cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kari Wuhrer
Kari Wuhrer (gebore 28 April 1967) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Beastmaster 2: Through the Portal of Time (1991), Anaconda (1997), Eight Legged Freaks (2002), en The Air I Breathe (2007).
Kleinblouoorglansspreeu
Die Kleinblouoorglansspreeu (Lamprotornis elisabeth) is 'n algemene standvoël in miombo-boomveld. Hulle kom dikwels in groot swerms voor in die winter. Die voël is 19 cm groot en weeg 52 - 66 gram. In Engels staan die voël bekend as die Miombo Blue-eared Starling.
Ole Hvidman
Ole Hvidman (17 April 1943 – 18 Augustus 2014) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Angel of the Night (1998) en Slim Slam Slum (2002), en in die televisiereeks Absalons hemmelighed (2006).
Friedrich Gulda
Biografie
Alhoewel hy die bekendste was vir sy interpretasies van Mozart en Beethoven, het Gulda ook die musiek van J.S. Bach (dikwels op die klavesimbel), Schubert, Chopin, Schumann, Debussy en Ravel gespeel. Sy opnames van Bach se Das wohltemperierte Klavier word as uitmuntend beskou. Afgesien van die Das wohltemperierte Klavier het Gulda baie min stukke van Bach opgevoer en nog minder opgeneem. Gulda se latere samewerking met maatskappye wie se opnametegnieke primitief was vergeleke met dié wat deur meer gesofistikeerde mededingers gebruik is het hom in 'n swak posisie met betrekking tot sy nalatenskap geplaas. Die Mozart-sonate bande wat op DGG uitgereik is se tegniese kwaliteit is bv. van 'n powere kwaliteit; net so ook die Debussy Preludes en Bach-opnames van die laat 60's en vroeë 70's.
Vanaf die vyftigerjare het Gulda 'n professionele belangstelling in jazz en in improvisasie of ope musikale improvisasies gekweek en liedjies geskryf. Hy het ook as sanger onder die skuilnaam "Albert Golowin" opnames gemaak en musiekkritici jare lank gekul totdat hulle besef het dat Gulda en Golowin dieselfde persoon is. Hy het instrumentale stukke gespeel, en soms ook jazz, vrye musiek en Europese klassieke musiek in sy konserte gekombineer. Aan die einde van die sestigerjare het Gulda die volledige sonates van Beethoven opgeneem.
In 1956 het Gulda uitvoerings en opnames by die Birdland jazzklub in New York Stad en by Newport Jazz Fees gemaak. Hy het die Internasionale Kompetisie vir Moderne Jazz in 1966 georganiseer, en die Internasionale Musikforum, te wete 'n skool vir studente wat improvisasie wil aanleer, in Ossiach, Oostenryk, in 1968 gestig. Hy het eenkeer gesê:
"Daar kan geen waarborg wees dat ek 'n groot jazz-musikant sal word nie, maar ten minste sal ek weet dat ek die regte ding doen. Ek wil nie in die roetine van die moderne konsertpianis se lewe val nie en wil ook nie op die goedkoop triomfe van die Barok-soustrein ry nie."
Hy het in jazz "die ritmiese dryfveer, die risiko, die absolute kontras met die bleek, akademiese benadering wat ek geleer het," gevind Hy het ook die baritonsaksofoon gespeel.
In die 1960's het Gulda 'n Prelude en Fuga geskryf met 'n tema wat die Swing genre voorstel. Keith Emerson het so baie van Gulda se Fuga gehou dat hy dit gereeld in die 1970's in Emerson, Lake & Palmer-konserte opgevoer het. 'n Ateljee-weergawe is ook uitgereik op Emerson, Lake & Palmer se The Return of the Manticore].
In die laat 1960's tot en met die tagtigerjare - terwyl hy voortgegaan het met swing en bop-gebaseerde jazz (dikwels in Europese Jazz-orkeste, wat hy op gereelde jaarlikse grondslag gereël het) optredes en opnames, en sy klassieke optredes en opnames, het hy ook opgetree en /of opnames (dikwels met behulp van 'n pasgemaakte elektries-versterkte klavesimbel en perkussie instrumente) met 'n wye verskeidenheid musikante wat betrokke was by vrye improvisasie, gemaak, insluitend: Cecil Taylor, Barre Phillips, Ursula Anders, John Surman, Albert Mangelsdorff, Stu Martin, Gunther Rabl, Limpe Fuchs, Paul Fuchs, Mounir Bashir, Gerhard Herrmann, Leszek Zadlo en Fritz Pauer.
In die laat 1970's en 1980's was Gulda betrokke by jaarlikse musiekfeeste soos die Münchner Klaviersommer - waar musikale gaste wat deur die jare saam met hom opgetree het, Herbie Hancock, Joe Zawinul, en Chick Corea ingesluit het.
In 1980 het hy sy Concerto vir Tjello en Blaasinstrument Orkes geskryf, wat al "so beweeglik soos dit lighartig is" genoem is, en wat uit vyf bewegings bestaan "waarby jazz, 'n minuet, rock, 'n katspoegie polka, 'n mars en 'n kadens met twee plekke waar 'n tjellis moet improviseer, betrokke is".
In 1982 het Gulda saamgewerk met die jazzpianis Chick Corea, wat tussen die opbreek van Return to Forever en die oprigting van sy Chick Corea Elektric Band was. Op die resultaat hiervan, wat uitgereik is op The Meeting (Philips, 1984), kommunikeer Gulda en Corea in lang improvisasies met die vermenging van jazz ("Some Day My Prince Will Come" en 'n minder bekende stuk, wat deur Miles Davis verwerk is, "Put Your Foot Out") en klassieke musiek (Brahms se Wiegenlied (Wieg-lied).
Baoding
Baoding (Chinees: 保定) is 'n stad in die Chinese provinsie Hebei met 'n bevolking van 11 194 379 in 2010. Die stad is geleë in die ooste van China, in die suidweste van Tianjin. Baoding grens in die noordooste aan die hoofstad Beijing. Die stad is tydens die Han-dinastie gestig en het tot 1958 as hoofstad van die provinsie Hebei gedien.
Friedrich Gulda
Biografie
Gulda en Corea het hul musikale samewerking voortgesit en Mozart se Klavierconcerto nr. 10 (dubbelklavierkonsert) opgeneem saam met die Koninklike Concertgebouw-orkes onder leiding van Nikolaus Harnoncourt. Hulle het ook jazz-klavierduette van Gulda se Fantasie vir Twee Klaviere en Corea se "Ping Pong For Two Piano's" gespeel.
In die laat 1980's en 1990's het die orreliste/MIDI-klawerbordspeelster Barbara Dennerlein ook saam met Gulda gestudeer en opgetree.
Hierdie ongewone praktyke, tesame met sy weiering om soms die gebruiklike reëls ten opsigte van bekleding na te kom (hy is op berugte wyse tydens 'n Suid-Duitse konsert vergelyk met 'n Serwiese koppelaar of die program van sy konserte vooraf af te kondig het aan hom die bynaam die "terroris pianis" besorg. In 1988 het hy 'n opvoering gekanselleer nadat amptenare van die Salzburg-fees beswaar gemaak het teen sy insluiting van die jazz-musikant Joe Zawinul op die program. Toe die Weense Musiekakademie ter erkenning van sy prestasies aan hom die Beethoven Ring toegeken het, het hy dit aanvaar, maar dit later weer heroorweeg en die prys terugbesorg. Hy het, ten einde reklame te maak vir 'n konsert in 1999, sy eie dood in 'n persverklaring afgekondig sodat die konsert in die Wene Konzerthaus kon dien as 'n opstandingspartytjie.
Phillips Records het Gulda ingesluit in die platemaatskappy se Great Pianists of the 20th Century CD boksstel wat in 1999 vrygestel is. Sy klavierstudente het Martha Argerich, wat Gulda "my mees belangrikste invloed," genoem het, en die dirigent Claudio Abbado ingesluit.
Gulda het op die ouderdom van 69 jaar op 27 Januarie 2000 by sy huis in Weissenbach, Oostenryk aan 'n hartaanval beswyk. Gulda is begrawe in die begraafplaas van Steinbach am Attersee, Oostenryk.
Ningxia
Ningxia (Chinees: 宁夏, [nǐŋɕi̯â]) is 'n outonome gewes van die Volksrepubliek China geleë in die noordweste van die land. Dit het in 2010 'n bevolking van sowat 6 miljoen gehad. Die administratiewe gebied van die gewes beslaan 'n oppervlakte van 66 400 km² (25 600 myl²). Die hoofstad en grootste stad is Yinchuan.
Lisa K. Wyatt
Lisa K. Wyatt is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Donnie Darko (2001), The Box (2009), en The Crazies (2010), en in die televisiereeks The Office (2005).
Kappa Aquarii
Kappa Aquarii (afgekort as κ Aqr) is ’n dubbelster in die sterrebeeld Waterdraer (Aquarius). Met ’n skynbare magnitude van 5,03 is dit dofweg met die blote oog sigbaar.
Ningxia
Dit is amptelik getiteld die Ningxia Hui outonome streek; voorheen 'n provinsie, Ningxia, wat met Gansu saamgesmelt het in 1954, maar geskei is van Gansu in 1958 en hersaamgestel as 'n outonome streek vir die Hui-Chinese, een van die 56 amptelik erkende nasionaliteite van China. Ningxia word begrens deur Shaanxi in die ooste, Gansu in die suide en weste, en Binne-Mongolië outonome streek in die noorde en het 'n oppervlakte van sowat 66 400 vierkante kilometer.
Kappa Aquarii
Die twee komponente word Kappa Aquarii A (amptelik bekend as Situla, die stelsel se tradisionele naam) en B genoem.
Ningxia
Die gebied is yl bevolk, en die merendeelse woestyngebied leuen gedeeltelik op die Löss-plato en in die uitgestrekte vlakte van die Geelrivier. Die Groot Muur van China word langs die noordoostelike grens aangetref. Oor die jare is 'n uitgebreide stelsel van kanale gebou. Uitgebreide landherwinning en besproeiingsprojekte het toegeneem en landbouverbouing is moontlik gemaak.
Kappa Aquarii
Eienskappe
Die dubbelster is sowat 214 ligjare van die Son af geleë. Die helderste komponent is ’n reusester met ’n sterreklassifikasie van K2 III. Die voorraad waterstof is opgebrand en die ster het gegroei tot 13 keer so groot soos die Son. Die ligsterkte vanaf sy buitenste skil is 60 keer dié van die Son, teen ’n effektiewe temperatuur van 4 581 K. Dit gee die ster die oranje skynsel van ’n K-tipe ster.
Persoonlikheid
Die term "karaktertrek" verwys na blywende persoonlike eienskappe wat in 'n spesifieke gedragspatroon in 'n verskeidenheid situasies na vore kom.
Kappa Aquarii
Eienskappe
Die dowwer metgesel is sowat 98,3 boogsekondes weg en het ’n skynbare magnitude van 8,8.
Persoonlikheid
Temperament vs. persoonlikheid
Die teorie van individuele verskille het uit Hippokrates en Galenus se konsep van temperamente ontstaan. Hippokrates se vier liggaamsvloeistowwe het tot vier temperamente aanleiding gegee. In die tweede eeu CE het sy opvolger Galenus die verduideliking uitgebrei. Volgens die "Vier Humore"-teorie is 'n persoon se temperament op die balans van liggaamsvloeistowwe gebaseer: geel gal, swart gal, slym en bloed. Choleriese mense het glo 'n oormaat geel gal gehad wat tot hulle kortgebondenheid aanleiding gegee het. Melancholie is weer deur 'n oormaat swart gal veroorsaak wat deur 'n somber, neerslagtige, pessimistiese uitkyk gekenmerk is. Flegmatiese mense het glo 'n oormaat slym wat tot hulle trae, kalm temperament sou lei. Laastens is daar geglo dat mense wat hoë bloedvlakke het, sanguinies was en deur hulle vrolike, passievolle gesindheid gekenmerk is.
Kappa Aquarii
Name
Die ster se Bayer-naam is "Kappa Aquarii" en sy Flamsteed-naam "63 Aquarii". Die tradisionele naam, "Situla" is ’n Latynse woord wat "emmer" of "waterkruik" beteken.
Persoonlikheid
Temperament vs. persoonlikheid
Daar is onenigheid onder navorsers van onderskeidelik temperament en persoonlikheid oor die vraag of temperament deur biologiese verskille gedefinieer word al dan nie. Die teenwoordigheid van hierdie verskille in prekulturele individue (soos diere of klein kindertjies) dui daarop dat dit aan temperament toegeskryf kan word aangesien persoonlikheid 'n sosiokulturele konsep is. Navorsers van volwasse temperament wys daarop dat temperament, net soos seks, ouderdom en geestesiektes, op biochemiese stelsels gebaseer is terwyl persoonlikheid 'n produk van die sosialisering van 'n individu is wat oor hierdie vier kenmerke beskik. Alhoewel daar 'n wisselwerking tussen temperament en sosiokulturele faktore is, kan dit nie deur hierdie faktore beheer of maklik verander word nie. Moderne teorieë van temperament konvergeer na12 komponente wat almal op 'n ensemble-interaksie tussen neurotransmitters gebaseer is.
James Clerk Maxwell
James Clerk Maxwell FRS (Edinburg, 13 Junie 1831 – Cambridge, 5 November 1879) was 'n Skotse teoretiese fisikus. Sy belangrikste bydra was die formulering van die klassieke teorie van elektromagnetisme. Deur die ontwikkeling van Maxwell se vergelykings het hy 'n samevatting van al die teoretiese en eksperimentele kennis van elektrisiteit en magnetisme verskaf. Hy het bydraes tot byna al die afdelings van die fisika gelewer. Hy het die eerste permanente kleurfoto geneem en 'n verklaring vir Saturnus se ringe verskaf. Hy het die Maxwell-Boltzmann verspreiding afgelei, en daarmee gehelp om die basis van Statistiese Meganika te lê. In die millenium-peiling wat onder 100 van die voorste fisikuste gedoen is, is Maxwell as die derde grootste fisikus van al tye bestempel, voortgegaan deur slegs Newton en Einstein.
Jeug
Maxwell was die enigste kind van John Clerk Maxwell (1787-1856), 'n landeienaar, advokaat en uitvinder, en sy eggenoot Frances Cay (1792-1839). Sy vader was 'n lid van die Skotse kleinadel. Nadat hy sy vroeë skoling vanaf sy moeder ontvang het, gaan Maxwell in 1840 na Edinburgh Academy. Hier blink hy uit in wetenskappe en wiskunde, en ontvang al reeds 'n wiskundemedalje van die Academy in 1841. Op die ouderdom van veertien skryf hy sy eerste wetenskaplike artikel, Oval Curves, waarin hy 'n vereenvoudigde metode gegee het om krommes met meer as twee fokusse te teken. Die artikel word dan ook voorgelê aan die Royal Society of Edinburgh.
Studentejare
In 1847 toe hy 16 jaar oud was het Maxwell aan die Universiteit van Edinburgh begin studeer. Aangesien hy sy lesse nie veeleisend gevind het, kon hy sy vrye tyd aan sy eie studies wy. Hy het hom veral toegespits op chemiese, elektriese en magnetiese toestelle, en hy het 'n besonderse belangstelling in die polarisasie van lig ontwikkel. Hierdeur het hy die konsep van fotoelastisieteit ontdek, toe hy deur polariserende prismas na blokke gelatine gekyk het terwyl hulle gerek of saamgepers word. Op die ouderdom van 18 het Maxwell twee artikels aan die Royal Society of Edinburgh voorgelê. Een het oor die elastisiteit van vastestowwe gehandel, en die ander een het sy vorige werk in Oval Curves uitgebrei.
Goughwaterhoender
Die Goughwaterhoender (Gallinula comeri) is 'n voël wat leef en nesmaak op Gougheiland. Dit is onlangs ook op Tristan da Cunha heringevoer. In Engels staan die voël bekend as die Gough Island Moorhen.
James Clerk Maxwell
Studentejare
Maxwell het in Oktober 1850, toe hy al reeds 'n gekende wiskundige was, na die Universiteit van Cambridge toe gegaan. Hy het aan Trinity College gestudeer, en het hier al 'n groot deel van sy werk aan die elektromagnetiese vergelykings afgehandel. Hy het in 1854 met 'n graad in Wiskunde afgestudeer.
Goughwaterhoender
Identifikasie
Die voël word tot 27 cm lank en lyk baie soos die Grootwaterhoender. Die Goughwaterhoender se bene is egter rooi en nie geel nie. Die vlerke is baie kort.
James Clerk Maxwell
Studentejare
Die aard en persepsie van kleur het Maxwell altyd geïnteresseer. In sy lesing Eksperimente met kleur wat hy in Maart 1855 voor die Royal Society of Edinburgh gelewer het, het hy aangetoon dat wit lig geproduseer kan word deur 'n mengsel van die drie ligte, rooi, groen en blou te neem.
Professorskap
Op 25 jarige ouderdom word Maxwell 'n professor aan die Universiteit van Aberdeen. Hy het sy aandag op 'n belangrike probleem gefokus wat fisikuste al vir 200 jaar ontwyk het: die aard van Saturnus se ringe. Maxwell het die probleem twee jaar lank bestudeer. Hy was die eerste persoon wat die korrekte afleiding gemaak het, naamlik dat die ringe uit klein stukkies vastestof bestaan wat onafhanklik van mekaar om die planeet wentel.
Goughwaterhoender
Identifikasie
Die voël leef oor die algemeen op die kusplato waar hulle in boomvaring- en adelaarsvaringruigtes skuil om roofmeeue te vermy. Die voël is sku en word eerder gehoor as gesien.
Persoonlikheid
Temperament vs. persoonlikheid
Temperament moet dus as 'n onafhanklike konsep vir verdere studies beskou word en nie met persoonlikheid vermeng word nie. Verder verwys temperament na dinamiese gedragskenmerke (energie, tempo, sensitiwiteit en emosionaliteit) terwyl persoonlikheid as 'n psigososiale konstruk beskou word wat die inhoudskenmerke (soos waardes, gesindhede, gewoontes, voorkeure, persoonlike geskiedenis, selfbeeld) van menslike gedrag insluit. Navorsers van temperament wys daarop dat die gebrekkige aandag aan bestaande temperamentnavorsing deur die ontwikkelaars van die Groot Vyf-model daartoe aanleiding gegee het dat persoonlikheidsdimensies oorvleuel met dimensies wat vroeër in verskeie temperamentmodelle beskryf is. Neurotisme weerspieël byvoorbeeld die tradisionele temperamentdimensie Emosionaliteit, Ekstroversie die temperamentdimensie "Energie", of "Aktiwiteit", en Openheid vir ervaring die temperamentdimensie Sensasiesoeke.
James Clerk Maxwell
Professorskap
Op 2 Junie 1858 trou Maxwell met Katherine Mary Dewar, die dogter van een van sy vriende, die predikant Daniel Dewar. In 1860, nadat Maxwell net-net 'n pokke aanval oorleef het, trek hulle Londen toe, waar hy 'n professor by King's College word.
Persoonlikheid
Vyf faktor-model
Navorsers het gaan kyk of die verhouding tussen geluk en ekstroversie wat in volwassenes gesien word, ook by kinders voorkom. Die bevindings kan help om kinders te identifiseer wat meer geneig is om depressie te beleef, en om behandelings te ontwikkel waarop sulke kinders waarskynlik sal reageer. By kinders sowel as volwassenes dui navorsing daarop dat genetika, in teenstelling met omgewingsfaktore, 'n groter invloed op geluksvlakke uitoefen. Dit blyk dat persoonlikheid eers op dertig stabiliseer, en persoonlikheidskonstrukte in kinders word temperament genoem. Temperament word as die voorloper van persoonlikheid beskou. Terwyl McCrae en Costa se Groot Vyf-model persoonlikheidstrekke by volwassenes assesseer, word die EAS-model (emosionaliteit, aktiwiteit en sosialiteit) gebruik om temperament by kinders te assesseer. Die model meet vlakke van emosionaliteit, aktiwiteit, geselligheid en skaamheid by kinders. Die persoonlikheidsteoretici beskou die EAS-temperamentmodel soortgelyk aan die Groot Vyf-model vir volwassenes, maar dit kan as gevolg van bogenoemde samesmelting van die konsepte van persoonlikheid en temperament wees. Bevindings dui daarop dat hoë geselligheidsvlakke en lae skugterheidsvlakke ekwivalent aan volwasse ekstroversie is, en dat dit ook met hoër vlakke van lewenstevredenheid by kinders korreleer.
James Clerk Maxwell
Professorskap
Hierdie was waarskynlik die produktiefste tyd van sy loopbaan. Hy word tot die Royal Society verkies in 1861, nadat hulle hom die Rumford medalje in 1860 toegeken het vir sy werk oor kleur. Dit is gedurende hierdie tydperk dat hy die wêreld se eerste permanente kleurfoto ontwikkel het. Hy het sy idees oor die viskositeit van gasse verder ontwikkel en 'n stelsel om fisiese eenhede te definieer, nou bekend as dimensionele analise, voorgestel. Hy het ook baie werk oor elektrisiteit en magnetisme gedoen. Hy het sy bekende vergelykings in 1861 gepubliseer in die artikel On physical lines of force.
Later Jare
In 1865 trek hy weer terug Skotland toe, maar aanvaar wel die eerbetoon van die Cavendish Professoraat aan Cambridge in 1871. Hier is die beroemde Cavendish Laboratorium onder sy leiding gestig.
Persoonlikheid
Vyf faktor-model
Nog 'n interessante bevinding is die verband tussen ekstroverte optrede en positiewe affek. Iemand wat ekstroverties optree, is spraaksaam, selfgeldend avontuurlik en spontaan. Vir die doel van hierdie studie word positiewe affek as die ervaring van gelukkige en aangename emosies gedefinieer. Hierdie studie het gaan kyk na die uitwerking van gedrag wat teen 'n persoon se natuurlike aard indruis. Die fokus van die studie was dus op die voordele en nadele van introverte (mense wat skaam, sosiaal teruggetrokke en nie-aggressief is) wat ekstroverties optree, en van ekstroverte wat introverties optree. Nadat hulle ekstroverties opgetree het, het introverte se ervaring van positiewe effek toegeneem terwyl ekstroverte oënskynlik laer vlakke van positiewe affek ervaar en aan ego-uitputting ly. Ego-uitputting of kognitiewe uitputting kom voor wanneer 'n individu sy energie gebruik om openlik op 'n manier op te tree wat teen sy geaardheid ingaan. Wanneer mense op 'n strydige manier optree, word die meeste (of alle) kognitiewe energie ingespan om hierdie vreemde gedragstyl en ingesteldheid te reguleer. Aangesien alle beskikbare energie gebruik word om hierdie strydige gedrag te handhaaf, is daar 'n gebrek aan energie om belangrike en moeilik besluite te neem, vir die toekoms te beplan, emosies te beheer of te reguleer of ander kognitiewe take effektief uit te voer.
Kappa Aquarii
Name
In 2016 het die Internasionale Astronomiese Unie se sternaamwerkgroep (WGSN) die amptelike naam "Situla" vir die ster Kappa Aquarii A goedgekeur omdat hulle eiename aan individuele sterre toegeken het eerder as aan stergroepe.
Persoonlikheid
Vyf faktor-model
Een vraag wat geopper is, is waarom ekstroverte geneig is om gelukkiger as introverte te wees. Die twee teorieë wat ter verduideliking van hierdie verskil voorgehou word, is die instrumentele en temperamentele teorieë. Volgens die instrumentele teorie neem ekstroverte besluite wat hulle in meer positiewe situasies plaas en hulle reageer ook sterker op positiewe situasies as introverte. Volgens die temperamentele teorie het ekstroverte 'n geaardheid wat oor die algemeen veroorsaak dat hulle 'n hoër mate van positiewe affek ervaar. In hulle studie van ekstroversie het Lucas en Baird  geen statistiese steun vir die instrumentele teorie gevind nie, maar hulle het wel bevind dat ekstroverte oor die algemeen 'n groter mate van positiewe affek ervaar.
34ste Oscar-toekenningsaand
Die 34ste Oscar-toekenningsaand is op 9 April 1962 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences in Santa Monica, Kalifornië, gehou om erkenning te gee aan die rolprente van 1961. Dit was die sewende keer dat Bob Hope die aanbieder was.
Persoonlikheid
Vyf faktor-model
Daar is ook navorsing gedoen om sekere van die mediators te identifiseer wat vir die korrelasie tussen ekstroversie en geluk verantwoordelik is. Selfbeeld en selfdoeltreffendheid is twee van hierdie mediators. Daar is bevind dat selfdoeltreffendheid met ekstroversie en subjektiewe welsyn verband hou. Selfdoeltreffendheid is 'n individu geloof in sy vermoë om op standaard te presteer, die vermoë om gewenste resultate te behaal en die vermoë om belangrike lewensbesluite te neem. Die verhouding tussen ekstroversie (en neurotisme) en subjektiewe geluk word egter net gedeeltelik deur selfdoeltreffendheid bewerk. Dit impliseer dat daar heel waarskynlik ander faktore is wat die verhouding tussen subjektiewe geluk en persoonlikheidskenmerke tot gevolg het. Selfbeeld is moontlik een so 'n faktor. Individue met meer vertroue in hulleself en hulle vermoëns, blyk 'n groter mate van subjektiewe welsyn en hoër ekstroversievlakke te hê.
Die verskynsel van gemoedshandhawing as nog 'n moontlike mediator is ook ondersoek. Gemoedshandhawing, die vermoë om jou gemiddelde gelukkigheidsvlak binne 'n dubbelsinnige situasie te handhaaf (menende 'n situasie wat die potensiaal het om óf positiewe óf negatiewe emosies by verskillende individue uit te lok) blyk sterker by ekstroverte te wees. Dit beteken dat ekstroverte persone se geluksvlakke minder vatbaar vir die invloed van eksterne gebeure is. Nog 'n implikasie van hierdie bevinding is dat ekstroverte se positiewe gemoedstemmings langer as dié van introverte duur.
Omgewingsinvloede
Daar is bevind dat omgewingsinvloede 'n meer vormende uitwerkende op persoonlikheidseienskappe het as wat navorsers oorspronklik geglo het. Persoonlikheidsverskille voorspel ook die voorkoms van lewenservarings.
34ste Oscar-toekenningsaand
Pryse
Hier volg ’n lys van die belangrikste wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem en is in vet druk):
Persoonlikheid
Kruiskulturele studies
Daar is onlangs gedebatteer oor die bestudering van persoonlikheid in ander kulture. Sommige mense is van mening dat persoonlikheid sy algehele oorsprong in kultuur het en dat daar dus geen sinvolle kruiskulturele studies uitgevoer kan word nie. Ander glo weer dat sommige elemente deur alle kulture gedeel word, en daar word tans gepoog om die kruiskulturele toepaslikheid van "die groot vyf" te demonstreer.
Historiese ontwikkeling van die konsep
Die moderne konsep van individuele persoonlikheid is 'n produk van kultuurverskuiwings wat by die Renaissance, 'n noodsaaklike element in moderniteit, begin het. In teenstelling hiermee was die Middeleeuse Europa se begrip van die self aan 'n netwerk van sosiale rolle gekoppel: "die huishouding, die familienetwerk, die gilde, die korporasie – dit was die boublokke van individualiteit," skryf Stephen Greenblatt in sy vertelling van die herontdekking (1417) en verloop van Lucretius se gedig De rerum natura: "aan die kern van die gedig lê die sleutelbeginsels van 'n moderne begrip van die wêreld." "Die individu was afhanklik van die gesin, sonder hulle was hy niks nie," skryf Jacques Gélis.
Biologie
Die biologiese basis van persoonlikheid is die teorie dat anatomiese strukture in die brein tot persoonlikheidstrekke bydra. Dit spruit uit die neurosielkunde wat die verband tussen die breinstruktuur en verskeie sielkundige prosesse en gedrag bestudeer. By die mens is die frontale lobbe byvoorbeeld verantwoordelik vir vooruitsiening en afwagting, en die oksipitale lobbe vir die prosessering van visuele inligting. Verder word persoonlikheid ook deur sekere fisiologiese funksies soos hormoonafskeiding geaffekteer. Die hormoon testosteroon is byvoorbeeld belangrik vir sosialiteit, emosie, aggressie en seksualiteit. Daarbenewens toon studies dat die uitdrukking van 'n persoonlikheidstrek afhang van die volume van die breinkorteks waarmee dit geassosieer word.
Daar heers ook verwarring onder sommige sielkundiges wat nie genoegsaam tussen persoonlikheid en temperament onderskei nie. Temperament-eienskappe wat op swak neurochemiese wanbalanse binne neurotransmitterstelsels gebaseer is, is baie meer stabiel, kom konsekwent in gedrag voor, en manifesteer in die vroeë kinderjare. Dit kan nie maklik verander word nie, maar gedrag kan daarvoor vergoed. In teenstelling daarmee is persoonlikheidseienskappe en -kenmerke die produk van die sosiokulturele ontwikkeling van mense, en dit kan aangeleer en/of verander word.
Psigiatrie
Hoë neurotisme is 'n onafhanklike voorspeller vir die ontwikkeling van algemene geestesversteurings.
Personologie
Personologie volg 'n multidimensionele, komplekse en omvattende benadering tot persoonlikheid. Vanuit 'n holistiese perspektief is personologie 'n studie van persoonlikheid as 'n geheel, as 'n stelsel, maar terselfdertyd in al sy komponente, vlakke en sfere.
Legende
'n Legende is 'n verhaal van menslike aksies wat in die verteller sowel as luisteraars se oë binne die menslike geskiedenis plaasgevind het en menslike waardes illustreer. Dit bevat sekere kwaliteite wat 'n skynwaarheid aan die verhaal verleen. Legendes sluit geen gebeure in wat buite die sfeer van "moontlikheid" bestaan nie, maar kan wonderwerke insluit. Legendes kan met verloop van tyd gewysig word ten einde hulle vars, lewendig en realisties te hou. Baie legendes speel in 'n sfeer van onsekerheid af. Die gevolg is dat hulle nooit sonder meer geglo word nie, maar ook nooit summier afgemaak word nie.
James Clerk Maxwell
Later Jare
Maxwell was sy hele lewe 'n Presbiteriaan, en het later 'n ouderling in die Kerk van Skotland geword.
Hy is op 5 November 1879 in Cambridge aan buikkanker oorlede.
Wetenskaplike bydraes
Maxwell het belangrike bydraes tot byna elke afdeling van fisika gemaak.
Elektromagnetisme
Maxwell word deesdae veral onthou vir sy deurslaggewende werk in elektromagnetisme en elektromagnetiese straling, 'n verskynsel wat hy teoreties voorspel het. Maxwell se eerste werk was die artikel On Faraday's lines of force, wat in 1855 aan die Cambridge Philosophical Society voorgelê is. Hierin het hy 'n vereenvoudiging van Michael Faraday se werk gelewer. Faraday het elektriese induksie eksperimenteel ontdek, maar Maxwell was die eerste een wat die wiskundige basis daarvan blootgelê het. In die daaropvolgende artikel van Maart 1861, On physical lines of force het hy sy beroemde vergelykings uiteengesit. Hulle is oorspronklik in 'n ingewikkelde vorm geskryf, wat vir die moderne leser redelik obskuur en ontoeganklik voorkom. Die rede hiervoor is dat Maxwell van die kwaternioon formaat gebruikgemaak het, wat daartoe gelei het dat daar 20 vergelykings en 20 veranderlikes was. In die moderne notasie word daar van vektore gebruikgemaak, en is daar slegs vier vergelykings.
Een van die gevolge van sy vergelykings, was dat hulle na die bestaan van elektromagnetiese golwe toe gelei het. Toe Maxwell die spoed van hierdie golwe bereken het, was hy stomgeslaan, want dit was feitelik dieselfde as die spoed van lig. Hy het dit as meer as net blote toeval beskou, en het gesê: "Dit is moeilik om nie tot die gevolgtrekking te kom, dat lig uit 'n golwing bestaan wat in dieselfde medium trek as die elektriese en magnetiese verskynsels nie". Die elektromagnetiese golwe se spoed kon van eenvoudige elektriese eksperimente af bereken word, wat op die oog af heeltemal niks met lig te doen gehad het nie. Met hierdie beskikbare data het Maxwell 'n spoed van 310 740 000 m/s uitgewerk, terwyl die spoed van lig in 'n vakuum destyds op sowat 300 000 000 m/s gereken was. Steun vir Maxwell se vermoede het in 1875 gekom, toe Hendrik Lorentz gewys het dat Maxwell se vergelykings die korrekte beskrywing van ligbreking gee. Eksperimentele ondersteuning het uit die werk van Heinrich Hertz gekom, toe hy in 1886 die eerste radiosender gebou het en aangetoon het dat elektromagnetiese golwe dieselfde gedrag as lig vertoon.
Maxwell en sy tydsgenote het geglo dat die elektromagnetiese golwe in 'n werklike fisiese medium getrek het, wat hulle die eter genoem het. Einstein het op Maxwell se werk voortgebou, en sy relatiwiteitsteorie was in beginsel 'n poging om Maxwell se vergelykings met die onverwagte eksperimentele waarneming, dat lig altyd teen dieselfde spoed trek, te vereenselwig. Hierdeur is die konsep van eter dan ook verwerp.
Kleur
Maxwell het verskeie bydraes tot die studie van lig en kleur gelewer, en het onder andere die basis van praktiese kleurfotografie gelê. Van 1855 tot 1872 het hy gereeld artikels oor die menslike waarneming van kleur, kleurblindheid en die teorie van kleur gelewer, en hy het hiervoor die Rumsford medalje ontvang.
In 1855 het hy voorgestel hoe om 'n kleur weergawe van 'n foto te bekom. Op hierdie stadium was dit al goed bekend hoe om swart en wit fotos te maak, maar niemand het al suksesvolle kleurfoto's gemaak nie. Maxwell het voorgestel dat daar drie fotos van 'n voorwerp geneem word: een deur 'n rooi filter, een deur 'n blou filter en een deur 'n groen filter. Daar word dan transparante van hierdie fotos gemaak. Die transparante word almal saam op een skerm geprojekteer, maar met drie afsonderlike projektors waarvan die ligkleure met die fotos se filterkleure ooreenstem. Op die manier verkry mens 'n kleurprojeksie van die oorspronklike voorwerp.
Gedurende 'n sitting van die Royal Institution in 1861, het Maxwell die wêreld se eerste kleurfoto vertoon. Hierdie foto, van 'n stuk geruite Skotse tartan, het te veel blou gehad, en nie genoeg rooi nie. Dit was die gevolg van die feit dat die destydse fotochemiese prosesse nie sensitief genoeg vir rooi lig was nie. Sy metode het die basis vir byna al die toekomstige fotochemiese en elektroniese vorms van kleurfotografie gevorm.
Kinetiese gasteorie en termodinamika
Maxwell het ook die kinetiese gasteorie ondersoek. Volgens hierdie teorie, wat teen Maxwell se tyd nog betwis was, bestaan gasse uit klein deeltjies wat rondbeweeg en elasties teen mekaar bots. Hy het eksperimentele en teoretiese bydraes tot die veld gemaak, en die status van die teorie aansienlik versterk.
In 1866 het hy, onafhanklik van Ludwig Boltzmann, die Maxwell-Boltzmann verspreiding bereken. Hierdie verspreiding dui aan hoeveel partikels in 'n gas teen 'n sekere spoed beweeg. Sy benadering het na 'n veralgemening van die bestaande wette van termodinamika toe gelei, en het sommige eksperimente en waarnemings beter beskryf as die bestaande teorie. Hy het ook die gedagte-eksperiment ontwikkel wat as Maxwell se demoon bekend staan. In 1871 het hy die termodinamiese uitdrukkings wat bekend staan as Maxwell se verhoudings beskryf. Dit is die stelling dat die tweede afgeleidenes van die termodinamiese potensiale (interne energie, entalpie, vrye energie, Gibbs-energie) ten opsigte van die termodinamiese veranderlikes (temperatuur, druk, volume, entropie) gelyk is aan mekaar.
Saturnus se ringe
Sedert hulle ontdekking deur Galileo Galilei in 1610 was daar groot belangstelling in Saturnus se ringe. Daar was onsekerheid oor die materiaal waaruit hulle gemaak is, en dit was 'n raaisel hoe hulle stabiel kon bly sonder om op te breek, en dan weg te dryf of na die planeet toe terug te val. Maxwell het bewys dat 'n soliede ring nie stabiel kan wees nie, en dat 'n ring wat uit vloeistof gemaak word deur golwe se aksie opgebreek sal word. 'n Derde opsie, wat Maxwell toe voorgestaan het, was dat die ringe uit kleinerige voorwerpe bestaan wat almal onafhanklik rondom Saturnus wentel. Hierdie werk was so gedetailleerd en noukeurig, dat dit die meeste mense oortuig het sonder om werklik 'n bewys te lewer. Maxwell se teorie is 1895 gerugsteun deur die spektroskopiese waarnemings van die ringe deur James Keeler van die Allegheny-sterrewag by die Universiteit van Pittsburgh. Die finale antwoord op die vraag moes egter tot in 1981 gewag het, toe waarnemings deur die Voyager 1 ruimtetuig gedurende sy verbyvlug van Saturnus gewys het dat Maxwell werklik reg was.
Deur op hierdie werk voort te bou, het Maxwell die slegs-gas weergawe van die Newel-hipotese verkeerd bewys. Volgens die Newel-hipotese het die sonnestelsel gevorm toe 'n groot gaswolk onder sy eie swaartekrag ineengestort het om die son en die planete te vorm. Maxwell het aangetoon dat so 'n wolk nie slegs uit 'n gas sou kon bestaan nie, maar dat hy ook klein stukkies vastestof moes bevat het.
Beheerstelsels
Maxwell het in 1867 'n belangrike artikel On governors aan die Royal Society voorgelê. Dit word gereeld as een van die klassieke werke in die beginsdae van beheerteorie gesien.
Nalatenskap
Verskeie goed is na hom vernoem:
Legende
Die Broers Grimm het legende as 'n volksverhaal omskryf wat histories gegrond is. 'n Moderne volkskundige se professionele definisie van legende is in 1990 deur Timothy R. Tangherlini voorgestel:
"'n Legende is gewoonlik 'n kort (mono-) episodiese, tradisionele, hoogs ge-ekotipeerde  gemaak-historiese narratief wat op gesprekstrant oorgedra word. Op sielkundige vlak weerspieël dit 'n simboliese weergawe van volksgelowe en kollektiewe ervarings, en dit dien as 'n herbevestiging van algemeen aanvaarde waardes van die groep tot wie se tradisie dit behoort.'"
Etimologie en oorsprong
Legende is 'n leenwoord uit Oudfrans wat in ongeveer 1340 in Engels begin gebruik is. Die Oudfranse naamwoord legende is van die Middeleeuse Latynse legenda afgelei. In sy vroeë Engelse gebruik het die woord na 'n vertelling van 'n gebeurtenis verwys.
In 1866 het Jacob Grimm die feëverhaal as "poëties, legendaries, histories" beskryf. Vroeë geleerdes soos Karl Wehrhan, Friedrich Ranke  en Will Erich Peuckert  het Grimm se voorbeeld gevolg en slegs op die literêre narratief gefokus,  deur kwessies van prestasie en die antropologiese en sielkundige insigte aan te spreek wat in die oorweging van legendes se sosiale konteks verkry is. Vrae rondom die kategorisering van legendes in 'n poging om 'n inhoudsgebaseerde reeks kategorieë op die Aarne-Thompson volksverhaalindeks op te stel, het 'n soektog na 'n breër nuwe sintese aangemoedig.
In 'n vroeë poging om 'n paar basiese vrae in die bestudering van volksverhale te formuleer, het Friedrich Ranke   die volkslegende in 1925 gekarakteriseer as "'n gewilde narratief met 'n valse verbeeldingsinhoud", 'n neerhalende opinie wat sedertdien meestal laat vaar is.
In vergelyking met die hoogs gestruktureerde volksverhaal, is die legende relatief amorfies, het Helmut de Boor in 1928 opgemerk. Die narratiewe inhoud van die legende is in 'n realistiese trant, in plaas van die droë ironie van die volksverhaal; Wilhelm Heiske  het op die soortgelyke motiewe in legendes en volksverhale gewys en tot die slotsom gekom dat, ten spyte van sy realistiese mode, die legende geensins meer geskiedkundig as volksverhale is nie.
In Einleitung in der Geschichtswissenschaft (1928), het Ernst Bernheim aangevoer dat 'n legende eenvoudig 'n lank bestaande gerug is. Gordon Allport het die houkrag van sommige gerugte toegeskryf aan die voortbestaande kulturele  wat deur hulle beliggaam en opgesom word;  "stadslegendes" is dus 'n kenmerk van gerug. Toe Willian Jansen beweer het dat legendes wat vinnig verdwyn, "korttermyn legendes" is, en dat die blywende legendes "langtermyn legendes" is, het die onderskeid tussen legende en gerug prakties verdwyn, volgens Tangherlini.
Christelike legenda
In die eng Christelike sin was legenda ("dinge om te lees [op 'n sekere dag, in die kerk]") hagiografiese verhale wat dikwels in 'n versameling legendes opgeneem is. Aangesien heiliges se lewens dikwels by wonderwerkverhale ingesluit is, het legende in 'n breër sin, later na enige verhaal verwys wat tot 'n historiese konteks behoort het, maar wat bonatuurlike of denkbeeldige elemente bevat.
Verwante konsepte
Hippolyte Delehaye het 'n onderskeid tussen legende en mite getref: "Die legende, aan die ander kant, beskik noodgedwonge oor 'n sekere historiese of topografiese skakel. Dit bring denkbeeldige gebeure in verband met een of ander werklike persoon, of dit laat romantiese verhale op 'n werklike plek afspeel."
Van die oomblik dat 'n legende as 'n fiktiewe verhaal oorvertel word, begin die eg legendariese kenmerke daarvan vervaag: In Die Legende van Sleepy Hollow het Washington Irving 'n plaaslike Hudson Riviervallei-legende in 'n literêre anekdote met "Gotiese" ondertone omskep, iets wat afbreek gedoen het aan die verhaal se karakter as outentieke legende.
Verhale wat die grense van "realisme" oorskry, word "fabels" genoem.Die pratende diere-formule van Aesop identifiseer sy stories as fabels, nie legendes nie. Die gelykenis van die Verlore Seun sou 'n legende gewees het as dit oorgedra is asof dit werklik met 'n spesifieke seun van 'n historiese pa gebeur het. Indien dit 'n donkie ingesluit het wat wyse raad aan die seun gegee het, sou dit 'n fabel wees.
'n Legende kan mondelings oorgedra word, of in die oorspronklike sin, deur die geskrewe woord. Jacob de Voragine se Legenda Aurea of "Die Goue Legende" bestaan uit 'n reeks vitae of leersame biografiese vertellings wat aan die liturgiese kalender van die Rooms-Katolieke Kerk gekoppel is. Hulle word as die lewens van die heiliges voorgehou, maar die oorvloedigheid van bonatuurlike gebeure en bowenal hulle ongefundeerde konteks is eienskappe van hagiografie. Die Legenda was veronderstel om geïmproviseerde preke te inspireer wat van toepassing was op die heilige wat daardie dag gevier is.
Stadslegende
Die verdwynende ryloper is die bekendste stadslegende in Amerika, en kan na 1870 teruggevoer word, maar dit word regoor die wêreld aangetref, insluitend Korea, Rusland en Suid-Afrika. In die legende word 'n jong meisie in 'n wit rok deur 'n motoris opgelaai. Die onbekende meisie in wit swyg die hele pad, bedank die bestuurder en klim uit by haar bestemming. Wanneer die bestuurder omdraai om terug te kyk, het die meisie verdwyn. In 1942 het Beardsley en Hankey 79 geskrewe weergawes van die legende versamel.
Nieuwegein
Nieuwegein is 'n munisipaliteit en voormalige groeikern in die Nederlandse provinsie Utrecht, suid van die stad Utrecht, aan die rivier de Lek. Naby IJsselstein in die weste en Vianen in die suide (aan die oorkant van die Lek). Dit is met 61 765 inwoners (1 Februarie 2012) na Utrecht self die grootste munisipaliteit (Ned.: gemeente) van die agglomerasie Utrecht. Nieuwegein het op 1 Julie 1971 ontstaan na 'n samevoeging van die vroeëre munisipaliteite Jutphaas en Vreeswijk.
Heinrich Göring
Ernst Heinrich Göring (Emmerich, 31 Oktober 1838 - München, 7 Desember 1913) was die eerste administrateur van Duits-Suidwes-Afrika en die vader van die Nazi-politikus Hermann Göring.
Nieuwegein
In Julie 2020 het Nieuwegein se gemeenteraad besluit om bande met die Poolse susterstad Puławy te verbreek. Die Poolse nedersetting, wat sowat 80 myl vanaf Warskou geleë is, is een van sowat 100 munisipaliteite wat hulself tot "LGBT-vrye sones" verklaar het en geen finansiële steun aan nie-regeringsorganisasies wil bied wat gelyke regte vir almal bevorder nie.
Ontstaan
In die jare '60 en '70 was daar sprake van 'n grootskaalse verstedeliking in Nederland; mense het weggetrek uit die groot stede en hulle gevestig in die omringende plekke. In Nederland het metropool as 'n ring van stedelike gebied ontstaan, die Randstad, met as stedelike sentrums Amsterdam in die noorde, Den Haag in die weste, Rotterdam in die suidweste en Utrecht in die suidooste. Die hart van die ring het landelik gebly, die Groene Hart.
Die regering het altyd probeer om die Groene Hart te beskerm, wat beteken dat in plekke in die Groene Hart geen grootskaalse bouprojekte gedoen mag word nie. Die gevolg van verstedeliking was dat daar meer vraag ontstaan in dit soort plaatse na woonruimte.
Die regering het gevoel dat daar kompensasie nodig was en het 'n aantal dorpe en stede aangewys vir grootskalige woningbou, die groeikerns. In die agglomerasie rond Utrecht sou dit moet gebeur ten suide van die stad Utrecht. Na jare van beplanning is besluit om die gebied tussen die dorpe Vreeswijk en Jutphaas volledig te gebruik vir woningbou en die gebied tussen die beide dorpe uit te brei met die wyke Zandveld en Wijkersloot,. Hierdeur sou 'n nuwe stad ontstaan wat beide dorpe volledig sou insluit.
Naam
In die gebied tussen Jutphaas en Vreeswijk het vroeër 'n nedersetting gestaan met die naam "'t Gein". Die nedersetting het in 1294 stadsregte gekry en is in 1333 verwoes in 'n oorlog tussen die biskop van Utrecht en die graaf van Holland. Vandag herinner alleen die Kasteel van Oudegein nog aan hierdie tyd. Nadat die bestuur van Vreeswijk en Jutphaas 'n tyd lank gedebatteer het oor die nuwe naam van die stad het hulle die besluit die nuwe stad te noem naar die oue nedersetting. Nieuwegein is 'n saamtrekking van "nieuw" (=nuut) en Gein.
Openbare vervoer
Nieuwegein is ingesluit deur drie motorsnelweë, die A2, de A12 en de A27. Dit staan daarom ook bekend om sy sentrale ligging. 'n Sneltrem versorg die openbare vervoer met die stad Utrecht en ook met IJsselstein. Met Vianen bestaan 'n bus- en voetveerverbinding oor die Lek.
Geografie
Deur en langs Nieuwegein stroom 'n aantal kanale, soos die Amsterdam-Rijnkanaal, die Lekkanaal en die Merwedekanaal. Vanuit die Merwedekanaal ontspring die rivier die Hollandse IJssel en vanuit die Hollandse IJssel die riviertjie die Kromme IJssel.
Wyke
Nieuwegein is in de volgende stadswyke verdeel:
Fedez
Federico Leonardo Lucia (gebore 15 Oktober 1989), beter bekend onder sy verhoognaam Fedez, is 'n Italiaanse rapper, liedjieskrywer, musiekprodusent.
Heinrich Göring
Hy studeer in die regte in Bonn. Hy was soldaat in die Duitse oorlog van 1866 en in die Frans-Duitse Oorlog van 1870 tot 1871.
Ná die verkryging van Suidwes-Afrika as Duitse gebied, word Göring die eerste rykskommissaris van die nuwe gebied in Augustus 1885 deur Otto von Bismarck na Angra Pequena, later Lüderitz, gestuur. Sy setel het hy op Otjimbingwe gevestig na hy oorland na Okahandja gereis en verskeie verdrae met plaaslike hoofmanne gesluit het om hulle onder beskerming van die Duitse keiser te plaas.
Hy het die eerste reservaat vir die San, destyds Boesmans genoem, opgerig omdat hulle deur die kolonialiste en swart volkere erg vervolg en afgemaai is.
In Augustus 1890 verlaat hy Suidwes-Afrika en word konsul in Haïti. Sy seun, veldmaarskalk Hermann Göring, is in 1893 gebore terwyl sy vader met tuisverlof was en het wêreldwye berugtheid verwerf as stigter van die Gestapo voor die Tweede Wêreldoorlog en die uitvinder van die konsentrasiekampe waarin miljoene Jode, gays, Sinti en Roma en ander "ongewenste mense" uitgewis is.
Karen Blixen
Karen Blixen (pseudoniem Isak Dinensen; Rungsted, 17 April 1885 – aldaar, 7 September 1962) was 'n Deense skrywer. Blixen het Deense en Engelse boeke gepubliseer. Sy is veral bekend vir haar semi-outobiografiese werk, Den afrikanske farm ('n Lied van Afrika), wat oor haar besoek aan Kenia handel. Die boek is later verfilm en is algemeen onder die Engelse titel "Out of Africa" bekend.
Thomas Meighan
Thomas Meighan (9 April 1879 – 8 Julie 1936) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Male and Female (1919), Irish Luck (1925), The Racket (1928), en The Mating Call (1928).
Wivenhoe
Wivenhoe is 'n dorp in noordoostelike Essex, 'n graafskap in suidelike Engeland. Die dorp het ongeveer 10 000 inwoners en is sowat 4,8 km suidoos van die groot dorp Colchester geleë.
Liuzhou
Liuzhou (Chinees: 柳州) is 'n stad in die Chinese outonome gebied Guangxi met 'n bevolking van 3 758 700 in 2010. Die stad is in die suidooste van China aan die Liurivier geleë en is 'n belangrike nywerheidsstad.
Liuzhou is een van die vervoerknooppunte en ekonomiese sentrums van die gebied en in die omgewing van die stad word suikerriet verbou.
Carl Johan Hviid
Carl Johan Hviid (27 Junie 1899 – 21 Oktober 1964) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Letter from the Dead (1946), Greve Svensson (1951), En sømand går i land (1954), en Tag til marked i Fjordby (1957).
Cornelius van der Merwe
Cornelius van der Merwe is ’n Afrikaanse digter.
Lewe en werk
Cornelius Hendrik van der Merwe is op 31 Januarie 1948 in Pretoria gebore, waar hy ook sy skoolopleiding ontvang. Sy pa is ’n skoolhoof. Hy matrikuleer in 1965 en werk daarna in 1966 vir ses maande by die Pretoriase Algemene Hospitaal, waarna hy sy militêre opleiding ontvang. Hier word hy gekeur vir opleiding as instrukteur en lei daarna die 1967 inname in die Lugmaggimnasium op. Na sy opleiding tree hy weer vir ’n ruk in diens van die Pretoriase Algemene Hospitaal, waar hy werksaam is in die betaalkantoor en ook redakteur word van die nuusbrief van die hospitaal. In 1968 bedank hy en toer vir ’n paar maande deur Europa. Met sy terugkeer aanvaar hy ’n betrekking in die private sektor. Hy studeer in hierdie tyd deeltyds aan die Universiteit van Suid-Afrika in die Wysbegeerte en die Teologie, maar voltooi nie hierdie studies nie en neem dan ’n betrekking as uitgewer by ’n uitgewersfirma in Pretoria. Vir ’n ruk bly hy op Steynsburg voordat hy weer saam met sy vrou Lorenda, ’n musiekdosent, en hulle seun Apon na Pretoria toe trek. In sy vrye tyd doen hy ook beeldhouwerk en skilder hy graag. Hy hou dan ook verskeie uitstallings van sy kunswerk.