cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Luiperdkol-skreeubaber
Voorkoms
Die Luiperdkol-skreeubaber het ‘n harde beenkop met ‘n pantserplaat wat tot teen die rugvin strek; die plaat agter die kiewe is ovaal met ‘n skerp punt. Hy het drie paar baarde waarvan die langste die basis van die borsvin raak, en die ander twee kort en baie vertak is. Daar kom 12-23 skerp, lang tande, op die onderkaak voor.
Die vis het 'n lang dorsale vin (rugvin) wat uit die pantserplaat begin; die geboë stekel is heelwat langer as die kop, en vlymskerp met weerhakkies. Die res van die vin is langer as die stekel. Die vetvin is goed ontwikkel en die stertvin is diep gevurk. Die anale vin is groot en goed ontwikkel. Die buikvin is gepaard en goed ontwikkel. Die borsvin is gepaard en die stekel is driekwart die lengte van die rug stekel, maar ook vlymskerp met weerhakkies.
Sy liggaamsvorm is plat onder en rond bo, hy is gebou soos ‘n haai.
Die vis is bruin met swart luiperdkolle, gewoonlik kleiner as die oog. Die luiperdkolle is gewoonlik oor die hele lyf maar kom ook somtyds in groepe voor. Die kolle is ook oor die vinne, maar minder opvallend oor die kop en pantserplaat. Daar is geen kolle aan die onderkant van die vis nie.
1167
Die jaar 1167 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 67ste jaar van die 12de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Luiperdkol-skreeubaber
Habitat
Luiperdkol-skreeubabers leef in rotsagtige vloedvlaktes en groot mere in diep en vlak water met ‘n modderige of sanderige bodem, met of sonder plantegroei.
Die vis is ‘n omnivoor en vreet dus enigiets. Hy word met klein stukkies vleisaas, visaas en erdwurms gevang. Hy is baie vraatsig, kom in groot skole voor en as hulle eers begin byt het min ander vis ‘n kans.
Trivia
Die vis se stekels is vlymskerp met weerhakkies, en uiters gevaarlik, hanteer hom dus versigtig. Dit maak ‘n knorgeluid; die geluid word deur die borsvin teen die kopplaat veroorsaak.
Clathria toxifera
Clathria toxifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Aperture (programmatuur)
Aperture is ’n fotoredigering- en bestuurstoepassing wat deur Apple Inc. ontwikkel is vir die OS X-bedryfstelsel. Dit is aanvanklik in 2005 vrygestel en is verkrygbaar op die Mac Toepwinkel. Die programmatuur hanteer ’n aantal take soos die invoer en organiseer van beeldlêers, die toepassing van korrektiewe verstellings, die vertoon van skyfievertonings en die druk van foto’s wat algemeen in postproduksie voorkom.
Eienskappe van Aperture sluit nie-vernietigende redigering, organisering van foto’s volgens sleutelwoord, gesigte (deur middel van gesigsherkenning en -erkenning) en plekke (deur middel van GPS-metadata wat in beeldlêers ingebed is), kwaste vir die aanwending van effekte (soos ontwyking en inbranding, velversagting en polarisering) en uitstuur na verskeie gewilde webblaaie insluitend Flickr, Facebook, SmugMug en Apple se iCloud. Die toepassing is deur talle onafhanklike persone geresenseer.
Op 6 Januarie 2011 het Apple die beskikbaarheid van Aperture op die Mac Toepwinkel aangekondig. Aperture 3.5, die nuutste weergawe van die programmatuur, is op 22 Oktober 2013 vrygestel en werk op Intel-gebaseerde Mac-rekenaars. Die weergawe bied ondersteuning vir iCloud Fotodeling, integreer SmugMug en voeg ondersteuning vir iOS 7-kamerafilters toe. Aperture 3.5 benodig OS X 10.9 Mavericks of nuwer om te werk.
Aperture 2.0
Aperture 2.0 is op 12 Februarie 2008 vrygestel met ’n verminderde prys van $199 in vergelyking met die $499 wat weergawe 1.0 in Amerika gekos het.
Aperture 3.0
Aperture 3.0 is op 9 Februarie 2010 vrygestel en dit is die eerste weergawe van Aperture wat slegs op Intelgebaseerde Macintosh-rekenaars werk (vorige weergawes kon op PPC-gebaseerde stelsels ook werk). In Februarie 2011 het Apple Aperture 3.0 deur die Toepwinkel beskikbaar gestel teen ’n verminderde prys van $80 in Amerika. Apple het aanspraak gemaak op meer as 200 nuwe funksies in weergawe 3.0 en het die grootste verbeteringe soos volg genoem:
J. Frank Glendon
J. Frank Glendon (25 Oktober 1886 – 17 Maart 1937) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Woman in the Web (1918), Lights of Old Broadway (1925), Three Pals (1926), en The Phantom Empire (1935).
Oberdiessbach
Oberdiessbach is 'n munisipaliteit in kanton Bern, in die distrik Bern-Mittelland van Switserland. In 2018 het 3 523 mense in die munisipaliteit gewoon. In 2020 het meeste van die inwoners Duits gepraat.
Borrelbaard-skreeubaber
Die Borrelbaard-skreeubaber (Synodontis thamalakanensis) is 'n varswater vis wat in die boonste gedeeltes van die Zambezirivier en die Okavangorivier voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Bubblebarb squeaker.
Voorkoms
Die vis het 'n lang dorsale vin en gevurkte stertvin. Die vis is roomkleurig met klein swart kolle op wat neig om in strepe saam te vloei. Die vis word tot 175 mm lank.
1168
Die jaar 1168 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 68ste jaar van die 12de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Candy Clark
Candy Clark (gebore 20 Junie 1947) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente American Graffiti (1973), The Man Who Fell to Earth (1976), The Blob (1988), en Buffy the Vampire Slayer (1992).
Ka-Mchipise
Ka-Mchipise is 'n nedersetting in die Thulamela Plaaslike Munisipaliteit van Vhembe-distriksmunisipaliteit in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Clathria virgultosa
Clathria virgultosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1814 deur Lamarck.
Manama
Manama (Arabies: ‏المنامة) is die hoofstad en grootste stad van Bahrein. Die stad het 'n bevolking van 162 000 in 2001 gehad en 'n oppervlakte van 30,54 km². Manama, 'n belangrike handelsentrum in die Persiese Golf, is die tuiste van 'n baie diverse bevolking. Na periodes van Portugese en Persiese beheer en invalle van die regerende dinastieë van Saoedi-Arabië en Oman, het Bahrein hom gevestig as 'n onafhanklike nasie gedurende die 19de eeuse periode van die Britse hegemonie.
Alhoewel dit lyk asof die huidige tweelingstede Manama en Muharraq gelyktydig in die 1300's gestig is, het Muharraq prominensie gekry vanweë sy verdedigende ligging en was dit dus die hoofstad van Bahrein tot 1337. Manama het die handelsmerkhoofstad geword en was die poort na die hoof Bahrein-eiland.
In die 20ste eeu het die olie-welvaart van Bahrein gehelp om vinnige groei te bevorder en in die negentigerjare het 'n gefokusde diversifiseringspoging gelei tot uitbreiding in ander bedrywe en het dit help om Manama in 'n belangrike finansiële spilpunt in die Midde-Ooste te omskep. Die Bahrein Wêreldhandelsentrum is 'n 240 meter hoë dubbeltoringkompleks geleë in die stad.
Phyllis Barrington
Phyllis Barrington (1 Mei 1907 – Januarie 1996) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Playthings of Hollywood (1930), The Law of the Tong (1931), Under Secret Orders (1933), en The Murder in the Museum (1934).
Manama
Geografie
Die stad is in die noord-oostelike hoek van Bahrein op 'n klein skiereiland geleë. Soos in die res van Bahrein, is die land oor die algemeen plat (of effens gerol) en droog.
1169
Die jaar 1169 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 69ste jaar van die 12de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Nicolas Jacobus Smit
Nicolas Jacobus Smit (30 Mei 1837, Graaff-Reinet - 4 April 1896) was 'n onderpresident van die Zuid-Afrikaansche Republiek en generaal tydens die Eerste Vryheidsoorlog. Na sy geboorte in Graaff-Reinet trek hy saam met sy ouers na die Transvaal. Hier veg hy in die oorloë teen die swart stamme onder andere ook teen die opperhoofde Sechele en Makapan. Hy vestig hom in Potchefstroom en word 'n veldkornet in 1864. In 1876 veg hy teen Sekoekoeni. In 1880 tree hy op sy plaas af maar met die uitbreek van die Eerste Vryheidsoorlog is hy weer na die veld. Hy onderskei hom tydens die Slag van Ingogo. Nadat vrede gesluit is, word hy 'n Volksraadlid vir Middelburg en in 1893 is hy aangestel as lid van die Onafhanklikheids-afvaardiging. In 1886 word hy onderpresident van Zuid-Afrikaansche Republiek. Hy is in 1896 oorlede.
R44 (Suid-Afrika)
Die R44 is ’n provinsiale roete in Suid-Afrika wat Piketberg met Kleinmond verbind via Wellington, Stellenbosch en Somerset-Wes. Die kusgedeelte tussen Kleinmond en Gordonsbaai is ’n baie skilderagtige kusrit. Die gedeelte tussen Gordonsbaai en Stellenbosch via Somerset-Wes is ’n dubbelpad. Die R44 is medebeskryf met die R46 provinsiale pad tussen Gouda en Hermon in die Bergriviervallei. Die gedeelte tussen Gordonsbaai en Rooi-Els staan as Clarence-rylaan bekend.
Rutger Hauer
Rutger Oelsen Hauer ([ˈrɵtxər ˈulsə(n) ˈɦʌuər]; 23 Januarie 1944 – 19 Julie 2019) was 'n Nederlandse akteur, skrywer en omgewingsaktivis wat in 1981 en 1982 internasionale bekendheid verwerf het met sy hoofrolle in die Amerikaanse rolprente Nighthawks (as terroris Reinhardt Heymar Wulfgar) en Blade Runner (as gedoemde "replikant"). Hauer het in sy langdurige loopbaan in Nederlandse en Engelsmedium-rolprente opgetree. Sy debuut as akteur het hy reeds op vyfjarige leeftyd in die Sophokles-tragedie Ajax gemaak waar hy die rol van Eurysakes vertolk het. Sy eerste groot sukses het hy met die Nederlandse televisiereeks Floris behaal.
Hauer beywer hom vir maatskaplike kwessies soos Vigs en het die Rutger Hauer Starfish Association, 'n Vigs-bewussynsorganisasie, in die lewe geroep. Alle inkomste uit sy outobiografie All Those Moments: Stories of Heroes, Villains, Replicants, and Blade Runners, wat Rutger Hauer saam met die Amerikaanse outeur en aktivis Patrick Quinlan geskryf en in 2007 gepubliseer het, skenk die akteur aan dié organisasie.
Johannes van Staden
Johannes van Staden (* 12 Oktober 1939 te Oudtshoorn) is 'n Suid-Afrikaanse botanikus.
In 1960 verwerf hy sy Baccalaureus scientiae aan die Universiteit Stellenbosch in plantkunde, dierkunde, bakteriologie, chemie en fisika. In 1964 behaal hy sy meestersgraad aan hierdie universiteit in plantkunde. In 1970 verwerf hy sy doktorsgraad in plantkunde aan die Universiteit van Natal.
Tussen 1963 en 1966 doseer Van Staden plantkunde aan die Universiteit van Wes-Kaapland. In 1965 beklee hy dieselfde pos aan die Universiteit Stellenbosch. Tussen 1967 en 1972 het hy hiérdie verantwoordelikheid aan die Universiteit van Natal. Tussen 1972 en 1975 was hy 'n assistent-professor en tussen 1976 en 1983 medeprofessor aan dieselfde universiteit. In 1979 en 1980 was hy navorsingsassistent aan die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem. Tussen 1984 en 1986 was hy ad hominem-professor aan die Universiteit van Natal, en tussen 1987 en 1998 hoogleraar en hoof van die departement plantkunde aan hierdie universiteit. Tussen 1999 en 2003 was hy professor in plantkunde en 'n direkteur van die navorsingsentrum vir plantegroei en -ontwikkeling in Pietermaritzburg. Sedert 2004 is hy uitsluitlik 'n direkteur daar. Tussen 2003 en 2006 was hy gasnavorser aan die Universiteit van Kopenhagen.
Prof van Staden hou homself besig met navorsing op die gebied van plantfisiologie, insluitend fitohormone, weefselkultuur, sekondêre plantstowwe, die ontkieming van sade, wortelvorming, die ontwikkeling van blomme, die ontwikkeling van vrugte en die veroudering van plante. Daarnaas is hy besig met navorsing op die gebied van biotegnologie en molekulêre biologie met betrekking tot bosbou, tuinbou en die veredeling, beskerming en verbouing van plante wat natuurlik in Suid-Afrika voorkom. Hy doen ook navorsing oor die isolasie en identifikasie van sekondêre plantstowwe met 'n moontlike medisinale effek, veral op plante uit Suid-Afrika. Hy is ook bedrywig op die gebied van etnobotanie.
Volgens 'ISIHighlyCited.com' is Van Staden een van die mees aangehaalde wetenskaplikes op die gebied van plant- en dierewetenskappe.
Jonathan Rhys Meyers
Jonathan Rhys Meyers (* 27 Julie 1977 as Jonathan Michael Francis O'Keeffe ) is 'n Ierse akteur wat internasionale bekendheid verwerf het met rolprente soos Velvet Goldmine (1998), Bend It Like Beckham (2002), Match Point (2005) en Mission Impossible III (2006) en sy hoofrolle in televisiereekse - as Elvis Presley in die biografiese minireeks Elvis (2005), en as koning Hendrik VIII van Engeland in die Britse uitsaaikorporasie BBC se historiese dramareeks The Tudors (2007–10).
As model was hy tot en met 2011 verskeie kere betrokke by advertensieveldtogte vir Hugo Boss se fyngeur Element wat in 2009 geloods is, en in 2007 vir die Italiaanse mode-etiket Versace. Rhys Meyers bly tans in Londen en Los Angeles.
Oberhünigen
Oberhünigen is 'n munisipaliteit in kanton Bern, in die distrik Bern-Mittelland van Switserland. In 2018 het 308 mense in die munisipaliteit gewoon. In 2020 het meeste van die inwoners Duits gepraat.
Bob Ludwig
Bob Ludwig (met volle naam Robert C. Ludwig; * 1945) is 'n Amerikaanse klankingenieur wat onder die mees befaamde spesialiste in sy vakgebied gereken word en meer as 8 000 album-opnames vir meer as 1 300 kunstenaars en musiekgroepe gemeester het. In 1992 het Ludwig sy eie meester-klankateljee, Gateway Mastering Studio, in Portland in die Amerikaanse deelstaat Maine ingerig.
Die Audio Engineering Society (AES) het sy goue medalje in 2015 aan Bob Ludwig toegeken as erkenning vir sy prestasies en jarelange werk as meester-klankingenieur en opvoeder asook sy dienste aan die AES.
Roy Glenn
Roy Glenn (3 Junie 1914 – 12 Maart 1971) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Lydia Bailey (1952), Porgy and Bess (1959), Guess Who's Coming to Dinner (1967), en Escape from the Planet of the Apes (1971).
Adrien René Franchet
duimnael|Adrien René Franchet.
Adrien René Franchet (21 April 1834, Pezou – 15 Februarie 1900, Parys) was 'n Franse plantkundige, gebaseer by die Paris Muséum national d'Histoire naturelle. Hy is bekend vir sy uitgebreide werk om die flora van China en Japan te beskryf, gebaseer op die versamelings deur Franse Katolieke sendelinge in China, Armand David, Pierre Jean Marie Delavay, Paul Guillaume Farges, Jean-André Soulié en ander. Hy was die taksonomiese skrywer van baie plante, insluitende 'n aansienlike aantal spesies uit die genera Primula en Rhododendron. [1] Die volgende genera word tot sy eer vernoem:
Gekose werke
Die standaard outeursafkorting Franch. word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.
Sosialistiese Party (Nederland)
Die Sosialistiese Party (Nederlands: Socialistische Partij, SP) is 'n Nederlandse sosialistiese politieke party wat in 1971 gestig is. Die SP se opmars het in die Noord-Brabantse munisipaliteit Oss begin.
Die politieke leier is Lilian Marijnissen. Die verkiesings van die Tweede Kamer op 17 Maart 2021 is deur die Sosialistiese Party verloor. Die party het 9 setels behaal (-5).
Clathria vulpina
Clathria vulpina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1814 deur Lamarck.
Jukebox
Tydens die program kry inbellers die geleentheid om geliefdes te groet en 'n musiekvideo van hul keuse aan te vra. SMS- (teks-) boodskappe word tydens die program oor die skerm gerol.
Die eenhonderdste episode van Jukebox is op 26 Februarie 2010 gebeeldsend.
1170
Die jaar 1170 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 70ste jaar van die 12de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Nicolaas Duneas
Nicolaas Duneas (1972 - ) is 'n Suid-Afrikaanse  biochemikus en ontwikkelaar van osteogeniese-biomateriale. Hy is die stigter en Hoof- uitvoerende beampte van Altis Biologics. Die maatskappy het die eerste inspuitbare-behandeling ontwikkel vir beenbeserings wat enting of samesmelting benodig, deur gebruik te maak van 'n groeimateriaal gebaseer op varkbene.
Onderwys en loopbaan
Duneas het in 1993 aan die Universiteit van die Witwatersrand (WITS) 'n BS-graad in biochemie verwerf en ook 'n Meesters van Bedryfsadministrasie. Hy het 'n PhD aan die WITS-se Mediese Skool verwerf. Van 1993 tot 1997 het hy as Navorsingsassistent aan die Universiteit van die Witwatersrand gewerk.
In 2002 het hy Altis Biologics ('n Biotegnologie maatskappy) saam met Nuno Pires gestig. Duneas is in 2002 as hoof- uitvoerende beampte van Altis Biologics aangestel.
Die maatskappy fokus op been hergroei. Tradisioneel, wanneer 'n ernstige breuk (met 'n leemte) herstel word, word nuwe been uit die heup geneem en oorgedra na die vereiste plek. Dit lei tot permanente verminking van die heup en komplikasies soos heupverplasing, narkose van die boude en soms ernstige infeksies tydens operasie. Altis Biologics het 'n metode ontwikkel om varkbene te gebruik wat aangepas is om dit menslik versoenbaar te maak en ook inspuitbaar te maak. Hiermee word die behoefte aan chirurgie verwyder. Die metode is veral geskik vir gebruik in spinale-samesmelting prosedures.
Die navorsing wat na hierdie metode gelei het het in 1994 begin en het prekliniese en kliniese studies in samewerking met universiteite ingesluit. Dit het uiteindelik uitgeloop op 'n produk wat in 2006 gepatenteer is. In 2012 is die metode goedgekeur deur die grootste Suid-Afrikaanse mediese fonds (Discovery Health) en sedertdien is meer as 1000 pasiënte met die beenoorplantings-tegniek behandel. Die weefsel wat in die beenentings gebruik word, word in Suid-Afrika vervaardig. Dit verwyder die vorige behoefte om beenenting-materiaal uit die VSA en Europa in te voer.
Duneas was in 2002 bevorder tot Hoof- Uitvoerende Beampte van Altis Biologics. Van 2008 tot 2010 was hy ook as besturende direkteur van Altis Biologics aangestel.
In 2014 het Duneas 'n onderhoud gevoer met Alec Hogg vir The Rational Perspective (aangebied op BizNews) oor Opweeging van Afrika Tegnologie geleenthede. In 2017 het hy 'n toespraak op benevernuwingstegnologieë angebied vir die Gesondheidsorg Innovasie Vergadering Afrika (Engels: Healthcare Innovation Summit Africa).
Toekennings
In 2014 is Duneas en Nuno Pires die Innovasieprys vir Afrika (Engels: Innovation Prize for Africa) toegeken vir die Altis Osteogenic Bone Matrix. Dit was die eerste inspuitbare behandeling vir beserings wat beenenting vereis met 'n vark-afgeleide regeneratiewe biologiese-inplantaat. Duneas en Pires het US$100 000 ontvang.
Ekshibisionisme
thumb|190px|Mark Roberts, ’n bekende kaalnaeler, in 1994 by die Hong Kongse sewesrugbytoernooi.
Ekshibisionisme is die vertoning van ’n deel van die liggaam in die openbaar wat nie gewoonlik blootgestel word nie – soos die borste, geslagsdele of boude. Dit kan wees vanweë ’n persoon se begeerte of drang om hom aan ’n groep vriende en bekendes te ontbloot, aan vreemdelinge vir hulle vermaak, vir seksuele bevrediging of om omstanders te skok. In die reg word dit gewoonlik "onbetaamlike ontbloting" genoem. Om jou aan ’n intieme maat te ontbloot word gewoonlik nie as ekshibisionisme beskou nie.
Geskiedenis
alt=|thumb|190px|Vroue ontbloot hulle borste in 2011 op ’n Woodstockfees in Pole. Openbare ekshibisionisme by vroue is al sedert klassieke tye aangeteken – dikwels om mans aan te spoor om iets in die openbaar te doen. Die antieke Griekse historikus Herodotos beskryf in sy Geskiedenisse hoe vroue in die 5de eeu v.C. op pad na ’n fees gedans en hulle klere opgelig het vir mense op die dorpe waar hulle verbygevaar het.
Sielkundige aspekte
Die term "ekshibisionis" is in 1877 die eerste keer deur die Franse geneesheer en psigiater Charles Lasègue gebruik.
Wanneer ekshibisionistiese seksuele gedrag geopenbaar word voor ’n persoon wat nie toestemming gegee het nie of inmeng met iemand anders se normale funksionering, word dit as "ekshibisionistiese steuring" beskryf in die vyfde uitgawe van die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesteurings (DSM-5). Volgens die DSM is die hoogste moontlike voorkoms van ekshibisionistiese steuring in mans 2% tot 4%. Dit is vermoedelik baie minder algemeen by vroue. In ’n studie in Swede het 2,1% van vroue en 4,1% van mans erken hulle word seksueel geprikkel wanneer hulle hulle geslagsdele aan ’n vreemdeling ontbloot.
’n Navorsingspan het aan ’n groep van 185 ekshibisioniste gevra hoe hulle sou verkies dat iemand reageer as hulle hulle geslagsdele aan hom of haar wys. Die algemeenste antwoord was "om seks te hê" (35,1%), gevolg deur "geen reaksie nodig" (19,5%), "om hulle geslagsdele ook te wys" (15,1%), "bewondering" (14,1%) en "enige reaksie" (11,9%). Baie min het "woede en walging" (3,8%) of "vrees" (0,5%) gekies.
Soorte ontbloting
thumb|190px|’n Vrou wys in 2008 haar borste tydens ’n Mardi Gras. thumb|190px|Studente ontbloot hulle boude by die Stanford-universiteit om ’n wêreldrekord op te stel. Verskeie soorte gedrag word as ekshibisionisme beskou, insluitende:
Kaalnaelery
alt=|thumb|190px|’n Kaalnaeler in 2006 by ’n voetbalwedstryd in [[Cambridge, Massachusetts.]]
Kaalnaelery is om nakend in die openbaar te hardloop vir publisiteit, as ’n grap, as reaksie op ’n uitdaging of as ’n vorm van protes. Dit word gewoonlik verbind met sportgebeure, maar kan ook op meer afgeleë plekke voorkom. Kaalnaelers word gewoonlik deur sportamptenare of die polisie aangekeer.
Die eerste aangetekende voorval van kaalnaelery deur ’n student was in 1804 by die destydse Washington College in die VSA toe George William Crump in hegtenis geneem is omdat hy nakend deur Lexington, Virginië, waar die universiteit geleë is, gehardloop het. Crump is vir die res van die akademiese seisoen geskors, maar het later ’n lid van die Amerikaanse Kongres geword.
Die eerste kaalnaeler in Engelse sokker was die middeljarige John Taylor wat op 23 Maart 1974 oor die veld gehardloop het voor ’n wedstryd tussen Arsenal en Manchester City by Highbury. Hy is deur drie polisiemanne gevang en van die veld verwyder. Hy is die volgende dag in die hof met £10 beboet.
In krieket is dit nie ongewoon dat ’n man kaal oor die veld harloop nie – óf om te skok of vermaak óf om politieke redes. Die eerste geval was op 22 Maart 1974, die eerste dag van die derde toets tussen Australië en Nieu-Seeland by Auckland. Alles het vinnig gebeur en die polisie het nie tyd gehad om te reageer nie. Op die aand van die tweede dag is ’n man deur televisiekameras betrap terwyl hy kaal oor die terrein nael. Hy is ook nie gevang nie.
Kuduklub
Kuduklub was 'n diens wat Afrikaanse radioprogramme, TV-programme en tydskrifte aan internasionale intekenare beskikbaar gestel het. Hulle slagspreuk was ''Oral. Altyd. Afrikaans.'' Van die programme wat deur kuduklub versprei is sluit in: Jukebox, Carte Blanche, Villa Rosa en Molly en Wors. Die diens is op 31 Maart 2011 gestaak.
1171
Die jaar 1171 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 71ste jaar van die 12de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Biomolekulêre struktuur
Die terme primêre, sekondêre, tersiêre en kwaternêre struktuur is deur Kaj Ulrik Linderstrøm-Lang in sy 1951 Lane Mediese Lesings by Stanford Universiteit ingestel.
Primêre struktuur
Die primêre struktuur van 'n biopolymeer is die presiese spesifikasie van sy atoomsamestelling en die chemiese bindings wat daardie atome verbind (insluitende stereochemie). Vir 'n tipiese onvertakte, ongekruiste biopolimeer (soos 'n molekule van 'n tipiese intrasellulêre proteïen, of van DNS of RNS), is die primêre struktuur gelyk aan die volgorde van sy monomeersubeenhede, soos peptiede of nukleotiede
Primêre struktuur word soms verkeerd genoem primêre volgorde, maar daar is nie so 'n term nie, sowel as geen parallelle konsep van sekondêre of tersiêre volgorde nie. By konvensie word die primêre struktuur van 'n proteïen aangemeld vanaf die aminoterminaal (N) na die karboksieterminaal (C), terwyl die primêre struktuur van DNS of RNS molekule vanaf die 5'-einde tot die 3'-einde gerapporteer word.
Die primêre struktuur van 'n nukleïensuurmolekule verwys na die presiese volgorde van nukleotiede wat die hele molekuul uitmaak. Dikwels koördineer die primêre struktuur volgordemotiewe wat van funksionele belang is. Enkele voorbeelde van sulke motiewe is: die C / D- en H / ACA-bokse van snoRNSs, LSm-bindingswerf wat voorkom in spliceosomale RNSE soos U1, U2, U4, U5, U6, U12 en U3, die Shine-Dalgarno-volgorde, die Kozak-konsensusvolgorde en die RNS-polimerase III-terminator
Sekondêre struktuur
Die sekondêre struktuur is die patroon van waterstofbindings in 'n biopolimeer. Dit bepaal die algemene driedimensionele vorm van plaaslike segmente van die biopolimere, maar beskryf nie die globale struktuur van spesifieke atoomposisies in driedimensionele ruimte wat as tersiêre struktuur beskou word nie. Sekondêre struktuur word formeel gedefinieer deur die waterstofbindings van die biopolimeer, soos waargeneem in 'n atoomresolusiestruktuur. In proteïene word die sekondêre struktuur gedefinieer deur patrone van waterstofbindings tussen ruggraatamied en karboksielgroepe (kantketting-hoofketting en kantketting-kantketting waterstofbindings is irrelevant), waar die DSSP-definisie van 'n waterstofbinding gebruik word. In nukleïensure word die sekondêre struktuur gedefinieer deur die waterstofbinding tussen die stikstofbasisse.
Vir proteïene word die waterstofbinding egter met ander strukturele eienskappe gekorreleer, wat aanleiding gegee het tot minder formele definisies van sekondêre struktuur. Byvoorbeeld, in die algemeen, residu's in proteïen, herken helle ruggraat dihedrale hoeke in 'n deel van die Ramachandran plot; dus word 'n segment van residu en met sulke dihedrale hoeke dikwels 'n heliks genoem, ongeag of dit die korrekte waterstofbindings het. Baie ander minder formele definisies is voorgestel, wat dikwels konsepte uit die differensiële geometrie van krommes gebruik, soos kromming en torsie. Strukturele bioloë wat 'n nuwe atoomresolusiestruktuur oplos, sal soms sy sekondêre struktuur met die oog opdra en hul opdragte in die ooreenstemmende Proteïen Data Bank (VOB) lêer opteken.
Die sekondêre struktuur van 'n nukleïensuurmolekule verwys na die basisparingsinteraksies binne een molekuul of stel wisselende molekules. Die sekondêre struktuur van biologiese RNS'e kan dikwels uniek ontbind word in stingels en lusse. Dikwels kan hierdie elemente of kombinasies daarvan verder geklassifiseer word, bv. Tetraloops, pseudoknots en stamlusse. Daar is baie sekondêre struktuur elemente van funksionele belang vir biologiese RNS. Bekende voorbeelde sluit in die Rho-onafhanklike terminator stamlusse en die oordrag RNS (tRNS) klawerblad. Daar is 'n klein groep van navorsers wat probeer om die sekondêre struktuur van RNS molekules te bepaal. Benaderings sluit beide eksperimentele en berekeningsmetodes in (sien ook die lys van RNS struktuurvoorspellingsprogrammatuur).
Tersiêre struktuur
Die tersiêre struktuur van 'n proteïen of enige ander makromolekule is sy driedimensionele struktuur, soos gedefinieer deur die atoomkoördinate. Proteïene en nukleïensure vou in komplekse driedimensionele strukture wat die molekules se funksies tot gevolg het. Alhoewel sulke strukture uiteenlopend en kompleks is, word hulle dikwels saamgestel uit herhalende, herkenbare tersiêre struktuurmotiewe en domeine wat as molekulêre boublokke dien. Tersiêre struktuur word beskou as grootliks bepaal deur die biomolekule se primêre struktuur (sy volgorde van aminosure of nukleotiede)
Kwaternêre struktuur
Die kwaternêre struktuur verwys na die aantal en rangskikking van veelvoudige proteïenmolekules in 'n multi-subeenheidskompleks. Vir nukleïensure is die term minder algemeen, maar kan dit verwys na die hoër vlak organisasie van DNS in chromatien, insluitend die interaksies met histone, of die interaksies tussen afsonderlike RNA-eenhede in die ribosoom of spliceosoom.
Struktuurbepaling
Struktuurondersoek is die proses waardeur biochemiese tegnieke gebruik word om biomolekulêre struktuur te bepaal. Hierdie analise kan gebruik word om die patrone te definieer wat gebruik kan word om die molekulêre struktuur, eksperimentele analise van molekulêre struktuur en funksie af te lei, en verdere begrip van die ontwikkeling van kleiner molekules vir verdere biologiese navorsing. Struktuurondersoekanalise kan gedoen word deur middel van baie verskillende metodes, wat chemiese probing, hidroksiel radikaalondersoek, nukleotied-analitiese interferensie kartering (NAIM) en in-lyn ondersoek insluit.
DNS-strukture kan bepaal word deur gebruik te maak van kernmagnetiese resonansspektroskopie of röntgenkristallografie. Die eerste gepubliseerde verslae (deur Rosalind Franklin en Raymond Gosling in 1953) van A-DNS-röntgendiffraksiepatrone – en ook B-DNS-ontledings gebaseer op Patterson-funksie-transformasies wat slegs 'n beperkte hoeveelheid strukturele inligting vir georiënteerde vesels van DNS geïsoleerd van kalf thymus. 'n Alternatiewe analise is dan deur Wilkins et al voorgestel. In 1953 vir B-DNS röntgendiffraksie en verstrooiingspatrone van gehidreerde, bakterie-georiënteerde DNA-vesels en forelspermkoppe in terme van vierkante Bessel-funksies. Alhoewel die '' B-DNS-vorm 'die algemeenste is onder die toestande wat in selle voorkom, is dit nie 'n goed gedefinieerde konformasie nie, maar 'n familie of fuzzy stel DNS-konformasies wat voorkom by die hoë hidrasie vlakke wat teenwoordig is in 'n wye verskeidenheid lewende organismes. selle. Hul ooreenstemmende X-straaldiffraksie- en verstrooiingspatrone is kenmerkend van molekulêre parakristalle met 'n beduidende mate van wanorde (meer as 20%), en die struktuur is nie tracteerbaar deur slegs die standaardanalise te gebruik nie.
In teenstelling hiermee word die standaardanalise, wat slegs Fourier-transformasies van Bessel-funksies en DNS molekulêre modelle behels, steeds roetine gebruik om A-DNS en Z-DNS-röntgendiffraksiepatrone te analiseer.
Struktuurvoorspelling
Biomolekulêre struktuurvoorspelling is die voorspelling van die driedimensionele struktuur van 'n proteïen vanuit sy aminosuurvolgorde, of van 'n nukleïensuur uit die nukleobase (basis) volgorde. Met ander woorde, dit is die voorspelling van sekondêre en tersiêre struktuur van sy primêre struktuur. Struktuurvoorspelling is die omgekeerde van biomolekulêre ontwerp, soos in rasionele ontwerp, proteïenontwerp, nukleïensuurontwerp en biomolekulêre ingenieurswese.
Proteinstruktuurvoorspelling is een van die belangrikste doelstellings wat deur bioinformatika en teoretiese chemie nagestreef word. Proteinstruktuurvoorspelling is van groot belang in medisyne (byvoorbeeld in geneesmiddelontwerp) en biotegnologie (byvoorbeeld in die ontwerp van nuwe ensieme). Elke twee jaar word die prestasie van huidige metodes geassesseer in die Kritieke Assessering van Proteïenstruktuurvoorspelling (KASP) eksperiment.
Sekondêre struktuur van klein nukleïensuurmolekules word grootliks bepaal deur sterk, plaaslike interaksies soos waterstofbindings en basisstapeling. Die opsomming van die vrye energie vir sulke interaksies, gewoonlik met behulp van 'n naaste buur-metode, bied 'n benadering vir die stabiliteit van die gegewe struktuur. Die maklikste manier om die laagste vrye energie struktuur te vind, is om alle moontlike strukture te genereer en die vrye energie vir hulle te bereken, maar die aantal moontlike strukture vir 'n ry verhoog eksponensieel met die lengte van die molekule. Vir langer molekules is die aantal moontlike sekondêre strukture groot.
Ontwerp
Biomolekulêre ontwerp kan beskou word as die omgekeerde van struktuurvoorspelling. In struktuurvoorspelling word die struktuur vanuit 'n bekende volgorde bepaal, terwyl in nukleïensuurontwerp 'n ry wat 'n gewenste struktuur sal vorm, gegenereer word.
Ander biomolekules
Ander biomolekules, soos polisakkariede, polifenole en lipiede, kan ook 'n hoër-orde struktuur van biologiese gevolg hê.
Watervalrivier (Klein-Bergrivier)
Die Watervalrivier is 'n rivier wat naby Ceres en Tulbagh in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei. Dit vloei saam met die Boontjiesrivier om die Klein-Bergrivier te vorm.
Spreewald
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Spreewald / Błóta
Historiese kultuurlandskap en Unesco-biosfeerreservaat
Ligging
Brandenburg, Duitsland
Oppervlakte
500 km² waarvan biosfeerreservaat: 488 km²
Bevolking
50 000
Tale
Duits, Neder-Sorbies
Die Spreewald (Neder-Sorbies: Błóta, "Moerasland") is 'n uitgestrekte laagland en historiese kultuurlandskap in die suidooste van die Duitse deelstaat Brandenburg, geleë in die administratiewe distrikte Dahme-Spreewald en Oberspreewald-Lausitz, sowat 100 kilometer suidoos van Berlyn. Die Spreewald vorm die noordelikste deel van Neder-Lausitz met Cottbus as die politieke en kulturele sentrum. Sy hoofkenmerk is die natuurlike vertakkings van die Spreerivier wat deur kunsmatige kanale aansienlik uitgebrei is. Die rivier- en moeraslandskap word sedert 1991 as Unesco-biosfeerreservaat beskerm.
Dit was veral die Sorbe, 'n Wes-Slawiese volk, wat hul stempel op die kultuurlandskap Spreewald afgedruk het. Die gebied het lankal tot een van die bekendste en gewildste toeristebestemmings in Brandenburg ontwikkel.
Elvira Lindo
Elvira Lindo gebore: 23 Januarie 1962 in Cádiz) is 'n Spaanse skrywer.
Christie Clark
Christie Clark (gebore 13 Desember 1973) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente A Nightmare on Elm Street 2: Freddy's Revenge (1985) en Children of the Corn II: The Final Sacrifice (1992), en in die televisiereeks Days of Our Lives (1965).
George Gobel
George Gobel (20 Mei 1919 – 24 Februarie 1991) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Birds and the Bees (1956), I Married a Woman (1958), en Ellie (1984).
Boris Izaguirre
Boris Rodolfo Izaguirre Lobo (gebore: 29 September 1962 in Caracas) is 'n Venezolaanse-Spaanse skrywer en televisieaanbieder.
Marti Barris
Marti Barris (6 April 1937 – 13 Desember 1995) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Get Yourself a College Girl (1964) en in die televisiereekse The Howdy Doody Show (1947) en American Bandstand (1952).
Nelda
Nelda (Nelda Jansen van Rensburg) is 'n Afrikaanse sangeres.
1173
Die jaar 1173 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 73ste jaar van die 12de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Neuenegg
Neuenegg is 'n munisipaliteit in kanton Bern, in die distrik Bern-Mittelland van Switserland. In 2018 het 5 543 mense in die munisipaliteit gewoon. In 2020 het meeste van die inwoners Duits gepraat.
Clathria wesselensis
Clathria wesselensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Hooper.
Naypyidaw
Naypyidaw (Birmaans:, Transkripsie: nepranytau, amptelik Nay Pyi Taw en Naypyitaw) is sedert 6 November 2005 die hoofstad van Mianmar (Birma) toe dit Yangon vervang het. Die stad het 'n bevolking van 925 000 in 2009 gehad en het 'n oppervlakte van 7 054,37 km². Naypyidaw lê in Sentraal Mianmar (Birma) in die Mandalay-divisie.
Geskiedenis
Die geskiedenis van Naypyidaw begin redelik onlangs. Die stad het sy oorsprong in 'n beboste-gebied drie kilometer wes van Pyinmana, waar die konstruksie van die stad in 2002 begin is. Die Staatsraad vir Vrede en Ontwikkeling het minstens 25 ondernemings gehuur om die stad te bou.
Die leër het op 6 November 2005 met die hervestiging van die ministeries van Yangon na Naypyidaw begin. Vyf dae later, op 11 November, vertrek 'n tweede konvooi met 1 100 vragmotors met elf militêre bataljons en elf ministeries uit Yangon. Die stormloop het gelei tot 'n gebrek aan skole en ander openbare geriewe. Dit het dit vir kinders moeilik gemaak om in die stad groot te word, en het ministers en ander personeel gedwing om 'n rukkie afsonderlik van hul gesinne te woon. Die regering het gesinne aanvanklik verbied om na Naypyidaw te verhuis. Militêre hoofkwartiere was geleë in 'n aparte deel van die nuwe hoofstad, weg van die regeringsgeboue. Burgers mag nie albei gebiede binnegaan nie en kon slegs hul ondernemings in die aangewese gebiede bedryf.
Op 27 Maart 2006, die nasionale vakansiedag van Mianmar, het meer as 12 000 soldate deur die hoofstad in 'n parade gemasjeer ter geleentheid van die Dag van die Weermag. Op daardie vakansie vier Myanmar die opstand teen die Japannese besetting in Myanmar. Die stad is tydens hierdie seremonie amptelik 'Naypyidaw' genoem. Voor die seremonie het die stad nog nie 'n amptelik vrygestelde naam gehad nie. Daar is aanvanklik na die stad verwys as "die hoofstad naby Pyinmana".
Huis van Windsor
Afstammelinge van koningin Victoria
Koningin Victoria was getroud met prins Albert van Sakse-Koburg en Gotha, seun van hertog Ernst I van die klein Duitse Hertogdom van Sakse-Koburg en Gotha. Haar afstammelinge het die naam van hul vader gehad, tot die naam verander is na die Huis van Windsor. Haar seun Edward VII en sy seun George V het regeer as lede van hierdie huis.
Anti-Duitse gevoelens onder die Britte tydens die Eerste Wêreldoorlog het George V egter gedwing om afstand te doen van alle Duitse titels en om Duitsklinkende name na Engelsklinkende variasies te verander. Op 17 Julie 1917 het George ’n proklamasie uitgereik waarvolgens hy en al sy afstammelinge aan vaderskant lede van die "Huis van Windsor" sou wees met die van "Windsor" as hulle nie ’n titel gehad het nie. Die naam is al lank met die koningshuis verbind deur die dorp Windsor en die Windsor-kasteel. Op dieselfde dag het prins Louis van Battenberg die van Mountbatten (’n letterlike vertaling na Engels) aangeneem. Prins Louis is prins Philip se oupa aan moederskant.
Toe hy hoor die Britse koningshuis het sy naam na Windsor verander, het Wilhelm II, keiser van Duitsland en ’n neef van George V, grappenderwys gesê hy wil na Shakespeare se toneelstuk The Merry Wives of Saxe-Coburg-Gotha gaan kyk.
Afstammelinge van Elizabeth II
Toe koningin Elizabeth met prins Philip van Griekeland en Denemarke trou, sou die standaardpraktyk gewees het om sy van aan te neem. Prins Philip het egter nie ’n van gehad nie en was van die Huis van Sleeswyk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, ’n tak van die Huis van Oldenburg. Hy wou egter nie die probleme van drie dekades vroeër herhaal nie en het afstand gedoen van sy titels. Hy het toe die van Mountbatten, wat sy oupa in 1917 geskep het, aangeneem.
Salicaceae
Salicaceae is die wilger-familie wat hoort tot die orde Malpighiales. Die bekendste spesie in Suid-Afrika is die treurwilger (Salix babylonica) wat uit China kom. Die familie het afwisselende, enkelvoudige blare. Die blomme word in kort katjies gedra terwyl manlike en vroulike blomme aan verskillende bome gedra word. Die klein vruggies bars oop en stel polvormige, sade vry. Daar is 800 spesies wêreldwyd wat hoort tot die familie en 30 spesies kom plaaslik voor waarvan 20 bome is.
Huis van Windsor
Afstammelinge van Elizabeth II
Op 9 April 1952 het koningin Elizabeth amptelik verklaar dat sy en haar kinders die naam "Huis van Windsor" sal hê en dat haar afstammelinge wat trou en hul kinders die van "Windsor" sal hê. Op 8 Februarie 1960 het sy bevestig dat sy en haar kinders steeds bekend sal wees onder die naam "Huis van Windsor", nes enige afstammelinge aan vaderskant met die aanspreekvorm "Sy/Haar Koninklike Hoogheid" en die titels "prins" en "prinses". Afstammelinge aan vaderskant wat nie dié aanspreekvorm of titel het nie, sou die van "Mountbatten-Windsor" hê.
Salicaceae
Spesies
Van die Suid-Afrikaanse spesies is:
Klipriviersberg-natuurreservaat
Klipriviersberg-natuurreservaat is 'n natuurreservaat van 640 ha bestaande uit veld en koppies wat deur die Johannesburg Stad se Parke-afdeling bestuur word. Dit is 11 km suid van Johannesburg geleë. Dit is die tuiste van baie spesies van flora en voëllewe, asook van groot en klein soogdiere soos blesbokke, sebra's, wildebeeste en duikers. Die reservaat beskik oor 'n aantal staproetes en paaie, argeologiese terreine met die Bloubosspruit wat deur die gebied vloei. Die reservaat se naam is afgelei van die plaas Klipriviersberg, hoewel dit uit dele van die plase Rietvlei, Olifantsvlei en moontlik Eikenhof bestaan, wessuidwes van Klipriviersberg en suid van die plaas Turffontein.
Huis van Windsor
Jurisdiksie
Toe die Huis van Windsor gestig is, het sy hoof regeer oor ’n verenigde Britse Ryk. Ná die Eerste Wêreldoorlog het geo-politieke verskuiwings egter plaasgevind wat daartoe gelei het dat dominiums en kolonies binne die ryk onafhanklik geword het. Van toe af het die Huis van Windsor die koningshuis van verskeie lande geword. Van dié lande het onafhanklik geword – met hul eie monarge of as republieke. Sedert 1949 is die hoof van die Huis van Windsor ook die hoof van die Statebond, wat bestaan uit die meeste (maar nie alle nie) dele van die Britse Ryk en sommige state wat nie deel van die ryk was nie.
Klipriviersberg-natuurreservaat
Fauna en flora
Groot soogdiere soos die swartwildebees, blesbok, springbok, rooihartbees en sebras word in die reservaat aangetref, met ongeveer 240 soorte van hierdie groot diere. Talle klein soogdiere word ook hier gevind. 215 Voëlspesies is aangeteken in die reservaat, sowel as slange, geitjies, akkedisse, skinks en skilpaaie. Dit is ook 'n toevlugsoord vir inseklewe soos skoenlappers, wurms en spinnekoppe. Daar is ongeveer 650-700 plantspesies in die reservaat, 340 wilde blomme, 67 bome en struike sowel as 70 grasspesies is gekatalogiseer.
Ontspanning
Die omheinde reservaat is die hele jaar oop van sonop tot sononder. Die ruïnes van Marais se plaashuis, waenskuiling en familiebegraafplaas is vandag nog te sien. Daar is ook nege staproetes van 20 km in totaal. In die noorde van die reservaat is die Stilpoel, die resultaat van 'n gat wat gegrawe is tydens die bou van die voorgestelde dam.
Eliza Clark (aktrise)
Eliza Clark is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse One Life to Live (1968), The Killing (2011), Extant (2014), en Animal Kingdom (2016).
1172
Die jaar 1172 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 72ste jaar van die 12de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Alexander Godunov
Alexander Godunov (28 November 1949 – 18 Mei 1995) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Witness (1985), The Money Pit (1986), Die Hard (1988), en Waxwork II: Lost in Time (1992).
Clathria abrolhosensis
Clathria abrolhosensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Demokrate 66
Die Demokrate 66 (Nederlands: (Politieke Partij) Democraten 66, D66) is 'n Nederlandse progressief-liberale politieke party met enkele linkse standpunte, onder ander oor kultuur, emansipasie en omgewingsake. As dit gaan om ekonomiese en sosio-ekonomiese sake, het hierdie party sterk regs-liberale opvattings. Die D66-party is gestig in 1966 deur Hans van Mierlo.
Die politieke leier is Sigrid Kaag, die huidige minister van Finansies in die Rutte IV-kabinet.
Die verkiesings van die nuwe Tweede Kamer op 17 Maart 2021 is deur die D66-party gewen. Die party het 24 setels behaal (+5).
Black Beauty
Black Beauty is die naam van 'n kinderboek deur Anna Sewell wat in 1877 gepubliseer is. Die hoofkarakter van die boek is 'n perd met dieselfde naam. Dit is al tot talle rolprente en TV-programme verwerk.
In die boek vertel die perd die storie van sy lewe en al sy wedervaringe. Dit begin waar hy vry en gemaklik saam met sy ma woon. Toe hy oud genoeg was, is hy van plaas tot plaas verkoop en deur verskillende mense besit. Deur sy avonture ontmoet baie gawe en wrede mense. Hy maak ook talle nuwe vriende en kom voor verskeie uitdagings te staan.
Black Beauty was Sewell se enigste roman. Sy het dit van 1871 tot 1877 by haar huis in Old Catton (naby Norwich) geskryf. Soms was sy te siek om self te skryf en dikteer sy die storie vanuit haar siekbed aan haar ma, die skryfster Mary Wright Sewell. Vanaf 1876 het sy ook op stukkies papier skryf, wat haar ma vervolgens oorgeskryf het. Sy verkoop die roman op 24 November 1877 en sterf vyf maande na die publikasie daarvan. Voor haar dood het sy reeds besef dat dit 'n topverkoper is.
Dit is deur Elizabeth Weber in Afrikaans vertaal en as Swart Glorie (ISBN 978-1-77023-546-5) gepubliseer.
Linen Hall Library
Die Linen Hall Library is die oudste biblioteek in Belfast, Noord-Ierland, en die laaste intekenbiblioteek op die eiland Ierland. Die biblioteek, wat in 1788 gevestig is, is gegrond op die radikale en verligte gedagtes van sy ontstaanstyd en het van begin af sy onafhanklikheid gehandhaaf as 'n instelling waarvan die bates in besit moet bly van die gemeenskap.
1175
Die jaar 1175 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 75ste jaar van die 12de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Linen Hall Library
Die biblioteek bewaar die mees omvangryke versameling van publikasies in die veld van Ierse en plaaslike studies (Irish and Local Studies Collection), waaronder historiese boeke wat in Belfast en die res van Ulster gedruk is, en 250 000 boeke en ander media in die Noord-Ierse Politieke Versameling (Northern Ireland Political Collection), die omvattendste argief oor die politieke onluste in Noord-Ierland. 'n Ander beduidende en unieke argief het Noord-Ierse toneelkuns en uitvoerende kunste as onderwerp (Northern Ireland Theatre and Performing Arts Archive).