cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arnold Meiring
Gemeentebediening
duimnael|360px|Ds. Arnold Meiring, derde van regs, omstreeks 1951 tydens gesprekvoering met leiers in die [[Anglikaanse Kerk]] duimnael|280px|Ds. Arnold Meiring en sy gesin omstreeks 1947 toe hy leraar was van [[NG gemeente Johannesburg-Oos]] Aan die einde van dieselfde jaar word hy tot die bediening toegelaat as leraar van die NG gemeente Rondebosch, waar hy tot sy vader – wat dié gemeente saam met die redakteurskap van die Kerkbode behartig het – trou aan sy sy staan tot sy afsterwe in 1938. Ses maande later vertrek hy na die NG gemeente Johannesburg-Oos, die sogenaamde Irenekerk in Doornfontein, Johannesburg, wat eweneens vroeër deur sy vader bedien is en waar hy byna 13 jaar onvermoeid arbei. In September 1951 word hy ds. P.J. Viljoen se medeleraar op Heidelberg, Transvaal, waar sy oom aan moederskant, ds. A.J. Louw – soos ds. Viljoen, ’n vroeëre moderator van die Transvaalse Kerk – meer as 38 jaar lank predikant was. Sy laaste gemeente, Pretoria-Oos, bedien hy van 1961 tot hy op 21 Junie 1970 uittree.
Kerkleier
Veral die drie Transvaalse gemeentes wat hy bearbei het, het weens hulle ligging en omstandighede besondere toerusting van die predikant vereis, maar aan Meiring het dit besondere geleenthede gebied en in almal het daar van hom ’n heilsame invloed uitgegaan. Op die breër kerklike gebied dien hy in ’n reeks belangrike kommissies. As voorsitter van die Sinodale Kommissie vir Openbare Sedelikheid in die Transvaal knoop hy en die sekretaris, ds. D.F.B. de Beer, jare lank ’n stryd teen maatskaplike euwels aan. Hul grootste oorwinning was die algehele verbod in 1949 op hondewedrenne en die gepaardgaande dobbelary. Hy was ook onder meer voorsitter van die Kuratorium van die Teologiese Fakulteit (Afdeling B) aan die Universiteit van Pretoria, van die Inligtingsburokommissie en lid van die Kommissie vir Kerklike Tydskrifte.
NG Sinodes
duimnael|links|200px|Ds. Meiring in 1959, toe hy moderator van die Transvaalse Kerk was In 1951 en 1954 kies die Transvaalse Sinode hom tot assessor en in 1957 volg hy ds. C.B. Brink op as moderator. Dié amp beklee hy ook in die volgende Sinode (1961). Hy staan dus aan die spits van kerklike bedrywighede in die Transvaal tot die totstandkoming van die Algemene Sinode in 1962. Verskeie belangrike gebeure vind in dié tyd plaas, soos die naamsverandering van die Transvaalse Kerk (1957), die vorming van die gemeentes in Suid-Rhodesië, Noord-Rhodesië, Duits-Oos-Afrika en Kenia tot streeksinode van Transvaal (voorloper van die latere Sinode van Midde-Afrika) (1957), die Kerkvereniging (1962) en die omstrede Cottesloe-kerkeberaad (1961). Daar word gesê dit was te danke aan Meiring se kalmte, takt en nugterheid en die vriendelike hoflikheid waarmee hy teenoor alle mense opgetree het, dat daar weens Cottesloe nie ernstiger verdeeldheid en groter groepvorming in die Kerk ontstaan het nie. Hy het egter die besluite van die beraad agterna verwerp, ná hy tydens die beraad daarmee eens was, en is op die Transvaalse Sinode op 5 April 1961 in Pretoria met ’n skraal meerderheid van 9 stemme tot moderator herverkies. In 1959 verteenwoordig hy die kerk op ekumeniese byeenkomste in Europa, maar wys benoemings tot redakteur van die Kerkbode en hoofsekretaris van die Bybelgenootskap van die hand.
Laaste jare
Die laaste 20 jaar ly hy aan Parkinsonsiekte, maar hy hou die siekte terug deur so aktief as moontlik by die kerklike lewe en werksaamhede ingeskakel te bly. Hy dien byvoorbeeld as ouderling van Suidoos-Pretoria en woon bidure en ander byeenkomste so gereeld hy kan by. Ondanks sy verswakkende gesondheid werk hy ook tot redelik kort voor sy dood as hospitaalarbeider. Miskien omdat die siekte hom nog groter insig in menslike swakheid gegee het, laat hy in dié tyd ’n paar boeke die lig sien, byvoorbeeld "’n Wandeling deur die Psalms".
Meiring is beskryf as "minsaam, innig vroom en toegewyd, hartlik en nederig, beskeie, liefdevol, hulpvaardig, eerlik en opreg".
Sy enigste seun is dr. P.G.J. Meiring, voormalige professor in die teologie en leraar in verskeie Pretoriase gemeentes.
Jeff Hyslop
Jeff Hyslop (gebore 30 Mei 1951) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rol in die rolprent Jesus Christ Superstar (1973).
Demokratiese Party (Italië)
Die Demokratiese Party (Partito Democratico, PD) is 'n sosiaal-demokratiese politieke party in Italië wat op 14 Oktober 2007 gestig is. Die amp van partysekretaris (voorsitter) word tans deur Nicola Zingaretti beklee wat in Maart 2019 verkies is, terwyl Paolo Gentiloni as president fungeer.
Die PD het sy wortels in sosiaal-demokratiese, Christelik-sosiale en linksliberale tradisies en word by die senter-linkse en Europa-vriendelike spektrum van politieke partye gereken. Op Europese vlak is die PD 'n lid van die Sosiaal-emokratiese Party van Europa (SPE) en het op internasionale vlak by die Progressiewe Alliansie aangesluit, 'n netwerk van 113 sosiaal-demokratiese, sosialistiese en progressiewe partye.
Nadat Matteo Salvini 'n einde aan die koalisie tussen Lega Nord en die Movimento5Stelle (M5S, «Vyfsterbeweging») gebring het, het die PD en M5S in September 2019 'n nuwe regering onder leiding van die eerste minister Giuseppe Conte gevorm.
Geskiedenis
Die PD is op 14 Oktober 2007 deur die samesmelting van 'n groep partye uit die senter-linkse politieke spektrum gestig wat in die algemene verkiesing van 2006 almal as deel van die Olyfboom-lys (L'Ulivo) en die Unie-koalisie opgetree het, waaronder die sosiaal-demokratiese Linksdemokrate (Democratici di Sinistra, DS) en die party Democrazia è Libertà - La Margherita (DL); asook enkele politici soos die streekspresident van die Abbruzze, Ottaviano Del Turco (voorheen lid van die Alleanza die Riformisti), die onafhanklike joernalis Gad Lerner, die stigter van die Slow Food-beweging Carlo Petrini en Tullia Zevi as lid van die Unie van Joodse Gemeentes in Italië. Daarnaas het 'n aantal politieke groeperings soos die Movimento Repubblicani Europei, die Partito Democratico Meridionale, die Progetto Sardegna, die Socialisti Liberali per il Partito Democratico, en die Repubblicani Democratici by die nuwe party aangesluit.
Cathay Dragon
Hong Kong Dragon Airlines Limited (Chinees: 港龙 航空 有限公司), handeldrywend as Cathay Dragon, is 'n internasionale lugredery met sy hoofkwartier in Cathay Dragon House op die Hongkong Internasionale Lughawe, Hongkong. Op 30 Junie 2018 het die lugredery 'n geskeduleerde passasiersnetwerk na 48 bestemmings in 13 lande en gebiede in Asië bedryf. Daarbenewens het die lugredery 3 kodedeelooreenkomste op roetes wat bedien word deur vennootrederye. Dit beskik oor 'n vloot van 47 uitsluitlik-Airbusvliegtuie, bestaande uit A320s, A321s en A330s.
Cathay Dragon is 'n volfiliaal van Hongkong se vlagdraer, Cathay Pacific, en is 'n geaffilieerde lid van die Oneworld lugrederyalliansie. Die lugredery is op 24 Mei 1985 deur Chao Kuang Piu gestig, die lugredery se huidige ere-voorsitter. Sy eerste vlug vertrek uit Hongkong na Kota Kinabalu, Maleisië na die toekenning van 'n lugoperateursertifikaat deur die Hongkongregering in Julie 1985. In 2010 het Dragonair, tesame met Cathay Pacific, meer as 138 000 vlugte onderneem, byna 27 miljoen passasiers en meer as 1,8 miljoen ton se vrag en pos vervoer.
Krasnodar
Krasnodar (Russies: Краснода́р) is die grootste stad en hoofstad van Krasnodar-krai in die suidwestelike deel van Rusland. Dit het in 2014 'n bevolking van 805 680 gehad. Dit lê 40 km oos van Oekraïne en 85 km noord van die Swartsee. Die stad is in 1794 gestig as Jekaterinodar en is ná die Oktober-rewolusie hernoem na Krasnodar.
Klasiesriviergrotte
Die Klasiesriviergrotte is ’n paar grotte oos van die Klasiesriviermond in die distrik Humansdorp in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. In die drie hoofgrotte en twee beskutte areas aan die voet van ’n hoë krans is bewyse ontdek dat dit sowat 125 000 jaar gelede tydens die Middel-Steentydperk bewoon was.
Van 1960 af het Ronald Singer, Ray Inskeep, John Wymer, Hilary Deacon, Richard Klein en ander beweer die fossiele bevat van die vroegste bekende oorblyfsels van die moderne mens. Verdere ondersoeke het egter getoon dié fossiele val "buite die omvang van moderne variasie".
Bewyse is gevind dat skulpvis gevang en plante, wortels en blomme vir kos versamel is, asook van die maak van steenartefakte. Daar is ook tekens van die algemene organisering van die gemeenskap, die braai van vleis oor vuur en land/veld-beheer deur middel van brande. Die teenwoordigheid van die inwoners blyk seisoenaal of migrerend te gewees het. Daar is ook tekens van kannibalisme, omdat verbrande en gekerfde bene van "moderne mense" saam met ander voedselafval weggegooi is.
Daar word steeds gedebatteer of die inwoners se gedrag dié van moderne mense was of nie.
Kim Jong-hyun
Kim Jong-hyun (Koreaans: 김종현) (8 April 1990 - 18 Desember 2017 ) is 'n Suid-Koreaanse sanger van popmusiek.
Butch en femme
duimnael|300 px|Die Lesbiese Butch/Femme Society in die New Yorkse [[Gay Pride-optog.]]
Dictyonella funicularis
Dictyonella funicularis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dictyonella en tot die familie Dictyonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Rützler.
Butch en femme
Sommige lesbiese feministe is teen die woorde gekant en voel die onderskeid is ’n afdwinging van heteroseksuele sienings. Volgens navorsing in die 1990's in die VSA "is 95% van lesbiërs vertroud met butch/femme-kodes en kan hulle hulself of ander volgens daardie kodes beoordeel, maar dieselfde persentasie het gevoel butch/femme is 'onbelangrik in hul lewe'".
Michael Ironside
Michael Ironside (gebore 12 Februarie 1950) is 'n Kanadese akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Scanners (1981), Top Gun (1986), Total Recall (1990), en Starship Troopers (1997).
Lys van aalwynspesies
Hierdie is 'n lys van aalwynspesies.
A
duimnael|[[Doringaalwyn]] duimnael|[[Uitenhaagaalwyn|Ruigte-aalwyn]]
B
duimnael|Blomme van die boomaalwyn
C
duimnael|Kandelaaraalwyn duimnael|Heuwelaalwyn
D
duimnael|Kokerboom duimnael|Saldanha-aalwyn
F
[[Bitteraalwyn|duimnael]]
G
duimnael|Karoo-bontaalwyn duimnael|Green se aalwyn
K
duimnael|Karasberg-aalwyn
M
duimnael|Bergaalwyn duimnael|Myteraalwyn in blom
P
duimnael|Pearson se aalwyn duimnael|Waaieraalwyn duimnael|Spiraalaalwyn
Himeneüs
Himeneüs word in die boeke van 1 Timoteus (1 Tim 1:20) en 2 Timoteus (2 Tim 2: 17, 18) van die Nuwe Testament van die Bybel genoem.
Sy geloof het skipbreuk gely. Hy het geleer dat die opstanding alreeds plaasgevind het.
Paul-Dylan Ivalu
Paul-Dylan Ivalu is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Journals of Knud Rasmussen (2006) en Le jour avant le lendemain (2008).
Patats
Die patat (Ipomoea batatas) is 'n dikotiele plant wat behoort tot die familie Convolvulaceae. Dit is 'n groot bron van stysel met 'n soet smaak, die knolagtige wortels is 'n wortelgroente. Die jong blare en lote word soms geëet as groenigheid. Van die sowat 50 genera en meer as 1 000 spesies van Convolvulaceae, is I. batatas die enigste gewas van groot belang - 'n paar ander word plaaslik gebruik, maar heelparty is eintlik giftig. Patats is net verlangs verwant aan die aartappel (Solanum tuberosum) en behoort nie aan die nastergalfamilie (Solanaceae) nie.
Die genus Ipomoea van die patat bevat ook verskeie tuinblomme genaamd "morning glories", alhoewel die term gewoonlik nie uitgebrei word na Ipomoea batatas nie. Sommige kultivars van I. batatas word as ornamentele plante gekweek.
Nazi-saluut
Die Romeinse saluut, Bellamy-saluut, Nazi-saluut of Olimpiese saluut is 'n saluut met 'n uitgestrekte arm en die hand na onder. Die saluut is onder ander deur antieke Romeine, Hitler se Nazi's, en vir die Amerikaanse Getrouheidseed (Pledge of Allegiance) gebruik. Dit is ook tydens die Olimpiese spele gebruik en verskeie instansies gebruik dit steeds as groetvorm of as gebaar van vriendskap en getrouheid.
Lys van dorpe en stede in Oostenryk
Die volgende is 'n lys van dorpe en stede in Oostenryk met meer as 10 000 inwoners:
Nazi-saluut
Romeinse saluut
Die Romeinse saluut (Italiaans: "Saluto Romano") is tydens die 17de of 18de eeu deur toneelspelers gebruik en is so met die Romeine geassosieer. Tydens die regering van die Italiaanse diktator Benito Mussolini word die groet afgestof en in sekere gevalle selfs as verpligtend voorgeskryf. Die saluut is vergesel met die woord "ave" (Latyns vir "gegroet").
Olimpiese saluut
Die Olimpiese saluut is 'n variasie van die Romeinse saluut. Die arm word gewoonlik hoër en effens uitwaarts na regs gelig. Hierdie groetvorm is sigbaar op die amptelike plakkate van die Spele van 1924 in Parys en die van 1936 in Berlyn.
Nazi-saluut
Die Nazi-saluut is as 'n groetvorm in Nazi-Duitsland gebruik. Dit word saam met die woorde "Sieg Heil!" of "Heil Hitler!" gebruik. Dit is in die 1930's deur die Nazi-party ingestel om onderdanigheid aan die party se leier, Adolf Hitler te demonstreer. Die saluut was verpligtend vir burgerlikes, maar meestal opsioneel vir militêre personeel, wat die tradisionele militêre saluut tot kort ná die mislukte aanslag op Hitler in 1944 behou het.
Sedert die Tweede Wêreldoorlog word die gebruik van die saluut as 'n kriminele oortreding in Duitsland, Oostenryk en Tsjeggië beskou. Die saluut word egter steeds deur Neo-Nazi en neo-Fascistiese bewegings gebruik.
Omstredenheid
Sommige mense ervaar die saluut (in al sy vorme) as negatief omdat hulle dit met Hitler en die wreedhede van die tyd koppel. Ander sien dit weer as 'n oordrewe reaksie wat eerder met die baie positiewe gebruike daarvan geassosieer moet word. Dit word ook soms deur politici as 'n politieke speelbal gebruik om teenstaanders, wat gewoonlik niks met Naziïsme te doen het nie, verdag te maak. Soortgelyk word dit dikwels deur joernaliste ingespan om sensasie te skep.
Swartmag-saluut
Die Swartmag-saluut is 'n saluut met 'n uitgestrekte arm, gebalde vuis en kop omlaag. Dit word hoofsaaklik deur swart persone as 'n teken van verset gebruik.
Die saluut is die eerste keer deur swart Amerikaanse atlete tydens die Olimpiese Somerspele van 1968 as protes teen rassisme gebruik. Die insident vind tydens die medaljeseremonie na die 200-meter plaas. Tommie Smith en John Carlos, onderskeidelik eerste en derde, staan tydens die speel van die Amerikaanse volkslied met gebalde vuiste en geboë hoofde. Na die voorval word die twee uit die Olimpiese dorp geskop.
Kleinvoet
Kleinvoet is die bynaam van die fossiel van ’n buitengewone, volledige Hominini-skedel wat in 1994–'98 in die Sterkfonteingrotte in Suid-Afrika ontdek is.
Ontdekking
Terwyl die paleoantropoloog Ronald J. Clarke in 1994 deur museumbokse met die etiket "Cercopithecoids" gekyk het, het hy afgekom op fossielstukke waarvan hy verskeie herken het as dié van ’n hominien. Hy het vier linkervoet-bene gesien wat gelyk het of dit aan dieselfde persoon behoort. Dié stukke was van die Silberberg-grot by Sterkfontein. Hulle is beskyf as dele van die genus Australopithecus en is gekatalogiseer as Stw 573.
Omdat die bene so klein was, het hy dit "Kleinvoet" gedoop. Hy het in 1997 nog bene van dieselfde individu in aparte sakke gevind, onder meer ’n deel van die distale skeenbeen wat duidelik van die res van die been afgeskeur is. Hy het twee assistente, Stephen Motsumi en Nkwane Molefe, na die Silberberg-grot gestuur om die passende stuk van die skeenbeen te probeer vind. Twee dae later is die res van die been gevind waar dit uit ’n rots steek. Hier het dr. Clarke en sy span die hele skedel, kakebeen en ander ledemate gevind.
Dit is in 1998 aan die pers bekend gemaak en het aansienlike aandag in die wêreldmedia geniet.
Hierna is ’n redelik volledige skelet gevind, onder meer ’n volledige voorarm en hand, dele van die pelvis, ribbes en ruggraat. Uitgrawings word steeds gedoen en die skelet sal waarskynlik baie vollediger wees as die beroemde Australopithecus afarensis-skelet Lucy van Ethiopië.
Clarke meen Kleinvoet behoort nie tot die spesie Australopithecus afarensis of Australopithecus africanus nie, maar tot ’n unieke Australopithecus-spesie wat vroeër by Makapansgat en Sterkfontein gevind is, Australopithecus prometheus.
Datering
Die ingewikkelde geologie van Sterkfontein maak dit moeilik om die presiese ouderdom van die bene vas te stel omdat daar geen vulkaniese tufsteen vir akkurate radiometriese datering is nie. Daar is aansienlik gedebatteer oor hoe oud Stw 573 is. Ramings wissel van byna 4 miljoen jaar tot 2,2 miljoen jaar. Volgens ’n magnetochronologiese raming is die skelet sowat 3,3 miljoen jaar oud.
Herrerasauridae
Herrerasaurids is van die oudste bekende dinosourusse en verskyn in die fossielrekord van die Laat Trias-periode 231,4 miljoen jaar gelede. Hulle het aan die einde van die Trias uitgesterf. Hulle was klein (nie langer as 4 m nie), vleisetende teropodes. Die bekendste voorbeelde was van Suid-Amerika (Brasilië en Argentinië), waar hulle in die 1960's vir die eerste keer ontdek is.
Herrerasourides se anatomie is ongewoon en hulle word nie beskou as voorsate van enige latere dinosourusgroepe nie.
Hermann von Waltershausen
Hermann Wolfgang Sartorius Freiherr von Waltershausen (* Göttingen, 12 Oktober 1882 – † München, 14 Junie 1954) was 'n Duitse komponis, dirigent, pedagoog en skrywer.
Lewe en loopbaan
Hy was die seun van die ekonoom August Sartorius von Waltershausen (1852–1938) en sy vrou Charlotte Freiin von Kapherr, 'n afstammeling van die geskiedkundige Georg Friedrich Sartorius. Hy het van 1901 tot 1907 komposisie studeer by Ludwig Thuille in München. Hy het ook van 1905 tot 1915 klavier gestudeer onder August Schmid-Lindner.
Op die ouderdom van nege jaar is Von Waltershausen met Hodgkin se siekte gediagnoseer. Ten einde die verspreiding daarvan te verhoed het dokters sy regterarm en -been geamputeer. Dit het Waltershausen egter nie daarvan weerhou om 'n musikale loopbaan na te jaag nie - hy het gespesialiseer in linkshandige klavieruitvoerings met Schmid-Lindner, en het met sy linkerhand gedirigeer.
Von Waltershausen se grootste professionele sukses was die opera Oberst Chabert, wat hy aangepas het van die roman deur Honoré de Balzac. Die karakterisering en patos van Waltershausen se libretto was wyd bewonder deur sy tydgenote, dikwels in groter mate as die musiek self. Die komponis en kritikus Edgar Istel het as volg kommentaar gelewer, "Alhoewel Waltershausen homself nog nie bewys het as 'n musikant van groot belang nie, moet mens sy ontwikkeling as dramaturg met groot belang dophou." Waltershausen het ook die libretto geskryf vir Hermann Zilcher se komiese opera Doktor Eisenbart.
Oorblywende werke, uitgawes en opnames
Baie van von Waltershausen se komposisies is tydens die Tweede Wêreldoorlog vernietig, die volgende lys verteenwoordig werke wat steeds bestaan in gepubliseerde vorm of in manuskripvorm in von Waltershausen se dokumente in die Stadtbibliothek München.
Geirangerfjord
Die Geirangerfjord (Noors: Geirangerfjorden) in die Sunnmøre-streek van die provinsie (fylke) Møre og Romsdal is een van die bekendste fjorde in Noorweë wat deur Unesco sedert 14 Julie 2005 as 'n wêrelderfenisgebied gelys word.
Die fjord, wat sowat 200 kilometer noordoos van Bergen en 280 kilometer noordwes van Oslo geleë is, het 'n lengte van vyftien kilometer en is 'n sytak van die Storfjord ("Groot Fjord"). Die Geirangerfjord is – saam met 'n ander Wes-Noorse fjord, die Nærøyfjord – die langste en diepste fjord ter wêreld. Die rotswande aan sy weerskante troon 1 400 meter bo seevlak uit en strek 'n verdere 500 meter tot by die seebodem. Watervalle, gletsermere en bosgebiede langs die rotswande maak deel uit van die fjordlandskap. Die dorp Geiranger is sowat 100 kilometer van die kus af aan die eindpunt van die fjord geleë.
Toerisme
Die Geirangerfjord is al meer as 'n eeu een van die gewildste toeristebestemmings in Noorweë. Die Duitse keiser Wilhelm II was een van die eerste fjord-geesdriftiges wat met sy jag Hohenzollern in die jare voor die Eerste Wêreldoorlog gereelde besoeke aan die Geirangerfjord gebring het. Die meeste huidige besoekers maak gebruik van die veerbootverbinding tussen Hellesylt en Geiranger of een van die Hurtigruten-passasierskepe wat die fjord in die somer bevaar.
Watervalle soos die "Sewe Susters" (Noors: De syv søstrene) of die "Bruidsluier" is bekende toeristetrekpleisters langs die Geirangerfjord, net soos 'n aantal verlate plaashuise wat op rotse teen die steil berghellings opgerig is en waarvan sommige slegs deur lere of steil voetslaanpaaie toeganklik was. Nogtans was die gebied vroeër danksy die gematigde klimaat – met byna 24 uur se sonbestraling tydens die somermaande – uiters geskik vir landboudoeleindes, en selfs vrugte soos appelkose is hier verbou.
Die laaste bewoners het hul plase as gevolg van die moeilike lewensomstandighede teen die middel van die 19de eeu vir goed verlaat – sommige van hulle, wat hier nie net eensaamheid ervaar het nie, maar ook aan armoede en rotsstortings blootgestel was, het destyds net soos baie ander Nore 'n nuwe heenkome in Noord-Amerika gevind. Deesdae word die plaashuise as 'n kulturele erfenis beskou en herstel.
Paaie
Die sogenaamde "Arendpad" (Noors: Ørneveien) met sy elf haarnaalddraaie is in 1953 voltooi en loop oor 'n maksimumhoogte van 600 meter bo seevlak. Die uitsigpunt Ørnesvingen langs die pad bied 'n uitsig oor die fjord.
Pienk
Pienk is 'n ligte rooi kleur, wat sy naam verkry van die blom van Dianthus caryophyllus, 'n pienk angelier. Volgens opnames wat in Europa en die Verenigde State van Amerika gedoen is, is pienk, veral wanneer dit gekombineer word met wit of ligblou, die kleur wat mees algemeen geassosieer word met vroulikheid, sensitiwiteit, sagtheid, kinderjare en die romantiese. Maar, wanneer dit gekombineer word met pers of swart, hou dit verband met die erotiese en verleiding.
Pienk is die eerste keer in Engels as 'n kleurnaam gebruik in die laaste deel van die 17de eeu.
James Monroe
James Monroe (28 April 1758 – 4 Julie 1831) was die 5de president van die Verenigde State van Amerika (1817–1825). Tydens sy ampstermyn het Mississippi (10 Desember 1817) die 20ste, Illinois (3 Desember 1818) die 21ste, Alabama (14 Desember 1819) die 22ste, Maine (15 Maart 1820) die 23ste en Missouri (10 Augustus 1821) die 24ste deelstaat van die Verenigde State geword. Die hoofstad van Liberië, Monrovia, is vernoem na James Monroe.
Pienk
Variasies en gebruike
Variasies van pienk kan as volg voorgestel word:
Manny Jacinto
Manny Jacinto (gebore 19 Augustus 1987) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Bad Times at the El Royale (2018) en in die televisiereekse Once Upon a Time (2011), The Good Place (2016), en The Good Doctor (2017).
Dictyonella hirta
Die spons behoort tot die genus Dictyonella en tot die familie Dictyonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1889 deur Topsent.
Makoforrivier
Die Makoforrivier is 'n takrivier in die noorde van die Krugerwildtuin in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit ontspring in die weste van Mosambiek, maar kruis die internasionale grens en mond uit in die Olifantsrivier op Suid-Afrikaanse grondgebied.
Ondangwa
Ondangwa is oorspronklik as 'n sendingstasie van die Finse Sendinggenootskap in 1890 gestig. In 1914 het dit 'n regeringstasie geword.
Ondangwa word gesê om die einde van die Ondongagebied te beteken. (Ondonga is een van die koninkryke van Owamboland), en Ondangwa is geleë op die westelike rand van hierdie koninkryk.
Die dorp is ongeveer 80 km (50 myl) van die grens met Angola, langs die B1 hoofweg geleë. Dit is een van die wonings van die konings van Ondonga. (Koning Eliphas Kauluma, die vader van die huidige koning woon tans hier). Die meeste van die inwoners van die dorp praat Oshindonga.
Ondangwa is die distrikshoofstad van die Ondangwa-kiesafdeling.
Oreb
Oreb word in die boek van Rigters (Rigt. 7: 25) in die Ou Testament van die Bybel genoem.
Verwysings in die Bybel
Rigt. 8: 3, Ps. 83: 12, Jes 10: 26
Dictyonella incisa
Dictyonella incisa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dictyonella en tot die familie Dictyonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Schmidt.
Tshivanirivier
Die Tshivanirivier is 'n rivier in die noorde van die Krugerwildtuin in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit mond uit in die Shingwedzirivier (Rio Singuedeze), enkele kilometer nadat dit Mosambiek binnegevloei het.
Freddie Mercury
Freddie Mercury (gebore Farrokh Bulsara, 5 September 1946, Zanzibar – 24 November 1991, Londen, Engeland) was 'n Britse musikant van Indies-Zoroastriese afkoms. Hy was bekend as die hoofsanger van die rockgroep Queen en het ontwikkel tot een van die gewildste popkunstenaars van alle tye. In 2008 is Mercury deur die Amerikaanse musiektydskrif Rolling Stone as een van die beste sangers van alle tye aangewys.
Hy het Queen in 1970 gestig met Brian May en Roger Taylor. Mercury het baie treffers geskryf vir Queen, waaronder, "Bohemian Rhapsody", "Killer Queen", "Somebody to Love", "Don't Stop Me Now", "Crazy Little Thing Called Love", en "We Are the Champions". Hy het ook solo-opnames gedoen. Mercury is in 1991 op die ouderdom van 45 oorlede aan 'n vigs-verwante siekte.
Vroeë lewe
Farrokh Bulsara is op Zanzibar gebore waar sy vader as kassier vir die Britse koloniale regering gewerk het. Sy voorouers was oorspronklik Parsi (Perse wat na die Islamitiese verowering van Iran in die 7de eeu na Indië gevlug het, en die Zoroastrisme bly aanhang, die staatsgodsdiens van die voor-Islamitiese Persië). In sy vroeëre jeug het Bulsara in Panchgani, Indië gewoon. Hy het begin klavier speel op die ouderdom van 7 en klavierlesse begin op die ouderdom van 9. Sy familie emigreer na Engeland in 1963 en woon in die Londense wyk Feltham. Hy het leer kitaar speel toe hy in Londen gewoon het. Toe was sy gunstelling kunstenare the Who, the Beatles, Jimi Hendrix, David Bowie, en Led Zeppelin. Na skool het hy aan die Isleworth Polytechnic in Wes-Londen in kuns gestudeer en later 'n diploma in kuns en grafiese ontwerp aan die Ealing Art College behaal. Naas sy kunsstudie het hy homself leer klavier speel en tree hy in sy vrye tyd op in musiekgroepe.
Dictyonella madeirensis
Dictyonella madeirensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Freddie Mercury
Queen
In 1968 besluit Brian May en Tim Staffell, beide studente aan die Imperial College van Londen, om 'n musiekgroep te vorm. Brian het 'n advertensie op die kollegebulletinbord vir 'n "Ginger Baker Tipe"-tromspeler geplaas. 'n Mediese student, Roger Taylor doen die oudisie en het die tromspeler geword. Hulle noem die groep Smile. Tim Staffell was 'n student aan die Ealing College of Art met as goeie vriend ene Farrokh Bulsara wat intussen Freddie genoem is, en het hom aan die groep bekendgestel. Freddie was dadelik 'n ondersteuner van die orkes. In 1970 besluit Tim Staffell om die groep te verlaat, want dit lyk of Smile nie sukses gaan behaal nie. Tim vertrek en sluit hom aan by 'n groep genaamd Humpy Bong. Farrokh Bulsara gaan van sy groep Wreckage oor na dié van Brian en Roger as hoofsanger.
Dictyonella madeirensis
Die spons behoort tot die genus Dictyonella en tot die familie Dictyonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1928 deur Topsent.
Freddie Mercury
Jare sewentig
In 1971 is die groep voltooi met die aansluiting van baskitaarspeler John Deacon. Die naam Queen en die repertoire het al bestaan, dus het Deacon die liedjies geleer speel. Intussen het Farrokh Bulsara die kunstenaarnaam Freddie Mercury begin gebruik. Die groep is verguis deur die Britse pers, maar hulle word deur 'n steeds groter wordende skare volgelinge aangehang. Queen sou een van die bekendste rockgroepe van die jare sewentig en tagtig van die vorige eeu word.
Jare tagtig
Die biseksuele geaardheid van Mercury was vir niemand 'n geheim nie, al het Mercury dit aanvanklik vir jare ontken. In die jare tagtig het hy gekies om dit nie meer te verberg nie. Die soms haas mistieke uitstraling van die sanger (lang swart hare, swart naellak, Japannese Kimonos ens.) het plek gemaak vir 'n dik snor, leerbroek en pette, en die byeenkomste wat die groep gereël het, was meer as berug. Ironies genoeg sorg die dik snor en leerklere in Latyns-Amerika vir 'n groeiende populariteit van beide Freddie as Queen, omdat hierdie kenmerke daar 'n macho-beeld het.
In die begin van die jare tagtig het die groep Europese aanhangers begin verloor, terwyl in Amerika hul aanhangers toegeneem het. In 1984 poog die groep om weer in Europa sukses te behaal. I Want to Break Free, geskryf deur baskitaarspeler John Deacon, word begelei deur 'n musiekvideo waarin die lede van Queen as vrouens geklee was. In teenstelling tot wat meestal veronderstel word, was dit nie 'n idee van Mercury nie, so blyk dit agterna, maar van tromspeler Taylor, as parodie van die Britse televisiesepie Coronation Street. In Amerika is hierdie grap nie as sodanig gewaardeer nie en Queen het daardeur baie Amerikaanse aanhangers verloor. Desondanks is The Works uit 1984 Queen se bestverkopende album tot dan toe.
In 1985 het Mercury die tyd om, los van Queen, 'n aantal persoonlike liedjies te skryf en op te neem. Die resultaat is die album Mr. Bad Guy. In die albumnotas bedank hy die ander lede van Queen hartlik daarvoor dat hulle nie in die album ingemeng het nie.
Live Aid 1985
In Julie 1985 gee die groep 'n besonderse optrede tydens die Live Aid-konsert. Daar is aangeneem dat Mercury later saam met Roger Taylor die liedjie One Vision geskryf het, waarop hy sy bewondering vir die saamhorigheid van kunstenaars en publiek op Live Aid aandui. Dit is egter nie waar nie. Die liedjie One Vision het ontstaan in die Musicland-ateljee in München na 'n basiese idee van tromspeler Roger Taylor wat aanvanklik 'n ode wou skryf aan Martin Luther King. Van die oorspronklike teks is egter alleen "I had a dream" oorgebly wat in die brug van die nommer te hoor is. Vanaf 1986 het hul albums (onder andere The Works, A Kind of Magic) weer goed verkoop, ook in Europa, en in 2004 word Queen se Live Aid-optrede tydens 'n meningspeiling van Nederland se Radio 2 verkies tot die beste optrede van alle tye. Die Britse Channel Four het ook Queen se Live Aid-konsert gekies as die beste konsert van alle tye.
Laaste optredes
In 1986 was die groep op toer wat eindig in Knebworth Park in Stevenage. Op 9 Augustus 1986 was 350 000 toeskouers by, soos dit later sou blyk, die laaste lewendige optrede van Queen met Mercury. Hy verklaar laggend dat niemand meer ou mans op die podium wil sien nie (hy word daardie jaar 40). Verder skeer hy sy snor af en sny sy hare baie kort. Hy het inderdaad ouer en rustiger geword, en die verhale van wilde partytjies in onder andere München verdwyn. Opmerklik was sy duet in Barcelona met Montserrat Caballé, die wêreld beroemde operadiva, gevolg deur 'n album met dieselfde naam. Toe Queen in 1989 die album The Miracle vrystel, gaan hulle vir die eerste keer nie op toer nie. Ook toe verklaar Freddie dat hy en die ander orkeslede te oud was om nog te toer, maar dit was nie die werklike rede nie. Die werklike rede was dat Freddie toe probleme met sy gesondheid gehad het.
Siekte en afsterwe
Intussen het gerugte dat Mercury MIV onder lede het steeds sterker geword, deels weens die feit dat hy selde in die openbaar te sien was. In 1990 kry Queen 'n Brit Award vir hulle buitengewone bydrae tot die Britse musiek. Dit was Mercury se laaste openbare verskyning. In die laaste twee jaar van sy lewe is hy gereeld deur paparazzi-fotograwe gevolg. Die Engelse poniekoerant The Sun het voortdurend beweer dat hy ernstig siek was; in 'n artikel van November 1990 word 'n foto van 'n verwilderde Mercury (met uitpuilende oë van die moegheid) saam met die opskrif "Dit is amptelik – Freddie is ernstig siek" geplaas. In die somer van 1991 verskyn die musiekvideo van I'm Going Little Mad, waarin Mercury wel weer te sien was. Maar ten spyte van grimering en 'n pruik was dit duidelik dat hy reeds baie maer was. Hierna is Headlong opgeneem. In hierdie video was sy verswakkende fisieke toestand duidelik te sien. Die video van Headlong is die eerste keer uitgesaai op BBC2, twee dae na sy dood, as afsluiting van 'n haastigsaamgestelde herdenkingprogram. Die videoverskyning was Mercury se laaste. Die laaste deel van die liedjie bevat Mercury se gefluisterde woorde "Ek is nog steeds lief vir jou", wat 'n persoonlike ode van Mercury was aan die ondersteuners van Queen. Mercury herhaal hierdie woorde ook dikwels tydens lewendige optredes, meestal na die liedjie Love of My Life, waarin hierdie teks ook voorkom. Na die video geskiet is, gaan hy vinnig agteruit. Mary Austin, sy lewenslange vriendin, besoek hom gereeld. Mercury het elke dag meer pyn, begin sy sig verloor en sy disoriëntasie was so oorweldigend dat hy nie uit die bed kon kom nie.
Op 23 November 1991, 'n dag voor sy dood, maak Mercury amptelik wêreldwyd bekend dat hy MIV-positief is. Dit het hy deur middel van 'n kort persverklaring op sy sterfbed bekendgemaak. Mercury sterf op 24 November 1991 om 18h48 in sy Londense huis aan longontsteking. Hy was 45 jaar oud. Freddie is tydens 'n private diens in Londen veras. In die laaste maande van sy lewe het hy enkele liedjies voltooi vir die laaste Queen-CD, Made In Heaven. Die laaste liedjie wat Mercury gesing het was Mother Love in Montreux, maar hy kon dit nie voltooi nie en Bryan May het uiteindelik die sangwerk in die liedjie voltooi. Die liedjie is ingesluit op die laaste Queen-album, Made In Heaven. Hierdie CD is vier jaar na sy dood uitgegee, in November 1995. Die hele album is gemaak as 'n ode aan Freddie. In 1997 het die oorblywende Queen-lede nog 'n laaste ode aan Freddie, No-One but You (Only the Good Die Young) voltooi. In 2000 verskyn nog 'n CD-boks, en het onder andere ook die repetisies met Montserrat Caballé en Michael Jackson ingesluit.
Oranje (kleur)
is 'n kleur geleë tussen rooi en geel in die ligspektrum, en word deur meeste skilders in die tradisionele kleurwiel gebruik.
Die naam is afgelei van die Engelse "orange (fruit)" ('n lemoen in Afrikaans).
In Europa en Amerika word oranje gewoonlik geassosieer met vermaak, die onkonvensionele, ekstroverte, vuur, aktiwiteit, gevaar, smaak en aroma, die herfsseisoen en Protestante. In Asië is dit 'n belangrike simboliese kleur van Boeddhisme en Hindoeïsme.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word as volg voorgestel:
Slanksandkruiper
Die Slanksandkruiper (Rhinobatos holcorhynchus) is 'n sandkruiper wat aan die ooskus van Afrika voorkom vanaf Kenia tot by Port Shepstone. Die rug van die sandkruiper is olyfgroen en somtyds is daar donker kolle op. Daar is 'n prominente swart kol op die onderkant van die snoet. In Engels staan die vis bekend as die Slender guitarfish.
Joris Jarsky
Joris Jarsky (gebore 3 Desember 1974) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Blindness (2008), Saw V (2008), The Incredible Hulk (2008), en The Boondock Saints II: All Saints Day (2009).
Seëb
Hy was ´n vors van die Midianiete wat deur die Efraimiete gevange geneem en gedood is. Dieselfde lot het terselfdetyd Oreb, ´n ander vors van die Midianiete getref. Die hoofde van Seëb en Oreb het hulle na Gideon gebring.
Yves Jacques
Yves Jacques (gebore 10 Mei 1956) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Decline of the American Empire (1986), The Barbarian Invasions (2003), en The Aviator (2004).
NG gemeente Gweru
duimnael|regs|230px|Ds. [[Jacobus Nicolaas Geldenhuys en sy vrou, 'n nooi Pretorius, onder meer die eerste leraar van die NG gemeente Deben (1911 tot '15) en ook van Gwelo. Hier verrig hy baanbrekerswerk en was 'n stigter van die Daisyfield-kinderhuis naby die dorp.]] duimnael|regs|170px|Ds. Fanie Dreyer, leraar van 1951 tot 1954.
Die NG gemeente Gweru (tot 1982 Gwelo) was 'n Zimbabwiese gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Noordelike Sinode se Ring van Midde-Afrika, vroeër die Sinode van Midde-Afrika, in die stad Gweru. Volgens die 2009-Jaarboek van die NG Kerke, die laaste waarin daar 'n inskrywing vir die gemeente was, het hy drie belydende lidmate gehad en geen dooplidmate nie. In daardie jaar is die gemeente ingelyf by Kadoma, en kom sy 89-jarige bestaan tot 'n einde.
Agtergrond
Voor die afstigting van die destydse Gwelo is dit as buitepos van NG gemeente Bulawayo bedien. Op 6 November 1920 (die amptelike stigtingsdatum) vergader die Ringskommissie van die Ring van Bulawayo, wat al die gemeentes in Suid-Rhodesië, Noord-Rhodesië en Oos-Afrika ingesluit het en destyds nog onder die Kaapse NG Kerk geval het voor dit in 1928 aan die Vrystaatse Kerk oorgedra is, op Gwelo in 'n sinkkerkie wat van 'n Engelse genootskap oorgekoop is. Na 'n hele dag se beraadslaging, veral oor die vasstelling van grenslyne, gaan die kommissie oor tot die afstigting van die gemeente Gwelo met die buitewyke Que Que, Umvuma, Selukwe, Shabani, Greystones en Daisyfield.
Eerste leraars
Ds. J.N. Geldenhuys van die moedergemeente aanvaar eers die tweede beroep en word op 3 Junie 1922 op Gwelo as eerste leraar en herder bevestig. Sy bediening was egter van korte duur toe hy Oktober 1925 na 'n gemeente in die Unie vertrek.
Die kerkraad bring sewe tevergeefse beroepe uit, maar uiteindelik word ds. G.J. van Zyl op 3 Februarie 1927 bevestig. Na 'n lang en vrugbare diens van 16 jaar moes hy sy demissie weens swak gesondheid aanvaar. Hy moes feitlik sewe gemeentjies (buitewyke) terselfdertyd bedien, waarvan Shabani 96 km ver was en Umvuma 80 km. Die kerkraad vra toe vir ds. H. Botha, wat medeleraar en direkteur van die Daisyfield-inrigting (Bothashof) was om leraar te word en hy dien van 9 Januarie 1944. Na byna ses jaar vertrek hy na Fauresmith in die Vrystaat.
Ná Botha se vertrek word ds. A.F. Louw direkteur van Bothashof. Die kerkraad bring drie vergeefse beroepe uit, maar die vierde, prop. S.F. Dreyer, aanvaar en word op 17 Maart 1951 as herder en leraar bevestig.
Hede
Die gemeente se laaste leraar, ds. Paul Joubert, het tot einde 2004 hier gearbei. Ná sy vertrek het die kerkraad past. Henry Jackson gevra om die lidmate te bedien. Onder sy leiding het die meeste lidmate "tot bekering" gekom en het hy hulle ook gedoop. Net drie lidmate het aangedui dat hulle nog deur die NG Kerk bedien wil word. Sedertdien het die gemeente eintlik net in naam bestaan, tot dit in 2009 by Kadoma ingelyf is.
Huis Vergesig
Huis Vergesig was altyd die Kerk se enigste tehuis vir bejaardes in die Sinode van Midde-Afrika. Dit bestaan vandag nog, hoewel nie meer onder beskerming van die kerk nie. Oudlidmate bestuur tans die instelling. Lidmate uit Suid-Afrika het die inwoners help oorleef toe voedseltekorte tydens die grondhervormingskrisis op sy ergste was. Hoewel oudlidmate die instelling se bestuur oorgeneem het, aanvaar die Ring van Midde-Afrika steeds verantwoordelikheid vir die tehuis.
Coelophysoidea
Coelophysoidea was ’n algemene dinosourus van die Laat Trias- en Vroeë Jura-periode. Hulle was geografies wydverspreid en het moontlik op al die kontinente voorgekom. Hulle was almal skraal karnivore en sommige spesies het delikate skedelkamme gehad.
Die lengte van die Coelophysoidea het gewissel tussen sowat 1 en 6 m. Dit is onbekend watter soort bedekking hulle gehad het en hulle is al uitgebeeld met van skubbe tot vere. Sommige spesies kon in troppe voorgekom het, soos blyk uit terreine waar baie fossiele gevind is.
Paranthropus robustus
Paranthropus robustus (of Australopithecus robustus) is oorspronklik in 1938 in Suid-Afrika ontdek. Dit lyk of die spesie se skedeleienskappe ontwikkel het om beter te kou. Vanweë die spesifieke eienskappe wat met dié robuuste lyn van Australopithecus verbind word, het die antropoloog Robert Broom die genus Paranthropus geskep en die spesie daarin geklassifiseer.
P. robustus het tussen sowat 2 miljoen en 1,2 miljoen jaar gelede geleef. Hulle het groot kakebene, kakebeenspiere en tande gehad wat aangepas was by die droë omgewing waarin hulle gewoon het.
Ontdekking
Ná die Australiese anatoom en antropoloog Raymond Dart se ontdekking van Australopithecus africanus, was Broom ’n ondersteuner van Dart se teorie dat dié spesie ’n voorouer van Homo sapiens is. Broom was ’n Skotse dokter wat toe in Suid-Afrika gewerk het. Hy het met sy eie uitgrawings in Suid-Afrika begin om nog fossiele te vind. In 1938 het hy by Kromdraai ’n skedel en tande ontdek wat ooreengestem het met Dart se A. africanus, maar dit het meer robuuste kenmerke gehad.
Later is die oorblyfsels van nog 30 individue in ’n grot by Swartkrans gevind. ’n Ondersoek van die gebit dui daarop dat die gemiddelde P. robustus selde ouer as 17 jaar geword het.
Morfologie
P. robustus se kop het ’n bietjie gelyk soos dié van ’n gorilla, met groter kakebene en tande as ander voorbeelde in die Homo-lyn. Die skedel DNH 7, of Eurydice, is in 1994 deur Andre Keyser by die Drimolen-grot naby Johannesburg ontdek. Dit is sowat 2,3 miljoen jaar oud en vermoedelik vroulik. Die mannetjies was moontlik tot 1,2 m lank en het 54 kg geweeg teenoor die wyfies se 1 m en 40 kg – daar was dus ’n groot mate van geslagsdimorfie (verskille tussen die geslagte).
Die grootte van die maaltande stem meer ooreen met dié van ’n gorilla as met dié van ’n mens. Die gemiddelde breingrootte was tussen 410 en 530 cm3, omtrent so groot soos dié van ’n sjimpansee.
Matsamabye-rivier
Die Matsamabye-rivier is 'n takrivier in die sentrale Krugerwildtuin in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit ontspring in die weste van Mosambiek, maar kruis die internasionale grens en mond uit in die Olifantsrivier op Suid-Afrikaanse grondgebied.
Dictyonella obtusa
Dictyonella obtusa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Stephan James
Stephan James (gebore 16 Desember 1993) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Selma (2014), Across the Line (2015), en Race (2016), en in die televisiereeks Shots Fired (2017).
Sentraal Karoo-distriksmunisipaliteit
Plaaslike munisipaliteite
Die munisipaliteit bestaan uit die volgende plaaslike munisipaliteite:
Wapen
Die Sentrale Karoo-streeksdiensteraad het in 1990 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer : In silwer, 'n rooi punt,  die piek driebladvormig, tussen  twee  omgekeerde swart punte; die skild oortop met 'n muurkroon met drie uitkomende torings, alles silwer. Die skildhouers is twee sekretarisvoëls, en die wapenspreuk is "Deus juvat". Die Sentraal-Karoo Distriksmunisipaliteit voer vandag dieselfde wapen.
Demografie
Die volgende statistiek is van die sensus in 2001.
Verkiesingsuitslae
Verkiesingsuitslae vir die munisipaliteit in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004.
Distriksbestuursgebied
'n Gedeelte van die Sentraal Karoo-distriksmunisipaliteit is 'n distriksbestuursgebied met die munisipale kode WCDMA03, wat geen plaaslike munisipaliteit het nie.
Demografie van die DBG
Volgens die 2001-sensus word die distriksbestuursgebied deur 6 184 mense bewoon en bestaan uit 1 543 huishoudings. Die bevolkingsdigtheid is 1,11 mense/km². Die digtheid van die huishoudings beslaan 0,28 huise/km². Die rasse-samestelling van die munisipaliteit is 17,40% Swart, 75,31% Kleurling, 0,0% Asiaties en 7,29% Blank.
17,1% van alle huishoudings bestaan uit meer as een individu en die gemiddelde huishouding bestaan uit 4,01 mense.
In die distriksbestuursgebied word die bevolking as volg verdeel: 36,8% van die bevolking is jonger as 15 jaar, 15,2% is vanaf 15 tot 24 jaar oud, 26,5% vanaf 25 tot 44, 15,7% vanaf 45 tot 64 en 5,9% maak diegene uit wat 65 jaar of ouer is. Die gemiddelde ouderdom is 23 jaar. Vir elke 100 vroue is daar 94,4 mans; vir elke 100 vroue van 18 jaar of ouer is daar 89,1 mans.
War on Everyone (fliek)
Produksie
Die film is vervaardig deur Chris Clark en Flora Fernandez-Marengo, en mede-vervaardig deur Elizabeth Evas vir Reprisal Films. Phil Hunt en Compton Ross vervaardig ook vir die Head Gear Films, met die ondersteuning van die BFI Film Fonds.
Sentraal Karoo-distriksmunisipaliteit
Demografie van die DBG
In die Distriksgebied praat 91,0% van alle inwoners Afrikaans as huistaal, 2,0% praat Engels, 5,2% praat Xhosa, 0,0% praat enige van die ander amptelike landstale (Ndebele, Zoeloe, Noord-Sotho, Suid-Sotho, Tswana, Swazi, Venda of Tsonga) en 1,4% het 'n nie-amptelike taal as huistaal.
War on Everyone (fliek)
Vrystelling
Die film was geskeduleer om in Ierland en die Verenigde Koninkryk vrygestel te word op 30 September 2016, voordat dit tot 7 Oktober teruggehou is om kompetisie met die Deepwater Horizon en Miss Peregrine's Home for Peculiar Children te verhoed. Dit het in die Verenigde Koninkryk met die vrystelling van Blood Father gekompeteer. Dit het 'n beperkte vrystelling in die Verenigde State van Amerika op 3 Februarie 2017 gehad.
Sentraal Karoo-distriksmunisipaliteit
Demografie van die DBG
96,4% van die inwoners is Christene en 2,9% beoefen geen geloof nie.
Beige
Beige is 'n baie ligte bruin kleur, onder andere beskryf as 'n vaal sand ligbruin kleur, 'n grys-bruin, 'n ligte grys-geelbruin, of 'n ligte tot grys geel. Dit word deesdae gebruik vir 'n verskeidenheid van ligte skakerings wat gekies word vir hul neutrale of bleekwit voorkoms.
Sentraal Karoo-distriksmunisipaliteit
Demografie van die DBG
30,3% van die inwoners van 20 jaar of ouer het geen onderwys ontvang nie, 27,2% het ’n bietjie laerskoolonderrig, 8,6% het slegs laerskool klaargemaak, 18,6% het ’n bietjie hoërskoolonderrig, 6,3% het slegs hoërskool klaargemaak en 9,0% het tersiêre onderwys voortgesit. Oor die algemeen het 15,3% hul hoërskoolloopbaan voltooi.
Dictyonella obtusa
Die spons behoort tot die genus Dictyonella en tot die familie Dictyonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1862 deur Schmidt.