cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dolby Atmos
Tegnologie
Dolby Atmos is versoenbaar met ouer omringklankformate soos 5.1 of 7.1. Maar terwyl hierdie ouer stelsels gebruik maak van luidsprekerreekse wat almal dieselfde klanksein weergee, kry elke luidspreker met Dolby Atmos sy eie, indiwiduele klanksein. Rolprentteaters kan dus 'n groot aantal bykomende voorkanaal-, omringklank- of plafon-luidsprekers installeer. Sodoende kan enige klanksein op 'n presiese manier in die rolprentteatersaal geposisioneer word om byvoorbeeld die geluid van reën of helikopters te simuleer. Die klankgehalte sal dieselfde vir alle kykers wees, ongeag waar hul sitplekke in die teater geleë is. Met ouer omringklankstelsels kon slegs kykers op sitplekke in die middel van die teater die beste klankgehalte geniet.
Dolby Atmos-dekodeerders vir tuisteaterstelsels word van 'n Dolby omringklank-opmenger vir ouer oudioformate voorsien.
Emily Spivey
Emily Spivey (gebore 29 September 1971) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Masterminds (2016) en in die televisiereekse Saturday Night Live (1975), Parks and Recreation (2009), en The Last Man on Earth (2015).
Ruth Draper
Ruth Draper (2 Desember 1884 – 30 Desember 1956) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die televisiereeks The Ed Sullivan Show (1948).
Taylor Spreitler
Taylor Spreitler (gebore 23 Oktober 1993) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Kevin Can Wait (2016).
Tamara Drasin
Tamara Drasin (1905 – 1943) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Sweet Surrender (1935) en No, No, Nanette (1940).
Golf van Akaba
Die Golf van Akaba (Arabies: خليج العقبة‎‎, Khalij al-Aqabah) of Golf van Eilat (Hebreeus: מפרץ אילת‎‎, Mifrats Eilat) is 'n golf aan die noordelike punt van die Rooisee tussen die Sinai-skiereiland in die weste en die Arabiese Skiereiland in die ooste. Aangrensende lande is kloksgewys van wes na oos: Egipte, Israel, Jordanië en Saoedi-Arabië.
Geologies gesien behoort die Golf van Akaba tot die Groot Skeurvallei wat vanaf Oos-Afrika oor die Rooisee verder tot die Dooie See en die Jordaanvallei streek. Dié golf skei saam met Israel die Arabiese wêreld in twee dele: Die Arabiese lande van Noord-Afrika in die weste en die Arabiese lande van Wes-Asië in die ooste. Vir Jordanië is die Golf van Akaba die enigste toegang tot die see.
Weens sy warm klimaat en duikplekke is die Golf van Akaba 'n belangrike toeristeoord en vir al vier lande ekonomies belangrik. Belangrike hawestede sluit in Taba in Egipte, Eilat in Israel en Akaba in Jordanië. Sharm El Sheikh is die bekendste vakansieoord op die Egiptiese skiereiland Sinai. Die Golf van Akaba word met die Rooisee verbind via die Straat van Tiran.
Geologie
Met die Golf van Suez na die weste, strek dit vanaf die noordelike gedeelte van die Rooi See. Dit bereik 'n maksimum diepte van 1 850 m in sy sentrale gebied: die Golf van Suez is aansienlik wyer, maar minder as 100 m diep.
Aya Irene
Die Aya Irene of Eirene (Grieks: Ἁγία Εἰρήνη, "Heilige Vrede"; Turks: Aya İrini) is ’n eertydse Ortodokse kerk in die Eerste Binnehof van die Topkapı-paleis in Istanboel, Turkye. Dit is ’n museum, maar spesiale toestemming is nodig om dit te besigtig.
Dit is die eerste kerk wat in Konstantinopel gebou is. Die Romeinse keiser Konstantyn die Grote het die eerste Aya Irene in die 4de eeu laat bou. Dit het in 532 tydens onluste afgebrand. Keiser Justinianus I het dit in 548 laat restoureer.
In die 8ste eeu is dit erg in ’n aardbewing beskadig, en dit is daarna gerestoureer tot sy huidige vorm. Ná die verowering van Konstantinopel in 1453 deur die Ottomaanse sultan Mehmet II, is die kerk binne die mure van die Topkapi-paleis toegebou.
Vandag word die kerk hoofsaaklik gebruik vir musiekuitvoerings vanweë sy besonderse akoestiek en indrukwekkende atmosfeer.
Bruce Harwood
Bruce Harwood (gebore 29 April 1963) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The X Files (1998) en in die televisiereekse Stargate SG-1 (1997), Andromeda (2000), en The Flash (2014).
Allan Hawco
Allan Hawco (gebore 28 Julie 1977) is 'n Kanadese akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Closing the Ring (2007) en Love & Savagery (2009), en in die televisiereekse Republic of Doyle (2010) en Frontier (2016).
Golf van Akaba
Geologie
Soos die kuswaters van die Rooi See, is die golf een van die wêreld se voorste plekke vir duik. Die gebied is veral ryk aan koraal en ander mariene biodiversiteit en het toevallige skeepswrakke en skepe wat doelbewus gesink is in 'n poging om 'n habitat vir mariene organismes te bied en die plaaslike duiktoerismebedryf te versterk.
Stede
Aan hierdie noordelike punt van die golf is drie belangrike stede: Taba in Egipte, Eilat in Israel en Akaba in Jordanië. Dit is strategies belangrike kommersiële hawens en gewilde oorde vir toeriste wat die warm klimaat wil geniet. Verder suid is Haql die grootste Saoedi-Arabiese stad aan die golf. Op Sinai is Sharm el-Sheikh en Dahab die belangrikste sentrums.
Omvang
Die Internasionale Hidrografiese Organisasie definieer die suidelike grens van die golf as: 'n Lyn wat vanaf Ràs al Fasma suidweswaarts na Requin-eiland ( 27°57'N 34°36'O ) loop deur Tiran-eiland tot by die suidwestelike punt daarvan en daarvandaan weswaarts op 'n breedtegraad (27°54'N) na die kus van die Sinaï-skiereiland.
Geologie
Die golf is een van twee klowe wat geskep is deur die Sinai-skiereiland se vertakking van die noordelike Rooi See, met die Golf van Suez wat wes van die skiereiland lê en die Golf van Akaba in die ooste daarvan. Geologies vorm die kloof die suidelike punt van die Dooie See-transformasie. Dit bevat drie klein uittrekbekkens, die Elat Deep, Aragonese Deep en Dakar Deep, wat gevorm word tussen vier laterale verskuiwingssegmente. Beweging op een van hierdie foute het die Golf van Akaba veroorsaak.
Handel oor die Rooi See tussen die Tebe-hawens van Elim en Elat aan die bopunt van die golf word so vroeg as die Vierde Dinastie van Egipte gedokumenteer. Ekspedisies wat die Rooi See oorsteek en suid na Punt oppad is, word genoem in die vyfde, dsesde, elfde, twaalfde en agtiende dinastieë van Egipte, toe Hatsjepsoet 'n vloot gebou het om die handel te ondersteun en in ses maande suidwaarts na Punt gereis het. Thebe het Nubiese gebruikgoud van haar verowerings suid in Kus om die aankoop van wierook, mirre, bitumen, natron, jenewerolie, linne en koperamulette vir die mummifikasiebedryf by Karnak te vergemaklik. Egiptiese nedersettings naby Timna aan die bopunt van die golf dateer uit die Agtiende dinastie van Egipte.
Aan die noordelike rand was die antieke stad Ayla (in die huidige Akaba) 'n kommersiële middelpunt vir die Nabateërs. Die Romeine het die Via Traiana Nova gebou, wat by die King's Highway by Akaba aangesluit het en Afrika met Asië en die Levant- en Rooisee- skeepvaart verbind het.
Akaba was 'n groot Ottomaanse hawe, verbind met Damaskus en Medina deur die Hejaz-spoorlyn. Tydens die Eerste Wêreldoorlog was die Slag van Akaba die sleutelgeveg wat 'n 500-jarige Ottomaanse heerskappy oor Groter Sirië beëindig het.
Toerisme
Die golf is een van die gewildste duikbestemmings ter wêreld. Sowat 250 000 duikslae word jaarliks ​​aan Eilat se kuslyn van 11 km uitgevoer, en duik verteenwoordig 10% van die toerisme-inkomste van hierdie gebied.
Die landskap van Wadi Rum oos van die noordelike rand van die golf is 'n gewilde bestemming. Ander bestemmings is die ruïnes van die ystertydperk-beskawing van Ayla in die stad Akaba, die terrein van die Eerste Wêreldoorlog Slag van Akaba, gelei deur Lawrence van Arabië.
Tipeligging
Voorbeelde:
Louise Dresser
Louise Dresser (5 Oktober 1878 – 24 April 1965) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Eagle (1925), Broken Hearts of Hollywood (1926), The Scarlet Empress (1934), en David Harum (1934).
Dina Spybey
Dina Spybey (gebore 29 Augustus 1965) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente John Q (2002), The Haunted Mansion (2003), Freaky Friday (2003), en Just Like Heaven (2005).
Baxter-teatersentrum
Die Baxter-teatersentrum, algemeen bekend as die Baxter, is ’n kompleks vir uitvoerende kunste in Rondebosch, Kaapstad. Dit is deel van die Universiteit van Kaapstad en is naas die Kunstekaap die grootste sodanige kompleks in die stad.
Geskiedenis
Die Baxter het sy deure op 1 Augustus 1977 geopen. Dit is genoem na die voormalige burgemeester van Kaapstad William Duncan Baxter, wat geld aan die universiteit nagelaat het om die kompleks te bou. Dit het nie net die dramadepartement se geriewe verbeter nie, maar ook ’n alternatief geskep vir die regeringsbeheerde Nico Malan-teatersentrum (nou die Kunstekaap). Dit was veral in die apartheidsera belangrik omdat die Nasionale Party-regering kon keer dat die Nico Malan produksies aanbied wat met hul sienings bots, terwyl die Baxter beskerm is deur die universiteit se akademiese vryheid.
Ruimtes en programme
Die Baxter het drie ruimtes:
Die Baxter hou werksessies wat gemik is op die jeug en voorheen benadeelde groepe. Die Ikhwezi-uitreikingsprogram help gemeenskapsvaardighede verbeter en hou die jaarlikse Baxter Ikhwezi-teaterfees, wat ’n platform is vir voorheen benadeelde teatertalent.
Pylwurm
Die Pylwurms of Chaetognatha is 'n klein dierefilum van ongeveer 200 spesies wat in die see of in riviermondings voorkom. Ongeveer 20% van hulle is seebodemdiere en het uitskeidings waarmee hulle aan 'n substraat vasgeplak is. Ander leef hoofsaaklik vry in die plankton. Hulle is 1 mm tot 12 cm lank, gewoonlik deursigtig en het 'n slank en simmetriese lyf met gepaarde syvinne en 'n stertvin.
Talle spesies kom in die waters naby Suider-Afrika voor. Tydens navorsing in die Benguela-opwelling naby Walvisbaai (Namibië) het Bohata en Koppelmann 17 spesies aangetref. Een spesie uit die familie Pterosagittidae, vier uit die Eukrohniidae en die res Sagittidae uit die genus Sagitta, soos S. tasmanica en S. serratodentata.
Anatomie
Hulle mond het uitstekende hake, wat die grondslag van die naam Chaetognatha is. Hulle maak jag op klein diertjies soos Copepoda of vislarwes en trek elke dag vertikaal deur die waterkolom. Chaetognata is hermafrodiete. Hulle het 'n sentrale senuweestelsel met 'n groot serebrale ganglion wat dorsaal van die farinks geleë is. Hulle het ook 'n paar samegestelde oë, maar geen lense nie.
Taksonomie
Die taksonomiese posisie van hierdie filum is onduidelik. Dit word meestal in of by die Protostomia geplaas. Hoewel hulle ook eienskappe met die Deuterostomia deel, soos die ontwikkeling van die embrio, dui die mitochondria se genoom daarop dat hulle Protostomia is. Dit beteken dalk dat die vroeë ontwikkeling van die Bilateria nog steeds nie goed verstaan word nie.
Geskiedenis
Pylwurms het net sagte liggaamsdele en hulle vorm selde fossiele. 'n Fossiel uit die Burgess-skalie, wat bekend is vir sy skouspelagtige fossiele van organismes met sagte liggame, het nogtans in 1911 'n fossiel opgelewer: Oesia disjuncta, wat in 2005 as 'n pylwurmspesie erken is. Die Burgess-skalie is van die Middel-Kambrium, wat aandui dat die pylwurms taamlik oud is. Oesia lyk die meeste soos huidige diepseespesies soos Archeterokrohnia en Heterokrohnia, wat deur navorsers dikwels as primitiewer spesies pylwurms beskou word. In 2017 is Capinator preatermissus van die Kambriese Burgess-skalie gemeld. Hierdie pylwurm was taamlik groot, amper 10 cm en met vinne, en het 'n indrukwekkende stel van 25 hake besit. Hierdie hake is eers met Conodonta verwar en is volop in hierdie skalie.
Marina Squerciati
Marina Squerciati (gebore 30 April 1984) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente It's Complicated (2009) en Frances Ha (2012), en in die televisiereekse The Americans (2013) en Chicago P.D. (2014).
Neurologie
Neurologie (van die Griekse νεῦρον neuron en die agtervoegsel -λογία -logia, "studie van") is ’n geneeskundige terrein wat neurologiese afwykings ondersoek. Dit behels die diagnose en behandeling van alle soorte toestande en siektes wat verband hou met die sentrale en perifere senuweestelsel (asook die onderafdelings outonome en somatiese senuweestelsels), insluitende hul bloedvate, spiere en ander weefsel. Neurologiese praktyke steun swaar op neurowetenskap, wat die wetenskaplike studie van die senuweestelsel is.
’n Neuroloog is ’n geneesheer wat in neurologie spesialiseer en opgelei is om neurologiese afwykings te behandel. Neuroloë kan ook betrokke wees by navorsing en toetse.
Daar is ’n aansienlike oorvleueling tussen neorologie en psigiatrie; die grense tussen die twee dissiplines en die toestande wat hulle behandel, is effens duister.
Dan Hennessey
Dan Hennessey (gebore 25 Augustus 1941) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Care Bears Movie (1985) en The Care Bears Adventure in Wonderland (1987), en in die televisiereekse Inspector Gadget (1983) en X-Men (1992).
Carnegie Hall
Carnegie Hall is ’n groot konsertsaal in New York waarin talle beroemde musici al opgetree het. Die konsertsaal is in 1890 deur die Skotse nyweraar en filantroop Andrew Carnegie gebou. Dit is een van die mees vooraanstaande en prestigeryke sale vir sowel klassieke as populêre musiek in die Verenigde State van Amerika. Om op dié verhoog te verskyn, word as 'n groot eer en prestasie beskou.
Die gebou se planne is deur die bekende New Yorkse argitek William Burnet Tuthill (1855–1929) opgetrek, wat self 'n amateur-tjellis en vader van die komponis Burnet Tuthill was. Die plek is nie net bekend vir sy argitektuur en geskiedenis nie, maar ook vir sy akoestiek. Die nagalm-tyd (vir eggo's) beloop 1,80 sekondes met publiek, sonder publiek 2,10 sekondes. Die saal word vir optredes aan groepe en kunstenaars verhuur.
Isaac Stern-ouditorium
Die hoofsaal, die Isaac Stern-ouditorium, bied sitplek aan 2840 toeskouers op vyf vlakke. Dit is na die violis Isaac Stern genoem. Die saal is lank en besoekers moet 105 stappe klim om by die boonste balkon uit te kom.
Die wêreldberoemde New Yorkse Filharmoniese Orkes het vir jare hulle konserte hier aangebied. In 1962 het hulle na 'n nuwe konsertsaal in die Lincoln-sentrum verhuis. Talle van die grootste klassieke kunstenaars het al in die ouditorium opgetree. Dit word steeds vir konserte aangewend, vir beide klassieke en populêre musiek.
Zankel-saal
Die saal bied sitplek vir 599 toeskouers. Dit is na Judy en Arthur Zankel genoem. Dit het aanvanklik die Voordragsaal (Recital Hall) geheet, maar is in 1896 na Carnegie Lyceum vernoem. Dit is vanaf 1898 deur die Amerikaanse Akademie vir Dramatiese Kunste gebruik. In 1959 is dit in 'n kinema verander. Vanaf 1997 is dit vir voordragte ingespan.
Halfape
Halfape (Strepsirrhini) is 'n primitiewe groep van primate. Hulle word so genoem omdat hulle baie na ape lyk, maar nie ware ape is nie. Hulle het 'n kleiner, eenvoudiger brein met 'n lang snoet en die reukorgaan is skerper as die van ware ape. Ape en halfape het waarskynlik dieselfde voorouers, wat baie soos die huidige halfape lyk. Ape het egter verder ontwikkel, die brein het vergroot en hulle het handiger met die soek na kos geword. Halfape het die eienskappe van insekvreters behou ('n gepunte bek met baarde en 'n nat snoet) en het 'n kleiner brein. Tog is hulle ook deel van die orde van primate, onder meer as gevolg van hulle hande, voete en plat naels.
Halfape leef slegs in die tropiese gebiede van Afrika en Asië. Op al die kontinente is hulle nagaktiewe diere met groot oë. Slegs op die eiland van Madagaskar het spesies wat gedurende die dag aktief is ontstaan. Ware ape het nooit die eiland binnegedring nie, en die halfape hier het dus geen kompetisie nie.
June Squibb
June Squibb (gebore 6 November 1929) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente In & Out (1997), About Schmidt (2002), Would You Rather (2012), en Nebraska (2013).
Ricky He
Ricky He is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rol in die televisiereeks Trial & Error (2017).
Ellen Drew
Ellen Drew (23 November 1915 – 3 Desember 2003) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Christmas in July (1940), Isle of the Dead (1945), Sing While You Dance (1946), en The Baron of Arizona (1950).
Anna van Groot-Brittanje
Anna (Engels: Anne; 6 Februarie 1665 – 1 Augustus 1714) het op 8 Maart 1702 koningin van Engeland, Ierland en Skotland geword. Sy het haar swaer, Willem III van Engeland en II van Skotland opgevolg. Haar Katolieke pa, Jakobus II en VII, het geabdikeer en haar swaer en suster het toe mede-monarge geword as Willem III & II en Maria II, die enigste so ’n geval in die geskiedenis van Brittanje. Ná Maria se dood in 1694 het Willem alleen regeer tot sy dood in 1702.
Op 1 Mei 1707 is Engeland en Skotland verenig as ’n enkele staat, die Koninkryk van Groot-Brittanje. Anna het die nuwe land se eerste monarg geword terwyl sy steeds afsonderlik koningin van Ierland was. Sy het ook die titel koningin van Frankryk gehad. Anna het 12 jaar geregeer tot haar dood in Augustus 1714.
Anna se lewe was vol krisisse, persoonlik sowel as weens haar bewind. Teen 1700 was sy minstens 17 keer swanger; daarvan het sy 11 keer óf ’n miskraam gehad óf die kind is doodgebore. Van die oorblywende ses kinders is drie op hul geboortedag dood en twee voor hulle twee jaar oud was. Haar enigste seun wat ouer geword het, William, Hertog van Gloucester, is op 29 Julie 1700 op 11-jarige leeftyd dood.
Omdat sy sonder oorlewende kinders dood is, was sy die laaste monarg van die Huis van Stuart. Sy is opgevolg deur haar Protestantse kleinneef, George I van die Huis van Hannover van Duitsland wat ’n afstammeling van die Stuarts was deur sy ouma aan moederskant, Elizabeth, dogter van Jakobus VI & I.
Amaryllidaceae
Die familie, wat in 1805 geskep is, bevat nou sowat 1 600 spesies, wat verdeel is in 75 genera, 17 tribusse en drie subfamilies: Agapanthoideae (agapante), Allioideae (uie en grasuie) en Amaryllidoideae (narsinglelies en affodille).
Amaryllidaceae word aangetref in die tropiese en subtropiese klimaatstreke en sluit baie sierplant en groente in.
Eienskappe
duimnael|links|220px|Verskillende blomme. A: Crinum, B: Narcissus, C: Sprekelia, D: Agapanthus, E: Allium, F: Tristagma. Die meeste spesies in die familie is blomplante met meestal grondwortels (’n paar is waterplante) en is meerjarige kruid- of vetplante. Die meeste genera groei van bolle, maar ’n paar soos Agapanthus, Clivia en Scadoxus ontwikkel uit risome (wortelstokke).
Die blare is eenvoudige met parallelle are. Hulle kan langwerpig, ellipties, lans-, lyn- of garevormig wees, en is óf by die basis gegroepeer óf alternatiewelik om die stam gerangskik.
Die vrugbeginsel is óf bo- óf onderstandig. Daar is ses meeldrade wat drie-drie gerangskik is. Die vrugte is droog en kapsulevormig, of vlesig en bessieagtig.
Gladdeslapmispel
Die Gladdeslapmispel (Lagynias lasiantha) is 'n klouterende struik of 'n pieperige boom wat groei in kusruigtes en aan woudrande. Die boom kom voor vanaf die suide van KwaZulu-Natal tot in die suide van Mosambiek. Die boom se blare is glasend groen wat aan die onderkant 'n ligte blougroen is. Die vrugte is neerhangend aan lang stele.
Die boom se FSA-nommer is 705.
Jill St. John
Jill St. John (gebore 19 Augustus 1940) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Who's Minding the Store? (1963), The Liquidator (1965), Diamonds Are Forever (1971), en The Player (1992).
Lys van konkordate onder Pius XI
Pous Pius XI die 259ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1922 tot 1939 het 15 konkordate gesluit met verskillende lande as deel van sy staatsregtelik beleid.
Kampioenboom
'n Kampioenboom is 'n boom van nasionale belang, wat beskerm word as gevolg van sy merkwaardige grootte, ouderdom, estetiese, kulturele, historiese of toerismewaarde.
Die eerste individuele boom wat in 2003 as 'n beskermde boom ingevolge die Nasionale Bosbouwet van 1998 verklaar is, is 'n historiese Steeleik, die enigste oorblyfsel van die ou Sophiatown wat deur die vorige regering gesloop is, toe die gemeenskap in die 1950's hervestig is. Hierdie boom het intussen gevrek, maar die terrein is nog van historiese belang.
Kampioenboomprojek
Die Kampioenboomprojek is in 2006 in Suid-Afrika geloods toe die Minister van Waterwese en Bosbou, mev. Lindiwe Hendricks, Suid-Afrika eerste 21 kampioenbome aangekondig het, en op 6 Desember 2006 in die Staatskoerant gepubliseer het. Verskeie soortgelyke projekte is reeds in ander lande geloods, maar hierdie projek was die eerste van sy soort in Afrika.
Enige persoon of organisasie mag bome vir kampioenstatus nomineer. Nominasievorms en riglyne vir die nominasieproses kan by die Departement van Landbou, Bosbou en Visserye verkry word. Inheemse bome sowel as uitheemse bome mag genomineer word. Die nominasiesiklus begin op 1 Augustus van elke jaar en eindig op 31 Julie die volgende jaar. Nominasies word deur die Departement van Landbou, Bosbou en Visserye en 'n paneel van kundiges geëvalueer.
In 2016 was daar 82 individuele of groepe bome wat as kampioenbome ingevolge die Nasionale Bosbouwet van 1998 beskerm word.
Joanne Dru
Joanne Dru (31 Januarie 1922 – 10 September 1996) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Red River (1948), She Wore a Yellow Ribbon (1949), All the King's Men (1949), en 711 Ocean Drive (1950).
Ammonoidea
Ammoniete (Ammonoidea) is ’n uitgestorwe onderklas van die Cephalopoda (inkvisse). Hulle was seediere wat wêreldwyd in die Laat Paleosoïkum en die hele Mesosoïkum in groot getalle voorgekom het.
Fluweelklipels
Die fluweelklipels (Afrocanthium gilfillanii) is boom wat voorkom in Limpopo, Noordwes, Eswatini en Botswana. Die spesie groei op klipperige plekke en in bosveld. Die boom se blare is dun en beide kante is fluweelagtig.
Die boom se FSA-nommer is 706.
Ammonoidea
Ammoniete het ’n vlak, spiraalvormige skulp gehad wat opgebou was uit verskillende kamers. Telkens wanneer die dier te groot geword het vir die huidige kamer, is ’n nuwe, groter een gevorm. Hulle het in dié buitenste kamer geleef en die ander, ouer kamers gebruik om vertikaal te beweeg.
Die diere het in honderde soorte en variëteite voorgekom. Hul deursnee het gewissel van minder as ’n sentimeter tot meer as 2,5 meter. Die laaste lewende verwante is die Nautilidae.
Indeling
Die klassifikasie is gebaseer op die detail en struktuur van hul skulp:
Louise DuArt
Louise DuArt (gebore 30 Oktober 1950) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Brady Bunch Variety Hour (1976) en The Bay City Rollers Show (1978).
Norium
Die Norium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Trias (serie/epog Laat Trias). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Die tydperk was van sowat 228 tot 208,5 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Karnium en gevolg deur die Rhaetium.
Naam en definisie
Die Norium is genoem na ’n ou Romeinse provinsie, Noricum, suid van die Donou in die huidige Oostenryk, waar die tipeligging ook voorkom.
Die basis van die etage word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die ammoniete Klamathites macrolobatus en Stikinoceras kerri en van die Conodonta Metapolygnathus communisti en Metapolygnathus primitius. Die bokant van die etage word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die ammoniete Cochlocera, die Conodonta Misikella spp. en Epigondolella mosheri en die straaldiertjie Proparvicingula moniliformis.
SV Drochtersen/Assel
S.V. Drochtersen/Assel    is 'n sokkerklub uit Drochtersen in die deelstaat Neder-Sakse in Duitsland. Assel is 'n dorpsdeel van Drochtersen wat tot 1972 'n onafhanklike dorp was.
Die klub is op 19 April 1977 gestig as 'n samesmelting van die sokkerafdelings van Vereinigte Turnvereine Assel von 1909 en Turnverein Germania Drochtersen (gestig op 11 Augustus 1897).
Die eerste samesprekings tussen die klubs het reeds op 17 April 1974 plaasgevind, maar toe die voorstelle aan die lede van die klubs voorgelê is, het VTV Assel se lede teen die samesmelting gestem. Die twee klubs het wel tussen 1974 en 1977 gesamentlike jeugspanne in die veld gestoot as JSG Südkehdingen.
Beide moederklubs bestaan steeds en S.V. Drochtersen/Assel is eintlik 'n gesamentlike onderneming (Spielvereinigung) van die twee klubs se sokkerafdelings.
Die klub se beste prestasie was 'n 6de plek in die Oberliga in 2009.
Dwayne Hill
Dwayne Hill (gebore 5 Junie 1966) is 'n Kanadese akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Mean Girls (2004) en in die televisiereekse Crash Canyon (2011), Peg+Cat (2013), en Blood Horn (2019).
Dale Carnegie
Dale Carnegie (1888–1955) was 'n Amerikaanse skrywer, lektor en sakeman. Hy het talle kursusse vir self-verbetering, verkooptegnieke, kollektiewe opleiding, openbare redevoering en interpersoonlike vaardighede ontwikkel. Sy topverkoperboek, How to Win Friends and Influence People (1936), handel oor doeltreffende kommunikasie en metodes om sukses in die sakewêreld te behaal. Naas die biografie van Abraham Lincoln, getiteld Lincoln the Unknown, het hy talle ander boeke gelewer.
Een van die kernidees in sy boeke is dat dit moontlik is om ander mense se gedrag te verander deur jou gedrag teenoor hulle te verander.
Lewensloop
Ná universiteit verkoop hy korrespondensiekursusse aan boere. Daarna verkoop hy spek, seep en varkvet vir Armour&Company. Hy was 'n uiters suksesvolle verkoopsman gewees en die verkope in sy gebied het die hoogte ingeskiet.
Om homself te bemark het hy sy van (agternaam) van Carnagey na Carnegie verander, omdat Andrew Carnegie destyds 'n wyd gerespekteerde en erkende naam was.
Carnegie se eerste huwelik loop in 1931 op 'n egskeiding uit. Op 5 November 1944 trou hy met Dorothy Price Vanderpool, wat ook 'n egskeiding agter die rug gehad het. Hy het twee dogters gehad, Rosemary uit sy eerste huwelik, en Donna Dale uit sy tweede.
Hy sterf op 1 November 1955 aan Hodgkin se limfoom en is in Belton in Missouri begrawe.
Bibliografie
Van sy Engelse boeke:
In Afrikaans vertaal:
Hettangium
Die Hettangium is die eerste chronostratigrafiese etage sowel as geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Jura (serie/epog Vroeë Jura). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in hierdie tydperk gevorm het.
Die tydperk was van sowat 201,3 tot 199,3 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Rhaetium en gevolg deur die Sinemurium.
Naam en definisie
Die Hettangium is genoem na die plek Hettange-Grande in het Franse département Moselle. Die naam is in 1864 vir die eerste keer gebruik deur die Switserse geoloog Eugène Renevier.
Die basis van die etage word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die gladde ammoniet Psiloceras planorbis, en die bokant deur die eerste voorkoms van die ammonietgenera Vermiceras en Metophioceras.
David Julian Hirsh
David Julian Hirsh (gebore 26 Oktober 1973) is 'n Kanadese akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Sons of God (2017) en in die televisiereekse Weeds (2005) en Hawthorne (2009).
Crassulaceae
duimnael|links|180px|Graptopetalum paraguayense.
Crassulaceae, die vetkruidfamilie, of die plakkieplantfamilie. is ’n familie tweesaadlobbige plante met vetplantblare. Hulle is gewoonlik kruidagtig, maar daar is ’n paar substruike en sommige is selfs waterplante en boomagtig. Hulle word wêreldwyd aangetref, maar veral in die Noordelike Halfrond en Suider-Afrika. Die familie sluit sowat 1 200-1 500 spesies en 36 genera in.
Geen lede van die familie is belangrike landbougewasse nie, maar baie is gewilde tuinbouplante; hulle het dikwels ’n vreemde, bekoorlike voorkoms en is taamlik gehard. Bekende spesies sluit in die kerkeibos (Crassula ovata) en Kalanchoe blossfeldiana.
Klassifikasie
Crassulaceae is ’n monofiletiese groep binne die eudikotiele as lid van die orde Saxifragales. Sommige ouer klassifikasiestelsels plaas Crassulaceae in Rosales. Klassifikasie binne die familie is moeilik omdat baie van die spesies maklik verbaster – in die natuur en in tuinbou.
Genera
Daar is 36 genera wat tot die familie hoort:
Ruth Duccini
Ruth Duccini (23 Julie 1918 – 16 Januarie 2014) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Wizard of Oz (1939) en Under the Rainbow (1981).
Claire Du Brey
Claire Du Brey (31 Augustus 1892 – 1 Augustus 1993) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Reward of the Faithless (1917), Midnight Madness (1918), Gabriel Over the White House (1933), en Jane Eyre (1934).
Denise DuBarry
Denise DuBarry (gebore 6 Maart 1956- 23 Maart 2019) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Being There (1979), Monster in the Closet (1986), en Do It or Die (2017), en in die televisiereeks Black Sheep Squadron (1976).
Geraniaceae
Geraniaceae, of die geraniumfamilie, is ’n familie blomplante van die orde Geraniales. Die naam is afgelei van die genus Geranium. Dit sluit beide dié genus in en die tuinplante bekend as geraniums, of malvas, wat in die genus Pelargonium val, asook 5 tot 8 ander genera. Daar is sowat 800 spesies in die familie.
Die meeste spesies word in gematigde of warm klimaatstreke aangetref, hoewel sommige tropies is. Pelargonium word veral in die streke van die voormalige Kaapprovinsie in Suid-Afrika aangetref, waar daar ’n groot verskeidenheid is.
Eienskappe
duimnael|links|170px|’n Diagram van Geranium pratense se blom. Geraniaceae bestaan uit kruidplante en substruike. Die genus Sarcocaulon is vetplante, maar die meeste ander lede van die familie is nie.
Die plante se blare is skildvormig, teenoorstaande of afwisselend, en het gewoonlik steunblare. Die blomme is gewoonlik simmetries. Hulle is tweeslagtig, aktinomorf (radiaal simmetries, soos in Geranium) of effens sigomorf (met ’n bilaterale simmetrie, soos in Pelargonium). Die blomkelk en -kroon is albei vyflobbig. Die meeldraadkrans bestaan uit twee groepe van vyf meeldrade elk, waarvan sommige steriel kan wees. Die vrugbeginsel is bostandig. Blomme is gewoonlik gegroepeer in byskerms (bv. in Geranium), bloeiskerms (bv. in Pelargonium) of soms, maar selde, blomare.
Die familie word gewoonlik deur insekte bestuif, maar selfbestuiwing is nie ongewoon nie.
Die vrug is ’n unieke splitvrug wat uit vyf (of drie) dopvrugte bestaan. Die onderste dele van die dopvrugte is in die blomkelk, terwyl die boonste deel die blomstyl is. Wanneer die vrugte ryp is, breek die blomstyl in vyf (of drie) borsels wat gereed is om water te absorbeer. Die borsels krul en die dopvrugte word vrygestel.
Irtisj
Die Irtisj (Mongools: Эрчис мөрөн, Erchis mörön, "erchleh", "kronkel"; Russies: Иртыш; Kasaks: Ертіс, Ertis, ه‌رتىس‎; Chinees: 额尔齐斯河, pinyin: É'ěrqísī hé, Xiao'erjing: عَعَرٿِسِ حْ; Oeigoers: إيرتيش, Әртиш, Ertish; Tartaars: Cyrillies Иртеш, Latyns İrteş, Arabies ﻴﺋرتئش, Siberiese Tartaars: Эйәртеш, Eya’rtes’) is 'n rivier wat sy bron op die Mongools-Chinese grens het en deur Xinjiang, Kasakstan en Rusland na die Ob-rivier stroom.
Dit is die grootste linkersyrivier van die Ob. Met 'n lengte van 4 248 km is die Irtisj langer as die Ob self. Van die Irtisj se bron tot die Ob se monding is 5410 km, wat die langste rivier van Rusland en die tweede langste rivier van Asië is.
Geografie
Die Irtisj is die langste syrivier van die wêreld. Sy bron lê op die grens van Mongolië en die Volksrepubliek China op die oostelike helling van die Mongoolse Altai-gebergte.
Die rivier bereik Kasakstan en word Эрцисыхэ, "Swart Irtisj", genoem. In Kasakstan is die enigste brug oor die Swart Irtisj in die rajon van Boran.
Die Swart Irtisj mond vloei in die Zajsan-meer en vorm daar 'n groot delta. Talle ander riviere mond vanuit die Roedniese Altaj en die kranse van Tarbaghataj en Saoer hierin uit. Versterk deur hierdie waters vloei die Irtisj in die noordweste na die Boegtarminski-dam en die stad Serebrjansk. Verder vloei dit na die Sjoeljbinski-dam en die stad Semej.
Effens hoër as Pavlodar en ontvang die Irtisj-Karaganda-kanaal wat na die weste vloei water van die Irtisj. In die gebied van Chanto-Mansië bereik die Irtisj die Ob.
Hidrologie
Die rivier word verskillend gevoed: sy bolope ontvang water van sneeu en ys; minder van reën, die benedeloop kry dit van sneeu, reën en van grondwater. Die vloed begin in sy bolope in April en bereik sy hoogtepunt van April-Junie en neem af tot Oktober. Die vloei is gereguleer. Die gemiddelde afloop In Oest-Kamenogorsk is 628 m³/s, in Semej meer as 960 m³/s, in Omsk 917 m³/s, in Tobolsk 2150 m³/s by die monding meer as 3000 m³/s. Die jaarlikse vloei is ongeveer 95 kubieke kilometer.
Yvette Dugay
Yvette Dugay (24 Junie 1932 – 14 Oktober 1986) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Cimarron Kid (1952), Francis Covers the Big Town (1953), The Shanghai Story (1954), en Domino Kid (1957).
NG gemeente Hopetown
duimnael|links|260px|Ds. Gerrit van Niekerk en sy eggenote was die eerste leraarspaar van Hopetown sowel as van 1878 van die nabygeleë [[NG gemeente Britstown|Britstown. Sy dienstyd op Hopetown het gestrek van 1861 tot 1877. Van 1884 tot sy aftrede in 1903 was hy leraar van die NG gemeente Middelburg, Kaap. Hy is oorlede op 20 Augustus 1920.]]
180px|links|duimnael|Ds. Pieter Jan Albertus de Villiers, die leraar van 1898 tot 1922, toe hy na die [[NG gemeente Philipstown vertrek en aldaar arbei tot sy aftrede in 1928. Hy was van 1884 tot 1897 die eerste predikant van die NG gemeente Petrusville, ook in dié deel van die Noord-Kaap.]]
duimnael|regs|160px|Ds. W.P. Rousseau, een van die eerste vier studente aan die [[Kweekskool. Hy kom in 1877 hierheen van Simonstad af, maar wek soveel onenigheid met sy ondersteuning vir die Goeie Tempeliere dat hy in 1880 bedank.]]
160px|links|duimnael|Ds. Matthys Michielse du Toit was leraar van Hopetown van 1922 tot 1926. Hy het sy bediening in 1905 in die [[NG gemeente Barrydale begin en in 1941 as die leraar van NG gemeente Joubertina afgetree.]]
Die NG gemeente Hopetown is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van Hopetown en Sinode van Noord-Kaapland. Die gemeente se middelpunt is die Noord-Kaapse dorpie Hopetown.
Dit was ten tyde van sy stigting in 1854 die 58ste gemeente van die Kerk in Suid-Afrika en is tans die oudste gemeente in die Sinode van Noord-Kaapland, hoewel nie in die provinsie Noord-Kaap nie: die NG gemeente Colesberg is reeds in 1826 gestig, maar val binne die Oos-Kaapse Sinode, en die gemeentes Richmond (1843), Victoria-Wes (1844), Calvinia (1847) en Namakwaland (1850, Springbok) en Fraserburg (1851) is almal ook ouer, maar ressorteer onder die Sinode van Wes-en-Suid-Kaapland.
Agtergrond
Hopetown was voor 1854 deel van die gemeente Colesberg en het onder die Ring van Graaff-Reinet geressorteer. In 1853 ontvang die Sinodale Kommissie 'n brief van mnr. J.C. Wiid, eienaar van Duvenaarsfontein, waarin hy sy plaas vir die stigting van 'n aparte gemeente aanbied. Ook word deur sewentig ondertekenaars van 'n tweede brief so 'n aparte gemeente gevra.
Stigting
Op 18 Februarie 1854 word 'n gemeente op die plaas Duvenaarsfontein gestig en verdoop tot Hopetown, of Hoopstad soos dit in die begin bekend was, maar later verander is om verwarring te voorkom met die Vrystaatse dorp Hoopstad. Op 6 Mei 1854 is die eerste kerkraad bevestig en die eerste Nagmaalsviering op 18 September 1854, gehou.
Dienste is in 'n tentkerk gehou tot die eerste kerk in Februarie 1857 voltooi en ingewy is. Eers op 21 September 1861 is ds. G. van Niekerk as die eerste leraar bevestig. Hy maak in sy eerste Ringsverslag melding van die vyf onderwysers in die gemeente, van wie een op die dorp in die goewermentskool was en die meeste onopgeleid. Weens gesondheidsredes bedank hy op 3 April 1877.
Tweede leraar
Ds. W.P. Rousseau, een van die eerste vier studente wat afgestudeer het aan die Kweekskool op Stellenbosch en voorheen van Simonstad in die Kaapse Skiereiland, word op 24 November 1877 deur die konsulent, ds. J.P. Jordaan van die NG gemeente Philipstown bevestig. Weens sy ywer vir die afskaffingsbeweging (Goeie Tempeliere) heers daar 'n bittere stryd in die gemeente en bedank hy in Oktober 1880 op aanbeveling van sy medepredikante.
Latere leraars
Ds. G.A. Scholtz word in 1882 bevestig, nadat die gemeente byna drie jaar herderloos was. Op 25 Februarie 1883, tydens die middagdiens onder ds. Scholtz se leiding, het weerlig die kerk getref terwyl die gemeentes Psalm 119:17 gesing het. Jan Muller, 'n smid, is gedood en meer as 20 mense getref. Sommiges se klere het aan die brand geslaan. Ene Barend Badenhorst het ernstige wonde opgedoen. Die gemeentelede was baie lief vir ds. Scholtz en, voor sy vertrek in 1889 na die moedergemeente, NG gemeente Colesberg, het hy plankvloere, banke en 'n galery in die kerk laat aanbring. Ds. J.D. Louw word op 29 Junie 1889 bevestig en werk tot 1898 met baie vrug. 'n Groot geestelike herlewing het in dié tyd plaasgevind en op 22 Maart 1893 is Stydenburg afgestig.
Tydens ds. P.J.A. de Villiers se byna kwarteeu lange bediening (1898 tot 1922) is 'n nuwe kerk gebou, aangesien die oue gebars het en baie ongerieflik was. Dié gebou is ingewy in Januarie 1914. Die £8 600-boukoste is met sy vertrek afbetaal, op £3 200 na. Ds. M.M. du Toit (1922-'25): Hy samel £4 000 in en betaal die res van die boukoste; met die orige geld word 'n motorkar vir die leraar gekoop. Tydens sy dienstyd was daar in die gemeente drie diamantdelwerye, met Brakfontein as die belangrikste. Op die dorp word die sekondêre skool in 1923 'n hoërskool.
Gedurende ds. W.J. Theron se bediening (1926—'37) is die Goeie Hoop-losieshuis gebou en ingewy in 1929. Ds. C. C. Kritzinger staan in die gemeente van 1937 tot 1946. Deur sy inisiatief is 'n nuwe koshuis deur die kerkraad gebou en in September 1940 ingewy; verder geskied die verkoop van die meent aan die plaaslike munisipaliteit.
Ds. Z. B. Badenhorst volg ds. Theron op in 1947. 'n Nuwe pastorie word aangekoop ten einde beter huisvesting vir die sendeling in die ou moederpastorie te verskaf. Deur sy inisiatief is 'n boufonds vir die gemeentelike saal in 1950 gestig.
Die sending
Van 1890 tot 1898 het mnr. J.H. Louw onder die bruin mense gewerk, en weer van 1904 tot 1917. In 1920 het eerw. J. de Villiers, 'n seun van die predikant van die gemeente, hier begin werk en hy is in 1925 deur eerw. G.C. Oosthuizen opgevolg, aan wie 'n kerk, pastorie en motorkar deur die moedergemeente verskaf is. Eerw. J.B. Combrinck word in 1946 bevestig; hy samel onder die moedergemeente se lidmate geld in en bou 'n pragtige nuwe sendingkerk wat in Desember 1948 ingewy word. Ná 'n vrugbare arbeid verlaat hy die gemeente op 17 Junie 1951.
Eerste twee kerkgeboue, 1854 en 1857
Hopetown se eerste NG kerkgebou het net uit vier steenmure met 'n grondvloer bestaan en 'n brakdak (riete en klei) opgehad. Die preekstoel is vervaardig uit negosiekis-planke. Die gemeente het gebruik gemaak van los stoeltjies, veldstoele, kiste en banke om op te sit. Die swerwende inwoners en verbygangers het die dienste bygewoon met emmers, tessies, ketels en beeshorings op die rug. Weens die geologiese samestelling van Hopetown se grond, het die eerste kerk se dik mure en swaar gewels gou probleme gee. In 1858 is die gewels afgebreek en die brakdak deur sink vervang.
Tydens ds. Scholtz se bediening (1882 tot 1889) is die kerkgebou verbeter. Banke en 'n beter preekstoel, deur Isak Marais vervaardig van plaaslike hout, is ingesit en banke en 'n galery aangebring. Die preekstoel was kelkvormig en het trappe aan die kant gehad. In 1892 is 'n orrel op die galery regoor die preekstoel geplaas. Van tyd tot tyd moes ankers deur die gebarste, dik mure gesit word.
Derde kerkgebou, 1914
In 1911 was daar 'n hewige aardbewing en het die gemeente op 'n vergadering besluit om 'n nuwe kerk te bou. Ene mnr. Hesse jr. (waarskynlik Folkert Wilko Hesse se seun) het 'n plan en die koste aan die gemeente voorgelê. Die ou kerk is toe gesloop en die nuwe op dieselfde plek opgerig. Intussen is dienste in die kerksaal gehou, wat ook intussen afgebreek is.
Die gemeente het swaargekry weens die droogte, maar broer P.J. du Toit, 'n gewese parlementslid, het £3 600 ingesamel. Die nuwe kerkgebou, met die orrel ingereken, het £8 600 gekos. Gedurende ds. P.J.A. de Villiets se tyd is nog £1 700 ingesamel, waarna £3 000 se skuld oorgebly het. Die hoeksteen van die derde kerk is op 1 Februarie 1913 gelê en dis op 10 Januarie 1914 deur ds. G. van Niekerk ingewy. Die preekstoel is toe geskuif sodat die gemeente nie meer nodig gehad het om op te kyk na die prediker nie. Die vloer is skuins gelê, van agter na voor, sodat die gemeente die prediker beter kon sien. Die nuwe gebou was meer inspirerend as die oue vir die prediker sowel as die gemeente. In 1923 het ds. M.M. du Toit besluit om die gemeente se skape te verkoop en tesame met nog 'n spesiale invordering kon hulle die gemeentelike skuld delg en vir ds. Du Toit 'n motor koop.
In 1948 moes die nuwe kerkgebou se mure weer geanker word, nes die vorige gebou s'n omdat dit op dieselfde plek opgerig is en die geologiese samestelling van die grond vanselfsprekend nog dieselfde was. In ds. Zachie Badenhorst se tyd het die kerkraad, ná 'n emosionele en moeilike vergadering, besluit om 'n nuwe kerksaal op te rig en die kerkgebou voorlopig op te gradeer. Einde 1965 het van die gemeentelede gerapporteer daar val sand terwyl die orrel speel. Ondersoek het getoon, nadat 'n skietlood opgeneem is, dat die wesgewel sowat 1,5 m na die eenkant toe oorhel. Die mure is toe reeds met kabels verbind, waarvan party al deurgetrek het. Daarom is die kerkgebou as onveilig beskou. Op 25 September 1966 het ds. I.L. Vos die afskeidsdiens van die kerk waargeneem. Die oudste ouderling, Piet van der Walt, het die Kanselbybel by die kerk uitgedra.
Die orrel was toe reeds verwyder omdat die orrelbouers nie 'n kans wou waag dat die orrel dalk saam met die galery kon val nie. Heelwat van die onderdele is in die nuwe kerkorrel ingebou. Die materiaal van die ou kerkgebou sou die aftakelaars, B. Pieters en C. Badenhorst, se betaling wees. Op dié perseel het net 'n monument met die onderskeie kerke se hoekstene agtergebly. Ten tyde van die sloping het die boufonds reeds R53 000 beloop.
Vierde kerkgebou
Terwyl die bouwerk aan die nuwe kerk aan die gang was, is dienste in die kerksaal gehou. Ds. Vos en kerkraadslede het in dié tyd ander kerke besoek om binne en buite te kyk wat die beste vir Hopetown se nuwe kerk sou werk. Hendrik Vermooten is as argitek aangestel en K. Deist as bouheer. Die kerkboukommissie het intussen besluit om die nuwe kerk langs die kerksaal op te rig. 'n Tender vir R92 400 is op 12 Augustus 1966 aanvaar en op 26 November 1966 is die eerste sooi vir die fondament gespit. Die stootskrapers het die bouterrein op 30 Junie 1967 begin gelykmaak waarna ds. Vos die hoeksteen op 29 Julie gelê het. Hy het ook die pyl op 19 Februarie 1968 in die teenwoordigheid van die gemeente op die toringspits geplaas.
Die gemeente se vierde kerkgebou is op 27 Julie 1968 ingewy.
Die eerste sooi vir hierdie kerk was gespit deur Mnr Hendrik Coertse (oom Boet).
Die eerste paartjie wat in die kerk getroud is : Mechiel van Niekerk( A.J.C.-seun) en Hester Antoinette van Niekerk (geb Du Plessis) Die huwelik was voltrek deur Ds I.L Vos op 7 de Desember 1968
Groot Paleis van Konstantinopel
Die Groot Paleis van Konstantinopel (Grieks: Μέγα Παλάτιον; Turks: Büyük Saray) was die groot Bisantynse keiserlike paleiskompleks aan die suidoostelike kant van die skiereiland wat nou bekend is as Ou Istanboel. Dit was van 330 tot 1081 die hoofwoning van die Bisantynse en Oos-Romeinse keisers en langer as 800 jaar die sentrum van keiserlike administrasie.
Dit was in Latyn ook bekend as die "Heilige Paleis" (Sacrum Palatium).
Geskiedenis
Toe Konstantyn die Grote sy Romeinse hoofstad in 330 na Konstantinopel skuif, het hy vir hom ’n paleis laat ontwerp tussen die Hippodroom en die Aya Sophia. Dit is deur die eeue verskeie kere verander en uitgebrei, veral onder die keisers Justinianus I en Theophilus.
Tot die vroeë 13de eeu was die paleis die hoof- administratiewe en seremoniële sentrum van die stad, hoewel die paleis van Blachernae sedert die vroeë 11de eeu verkies is as keiserlike woning. Tydens die verwoesting van Konstantinopel tydens die Vierde Kruistog is die paleis geplunder. Hoewel die daaropvolgende Latynse keisers steeds die paleis gebruik het, het hulle nie geld gehad om te behoorlik in stand te hou nie.
Toe die Bisantynse keiser Michael VIII Paleologus die stad in 1261 terugverower, was die Groot Paleis in ’n haglike toestand. Die keisers het daarna eerder uit Blachernae regeer. Toe die Ottomaanse sultan Mehmet II die stad in 1453 verower, was die paleis leeg en vervalle. ’n Groot deel van die gebou is gesloop tydens die heropbouing van Konstantinopel in die Ottomaanse tyd. In die vroeë 20ste eeu het ’n brand egter ’n deel van die paleis ontbloot. Tronkselle, groot kamers en moontlik graftombes is gevind. Uitgrawings gaan steeds op die terrein in die huidige Istanboel voort, maar die werk word belemmer deur die feit dat die Blou Moskee en sy aangrensende geboue bo-op ’n deel van die ou paleisterrein gebou is.
Beskrywing
Kenners glo die Groot Paleis was ’n reeks paviljoene, soortgelyk aan die Ottomaanse Topkapı-paleis wat daarna gebou is. Die terrein was meer as 19 000 m2 groot.
Die hoofingang was die Chalke-poort ("Bronspoort") by die Augustaion (’n belangrike seremoniële plein). Die Augustaion was suid van die Aya Sophia geleë en dit is waar die stad se hoofstraat, die Mese ("Middelstraat"), begin het. Oos daarvan was die senaatshuis van Magnaura, waar die Universiteit van Konstantinopel later gestaan het, en wes daarvan die Milion (die "mylmerker", van waar alle afstande gemeet is) en die ou Baddens van Zeuxippus.
Reg agter die Chalke-poort was die kasernes van die paleiswag, die Scholae Palatinae. Daaragter was die ontvangsaal, gevolg deur die Daphne-paleis, die keisers se hooftuiste. Van daar het ’n gang reguit na die keiserslosie in die Hippodroom gelei. Die hooftroonkamer was die Chrysotriklinos, wat deur Justinius II laat bou en later deur Basilius I vergroot en gerestoureer is, met die paleiskapel daarnaby. Noord daarvan was die Triconchos-paleis, wat deur keiser Theophilus laat bou is.