cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Decamerone
Die voorskou tot die dae en tot die individuele stories of verhale, en sekere passasies van opmerklike briljantheid, wat gebaseer is op klassieke modelle; met hul geselekteerde woordeskat en uitvoerige periodes; het vir lang periodes die aandag van kritici opgeneem.
Daar is egter ook 'n ander Boccaccio, naamlik die meester van die gesproke woord en van die vinnig verbygaande, lewendige, spanningsvolle vertelling of narratief, welke vry is van ornamentele proliferasie. Hierdie twee aspekte van die Decamerone het die hoofbron van inspirasie van Italiaanse prosa gemaak gedurende die opvolgende eeue.
Die invloedryke 19de eeuse kritikus Francesco De Sanctis het die Decamerone beskou as 'n "menslike komedie", wat die opvolger was van Dante se "goddelike komedie"; en Boccaccio as die pionier van 'n nuwe morele orde in opvolging van die Middeleeue. Hierdie beskouing is egter nie meer volhoubaar of verdedigbaar nie, aangesien die Middeleeue nie langer voorgehou kan word as synde heeltemal asketies te wees of heelhuids betrokke met God en die na-lewe nie wat in skerp kontras was met 'n Renaissance wat net betrokke was met die mens.
Ook is die hele omvang of liggaam van Boccaccio se werk basies Middeleeus wat onderwerpe, vorm, en smaak betref, ten minste vanuit die staanspoor gesien.
Dit is egter die gees waarin Boccaccio sy onderwerpe en karakters behandel wat vernuwing bring en grootliks verskil van die Middeleeue. Vir die eerste keer wys Boccaccio in die Decamerone op opsetlike wyse hoe die mens leer om daarin te slaag om sy menslike strewes en versugtinge te oorkom. Om volgens die Decamerone van edele karakter te wees, moet mens die lewe aanvaar soos dit is, sonder bitterheid. Die mens moet bowenal bo alles die gevolge van sy handelinge of aksies aanvaar, nieteenstaande in welke mate die gevolge in stryd mag wees tot sy verwagtinge, en hoe tragies dit dan ook mag wees. Om sy aardse geluk te berde te bring, moet die mens sy begeertes beperk tot dit wat menslik moontlik is, en die absolute sonder spyt verwerp. Boccaccio dring derhalwe aan op beide man se kragte, en op sy onafwendbare beperkinge, sonder verwysing na die moontlike tussenkoms van goddelike genade.
'n Atmosfeer van geestige realiteite en die bevestiging van morele waardes onderlê die spitsvondighede, selfs in de mees losbandige passasies van die Decamerone, en is dit die eienskappe van Boccaccio se werk wat moderne kritici beklem. Dit mag derhalwe nie langer moontlik wees om Boccaccio bloot te beskou of bejeën as 'n obsene sinici of onwelvoeglike spotter of sensuele skrywer nie, maar as 'n merkwaardige skrywe met bewonderenswaardige insigte.
Gedurende die jare waarin dit geglo word dat Boccaccio die Decamerone geskryf het, het die Florentyne hom in 1350 as ambassadeur tot die hoofde van Romagna aangestel, as munisipale raadslid en ook as ambassadeur tot Lodewyk, hertog van Beiere in die Tiroolse gebied in 1351, en laastens as ambassadeur tot Pous Innocentius VI in 1354.
Devin Albert
Devin Albert (gebore 6 Januarie 1999) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Permanent (2017) en Past Shadows (2018), en in die televisiereekse ''Live! with Kelly (1988) en Legends & Lies'' (2015).
Clivia robusta
Clivia robusta is 'n plant en geofiet wat tot die genus Clivia behoort. Die spesie kom in KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap voor vanaf Pondoland en Port St. Johns tot by die uMzimkhulurivier noord van die Oribiravyn en het 'n voorkomsgebied van 3 100 km². Daar is tans minder as tien subpopulasies en die spesie het 30% van sy habitat die afgelope 90 jaar verloor weens die oormatige gebruik daarvan deur tradisionele dokters.
Burkhard Driest
Burkhard Driest (gebore 28 April 1939) is 'n Duitse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Son of Hitler (1979), Slow Attack (1980), Querelle (1982), en Annas Mutter (1984).
Sarah Smyth
Sarah Smyth (gebore 12 Oktober 1982) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Covenant (2006), Alien Trespass (2009), 50/50 (2011), en She Who Must Burn (2015).
Mando Alvarado
Mando Alvarado is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Cruzando (2009) en Cop Out (2010), en in die televisiereekse Tyrant (2014) en Seven Seconds (2018).
Trachyandra triquetra
Trachyandra triquetra is 'n meerjarige plant wat tot die genus Trachyandra behoort. Die plant is endemies aan Somalië.
Trachyandra zebrina
Trachyandra zebrina is 'n meerjarige plant wat tot die genus Trachyandra behoort. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en kom voor van Garies tot by Springbok.
George Lee Andrews
George Lee Andrews (gebore 13 Oktober 1942) is 'n Amerikaanse akteur.
Preposisionale naamval
Die Preposisionaal (oorvleuel grootliks met die Lokatief) is die naamval van 'n selfstandige naamwoord wat oor die algemeen op 'n voorsetsel volg.
Voorbeeld
In die sin "Die stap in Kaapstad" sou Kaapstad se vorm in die Preposionaal verander het.
Aleksander Kerenski
thumb|180px|Kerenski in 1917.
Aleksander Fjodorowitsj Kerenski (Russies: Алекса́ндр Фёдорович Ке́ренский, - 11 Junie 1970) was 'n Russiese regsgeleerde en rewolusionêr wat 'n politieke sleutelfiguur was in die Russiese Rewolusie van 1917.
Ná die Februarie-rewolusie het hy by die nuutgestigte Russiese Voorlopige Regering aangesluit – eers as minister van justisie, daarna as minister van oorlog en eindelik as voorsitter van die regering en eerste minister van Rusland. Hy was 'n leier van die gematigde faksie van die Sosialisties-Rewolusionêre Party en ondervoorsitter van die magtige Petrograd-sowjet.
Op 7 November 1917 is sy regering in die Oktober-rewolusie oorgeneem deur die Bolsjewiste onder Wladimir Lenin. Hy het gevlug en die res van sy lewe in Parys en New York in bannelingskap deurgebring. Hy is in 1970 in New York oorlede. Hy was een van die laaste oorlewendes onder die belangrike deelnemers aan die gebeure van 1917.
John Webb Dillon
John Webb Dillon (6 Februarie 1877 – 20 Desember 1949) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Robin Hood (1913), Romeo and Juliet (1916), The Darling of Paris (1917), en Carolina (1934).
Ralph Steadman
Ralph Steadman (gebore 15 Mei 1936) is 'n Walliese illustreerder wat bekend is vir sy vriendskap met die Amerikaanse skrywer Hunter S. Thompson. Steadman is bekend vir sy politieke en sosiale karikature, spotprente en prentboeke.
Cooper Andrews
Cooper Andrews (gebore 10 Maart 1985) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Den of Thieves (2018) en in die televisiereekse The Walking Dead (2010) en Halt and Catch Fire (2014).
Ernst Dumcke
Ernst Dumcke (13 November 1887 – 21 Junie 1940) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Strafsache van Geldern (1932), The Last Waltz (1934), Familienparade (1936), en Mädchen in Weiß (1936).
Erich Dunskus
Erich Dunskus (27 Julie 1890 – 25 November 1967) was 'n Duitse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Ein Unsichtbarer geht durch die Stadt (1933), Jud Süß (1940), en Under the Bridges (1946).
Victoria Snow
Victoria Snow is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Tilt (2005), Slasher (2016), en Taken (2017).
Proet
Die Proet (Duits: Pruth; Roemeens: Prut, [prut], Oekraïens: Прут) is 'n groot suid-vloeiende rivier in Oos-Europa. Die rivier, met 'n lengte van 953 km, vorm die derde grootste sytak van die Donau na die Tisza en die Sava. Die Proet is die laaste groot sytak van die Donau voor sy monding in die Swartsee en is veral as grensrivier tussen verskeie voormalige lande en ryke van historiese belang.
Die Proet ontspring naby die berg Howerla, Iwano-Frankifsk-oblast, Oekraïne, in die Karpate, net noord van die grens tot Roemenië. Net wes ontspring die Tisza, 'n ander groot sytak van die Donau. Aansluitend maak die Proet 'n skerp boog in 'n noordelike rigting, voordat hy in 'n suidoostelike rigting begin vloei en na sowat 100 km Tsjerniftsi, hoofstad van die gelyknamige oblast en historiese sentrum van die Boekowina, bereik. Na 'n verdere 100 km vloei die Proet in 'n suidelike rigting en vorm vir die res van sy loop die grens tussen Moldowa en Roemenië, parallel tot die Siret verder wes. Net oos van Galați, Roemenië, mond die Proet naby Giurgiulești, Moldowa, in die Donau uit, net oos van die Siret se monding in die Donau en voordat die Donau sy mondingsdelta in die Swartsee bereik.
Geskiedenis
Tydens die bestaan van die Romeinse Ryk het die Proet, wat deur die Romeine Pyretus genoem is, sedert die verowering deur Trajanus in 101 die oostelike grens van die Romeinse provinsie Dacië gevorm. Ander benamings in die oudheid was in antieke Grieks Πυρετός, of Skities Porata (moontlik), Hierasus (Ιερασός) of Gerasius.
Van historiese belang is die Vrede van Proet, wat Pieter I van Rusland na die Proet-veldtog op 23 Julie 1711 moes sluit, nadat sy leër naby die dorp Huși deur die Ottomane omsingel is.
Tussen 1918 en 1939 was die rivier deels in Pole en deels in Groter Roemenië (Roemeens: România Mare) geleë. Voor die Eerste Wêreldoorlog het die rivier die grens tussen Roemenië en die Russiese Ryk gevorm. Ná die Tweede Wêreldoorlog het die Proet die grens tussen Roemenië en die Sowjetunie afgebaken. Deesdae vorm die river op 'n lengte van 695 km die grens tussen Roemenië en Moldowa.
Clivia × nimbicola
Clivia × nimbicola is 'n plant en geofiet wat tot die genus Clivia behoort. Die spesie is endemies aan Eswatini.
Gaeltacht
Gaeltacht (Iers: [ˈɡeːl̪ˠt̪ˠəxt̪ˠ] of [ˈɡeːl̪ˠhəxt̪ˠ]; meervoud: Gaeltachtaí) is die Ierse term vir 'n Ierssprekende streek.
In die Republiek van Ierland word die term gebruik om na enige of alle distrikte te verwys wat deur die regering amptelik as merendeels Ierssprekend erken word, dit wil sê waar 'n meerderheid van die bevolking Iers as huistaal praat. Hierdie distrikte is vir die eerste keer in die vroeë jare van die Ierse Vrystaat amptelik erken nadat die Gaelic Revival of Iers-Gaeliese Herlewingsbeweging die publiek se aandag op die inheemse Keltiese taal gevestig het. Die Ierse regering het vervolgens verskeie pogings onderneem om die herlewing van Iers en sy gebruik in die openbare lewe te bevorder.
Michael Dobson (akteur)
Michael Dobson (gebore 12 April 1970) is 'n Engelse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Escaflowne: The Movie (2000), Dreamcatcher (2003), en Sausage Party (2016), en in die televisiereeks Escaflowne (1996).
Cleo Anthony
Cleo Anthony is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Divergent (2014) en The Prey (2018), en in die televisiereekse NCIS (2003) en Transparent (2014).
Trachyandra thyrsoidea
Trachyandra thyrsoidea is 'n meerjarige plant wat tot die genus Trachyandra behoort. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap. Die plant kom voor in die renosterveld vanaf die Klein Roggeveld, suid van Sutherland suidwaarts tot by Matjiesfontein en ooswaarts tot by Prins Albert.
Chinese kuns
Chinese kuns is beeldende kunste wat, hetsy oud of modern, ontstaan in of word beoefen in China of deur Chinese kunstenaars. Die Chinese kuns in Republiek China (Taiwan) en die van oorsese Chinese kan kan ook as deel van Chinese kuns beskou word waar dit gebaseer is op Chinese erfenis of Chinese kultuur.
Van omstreeks 2000 v. C. het die Chinese kuns 'n hoe peil gehandhaaf. Die oudste kunsvoorwerpe wat bewaar gebly het, dateer uit die Shang-dinastie (1766 -1122 v. C.). Met die koms van die Boeddhisme in die 1e eeu n.C. het die Chinese kuns onder invloed van die Boeddhistiese kuns gekom, en op sy beurt het China weer 'n stempel gedruk op die kuns van Japan en Korea. Chinese porselein het baie beroemd geword en is ook baie nagemaak in Europa. Gedurende die 19de eeu is die invloed van die Westerse kuns in 'n groot mate gesien as 'n middel om die arbeiders op te voed, veral ten opsigte van die ideale van die revolusie.
China en Europa het eeue lank twee aparte kultuurgebiede gevorm en elkeen het afsonderlik bestaan, onbekend met mekaar se tradisies, geskiedenis en kuns. Dit was eers onder die Mongoolse 	Yuan-dinastie (1271-1368) dat enkele Europeërs tot die Chinese Keiserryk deurgedring het. Die bekendste naam in hierdie verband is dié van Marco Polo (1254-1324), 'n koopman van Venesië. Daar het egter geen kulturele uitruiling of nadere kontak plaasgevind nie.
Eers nadat die seeroete na die Ooste in die 16de eeu ontdek is, het daar nouer bande tussen China en die Weste gekom en die Chinese kunsvoorwerpe Europa in toenemende getalle bereik. Gedurende die 17de eeu het dit gegroei tot die uitvoer van groot hoeveelhede porselein. Tot in die tweede helfte van die 19de eeu was lakwerk en porselein van die Ming-dinastie (1368-1636) en die van Qing-dinastie (1644-1912) die enigste kunsvoorwerpe wat aan die Westerse versamelaars bekend was. Chinese kuns het nie op alle terreine dieselfde hoogtes as byvoorbeeld hulle pottebakkerswerk en porselein bereik nie, maar dit het 'n tipiese en besondere karakter wat oor die hele wêreld bekend is en waardeer word.
Literatuur
Daar word onderskei tussen “klassieke literatuur” (die wat voor 1917 in klassieke Chinees geskryf is) en “moderne literatuur” (die van na 1917, geskryf in die sogenaamde Pai-hwa, 'n taal wat baie ooreenkom met die Chinees wat in Noord-China gepraat word). Klassieke Chinees het deur die eeue heen feitlik onveranderd gebly en is slegs deur die hoogste amptenare beheers. Die Chinese letterkunde word beskou as van die omvangrykste en merkwaardigste in die wêreldliteratuur.
Toneelspel
Die Chinese toneelvoorstellings was van die vroegste ontwikkeling af nou verbonde aan godsdienstige plegtighede. In die dramas het sang die gesproke woord afgewissel, en die onderwerpe het meestal uit bekende verhale gekom. Rekwisiete is spaarsaam gebruik en die kostumering was uitgebrei. Mimiek en ballet het ŉ belangrike plek begin inneem, veral in die musiekteater.
Musiek
China het al baie eeue lank 'n ryk en geskakeerde musiekkultuur, wat tot vandag toe 'n belangrike rol in die daaglikse lewe speel. Die volkslied is hiervan die beste voorbeeld; tog getuig die uitgebreide klassieke repertoire ook van 'n verbondenheid van die mens met sy natuurlike omgewing. Godsdienstige en wêreldlike plegtighede, en ook die teater, is ondenkbaar sonder musiek.
Rolprente
Die eerste Chinese rolprente is aan die begin van die 20ste eeu gemaak. Die rewolusionêre ideologie neem ŉ belangrike plek in die Chinese film in en ontspanningsrolprente word minder belangrik geag.
Boukuns
Vroeg reeds het die Chinese dak sy opvallende swewende karakter gekry deurdat die oorhangende dak by die hoeke opgebuig word. Tot die belangrikste produkte van die boukuns behoort die pagodas en ander tempels, paleise, mure en brûe. Die oudste bewaarde Chinese bouwerk is die kapel van Sjautangsjan gebou omstreeks die begin van ons jaartelling. Onder die Mingkeisers (1368-1636) is die beroemde Groot Muur van China gebou. Die muur strek oor 21 196,18 kilometers van Shanhaiguan by Bo Hai (300 km oos van Beijing) tot Lop Nur in die suidoostelike deel van die outonome streek Xinjiang.
Beeldhoukuns
Die vroegste oorblyfsels van die Chinese beeldhoukuns dateer uit die Shang-dinastie (1766-1122 v.C.). Daar is toe klipbeelde van mense en diere gemaak wat waarskynlik verband gehou het met die godsdiens, en bronsbeeldjies wat met dekoratiewe Iynpatrone versier is. Die eerste groot bloeitydperk van die Chinese beeldhoukuns was tydens die Han-dinastie (206 v.C.-220 n.C.). Dit was veral die koms van die Boeddhisme in die 1ste eeu n.C. wat 'n groot verandering teweegebring het.
Van toe af was afbeeldings van Boeddha en tone lê uit sy lewe die belangrikste tema. Die oudste bewaarde Boeddhabeeld dateer uit 336, en is 'n klein vergulde bronsbeeldjie (Brundage Collection, Chicago). Tydens die Ming-dinastie (1368-1636) is inspirasie in die verlede gesoek. Die beelde was egter van 'n swakker gehalte as hul voorbeelde en lineêre patrone verberg nagenoeg vormlose liggame. Onder die Qing-dinastie (1644-1912) het die verval nog groter geword.
Skilderkuns
Die skilderkuns word in China hoog aangeslaan en het ŉ belangrike plek in die boukuns en die beeldhoukuns ingeneem. Kalligrafie (skoonskryfkuns) word dikwels met die skilderkuns gekombineer ('n geskilderde motief met ŉ gekalligrafeerde teks), maar dit word gereken as 'n kunswerk uit eie reg. Gewoonlik is 'n gedig, 'n spreuk of 'n sitaat die onderwerp, maar dit gaan nie soseer om die inhoud as om die kunstige wyse waarop die lettertekens geskryf of eerder geteken is nie.
Reeds sedert die periode van die Ses Dinastieë (222-589) was die natuur die sentrale tema. Dit het gedien om die mens los te maak van die daaglikse lewe en tot besinning te stimuleer. Die gewildste onderwerpe was landskappe, blomme, voëls, bamboes en perde. In die boonste hoek van die skildery is gekalligrafeerde digreëls, wat as verklaring dien vir die stemming wat deur die skildery opgeroep word. In teenstelling met die Europese kuns sedert die Renaissance, was daar min belangstelling in China vir die voorstelling van die werklikheid en 'n korrekte perspektief. Die natuur was die uitgangspunt, maar dit is "gesublimeer" (uit die werklikheid gelig en meer verhewe gemaak) deur 'n bepaalde groepering van die verskillende onderdele en deur die aanwending van die kwas- of penstrepe.
Deur middel van 'n sisteem van vol en leë vlakke en die wyse waarop berge agtermekaar geplaas word, word 'n gevoel van ruimte geskep. Die effek word ook verkry deur donker ink op die voorgrond te gebruik en liggrys, verdunde ink op die agtergrond. Aanvanklik is van ink en kleure gebruik gemaak, maar sedert die Vyf Dinastieë deur donker ink op die voorgrond te gebruik en liggrys, verdunde ink op die agtergrond. Aanvanklik is van ink en kleure gebruik gemaak, maar sedert die Vyf Dinastieë-periode (907-960) is daar altans vir landskappe, slegs van ink gebruik gemaak. Na hierdie periode het muurskilderye ook nie meer voorgekom nie, en daar is slegs op horisontale of vertikale rolle geskilder.
Die oudste oorblyfsels van die Chinese skilderkuns is muurskilderye in graftombes wat uit die Han-dinastie dateer (206 v.C. – 220 n.C.) Tydens die Qing-dinastie (1644-1912) was daar ŉ groot opbloei in die kunsteorie en kunskennerskap. Groot versamelings skilderye het tot stand gekom. Veral sedert die jare sewentig word daar vanuit hoër kringe gewaak teen die “dekadente” invloede uit die Weste.
Kunsnywerheid
Duisende jare gelede was die kunsnywerheid in China al op ŉ besonder hoë peil. Groot welslae is behaal met brons, pottebakkerswerk, porselein, lakwerk en sy wat ook uit China groot bewondering afgedwing het. Tydens die Shang-dinastie (1766-1122 v.C.) is daar reeds bronswerk gemaak wat getuig van besondere kunssinnigheid. Talle voorbeelde hiervan is gevind. In die periode van die Tang-dinastie (618-907) het edelsmeerkuns sterk op die voorgrond getree.
Persiese invloed is hier baie duidelik. Dit kan moontlik toegeskryf word aan die uittog van baie Perse na China, veral na die val van die Sansanide. Tydens die Ming-dinastie (1368-1636) is die edelsmeerkuns egter weer al hoe minder beoefen. Tot die bekendste produkte van die Chinese kunsnywerheid behoort keramiek (pottebakkerswerk en porselein). Die oudste pottebakkerswerk dateer uit omstreeks 3000 v.C. Daar word aangeneem dat glasuur vir die eerste keer tydens die Han-dinastie (206 v.C. – 220 n.C) gebruik is. Tydens die Tang-dinastie (618-907) is baie grafbeeldjies van mense en diere van pottebakkersklei gemaak. Vir die eerste keer het daar nou ook wit deurskynende pottebakkerswerk ontstaan, wat baie soos porselein gelyk het, maar wat nog nie kaolien, die hoofbestanddeel van egte porselein, bevat het nie). Vir lakwerk word die sap van die lakboom (Rhus vernicifera) gebruik, 'n boom wat in groot dele van China voorkom.
Die sap word meestal in dun lagies op hout aangebring, maar ook op papier-maché (fyn papierpap), rietwerk, doek, metaal, glas of porselein. Elke lagie moet eers goed droog word voordat die volgende aangewend word. Lakwerk is goed teen vogtigheid bestand en dit het gou ter wille van die dekoratiewe waarde daarvan gewild geword, veral die kleure swart, rooi, bruin, geel en groen. Coromandellak (so genoem na die plek van verskeping, die Coromandelkus) het baie gewild geword in Europa. Daar word eers 'n krytlaag op die hout aangebring en dan bo-op ŉ paar lae swart lak. Motiewe word op die laklaag uitgesny en dan word die krytondergrond, wat so sigbaar word, met verskillende kleure verf geverf. Die verfkleure vertoon pragtig teen die glansende swart lak. Eeue lank is die systowwe uit China reeds bekend en bly dit besonder gewild in die Weste. Die oudste oorblyfsels dateer uit die Han-periode (206v.C.-22 n.C.)
Jade
Jade is 'n samevattende benaming vir die halfedelstene nefriet (niersteen) en jadeïet. Nefriet kom voor in die kleure groen, geel, bruin, bruinswart en grys. Jadeïet het 'n ligter tint en kan groen, grys of wit wees. Vroeëre Chinese jadevoorwerpe is byna almal van nefriet. Jade het vir die Chinese 'n simboliese en magiese krag, sowel as geneeskrag. Tydens die Shang-dinastie en die Zhou-dinastie is veral rituele voorwerpe van jade gemaak. Talle daarvan is in grafte gevind. Fabelagtige diere was 'n gewilde motief.
Chappell Dossett
Chappell Dossett (1 Januarie 1883 – 19 Desember 1961) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Charity Ann (1915), Partners at Last (1916), en Madame X (1929).
Paratimea arbuscula
Paratimea arbuscula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Paratimea en tot die familie Hemiasterellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1928 deur Topsent.
Trachyandra tortilis
Trachyandra tortilis is 'n meerjarige plant wat tot die genus Trachyandra behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Noord- en Wes-Kaap. Die plant kom in die Richtersveld en Namakwaland voor, suidwaarts tot by Vredendal, Hopefield en Saron.
Vleiroos
Die Vleiroos (Orothamnus zeyheri) is 'n skaars blomdraende plant wat deel is van die Proteaceae familie wat op 'n tyd as krities bedreig beskou was. Die plant blom vanaf Junie tot November maar hoofsaaklik in September. Dit is 'n lang, skraal plant wat 2-4 m hoog word. Die plant is endemies aan die suidelike gedeelte van die Kogelberg en daar is ook 'n klein populasie by die Kleinrivierberge naby Hermanus.
Al-Ahzab
Al-Aḥzāb (Arabies: الأحزاب, "Die Bondgenote") is die 33ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 73 ajat, of verse, en is vermoedelik in Medina aan Mohammed geopenbaar.
Die naam kom van die Arabiese en Joodse bondgenote wat in die Slag by die Grag (627 n.C. / 5 A.H.), ook bekend as die Beleg van Medina, teen die Moslems geveg het.
Vleiroos
Dit staan ook as die bergroos bekend en in Engels as die marsh rose en die mountain rose.
Hierdie spesie is die enigste in die genus, Orothamnus is dus 'n monotipiese takson.
Al-Ahzab
Opsomming
Die soera noem wat by die Slag van die Grag gebeur het om gelowiges te herinner aan die genade en mag van God, want God het die verskeie stamme van die bondgenootskap wat Medina aangeval het, laat weggaan.
Die hoofstuk bevat instruksies oor die behandeling van Mohammed en sy eggenotes, en waarsku die huigelaars oor hulle gedrag. Volgens sommige geleerdes handel die Medinese verse oor die regsake in die Islamitiese gemeenskap. Dié soeras bevat gewoonlik reëls en regulasies wat gelowiges moet volg.
Paratimea alijosensis
Paratimea alijosensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Paratimea en tot die familie Hemiasterellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Austin.
Trachyandra tabularis
Trachyandra tabularis is 'n meerjarige plant wat tot die genus Trachyandra behoort. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
2021 Franse Grand Prix
Bande
Pirelli het die volgende bande in Frankryk verskaf:
Kwalifisering
* Mick Schumacher neem nie aan K2 deel nie, na 'n ongeluk tydens K1. ** Yuki Tsunoda tol van die baan af tydens K1. Lance Stroll kon nie 'n spoedrondte ry nie, weens die ongeluk van Mick Schumacher in K1. Hulle is wel toegelaat om deel te neem volgens die wedrenbeamptes.
Renuitslag
Max Verstappen ontvang 'n bykomende punt vir die vinnigste rondte gery.
As-Sajdah
As-Sajdah (Arabies: السجدة, "Die Prostrasie") is die 32ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 30 ajat, of verse, en is vermoedelik in Mekka aan Mohammed geopenbaar. Dié soera begin met die allegoriese letters (muqattaʿat) Alief, Laam, Miem.
Opsomming
Die eerste helfte van die soera dek sommige van Islam se teologiese konsepte, insluitende openbaring, God, die skepping van die mens, die opstanding en die oordeelsdag.
Die tweede helfte bespreek 'n vergelyking tussen dié wat hulle voor God prostreer en dié wat van God se tekens wegdraai. Die Kinders van Israel word dan genoem as 'n voorbeeld van mense wat God se leiding volg deur Moses.
Eckart Dux
Eckart Dux (gebore 19 Desember 1926) is 'n Duitse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Merry Wives of Windsor (1950) en in die televisiereekse Der Kurier der Kaiserin (1970) en Hamburg Transit (1970).
Lamon Archey
Lamon Archey (gebore 9 April 1981) is 'n Amerikaanse akteur.
San Michele (eiland)
San Michele (Italiaans: Isola di San Michele) is 'n eiland in die Venesiaanse strandmeer, geleë halfpad tussen die Centro storico, die historiese middestad, en die eiland Murano. San Michele, oorspronklik 'n kloostereiland wat deur Kamaldulensers bewoon is en sedert 1804, toe die Franse owerheid nuwe begrafnisreëls toegepas en teraardebestellings op stedelike kerkhowe om higiëniese redes verbied het, as Venesië se hoofbegraafplaas ontwikkel is (die eerste teraardebestellings het in 1813 plaasgevind), het – nadat dit in 1839 met die naburige eiland San Cristoforo verbind is – 'n oppervlakte van 17,6 hektaar, met 'n lengte van 460 en 'n wydte van 390 meter.
Volgens die sensus van 2001 was daar elf uitsluitlik manlike bewoners, almal Fransiskane-monnike wat die eiland deel met die laaste rusplekke van Venesiane en bekende buitelanders, wat in Venesië oorlede is of wie se sterflike oorskot volgens hul eie wens hierheen geneem is (soos dié van Igor Strawinski, Sergei Diaghilev, Ezra Pound en Joseph Brodsky), asook talle sipressebome. Die laaste groot uitbreiding van die begraafplaas is in 1998 deur die Britse ateljee David Chipperfield Architects ontwerp en in 2017 voltooi.
San Michele val onder die Rooms-Katolieke parogie San Canciano in die sestiere (historiese stadsdeel) Cannaregio, alhoewel dit administratief deel uitmaak van die sestiere Castello.
Paratimea azorica
Die spons behoort tot die genus Paratimea en tot die familie Hemiasterellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Topsent.
Peter Dudley
Peter Dudley (21 Junie 1935 – 20 Oktober 1983) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Ragman's Daughter (1972) en in die televisiereekse Coronation Street (1960), Crown Court (1972), en The Siege of Golden Hill (1975).
Donetsk-oblast
Donetsk-oblast (Oekraïens: Доне́цька о́бласть, Russies: Доне́цкая о́бласть) is 'n oblast (of gebied) in oostelike Oekraïne. Die hoofstad en grootste van die oblast is Donetsk. Met ongeveer 4,3 miljoen inwoners is die oblast grootste ten opsigte van sy bevolking in die land. Tot 1961 het die oblast as die Stalino-oblast (Сталино) bekend gestaan, vernoem na Josef Stalin. Hoewel Oekraïens die enigste amptelike taal in die oblast is, word Russies sedert 2012 as 'streektaal' erken. In 2014 het Russiese separatiste die Volksrepubliek Donetsk uitgeroep en van Oekraïne weggebreek. Sedert die Russiese inval in Oekraïne in 2022 is dit deur Rusland beset en op 30 September 2022 in weerwil van internasionale reg geannekseer.
Brent Armitage
Brent Armitage is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Miami Blues (1990), Grosse Pointe Blank (1997), en The Big Bounce (2004).
Joe Duttine
Joe Duttine (gebore 30 Junie 1970) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Coronation Street (1960), Pie in the Sky (1994), Life on Mars (2006), en The Time of Your Life (2007).
Morfoloog
'n Morfoloog (meervoud: morfoloë) is die benaming van 'n persoon wat 'n kenner in morfologie is.
Afrikaanse morfoloë
In Afrikaanse Morfologie is daar verskeie wat ŉ belangrike bydrae tot die morfologiese studie gemaak het. Die twee belangrikste publikasies in terme van morfologie is eerstens dié van Willem Kempen, naamlik Samestelling, afleiding en woordsoortelike meerfunksionaliteit in Afrikaans (1969) en naas Kempen is daar ook die publikasie van Johan Combrink, naamlik Afrikaanse morfologie: capita exemplaria (1990a).
Rudie Botha
Hy is ŉ professor in linguistiek by die Universiteit van Stellenbosch asook ŉ professor by die Universiteit van Utrecht. Hy het sy studies gedoen in die morfologiese teorie, die Afrikaanse woordformasie asook die konseptuele fondasies van linguistiese teorieë.
Jac Conradie
Hy het in 1975 as lektor by die Randse Afrikaanse Universiteit begin in die Departement Afrikaans en Nederlands. Sy vernaamste studies was in Taalgeskiedenis en Sintaksis. Hy is in 2002 tot professor bevorder en het in 2009 afgetree. Hy is tans nog steeds werksaam as ŉ navorser en gee deeltydse onderrig en studieleiding. Hy was ook die outeur en mede-outeur van verskeie boeke en het ook verskeie artikels geskryf.
Meyer de Villiers (1913–1995)
Meyer de Villiers was ŉ professor aan die Universiteit van Stellenbosch in die Departement Afrikaans en Nederlands vanaf 1953 tot 1978. Hy was ook ŉ dosent by die Universiteit van Kaapstad voordat hy by die Universiteit van Stellenbosch aangesluit het. Hy was die outeur van verskeie Afrikaanse woordeboeke asook handboeke.
Francois Odendal (1926–2013)
Francois Odendal het studeer aan die Universiteit van Stellenbosch en het ook ŉ jaar by die Universiteit van Utrecht spandeer. Hy het vanaf 1953–1956 as terminoloog gewerk by die Buro vir Terminologie van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns. In1956 is hy aangestel as mede-outeur van die Woordeboek van die Afrikaanse Taal (WAT) by Stellenbosch en is in 1962 as die hoofredakteur aangestel. Hy was ook ŉ professor in Afrikaans in 1966 aan die universiteit van die Wes-Kaap en in 1968–1990 ŉ professor van Afrikaans- en Nederlandse Linguistiek aan die Rand Afrikaanse universiteit.
Tiglat-Pileser III
Tiglat-Pileser III (uit Hebreeus: תִּגְלַת פִּלְאֶסֶר; Akkadies: 𒆪𒋾𒀀𒂍𒊹𒊏 Tukultī-apil-Ešarra, "my vertroue is in die seun van Ešarra") was in die 8ste eeu v.C. (745-727 v.C.) ’n prominente koning van Assirië wat gevorderde burgerlike, militêre en politieke stelsels in die Nieu-Assiriese Ryk ingestel het.
Hy het die Assiriese troon tydens ’n burgeroorlog oorgeneem en die koninklike familie vermoor. Hy het groot veranderings in die regering teweeggebring en die doeltreffendheid en sekuriteit daarvan grootliks verbeter. Hy het Assirië se eerste vaste leër op die been gebring.
Tiglat-Pileser III het ’n groot deel van die Antieke Nabye Ooste onderwerp; in die suide sy mede-Mesopotamiërs in Babilonië en Galdea, asook verskeie volke van die Arabiese Skiereiland; in die suidweste Israel, Juda, Filistea, Samarra, Moab, Edom, die Suteërs en Nabatea; in die noorde Urartu, Armenië en Skitië in die Kaukasus, Krimmerië aan die Swartsee, en Nairi; in die noordweste ’n groot deel van oostelike en suidwestelike Klein-Asië, insluitende die Hetiete, Frigië en Karië; in die weste die Grieke van Siprus en Aram (die hedendaagse Sirië), en die Mediterreense stadstate Fenisië/Kanaän; in die ooste Persië, Medië, die Goeteërs, die Manneërs en Elam. Later tydens sy bewind is hy ook in Babilonië as koning gekroon.
Tiglat-Pileser III het opstand teen die Assiriese bewind ontmoedig deur middel van die gedwonge deportasie van duisende mense dwarsoor sy ryk. Hy was een van die suksesvolste militêre aanvoerders in die wêreldgeskiedenis – hy het die grootste deel van die wêreld verower wat aan die Assiriërs bekend was.
Herkoms
’n Stele wat in 1894 by Tell Abta ontdek is, toon die naam Tiglat-Pileser bo-oor dié van Salmaneser IV geskryf. Dit, tesame met ongerymdhede op die Assiriese Koningslys, laat dit lyk of Tiglat-Pileser wel ’n troonsteler was en dat hy rekords oor sy drie onmiddellike voorgangers laat vernietig het. Verder was hy in Babilonië as Pulu bekend en sy seun as Ululayu. Die feit dat Pulu en albei sy seuns Assiriese name aangeneem het, is nog ’n aanduiding dat hulle buitelanders was wat die Assiriese troon oorgeneem het tydens die opstand van Kalag. Die identifisering van Pul (Die Bybel, 2 Konings 15:19) as Tiglat-Pileser III word onderskraag deur die ontdekking en interpretasie van die Fenisiese inskripsie van Incirli, waarvan reël 5 lees: פאל מל[ך] אשר רב ("Pu'lu, die groot koning van Assirië").
Bewind
thumb|links|180px|Tiglat-Pileser III, ’n basreliëf van die koning se sentrale paleis in Nimrud, [[Mesopotamië.]]
Die Assiriese mag in die Antieke Nabye Ooste het geweldig toegeneem danksy Tiglat-Pileser se militêre hervormings en sy veroweringsveldtog. Nadat hy die troon bestyg het, het hy (in Annaal 9; dit is 745 v.C., sy eerste bewindsjaar) beweer hy het Babilonië geannekseer van Babilon tot die Persiese Golf en een van sy eunugs as goewerneur aangestel.
Ook in sy eerste bewindsjaar het hy die magtige koninkryk Urartu (Armenië) oorgeneem, waarvan die heerskappy tot by Klein-Asië, Noord-Mesopotamië, Wes-Iran en Sirië gestrek het; daar het hy ongeëwenaarde perde vir sy oorlogstrydwaens gekry. Hy het ook die Mede verslaan voordat hy teen die Nieu-Hetiete, Siriërs en Fenisiërs oorlog gemaak en hulle verslaan het. Hy het ook Arpad in 740 v.C. ingeneem ná ’n beleg van drie jaar en dit as ’n provinsie geannekseer (waarna hy ’n eunug as goewerneur aangestel het).
Volgens Assiriese inskripsies uit 740 v.C., die vyfde jaar van sy bewind, het hy ’n oorwinning behaal oor Ussia, koning van Juda, wie se prestasies in 2 Kronieke 26 beskryf word.
Hy het ook Damaskus, die Arabiere, Menahem van Israel en Azriyau van Sam'al verslaan en hulle moes heffings aan hom betaal. In 737 en 736 v.C. het hy sy aandag op Iran toegespits en die Mede en Perse verslaan. Volgens Tiglat-Pileser se inskripsies is baie inwoners slawe gemaak en na ander dele van die Assiriese Ryk gedeporteer, nes sy voorgangers dikwels gedoen het. Wanneer plekke oorgeneem is, is die gevangenes vermoor en hul liggame aan pale voor die stad ten toon gestel.
In Oktober 729 v.C. het Tiglat-Pileser algehele beheer oor Babilon oorgeneem, die Babiloniese koning gevange geneem en homself verklaar tot "koning Pulu van Babilon".
Bybelse weergawe
In die Bybel word beskryf hoe Tiglat-Pileser III altesaam 34 ton silwer as heffing van koning Menahem van die Koninkryk Israel geëis het (2 Konings 15:19) en later sy opvolger, koning Peka, verslaan het (2 Konings 15:29).
Hierna was die Assiriese bondgenootskap nie tot Agas se voordeel nie (2 Kronieke 28:20).
Hervormings
Nadat hy die troon bestyg het, het Tiglat-Pileser verskeie hervormings in verskillende sektore van die Assiriese staat deurgevoer, wat moontlik Assirië se heerskappy oor die Nabye Ooste herstel het.
Die eerste hervorming was daarop gemik om ’n stokkie te steek voor die mag van die Assiriese hoë amptenare, wat tydens die bewind van sy voorgangers buitensporig geraak het. Amptenare het dikwels hul eie veldtogte gelei en hul eie steles opgerig, dikwels sonder om die koning eens te noem. Sedert sy vroegste inskripsies (en dus van die begin van sy bewind af) het hy dikwels genoem dat hy eunugs as goewerneurs aangestel het oor nuwe provinsies wat hy verower het. Hy het ook die grootte van die provinsies verklein om die goewerneurs se hulpbronne en dus mag te verklein indien hulle in opstand sou wou kom. Daar was dus meer provinsies, meer goewerneurs (van wie die meeste eunugs was) en minder mag per goewerneur.
Die tweede hervorming was in die weermag. In plaas daarvan om ’n hoofsaaklik Assiriese weermag te hê wat net in die somer op veldtogte gegaan het, het Tiglat-Pileser groot getalle soldate uit verowerde volke in die weermag opgeneem. As gevolg hiervan is die Assiriese weermag aansienlik uitgebrei en kon hulle deur die jaar op veldtogte gaan.
Nalatenskap
Tiglat-Pileser III se verowerings en hervormings het gelei tot die vestiging van die Nieu-Assiriese Ryk as ’n ware ryk. Hy het ’n koninklike paleis in Kalag/Nimrud gebou (die sogenaamde "sentrale paleis"), wat later deur Esarhaddon afgebreek is. Hy het sy koninklike annale laat graveer oor die basreliëfs wat sy militêre prestasies uitgebeeld en die paleis versier het.
Ná sy dood is hy opgevolg deur sy seun Ululayu, wat die naam Shalmaneser V aangeneem en verdere veldtogte in die Levant onderneem, Egipte verslaan en Samaria verower het.
Gregg Arnold
Gregg Arnold is 'n Amerikaanse akteur.
Carl Ebert
Carl Ebert (20 Februarie 1887 – 14 Mei 1980) was 'n Duitse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Erdgeist (1923), Nora (1923), Der Kaufmann von Venedig (1923), en Das unbekannte Morgen (1923).
Palù del Fersina
Palù del Fersina (Mocheno: Palai/Palae en Bersntol, Palai im Fersental) is 'n gemeenskap (munisipaliteit) in Trentino in die Noord- Italiaanse streek Trentino-Alto Adige/Südtirol, geleë ongeveer 20 kilometer (12 myl) noordoos van Trento. Op 31 Desember 2004 het dit 'n bevolking van 183 gehad en 'n oppervlakte van 16.7 vierkante kilometer (6.4 vierkante myle)
Palù del Fersina grens aan die volgende munisipaliteite: Bedollo, Telve, Baselga di Pinè, Telve di Sopra, Sant'Orsola Terme, Fierozzo en Torcegno.
In die sensus van 2001 het 184 inwoners vanuit 195 (94,4%) hulself tot behorende aan die Mócheno-taalgroep verklaar.
Hamilton Dyce
Hamilton Dyce (14 Maart 1912 – 8 Januarie 1972) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Unman, Wittering and Zigo (1971) en in die televisiereekse The Scarlet and the Black (1965) en St. Ives (1967).
Trachyandra sanguinorhiza
Trachyandra sanguinorhiza is 'n meerjarige plant wat tot die genus Trachyandra behoort en vorm deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap. Dit kom in die Tankwa Karoo en die Klein Roggeveld tussen Ceres en Sutherland voor. Die plant word nie bedreig nie en word as seldsaam beskou.
Charles Edwards (Engelse akteur)
Charles Edwards (gebore 1 Oktober 1969) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Mansfield Park (1999), Batman Begins (2005), en Philomena (2013), en in die televisiereeks Murder Rooms: Mysteries of the Real Sherlock Holmes (2000).
Ryan Ashton
Ryan Ashton (gebore 24 September 1984) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Allegiant (2016) en in die televisiereeks The Young and the Restless (1973).
Air Serbia
Air Serbia (gestileer as AirSERBIA; Ер Србија / Er Srbija) is 'n internasionale lugredery en die vlagdraer van Serwië. Die maatskappy se hoofkwartier is geleë in Belgrado, Serwië, en sy hoofkern is Belgrado Nikola Tesla-lughawe. Die lugredery was voorheen bekend as Jat Airways totdat dit in 2013 hernoem en hernaam is.
Geskiedenis
Air Serbia het in 1927 ontstaan toe Aeroput, die eerste Serwiese maatskappy vir siviele lugvervoer gestig is. 1927 was ook die jaar wat die land se hoofstad Belgrado die middelpunt van sy bedrywighede geword het, met die inhuldiging van 'n internasionale lughawe. Aeroput het die vlagdraer van die Koninkryk Joego-Slawië geword en, deur die opening van talle vliegvelde regdeur die land, het verbindings tussen die verskillende streke aansienlik verbeter.
Benewens die verskaffing van passasiers-, pos- en vragdiens aan sy binnelandse bestemmings, het Aeroput sy eerste gereelde geskeduleerde internasionale roete Belgrado–Zagreb–Graz–Wene in 1929 ingewy. Gedurende die 1930's het dit uitgebrei deur nuwe roetes na ander bestemmings in Oostenryk, Tsjeggo-Slowakye, Hongarye, Roemenië, Bulgarye, Griekeland, Turkye, Albanië en Italië te open. Hierdie nuwe roetes het gehelp om hom as 'n groot streekslugdiens te posisioneer.
Ontwikkeling sedert die 2000's
In 2003 is die land herdoop na Serwië en Montenegro, en dieselfde jaar is die maatskappy herdoop na Jat Airways. In 2006 het Montenegro onafhanklikheid verklaar en Jat Airways het die vlagdraer van Serwië geword. ’n Verouderende vloot en gebrek aan belegging het veroorsaak dat die maatskappy onwinsgewend geword het. As gevolg hiervan het die Serwiese regering begin soek na 'n strategiese vennoot vir die maatskappy.
Op 1 Augustus 2013 het Jat Airways en Etihad Airways ’n strategiese vennootskapsooreenkoms aangegaan waarvolgens Etihad vir vyf jaar ’n belang van 49% in Jat Airways en sy bestuursregte sou verkry. Die Republiek van Serwië het 'n beherende belang van 51% behou. Jat Airways is toe herdoop na Air Serbia in Oktober 2013, en sy eerste vlug is van Belgrado na Aboe Dhabi onderneem op 26 Oktober 2013.
Kodedeelooreenkomste
Air Serbia het kodedeelooreenkomste met die volgende lugrederye:
Maria II van Engeland
Maria, die bloederfgenaam, het minder mag as haar man gehad terwyl Willem in Engeland was, hoewel hy swaar op haar geleun het. Wanneer Willem egter op een van sy militêre ekspedisies in die buiteland was, het sy haarself bewys as ’n magtige, ferm en doeltreffende heerser.
Vroeë lewe
Maria is op 30 April 1662 in die Sint James-paleis in Londen gebore as die oudste dogter van Jakobus, die Hertog van York (die toekomstige koning Jakobus II) en sy vrou, lady Anne Hyde. Maria se oom was Karel II. Hoewel haar ma die lewe aan agt kinders geskenk het, het net Maria en haar jonger suster Anna oorleef tot in hul volwasse jare.
Die Hertog van York het hom tot die Katolisisme bekeer, maar Maria en Anna het ’n Protestantse opvoeding gehad in opdrag van Karel II. Maria se ma is in 1671 dood en haar pa is in 1673 getroud met die Katolieke Maria van Modena, ook bekend as Mary Beatrice d'Este.
Op 15-jarige ouderdom het Maria verloof geraak aan Willem, wat van 1672 as stadhouer Willem III van Oranje oor Holland, Zeeland, Utrecht, Gelderland en Overijssel van die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande regeer het. Willem was die seun van haar tante, kroonprinses Maria, en prins Willem II van Nassau. Hy was ’n Protestant en het aan verskeie oorloë teen die magtige Katolieke koning van Frankryk, Lodewyk XIV deelgeneem in koalisie met Protestantse en Katolieke magte in Europa. Baie Protestante het hom beskou as die voorvegter van hul geloof.
Willem het geglo dat ’n huwelik met Maria sy kanse sou vergroot om die Engelse koning te word ná Karel II en dat dit die Engelse monarg sou laat afwyk van sy pro-Franse beleidrigtings. Jakobus wou eers nie instem nie, maar Karel het druk op hom uitgeoefen. Karel wou die huwelik gebruik om sy eie invloed uit te brei. Op 4 November 1677 is die egpaar in die huwelik bevestig. Maria het kort daarna verwag, maar het ’n miskraam gehad, en daarna nog twee. Maria het in Nederland gaan woon as Willem se gemalin.
Rewolusie
Ná die dood van Karel II het die Hertog van York in 1685 koning Jacobus II van Engeland en Ierland en Jakobus VII van Skotland geword en Maria het die eerste aanspraakmaker op dié trone geword. Betrekkinge tussen Jakobus en Maria se man, Willem, het later versleg. Om die guns van die Protestante in Engeland te wen, het Willem in 1687 ’n ope brief aan die Engelse volk geskryf waarin hy sy afkeer van Jakobus se godsdienstige beleidrigtings uitspreek. Baie Engelse politici het Willem as ’n vriend beskou en het oor die jare in die geheim kontak met hom behou. Hulle het begin om ’n gewapende inval in Engeland te beplan.
Willem is intussen amptelik genooi om aan die inval deel te neem en op 5 November 1688 het hy by Brixham in Suidwes-Engeland aan wal gegaan. Saam met hom was sowat 11 000 voet- en 4 000 berede soldate. Die steun vir Jakobus het feitlik onmiddellik begin afneem en invloedryke edelmanne regoor die land het hul steun aan die invaller toegesê.
Jakobus wou Willem eers teengaan, maar het gesien hy het nie ’n kans teen hom nie. Hy het toe afgevaardigdes na Willem gestuur om te onderhandel, maar in die geheim op 11 Desember probeer vlug. Dit het misluk, maar op 23 Desember slaag sy tweede poging om landuit vlug.
Maria was baie ontsteld oor haar pa se afsetting van die troon, maar is deur Willem beveel om gelukkig te lyk met hul triomfantelike aankoms in Londen. As gevolg daarvan is sy deur baie gekritiseer dat sy koud gestaan het teenoor haar pa se lot. Jakobus het self ’n smaadbrief geskryf waarin hy haar kritiseer oor haar ontrouheid, en dit het die vroom Maria diep geraak.
Koningin
In 1694 is Maria aan pokke dood en Willem het die alleenheerser geword. Sy gewildheid het daarna vinnig afgeneem. Hy is in 1702 aan longontsteking dood en is opgevolg deur Maria se suster, Anna.
Paratimea constellata
Die spons behoort tot die genus Paratimea en tot die familie Hemiasterellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1893 deur Topsent.
Paratimea duplex
Paratimea duplex is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Paratimea en tot die familie Hemiasterellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Topsent.
Hans Bachmann
Hans Bachmann (gebore 24 Junie 1954) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Beyond the Rising Moon (1987) en Invader (1992).
Pescantina
Pescantina is 'n gemeenskap (munisipaliteit) in die provinsie Verona in die Italiaanse streek Veneto, wat ongeveer 110 kilometers (68 myl) wes  van Venesië geleë is en ongeveer 11 kilometer (7 myl) noordwes van Verona. Op 31 Desember 2004 het dit 'n bevolking van 14 096 gehad en 'n oppervlakte van 19.7 vierkante kilometer (7.6 vierkante myle).
Die gemeenskap van Pescantina bevat die frazioni (onderafdelings, hoofsaaklik dorpe en gehuggies) Settimo, Balconi, Arcè, Ospedaletto en Santa Lucia.
Pescantina grens aan die volgende munisipaliteite: Bussolengo, Pastrengo, San Pietro in Cariano, Sant'Ambrogio di Valpolicella, en Verona.
Tweelingdorpe
Pescantina is as tweelingdorp verwant aan:
Apposisiekomposita
Volgens Van Huyssteen is apposisiekomposita waar een komponent, die bepaler, 'n ander komponent, die kern, se kenmerke beskryf. Die beskrywing van 'n kenmerk vind plaas deur 'n apposisie wat optree as die eienskap. Dit gee dus 'n kenmerk aan die kern. 'n Voorbeeld van 'n apposisiekompositum is: gunsteling + boek. Gunsteling, wat die bepaler is, gee 'n kenmerk aan die kern. Die boek is dus 'n gunsteling.