cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Biemna caribea
Biemna caribea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Biemna en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1986 deur Pulitzer-Finali.
Hoek, Gelderland
Hoek is ’n nedersetting in die munisipaliteit Beuningen in die provinsie Gelderland in Nederland.
Iona Morris
Iona Morris (gebore 23 Mei 1957) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Robotech: The Movie (1986) en in die televisiereekse X-Men (1992), Spider-Man (1994), en Cold Case (2003).
Christine Auten
Christine Auten (gebore 7 Mei 1969) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Dark Water (2002) en in die televisiereekse Bubblegum Crisis: Tokyo 2040 (1998), Fullmetal Alchemist (2003), en Coyote Ragtime Show (2006).
Bernard Kay
Bernard Kay (23 Februarie 1928 – 29 Desember 2014) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Doctor Zhivago (1965), Trog (1970), en Sinbad and the Eye of the Tiger (1977).
Vierakker
Vierakker is ’n dorp in die munisipaliteit Bronckhorst in die provinsie Gelderland in Nederland.
Justin Fox
Justin Fox (gebore 4 Mei 1967) is ’n Suid-Afrikaanse skrywer, fotojoernalis en dosent van Kaapstad. Hy was tot in 2020 redakteur van die tydskrif Getaway en het internasionaal vryskutwerk vir baie koerante en tydskrifte gedoen.
Fox het aan SACS gematrikuleer en in 1990 ’n BA-graad met Engels as hoofvak aan die Universiteit van Kaapstad behaal. Hy het in 1991 ’n Rhodes-beurs gekry en het ’n meesters- en doktorsgraad in Engels aan die Universiteit van Oxford behaal. Hy is die skrywer van meer as ’n dosyn boeke, wat wissel van reis en kinderboeke tot fotografie en fiksie.
In sy boek The Impossible Five word Suid-Afrika se mees ontwykende diere behandel, insluitend die Afrikaluiperd, erdvark, Suider-Afrikaanse ietermagog, witleeu en oewerkonyn. Dit is byna onmoontlik om hulle in die natuur op te spoor en om een te sien word as ’n prestasie beskou.
1689
Die jaar 1689 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 89ste jaar van die 17de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Nobuyuki Kato
Nobuyuki Kato (加藤 信幸) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Richard Smart (akteur)
Richard Smart (21 Mei 1913 – 4 Julie 1992) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die televisiereeks V.I.P.-Schaukel (1971).
1690
Die jaar 1690 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 90ste jaar van die 17de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Fuentearmegil
Fuentearmegil is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Robbie Kay
Robbie Kay (gebore 13 September 1995) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Fugitive Pieces (2007), Hannibal Rising (2007), en Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides (2011), en in die televisiereeks Once Upon a Time (2011).
Witbotterblom
Die witbotterblom of reënblom (Dimorphotheca pluvialis) is 'n eenjarige blomplant. Blomtyd is vanaf Julie tot middel September. Die plant het smal, stomp, getande blare en groot, wit madeliefieblomme wat net in sonskyn oopgaan en altyd na die son draai. Die plant verkies vol son en matige water.
Die spesie kom in die Noord-Kaap, Wes-Kaap en Namibië voor.
Biemna chilensis
Biemna chilensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Biemna en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Thiele.
Wildeleeubekkie
Die wildeleeubekkie (Nemesia strumosa) is 'n klein, eenjarige blomplant wat in die lente blom. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Hopefield tot by Melkbosstrand voor.
Die plant dra tweelippige blomme in 'n verskeidenheid van kleure aan regop stingels. Die plant vertoon baie mooi in tuine, rotstuine en plantbakke. Die plant verkies vol son en matige water.
Kim Clijsters
Kim Antonie Lode Clijsters (Nederlands: [kɪm ˈklɛistərs] ; gebore 8 Junie 1983 in Bilzen) is 'n voormalige Belgiese tennisspeler. Sy is die dogter van die voormalige sokkerspeler Lei Clijsters en die voormalige gimnastiekster Els Vandecaetsbeek.
Clijsters was op 11 Augustus 2003 die nommer-eenspeler op die wêreldranglys.
Grand Slam-rekord
Die tabel toon Clijsters se prestasie tydens elk van die Grand Slam-toernooie in vroueenkels waaraan sy deelgeneem het:
A.P. du Plessis
Andreas Petrus du Plessis (gebore 1934) is 'n Afrikaanse skrywer van spanningsverhale. Hy skryf ook onder die name A.P. du Plessis sowel as Andreas Duplessis. Benewens sy spanningsverhale, lewer hy 'n groot bydrae tot die 'fotoverhaalboekies' wat gewild was in die 1960's 1970's, en skryf hy gedurende sy loopbaan meer as 1500 van hierdie boekies (onder meer Mark Condor, Die Grensvegter, Die Wit Tier, Dr. Conrad Brand, Die saboteur en Nagruiter). Hy is ook betrokke by skryf van verskeie gewilde Afrikaanse rolprentdraaiboeke soos Hoor my lied, Jy is my liefling, Sien jou more en Die Geheim van Nantes.
Lewe en werk
Andreas Petrus du Plessis is in 1934 gebore. Hy gaan skool op Winburg, waar hy ’n skoolkoerant uitgee.
Daarna studeer hy verder aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat in Bloemfontein, waar hy redakteur word van die studentetydskrif Shimla.
Hy lewer as vryskut ook werk vir die vele tydskrifte in die Republikeinse Pers-groep, soos Kyk, See, True Africa, Samson, Rooi Rose, Personality, Femina, Garden and Home en Living and Loving. Op ’n stadium is hy waarnemende redakteur van Tempo en in beheer van verkiesingsblaaie van die Nasionale Party.
As joernalis soek hy vir ses weke in Botswana na die Verlore Stad van die Kalahari en hy spandeer twee maande in Mosambiek vir die stryd teen die terroriste. Nadat Hyman Republikeinse Pers verkoop, werk hy vir nege jaar vir die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie in Natal. In Mei 1997 verhuis hy na Orania, waar hy op die munisipale direksie dien. Hy was getroud, maar sy vrou is oorlede.
Skryfwerk
Hy skryf as A.P. Du Plessis en ook as Andreas Duplessis. Sy werk is meestal spanningsverhale, onder andere die Oerwoudvalk-reeks. Dit is die verhale van die ongelooflike avonture van die Oerwoudvalk, ’n Afrikaanse jongman wie se ouers as sendelinge na die Kongo gekom het om onder die inheemse inwoners te bedien. Na hulle dood bly hy in die oerwoud agter om op onkonvensionele wyse as hoof van die plaaslike stam inwoners sy vader se sendingwerk voort te sit en die gemeenskap te beskerm teen gevare van buite. In die uitvoering van sy pligte deurkruis hy die digte woude van die Kongo, gewapen met net ’n pyl en boog, jagmes en geklee in ’n lendekleed van luiperdvel.
Die superspeurder Hans Malan is die held in vele speurverhale, insluitende So duur haar skoonheid, Prinses sonder vaderland, Die donker Suiderkruis en Vrou in ’n vangstrik. Die roofuil van Delta se avontuur begin toe ’n verkenningsvliegtuig van die Lugmag ’n dobberende bootjie op die Indiese Oseaan gewaar. Kaptein Markus Weber en sy span, almal lede van die Intelligensiediens, moet hulle haas na die eiland Delta, die vulkaniese eiland oos van Mosambiek. Hier vind hulle vroue wat op die onherbergsame eiland gevange gehou word en raak betrokke in vreemde avonture.
’n Drieluikverhale speel in die ou-Kaapse tydperk af en het die jong boer Valken de Leur, beter bekend as die Nar, as held. Hy is in werklikheid kroonprins Ludwig van Kaspië, maar vestig hom in die Kaap, waar hy in sy gemaskerde vermomming as die Nar op ’n reuse-kwagga ry en deur sommige bewonder en deur ander gevrees word. In Die nar ry weer keer hy terug na Kaspië omdat sy koningspa sterwend is, waar hy hom spoedig in ’n groot stryd om die koningskap bevind. Hy moet besluit of hy koning wil wees van Kaspië of terugkeer na sy geliefde Kaap. In “Die nar lag laaste” word prins Felipe, met ’n ruie baard as vermomming, deur die goewerneur onder ’n skuilnaam aangestel as offisier in die Kaapse weermag. Dit laat hom toe om sy aartsvyand, die Nar, te jag, want hy glo vas dat die Nar sy gehate neef, prins Ludwig van Kaspië, is. Felipe word bygestaan deur die mooi maar uitgeslape gravin Josephine du Mont.
Hy stel die boek Orania: Eerste Volkstaatdorp saam en help ook om draaiboeke te skryf vir Afrikaanse rolprente soos Hoor my lied, Jy is my liefling, Sien jou more, Die geheim van Nantes, Kaptein Caprivi, ’n Sonneblom uit Parys, Vicki, Die drie Van der Merwes en Liefde vir Lelik.
Gauja
Die Gauja (Duits: Livländische Aa, Estnies: Koiva jõgi) is 'n rivier in die historiese Letlandse gewes Lyfland (Lets: Vidzeme).
Die rivier vloei deur die Nasionale Gauja-park, wat ook as "Lyflandse Switserland" bekend staan, deur die landelike munisipaliteit Cēsis in westelike rigting en mond noord van die Letlandse hoofstad Riga in die Golf van Riga (Oossee) uit. Met 'n lengte van 452 kilometer is Gauja die langste rivier wat uitsluitlik op Letlandse grondgebied vloei.
Hoef, Gelderland
Hoef is ’n nedersetting in die munisipaliteit Putten in die provinsie Gelderland in Nederland.
Monk's Cowl
Monk's Cowl is ’n hoë bergpiek in die Drakensberg in KwaZulu-Natal. Dit is deel van die Drakensberg-eskarp wat die grens tussen Suid-Afrika en Lesotho vorm. Monk's Cowl is die derde hoogste piek in die noordelike deel van die gebied, ná Mont-aux-Sources, wat ongeveer 38 meter hoër is. Dit is die hoogste vrystaande piek en klimmers benodig rotsklimapparaat om die piek te bereik.
Daar is 'n teerpad, die R600, wat van Winterton deur die Cathkinpark verby Champagne Castle lei tot by die Monks Cowl kampeerterrein en die Monks Cowl Cottage, effens laer af in die vallei.
Shipra
Die Shipra, ook bekend as die Kshipra, is ’n rivier in Sentraal-Indië. Dit ontstaan in die noorde van die Dhar-distrik, vloei noord oor die Malwa-plato en sluit in die Mandsaoer-distrik by die Chambalrivier aan. Dit is een van die heilige riviere in Hindoeïsme. Die heilige stad Ujjain is aan sy oosteroewer geleë. Die godsdiensfees Kumbh Mela word elke 12 jaar op die stad se ghats (trappe) gehou. Daar is honderde Hindoetempels aan die rivier se oewers.
Shipra is ’n standhoudende rivier. Vroeër was daar baie water, maar deesdae hou die rivier vir ’n paar maande op met vloei ná die moeson.
Die naam "shipra" word in dié verband gebruik as ’n simbool van "reinheid" (van siel, liggaam, emosies, ens.) of "kuisheid".
Mite
Volgens legende het Sjiwa vir aalmoese gaan bedel met die kopbeen van Brahma as geldbakkie. Hy het nêrens in die drie wêrelde enige aalmoese gekry nie. Eindelik het hy na Vaikunth, Wisjnoe se woning, gegaan en by laasgenoemde aalmoese gevra. Wisjnoe het vir Sjiwa sy indeksvinger gewys, en dié het woedend geraak. Hy het sy drietand uitgehaal en Wisjnoe se vingers afgesny. Die vingers het erg begin bloei en die bloed het in Brahma se skedel begin versamel en kort daarna oor die kante gevloei. Dit het ’n stroom geword en eindelik ’n rivier: die Shipra.
Volgens die Puranas, die antieke Hindoegeskrifte, kon die Shipra ook sy oorsprong gehad het in die hart van Waraha, Wisjnoe se inkarnasie as ’n beer.
Ook op die oewers van die Shipra is die heilige Sandipani se kluisenaarshut waar die blou god, Krisjna, Wisjnoe se agtste inkarnasie, studeer het.
Olyfbyvreter
Die olyfbyvreter (Merops superciliosus) is 'n gelokaliseerde algemene intra-Afrika broeiende somertrekvoël. Dit leef in breëblaarboomveld naby mere, riviere en moerasse. Hulle word die maklikste gesien in noordwes-Namibië. Dit is 'n skaars standvoël in Mosambiek. In Engels staan die voël bekend as die Madagascar (Olive) Bee-eater.
Identifikasie
Die voël is 24 cm groot en saam met die stert is dit 30 cm lank en die voël weeg 38 tot 48 gram; dit is kleiner as die blouwangbyvreter. Die kroon is bruin, die wenkbrou en wangstrepe is wit. Die keel is rooibruin en die bors is groen.
Klaus Kinkel
Klaus Kinkel (17 Desember 1936 - 4 Maart 2019) was 'n Duitse staatsman, staatsamptenaar, diplomaat en advokaat, wat gedien het as Minister van Buitelandse Sake (1992-1998) en Visekanselier van Duitsland (1993-1998) in die regering van Helmut Kohl.
Kinkel was 'n loopbaanamptenaar en 'n jarelange hulpverlener by Hans-Dietrich Genscher en was vanaf 1970 as sy persoonlike sekretaris in die Federale Ministerie van Binnelandse Sake en vanaf 1974 in senior rolle in die Buitelandse Kantoor. Hy was president van die Federale Intelligensiediens van 1979 tot 1982 en 'n staatsekretaris in die Federale Ministerie van Justisie van 1982 tot 1991. In 1991 word hy aangestel as die Federale Minister van Justisie en het hom kort daarna by die liberale Vrye Demokratiese Party (FDP) aangesluit. In 1992 word hy minister van Buitelandse Sake, en in 1993 word hy ook die visekanselier van Duitsland en die leier van die Vrye Demokratiese Party. Hy het die regering in 1998 verlaat na die nederlaag van die verkiesing. Kinkel was 'n lid van die Bundestag van 1994 tot 2002, en was later aktief as advokaat en filantroop.
Tydens sy kort termyn as Minister van Justisie het hy aangedring op die uitlewering en strafregtelike vervolging van die afgesette Oos-Duitse diktator Erich Honecker en probeer om die linkse terrorisme van die Rote Armee Fraktion te beëindig. As Minister van Buitelandse Sake word hy beskou as een van die invloedrykste Europese politici van die negentigerjare. Hy het 'n "assertiewe buitelandse beleid" verpersoonlik, Duitsland se vredesondernemings oorsee vergroot, en hy was op die voorpunt onder Westerse leiers wat 'n verhouding met Boris Jeltsin se nuut-demokratiese Russiese Federasie opgebou het en daarop aangedring het dat Duitsland permanent in die VN se Veiligheidsraad moet sit. Hy was ook 'n voorstander van die Verdrag van Maastricht, die samesmelting van die Wes-Europese Unie met die EU om die EU 'n onafhanklike militêre vermoë en die uitbreiding van die EU te gee. Kinkel het 'n sentrale rol gespeel in die pogings om die Joego-Slawiese Oorloë van die negentigerjare op te los, en het die oprigting van die Internasionale Kriminele Tribunaal vir die voormalige Joego-Slawië voorgestel.
Francisco de Almeida
Francisco de Almeida (gebore ca. 1450 in Lissabon; oorlede 1 Maart, 1510 Tafelbaai, aan die Kaap die Goeie Hoop) was 'n Portugese edelman, soldaat en ontdekkingsreisiger. Hy het homself onderskei as 'n raadgewer aan koning Johan II van Portugal en later in die oorloë teen die More, asook in die verowering van Granada in 1492. In 1503 word hy aangestel as eerste goewerneur en onderkoning oor die portugese Staat van Indië (Estado da Índia). Hy het Tafelbaai in 1510 aangedoen en in ’n skermutseling met plaaslike Khoi-veeboere omgekom. Portugese seevaarders het daarna van die Suider-Afrikaanse kus probeer wegbly.
Loopbaan as soldaat
Soos gebruiklik onder mans van sy sosiale sirkel, het Almeida op jong ouderdom by die weermag aangesluit. In 1476 neem hy deel aan die Veldslag van Toro. Daarna veg hy in konflikte in verskillende dele van Marokko en in 1492 neem hy deel aan die Christen verowering van Granada aan die kant van die Kastiliane.
Sending na die ooste
In 1503 stel Koning Manuel I van Portugal vir De Almeida, toe in sy mid-50's, aan as die eerste onderkoning van Portugees-Indië (Estado da Índia). Met 'n armada van 22 skepe, insluitend 14 karake en 6 karavels, vertrek Almeida uit Lissabon op 25 Maart 1505. Die armada beskik oor 'n bemanning van 1,000 asook 1,500 soldate. Die vlagskip was die karak São Rafael wat deur Fernão Suarez aangevoer is. Die sending se hoofdoelwitte was om die speseryhandel onder portugese beheer te bring, om forte langs die oos-Afrikaanse en Indiese kuslyne op te rig, om portugese speseryhandel deur middel van alliansies met plaaslike stamhoofde te versterk, asook om handelsposte te stig.
Onderwerping van die Afrika kuslyn
De Almeida het om die Kaap de Goede Hoop gevaar en weer kuswaters binnegevaar by Sofala en die Mosambiekeiland, vanwaar hulle hul tog noordwaarts voorgesit het na die kusdorpie Kilwa. In Julie 1505 wend hulle 8 skepe aan om die ongeveer 4,000 sterk bevolking van hierdie hawedorp te verslaan. Weens die goeie hawe wat hierdie dorp gebied het, voldoende om skepe van tot 500t te anker, het die Portugese besluit om 'n fort hier te bou. Vir hierdie doel word Pêro Ferreira en 'n bemanning van 80 soldate in die dorp agtergelaat.
In Augustus 1505 arriveer die Portugese te Mombasa, 'n kusstad verder noord aan die Afrika kuslyn. Die stad met 'n bevolking van ongeveer 10,000 word verslaan na hewige skermutselings teen die troepe van die plaaslike Arabiese sjeik. Die stad word daarna geplunder en afgebrand. Die Portugese is in hierdie aanval bygestaan deur 'n vyand van Mombassa, die Sultan van Melinde. Dieselfde maand slaag 'n karavel van De Almeida se vloot, aangevoer deur Jan (Jão) Homere daarin om Zanzibar eiland te verower, en daarmee te annekseer vir Portugal.
Onderkoning in Indië
Nadat hy Indië bereik het, vestig Almeida hom in Cochin. Hy versterk die Portugese fortifikasies in Cochin asook dié op die eiland van Angediva. In Maart 1506 is sy seun Lorenço de Almeida seëvierend in 'n seeslag by die hawe ingang van Cannanore, 'n belangrike terugslag vir die vloot van die Prins van Kalikut. Hierop verken Lorenço de Almeida die kuswaters suidwaarts tot by Colombo in die huidige Sri Lanka.
In 1507 word De Almeida se sending versterk toe die skwadron van Tristão da Cunha in Cochin opdaag. Alfonso d' Albuquerque se skwadron het egter in Oos-Afrika geskei van dié van da Cunha en was besig om onafhanklik gebiede na die weste te verower. In Maart 1508 word 'n Portuguese skwadron aangevoer deur Lorenço de Almeida aangeval deur 'n versamelde vloot van Egiptiese, Arabiese en Indiese vaartuie te Chaul en Dabul onderskeidelik. Die vloot is saamgesmee met die geldelike hulp van Venesië wat vir hul oostelike handelsbande gevrees het. Lorenço de Almeida verloor in hierdie seeslag sy lewe.
Afonso d'Albuquerque land einde 1508 te Cochin en maak dadelik sy tot dusver geheime aanstelling deur die koning bekend, waarvolgens hy goewerneur Almeida opvolg. Almeida weier om Albuquerque se aanstellingsbrief te erken en arresteer hom.
In 1509 word Almeida die eerste Portugees om tot Bombaai te seil. Almeida voer verder 'n vloot van 23 skepe aan, waarmee hy 'n deurslaggewende neerlaag toedien aan die versamelde vloot van Arabiere, Egiptenare en Indiërs in die Seeslag van Diu op 3 Februarie 1509. Die oorwinning is aanduidend van die begin van Portugese heerskappy in die Indiese Oseaan, wat sou voortduur tot in die 17de eeu, toe dit deur die Nederlanders en Engelse beëindig is. D'Albuquerque word na drie maande gevangehouding vrygelaat, toe die grootmaarskalk van Portugal arriveer met 'n groot vloot in November 1509.
Terugkeer en dood
De Almeida vertrek na Portugal in Desember 1509 en bereik Tafelbaai by die Kaap de Goede Hoop in Februarie 1510, waar hy anker gooi om sy watervoorraad aan te vul. 'n Groep van sy manskappe besoek 'n nabye Khoikhoistat waar hulle in 'n onenigheid met die plaaslike inwoners betrokke raak. Almeida gee daarna toestemming aan sy kapteins Pedro en Jorge Barreto om na die stat terug te keer op die oggend van 1 Maart 1510. Die Barreto's slaag daarin om die beestrop van die !Uriǁ’aekua, 'n Khoikhoistam te roof, met die verlies van een manskap. Almeida, met 'n Portugese vaandel, het sy manskappe 'n paar honderd meter van die strand af ingewag. Die vlagskipmeester Diogo d'Unhos het egter die landingsbote verskuif na die waterpunt wat Almeida sonder 'n ontsnaproete laat. Die Khoikhoi loods onverwags 'n aanval op die strand en slaag daarin om tydens wat later bekend staan as die Slag van Soutrivier meeste van die Portugese te oorrompel. In die aanval sterf Almeida en 64 van sy manskappe, insluitend 11 van sy kapteins. Almeida se geskende liggaam word dieselfde middag teruggevind en by Soutrivier naby die strand van die huidige Kaapstad begrawe.
Familie en onderdane
Almeida was die seun van die Eerste Graaf van Abrantes. Sy hoogstaande broers het ingesluit twee biskoppe, 'n ambassadeur aan die Heilige Setel en die Portugese hoof van die Malta-orde. Sy seun Lourenço sterf in 'n seeslag te Indië, maar hy word oorleef deur 'n dogter Leonor, wat trou met Rodrigo de Mello, Graaf van Tentugal, voorlopers van die Hertoë van Cadaval.
Ferdinand Magellaan (Fernão Magalhães) het De Almeida se tog na die ooste meegemaak, maar is in die ooste bevorder tot kaptein. Hy keer eers in 1512 terug nadat hy die aanstelling verloor.
Avigdor Lieberman
Avigdor Levi Lieberman, Hebreeus: אביגדור ליברמן, (gebore 5 Julie 1958 in Chişinău) is 'n Israelse politikus wat aan die regs-nasionalistiese Yisrael Beiteinu-party behoort.
Hector Pieterson
Hector Pieterson (19 Augustus 1963 – 16 Junie 1976) het die Soweto-opstand van 1976 teen Apartheid verbeeld nadat 'n foto, geneem deur Sam Nzima, van die sterwende Hector wat deur 'n medeskolier gedra word dwarsoor die wêreld gepubliseer is. Hy is op 12-jarige ouderdom deur 'n dwaalkoeël getref en sterf nadat die polisie op betogende skoliere gevuur het. Hector het self blykbaar nie aan die betogings deelgeneem nie. Vir jare was 16 Junie (tans Jeugdag, 'n openbare vakansiedag in SA) een van die mees simboliese dae van die stryd teen apartheid.
Avigdor Lieberman
Lieberman is die oprigter en leier van Yisrael Beiteinu ('Israel Ons Huis'). Sedert 1999 is hy 'n lid van die Knesset. Hy het ook verskeie ministersposte beklee, in die kabinette Sharon I, Sharon II en Olmert en die van minister van Buitelandse Sake in die kabinette Netanyahu II en Netanyahu III. Van 2016 tot 2018 was hy minister van Verdediging in die Netanyahu IV-kabinet gewees. Sedert 2021 is hy minister van Finansies in die Bennett-Lapid-kabinet.
Hector Pieterson
Daar bestaan 'n algemene opvatting dat Hector die eerste kind was wat op daardie dag geskiet is, maar eintlik was dit Hastings Ndlovu, maar sý dood is deur geen fotograaf op film vasgelê nie en hy het nooit baie bekend geword nie. Toe Hector geskiet is en neergeval het op die hoek van Moema- en Vilakazistrate, is hy opgetel deur Mbuyisa Makhubo (toe 18 jaar oud), 'n medeskolier, wat saam met Hector se suster Antoinette (toe 17) in die rigting van Mzima se motor gehardloop het, waarmee hy na 'n nabygeleë kliniek gehaas is waar hy dood verklaar is. Beide Mbuyisa en Mzima is na die tyd deur die polisie geteister en moes hulle telkens ontduik. Mbuyisa se moeder het aan die Waarheids- en Versoeningskommissie vertel dat sy in 1978 'n brief van Mbuyisa uit Nigerië ontvang het maar sedertdien niks van hom gehoor het nie. Beide Hector Pieterson en Hastings Ndlovu lê begrawe in die Avalon-begraafplaas in Soweto.
Avigdor Lieberman
Agtergrond
Afkomstig uit die Moldawiese Sosialistiese Sowjetrepubliek emigreer hy in 1978 na Israel.
Hector Pieterson
Pitso of Petersen of Pieterson
Sedert Junie 1976 is Hector se van as Petersen in die pers gespel, maar die familie het aangedring daarop dat die korrekte spelling Pieterson is. Die Pietersonfamilie het oorspronklik Pitso geheet, maar het 'n Afrikaanse van aangeneem in 'n poging om as Kleurlinge geklassifiseer te word.
Omstrede hofsaak
Op 9 Augustus 2002 stel die Amerikaanse prokureur Ed Fagan 'n $50-miljard regsgeding namens die slagoffers in teen groot maatskappye wat die regering ondersteun het. Onder die eisers was Dorothy Molefi, Hector se ma. Die Suid-Afrikaanse regering, sowel as Nelson Mandela, Thabo Mbeki en Desmond Tutu het hulle hiervan gedistansieer. Fagan is bekend vir 'n string vals regsake wat hy oor menseregte-kwessies aanhangig gemaak het om maatskappye tot skikkings te dwing. Die saak is in 2004 uit die hof gegooi.
Avigdor Lieberman
Agtergrond
Hy is 'n voorstander van 'n streng beleid teen die Palestyne en woon op die Wesoewer.
Hector Pieterson
Hector Pieterson-museum
Die Hector Pieterson-museum het op 16 Junie 2002 die eerste museum geword om in Soweto te open. Dit huisves onder andere inligting oor wat tydens die Soweto-opstand gebeur het. Die museum is in Kumalostraat, Orlando-Wes in Soweto.
Avigdor Lieberman
Verwywsings
<References/>
Lualabarivier
Die Lualabarivier is 'n rivier in die Demokratiese Republiek die Kongo. Omdat dit die meeste water aan die Kongorivier lewer, is dit die Kongo se belangrikste boloop.
Stroomgebied
Die Lualaba ontspring by die Musofipiek (1526 m bo seespieël, 11° 52′  41″  suid, 26°  26′  35″  oos) op die Katangaplato. Dit is 'n 120 km wes van Lubumbashi en net noord van die grens met Zambië. Na 'n 1800 km bereik die rivier, wat soms tot 6 km breed kan wees, die omgewing van Kisangani en staan van daar stroomafwaarts bekend as die Kongorivier.
Met watervalle en stroomversnellings verlaat die rivier die Katangaplato en bereik die Plat de la Manika (Manikaplato). By die Nzilowaterval is die rivier, moerasse en vleilande by 10° 33′  35″  suid en 25°  37′  41″  oos opgedam om die Nzilodam (Lac del Commune, Delcommune-meer) te vorm. Hierdie dam lewer hidroëlektriese krag aan Kolwezi, slegs 16 km wes van die rivier. Vanaf Bukama raak die rivier vir 'n 640 km bevaarbaar waar dit deur palmwoude deur die Upembalaagtes, die Upembameeer en die Kisale-meer vloei. Dit vorm eers die wes- en later die noordgrens van die Upemba Nasionale Park. Ankoro lê op die westelike oewer van die rivier regoor die punt waar die Luvularivier uit die ooste aansluit. Stroomaf van Kongolo gaan die rivier deur 'n nou kloof bekend as die Poorte van die Hel (Portes d’Enfer) en is daar onbevaarbaar. Tussen Kasango en Kibombo is die rivier bevaarbaar vir 'n honderd kilometer, maar daarna weer onbevaarbaar weens stroomversnelllings tussen Kibombo en Kindu. Die 300 km tussen Kindu en die Boyoma-waterval by Ubundu is bevaarbaar. Die waterval bestaan uit sewe katarakte oor die 100 km tussen Ubundi en Kisangani. Hier begin die Kongorivier.
Ekonomie
Nie net die watervalle en stroomversnelllings belemmer die skeepvaart nie, maar ook die aanhoudend veranderende sandbanke. Spoorlyne langs die oewers neem die vervoer oor op die onbegaanbare dele van die rivier. Landerye langs die rivier lewer veral palmolie. In die rivier word vis gevang met fuike.
Geskiedenis
David Livingstone het aanvanklik vermoed dat hierdie rivier die boloop is van die Nyl. Die name van die stoomskepe Prins Leopold en Prins Charles kom in die memoires van koloniste gereeld voor. Tot laat is in die streke rondom die rivier nog van bostelegrafie gebruik gemaak.
Sytakke
Die belangrikste sytakke van die Lualabarivier is stroomaf:
Nedersettings
Dorpe en stede langs die   rivier in die volgorde stroomafwaarts:
Weskus-distriksmunisipaliteit
Die Weskus-distriksmunisipaliteit is een van die 5 distriksmunisipaliteite van die Wes-Kaap. Die setel van die munisipaliteit is in Moorreesburg. Die meeste inwoners in die munisipale gebied is Afrikaanssprekend. Die munisipaliteit se kode is DC1.
Bure
Die munisipaliteit word begrens deur:
Plaaslike munisipaliteite
Die munisipaliteit bestaan uit die volgende plaaslike munisipaliteite:
Wapen
Die Weskus-streeksdiensteraad het in 1992 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer. Sy opvolger, die Weskus-distriksraad het die wapen in 1996 herregistreer en die se opvolger, die Weskus-distriksmunisipaliteit, het dit weer in 2002 op sy naam herregistreer.
Die wapen is : Verhoogd tweeling  kepersgewys deursnede, blou en  silwer,  in  die skildvoet 'n regopgeplaaste rooi kreef en in die skildhoof 'n silwer blomkelk  van 'n vetplant, goud geknop,  gestingel  en  geblaar;  die  skild oortop met 'n muurkroon met drie uitkomende torings, alles silwer. Die skildhouers is twee swartrugmeeue, en die wapenspreuk is Concordia res crescunt.
Demografie
Die volgende statistiek is van die sensus in 2001.
Verkiesingsuitslae
Verkiesingsuitslae vir die munisipaliteit in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2009.
Loftus Versfeld
Klein verbouings is aangebring om Loftus Versfeld tydens die eerste en tweede rondtes van die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 te kon gebruik. Verligting van die veld, klanktoerusting, telborde en die stadion se dak is verbeter. Die opknappings is in Januarie 2009 voltooi.
Die stadion se hoofingang is by Kirknessstraat 440, en is geleë in 'n driehoek tussen Arcadia, Sunnyside en Hillcrest, aangrensend aan die Universiteit van Pretoria en Afrikaanse Hoër Seunskool.
Internasionale boks
Op 20 Oktober 1979, het die Suid-Afrikaanse swaargewigbokser, Gerrie Coetzee, die onoorwonne Amerikaanse swaargewig John Tate op Loftus uitgedaag vir die vakante WBA Wêreldswaargewigtitel voor 'n rekordskare van 80 000 toeskouers. Ondanks massiewe ondersteuning in die stadion het Coetzee met punte verloor teen die Amerikaner. Die duurste krytsitplekke is plat op die rugbyveld uitgeplaas, terwyl toeskouers op die (agterste) staalpawiljoene maar hul verkykers moes byderhand hou om die aksie te volg.
Musiekkonserte
Loftusstadion het reeds vele musiekbyeenkomste gehuisves, insluitend konserte deur UB40 en Robbie Williams se Close Encounters Tour op 17 April 2006 (bywoningstal meer as 60 000). Kanadese superster Celine Dion het ook haar Taking Chances Tour oor twee aande hier aangebied op 16 en 17 Februarie 2008 met 'n totale bywoning van ongeveer 80 000.
Vir die 1999-opvoering van Verdi se opera Aida, is honderde plaaslike "ekstras" ingespan as rugsteun vir internasionale musikante en sangers.
Rilaklooster
Die Rilaklooster (Bulgaars: Рилски манастир, Rilski manastir) is die grootste en bekendste Ortodokse klooster in Bulgarye, wat ook as 'n nasionale heiligdom beskou word. Die klooster lê 1 147 meter bo seevlak in die noord-westelike Rilaberge, 117 kilometer suid van die hoofstad Sofia, in die Rilariviervallei.
Volgens oorlewering is die klooster in die 10de eeu deur die monnik Ivan Rilski as 'n kluis gestig. Die klooster was tydens die 13de en 14de eeu 'n belangrike kulturele sentrum van Bulgarye en het in die 19de eeu in die middelpunt van Bulgarye se nasionale hernuwingsbeweging gestaan. Die Chreljo-toring uit die 14de eeu is die oudste gebou van die klooster, wat in die jare 1834 tot 1837 ná 'n brand heropgebou is. Die kompleks is in 1983 deur UNESCO tot wêrelderfenis verklaar en is vandag een van die belangrikste besienswaardighede in Bulgarye.
Geskiedenis
Die klooster is deur die monnik Ivan Rilski (die heilige Jan van Rila) in die 10de eeu as 'n beskeie kluis in die afgeleë Rilabergreeks gestig. In die 13de en 14de eeu het die klooster tot 'n godsdienstige en kulturele sentrum in Bulgarye ontwikkel. In 1378 het Tsaar Ivan Sjisjman die klooster van besondere voorregte voorsien, en 'n groot aantal skrywers, kunstenaars en boumeesters het manuskripte, godsdienstige en wêreldlike geboue, muurskilderye, houtsnywerk, liturgiese bekers en ikone aan die klooster geskenk.
Met die Ottomaanse verowering van Bulgarye in die 14de en 15de eeu het die klooster sy invloed en gesag ingeboet. Teen die middel van die 15de eeu is die Rilaklooster geplunder en aan die brand gesteek.
Die klooster is ten die einde van die 15de eeu heropgebou, en die relieke van Ivan Rilski is vanuit die destydse Bulgaarse hoofstad Weliko Tarnovo na Rila teruggebring. Die sultan in Konstantinopel het 'n vrygeleide vir die klooster toegestaan. Nogtans het van die Turkse besetters die klooster verskeie kere aangeval. In 1466 het die Rilaklooster 'n samewerkingsooreenkoms met die Klooster van die Heilige Panthaleimin op die Griekse berg Athos gesluit. Terselfdertyd is daar nouer bande met die Russies-Ortodokse Kerk gesluit, en in 1558 het baie monnike na Rusland geëmigreer. Tydens die 16de en 17de eeu is ook die klooster se bande met die buurlande Serwië, Roemenië en Griekeland versterk. Die tydperk van die nasionale hergeboorte van Bulgarye het in die 18de en 19de eeu 'n nuwe bloeitydperk vir die klooster ingelui. Danksy die skenkings van die Bulgaarse bevolking is die kloosterkompleks herstel en het as 'n ontmoetingsplek vir duisende pelgrims, donateurs, boumeesters en kunstenaars gedien.
Die huidige kloosterkompleks dateer grotendeels uit die 19de eeu. Die eerste woongeboue is in 1816 opgerig, terwyl die hoofkloosterkerk Sveta Bogorodiza met sy vyf koepels en twee sydelingse kapelle deur Pavel Ivanovitsj in die jare 1834 tot 1837 gebou is. Die binneruimte is met fresko's van godsdienstige tonele en 'n reusagtige ikonostase versier. Die skilderye is deur die belangrikste destydse kunstenaars in Bulgarye uitgevoer, waaronder Zahari Zograf.
Van die voormalige Chreljo-kerk het net 'n verdedigingstoring uit die jaar 1334 bewaar gebly. 'n Klein kloktoring is in die jaar 1844 bygevoeg.
Die kloostermuseum beskik oor 'n groot aantal manuskripte, ikone en houtsnywerk, waaronder die Kruis van Raffail. Die houtkruis, wat 81 by 43 sentimeter groot is, vertoon 104 godsdienstige tonele en 650 klein figuurtjies.
Die kloosterkompleks
Die kloosterkompleks beslaan 'n oppervlak van 8 800 vierkante meter. Dit het die vorm van 'n reghoek, met die binnehof van 3 200 vierkante meter as sy sentrum. Hier lê die Chreljo-toring en die hoofkerk.
Die hoofkerk
Die hoofkerk van die Rilaklooster is in die tydperk tussen 1834 en 1837 deur die argitek Petar Ivanovitsj opgerig. Die kerk spog met vyf koepels, drie altare en twee kapelle, wat sydelings bygevoeg is. Die vergulde ikonostase, 'n reusagtige muur met skilderye, is een van die kosbaarste kunswerke in die klooster. Dit staan onder meer bekend vir sy houtsnywerk, wat deur vier ambagsmanne oor 'n tydperk van vyf jare uitgevoer is. Die fresko's, wat in 1846 voltooi is, is deur kunstenaars soos Bansko, Samokov, Razlog en die gebroeders Zahari en Dimitar Zograf geskep. Die kerk se ikone dateer uit die tydperk tussen die 14de en 19de eeu.
Die kloostermuseum
Die Kruis van Raffail is een van die bekendste kunswerke in die kloostermuseum. Dit is uit een enkel groot stuk hout gesny. 'n Monnik met die naam Raffail het 'n vergrootglas gebruik om 104 godsdienstige tonele en 650 klein figuurtjies in die hout te sny. Hierdie werk het hom twaalf jaar geneem voordat dit in 1802 voltooi is. Raffail het toe sy sig verloor.
Turaida
Turaida (Duits: Treyden of Treiden, selde Thoraida) is 'n klein nedersetting en voormalige landgoed aan die oewer van die Gauja-rivier en wat sedert 1953 deel uitmaak van die stad Sigulda, Letland. Die naam beteken "Tuin van God". Die stadsdeel staan veral bekend vir die gelyknamige kasteel bo-oor die Gauja-vallei. Daar is ook ´n gelyknamige dorp met die naam Turaida in die distrik van Krimulda.
Geskiedenis
Op bevel van aartsbiskop Albert van Riga het biskop Philipp von Ratzeburg in 1214 die kasteel Fredeland op die bouvalle van die Lyfse hoof Kaupo se ou houtvesting laat bou. Kaupo het 'n bondgenoot van die Duitse Orde geword en word in Letlandse legendes as "volksverraaier" beskryf.
Die nuwe kasteel, wat later herdoop is tot Treyden (Lets: Turaida), was een van die grootstes van sy soort in Lyfland en het ook as 'n soort teengewig teen die Swaardbroederorde se vesting aan die teenoorliggende oewer gedien.
Die kasteel was vervolgens deurgaans bewoon totdat dit in 1776 deur 'n brand vernietig is. Slegs die toring het gespaar gebly. Die kasteel word sedert 1953 gerekonstrueer en is tans met sy museum (wat die geskiedenis van die Lywe, die inheemse Fins-Oegriese bevolking behandel en argeologiese vondse uit die tyd van Kaupo vertoon), park, skulpturetuin, houtkerk en enkele gerekonstrueerde plaashuise uit die 18de en 19de eeu 'n gewilde bestemming vir in- en uitheemse besoekers. Die kasteelterrein kan ook met Letland se enigste kabelspoor vanuit Sigulda bereik word.
Nelson Mandelabaaistadion
Die Nelson Mandelabaaistadion is 'n sportstadion in Port Elizabeth, Suid-Afrika. Die stadion het sitplek vir 48 000 mense. Dit is een van drie nuwe kusstadions wat in Suid-Afrika gebou is vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010.
Dit was die eerste keer dat 'n wêreldklasstadion in die Oos-Kaap opgerig is. Die stadion spog met 150 privaatlosies, 60 besigheidslosies, 'n winkel met sportklere, 'n gimnasium, 500 parkeerplekke en lesinggeriewe.
Biemna chujaensis
Biemna chujaensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Biemna en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2006 deur Sim & Shim.
Diazville
Diazville is 'n oorwegend bruin woonbuurt of township van Saldanha.
Die naam sluit soms ook die aanliggende informele nedersetting Middelpos in, maar word gewoonlik onderskei van White City, 'n ander bruin woonbuurt wat tussen Diazville en die middedorp geleë is. Diazville en White City word aaneengeskakel deur die HOP-buurt Dies van Diemen Village. Die naam het egter nooit inslag gevind nie en die buurt staan wyd bekend as Hopland.
Diazville het twee skole, die Hoërskool Diazville en die Laerskool Diazville.
In die stadsraad van Saldanhabaai word Diazville deur een wyksraadslid verteenwoordig, hoewel 'n gedeelte van die buurt ook by die wyk Middelpos ingesluit word. White City het sy eie wyksraadslid. In die verkiesing van 2006 het Diazville sowel as Middelpos 'n onafhanklike, ANC-gesinde kandidaat bo die kandidate van die African National Congress verkies, hoewel albei met die eerste oorlooptydperk ná die verkiesing (in 2007) hulle weer by die ANC aangesluit het.
Al is misdaad in die buurt betreklik laag, heelwat laer as byvoorbeeld Vredenburg se townships, gaan dit gebuk onder al die gewone maatskaplike probleme van arm gemeenskappe in die Wes-Kaap, soos werkloosheid, dwelmmisbruik (veral dagga en tik) en tienerswangerskap. Die MIV-infeksiekoers is aansienlik laer in Diazville as in Middelpos, waar gesondheidswerkers dit op meer as die helfte van die volwassenes skat.
Ghat
Die term ghat word in groot dele van die noorde van Suid-Asië gebruik en verwys na ’n reeks trappe wat aflei na die water, veral ’n heilige rivier. In Bengaalssprekende lande kan dit lei na iets so klein soos ’n dammetjie of so groot soos ’n belangrike rivier.
Etimologie
Ghats kom veral voor in stede aan heilige riviere soos Benares en Haridwar waar trappe aflei na die Gangesrivier. Dit word ook vir bergreekse soos die Wes- en Oos-Ghats gebruik. In tale soos Marathi, Hindi, Gujarati en Kannada word die term "ghat" ook gebruik vir ’n moeilike bergpas. Een so ’n pas is die Bhor-ghat, wat die dorpe Khopoli en Khandala noord van Mumbai verbind.
Die woord "ghat" word verduidelik deur verskeie Drawidiese stamwoorde soos katta en gattu (Telugu; dam, oewer), kattu (Tamil; dam, rif, kant van ’n berg, verhoogde pad of brug) en gatta (Kannada; bergreeks). Dié etimologie is deur Thomas Burrow voorgestel en deur Manfred Mayrhofer en Asko Parpola onderskryf.
Aan die Ganges- en Narmadarivier
Die talle belangrike ghats aan die Ganges is gewoonlik bekend as die "Benares-ghats" of die "ghats van die Ganges". In die Wes-Indiese deelstaat Madhya Pradesh is daar ook belangrike ghats aan die Narmadarivier. Sulke ghats word gebruik vir óf alledaagse doeleindes soos om te was óf godsdiensdoeleindes soos rituele reiniging. Mense wat op die trappe woon, word ook ghats genoem.
Die woord word ook buite die Indiese subkontinent gebruik waar daar Indiese gemeenskappe is. So word "ghaut" in George Town, Penang, Maleisië, gebruik vir die verlengings van strate wat voorheen in ghats geëindig het voor die aanwinning van die kaaigebied.
Shmashana-ghats
Ghats vir die verassing, of shmashana, van lyke word ook langs water aangetref; die as word deur die riviere weggespoel. Van die belangrikstes is die Nigambodh- en die Raj-ghat in Delhi aan die Yamuna (laasgenoemde is waar Mohandas Gandhi en talle politieke leiers ná hom veras is) en die Manikarnika-ghat in Benares aan die Ganges.
Elizabeth Avellán
Elizabeth Avellán (gebore 8 November 1960) is 'n Amerikaanse vervaardiger en aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente El Mariachi (1992), Spy Kids (2001), Planet Terror (2007), en Predators (2010).
Ken Noritake
Ken Noritake (則武 謙) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Kathryn Morris
Kathryn Morris (gebore 28 Januarie 1969) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Minority Report (2002), Paycheck (2003), en Mindhunters (2004), en in die televisiereeks Cold Case (2003).
Vethuizen
Vethuizen is ’n nedersetting in die munisipaliteit Montferland in die provinsie Gelderland in Nederland.
1691
Die jaar 1691 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 91ste jaar van die 17de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Michelle Breedt
Michelle Breedt is ’n Suid-Afrikaanse mezzosopraan. Sy is aan die Universiteit Stellenbosch opgelei en begin haar loopbaan by die opera-afdeling van die destydse Kaaplandse Raad vir die Uitvoerende Kunste (Kruik). In 1990 verhuis sy na Duitsland en word 'n lid van die Keulen-opera, en toe die Staatsteater in Brunswyk. Sy het haar daar in minder bekende belcanto-mezzosopraan-rolle gevestig, soos dié van Diana/Giove in La Calisto van Francesco Cavalli, en Anna in Die sieben Todsünden (Die sewe doodsondes) van Kurt Weill.
Breedt is 'n professor in musiek aan die Musiekskool van die Universiteit München, asook 'n besoekende hoogleraar in Sang aan die Konservatorium vir Musiek aan die Universiteit Stellenbosch.
Ivan Kaye
Ivan Kaye (gebore 1 Julie 1961) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Layer Cake (2004), Assassination Games (2011), en Dark Shadows (2012), en in die televisiereeks Vikings (2013).
Koning Fahd-beker in 1992
Die Koning Fahd-beker in 1992 (Arabies: 1992 كأس الملك فهد; Engels: King Fahd Cup) is van 15 tot 20 Oktober 1992 in Saoedi-Arabië aangebied en genoem na koning Fahd bin Abdoel Aziz al-Saoed. Dit was die eerste keer wat die sokker-konfederasiebeker onder die naam Koning Fahd-beker aangebied is, nadat dit en die daaropvolgende 1995-toernooi terugwerkend deur FIFA as Sokker-Konfederasiebekertoernooie erken is.
Marthinus Wessel Pretorius
Marthinus Wessel Pretorius (17 September 1819, Graaff-Reinet – 19 Mei 1901, Potchefstroom) was die eerste President van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR). Hy het ook die Grondwet van die Republiek opgestel en die stad Pretoria gestig en dit na sy vader, die Voortrekkerleier Andries Pretorius, genoem.
Koning Fahd-beker in 1992
Net drie kontinentale sokkerkampioene het koning Fahd se uitnodiging aanvaar en saam met die gasheer Saoedi-Arabië aan die toernooi deelgeneem. Vervolgens het dié toernooi oor geen groepfase beskik nie en regstreeks met die uitklopfase afgeskop. Argentinië het die toernooi gewen nadat hulle die gasheer Saoedi-Arabië met 3–1 in die eindstryd geklop het; die gasheer het daarmee die eerste Asiatiese span geword wat die eindstryd van ’n interkontinentale sokkertoernooi gehaal het. Die Verenigde State het in derde en Ivoorkus in die vierde en laaste plek geëindig.
Marthinus Wessel Pretorius
Pretorius was die laaste staatshoof van Potchefstroom tussen 1853 en 1856. Hy het daarna gedien as die eerste president van die ZAR van 1857 tot 1860, en weer van 1864 tot 1871. Hy het ook gedien as die president van die Oranje-Vrystaat van 1859 tot 1863. Verder het hy as mede staatshoof van die Transvaal gedien van 1880 tot 1883; as deel van die Driemanskap. Paul Kruger en Piet Joubert was die ander twee lede.
Koning Fahd-beker in 1992
Stadion
Al die wedstryde is gespeel op dieselfde stadion:
Formaat
Die Koning Fahd-beker in 1992 is oor ses dae tussen vier verskillende nasies oor vier wedstryde uitgespeel. Dit het op 15 Oktober 1992 op die Koning Fahd II-stadion in Riaad met ’n wedstryd tussen die gasheer Saoedi-Arabië en die Verenigde State afgeskop. Die toernooi het geëindig by dieselfde stadion op 20 Oktober met die eindstryd tussen Saoedi-Arabië en Argentinië, waartydens Argentinië die Koning Fahd-trofee ingepalm het.
Marthinus Wessel Pretorius
Die fregat SAS President Pretorius is na hom vernoem.
Geboorte en Vroeë Lewe
Marthinus Wessel Pretorius is op 17 September 1819 in Graaff-Reinet in die Kaapkolonie gebore as die oudste seun van Andries Pretorius en Christina Petronella de Wit wat op 8 November 1818 in Tulbagh getroud is. MW Pretorius het nie veel formele onderwys ontvang nie.
Koning Fahd-beker in 1992
Uitklopfase
Die Koning Fahd-beker in 1992 het direk met die uitklopfase afgeskop en dit het uit vier wedstryde bestaan: twee halfeindstryde, ’n derde-plek-wedstryd en die eindstryd.
Marthinus Wessel Pretorius
Geboorte en Vroeë Lewe
Op 31 Oktober 1838 verlaat MW Pretorius die Kolonie saam met sy pa se trek. Die trek neem hom deur die Vrystaat tot in Natal waar hy deelneem aan die Slag van Bloedrivier voor hulle op 18 Maart 1839 in Pietermaritzburg aankom. Op 19 Desember 1841 is hy met Aletta Magdalena Smit getroud. Hulle het 'n dogter Christina Johanna Petronella Pretorius gehad, na wie Chrissiesmeer en Christiana, Noordwes later genoem is, wat op 30 April 1846 in Pietermaritzburg gebore is.
Koning Fahd-beker in 1992
Uitklopfase
Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná negentig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om die wenner te bepaal. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel, 15 minute in elke rigting. As daar steeds nie ’n wenner was ná 120 minute nie, is die wenner deur ’n strafskopkompetisie bepaal.
Marthinus Wessel Pretorius
Geboorte en Vroeë Lewe
Na die Britse oorname van die Natalia Republiek trek hy saam met sy vader noord. Toe Andries Pretorius op 23 Julie 1853 sterf volg hy hom op as Kommandant-Generaal van die distrikte Potchefstroom en Rustenburg. In die rol sit hy sy vader se pogings om die trekker Boere te verenig voort.
Koning Fahd-beker in 1992
Meeste doele aangeteken
Meeste doele aangeteken:
Marthinus Wessel Pretorius
Stigting van Pretoria
In Augustus 1853 koop Pretorius 'n gedeelte van die plase Elandspoort en Daspoort langs die Apiesrivier met die doel om 'n sentraal geleë hoofstad vir 'n verenigde republiek daar te stel. Op 16 November 1855 word die dorp Pretoria amptelik gestig. Die dorp is na MW Pretorius se vader Andries Pretorius genoem. Die dorp is in 1857 deur die eerste landdros, Andries du Toit opgemeet wat die bekende rooster patroon van die middestad gevestig het. Op 4 April 1860 word die dorp, wat toe as Pretoria Philadelphia bekendgestaan het, deur die Volksraad van die Zuid-Afrikaansche Republiek verklaar as hoofstad van die ZAR. Kerkplein wat aanvanklik as Markplein bekendgestaan het, was die hart waar rondom die dorp ontwikkel het.
President van die ZAR en die OVS
Na samesprekings waarin MW Pretorius 'n leidende rol gespeel het keur die distrikte van Potchefstroom, Rustenburg en Pretoria in Desember 1856 'n nuwe grondwet goed wat lei tot die stigting van die Zuid-Afrikaansche Republiek.