cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Louis Braille
Die braillestelsel
duimnael|180px|Die eerste weergawe van braille, geskoei op die Franse alfabet. Braille was vasbeslote om ’n stelsel uit te vind wat die kommunikasiegaping tussen die siendes en blindes kon oorbrug. In sy eie woorde: "Toegang tot kommunikasie in die breedste sin is toegang tot kennis, en dit is lewensbelangrik vir ons (die blindes) as ons nie wil hê mense wat kan sien, moet op ons neersien en ons uit die hoogte behandel nie. Ons het nie jammerte nodig nie en wil nie daaraan herinner word dat ons kwesbaar is nie. Ons moet as gelykes behandel word – en kommunikasie is die middel wat dit kan bewerkstellig."
Oorsprong en ontwerp
In 1821 het Braille gehoor van ’n stelsel wat deur kaptein Charles Barbier van die Franse leër ontwerp is. Dit het uit knoppies en strepies bestaan wat op dik papier afgedruk is. Dit kon dan met die vingers gelees word en dit het soldate in staat gestel om inligting in die donker te bekom sonder om te praat. Dit was op die ou end te ingewikkeld om in sy oorspronklike militêre vorm gebruik te word, maar dit het Braille geïnspireer om sy eie stelsel te ontwikkel.
Hy het ywerig aan sy idees gewerk en het sy stelsel in 1824 in ’n groot mate voltooi, toe hy net 15 jaar oud was. Hy het Barbier se stelsel vereenvoudig en dit doeltreffender gemaak. Hy het eenvormige kolomme vir elke letter gemaak en die twaalf knoppies verminder tot ses. Hy het sy stelsel in 1829 gepubliseer, en met die tweede weergawe in 1837 het hy van die strepies ontslae geraak omdat hulle te moeilik was om te lees. Hy het ook kleiner selle gemaak wat met een druk van die vinger gelees kon word.
Nalatenskap
duimnael|180px|Braille se gedenkteken in die Panthéon in Parys. Op aandrang van sy blinde leerlinge is die braillestelsel in 1854, twee jaar ná sy dood, deur die instituut aanvaar. Dit het vinnig deur die Franssprekende wêreld versprei, maar stadiger deur die res van die wêreld. Op ’n konferensie vir onderwysers van blindes in 1873 is egter voorspraak vir braille gemaak en dit is daarna vinnig internasionaal aanvaar. In 1916 is braille amptelik deur skole vir blindes in die VSA aanvaar en ’n universele braillekode vir Engels is in 1932 in gebruik geneem.
Danksy nuwe tegnologie bly braille ’n uiters bruikbare en volhoubare stelsel, selfs twee eeue ná die uitvinding daarvan.
USI Lupo-Martini Wolfsburg
USI Lupo-Martini Wolfsburg  is 'n sportklub uit Wolfsburg in die deelstaat Neder-Sakse in Duitsland. Behalwe sokker het die klub ook 'n afdeling vir boccia. Die klub is in 1981 gestig as 'n samesmelting van ISC Lupo en US Martini. ISC Lupo is in 1962 gestig deur Italiaanse inwoners van Wolfsburg en met die ondersteuning van die sosiale klub van Volkswagen AG. Die klub was die eerste uitlander-klub in Wes-Duitsland wat toegelaat is tot die Duitse sokkerstruktuur. Lupo beteken “wolf” in Italiaans.
Die klub se grootste prestasie was om te promoveer na die Oberliga Nedersakse-Oos in 2009 en sodoende vir die eerste keer die nommer twee-klub in Wolfsburg te word, na VfL Wolfsburg, wat toevallig in dieselfde jaar vir die eerste keer ooit die Duitse sokkerkampioen geword het.
Richard Feynman
Richard Phillips Feynman (11 Mei 1918 in New York – 15 Februarie 1988 in Los Angeles) was 'n Amerikaanse teoretiese fisikus wat instrumenteel was met betrekking tot die teorie van kwantumelektrodinamika en deeltjiefisika. Omdat hy soveel werk vir kwantumelektrodinamika gedoen het, het hy in 1965 'n Nobelprys vir fisika gewen (saam met Julian Schwinger en Shin'ichirō Tomonaga). Hy is bekend as een van die beste fisici in die geskiedenis, en is van Joodse afkoms.
Vroeë lewe
Feynman het op 'n vroeë ouderdom 'n aanleg vir ingenieurswese getoon; hy was begeester deur die vervaardiging van radio's en het 'n eksperimentele laboratorium gehad. Toe hy 14 jaar oud was, het hy homself rekenkunde geleer en net 'n jaar later het hy self trigonometriese verhoudings baasgeraak.
2015 Formule Een-seisoen
Die Formule Een-seisoen van 2015 het uit 19 Grands Prix-wedrenne bestaan. Die bestuurderskampioen vir 2015, wat reeds na die 16de wedren gekroon is, is die Brit Lewis Hamilton.
Richard Feynman
Vroeë lewe
Feynman begin in 1936 aan die Massachusetts Instituut van Tegnologie studeer en net drie jaar later 'n Baccalaureusgraad verwerf. Sy studierigting was wiskunde.
Manhattan-projek
Feynman is miskien mees bekend vir sy werk aan die Manhattan-projek. In 1941, terwyl die Tweede Wêreldoorlog in Europa gewoed het, maar die Verenigde State nog nie betrokke in oorlog was nie, het Feynman die somer aan ballistieke probleme gewerk aan die Frankford Arsenal in Pennsilvanië. Na die aanval op Pearl Harbor die Verenigde State in die oorlog in gebring het, is Feynman deur Robert R. Wilson gewerf. Wilson het gewerk aan die vervaardiging van verrykte uraan vir gebruik in 'n atoombom, as deel van wat die Manhattan-projek sou word. Feynman het toe nog nie 'n graad behaal nie. Wilson se span by Princeton het gewerk aan 'n isotron, wat bedoel is om uraan-235 van uraan-238 elektromagneties te skei.
Busy Philipps
Busy Philipps (gebore 25 Junie 1979) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente White Chicks (2004), Made of Honor (2008), en He's Just Not That Into You (2009), en in die televisiereeks Cougar Town (2009).
Richard Feynman
Manhattan-projek
In Los Alamos is Feynman in Hans Bethe se teoretiese-afdeling aangestel, en het hy Bethe genoeg beïndruk om as 'n groepleier aangestel te word. Hy en Bethe het die Bethe-Feynman-formule ontwikkel vir die berekening van die opbrengs van 'n kernwapen, gebaseer op vorige werk van Robert Serber. As junior fisikus was hy nie die kern van die projek nie. Hy het die berekeningsgroep van menslike rekenaars in die teoretiese afdeling bestuur. Met Stanley Frankel en Nicholas Metropolis, het hy gehelp om 'n stelsel vir die gebruik van IBM-ponskaarte vir berekeninge op te stel. Hy het 'n nuwe metode vir die berekening van logaritmes uitgevind wat hy later op die Connection Machine gebruik het. Ander werk by Los Alamos was onder meer die neutron-berekenings vir Los Alamos se "waterketel", 'n klein kernreaktor, om te meet hoe naby 'n groep fissiele materiaal aan kritiek was.
Met die terugkeer na Los Alamos, is Feynman in beheer geplaas van die groep wat verantwoordelik was vir die teoretiese werk en berekeninge oor die voorgestelde uraanhidriedbom, wat uiteindelik nie werkbaar was nie. Hy is deur die fisikus Niels Bohr uitgesoek vir een-tot-een besprekings. Hy het later die rede ontdek: die meeste ander fisici het te veel ontsag gehad vir Bohr om met hom te redeneer. Feynman het nie sulke inhibisies gehad nie, en het alles wat hy as foutief beskou het in Bohr se denke uitgewys. Hy het gesê hy voel net soveel respek vir Bohr as enige iemand anders, maar sodra iemand hom oor fisika laat praat het, sou hy so gefokus word dat hy van sosiale konvensies vergeet het. Miskien is dit hoekom Bohr nooit groot vriende met Feynman geword het nie..
Feynman was teenwoordig vir die Trinity-kernwapentoets.
Talent (maateenheid)
Die talent (Latyn: talentum; Antieke Grieks: τάλαντον, talanton, "skaal", "balans", "som") was een van verskeie antieke eenhede van massa, ’n kommersiële gewig en ooreenstemmende eenhede met ’n waarde gelykstaande aan daardie massa van ’n edelmetaal. Die talent goud was bekend aan Homeros, wat geskryf het Achilles het ’n halwe talent goud aan Antilochos gegee as prys. Dit was min of meer die massa water wat nodig was om ’n amfora te vul. ’n Griekse, of Attiese, talent was 26 kg, ’n Romeinse talent 32,3 kg, ’n Egiptiese talent 27 kg en ’n Babiloniese talent 30,3 kg. Die Bybelse algemene talent wat in die tyd van die Nuwe Testament gebruik is, was 58,9 kg.
Mongameli Bobani
Mongameli Bobani (12 Julie 1968 – 11 November 2020) was 'n Suid-Afrikaanse politikus van die United Democratic Movement.
Talent (maateenheid)
’n Attiese talent silwer het die waarde gehad van nege man-jare geskoolde arbeid. Huursoldate in die Hellenistiese tydperk is gewoonlik een dragme per dag betaal. Daar was 6 000 dragmes in ’n Attiese talent.
Mongameli Bobani
Loopbaan
Bobani was van 27 Augustus 2018 tot 5 Desember 2019 die burgemeester van Nelson Mandelabaai Metropolitaanse Munisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Hy volg Athol Trollip van die Demokratiese Alliansie in hierdie amp op, nadat Trollip deur 'n mosie van wantroue uit die pos verwyder is. Bobani word op 5 Desember 2019 sélf deur middel van 'n mosie van wantroue uit sy amp verwyder.
Sterfte
Bobani sterf op 11 November 2020 nadat hy vir drie weke in die hospitaal opgeneem was weens die koronaviruspandemie.
Talent (maateenheid)
Die Babiloniërs, Sumeriërs en Hebreërs het die talent in 60 mines verdeel, wat elk weer in 60 sikkels verdeel is. In die Griekse talent was ook 60 mines. ’n Griekse mine was sowat 434 ± 3 gram. ’n Romeinse talent het bestaan uit 100 libres (Romeinse pond). ’n Egiptiese talent is verdeel in 80 libres.
In die Bybel
Die talent as ’n eenheid van waarde word in die Ou Vertaling van die Afrikaanse Bybel genoem in Jesus se gelykenis van die talente (Matt 25:14-30). Dié gelykenis is die oorsprong van die woord "talent" in verskeie tale vir ’n begaafdheid of aanleg. Dit word ook in ’n ander gelykenis aangetref: Matt 18:23-35, waarin ’n dienskneg kwytgeskeld word van sy skuld van tienduisend talente, maar ’n ander dienskneg wat hom net honderd pennings skuld in die gevangenis werp.
Die talent word ook op ander plekke in die Ou Vertaling gebruik, soos in die beskrywing van die materiaal wat vir die tabernakel gebruik is (Eks 38). Salomo se inkomste in een jaar was 666 talente goud (2 Kron 9:13, 1 Kon 10:14).
Glare
Samestelling
Glare is 'n materiaal wat saamgestel is uit aluminiumlagies met 'n dikte van 0,3 tot 0,4 millimeter. Hierdie lagies word met bytstof behandel, geanodiseer en met 'n grondlaag bedek. Daarna word daar aan albei kante glasvesels vasgegom wat vooraf deurdrenk is met gom. Die materiaal sodoende verkry het 'n digtheid wat sowat 25% laer is as aluminium maar beduidend sterker is as aluminium.
Eienskappe
Glare besit 'n aantal besondere eienskappe. Die belangrikste hiervan is die materiaal se weerstand teen metaalvermoeiing. Die glasvesel tussen die aluminiumlagies is verantwoordelik vir hierdie eienskap. As daar 'n skeur in die metaal voorkom sorg die glasvesellagie daarvoor dat die skeur nie verder versprei nie. Verder weerstaan die materiaal vermoeiingskragte in alle rigtings wat dit uiters geskik maak vir gebruik in vliegtuigrompe.
Daily Voice
Daily Voice is 'n ponieformaat-dagblad wat sedert Maart 2005 in Kaapstad deur Independent News & Media uitgegee word as teenvoeter vir Media24, die Naspers-filiaal, se hoogs geslaagde Die Son en Cape Son. Die koerant maak gebruik van 'n mengeltaal wat uit Kaapse Afrikaans en Engels bestaan, hoewel daar afsonderlike Afrikaanse en Engelse uitgawes is. Die Son het 'n dagblad geword kort na die verskyning van Daily Voice.
Kenichi Shimokawa
Kenichi Shimokawa (gebore 14 Mei 1970) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Inge Ketti
Inge Ketti (1 Augustus 1923 – 24 Oktober 2012) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Kampen mod uretten (1949), Familien Schmidt (1951), Komtessen (1961), en Drømmen om det hvide slot (1962).
Calyx santa
Calyx santa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Calyx en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1936 deur De Laubenfels.
Kinga Philipps
Kinga Philipps (gebore 16 Augustus 1976) is 'n Amerikaanse vervaardiger, skryfster, en aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Austin Powers in Goldmember (2002) en 20 Ft Below: The Darkness Descending (2014), en in die televisiereekse NCIS: Los Angeles (2009) en Perception (2012).
1512
Die jaar 1512 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 12de jaar van die 16de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Richard Derr
Richard Derr (15 Junie 1918 – 8 Mei 1992) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente When Worlds Collide (1951), Terror Is a Man (1959), en Firefox (1982), en in die televisiereeks Star Trek (1966).
Calyx shackletoni
Calyx shackletoni is 'n gewone sponsspesie uit die familie van die Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2012 deur Goodwin, Brewin & Brickle.
Enjinverplasing
Enjinverplasing word gedefinieer as die totale volume lug/brandstofmengsel wat 'n enjin kan insuig tydens een volledige enjinsiklus; dit word normaalweg in kubieke sentimeter of liter aangegee. In 'n suierenjin is hierdie die volume wat gevee word soos die suier vanaf die boonste middelpunt tot die onderste middelpunt beweeg.
Standaard enjins
In 'n standaard suierenjin ('n Otto- of Dieselsiklus enjin), word verplasing bereken deur die aantal silinders in die enjin met die oppervlakte van 'n suierkop en die lengte van die slag. Met ronde suiers kan die verplasing vanaf die deursnee van die silinderholte en die slag bereken word met die volgende formule:
Verplasing is gelyk aan die volume van die brandbare lug/brandstofmengsel wat tydens een siklus van al die silinders teen 100% volumetriese rendement ingesuig word. Dus sal 'n vierslagenjin sy aangeduide enjinverplasing in twee omwentelinge van die enjin inneem, terwyl 'n tweeslagenjin slegs een omwenteling van die enjin benodig om dit te doen.
Die enjinkrag is dus afhanklik van die hoeveelheid van die lug/brandstofmengsel wat ingesuig word en die doeltreffendheid waarmee dit verbrand word en die energie na meganiese krag omgeskakel word. Om die hoeveelheid van die mengsel wat verbrand word te verhoog, kan die enjin se verplasing verhoog word of deur die toere waarteen die enjin bedryf word te verhoog of die mengsel kan teen 'n hoër druk gelewer word, soos in die geval van toestelle soos turbo-aanjaers. Sien enjinverstelling.
In motors was enjins met verplasings groter as 8 liter verplasing uiters skaars in die afgelope gewees en gebruik die meeste moderne motors veel kleiner enjins: In die Verenigde State is motors met 3 tot 6 liter algemeen te vinde; maar in Europa is karre met verplasings groter as 2 liters baie skaars vanweë belastingskoerse wat spesifieke daarop gemik is om die gebruik van voertuie met lae enjindoeltreffendheid te vermy.
5 tot 10 liter enjins word in baie enkel en dubbelmotorige skroefaangedrewe vliegtuie benut. Veel groter enjins neig eerder om dieselenjins te wees wat op vragmotors, skepe, spoorweglokomotiewe asook in kragopwekkers. Die verplasing van elke silinder van so 'n enjin is soms groter as die hele verplasing van 'n gewone motorenjin.
<!-- vir latere vertaling
Canon EOS 4000D
Die Canon EOS 4000D is 'n 18.0 megapieksel digitale enkellensreflekskamera (DSLR). Dit is op 25 Februarie 2018 vrygestel teen 'n voorgestelde verkoopprys van € 399, insluitend 'n EF-S 18-55 f / 3.5-5.6 III- lens. Dit staan ook bekend as die EOS 3000D in sommige dele van die Asië-Stille Oseaan-streek en as die EOS Rebel T100 in Noord-Amerika.
Sabha
Sabha of Sebha (Arabies: سبها‎, Italiaans: Sebha) is 'n stad in suidwestelike Libië. Dit is die hoofstad van die huidige Sabha distrik.
Enjinverplasing
Governmental regulations
In many nations levels of taxation on automobiles have been based on engine displacement, rather than on power output or vehicle weight. Displacement is easy to identify and difficult to modify whereas power output must be tested. This has encouraged the development of other methods to increase engine power.
Canon EOS 4000D
Die 4000D is 'n intreevlak DSLR wat geoptimaliseer is teen 'n lae verkoopprys. Dit vervang die EOS 1300D in dié opsig dat dit Canon se DSLR met die laagste aanbevole verkoopprys is.
Enjinverplasing
Governmental regulations
There are four major regulatory constraints for automobiles: the European, the British, the Japanese, and the American. The method common to some European countries, and which predates the EU, has a level of taxation for engines over one (1.0) litre and another at the level of about 100 cubic inches, which is approximated to 1.6 litres. The British system is different than the European one even though it is in the Eu. It is very similar, except that the peculiar Royal Automobile Club formula for approximating the power of primitive engines was maintained over many decades instead of displacement (this calculation does not include the stroke of the piston).
The Japanese is similar to the European taxation by classes of displacement, plus a vehicle weight tax. It is only in the American system, which includes Canada, Australia and New Zealand, that there is not this sort of taxation per engine displacement. Also, in The Netherlands, road tax is not based on engine displacement but on vehicle weight.
Displacement is also used to distinguish categories of (heavier) motorbikes with respect to license requirements. In France and some other EU countries, mopeds, usually with a two-stroke engine and less than 50 cm3 displacement can be driven with minimum qualifications (previously, they could be driven by any person over 14). This led to all light motorbikes having a displacement of about 49.9 cm3. Some people tuned the engine by increasing the cylinder bore, increasing displacement; such mopeds cannot be driven legally on public roads; since the brakes of mopeds are generally not designed for speeds above 45 km/h, they are a safety hazard.
Rotary Engines, due to the amount of power and emmissions they create for their displacement, are generally taxed as 1.5 times their actual physical displacment (1.3 litres becomes 2.0, 2.0 becomes 3.0), although actual power outputs are far greater (the 1.3 litre 13B can produce power comparable to a 3.0 V6, and the 2.0 litre 20B can produce power comparable to a 4.0L V8). As such, racing regulations actually use a much higher conversion factor.
Increase and decrease of typical engine displacement in the US
Once V8 engines became expected on large American cars in the late 1950s, and continuing to the oil crisis in the 1970s, there was an engine displacement race in the industry. Firms would put badges on the fenders of cars giving the displacement in cubic inches. This was also a sort of trademark as well. There's a famous Beach Boys song, "409", which refers to any full-size Chevrolet which had an engine displacement, in cubic inches, of that amount, regardless of trim level. This number was not the model number of the car.
In the mid-1960s, Chrysler offered a V8 engine of 426 cubic inches (6981 cm³) on its muscle cars and pony cars. Soon Ford came out with one of similar size, but it couldn't use the same label, so the engine was made and labelled as 427 cubic inches (6997 cm³). When Ford improved its engine by changing ancillary equipment, to indicate the change they put badges labelled "428" on such cars, and subsequently did the same to get "429".
With the oil shocks of the 1970s, American firms started selling cars with smaller engines. The Chevrolet Vega was initially touted as having an engine of 1998 "cc" (cubic centimetres), given in metric because it equates to 122 cubic inches, which would have been considered laughable to declare in the American market. This also differs from the European convention of two significant figures, which was in the U.S. European car models usually have a number of three digits. In this instance, the numbers are considered trademarks. These two factors in the world marketplace contributed to American cars now getting labelled in the European manner. Engines like that of the Vega would now be called 2.0 (being litres).
Conversions
The big engines listed above are mostly 7.0 litres. The 3.5 litre engines listed on American cars today as being large are much smaller than the 350 cubic inch (5.7 L) engines that once were considered medium size.
The 3.5 litre engine is 213 cubic inches. The 1964 Mustang's smallest Ford V8 engine of 289 cubic inches is 4.7 litres.
However, modern electronically-controlled engines these days are much more efficient, and the cars they are fitted in are lighter, so the difference in performance is not as great as might otherwise be supposed. -->
Ryuji Michiki
Ryuji Michiki (gebore 25 Augustus 1973) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Maria Blasucci
Maria Blasucci is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Mascots (2016) en in die televisiereekse Family Tree (2013), Drunk History (2013), en Ghost Ghirls (2013).
Gehoorontleding
Gehoorontleding is 'n taak wat dikwels in die vroeë stadium van ’n projek deur tegniese skrywers uitgevoer word. Dit bestaan uit die beoordeling van die gehoor om seker te maak dat die inligting wat aan hulle verskaf word op die toepaslike vlak is. Die gehoor word dikwels die eindgebruiker genoem, en alle kommunikasie moet op die gedefinieerde gehoor gemik word. Die definisie van 'n gehoor vereis dat baie faktore, soos ouderdom, kultuur en vakkennis, oorweeg word. Ná oorweging van al die bekende faktore, kan 'n profiel van die beoogde gehoor geskep word, sodat skrywers op 'n manier kan skryf wat deur die beoogde gehoor verstaan sal word.
Proses
Gehoorontleding behels die insameling en interpretasie van inligting oor die ontvangers van mondelinge, skriftelike of visuele kommunikasie.
Daar is talle metodes wat 'n tegniese kommunikeerder kan gebruik om die ontleding uit te voer. Omdat die voltooiing van 'n gehoorontleding oorweldigend kan wees, beveel die meeste professore die gebruik van 'n multidimensionele benadering tot die uitvoering van die ontleding aan, wat dikwels groter akkuraatheid en doeltreffendheid tot gevolg het. Michael Albers stel voor dat 'n ontleding gebruik maak van verskeie onafhanklike guestofaguest wat saam werk, soos lesers se kennis van die onderwerp en die leser se kognitiewe guestofaguest
Skrywers kan ook gebruik maak van gesprekke, diepte-onderhoude of fokusgroepe om hulle te help om 'n gehoorontleding te voltooi. Gesprekke sowel as ander kwalitatiewe navorsingstegnieke sal die kommunikeerder in staat stel om die kulturele, dissiplinêre en institusionele kontekste van hulle teikengehoor in ag te neem, wat 'n waardevolle gehoorontleding tot gevolg sal hê.
David L. Carson van die Rensselaer Polytechnic Institute beweer dat tegniese kommunikeerders meestal hulle werk doen met min of geen kennis van hulle gehoor nie. Carson sê dat die ontleding 'n leser se begripsvlak van die tegniese woordeskat en motivering moet insluit, sowel as leesvlak. 'n Aanduiding van 'n leser se hoë motiveringsvlak sluit in 'n groot belangstelling in die onderwerp, betreklik goeie kennis van die inhoud en groot persoonlike belangstelling in die bemeestering van die inligting.
'n Ander tegniek wat gebruik word om 'n gehoorontleding uit te voer, is die "onder-na-bo"-benadering. Leon de Stadler en Sarah van der Land verken hierdie tipe benadering met verwysing na 'n dokument wat opgestel is deur 'n organisasie wat verskillende soorte ingrypings op die gebied van MIV/vigs-opvoeding ontwikkel. Hierdie spesifieke dokument het gefokus op die gebruik van voorbehoeding en was gemik op die swart jeug van Suid-Afrika. Die aanvanklike dokument is geskep deur dokumentontwerpers in die Verenigde State van Amerika wat nie hulle ontwerp op 'n uitgebreide gehoorontleding gebaseer het nie. Gevolglik het die dokument, wat die informele sleng van swart Suid-Afrikaanse jongmense gebruik het, nie doeltreffend met die teikengehoor gekommunikeer nie. Ná afloop van die verspreiding van die dokument, het Van der Land fokusgroepe en onderhoude met 'n gedeelte van die teikengehoor gebruik om te vind watter verbeterings aangebring moet word. By oorweging van die gehoor se perspektief, het sy gevind dat die aanvanklike dokument se gebruik van die loslittaal misluk het. Die jongmense met wie onderhoude gevoer is, het aangedui dat die gebruik van die gewilde taal nie doeltreffend was nie, want dit is nie korrek of konsekwent in die dokument gebruik nie. Daarbenewens het die informele taal vir die teikengehoor nie by die erns van die onderwerp wat bespreek is, gepas nie. Die voorgestelde "onder-na-bo"-benadering moes die teikengehoor tydens die ontwerpproses in ag geneem het, in plaas van as 'n nagedagte.
Karen D. Holl bespreek wat skrywers moet oorweeg wanneer hulle artikels vir 'n internasionale gehoor skryf. Sy fokus op die skrywers wat studies probeer publiseer in publikasies wat in die buiteland versprei word. Sy stel voor dat hierdie skrywers die volgende vrae oorweeg wanneer hulle hulle artikels skryf: Watter gevolgtrekkings uit my studie sal relevant en nuut wees om bestuurders en wetenskaplikes aan te trek wat in ander ekosisteme en sosio-ekonomiese kontekste werk?, Wat is die geografiese omvang van die literatuur waarna ek verwys?, Op watter ekologiese en sosio-ekonomiese stelsels is my wêreldbeskouing en resultate van toepassing?, Is my studie herhaalbaar genoeg om my resultate te veralgemeen?, en Word my gevolgtrekkings deur my data ondersteun en, aan die ander kant, is al my data nodig om my gevolgtrekkings te ondersteun? Hoewel sy haar voorstelle op wetenskaplike studies fokus, erken sy dat "dit van kritieke belang is vir die doeltreffende kommunikasie van die resultate van enige studie om te oorweeg watter gevolgtrekkings vir die teikengehoor van die grootste belang is". Holl kom tot die gevolgtrekking dat om te weet hoe om 'n internasionale gehoor aan te spreek, 'n belangrike vaardigheid is waaroor suksesvolle wetenskaplikes, sowel as tegniese kommunikeerders, moet beskik.
Diepte van ontleding
Daar is dikwels baie faktore om te oorweeg, wat dit dus vir die skrywer moeilik maak om die teikengroep binne 'n redelike tyd te bepaal. Gevolglik is dit vir die tegniese kommunikasieproses noodsaaklik dat die akkuraatste en doeltreffendste gehoorontleding so gou moontlik gedoen,  word. Die volledigheid van die gehoorontleding hang ook af van die grootte van die beoogde gehoor.
Omdat mense en hulle tegnologiese blootstelling voortdurend verander, verander die gehoor wat ontleed moet word ook voortdurend. Gevolglik moet tegniese kommunikeerders die moontlikheid oorweeg dat hulle gehoor met verloop van tyd verander. 'n Artikel in die European Journal of Communication het die verandering in gehoornavorsing as gevolg van die groeiende omvang van inligting- en kommunikasietegnologie ondersoek. Die artikel het daarop gewys dat daar drie groot uitdagings is wat die soektog na streng metodologie aandryf: die verskil tussen wat mense sê en wat hulle in die praktyk doen, die interpretasie van die teks deur die leser en waarom die betekenis wat ontvang word van televisie in die daaglikse lewe saak maak. Dit is oor die algemeen onmoontlik om 'n absoluut volmaakte gehoorontleding te doen, en dit is net so moeilik om 'n ontleding te doen wat vir 'n lang tydperk relevant is. Dit is dikwels nodig om 'n gehoorontleding te hersien en herskryf om dit relevant te hou.
Spesifieke toepassings van gehoorontleding
RC Goldworthy, CB Mayhorn en AW Meade het gevaarversagting, insluitende waarskuwingsontwikkeling, validering en verspreiding behandel as 'n belangrike aspek van die produkveiligheid en werkplekveiligheid en verbruikersbeskerming in hulle artikel "Warnings in Manufacturing: Improving Hazard-Mitigation Messaging through Audience Analysis" (Waarskuwings in vervaardiging: Verbetering van gevaarversagtingsboodskappe deur gehoorontleding). In hierdie studie het hulle gefokus op die potensiële rol van latenteklasontleding met betrekking tot die gehoorontleding wat uitgevoer is oor in gevaarkommunikasie en waarskuwingsboodskappe. Hulle kwalitatiewe studie het 700 volwasse en adolessente deelnemers betrek wat 'n gestruktureerde vraelys beantwoord het oor geskiedenis ten opsigte van voorskrifmedikasie, leengeskiedenis ten opsigte van voorskrifmedikasie en die waarskynlikheid om medikasie te deel/leen. Met hierdie inligting is vier latente klasse geïdentifiseer: onthouers, pragmatiese gereelde delers, risikodelers en nooddelers. Die identifikasie van latente klasse wat gebaseer is op die gedrag van belang het gevaarversagtingspogings vir spesifieke groepe vergemaklik. Hoewel hulle studie beperk is, aangesien al die deelnemers tussen die ouderdom van twaalf en vier-en-veertig was en uit digbevolkte stedelike gebiede gekom het (gevolglik is die veralgemening van die data op landelike gebiede nie gegenereer is), het hierdie studie bepaal dat latenteklasontleding 'n belangrike rol kan speel. Hulle kom tot die gevolgtrekking dat latenteklasontleding 'n waardevolle toevoeging tot ontledingshulpmiddele is, want in hierdie geval kan dit risiko- en gevaarversagtende pogings toelaat om ingrypings by 'n diverse teikengehoor laat pas. Vir die tegniese skrywer sal die ontleding van latente klasse nuttig wees om homogene groepe binne die breër bevolking van lesers beter te identifiseer en ondanks baie veranderlikes boodskappe by hierdie beter-bepaalde groepe aan te pas.
Die bevolking van ouer volwassenes groei, en Gail Lippincott beweer dat tegniese kommunikeerders nie die behoeftes van hierdie gehore in ag geneem het of gebruik gemaak het van die groot verskeidenheid van navorsing oor veroudering nie. In haar artikel "Grey Matters: Where are the Technical Communicators in Research and Design for Aging Audiences?", dui Lippincott op vier uitdagings wat praktisyns, opvoeders en navorsers moet aanvaar om ouer volwassenes se fisiese, kognitiewe en emosionele behoeftes te akkommodeer: Hulle moet die demografiese veranderlike van ouderdom verfyn, ouderdom aanwend om huidige metodes van die gehoorontleding te verryk, multidissiplinêre bronne van navorsing oor veroudering ondersoek en deelneem aan die navorsing oor veroudering deur ons kundigheid in dokumentontwerp en kommunikasiestrategieë aan te bied. Lippincott erken dat daar baie meer navorsing is wat op hierdie gebied gedoen moet word, aangesien "die literatuur oor ouer volwassenes en rekenaargebruik relatief klein is". Lippincott bied insig in 'n dikwels verwaarloosde gehoor wat tegniese kommunikeerders moet leer aanspreek.
Teresa Lipus voer aan dat dit prakties sowel as eties is om maatskappyhulpbronne te wy aan die produksie van voldoende instruksies vir internasionale gebruikers. Sy bied ook 'n kort oorsig oor die verbruikersbeskermingmaatreëls wat die grootste handelsvennote van die VSA geïmplementeer het. Sy noem ook die volgende riglyne vir die ontwikkeling van voldoende instruksies vir die internasionale gehore: 1) definieer die omvang van die instruksies, 2) identifiseer die gehoor, 3) beskryf die produk se funksies en beperkings, 4) identifiseer die beperkings en 5) gebruik duursame materiaal. Sy bied wenke om die aandag van die gehoor te kry en te behou. Hierdie wenke is 1) organiseer die inligting, 2) struktuureer die inligting en 3) ontwerp die bladsyuitleg. Om lesersbegrip te verbeter, stel Lipus voor dat tegniese kommunikeerders leesbare tekste skryf en doeltreffende grafika ontwerp. In 'n poging om nakoming te aan te moedig, sê sy dat die instruksies relevant en geloofwaardig gemaak moet word en dat gebruikers gehelp moet word om die inligting te onthou deur die inligting in klein, betekenisvolle groepe te organiseer en bondige opsommings en herinneringe te voorsien wat op die produk verskyn. Wanneer veiligheidsinligting aangebied word, sê Lipus dat nie net die nodige veiligheidsboodskappe ingesluit moet word nie, maar ook dat doeltreffende veiligheidsboodskappe ontwerp moet word. Voor instruksies versprei word, moet hulle geëvalueer word. Sy beveel aan dat die produk en die akkuraatheid van die instruksies getoets word, kommunikasie plaasvind volgens middele wat gebruikers bereik en dat daar voortgegaan word met toetse en dat gebruikers selfs ná bemarking ingelig moet word. Sy verduidelik dat 'n taalsensitiewe moedertaalspreker van die teikenkultuur altyd die instruksies moet hersien voordat dit aan verbruikers versprei word omdat daar in internasionale transaksies so 'n groot potensiaal bestaan om subtiele maar aanstootlike foute te maak. Hoewel Lipus inligting bied oor hoe om 'n internasionale gehoor te ontleed en vir hulle oor verbruikersbeskerming te skryf, kan die strategieë wat aangebied word, oor die algemeen toegepas word op die voorbereiding van dokumente.
Jenni Swenson, Helen Constantinides en Laura Gurak bespreek in hulle gevallestudie die probleem om die geloofwaardigheid van 'n mediese webwerf te definieer en die gaping in die webontwerpnavorsing te identifiseer wat versuim om ’n gehoor se spesifieke behoeftes in webwerfontwerp te erken of in ag te neem. Die inligting wat hulle versamel het, het die navorsers gehelp om spesifieke behoeftes van die gehoor te identifiseer en in ag te neem, 'n raamwerk te beskryf en 'n gevallestudie in gehoorgedrewe webontwerp aan te bied. Die navorsers het die kwalitatiewe metode gebruik om 'n opname uit te voer om die gehoor van die Algenix, Inc.-webwerf te vind. Algenix is 'n maatskappy wat biomediese bestuur van lewersiekte doen. Die studie het getoon dat 'n gehoorgedrewe ontwerp meer sal doen om die gehoor te verseker dat persoonlike inligting nie sonder toestemming ingesamel sal word nie sowel as om duidelik sekuriteits-, privaatheids- en data-insamelingsbeleide te verskaf. Die navorsers het uit die opname geleer dat die gehoor ook 'n webwerf wil ervaar met min grafika en kort aflaaitye en een wat is intuïtief is en maklik om te navigeer. Hierdie studie illustreer hoe 'n gehoorontleding nie net in ag moet neem wat die gebruikers kan doen nie, maar ook wat hulle, as die gebruikers, sou verkies.
Rumpt
Rumpt is ’n nedersetting in die munisipaliteit West Betuwe in die provinsie Gelderland in Nederland.
Joe De Santis
Joe De Santis (15 Mei 1909 – 30 Augustus 1989) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Al Capone (1959) en Beau Geste (1966), en in die televisiereekse Playhouse 90 (1956) en 77 Sunset Strip (1958).
Yasuyuki Moriyama
Yasuyuki Moriyama (gebore 1 Mei 1969) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het slegs een keer vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Lys van die mees algemene voorname in Ysland
Hierdie is 'n lys van die mees algemene voorname in Ysland in 2012. Voorname is in Ysland, naas die patronyn, die belangrikste deel van ´n persoon se naam. Die volgende lys gee nie die mees gewilde babaname van die jaar weer nie, maar gee inligting oor die absolute aantal van persone met ´n spesifieke naam in Ysland.
Manlike en vroulike voorname
Die mees algemene manlike en vroulike voorname in Ysland in 2012:
Regis Toomey
Regis Toomey (13 Augustus 1898 – 12 Oktober 1991) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente His Girl Friday (1940), Spellbound (1945), The Big Sleep (1946), en Guys and Dolls (1955).
Perovskiet
Perovskiet is 'n algemene mineraal met formule
Struktuur
Perovskiet is die argetipe van die E2-struktuur in die strukturbericht-klassifikasie, maar dit betref die ideale kubiese struktuur wat ruimtegroep Pmm besit.
Die meeste stowwe met hierdie tipe struktuur het nogtans meestal 'n effens verwronge kristalrooster wat 'n laer simmetrie het. Dit geld ook vir die mineraal perovskiet self wat 'n ortorombiese struktuur het.
Stowwe wat 'n stoigiometrie en 'n onverwronge kubiese perovskietstruktuur het is taamlik seldsaam. Voorbeelde is en. Strontiumtitanaat het 'n kubiese sel met 3,905 Å en ruimtegroep Pmm. Die atoomposisies is:
Die A-ione is meestal taamlik groot en word deur 'n kuboktaëder van 12 anione omring. Die B-ione is kleiner en het 'n sesvoudige, oktaëdriese omringing. Hierdie struktuur kan van die kubiese digpakking van anione afgelei word deur 1/4 van die anione deur die A-ioon te vervang en 1/4 van die oktaëderholtes met B-ione te beset. Die -struktuur kan van die perovskietstruktuur afgelei word deur die A-ione weg te laat.
Die Ca-ioon in, die eintlike mineraal perovskiet, is kleiner as die Sr-ioon. Dit is eintlik te klein vir die holte met 12-omringing. Dit lei tot 'n verwronge struktuur met gekantelde -oktaëders. By hoër temperature verander die drie kantelhoeke en by 1512(12) K vind 'n eerste orde-oorgang na 'n stuktuur met hoër simmetrie plaas (ruimtegroep I4/mcm), wat net een kantelhoek het wat nie 0 ° is nie. Hierdie kantelhoek gaan daarna ook geleidelik na 0 ° en by 1635 K word die stof kubies met 'n onverwronge stuktuur. Hierdie tweede oorgang in van die tweede orde.
Freesia fucata
Freesia fucata is 'n meerjarige, geofiet wat endemies is aan die Wes-Kaap en slegs by Villiersdorp voorkom. Die plant het 70% van sy habitat afgestaan aan landbou aktiwiteite soos die aanlê van vrugteboorde en wingerde. Die proses hou steeds aan.
Eugene Simon
Eugene Simon (gebore 11 Junie 1992) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Casanova (2005) en in die televisiereekse Game of Thrones (2011) en House of Anubis (2011).
Kolos van Rhodos
duimnael|200px|Die Kolos van Rhodos, soos in 1880 uitgebeeld.
Die Kolos van Rhodos (Grieks: ὁ Κολοσσὸς της Ῥόδου, ho Kolossòs tis Rhódou) was ’n reusagtige standbeeld van die Titaniese god Helios wat in 280 v.C. in die stad Rhodos, op die eiland Rhodos, deur Chares van Lindos gemaak is. Dit was een van die Sewe Wonders van die Antieke Wêreld. Die beeld is gebou om Rhodos se oorwinning oor die heerser van Siprus, Antigonus I Monophthalmus, te vier – sy seun se poging om Rhodos te verower, het in 305 v.C. misluk. Voordat die beeld in 226 v.C. in ’n aardbewing verwoes is, was dit 30 meter hoog en dus een van die hoogste standbeelde van die antieke wêreld.
Beleg van Rhodos
In die laat 4de eeu v.C. het Rhodos met Ptolemeus I van Egipte saamgespan om ’n massa-inval deur hul gesamentlike vyand, Antigonus I Monophthalmus, af te weer.
In 304 v.C. het ’n skip wat Ptolemeus gestuur het, in Rhodos aangekom en Antigonus se leër het hul beleg van die stad beëindig en die meeste van hul toerusting agtergelaat. Om hul oorwinning te vier het die inwoners van Rhodos die toerusting vir 300 talente verkoop en besluit om ’n groot standbeeld daarmee te bou vir hul beskermgod, Helios. Die oprigting het plaasgevind onder leiding van Chares, ’n inwoner van Lindos wat ervaring van sulke enorme standbeelde gehad het.
Oprigting
Die oprigting het in 292 v.C. begin. Volgens antieke geskrifte is dit gebou met ysterstawe waaraan bronsplate geheg is vir die vel. Die binnekant van die standbeeld, wat op ’n 15 meter hoë wit marmervoetstuk naby die ingang van die Mandraki-hawe gestaan het, is met klipblokke opgevul namate bouwerk gevorder het. Volgens ander bronne het dit op die hawe se keerwal gestaan.
Die standbeeld self was 30 meter hoog. ’n Groot deel van die yster en brons het gekom van die toerusting wat Antigonus se leër agtergelaat het. Die boonste dele is gebou met behulp van ’n groot grondwal wat langs die beeld gebou is. Ná die voltooiing 12 jaar later, in 280 v.C., is al die grond verwyder.
Moderne ingenieurs het ’n hipotese oor hoe die beeld destyds opgerig is. Dit is gebaseer op kennis van die destydse tegnologie en vertellings deur Plinius die jongere en Philo van Bisantium, wat albei die oorblyfsels gesien het.
Die voetstuk was minstens 18 meter breed en óf rond óf agthoekig. Die voete was van klip en was bedek met dun bronsplate. Agt smeeysterstawe het die enkels gevorm en het boontoe geloop al met die lyne van die bene langs. Die lyf is gevorm uit gegote, gebuigde bronsplate van 1,5 vk. meter elk, aanmekaargeheg met klinknaels deur gate (gevorm gedurende hul gieting) om 'n reeks ringe te vorm.
Verwoesting
’n Aardbewing het Rhodos in 226 v.C. getref, 54 jaar nadat die standbeeld voltooi is. Groot skade is aan dele van die stad aangerig, onder meer die hawe en handelsgeboue, wat verwoes is. Die standbeeld het by die knieë afgebreek en op die land geval. Ptolemeus III van Egipte het aangebied om vir die heroprigting te betaal, maar die orakel van Delphi het die inwoners van Rhodos laat vrees dat hulle Helios te na gekom het, en hulle het die aanbod van die hand gewys.
duimnael|’n Voorstelling van die standbeeld deur die 16de-eeuse kunstenaar Martin Heemskerck.
Die oorblyfsels het volgens Strabo (xiv.2.5) langer as 800 jaar daar bly lê – maar die gebreekte beeld was steeds so indrukwekkend dat baie mense daarheen gereis het om dit te sien. Plinius die ouere het gesê min mense kon hul arms om die afgebreekte duim kry en dat elk van die vingers groter was as die meeste ander standbeelde.
In 653 het ’n Arabiese mag Rhodos verower en die yster en brons gesmelt en verkoop.
SN 1572
SN 1572 was 'n supernova (ontploffende ster) wat in die jaar 1572 gesien is. Dit is in die Kassiopeia-konstellasie waargeneem. SN 1572 word ook Tycho se ster of Tycho se supernova genoem, omdat Tycho Brahe dit bestudeer en beskryf het. Die supernova het in November 1572 verskyn en kon tot in 1574 gesien word. Dit was een van slegs 'n handvol supernovas wat sonder teleskope waargeneem is.
Kolos van Rhodos
Posisie en ligging
Die Kolos met sy twee voete weerskante van die ingang van die hawe, soos dit later dikwels uitgebeeld is, is ’n wanbegrip uit die Middeleeue.
SN 1572
Die supernova is waarskynlik eerste deur Wolfgang Schuler op 6 November 1572 ongeveer 7°,7 noord van die ster α Cassiopeiae opgemerk. Die Deense sterrekundige Tycho Brahe sien die "nuwe ster" op 11 November en merk dat dit helderder as al die andere sterre is, helderder as Sirius en selfs helderder as Jupiter. Die maksimum helderheid van die supernova was ongeveer dieselfde as vir Venus, met 'n magnitude van ongeveer -4. Dit kon vir twee weke lank in die dag met die blote oog gesien word.
Kolos van Rhodos
Posisie en ligging
Dié posisie was tegnies onmoontlik om verskeie redes, soos dat die standbeeld onder sy eie gewig sou meegee as sy bene so ver uitmekaar was. Die bouers sou ook die hawe moes sluit vir die hele tyd waarin die beeld opgerig is, en ná die aardbewing sou die hawe weer ontoeganklik gewees het. Daar word ook duidelik genoem die stukke van die beeld het op land gelê, en die inwoners van Rhodos sou onmoontlik dié swaar beeld uit die hawe na droë grond kon skuif.
SN 1572
Aan die einde van November begin die ster se helderheid afneem en verander die kleur daarvan van wit na oranje-rooi. Die helderheid het bestendig by afgeneem, maar was tot Maart 1574 met die blote oog sigbaar. In totaal is die ster vir sowat 16 maande gesien.
Kolos van Rhodos
Posisie en ligging
Hoewel niemand weet presies hoe die beeld gelyk het nie, kan ’n mens raai hoe die gesig gelyk het omdat dit soortgelyk was aan die standaardweergawe van Helios uit dié tyd. Die hare sou gekrul gewees het, met eweredig verspreide penne van brons of silwer wat van die kop af uitsprei, soos wat dit op Rhodos-muntstukke uit die tyd voorkom.
SN 1572
In 1573 skryf Brahe 'n boek, De Stella Nova, oor die "Nuwe Ster". Volgens akkurate waarnemings wat hy gemaak het was dit waarskynlik 'n tipe Ia-supernova gewees.
Kolos van Rhodos
Posisie en ligging
Hoewel daar verskeie teorieë is, is die ligging van die standbeeld ook onbekend.
Galery
Van die talle uitbeeldings van die Kolos van Rhodos, waarvan verskeie Helios uitbeeld met sy voete weerskante van die hawe se ingang:
SV Waldhof Mannheim
SV Waldhof Mannheim is 'n Duitse sokkerklub uit die stad Mannheim in Baden-Württemberg. Waldhof is 'n stadswyk van Mannheim. Tydens die Derde Ryk het die klub in die Gauliga Baden gespeel en was redelik suksesvol. Die beste resultate is behaal in 1934 en 1940, toe die halfeindronde van die uitspeelwedstryde om die nasionale titel gehaal is (beide kere is daar teen FC Schalke 04 vasgeval.
In 1983 promoveer die klub na die Bundesliga en bly daar vir 7 seisoene. In 1998 en 2003 was daar samesprekings om saam te smelt met stadgenote VfR Mannheim, maar VfR het beide kere op die laaste oomblik kop uitgetrek.
Derde Liga (Nederland)
Die Derde Liga (tot 2016 Topklasse geheet) is die vierde vlak in die Nederlandse sokkerkompetisies en is semiprofessioneel.
Die Derde Liga is opgedeel in twee aparte kompetisies:
Die kampioene speel in Mei 'n dubbel-eindstryd vir die algehele amateurkampioenskap. Die kampioen skuif op na die Tweede Liga. Die nommers 14, 15 en 16 relegeer na die Hoofdklasse. In 2020 en 2021 is as gevolg van die wêreldwye Covid-19-pandemie geen kampioen gekroon nie.
Wenners
Die wenners van beide Derde Liga ('Topklasse' tot 2016). Die wenner van die eindstryd tussen die Saterdag- en Sondagwenner is vetgedruk.
Botshabelo
Botshabelo is 'n nedersetting wat in 1968 deur die apartheidsregering geskep is. Dit is sowat 55 km oos van Bloemfontein geleë en het 'n hoofsaaklik Sothosprekende bevolking (in teenstelling met die nabygeleë Thaba Nchu wat hoofsaaklik Tswana-inwoners het). Botshabelo het 'n bevolking van 181 712 in 2011 gehad, en vorm deel van die Mangaung Metropolitaanse Munisipaliteit. Die N8 nasionale pad gaan naby Botshabelo verby.
Mangaung
Mangaung kan na een van die volgende verwys:
Buyelwa Mafaya
Buyelwa Mafaya is 'n Suid-Afrikaanse politikus van die African National Congress en sedert 27 Augustus 2018 speaker van die metropolitaanse raad van Nelson Mandelabaai Metropolitaanse Munisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Sy vervang Jonathan Lawack van die Demokratiese Alliansie wat na 'n mosie van wantroue uit die amp verwyder is.
Farshad Kholghi
Farshad Kholghi (gebore 17 Mei 1971) is 'n Deense akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Angels in Fast Motion (2005) en in die televisiereekse Nikolaj og Julie (2002), Nudellah (2003), en Forbrydelsen (2007).
Gevlekte stekelstert
Die Gevlekte stekelstert (Telacanthura ussheri) is 'n gelokaliseerde algemene standvoël oor boomveld en savanne. Hulle kom dikwels voor langs beboste riviere en gereeld naby kremetartbome. Die voël is 14 cm lank en 28 - 36 g groot. In Engels staan die voël bekend as die Mottled Spinetail.
1513
Die jaar 1513 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 13de jaar van die 16de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Ngwenyeni (Komati, lat -25,60, long 31,98)
Die Ngwenyeni is 'n sytak van die Komatirivier in die ooste van die Mpumalangaprovinsie van Suid-Afrika.
The Witness
The Witness (vroeër die Natal Witness) is een van die oudste bestaande koerante in Suid-Afrika en het op 27 Februarie 1846, minder as 'n jaar ná die oudste koerant wat tans daagliks uitgegee word, The Herald, die eerste keer in Pietermaritzburg die lig gesien. Die eerste uitgewer van die koerant was David D. Buchanan.
The Witness verskyn sedert Januarie 1881 daagliks, kort ná die Cape Times (1876) en Daily News (1878), destyds die Natal Mercantile News.