cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tylney Hall, Hampshire
Tydens die oorlog is dit as hospitaal gebruik. Dit is in 1919 weer verkoop, die keer aan maj. Cayzer, later lord Rotherwick, wat die landgoed in 1933 aan sy skeepsredery verkoop het. Dit het toe die hoofkantoor van die Clan-redery geword. In 1936, sir Lionel Philips se sterfjaar, is die huis en park aan Middlesex se graafskapsraad verkoop en is dit in ’n tehuis omskep. Die park is verkoop aan die Tylney-gholfklub en toe die graafskapsraad afgeskaf is, het die Brent Borough Council die Tylney Hall oorgeneem. In 1984 het dié plaaslike owerheid die huis en 25 ha-tuin aan Celebrated Country Hotels verkoop. Die raad het ’n gedeelte van die parkgrond behou om te gebruik as buitelugopvoedingsentrum en die res van die park word steeds benut as gholfbaan.
Barry Pearl
Barry Pearl (gebore 29 Maart 1950) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Adventures of the Prince and the Pauper (1969) en Grease (1978), en in die televisiereekse Port Charles (1997) en House (2004).
519
Die jaar 519 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 19de jaar van die 6de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Hendrik VIII van Engeland
Hendrik VIII (Engels: Henry VIII; 28 Junie 1491 – 28 Januarie 1547) was van 21 April 1509 tot met sy dood koning van Engeland en lord van Ierland (later koning van Ierland). Hy was die tweede koning van die Huis van Tudor en die opvolger van sy pa, Hendrik VII.
Hendrik VIII was ’n belangrike figuur in die geskiedenis van die Engelse monargie. Hoewel hy die Protestantse Reformasie wreed onderdruk het, is hy meer bekend vir sy politieke gevegte met die Rooms-Katolieke Kerk. Dit het eindelik gelei tot die skeiding van die Anglikaanse Kerk van die pous se gesag en sy oorname as die hoof van die Kerk. Koninklike steun vir die Reformasie het eers begin met sy erfgename Eduard VI en Elizabeth I, terwyl sy dogter Maria I die pous se gesag oor Engeland tydelik herstel het. Hendrik is ook bekend vir sy ses vroue, van wie twee onthoof is.
Vroeë jare
Hendrik VIII is op 28 Junie 1491 in die Paleis van Placentia gebore as die derde kind van Hendrik VII en Elizabeth van York. Van sy ses broers en susters het net drie hul kleuterjare oorleef. In 1494 het hy die Hertog van York geword. Hendrik het Latyn, Frans en Spaans vlot leer praat. Omdat daar aangeneem is dat sy ouer broer, prins Arthur, sou koning word, is Hendrik voorberei vir ’n lewe in die kerk.
Arthur se dood
In 1502 is Arthur, toe net 15 jaar oud, skielik dood en Hendrik het die Prins van Wallis geword. Hendrik VII het sy pogings hernu om ’n huweliksband te smee tussen Engeland en Spanje deur Hendrik se hand te beloof aan prins Arthur se weduwee, Catharina van Aragon, die jongste oorlewende kind van koning Ferdinand II van Aragon en koningin Isabella I van Kastilië.
Net 14 maande ná die dood van haar man het Catharina verloof geraak aan sy nog jonger broer. In 1505 het Hendrik VII belang verloor in ’n Spaanse alliansie en het Hendrik junior verklaar dat die verlowing sonder sy toestemming gereël is. Die huwelik was in die weegskaal tot met Hendrik VII se dood in 1509. Op 11 Junie van daardie jaar is die 17-jarige Hendrik VIII met Catharina getroud en op 24 Junie 1509 is die twee in Westminster-abdy gekroon.
Bewind
Twee dae ná sy kroning het Hendrik sy pa se twee ongewildste ministers, sir Richard Empson en Edmund Dudley, gearresteer. Hulle is sonder grond van hoogverraad aangekla en in 1510 tereggestel. Dit sou Hendrik se belangrikste taktiek word om met mense af te reken wat in sy pad gestaan het.
Op 18 Februarie 1516 het koningin Catharina die lewe geskenk aan Hendrik se oudste kind, prinses Maria (wat later regeer het as Maria I). Hy wou egter bitter graag ’n seun hê wat hom kon opvolg en het ongeduldig geraak met Catharina se skynbaar onvermoë om vir hom ’n seun te gee. Al haar kinders is as babas dood behalwe Maria. In 1525 het hy betrokke geraak by ’n charismatiese jong meisie in die koningin se gevolg, Anna Boleyn, die suster van een van sy vroeëre minnaresse, Maria Boleyn. Anna het eers geweier om soos haar suster sy minnares te word. Hy het probeer om sy huwelik met Catharina nietig te laat verklaar, maar pous Clemens VII het geweier. In 1533 het Hendrik in die geheim met Anna getrou. Sy was gou swanger en die paar is op 25 Januarie 1533 vir die tweede keer getrou. Kort daarna het die Aartsbiskop van Kantelberg die huwelik met Catharina nietig verklaar en die een met Anna gewettig.
Hendrik het toe weggebreek van die Rooms-Katolieke Kerk en homself tot hoof van die Anglikaanse Kerk verklaar.
Teregstelling van Anna Boleyn
Die koning en koningin was nie baie gelukkig nie. Daar was tye van kalmte en toegeneentheid, maar Anna het geweier om die onderdanige rol te speel wat van haar verwag is. Hendrik het ook nie gehou van haar humeur nie. Ná ’n skynswangerskap of miskraam in 1534 het hy haar onvermoë om vir hom ’n seun te gee as verraad beskou. Reeds teen einde 1534 het hy dit oorweeg om van Anna te skei en na Catharina terug te keer.
Op 8 Januarie 1536 het die koning en koningin gehoor dat Catharina van Aragon oorlede is. Anna was weer swanger en sy het geweet haar lewe is in gevaar as sy nie vir die koning dié keer ’n seun baar nie. Met albei sy vroue dood, sou Hendrik weer kon trou sonder dat enigiemand dit teenstaan. Later dié maand het die koning van sy perd afgeval en is ernstig beseer. Die skok van die nuus het veroorsaak dat Anna ’n miskraam gehad het – van ’n seun van 15 weke oud. Dit het gebeur op die dag van Catharina se begrafnis, 29 Januarie 1536. Dit was die begin van die einde van die koninklike huwelik.
Geboorte van ’n prins
Die dag ná Anna se teregstelling het Hendrik verloof geraak aan Jane Seymour. Hulle is 10 dae later getroud. In dié tyd het hy sy toestemming gegee vir die anneksasie van Wallis. Hy het terselfdertyd sy en Anna se dogter, Elizabeth, as buite-egtelike kind verklaar en koningin Jane se nageslag sy wettige erfgename gemaak. In 1537 het Jane die lewe geskenk aan ’n seun, prins Eduard, die toekomstige Eduard VI. Dit was ’n moeilike geboorte en Jane is twaalf dae later oorlede. Hendrik het Jane as sy "ware" vrou beskou omdat sy die enigste een was wat vir hom die seun kon gee wat hy so graag wou hê. Hy is ná sy dood langs haar begrawe.
Laaste jare
Op 28 Julie 1540, die dag van Cromwell se teregstelling, is Hendrik getroud met die jong Catharina Howard, Anna Boleyn se niggie. Hy was baie in sy skik met haar. Kort daarna het die koningin egter ’n affair gehad met die howeling Thomas Culpeper. Thomas Cranmer, wat teen die magtige Katolieke familie was, het die koningin se aktiwiteite onder die koning se aandag gebring. Hy het eers geweier om dit te glo, maar tog ’n ondersoek gelas. Catharina is skuldig bevind aan owerspel en op 13 Februarie 1542 onthoof.
Hendrik is in 1543 met sy sesde en laaste vrou, Catharina Parr, getroud. Sy het Hendrik gehelp om met sy twee dogters te herenig. In 1544 is hul aanspraak op die troon herstel, hoewel hulle steeds as buite-egtelik beskou is.
Dood en opvolging
Hendrik het later in sy lewe erg oorgewig geraak nadat hy sy been in ’n lansgeveg beseer het. Hy het daarna nie oefening gekry nie en die been het begin sweer. Dit het ongetwyfeld sy dood op 55 bespoedig. Hy is op 28 Januarie 1547 oorlede op wat sy pa se 90ste verjaardag sou gewees het.
Binne minder as 10 jaar het al drie sy erfgename die Engels troon bestyg en nie een het ’n erfgenaam agtergelaat nie. Eers het sy seun by Jane Seymour, Eduard VI, koning geword. Hy was net nege jaar oud en het nooit enige werklike mag gehad nie. Hy is opgevolg deur sy halfsuster Maria I. Aangesien sy ook geen kinders gehad het nie, het die troon daarna gegaan na Elizabeth, Hendrik se dogter by Anna Boleyn, wat ook sonder kinders dood is.
Suid-Afrika-huis (Londen)
Die Suid-Afrika-huis in Londen is die setel van die Suid-Afrikaanse hoë kommissaris en 'n Suid-Afrikaanse konsulaat in die Verenigde Koninkryk.
Ligging
Suid-Afrika-huis lê besonder sentraal in Londen. Dit is op die hoek van Strandstraat, teenoor Trafalgarplein met die gedenksuil ter ere van lord Horatio Nelson, naby die Sint James-paleis, die National Gallery en langs die kerk St Martin-in-the-Fields.
Geskiedenis
S.A. Huis is ontwerp deur sir Herbert Baker, sy assistent A.C. Scott en die ingenieur dr. Oscar Faber. Die opdrag was dat die fasade sou aanpas by die aanliggende geboue. Dit is opgerig op die terrein van die destydse Morley's Hotel en aanliggende perseel en die bou-aannemer was die firma Holland Hannen en Cubitts. Koning George V het die sierlike gebou in liggrys portlandklip met Korinthiese suile op 22 Junie 1933 geopen. Ook aanwesig was koningin Mary, genl. Jan Smuts en die hoë kommissaris Charles te Water. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het genl. Smuts soms hier gewoon en is die gebou tydens 'n Duitse lugaanval effens beskadig. Vanaf 1961 tot 1993 het S.A. Huis die Suid-Afrikaanse ambassade gehuisves. Toe was die straat voor S.A. Huis dikwels die toneel van anti-apartheidsbetogings en het brandstigting en beskadiging soms plaasgevind. Tans is S.A. Huis die fokuspunt van die Suid-Afrikaanse kultuurlewe in die Verenigde Koninkryk. 'n Goeie biblioteek en 'n leeskamer met Suid-Afrikaanse koerante en tydskrifte is vir die publiek toeganklik. Nelson Mandela het twee maal tydens 'n besoek 'n skare bewonderaars van die balkon toegewuif. Britse bewaringsowerhede het die gebou tot monument verklaar.
Kruietee
Kruietee is ’n drankie wat gemaak word deur kruie, speserye of ander plantmateriaal in warm water te laat trek en bevat gewoonlik nie kafeïen nie. Dit word onderskei van ware tee (swart-, groen-, wit-, geel-, woeloengtee ens.) wat berei word van die teeplant, Camellia sinensis, sowel as van kafeïenvrye tee, waarvan die kafeïen verwyder is.
Suid-Afrika-huis (Londen)
Kunswerke
Afgesien daarvan dat die gebou self 'n besienswaardigheid is, is dit ook nog vol besondere kunswerke. Aan die buitekant van die gebou word die flora en fauna sowel as die geskiedenis van Suid-Afrika uitgebeeld. Veral die Bartolomeus Dias-standbeeld deur Coert Steynberg is bekend. In die marmervloer van die voorportaal is 'n springbok en die suiderkruis in koper ingelê. Vir die binneafwerking is marmer sowel as 'n ryke verskeidenheid inheemse houtsoorte, veral stinkhout en geelhout, gebruik. Jacobus Hendrik Pierneef het in 1933-34 sewe muurskilderye gemaak. Le Roux Smith le Roux en Eleanor Esmonde-White se muurskildering toon tonele uit die Zulu-kultuurlewe. Werke van Jan Juta, Gwelo Goodman, John Amshewitz, Anton van Wouw, Jan Volschenk, Edward Roworth, G.P. Canitz en John Thomas Baines beeld Suid-Afrikaanse tonele uit. Ook is daar 'n groot versameling antieke Hollandse meubels. Die gebou en al die kunswerke is die eiendom van die Suid-Afrikaanse volk.
Kruietee
Soos gewone tee kan kruietee warm of koud voorgesit word. Kruietee word van die begin van die geskiedenis af genuttig, soos in Antieke Egipte en China.
Gesondheidsrisiko
Omdat kruietee van enige plant gemaak kan word, ook plante wat as giftig beskou word, moet seker gemaak word van die bestanddele voordat dit gedrink word. Die meeste kruietees wat in winkels verkoop word, is veilig, maar medisinale tees kan kruie bevat wat onveilig is. Die spesifieke plante kan ook verskillende uitwerkings op verskillende mense hê.
Van die tees waaroor kommer bestaan, is van:
Gewildheid
In Egipte is kruietees soos hibiskustee (karkade) baie gewild. Hulle word in teewinkels (ahwas) voorgesit. In China is hulle gewild vir hul medisinale waarde. In Sri Lanka het kruietee ’n lang geskiedenis in die plaaslike tradisie van inheemse medisyne en word dit gebruik vir ’n verskeidenheid kwale. "Paspanguwa" is ’n bekende kuur vir verkoue en koors.
Kruietee kan gemaak word van vars of droë blomme, blare, saad of wortels – gewoonlik deur kookwater oor die plantdele te gooi en dit ’n paar minute te laat trek. Die tee word dan deur ’n sif gegooi, versoet indien verkies en voorgesit.
Van die soorte kruietee wat algemeen beskikbaar is, is van rooibos (’n gewilde Suid-Afrikaanse tee), anys, dagga, kattekruid, kaneel, sitrus, dille, vlierbessies, vinkel, ginseng, hibiskus, heuningbos, krismisrose (die meeste spesies van dié plant is effens giftig), suurlemoene, lemmetjiebloeisels, ment, roosbottels, roosmaryn, tiemie ens.
Madison Ferris
Madison Ferris is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The King (2017) en in die televisiereekse Independent Lens (1999) en Shades of Blue (2016).
Courtney Stodden
Courtney Stodden (gebore 29 Augustus 1994) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Love Addict (2016) en in die televisiereekse POP, Fashion & Sport (2014) en The Mother/Daughter Experiment: Celebrity Edition (2016).
Joan Plowright
Joan Plowright (gebore 28 Oktober 1929) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Enchanted April (1991), Dennis the Menace (1993), Bringing Down the House (2003), en The Spiderwick Chronicles (2008).
Alicedale
Alicedale is 'n spoorwegaansluiting in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Van hier swaai 'n takspoorlyn na Grahamstad vanaf die hoofspoorlyn tussen Johannesburg en Gqeberha. Die dorp was 'n spoorweg-opleidingskool gedurende die 19de en 20ste eeue, vandaar die pragtig bewaarde, historiese rooi siersteengebou wat nou die ontvangsarea van die hotel-oord op die dorpie huisves.
Daar is 'n puik 18-putjie gholfbaan by die Bushmans River Sands Hotel op die dorpie. Die hele baanuitleg is op die oewers van die Boesmansrivier, met verskillende waterhindernisse om te trotseer.
Vaalkiepersol
Die Vaalkiepersol (Cussonia transvaalensis) is 'n boom, endemies aan Suid-Afrika, wat in Gauteng, Limpopo, Mpumalanga en Noordwes voorkom. Dit staan in Engels bekend as die Grey cabbage-tree of die Transvaal cabbage-tree.
Rooiberg
Rooiberg is 'n klein dorpie in die Limpopo provinsie, Suid-Afrika.
Die dorpie is 'n argeologiese terrein en tinmyngebied, 50 km wes-noordwes van Bela Bela, by die samekoms van die Springbokvlakte met die Waterbergplato.
Biosfeerreservaat
'n Biosfeerreservaat is 'n modelgebied waarin volhoubare ontwikkeling in ekologiese, ekonomiese en sosiale opsig eksemplaries verwesenlik word en wat in die algemeen erkenning deur UNESCO geniet. Biosfeerreservate is in elk geval ook bewaringsgebiede waarin biodiversiteit as die hele spektrum van spesies, ekostelsels, hul funksies en genetiese hulpbronne beskerm word. Die spesifieke kenmerk van biosfeerreservate lê in die feit dat hierdie natuurbewaring veral daardeur gewaarborg word dat mense die gebied ekonomies mag ontgin.
UNESCO se Internasionale Koördinasieraad vir die Mens en Biosfeer-program verleen die status van biosfeereservaat aan gebiede wat in 'n globale konteks as eksemplaries vir 'n unieke ekostelsel of 'n belangrike kultuurlandskap beskou word. 'n Voorvereiste vir die erkenning deur UNESCO is dat die bewoners van 'n biosfeerreservaat die konsep van volhoubare ontwikkeling ondersteun.
In Julie 2011 was daar 580 biosfeerreservate in 114 lande.
Plandemic
Plandemic is 'n 26-minuut lange samesweringsteorievideo wat in Mei 2020 vrygestel is en wat verskillende valshede en verkeerde inligting rakende die COVID-19-pandemie bevorder. Die rolprent is vervaardig deur Mlevi Willis se produksiemaatskappy Elevate in Kalifornië, wat in die verlede ander samesweringsvideos vervaardig het. Die produsente van die video verklaar dat dit 'n voorskou is vir 'n komende film wat in die laaste kwartaal van 2020 vrygestel sal word. Die voormalige mediese navorser Judy Mikovits verskyn in die video. Mikovits word beskryf as 'n aktivis teen inenting, 'n eis wat sy ontken.
Die video word bevorder deur samesweringsteoretici en het vinnig en viraal op sosiale media versprei, met miljoene mense wat al daarna gekyk het, wat dit "een van die mees wydverspreide stukke verkeerde inligting oor die koronavirus" maak. Die video is van verskillende platforms, waaronder Facebook, YouTube, Vimeo en Twitter, verwyder omdat dit misleidende inhoud het en vals inligting versprei.
Die video is deur wetenskaplikes, geneeskundiges en gesondheidswerkers gekritiseer omdat dit verkeerde inligting en samesweringsteorieë bevorder het. Die tydskrif Science het 'n redaksionele artikel vrygestel waarin die informasie in die video nagegaan is en die onakkuraathede en misleidende opmerkings daarin uiteengesit is.
Opsomming
Die video bevorder die samesweringsteorie dat entstowwe " 'n geldmaakonderneming is wat mediese skade berokken". Dit neem die vorm van 'n onderhoud tussen Mlevi Willis en Judy Mikovits aan, waarin Mikovits talle ongegronde of vals bewerings rakende die koronavirus maak, asook oor haar eie kontroversiële geskiedenis. Feite-kontroleerder PolitiFact het agt vals of misleidende eise in die video uitgelig, waaronder:
Mikovits verwys ook na 'n aantal samesweringsteorieë teen inenting; Bill Gates en die Bill en Melinda Gates-stigting, veral die idee dat Gates betrokke is by die ontstaan ​​van SARS-CoV-2 om voordeel te trek uit 'n uiteindelike entstof; ongesteunde bewerings dat strande oop moet bly omdat "genesende mikrobes in die soutwater" en "energiereekse" in die sand "teen die koronavirus kan beskerm". Die video beweer dat die aantal COVID-19-sterftes doelbewus verkeerd aangemeld word in 'n poging om mense te beheer.
Ontvangs
Wetenskaplikes, mediese dokters en kundiges in openbare gesondheid het die film veroordeel vir die bevordering van verkeerde inligting en "as 'n motivering van samesweringsteorieë". Die dokter en komediant Zubin Damania het in sy kommentaar geskryf: "Moenie jou tyd mors om daaraan te kyk nie. Moenie jou tyd mors om dit te deel nie. Moenie jou tyd mors om daaroor te praat nie. Ek kan nie glo dat ek my tyd so mors nie. Maar ek wil net ophou om boodskappe daaroor te kry."
Accelerated Urgent Care, wie se die diskrediteerde perskonferensieverklarings van mede-eienaars Dan Erickson en Artin Massihi in die Plandemic-video gebruik is, het 'n amptelike verklaring vrygestel wat nie saamstem met die video se agenda nie en beweer dat die maatskappy nooit toestemming aan Willis gegee het om hul beeldmateriaal te gebruik nie.
Die wetenskaplike joernalis Tara Haelle het die video as propaganda beskryf en gesê dat die video "om drie redes baie suksesvol was met die bevordering van verkeerde inligting":
Die vervaardiger van die film, Mlevi Willis, het verklaar dat propaganda 'n billike beskrywing van die film is.
Visrivier-kanowedvaart
Die Visrivier-kanowedvaart vind in die Oos-Kaap plaas, begin by die Grassridgedam en eindig by Cradock.
Die kanomaraton word jaarliks in Oktober oor twee dae deur alle top kajakroeiers van ons land uitgespook. Dit is een van die groot kanowedvaarte in die land saam met die Bergrivier- en Dusi-kanowedvaarte.
Geskiedenis
Die Visriviermaraton word die eerste keer in 1982 aangebied met 77 deelnemers. Dit was oorspronklik die idee van die Kaapse roeier Dave Alexander en die plaaslike ingenieur van die Departement van Waterwese, Knut Olav "KO" Bang. Inskrywings bereik teen die jaar 2000 'n hoogtepunt met 1 564 deelnemers, wat die maraton onder die wêreld se vyf grootstes plaas. Die algehele wenners in 2011 was Hank McGregor en Grant van der Walt met 'n tyd van 4:40.38 vir die 2-dag byeenkoms.
Dodder
Dodder (Cuscuta) is 'n genus van parasitiese slinger­plante wat ander plante as gas­heer gebruik. Dit staan ook bekend as warkruid of monniksbaard. Dit staan in Engels bekend as hellweed, devil's gut, beggarweed, strangle tare, scaldweed of dodder.
Roger Hill (akteur)
Roger Hill (31 Julie 1948 – 20 Februarie 2014) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Warriors (1979) en in die televisiereekse One Life to Live (1968) en Once Upon a Classic (1976).
Agapornis fischeri
Agapornis fischeri  of rooikopdwergpapegaai is 'n dwergpapegaai wat tot die familie van die Psittaculidae (papegaaie van die Ouwêreld) behoort.
Kenmerke
De totale lengte van die kop tot die punt van die stert beloop 13 tot 15 sentimeter. Die voël beskik net soos drie ander dwergpapegaaie, oor 'n wit oogring. Die voël trek sterk op die Njassaparkiet, maar A. fischeri het dikwels 'n rooi vlek op die kop en kom nie in dieselfde gebied voor nie. Fischers agapornis kom dikwels in die natuur voor saam met die swartmaskeragapornis.
Verspreiding en leefgebied
Die voël is endemies tot die velde ten suide van die Victoriameer in Afrika, en vernaam in Tanzanië waar hy in groot groepe in bome voorkom.
Aanhouding
Buiten sy natuurlike verspreidingsgebied word Agapornis fischeri dikwels in voëlkoue en - hokke gehou. Die voël is saam met die perzikkopagapornis een van die dwergpapegaai wat die meeste aangehou word.
Stiermarke
Stiermarke (Duits: Steiermark, Sloweens: Štajerskais) is 'n deelstaat van Oostenryk. Die hoofstad Graz is met 'n bevolking van 273 838 ook die grootste stad van Stiermarke.
520
Die jaar 520 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 20ste jaar van die 6de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Jan Krüger
duimnael|regs|220px|Ds. J.C. Krüger en sy eggenote.
duimnael|regs|200px|Ds. Krüger se grafsteen in die hoofbegraafplaas op [[Ladybrand.]]
Ds. Jan Christoffel Krüger (19 November 1870 – Ladybrand, 26 Junie 1905) was van 1898 tot sy dood predikant van die Gereformeerde kerk Ladybrand, die enigste gemeente in sy kort loopbaan van net sewe jaar.
Die gemeente Ladybrand het reeds in Desember 1872 van Reddersburg afgestig, maar in die eerste 26 jaar van sy bestaan moes die lidmate tevrede wees met konsulentsbediening. Ná hul eerste predikant se dood in die ouderdom van 34 jaar, het die gemeente eers weer in 1911 ’n leraar gekry, in die persoon van ds. H.P.J. Pasch. Benewens dat hy sy studie aan die Teologiese Skool Burgersdorp voltooi het, is nie veel oor ds. Krüger se lewe bekend nie. Ná sy dood is hy in die hoofbegraafplaas op Ladybrand begrawe.
Kafeïen
Kafeïen of kafeïne is ’n alkaloïed wat onder meer in koffiebone, tee, mate en kakaobone voorkom. Kafeïen as ’n suiwer stof is ’n wit, bitter poeier. Dit is ’n matige psigoaktiewe stof met ’n stimulerende werking.
Uitwerking
Met gereelde inname deur die mens kan die uitwerking per hoeveelheid afneem, en meer kafeïen word dan benodig om dieselfde uitwerking te verkry. Verslawing kan intree en ’n skielike afname in gebruik kan hoofpyn, ’n groot daling in bloeddruk en ander onttrekkingsimptome tot gevolg hê.
Die hoeveelheid kafeïen wat in drankies voorkom, is min of meer:
Josjkar-Ola
Josjkar-Ola (Russies en Mari: Йошка́р-Ола́) is die hoofstad van die Republiek van Mari El, ’n federale deelgebied van Rusland. Die rivier Malaja Koksjaga loop deur die stad. Die bevolking in 2014 was 260 352.
Name
Josjkar-Ola beteken "Rooi Stad" in die Mari-taal. Dit is die stad se derde naam. Voorheen was dit bekend as Tsarjowokoksjaisk (Царёвококшайск) en van 1919 tot 1927 as Krasnokoksjaisk (Краснококшайск). Dié name is afgelei van die Malaja Koksjaga-rivier.
Rotsvoël
Die Rotsvoël (Achaetops pycnopygius) is 'n gelokaliseerde, algemene, amper-endemiese standvoël op klipbesaaide, grasryke heuwelhange en die voet van klein heuwels. Hulle kom een-een of in pare voor. Die voël is 20 cm groot en weeg 26 – 34 gram. In Engels staan die voël bekend as die Rockrunner.
Zack Pearlman
Zack Pearlman (gebore 19 Mei 1988) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Virginity Hit (2010), The Intern (2015), Hot Bot (2016), en Why Him? (2016).
Kaapse oester
Die Kaapse oester (Striostrea margaritacea) is oester wat in die suid- en ooskus van Suid-Afrika voorkom. Die oester is groot en swaar. Die onderste klep is koppievormig, met baie lae wat aan die rots vasheg. Die boonste klep is dun en plat. Die tweekleppige dier kom voor in die tussengetysone in rotsagtige gebiede. Dit is ook 'n gewilde gereg.
Angie Stone
Angie Stone (gebore 18 Desember 1961) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Brown Sugar (2002), The Hot Chick (2002), The Fighting Temptations (2003), en Ride Along (2014).
Johan Cruijff
Hendrik Johannes Cruijff (Nederlands: [ˈjoːɦɑn ˈkrœyf] ; * 25 April 1947 in Amsterdam; † 24 Maart 2016 in Barcelona), bekend as Johan Cruyff, was 'n Nederlandse sokkerspeler. Hy word as een van die grootste sokkerspelers van sy tyd beskou.
Hy het by Ajax, FC Barcelona, Los Angeles Aztecs, Washington Diplomats, Levante en die Nederlandse klub Feyenoord gespeel.
Die Johan Cruijff Schaal, 'n Nederlandse sokkertrofee, is na hom genoem.
521
Die jaar 521 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 21ste jaar van die 6de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Steven Hill
Steven Hill (24 Februarie 1922 – 23 Augustus 2016) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Raw Deal (1986), Billy Bathgate (1991), en The Firm (1993), en in die televisiereeks Law & Order (1990).
Patricia Plunkett
Patricia Plunkett (17 Desember 1926 – 13 Oktober 1974) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente It Always Rains on Sunday (1947), Bond Street (1948), For Them That Trespass (1949), en Dunkirk (1958).
Swartklip
Swartklip is 'n dorpie in die Limpopo provinsie, Suid-Afrika. Die dorp lê 52 km suid van Thabazimbi.
Monumenthoogte
Monumenthoogte (Engels: Monument Heights) is 'n residensiële voorstad van Kimberley, die hoofstad van die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
Oviston
Volgens die 2011-sensus het die dorp 'n bevolking van 636 gehad, waarvan 246 (38,7%) Blankes is.
Monumenthoogte
Die voorstad is geleë in die driehoek wat gevorm word deur die N12 nasionale pad en lughawepad wat uitstraal van die gedenkteken ter nagedagtenis van gesneuweldes. Monumenthoogte is in 1964 aangelê op die perseel van die eertydse gholfbaan.
Oviston
Sien ook
Nota: Afstande per pad gemeet
Monumenthoogte
Vir sensusdoeleindes beslaan Monumenthoogte 0,99 km². In 2011 was hier 696 inwoners van wie amper 60 persent wit was, 18 persent bruin en amper dieselfde persentasie swart.
Mazda RX-8
Die Mazda RX-8 is 'n sportmotor wat vervaardig was deur die motormaatskappy Mazda. Die voertuig het 'n 250 perdekrag RENESIS Wankelenjin, wat die toekennings vir Internasionale Enjin van die Jaar en Beste nuwe Enjin in 2003 verwerf het. Die enjin se rooilyn begin op 9000 rpm en die brandstoftoevoer word afgesny teen 9500 rpm. Tot en met 31 Maart 2005 is 114 444 Mazda RX-8 modelle wêreldwyd verkoop.
Dit het die eerste keer verskyn in 2001 by die Noord-Amerikaanse Internasionale Motorskou. Dit is die opvolger van die RX-7 en, soos sy voorgangers in die RX-reeks, is dit aangedryf deur 'n Wankelenjin.
Mazda het op 23 Augustus 2011 aangekondig dat produksie van die RX-8 gestaak sou word met die 2011-model as die laaste model op die produksielyn. Die RX-8 is verwyder van die Europese mark in 2010 nadat die motor nie aan Mazda se hoë standaarde kon voldoen nie.
Sonder die volumeverkope van Europa, tesame met die stygende prys van die Japannese jen, kon Mazda egter nie die voortgesette verkoop van die RX-8 in ander markte regverdig nie.
38628 Huya
38628 Huya (uitspraak: ), met die voorlopige naam, is ’n trans-Neptunus-voorwerp in die Kuipergordel in die buitewyke van die Sonnestelsel.
Beskrywing
Huya is in Maart 2000 deur Ignacio Ferrín ontdek en is genoem na ’n Suid-Amerikaanse reëngod. Dit is ’n plutino, wat in ’n 2:3-resonansie met Neptunus is. Sy deursnee is sowat 406 km en dit is moontlik ’n dwergplaneet, hoewel dit nog nie deur die Internasionale Astronomiese Unie as een geklassifiseer is nie. Ontledings wys Huya het die vorm van ’n afgeplatte bol, met klein albedokolle.
’n Natuurlike satelliet is om Huya ontdek op beelde van die Hubble-ruimteteleskoop van 6 Mei 2012 en op 30 Junie – 1 Julie 2012 bevestig. Dit het ’n geraamde deursnee van 213 km en is sowat 1 800 km van Huya af. Sy voorlopige naam is S/2012 38628 Huya 1.
Wopko Jensma
Wopko Jensma (1939–?) was ’n Suid-Afrikaanse kunstenaar en digter.
Lewe en werk
Wopko Pieter Jensma is op 26 Julie 1939 op Ventersdorp gebore as die oudste van drie kinders van ’n Nederlandse pa, die Friese immigrant Pieter Duurt Jensma, en ’n Afrikaanse ma, Anna S. Coetzee. Hy het ’n suster, Elsa, en ’n broer, Andries. Sy pa kom in 1928 na Suid-Afrika. Wopko bring die meeste van sy kinderjare deur op Middelburg, Kaap, waar sy vader as ’n voorman by die Grootfontein-landboukollege werksaam is. Hy gaan dan ook skool op die dorp. Op skool neem hy onder meer deel aan rugby en ’n doelskop van hom laat sy span die rugbywedstryd teen die buurdorp Hofmeyr wen en hierdie gebeurtenis word in die dorpskoerant Die Middellander gepubliseer, ’n berig wat Jensma later op sowel die omslag as die skutblad van sy digbundel “I must show you my clippings” gebruik.
Sy moeder is in 1948 oorlede, waarna sy vader trou met Francina Coetzee, ’n jong vrou van die distrik. Die stiefmoeder is streng en dwing ’n dogmatiese Calvinistiese opvoeding op die kinders af, waarteen Jensma later in sy gedigte in opstand kom.
Ná skool studeer hy vir ’n jaar verder aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys, maar moet sy studies onderbreek na ’n ernstige motorfietsongeluk. Vir ’n paar maande studeer hy dan in 1959 deur die Universiteit van Suid-Afrika vir ’n algemene B.A.-graad, maar staak sy studies teen Mei om eerder aan die Heidelbergse Onderwyskollege te studeer. In 1961 skryf hy in vir ’n B.A.-graad in die Skone Kunste by die Universiteit van Pretoria en die Botshabelo Opleidingskollege, met hoofvak Beeldhoukuns. In sy tweede jaar skakel hy egter oor na ’n onderwyskwalifikasie om met die hulp van ’n beurs te kan studeer. By die Normaalkollege in Pretoria is hy redakteur van Gerwe, die kunstydskrif van die kollege. Hierin publiseer hy van sy kunswerke, gedigte en ’n artikel oor kuns. Hy slaag egter nie daarin om te gradueer nie, na bewering omdat Leo Theron, sy dosent in tekenkuns, geweier het om hom in hierdie derdejaarskursus te laat slaag. Tot in 1968 wend Wopko verskeie manier aan om sy studie te voltooi, maar sonder sukses. Intussen begin hy egter reeds naam maak as kunstenaar en word ’n graad oorbodig, sodat hy finaal sy studie opskop.
Sy eerste kunsuitstalling is in 1968 aan huis van Jonathan Paton in Parkwood in Johannesburg, waarna veral Wolf en Gundi Weinek baie blootstelling aan sy werke gee in Gallery Y. Sy kunswerke word tussen 1968 en 1977 in minstens 35 uitstallings oor die hele land vertoon en dit is ook in Oxford en New York uitgestal. Kunskritici ontvang sy werk oor die algemeen positief. As kunstenaar skep hy veral houtsneewerke en linoleumdrukke, wat Europa en Afrika saamsnoer en al die konvensies van sy tyd verbreek.
Tussen 1965 en 1967 werk hy periodiek as vertaler vir Afrikaanse Boekhandel Beperk. Hy spandeer hierna tyd in Botswana, waar hy kuns doseer aan die Serowe Art School van Patrick van Rensburg en ook vir ’n ruk werk vir Botswana se departement van inligting. Ná ses maande se verblyf stel hy ’n Setswana-digbundel vir skoliere saam in die hoop dat die tantième ’n reis na Europa sal finansier.
In Februarie 1968 trou hy met Lydia Thandie Thabete, ’n Zulusprekende prostituut wat hy sedert sy studentedae in Lourenço Marques in Mosambiek besoek. Twee dogters (Stineke en Tanja) en ’n seun (Wopko) word uit hierdie huwelik gebore. Sy seun is in 1997 oorlede.
Hulle woon in 1969 in Swaziland (nou eSwatini), waar hy kunsonderwys in die kunshandelsentrum in Ngenwya gee. Sy aansoek om ’n verblyfpermit word egter afgekeur, waarna hy en sy gesin hulle weer tydelik in Botswana vestig. Hier hervat hy sy kunsonderwys in 1970 en 1971 aan die Swaneng Hill High School in Serowe. In hierdie tyd onderneem hy ’n reis na Malawi om die moontlikhede van werk en permanente verblyf daar te ondersoek.
Wopko se Botswana ervarings is stimulus vir ’n ondersoekende artikel oor die toekoms van handwerk wat in 1972 in die kunstydskrif De Arte verskyn. Botswana se Departement van Inligting versoek hom om ’n reeks Afrikafabels vir die kindertydskrif Kutlwano te illustreer en in 1978 verskyn “Fables set in Africa” in die tydskrif English in Africa. Sy beplande reis na Europa word in April en Mei 1969 ’n werklikheid wanneer sy vader vir hom ’n vliegkaartjie koop om Nederland te besoek en hy vertoef hier ongeveer drie weke by ’n tante van hom op die dorp Middenmeer. Europa is egter baie anders as wat hy hom voorgestel het en uit briewe aan vriende is dit duidelik dat hy hom eerder met Afrika identifiseer.
Die groot aanloop tot sy stryd met Suid-Afrika kan in sy verblyf in Botswana gevind word. Hy ontwikkel hier ’n vrees dat hy weens sy huwelik gearresteer sal word as hy sou terugkeer na Suid-Afrika, wat ’n innerlike spanning bewerkstellig. Sy huwelik verbrokkel in 1971 nadat sy vrou hom gereeld aanrand en verkleineer en dr. Casper Schmidt, die bekende digter, ry eindelik na Gaborone om hom te gaan haal. Hy verlaat sy vrou en kinders, wat op hulle beurt na Manzini in Swaziland verhuis.
Sy lewe lank was hy ’n slagoffer van skisofrenie en teen 1978 begin sy geestestoestand ernstig agteruitgaan. Hy word eindelik in minstens vyf staatsinrigtings vir geestesversteurde pasiënte behandel, terwyl hy by nog meer instansies gereeld as buitepasiënt medikasie vir sy toestand ontvang. Skisofrenie het as gevolg die disintegrasie van die persoonlikheid, gebrekkige kontak met die werklikheid en denkversteurings. Verskeie kere word hy op eie versoek geïnstitusionaliseer, die eerste keer reeds in sy studentejare aan die Universiteit van Pretoria. Hierdie siekte raak later heeltemal buite beheer sodat hy in die vroeg tagtigerjare reeds ophou met sy skeppende werk en agtereenvolgens in ’n aantal tehuise vir haweloses bly, waaronder veral die tehuise van die Heilsleër.
Witgapermossel
Die witgapermossel (Mactra glabrata) is 'n tweekleppige diertjie wat aan die suid- en ooskus van Suid-Afrika voorkom. Die mossel word 11.4cm groot. Dit het 'n ovaalvormige skulp. Dit kom voor in rivierbeddings met fyn sand veral in areas waar die water sterk vloei. Die mossel begraaf hom ook onder die sand. Dit is ook 'n gewilde seekos gereg.
Masaigesie
'n Masaigesie (of Masai Sprite soos dit in Engels bekend staan), is 'n waterjuffer, Pseudagrion massaicum, en behoort tot die familie van Coenagrionidae.
Voorkoms
Liggaamslengte: 31-35 mm. Agtervlerklengte: 16.5–20.5 mm. Die kop en die toraks (bors) van mannetjies is dieselfde rooi kleur. Hulle het ook 'n baie duidelike helder-rooi merk in die vorm van 'n handgewig, agter die oë. Die masaigesie is ook die enigste Pseudagrion met helderoranje aan die kante van die toraks. Mannetjies het 'n kobaltblou abdominale punt.
Verspreiding
Dit kom voor in Angola, Botswana, Comore, die Demokratiese Republiek van die Kongo, Ethiopië, Ghana, Kenia, Malawi, Namibië, Somalië, Suid-Afrika, Soedan, Tanzanië, Uganda, Zambië, Zimbabwe, moontlik Burundi, en moontlik Guinee. Algemeen in groot dele van Suid-Afrika, behalwe in die Limpopo-provinsie, en selde hoër as 1300 m bo seevlak.
Habitat
Sit gewoonlik naby aan die water op lelies en grasstingels in poele en damme.
Wopko Jensma
Lewe en werk
Dit is onbekend wat van Jensma geword het, behalwe dat hy in 1993 “verdwyn” het en vermoedelik dood is. Gedurende hierdie jaar word hy op ’n keer na die Johannesburgse Algemene Hospitaal geneem vir sy weeklikse behandeling. Wanneer die Heilsleër se drywer hom kom haal, is daar geen spoor van hom nie en sy staatspensioen word vir die laaste keer in Augustus 1993 getrek. Die Heilsleër se gebou in Johannesburg word in 1994 saam met belangrike agtergronddokumente in ’n brand vernietig en niemand het daarna weer kontak met hom nie. Alle pogings om hom op te spoor of uit te vind wat met hom na hierdie tyd gebeur het, misluk.
Eerbewyse
In 1983 verwerf hy die Ad Donker-toekenning van die English Academy of South Africa vir die belangrike bydrae wat sy drie digbundels in die voorafgaande tien jaar tot die Engelse skryfkuns gemaak het. Sy werk geniet mettertyd ook erkenning in die buiteland. In 1994 verskyn ’n pamfletbundel met gedigte wat deur Alvarez-Pereyre vertaal is in Frankryk, terwyl Denis Hirson as redakteur ’n bundel van Suid-Afrikaanse digters uitgee waarin sy werk ook opgeneem word. Telkens duik sy naam ook op in besprekings van Suid-Afrikaanse digters.
522
Die jaar 522 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 22ste jaar van die 6de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Clathrina conifera
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2001 deur Klautau & Borojevic.
Ntentule-waterval
Die Ntentule-waterval aan die Wildekus is op een na die hoogste waterval in Suid-Afrika.
Hierdie waterval is 20km oos van Lusikisiki in die Matekurivier in Pondoland en lê by. Dit is sigbaar van die Msikabrug, ‘n brug wat in aanbou is om deel te vorm van die beplande Wildekus-roete van die N2-pad.
Perspektief
As gepraat word van ‘n groot waterval, moet duidelik gemaak word of van hoogte, breedte of hoeveelheid water wat oor die val spoel, gepraat word.
Oor
'n Oor is 'n orgaan wat deur 'n dier gebruik word om klankgolwe te registreer. Die woord kan verwys na die hele sisteem wat ter sprake is by om die klank op te vang, en by die vroeë verwerking van die klank. Dit kan ook verwys na die uitwendige sigbare gedeelte. Nie alle diere se ore is in dieselfde gedeelte van die liggaam nie.
Oorskulp
Die oorskulp bestaan hoofsaaklik uit kraakbeen wat met 'n dun en buigsame lagie vel bedek is. By die mens is die oorskulp nie baie belangrik nie en dit dra min by tot doeltreffende hoorvermoë.
Oorlel
Die buitenste gehoorgang is sowat 2 cm lank. Growwe hare groei dikwels daarin en kliere in sy wande skei 'n wasagtige stof af wat uitdroog en soms deur die bewegings van die kop losgeskud word.
Trommelvlies
Die trommelvlies of oortrom is oor die binneste end van die buitenste gehoorgang gespan. In 'n gesonde oor is dit so dun dat dit amper deurskynend is.
Gehoorbeentjies
Die gehoorbeentjies word die hamer, die aambeeld en die stiebeuel genoem omdat hulle na hierdie voorwerpe lyk. Die hamer is aan die trommelvlies verbind is, en die voetstuk van die stiebeuel pas oor 'n opening wat die ovale venster genoem word. Die aambeeld verbind die boonste gedeeltes van hierdie twee beentjies. As ‘n geluid die oor bereik, tril die trommelvlies en die beweging word deur die beentjies op die ovale venster oorgedra. Dit is interessant dat die beentjies so gerangskik is dat klein bewegings van die oortrom baie groter bewegings by die venster veroorsaak.
Buis van Eustachius/oortrompet
Die buis van Eustachius of oortrompet verbind die holte van die middeloor met die van die neuskeelholte. Hierdie buisie laat toe dat lug by die middeloor kan in- en uitvloei om die druk daar dieselfde as die van die atmosfeer buite te hou. As die druk aan weerskante van die trommelvlies nie dieselfde is nie, kan dit nie behoorlik werk nie. Dit is die Eustachiese buis wat toegaan as ons voel dat ons ore toeslaan, en daarom help dit om te sluk of te nies sodat die buis weer kan oopgaan.
Blasie
Die blasie (utriculus) en kleinere sakkie (sacculus) vorm die middelste gedeelte van die opvangselle van die middeloor. Hulle lê in die gedeelte van die benige labirint wat die voorhof genoem word. Binne hierdie twee organe is veselriffels wat van stand verander wanneer die kop gekantel word. Senuweeprikkels hou die brein op hoogte van die posisie van die kop.
Booggange
Die booggange lê agter die benige labirint. Elkeen van die drie halfsirkelvormige kanale vorm sy eie tonneltjie in die been. Die booggange is met 'n vloeistof gevul wat endolimf genoem word. Wanneer die kop beweeg, bly die vloeistof in minstens een van die kanaaltjies effens agter en die druk wat hierdeur veroorsaak word, veroorsaak dat senuweeboodskappe aan die brein gestuur word. Van hierdie boodskappe kan die brein vasstel in watter rigting en hoe vinnig die kop beweeg.
Slakhuis/cochlea
Die slakhuis of cochlea word so genoem omdat dit baie na die dop van 'n slak lyk (cochlea is Latyns vir slak). Sy breë kant raak aan die ovale venster. Beweeg die basis van die stiebeuel nou heen en weer, veroorsaak dit dat die endolimf in die slakhuis ook beweeg. Dit laat van die klein haartjies in die slakhuis beweeg. Van die wortels van hierdie haartjies gaan senuwee-impulse langs die gehoorsenuwee na die brein wat op sy beurt die sterkte en die toonhoogte van die klank ontleed.
Die soogdieroor
Die soogdier, insluitende die mens, het twee ore, een aan elke kant van die kop.
Jeanette Toerien
regs|duimnael|170px|Jeanette Toerien het blykbaar nie hertrou ná die dood van haar man, ds. J.R. Hugo, in 1914 nie.
Jeanette Johanna van Sulk Toerien (21 November 1875 – 13 Januarie 1931 was 'n Suid-Afrikaanse komponis.
Toerien was die jongste suster van die digter J.P. Toerien, wat onder skuilnaam Jepete geskryf en verantwoordelik was vir die Afrikaans-Hollandse woorde van die eerste strofe van die volksliedjie Sarie Marais. Toerien het op 24 Oktober 1903 in die huwelik getree met ds. Jacobus Rudolph Hugo, wat op 7 Oktober 1914 oorlede is. Hulle het nie kinders gehad nie. Hy was van 1902 tot 1907 predikant van die NG gemeente Rossville en van 1907 tot sy dood in die ouderdom van 38 van die NG gemeente Niekerkshoop. ’n Marmerplaat hang binne-in die kerk ter herinnering aan hom.
Bloutongsiekte
Bloutongsiekte is 'n nie-aansteeklike, insekgedraagde virus wat voorkom by herkouers, veral skape en minder gereeld vee, jak, bokke, buffels, takbokke, dromedarisse en wildsbokke. Dit word veroorsaak deur die Bloutongvirus (BTV). Die virus word deur die Culicoides-muggies soos Culicoides imicola en Culicoides variipennis oorgedra.
Tekens
duimnael|Besmette skaap By skape veroorsaak BTV 'n akute siekte met hoë vrektes. Belangrike tekens is hoë koors, oormatige speekselafskeiding, verlies van eetlus, swelling in die gesig en tong en sianose in die tong. Swelling van die lippe en tong gee die tong sy tipiese blou voorkoms, alhoewel hierdie teken beperk is tot 'n minderheid van die diere. Neustekens kan prominent wees, met neusafskeiding en sterre asemhaling.
BTV besmet ook bokke, beeste en ander mak diere sowel as wilde herkouers (byvoorbeeld blesbokke, witsterthertjies, Amerikaanse elk en wildsbokke).
Sommige diere ontwikkel ook voetletsels, begin met koronitis, met gevolglike mankheid. By skape kan dit veroorsaak dat die skaap op sy knieë loop. By beeste veroorsaak dit dat hulle voortdurend hulle posisie verander, dus die bynaam The Dancing Disease. Torsie van die nek (opisthotonos of torticollis) word waargeneem by diere wat erg aangetas is.
Nie alle diere ontwikkel tekens nie, maar dié wat doen verloor vinnig kondisie, en die siekstes sterf binne 'n week. Vir aangetaste diere wat nie vrek nie, is die herstel baie stadig en duur 'n paar maande.
Die inkubasietydperk is 5-20 dae, en alle tekens ontwikkel gewoonlik binne 'n maand. Die vrektesyfer is normaalweg laag, maar dit is hoog in vatbare skaaprasse. In Afrika mag plaaslike skaaprasse geen vrektes hê nie, maar by ingevoerde rasse kan dit tot 90 persent wees.
In beeste, bokke en wild herkouers is infeksie gewoonlik asimptomaties ten spyte van hoë virusvlakke in hul bloed. Rooi takbokke is 'n uitsondering, en vir hulle kan die siekte net so akuut wees as by skape.
Mikrobiologie
Blouting word veroorsaak deur die patogeen, Bloutongvirus (BTV) van die genus Orbivirus, van die Reoviridae familie. Ses-en-twintig serotipes word nou erken vir hierdie virus.
Epidemiologie
duimnael|280px|Die molekulêre epidemiologie van Bloutong-virus in Europa sedert 1998: bekendstellingsroetes van verskillende serotipes en individuele virusstamme Bloutong is waargeneem in Australië, die VSA, Afrika, die Midde-Ooste, Asië en Europa.
Dit kom voor oor byna die hele Suid-Afrika behalwe sekere bergagtige gebiede. Die siekte word tydens laat somer en herfs gesien, wanneer die muggies volop is. Die muggies benodig nat toestande om aan te teel en word veral langs vleie en damme aangetref. Hulle is aktief vanaf sononder tot sonop.
Veebestuur en insekbeheer
Eenvoudige wysigings aan praktyke en beheermaatreëls met vee kan help om die infeksiesiklus te breek. Om vee te huisves gedurende tye van maksimale aktiwiteit van muggies (van skemer tot dagbreek), kan lei tot aansienlik-verlaagde bytkoerse. Die beskerming van veeskuilings met fyn maasnet of growwer materiaal wat met insekdoder versadig is, kan kontak met die muggies verminder. Die Culicoides-muggies wat die virus dra, broei gewoonlik op dieremis en vogtige grond. Die identifisering van broeiplekke en die verbreking van die broeisiklus sal die plaaslike muggiebevolking aansienlik verminder. Deur krane toe te draai, lekkasies reg te maak en klam gebiede te verminder kan dit ook broeiplekke opdroog. Beheer deur muggies se broeiplekke te verwyder, kan vektorgetalle verminder. Mishope of misputte moet bedek of verwyder word, en hul omtrek (waar die meeste larwes voorkom) moet gereeld geskraap word.
Geskiedenis
Alhoewel bloutongsiekte reeds in die vroeë 19de eeu in Suid-Afrika erken is, is 'n omvattende beskrywing van die siekte eers in die eerste dekade van die 20ste eeu gepubliseer. In 1906 wys Arnold Theiler dat bloutong deur 'n filtreerbare middel veroorsaak word. Hy het ook die eerste bloutong-entstof geskep, wat ontwikkel is uit 'n verswakte BTV-stam. Vir baie dekades was bloutong vermoedelik tot in Afrika beperk. Die eerste bevestigde uitbreking buite Afrika het in Ciprus in 1943 plaasgevind.
Verwante siektes
Afrika perdesiekte hou verband met bloutong en word versprei deur dieselfde muggies (Culicoides-spesies). Dit kan die perde doodmaak, en die sterftesyfer kan tot 90% van die besmette perde tydens 'n epidemie wees.
Muskoviet
Die mineraal muskoviet is 'n gehidreerde kalium-aluminium-fillosilikaat met die chemiese formule KAl2(AlSi3)O10(F,OH)2.
Eienskappe
Muskoviet is 'n mika, 'n fillosilikaat met 'n plaatstruktuur wat bestaan uit 'n laag SiO4-tetraëders wat drie suurstofatome met elk van hul bure deel. So vorm hulle 'n vlak netwerk van seshoekige ringe. Binne-in dié lae is die bindings besonder sterk, maar tussen die lae is die bindings egter baie swak, sodat die materiaal geredelik in dun, dikwels deursigtige lae voorkom.
Komplekse stapeling van die lae is moontlik in die kristalstruktuur, wat lei tot verskillende polisoorte, variante van die kristalstruktuur. Byna alle politipes van muskoviet is monoklinies, maar skaars trigonale ophopings kom ook voor.
Muskoviet is een van die algemeenste mikas en kom voor in 'n wye verskeidenheid gesteentes, maar hoofsaaklik in stollingsagtige felsiese gesteentes, soos graniet.
Edenburg
Edenburg is 'n dorp in suidwes Vrystaat, in Suid-Afrika. Die dorp is 75 km suid van Bloemfontein, op die N1 nasionale pad, oos van Jagersfontein en noord van Trompsburg.