cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Orania
Doel
Nuwelinge sê dikwels hul besluit om te skuif na Orania is gemotiveer deur die begeerte om te ontsnap van die gewelddadige misdaad wat in die res van die land voorkom. Baie inwoners was, voor hul verhuising na Orania, slagoffers van misdaad. Inwoners van Orania beweer die dorp is 'n veilige omgewing waar dit byvoorbeeld nie nodig is om die deure van huise en karre te sluit nie.
Ideologiese oorsprong
Die idee dat wit Suid-Afrikaners in 'n klein deel van Suid-Afrika moes konsentreer is in 1966 deur die Suid-Afrikaanse Buro vir Rasse-aangeleenthede (SABRA) ontwikkel. In die 1970's het SABRA die idee bepleit om Suid-Afrika in 'n statebond te transformeer, waarin bevolkingsgroepe parallel sou kon ontwikkel. So sou die verskillende etniese groepe hulself met 'n groot mate van outonomie kon bestuur, sonder dat dit ten koste van ander etniese groepe sou geskied. Dat die verskillende swart bevolkings 'n federale bedeling verwerp het, het volgens SABRA nie die einde van die Afrikaners se reg op selfbestuur beteken nie.
SABRA het vervolgens 'n model ontwikkel waarin Afrikaners volledige selfbeskikking kry, onafhanklik van Suid-Afrika. SABRA-voorsitter Carel Boshoff het die destydse planne van die wit minderheidsregering om hul mag deur middel van klein hervormings te handhaaf, beskou as gedoem tot mislukking. Boshoff het geglo dat swart meerderheidsregering onvermydelik was en daarom het hy die skepping van 'n nuwe, kleiner staat vir die Afrikanernasie ondersteun.
In 1988 het Boshoff die Afrikanervryheidstigting gestig, wat ook bekend staan as die Avstig. Die basiese beginsels van Avstig is gebaseer op die gedagtes dat 'n swart meerderheidsregering onvermydelik was en dat die wit minderheidsregering nie moreel geregverdig kon word nie. Afrikaners sou dus hul eie nasie, of volkstaat, in 'n kleiner deel van Suid-Afrika moes vorm.
Om Afrikaners die meerderheid in 'n bepaalde gebied te maak, het SABRA die beginsel van eie arbeid aanbeveel, wat vereis dat al die werk in die volkstaat deur sy eie burgers gedoen word, insluitend die ploeg van lande, vullisverwydering en tuinmaak: werk wat in die res van Suid-Afrika gewoonlik nié deur Afrikaners gedoen word nie. Volgens SABRA kan Afrikaners net die meerderheid in 'n gebied wees as Afrikaners hul eie arbeid sou doen (en dus die uitbuiting van swart Suid-Afrikaners as goedkoop arbeiders beëindig). Met so 'n meerderheid sou Afrikaners op demokratiese wyse in staat wees om beheer oor hul eie instellings te hê, en de facto 'n mate van selfbestuur verkry.
Orania as volkstaatgroeipunt
Dit was die bedoeling dat Orania die beginpunt sou wees van die volkstaat, wat kon ontstaan as 'n groot groep Afrikaners na Orania sou trek en nuwe "groeipunte" (dorpe) gestig sou word. Hierdie volkstaat sou uiteindelik dorpe soos Prieska, Britstown, Carnarvon, Williston en Calvinia moes insluit en so tot die weskus strek.
Die plan van Boshoff het enige grondgebiede van die oorspronklike Boererepublieke, die Zuid-Afrikaansche Republiek en die Oranje-Vrystaat, uitgesluit. In hierdie gebiede is die huidige ekonomiese hartland van Suid-Afrika met baie natuurlike hulpbronne geleë. In plaas daarvan het Boshoff gefokus op 'n ekonomies onderontwikkelde gebied in die Noordwes-Kaap met 'n halfwoestyn-klimaat. Hierdie woestynstaat, Orandeë genoem, sou weens sy onherbergsaamheid nie deur die Suid-Afrikaanse regering gevrees of verlang word nie. Selfs voorstanders van die idee het erken dat hierdie model beduidende ekonomiese opofferings sou vereis van die Afrikaners wat na die volkstaat wou skuif.
Orania as vrystad
Vanaf 2014 fokus Orania minder op die ontwikkeling van 'n volkstaat. In die twintig jaar na die stigting van die dorp is daar geen ander Afrikanernedersettings in die nabyheid van Orania of in die beoogde volkstaatgebied gevestig nie (die Afrikaner-dorp Kleinfontein is in Gauteng). Ook wil baie stedelike Afrikaners nie in 'n landelike gebied met minder dienste en geleenthede woon nie. Desondanks verloor Afrikaners in die res van Suid-Afrika deur voortgesette transformasie en demografiese veranderinge meer en meer beheer oor kulturele, sosiale, en burgerlike instellings: so is byvoorbeeld vyf van die ses Afrikaanse universiteite na 2004 ten volle verengels. Hierdie omstandighede het Orania genoop om minder te fokus op die ontwikkeling van 'n volkstaat en meer te fokus op die ontwikkeling van Orania self.
Om belangrike dienste te akkommodeer en verstedelikte Afrikaners na Orania te laat trek, sou Orania verder moes groei om oor die drumpel van sekere fasiliteite te kom. 'n Konsep van 'n landelike volkstaat het nie gewerk nie. Die doel is nou om Afrikaners in en rondom Orania te vestig, sodat Orania bepaalde sentrumdienste vir Afrikaners vanoor Suid-Afrika kan ontwikkel en akkomodeer. Om hierdie sentrumdienste, soos 'n universiteit, te kan akkomodeer, sal Orania 'n stad moet word. Hierdie nuwe visie is in 2016 amptelik aangekondig tydens die Orania Stadskonferensie in Pretoria. Orania sou 'n vrystad moes wees, wat tydens sy groei de facto en de jure meer en meer beheer oor eie sake kry.
Nog 'n rede vir Orania om minder te fokus op die ontwikkeling van 'n volkstaat, is omrede die term besoedel is deur misbruik deur verregse groepe. Vir die fokus op die ontwikkeling van die gebied rondom Orania is die Hartlandstigting in 2014 gestig.
Boise
Boise [ˈbɔɪsi] is die hoofstad en grootste stedelike nedersetting van die Amerikaanse deelstaat van Idaho, geleë aan die Boise-rivier in Suidwes-Idaho se woestynstreek, met die Rotsgebergte se Boise Front-voetheuwels in die noorde. Boise is ook die grootste stad tussen Salt Lake City, Utah en Portland, Oregon. Boise dien as die administratiewe sentrum van Ada County. Die stad is in 1863 gestig en het 'n bevolking wat in Julie 2019 op 228 959 beraam is (643 650 in die metropolitaanse gebied). Boise was in die verlede 'n rustige stad langs die gelyknamige rivier, maar het intussen tot die derde grootste stedelike nedersetting in die Amerikaanse Noordweste na Seattle en Portland gegroei. Tussen 2010 en 2018 het Boise 'n bevolkingstoename van 18,2 persent getoon. In 2018 is dit deur Forbes selfs as die snelgroeiendste stad in die Verenigde State aangewys. 'n Verskeidenheid gentrifikasie-projekte en nuwe wolkekrabbers het bygedra tot grootskaalse vernuwing in die kompakte middestad. Die Zions Bank-hoofkantoor, voltooi in 2014, is die hoogste gebou in Boise en Idaho.
Orania
Geskiedenis
Die gebied van Orania word sedert ongeveer 30 000 jaar gelede bewoon deur jagter-versamelaars uit die steentydperk wat 'n nomadiese leefstyl gehad het. 'n Aantal laatsteentydperk gravures dui op die aanwesigheid van die San, wat die belangrikste kulturele groep gebly het tot die tweede helfte van die agtiende eeu, met die aankoms van die wit jagters, trekboere en Griekwas. Die vroegste aanduiding van die aanwesigheid van wit mense by Orania dateer van 1762 en in die vroeë negentiende eeu het baie boere seisoenaal heen en weer oor die Oranjerivier getrek op soek na beter weiding vir hul vee. Die Rawstonekaart van 1842 toon die plaas Vluytjeskraal, waarop Orania later gebou sou word. Die eerste bekende inwoner van wat vandag Orania is, was Stephanus Ockert Vermeulen, wat die plaas Vluytjeskraal in 1882 gekoop het.
Die dorp is in 1963 gestig as Vluytjeskraal deur die Departement van Waterwese om die werkers te huisves wat besproeiingskanale van die Oranjerivierprojek verbind het met die Vanderkloofdam. Die Oranjerivierprojek was 'n skema om water te voorsien aan die semi-woestyn in die sentrale dele van Suid-Afrika. Ander soortgelyke konstruksiedorpe soos Vanderkloof en Oviston is ook gestig. Na 'n kompetisie is die naam van die dorp verander na Orania, wat 'n variasie van die Afrikaanse woord "oranje" is en verwys na die aangrensende rivier. In 1965 het Orania 56 families gehuisves. Bruin werkers wat deelgeneem het aan die konstruksieprojek het in 'n aparte area genaam Grootgewaagd gewoon. Die eerste fase van die projek is voltooi in 1976. Nadat die dam voltooi is, het die meeste van die werkers verhuis en het die dorp in verval geraak. Die Departement van Waterwese het Orania heeltemal verlaat in 1989. Na die departement se vertrek het slegs 'n groep bruin mense in Grootgewaagd agtergebly.
In Desember 1990 het ongeveer 40 Afrikanergesinne, onder leiding van Carel Boshoff, die skoonseun van die voormalige Eerste Minister van Suid-Afrika, Hendrik Verwoerd, die vervalle dorp vir R1,5 miljoen (R13,6 miljoen se waarde in 2017) gekoop namens die Orania Bestuursdienste (OBD). Die eerste 13 inwoners het in April 1991 na Orania verhuis. Dieselfde maand is die mense wat nog in Grootgewaagd gewoon het deur die Departement van Waterwese alternatiewe akkommodasie in die nabygeleë dorpe gegee. Grootgewaagd is vervolgens as Kleingeluk herdoop. Destyds het die dorp bestaan uit 90 huise in Orania en 60 in Kleingeluk, almal in 'n verregaande staat van verval. In Augustus 1991 is die 2 300 hektaar plaas Vluytjeskraal 272 deur Orania gekoop. In Februarie 1992 is die dorp se aandeleblok en uitvoerende raad, tewens Dorpsraad, gestig. Orania het sy eie verteenwoordigende oorgangsraad, 'n tydelike vorm van plaaslike regering na die einde van apartheid, in 1995 verkies. Die konstruksie van 'n 400 hektaar-besproeiingskema het in 1995 begin en is in Oktober 1996 voltooi.
Boise
Boise se ekonomie steun onder meer op 'n florerende hoëtegnologiebedryf, met Micron Technology, 'n vervaardiger van halfgeleiers en belangrike rolspeler op die wêreldmark as die vyfde grootste maatskappy in die bedryf, as ankeronderneming.
Orania
Geskiedenis
In 'n versoenende gebaar het President Nelson Mandela die dorp in 1995 besoek. Hy het gaan tee drink by Betsie Verwoerd, weduwee van die voormalige Eerste Minister, Hendrik Verwoerd. Orania het die mylpaal van 200 permanente inwoners in 1996 bereik, terwyl die sensus van 2001 toon dat Orania 519 inwoners het. Teen 1998 is R15 miljoen belê in die dorp insluitend die opgradering van water, elektrisiteit, paaie en besighede. 'n Gewelddadige voorval het in April 2000 net buite Orania plaasgevind, toe 'n wit man op 'n 17-jarige swart meisie geskiet het. Sy is aan haar been gewond. Inwoners van Orania het hulself gedistansieer van die voorval.
Boise
Geskiedenis
Die gebied heet al Boise, lank voordat Fort Boise in 1834 hier gebou is. Daar is verskillende stories oor die oorsprong van die naam, maar dit word algemeen aanvaar dat dit van die Franse woord boisée, wat bebos beteken, afkomstig is. Die fort lê sestig kilometer wes van die huidige stad. Dit is in 1854 agtergelaat, maar die Amerikaanse leër neem in 1863 weer sy intrek, na verskeie voorvalle in die omgewing tydens die Amerikaanse Burgeroorlog.
Laura Ashley Samuels
Laura Ashley Samuels (gebore 29 Augustus 1990) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Final (2010), Getting That Girl (2011), en In Time (2011), en in die televisiereeks Modern Family (2009).
AFI's 100 Years... 100 Movies
AFI's 100 Years... 100 Movies ("100 jaar... 100 films") is 'n lys van die 100 beste Amerikaanse rolprente soos vasgestel deur die Amerikaanse Filminstituut (AFI).
Ian Smith
Ian Douglas Smith (Selukwe, 8 April 1919 - Kaapstad, 20 November 2007) is 'n voormalige Rhodesiese politikus. Hy was deel van die blanke minderheid van Britse afkoms wat hulself in Rhodesië (nou Zimbabwe) gevestig het.
Familie en vroeë lewe
Smith is gebore in Selukwe, Rhodesië, en nou bekend as Shurugwi, Zimbabwe. Hy is die familie se jongste kind en het twee ouer susters gehad, Phyllis en Joan. Hy het skoolgegaan in Gwelo (nou Gweru).
Boise
Geskiedenis
Vanaf die 1860's begin Boise snel te groei. Op 4 Maart 1863 teken president Abraham Lincoln 'n wet waardeur die Idaho-territorium ontstaan. Lewinston was die eerste hoofstad, maar na die opbreek van die territorium kry Boise die status van hoofstad. Dit bly ook so toe Idaho op 3 Julie 1890 as 43ste deelstaat tot die Unie toegelaat is.
AFI's 100 Years... 100 Movies
Die lys het ontstaan deur 'n opname te maak onder meer as 1 500 kunstenaars en invloedryke mense uit die filmbedryf. Die lys is in 1998 gepubliseer.
Ian Smith
Familie en vroeë lewe
Ná sy herstel word hy in Italië ontplooi waar sy Spitfire deur Duitse lugafweervuur afgeskiet word. Hy land met sy valskerm in 'n gebied onder Duitse beheer, maar slaag daarin om met die hulp van Italiaanse partisane en Franse weerstandsgroepe weer die Geallieerdes se linies te bereik sonder om gevang te word.
AFI's 100 Years... 100 Movies
Kriteria
Films word beoordeel volgens die volgende kriteria:
Kritiek
Die lys van mense wat gestem het is nie bekend gemaak nie. Die presiese aantal stemme wat per film uitgebring is, is ook onbekend.
Ian Smith
Politieke agtergrond
In 1948 word hy polities aktief in die Rhodesiese Liberale Party. Van 1948 tot 1953 was hy vir die Liberale Party lid van die Wetgewende Vergadering van Suid-Rhodesië en daarna lid van die Wetgewende Vergadering van die Sentraal-Afrikaanse Federasie (d.i. 'n federasie van Suid- en Noord-Rhodesië en Njassaland) vir die Verenigde Federale Party. Hy staan die Federasie teen en stig 'n wegbreekparty in die vroeë 1960's naamlik die Rhodesië Hervormingsparty.
Boise
Demografie
Tussen 1900 en 1920 het Baskiese immigrante uit die Pireneë-bergreeks hulle in noemenswaardige getalle in Idaho as skaapwagters kom vestig. Hul geledere is later, onder die fascistiese Franco-bewind in Spanje, aangevul deur politieke vlugtelinge. Tans word die grootste Baskiese gemeenskap in die Verenigde State (sowel as die derde grootste in enige stad op aarde) in Boise aangetref. Daar is 'n Baskiese enklawe in die middestad met 'n kulturele sentrum, 'n museum en Baskiese restaurante - die Basque Block.
AFI's 100 Years... 100 Movies
Kritiek
Die kriterium "Amerikaanse" film is ook 'n begrip wat ruim en arbitrêr geïnterpreteer kan word. Die rolprent Lawrence of Arabia is byvoorbeeld geregisseur deur 'n Brit en het in Londen sy première gehad. Die film is tog opgeneem omdat die vervaardiger Amerikaans was. Dieselfde geld min of meer vir The Third Man. Beide films verskyn ook op die lys van die beste Britse films wat deur die Britse Filminstituut uitgereik is. Latere lyste uit die reeks het dié kriterium uitgelaat.
Ian Smith
Politieke agtergrond
In 1962 verenig dié party met die Dominium Party om die Rhodesiese Front (Rhodesian Front, RF) te vorm. Die RF van Smith was teen konsessies aan die swart bevolking deur die Britse koloniale regering en streef na 'n blanke minderheidsregering. In 1962 word die Rhodesiese Front, danksy 'n verkiesingstelsel wat blankes bevoordeel, die grootste party in die Wetgewende Vergadering. Smith word adjunk-premier. Smith word in die verkiesing herkies as parlementslid vir Umzingwane. Hy word aangestel as Minister van die Tesourie in die regering van Eerste Minister Winston Field. In April 1964 volg Smith Winston Field as Eerste Minister op. Die Britse regering het nie Smith as Suid-Rhodesiese Eerste Minister gesteun nie, aangesien hy na 'n Rhodesië onder wit beheer gestreef het.
Boise
Ekonomie
Teen die begin van die Tweede Wêreldoorlog was J.R. Simplot Company die grootste verskaffer van vars aartappels op die Amerikaanse mark. Amerikaanse soldate op oorsese oorlogstonele se rantsoene het onder meer uit gedehidreerde uie en aartappels bestaan wat deur die onderneming aan die leër verkoop is.
Ian Smith
Politieke agtergrond
Die oorsprong van die blanke minderheidsregering in Rhodesië was toe eiendom en onderwyskwalifikasies vir die stemgeregtigdes ingestel in 1923 toe selfregering toegestaan is aan Suid-Rhodesië. Sulke kieserkwalifikasievereistes was nie ongewoon in die 1920’s nie. Dit is met wysigings tot in 1979 deur die regering in Rhodesië gebruik en het verseker dat die blankes 95% van die stemme in nasionale verkiesings kon uitbring ten spyte daarvan dat hulle nooit meer as 5% van die bevolking was nie.
Boise
Ekonomie
Een van die langste sakeverhoudings word met die restaurantketting McDonald's gehandhaaf - en is met 'n outydse handslag tussen die twee stigters, J.R. Simplot en Ray Kroc, aangegaan. Gedurende die laat 1940's was J.R. Simplot 'n baanbreker wat as eerste onderneming ter wêreld bevrore slaptjips ontwikkel en bemark het. Die onderneming is steeds die eksklusiewe verskaffer van bevrore slaptjips vir McDonald's. Boise word daarnaas met ondernemings uit die inligtings- en hoëtegnologiebedryf soos HP Inc., HP Enterprise en Micron Technology verbind. Hewlett-Packard (HP), wat hier vroeër sowat 7 000 werknemers in diens gehad het, het in Boise onder meer laserdrukkers soos die LaserJet 4 ontwikkel waarvan miljoene eenhede verkoop is.
Ian Smith
Politieke agtergrond
Smith en ander blanke politici het geargumenteer dat die verkiesingstelsel nie fundamenteel rassisties was nie, maar dat daar met die verbetering van swart onderwys en welvaartskepping 'n geleidelike beweging na meerderheidsregering sou wees. Kritici was egter van mening dat die politieke bedeling in Rhodesië daarop ingestel was om ekonomiese en politieke voordeel vir blankes te behou.
Boise
Ekonomie
As gevolg van herstruktureringsprogramme in die IT-bedryf het egter ook in Boise duisende goedbetaalde werkgeleenthede verlore gegaan. HP is intussen in twee ondernemings opgesplits. HP Inc., wat op produkte vir privaatverbruikers het nog meer as 1 000 en HP Enterprise (wat op besigheidsklante fokus) meer as 500 werknemers in diens. Die uitgestrekte HP-kampus in Boise is in 2017 deur die Deelstaat Idaho vir $110 miljoen gekoop. 'n Terughuurooreenkoms is met HP vir 'n tydperk van sewe jaar aangegaan.
Orania
Geskiedenis
In Desember 2000 het die provinsiale regering beveel dat Orania Verteenwoordigende Oorgangsraad ontbind word en dat die dorp opgeneem word in die nuwe Thembelihle Plaaslike Munisipaliteit saam met die naburige dorpe Hopetown en Strydenburg. Inwoners van Orania het die provinsiale regering vervolgens voor die Noord-Kaapse Hooggeregshof gedaag, wat bevind het daar onderhandelinge tussen die inwoners van Orania en die regering oor Orania se munisipale status moet plaasvind; tot so 'n ooreenkoms bereik kan word, sal Orania sy status quo behou. In 2003 is 'n vakansie-oord op die Oranjerivier ontwikkel, sowel as 'n aftreeoord, twee skole, 'n kliniek en 'n groeiende landbousektor.
In Mei 2005 het 'n geskil ontstaan toe 'n deel van die inwoners beweer het dat die dorp bestuur word soos 'n "mafiastaat", met 'n aantal hofsake as deel van die geskil. Die sluiting van die dorp se radiostasie in November 2005 deur die Suid-Afrikaanse owerhede is gekoppel aan 'n wenk van dié interne afvalliges. Die afvalliges het uiteindelik die gemeenskap verlaat. In November 2005 het sowat 60 bruin gesinne, wat voor 1991 in Kleingeluk geleef het, 'n grondeis ingedien by die regering vir ongeveer 483 hektaar grond in Orania. Die grondeis is in Desember 2006 afgehandel toe die Suid-Afrikaanse regering 'n vergoeding van R2,9 miljoen aan die eisers betaal het.
In 2006 is die Saamstaan-winkelsentrum van R5 miljoen ingewy. In 2011 is die plaas Vluytjeskraal-Noord gekoop deur die inwoners van Orania. Die plaas is 'n afsonderlike regspersoon en bedoel vir residensiële ontwikkeling, eerder as vir landbou. Orania is in die 1960's juis van hierdie plaas afgeskei. Verskeie kommersiële ontwikkelings is sedert 2012 voltooi en in 2014 is die Stokkiesdraai Avontuurpark & Winkelsentrum geopen. In 2015 is Die Ou Karooplaas Winkelsentrum met ondermeer 'n fliekteater geopen.
In 2016 het die Orania Dorpsraad 'n ontwikkelingsplan van R183 miljoen aangekondig. Hierdie ontwikkelingsplan moet in vyf jaar se tyd die oprigting van klein stedelike dienste, soos hoër onderwys, stimuleer. Die projekte word uitgevoer met behulp van eksterne befondsing.
Geografie en klimaat
Die gebied rondom die dorp is droë steppe of halfwoestyn. Orania is deel van die Nama-Karoobioom en ontvang 200 tot 250 mm reën per jaar. Sedert 1991 is meer as 30 000 bome in Orania en op die omliggende landerye aangeplant. Voornemende inwoners word gewaarsku teen onstabiele en ongenaakbare weerstoestande met uiterste temperatuurverskille tussen somer en winter.
Demografie
'n Plaaslike sensus uitgevoer in 2020 het bevind dat Orania 2 066 inwoners gehad het, versprei oor 831 huishoudings. Dit beteken dat daar 'n gemiddeld van 2,5 mense per huishouding was. Kinders was in 2007 'n kwart van die bevolking. Volgens die dorpsowerhede het die bevolking tussen 2012 en 2015 met 10% per jaar gegroei. In 2011 het meer mans as vrouens in die dorp gewoon, met 'n verhouding van 60% mans tot 40% vrouens.
Ian Smith
Eensydige onafhanklikheid
Die samesprekings tussen Brittanje en Smith se RF-regering kon nie 'n oplossing oplewer nie en op 11 November 1965 kondig die Smith-regering eensydige onafhanklikheid (Unilateral Declaration of Independence – UDI) aan. Hierdie eensydige onafhanklikheidsverklaring word nie deur Brittanje of ander lande erken nie. Direk na die onafhanklikheidsverklaring volg 'n internasionale boikot teen Rhodesiese produkte en daar volg ook Verenigde Nasies-sanksies op alle handel en finansiële transaksies met Rhodesië. Desondanks kon Smith en sy blanke regering op die korttermyn voortregeer veral omdat sy buurlande Suid-Afrika en Portugees-Mosambiek steeds voortgegaan het om handel te dryf met Rhodesië en private maatskappye ook sanksies omseil het. In die tydvak net na UDI, het Smith vergader met die Britse Eerste Minister Harold Wilson om 'n moontlike skikkingsgesprek te voer. Twee vergaderings het plaasgevind, beide op die Britse vlootskepe HMS Tiger en HMS Fearless in Gibraltar.
Die Britse regering stel aan Smith dat blanke minderheidsregering kon voortduur, vir 'n beperkte tyd, terwyl die blanke bevolking se ekonomiese voordeel vir 'n onbeperkte tyd kon voortduur. Die kritieke punt waarop konsensus nie bereik kon word nie, is dat hy sy regering sou moes ontbind om weer terug te keer tot internasionale wettigheid. Die Britte stel voor dat die regering moet bedank, Goewerneur Gibbs moes weer aangestel word sodat die regering weer wettig in terme van die internasionale reg kon word. Smith is van mening dat Gibbs — in opdrag van Londen — nie hom en sy blanke regering weer sou aanstel nie, maar die mag sou oordra aan die swart nasionaliste. Smith se huiwerigheid om 'n tussentydse bedeling, waarin na direkte Britse regering voor onafhanklikheid teruggekeer sou word, te aanvaar sou ’n betekenisvolle hindernis word in latere pogings om die eensydige onafhanklikheidsverklaring te beëindig.
In 1970 verklaar Smith Rhodesië 'n Republiek. Smith bly Eerste Minister, maar Clifford Walter Dupont, 'n partygenoot van Smith, beklee tot sy dood in 1978 die seremoniële posisie van President. Gedurende 1972 begin die sogenaamde Bosoorlog met die eerste aanvalle deur swart nasionaliste op blanke plase in Rhodesië.
Toename van interne en eksterne druk
In 1974, het B.J. Vorster, die eerste minister van Suid–Afrika, Smith probeer oortuig dat 'n blanke minderheidsregering nie vir altyd in Rhodesië kon voortduur nie. Vorster het in daardie stadium 'n sogenaamde détentebeleid teenoor sekere Afrikastate gepropageer. Die state het laat blyk dat blanke minderheidsregering in Suid-Afrika verdra sou word indien hy behulpsaam sou wees om meerderheidsregering in Rhodesië ingestel te kry.
In 1976, het die VSA se Minister van Buitelandse Sake, Henry Kissinger, 'n plan opgestel, bekend as die ses-stap "Kissinger Plan" (of "Kissinger-inisiatief"). Die plan is ontwikkel met die steun van die Britse regering en die deelname van Vorster. Kissinger vlieg na Suider-Afrika en vergader met Smith en Vorster in Pretoria. Die Britse Eerste Minister James Callaghan verklaar die plan "... bied werklike hoop vir vrede." Smith aanvaar die plan teensinnig.
Nadat Smith die plan aanvaar het, was hy aanvanklik teensinnig om dit te implementeer. Smith doen mee aan verskeie samesprekings met die regerings van die VSA, Brittanje en Suid-Afrika. Hy voer ook gesprekke met die meeste van die swart nasionalistiese partye. Op 'n staduim wys die Britse regering Michael Carver aan as hulle Goewerneur aan wat na beëindiging van UDI in Rhodesië aangestel sou word. Smith weier egter om mag af te staan aan 'n interim Britse administrasie terwyl die internasionale gemeenskap en swart nasionaliste dit as 'n voorwaarde vir die implementering van 'n skikking gestel het.
Smith se doelwit was om die posisie van die blanke minderheid in 'n na-onafhanklike Rhodesië te verseker terwyl die regering geleidelik na 'n meerderheidsbedeling beweeg. Die praktiese uitkoms van die oponthoud was egter dat die bosoorlog al hoe meer in die guns van die guerrillas begin draai het. Insurgente het die land op groot skaal geïnfiltreer. Ongeveer 80% van Rhodesiese oorlogsongevalle het voorgekom in die periode van Januarie 1977 tot Desember 1979.
In 1979 vind die eerste veelrassige parlementêre verkiesing plaas as deel van dié skikking. Die mees prominente nasionalistiese partye, die Zimbabwe African National Union (ZANU) en Zimbabwe African People's Union (ZAPU), het nie aan die verkiesing deelgeneem nie, aangesien dit nie aan hulle eise voldoen het nie. Na die 1979 verkiesing word Rhodesië hernoem as Zimbabwe - Rhodesië. Biskop Abel Muzorewa (van die United African National Council (UANC) Party) word die land se eerste swart Eerste Minister in Junie 1979. Smith word aangestel as minister sonder portefeulje in die nuwe regering nadat hy nie daarin kon slaag om as Minister van Verdediging aangestel te word nie.
Hierna word die UDI herroep, die Bosoorlog beëindig, sanksies opgehef en die Britse goewerneur (Lord Soames) het die administrasie van Rhodesië in Desember 1979 oorgeneem.
Die 1980-verkiesing en onafhanklikheid
Die 1980-verkiesing vind onder internasionale toesig plaas. Smith hoop om 'n mate van blanke invloed te behou deur na die verkiesing deur 'n koalisie tussen sy RF (nou genoem die Republican Front) parlementslede en die van Muzorewa se UANC en Nkomo se ZAPU te bewerkstellig. Die Zimbabwe African National Union - Patriotic Front (ZANU-PF) (onder leiding van Robert Mugabe) wen die verkiesing met 'n oorweldigende meerderheid.
Vingerplant
Die vingerplant of Fatsia japonica (ook Aralia japonica) is ’n spesie blomplante in die familie Araliaceae. Dit is inheems aan Suid-Japan en Suid-Korea.
Orania
Demografie
Wit Suid-Afrikaners was die grootste bevolkingsgroep tydens die nasionale sensus van 2011: 97,2% van die totaal. Afrikaans is die enigste taal wat gebruik word in alle domeine van die plaaslike lewe. Volgens 'n amptelike sensus uitgevoer deur die dorpsowerhede in 2014, is Afrikaans die belangrikste huistaal van 95% van die inwoners, gevolg deur Engels met 2%. Drie persent van die inwoners gebruik Afrikaans sowel Engels as huistaal.
Ian Smith
Die 1980-verkiesing en onafhanklikheid
In 1980 word Zimbabwe 'n republiek binne die Britse Statebond. Voorsitter van die ZANU-PF, Robert Mugabe, word Eerste Minister. Volgens die ooreenkoms behou die blankes 20 setels. Al hierdie 20 setels gaan na die RF van Ian Smith, wat ook self 'n verkose lid van die parlement word. Gedurende die volgende 5 jaar het Smith se steun onder die blanke bevolking afgeneem en 11 van die 20 blanke parlementslede het oorgeloop na ZANU of het onafhanklik geword. In die 1985-verkiesing het Smith se RF daarin geslaag om 15 van die 20 gereserveerde blanke setels te behou. In 1987 verval die reëling dat die blankes 20 setels mag behou. Desondanks word Smith hierna ook tot die parlement verkies. In 1988 word hy toegang tot die parlement geweier, omdat hy na bewering Suid-Afrikaanse sakelui raad gegee het om Zimbabwe se invoerbelasting te omseil.
Joan Chenler
Joan Chandler (24 Augustus 1923 – 11 Mei 1979) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Humoresque (1946) en Rope (1948), en in die televisiereekse Suspense (1949) en Pulitzer Prize Playhouse (1950).
Ian Smith
Aftrede
Smith tree af op sy plaas in Shurugwi. Die RF wat deur hom gestig is verander in 1986 in die veelrassige Conservative Alliance of Zimbabwe (CAZ), wat uiteindelik by die Movement for Democratic Change (MDC) sou aansluit.
Na sy uittrede uit aktiewe politiek het Smith 'n uitgesproke kritikus van die Robert Mugabe regering in Zimbabwe geword. Mugabe self verwys gereeld na die feit dat Smith nie vervolg is nie as 'n bewys dat sy regering nie menseregte skend nie. Smith skryf 'n outobiografie, The Great Betrayal, wat beide 'n aanval op die Mugabe-regering is en 'n memoire van sy regeringstyd. Smith is ook die skrywer van die boek Bitter Harvest. Albei boeke ontvang gemengde reaksies. Langtermyn-ondersteuners beweer die boeke bevestig hul menings dat Smith 'n man van integriteit is. Sy kritici sien in die boeke 'n hardkoppige weiering vir die nodigheid van enige vorm van verandering. Smith se bitterheid oor sy UDI-regering se isolasie bly 'n sentrale tema in sy boeke.
In 2005 het Smith Suid-Afrika besoek vir mediese behandeling. Hy het aangebly en by sy stiefdogter Jean in Kaapstad gewoon. Hy sterf daar op 20 November 2007.
Orania
Godsdiens
Orania is 'n godsdienstige gemeenskap, met verskeie plaaslike kerke, insluitend die Nederduitse Gereformeerde Kerk, die Apostoliese Geloofsending, die Afrikaanse Protestantse Kerk, die Evangelies-Gereformeerde Kerk, Gereformeerde Kerk, Nederduitsch Hervormde Kerk, die Israel-visie en die Maranata Kerk. Al die kerke is Protestantse kerke, met die uitsondering van Maranata Kerk wat deel is van die charismatiese beweging. Die oorsprong van die inwoners van Orania uit verskillende dele van Suid-Afrika het 'n relatief groot verskeidenheid van denominasies in die nuwe dorp tot stand gebring. Op die belangrikste vakansiedae soos Geloftedag word interkerklike dienste is gehou. Op Sondae word gewoonlik nie gewerk nie, behalwe vir dienste wat noodsaaklik geag word. Volgens die plaaslike sensus van 2014 is die Afrikaanse Protestantse Kerk die mees gewilde denominasie met 21,9% van die huishoudings wat die kerk besoek. Die APK word gevolg deur nie-geaffilieerde huishoudings met 15,6%, die Nederduitse Gereformeerde Kerk en die Maranata Kerk (albei 14,8%) en die Gereformeerde Kerk (7,4%). In totaal is 84,4% van die huishoudings verbonde aan 'n kerk.
Die Afrikaanse Protestantse Kerk is as die eerste kerk in Orania gestig in 1991. Die kerk is 'n voorafvervaardigde gebou en die enigste kerk in Orania met 'n kerktoring.
Die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Orania is gestig in 1999, toe dit afgestig het van die NG gemeente Hopetown. Die kerk is deel van die ring van Hopetown en die sinode van die Noord-Kaap. In Maart 2015 het die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Orania teen verandering van die NGK Kerkorde gestem om die Belydenis van Belhar te aanvaar, nes 'n meerderheid van die kerke in die Noord-Kaapse sinode.
Woonbuurte en argitektuur
Orania het drie residensiële buurte: Kleingeluk, Orania-Oos en Orania-Wes. Kleingeluk lê ongeveer 1,5 km ten suide van Orania-Oos en is 'n bietjie armer as die res van die dorp, hoewel vordering gemaak word om dié gaping te verklein. Tussen Orania-Oos en Kleingeluk is die CVO-skool se kampus en die nywerheidsgebied.
In 2015 is 'n begin gemaak met die bou van die nuwe woonbuurt Karoosig, wat tussen Orania-Oos en Kleingeluk geleë is. In 2016 is ook 'n begin gemaak met die uitbreiding van Kleingeluk, waar in vyf jaar ongeveer 250 nuwe huise gebou sal word, waarvan ongeveer 200 subekonomiese eenhede.
Baie van die nuwe huise is gebou in die Kaaps-Hollandse styl. Baie van die oorspronklike huise uit die era van die Departement van Waterwese is voorafvervaardigde huise. Hoewel sommige van hierdie huise opgeknap is, toon ander spore van verval, omdat hierdie voorafvervaardigde huise gebou is vir 'n lewensduur tot 20 jaar.
Die dorp het ook 'n klein vliegveld met twee aanloopbane, een van 1 200 meter met 'n rigting van 03/21 en een van 1 500 meter met 'n rigting van 12/30. By die vliegveld word 'n klein vliegpark ontwikkel.
Politiek en bestuur
Die Orania Verteenwoordigende Raad (OVR) is die belangrikste amptelike demokratiese munisipale instelling in Orania en Carel Boshoff IV is die voorsitter van die OVR. Die OVR is die enigste munisipale raad wat nie ontbind is tydens die herstrukturering van die munisipale stelsel in 2000 nie.
Die Orania Aandeleblok (OAB), tot 2021 Vluytjieskraal Aandeleblok (VAB) genoem, is die eienaar van die dorp en verantwoordelik vir die bestuur van die daaglikse sake. Inwoners verkies jaarliks 'n uitvoerende bestuur, en bestaan uit vyf lede en 'n voorsitter. Die uitvoerende bestuur staan bekend as die Orania Dorpsraad. Die Dorpsraad se begroting vir die fiskale jaar 2006/2007 was R2,4 miljoen, maar het gegroei na R15,3 miljoen in 2017. Die Orania Beweging is 'n aparte politieke en kulturele organisasie wat die Afrikaner se geskiedenis en kultuur bevorder. In 2013 het die Orania Beweging ongeveer 3 800 geregistreerde ondersteuners van buite die dorp gehad. In 2017 het die aantal lede gegroei tot 5 000.
Orania ontvang geen finansiële bydraes van die nasionale of provinsiale regering nie. Die Helpsaamfonds, 'n nie-winsgewende instelling, samel geld in vir projekte soos gesubsidieerde behuising, sodat arm inwoners behoorlike behuising kan bekom. Die Elim-sentrum huisves jong manne wat na Orania kom op soek na werk. By aankoms is die meeste brandarm. Hulle word vervolgens gehelp met werk by die Dorpsraad, nabye plase of in die konstruksiebedryf. Dit gaan tesame met verdere opleiding by die dorp se opleidingsentrums. Nerina, die ekwivalente residensiële kompleks vir vroue, is in Julie 2012 voltooi en Soetdoring, die residensiële kompleks vir gesinne, is in 2015 geopen.
Die dorp het nie 'n polisiestasie van die SAPD of 'n gevangenis nie. In Oktober 2014 is Orania Veiligheidsdienste (OVD) gestig, wat bestaan uit twee afdelings: veiligheid en regspraak. Die afdeling veiligheid is verantwoordelik vir mediese nooddienste, brandweer, verkeer, klagte- en insidentondersoeke en alarmmonitering. Die afdeling is ook verantwoordelik vir die AfriForum-buurtwagpatrollies, wat uitgevoer word deur vrywilligers. Verdagtes wat aangekeer is, word na die polisiestasie in die naburige Hopetown geneem. Die afdeling regspraak is verantwoordelik vir die interne bemiddeling van konflikte. Inwoners word gestimuleer om hierdie bemiddeling- en arbitrasieprosedures te gebruik, in pleks van om Suid-Afrikaanse howe te nader.
Orania het 'n klein kliniek en 'n verpleegsuster besoek die dorp twee keer per week. Daar is ongeveer 30 maatskaplike en semi-publieke organisasies in Orania aktief.
Vingerplant
Die naam "fatsia" kom van die oud-Japannese woord vir "agt" (hachi in moderne Japannees) en verwys na die "agt" lobbe. Die naam "aralia" kom van die genus Aralia wat vroeër ’n breër interpretasie gehad het.
Orania
Wetlike raamwerk
Die dorpsgebied is in private besit en word deur Orania Aandeleblok Bpk (OAB) besit. Eienaarskap van erwe en huise is in die vorm van aandele in die maatskappy. Wanneer mense 'n huis of erf in Orania koop, koop 'n mens die aandele in die OAB wat eksklusiewe gebruiksregte gee tot dié erf of huis. Hierdie eienaarskap staan in die Suid-Afrikaanse reg bekend as "aandeleblokskema" en is soortgelyk aan die appartementsrecht, strata title of condominium in ander lande. Geen titelaktes vir die dorpsgebied word uitgereik nie. Eienaarskap oor Orania se landbougronde word gewoonlik in deeltitel of voltitelaktes uitgereik.
Die Orania Aandeleblok funksioneer soos 'n munisipale administrasie, wat befonds word met heffings vir die lewering van dienste soos water, elektrisiteit en vullisverwydering. Nutsmaatskappye soos Eskom en Telkom verskaf dienste aan die OAB, wat dan die koste verdeel en hef van die eindgebruikers.
Verblyfreg
Aangesien die dorp in privaatbesit is, is dit verpligtend om toestemming te kry om in die dorp te kan woon (of vir langdurige verblyf). Voornemende inwoners moet verpligte onderhoude voer met die verblyfregkomitee, wat verblyfreg kan ontsê aan mense wat byvoorbeeld kriminele rekords het. Nadat toestemming verleen is, word die nuwe inwoners lede van die gemeenskap, hetsy as aandeelhouers as hulle eiendom koop, hetsy as huurders.
Die belangrikste maatstaf vir toelating is om 'n Afrikaner te wees. Ten spyte daarvan dat die meeste mediabronne berig dat swart- of bruinmense nie toegelaat word om in Orania te woon nie, is ras geen kriterium waarop voornemende inwoners beoordeel word nie. In 1990 het Orania se stigters Afrikanerskap in kulturele terme gedefinieer en nie volgens ras nie. Daar is geen reëls dat byvoorbeeld bruin of swart Afrikaanssprekendes nie in Orania mag woon nie.
Sommige mense wat in Orania 'n beter toekoms probeer opbou het, het die dorp verlaat as gevolg van beperkte werksgeleenthede of die onvervulde verwagting om in te pas by die plaaslike sosiale norme. Die plattelandse lewe en die verskil in lewenstyl in vergelyking met 'n stedelike omgewing is ook faktore wat die aanpassing vir nuwelinge moeilik maak.
Volhoubaarheid
Die dorpsowerhede het 'n sterk fokus op volhoubare praktyke, insluitend die herwinning van vullis en bewaring van die area. Vullisskeiding en herwinning is verpligtend vir alle huishoudings en die inwoners versamel hul vullis in vyf verskillende vullisdromme. Songeisers is 'n vereiste vir alle nuwe huise wat in Orania gebou word. Voorbeelde van volhoubare argitektuur kan gesien word in die hele dorp, insluitend huise wat gebou is met materiale soos klip, hout en hooi.
Tussen 2013 en 2017 is 'n aardskip in Orania gebou. Dit is ontwerp deur Christiaan van Zyl, een van Suid-Afrika se belangrikste argitekte op die gebied van volhoubare argitektuur. Dit is glo een van die grootste sandsak-aardskepe in die wêreld. In 2013 tydens mid-winter is gedemonstreer hoe ver die son inskyn in die Sonskip / Aardskip-lewende-museum, Die gebou is oop vir die publiek as 'n lewende-museum. Daar is nog drie erwe beskikbaar in Orania vir aardskepe.
In 2014 Orania het sy fietsdeelstelsel bekend gestel. Die Orania Openbare Fietsprojek is glo die heel eerste van sy soort in Afrika.
Vingerplant
Eienskappe
Dit is ’n bekende sierplant in warm klimaatstreke waar dit in die winter nie kouer as -15 °C word nie. Daar is ook ’n kultivar met die naam F. japonica 'Variegata'.
Orania
Eksterne betrekkings
Die bestaan van Orania as kultuurdorp is toegestaan deur die Grondwet van Suid-Afrika, wat onder artikel 235 die reg op selfbeskikking erken. Orania het 'n nie-konfronterende houding teenoor Suid-Afrikaanse owerhede aangeneem, wat eweneens beleid van afsydigheid teenoor Orania aangeneem het. Die ANC-regering ontwyk meestal die kwessie rondom Orania en sy status. Die ANC ag Orania minder belangrik as baie ander politieke kwessies in die land.
Vingerplant
Probleme
Van die voorkoms van die blare kan afgelei word of die plant te warm, koud, droog of nat is. Plantluise kan voorkom.
Die sap, wat taai en gomagtig is, kan by sommige mense ’n veluitslag veroorsaak.
Orania
Eksterne betrekkings
Op 5 Junie 1998 het Valli Moosa, destydse Minister van Staatkundige Ontwikkeling in die ANC-regering, in 'n parlementêre begrotingsdebat verklaar dat
In Julie 2004 het Dipuo Peters, destyds Premier van die Noord-Kaap, die dorp besoek. Peters het gesê sy was beïndruk met hoe ontwikkeling plaasvind in die gemeenskap. Op 4 Julie 2007 het Orania en die Noord-Kaapse regering ooreengekom dat die kwessie van Orania se selfbestuur op alle regeringsvlakke bespreek sal word.
In Junie 2007 is die Afrikaner-enklave besoek deur die bruin gemeenskap van Eersterust, buite Pretoria. Orania en Eersterust het ontmoet om te gesels oor gemeenskapsontwikkeling en metodes van selfbestuur te bespreek. Volgens besoekers was die ontvangs goed en het hulle verseker dinge geleer en geen rassespanning tydens die besoek ervaar nie. Orania het 'n skenking aan die gemeenskap van Eersterus gedoen om 'n kleuterskool in Eersterust te ondersteun.
In 2009 het 'n afvaardiging van die ANC-Jeugliga die dorp besoek. Die leier Julius Malema was vol lof oor die samewerking tussen die inwoners: "hulle werk saam in plaas van teen mekaar". Dieselfde jaar het 'n afvaardiging van Orania president Jacob Zuma besoek en vir 'n besoek aan Orania genooi. Die Kommissie vir die bevordering en beskerming van die regte van kulturele, godsdienstige en taalgemeenskappe het Orania ook besoek.
Op 11 Desember 2012 het Orania en die Xhosa-gemeenskap van Mnyameni 'n samewerkingsooreenkoms onderteken. Die doel van die ooreenkoms is om mekaar te help by die ontwikkeling van eie instellings. Ook wil die twee gemeenskappe kennis tussen die gemeenskappe oordra om hul afhanklikheid van die regeringsinisiatiewe vir hul ontwikkeling te verminder.
In 2013 het lede van die Orania Beweging, insluitende die president Carel Boshoff IV, op 'n Europese toer vergader met parlementslede van die Partij voor de Vrijheid in Nederland, die Vlaams Belang in België en die Südtiroler Volkspartei in Italië se Suid-Tirol-provinsie. Tydens 'n tweede Europese toer in 2014 het lede van die Orania Beweging ook ontmoet met parlementslede van die Staatkundig Gereformeerde Party en die Christen-Democratisch Appèl in Nederland en die Christen-Democratisch & Vlaams in België.
In 2015 het die oud-goewerneur van Suid-Tirol, Louis Durnwalder (SVP), Orania besoek.
Voor die Suid-Afrikaanse munisipale verkiesing van 2016 het die Thembelihle-tak van die Economic Freedom Fighters 'n veldtog teen Orania se bestaan geloods insluitend die belofte om die outonome status van Orania te beëindig as die EFF verkiesings in die munisipaliteit sou wen. Na 'n besoek aan Orania het die destydse Thembelihle-burgemeester en tewens EFF-kandidaat Danny Jonas gesê hy wou die status quo behou, terwyl hy met Orania wou saamwerk tot voordeel van Thembelihle. Die party het uiteindelik 11,6% van die stemme in die Thembelihle-munisipaliteit gekry.
In 2017 het die Departement van Kuns en Kultuur Orania besoek. Die vakverbond COSATU het ook 'n veldtog teen Orania se bestaan geloods, omdat Orania skynbaar die "demokratiese orde in Suid-Afrika ondermyn". Op uitnodiging van Orania het COSATU later 'n besoek aan die dorp gebring.
Afrikaner-organisasies
Die grootste Suid-Afrikaanse verregse party tydens apartheid, die Konserwatiewe Party, het tot 1993 nooit die volkstaatkonsep ondersteun nie. Slegs toe hulle met ander regse organisasies in die Afrikaner Volksfront begin saamwerk het, het die Konserwatiewe Party die volkstaatkonsep ondersteun. Hul plan het egter nie Orania ingesluit nie, maar het tot doel gehad om dele van Transvaal, met inbegrip van Pretoria, af te skei en om te vorm tot 'n volkstaat waar die baie swart inwoners slegs beperkte stemreg sou hê. Onderhandelinge vir hierdie plan is gevoer met die African National Congress, maar die Konserwatiewe Party het geweier om die akkoord te teken. Die laaste wit minderheidsregering, gelei deur F.W. de Klerk was ook gekant teen die skepping van 'n Afrikaner-staat en die bestaan van Orania, maar het geen aksie teen Orania onderneem nie. Die regering van De Klerk het gedink die projek van Orania sou misluk weens tekortkomings in die plan.
In Januarie 2010 het die Afrikaanse dagblad Beeld 'n artikel van Frans de Klerk, uitvoerende hoof van die Orania Dorpsraad, gepubliseer, waarin hy die suksesse van Orania beskryf het. De Klerk het hom ook namens die hele gemeenskap gedistansieer van rassistiese organisasies wat Orania se suksesse "misbruik vir hul eie doeleindes". Die debat rondom 'n volkstaat het in April 2010 in die hoofstroommedia teruggekeer na die moord op Eugene Terre'Blanche, die destydse leier van die Afrikaner Weerstandsbeweging (AWB). Carel Boshoff het gesê dat dié moord 'n simbool was van die plaasmoorde wat as "niks anders as 'n staat van oorlog" beskryf kon word nie. Nietemin het Boshoff die uitnodiging om na Terre'Blanche se begrafnis te gaan, geweier: "Ek hou nie van hom nie. Hy het 'n pad van konfrontasie en konflik verkies. Ons wou dit op 'n ander manier doen." Boshoff IV het ook opgemerk dat die Orania-konsep (van eie arbeid) in stryd is met die baasskapstelsel uit die apartheidsera, wat die AWB voorgestaan het. Weens die anti-rassismestandpunte van die Orania Beweging is Orania nie baie populêr onder verregse Afrikaner-organisasies nie.
Lede van die burgerregteorganisasie AfriForum het Orania in 2015 besoek en het positiewe verslag oor die dorp aan die Solidariteit Beweging uitgebring. Die lede van die Solidariteit Beweging het toe tydens die Krisisberaad besluit om Orania formeel te ondersteun.
Algemene verkiesings
Sedert 1994 het die inwoners van Orania in alle algemene verkiesings gestem. Tydens die laaste drie verkiesings het Orania 'n gemiddelde opkoms van 65% gehad, gebaseer op geregistreerde kiesers. Tydens die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2009 het die gemeenskap 'n duidelike stem vir die Vryheidsfront Plus uitgebring. Toe die uitslag van die algemene verkiesings van 2014 bekend gestel is, het die vier stemme vir die Economic Freedom Fighters 'n aantal kommentare in die Suid-Afrikaanse media ontlok.
Opmerkings by tabel: a: Party het nie deelgeneem aan verkiesings voor 2009 nie b: Party het net deelgeneem aan die verkiesing in 2004 en het later saamgesmelt met die Vryheidsfront, waardeur dit Vryheidsfront Plus geword het. c: Party het saamgesmelt met die Demokratiese Alliansie d: Party het saamgesmelt met die African National Congress e: Party het nie deelgeneem aan verkiesings voor 2014 nie
Plaaslike verkiesings
Inwoners van Orania stem vir hul verteenwoordigende raad op dieselfde dag as die landwye plaaslike verkiesings. In 1995 is die eerste verkiesings vir die Orania Verteenwoordigende Oorgangsraad gehou. In 2000, 2006, 2011 en 2016 het inwoners van Orania gestem vir die Orania Verteenwoordigende Raad sowel as die raad van die Pixley ka Seme-distriksmunisipaliteit, maar nie vir die raad van die Thembelihle Plaaslike Munisipaliteit nie.
Ekonomie en landbou
Landbou is baie belangrike vir Orania se ekonomie met een van die grootste pekanneutplantasies in Suid-Afrika in plek. Verskeie pekanneutplantasies het Orania 'n aansienlike ekonomiese hupstoot gegee. Die meeste pekanneute word uitgevoer na China. Sedert die aankoop van die dorp van 430 hektaar, het die gemeenskap nog ongeveer 8,000 hektaar landbougrond by die dorp gevoeg. 'n Pompstasie op die Oranjerivieroewer, wat gefinansier en gebou is deur die dorp se inwoners, word vir die voorsiening van water vir landbou gebruik. Die stasie is gekoppel aan 'n stelsel wat oor 9 km strek.
In 2014 was daar meer as 120 besighede in Orania gevestig. Ekonomiese dienste in die dorp sluit in 'n belsentrum, aandelemakelaars en 'n argitekteburo in. In 2011 was die gemeenskap se jaarlikse omset ongeveer R48 miljoen. Eiendomspryse in 2010 het gewissel van minstens R250 000 tot R900 000 vir nuwe eiendomme aan die rivierfront. Die pryse van huise in Orania het tussen 1992 en 2006 met 'n gemiddelde van 13,9% per jaar gegroei.