cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mariepskop
Mariepskop, ook Marepe of Maripekop genoem, is met sy hoogte van 1 947 m bo seevlak een van die hoogste pieke in die noordelike Drakensberg, en die hoogste punt van die Blyderivierspoort, Suid-Afrika. Dit is geleë by die aansluiting van drie bewaringsgebiede, naamlik die Mariepskop-bosreservaat, Mariepskop-staatsbos, en die Blyderivierspoort-natuurreservaat. Die bergtop word aan verskillende kante deur loodregte kranse begrens, en bestaan uit Proterosoïese sedimentêre gesteentes van die Transvaalse supergroep. Die berg is vernoem na die 19de eeuse Poelana-hoofman, Maripe Mashile, wie se stam die berg eens as 'n vesting teen aanvalle gebruik het. Infrastruktuur en paaie is tydens die 1950's aangebring om 'n militêre radarstasie te bedien. Weerskante van Mariepskop is Tshwateng (1 628 m) oorkant die Blyderivier, en Hebronberg (1 767 m) aan die suidekant.
Geologie
Die berg bestaan uit Proterosoïese sedimentêre gesteentes, naamlik kwartsiet, skalie en dolomiet van die Transvaalse supergroep. Die plato bestaan uit weerstandbiedende Swartrifkwartsiet wat rus op kwartsiet en skalie van die Wolkberggroep, met 'n graniet-gneislaag wat die basis uitmaak.
Geskiedenis
Die ontwrigtinge van die Mfecane in die 19de eeu was verantwoordelik vir die vestiging van Sotho-sprekende stamfragmente in die platorandgebiede, wat voorheen op die hoëveld gewoon het. Die Bakwena-stamhoof Kowyn het hom naby die Graskop-eskarp gevestig, en die Mapoelana het hulle in beklaenswaardige omstandighede tot die laeveld gewend. Oral suid van die Olifantsrivier en noord van die Krokodilrivier, is hierdie vlugtelinge verjaag en geplunder in die Swazi-strooptogte van koning Mswati II.
Stamhoof Maripe het sy mense aan die voet van "die groot een", of Thaba ya Moholoholo, soos die berg destyds bekend was, gevestig. Om van hul gemeenskaplike vyand te ontsnap, het hoofman Maripe en Chiloane se Poelana, die Poelana van Mokgotho en Mohlala se Pedi-mense hul toevlug tot die bergplato geneem. In die Moholoholo-oorlog van 1864, is rotsblokke van die berg afgerol om die vyand terug te hou, en etlike aanvalle op die bergvesting is afgeweer. Geraamtes van Swazi-gesneuweldes was lank daarna nog oor die berg verstrooi.
'n Aantal plaaslike plekname herdenk hierdie onstuimige tydperk. Die nabye Drie Rondawels is na drie van die hoofman se vroue vernoem, Magabolle, Mogoladikwe en Maseroto, terwyl die aanliggende Mapjaneng-uitloper weereens na die hoofman verwys. Swadeni (ook bekend as Swadini of Swatini), beteken "die plek van die Swazi", en blyk die enigste pleknaam te wees wat aan die Swazies se teenwoordigheid herinner, wat die area aangeval maar nooit lank aangebly het nie.
Fauna
Klein soogdiere van die berg sluit in die rooiboommuis (Dendromus mesomelas), die streepmuis (Rhabdomys pumilio) en die boomlewende woudmuis (Grammomys dolichurus). Amfibiërs sluit die kliklangtoonpadda (Strongylopus grayii), gewone rivierpadda (Amietia angolensis) en Natalse spookpadda (Heleophryne natalensis) in. Laasgenoemde spesie het 'n beperkte en afnemende verspreiding in Suid-Afrika en benodig helder, koue en vinnigvloeiende bergstrome met digte plantegroei teen die oewers. Die Mariepskopse dwerggeitjie (Afroedura maripi) is in 1982 op die berg ontdek en in 2014 beskryf. Die Blyderivier- (A. rondavelica) en Abel Erasmus-dwerggeitjies (A. rupestris) is verwante spesies wat op geïsoleerde kranswande van die omgewing voorkom.
Flora
Die Mariepskop-Magalieskop-kompleks word van die res van die Drakensberg geskei deur die Blyderivier en sy canyon, en aan die suidekant deur 'n sytak van die Klaserierivier. Hierdie twee valleie word gesien as migrasieroetes vir flora tussen die berg en die laeveld. Teen 1969 was sowat 1 600 ha van die Mariepskop-bosreservaat aan denneplantasies toegedeel, terwyl 'n verdere sowat 3 000 ha steeds onder inheemse bos gestaan het.
Verskeie onderskeibare plantgemeenskappe is hier beskryf. Die voetheuwels is bedek met laagliggende boomveld, wat onderverdeel word in laeveldse galerybos, savanne teen berghange, savanne op rotsagtige terrein, en submontane woud. Teen die berg se hoëre hange word die hoë berggrasveld plek-plek afgewissel met 'n soort fynbos-plantegroei. Op hierdie hoëre hange word die bergplato-, Widdringtonia- en bergwoud-plantgemeenskappe aangetref.
Die subbevolking van die Kaapsehoopbroodboom (E. laevifolius) wat eens teen die rotsagtige hange van Mariepskop voorgekom het, is nou feitlik uitgestorwe weens menslike faktore en die Fusarium-swam wat hulle keëls aanval. Die berg is ook die tuiste van Tulbaghia coddii, 'n plantspesie met tans beperkte verspreiding, omdat baie daarvan aan plantasies van die houtnywerheid afgestaan is.
Radarstasie
Ontwikkeling van die Mariepskop-radarstasie het in die 1950's 'n aanvang geneem. Die doel van Project NATSEC (d.w.s. Projek Nasionale Sekuriteit) het die vestiging van radarstasies naby die grense van die destydse Transvaal-provinsie ingesluit, wat vroeë waarskuwing sou kon verskaf in die gebeurlikheid van 'n lugaanval uit naburige state. 'n Eerste pad na die bergkruin is in Februarie 1957 voltooi. Om die voltooiing van die radarstasie te fasiliteer, is hierdie toegangspad laat-1961 opgeknap, en teen 18 November 1965 was die stasie operasioneel. Sedert 2003 word die radarstasie nie meer bedryf nie.
Wildrehabilitasiesentrum
Die Moholoholo-wildrehabilitasiesentrum is net buite Kampersrus geleë, in die noordelike voetheuwels van die berg. Dit is in 1991 gestig toe Brian Jones as bestuurder aangestel is.
Industria, Johannesburg
Industria is ’n nywerheidsvoorstad van Johannesburg, sowat 6 km wes van die stadsaal.
Dit grens aan Industria-Wes in die weste, Coronationville in die noordooste, Langlaagte in die suidooste en Longdale in die suide. Volgens die New Dictionary of South African Placenames, wat Industria verder oos tussen Langlaagte en Fordsburg plaas, is dit in 1918 op die plaas Langlaagte uitgelê. Die naam is afgelei van die voorstad se industriële aard; "industria" is Latyn vir "nywerheid" of "nywerheidswese".
Vir sensusdoeleindes beslaan Industria ook die spoorweggebied noord van Albertina Sisuluweg. In 2011 was die bevolking net 38 van wie 18 swart, 17 bruin en drie "ander" was.
Tweekleurtang
Die Tweekleurtang (Zebrasoma scopas) is 'n vis wat voorkom in die Stille Oseaan en die Indiese Oseaan, ook aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Twotone tang.
Identifikasie
Die onvolwasse visse se kop en voorste gedeelte van die lyf is ligter met goue spikkels op die kop. Die agterlyf is donkerbruin tot pers en daar is gepaarde donker strepe oor die lyf. Die dosale- en analevinne is vergroot.
Die vis leef in tropiese strandmere en beskutte aflandige koraalriwwe in water wat twee- tot 50 m diep is. Hulle is gewoonlik alleenlopers of kan in klein groepies voorkom. Die onvolwasse vissie is sku en skuil tussen die koraal. Die vis vreet alge en detritus. Dit is 'n seldsame spesie.
Pariteitsbis
Gebruike
In serie-kommunikasie verband word die pariteit gewoonlik deur die koppelvlak hardeware (bv. 'n UART) geskep en nagegaan en wanneer dit ontvang word, word die resultaat aan die SVE beskikbaar gestel. Die herstel van foute word gewoonlik gedoen deur data te herversend; 'n proses wat normaalweg deur programmatuur beheer word (bv. die bedryfstelsel se Toevoer/afvoer programme).
Eenvoudige foutsporing
Pariteitsbisse word hoofsaaklik gebruik as 'n eenvoudige vorm van oortolligheidstoets. 'n Enkele pariteitsbis kan die verandering van enige onewe aantal bisse opspoor (insluitend die algemene geval waar slegs een bis verander is), maar sal nie 'n fout opspoor in die geval waar 'n ewe aantal bisse verander is nie. Dit bevat ook nie voldoende inligting om foutregstelling moontlik te maak nie.
As gevolg van die eenvoud daarvan word pariteit in baie hardeware toestelle gebruik waar 'n verwerking eenvoudig herhaal kan word in die geval van 'n fout of waar die blote opsporing van die fout voldoende is. Die SCSI-bus gebruik byvoorbeeld pariteit om versendingsfoute op te spoor en baie mikroverwerker-instruksies se kasgeheue sluit 'n pariteitsbis in. Omdat die kasdata slegs 'n kopie van hoofgeheue is kan dit altyd bloot uitgevee word en die data weer gelaai word as dit foutief is.
Pariteitstoetse is nie 'n baie robuuste oplossing nie, omdat as daar 'n ewe getal foute voorkom sal die toetsbis geldig wees en sal die fout nie opgespoor word nie. Verder dui pariteit ook nie aan by watter bis die fout voorgekom het nie, selfs al kan daar vasgestel word dat 'n fout voorgekom het. Die data moet daarom geheel en al geïgnoreer word en van voor af gestuur word. Om hierdie rede kan 'n medium met baie storings 'n baie lang tyd (of soms nooit) neem om 'n suksesvolle versending te voltooi. Pariteit het egter die voordeel dat dit die minste inligting hoef te versend om foutsporing te bewerkstellig, naamlik slegs een bis. Die Hamming kode is normaalweg die volgende stap vir meer betroubare foutsporing en -regstelling.
RAID pariteitsblokke
In sekere RAID-vlakke word oortolligheid bewerkstellig deur gebruik te maak van pariteitsblokke. As 'n enkele hardeskyf faal, kan die datablok en 'n pariteitsblok vanaf die werkende hardeskywe gebruik word om die vermiste data weer te herbou.
Somme de contrôle
Erica nivea
Erica nivea is 'n plant wat tot die genus Erica behoort.
Saint-Palais, Pyrénées-Atlantiques
Saint-Palais (Baskies: Donapaleu) is 'n dorpie geleë in die Franse département Pyrénées-Atlantiques in die région Akwitanië. Dit is ook in die voormalige Franse provinsie Neder-Navarra, deel van die Franse Baskeland, waarvan dit vir 'n tydlank die hoofstad was. Die dorpie se naam kom van San Palay en gedenk Pelayo, 'n tienerseun wat in ongeveer 850 in Cordoue gemartel is.
Die dorpie is die hoofstad van die pays de Mixe streek. Die dorpie se water kom van die Bidouze, wat in die kalksteen berge van Arbailles ontstaan, en die rivier se sytak die Joyeuse.
Geskiedenis
Die dorpie is aan die begin van die 13de eeu deur die Koninklike Navarrese as 'n nuwe dorp of Iriberri gestig. Die is uitgelê aan weerskante van die Rue du Palais de Justice en is omring deur mure en gragte waar die huidige Rue Gambetta geleë is. Charles II van Navarra het die dorp in 1351 magtiging gegee om munte te slaan. Die munt het sy aktiwiteite is in 1672 gestaak. Jean d'Albret het in 1472 onder die foires regte verskaf insluitend: Vrydagmark, skaapmark op Woensdae in die winter en perde skou op Paasmaandag. In die 16de eeu, na die anneksasie van Pamplona deur Kastilië, het Henri die kanselary gestig en die eerste state-generaal van Navarra wat Lodewyk XIII na Pau verskuif het. Die koning se huis het as stadsaal gedien; die hofmeier (sénéchaussée) het dit in 1639 sy setel gemaak.
Die wet van 4 Maart 1790, wat 'n nuwe administratiewe bedeling in Frankryk gevestig het deur die skep van departemente en distrikte het gelei tot die stigting van die département van Basses-Pyrénées waarin Béarn, die Gaskonse gebied van Bayonne ean Bidache, en die drie provinsies van Franse Baskeland verenig is. Vir die drie laasgenoemdes is drie distrikte geskep: Mauléon, Saint-Palais en Ustaritz, wat die baillage van Labourd vervang het. Deur die misbruik van hulle magte het die plaaslike amptenare die setel van Ustaritz byna onmiddellik na Bayonne verskuif. Die opdrag het talle munisipaliteite aangespoor om nuwe name aan te neem wat ooreengekom het met die gees van die Franse Rewolusie. Saint-Palais is dus na Mont-Bidouze herdoop, Ustaritz het Marat-sur-Nive geword, Itxassou Union, Arbonne Constante, Saint-Étienne-de-Baïgorry Thermopyles, Saint-Jean-Pied-de-Port Nive-Franche, Louhossoa Montagne-sur-Nive, Saint-Jean-de-Luz Chauvin-Dragon, Ainhoa Mendiarte en Souraïde Mendialde.
Seilvintang
Die Seilvintang (Zebrasoma desjardinii) is 'n vis wat voorkom in die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Sailfin tang.
Identifikasie
Die vis word tot 40 cm lank. Hierdie spesie het goed ontwikkelde seiltipe dorsale- en analevinne. Die volwasse vis is bruin tot grys met 'n patroon van afwissellende lig en geel strepe en kolletjies op die kante van die lyf en kop. Die dorsale- en analevinne is bedek met ligte strepe en die stertvin is donker met blou kolletjies. Die onvolwasse visse is gelerig met afwissellende donker en ligte strepe terwyl die dorsale- en analevinne vergroot is met streepmerke op.
Die vis leef in tropiese strandmere en beskutte aflandige riwwe in water wat 1 tot 30 m diep is. Hulle verkies areas in die riwwe waar die koraalgroei meer welig is. Volwasse visse is alleenlopers of kom in pare voor terwyl onvolwasse visse alleenlopers en sku is. Hulle skuil in die takke van korale.
Die vis vreet alge en detritus. Die spesie is seldsaam.
Henry E. Taylor III
Henry E. Taylor III is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer.
Pous Anicetus
Anicetus was die elfde pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Anicetus is gebore in Sirië in die dorp Emesa, iewers tussen 92 en 100 en oorlede in 153 of 168. In 150 of 157 volg hy Pous Pius I op en word na sy dood opgevolg deur Pous Soter. Die naam Anicetus beteken “onoorwonne”.
Pontifikaat
Hy begin as eerste kettery aan bande te lê, deur ongewenste strominge (soos die gnostisisme en montanisme) te verbied. Hy verbied ook priesters om lang hare te dra om hulle te onderskei van gnostici. Met Polikarpus ('n dissipel van Johannes die Evangelis) debatteer hy oor die viering van die Paasfees. Polikarpus en sy kerk in Smirna vier Paasfees op 14 Nisan ('n Joodse maand) wat ooreenkom met die kruisdood van Jesus van Nasaret, terwyl die res van die Kerk dit op die volgende Sondag gevier het ter herdenking aan die opstanding. Die vroeë Christelike historikus Hegesippus het die pous geraadpleeg, iets wat dikwels gesien word as 'n bewys vir die magsbasis van die Rooms-Katolieke Kerk in sy tyd.
Nota
Saamgestel uit die Nederlandse, Engelse en Duitse wiki.
Simon Oakland
Simon Oakland (28 Augustus 1915 – 29 Augustus 1983) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Psycho (1960), West Side Story (1961), Follow That Dream (1962), en Bullitt (1968).
Volt
Volt (simbool: V) is die SI-eenheid waarmee elektriese stroompotensiaal gemeet word. Die eenheid is vernoem na die Italiaanse fisikus, Alessandro Volta (1745-1827). Hy het die eerste elektriese sel in 1800 ontwikkel. In 1881 is die volt deur die International Electrial Congress as 'n amptelike eenheid aangeneem.
Definisie
Een volt word gedefinieer as die verskil in elektriese potensiaal tussen twee punte in 'n geleier wanneer 'n elektriese stroom van een ampère een watt drywing genereer. Of Volt = Joule/Coulomb. Dus is:
Waar:
Formules
Waar:
Fred Evans (komediant)
Fred Evans (1889 – 1951) was 'n Engelse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Mrs. Raffles Née Pimple (1915).
Herstappe
Herstappe (Limburgs: Herstap) is 'n Belgiese dorp en munisipaliteit in die suide van die Vlaamse provinsie Limburg, aan die grens met die Waalse provinsie Luik. Die munisipale gebied het 85 inwoners (2011) en 'n oppervlakte van 1,35 km². Hiermee is dit die kleinste munisipaliteit van België.
Plekke
Plekke in die munisipale gebied van Herstappe:
John Frederic Lewis
John Frederic Lewis (14 Julie 1805 – 15 Augustus 1876) was 'n Engelse skilder. Hy is in die waterverfskilderkuns bekend vir sy uitbeelding van omgewings in die Midde-Ooste.
Sy vader, Frederick Christian Lewis (1779-1856), was 'n graveerder en landskapskilder.
Louise van Niekerk
Louise van Niekerk is ’n Afrikaanse skrywer van jeugverhale, ’n televisieregisseur en ’n dramadosent.
Lewe en werk
Louise van Niekerk is in Parys in die Vrystaat gebore. Haar pa is ’n ingenieur en die gesin trek baie rond vir sy werk, wat meebring dat sy in twaalf laerskole is. Plekke waar sy skoolgaan sluit in Ulco, Welkom, Bethulie, Kroonstad en Krugersdorp Haar ma word matrone by die Trans-Oranje Skool vir Dowes, waar sy vir die eerste keer eerstehands met die wêreld van die dowes kennis maak. Na skool studeer sy deeltyds verder deur die Universiteit van Suid-Afrika, terwyl sy voltyds werk om vir haar studies te kan betaal Haar opleiding is in Sielkunde en Drama. Vir baie jare werk sy met kinders met minimale breindisfunksies. Sy gee ook klas vir studente van die Universiteit van die Witwatersrand en die Johannesburg College of Education. Hierbenewens het sy haar eie dramaskool en lei verskeie bekende akteurs en aktrises op. Deurgaans skryf sy ook op vryskutbasis vir radio, tydskrifte en die televisie en het ’n aandeel in televisiereekse soos “Teater-Teater”, “Mazondi's Shop”, “Thingaling family” en “Bart Bakoor”. Sy is televisievervaardiger wat die televisieprogram “Dtv” (Deaf TV) vir SABC3 vervaardig. Dit is ’n baanbrekersprojek wat in 1996 begin is om ’n eie televisieprogram vir dowes te vervaardig en sy lei onder andere dowe persone as regisseurs op. Sy is getroud en het twee seuns. Die gesin bly in Blairgowrie in Randburg in Gauteng.
Skryfwerk
Sy skryf veral jeuglektuur. Sy is oorhoofs verantwoordelik vir die skepping van die “Reënboogrant”-reeks, wat as ’n soort “boeksepie” beskryf kan word. Die reeks word vir drie ouderdomsgroepe uitgegee, naamlik ’n “Maats”-reeks vir jonger dogters (laerskool), ’n “Tiener”-reeks vir ouer dogters (hoërskool) en ’n “Studente”-reeks vir jong volwassenes. Dit volg die lewens van die hoofkarakters (Shani en Sunette Brink) en hulle gesin in die verskillende stadia van grootword naamlik laerskool, hoërskool en as studente. Louise van Niekerk is hoofsaaklik verantwoordelik vir die boeke in die “Tiener”-reeks, maar help ook met die skryf van boeke in die ander reekse, terwyl die “Maats”-reeks en “Studente”-reeks hoofsaaklik deur ander skrywers geskryf word en sy verantwoordelik is vir die skepping.
In die “Maats”-reeks is die dogters nog op laerskool en handel die avonture meer oor die dinge wat hier gebeur en minder oor die eerste liefdesverhoudings. In “Die balletkonsert” (wat sy saam met Maritha Snyman skryf) sit Liz en Shani vas oor ballet en moderne danse, want Liz dink ballet is nie cool genoeg nie. Shani wil nes sy die styfpassende klere dra, maar haar ma sit haar voet neer. Die aand van die balletkonsert reën dit en Rachelle het haar rave pakkie aan en sy het besluit om vir Shani ’n les te leer. In “Die ontvoering” (wat sy saam met Loraine Hattingh skryf) is almal dol oor die blinknuwe gimnasium. Shani se partytjie lê voor en sy wil ’n beroemde model word en baie mooi lyk en wil daarom aansluit. Toe gebeur daar egter ’n verskriklike ding wat die dorp skud. In “Die huismoles” (wat sy saam met Ansonet Kruger skryf) is Rachelle nie daaraan gewoon om verneder te word nie en sy sweer wraak omdat almal gelag het toe sy met Shani se partytjie in die swembad geval het. Shani is te besig om haar vir ’n oudisie voor te berei om agter te kom dat Rachelle se skielike vriendelikheid eintlik groot moeilikheid voorspel.
In die “Tiener”-reeks is die verhale gemik op ouer dogters, met seuns wat ’n al hoe groter rol speel. In “Hunks en hamburgers” is Sunette baie ongelukkig omdat Pierre Rachelle se rug gekrap het toe sy hom gevra het. Daarna het hy haar kamtig in die saal kom soek. Na hulle bakleiery weet sy nie of hy haar ooit weer sal uitvra nie. In “Raves en rugstekers” het Shani gevra of sy by Liz kan gaan slaap, maar sy het nie gesê van die rave nie, want haar pa sal dan te veel vrae vra. Daar sal mos in elk geval niks verkeerds gaan nie en as dit nie goed is nie, sal sy mos nie weer gaan nie. Shani wil in “Drome en dramas” die gesig van die negentigs wees, want die tydskrif vertel hoe baie pryse jy kan wen. Dis egter nie so maklik om uit te vind presies wat hulle soek vir die gesig van die negentigs nie. In “Anderkant die reënboog” is daar ’n nuwe held in die hoërskool en toe kom die nuwe meisie van die Kaap, Monique, ook nog daar aan. Al die ouens swerm om haar en Shani en Sunette raak deeglik moeg hiervan. Dan word Monique se geheim bekend gemaak. In “Sandkastele” is Shani baie ingenome met haar vakansie op Hermanus, weg van al die dramas op Reënboogrant. Hier het sy ’n vakansieromanse met ’n student van Stellenbosch en dit lyk nie of enigiets haar geluk kan bederf nie. Dan gebeur die een nagmerrie op die ander. Sunette is in “Tiener tantrums” weer verlief. Sy kan haar nie altyd oor Pierre verknies nie en Jaco is in elk geval die wonderlikste ou wat sy nog ooit ontmoet het. Shani probeer haar bes om Dolf te kry om oor Monique se dood te kom, maar hy wil nie huil en van sy gevoelens ontslae raak nie. In stede daarvan vergryp hy hom aan sy pa se whisky.
Die “Studente”-reeks is gemik op jong volwassenes. Slegs ’n beperkte aantal boeke word in hierdie reeks geskryf, wanneer die skrywers tot die slotsom kom dat lesers in hierdie teikenmark nie meer soseer reeksboeke lees nie en reeds oorgeskakel het na meer volwasse literatuur. In “Eerstejaar blues” is Sunette en Shani op universiteit. Sunette word die teiken van “Die sluiper”, wat haar saans laat bel en Shani beland telkens in die moeilikheid oor haar rebelse streep. As die joolvlot afbrand, ontmoet sy haar droom-ou.
Die probleme wat oorkom moes word om ’n televisieprogram vir dowes te vervaardig word beskryf in haar outobiografiese boek “In die land van Eenoor”, waarin sy ook die wêreld van dowes en hulle kultuur beskryf. Daar is talryke komiese situasies in die kommunikasiegaping wat tussen dowes en horendes kan ontstaan. Baie ernstiger gevolge word ook beskryf, soos die dood van ’n aanbieder aan wat almal gedink het net ’n verkoue was en die onvermoë van gekaapte dowes om hulle dilemma aan omstanders te kommunikeer. Sy beskryf ook die suksesse wat behaal is en drome wat waar geword het, soos die “Dtv”- dramareeks “Eve’s Cradle”, wat die derde plek in die Amerikaanse rolprent- en videofees verower het en aanbieders wat persoonlike loopbaansukses hier en oorsee behaal het. Die titel verwys na haar eie toestand, waar sy as eenoor iewers tussen die wêrelde van klank en stilte vasgevang is.
In 1989 wen sy die ATKV se C.R. Swart-prys vir jeugdrama met “Die onderstevoor, deurmekruis, agterstebo-dag”, waarin die generasiegaping op ’n vars manier benader word. “Daar’s ’n brein in die drinkwater” word in 1994 deur Linden Hoërskool by die ATKV-toneelkompetisie opgevoer en in 1995 word “Hello, my naam is Nina” by hierdie kompetisie opgevoer. Beide hierdie dramas wen die kompetisie. Die drama “Ouma wys angel”, waarin die lot van ’n ouma bekla word, debuteer in 2011 by die Aardklop Kunstefees. Haar kortverhaal “Die laaste maaltyd” word opgeneem in die versamelbundel “Sweef en ander verhale”.
Onder die skuilnaam Louis van Niekerk skryf sy ook verskeie boeke in die “Monstermaan”-reeks. “Wat borrel in die pot?”, verower in 1996 die ATKV Kinderboektoekenning vir ouderdomsgroep 8-9 jaar.
Christine Lakin
Christine Lakin (gebore 25 Januarie 1979) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Step by Step (1991), Family Guy (1998), en Hollywood Darlings (2017).
Sudoku
Inleiding
Die naam "Sudoku" is die Japannese afkorting van 'n langer frase, "Suuji wa dokushin ni kagiru" (数字は独身に限る), wat beteken "die syfers moet enkel bly." Dit is 'n handelsmerk van Nikoli in Japan. In Japannees word dit as [] uitgespreek — sien Internasionale Fonetiese Alfabet vir nadere inligting. Alternatiewelik word die titel as "Su Doku" gespel.
Die syfers in Sudoku-raaisels word slegs vir gerief gebruik: die wiskundige verhoudings tussen syfers is heeltemal oorbodig, en enige stel simbole sal voldoen:  letters, vorms of selfs kleure kan gebruik word sonder om die reëls te verander. Vir eenvoud word daar in hierdie artikel na syfers verwys.
Die aantrekkingskrag van hierdie raaisel lê in sy eenvoudige reëls, alhoewel die redenasie wat tot voltooiing lei, kompleks kan wees. Sudoku word deur sommige leermeesters aangeraai as 'n oefening in logiese beredenering. Die moeilikheidsgraad van die raaisels kan gekies word om by die speler te pas. Die raaisels is verder dikwels vryelik beskikbaar in gepubliseerde bronne, maar kan ook nuut geskep word deur rekenaarprogramme.
Kulturele impak
Sudoku het gewild geword en is tans een van die mees gespeelde legkaartspeletjies ter wêreld. Die toenemende belangstelling in Sudoku het daartoe gelei dat 'n aantal toonaangewende nasionale koerante Sudoku-raaisels in hul uitgawes saam met ander stapelraaisels soos blokkiesraaisels ingesluit het.
Die spel
In sy bekendste vorm word die spel in 'n 9×9 rooster aangebied, wat verder uit nege 3×3 roosters bestaan, en kan na verwys word as 'streke', 'blokke' of selfs 'kwadrante'. Party selle bevat reeds syfers, wat as leidrade optree. Die doel is om die leë selle te vul met syfers, sodat elke kolom, ry en streek die syfers 1-9 slegs een maal bevat. Elke syfer in die oplossing verskyn dus slegs een maal in elkeen van die drie "rigtings".
Strategieë vir die oplossing
Om die raaisel op te los moet drie prosesse gevolg word: rondsoek, merk en analise.
Rondsoek
<!-- vertaling tot hier voltooi; enigiemand kan voortgaan
Marking up
Scanning stops when no further numerals can be discovered. From this point, it is necessary to engage in some logical analysis. Many find it useful to guide this analysis by marking candidate numerals in the blank cells. There are two popular notations: subscripts and dots.
An alternative technique, that some find easier, is to "mark up" those numerals that a cell cannot be. Thus a cell will start empty and as more constraints become known it will slowly fill. When only one mark is missing, that has to be the value of the cell. One advantage to this method of marking is that, assuming no mistakes are made and the marks can be overwritten with the value of a cell, there is no longer a need for any erasures.
Analysis
The two main approaches to analysis are "candidate elimination" and "what-if".
Ideally one needs to find a combination of techniques that avoids some of the drawbacks of the above elements. The counting of regions, rows, and columns can become boring. Writing candidate numerals into empty cells can be time-consuming. The what-if approach can be confusing unless you are well organised. The proverbial Holy Grail is to find a technique that minimizes counting, marking up, and rubbing out.
Difficulty ratings
Published puzzles often are ranked in terms of difficulty. Surprisingly, the number of givens does not always reflect a puzzle's difficulty. A puzzle with a minimum number of givens may be very easy to solve, and a puzzle with more than the average number can still be extremely difficult. The difficulty of a puzzle is based on the relevance and the positioning of the given numbers rather than their quantity.
Most publications sort their Sudoku puzzles into four or five rating levels, although the actual cut-off points of the levels and indeed the names of the levels themselves can vary widely. Typically, however, the titles are some set of synonyms of "easy", "intermediate", "hard", and "challenging". -->
VfL Borussia Mönchengladbach
Borussia Mönchengladbach is 'n Duitse sokkerklub, gestig in 1900, uit die stad Mönchengladbach. Die klub speel sy tuiswedstryde sedert 2004 in die Stadion im Borussia Park. Voorheen was die klub se tuisveld die legendariese Bökelberg.
Nadat die klub in 1965 die Bundesliga haal, volg die suksesvolste tydperk in die klubgeskiedenis. Die klub wen die Bundesliga vyf keer in ag seisoene, wen die Duitse beker en ook twee keer die UEFA-beker. Verder haal Borussia in 1977 die eindstryd van die Europese beker I, maar verloor teen Liverpool F.C. Daarna gaan die klub die kreeftegang en kon sedertdien nog slegs een keer die Duitse beker in 1995 wen.
Erelys
Duitse sokkerkampioen DFB-Pokal UEFA-beker
Richard Parkes Bonington
Richard Parkes Bonington (25 Oktober 1802 - 23 September 1828) het in die 19de eeu verskeie nuwe waterverftegnieke ontwikkel soos bv die "getrekte" laag tegniek wat gebruik was vir landskappe en figure.
Ohm
Ohm  (Simbool:Ω) is die SI-eenheid waarmee die weerstand van 'n resistor in 'n stroombaan gemeet word.
Die term "ohm" is afkomstig van die Duitse fisikus, Georg Simon Ohm (1789-1854).
Erica niveniana
Erica niveniana is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor in die Hottentots-Hollandberge. Daar is drie subpopulasies, die een se voorkomsgebied het gekrimp as gevolg van die Houhoekpas se konstruksie op die N2-nasionale pad. Die ander twee het herhaaldelik onder veldbrande deurgeloop en dit bly die grootste bedreiging vir al drie populasies.
Christoff Blaauw
Christoff Blaauw was teen die einde van sy formele beroepslewe markintelligensiebestuurder by die SAUK en die skrywer van kontreikuns en radiodramas. Hy is tans vryskut skrywer en skilder van Namibiese landskappe. Die kokerboom en die Namibwoestyn is sentrale temas op sy skilderwerk.
Lewe en werk
Hy matrikuleer aan die Hoërskool PK de Villiers in Keetmanshoop in 1968 en studeer daarna aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys, waar hy die grade BA Kommunikasiekunde (1972), ń Magistersgraad (1979) en ook ’n Ph.D.-graad in Kommunikasiewetenskap (1982) behaal. Laasgenoemde studie het die klem laat val op radio- en oorredingskommunikasie.
Hy begin werk as joernalis op Potchefstroom in 1972, maar verhuis na Windhoek in 1973 om ń pos by die destydse SWAA te aanvaar. In 1976 begin hy by die SAUK se Radio Damara/Nama diens werk, waar hy onder andere ook radiodramas skryf.
In 1979 aanvaar hy 'n pos as Senior Navorser by die RGN in Pretoria en skuif in 1981 na die Technikon Pretoria as Senior Lektor in Kommunikasiekunde en Skakelwese doseer.
Vanaf November 1983 tot April 1988 is hy sekretaris van die Komitee vir Navorsingprioriteite van Namibië in Windhoek, wat die wetenskaplike navorsingfunksie van die Suidwes-Afrika Administrasie behartig in samewerking met die Wetenskaplike en Nywerheidnavorsingsraad (WNNR) en die Raad vir Geesteswetenskaplike Navosing (RGN) van Suid-Afrika. Hierna sluit hy by die Suidwes-Afrika Uitsaaikorporasie aan as hoofnavorser na luisteraarsbehoefte en gedrag, ’n posisie wat hy tot Februarie 1990 beklee.
Hy keer terug na Suid-Afrika en is vanaf Maart 1990 in diens van die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie (SAUK) as Markintelligensie bestuurder vir TV nuus en aktualiteitsprogramme. In hierdie posisie verskaf hy holistiese en strategiese navorsingsinsette aan bestuur oor kykers se behoeftes, voorkeure en gedrag. Hy beklee die posisie tot met einde Desember 2014 waarna hy hom as vryskutskrywer en skilder in Kaapstad gaan vestig.
Die Blaauwgesin se lewe is destyds in 1983-1984 drasties beïnvloed deur die terminale siekte waarmee hul jongste dogter as baba gediagnoseer is. Na ń periode van erge lyding en chemoterapie behandeling ondergaan hul dogter egter ń wondergenesing. Dit gee aanleiding tot die skryf en publikasie van die dokumentêre werk 'Hush-a-bye Baby on a Chemodrip - The True Story of Sandra-Marí Blaauw'.
Skryfwerk
In sy werksperiode by die SAUK in Windhoek skryf Christoff aanvanklik radiodramas in die Nama-idioom wat in Nama vertaal en uitgesaai word. Hy volg dit op met ń vervolgverhaal 'Die Kitaarspeler Ry ń Vaal Perd' wat deur Johannes Isaack in Nama vertaal word. Die verhaal is besonder gewild en word tussen 1977 en 1988 vyf keer uitgesaai. Nog heruitsendings volg in latere jare.
Sy radiodrama 'Nagrit na Keetmanshoop' word op 5 November 2015 deur Radio Sonder Grense (RSG) uitgesaai, nadat dit die kortlys haal in die landswye Sanlam skryfkompetisie. Dit is gebaseer op ’n ware gebeurtenis wat hom een koue nag op 14 Junie 1982 in Namibië afspeel. ’n Dienspligtige wat tydens die grensoorlog diens doen op Grootfontein, korporaal Basjan Engelbrecht, kry ’n rygeleentheid agter op oom Bert en tant San se bakkie na Keetmanshoop. Hulle laai nog ’n ryloper op, ene Lone Ranger van Tsumeb, maar tant San sien ook nog ’n ou man met ’n toiingjas, al sien niemand anders hom nie. Lone Ranger (regte naam Shaun) se ma verlaat hom en sy pa toe hy nog klein was, waarna sy pa begin drink en hy die bynaam kry, maar die ou man Manny ontferm hom oor Shaun en pas hom op. Wanneer hulle stop sien tant San weer die ou man en ook later agter op die bakkie saam met Basjan en Lone Ranger. Lone Ranger is ernstig siek en beweer hy sien vir Manny, sy bewaarengel. Op Keetmanshoop stop hulle, maar Lone Ranger is intussen dood terwyl Basjan geslaap het. Dit word algaande duidelik dat Manny (afgelei van Emmanuel) regtig is, selfs al kan niemand hom sien of verklaar nie.
“Karasberg-nostalgie” is streeksverhale oor die legendes van die Karasberg in die suidoostelike deel van Namibië. Die kortverhale word afgewissel met gedigte wat fokus op die Karasbergstreek asook gebeure wat met Christoff se gesin en lewe verband hou. ń Beperkte aantal harde kopieë van die boek is gedruk en versprei, terwyl dit ook in e.mobi formaat op Amazon.com beskibaar is.
In Februarie 2017 publiseer Christoff met die hulp van sy vrou Marianne ń dokumentêre verhaal 'Hush-a-bye Baby on a Chemodrip - The True Story of Sandra-Marí Blaauw', wat die aangrypende verhaal van hul terminaal siek dogter vertel. Die kind wat met die uiters rare siekte 'Letterer-Siwe' gebore is en volgens kankerspesialiste ń nul-prognose het, word na maande se chemoterapie-behandeling huis toe gestuur om te sterf. Die Blaauwgesin fokus egter hul hoop op ń goddelike genesing in Jesus Christus. Met Sandra-Marí se lewe wat op ongeveer nog ń week geskat is, kruis hul paaie met ń leke-prediker wat een laat nag ń eenvoudige opregte gebed bid, wat tot ń wonderwerk lei. Sandra ondervind volkome genesing, ervaar ń normale kinder- en studente lewe en besit vandag as volwassene haar eie besigheid saam met eggenoot Pierre. Die boek is ook in beperkte oplaag gedruk en versprei en is in e.mobi- formaat gratis op Smashwords beskikbaar.
Pous Sergius III
Sergius III was die 119de pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Sergius III is gebore in Rome, Italië in 'n adellike familie, die seun van Benedictus. Pous Formosus benoem Sergius as biskop van Caere. Op 29 Januarie 904 volg hy Pous Leo V op en regeer tot sy dood op 14 April 911. Hy word opgevolg deur Pous Anastasius III. Die naam ‘Sergius’ beteken 'dienaar'.
Pontifikaat
Pous Sergius III was twee keer pous. Vir die eerste periode vanaf 897 was hy 'n teenpous en vanaf 14 April 911 'n wettige pous. Aan die einde van die 9de en die begin van die 10de eeu is Rome gekenmerk deur 'n bitter stryd tussen adellike groepe. Die stryd val saam met die stryd om die koningskap van Italië en die titel van keiser van die Heilige Romeinse Ryk.
Sergius was een van die teenstanders van Pous Formosus. Formosus het Arnolf van Karintië gesteun. Formosus het Sergius benoem as biskop van Caere om hom uit Rome weg te kry. Na die dood van Pous Johannes IX in 900 is Sergius tot pous verkies, maar hy word uit Rome verdryf deur koning Lambert van Spoleto. Sergius is verban en alle dokumente wat op hom betrekking het, is verbrand. Nuwe dokumente is deur sy vyande opgestel.
Teenpous Christoforus neem die mag in Rome oor in Oktober 903. Christoforus se teenstanders vra Sergius om terug te kom en in Januarie 904 keer hy met die militêre hulp van Alberic I van Spoleto terug na Rome en word amptelik as pous aanvaar. Sergius se mag het gesteun op die van die militêre leier Theofilactus, hertog van Tusculum, wat die pous se geldsake beheer het. Hy was die vader van Marozia.
Pous Sergius III se pontifikaat word gesien as die begin van die "pornokrasie". Tydens die periode het die minnaresse van die pous, Theodora, die vrou van Theofilactus, wat deur Liutprand van Cremona beskryf word as 'n "skaamtelose hoer" en haar dogter Marozia, die minnares van Sergius en die ma van Pous Johannes XI, het groot invloed gehad. Marozia was ook die tante van Pous Johannes XIII en die ouma van Pous Benedictus VI. Sergius het die beslissings van Pous Stefanus VI opnuut bekragtig, insluitende die van die "kadawersinode". Die besluite is egter na sy dood onmiddellik weer omgekeer. Hy word ook verantwoordelik gehou vir die dood van Pous Leo V en Teenpous Christoforus.
Sergius laat die Lateraanse paleis herbou wat vernietig is in 'n aardbewing in 896. Hy is ook die eerste pous wat afgebeeld is met 'n tiara (driekroon).
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Libuše
Libuše (Tsjeggies; Libussa of Libuscha in Duits) is ’n mitiese voorsaat van die Přemyslid-dinastie en die Tsjeggiese volk as geheel. Volgens legende het sy Praag in die agtste eeu gestig.
Libuše was glo die dogter van die ewe mitiese Tsjeggiese heerser Krok, en die jongste van drie dogters. Haar pa het haar as sy opvolger gekies. Hoewel sy ’n wyse heerseres was, was die manlike deel van die bevolking ontevrede omdat ’n vrou oor hulle regeer het. Hulle het Libuše gevra om ’n prins vir die volk te kies, en sy het Přemysl, ’n ploeër van die dorpie Stadice, gekies. Přemysl is na die paleis gebring en het die nuwe heerser geword. Libuše het met hom getrou en was later die ma van Nezamysl. Dit was die begin van die Přemyslid-dinastie in Tsjeggië.
Libuše was die slimste van die drie susters en het die stigting van Praag voorspel vanuit haar kasteel Libušín (volgens latere legendes Vyšehrad).
Insek
Insekte (Insecta) is 'n klas van die geleedpotiges (Arthropoda). Die klas bevat ongeveer 950 000 spesies en is verreweg die grootste klas van alle diere: ongeveer 70% van die byna 1 miljoen ontdekte diersoorte hoort tot die insekte.
Insekte het, nes ander geleedpotiges, gesegmenteerde liggame en gelede pote (vandaar die naam "geleedpotige") en haal asem deur middel van 'n trageëstelsel. Kenmerkend van insekte is hulle ses pote en sommige insekte het ook 'n duidelike eksoskelet. Die liggaam van 'n insek is in drie verdeel: die kop, borsstuk en agterlyf, alhoewel die verdeling nie altyd duidelik is nie. By sommige insekte is die dele saamgesmelt of is van die dele gesplete. Talle insekte het vlerke, behalwe die eerste verteenwoordigers van hierdie klas, die Apterygota en heelparty ander vorms wat dit later verloor het, soos die weeluise.
Insekte ontwikkel uit 'n eier en gaan deur verskillende stadiums voor hulle volwassenheid bereik, waaronder 'n papiestadium. Die diere kan baie verskil in hulle stadiums, soos 'n rusper wat 'n vlinder word. Insekte is Ecdysozoa en soos alle diere wat tot hierdie groep behoort vervel hulle om te kan groei.
Sommige insekte is van groot nut vir die mens en word op groot skaal gekweek, soos bye (vir hul heuning) en sywurms (vir sy). Ander bestuif plante, beheer pesinsekte en dien as voedsel vir ander diere. Daar is ook insekte wat 'n plaag beskou word, soos dié wat gewasse beskadig of siektes oordra. Insekte speel ook 'n kosbare rol in biologie: navorsing oor die vrugtevlieg het 'n onskatbare bydrae tot genetika gelewer. Daar is ook insekte wat parasiete is, soos weeluise, luise of vlooie.
Kommunikasie tussen insekte vind plaas deur middel van geurstowwe of liggaamsgedrag. Dit is veral belangrik vir insekte soos bye, termiete en miere, wat sosiaal is. Hulle bou state waar net 'n koningin eiers lê en die dogters die werkers van die nes vorm.
Die volwasse moderne insekte wissel in grootte van 0,139 mm ('n dwergperdeby, Dicopomorpha echmepterygis) tot 56,7 cm (lang stokkieduiwel, Phobaeticus chani). Die uitgestorwe Meganeura, wat 300 miljoen jaar gelede gelewe het, was die grootste insek ooit, met 'n vlerkspan van 75 cm.
Verskillende vorme
Baie insekte ontwikkel op 'n markwaardige manier - hulle neem vier verskillende vorme aan. Motte, kewers, bye en miere het ook so 'n lewensloop.
-        Die eier is die eerste stadium in die lewe van die insek.
-        Die ruspe broei uit die eier en word groot en vet.
-        Wanneer dit uitgegroei is, bind die ruspe sy liggaam met sydrade vas aan 'n tak en gooi sy vel af. Dan kom die derde vorm, die papie, te voorskyn.
-        Na verloop van 'n langer of korter tydperk kruip die skoenlapper uit die dop van die papie.
Uitwendige skelet
Party dele van die insek se huid is baie hard, soos die dop of voorvlerke van die lieweheersbesie en ander kewers. Ander dele is egter sag, veral die vliesagtige dele tussen die segmente van die agterlyf, wat gesien kan word as ons die voorvlerke oplig. Die huid van 'n insek bedek die hele liggaam en is sy uitwendige skelet, waaraan die spiere vasgeheg is. Dit bestaan hoofsaaklik uit 'n waterdigte stof, chitien.
Saamgestelde oë
'n Insek het gewoonlik twee soorte oë: enkele oë, die sogenaamde ocelli, bo-op die kop, en 'n groot samegestelde oog aan elke kant van die kop. Die samegestelde oë is baie ingewikkeld. Hulle bestaan uit 'n groot aantal klein fasette, wet elkeen 'n uiters klein ogie is, met 'n lens en 'n soort netvlies, byna soos menslike oë, hoewel hul bouvorm verskil. Die getal fasette verskil van soort tot soort. Dit wissel tussen minder as tien in elke oog by party insekte en 4 000 by die huisvlieg, en tot 30 000 by party soorte naaldekokers. Ondanks hul ingewikkelde bou is hierdie samegestelde oë nie so doeltreffend soos die mens se oë in die vorming van 'n duidelike beeld nie. Hulle is ook nie in staat om te fokus nie. Hulle is egter baie gevoelig vir bewegings. Dit is die rede waarom dit so moeilik is om 'n vlieg te vang.
Voelhorings
Behalwe die oë dra 'n insek nog 'n paar sintuigorgane op die kop: die voelhorings of antennae. Hulle dien veral as reukorgane. 'n Mannetjiemot vind die wyfie met sy reuksin; as sy voelhorings afgesny is, kan hy haar nie vind nie. Die bouvorm van die voelhorings wissel baie by verskillende soorte insekte. Hulle is soms draadvormig, of met knoppe, of met ingewikkelde vertakkings.
Pote
Die bors is in drie dele verdeel: prothorax, mesothorax, metathorax (hierdie woorde beteken voor-, middel- en agterbors). Elkeen dra 'n paar pote. Alle insekte het hierdie drie pare pote, nooit meer nie. 'n Spinnekop, met vier pare pote, is dus nie 'n insek nie. Die pote van insekte is gewysig om aan te pas by hul funksie. Die pote van insekte het gewrigte min of meer soos die mens se bene. Hoewel hul bouvorm baie verskil, word dieselfde benamings aan meeste van hul beendere toegeken.
Asemhaling
Insekte het nie longe soos die mens nie. Hulle het 'n baie ingewikkelde stelsel van lugbuise, of trageë, wat vertak en in alle dele van die liggaam en sy aanhangsels voorkom. Lug dring die trageë binne vanweë asemhalingsbewegings deur klein poortjies, die stigmata.
Taksonomie
Die klas insekte word onderverdeel in sowat dertig ordes:
Baie taksonome beskou nie die groepe primitiewer sespotiges hierbo as binne die klas van die insekte nie, en beskou net die volgende ordes as 'regte' insekte.
Universiteit van Southampton
Die Universiteit van Southampton (ook bekend as Southampton-universiteit) is 'n universiteit in Southampton, suidelike Engeland.
Hermafroditos
Hermafroditos (Grieks: Ἑρμαφρόδιτος) was in die Griekse mitologie die kind van Hermes en Afrodite. Hy was ’n mindere god van biseksualiteit en verwyfdheid. Volgens Ovidius was hy ’n besonder mooi seun wat in ’n tweeslagtige wese verander is nadat hy een geword het met die waternimf Salmacis. Sy naam is die basis vir die woord "hermafrodiet".
Simboliek
Hermafroditos se naam is Hermaphroditus in die Romeinse mitologie, waar hy die seun van Venus en Mercurius is. Hy is al lank die simbool van biseksualiteit en verwyfdheid en is in Griekse en Romeinse kuns uitgebeeld as ’n vroulike figuur met manlike geslagsdele.
Theophrastos se weergawe suggereer ook ’n verband tussen Hermafroditos en die instelling van die huwelik. Die verwysing na die vierde dag van die maand is betekenisvol: dit is die gelukkigste dag om op te trou. Sy verbintenis met die huwelik is blykbaar dat hy, as die draer van beide manlike en vroulike eienskappe, die eenwording van ’n man en vrou verteenwoordig. ’n Ander faktor is sy ouers se rol in die beskerming en seëning van bruide.
Hermafroditos se naam is ’n samesmelting van dié van sy ouers, Hermes en Afrodite. Soms word hy Afroditos genoem. Al drie dié gode het ’n belangrike rol onder figure wat met erotiek en vrugbaarheid te doen het en het al drie duidelike seksuele ondertone. Die falliese god Priapos was in sekere mites ook die seun van Hermes, en die jong god van begeerte, Eros, was die seun van Hermes en Afrodite.
Mitologie
Volgens Ovidius is Hermafroditus grootgemaak deur die Naiades in die grotte van Berg Ida, ’n heilige berg in Frigië (die huidige Turkye). Toe hy 15 jaar oud was, het hy verveeld geraak met sy omgewing en na ander stede gereis. In die woude naby Halicarnassos (die huidige Bodrum, Turkye) het hy die nimf Salmacis in haar waterpoel teengekom. Sy was vol begeerte vir die mooi jong seun en het hom probeer verlei, maar hy het geweier. Toe Hermafroditos dink sy is weg, het hy in die poel gaan bad. Salmacis het van agter ’n boom uitgespring en in die poel gespring. Sy het hom vasgedruk en teen sy sin gesoen, en terwyl hy hom probeer teensit het, het sy na die gode uitgeroep dat hulle nooit geskei word nie. Haar wens is toegestaan en hulle liggame het een geword, ’n wese "van albei geslagte". Hermafroditos het toe vir Hermes en Afrodite gevra dat dieselfde gebeur met enigiemand wat in dié poel bad. Sy wens is ook toegestaan.
Albrecht Dürer
Albrecht Dürer die Jongere (soms ook Duerer gespel, * 21 Mei 1471, † 6 April 1528 in Neurenberg) was 'n Duitse skilder, grafikus, wiskundige en kunsteoretikus wat as een van die vooraanstaande kunstenaars van die Renaissance-tydperk beskou word.
Skeertuig
'n Skeertuig of kussingtuig is 'n amfibiese voertuig wat ontwerp is om oor enige gladde terrein hetsy land of water te reis op 'n kussing van stadig bewegende laedruk lug wat na die oppervlak onder die tuig geblaas word.
Albrecht Dürer
Die Duitse graveur en skilder Albrecht Dürer (1471 – 1528) word algemeen as ŉ kunstenaar van wêreldformaat beskou. Sy grafiese werk - houtsnee en gravure - het
Noord-Europese kunstenaars gestimuleer om Laat-Gotiese vormgewing te laat vaar ten gunste van die Italiaanse Renaissance.