cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thomas Bendixen
Thomas Bendixen (gebore 5 Augustus 1966) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Shake It (2001), At kende sandheden (2002), Hvem du end er (2004), en Flame & Citron (2008).
Angela Sarafyan
Angela Sarafyan (gebore 30 Junie 1983) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Westworld (2016).
Gereformeerde kerk Akasia
duimnael|links|160px|Ds. J.H. van der Walt (geb. [[29 September 1932), van 1978 tot 1987 die eerste leraar, toe hy die bediening verlaat. Hy was getroud met Catharina Cornelia (Trix) Dekker (geb. 25 Augustus 1931), dogter van prof. Gerrit Dekker.]] duimnael|links|160px|Ds. Fanus Heystek, leraar van 1988 tot 2005, toe hy sy [[emeritaat aanvaar het.]] Die Gereformeerde kerk Akasia is ’n gemeente van die Gereformeerde Kerk in die noorde van Pretoria.
Geskiedenis
Die gemeente het op 2 April 1978 van die Gereformeerde kerk Pretoria-Noord afgestig met 280 belydende en 172 dooplidmate, wat in 14 wyke ingedeel is. In Mei die volgende jaar het die gemeente Winternest-landbouhoewe nr. 19 teen R20 000 aangekoop en die volgende maand is ’n boufondskommissie benoem. Op 12 Augustus het hulle besluit om ’n kerk op te rig. Die argitek was Renier Roos en Louis Coetzee die siviele ingenieur. Op ’n gemeentevergadering in Januarie die volgende jaar is die koste van die fondasie tesame met die aangekoopte materiaal, soos stene, sand, klip en sement, van R19 000 aan die lidmate meegedeel. Tydens ’n gemeentegeleentheid op 28 Maart 1981 het die voorsitter van die boukommissie die lidmate ingelig die totale boukoste sou R144 525 beloop.
Ds. Jannie van der Walt het die nuwe kerk se gedenksteen tydens ’n seremonie op Saterdag 26 April 1980 gelê en op 15 Augustus 1981 kon die gemeente saamkom vir die ingebruikneming. By dié geleentheid het prof. P.W. Buys die erediens gelei en gepreek na aanleiding van Eks. 36:1: "So moet dan Besáleël en Ohóliab en elkeen wat kunsvaardig is, in wie die HERE wysheid en verstand gegee het om met kennis al die werk tot vervaardiging van die heiligdom te verrig, dit maak net soos die HERE beveel het."
Die gemeente kon die verband op die kerkgebou binne net langer as 10 jaar aflos, en wel einde 1991. Dieselfde bouplan is vir die Gereformeerde kerk Andeon gebruik, hoewel die binneafwerking in die kerke verskil.
Woodstockdam
Die Woodstockdam is geleë in die Tugelarivier in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dam is in 1983 voltooi met 'n wal wat 54 m hoog is en 'n bakmaat van 373 260 000 m³. Die dam is deel van die Tugela-Vaal-waterprojek.
Die dam is die laagste liggende van die 3 damme in die tweede fase, en is ongeveer 5 km stroom op van die opgaarkom by Drielpompstasie geleë en is nog nie heeltemal voltooi nie. Dit sal uiteindelik 'n grondwal van 49 m hoog met 'n kruinlengte van 865 m hê.
Naomi Childers
Naomi Childers (15 November 1892 – 9 Mei 1964) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Gay Lord Quex (1919) en Earthbound (1920).
Hugo Øster Bendtsen
Hugo Øster Bendtsen (25 Mei 1948 – 10 Julie 1998) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Jesus vender tilbage (1992), Russian Pizza Blues (1992), en Stolen Spring (1993), en in die televisiereeks Rejseholdet (1983).
Herbie Hancock
Hancock se bekendste komposisies, wat standaardwerke in die jazz repertorium is, sluit in "Cantaloupe Island", "Watermelon Man", "Maiden Voyage" en "Chameleon" sowel as die treffer-enkelsnitte "I Thought It Was You" en "Rockit". Sy 2007 album getiteld River: The Joni Letters het die 2008 Grammy-toekenning vir die album van die jaar gewen, wat dit slegs die tweede jazz album gemaak het om die prys te wen, na Getz/Gilberto in 1965.
Hancock dien sedert 2012 as professor aan die Universiteit van Kalifornië, Los Angeles, waar hy klas gee aan die UCLA Herb Alpert musiekskool. Hy is ook die voorsitter van die Herbie Hancock Institute of Jazz (tot 2019 bekend as die Thelonious Monk Institute of Jazz).
Watervalspruit (Karoo, 31,88 S, 23,02 O)
Die Watervalspruit is 'n spruit op die grens van die Noord- en Wes-Kaap, Suid-Afrika. Dit is net wes geleë van Drie Susters, Noord-Kaap, waar die N12-roete noordwaarts van die N1 afdraai.
Gereformeerde kerk Derdepoort
links|300px|duimnael|Die Gereformeerde kerk Derdepoort. Omdat dit in Swaanstraat staan, het [[Johan de Ridder dit in die vorm van 'n swaan ontwerp.]]
duimnael|links|280px|Ds. L.H. Stavast en sy gesin. Hy was van 1960 tot 1963 die gemeente se eerste leraar. Dié foto is geneem toe hy leraar was van die [[Gereformeerde kerk Kaapstad, 1963–1969.]]
duimnael|links|160px|Ds. J.H. Coetzee, leraar van 1963 tot 1971.
Die Gereformeerde kerk Derdepoort is ’n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika in Pretoria wat voorstede soos East Lynne, Jan Niemandpark en Waverley-Oos insluit.
Agtergrond
Al drie die Afrikaanse Susterkerke het ’n gemeente met die naam Derdepoort, al drie se kerkgebou is in East Lynne geleë en al drie is binne die bestek van nege jaar gestig. Die NG gemeente Derdepoort het in 1946 van die NG gemeente Villieria afgestig. Einde 2001 het dié gemeente ’n sieletal van 1 078 gehad, wat tot einde 2014 afgeneem het tot 387, ’n afname van 64 persent. Die Hervormde gemeente Derdepoort is op 24 Augustus 1950 gestig. Einde 2000 (2001 se syfer is nie beskikbaar nie) het dié gemeente 'n sieletal van 815 gehad, maar einde 2014 net 262, ’n afname van amper 68 persent. Die Gereformeerde kerk Derdepoort se sieletal het van einde 2001 tot einde 2014 afgeneem van 375 tot 224, die kleinste afname van die drie kerke, te wete 40 persent. Al drie dié kerke is in Swaanstraat geleë: die NG kerk by no. 69, die Gereformeerde kerk by no. 117 en die Hervormde kerk by no. 129.
Stigting
Reeds van 1940 af is ’n wyksdiens op die eerste Sondag van die maand in die kerksaal in Swaanstraat, East Lynne, gehou toe Derdepoort nog deel was van die Gereformeerde kerk Innesdal. Op 26 November 1955 het die Gereformeerde kerk Derdepoort van Innesdal afgestig. Met behulp van ’n bruidskat van £1 500 kon die nuwe gemeente die kerksaal in Swaanstraat vir £3 000 aankoop. Die naam van die gemeente, soos dié van die twee ander Susterkerke, is afgelei van die plaas Derdepoort, waarop die woonbuurt East Lynne uitgelê is.
In die 1960's het die gemeente, wat aan die begin van daardie dekade ’n sieletal van sowat 420 gehad het toe die kerkgebou se adres aangedui is as "Rosestraat" (Roosstraat?), vinnig gegroei en was dit nodig om na ’n groter erediensruimte te soek. Die nuwe kerkgebou is ontwerp deur die argitek Johan de Ridder, lidmaat van die Gereformeerde kerk Pretoria-Sunnyside, en op 25 Junie 1970 in gebruik geneem. Geld vir kerkbou is merendeels bekom uit die verdeling en verkoop van die hoewe waarop die ou pastorie gestaan het. Die jeug het geld ingesamel vir die kerkklok se aankoop en die susters het geld geskenk vir 'n orrel. Die klok is in 1969 by die “Koninklijke Klokkengieterij Petit en Fritsen” in Aarle-Rixtel, Nederland, gegiet.
Soos heelwat van De Ridder se latere ontwerpe, stel ook Derdepoort se Gereformeerde kerk ’n tydelik tentwoning voor, maar dis in die vorm van 'n swaan ontwerp omdat dit in Swaanstraat staan. Die kansel voor in die kerk en orrel aan die teenoorgestelde kant vorm fokuspunte. Die pastorie is op die kerkgrond geleë, asook die saal, wat in 1979 gebou is en sowat 15 katkisasielokale insluit. Met net 33 dooplidmate einde 2014 is dié groot getal lokale nou onnodig, maar die gemeente kon natuurlik nie in 1979 voorsien in watter mate die lidmaattal sou afneem nie. Op Saterdae word dié lokale benut deur die Pretoria Saturday School, wat dit gebruik om ekstra lesse in onder meer wiskunde, Afrikaans, Engels en wetenskap aan te bied.
Ford Ikon
Die tweede geslag is afgelei van die vyfde geslag van die Ford Fiesta in twee verskillende sedanmodelle, wat in Indië en Brasilië gebou word, maar die Ford Ikon kenteken is slegs gebruik vir hierdie modelle in Suid-Afrika en Meksiko.
In Meksiko is die kenteken wat gebruik word vir 'n herontwerpte luikrugweergawe van die vyfde geslag Ford Fiesta, ook die Ford Figo wat ingevoer word uit Indië.
Carol Christensen
Carol Christensen (14 September 1937 – 4 Junie 2005) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Freckles (1960), Swingin' Along (1961), The Big Show (1961), en The Three Stooges in Orbit (1962).
Leilani Sarelle
Leilani Sarelle (gebore 28 September 1966) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Neon Maniacs (1986), Days of Thunder (1990), Basic Instinct (1992), en For the Love of Money (2012).
Marika Domińczyk
Marika Domińczyk (gebore 7 Julie 1980) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The 40-Year-Old Virgin (2005) en Let's Kill Ward's Wife (2014), en in die televisiereeks Grey's Anatomy (2005).
Watervalspruit (Berlynwaterval)
Die Watervalspruit of Berlynspruit is 'n spruit in Mpumalanga, Suid-Afrika. Dit voed die Berlynwaterval en is 'n sytak van die Blyderivier.
Damiria curvata
Damiria curvata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Damiria en tot die familie Acarnidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1969 deur Vacelet.
Damiria fistulata
Damiria fistulata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Reading
Reading is 'n stad en 'n borough, geleë in die Engelse graafskap Berkshire. In die 2010-sensus het die borough 'n bevolking van sowat 232 662 en 'n oppervlakte van 40,40 km² gehad. Die borough het die status van 'n unitary authority.
Damiria fistulata
Die spons behoort tot die genus Damiria en tot die familie Acarnidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Carter.
Reading
Groter Reading (die stad met voorstede) het in die 2001-sensus 'n bevolking van sowat 369 804 en 'n oppervlakte van 50,35 km² gehad.
Reading is in 871 (of eerder) gestig en het in 1086 (of eerder) die status van stad ontvang.
Damiria leonorae
Die spons behoort tot die genus Damiria en tot die familie Acarnidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1994 deur Van Soest, Zea & Kielman.
Halle, Sakse-Anhalt
Halle is die grootste stad in die Duitse deelstaat van Sakse-Anhalt. Die amptelike naam van die stad is Halle (Saale).
Comore-eilande
Die Comore-eilande (Arabies: جزر القمر, Juzur al-Qumur / Qamar; Frans: Comores), amptelik die Unie van die Comore (Comoraans: Udzima wa Komori, Frans: Union des Comores, Arabies: الاتحاد القمري al-Ittiḥād al-Qumurī / Qamarī), is 'n eilandnasie in Oos-Afrika in die Indiese Oseaan net noord van die Mosambiekkanaal. Dit is tussen die noordooste van Mosambiek en die noordweste van Madagaskar geleë. Landbou, veral speserye, is die vernaamste bron van inkomste. Dit is 'n lidland van die Afrika-unie.
Die Comore-eilande bestaan uit die eilande Grande Comore (Ngazidja), Mohéli (Mwali), Anjouan (Nzwani) en maak ook aanspraak op die Franse oorsese gebied Mayotte. Dit het 'n oppervlakte van 2 034 km² (uitsluitend Mayotte) en 'n bevolking van 796 000 (uitsluitend Mayotte) in 2016 gehad. Die hoofstad en grootste stad is Moroni.
Die Comore verklaar hulle in 1975 onafhanklik van Frankryk. Sedertdien is daar al 20 staatsgrepe op dié eilande uitgevoer, verskeie deur die huursoldaat Bob Denard. Onder druk van Suid-Afrika se Thabo Mbeki en die Afrika-unie het die eerste vreedsame verkiesings in 2006 plaasgevind, maar die land bly arm. In Augustus 2017 het die Comore-eilande by die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap aangesluit.
Die vulkaniese binneland wissel van hoë berge tot lae heuwels. Die tweede selakant is op 20 Desember 1952 by Anjouan gevang.
Geografie
Die Comore-eilande bestaan uit drie outonome eilande:
Tugelarivier
Dit het 'n aantal takriviere vanuit die Drakensberge, insluitend die Kliprivier, Mooirivier en Buffelsrivier. Nog 'n noordelike takrivier is die Sondagsrivier (nie te verwar met die Sondagsrivier in die Oos-Kaap nie). Dit ontvang ook die Mnjanenirivier of (Ingagani) vanuit die noorde en die Bloedrivier vanuit die noordooste. Dit vloei verby Bergville en Colenso.
Stroomaf van die samevloeiing met die Buffelsrivier vloei die Tugela suidoos in 'n kanaal tussen kranse en valleie tot dit die nou kusstrook bereik. As gevolg van die golfaksie van die see is die mond van die Tugela amper toegeslik deur 'n sandbank. Die Tugela is dus nie bevaarbaar van die see af nie.
Die Spioenkopdam en die Woodstockdam is in die Tugelarivier geleë. Die rivier is ook deel van die Tugela-Vaal-waterprojek.
Geskiedenis
Die ooreenkoms van 1837 tussen die Britse magistraat in Port Natal, Gardiner, en die Zoeloekoning Dingane en ook die ooreenkoms van 4 Februarie 1838 tussen die Voortrekkerleier Piet Retief en Dingane het albei verklaar dat die Tugelarivier die suidlike grens van Zoeloeland is. In 1846 word die Buffelsrivier een van die grense tussen die Natal-kolonie en Zoeloeland. Die Tugelarivier vanaf die see tot sy samevloei met die Buffelsrivier bly nog steeds die ander grens tussen die twee gebiede.
Gedurende 1878 het 'n aantal verskille ontstaan tussen die Zoeloekoninkryk en die Britse regering. Sir Bartle Frere, Britse Hoëkommissaris vir Suid-Afrika het die Zoeloekoning Cetshwayo na 'n vergadering ontbied. Verteenwoordigers van die Britse regering en van Cetshwayo het onder 'n wildevyeboom op die suidelike oewer van die Tugelarivier en ongeveer 6 km van die Indiese Oseaan op 11 Desember 1878 mekaar ontmoet. Hier is 'n ultimatum van Frere afgelewer. Die ultimatum het tot die uitbreek van die Anglo-Zoeloeoorlog van 1879 gelei. Die boom het selfs bekend geword as die Ultimatumboom.
In Januarie 1879 het drie Britse leërgroepe Zoeloeland ingeval – twee kolomme oor kruisings oor die Buffelsrivier en een, onder die bevel van kolonel Pearson, oor die Tugelarivier. Pearson se kolom het die Tugelarivier by Lower Drift (deesdae Fort Pearson) oorkruis. Kolonel Durnford, bevelvoerder van 'n vierde kolom was opgedra om Middle Drift (deesdae Jameson's Drift) te verdedig. Slegte paaie het die kolomme se vordering belemmer. Daar was min brûe, en daar was daar ook dongas en modder op die rivieroewers. Pearson moes toe 'n pont gebruik. Dit het vyf dae geduur om 5000 man, 384 ossewaens, 3400 pakdiere en 600 burgerlikes en drywers oor die rivier te vervoer.
Leigh Christian
Leigh Christian (gebore 25 Oktober 1945) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Doll Squad (1973) en in die televisiereekse Toma (1973), Matt Houston (1982), en T.J. Hooker (1982).
Tugelarivier
Geskiedenis
Toe Brittanje Zoeloeland op 9 Mei 1887 annekseer, het die Tugela opgehou om 'n politieke grens te vorm, maar dit was nog steeds 'n fisiese grens. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog, toe Ladysmith beleër is, het die rivier beskerming aan die Boeremagte verleen. Pogings deur die Britse magte onder Redvers Buller om die rivier oor te steek het by Colenso, Vaalkrans en Spioenkop misluk. Uiteindelik het die Britte by Pieters Hill die rivier oorgesteek om Ladysmith te bevry.
Vissoort
Die Tugela-moddervis is endemies aan die rivier.
Lia Sargent
Lia Sargent (gebore 20 Februarie 1957) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Ghost in the Shell (1995) en Perfect Blue (1997), en in die televisiereeks The Big O (1999).
Lechitiese tale
Die Lechitiese tale is 'n subgroep van die Wes-Slawiese tale.
Volgens die heersende mening in die Slawiese taalkunde het tydens die Gemeenslawiese periode (tussen omstreeks 500 en 800 n.C.) 'n groep Wes-Slawiese dialekte tot selfstandige tale begin ontwikkel: Silesies, Pomeraans (dikwels ook Oossee-Slawies genoem, met Kasjoebies en Slowinsies), Polabies (dikwels ook Elbslawies genoem) en Pools. Na hierdie groep Wes-Slawiese tale word ook as Lechitiese tale verwys, afgelei van 'n ou Slawiese term vir Pool (Lech of Lach). In teenstelling met die Tsjegge (*čěchy) is na sprekers van Lechitiese tale ook as *lěchy verwys, terwyl Lechia as 'n alternatiewe naam vir Pole gebruik is.
Kenmerke
Gemeenskaplike kenmerke van Lechitiese tale sluit in:
Damiria simplex
Damiria simplex is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Damiria en tot die familie Acarnidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1891 deur Keller.
Distichodontidae
Distichodontidae (Sitarine) is 'n vis-familie van die orde Characiformes. Die familie kom slegs in Afrika voor en bestaan uit agtien genera met oor die negentig spesies waarvan drie genera in Suider-Afrika voorkom. Die naam verwys na die tande van die vis; hulle het kenmerkend twee rye tande. Die monde is ongewoon vierkantig en baie spesies het vertikale strepe oor die lyf.
Halle (dubbelsinnig)
Halle kan verwys na:
Distichodontidae
Genera
Die volgende genera en gepaardgaande spesies is deel van die familie:
Hemigrammopetersius
Hemigrammopetersius is ‘n genus wat hoort tot die familie Characidae. Hierdie spesie is baie soortgelyk aan die genus Rhabdalestes maar die sylyn is nie volledig nie. Daar is ongeveer vier spesies wat in Afrika voorkom; waarvan een in Suider-Afrika voorkom.
Spesie
Die volgende spesie kom in Suider-Afrika voor:
Gustaf Bentsen
Gustaf Bentsen (28 November 1914 – 25 Maart 2002) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Jul i Gammelby (1979) en Rejseholdet (1983).
Damiria testis
Damiria testis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Damiria en tot die familie Acarnidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1928 deur Topsent.
Ntshingwayodam
Die Ntshingwayodam (voorheen bekend as die Chelmsforddam) is geleë in die Ngaganerivier in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dam is in 1961 voltooi met 'n wal wat 23 m hoog is en 'n bakmaat van 211 miljoen m3. Die dam is 25 km suid van Newcastle en net langs die N11 nasionale pad.
Daar is ook 'n oord en natuurreservaat aan die oewer van die dam, die Chelmsford-natuurreservaat.
Emily Donahoe
Emily Donahoe is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Law & Order: Special Victims Unit (1999), Homeland (2011), en High Maintenance (2012).
Dona Anabrug
Die Dona Anabrug is ‘n brug oor die Zambezirivier in Mosambiek. Dit is deel van die spoornetwerk in Oos-Afrika en gee aan Malawi toegang tot ‘n hawe by die see.
Ligging
Die brug lê afgeleë. Dit verbind Vila de Sena (soms Senna) op die suidelike oewer van die Zambesi in die Sofala-provinsie met Mutarara op die noordoewer in die Tete-provinsie. Dit is by die koördinate 17° 26′ 21″ suid en 35° 3′ 41″ oos. Vanaf die Beirahawe loop die spoorlyn noordwaarts en by Mutarara swaai ‘n tak noordwes na die steenkoolvelde by Moatize. Noordwaarts gaan die ander tak verder na Nsanje aan die Shirerivier, Blantyre en die gebied om die Malawimeer.
Brug
Die staalbrug is 3,67 km lank en bestaan uit 33 oorspannings van 80 m elk en 7 oorspannings van 50 m elk. Nadat skeepsverkeer op die Shirerivier en die Zambesi en die gebruik van ‘n pont allerhande probleme veroorsaak het, het die Portugese koloniale owerheid tussen 1930 en 1934 hierdie spoorbrug geskik vir treine op Kaapspoor, laat bou. Dit is ontwerp deur Edgar Cardoso, gebou deur die firma Cleveland Bridge & Engineering van Darlington in Engeland en opgerig deur G.A. Hodson. Op daardie stadium was dit een van die langste spoorbrûe in die wêreld en die langste spoorbrug in Afrika.
Latere verloop
Tydens die Mosambiekse burgeroorlog in die 1980’s is die brug deur RENAMO ernstig beskadig. Met Amerikaanse finansiële steun is die brug in 1995 herstel en omskep in ‘n enkelbaanpadbrug. In Oktober 2006 is dit egter vir alle verkeer gesluit en is ingrypende herstelwerk onderneem. Na die ingebruikname van die nuwe Armando Emilio Guebuza-brug stroomaf by Caia is die brug in Mei 2009 weer vir treinverkeer geopen en as padbrug gesluit. Na opgradering van die voetgangerlaan aan die brug in 2017 word dit daagliks deur ‘n 3000 stappers gebruik.
Conegliano
Conegliano ([koneʎˈʎaːno]; Venesiaans: Conejàn) is 'n munisipaliteit (comune) in die provinsie Treviso, geleë in die Noord-Italiaanse administratiewe streek Veneto. Met 'n bevolking van 35 203 (soos op 30 November 2018) is Conegliano die tweede grootste nedersetting in die provinsie. Die stad, wat aan die Monticanorivier en aan die voet van die heuwelreeks Colli Veneti geleë is, net noord van Veneto se digbevolkte vlakte, word oorheers deur 'n kloktoring, die laaste oorblyfsel van 'n 10de eeuse kasteel wat op 'n heuwelpiek opgerig is en oorspronklik in besit van die biskop van Vittorio Veneto was.
Die historiese middestad of Centro storico van Conegliano is teen 'n heuwelhelling geleë, terwyl die nuwe stadsdele uitgebrei het oor die vlakte teen die voet daarvan.
Feeste
Die hoogtepunte van Conegliano se feeskalender sluit die blommeskou Conegliano in fiore in die lente en die sogenaamde Dama Castellana in, ook Dama Vivente genoem, 'n reusedambordspel wat jaarliks in Junie ná 'n feesoptog in historiese kostuums op die plein Piazza Cima met menslike figure gespeel word – met deelnemers uit alle stadsdele. Die fees word ter herinnering aan 'n militêre oorwinning oor Treviso in 1241 gehou.
Vervoer
Treine van Trenitalia verbind Conegliano met die provinsiale hoofstad Treviso en Venesië. Die treinstasie is net buite die historiese middestad geleë. Dit is 'n gewilde bestemming vir daguitstappies.
Danie Botha (musikant)
Danie Botha (gebore 25 Junie 1964 in Pretoria) is 'n Afrikaanse sanger wat veral geestelike liedere sing. Sy debuutalbum, Wenners, is in 1989 vrygestel. Van sy treffers sluit in: Wenners en Ek kan.
Danie is op 28 September 1991 met Daleen getroud. Danya, hul dogtertjie, is op 6 Julie 2004 gebore.
Gladiolus dalenii
Buite Suid-Afrika is die plant inheems aan: Angola, Benin, Botswana, Burkina Faso, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Eritrea, Eswatini, Ethiopië, Ghana, Guinee, Guinee-Bissau, Ivoorkus, Jemen, Kameroen, Kenia, Lesotho, Madagaskar, Malawi, Mali, Mosambiek, Namibië, Nigerië, Republiek die Kongo, Rwanda, Senegal, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Sierra Leone, Soedan, Tanzanië, Togo, Tsjad, Uganda, Zambië en Zimbabwe.
Nikkelien
Kristalstruktuur
Die nikkelarsenied-struktuur is die argetipe van die strukturbericht-klassifikasie se B8-struktuur. Dit is op die heksagonale digpakking gebaseer of eintlik op die dubbelheksagonale digpakking met 'n volgorde van stapeling wat as ...ACABACABACAB... weergegee kan word. Die arseenatome vorm die A-lae en die nikkelatome vorm afwisselend die B- of C-lae. In hierdie struktuur word die nikkelatome oktaëdries en die arseenatome trigonaal-prismaties omring.
Daar is baie stowwe (gewoonlik M:X=1:2 met M=oorgangsmetaal en X=P,As,S,Se, ens.) wat hierdie struktuur besit of 'n struktuur wat hiervan afgelei is, soos die B14/B31-struktuur van mangaanmonofosfied.
Virginia Christine
Virginia Christine (5 Maart 1920 – 24 Julie 1996) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Mummy's Curse (1944), Invasion of the Body Snatchers (1956), Judgment at Nuremberg (1961), en Guess Who's Coming to Dinner (1967).
Sherri Saum
Sherri Saum (gebore 1 Oktober 1974) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse In Treatment (2008), The Fosters (2013), How to Get Away with Murder (2014), en Code Black (2015).
Liberté, égalité, fraternité
thumb|200px|Die oorspronklike slagspreuk: "Vryheid, gelykheid, broederskap of die dood". Liberté, égalité, fraternité (Frans vir "Vryheid, gelykheid, broederskap") was die leuse van die Franse Rewolusie. Dit is in 1793 deur die Klub van die Cordeliers gekies en het later die amptelike leuse van Frankryk geword. Die oorspronklike rewolusionêre leuse bevat nog die byvoegsel "...ou la mort" (..."of die dood!"). Dit is ook die amptelike leuse van die eilandnasie Haïti.
Die Franse muntstukke van 1 en 2 euro word geslaan met die leuse op hulle keersy.
Gereformeerde kerk Strydenburg
Die Gereformeerde kerk Strydenburg is op 11 Junie 1897 gestig as die eerste gemeente van wat later die Gereformeerde Kerke onder die Kruis sou word en wat in 1914 ingelyf is by die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika. In 2014 het die gemeente 13 belydende en drie dooplidmate gehad en ook die dorpe Hopetown, Marydale en Prieska ingesluit, naas Strydenburg, waar die kerkgebou geleë is. In daardie jaar is die gemeente ontbind, presies 100 jaar nadat dit opgeneem is in die Gereformeerde Kerkverband.
Die naam van die kerke
Die benaming "Kerk onder die Kruis" is in die geskiedenis van die kerk in Nederland nie onbekend nie; trouens, dit kom voor onder verskeie omstandighede eers in die 16de eeu en later weer in die 19de eeu. Op die voetspore van die benaming in die 16de eeu is dit later weer gebruik, hoewel onder gewysigde omstandighede. In die geskiedenis van die Reformasie in Nederland het gedurende die 16de eeu as gevolg van die onderdrukkingsmaatreëls van Karel V en Philips II talle reformatoriesgesinde gelowiges hulle land verlaat en as vlugtelinge in die aangrensende lande tydelike gasvryheid geniet. Hierdie vlugtelinge is in die vreemde georganiseer in gemeentes, wat gewoonlik bekend staan as vlugtelingkerke, maar hulle het ook die naam Kerke onder die Kruis gedra. So blyk dit byvoorbeeld dat die handelinge van die eerste Sinode van die Gereformeerde Kerke in Nederland, wat as gevolg van die gevaarlike toestand in 1571 nog in Emden gehou is, die opskrif dra: "Acta ofte Handelinghen der versamelinghe der Nederlandsche Kerken die onder 't Cruys sitten".
Die ontstaan van die Kerke onder die Kruis
Omstandighede en faktore in die bestaan van die Nederduitse Gereformeerde Kerk gedurende die laaste deel van die 19de eeu bied die historiese agtergrond vir die ontstaan van hierdie kerkgroep. In die 19de eeu het daar ’n groot verandering in die Kerk aan die Kaap plaasgevind, onder meer die nuwe gees van verdraagsaamheid en die verengelsing van die kerklike lewe aan die Kaap. Daar was ook ’n slapper houding jeens die belydenisstukke van die Kerk, die sterker opkomende Liberalisme in die Kerk en die middels wat daarteenoor aangewend is, veral die opwekkingsdienste. Die nuwe gees van verdraagsaamheid hoef nie in sy wese verkeerd te wees nie, maar sodra dit volgens sommige te ver gevoer word, werk dit 'n baie groot mate van geestelike onverskilligheid in die hand, en word dit volgens hulle 'n baie groot gevaar in die kerk.
S.J. du Toit, die vader van die Kruiskerke
Soos self te begrype is, het die toestande in die Kerk nie onopgemerk verbygegaan nie, maar het daar ernstige stemme van protes en waarskuwing opgeklink. Hierdie protesstemme is die duidelikste gehoor vanuit die Paarl, waar ds. S.J. du Toit destyds die hoofwoordvoerder was teen die "nuwighede", soos dit genoem is. Du Toit was feitlik die geestelike leidsman was van die mense wat later die Gereformeerde Kerke onder die Kruis gestig het. Stephanus Jacobus du Toit is gebore op 9 Oktober 1847 en het opgegroei op die plaas Kleinbos naby die Paarl. Die ouerhuis waarin hy opgegroei hef, was eg ortodoks-gereformeerd, en die onderwys was in die dae maar erg primitief. Sy buitengewone gawes en veral sy sterk geheue het vroeg reeds die aandag getrek sodat hy sonder moeite preke wat hy gehoor het, kon sit en opskryf.
Joan Bentsen
Joan Bentsen (gebore 10 April 1953) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente A Soap (2006) en The Kindness of Strangers (2019), en in die televisiereeks Bamses julerejse (1996).
Pendeltuig
Die pendelstelsel behels 'n ekonomies voordelige metode om 'n groot vragskip, die pendeltuig, in 'n wentelbaan om die aarde te plaas en dan terug te bring sodat dit weer gebruik kan word. Die pendeltuig word gelanseer met behulp van sy hoofmotore, wat 'n vloeibare brandstof as stumiddel uit 'n eksterne hooftenk ontvang, en twee aanjaerpyle.
Gereformeerde kerk Strydenburg
S.J. du Toit, die vader van die Kruiskerke
Toe hy 19 jaar oud was, kon hy na Stellenbosch gaan vir sy admissie-eksamen om toelating tot die Kweekskool van die NG Kerk. Gelukkig was hy aanvanklik nie, want hy het self verklaar: "Die godsdienstige oortuiging in die Paarl by my aangekweek, het my bietjie soos 'n uil onder die voëls laat voel in Stellenbosch. Byna al die studente het vyandig teenoor my gestaan". Tog het daar gaandeweg verbetering ingetree, want hy verklaar verder: "Voor die vier jaar om was, het die meeste met my saamgestaan en is ek gekies as president van die studentekorps." Gedurende sy studiejare was dit veral prof. Nicolaas Hofmeyr van wie hy veel geleer het van die Gereformeerde leer en veral van die profesieë. En met die hulp van prof. Hofmeyr en ds. Andrew Murray sou hy na voltooiing van sy studie op Stellenbosch oorsee kon gaan vir verdere studie, maar dit het misluk.
Pendeltuig
Die aanjaerpyle val met valskerms terug en word herwin, maar die hooftenk brand uit in die atmosfeer. Nadat die pendeltuig se bemanning al hul take en die wetenskaplike eksperimente afgehandel het, keer die pendeltuig terug soos 'n sweeftuig, maar sonder sy motore. Die lansering van die eerste pendeltuig, die Columbia, het op 12 April 1981 plaasgevind en Nasa (National Aeronautics and Space Administration, VSA) het daarna sowat 45 vlugte vir die toekoms beoog.
Blaine Saunders
Blaine Saunders (gebore 25 Junie 1993) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse True Blood (2008) en The Middle (2009).
Pendeltuig
Gedurende die eerste paar jaar van ruimtevlugte het die klem op ontdekking geval. Die pendelstelsel het 'n nuwe tydperk ingelui, naamlik die praktiese toepassing van die nuwe ruimtekennis om sommige van die aarde se probleme, byvoorbeeld energiebehoeftes, te probeer oplos.
Navorsing
In die dekade nadat die Russiese Spoetnik in Oktober 1957 gelanseer is, is talle satelliete in 'n baan om die aarde geplaas. Die klimaks van ruimtevlugte is in 1969 bereik toe Amerikaanse ruimtemanne 'n suksesvolle maanlanding uitgevoer het. Satelliete speel 'n belangrike rol in die moderne samelewing. Weersatelliete verskaf inligting oor weerstoestande, byvoorbeeld die beweging van koue fronte en die ontstaan van siklone en orkane. Kommunikasiesatelliete maak televisie-uitsendings en telefoonoproepe wêreldwyd moontlik.
Militêre satelliete word onder andere gebruik vir waarneming en vroeë waarskuwing teen moontlike aanvalle. Sommige satelliete monitor oormatige besoedeling, ander spoor nuwe mineraalbronne op of bepaal waar geologiese verskuiwings kan plaasvind. Die koste om hierdie satelliete een-een in 'n baan om die aarde te plaas, het buitensporig hoog geraak. Teen 1968 het verskeie privaatmaatskappye reeds die resultate gepubliseer van navorsing oor ruimtevervoerstelsels wat telkens herbruik kon word. Tot in daardie stadium moes 'n nuwe vuurpyl vir elke lansering van 'n satelliet gebou word. Een dramatiese ontwerp se voorstel was dat 'n 5 km lange spoor teen 'n hoë, steil berg gebou word. 'n Groot ruimteskip, die Hyperion, sou dan teen 1 000 km/h deur 'n vuurpylaangedrewe "slee" van die spoor af gelanseer word.
Die slee sou teruggly op die spoor en Hyperion, toegerus met groot truvuurpyle, sou later terugkeer aarde toe. In 1969 het Nasa (National Aeronautical and Space Administration) 'n aantal groot vliegtuigmaatskappye, soos Rockwell International, Boeing, Lockheed, ensovoorts, genader om navorsing te doen oor 'n herwinbare pendeltuig, en gedurende die volgende paar jaar is 'n hele reeks ontwerpe vir oorweging aan Nasa voorgelê.
Sommige ontwerpe was gebaseer op 'n bemande deltavlerklanseerder wat 'n deltavlerkpendeltuig tot bo in die atmosfeer geskiet en dan teruggekeer het aarde toe. Die grootte van die pendeltuig in 'n ander ontwerp was amper twee keer so groot soos 'n Boeing 747. Teen 1972 was die meeste probleme uitgestryk en kontrakte vir die bou van die pendelstelsel is met Rocketdyne, Rockwell International, Martin Mariette en Thiokol gesluit. Elke vervaardiger was verantwoordelik vir 'n bepaalde aspek van die pendelstelsel. Rockwell International moes die pendeltuig self bou en die hele program integreer.
Struktuur
Die uiterlike vorm van die pendeltuig word bepaal deur die feit dat dit sonder die hulp van motore deur die atmosfeer moet terugsweef en land. Om dié rede het Nasa besluit op ŉ deltavlerkpendeltuig waarvan die romp met die vlerk aaneenskakel is, vir die maksimum drakrag. Die grootste deel van die romp bestaan uit die vragruim. Dit is ongeveer 18 m lank en 5 m in deursnee en kan 'n vrag van 28,5 ton in die ruimte dra. Die beheerkajuit en die bemanning se leefruimte is aan die voorkant van die pendeltuig.
Agter die vragruim, in die stertstuk, is die drie hoofmotore en die toevoerpyp waardeur die brandstof uit die eksterne hooftenk gepomp word. Die beheerkajuit het ses vensters aan die voorkant, twee vensters agter met 'n uitsig oor die vragruim en twee aan die bokant. (In die ruimte maak dit nie saak of die pendeltuig "onderstebo" wentel nie.) Die vensters is van drie lae spesiale glas gemaak wat met chemikalieë bestryk is om weerkaatsing te verhinder. Die binneste ruit kaats infrarooi strale terug.
Aan weerskante van die stert is 'n kleiner hulpvuurpyl, elk met 'n brandstoftenk, wat gebruik word om die pendeltuig te maneuvreer en die hoogte te beheer. Aan die buitekant word die pendeltuig deur meer as 30 000 hitte-dissiperende teëls beskerm teen die hoë temperature wat ontstaan wanneer dit weer die atmosfeer binnedring. Gedeeltes soos die neus en die skerp kante van die vlerke bereik temperature van ongeveer 1 500°C. Die swaar hitte-dissiperende materiaal (RCC: Reinforced Carbon Carbon) wat op hierdie gedeeltes gebruik word (ongeveer 0,03 % van die totale area), weeg 35 kg/m2.
Vir die gedeeltes waar die temperatuur tussen 648°C en 1 260 °C is, en tussen 398°C en 648 ˚C, word twee tipes boorglasteëls gebruik, waarvan die dikte wissel tussen 1,4 en 10 cm. Twee derdes van die pendeltuig is hiermee bedek. Die vierde soort teel word oor die res van die pendeltuig gebruik waar die temperatuur selde bo 398°C styg. Die isolasie alleen weeg ongeveer 8 ton, omtrent 10 % van die pendeltuig se massa. Wanneer die pendeltuig deur die atmosfeer terugkeer, gloei die onderkant en die neus rooiwarm as gevolg van die wrywing.
Die hitteteëls (wat tussen 700 en 1 000 dollars elk kos) behoort minstens 100 vlugte te deurstaan. Tydens 'n wentelvlug absorbeer die pendeltuig ook warmte vanweë sonstraling. Hierdie warmte, asook die wat van die bemanningskajuit en die elektriese stelsel afkomstig is, word deur 'n koelvloeistof in pype weggelei na verkoelerpanele in die vragruim se deure. Sodra die pendeltuig sy wentelbaan bereik, word die deur oopgemaak en die oortollige warmte word deur die verkoelerpanele in die ruimte in weggestraal.
Die energie wat nodig is om al die elektriese en elektroniese stelsels binne-in die pendeltuig in werking te hou, word verskaf deur oksidasie-selle. Suurstof en waterstof uit vier tenks (totale kapasiteit 792 kg) verbind met behulp van 'n katalisator in die oksidasie-selle. Elektrisiteit word ontwikkel en water word as 'n byproduk gevorm. (Die proses is die omgekeerde van elektrolise, waar water deur 'n elektriese stroom in suurstof en waterstof geskei word.) Die pendeltuig het drie oksidasie-selle wat deurlopend 7 kW elektrisiteit verskaf.
Gereformeerde kerk Strydenburg
S.J. du Toit, die vader van die Kruiskerke
As proponent het hy die geleentheid gekry om 'n reis deur Transvaal te onderneem en is as gevolg daarvan byna beroep na die Hervormde gemeente van Pretoria; maar aangesien daar een en ander gehaper het wat eers deur 'n Algemene Kerkvergadering reggestel kon word, het dit te lank geduur en het prop. Du Toit intussen 'n beroep na die NG gemeente Noorder-Paarl ontvang en dit aangeneem. Sy koms na Noorder-Paarl het ook met moeilikheid gepaardgegaan, want 'n gedeelte van die gemeente Paarl wou Du Toit graag as opvolger van wyle ds. Van der Lingen gehad het, omdat hulle in hom dieselfde gees en gesindheid ontwaar het as wat ds. Van der Lingen gedurende sy bediening in Paarl geopenbaar het, veral ten opsigte van die onderwys. Maar dit sou dan meegebring het dat in Paarl 'n tweede gemeente gestig sou moes word sonder dat daar grense tussen die twee gemeentes vasgestel word. Dit het heelwat moeilikheid veroorsaak maar is tog eindelik bewerkstellig, sodat ds. Du Toit op 26 Julie 1875 daarheen beroep kon word.
Pendeltuig
Struktuur
Die verwerking van al die inligting waarsonder die bemanning en grondbemanning nie kan klaarkom nie, en waarsonder die elektriese en hidrouliese stelsel nutteloos sou wees, word deur die vaartbeheerstelsel gedoen. Daarbenewens beheer dit die pendeltuig se navigasie en kommunikasie en gegewens oor elke aspek van die vlug word voortdurend teruggesein aarde toe. Enigeen van die 5 rekenaars kan die pendeltuig outomaties beheer, maar Nasa wou geen kanse waag nie.
Gereformeerde kerk Strydenburg
S.J. du Toit, die vader van die Kruiskerke
Tydens sy bediening daar het hy in 1878 'n twaalftal lesings gehou oor die onvervulde profesieë, en dit het ook buite sy gemeente belangstelling gewek. Hy het verder 'n groot werkkrag geopenbaar, want saam met al sy ampspligte het hy nog aandag geskenk aan die onderwys, Bybelvertaling, taalstryd, Die Patriot en die Afrikaner-Bond; dus kerklik, kultureel en politiek-burgerlik. In 1880 het hy as gevolg van 'n ernstige keelkwaal 'n reis oorsee onderneem en toe kennis gemaak met Palestina as die land waar die profesieë in vervulling moes gaan, en verder ook met Nederland, waar hy kennis gemaak het met dr. A. Kuyper sr. en sy Vrije Universiteit, asook met die besondere stryd wat daar op kerklike gebied gestry is deur Kuyper en ander teenoor die "afwykende" teologiese rigtinge aldaar.
Pendeltuig
Struktuur
Die rekenaars kontroleer mekaar voortdurend en as een rekenaar van die ander verskil, word dit onmiddellik uitgeskakel. Die pendeltuig, wat omtrent so groot soos 'n DC-9-passasiersvliegtuig is, behoort 100 vlugte te kan onderneem. Wanneer dit volgelaai is, het dit 'n massa van 114 ton.
Gereformeerde kerk Strydenburg
S.J. du Toit, die vader van die Kruiskerke
Ná sy terugkoms het hy sy bediening in Noorder-Paarl voortgesit, tot hy in Oktober 1881 superintendent van onderwys in Transvaal geword het. Hy het hierdie benoeming eers aanvaar nadat die Transvaalse regering sy drie voorwaardes bekragtig het, naamlik (a) dat hy sy leraarsamp mag behou, (b) dat sy grondbeginsel insake onderwys as beleid aanvaar moes word en (c) dat hy later 'n bekwame sekretaris van onderwys by hom sou kry. Hierdie betrekking het hy gevul tot 1891, toe hy na die Paarl teruggekeer het om sy persarbeid opnuut en met erns voort te sit.
Reeds gedurende sy eerste verblyf in die Paarl het hy in die voorste linies gestaan van die stryd om Afrikaans as taal, en toe in 1875 die Genootskap van Regte Afrikaners opgerig is, is die stryd met mening gevoer, veral ná die oprigting van die blad Die Patriot. En teen hierdie agtergrond moet ’n mens ook sy aandeel in die totstandkoming van die Afrikaner-Bond as politieke organisasie in 1879 sien. En wanneer ds. Du Toit 'n leidende aandeel neem in die bewegings, is dit met 'n beroep op Nehemia, die vrome patriot, in wie patriotisme en godsvrug, vryheidsin en geloofsmoed, vaderlandsliefde en godsdiensywer so lieflik en leerryk verenig is.
Ford Sierra
Die Ford Sierra was 'n groot gesinsmotor wat van 1982 tot 1994 deur Ford van Europa gebou is. Dit is ontwerp deur Uwe Bahnsen, Robert Lutz en Patrick le Quément. Die kodenaam tydens sy ontwikkeling was "Projek Toni"
Pendeltuig
Aandrywingseenhede
Die pendeltuig word deur sy eie drie hoofmotore en deur twee groot aanjaerpyle gelanseer. Die keuse van 'n stumiddel vir die aanjaerpyle het op 'n vaste brandstof geval.
Vuurpyle met 'n vloeibare stumiddel is minder lomp en meer akkuraat, maar die proses om hulle gereed te kry en te hou, is baie meer omslagtig. (Waterstof moet by -253 °C vloeibaar gehou word.) Vastestofstumiddelmotore is altyd gereed vir gebruik, Nasa het dus besluit om die twee aanjaerpyle van vaste brandstof te voorsien. Hulle is 45,5 m lank en 3,7 m in deursnee en dra elk 503,6 ton stumiddel. Tydens lansering verskaf hulle gesamentlik ongeveer 2600 ton stukrag.
Binne twee minute na die lansering is die aanjaers se brandstof uitgebrand en na ontkoppeling val albei met valskerms terug aarde toe. Hulle word herwin en vir die volgende vlug volgemaak. Die aanjaerpyle kan 20 keer herbruik word. Die ander belangrike aandrywingseenheid, die pendeltuig se drie hoofmotore, maak gebruik van 'n vloeibare stumiddel. Die stukrag van elk van die motore is 170 ton by seespieël en 213 ton in die ruimte. Die hoofmotore se brandstof word deur 'n eksterne hooftenk gedra, 'n reuse-silinder met 'n lengte van 46,8 m en 'n deursnee van 8,4 m.
Ford Sierra
Die Ford Sierra is op 22 September 1982 onthul op die Britse Internasionale Motorskou aangebied by die NUK in Birmingham. Verkope het op 15 Oktober 1982 begin, met die vervanging van die Ford Cortina. Sy aërodinamiese stilering was sy tyd ver vooruit, en baie konserwatiewe kopers (insluitend maatskappymotorbestuurders) was nie juis gediend met die Ford Cortina se plaasvervanger nie.
Pendeltuig
Aandrywingseenhede
Dit bestaan basies uit twee aluminiumtenks wat 603 ton suurstof (by -183 °C) en 101 ton waterstof (by -253 "C) bevat. Die vol tenk se massa voor lansering is 740 ton, meer as 'n derde van die massa van die hele pendelstelsel. Die koste daarvan bedra 25 % van die hele onderneming en is die enigste deel wat nie herwinbaar is nie. Omtrent agt minute na die lansering, op 'n hoogte van sowat 120 km, ontkoppel die leë hooftenk en dit brand uit in die atmosfeer terwyl dit terugval aarde toe.
Ford Sierra
Dit is hoofsaaklik vervaardig in Duitsland, België en die Verenigde Koninkryk, alhoewel Sierras ook gemonteer is in Argentinië, Ierland, Nieu-Seeland, Suid-Afrika en Venezuela.
Pendeltuig
Aandrywingseenhede
Nasa beoog 45 pendelvlugte per jaar met 'n vloot van vyf pendeltuie. Vier-en-vyftig ruimtemanne (gekies uit 11 000 kandidate) is opgelei om die pendeltuie te loods, maar passasiers, so as die kenners wat saamgaan om eksperimentele werk te doen, het geen spesiale ruimteopleiding nodig nie. Elke pendelvlug word deur drie ruimtemanne beheer: 'n bevelvoerder, 'n vlieënier en 'n sendingspesialis. Daarbenewens kan nog vier vragspesialiste saamgaan. Hierdie mense is opgelei om wetenskaplike eksperimente en toetse uit te voer.
Toetsvlugte
Om die turbulensie te verminder wat die agterromp van die pendeltuig sou veroorsaak, is sy vuurpylmotore van 'n stroombelynde, keëlvormige omhulsel voorsien. In Februarie 1977 het die toetse begin. Gedurende die eerste vyf toetse is die swaarbelaaide Boeing se stuur- en remstelsels op die aanloopbaan getoets. Daarna het vyf onbemande vlugte gevolg. Op die laaste vlug is 'n snelheid van 763 km/h behaal en 'n hoogte van 9 140 m bereik.
Elinor Donahue
Elinor Donahue (gebore 19 April 1937) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Pretty Woman (1990) en Freddy's Dead: The Final Nightmare (1991), en in die televisiereekse Father Knows Best (1954) en The Andy Griffith Show (1960).
Gereformeerde kerk Strydenburg
S.J. du Toit, die vader van die Kruiskerke
Nog voor sy vertrek na Transvaal het daar reeds stemme opgegaan teen die rigting waarin ds. Du Toit met Die Patriot beweeg het, sodat reeds op die Sinode van 1880 daaraan aandag geskenk is omdat dit die mense aangemoedig het teen die Engelse goewerment en dit deur sommige beskou is as rebelliestigting. Maar dit was veral gedurende sy tweede verblyf in die Paarl dat ds. Du Toit sy groot stryd vir kerkherstel gestry het. As sy biograaf, dr. J.D. du Toit, hierdie periode behandel, laat hy hom daaroor soos volg uit: "Ds. Du Toit kampvegter vir die ou gereformeerde waarheid wat aan ons volk soos 'n kosbare kleinood toevertrou is. Met die ou beproefde gereformeerde fondament onder sy voete het hy volhardend daarvoor gestry sonder om sy oë te sluit vir gesonde uitspruitsels uit die ou stam."
Zaaihoekdam
Die Zaaihoekdam is geleë in die Slangrivier in Mpumalanga, Suid-Afrika. Die dam is in 1988 voltooi met 'n wal wat 46 m hoog is en 'n bakmaat van 184 miljoen m3. Die dam is naby Volksrust en is gebou om die naburige Majuba-kragstasie van water te voorsien.
Gereformeerde kerk Strydenburg
Aanloop tot Strydenburg se stigting
duimnael|regs|300px|Die eerste kerkraad van die Gereformeerde kerk Strydenburg (toe nog 'n [[Gereformeerde Kerke onder die Kruis|Kruiskerk) onder leiding van ds. S.J. du Toit, 1897. Hy sit tweede van regs. Voor: N.J.J. Badenhorst sr. (oudl.), C.J. Liebenberg (oudl.), ds. S.J. du Toit, N.J.J. van Rensburg (diak.). Agter: J.P. Koen (oudl.), N.J.J. Badenhorst jr. (diak.), A.L. Badenhorst (diak.), H.J. van der Merwe (diak.), P.J. Badenhorst B. zn. (diak.) en L.H.J. Badenhorst (oudl.).]]
Dwarsdeur sy strydlewe was dit veral drie dinge wat ds. Du Toit benadruk het: taal, nasionaliteit en godsdiens, en hulle is deur hom genoem 'n snoer van drie kosbare pêrels wat van voor of van agter benader kan word maar altyd ewe lieflik is. Op grond van hierdie eenheidsgedagte is die Taalkongresse wat in 1896 en 1897 in Paarl gehou is, omgeskep in "samekomste van gelowiges" wat weer kerklike aangeleenthede bespreek het. En uit hierdie besprekinge het dit afdoende geblyk dat die sake wat ds. Du Toit in sy verskillende tydskrifte behandel het, geredelik weerklank gevind het by dié wat saam met hom bekommerd was oor die rigting waarin die NG Kerk beweeg het. Hierdie besware wat gekoester is, het grootliks ontspruit as gevolg van die afkeer van die vreemde invloede op maatskaplik-kulturele gebied of, soos een van die afgevaardigdes, ene N.J.J. Badenhorst van Strydenburg, dit in 1897 gestel het: Ons het afgewyk van die ou paaie, en ons word onkerklik en ongodsdienstig, en die oorsaak hiervoor is die vreemde sedes wat ons navolg en die vreemde tale wat ons napraat.
Dit was dan ook grootliks op hierdie "samekomste van gelowiges" waar die planne van die beswaardes bespreek is en in 'n groot mate ook vorm aangeneem het. So het ds. Du Toit die samespreking van 1897 beskrywe in De Getuige en die resultaat daarvan aangedui: Die Here het deur sy Woord en Gees die samekoms gelei tot die eenstemmige besluit: (a) dat nie Nederduits nie maar Afrikaans ons Moedertaal is wat God ons gegee het; (b) dat taal en nasionaliteit en godsdiens onafskeidelik aan mekaar verbind is. Maar hoe sal ons of weer (dolerend) Nederduits Gereformeerde Kerke gaan stig, aangesien "Nederduits" tog nie ons taal is nie; of hoe sal ons ons by die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika kan voeg, waar Nederduits tot hede die enigste erkende taal is? Daarom as ons konsekwent aan ons beginsel wil bly, dan moet ons Gereformeerde kerke stig waarin die eise van die taal en nasionaliteit tot hulle reg kan kom.