cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eugenetika
Afrikaniese, Asiatiese en Australiese verband
Europeërs het ook op dergelike wyse op die Asiatiese volke neergesien. In 1901 het die nuwe Gemenebes van Australië 'n anti-Asiatiese immigrasiebeleid aanvaar om Asiërs en ander nie-Europeërs, insluitend Afrikane, te verhoed om hulle in Australië te vestig. Dit het bygedra tot die groei van 'n "ras"-geïsoleerde wit samelewing, wat veral Asiërs as 'n bedreiging vir hul Europese lewenstandaard beskou het. Boonop het die Europese setlaars met betrekking tot die inheemse bevolking van Australië, die Aborigines, geglo dat die inboorlinge as 'n minderwaardige "ras" sou uitsterf. Talle inboorlinge het wel van Europese siektes gesterf, weens hul swak ontwikkelde immuniteitstelsels sowel as die geweld op die grense. In die sogenaamde agterveld (Outback) is inboorlinge as bediendes en plaaswerkers op beesplase in diens geneem, en is hulle sleg behandel. Oorspronklik was die Aborigines nomadiese jagters en vissers wat alles waarvan hulle gelewe het, uit die natuur verkry het.
Valerius Maximus
duimnael|200px|'n [[Inkunabel|Wiegdruk van Valerius Maximus, gedruk in Mainz deur Peter Schöffer op 18 Julie 1471]] Valerius Maximus was 'n Latynse skrywer en outeur van 'n versameling historiese anekdotes. Hy het sy werk gelewer in die regeringstyd van Tiberius.
Biografie
Niks is bekend omtrent sy lewe nie, behalwe dat sy familie arm en sonder aansien was, en dat hy alles te danke gehad het aan Sextus Pompeius (konsul in 14 n.C.), prokonsul van Asië, wat hy in die jaar 27 n.C. na die ooste vergesel het. Pompeius was in die midde van 'n literêre kring waaraan Ovidius ook behoort het, en was verder 'n boesemvriend van die mees geagte literêre prins van die keiserfamilie, naamlik Germanicus.
Styl
Die styl van Valerius se geskrifte blyk aan te dui dat hy 'n professionele retorikus was. In sy voorwoord kenmerk hy sy werk as 'n algemene handleiding rakende historiese anekdotes vir gebruik in retoriekskole, waar leerlinge geoefen is in die kuns van opgemaakte toesprake met verwysings na historiese gebeurtenisse. Volgens die manuskripte is die titel daarvan Nege Boeke van Veelbewoë Dade en Spreuke. Die stories het 'n onsamehangende en onreëlmatige volgorde, met elke boek onderverdeel in afdelings, en elke afdeling getiteld volgens die tema, gewoonlik 'n sekere deug of ondeug, of 'n sekere prestasie of mislukking, wat die stories van die afdeling sou moes uitbeeld.
Die skrywer se hoofbronne was Cicero, Livius, Sallustius en Pompeius Trogus, maar veral die eerste twee. Valerius se aanbieding van sy materiaal is sorgeloos en ondeurdag in die ekstreem; maar ten spyte van sy blapse, teenstrydighede en anakronismes, bly die uittreksels gepaste illustrasies, uit die retorikus se gesigspunt, van die omstandighede of toestand wat dit veronderstel is om aan te spreek. En selfs aan die historiese kant het ons iets te danke aan Valerius. Hy kwoteer dikwels bronne wat tans verlore is, en waar hy sy eie tydperk aanraak bied hy ons enkele blikke op die veelbesproke maar gebrekkig opgetekende regering van Tiberius.
Hy is ook 'n tipiese voorbeeld van Silwer Latyn, 'n literêre periode wat volgens kritici getipeer word deur swak skrywers.
Nalatenskap
In Valerius word al die retoriese tendense van sy era saamgevat. Direkte en eenvoudige stellings word vermy en neologismes word ten alle koste nagestrewe. Die diksie is poëties en die aanwending van woorde word gelaai. Nuwe metafore word geskep en daar is treffende kontraste, innuendo en epitetons. Woordspelings word uitgevoer op grammatiese en retoriese stylfigure.
In die manuskripte van Valerius word tradisioneel 'n tiende boek ingesluit, bestaande uit die sogenaamde Liber de Praenominibus, die werk van 'n veel latere grammatikus. Die versameling van Valerius was in algemene gebruik vir skoliere, en die middeleeuse gewildheid daarvan blyk uit die groot getal manuskripte waarin dit behoue gebly het. Soos ander skoolboeke is dit geepitomeer in miniatuursamevattings. Een volledige epitoom, moontlik uit die 4de of 5de eeu, wat die naam dra van Julius Paris, het behoue gebly; asook 'n gedeelte van 'n ander deur Januarius Nepotianus. Uitgawes deur C. Halm (1865) en C. Kempf (1888) bevat die epitome van Paris en Nepotianus. Nuwe uitgawes is uitgegee deur R. Combès (1995-) met 'n Franse vertaling, asook J. Briscoe (1998) en D.R. Shackleton Baily (2000) met 'n Engelse vertaling. Onlangse besprekings van Valerius se werk sluit in W. Martin Bloomer, Valerius Maximus and the Rhetoric of the New Nobility (Chapel Hill, 1992), Clive Skidmore, Practical Ethics for Roman Gentlemen: the Work of Valerius Maximus (Exeter, 1996), en Hans-Friedrich Mueller se Roman Religion in Valerius Maximus (Londen, 2002).
.tz
Eksterne skakels
Toppdomän
Puttgarden
Puttgarden is 'n nedersetting op die Duitse eiland Fehmarn in die Oossee. Dit lê op 'n belangrike veerbootroete tussen Duitsland en Denemarke. Die roete staan bekend as Vogelfluglinie. Daar is 'n seestraat tussen Puttgarden en die Deense eiland Lolland wat 18km wyd is. Treine word op die veerbote gelaai by beide nedersettings en dan na die anderkant geneem waar hulle hul reis voortsit.
Ego Nwodim
Ego Nwodim (gebore 10 Maart 1988) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Singularity (2017), It's A Party (2018), en 5th Passenger (2018), en in die televisiereeks Galactic War Room (2016).
.ug
.ug is die Internettopvlakdomein vir Uganda.
Eksterne skakels
Toppdomän
Hurlingham Gardens
Hurlingham Gardens is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika.
Callyspongia simplex
Callyspongia simplex is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Chinese bergkat
Die Chinese bergkat (Felis silvestris bieti), ook bekend as die Chinese woestynkat, is ’n klein wildekat van Wes-China. Dit is die onbekendste lid van die genus Felis. Dit is voorheen as ’n aparte spesie, die Felis bieti, beskou. In 2007 het genetiese toetse getoon die kat is ’n subspesie van die wildekat, Felis silvestris. Dit word deur die IUBN geklassifiseer as 'n kwesbare spesie.
Beskrywing
Die kat lyk soos ’n Europese wildekat, buiten die kleur van sy pels, wat sandkleurig is met donker dekhare. Die onderkant van die kat is witterig en daar is swart ringe aan die stert en bene. Daar is dowwe, donker horisontale strepe aan die gesig en bene, wat soms skaars merkbaar is.
Hulle is sowat 69-48 cm lank, plus ’n stert van sowat 29-41 cm. Die massa van volwasse katte kan wissel van 6,5 tot 9 kg. Hulle het ’n relatief breë kop en lang hare tussen hul tone.
Verspreiding
Die kat is endemies aan China. Beperkte getalle kom voor in die noordoostelike dele van die Tibettaanse Plato in Qinghai en Noord-Sichuan. Hulle woon in yl beboomde woude en beboste gebiede.
Chinese bergkatte is snags aktief wanneer hulle vir klein knaagdiere en voëls jag.
Elektroniese teistering
Elektroniese teistering, elektromagnetiese marteling of psigotroniese marteling is 'n samesweringsteorie dat regeringsagente van elektromagnetiese bestraling (soos die mikrogolf-ouditiewe effek, die menslike waarneming van hoorbare geluide wat veroorsaak word deur gepulsede of gemoduleerde radiofrekwensies), radar en toesigstegnieke gebruik maak om klanke en gedagtes na mense se koppe toe oor te dra, mense se liggame te beïnvloed, en vir teistering van mense. Individue wat beweer dat hulle dit beleef, noem hulself 'geteikende individue'. Hulle beweer dat hulle slagoffers is van bende-agtervolging en dat baie mense by ondersteunings- en voorspraakgroepe aangesluit het.
Verskeie mediese kundiges het beoordeel dat hierdie ervarings hallusinasies is; die gevolg van wanordelike afwykings of psigose, dieselfde bronne waaruit godsdienstige drogbeelde, berigte van ontvoering van vreemdelinge en oortuigings van besoeke deur dooie familielede  ontstaan. Dit kan moeilik wees om mense wat dit ervaar te oorreed dat hulle geloof in 'n eksterne invloed misleidend is.
Ervarings
Die ervarings van mense wie beweer dat hulle gemartel word deur elektroniese teistering deur middel van esoteriese tegnologie, en wat hulself "geteikende individue" noem, wissel, maar ervarings behels dikwels dat hulle stemme in hul koppe hoor wat hulle op hul naam noem en dikwels hulle of ander rondom hulle bespot, sowel as fisiese sensasies soos brand. Hulle het ook beskryf dat hulle onder fisiese toesig deur een of meer mense is. Baie van hierdie mense tree normaalweg op en funksioneer normaalweg en onder hulle is mense wat suksesvol is in hul loopbaan en andersins, en wat hierdie ervarings verwarrend, ontstellend en soms skandelik, maar heeltemal eg vind. Hulle gebruik nuusberigte, militêre tydskrifte en gedeklassifiseerde nasionale veiligheidsdokumente om hul bewerings te ondersteun dat die regering tegnologie ontwikkel het wat stemme na mense se koppe toe kan stuur en hul "dinge" laat voel. Volgens The New York Times is daar meer as 10 000 mense in die VSA wat hulself as geteikende individue identifiseer.
Persberigte het individue gedokumenteer wat geglo het dat hulle die slagoffer van elektroniese teistering was, en in sommige gevalle die howe oorreed het om daarmee saam te stem. James Walbert het in 2008 na 'n hof in die VSA toe gegaan en gesê dat sy voormalige sakevennoot hom gedreig het met "radioaktiewe bestraling" ná 'n meningsverskil, en later beweer dat hy simptome gehad het, soos sensasies van elektriese skok en vreemde geluide in sy ore. Die hof het besluit om 'n bevel uit te voer wat die gebruik van "elektroniese middele" om Walbert verder te teister verbied.
Merkwaardige misdade
Verskeie mense wat hulself as 'elektroniesgeteister' beskryf, het misdade gepleeg; een van die misdade is massaskietery.
Fuaed Abdo Ahmed, 'n 20-jarige man, het op 13 Augustus 2013 'n man en twee vroue as gyselaars aangehou in 'n bank in Tensas, Louisiana, en uiteindelik albei hul lewens geneem het voor sy eie lewe. In 'n daaropvolgende polisieondersoek is amptelik tot die gevolgtrekking gekom dat Ahmed aan geestelike kwessies gely het, soos om stemme te hoor en het paranoïese skisofrenie gehad. Ahmed het die familie van sy eks-vriendin daarvan beskuldig dat hulle 'n mikrofoonapparaat in sy kop ingeplant het.
Op 16 September 2013 het Aaron Alexis twaalf mense doodgeskiet en drie ander beseer in Washington se vlootwerf, voordat hy deur die polisiebeamptes doodgemaak is. Hy het 'n geweer gebruik waarop hy "my elf-wapen" geskryf het. Die FBI het tot die gevolgtrekking gekom dat Alexis gely het onder die wanopvatting dat hy deur baie lae frekwensie elektromagnetiese golwe "beheer of beïnvloed word."
Op 20 November 2014 het Myron May drie mense op die kampus van die Florida-universiteit doodgeskiet en is doodgemaak deur die polisiebeamptes wat daarop gereageer het. Voor die gebeurtenis het hy toenemend angstig geraak dat hy onder die regering se toesig was en stemme gehoor het.
Gavin Eugene Long, wat op 17 Julie 2016 drie polisiebeamptes vermoor en drie ander beseer het in Baton Rouge, Louisiana, het in talle teenregeringsbewegings en samesweringsteorieë geglo, maar hy was veral 'n lid van 'n groep wat toegewyd was om mense te help wat ly aan "eksterne eksperimentering op breine en langafstand-neurale monitering van 'n hele mens se liggaam."
Samesweringsteorieë
Voorstanders van die "Geheuebeheer"-sameswering meen dat hulle verwysings na geheime wapens gevind het in regeringsprogramme soos 'Projek Pandora', 'n DARPA-navorsingspoging (DARPA: Defense Advanced Research Projects Agency) na biologiese en gedragseffekte van mikrogolfbestraling. Die projek was ingestel ná die "Moskouse seine-voorval", toe die Amerikaanse ambassade in Moskou gebombardeer is met mikrogolwe deur die Sowjetunie in die begin van 1953. Daar is vasgestel dat die Sowjetunie "se bedoeling was om af te luister en die blokkering van elektroniese seine eerder as verstandbeheer". projek Pandora bestudeer die uitwerking van beroepsblootstelling aan bestraling, en die projek se wetenskaplike resensiekomitee het tot die gevolgtrekking gekom dat mikrogolfbestraling nie gebruik kan word vir verstandbeheer nie. Voorstanders van die samesweringteorie noem ook die patent in 2002 van die lugmagnavorsingslaboratorium vir die "gebruik van mikrogolwe om gesproke woorde na iemand se kop toe te stuur". Alhoewel daar geen bewyse is dat breinkontrole met behulp van mikrogolwe bestaan ​​nie, is die gerugte van voortgesette geklassifiseerde navorsing die bekommernis van mense wat glo dat hulle geteiken word.
Psigotronies?
In 1987 het 'n Amerikaanse Nasionale Akademie vir Wetenskappe, in opdrag van die Weermag se Navorsingsinstituut, opgemerk dat "psigotronika" een van die mees "kleurryke voorbeelde" van aansprake van psigiese oorlogvoering is, wat gedurende die 1980's die eerste keer in anekdotiese beskrywings, koerante en boeke opgeduik het. In die verslag word beweerde psigotroniese wapens soos 'n "hiperspatiale kernkragkopwekker" aangehaal en die oortuigings dat Russiese psigotroniese wapens verantwoordelik was vir Legionnaires-siekte en die sink van die USS Thresher onder eise wat "wissel van ongelooflik tot die buitengewoon ongelooflike." Die komitee het opgemerk dat, alhoewel daar verslae en verhale sowel as veronderstelde potensiële gebruike vir militêre besluitnemers vir sulke wapens bestaan, "daar is niks, in wat wetenskaplike literatuur benader, wat die bewerings van psigotroniese wapens ondersteun nie."
Psigotroniese wapens was volgens die Russiese Federasie gedurende die negentigerjare bestudeer  saam met die militêre ontleder luitenant-kolonel Timothy L. Thomas wat in 1998 gesê het dat daar 'n sterk geloof in Rusland was dat wapens om die gees van 'n soldaat aan te val "'n moontlikheid is, alhoewel daar nie oor werkende toestelle verslag gedoen is nie." In Rusland het 'n groep met die naam "Slagoffers van psigotroniese eksperimentering" gedurende die middel-negentigerjare probeer om skadevergoeding van die Federale Veiligheidsdiens te verhaal weens beweerde inbreuk op hul burgerlike vryhede, insluitend dat hulle bestraal was, chemikalieë in die water gesit is en magnete gebruik was om hul gedagtes te verander. Hierdie vrese is moontlik geïnspireer deur onthullings van geheime navorsing oor "psigotroniese" sielkundige oorlogvoeringstegnieke gedurende die vroeë negentigerjare, met Vladimir Lopatkin, 'n lid van die Komitee van die Staatsduma in 1995, wat vermoed het dat "iets wat soveel jare geheim was, die perfekte broeiplek vir samesweringsteorieë is."
In 2012 het die Russiese minister van Verdediging, Anatoly Serdyukov, en premier Vladimir Poetin kommentaar gelewer op die planne om voorstelle vir die ontwikkeling van psigotroniese wapens op te stel. Alan Boyle, redakteur van NBC News, het die idees van die hand gewys dat sulke wapens eintlik bestaan, en gesê: "daar is niks in die opmerkings van Poetin en Serdyukov om aan te dui dat die Russe in die omgewing van psigotroniese wapens is."
Mike Beck, 'n voormalige spioen vir die Nasionale Sekuriteitsagentskap (NSA), glo dat sy Parkinson se siekte deur elektroniese teistering veroorsaak is. Volgens Beck se prokureur, Mark Zaid, het die NSA gesê dat 'n naamlose buitelandse mag 'n mikrogolfwapen gebou het om skade aan die senuweestelsel te berokken. Zaid het volgens berigte gesê dat hy glo dat geheime aanvalle met mikrogolwe al dekades duur. Die eise van Zaid word deur die NSA en die departement van arbeid betwis.
Ondersteuners en advokate
Daar is uitgebreide aanlyn-ondersteuningsnetwerke en talle webwerwe wat deur mense onderhou word wat bang is vir "geheuebeheer". Palm Springs-psigiater Alan Drucker het op baie van hierdie webwerwe bewyse van wanordelike afwykings geïdentifiseer, en sielkundiges is dit eens dat sulke terreine geestelike probleme negatief versterk, terwyl sommige meen dat die deel en aanvaarding van 'n algemene misleiding as 'n vorm van groep-kognitiewe terapie kan funksioneer.
Volgens die sielkundige Sheridan skep die hoeveelheid aanlyn-inligting oor elektroniese teistering wat daarop dui dat dit 'n feit is sonder enige debat daaroor, 'n skadelike, ideologiese platform vir sulke gedrag.
As deel van 'n Britse studie deur Vaughan Bell in 2006, het onafhanklike psigiaters vasgestel dat 'tekens van psigose sterk aanwesig is', gebaseer op die evaluering van 'n steekproef van aanlynrekeninge vir gedagtekontrole, waarvan die plakkate "baie waarskynlik skisofrenies sou wees". Sielkundiges het baie voorbeelde geïdentifiseer van mense wat "gedagtekontrole-ervarings" op self-gepubliseerde webblaaie rapporteer wat "hoogs waarskynlik beïnvloed sal word deur wanoortuigings." Algemene temas sluit in "slegte ouens' met 'psigotronika ' en 'mikrogolwe'", gereelde vermelding van die CIA se MKULTRA-projek (oor gedagtekontrole) en gereeld verwysing na 'n wetenskaplike artikel met die titel "Menslike gehoorstelsel se reaksie aan gemoduleerde elektromagnetiese energie".
Sommige mense wat hulself as elektronies geteister beskryf, het georganiseer en 'n veldtog begin om die gebruik van beweerde psigotroniese wapens en ander breinbeheerwapens te stop. Hierdie veldtogte het steun gekry van openbare figure, waaronder die voormalige Amerikaanse Kongreslid Dennis Kucinich (wie 'n bepaling wat 'psigotroniese wapens' verbied in 'n wetsontwerp van 2001 ingesluit het maar wat later laat vaar is) en die voormalige Missouri-verteenwoordiger Jim Guest.
Charles J. Stewart
Charles J. Stewart (16 April 1923 – 17 Oktober 2016) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente War of the Colossal Beast (1958), Gunmen (1993), en Armageddon (1998), en in die televisiereeks Star Trek (1966).
Prince Alfred Hamlet
Prince Alfred Hamlet is 'n dorp sowat 10 kilometer noord van Ceres in die Warm Bokkeveld in die Wes-Kaap (Suid-Afrika).
Wapen
Prince Alfred Hamlet se munisipale raad het die volgende wapen in 1994 by die Buro vir Heraldiek geregistreer: In goud, 'n regopgeplaaste rooi graaf tussen ses groen punte na 'n punt, drie punte uitkomend uit elke flank; op 'n goue skildhoof, drie blou uitkomende driehoeke, die basisse aanstotend. Die helmteken was 'n goue klimmende leeu met 'n protea tussen sy voorpote, uitkomend uit 'n blou muurkroon, en die wapenspreuk is "Arbeid dra vrug".
2012 Belgiese Grand Prix
Die 2012 Formule Een Belgiese Grand Prix is op 2 September 2012 op die Circuit de Spa-Francorchamps, in België, gehou. Dit was die twaalfde wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Jenson Button in 'n McLaren-Mercedes gewen.
Prince Alfred Hamlet
Omgewing
Die dorp is 'n terminus van die takspoorlyn van Wolseley via Ceres. Groot hoeveelhede sagtevrugte en aartappels word hiervandaan verspoor. Die dorp staan bekend vir sy vrugteverbouing, wat vinnige nywerheids- en sakeontwikkeling aan die begin van die 21ste eeu bevorder het.
Noord van die dorp is die Gydopas wat die dorp met die Koue Bokkeveld verbind.
Jan Hus
Jan Hus (Husinec, Okres Prachatice; * omstreeks 1369; † 6 Julie 1415 in Konstanz), ook (verkeerdelik) Johannes Huss genoem, was 'n Christelike hervormer en martelaar.
Rooms-Katolieke kerk in die 1400's
In dié tyd ondervind die Rooms-Katolieke Kerk 'n gesagskrisis. In 1305, onder dwang van die koning van Frankryk, word die setel van die pouse verskuif van Rome na Avignon in Frankryk. Dit is ook waar die setel vir die volgende 70 jaar gebly het. (Hierdie tydperk staan bekend as die "Babiloniese ballingskap van die pousdom", 'n verwysing na die 70 jaar wat Jerusalem 'n wildernis was nadat die Jode na Babilon gedeporteer is.)
In 1376 keer die pous terug na Rome. Na die dood van die pous, was die kardinale, wat meestal Frans was, se voorneme om weer ’n Franse pous te kies. Die inwoners van Rome maak egter beswaar daarteen, omdat hul vrees dat 'n Franse pous weer die pouslike setel na Frankryk sou verskuif.
Derhalwe verkies die kardinale 'n Italiaanse pous, maar vlug elders en verkies ook 'n Franse pous en gebruik die verskoning dat die eerste verkiesing onder dwang plaasgevind het, en dus nie geldig is nie. Op hierdie wyse was daar twee (later drie) aanspraakmakers op die pouslike titel en gevolglik is die Raad van Constance byeengeroep om die probleem op te los. Een pouslike aanspraakmaker erken die gesag van die Raad en abdikeer. Die Raad reageer deur aan te kondig dat hy die ware pous was, en onttroon die ander twee. Hierna word ’n nuwe pous verkies om die skeuring te heel.
Hus en die Katolieke-Kerk-krisis
Intussen het Huss begin om verskeie kerkmisbruike in sy preke aan die kaak te stel. Sy geskille met die kerklike gesag was nie oor basiese teologiese verskille nie, maar eerder oor aspekte van kerklike dissipline en praktyk. Die gebruik het ontstaan by nagmaalsvieringe om nagmaalsbrood aan almal uit te deel, maar die nagmaalsbeker was steeds beperk tot die diensdoenende priester. Huss veroordeel hierdie beperking. Hy was ook van mening dat kerklike amptenare hulself moet beperk tot die beoefening van godsdienstige sake, en nie aardse goewerneurs moet wees nie. In 1412 word Huss deur sy aartsbiskop geskors, nie vanweë kettery nie, maar vir "ongehoorsaamheid". (Die onderliggende probleem was egter dat Huss een pouslike aanspraakmaker gesteun het, en die aartsbiskop 'n ander. Huss se kandidaat is uiteindelik as die "ware pous" aangewys). Sake is tot ’n spits gedryf toe een aanspraakmaker (wat later ongeskik vir die pouslike amp verklaar is) aflaatbriewe begin verkoop het om geld in te samel vir ’n oorlog teen sy teenstander. Huss was geskok, en het homself teen sterkste uitgespreek teen die idee dat 'n aanspraakmaker op die pouslike amp met die titel Kneg van die dienaars van God op so wyse sou optree.
Hus as martelaar
In 1414 is hy gedagvaar om voor die Konsilie van Konstanz te verskyn, waar die keiser sy persoonlike veiligheid waarborg, selfs al sou hy skuldig bevind word. Tydens sy verhoor is hy opdrag gegee om sekere "valse leerstellings" terug te trek. Hy antwoord egter dat hy nooit die betrokke leerstellings verkondig het nie en dat hy bereid is dit as vals te verklaar, maar nie dat hy dit nooit verkondig het nie. Die een punt waarop Huss van die Raad verskil het, is dat, volgens hom, die Pouslike amp nie deur Goddelike opdrag ingestel is nie, maar deur die kerk, sodat kerksake op ’n ordelike wyse gedoen kan word ('n siening wat hy met Thomas More gedeel het). Die Konsilie, wat kort tevore net-net daarin geslaag het om die Westerse Christendom na jare van stryd onder een pous te verenig, wou nie sy werk ongedaan laat maak nie. Gevolglik is Huss skuldig bevind aan kettery, en ten spyte van sy veiligheidswaarborg is hy op 6 Julie 1415 op die brandstapel verbrand. 'n Monument is in Praag opgerig om hierdie gebeurtenis te herdenk.
Nalatenskap
Na sy dood het sy volgelinge voortgegaan om aan te dring op die bediening van brood en wyn tydens die nagmaal. Hulle het verskeie leërs wat teen hul gestuur is, verslaan.
Ekonomiese geskiedenis van Suid-Afrika
Voor die aankoms van die Europese setlaars in die 15de eeu was die ekonomie van wat Suid-Afrika sou word, gegrond op bestaansboerdery en jag.
Jan Hus
Nalatenskap
In 1436 is 'n ooreenkoms onderteken wat die Kerk in Bohemië magtig om sowel die brood as die nagmaalsbeker aan alle nagmaalgangers te bedien.
Die volgelinge van Jan Hus en sy mede-martelaar Hieronimus (Jerome) van Praag het bekend geword as die Tsjeggiese broeders, en later as die Morawiërs. Die Morawiese Kerk bestaan tot vandag, en het 'n groot invloed op die Lutherse beweging uitgeoefen. Nadat Luther bekendheid verwerf het met die publikasie van sy 95 leerstellings, het spotprente en graffiti verskyn wat impliseer dat Luther die geestelike erfgenaam van Jan Hus ('n "ketter") was. Toe Luther die Pous se verteenwoordiger, Johannes Eck, in 'n kritieke debat teengestaan het, het Eck Luther se vrae oor aflaatbriewe en regverdiging deur die geloof alleen ontwyk, en in stede daarvan vir Luther gevra of die kerk reg was om Hus te veroordeel. Luther het geantwoord dat Huss onregverdig veroordeel en verbrand was en so het die kwessie van die gesag van die pous en sy rade ’n brandpunt geword wat die kerklike hervorming voorafgegaan het.
Ekonomiese geskiedenis van Suid-Afrika
In die noorde, sentrale en ooste van die land het stamme van inheemse Afrika-mense die grond op 'n gemeenskaplike grondslag bewoon onder stamkapteinskappe. Dit was oorwegend 'n pastorale ekonomie en rykdom is gemeet aan die aantal beeste wat 'n man het. Bevolkingsgroei het druk op die beskikbare grond geplaas en veroorsaak dat die stamme voortdurend verder van hul oorsprong in oos-Afrika weggetrek het.
In die suidelike en westelike dele van die land het die San-mense (Boesmans) nomadiese lewens gelei wat gegrond was op jag en die Khoi-Khoi (Hottentotte) het 'n herdersbestaan gevoer.
Europese nedersetting
In 1652 is 'n permanente Europese nedersetting in Kaapstad in die verre suidweste van die land gevestig. Dit was nie oorspronklik beplan as 'n kolonie, maar as'n lafenis-stasie. Wanvoeding, veral skeurbuik – 'n vitamien C-tekort weens 'n tekort aan vars vrugte en groente – was 'n probleem vir die handelskepe van die Hollandse Oos-Indiese Kompanjie wat tussen Nederland en Hollandse Oos-Indië, deesdae Indonesië, gevaar het.
Om dié probleme die hoof te bied, het die kompanjie 'n tuin aan die voet van Tafelberg gevestig, en met ruilhandel vee van die Khoi-Khoi gekry om aan verbygaande skepe te verskaf. dae Indonesië, gevaar het.
Die aankoms van permanente Europese setlaars het egter diepgaande veranderings meegebring. Die Europeërs het sonder opset die San met siektes uitgedun, wat hulle na die Kalahari-woestyn-gebied verdryf het, en het die Khoi-Khoi-mense bykans vernietig namate hul stryd teen die Europese siektes toegeneem het.
Die soeke na grond het gelei tot oorloë tussen die Afrikane soos wat die setlaars ooswaarts gemigreer het van die oorspronklike nedersetting in Kaapstad.
Tussen die oorloë het handel ontwikkel tussen die setlaars en die inheemse mense. Die verkope van groente en vee het gelei tot die ontwikkeling van 'n swart kleinboerestand wat grond besit.
Immigrante se vaardighede
Die Europeërs het intussen slawe van Maleisië as ambagsmense ingevoer. Hul vaardighede het daartoe gelei dat die klerebedryf in die Kaap vandag omvattend is. Daar was ook ander migrasiegolwe van Europa. Vervolgde Hugenote van Frankryk het hul hande aan wynproduksie gewaag en Duitsers en Britte het die opkomende nywerheidbasis laat groei en moderne landboumetodes ontwikkel. In weerwil van die algemene opvatting het slawe nie hard gewerk op die plase in die Kaap nie, aangesien dit op kontrak deur die Khoi gedoen is, en veral deur die Hollandse setlaars. Slawe is ook na die suider-Afrika-streek ingevoer om op die grootskaalse wynwingerde wat deur Europese setlaars aangeplant is te werk. Alles in ag genome het die slawe-invoere die lewenstandaarde van die wit bevolking aansienlik verhoog.
Daar is bevind dat die Natal-provinsie, 'n Britse kolonie, geskik is vir suikerproduksie, maar die plaaslike Zoeloe-stamme kon nie gelok word om as suikerrietsnyers te werk nie aangesien hulle nie die vaardigheid of die bevoegdheid om te werk gehad het nie. Oorsese arbeid is van Indië af ingebring. Die nasate van hierdie arbeiders speel vandag 'n aktiewe rol in die land se handel en nywerheid.
Die Boere-republieke
Die ontdekking van diamante in die Kaap-Provinsie in 1866 en die ontdekking van goud 20 jaar later aan die Witwatersrand in die ZAR het die ekonomie getransformeer en aansienlike buitelandse belangstelling gaande gemaak. Die daaropvolgende diamant- en goudstormloop het nog meer migrasie van 'n verskeidenheid nasionaliteite veroorsaak, onder meer Corniese mynwerkers en oos-Europese Jode.
Die Britte het die Vrystaat en die ZAR ingeval en hulle onder Britse beheer geplaas en sodoende in 1910 die vier provinsies verenig as die Unie van Suid-Afrika.
Maar waarskynlik die grootste impak was die invloei van internasionale kapitaal om die mynboubedrywighede te finansier, insluitend die aankoms van Cecil John Rhodes wat De Beers en Anglo-American gevorm het. Gedurende die era van Afrika-kolonisasie het Suid-Afrika die meerderheid (55,8%) oorsese beleggings in die hele Afrika-vasteland gelok, vanweë die groot hoeveelheid goud- en diamantmyne.
Trekarbeid
Dit was die begin van die trekarbeidstelsel waarin swart mans na die myne gereis het om te werk, en hul gesinne in die stamgebiede gelos het.
Die aanbod van arbeid het meer as voldoende geword en die mynmaatskappye het 'n aankoopkartel gevorm deur hul vereniging, die Kamer van Mynwese. Dit hel hulle in staat gestel om 'n monopsonie (markomstandighede waar daar net een koper is) te stig, wat lone laag gehou het. Die myne het ook arbeid van aangrensende lande verkry, soos Rhodesië (nou Zambië en Zimbabwe), Njassaland (nou Malawi) en Mosambiek (wat destyds 'n Portugese kolonie was), wat die lone van swart arbeiders laag gehou het.
Randse Rebellie
Die Suid-Afrikaanse goudmyne is diep en duur om te bedryf en die mynmaatskappye het probeer om die koste laag te hou. Maar deur te probeer om swart mense vir geskoolde arbeid op te lei, het hulle met die wit mynwerkers gebots. Die rassistiese weerstand teen wittes was so erg dat dit aanleiding gegee het tot die rebellie in 1922 in die gebied om die middelpunt van die goudmynwese: die Witwatersrand.
Arm wit mense
Onder die wit bevolking was daar baie Afrikaner-deelsaaiers (bywoners wat hul oes met hul grondeienaars gedeel het in plaas van om huur te betaal). Maar die begin van die Groot Depressie, tesame met droogte, het gelei tot die gedwonge verkoop en konsolidasie van baie van dié plase, wat gelei het tot die afsetting van die inwonende deelsaaiers. Dié gevolglike werklose wit mense het na die dorpe en stede gestroom, waar hulle met die swart mense vir werk op die myne meegeding het.
Die nuwe toestroming van wit armoede het spesiale aandag gekry (in teenstelling met die verandering van nie-wittes se status) en die Carnegie-korporasie, wat gestig is deur die Skotsgebore Amerikaanse filantroop Andrew Carnegie, het 'n studie onderneem na wit armoede wat in 1932 as die Commission on the Poor White Problem in South Africa uitgegee is. Dit het gelei tot die verligting van wit armoede, maar sommige het dit beskou as bloot die grondslag vir die wettige stelsel van rassediskriminasie teen swart mense wat later apartheid geword het.
Tom Mison
Tom Mison (gebore 23 Julie 1982) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Salmon Fishing in the Yemen (2011) en One Day (2011), en in die televisiereeks Sleepy Hollow (2013).
Ekonomiese geskiedenis van Suid-Afrika
Arm wit mense
Swart mense kon nie stem nie en die wit mense het hul politieke mag gebruik om die mynmaatskappye te dwing om geskoolde arbeid vir wit mense te beskerm.
Eenheid van Afrikaner-nasionalisme
Vanaf die laat 1920's het wit mense regerings verkies wat wit arbeid verenig en Afrikaner-nasionalisme wat sanksies gebruik het soos om regeringskontrakte te weier teen besighede wat nie mense in diens geneem het wat Afrikaans praat nie. Genasionaliseerde bedrywe is opgerig, soos staal en spoorweë, wat selfs ongeskoolde arbeid vir wittes teruggehou het.
Bob Crane
Bob Crane (13 Julie 1928 – 29 Junie 1978) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Wicked Dreams of Paula Schultz (1968) en in die televisiereekse The Donna Reed Show (1958), Hogan's Heroes (1965), en The Bob Crane Show (1975).
Ekonomiese geskiedenis van Suid-Afrika
Eenheid van Afrikaner-nasionalisme
In die 1930's en 1940's het die vinnige industrialisasie van die land plaasgevind terwyl dit produkte en dienste aan die mynbedryf verskaf het en die regering in groot projekte belê het om wit indiensneming te beskerm. Suid-Afrika het nie net goud en diamante gehad nie, maar ook enorme hoeveelhede yster, steenkool en baie ander minerale. Landbou het in belangrikheid afgeneem namate mynbou en daarna nywerhede al hoe groter geword het.
Hoewel Engelssprekende Suid-Afrikaners die industriële en kommersiële lewe oorheers het, het die Afrikaners saamgespan in gemeenskaplike finansiële organisasies wat mettertyd groot spelers in daardie sektor van die ekonomie sou word.
Apartheid
In 1948 is 'n regering verkies wat die beleid van apartheid (segregasie) bekend gestel het met die oogmerk dat dit vir verskillende rassegroepe moontlik sou wees om in hul aparte gebiede te ontwikkel. In die praktyk het apartheid rasseskeiding wettig gemaak, wat wit ekonomiese en politieke meerderwaardigheid moontlik gemaak het terwyl hulle swart mense in 'n ondergeskikte posisie gehou het.
In die twee dekades nadat die Nasionale Party aan bewind gekom het, het wit mense (veral Afrikaners) bo alle ander etniese groepe in Suid-Afrika uitgestyg deur hul oorheersende optrede in die arbeidsmag.
Soos een historikus dit gestel het: "Volle indiensneming, in kombinasie met arbeidsbeheer, beperkinge op die vrye beweging en indiensneming van nie-wittes, en die gebruik van kleurbeletsels op maatskappyvlak het gelei tot hoë vlakke van besteebare inkomste vir die wit bevolking."
Engelssprekende Suid-Afrikaners het deelgeneem aan die erge diskriminasie wat apartheid voorafgegaan het, en het stilswyend die wetgewing ondersteun terwyl hulle lippediens gedoen het om die wette teen te staan. Só het apartheid dit reggekry om 'n stelsel te skep waarin swart mense tot die kant van hul grond uitgedruk is deur die oplegging van die Landwet van 1913. Gevolglik is baie swart mense ongeskoold en ongeletterd met lae lewenstandaarde. Hul skoolstelsel, "Bantoe-onderwys", was op die opvatting gegrond dat swart mense nie vinnig genoeg in wetenskaplike vakke kan vorder nie weens laer intellektuele vaardighede, en het daartoe gelei dat baie uitgesluit is van werk wat vaardighede vereis het.
Sanksies
Die oplegging van sanksies teen die land het ekonomiese druk begin wat uiteindelik gelei het tot die ondergang van apartheid. Daar was oliesanksies, maar Suid-Afrika het aangehou om olie in internasionale markte te koop en het tegnologie ontwikkel waarmee olie uit steenkool verkry kon word.
Ekonomiese onvolhoubaarheid van apartheid
In 1990 het die president, Frederik Willem (Fw) de Klerk, die ekonomiese onvolhoubaarheid van die apartheid-stelsel erken en Nelson Mandela, die nasionalistiese leier, en die African National Congress (ANC), wat Mandela gelei het, ontban.
Liepaja
Liepaja (Lets: [liepaːja], Duits: Libau, Russies: Лиепая, Pools: Lipawa, Litaus: Liepoja, Jiddisj: ליבאַװע‎ Libave) is 'n hawestad aan die Oossee in die weste van Letland. Met 'n bevolking van sowat 78 000 is dit die derde grootste stad in Letland.
Seuns en dogters van die stad
Volgens jaar van geboorte gesorteer
Nederlands
Nederlands ([ˈneːdərlɑnts] ) is 'n Wes-Germaanse taal wat deur meer as 24 miljoen moedertaalsprekers in die wêreld gepraat word. Die totale aantal sprekers word geskat op omtrent 29 miljoen. Behalwe dat Nederlands die amptelike taal van Nederland is, is dit ook 'n amptelike taal in België (amptelike taal van die Belgiese deelstaat Vlaandere en naas Frans is Nederlands ook een van die twee amptelike tale in die Brusselse Hoofstedelike deelstaat) en Suriname.
Die woord Nederlands word dikwels gebruik as sinoniem vir Standaardnederlands, wat deur die media gebruik en op skole onderrig word. Nederlands het egter ook 'n breëre betekenis en word ook gebruik vir die Nederfrankiese variasies uit die Lae Lande, en soms ook die Nederlandse Kreole en Afrikaans (ook beskou as 'n halfkreool).
Taalkundige terme
In die Middeleeue word die Nederlandse taal meesal Duuts (Noord) of Diets (Suid) genoem, wat eintlik "volkstaal" beteken (diet "volk") en ter onderskeiding van die Latynse taal van die kerk en Frans wat die adel dien.
In sy gediftongeerde vorm Duits word hierdie term nog tot in die 17de eeu gebruik; later word na die Germaanse taal van die Nederlande as Nederduits verwys, in teenstelling met Opperduits (die Hoogduitse taal in Duitsland).
Nederduits is vandag net die taalkundige term vir die dialekte van Noord-Duitsland, wat nie aan die tweede Germaanse klankverskuiwing deelgeneem het nie. Die Engelse benaming vir Nederlands, Dutch, en ook die term Nederduits of Nederduitsch in die name van die Afrikaanse drie Susterskerke van Suid-Afrika, herinner nog aan die ou benaming.
In die ou Boererepublieke en die ou Kaapkolonie is Nederlands ook Hoog-Afrikaans genoem deur mense wat Afrikaans praat.
Verwante tale
Nederlands het die meeste ooreenkomste met Afrikaans. Afrikaans is dan ook 'n vermenging van Nederlandse dialekte wat 'n eie skryftaal ontwikkel het. Wes-Fries en Duits is die afsonderlike tale wat na aan die Standaardnederlandse taal staan en nog digterby sommige dialekte. Seeus, Nedersaksies en Limburgs word beskou as streektale; spesiale dialekte wat naby Nederlands staan. Die verwantskap met Engels is baie kleiner.
Sprekers
In Europa en ook ter wêreld is Nederlands, na Engels en Duits die grootste Germaanse taal. Nederlands het egter meer sprekers as die Noord-Germaanse tale gekombineer, Sweeds, Deens, Noors, Yslands en Faroëes.
Die grootste Nederlandstalige land is Nederland met meer as 16 miljoen moedertaal- of kultuurtaalsprekers. Daar is meer as ses miljoen eerstetaalsprekers in België en nog 'n paar miljoen wat Nederlands as tweede of derde taal kan praat. In die grensgebiede van Duitsland, Wallonië en Frankryk word Nederlands in dialekvorm gepraat. Besonder in Duitsland en Frankryk het hierdie sprekers meestal geen kennis van die Nederlandse standaardtaal nie en gebruik hulle hul dialekte steeds minder.
In Suriname is Nederlands die amptelike taal en omtrent almal kan die taal baie goed praat. Nederlands dien ook as omgangstaal tussen die verskeie bevolkingsgroepe en omtrent 60% van die bevolking praat Nederlands as eerste taal.
Op die Nederlandse Antille is Nederlands nie oorwegend die moedertaal of omgangstaal nie, maar wel Papiaments ('n Portugese kreool met Nederlandse en andere invloede) op die Benedewindse eilande (die ABC-eilande - Aruba, Bonaire en Curaçao) en Engels op die Bowindse eilande (die SSS-Eilande). Die meeste Antiliane praat vlot Nederlands, Engels, Papiaments en Spaans.
In die Verenigde State van Amerika, Suid-Afrika, Kanada, Nieu-Seeland en Australië woon Nederlandse en Vlaamse immigrante wat nog Nederlands praat. In Afrika is Nederlands verteenwoordig deur sy dogtertaal Afrikaans wat in Suid-Afrika deur meer as ses miljoen moedertaalsprekers gebesig word - en nog baie meer wat Afrikaans as tweede of derde taal aangeleer het. In Namibië kan ongeveer 85% van die populasie Afrikaans verstaan.
Status
Nederlands is dikwels genoem as die kleinste wêreldtaal en is teenwoordig in Europa, Amerika en Afrika. Ook in 'n historiese opsig het Nederlands 'n relatief groot rol gespeel.
Huidige amptelike status
Nederlands word sedert 1612 as amptelike taal in Nederland erken. In België is Nederlands die amptelike taal naas Frans en Duits en in Vlaandere die enigste amptelike taal. In die Brusselse Hoofstedelike deelstaat moet Nederlands die status deel met Frans. In Duitsland en Frankryk word Nederlands nie erken as minderheidstaal nie. In Suriname en op Aruba, Curaçao en Sint Maarten (die voormalige Nederlandse Antille) geniet Nederlands ook die status as amptelike taal. Afrikaans, 'n dogtertaal, is een van die amptelike tale in Suid-Afrika en een van die erkende streektale van Namibië.
In internasionale samewerkingsorganisasies is Nederlands een van die amptelike tale in die Benelux, die Europese Unie (deur die lidmaatskap van België en Nederland) en in die Karibiese Gemeenskap en die Unie van Suid-Amerikaanse Nasies deur die lidmaatskap van Suriname.
Volgens die Nederlandse Taalunie se navorsingsverslag bevind Nederlands hom in die jaar 2017 nog in 'n gunstige, handhawende posisie as vernaamste voertaal in Nederland en Vlaandere. Die taal word in alle maatskaplike gebiede en situasies gebruik. Skaafplekkies sluit wel die handhawende rol op die internet (vernaamlik Wikipedia), musiek, die internasionaal georiënteerde universiteite en as wetenskapstaal in. Die Taalunie stel voor Wikipedia-artikels moet verryk word, Nederlandse musiek moet in 'n bepaalde deel van die taalgebied stimuleer word, asook Nederlandstalige terminologie moet ontwikkel word wat ook goed genoeg vir populêre wetenskapstydskrifte is.
Vroeëre amptelike status
Nederland en België was koloniale groot moondhede en het die Nederlandse taal oorsee saamgeneem. Die Nederlandse taal is erken as amptelike taal in:
Ook in Suid-Afrika was Nederlands amptelik erken. Die Oranje-Vrystaat sou Nederlands in 1854 as die enigste amptelike taal erken het. Die Kaapkolonie het Nederlands in 1882 erken as amptelike taal naas Engels en in 1893 is die Eerste Taalmonument opgerig om hierdie gebeurtenis te herdenk. Die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) het Nederlands as die enigste amptelike taal in 1888 erken.
In 1909 is die Zuid-Afrika-wet deur al vier provinsies aangeneem wat sou lei tot die totstandkoming van die Unie van Suid-Afrika. Volgens art. 137 van die Unie-grondwet, is "De engelse alsmede de hollandse talen" as amptelike tale van die Unie erken. Op 8 Mei 1925 is Afrikaans erken as amptelike taal van die Unie van Suid-Afrika. Volgens Wet 9 van 1925 is Afrikaans aan Nederlands gelykgestel, met terugwerkende krag tot 1910.
In 1961 het Suid-Afrika 'n nuwe grondwet gekry. Hiervolgens was Afrikaans en Engels die amptelike tale van die land, maar 'n klousule het bepaal dat by Afrikaans ook Nederlands bedoel word. Die grondwet van 1983 het Nederlands nie as amptelike taal erken nie. Ook is die sinonimiteit tussen Afrikaans en Nederlands in 1983 nie meer bevestig nie. Tussen 1910 en 1983 was Nederlands en Afrikaans egter amptelik sinonieme.
Kenmerke
Standaardnederlands ken omtrent 40 foneme. In fonologiese opsig word sy spesiale karakter deur die Nederfrankiese grondslag bepaal. Die Nederfrankiese variasies het nie alle klankverskuiwinge (soos die tweede Germaanse klankverskuiwing wat Hoogduits beïnvloed het) meegemaak nie.
Woorde
Nederlands is 'n ryk taal wat woorde betref, en bevat nou meer as een miljoen woorde, alhoewel vele nie juis meer in gebruik is nie. Nederlands het dikwels 2 woorde die as sinonieme funksioneer, 'n Germaanse erfwoord en 'n Romaanse leenwoord. Die Germaanse woord kom meestal in die spreektaal voor terwyl die Romaanse woord dikwels net vir formele tekste gebruik word.
Spelling
Die Nederlandse spellingswyse is gebaseer op die Nederlandse Statebybel (wat in 1637 die eerste maal verskyn het), wat vandag baie verouderd is. In 1804 is die eerste amptelike spelling deur Mathijs Siegenbeek vasgestel. Hier is die Nederlandse letter IJ bekendgestel, wat as Y geskryf is, soos in Afrikaans.
Matthias de Vries en Lammart Allart te Winkel is die eerste redakteurs van die Woordenboek der Nederlandsche Taal en het in 1864 'n nuwe spelling ontwerp. Dit is in 1864 deur België en later in 1883 ook deur Nederland aanvaar. Dié spelling was moeilik en het naamvalle en dubbele klinkers bevat. In 1934 is die spelling verander en vereenvoudig tot die huidige weergawe.
In 1891 is egter 'n nuwe spelling deur Kollewijn ontwerp. Hierdie spelling was 'n vereenvoudiging van die moeilike Nederlandse spelling. Russisch moet nou Russies word en moeilijk moeilik, 'n spelling gebaseer op die beginsel skryf hoe jy praat''. Hierdie spelling was in sekere gemeenskappe, veral in Vlaandere en in Suid-Afrika in gebruik geneem, maar nie amptelik aanvaar nie. In 1925 is die Kollewijn spelling as die spelling vir Afrikaans in Suid-Afrika aanvaar.
Verspreiding
Die Nederlandse taal word veral in Wes-Europa, en in 'n mindere mate in Suid-Amerika en die Karibiese gebied gepraat. Aruba, Curaçao en Sint Maarten is dan ook Nederlandse oorsese gebiede. In Suidoos-Asië is kennis van die Nederlandse taal dikwels 'n voorvereiste vir werk in handel, geskiedenis, regswetenskappe en toerisme. Amsterdam is die grootste Nederlandstalige stad in die wêreld gevolg deur Rotterdam, Den Haag en Antwerpen (België). As Suider-Afrika in Nederlandse verband opgeneem word, is Kaapstad die grootste stad, Pretoria is dan die eerste stad agter Antwerpen. Die meeste vorme van die Nederlandse kreoletale het reeds uitgesterf, Afrikaans word soms beskou as 'n halfkreool. Nederlands word in 40 lande aan 220 universiteite onderrig en dié onderwys sluit dikwels ook Afrikaans in.
België
Nederlands is die grootste taal van België en word in sy dialekvorm nog steeds as omgangstaal gebruik. Van die totale Belgiese bevolking van tien miljoen praat ses miljoen Nederlands as moedertaal. Sedert 1970 word België amptelik in vier taalgebiede verdeel, 'n eentalig Nederlandse (Vlaandere), 'n eentalig Franse (Wallonië), 'n tweetalig Frans-Nederlandse (Brussel) en 'n Duitstalige gebied. Die taalgrens is in 1963 afgebaken.
Die taalkundige situasie van Brussel is tot 'n mate ingewikkeld. Alhoewel statistieke suggereer dat Nederlands hier nog net 'n ondergeskikte rol speel (slegs tussen sewe en vyftien persent van Brusselaars praat Nederlands as huistaal, veral in die noord-weste van die Brusselse agglomerasie), terwyl twee derdes van die bevolking Franssprekend is en 'n groeiende aantal medewerkers van Europese organisasies ander tale soos Engels praat, is Nederlands in 'n amptelik tweetalige hoofstad nogtans 'n voorvereiste in die arbeidswêreld.
In Wallonië is Nederlands nie 'n amptelike taal nie, maar Nederlandstaliges het in enkele munisipaliteite langs die taalgrens (sogenaamde faciliteitengemeenten) die reg om met die owerheid in Nederlands te kommunikeer. Ook is daar aan die Nederlands-Waalse grens 'n gebied waar sowel Nederlandse asook Duitse en Franse dialekte gepraat word. Hierdie gebied in Franssprekende België word die Platdietse streek genoem.
Nederland
Nederlands word in Nederland deur die oorgrote meerderheid van die bevolking as moeder- of tweede taal gebesig. In Friesland het ook Wes-Fries amptelike status.