cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lambertsbaai
Voëleiland
Voëleiland is 'n gewilde besoekplek vir toeriste. Die eiland is 'n broeiplek van die witmalgas. Hier word ook jaarliks ghwano verwyder.
Leucandra losangelensis
Leucandra losangelensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur De Laubenfels.
Fokker 50
Die Fokker 50 is 'n turboskroef-aangedrewe vliegtuig, ontwerp as 'n verbeterde en ook opvolger van die suksesvolle Fokker F27 Friendship. Die Fokker 60 is 'n verlengde weergawe van die Fokker 50. Beide vliegtuie word vervaardig en ondersteun deur die Nederlandse maatskappy Fokker.
Swjatoslaf III van Wladimir
Swjatoslaf III (Russies: Святослав III Всеволодович; 27 Maart 1196 – 3 Februarie 1252) was van 1246 tot 1248 grootprins van Wladimir-Soezdal.
Fokker 50
Daar is begin aan die Fokker 50 se ontwerp in die vroeë 1980's nadat die verkope van die F27 begin taan het. Fokker het toe besluit om 'n nuwe vliegtuig te ontwikkel uit die F27; daar is gepoog om soveel van die romp en onderdele van die F27 te gebruik terwyl nuwe tegnologie en verbeteringe aangebring sal word. Daarom is die Pratt & Whitney Canada PW127B turboskroef motor gebruik; dit het tot gevolg dat die F50 tot 30 persent minder brandstof gebruik as die F27.
Swjatoslaf III van Wladimir
Hy was die sesde seun van Wsewolod die Groot Nes en Maria Sjwarnowna. Sy bewind in Wladimir was kort en sonder enige noemenswaardige gebeure. In 1248 het sy broerskind, Michail Chorobrit van Moskou, die stad Wladimir ingeneem en Swjatoslaf verdryf. Swjatoslaf is op 3 Februarie 1252 oorlede.
Fokker 50
Die Fokker 50 het sy nooiensvlug op 28 Desember 1985 voltooi en bekendgestel in 1987. Die Fokker 60 is gebruik deur die Koninklike Nederlandse Lugmag; hulle ou vliegtuie is verkoop aan die Peruviaanse Vloot en die Republiek van China se lugmag.
Bakendiamantmyn
Die Bakendiamantmyn is 'n diamantmyn geleë langs die laer Oranjerivier in Suid-Afrika, naby Sanddrif. Die myn word besit en bedryf deur Trans Hex. Die sentrale verwerkingsaanleg is sedert 2001 in Baken bedryf.
In 2004 het die Bakenmyn 88 063 karaat (17,6126 kg) geproduseer; die gemiddelde diamantgrootte vir die jaar was 1,29 karaat (258 mg). Noemenswaardige diamante van die produksie in 2004 sluit in 'n 78,9 karaat (15,78 g), D kleur foutlose diamant wat verkoop is vir meer as VS$ 1,8 miljoen, en 'n 27,67 karaat (5,534 g) pienk diamant wat verkoop is vir meer as VS$ 1 miljoen.
Waarskynlike reserwes is 21,2 miljoen kubieke meter van erts teen 'n ertsgraad van 1,69 karaat (338 mg) per 100 kubieke meter (3.38 mg/m³). Daar is 'n vermorsingklip oorlaai van ongeveer 33 miljoen kubieke meter.
Die myn is na 45 jaar gesluit op 1 November 2017.
Fokker F27 Friendship
Daar is in die vroeë 1950's met die ontwikkeling van die vliegtuig begin met die doel om suierenjinaangedrewe vliegtuie soos die Dakota te vervang. Daar was gou besluit om die Rolls-Royce Dart turboskroefmotor te gebruik; kenmerkend van hierdie motor was die minder vibrasies en lawaai wat 'n verbeterde omgewing vir die pasassiers verseker. Die kajuit het ook oor drukreëling beskik. Die nuutste vervaardigingsmetodes op daardie tyd is gebruik vir die konstruksie van die vliegtuig.
Die vliegtuig het sy nooiensvlug op 24 November 1955 voltooi en op 19 November 1958 bekendgestel. Kort hierna is die vliegtuig beskou as 'n kommersiële sukses. Fairchild Aircraft van Amerika het ook die vliegtuig onder lisensie vervaardig. Hulle het later, onafhanklik van Fokker, 'n langer weergawe van die vliegtuig ontwerp en bemark as die Fairchild FH-227. Gedurende die 1980's het Fokker die Fokker 50 uit die F27 ontwikkel wat dit vervang het.
Universiteit van Leiden
Die Universiteit Leiden is in 1575 opgerig en as sodanig die oudste universiteit in Nederland. Die instelling het sewe fakulteite en meer as 18 000 studente (akademiese jaar 2009-'10). Die naam van die universiteit was tot 1998 "Rijksuniversiteit Leiden". Afgestudeerdes van die universiteit het tot dusver 16 Nobelpryse ontvang.
Higiëne
Higiëne is die gebruike wat uitgevoer word om goeie gesondheid te handhaaf. Volgens die Wêreld Gesondheidsorganisasie (WGO) verwys higiëne na " omstandighede en gebruike wat bydra om gesondheid te handhaaf en die verspreiding van siektes te voorkom".
Waar dit in die algemene spreektaal verstaan word as "sindelikheid", dra higiëne in sy oorspronklike betekenis veel meer inhoud oor en sluit dit alle toestande en gebruike, lewenstylkwessies, opvattings en kommoditeite in wat bydra tot 'n veilige en gesonde omgewing. Terwyl die mediese wetenskap 'n standaard stel vir higiëne in verskillende situasies, kan dit wat as higiënies beskou word tussen kultuurgroepe verskillend wees en selfs tussen geslagte. Sommige gewone higiëniese praktyke kan deur 'n samelewing beskou word as goeie gewoontes, terwyl die afskeep van higiëne beskou kan word as afstootlik, onbeleefd en selfs bedreigend.
Agtergrond
Higiëne is 'n konsep verwant aan sindelikheid, gesondheid en geneeskunde. Higiëniese gebruike word toegepas in geneeskunde en in huishoudings as voorkomende maatreëls om die voorkoms en verspreiding van siektes te bekamp. Goeie higiëne is 'n sleutelfaktor tot gehalteversekering in die vervaardiging van voedsel, farmaseutiese en kosmetiese produkte. Die terme sindelikheid en higiëne word dikwels gelykwaardig aan mekaar gebruik en kan tot verwarring lei. In die algemeen verwys higiëne na gebruike wat die verspreiding van siekteveroorsakende organismes voorkom. Aangesien skoonmaakprosesse – soos handewas – aansteeklike mikrobes en vuilheid verwyder, word dit dikwels beskou as metodes om higiëne te handhaaf. Ander gebruike van die benaming verskyn in sinsdele wat insluit: persoonlike higiëne, slaaphigiëne, geestesgesondheid, mondhigiëne en beroepsgesondheid wat verband hou met openbare gesondheid. Higiëne is ook 'n vertakking van die wetenskap wat gemoeid is met die bevordering en handhawing van gesondheid. Higiëniese praktyke is baie uiteenlopend, en wat aanvaarbaar is binne een kultuur, mag taboe wees in 'n ander.
Mediese higiëne
Mediese higiëne het betrekking op die mediese gebruike wat verband hou met die toediening van medisyne en mediese sorg wat siektes voorkom of beperk en die verspreiding van siektes voorkom.
Mediese higiëniese praktyke sluit in:
Die meeste van hierdie praktyke is ontwikkel in die 19de eeu en was goed gevestig teen die middel van die 20ste eeu. Sommige prosedures (soos die weggooi van mediese afval) is verfyn in reaksie op die uitbreek van siektes soos veral VIGS en Ebola teen die laat 20ste eeu.
Huishoudelike en  alledaagse higiëne
Huishoudelike higiëne  het betrekking op die higiëniese praktyke wat die insidensie van siektes en die verspreiding daarvan minimaliseer of voorkom in die huishoudelike omgewing en in alledaagse omstandighede soos sosiale geleenthede, openbare vervoer, die werkplek en openbare plekke.
Higiëne tuis en in alledaagse situasies speel 'n belangrike rol om die verspreiding van aansteeklike siektes te voorkom. Dit sluit prosedures in wat gebruik word in 'n verskeidenheid van huishoudelike situasies soos handhigiëne, respiratoriese higiëne, kos- en waterhigiëne, algemene huishoudelike higiëne (higiëne van terreine en oppervlaktes), versorging van diere en huishoudelike gesondheidsorg (die versorging van diegene wat 'n groter risiko loop om infeksie op te doen).
Hierdie komponente van higiëne word tans beskou as aparte kwessies, alhoewel dit gebaseer is op die dieselfde onderliggende mikrobiologiese beginsels. Die voorkoming van die verspreiding van aansteeklike siektes is daarin vervat dat die  ketting van infeksieoordrag verbreek moet word. Die eenvoudige beginsel is dat infeksie nie kan versprei wanneer die oordragketting verbreek is nie. In reaksie op die behoefte aan doeltreffende riglyne vir huishoudelike higiëne het die Internasional Scientific Forum on Home Hygiene 'n risiko-gebaseerde benadering (gebaseer op Hazard Analysis Critical Control Point (HACCP) ontwikkel wat bekend geword het as "geteikende higiëne". Geteikende higiëne is gebaseer op die identifisering van die roetes van die verspreiding van patogene in die huis, en die toepassing van higiëniese prosedures op kritieke punte en gepaste tye om die ketting van infeksie te verbreek.
Khumani-myn
Die Khumani-myn is 'n groot ysterertsmyn geleë in die Noord-Kaap in sentrale Suid-Afrika. Khumani verteenwoordig een van die grootste ysterertsreserwes in Suid-Afrika en in die wêreld, met geskatte reserwes van 709 miljoen ton erts van gradering 64,2% ystermetaal.
Higiëne
Huishoudelike en  alledaagse higiëne
Die belangrikste bronne van infeksie in die huis is mense (wat  draers is of besmet is), voedsel (veral verwerkte voedsel) en water, en huishoudelike diere (in westerse lande meer as 50% van huishoudings een of meer troeteldiere). Daarbenewens is daar plekke waar stagnante water versamel — soos wasbakke, toilette, afvoerpype, skoonmaak gereedskap, waslappe — al hierdie ondersteun mikrobiese groei, en kan sekondêre reservoirs van infeksie wees. Kieme (potensieel aansteeklike bakterieë, virusse, ens.) word voortdurend afgeskei via slymvliese, ontlasting, braaksel, velskubbe, ens. Wanneer die omstandighede dus kombineer, word mense blootgestel – hetsy direk of deur kos of water, en kan 'n infeksie ontwikkel. Die belangrikste "paaie" vir die verspreiding van kieme in die huis is die hande, hand – en voet kontakoppervlaktes, skoonmaak lappe en gereedskap. Kieme kan ook versprei deur klere en huishoudelike linne soos handdoeke. Dienste soos toilette en wasbakke, byvoorbeeld, is ontwerp vir die veilige hantering van  menslike afval, maar daar is steeds risiko's verbonde wat krities kan wees op sekere tye, bv. wanneer iemand siek is  of diarree het. Veilige verwydering van menslike afval is 'n fundamentele behoefte; swak sanitasie is 'n primêre oorsaak van diarree en siekte in lae-inkomste gemeenskappe. Respiratoriese virusse en swamspore word ook deur die lug versprei.
Handhigiëne
In situasies waar handewas met seep nie 'n opsie is nie (bv. in 'n openbare plek met geen toegang tot wasfasiliteite), kan 'n waterlose handreiniger soos 'n alkohol-handgel gebruik kan word. Om doeltreffend te wees, moet 'n alkohol-handgel nie minder as 60%v/v alkohol bevat nie. Handreinigers is nie 'n opsie in die meeste ontwikkelende lande nie. In situasies met beperkte water  is daar water-bewaringsoplossings, soos bv. die "tippy tap" of kantelkraan. Dit is 'n eenvoudige toestel waar 'n beker aan 'n tou opgehang word  en 'n voetpedaal getrap word om 'n klein hoeveelheid water oor die hande uit te giet, met 'n koekie seep daarnaas om hande te was. In lae-inkomste gemeenskappe word modder of as somtyds gebruik as 'n alternatief vir seep.
Die Wêreld Gesondheidsorganisasie beveel aan dat hande met as gewas word in noodgevalle,  By skole sonder toegang tot seep en in ander moeilike situasies – soos post-noodgevalle – word die gebruik van skoon sand aanbeveel. Die gebruik van as is algemeen en eksperimente het getoon dat dit ten minste so effektief soos seep is vir die verwydering van bakterieë.
Respiratoriese higiëne
Die korrekte respiratoriese en handhigiëne wanneer mense hoes of nies verminder die verspreiding van kieme - veral tydens die verkoue en griepseisoen.
Hantering en berging van huishoudelike water
Die kwaliteit van drinkwater bly steeds 'n groot probleem, nie net vir ontwikkelende lande nie, maar ook in ontwikkelde lande. Selfs in Europa word beraam dat 1120 miljoen mense nie toegang het tot veilige drinkwater nie. Intervensies t.o.v. waterkwaliteit wat by die gebruikspunt plaasvind kan diarree verwante siektes – in gemeenkappe waar waterkwaliteit swak is – beperk, asook tydens noodtoestande wanneer daar 'n onderbreking is in water voorsiening. Aangesien water besmet kan raak tydens berging (bv. deur vuil hande of vuil houers) is die veilige opberging van water in huishoudings ook belangrik.
Metodes vir die behandeling van drinkwater,  sluit die volgende in:
Leucandra magna
Leucandra magna is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Halvinkhuizen
Halvinkhuizen is ’n nedersetting in die munisipaliteit Putten in die provinsie Gelderland in Nederland.
Leucandra magna
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1942 deur Tanita.
NGC 2
NGC 2 is ’n spiraalsterrestelsel sowat 303 miljoen ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Vlieënde Perd. Dit lê net suid van NGC 1. Dit is ’n dowwe stelsel met ’n skynbare magnitude van 15.
Claude Jarman jr.
Claude Jarman jr. (gebore 27 September 1934) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Yearling (1946), Intruder in the Dust (1949), Roughshod (1949), en Rio Grande (1950).
200
Die jaar 200 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 100ste jaar van die 2de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Gina Torres
Gina Torres (gebore 25 April 1969) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Matrix Reloaded (2003), The Matrix Revolutions (2003), en Serenity (2005), en in die televisiereeks Suits (2011).
Andrei II van Wladimir
Andrei II (Russies: Андрей Ярославич; c. 1222–1264) was die derde seun van Jaroslaf II. Hy het sy oom Swjatoslaf III in 1249 opgevolg as grootprins van Wladimir-Soezdal. Hy het die Mongole drie jaar later uitgedaag en is deur hulle uit Rusland verdryf, waarna hy na Swede gevlug het.
Altasimut
duimnael|180px|’n Newton-teleskoop op ’n eenvoudige Dobson-altasimutmontering.
Andrei II van Wladimir
In 1256 het Andrei na die stad Sarai gereis om verskoning te vra vir sy ontrouheid. Toe hy na Rusland terugkeer, het sy broer Aleksander Nefski vir hom die oostelike deel van Rusland gegee, onder andere Nizjni Nowgorod en Gorodets aan die Wolga. Toe Aleksander in 1263 dood is, wou Andrei Wladimir by sy grond voeg, maar sy planne is deur sy jonger broer Jaroslaf III van Twer in die wiele gery.
Altasimut
Altasimut of asimutale montering is die eenvoudigste manier om ’n teleskoop te monteer sodat dit in alle rigtings om ’n vertikale sowel as ’n horisontale as kan draai. Rotasie om die vertikale as verander die asimut (kompaspeiling) van die mikrigting en ’n rotasie om die horisontale as verander die hoogte van die rigting. Die Engelse naam, altazimuth, kom van die woorde altitude en azimuth.
Opsomming
Asimutale monterings is sedert die antieke tye gebruik vir sterrekundige en geodetiese meetinstrumente vanweë die robuuste, eenvoudige konstruksie daarvan. Ná die uitvinding van teleskope is hulle sedert omstreeks 1620 ook hiervoor ingespan en tot in die 18de eeu voortdurend verbeter. Daarna is hulle deur ander soorte monterings vervang. Eers met die ontstaan van moderne groot teleskope, waarvan die spieëls van 6 tot 20 m wissel, was daar omstreeks 1980 ’n terugkeer na die vroeëre soort montering vanweë die stabiliteit daarvan.
Dit word ook vir talle ander instrumente aangewend, soos kameras, radioantennas, sonpanele en vuurwapens.
Padwagtertjie
'n Padwagtertjie is 'n vlinder, Junonia orithya, met baie subspesies, in die familie van vierpootskoenlappers (Nymphalidae). Die wetenskaplike naam van die soort is vir die eerste keer in 1764 deur Carl Linnaeus gepubliseer. Die vlinder se Engelse naam is Eyed pansy in Afrika. In Australië staan dit bekend as Blue argus. In Indië is sy algemene Engelse naam Blue pansy, maar in Suider-Afrika verwys Blue pansy na Junonia oenone.
Kenmerke
Die vlerkspan van die mannetjie is 40 tot 48 mm, en die van die wyfie is 35 tot 42 mm.
Verspreiding
Hierdie vlindersoort kom voor in Afrika, Suidoos-Asië en Australië van seevlak tot 2500 meter bo seevlak, in warm en droë gebiede.
Gasheerplante
Sy gasheerplante is Antirrhinum, Angelonia en Buchnera uit die familie Scrophulariaceae en Thunbergia alata, Hygrophila salicifolia, Asystasia en Pseuderanthemum uit die familie Acanthaceae.
Hervormingsoorlog
Die Hervormingsoorlog (Spaans: Guerra de Reforma) in Meksiko was een van die episodes van die lang stryd tussen liberale en konserwatiewe kragte wat die geskiedenis van die 19de eeu in die land oorheers het. Die liberale wou 'n federale regering met 'n beperkte invloed van die Rooms-Katolieke Kerk en die weermag op die land, terwyl die konserwatiewe gestreef het ná 'n sentralistiese regering met 'n monarg met die Kerk en weermag op hul tradisionele rol en bevoegdhede.
Hierdie konflik het tot 'n burgeroorlog gelei, nadat liberale kragte die regering onder Antonio López de Santa Anna verdring en 'n reeks wette implementeer het om die regte van die kerk en weermag te besny. Die konserwatiewe weerstand teen hierdie besluite het tot die "Plan van Tacubaya" gelei, wat die regering van president Ignacio Comonfort vernietig en die oorblywende liberale gedwing het om ná Veracruz te vlug. Die konserwatiewe het nou Meksikostad en die sentrum van die land beheer, maar die meeste ander deelstate het geen van die twee partye ondersteun.
Omdat die liberale kragte min militêre ervarings gehad het, het hul die meeste van die vroeë gevegte verloor, maar die gety draai nadat die konserwatiewe twee keer misluk het om Veracruz te verower. Liberale oorwinnings het daarna toegeneem, terwyl die konserwatiewe kragte in Desember 1860 gekapituleer het. Terwyl die konserwatiewe kragte die oorlog verloor het, het guerrillas vir die volgende jare landwyd aktief gebly, en die konserwatiewe sou met Franse troepe saamspan om tydens die intervensie in Meksiko die Habsburgse Maksimilian I as keiser van Meksiko te installeer.
Saab 2000
Die Saab 2000 is 'n tweemotorige hoëspoed turboskroef aangedrewe vliegtuig gebou deur Saab. Dit is ontwerp om 50-80 passasiers te vervoer teen 'n kruissnelhied van 655 km/h. Produksie het plaasgevind in Linköping in die suide van Swede. Die eerste Saab 2000's het in Maart 1992 sy nooiensvlug voltooi en het sy lugwaardigheidsertifikaat in 1994 ontvang. Die laaste vliegtuig is in April 1999 afgelewer, slegs 63 eenhede is gebou. Teen Julie 2018 was daar slegs 24 eenhede nog in gebruik.
Arthur Jasmine
Arthur Jasmine (4 April 1899 – 1 April 1995) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Lasca (1919), Thunder Island (1921), Salomé (1922), en Justice of the Far North (1925).
Virginia
Virginia is 'n goudmyndorp in die Vrystaat, in Suid-Afrika. Die dorp lê 140 km noordoos van Bloemfontein en 20 km suid van Welkom en is deel van die Vrystaatse Goudveld. In 2011 het die dorp en die township Meloding saam 'n bevolking van 66 208 gehad.
Geskiedenis
Die dorp, aan die oewers van die Sandrivier, is in 1954 uitgelê. Die oorsprong van die naam van die dorp is interessant. Twee Amerikaanse ingenieurs wat die hoofspoorlyn opgemeet het, wat oor die plaas Merriespruit gaan, het die naam Virginia op 'n rots uitgekerf - moontlik uit verlange na hul tuisstaat Virginië in Amerika. Toe daar besluit is om 'n halte hier te maak is op die naam Virginia besluit wat op die rots uitgekerf was. 'n Voorstad in die dorp is na Merriespruit vernoem. Na die ontdekking van goud in die 1950's het die dorp ongelooflik gegroei.
Distrik
Die distrik is 578 km2 groot en daar word gemengde boerdery toegepas: mielies, beeste en skape. Die grootste swaelsuur-aanleg in die suidelike halfrond is in die dorp met 'n vermoë van 350 ton per dag. Die Virginiapark ontspanningsoord (nou Tikwe Lodge genoem) is op die suidelike oewer van die Sandrivier ontwikkel.
Merriespruitramp
Op 22 Februarie 1994 het 'n wal van die slikdam by die Harmonygoudmyn meegegee en die voorstad Merriespruit is deur 'n golf dik slyk oorspoel. Sewentien mense is dood, 31 huise vernietig en 72 is ernstig beskadig. 'n Gedenkmuur is opgerig in die plaaslike begraafplaas waar die meeste van die slagoffers begrawe is.
Malanshof
Malanshof is 'n noordelike voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika wat aan die westekant van Randburg geleë is.
Keirrison de Souza Carneiro
Keirrison de Souza Carneiro (Dourado, 3 Desember 1988), beter bekend as Keirrison, is 'n Brasiliaanse sokkerspeler. Hy speel onder meer vir Coritiba (2006-2008; 2013-); Palmeiras, FC Barcelona (2009-), Benfica, Fiorentina, Santos en Cruzeiro.
Janina Gavankar
Janina Gavankar (gebore 29 November 1980) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Blindspotting (2018) en in die televisiereekse True Blood (2008) en The League (2009).
201
Die jaar 201 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 1ste jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Lekkersing
Lekkersing is 'n klein dorpie omring deur swart heuwels in die afgeleë Richtersveld in Namakwaland. Dit is via die R382-pad 'n 60 km oos van Port Nolloth. Met grondpaaie is dit noordwaarts 88 km na Kuboes en noordooswaarts 50 km na Eksteenfontein.
Die plekkie is in 1926 gestig deur Ryk Jasper Cloete. Daar bestaan onsekerheid oor hoe dit aan sy naam gekom het. In die Namatradisie, wat hier nog sterk gehandhaaf word, bestaan daar verhale oor die naamgewing.
Daar word hoofsaaklik met bokke geboer. Mynhope wat te sien is, is die gevolg van die kwartsietmyn wat in 1964 begin is. Rooi- en goudkleurige plaveiklippe word wêreldwyd verskeep. 'n Gemeenskapsontwikkelingsprojek skep vanaf 1999 werk en verskaf groente, vrugte en kruie aan die inwoners. Toerisme begin al meer 'n bydrae tot die ekonomie lewer.
Reënval is slegs 50mm per jaar en die ondergrondse water is boonop effens brak.
In Lekkersing is 'n satellietkantoor van die Richtersveld Plaaslike Munisipaliteit. Die dorp se skool staan bekend as die Elizabeth Wimmer NGK Primêre Skool. Daar is geen vulstasie, restaurant, winkels of outobank in die dorpie nie.
Tertius Kapp
Tertius Kapp (gebore 1979) is 'n Suid-Afrikaanse dramaturg, regisseur en draaiboekskrywer. Hy het in Kaapstad skoolgegaan, waarna hy by die Universiteit Stellenbosch studeer en 'n MA in Kreatiewe Skryfkunde onder leiding van prof. Marlene van Niekerk behaal. Hy het die regie van onder andere De Familie Wagenaer, Skroothonde, Sielsiek en Harmse waargeneem. Hy woon tans in Johannesburg en is 'n vryskutskrywer.
In 2015 is die Hertzogprys vir Drama aan hom toegeken vir sy werke Rooiland en Oorsee.
Lewe en werk
Tertius Kapp matrikuleer in 1997 met ses onderskeidings aan die Hoërskool Jan van Riebeeck in Kaapstad. Hy studeer verder aan die Universiteit van Stellenbosch, waar hy ’n B.A.-graad, ’n B.Sc.-graad in aktuariële wetenskap en as nagraadse student in Fisika sy B.Sc. Honneurs-graad behaal. Hierna skryf hy hom in vir ’n M.A.-graad in kreatiewe skryfwerk wat hy onder leiding van Marlene van Niekerk behaal. Hy is saam met Neels van Jaarsveld en Vicky Davids stigter van die teatergroep Tart ’n Koggel-produksies. Hy bly daarna in Johannesburg, waar hy ’n vryskutskrywer vir onder meer dokumentêre programme op televisie is, en word dan van 2009 tot 2013 besoekende dosent in Afrikaans en South African Studies in die Departement Engels aan die Adam Mickiewicz Universiteit in Poznan in Pole. By sy terugkeer na Suid-Afrika is hy vanaf Julie 2013 dosent in drama, prosa en die skryfkuns aan die Universiteit van Fort Hare. In 2015 lewer hy die jaarlikse N.P. van Wyk Louw-gedenklesing aan die Universiteit van Johannesburg onder die titel “Met bier en bloed en dans en trom – Afrikaanse kunstefeeste en N.P. van Wyk Louw se kultuurkritiek”.
Skryfwerk
Sy dramas word by verskeie kunstefeeste opgevoer, onder andere die Klein Karoo Nasionale Kunstefees en Aardklop. Hy het al tekste geskryf, geregisseer en self toneel gespeel. As vervaardiger was hy onder andere verantwoordelik vir die produksie van sy eie dramas “As jy blind is, hoe weet jy waar om jou sigaret te ash?”, “Terre’Blanche”, “Harmse”, “De Familie Wagenaer, “Al dobberend” en Willem Anker se “Skroothonde”. Hy speel die hoofrol in “Terre’Blanche” en tree ook in verskeie ander dramas op, soos “Wit Sneeutjie en die Dwergreus” en “Wieditgedoen?” Vir televisie skryf hy onder andere die dokumentêre film “Johnny en die Maaiers”, waarin die musiekbedryf oor die voorafgaande veertig jaar in Suid-Afrika onder die loep geneem word. Die geestige benadering sorg vir ’n humoristiese blik op ’n ernstige onderwerp.
In “Terre’Blanche” word die geskiedenis van die Afrikaner Weerstandsbeweging (AWB) onder die loep geneem sedert hul ontstaan in die vroeë sewentigerjare, met die sentrale fokus op die leier Eugène Terre’Blanche. “Sielsiek”, wat in 2006 by Aardklop debuteer, skryf hy saam met Willem Anker. Dit is ’n drama oor die tehuis Môreskyn en die mense wat daar bly, in die vorm van ’n toer deur die huis, gelei deur ’n pasiënt. Elke karakter se sielkundige afwyking word ondersoek en elke verhaal laat sy eie vrae ontstaan. Die gevolgtrekking is dat die grense tussen normaliteit en abnormaliteit baie dun is en dat die samelewing ’n geweldige negatiewe impak op mense uitoefen. “Harmse” handel oor ’n private speurder wat die pad byster raak wanneer ’n verleidelike blondine sy kantoor binnestap. Die stuk wend deurentyd die oorbekende clichés van die speurverhaal en tipiese film noir-genres op satiriese wyse aan. “Harmse” verower in 2006 die tweede plek in die Nagtegaal-tekskompetisie en word in hierdie jaar by die KKNK opgevoer. Die eenmanstuk “Al dobberend” is ’n komedie oor ’n man wat so alledaags is dat hy fassinerend word. Dis die man wat jy elke dag in die ry sien, die burokraat in die kantoor, die grapmaker om die braaivleisvuur, die man wat jy al ’n duisend kere ontmoet het maar nooit sal herken nie, wat al dobberend deur die lewe gaan. Hierdie stuk belig ’n karaktertipe wat ons goed ken, maar eintlik glad nie ken nie. “As jy blind is, hoe weet jy waar om jou sigaret te ash?” bestaan uit ’n reeks gefragmenteerde lewensuittreksels wat die gehoor ervaar deur klank, reuk en gevoel en daardeur word alledaagse gebeure opnuut ondersoek. “De Familie Wagenaer” is ’n vreesaanjaende improvisasiestuk oor ’n spookhuis, wat in 2004 by die KKNK opgevoer is in ’n verlate plaashuis buite Oudtshoorn. Die busbestuurder los die gehoor hier alleen in die spookagtige atmosfeer, waarna ’n lantern verskyn wat hulle op ’n begeleide toer deur die huis neem. Onderweg kom hulle etlike spoke teë, wat hulle tragiese geskiedenisse uitspeel.
“Rooiland” word aanvanklik in 2008 tot 2009 geskryf as deel van die Aardklop Kunstefees se teksontwikkelingsprogram, waar dit onder leiding van Rosa Keet grondig hersien en verwerk word. Die titel verwys na die gesteelde bees van ’n wit boer wat deel geword het van die tronkmitologie, met Rooiland die bees waarvan die vel gebruik is om die bendes se wette op te skryf. Die drama maak sy debuut in 2011 by die Aardklop Kunstefees op Potchefstroom en plaas die kollig op bendestrukture in Suid-Afrikaanse tronke. Vier gevangenes bevind hulle in die ingekrimpte ruimte en beklemming van ’n tronksel en hulle verteenwoordig ’n mikrokosmos van taal, kultuur en ouderdom. Die bendelid Adidas probeer die nuwe gevangene Frans deur intimidasie te werf vir die bende die 27’s. In die sel is ook die wedergebore Christen Chris en Pastoor, ’n tronk veteraan, wat as jongman reeds opgesluit is en na ’n tyd in die dodesel nou ’n leiersfiguur in die tronk is. Ten spyte van die oënskynlik fragmentariese struktuur met skynbare rigtinglose praatjies en konfrontasies loop daar ’n sterk spanningslyn deur die stuk, tot by die bloedige einde. Temas sluit in die soeke na tuishoort, mag en intimidasie, met die wrede tronklewe wat ongesensureer uitgebeeld word. As navorsing vir die stuk werk hy saam met ’n evangeliese rolprentmaker in die Pollsmoor-gevangenis, waar van die gevangenes hom help om van sy oorspronklike dialoog in die tronktaal Salambom te vertaal. “Rooiland” wen in 2011 die AngloGold Ashanti Aardklop-Smeltkroesprys vir die beste nuwe teks wat by Aardklop debuteer. By die KKNK van 2012 word dit vir vier kategorieë benoem, insluitende beste teater-aanbieding. In dieselfde jaar word dit benoem vir ses Fiesta-toekennings, waarvan dit vier verower, insluitende beste regie, beste akteur en beste nuut geskepte Afrikaanse aanbieding. Kapp verower hiervoor ook ’n Fiesta-toekenning as die beste opkomende kunstenaar. Die drama word in 2014 ook met vyf Fleur du Cap-teaterpryse bekroon. In 2015 word die Hertzogprys aan “Rooiland” en “Oorsee” toegeken.
“Oorsee” debuteer in 2013 by Aardklop. Vyf uiteenlopende karakters wat elkeen ’n argetipiese karakter binne die disfunksionele mikrokosmos van eietydse Suid-Afrika verteenwoordig, dryf rond op ’n skuit, op pad na ’n beloofde land in die noorde. Die vaarders is reeds dertien jaar op reis. Hulle is die volksvader Mossie Waterboer en sy slim maar nimfomaniese dogter Canola en die Verfkan gesin van Josua (die burokraat), Eeufesia (die volksmoeder) en hulle dowwe seun Abraham. Die Asem het aan hulle ’n beloofde land gegee, maar hulle het afgedwaal van sy wette en verordeninge. Dit is egter hulle taak om die kennis en geskrifte van die volk te bewaar. In hulle oorlewingstryd word daar ingegaan op die verstrengelde verhale van hulle herkoms en hulle beplanning vir die toekoms. Die Bybelse uittog na die Beloofde Land en die Groot Trek dien onder andere as metatekste vir hierdie drama, terwyl die paradysverhaal in die epiloog herskep word. Hierdie satiriese drama vra ernstige vrae oor nasionalisme, eksklusiwiteit en die vasklou aan die eie en bekende binne ’n vinnig veranderende omgewing. In 2013 is “Oorsee” op die kortlys vir die toekenning van die ATKV se prys vir ’n dramateks en dit wen die AngloGold Ashanti Aardklop-Smeltkroesprys as beste nuwe Afrikaanse teks wat by Aardklop debuteer. In 2015 word die Hertzogprys aan “Oorsee” en “Rooiland” toegeken, terwyl “Oorsee” in dieselfde jaar op die kortlys is vir die toekenning van die Universiteit van Johannesburg-prys.
Benewens sy verhoogstukke lewer hy ook werk in ander vorms van die drama. Sy radiodrama “Die Flambojante L” word deur Radiosondergrense uitgesaai. Hierin kikker ’n jong poskantoorklerk sy saai plattelandse bestaan op met vurige verbeeldingsvlugte, wat uitkring tot by die naburige dorp se mense, wie se lewens dramaties hierdeur geraak word. “Poskantoor” is ’n komiese Afrikaanse opera waarvoor hy die libretto skryf en Braam du Toit die musiek komponeer. “Die Flambojante L” sou aanvanklik as basis dien vir hierdie opera, maar eindelik is die enigste ooreenkoms dat beide in ’n poskantoor afspeel. Drie vroue (Grethe, Ronel en Saartjie) werk in die poskantoor van die fiktiewe Noord-Kaapse dorpie Karkaskraal onder die ysterhand van die posmeester, Smit. Die verhaal speel in die hede af. Grethe is ’n jong weduwee wat, as gevolg van al die skinderstories oor haar, op die punt staan om haar tuisdorp vir ewig te verlaat. Die karwag Napoleon, wat voor haar woonstel slaap, sien haar egter, verklaar sy liefde en oortuig haar om te bly. Hierdie opera debuteer in 2014 by Aardklop in Potchefstroom en wen hier die Clover Soveel Beter-prys vir die beste algehele aanbieding. Dit word daarna benoem vir sewe Fiesta-toekennings. Die dramateks “Iemand anders” word in ’n kortrolprent verwerk. Hierin ontdek ’n man dat hy ’n karakter in ’n rekenaarspeletjie is. Die rolprent word onder andere by 2015 se Silwerskermfees vertoon. Hy skryf die draaiboek vir die verfilming van Anchien Troskie se romans “Dis ek, Anna” en die vervolg daarop, “Die staat teen Anna Bruwer”, wat as “Dis ek, Anna” op verskeie internasionale rolprentfeeste vertoon word, onder andere in Edinburg in Skotland, Londen, Amsterdam en Palm Springs in die Verenigde State. Hierdie rolprent is die wenner van die beste rolprent-toekenning by 2015 se Silwerskermfees. In 2016 word dit bekroon met ses Safta-toekennings, onder andere vir beste vollengte rolprent, die eerste keer wat ’n Afrikaanse rolprent hierdie prestasie behaal. Verder verwerk hy Wilma Stockenström se roman “Die kremetart-ekspedisie” vir die verhoog. Die Franse dramaturg Bernard-Marie Koltés se drama “Buite blaf die honde swart” vertaal hy in Afrikaans en dit debuteer in 2015 by die KKNK.
Hy skryf ook in Engels. In 2015 is hy medeskrywer van “We didn’t come to hell for the croissants: Seven deadly new stories for consenting adults”, wat op die Grahamstad Kunstefees debuteer. Hierdie stuk handel oor die sewe doodsondes en Kapp dra ’n verhaal oor jaloesie by tot die opvoering. Sy verhaal heet “Meine Schnuckiputzi Schatzi-Spatzi Süsses Schneckchen Ntombikayis”. Dit handel oor Werther, ’n verliefde maar jaloerse uitruilstudent.
Gadus
Gadus is 'n vis-genus wat tot die familie Gadidae behoort. Die Europese kabeljoue is lede van hierdie familie. Geen van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor nie.
Spesies
Die volgende spesies is deel van die genus:
Tertius Kapp
Skryfwerk
Benewens dramas skryf hy ook gedigte, veertien waarvan in die versamelbundel “Uit die stof die see die skald se handevuurvoet tracks en die verstuite trein van wat verlange” opgeneem word saam met gedigte van Gert Vlok Nel, Robert Bolton en Jac Kritzinger. Hy het ook al liedjies op die CD “Roes van die eeu” opgeneem. Sy verse word in verskeie tydskrifte gepubliseer (insluitende Tydskrif vir Letterkunde) en opgeneem in “Nuwe stemme 2” en daarna in “Groot verseboek”. Hy tree ook by Versindaba op Stellenbosch op, waar hy in 2005 en 2009 van sy gedigte voorlees.
Zydeco (kleur)
Zydeco is 'n baie diep skakering van die kleur groen.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word zydeco as volg voorgestel:
Ottersum
Ottersum (Limburgs: Otersóm) is 'n dorpie in die Nederlandse provinsie Limburg wat tot die munisipale gebied van Gennep behoort. Ottersum het sowat 2 500 inwoners (2008). Die klein Niersrivier loop deur die dorp.
Londen
Londen (Engels: London [ˈlʌndən] ) is die hoofstad en grootste stad van Engeland en die Verenigde Koninkryk. Die stad, wat aan die Teemsrivier in die suidooste van Engeland geleë is, is in 50 n.C. deur die Romeine as Londinium gestig en het in die 19de eeu tot die grootste metropool ter wêreld gegroei. As hoofstad van die Britse Ryk het Londen tot enkele dekades gelede 'n beduidende rol as middelpunt van 'n wêreldryk gespeel waaroor "die son nooit ondergaan nie" en fungeer tans nog steeds as die hoofstad van die Britse Statebond (Engels: Commonwealth).
Vandag het ander metropole ten opsigte van hul bevolkingsgetal lankal by Londen verbygesteek. Desondanks is die stad naas Moskou en Parys een van die drie grootste stedelike sentra in Europa en een van die vernaamste finansiële sentra ter wêreld naas New York en Tokio. Net soos dié twee metropole word Londen as 'n Globale Alfastad (Alpha Global City) geklassifiseer en kan dus aanspraak daarop maak dat dit een van die episentra van die wêreldekonomie is. Londen genereer sowat 'n vyfde van die Verenigde Koninkryk se bruto nasionale produk. Eeue lank reeds is Londen daarnaas 'n invloedryke sentrum in politiek, kunste en modeontwerp. In 2012 het Londen die eerste stad ter wêreld geword wat drie keer as gasheer van die Olimpiese Somerspele opgetree het.
Orde van den Prince
Wêreldwyd het die organisasie 'n 3 000 lede versprei oor Suid-Afrika, Nederland, België, Frankryk, Suriname en Curaçao. In Suid-Afrika is die leiersfigure die eiendomsekonoom Erwin Rode en die akademikus en Indonesië-kenner dr. Han Mets en hulle vergader in die Huis der Nederlanden (SASNEV) in Pinelands. Die sekretaris is Nicol Stassen.
Die naam van die beweging verwys na Willem de Zwijger, prins van Oranje, weens sy rol in die geskiedenis van Nederland. As logo dien 'n hoofletter P omkring met die woorde Amicitia (vriendskap) en Tolerantia (verdragsaamheid). In November 1955 het Guido van Ghelwe die eerste tak van die beweging in Kortrijk gestig.
Soortgelyke organisasies is die Van Ewijck-stigting, Algemeen Nederlands Verbond, Stigting Studiefonds vir Suid-Afrikaanse Studente, Maandblad Zuid-Afrika, Zuid-Afrikaansche Stichting Moederland, en die Nederlands-Zuid-Afrikaanse Vereniging.
Londen
Die oorspronklike historiese stadskern of "The City" is vroeër deur 'n stadsmuur beskerm en beslaan net 'n klein oppervlakte van sowat een vierkante myl tussen Tower Bridge en Blackfriars Bridge. "The City" is vandag die finansiële distrik van Londen wat nog steeds deur sy eie burgemeester, die "Lord Mayor" van Londen, geregeer word en om historiese redes ook sy eie polisie-eenheid, die City of London Police, het wat onafhanklik van Groter Londen se Metropolitaanse Polisie bestaan. Die administratiewe setels van Londen is buite die City of London in Southwark (hier het die moderne City Hall ontstaan) en in Londen se stadswyke (boroughs) geleë wat oor hul eie administratiewe liggame beskik, terwyl die Britse regering in Westminster (in die historiese "West End" met sy koninklike paleise) gesetel is.
Die huidige metropool het uit twee onafhanklike middeleeuse stede ontwikkel, die City of London en die City of Westminster (tans die geografiese sentrum van Londen), wat oor die eeue steeds verder uitgebrei het om nedersettings in die omgewing in te sluit en uiteindelik die huidige Groter Londen te vorm. Maar nog in die 19de eeu was daar geen sprake van 'n sentrale stadsregering nie en is die gebied van Groter Londen deur 150 parogieë met altesaam 300 administratiewe liggame bestuur. Die London County Council as eerste plaaslike owerheid vir die stadsgebied is eers in 1889 gevorm.
Die stad is ook nie stelselmatig as koninklike hoofstad beplan nie, en daar is geen statussimbole soos breë lane wat in ander magsentrums soos byvoorbeeld in Parys en Moskou aangelê is nie. Net soos Berlyn bestaan die huidige Groter Londen in werklikheid uit 'n verskeidenheid stadsbuurte wat hul oorsprong in histories selfstandige nedersettings het en tot vandag dikwels hul eie karakter bewaar het, soos Greenwich in die ooste en Richmond in die weste. Die meeste van hulle beskik oor hul eie High Street as historiese hoof- en winkelstraat.
Geografie
Die stadsgebied van Londen is in die sogenaamde Londen-bekken geleë en strek oor 45 kilometer langs die bevaarbare benedeloop van die Teemsrivier, met 'n gemiddelde hoogte van 15 meter bo seevlak. Dit word omring deur saggies golwende heuwelland wat 'n maksimale hoogte van sowat 150 m bereik. "The City", aanvanklik 'n klein nedersetting aan die noordoewer en 75 km rivierop van die Teemsmonding geleë, was die historiese groeikern van Londen.
Die grootste gedeelte van Londen is dus noord van die rivier geleë. Tot in 1739 was die Londen-brug die enigste brugverbinding oor die Teems. Eers toe in die 18de eeu meer brûe gebou is en vanaf die 19de eeu ook spoorlyne ontstaan het, het Londen begin om in alle rigtings uit te brei en buurdorpe op te neem. Hierdie proses is deur die plaaslike landskapsvorm bevorder – die stadsgebied bestaan hoofsaaklik uit vlaktes of effens golwende terrein.
Die Teemsrivier was in die verlede duidelik wyer en minder diep. Vandag word sy loop grotendeels deur damme begrens, en die meeste takriviere vloei ondergronds. Die getye van die Noordsee kom hier nog duidelik in, en die seewater wat in die rivier opstoot, hou steeds 'n bedreiging vir Londen in. Om oorstromings en stormvloed te voorkom, is die sogenaamde Thames Barrier in die 1970's naby Woolwich (oos van Greenwich) gebou.
Die geografiese koördinate van die stadsentrum naby Trafalgar Square is die noordelike breedtegraad 51,30 en die westelike lengtegraad 0,08. Die bekende Nulmeridiaan loop deur die Koninklike Sterrewag in Greenwich en dien as die uitgangspunt van die lengtegrade en sodoende ook die tydsones.
Klimaat
Londen het net soos die grootste deel van Suid-Engeland 'n gematigde seeklimaat. Ondanks sy reputasie as 'n reënerige stad ontvang Londen met 611 mm minder jaarlikse neerslae as byvoorbeeld Rome met 834 mm of Bordeaux met 923 mm. Oktober, November en Desember is die natste maande met 'n gemiddelde reënval van 57 mm.
Winters is koel, waarby die kwik dikwels benede vriespunt kan daal. So kom ryp in die voorstede gedurende die tydperk tussen November en Maart sowat twee keer per week voor. Sneeuvalle word tussen vier en vyf keer per jaar aangeteken, veral tussen Desember en Februarie, soms ook so laat as Maart of April. Wintertemperature wissel gewoonlik tussen -4 °C en 14 °C. Die laagste temperatuur ooit is in die winter van 2010 met -14 °C in Northolt aangeteken. Destyds het die swaarste sneeuvalle in byna twee dekades ook vervoer in Londen ontwrig.
Status
Twee nedersettings in Groter Londen, die City of London en die City of Westminster, het stadstatus (city status). Die City of London en die res van Groter Londen vorm daarnaas seremoniële graafskappe. Die huidige Groter Londen – met 1 600 km² tans die tweede grootste metropool ter wêreld volgens oppervlakte na Moskou – sluit intussen ook gebiede in wat vroeër deel uitgemaak het van die historiese graafskappe Middlesex, Kent, Surrey, Essex en Hertfordshire en is tans een van die streke waarin Engeland vir administratiewe doeleindes verdeel is.
Die status van hoofstad van Engeland, en later van die Verenigde Koninkryk, is nooit amptelik aan die stad toegeken of deur 'n wet of enige ander geskrewe dokument bevestig nie. Die stad fungeer volgens 'n grondwetlike konvensie as regeringsetel sodat sy politieke status as de facto-hoofstad deel uitmaak van die Verenigde Koninkryk se ongeskrewe grondwet.
Oorspronklik het Winchester as hoofstad van Engeland gedien, maar toe die Westminster-paleis in die 12de en 13de eeu tot die permanente setel van die koninklike hof ontwikkel het, het Londen sy funksie as politieke hoofstad oorgeneem. Westminster en Whitehall vorm al byna 'n millennium lank 'n politieke, godsdienstige en koninklike magsentrum nadat die laaste Angel-Saksiese koning Eduard die Belyer (1042–1066) Westminster tot koninklike en biskopsetel verhef het.
Die vroeë Engelse parlement het oorspronklik in die 14de eeu in die Westminster-abdy vergader en kon later, toe die koninklike hof onder Hendrik VIII na Whitehall verhuis het, die hele koninklike Westminster-paleis as sy setel oorneem. In die 19de eeu, toe die mag van die Britse Ryk sy hoogtepunt bereik het, het die regeringsdepartemente van Whitehall oor 'n kwart van die wêreldbevolking geregeer.
Etimologie
Daar bestaan steeds 'n meningsverskil oor die etimologie van die stadsnaam, en deur die eeue is 'n verskeidenheid hipoteses en teorieë ontwikkel wat meestal om taalkundige of historiese redes verwerp is. Slegs 'n klein aantal daarvan kan aanspraak maak op akademiese plausibiliteit, alhoewel daar nog geen regstreekse bewyse vir enige stelling opgelewer is nie.
Londen is in die 1ste eeu n.C. deur die Romeine gestig, maar daar het al vroeëre nedersettings in die huidige stadsgebied bestaan. Wortels soos Londin- en Lundin- kom in die meeste naamvariante voor waarmee vanaf die Romeinse tydperk na Londen verwys is. Geoffrey of Monmouth se 12de eeuse werk Historia Regum Britanniae ("Geskiedenis van die Konings van Brittanje") beweer dat die stadsnaam van koning Lud afgelei is wat in die vroeë geskiedenis oor Londen geregeer en dit Kaerlud genoem het. Die oudste historiese verwysing na die Romeinse naam Londinium dateer van 121 n.C.
Vanaf 1898 is algemeen aangeneem dat die stadsnaam van Keltiese oorsprong sou wees. Sy betekenis is geïnterpreteer as die "plek wat aan 'n man met die naam Londinos behoort". Hierdie stelling word deur moderne wetenskaplikes verwerp. In 1998 het Richard Coates met 'n nuwe teorie na vore gekom waarvolgens die naam van die voor-Keltiese Oud-Europese wortel *(p)lowonida ("rivier wat te wyd is om dit te deurwaad"). Volgens Coates is daardie naam vir 'n deel van die Teemsrivier gebruik wat deur Londen vloei en sou later die basis vir die Keltiese benaming Lowonidonjon vorm.
Vroeë geskiedenis en antieke tydperk
Twee onlangse argeologiese ontdekkings dui daarop dat die geskiedenis van Londen verder terug strek as aanvanklik aangeneem. So is in 1999 oorblyfsels van 'n brug uit die Bronstydperk noord van Vauxhall-brug opgegrawe. Hierdie brug het óf die Teemsrivier oorspan óf tot 'n (verlore) riviereiland gelei. Dendrologiese ondersoeke het die brughout op 1500 v.C. gedateer.
In 2010 is die fondament van 'n groot houtstruktuur aan die Teemsoewer suid van die Vauxhall-brug deur argeoloë blootgelê. Die funksie van hierdie Steentydse gebou, wat omstreeks 4500 v.C. ontstaan het, is tans nog nie ontsleutel nie, maar dit beslaan 'n oppervlakte van 50 m x 10 m, en 'n groot aantal pale met 'n lengte van 30 sentimeter word tydens eb sigbaar. Albei strukture is by South Bank geleë, sowat vier kilometer rivier-op van die latere Romeinse Londinium en naby die monding van die Effra- in die Teemsrivier waar die rivier maklik oorgesteek kon word. Die kraginspanning, wat aan die oprigting van hierdie strukture vervbonde was, het handelsbetrekkinge, stabiliteit en 'n plaaslike gemeenskap van tenminste enkele honderd bewoners vereis.
Alhoewel kleiner nedersettings van Britoniese Kelte spore in die gebied gelaat het, is Londen as stedelike nedersetting eers in 43 n.C. deur die Romeine gestig. Hierdie vroeë Romeinse nedersetting het slegs sewentien jaar lank as belangrike hawe en middelpunt van die Romeinse padnetwerk in Brittanje bestaan voordat dit in 61 tydens 'n opstand deur die Keltiese Iceni-stam onder bevel van koningin Boudica ingeneem en tot die grond afgebrand is.
Die heropbou van Londinium is noukeurig beplan, en uiteindelik het dit in 100 Camulodunum (die huidige Colchester) as administratiewe hoofstad van die Romeinse provinsie Britannia vervang. Vanaf 197 n.C. was Londinium die hoofstad van die provinsie Britannia superior en vanaf omstreeks 300 n.C. die hoofstad van Maxima Caesariensis. Op sy hoogtepunt het Londinium in die 2de eeu sowat 60 000 inwoners getel. 'n Aantal belangrike openbare geboue het hier ontstaan, waaronder die grootste basiliek noord van die Alpe, tempels, baddens, 'n amfiteater en 'n groot fort vir die stedelike garnisoen. As 'n welvarende handelsentrum is die stad met 'n muur versterk. Ook ses van Londen se sewe tradisionele stadspoorte dateer uit die Romeinse periode: Ludgate, Newgate, Aldersgate, Cripplegate, Bishopsgate en Aldgate. Die enigste uitsondering is Moorgate wat eers in die middeleeue ontstaan het.
Politieke instabiliteit en die ekonomiese agteruitgang vanaf die 3de eeu het bygedra tot Londinium se geleidelike verval. In die onstuimige periode tussen 200 en 400 was Londinium as buitepos van die Romeinse wêreld aan Germaanse aanvalle blootgestel. Die plaaslike Romeinse magte was op Germaanse huursoldate aangewese om die stad teen invallers te beskerm. Nadat Brittanje in 410 deur die Romeine ontruim is, is Londinium se status afgeskaal tot dié van 'n landelike nedersetting wat deur Angel-Saksiese krygshere oorheers is.
Die Angel-Saksiese tydperk
In die tyd tot die 7de eeu het 'n nuwe Angel-Saksiese nedersetting, Lundenwic, sowat twee kilometer rivier-op vanaf die ou Romeinse stad ontstaan, met die huidige Covent Garden as sy middelpunt. Hierdie nedersetting met 'n geometriese straatrooster het 'n bevolking van tussen 10 000 en 12 000 gehuisves. Waarskynlik was daar 'n vissers- en handelshawe by die monding van die Fleet-rivier wat van Lundenwic 'n florerende handelsentrum gemaak het voordat die nedersetting deur Wikings ingeneem is en ooswaarts na die ou Romeinse stadsgebied met sy beskermende stadsmuur verskuif moes word. Die agtervoegsel -wic dui in elk geval daarop dat dit 'n handelsplek was.