cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arginien
Arginien (afgekort as Arg of R) is 'n α-amino suur wat gebruik word in die biosintese van proteïene. Dit word deur die kodons CGU, CGC, CGA, CGG, AGA, en AGG gekodeer. Dit bevat 'n α-amino groep, 'n α-karboksielsuur groep, en 'n syketting wat bestaan uit 'n 3-koolstof reguit alifatiese ketting wat eindig in 'n guanidinogroep. By fisiologiese pH, is die karboksielsuurgroep gedeprotoneer (−COO−), die aminogroep is geprotoneer (−NH3+), en die guanidinogroep is ook geprotoneer om die guanidiniumvorm (-C-(NH2)2+) te gee, sodat arginien 'n positief gelaaide alifatiese aminosuur is. Dit is die voorloper vir die biosintese van stikstofoksied.
In die mens word arginien geklassifiseer as 'n semiessensiële of voorwaardelik essensiële aminosuur, afhangende van die ontwikkelingsfase en gesondheidstatus van die individu. Vroeggebore babas is nie in staat om arginien te sintetiseer nie, maar gesonde volwasse mense benodig nie arginienaanvulling nie, want dit is 'n komponent van alle proteïen-bevattende voedsel en kan in die liggaam gesintetiseer word vanaf glutamien via sitrullien.
Geskiedenis
Arginien is vir die eerste keer uit lupien- en pampoensaailinge geïsoleer deur die Duitse chemikus Ernst Schulze en sy assistent Ernst Steiger. Hulle het die struktuur in 1886 bevestig en gepubliseer.
Dieet
Arginien is 'n voorwaardelik essensiële aminosuur by die mens en knaagdiere: afhangende van die gesondheidstatus of lewensiklus van die individu mag dit noodsaaklik wees in die dieet of nie. Byvoorbeeld, terwyl gesonde volwassenes in hulle vereiste vir arginien kan voorsien, benodig onvolwasse en vinnig groeiende individue arginien in hul dieet, en dit is ook noodsaaklik onder fisiologiese stres, byvoorbeeld tydens die herstel van brandwonde, beserings en sepsis, of wanneer die dunderm en niere, wat is die hoofsetels van arginienbiosintese is, beskadig is. Dit is, egter, 'n essensiële aminosuur vir voëls, omdat hulle nie 'n ureumsiklus het nie. Vir baie karnivore, byvoorbeeld, katte en honde, is arginien is noodsaaklik: na 'n maaltyd, produseer hul hoogs doeltreffende proteïenkatabolisme groot hoeveelhede van ammoniak wat deur die ureumsiklus verwerk moet word, en as daar nie genoeg arginien beskikbaar is nie, kan die gevolglike ammoniak toksisiteit dodelik wees. Dit is nie 'n probleem in die praktyk nie, omdat vleis voldoende arginien bevat om hierdie situasie te vermy.
Dierbronne van arginien sluit in vleis, suiwelprodukte en eiers, en plantbronne sluit in sade van alle soorte, byvoorbeeld graan, boontjies en neute.
Biosintese
Arginien word uit sitrullien gesintetiseer as deel van die arginien en prolien metabolisme deur die opeenvolgende aksie van die sitosolensieme argininosuksinaat sintetase en argininosuksinaat liase. Dit is 'n duur proses in terme van biochemiese energie, want vir elke molekuul van argininosuksinaat wat gesintetiseer word, word een molekuul van adenosientrifosfaat (ATP) gehidroliseer tot adenosienmonofosfaat (AMP), wat twee ATP ekwivalente opgebruik.
Sintese van arginien vind hoofsaaklik via die derm–renale as plaas: die epiteelselle van die dunderm produseer sitrullien, hoofsaaklik uit glutamien en glutamaat, wat in die bloedstroom na die proksimale buisselle van die nier vervoer word, waar dit na arginien omgeskakel word, wat terugkeer na die bloedstroom. Dit beteken dat verswakte dunderm of nierfunksie arginiensintese kan verminder, sodat meer daarvan in die dieet benodig word.
Sintese van arginien uit sitrullien vind ook op 'n lae vlak in baie ander selle plaas, en sellulêre kapasiteit vir arginiensintese kan aansienlik toeneem onder omstandighede wat die produksie van induseerbare stikstofoksiedsintase (iNOS) verhoog. Dit laat sitrullien, 'n neweproduk van die NOS-gekataliseerde produksie van stikstofoksied, herwin word tot arginien via die sitrullien-NO of arginien-sitrullien pad. Dit word bewys deur die feit dat, in baie seltipes, NO sintese tot 'n mate deur sitrullien ondersteun kan word, en nie net deur arginien nie. Hierdie herwinning is egter nie kwantitatief nie, omdat sitrullien ophoop in die NO-produserende selle saam met nitraat en nitriet, die stabiele eindprodukte van NO afbraak.
Funksie
Arginien speel 'n belangrike rol in seldeling, wond genesing, die verwydering van ammoniak uit die liggaam, immuunfunksie, en die vrystelling van hormone. Dit is 'n voorloper vir die sintese van stikstofoksied (NO), wat beteken dat dit 'n belangrike rol in die regulering van bloeddruk aanneem.
Proteïene
Arginien se syketting is amfipaties, want by fisiologiese pH bevat dit 'n positiefgelaaide guanidiniumgroep, wat hoogs polêr is, aan die punt van 'n hidrofobiese alifatiese koolwaterstof ketting. Omdat globulêre proteïene hidrofobiese binnekante en hidrofiliese oppervlaktes het, word arginien tipies aan die buitekant van die proteïen aangetref, waar die hidrofiliese groep interaksie met die polêre omgewing kan hê, byvoorbeeld om deel te neem in waterstof bindings en soutbrûe. Om hierdie rede, kom dit dikwels by die koppelvlak tussen twee proteïene voor. Die alifatiese deel van die syketting bly soms onder die oppervlak van die proteïen.
Arginienresidue in proteïene kan deur PAD ensieme gedeïmineer geword om sitrullien te vorm, in 'n post-translasie modifikasie wat as sitrullinering bekend staan. Dit is belangrik in die fetale ontwikkelingsproses, en maak deel van die normale immuun prosesse uit, sowel as die beheer van geenekspressie, maar is ook belangrike aspek van auto-immuun siektes. :275 'n Ander post-translasie wysiging van arginien behels metilering deur proteïenmetieltransferases.:176
Voorloper
Arginien is die onmiddellike biologiese voorloper van stikstofoksied (NO), 'n belangrike seinmolekule wat kan optree as 'n tweede boodskapper sowel as 'n intersellulêre boodskapper wat vasodilatasie reguleer, en ook funksies in die immuunstelsel se reaksie op infeksie uitvoer.
Arginien is ook 'n voorloper vir ureum, ornitien en agmatien; dit is noodsaaklik vir die sintese van kreatien, en kan ook gebruik word vir die sintese van poliamiene (hoofsaaklik deur ornitien en tot 'n mindere mate deur agmatien), sitrullien, en glutamaat. Die teenwoordigheid van asimmetriese dimetielarginien (ADMA), 'n gemetileerde vorm van arginien, inhibeer die stikstofoksiedreaksie; daarom word ADMA beskou as 'n merker vir vaskulêre siekte, net soos L -arginien as 'n teken van 'n gesonde endoteel gesien word.
Veiligheid
L-arginien word oor die algemeen as veilig erken (GRAS-status) tot by inname van 20 gram per dag.
Struktuur
Die aminosuur syketting van arginien bestaan uit 'n 3-koolstof alifatiese reguit ketting, waarvan die distale punt 'n guanidinium groep bevat, wat 'n pKa van 12.48 het, en dus altyd geprotoneer is en by fisiologiese pH positief gelaai is. As gevolg van die konjugering tussen die dubbelbinding en die alleen elektronpaar van stikstof, is die positiewe lading gedelokaliseer, wat die vorming van verskeie waterstofbindings moontlik maak.
Groeihormoon
Binneaarse arginien word gebruik in groeihormoon stimulasietoetse, omdat dit die afskeiding van groeihormoon stimuleer. 'n Oorsig van kliniese proewe het tot die gevolgtrekking gekom dat mondelinge arginien groeihormoon verhoog, maar 'n meer onlangse ondersoek het bevind dat, alhoewel mondelinge arginien verhoogde plasmavlakke van L -arginien teweeg gebring het, dit nie 'n toename in groeihormoon veroorsaak het nie.
Hoë bloeddruk
'n Meta-analise het getoon dat L -arginien aanvulling bloeddruk verminder met 'n beraamde uitwerking van 5.4 mm Hg vir sistoliese bloeddruk en 2.7 mm Hg vir diastoliese bloeddruk.
Aanvulling met L -arginien verminder diastoliese bloeddruk en verleng swangerskap by vroue met hoë bloeddruk tydens swangerskap, ook by pre-eklampsie. Dit het egter geen uitwerking op sistoliese bloeddruk of gewig by geboorte gehad nie.
Marcelle Géniat
Marcelle Géniat (10 Julie 1881 – 27 September 1959) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Mysteries of Paris (1935), L'étrange Monsieur Victor (1938), Le briseur de chaînes (1941), en Manon of the Spring (1952).
HFC EDO
HFC EDO is 'n Nederlandse amateursokkerspan in Haarlem wat in die Sondag Topklasse speel. Die span se tuisveld is die Noordersportpark, wat net 100 meter van die Haarlem Stadion geleë is. Tussen 1954 en 1971 het die klub professionele sokker gespeel, en het in die seisoen van 1959/60 die kampioenskap in die Tweede divisie gewen. Die span het sterk mededinging met hulle stadsgenoot Koninklijke HFC, wat ook in die Topklasse speel.
Lachenalia arenicola
Lachenalia arenicola is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet wat inheems is aan die Noord-Kaap en Namibië. Die spesie is eers in 2014 beskryf.
Harald Paulsen
Harald Paulsen (26 Augustus 1895 – 4 Augustus 1954) was 'n Duitse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Stradivari (1935), Ave Maria (1936), Woman Comes in the Tropics (1938), en Die Stimme aus dem Äther (1939).
Geofisiese opsporingsmetodes
Die studie van die fisiese eienskappe van die aarde is die terrein van die geofisika. Geofisiese resultate kan van groot nut wees in die opsporing van delfstowwe, waarvan die ekonomiese belangrikheid die geofisika as vak sterk geaktiveer het. Die meeste geofisiese werkmetodes berus op kunsmatig opgewekte verskynsels. Dit is egter nie die geval nie by gravimetriese opnames, waar die swaartekrag van die aarde baie noukeurig gemeet word.
Flank
'n Flank kan na een van die volgende verwys:
Geofisiese opsporingsmetodes
By seismiese metodes word ŉ klein aardbewing veroorsaak deur ŉ kunsmatige ontploffing. Die skokgolwe wat hierdeur ontstaan, lewer deur hulle buiging en weerkaatsing inligting oor die geologiese struktuur onder die oppervlak, en deur hulle snelhede inligting oor die aard van die gesteentes. Verder is daar onder andere ook elektriese, magnetiese, elektromagnetiese en radioaktiewe metodes. 'n Spesiale tipe ondersoek word in boorgate uitgevoer, veral in die soektog na olie. In hierdie geval word die verskillende fisiese eienskappe van die gesteentes deur sensitiewe apparaat, wat in die boorgate laat sak word, geregistreer.
Gravimetriese metodes
By 'n gravimetriese opname word die swaartekrag van die aarde gemeet. Hierdie metings gee direkte inligting oor die digtheid van die gesteentes in die aardkors. Verskille wat waargeneem word in die swaartekrag, word veroorsaak deurdat die gesteentes nie almal dieselfde digtheid het nie. Die metings word deur middel van 'n gravimeter, 'n slinger of 'n torsiebalans gedoen. ŉ Swaartekragversnelling van 1 cm sek ² (dit wil se 1 cm per sekonde per sekonde) staan bekend as 1 gal.
Aangesien baie klein afwykings gemeet kan word, word daar in die praktyk gewoonlik in milligal (10 ⁶ gal) gemeet. Gravimetriese metings word gewoonlik as Bougueranomalieë uitgedruk. Die Bougueranomalie (genoem na Franse wetenskaplike Pierre Bouguer, 1698-1758) is die verskil tussen die teoretiese swaartekrag en die waargenome swaartekrag op 'n bepaalde plek. Dit kan ŉ positiewe of 'n negatiewe waarde hê. Om die Bougueranomalie te bepaal, moet 'n aantal korreksies aangebring word:
2. 'n Hoogtekorreksie, wat alle waardes na 'n verwysingsvlak (gewoonlik seespieël) verwerk.
Die Bougueranomalieë word dan op 'n kaart aangebring en kontoerlyne, wat gelyke waardes verbind (isogallyne), word getrek. Hieruit kan 'n mens aflei waar gesteenteliggame met hoë of lae digtheid onder die oppervlak teenwoordig is. Selfs die vorm van die liggame kan, deur gebruik te maak van teoretiese model Iê, bepaal word.
Boorgatondersoek
Hoewel geofisiese metings gewoonlik aan die oppervlak van die aarde gedoen word, kan metings ook deur middel van boorgate onder die oppervlak uitgevoer word. In so ŉ geval word 'n sonde (peilstif), wat die verskillende meetapparate bevat, aan 'n kabel in die boorgat laat sak. Inligting oor die elektriese eienskappe, die radiometriese eienskappe, die poreusheid, die digtheid en die magnetisme van die gesteentelae waardeur die boorgat sny, kan op hierdie manier verkry word. Aangesien verskillende gesteentes spesifieke geofisiese eienskappe het, kan daar deur 'n kombinasie van bogenoemde eienskappe presies bepaal word watter soort gesteentes in die boorgat voorkom.
Seismiese metode
Hierdie metode berus op die feit dat skokgolwe deur gesteentes teen verskillende snelhede voortgeplant word (hoe groter die digtheid, hoe groter die snelheid), en dat die golwe by diskontinuïteitsvlakke, dit wil sê waar gesteentes met verskillende digthede mekaar ontmoet, gebuig of weerkaats word. Die skokgolwe word gewoonlik kunsmatig geskep of deur 'n ontploffing in ŉ boorgat te veroorsaak of deur ŉ swaar voorwerp op die aarde te laat val of, in die geval van seismiese ondersoeke ter see, met behulp van die sogenaamde lugkanon, 'n apparaat wat skokgolwe deur middel van saamgeperste lug in die water veroorsaak.
Die skokgolwe wat deur diskontinuïteitsvlakke weerkaats word (refleksiemetode), word deur middel van geofone, wat op gereelde af-stande van die oorsprong geplaas is, geregistreer. Hierdie skokgolwe word gewoonlik elektronies versterk en deur 'n seismograaf geregistreer. So 'n staat van skokgolwe staan bekend as 'n seismogram. Die tyd wat dit die skokgolwe kos om van die oorsprong tot by die verskillende geofone te beweeg, word akkuraat gemeet en op grond daarvan kan die diepte van die diskontinuïteitsvlak bepaal word.
Sommige golwe word deur die diskontinuïteitsvlak gebuig (refraksiemetode) en deur dieperliggende vlakke weerkaats. Deur al die resultate te kombineer en ongewenste steurings uit te skakel (gewoonlik met behulp van ŉ rekenaar), kan die geologiese struktuur onder die oppervlak akkuraat bepaal word. Daar kan byvoorbeeld bepaal word wat die aard van die gesteentes is, wat hulle hellings is, of dit geplooi is en of daar verskuiwings bestaan. Dit is soms selfs moontlik am die poreusheid van die gesteentes uit die resultate af te lei. Die refleksiemetode word algemeen gebruik in die soektog na olie aangesien dit die beste metode is waarmee geskikte opvangstrukture vir olie geïdentifiseer kan word.
Elektriese metodes
Die interpretasie is egter moeilik, omdat die liggame selde reëlmatig is. By die weerstandsmetode word vier elektrodes, wat op 'n bepaalde afstand van mekaar in die aarde geplaas word, gebruik. 'n Spanning word oor twee elektrodes opgewek en die stroom tussen die ander elektrodes gemeet. Hoe hierdie poreusheid van die gesteente, hoe laer is die weerstand. Die geïnduseerde-polarisasie metode (IP) maak gebruik van die feit dat metaal- of sulfieddeeltjies in elektrochemiese ewewig met hul omgewing verkeer. Wanneer 'n stroom deur die gesteentelae gestuur word, word die ewewig versteur. Deur die weerstand in een rigting te meet en dan weer in die teenoorgestelde rigting, kan bepaal word hoeveel geleidende deeltjies daar is. Dit staan bekend as die metaalfaktor. Die metode kan ook by die opsporing van steenkoollae gebruik word.
Magnetiese metode
Hierdie metode is een van die oudste geofisiese opsporingsmetodes en berus, soos in die geval van gravimetriese metodes, op die waarneming van versteurings in die aarde se magneetveld. Die magnetisme word deur 'n magnetometer gemeet. Vroeër is grootliks van die balanstipe magnetometers gebruik gemaak, maar vandag word die meeste opmetings deur die protonmagnetometer gedoen. Die werking van die instrument steun op die presessiefrekwensie van waterstofkerne wat hulle in die aarde se magneetveld rig.
Gedeeltes of ertsliggame wat magnetiese minerale byvoorbeeld pirrotiet bevat, versteur die aarde se magneetveld en kan deur so 'n magnetiese opname omlyn word. Die verskille is gewoonlik so groot dat korreksies minder belangrik is as by gravimetriese opnames. Nietemin moet korreksies vir temperatuur en vir daaglikse wisselings in die aarde se magneetveld aangebring word. Magnetiese opnames kan ook uit die lug of ter see uitgevoer word.
Radioaktiewe metode
Hierdie metode het ten doel die opsporing van minerale wat radioaktiewe elemente soos uraan en torium bevat. Die sintelasieteller, waarmee radio aktiewe uitstraling gemeet word, kan ook in boorgate en uit die lug gebruik word. Ondanks die feit dat gammastrale net deur 'n paar honderd millimeter rots kan dring, kan radioaktiewe elemente op 'n afstand van 'n paar tientalle meters opgespoor word deur die radioaktiewe gas radon, wat vrygelaat word.
Hierdie gas beweeg opwaarts deur die porieë in die gesteentes of langs nate en verskuiwings, en kan aan die oppervlak gemeet word. Laasgenoemde is egter net 'n indirekte metode wat 'n aanduiding gee dat daar radioaktiewe minerale dieper af geleë is.
Elektromagnetiese metode
Met hierdie metode word afwykings in die induksie-eienskappe van gesteentes gemeet. 'n Wisselstroom met 'n hoë frekwensie word deur ŉ spoel, wat nie met die aarde verbind is nie en selfs deur 'n vliegtuig getrek kan word, gestuur. Hierdie stroom wek 'n magnetiese veld op wat deur die rotse vervorm kan word. Afwykings in die magneetveld word deur 'n tweede spoel gemeet. Die diepte wat met hierdie metode bereik kan word, is nie so groot as wat met elektriese metodes wat aan die oppervlak gedoen word, bereik kan word nie.
D. J. Williams (akteur)
D. J. Williams (1868 – 1949) was 'n Engelse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Shuttle of Life (1920), The Crimes of Stephen Hawke (1936), Murder at the Baskervilles (1937), en John Halifax (1938).
Ann E. Todd
Ann E. Todd (gebore 26 Augustus 1931) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Intermezzo: A Love Story (1939), The Blue Bird (1940), How Green Was My Valley (1941), en Kings Row (1942).
Aluminium-27
Aluminium-27 (chemiese notasie: Al) is 'n stabiele isotoop van aluminium. Dit is die enigste stabiele isotoop.
Fluks
Fluks is ’n term wat in wiskunde en fisika gebruik word, maar nie altyd met dieselfde betekenis nie. In wiskunde en deelgebiede van fisika dui dit die deurstroom van ’n grootheid deur ’n oppervlak aan (dimensie: [hoeveelheid]·[tyd]-1). In ander deelgebiede van fisika, soos stromingsleer, word daarmee ook die deurstroom van ’n grootheid per vierkante meter bedoel, met as dimensie [hoeveelheid]·[tyd]-1·[oppervlak]-1.
Die woord kom uit Latyn, van fluere, wat "vloei" of "stroom" beteken. Die simbool \Phi word dikwels daarvoor gebruik.
Josef Peterhans
Josef Peterhans (4 Desember 1882 – 1960) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Der violette Tod (1919), Eine weisse unter Kannibalen (1921), Rätsel einer Nacht (1927), en Jud Süß (1940).
Aspalathus taylorii
Aspalathus taylorii is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Dit kom in die Riviersonderendberge voor en het 'n voorkomsgebied van kleiner as 30 km². Daar is twee subpopulasies wat bedreig word deur indringerplante soos die pinus-spesies.
Rachel Sweet
Rachel Sweet (gebore 28 Julie 1962) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Seinfeld (1989), Hot in Cleveland (2010), 2 Broke Girls (2011), en Young & Hungry (2014).
Robert Loftus Owen Versfeld
Robert Loftus Owen Versfeld (1862 - 4 Mei 1932) was 'n rugbyspeler, prokureur en administrateur. Die stadium Loftus Versfeld is na hom vernoem. Hy is in Kaapstad gebore en ontvang opleiding aan die Green Point Grammer School. Hy bekwaam hom as 'n prokureur en praktiseer te Uitenhage (in die huidige Oos-Kaap). In 1890 verhuis hy na Pretoria en speel rugby vir Hamiltons en Transvaal. Hy bly 'n prominente speler van die spel tot sy uittrede in 1897. Daarna het hy 'n prominente rol in die administrasie van die spel gespeel.
Claude Gensac
Claude Gensac (1 Maart 1927 – 27 Desember 2016) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Troops get Married (1968), The Troops on Vacation (1970), en Maxim's Porter (1976).
Lachenalia arbuthnotiae
Lachenalia arbuthnotiae is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet wat deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom op die Kaapse Vlakte in vleiagtige, nat plekke voor. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 10 km2 en daar is moontlik nog drie subpopulasies oor. Die spesie het 90% van sy habitat verloor weens stedelike ontwikkeling en die oorblywende plante word bedreig deur indringerplante en drooglegging van die vleiagtige gebied waar hulle groei.
Die een subpopulasie bestaan uit slegs 60 plante terwyl die tweede subpopulasie tans uit 500 plante bestaan. Laasgenoemde is in 2016 ontdek na 'n veldbrand. Daar is moontlik 'n derde populasie by Kaapstad Internasionale Lughawe maar is vir 'n lang tyd nog nie weer ondersoek nie.
Lola Todd
Lola Todd (14 Mei 1904 – 31 Julie 1995) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Ghost City (1923), The Fighting Peacemaker (1926), en The Bells (1926).
Université Paris-Dauphine
Université Paris-Dauphine is een van die mees gesogte Franse hoëronderwysinstellings (grande école).
Dit is 'n Franse instelling vir hoëronderwys en navorsing in Parys.
Die universiteit is in 1971 geopen.
Harcourt Williams
Harcourt Williams (30 Maart 1880 – 13 Desember 1957) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Henry V (1944), Brighton Rock (1948), Hamlet (1948), en Roman Holiday (1953).
Herzi Halevi
Herzi Halevi, Hebreeus: הרצי הלוי, (gebore 17 Desember 1967) is 'n Israelse generaal. Sedert 16 Januarie 2023 is hy die Israelse Weermag se bevelvoerder (Ramatkal) en is daarmee die opvolger van Aviv Kochavi.
Halevi het in 1985 in die militêre diens getree, het vrywillig by die Valskermbrigade aangesluit en was bevelvoerder van verskeie eenhede, soos die Sayeret Matkal, die Valskermbrigade, die militêre intelligensiediens Aman en die suidelike kommando.
Hy het aan die Eerste en die Tweede Intifada deelgeneem, die oorlog in Libanon in 2006 asook aan militêre operasies in die Gasastrook.
Halevi het filosofie en inligtingsfunksie aan die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem studeer en internasionale personeelfunksie aan die Nasionale Verdedigingsuniversiteit in Washington, D.C.
Hy is getroud, het vier kinders en woon in Kfar HaOranim, 'n Joodse nedersetting op die Wesoewer.
Halevi is Ortodoks-Joods en daarmee die eerste opperbevelvoerder as sodanig.
Susan Swift
Susan Swift (gebore 21 Julie 1964) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Audrey Rose (1977), Harper Valley P.T.A. (1978), Burned at the Stake (1982), en Halloween: The Curse of Michael Myers (1995).
Brackenridgea zanguebarica
Die valslekkerbreek (Brackenridgea zanguebarica) is 'n struik of klein boompie wat in Suid-Afrika in Limpopo voorkom. Verder noord is die spesie inheems aan Kenia, Malawi, Mosambiek, Tanzanië en Zimbabwe. Daar is een subpopulasie wat in Suid-Afrika voorkom by Thengwe. Die boom het 'n voorkomsgebied van slegs 35 km² en word bedreig deur die onwettige gebruike as medisyne en brandhout. Dit het ook habitat afgestaan aan landbou aktiwiteite.
Die boom se FSA-nommer is 483.1.
Hugh Williams
Hugh Williams (6 Maart 1904 – 7 Desember 1969) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Wuthering Heights (1939), One of Our Aircraft Is Missing (1942), An Ideal Husband (1947), en Take My Life (1947).
Jack Dylan Grazer
Jack Dylan Grazer (gebore 3 September 2003) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Scales: Mermaids Are Real (2017), It (2017), Beautiful Boy (2018), en Shazam! (2019).
Las (metaalkunde)
Las is die verbinding van twee stukke materiaal (veral metaal) om 'n saamgestelde struktuur te maak deur die toepassing van druk en/of hitte, waarby die rande van die stukke self in vloeibare vorm oorgaan. Sweiswerk is die veelsydigste en mees realistiese lasmetode wat van toepassing is op die konstruksie van produkte in die industrie. Die sweisproses is in teenstelling met soldering waar die stukke metaal in vaste vorm bly maar waar die lasgebied deur die gesmelte soldeersel binnegedring word.
Boogsweis
Dit behels die elektriese verhitting van die metale tot hul smeltpunt en die byvoeging van 'n vulmateriaal (sweisstaaf of draad) om 'n binding te vorm soos die metale afkoel.
Smeesweis
Smeesweis (smeelas) is 'n tradisionele metode om twee metaalstukke saam te voeg deur hulle te verhit totdat 'n smeebare toestand bereik word en dan te hamer of saam te druk. Dit is een van die oudste metodes om 'n sweislas te maak en word al eeue lank gebruik om sterk en duursame metaalverbindings te skep. Daar is egter 'n groot aantal moderne lastegnologieë wat in vervaardiging gebruik word, elk met sy eie besondere voordele, nadele en toepassingsmoontlikhede:
Wrywingsweis
Wrywingsweis is dikwels die enigste alternatief om probleme te oorkom wat ondervind word by die las van materiale met wyd uiteenlopende fisiese eienskappe. Hierdie proses gebruik 'n masjien wat ontwerp is om meganiese energie om te skakel na hitte by die las om te sweis deur die gebruik van relatiewe beweging tussen werkstukke, sonder die aanwending van elektriese energie of hitte vanaf ander bronne. Tydens die sweisproses is die twee oppervlakke onder druk totdat versagtingstemperatuur bereik word. Die temperatuur in die las-area bereik temperature van tussen 900 en 1300 °C by staal.'n Groot aantal metale kan met behulp van wrywingsweis gelas word: Gesinterde materiale, stale, vlekvrye staal, Al-, Cu-, Ti-, Mg-legerings, hittebestande Ni- en Co-legerings en metale soos Ta en Mo.
Puntsweis
Puntsweis is 'n tipe weerstandsweisproses wat algemeen in die vervaardiging- en konstruksiebedrywe gebruik word om twee of meer metaalstukke saam te voeg. Dit behels die skep van 'n reeks hoë-intensiteit elektriese vonke of "kolle" tussen die metaalstukke, wat hitte opwek en, met die toepassing van druk, die metale laat saamsmelt.
Die puntsweisproses vereis tipies twee koperlegeringselektrodes om druk toe te pas en elektrisiteit na die werkstukke te gelei. Hierdie elektrodes word aan weerskante van die lasplek vasgedruk, wat goeie kontak met die metaaloppervlakke verseker. Wanneer die elektriese stroom deur die elektrodes gaan, ondervind dit weerstand in die metaal, wat hitte by die kontakpunte opwek. Die hitte wat deur die weerstand opgewerk word, veroorsaak dat die metaal smeltpunt bereik, wat lei tot die vorming van 'n sweisklont, wat stol sodra die stroom afgeskakel word en die werkstukke laat saamsmelt.
Puntsweiswerk bied verskeie voordele, insluitend: spoed, eenvoud, koste-effektiwiteit en sterk sweislasse.
Puntsweis word algemeen in die motorbedryf gebruik om plaatmetaalkomponente, soos bakpanele en rame, saam te voeg. Dit word ook gebruik in verskeie toepassings wat dun metaalplate, gaasdraad, pype, ens, insluit.
Lasersweis
In lasersweiswerk word die laserstraal met sy hoë drywing energiedigtheid, wat gelykstaande is aan dié van 'n elektronstraal, gebruik as 'n gevorderde proses om materiale te verbind. Die laserenergiedigtheid en die drywingsdigtheid is baie hoër as dié van 'n boog of plasma. 'n Dieppenetrerende en baie nou “sleutelgat” word tydens die sweiswerk gevorm. In elektronstraal-sweiswerk moet 'n kamer vir 'n vakuumomgewing en x-straalbeskerming gebruik word en vir boogsweis en plasmasweising van staal is demagnetisering vooraf nodig. Lasersweiswerk, daarenteen, kan in lug of met die gebruik van 'n lokale skermgas (soos stikstof, helium of argon) bedryf word. Lasersweiswerk kan 'n verskeidenheid lasse lewer wat in metaaldiktes wissel van baie dun foelie van ongeveer 0,001 mm dik tot dik plate van ongeveer 50 mm (met gebruik van 'n skermgas).
Olga Georges-Picot
Olga Georges-Picot (6 Januarie 1940 – 19 Junie 1997) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Je t'aime, je t'aime (1968), Farewell, Friend (1968), The Day of the Jackal (1973), en Love and Death (1975).
Las (metaalkunde)
Lasersweis
Een tipe laser wat gebruik word, is die CO2-laser wat lig met 'n golflengte van 10.6 µm (verre- infrarooi) lewer. Die lasermedium is 'n gasmensel van CO2, N2 en He. Die maksimum (kontinue golf) drywing is 50 kW (gewoonlik 1 - 15 kW). Die YAG-laser lewer nabye infrarooilig met 'n golflengte van 1.06 µm. Die lasermedium is 'n : vastestof (granaatsteen). Die (kontinue golf) drywing is 10 kW en die normale gebruiksdrywing wissel tussen 50 W en 7 kW
Michael Graziadei
Michael Graziadei (gebore 22 September 1979) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Boogeyman 2 (2007) en in die televisiereekse The Young and the Restless (1973), CSI: Crime Scene Investigation (2000), en NCIS (2003).
Las (metaalkunde)
Lasersweis
Lasersweising het verskeie voordele: hoë-gehalte, hoë-presisie, hoë werkverrigting, hoë spoed, goeie buigsaamheid, lae vervorming, moontlikheid van robotisering en volle outomatisering en sistematisering in produksielyne.
Ontploffingsweis
Ontploffingsweis (Explosive welding (EXW)) is een van die hegmetodes wat bestaan uit 'n vastestofsweisproses waarin 'n ontploffing op die oppervlak van 'n metaal uitgevoer word. 'n Mengsel van ammoniumnitraat en brandstofolie kan byvoorbeeld gebruik word. Die tegniek word gewoonlik aangewend om twee ongelyksoortige metaalplate te bind en word meestal gebruik wanneer die kombinasie van metale konvensionele smeltsweiswerk onprakties maak. 'n Vliegplaat bots met basisplaat wat lei tot 'n binding by die koppelvlak van metale. Die metaalplate word onder die invloed van 'n baie hoë druk verbind en veroorsaak aansienlike plaaslike plastiese vervorming by die raakvlak waarin metallurgiese binding voorkom wat selfs sterker is as die moedermetale. Die skeidingsvlak tussen die twee plate vertoon gewoonlik 'n golfpatroon.
Karl-Heinz Peters
Karl-Heinz Peters (1903 – 5 September 1990) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Emilia Galotti (1958) en in die televisiereeks Königlich Bayerisches Amtsgericht (1969).
Hoërskool Montana
Hoërskool Montana is 'n sekondêre skool op die hoek van Dr Swanepoel- en Sesdeweg in Montana, Pretoria met Afrikaans as die primêre onderrigtaal.
Geskiedenis
Hoërskool Montana is amptelik op 7 Januarie 1981 in 'n halfvoltooide gimnastieksaal, met 285 leerders en 16 personeellede, geopen. Mnr. HMG Davin is as waarnemende hoof aangestel en moes voorlopig sy intrek in die ou Raadsaal op die Kerkplein neem. Die skoolgebou is op 24 April van dieselfde jaar voltooi. Mnr. J L Schoeman is in 1982 as die eerste permanente hoof van die skool aangestel.
Thelma Todd
Thelma Todd (29 Julie 1906 – 16 Desember 1935) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Maltese Falcon (1931), Monkey Business (1931), Horse Feathers (1932), en The Bohemian Girl (1936).
Lachenalia attenuata
Lachenalia attenuata is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet wat deel is van fynbos en die Sukkulente Karoo. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap en kom wydverspreid voor: op die Roggeveld-eskarp, in die Klein-Karoo tussen die Hexrivierpas en Montagu asook by Riversdal in die Overberg.
Acokanthera rotundata
Die rondeblaargifboom (Acokanthera rotundata) is 'n boom of struik wat inheems aan Eswatini, KwaZulu-Natal, Limpopo en Zimbabwe is.
Die boom se FSA-nommer is 640.
Belgravia
Belgravia [bɛlˈɡreɪviə] is 'n Londense stadsbuurt in die City of Westminster en die Royal Borough of Kensington and Chelsea. Die buurt, wat deur klassisistiese boukuns en duur residensiële eiendomme gekenmerk word, word onder die welvarendste woonkwartiere ter wêreld gereken. Groot dele daarvan, wat as Grosvenor Estate bekend staan, is steeds in adellike familiebesit en word deur die Hertog van Westminster se Grosvenor Group bestuur. Volgens die Leasehold Reform Act van 1967 was die Grosvenor Estate genoodsaak om baie van sy erwe in vrye erfpag aan vroeëre huurders te verkoop.
Die Grosvenors se familiegeskiedenis strek byna 1000 jaar terug tot in die tydperk van Willem die Veroweraar. Die familie se eiendomsbelange dateer uit die laat 17de eeu toe Sir Thomas Grosvenor in 1677 met Mary Davies in die huwelik getree het. Die Grosvenors het hierdeur grond wes van die City of London verwerf, bestaande uit moerasse, weiland en vrugteboorde, waarop later die nuwe stadsbuurte Mayfair en Belgravia ontstaan het. Die Grosvenors het steeds belange in albei kwartiere. Die naam Belgravia is ontleen aan een van die Hertog se sekondêre adellike titels, Viscount Belgrave (Burggraaf Belgrave).
Genevieve Gilles
Genevieve Gilles (gebore 1946) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Hello-Goodbye (1970) en in die televisiereekse Mannix (1967) en The David Frost Show (1969).
Angel Tompkins
Angel Tompkins (gebore 20 Desember 1942) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente I Love My Wife (1970), The Teacher (1974), en Murphy's Law (1986), en in die televisiereeks Simon & Simon (1981).
Magnesium-26
Magnesium-26 (chemiese notasie: Mg) is 'n stabiele isotoop van magnesium. Dit is 'n taamlik seldsame isotoop.
Radiometriese datering
Hierdie isotoop is die vervalproduk van die uitgestorwe isotoop aluminium-26 wat 'n halfleeftyd van 700 mj besit. Die verhouding van die isotope Mg/Mg kan daardeur wissel afhanklik van die aanwesigheid van aluminium-26 in die verlede. Hierdie verhouding kan met die Mg/Al-verhouding vergelyk word om die leeftyd van meteoriete te bepaal.
Lorna Thayer
Lorna Thayer (10 Maart 1919 – 4 Junie 2005) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Beast with a Million Eyes (1955), Five Easy Pieces (1970), Nothing in Common (1986), en Frankie and Johnny (1991).
Magnesium-26
NMR
Hierdie isotoop se kernspin I=0 en dit is daardeur nie vir kernspinresonansie geskik nie.
Isotoopverhoudings
Die δMg-isotoopverhouding word in die geochemie gebruik om die poriewater van neerslae in die see en die oseaan te bestudeer. Dit kan wissel van -2,56 tot +1,13 ‰ Reënwater, gemeet in Santa Cruz, Kalifornië het 'n waarde van -0,79±0,05 wat gelyk is aan die oseaanwater s'n, maar in die Alpe is waardes van -1,59 tot -1,29 gemeet. In gesteentes kan die afwyking nog baie groter wees. In monsters wat volop kalsiet bevat, word waardes van -5,57 tot -1,04 ‰ aangetref.
Werner Peters
Werner Peters (7 Julie 1918 – 30 Maart 1971) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Man of Straw (1951), The Devil Strikes at Night (1957), The 1,000 Eyes of Dr. Mabuse (1960), en Battle of the Bulge (1965).
Markhamia
Markhamia is 'n genus van plante in die Bignoniaceae familie. Die genus is vernoem na Clements Markham.
Yster-57
Yster-57 (chemiese notasie: Fe) is 'n stabiele isotoop van yster. Dit is 'n seldsame isotoop.
Mössbauer-spektroskopie
Hierde isotoop is die beste Mössbauer-kern.
KMR
Hierdie isotoop het 'n kernspin I=1/2 sonder kwadrupool en lewer smal pieke met goeie oplosvermoë. Die chemiese verskuiwings is ook baie groot (ongeveer 2600 dpm), maar die gevoeligheid (3,41 x 10-5 ten opsigte van H) en die natuurlike aanwesigheid (0,02119) is laag. Dit maak die effektiewe gevoeligheid slegs 7,2410 x 10-7. Verder is die meeste ysterverbindings paramagneties wat die gebruik van kernspinresonansie onmoontlik maak. Fe-KMR word hierdeur min aangewend.
John Williams (akteur)
John Williams (15 April 1903 – 5 Mei 1983) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Sabrina (1954), Dial M for Murder (1954), To Catch a Thief (1955), en Witness for the Prosecution (1957).
Lachenalia aurioliae
Lachenalia aurioliae is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet wat deel is van fynbos en die Sukkulente Karoo. Die plant is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap. Dit kom in die westelik Karoo en Tankwa Karoo, tussen Montagu en Beaufort-Wes, voor. Die spesie het aangepas by droogtoestande, die knolle kan vir jare rustend lê.
Mere van Asië
Asië is die vasteland van uiterstes. Geen ander vasteland het sulke hoë berge, so 'n groot bevolking, sulke diep seë, uitgestrekte vlaktes of groot skiereilande nie. Die vasteland het ook die grootste en diepste mere ter wêreld.
Baie van die Asiatiese mere het geen uitloop nie. Hoewel talle riviere in die mere vloei, vloei net 'n paar of geen ri­viere weer uit nie. Die mere lê in natuurlike komme of bekkens, maar aangesien die verdamping in die warm seisoen so hoog is, loop hierdie komme nooit oor nie. Die grootte van die mere wissel ook baie van seisoen tot seisoen.
Die oorgrote meerderheid van die Asiatiese mere is sout. Die riviere wat in die mere uitmond, bring groot hoeveel­hede sout saam en hierdie sout raak al hoe meer gekonsentreer soos die water uit die mere verdamp. Baie van die mere is vandag ook baie kleiner as wat hulle vroeër was, met die gevolg dat die riviere nou oor die ou bodem, wat baie sout bevat, na die meer vloei. Teen die tyd dat die water die meer bereik, bevat dit dus 'n sterk soutoplossing.
Kaspiese See
Hierdie meer, met 'n oppervlakte van 393 000 km2 (wat egter soms tot meer as 420 000 km2 kan styg a.g.v. seisoenwisselinge), is die grootste binnelandse soutmeer ter wêreld. Die meer is sowat 1,300 km lank en wissel in breedte tussen 160 en 430 km.
Die diepte van die Kaspiese See verskil baie van plek tot plek. Dit is die diepste in die sui de (tot 960 m), terwyl dit in die noorde maar net 10 m diep is. Die oppervlak van die meer lê sowat 27 m onder seevlak. Die meer verloor meer water deur verdamping as wat sy takriviere aanbring, en is dus besig om al hoe kleiner te word. Daar word by bereken dat die vlak van die water in die meer sedert 1929 met meer as 2 m gedaal het.
Die Wolga-en die Oeralrivier, wat aan die noordekant van die meer uitmond, bring elke jaar tonne slik en stort dit in die meer sodra die snelheid van die water afneem. Dit is hierdie slik wat veroorsaak dat die meer in die noorde baie vlak is. Die groot aantal sandbanke en klein eilandjies maak skeepsverkeer uiters moeilik. Die Kaspiese See is ryk aan vis, veral steurvis (hierdie visse se eiers is swart kaviaar), salm, haring en karpers.
Die vernaamste hawens is Bakoe, Astrakan (aan die delta van die Wolga), Krasnowodsk, Machatsjkala en Bandare-Palawi.
Aralmeer
Die Aralmeer lê oos van die Kaspiese See in die steppe van Turkestan en beslaan sowat 63 800 km2. Geleerdes meen dat die Kaspiese See en die Aralmeer dalk baie jare gelede een meer was, aangesien dieselfde vissoorte in albei aangetref word. Die Aralmeer is taamlik vlak. Die diepste plek is 68 m, maar vir die grootste deel is dit me dieper as tussen 10 en 20 m me. Die kuste is oor die algemeen moerasagtig. Twee riviere vloei in hierdie meer, naamlik die Amoe Datja en die Sir Datja. Albei riviere stort jaarliks miljoene ton slik in die meer. Die Aralmeer het talle eilandjies en skiereilande. In die winter is die noordoostelike deel van die meer kliphard gevries. Steurvis en karpers word gevang en in die omgewing van die meer word natriumsulfaat gedelf. Die grootste kusdorp is Aralsk.
Balkasjmeer
Die meer lê in die afgelee steppe van Kirgisië en beslaan 'n op­pervlakte wat wissel tussen 17 500 en 22 000 km2. Dit is baie vlak ­die gemiddelde diepte is maar 6 m, hoewel dit op een plek sowat 27 m diep is. Die watervlak wissel baie van seisoen tot seisoen. Die meer moes die een of ander tyd baie dieper gewees het as vandag, want daar is hoogwatermerke wat tot 120 m hoër is as die huidige watervlak. Die Illi-rivier is die belangrikste rivier wat in hierdie meer uitmond. Die ander riviere is die Karatal, Aksoe, Lepsa en die Ajagoes. Die water in die westelike helfte van die meer is vars, terwyl die in die ooste­like helfte effens sout is.
Baikalmeer
By Koenradski, aan die noordelike oewer, word koper gedelf. Ander belangrike bedrywe is visvangs en die ontginning van sout. Dit is die diepste meer ter wêreld. Die bodem is sowat 1 260 m benede seevlak en sy gemiddelde diepte is sowat 600 m, maar in die middel is dit tot 1 740 m diep. Die meer beslaan 31 500 km2 en is sowat 640 km lank. Meer as 300 riviere mond in die Baikalmeer uit, terwyl slegs een rivier, die Angara, daaruit vloei. Die hele Baikalmeer is van die begin van Januarie tot middel Mei toegeys. Dit is 'n varswatermeer met talle soorte vis.
(Die boonste syfers is benaderd.)
Die klein mere
Die Dooie See lê in die Midde-Ooste. Die westelike oewer van die meer is Israeliese ge­bied, terwyl die oostelike oewer Jordaniese gebied is. Die meer is so sout dat geen vis daarin kan leef nie - daarom word dit die Dooie See genoem. Sy oppervlak lê 387 m be­nede seevlak. In die noordooste is dit 394 m diep, maar in die suide is dit baie vlak. Dit beslaan 884 km2.
Die mense van die ou tyd het dit ook die Asfaltmeer genoem omdat stukkies bitumen of aardpik na die oppervlak gekom het, veral na aardbewings. Die sout van die Dooie See word ekonomies ontgin.
Die Urmlameer in Noord-Persië is ook so sout dat geen vis daarin kan leef nie. Die gemiddelde diepte is maar sowat 4,5 m. Die grootte van die meer wissel baie -na die winterreëns is dit bv. groter as in die herfs -maar die gemiddelde grootte is sowat 6 000 km2.
Die Koko Nor-meer (Tsing Hai-meer) in China beslaan sowat 6 000 km2 en lê meer as 3 000 m bo seevlak. Die meer lê in die middel van 'n moerasagtige bekken en die watervlak wissel baie van seisoen tot seisoen. Die water is sout.
Die lssik-Koel’-meer lê in Turkestan in Rusland. Die water is effens sout en wemel van die vis. Die meer vries nie toe in die winter nie. Dit is 6 200 km2 groot en lê 1 560 m bo seevlak.
Die Kankameer is 4 400 km2 groot en lê op die grens tussen Oos-Siberië en Mantsjoerye, net sowat 160 km van die Stille Oseaan. Die meer is vlak (maksi­mum-diepte 10 m) en visryk.
Die Toeaj Galoe-meer in Sentraal-Turkye is baie sout. Die verdamping is baie hoog. In die somer is die meer byna droog, terwyl dit in die winter 'n opper­vlakte van tot 1 600 km2 kan hê. Sout word ontgin.
Aspalathus teres
Die Albanierooibostee (Aspalathus teres) is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap en die populasie is stabiel.
Die boom se FSA-nommer is 225.9.
Aluminium-26
Aluminium-26 (chemiese notasie: 26Al) is 'n radioaktiewe isotoop van aluminium.
Die isotoop is 'n uitgestorwe oerisotoop en word vandag net as spore aangetref deurdat dit kosmogeen vervaardig word. Sy vervalproduk is magnesium-26. Die verhoudings 26Mg/24Mg en 26Mg/27Al word gebruik om meteoriete radiometries te dateer. In die tweede verhouding is 26Al deur 26Mg vervang omdat alle 26Al vandag na magnesium-26 verval het.
Spoorder
Aluminium-26 kan as 'n spoorder in diffusie-eksperimente by hoë temperatuur gebruik word, maar omdat dit radioaktief is en baie duur is, word dit min gebruik. Dikwels word isotope van chroom in plaas van aluminium aangewend. Hulle diffusie-eienskappe is vergelykbaar en dié element het heelparty stabiele isotope.
Meteoriete
Hierdie isotoop het waarskynlik 'n groot rol gespeel in die vulkanisme wat die ontstaan van die aubriete veroorsaak het.
Darlene Tompkins
Darlene Tompkins (gebore 16 November 1940) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Beyond the Time Barrier (1960) en Blue Hawaii (1961), en in die televisiereekse Alfred Hitchcock Presents (1955) en Sea Hunt (1958).
Isuzu Motors Suid-Afrika
Isuzu Motors Suid-Afrika (Edms.) Bpk. is 'n voertuigvervaardiger met sy hoofkwartier in Sandton (Johannesburg), Suid-Afrika.
Isuzu Trucks South Africa het destyds slegs vervaardiging, verkope en ondersteuning van Isuzu kommersiële vragmotors (N-reeks en F-reeks) hanteer. Isuzu KB-bakkies is benewens sy Chevrolet en Opel-modelle deur GM Suid-Afrika behartig. Die nuwe Isuzu Motors Suid-Afrika hanteer beide Isuzu-bakkies en kommersiële vragmotors.
Produksiekapasiteit is 5 000 eenhede kommersiële vragmotors per jaar en 23 000 eenhede bakkies per jaar. Die aanlegbestuur rapporteer aan die maatskappy se president, Masanori Katayama.
Die aanlegperseel beslaan 'n oppervlakte van 16 602 vierkante meter in die General Motors Kempstonweg-aanleg in Gqeberha, asook 'n verdere 790 vk. meter by sy hoofkwartier in Sandton. Daar is ook uitvoere na Malawi, Mauritius, Mosambiek, Zambië en Zimbabwe. Die Suid-Afrikaanse maatskappy het sowat 50 administratiewe personeellede.
Brian Austin Green
Brian Austin Green (gebore 15 Julie 1973) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Fish Without a Bicycle (2003) en in die televisiereekse Knots Landing (1979), Beverly Hills, 90210 (1990), en Terminator: The Sarah Connor Chronicles (2008).
Hendrik van Eck-lughawe
Fasiliteite
Die lughawe lê op 'n hoogte van 436 meter (1432 voet) bo seevlak. Dit beskik slegs oor een aanloopbaan, aangewys as 01/19, met 'n geteerde oppervlakte van 1 373 m lank en 18 m breed.
Lugrederye en bestemmings
Airlink — O.R. Tambo Internasionale Lughawe, Johannesburg
Vahina Giocante
Vahina Giocante (gebore 30 Junie 1981) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Lila Says (2004) en in die televisiereeks Mata Hari (2016).
Aspalathus tenuissima
Aspalathus tenuissima is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die oos-Kaap en die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Dit kom van Mosselbaai tot by Humansdorp, Oudtshoorn en Uniondale voor.
Lee Theodore
Lee Theodore (1933 – 3 September 1987) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Honey Pot (1967), Lovers and Other Strangers (1970), en Song of Norway (1970), en in die televisiereeks The Bell Telephone Hour (1959).
Soekkot
Soekkot of Sukkot (Hebreeus: סוכות of סֻכּוֹת, meervoud van soekka, "hut"; Jiddisj: sukkes of sikkes; letterlik: Huttefees), of die Fees van Insameling (חג האסיף, Chag Ha'asif), is 'n Joodse fees van sewe dae wat jaarliks op 15 Tisjrie gevier word. Volgens die Gregoriaanse kalender val dit tussen laat September en laat Oktober. Die fees herdenk die 40 jaar lange swerftog van die Israeliete (die voorouers van die Jode) in die Sinaiwoestyn, waartydens hulle in hutte en tente gebly het. Hierdie rondswerwery het na die uittog uit Egipte (wat met Pesach gevier word) plaasgevind. Ná die 40-jarige tydperk het hulle in die beloofde land ingetrek. Soekkot begin op 15 Tisjrie, vyf dae ná Jom Kippoer, en duur tot 21 Tisjrie, volgens die Joodse kalender. Saam met Pesach en Sjavuot is Soekkot een van die drie tradisionele Bedevaartsfeeste (שלוש רגלים, sjalosj reghalim). Tydens die bestaan van die Tweede Tempel het die Jode na Jerusalem getrek om daar offerandes te bring.
Die voorskrifte vir Soekkot is in Wajikra/Levitikus 23,42-43 gedokumenteer: Sewe dae lank moet julle in hutte woon, alle gebore Israeliete moet dan in hutte woon. Die doel daarmee is dat julle nageslag moet weet dat Ek die Israeliete in hutte laat woon het toe Ek hulle uit Egipte laat trek het. Ek is die Here julle God.