cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NG gemeente Aberdeen
Die NG gemeente Aberdeen is ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode van Oos-Kaapland. Dit is een van ses gemeentes wat in die jaar 1855 in die destydse Kaapkolonie tot stand gekom het, maar die voorlaaste van die jaar. Jansenville, ook in die Oostelike Provinsie, was eerste op 4 Februarie, Ceres was tweede op 21 Maart, Sutherland derde, dan Aberdeen, Heidelberg vyfde en Simonstad sesde.
Gemeente
In ander kulture
Die begrip gemeente het verskillende betekenisse in verskillende lande en tale. In Suid-Afrika (Afrikaans) het die begrip 'n godsdienstelike (kerklike) verbintenis.
NG gemeente Aberdeen
Agtergrond
Die kerkraad van die NG gemeente Graaff-Reinet, die oudste gemeente in die Oos-Kaap, het op 10 September 1855 ’n versoek behandel tot die afstigting van ’n nuwe gemeente in die omgewing van waar Aberdeen later sou staan, want Aberdeen, soos soveel ander dorpe in die voormalige Kaapland, het ook as kerkdorp tot stand gekom. Op 16 Oktober het die Ring van Graaff-Reinet, die sogenaamde derde ring ná Kaapstad en Swellendam, in sitting op Cradock dan ook formeel tot die afstigting van die gemeente oorgegaan, nadat die versoek van die kerkraad van die gemeente Graaff-Reinet bespreek is. Die gemeente se oorspronklike naam was Brakkefontein. Die plaas met dié naam is deur ’n kommissie wat aangestel is, uitgesoek as ligging vir die dorp en kerk. Ds. Andrew Murray sr. is as konsulent aangewys.
Gemeente
In ander kulture
In Nederland word 'gemeente' gebruik om na 'n munisipaliteit te verwys. Ook in Duitsland (Duits) word die begrip 'Gemeinde' gebruik vir 'n oord, stad, dorp, dog ook vir 'n Christelike kerkgemeenskap.
Kroonkiewiet
Die Kroonkiewiet of Gewone kiewiet (Vanellus coronatus) is 'n middelgroot langbeenwaadvoël wat goed by die Suid-Afrikaanse voorstedelike lewe aangepas het. Hulle broei dikwels op besproeide sportvelde en ander uitgestrekte, oop grasgebiede. Die plaaslike naam kiewiet is 'n goeie weergawe van sy roep, wat dikwels in die nag gehoor kan word.
Gemeente
Vertaling
Die Nederlandse woord "gemeente" word gewoonlik in Afrikaans vertaal as "munisipaliteit" of "munisipale gebied". Die Afrikaanse woord "gemeente" sal 'n mens in Nederlands vertaal met "parochie" of "kerkgemeente".
Josiah Willard Gibbs
Josiah Willard Gibbs (11 Februarie 1839 - 28 April 1903) was 'n Amerikaanse wetenskaplike wat beduidende teoretiese bydraes tot fisika, chemie en wiskunde gelewer het. Sy werk oor die toepassings van termodinamika het daartoe bygedra om fisiese chemie in 'n streng induktiewe wetenskap te omskep. Saam met James Clerk Maxwell en Ludwig Boltzmann het hy statistiese meganika geskep ('n term wat hy self geskep het) en die wette van termodinamika verduidelik as gevolge van die statistiese eienskappe van groepe ("ensembles") van die moontlike toestande van 'n fisiese stelsel wat uit baie deeltjies bestaan. Gibbs het ook gewerk aan die toepassing van vergelykings van Maxwell op probleme in fisiese optika. As wiskundige het hy moderne vektoranalise ontwikkel (onafhanklik van die Britse wetenskaplike Oliver Heaviside, wat in dieselfde tydperk soortgelyke werk gedoen het).
Kroonkiewiet
Voorkoms
Die Kroonkiewiet het 'n swart kroon wat met 'n smal wit streep omsoom is. Die lang, rooi bene onderskei dié spesie van ander kiewiete. Onder die vlerke is groot, wit vere, wat tydens sy vlug waargeneem kan word.
Gedrag
Die volwasse voëls is baie beskermend teenoor hul kuikens en eiers en sal rondom 'n indringer neerduik terwyl hulle hul misnoeë luidrugtig en hard met hul 'kiewiet'-skree te kenne gee. Soms hardloop hulle weg van die nes af om die aandag van indringers af te lei.
Nes
Kroonkiewiete maak omtrent geen nes nie, en die eiers word in 'n vlak holtetjie in die grond gelê. Daar word op hul gespikkelde kamoeflering vir beskerming staatgemaak.
Amanda Coetzer
Amanda Coetzer (1971-) is ’n voormalige Suid-Afrikaanse tennisspeler. In 1996 word sy die eerste (en tot dusver die enigste) Suid-Afrikaanse vrou in die professionele era van tennis wat 'n enkelspelfinaal van ’n Grand Slam-toernooi haal (die Australiese Ope en Franse Ope, waarin sy telkens in die eindstryd verloor). Vir die grootste deel van haar loopbaan verskyn haar naam op die wêreldranglys van die 20 beste vroue-enkelspelspelers. Male sonder tal het sy spelers hoër gekeur as syself geklop en daarom, asook vanweë haar klein postuur, die bynaam "The Little Assassin" gekry. In 1999 is sy die enigste speler wat Steffi Graf, Martina Hinges en Lindsay Davenport klop terwyl hulle elk in daardie stadium die topspeler in die wêreld was. In 2000 het sy en Wayne Ferreira die Hopmanbeker gewen.
Coetzer is op 22 Oktober 1971 in Hoopstad gebore. Sy begin haar tennisloopbaan in 1988 en hang haar skoene in Junie 2004 op. Sy het haar hoogste ranglysposisie in die enkelspel, die derde plek, op 3 November 1997 bereik. Sy is met die filmprodusent Arnon Milchan getroud.
Grand Slam-rekord
Die tabel toon Coetzer se prestasie tydens elk van die Grand Slam-toernooie in vroueenkels waaraan sy deelgeneem het:
Josiah Willard Gibbs
In 1863 is die eerste Amerikaanse doktorsgraad in ingenieurswese aan Gibbs deur Yale-universiteit toegeken. Na 'n drie jaar lange verblyf in Europa het Gibbs die res van sy loopbaan te Yale deurgebring, waar hy 'n professor in wiskundige fisika was van 1871 tot sy dood. Terwyl hy in relatiewe isolasie gewerk het, het hy die vroegste teoretiese wetenskaplike in die Verenigde State geword wat 'n internasionale reputasie verwerf het en is hy deur Albert Einstein geprys as "die grootste verstand in die Amerikaanse geskiedenis". In 1901 het Gibbs die Copley-medalje van die Royal Society of London ontvang "vir sy bydraes tot wiskundige fisika." Dit is destyds beskou as die hoogste eer wat toegeken kon word deur die internasionale wetenskaplike gemeenskap.
Biografie
Gibbs is in New Haven, Connecticut, gebore, die vierde van vyf kinders en die enigste seun van Josiah Willard Gibbs Sr., en sy vrou Mary Anna (gebore Van Cleve). Hy is aan die Hopkins-skool opgevoed en het in 1854 op 15-jarige ouderdom tot die Yale-kollege toegetree. Op 19-jarige ouderdom, kort na sy studies, is Gibbs opgeneem in die Connecticut Academy of Arts and Sciences, 'n wetenskaplike instelling wat hoofsaaklik uit lede van die Yale-fakulteit bestaan het. Na die dood van sy vader in 1861 het Gibbs genoeg geld geërf om hom finansieel onafhanklik te maak.
Die jong Gibbs het herhalende longprobleme gehad en sy dokters was bekommerd dat hy vatbaar kon wees vir tuberkulose, waaraan sy moeder gesterf het. Hy het ook aan astigmatisme gely, waarvan die behandeling toe nog grotendeels onbekend was by oogkundiges, sodat Gibbs homself moes diagnoseer en sy eie lense moes maak. Gibbs se swak gesondheid en onvolmaakte sig verklaar waarom hy nie in die Amerikaanse Burgeroorlog van 1861–65 geveg het nie.
In 1863 het Gibbs die eerste doktorsgraad in ingenieurswese wat in die VSA toegeken is ontvang, vir 'n proefskrif getiteld "On the Form of the Teeth of Wheels in Spur Gearing", waarin hy meetkundige tegnieke gebruik het om die optimale ontwerp vir ratte te ondersoek. In 1861 word Yale die eerste Amerikaanse universiteit wat 'n doktorsgraad aanbied en Gibbs was slegs die vyfde persoon in die VSA wat 'n doktorsgraad toegeken is in enige onderwerp.
Na die gradeplegtigheid is Gibbs vir 'n termyn van drie jaar as tutor aan die kollege aangestel waartydens hy Latyn en 'natuurfilosofie' (d.w.s. fisika) doseer het. In 1866 het hy 'n ontwerp vir 'n spoorwegrem gepatenteer en 'n plan voorgestel vir die rasionalisering van die meeteenheidstelsel wat in meganika gebruik word. Nadat sy termyn as tutor geëindig het, het Gibbs saam met sy susters na Europa gereis. Gibbs het lesings bygewoon by die Sorbonne en die Collège de France, gehou deur sulke vooraanstaande wiskundige wetenskaplikes soos Joseph Liouville en Michel Chasles. Daarna het Gibbs na Berlyn gereis en die lesings deur die wiskundiges Karl Weierstrass en Leopold Kronecker en die chemikus Heinrich Gustav Magnus bygewoon. In Heidelberg het Gibbs saam met fisici Gustav Kirchhoff en Hermann von Helmholtz, en die chemikus Robert Bunsen gewerk. Gibbs het in Junie 1869 na Yale teruggekeer en in 1871 word hy aangestel as professor in wiskundige fisika aan Yale, die eerste professorskap in die Verenigde State. Gibbs, wat nog niks gepubliseer het nie, is aangewys om uitsluitlik nagraadse studente te onderrig en is sonder salaris aangestel.
Gibbs het sy eerste werk gepubliseer in 1873 in Transactions of the Connecticut Academy, oor die geometriese voorstelling van termodinamiese hoeveelhede. Hierdie referate het die gebruik van verskillende tipe fasediagramme bekendgestel, in kontras met die meganiese modelle, soos dié wat Maxwell gebruik het om sy elektromagnetiese teorie te konstrueer. Alhoewel daar min lesers in die tydskrif was wat Gibbs se werk kon verstaan, het hy herdrukke aan korrespondente in Europa beskikbaar gestel en het 'n entoesiastiese reaksie van James Clerk Maxwell ontvang. Maxwell het selfs eiehands 'n kleimodel gemaak wat die konstruk van Gibbs illustreer. Daarna het hy twee gipswerke van sy model vervaardig en een aan Gibbs gestuur. Maxwell het 'n hoofstuk oor Gibbs se werk ingesluit in die volgende uitgawe van sy Theory of Heat, wat in 1875 gepubliseer is. Hy het die nut van Gibbs se grafiese metodes in 'n lesing aan die Chemiese Vereniging van Londen uiteengesit en selfs daarna verwys in die artikel oor "Diagramme" wat hy vir die Encyclopædia Britannica geskryf het. Die vooruitsigte op samewerking tussen hom en Gibbs is kortgeknip deur Maxwell se vroeë dood in 1879, op 48-jarige ouderdom. 'n Mening is later in New Haven gelug dat "slegs een man geleef het wat Gibbs se werk kon verstaan. Dit was Maxwell, en nou is hy dood."
Gibbs het sy termodinamiese analise uitgebrei na meerfase chemiese stelsels (dws stelsels wat uit meer as een vorm materie bestaan) en 'n verskeidenheid konkrete toepassings oorweeg. Hy het die navorsing beskryf in 'n werk getiteld "On the Equilibrium of Heterogene Substances", gepubliseer deur die Connecticut Academy in twee dele wat onderskeidelik in 1875 en 1878 verskyn het. Die werk, wat ongeveer driehonderd bladsye beslaan, bevat presies sewehonderd genommerde wiskundige vergelykings en begin met 'n aanhaling van Rudolf Clausius wat uitdrukking gee aan wat later die eerste en tweede wette van Termodinamika genoem sou word: "Die energie van die wêreld is konstant. Die entropie van die wêreld neig na 'n maksimum."
Gibbs se werk het sy termodinamiese tegnieke streng en vernuftig toegepas op die interpretasie van fisies-chemiese verskynsels, wat voorheen 'n menigte geïsoleerde feite en waarnemings was en dit in onderlinge verband gebring het. Die werk is beskryf as die "Principia van Termodinamika" en as 'n werk van "prakties onbeperkte omvang". Dit het die grondslag vir fisiese chemie deeglik gelê. Wilhelm Ostwald, wat van die werk van Gibbs in Duits vertaal het, het na Gibbs verwys as die "stigter van chemiese energetika".
Gibbs het tot 1880 aangehou werk sonder betaling, tot die nuwe Johns Hopkins-universiteit in Baltimore, Maryland, hom 'n pos aangebied het met 'n salaris van $3 000 per jaar. In antwoord hierop het Yale hom 'n jaarlikse salaris van $2 000 aangebied, wat hy tevrede was om te aanvaar.
Van 1880 tot 1884 het Gibbs gewerk aan die ontwikkeling van Hermann Grassmann se algebra tot 'n vektorkalkulus wat geskik is vir die behoeftes van fisici. Vergelykbare werk is omstreeks dieselfde tyd onafhanklik uitgevoer deur die Britse wiskundige fisikus en ingenieur Oliver Heaviside. In die 1890's wou Gibbs ander natuurkundiges oortuig van die gemak van die vektorbenadering, en dit het gelei tot 'n konflik met Peter Guthrie Tait en andere. Gibbs se lesingsnotas oor vektorkalkulus is in 1881 en 1884 privaat gedruk vir die gebruik van sy studente, en is later deur Edwin Bidwell Wilson aangepas in 'n handboek, Vector Analysis, gepubliseer in 1901.
Chemiese en elektrochemiese termodinamika
Gibbs se referate uit die 1870's het die idee geopper om die interne energie U van 'n stelsel uit te druk in terme van die entropie S, benewens die gewone toestandsveranderlikes van volume V, druk p en temperatuur T. Hy het ook die konsep van die chemiese potensiaal \mu van 'n gegewe chemiese spesie gedefinieer as die tempo van die toename in U wat verband hou met die toename in die aantal N molekules van daardie spesie (teen konstante entropie en volume). Dit was gevolglik Gibbs wat die eerste was om die eerste en tweede wette van termodinamika te kombineer deur die infinitesimale verandering in die interne energie, dU, van 'n geslote stelsel uit te druk in die vorm:
waar T die termodinamiese temperatuur is, p die druk is, dS 'n infinitesimale verandering in entropie is en dV 'n infinitesimale volume-verandering is. Die laaste term is die som, oor al die chemiese spesies in 'n chemiese reaksie, van die chemiese potensiaal, \mu_i, van die spesie i, vermenigvuldig met die infinitesimale verandering in die aantal mol, dNi van daardie spesie. Deur die Legendre-transform van hierdie uitdrukking te neem, het hy die begrippe entalpie, H en Gibbs vrye energie, G, gedefinieer.
Dit vergelyk met die uitdrukking vir Helmholtz vrye energie, A.
As die Gibbs vrye energie vir 'n chemiese reaksie negatief is, sal die reaksie spontaan verloop. As 'n chemiese stelsel in ewewig is, is die verandering in die Gibbs vrye energie nul. 'n Ewewigskonstante hou verband met die vrye energieverandering wanneer die reaktante in hul standaardtoestande is. Chemiese potensiaal word gewoonlik gedefinieer as gedeeltelike molêre Gibbs vrye energie.
Gibbs het ook wat later bekend gestaan het as die "Gibbs–Duhem-vergelyking", wat die verband tussen veranderinge in chemiese potensiaal vir komponente in 'n termodinamiese stelsel beskryf, verwerf.
In 'n elektrochemiese reaksie wat gekenmerk word deur 'n elektromotoriese krag ℰ en 'n hoeveelheid lading Q wat oorgedra is, word Gibbs se beginvergelyking.
NG gemeente Aberdeen
Stigting
Die plaas, wat aan ene Jan Vorster behoort het, is teen £4 875 aangekoop. Die Ring van Graaff-Reinet het die stigting van die gemeente op 16 Oktober 1855 bekragtig. Die naam is nou verander van Brakkefontein tot Aberdeen omdat Aberdeen in Skotland ds. Murray se geboortedorp was. (Net die volgende jaar is die gemeente en dorp Murraysburg ook ter ere van hom vernoem.) Erwe is uitgemeet en verkoop, terwyl die kerkraad beheer oor die dorpsgrond bly behou het en ook die reg op erfbelasting. Eers bykans ’n eeu ná die stigting en wel in 1949, soos ook die geval was nog ’n Oos-Kaapse kerkdorp, Steytlerville, het die kerkraad al sy regte oorgemaak aan die stadsraad, wat in 1858 gestig is. Hieruit het die latere munisipaliteit ontstaan.
Josiah Willard Gibbs
Chemiese en elektrochemiese termodinamika
Die publikasie van die artikel "On the Equilibrium of Heterogene Substances" (1874–78) word nou beskou as 'n baken in die ontwikkeling van chemie. Daarin het Gibbs 'n streng wiskundige teorie ontwikkel vir verskillende vervoerverskynsels (die uitruil van massa, energie, lading, momentum en/of hoekmomentum), insluitend adsorpsie, elektrochemie en die Marangoni-effek (die massa-oordrag langs 'n koppelvlak tussen twee vloeistowwe weens oppervlakspanning) in vloeibare mengsels. Hy het ook die fase-reël
NG gemeente Aberdeen
Stigting
’n Kerkgeboutjie is opgerig, maar die dorpie het baie stadig gegroei. Op 21 Januarie 1856 is die heer Swarts aangestel as die eerste voorleser, koster en skoolmeester van die dorp teen ’n salaris van £50 per jaar. Ná jare van vrugtelose beroepe in die tyd toe leraars vir die NG Kerk bitter skaars was, het ds. T.M. Gray tog in 1862 op 21 September sy amp hier aanvaar, sewe jaar ná die stigting van die gemeente. Gedurende sy bediening is die eerste kerk gebou. In 1866 het ds. H.D. Cilliers die herderstaf by hom kom oorneem. Tot in 1917 het dié predikant getrou op Aberdeen gearbei, dus ruim 53 jaar, wat beteken hy moes al goed oor die 70 jaar oud gewees het ten tyde van sy demissie.
Josiah Willard Gibbs
Chemiese en elektrochemiese termodinamika
geformuleer vir die aantal F veranderlikes wat onafhanklik beheer kan word in 'n ewewigsmengsel van C-komponente wat in P-fases bestaan. Die fasereël is baie nuttig op verskillende gebiede, soos metallurgie, mineralogie en petrologie. Dit kan ook toegepas word op verskillende navorsingsprobleme in fisiese chemie.
Statistiese meganika
Saam met James Clerk Maxwell en Ludwig Boltzmann het Gibbs "statistiese meganika" gestig, 'n term wat hy geskep het om die vertakking van die teoretiese fisika te identifiseer wat die waargenome termodinamiese eienskappe van stelsels in terme van die statistiek van 'n versameling van baie moontlike toestande van 'n stelsel, wat "ensembles" genoem word, verreken en aan elk 'n sekere waarskynlikheid toeken. Hy het die begrip "fase van 'n meganiese stelsel" bekendgestel. Hy het die konsep gebruik om die "mikrokanoniese", "kanonieke" en "groot-kanonieke" ensembles te definieer wat alles verband hou met die Gibbs-maatstaf en het sodoende 'n meer algemene formulering van die statistiese eienskappe van veelpartikelstelsels verkry, as wat Maxwell en Boltzmann voor hom bereik het.
NG gemeente Aberdeen
Kerkgebou vergroot
In 1905 het die gemeente jubelfees gevier en toe besluit om die kerk te vergroot soos dit toe bestaan het, met die hoogste toring in die land (hoewel dié aanspraak deur byvoorbeeld die Toringkerk betwis word) van by die 60 m. Die kerk is ook verbasend ruim. Die kerk staan vandag, meer as honderd jaar later, nog ongeskonde soos dit in 1907 voltooi is. Ds. A.F. Louw het ds. Cilliers in 1917 opgevolg en die werk hier voortgesit tot in 1920.
Josiah Willard Gibbs
Statistiese meganika
Gibbs het Boltzmann se statistiese interpretasie van entropie S veralgemeen deur die entropie van 'n arbitrêre ensemble te definieer as waar k_\text{B} die Boltzmann-konstante is en die som is oor alle moontlike mikrostate i met p_i die ooreenstemmende waarskynlikheid van die mikrostaat. Dieselfde formule sou later 'n sentrale rol in die inligtingsteorie van Claude Shannon speel en word daarom dikwels gesien as die basis van die moderne inligtingsteoretiese interpretasie van termodinamika.
NG gemeente Aberdeen
Latere leraars
In 1921 het ds. G.J. Barnard na die gemeente gekom en 27 jaar lank hier gearbei. In die eerste 93 jaar van sy bestaan het die gemeente dus slegs vier leraars gehad, van wie twee altesaam 80 jaar hier gestaan het. Tydens ds. Barnard se dienstyd is die nuwe kerksaal met al sy toebehore opgerig. Ook die Goeie Hoop-losieshuis is toe aangekoop en die nuwe hostel gebou. In 1948 vertrek ds. Barnard en word ds. J.J. Krige die herder in sy plek. Hy het hier gestaan tot hy sy emeritaat op 14 Maart 1970 aanvaar het en is op 19 Junie 1971 opgevolg deur ds. Frederik Simon Vivier.
Josiah Willard Gibbs
Statistiese meganika
In 1904 het Henri Poincaré geskryf dat alhoewel Maxwell en Boltzmann vroeër die onomkeerbaarheid van makroskopiese fisiese prosesse in waarskynlike terme uiteengesit het, dit Gibbs was "wat dit die duidelikste uitgewys het, in 'n boek wat te weinig gelees is omdat dit effens moeilik is om te lees, in sy Elementary Principles of Statistical Mechanics." Gibbs se ontleding van onomkeerbaarheid, en sy formulering van Boltzmann se H-stelling (wat die neiging van entropie tot afname in 'n byna ideale gas beskryf) en van die ergodiese hipotese (dat alle toeganklike mikrostate oor 'n lang tydperk ewe waarskynlik is), het 'n groot invloed gehad op die wiskundige fisika van die 20ste eeu.
Gibbs was daarvan bewus dat die toepassing van die stelling van gelyke verdelings op groot stelsels klassieke deeltjies nie die metings van die spesifieke verhitting van vaste stowwe sowel as gasse kon verklaar nie. Gibbs se eie raamwerk vir statistiese meganika, gebaseer op ensembles van makroskopiese ononderskeibare mikrostate, kan byna ongeskonde oorgedra word na die ontdekking dat die mikroskopiese natuurwette kwantumreëls gehoorsaam, eerder as die klassieke wette van Gibbs en sy tydgenote. Sy resolusie van die sogenaamde "Gibbs-paradoks", oor die entropie van die vermenging van gasse, word nou dikwels aangehaal as 'n voorafbeelding van die ononderskeibaarheid van deeltjies wat deur die kwantumfisika vereis word.
Vektorontleding
Ierse wiskundige William Rowan Hamilton se kwaternions is deur Britse wetenskaplikes, waaronder Maxwell, om die dinamika van fisiese eenheded, soos die elektriese en magnetiese velde, met 'n grootte en 'n rigting in 'n driedimensionele ruimte uit te druk. Gibbs het gewys dat 'n kwaternions in twee dele geskei kan word:'n eendimensionele (skalaar) hoeveelheid en 'n driedimensionele vektor end die gebruik van kwaternions wiskundige komplikasies behels. In sy Yale-klasaantekeninge het hy verskillende punt- en kruisprodukte vir pare vektore gedefinieer en die notasie daarvoor bekendgestel wat nou algemeen gebruik word. Gibbs is grootliks verantwoordelik vir die ontwikkeling van die vektorrekeningstegnieke wat vandag nog gebruik word in elektrodinamika en vloeistofmeganika, deur sy handboek van 1901, "Vector Analysis", wat deur E. B. Wilson uit Gibbs se aantekeninge opgestel is.
Soos Gibbs in die 1880's en 1890's voorgestaan ​​het, is kwaternions uiteindelik deur fisici verlaat ten gunste van die vektorbenadering wat deur hom en, onafhanklik, deur Oliver Heaviside ontwikkel is. Gibbs het sy vektormetodes toegepas op die bepaling van planeet- en komeetbane.
Fisiese optika
Alhoewel Gibbs se navorsing oor fisiese optika vandag minder bekend is as sy ander werk, het dit 'n beduidende bydrae gelewer tot klassieke elektromagnetisme deur Maxwell se vergelykings toe te pas op die teorie van optiese prosesse soos dubbelbreking, dispersie en optiese polarisasie. In daardie werk het Gibbs getoon dat Maxwell se vergelykings toegepas kan word op die prosesse, sonder enige spesiale aannames oor die mikroskopiese struktuur van materie of oor die aard van die medium waarin elektromagnetiese golwe vermenigvuldig moes word (die sogenaamde luminêre eter). Gibbs het ook benadruk dat die afwesigheid van 'n elektromagnetiese lengtegolf, wat nodig is om die waargenome eienskappe van lig te verreken, outomaties gewaarborg word deur Maxwell se vergelykings (op grond van wat nou hul "maat onveranderlikheid" genoem word), terwyl in meganiese teorieë van lig, soos die van Lord Kelvin, moet dit as 'n ad hoc-voorwaarde op die eienskappe van die eter gestel word.
Wetenskaplike erkenning
Gibbs het gewerk in 'n tyd toe daar min tradisie in die Verenigde State van streng teoretiese wetenskap was. Sy navorsing was vir studente of kollegas nie maklik verstaanbaar nie, en hy het geen poging aangewend om sy idees te populariseer of die uiteensetting daarvan te vereenvoudig om dit meer toeganklik te maak nie. Sy kernwerk oor termodinamika is meestal gepubliseer in die Transactions of the Connecticut Academy, 'n tydskrif wat deur sy swaer, 'n bibliotekaris, geredigeer is en is min in die VSA en nog minder in Europa gelees.
Alhoewel dit onmiddellik deur Maxwell omhels is, is Gibbs se grafiese formulering van die wette van termodinamika eers in die middel van die 20ste eeu wydverspreid met die werk van László Tisza en Herbert Callen. Volgens James Gerald Crowther,
Aan die ander kant het Gibbs wel die grootste eerbewyse vir 'n akademiese wetenskaplike in die VSA gekry. Hy is in 1879 verkies tot die National Academy of Sciences en het die 1880 Rumford-prys ontvang van die American Academy of Arts and Sciences vir sy werk aan chemiese termodinamika. [87] Hy is ook eredoktorsgrade toegeken deur die Princeton-universiteit en Williams College.
In Europa word Gibbs in 1892 as erelid van die London Mathematical Society aangewys en in 1897 verkies tot Buitelandse lid van die Royal Society. Hy word verkies as ooreenstemmende lid van die Pruisiese en Franse Akademies vir Wetenskap en ontvang eredoktorsgrade van die universiteite van Dublin, [88] Erlangen, en Christiania. Die Royal Society vereer Gibbs verder in 1901 met die Copley-medalje, wat toe as die hoogste internasionale toekenning in die natuurwetenskappe beskou word, en let op dat hy "die eerste was wat die tweede wet van termodinamika toegepas het op die omvattende bespreking van die verhouding tussen chemiese, elektriese en termiese energie en kapasiteit vir eksterne werk."
Invloed
Gibbs se mees onmiddellike en ooglopende invloed was op fisiese chemie en statistiese meganika, twee vakgebiede wat hy help begin het. Gedurende Gibbs se leeftyd is sy fase-reël eksperimenteel gevalideer deur die Nederlandse chemikus H. W. Bakhuis Roozeboom, wat getoon het hoe om dit in verskillende situasies toe te pas en sodoende van wydverspreide gebruik te verseker. In die industriële chemie het Gibbs se termodinamika gedurende die vroeë 20ste eeu baie toepassings gevind, van elektrochemie tot die ontwikkeling van die Haber-proses vir die sintese van ammoniak.
Toe die Nederlandse fisikus J. D. van der Waals die Nobelprys vir 1910 ontvang het "vir sy werk aan die vergelyking van die staat vir gasse en vloeistowwe", erken hy die groot invloed van Gibbs se werk oor die onderwerp. Max Planck het die 1918 Nobelprys ontvang vir sy werk oor kwantummeganika, veral sy 1900-artikel oor Planck se wet vir gekwantiseerde swartliggaamstraling. Hierdie werk was grotendeels gebaseer op die termodinamika van Kirchhoff, Boltzmann en Gibbs. Planck het verklaar dat Gibbs se naam "nie net in Amerika nie, maar in die hele wêreld onder die bekendste teoretiese fisici van alle tye ooit gereken sal word."
Aanvanklik onbewus van die bydraes van Gibbs op die gebied, het Albert Einstein drie artikels oor statistiese meganika geskryf, gepubliseer tussen 1902 en 1904. Na die lees van Gibbs se handboek (wat in 1905 deur Ernst Zermelo in Duits vertaal is), het Einstein verklaar dat die behandeling van Gibbs beter was as syne en verduidelik dat hy nie die artikels sou geskryf het as hy van Gibbs se werk geweet het nie.
SV Rooiwit Hasborn-Dautweiler
SV Rooiwit Hasborn-Dautweiler  is 'n sokkerklub uit Tholey in die deelstaat Saarland in Duitsland. Hasborn-Dautweiler is 'n dorpsdeel van Tholey.
Vinkagtiges
Vinkagtiges of sysie-agtiges (Fringillidae) is 'n familie van sangvoëls waaraan die kanaries, sysies, vinke en streepkoppies behoort. Hierdie familienaam is afgelei van die woord "fringilla", Latyn vir vink (F. coelebs), die mees algemene verteenwoordiger van hierdie familie. Ongeveer 19 spesies kom in Suider-Afrika voor.
Al die vinkagtiges is saadvretende voëls met 'n kort, sterk snawel. Hulle het 'n harde skedel en groot kaakspiere wat hulle gebruik om sade te kraak. Die mannetjies verskil meestal van die wyfies in voorkoms.
Hierdie voëls kom in Noord-Amerika, Afrika, Asië en Europa voor. Meeste spesies kom egter in die suidelike halfrond voor. Één familie, die Euphonia, is inheems aan Suid- en Middel-Amerika (die Neotropiese gebied).
Sommige spesies word as eksotiese troeteldiere verkoop, en selfs onwettig mee handel gedryf.
Hulle is gewilde troeteldiere omdat hulle maklik in koue aangehou kan word. Die sysie-agtiges, wat die kanaries, streepkoppies en die sysies insluit en as sangvoëls bekend staan, behoort tot die orde Passeriformes, wat tans die dominante voëlorde is. Die sangvoëls behoort tot die suborde Passeres, wat 'n verskeidenheid families insluit, soos die swaels, kraaie, heuningeters, ensovoorts. Sommige taksonome deel die sysie-agtiges en verwante voëls (familie Fringillidae) in twee subfamilies in, naamlik die Carduelinae en die Fringillinae.
Die sysie-agtiges behoort tot die subfamilie Carduelinae, terwyl 'n aantal vinkagtiges (waaronder Darwin se vinke) tot die Fringillinae behoort. Daar bestaan egter 'n aantal ander klassifikasiestelsels. Die Suid-Afrikaanse sysie-agtiges kan byvoorbeeld as verteenwoordigers van die familie Fringillidae beskou word en dan in die subfamilies Fringillinae en Emberizinae ingedeel word. Die stelsel word egter nie in hierdie artikel gebruik nie.
Carduelinae
Kanaries, streepkoppies en sysies behoort tot die subfamilie Carduelinae en daar word 18 inheemse spesies aangetref. Die voëltjies is klein tot mediumgroot (lengtes wissel tussen 10 cm en 16 cm). hoofsaaklik saadetend met kort, stewige snawels. Die meeste spesies hou in oop terreine met klein bossies of struikgewasse, waar hulle gewoonlik in relatief klein swerms voorkom.
Die voëltjies is vir hul sang bekend en hulle kan ook sing terwyl hulle vlieg. In die somermaande bou hulle netjiese neste in bome, struike en gras. Die meeste Suid-Afrikaanse spesies se broeityd is tussen September en Maart. Die Kaapse kanarie (Serinus canicollis), die geeloogsysie (Serinus mozambicus), die bergkanarie (Serinus atrogularis), die geelsysie (Crithagra flaviventris), die vaalstreepkoppie (Fringillaria impetuani) en die streepkoppie (Fringillaria capensis) is van die bekendste Suid-Afrikaanse verteenwoordigers van die subfamilie Carduelinae.
Fringillinae
Die subfamilie Fringillinae sluit 'n aantal kleurryke, hoofsaaklik saadetende sangvoëls in wat vinke genoem word. Die onderskeid tussen die twee subfamilies word hoofsaaklik op grond van gedrag gemaak. Hulle voed nie hul kuikens met sade wat hulle opbring nie, maar met ruspes en ander invertebrate. Slegs een spesie van die subfamilie kom in Suid-Afrika voor, naamlik De Vink (Fringilla coelebs), wat aan die einde van die 19de eeu deur Cecil John Rhodes uit Europa ingevoer is.
Hulle het nie baie versprei nie en kom slegs in die Kaapse Skiereiland en omgewing voor. Die wat in Suid-Afrika voorkom, is saadetend, hoewel die Europese vinke insekte verkies. Lede van die familie het bekendheid verwerf as Darwin se vinke omdat die aanpassings van die voëls by verskillende diëte aanleiding gegee het tot sy teorieë van natuurlike seleksie.
Genera
Die familie word in die volgende genera onderverdeel:
Auregnais
Auregnais (Frans: L'auregnais, Auregnais: aoeur'gnais/auregnais) is die dialek van die Normandiese Oïltaal wat te vore op die Kanaaleiland Alderney gepraat is.
Auregnais is vir ongeveer 'n duisend jaar op die eiland gepraat maar het in die 20ste eeu uitgesterf. Baie min van die taal het in geskrewe vorm behoue gebly. Dit was naby verwant aan die dialekte van die ander Kanaaleilande, Guernésiais, Jèrriais en Sercquiais sowel as die Normandiese dialekte wat op die vasteland in Frankryk gepraat word.
Hoewel die taal nou uitgestorwe is bly daar spore behoue in baie plekname op die eiland, 'n paar woorde wat in die plaaslike Engels opgeneem is soos vraic (seewier-bemesting) en die uitspraak van plaaslike name en vanne soos Dupont en Simon wat uitgepreek word as // en // eerder as in die standaard Franse uitspraak van Parys.
Daar is verskeie redes vir die uitsterf van die dialek. Veral die invoer van werkers uit die Verenigde Koninkryk beur die Britse regering vir die abortiewe oprig van 'n hawe en fortifikasies sowel as die stasionering van 'n beduidende Britse garnisoen in die klein eiland bevolking het daartoe gelei dat Auregnais se status as kommunikasie medium verlore gegaan het. Reeds in 1880 het die Guernsey koerant Le Bailliage verslag gedoen dat kinders opgehou het om die taal ondermekaar te praat. Verder word die ontruiming van byna die hele inheemse eiland bevolking an die Verenigde Koninkryk tydens die Tweede Wêreldoorlog gesien as die finale nekslag. Die taal het ook gelei onder die instroming van Britse belastingvlugtelinge sowel as amptelike verwaarlosing.
Gwen Gaze
Gwen Gaze (6 September 1915 – 29 Augustus 2010) was 'n Australiese aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente I Cover the War! (1937), Partners of the Plains (1938), Bar 20 Justice (1938), en The Secret of Treasure Island (1938).
Auregnais
Frans was 'n amptelike taal van die eiland tot 1966. Die Frans wat op die eiland gepraat is verskil effens van die Frans van Metropolitaanse Frankryk. Die gebruik van Standaard Frans het saam met Auregnais afgeneem.
Justus Tshungu
Justus Tshungu (18 Oktober 1925 – 29 April 2019) was 'n omroeper en die eerste swart Suid-Afrikaner wat Afrikaans oor die radio gepraat het. Hy is in Kranskop, Modimolle, gebore. Hy is in 1960 as omroeper by die SAUK se Noord-Sotho-diens aangestel. Later is hy tot senior openbare skakelbeampte van die Sotho- en Ngunidiens van die SAUK bevorder. Hy was in die beginjare by televisie betrokke en het 'n Artes-toekenning vir sy televisiereeks Kamera II ontvang. Hy kon Afrikaans, Engels, Sepedi, Tsonga en Suid-Sotho vlot praat.
Dielheim
Dielheim is 'n gemeente in die Ryn-Neckar-Omgewing (Rhein-Neckar-Kreis), wat in die staat Baden-Württemberg geleë is.
Statistiek
Die Gemeente bestaan uit vyf dorpe: Dielheim, Horrenberg, Balzfeld, Unterhof en Oberhof.
Geografie
Dielheim lê aan die westelike rand van Kraichgau en aan die rand van die bo-Ryn-gebied. Die Leimbach stroom wat ontstaan in Balzfeld vloei deur die kern van Dielheim, Horrenberg en Balzfeld van oos na wes. Die naaste groot stede is Wiesloch (4km), Heidelberg (20km) en Sinsheim (15km).
Wuthering Heights
Wuthering Heights is die enigste roman van Emily Brontë. Dit is die eerste keer in 1847 gepubliseer onder die skuilnaam Ellis Bell. Brontë is die volgende jaar oorlede, op 30-jarige ouderdom, en haar suster Charlotte (ook 'n skrywer) het gevolglik die roman se manuskrip geredigeer om in 1850 as 'n postume tweede uitgawe gepubliseer te word.
Die roman se sentrale tema het te doen met die effek van jaloesie en wraaksug op verskeie karakters. Alhoewel dit vandag as een van die vooraanstaande werke van Engelse letterkunde beskou word, was historiese evaluerings daarvan nie altyd goedgunstig nie: veral omdat dit Victoriaanse ideale van geloof, moraliteit, die klassesisteem en geslagsrolle bevraagteken, maar ook omdat dit 'n Gotiese atmosfeer skep wat deur verskeie wrede situasies onderskraag word. Gedurende die tweede deel van die 19e eeu was Charlotte Brontë se roman Jane Eyre deur letterkundiges as die beste van die Brontë-susters se werke geag, maar 20ste-eeuse waardebepalings vind dikwels dat Emily se Wuthering Heights beter is.
Die sanger Kate Bush het in 1978 haar topverkoper debuut-enkelsnit "Wuthering Heights" vrygestel, wat gebaseer is op 'n ikoniese toneel uit die roman waar 'n geestesversteurde Cathy in die koue buite Heathcliff se venster staan en vra om ingelaat te word.
24 Junie
24 Junie is die 175ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (176ste in skrikkeljare). Daar volg nog 190 dae in die res van die jaar.
Edwardmeer
Die Rwenzoriberge is 20km noord van die meer.
José Luís Peixoto
José Luis Peixoto (gebore op 4 September 1974 in Galveias, Portalegre, Portugal) is 'n Portugese skrywer, dramaturg en digter. Sy eerste roman het die gesogte José Saramago Literêre Toekenning gewen. Sy romans is in 20 tale vertaal en word internasionaal geprys.
Shaun Tait
Shaun Henry Tait is 'n Afrikaanse sanger en kitaarspeler. Hy het in 2006 op 14-jarige ouderdom die eerste seisoen van die sangkompetisie Supersterre gewen. Hiermee wen hy 'n platekontrak met Sony BMG en 'n kontantprys van R100,000.
Tait was in Brackenfell, Kaapstad gebore en het op nege-jarige ouderdom al met musieklese begin.
Jean Baudrillard
Jean Baudrillard (Reims, 29 Julie 1929 - Parys, 6 Maart 2007) is 'n Franse sosioloog, kultuurkritikus en 'n filosoof. Sy werke word dikwels geassosieer met postmodernisme en poststrukturalisme.
Lewensloop
Hy studeer in Duits aan die Sorbonne Universiteit in Parys en bied Duits aan in 'n lycée (hoërskool) van 1958 tot 1966. Hy het as 'n vertaler en kritikus gewerk terwyl hy sy studies in filosofie en sosiologie voortgesit het. In 1966 voltooi hy sy Ph.D. tesis: Thèse de troisième cycle: Le Système des objets ("Derde siklus tesis: Die stelsel van voorwerpe"), onder die studieleiding van Henri Lefebvre. Van 1966 tot 1972 werk hy as hulpdosent en assistent-professor. In 1972 voltooi hy sy verhandeling genaamd: L'Autre par lui-même ('Die ander deur homself') en begin om in sosiologie onderrig te gee aan die Universiteit van Parys-X Nanterre as 'n professor. Baudrillard tree van 1986 tot 1990 op as die Wetenskaplike Direkteur by die IRIS (Institut de Recherche et d'Information Socio-Économique) aan die Universiteit van Parys - IX Dauphine. Hy was van 2001 tot met sy dood in 2007 'n filosofie professor wat gespesialiseer het in kultuur- en mediakritiek aan die European Graduate School. Hy het ook in hierdie tydperk voortgegaan om die werksaamhede van die Institut de Recherche sur l'Innovation Sociale aan die Centre National de la Recherche Scientifique te ondersteun. Hy sterf in die ouderdom van 77 jaar na 'n lang siekbed.
Inleiding tot sy werk
Jean Baudrillard is bekend vir sy ondersoeke na hiperrealiteit, en spesifiek hiperrealiteit in die Verenigde State van Amerika (VSA). Volgens Baudrillard het die VSA 'n wêreld vir homself geskep wat meer werklik is as die werklikheid en waarin diegene wat daar bly obsessief is met tydloosheid, perfeksie en objektifering van die self. Verder is egtheid vervang deur 'n kopie en niks is "werklik" nie, alhoewel diegene wat deelneem aan die illusie nie oor die vermoë beskik om dit te sien nie. In plaas daarvan om ondervindinge te hê, neem mense spektakels waar, via regte of metaforiese beheerskerms. In plaas van realiteit beleef die mens skynbeelde en simulasie.
Terwyl sy vroeëre loopbaan beïnvloed word deur Marxisme, het hy uiteindelik tot die gevolgtrekking gekom dat Karl Marx se standpunte slegs 'n spieëlbeeld van opposisie teen kapitalistiese denke was. Marx het byvoorbeeld nie konsepte soos "werk" of "waarde" bevraagteken nie. In kort, terwyl Marx dit moontlik goed bedoel het, was hy volgens Baudrillard geïnfekteer deur die "virus van bourgeois-denke". In teenstelling hiermee, stel hy die konsep van simboliese uitruiling voor, 'n "kringloop van geskenke en opvolggeskenke", soortgelyk aan 'n geskenkekonomie, alhoewel hy mettertyd begin voorkeur gee aan 'n stelsel gebaseer op verleiding wat volgens hom gegrond is op "die  bekoring van suiwer en bloot oppervlakkige rituele". Terwyl Baudrillard moontlike alternatiewe voorstel, sien hy weinig hoop vir die herstel van die sosiale wêreld. Hy voorsien eerder verdere ontwikkeling van hiperrealiteit, met die gevolg dat dit moeiliker word om te onderskei tussen wat werklik is, en wat nie werklik is nie. Hy beskou die VSA as die land wat die verste in hierdie rigting beweeg het. Hy stel dit byvoorbeeld dat hy die VSA besoek het ten einde eerstehandse ervaring op te doen van "die finale aard van die toekomstige katastrofe".
Kritiek op Baudrillard se werk
Baudrillard word gekritiseer deur verskeie vakkundiges. Douglas Kellner kritiseer Baudrillard in sy boek Jean Baudrillard: From Marxism to Postmodernism and Beyond (ISBN 0804717575) waarin hy tradisionele Marxisme verdedig teen Baudrillard se kritiek. Christopher Norris kritiseer wat hy beskou as Baudrillard se gebrek aan betekenisvolle politieke verbintenis in sy boek Uncritical Theory : Postmodernism, Intellectuals and the Gulf War (ISBN 0870238175).
Doris Goddard
Doris Goddard (1 Maart 1930 – 28 Julie 2019) was 'n Australiese aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Wee Geordie (1955), Moving On (1974), Tim (1979), en Hostage (1983).
22ste eeu
Die 22ste eeu sal in die jaar 2101 'n aanvang neem en teen die einde van die jaar 2200 ten einde kom.
Reg op subrogasie
Die reg op subrogasie, behels in die Suid-Afrikaanse versekeringsreg die reg van ‘n versekeraar om namens die versekerde teen ‘n derde op te tree en om gebruik te maak van die versekerde se regte en inligting en stel die versekerde skadeloos. Dit gee ook die versekeraar die reg om die wrak (wrakwaarde) te hou nadat die versekeraar die versekerde uitbetaal het. (sien Reinecke et al- "General principles of Insurance law", LexisNexis Durban 2007).
Justin Whalin
Justin Whalin (gebore 6 September 1974) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Child's Play 3 (1991), Serial Mom (1994), en Dungeons & Dragons (2000), en in die televisiereeks Lois & Clark: The New Adventures of Superman (1993).
Bergpietjiekanarie
Die Bergpietjiekanarie (Crithagra symonsi) is 'n endemiese, gelokaliseerde, algemene standvoël en hoogtetrekvoël in bergstruike en grasveld, meestal bo 2000m. Die voël is 13 cm groot en weeg 12 - 18 gram. In Engels staan die voël as die Drakensberg Siskin bekend.
Terminologie van alternatiewe medisyne
Alternatiewe medisyne beskryf enige praktyk wat daarop gemik is om die genesingseffekte van medisyne te bereik, maar wat nie biologiese geloofwaardigheid het nie en ongetoets of ontoetsbaar is. Aanvullende medisyne, komplementêre en alternatiewe medisyne, geïntegreerde medisyne of integrerende medisyne, en holistiese medisyne is van die baie name wat gebruik word vir dieselfde skynwetenskaplike verskynsel.
Terme vir alternatiewe medisyne
Die terme alternatiewe medisyne, komplementêre medisyne, integrerende medisyne, holistiese medisyne, natuurlike medisyne, onortodokse medisyne, onkonvensionele medisyne en New Age-geneeskunde word wisselvallig met dieselfde betekenis gebruik en is in die meeste kontekste amper sinoniem.
Die betekenis van die term "alternatief" in die uitdrukking "alternatiewe medisyne", is nie dat dit 'n effektiewe alternatief vir die mediese wetenskap is nie, alhoewel sommige alternatiewe medisyne-promotors die los terminologie kan gebruik om die voorkoms van effektiwiteit te gee. Los terminologie kan ook gebruik word om voor te stel dat 'n digotomie bestaan ​​wanneer dit eintlik nie bestaan nie. Byvoorbeeld, die gebruik van die uitdrukkings "Westerse medisyne" en "Oosterse-geneeskunde" om voor te stel dat die verskil 'n kulturele verskil is tussen die Asiatiese Oos en die Europese Wes, eerder as dat die verskil tussen bewysgebaseerde medisyne en behandelings is wat nie werk nie.
Komplementêre of integrerende medisyne
Komplementêre medisyne of integrerende medisyne is wanneer alternatiewe medisyne saam met funksionele mediese behandeling gebruik word, in 'n oortuiging dat dit die effek van behandelings verbeter. Byvoorbeeld, akupunktuur (deurdringing van die liggaam met naalde om die vloei van 'n bonatuurlike energie te beïnvloed) kan geglo word om die effektiwiteit van wetenskapgebaseerde medisyne te verhoog (of "komplementeer") wanneer dit op dieselfde tyd gebruik word. In plaas daarvan kan beduidende geneesmiddelinteraksies wat deur alternatiewe terapieë veroorsaak word behandelings minder effektief maak, veral in kankerterapie. Benewens die gewone kwessies met alternatiewe medisyne, is integrerende medisyne beskryf as 'n poging om skynwetenskap in akademiese wetenskapgebaseerde medisyne in te bring, wat tot die minagtende term "kwakademiese medisyne" lei. Weens sy baie name is die veld gekritiseer vir intense hernaaming van wat in wese dieselfde praktyke is.
Ander terme
Tradisionele medisyne verwys na die praktyke van 'n sekere kultuur wat beoefen is voor die gebruik van die wetenskaplike metode, in teenstelling met wat tipies geoefen word in kulture waar mediese wetenskap oorheers. "Oosterse-medisyne" of "oosterse-geneeskunde" verwys gewoonlik na die tradisionele medisyne van Asië waar konvensionele medisyne baie later binnegedring het.
Holistiese medisyne is 'n ander hernaaming van alternatiewe medisyne. In hierdie geval word die woorde balans en holisme dikwels saam met komplementêre of integrerende gebruik, wat aanspraak maak op 'n "hele" persoon in teenstelling met die vermeende reduksionisme van medisyne.
Definisies van alternatiewe medisyne
Alternatiewe medisyne word losweg gedefinieer as 'n stel produkte, praktyke en teorieë wat deur hul gebruikers geglo word die genesingseffekte van medisyne het, maar wie se effektiwiteit nie met behulp van wetenskaplike metodes bewys is nie, of wie se teorie en praktyk nie deel van medisyne is nie, of wie se teorieë of praktyke direk weerspreek word deur wetenskaplike bewyse of wetenskaplike beginsels wat in medisyne gebruik word.
"Medisyne" is die deel van die mediese wetenskap wat die beginsels van biologie, fisiologie, molekulêre biologie, biofisika en ander natuurwetenskappe in kliniese praktyk gebruik, met behulp van wetenskaplike metodes om die effektiwiteit van daardie praktyk te bepaal. In teenstelling met medisyne, ontstaan ​​'n alternatiewe produk of praktyk nie van die gebruik van wetenskaplike metodes nie, maar kan in plaas daarvan gebaseer wees op hoorsê, godsdiens, tradisie, bygeloof, geloof in bonatuurlike energie, pseudowetenskap, foute in redenasie, propaganda, bedrog of ander onwetenskaplike bronne.
NG gemeente Alexandria
Die NG gemeente Alexandria is ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode van Oos-Kaapland.
Agtergrond
Die inwoners van Olifantshoek, soos die plek waar die gemeente later gestig is eers bekendgestaan het, het veral gedurende die eerste helfte van die 19de eeu bittere tye beleef weens die Kaapse grensoorloë van 1811, 1819, 1834 en later. Daarom is dit merkwaardig dat die stoere pioniers soveel veral op kerklike gebied tot stand gebring het. Olifantshoek was destyds deel van die uitgestrekte gemeente Uitenhage, as tweede oudste gemeente in die Oostelike Provinsie naas die NG gemeente Graaff-Reinet die moedergemeente van die tientalle gemeentes in die westelike dele van die provinsie.
Die plekkie het in die veldkornetskap van Onder-Boesmansrivier geval. In hierdie wyk het daar op die plaas van Evert Potgieter, Brakfontein, ’n klein gebou gestaan. Hierdie plek het die naam Kerkplaas gekry omdat daar ’n buitekerk gebou is. Dit was die mees afgeleë deel van die moedergemeente en die lidmate in die omgewing van Olifantshoek moes per ossewa Uitenhage toe reis vir huwelike, doop, lidmaatskap en alle ander kerklike voorregte.
Gemeentestigting
Baie jare lank het ds. Alexander Smith gereeld ook die Olifantshoekers op Kerkplaas besoek en bedien en uit erkentlikheid het hulle sy naam op 8 Januarie 1854 aan die nuwe gemeente "Alexandria" gegee. Byna 20 jaar lank was die naam van die gemeente Olifantshoek, maar die Sinode van 1873 het dit na Alexandria verander. Luidens een verklaring is die plek Alexandria vernoem ter ere van koningin Victoria, want dit was haar eerste doopnaam. Dit is egter foutief.
Die grond het oorgegaan in die hande van trustees en so ook die ou kerk wat reeds omstreeks 1830 deur Karel Landman en andere gebou is. Dit was ook hulle wat ’n sustentasiefonds (’n fonds waaruit die leraar vergoed kon word) begin wat op 11 September 1869 reeds £2666.9.7 sterk was. Voor die koms van Alexandria se eerste leraar het ds. Adrian Roux van die NG gemeente Albanie, met sy kernpunt destyds op Riebeek-Oos, van 9 Januarie 1854 tot 6 Junie 1869 as konsulent die groot wyk Olifantshoek op Kerkplaas getrou bedien. Op die eerste kerkraadsvergadering op 9 Januarie 1854 is besluit om die trustees van die kerklike geboue en van Kerkplaas te nader om dit oor te dra in die naam van die kerkraad. Die destydse trustees was C.F. Scheepers, C.G. Holl en P.J. Holtshausen.