is Gary (Rodney Harvey). Terwyl hulle regmaak om seks met die vrou te hê, beleef Mike nog ’n vaaksug-episode en word die volgende dag saam met Scott in Portland, Oregon, wakker.
Mike en Scott word gou herenig met Bob Pigeon (William Richert), ’n middeljarige mentor vir ’n bende straatkinders en manlike prostitute wat in ’n verlate woonstelgebou woon. Scott, die seun van ’n burgemeester van Portland, erken in ’n private gesprek met Bob dat hy sy pa se fortuin sal erf wanneer hy 21 word en dan nie meer ’n prostituut sal wees nie. Mike wil graag sy ma vind, en hy en Scott verlaat Portland en reis na Idaho om Mike se ouer broer, Richard (James Russo), te besoek. Dié woon in ’n verwaarloosde woonwa. Op die reis erken Mike dat hy verlief is op Scott. Richard probeer Mike vertel wie sy regte pa is, maar Mike sê hy weet dit is Richard. Richard vertel vir Mike hul ma werk as ’n hotelbediende, maar toe Mike en Scott na die hotel gaan, vind hulle uit sy is Italië toe op soek na haar eie familie.
Mike en Scott gaan ook Italië toe en vind die plaashuis waar Mike se ma gewerk het, as ’n bediende en ’n Engels-onderwyseres. Die jong vrou wat daar woon, Carmela, vertel vir Mike sy ma het maande tevore na Amerika teruggekeer. Carmela en Scott raak verlief en keer terug na Amerika en los Mike om alleen en met ’n gebroke hart terug te keer. Scott se pa sterf en Scott erf sy fortuin.
Terug in Portland konfronteer Bob en sy bende die hervormde Scott by ’n deftige restaurant, maar hy verwerp hulle. Daardie nag het Bob ’n hartaanval en sterf. Die volgende dag hou die prostitute ’n raserige begrafnis vir hom, terwyl Scott ’n paar treë weg in dieselfde begraafplaas sy pa se ernstige begrafnis bywoon.
Ontvangs
My Own Private Idaho is die eerste keer in 1991 by die Venesiese Rolprentfees vertoon en daarna by die Toronto-rolprentfees en die New York-rolprentfees.
Op 27 September 1991 is dit in teaters uitgereik. Dit het goeie resensies gekry. Roger Ebert, ’n Amerikaanse resensent en draaiboekskrywer wat ’n Pulitzer-prys gewen het, het geskryf: "The achievement of this film is that it wants to evoke that state of drifting need, and it does. There is no mechanical plot that has to grind to a Hollywood conclusion, and no contrived test for the heroes to pass." Ook in Rolling Stone, The New York Times, Newsweek, Entertainment Weekly, The Village Voice en die Washington Post is die prent en die hoofakteurs se spel geprys. Daar was egter ook ’n paar minder goeie resensies.
Pryse
My Own Private Idaho het die Showtime International Critics Award gewen by die Toronto-rolprentfees van 1991.
River Phoenix het in dieselfde jaar die Volpi Cup vir beste akteur gewen by die Venesiese Rolprentfees. Hy het ook die Independent Spirit Award en National Society of Film Critics Award vir beste akteur gewen.
Posttraumatiese stressteuring
Posttraumatiese stressteuring of PTSS kan ontwikkel nadat ’n persoon blootgestel is aan een of meer traumatiese gebeure soos seksuele geweld, oorlog, ’n groot besering of doodsdreigement waardeur hulle ’n intense vrees of magteloosheid ervaar het. Die diagnose kan gemaak word wanneer ’n groep simptome vir meer as ’n maand ná die gebeure voortduur, soos ontstellende, herhaalde terugflitse, die vermyding van herinneringe aan die gebeure en ’n gereedheid om te vlug.
Statistieke
Die meeste mense wat ’n traumatiese gebeurtenis beleef het, sal nie PTSS ontwikkel nie. Vroue is meer geneig om die slagoffers van gewelddadige situasies te wees en dus meer geneig om PTSS te ontwikkel as mans. Kinders is minder geneig om dit te ontwikkel as volwassenes, veral as hulle jonger as tien jaar is. Oorlogsveterane het ’n groter risiko.
Klassifikasie
Posttraumatiese stressteuring word geklassifiseer as ’n angssteuring in die DSM-5. Die persoon vermy gewoonlik enige gedagtes en emosies, en weier om oor die traumatiese gebeure te praat of kan dit dikwels nie onthou nie. Dit ry hom egter tydens terugflitse en nagmerries. Die simptome word as akuut beskou as dit vir korter as drie maande duur, en chronies as dit langer duur. Vertraagde simptome kan ná ses maande of selfs jare voorkom.
Koraalslangagtiges
Die koraalslangagtiges (Elapidae) is 'n familie van slange. Die familie omvat ongeveer 350 spesies wat sonder uitsondering almal giftig is. Hulle kom in tropiese en subtropiese gebiede oor die wêreld voor, en word selfs in die Indiese en Stille Oseaan aangetref. Een van hulle kenmerke is die hol, vaste slagtande waardeur hulle gif spuit. Van die slange is so kort as 18 cm (Drysdalia), maar ander (soos die koningkobra) kan tot 6 meter lank word.
Seeslange is aanvanklik as 'n aparte familie beskou (Hydrophiidae), maar tans word die groep as 'n subfamilie van die koraalslangagtiges beskou.
Taksonomie
Die koraalslangagtiges word in twee subfamilies en tientalle genera ingedeel:
Familie koraalslangaftiges (Elapidae) Subfamilie seeslange (Hydrophiinae)
Subfamilie Elapinae
Disa salteri
Disa salteri is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Noord- en die Wes-Kaap. Dit is na die plantkundige Terence Macleane Salter vernoem.
Disa sanguinea
Disa sanguinea is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort. Die plant is endemies aan KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap en kom in die Amatholeberge, Winterberge en Sanipas voor. Die plant word as seldsaam beskou.
Guitarra dendyi
Guitarra dendyi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Guitarra en tot die familie Guitarridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Kirkpatrick.
Adrienne D'Ambricourt
Adrienne D'Ambricourt (2 Junie 1878 – 6 Desember 1957) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Jenny Lind (1931), The Eagle and the Hawk (1933), It Happened in New York (1935), en Bulldog Drummond's Bride (1939).
Konstantin Zjitomirski
Konstantin Zjitomirski (geboortenaam Israel Zjitomirski, 1863 – 1918) was 'n Joodse opvoeder, taalkundige en Jiddisjis wat in Oekraïne, destyds deel van die Russiese Ryk, gebore is.