cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Toevoegende kleur
'n Toevoeging van kleur is die skepping van 'n kleur deur die vermenging van die lig van twee of meer verskillende kleure. Rooi, groen en blou is die primêre toevoegingskleure wat normaalweg gebruik word in 'n toevoegingskleurstelsel. Toevoeging van kleur is in teenstelling met subtraktiewe kleur, in watter kleure is geskep deur af te trek (absorbeer) dele van die spektrum van die lig wat in gewone wit lig deur middel van gekleurde pigmente of kleurstowwe, soos dié in verf, ink, en die drie verflae in tipiese kleurfoto's op film.
Die kombinasie van twee van die drie standaard toevoeging primêre kleure in gelyke verhoudings produseer 'n toevoeging sekondêre kleur siaan, magenta of geel, wat in die vorm van kleurstowwe of pigmente die standaard-primêre kleure in subtraktiewe kleurstelsels is. Die subtraktiewe stelsel met behulp van primêre wat die sekondêre van die toevoeging stelsel kan gesien word as 'n alternatiewe benadering tot die weergee van 'n wye verskeidenheid van kleure deur die beheer van die relatiewe hoeveelhede van die rooi, groen en blou lig wat die oog bereik.
Primêre additiewe kleure
Rooi Groen Blou
Dactylocalyx
Dactylocalyx is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
1 Timoteus
1 Timoteus is die 15de boek in die Nuwe Testament van die Bybel. Hierdie boek, 'n brief aan Timoteus tesame met sy tweede brief aan Timoteus en saam met die brief aan Titus, is nie soos Paulus se ander briewe aan gemeentes gerig nie maar aan indiwidue. Die drie briewe handel veral oor die vereiste waaraan die gemeente se ampsdraer of leiers moet voldoen. Daarom word die briewe ook die pastorale briewe genoem: briewe aan die herders of pastors van die gemeente.
Higginsia pulcherrima
Die spons behoort tot die genus Higginsia en tot die familie Heteroxyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Pulitzer-Finali.
1 Timoteus
In hierdie brief word Timoteus aangemoedig om standvastig te bly in die geloof en hom nie te bemoei met dwaalleerstellings waardeur die gemeente in die war gebring word nie. Hy moet toesien dat onberispelike manne wat geskik is vir die werk, aangewys word as ouderlinge en diakens en dat vroue van goeie karakter hulle bystaan. Vervolgens kry Timoteus raad oor hoe hy sy pligte moet uitvoer as goeie dienaar van Christus.
Higginsia petrosioides
Die spons behoort tot die genus Higginsia en tot die familie Heteroxyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1922 deur Dendy.
Arctotis revoluta
Arctotis revoluta is 'n plant wat hoort tot die genus Arctotis. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
Kardinaal de Richelieu
Armand Jean du Plessis, Cardinal-Duc de Richelieu et de Fronsac (Parys, 9 September 1585 – aldaar, 4 Desember 1642) was 'n Franse geestelike, edelman en staatsman.
Hy is in 1608 as 'n biskop aangestel en het later by die politiek betrokke geraak, waar hy in 1616 staatsekretaris in Frankryk geword het. Richelieu het vinnig in aansien gestyg, sowel in die Katolieke Kerk as in die Franse regering, want hy word  kardinaal in 1622  en die Eerste Minister van koning Lodewyk XIII. Hy is opgevolg deur Jules Kardinaal Mazarin, wie se loopbaan hy aangemoedig het.
Kardinaal de Richelieu het bekend geword as die koning se eerste minister. As gevolg hiervan word hy beskou as die wêreld se eerste premier in die moderne sin van die woord. Hy wou die koninklike mag versterk en plaaslike faksies vernietig. Deur die mag van die adel te bekamp, het hy Frankryk in 'n sterk, gesentraliseerde staat omskep. Hy was een van die eerste staatsmanne wat openlik nasionale belang bo godsdienstige belang begin stel het. Sy belangrikste buitelandse politieke doelwitte was om die mag van die Oostenrykse Huis van Habsburg te bekamp en om die Franse veiligheidsbelange in die Dertigjarige Oorlog te verdedig. Alhoewel hy 'n kardinaal was, het hy nie gehuiwer om alliansies met Protestantse heersers aan te gaan nie, ten einde sy doelwitte te bereik. Sy ampstermyn was gekenmerk deur die Dertigjarige Oorlog wat Europa verwoes het.
Richelieu het ook bekend geword vir sy beskerming van die kunste; veral omdat hy die Académie française gestig het, 'n wetenskaplike genootskap op die gebied van die Franse taal. Richelieu is bekend onder die bynaam l'Éminence rouge (die Rooi Agbare), as gevolg van die rooi kleur van die kardinaalkleed en die aanspreekform 'edelagbare' vir 'n kardinaal.
As voorstander van Samuel de Champlain en die behoud van die Noord-Amerikaanse stad Quebec het hy die Compagnie des Cent-Associés gestig. Hy het die terugkeer van Quebec na Frankryk onder Champlain gesien deur die Verdrag van Saint-Germain-en-Laye, nadat die nedersetting in 1629 deur die Kirkes verower is. Dit het uiteindelik die kolonie laat ontwikkel in die hart van die Franstalige kultuur in Noord-Amerika.
Hy is een van die hoofkarakters in die boek Les Trois Mousquetaires (Die drie musketiers) (1844) deur Alexandre Dumas père en in die daaropvolgende verfilming. Hy word uitgebeeld as 'n belangrike antagonis en 'n magtige heerser, selfs sterker as die koning, maar gebeurtenisse soos die Journee des dupes wys dat sy mag in werklikheid hoogs afhanklik was van die vertroue wat die koning in hom gestel het.
Jeug
Richelieu is as Armand Jean du Plessis gebore in die adelike familie du Plessis. Sy pa, François du Plessis, seigneur de Richelieu, is kaptein in die koninklike wag van Hendrik IV. Sy ma, Suzanne de la Porte de Vezins, is ook van adelike afkoms. Sy ouer broer Alphonse-Louis (1582-1653) het ook 'n kardinaal en aartsbiskop van Aix-en-Provence en later van Lyon geword. Hy het 'n ander broer, Henri (1580-1617), en twee susters gehad.
Armand-Jean studeer aanvanklik by die Collège de Navarre, vanaf negejarige ouderdom; later het hy militêre opleiding as 'n offisier ondergaan. Sy broer Alphonse was die beoogde biskop van Luçon, die winsgewende permanente biskop se setel van die familie. Maar Alphonse het 'n Kartuisiëer geword en kon nie 'n biskop word as 'n monnik nie. Daarom moes Armand vir 'n kerkloopbaan voorberei en aan die Collège de Lisieux gestudeer waar hy in die teologie kandidaat geword het. Omdat hy nog altyd swak en sieklik was en hy graag wou studeer, het hy nie omgegee om die militêre vir 'n geestelike loopbaan te verruil nie.
Op 22-jarige ouderdom is hy aangestel as biskop van Luçon. Hy het tot 1624 in hierdie posisie gebly en is in 1622 tot kardinaal benoem. Richelieu was 'n ywerige en gewetensvolle bestuurder en het ook belangrike werke van pastorale teologiese aard geskryf. Op die gebied van godsdienstige polemiek het hy, volgens die Jesuïete, 'n vreedsame gesprek met Protestante gesoek op grond van die Bybel en die Kerkvaders.
Politiek
In 1614 het hy 'n afgevaardigde in die Franse state-generaal geword en daarin geslaag om die guns van die Koningin Moeder, regent Maria de 'Medici, te ontvang wat in 1616 hom as minister van oorlog en buitelandse sake en aalmoes-generaal aangestel het. Toe die jong koning Lodewyk XIII in beheer was, het Richelieu daarin geslaag om die vrede tussen Louis en sy ma in 1620 te herstel en daarna het sy invloed in die hof voortdurend gegroei. Na die dood van Charles de Luynes in 1621, word hy in 1624 na die aanbeveling van koningin Maria eerste minister. Van toe af het dit sy doel geword om die koninklike gesag heeltemal vry te maak van alle invloede deur familielede en vasale. Dit was die begin van "un grand règne sans un grand roi". Richelieu het die werklike mag in Frankryk oorgeneem.
Op die gebied van buitelandse verhoudinge het hy die koning oortuig om die anti-Habsburg-beleid van sy pa, Hendrik IV, te hervat. Hierdie doel was rasioneel bepaal deur die staatsbelangstelling: Frankryk het al meer as 'n eeu met 'n dreigende omsingeling deur die Duitse en Spaanse Habsburgers te make gehad. Dat die Habsburgers die Katolieke geloof altyd op hul eie manier verdedig het, was nie vir Richelieu beslissend nie. Hy het alliansies aangegaan met Karel I van Engeland en met ander Protestantse state soos die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande, Denemarke en Swede. Hy het ook pragmaties te werk gegaan in binnelandse verhoudings. As hy die Hugenote beveg het, was dit bloot omdat hulle gedreig het om 'n staat in die staat te vorm, 'n gevaar wat hy wou uitskakel. Toe die Hugenote opstandig was, het hy sy betreklik verdraaglike beleid gevolg. Hy het persoonlik die beleëring van La Rochelle (1625-1628) gelei en die politieke voorregte van die protestante drasties ingeperk, soos aan hulle in 1598 deur die Edik van Nantes toegeken is.
Intussen moes Richelieu ook 'n sameswering van "prinse van die bloed" hanteer: Hendrik van Condé, Prins Gaston van Orleans (broer van die koning) en hul volgelinge. Hy het Alexander du Puy laat vang. Die Koningin Moeder ondersteun hierdie geestelike adel en probeer haar invloed op Lodewyk XIII herwin, wat in die journée des Dupes (11 November 1631) misluk het. Maria de 'Medici moes in ballingskap gaan, maar Prins Gaston het voortgegaan met die sameswering. Richelieu beskik oor uiters gesofistikeerde intelligensie- en sekuriteitsdienste en 'n private milisie van lyfwagte. Om die mag van die regering ten koste van die adel te versterk, het Richelieu die Franse regering hervorm.
Die Dertigjarige Oorlog, wat sedert 1618 gewoed het, waarin die Habsburgers geveg het vir die behoud van hul mag, het nie goed verloop vir die Franse nie. Na die Slag van Nördlingen (1634), waarin die Duitse keiser Ferdinand II 'n oorwinning behaal het oor die in die geheim Frans gesteunde Swede, het die Swede 'n aparte vrede gesluit deur middel van die Praagse Verdrag (1635). Richelieu het toe besluit om direk in te gryp. In 1635 het 'n oopenlike oorlog uitgebreek met Spanje, wat ook by hierdie oorlog betrokke was; in 1636 ook met die Duitse keiser. Aanvanklik het die Franse wisselende mate van sukses gehad. Hulle het gewen toe Richelieu in 1642 ernstig siek geword het en op 57-jarige ouderdom gesterf het.
Historiese betekenis
Richelieu het ongetwyfeld die weg vir die absolute monargie van Lodewyk XIV voorberei, asook Frankryk se lang politieke, militêre en kulturele oorheersing oor Wes- en Sentraal-Europa. In 1635 het hy aan die Académie française 'n amptelike status toegeken.
Die rooi en grys eminensie
Met verwysing na sy rooi cappa magna was Richelieu se bynaam éminence rouge ('die rooi eminensie'). Die Kapusyner Joseph Père (François Leclerc du Tremblay (1577-1638)) was 'n belangrike vertroueling van Richelieu. Sy politieke invloed was dus groot, maar onsigbaar vir die oningewyde. Vanweë sy grys Kapusynmantel word Père Joseph na vore gebring deur die gevleulde term vir invloedryke figure op die agtergrond: l'éminence grise ('die grys eminensie').
Gebruik van propaganda
Kardinaal de Richelieu was een van die eerste wat die media gebruik om koninklike beleid in die binne- en buiteland te verdedig. In 1631 het hy in samewerking met Théophraste Renaudot - 'n dokter wat hy op 'n vroeë ouderdom ontmoet het - die Koningklikekoerant gestig. Dit was 'n koerant wat in die eerste jaar vier tot twaalf bladsye getel het en weekliks verskyn in 'n sirkulasie van ongeveer 3 000 kopieë. Vir die verspreiding van die koerant het Renaudot saam met uitgewers in Rouen, Lyon, Bordeaux en Tours saamgewerk. Hierdie publikasie sou tot die 20ste eeu uitgegee word.
Aspersie (kleur)
Die kleur aspersie is in 1993 deur "Crayola" geskep.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word aspersie as volg voorgestel:
Raphia longiflora
Raphia longiflora is 'n boom wat deel is van die Arecaceae familie. Die plant is inheems aan Demokratiese Republiek die Kongo, Ekwatoriaal-Guinee, Gaboen, Guinee en Nigerië.
Allophylus dummeri
Allophylus dummeri is struik wat hoort tot die Sapindaceae familie. Die spesie is inheems aan Angola, die Demokratiese Republiek die Kongo en Uganda.
Allophylus delicatulus
Allophylus delicatulus is struik of boompie wat hoort tot die Sapindaceae familie. Die spesie is endemies aan Tanzanië.
Hesperantha candida
Hesperantha candida is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Hesperantha behoort. Die spesie is inheems aan KwaZulu-Natal, Limpopo, Lesotho, Mpumalanga en die Oos-Kaap.
Mercedes-Benz S-klas (W221)
Die voertuig is in 2005 by die Frankfurtse Motorskou onthul.
Stilering
Binne is die W221 se binneruim ook aansienlik anders as die vorige model, en word selfs meer oorheers deur leer, hout en metaal. Waar die W220 nog 'n taamlike hoeveelheid plastiekfassias en skakelaars gehad het, is in die W221 die meeste hiervan vervang deur luukser materiale. Die binnekant bevat 'n instrumentegroep met twee groot vertoonskerms, een vir die hardeskyf-gebaseerde COMAND- stelsel, wat die navigasieskerm insluit en een wat die analoog snelheidsmeter vervang deur 'n grafiese voorstelling daarvan, wat 'n reeks aanvullende inligting kan vertoon en ook word vervang deur die Night View Assist- skerm. Onder die sentrale COMAND-skerm is silwer-effek-lugopeninge, en 'n vierkantige, analooghorlosie in die openings. Onder die openinge is metaalskakelaars op 'n swart agtergrond om die lugversorging (HVAC)-stelsel te beheer.
Onder die HVAC-knoppieseksie is 'n paneel wat oopmaak om toegang tot die DVD-speler te gee, wat ook 'n CompactFlash-kaartleser bevat. Op die middelkonsole is 'n metaalwiel vir die COMAND-stelsel geplaas, omring deur metaalknoppies. Daar is nie meer 'n sentrale rathefboom soos in vorige modelle nie, maar 'n steel op die stuurwiel beheer die ratkas (met knoppies of, opsioneel, spane op die stuurwiel vir handbeheer van die ratkas). Bedienings op die deurpanele bied toegang tot die sitplekkontroles (insluitend opsionele verhitting, sitplekventilasie met geheue) en tot die elektriese spieëls, vensters en die opening en sluiting van die bagasiedeksel. Bykomende sitplekkontroles word verkry via die standaard COMAND-stelsel. Dit sluit die beheer van die opsionele multi-kontoer- en dinamiese bestuursitplekke en die masseringsitplekfunksies in. Die W221 is effens groter as die W220, met 'n langer aslengte en meer binneruimte.
Deanea
Deanea is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Hesperantha bulbifera
Hesperantha bulbifera (Aandblom) is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Hesperantha behoort. Die spesie is endemies aan KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga en die Oos-Kaap. Die plant verkies klam, kleierige grond en word as seldsaam beskou.
Die plant word tot 45 cm hoog met 'n stingelknol. Die blomme is spierwit, omtrent 4 cm in deursnit en word op yl bloeiwyses gedra. Die blomme open eers in die laatmiddag, vandaar die naam.
Amandel (kleur)
Amandel is 'n kleur in die Crayola vetkrytreeks.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word amandel as volg voorgestel:
Sien ook
List of Crayola crayon colors
Vaalstompie
Die vaalstompie (Mimetes argenteus) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Mimetes behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom voor vanaf die Hottentots-Hollandberge tot by Franschhoek tot by Riviersonderendberge. Die struik is regop en word 3.5 m hoog. Die struik dra blomme van Maart tot Junie.
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Twee tot ses maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is tweeslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei op suidelike hellings op hoogtes van 600-1 500 m.
In Engels staan dit as die Silver Pagoda bekend. Die boom se FSA-nommer is 72.7.
Diapleuridae
Diapleuridae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Siklosporien
Siklosporien is 'n kalsineurien-remmer wat gebruik word as 'n immuunonderdrukkende middel. Dit is 'n natuurlike produk. Dit word per mond of deur inspuiting in 'n aar geneem vir rumatoïede artritis, psoriase, Crohn se siekte, nefrotiese sindroom en by orgaanoorplantings om verwerping te voorkom. Dit word ook gebruik as oogdruppels vir keratokonjunktivitis sicca (droë oë).
Algemene newe-effekte sluit in hoë bloeddruk, hoofpyn, nierprobleme, verhoogde haargroei en braking. Ander ernstige newe-effekte sluit in 'n verhoogde risiko van infeksie, lewerprobleme en 'n verhoogde risiko van limfoom. Die bloedvlakke van die medikasie moet nagegaan word om die risiko van newe-effekte te verminder. Gebruik tydens swangerskap kan lei tot voortydige geboorte; dit blyk egter dat siklosporien nie geboortedefekte veroorsaak nie.
Werkingsmeganisme
Daar word geglo dat siklosporien werk deur die funksie van limfosiete te verminder. Dit word gedoen deur 'n kompleks met siklofilien te vorm om die fosfatase-aktiwiteit van kalsineurien te blokkeer, wat weer die produksie van inflammatoriese sitokiene deur T-limfosiete verminder.
Natalya Krachkovskaya
Natalya Krachkovskaya (24 November 1938 – 3 Maart 2016) was 'n Sowjetse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Twelve Chairs (1971), Ivan Vasilievich: Back to the Future (1973), Ma-ma (1976), en Master i Margarita (1994).
Siklosporien
Newe-effekte
Moontlike newe-effekte van siklosporien sluit in vergroting van tandvleis, verhoogde haargroei, stuiptrekkings, maagsere, pankreatitis, koors, braking, diarree, verwarring, verhoogde cholesterol, asemhalingsprobleme, gevoelloosheid en tinteling (veral van die lippe), jeuk, hoë bloeddruk, kaliumterughouding (wat moontlik kan lei tot hiperkalemie), nier- en lewerdisfunksie, brandende sensasie aan die vingerpunte en verhoogde kwesbaarheid vir opportunistiese swam- en virusinfeksies.
Arctotis rogersii
Arctotis rogersii is 'n plant wat hoort tot die genus Arctotis. Die spesie is endemies aan Botswana.
Siklosporien
Newe-effekte
Siklosporien veroorsaak hoë bloeddruk deur vasokonstriksie in die niere te veroorsaak en natriumherabsorpsie te verhoog. Die toename in bloeddruk kan kardiovaskulêre gebeurtenisse veroorsaak; dit word dus aanbeveel dat die laagste effektiewe dosis vir mense wat langtermynbehandeling benodig, gebruik word.
Christopher Jackson (akteur)
Christopher Jackson (gebore 30 September 1975) is 'n Amerikaanse akteur en komponis. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente After.Life (2009) en Moana (2016), en in die televisiereekse Sesame Street (1969) en Bull (2016).
Dictyaulus
Dictyaulus is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Hesperantha cedarmontana
Hesperantha cedarmontana is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Hesperantha behoort en deel is van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Sederberg, Koue Bokkeveldberge en die Piketberg voor.
Mintgroen
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word mintgroen as volg voorgestel:
Sien ook
Shades of green
Dennegroen
Dennegroen stel die kleur van dennebome se loofnaalde (blare) voor.
Higginsia pumila
Higginsia pumila is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Higginsia en tot die familie Heteroxyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1889 deur Keller.
Dennegroen
Sien ook
Shades of green
Alexander Melnikof
Alexander Markowitsj Melnikof (1973) is 'n Russiese pianis.
Vroeë loopbaan
Melnikof het onder Lev Naumov studeer en aan die Moskouse Konservatoria gegradueer. Sy belangrikste musikale oomblikke in Moskou sluit sy vroeë kontak met Sviatoslav Richter in. Na die ontmoeting het Richter hom gereeld uitgenooi na feeste in Rusland en Frankryk. Melnikof het reeds verskeie pryse gewen, onder meer tydens die Robert Schumann Internasionale Kompetisie vir Pianiste en Sangers in Zwickau (1989) en die Koningin Elisabeth Musiekkompetisie in Brussel (1991).
Styl
Melnikof is bekend om sy ongewone musikale besluite, en het op jeugdige leeftyd 'n lewenslange belangstelling in die historiese-uitvoeringspraktyk ontwikkel. Sy grootste invloede in die veld sluit die klavesimbelspeler Andreas Staier en Alexei Lubimov, saam met wie hy op verskeie projekte saamgewerk het, in. Melnikof hou gereeld uitvoerings saam met periode-instrument ensembles soos Concerto Köln en die Akademie für Alte Musik Berlin. Melnikof het saam met Staier 'n program ontwikkel wat uittreksels uit Bach se Das wohltemperierte Klavier kontrasteer met Sjostakowitsj se 24 Preludes en Fugas. Hy het in kamermusiek saam met die tjelliste Alexander Rudin en Jean-Guihen Queyras gewerk, en ook saam met die bariton Georg Nigel.
Opnames
Melnikof se verbintenis met die plaatetiket Harmonia Mundi het ontstaan vanweë sy vennootskap met die violis Isabelle Faust. Hul opname in 2010 van die volledige Beethoven sonates vir viool en klavier het beide die Gramophone-prys en Duitsland se ECHO Klassik-prys gewen. Hul nuutste CD, wat bestaan uit die werke van Weber, is in Januarie 2013 vrygestel. In 2014 het Melnikof saam met Jean-Guihen Queyras 'n album van Beethoven se volledige werke vir tjello en klavier op die Harmonia Mundi plate-etiket vrygestel. Melnikof se opname van die preludes en fugas van Sjostakowitsj het die BBC Music Magazine-prys, Choc de classica en die Jahrespreis der Deutschen Schallplattenkritik gewen. Dit was in 2011 ook deur BBC Music tydskrif as een van die "50 Grootste Opnames van Alle Tye.” gelys. Bykomend hiertoe, bevat Melnikof se diskografie werke deur Brahms, Rachmaninoff en Skriabin.
Uitvoerings
Melnikof het as solis saam met orkeste soos die Koninklike Concertgebouw-orkes, Gewandhaus Simfonieorkes Leipzig, Philadelphia Simfonieorkes, NDR Simfonieorkes, HR-Simfonieorkes, Russiese Nasionale Simfonieorkes, München Filharmoniese Orkes, Rotterdam Filharmoniese Orkes, BBC Filharmoniese Orkes en die NHK Simfonieorkes verskyn onder dirigente soos Mikhail Pletnev, Teodor Currentzis, Charles Dutoit, Paavo Järvi en Waleri Gergijef.
Melnikof was die inwonende kunstenaar in 2013/14 by die Muziekgebouw aan 't IJ in Amsterdam. Die seisoen het 'n aanvang geneem met Melnikof se debuutopvoering tydens die BBC Proms saam met die Warskou Filharmoniese Orkes onder Antoni Wit, gevolg deur opvoerings tydens die openingskonserte van die Tsjeggiese Filharmoniese Orkes onder Jiří Bělohlávek.
Verdere musikale vennote van die seisoen het die Mahler Kamerorkes, Freiburger Barockorchester, Amsterdam Sinfonietta, Seattle Simfonieorkes, Utah Simfonieorkes en die Nieu-Seelandse Simfonieorkes ingesluit. Melnikof se solo betrekkinge het hom na liggings soos die Maison symphonique de Montreal, Wigmore Hall in Londen, De Singel in Antwerpen en die Mozarteum Salzburg geneem, sowel as konsertsale in Osaka, Nagoya en Tokio.
Eksterne skakels
Biografie van die Impresariat Simmenauer webwerf
Haydn: Missa in Angustiis
Die Missa in Angustiis ( 'n mis in angsvolle tye) of die Nelson-mis (Hob. XXII / 11) in D-mineur, is een van veertien misse wat deur Joseph Haydn gekomponeer is, en een van ses wat hy aan die einde van sy lewe gekomponeer het. Dié ses misse word in geheel as die hoogtepunt van Haydn se liturgiese werk (kerkmusiek) beskou.
Agtergrond
Die belangrikste Haydn-biograaf, HC Robbins Landon, skryf dat hierdie mis stellig Haydn se grootste enkele komposisie is. Dié mis is in 1798 vir die Esterhazy-familie gekomponeer nadat Haydn vir ’n kort rukkie met vakansie was. In hierdie tyd is oordadige kerkmusiek streng ingeperk deur die hervormings van keiser Josef in die 1780's. Hierdie versameling van Haydn se laat kerkmusiek - wat deur sy Londen-simfonieë beïnvloed is - word as meesterwerke beskou. Dit gee die soliste en koor geleentheid om die kollig te steel, terwyl die orkes ’n baie prominente rol speel. Weens die politieke en finansiële onstuimigheid van hierdie tydvak in die Europese geskiedenis het Haydn se beskermheer Nikolaus II sy sogenaamde "Feldharmonie", of blaasinstrumentoktet, ontslaan kort voor Haydn die Missa in Angustiis vir die prinses se naamdag begin konponeer het. Haydn moes toe van ’n "donker" orkes van slegs strykers, trompette, keteltromme en orrel gebruik maak. Hoewel latere redakteurs en verwerkers die "vermiste" houtblaserpartye bygewerk het (soos hulle gedink het dit moet wees), het die oorspronklike orkestrasie die standaard vir moderne uitvoerings geword.
Hoewel Haydn se prestige ’n hoogtepunt in 1798 bereik het (toe hy hierdie mis gekomponeer het), was die wêreld in chaos gedompel. Napoleon het in minder as ’n jaar vier groot veldslae teen Oostenryk gewen. Vroeg in 1797 het sy weermag die Alpe oorgesteek en Wene bedreig. In Mei 1798 het Napoleon Egipte binnegeval om Brittanje se handelsroetes na die Ooste te vernietig.
Die somer van 1798 was dus inderdaad ’n angsvolle tyd in Oostenryk. Met voltooiing van die mis het Haydn self die naam in sy katalogus as Missa in Angustiis ("'n mis in angsvolle tye") aangedui. Wat Haydn egter nie geweet het toe hy die mis gekomponeer het nie, maar wat hy en sy luisteraars gehoor het (moontlik op 15 September, toe die mis vir die eerste keer utigevoer is), was dat Napoleon op 1 Augustus ’n ernstige nederlaag in die Slag van die Nyl onder die Britse magte van admiraal Horatio Nelson gely het. Weens hierdie toeval het die mis geleidelik die bynaam Lord Nelson-mis gekry. Die titel het egter vasgesteek ná Lord Nelson in 1800 saam met sy Britse minares, Lady Hamilton, besoek by die Esterházy-paleis afgelê het. Die mis is moontlik ook tydens sy besoek uitgevoer.
Haydn se oorspronklike titel (Missa in Angustiis) kon ook deur sy moegheid en siekte in hierdie tyd geïnspireer wees: Hy het naamlik die eerste uitvoerings van sy oratorium Die Skepping oorsien. Hy het dié oratorium ’n paar maande vantevore voltooi. Die naam kan bloot ook geïnspireer wees deur die uitdaging om vir so ’n beperkte orkes te komponeer. Die partye van twee van die soliste is virtuoos: Die basparty is moontlik gekomponeer met die vaardige bas Christian Specht in gedagte, terwyl die sopraanparty (selfs meer uitdagend!) moontlik vir Barbara Pilhofer of Therese Gassmann gekomponeer is. Die stuk is vir die eerste keer op 23 September 1798 in die Stadtpfarr-kerk uitgevoer. Dit sou aanvanklik in die Bergkirche in Eisenstadt uitgevoer word, maar dié reëlings is ter elfder uur verander.
Onderdele
Die teks is met enkele wysigings uit die Latynse mis van die Rooms-Katolieke Kerk geneem. Dit bestaan uit ses bewegings, en 'n volle uitvoering neem ongeveer 'n uur.
Melrose-abdy
St Mary's-abdy, Melrose, algemeen bekend as Melrose-abdy is 'n geruïneerde Cisterciaanse klooster in Melrose, Roxburghshire, in Skotland.
Priwolzje-rajon (Astrachan-oblast)
Priwolzje-rajon (Russies: Приволжский район) is 'n administratiewe rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit lê in die Wolga-rivierdelta in die oblast se suidelike deel en grens an die streek se hoofstad, Astrachan. Dit is die mees bevolkte rajon in die oblast, maar het die kleinste landoppervlakte. Die rajon se setel is die dorp Natsjalowo.
Die letterlike betekenis van die rajon se Russiese naam is "naby die Wolga geleë".
Allophylus gossweileri
Allophylus gossweileri is struik wat hoort tot die Sapindaceae familie. Die spesie is endemies aan Angola.
Priwolzje-rajon (Astrachan-oblast)
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Priwolzje-rajon 43 647 inwoners gehad. Etniese Russe en Tartare vorm die meerderheid van die rajon se bevolking.
Unita
Unita (Portugees: União Nacional para a Independência Total de Angola) is die tweede grootste politieke party in Angola en 'n voormalige rebelleleër.
Unita is op 13 Maart 1966 deur Jonas Savimbi en Antonio da Costa Fernandes gestig. In 25 Desember van dieselfde jaar het die groep sy eerste aanval op die Portugese koloniale owerhede geloods. Savimbi was tot met sy dood in 2002 die leier van die party.
Tydens die Oorlog vir die onafhanklikheid van Cabinda (1961-1975) en die Angolese Burgeroorlog (1975-2002) het Unita teen die MPLA geveg. Tydens die oorlog het Unita militêre ondersteuning van die VSA en Suid-Afrika ontvang, terwyl die MPLA deur die Sowjetunie ondersteun is.
Cannes-rolprentfees 1971
Die 24ste Cannes-rolprentfees is van 12-27 Mei 1971 in Cannes, Frankryk, gehou. Die fees het hulde gebring aan Charlie Chaplin en aan hom die titel "kommandeur van die nasionale orde van die erelegioen" toegeken. Die Palme d'Or is toegeken aan The Go-Between deur Joseph Losey.
Unita
In 1992 het Savimbi aan die presidensiële verkiesing deelgeneem en 1 579 298 stemme (40,07%) verwerf. Tydens die parlementêre verkiesings van dieselfde jaar het die party 1 347 636 stemme (34,10%) gekry en sodoende 70 setels ingepalm.
Cannes-rolprentfees 1971
Die fees is geopen met Gimme Shelter – ’n dokumentêr oor die rockmusiekgroep The Rolling Stones deur David Maysles, Albert Maysles en Charlotte Zwerin – en afgesluit met The Married Couple of the Year Two (Les mariés de l'an II) deur Jean-Paul Rappeneau. Die Franse aktrise Michèle Morgan was die president van die jurie.
Pryse
duimnael|140px|Michèle Morgan, president van die jurie. duimnael|140px|Joseph Losey, wenner van die Palme d'Or. Van die mense en prente wat in 1971 pryse ontvang het, is:
Arctotis roodae
Arctotis roodae is 'n plant wat hoort tot die genus Arctotis. Die spesie is endemies aan die Knersvlakte in die Wes-Kaap.
Unita
Ná Savimbi se dood is hy deur Isaías Samakuva opgevolg. Unita het die gewapende stryd prysgegee en hulle op verkiesingspolitiek toegespits. Die party het 16 van die 220 setels in die parlementêre verkiesing van 2008 verower. In die algemene verkiesing op 31 Augustus 2012 het Unita sy seteltal verdubbel tot 32 toe hy 18,66% van die stemme verower het, vergeleke met die MPLA se 175 setels en 'n persentasie van 71,84. 'n Nuwe party, Casa-CE, het 6% van die stemme verower en agt setel gekry. UNITA het 51 uit 220 setels in die parlementêre verkiesing van 2017 gewen.
Richard Dawkins
Richard Dawkins (gebore 26 Maart 1941) is 'n Britse evolusionêre bioloog en skrywer. Hy is 'n emeritusgenoot van New College, Oxford, en was Professor vir die Openbare Begrip van Wetenskap aan die Universiteit van Oxford van 1995 tot 2008. Hy is 'n ateïs en is bekend vir sy kritiek op kreasionisme en intelligente ontwerp.
Cannes-rolprentfees 1971
Pryse
Kortprente
Corey Jackson (kletsrymer)
Corey Jackson (gebore op 16 Julie 2006) is 'n Amerikaanse kletsrymer.
Lewe en loopbaan
Jackson is in Jackson, Mississippi gebore. Hy het sy eerste enkelsnit op die ouderdom van 6 vrygestel.
Richard Dawkins
Dawkins het die eerste keer prominent geword met sy 1976-boek The Selfish Gene, wat die geengesentreerde siening van evolusie gewild gemaak het en die term meme bekendgestel het. Met sy boek The Extended Phenotype (1982) het hy die invloedryke konsep in die evolusionêre biologie bekendgestel dat die fenotipiese kenmerke van 'n geen nie noodwendig tot 'n organisme se liggaam beperk is nie, maar ver in die omgewing kan strek. In 2006 het hy die Richard Dawkins Foundation for Reason and Science gestig.
In The Blind Watchmaker (1986) argumenteer Dawkins teen die horlosiemaker-analogie, 'n argument vir die bestaan ​​van 'n bonatuurlike skepper gebaseer op die kompleksiteit wat in lewende organismes opgemerk word. Dawkins beskryf in plaas daarvan evolusionêre prosesse as analoog aan die van 'n blinde horlosiemaker, deurdat reproduksie, mutasie en seleksie nie deur enige ontwerper gelei word nie. In The God Delusion (2006) voer Dawkins aan dat 'n bonatuurlike skepper byna vir seker nie bestaan ​​nie en dat godsdienstige geloof 'n dwaling is. Dawkins se ateïstiese standpunte het soms al kontroversie ontlok.
Dawkins is bekroon met verskeie akademiese en skryftoekennings. Hy maak televisie-, radio- en internetoptredes, en bespreek hoofsaaklik sy boeke, ateïsme, idees en opinies as 'n openbare intellektueel.
Agtergrond
Clinton Richard Dawkins is gebore op 26 Maart 1941 in Nairobi, die hoofstad van Kenia tydens die Britse koloniale bewind. Dawkins het Clinton later van sy naam laat verwyder. Hy is die seun van Jean Mary Vyvyan (née Ladner; 1916–2019) en Clinton John Dawkins (1915–2010), 'n landboustaatsamptenaar in die Britse koloniale diens in Njassaland (die hedendaagse Malawi).
Sy pa is opgeroep in die King's African Rifles tydens die Tweede Wêreldoorlog en het in 1949, toe Dawkins agt was, na Engeland teruggekeer. Sy pa erf 'n landgoed, Over Norton Park in Oxfordshire, waarop hy kommersieel boer.
Sy ouers was geïnteresseerd in natuurwetenskappe en het Dawkins se vrae as kind in wetenskaplike terme beantwoord. Dawkins beskryf sy kinderjare as " 'n normale Anglikaanse opvoeding". Hy omhels die Christendom tot halfpad deur sy tienerjare, waarna hy tot die gevolgtrekking kom dat die evolusieteorie 'n beter verklaring vir die kompleksiteit van die lewe bied. Daarna hou hy op om in 'n god te glo.
Lyudmila Maksakova
Lyudmila Maksakova (gebore 26 September 1940) is 'n Sowjetse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Duel (1973), Ten Little Indians (1987), en Mu-Mu (1998).
Richard Dawkins
Onderwys
Hy het voortgegaan as 'n navorsingstudent onder Tinbergen se toesig, en teen 1966 sy Doktorsgraad in Filosofie ontvang en nog 'n jaar lank 'n navorsingsassistent gebly. Tinbergen was 'n pionier in die studie van dieregedrag, veral op die gebied van instink, leer en keuse. Dawkins se navorsing in hierdie tydperk het gegaan oor modelle van dierebesluitneming. Hy is in 1989 deur Oxford bekroon met 'n DSc.
Onderrig
Van 1967 tot 1969 was Dawkins 'n assistent-professor in dierkunde aan die Universiteit van Kalifornië, Berkeley. Gedurende hierdie tydperk was die studente en fakulteit by die universiteit grootliks gekant teen die voortslepende Viëtnamoorlog, en Dawkins het betrokke geraak by die anti-oorlog demonstrasies en aktiwiteite.
Hy het in 1970 as 'n dosent na die Universiteit van Oxford teruggekeer. In 1990 het hy 'n leser in dierkunde geword. In 1995 is hy aangestel as Simonyi Professor vir die Openbare Begrip van Wetenskap by Oxford, 'n pos wat deur Charles Simonyi geskep is, met die uitdruklike bedoeling dat daar van die houer "verwag word om belangrike bydraes te lewer tot die publieke begrip van een of ander wetenskaplike veld", en dat die eerste houer daarvan Richard Dawkins moet wees. Hy het hierdie professoraat van 1995 tot 2008 beklee.
Sedert 1970 is hy 'n genoot van New College, Oxford, en hy is nou 'n emeritus-genoot. Hy het baie lesings gelewer, insluitend die Henry Sidgwick-gedenklesing (1989), die eerste Erasmus Darwin-gedenklesing (1990), die Michael Faraday-lesing (1991), die TH Huxley-gedenklesing (1992), die Irvine-gedenklesing (1997), die Tinbergen-lesing (2004) en die Tanner-lesings (2003). Hy het ook verskeie joernale geredigeer, en het opgetree as redaksionele adviseur van die Encarta Encyclopedia en die Encyclopedia of Evolution. Hy is gelys as 'n senior redakteur en 'n rubriekskrywer van die Raad vir Sekulêre Humanisme se Free Enquiry-tydskrif, en is sedert die stigting 'n lid van die redaksie van die tydskrif Skeptic.
Dawkins het op beoordelaarspanele gesit vir toekennings so uiteenlopend soos die Royal Society se Faraday-toekenning en die British Academy Television Awards en was president van die Biologiese Wetenskappe-afdeling van die British Association for the Advancement of Science.
In 2004 het Balliol College, Oxford, die Dawkins-prys ingestel, toegeken vir “uitstaande navorsing oor die Ekologie en gedrag van diere wie se welsyn en voortbestaan ​​deur menslike aktiwiteite in gevaar gestel kan word”. In September 2008 het hy uit sy professoraat getree en planne aangekondig om "'n boek te skryf gerig op jongmense waarin hy hulle sal waarsku om nie in 'anti-wetenskaplike' sprokies te glo nie."
Higginsia pyriformis
Higginsia pyriformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Jonathan Jackson (akteur)
Jonathan Jackson (gebore 11 Mei 1982) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Deep End of the Ocean (1999) en Tuck Everlasting (2002), en in die televisiereekse General Hospital (1963) en Nashville (2012).
Dictyoplax
Dictyoplax is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Lillian Malkina
Lillian Malkina (gebore 14 Julie 1938) is 'n Sowjetse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Kolya (1996), The Adventures of Pinocchio (1996), Le sourire du clown (1999), en Hostel: Part II (2007).
Arctotis scabra
Arctotis scabra is 'n plant wat hoort tot die genus Arctotis. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Hesperantha ciliolata
Hesperantha ciliolata is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Hesperantha behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap en kom van die Roggeveld-eskarp tot by Touwsrivier voor. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 500 km² en daar is vyf subpopulasies.
Adelheid van Boergondië
Adelheid van Boergondië (gebore tussen 865 en 870, sterf tussen 928 en 929) was Hertogin van Boergondië deur haar huwelik met Richard I van Boergondië, en het ook die titel besit van Gravin van Auxerre, moontlik as heerseres. Sy is van die Huis van Welfe.
Sy was die dogter van Koenraad II van Auxerre en sy vrou Waldrada van Worms.
In 888 is sy getroud met Richard I van Boergondië. Adelheid word betitel as Gravin van Auxerre tussen 888 en 921. Die rede hiervoor is onduidelik. Daar is voorgestel dat die rede hiervoor is dat die Graafskap van Auxerre aan haar gegee is as bruidskat. Dit is moontlik dat sy die heerseres was van Auxerre.
Docosaccus
Docosaccus is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Doconesthes
Doconesthes is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Britse Laerhuis
Die Britse Laerhuis (Engels: House of Commons) is die de facto primêre raadsaal van die parlement van die Verenigde Koninkryk. Soos die House of Lords of Britse Hoërhuis, vergader dit in die Paleis van Westminster.
Die Laerhuis is 'n verkose liggaam wat bestaan ​​uit 650 lede wat bekend staan ​​as parlementslede. Parlementslede word gekies om kiesafdelings te verteenwoordig en hul setels te beklee totdat die parlement ontbind word.
Die Laerhuis van Engeland het in die 13de en 14de eeu begin ontwikkel. Dit het die Laerhuis van Groot-Brittanje geword na die politieke unie met Skotland in 1707, en het die titel "Laerhuis van Groot-Brittanje en Ierland" aangeneem na die politieke unie met Ierland aan die begin van die 19de eeu. Die 'Verenigde Koninkryk' waarna verwys is, was die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Ierland vanaf 1800 en het na die onafhanklikheid van die Ierse Vrystaat in 1922 die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Noord-Ierland geword.
Ingevolge die Parlementswette van 1911 en 1949 is die mag van die Hoërhuis om wetgewing te verwerp tot 'n vertragingsbevoegdheid verminder. Die regering is alleen verantwoordelik vir die Laerhuis en premiers bly slegs in die amp solank hulle die vertroue van 'n meerderheid van die Laerhuis het.
Arctotis schlechteri
Arctotis schlechteri is 'n plant wat hoort tot die genus Arctotis. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Islamitiese groen
Die kleur groen (Arabies: أخضر, geromaniseer: 'akhḍar) het 'n aantal tradisionele assosiasies in Islam. In die Koran word dit met die paradys geassosieer. Groen is deur die Sjiïete aangeneem, en bly veral gewild in Sjiïtiese ikonografie, maar dit word ook wyd gebruik deur Sunni-state, veral in die vlag van Saoedi-Arabië en die vlag van Pakistan.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word Islamitiese groen as volg voorgestel:
Sien ook
Green_in_Islam Verde
Arctotis rotundifolia
Arctotis rotundifolia is 'n plant wat hoort tot die genus Arctotis. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Britse Hoërhuis
Die Britse Hoërhuis (Engels: House of Lords) is een van die kamers van die Britse tweekamerstelsel. Die Britse Hoërhuis was tot Oktober 2009 ook die hoogste hof vir kriminele aangeleenthede in Engeland, Wallis, Noord-Ierland en vir burgerlike aangeleenthede in die hele Verenigde Koninkryk.
Die Hoërhuis, wat uit die 14de eeu dateer, is die teenhanger van die Laerhuis. Daar heers 'n meer gedempte atmosfeer as in die Laerhuis; die lede spreek mekaar steeds tydens sessies aan as my edele vriend of my edele dame, dit is by uitstek 'n vergestalting van ou tradisies. Die voorsitter, die Lord Speaker, sit steeds op 'n wolsak, aangesien skaapboerdery in die Middeleeue as Engeland se ekonomiese basis beskou is.
Die huis het nie veel mag nie; hoogstens kan dit besluite van die Laerhuis vir 'n geruime tyd weerhou. Wetgewing word egter gereeld op inisiatief van die Hoërhuis gewysig.
Endorete
Endorete is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Donker mosgroen
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word donker mosgroen as volg voorgestel:
Sien ook
Shades_of_green
Arctotis schraderi
Arctotis schraderi is 'n plant wat hoort tot die genus Arctotis. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika.
Higginsia robusta
Die spons behoort tot die genus Higginsia en tot die familie Heteroxyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1959 deur Burton.
Arctotis serpens
Arctotis serpens is 'n plant wat hoort tot die genus Arctotis. Die spesie is endemies aan Botswana.
Gouestompie
Die gouestompie (Mimetes chrysanthus) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Mimetes behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom voor in die Gamkaberg en Perdeberg naby Herold. Die struik is regop en word 2 m hoog. Die struik dra blomme van Maart tot Julie met die hoogtepunt in April en Mei.
'n Brand vernietig die plant maar die sade oorleef. Twee maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is tweeslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls en bye. Die plant groei in sanderige grond op hoogtes van 800-1 450 m.
In Engels staan dit as die Golden Pagoda bekend.
Elena Mayorova
Elena Mayorova (30 Mei 1958 – 23 Augustus 1997) was 'n Sowjetse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Odin i bez oruzhiya (1984), Strannaya istoriya doktora Dzhekila i mistera Khayda (1986), Vezuchaya (1987), en Neustanovlennoe litso (1990).
Higginsia scabra
Higginsia scabra is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Euplectellidae
Euplectellidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Higginsia scabra
Die spons behoort tot die genus Higginsia en tot die familie Heteroxyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Whitelegge.
Higginsia strigilata
Higginsia strigilata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Higginsia en tot die familie Heteroxyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1814 deur Lamarck.
Euplectellinae
Euplectellinae is 'n subfamilie van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Ramil Isjmoechambetof
Ramil Isjmoechambetof (Russies: Рамиль Ишмухамбетов) is 'n Nogai-geskiedkundige, etnograaf en taalaktivis van Astrachan, Rusland. Hy het 'n PhD-graad in geskiedenis aan die Kabardino-Balkariese Staatsuniversiteit behaal en werk tans as 'n dosent in geskiedenis in Astrachan.
Isjmoechambetof het verskeie navorsingsartikels gesrkyf oor die komplekse geskiedenis en veranderende identiteit van die Karagasjiërs, 'n subgroep van die Nogais wat inheems aan Astrachan-oblast is. As 'n taalaktivis werk hy aan die standaardisering en kodifikasie van sy moederdialek, Karagasjies, wat talle verskille van die literêre vorm van Nogai het.
John Hays Hammond
John Hays Hammond (1855 - 1936) was 'n myningenieur en magnaat. Hy is in San Francisco, Amerika gebore en studeer aan die Universiteit van Yale en aan die Koninklike Saksiese Mynbouakademie in Freiberg, Duitsland. In 1893 word hy deur die Barnato-broers in diens geneem om verslag te doen oor sekere van hulle eiendomme en gaan werk daarna vir Cecil John Rhodes. Hy word aangestel as raadgewende ingenieur van die Consolidated Gold Fields of South Africa. Hy woon op die Witwatersrand en was een van die vier hoofleiers van die Reform Commitee wat die Jameson-inval lei. Na die mislukte inval word hy in hegtenis geneem, verhoor en ter dood veroordeel. Hy betaal 'n boete van £25,000 en word vrygelaat.
Hy verteenwoordig die Amerikaanse President William Howard Taft tydens die kroning van George V van die Verenigde Koninkryk in 1911.
Pakistangroen
Pakistangroen is 'n kleur, 'n skakering van donkergroen, wat in webontwikkeling en grafiese ontwerp gebruik word. Dit is ook die agtergrondkleur van die vlag van Pakistan.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word Pakistangroen as volg voorgestel:
Sien ook
Shades of green
Marc Evan Jackson
Marc Evan Jackson (gebore 21 Augustus 1970) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Jumanji: Welcome to the Jungle (2017) en Kong: Skull Island (2017), en in die televisiereekse Brooklyn Nine-Nine (2013) en The Good Place (2016).
Nana Mchedlidze
Nana Mchedlidze (20 Maart 1926 – 29 Maart 2016) was 'n Sowjetse en Georgiese regisseuse, aktrise, en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Vigatsas avtobusze agviandeba (1967), Pirveli mertskhali (1975), Namdvili tbiliselebi da skhvebi (1976), en Imeruli eskizebi (1979).
Higginsia tanekea
Higginsia tanekea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Higginsia en tot die familie Heteroxyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Hooper & Lévi.
Hesperantha cucullata
Hesperantha cucullata is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Hesperantha behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap. Soos by ander Hesperantha-spesies, het dit swaardagtige groen blare, maar baie korter. Dit produseer wit blomme, waar die buitenste omgekeerde blomblare rooi-bruin is, en is baie geurig.
Hesperantha cucullata behoort in die familie Iridaceae.
Allophylus ferrugineus
Allophylus ferrugineus is struik of klein boompie wat hoort tot die Sapindaceae familie. Die spesie is inheems aan Angola, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Ethiopië, Gaboen, Kameroen, Kenia, Malawi, Namibië, Nigerië, Republiek die Kongo, Rwanda, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Soedan, Tanzanië en Uganda.
Higginsia tethyoides
Higginsia tethyoides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Higginsia en tot die familie Heteroxyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1960 deur Lévi.