cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Antônio Carlos Jobim
Een van sy komposisies, Garota de Ipanema (met Engelse liedteks bekend as The Girl from Ipanema), is ongetelde kere deur ander musici vertolk en het, soos baie van die liedjies uit Jobim se musikale nalatenskap, deel van die internasionale standaardrepertoire van jazz- en popmusiek geword. Die internasionale lughawe van sy geboortestad Rio de Janeiro is na hom vernoem.
Stephanie Stumph
Stephanie Stumph (gebore 7 Julie 1984) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Stubbe - Von Fall zu Fall (1995) en The Girl with the Indian Emerald (2013).
Gereformeerde kerk Vanderbijlpark-Noord
Die Gereformeerde kerk Vanderbijlpark-Noord was die jongste en ook die kleinste van die vier gemeentes van die GKSA wat tussen 1951 en 1988 op die nywerheidsdorp Vanderbijlpark in die suide van die huidige provisie Gauteng gestig is. Die kerkgebou was op die hoek van Bequerrel- en Lodgestraat.
Weens die afname in die getal Gereformeerde lidmate op die dorp (in 1997 was die sieletal byvoorbeeld 1 778, vergeleke met 852 einde 2015), is al vier die gemeentes mettertyd ingelyf sodat net Vanderbijlpark-Trinitas, gestig in 2009, oorbly. Die Gereformeerde kerk Vanderbijlpark het in 1951 van die Gereformeerde kerk Vereeniging afgestig nadat ’n staalnywerheid hier gevestig is. In Mei 1962 het dit nodig geword om Vanderbijlpark-Suid af te stig en uit dié gemeente het die Gereformeerde kerk Vanderbijlpark-Oos op 9 Junie 1974 ontstaan. Veertien jaar, in 1988, later het die Vanderbijlpark-Noord aan die beurt gekom.
Nadat Vanderbijlpark en Vanderbijlpark-Noord se lidmate skerp afgeneem het (laasgenoemde het reeds in 1997 net 122 belydende en 34 dooplidmate gehad), het die twee gemeentes in 2000 saamgesmelt as die Gereformeerde kerk Vanderbijl met 256 belydende en 66 dooplidmate. Toe nog het die Suid-gemeente ’n sieletal van 445 gehad en die Oos-gemeente 788. Algaande het die drie oorblywende gemeentes se lidmaattal egter bly afneem sodat al drie in 2009 saamgesmelt het as die Gereformeerde kerk Vanderbijlpark-Trinitas.
Kathryn Sheldon
Kathryn Sheldon (22 September 1879 – 25 Desember 1975) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Circus Girl (1937), I'm from the City (1938), en Miss V from Moscow (1942).
Alfred, erfprins van Sakse-Koburg en Gotha
Alfred, erfprins van Sakse-Koburg en Gotha KG (Alfred Alexander William Ernest Albert; 15 Oktober 1874 - 6 Februarie 1899), was die seun en regmatige erfgenaam van Alfred, Hertog van Sakse-Koburg en Gotha. Hy is op 24 onder omstandighede dood wat steeds nie heeltemal duidelik is nie. Hy was die neef van keiser Wilhelm II van Duitsland, koning George V van die Verenigde Koninkryk en tsaar Nikolaas II van Rusland.
Vroeë lewe
thumb|180px|links|Groothertogin Maria saam met Alfred en sy susters.
Prins Alfred van Edinburg is op 15 Oktober 1874 in Buckingham-paleis, Londen, gebore. Sy pa was Alfred, Hertog van Edinburg, die tweede oudste seun van koningin Victoria en prins Albert. Sy ma was groothertogin Maria Aleksandrowna, 'n dogter van tsaar Aleksander II van Rusland en prinses Marie van Hesse en by Ryn.
In 1893 het die broer van sy oupa aan vaderskant, Ernst II, die Hertog van Sakse-Koburg en Gotha, sonder wettige erfgename gesterf. Omdat die destydse Prins van Wallis volgens die reëls van die Huis van Sakse-Koburg en Gotha hom nie kon opvolg nie omdat hy reeds die regmatige erfgenaam van 'n ander troon was, het hy afstand van die titel gedoen. Alfred se pa, wat toe die Hertog van Edinburg was, het dus die titel geërf en prins Alfred het die erfprins van Sakse-Koburg en Gotha geword.
Prins Alfred het in die vroeë tydperk van sy lewe saam met sy ouers en susters in Clarence House gewoon. Nadat sy pa die troon van Sakse-Koburg en Gotha bestyg het, het hulle na Schloss Rosenau naby Koburg getrek.
Dood
thumb|305px|'n Groepfoto van die erfprins se familie toe hy meerderjarig geword het, Koburg, 1892.
Op 23 Januarie 1899 het Maria Aleksandrowna en haar man die 25ste herdenking van hulle huwelik gevier in Schloss Friedenstein, die hertog se ampswoning in Gotha. Die erfprins was nie daar nie, want hy was ernstig siek.
Die presiese omstadighede van Alfred se dood is nie bekend nie, en wisselende weergawes is gepubliseer. In sy suster Maria se memoires staan net sy gesondheid het "ingegee", en volgens ander skrywers het hy "longtering" gehad. The Times se weergawe was dat hy 'n "gewas" gehad het, terwyl die Complete Peerage die algemeen aanvaarde weergawe aangee dat hy "homself geskiet het".
Verskeie skrywers het gegis oor waarom hy homself sou geskiet het. Een skrywer, Frank Bush, het beweer hy was die afstammeling van 'n geheime huwelik tussen Alfred en Mabel Fitzgerald, kleindogter van die 4de Hertog van Leinster, en dat wrywing tussen Alfred en sy familie oor sy "geheime huwelik" die oorsaak van die selfmoord was.
Ondanks 'n gebrek aan destydse en hedendaagse bewyse het ander skrywers Bush se bewering gepubliseer, insluitende John van der Kiste en Bee Jordaan in Dearest Affie. Dit word ook herhaal in die amptelike familiegeskiedenis (Das Haus von Sachsen-Coburg und Gotha).
Teenpous Victor IV (Octavianus)
Victor IV (Octavianus) gebore Octaviano de Monticelli was 'n teenpous in die Rooms Katolieke Kerk van 4 Oktober 1159 tot by sy dood op 20 April 1164.
Biografie
Octaviano stam uit van die belangrike adellike familie die Tusculum. Hy is die seun van graaf Giovanni de Oddone Monticelli. In 1138 word hy as kardinaal-diaken van Santa Nicola aangestel deur Pous Innocentius II en in 1151 bevorder tot kardinaal-priester van Santa Cecilia.
Pous Adrianus IV sterwe op 1 September 1159 en verkiesings vir 'n nuwe pous word gehou op 7 September 1159. Keiser Frederik I Barbarossa wil Octaviano laat verkies. Frederik se opponente was egter in die meerderheid en kies Orlando Bandinelli as Pous Alexander III.
In reaksie op Alexander se verkiesing versamel Octaviano 'n leër en laat homself tot pous verkies. Op 4 Oktober 1159 word hy tot pous gewy onder beskerming van die keiserlike troepe en kies die naam Victor IV. Victor verower Rome en Alexander vlug na Frankryk. Victor word egter nooit as pous erken buite die gebiede waar Frederik regeer het. Na die dood van Victor gee Frederik nie op nie. Hy laat Paschalis III tot pous verkies.
Die kollege van kardinale
Omdat Victor V 'n teenpous was, word die kardinale wat hy aangestel het nie as sulks deur die Rooms Katolieke Kerk erken nie. Hulle staan bekend as pseudokardinale.
Aspalathus subulata
Aspalathus subulata is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en vorm deel van die fynbos. Dit plant kom in die Swartberge by Caledon in 'n voorkomsgebied van 31 km² voor. Die enigste populasie word bedreig deur indringerplante.
Muriel Hutchison
Muriel Hutchison (10 Februarie 1915 – 24 Maart 1975) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Partners in Crime (1937), ...One Third of a Nation... (1939), The Women (1939), en Another Thin Man (1939).
Nelly Borgeaud
Nelly Borgeaud (29 November 1931 – 14 Julie 2004) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Mississippi Mermaid (1969), The Man Who Loved Women (1977), Le sucre (1978), en Tumultes (1990).
Huabrivier
Die Huabrivier is 'n niestandhoudende rivier in die Kunene-streek in die noordweste van Namibië. Sy bron is suidoos van Kamanjab, vanwaar dit weswaarts deur Mopanie-savanne vloei totdat dit die Skedelkus en die Atlantiese Oseaan bereik.
Sytakke van die Huab
Die Huab se opvanggebied (insluitend sy sytakke) word geskat op tussen 14 800 en 16 465 km2, en sluit die dorp Khorixas sowel as die nedersettings Kamanjab, Fransfontein en Anker in. Die Twyfelfontein-wêrelderfenisgebied is op die oewer van die Aba Huab geleë.
Natuurskoon
Die Huab is welbekend vir sy woestynolifantbevolking wat boerdery-aktiwiteite in gevaar stel, maar ook 'n potensiële toeriste-aantreklikheid is.
Barbara Sukowa
Barbara Sukowa (gebore 2 Februarie 1950) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Lola (1981), Rosa Luxemburg (1986), Hannah Arendt (2012), en Atomic Blonde (2017).
Universiteit van Göttingen
Die Universiteit van Göttingen (Duits: Georg-August-Universität Göttingen, GAU, informeel bekend as Georgia Augusta) is 'n openbare navorsingsuniversiteit in Göttingen, Duitsland. Die Universiteit is in 1734 gestig deur George II, die koning van Groot-Brittanje en die kieser van Hanover. Met klasse wat in 1737 begin het, is die universiteit die oudste in die staat Nedersakse en die grootste universiteit i.t.v. studentinskrywing, wat op ongeveer 26 000 staan. As tuiste van baie bekende figure verteenwoordig dit een van Duitsland se historiese en tradisionele instellings. Göttingen is al die stad van wetenskap genoem.
duimnael|links|King George II, stigter en president van die universiteitduimnael|regs|King George II in die Pauliner Kerk in 1748
Wat reputasie betref, is die Universiteit van Göttingen voorheen ondersteun deur die Uitnemendheidsinisiatief van die Duitse Universiteite, hou dit lidmaatskap van die Coimbra Groep en spog met 'n assosiasie met 40 Nobelpryswenners. Verder hou die universiteit sterk konneksies met groot navorsingsinstitute in Göttingen, soos dié van die Max Planck Society for the Advance of Science en die Gottfried Wilhelm Leibniz Wetenskaplike Gemeenskap. Met ongeveer 8 miljoen media-eenhede is die Göttingen Staat en Universiteitsbiblioteek een van die grootste biblioteke in Duitsland.
Edward Furlong
Edward Furlong (gebore 2 Augustus 1977) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Terminator 2 (1991), A Home of Our Own (1993), American History X (1998), en Detroit Rock City (1999).
ICD-10 Hoofstuk VII: Siektes van die oog en oogstruktuur
ICD10 Hoofstuk VII omvat siektes van die oog en oogstruktuur, gerangskik volgens die tiende uitgawe van die Internasionale Statistiese Klassifikasie van Siektes en Verwante Gesondheidsprobleme. Die hoofstuk omvat die kodes H00 tot H59.
Disa forcipata
Disa forcipata was 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort het en deel was van die fynbos. Die plant was endemies aan die Wes-Kaap en het by Knysna voorgekom. Die plant word as uitgestorwe beskou. Een spesie van die plant is in 1870 in die Knysna omgewing ontdek. Die plant is daarna nooit weer gesien nie.
Susan Shabangu
Susan Shabangu (gebore 28 Februarie 1956) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en sedert 2009 lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Sy het voorheen as minister van sosiale ontwikkeling gedien in die eerste kabinet van Cyril Ramaphosa en was van 26 Mei 2014 tot 26 Februarie 2018 minister van vroue in die presidensie in die tweede kabinet van Jacob Zuma.
Patrick Sibande
Patrick Sibande is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Universiteit van Kalifornië, Berkeley
duimnael|Uitsig oor die kampus vanaf Evans Hall, met [[San Francisco en Oakland op die agtergrond.|280px]] Die Universiteit van Kalifornië, Berkeley (ook bekend as UC Berkeley, Berkeley, en Cal) is 'n openbare navorsingsuniversiteit in Berkeley, Kalifornië. Berkeley, wat in 1868 gestig is, is een van die tien navorsingsuniversiteite verbonde aan die Universiteit van Kalifornië, en word beskou as een van die wêreld se mees gesogte universiteite en die beste openbare universiteit in die Verenigde State.
Aspalathus triquetra
Aspalathus triquetra is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en vorm deel van die fynbos. Dit plant kom van die Sederberg tot by die Riviersonderendberge en ooswaarts langs die Hexrivierberge tot by die Witteberg naby Laingsburg voor. Die populasie is stabiel.
0 (getal)
0 (nul) is 'n getal wat 'n leë hoeveelheid verteenwoordig. Met posisionele notasie soos die Hindoe-Arabiese syferstelsel, 0 dien ook as 'n plekhouer syfer, wat werk deur syfers links van 0 te vermenigvuldig met die grondtal, gewoonlik met 10.
As 'n getal vervul 0 'n sentrale rol in wiskunde as die additiewe identiteit van die heelgetalle, reële getalle en ander algebraïese strukture.
Aspalathus spinescens
Aspalathus spinescens is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en vorm deel van die fynbos. Die populasie is stabiel.
Die plant het twee subspesies:
ICD-10 Hoofstuk VI: Siektes van die senustelsel
ICD10 Hoofstuk VI omvat siektes van die senustelsel, gerangskik volgens die tiende uitgawe van die Internasionale Statistiese Klassifikasie van Siektes en Verwante Gesondheidsprobleme. Die hoofstuk omvat die kodes G00 tot G99.
Denise Bosc
Denise Bosc (19 Julie 1916 – 9 Maart 2002) was 'n Franse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Maman Colibri (1937), Les filles du Rhône (1938), Yamilé sous les cèdres (1939), en The Sea Rose (1946).
Hoofse liefde
thumb|200px|God Speed!, deur Edmund Leighton, 1900: 'n laat Victoriaanse siening van 'n lady wat gesels met 'n ridder wat op pad is na 'n geveg.
Bronxrivier
Die Bronxrivier, ongeveer 39 km lank, vloei deur suidoos New York-deelstaat in die Verenigde State en dreineer 'n gebied van 99 km2 (38,4 vk. myl). Dit is vernoem na die koloniale setlaar Jonas Bronck. Naas die Hutchinsonrivier is die Bronxrivier die enigste varswaterrivier in New York Stad.
Hoofse liefde
Hoofse liefde (Engels: courtly love; Frans: amour courtois) was in die Middeleeue 'n kulturele vorm van 'n verfynde liefdesbelewing wat klem gelê het op adellikheid en ridderlikheid.
Die Middeleeuse letterkunde is vol voorbeelde van ridders wat op avonture gaan en verskeie dienste lewer aan ladies vanweë hulle "hoofse liefde". Dié soort liefde was oorspronklik 'n soort fiksie wat vir die vermaak van die adel geskep is, maar mettertyd 'n groter gehoor gelok het. In die hoë Middeleeue is 'n "liefdespel" ontwikkel om dié idees as 'n stel sosiale parktyke. Hoofse liefde is as 'n verrykende praktyk beskou.
Bronxrivier
Besoedeling
Gedurende die 19de en 20ste eeue het die rivier 'n natuurlike riool geword waarin industriële afval elke dag gestort is. 'n Vroeë meule aan die geïndustrialiseerde rivier was die Lorillard Snuifmeul, wat op die terrein van die New York Botaniese Tuin bewaar is. Met die afname in vervaardiging in die gebied, het die rivier voortgegaan om waterbesoedeling te ondervind van die gemeenskappe wat langs sy oewers woon. In Desember 1948 is die vloei van die Bronxrivier verander om 'n kromme in sy loop in Bronxville uit te skakel, om grond in die ou rivierbedding te herwin waarop 'n toevoeging tot die Lawrence-hospitaal gebou kon word. Tydens die uitgrawings is 'n groot sandbank ontbloot waar sand oor honderde jare by die draai opgehoop het en 'n sandstrand gevorm het.
Hoofse liefde
Geskiedenis
Hoofse liefde het aan die einde van die 11de eeu ontstaan aan die howe van byvoorbeeld Akwitanië, Provence en Boergondië. In beginsel was dit 'n eksperiment tussen erotiese begeerte, 'n spirituele vervulling, 'n "liefde wat terselfdertyd ongeoorloof en moreel verheffend, passievol en gedissiplineerd, vernederend en hartverheffend, menslik en voortreflik was". Die onderwerp was gewild onder musikante, digters en minnesangers. Groot skywers soos Dante, Francesco Petrarca en Geoffrey Chaucer het daaroor geskryf.
Bronxrivier
Besoedeling
In die 21ste eeu het omgewingsdrukgroepe, insluitend die Bronx River Alliance, voorgestel dat die rivier moet terugkeer na sy oorspronklike toestand as 'n skoon waterweg. Kragtens 'n ooreenkoms van 28 November 2006 het die munisipaliteite van Scarsdale, White Plains, Mount Vernon en Greenburgh ingestem om teen 1 Mei 2007 die storting van riool in die Bronxrivier te staak.
Hoofse liefde
Geskiedenis
Dit het veral die bewondering van 'n edelman behels vir 'n onbereikbare, gewoonlik getroude, vrou. In die meeste gevalle is 'n platoniese vriendskap gevorm.
Ridders het dikwels in riddertoernooie hulle oorwinning opgedra aan die onbereikbare vrou.
Warm Jupiter
Warm Jupiters is ’n klas eksoplanete met soortgelyke eienskappe as Jupiter, maar met ’n hoë oppervlaktemperatuur omdat hulle in ’n wentelbaan baie na aan hul moederster is – tussen sowat 0,015 en 0,5 astronomiese eenhede (2,2 × 106 en 74,8 × 106 km). Jupiter is 5,2 AE (780 × 106 km) van die Son af en sy oppervlaktemperatuur is dus laag.
Een van die bekendste warm Jupiters is 51 Pegasi b, met die bynaam "Bellerophon". Dit is in 1995 ontdek en was die eerste eksoplaneet om ’n Sonagtige ster wat ontdek is. Dit het ’n wentelperiode van sowat vier dae.
Algemene eienskappe
Warm Jupiters het sekere eienskappe gemeen:
Hulle ontstaan vermoedelik ver van die ster af, buite die vriesgrens, waar hulle uit rots, ys en gas kan vorm. Hulle beweeg dan nader aan die ster waar hulle eindelik ’n stabiele wentelbaan binnegaan. Die migrasie gebeur tydens die sternewelfase, gewoonlik deur interaksies met ander planete. Die migrasie sal eindig wanneer die ster sy T Tauri-fase binnegaan. Die sterk sterwinde sal in dié tyd die meeste van die oorblywende newel wegwaai.
Nadat hul atmosfeer en buitenste lae weggestroop is, kan hul kern ’n chtoniese planeet word. Die hoeveelheid van die buitenste lae wat verlore gaan, hang af van die grootte en materiaal van die planeet en die afstand van die ster af. In ’n tipiese stelsel verloor ’n gasreus wat 0,02 AE van sy ster af wentel, 5-7% van sy massa tydens sy leeftyd. ’n Wentelbaan nader as 0,015 AE beteken die hele planeet buiten sy kern kan verdamp.
Aardplanete in stelsels met warm Jupiters
Simulasies het getoon die migrasie van ’n warm Jupiter deur die binneste protoplanetêre skyf (tussen 5 en 0,1 AE van die ster af) is nie so vernietigend as wat ’n mens sou dink nie. Meer as 60% van die materiaal van die soliede skyf word na buite versprei, insluitende planetesimale en protoplanete, en dit laat die planeetvormende skyf agter die warm Jupiter herversamel. In die simulasie was planete van tot twee aardmassas in staat om in die bewoonbare sone te vorm nadat die warm Jupiter daardeur beweeg het en sy wentelbaan by 0,1 AE gestabiliseer het. Vanweë die vermenging van materiaal in die binnekant van die planeetstelsel en materiaal van buite die vrieslyn, is die aardplanete wat agter ’n warm Jupiter vorm, besonder ryk aan water.
Pofferplanete
Gasreuse met ’n groot radius en baie lae digtheid word soms "pofferplanete" genoem, of "warm Saturnusse" vanweë hul soortgelyke digtheid as Saturnus. Pofferplanete kan naby hul moederster geleë wees omdat die intense hitte vanaf die ster en die interne verhitting van die planeet sal help dat die planeet se atmosfeer uitsit. Ses sulke planete is opgespoor met die verbygangmetode. Sommige planete wat met die radialesnelheidmetode ontdek is, kan pofferplanete wees. Die meeste van dié planete het ’n massa van minder as twee keer dié van Jupiter omdat planete met ’n groter massa ’n groter swaartekrag sal hê wat hulle min of meer dieselfde grootte as Jupiter sal hou.
Selfs as verhitting deur die moederster in ag geneem word, het baie warm Jupiters ’n groter radius as wat verwag word. Dit kan veroorsaak word deur die interaksie tussen die sterwind en die planeet se magnetosfeer, wat ’n elektriese stroom deur die planeet stuur wat dit opwarm en dus laat uitsit. Hoe meer magneties aktief ’n ster is, hoe groter is die sterwind en hoe groter is die elektriese stroom, wat lei tot ’n groter verhitting en uitsetting van die planeet. Dié teorie ondersteun die waarneming dat stellêre aktiwiteit verband hou met groter planeetradiusse.
Gelliodes luridus
Gelliodes luridus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Gelliodes en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1902 deur Lundbeck.
Gereformeerde kerk Schweizer-Reneke
duimnael|links|300px|Die kerkgebou is op 17 Mei 1974 in gebruik geneem.
duimnael|links|160px|Ds. Daniël Francois Malan, die leraar van 1955 tot 1959, sy voorlaaste gemeente.
duimnael|regs|160px|Ds. Adriaan van der Walt, leraar van 1962 tot 1965.
Die Gereformeerde kerk Schweizer-Reneke is die vierde oudste van die 30 gemeentes in die GKSA se Klassis Noordwes.
Stigting
Lidmate in hierdie gebied, wat ’n wyk was van die Gereformeerde kerk Christiana (gestig in 1903 en herstig in 1913), het aanvanklik in die Morokaan aan die grens van Transvaal en Betsjoeanaland vir dienste bymekaargekom. Op die Algemene Vergadering in Januarie 1907 is besluit dat die gemeente Christiana ontbind sou word en dat die gemeente Schweizer-Reneke gestig sou word. Op 4 of 5 Mei 1907 is die gemeente op die plaas Langverwacht, in die huis van Samuel Biell, onder leiding van dr. J.D. du Toit (Totius) gestig.
Eerste kerkgebou
Die gemeente het die plaas Groenpan bekom wat in 1911 verkoop is, asook 'n gebou op die dorp Schweizer-Reneke, regoor die hotel. Dié gebou van gekleurde sandsteen is omskep in 'n kerkgebou, maar in 1919 is besluit om 'n nuwe kerkgebou weg van die hotelrumoer op te rig. Ds. D.G. Venter, leraar van Lichtenburg van 1918 tot '20, het die hoeksteen op 19 Junie 1920 gelê. Die bouwerk het stadig gevorder omdat geskikte stene nie op die dorp verkry kon word nie en van elders aangery moes word. Die bouaannemer is in Mei 1921 vervang deur ene P. Koschel, en op 4 Desember 1921 is die gebou in gebruik geneem. In 'n houer is 'n Almanak (die Kerk se jaarboek) van 1920, 'n Kerkblad (die Kerk se mondstuk) en die feesprogram agter die hoeksteen ingebou.
In 1924 het die kerkraad besluit om die gebou beskikbaar te stel aan die Nederduitsch Hervormde Kerk se plaaslike gemeente (gestig op 15 Mei 1925, maar omstreeks 2015 uit die NH Kerk getree). Uit dank het dié kerk aan die gemeente 'n klok en 'n lamp geskenk. Die ou klok is aan die gemeente Wolmaransstad geskenk. Aan die begin was daar geen banke in die gebou nie, maar in 1936 is 'n kwotasie van diaken P.C. Venter vir die vervaardiging van dennehoutbanke aanvaar. Die vrouelidmate het £7 bymekaargemaak vir 'n musiek (orrel) en die kerkraad moes £7 gee. Elf jaar later is elektriese ligte geïnstalleer.
Gelliodes macrosigma
Gelliodes macrosigma is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Gelliodes en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hentschel.
Gereformeerde kerk Vanderbijlpark-Suid
duimnael|regs|300px|Die ou Gereformeerde kerk Vanderbijlpark-Suid, later Rhema Ministries, maar in 2015 gesloop.
duimnael|regs|170px|Ds. [[Koos du Plooy|J.S. (Koos) du Plooy, leraar van 1963 tot 1966. Dié foto is geneem omstreeks die tyd dat hy verkies is tot adjunkvoorsitter van die studenteraad van die PU vir CHO.]]
duimnael|regs|170px|Ds. H.B. van der Walt as student in 1961. Hy was die leraar alhier van 1967 tot 1971.
Die Gereformeerde kerk Vanderbijlpark-Suid was een van vier gemeentes van die GKSA wat tussen 1951 en 1988 op die nywerheidsdorp Vanderbijlpark in die suide van die huidige provisie Gauteng gestig is.
Weens die afname in die getal Gereformeerde lidmate op die dorp (in 1997 was die sieletal byvoorbeeld 1 778, vergeleke met 852 einde 2015), is al vier die gemeentes mettertyd ingelyf sodat net Vanderbijlpark-Trinitas, gestig in 2009, oorbly. Die Gereformeerde kerk Vanderbijlpark het in 1951 van die Gereformeerde kerk Vereeniging afgestig nadat ’n staalnywerheid hier gevestig is. In Mei 1962 het dit nodig geword om Vanderbijlpark-Suid af te stig en uit dié gemeente het die Gereformeerde kerk Vanderbijlpark-Oos op 9 Junie 1974 ontstaan. Veertien jaar later het die gemeente Vanderbijlpark-Noord aan die beurt gekom.
Nadat Vanderbijlpark en Vanderbijlpark-Noord se lidmate skerp afgeneem het, het die twee gemeentes in 2000 saamgesmelt as die Gereformeerde kerk Vanderbijl met 256 belydende en 66 dooplidmate. Toe nog het die Suid-gemeente ’n sieletal van 445 gehad en die Oos-gemeente 788. Algaande het die drie oorblywende gemeentes se lidmaattal egter bly afneem sodat al drie in 2009 saamgesmelt het as die Gereformeerde kerk Vanderbijlpark-Trinitas. Daar was destyds en jare daarna groot ontevredenheid oor die verkoop en sloping van die Suid-kerk, in wie se plek 'n Spur gebou is.
Die Gereformeerde kerk Vanderbijlpark-Suid het in Mei 1962 van die gemeente Vanderbijlpark afgestig wat twee jaar vantevore reeds 710 belydende en 480 dooplidmate gehad het. Aan die begin is eredienste in ’n skoolsaal gehou, maar die gemeente het dadelik ’n boufonds gestig. Einde 1966 is begin met bouwerk aan die kerkgebou, wat die jaar daarna in gebruik geneem is. In 1975 is ’n groot orrel in gebruik geneem. Dié gebou het na 2009 Rhema Ministries geword omdat Vanderbijlpark-Trinitas die ou Oos-gemeente se kerkgebou gebruik.
Alexander De Croo
Alexander De Croo (gebore 3 November 1975 in Vilvoorde) is 'n Belgiese politikus van die Open Vlaamse Liberalen en Democraten (Open Vld). Hy het gedien as die partyvoorsitter van 2009 tot 2012.
De Croo was van 2012 tot 2020 België se adjunk-premier. Hy was ook minister van Ontwikkelingsamewerking, Pensioene en Finansies gewees.
Sedert 1 Oktober 2020 is hy die Eerste Minister van die De Croo-kabinet.
Gereformeerde kerk Vanderbijlpark-Oos
duimnael|regs|300px|Die tuiste van die saamgestelde gemeente Vanderbijlpark-Trinitas, wat in 2009 ontstaan het uit Vanderbijl (vroeër Vanderbijlpark en [[Gereformeerde kerk Vanderbijlpark-Noord|Vanderbijlpark-Noord) Vanderbijlpark-Oos en Vanderbijlpark-Suid. Dit was sedert 16 April 1977 die tuiste van Vanderbijlpark-Oos.]]
duimnael|regs|170px|Ds. H.B. van der Walt as student in 1961. Hy was die leraar alhier van 1980 tot 1985.
Die Gereformeerde kerk Vanderbijlpark-Oos was een van vier gemeentes van die GKSA wat tussen 1951 en 1988 op die nywerheidsdorp Vanderbijlpark in die suide van die huidige provisie Gauteng gestig is.
Inlywings en samesmeltings
Weens die afname in die getal Gereformeerde lidmate op die dorp (in 1997 was die sieletal byvoorbeeld 1 778, vergeleke met 852 einde 2015), is al vier die gemeentes mettertyd ingelyf sodat net Vanderbijlpark-Trinitas, gestig in 2009, oorbly. Die Gereformeerde kerk Vanderbijlpark het in 1951 van die Gereformeerde kerk Vereeniging afgestig nadat ’n staalnywerheid hier gevestig is. In Mei 1962 het dit nodig geword om die Gereformeerde kerk Vanderbijlpark-Suid af te stig en uit dié gemeente het Vanderbijlpark-Oos op 9 Junie 1974 ontstaan. Veertien jaar later het die gemeente Vanderbijlpark-Noord aan die beurt gekom.
Nadat Vanderbijlpark en Vanderbijlpark-Noord se lidmate skerp afgeneem het, het die twee gemeentes in 2000 saamgesmelt as die Gereformeerde kerk Vanderbijl met 256 belydende en 66 dooplidmate. Toe nog het die Suid-gemeente ’n sieletal van 445 gehad en die Oos-gemeente 788. Algaande het die drie oorblywende gemeentes se lidmaattal egter bly afneem sodat al drie in 2009 saamgesmelt het as die Gereformeerde kerk Vanderbijlpark-Trinitas. In die nabygeleë Vereeniging het die drie Gereformeerde kerke teen 2014 tot een verminder, ’n verskynsel wat wyd voorgekom het ander kant die Vaalrivier: Krugersdorp se drie kerke het teen 2011 tot twee afgeneem, Witbank se drie teen 2010 tot een, Klerksdorp se drie teen 1995 tot twee, Randfontein se twee teen 2005 tot een, Rustenburg se vier reeds in 1994 tot drie, Secunda se twee teen 2006 tot een. Ook die Rand se dorpe en stede het die vermindering in die getal gemeentes nie vrygespring nie, want so het Benoni (sedert 2009), Springs (sedert 2012) en Brakpan (sedert 2013) elkeen nou (2016) net een Gereformeerde kerk, pleks van die oorspronklike twee.
Kerkbou
Ná Vanderbijlpark-Oos se afstigting van die gemeente Vanderbijlpark-Suid op 9 Junie 1974 is eredienste aanvanklik in die saal van die Hoër Handelskool Lettie Fouché gehou. In 1976 het die kerkraad met die Gereformeerde kerk Witpoortjie onderhandel om hul bouplan te gebruik. Veranderings daaraan het meegebring dat die binnekant van die kerkgebou omgedraai is: Die preekstoel in Witpoortjie se kerk sou agter in die nuwe kerkgebou staan. Die orrelpype is bokant die preekstoel geplaas en die speeltafel links voor. Aan die kant van die oorspronklike preekstoel is ’n volle galery geplaas. Die gebou se vensters is so beplan dat al die lig op die preekstoel voel. Die eerste predikant, ds. J.J. Venter en van die lidmate het self die fondamente gegrawe en die kerksaal se mure tot op dakhoogte gebou. Saam met Flip Venter, die predikant se broer, is die gebou voltooi en op 16 April 1977 in gebruik geneem, minder as drie jaar ná die gemeente se stigting.
Othonna macrosperma
Othonna macrosperma is 'n struik wat endemies aan die Wes-Kaap is.
Betty Hutton
Betty Hutton (26 Februarie 1921 – 11 Maart 2007) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Miracle of Morgan's Creek (1943), The Stork Club (1945), Annie Get Your Gun (1950), en The Greatest Show on Earth (1952).
Charlotte Susa
Charlotte Susa (1 Maart 1898 – 28 Julie 1976) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Der Liebe Lust und Leid (1926), The Tiger Murder Case (1930), Zwei Menschen (1930), en Walzerparadies (1931).
Elaine Shepard
Elaine Shepard (2 April 1913 – 6 September 1998) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Darkest Africa (1936), Law of the Ranger (1937), Topper (1937), en The Falcon in Danger (1943).
Meliese dialoog
Omstandighede
Die Meliese dialoog vind plaas vyftien jaar na die aanvang van die Peloponnesiese oorlog, tydens die konfrontasie van 416 tot 415 v.C. tussen die Atheners en die inwoners van Melos, 'n klein eiland geleë in die suidelike Egeïese See, 'n afstand oos van Sparta. Die Atheners het geëis dat die Meliërs hulle stad oorlewer en skatting betaal of die uitwissing van hul stad in die gesig staar. Die Meliërs het volstaan by hulle reg om neutraal te bly, en hulle beroep op die Atheners se sin vir betaamlikheid en mededoë jeens 'n klein, vreedsame en weerlose stad. Die Atheners het onverbiddelik geantwoord dat kwessies van geregtigheid nie ter sprake was tussen ongelyke magte nie en het begin om beleg te lê op Melos soos hulle gedreig het om te doen. Hulle het begin om die bevolking uit te honger tot oorgawe, die mans van dienspligtige ouderdom om die lewe te bring, en die vroue en kinders in slawerny te plaas. Hierdie daad het "berug geword as die ergste gruweldaad gepleeg deur 'n andersins welvoeglike gemeenskap, en trouens as een van die mees berugde stellings in die geskiedenis rakende die regte van ongebreidelde mag," volgens die historikus Alan Ryan, wat skryf, "Die Atheners se aandrang dat 'regspleging dit is wat besluit word wanneer gelyke magte mekaar opponeer, terwyl die opsies is wat die meerderes oplê en waarby die swakkes berus' is sedertdien deurdringend deur praktiese waarnemers en filosowe bespreek, en nie almal het die Atheense saak verwerp nie.". Ryan wys ook uit dat alhoewel Thukydides die Meliërs uitbeeld as deurgaans streng neutraal en oortuigd om so te bly, dit in werklikheid nie die geval was nie. Melos was 'n Spartaanse kolonie, en het Sparta aan die begin van die oorlog bygestaan. In die algemeen, egter, is "die Dialoog nie formeel omtrent die moraliteit van die uiteindelike voltrekking nie, maar omtrent die Meliërs se weerwoord op die Atheners se eerste eis, dat Melos moet toegee."
Argumente
Die Atheners, op 'n vrymoedige en saaklike wyse, bied die Meliërs 'n ultimatum aan: gee oor en betaal skatting aan Athene, of word vernietig.
Gelliodes nossibea
Gelliodes nossibea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Gelliodes en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1956 deur Lévi.
Meliese dialoog
Argumente
Die Meliërs argumenteer dat 'n inval die ander neutrale Griekse state sal veronrus, wat dan Atheense vyande sal word weens die vrees dat hulle self binnegeval sal word. Die Atheners weerlê dit deur te sê dat die Griekse stadstate van die vasteland na alle waarskynlikheid nie so sal optree nie. Dit is die meer volatiele eilandnasies en hul reeds oorwonne onderdane wat eerder die wapen teen die Atheners sal opneem.
Die Meliërs voer aan dat dit oneerbaar en lafhartig van hulle sal wees om toe te gee sonder 'n geveg. Volgens Thukydides se verslag, "Indien sodanige risiko's deur julle geneem word om julle ryk te behou, en deur julle onderhoriges om daarvan te ontsnap, sal ons wat nog vry is, ons as groot lafaards en swakkelinge uitmaak as ons sou versuim om alles wat gebeur die hoof te bied, eerder as om aan slawerny onderwerp te word." Die Atheners antwoord dat die debat nie gaan oor eer nie, maar oor selfbehoud.
Die Meliërs beweer dat alhoewel die Atheners baie sterker is, daar nogtans 'n kans bestaan dat hulle kan wen. Die Atheners antwoord dat slegs die sterkes 'n reg het om hul kanse op hoop te vestig; die swak Meliërs daarenteen het 'n hopelose gebrek aan getalle.
Die Meliërs sê verder dat hulle ook weier omdat hulle kan vertrou op die bystand van die gode. Thukydides deel ons mee, "Ons vertrou dat die gode ons guns sal skenk gelyk aan jul eie, omdat ons staan vir wat reg is, teenoor dit wat verkeerd is." Die Atheners antwoord dat gode en manne insgelyk krag respekteer bo morele argumente, en som dit in die beroemde dictum op, "die sterkes doen wat hulle kan en die swakkes berus waarby hulle moet."
Die Meliërs hou vol dat hulle Spartaanse volksgenote tot hulle hulp sal kom. Die Atheners voer egter aan dat die Spartane niks daarby sal baat nie, en tewens baie het om in te boet as hulle tot die stap sou oorgaan om die Meliërs te hulp te kom – blote verwantskap sal nie voldoende motivering wees nie.
Die Atheners sluit dan die argument af deur te sê dat daar geen skande daarin is om aan 'n sterker vyand toe te gee nie. Die Meliërs verander egter nie van mening nie en die afgesante word beleefd verdaag.
Kanto (streek)
In 'n algemene definisie sluit die streek die Groot-Tokio in en omvat sewe prefekture: Chiba, Gunma, Ibaraki, Kanagawa, Saitama, Tochigi, en Tokio. Effens meer as 45 persent van die grondgebied binne sy grense is die Kantō-vlakte. Die res bestaan uit die heuwels en berge wat landgrense vorm met ander streke van Japan.
Aangesien die Kantō-streek Tokio, die hoofstad en grootste stad van Japan, bevat, word die streek as die middelpunt van Japan se politiek en ekonomie beskou. Volgens die amptelike sensus op 1 Oktober 2010, deur die Statistieke Buro van Japan, was die bevolking 42,607,376, beloop ongeveer een derde van die totale bevolking van Japan.
Dominique Boschero
Dominique Boschero (gebore 27 April 1934) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Full Hearts and Empty Pockets (1964), Secret Agent Fireball (1965), Argoman the Fantastic Superman (1967), en C.I.A. Secret Story (1975).
James Skosana
James Skosana is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Vilvoorde
Vilvoorde (Frans: Vilvorde) is 'n stad en munisipaliteit in die Belgiese provinsie Vlaams-Brabant. Die stad is noord van Brussel geleë met 'n bevolking van 45 495 in 2020.
Vilvoorde is 'n nedersetting wat aan die Nederlandstalige Vlaamse Gewes behoort; 'n derde van die inwoners is Franstalig.
Griff Furst
Griff Furst (gebore 17 September 1981) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente I Love You Phillip Morris (2009), Focus (2015), en The Magnificent Seven (2016), en in die televisiereeks Banshee (2013).
Leona Hutton
Leona Hutton (8 April 1892 – 4 Januarie 1949) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster.
Disa forficaria
Disa forficaria is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap. Die plant kom voor by Kaapse Skiereiland, Du Toitskloof, Hottentots Hollandberge, Houwhoek en Groenlandberg. Daar is slegs vyf plante by 'n herbarium wat almal voor 1966 versamel is. Sedertdien is die plant nie weer gesien nie.
Teenhervorming
Die 16e-eeuse beweging in die Rooms-Katolieke Kerk wat met die term Teenhervorming aangedui word, was 'n onderdeel van 'n breër hervormingsbeweging in die Kerk wat reeds in die 15e eeu begin en as die "Katolieke Reformasie" bekend gestaan het. Aanvanklik was die propagering van verandering beperk tot individue of spesifieke ordes soos die Observante.
Deling
Deling is 'n rekenkundige en algebraïese bewerking waarby bepaal word hoeveel keer een hoeveelheid in 'n ander hoeveelheid begrepe is. Die woord ‘deling’ beteken om 'n geheel in gelyke dele te skei. Wanneer die getal 10 byvoorbeeld deur 2 gedeel word, is die antwoord 5. Dit is 'n deling. As 10 appels in 2 gelyke dele verdeel word, is daar 5 appels in elke deel.
Sclerocarya
Sclerocarya is 'n genus of plante in die Anacardiaceae familie.
Deling
Vermenigvuldiging kan met deling gekontroleer word, en deling kan met vermenigvuldiging gekontroleer word.
Gelliodes obtusa
Gelliodes obtusa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Gelliodes en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hentschel.
Sclerocarya
Daar is twee spesies in die genus:
Teenhervorming
Die verkondiging van Martin Luther se Hervormingsleer in Duitsland in die vroeë 16e eeu en die politieke implikasies wat dit vir keiser Karel V ingehou het, het daartoe gelei dat die hoër leiding van die Kerk, ingeslote die pous, bewus geword het van die noodsaaklikheid van hervorming. Die byeenkoms van die Konsilie van Trente (1545-1563) was dus nie net 'n reaksie op die Hervorming nie, maar 'n uitvloeisel van 'n hervormingsbeweging in die Kerk self. Die Konsilie van Trente, waar die Rooms-Katolieke Kerk op alle vlakke hervorm is, het tot in die 20e eeu 'n groot invloed uitgeoefen op die organisasie en amptelike leerstellings van die Kerk.
Samesweringsteorie
'n Samesweringsteorie, of komplotteorie is 'n uiteensetting van 'n gebeurtenis of situasie wat 'n sameswering oproep deur onheilspellende en kragtige akteurs, dikwels polities van motivering, wanneer ander verduidelikings waarskynliker is. Daar word soms na hierdie wêreldbeskouing verwys as konspirasionisme of, meer gewoonlik, samesweringsdenke.
Teenhervorming
Historiese agtergrond
Die teologiese en skolastiese opbloei van die kloosterlewe in die 11e, 12e en 13e eeu is gevolg deur 'n periode van toenemende verval. Die laagtepunt was ongetwyfeld die "Babiloniese ballingskap" van die pouse in Avignon en die gepaardgaande skeuring in die Kerk (1378- 1417) toe twee en soms drie pouse tegelyk op die troon van Petrus aanspraak gemaak het. Die Konsilie van Konstanz (1414- 1418) het wel daarin geslaag om die skeuring in die Kerk te beëindig, maar by die Konsilie van Basel Ferrara-Florence (1431 - 1442) het nuwe onenigheid ontstaan.
Samesweringsteorie
Die term impliseer dat die beroep op 'n sameswering gebaseer is op vooroordeel of onvoldoende bewyse. Sulke teorieë weerstaan vervalsing en word deur sirkulêre redenering versterk. Bewyse teen die sameswering sowel as 'n afwesigheid van bewyse daarvoor word weer geïnterpreteer as bewys van die waarheid daarvan, en die sameswering word 'n saak van geloof eerder as bewys.
Teenhervorming
Historiese agtergrond
Die onenigheid is veroorsaak deur konsiliarisme, dit wil sê die stroming in die Kerk wat die algemene konsilie tot die hoogste gesag in die Kerk, dus hoër as en teen die pous, wou verhef. Pogings om die pousskap en die Kerk te hervorm, het tel kens skipbreuk gely omdat die pous oor voldoende wêreldlike mag beskik het om die konsilies te ignoreer. Die toestand verklaar waarom hervormingspogings binne die Rooms-Katolieke Kerk van individue en klein groepe afkomstig was en nie van die Kerk self nie. Invloedryke predikers wat reeds voor die Hervorming teen die wanpraktyke in die Kerk beswaar gemaak het, was Girolamo Savonarola (1452- 1498). wat hom teen die verkoop van aflaatbriewe en die koop van kerklike ampte verset het, en Bernardo van Siena (1380- 1444), wat die beweging van die Observante gestig het.
Samesweringsteorie
Navorsing stel voor dat op 'n sielkundige vlak samesweringsteorieë skadelik of patologies kan wees. Die samesweringsteorieë wat eens tot beperkte gehore beperk is, het gereeld in massamedia verskyn en het as 'n kulturele verskynsel van die laat 20ste en vroeë 21ste eeu ontstaan.
Teenhervorming
Historiese agtergrond
Die Observante het volgens die reëls van St. Franciskus van Assisi in armoede gelewe en beswaar gemaak teen die wêreldse besittings van die kloosters. In 1517 het pous Leo X die Observante as ŉ selfstandige orde erken nadat dit veral in Spanje groot steun verwerf het. Aan die einde van die 14e eeu het 'n beweging bekend as " moderne toewyding" in Nederland ontwikkel en later oor groot dele van Wes-Europa versprei. Die beweging se oogmerke is verwoord in die klassieke geskrif Die navolging van Christus (1427) deur Thomas à Kempis, waarvolgens die lewende voorbeeld van Christus van groter waarde geag word as die heersende kerklike sakramente en tradisies.
Samesweringsteorie
Samesweringsteorie-onderwerpe sluit beroemde sterftes, regeringsaktiwiteite, nuwe tegnologieë, terrorisme en vrae oor buiteaardse lewe in. Voorbeelde van die langste en mees erkende samesweringsteorieë is die moord op John F. Kennedy, die Apollo-maanlandings van 1969, en die terreuraanvalle van 11 September 2001, asook talle teorieë rakende beweerde komplotte vir wêreldoorheersing deur verskillende groepe, beide eg en denkbeeldig.
Teenhervorming
Historiese agtergrond
Onder invloed van die boek het Ignatius van Loyola (1491-1556) in 1539 die Orde van die Jesuïete gestig, wat hom eerder tot as teen die wêreld gewend en hom op veral sending en onderwys toegespits het. Hervormingsbewegings in die Rooms-Katolieke Kerk, hoewel beperk, was dus nie 'n nuwe verskynsel toe Martin Luther (1483- 1546) in 1517 sy 95 leerstellings verkondig het nie. Net soos die ander bewegings het Luther se optrede aanvanklik ook nie in alle erns tot Rome deurgedring nie. Pous Leo X het dit afgemaak as "monnikgekyf", maar keiser Karel V het dit spoedig as 'n bedreiging vir die politieke stabiliteit van Duitsland ervaar.
Duitsland is in daardie stadium deur Frankryk in die weste en die Turke in die ooste bedreig en uit vrees vir binnelandse onrus het die keiser by die pous daarop aangedring dat 'n algemene konsilie gehou word om die godsdiensgeskil by te lê. Die pous het die voorstel van die hand gewys omdat hy bevrees was dat 'n konsilie sy eie gesag sou ondermyn. Boonop het hy Karel V se oppermagtige posisie in Europa as 'n bedreiging vir die veiligheid van die pouslike staat beskou. In 1526 het pous Clemens VII 'n bondgenootskap met Karel se erfvyand, Frans I van Frankryk, aangegaan. In reaksie op die pous se optrede het Karel 'n leër na Rome gestuur.
Die inname van die stad deur die keiser se troepe op 6 Mei 1527 het met grootskaalse moord en plundering gepaard gegaan. Die pous het die plundering van Rome as 'n besoeking van God beskou en het sy gesindheid verander. Hy het hom met die keiser versoen en onderneem om die godsdiensgeskil op te los. In 1536 het pous Paulus III 'n konsilie vir die volgende jaar belê. Frans I was egter nie daarvoor te vinde nie uit vrees dat 'n konsilie die mag van die keiser sou vergroot en hy het met die Turke 'n verdrag teen die keiser gesluit om dit te verhinder.
In die daaropvolgende oorlog is Frankryk verslaan en by die Vrede van Crépy (1544) het Frans I in die planne van die keiser en die pous berus. Intussen het Paulus III reeds ŉ aantal hervormings deurgevoer, waaronder die erkenning van die Orde van die Jesuïete (1540) en die instelling van 'n Romeinse Inkwisisie, 'n kerklike reg bank wat oor geloofsake moes beslis (1542).
Konsilie van Trente
Die Vrede van Crépy het die weg gebaan vir die byeenroeping van 'n algemene konsilie en op 13 Desember 1545 het die plegtige opening daarvan in die katedraal van Trente plaasgevind. Die konsilie is egter nie deur die Protestante bygewoon nie, want by die Ryksdag van Augsburg (1530) het die weë van die Protestante en die Katolieke finaal geskei. Die keiser wou egter nog steeds probeer om sy Protestantse en Katolieke onderdane met mekaar te versoen en het dus daarop aangedring dat hervorming binne die Kerk die konsilie se eerste taak moes wees om blyke te gee van goeie wil.
Die pous het egter voorkeur verleen aan die opklaring van die leerstellingkwessie wat deur Luther se optrede ontstaan het. As kompromis is albei aangeleenthede gelyk bespreek. Dit het daarop neergekom dat die konsilie die breuk met die Protestante as 'n voldonge feit beskou het. By die Konsilie van Trente, wat in 3 sittings plaasgevind het (1545- 1547, 1551- 1552 en 1562-1563), is die opvattings van Luther (onder meer oor die Heilige Skrif, regverdiging deur die geloof alleen en die pousskap) met uitvoerige en nuut opgestelde Katolieke leerstellings bestry.
Die Kerk is ook op alle vlakke hervorm en die opperste leiding van die Kerk is daardeur ook by die vernuwing betrek. Twee elemente kan in die hervormingsproses onderskei word: inwendig is die Kerk opnuut besiel en georganiseer en uitwendig is standpunt ingeneem teen die verskillende hervormde kerke. Die inwendige herorganisasie en die aanval op die Hervorming was in noue samehang met mekaar.
Interne vernuwing
By die Konsilie van Trente is bepaal dat die sentrale gesag van die Kerk voorkeur moes geniet bo plaaslike toestande en tradisies. Dit was voortaan ook onmoontlik vir 'n biskop om meer as een bisdom gelyk te bestuur. Hy was verplig om die bisdom waaroor hy aangestel is, sy permanente woning te maak. Slegs diegene wat 'n belofte afgelê het om ongehuud te bly, sou tot die priesterskap toegelaat word en hul opleiding sou aan 'n kweekskool geskied waar toesig oor hul lewenswandel gehou kon word.