cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Orionnewel
Geskiedenis
Die newel is in die jare daarna onafhanklik ontdek deur verskeie vooraanstaande sterrekundiges, onder andere in 1656 Christiaan Huygens (sy skets is eerste gepubliseer, in 1659). Charles Messier het die newel die eerste gesien op 4 Maart 1769, en hy noem ook drie van die sterre in die Trapesium. Hy het dit in die eerste weergawe van sy katalogus in 1774 gepubliseer. Omdat die newel die 42ste voorwerp in sy katalogus was, het dit bekend geword as M42.
In 1902 het Vogel en Eberhard verskillende snelhede in die newel ontdek en teen 1914 het sterrekundiges in Marseille rotasies en ongereelde bewegings opgespoor. Campbell en Moore het dit bevestig en bewys daar is ’n onstuimigheid in die newel.
In 1993 het die Hubble-ruimteteleskoop (HRT) die Orion-newel die eerste keer waargeneem en sedertdien bestudeer dit die newel gereeld. Foto's van die HRT is gebruik om ’n model van die newel in drie dimensies te bou. Protoplanetêre skywe is waargeneem om die meeste van die nuut gevormde sterre en die destruktiewe invloed van hoë vlakke van ultraviolet-energie van die mees massiewe sterre is bestudeer.
In 2005 het die HRT die mees gedetailleerde foto nog van die Orion-newel geneem. Dit is geneem tydens 104 wentelings om die newel en meer as 3 000 sterre tot so dof as 23 mag is afgeneem, insluitende jong bruin dwerge en moontlike bruindwerg-dubbelsterre. ’n Jaar later het sterrekundiges wat met die HRT werk, vir die eerste keer die massa van ’n verduisterende bruindwerg-dubbelster, 2MASS J05352184–0546085, bekend gemaak. Die twee sterre is in die Orion-newel geleë en het ’n geraamde massa van 0,054 en 0,034 sonmassas en ’n wentelperiode van 9,8 dae. Verbasend was dat die een met die grootste massa die dofste was.
Struktuur
Die Orion-newel is deel van ’n veel groter newel bekend as die Orion-kompleks. Dié molekulêre wolkkompleks strek deur die hele Jagter-sterrebeeld en sluit in die Barnard-lus, die Perdekop-newel, M43, M78 en die Vlam-newel.
Sterre word gevorm regdeur die Orion-newel en vanweë dié hitte-intensiewe proses is die gebied uiters prominent in die infrarooi. Die newel vorm ’n rofweg sferiese wolk met ’n maksimum van digtheid naby die kern. Die wolk het ’n temperatuur van tot 10 000 Kelvin, maar dit neem drasties af na die rand van die newel. Daar is ’n groot wisseling in snelheid en onstuimigheid, veral naby die kern.
Die huidige astronomiese model vir die newel bestaan uit ’n geïoniseerde gebied wat rofweg om die ster Theta1 Orionis C sentreer. Dit word omring deur ’n onreëlmatige, holronde inham van meer neutrale hoëdigtheidswolke, met konsentrasies van neutrale gas wat buite die inham lê.
Waarnemers het name gegee aan verskeie voorwerpe in die newel. Die donker baan wat van die noorde af na die helder dele strek, word die "Vis se Bek" genoem. Die helder gebiede aan weerskante word die "Vlerke" genoem. Ander voorwerpe sluit in "Die Swaard", "Die Opstuwing" en "Die Seil".
Stervorming
Die Orion-newel is ’n voorbeeld van ’n gebied met hoë stervorming. Sowat 700 sterre in verskeie stadiums van vorming is in die newel waargeneem.
Onlangse waarnemings in die newel deur die HRT het gelei tot die belangrike ontdekking van protoplanetêre skywe, wat beskou word as stelsels in die vroeë ontwikkelingstadium van sonnestelselvorming. Die HRT het meer as 150 waargeneem en dié groot getal word gebruik as bewys dat die vorming van sterrestelsels in ons heelal redelik algemeen is.
Wanneer sterre vorm, bly ’n wolk van materiaal agter en dit word die planetêre skyf genoem. Hoewel die meeste soortgelyke skywe planete vorm, wys waarnemings dat intense stellêre straling enige skywe naby die Trapesium moes vernietig het as die groep net so oud is as die laemassasterre in die swerm. Aangesien planetêre skywe baie na aan die Trapesium aangetref word, kan aangeneem word dat dié sterre baie jonger is as die res van die swerm.
Evolusie
Weens ’n botsing met ’n spiraalarm of ’n skokgolf deur ’n supernova vorm die atome swaarder molekules en die resultaat is ’n molekulêre wolk. Dit lei tot die vorming van sterre in die wolk, gewoonlik binne ’n tydperk van 10-30 miljoen jaar. Die nuwe ster kan omring wees deur ’n planetêre skyf. Dit is die huidige fase van evolusie in die Orion-newel, met nog sterre wat besig is om te vorm uit die molekulêre wolk. Die jongste en helderste sterre van die newel is waarskynlik jonger as 300 000 jaar en die jongste kan so jonk as 10 000 jaar wees.
Van die inploffende sterre kan besonder massief wees en groot hoeveelhede ioniserende ultravioletstraling uitstraal, soos gesien kan word in die Trapesium. Mettertyd sal die ultravioletlig van die massiewe sterre in die middel van die newel die omringende gas en stof uitwerp in ’n proses wat "fotoverdamping" genoem word. Dié proses is verantwoordelik vir die ontstaan van die binneste holte van die newel, wat ons in staat stel om die sterre naby die kern te sien van die Aarde af. Die grootste van hierdie sterre het ’n kort leeftyd en sal eindelik in supernovas ontwikkel.
Binne sowat 100 000 jaar sal die meeste van die gas en stof uitgewerp wees. Die res sal jong oop sterreswerms vorm – ’n swerm van helder jong sterre omring deur fyn drade van die voormalige wolk. Die Plejades is ’n bekende voorbeeld van so ’n sterreswerm.
Rambynas
Die heuwel word deur die Nemunas-rivier onderspoel. In 2003 is 'n bewaringsprojek aangepak om verdere erosie te verhoed.
Kultuurgeskiedenis
Die heuwel word algemeen as die heilige berg van die Skalwiërs en Litauers beskou en het reeds voor die tyd van die Duitse Orde as heiligdom gedien. Nog in die 18de eeu het Rooms-Katolieke Litauers pelgrimstogte na die heuwel onderneem om die ou gode se seën te verkry. Voordat die heuwel in die vroeë 19de eeu deur die Nemunas onderspoel is, was daar 'n ou altaar op die heuwelpiek.
R39 (Suid-Afrika)
Die R39 is 'n provinsiale roete in Suid-Afrika wat Standerton met Ermelo verbind. Dit is 'n roete van 88 km in die Mpumalangaprovinsie.
Ernest Milton (akteur)
Ernest Milton (10 Januarie 1890 – 24 Julie 1974) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Scarlet Pimpernel (1934) en in die televisiereeks Happy and Glorious (1952).
Rambynas
Kultuurgeskiedenis
Die heuwel speel 'n sentrale rol in Johannes Bobrowski se verhaal Litauische Claviere wat die kulturele ontwaking van Pruisiese Litauers in die laat 19de eeu behandel.
R39 (Suid-Afrika)
Roete
Die R39 se beginpunt is in Baumannstraat, Florapark, aan die noordekant van Standerton, by 'n kruising met die R50-, R23- en die R546-roetes. Dit verlaat die dorp in 'n noordoostelike rigting, met die Grootdraaidam in die ooste. Dit kruis die R38 wat noordwaarts na Bethal loop, en gaan in 'n noordoostelike rigting oor die Blesbokspruit voor dit deur Morgenzon loop as Steynstraat, en die noord-suidwaartse R35-pad in die dorp kruis. Dit verlaat die dorp in 'n noordoostelike rigting voor dit in Ermelo as 'n t-aansluiting by die Bethalpad/Joubertstraat aansluit by die N17-hoofpad.
Rambynas
Kultuurgeskiedenis
Rambynas het sy gewildheid in die 20ste eeu onder meer aan die digter Vydūnas te danke wat hier koorkonserte georganiseer het. Die heuwel is vandag steeds 'n misties-heidense plek waar tydens die Litause Midsomerfees Joninės op 24 Junie feesvierings plaasvind.
Eve Arden
Eve Arden (30 April 1908 – 12 November 1990) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Mildred Pierce (1945), Anatomy of a Murder (1959), en Grease (1978), en in die televisiereeks Our Miss Brooks (1952).
R38 (Suid-Afrika)
Die R38 is ’n provinsiale roete in Suid-Afrika wat Standerton met Kaapmuiden verbind via Bethal en Barberton.
Draadkop
Die Draadkop is 'n bergkop in die Namakwa-distriksmunisipaliteit van die Noord-Kaapprovinsie, Suid-Afrika. Dit lê net suid van die R63-pad tussen Williston en Carnarvon.
Byekorf-sterreswerm
Die Byekorf-sterreswerm (ook bekend as Messier 44 en NGC 2632) is ’n oop sterreswerm in die sterrebeeld Kreef. Dit is ook bekend onder die naam Praesepe (Latyn vir "krip") en is een van die naaste oop sterreswerms aan die Aarde.
Die swerm se ouderdom en eiebeweging stem ooreen met dié van die oop sterreswerm Hiades, wat daarop dui dat hulle dieselfde oorsprong het. Albei swerms bevat rooireuse en witdwerge, wat latere stadiums van ster-evolusie verteenwoordig, asook hoofreekssterre van spektraaltipe A, F, G, K en M.
Geskiedenis
Galileo was die eerste persoon wat die Byekorf-sterreswerm deur ’n teleskoop bestudeer het, in 1609. Hy het 40 sterre onderskei. Charles Messier het dit in 1769 in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem nadat hy die presiese posisie daarvan bepaal het.
Vir die Antieke Grieke en Romeine het die voorwerp soos ’n krip gelyk waaruit twee donkies (die aangrensende sterre Asellus Borealis en Asellus Australis) eet. Dit is die donkies waarmee Dionusos en Silenus in die Griekse mitologie gery het in die oorlog teen die Titane.
Samestelling
Soos by baie sterreswerms van alle soorte het die groter, helderder sterre van Praesepe mettertyd na die kern beweeg en die kleiner, dowwer sterre na die rand. Die swerm bevat minstens 1 000 swaartekraggebonde sterre, waarvan die gesamentlike massa sowat 500-600 sonmassas is. Dit het ’n skynbare helderheid van 3,7 mag. Sy helderste sterre is blou-wit en het ’n helderheid van 6 tot 6,5 mag.
3G
3G is die derde-generasie van sellulêre draadlose mobiele telekommunikasietegnologie. Dit is 'n opgradering tot 2.5G en 2.5G GPRS netwerke, welke 'n vinniger dataverplasings spoed bied. Dit is gebaseer op 'n stel standaarde wat gebruik word vir mobiele toestelle en vir mobiele telekommunikasiedienste en -netwerke wat voldoen aan die Internasionale Mobiele Telekommunikasie-2000 (IMT-2000) spesifikasies wat deur die Internasionale Telekommunikasie Unie uitgereik is.
Byekorf-sterreswerm
Planete
In September 2012 is twee planete by verskillende sterre gevind. Dit was die eerste planete wat waargeneem is om sterre soos die Son in ’n sterreswerm. Planete is voorheen nog net by sterre in swerms gesien wat nie met die Son ooreenstem nie. Die planete word Pr0201b en Pr0211b genoem. Die 'b' dui aan dat hulle planete is.
3G
3G word gebruik in draadlose stem telefoonstelsels en vir mobiele internet -toegang, vaste draadlose internettoegang, video-oproepe en mobiele TV.
3G-telekommunikasienetwerke ondersteun dienste wat 'n inligtingsoordragkoers van ten minste 144 kilogrepe per sekonde bied.
Latere 3G-vrystellings, wat dikwels as 3.5G en 3.75G aangedui word, bied ook mobiele breëband toegang van verskeie megagrepe per sekonde vir slimfone en mobiele modems vir skootrekenaars. Dit verseker dat dit toegepas kan word op draadlose telefoontoestelle en vir mobiele internettoegang, vaste draadlose internettoegang, video-oproepe en mobiele TV-tegnologie.
'n Nuwe generasie van sellulêre standaarde is ongeveer elke tiende jaar sedert 1G-stelsels in 1979 en die vroeë tot middel-1980's bekendgestel. Elke generasie word gekenmerk deur nuwe frekwensiebande, hoër dataoordragtempo's en nie-terugwaarts versoenbare oordragtegnologie. Die eerste kommersiële 3G-netwerke is in 2001 bekendgestel.
19 Augustus
19 Augustus is die 231ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (232ste in skrikkeljare). Daar volg nog 134 dae in die res van die jaar.
Messier 46
Messier 46 of M46 (ook bekend as NGC 2437) is ’n oop sterreswerm in die sterrebeeld Agterdek. Dit is in 1771 deur Charles Messier ontdek en in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem.
Die sterreswerm is sowat 5 500 ligjare van die Aarde af en sy geraamde ouderdom is verskeie honderdmiljoene jare. Dit lyk of die planetêre newel NGC 2438 in die swerm aan sy noordelike rand lê, maar dit is waarskynlik onverwant omdat sy radiale snelheid verskil van die swerm s'n.
M46 is sowat 1 graad oos van Messier 47 in die lug en die twee oop swerms kan saam gesien word met ’n verkyker of wye teleskopiese veld.
Alison Becker
Alison Becker (gebore 8 Maart 1977) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Other Guys (2010) en in die televisiereekse VH1 Top 20 Video Countdown (1994), Parks and Recreation (2009), en Newsreaders (2013).
Roosrewolusie
Die Roosrewolusie (Georgies: ვარდების რევოლუცია, wardebis rewoloetsia) was wydverspreide protesoptogte in Georgië oor beweerde bedrog in die verkiesing van November 2003, toe Edward Sjewardnadze as president herkies is. Dit het daartoe gelei dat Sjewardnadze op 23 November van dié jaar bedank en ’n nuwe regering aan die bewind gekom het.
Pieter Venter
duimnael|regs|250px|Pieter Johannes Venter en sy eggenote, Christina Hendrina van der Walt.
Pieter Johannes Venter (distrik Colesberg, Kaapkolonie, omstreeks 1820 – Bloemfontein, Oranje-Vrystaat, 3 Januarie 1899) was saam met sy broer J.J.Venter ’n stigter van die Gereformeerde Kerk in die Oranje-Vrystaat en jare lank ouderling van eers Reddersburg en toe Ladybrand.
Kerklike betrokkenheid
In die dienstyd van ds. Thomas Reid het in die NG gemeente Colesberg ’n hewige kerkstryd geheers oor die sing van die evangeliese gesange. Weens sy "onverstandige, laakbare" optrede het die mense wat gekant was teen die sing van die gesange, ál verder van die NG Kerk af weggedryf. Wanneer ouers byvoorbeeld hul kinders vir doop gebring het, het ds. Reid van hulle ’n nuwe belydenis geëis, naamlik dat hulle bereid was om die gesange te sing. As hulle geweier het, het ds. Reid die doop van hul kinders weerhou. Ook jong mense wat hulself aangemeld het vir geloofsbelydenis, moes hierdie bykomende belydenis aflê.
Toe Pieter Venter hom op 17-jarige ouderdom vir geloofsbelydenis aanmeld, het ds. Reid ook van hom verlang om te erken en bely dat die evangeliese gesange die Woord van God is. Hy het geweier om aan die predikant se eis te voldoen en is weggewys. Die Venters was bekend om hul koppigheid (dit het selfs ’n naam gehad, Venters-hardkoppigheid), en Pieter Venter het so in botsing gekom met die ewe onversetlike Skotse predikant. Elke drie maande het Venter hom vir geloofsbelydenis kom aanmeld en telkens het ds. Reid weer dieselfde eis gestel sodat die jong man keer op keer weggewys is. Eindelik het die Venters-hardkoppigheid gewen en so kon Pieter Venter geloofsbelydenis aflê sonder die ekstra belydenis. Volgens oorlewering het Venter en ds. Reid 21 keer so vasgesit tot die predikant bres gegee het.
Venter het later, soos talle Doppers wat nie langer kans gesien het om onder die Kaapse Kerk te ressorteer nie, na die Vrystaat verhuis waar hy en sy vrou, Christina Hendrina van der Walt, sedert die stigting van die Gereformeerde kerk Reddersburg op 12 Mei 1859 steunpilare van die Gereformeerde Kerk in die Modelrepubliek was.
Gesinslewe
Uit P.J. Venter se huwelik met Christina Hendrina van der Walt is sewe kinders gebore: Jan Adriaan, Christina Hendrina van der Walt, Nicolaas Tjaart, Jeremias Jesaias, Pieter Johannes, Hester Venter en Margaritha Johanna Sophia Venter.
Bronne
Van der Walt, ds. N.H. (hoofred.). 1934. ''Almanak van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika vir die jaar 1935. Een-en-sestigste jaargang.'' Potchefstroom: Adm. Buro.
Krag
Newton se tweede wet van beweging kan as volg gedefinieer word:
waar
Misbruik
Let wel dat "perdekrag" 'n eenheid van drywing is en nie van krag nie. In die gebed "Onse Vader" is die Latynse woord "potestas" as "power" in Engels, as "puissance" in Frans, as "krag" in Afrikaans, as "kracht" in Nederlands en as "Kraft" in Duits vertaal. In fisika, het die Franse woord "puissance" en die Engelse woord "power" dieselfde betekenis, dit wil sê "drywing", maar die Duitse woord "Kraft" en die Nederlandse woord "kracht" het dieselfde betekenis as die Afrikaanse woord, naamlik "krag".
In Nederlands gebruik 'n mens die woord "vermogen" is plaas van die woord "drywing".
Lyfeienskap
Lyfeienskap was 'n vorm van knegskap en persoonlike afhanklikheid van 'n leenheer waaraan kleinboere sonder eie grondbesit in die Middeleeuse feodale stelsel onderworpe was. Lyfeienskap het in sommige plattelandse gebiede van Europa nog tot in die moderne tydperk voorgekom, en in Bhoetan nog tot 1956. In Rusland is dit in 1861 afgeskaf, hoewel die eintlike slawerny reeds in 1723 afgeskaf is. Die status van lyfeienskap is deur 'n mens se geboorte bepaal en was feitlik onveranderlik. In die Suid-Afrikaanse en ander kontekste word die terme lyfeienskap en lyfeienes dikwels as sinonieme vir slawerny en slawe gebruik.
Lyfeienes en hul gesinne het met lyf en lewe aan 'n heer behoort en was aan sy regspraak onderworpe. Hulle was verplig om op die landgoed van hul heer te woon en werk vir hom te verrig. Ook vir 'n huwelik is die toestemming van die heer benodig. Lyfeienes is dikwels toegelaat om 'n stuk van die leenheer se grond te bewerk vir hul eie behoeftes, maar was dan verplig om in ruil daarvoor bepaalde werk te verrig en 'n deel van hul oes aan die leenheer af te staan.
Clathria polita
Clathria polita is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1881 deur Ridley.
Mary Arden (aktrise)
Mary Arden (30 Julie 1933 – 13 Desember 2014) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Blood and Black Lace (1964), ''Oh! Those Most Secret Agents (1964), A... For Assassin (1966), en Los marcados'' (1971).
Surat Thani
Surat Thani (Thai: สุราษฎร์ธานี) is 'n stad in die suidweste van Thailand met 'n bevolking van 128 179.
Kakiepunt
Die Kakiepunt is 'n koppie in die Namakwa-distriksmunisipaliteit van die Noord-Kaapprovinsie, Suid-Afrika. Dit lê 30 km suid van Fraserburg op die grens tussen die Noord- en Wes-Kaap.
Mpofu
Mpofu is 'n klein nedersetting in die landelike Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Plantage, Doetinchem
Plantage is ’n nedersetting in die munisipaliteit Doetinchem in die provinsie Gelderland in Nederland.
NG gemeente Groot Marico
Die NG gemeente Groot Marico is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal).
Geskiedenis
In Die Kerkbode van 7 Februarie 1945 het die kennisgewing in verband met die stigting van 'n nuwe gemeente verskyn, nl. die gemeente Groot Marico van die Ned. Herv. of Geref. Kerk van S.A. Hierdie gemeente is op 20 Januarie 1945 van die twee gemeentes Zeerust en Zwartruggens afgestig, en bestaan hoofsaaklik uit plase wat aan die Groot Maricorivier lê, vanaf sy oorsprong by Bokkraal tot by Derdepoort. Die gemeente het in die beginjare uit ongeveer 450 lidmate bestaan, terwyl die sieletal sowat 800 getel het. Die eerste leraar van die gemeente, ds. H.B. van Schalkwyk, is op 9 Mei 1945 bevestig. Ná 'n kort tyd van arbeid vertrek hy en word opgevolg deur ds. J.J. Fourie, wat op 19 Okt. 1946 verwelkom is. Die derde leraar, ds. J. Ign. Kemp, het sedert 10 Maart 1951 in die gemeente gestaan.
Die dorpie Groot Marico, waar die kerk en die pastorie staan, is klein, en die lidmate is hoofsaaklik tabak- en koringboere wat langs die oewers van die Groot Marico hulle lande bebou. Weens die groot lengte van die gemeente, ongeveer 120 myl, met Groot Marico amper aan die suidpunt, was dit vir 'n groot deel van die lidmate in die beginjare nie eens moontlik om elke nagmaal op die dorp by te woon nie, sodat op die verste punt nagmaal gereël moes word. Dit was dus vanselfsprekend dat die bearbeiding van die gemeente 'n moeilike taak was, wat sy eie probleme ingehou het.
SG Wattenscheid 09
SG Wattenscheid 09 is 'n Duitse sokkerklub uit Bochum in die deelstaat Noord-Rynland-Wesfale. Wattenscheid is 'n stadsdeel van Bochum wat tot 1975 'n onafhanklike dorp was.
Die klub het op 18 September 1909 ontstaan as die Ballspiel-Verein Wattenscheid deur die samesmelting van BV Sodalität der Wattenscheid en BV Teutonia Wattenscheid. Die klub het tydens die Tweede Wêreldoorlog die eerste keer prominensie verwerf toe dit in die 1944/45-seisoen die oorlogsontwrigte Gauliga Wesfale gehaal het.
Die absolute hoogtepunt van die klub se geskiedenis is ongetwyfeld toe Wattenscheid die wêreld verstom het deur vanaf 1990 tot 1994 in die Bundesliga deur te bring.
Die klub het ook 'n redelike sterk vroue-afdeling.
Majuro
Majuro is die hoofstad en grootste stad van die Marshalleilande, 'n eilandnasie in die Stille Oseaan en Oseanië. Dit het 'n bevolking van 25 400 in 2004 gehad en 'n oppervlakte van 9,71 km².
Gaudeamus igitur (Kom nou, kêrels)
duimnael|300px|Gaudeamus igitur.
"Gaudeamus igitur (Kom nou, kêrels)" is die verwerkte Afrikaanse weergawe van ’n bekende Latynse studentelied uit die Middeleeue. Dit is as lied 234 in die FAK-sangbundel opgeneem.
Woorde
"Gaudeamus, igitur, juvenes dum sumus; gaudeamus, igitur, juvenes dum sumus; post jucundam juventutem, post molestam senectutem nos habebit humus, nos habebit humus.
Vivat Academia! Vivant professores! Vivat Academia! Vivant professores! Vivat membrum quodlibet! Vivant membra quaelibet, semper sint in flore, sember sint in flore!
Jonkheid is die hoogste deug: drink die warme lewenswyn, jonkheid is die hoogste deug: drink die warme lewenswyn, soos die voëltjies in die velde, soos die blomme ongemelde vreugde vind in sonneskyn, vreugde vind in sonneskyn."
Geskiedenis
Die Latynse lied is bekend as "Gaudeamus Igitur" ("So Kom Ons Wees Verheug") of "De Brevitate Vitae" ("Oor die Kortheid van die Lewe"). Dit word in die Westerse wêreld hoofsaaklik op universiteite se gradeplegtighede gesing. Ondanks die feit dat dit ’n amptelike lied vir sulke geleenthede is, is dit ’n vrolike, lighartige komposisie wat die draak steek met die universiteitslewe. Dit het vermoedelik sy oorsprong in ’n Latynse manuskrip uit 1287. Dit word by baie universiteite as ’n drinklied gesing en is die amptelike lied van die Internasionale Universiteitsportfederasie.
Die lied gaan oor die drinkchaos van die studentelewe terwyl dit terselfdertyd die wete erken dat almal eendag sal doodgaan. Daar is humoristiese en ironiese verwysings na die dood en na seks (die woord membrum, "lid", kan nes die Engelse woord member ook na die penis verwys).
R35 (Suid-Afrika)
Die R35 is ’n provinsiale roete in Suid-Afrika wat Amersfoort met Middelburg verbind.
Die R35 het voorheen by die N3 naby Ladysmith aangesluit, maar die gedeelte van die pad vanaf Amersfoort af is nou deel van die N11.
Bambi
Die film is op 13 Augustus 1942 uitgereik, maar voorbereidings is al so vroeg as 1937 getref. Dit is gebaseer op die boek Bambi, ein Leben im Walde (1923) van die Oostenryks-Hongaarse outeur Felix Salten. 'n Opvolg op die film, Bambi II, is in 2006 vrygestel.
Die hoofkarakters is Bambi, sy ouers (die Groot Prins en sy ma), asook sy vriende Thumper ('n haas), Flower ('n muishond) en Faline, met wie hy later trou. Hoewel Bambi 'n witsterthert in die film is, is hy 'n reebok in die boek.
Bambi word by geboorte tot "Prins van die Bos" uitgeroep. Soos hy ouer word, raak hy met die ander diere in die bos bevriend, maar sy geluk draai toe sy ma deur jagters doodgeskiet is. Bambi leer om te oorleef en word later verlief. Op 'n dag kom daar weer jagters en Bambi word gedwing om so moedig soos sy pa, die Groot Prins, op te tree en die ander herte na veiligheid te lei.
Joost van der Westhuizen
Joost Heystek van der Westhuizen (20 Februarie 1971– 6 Februarie 2017) was 'n Springbokrugbyspeler wat vir die Blou Bulle in die Curriebeker en Bulls in Super 14 gespeel het. Hy het op skrumskakel vir die Blou Bulle uitgedraf en het die Springbokke van 1993 tot 2003 in 89 toetse verteenwoordig. Hy was Suid-Afrika se agt-en-veertigste Springbokkaptein.
Van der Westhuizen het in drie rugbywêreldbekers gespeel, in 1995, 1999 en 2003. Hy het in totaal 144 keer vir die Blou Bulle (22 as kaptein) en 26 keer vir die Bulls uitgedraf.
Lewensloop
Sy eerste huwelik was in Desember 1995 op sy kleinhoewe naby die Roodeplaatdam met Marléne Terblanche. Ná 'n kinderlose huwelik van sewe jaar, is hulle in 2002 geskei. Sy het in 2011 hertrou en woon saam met haar man, die sakeman Japie Duvenhage, en twee kinders Janie en Daniël, steeds op dié hoewe.
In Desember van dieselfde jaar, nadat hulle op 28 April in Kaapstad verloof is, trou Van der Westhuizen met Amor Vittone, 'n sangeres en danskunstenares. 'n Seun, Jordan (gebore Januarie 2004), en dogter, Kylie (gebore op 7 Maart 2006), is uit die huwelik gebore.
Op 11 Februarie 2009 het 'n onbekende man die destydse skindertydskrif Heat gebel oor 'n beweerde seksvideo waarin Van der Westhuizen verskyn. Voor Heat 'n artikel daaroor kon plaas, maak Rapport die nuus van die video op Sondag 15 Februarie bekend. Eers in November daardie jaar, toe sy biografie, Spieëlbeeld, verskyn, erken Van der Westhuizen dit was hy in die video. Nadat Vittone eers onderneem het om by hom te staan, het hul huwelik ongelukkig verbrokkel, hoewel hulle nooit geskei is nie.
Op Vrydag 13 Mei 2011 word dit bekend dat 'n seldsame motorneuronsiekte by Van der Westhuizen gediagnoseer is. Hy en sy vervreemde vrou het in Oktober 2012 die strydbyl begrawe, maar hy het tot sy dood in 'n ander huis op die landgoed Dainfern gewoon.
Nadat hy die naweek in die intensiewe eenheid van die Fourways Life-hospitaal spandeer het, is hy op Maandag 6 Februarie 2017 om 13:30 by sy huis in Johannesburg oorlede, presies twee weke voor sy 46ste verjaardag.
Rugbyloopbaan
Van der Westhuizen het sy internasionale debuut op 6 November 1993 teen Argentinië in Buenos Aires gemaak. Die Springbokke het die wedstryd 29-26 gewen, met Joost wat die eerste van sy rekord 38 drieë gedruk het.
In 1995 was hy 'n belangrike lid van Suid-Afrika se Rugbywêreldbeker-wenspan. Hy het 'n integrale rol in die Bokke se oorwinning teen die All Blacks in die eindstryd gespeel, wat hulle 15-12 gewen het. Dit was ook die eerste keer wat hy teen die All Blacks gespeel het.
In 1998 was hy deel van die Bokspan wat die Drienasiereeks gewen het. Hy wen ook sy eerste Curriebeker-trofee in dieselfde jaar teen die Westelike Provinsie op Loftus Versfeld. Tydens hierdie eindstryd het hy aan sy spanmaats gesê: Luister na die skare... luister! Daardie mense het ons deur dik en dun ondersteun. Nou is dit ons beurt om iets goeds vir hulle te doen. Om iets te doen waarop ons trots kan wees. Hou op "worry" oor of ons gaan wen of nie; kom ons speel net met trots en "guts". Dan, wanneer ons by die huis kom, kan ons ten minste na onsself in die spieël kyk.
In 1999 was hy kaptein van die Bokke tydens sy tweede wêreldbeker, waartydens Suid-Afrika 'n derde plek behaal het. In 2002 wen hy sy tweede en laaste Curriebeker teen die Goue Leeus op Ellispark.
In 2003 neem hy aan sy derde wêreldbekertoernooi deel. Suid-Afrika is egter reeds in die kwarteindstryd uitgeskakel. Die oefenkamp voor die toernooi het as Kamp Staaldraad bekend gestaan. Die kamp word omstrede nadat videomateriaal uitlek waarin spelers sonder klere aan spanbou-aktiwiteite deelneem. Van der Westhuizen het egter geen fout daarmee gevind nie en het gesê dat die reaksie daarop oordrewe was.
Tot in 2003, toe hy sy stewels opgehang het, was hy die grootste driedrukker in Springboktoetse, met 38 drieë. Die rekord kon eers in 2012 deur Bryan Habana verbeter word. Hy was ’n legende by die Blou Bulle en Bulls in die elf jaar wat hy vir hulle gespeel het.
Van der Westhuizen is in 2007 by World Rugby se Internasionale Rugbyroemsaal ingehuldig. Hy is ook in 2015 by die Suid-Afrikaanse Heldesaal vir Sport (SASHoF) ingehuldig.
Siekte
Amiotrofiese laterale sklerose, 'n aggressiewe vorm van motorneuronsiekte (MNS), is in April 2011 by Van der Westhuizen gediagnoseer. Die diagnose is deur dr. Erik Pioro, een van Amerika se voorste neuroloë, ná toetse in die VSA bevestig. Volgens doktors het hy 'n 80%-kans gehad om tussen twee en vyf jaar te leef en 'n 20%-kans om langer as dit te leef. Die voorspelling blyk na die tyd in die kol te wees. Sy gesondheid het kort na sy diagnose begin agteruitgaan. Hy was teen die einde in ’n rolstoel en sy spraak was erg aangetas. Nogtans het hy soos altyd mense rondom hom bly motiveer met sy positiewe uitkyk op die lewe.
Epaminondas
Epaminondas (Grieks: Ἐπαμεινώνδας) (ca. 418 v.C. – 362 v.C.) of Epameinondas, was 'n Thebaanse generaal en staatsman van die 4de eeu v.C. wat 'n omwenteling in die antieke Griekse stadstaat Thebe teweeggebring het, deur dit uit te lei uit Spartaanse onderhorigheid na 'n vooraanstaande posisie in Griekse politiek. In die proses het hy Spartaanse militêre mag gebreek deur sy sege by Leuktra en die Messeense helote bevry, 'n groep Peloponnesiese Grieke wat onder Spartaanse heerskappy verkneg is vir sowat 230 jaar, na hul neerlaag in die Messeense oorlog wat in 600 v.C. ten einde geloop het. Epaminondas het die politieke kaart van Griekeland herskik, ou alliansies opgebreek, nuwes teweeggebring, en was toesighouer oor die oprigting van hele stede. Hy was ook militêr invloedryk, weens sy uitvinding en implementering van verskillende belangrike slagveldtaktieke.
Verwysings
Die lewe van Epaminondas word net skraps betuig in die antieke bronne, veral teenoor dié van sy nabye tydgenote (b.v. Philippus II van Masedonië en Pelopidas). 'n Hoofrede hiervoor is die verlies van sy biografie deur Plutarchus. Epaminondas was een van ongeveer 50 antieke figure wat danksy Plutarchus van 'n ekstensiewe biografie in sy Parallele Lewens voorsien is, waarin sy lewe met dié van die Romeinse staatsman Scipio Africanus vergelyk word; albei hierdie "Lewens" is egter nou verlore. Plutarchus het sowat 600 jaar na die lewe van Themistokles geskrywe, sodat hy ooglopend as 'n sekondêre bron gereken moet word. Nogtans word sy bronne dikwels uitdruklik vermeld, sodat sy stellings deels geboekstaaf word.
Sekere detail van Epaminondas se lewe word aangetref in Plutarchus se "Lewens" van Pelopidas en Agesilaos II, wat sy tydgenote was. Daar is ook 'n behoue (en moontlik verkorte) biografie van Epaminondas deur die Romeinse outeur Cornelius Nepos van die eerste eeu v.C.; in die afwesigheid van Plutarchus se verslag, word dit 'n hoofbron vir Epaminondas se lewe.
Die periode van Griekse geskiedenis van 411–362 v.C. word hoofsaaklik betuig deur die geskiedkundige Xenophon, wat sy eie werk ooglopend as 'n voortsetting van Thukydides se Geskiedenis van die Peloponnesiese oorlog gesien het. Xenophon, 'n bewonderaar van Sparta en hul koning, Agesilaos, verswyg Epaminondas se rol waar moontlik en vermeld nie eers sy teenwoordigheid by die Veldslag van Leuktra nie. Epaminondas se deelname aan die 4de eeuse konflikte is ook beskryf deur Diodorus Siculus, in sy Bibliotheca historica. Diodorus het in die 1ste eeu v.C. geskryf, en alhoewel hy eweneens as 'n uiteraard sekondêre bron gereken word, is sy weergawe nuttig vir stawing van detail uit ander bronne.
Betty Arlen
Betty Arlen (4 November 1909 – 1966) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die televisiereeks Crown Theatre with Gloria Swanson (1952).
Lea Vivier
Lea Vivier, is ŉ Suid-Afrikaanse aktrise. Sy is in Kaapstad gebore maar woon tans in Linden, Johannesburg. Na haar matriekjaar het Vivier na Chili, Suid-Amerika gegaan waar sy binne ses maande vlot Spaans praat het. Met haar terugkeer na Suid-Afrika het sy ingeskryf by die Universiteit van Kaapstad om Drama te studeer. Sy het nie gemotiveerd gevoel om haar kwalifikasie by die Universiteit van Kaapstad te voltooi nie en het aan die Rhodes-universiteit, Grahamstad haar graad (cum laude) voltooi.
Nikkel-59
Nikkel-59 (Chemiese notasie: Ni) is 'n radio-aktiewe isotoop van nikkel. Dit is die radio-isotoop met die langste halfleeftyd.
Hierdie isotoop is kosmogeen en is aangewend vir die bepaling van die aadse ouderdom van meteoriete en die voorkoms van buiteaardse stof in ys en sedimente.
Plooysburg
Plooysburg is 'n klein nedersetting in die Noord-Kaap, Suid-Afrika en is geleë langs die Rietrivier. Die dorpie is 15 km oos van Douglas.
Geskiedenis
duimnael|links|300px|Die kerkgebou van die [[NG gemeente Plooysburg.]] Die dorpie Plooysburg het ontstaan nadat die gemeente Duplooysburg in 1920 afgestig is as ’n dogtergemeente van NG gemeente Dutoitspan. Die gemeente het hy sy selfstandigheid veral aan twee skenkings te danke. Dit was 'n buitekerkplek van Dutoitspan, en laat in die 19de eeu is reeds 'n erf aan die kerkraad gegee om daarop 'n kerk te bou. Die kerk is toe omstreeks die jaar 1880 grootliks deur gemeentelede self gebou wat gratis werk gedoen het. Die geskenk van die erf is in die jaar 1911 gevolg deur die geskenk van die hele plaas, Plooysburg, deur mev. J.J. Maler, aan die gemeente Dutoitspan, met die verstandhouding dat as die wyk Plooysburg selfstandigheid bereik, die plaas aan die nuwe gemeente oorgedra moet word.
Clathria primitiva
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1955 deur Koltun.
Plooysburg
Geskiedenis
In 1920 is die gemeente Duplooysburg toe gestig. Die naam is vroeg in die jare 50 na Plooysburg verander. Hier is dus die interessante verskynsel van 'n gemeente met 'n boereplaas as sentrum. Vanaf die stigtingsdatum van die gemeente het die kerkraad lank gepoog om die plaas te laat verklaar tot dorp, maar altyd is gestuit op die gebrek aan water. Rondom die kerk is talle tuishuisies wat net met kerkgeleenthede bewoon is. Die gemeente het in die beginjare vir 99 persent wat sy ledetal betref, uit boere bestaan.
Omgewing
duimnael|regs|300px|Die omgewing van Plooysburg. Die Driekopeiland is in die Rietrivier by die dorp. Op die rotse in die eiland is graverings wat deur onbekende mense gemaak is en tot natuurlike en wetenskaplike monument verklaar is. Soortgelyke graverings is in Indië en China gevind.
Clathria quadriradiata
Clathria quadriradiata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Carter.
John Moreno
John Moreno (gebore 4 Maart 1939) is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent For Your Eyes Only (1981) en in die televisiereeks Moonbase 3 (1973).
Osroene
Osroene (ook gespel Osroëne; Grieks: Ὀσροηνή; Siries: Malkūṯā d-Bayt ʿŌrhai), soms ook bekend onder die naam van sy hoofstad, Edessa (vandag Şanlıurfa in Turkye), was ’n koninkryk in Bo-Mesopotamië wat tussen 132 v.C. en 244 n.C. semi-onafhanklik of heeltemal onafhanklik was.
Geskiedenis
Die Siriessprekende koninkryk het in 136 v.C. sy onafhanklikheid gekry van die verbrokkelende Seleukidiese Ryk deur ’n dinastie van die nomadiese Nabatese stam Orrhoei. Die meeste konings van Osroene is Abgar of Manu genoem. Dit is al hoe meer beïnvloed deur die Assiriese kultuur en was die middelpunt van ’n nasionale weerstand teen Hellenisme.
Die gebied van die koninkryk, aan die bolope van die Eufraat, het die tradisionele oorlogsgebied geword van die lande wat Klein-Asië, Persië, Sirië en Armenië regeer het. Met die ontbinding van die Seleukidiese Ryk is dit verdeel tussen die Romeinse Ryk en Partië. Na die val van die Romeinse Ryk in 395 het dit deel van die Bisantynse Ryk geword. Teen die 5de eeu was Edessa die hoofkwartier van Siriese letterkunde en geleerdheid, asook belangrik vir die verspreiding van die Christendom in Mesopotamië, Persië en Armenië.
In 638 is dit deur die Moslems verower. Pogings deur die Bisantynse Ryk om dit te herower het telkens misluk.
2000 Super 12-seisoen
Die 2000 Super 12-seisoen het in Februarie 2000 afgeskop met voorseisoenwedstryde wat van middel Januarie gespeel is. Dit het op 27 Mei ten einde geloop. Die skedule was oor ’n tydperk van 3½ maande met 69 wedstryde waarvan elke span een keer teen elk van die elf ander spanne gespeel het (in ’n rondomtalietoernooi) plus twee halfeindrondes en een eindronde. Elke span het een loslootjie oor die twaalf rondes gekry.
IJzevoorde
IJzevoorde is ’n nedersetting in die munisipaliteit Doetinchem in die provinsie Gelderland in Nederland.
Rebecca Blumhagen
Rebecca Blumhagen is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Youth in Oregon (2016) en Get Happy! (2016), en in die televisiereeks Big Dogs (2018).
Groot Markplein van Brussel
Die Groot Markplein van Brussel (Frans: la Grand-Place de Bruxelles, Nederlands: Grote Markt van Brussel) is die sentrale stadsplein in Brussel. Dit word omring deur versierde gildehuise in die Italiaanse Barokstyl, die stadsaal (Frans: Hôtel de Ville) en die Broodhuis (Maison du Roi). Die plein is Brussel se belangrikste toeristebestemming en saam met die Atomium en Manneken Pis een van die stad se gewildste landmerke. UNESCO het die Groot Markplein in 1998 tot 'n wêrelderfenisgebied verklaar.
Die Groot Markplein het met sy ryk versierde boukuns die mag van die plaaslike bourgeoisie versinnebeeld en was sodoende steeds ook 'n simbool van stedelike demokrasie. Toe die welvarende Brusselse gildes in die 15de eeu die gesag van die aristokratiese stadsregering oorgeneem het, het hulle met hierdie plein van kosbare gildehuise, waarvan sommige volledig van hout gebou is, ook 'n monument van burgerlike mag opgerig wat 1695 deur die Franse tot 'n puinhoop gebombardeer is.
Vandag word gereeld feeste op die Groot Markplein gehou. Aan die begin van Julie vind die jaarlikse "Ommegang", 'n geskiedkundige optog, hier plaas en die plein word tweejaarliks in mid-Augustus met 'n groot blomtapyt versier.
Ontstaan
Die ligging van die huidige plein was oorspronklik 'n moerasagtige sandbank tussen twee spruite wat na die Senne-rivier gevloei het. In die elfde eeu is die gebied drooggelê en is die "Niedermerckt" ("laer" of "nedermark") hier aangelê, 1,2 m laer as die huidige plein. Dit het reeds die sentrum van die stad gevorm en in die twaalfde eeu was dit ook reeds 'n kommersiële sentrum vir handelsroetes tussen Brugge, Keulen en Frankryk, waar Engelse wol, Franse wyn en Duitse bier verkoop is.
Tydens die vroeë Middeleeue was klein houthuisies om die mark versprei. Dit was eers in die 14de eeu wat magtige, ryk patrisiese families hulle herehuise van steen hier gebou het. Die mark het geleidelik tot die hoofkommersiële en -administratiewe sentrum van die stad ontwikkel. Werk aan die stadsaal is in 1402 begin en 1455 voltooi. Die Broodhuis se voorganger is ook in die 13de eeu gebou: 'n houtgebou waar bakkers hulle brood in 'n bedekte mark verkoop het (vandaar die naam).
Die Groot Markplein is na die konstruksie van die stadsaal vir die eerste keer uitgelê, in die middel van die stad se destydse kommersiële distrik. Die aangrensende strate weerspieël steeds die area se oorsprong, met historiese Nederlandse name soos "Haringstraat", "Grasmarkt", "Boterstraat", "Hoedenmakersstraat", ens. Die oorspronklike Groot Markplein was 'n mengelmoes van geboue wat tussen die 15de en 17de eeu in allerlei style opgerig is.
Negejarige Oorlog
Op 13 Augustus 1695, tydens die Negejarige Oorlog, het 70 000 van die Franse Sonkoning Lodewyk XIV se troepe om politieke redes met 'n bombardering van die stad begin. Die troepe was onder leiding van maarskalk François de Neufville, wat gehoop het om die sogenaamde "Liga van Augsburg" se magte weg te trek van hul beleëring van die Frans-besette stad Namur (in die suide van die huidige België).
Die Franse het met kanonne en mortiere van die hoofsaaklik weerlose stad gevuur: die stad het vlam gevat en die grootste deel van die Groot Markplein en omliggende stadsdele is vernietig. Slegs die steenskelet van die stadsaal en fragmente van 'n paar ander geboue het staande gebly. Dit is ironies dat daar hoegenaamd iets van die stadsaal oorgebly het, siende dat dit die hoofteiken van die bombardering was.
Die plein is in die volgende vier jare herbou deur die stad se gildes, waartydens alle voormalige houthuise deur steengeboue vervang is. Hulle pogings is deur die stad se raadslede en die Goewerneur van Brussel gereguleer en hulle planne moes eers deur hierdie amptenare goedgekeur word. Die resulterende Groot Markplein het 'n harmoniese uitleg gehad, ten spyte van die oënskynlike botsende kombinasie van Gotiese, Barok- en Lodewyk XIV-style.
Noordweste
Die oorspronklike houthuis wat hier geleë was, is in die 13de eeu met 'n steenhuis vervang deur die familie Serghuys, wat beter beskerming wou hê as wat 'n houthuis kon bied. In 1695 het die Bakkersgilde die grond gekry om 'n groot gildehuis in die barokstyl te bou. Die gildehuis is in 1696 voltooi en daar word vandag steeds dikwels na die gebou as "die Bakkershuis" verwys.
Tans word 'n taverne in die gebou gehuisves.
Die Kruiwa, soos dit bekend staan, het in die 13de eeu ook aan die Serghuys-familie behoort. In 1439 is dit deur die gilde van die Vettewariërs gekoop: handelaars en winkeliers in olie, kerse en ander produkte wat uit vet vervaardig is. Die gilde het die oorspronklike houtgebou in 1644 met 'n steenweergawe vervang. Die Kruiwa het die bombardement van 1695 gedeeltelik oorleef en is in 1696-1697 onder leiding van Jan Cosyns gerestoureer, waartydens die weelderige, barokagtige voorgewel bygevoeg is.
Hierdie gebou het ook in die 13de eeu aan die Serghuys-familie behoort, maar is in 1444 aan die Gilde van die Kuipers verkoop. Ná die bombardering van 1695 is die gildehuis onder leiding van Antoon Pastorana in 'n barokstyl heropgebou.
Hierdie gebou het 'n duidelike Italiaanse invloed: die naam verwys na die legende van Romulus en Remus wat deur 'n wolf gered is. Die gebou bevat ook 'n bas-reliëf bo die hoofingang wat wys hoe die twee deur die wolvin gevoer word. Die naam is reeds aan die oorspronklike houtgebou van die 14de eeu gegee. Dié houtgebou is later deur die Boogskuttersgilde gekoop en, ná 'n brand in 1690, in 1691 opnuut laat bou in steen, volgens planne van Pieter Herbosch.
Die Wolvin is relatief min skade berokken tydens die Negejarige Oorlog; 'n beeld van 'n feniks kan bo-op die gebou gesien word, wat die onsterflikheid van die gebou simboliseer. Die Sak is in 1890 aansienlik gerestoureer deur die stadsargitek P. Jamaer en huisves vandag 'n bank.
Die oorspronklike houthuis wat op hierdie plek geleë was, het "Den Berch" geheet. Die Seevaardersgilde het die huis in 1434 gekoop en die naam na "Die Horing" verander. Die houthuis is in ongeveer 1650 deur 'n steengebou vervang, maar dié het groot skade gely tydens die bombardering van 1695. Die heropbou het onder leiding van Antoon Pastorana in 1697 plaasgevind. Die Horing word as een van die ryklikste gedekoreerde gildehuise van die Grote Mark beskou. Die gebou is tussen 1899 to 1902 gerestoureer.
Daar is reeds in die 14de eeu na hierdie huis as "Die Vos" verwys. Die garinghandelaars het die gebou in die middel van die 15de eeu gekoop. Daar het byna niks van die gebou oorgebly ná die 1695-aanval nie. Die nuwe gebou is deur Corn. van Nerven ontwerp en in 1699 voltooi en is 'n voorbeeld van Vlaamse Barok met Lodewijk XIV-invloede.
Die vier beelde op die eerste verdieping simboliseer die vier kontinente saam met die Geregtigheid.
Weste
Die stadshuis is tussen 1401 en 1455 gebou; die oorspronklike argitek was moontlik Jacob van Thienen. Die gotiese toring was ontwerp deur Jan van Ruysbroeck. Die linkervleuel is tussen 1401 en 1420 gebou; die eerste steen van die regtervleuel is in 1444 deur Karel de Stoute gelê en die vleuel is in 1448 voltooi.
Die oorspronklike kloktoring tussen die twee vleuels is onder leiding van Van Ruysbroeck herbou tot die weergawe wat vandag bestaan. Bo-aan hierdie 97 m-lange toring staan 'n koperstandbeeld van die aartsengel Michiel, Brussel se beskermheilige, wat 'n draak verslaan. Die standbeeld van Michiel is self vyf meter hoog en is geskep deur Maarten van Rode.
Die voorgewel bevat beelde van die Brabantse hertoë en hertoginne.
Judith Arlen
Judith Arlen (18 Maart 1914 – 5 Junie 1968) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Young and Beautiful (1934), Kiss and Make-Up (1934), en No Greater Glory (1934).
Groot Markplein van Brussel
Suidweste
Daar word reeds in dertiende eeu na die gebou wat oorspronklik hier geleë was as "Die Sterre" verwys. Die huidige gebou is waarskynlik die kleinste gebou op die Groot Mark. Die gebou staan ook as die "Huis van die Amman" bekend, aangesien dit in die 14de eeu die woning van dié amptenaar was: 'n "Amman" was die amptenaar van justisie wat die regerende vors verteenwoordig het.
In 1356 het Lodewyk van Male (die Graaf van Vlaandere) die stad ingeneem en sy vlag bokant die hoogste venster geplaas. 'n Paar maande later het Everaard 't Serclaes teen die gebou se mure opgeklim, die vlag afgeruk en met die ondersteuning van 'n aantal patriotte die Vlame in die naam van die Hertog van Brabant verdryf.
Die gebou is in 1852 op bevel van burgemeester De Brouckere gesloop om plek te maak vir 'n beplande tremweg. Die projek is egter nooit uitgevoer nie. In 1897 het die nuwe burgemeester Karel Buls 'n nuwe gebou laat bou, wat op 'n arkade sou rus sodat voetgangers onder deur die gebou kon beweeg. In die arkade is 'n gedenkplaat aangebring ter ere van Buls en die bouers en ook 'n standbeeld ter ere van Everaard 't Serclaes. 'n Gewilde bygeloof hou in dat mens 'n jaar lank geluk in die liefde gewaarborg word indien sy regterarm gestreel word.
In die 15de eeu was die oorspronklike houtgebou die eiendom van die tapytwewers, maar dié is in die 16de eeu met 'n steengebou vervang. Die Brouersgilde het die gebou in 1638 aangekoop en vergroot. Soos meeste ander geboue, het ook Die Goue Boom groot skade gelei tydens die bombardering van 1695 en die huidige gebou is ontwerp deur Willem de Bruyn. Die gebou is in 1901 gerestoureer en huisves vandag 'n brouersmuseum.
Die Roos het nie tot 'n gilde behoort nie, maar was 'n burgerlike woning. 'n Steengebou is na die bombardering van 1695 in 1702 opgerig en is in 1902 gerestoureer.
Nog 'n burgerlike woning wat nie deur 'n gilde besit is nie. Hierdie steengebou is in 1699 gebou en in 1885 gerestoureer.
Suidooste
Nog 'n herehuis wat as burgerlike woning gedien het en nie aan 'n gilde behoort het nie. Die Koning van Beiere dateer uit 1699.