cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nikkel-elektroplatering
Harde nikkel
'n Harde nikkeloplossing word gebruik wanneer 'n hoë treksterkte en hoë hardheid neerslag vereis word.
Swart nikkel
"Swart nikkel" is 'n donker laag wat hoofsaaklik uit nikkelsulfied en metaalsink en nikkel bestaan. Dit word tipies geplateer op koper, brons of staal om 'n nie-weerkaatsende oppervlak te skep. Hierdie tipe platering word vir dekoratiewe en militêre medaljedoeleindes gebruik en bied nie veel beskerming nie.
Dekoratiewe deklaag
Moderne deklaagtegnologie maak dat neergesette nikkel spieëlhelder voorkom sonder dat dit gepoleer hoef te word, multilaag-toepassings word gereeld gebruik om die korrosiebestandheid van bedekte staal, sink, koper, aluminium en ander metale te verbeter. Om verkleuring te voorkom, word dekoratiewe gegalvaniseerde nikkel tipies bedek met 'n dun laag chroom.[8]
Ingenieurstoepassings
Mat nikkel of nikkellegerings is beskikbaar vir gebruik waar glans nie verlang word nie. Nie-dekoratiewe toepassings bied slytasie- en korrosiebeskerming, sowel as lae-spanning-deklae vir dimensionele herstel.
Nikkel-elektrovorming is nikkelplatering wat gebruik word vir die vervaardiging van nikkelprodukte. Nikkel kan bv. op 'n metaalpen (bekend as 'n doring) neergeslaan word en dan afgelig word, om so 'n volledige nikkelonderdeel te skep.
Dombeya punctata
Dombeya punctata is 'n meerjarige boom wat deel is van die Malvaceae familie. Die plant is endemies aan Réunion.
William Henry Bell
Hy is 'n komponis van verskeie Suid-Afrikaanse musiekstukke, insluitende 'n Kaapstadse simfonie. Hy is in 1946 oorlede.
Dombeya umbellata
Dombeya umbellata is 'n meerjarige boom wat deel is van die Malvaceae familie. Die plant is endemies aan Réunion.
Ferraria uncinata
Die gifuintjie (Ferraria uncinata) is 'n meerjarige vertakte kruid en geofiet wat tot die genus Ferraria behoort en deel is van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom op sanderige plekke in Namakwaland tussen Springbok en Garies en vanaf Clanwilliam en Vanrhynsdorp tot by Piketberg en Malmesbury voor.
George Eads
George Eads (gebore 1 Maart 1967) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse CSI: Crime Scene Investigation (2000), Grapevine (2000), Young Justice (2010), en MacGyver (2016).
Ferraria variabilis
Ferraria variabilis is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Ferraria behoort en is deel van die fynbos en Sukkulente Karoo. Die spesie is inheems aan die Wes-Kaap, Noord-Kaap, Noord-Wes en Namibië. Die plant word 6 - 20 cm groot en blom van Augustus tot in November.
Sturgeon-klas duikboot
Die Sturgeon-klas duikboot is 'n kernaangedrewe klas duikbote van die Amerikaanse Vloot wat ontwerp is vir teenduikboot-operasies in die laat 1960's en vroeë 1970's. Daar is 39 duikbote in die klas gebou, wat vir 20 jaar diens gedoen het in die spanningsvolste tye van die Koue Oorlog. Hulle het dieselfde aandrywingstelsel gebruik as die USS Thresher, dus is spoed ingeboet vir 'n meer effektiewe stelsel wat groter aanvalsvermoë bied. Dit was 'n wyse strategie.
Later is ses van die duikbote aangepas en toegerus met die SEAL Dry Deck Shelter vir spesiale operasies, dus kon persone die duikboot onderwater binnegaan of verlaat. Hierdie fasiliteit is baie gebruik; maar inligting daarvan is uiters skaars.
Die Sturgeon-klasduikbote was die eerste keuse vir spesiale operasies tydens die Koue Oorlog. Hulle het min publisiteit gekry vir al die operasies wat uitgevoer is. Na 'n vyf jaar ondersoek is vasgestel dat die Sturgeons se lewensduur verleng kon word van 20 na 30 jaar. Daar word egter na elke saak op meriete gekyk omrede kernbrandstofvervangings duur is en dit goedkoper is om die duikbote uit diens te stel.
Pearl Argyle
Pearl Argyle (7 November 1910 – 29 Januarie 1947) was 'n Suid-Afrikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Over Night (1932), Chu Chin Chow (1934), Adventure Ltd. (1935), en Things to Come (1936).
Erylus burtoni
Erylus burtoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Erylus en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1983 deur Lévi & Lévi.
Michael Ealy
Michael Ealy (gebore 3 Augustus 1973) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Barbershop (2002), 2 Fast 2 Furious (2003), Takers (2010), en Think Like a Man (2012).
Katharine Blake (aktrise)
Katharine Blake (11 September 1921 – 1 Maart 1991) was 'n Suid-Afrikaans gebore Britse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Assassin for Hire (1951) en Anne of the Thousand Days (1969), en in die televisiereekse Folio (1955) en Public Eye (1965).
Losskakel
'n Losskakel is deurslaggewend vir 'n span se wedstrydplan; hulle neem leiding en rig die agterlyn. Hulle is gewoonlik die eerste om die bal van die skrumskakel te ontvang na 'n afbreek, lynstaan ​​of skrum en moet beslissend wees met watter aksies om te neem en doeltreffend met die buiteagterspelers kommunikeer.
Goeie losskakels is kalm, helderdenkend en het die visie om effektiewe aanvallende spel te loods. Losskakels benodig goeie aangee- en skopvaardighede. Dikwels is die losskakel die beste skopper in die span en behoort verskillende soorte aanvallende skoppe te kan uitvoer, asook om vir grondgebied te skop. Meestal is die losskakel ook die span se stelskopper.
Plaasvervanging
Onder deesdae se plaasvervangerreëls, word die no. 10 vervang deur no. 22 vanaf die reserwebank. Dit kan enige tyd gedurende die wedstryd gebeur, bv. as gevolg van 'n besering, maar meestal is dit 'n taktiese verandering tussen die 50ste en 75ste minuut van die wedstryd.
Noemenswaardige losskakels
'n Paar bekende losskakels (almal Springbokke) ter illustrasie:
Rugby union positions
Ferraria spithamaea
Ferraria spithamaea is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Ferraria behoort. Die spesie is endemies aan die Angola waar dit in die suidweste voorkom.
Erylus caliculatus
Erylus caliculatus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Erylus en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Lendenfeld.
Robert Biggar
Robert Biggar (1813 - 1838) was 'n seun van Alexander Biggar en een van die vroegste pioniers van Natal. Hy is op 12 September 1813 gebore. Hy lei 'n mag van 20 Britse handelaars, 20 Hottentotte en 1 500 bantoevlugtelinge van Zoeloeland teen die Zoeloes. Die eerste ekspedisie was suksesvol en 'n paar honderd beeste word teruggevat, maar op 'n latere ekspedisie word hy in 'n hinderlaag gelok en gedood op 17 April 1838.
Harry Bertin
Harry Bertin (1882 - 1946) was 'n Rhodesiese kabinetslid. Hy is gebore in Londen 1882. Hy arriveer in Suid-Afrika in 1901 en veg in die Tweede Vryheidsoorlog sowes as die Eerste Wêreldoorlog. In 1931 word hy toegelaat tot die balie. Hy word tot die Rhodesiese parlement verkies en word Minister van Justisie, Openbare Werke en Paaie. Hy is oorlede op 24 Julie 1946.
Moshe Sharett
Moshe Sharett (1894 - 1965) was 'n Israelse politikus wat aan die linkse Mapai-party behoort het.
Sharett was vanaf 1949 tot 1956 die minister van Buitelandse Sake, en van 1954 tot 1955 die tweede eerste minister van Israel gewees. Hy was in die Russiese Ryk gebore, en het in 1906 na die Ottomaanse Palestina geëmigreer.
Ferraria welwitschii
Ferraria welwitschii is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Ferraria behoort. Die spesie is inheems aan die Angola, Demokratiese Republiek die Kongo, Zambië en Zimbabwe.
Daphne Courtney
Daphne Courtney (gebore 1917) is 'n Suid-Afrikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Happy Ending (1931), Father and Son (1934), Murder by Rope (1936), en The Captain's Table (1936).
George Biggar
George Biggar (1820 - 1838) was 'n seun van Alexander Biggar en een van die vroegste pioniers van Natal. Hy is op een van die skepe, HMS Weymouth, gebore wat die 1820-Setlaars na Suid-Afrika gebring het. George is op 17 Februarie vermoor net na die moord op Piet Retief deur Dingaan se impies.
Ferraria candelabrum
Ferraria candelabrum is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Ferraria behoort. Die spesie is inheems aan die Angola en Zambië
Jason Earles
Jason Earles (gebore 26 April 1977) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente National Treasure (2004) en Hannah Montana: The Movie (2009), en in die televisiereekse Hannah Montana (2006) en Kickin' It (2011).
Heelagter
'''Heelagter. (No. 15).'''
Heelagters posisioneer hulself gewoonlik etlike meters agter die agterlyn, gereed om enige diep opposisieskoppe te ontvang en is dikwels die laaste verdedigingslinie as 'n opponent deur die agterlyn breek. Op aanval kan hulle die agterlyn betree, gewoonlik naby die senters of vleuels, met die doel om 'n ekstra persoon te verskaf en die verdedigende spelers te oorvleuel.
Drie van die belangrikste eienskappe van 'n goeie heelagter is goeie vangvermoë onder 'n hoë skop, die vermoë om die bal 'n lang afstand met akkuraatheid te skop, en die spoed en vaardigheid om aan te sluit in agterlyn aanvallende bewegings, veral teenaanvalle.
Die heelagter is die speler wat mees waarskynlik die hoë bal moet trotseer, geskop deur die opposisie. Daarvoor het hy goeie hande nodig om te verseker dat die bal skoon gevang word om die opposisie die kans te ontsê om besit te herwin. Aangesien die heelagter dikwels onvermydelik die bal diep in sy eie gebied moet vang, met min ondersteuning van sy eie spelers, moet hy óf die bal veldaf skop óf vorentoe hardloop om met sy agterspelers te skakel om 'n teenaanval te begin. As die heelagter die bal uitskop, het die opposisie die ingooi by die lynstaan, terwyl hy 'n aantal opsies het as hy eerder 'n teenaanval begin.
Om doeltreffende dekking agter die verdedigingslyn te bied, is goeie heelagters versigtig om nie uit posisie gevang te word nie en behoort hulle die opposisie se spel vooruit te loop. Hul posisie agter die agterlyn stel hulle in staat om enige gate in die verdedigingslyn te sien en hulle kommunikeer óf met die agterspelers om die gapings toe te maak óf dek self die gapings.
Hy het die meeste potensiaal om die opposisie aan te val, veral vanaf 'n misplaaste skop. As 'n skop skoon gevang word en daar is genoeg spasie en ondersteuning, kan die heelagter besluit om 'n teenaanval te loods deur die bal na die opposisie te hardloop. Weens hul skopvaardighede is die heelagter in sommige spanne ook verantwoordelik om die doelskoppe te neem.
Vir 'n groot deel van die geskiedenis van die sport was die heelagterposisie amper heeltemal verdedigend. Oorspronklik kon die bal direk vanaf enige plek op die veld uitgeskop word, met 'n lynstaan ​​wat dan volg by die plek waar die bal uitgeskop is. Dit het 'n premie geplaas op die heelagter se vaardighede om van die hand af te skop.
Noemenswaardige heelagters
'n Paar bekende heelagters (almal Springbokke) ter illustrasie:
Rugby union positions
Hans-Georg Gadamer
Hans-Georg Gadamer (Marburg, 11 Februarie 1900 - Heidelberg, 13 Maart 2002) was 'n Duitse filosoof.
Agtergrond en kort oorsig van sy idees
Gadamer se vader was 'n natuurwetenskaplike met 'n afkeer van die nie-natuurwetenskappe. Gadamer self het klassieke tale, geskiedenis en kunsgeskiedenis bestudeer. In 1938 word hy professor in filosofie in Leipzig. In 1960 publiseer hy sy hoofwerk, ''Wahrheit und Methode. Grundzüge einer philosophischen Hermeneutik'' (Waarheid en metode, Buitelyne van 'n filosofiese hermeneutiek).
Hy het hoofsaaklik die aard van die geesteswetenskappe en die onderskeid daarvan met die natuurwetenskappe ondersoek. Sy inspirasie was Friedrich Nietzsche, hoofsaaklik weens die belangrikheid van kuns wat Nietzsche erken. Hy volg egter nie Nietzsche se desperate ekstremisme en verwerping van die wetenskap as sodanig nie. Gadamer se hermeneutiek is gebaseer op Heidegger se hermeneutiese fenomenologie. Die studie van Plato en Aristoteles het ook 'n stempel afgedruk op Gadamer se filosofie.
Volgens Gadamer is die hermeneutiek die verstaan (Verstehen), begryp en interpretasie van menslike en kulturele lewensuitdrukkings. Volgens hom is daar spanning tussen metodologiese en filosofiese hermeneutiek omdat die waarheid wat in die alledaagse en geesteswetenskaplike te verstane is (begrip voor verkry is), nooit met behulp van reëls toegepas kan word nie. Die nastrewing van metodologiese reëls vir begrip is te danke aan die feit dat die verteenwoordigers van metodologiese hermeneutiek die geesteswetenskaplike verstaan en ten onreg gelykstel aan die natuurwetenskaplike ideaal van objektiewe kennis wat met metodiese middele kennis bekom het.
Gadamer se waarheidsbegrip
Volgens Gadamer is die groot verdienste van Friedrich Schleiermacher dat hy begrip verstaan het as 'n gesprek, maar hy het nie hierdie beginsel konsekwent toegepas nie. Volgens Gadamer benodig begrip goeie wil en openheid vir die gespreksdeelnemer. Soos Schleiermacher beweer, is dit nie net objektiewe rekonstruksie nie, maar 'n uitruil van menings en integrasie (horisontale versmelting). 'n Werklike gesprek verander beide vennote, beide van die uitlêer en ook die teks.
Soos met Heidegger, is by Gadamer die hermeneutiese sirkel (sien hermeneutiek) nie suiwer formeel nie, maar ontologies. Dit beteken dat die waarheid volgens Gadamer in beginsel nie bekend kan wees nie. Schleiermacher en Wilhelm Dilthey het nie besef dat die interpeteerder reeds deel van hierdie sirkel is nie.
Volgens Schleiermacher en Dilthey vorm tyd 'n hindernis tussen die interpeteerder en die geïnterpreteerde. Volgens Gadamer (en ook Heidegger) maak tyd begrip moontlik. Die tydgaping is produktief, aangesien dit die beweging van die horisonsamesmelting, en gevolglik die bestaan van nuwe betekenisse, die werkingsgeskiedenis (Wirkungsgeschichte) toelaat. Die werkingsgeskiedenis toon die produktiewe uitwerking van tyd op begrip. Die werkingsgeskiedenis bepaal wat na vore kom as 'n navorsingsvoorwerp.
Hermeneutiese etiek
Sedert Immanuel Kant is daar onderskeid gemaak tussen teoretiese, praktiese en estetiese probleme. Gadamer aanvaar nie hierdie skeiding nie. Volgens hom is wetenskap, kuns en moraliteit onafskeidbaar. Hy sluit daarmee by Dilthey aan, wat Kant se 'ervaring' teenoor Kant se 'teoretiese ervaring' beklemtoon. Gadamer gaan verder as Dilthey en plaas die praktiese dimensie in die middelpunt van hermeneutiek.
Gadamer sien begrip as 'n gesprek wat geïnspireer word deur Plato se dialoë. In etiek laat hy homself beïnvloed deur die praktiese filosofie van Aristoteles, waarvan die doel nie die verkryging van kennis is nie, maar morele aksie.
Volgens Gadamer is begrip in die eerste plek prakties in die Aristoteliese sin. Die geesteswetenskappe is hoofsaaklik morele wetenskappe. Die begrip gee rigting aan menslike aksie. In begrip, die aansoek is sentraal, die verbindende konsep tussen begrip en waarneem is aansoek.
Toepassing behels horisonvesmelting; dit is die oomblik wanneer begrip toegepas word. Teks uit die verlede word nou verduidelik en dien ook vir die toekoms. Omdat volgens Gadamer elke begrip 'n toepassings oomblik het, is volgens hom alle begrip ook op die toekoms gefokus.
Die toepassing bemiddel tussen die algemene en die spesiale; volgens Gadamer is daar geen sprake van induksie nie. Elke algemene wet word getoets teen 'n spesifieke geval en 'n wet is eintlik leeg totdat dit toegepas word. In ons aksies kan ons nie beroep op absolute waardes en norme wat meganies toegepas kan word nie. Ons vertrou op voortdurende herinterpretasie van waardes en norme wat van tradisie aan ons oorgedra word. Normatiewe stellings vorm dus deel van die werkingsgeskiedenis.
Gebreke en moontlikhede van die hermeneutiek
• die integrale eenheid van die interpretasie;
• die historiese volhoubaarheid van die teks.
Die idee van werkingsgeskiedenis beteken nie dat ons die tradisie sonder kritiek moet aanvaar nie. Horisonversmelting kan beslis kritiek inhou. Kritieke refleksie veronderstel 'n tradisie (refleksie en tradisie moet nie as teenoorgesteldes beskou word nie, soos Jürgen Habermas dit doen nie). In elke begrip is daar 'n gebeurtenis wat nooit deur bewussyn ten volle aanvaar kan word nie. Die kritieke refleksie word immers ook in die werkingsgeskiedenis ingesluit.
Die hermeneutiese konsep van die skone
Gadamer kritiseer Kant se estetiese subjektivisme (estetiese oordele is subjektief). Dit ontneem ons van die moontlikheid om 'n korrekte insig in die verskynsel kuns te verkry omdat die klem op die gevoelens van die oordeelende onderwerp val. Gadamer wil dus 'n ander vertrekpunt neem vir die analise van kuns, naamlik die spel. Sy ontleding van hierdie verskynsel is 'n goeie voorbeeld van 'n fenomenologiese beskrywing. Die wesensaard van die spel is primêr en die bewussyn van die spelers is sekondêr. Die spel vind plaas sonder dat die spelers daarvan bewus is en die spel self is die onderwerp van spel. Die doel van die spel is die speel self, daar is geen doel buite die spel nie en is daarop gemik om ditself te herhaal. Die spel is selfvertolking, gerig op die kyker. Wanneer die spel 'n skouspel word, betree ons die kunsveld. Die spelkonsep van Ludwig Wittgenstein het baie verskillende aannames as dié van Gadamer.
Die spel wat 'n kunswerk geword het, is heeltemal los van die spelers (die skrywer, skilder, ens.). Die kunswerk vorm 'n onafhanklike wêreld wat heeltemal onafhanklik is van die bedoelings en gevoelens van die kreatiewe en uitvoerende kunstenaar. Gadamer verwerp Plato se leer van Mimesis, kuns as 'n beeld van 'n beeld. Volgens Gadamer verskyn die werklikheid nie net ten volle in die kunswerk nie; maar die kunswerk is 'n openbaring van die werklikheid. 'n Kunswerk verteenwoordig die noodsaaklike en bied dus ware kennis. Die kunswerk en sy voorstelling kan nie gesien word as twee verskillende dinge nie; die verteenwoordiging bestaan net om dit te verstaan.
Syn (Wees) en taal
Gadamer se ontologie van spel en kunswerk word weerspieël in sy algemene ontologie. Gadamer probeer Heidegger se ontologie te verpraktiseer in sy ontleding van begrip, aksie en ervaring. Tyd is produktief in begrip, in die handelinge en in die werkingsgeskiedenis van kunswerke. In al hierdie gevalle word dit nie verstaan as iets ewig en onverganklik nie, maar as 'n proses van selfuitbeelding. Om te Wees, is 'n spel wat verstaan moet word.
Volgens Gadamer is taal 'n raaiselagtige diep verborge gebeurtenis wat ons nie beheer nie, maar waarin ons ingesluit is. Die spel van taal oortref die individuele spreker. Taal is nie 'n instrument of 'n beeld van die werklikheid nie, maar die medium waarin dinge hulself uitdruk en sodoende hulself word. Om Wees te verstaan is taal. Volgens Gadamer is daar niks wat aan die uitspraak en verstaan kan ontsnap nie, daar is geen onderskeid tussen hermeneutiek en ontologie nie.
Toepasbaarheid van die hermeneutiek
In sy boek Psychotherapie door beeld en begripsvorming (1988) gebruik Robert Lubbers die beginsels van Gadamer. Die interne artikel Experiëntiële psychotherapie door beeld en begripsvorming - de hermeneutiese invalshoek -(2002) het betrekking op 'n verdere uitwerking. Die hermeneutiese siening van psigoterapie bestaan uit artikuleerde insig in hoe mense besig is en hoe kundiges hulle kan help. Omdat nie net menslike produkte soos wetenskaplike idees van toe en nou nie, maar ook begeertes en geheime wense, vrees en onsekerheid, magteloosheid en ingewikkelde patrone die onderwerp kan wees van hermeneutiese verduideliking, ondersteuning en regstelling. Die beswaar teen die metodologiese-wetenskaplike verwerking daarvan, soos hermeneutiek beoog, kan lei tot 'n eksklusiewe presiese wetenskaplike praktyk met geoperasionaliseerde konsepte en hipoteses. Hermeneutiek volg 'n ander pad: dit van navorsing oor maniere van denke en kommunikasie deur alle ouderdomme en kulture.
Hermeneutiek reflekteer oor 'n begrip, dit ondersoek die aansprake en toepaslikheid van sekere metodes - sonder om dit self aan die deursigtige ideaal van 'n metode te heg. (Boehm, 1978: 444)
Hierdie studie het dus betrekking op die hermeneutiek van die verstandhouding, veral toegepas op psigoterapie. Ander wetenskaplike beskouings wat as geldig beskou word, word ingesluit as "artefakte" wat op hul beurt hermeneutiese refleksie vereis om hul plek en funksie in die sorgkultuur optimaal te aanvaar. Eers wanneer hul verteenwoordigers hul standpunte in die gesig staar as hedendaagse wetenskaplike ontwikkelinge, kan hulle deelneem aan die hermeneutiese siklus van die wetenskaplike praktyk wat op die gebied van hulpverlening voortdurend ontwikkel en nooit voltooi is nie.
Bronne
•	Hans-Georg Gadamer: ''Waarheid en methode. Hoofdlijnen van een filosofische hermeneutiek.''. Vertaal deur Mark Wildschut, Vantilt, Nijmegen.
•	Thoomes, D.Th., ''Gadamer en de 'zelfopvoeding'. In: In de Waagschaal, tijdschrift voor theologie, cultuur en politiek'', vol. 32, 2003, nr. 6, bl. 22-24
Erylus cantabricus
Erylus cantabricus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Beril
Beril is 'n mineraal wat berillium bevat. Dit is 'n siklosilikaat.
Erylus cantabricus
Die spons behoort tot die genus Erylus en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Ferrer-Hernández.
Beril
Beril word in die vervaardiging van hoëgraadse allooie gebruik. Dit bevat berillium. In Suid-Afrika word dit aangetref naby Steinkopf en Jakkalswater in Namakwaland en ook op Ameib en Rossing in Namibië.
William Wilberforce Bird
William Wilberforce Bird (2 Julie 1758 – 19 April 1836) was 'n vroeë Suid-Afrikaanse skrywer. Hy is gebore in Engeland in 1758 en arriveer in Kaapstad na die tweede Britse besetting. Hy sluit aan by die Departement Doeane waarvan hy die hoof word. Sy boek State of the Cape of Good Hope in 1822 word in 1828 gepubliseer. Dit bevat een van die eerste verslae oor die 1820-Setlaars. Hy is oorlede in 1836.
Thuso Mbedu
Thuso Mbedu (gebore 8 Julie 1991) is 'n Suid-Afrikaanse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Isibaya (2014), Is'Thunzi (2016), en iDrive (2018).
Maxine Waters
Maxine Moore Waters (née Carr, 15 Augustus 1938) is 'n Amerikaanse politikus wat sedert 1991 as die afgevaardigde vir Kalifornië se 43ste parlementêre distrik in die Amerikaanse laerhuis dien. Hierdie distrik, wat van 1991–1993 as die 29ste distrik en van 1993–2013 as die 35ste distrik genommer is, sluit groot dele van suidelike Los Angeles en dele van Gardena, Inglewood en Torrance in.
Erylus carteri
Erylus carteri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Maxine Waters
Waters is 'n lid van die Demokratiese Party en voer tans haar 15de termyn in die laerhuis uit. Sy is die mees senior van die twaalf swart vroue wat tans in die Amerikaanse parlement dien en sy was voorsitter van die Parlementêre Swart Koukus van 1997 tot 1999. Sy is tans voorsitter van die Laerhuisfinansiëledienstekomitee.
Voor sy 'n afgevaardigde in die Amerikaanse laerhuis geword het, het Waters in die Deelstaatsvergadering van Kalifornië gedien, waartoe sy vir die eerste keer in 1976 verkies is. In die deelstaatsvergadering was sy 'n voorstander van disinvestering van Suid-Afrika se apartheidstelsel. In die federale laerhuis was sy 'n uitgesproke teenstander van die oorlog in Irak en 'n kritikus van die Republikeinse presidente George H. W. Bush, George W. Bush, en Donald Trump.
Erylus carteri
Die spons behoort tot die genus Erylus en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Sollas.
Jonas Bergtheil
Jonas Bergtheil (1819 - 1902) was 'n Natalse pionier, gebore in Beiere, Duitsland vanaf Joodse afkoms. Hy arriveer in 1834 in Kaapstad en begin nege jaar later om katoen in Natal te kweek. Hy was 'n sterk voorstander van immigrasie. Hy organiseer verskeie skemas, eers om koloniste van die Britse Eilande en later uit Duitsland te bring. Uiteindelik slaag hy daarin om in November 1847 'n skip te huur wat 188 mans, vroue en kinders uit Duitsland na Natal te bring. Hulle word gevestig naby Pinetown in die gebied wat nou bekend staan as New Germany.
Renostervoël
Die twee spesies renostervoëls (genus Buphagus) word deur sommige dierkundiges tot die spreeus (genus Sturnidae) gereken, terwyl ander hulle in 'n afsonderlike familie, Buphagidae, klassifiseer. Hulle het krommer snawels as spreeus en geboë kloue wat baie skerp is.
Jonas Bergtheil
Hy was grotendeels verantwoordelik vir die bou van die eerste spoorlyn in Suid-Afrika van Durban na die Punt, waarvan hy 'n direkteur word. In 1866 vestig hy hom in Engeland waar hy in 1902 oorlede is.
Renostervoël
Renostervoëls word gewoonlik in die aanwesigheid van groot wildsbokke en beeste aangetref. Hulle leef hoofsaaklik van die bosluise wat hulle van die diere se vel pik. Die grysbruin voëls kom net in Afrika voor en word verteenwoordig deur die rooibekrenostervoël (Buphagus erythrorhyncus), wat 'n rooi snawel het, en die geelbekrenostervoëls (Buphagus africanus), wat 'n geel snawel met ’n rooi punt het.
Spierstelsel
Die spiere van die liggaam, wat in organisasie by die verskillende diergroepe verskil, staan as 'n geheel bekend as die spierstelsel van die liggaam. Miologie behels die bestudering van die spierstelsel. Baie klein diertjies beweeg sonder enige spiere rond.
Chrome OS
Chrome OS, ook Google Chrome OS of Google Operating System (kort Google OS) genoem, is 'n bedryfstelsel wat deur die Amerikaanse onderneming Google LLC ontwerp en op 15 Junie 2011 vrygestel is. Chrome OS het oorspronklik op suiwer webtoepassings gefokus. Terwyl gebruikers steeds die meeste voordeel uit die bedryfstelsel trek as hul rekenaars aan die internet gekoppel is, is daar intussen ook toepassings wat geen internetverbinding meer vereis nie. 'n Google-rekening bied toegang tot 'n verskeidenheid dienste wat aanlyn verskaf word. Omdat Chrome OS se looptydstelsel op Native Client baseer, is dit ook geskik vir Android-toepassings. 'n Lys met Chrome OS-rekenaars, waarop Android-toepassings uit die Google Play-aanlynwinkel gelaai kan word, word deur Google aanlyn beskikbaar gestel. Linux-toepassings loop in 'n virtuele masjien. Chrome OS baseer op die oopbronbedryfstelsel Chromium OS wat eweneens deur Google LLC ontwikkel is. As Chromium OS se kommersiële variant word dit deur die vervaardigers van hardeware as 'n alternatief tot Windows 10 en macOS op skoot- en enkele tabletrekenaars geïnstalleer. Chrome OS is daarnaas 'n opsie vir gebruikers van ouer Apple-rekenaars wat om tegniese redes (soos byvoorbeeld verouderde fermatuur) nie meer met die nuutste macOS-bedryfstelsels opgedateer kan word nie.
Spierstelsel
Spiermeganika
Spiere lewer kragte wat via 'n hefboomsisteem in ŉ bepaalde beweging omgesit word. So byvoorbeeld word by die dwarsgestreepte skeletspiere van werweldiere die spierkrag op die skeletdele oorgeplaas deur middel van ŉ kabelvormige pees of peesplaat (dit wil sê 'n aantal spiervesels wat tot ŉ breë plaat saamgevoeg is). Meestal is die spiere wat antagoniste van mekaar is, in twee groepe gerangskik: 'n bepaalde spier of spiergroep sorg vir beweging in een rigting wat deur die sametrekking van 'n ander spier of spiergroep ongedaan (antagoniseer) gemaak word.
Vir die beweging van die ledemate wat deur spierpare bedien word, word spesifieke terme gebruik, wat aandui watter een van die antagoniste aktief is: fleksie (=buiging) is die buiging van die onderarm of onderbeen na die boarm of bobeen toe; die teenoorgestelde spieraksie is die strekking (=ekstensie) van die ledemaat. Adduksie (tipe spieraksie) is die beweging na die middellyn van die liggaam toe (byvoorbeeld wanneer die arms teen die liggaam gedruk word), terwyl die beweging weg van die middellyn van die liggaam (byvoorbeeld wanneer die arm van die liggaam af wegbeweeg word) bekend staan as abduksie (tipe spieraksie).
Die spiere wat verantwoordelik is vir fleksie, ekstensie, adduksie en abduksie, staan onderskeidelik bekend as fleksors, ekstensors, adduktors en abduktors. Wanneer die voorpoot van 'n dier na vore geswaai word, word die spieraksie protraksie genoem, en wanneer die poot na agter beweeg word, word dit retraksie genoem. Die term elevasie dui die opwaartse beweging of oplig van 'n ledemaat aan, terwyl depressie of afdrukking die afwaartse beweging, dit wil sê inferior, aandui.
Die hefboomsisteem waarmee die spierkrag op die skeletdele oorgedra word, is dikwels 'n gekompliseerde meganisme. Spiere kan volgens hul ligging in die organisme of volgens hulle funksie en/of bou ingedeel word. Op grond van die mikroskopiese bou word onderskei tussen dwarsgestreepte skeletspiere (hierdie dwarsstreping is die afwisselende ligte en donker dele op die spiervesels), wat vinnig funksioneer, terwyl die tweede groep spiere, bekend as gladde spiere, langsamer werk. (Daar is wel enkele uitsonderings van skeletspiere wat ook langsaam werk.) Die derde tipe spier wat mikroskopies onderskei kan word, is die hartspier, wat net soos gladde spiere 'n onwillekeurige spiertipe is (met ander woorde nie onder die beheer van die wil staan nie).
Volgens die ligging van die spiere kan daar tussen visserale en somatiese spiere onderskei word. Visserale spiere bedien die dermkanaal en geassosieerde strukture. Alle ander spiere word as somatiese spiere geklassifiseer. Voorbeelde van somatiese spiere is die kop-, lyf (romp-) en stertspiere, asook die spiere van die ledemate. Daar word verder onderskei tussen die spiere wat vanaf die lyf (romp) na een van die onderdele van 'n arm of been (ledemate) loop.
Hierdie groep staan bekend as ekstrinsieke spiere, terwyl die spiere tussen die verskillende onderdele (komponente) van 'n ledemaat as intrinsieke spiere bekend staan. By visse is dit veral die romp- en stertspiere wat vir voortbeweging verantwoordelik is. Hierdie spiere vertoon nog 'n duidelik segmentale opbouing: die afsonderlike spierafdelings (miotome) is geskei deur bindweefselsepta (miosepta), wat die spierkrag oordra. Die rompspiere is gewoonlik verdeel in die wat aan die rugkant geleë is (epiaksiale spiere) en die wat aan die buikkant geleë is (hipoaksiale spiere). Die twee groepe spiere is deur middel van 'n senuweestring met mekaar verbind.
Met die oorgang na landbewoning het daar groot verandering in die manier van voortbeweging en gepaardgaande spierstelsels ingetree: landbewonende diere beweeg deur 'n kruip- of loop proses. By kruipende diere verskil die beweging nie baie van die swembeweging by visse nie. By albei groepe is daar 'n mate van golfvormige beweging wat van die kop na die stert loop, en hierom is ŉ stert nog van groot waarde by die voortbeweging van kruipende diere.
By die meeste landbewonende werweldiere is die rugspiere van groot belang: slegs by voëls is hulle swakker ontwikkel. By die viervoetige diere kom 3 lae buikspiere in die romp (lyf) voor: by soogdiere byvoorbeeld word 'n binneste, ŉ buitenste (skuins) en 'n tussenlaag buikspiere aangetref. In die borskas (toraks) van soogdiere is daar ook 3 lae spiere, naamlik twee skuinslopende tussenribspiere en 'n laag reguit borsspiere. Dit word gebruik tydens asemhaling en word bygestaan deur die diafragma (of middelrif, 'n spierplaat wat die buik-en borsholte van mekaar skei). By visse word die vinne hoofsaaklik vir die handhawing van ŉ effektiewe ligging of plasing van die liggaam in die water gebruik.
Die romp van soogdiere rus nie uitsluitlik op die skouer gordel nie (wat wel by die reptiele die geval is), en daarom is die spiere van die voorpote van soogdiere sterk ontwikkel. By visse is die spiere van die asemhalingsapparaat of kieue goed ontwikkel. By landbewonende werweldiere moet die spiere van die kop gespesialiseerde werk verrig en is die kieuspiere omgeskakel in kou en slukspiere. Die besondere eienskappe van die ekstrinsieke oogspiere regverdig bespreking.
Die oogspiere loop vanaf die oogkas na die oogbal en is verantwoordelik vir die beweging van die oë. Die meeste werweldiere het 3 paar oogspiere, maar daar is ŉ paar diere wat 'n vierde paar oogspiere het wat vir die terugtrekking van die oog in die oogkas verantwoordelik is. Die vliegspierapparaat by voëls en vlermuise bestaan uit spiere wat tussen die romp en die boonste deel van die vlerk loop (met ander woorde borsspiere); hierdie rangskikking verseker 'n lae swaartepunt, waardeur stabiliteit in die lug bevorder word.
'n Baie gespesialiseerde tipe spierweefsel word gevorm deur vliegspiere van insekte. Hierdie dwarsgestreepte spiere (stadige tipe) trek gedeeltelik saam as gevolg van sekere faktore (miogene) in die spiere self. Die vlugbeweging word deur sowel direkte as indirekte vliegspiere moontlik gemaak. Die direkte vliegspiere is aan die vlerkgedeeltes geheg; die indirekte spiere is aan die borsbeen (sternum) geheg en maak vliegbewegings moontlik deurdat dit die borskas (toraks) laat beweeg.
Die direkte spiere trek saam volgens 'n ritme en frekwensie (30-70 slae per sekonde) wat deur die senuweestelsel bepaal word. Die indirekte vliegspiere, onder invloed van die miogene, trek baie vinniger saam (100-300 slae per sekonde). By verskeie diergroepe en die mens het 'n tipe voortbeweging ontwikkel waar slegs die agterpote en onderste ledemate gebruik word (bipedale voortbeweging). Voorbeelde hiervan is die springende tipe voortbeweging by kangaroes en springmuise en die regop voortbeweging van enkele mensape en van die mens.
By die mensape en die mens is geen stert aanwesig nie en is die swaartepunt van die liggaam geheel of oorwegend in die agterpote en onderste ledemate geleë. By veral die mensape en die mens het die regop posisie meegebring dat die rugspiere sterk ontwikkel is. Sekere van die beenspiere is ook meer ontwikkel as die van die agterpote van viervoetige diere; dieselfde geld vir die kort brugspiere van die voet.
Erylus circus
Erylus circus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Erylus en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2001 deur Adams & Hooper.
Kevin Earley
Kevin Earley is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en komponis. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Ten Commandments: The Musical (2006), Easter Mysteries (2016), en In Other Words, en in die televisiereeks Then We Got Help! (2009).
Surveyor-program
Die Surveyor program was 'n NASA program wat vanaf Junie 1966 tot Januarie 1968 gestrek het. Daar is sewe onbemande, robot tipe ruimtetuie na die maan gestuur. Die primêre doelwit was om te bewys dat sagte landings op die maan moontlik was. Die Surveyor-ruimtetuie is die eerste Amerikaanse ruimtetuie wat 'n sagte landing (teenoor impak landings) op 'n ander hemelliggaam suksesvol gedoen het. Die sendings het behels dat die ruimtetuie direk na die maan vlieg op 'n impak baan. Die tog het ongeveer 63 tot 65 ure geduur en het geëindig met 'n negatiewe versnelling vir die tuie sodat hulle 'n sagte landing op die maan kon maak.
Die program is geïmplementeer deur NASA se Jet Propulsion Laboratory en het as voorbereiding gedien vir die Apollo-program. Die program het in 1960 begin. JPL het Hughes Aircraft in 1961 aangestel om die ontwikkeling van die ruimtetuig te doen. Die totale koste van die Surveyor-program was amptelik $469 miljoen.
Waterkloofrivier (Wes-Kaap)
Die Waterkloofrivier is 'n rivier wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Surveyor-program
Vyf van die Surveyor ruimtetuie het suksesvol 'n sagte landing op die maan uitgevoer, insluitend die eerste een. Twee sendings was mislukkings: Surveyor 2 het met 'n hoë snelheid teen die maan gebots na 'n middebaan korreksie misluk het en daar is kontak met Surveyor 4 verloor 2.5 minute voordat dit moes land.
Al sewe ruimtetuie is nog steeds op die maan, nie een van die sendings het 'n terugkeer na die aarde vereis nie. Sekere gedeeltes van Surveyor 3 is teruggebring na die Aarde deur die bemanning van Apollo 12, wat naby dit geland het in 1969. Die kamera van Surveyor 3 word vertoon by die National Air and Space Museum in Washington, D.C.
Doelwitte
Die program het ook verskeie ander dienste, behalwe die primêre doel van sagte landings, getoets. Die vermoë van die ruimtetuie om middebaan veranderinge te maak was getoets en gedemonstreer. Die ruimtetuie het ook instrumente gedra om die geskiktheid van die landingsplekke vir bemande Apollo landings te evalueer. Verskeie van die Surveyor ruimtetuie het ook meganiese grawe aanboord gehad om die maan se grond te evalueer. Voor die Sowjetunie se Loena 9 sending (wat vier maande voor Surveyor 1 geland het) en die Surveyor-program, het niemand geweet hoe diep die stof op die maan was nie. As dit te diep was kon die ruimtetuig nie land nie. Die Surveyor-program het bewys dat landings moontlik was. Sommige van die Surveyor ruimtetuie het Rutherford verstrooiing instrumente en magnete aan boord gehad wat gehelp het om die chemiese samestelling van die grond te toets.
Die eenvoudige en betroubare sending argitektuur was 'n pragmatiese benadering om die mees kritieke ruimte-ingenieursuitdagings van die tyd op te los naamlik geslote lus terminale daal leiding en beheer stelsel, veranderbare snelheid enjins en 'n radarstelsels benodig om die landingvoertuig se hoogte en snelheid te bepaal. Die Surveyor sendings was die eerste keer dat NASA sulke stelsels kon toets in die uitdagende termiese en radiasie omgewing van die maan.
Klas 3-stoomlokomotief
Die Klas 3 is 'n tipe stoomlokomotief wat deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë in die vorige eeu gebruik is. Die klas het drie subklasse.
Klas 3
Die klas was ontwerp deur D.A. Hendrie en gebou deur North British Locomotive Company in 1909 en 1910. Hulle moes steenkool trek op die boonste gedeelte van die KwaZulu-Natal hooflyn. Hulle was 'n verbetering op Klas 1 met 'n groter vuurkas wat 'n addisionele twee wiele vereis het. Die klas was by die NGR bekend as Hendrie D maar is in 1910 deur die SAS&H as Klas 3 geklassifiseer. Die klas was nie toegerus met 'n superverhitter nie en het 'n D-klep gebruik.
Klas 3R
Nadat die klas met nuwe nommer 2-stoomketels toegerus is, is hulle geklassifiseer as Klas 3R. Die lokomotiewe is later slegs vir rangering in Bloemfontein en Kaapstad gebruik en teen 1970 was almal in Kaapstad gebruik waar hulle in 1974 uit diens gestel is.
Klas 3A
Na 'n besoek aan Amerika deur Hendrie het die American Locomotive Company een eksperimentele lokomotief beskikbaar gestel vir gebruik in Suid-Afrika. In Amerika was die lokomotief bekend as American D en in Suid-Afrika het dit die bynaam van Maude Allen gehad. Die lokomotief was toegerus met Walschaerts-klepratwerk en 'n superverhitter, die eerste een in KwaZulu-Natal. Die lokomotief was geklassifiseer as Klas 3A en in 1935 uit diens gestel.
Klas 3B en Klas 3BR
'n Behoefte het ontstaan vir nog Klas 3 lokomotiewe en die Hoofmeganiese ingenieur, D.A. Hendrie het die ontwerp verbeter. Die nuwe lokomotiewe is toegerus met superverhitters en suier kleppe. Om plek te maak vir die nuwe suiers is die treeplanke hoër gemaak. Tien van die lokomotiewe is afgelewer deur North British Locomotive Company in 1912 en is geklassifiseer as Klas 3B. Wanneer hulle stoomketels vervang was met die standaard nommer 2-stoomketel is hulle as Klas 3BR geklassifiseer.
Die lokomotiewe was aanvanklik op die boonste gedeelte van die KwaZulu-Natal se hooflyn gebruik, later in die Oos-Transvaal en oostelike Kaap totdat hulle eindelik in Kaapstad slegs rangeerwerk gedoen het. Hulle is ook in 1974 uit diens onttrek.
Waterkloofspruit (rivier, Noordwes, lat -25,74, long 27,28)
Die Waterkloofspruit is 'n rivier wat in Noordwes, Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Hexrivier naby Rustenburg.
Hoessein van Jordanië
Hoessein bin Talal (Arabies: الحسين بن طلال, Al-Ḥusayn ibn Ṭalāl; 14 November 1935 - 7 Februarie 1999) was van 11 Augustus 1952 tot met sy dood koning van Jordanië. Volgens Hoessein was hy ’n afstammeling van Mohammed omdat hy lid was van die Hasjim-familie, wat sedert 1921 oor Jordanië heers.
Vroeë en persoonlike lewe
Hoessein is in Amman gebore as die oudste kind van Talal bin Abdoellah en Zein Al-Sjaraf. Hy het in Amman begin skoolgaan en sy opvoeding oorsee voltooi.
Nadat Talal in 1951 koning geword het, is Hoessein as kroonprins aangewys. Die parlement het Talal ’n jaar later gedwing om te abdikeer weens sy siekte, wat as skisofrenie gediagnoseer is, en ’n regentskapsraad is aangestel wat regeer het totdat Hoessein meerderjarig was. Hy is op 2 Mei 1953 op 17-jarige ouderdom gekroon. Hy was vier keer getroud en het 11 kinders gehad.
Bewind
Hoessein, ’n konstitusionele monarg, het vroeg in sy bewind begin met wat ’n "liberale eksperiment" genoem is: die vorming van die eerste demokraties verkose regering in die land se geskiedenis in 1956. ’n Paar maande later het hy die regering gedwing om te bedank, ’n krygswet afgekondig en politieke partye verbied.
Ná 1967 het hy al hoe groter pogings aangewend om die Israelies-Palestynse probleem op te los. Hy het as versoenende tussenganger opgetree tussen verskeie Midde-Oosterse strydende partye en is beskou as die streek se vredemaker. Hy was bekend daarvoor dat hy politieke andersdenkendes en teenstanders verskoon het en vir hulle senior ampte in die regering gegee het.
Dood
Hy is deur sy oudste seun, Abdoellah II, opgevolg.
Spreeu
Die familie van die spreeus (Sturnidae) bestaan uit sowat 110 spesies, waarvan die meeste ’n donkerkleurige verekleed met ’n metaalagtige glans het. Sommige spreeus is egter ook vaalkleurig of bont. Dit is lawaaierige voëls wat in groepsverband leef en insekte en vrugte eet.
Peggy Phango
Peggy Phango (28 Desember 1928 – 7 Augustus 1998) was 'n Suid-Afrikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Goodnight Sweetheart (1993) en Brothers and Sisters (1998).
R396 (Suid-Afrika)
Die R396 is 'n streeksroete in Suid-Afrika. Dit verbind die N2-nasionale pad noord van Mthatha met Lady Frere via Maclear, Rhodes, Barkly-Oos en Indwe.
Spreeu
Oorspronklik het spreeus net in die Ou Wêreld voorgekom, maar die mens het enkele spesies ook na ander lande ingevoer waar die voëls hulle goed aangepas het. Renostervoëls (genus Buphagus), wat net in Afrika voorkom, word ook soms tot die familie gereken.
Algemeen
Spreeus (familie Sturnidae) is middelgroot sangvoëls (orde Passeriformes) met taamlike kort, effens geboë snawels, stewige pote en 10 groot slagpenne. Sommige se sterte is kort, terwyl ander s'n lank is.
Dit is sosiale diere wat buite die broeityd in groepsverband leef. Oor die algemeen is hulle baie lawaaierig en hulle kan ook goed vlieg. Spreeus eet insekte en vrugte en is dus enersyds nutsdiere, maar andersyds kan hulle baie groot skade aan vrugteboorde aanrig. Die meeste spesies maak nes in gate en broei gedurende die somer.
Trekgewoontes
Die spreeus van sommige streke is trekvoëls, terwyl die uit ander streke standvoëls is. Dit bring mee dat sekere gebiede by tye oorbevolk word. Dit is byvoorbeeld die geval in Suid- en Wes-Europa, wat in die winter nie net sy plaaslike spreeus moet huisves nie, maar ook die uit Noord-Europa en Sentraal-Asië.
Ook die Noord-Amerikaanse spreeus het 'n soortgelyke trekroete van noordoos na suidwes ontwikkel. Die spreeus in Suider-Afrika is egter standvoëls. Sommige spesies het ook die gewoonte om saans in swerms oor betreklik groot afstande van hul weigebied na slaapplekke te trek.
Die verskynsel word onder meer ook by kraaie en meeue aangetref. Suid-Afrikaanse verteenwoordigers In Suider-Afrika word sowat 15 spreeuspesies aangetref. 'n Groot aantal daarvan is sogenaamde glansspreeus (genus Lamprotornis), wat hul naam te danke het aan die metaalagtige glans van die vere. Voorbeelde hiervan is die grootglansspreeu (Lamprotornis australis), die blouoorspreeus (Lamprotornis chalybaeus), die swartpensspreeu (Lamprotornis corruscus) en die gewone glansspreeu (Lamprotornis nitens).
’n Spreeu met 'n buitengewoon lang stert is die langstertspreeu (Lamprotornis mevesii), waarvan die vere ’n groen en pers glans het. Die vaalspreeu (Creatophora cinerea) is een van die min Suider-Afrikaanse spesies met dowwe vere. Albei geslagte is oorwegend grys van kleur en die mannetjies vertoon in die broeityd 2 swart lelle op die kroon.
Erylus citrus
Erylus citrus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Erylus en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2001 deur Adams & Hooper.
Koolstof-12
Koolstof-12 (C) is 'n stabiele isotoop van die element koolstof. Dit is die volopste isotoop.
Atoommassa
Hierdie nuklied word as standaard vir die definisie van die atoommassa gebruik. Presies 12 gram koolstof-12 bevat presies 1 mol koolstof. Die atoommassa van koolstof-12 is daardeur presies 12 Dalton. Dit beteken ook dat hierdie nuklied 'n massa-oorskot (of -tekort) van nul besit.
Elaine Proctor
Elaine Proctor (gebore 1960) is 'n Suid-Afrikaanse regisseuse, aktrise, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente On the Wire (1990), Friends (1993), en Kin (2000).
Ferraria brevifolia
Ferraria brevifolia is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Ferraria behoort en is deel van die Nawakwaland heuweltjieveld. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Bitterfontein tot by Nuwerus voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van kleiner as 100 km2 en word bedreig deur oorbeweiding.
Ben Easter
Ben Easter (gebore 1 Mei 1979) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Pearl Harbor (2001) en The Experiment (2010), en in die televisiereeks So Little Time (2001).