cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Suid-Afrikaanse Klas 18E, Reeks 2
Die Suid-Afrikaanse Klas 18E, Reeks 2 van 2009 is 'n Suid-Afrikaanse elektriese lokomotief van die Transnet Freight Rail-era. In 2000 het Spoornet begin met 'n program om Klas 6E1, Reeks 6 tot 11 lokomotiewe te herbou na Klas 18E, Reeks 1-lokomotiewe. Die meeste van die Klas 6E1s wat voorheen geherklassifiseer of verander is na Klas 16E of Klas 17E is ook herbou na Reeks 1. Die herbou na Reeks 1-lokomotiewe is gestaak in 2009, met 446 eenhede voltooi.
Sedert laat 2009 is alle Klas 6E1-lokomotiewe wat vir Transnet Freight Rail en die Passasierspooragentskap van Suid-Afrika (PRASA) herbou is, as Klas 18E, Reeks 2 geklassifiseer. Hulle is herbou vanuit Klas 6E1, Reeks 2 tot 8 lokomotiewe.
Modelle en kleurskemas
Die Klas 6E1 herboue word in die volgende foto's geillustreer.
Psoralea kougaensis
Psoralea kougaensis is 'n plantspesie in die familie Fabaceae en is endemies aan die Wes-Kaap. Die spesie kom van die Swartberge tot so ver oos as die Potjiesberg en Kamanassieberge voor.
Verdrag van Schönbrunn
Die Verdrag van Schönbrunn is 'n vredesverdrag tussen Frankryk en Oostenryk gesluit op 14 Oktober 1809. Dit is onderteken na die Franse oorwinning in die Oostenrykse Erfenisoorlog, 'n deel van die Napoleontiese Oorloë. Die verdrag het Frankryk erken as die dominante mag in Europa en Oostenryk het erken dat hy 'n aantal gebiede aan Frankryk moes afstaan. Dit het ook bepaal dat Oostenryk se bondgenote, insluitend Pruise en Spanje, ook vrede met Frankryk moet sluit. Die Verdrag van Schönbrunn het 'n belangrike stap geword in Napoleon se beheer oor Europa en het 'n einde aan die Oostenrykse Erfenisoorlog gemaak.
Ferraria parva
Ferraria parva is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Ferraria behoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en word gevind in die strandveld op die Vredenburg-skiereiland. Die plant het 'n voorkomsgebied van 336 km2 en daar is agt sub populasies wat elkeen minder as 50 plante het. Die plant het van sy habitat afgestaan aan kus ontwikkeling en landbou aktiwiteite, die bedreigings bestaan steeds.
Nieuwsblad van het Noorden
Nieuwsblad van het Noorden was van 1888 tot 2002 'n koerant vir die noordelike streke van Nederland. Dit is deur Hazewinkel Pers in Groningen uitgegee. Op 1 April 2002 smelt Nieuwsblad van het Noorden met die Groninger Dagblad en die Drentse Courant saam om die Dagblad van het Noorden te vorm.
Vroeë geskiedenis
Die eerste eksemplaar van die koerant verskyn op 2 Junie 1888. Dié nie-partygebonde koerant kom aanvanklik slegs op Woensdae en Saterdae uit en kos 2 sent per los eksemplaar. Die uitgewer was die joernaliste Joan Nieuwenhuis (1856–1939). Enkele maande later neem die drukker Ruurt Hazewinkel Jzn. (1855–1940) die koerant oor.
Oorlogsjare
Tydens die eerste vier jaar van die Tweede Wêreldoorlog is Nieuwsblad van het Noorden steeds uitgegee omdat die redaksie 'n welwillende houding ingeneem het teenoor die Duitse besetters. Toe die aanstelling van 'n hoofredakteur uit die Nationaal-Socialistische Beweging egter geweier word, word 'n verskyningsverbod in Julie 1944 op die koerant geplaas. Op 26 Januarie 1946 verskyn die koerant egter weer in 'n oplaag van 35,000 eksemplare.
Die Groningense skrywer Johan van Gelder het in 2001 'n boek aan die oorlogsperiode gewy. Hierin wys hy op die destydse pro-Duitse houding van die koerant, en meen hy verder dat die verskyning van die koerant gestaak moet word. Van Gelder het die uitgewers, die broers Hazewinkel, verwyt dat hulle ten alle koste hul familiebedryf in stand wou hou, en nie aan die moontlike gevolge van hul beleid gedink het nie. Dit was volgens hom geen "daad van bovengronds verzet", soos die Hazewinkels beweer nie. By die verskyning van die boek het die direkteur van die saak, Gijs Lensink, Van Gelder se aantygings "zwaar" en "niet terecht" genoem.
Ger Vaders was van 1961 tot 1987 die hoofredakteur van die koerant. Hy het landswyd bekendheid verwerf toe hy 'n passasier was van 'n trein wat in Desember 1975 vir twaalf dae gekaap is. Na die gebeurtenis het hy verslag gelewer van sy ervaring in Nieuwsblad onder die titel Gevallenen uit Gods hand. Aan die einde van die sewentigerjare het hy egter rusies met die redaksie gehad, waarna hy die daaglikse bestuur van die koerant oorgedra het.
Kantoor
Nieuwsblad was vir geruime tyd gevestig in 'n eiendom in Gedempte Zuiderdiep ('n straat in Groningen, dikwels kortweg bekend as Zuiderdiep of Gronings Suderdaip). Die gebou uit 1903 is ontwerp deur Gerrit Nijhuis en is 'n rijksmonument. Die koerant het in 1997 na 'n nuwe gebou in Lübeckweg verhuis.
Spanningskonsentrasie
Spanningskonsentrasie is 'n vermenigvuldigingsfaktor vir toegepaste spanning wat voorsiening maak vir die teenwoordigheid van 'n strukturele diskontinuïteit soos 'n kraak of 'n gat in 'n metaal.
Encephalartos manikensis
Encephalartos manikensis is 'n broodboom en spesie van die genus Encephalartos. Die struik is inheems in Mosambiek en Zimbabwe.
Tate Ellington
Tate Ellington (gebore 17 April 1979) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Invention of Lying (2009), Remember Me (2010), Sinister 2 (2015), en Straight Outta Compton (2015).
Voisin 1907 (dubbeldekker)
Die 1907 Voisin-dubbeldekker (aangedui as die Voisin II in die 1913-uitgawe van Jane's All the World's Aircraft), was die eerste suksesvolle aangedrewe vliegtuig wat ontwerp is deur lugvaartingenieur en vervaardiger Gabriel Voisin. Dit is deur die Franse vlieënier Henri Farman gebruik om die eerste swaarder-as-lug-vlug wat meer as 'n minuut duur in Europa te maak, en ook om die eerste volle sirkel te vlieg. Die eerste voorbeelde van die vliegtuie was bekend onder die naam van hul eienaars, byvoorbeeld die Delagrange I, of die Henri Farman n°1. Farman het baie wysigings aan sy vliegtuie aangebring, en dit is geïnkorporeer in latere produksievliegtuie wat deur Voisin gebou is. Hierdie weergawe het wydverspreide sukses behaal, en ongeveer sestig vliegtuie is gebou.
Die eerste vliegtuigvlug in Afrika is op 28 Desember 1909 onderneem in ‘n Voisin 1907-dubbeldekker, toe Albert Kimmerling vanaf die Nahoon perdereisiesbaan in Oos-Londen, Oos-Kaap, opgestyg het.
C.P. Hoogenhoutprys
C.P. Hoogenhout-prys word sedert 1960 ter erkenning aan die beste oorspronklike Afrikaanse jeugboeke vir kinders tussen sewe en elf toegeken. Vroeërjare is die prys jaarliks toegeken, maar sedert 1982 word dit net elke twee jaar toegeken. Die prys is vernoem na die skrywer C.P. Hoogenhout.
Wenners
Voormalige wenners is:
Psoralea usitata
Psoralea usitata is 'n plantspesie in die familie Fabaceae en is endemies aan die Wes-Kaap waar dit in die meeste bergreekse voorkom. Dit is deel van die fynbos.
Erylus placenta
Erylus placenta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Erylus en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Thiele.
Edith Picht-Axenfeld
Edith Picht-Axenfeld (1 Januarie 1914, Freiburg im Breisgau – 19 April 2001, Hinterzarten ) was 'n Duitse pianis en klavesimbelspeler.
Welgegund Village
Welgegund Village is 'n nedersetting suid van Bela-Bela in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika.
Edith Picht-Axenfeld
Loopbaan
Picht-Axenfeld het in 1935 haar loopbaan begin as konsertpianis, en twee jaar later deelgeneem aan die III Internasionale Chopin Klavier-kompetisie, waartydens sy die sesde prys ontvang het; wat 'n hupstoot aan haar loopbaan gegee het. Na die Tweede Wêreldoorlog het Picht-Axenfeld op interkontinentale vlak klavier gespeel. Sy was ook 'n kamermusiek musikant en het opnames gemaak vir plaatetikette soos Deutsche Grammophon, Philips en Erato. RCA het 'n LP vrygestel van Chopin se Études op. 10 en op. 25, met Picht-Axenfeld voor die klavier.
Picht-Axenfeld is in 1936 met professor van filosofie, Georg Picht, getroud. Hulle het saam sewe kinders gehad, waaronder Robert Picht.
Invloed as onderwyseres
Sy het van 1947 tot 1979 onderwys gegee aan die Staatliche Hochschule für Musik in Freiburg im Breisgau. Verskeie pianiste en ook komponiste soos Manfred Stahnke, maak melding van haar as 'n belangrike invloed.
Opnames
Haar opname uit 1968 van Bach se Goldberg Variasies word beskou as 'n gesaghebbende interpretasie van die werk, en sy beskik steeds oor 'n groot groep toegewyde luisteraars wat verskeie van haar albums op YouTube gelaai het.
Josette Banzet
Josette Banzet (gebore 6 April 1938) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Gypsy (1962), The Other Side of Midnight (1977), Hard Knocks (1979), en Nerds of a Feather (1990).
Erylus philippinensis
Erylus philippinensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Erylus en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1989 deur Lévi & Lévi.
Rapotokwane
Rapotokwane is 'n landelike nedersetting tussen Pienaarsrivier en Marble Hall in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika.
Dombeya decaryi
Dombeya decaryi is 'n meerjarige struik of boom wat deel is van die Malvaceae familie. Die spesie is endemies aan noord Madagaskar.
Hentai
duimnael|200px|’n Hentai-illustrasie. duimnael|200px|’n Tipiese hentai-toneel.
Hentai (変態 of へんたい, letterlik "pervert") is ’n woord van Japannese oorsprong en is kort vir hentai seiyoku (変態性欲, "perverse seksuele begeerte". Die oorspronklike betekenis van hentai in Japannees is "transformase" of "metamorfose". Die implikasie van perversie het daaruit ontstaan.
In Japannees word die woord gebruik vir enige soort perverse of bisarre seksuele begeerte of kuns; dit is nie ’n spesifieke genre nie. Internasionaal het hentai die betekenis gekry van ’n spesifieke genre van pornografiese anime en manga. Die betekenis in Japan en in die res van die wêreld is soms glad nie verenigbaar nie.
Terminologie
Die woord "hentai" is ’n samestelling van hen (変, "verandering", "vreemd") en tai (態, "voorkoms" of "toestand"). Dit beteken ook "perversie" of "abnormaliteit", veral as dit as ’n byvoeglike naamwoord gebruik word. Hoewel die term oorsee die naam van ’n spesifieke genre geword het, het dit nie in Japan dié betekenis nie. Pornografie in Japan word gewoonlik bloot aangedui as 18-kin (18禁, "verbode vir iemand onder 18") of seijin manga (成人漫画, "volwasse-manga"). Minder amptelike aanduidings van pornografie is ero anime (エロアニメ, erotiese anime), ero manga (エロ漫画) en die Engelse afkorting AV (vir adult video).
Die internasionale betekenis verskil hiervan. Volgens Oxford Dictionary Online is hentai "a subgenre of the Japanese genres of manga and anime, characterized by overtly sexualized characters and sexually explicit images and plots".
Geskiedenis
thumbnail|links|Die droom van die visserman se vrou (1814) is klassieke Japannese erotika.
Japannese erotiese kuns het al bestaan lank voor die term hentai, maar kunswerke en strokiesprente in die hentai-styl het ontstaan ná die publikasie van Azuma Hideo se Cybele in 1979. Die eerste hentai in anime was in 1984, met die uitreiking van Wonderkid se Lolita Anime. Erotiese speletjies het die ekononise styl in 1985 begin gebruik om seksdade uit te beeld in Tenshitachi no Gogo.
Sedert 1907 word die publikasie van obsene materiaal in Japan verbied, veral sekstonele tussen ’n man en vrou. Skaamhare word veral as obseen beskou. Omdat sensuur vereis word vir gepubliseerde werke, word balkies oor prente gebruik en mosaïekverdowwing in pornovideo's. In 1986 het Toshio Maeda probeer om die sensuurreëls te systap deur tentakelseks te skep. Dit het gelei tot ’n groot aantal werke waarin mense seks het met monsters, demone, robotte en buiteaardse wesens, wie se geslagsdele anders as die mens s’n lyk.
Nog ’n gevolg van die wet was dat kunstenaars tot in 1991 karakters begin uitbeeld het met die minimum anatomiese detail en sonder skaamhare. ’n Deel van die verbod is toe opgehef, hoewel dit nie geld vir anime en manga nie omdat dit nie as artistieke uitsonderings beskou word nie.
duimnael|Lolicon. Werke word ook steeds gesensureer, verander en selfs verbied. In die Amerikaanse uitreiking van La Blue Girl is die heldin se ouderdom van 16 tot 18 verhoog, tonele met ’n dwerg-ninja met die naam Nin-nin is uitgesny en die Japannese verdowwing op geslagsdele is verwyder. Britse sensors het die kyk en verspreiding van die prent verbied. In 2011 het die Liberaal-Demokratiese Party in Japan probeer om die subgenre lolicon te laat verbied.
Klassifikasie
Die hentai-genre kan in verskillende subgenres verdeel word, waarvan die grootstes heteroseksuele en homoseksuele seks is. Dié met hoofsaaklik homoseksuele dade is bekend as yaoi (man-man) en yuri (vrou-vrou). Yaoi, en in ’n mindere mate yuri, is gewoonlik gemik op lede van die teenoorgestelde geslag as wat uitgebeeld word. Hoewel dit nie altyd eksplisiet is nie, word dit meestal verbind met pornografie.
Hilary Hahn
Hilary Hahn (* 27 November 1979 –) is 'n Amerikaanse violis. Sy het dwarsoor die wêreld as beide solis saam met leidende orkeste asook as 'n solo-uitvoerder opgetree. Sy het ook 'n reputasie as 'n voorstander van kontemporêre musiek opgebou. Verskeie komponiste het al vir haar werke geskryf, insluitende die concerti deur Edgar Meyer en Jennifer Higdon, partitas deur Antón García Abril, en 'n viool- en klaviersonate deur Lera Auerbach.
Jeug en opvoeding
Hahn is op 27 November 1979 in Lexington, Virginië gebore. Sy het in Baltimore, Maryland grootgeword. Haar vader, Steven Hahn, was 'n joernalis en bibliotekaris. Haar oumagrootjie aan vaderskant was afkomstig van Bad Dürkheim in Duitsland. Haar moeder Anne was 'n rekeningkundige.
Hahn het in 1990 op die ouderdom van tien jaar by die Curtis Instituut van Musiek in Philadelphia ingeskryf waar sy 'n student van Jascha Brodsky was. Sy het vir sewe jaar saam met Brodsky studeer waartydens sy die études van Rodolphe Kreutzer, Otakar Ševčík, Pierre Gaviniès, en Rode, asook die Paganini Caprices geleer het. Sy het ook begin om agt-en-twintig vioolconcertos, kamermusiekwerke en 'n veelheid van skoustukke aan te leer.
Hahn het teen die ouderdom van sestien jaar die Curtis Instituut se universiteitsvereistes voltooi, maar vir verskeie jare daarna aangebly om keusevakke te neem en te voltooi. Sy het in Mei 1999 'n Baccalaureus artiumgraad in Musiek ontvang. Sy het gedurende hierdie tyd die viool saam met Jaime Laredo, en kamermusiek saam met Felix Galimir en Gary Graffman, studeer.
Sy het ook vier semesters by Middlebury College aan taalprogramme in Duits, Frans en Japannees spandeer.
Musiekloopbaan
Hahn het op die ouderdom van elf jaar haar orkestrale buiging met die Baltimore Simfonieorkes gemaak. Kort daarna het sy haar buiging met die Philadelphia Orkes, Cleveland Orkes, Pittsburgh Simfonieorkes, en die New York Filharmoniese Orkes gemaak. Sy maak in 1994 haar internasionale buiging met die speel van die Bernstein Serenade in Hongarye met Ivan Fischer en die Boedapest Feesorkes. Haar Duitse buiging was in 1995 met 'n uitvoering van die Beethoven Vioolconcerto met Lorin Maazel en die Beierse Radio Simfonieorkes. Die konsert was in Europa uitgesaai.
Sy het 'n jaar later op die ouderdom van sestien haar buiging by Carnegie Hall in New York Stad as solis saam met die Philadelphia Orkes gemaak. Tydens 'n 1999 onderhoud met Strings Magazine het sy vir o.a. David Zinman, die dirigent van die Baltimore Simfonieorkes en Hahn se mentor sedert sy tien jaar oud was, aangehaal as persone wat in haar opinie invloedryk was in haar ontwikkeling as musikant en student, asook Lorin Maazel, saam met wie sy in Europa opgetree het. (Beierse Radio-simfonieorkes).
Hahn het in 1996 begin opnames maak. Sy het tot op datum 16 CDs op die Deutsche Grammophon en Sony plate-etikette vrygestel, sowel as drie DVDs, 'n Oscar-genomineerde rolprentklankbaan, 'n bekroonde opname vir kinders, en verskeie samestellings. Haar opnames vermeng dikwels nuwer en tradisionele stukke. Haar plate sluit parings van Beethoven met Bernstein, Schoenberg met Sibelius, Brahms met Strawinski, en Tsjaikofski saam met Jennifer Higdon, in.
Sy het met verskeie orkeste soos die Londen Simfonieorkes, New York Filharmoniese Orkes, Boston Simfonieorkes, Koninklike Concertgebouw Orkes, NHK Simfonieorkes, Los Angeles Filharmoniese Orkes en Singapoer Simfonieorkes, gespeel. In 2007 het sy haar buiging saam met die Chicago Simfonieorkes gemaak en in die Vatikaanstad gespeel saam met die Stuttgart Radio-simfonieorkes onder leiding van Gustavo Dudamel. Die konsert was opgeneem en deur Deutsche Grammophon vrygestel.
Sy het ook opgetree as 'n kamermusikant. Sy het sedert 1992 byna elke jaar in die Skaneateles Kamermusiekfees in Skaneateles, New York, opgetree. Sy het van 1995 tot 2000 opgetree en kamermusiek gestudeer by die Marlboro Musiekfees in Vermont, en in 1996 was sy 'n kunstenaar en lid van die kamermusiek mentorprogram van die Kamermusiekgenootskap van Lincoln Sentrum. In 2004 het sy in Sint Petersburg, Rusland met die Poulenc Trio getoer.
In 2012 het Hahn in samewerking met die Duitse pianis en komponis Hauschka 'n plaat getiteld Silfra vrygestel. Die liedjies daarop was geheel en al geïmproviseer. Silfra was deur Valgeir Sigurðsson geproduseer. Volgens Hahn skuif ander musikante gereeld tussen genres rond en maak dit mens vry om op 'n ander wyse te dink as die wyse waarop jy opgelei is om te dink."
In Junie 2014 was die Glashütte Original MusikFestspiel-Preis van die Dresden Musiekfees aan haar toegeken.
Erylus polyaster
Erylus polyaster is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Erylus en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Lendenfeld.
Psoralea affinis
Psoralea affinis is 'n plantspesie in die familie Fabaceae en is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap. Die spesie is deel van die fynbos en kom op die Langeberg naby Heidelberg tot by Port Elizabeth voor.
Klára Würtz
Klára Würtz (1965, Boedapest) is 'n Hongaarse pianiste. Würtz doseer aan die Utrechtse Konservatorium.
Lewensloop
Würtz is die dogter van Ádám en Klára Würtz. Ádám Würtz was 'n skilder en liefhebber van klassieke musiek. Würtz se belangstelling in musiek is gewek toe haar suster 'n jazz-sangeres wou word. Klára begin reeds op haar vyfde lewensjaar klavier te speel, maar van haar 6de tot haar 14de lewensjaar was sy lid van die kinderkoor van die Hongaarse radiodiens. Volgens haar eie mededeling het die koor baie toewyding en harde werk vereis. Die kinderkoor het reise na verskillende lande en wêrelddele onderneem, iets wat in die kommunistiese Hongarye 'n besonderse voorreg was, en wat Würtz baie geniet het. Sy het dikwels die intermezzo gespeel tydens dié opvoerings.
In 1979 word sy toegelaat tot die Fakulteit vir Talentvolle Kinders aan die Franz Liszt-Akademie vir Musiek. Die ouderdom van kinders in dié klas (onder leiding van Miklósné Máthé) het gewissel van ongeveer 7 tot 8 jaar; en Würtz het haar in die klas baie bewus van haar ouderdom (van 14) gevoel. Toe sy 17 word, het sy lesse begin ontvang van Zoltán Kocsis, Ferenc Rados en György Kurtág. In 1985 woon sy die Ettore Pozzoli-Klavierkompetisie in Milaan by. Sy neem in 1988 deel aan die “Dublin International Piano Competition”, en wen verskeie pryse met haar vertolking van die werk van Schubert. 'n Lid van die beoordelingspaneel was 'n verteenwoordiger van "Columbia Artists Management" uit New York Stad, en het haar terstond 'n kontrak aangebied. Die kontrak het 'n projek behels om klassieke musiek na alle uithoeke van die Verenigde State te bring. In 1989 verwerf sy haar graad cum laude. Gevolglik reis sy dus in 1991 na die VSA, en tree in meer as honderd konserte in 38 verskillende state op. In haar eie woorde, was hierdie geleentheid 'n beslissende punt in haar loopbaan, omdat sy daarmee haar angs en worstelinge tydens opvoerings leer beheer en oorkom het.
Saam met Joan Berkhemer en Nadia David vorm sy later die Amsterdam Klaviertrio, en speel in die tyd ook in duetwerke saam met Janine Jansen. Later speel sy met reëlmaat saam met Timora Rosler. Aanvanklik het sy in Groningen gewoon, maar sedert 1996 woon sy in Amsterdam. Op uitnodiging van Pieter van Winkel van Brilliant Classics neem sy in 1998 die versamelde klaviersonates van Mozart op as deel van dié plaatetiket se Mozart Edition, welke opnames baie gewild was, en aan haar groot populariteit onder klassieke musiekliefhebbers verleen het. Würtz en Van Winkel het 'n hegte vriendskap ontwikkel en is na 5 jaar getroud. In 2001 het sy saam met die Nord-West Deutsche Philharmonie in Nederland en Duitsland getoer, met opvoerings van Schumann se Klavierconcerto in A mineur. In 2003 speel sy Mozart in die Carnegie Hall en die Boston Symphony Hall saam met die Boston Simfonieorkes onder leiding van Bernard Haitink. In 2006, die 250ste herdenking van Mozart se geboortejaar, word sy uitgenooi om tydens die Salzburger Festspiele te speel.
Na die geboorte van haar dogter in 2004 kon sy vir 'n jaar nie speel nie vanweë tenditis in haar hande. Volgens haar is dit egter nie haar ambisie om, soos sy self sê, "'n toppianiste" te word nie. Klára woon tans saam met haar gesin in Amsterdam en doseer aan die Utrechtse Konservatorium.
Privaatlewe
Aan die einde van die 1980's ontmoet Würtz vir Eddy Schaafsma van die dagblad Nieuwsblad van het Noorden, trou met hom en verhuis na Groningen. Later, na 'n egskeiding, trou sy 'n tweede keer, met die Nederlandse plaatetiketbestuurder, Pieter van Winkel van Brilliant Classics, saam met wie sy sedert 1996 in Amsterdam woon.
Diskografie
Würtz het reeds meer as 30 cd’s opgeneem. Haar opnames van Mozart se klaviersonates word beskou as gesaghebbende interpretasies van die werke. Haar opnames neem veral die Klassieke en Romantiese periodes in beslag, met opnames van Mozart, Beethoven, Brahms, Schubert, Schumann en Tsjaikofski.
Suid-Afrikaanse Klas 10E
Die Suid-Afrikaanse Klas 10E van 1985 is 'n Suid-Afrikaanse elektriese lokomotief van die Suid-Afrikaanse Spoorweëera. In 1985 en 1986 het die Suid-Afrikaanse Spoorweë vyftig Klas 10E-elektriese lokomotiewe met 'n Co-Co-wieluitleg in hooflyndiens geplaas.
Die 3 kV DC Klas 10E elektriese lokomotief is deur Toshiba van Japan ontwerp vir die Suid-Afrikaanse Spoorweë en gebou deur Union Carriage & Wagon (UCW) in Nigel, Transvaal. Toshiba het die elektriese toerusting verskaf terwyl UCW verantwoordelik was vir die meganiese komponente en montering van die lokomotief.
Vyftig lokomotiewe is deur UCW afgelewer in 1985 en 1986, genommer in die reeks 10-001 tot 10-050. UCW het nie bounommers toegeken aan die lokomotiewe wat hulle vir die SAR gebou het nie, maar het die SAR-loopnommers gebruik vir hul rekordhouding.
Seramsee
Die Seramsee (Indonesies: Laut Seram) is 'n see aan die weste van die Stille Oseaan in Suidoos-Asië. Dit lê tussen die Soela- en Obi-eilande in die noorde, Boeroe en Seram in die suide en Nieu-Guinee in die ooste net suid van die ewenaar. Die Seramsee grens in die noordweste aan die Molukkesee, in die noordooste aan die Halmaherasee, in die suidooste aan die Arafurasee en in die suide aan die Bandasee.
Die see het 'n oppervlakte van sowat 12 000 km² en 'n maksimale diepte van 5 318 m. Die Seramsee is na die eiland Seram genoem, wat in die suide van dié see geleë is. Dit is binne die Maleise argipel geleë en van die eilande behoort tot die Molukke. Die Seramsee is 'n tropiese see.
Die hele kus van die Seramsee behoort aan die eilandnasie Indonesië.
Hankook Tire
Die Hankook Tire & Technology groep (bekend as slegs Hankook en gestileerd as наnкоок) is 'n Suid-Koreaanse bandeonderneming. Hankook Tire & Technology se hoofkantoor is in Seoel gesetel en dit is die sewende grootste bandvervaardiger ter wêreld.
Geskiedenis
Hankook Tire is in 1941 deur Jae Hun Chung se oupa gestig as die Chosun Tire Company en is in 1968 herdoop tot Hankook Tire Manufacturing. Die woord "Hankook" beteken letterlik Korea, dus Korea Tire Company.
Die maatskappy lewer nou bande as oorspronklike toerusting aan verskillende motorvervaardigers. Benewens die vervaardiging van ongeveer 102 miljoen bande per jaar, verkoop die maatskappy ook batterye, allooiwiele en remskoene.
Motorsportbetrokkenheid
Hankook neem aan motorsport in Europa, Noord-Amerika en Asië deel. Hulle met FBR (Farnbarcher Racing) gekontrakteer om 'n Ferrari F430 GT met Hankook Tyres in die 2009 Le Mans Series-seisoen in te skryf. Die maatskappy het bande voorsien vir die Primetime Race Group wat in 2008 in die GT2-klas van die Amerikaanse Le Mans-reeks gejaag het. Hul het van 2007 tot 2009 bande vir IMSA Prototype Lites, 'n ondersteuningsreeks vir die Amerikaanse Le Mans-reeks, voorsien. Sedert 2009 het die Hankook Team Farnbacher in die GT-klas van die Le Mans-reeks meegeding. Hul lewer ook bande vir die Hankook KTR-span wat in die Super GT en die Asiatiese Le Mans-reeks en vir die Formule 3-Euroseries deelneem.
Phagameng
Phagameng is 'n nedersetting oos langs Modimolle in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika.
Hankook Tire
Motorsportbetrokkenheid
In tydrenne is Hankook die reeksborg van die Skotse tydrenkampioenskap. Die bande word ook by die Europese interkontinentale tydrenuitdaag gebruik.
Sedert 2011 is Hankook die amptelike bandevennoot vir die Deutsche Tourenwagen Masters, een van die wêreld se gewildste toermotorreekse.
Dombeya delislei
Dombeya delislei is 'n meerjarige struik of boom wat deel is van die Malvaceae familie. Die spesie is endemies aan Réunion.
Oostenrykse Erfenisoorlog
Die Oostenrykse Erfenisoorlog was 'n politieke stryd in die 1820's en 1830's in die Habsburg-ryk oor die verdeling van die erfenis van die afgetrede keiser van Oostenryk, Karel VI. Dit was 'n gevolg van die sogenaamde Pragmatiese Sanksie, 'n wet wat bepaal het dat die keiser se enigste kind, Maria Theresa, as sy opvolger sou dien. Hierdie besluit is egter nie deur almal aanvaar nie en 'n aantal van die ander adellike families in die ryk het teen die besluit opgetree.
Die stryd het uiteindelik gelei tot die oorlog tussen Pruise en Oostenryk in 1740 en 1741, wat gelei het tot die oorwinning van Pruise en die vestiging van die erfenis van Karel VI deur Maria Theresa. Die oorlog het egter 'n groot invloed gehad op die politieke en ekonomiese situasie in Europa en het gelei tot 'n afname in die mag van die Habsburg-ryk.
Hoeksche Waard
Hoeksche Waard kan wees:
Pat Barrington
Pat Barrington (1941 – 1 September 2014) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Orgy of the Dead (1965), Agony of Love (1966), Lila (1968), en The Acid Eaters (1968).
Erylus proximus
Erylus proximus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Erylus revizee
Erylus revizee is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Pulau Beringin (Kikim Selatan)
Pulau Beringin is 'n bestuurslaag in die regentskap Lahat van die provinsie Suid-Sumatra, Indonesië. Pulau Beringin tel 1 130 inwoners in die volkstelling van 2010.
Erylus revizee
Die spons behoort tot die genus Erylus en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2010 deur Vieira, Cosme & Hajdu.
Stingelui
thumb|220px|'n Bossie rooisprietuie.
'n Stingelui, groenui of sprietui is 'n groente van die genus Allium wat gewoonlik 'n sagter smaak as die meeste uisoorte het en verwant is aan knoffel, salot, preie en grasuie.
Hoewel die bolle van baie Allium-spesies as kos gebruik word, is die kenmerkende eienskap van stingeluie dat hulle nie ten volle ontwikkelde bolle het nie. Die groen, hol blare wat regstreeks uit die bol groei, word eerder gebruik. Dié blare word as 'n groente gebruik en kan rou of gekook geëet word. Die blare word gewoonlik opgekap om in geregte te gebruik of word as garnering gebruik.
Lesideng
Lesideng is 'n nedersetting naby Vaalwater in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika.
Nederduits (skoolvak)
Nederduits is 'n skoolvak in die Noord-Duitse deelstate Hamburg, Sleeswyk-Holstein, Mecklenburg-Voorpommere en Bremen. In Bremen maak Nederduits deel van 'n proefprojek uit; in die res van die deelstate is dit 'n keusevak. In Nedersakse word Nederduits deels as voertaal gebruik, maar is op sigself nie 'n skoolvak nie. In die drie noordelike deelstate wat in die Nederduitse taalgebied geleë is (naamlik Noordryn-Wesfale, Brandenburg en Sakse-Anhalt), word die taal vrywillig in klubformaat aangebied. Nederduits is in der waarheid 'n orgideevak wat ook slegs in enkele skole in die Noord-Duitse deelstate aangebied word; in geen ander deelstaat nie.
Omrede die taal deur die jare heen sy prestige verloor het en nou uitsterwing in die gesig staar, word Nederduits eers onlangs weer as skoolvak aangebied. Aangesien die leerlinge nie meer van huis uit Nederduits praat nie, is die skool een van die laaste bastions waar hierdie taal nog aangeleer kan word. Die deurslaggewende faktor vir die invoer van Nederduits as skoolvak is die Europese Handves vir Streeks- of Minderheidstale wat in 1998 deur Duitsland onderteken en in 1999 bekragtig is. Luidens hierdie handves nestel Nederduits hom gemaklik as beskermde streekstaal langs beskermde minderheidstale soos Deens, Sorbies, Fries en Romani. Die taalhandves dien as regsraamwerk wat die taalpolitiek in Duitsland vorm, beïnvloed en reguleer. Die onderskeie state verbind hulle daartoe om die streeks- en minderheidstale te beskerm en te bevorder. Onder andere behels hierdie maatreëls om die onderrig en universitêre/hoër onderwys van die taal moontlik te maak. Die beskerming en bevordering van Nederduits het reeds vanaf 1993 en 1998 in Mecklenburg-Voorpommere en in Sleeswyk-Holstein onderskeidelik grondwetlike status verkry. Ook die Nederduitsonderrig in openbare skole in die deelstaat Sleeswyk-Holstein is grondwetlik veranker.
Hamburg is die eerste deelstaat wat Nederduits as gewone skoolvak by enkele laerskole ingevoer het. Daarna volg Sleeswyk-Holstein en Bremen in 2014 en Mecklenburg-Voorpommere in 2016. Sedert 2017 word Nederduits deur die Kultuurministerie van Duitsland as mondelinge en skriftelike Abitur-eksamenvak erken. Tot dusver is Mecklenburg-Voorpommere die enigste deelstaat wat Nederduits ook op middelbare skole (Sekundarstufe II) bevorder het.
Verspreiding en status van Nederduits
Sedert die 16de eeu het Vroegnieuhoogduits geleidelik Nederduits as skool-, onderrig-, kerk-, kantoor- en skryftaal in Noord-Duitsland verdring. Hierdie tendens het uit die stede na die platteland uitgekring. Teen die 17de eeu is hierdie proses grotendeels afgehandel. Die Hoogduits word daarna toenemend ook die openbare en amptelike mondelingse voertaal, terwyl Nederduits die gesproke volks- en omgangstaal bly. So kom 'n diglossie tot stand, waar die sprekers tussen Nederduits en Hoogduits sou oorslaan soos dit nodig geag word. Die oorgang of selfs die uitbou van die dialek tot standaardtaal (soos dit vir baie dialekte doodgewoon is) het as't ware nooit plaasgevind nie. Inteendeel, daar het eerder sosiolekte (wat maatskaplike verskille uitlig) ontstaan wat Nederduits sou stel teenoor die Hoogduits: hierdie Hoogduits het 'n veel groter aansien geniet.
Die verdringingsproses neem in die 19de en 20ste eeu sterk toe. In die 1970's en 1980's verdwyn die diglossie in Noord-Duitsland so te sê heeltemal uit alle sosiale terreine. Die taalverskuiwing onder die opkomende geslagte is voltooi, onder die ouer garde bestaan die diglossie deels nog.
Nederduits is tans oor die Noord-Duitse deelstate Sleeswyk-Holstein, Hamburg, Mecklenburg-Voorpommere, Bremen en Nedersakse asook in die etlike noordelike dele van die deelstate Noordryn-Wesfale, Saksen-Anhalt en Brandenburg versprei. Aan die Noord-Duitse kus en in klein (afgeleë) plekkies word daar nog dikwels "Platt" gepraat, net soos in die stede en in die suide van die verspreidingsgebied.
Volgens 'n meningspeiling voer byna die helfte van die lewende persone wat in die verspreidingsgebied woonagtig is aan hulle verstaan Nederduits goed of baie goed; nog maar 15% sê hulle kan die taal goed of vlot praat. In 1984 was die syfers in die Noordwes-Duitse deelstate nog 66% en 35% onderskeidelik. In Sleeswyk-Holstein kan 24,5% van die respondente vandag nog goed of baie goed Nederduits praat, in Mecklenburg-Voorpommere 20,7%, in Bremen 17,6%, in Nedersakse 17,4% en in Hamburg 9,5%.
Meer as die helfte van die respondente ouer as 80 jaar kan Nederduits nog goed of baie goed praat; daarteenoor minder as 1% onder diegene jonger as 20 jaar oud. 44% van die aktiewe sprekers voer aan hulle het Nederduits by hul ouers geleer; 41% by hul grootouers. Die huidige geslag ouers is nie meer daartoe in staat om die taal oor te dra nie: slegs 4% van die respondente in die ouderdomsgroep tussen 30 tot 39 jaar sê hulle kan Nederduits goed of baie goed praat. Slegs 5,5% van die Nederduitssprekendes noem die skool as die plek waar hulle Nederduits aangeleer het.
Hoewel die getal aktiewe sprekers nog meer as tweemiljoen sterk staan, bly Nederduits gesien sy ouderdomstruktuur, sy verwaarlosing in die ouerhuis en sy lang afwesigheid as skoolvak en onderrigmedium, die mees gedreigde taal onder die erkende en beskermde minderheids- en streekstale in Duitsland.
Die Europese Handves vir Streeks- of Minderheidstale
Die deurslaggewende faktor vir die invoer van Nederduits as skoolvak is die Europese Handves vir Streeks- of Minderheidstale wat in 1998 deur Duitsland onderteken in 1999 bekragtig is. Luidens hierdie handves nestel Nederduits hom gemaklik as beskermde streekstaal langs beskermde minderheidstale soos Deens, Sorbies, Fries en Romani. Nederduits onderskei hom egter van die minderheidstale in die opsig dat sy sprekers nie 'n nasionale minderheid is nie.
Die taalhandves dien as regsraamwerk wat die taalpolitiek in Duitsland vorm, beïnvloed en reguleer. Dit het die rang van 'n grondwetlike bepaling. Die Europese Handves vir Streeks- of Minderheidstale alleen is nie voldoende om aanklagtes van taalregskendings by die Europese Menseregtehof of die Hof van Justisie van die Europese Unie in te dien nie. Die inhoud van die handves moet eerder omgesit en uitgeleef word in die wetgewing van die betrokke lidlande self. In Duitsland is hierdie wetgewing rakende die onderwys- en taalpolitiek onderhewig aan die kulturele soewereiniteit van die Duitse deelstate.
In die manifes word daar uiteengesit op welke wyse en met watter maatreëls die tale gesteun moet word. Bremen, Hamburg, Sleeswyk-Holstein, Mecklenburg-Voorpommere en Nedersakse beskerm die taal ingevolge Deel III van die handves, wat in wese omvangryker is as Deel II wat Brandenburg, Noordryn-Wesfale en Sakse-Anhalt onderteken het. Die komitee van ministers van die Raad van Europa het aanbeveel dat Nederduits 'n gewone skoolvak word, leerplanne opgestel moet word, dat die onderrig daarvan uitgebrei moet word met die oog op die voorskoolse fase tot skoolverlatersvlak, en dat 'n voldoende aantal leerkragte opgelei moet word. Die juris, Stefan Oeter, voorsitter van die komitee van deskundiges van die Raad van Europa insake die Europese taalmanifes, benadruk die verpligting wat met hierdie handves gepaardgaan, waarby elke beskermde streeks- of minderheidstaal as afsonderlike vak onderrig sal word. Hierdie verbintenis word uiteengesit in Deel III, artikel 8, paragraaf 1(b).
Die doen en late van die Raad van Europa en die Europese Unie beïnvloed die kultuur- en taaldiversiteit op so 'n wyse dat 'n Europese dimensie aan die streeks- en minderheidstale verleen word. Die manifes is tot dusver deur 26 lidlande van die Raad van Europa onderteken. 21 Lidlande van die Raad van Europa, waaronder hoofsaaklik EU-lande soos Frankryk, België, Italië, Portugal en Griekeland, het nog nie toegetree nie.
In Nederland word onder Nedersaksies gewoonlik verstaan "Noord-Nedersaksies", wat op sy beurt deel uitmaak van die Nederduitse dialekkontinuum. Nedersaksies word egter ingevolge Deel II van die taalmanifes beskerm. In ander lande word byvoorbeeld Asturies, Katalaans, Baskies, Galicies, Skots en Wallies as streekstale beskerm. Die status en gebruik van hierdie tale op skool verskil soos dag en nag. Katalaans is byvoorbeeld die voertaal op skool en universiteit in die Spaanse deel van Katalonië, net soos Wesfries ook sy vastrapplek in Friese skole gekry het. Maar Nedersaksies self is geen skoolvak in eie reg nie.
Nederduits binne die deelstaatgrondwet
Die beskerming en die bevordering van Nederduits geniet in twee deelstate grondwetlike status. Reeds sedert 1993 staan daar in Artikel 16(2) van die Grondwet van die Deelstaat Mecklenburg-Voorpommere: Die deelstaat beskerm en bevorder die uitbou van die Nederduitse taal. In 1998 word hierdie bepaling net so oorgeneem in die Grondwet van die Deelstaat Sleeswyk-Holstein, Artikel 13 (2). Luidens Artikel 12 (6): Die deelstaat beskerm en bevorder Friesonderrig en Nederduitsonderrig in openbare skole.
Toesighouers en belangegroepe
Volgens die Raad van Europa moet 'n toesighouer aangewys word wat toesien op die uitvoering van die verpligtinge soos dit in die Taalhandves vervat is. Hierdie funksie word op nasionale vlak by die Ministerie van Binnelandse Sake waargeneem deur sowel die Afgevaardigde van die Duitse Federale Regering rakende Repatriasievraagstukke en Nasionale Minderhede as 'n Raadgewende Komitee wat hom met die probleme van die Nederduitse taalgroep bemoei. Op deelstaatvlak is daar byvoorbeeld in Sleeswyk-Holstein 'n adviesraad vir Nederduits by die deelstaatparlement (Landtag), asook die Afgevaardigde vir Minderhede van die Minister-President wat terselfdertyd as Nederduitsverteenwoordiger dien. Mecklenburg-Voorpommere het 'n deelstaatverteenwoordiger vir Nederduits aangewys en by die Ministerie van Onderwys, Kuns en Wetenskap is 'n adviesraad vir tradisiebehoud en Nederduits in die lewe geroep.
Die Nederduitssprekendes se taalpolitieke belange word sedert 2002 deur die Bundesraat för Nedderdüütsch op die hart gedra. Die deelstaatverteenwoordigers word gewoonlik deur die takke van die Bond vir Heimat en Omgewing afgevaardig. Die Nederduitssekretariaat in Hamburg steun die Bundesraat för Nedderdüütsch as konsep en liggaam.
Instelling van Nederduits as skoolvak en Abiturvak
Taalbehoudende voornemens om Platduits te bevorder het miskien wel op papier bestaan, maar in die werklikheid was niks bindend nie en daar het dikwels net dadels van gekom. Daar was nie veel nabetragting oor hoe om Nederduits as skoolvak in te voer nie. Op sy beste sou leerlinge in die praktyk slegs Nederduits in werkstukke teenkom, terwyl die stelselmatige taalverwerwing of -aanleer aan die agterspeen moes suig. Dekadeslank het Platduits tot buitemuurse klubs beperk gebly, waar die taal op vrywilligersbasis aangebied is.
Die Taalhandves beteken sonder meer 'n keerpunt, omdat die volkereg bindend is met die bevordering van die streeks- en minderheidstale. Nou kon hierdie mooie voornemens en fraaie woorde nie meer dooie letters bly nie, maar moes tot uitvoer oorgaan. In die jaar 2007 het die Bundesraat för Nedderdüütsch as taalpolitieke verteenwoordiger van die "Plattsprecher" hul "Schweriner Thesen" ('Stellings van Schwerin') ter tafel gelê. Die hoofdoel daarvan is om Nederduits as algemene skoolvak met die onderwysplanne van die onderskeie deelstate te integreer en sodoende die verpligtinge soos uiteengesit in die Taalhandves na te kom.
In 2010 word Hamburg die eerste deelstaat wat Nederduits as laerskoolkeusevak instel. Dan volg Sleeswyk-Holstein en Bremen in 2014 en loods 'n modelprojek. Nederduits is sedert 2016 ook in Mecklenburg-Voorpommere 'n algemene skoolvak op die middelbare skoolvlak (Sekundarstufe I). Sedert 2017 word Nederduits deur die Kultuurministerie van Duitsland as mondelinge en skriftelike Abitureksamenvak erken. In Maart 2017 moes besluit word of Nederduits as vak in die lys Abitureksamenvakke opgeneem moes word wat wedersyds erken, maar ook permanent en in spesifieke deelstate aangebied word. Hierdie saak is beslis met 15 ja-stemme en een wat buite stemming gebly het. Hierdie erkenning deur die Kultuurministerie se skoolkomitee sou nie eens so wyd gaan draai het sonder die beywering van die deelstaat Mecklen-Voorpommere en hul verteenwoordiger Mathias Brodkorb, die destydse onderwysminister, nie.
Nederduits word slegs op enkele skole onderrig en ook net in daardie onderskeie deelstate wat die vak wel aanbied. Geen deelstaat beplan om Nederduits as plig- of keusevak orals in te stel nie.
Onderrigmetodes
Duitsland is deur die skielike nuwe ontwikkelinge effens onkant betrap. Die onderrigmetodes vir moderne Nederduits moet weliswaar nog eers (stand: jaar 2018) ontwikkel word. Wat die metodies-didaktiese benadering betref is dit nog lank geen uitgemaakte saak nie: moet dit eerder soos 'n moedertaal saam met Duits behandel word, of moet dit liewer soos 'n vreemdetaal benader word? As sodanig is die agteruitgang van Platduits as moedertaal so groot, dat daar ook nou rekening gehou moet word met die bestaande verwysingsraamwerk, sodat daar eerder gefokus word op taalaanleermetodes. Daar word nie meer aanvaar die beoogde leerlinge is van huis uit Platduitssprekers nie; en die taalaanbod is in beginsel oop vir alle skoliere. Die vereistes word ook geskoei op die lees van die Europese verwysingskader.
Daar is wel 'n ander opleidingsmetode wat afwyk van die gewone vreemdetaalonderrig, naamlik die taalbad. Tydens 'n taalbad word vakke in Nederduits aangebied en daardeur word die taal ook "terloops" baasgeraak – dit is twee vlieë met een klap. Die woorde word gewoonlik nie vertaal nie, maar uit die konteks kan die leerling self sy eie korrekte afleidings maak wat bedoel word. 'n Taalbad werk dus op dieselfde beginsel as moedertaalverwerwing en word as 'n besonder doeltreffende taalaanleermetode beskou. Hierdie soort taalbad word veral in Nedersakse aangebied.
Weens die kulturele soewereiniteit van die afsonderlike deelstate kan elkeen die onderwys- en taalbeleid self behartig. Juis daarom verskil die leerplanne soms aansienlik van deelstaat tot deelstaat. Dit geld met name vir die vak Nederduits, wat nie tot die kernvakke van die onderwysstelsel behoort nie. In Hamburg, Sleeswyk-Holstein en Mecklenburg is daar afsonderlike deelstaatleerplanne hetsy in gebruik, hetsy in wording. In Bremen is daar geen verwysingskader nie; daar ontwikkel die enkele skole van die loodsprojek hul eie konsepte.
Leermiddele
Die lesmateriaal is een van die huidige Nederduitsonderrig se ergste tekortkominge. Wat sake nog vererger is die gestandaardiseerde norm(e) van Nederduits wat eenvoudig ontbreek. Die taal wemel van verskillende dialekte, juis omdat Nederduits in die eerste plek tot nog toe eintlik maar net 'n gesproke taal was. Daar bestaan geen eenvormige of aanvaarde spel- of grammatikareëls nie; iets wat immers in die onderwys tog as vanselfsprekend aanvaar en selfs as onmisbaar beskou word. Daar is wel die "Plattdeutsche Wörterbuch" deur Johannes Saß wat in 1956 vir die eerste maal voorgelê is en sedertdien etlike hersiene uitgawes beleef het. Die boek betrek veral die Noord-Nedersaksiese dialekte, lig die spelafwykings uit, en het heelwat by die Hoogduitse spelreëls gaan leen.
Sedert die skooljaar 2013/2014 word 'n Platduitse werkboek (Fietje Arbeitsbook) vir die Hamburgse laerskole saam met die bybehorende klasgids vir leerkragte voorgeskryf. In Sleeswyk-Holstein verskyn Paul un Emma snackt Plattdüütsch sedert die skooljaar 2015/2016 op die skoolbanke van die leerlinge wat Klasse 1 en 2 betree. Die leerboek het 'n moderne voorkoms – dit is so uiteengesit om die stelselmatige aanleer van taal te akkommodeer, maar is ook in voeling met die allerjongste taalaanleermetodes. Boonop is dit op so 'n wyse geskryf dat die ander Noord-Duitse deelstate die boek ook kan gebruik. Die opvolg, Paul un Emma un ehr Frünnen vir Klasse 3 en 4 verskyn in die skooljaar 2018/2019. Mecklenburg-Voorpommere het in die skooljaar 2016/2017 begin om hul eie omvangryke lesmateriaal te ontwikkel.
Onderwyseropleiding
Nog 'n kopseer is die tekort aan vakonderwysers. Met die instelling van die vak Nederduits in Hamburg in die skooljaar 2010/2011, is die taal aangebied deur leerkragte wat wel onderwysheidbevoegdheid het in Duits of 'n moderne taal, maar ook aktiewe sprekers van Nederduits is. Die onderwyser kon op versoek vir 'n jaar lank bystand verleen word deur die Landesinstitut für Lehrerbildung und Schulentwicklung.
Verder sit die onderwysdepartement ook opgeskeep met 'n ouderdomskwaal: vergrysing. Die meeste aktiewe Nederduitssprekers is nie jonk nie, en soos hulle op grond van leeftyd een na die ander aftree, is daar geen nuwe bloed wat die vakante poste vul nie. So het die handjie vol onderwysers van Mecklenburg-Voorpommere met onderwysheidbevoegdheid vir die vak Nederduits binne slegs twee jaar (tussen 2014 en 2016) drasties verminder: vanaf 153 tot 62.
Onderwysstudente (of voornemende leerkragte) kan Nederduits as swewende, aanvullings-, stop-, by-, keuse- of hoofvak in die vakgebied Duits by die volgende universiteite kies:
Verdere universiteitsopleiding vir aktiewe Nederduitsonderwysers is ook moontlik. Mecklenburg-Voorpommere het hul steun gegee om die reeds bestaande opleiding van onderwysers asook die vakspesialiste in dagsorgsenta te verbeter. Die deelstaat het daarom in 2017 die Universität Greifswald 'n 2020-beraamde €447 580,00-kontantinspuiting gegee om 'n vaksentrum (Kompetenzzentrum) vir die Nederduitsdidaktiek oop te maak. Waar werksaansoekers oor dieselfde kwalifikasies beskik, gee Sleeswyk-Holstein en Mecklenburg-Voorpommere ook hul voorkeur aan diegene wat Nederduits kan onderrig. Naas die universitêre opleiding is daar ook ander staatsinstellings waar verdere opleiding aangebied word, soos by die Institut für Qualitätsentwicklung Schwerin of by die Studienseminar vir leerkragte in die laerskole, Haupt- en Realschulen te Cuxhaven.