cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bodenmeer
Geskiedenis
Ander seegevegte het tydens die Dertigjarige Oorlog (in 1634 het die Swede teen die Oostenrykers geveg) en tydens die oorloë van 1799 tussen Frankryk en Oostenryk plaasgevind. Die groot aantal geboue in die barok-styl, wat ná die Dertigjarige Oorlog ontstaan het - soos die kastele van Meersburg en Tettnang en die Switserse klooster Sankt Gallen met sy beroemde biblioteek - is nog steeds kenmerkend vir die Bodenmeergebied.
Aangesien die Alperyn materiaal uit die berge na die meer spoel, word daar voorspel dat die baai van Bregenz binne enkele eeue opgevul sal wees. Binne tien- tot twintigduisend jaar sal ook die hele Bodenmeer moontlik verdwyn, maar net as die sediment nie meer verwyder sou word nie.
Desmacella polysigmata
Desmacella polysigmata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Desmacella en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1984 deur Van Soest.
Desmacella pumilio
Die spons behoort tot die genus Desmacella en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Schmidt.
Frankie Shaw
Frankie Shaw (* 1981) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Stronger (2017) en in die televisiereeks SMILF (2017).
Gladiolus emiliae
Gladiolus emiliae is 'n meerjarige plant wat tot die genus Gladiolus behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Riviersonderend tot by George voor. Die plant word bedreig deur bosbou aktiwiteite en indringerplante.
Suihua
Suihua (Chinees: 绥化) is 'n stad in die Chinese provinsie Heilongjiang met 'n bevolking van 5 416 439 in 2010.
Die stad is in die verre noordooste van China, wes van Mongolië, suid van Rusland en noord van Noord-Korea geleë. Suihua grens in die ooste aan Yichun, in die suide aan Harbin, in die weste aan Daqing, in die noordweste aan Qiqihar en in die noorde aan Heihe.
Gladiolus engysiphon
Gladiolus engysiphon is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom op die voorheuwels van die Langeberg voor. Die plant het 80% van sy habitat reeds verloor en die oorblywende habitat word bedreig deur indringerplante, oorbeweiding en ook vertrap deur vee.
Jayne County
Jayne County (gebore 13 Julie 1947) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Jubilee (1978), City of Lost Souls (1983), en CBGB (2013), en in die televisiereeks Art/New York (1979).
Kodek
Kodek ('n samesmelting van die woorde kodeerder en dekodeerder) is die vakterm vir hardeware (byvoorbeeld 'n rekenaarkaart) of sagteware wat beeld- en klankdata kan transformeer sodat dit maklik bewerk of gestoor kan word. 'n Kodek kan ook gebruik word om die oorspronklike uit die gestoorde data te herwin. Die oudio-kodek MP3 is deesdae die gewildste kodek vir gekomprimeerde musiek.
Peter Cullen
Peter Cullen (gebore 28 Julie 1941) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Transformers (2007), Transformers: Dark of the Moon (2011), Transformers: Age of Extinction (2014), en Transformers: The Last Knight (2017).
Lindsey Shaw
Lindsey Shaw (gebore 10 Mei 1989) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente 16-Love (2012), No One Lives (2012), en Love Me (2013), en in die televisiereeks Eleventh Hour (2008).
Desmacella topsenti
Desmacella topsenti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Desmacella en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur Burton.
Gladiolus equitans
Die bergkalkoentjie (Gladiolus equitans) is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap.
Jiamusi
Jiamusi (Chinees: 佳木斯) is 'n stad in die Chinese provinsie Heilongjiang met 'n bevolking van 2 552 097 in 2010. Die stad is in die buitenste noordooste van China aan die grens met Rusland geleë.
Jiamusi grens in die weste aan Harbin, in die noorde aan Hegang, in die suide aan Qitaihe, in die ooste aan Sjuangyasjan en in die weste aan Yichun.
Peggy Shaw
Peggy Shaw (gebore 27 Julie 1944) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Our Time (1983).
Saalneus
In die mediese vakterminologie verwys saalneus na 'n misvorming van die menslike neus. Dit word gekenmerk deur die insinking van die neusbrug. Die mees algemene vorm is die insinking in die kraakbeen van die onderste derde van die neus. Die insinking in die been (boonste derde van die neus) kom minder voor.
Simptome
Die insinking van die neusbrug lei gewoonlik tot 'n verswakking van die ander ondersteunende strukture van die neus en dus tot 'n inperking van die nasale asemhaling. Die kosmetiese aspek van die misvorming kan bykomend tot geestelike probleme lei.
Terapie
Die vernietiging van die kraakbeenagtige infrastruktuur van die neus vereis 'n rekonstruksie van die ondersteunende elemente van die neus. Dit behels meestal dat daar 'n oorplanting van kraakbeen moet plaasvind. Die kraakbeen vir so 'n oorplanting word meestal uit die neus self, die ore of die ribbe geneem.
Geraldine Court
Geraldine Court (28 Julie 1942 – 20 November 2010) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Guiding Light (1952), As the World Turns (1956), The Doctors (1963), en All My Children (1970).
Desmacella suberitoides
Desmacella suberitoides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Carina-Sagittarius-arm
Die Carina-Sagittarius-arm is een van die klein spiraalarms van die Melkweg. Elke spiraalarm is ’n lang, uitgespreide krom stroom sterre, gas en stof wat vanaf die sentrale staaf van die Melkweg na buite kronkel. Dit bevat dikwels miljarde sterre en duisende gaswolke. In die Carina-Sagittarius-arm is ’n groot aantal H II-gebiede, jong sterre en reuse- molekulêre wolke. Dit lê tussen die twee groot spiraalarms, die Scutum-Centaurus-arm en die Perseus-arm.
Ashley Eckstein
Ashley Eckstein (gebore 22 September 1981) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Sydney White (2007) en Star Wars: The Clone Wars (2008), en in die televisiereekse Star Wars: The Clone Wars (2008) en Ultimate Spider-Man (2012).
Carina-Sagittarius-arm
Die Carina-Sagittarius-arm is in twee dele verdeel. Vanaf die sentrale staaf lê die Sagittarius-arm, wat verder weg die Carina-arm word.
Sigbare voorwerpe
’n Paar Messier-voorwerpe kan met ’n amateur-teleskoop gesien word:
Rothmannia
Spesies
Daar is 23 spesies wat tot die genus hoort:
Desmacella suberitoides
Die spons behoort tot die genus Desmacella en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur Burton.
Lys van komposisies vir harp
Wat volg is 'n lys van noemenswaardige komposisies vir harp.
Jiaozuo
Jiaozuo (Chinees: 焦作) is 'n stad in die Chinese provinsie Henan met 'n bevolking van 3 539 860 in 2010. Die stad is in die ooste van China, aan die Geelrivier suidoos van Beijing en Tianjin geleë.
Jiaozuo grens in die suide aan Zhengtsjou, in die ooste aan Xinxiang, in die weste aan Jiyuan en in die suidweste aan Luoyang.
Niccolò Machiavelli
Niccolò Machiavelli (3 Mei 1469 – 21 Junie 1527) was 'n Italiaanse diplomaat, politiese filosoof, musikant, digter en toneelskrywer. Hy was 'n sleutelfiguur in die Renaissance-tydperk en 'n dienskneg van die Florentynse republiek. Hy werk van 1498 tot 1512 as sekretaris van die tweede Sekretaris van die Kanselier van die Republiek van Florence.
Hy is veral bekend (of berug) vir een van sy korter werke, "Die vors", wat soms as 'n realistiese politiese teorie beskryf word. Beide die teks, die republikeinse "Verhandelinge oor die eerste tien boeke van Titus Livius" en "Geskiedenis van Florence" is egter eers na sy dood uitgegee. Tydens sy leeftyd het slegs sy dialoog oor "Die Kuns van Oorlog" gepubliseerde sirkulasie geniet. Geslagte sedert die sestiende eeu is aangetrokke en afgestoot deur die siniese benadering tot mag in "Die vors", "Verhandelinge" en "Geskiedenis van Florence". Machiavelli se eie bedoelings word steeds heftig gedebatteer, maar, danksy sy werke, is sy naam vandag sinoniem met roekelose politiek, bedrog en die strewe na mag, ongeag die gevolge.
Segue 3
Segue 3 is ’n dowwe sterreswerm van die Melkweg in die sterrebeeld Vlieënde Perd wat in 2010 ontdek is in data van die Sloan Digitale Lugopname. Dit is sowat 55 000 ligjare van die Son af en beweeg weg van die Son teen ’n snelheid van 167,1 km/s.
Segue 3 is besonder dof; sy absolute magnitude is na raming sowat −1,2 of selfs 0, wat beteken die swerm is maar 100 tot 250 keer so helder as die Son. Dit het ’n effens afgeplatte vorm en toon tekens van verbrokkeling weens getykragte.
Verdun (Quebec)
Verdun is 'n voorstad van Montreal, Quebec (Kanada) op die Île de Montréal (Montrealeiland), met 66 158 inwoners (2011). Die stad is gestig in 1671 en bekend vir sy talle parke en tuinbougebiede. Die Montréal Highland Games vind hier elke somer plaas.
Desmacella toxophora
Desmacella toxophora is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Desmacella en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Lévi.
Richard Rorty
Richard McKay Rorty (gebore 4 Oktober 1931 in New York Stad, oorlede 8 Junie 2007) was 'n Amerikaanse filosoof. In die humoristiese Filosofiese Leksikon, word 'rorty' gedefinieer as "onverbeterbaar" (Engels: incorrigible), wat 'n opsomming bied van beide Rorty se loopbaan en die filosofiese gemeenskap se reaksie op sy denke.
Loopbaan en sieninge
Rorty matrikuleer aan die Universiteit van Chicago en Yale Universiteit, en hy bring sy vroeë loopbaan deur in 'n poging om sy persoonlike belangstellings en sienswyses met die Platoniese soeke vir die Waarheid te versoen. Sy doktorale proefskrif, "Die Konsep van Moontlikheid," en sy eerste boek, The Linguistic Turn (1956) is geskryf in die toe oorheersende analitiese denkraamwerk. Sy ontdekking van die Amerikaanse filosofiese beweging bekend as pragmatisme, veral die denke van John Dewey, sowel as die noemenswaardige werk wat gedoen is deur post-analitiese filosowe soos Willard Van Orman Quine en Wilfrid Sellars, het 'n skuif in sy denke bewerkstellig. Pragmatiste is in die algemeen van mening dat die waarde van 'n idee gemeet behoort te word deur die gebruiklikheid of die toepaslikheid daarvan op 'n probleem en nie met die idee se ooreenkoms met 'n "Waarheid" nie. Rorty verbind pragmatisme met 'n Wittgensteinse ontologie wat verklaar dat betekenis 'n sosiaal-linguistiese produk is en sinne kan nie direk verbind word met die wêreld in 'n korresponderende verhouding nie. Dit vorm 'n raamwerk wat hom die geleentheid bied om baie van die basiese aannames van filosofie te bevraagteken.
In sy belangrikste werk, Philosophy and the Mirror of Nature (1979), kombineer Rorty die teoretiese grondwerk van Sellars, Thomas Kuhn, Ludwig Wittgenstein en ander, om die doktrine van "ontbinding" eerder as "oplossing" van filosofiese probleme. Hy argumenteer dat epistemologie, die studie van kennis, inderwaarheid die produk van die foutiewe sienswyse is dat die verstand 'n "glasagtige essensie" is, waarvan die hoof funksie is om nougeset die eksterne realiteit te reproduseer. Hy kritiseer 'universele' filosofiese ondersoeke, soos die Gees-/Liggaam-Probleem, deur hul in geskiedkundige konteks te plaas en hul toevalligheid te ontbloot. Rorty argumenteer vir hermeneutiek, die verduideliking van tekste deur ander tekste, eerder as deur die soektog vir 'n uiteindelike interpretasie wat deur 'n hoër mag geldig verklaar sou word.
As gevolg van sy duidelikheid en humor in sy skryfstyl sowel as sy vermoë om gekoesterde aannames te ondermyn, is Rorty een van die mees wyd gelese kontemporêre filosowe. Sy politieke en morele filosofieë word amper deurlopend aangeval van beide Regs, wat sy denke relativisties en onverantwoordelik noem en van Links, wat sy denke onvoldoende raamwerke vir sosiale geregtigheid bied. Die mees algemene kritiek is dat Rorty se werk teenstrydig is (sien Nagel en Nozick byvoorbeeld), alhoewel sodanige kritiek gewoonlik direk speel in Rorty se teorieë oor argumenteer binne teenoor argumenteer buite 'n gegewe "taalspel".
Sedert die vroeë 1990's het Rorty voortgegaan om omvangryk te publiseer, insluitende drie volumes van filosofiese artikels, Achieving Our Country, 'n politieke manifes gedeeltelik gebaseer op die sienswyses van Dewey en Walt Whitman, en Philosophy and Social Hope, 'n versameling van essays oor sy filosofie, die visie van 'n diverse gemeenskap verbind tot mekaar deur 'n opposisie teen lyding, en nie deur abstrakte idees soos "geregtigheid" en "gemeenskaplike menslikheid" nie. Hy het doserende posisies aan die Wellesley Kollege, Princeton Universiteit, en die Universiteit van Virginië beklee. Rorty was daarna 'n professor van kontemporêre literatuur en filosofie aan Stanford Universiteit. Die skuif van die dissipline van filosofie na literatuur reflekteer sy eie latere denke dat filosofie in realiteit slegs 'n manifestasie van literatuur is.
Richard Rorty is op Vrydag 8 Junie 2007 oorlede.
Wellington, Nieu-Seeland
Wellington (Māori: Te Whanga-nui-a-Tara) is die hoofstad van Nieu-Seeland en is die tweede grootste stedelike gebied in die land asook die mees bevolkte nasionale hoofstad in Oseanië en die mees suidelike ter wêreld. Die stad is geleë in die Wellington-streek aan die suidelike punt van die Noordeiland, naby die geografiese middelpunt van die land.
Soos baie ander stede, strek die gebied wat die stad in beslag neem verder as die grense van die plaaslike munisipaliteit. Greater Wellington of die Wellington-streek word gebruik om na die hele stedelike gebied te verwys, asook die landelike dele van die stad, die Kapiti-kus en verby die Rimutaka Range tot by Wairarapa.
Naam
Die stad Wellington is vernoem na Arthur Wellesley, die eerste Hertog van Wellington en die oorwinnaar in die Slag van Waterloo. Die hertog se titel is afkomstig van die dorp Wellington in die Engelse graafskap Somerset.
In die taal van die Māori's, die inheemse nasie van Nieu-Seeland, het die stad drie name: Te Whanganui-a-Tara verwys na die hawe van Wellingtong en beteken "die groot hawe van Tara"; Pōneke is 'n transliterasie van "Port Nick" (kort vir "Port Nicholson") en Te Upoko-o-te-Ika-a-Māui (soms verkort na Te Upoko-o-te-Ika), wat beteken "die kop van die vis van Māui"). Die laaste naam is meer tradisioneel en verwys na die legende waarin die Noordeiland uitgevis is deur die demigod, Māui Tikitiki-a-Taranga.
Sport
Wellington was een van die Nieu-Seelandse gasheerstede tydens die Rugbywêreldbeker 1987, Krieketwêreldbeker 1992, Rugbywêreldbeker 2011 en Krieketwêreldbeker 2015.
Vinessa Shaw
Vinessa Shaw (gebore 19 Julie 1976) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hocus Pocus (1993), Eyes Wide Shut (1999), 3:10 to Yuma (2007), en Two Lovers (2008).
Nikephoros II Phokas
Nikephoros II Phokas (Grieks: Νικηφόρος Β΄ Φωκᾶς; omstreeks 912 – 10/11 Desember 969) was die Bisantynse keiser van 963 tot met sy dood in 969. Sy militêre prestasies het bygedra tot die oplewing van die Bisantynse Ryk in die 10de eeu.
Vroeë lewe
Nikephoros Phokas is omstreeks 912 gebore as lid van ’n Kappadosiese familie wat verskeie vername generaals opgelewer het, onder andere sy pa, Bardas Phokas, sy broer Leo Phokas en oupa Nikephoros Phokas.
Nikephoros het op ’n jong ouderdom by die leër aangesluit. In 945 is hy aangestel as militêre goewerneur van die streek Anatolikon onder keiser Konstantyn VII. Toe sy pa, Bardas, in 953 in ’n veldslag gewond is, is Nikephoros bevorder tot opperbevelvoerder aan die oostelike grens. In die oorlog teen die Abbasidiese Kalifaat in 954 is hy verslaan. Hy het in die jare daarna, van 957 af, egter oorwinnings behaal in Sirië.
Robert Lalonde
Robert Lalonde (gebore 22 Julie 1947) is 'n Kanadese akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Lilies (1996) en C'est le coeur qui meurt en dernier (2017), en in die televisiereekse Un homme mort (2006) en Au secours de Béatrice (2014).
Nikephoros II Phokas
Vroeë lewe
Nadat Romanos II in 959 keiser geword het, is Nikephoros en sy jonger broer Leo in bevel geplaas van die oostelike en westelike leërs onderskeidelik. In 960 is Nikephoros met ’n vloot van duisende bote gestuur om Kreta van die Moslems te herower. Ná ’n moeilike veldtog en die nege maande lange beleg van Chandax het Nikephoros in 961 Bisantynse beheer oor die hele eiland herstel.
Daarna is Nikephoros na die oosgrens gestuur, waar die emir van Aleppo gereeld die Bisantynse Anatolië binnegeval het. Nikephoros het Cilicia en selfs Aleppo in 962 bevry en die emir se paleis geplunder.
Intussen is sy vrou, Stephano, oorlede en Nikephoros het ’n eed van kuisheid afgelê. Dit sou later probleme veroorsaak.
Bewind
Op 15 Maart 963 is keiser Romanos II skielik dood op 26 jarige ouderdom. Daar word vermoed dat óf sy wilde lewe hom ingehaal het óf sy vrou, Theophano, hom vergiftig het. Theophano het haar teen dié tyd reeds bewys as ’n intelligente en ambisieuse vrou. Sy sou later ’n reputasie van onverskrokkenheid kry om haar doeleindes te bereik. Romanos het sy seuns, Basilius II and Konstantyn VIII, reeds as medekeisers gekroon, maar hulle was maar vyf en drie jaar oud en Theophano is dus ná sy dood as regent aangewys.
Sy is egter nie toegelaat om alleen te regeer nie. Nikephoros is op 2 Julie 963 as keiser aangewys en hy is met Theophano getroud. Tydens sy bewind het hy nog verkeie oorloë gevoer. Van 964 tot 966 het hy en sy leër Mesopotamië en Sirië weer oorgeneem, terwyl Niketas Chalkoutzes Siprus herower het. Aan die noordelike front het hy in 967 ’n oorlog begin teen Bulgarye, aan wie die Bisantyne belasting moes betaal. Nikephoros het die belasting opgehef en grootprins Swjatoslaf I van Kiëf betaal om Bulgarye aan te val. Die aanval was so geslaag dat Nikephoros eindelik die verbond met Bulgarye hernu en sy Kiëfse bondgenoot die rug toegekeer het.
In die weste was hy minder suksesvol. ’n Ekspedisie teen die Arabiere het misluk en hy moes Sisilië afstaan. In 967 moes hy vrede met hulle sluit en homself verdedig teen hul gemeeskaplike vyand, Otto I, wat homself tot keiser van die Wes-Romeinse Ryk verklaar en beslag gelê het op Bisantynse besttings in Italië. Ná ’n paar aanvanklike suksesse, is die Bisantynse generaals teruggedryf tot aan die suidkus.
Inez Courtney
Inez Courtney (12 Maart 1908 – 5 April 1975) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Song of the Flame (1930), Sunny (1930), Loose Ankles (1930), en The Raven (1935).
Nikephoros II Phokas
Sluipmoord
Theophano het intussen Nikephoros se nefie, generaal Johannes Tzimiskes, as minnaar geneem. Hulle het in die geheim ontmoet en Nikephoros se dood beplan. Ander is later by die sameswering betrek. Een aand het die samesweerders die paleis binnegegaan en Nikephoros onthoof. Hy is in die Kerk van die Heilige Apostels begrawe; ’n inskripsie aan die kant van sy graf lees: "Jy het almal oorwin buiten ’n vrou." (Ώ πλην γυναικός τα δ' άλλα Νικηφόρος.)
Familie
Nikephoros en sy eerste vrou, wie se naam onbekend is, het ’n seun, Bardas Phokas, gehad wat voor 969 dood is.
Hy en Theophano het geen kinders gehad nie.
Oukersaand
Oukersaand of Oukersdag, 24 Desember, die dag voor Kersdag, word in 'n meerdere of mindere mate in meeste Christelike samelewings as 'n vakansiedag behandel. Oukersaand is steeds die mees tradisionele dag om die kersboom mooi te maak, maar omdat die Amerikaanse vakansieseisoen terugverleng is tot by Danksegging (Thanksgiving), is baie Amerikaanse bome al weke lank reeds opgestel.
Baie Christene vier tradisioneel 'n middernagmis om middernag op Oukersaand, wat in kerke dwarsdeur die wêreld gehou word en die begin van Kersdag aanteken. Baie ander Christene gebruik nie die term "mis" nie, en kerke soos die Anglikaanse Kerk hou 'n Kersligdiens, tipies as 'n sangdiens, vroeër die aand. Hierdie sluit ook baie keer 'n kersspel in, met lammetjies en lewende herders. Groot maaltye is ook algemeen, alhoewel nie gedurende die diens nie, gereeld met kalkoen of ham as die hoofitem. Die Kersgans van die 19de eeu is besig om 'n blote herinnering te word.
Oukersaand word ook gesien as die nag waar Kersvader (of sy internasionale variante) sy rondtes doen en geskenke aan soet kinders uitdeel. In Italië word geskenke op die oggend van Oukersdag oopgemaak, terwyl in die Verenigde Koninkryk, Swede, Denemarke, Noorweë, Finland, Portugal, Pole, Liechtenstein en Suid-Afrika word geskenke daardie aand of die oggend van Kersdag oopgemaak. In Noord-Amerika is ook hierdie mengsel, maar dit is meer algemeen om dit op die oggend van Kersdag oop te maak. In families waarin 'n egskeiding plaasgevind het, mag kinders die een dag by die een helfte van die familie, en die volgende dag by die ander spandeer. In families waar opeenvolgende huwelike plaasgevind het, mag Kersreise vir dae aanhou. In Spanje word geskenke op die meer tradisionele herdenking oopgemaak: die oggend van 6 Januarie, Driekoningedag.
Desmacella vagabunda
Desmacella vagabunda is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Marguerite Courtot
Marguerite Courtot (20 Augustus 1897 – 28 Mei 1986) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Feathertop (1916), Crime and Punishment (1917), en The Unbeliever (1918).
Desmacella vagabunda
Die spons behoort tot die genus Desmacella en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Schmidt.
Gladiolus erectiflorus
Gladiolus erectiflorus is 'n meerjarige plant wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is inheems aan Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Malawi, Mosambiek, Tanzanië en Zambië.
Alia Shawkat
Alia Shawkat (gebore 18 April 1989) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Whip It (2009), The To Do List (2013), en The Final Girls (2015), en in die televisiereeks Arrested Development (2003).
Ovaalvenster
duimnael|Anatomie van die menslike [[oor
1. Skedel (rotsbeen)
Buite-oor: 2. gehoorgang, 3. oorskulp
Middeloor: 4. trommelvlies, 5. ovaalvenster, 6. hamer, 7. aambeeld, 8. stygbeul, 12. buis van Eustachius
In die mediese vakterminologie verwys ovaalvenster (Latyn: fenestra ovalis) na die opening in die benige buitewand van die binne-oor, deur 'n vlies afgesluit, waardeur die stiebeulvoetplaat die geluidstrillinge op die vloeistof in die voorhofstrap van die binne-oor oorbring.
Desmacellida
Desmacellida is 'n orde van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Geskiedenis van die Kaapkolonie vanaf 1806 tot 1870
Ná die oorlog weer uitgebreek het, word 'n Britse mag weereens gestuur na die Kaap. Na die Slag van Blaauwberg, wat naby Kaapstad op 8 Januarie 1806 geveg is, is Britse heerskappy in Suid-Afrika gevestig. Die Nederlandse vesting om die Kasteel en die res van die kolonie is aan die Britte onder Sir David Baird oorgegee. In 1814 word die kolonie permanent afgestaan deur Nederland aan die Britse kroon. Teen daardie tyd het die kolonie gestrek tot teen die berge voor die groot sentrale plato, toe genoem "Boesmansland", en het 'n oppervlak van sowat 194 000 vierkante kilometers en 'n bevolking van sowat 60 000 gehad, waarvan 27 000 blank, 17 000 vrye Khoikhoi, en die res slawe was. Hierdie slawe was meestal ingevoerde swart mense, Indiërs en Maleiers.
Koposov II
Koposov II is ’n bolvormige sterreswerm in die Melkweg, in die sterrebeeld Tweeling. Dit is sowat 113 000 ligjare van die Aarde af en is in 2007 ontdek deur ’n span sterrekundiges onder S. Koposov. Dit het ’n deursnee van sowat 9,8 ligjare en ’n absolute magnitude van -1.
Geskiedenis van die Kaapkolonie vanaf 1806 tot 1870
Die Eerste en Tweede Grensoorloë
Die eerste van vele oorloë met die Xhosas was reeds geveg teen die tyd wat die Kaapkolonie aan die Verenigde Koninkryk afgestaan is. Die Xhosas wat die koloniale grens oorgesteek het, is verjaag uit die distrik tussen die Sondagsrivier en die Groot-Visrivier, bekend as die Zuurveld, en wat 'n tipe neutrale gebied geword het. Vir 'n geruime tyd voor 1811 het die Xhosas reeds besit van die Zuurveld ingeneem en koloniste aangeval; in 'n poging om hulle uit te dryf het kolonel John Graham die area met 'n gemengde-ras leër ingeval in Desember 1811, en uiteindelik is die Xhosas tot verby die Visrivier gedryf. Op die ligging van Graham se hoofkwartier het 'n dorp met sy naam verrys, Graham's Town, wat later die stad Grahamstad (tans Makhanda) geword het.
Verdere opstand van die Xhosas het in 1817 gevolg, direk as gevolg van 'n poging deur die koloniale owerhede om terugbetaling te eis vir gesteelde vee. Op 22 April 1817, onder leiding van die profeet-stamhoof Makana, het hulle Grahamstad aangeval, toe deur 'n handvol blanke troepe beset; hulp het betyds aangekom en die vyand is teruggedryf. Daar is toe ooreengekom dat die land tussen die Vis- en Keiskammariviere neutrale gebied sou wees.
Die Britse Setlaars van 1820
Die oorlog van 1817 – 1819 het gelei tot die eerste golf Britse immigrante van 'n merkbale hoeveelheid, 'n gebeurtenis wat verreikende gevolge sou hê. Die goewerneur, Lord Charles Somerset, wie se verdragsooreenkomste met die Xhosahoofde nie onderhou kon word nie, het gesmag om 'n skeiding op te rig teen die Xhosas deur blanke koloniste in die grensgebied te vestig. In 1820, op aanbeveling van Lord Somerset, stem die parlement in om £50 000 te spandeer om emigrasie na die Kaap te bemark, waarna 4000 Britte - die sogenaamde 1820-Setlaars - oortuig is om te trek. Hierdie immigrante het die Albanie-nedersetting gestig (later Port Elizabeth) en Grahamstad hulle hoofkwartier gemaak. Alhoewel dit eerstens bedoel was, deur Lord Somerset, as veiligheidsmaatreël van die grens en, deur die Britse regering, as 'n manier om werk vir 'n paar duisend werklose Britte te bied, het hierdie immigrasieskema se implikasies veel wyer gestrek as wat hulle bedoel het: Die nuwe setlaars, wat afkomstig was vanuit alle dele van die Britse Eilande en vanuit elke vlak van die samelewing, tesame met hul nageslag, het steeds hul lojaliteit aan Brittanje behou. Met die verloop van tyd het hulle 'n teenvoeter teen die Nederlandse koloniste gevorm.
Die aankoms van hierdie immigrante het ook die Kaap aan die Engelse taal blootgestel. Engelse taalwette is vir die eerste keer in 1825 afgekondig, en in 1827 is die gebruik daarvan uitgebrei na geregtelike handelinge. Maar Nederlands was nooit onttroon nie, en die koloniste het grootliks tweetalig geword.
Nederlandse teenkanting teen Britse Regering
Alhoewel die kolonie vooruitstrewend was, was baie Nederlandse boere ongelukkig met Britse regering, net soos hulle was met díé van die VOC, alhoewel hul griewe nie dieselfde was nie. In 1792 is Morawiese sendings vir die Khoikhoi se voordeel gestig, en in 1799 het die Londense Sendinggenootskap begin om beide die Khoikhoi en Xhosas te bekeer. Die oplos van Khoikhoi-griewe deur die sendelinge het baie ongelukkigheid onder die meerderheid van die koloniste veroorsaak, wie se konserwatiewe uitkyke tydelik geseëvier het omdat daar in 1812 'n wet afgekondig was wat magistrate die mag gee om Khoikhoikinders as ambagsleerlinge te bind onder omstandighede wat min verskil het van slawerny. Intussen het die beweging vir die afskaffing van slawerny baie gegroei in ondersteuning in Engeland, en die sendelinge het ellelange appèl aangeteken van die koloniste na Brittanje.
'n Opslag van 1815 tot 1816 het baie bygedra tot die permanente vyandigheid van Nederlandse grensbewoners teenoor die Britte: 'n Boer genaamd Bezuidenhout het geweier om 'n dagvaarding na te kom wat teen hom uitgereik is ná 'n klagte van 'n Khoikhoi ontvang is. Hy het op die inhegtenisnemingsparty geskiet, en is gedood in die terugvuur. Dit het 'n klein rebellie veroorsaak, en in die onderdrukking daarvan is vyf ringleiers in die publiek gehang by Slagtersnek, waar hulle oorspronklik saamgesweer het om "die Engelse tiranne" uit te dryf. Die teensin wat die teregstelling teweëgebring het was nóg meer verdiep deur die omstandighede van die dag: die stellasie waarop die rebelle tegelyk gehang is het gebreek onder hul gesamentlike gewig, en die mans is een-vir-een daarna gehang. 'n Wet in 1827 afgekondig het die ou Nederlandse "landroost" en "heemraden"-howe verbied, en eerder inwonende magistrate aangestel. Die wet het verder bepaal dat alle geregtelike handelinge van toe af in Engels gevoer moet word. 'n Verdere wet in 1828 het gelyke regte aan die Khoikhoi en ander vry kleurlinge as díé van blankes gegee, as gevolg van die versoeke van die sendelinge. Nóg 'n wet in 1830 het swaar boetes opgelê vir die harde behandeling van slawe, en die vrystelling van slawe was uiteindelik in 1834 afgekondig. Elkeen van hierdie wette het verdere vyandigheid van die boere teenoor die regering gebring. Meer nog het die onvoldoende vergoeding wat aan slawe-eienaars gebied was en die wantroue wat deur die betalingsmetode geskep is baie afkeer veroorsaak, en in 1835 het die neiging van boere wat wegtrek na onbekende dele van die land om van 'n gehate regering te ontsnap weer begin. Emigrasie verby die koloniale grense was eintlik deurlopend vir 150 jaar gewees, maar het nou groot mates begin aanneem.
Die Derde Grensoorlog
Verdere probleme het op die oosgrens tussen die regering en die Xhosas ontstaan. Die regering in die Kaap se beleid oor die aangeleentheid is aanvanklik gekenmerk deur heelwat sloerdery. Op 11 Desember 1834, het 'n kommando 'n hoofman met 'n hoë rang doodgemaak wat die Xhosas ontstoke gemaak het: 'n leër van 10 000 manskappe gelei deur Macomo, 'n broer van die hoofman wat doodgemaak is, het oor die grens gestroom, plaashuise geplunder en aan die brand gesteek en die wat weerstand gebied het doodgemaak. Onder die slagoffers wat die ergste lyding ondergaan het was 'n kolonie bevryde Khoikhoi wat in 1829 deur die Britse owerheid in die Katriviervallei gevestig is. Hoewel daar nie baie soldate in die kolonie beskikbaar was nie, het die goewerneur sir Benjamin D'Urban vinnig opgetree en alle beskikbare magte onder kolonel sir Harry Smith saamgesnoer. Die het Grahamstad op 6 Januarie 1835 bereik, ses dae na nuus van die opstand Kaapstad bereik het. Die Britte het vir nege maande lank teen die Xhosas geveg tot vyandighede op 17 September 1838 beëindig is met die ondertekening van 'n nuwe vredesverdrag in terme waarvan al die grond tot by die Groot-Keirivier as Brits erken is en die inwoners as Britse onderdane verklaar is. Die regeringsetel is gekies en King William's Town gedoop.
Die Groot Trek
Die Britse regering het nie die aksies van d'Urban goedgekeur nie en die Britse Sekretaris vir die Kolonies, Lord Charles Glenelg, het in 'n brief aan sy Koning verklaar dat "the great evil of the Cape Colony consists in its magnitude" en daarop aangedring dat die grens teruggeskuif word na die Visrivier. Hy het d'Urban ook in 1837 uit sy pos geskop. Lord Glenelg se veslag van 26 Desember het gemeen dat die Xhosas meer as genoeg gronde gehad het om oorlog te voer en dat hulle wou wraak neem vir 'n reeks grondoortredings. Die houding teenoor die Xhosas was een van vele redes wat die Trekboere aangevoer het vir hul verlating van die Kaapkolonie. Die Groot Trek het van 1836 tot 1840 geduur. Die trekkers, wat omtrent 7 000 getel het, het gemeenskappe met 'n republikeinse regeringsvorm anderkant die Oranje en Vaalriviere en in Natal gestig. Van toe af was die Kaapkolonie nie meer die enigste Europese gemeenskap in Suid-Afrika nie – dit het egter vir baie jare die vernaamste gebly.
Aansienlike probleme het aan beide kante van die Oranjerivier ontstaan met die trek van die Voortrekkers uit die Kaapkolonie. Die trekkers, Basoetoes en ander inheemse stamme het 'n magstryd gevoer teen die Griekwas, terwyl die Kaapse regering gepoog het om die regte van die inheemse bevolking te beskerm. Op die advies van sendelinge wat heelwat invloed gehad het op almal behalwe die Nederlandssprekende bevolking is 'n aantal inheemse state erken en deur die Kaapse regering gesubsidieer met die oogmerk om vrede aan die noordelike grens te bewerkstellig. Die eerste van die "Verdragstate" wat erken is was Griekwaland-Wes van die Griekwas. Ander state is tussen 1843 en 1844 erken. Hoewel die noordelike grens meer stabiel geraak het, het probleme aan die Oos-grens voortgeduur en die regering was nie in staat (of soms onwillig) om boere teen die Xhosas te beskerm.
Die Kaapkolonie het egter goed vooruitgegaan elders. Die verandering van slawearbeid na vrye arbeid het voordelig geblyk vir die boere in die westelike dele van die kolonie. 'n Doeltreffende onderwysstelsel, wat ingestel is deur Sir John Herschel, 'n sterrekundige wat in die Kaapkolonie gewoon het van 1834 tot 1838, is aangeneem. Padrade is gestig en hulle het uitgeblink in die bou van nuwe paaie. 'n Nuwe stabiele nywerheid, skaapskeer, is bygevoeg tot die oorspronklike stel koringverbouing, teel van beeste en wynmakery. Teen 1846 het wol die kolonie se waardevolste uitvoerproduk geword. 'n Wetgewende Raad is in 1835 gevestig waarmee koloniste seggenskap in die regering bekom het.
Die Oorlog van die Byl
Nog 'n oorlog met die Xhosas, bekend as die Oorlog van die Byl, het in 1846 uitgebreek toe 'n Khoikhoi begeleier wat aan 'n Xhosa verdagte geboei is vermoor is terwyl die man na Grahamstad vervoer is om verhoor te word vir die steel van 'n byl. 'n Groep Xhosas het die begeleier aangeval en dood gemaak. Nadat die opgee van die moordenaar geweier is, is oorlog in Maart 1846 verklaar. Die Ngqikas, ondersteun deur die Tambukies, was die hoofstam betrokke in die oorlog. Die Xhosas is op 7 Junie 1846 deur Lord Somerset op die Gwangu, 'n paar myl van Fort Peddie verslaan. Die oorlog het egter aangehou totdat Sandile, die hoofman van die Ngqika, oorgegee het. Ander hoofmanne het geleidelik die voorbeeld gevolg en teen die begin van 1848 is die Xhosas na een-en-twintig maande van gevegte onder bedwang gebring.
Die Strafkolonieoproer en die Toestaan van 'n Grondwet
'n Krisies het in die kolonie ontstaan oor 'n voorstel om die Kaapkolonie in 'n strafkolonie te omskep.. 'n Omsendbrief wat in 1848 deur die derde Graaf Grey, toe koloniale sekretaris, is aan die goewerneur van die Kaap en aan ander koloniale goewerneurs gestuur waarin hulle gevra is om te bepaal wat die koloniste se houding jeens die ontvangs van 'n sekere klas gevangenes sou wees. Die Graaf was van plan om Ierse kleinboere wat tot misdaad gedryf is deur die hongersnood van 1845 na Suid-Afrika te stuur. As gevolg van 'n misverstand is 'n skip genaamd die Neptune na die Kaap gestuur voor die koloniste se mening ingewin is. Die skip het 289 gevangenes aan boord gehad waaronder die beroemde Ierse rebel John Mitchel, en sy kolegas. Toe nuus dat die vaartuig op pad was die Kaap bereik het, het die inwoners geweldig ontsteld geraak en 'n anti-gevangene vereniging gestig wat hulle daartoe verbind het om alle interaksie van enige vorm met enige iemand wat op enige wyse geassosieer was met die land, verskaffing of in diensneming van gevangenes. Sir Harry Smith, gekonfronteer met geweldadige openbare oproer, het ingestem om nie toe te laat dat die gevangenes land nie toe die Neptune op 19 September 1849 in Simonsbaai aankom nie, maar hulle aan boord die skip te hou totdat hy bevele ontvang het om hulle elders te stuur. Toe die Britse regering bewus raak van die toedrag van sake is bevele gestuur waarvolgens die Neptune na Tasmanië moes seil. Dit het dan ook na vyf maande in Simonsbaai na Tasmanië vertrek. Die oproer het nie oorgewaai sonder verdere verrigtinge nie aangesien dit gelei het tot nog 'n beweging wat dit ten doel gestaan het om 'n vrye, verteenwoordigende regering vir die kolonie te verwerf. Die Britse regering het die toegewing, wat te vore deur Lord Grey belowe is, toegestaan en 'n grondwet met byna ongekende liberaliteit is in 1854 daar gestel.
Die Agtste Grensoorlog van 1850–1853
Verdere terugslae het kort op mekaar gevolg. Die meerderheid van die Xhosa polisie het gedros, baie met hulle wapens. Aangespoor deur hulle aanvanklike sukses het die Xhosas Fort Cox, waar die goewerneur met 'n klein aantal soldate gestasioneer was, omring en met hewige mag aangeval. Meer as een onsuksesvolle poging is aangewend om Sir Harry dood te maak en hy het 'n manier nodig gehad om te ontsnap. Dit het hy gedoen deur saam met Kolonel Mackinnon voor 150 berede skutters uit die fort te galop en na King William’s Town deur swaar vyandige vuur te ry — 'n afstand van 12 myl (19 km).
Intussen het 'n nuwe vyand te voorskyn gekom. Sowat 900 van die Katrivier Khoikhoi, wat in vorige oorloë besliste bondgenote van die Britte was, het by hulle voormalige vyande, die Xhosas, aangesluit. Hulle deelname was nie sonder regverdiging nie. Hulle het gekla dat hoewel hulle in vorige oorloë as soldate gedien het — die Kaapse Berede Skutters (Engelse: Cape Mounted Rifles) het meestal uit Khoikhois bestaan — hulle nie dieselfde behandeling ontvang het as ander wat deelgeneem het aan die verdediging van die kolonie nie, dat hulle nie vergoeding ontvang het vir verliese wat hulle gelei het nie en dat hulle gevoel het dat hulle op verskeie maniere te na gekom het. 'n Geheime alliansie is met die Xhosas gevorm om wapens op te neem om die Europeërs uit te dryf en 'n Khoikhoi republiek te vestig. Binne twee weke na die aanval op Kolonel Mackinnon was die Katrivier Khoikhoi ook slaggereed. Hulle opstand is gevolg deur die Khoikhoi by ander sendingstasies; sommige van die Khoikhoi van die Kaapse Berede Skutters het hulle voorbeeld gevolg, insluitend sommige van dieselfde mans wat die goewerneur met sy ontsnapping uit Fort Cox bygestaan het. Baie Khoikhoi het egter lojaal gebly en die Fingo het op soortgelyke wyse die Britte se kant gekies.
Na die verwarring wat die verrassingsaanval veroorsaak het bedaar het, het Sir Harry Smith en sy mag daarin geslaag om die oorhand oor die Xhosas te kry. 'n Stormjag is op die Amatolaberge uitgevoer waar Sarhili, die hoofman met die hoogste rang, wat die Ngqika die hele tyd in die geheim ondersteun het, swaar gestraf is. In April 1852 is Sir Harry Smith deur graaf Grey teruggeroep. Die graaf het hom, volgens hertog Wellington onregverdiglik, beskuldig van 'n gebrek aan energie en oordeel in die voer van die oorlog en is hy vervang deur Luitenant-Generaal Cathcart. Sarhili is weer aangeval en tot onderwerping gedwing. Die Xhosas is finaal uit die Amatolas gedryf en klein forte is opgerig om hul herbesetting daarvan te verhoed.
Die Groot amaXhosa Hongersnood
Die Xhosa stamme het na die oorlog min probleme aan die kolonie verskaf. Dit was tot 'n groot mate te wyte aan 'n buitengewone dwaling wat in 1856 onder die Xhosas ontstaan het en in 1857 tot die dood van sowat 50 000 mense gelei het in wat bekend staan as die Nasionale Selfmoord van Xhosas. Die voorval is een van die merkwaardigste voorbeelde van misplaaste geloof wat in die geskiedenis opgeneem is. Die Xhosas het inderwaarheid nie hulle nederlaag in 1853 as beslissend beskou nie en het beplan om hulle stryd met die Europeërs te hervat.
In 1854 het 'n siekte onder die Xhosas se beeste versprei. Daar is geglo dat die siekte van beeste wat aan die Setlaars behoort het afkomstig was. Dit het wydverspreide beesvrektes tot gevolg gehad en die Xhosas het geglo dat die vrektes deur ubuthi, of toordoktery veroorsaak is. In Mei 1856 het 'n meisie genaamd Nongquase water by 'n poel naby die monding van die Gxarharivier gaan haal. Toe sy terugkom het sy aan haar oom Mhlakaza vertel dat sy drie geeste by die poele ontmoet het en dat hulle haar aangesê het dat alle beeste geslag moes word en hulle karkasse vernietig moes word. Die dag na die vernietiging van die beeste sou die dooie Xhosas opstaan en help om die witmense uit te dryf. Die voorouers sou beeste met hulle saam bring om die wat doodgemaak is te vervang. Mhlakaza het die profesie geglo en dit aan die hoofman Sarhili herhaal.
Sarhili het beveel dat die instruksies van die geeste gehoorsaam moes word. Aanvanklik is die Xhosas beveel om hulle vet beeste te vernietig. Nongqawuse, wat by die rivier gestaan het waar die geeste vir die eerste keer aan haar verskyn het, het onaardse geluide gehoor wat deur haar vader geïnterpreteer is as bevele om meer en meer beeste te slag. Uiteindelike het die geeste beveel dat daar nie 'n enkele dier van enige van die kudde moes oorbly nie en dat elke korreltjie koring vernietig moes word. As dit op 'n gegewe datum gedoen sou word sou tallose beeste, baie mooier as die wat vernietig is, uit die aarde verskyn en ryp koringlande reg vir die oes oombliklik verskyn. Die gestorwenes sou uit die dood oprys en probleme en siekte sou verdwyn en jeug en skoonheid sou deur almal bekom word. Ongelowiges en die gehate witmense sou op die dag vergaan.
Die bevolking het die boodskap gehoor en dit gehoorsaam. Baie mense glo dat Sarhili die aanstigter van die profesieë was. Van die belangrikste hoofmanne het geglo dat hulle eenvoudig opgetree ter voorbereiding van 'n laaste stryd met die Europeërs en dat die plan was om die hele Xhosa nasie, gewapen en uitgehonger, op die kolonie los te laat. Geloof in die profesie is versterk deur die dood van Luitenant-Generaal Cathcart in die Krimoorlog in 1854. Sy dood is gesien as 'n gevolg van die ingryping van die voorouers was.
Blykbaar het koloniste gedoen wat hulle kon om lewens te red, maar duisende mense het steeds omgekom. Die meisie Nongqawuse was onder die oorlewendes, maar haar pa het in die voorval gesterf. Die ontvolkte gebied is agterna deur Europese setlaars beset insluitend Duitsers wat in die Britse weermag gedien het in die Krimoorlog sowel as 2000 immigrante uit Noord-Duitsland.
Desmacella vicina
Desmacella vicina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Desmacella en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Schmidt.
Desmacella vestibularis
Desmacella vestibularis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Desmacella en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Wilson.
Desmacellidae
Desmacellidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Qinhuangdao
Qinhuangdao (Chinees: 秦皇岛) is 'n stad in die Chinese provinsie Hebei met 'n bevolking van 2 897 605 in 2010. Die stad is in die noordooste van China, noordoos van Beijing en Tianjin aan die kus van die Geelsee geleë.
Qinhuangdaon grens in die suidweste aan Tangshan, in die noordweste aan Chengde en in die noordooste aan Liaoning. Dit is 'n belangrike hawestad van die land. Tydens die Bokseropstand in 1900 het buitelandse magte China hier binnegeval.
Olimpiese sport
Tydens die Olimpiese Somerspele 2008 is die sokkerwedstryde in Qinhuangdao gespeel.
Koposov I
Koposov I is ’n bolvormige sterreswerm in die Melkweg, in die sterrebeeld Maagd. Dit is sowat 157,5 000 ligjare van die Aarde af en is in 2007 ontdek deur ’n span sterrekundiges onder S. Koposov. Dit het ’n deursnee van sowat 9,8 ligjare en ’n absolute magnitude van -2.
Norm Macdonald
Norm Macdonald (17 Oktober 1959  – 14 September 2021) was 'n Kanadese akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Billy Madison (1995), Dirty Work (1998), Doctor Dolittle (1998), en The Animal (2001).
Blanche Craig
Blanche Craig (6 Januarie 1866 – 23 September 1940) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Dawn of a Tomorrow (1915), Her Silent Sacrifice (1917), Come on In (1918), en Then Came the Woman (1926).
Zhuzhou
Zhuzhou (Chinees: 株洲), vroeër Jianning, is 'n stad in die Chinese provinsie Hunan met 'n bevolking van 3 855 609 in 2010. Die stad is in die suidooste van China aan die Xiangjiang-rivier net suidoos van Changsha geleë.
Yajna
thumb|240px|’n Yajna word uitgevoer. Yajna  (Sanskrit: यज्ञ, "offerande", "verering", "aanbidding") verwys in Hindoeïsme na enige ritueel wat voor ’n heilige vuur uitgevoer word, dikwels gepaardgaande mat mantras. Yajna was ’n Vediese tradisie wat in die Brahmana-geskrifte verduidelik word, sowel as in die Yajurveda.
Geskrifte oor yajna-rituele is die Karma-kanda (rituele werke)-deel van die Vediese letterkunde genoem, in teenstelling met die Jnana-kanda (kennis)-deel in die Upanishads. Die regte voltooiing van yajna-rituele was die fokus van die Mimansaskool van Hindoefilosofie. Yajna speel ’n belangrike rol in deurgangsrites, soos huwelike. Moderne tempelseremonies, gemeenskapsvierings en kloosterinisiasies kan ook Vediese yajna-rites insluit.
Etimologie
Die woord "yajna" se wortel lê in die Sanskrit-woord yaj, wat beteken "om te aanbid, vereer", en verskyn in die vroeë Vediese geskrifte wat in die 2de millennium v.C. saamgestel is.
Die Sanskrit-woord is verwant aan die Avestiese term yasna van Zoroastrisme. Dié verwys egter na ’n spesifieke godsdienstige diens, nie ’n soort ritueel nie, en het te doen met water eerder as vuur. Die Sanskrit-woord is ook verwant aan die antieke Griekse woord ἅζομαι (házomai), "om te eerbiedig", wat kom van die Proto-Indo-Europese wortel *Hyeh₂ǵ- ("om te aanbid").
Desmacididae
Desmacididae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).