cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Daimler
Daimler AG (Duits: [ˈdaɪmlɐ aːˈɡeː],, voorheen DaimlerChrysler AG, is 'n transnasionale maatskappy in die motor-industrie. Voor die samesmelting met Chrysler het die besigheid Daimler-Benz AG geheet. Die fabrikaat sluit groot en duur motorvoertuie in, met 'n reputasie dat welgestelde, ouer mense dit graag bestuur.
In 2014 was die maatskappy se omset € 130 miljard en het hulle 2,5 miljoen voertuie vervaardig, waarvan 1,7 miljoen passasiersmotors was. In dieselfde jaar het die maatskappy 280 000 werknemers in diens gehad, waarvan ongeveer 180 000 in Europa was. In die periode 2010 tot 2014 het Daimler meer as € 10 miljard per jaar geïnvesteer, waarvan ongeveer die helfte aan navorsing en ontwikkeling, en die ander helfte aan produksiefasiliteite en oornames spandeer is.
DaimlerChrysler, die maatskappy se voorganger, is in 1998 gevorm toe Daimler-Benz met die Amerikaanse motorvervaardiger Chrysler saamgesmelt het. Hulle het onder meer Mercedes-Benz-, Chrysler- en Jeep-voertuie vervaardig. Die Chrysler-aandeel is egter weer in 2007 verkoop.
Teenpous Felix II
Felix II is die derde teenpous van die Rooms Katolieke Kerk. Soms word hy in die opeenvolging van pouse oorgeslaan en word Pous Felix III Pous Felix II of soms Felix II (III) of self Felix III (II) genoem.
Biografie
In 356 verban keiser Constantius II die heersende Pous Liberius na Beraea in Thracië. Pous Liberius het geweier om die keiser te steun en biskop Atanasius van Aleksandrië te vervloek. Die aartsdiakonaat verhef toe, in Liberius se afwesigheid, Felix II tot pous. Die priesters en die volk was teen die aanstelling. In 357 stem Constantius in om op aandrang van 'n aantal vooraanstaande Romeinse vroue, Liberius weer vry te laat onder die veronderstelling dat Felix en Liberius saam sou regeer. Liberius was egter so populêr dat Felix gedwing is om te vlug. Felix het die res van sy lewe in Porto deurgebring. In die apokriewe boeke “Acta Felicis” en “Acta Liberii” en die Liber Pontificalis word Felix as 'n heilige en martelaar beskrywe, maar dit berus waarskynlik op verwarring met 'n naamgenoot. Ook die opgrawing van die liggaam van Felix II onder Pous Gregorius XII het geen uitsluitsel gebring nie.
Die Wonder van Afrikaans
Die Wonder van Afrikaans was ‘n landswye fees wat in 1959 gehou is om die ontstaan van Afrikaans as taal te vier.
In 1959 het die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns sy 50ste en die FAK sy 30ste bestaansjaar herdenk. Hierdie twee organisasies het baie gedoen om Afrikaans te handhaaf en te bou. Die kultuurleier Douglas Fuchs het die tema “Die Wonder van Afrikaans” aan die hand gedoen en die FAK het daarop in April en Mei taalfeeste regoor die land gehou, selfs tot in Namibië, Zimbabwe, Nederland en België. Verskeie feesgeskrifte het verskyn om die aandag te vestig op Afrikaans as kultuurtaal, sy snelle aanvaarding en verspreiding en sy stryd teen oorheersing van die wêreldtaal Engels. Hierdie feesvierings sowel as 1960 se Uniefees het baie gedoen om die geesdrif vir die groeiende Afrikaner-nasionalisme gaande te hou. Dit dra dan ook beduidend by tot die stigting van die Republiek van Suid-Afrika in 1961.
Plocamionida ambigua
Plocamionida ambigua is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Plocamionida en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1866 deur Bowerbank.
Mesembryanthemum barklyi
Die Olifantsoutslaai (Mesembryanthemum barklyi) is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die plant is inheems aan Namibië en Suid-Afrika waar dit in die Noord-Kaap voorkom. Die plant staan ook as boesmanseep en brakslaai bekend.
Wilhelm van der Walt
Wilhelm van der Walt, gebore 18 Augustus 1984, in Bloemfontein, Vrystaat, is 'n Suid-Afrikaanse akteur. Van der Walt het sy debuut op televisie gemaak in die SABC 2-sepie, 7de Laan, as die karakter Ty Prinsloo. Hy het BA Drama en Teaterkuns aan die Universiteit van die Vrystaat studeer en het sy honneursgraad in 2007 behaal. Hy het sy studies voortgesit en sy meestergraad aan die Universiteit Stellenbosch behaal terwyl hy ook meer blootstelling aan ander teatergenres gehad het en sy loopbaan as akteur kon verryk.
Frank Perfitt
Frank Perfitt (1880 – 1958) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Nelson (1926), Afterwards (1928), The Woman in White (1929), en Dawn (1933).
Nilam Farooq
Nilam Farooq (gebore 26 September 1989) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente My Blind Date with Life (2017) en Heilstätten (2018), en in die televisiereeks SOKO Leipzig (2001).
Joan Lowell
Joan Lowell (23 November 1902 – 7 November 1967) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente His Own Law (1924), Loving Lies (1924), Branded a Thief (1924), en Adventure Girl (1934).
Mesembryanthemum eurystigmatum
Mesembryanthemum eurystigmatum is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die plant is endemies aan die Noord- en die Wes-Kaap.
Ryan Carnes
Ryan Carnes (gebore 6 Desember 1982) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Letters from Iwo Jima (2006) en in die televisiereekse Desperate Housewives (2004) en Doctor Who (2005).
Harare Sportklub
Harare Sportklub (Engels: Harare Sports Club) is 'n sportklub en die Harare Sportklubveld (Harare Sports Club Ground) is 'n krieketstadion in Harare, Zimbabwe. Dit is in 1900 gestig en was bekend as Salisbury Sportklub tot 1982. Dit word meestal vir krieketwedstryde gebruik, en het sedert sy stigting as die primêre krieketveld in Rhodesië en Zimbabwe gedien. Ander sportsoorte wat by die klub beoefen word, is rugby, tennis, gholf en muurbal.
Geskiedenis
In Julie 1992 het Zimbabwe 'n volle lid van die Internasionale Krieketraad (IKR) geword en sodoende toetsstatus verkry. Drie maande later het Harare Sportklub die land se eerste toetswedstryd teen Indië aangebied. Kort daarna het die stadion gasheer gespeel vir Zimbabwe se eerste Internasionale eendagwedstryd, ook teen Indië. In Februarie 1995 was HSC die plek van Zimbabwe se eerste toetsoorwinning ooit, teen Pakistan.
Die plek
Die veld word omring deur Jakarandabome en met 'n pragtige gewelpaviljoen is Harare Sportklub in die hartjie van die stad. Dit word begrens deur die swaar bewaakte presidensiële paleis aan die een kant en die gesogte Royal Harare Gholfklub aan die ander kant.
Die veld is die tuiste van die plaaslike span Masjonaland Eagles. Harare Sportklub is ook die tuiste van Zimbabwe Krieket, die land se nasionale krieketraad. Harare Sportklub is tydens die Krieketwêreldbeker 2003 vir drie wedstryde gebruik.
Georgi Michailowitsj, graaf Brasof
Georgi Michailowitsj, graaf Brasof (Russies: Георгий Михайлович, граф Брасов; tot 21 Julie 1931) was ’n Russiese adellike en ’n afstammeling van die Huis van Romanof deur ’n morganatiese lyn. Hy het op 20-jarige leeftyd in ’n motorongeluk gesterf.
Vroeë lewe
Georgi is in sy ma se woonstel in Moskou, Rusland, gebore. Sy ouers was groothertog Michail Aleksandrowitsj en sy minnares, Natalia Sergejewna Woelfert. Groothertog Michail was die jongste seun van keiser Aleksander III en keiserin Maria, en ’n broer van keiser Nikolaas II.
Ian Kershaw
Sir Ian Kershaw (gebore op 29 April 1943) is 'n Engelse geskiedkundige en skrywer wie se werk hoofsaaklik gerig is op die maatskaplike geskiedenis van 20ste eeuse Duitsland. Hy word deur baie beskou as die wêreld se mees vooraanstaande kenner betreffende Adolf Hitler en die Duitsland van die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty, en is veral bekend om sy biografieë van Hitler.
Georgi Michailowitsj, graaf Brasof
Vroeë lewe
Toe Georgi gebore is, was sy ma nog wettig getroud met haar tweede man, die weermagoffisier Wladimir Wladimirowitsj Woelfert. Ná die skandaal wat ontstaan het uit Michail se buite-egtelike verhouding met Woelfert se vrou, is Woelfert na Moskou verplaas en Michail na Orjol. Nadat Woelfert glo omgekoop is, is die datum van sy en sy vrou se egskeiding terugdateer sodat Georgi as Natalia se buite-egtelike kind erken kon word en hy dus haar adellike status kon erf. Hy het ’n halfsuster, Natalia Sergejewna Mamontowa, uit Natalia se eerste huwelik, gehad. Op 13 November 1910 het Nikolaas II bepaal die seun sou bekend wees as Georgi Michailowitsj Brasof. Dié van het gekom van ’n landgoed van Michail, Brasowo naby Orjol.
Mesembryanthemum fastigiatum
Mesembryanthemum fastigiatum is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
Georgi Michailowitsj, graaf Brasof
Vroeë lewe
duimnael|links|Georgi se pa, groothertog Michail, by sy vrou en seun. In 1912 het Aleksei gevaarlike bloeding ondervind ná ’n val. Michail was bang Aleksei oorleef nie, en dan sou sy kans om met Natalia te trou nog kleiner wees. Hy het dus besluit om dadelik met haar te trou: op 16 Oktober 1912. Michail het sy ma en broer uit Cannes laat weet van die troue. Die keiserlike gesin was geskok oor wat hulle as verraad beskou het, veral omdat dit gebeur het in die tyd dat Aleksei amper gesterf het. Michail en sy nuwe gesin is uit Rusland verban. Nadat hulle op verskeie plekke gebly het, het hulle in September 1913 in Engeland gaan woon.
Ian Kershaw
Hy was die leidende "dissipel" van die Duitse historikus Martin Broszat, en (tot sy aftrede) professor by die Universiteit van Sheffield. Kershaw het Broszat 'n "inspirerende mentor" genoem wat baie gedoen het om sy begrip van Nasionaal Sosialistiese Duitsland te vorm. Kershaw het as historiese adviseur op verskeie BBC dokumentêre programme gedien soos The Nazis: A Warning from History en War of the Century. Hy het onderrig gegee in 'n module genaamd "Germans against Hitler".
Agtergrond
Kershaw was op 29 April 1943 in Oldham, Lancashire, Engeland gebore as die seun van Joseph Kershaw en Alice Robinson. Hy het sy skoolopleiding ontvang by Counthill Skool, St Bede Kollege, Manchester, die Universiteit van Liverpool (BA) en Merton Kollege, Oxford (Doktor van Filosofie, [D.Phil]). Hy was oorspronklik opgelei as 'n middeleeuse kenner maar het hom later in die 1970's gewend na die studie van moderne Duitse maatskaplike geskiedenis. Aanvanklik was hy hoofsaaklik besig met die ekonomiese geskiedenis van Bolton Abdy. Kershaw het as 'n lektor in middeleeuse geskiedenis by Manchester die Duitse taal bestudeer ten einde die Duitse lyfeienes in die Middeleeue te bestudeer. In 1972 het hy Beiere besoek en was hy geskok om die oogpunte aan te hoor van 'n bejaarde man wat hy in 'n kafee in München ontmoet het, welke losgetrek het, "Julle Engelse was so onnosel. As julle julle net by ons geskaar het. Saam sou ons Bolsjewisme kon verslaan het en die aarde oorheers het!" — die man het vir ekstra effek bygevoeg dat "Die Jood is 'n luis!" As gevolg van die gebeurlikheid het 'n vlam in Kershaw ontbrand om uit te vind hoe en waarom gewone mense in Duitsland die ideologie van die Nasionaal Sosialistiese Duitse Arbeidersparty kon steun.
Kershaw se eggenote, Betty Kershaw, is 'n voormalige professor van verpleegkunde, en dekaan van die Skool van Verpleegkundestudies by die Universiteit van Sheffield.
Plocamionida gaussiana
Plocamionida gaussiana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Ian Kershaw
Beiere Projek
'n Verdere werk wat teweeggebring was as gevolg van Kershaw se werk op die Beiere Projek en sy werk in die veld van Alltagsgeschichte was Popular Opinion and Political Dissent in the Third Reich. In hierdie 1983 boek, ondersoek Kershaw die ondervinding van die Nazi era op voetsoolvlak in Beiere. Kershaw toon daarin hoe gewone mense gereageer het op die Nazi diktatorskap, en ondersoek verder hoe mense by die regime aangepas het, asook die mate van afkeuring en die beperkings daarvan. Kershaw het sy onderwerp-mense as gewone Beierse mense beskryf: "die vae meerderheid, nòg volle Nazis, nòg volle opponente daarvan, wie se houdings terselfdertyd tekens van Nazi ideologiese penetrasie en tog die duidelike beperkings van propagandistiese manipulasie toon." Kershaw het in sy voorwoord geskryf:"Ek sou graag wou dink dat indien ek omstreeks die tyd aanwesig was, ek 'n oortuigde anti-Nazi, betrokke in die ondergrondse weerstandsbeweging, sou wees. Ek weet egter dat ek eintlik so verward sou wees, en so hopeloos sou voel soos die meeste van die mense waaroor ek skryf."
Plocamionida gaussiana
Die spons behoort tot die genus Plocamionida en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Hentschel.
Ian Kershaw
Beiere Projek
Kershaw het geargumenteer dat Goebbels daarin misluk het om die Volksgemeinschaft (die mense se gemeenskap) van Nazi propaganda te skep, en dat die meeste Beierse inwoners baie meer belanggestel het in hul daaglikse lewens as in politiek gedurende die Derde Ryk. Kershaw het die gevolgtrekking gemaak dat die meerderheid Beierse inwoners of anti-semities was, of doodeenvoudig nie omgegee het oor wat aan't gebeur was met die Jode nie. Kershaw het ook die gevolgtrekking gemaak dat daar 'n fundamentele verskil was tussen die antisemitisme van die meerderheid gewone mense, wat 'n afkeer gehad het in Jode en welke gevoelens ingekleur was deur tradisionele Katolieke vooroordele, en die ideologiese en veel meer radikale Völkische antisemitisme van die Nazi Party, wat Jode gehaat het.
Nossobrivier
Die Nossobrivier (ook Nosob of Nossop) (ǂnuse !ab, Khoikhoi vir swart rivier) is 'n droë rivierloop in die ooste van Namibië en die Kalahari-streek van Suid-Afrika en Botswana. Dit dek 'n afstand van 740 km en het laas in 1989 sterk gevloei. Die rivier leen ook sy naam aan die Nossobkamp by in die Kgalagadi Vredespark.
Ian Kershaw
Beiere Projek
Kershaw het bevind dat die meerderheid mense van Beiere die geweld van Kristallnacht pogrom afgekeur het, en dat hulle ten spyte van die pogings van die Nazis voortgegaan het om maatskaplike verhoudinge met lede van die Beierse Joodse gemeenskap te onderhou. Kershaw het verskeie veldtogte van die Nazis ten einde anti-semitiese haat aan te wakker gedokumenteer, en het opgemerk dat die oorweldigende meerderheid anti-semitiese aktiwiteit in Beiere die werk was van 'n klein aantal toegewyde Nazi partylede. Oor die algemeen het Kershaw opgemerk dat die populêre bui tenoor Jode die van ongeërgdheid ten opsigte van hul lot was. Kershaw het geargumenteer dat die meeste inwoners van Beiere gedurende die Tweede Wêreldoorlog bewus was van die Holocaust, maar baie meer bekommerd en geïnteresseerd was oor die oorlog as oor die "Finale oplossing tot die Joodse Vraagstuk".
Georgi Michailowitsj, graaf Brasof
Kinderlewe
In die noordelike herfs van 1914, aan die begin van die Eerste Wêreldoorlog, het groothertog Michail versoek om na Rusland terug te keer en weer by die weermag aan te sluit. Nikolaas II het die versoek toegestaan en die gesin het hulle in Gatsjina gevestig; Natalia mag nie in ’n keiserlike woning gewoon het nie. Michail het ’n generaal geword en die Kruis van Sint George, die hoogste militêre eerbewys, is aan hom toegeken.
Nossobrivier
Roete
Van hierdie samevloeiing af vloei die rivier verby die nedersettings van Leonardville en Aranos om Union's End te bereik in Suid-Afrika. Vanaf Union's End vorm die rivierbedding die Botswanagrens en kronkel dit deur die Kgalagadi-oorgrenspark vir 'n afstand van meer as 200 km. Dit bereik die suidelike grens van die wildtuin net noord van Twee Rivierenkamp, naby sy samevloeiing met die Auobrivier.
Alpha Fornacis
Alpha Fornacis (afgekort as α For) is ’n dubbelster in die suidelike sterrebeeld Oond (Fornax) en die helderste ligpunt in die sterrebeeld; dit is die enigste ster met ’n skynbare magnitude van hoër as 4. Dit is sowat 46 ligjare van die Son af.
Nossobrivier
Roete
Daar word in die Kalahari gesê dat die Nossob net een keer in 'n eeu vloei. Dit beteken egter dat ondergrondse water lewe vir diere, gras en kameeldoringbome in die rivierbedding voorsien. Die Nossob kan sporadies vloei na groot donderstorms, wat veroorsaak dat wild na die rivier stroom.
Alpha Fornacis
Die twee komponente is bekend as Alpha Fornacis A (met die amptelike naam Dalim) en B.
Nossobrivier
Roete
Die Nossob eindig by sy samevloeiing met die Moloporivier sowat 50 km suid van Twee Rivieren. Die samevloeiing by is nog 890 m bo seevlak. Die Molopo is op sy beurt 'n sytak van die Oranjerivier, wat mekaar stroomaf van Augrabies ontmoet.
Alpha Fornacis
Name
Die dubbelster se Bayer-naam is "Alpha Fornacis". Dit was voorheen ook bekend onder die Flamsteed-naam 12 Eridanus.
Georgi Michailowitsj, graaf Brasof
Kinderlewe
Ná die Februarie-rewolusie van 1917 het Nikolaas II namens homself en sy seun geabdikeer en Michail as sy opvolger benoem. Michail het dit van die hand gewys tensy ’n verkose raad dit sou bekragtig, en het die tussentydse regering in ’n manifes erken. Hy en sy gesin is onder huisarres geplaas.
In September 1917 is die huisarres beëindig. Aan die einde van die volgende maand het die Bolsjewiste die regering oorgeneem. Nadat ’n plan om te vlug ontdek is, is Michail en sy gesin weer onder huisarres geplaas. In Maart 1918 het die Bolsjewiste Michail na Perm verban. Sy vrou, wat bekommerd was oor hul seun se veiligheid, het by die Deense ambassade in Sint Petersburg om hulp aangeklop, en die Dene het ingestem om Georgi uit die land te smokkel.
Alpha Fornacis
Name
Inheemse Arabiere het die naam ظَلِيم al-ẓalīm, ’n plaaslike woord vir "volstruis", aan beide Alpha Eridani en Fomalhaut gegee. Later het Arabiese sterrekundiges die naam vir Theta Eridani gebruik omdat hulle nie die ander twee sterre van hulle ligging af kon sien nie. In onlangse tye het die Italiaanse sterrekundige Giuseppe Piazzi die aangepaste spelling "Dalim vir sy "III 13" (= α For) gebruik in sy Palermo-katalogus.  Die Amerikaanse sterrekundige Elijah Burritt het dit later vir "Fornacis" gebruik in sy Atlas.
Ian Kershaw
Beiere Projek
Kershaw het die noemenswaardige bewering gemaak dat "die pad na Auschwitz gebou was deur haat, maar geplavei was deur ongeërgdheid." Met die stelling het Kershaw bedoel dat die voorspel wat opgebou het tot Auschwitz-konsentrasiekamp gemotiveer was deur anti-semitisme van die mees bose en wrede tipe wat gedra was deur die Nazi elite, maar dat dit plaasgevind het binne 'n konteks waar die meerderheid van die Duitse openbare menings heeltemal onverskillig was ten opsigte van dit wat aan't gebeur was.
Georgi Michailowitsj, graaf Brasof
Kinderlewe
In die nag van 12-13 Junie 1918 het die veiligheidspolisie Georgi se pa buite Perm doodgeskiet. Die omstandighede van sy dood het eers ná Georgi se eie dood bekend geword. Natalia, wat steeds gedink het haar man lewe, en haar dogter is eers na Kiëf in die Duitsbeheerde Oekraïne gesmokkel en van daar na Engeland, waar Georgi by hulle aangesluit het.
Alpha Fornacis
Name
Op 5 September 2017 het die Internasionale Astronomiese Unie se sternaamwerkgroep (WGSN) die naam "Dalim" vir die ster Alpha Fornacis A goedgekeur. Hulle ken eiename eerder aan individuele sterre toe as aan stelsels.
Georgi Michailowitsj, graaf Brasof
Bannelingskap
Hoewel hy uitgesluit was van die troonopvolging, was Georgi die laaste afstammeling in die manlike lyn van Aleksander III van Rusland.
Ian Kershaw
Beiere Projek
Kershaw se assessering dat die meeste inwoners van Beiere, en by noodwendige implikasie Duitsers, "onverskillig" en "ongeërg" was wat die Holocaust (Shoah) betref, het kritiek ontvang van die Israeliese geskiedkundige Otto Dov Kulka asook die Kanadese geskiedkundige Michael Hans Kater. Kater het gepostuleer dat Kershaw die omvang of mate van populêre anti-semitisme verwater het, en dat alhoewel aanvaar kan word dat die meeste van die anti-semitiese dade van Nazi Duitsland "opgevoer" was, geargumenteer kon word dat omdat hierdie dade 'n wesenlike aantal Duitsers betrek het, dit foutief is om die ekstreme anti-semitisme van die Nazis te beskou as sou dit slegs of alleenlik van bo af kom.
Alpha Fornacis
Eienskappe
Alpha Fornacis het ’n hoë eiebeweging en die stelsel toon ’n oormaat infrarooistraling, wat die teenwoordigheid van sirkumstellêre materiaal aandui.
Ian Kershaw
Die diktatorskap van die Nasionaal Sosialistiese Duitse Arbeidersparty: Probleme en Perspektiewe van Interpretasie
In 1985 het Kershaw 'n boek gepubliseer op die historiografie van Nazi Duitsland genaamd The Nazi Dictatorship waarin hy reflekteer op die probleme betreffende die historiografie van die Nazi era. Kershaw het daarin opgelet op die groot diskrepansie van die dikwels teenstrydige oogpunte betreffende die Nazi era tussen:
George Carlin
George Denis Patrick Carlin (12 Mei 1937 – 22 Junie 2008 Santa Monica) was 'n Amerikaanse komediant, akteur en dagbladskrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bill & Ted's Excellent Adventure (1989) en Dogma (1999).
Ian Kershaw
Die diktatorskap van die Nasionaal Sosialistiese Duitse Arbeidersparty: Probleme en Perspektiewe van Interpretasie
Soos Kershaw opgemerk het, is hierdie verskillende interpretasies, soos die verskille tussen die funksionalistiese beskouing van die Holocaust as synde veroorsaak deur 'n proses; en die doelbewuste beskouing van die Holocaust as synde veroorsaak deur 'n plan, nie maklik versoenbaar nie, en daar was in sy opinie die benodigdheid vir 'n gids ten einde die ingewikkelde historiografie rondom hierdie kwessies te verduidelik.
Op soortgelyke wyse, indien 'n mens die Marxistiese oogpunt van Nasionale Sosialisme as die toppunt van kapitalisme beskou, dan is die Nazi verskynsel universeel, en kan fascisme intree in enige samelewing waar kapitalisme die dominante ekonomiese sisteem is, in teenstelling met die oogpunt van die Nasionale Sosialisme as die toppunt van Deutschtum waar die Nazi verskynsel plaaslik is en slegs tot Duitsland beperk is. Volgens Kershaw moes enige geskiedkundige wat oor die tydperk skryf rekening hou met die "histories-filosofiese", "polities-ideologiese" en morele probleme wat geassosieer word met die tydperk, en wat derhalwe spesiale uitdagings vir die geskiedkundige stel. In The Nazi Dictatorship het Kershaw bestek geneem van die historiese literatuur en sy eie assessering aangebied van die positiewe en negatiewe aspekte van die verskillende benaderings.
Tydens 'n 2008 onderhou, lys Kershaw sy grootste intellektuele invloed as Martin Broszat, Hans Mommsen, Alan Milward, Timothy Mason, Hans-Ulrich Wehler, William Carr en Jeremy Noakes. In dieselfde onderhoud het Kershaw sy sterk goedkeuring van Mason se "Voorrang van Politiek" begrip uitgespreek, waarin dit Duitse besighede was wat die Nazi regime gedien het eerder as die ander kant om, teen die ortodokse Marxistiese "Voorrang van Ekonomie" begrip. Ten spyte van sy lof en admirasie vir Mason in die 2000 uitgawe van The Nazi Dictatorship was Kershaw baie skepties van Mason se "Vlug na Oorlog" teorie van 'n ekonomiese krisis in 1939 wat die Nazi regering in oorlog in gedwing het.
In die Historikerstreit (Historici-stryd) van 1986–89, het Kershaw vir Broszat nagevolg m.b.t. kritiek op die werk en oortuigings van Ernst Nolte, Andreas Hillgruber, Michael Stürmer, Joachim Fest en Klaus Hildebrand, wie Kershaw almal beskou het as Duitse apologete wat poog om die Duitse verlede op verskeie wyses "skoon te was". In die 1989 uitgawe van The Nazi Dictatorship het Kershaw 'n gehele hoofstuk gewy aan die weerlegging van die oogpunte van Nolte, Hillgruber, Fest, Hildebrand, en Stürmer. Ten opsigte van die debat tussen die wat Nasionale Sosialisme beskou as 'n vorm van totalitarisme (en dus meer in gemeen met die Sowjetunie het) versus die wat Nasionale Sosialisme beskou as 'n vorm van fascisme ( en dus meer in gemeen het met die Koninkryk van Italië (1861–1946), het Kershaw, alhoewel hy gevoel het dat die totalitêre oogpunt nie sonder meriete is nie, geargumenteer dat Nasionale Sosialisme in essensie beskou moet word as 'n tipe fascisme, alhoewel fascisme van 'n baie radikale soort. Skrywende oor die Sonderweg debat, vind Kershaw die Kershaw finds the moderate Sonderweg approach of Jürgen Kocka the most satisfactory historical explanation for why the Nazi era occurred. In die 2000 uitgawe van The Nazi Dictatorship, het Kershaw geskryf dat hy die oogpunt van Gerhard Ritter, naamlik sy bewering dat een "gek persoon" (Hitler) eiehandig die Tweede Wêreldoorlog veroorsaak het as die van 'n Duitse apologeet uitgekryt, en dat hy die historiese benadering van Ritter se aartsvyand, Fritz Fischer beskou het as 'n veel beter manier om Duitse geskiedenis te verstaan. Op dieselfde trant het Kershaw die 1946 verklaring deur die Duitse geskiedkundige, Friedrich Meinecke, dat Nasionale Sosialisme bloot 'n besondere ongelukkige Betriebsunfall (industriële ongeluk) van geskiedenis was, gekritiseer as apologeties.
Kershaw sou later in 'n 2003 essay vir beide Ritter en Meinecke kritiseer as Duitse apologete, wat òf deur die Betriebsunfall teorie, òf deur die blamering van Hitler as die hoofoorsaak van WO II en die Holocaust, gepoog het om die Duitse verlede te verontskuldig. Skrywende oor die werk van die Duitse historikus Rainer Zitelmann, het Kershaw geargumenteer dat Zitelmann dit wat slegs sekondêre oorwegings in Hitler se opmerkings daargestel het, verhewe na die primêre vlak, en dat Zitelmann nie 'n duidelike definisie verskaf het van wat hy bedoel deur "modernisasie" nie.
Met betrekking to die debat oor die Nazi Buitelandse Beleid tussen "globaliste" soos Klaus Hildebrand, Andreas Hillgruber, Jochen Thies, Gunter Moltman en Gerhard Weinberg, wat argumenteer dat Duitsland se mikpunt wêreldoorheersing was, en die "kontinentaliste" soos Hugh Trevor-Roper, Eberhard Jäckel en Axel Kuhn, wat argumenteer dat Duitsland slegs gemik het na die verowering van Europa, neig Kershaw na die "kontinentale" posisie. Kershaw stem saam met die tesis dat Hitler 'n program vir buitelandse beleid geformuleer het wat gesentreer was op 'n alliansie met Brittanje, ten einde die vernietiging van die Sowjetunie te bewerkstellig, maar het hy ook geargumenteer dat 'n gebrek aan belangstelling deur die Britte die projek verdoem het, wat derhalwe gelei het tot die situasie van 1939 waar Hitler tot oorlog teen Brittanje oorgegaan het, synde die land wat hy as 'n bondgenoot wou gehad het en nie as 'n vyand nie, met die land wat hy wou gehad het as 'n vyand, die Sowjetunie, as sy bondgenoot. Terselfdertyd sien Kershaw aansienlike verdienste in die werk van sulke geskiedkundiges soos Timothy Mason, Hans Mommsen, Martin Broszat en Wolfgang Schieder, wat argumenteer dat Hitler geen "program" wat betref buitelandse beleid gehad het nie, en in stede daarvan beweer dat sy buitelandse beleid bloot 'n impulsiewe reaksie was op plaaslike druk in die ekonomie en sy behoefte om sy gewildheid te verseker.
George Carlin
Lewe
Carlin is 'n Rooms-Katoliek grootgemaak, maar het ontwikkel tot 'n heftige verdediger van ateïsme. In onderhoude sowel as in optredes het hy dikwels Katolisisme en godsdiens in die algemeen gekritiseer. Hy het die idee van "Frisbeetarianisme" voorgehou as 'n parodie van ware godsdiens, met die sentrale oortuiging dat in hierdie godsdiens die siel na die dood op 'n dak beland, op 'n plek waar niemand daaraan kan raak nie.
Ian Kershaw
Die diktatorskap van die Nasionaal Sosialistiese Duitse Arbeidersparty: Probleme en Perspektiewe van Interpretasie
Wat betref die historiese debatte oor Duitse Weerstand (Widerstand) in die Duitse samelewing, het Kershaw geargumenteer dat daar twee benaderings tot die vraag is, een wat hy die fundamentalistiese benadering noem, (wat handel oor die wat toegewyd was om die Nazi regering omver te werp) en een wat wat hy die samelewings benadering noem. (wat handel oor vorme van afkeuring in die alledaagse lewe) In Kershaw se opinie, werk Broszat se Resistenz (immuniteit) begrip goed in 'n Alltagsgeschichte benadering, maar minder goed in die veld van hoë-politiek. Verder meer, deur slegs te fokus op die "effek" van mens se handelinge, word daar versuim om die kritieke element van die "bedoeling" agter mens se handelinge in oorweging te bring. Kershaw het ook geargumenteer dat die term Widerstand slegs gebruik moet word om diè te beskryf wat gewerk het vir die totale omverwerping van die Nazi sisteem, en die wat deelgeneem het aan gedrag wat kontra die regering se wense was sonder sonder om hulle te beywer vir die omverwerping van die regering en dat slegs die handelinge ingesluit moet wees onder die terme opposisie en afvalligheid, afhangende van hulle motiewe en handelinge. In Kershaw se opinie, was daar drie bande wat gestrek het van afkeuring en/of afvalligheid tot weerstand. Kershaw het ook gebruik gemaak van die Edelweiss Seerowers as 'n voorbeeld van 'n groep wie se gedrag aanvanklik onder afvalligheid geval het, en van daar af gegroei het tot opposisie en uiteindelik tot weerstand.
George Carlin
Lewe
Hy het in 'n sekere skets die aanbidding van die son verdedig, omdat mens dit kan sien.
Ian Kershaw
Die diktatorskap van die Nasionaal Sosialistiese Duitse Arbeidersparty: Probleme en Perspektiewe van Interpretasie
In Kershaw se opinie was daar baie afvalligheid en opposisie binne die Duitse samelewing, maar buite die werkersklas, bitter min. Alhoewel Kershaw geargumenteer het dat die Resistenz begrip verdienste het, het hy tot die gevolgtrekking gekom dat die Nazi regering 'n breë basis van ondersteuning gehad het en dat dit korrek is om te praat van "weerstand sonder die mense".
George Carlin
Lewe
Carlin het gedurende sy lewe baie aan hartprobleme gely. Hy het drie hartaanvalle oorleef, wat hom gereeld gedwing het om sy drink- en leefstyl aan te pas. Op 22 Junie 2008 is Carlin in die Santa Monica-hospitaal opgeneem nadat hy van borspyn gekla het. Hy is later die dag weens hartversaking dood. Hy was 71 jaar oud.
Alpha Fornacis
Eienskappe
Alpha Fornacis A het ’n sterreklassifikasie van F8IV, waar die ligsterkteklas IV aandui dit is ’n subreus wat pas van die hoofreeks af geëvolueer het. Sy massa is 33% meer as die Son s’n en dit is na raming 2,9 miljard jaar oud.
George Carlin
Temas
Carlin se temas het 'n redelike mate van kontroversie in die Amerikaanse media veroorsaak. Hy het dikwels verwys na die "bullshit" van die mensdom. Daarmee het hy verwys na die dinge wat die mens doen. Dit sluit moord, massamoord, oorlog, verkragting, korrupsie en ander minder as wenslike aspekte van die menslike beskawing in. Hierdie temas word gewoonlik in 'n misantropiese en nihilistiese konteks geplaas.
As voorbeeld het hy die volgende gesê:
Mark Ruffalo
Mark Alan Ruffalo (geb. 22 November 1967) is ’n Amerikaanse akteur, vervaardiger, aktivis, regisseur en humanitaris. Hy het die rol van die Marvel Comics-karakter dr. Bruce Banner/die Hulk in 2012 in The Avengers en in 2015 in Avengers: Age of Ultron vertolk.
George Carlin
Temas
"I look at it this way... For centuries now, man has done everything he can to destroy, defile, and interfere with nature: clear-cutting forests, strip-mining mountains, poisoning the atmosphere, over-fishing the oceans, polluting the rivers and lakes, destroying wetlands and aquifers... so when nature strikes back, and smacks him on the head and kicks him in the nuts, I enjoy that. I have absolutely no sympathy for human beings whatsoever. None. And no matter what kind of problem humans are facing, whether it's natural or man-made, I always hope it gets worse.
Mark Ruffalo
Vroeë lewe
Ruffalo is in Kenosha, Wisconsin, gebore. Sy pa, Frank Lawrence Ruffalo jr., was ’n verwer en sy ma, Marie Rose Hebert, ’n haarkapper en stilis. Hy het twee susters, Tania en Nicole, en ’n broer wat in 2008 dood is. Sy pa is van Italiaanse afkoms en sy ma is half-Frans-Kanadees en half-Italiaans. Ruffalo het homself al as ’n gelukkige kind beskryf, hoewel hy as kind en jong volwassene aan ongediagnoseerde disleksie en aandaggebrek-hiperaktiwiteitsteuring (AGHS) gelei het. Hy het in Virginië grootgeword, waar sy pa gewerk het, en het op skool aan stoei deelgeneem. Hy het saam met sy gesin na San Diego in Kalifornië verhuis en daarna na Los Angeles. Hy was vir ’n paar produksies vir die Orpheus Theatre Company skrywer, regisseur en akteur en het amper ’n dekade lank as kroegman gewerk.
Alpha Fornacis
Eienskappe
Die sekondêre ster, B, is ’n bloudwaalster en het in die verlede óf materiaal van ’n ander ster aangetrek óf daarmee saamgesmelt. Dit is ’n groot bron van X-strale en sy massa is 78% van dié van die Son.
Mark Ruffalo
Loopbaan
Ná die rol waarmee hy aandag getrek het in You Can Count on Me (2000), het hy in hoogs aangeskrewe prente verskyn soos Collateral (2004), Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004), Zodiac (2007) en Shutter Island (2010). Vir sy spel in The Kids Are All Right (2010) en Foxcatcher (2014) is hy benoem vir ’n Oscar en Golden Globe vir beste manlike byspeler. In 2015 het hy weer lof en verskeie benoemings gekry vir sy spel in Infinitely Polar Bear en Spotlight.
George Carlin
Temas
— Carlin in Life is Worth Losing.
Ian Kershaw
Die diktatorskap van die Nasionaal Sosialistiese Duitse Arbeidersparty: Probleme en Perspektiewe van Interpretasie
Betreffende die debat in die laat 1980's tussen Martin Broszat en Saul Friedländer oor Broszat se oproep vir die "historisasie" van Nasionale Sosialisme, het Kershaw geskryf dat hy saamgestem het met Friedländer dat die Nazi tydperk nie behandel kon word as 'n "normale" tydperk van geskiedenis nie, maar tog het hy gevoel dat historici die Nazi tydperk moet benader op die wyse soos wat hulle enige ander tydperk van geskiedenis sou benader. Kershaw het ter ondersteuning van Broszat geskryf dat 'n Alltagsgeschichte benadering tot Duitse geskiedenis, met die voorbehou dat dit nie die Nazi dade agterweë hou nie, baie aan te bied het ten opsigte van 'n begrip van hoe die dade plaasgevind het.
Mark Ruffalo
Loopbaan
Vir televisie het hy ’n Screen Actors Guild-prys gewen en ’n Emmy- en Golden Globe-benoeming gekry vir The Normal Heart, wat hy ook vervaardig het.
Ian Kershaw
Die diktatorskap van die Nasionaal Sosialistiese Duitse Arbeidersparty: Probleme en Perspektiewe van Interpretasie
Gedurende die "Goldhagen Kontroversie van 1996 het Kershaw vanaf die standpunt uitgegaan dat sy vriend Hans Mommsen Daniel Goldhagen se argumente oor 'n kultuur van "eliminerende antisemitisme" in Duitsland gedurende hul gereeld debatte op Duitse TV "vernietig" het. Kershaw het geskryf dat hy saamgestem het met Eberhard Jäckel se assessering dat Hitler's Willing Executioners (Afrikaans: Hitler se Gewillige Laksmanne "eenvoudig 'n slegte boek" was. Alhoewel Kershaw min positief te sê gehad het oor Goldhagen, het hy geskryf dat hy van oordeel was dat Norman Finkelstein se aanval op Goldhagen oordadig was en min gedoen het om historiese begrip te bevorder. Kershaw het egter later Norman Finkelstein en Ruth Bettina Birn se uiters kritiese assessering van Goldhagen se boek, A Nation on Trial: The Goldhagen Thesis and Historical Truth aanbeveel; en gekonstateer dat "Finkelstein en Birn voorsien 'n vernietigende kritiek van Daniel Goldhagen se simplistiese en misleidende interpretasie van die Holocaust. Hulle bydrae tot die debat is in my opinie, onmisbaar."
Strukturalisme-begronde oogpunte
Soos Broszat, sien Kershaw die strukture van die Nazi staat as baie meer belangrik as die persoonlikheid van Hitler (of enige ander individu) as 'n verduideliking vir die wyse waarop die Duitsland van die Nasionaal Sosialistiese Duitse arbeidersparty ontwikkel het. Kershaw skaar hom in besonder by die oogpunt wat deur Broszat en die Duitse geskiedkundige Hans Mommsen geargumenteer word, naamlik dat Nazi Duitsland 'n chaotiese versameling van opponerende burokrasieë was wat in magstryde met mekaar gewikkel was. Volgens Kershaw, was die Nazi diktatorskap nie 'n totalitariese reus nie, maar eerder 'n onstabiele koalisie van verskeie blokke in 'n "magskartel" wat bestaan het uit die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty, groot besigheid, die Duitse staatsburokrasie, die Leër en SS/polisie agentskappe (en verder meer, was elk van die magsblokke op hul beurt verdeel in verskeie faksies). In Kershaw se opinie het die meer radikale blokke soos die SS/polisie en die Nazi party groter wordende heerskappy oor die ander blokke verkry na die 1936 ekonomiese krisis, en van daar af het hul hul mag uitgebrei ten koste van die ander blokke.
Vir Kershaw was die werklike belang van Hitler nie die diktator self nie, maar eerder die Duitse mense se beskouing van hom. In sy biografie van Hitler het Kershaw hom voorgestel as 'n uiters vervelige man wat ontneem was van selfs die "negatiewe grootheid" wat hom toegedig word deur Joachim Fest. Kershaw verwerp die Groot man teorie van geskiedenis en het diegene gekritiseer wat probeer om alles wat gebeur het in Nazi Duitsland te verduidelik as die resultaat van Hitler se wil en bedoelings. Kershaw het geargumenteer dat dit absurd is om Duitse geskiedenis gedurende die Nazi era alleenlik deur Hitler te wil verduidelik, aangesien Duitsland beskik het oor agt-en-sestig miljoen mense gedurende die Nazi era, en dat om te poog om Duitse geskiedenis slegs deur die prisma van een man te verduidelik 'n foutiewe posisie was. Kershaw het i.v.m. die probleme daarvan om uitermate op Hitler te fokus geskryf dat "selfs die beste biografieë by tye die gevaar geloop het om Hitler se persoonlike mag te verhoog na 'n vlak waar die geskiedenis van Duitsland tussen 1933 en 1945 gereduseer word na bietjie meer as 'n uitdrukking van die diktator se wil". Kershaw het 'n lae opinie van die wat probeer om "persoonlike" teorieë oor die Holocaust en/of die Tweede Wêreldoorlog te voorsien as synde die gevolg van 'n tekortkoming, medies of andersins, in Hitler. In sy 2000 uitgawe van The Nazi Dictatorship het Kershaw met goedkeuring die minagtende opmerkings wat deur die Duitse geskiedkundige Hans-Ulrich Wehler in 1980 oor sulke teorieë gemaak is aangehaal. Wehler het geskryf:"Hang ons begrip van Nasionaal Sosialistiese beleide regtig af van die vraag of Hitler een testikel gehad het? ... Miskien het die Führer drie gehad, wat dinge moeilik vir hom gemaak het, wie weet? ... Selfs indien hitler beskou kan word as onteenseglik 'n masochis, welke wetenskaplike belang bevorder dit? ... Word die 'Finale Oplossing van die Joodse Vraagstuk' derhalwe makliker verstaanbaar of die 'verdraaide pad na Auschwitz' die eenrigting-straat van 'n psigopaat in mag?" Kershaw deel Wehler se opinie dat, behalwe vir die probleem dat sulke teorieë oor Hitler se mediese toestand uiters moeilik was om te bewys, hulle die effek gehad het om die fenomeen van Nazi Duitsland as sou alles wat gebeur het min of meer die gevolg gewees het van een gebrekkige individu te personifieer.
Kershaw se biografie oor Hitler is 'n ondersoek van Hitler se mag; hoe hy dit verkry het en hoe hy dit onderhou het. Hy het opgevolg oor idees wat hy eerste bekendgestel het in 'n 1991 boek oor Hitler, en geargumenteer dat Hitler se leierskap 'n model-voorbeeld is van Max Weber se teorie van Charismatiese leierskap. Kershaw se 1991 boek Hitler: A Profile in Power het 'n verandering teweeggebring vir hom synde dat hy wegbeweeg het daarvan om te skryf oor hoe mense Hitler beskou het om self oor Hitler te skryf. In sy twee-volume biografie van Hitler wat in 1998 en 2000 gepubliseer is, het Kershaw gekonstateer, "Wat ek probeer doen het was om Hitler te plaas in die maatskaplike en politiese konteks wat ek alreeds studeer het." Kershaw vind die skets van Hitler in Alan Bullock se biografie as sou hy 'n "opportunistiese avonturier" gewees het onbevredigend, en Joachim Fest se tog om vas te stel hoe "groot" Hitler was, sinloos. In 'n wye sin, sien Kershaw die Nazi regering as deel van 'n breër krisis wat die Europese samelewing van 1924 tot 1945 aangetas het. Alhoewel hy verskil het met baie van hul menings (veral Nolte), reflekteer Kershaw se konsep van 'n Tweede Dertigjarige Oorlog baie ooreenkomste met Ernst Nolte, A. J. P. Taylor en Arno J. Mayer wat die konsep van 'n "Dertigjarige Krisis" gepromulgeer het ten einde Europese geskiedenis tussen 1914 en 1945 te verduidelik.
In die funksionalisties versus opsetlikheids debat, het Kershaw geargumenteer vir 'n sintese van die twee skole, alhoewel hy neig na die funksionalistiese skool. Ten spyte van menigsverskille, het Kershaw Momsen " 'n goeie persoonlike vriend" en 'n "belangrike verdere stimuli tot my werk op Nazisme" genoem. Kershaw het in sy twee-volume biografie van Hitler geargumenteer dat Hitler nie 'n beslissende rol in die ontwikkeling van beleide van volksmoord gespeel het nie, maar het ook geargumenteer dat baie van die stappe wat tot die Holocaust gelei het onderneem was deur beamptes met laer range sonder direkte bevele van Hitler, in die verwagting dat sulke stappe hulle guns sou laat afsteek by die Fuhrer. Alhoewel Kershaw nie die radikale anti-semitisme van die Nazi party ontken nie, verkies hy Mommsen se oogpunt as synde sou die Holocaust veroorsaak gewees het deur deur "kumulatiewe radikalisering" van Nazi Duitsland wat veroorsaak is deur die eindelose burokratiese magstryde en 'n draai na verhoogde radikale antisemitisme binne die range van die Nazi elite. Ten spyte van sy agtergrond in die Funksionalistiese historiografie, erken Kershaw dat sy relaas van Hitler in die Tweede Wêreldoorlog baie te danke het aan "opsetlike" geskiedkundiges soos Gerhard Weinberg, Hugh Trevor-Roper, Lucy Dawidowicz en Eberhard Jäckel. Kershaw aanvaar die prent van Hitler soos geteken deur "opsetlike" geskiedkundiges as 'n fanatiese ideoloog wat obsessief was oor sosiale Darwinisme, die Völkisch beweging, antisemitisme (waarin die Joodse mense beskou is as 'n ras wat biologies verskil van die res van die mensdom, eerder as 'n geloof), militarisme en die oënskynlike behoefte aan Lebensraum. Kershaw het egter in 'n 1992 essay genaamd "Improvised genocide?", waarin hy naspoor hoe die etniese suiwerings veldtog van Gauleiter Arthur Greiser in die Warthegau streek, wat geannekseer en bygevoeg is tot Duitsland van Pole in 1939, gelei het tot 'n veldtog van voksmoord teen 1941, geargumenteer dat die proses inderdaad "geïmproviseerde volksmoord" daargestel het eerder as die vervulling van 'n meesterplan. Kershaw beskou die Holocaust nie as 'n plan nie, soos geargumenteer word deur die "opsetlikes" maar eerder as 'n proses wat veroorsaak is deur die "saamgestelde of kumulatiewe radikalisasie" van die Nazi staat soos geartikuleer deur die funksionalistiese skool. Hy haal die werk van die Amerikaanse geskiedkundige  Christopher Browning aan in sy biografie van Hitler, en argumenteer dat in die tydperk 1939–1941 die frase "Finale Oplossing tot die Joodse Vraagstuk" 'n "territoriale oplossing" was, dat planne soos die Nisko-plan en Madagaskar-plan ernstig was en dat die frase "Finale Oplossing" slegs in die tweede helfte van 1941 verwys het na volksmoord. Hierdie beskouing van die Holocaust as 'n proses, eerder as 'n plan, is die antitese van die ekstreme opsetlike benadering ten opsigte waarvan voorspraak gemaak is deur Lucy Dawidowicz, wat argumenteer dat Hitler so vroeg as November 1918 besluit het op volksmoord, en dat alles wat hy van daardie punt af gedoen het op die doelwit gerig was.
"Werkende na die Führer" konsep
Kershaw verskil met Mommsen se "Swak Diktator" tesis: naamlik die idee dat Hitler 'n relatief onbelangrike speler in Nazi Duitsland was. Hy het egter saamgestem met Mommsen se idee dat Hitler nie so 'n belangrike rol in die daaglikse administrasie van die Nazi regering gespeel het nie. Die manier waarop Kershaw hierdie oënskynlike paradoks verduidelik is deur sy "Werkende na die Führer" teorie. Die frase is geneem uit 'n 1934 toespraak deur die Pruisiese staatsamptenaar Werner Willikens:
"Elkeen wat die geleentheid het om dit waar te neem, weet dat die Fuhrer nie alles wat hy dadelik of in die nabye toekoms wil onderneem kan dikteer nie. Inteendeel, tot nou toe het elkeen met 'n pos in die nuwe Duitsland die beste gewerk wanneer hy, by wyse van speke, na die Fuhrer toe gewerk het. Baie dikwels en in baie sfere, was dit die geval – ook in voormalige jare – dat individue bloot gewag het om bevele en instruksies. Ongelukkig sal dieselfde waar wees vir die toekoms; maar dit is eintlik die plig van almal om te probeer werk na die Fuhrer langs die weë wat hy verkies. Enigeen wat foute maak sal dit gou genoeg besef. Maar enigeen wat werklik na die Fuhrer werk op sy verkose weë en ter realisasie van sy doelwit, sal sekerlik beide nou en in die toekoms eendag die fynste beloning ontvang in die vorm van die onverwagse wetlike bevestiging van sy werk."
Kershaw het geargumenteer dat beide die beamptes en amptenare van die Duitse staat en Party-burokrasie in Nazi Duitsland gewoonlik die inisiatief geneem het in die daarstelling van beleid om Hitler se waargenome wense te bewerkstellig, of alternatiewelik gepoog het om Hitler se vae en onduidelik-gefraseerde wense in beleid te laat vervat. Alhoewel Kershaw in samestemming is dat Hitler beskik het oor die magte wat die "Meester van die Derde Ryk" tesis sou voorstel; waarvoor voorspraak gemaak is deur Norman Rich en Karl Dietrich Bracher; het hy ook geargumenteer dat Hitler 'n "lui diktator" was; 'n onverskillige en ongeërgde diktator wat nie werklik belang gestel het of baie betrokke geraak het in die daaglikse bestuur van Nazi Duitsland nie. Die enigste uitsonderings hierop was die areas van buitelandse beleid en militêre besluite, beide areas waarin Hitler hom in groter wordende mate begeef het vanaf die laat 1930's.
Die Israelse historikus Otto Dov Kulka het die konsep van "werkende na die Führer" geprys as die beste manier om 'n duidelike begrip te vorm van hoe die Holocaust plaasgevind het, met die kombinasie van die beste karakteristieke, en die vermyding van die swakhede, van beide die "funksionalistiese" en "opsetlike" metodes.
Die Duitsland van die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty is derhalwe vir Kershaw beide 'n monokrasie (een heerser) en polikrasie (baie heers). Hitler het absolute mag behou, maar het dikwels verkies om nie gebruik daarvan te maak nie; die wederstrewige faksies van die Nazi staat het mekaar beveg en gepoog om Hitler se vae-bewoorde wense en onduidelike bevele uit te voer, "Werkende na die Führer".
Verwysings
Bibliografie
Eksterne skakels
Onderhoude met Kershaw
Deur Kershaw
Mark Ruffalo
Persoonlike lewe
Ruffalo is sedert Junie 2000 getroud met Sunrise Coigney en hulle het drie kinders: die seun Keen (geb. 2001) en dogters Bella Noche (geb. 2005) en Odette (geb. 2007). Hulle woon in Manhattan.
Ná die voltooiing van die prent The Last Castle in 2001 is Ruffalo gediagnoseer met ’n soort breingewas en is hy geopereer. Die gewas was goedaardig, maar het gelei tot ’n tydperk van gedeeltelike gesigsverlamming. Hy het van die verlamming herstel, maar is sedertdien doof in sy linkeroor.
Politieke sienings
Op 4 Oktober 2006 het hy op die daaglikse nuusprogram Democracy Now! verskyn en gepraat teen die oorlog in Irak, marteling en die administrasie van George W. Bush. Hy het op 14 Augustus 2008 op ’n program van Penn & Teller: Bullshit! verskyn met die titel "Wêreldvrede" en is ’n voorstander van keuses vir ’n mens. Hy het gesê hy wil nie hê die tyd moet teruggaan na waar vroue hul swangerskappe onwettig laat beëindig het nie.