cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Richard Attenborough
Akteursloopbaan
Vroeg in sy verhoogloopbaan het Attenborough in die West End-produksie van Agatha Christie se The Mousetrap gespeel, wat die wêreld se langste verhoogproduksie geword het. Beide hy en sy vrou was onder die oorspronklike rolverdeling van die produksie, wat in 1952 by die Ambassadors-teater geopen het, en in 1974 na St Martin's-teater geskuif het; die produksie het vir byna sewe dekades aaneenlopend gespeel totdat dit deur die COVID-19-pandemie gesluit is in 2020.
Attenborough het vir die 30 jaar voltyds in Britse rolprente gespeel, insluitend in die 1950's, en het in verskeie suksesvolle komedies van John en Roy Boulting verskyn, soos Private's Progress (1956) en I'm All Right Jack (1959).
In 1963 het hy saam met Steve McQueen en James Garner in The Great Escape verskyn as RAF Squadron Leader Roger Bartlett, die hoof van die ontsnappingskomitee, gebaseer op die werklike wedervaringe van Roger Bushell. Dit was sy eerste verskyning in 'n groot Hollywood-rolprentrolprent en sy suksesvolste rolprent tot dusver.
Gedurende die 1960's het hy sy reeks karakterrolle uitgebrei in rolprente soos Séance on a Wet Afternoon (1964) en Guns at Batasi (1964), waarvoor hy die BAFTA-toekenning vir Beste Akteur gewen het vir sy vertolking van Majoor Lauderdale. In 1965 het hy Lew Moran teenoor James Stewart in The Flight of the Phoenix gespeel. In 1967 en 1968 het hy agtereenvolgens Golden Globe-toekennings in die kategorie van Beste Ondersteunende Akteur gewen, die eerste keer vir The Sand Pebbles, weer saam met Steve McQueen, en die tweede keer vir Doctor Dolittle met Rex Harrison.
Sy vertolking van die reeksmoordenaar John Christie in 10 Rillington Place (1971) het uitstekende resensies gekry. In 1977 het hy die genadelose Generaal Outram vertolk, weer met groot lof, in die Indiese regisseur Satyajit Ray se film The Chess Players.
Hy het geen hoofrolle vertolk ná sy verskyning in Otto Preminger se weergawe van The Human Factor (1979) tot sy verskyning as John Hammond in Steven Spielberg se Jurassic Park (1993) en die film se opvolg, The Lost World: Jurassic Park (1997) nie. Hy het in die opvolg van Miracle on 34th Street (1994) as Kris Kringle gespeel. Later het hy af en toe in byrolle verskyn, onder meer as sir William Cecil in die geskiedkundige drama Elizabeth (1998), Jacob in Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat en as "The Narrator" in die filmverwerking van Spike Milligan se komedieboek Puckoon (2002).
Hy het sy enigste verskyning in 'n filmverwerking van Shakespeare gemaak toe hy die Engelse ambassadeur gespeel het wat aan die einde van Kenneth Branagh se Hamlet (1996) aankondig dat Rosencrantz en Guildenstern dood is.
Vervaardiger en regisseur
In die laat 1950's het Attenborough 'n produksiemaatskappy, Beaver Films, saam met Bryan Forbes gestig en 'n profiel as vervaardiger begin bou op projekte soos The League of Gentlemen (1959), The Angry Silence (1960) en Whistle Down the Wind (1961), wat in die rolverdeling van die eerste twee rolprente verskyn. Sy optrede in The Angry Silence het hom sy eerste nominasie vir 'n BAFTA besorg. Séance on a Wet Afternoon het aan hom sy eerste BAFTA-toekenning besorg.
Hy het die skermweergawe van die musiekblyspel A Chorus Line (1985) en die anti-apartheidsdrama Cry Freedom (1987) geregisseer en is genomineer vir 'n Golden Globe-toekenning vir beste regisseur vir albei rolprente. Die sukses van laasgenoemde rolprent het hom genoop om 'n kontrak met Universal Pictures te teken om rolprente oor die volgende vyf jaar te vervaardig en te regisseur.
Sy latere films as regisseur en vervaardiger sluit in Chaplin (1992) met Robert Downey Jr., as Charlie Chaplin en Shadowlands (1993), gebaseer op die verhouding tussen CS Lewis en Joy Gresham (CS Lewis is uitgebeeld deur Anthony Hopkins, wat verskyn het in vier vorige rolprente van Attenborough: Young Winston, A Bridge Too Far, Magic en Chaplin).
Tussen 2006 en 2007 het hy tyd in Belfast deurgebring, en aan sy laaste film as regisseur en vervaardiger gewerk, Closing the Ring, 'n liefdesverhaal wat tydens die Tweede Wêreldoorlog in Belfast afspeel, met Shirley MacLaine, Christopher Plummer en Pete Postlethwaite.
Ten spyte van die handhawing van 'n toneelspelloopbaan saam met sy regisseursrolle, het Attenborough homself nooit geregisseer nie (behalwe vir 'n ongekrediteerde kamee-verskyning in A Bridge Too Far).
Latere projekte
Na 33 jaar se toegewyde diens as president van die spierdistrofie-veldtog, het Attenborough die liefdadigheidsorganisasie se ere-lewenspresident geword in 2004. In 2012 het die organisasie, wat die stryd teen spierverswakkingtoestande in die VK lei, die Richard Attenborough Fellowship Fund gestig om sy lewenslange verbintenis tot die liefdadigheid te eer, en om die toekoms van kliniese navorsing en opleiding by toonaangewende Britse neuromuskulêre sentrums te verseker.
Attenborough was ook die beskermheer van die United World Colleges-beweging, waardeur hy bygedra het tot die kolleges wat deel van die organisasie is.
Hy was 'n gereelde besoeker aan die Waterford Kamhlaba United World College of Southern Africa (UWCSA). Hulle het saam met sy vrou die Richard en Sheila Attenborough Visuele Kunstesentrum gestig. Hy het die Jane Holland Creative Centre for Learning by Waterford Kamhlaba in Swaziland gestig ter nagedagtenis aan sy dogter wat op 26 Desember 2004 in die tsoenami gesterf het.
Hy was 'n jarelange voorstander van onderwys wat nie op kleur, ras, geloof of godsdiens oordeel nie. Sy gehegtheid aan Waterford was sy passie vir nie-rassige onderwys, wat die dryfveer was vir Waterford Kamhlaba se stigting. Waterford was een van sy inspirasies vir die regie van die film Cry Freedom, gebaseer op die lewe van Steve Biko.
Hy het in 1997 The Richard Attenborough Arts Centre op die Leicester Universiteit-kampus gestig, spesifiek ontwerp om toegang vir gestremdes, veral as praktisyns, te verskaf.
Attenborough, 'n lewenslange ondersteuner van Chelsea Football Club, het gedien as 'n direkteur van die klub van 1969 tot 1982 en het tussen 1993 en 2008 die ereposisie van Life Vice President beklee. Op 30 November 2008 is hy by die klub se stadion, Stamford Bridge, met die titel van Lewenspresident vereer.
Koningin van Skeba
Die koningin van Skeba (Hebreeus: מלכת שבא; Arabies: ملكة سبأ Malikat Saba; Ge'ez: ንግሥተ ሳባ) is ’n figuur wat die eerste keer in die eerste boeke van die Ou Testament genoem word. In die oorspronklike verhaal bring sy ’n karavaan waardevolle geskenke vir die Israelitiese koning Salomo. Hierdie weergawe is aansienlik uitgebrei in die Judaïsme, Christendom, Islam en die Ethiopiese legende, en het die onderwerp van een van die wyds verspreide en vrugbaarste legendesiklusse in die Midde-Ooste geword.
Alice se avonture in Wonderland
Alice se avonture in Wonderland is 'n kinderboek oor 'n meisie met die naam Alice en die vreemde avonture wat sy beleef. Die boek is deur die Oxford wiskundige Charles Lutwidge Dodgson (onder die skuilnaam Lewis Carroll) geskryf en deur John Tenniel geïllustreer. Die titel word gewoonlik na Alice in Wonderland verkort. Dit is aanvanklik op 26 November 1865 deur Macmillan & Kie. Bpk. in Londen gepubliseer. Sedertdien is dit in verskeie tale (waaronder Afrikaans) vertaal en ook vir ander media (soos TV-reekse en rolprente) verwerk.
Koningin van Skeba
Moderne historici identifiseer Skeba met die Suid-Arabiese Koninkryk Saba in die hedendaagse Jemen. Historici verskil oor of die koningin werklik bestaan het.
In die Bybel
thumb|200px|Die koningin van Skeba en Salomo, omstreeks 1280; venster nou in die Keulense Dom, [[Duitsland.]]
Alice se avonture in Wonderland
Geskiedenis
Die storie is aanvanklik aan drie klein dogtertjies op 'n uitstappie vertel. Een van hulle was Alice Liddell. Alice het Dodgson gevra om die storie neer te pen. Dodgson het die taak aanvaar en die boek oor 'n tydperk van twee jaar onder die pennaam, Lewis Carroll, geskryf.
Koningin van Skeba
In die Bybel
Die koningin van Skeba (מַלְכַּת־ שְׁבָא malkat-šəḇā in die Hebreeuse Bybel, βασίλισσα Σαβὰ in die Septuagint), wie se naam nie genoem word nie, het na Jerusalem gekom "met 'n baie groot gevolg en ook kamele wat belaai was met kosbare kruie en 'n groot hoeveelheid goud en edelstene" (I Konings 10:2). "Die kruie wat die koningin van Skeba vir koning Salomo gegee het, was meer as wat ooit die land ingekom het" (10:10; II Kronieke 9:1-9). Sy het "gekom om hom met moeilike vrae te toets", en Salomo het dit tot haar bevrediging beantwoord. Hulle het geskenke uitgeruil en daarna het sy na haar land teruggekeer.
Alice se avonture in Wonderland
Geskiedenis
Die storie is aanvanklik Alice se Avonture Onder die Grond genoem. Toe Dodgson die storie vir publikasie voorberei, het hy meer gebeure bygevoeg, nuwe karakters ingebring en die tittel na Alice se avonture in Wonderland hernoem.
Koningin van Skeba
In die Bybel
Die gebruik van die term ḥiddot of "moeilike vrae" (I Konings 10:1), ’n Aramese leenwoord waarvan die vorm dui op ’n klankverskuiwing van nie vroeër as die 6de eeu v.C. nie, dui op ’n laat oorsprong van die teks. Aangesien die val van Babilon in 539 v.C. nie genoem word nie, glo Martin Noth die boek Konings het omstreeks 550 v.C. ’n aansienlike hersiening ondergaan.
Paul Hansard
Paul Hansard (12 Januarie 1922 – Januarie 2013) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Private Life of Sherlock Holmes (1970) en in die televisiereekse BBC Sunday-Night Theatre (1950) en The Avengers (1961).
Koningin van Skeba
In die Bybel
Skeba was goed bekend in die klassieke wêreld, en die land is Arabia Felix genoem. Omstreeks die middel van die eerste millennium v.C. was daar ook Sabeërs in die Horing van Afrika, in die gebied wat later die Koninkryk Aksum geword het. Daar is vyf plekke in die Bybel waar die skrywer onderskei tussen "Skeba" (שׁבא), dus die Jemense Sabeërs, en "Seba" (סבא), dus die Sabeërs van Afrika. In Psalm 72:10 word hulle saam genoem: "mag die konings van Skeba en Seba aan hom belasting betaal". Hierdie verskil in spelling kan egter bloot kunsmatig wees; die inheemse inskripsies maak geen sodanige verskil nie; die Sabeërs van Jemen en Afrika word presies dieselfde gespel.
Alice se avonture in Wonderland
Storielyn
Die verhaal begin met Alice wat saam met haar suster op die oewer van 'n rivier sit. Skielik hardloop 'n wit hasie (konyn) verby. Alice hardloop agterna en kom op die haas se gat af, waarna sy daarin val. Sy ontmoet talle karakters onder die grond en beleef ongelooflike avonture daar. Sy word groter of kleiner deur verskillende dinge, soos koeke en sampioene, te eet. Elke ding het 'n etiket "Eet my" of "Drink my". Hierdie konsep is aangeneem deur rekenaarprogrammeerders wat dikwels instruksies in 'n lêer met dier naam "readme.txt" skryf.
Koningin van Skeba
In die Bybel
thumb|350px|links|Die koningin van Skeba se besoek aan Salomo, deur Tintoretto, omstreeks 1555. Die alfabetiese inskripsies van Suid-Arabië maak nie melding van vroulike heersers nie, maar Assiriese inskripsies noem herhaaldelik Arabiese koninginne in die noorde. Koninginne was algemeen in Arabië, hoewel nie ná 690 v.C. nie, volgens Kitchen. Boonop het Sabese stamme die titel mqtwyt ("hoë amptenaar") geken. "Makada" of "Makueda", die naam van die koningin in die Ethiopiese legende, kan vertolk word as ’n gewilde weergawe van die titel mqtwyt.
Alice se avonture in Wonderland
Storielyn
Van die karakters wat Alice teëkom sluit in: die Cheshirekat, Die Hertogin, Die koning en koningin van Harte, die Wit Konyn, die Hoedemaker en die Paashaas, die Kammaskilpad en die Griffioen.
Koningin van Skeba
In die Bybel
Die koningin se besoek kon ’n handelsending gewees het. Vroeë Suid-Arabiese handel met Mesopotamië wat hout en speserye ingesluit het en met kamele vervoer is, word in die vroeë 9de eeu v.C. genoem en kon al in die 10de eeu v.C. begin het.
Uitgrawings is onlangs by twee Sabese tempels gemaak, maar geen argeologiese spore van die koningin van Skeba is al daar gevind nie.
Bybelstories oor die koningin van Skeba en die skepe van Ofir dien as basis vir legendes oor die Israeliete wat in haar gevolg gereis het toe sy na haar land terugkeer om haar en Salomo se seun groot te maak.
Christelik
thumb|200px|Koning Salomo en die koningin van Skeba, uit The History of the True Cross deur Piero della Francesca. thumb|200px|Die aan boord gaan van die koningin van Skeba, Claude Lorrain (1600-1682).
Christelike geskrite noem ’n "koningin van die Suide" (Grieks: βασίλισσα νότου; Latyn: Regina austri) wat "van die uithoeke van die aarde af gekom [het] om na die wysheid van Salomo te luister", dus van die verste dele van die destyds bekende wêreld (Matteus 12:42; Lukas 11:31).
Die mistiese vertolking van die Hooglied van Salomo, wat gevoel is ’n letterkundige basis verskaf vir die bespiegelinge van die allegoriste, word die eerste genoem deur Origen, wat ’n uitgebreide stuk kommentaar oor die Hooglied geskryf het. Daarin identifiseer Origen die bruid van die Hooglied as die "koningin van die Suide" van die evangelies, dus die koningin van Skeba, wat vermoedelik Ethiopies was. Ander het Salomo se troue met die farao se dogter voorgestel, of met ’n Israelitiese vrou. Eersgenoemde was ’n gewilde opinie van die mistiese vertolkers tot aan die einde van die 18de eeu; laasgenoemde is in 1803 deur die Engelse skrywer John Mason Good voorgestel.
Volgens een legende het die koningin van Skeba vir Salomo dieselfde geskenke gebring as wat die drie wyse manne later vir Jesus gegee het. In die Middeleeue het Christene die koningin van Skena soms geïdentifiseer as die sibille Sabba.
Ethiopies
Die langste en belangrikste weergawe van die legende verskyn in die Kebra Nagast ("Glorie van die Konings"), die Ethiopiese nasionale sage wat in 1322 uit Arabies vertaal is. Hierin is Menelik I die kind van Salomo en "Makeda" (die Ethiopiese naam vir die koningin van Skeba); sy is die kind van die man wat die legendariese slang-koning Arwe vernietig en van wie die Ethiopiese dinastie tot vandag beweer hulle afstam. Hoewel die Abessiniese verhaal veel meer besonderhede bevat, verswyg dit enigiets wat haar in ’n swak lig stel, soos haar harige bene (sien onder Joods).
Gebaseer op die Evangelie van Matteus (12:42) en van Lukas (11:31), word beweer die "koningin van die Suide" is die koningin van Ethiopië. Koning Salomo het handelaars van oor die hele wêreld gesoek om boumateriaal vir sy Tempel by te koop. Onder hulle was Tamrin, ’n vername handelaar van koningin Makeda van Ethiopië. Nadat hy na Ethiopië teruggekeer het, het Tamrin aan die koningin vertel watter wonderlike dinge hy in Jerusalem gesien het en van Salomo se wysheid en vrygewigheid. Sy het toe besluit om Salomo te besoek.
thumb|200px|’n 17de-eeuse skildery van die koningin van Skeba van ’n kerk in [[Lalibela, Ethiopië, en nou in die Nasionale Museum van Ethiopië in Addis Abeba.]] Sy is hartlik verwelkom, het ’n paleis gekry om in te woon en het elke dag geskenke ontvang. Salomo en Makeda het met groot wysheid gesels, en sy het haar in opdrag van hom tot die Judaïsme bekeer. Voordat sy vertrek het, was daar ’n groot fees in die koning se paleis. Makeda het in die paleis oornag nadat Salomo gesweer het hy sou haar geen leed aandoen nie. Sy het op haar beurt gesweer sy sou nie van hom steel nie. Omdat die maaltye baie speserye bevat het, het Makeda in die nag dors wakker geword en opgestaan om water te gaan drink. Salomo het verskyn en haar aan haar eed herinner. Sy het geantwoord: "Ignoreer jou eed; laat my net water drink."
Op pad terug huis toe het Makeda die lewe geskenk aan ’n seun, wat sy Baina-leḥkem genoem het (dit is bin al-ḥakīm, "Seun van die Wyse Man", later genoem Menilek). Nadat die seun in Ethiopië grootgeword het, is hy na Jerusalem waar hy hartlik verwelkom is. Die koning en die volk het hom vergeefs probeer oorreed om daar te bly. Salomo het sy edelmanne bymekaargemaak en aangekondig dat hy sy eersgeborene saam met hulle eersgeborenes sal terugstuur na Ethiopië. Hy het bygevoeg hy verwag ’n derde seun, wat met die koning van Rome se dogter sou trou en oor Rome sou regeer, sodat die hele wêreld deur Dawid se afstammelinge regeer sou word.
Baina-leḥkem is toe deur die hoëpriester Zadok gekroon en hy het die naam Dawid aangeneem. Die eersgebore edelmanne wat hom gevolg het, word genoem – en tot vandag beweer sommige Ethiopiese families hulle stam van hulle af. Voordat die seuns vertrek het, het hulle die Verbondsark gesteel nadat hulle leier, Azaryas, ’n offer aangebied het soos wat deur ’n engel beveel is. Die optog het Jerusalem verlaat op ’n windwa wat deur die aartsengel Migael gelei en gedra is. Toe hulle by die Rooisee kom, het Azaryas aan die volk onthul dat die Ark by hulle is. Dawid het tot die Ark gebid en die volk het gejuig, gedans, gesing, horings en fluite geblaas en tromme geslaan. Die Ark het die vaart oor die stormagtige see ongeskonde oorleef. Toe Salomo uitvind die Ark is gesteel, het hy ’n ruiter agter die diewe aangestuur en self ook agternagejaag, maar kon hulle nie vang nie.
Salomo het na Jerusalem teruggekeer en opdrag aan die priesters gegee om stil te bly oor die diefstal en ’n namaaksel van die Ark in die Tempel te plaas, sodat die buitelandse nasies nie kon sê Israel het sy roem verloor nie.
Volgens sommige bronne was koningin Makeda deel van die dinastie wat in 1370 v.C. deur Za Besi Angabo gestig is. Die familie het besluit dat Aksum deur Makeda se broer, prins Nourad, regeer sou word. Sy vroeë dood het egter daartoe gelei dat sy die troon bestyg het. Sy het blykbaar langer as 50 jaar oor die Ethiopiese koninkryk regeer.
Historici glo die Salomoniese Dinastie het in werklikheid in 1270 ontstaan nadat keiser Yekuno Amlak die Zagwe-dinastie met die hulp van die Ethiopiese Kerk omvergewerp het – dié dinastie het van iewers in die 10de eeu oor Ethiopië geheers. Die skakel met koning Salomo het ’n sterk fondament vir Ethiopiese nasionale eenheid verskaf. "Ethiopiërs beskou hulle land as God se verkose land, die finale rusplek wat hy vir die Ark gekies het – en dit is danksy Skeba en haar seun dat dit daar gekom het". Ondanks die feit dat die dinastie amptelik in 1769 tot ’n einde gekom het, het Ethiopiese leiers steeds hulle verwantskap daarmee bevestig, tot met die laaste 20ste-eeuse keiser, Haile Selassie.
Verskeie keisers het klem gelê op die belangrikheid van die Kebra Negast. Een van die eerste gevalle was ’n brief van prins Kasa (koning Johannes IV) in 1872 aan koningin Victoria. Kasa sê in die brief: "Daar is ’n boek met die naam Kebra Nagast wat die wette van die hele Ethiopië bevat; die name van die goewerneurs, kerke en provinsies is ook in hierdie boek. Ek smeek u om hierdie boek te vind en vir my te stuur, want in my land sal mense nie my bevele daarsonder gehoorsaam nie." Ondanks die historiese waarde wat aan die Kebra Negast geheg word, bestaan daar steeds twyfel of die koningin op die troon gesit het.
Joods
Volgens Josephus (Ant. 8:165-173) was die koningin van Skeba die koningin van Egipte en Ethiopië, en het sy die eerste spesimens van die balsem na Israel gebring wat in die historikus se tyd in die Heilige Land gegroei het. Volgens Josephus (Ant. 2.5-2.10) het Kambuses die hoofstad van Aethiopia verower en sy naam van Seba na Meroë verander. Josephus bevestig dat die koningin van Skeba of Saba van dié streek gekom het, asook dat dit as Saba bekend was voordat die naam na Meroë verander is.
Die mees uitgebreide weergawe van die koningin se besoek aan Salomo word aangetref in die Targum Sheni, ’n uitbreiding van die boek Ester. ’n Hoep-hoep vertel vir Salomo die Koninkryk Skeba is die enigste koninkryk wat nie aan hom onderdanig is nie en dat sy koningin ’n sonaanbidder is. Hy stuur die voël toe na Kitor in die land Skeba met ’n brief aan sy vlerk vas waarin hy die koningin opdrag gee om as ’n onderdaan na hom te kom. Sy stuur vir hom talle skepe vol waardevolle geskenke, asook 6 000 pers geklede jeugdiges wat ewe groot is en almal in dieselfde uur gebore is. Hulle het ’n brief by hulle waarin die koningin verklaar sy kan binne drie jaar in Jerusalem aankom, hoewel die reis gewoonlik sewe jaar duur.
Toe die koningin arriveer en na Salomo se paleis gaan, dink sy die glasvloer is ’n poel water en lig sy die soom van haar rok op. So ontbloot sy haar bene, waarna Salomo haar op haar fout wys en haar oor haar harige bene berispe. Sy vra toe aan hom ’n aantal vrae om sy wysheid te toets.
Die rabbi's wat Salomo veroordeel het, het I Konings vertolk as dat Salomo kriminele omgang met die koningin van Skeba gehad het en dat die resultaat daarvan Nebukadnesar was wat Salomo se Tempel verwoes het.
Volgens die Middeleeuse geskrif die Alfabet van Sirach was Nebukadnesar ook Salomo en die koningin se kind. In die Kabbala word die koningin van Skeba beskou as een van die koninginne van die demone. Volgens ’n Joodse en Arabiese mite was sy in werklikheid ’n djin, halfmens en halfdemoon.
In Asjkenasiese folklore raak die figuur versmelt met die gewilde beeld van Helena van Troje of die Frau Venus van Duitse mitologie. Asjkenasiese towerspreuke beeld die koningin van Skeba algemeen uit as ’n verleidelike danseres. Tot onlangse geslagte is sy dikwels uitgebeeld as ’n kinderdief en ’n demoniese heks.
thumb|150px|’n Boek se titelplaat waarop die koningin van Skeba uitgebeeld word, omstreeks 1539.
Islamities
"Ek het ’n vrou gevind wat oor hulle regeer, en aan haar is alles gegee, en sy het ’n magtige troon. Ek het gevind dat sy en haar volk die son in plaas van Allah aanbid, en die duiwel het hulle dade vir hulle skoonskynend gemaak en hulle van die weg afgekeer, sodat hulle geen regte leiding volg nie. – Koran 27:23-24"
In bostaande vers uit die Koran keer ’n hoep-hoep terug na Salomo nadat hy nabygeleë lande gadegeslaan het. Hy vertel vir Salomo ’n koningin regeer oor Skeba. In ’n brief nooi Salomo die koningin, wat nes haar volgelinge die son aanbid, om in onderdanigheid na hom te kom. Sy vra haar opperhoofde wat sy moet doen. Hulle antwoord haar koninkryk is bekend vir sy mag en heldemoed, maar die saak is in haar hande. In ’n daad wat dalk die diplomatieke eienskappe van haar leierskap weerspieël, reageer sy nie met geweld nie, maar stuur haar gesant met ’n geskenk na Salomo. Hy weier om dit te aanvaar en sê Allah gee veel beter geskenke. Salomo stuur die gesant terug na die koningin met die boodskap dat as hy na haar moet reis, hy ’n leërskare sal saambring waarteen sy nie weerstand sal kan bied nie. Die koningin besoek hom op die ou end in sy paleis en daar sê sy vir hom sy het haar aan Allah onderwerp (Koran 27:22-44).
Volgens sommige geleerdes het Salomo toe met haar getrou. Volgens ander het hy haar as vrou aan ’n ander koning gegee. Volgens die geleerde Al-Hamdani was die koningin van Skeba die dogter van ’n koning van Najran. In ’n ander verhaal was sy die dogter van ’n djin en ’n mens.
Petrosia strongylata
Petrosia strongylata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1903 deur Thiele.
Olifantsrivier, Wemmershoekdam
Die Olifantsrivier is 'n klein rivier in die Boland, provinsie Wes-Kaap van Suid-Afrika. Dit mond uit aan die suidebank van die Wemmershoekdam, noordoos van Franschhoek.
Roete
Vloei in die Boland. Vir ander riviere met dieselfde naam, sien Olifantsrivier (dubbelsinnig).
Alpha Antliae
Alpha Antliae (ook α Antliae of α Ant genoem) is die helderste ster in die sterrebeeld Lugpomp (Antlia), maar het nie ’n gewone naam nie. Dit is sowat 320 ligjare van die Sonnestelsel af en is ’n K-tipe reusester met ’n skynbare magnitude van 4,25. Dit het ’n massa van 2,2 sonmassas en het uitgesit tot 41 keer die sonradius. Dit het net 41% van die metale van die Son (elemente benewens waterstof en helium).
α Ant se helderheid wissel na in 1879 berig is tussen ’n magnitude van 4,22 en 4,29, maar dit is nog nie in die moderne tyd bevestig nie. Sy evolusiestatus is nie duidelik nie, maar dit val na verwagting in die asimptotiese reusetak, met ’n onaktiewe koolstofkern.
Petrosia vansoesti
Petrosia vansoesti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1994 deur Boury-Esnault, Pansini & Uriz.
Moesia Superior
Moesia Superior was 'n Romeinse provinsie.
Thyreophora
Thyreophora ("pantserdraers", dikwels "gepantserde dinosourusse" genoem) was ’n subgroep van die ornitiskium-dinosourusse. Hulle was gepantserde, plantvretende diere wat van die Vroeë Jura tot aan die einde van die Kryt-periode bestaan het.
Hulle is gekenmerk deur skildagtige panters wat in longitudinale rye gerankskik was. Primitiewe vorme het plate, of osteoderma, gehad en die lateres ingewikkelder strukture, insluitende skerp punte en plate. Die meeste het ’n relatief klein brein vir hul liggaamsgrootte gehad.
Thyreophora sluit bekende superfamilies/subordes soos Ankylosauria en Stegosauria in, sowel as minder bekende groepe. In albei eersgenoemde groepe was die voorpote baie korter as die agterstes, en dit is veral opmerklik in die stegosouriërs. Die twee hoofgroepe van Ankylosauria is Ankylosauridae en Nodosauridae.
Klassifikasie
Die volgende indeling volg hoofsaaklik dié van Butler et al., 2011, en Thompson et al., 2011.
Ernest Jay
Ernest Jay (18 September 1893 – 8 Februarie 1957) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The History of Mr. Polly (1949) en The Franchise Affair (1951), en in die televisiereekse BBC Sunday-Night Theatre (1950) en ITV Television Playhouse (1955).
Gereformeerde kerk Chinhoyi
Die Gereformeerde kerk Chinhoyi (voorheen Sinoia) is die laaste Afrikaanse gemeente van die GKSA buite Suid-Afrika of Namibië nadat die volgende kerke almal ontbind het: Skeurvallei (Kenia, 1950–1963), Goedgegun (Swaziland, 1926–1964), Stegi (Swaziland, 1926–1965), Eldoret (Kenia, 1909–1966), Nkana/Koperstreek (Zambië, 1949–1969), Ghanzi (Botswana, 1948–1973), Lusaka (Zambië, 1919–1980), Bulawayo (Zimbabwe, 1952–1981), Fort Victoria-Nuanetsi (Zimbabwe, 1972–1981), Gwelo-Gatooma (Zimbabwe, 1972–1981), Harare (Zimbabwe, 1914–1984), Humpata (Angola, 1881–1928) en Que (Angola, 1906–1928). Al beslaan Chinhoyi ’n groot deel van Zimbabwe, was hier in 2015 net 14 belydende en vyf dooplidmate, vergeleke met 40 en 17 in 1997. Einde 2016 was die syfers onderskeidelik 14 en ses.
Die Gereformeerde kerk Chinhoyi is in 1972 gestig in ’n tyd toe Gereformeerdes blykbaar hoopvol oor hul toekoms in die destydse Rhodesië was, want Fort Victoria-Nuanetsi en Gwelo-Gatooma het in dieselfde jaar tot stand gekom. Die kerkgebou op Chinhoyi staan op ’n groot erf aan die kant van dié dorp in die noordweste van Zimbabwe. Dit is in 1975 opgerig. Dr. I.L. Bekker, destyds die predikant, het die hoeksteen op 30 Augustus 1975 gelê. Die kerkgebou is doelmatig ontwerp en het ’n moederskamer, konsistorie en kombuis. Die gemaklike, gestoffeerde opwipstoele in die kerk kom uit ’n voormalige bioskoop. Langs die kerk is ’n afdak waar lidmate gesellig kan verkeer. Die kerktoring is aan die oostekant van die kerkgebou.
Die orrel is oorspronklik deur die Gereformeerde kerk Eldoret in Kenia gebruik. Daarna is dit die Gereformeerde kerk Salisbury gebring en mettertyd het dit ’n staanplek in Chinhoyi gekry. Al het net ’n handjie vol lidmate oorgebly, word die kerk steeds gebruik wanneer ’n besoekende predikant hier ’n erediens kom hou.
Lys van beskermde gebiede van Bhoetan
Die beskermde gebiede van Bhoetan is sy nasionale parke en wild- en natuurreservate. Die meeste hiervan is in die 1960's aangewys en het oorspronklik die grootste deel van die noorde en suide van Bhoetan bedek. Vandag beslaan die beskermde gebiede meer as 42% van die land, meestal in die noordelike streke. Beskermde gebiede lê ook aan die grootste deel van Bhoetan se internasionale grense met China en Indië.
Agtergrond
duimnael|300px|Bhoetan se vervoernetwerk, insluitende die belangrike Laterale Pad, loop deur die beskermde gebiede en kruis biologiese korridors. Die Gelephu-Zhemgang-pad dien as grens tussen die Koninklike Nasionale park Manas en die Nasionale Park Jigme Singye Wangchuck.
Die regeringsliggaam wat toesig oor die parke hou, is die bosboudienste-afdeling van die departement van landbou. Sedert 1992 word die beskermde gebiede bestuur deur die Bhutan-trustfonds vir die Bewaring van die Omgewing. In 1993 het die trustfonds sy uitgebreide parkestelsel hersien en verklein om dit beter te kan bestuur. In 2008 is die beskermde gebiede weer aansienlik uitgebrei vanweë die stigting van die Nasionale Park Wangchuck Centennial van 4 914 km2 in Noord-Bhoetan. Die fonds behartig nou ’n beskermde gebied van altesaam 16 396,43 km2 -- byna die grootte van eSwatini en meer as 42 persent van Bhoetan se oppervlakte van 38 394 km2.
Die parke word almal verbind – óf regstreeks óf deur "biologiese korridors". Met die uitsondering van die reservate Phibsoo en Torsa kom dié beskermde gebiede binne bewoonde gebiede voor. Dit het daartoe gelei dat wedersydse inbreuk op habitats gemaak word. Die Laterale Pad, Bhoetan se hoofsnelweg, loop deur die Nasionale Park Phrumsengla in die middel van die land. Beskermde diere kom in woongebiede, vertrap gewasse en maak vee dood. Die regering het ’n versekeringskema ingestel, begin om sonaangedrewe alarmheinings, wagtorings en soekligte op te stel en voergebiede buite menslike nedersettings aan te lê om diere uit die nedersettings weg te hou.
Lys van beskermde gebiede
Hier onder is ’n lys van die 10 beskermde gebiede in Bhoetan wat deur die trustfonds bestuur word:
Daarbenewens bestuur die regering die volgende beskermde gebied:
Pamphylia
Pamphylia was 'n Romeinse provinsie.
Pisidia
Pisidia was 'n Romeinse provinsie.
Ixia divaricata
Ixia divaricata is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
Sicilia (Romeinse provinsie)
Sicilia was 'n Romeinse provinsie.
Colin Jeavons
Colin Jeavons (gebore 20 Oktober 1929) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Life and Death of Sir John Falstaff (1959), A Matter of Degree (1960), St. Ives (1967), en The Hitchhiker's Guide to the Galaxy (1981).
Raetia
Raetia was 'n Romeinse provinsie.
Auobrivier
Die Auobrivier is 'n sytak van die Nossobrivier in die Noord-Kaap van Suid-Afrika.
Roete
Die rivier vloei vir ongeveer 400 kilometer algemeen suidooswaarts deur Namibië en die Noord-Kaap.
Noricum
Noricum was 'n Keltiese koninkryk en later 'n Romeinse provinsie wat oor 'n groot deel van die huidige Oostenryk asook aangrensende gebiede in Beiere (oos van die Inn-rivier) en Slowenië gestrek het. Die Romeinse provinsie het aan Italië (Italia) in die suide, Pannonië (Pannonia) in die ooste en Raetia in die weste gegrens.
Petrosia vulcaniensis
Petrosia vulcaniensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2005 deur Samaai & Gibbons.
Sophene
Sophene was 'n Romeinse provinsie.
Al Ain
Al Ain (Arabies: العين) is 'n stad in die Verenigde Arabiese Emirate, in die emiraat Aboe Dhabi. Met sy 766 936 inwoners (2017) is dit die tweede grootste stad in die emiraat en die vierde grootste in die land. Al Ain is sowat 160 kilometer oos van die hoofstad Aboe Dhabi en 120 kilometer suid van Doebai. Die grens met Oman verdeel die stad in twee. Die Omani-deel van die stad word Buraimi genoem. Al Ain Internasionale Lughawe is ongeveer 15 km noordwes van die stad geleë.
Wêrelderfenis
In 2011 is verskeie plekke in Al Ain en omgewing op UNESCO se Wêrelderfenislys geplaas. Hierdie plekke is Hafit, Hili, Bidaa Bint Saud en die oases van Al Ain.
Zalara
Die Zalara is 'n rivier wat in die suide van die Oos-Kaap in Suid-Afrika vloei. Sy sytakke die Mdizeni en die Mnqaba sluit bymekaar aan, en later mond dit uit in die Keiskammarivier.
Joachim Hansen (akteur)
Joachim Hansen (28 Junie 1930 – 13 September 2007) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Via Mala (1961).
Samantha Inoue-Harte
Samantha Inoue-Harte (gebore 21 April 1979) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Clerks (1994) en Predators (2010), en in die televisiereeks Sakura Wars (2000).
Petrosia armata
Petrosia armata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Lendenfeld.
Syria (Romeinse provinsie)
Syria was 'n Romeinse provinsie.
Jason Biggs
Jason Biggs (gebore 12 Mei 1978) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente American Pie (1999), American Pie 2 (2001), American Wedding (2003), en American Reunion (2012).
Pannonia
Pannonië was 'n Romeinse provinsie. Die provinsie se grens in die noorde en ooste was die Donau, in die weste Noricum en Bo-Italië, en in die suide Dalmasië en Bo-Mesië. Pannonië was geleë in die gebied van die huidige Wes-Hongarye, Oos-Oostenryk, Noord-Kroasië, Noordwes-Serwië, Noord-Slowenië, Wes-Slowakye en Noord-Bosnië en Herzegowina.
Geskiedenis
Pannonië is in die jaar 20 gestig. Dit is in 107 deur Trajanus in Pannonia Inferior en Pannonia Superior verdeel.
Peter Jeffrey
Peter Jeffrey (18 April 1929 – 25 Desember 1999) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Abominable Dr. Phibes (1971), Midnight Express (1978), en The Adventures of Baron Munchausen (1988), en in die televisiereeks The Avengers (1961).
Mnqaba
Die Mnqaba is 'n rivier wat in die suide van die Oos-Kaap in Suid-Afrika vloei. Dit sluit aan by die Mdizeni om die Zalara te word, wat in die opvanggebied van die Keiskammarivier is.
Dzong-argitektuur
duimnael|350px|Tashichho Dzong in Thimphu.
Dzong-argitektuur is ’n kenmerkende soort argitektuur van forte (Wylie: rdzong, IFA: ) wat hoofsaaklik in Bhoetan en Tibet aangetref word. Die styl is groot, en die geboue het buitemure wat uittroon bo ’n kompleks van binnehowe, tempels, administratiewe kantore en kloosters.
Eienskappe
Kenmerkende eienskappe sluit in:
Max Hansen (tenor)
Max Hansen (22 Desember 1897 – 12 November 1961) was 'n Duitse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Im weißen Rößl (1926), Das Kabinett des Dr. Larifari (1930), Bröder emellan (1946), en Helen of Troy (1951).
Dzong-argitektuur
Bhoetan
Dzongs is gebruik as die godsdiens-, militêre, administratiewe en sosiale sentrums van hul distrik. Godsdiensfeeste word dikwels daar gehou.
Die helfte van die kamers word gewoonlik vir administratiewe doeleindes gebruik (soos die kantoor van die goewerneur) en die ander helfte vir godsdienstige rituele, met hoofsaaklik ’n tempel en blyplek vir monnike. Hierdie helfte-helfte-verdeling weerspieël die ideale dubbelstelsel van die regering wat eweredig verdeel is tussen administrasie en godsdiens.
Tibet
Tibet was verdeel in 53 distrikte, wat ook dzongs genoem is. Daar was twee meesters vir elke dzong, ’n lama en ’n niegeestelike. Hulle het albei burgerlike én militêre magte gehad en was in alle opsigte gelykes. Vandag word 71 distrikte in die Outonome Streek Tibet dzongs in Tibettaans genoem.
Ligging van dzongs
duimnael|links|250px|Trongsa-dzong, die grootste dzong in Bhoetan.
Bhoetanese dzong-argitektuur het in die 17de eeu ’n hoogtepunt bereik onder die leierskap van Ngawang Namgyal, die eerste Zhabdrung Rinpoche (groot lama). Die Zhabdrung het op visioene en voorbodes staatgemaak om te bepaal waar elke dzongs gebou moes word.
duimnael|250px|Die dzong by Wangdue Phodrang, Bhoetan. Dit is duidelik dat die geboue goed geplaas is as verdedigingsforte. Wangdue Phodrang-dzong staan byvoorbeeld op ’n berguitloper wat oor die samevloei van die Sankosh- en die Tangrivier uitkyk. Dit stuit dus enige aanvalle deur suidelike invallers wat probeer om die rivierroete te gebruik en die talle berghellings van die Middel-Himalaja te systap om Sentraal-Bhoetan aan te val. Drukgyel-dzong bo die Parovallei blokkeer die tradisionele pad oor die Himalaja se bergpasse.
Dzongs is dikwels op ’n bergtop of -uitloper gebou. As die dzong teen die hang van ’n berg gebou is, is ’n kleiner dzong of wagtoring gewoonlik reg bo dit gebou om te keer dat aanvallers van bo af in die binnehof van die hoofgebou inskiet.
Punakha-dzong verskil van die ander deurdat dit op ’n redelik plat stuk grond gebou is by die samevloei van die Mo- en die Phorivier. Die fort word aan drie kante deur die riviere omring en dit bied beskerming teen aanvalle. Dié ligging was egter ongunstig in 1994, toe ’n gletserdam 90 km van daar deur sy yswal breek en ’n enorme oorstroming van die Pho veroorsaak wat die dzong beskadig en 23 lewens geëis het.
Konstruksie
duimnael|180px|’n Dakkonstruksie in Tongsa-dzong.
Dzongs is tradisioneel gebou sonder enige bouplanne. Bouwerk het plaasgevind onder toesig van ’n hoë lama wat elke dimensie deur spirituele inspirasie bepaal het. Elke huishouding het as ’n soort belasting ’n sekere getal werkers verskaf uit eie geledere of wat hulle gehuur het om verskeie maande lank aan die dzong te bou. Dit het gewoonlik plaasgevind buite die landboujaar.
Dzongs het bestaan uit steen- en klipmure wat een of meer binnehowe omring. Die helfte is vir administrsie gebruik en die ander helfte het tempels en blyplek vir monnike bevat. Laasgenoemde is aan die binnekant van die buitemure gebou en soms as ’n aparte steentoring naby die middel van die binnehof, waar die hooftempel geleë was. Die hoofgeboue aan die binnekant was ook van steen of kleiblokke en is binne en buite afgewit, met ’n breë okerkleurige band aan die bokant. Die groter spasies soos die tempel het enorme interne houtkolomme en -balke gehad wat galerye om ’n oop, sentrale gebied geskep het. Kleiner geboue was gegraveerde en geverfde houtkonstruksies.
Die dakke was van hardehout en bamboes en is ryklik versier. Tradisioneel is geen spykers gebruik nie. Hulle was oop by die dakrande en dit het ’n geventileerde stoorplek geskep. Hulle is dikwels afgerond met dakspane van hout wat met klippe vasgehou is, maar dit is in feitlik alle gevalle later met sinkplate vervang. Die dak van Tongsa Dzong, op die foto regs, is een van die min dakspaandakke wat bewaar gebly het en is in 2006/'07 gerestoureer.
Die binnehowe was gewoonlik op ’n hoër vlak as die buitekant en is met groot trappe bereik. Dit het klein, verdedigbare ingange met groot houtdeure gehad. Al die deure het drumpels gehad om te keer dat geeste ingaan. Tempels is gewoonlik nog hoër gebou met verdere trappe wat daarheen lei.
Moderne argitektuur
Groot moderne geboue in Bhoetan het dikwels die vorm en eksterne voorkoms van dzong-argitektuur, met moderne tegnieke wat gebruik word soos ’n betonraamwerk.
Die kampus van die Universiteit van Texas by El Paso (UTEP) is ’n seldsame voorbeeld van die dzong-styl buite die Himalajastreek.
NG gemeente Riviersonderend
Die NG gemeente Riviersonderend is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van Caledon en in die Wes-Kaaplandse Sinode. In 2020 het die gemeente 59 dooplidmate en 379 belydende lidmate gehad.
Stigting
Riviersonderend is op 27 Desember 1922 van Caledon, Napier en Bredasdorp sonder 'n middelpunt afgestig. Dit was moontlik die eerste keer dat dit in die geskiedenis van die NG Kerk gebeur het, word in Ons gemeentelike feesalbum (1952) beweer. Die kerkraad het daarna besluit om die dorp aan te lê op 'n gedeelte van die plaas Tierhoek, wat vir die doel aangekoop is. Oor die naam wat die nuwe gemeente sou dra, was heelwat verskil van mening, totdat eindelik besluit is om die naam Riviersonderend te kies as die naam waarmee die hele omgewing bekend gestaan het.
Petrosia coriacea
Petrosia coriacea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
NG gemeente Riviersonderend
Vooruitgang
Op 23 Februarie 1924 is die eerste leraar onder 'n eikeboom op Cuwerf bevestig, en het langer as 'n jaar op 'n boereplaas in daardie omgewing gewoon. Op 27 September 1924 is die groot en doelmatige kerksaal, waarin die gemeente 14 jaar lank aanbid het, ingewy. Op 6 November 1937 het die hoeksteenlegging van die sierlike kerkgebou plaasgevind, wat ingewy is op 27 Oktober 1938. Die gebou bevat 1085 sitplekke en is met insluiting van die koste van die orrel en omheining teen £14,200 voltooi. Die eerste leraarspaar van die gemeente is ds. en mev. J. G. Muller. Hulle het, na 'n aangename en geseënde bediening van 28 jaar in die gemeente, begin 1952 uit die diens getree.
Armenia (Romeinse provinsie)
Armenia was 'n Romeinse provinsie tydens die jare 114–118.
Petrosia coriacea
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Swartschewsky.
Margaret Irving
Margaret Irving (18 Januarie 1898 – 5 Maart 1988) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Radio-Mania (1922), Animal Crackers (1930), en San Francisco (1936), en in die televisiereeks The People's Choice (1955).
Petrosiidae
Petrosiidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Thracia (Romeinse provinsie)
Thracia was 'n Romeinse provinsie.
Lionel Jeffries
Lionel Jeffries (10 Junie 1926 – 19 Februarie 2010) was 'n Engelse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente First Men in the Moon (1964), Camelot (1967), Chitty Chitty Bang Bang (1968), en The Amazing Mr. Blunden (1972).
Alpha Apodis
Alpha Apodis (ook bekend as α Apodis of α Aps) is die helderste ster in die sterrebeeld Paradysvoël (Apus), met ’n skynbare magnitude van 3,825. Met ’n deklinasie van -79° is dit ’n sirkumpolêre ster in ’n groot deel van die Suidelike Halfrond. Dit kan snags uitgeken word deur ’n denkbeeldige lyn deur Alpha Centauri en Alpha Circini te trek en dit tot by die hemelsuidpool te verleng.
Die ster is sowat 430 ligjare van die Sonnestelsel af. Dit is onduidelik of dit ’n metgeselster het.
Petrosia pulitzeri
Petrosia pulitzeri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Pansini.
Mary Jane Irving
Mary Jane Irving (20 Oktober 1913 – 17 Julie 1983) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The White Lie (1918), Scotty of the Scouts (1926), The Godless Girl (1929), en Tom Sawyer (1930).
Perchloraat
'n Perchloraat is 'n sout wat die komplekse anioon ClO4- bevat. Dit is die suurres van perchloorsuur HClO4.
Die oksidasietoestand van die sentrale atoom (Cl) is 7+ en dis die hoogste wat moontlik is vir hierdie element. Die vorm van die anioon is tetraëdries.
Perchlorate is baie goed oplosbaar in water en word dikwels gebruik om katione in oplossing te bring. Perchlorate is ook baie sterk oksiderend. Saam met 'n goeie reduserende katioon, soos ammonium, kan dit aan die sout plofbare eienskappe verleen.
Die standaardreduksiepotensiale van die ioon is hoog:
Hoewel die ioon termodinamies vermag om water te splyt en suurstof te vervaardig, is dit kineties nie moontlik nie. Daar is nogtans ander reduksiemiddels soos titanium(III) in 'n HEDTA-kompleks wat 'n redoksreaksie sal veroorsaak.
Mars
Die grond van die planeet Mars bevat baie perchlorate: tussen 0,5 en 1%. Dit kan 'n landing op hierdie planeet bemoeilik, maar ook 'n bron van noodsaaklike suurstof wees.
Ixia dubia
Ixia dubia is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel van die fynbos is. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Piketberg tot in die Kaapse Skiereiland voor asook by Caledon en Hermanus. Die spesie word nie tans bedreig nie, maar het van sy habitat afgestaan aan ontwikkeling en indringerplante.
Darcy-Weisbach-vergelyking
Die wrywingsdrukval in 'n pyp word gegee deur die Darcy-Weisbach-vergelyking tesame met die Colebrookvergelyking wat 'n funksie is van die Reynoldsgetal om f' te bepaal.
Waar:
Die snelheid in 'n lyn kan soos volg in terme van die volume- en massavloeitempo geskryf word:
Indien hierdie in die boonste formule vervang word, word die volgende verkry:
Bepaling van ekwivalente pyplengte ( \Sigma \left ( L/D \right ) )
Die drukval oor pyptoebehore soos kleppe, elmboë, T-stukke, vernouers, lynsiwwe, pypingange en pypuitgange word gewoonlik saam met die wrywingsdrukval bereken en word by die totale pyplengte getel as 'n ekwivalente pyplengte (L/D). Bv, 'n sluisklep wat voloop is se ekwivalente pyplengte is L/D = 13. Dus, indien die totale pyplengte van 'n pypsisteem 10 m is en dit bevat 'n sluisklep wat voloop is in 'n pyp met 'n binnediameter van 200 mm (0.2 m), dan is die totale ekwivalente pyplengte Le = 10 + 13 × 0.2 = 10 + 2.6 = 12.6 m.
Soms word die weerstand gegee in terme van Kr. Die ekwivalente lengte word dan soos volg bereken:
Dus is die totale ekwivalente lengte:
Hierdie waarde word nou gebruik in die vergelyking om die totale wrywingsdrukval te bepaal:
Drukvalkonstantes vir passtukke
Kyk ookː