cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dimetielsulfoksied
Smaak
Die waargenome knoffelsmaak by velkontak met DMSO kan te wyte wees aan nie-olfaktoriese aktivering van TRPA1-reseptore in trigeminale ganglia. Anders as dimetiel- en diallieldisulfiede (wat reuke het soortgelyk aan knoffel), mono- en trisulfiede (wat tipiese stankreuke het), en soortgelyke reukagtige swaelverbindings, is die suiwer chemiese DMSO reukloos.
Toksisiteit
DMSO is 'n nie-giftige oplosmiddel met 'n mediaan dodelike dosis (LD50) twee keer dié van etanol.
Omdat DMSO maklik die vel binnedring, kan stowwe wat in DMSO opgelos is, vinnig geabsorbeer word. Nitrielrubberhandskoene, wat baie algemeen in chemiese laboratoriums gebruik word, kan beskerming bied teen kort kontak, maar daar is gevind dat dit vinnig afbreek met blootstelling aan DMSO.
Daar is getoon dat blootstelling aan DMSO agteruitgang van ontwikkelende muisbrein veroorsaak, teen dosisse so laag as 0,3 ml/kg, 'n vlak wat oorskry word by kinders wat tydens beenmurgoorplanting aan DMSO blootgestel is.
Ontploffingsgevaar
DMSO kan by die kooktemperatuur van 189 °C by normale druk ontbind, wat moontlik tot 'n ontploffing kan lei. Die ontbinding word deur sure en basisse gekataliseer en kan dus by selfs laer temperature relevant wees. Dimetielsulfoksied produseer 'n plofbare reaksie wanneer dit aan asielchloriede, halogeenverbindings, metaalnitriede, metaalperchlorate, natriumhidried, periodiese suur en fluoreringsmiddels blootgestel word.
Luke Youngblood
Luke Youngblood (gebore 12 Junie 1989) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Harry Potter and the Sorcerer's Stone (2001) en Harry Potter and the Chamber of Secrets (2002), en in die televisiereekse Community (2009) en Galavant (2015).
Byl
'n Byl is 'n spesiale stuk handgereedskap wat gewoonlik gebruik word om bome of hout mee te kap, soortgelyk aan 'n pik. Dit het gewoonlik 'n stewige kop en 'n lang of 'n kort steel.
Dié soorte met lang stele is die harde werkers wat gebruik word om bome in die bos mee te fel. Dié met korter stele word veral tydens kampering, jag- en staptogte gebruik om vuurmaakhout te versamel en stukke hout kleiner te kap.
Hans Richter (akteur)
Hans Richter (12 Januarie 1919 – 5 Oktober 2008) was 'n Duitse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Blue from the Sky (1932), The Punch Bowl (1944), Vatertag (1955), en Hurra - die Firma hat ein Kind (1956).
Eva Ionesco
Eva Ionesco (gebore 18 Julie 1965) is 'n Franse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Tenant (1976), My Little Princess (2011), en Golden Youth (2019), en in die televisiereeks Cinéma 16 (1975).
Haliclona toxia
Haliclona toxia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1897 deur Topsent.
Grace Valentine
Grace Valentine (14 Februarie 1884 – 14 November 1964) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Scarlet Runner (1916), The Unchastened Woman (1918), The Phantom in the House (1929), en Her Secret (1933).
Aspalathus simii
Aspalathus simii is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap en kom van Oos-Londen noordwaarts tot by Inanda in KwaZulu-Natal voor. Daar is ook 'n geïsoleerde subpopulasies by Engcobo in die Oos-Kaap.
Gaineswood
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Verstikking
Verstikking is 'n situasie van versmoring nadat iets verkeerdelik in die lugweg beland het.
Een vorm van verstikking is verstikking tydens sluk, dit is 'n noodgeval wat spesiale noodhulp benodig.
Gaineswood
Gaineswood
Verstikking
Verstikking tydens sluk
Dit gebeur wanneer kos nie goed gekou word nie, en dit verdwaal en die lugweë blokkeer.
Gaineswood
naby Demopolis, Marengo County, Alabama
Verstikking
Verstikking tydens sluk
Sommige handtegnieke kan verstikking oplos.
Boonop is daar 'n paar "anti-verstikking" toestelle op die mark (LifeVac en Dechoker).
Gaineswood
Opgerig
Verstikking
Noodhulp vir gewone slagoffers
Die eerste raad is om te slagoffer te laat hoes. As die slagoffer nie kan hoes nie, gebruik die twee tegnieke met die hand (sien beide prente hieronder). Vir 'n beter resultaat, kombineer hulle in beurte: doen elke tegniek ongeveer 5 keer, en verander na die ander tegniek, en herhaal voortdurend om die beurt.
Gaineswood
Tussen 1843 en 1861
Verstikking
Noodhulp vir gewone slagoffers
Swanger en oormatige vetsugtige mense benodig variasies van hierdie handtegnieke.
Babas (onder 1 jaar oud) benodig variasies van hierdie handtegniek.
Die slagoffer kan na 'n tyd sy bewussyn verloor, en dit benodig: "kardiopulmonêre resussitasie teen verstikking".
Gaineswood
Boustyl
Verstikking
Noodhulp vir swanger of vetsugtige mense
Eerste deel is ook hoes.
As die slagoffer nie kan hoes nie, gebruik die twee tegnieke met die hand (sien beide prente hieronder). Vir 'n beter resultaat, kombineer hulle in beurte: doen elke tegniek ongeveer 5 keer, en verander na die ander tegniek, en herhaal hierdie beurte voortdurend.
Die slagoffer kan na 'n tyd sy bewussyn verloor (lees hieronder), en dit benodig: "kardiopulmonêre resussitasie teen verstikking".
Noodhulp vir babas (onder 1 jaar oud)
Gebruik hierdie twee tegnieke met die hand vir babas (sien albei prente hieronder). Vir 'n beter resultaat, kombineer hulle om die beurt: doen elke tegniek ongeveer 5 keer, en verander na die ander tegniek, en herhaal hierdie beurte voortdurend.
Gaineswood
Nathan Bryan Whitfield
Webtuiste
Verstikking
Wanneer die slagoffer bewusteloos is
Dit is 'n noodgeval en benodig "kardiopulmonêre resussitasie teen verstikking" (gewone, nie vir babas nie) of "kardiopulmonêre resussitasie teen verstikking vir babas" (onder 1 jaar oud).
Gaineswood
Gaineswood (nie-amptelik)
Verstikking
Kardiopulmonêre resussitasie teen verstikking, gewone
Dit benodig 'n oproep na die mediese nooddienste.
Plaas die slagoffer in 'n lê-posisie, met die gesig na bo.
Gaineswood
Gaineswood is 'n plantasie- en herehuis in Demopolis, Alabama wat as een van die vernaamste voorbeelde van die Griekse herlewingsboukuns in dié deelstaat en selfs die hele Verenigde State beskou word.
Generaal Nathan Bryan Whitfield (1799-1868), 'n welvarende planter in Marengo County, het die herehuis met sy indrukwekkende buite-aansig en ryk versierde interieur self ontwerp, ofskoon hy geen formele opleiding as argitek gehad het nie, en, ná 'n boufase van byna twee dekades, in 1861 op die vooraand van die Amerikaanse Burgeroorlog voltooi.
Nieuport 28
Die Nieuport 28 is 'n Franse dubbeldekker vegvliegtuig wat in die Eerste Wêreldoorlog gebruik is. Dit het sy nooiensvlug voltooi op 14 Junie 1917. Dit was die eerste vliegtuig wat die American Expeditionary Forces (AEF) gebruik het in die oorlog. Tydens die tweede patrollie van die AEF op 14 April 1918 behaal hulle twee oorwinnings. Luitenante Alan Winslow en Douglas Campbell van 94 Eskader het 'n vliegtuig elk afgeskiet. Campbell was die eerste Amerikaans opgeleide bobaasvlieënier.
Verstikking
Kardiopulmonêre resussitasie teen verstikking, gewone
Doen 'n kardiopulmonêre resussitasie deurlopend:
Gaineswood
Die bouwerk is hoofsaaklik deur slawe verrig van wie sommige uiters bekwame timmermans en pleisteraars was. Drie verskillende style van Griekse boukuns is in die plantasiehuis toegepas: die Doriese styl vir die buitefasade, die Ioniese styl vir die interieur en die Korinthiese styl vir die sitkamer.
Verstikking
Kardiopulmonêre resussitasie teen verstikking, gewone
Herhaal, deurlopend, al hierdie stappe, vanaf die eerste een (die 30 kompressies).
Marc Zuber
Marc Zuber (5 Mei 1944 – 28 Mei 2003) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Wind and the Lion (1975) en Robin Hood: Prince of Thieves (1991), en in die televisiereekse A Little Princess (1973) en Stolen (1990).
Rene Gube
Rene Gube is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Ground Floor (2013), Crazy Ex-Girlfriend (2015), The UCB Show (2016), en Brockmire (2017).
Gaineswood
'n Groot deel van Gaineswood se oorspronklike meubilering asook verskeie uitvindings van sy bouheer het bewaar gebly. Die huis en omliggende terrein is tans in besit van die Deelstaat van Alabama en word deur die Alabama Historic Commission as 'n historiese huismuseum bestuur. Die herehuis is in 1972 by die National Register of Historic Places ingesluit en twee jaar later tot National Historic Landmark verklaar.
Nieuport 28
Die Nieuport 28 het aansienlik verskil van die Nieuport 17; die onderste vlerk was net so groot soos die boonste een terwyl by vorige modelle die onderste vlerk smaller was. Terwyl die vliegtuig in diens was het die nuwe SPAD S.XIII, wat in diens gestel is, dit oortref in vermoë. Nogtans het die Amerikaanse vlieëniers sukses bly behaal met die vliegtuig. Alhoewel die vliegtuig meer beweegbaar was die SPAD kon dit nie soveel straf verduur nie. Daar was ook 'n geneigdheid van die boonste vlerk se materiaal om los te skeur wanneer die vliegtuig duik. Die Amerikaanse bobaasvlieënier Edward Rickenbacker het van sy 26 oorwinnings in die vliegtuig behaal.
Verstikking
Kardiopulmonêre resussitasie teen verstikking vir babas (onder 1 jaar oud)
Dit benodig 'n oproep na die mediese nooddienste.
Plaas die baba in 'n lê-posisie, met die gesig na bo. Die baba se kop moet altyd vorentoe (na bo) wys.
Doen 'n kardiopulmonêre resussitasie deurlopend:
Koelpa
Demografie
Volgens Sensus 2010 was daar 153 inwoners op Koelpa. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Artabotrys monteiroae
Die rooihaakbessie (Artabotrys monteiroae) is 'n struik of klein boom wat tot 10,5 m hoog kan word. Die spesie is inheems in Angola, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Eswatini, Ethiopië, Kenia, Madagaskar, Malawi, Mosambiek, Rwanda, Soedan, Tanzanië, Uganda, Zambië en Zimbabwe. In Suid-Afrika kom dit in die KwaZulu-Natal en Limpopo voor.
Die boom se FSA-nommer is 105.2.
Ilja Richter
Ilja Richter (gebore 24 November 1952) is 'n Duitse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Wenn die tollen Tanten kommen (1970), Musik, Musik - da wackelt die Penne (1970), en Hotel Bogota: Eine einmalige Geschichte (2015), en in die televisiereeks Drei Damen vom Grill (1977).
Verstikking
Kardiopulmonêre resussitasie teen verstikking vir babas (onder 1 jaar oud)
Herhaal, deurlopend, al hierdie stappe, vanaf die eerste een (die 30 kompressies).
Hyphaene dichotoma
Hyphaene dichotoma is 'n boom wat deel is van die Arecaceae familie. Die plant is inheems in Indië en Sri Lanka.
Bokkeveldberge
Die Bokkeveldberge is 'n bergreeks wat noord-suid strek en 'n gedeelte vorm van die grens tussen die Wes-Kaap en die Noord-Kaap. Dit is oos van die knersvlakte en wes van Nieuwoudtville. Die bergreeks het nie werklik 'n kruin nie; aan die westekant is 'n eskarp en aan die oostekant 'n plato wat by die Hantam-Karoo aansluit. Die eskarp is ryk aan unieke flora. Engelsman se punt is 'n uitloper van die bergreeks en bekende baken.
Die R27- provinsiale roete loop met die Van Rhynspas langs oor die berg. Oorlogskloof en die Oorlogskloof-natuurreservaat is suid van die berg.
Dulcé Sloan
Dulcé Sloan (gebore 4 Julie 1983) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Baby Mama's Club (2010).
Joan Valerie
Joan Valerie (15 Julie 1911 – 30 Januarie 1983) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Prince and the Pauper (1937), Topa Topa (1938), Pier 13 (1940), en Young as You Feel (1940).
Haliclona toxophora
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hentschel.
Catherine Jacob (aktrise)
Catherine Jacob (gebore 16 Desember 1956) is 'n Franse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Life Is a Long Quiet River (1988) en Auntie Danielle (1990).
Haliclona toxotes
Haliclona toxotes is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hentschel.
Maerua cafra
Die witbos (Maerua cafra) is 'n boom wat tot 4 m hoog word. Die boom is inheems in Gauteng, KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga, Noordwes asook Eswatini en Zimbabwe.
Die boom se FSA-nommer is 133.
Irina Proess
Irina Proess (Russies: Ирина Прусс) is 'n Kasakstanse en Russiese joernalis en opvoeder van Joodse en Duitse afkoms. Sy het vir baie jare as die wetenskaplike redakteur gewerk by die Sowjetse en Russiese tydskrif Kennis is mag. In die 1990's was sy besoekende dosent in Russies as vreemde taal aan die Moskouse Staatsuniversiteit en Connecticut se Wesleyaanse Universiteit.
Valda Valkyrien
Valda Valkyrien (30 September 1895 – 22 Oktober 1956) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Unwelcome Mother (1916), Hidden Valley (1916), en The Image Maker (1917).
Irina Proess
Biografie
Irina Proess is in 1943 gebore in die familie van Waldemar Proess, 'n Baltiese Duitser, en Moesja Sjkljar, 'n Litause Jodin. Haar ouers is om politieke redes deur die Sowjetregime gedwing om na die Kasachstanse SSR te verhuis. In die 1950's het die Proess-familie na Koergan-oblast verhuis, waar Irina se pa as professor in geskiedenis gewerk het.
Liggingsplan
'n Liggingsplan toon die ligging van 'n terrein met geboue in buitelyn ten opsigte van ’n dorpsplan of ander groter omgewing, gewoonlik op ’n skaal van 1:1 000 of kleiner. Liggingsplanne is noodsaaklik vir bou- en konstruksiewerk.
Walter Richter
Walter Richter (13 Mei 1905 – 26 Julie 1985) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Dunja (1955) en in die televisiereeks Tatort (1970).
Universiteit van Kopenhagen
duimnael|240px|regs|Universiteits Hoofgebou, Frue Plads. (Verwronge 180° panorama). duimnael|200px|Annex in Fiolstræde.
Die Universiteit van Kopenhagen (Deens: Københavns Universitet) is die oudste universiteit en navorsingsinstelling in Denemarke. Dit is in 1479 gestig as 'n "studium generale", en is die tweede oudste instansie vir hoër onderwys in Skandinawië ná die Universiteit van Uppsala (1477). Die Universiteit het 23 473 voorgraadse studente, 17 398 nagraadse studente, 2 968 doktorale studente en meer as 9000 werknemers. Die universiteit het vier kampusse in en rondom Kopenhagen, met die hoofkwartier in Sentraal-Kopenhagen. Die meeste kursusse word in Deens aangebied, maar baie kursusse word egter ook in Engels aangebied en 'n paar in Duits. Die universiteit het 'n paar duisende buitelandse studente, waarvan die helfte uit die Noordiese lande kom.
Die universiteit is 'n lid van die Internasionale Alliansie van Navorsingsuniversiteite (IARU), saam met onder andere die Universiteit van Cambridge, Yale-universiteit, die Australiese Nasionale Universiteit, en die Universiteit van Kalifornië, Berkeley. Volgens die 2016 Akademiese Rangorde van Wêrelduniversiteite is die Universiteit van Kopenhagen die beste universiteit in Skandinawië en die 30ste in die wêreld, volgens die 2016-2017 Times Higher Education World University Rankings as 120ste in die wêreld, en volgens die 2016- 2017 QS World University Rankings as 68 in die wêreld. Die universiteit het 37 Nobelpryswenners wat as alumni, fakulteitslede en navorsers geaffilieer is, en het een Turing-pryswenner voortgebring.
Gesiene alumni (chronologiese orde)
duimnael|[[Tycho Brahe ]] duimnael|Ole Rømer duimnael|[[Søren Kierkegaard ]] regs|duimnael|[[Niels Bohr ]] duimnael|[[Piet Hein (scientist)|Piet Hein ]]
Uitlegtekeninge
Uitlegtekeninge in bou- en konstruksiewerk toon die algemene konstruksie en uitleg van alle ruimtes, onderdele en terreinwerk. Uitlegtekeninge bestaan gewoon­lik uit planne, aansigte en snitte, en word volledig van afmetings voorsien. Die skaal van uitlegtekeninge is 1:50 of 1:100.
Hyphaene guineensis
Hyphaene guineensis is 'n boom wat deel is van die Arecaceae familie. Die plant is inheems in Angola, Benin, Demokratiese Republiek die Kongo, Gaboen, Ghana, Guinee, Guinee-Bissau, Liberië, Republiek die Kongo en Togo.
George Zucco
George Zucco (11 Januarie 1886 – 27 Mei 1960) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Cat and the Canary (1939), The Mad Monster (1942), Dead Men Walk (1943), en Fog Island (1945).
Psigiater
’n Psigiater is ’n dokter wat in psigiatrie spesialiseer. Hulle diagnoseer en behandel geestesteurings. Hulle is dokters wat pasiënte moet evalueer om vas te stel of hul simptome die resultaat is van ’n fisieke of psigologiese toestand, of ’n kombinasie van die twee.
As deel van sy kliniese evaluasie kan ’n psigiater verskeie toetse en ondersoeke laat doen: ’n geestestoestandtoets, ’n fisieke ondersoek, breinskandering, bloedtoets en nog meer. Hulle skryf medikasie voor en kan ook psigoterapie gebruik, maar die meeste spits hulle toe op die mediese bestuur van die toestand en verwys die pasiënt na ’n sielkundige of ander spesialisterapeut vir weeklikse of tweeweeklikse terapiesessies.
Willem Anker
Dr. Willem Anker is 'n Afrikaanse romanskrywer, dramaturg en akademikus. In 2004 skryf hy die teaterstuk, Skroothonde, wat die Aartvarkprys by Aardklop vir innoverende werk wen. In 2006 ontvang hy die Sanlamprys vir Afrikaanse toneel vir sy teks, Slaghuis. Sy eerste roman, Siegfried (2007), is met die UJ-prys vir debuutwerke sowel as die Jan Rabie/Rapportprys bekroon. Sy roman Buys (2014) is ook goed ontvang en is met die WA Hofmeyr-, UJ- en kykNET-Rapport-pryse en in 2016 met die Hertzogprys bekroon.
Taiping-rebellie
Die Taiping-rebellie of Taipingopstand was 'n massiewe burgeroorlog in Suid-China van 1850 tot 1864, teen die heersende deur Mantsjoes geleide Qing-dinastie. Dit word gelei deur Hong Xiuquan wat in visioene die boodskap gekry het dat hy 'n jonger broer van Jesus was. 20 tot 30 miljoen mense, veral burgerlikes, het in een van die dodelikste militêre konflikte in die geskiedenis gesterf.
Willem Anker
Lewe en werk
Hy is die oudste kind en enigste seun van Johan Anker, wat later professor word aan die Kaapse Skiereiland Universiteit van Tegnologie. Op driejarige ouderdom verhuis die gesin na Wellington, waar hy in 1996 aan die Hoërskool Hugenote matrikuleer. Na skool werk hy vir 'n ruk by 'n vriendin se pa as angorahaar-wewer Hy studeer verder aan die Universiteit van Stellenbosch, waar hy in 1999 'n B.A.-graad met Afrikaans, Engels en Filosofie as hoofvakke en daarna 'n B.A. Honneurs-graad in Afrikaans-Nederlands behaal. In sy studentejare werk een Desembervakansie deeltyds as kroegman by die Mexican Kitchen. In 2003 behaal hy 'n M.A.-graad in Kreatiewe Skryfwerk onder Marlene van Niekerk (waar die roman wat later “Siegfried” sou word deel van sy projekte is), waarna hy vir drie maande oorsee gaan en onder andere in Edinburg in Skotland as sekuriteitswag en vir twee dae by 'n verhuisingsbesigheid werk. By sy terugkeer na Suid-Afrika doseer hy kreatiewe skryfkunde aan die Universiteit van Stellenbosch terwyl hy terselfdertyd besig is met sy D.Litt.-graad in Afrikaanse Letterkunde. Hy behaal dan ook hierdie graad in 2007 met 'n verhandeling oor “Die nomadiese self: skisoanalitiese beskouinge oor karaktersubjektiwiteit in die prosawerk van Alexander Strachan en Breyten Breytenbach”. Hy skryf die skoolhandboek “Trefkrag” vir Afrikaanse huistaalleerlinge en lewer gereelde bydraes vir Die Burger se boekebylae. Hy is getroud met Christine Truter en bly op Stellenbosch.
Taiping-rebellie
Hong het die Hemelse Koninkryk van Volmaakte Vrede gestig met sy hoofstad in Nanjing. Die leër van hierdie koninkryk het groot dele van suidelike China beheer; in sy bloeitydperk het dit 'n gebied beheer wat die tuiste van 30 miljoen mense was. Op die agenda van Hong se volgelinge was sosiale hervormings, soos gemeenskaplike eiendom en gelykheid vir vroue. Konfusianisme, Boeddhisme en Chinese volksgelowe moes vervang word deur hul weergawe van die Christendom. As gevolg van hul weiering om 'n vlegsel te dra, is die Taiping-troepe deur hul teenstanders "Langhare" genoem. Die Qing-regering het uiteindelik die opstand met die hulp van die Franse en die Britte verslaan.
In die 20ste eeu het Sun Yat-sen, stigter van die Kuomintang, die opstand as 'n bron van inspirasie gesien. Kommunistiese leier Mao Zedong het die Taiping-rebelle geprys as vroeë revolusionêre teen 'n korrupte feodale stelsel.
Willem Anker
Skryfwerk
Anker vertaal die drama “Crave” van die Britse dramaturg Sarah Kane, wat as “Smag” op kunstefeeste opgevoer word. Manfred Karge se drama van 'n vrou wat haar man se rol na sy dood moet oorneem vertaal hy as “As die broek pas” en dit maak sy debuut by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees in 2010. By die Woordfees van 2010 kry hy die eerste prys vir 'n drama vir “As die broek pas”, terwyl die tweede prys toegeken word aan “Skrapnel”. By dieselfde geleentheid kry hy ook die tweede prys as woordkunstenaar.
Taiping-rebellie
Oorsake van die opstand
In die middel van die 19de eeu het China groot probleme ondervind. Die vernedering deur die Engelse wat die keiserlike leërs in die Opiumoorlog toegedien is, het die publiek se vertroue in die heersers ernstig geknou. Die bevolking het in die vorige eeu ontplof, van sowat 180 miljoen in 1740 tot sowat 430 miljoen in 1850. Relatief klein versteurings in landbou-opbrengste was reeds in daardie situasie voldoende om ernstige hongersnood te veroorsaak. Daar was 'n skaarste aan grond en 'n surplus aan arbeid. Gevolglik het die grondeienaars volkome beheer oor die grondlose kleinboere gehad. Soos dikwels in sulke omstandighede in die Chinese geskiedenis die geval was, het groot massas sosiale uitgeworpenes in ontoeganklike berg- en moerasgebiede op die grense van die provinsies saamgedrom. Dit het steeds groeiende groepe rowers gevorm wat al hoe moeiliker deur die provinsiale administrateurs in toom gehou kon word.
Willem Anker
Skryfwerk
Sy eerste roman, “Siegfried”, is 'n eksperimentele roman met as hooffiguur die dertigjarige Siegfried Landman, 'n verstandelik gestremde wat na sy pa se dood moet oorleef in 'n wrede wêreld wat hy nie verstaan nie. Siegfried ly aan sindaktilie, 'n rare toestand waar die vingers en/of tone van die mens geweb is, sodat hy die voorkoms van 'n visman het – hierdie feit en sy van (Landman) is simbolies van die belangrike interaksie wat daar tussen Siegfried, die land en die see plaasvind. Die verhaal is vol verwysings na mites, soos dié van Atlantis en Richard Wagner se opera “Siegfried” en sy stryd teen die draak. Siegfried se reis en volwassewordingsproses tree in gesprek met die heldemites van weleer, waar die hoofkarakter vrees moet leer ken en oorkom. Onder die instruksies van sy pa onderneem hy saam met die bywoner Smit (wat hy Smet noem) 'n reis na Kaapstad, waarin sy volwassewordingsproses plaasvind. Hy neem ook 'n palmboompie saam om te gaan plant. Sy reis is onder streng instruksies om sy oom Bert Fischer in Atlantis te gaan opsoek, terwyl hy onderweg die palmboom by die reusepalms op die strandfront wil besorg. Die onmenslike ervarings waaraan Siegfried blootgestel word, stroop hom van alle waardigheid en hy beland eindelik weer by die uitgeworpe brugbewoners, wat hom verpleeg en versorg. Siegfried leer vrees ken, maar kan dit nie oorkom nie. Die Universiteit van Johannesburg-prys vir debuutwerk en die Jan Rabie/Rapport-prys vir vernuwende prosa word in 2008 aan “Siegfried” toegeken en in dieselfde jaar is hierdie boek op die kortlys vir die M-Net-prys.
Taiping-rebellie
Oorsake van die opstand
Omstreeks 1847 het Hong Xiuqian 'n sekte in die suide van China gestig. Hy het behoort aan die Hakka-mense, 'n ietwat marginale groep in die Chinese bevolking, wat die bergagtige grensgebied tussen die provinsies Guangdong, Fujian en Jiangxi bewoon het. Hy wou oorspronklik 'n mandaryn (administratiewe beampte) word. In 1837 het Hong, toe nog onder die naam Hong Renkun, vir die derde keer gepoog om die vereiste eksamens op provinsiale vlak in Guangzhou te slaag. Daar het hy 'n boek deur Liang Fa, die eerste Chinese evangelis, van twee mans ontvang, insluitend die sendeling Edwin Stevens wat as 'n Chinees vermom is. Hong het die boek Good Words for the Exhortation of the Times huis toe geneem, maar nie verder daarvan kennis geneem nie. Nadat hy die boodskap ontvang het dat hy weer misluk het, het hy in psigose gegaan en 'n aantal visioene gehad. In 1843 het Hong die eksamen vir die vierde keer gedruip en toe die boek van evangelis Liang Fa gelees. Hy het die inhoud van sy vroeëre visioene in Christelike terme uit die Skrif geïnterpreteer. Hy het oortuig geraak dat hy die jonger broer van Jesus Christus was. Die kern van Liang Fa se argument – die behoefte aan moreel korrekte gedrag en die kontras tussen die uitverkorenes en die verdoemdes – het hy as basis geneem vir die ideologie wat tot die Taiping-rebellie gelei het.
Willem Anker
Skryfwerk
In 2011 is hy die ontvanger van die Jan Rabie-Marjorie Wallace beurs vir skryfwerk, om hom in staat te stel om sy tweede roman te skryf, waarin die grensboer Coenraad de Buys, gebore in 1761 en in die werklike lewe 'n adviseur van die Xhosa opperhoof Gaika en vriend van die sendeling Johannes Theodorus van der Kemp, die hoofkarakter is. Die roman word in 2014 onder die naam “Buys, 'n grensroman” gepubliseer. Die titel benoem die hoofkarakter van die roman as die fokuspunt uit wie se karakter en doen en late die onderliggende betekenis van die verhaal gevind kan word, met die subtitel wat reeds aanduidend daarvan is dat hier sprake is van vele grense waardeur gebreek word. Die verhaal is beide 'n historiese roman wat as kern histories naspeurbare gegewens en karakters het, maar is ook 'n roman waarin Buys in sy alter ego as Alom-Buys soms die rol van alwetende verteller en skakel tussen hede en verlede speel. Buys is 'n rebel wat teen feitlik alles in opstand kom en hom van die gemeenskap onttrek, om later as struikrower 'n bestaan te maak. Na die skielike dood van sy pa durf die agtjarige jong seun Buys die buitewêreld aan en bly eers by sy halfsuster Geertruy aan die ander kant van die familieplaas. Daarna trek hy na die oosgrens waar hy met 'n wit en 'n swart vrou trou en dan albei verlaat. Met sy betrokkenheid in misdaad word hy later vergesel deur allerlei meelopers, veral uitgeskoptes uit die samelewing. Die roman verken onder andere die soeke na die self in 'n wêreld oorheers deur magsug en korrupsie en gevul met geweld, as vernaamste uiting van selfgelding. Op vernuftige wyse word die gebeure ook in verband gebring met eietydse gebeure, wat aan die verhaal 'n universele impak gee. In 'n wêreld waar identiteit en samehorigheid deurgaans die maatstaf is en was, is Buys iemand wat soomloos oor rassegrense, taalgrense, morele grense en fisiese grense beweeg en inderdaad rebelleer teen alle grense wat hy teenkom. Hy verset hom teen alle vorms van mag en onderdrukking, maar maak hom terselfdertyd skuldig aan buitensporige geweld, misbruik van mag en die mishandeling en onderdrukking van andere. Só verpersoonlik hy die mens se totale oorgawe aan die donker kant van die psige, waar die dierlike (in hierdie roman gesimboliseer deur die hond) oorheers. “Buys, 'n grensroman” word in 2015 bekroon met die Universiteit van Johannesburg-prys, die W.A. Hofmeyr-prys en die KykNet-Rapportprys vir fiksie.
Taiping-rebellie
Die suksesvolle begin van die opstand
Spoedig het die sosiale uitgeworpenes hulle by die duisende by die kultusleier aangesluit. Toe die provinsiale owerhede die sekte in 1851 probeer ontbind, trek hulle terug na 'n onherbergsame gebied en het 'n guerrilla-stryd begin. Baie lede van die Miao- en Zhuang-minderheidsvolke sluit ook by die guerrilla-weermag aan, wat binnekort groei tot etlike tienduisende, en dan etlike honderdduisende troepe. Die een distrikshoofstad na die ander word verower. In die houtskoolbrander Yang Xiuqing (楊秀清), wat binnekort die titel van Koning van die Ooste sal kry, vind Hong 'n bekwame militêre bevelvoerder. In 1852 verower Yang die stad Wuhan, hoofstad van die Hubei-provinsie.
Willem Anker
Skryfwerk
In 2016 word die werk ook bekroon met die Hertzogprys, Suid-Afrika se mees prestigeryke letterkundige prys vir Afrikaanse werk; die Engelse vertaling daarvan, "Red Dog" (Die vertaler is Michiel Heyns), word in 2020 op die langlys vir die Bookerprys geplaas. Anker en Heyns word sodoende die eerste Suid-Afrikaners wat in die prys se huidige formaat daarvoor benoem word.
Eerbewyse
In 2016 word hy by die KKNK vereer met 'n Afrikaans Onbeperk-prys.
Taiping-rebellie
Die suksesvolle begin van die opstand
In Maart 1853 het die Taiping-leër gevorder tot by Nanjing, die tweede belangrikste stad in China ná Beijing. Na 'n beleg van slegs 11 dae word die stad ingeneem. 30 000 keiserlike soldate en duisende burgerlikes van die stad word deur die opstandelinge vermoor. Skaars een Mantsjoe in die stad slaag daarin om die slagting te ontsnap. Nanjing word nou die hoofstad van die Hemelse Koninkryk van Volmaakte Vrede. Hong het 'n wonderlike nuwe paleis vir homself gebou in die middel van 'n Verbode Stad; net soos die van die Mantsjoe-keiser in Beijing.
Willem Anker
Eerbewyse
Willem Anker het in 2015 die UJ-prys en in 2016 die Hertzogprys gewen vir sy roman Buys, 'n grensroman.
Taiping-rebellie
Dissipline, puritanisme in fanatisme van die Taiping
Die opstandige leër is gekenmerk deur streng dissipline, puritanisme en fanatisme. Die soldate het rooi baadjies, blou broeke en lang hare gedra (die gevlegte stert wat die Chinese deur die Mantsjoes opgelê is, was 'n taboe onder die Taiping). Die mans en vroue wat in die weermag diens gedoen het, het in afgesonderde kampe gewoon en enige vorm van seksuele kontak was met die dood strafbaar.
Willem Anker
Eerbewyse
In 2021 wen hy die UJ-prys vir Skepsel.
Taiping-rebellie
Dissipline, puritanisme in fanatisme van die Taiping
Soos dikwels die geval is in burgeroorloë, was die morale element geneig om 'n veel groter rol te speel as die aantal soldate. Solank as wat die moraal hoog was aan die kant van die Taiping was, het die beweging onstuitbaar gelyk. Die elite van Keiserlike China het nog altyd 'n neiging gehad om sy soldate te minag, wat daartoe bygedra het dat die opleiding en moraal van hierdie troepe dikwels baie swak was.
Die Taipingondersteuners was gevul met 'n vurige begeerte vir hervorming. Hulle het gedroom van 'n welsynstaat gebaseer op sosiale geregtigheid. Hulle heerskappy was 'n revolusionêre breuk met Chinese tradisie:
Agrariese hervorming is ook afgekondig, waardeur elke gesin 'n hoeveelheid grond sou kry wat ietwat kon verskil volgens vrugbaarheid en die aantal mans wat geskik is vir werk. Elke gesin is toegelaat om 'n maksimum van 25 hoenders en twee varke te hê. 25 gesinne het saam 'n gemeenskap met 'n kerk gevorm.
In die praktyk kom hierdie hervorming egter nie op veel neer nie. Buite die groot stede was die beheer van die Taiping-leiers beperk.
Robert M. Gimello in Ch'eng-kuan on the Huayen Trinity (1996) wys onder andere daarop dat die Taiping-opstandelinge ook Boeddhistiese biblioteke vernietig het. In die praktyk het dit gelei tot 'n Sino-Japannese samewerking tussen Yang Wenhui en Nanjiō Bunyū. Albei het die Boeddhistiese kanon wat op daardie tydstip nog in Japan was, soveel as moontlik bymekaar gebring en dit vanaf ongeveer 1890 gepubliseer onder die naam Nanjiō-versameling, 'n bloemlesing wat gereeld geraadpleeg word.
Die vis begin vrot van die kop af
Die Hemelse Koning Hong het die verowerde gebied in vier Koninkryke verdeel, vernoem na die vier kardinale punte. Hong se regime was 'n teokratiese en militêre diktatuur.
Die groot militêre leier Yang was Koning van die Ooste. Hy het streng dissipline onder sy soldate met groot wreedheid gekombineer. Hy het talle mense lewendig laat verbrand vir verskeie misdade. Hong het begin onttrek aan die daaglikse bestuur, oënskynlik om in meditasie te gaan. In werklikheid het hy homself meer en meer aan die plesier van die paleis- en haremslewe gegee (die verbod op poligamie was nie op homself van toepassing nie). As gevolg hiervan het mag toenemend in die hande van Yang geval. Toe laasgenoemde homself as 'n mededinger van Hong begin posisioneer het, het die Hemelse Koning die hulp van een van sy ander tweede-in-bevele, Wei Changhui, die Koning van die Noorde, ingeroep wat die taak gekry het om Yang uit te skakel. Ná Yang se moord (September 1856) is ook met sy volgelinge afgereken.
Dit het toenemend duidelik geword dat die Taiping-leiers nóg moreel nóg organisatories veel beter was as die elite van Keiserlike China, 'n besef wat die moraal van die opstandige leër begin erodeer het.
Verder, in die gebiede wat nog nie deur die opstandelinge beset is nie, het die plaaslike grondeienaars, verskrik deur die brutaliteit van die rebelle, begin om private leërs uit hul eie kleinboere te werf, wat dikwels beter veg as die Keiserlike troepe.
Ondergang van die Taiping
Op die hoogtepunt van die opstand het 'n groot deel van sentraal- en suidelike China (ongeveer Hunan, Hubei, Jiangxi en Anhui provinsies en dele van Guangdong, Fujian, Zhejiang en Jiangsu provinsies) in rebelle se hande geval. Die kusgebiede het egter grotendeels in die hande van die Keiserlike troepe gebly; die opstandelinge het nooit daarin geslaag om enige van die belangrike hawestede te beset nie. Die voortslepende burgeroorlog in die binneland het handel egter belemmer, wat weer die Europese moondhede aangespoor het om by die burgeroorlog betrokke te raak. Die Taiping-gebied was die tuiste van ongeveer 'n derde van die Ryk se bevolking (dus ongeveer 150 miljoen mense).
Op sy hoogtepunt het die Taiping-leër meer as 1 miljoen soldate getel, maar die keiserlike troepe, saam met die grondeienaars se burgermag, was minstens twee keer soveel. 'n Taamlik belangrike rol is ook gespeel deur 'n klein maar moderne gewapende mag wat deur die Europeërs in Sjanghai gevorm is, die Always Victorious Army, gelei deur Generaals Frederick Townsend Ward en Charles George Gordon, wat die Taiping by verskeie geleenthede sou verhoed om Sjanghai te verower. In 1853/54 het die Taiping 'n opmars na Beijing begin, maar dit is afgeweer. Toe kom die magstryd tussen Hong en Yang. Dit het nou al hoe onwaarskynliker geword dat, met hul entoesiasme wat kwyn en onmin in hul geledere, die Taiping daarin sou slaag om die Qing-dinastie omver te werp. Boonop het die keiserlike troepe in Zeng Guofan (曾國藩) 'n bekwame leier gevind. Die gety het begin draai. Vanaf 1860 is die Taiping toenemend op die verdediging gedwing.
In 1859-60 het die keiserlike magte 'n aanval op Nanjing geloods, wat afgeweer is. Die Taiping het toe nog 'n poging aangewend om Sjanghai te verower, wat deur die Always Victorious Army afgeweer is. In 1864 het Zeng Guofan en Gordon kragte saamgesnoer en nog 'n aanval op Nanjing geloods. Hierdie keer het die weerstand van die rebelle in duie gestort. Hong Xiuquan het sy lewe met gif beëindig. Die keiserlike troepe het 'n groot slagting op die leiers van die opstand en hul volgelinge toegedien.
Gevolge van die Taiping-rebellie
Die eerste gevolg van die mislukking van die Taiping-rebellie was dat die Qing-dinastie, wat reeds duidelik sy onvermoë getoon het om voldoende op die uitdagings van die moderne tyd te reageer, in staat was om sy lewe vir meer as 'n halfeeu te verleng. Dit is egter twyfelagtig of die Taiping, as hul opstand geslaag het, beter op hierdie uitdagings sou gereageer het.
Die Qing-dinastie was baie verswak. Dit sou voortaan afhanklik wees van die ondersteuning van plaaslike milisies. Hulle het die leërs van die krygshere voorafgeskadu. Hulle sou 'n groot deel van die mag in China tot die 1920's neem.
Die algemene prentjie blyk dus een van vernietiging te wees sonder enige positiewe resultaat. Die verwoesting was enorm. Die getal dooies word op 20 tot 30 miljoen geraam, ongeveer een sesde van die 150 miljoen mense wat in die gebied wat deur opstandelinge beheer is, gewoon het. Die meeste van hulle het beswyk vir die epidemies en hongersnood wat deur die burgeroorlog veroorsaak is, maar die aantal direkte slagoffers van geweld het ook in die miljoene beloop. Die rebelle en die keiserlike troepe wat die opstand onderdruk het, was nie minderwaardig aan mekaar in brutaliteit en bloeddorstigheid nie. In baie distrikte van Sentraal-China het die bevolking teen 1900 nog nie tot 1850-vlakke herstel nie.
Historiese perspektief
In baie opsigte lyk die Taiping-rebellie soos die talle boere-opstande wat deur die Chinese geskiedenis plaasgevind het. Die massa-ontevredenheid van die verarmde plattelandse bevolking was die revolusionêre reservoir, maar dit was meestal geheime genootskappe (Geel Tulbande, Rooi Wenkbroue, Blou Lotus, ens.) of heterodokse sektes wat organisering aan hierdie massa van onvergenoegdes gegee het.
Daarbenewens het die Taiping-beweging 'n begrip getoon van die behoefte aan diepgaande hervormings in die Chinese samelewing, 'n begrip wat in baie opsigte modern voorkom.
Maggie d'Abo
Maggie d'Abo (gebore 1937) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hide and Seek (1964) en Maroc 7 (1967), en in die televisiereekse The Saint (1962) en My Partner the Ghost (1969).
Virginia Valli
Virginia Valli (10 Junie 1898 – 24 September 1968) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Pleasure Garden (1925), Siege (1925), Behind Closed Doors (1929), en Night Life in Reno (1931).
Haliclona tremulus
Haliclona tremulus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Shoshannah Stern
Shoshannah Stern (gebore 3 Julie 1980) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Hammer (2010) en in die televisiereekse Supernatural (2005), Jericho (2006), en This Close (2018).
Haliclona tremulus
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Topsent.
Gustav Rickelt
Gustav Rickelt (21 Junie 1862 – 26 Junie 1946) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Erdgeist (1923), Wochenendzauber (1927), Bobby, der Benzinjunge (1929), en Flachsmann als Erzieher (1930).
Matthew Gray Gubler
Matthew Gray Gubler (gebore 9 Maart 1980) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Alvin and the Chipmunks (2007), 500 Days of Summer (2009), en Suburban Gothic (2014), en in die televisiereeks Criminal Minds (2005).
Aspalathus smithii
Aspalathus smithii is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos en renosterveld-plantegroei. Dit kom van Caledon tot by Bredasdorp en Swellendam voor. Dit het 'n voorkomsgebied van 1200 km² en daar is tien, klein gefragmenteerde subpopulasies oor. Die spesie het groot gedeeltes van sy habitat aan koringverbouing afgestaan. Oorbeweiding en indringerplante is ook 'n bedreiging.
Aspalathus spectabilis
Aspalathus spectabilis is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos-plantegroei. Dit kom in die Aasvogelberg en Langeberg tussen Swellendam en Cloetespas voor. Die spesie was eers as seldsaam beskou maar met verdere ondersoeke is nog subpopulasies ontdek.
Spesifieke oppervlakte
Die spesifieke oppervlakte van 'n stof druk uit hoeveel oppervlakte vir adsoptiewe aanhegting op sy oppervlakte beskikbaar is.
Die spesifieke oppervlakte word uitgedruk in die eenheid [m2/g]. Sy grootte hang af van hoe fyn die materiaal verdeel is en van sy poreusheid. Die spesifieke oppervlakte kan bepaal word deur die gasadsorpsie te meet. Die materiaal word blootgestel aan 'n geskikte gas, meestal stikstof, en afhanklik van die gas se druk word bepaal hoeveel gas aan die oppervlakte geadsorbeer word. Dit word die BET-metode genoem na die navorsers wat dit ontwikkel het: Brunauer, Emmet en Teller.
Die spesifieke oppervlakte kan baie hoog wees vir materiale wat 'n nanostruktuur besit. Die begrip is veral belangrik in die inhomogene katalise. Die eintlike katalisator word dikwels op 'n draer met 'n hoë spesifieke oppervlakte aangebring om die katalisator se effektiwiteit te vergroot. 'n Belangrike draermateriaal is γ-alumina. Byvoorbeeld, Gholizadeh et al. rapporteer spesifieke oppervlaktes van 317 [m2/g] vir hulle γ-alumina nanodeeltjies.
'n Andere aanwending van die begrip is by materiale wat vir adsorpsie gebruik word, soos geaktiveerde koolstof. Dit word byvoorbeeld van klapperdoppe vervaardig en gebruik as waterfilter of vir verfyning van goud. Die materiaal het spesifieke oppervlaktes van 900-1340 [m2/g]. Die digtheid van koolstof is natuurlik baie minder as aluminium s'n.
Stephanie Styles
Stephanie Styles (gebore 7 Oktober 1991) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Submarine Kid (2015) en in die televisiereekse Glimpse (2017) en Bonding (2018).
Haliclona tricurvatifera
Haliclona tricurvatifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1876 deur Carter.
Kay Adshead
Kay Adshead (gebore 10 Mei 1954) is 'n Engelse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Acceptable Levels (1985) en in die televisiereeks Play for Today (1970).
Harry Riebauer
Harry Riebauer (4 Mei 1921 – 8 November 1999) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Great Escape (1963) en The Strangler of Blackmoor Castle (1963).
Haliclona tubuloramosa
Haliclona tubuloramosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Dendy.
Birmingham, Alabama
Birmingham [ˈbɜrmɪŋhæm] is 'n munisipale korporasie volgens die wet van die Amerikaanse deelstaat Alabama en ook sy grootste nedersetting met 'n bevolking van 212 237 volgens die sensus van 2010. Die stad dien as administratiewe setel van die distrik Jefferson County en is die sentrum van 'n metropolitaanse gebied waarna soms as Birmingham-Hoover verwys word, met 'n bevolking van 1 128 047. Sowat 'n vyfde van Alabama se totale bevolking is in dié metropolitaanse gebied, wat oor sewe counties of distrikte strek, saamgetrek.
Irène Jacob
Irène Jacob (gebore 15 Julie 1966) is 'n Frans-Switserse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Au Revoir les Enfants (1987), The Double Life of Véronique (1991), Trois couleurs: Rouge (1994), en U.S. Marshals (1998).
Birmingham, Alabama
Vanaf sy stigting tot die laat 1960's was Birmingham een van die leidende nywerheidsentra in die Amerikaanse Suide. Sy vinnige groei in die tydperk tussen 1881 en 1920 het aan Birmingham die byname The Magic City en The Pittsburgh of the South besorg. Net soos Pittsburgh het Birmingham se ekonomie op swaar nywerhede soos staal- en ystervervaardiging gesteun. Daarnaas het ook die spoorwegbedryf 'n belangrike rol in Birmingham gespeel waar sowel spore asook treinwaens vervaardig is. Die stad was, naas Atlanta, vanaf die 1860's een van twee spilpunte van die bedryf in die Amerikaanse Suide.
Terwyl die spoorbedryf en ander nywerhede steeds 'n beduidende rol speel, het die plaaslike ekonomie in die tweede helfte van die 20ste eeu sterk gediversifiseer. Ondernemings uit die bank-, telekommunikasie-, vervoer- en elektrisiteitsbedryf het hulle hier begin vestig, terwyl ook die onderwys-, mediese en versekeringsektor uitgebrei is. Intussen word Birmingham as een van die belangrikste sakesentra in die Suidoostelike Verenigde State geranglys. Die plaaslike bankbedryf is die vierde grootste in die Verenigde State ná New York, Charlotte en Chicago. Birmingham se stadsuitleg is deur die spoorweg bepaal wat deur die middestad loop en die stad in twee helftes verdeel. Die sakesentrum is noord van die spoorweg geleë, terwyl die suidelike stadsdele teen die hellings van Red Mountain oorspronklik suiwer residensieel was. Baie van Birmingham se historiese geboue moes later plek maak vir die uitbreiding van die sakekern en nywerheidsgebiede. Nadat merkwaardige historiese geboue soos Terminal Station, Tutwiler Hotel en die ou stadsaal gesloop is, het inwoners begin om hul stemme van protes teen verdere voorgestelde slopings uit te bring. In teenstelling met ander groot stede in die Suide soos Nashville en Atlanta het Birmingham sodoende baie van sy oorspronklike karakter bewaar. Ironies genoeg was die bewaring van historiese geboue ook aan Birmingham se stedelike verval in die 1960's en 1970's te danke toe groot getalle blanke bewoners na die voorstede begin verhuis het.
Birmingham het nie net 'n beslissende rol in die Amerikaanse Burgerregtebeweging gespeel nie, dit word ook as sy bakermat beskou. Tot en met 1963 was dit volgens 'n bekende uitspraak van Martin Luther King Jr. die mees gesegregeerde stad in die Verenigde State. Twee gebeurtenisse in dié jaar, waarna dikwels as die "Jaar van Birmingham" verwys word, het die einde van rasseskeiding in die VSA ingelui: 'n vreedsame massabetoging in die lente, wat deur King georganiseer is, en die Ku Klux Klan se bomaanval op 'n Baptistekerk waarin vier jong swart meisies dood is.
Hierdie twee emblematiese insidente, waarna president John F. Kennedy as die events of Birmingham verwys het, het nie net nuwe stukrag aan die kwynende burgerregtebeweging verleen en die nasionale publiek se aandag op die beleid van rasseskeiding in die Amerikaanse Suide gevestig nie, maar was vir president Kennedy ook die inspirasie vir sy eie proklamasie van gelyke regte vir almal wat in 1964 as Civil Rights Act (Wet oor Burgerregte) deur die 88ste Amerikaanse Kongres aanvaar en op 2 Julie 1964 deur president Lyndon B. Johnson onderteken is. Met hierdie wet is enige diskriminasie op grond van ras, velkleur, godsdiens, geslag of etniese herkoms onwettig verklaar.