cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kaapse bobbejaan
Gedrag
Die Kaapse bobbejaan leef in nou-verweefde sosiale groepe saam. Die trop kan van vier na tot 'n honderd groot weens, maar is meestal ongeveer veertig. Dit hang af van hoe geskik hul woonplek is—kleiner troppe kom in die Drakensberge voor en groter troppe in die Okavango. Die mannetjies is die dominante figure. Die volwasse mannetjies het egter 'n streng rangorde onder mekaar, en die mees senior mannetjies het paringsvoorreg met bronstige wyfies. Die leierbobbejaan bepaal ook wanneer en waarheen die trop trek. Die wyfies het egter wel ook 'n hiërargie; dogters erf hul moeder se rang en wyfies kan in rangorde styg deur middel van vriendskappe met ander vroulike familielede of met manlike 'vriende'.
Die gemiddelde lewensverwagting is 20 tot 30 jaar. Alhoewel luiperds hul grootste vyand is, word nie baie bobbejane gevang nie; weens hul ontoeganklike slaapplekke en die brandwagte wat hulle in plek het.
Hulle is aan die gang gedurende die dag en slaaps snags.
Geluide
Kaapse bobbejane is raserig wanneer hulle stry kry; met veel gegil en geskree, maar is gewoonlik stil en sal vriendskaplike 'gesels' deur middel van sagte steungeluide. Die volwasse mannetjie se 'boggom' is 'n baie kenmerkende tweelettergrepige, luide blafgeluid; geuit as 'n wekroep of uitdaging aan ander troppe.
Kos
Hulle is omnivore. Hulle grawe graag vir knolle en wortels, maar eet geredelik wilde sade, vrugte, blare en blomme, asook insekte en ander ongewerweldes. Hulle is lief om landerye te stroop en sal klein bokkies, hase en voëls eet as hulle die kans kry.
Waar die mens hom in bobbejaangebied gaan vestig, of waar die opportunistiese bobbejaanbevolking 'n nuwe heenkome vind, word vullissakke dikwels oopgeskeur en die wêreld met rommel besaai. Huise kan ook geplunder word. Plekke wat tot bobbejaangebied verklaar is, byvoorbeeld in die Hermanus-omgewing sluit in: Kleinmond (Arabella ingesluit), Bettiesbaai, Rooi-Els, Pringlebaai, 'n deel van Onrus, Voëlklip, Fernkloof (ook die gholflandgoed), Hermanus Heights, Eastcliff, Kwaaiwater en 'n deel van Hawston.
Die mens het egter 'n paar maatreëls bedink om die probleem op te los, sonder om 'n skoot hael af te vuur.
Inwoners word gemaan om bobbejaanbestande 240-liter vullisdromme aan te skaf met 'n slot. Dit moet te alle tye dig wees. Om vullissakke so in die oopte op sypaadjies of vullisdromme buite te laat is verbode. In dieselfde gees van "Voer van bobbejane verbode" kan 'n boete vir die oortreder opgelê word.
Die vullisdromme moet ná 07:00 in die oggend van die vullisverwyderingsdag op die sypaadjies gestoot word, en op geen ander dae nie. Voorts mag vrugtebakke nie naby vensters uitgestal word nie. Wanneer die inwoners hul huis verlaat moet alle vensters dig gesluit wees en die alarm geaktiveer word. Indien die bobbejaan toegang tot die huis sou verkry, terwyl die mense tuis is, moet deurgang en uitkomkans gebied word. Troeteldiere moet onmiddellik na 'n veilige vertrek geneem word. Voedsel moet onder geen omstandighede van die bobbejane afgeneem word nie. Indien die kinders met voedsel in hul hand staan, moet hulle onmiddellik die kos laat val en die hasepad kies as die bobbejaan naderkom. Ryp vrugte moet elke dag van die vrugtebome buite afgepluk word. Groentetuine, kosbakke (van honde en voëls), is ook 'n lokmiddel vir die bobbejaan. Solank daar 'n veilige uitweg in die oopte (nog buite) vir die bobbejane is om nog weg te vlug, kan die diere verwilder word. Motors moet liefs binne die motorhuis staan of onderdak, sodat die bobbejane nie 'n duik agterlaat as hul van bo af op die motordak spring of beland nie. Die bobbejaan-noodnommer en vigilante Whatsapp-groep in die gebied moet onmiddellik van die manewales verwittig word.
Voortplanting
Die gemiddelde lengte van die wyfies se vrugbaarheidsiklus is ongeveer 36 dae. Gewoonlik word 'n enkele bobbejaantjie na ses maande se dragtigheid gebore, en vind geboortes dwarsdeur die jaar plaas. Tweelinggeboortes is skaars. Die pasgeborenes se pels is swart, met 'n pienk gesiggie. Vir die eerste paar weke klou die kleintjies aan die pels van die moeder se bors, later ry hulle op haar rug. Spening vind plaas teen ongeveer ses tot agt maande. Die wyfies word ongeveer elke twee jaar dragtig, maar verder uitmekaar in relatiewe swak woonomstandighede soos in die Drakensberge.
Spoor en veldtekens
Klippe en rotse wat gesaai en omgekeerd lê, is dikwels 'n teken dat 'n bobbejaantrop daar verby is. Hulle mis is onreëlmatig, en vaagweg rond in vorm. Dit lê dikwels bo-op rotse, en het 'n sterk reuk as dit nog vars is.
Andrew Porter
Andrew Brian Porter (Kaapstad, 26 Augustus 1928 – Londen, 3 April 2015) was 'n Suid-Afrikaans-gebore musiekkritikus, orrelis en operaregisseur. Hy was 'n skolier by Diocesan College en 'n student by University College, Oxford Universiteit. Porter was 'n invloedryke skrywer oor Westerse klassieke musiek wat dekades lank artikels en resensies gepubliseer het in Britse koerante soos The Times, The Daily Telegraph, The Financial Times, The Observer en The Times Literary Supplement. Hy is in 1960 aangestel as redakteur van die akademiese joernaal The Musical Times, en was tussen 1972 en 1992 as skrywer verbonde aan die Amerikaanse tydskrif The New Yorker. Porter het bekendheid daarvoor verwerf dat hy met argivale werk groot onbekende dele van Verdi se opera Don Carlos ontdek het, en was na sy ontdekking betrokke by die publikasie en opvoering van 'n sogenaamde "oorspronklike weergawe" van die opera se musiek en libretto.
Soutkop
Soutkop is 'n sandsteen koppie net buitekant die dorp Ficksburg in die Vrystaatprovinsie van Suid-Afrika.
Oorsprong van Naam
Die naam Soutkop kom vanaf die ooreenkoms wat die vorm van die koppie toon met die tipiese vorm van 'n hoop sout. Die onderste gedeelte van Soutkop word gevorm deur die basis, terwyl die boonste gedeelte bestaan uit 'n vertikale krans van wit sandsteen van die Clarens Formasie. Die geografiese naam vir die koppe is butte.
Geskiedenis
Soutkop is 'n bekende landmerk in die omgewing, wat al vir verskeie doeleindes gebruik is. Vroeërjare is 'n beeld van Soutkop gebruik om die Oos-Vrystaat mee voor te stel tydens die weerberig. Dit vorm ook die kenteken van die Laerskool Ficksburg, met die leuse "Iuncta Iuvant", wat beteken "Almal Staan Saam".
Sint Mariakerk (Berlyn)
Die Sint Mariakerk (Duits: St. Marienkirche) is in die Karl-Liebknecht-straat aan die voet van die televisietoring in die administratiewe distrik Mitte van Berlyn geleë. Dit is een van die oudste kerkgeboue in Berlyn wat nog steeds vir godsdienstige doeleindes gebruik word en een van oorspronklik ses Middeleeuse kerkgeboue in die historiese stadskern van Berlyn, die vroeër digbeboude stadsbuurt Marienviertel.
Bougeskiedenis
Die eerste verwysing na die kerk dateer uit die jaar 1292, toe die Sint Mariakerk naas die Nikolaikerk in 'n dokument as die parogiekerk van die Berlynse Neustadt by die Nuwe Markplein (Neuer Markt) genoem is. Die kerk se fondament is in die 13de eeu uit swerfstene en afgebrokkelde gesteente gebou, waarop 'n saalkerk uit glansende helderrooi bakstene in die Brandenburgse Gotiese styl ontstaan het. Tydens die Middeleeue was die kerk naas die Heilige Gees-hospitaal een van twee beginpunte vir die pelgrimsroete wat van Berlyn na Wilsnack gelei het.
Vir die toring is skulpkalk uit die Rüdersdorfse steengroef gebruik. As gevolg van brandskade is die toringspits tussen 1663 en 1666 deur Michael Mathias Smids in die Barokstyl herstel en in 1789/90 deur Carl Gotthard Langhans volgens die Neogotiese styl omgebou. Hermann Blankenstein het tussen 1893 en 1895 omvattende restourasie- en ombouwerk gedoen, terwyl 'n tweede ombou saam met die herstelwerk ná oorlogskade in 1969/70 plaasgevind het.
Nadat die Nikolaikerk in 1938 as "musiekdomkerk" aan die Stad Berlyn afgestaan is, was die Mariakerk die oudste preekkerk in Berlyn. Ná die einde van die Tweede Wêreldoorlog was dit een van min groot sakrale geboue in die stad wat nog vir kerkdienste gebruik kon word. Tans is die kerk weer 'n belangrike plek vir gebeurtenisse op die kerklike kalender, ekumeniese kerkdienste en kerkmusiekkonserte.
Die heropbou ná die Tweede Wêreldoorlog was in die historiese stadskern van Berlyn aan grootskaalse stedelike hernuwing gekoppel. Die omgewing rondom die kerkgebou is tussen die Berlynse stadsspoorlyn, die Karl-Liebknecht-straat, die Rathaus-straat en die Spree-rivier in argitektoniese opsig heeltemal omgeskep. Die kerk, wat tot in 1945 temidde van 'n digbeboude woonbuurt naby die vroeëre Nuwe Markplein geleë was, is tans 'n enkele vrystaande gebou op 'n groot, oop plein wat deur nuwe woon- en kantoorgeboue met talle verdiepings omring en deur die Berlynse televisietoring oorheers word. Met die afbreek van byna alle historiese geboue in sy omgewing en die verwydering van die Middeleeuse straatrooster is die Sint Mariakerk naas die Rote Rathaus ("Rooi Raadsaal") die enigste sigbare herinnering aan die feit dat 'n mens hom hier in die historiese stadskern van Berlyn bevind.
Die Dodedans
Die Dodedans-fresko in die toringsaal van die Sint Mariakerk word as een van die beduidendste Middeleeuse kunswerke in Berlyn beskou wat bewaar gebly het.
Die muurskildery met 'n lengte van 22,6 meter en 'n hoogte van 2 meter beeld 'n rondedans van persoonlikhede van die geestelike en burgerlike stand uit wat elkeen saam met 'n doodsfiguur 'n stadige stapdans uitvoer. Hierdie manier van uitbeelding is ontleen aan soortgelyke Dodedanse wat al vroeër in Lübeck en moontlik ook in Hamburg ontstaan het. Daar is egter geen skriftelike oorlewering rakende die ontstaansgeskiedenis van die fresko nie. Derhalwe is krimininalistiese metodes ingespan in 'n poging om die skildery se oorsprong te bepaal. Volgens die verskillende gevolgtrekkings, wat uit hierdie ondersoek voortgespruit het, word die Dodedans tans omstreeks die pesjaar 1484 gedateer.
In die versreëls kla die verteenwoordigers van die twee stande oor hul lot en probeer sodoende hulle naderende dood uitstel. Die versreëls is in die taal van gewone mense geskryf en weerspieël die sterk invloed van 'n Fransiskaanse wêreldbeeld, soos ook uit die skeiding van geestelikheid en burgerstand blyk. Die rondedans word dan ook deur 'n prekende Fransiskaanse monnik geopen. Kunshistorici neem dus aan dat die muurskildery in opdrag van die Berlynse burgerstand deur 'n Fransiskaanse monnik uitgevoer is. Hierdie bevinding word deur die feit bekragtig dat in dieselfde tydperk bouwerk aan die Fransiskane se Grys Klooster in Berlyn gedoen is.
Die Dodedans is waarskynlik in die Reformasietydperk met kalk gewit en eers in die jaar 1861 deur die koninklike boukundige amptenaar Friedrich August Stüler herontdek. Die muurskildery is tans nie in 'n goeie toestand nie. As gevolg van vogtigheid in die mure het die kleure verbleek, en die kunswerk word intussen deur 'n glasmuur beskerm.
Klokke
Die kerk beskik oor vyf klokke: G°-B°-c'-es'-es″. Die vier groot klokke is aan geboë jukke opgehang.
Verwysings
Bronliteratuur
Planete in astrologie
200 px|links|duimnael| Van links: Mercurius-Venus-Aarde-Mars-Jupiter-Saturnus-Uranus-Neptunus
Vir die astroloë uit die oudheid, wat die "swerwers" aan die hemelruim waargeneem het, het die planete die wil van die gode verteenwoordig. Hulle het, nes in ander vorme van waarsêery, probeer om tekens aan die hemel te vind van dinge wat op aarde sou gebeur. Hierdie gebeurtenisse, soos sons- en maansverduisterings, het hulle dan in verband gebring met die lot van hul land en hul heerser. Vir moderne astroloë verteenwoordig die planete eerder dryfvere en impulse van die menslike psige. Die plek van die planete in die astrologie stem ooreen met hul plek aan die hemelruim (in die Diereriem), waarvan die twaalf huise die lewensgebiede verteenwoordig waarop hierdie gebeurtenisse sou plaasvind of waarop hierdie dryfvere uiting sou vind. Ook die hoeke van die planete met betrekking tot mekaar, die aspekte, gee die astroloog aanwysings oor energieë wat saamwerk of mekaar teenwerk.
Simboliek van die 7 klassieke planete
Opmerking: Die karaktertrekke het nie noodwendig betrekking op mense nie. Die sleutelwoorde beskryf karaktertrekke en assosiasies wat in aanmerking geneem word by die ontleding van horoskope.
Son 62px
100 px
Maan 62px
100 px
Fred Barber
duimnael|regs|180px|Frederick William Barber.
Frederick William (Fred) Barber (Nottingham, Engeland, 20 Januarie 1813 – Grahamstad, Kaapkolonie, 2 Januarie 1892) was ’n Oos-Kaapse grenspionier en skeikundige.
Barber was die seun van Thomas Barber, befaamde portretskilder, en sy vrou, Mary Atherstone. Hy gaan skool aan Eton en op die Vasteland. Saam met dr. W.G. Atherstone emigreer hy in 1839 na Suid-Afrika en trou in 1845 met Mary Elizabeth Bowker, 'n dogter van Miles Bowker. Hy het twee seuns, Frederick Hugh Barber en Henry Mitford Barber, en 'n dogter gehad. (Die dorp Barberton is na albei sy seuns genoem.)
Barber besit aanvanklik 'n skaapplaas in die omgewing van Graaff-Reinet, maar gaan later na die Grahamstadse distrik om sy skaapboerdery voort te sit waar hy op die voorgrond tree tydens die skermutselinge met die vyandige Xhosastamme. Hy neem deel aan die Sewende Grensoorlog (1846–'47) en vir sy dienste gedurende die Agtste Grensoorlog (1850–'53) word die plaas Lammermoor naby Queenstown aan hom toegeken.
Toe diamante ontdek word, vertrek hy in 1869 na Kimberley en is een van die eerste kleim-eienaars op die De Beerperseel. Hy is taamlik suksesvol en delf ook diamante aan die Vaalrivier, Dutoitspan en Bultfontein. Uiteindelik keer hy terug na Bristol, Engeland, waar hy fotografie beoefen en gereeld in tydskrifte skrywe oor grondontleding en algemene skeikunde. Barber was lief vir studie, godsdienstig, joviaal en gevat in sy gesprekke, aldus dr. B.J.T. Leverton in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek.
Planete in astrologie
Venus 62px
100 px
Mars 62px
100 px
Jupiter 62px
100 px
Saturnus 62px
100 px
Uranus 62px
100 px
Neptunus 62px
100 px
Pluto 62px
100 px
Sycon formosum
Sycon formosum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Haeckel.
Stefan Meiring Naudé
Stefan Meiring Naudé (*31 Desember 1904, De Doorns–†27 April 1985 ) was ’n Suid-Afrikaanse wetenskaplike en voorsitter van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns.
Wêreldgesondheidsorganisasie
Die Wêreldgesondheidsorganisasie is 'n agentskap van die Verenigde Nasies met sy hoofkwartier in Genève, Switserland. Sy doel is om as koördineerder op te tree ter bevordering van internasionale openbare gesondheid. Die WGO (Engels: WHO – World Health Organisation) het op 7 April 1948 totstand gekom (7 April word ook as internasionale Wêreldgesondheidsdag gevier). Die WGO het tans 192 lidlande.
Stefan Meiring Naudé
Meiring Naudé is op Oujaarsdag 1904 in De Doorns in die Kaapkolonie gebore. Na sy hoërskoolloopbaan is hy na die Universiteit Stellenbosch waar hy op 21-jarige leeftyd ’n M.Sc.-graad met lof behaal het. Hy was die ontvanger van ’n Rhodes-studiebeurs om aan Oxford te gaan studeer, maar was nie beïndruk deur die fisika-departement daar nie en het die beurs van die hand gewys. Daarna is hy na Berlyn waar hy onder fisici soos Albert Einstein, Max Planck en Max von Laue gestudeer het. Hy behaal hier sy Ph.D. in 1928. Na sy studietermyn in Berlyn is Meiring Naudé na Chicago om saam met wetenskaplikes soos Robert Millikan en Arthur Compton te werk.
Wêreldgesondheidsorganisasie
Organe, personeel en begroting
Die WGO se organe is die jaarlikse Wêreldgesondheidsvergadering, die Uitvoerende Raad met 34 lede en die Sekretariaat met die Direkteur-generaal (tans Tedros Adhanom van Ethiopië) en nege uitvoerende direkteure. Die WGO beskik daarnaas oor ses streekkantore.
Stefan Meiring Naudé
Van 1931 tot 1933 was Meiring Naudé senior lektor aan die Universiteit van Kaapstad waar hy onder Basil Schonland gewerk het. In 1932 word hy wêreldwyd vir sy ontdekking van die N15-stikstofisotoop erken. In 1934 aanvaar hy ’n pos as hoogleraar in fisika aan sy alma mater en beklee dit tot 1945. In die volgende jaar word Meiring Naudé die direkteur van die Nasionale Fisika-laboratorium en in 1950 sluit hy hom by die Wetenskaplike en Nywerheidsnavorsingsraad aan. Hy was van 1952 tot 1971 die President van die Raad. Tussendeur is hy van 1960 tot 1961 voorsitter van die Koninklike Genootskap van Suid-Afrika en van 1967 tot 1969 voorsitter van die Suid-Afrikaanse Akademie. Van 1971 tot 1977 was hy die Wetenskaplike Raadgewer van die Eerste Minister.
Wêreldgesondheidsorganisasie
Organe, personeel en begroting
Die WGO het tans 4 000 medewerkers, waarvan 1 500 in sy hoofkwartier werk. Die jaarlikse begroting het in die 2006/07 fiskale jaar VS$ 3,313 miljard beloop, waarvan VS$ 924 miljoen in die reëlmatige begroting (ledegelde van lidlande) en VS$ 2,398 miljard se vrywillige bydraes.
Stefan Meiring Naudé
Eerbewyse
Meiring Naudé het agt eredoktorsgrade ontvang. Ander eerbewyse sluit in:
Rooihartbees
Die rooihartbees (Alcelaphus buselaphus) is 'n wildsbok wat in Suider-Afrika voorkom.
Stefan Meiring Naudé
Nalatenskap
Die Tshwane M16, wat toegang tot die WNNR verskaf, staan as Meiring Naudéweg bekend. Die Koninklike Genootskap van Suid-Afrika ken jaarliks ’n Meiring Naudé-medalje toe aan ’n verdienstelike jong wetenskaplike.
Rooihartbees
Bou
Die bok is glansend rooibruin van kleur terwyl die bles op die gesig, stert en buitekant van die bene swart is met die agterkante van die boude ligbruin. Albei geslagte het horings. Hulle skouers is hoog met 'n knop daarop en die rug loop skuins af na agter. Die bul is 1,25 m hoog by die skouers wanneer hy volgroei is en weeg dan 150 kg, terwyl die koei sowat 120 kg weeg.
Wêreldgesondheidsorganisasie
Streekkantore
[[Lêer:World Health Organisation regional offices.svg|duimnael|Die WGO se streke en streekskantore:
2004-Ekwatoriaal-Guinese staatsgreepspoging
Die gepoogde 2004 staatsgreep in die Ekwatoriaal-Guinee (ook bekend as die Wonga-staatsgreep), het nie daarin geslaag om president Teodoro Obiang Nguema Mbasogo te vervang met die uitgewekene opposisie-politikus Severo Moto nie. Die huursoldate wie georganiseer is deur hoofsaaklik Britse finansiers is op 7 Maart 2004 in Zimbabwe gearresteer voordat hulle die staatggreep kon uitvoer. Aanklaers het beweer dat Moto as die nuwe president aangestel sou word in ruil vir voorkeurregte aan maatskappye wat by die staatsgreep betrokke was. Die voorval het internasionale media-aandag ontvang ná die berigte betrokkenheid van Sir Mark Thatcher in die befondsing van die staatsgreep waarvoor hy skuldig bevind en in Suid-Afrika beboet is.
Rooihartbees
Bou
Die rooihartbees is met 'n skouerhoogte van sowat 130 cm 'n taamlike groot antiloop wat tot 180 kg kan weeg. Kenmerkend vir die dier is die lang, smal gesig en die diep geriffelde horings, waarvan die boonste deel skerp na agter geboë is. Die horings word gewoonlik net langer as 60 cm. Die algemene pelskleur is ligrooibruin en die stert is swart. Die geslagte lyk eners, maar die koeie is effens kleiner as die bulle.
Wêreldgesondheidsorganisasie
Streekkantore
]] Die WGO se streekkantore het hulle setels in die volgende stede:
Rooihartbees
Habitat en ander feite
Die soogdier word met oop vlaktes geassosieer en kom op verskeie tipes droë grasveld voor. Dit is 'n kuddedier en kan 'n snelheid van tot 65 km/h haal. Hulle ruik en hoor baie goed, maar sien swak. 'n Rooihartbeeskoei is 8 maande lank dragtig en 'n enkele kalf word vroeg in die somer (tussen Oktober en Desember) gebore.
Die rooihartbees is 'n groot, rooibruin antiloop wat op die grasvlaktes en yl beboste streke van Suider-Afrika hou. Hy is nie nou verwant aan die basterhartbees (Damaliscus lunatus) nie. Rooihartbeeste word gewoonlik in klein troppe in oop terrein soos grasvlaktes en yl beboste veld aangetref.
Hulle vreet hoofsaaklik gras en kan lang tye sonder water bly. Die oop terrein pas die diere goed, aangesien hulle nie aggressief is nie en op hul vaart staatmaak om roofdiere te ontvlug. Volgens raming kan 'n rooihartbees in goeie kondisie sowat 65 km/h hard loop en die pas 'n hele ent volhou.
Vroeër was rooihartbeeste volop in Suid-Afrika, maar is so gejag dat hulle teen 1875 feitlik uitgeroei was. In die Kgalagadi Nasionale Park en enkele ander wildreservate het hul getalle sedertdien weer aansienlik toegeneem.
Eksterne skakels
Kuhantilope
Espen Klouman Høiner
Espen Klouman Høiner (gebore 31 Augustus 1981) is 'n Noorse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Reprise (2006), Must Have Been Love (2012), en Hjelperytteren (2019), en in die televisiereeks Mammon (2014).
Richtersveld Plaaslike Munisipaliteit
Die Richtersveld Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Namakwa-distriksmunisipaliteit in die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
2004-Ekwatoriaal-Guinese staatsgreepspoging
Opsomming
Nigel Morgan, 'n Britse en Suid-Afrikaanse veiligheidskonsultant en voormalige offisier van die Britse leër met noue bande met Suid-Afrika se intelligensiedienste gehad het, het die poging tot staatsgreep teen die regering van Ekwatoriaal-Guinee blootgelê. Op 7 Maart 2004 het die Zimbabwiese polisie by Harare-lughawe op 'n vliegtuig beslaggelê wat van Suid-Afrika ingevlieg het. Die beweerde kapingleier, Simon Mann, 'n voormalige Special Air Service (SAS) offisier is in hegtenis geneem met sy twee kollegas naby die aanloopbaan terwyl hulle gewag het dat wapens op 'n Boeing 727 (N4610) gelaai moes word. Voorts is ook drie bemanningslede en 64 voormalige soldate gewerf in Suid-Afrika, gearresteer. Die meerderheid van diegene was na bewering die huursoldate wat beplan om die staatsgreep uit te voer, en was oud-lede van 32-Bataljon, 'n spesiale magte-eenheid wat vir die Suid-Afrikaanse apartheidsregering geveg het.
Op 9 Maart 2004 is Nick du Toit en 14 ander Suid-Afrikaanse en Angolese mans in Ekwatoriaal-Guinee in hegtenis geneem omdat hulle vermoedelik die voorspan van die staatsgreep poging was.
Die bemarkingsbestuurder van Zimbabwe Defence Industries, Hope Mutize, het in die hof gesê Simon Mann het hom in Februarie 2004 'n deposito van $ 180 000 (£ 100 000) betaal en Mann indirek gekoppel aan die beweerde sameswering deur te sê hy is vergesel deur 'n Suid-Afrikaner, Nick du Toit, die leier van die 14 mans wat in Ekwatoriaal-Guinee gearresteer is. Hul wapenrekwisisie het 20 masjiengewere ingesluit, 61 AK-47 aanvalgewere, 150 handgranate, 10 RPG-7 vuurpylgranaat-lanseerders (en 100 RPG-projektiele) en 75 000 rondes ammunisie. Mann het gesê hy wou die gewere, mortiere en ammunisie bekom om diamantmyne in onstabielle dele van die Demokratiese Republiek van die Kongo te bewaak.
Daar is beweer dat diegene wie in hegtenis geneem in Zimbabwe, 'n tussenstop in Harare gemaak het om wapens te koop en na verwagting deel te neem met 'n span in Ekwatoriaal-Guinee om president Obiang omver te werp. Nick du Toit, die leier van die groep wat in Ekwatoriaal-Guinee gearresteer is, het tydens sy verhoor in Ekwatoriaal-Guinee gesê hy is deur Simon Mann gewerf en hy het gehelp met die werwing van huursoldate, die aankoop van wapens en logistiek. Hy sê hy het vertel dat hulle gaan poog om 'n verbanne opposisie politikus, Severo Moto, as die nuwe president te plaas.
Wêreldgesondheidsorganisasie
Hooftake
Die WGO is teen die einde van die 1990's in organisatoriese opsig herstruktureer en konsentreer nou op 'n aantal hooftake soos
Die klassifikasie van siektes en mediese diagnoses (International Classification of Diseases of ICD-10-kodering), gesondheidsregulasies (International Health Regulations, IHR), van geneesmiddels (Anatomical Therapeutic Chemical, ATC-kodering) asook fisiese gestremdhede (International Classification of Functioning, Disability and Health, ICF) val ook onder die WGO se beheer.
Direkteur-generaals
Die Wêreldgesondheidsorganisasie is op 7 April 1948 gestig.
Astrologie
Astrologie of sterrewiggelary is ’n versamelnaam vir idees oor die verband tussen die lot van mense en gebeurtenisse op aarde en die stand van die hemelliggame. Die naam "astrologie" is afgelei van die Griekse αστρολογια, "astrologia", ’n samestelling van άστρον (astron, ster of sterrebeeld) en λογος (logos, wat onder meer teorie beteken). Dit gaan veral om die samehang tussen die beweging van die son, maan en planete, wat in die oudheid ook as sterre beskou is.
Die beweging van ligpunte soos die son, maan, planete en sterre aan die hemelruim het mense nog altyd betower. Die mens het reëlmaat in hierdie bewegings ontdek en probeer om dit te beskryf, waardeur nie net die ligpunte name gekry het nie, maar ook skynbare samestellings daarvan – die sterrebeelde en sterretekens. Naas die beskrywing van die hemelliggame en hul bewegings, die astronomie, het mense in Babilonië en later ook Egipte, China en ander plekke betekenis aan hul posisies aan die hemelruim toegeken om byvoorbeeld die toekoms van die staat, die grootte van die oes, die styging van die Nyl of die lot van ’n heerser te voorspel. So het die astrologie ontstaan.
Die bekendste element van die astrologie is die geboortehoroskoop. Van die posisie van die son in die diereriem en van die planete tydens iemand se geboorte word sy karaktertrekke en toekoms afgelei. Alle wetenskaplikes beskou astrologie as ’n skynwetenskap of bygeloof.
Epe, Nederland
Epe is ’n dorp en munisipaliteit in die provinsie Gelderland in Nederland.
Elboers
Die Elboers (Persies: البرز, Alborz‎) is 'n bergreeks in Noord-Iran net suid van die Kaspiese See. Dit strek in 'n wes-oostelike rigting tussen die grens met Azerbeidjan in die noordweste tot aan die grens met Turkmenistan in die noordooste. Die hoogste bergpiek, Damavand, is met 5 610 meter bo seevlak die hoogste berg in Iran en die hele Nabye Ooste.
Die Elboers bestaan uit 'n reeks parallele bergreekse langs die suidelike oewer van die Kaspiese See. Die Elboers behoort tot 'n reeks gebergtes wat van die Armeense Hoogland in die weste oor die Elboers en die Hindoekoesj tot die Pamir in die ooste streek. Die Elboers streek oor sowat 600 km en is tussen 60 en 130 km breed. Dit behoort tot die Alpynse berggordel van Eurasië.
Die naam "Elboers" is afgelei van dié van Harā Barazaitī, 'n legendariese berg in die Avesta, die hoofteks van die Zoroastrisme. Harā Barazaitī weerkaats die Proto-Iranse *Harā Bṛzatī. *Bṛzatī is die vroulike vorm van die byvoeglike naamwoord *bṛzant- "hoog", die gerekonstrueerde stamvader van die moderne Ossetiese bærzond ("hoog", "spits"); Persies بلند barz ("hoog"), berāzande ("elegant") en Barz/Berazandeh; Koerdies barz ("hoog"); almal is verwant aan Sanskrit Brihat (बृहत्). Harā kan geïnterpreteer word as "wagter" of "beskermer", afgelei van 'n Indo-Europese wortel *ser "beskerm". In Middel-Persies het Harā Barazaitī Harborz geword, in moderne Persies Alborz, wat verwant is aan die naam van "Elbroes", die hoogste bergpiek van die Kaukasus.
Rooiwang-lipvis
Die Rooiwang-lipvis (Thalassoma genivittatum) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan by Mauritius en aan die ooskus van Afrika tussen die suide van Mosambiek en die suide van kwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Redcheek-wrasse.
Identifikasie
Die vis word tot 20 cm lank en vreet bodem ongewerweldes.
Kreepy Krauly
Die Kreepy Krauly 'n outomatiese swembadskoonmaker wat vuilgoed van swembaddens verwyder. Dit werk met 'n stofsuieraksie en help om die swembad met die minimum moeite skoon en netjies te hou. Suid-Afrika se Ferdinand Chauvier (oorlede in 1985) word gekrediteer met die uitvinding van die Kreepy Krauly. Hy het die Kreepy Krauly in 1974 by sy huis in Springs ontwerp. Vandag word die konsep in meer as 90% van swembaddens gebruik.
Emalahleni Plaaslike Munisipaliteit, Mpumalanga
Die Emalahleni Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Nkangala-distriksmunisipaliteit in Mpumalanga, Suid-Afrika.
Kreepy Krauly
Tipes skoonmakers
Daar is drie hoofsoorte outomatiese skoonmakers vir swembaddens, geklassifiseer volgens die dryfmeganisme en kragbron wat gebruik word: 'n suierskoonmaker, 'n drukskoonmaker en 'n elektriese robotreiniger.
Emalahleni Plaaslike Munisipaliteit, Mpumalanga
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Sycon frustulosum
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1976 deur Borojevic & Peixinho.
Kreepy Krauly
Suierskoonmakers
Hierdie soort swembadskoonmaker gebruik die suigaksie van die swembadpomp om die nodige krag te bied vir die masjien om die vloer en mure van die swembad lukraak deur te beweeg en vuilgoed in sy pad op te suig. Dit is die goedkoopste en gewildste skoonmaker, en dit volg 'n ewekansige baan rondom die swembad. Hierdie tipe skoonmaker word gewoonlik via 'n slang van 30 mm aan 'n vakuumplaat in die skimmer geheg, of deur 'n toegewyde uittreksel aan die kant van die swembad. Die eerste outomatiese swembadskoonmaker was 'n suigreiniger.
Drukskoonmakers
In hierdie ontwerp word die invloei van swembadwater verder onder druk geplaas met 'n sekondêre skraagpomp op die meeste, maar nie alle modelle nie. Hierdie hoëdrukwater word gebruik vir voortbeweging en om vuilgoed op te suig deur die Venturi-effek te benut. Drukmasjiene is beter geskik vir die hantering van baie rommel en werk ook beter vir groot puin soos blare, akkers, boomsade en stokkies.
Elektriese robotreiniger
Hierdie skoonmakers is onafhanklik van die swembad se hooffilter en -pompstelsel en word aangedryf deur 'n aparte elektrisiteitsbron, gewoonlik in die vorm van 'n aftrap-transformator wat minstens 3 m van die swembad geplaas word. Hulle het twee interne motors: een om water deur 'n onafhanklike filtersak in te suig en die gefiltreerde water weer in die swembad uit te werp, en die ander 'n dryfmotor wat aan trekkeragtige rubber- of sintetiese borsels vas is, wat deur rubber- of plastiekbande aan 'n metaalas gekoppel is. Die borsels, wat soos verfrollers lyk, is aan die voor- en agterkant van die masjien geplaas en help om besoedelingsdeeltjies van die vloer en mure van die swembad te verwyder, sommige selfs van die swembadtrappe, afhangende van die grootte en opset. Hulle lei ook die deeltjies na die interne filtersak.
Berry Kroeger
Berry Kroeger (16 Oktober 1912 – 4 Januarie 1991) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Black Magic (1949), Act of Violence (1949), Gun Crazy (1950), en Blood Alley (1955).
Alexis Clairaut
Alexis Claude de Clairault (of Clairaut) (13 Mei 1713 – 17 Mei 1765) was 'n Franse wiskundige en denker.
Clairault is in Parys gebore waar sy vader, Jean-Baptiste Clairaut, 'n wiskundeonderwyser was. Hy was 'n wonderkind — op twaalfjarige ouderdom het hy 'n verhandeling oor vier meetkundige krommes geskryf en onder sy vader se leiding het hy so snel vooruitgang gemaak in die veld dat hy teen hy dertien jaar oud was 'n verslag oor die eienskappe van vier krommes wat hy ontdek het by die Académie française voorgelees. Toe hy nog maar sestien was het hy 'n verhandeling, Recherches sur les courbes a double courbure, oor kronkelende krommes voltooi wat met die publikasie daarvan in 1731 sy toelating tot die Franse Akademie van Wetenskap verseker het al was hy op agtien jonger as die minimum wetlike ouderdom.
In 1736 het hy saam met Pierre Louis Maupertuis deelgeneem aan 'n ekspedisie na Lapland met die doel om 'n lengtegraad graad te skat. Met sy terugkeer het hy sy verhandeling Théorie de la figure de la terre (1743) gepubliseer. In die werk het hy die teorema voorgestel wat as Clairaut se teorema bekendstaan, wat gravitasie op die punte van 'n roterende ellipsoïede verbind het met die samepersing en sentrifugale krag by die ewenaar.
In 1741 het Clairault op 'n wetenskaplike ekspedisie vertrek wat daarop gemik was om die lengte van 'n meridiaan graad op die Aarde se oppervlak te meet. Met sy terugkeer in 1743 het hy sy Théorie de la figure de la terre gepubliseer. Dit was geskoei op 'n artikel van Colin Maclaurin wat aangetoon het dat 'n massa homogene vloeistof wat om 'n lyn deur die massamiddelpunt daarvan  gewentel word onder wederkerige aantrekking van sy partikels, die vorm van 'n sferoïed aanneem. Hierdie werk van Clairault het heterogene sferoïedes behandel en bevat die bewys van sy formule vir die versnellende effek van gravitasie in 'n plek met breedtegraad. In 1849 het Stokes aangetoon dat dieselfde resultaat gegeld het wat ook al die interne samestelling of digtheid van die Aarde, gegee dat die oppervlak 'n sferoïede in ekwilibrium met klein elliptisiteit is.
Hy het 'n vernuftige benaderde oplossing van die probleem van drie liggame ontwikkel. In 1750 het hy die prys van die Sint Petersburg Akademie verwerf vir sy essay Théorie de la lune (Teorie oor die maan); en in 1759 het hy die perihelium van Halley se komeet bereken.
Die Théorie de la lune is streng Newtonisties van aard. Dit bevat die verduideliking van die beweging die apsis wat sterrekundiges te vore verbyster het, en wat Clairault aanvanklik as so onverklaarbaar gesien het dat hy op die punt gestaan het om 'n nuwe hipotese oor die wet van aantrekking te publiseer toe hy die gedagte by hom opgekom het om die benadering tot die derde orde deur te voer waarmee hy gevind het dat die resultaat in ooreenstemming met die waarnemings was. Dit is in 1754 deur 'n aantal maantabelle gevolg. Clairault het vervolgens verskeie artikels oor die wentelbaan van die Maan, en die beweging van komete soos beïnvloed deur die perturbasie van die planete gepubliseer, in besonder oor die pad van Halley se komeet.
Sy groeiende gewildheid het naderhand sy wetenskaplike werk belemmer. Hy is in 1765 op twee-en-vyftig in Parys oorlede.
Henrik Holm (akteur)
Henrik Holm (gebore 12 September 1995) is 'n Noorse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Tunnelen (2019) en in die televisiereekse Skam (2015) en Hei Briskeby (2017).
Claude Jade
Claude Jade (8 Oktober 1948 in Dijon - 1 Desember 2006 in Boulogne-Billancourt) was 'n Franse aktrise.
Mazda RX-7
Die Mazda RX-7 is 'n sportmotor wat deur die Japannese motorvervaardiger Mazda vervaardig was vanaf 1978 tot 2002. Die oorspronklike RX-7 is gekenmerk deur 'n 1146 cc tweeling-rotor Wankelenjin en 'n voor mid-enjin, agterwielaandrywing uitleg. Die RX-7 het die RX-3 vervang (albei was in Japan as die "Savanna" verkoop).
Die oorspronklike RX-7 was 'n sportmotor met opflaphoofligte. Die kompakte en liggewig Wankelenjin was effens agter die vooras geplaas, 'n opset wat Mazda 'n "voor mid-enjin" genoem het. Dit was as 'n tweesitplekkoepee aangebied, met opsionele "sosiale" agterste sitplekke in Japan, Australië, die Verenigde State van Amerika, en ander dele van die wêreld. Die agterste sitplekke is aanvanklik bemark as 'n handelaar-geïnstalleerde opsie vir die Noord-Amerikaanse markte.
Die RX-7 het vyf keer op Car and Driver-tydskrif se tien-beste-lys verskyn. Altesaam 811 634 RX-7's is oor die jare gebou.
Victor Khanye Plaaslike Munisipaliteit
Die Victor Khanye Plaaslike Munisipaliteit (voorheen bekend as die Delmas Plaaslike Munisipaliteit) is een van die plaaslike munisipaliteite in die Nkangala-distriksmunisipaliteit in Mpumalanga, Suid-Afrika.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit sluit in:
Insulienweerstandigheid
Insulienweerstandigheid is die toestand waar normale hoeveelhede van die hormoon insulien onvoldoende is om 'n normale insulienrespons in vet-, spier- en lewerselle te veroorsaak. In die vetselle lei dit tot hidrolise (afbraak) van gestoorde trigliseriede, wat weer die vry vetsure in die bloedplasma verhoog. In spierweefsel veroorsaak insulienweerstandigheid dat minder glukose opgeneem word, en in die lewer word minder glukose gestoor. Albei hierdie effekte lei tot 'n toename in bloedglukose (bloedsuiker). Hoë plasmavlakke van insulien en glukose weens insulienweerstandigheid lei dikwels tot die sogenaamde metaboliese sindroom en tipe 2 diabetes mellitus.
Toyota K-enjin
Die Toyota K-reeks is 'n inlynviersilinderenjin wat van 1966 tot die middel van 2007 geproduseer is.
Dit was 'n tweeklepstootstang enjinontwerp, 'n rariteit vir die maatskappy. Dit is oorspronklik in die Toyota Kamigo-fabriek in Toyotastad in Japan gebou.
Die reeks is grootliks deur die E-enjinreeks vervang.
Frederick Hugh Barber
duimnael|regs|200px|Frederick Hugh Barber.
Frederick Hugh Barber (Graaff-Reinet, 8 Januarie 1847 – Eldoret, Kenia, 19 Mei 1919) was ’n Suid-Afrikaanse ontdekkingsreisiger, delwer en sakeman.
Barber was die oudste seun van Frederick William Barber en sy vrou, Mary Elizabeth Barber. Barber gaan skool aan die St. Andrew-kollege, Grahamstad, en trou in 1898 met Eira Evans. Hulle het een seun. In sy jeugjare (omstreeks 1870) verken Barber die Vaalrivier, pen kleims in verskillende diamantvelde af en ontgin hulle. Hy doen later onder sir Walter Currie diens in die Frontier Armed and Mounted Police.
Ná sy uitdienstreding in 1875 bring hy tien jaar in Matabeleland, Masjonaland, Suidwes-Afrika en Portugees-Wes-Afrika deur terwyl hy jag en verkenningstogte onderneem. Barber word 'n goeie vriend van die opperhoof Kgama III en ook van Lobengula. Hy onderneem 'n jagekspedisie per ossewa van Kimberley na die Victoria-waterval. Sy skilderye van die waterval is in die Rhodes-Livingstone-museum, wat ook sy reisverhale uitgee: Zambezia and Mataheleland in the seventies (Londen, 1960).
In 1895 hervat hy sy ontdekkingstogte en onderneem 'n tog deur die Kalahari. Saam met sy broer, H.M. Barber, vertrek hy in Februarie 1884 na die De Kaap-vallei, Oos-Transvaal. Gesamentlik verken hulle die gebied en hul ontdekking van winsgewende goudafsettings veroorsaak 'n groot toeloop van delwers na die Barberton-gebied, wat na die twee broers genoem is.
Barber keer terug na die oostelike distrikte en lê hom daar toe op volstruisboerdery. Toe hy hoor van die ontdekking van goud aan die Witwatersrand, vertrek hy na Transvaal en begin met 'n klein kapitaal die Ferreira-myn en later die Simmer en Jack-maatskappy. Hy word later ook direkteur van ander goudmynmaatskappye en het verbintenisse met die Delagoa Bay Investment Company en die Johannesburg Board of Executors, waar sy finansiële vernuf duidelik geblyk het.
Weer gaan boer hy in die oostelike distrikte en toon groot belangstelling in plaaslike aangeleenthede: die Grahamstadse munisipaliteit, die plaaslike kunsvereniging en die botaniese tuin. Barber was 'n bereisde man en 'n FRGS. Hy het aanleg as landskapskilder gehad en liefde vir sport en vir die bodem. Hy verlaat Suid-Afrika in 1915 om te gaan boer in Kenia, waar hy en sy broer albei oorlede is.
Enspijk
Enspijk is ’n dorp in die munisipaliteit West Betuwe in die provinsie Gelderland in Nederland.
Werner
Oorsprong en betekenis
Die tweede gedeelte van Wern(h)er kan van die ou-Hoogduitse woord heri afgelei word, wat "skare, weermag, menigte" beteken. Dit kan egter ook van die Duitse woord "Herr" ("heer" of "meester") afgelei wees. Die oorsprong van die eerste gedeelte van die naam is ook omstrede: dit kan verwys na die Germaanse "wer" wat "man" beteken. Dit kan ook afgelei wees van die ou-Hoogduitse woord waron, "(be)waar, wees versigtig",  of die verwante woord warnon, "kyk, wag" (sien "waarsku")". Volgens 'n ander interpretasie het die naam sy oorsprong in die ou-Hoogduitse woord weren, "verdedig". Die woord "wehr" word partykeer as sinoniem vir "kasteel" gebruik.
Verspreiding
Aan die begin van die 20ste eeu was Werner matig gewild as naam. Van toe af het die naam se gewildheid egter vinnig gestyg. Van die begin van die 1910's tot die einde van die dertigerjare en toe weer vanaf veertigerjare tot die vroeë vyftigerjare, was dit een van die tien mees gewilde name van elke jaar. In die sestigerjare het in sy verspreiding sterk afgeneem en sedert die begin van die sewentigerjare word min seuns nog Werner genoem.
Siektes
Die Werner-sindroom, vernoem na sy ontdekker, die dokter Otto Werner.
Helmut Kohl
Helmut Josef Michael Kohl (Duits: [ˈhɛlmuːt ˈjoːzɛf 'mɪçaʔeːl ˈkoːl]; Ludwigshafen am Rhein, 3 April 1930 – aldaar, 16 Junie 2017 ) was 'n Duitse konserwatiewe politikus en staatsman. Hy was bondskanselier van Duitsland van 1982 tot 1998 (tot 1990 net van Wes-Duitsland en van 1990 tot 1998 van die herenigde Duitsland). Hy het van 1973 tot 1998 as voorsitter van die Christlich Demokratische Union Deutschlands (Christelik-Demokratiese Unie van Duitsland, CDU) gedien.
Sy ampsperiode van 16 jaar is die langste van alle kanseliers sedert Otto von Bismarck en het die einde van die Koue Oorlog ingesluit. Kohl word as die argitek van die Duitse hereniging beskou asook saam met die Franse president François Mitterrand 'n sleutelfiguur in die daarstelling van die Verdrag van Maastricht waarvolgens die Europese Unie opgerig is. Kohl en Mitterrand het daarvoor in 1988 saam die Internasionale Karelsprys van Aken ontvang.
Kohl is op 16 Junie 2017 oorlede.
Politiek
Kohl het reeds toe hy 16 jaar oud was lid van die CDU se jeugafdeling geword. Hy het in die deelstaat Rynland-Palts eers fraksievoorsitter en in 1969 die opvolger van ministerpresident Peter Altmeier geword. Hy het daarna ook op federale vlak aktief geword en probeer om in 1971 die CDU se voorsitter te word. Hy het nogtans teen Rainer Barzel verloor. Toe Barzel self vrugteloos probeer om kanselier te word, word Kohl CDU-voorsitter.
Kohl verkry as leier van die CDU/CSU meer as 48% van die stemme in die verkiesings van 1976 teen SPD-Kanselier Helmut Schmidt, maar die klein FDP vorm 'n koalisie met die SPD en Kohl word opposisieleier in die Bundestag.
Kanselier van Wes-Duitsland 1982–1989
Kohl moet in die verkiesings van 1980 die leierskap aan die Beierse CSU-voorsitter Franz Josef Strauß oorlaat. Strauß verloor setels gemeet teen 1976 se verkiesing, maar Kohl oortuig die FDP om nou met die CDU/CSU 'n koalisie te vorm. Op 1 Oktober 1982 neem die Bundestag 'n konstruktiewe mosie van wantroue teen Schmidt aan en Kohl word kanselier.
Toyota T-enjin
Die Toyota T-reeks is 'n familie inlynviersilinderenjins deur Toyota vervaardig van 1970 tot 1985.
Helmut Kohl
Kanselier van Wes-Duitsland 1982–1989
Daar word in Maart 1983 opnuut verkiesings gehou omdat Kohl liewer sy kanselierskap deur die kieser bevestig wil sien, en hy wen. In die binnelandse politiek wil hy meer patriotisme en 'n geistig-moralische Wende (geestlik-morele draai) bevorder. Die ekonomie het ná die tweede oliekrisis van 1979 sleg gefunksioneer en hy wil hervormings deurvoer, maar daar is opposisie in sy eie party en van die SPD. In die Bundesrat het hy nie altyd 'n meerderheid nie. In die buitelandse politiek het hy meer sukses. Hy probeer die versoeningsproses tussen Duitsland en sy ou vyande van die Tweede Wêreldoorlog af te handel en besoek in 1984 saam met François Mitterrand Verdun.
Toyota T-enjin
Dit het begin as 'n stootstangkopklep (OHV) ontwerp, maar later is 'n prestasiegeoriënteerde dubbelbonokas (DOHC) bygevoeg. Toyota het sy stewige reputasie vir betroubaarheid op hierdie enjins gebou.
Helmut Kohl
Kanselier van Wes-Duitsland 1982–1989
Kohl ondersteun die stasionering van kruisermissiele in Wes-Europa om die Sowjetunie na die onderhandelingstafel te dwing en oor die beperking van kernwapens te praat. Schmidt stem daarmee saam, maar het nooit steun daarvoor by sy eie party gekry nie. Daar was beduidende aktivisme daarteen en groot betogings het plaasgevind.
Toyota T-enjin
Die 4T-GTE variant van hierdie enjin het Toyota toegelaat om in die Wêreldtydrenkampioenskap te kompeteer in die vroeë 1980's, wat dit 'n eerste vir 'n Japannese vervaardiger gemaak het.
Helmut Kohl
Die hereniging 1989/1990–1998
Die ekonomiese koste vir die westlike deel van die land is enorm. Kohl se politiek sou nog lank hierna nie deur sommige belastingbetalers op die prys gestel word nie.
Ná die verkiesings van 1998 kom die SPD van Gerhard Schröder saam met die Groen Party aan bewind.
Sycon gelatinosum
Sycon gelatinosum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Cybertracker
CyberTracker is 'n toestel wat gebruik word om die beweging van diere, voëls en insekte deur satelliet-navigasie te moniteer. Die tegnologie is in 1996 deur die Suid-Afrikaanse fisikus Louis Liebenberg en rekenaarwetenskaplike Lindsay Steventon ontwerp.
Kristoffer Joner
Kristoffer Joner (gebore 19 September 1972) is 'n Noorse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Next Door (2005), The Revenant (2015), en The Wave (2015).
Sycon gelatinosum
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1834 deur Blainville.
Bonaeropark
Bonaeropark is 'n voorstad van Kemptonpark, aan die Oos-Rand van Suid-Afrika. Dit is direk oos van die O.R. Tambo Internasionale Lughawe geleë, die besigste lughawe in Afrika. Dit val onder beheer van die Ekurhuleni Metropolitaanse Munisipaliteit.
Bonaeropark is in die 1960's uitgelê om werkers van 'n nabygeleë militêre vliegtuigfabriek wat deur Atlas Aircraft Corporation besit word, te huisves. In 1992 is Atlas opgeneem in 'n nuwe entiteit, Denel Aviation. Twee lugrederye, "Comair" en "kulula.com", het hul hoofkwartiere in Bonaeropark gehad, voordat hulle ontbind is.
Pikkewyn-eilande
Die Pikkewyn-eilande (Duits: Pinguininseln, Engels: Penguin Islands) is 'n groep klein eilande en rotse wat langsaan die kus van Namibië lê en wat voorheen deel van Suid-Afrika was. Die groep strek vir 355 km aan die Atlantiese kuslyn van Namibië uit. Die grootste eiland is Possession-eiland met 'n oppervlakte van 0.9 km².
Tussen 1861 en 1867 is die eilande, wat ryk aan ghwano is, deur die Britse Ryk geannekseer en is toe by die Kaapkolonie in 1873 ingelyf. In 1886 het Duitsland hierdie status erken en dus was die eilande nooit deel van Duits-Suid-Wes Afrika nie.
In 1990 het Namibië onafhanklikheid van Suid-Afrika gekry, maar die eilande het onder Suid-Afrikaanse beheer gebly. Na onderhandelings is die eilande uiteindelik op 28 Februarie 1994 saam met Walvisbaai aan Namibië oorhandig.
Tellurometer
Die tellurometer is die eerste suksesvolle elektroniese mikrogolf-gebaseerde afstandsmeter. Die naam is afgelei van die Griekse woord tellus, wat aarde beteken.
Dr. Trevor Lloyd Wadley van die WNNR het die instrument ontwerp. Dit het die opmeting en kartering van gebiede vergemaklik omdat afstande van tot 50km akkuraat opgemeet kon word.
Vuurtorings van Suid-Afrika
Hier volg 'n lys van vuurtorings in Suid-Afrika. Dit bevat al die tans aktiewe, sowel as histories belangrike ligtorings.
Thembisile Hani Plaaslike Munisipaliteit
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit sluit in:
Insulien
Insulien (van Latyn insula, "eiland", omdat dit in die Eilande van Langerhans in die pankreas vervaardig word) is 'n polipeptiedhormoon. Die hormoon is betrokke by die regulering van koolhidraat-metabolisme.