cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pakistanse nasionale krieketspan
Op pad na die derde internasionale titel en die aansluitende tydperk
Beide Misbah-ul-Haq en Younis Khan, wat die staatmakers van die Pakistanse kolflys gevorm het, het ná die afsluiting van die Pakistanse toer na Wes-Indië in 2017 hul uittrede van toetskrieket (die enigste formaat wat hulle destyds nog gespeel het) aangekondig. Pakistan onder kaptein Sarfaraz Ahmed het die T20I-reeks met 3–1 en die EDI-reeks met 2–1 gewen. In sy laaste toetsreeks het Misbah geskiedenis gemaak, nadat hy die eerste Pakistanse kaptein geword het om ’n wegreeks teen Wes-Indië in Wes-Indië te wen. Sarfaraz Ahmed het by Misbah as kaptein oorgeneem. In sy eerste reeks teen Sri Lanka, wat na die Verenigde Arabiese Emirate getoer het, het Pakistan albei toetswedstryde verloor. Dit was die eerste keer in tien jaar wat Pakistan ’n tuisreeks verloor het, hul eerste verlore tuisreeks was teen Australië; dit was die eerste keer in die Verenigde Arabiese Emirate, sedert dit Pakistan se aangenome tuiste geword het.
Tydens die Krieketwêreldbeker 2019 in Engeland het Pakistan goed gevaar en hulle het die gasheer Engeland, Suid-Afrika en Nieu-Seeland in die groepfase verslaan. Nadat hulle in die tabel gelykop met Nieu-Seeland was, is Pakistan net weens sy slegter lopietempo teenoor eersgenoemde uitgeskakel. In die wedstryd teen Wes-Indië het Pakistan sy tweede laagste telling in ’n krieketwêreldbekerwedstryd sedert 1992 aangeteken en ook sy ergste nederlaag in ’n krieketwêreldbekerwedstryd gely. Veral die wedstryd teen hul aartsvyand Indië op 16 Junie 2019 te Old Trafford in Manchester het sowat een miljard televisiekykers gelok en juis in dié wedstryd het Indië die hoogste telling van ’n span teen Pakistan in ’n krieketwêreldbekerwedstryd aangeteken.
Tydens die T20I-wêreldbeker 2021 se Super 12 in Oman en die Verenigde Arabiese Emirate het Pakistan in sy openingswedstryd vir die eerste keer ooit die aartsvyand Indië in ’n krieketwêreldbekerwedstryd verslaan. Aansluitend het die Pakistane Nieu-Seeland, Afghanistan, Namibië en Skotland verslaan, waardeur hulle hul groep in die eerste plek afgesluit en tot die halfeindrondte gevorder het, maar teen die latere wêreldkampioen Australië met vyf paaltjies verloor. Tydens die T20I-wêreldbeker 2022 se Super 12 in Australië is Pakistan in sy openingswedstryd deur Indië verslaan, waarop ’n verrassende nederlaag teen Zimbabwe gevolg het, daarna het hulle egter herstel en Nederland, Suid-Afrika en Bangladesj verslaan. Daarmee het die Pakistane hul groep in die tweede plek afgesluit en tot die halfeindrondte gevorder, waar hulle Nieu-Seeland met sewe paaltjies verslaan het. In die eindstryd het Pakistan teen Engeland met vyf paaltjies verloor.
Onlangse ontwikkelinge in Pakistanse krieket
Ná dieAanvalle op 11 September 2001 is gereeld toere na Pakistan gekanselleer en na neutrale plekke, veral in die Verenigde Arabiese Emirate, verskuif. Op 3 Maart 2009 is in Lahore die Sri Lankaanse nasionale krieketspan aangeval, waarvolgens geen nasionale span meer na Pakistan getoer het nie. Die tydens die Krieketwêreldbeker 2011 in Pakistan beplande wedstryde is ook na ander plekke verskuif. Ná ses jaar se afwesigheid het met Zimbabwe se 2015-toer weer wedstryde in Pakistan plaasgevind. Pakistan het beide die EDI-reeks met 2–0 gewen. Daarbenewens het die aanbieding van die Pakistanse Superliga 2016/17 se eindstryd in Lahore, maar ook die toer van ’n internasionale span op dieselfde plek, wat Pakistan ook gewen het, aandag getrek. Nadat die twee gebeurtenisse sonder enige voorvalle kon plaasvind, is bykomende wedstryde in Pakistan gereël, waaronder ’n T20I tydens die Sri Lankaanse toer teen Pakistan in 2017, wat oorwegend in die Verenigde Arabiese Emirate plaasgevind het.
Kleure
Tydens toetswedstryde dra die Pakistanse krieketspan wit krieketklere, met ’n opsionele oortrektrui of sweetpak-baadjie met ’n groen en goud V-halslyn gedurende koue weer. Die span se amptelike borg sedert die 1990’s is Pepsi en Junaid Jamshed en hul kentekens word op die regterbors vertoon, die sustermerk Lay’s op die moue en die Pakistanse krieketster op die linkerkant gedurende toetskrieket. Die veldwerkers dra ’n groen pet of ’n wit (of groen in EDI- en T20I-wedstryde) sonhoed, met die Pakistanse krieketster in die middel. Die helms is ook groen geverf. Boom Boom Cricket het in April 2010 ’n kontrak met die Pakistanse Krieketraad onderteken en die truiborg van die Pakistanse span geword; dié ooreenkoms het ná die Asiatiese Beker in 2012 tot ’n einde gekom.
Pakistan se huidige borg is AJ Sports, en het oorgeneem by CA Sports, wat tussen 2015 en 2019 die borg was.
Pakistan se EDI- en T20I-truie wissel van jaar tot jaar aangesien die span truie in verskeie skakerings van groen gebruik. In die verlede het Pakistan se truie naas groen ook skakerings van blou, geel en goud gebruik. Tydens amptelike IKR-toernooie staan PAKISTAN pleks van die borg se kenteken op die voorkant, en die borg se kenteken word na die mou verskuif. Tydens nieamptelike toernooie en wedstryde verskyn egter Pepsi se kenteken op die voorkant van die trui. Soos gewoonlik verskyn die Pakistanse Krieketraad se kenteken op die linkerbors.
Vorige uitrusters was CA Sports (2015–2019), Hunt, Slazenger en AJ Sports.
Pakistan se spankenteken is ’n ster, gewoonlik in die kleure goud of groen, met die woord “Pakistan” (پاکِستان) in die middel in Oerdoe, Pakistan se nasionale taal.
Tuisstadions
Nes ander vername krieketlande soos Australië, Bangladesj, Engeland, Ierland, Indië, Nieu-Seeland, Sri Lanka, Suid-Afrika, Wes-Indië en Zimbabwe beskik Pakistan oor geen amptelike tuisstadion vir sy nasionale span nie. Die Pakistanse nasionale krieketspan span vir hul krieketwedstryde eerder ’n verskeidenheid stadions dwarsdeur Pakistan in.
Corlia Fourie
Kinder- en jeugverhale
In Stories met stertjies word sewe tradisionele sprokies op ’n nuwe manier herskryf, waardeur die oorbekende sprokies ’n eietydse sosiale bewussyn verkry en sy sit hierdie werkwyse voort in Heleen en die heks met die hoofpyn.
Prosa vir volwassenes
Ander prosawerke en artikels vir tydskrifte verskyn ook uit haar pen. Sy skryf haar eerste kortverhaal in 1988, wanneer Lewe met hoofletters aangewys word as een van die tien beste kortverhale in De Kat en Potpourri se kortverhaalwedstryd.
Haar eerste selfstandig gepubliseerde fiksie vir volwassenes is die kortverhaalbundel Liefde en geweld, wat in 1992 die ATKV-Prosaprys verower. In hierdie verhale is die vrou in al haar fasette elke keer die hooffiguur, terwyl die wêreld van die kind meermale ook ’n belangrike rol speel. Die tema van geweld vind veral uiting in emosionele geweld teen vroue, met vrees vir fisiese geweld wat ’n belangrike rol speel. Hoogtepunte is die weergawe in moderne idioom van die Rooikappie-sprokie. Die verhaal Liefde en haat beeld effektief die selfbedrog van die vader uit, wat glo dat hy die gesinsmoord uit liefde uitvoer om sy gesin van ’n lewe van armoede te red, maar hulle daardeur ’n eie lewe en keuse ontsê.
Haar tweede bundel kortverhale, Sê, word in 1994 gepubliseer en behandel weer die wêreld van die vrou wat ten spyte van die dominante posisie van mans in die sosiale struktuur, haarself kan handhaaf. Vroue uit verskillende agtergronde en met uiteenlopende lewensbeskouings word aan die leser voorgestel. Die titel vind uiting in die aksent wat gelaai word op dit wat gesê is en dit wat ongesê bly, wat telkens die interpretasie beïnvloed. Haar kortverhale word in verskeie versamelbundels opgeneem, waaronder Die Afrikaanse kortverhaalboek, Donker veld, Vuurslag, Drif en Vrou: Mens. Sy publiseer ook kortverhale in Tydskrif vir Letterkunde.
In 1996 verskyn haar eerste volwasse roman, Die oop deur, wat ook oor die radio voorgelees word. Die lewens van ’n groot verskeidenheid jong mense wat in die jare sestig krities staan teenoor die behoudende en konserwatiewe waardes van die tradisionele Afrikaners en ’n kulturele en seksuele revolusie ondergaan word hierin geteken. Die twee niggies Suzette en Julie sluit by die koerant aan. Suzette word by die vroueblad ingedeel omdat sy mooi is en Julie word nuusverslaggewer, maar kry nie dieselfde geleenthede as haar manlike kollegas nie. Hierdeur word kommentaar gelewer op die seksistiese werkwyse in die joernalistiek. Wilna is ’n Kleurlingjoernalis wat nog rassevooroordeel ook moet trotseer. Haar verhouding met die blanke Daniël bring die politieke spanninge in die land op die voorgrond. Die sosiale aangeleenthede van aborsie, vrye liefde, diskriminasie teen mense en die effek van apartheid word alles aangeraak op beeldende wyse, sonder dat enige waardeoordele uitgespreek word. Die oop deur verskyn in 1996 op die boekhandelaar Exclusive Books se voorkeurlys.
Hierna volg die roman Alle paaie lei deur Die Strand. Elke hoofstuk van hierdie roman is eintlik ’n kortverhaal wat selfstandig kan staan en sommige hoofstukke is dan ook voorheen as kortverhale gepubliseer. Soos die titel aandui, word die verhale saamgesnoer deur die see. Die Strand is naamlik die plek in Stella se kinderjare waar sy en haar sussie by hul ouma kon gaan kuier en hier bring sy elke Desember deur. Haar kinderjare word in fokus gebring deur die belewenisse tydens hierdie vakansies en die mense wat sy hier mee te doen het, soos die grootouers, ouers, sussie en maats.
Die geheime kamer is ’n riller. Die joernalis Sandra du Toit daag een aand laat by haar woonstel op, maar beland in die hande van Gert Cloete, op die oog af sjarmant maar met ’n verwronge psige. Wanneer Sandra wakker word, vind sy haar in ’n vreemde wit kamer en begin die sielkundige stryd tussen haar en Gert in alle erns. In die proses word godsdiens, mites en ou sprokies ook in die ontrafeling van die geheim betrek. Die titel verwys nie net na die kamer waarin Sandra gevange gehou word nie, maar ook na Gert se psige wat laag vir laag ontbloot word, tot by sy kinderjare met ’n makabere seun-ma verhouding binne ’n disfunksionele gesin.
Tussen heinings se titel dui die tema aan van uiteenlopende mense wat tussen heinings in die stad elkeen hulle persoonlike lewenstryd het, met hulle eie verhale. In Johannesburg is verskeie mense wat onder die wolk van misdaad ’n stryd om finansiële oorlewing voer. Tom is ’n ou man en wewenaar wat sy vrou tot met haar dood versorg het en nou sy eensaamheid moet beveg terwyl hy haar dood probeer verwerk. Tom is die buurman van Elize, ’n geskeide enkelouer wat by ’n vrouetydskrif werk, en haar dogter Michelle. Elize werk saam met Sarita by die tydskrif. Sarita se broer en sy gesin was slagoffers van ’n gewapende rooftog en het besluit om te emigreer en sy sukkel om gewig te verloor en met haar ma oor die weg te kom. By die tydskrif is stresvlakke boonop hoog in ’n tyd waar gedrukte media om oorlewing veg. Welcome is ’n onwettige immigrant van Zimbabwe met ’n verskriklike geheim wat hom teister, wat in die buurt rondswerf om los werkies te vind en so ’n toekoms vir hom en sy familie te probeer bekom. Dan begin hy saam met ’n vriend verfwerk by huise te doen. Lina is Elize se swart huiswerker wat nie Engels of Afrikaans goed praat nie en daar ’n groot kommunikasiegaping is wat dit moeilik maak om persoonlike kontak te bewerkstellig. Die karakters is wel uiteenlopend, maar elkeen probeer om ten spyte van persoonlike uitdagings vorentoe te beweeg, tragedies en rampe te oorkom en te oorleef. Hierdie roman konfronteer die werklikhede van die oorlewingstryd van mense in ’n moeilike tyd, waar groot empatie vir ander noodsaaklik is
Sy is in 1992 die samesteller van die versamelbundel Vrou: Mens, wat verhale oor vroue deur vroue bevat. Hierdie boek word in 1992 op die boekhandelaar Exclusive Books se voorkeurlys geplaas. Want die lewe is goed is ’n keur uit die werk van haar vader, Mikro, en in 2007 stel sy Ware liefdesaam, verhale oor bekende Suid-Afrikaanse paartjies. In 2020 word haar gedigte ‘Agter geslote deure’, ‘16 dae van aktivisme van geen geweld teen vroue en kinders’ en ‘Siembamba’ in Vers en vrou opgeneem.
Pakistanse nasionale krieketspan
Tuisstadions
Pakistan het sy eerste toetswedstryd in Oktober 1952 in Delhi as deel van ’n vyf-toetsreeks wat Indië met 2–1 gewen het, gespeel. Pakistan se eerste tuistoetswedstryd het vanaf 1 tot 4 Januarie 1955 op die Bangabandhu Nasionale Stadion in Dhaka (nou Bangladesj) plaasgevind.
Daar is talle wêreldbekende krieketstadions in Pakistan. Hierdie blaaie is bekend vir stadige draaibane, waar die meeste van die nie-Indiese subkontinentale spanne sukkel. Die Gadaffistadion in Lahore is die bekendste krieketstadion in Pakistan. Die meeste van die Pakistanse krieketgronde word vir al drie formate van die spel ingespan. As gevolg van die 2009-aanval op die Sri Lankaanse nasionale krieketspan in Lahore het Pakistanse stadions tot in 2014 nie meer in aanmerking vir internasionale wedstryde gekom nie, totdat Zimbabwe na Pakistan getoer het. Tot onlangs toe het die meeste vername krieketlande geweier om na Pakistan te toer.
Die Pakistanse nasionale krieketspan het tot dusver 16 tuisstadions tydens toetswedstryde ingespan:
Weens die algemene veiligheidsituasie in die land en veral sedert die aanval op die Sri-Lankaanse nasionale krieketspan in Lahore is in Pakistan geen internasionale krieketwedstryde meer aangebied nie. Vir Pakistan se tuiswedstryde is vervolgens krieketstadions in die Verenigde Arabiese Emirate ingespan. Die volgende stadions het de facto as die span se tuisstadions gedien:
Krieketwêreldbekerstadions
Indië het in 1987 saam met Pakistan die eerste krieketwêreldbekertoernooi buite Engeland aangebied. Indië het 17 wedstryde op 14 verskeie plekke gehuisves, terwyl Pakistan tien wedstryde op sewe plekke aangebied het. Albei gashere het hul wedstryde tydens dié toernooi tuis gespeel.
Die Krieketwêreldbeker 1996 is deur Indië, Pakistan en Sri Lanka saam aangebied. Indië het 17 wedstryde op 17 verskeie plekke gehuisves, terwyl Pakistan 16 wedstryde op ses plekke en Sri Lanka vier wedstryde op drie plekke aangebied het. Al drie gashere het hul wedstryde tydens die groepfase tuis gespeel (behalwe vir die ontmoeting tussen Indië en Sri Lanka wat in Indië aangebied is). Die eindstryd is in Lahore se Gaddafistadion aangebied.
Die Krieketwêreldbeker 2011 is deur Indië, Sri Lanka en Bangladesj saam aangebied. Oorspronklik is ook wedstryde in Pakistan beplan, maar as gevolg van die terreuraanval op die Sri Lankaanse nasionale krieketspan op 3 Maart 2009 te Lahore is Pakistan van sy gasheerregte ontneem. Pakistan sou 14 wedstryde, insluitende ’n halfeindstryd, huisves. Van dié wedstryde is ag (insluitende ’n halfeindstryd) aan Indië, vier aan Sri Lanka en twee aan Bangladesj toegeken.
Aanhangerskultuur
Die span word tuis en oorsee goed ondersteun, veral in die Verenigde Koninkryk waar Britse Pakistani’s ’n aanhangersklub, die Stani Army, gestig het. Lede van dié klub woon wedstryde regdeur die land by en is bekend vir hul lawaaierige ondersteuning. Die Stani ondersteun ook liefdadigheidsinisiatiewe vir minderbevoorregte Pakistani’s, insluitende jaarlikse krieketwedstryde teen Britse Indiërs van die soortgelyke Bharat Army.
Wedywering met Indië
Veral ontmoetings met Indië geniet as gevolg van die Verdeling van Indië en die daaropvolgende Indies-Pakistanse oorloë ’n groot aandag onder die aanhangers van albei nasionale spanne. Afhangende van die situasie van diplomatieke betrekkinge tussen albei lande is die krieketwedstryde tussen albei nasionale spanne gereeld emosioneel gelaai. Van dié wedstryde sorg dikwels vir ’n bogemiddelde gehoorbelangstelling onder die aanhangers van albei kante en ook onder neutrale waarnemers. Dit geld veral vir die EDI-wedstryde tydens krieketwêreldbekertoernooie wat vir volgepakte stadions en hoogs gelaaide atmosfere sorg, onafhanklik van die wedstryd se plek. Televisie-uitsendings van die ontmoetings tussen albei spanne tydens krieketwêreldbekertoernooie lok sowat ’n miljard mense en is van die mees gesiene televisiegeleenhede wêreldwyd. Tydens hierdie internasionale wedstryde vergader dikwels die presidente en eerste ministers van albei lande, wat teen die agtergrond van die gemeensame belangstelling in die sport poog om albei lande nader aan mekaar te bring, waarvoor die term „krieketdiplomatie“ gevestig het. ’n Bekende voorbeeld is die vergadering van die twee eerste ministers Yousaf Raza Gilani (Pakistan) en Manmohan Singh (Indië) tydens die Krieketwêreldbeker 2011 se halfeindstryd in Mohali, Indië. Ná dié wedstryd het die twee regeringshoofde verskeie omstrede punte bespreek, insluitend die gesamentlike ondersoek van die 2008-aanvalle in Mumbai.
Internasionale toere
Soos gebruiklik sedert die begin van internasionale krieket, onderneem die Pakistanse nasionale krieketspan deels maandelange oorsese toere, waartydens hulle teen ander nasionale spanne, plaasliksaamgestelde spanne en klubspanne speel. Eweneens huisves hulle ander nasionale spanne wat na Pakistan toer. Gedurende die plaaslike somer tree hulle as gasheer op of onderneem op hul beurt toere deur die ander krieketlande van die Noordelike Halfrond en gedurende die plaaslike winter onderneem hulle toere deur krieketlande van die Suidelike Halfrond. As deel hiervan ding Pakistan in toetskrieket sedert 2021/22 teen Australië om die Benaud-Qadir-trofee mee.
Bekende spelers
Sewe voormalige Pakistanse spelers is vir hul uitstekende prestasies in die Internasionale Krieketraad se Heldesaal opgeneem:
Spelerstatistieke
Altesaam het vir Pakistan 253 spelers toets-, 241 spelers EDI- en 103 spelers T20I-wedstryde gespeel. Vervolgens die spelers, wat vir die Pakistanse span die meeste lopies aangeteken en die meeste paaltjies geneem het.
Spankapteins
Tot op hede was 34 spelers reeds die kaptein vir Pakistan tydens ’n toetswedstryd, 30 tydens ’n EDI en nege tydens ’n T20I.
Tohoku
Die Tohoku-streek (東北地方), Noordoos-streek, of Noordoos Japan (東北日本) bestaan uit die noordoostelike gedeelte van Honsjoe, die grootste eiland van Japan. Hierdie streek bestaan uit ses prefekture (ken): Akita, Aomori, Fukushima, Iwate, Miyagi, en Yamagata.
Tohoku behou 'n reputasie as 'n afgeleë, skilderagtige streek met 'n harde klimaat. In die 20ste eeu, het toerisme 'n belangrike bedryfstak in die Tohoku-streek geword.
Diageo
Diageo plc (uitgespreek as [daɪ̯'æd͡ʒəʊ̯], [diːˈɑːʒiːoʊ] of [diˈædʒioʊ]) is 'n Britse multinasionale drankvervaardiger wat sy hoofkwartier in Londen het. Dit is die wêreld se grootste produsent van alkoholiese dranke asook 'n beduidende produsent van bier en wyn.
Diageo is 'n markleier met premiumhandelsmerke soos Smirnoff (wodka), Johnnie Walker (Skotse whisky), Baileys (likeur) en Guinness (bier). Diageo is daarnaas die eksklusiewe internasionale verspreider van José Cuervo (die leidende handelsmerk vir tequila) en besit 34 persent van die aandele in Moët Hennessy (met handelsmerke soos Moët & Chandon, Veuve Clicquot en Hennessy). Diageo verkoop sy produkte in meer as 180 lande en het kantore in sowat 80 lande.
Diageo se primêre notering is op die Londense Effektebeurs, met 'n sekondêre notering in New York. Sy aandele maak deel uit van die FTSE 100 Index, en sy markkapitalisasie het op 7 Mei 2013 £48,9 miljard beloop. Dit is die 8ste grootste maatskappy wat op die Londense Effektebeurs genoteer word.
Bishopscourt
Bishopscourt is 'n welvarende voorstad in suidelike Kaapstad, Suid-Afrika.
Demografie
Volgens die 2011-sensus, het Bishopscourt 'n bevolking van 1 603 gehad.
Singapoer
Singapoer (Chinees: 新加坡, pinyin: Xīnjiāpō; Engels: Singapore, [ˈsɪŋɡəpɔːr], ; Maleis: Singapura; Tamil: சிங்கப்பூர், Ciṅkappūr), amptelik die Republiek Singapoer (Chinees: 新加坡共和国, pinyin: Xīnjiāpō Gònghéguó; Engels: Republic of Singapore; Maleis: Republik Singapura; Tamil: சிங்கப்பூர் குடியரசு, Ciṅkappūr Kuṭiyaracu), is die kleinste land in Suidoos-Asië met 'n oppervlakte van 728 vierkante kilometer en 'n bevolking van 5,7 miljoen in 2019. Singapoer is 'n eiland- en stadstaat wat behalwe vir die hoofeiland Singapoer uit 63 kleiner eilande bestaan. Met sy strategiese ligging het Singapoer reeds vir die Britte as 'n belangrike seehawe gedien waarvandaan hulle die Straat van Malakka kon oorheers.
Toe Singapoer-eiland in 1819 danksy sir Thomas Stamford Raffles onder Britse bewind gekom het, het sy bevolking slegs 150 mense beloop. Nogtans was Singapura (letterlik "Die Leeustad") reeds in die 14de eeu 'n beduidende nedersetting wat as gevolg van die oorloë tussen die koninkryke Madjapahit (Java, Indonesië) en Siam (die huidige Thailand) verniel is.
Die moderne Singapoer het volgens 'n plan ontstaan wat deur sir Thomas Stamford Raffles persoonlik ontwerp is. Die stad het tot by die jaar 1959 'n Britse besitting gebly en daarna volgens 'n ooreenkoms 'n selfregerende stad gevorm. Singapoer het in 1963 by die Federasie Maleisië aangesluit, maar etniese en ander geskille het tot die afskeiding van Maleisië gelei, sodat Singapoer in 1965 'n onafhanklike republiek geword het.
Die stad word vandag as een van die merkwaardigste ekonomiese en industriële suksesse beskou. Singapoer se ekonomie, wat naas die nywerheidsektor op sy seehawe en vryehandel steun, was steeds op die wêreldmark gemik. Dit is 'n moderne stad met wolkekrabbers in sy sentrum en die digbevolkste land in Suidoos-Asië, wat met sy besige seehawe tot die logistieke en handelsentrum van die streek ontwikkel het.
Die fenomenale ekonomiese groei van Singapoer was steeds aan die outoritêre bewind van die People's Action Party (PAP) gekoppel wat volgens sy beleid van 'n sosialistiese markekonomie 'n moderne welvaartstaat geskep het, maar het as gevolg van Singapoer se verkiesingswette die parlement al dekades lank oorheers en ook in die verkiesing van 6 Mei 2006 weer 'n oorweldigende meerderheid van 82 setels in die parlement behaal, teenoor slegs een setel elk vir die twee opposisiepartye Workers' Party en Singapore Democratic Alliance.
Singapoer se strafwette, waarvolgens die doodstraf onder meer vir die onwettige besit van bepaalde hoeveelhede dwelmmiddels outomaties opgelê word, word veral deur Westerse regerings en organisasies gekritiseer. In verhouding tot sy bevolking is in Singapoer sedert 1991 die hoogste aantal teregstellings aangeteken.
Singapoer is naas die Republiek China op Taiwan een van twee gebiede buite die Chinese stamland wat in politieke opsig deur Han-Chinese oorheers word.
Etimologie
Die vroegste verwysing na Singapoer dateer uit die 3de eeu; die Chinese teks bevat 'n Chinese vertaling (Puluozhong) van die Maleise pleknaam Pulau Ujong. Albei beteken letterlik "eiland by die uithoek van die skiereiland".
Die Chinese handelaar Wang Dayuan, wat in 1330 'n besoek aan Singapoer-eiland afgelê het, het die plaaslike nedersetting se naam as Danmaxi gegee, en volgens sy verhaal het destyds al Chinese op die eiland gebly. Die Oud-Javaanse teks Nagarakretagama uit die jaar 1365, 'n lofspraak vir Hayam Wuruk, die heerser van die Majapahit-ryk, verwys na 'n nedersetting op Singapoer-eiland met die naam Temasek of "Waterstad".
Die naam Singapoer is 'n samestelling van twee Sanskrit-woorde, singha (सिंह, letterlik "leeu") en pura (पुर, "stad"), en beteken dus letterlik "Leeustad".
In die 7de en 8ste eeu het die destydse vorstedom aanvanklik as Temasek of "Stad by die See" bekend gestaan. Volgens 'n legende in die Maleier-kronieke het Sang Nila Utama, 'n Hindoe-prins uit Sumatra, in die 14de eeu na Temasek gevlug. Hy het vanweë sy huwelik met 'n Boeddhistiese prinses van die eiland Java by die politieke geskille tussen die Hindoe-ryk Srivijaya op die eiland Sumatra en die Boeddhistiese Majapahit-ryk betrokke geraak.
Na bewering het die prins in die digte plaaslike oerwoud 'n leeu raakgesien, maar daar word aangeneem dat hy eerder 'n tier gesien het aangesien leeus hier nie voorkom nie. Nogtans het die prins die nedersetting vervolgens "Leeustad" genoem.
Geografie
Singapoer lê 137 kilometer noord van die ewenaar aan die suidpunt van die Maleise Skiereiland. Die Seestraat van Johor, wat deur die sogenaamde Causeway-brug met 'n lengte van 1,1 kilometer oorspan word, vorm die noordelike grens met Maleisië, terwyl die stadstaat in die suide deur die Seestraat van Singapoer van die buurland Indonesië geskei word.
Die hoofeiland Singapoer strek oor 'n afstand van 42 kilometer in 'n wes-oostelike rigting en slegs 23 kilometer in 'n noord-suidelike rigting. Die kuslyn het 'n totale lengte van 140 kilometer. Van die 63 kleiner eilande is net twintig permanent bewoon. Hier het Singapoer se olieraffinaderye ook petrochemiese aanlegte opgerig.
Petronel Malan
Petronel Malan is in 1974 in Pretoria, Suid-Afrika gebore. Sy is 'n Suid-Afrikaanse konsertpianis wat in die Verenigde State woon.
Singapoer
Geografie
Vanweë die relatief klein landoppervlakte is sowat 55 persent van die stadsgebied bebou met woonstelblokke en huise, fabrieke, paaie en ander fasiliteite. Die natuurgebiede, wat 45 persent van die oppervlakte beslaan, bestaan hoofsaaklik uit moerasgebiede, bosreservate, parke en natuurbewaringsgebiede. Slegs drie persent hiervan word vir landboudoeleindes gebruik. Die verbouing van rubberbome (Hevea brasiliensis, of Para-rubberboom, 'n spesies wat inheems aan Brasilië is en in die 19de eeu in Suidoos-Asië ingevoer is) was vroeër die ekonomiese basis van Singapoer, maar speel vandag geen noemenswaardige rol meer nie. Moderne agrobedrywe voorsien tans in Singapoer se behoefte aan vars landbouprodukte.
Petronel Malan
Sy is 'n Grammy-genomineerde Suid-Afrikaanse pianis en 'n eksklusiewe opname-kunstenaar vir die internasionaal-erkende plaatetiket Hänssler Classic in Duitsland. Haar debuutalbum, Transfigured Bach: The Complete Bach Transcriptions of Bartók, Lipatti and Ignaz Friedman, is genomineer vir drie Grammy toekennings, waaronder "Beste instrumentale solo-album". Die album was langer as 30 weke op die Top-10-lys van Classic FM en het kritiese lof ontvang. Haar tweede opname in die reeks, Transfigured Mozart, is in 2006 vrygestel tydens 'n 15-konsert-toer in Suid-Afrika ter herdenking van die 250ste herdenking van Mozart se geboorte. Transfigured Beethoven is in 2008 vrygestel. Transfigured Tchaikovsky (2012) bevat die liedereverwerkings van Isaac Mikhnovsky. In 2015 het sy Transfigured Brahms vrygestel, wat die heel eerste verwerkings van dié werke deur die Amerikaanse komponis Lowell Liebermann insluit. As 'n Blüthner-kunstenaar maak sy uitsluitlik van die klaviere gebruik vir haar opnames.
Agtergrond
Malan is in Suid-Afrika gebore. Haar voorouers is Franse Hugenote wat in 1688 voet aan wal in die Kaap gesit het. Sy het op vierjarige ouderdom klavierlesse by haar ma, 'n operasangeres, begin neem. Sy word beskou as die "laaste wonderkind" van die ontslape Suid-Afrikaanse pedagoog Adolph Hallis, en het op tienjarige ouderdom haar debuut by die Johannesburgse Simfonieorkes gemaak. Malan het haar eerste nasionale goue medalje op twaalfjarige ouderdom verower (ATKV Prelude Kompetisies) en haar eerste internasionale goue medalje op veertienjarige ouderdom tydens die Derde Internasionale Klavierkompetisie in Marsala, Sisilië. Nadat sy elke kompetisie gewen het waarvoor sy in Suid-Afrika kon inskryf, het sy die voorste Suid-Afrikaanse pianis van haar generasie geword toe sy die jongste persoon geword het wat die gesogte SAUK-musiekprys-kompetisie kon wen. Sy het na die Verenigde State verhuis ten einde haar loopbaan na te jaag.
Singapoer
Geografie
Singapoer se belangrikste landskapsvorme is klein heuwels (die hoogste hiervan, die Bukit Timah, bereik 'n hoogte van 164 meter bo seevlak) en valleie wat in die weste en suidweste diep ingekeepte ravyne vorm. Die kusgebiede bestaan hoofsaaklik uit vlaktes en plato's, met enkele steil rotswande op sommige plekke.
VizieR
Die katalogusdiens VizieR is ’n sterrekundige diens wat deur die Centre de Données astronomiques de Strasbourg gebied word. Die begin van die diens dateer van 1993, toe dit bekend was as die "Europese Ruimte-inligtingstelsel" (ESIS). Dit het dus ontstaan voordat die internet toegang tot ’n wye netwerk uiteenlopende katalogusse en data gebied het en was aanvanklik bedoel as ’n diens vir die sterrekundegemeenskap.
Singapoer
Geografie
Oorspronklik was net die suide van Singapoer-eiland langs die oewers van die Singapoerrivier bewoon, terwyl die res van die land uit tropiese reënwoud bestaan het of vir landboudoeleindes gebruik is. Gedurende die 1960's het nuwe stadsbuurte veral as satellietstede met woonstelblokke buite die oorspronklike stadsgebied ontstaan.
Grootskaalse landwinning en die bou van damme het Singapoer se oorspronklike landskap drasties verander en talle nuwe stadsbuurte het in voormalige baaie ontstaan. Die grootste riviere van Singapoer is die Sungei Seletar en die Singapoerrivier wat met sy oewers en kaaie soos Boat Quay 'n gewilde bestemming vir inheemse en buitelandse besoekers geword het. Talle kleiner rivierlope is verskuif en vloei tans in die ondergrond. Hulle is dikwels van betonpype voorsien om stormwaterdreinering te vergemaklik.
Die drooglegging van die voormalige moeraseiland en sy ontwikkeling tot 'n gevorderde nywerheidsland is een van baie merkwaardige prestasies van die plaaslike bevolking.
VizieR
Die sterrekundige datasentrum in Straatsburg het sterrekundedata jare lank versamel en versprei, en die ESIS-inligting is dus later na dié sentrum oorgedra. VizieR het sedert sy ontstaan ’n verwysingspunt geword vir sterrekundiges wêreldwyd wat dit gebruik vir navorsing oor data wat in sterrekundepublikasies verskyn. Die nuwe VizieR is in 1997 ingestel met beter soekgeriewe en meer data. In Maart 2012 het dit reeds meer as 9 800 katalogusse bevat.
Singapoer
Klimaat
Singapoer het 'n tropiese reënwoudklimaat met hoë daaglikse temperature tussen 30 en 34 °C wat snags tot tussen 23 en 27 °C afkoel. Reënvalle kom veral snags en vroeg soggens voor. Singapoer se tipiese swaar reënvalle gaan gewoonlik nie met 'n afkoeling van die lug gepaard nie, maar in die vogtige ekwatoriale klimaat met sy intensiewe sonstraling ervaar veral besoekers uit gematigde klimaatsones soos Noord-Amerika en Europa bewolking as 'n aangename afwisseling.
Die meeste reënvalle word tussen November en Januarie aangeteken, alhoewel die verskil teenoor die "droër" maande relatief klein is en swaar reën gewoonlik dwarsdeur die jaar voorkom. Die gemiddelde watertemperature is sowat 25 °C.
Ekonomiese beleid
Singapoer beskik oor 'n hoogs geïndustrialiseerde, grotendeels gedereguleerde vryemarkekonomie wat op die wêreldmark fokus en vry van korrupsie is. Die stadstaat strewe met sy ekonomiese beleid, wat onder meer tweesydige vryhandelsooreenkomste, die streeks- en wêreldwye integrasie van plaaslike ondernemings en belastingvoordele vir buitelandse maatskappye en vaklui insluit, na die voortgesette globalisering van sy ekonomie.
Singapoer se regering beywer hom in internasionale organisasies soos die Wêreldhandelsorganisasie (WHO), ASEAN, APEC en ASEM vir ekonomiese liberalisering en ope markte vir goedere en dienste. Die land pleit vir multilateralisme volgens bepaalde reëls en die vorming van ope streeksgebonde handelsblokke. Singapoer is gevolglik een van die dryfkragte agter die ASEAN se vryhandelsone (Afta).
Ekonomiese sektore
Die beduidendste ekonomiese bedrywe is die elektroniese en petroleumnywerhede, masjienbou en toerusting (veral boortoerusting vir die ruolie-ontginning), skeepsherstelwerk, biotegnologie en farmaseutiese nywerhede.
Singapoer fungeer as Suidoos-Asië se vernaamste sentrum vir logistiek, vervoer en finansies. Die land beplan ook om 'n leidende regionale rol ten opsigte van onderwys, die mediabedryf, gesondheid, regsbeskerming van outeursregte en internasionale arbitrasie te speel. Singapoer wil graag ook as 'n internasionale leier op die gebied van uitgesoekte spitstegnologieë soos halfgeleiers, inligtingstegnolgie, bio- en geentegnologie fungeer en bestee derhalwe groot bedrae aan onderwys, navorsing en tegnologie.
Ekonomiese situasie
Vanweë sy uitvoergerigte bedrywe is Singapoer se ekonomie afhanklik van die konjunktuursiklusse van die wêreldekonomie, maar veral dié van die VSA, die Volksrepubliek China en Europa. Die plaaslike ekonomie het ná die SARS-krisis van die jaar 2003 danksy hoër uitvoere weer herstel en sterk gegroei. Die Volksrepubliek China se vinnige ekonomiese groei is tans die grootste uitdaging vir Singapoer se ekonomie en vereis 'n ekonomiese beleid wat op herstrukturering en die versekering van internasionale mededingendheid gemik is.
Groeikoers van die bruto geografiese produk (BGP)
Buitelandse handel
Die hoofsaaklike in- en uitvoere is masjiene en toerusting soos elektroniese komponente, ruolieprodukte en chemikalieë. Vanweë sy gunstige geografiese ligging en sy eersterangse hawegeriewe het Singapoer naas Hongkong tot die wêreld se beduidendste houerhawe ontwikkel.
Singapoer se buitelandse handel het in 2007 sowat 411 miljard € (4 870 miljard ZAR) beloop, terwyl sy amptelike buitelandse valutareserwes teen die einde van 2007 tot sowat 114 miljard € (1 351 miljard ZAR) gestyg het. Die vernaamste handelsvennote is die Volksrepubliek China (inklusiewe Hongkong), Maleisië en die VSA.
Petronel Malan
Agtergrond
Sy het haar studies voortgesit onder Joseph Stanford, Steven De Groote, Ralph Votapek en Earl Wild. Petronel het beide haar meesters- doktorale graad in musiek aan die University of North Texas College of Music voltooi en onder Joseph Banowetz studeer.
Singapoer
Sport
Die meeste en gewildste sportsoorte wat in Singapoer beoefen word, het hul oorsprong in die Verenigde Koninkryk en tydens die Britse koloniale tydperk in Singapoer gevestig. Die ontwikkeling van private sport- en ontspanningsklubs het tydens die 19de eeu in die koloniale Singapoer begin. Van die klubs wat gedurende hierdie tydperk gestig is, sluit in die Krieketklub, die Singapoer Onstspanningsklub, die Singapoer Swemklub en die Hollandse klub.
Doleriet
thumb|220px|Doleriet. Doleriet is ’n mafiese, kristalagtige stollingsgesteente. Dit word ook diabaas, mikrogabbro of groensteen genoem.
Singapoer
Sport
Watersportsoorte is van die gewildste in Singapoer. Tydens die Olimpiese Somerspele 2016 in Rio de Janeiro het Joseph Schooling Singapoer se eerste goudmedalje ingepalm, nadat hy die 100 m vlinderswem met 'n nuwe Olimpiese rekord van 50,39 sekondes gewen het. Singapoer was ook in die item van seilvaart op internasionale vlak suksesvol, en hul Optimist-span word as een van die suksesvolstes wêreldwyd beskou. Ondanks sy klein oppervlakte oorheers die land swemitems by die Suidoos-Asiatiese Spele. Sy mans waterpolospan het tydens die Suidoos-Asiatiese Spele 2017 sy 27ste goudmedalje gewen en Singapoer se langste wenstreep in sport voortgesit. Singapoer het die eerste Olimpiese Jeugspele 2010 aangebied, waaraan 3 600 atlete uit 204 nasies in 26 sportsoorte deelgeneem het. Die eiland is die tuiste van die ONE-kampioenskap, die grootste MMA-toernooi in in Asië. Singapoer se vrouetafeltennisspan het met die silwermedalje tydens die Olimpiese Somerspele 2008 in Beijing weggestap. Hulle het in 2010 wêreldkampioen geword, toe hulle die Volksrepubliek China tydens die Tafeltenniswêreldkampioenskap in Rusland verslaan en sodoende die Chinese wenstreep van 19 jaar beëindig het. Die gewigopteller Tan Howe Liang was Singapoer se eerste Olimpiese medaljewenner, nadat hy tydens die Olimpiese Somerspele 1960 in Rome 'n silwermedaje gewen het.
Leucetta pyriformis
Leucetta pyriformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Bessie Kotzé
Bessie Kotzé is ’n Afrikaanse skrywer wat veral bekendheid verwerf vir haar kinderversies en kinderverhale.
Leucetta pyriformis
Die spons behoort tot die genus Leucetta en tot die familie Leucettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1913 deur Dendy.
Singapoer
Sport
Singapoer se sokkerliga, die Singapoer Premierliga, is in 1996 as die S.League gestig en bestaan uit nege klubs, insluitende twee buitelandse spanne. Die Singapore Slingers, voorheen die Hunter Pirates in die Australiese Nasionale Basketballiga, is een van die oorspronklike spanne in die ASEAN Basketballiga wat in Oktober 2009 gestig is. Kranji Racecourse word deur die Singapoer Turfklub bestuur en huisves verskeie ontmoetings elke week, insluitende internasionale wedrenne — waaronder die Singapore Airlines Internasionale Beker.
Sedert 2008 huisves Singapoer 'n Formule Een-wedren, die Singapoerse Grand Prix op die Marinabaai Straatrenbaan. Dit was die eerste F1-nagwedren, en die eerste F1-straatwedren in Asië. Sedertdien vorm dit 'n belangrike deel van die F1-kalender.
Rugby is in die laat 19de eeu na die Britse kolonie Singapoer gebring. Die sport het sedert die begin van die 20ste eeu 'n bestendige teenwoordigheid gehad, toe die Malay-beker tussen Singapoer en Maleisië begin uitspeel is, een van die oudste rugbytoernooie wêreldwyd. Singapoer huisves op die Nasionale Stadion 'n jaarlikse Sewesrugby-toernooi, die Singapore Sevens.
Krieket is soos die meeste ander sportsoorte gedurende die Britse koloniale tydperk na Singapoer gebring. Die Singapoerse nasionale krieketspan is tans een van Asië se sterkste spanne buite die Internasionale Krieketraad se Internasionale eendagwedstryd-lande en hulle het in Maart 2020 die 20ste plek op die IKR se T20I-wêreldranglys behaal, hul beste plek nog.
Petronel Malan
Agtergrond
Na haar Europese debuut in 1988 in Rome het sy voortgegaan om wêreldwyd orkes-, solo- en kamermusiek-uitvoerings te gee. Van die hoogtepunte in haar loopbaan sluit uitvoerings in by gesogte liggings soos die Carnegie Recital Hall, die Salle Cortot en die Théâtre du Châtelet in Parys, die Mozarteum in Salzburg, die Liszt Museum in Boedapest, die Kravis Center in West Palm Beach, die Orchestra Hall in Chicago en die Bass Hall in Fort Worth asook uitvoerings in Sint Petersburg, Rusland. Haar fees-optredes sluit onder meer uitvoerings tydens die Gilmore Klavier-fees, die Jasper-musiekfees, die Great Romantics-fees, Ravinia-fees, die Levočské Babie Leto-fees in Slowakye, en die Music in the Mountains-fees in Colorado, in. Sy het saam met dirigente soos Vasily Petrenko, Bernhard Gueller, Karina Canellakis, Daniel Boico, Dmitry Manilov, Omri Hadari, Yashima Takeda, Bernhard Gueller en Fuzao Kajima gewerk. Haar uitvoerings en verskynings vir televisie, radio en die web sluit regstreekse uitvoerings in Europa, Kanada, die VSA en verskeie dokumentêre televisieprogramme in Suid-Afrika in.
Sy handhaaf 'n volledige skedule dwarsoor die wêreld as solis, orkes-solis en kamermusikus. Sy beoordeel gereeld klavierkompetisies en bied ook gereeld meesterklasse en lesings aan in die Verenigde State en Suid-Afrika.
Toekennings
In 2000 is vier goue medaljes aan haar toegeken tydens die Louise McMahon Internasionale Musiekkompetisie, die Missouri Southern International Piano Competition, die Hilton Head International Piano Competition en die Los Angeles Liszt-kompetisie "Budapest Concert". Sy was ook 'n groot pryswenner tydens die Web Concert Hall Competition van 2000 (www.webconcerthall.com) en 'n goue medalje wenner tydens die Young Texas Artist Competition en die Grace Welsh Piano Prize, om maar 'n paar te noem.
In 2003 is sy bekroon met die nasionale Rapport/City Press Prestige-toekenning as een van die "10 mees inspirerende vroue-presteerders" in Suid-Afrika.
In 2006 het sy die Kanna-prys vir haar uitverkoopte uitvoerings tydens die KKNK op Oudtshoorn gewen. Die Kannas word ook die "Karoo Oscars" genoem.
In 2012 het sy die Young Alumni-toekenning van die Universiteit van Noord-Texas gewen.
In 2013 is die "The American Prize" aan haar toegeken vir haar opname getitel "Transfigured Tchaikovsky."
In 2014 het sy die kykNet Fiesta-toekenning ontvang wat toegeken is aan die beste lewendige uitvoering tydens 'n nasionale kunstefees in die kategorie: Klassieke musiek.
Opnames op Blüthner
Malan is 'n eksklusiewe kunstenaar vir Blüthner, en maak uitsluitlik van dié instrumente gebruik vir haar opnames. Sy besit verskeie klaviere, waaronder 'n konsertgrootte Blüthner.
Bessie Kotzé
Lewe en werk
Bessie Badenhorst is in die distrik Vredefort gebore, waar haar vader, Henry Badenhorst, skoolhoof was. Sy matrikuleer aan Vredefort Hoërskool en studeer dan verder aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat en die Bloemfontein Onderwyskollege. Hier kwalifiseer sy as onderwyser en gee dan vanaf 1941 vir ’n ruk klas aan die Model Laerskool in Bloemfontein.
Vir Die Huisvrou skryf sy vir lank ’n gereelde rubriek onder die titel Hier gesien en daar gehoor, terwyl sy ook aktief deelneem aan amateur drama vir Die Bloemfontein Teatergroep. Sy is aan die einde van 1943 getroud met Wilhelm de V. Kotzé van Bloemfontein. Hulle het twee kinders, ’n seun en ’n dogter.
Skryfwerk vir kinders en die jeug
Tydens haar jare van onderwys aan klein kinders vind sy dat daar ’n groot tekort aan toepaslike werke vir Afrikaanse kinders is en sy begin self gediggies en stories skryf om die leemte aan te vul. Van haar kinderverse word opgeneem in onder andere Nuwe Kleinverseboek en Nuwe Kleuterverseboek.
Sy skryf ook die kindertoneelstukkie Die stout klein dwergie, wat een van drie toneelstukkies van haar is wat opgeneem word in Die kleinspan op die planke.
Vir hoërskoolleerlinge skryf sy die libretto vir die operette Die blink kristal.
Kerneelsie en Mafarie-mier is in 1992 ’n naaswenner van die ATKV-Kinderboekprys vir ouderdomsgroep 8-9 jaar.
Skryfwerk vir volwassenes
Sy skryf ook dramas vir volwassenes en twee van haar vollengte dramas, Pienk angeliere en Die lot (laasgenoemde gepubliseer deur Dalro) en ’n eenbedryf (Twee stoele) word opgevoer deur Die Bloemfontein Teatergroep onder leiding van Maria Bosman en Mariechen Naudé. Twee stoele verower ook die eerste prys in ’n dramawedstryd. Springbokradio saai een van haar radiodramas uit en haar sketse word deur Vrouerubriek van die Afrikaanse diens van die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie (SAUK) uitgesaai.
Publikasies
Werke wat uit haar pen verskyn sluit in:
Doleriet
Dolerietgesteentes of -plate is gewoonlik vlak intrusies met ’n fyn, korrelrige tot ofitiese struktuur. In Noord-Amerika word die term "diabaas" (diabase) verkies en in die res van die Engelssprekende wêreld "doleriet" (dolerite). Baie wetenskaplikes gebruik daarom die term "mikrogabbro" om verwarring te voorkom.
Gebruike
Doleriet word fyngemaak en in bouwerk gebruik, veral vir paaie, geboue en damme. Dit kan ook gebruik word vir grafstene en gedenktekens.
’n Vorm van doleriet, bekend as blousteen, is een van die materiale wat gebruik is in die oprigting van Stonehenge.
Paul J. Weitz
Paul Joseph Weitz (25 Julie 1932 – 22 Oktober 2017 ) was 'n Amerikaanse vlootkaptein, vlieënier, lugvaartingenieur, toetsvlieënier en Nasa-ruimtevaarder. Hy het twee vlugte in die ruimte meegemaak. Hy was deel van die bemanning van drie wat aan die eerste bemande Skylab-missie deelgeneem het. Hy was ook die bevelvoerder van die STS-6 missie, die eerste van ruimtependeltuig Challenger se vlugte. Hy is gewerf as deel van Ruimtevaardergroep 5.
Jonathan Kaufer
Jonathan Kaufer (14 Maart 1955 – 2 Oktober 2013) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Soup for One (1982), Always (1985), en Bad Manners (1997), en in die televisiereeks Holmes and Yoyo (1976).
Candice Glover
Candice Glover (gebore 22 November 1989) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse American Idol (2002), Verses & Flow (2011), en Underground (2016).
Andries Hendrik Potgieter
Andries Hendrik Potgieter, leier van die tweede groot trekgeselskap wat die Kaapkolonie verlaat het, is op 19 Desember 1792 in die distrik Graaff-Reinet gebore as seun van Hermanus Potgieter en Petronella Margaretha Kruger. Later het hy in die distrik Tarka gewoon, waar hy ’n man van aansien was. Volgens die beskrywing van tydgenote was hy ’n groot man van oor die ses voet, sterk gebou en met ’n indrukwekkende maar vriendelike voorkoms. Sy baard en hare was donkerbruin met ’n rooi skynsel, en tot ongeveer middelbare leeftyd het hy sy hare om die kop met ’n rand geskeer. Volgens die biografie van Potgieter en Theunissen was hy meestal in blou molvel of swart laken gekleed en het in die week ’n breërand-strooihoed gedra, maar met plegtighede het hy ’n vaal hoëbol-keil gedra en ’n kort broek wat net onder sy knieë met silwergespes vasgehou is.
Hy was ’n man met ’n goeie insig in sake, en hoewel vriendelik en minsaam in die omgang, het hy geweet hoe om gehoorsaamheid van sy onderhoriges af te dwing.
Die Trek
Nog voor die winter van 1836 het sy trek in die omgewing van die Vetrivier aangekom. Hier het hy van Makwana ’n groot deel van die latere Vrystaat geruil. In Mei het hy ’n tog na Soutpansberg onderneem, Louis Tregardt daar opgesoek en ook ’n deel van die Portugese pad na die kus verken. Hy het toe al ’n plan gehad om hom in Transvaal te vestig en het die tog na die kus onderneem om voorlopige skikkings te tref met die oog op toekomstige handelsmoontlikhede.
In Augustus was hy terug by sy laer. Intussen was die voorposte van sy trekgeselskap deur die Matabeles aangeval en ’n aantal mense vermoor. By ’n tweede aanval – waarvan dit nie seker is of Potgieter die aanvoerder van die Trekkers was nie – is die Matabeles in die Slag van Vegkop verslaan. Die Trekkers het egter al hul vee verloor.
Bekend is hoedat Potgieter in Januarie 1837 saam met Gerrit Maritz ’n strafekspedisie teen Silkaats georganiseer en sy krale by Mosega in Wes-Transvaal in sy afwesigheid oorrompel het en ’n groot deel van die buit teruggeneem het. Potgieter en Maritz het egter rusie gemaak oor die verdeling van die buit en daarna blykbaar nooit weer op vriendskaplike voet met mekaar verkeer nie.
Intussen het Piet Retief se trek by die ander aangekom. Sy persoonlikheid het al die ander oorskadu, en toe daar in die winter nuwe leiers gekies is, is Potgieter, die leier van ’n aansienlike trek, wat intussen ook naam gemaak het deur sy skitterend geslaagde ekspedisie teen Silkaats, heeltemal oor die hoof gesien. Moontlik is dat daar toe al sprake was van na Natal te trek en dat hy hom nie verkiesbaar wou stel nie omdat hy hom in Transvaal wou gaan vestig. Hoe dit ook al sy, die Trek se eenheid was iets van die verlede. Retief en Maritz is na Natal, terwyl Potgieter in die Vrystaat gebly het.