cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tegnologiese singulariteit
Gevaarlike tegnologie
Sommige mense beweer dat die ontwikkelde tegnologieë gewoon te gevaarlik is vir die mens, sodat dit moreel gesien, verbied behoort te word. Daar word veral gevrees vir 'n uiteindelike toekomstige tegnologiese distopie. Baie andere, soos die neo-Luddiete, is teen die singulariteit gekant maar nie teen moderne tegnologie as sodanig nie. Gevaarlike tegnologie waarna dikwels verwys word is molukelêre nanotegnologie en genetiese manipulasie. In 'n vergevorderde stadium kan hierdie tegnologieë moontlik deur 'n superintelligensie aangewend word wat 'n wesentlike gevaar vir die mensdom inhou. Hierdie bedreiging is 'n belangrike aangeleentheid, sowel vir singulariteitsvoorstanders as vir singulariteitskritici, en was die onderwerp van 'n artikel deur Bill Joy gepubliseer in Wired tydskrif, getiteld Why the future doesn't need us. Oxford Universiteit filosoof Nick Bostrom evalueer ook die gevare van die singulariteit vir die oorlewering van die mensdom in sy essay Existential risks. Baie ondersteuners van die singulariteit beskou nanotegnologie as van die belangrikste eksistensiële risikos vir die mensdom. Daarom glo die meeste dat nanotegnologie voorafgegaan sou moet word deur 'n Saad-KI ('n soort basis van kunsmagtige intelligensie) en dat 'n pre-singulariteit gemeenskap dus geen nanotegnologie sou mag besit nie. Ander, soos die Foresight Institute, stimuleer juis inisiatiewe om molekulêre nanotegnologie te skep, omdat hulle glo dat nanotegnologie ook veilig gemaak kan word vir pre-singulariteit gebruik of selfs dat nanotegnologie die koms van 'n gunstige singulariteit kan versnel.
Intelligensie en morele waardes
Sommige denkers vermoed dat hiper-intelligensie waarskynlik ander prioriteite as die mensdom sou stel, en 'gewone' intelligente mense sal per definisie nie meer die superintelligensies kan ewenaar nie. Voorts sal die intelligensie van superintelligensies ook steeds vinniger aanwas, wat aan hierdie entiteite die vermoë sal verskaf om alle moontlike teenstand te voorsien, en by voorbaat uit te skakel. Hoewel sommiges argumenteer dat hoë intelligensie ook 'outomaties' met hoë morele waardes sou gepaardgaan, is daar andere wat sodanige verband ontken. Hulle wys op die Nazis wat hulself in die praktyk weens hul rassistiese en totalitêre ideologie nie laat lei het deur enige morele beginsels nie. Baie hoogintelligente mense soos geleerdes, dokters en ingenieurs het vrywillig hul medewerking aan die regime gegee, veral in die jare dertig en die begin van die Tweede Wêreldoorlog toe die stelsel nog suksesvol gelyk het. Blykbaar het hierdie, tog bogemiddeld intelligente mense, geen morele besware teen die Nazis en hulle ideologie gehad nie. KI-navorser Hugo de Garis veronderstel daarom, verwysend na onder andere hierdie historiese voorbeeld, dat bomenslike intelligensies die mensdom bloot gaan elimineer en dat die mensdom dit nie kan stop nie.
Voorstanders van 'Vriendelike kunsmatige intelligensie' sien ook in dat die singulariteit wel 'n groot gevaar vir die mensdom sou kon inhou, en juis om hierdie rede steun hulle pogings om die singulariteit veiliger te maak deur KI te skep wat welwillend teenoor die mens sal wees. Hierdie idee is ook vervat in die 'drie wette van die robotika' van Isaac Asimov, wat daarop afgestem is om 'n kunsmatige intelligente robot te verhinder, en terselfdetyd nie mense kwaad aan te doen nie. Dit ten spyte daarvan dat in baie storielyne van Asimov se verhale fokus op die mislukking van sy wette. 'n Instituut in die VSA wat hulself besig hou met die veiliger maak van 'n moontlike KI is die Machine Intelligence Research Institute (MIRI) gestig deur singulariteitsondersteuner Elieser Yudkowski en gesteun deur onder andere Ray Kurzweil.
Massale werkloosheid
Die oorspronklike Luddiete was gedurende die eerste Industriële Rewolusie (Engeland vanaf 1750) gekant teen die gebruik van masjiene uit vrees dat werk dramaties sou afneem. Sommige teenstanders van die singulariteit beweer dat dieselfde gaan gebeur na 'n singulariteit. Alhoewel die vrees van die Luddiete nie gerealiseer het nie, weens die groei van werkgeleenthede na die industriële rewolusie (landbouwerkers vind nuwe werk as fabrieksarbeiders, technici, kantoorwerkers en bediendes), was daar tog inderdaad 'n vermindering van bepaalde vorme van werk. Daar was veral 'n dramatiese vermindering in werkgeleenthede vir kinders en ouer mense, wat moreel beskou, 'n goeie uitkoms was. 'n Post-singulariteitsgemeenskap kan moontlik veel ryker wees as 'n pre-singulariteitsgemeenskap (danksy die verbeterde manipulasie van materie en energie om aan die menslike behoeftes te voldoen) waarby genoeg welvaart oorbly om die werkloses te onderhou. 'n Moontlike scenario vir die singulariteit is 'n verhoging van die per kapita inkomste en 'n verlaging van die werkgeleenthede waarby iedereen sonder werk 'n soort basisinkomste gewaarborg word. Maar voor die inwerkingstelling van 'n basisinkomste moet daar wel genoeg voorsiening daarvoor gemaak wees deur onder andere die maghebbers en deur die finansiële elite en groot bedrywe wêreldwyd. Hiervoor is die geleenthede nie juis tans gunstig nie omdat die neo-liberalisme nog hoogty vier in die politieke en ekonomiese denke waarvolgens soveel moontlik aan die vrye mark oorgelaat word. Diegene wat nie kan byhou nie, soos siekes, gestremdes, werkloses en bejaardes, word daarby dus gou aan hul eie lot oorgelaat. So ontstaan daar geleidelik 'n verdeling in die samelewing: 'n steeds rykerwordende elite en 'n groeiende, steeds meer verarmde onderklas.
John Hoyt
John Hoyt (5 Oktober 1905 – 15 September 1991) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente When Worlds Collide (1951), Attack of the Puppet People (1958), Spartacus (1960), en Cleopatra (1963).
Cockburn Town
Cockburn Town is die hoofstad van die eilandnasie Turks- en Caicoseilande, 'n Britse oorsese grondgebied in die Karibiese See in Noord-Amerika. Die stad het 'n bevolking van 3 700 in 2000 gehad en is in 1681 deur soutversamelaars gestig.
402
Die jaar 402 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 2de jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Gia Scala
Gia Scala (3 Maart 1934 – 30 April 1972) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Tip on a Dead Jockey (1957), The Tunnel of Love (1958), Ride a Crooked Trail (1958), en The Guns of Navarone (1961).
Jeannine Taylor
Jeannine Taylor (gebore 2 Junie 1954) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Friday the 13th (1980).
Sandra Prinsloo
Sandra Prinsloo OIS (gebore op 15 September 1947) is 'n Suid-Afrikaanse aktrise. Sy het bekendheid verwerf met haar rol as Kate Thomson in die 1980-film The Gods Must Be Crazy. Sy het ook in verskeie televisie- en teaterproduksies opgetree.
Vroeë lewe en loopbaan
Prinsloo het al genoem dat sy nooit gedink het dat sy 'n aktrise sou word nie:
"Ek was 'n ballet danser van kleins af en ek onthou dat ek met geleenthede gewerk het by die Breytenbach Teater in Pretoria toe ek in die hoërskool was. Dit was die eerste keer wat ek in aanraking gekom het met professionele toneelspel, maar nooit het ek gedink dat ek 'n aktrise sou wees nie. Ek dink ek was te skaam in daardie tyd om 'n aktrise te kon wees. Dit was nie dat ek 'n brandende passie gehad het om 'n aktrise te word nie, glad nie. Ek het 'n akademiese lewe verkies. Toe ek universiteit toe is, het ek gedink dat dit is wat ek gaan doen."
Prinsloo het matrikuleer aan die Afrikaanse Hoër Meisieskool en het haar B.A. honeurs in Drama aan die Universiteit van Pretoria behaal. Kort daarna het sy 'n lid van die PACT-groep geword (Performing Arts Council Transvaal).
"Een aand tydens 'n opvoering was dit of iets betowerend gebeur het. Dit was asof 'n goue doek neergesak het. Alles was toweragtig omtrent die aand en almal in die toneelgroep kon dit voel...daar was 'n wonderlike energie tussen die gehoor en die akteurs."
Prinsloo het dit gesê dat na daardie aand, het sy besef dat toneel haar roeping is.
Film
Na die welbekende rol in die rolprent, The Gods Must Be Crazy, het Prinsloo ook rolle vertolk in Target of an Assassin (1979), Quest for Love (1988), Die Prins van Pretoria (1992), Soweto Green (1995), 'n Paw Paw Vir My Darling (2015) en Twee Grade van Moord (2016)
Filmografie
Van die rolprente waarin sy gespeel het sluit in:
Teater
Prinsloo het in meer as 100 verhoogproduksies opgetree, waarin sy in meeste gevalle die hoofrol vertolk het, in tekste geskryf deur Suid-Afrikaners en internasionale dramaturge. In 1985 het Prinsloo en haar mede-akteur, John Kani, in die toneelstuk Miss Julie, geskryf deur August Strindberg, die gehoor laat uitstap en warm onder die kraag gelaat. Prinsloo het die rol van 'n wit vrou vertolk wat 'n swart man verlei het. Die toneelstuk is geken as die eerste soentoneel tussen 'n swart man en 'n wit vrou in die Apartheidsera.
Die produksie se vervaardiger, Bobby Heany, het verwag dat die gehoor opstandig sou reageer. Kani en Prinsloo moes daardie aand begelei word na hul motors aan die einde van die vertoning van Miss Julie om die ontstoke gehoor vry te spring. Prinsloo het na die vertoning verskeie dreigemente ontvang. Toe sy in 'n onderhoud in 2014 vir die 21 Icons-Projek, 'n reeks van kortfilms van Suid-Afrikaners wat hul omgewing beïnvloed het, gesels het, het sy genoem dat sy gedink het dat die Miss Julie-produksie reaksie sou ontlok, maar dat sy nie gedink het dat dit in 'n mini-rewolusie sou ontaard nie.
Die akteurs het later die verhoogstuk weer by die Edinburgh Fees opgevoer. In 1986 het Heany die regie van 'n televisiefilm gedoen, gebasseer op die verhoogproduksie Miss Julie, vir 'n Sweedse en Finlandse televisiekanaal, met Prinsloo en Kani as akteurs. Prinsloo het teruggekeer na die Edinburgh Fees in 2012 met The Sewing Machine, 'n Engelse weergawe van die oorspronklike Afrikaanse produksie, Die Naaimasjien. In die 2000's het Prinsloo haar verskyning gemaak in produskies soos Oskar en die Pienk Tannie, Janneman, Nag, Ma en Liefde, Anna. In Oktober 2015 het Prinsloo die Suid-Afrikaanse joernalis, Jani Allan, in die produksie Jani, uitgebeeld by die Aardklop Kunstefees in Potchefstroom.
Grantilla quadriradiata
Grantilla quadriradiata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantilla en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1909 deur Row.
Spiraalsterrestelsel
’n Spiraalsterrestelsel is ’n soort sterrestelsel wat aanvanklik deur Edwin Hubble beskryf is in sy 1936-werk The Realm of the Nebulae. Dié stelsels bestaan uit ’n plat, roterende skyf van sterre, gas en stof en ’n bolvormige, sentrale verdikking. Dit word omring deur ’n baie dowwer halo van sterre, waarvan baie bolswerms vorm.
Jen Taylor
Jen Taylor (gebore 17 Februarie 1973) is 'n Amerikaanse aktrise.
Spiraalsterrestelsel
Rofweg twee derdes van alle spiraalstelsels het ’n bykomende komponent in die vorm van ’n staafvormige struktuur, wat van die middelste bol af loop; aan die einde daarvan begin die spiraalarms. Ons eie Melkweg is ’n staaf-spiraalsterrestelsel, hoewel die staaf self moeilik sigbaar is vanuit ons posisie in die galaktiese skyf. Die mees oortuigende bewyse vir ’n staaf in die Melkweg kom van ’n onlangse opname deur die Spitzer-ruimteteleskoop van sterre in die galaktiese middel.
Saam met onreëlmatige sterrestelsels maak spiraalstelsels sowat 60% van sterrestelsels in die plaaslike deel van die heelal uit. Hulle word gewoonlik in minder digte gebiede aangetref en selde in die middel van sterrestelselswerms.
Struktuur
Spiraalsterrestelsels bestaan uit vier afsonderlike komponente:
Hubble het spiraalstelsels geklassifiseer van klas Sa vir stelsels met baie digte arms tot Sc vir dié met baie "los" arms. Klas SBa tot SBc is vir staaf-spiraalstelsels. Daar is ook ’n S0-klas vir spiraalstelsels met ’n ronde voorkoms, wat beskou word as ’n brug tussen elliptiese en spiraalvormige stelsels.
Galaktiese bol
Die bol is ’n groot, digte groep sterre. Volgens die Hubble-klassifikasie bestaan die bol van Sa-stelsels gewoonlik uit populasie II-sterre – ou, rooi sterre met ’n klein metaalinhoud. Verder is die bol van Sa- en SBa-stelsels geneig om groot te wees. In teenstelling daarmee is die bol van Sc- en SBc-stelsels baie kleiner en bestaan dit uit jong, blou populasie I-sterre.
In die middel van baie galaktiese bolle kom waarskynlik ’n supermassiewe swartkolk voor. Sulke swartkolke is nog nooit direk waargeneem nie, maar baie indirekte bewyse bestaan daarvoor.
Galaktiese sferoïed
Die meeste sterre in ’n spiraalstelsel is óf naby ’n enkele vlak (die galaktiese vlak) geleë wat om die galaktiese middel wentel óf in ’n bol om die galaktiese kern. Sommige sterre kom egter in ’n sferoïdale halo of galaktiese sferoïed voor. Sulke sterre kom moontlik van kleiner stelsels wat met die spiraalstelsel saamgesmelt het. Die Sagittarius- Elliptiese Dwergsterrestelsel smelt byvoorbeeld met die Melkweg saam en waarnemings wys dat sekere sterre in die Melkweg se halo van die dwergstelsel af kom.
Anders as die skyf, bevat die halo byna geen stof nie en bestaan dit uit populasie II-sterre, baie ouer sterre met minder metale as die populasie I-sterre in die skyf, maar soortgelyk aan dié in die bol. Die halo bevat ook baie bolswerms.
Oudste spiraalstelsel
Die oudste spiraalsterrestelsel bekend is BX442. Op 11 miljard jaar is dit meer as 2 miljard jaar ouer as enige ander stelsel. Navorsers glo die stelsel se vorm word veroorsaak deur die swaartekraginvloed van ’n metgesel-dwergstelsel. Rekenaarmodelle wat op dié aanname gegrond is, wys BX442 se spiraalstruktuur sal nog sowat 100 miljoen jaar bestaan.
Lys van programmeertale
Hier is 'n lys van programmeertale
Road Town
Road Town is die hoofstad en grootste stad van die eilandnasie Britse Maagde-eilande, 'n Britse oorsese grondgebied in die Karibiese See in Noord-Amerika. Die stad het 'n bevolking van 9 400 in 2004 gehad en is in 1834 gestig.
Buffelsrivier, Noord-Kaap
Buffelsrivier is 'n dorpie in die Namakwa-distriksmunisipaliteit in die Noord-Kaapprovinsie van Suid-Afrika.
Vivica A. Fox
Vivica A. Fox (gebore 30 Julie 1964) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Independence Day (1996), Batman & Robin (1997), Kill Bill: Vol. 1 (2003), en Independence Day: Resurgence (2016).
Pays de la Loire
Pays de la Loire is een van die 18 Franse administratiewe geweste (Frans: régions).
Die gewes word in vyf départemente onderverdeel, naamlik: Loire-Atlantique, Maine-et-Loire, Mayenne, Sarthe en Vendée.
J. Edgar Hoover
John Edgar Hoover (Washington, D.C., 1 Januarie 1895 – aldaar, 2 Mei 1972) was 'n Amerikaanse federale veiligheidsbeampte. Hy was 37 jaar lank direkteur van die Federal Bureau of Investigation (FBI).
FBI-direkteur
Op 10 Mei 1924 word hy aangestel as direkteur van die Buro vir Ondersoek (Bureau of Investigation - BOI, voorganger van die FBI). Die FBI is in 1935 gestig, waar hy direkteur geword het en bly tot sy dood in 1972. In 1942 lei hy die suksesvolle uitskakeling van Duitse spioene en saboteurs in die Verenigde State.
Poitou-Charentes
Poitou-Charentes was 'n administratiewe gewes (Frans: région) in Frankryk. Dit is nou deel van die nuwe gewes Nieu-Akwitanië.
J. Edgar Hoover
FBI-direkteur
Onder Hoover se leiding het die BOI as 'n ondersoekagentskap van die Amerikaanse Departement van Justisie 'n aantal naamsveranderinge ondergaan. Hoover word as kontroversieel beskou, enersyds het hy die FBI tot 'n groot professionele organisasie opgebou, andersyds het hy 'n omvangryke persoonlike mag opgebou wat selfs Amerikaanse presidente nie net kon ignoreer nie. Presidente Harry S. Truman, Dwight D. Eisenhower, John F. Kennedy en Richard Nixon  het almal ernstig oorweeg om Hoover te ontslaan (Nixon selfs twee keer), maar Hoover se posisie was om allerlei redes altyd te sterk. Na sy dood was die maksimum termyn vir die pos van direkteur van die FBI op tien jaar vasgestel.
Hoover was agterdogtig oor die Afro-Amerikaanse burgerregte-beweging, veral teenoor die leier, pastoor Martin Luther King. Hy hou ook nie van té suksesvolle ondergeskiktes nie; hulle loop die risiko om weg bevorder te word, soos die geval met Melvin Purvis, wat John Dillinger uitgeskakel het.
Karakter
Daar was sedert die veertigerjare gerugte dat Hoover homoseksueel (hy het byvoorbeeld 'n noue verhouding met sy adjunk-direkteur Clyde Tolson) of 'n transvestiet sou wees. Daar was ook gerugte oor beweerde bande met die Mafia, waaroor die FBI opvallend weinig belangstelling getoon het, is ook nie bewys nie.
Hoover, wat 48 jaar die Federale Buro vir Ondersoek (FBI) gelei het, was een van die magtigste mense in die Amerikaanse geskiedenis. Voordat hy in 1972 oorlede is, het hy verseker dat die spore van sy eie verlede noukeurig uitgewis is, sodat die mitesvorming rondom hom nog groter hupstoot gekry het. Die historiese persepsie van die 'slanke bulhond' is nie goed nie. Hoover is beskryf as 'n gevaar vir demokrasie, 'n man wat sy mag op 'n ongekende manier misbruik het.
In die reeks negatiewe publikasies oor hom was die Official and Confidential deur Anthony Summers, wat in 1996 gepubliseer is, die verwoestendste. Die skrywer het getoon dat Hoover 'n homoseksuele transvestiet was en nog steeds sy agente voortdurend gebombardeer het met opdragte om homoseksuele Amerikaners te monitor, aangesien diegene volgens hom 'n gevaar vir demokratiese Amerika inhou. Byna al die onlangse publikasies oor Hoover noem 'n beroemde ooggetuieverslag waarin hy, geklee as 'n vrou, aan orgies in die Plaza Hotel in New York deelgeneem het. Dit lyk asof die Mafia bewus was van Hoover se sekslewe en sou hierdie inligting gebruik het om die FBI op 'n afstand te hou. Dit is die rede waarom Hoover tot 1957 ontken het dat die Mafia in Amerika bestaan het.
Onthullings
Baie inligting is afkomstig van 'n manuskrip wat geskryf is deur Hoover se boesemvriend en regterhand Clyde Tolson. Deur gesprekke, afluisterende boodskappe en verslae van die intelligensiediens uit die outobiografie van Tolson, word die mees versteekte en pittige besonderhede van Amerika se magtigste leiers sonder voorbehoud onthul. In die manuskrip kom Hoover na vore as 'n almagtige man wat presidente kon maak en breek. Op 7 Julie 1950, na die uitbreek van die Korea-oorlog, wou hy 12 000 Amerikaners opgesluit hê. Daarvoor moes die wetlike beginsel habeas corpus opgeskort word. President Truman het nie op hierdie voorstel gereageer nie.
Sterfte
J. Edgar Hoover, wat op 77-jarige ouderdom oorlede is, is 'n staatsbegrafnis gegee. Aan die einde is vriend Tolson die gevoude vlag gebring wat die oorblyfsels bedek het. Dit was 'n gebaar wat tot dan net gereserveer was vir weduwees van bekende oorledenes. Hoover is begrawe in die Kongresbegraafplaas in Washington DC.
403
Die jaar 403 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 3de jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Grantiopsis cylindrica
Grantiopsis cylindrica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantiopsis en tot die familie Lelapiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1893 deur Dendy.
Gallia Narbonensis
Gallia Narbonensis was 'n Romeinse provinsie in die huidige gebied van Languedoc en Provence (Suid-Frankryk).
Corinne Foxx
Corinne Foxx (gebore 15 Februarie 1994) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Sweet/Vicious (2016).
Gallia Narbonensis
Die provinsie is in 121 v.C. onder sy oorspronklike naam Gallia Transalpina by die Romeinse Ryk ingelyf. Die Romeine het na die gebied meesal as Provincia Nostra ("Ons Provinsie") of Provincia verwys, 'n naam wat in die huidige Provence voortleef. Die naam Gallia Narbonensis is afgelei van die Romeinse kolonie Narbo Martius (die huidige Narbonne), wat in 118 v.C. aan die Mediterreense kus gestig is.
Die kolonies is deur stadsregerings met Romeinse instellings beheer, waarvoor veterane kandidaat gestaan het. Waarskynlik het ook 'n groot aantal Galliese adellikes in die gebied Romeinse burgerskap gekry en hulle in die nuwe kolonies gevestig.
404
Die jaar 404 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 4de jaar van die 5de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Prunella Scales
Prunella Scales (gebore 22 Junie 1932) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Howards End (1992) en An Awfully Big Adventure (1995), en in die televisiereekse Fawlty Towers (1975) en Screen One (1985).
John Hubbard (akteur)
John Hubbard (14 April 1914 – 6 November 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Dramatic School (1938), One Million B.C. (1940), An Old-Fashioned Girl (1949), en The Tall T (1957).
Wie laaste lag
Wie Laaste Lag is 'n Afrikaanse rolprent wat op 26 Desember 1985 uitgereik is.
Genre
Die rolprent is 'n komedie.
Hoofrolspelers
Hester Bentley 	Helene Truter Jos 	Gordon Vorster
Storielyn
Die rolprent handel oor 'n werknemer (Eric Nobbs) wat vir die Ontvanger van Inkomste werk en per ongeluk 'n geheime rekenaarkode ontsyfer. Hy kom op 'n reuse-slenter met staatsgeld af. 'n Gekullery waarby sy baas (James Borthwick) betrek word. Gewapen met dié plofbare inligting, verplaas hy die swendelaars se onregverdig verkreë winste na sy eie bankrekening. Wanneer sy baas hom stief behandel, begin hy die inligting, brokkie vir sappige brokkie, aan die pers uitlek.
Weza
Weza is 'n klein nedersetting in die uMuziwabantu Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dorpie is suid van die N2 nasionale pad en wes van Harding. Die naam is ontleen van die Wezarivier en beteken om te laat oorgaan of drif. Hier is van die grootste houtplantasies in die land. Die plantasies is ontwikkel rondom die oorblyfsels van inheemse woude. Die eerste aanplantings is in 1923 gedoen
Grantiopsis fruticosa
Grantiopsis fruticosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantiopsis en tot die familie Lelapiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Dendy & Frederick.
Elliptiese sterrestelsel
’n Elliptiese sterrestelsel is ’n sterrestelsel wat min of meer ovaalvormig is. Hulle het ’n egalige voorkoms wat helderheid betref. Dit is een van die drie hoofklasse sterrestelsels wat oorspronklik deur Edwin Hubble beskryf is in sy 1936-werk The Realm of the Nebulae, saam met spiraal- en lensvormige sterrestelsels.
Eienskappe
Die stelsels se vorms wissel van byna ovaalvormig tot baie plat, en die hoeveelheid sterre in hulle van tienmiljoene tot meer as ’n biljoen. Hubble het aanvanklik opgemerk dat elliptiese stelsels dalk eindelik spiraalstelsels word, maar dit is later verkeerd bewys. Sterre in elliptiese stelsels is baie ouer as dié in spiraalstelsels.
Die dinamiese eienskappe van elliptiese stelsels en dié van die bol van spiraal- en lensvormige sterrestelsels stem ooreen, en dit dui daarop dat hulle deur dieselfde fisiese prosesse gevorm word, hoewel dié mening omstrede is. Elliptiese dwergsterrestelsels se eienskappe wissel tussen dié van gewone elliptiese stelsels en dié van bolswerms. Sferoïdale dwergsterrestelsels lyk soos ’n aparte klas: hul eienskappe stem meer ooreen met dié van onreëlmatige en spiraalstelsels.
Benewens die Hubble-klasse, ná gE (elliptiese reuse), is ’n klas D en cD. Hulle stem ooreen met die kleiner stelsels, maar is meer uitgesprei en het groter halo's. Sommige lyk selfs meer soos lensvormige sterrestelsels.
Wendell Pierce
Wendell Pierce (gebore 8 Desember 1963) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Money Pit (1986), Horrible Bosses (2011), en Selma (2014), en in die televisiereeks The Wire (2002).
405
Die jaar 405 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 5de jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Koingnaas
Koingnaas, gestig in 1970, was eens 'n vooruitstrewende diamantmyndorp, maar nadat De Beers tou opgegooi het, het die bevolking drasties verminder van sy piek van ongeveer 1 000 inwoners.
Vojvodina
Die Vojvodina (Serwies: Војводина), amptelik die Outonome Provinsie van Vojvodina (Serwies: Аутономна Покрајина Војводина, Autonomna Pokrajina Vojvodina; Hongaars: Vajdaság Autonóm Tartomány; Slowaaks: Autonómna Pokrajina Vojvodina; Kroaties: Autonomna Pokrajina Vojvodina; Roemeens: Provincia Autonomă Voivodina) is 'n outonome provinsie in die noorde van Serwië. Die provinsie het 'n oppervlakte van 21 506 km² en het in 2002 'n bevolking van 2 031 992 gehad. Die hoofstad en grootste stad is Novi Sad. Die Vojvodina het ses amptelike tale en twee amptelike alfabette: Cyrillies en Latyns.
Teoretiese fisika
Die teoretiese fisika of teoretiese natuurkunde is ’n tak van fisika wat handel oor die vorming van nuwe natuurkundige teorieë. Dit word onderskei van eksperimentele fisika, wat onder meer teorieë met behulp van eksperimente en toetse bevestig of weerlê, en die tegniese fisika, wat die bekende fisikawette toepas in apparate, soos masjiene, vliegtuie, energiesentrales ens.
Beskrywing
Daar is verskeie soorte teoretici in fisika. Fenomenologiese teoretici sal byvoorbeeld ’n patroon onder verskynsels in ’n reël of wet probeer saamvat. Fundamentele teoretici neem een of meer basisbeginsels aan en lei vervolgens af wat die gevolge van die beginsels is. ’n Goeie voorbeeld van laasgenoemde is die algemene relatiwiteitsteorie. Dit het ontstaan uit ’n paar basisbeginsels en daaruit is ’n hele wêreldbeeld afgelei wat later verskeie eksperimentele toetse deurstaan het.
Naas teorievorming word ook bestaande teorieë in teoretiese fisika uitgebou. Op grond van die wette vir die gedrag van ’n elektron wat al lank gelede getoets en aanvaar is, sal die gedrag van elektrone in ’n bepaalde metaal bereken kan word. Dié afgeleide wette bevat geen nuwe basisbeginsels nie, maar pas bestaande teorieë breër toe.
Uit ’n wetenskaplike teorie moet toetsbare voorspellings gemaak kan word. Selfs al word ’n teorie verkeerd bewys, kan dit daartoe lei dat dit herformuleer en daarna wel geverifieer kan word. As ’n teorie egter nie toetsbaar is nie, het dit geen sin nie. Dit is een van die besware teen die snaarteorie: dat toetseksperimente dalk nie uitvoerbaar is nie. Die eerste toets van ’n teorie is natuurlik dat dit geen bekende verskynsels mag uitsluit nie.
Geskiedenis
Die teoretiese fisika is ouer as die eksperimentele fisika: die ou Grieke het wel oor die natuur gefilosofeer, maar geen eksperimente gedoen om hul teorieë te toets nie. So het Aristoteles beweer swaar voorwerpe val vinniger as ligte voorwerpe. Dit sou eenvoudig gewees het om dit te toets, maar dié ou filosowe het dit eenvoudig nie gedoen nie. In die vroeë moderne tyd is weggebreek van dié tradisie en is begin met die toetsing van teorieë.
Vir lank het die teoretici self hul teorieë getoets. Dit was destyds makliker uitvoerbaar, want baie eksperimente is sommer op die kombuistafel uitgevoer. Galilei het nog self toetse met vallende voorwerpe van die Skewe Toring van Pisa af gedoen; Huygens het onder meer teleskope gebou en Saturnus daardeur bekyk; Newton het proewe gedoen met ligbreking en waarnemings met ’n selfgeboude spieëlteleskoop gemaak.
Gespesialiseerde teoretiese fisici het meer onlangs hul verskyning gemaak. In die eerste helfte van die 19de eeu was daar nog vooraanstaande fisici wat belangrike insigte ontwikkel het op uiteenlopende gebiede soos termodinamika en elektrisiteit, maar daarna het dit al hoe seldsamer geword. Die toetsing van eie teorieë het ook afgeneem. In die laat 1800's is die eerste hoogleraars in teoretiese fisika in Europa aan universiteite aangestel In die 20ste eeu het teoretici reeds in een vakgebied gespesialiseer: byvoorbeeld statistiese meganika, kernfisika, deeltjiefisika ens.
Groot drie
Van die talle beoefenaars van die teoretiese fisika uit die geskiedenis, is die "groot drie" waarskynlik Isaac Newton (1642–1727), James Clerk Maxwell (1831–1879) en Albert Einstein (1879–1955).
Grantiopsis heroni
Die spons behoort tot die genus Grantiopsis en tot die familie Lelapiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2003 deur Wörheide & Hooper.
406
Die jaar 406 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 6de jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Jennifer Taylor (aktrise)
Jennifer Taylor (gebore 19 April 1972) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Like a Country Song (2014) en God's Not Dead: A Light in Darkness (2018), en in die televisiereekse Two and a Half Men (2003) en Shameless (2011).
Harold Huber
Harold Huber (5 Desember 1909 – 29 September 1959) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Parachute Jumper (1933), Charlie Chan on Broadway (1937), A Slight Case of Murder (1938), en The Lady and the Mob (1939).
Perri Pierre
Perri Pierre (gebore 28 Desember 1988) is 'n Amerikaanse vervaardiger, akteur, en regisseur. Hy is bekend vir sy rol in die rolprent Three of One Kind (2013).
Sishen-Saldanha-spoorlyn
Die Sishen-Saldanha-spoorlyn (soms ook na verwys as die OREX-lyn) is gebou as 'n swaarvragspoorlyn om ystererts van die myne op Sishen na Saldanhahawe te vervoer. Die lengte van die spoorlyn is 861 km en is in 1976 voltooi. Die spoorlyn is geëlektrifiseer en word bedryf as 'n 50 kV-wisselstroomspoorlyn.
'n Kombinasie van ses Klas 15E (elektriese) en drie Klas 34-diesel-elektriese eenhede trek treine met tot 342 trokke met 'n kapasiteit van 100 ton elk. Die kapasiteit van die spoorlyn was na indiensstelling 18 miljoen ton per jaar. Na 'n opgraderingsprojek is die kapasiteit tans 41 miljoen ton per jaar. Daar is tans ook 'n omgewingsimpakstudie onderweg om die kapasiteit na 95 miljoen ton per jaar te vergroot.
Gedurende die week van 16 Julie 2009 is 'n rekord 919 000 ton ystererts tussen Sishen en Saldanha vervoer.
Roete van spoorlyn
Die spoorlyn begin op Sishen in die Noord-Kaap en loop dan suidoos. Dit kruis die N14 en hou steeds suidoos. Dit roete hou noord van die Langberg verby en kruis die N10 nasionale pad noord van Groblershoop. Suidoos van Groblershoop kruis dit die hoofspoorlyn vanaf De Aar na Namibië by 'n nedersetting met die naam Kleinbegin.
Hiervandaan hou die roete suidoos deur Boesmanland. Dit loop noord van Kenhardt en die Grootvloerpan verby, deur die Bokkeveldberge tot in Namakwaland. Die roete hou steeds suidoos, oor die N7 nasionale pad, tot in die Olifantsriviervallei. Dit gaan noord verby Vredendal, kruis die Olifantsrivier en swaai dan suid.
Nou hou die roete parallel met die Weskus, verby Lambertsbaai, Elandsbaai, Laaiplek, waar dit oor die Bergrivier loop, tot by Saldanhabaai. By Elandsbaai gaan die spoorlyn deur die Bobbejaansbergtonnel.
To Beast or Not To Beast
To Beast or Not To Beast is 'n album van Lordi wat in 2013 vrygestel is.
Organisasie van Islamitiese Samewerking
Die Organisasie van Islamitiese Samewerking (Arabies: منظمة التعاون الإسلامي, Munaẓẓamat at-Taʿāwun al-islāmī; Engels: Organisation of Islamic Cooperation, OIC; Frans: Organisation de la coopération islamique, OCI) is 'n internasionale organisasie wat uit 57 lande bestaan. Die organisasie poog om die kollektiewe stem van die Moslem-wêreld te verteenwoordig. Hulle doel is om die belange, vooruitgang en welsyn van Moslems te beskerm.
Die OIC handhaaf 'n permanente afvaardiging by die Verenigde Nasies en is die grootste internasionale organisasie buite die VN. Die amptelike tale van die OIC is Arabies, Engels en Frans. Die gesamentlike bevolking van die OIC word op ongeveer 1,6 miljard mense geskat. Die hoofkantoor van die OIS is in Djedda, Saoedi-Arabië, geleë.
Die OIS is op 25 September 1969 gestig en het aanvanklik 25 lede gehad. Hulle het hul naam op 28 Junie 2011 van Organisasie van Islamitiese Konferensie na die huidige naam verander.
Lidlande
[[Lêer:OIC vector map.svg|duimnael|400px|Lidlande van die OIS:
]] • 2
Mackenzie Foy
Mackenzie Foy (gebore 10 November 2000) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2 (2012), The Conjuring (2013), Interstellar (2014), en The Little Prince (2015).
Qachasnek
Qachasnek is 'n grenspos in die Oos-Kaap tussen Suid-Afrika en Lesotho en staan so bekend aan weerskante van die grens. Daar is 'n dorpie Qacha's Nek 2 km vanaf die grens in Lesotho, op die Malutiberge se plato. Die naaste Suid-Afrikaanse dorp is Matatiele sowat 32 km suid.
Guancha apicalis
Guancha apicalis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Inflasie (kosmologie)
In kosmologie beteken kosmiese inflasie die barstende uitsetting van die heelal van 10−36 sekondes ná die Oerknal tot tussen 10−33 en 10−32 sekondes. Ná hierdie tydperk van inflasie het die heelal bly uitdy, maar teen ’n stadiger tempo.
Guancha apicalis
Die spons behoort tot die genus Guancha en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1931 deur Brøndsted.
Inflasie (kosmologie)
Die inflasieteorie is in die 1980's ontwikkel deur die fisici Alan Guth en Andrei Linde. Dit verduidelik die oorsprong van die grootskaalse struktuur van die kosmos.
Volgens die algemene relatiwiteitsteorie het die hele heelal ontstaan uit een baie klein punt, of singulariteit. Dit het plaasgevind in die Planck-tydperk (tot 10-43 sekonde ná die Oerknal). In die daaropvolgende tydperk, die groot verenigingstydperk (tussen 10-43 en 10-36 sekonde), het die swaartekrag afgeskei van die ander drie basiese natuurkragte (sterk kernkrag, elektromagnetiese krag en swak kernkrag). In die kwarktydperk (van 10-12 tot 10-6 sekonde) het die heelal afgekoel tot onder 10 biljard grade C en het die vier natuurkragte hul huidige vorm aangeneem.
Daar word aangeneem die heelal het teen dié tyd met minstens ’n faktor 1026 uitgesit. Daarna het dit bly groei volgens die Oerknal-teorie, soos beskryf deur die Friedmann-vergelykings, vanweë die toestandverandering van ’n skalaarveld met ’n uiters plat potensiaal.
407
Die jaar 407 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 7de jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Inflasie (kosmologie)
Nut van die inflasieteorie
Die teorie van kosmiese inflasie los ’n paar probleme op wat voorheen met die Oerknalteorie bestaan het.
Bewyse
Ná die ontstaan van die inflasieteorie is bewyse gevind vir die egtheid daarvan. Die belangrikstes hiervan is:
Alles oor kosmiese inflasie is nog nie bekend nie. Daar is steeds baie verskillende modelle, wat byvoorbeeld afhang van die vorm van die veld wat tot inflasie aanleiding gegee het.
Julie Ann Taylor
Julie Ann Taylor (gebore 29 Januarie 1966) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Akira (1988), Patlabor: The Movie (1989), en Patlabor 2: The Movie (1993), en in die televisiereeks Bleach: Burîchu (2004).
N.H. van der Walt
Ds. Nicolaas Hendrik van der Walt (onbekend – omgewing Coalbrook, distrik Vereeniging, Suid-Afrika, 19 Februarie 1948) was predikant in twee gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, te wete Middelburg, Tvl., van 1908 af en Heidelberg, Tvl., van 1925 tot 1947 (van 1936 af in kombinasie met Volksrust), toe hy sy emeritaat aanvaar het.
Opleiding en werkkringe
duimnael|links|320px|Die [[Teologiese Skool Burgersdorp se Amicitia Tennis Club, 1902. Eerste ry: I.D. du Plessis, H.J.R. du Plessis, H.D. Lessing, N.H. Van der Walt, I.D. Krüger. Tweede ry: Francisca Lion Cachet, Annie Lion Cachet, Sannie Venter, Annie Coetzee, Tinie Vorster, Annie Coetzer, Lettie Postma, Martie Venter, Marie Postma. Derde ry: P.W. Bingle, B.R Grobler, T.N. Venter, J. Kruger, J.C. Venter, D.G. Kruger, A.P.C. Duvenage, H.J.J. Van der Walt. Die vroue in die tweede ry het die eggenotes geword van: di. H.C. Lutingh, H.J.J. Van der Walt, H.J.R. du Plessis, H. Strecter, J.C. Venter, J. Grobler, prof. J.A. du Plessis, ds. N.H. van der Walt en prof. J.D Du Toit.]]
N.H. van der Walt het grootgeword op Watervoor, die familieplaas van die Van der Walts in die distrik Middelburg, Tvl. Nadat hy sy studie aan die Teologiese Skool Burgersdorp begin, begin 1905 saam na Potchefstroom verhuis en sy studie einde 1907 daar voltooi het, het hy begin 1908 predikant van die kombinasie Middelburg, Tvl., geword. Dit was 'n groot en wye arbeidsveld wat ook Belfast, Dullstroom, Roossenekal en Lydenburg omvat het. Hier het hy gearbei tot in 1925 en dit was 'n sware, toegewyde arbeid, aldus ds. J.V. Coetzee, wat sy lewensberig in die Gereformeerde Kerk se Almanak van 1949 geskryf het. "Dit het baie van sy tyd en kragte geëis en hy moes baie rondreis. Sy arbeid hier het met groot opoffering gepaardgegaan." En verder: "Toe ek in 1916 predikant geword het op Piet Retief was N.H. my naaste buurman na die noorde toe, met staanplek op Middelburg. Ons het destyds van ons gemeentes gepraat as die sewe gemeentes van Klein-Asië. Terwyl ek die sewe gemeentes van Klein-Asië in Suidoos Transvaal vir my rekening gehad het, was dié van Noordoos-Transvaal sy arbeidsveld. Met 'n sekere mate van trots het ons twee, buurpredikante, teenoor ander broeders daarop aanspraak gemaak dat ons die grootste arbeidsvelde in ons kerkverband moes vol staan. En hy was 'n fidele buurman om raad te gee en te help waar nodig."
Op Middelburg het ds. Van der Walt sy eerste eggenote, Martie Venter, aan die dood afgegee en is hy later weer getroud met Bettie du Toit, wat hom oorleef het. In 1925 is hy na Heidelberg beroep waar hy in die bediening gestaan het totdat hy op emeritaat afgetree het aan die begin van 1947. By hierdie geleentheid het hy van die gemeente Heidelberg afskeid geneem met 'n preek oor die teks uit Ps. 84: "Die Here is 'n son en skild."
Breër betrokkenheid
duimnael|regs|200px|Ds. Van der Walt se eggenote, [[Elizabeth van der Walt|Elizabeth (née Du Toit).]] As konsulent van die gemeente in Eldoret het ds. Van der Walt Kenia einde 1918 besoek. Sy besoek het die lidmate aangespoor tot geldinsamelings vir die koop van ’n standplaas en die oprig van ’n kerkgebou. Teen hierdie tyd het die gemeente gegroei tot 186 lidmate. In September 1919 is ds. Van der Walt weer na Kenia. Hy gee katkisasieklas en sewe jong lidmate lê belydenis van geloof af. Teen die einde van November is ds. Van der Walt weer terug na sy eie gemeente in Middelburg (Tvl.). Twee jaar later, in 1921, keer hy vir oulaas terug na Kenia nadat ds. P.W. Bingle van Venterstad die gemeente sou besoek, maar dit moes aflas omdat hy pampoentjies opgedoen het.
Ds. Van der Walt was nog maar kort in die bediening toe hy gekies is as kurator van die Teologiese Skool Potchefstroom. Ds. Coetzee skryf: "Die skool het die liefde van sy hart gehad en in hom het die skool 'n man verloor wat die belange daarvan op die hart gedra het nie alleen in sy herderlike en amptelike arbeid nie, maar ook in sy gebede."
Toe die PUK vir CHO in 1920 sy selfstandigheid bereik as saamstellende kollege van die Universiteit van Suid-Afrika, is ds. Van der Walt gekies as lid van die raad van die kollege. Hy het langer as 25 jaar in hierdie hoedanigheid gedien, 'n tyd lank as visevoorsitter en ook later as voorsitter, tot hy deur sy verswakte gesondheid verplig is om sy ontslag aan te vra. Ds. Coetzee skryf: "Met spyt het ons hom sien heengaan – 'n man wat besondere liefde en belangstelling vir die Christelike onderwys gehad het en die beste wat in hom was, hiervoor gegee het. Ek het baie met hom saamgewerk. Nie alleen op ons kerklike vergaderings nie, maar ook op verskillende sinodale deputaatskappe, die Kuratorium van die Teol. Skool en die Raad van die PUK. Saam was ons lede van die deputaatskap vir die Afrikaanse psalmboek en van die Musiek-kommissie in verband hiermee. Sy naam kom dan ook voor onder die voorrede van die Musiekkommissie voor in die psalmboek. En oral het N.H. met volle toewyding altyd die beste gegee wat in hom was."
Almanak
duimnael|links|180px|Ds. N.H. van der Walt. Op die sinode van 1933 in Pretoria is ds. Van der Walt, ds. Derk Rumpff en ds. Coetzee gekies as deputaatskap vir die uitgawe van die Gereformeerde Kerk se Almanak. Onderling het dié drie ds. Van der Walt as voorsitter van die deputaatskap gekies. Ds. Coetzee skryf: "Die jaarlikse oplaag van die Almanak was destyds so ongeveer 4 000. By ons eerste vergadering het hy vir ons 'n beleid voorgelê en het ons 'n werkverdeling gemaak tussen die drie deputate. Die Almanak moes omgeskep word tot 'n publikasie wat 'n mens met vrymoedigheid kon propageer, sowel wat sy uiterlike as sy inhoud betref. Eerste doel was om die jaarlikse oplaag op te skuif na 10 000. Ek het 'n bietjie pessimisties teenoor hierdie plan gestaan, maar N.H. het net gesê: 'Dit kan, en dit moet.' Toe ons, ná 'n tyd, die 10 000-merk bereik het, het hy op die eersvolgende redaksievergadering gesê: 'Nou na 15 000.' Hy het dit nog beleef dat ons hierdie merk oorskry het. Die oplaag vir vanjaar (1949) was byna 17 000 en dit was nog te min."
Oor sy karakter skryf ds. Coetzee: "Ds. N.H. van der Walt se geloof en moed was aansteeklik. Hy het nie aan 'n minderwaardigheidskompleks gely nie, maar was oortuig van die goeie reg van sy standpunt en sy saak. Ek is nou nog maar alleen oor van die drie deputate wat sinds 1933 verantwoordelik was vir hierdie uitgawe van ons kerk. En ek het aangename herinnerings aan die jare van samewerking met die twee broeders wat reeds heengegaan het. Ds. N.H. van der Walt het 'n liefhebbende hart gehad en hy was 'n goeie herder wat in sy arbeid die ideaal van die Goeie Herder gedurig voor oë gehou het."
Afsterwe
Omtrent ds. Van der Walt se laaste dae het oudl. Hennie Grové van Vereeniging, op wie se plaas hy naby Coalbrook oorlede is, geskryf: "Waar ds. Van der Walt in my huis sy lewe afgesluit het, is dit vir my 'n behoefte om hiermee aan hom hulde te bring. Met die stigting van die Geref. gemeente van Vereeniging het ek met hom kennisgemaak. Kort daarna is ek gekies as ouderling en het ons intiem met mekaar kennisgemaak. Daar was in hom baie karaktertrekke wat my aan wyle my vader laat dink het en daarom het ek altyd 'n kinderlike gevoel en respek vir hom gehad, hoewel hy maar 'n jaar ouer as ek was. Hy en sy vrou en kinders het ontsaglik baie vir my seun, dr. Grové, beteken tydens sy skooljare op die Volkskool in Heidelberg. Hy was streng, as dit nodig was, maar ook baie regverdig. Bo alles het sy vriendelikheid getrek. Ook teenoor jong mense kon hy so innemend vriendelik wees. Sy krag het veral in sy huisbesoek gelê. Dit was inspirerend, selfs vir mense wat nie van sy gemeente was nie en as gaste gekuier het by gemeentelede. Hy kon so vriendelik onderrig en so innig ook vir hulle bid.
"Nadat hy nie meer ons as predikant van Vereeniging bedien het nie, het die vriendskapsbande tussen my huisgesin en dié van ds. Van der Walt bly voortbestaan en wanneer (ek en) my vrou enigsins die geleentheid had, het ons hulle altyd op Heidelberg besoek. By ons laaste besoek het ek opgemerk dat ds. Van der Walt eensaam voel. Die gedwonge onaktiwiteit weens sy liggaamstoestand het hom gehinder. Ek het toe voorgestel dat hy en mev. Van der Walt by ons 'n tyd lank op die plaas moet kom bly, en hulle het my aanbod aanvaar. Met toestemming van die geneesheer het ek hulle die 17e Februarie op Heidelberg afgehaal. Ons was pas weg uit Heidelberg toe ds. Van der Walt opmerk: Hoe pragtig is dit om tog weer buite in die vrye natuur te wees. Hy het toe voorgestel dat ons omtrent 'n myl verder by 'n plek moet uitdraai waar daar 'n blomkwekery is wat bestuur word deur 'n seun van wyle ds. W.J. de Klerk. Met lewendige belangstelling het hy hierdie besoek aan die blomkwekery afgelê, want hy was 'n liefhebber van blomme.
"Op Vereeniging het ons 'n tydjie by die pastorie aangegaan waar hy 'n rukkie gerus het en 'n lewendige gesprek gevoer het met ds. (W.J.) Van der Merwe. Op die plaas aangekom, het ons baie oor die verlede gesels. Toe ons die aand van die 18e na ons kamers is vir die nag, was ds. Van der Walt baie opgeruimd. Daardie aand het hy nog 'n paar prettige grappe uit die verlede vertel. Gedurende die dag het hy nog aan my gesê: 'Liggaamlik is ek gesond; net die arm en been vorder so stadig.' Die volgende oggend om 7 uur het my vrou tee ingestuur na die slaapkamer wat (dominee) nog gedrink het. Omtrent 'n kwartier later het ons mev. Van der Walt hoor roep. Toe ons die kamer binnekom, het ons gesien dat dit reeds verby is met hom.
"Daardie selfde oggend om sesuur het my vrou aan my gesê dat ons weer die dood van een of ander familielid of intieme vriend kan verwag, want sy sien so iets altyd in haar slaap. Gedurende ons 44-jarige huwelikslewe was sy nog nooit hiermee verkeerd nie. Toe sy die kamer binnekom, het sy aan mev. Van der Walt gesê: 'Dit is verby; ek het dit netnou gesien.' Vir ons is dit 'n teleurstelling, want ons het so uitgesien na hul verblyf in ons huis, maar tog ook 'n voorreg dat ons hierdie beproefde dienskneg van die Here en sy eggenote nog daardie paar dae kon herberg."
Waardering
Ds. Coetzee sluit sy lewewnsberig af: "Hy het nou heengegaan om te wandel in die volle lig van die Son van geregtigheid (na aanleiding van sy afskeidspreek op Heidelberg). Mag die Here vir sy nablywende eggenote en kinders 'n son en skild wees. Ek is dankbaar dat ek die voorreg gehad het om die teraardebestelling van my liewe ou vriend en medewerker in so baie sake te kon lei. Dit was 'n swaar iets om by hierdie geleentheid op te tree. Ek is die laaste van die driemanskap wat sinds 1933 gedien het op die deputaatskap vir die uitgawe van ons Kerkalmanak. By die begrafnis van albei die heengegane mededeputate het ek opgetree. Dit was vir my 'n voorreg en genot om met hierdie twee broeders saam te werk. As enigste oorblywende lid van die driemanskap se ek: Vaarwel, liewe broeder en vriend. U ywer, moed en geloof in die werk van die Here bly vir my 'n besieling en ek hoop om dit voort te sit totdat dit die Here sal behaag om ook my af te los. Ek sê: tot weersiens." Ds. Coetzee is vier jaar en 10 maande later oorlede.