cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Renaissance (kuns)
Skilderkuns in Italië
Skilderye met sulke uitbeeldings was 'n aanduiding van die humanistiese belangstelling van die eienaar. Kerklike opdragte het egter steeds 'n belangrike deel van die skilders se produksie uitgemaak, maar ook die opdragte was nie meer tot streng godsdienstige onderwerpe beperk nie. Oor die algemeen het die skilderkuns in die 1e helfte van die 15e eeu die eienskappe van 'n pionierstyd gehad: dit het uitdrukking gegee aan die geesdrif waarmee nuwe wetenskaplike kennis (onder meer perspektief) in die kuns toegepas en steeds verder ondersoek is.
In die 2e helfte van die eeu het die gees van ondersoek plek gemaak vir ŉ toenemende mate van aandag aan die verfyning van die lynespel en die details; die realisme het ook minder "wetenskaptik" geword en was meer op die daaglikse lewe gerig. Wat laasgenoemde aspek betref, het die invloed van die Vlaamse skilderkuns veral gegeld. Die Vlaamse kuns het destyds van wee intensiewe handelskontakte in Italië bekend geword.
Hy het sy swaar, monumentale figure in ŉ "egte" ruimte geplaas, in teenstelling met die tonele van Middeleeuse religieuse voorstellings, wat in onwerklike ruimtes geplaas is. In die werk van Masaccio (1401 - 1428) is al die kenmerkende Renaissance-eienskappe vir die eerste keer saamgevoeg. In sy vroegste fresko van die Heilige Drie-eenheid (1425; Florence, S. Maria Novella) het hy die figure in ŉ ruimte geplaas wat volgens die wetenskaplike sentrale perspektief gekonstrueer is en waarvan alle afstande gemeet kan word.
Die fresko's met Ou-Testamentiese tonele en taferele uit die lewe van Petrus in die Brancaccikapel in die S. Maria del Carmine (Florence, ca. 1427) is die grootste groep van Masaccio se werk wat bewaar gebly het. Buiten die sentrale perspektief het hy in die uitbeelding van die landskap die ruimtelike perspektief toegepas. Na sy dood het Filippino Lippe (ca. 1457- 1504) die fresko's voltooi. Masaccio se radikale vernuwings is nie regstreeks en algemeen nagevolg nie.
In Fra Angelico (ca. 1400 - 1455) se fresko's (ca. 1440) in die San Marco-klooster (Florence) is die sentrale perspektief wel toegepas, maar die figure met hul slanke, grasieuse vorme het nie die plastisiteit en selfversekerdheid van Masaccio se figure nie. Die swaar, vol vorme van die vroeë werk van Masaccio se leerling Fra Filippo Lippi (ca. 1406 -1469) herinner ŉ mens aan die van sy leermeester, maar het nie sy strakheid en monumentaliteit gehad nie.
Filippo se latere werk is minder streng, maar speels van aard en dui veral op 'n belangstelling in beweging. Paolo Uccello (1397- 1475) het veral belang gestel in die toe passing van perspektief. Sy beroemde ruitergevegte op die Slag van San Romano, wat uit 3 dele bestaan (ca. 1455; die afsonderlike dele is in Florence, Parys en Londen), is in werklikheid net voorwendsels am ingewikkelde samestellings van geometriese vorme te kan konstrueer. Piero della Francesca (na 1416 - 1492) het in die grootste mate voortgebou op die tradisie van Masaccio.
Sy fresko's in die S. Francesco te Arezzo (1452 - 1459), wat die legende van die Heilige Kruis op 'n indrukwekkende wyse uitbeeld, getuig van 'n diepgaande belangstelling in die perspektief, terwyl die figure selfs meer monumentaal as die van Masaccio is. Sy ligte koloriet (kleureharmonie) verraai die invloed van sy meester, Domenico Veneziano (voor 1438 - 1461). Hy was die skepper van 'n tipe religieuse voorstelling, die sacra conversazione, wat later besonder gewild was in Italië.
Later het hy ŉ meer bewoë, lineêre styl ontwikkel. Wat dit betref, het hy nie alleen gestaan nie; die Florentynse skilders uit die 2e helfte van die 15e eeu het toe die probleme van die perspektief bemeester en het hulle toegespits op ŉ steeds groter verfyning van lyn en kleur en ŉ steeds indringender weergawe van die psigologie van die afgebeelde figure. Monumentaliteit het plek gemaak vir sierlike beweging en ŉ dinamiese lineêre styl.
Die verandering is te sien in die werk van onder meer Alesso Baldovinetti (ca. 1425 – 1499), wie se Aanbidding deur die herders (ca. 1460 – 1462; Florence, S. Annunziata) ŉ mens herinner aan die styl van Domenico Veneziano en waarin daar ŉ buitengewoon sagte atmosfeer is. Die landskap op die agtergrond dui op die invloed van die Vlaamse skilderkuns. Dit is merkbaar in die werk van Andrea del Verrocchio (1435 – 1488) en Antonio Pollaiuolo (ca. 1432 – 1498) dat hulle albei ook beeldhouers was. Pollaiuolo se bekende gravure Die geveg van die 10 naakte mans (ca. 1465 – 1470) is in die eerste plek ŉ studie om die menslike liggaam in beweging weer te gee.
In die middel is 2 figure in dieselfde posisie afgebeeld, die een van voor en die ander van agter gesien. Een van die belangrikste skilders uit die tyd was Sando Botticelli (1445 - 1510), 'n leerling van Fra Filippino Lippi. Die lyne in Botticelli se werk is van byna kalligrafiese verfyning, terwyl sy koloriet helder dog ingetoë is. Sy ietwat langgerekte figure lyk asof hulle sweet, selfs al raak hulle die grond. Botticelli was 'n aanhanger van die neo-Platonisme, wat 'n Christelike interpretasie van die klassieke heidense gode voorgestaan het.
Venus is byvoorbeeld gelykgestel met Maria omdat hulle albei “'n bron van liefde" was. Onder invloed van die boetepreker Girolamo Savonarola (1452 -1498) het Botticelli 'n aantal van die “wêreldse” skilderye verbrand en het hy sedert die laaste jare van die 15e eeu heelwat somberder werk gelewer. Die werk van Domenico Ghirlandaio (ca. 1449 -1494) was van 'n heel ander aard. In teenstelling met die grasieuse in Botticelli se werk het hy baie aandag aan die realistiese details geskenk sonder enige verfraaiing.
Dit blyk onder meer uit sy skildery Ou man met sy kleinseun (ca. 1480; Louvre, Parys). In sy godsdienstige taferele het Ghirlandaio gebruik gemaak van vooraanstaande mense in die destydse Florence. Hy word by uitstek as die "kroniekskrywer" van sy tyd beskou. Die derde belangrikste skilder uit die tyd was Piero di Cosimo (1462 – 1521). Hy het die klassieke gode as “nie-vergeestelike” reële wesens voorgestel en die teorie aangehang dat die mens sy beskawing te danke het aan die ontdekking van enkele besonder begaafde mense aan wie die status van godheid al gou verleen is.
Die landskapagtergronde van sy skilderye verraai die invloed van die Vlaamse skilderkuns. Buite Florence was Andrea Mantegna (1431 -1506) een van die belangrikste skilders van die 15e eeu. In sy geboortestad, Padua, het hy in aanraking gekom met die werk van Donatello, Andrea del Castagno en Paolo Uccetfo. Sy figure het dikwels harde, hoekige kontoere en het soms aangrypend realistiese aspekte (byvoorbeeld Dooie Christus, 1475; Palazzo de Brera, Milaan).
Die vroeë werk van die Venesiër Giovanni Bellini (ca. 1430 - 1516) toon duidelik Mantegna se invloed. Die vorme in sy latere werk is sagter weergegee en dui al op die besondere voorliefde vir koloriet, wat so tiperend vir die Venesiaanse kuns van die 16e eeu geword het. In Ferrara was Franceso del Cossa (ca. 1436 – 1478) en Cosimo Tura (1430 – 1495) belangrike meesters. In Siena, wat altyd deur ŉ sekere konserwatisme gekenmerk is, was II Vecchietta (Lorenzo di Pietro, ca. 1412 – 1480), Neroccio di Bartolomeo de’Landi (1477 – 1500) en Francesco di Giorgio (1439 – 1501) werksaam.
Van hulle almal is Vecchietta die meeste deur die realisme van die Florentyne beïnvloed. Die werk van Perugino (ca. 1450 – 1523), wat uit Perugia afkomstig was, getuig van ŉ dromerige, ingetoë harmonie; sy latere werk word dikwels gekenmerk deur ŉ sekere verveligheid. In Orvieto het Luca Signorelli (ca. 1445/50 – 1523) sy Laaste Oordeel geskilder, wat uit vier monumentale fresko’s bestaan (1499 – 1500; Orvieto, Dom, Brizio-kapel).
Sy bewondering vir die werk van Pallaiuolo in Rome blyk duidelik uit sy weergawe van die naaktheid. Melozzo da Forli (1438 – 1494) het in Rome gewerk. Sy werk is verwant aan die van Piero della Francesca, maar dui op meer aandag aan detail. Die kleurgebruik is ook warmer. Rome het ŉ belangrike kunssentrum geword toe Botticelli, Signorelli en Perugino daar aan die versiering van die mure van die Sixtynse kapel gewerk het. Die kuns van die Hoog-Renaissance, die tydperk van 1495 tot 1520, wat deur 'n geïdealiseerde mensebeeld en 'n volmaakte harmonie tussen die onderdele van 'n komposisie gekenmerk is, is deur Leonardo da Vinci (1452-1519) ingelui.
Hy het ook ŉ groot invloed gehad op Giovanni Antonio Bazzi (bynaam II Sodoma, 1477 – 1549), wat in Siena gewerk het. In die werk van Rapheal (1483 – 1520) tref ŉ mens uiteindelik al die tipiese elemente van die Hoog-Renaissance aan: sy figure het ŉ geïdealiseerde skoonheid, terwyl die komposisie ŉ volmaakte harmonie en ŉ monumentale rustigheid vertoon. Ander verteenwoordigers van die “klassieke” tydperk in die Italiaanse Renaissance was Fra Bartolommeo (1475 – 1517) en Andrea del Sarto (1486 – 1530).
Michelangelo (1475 – 1564) was Raphael se teëhanger. Sy werk het nooit die harmonieuse rus van die van Raphael gehad nie. Sy reusagtige naakfigure het ŉ oorweldigende indruk op sy tydgenote gemaak en was ook van groot belang vir die verdere ontwikkeling van die Europese skilderkuns. In Venesië het daar gedurende die 16e eeu 'n skilderkuns van 'n heel ander aard as in die res van Italië ontwikkel: 'n besondere gevoeligheid vir die koloriet het hier gepaard gegaan met 'n voorliefde vir die landskap.
Titiaan (ca. 1488/90-1576) en Giorgione (ca. 1475-1510) was die belangrikste kunstenaars. Paolo Veronese (1528 – 1588) is veral beroemd vanweë sy wêreldse fresko’s met hulle pragtige kleure. Coreggio (1489/94 – 1534) het met sy fresko in die koepel van die S. Giovannie Evangelista (Parma, 1520 – 1523) ŉ groot invloed op die latere skilders van die Barok gehad.
Buck Angel
Buck Angel (gebore op 5 Junie 1962) is 'n Amerikaanse pornografiese akteur, vervaardiger en seksopvoeder. Hy is die stigter van die mediaproduksiemaatskappy Buck Angel Entertainment. Hy is 'n transseksuele man en sê hy beskou homself nie as transgender nie. Hy het in 2007 die AVN-prys vir transseksuele kunstenaar van die jaar ontvang, en werk nou as 'n kampvegter en opvoeder.
Angel was van 2010 tot 2016 op die direkteursraad van die Woodhull Freedom Foundation, wat seksuele vryheid as 'n basiese mensereg voorstaan.
Vroeë lewe
Angel is op 5 Junie 1962 as 'n vrou in Los Angeles gebore en het 'n vrouenaam gekry. Sy gender-atipiese gedrag as kind is tuis aanvaar, maar namate sy sekondêre geslagseienskappe ontwikkel het, het sy tuis- en skoollewe al hoe intenser geraak.
Ná 'n selfmoordpoging op hoërskool het Angel se ouers hom vir terapie gestuur. Hy was egter onbewus van behandeling teen genderdisforie en het jare lank by sy vroulikheid probeer aanpas. Hy het eindelik 'n terapeut ontmoet wat sy gender bevestig het in plaas daarvan om hom as 'n lesbiër te beskou. Hy het verskeie metodes van gendertransisie nagevors en op 28 sy transisie begin. Omdat daar destyds min mense, veral vroue, was wat hormoonvervangingsterapie ondergaan het, het sy dokter Angel "my proefkonyn" genoem.
Daarna het Angel op sy fisieke voorkoms begin fokus en sy borste chirurgies laat verwyder. Hy het afgesien van peniskunstruksie omdat hy besef het die tegnologie was destyds onvoldoende. Hy het dit nooit ondergaan nie en beskou nou sy transisie as afgehandel. Hy het wel later 'n histerektomie ondergaan.
Loopbaan
thumb|links|220px|Angel (middel) saam met Scott Spears (links) en Michael Brandon.
Angel het onder die naam Buck Angel Entertainment sy eie pornografieprente begin vervaardig en daarin gespeel. Teen dié tyd het hy as 'n man geïdentifiseer, maar nie peniskonstruksie ondergaan nie. Hy het hom beskryf as "the Man with a Pussy", en dit het sy handelsmerk geword.
In 2005 het hy verskyn in Titan Media se prent Cirque Noir. Hy was die eerste trans man wat in 'n prent met net mans gespeel het wat vervaardig is deur 'n maatskappy wat spesialiseer in gay pronografie. In dieselfde jaar het hy gespeel in Allanah Starr's Big Boob Adventures (met die trans vrou Gia Darling as regisseur), die eerste prent wat 'n sekstoneel uitbeeld tussen 'n trans vrou (Allanah Starr) en 'n trans man. Dié toneel en sy optrede in Buckback Mountain (2008) is vir AVN-pryse benoem. In 2007 was hy die eerste trans man wat die AVN-prys vir transseksuele kunstenaar van die jaar gewen het.
thumb|170px|Angel in 2007. Angel se pornografiese werk was een van die boustene vir sy latere opvoedkundige demonstrasies. Hy word daarvoor geprys dat hy die waarnemings van seksualiteit en gender in beide die bedryf en die gedagtes van verbruikers verbreed het. Eindelik het sy pornografiese werk daartoe gelei dat hy 'n kampvegter geword het.
In 2012 het Angel die pornobedryf begin verruil vir seksopvoedingswerk. Hy het deur die wêreld begin toer om oor menslike seksualiteit te praat. Sy demonstrasie, "Bucking the System", het ten doel gehad om tradisionele idees van gender te redefinieer deur middel van die opvoeding van sy gehore oor gendervloeibaarheid en genderidentiteit. Angel het ook begin toer met 'n vraag-en-antwoordsessie oor sy dokumentêr Sexing the Transman, en sy outobiografiese prent, "Mr. Angel".
In Oktober 2010 het Angel tot die seksopvoeder en rubriekskrywer Dan Savage se "It Gets Better"-projek bygedra deur sy uitkomstorie op YouTube te plaas. Hy het ook al verskeie openbarediensaankondigings gedoen oor die onderwerpe positiewe liggaamsbeeld, LGBTQ-familieaanvaarding, queer mense van kleur en transgenderwelsyn en -gesondheid. Hy voed ook trans mans op oor veilige seks.
Tussen 2010 en 2015 het hy 'n bekroonde reeks oor die sekualiteit van trans mans vervaardig met die titel Sexing the Transman XXX. In 2012 het hy 'n afspraakwebtuiste vir trans mans geskep met die naam BuckAngelDating.com, omdat "daar steeds geen spesiale afspraakwebtuistes was wat in die behoeftes van trans mans voorsien het nie".
In 2016 het Angel met Perfect Fit Brand saamgespan om 'n seksspeelding spesifiek vir trans mans te vervaardig. Die produk het ten doel om genderdisforie te verminder en trans mans te help om aansluiting te vind by hulle liggame en seksualiteit.
Hemiasterella complicata
Hemiasterella complicata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hemiasterella en tot die familie Hemiasterellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1919 deur Topsent.
Ruschia parviflora
Ruschia parviflora is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en kom in die Oos-Kaap voor waar dit in die Albanie-ruigte en Nama-Karoo groei.
Nikesh Patel
Nikesh Patel (gebore 1985) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Honour (2014), London Has Fallen (2016), en Halal Daddy (2017), en in die televisiereeks Indian Summers (2015).
Nikolay Skorobogatov
Nikolay Skorobogatov (19 Desember 1923 – 10 Junie 1987) was 'n Sowjetse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Vzorvannyy ad (1967), Siberiade (1979), en Syshchik (1980).
Brooke Candy
Brooke Dyan Candy (gebore 20 Julie 1989) is 'n Amerikaanse kletsrymer en sangeres.
Chicane (verkeer)
'n Chicane is 'n kunsmatige draai of boog in 'n rypad of straat met die doel om die verkeer te vertraag. Die bekendste toepassing van 'n chicane word in motorsport gevind.
Motorsport
Dit is deurgaans 'n s-vorm, bedoel om die renjaers stadiger te laat ry en so ongelukke te voorkom. Chicanes word daarom dikwels aan die einde van 'n pylvak of reguitstuk gevind. Dit vorm vir die jaers dan ook 'n ideale geleentheid om in te haal.
Verkeersvertraging
Op gewone verkeersweë word chicanes ook gebruik, soos ook verkeerssirkels. Dit behels 'n horisontale verskuiwing op die ryvlak: daar word van 'n kunsmatige draai of vernouing gebruik gemaak om die verkeer te "kalmeer".
Vir voetgangers
Hier word chicanes toegepas om voetgangers te dwing om goed links of regs te kyk, bv. by die oorsteek van 'n besige pad, of vir voetslaanpaaie wat treinspore kruis. Chicanes kan ook dien om toegang tot voetpaaie te verhinder, bv. vir motorfietsryers.
Vloeimeetskyf
'n Vloeimeetskyf (Engels="flow orifice" of "orifice plate") is 'n instrument wat die vloeitempo in 'n pyp meet. Dit werk op die Bernoulli-beginsel wat bepaal dat 'n toename in die snelheid van 'n vloeier gepaard gaan met 'n afname in druk of 'n afname in die vloeistof se potensiële energie as gevolg van swaartekrag.
Dus word die vloeier versnel deur 'n vernouer in die pyp. Die drukval word dan gemeet en daardeur word die vloei bereken.
Meetskyfvergelyking
Die algemene vergelyk om die vloei deur 'n meetskyf te bepaal word soos volg gegee:
Die benaderingsfaktor word soms soos volg gedefinieer:
Daar is heelwat alternatiewe op hierdie vergelyking, wat die Beta-waarde insluit soos byvoorbeeld (die Beta-waarde is die verhouding tussen die gaatjiediameter en die binne pypdiameterː \beta = Ao/A = do/d)ː
Vir elkeen van hierdie verskillende vergelykings is daar verskillende metodes om die vloeikoëffisiënt C of Cd te bereken.
Vloeikompensasie vir gasse
Beide gemete vloeistof- en gasvloeie moet altyd gekompenseer word vir dightheid. Hierdie kompensasie vind plaas volgens die algemene formule vir drukvalː
In die geval van vloeistowwe is die digtheid vir praktiese doeleindes slegs 'n funkie van temperatuur, maar gewoonlik word 'n konstante digtheid aangeneem.
In die geval van gasvloeie is die digtheid 'n funksie van druk, molêre massa en temperatuur:
Vir belangrike gasvloeie word die druk en temperatuur gemeet en word die gemete waarde gebruik om die vloei te kompenseer. Gewoonlik word die molêre massa as konstant aanvaar omdat dit so moeilik is om die molêre massa te meet. Minder belangrike gasvloeie, waar die druk en temperatuur redelik konstant bly, word gekompenseer vir konstante druk en temperatuur.
Wanneer die waardes wat vir kompensasie gebruik is verouderd of bloot verkeerd is, kan hierdie gemete vloeie gekompenseer word met meer akkurate inligting, indien beskikbaar. Die volgende formules kan gebruik word (kyk Bylaag E vir die afleiding van hierdie formules):
Volumevloeitempo (bv m3/h):
Massavloeitempo (bv kg/h):
1999 Monaco Grand Prix
Die 1999 Formule 1 Monaco Grand Prix is op 16 Mei 1999 in Monaco gehou.
Vloeimeetskyf
Vloeikompensasie vir gasse
Normaalvloeitempo (bv m3n/h of kmol/h):
Waar:
Vloeimetingkorreksie
Soms is die vloeimeting verkeerd gekalibreer wanneer daar in werklikheid geen vloei is nie. Wanneer die klep toe is, gee dit nietemin 'n vloeilesing. Dit word 'n nulfout genoem, en so 'n verkeerde lesing word gekorrigeer deur aanwending van die volgende vergelyking:
Waar:
Bylaag A: Afleiding van formule van berekening
Simbole:
Indien (1) voor die meetskyf is en (o) in die gaatjie van die meetskyf, dan is:
Hierdie gee die teoretiese drukval tussen die punt voor die meetskyf (d1) en binne die meetskyf (do). Volgens die Bernoulli-beginsel behoort die druk na die meetskyf weer volledig te herstel sodat P_1 = P_2, maar as gevolg van energieverliese in die vorm van hitte en klank, herstel die druk nooit weer ten volle nie. Daarom is dit nodig om die dimensielose uitlaatvloeikoëffisiënt C_d in te sluit. Die uitlaatvloeikoëffisiënt gee 'n aanduiding van hoeveel die drukval herstel en daarom is C_d > 1 (C_d maak die drukval kleiner, of die vloei groter). Die vergelyking word dan:
Let wel, die eenhede moet so gekies word sodat al die eenhede uit kanselleer. Tipiese eenhede wat sal werk is:
Gewoonlik is die term weglaatbaar klein.
Bylaag B: Balansering van eenhede
Die algemene formule vir die vloei deur 'n meetskyf word soos volg gegee:
Omdat, is die eenhede van druk ook:
Indien hierdie vervang word in die boonste vergelyking:
Dus is die meetskyfvloeikoëffisiënt dimensieloos.
Algemene formule
Die algemene formule vir die vloei deur 'n meetskyf word soos volg gegee:
Die algemene formule kan soos volg omgeskakel word na meer algemene eenhede soos:
Volumevloeitempo (V), gaatjiediameter (do), drukval (ΔP) en digtheid (ρ)
V in m3/h, \Delta P in kPa, gaatjiediameter d_o in mm en \rho in kg/m3:
Ernie Hudson
Ernie Hudson (gebore 17 Desember 1945) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Grace and Frankie (2015) en APB (2016).
Vloeimeetskyf
Massavloeitempo (W), gaatjiediameter (do), drukval (ΔP) en digtheid (ρ)
Indien W = \rho V, dan:
Volumevloeitempo (V), gaatjiediameter (do), drukval (hw) en vloeistof SG)
As:
Dan is:
Bylaag D: Formule in terme van snelheid en oop area
Die meetskyfvergelyking kan ook herskryf word in terme van vloeisnelheid v en % opening \alpha:
% Oop area:
Volumevloei:
Hakies:
Waar:
Bylaag E: Afleiding van formules vir vloeikompensasie
Gebruik die algemene formule vir drukvalː
Vir gasse kan die dightheid soos volg bepaal word:
Dus kan die algemene formule vir drukval soos volg geskryf word:
In die afleidings hieronder, dui die voetskrif "0" die proseskondisies volgens ontwerp (dit is volgens die datastaat) aan, en sonder die voetskrif die nuwe gekompenseerde waarde.
In terme van volumevloei
Vir volumevloei kan vergelyking (1) soos volg geskryf wordː
In terme van massavloei
Indien:
Vervang bogenoemde in (1):
In terme van normaalvloei
Normaalvloei is in wese gelykstaande aan molvloei: 1 kmol gas = 22.314 m3 by normal kondisies (kyk Ideale gaswet). Dit kan ook soos volg geskryf word:
Volgens die ideale gaswet is:
Vervang bogenoemde in (1):
waar \dot n = molvloei, W = massavloei en M = molêre massa
Griekse Donker Eeue
Die Griekse Donker Eeue of die Geometriese of Homeriese tydperk (omstreeks 1100–800 v.C.) is terme wat gebruik word om te verwys na die tyd in die geskiedenis van Griekeland vanaf die veronderstelde Doriese inval en die einde van die Miceense tydperk omstreeks 1100 v.C., tot met die eerste tekens van die poleis van Argaïese Griekeland in die 9de eeu v.C.
Argeologiese bewyse dui op ’n wydverspreide verval van die Bronstyd-beskawing in die oostelike Middellandse See-gebied aan die begin van dié tydperk, aangesien die groot paleise en stede van die Miceense tyd vernietig of verlaat is. Omstreeks dié tyd het die beskawing van die Hetiete groot ontwrigting ondervind en stede van Troje tot Gasa is verwoes.
Ná die verval was daar minder en kleiner nedersettings, wat dui op hongersnood en ontvolking. In Griekeland het geskrewe Grieks in onbruik geraak. Die versierings van potte ná omstreeks 1100 v.C. ontbreek die figuratiewe ontwerpe van die Miceense tyd en is beperk tot kleiner, algemene geometriese style (1000–700 v.C.). Daar is vroeër geglo alle kontak is in dié tyd verbreek tussen Griekeland en buitelandse magte, hoewel bewyse intussen gevind is dat daar wel kulturele en handelsbande met die ooste was, veral die Levant-kus, en van ’n Griekse teenwoordigheid in Siprus en aan die Siriese kus.
Seevolke
Omstreeks dié tyd het grootskaalse opstande plaasgevind in verskeie dele van die oostelike Middellandse See-gebied. Pogings om bestaande koninkryke omver te werp is ook deur omringende volke aangewend as gevolg van ekonomiese en politieke onstabiliteit. ’n Deel van die Hetitiese koninkryk is ingeval en oorwin deur die sogenaamde Seevolke, wie se oorsprong onduidelik is. Hulle kon van verskillende dele van die Middellandse See-gebied gekom het soos die Swartsee, Egeïese See en Anatolië. Die 13de- en 14de-eeuse inskripsies by Karnak en Luxor is die enigste bronne van die naam "Seevolke", ’n term wat die Antieke Egiptenare geskep het.
Donkereeuse kultuur
Vanweë die uiteenlopende oorblyfsels wat op verskillende terreine gevind is, kan ’n mens nie regtig in die algemeen praat van ’n Donkereeuse beskawing nie. Tholosgrafte het bestaan in die Thessalië en Kreta van die vroeë Ystertydperk, maar in die algemeen nie elders nie; in Attika is afgestorwenes veras, maar daarnaby in Argolis is hulle begrawe. Sommige dele van Griekeland, soos Attika, Euboea en sentrale deel van Kreta, het ekonomies vinniger herstel as ander streke, maar die lewe van die armste Grieke sou eeue lank min of meer onveranderd gebly het. Landbou, wewery, metaalwerk en pottebakkery is steeds beoefen, hoewel op ’n kleiner skaal en net vir plaaslike gebruik.
Daar was ’n paar tegniese verbeterings tussen omstreeks 1050 en 900 v.C., soos beter pottebakkerstegnologie, wat gelei het tot ’n beter draaiwiel en beter potvorms, en ’n kompas om perfekte sirkels en halfsirkels te trek vir versierings. Beter glasure is geskep omdat die klei teen hoër temperature gebak is. Oor die algemeen was die neiging egter tot eenvoudiger stukke en minder tyd is bestee aan die skepping van mooi kunsartikels.
In dié tyd is ystersmeltery aangeleer uit Siprus en die Levant, en die Grieke het daarop verbeter. Moderner ysterwapens was nou in die bereik van gewone soldate. Vanaf 1050 v.C. het baie klein plaaslike ysterbesighede ontstaan en teen 900 v.C. was feitlik alle wapens wat in grafte gevind is, van yster.
Hoewel bewyse min is, is daar tekens dat Grieke omstreeks 1000 v.C. na dele soos die kus van Anatolië versprei het, en in Siprus is al Griekse keramiekstukke ontdek. ’n Kolonie Grieke het hulle aan die Siriese kus gevestig en daar is tekens in Kreta en aan die kus van Klein-Asië van ’n herlewing in handelsbande met die Grieke.
Skype
Skype is 'n stem oor IP- (voice over IP, VoiP) telefoondiens wat deur Microsoft besit word.
Kolkarakter
'n Kolkarakter of kolpunt (Engels: "Bullet") word gewoonlik gebruik om 'n lys van dinge te skryf.
Byvoorbeeld:
Inkopielys:
Will Payne (akteur)
Will Payne (gebore 19 Junie 1989) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Endeavour (2012), Mr Selfridge (2013), en Humans (2015).
Ruschia nieuwerustensis
Ruschia nieuwerustensis is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en kom in die Wes-Kaap naby Nuwerus voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van kleiner as 500 km² en word as seldsaam beskou. Dit is deel van die Sukkulente Karoo-bioom.
Oliver Hudson
Oliver Hudson (gebore 7 September 1976) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Executive Decision (1996), Going Greek (2001), Black Christmas (2006), en Walk of Shame (2014).
Zelenga
Zelenga (Russies: Зеленга) is 'n dorpie in Astrachan-oblast, Rusland. Dit is die setel en die enigste nedersetting van die Zelenga Plaaslike Munisipaliteit en lê oorkant die Sacharnistroom van 'n ander dorpie, Makowo. Soos baie ander nedersettings in Wolodarski-rajon, is dit op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta geleë.
Hemiasterella callocyathus
Hemiasterella callocyathus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Zelenga
Geskiedenis
Zelenga is aan die einde van die 18de eeu gestig deur die Tsjoewasjiese en Moksja-setlaars uit Kamenni Jar en Sasikoli. Die dorpie se naam kom waarskynlik van die Russiese woord зелёный (zeljoni) wat "groen" beteken, maar daar word gesê dat die agtervoegsel -nga 'n Fins-Oegriese oorsprong het.
Hemiasterella callocyathus
Die spons behoort tot die genus Hemiasterella en tot die familie Hemiasterellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Sollas.
Zelenga
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Zelenga 2 825 inwoners gehad. Etniese Russe vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Hemiasterella digitata
Hemiasterella digitata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hemiasterella en tot die familie Hemiasterellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Burton.
.tp
.tp is die genoteerde Internettopvlakdomein vir Oos-Timor. Die letters gebruik verwys na Timor Português of Portugese Timor, 'n nalatenskap van die land se vorige status as 'n Portugese kolonie. Die domein .tp is amptelik in Desember 1997 van stapel gestuur deur connect.ie, 'n internet diensverskaffer wat in Dublin, Ierland, in samewerking met die Oos-Timorese owerhede in absentia, terwyl Oos-Timor onder militêre beheer van Indonesië was.
.tp het aktief gebly vir die tydperk van oorgang, hoewel dit nou nie meer voldoen aan die ISO 3166-1 standaard vir die twee-letter kodes vir die naam van lande nie, aangesien die kode vir Oos-Timor na onafhanklikheid van .tp na .tl verander het. Ongeag, behou dit 'n aantal domeins. Die laaste genoteerde verandering en opdatering vir .tp was 22 April 2008.
Transseksualiteit
thumb|220px|Die transseksuele vrou July Schultz wys haar palm met die letters "XY" daarop op 'n buitelugdemonstrasie. Dit verwys na die toewysing van geslag volgens die X- en Y-chromosoom.
Transseksualiteit verwys na mense wat 'n genderidentiteit ervaar wat teenstrydig is met die geslag wat by hulle geboorte aan hulle toegewys is en 'n transisie wil ondergaan om hulle gender of geslag permanent te verander, gewoonlik met mediese ingrypings soos 'n geslagsveranderingsoperasie of hormoonvervangingsterapie.
Die term "transseksueel" vorm deel van die begrip "transgender", maar baie transseksuele mense verwerp die etiket "transgender". 'n Mediese diagnose van genderdisforie kan gemaak word as die verskil tussen toegewese geslag en genderidentiteit baie stres veroorsaak.
Die begrip van transseksuele mense het baie verander in die 21ste eeu en baie gelowe en praktyke van vroeër word nou as uitgedien beskou. Dié mense is eens as geestesiek geklassifiseer en is deur die gemeenskap veroordeel, nes vandag soms die geval is in 'n groot deel van die ontwikkelende wêreld.
Oultrejordain
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;"> Oultrejordain
1118–1189
Leengebiede van die Koninkryk Jerusalem omstreeks 1187
Oultrejordain (in moderne Frans: Seigneurie d'Outre-Jourdain, "Oorkant die Jordaanrivier"; alternatief na aanleiding van sy hoofstad ook Seigneurie de Montréal genoem) was 'n leen van die Middeleeuse kruisvaarderstaat Koninkryk Jerusalem, geleë oos van die Jordaanrivier (wat sy westelike grens gevorm het) met 'n onbepaalde grens in die ooste. In politieke opsig was Oultrejordain vir die Koninkryk Jerusalem 'n uitgestrekte oostelike grensland wat van die Negev-woestyn en die Golf van Akaba in die suide tot die Dooie See in die noorde gestrek het. Oos daarvan was die besittings van die sultans van Damaskus geleë. Sy grense is nie volgens politieke besluite bepaal nie, maar deur tradisionele pelgrims- en karavaneroetes. Die koning van die Latynse Koninkryk Jerusalem, Boudewyn I (1100–1118) het drie aanvalle op die gebied geloods - in 1100, 1107 en 1112 - en in 1115 die kasteel Montréal opgerig om Islamitiese karavaneroetes te beheer - 'n strategies belangrike besluit wat vir sy koninkryk groot inkomste besorg het. 'n Tweede vesting, Kerak, en sewe satellietkastele, waarvan die presiese ligging nie oorgelewer is nie, het vervolgens ontstaan. Daarnaas is koring, granate en olywe verbou en sout uit die Dooie See ontgin.
Oultrejordain is oorwegend deur Sjiïtiese Bedoeïene bewoon, en net baie klein getalle Christene het hulle hier kom vestig. Die oorspronklike Siriakies-Ortodokse Christenbevolking is in 1115 in Jerusalem hervestig om die verlate Joodse kwartier te herbevolk nadat die vroeëre Joodse inwoners tydens die Eerste Kruistog uitgeroei of verdryf is. Ander klein groepe Christene het 'n nomadiese of halfnomadiese leefstyl gevoer wat die argwaan van kruisridders gewek het. Die kruisridders self het hulle tot hul kastele beperk.
Weens die uitgestrektheid van die land was die bevoegdhede van Oultrejordain se leenhere beperk tot die onderhoud daarvan. So het nog die sultans van Damaskus nog die Latynse heersers enige troepe langs die gemeenskaplike grense gestasioneer. Met Renaud de Châtillon, een van die leenhere van Oultrejordain, se rampsalige besluit in die 1180's om aanvalle op burgerlike Moslem-nedersettings oorkant die grens te loods, is 'n grootskaalse oorlog ontketen waartydens Islamitiese magte onder Saladin uiteindelik daarin geslaag het om Jerusalem in te neem. Volgens oorlewering het Saladin Renaud ná die veldslag naby Hattin in 1187 met eie hande onthoof. Oultrejordain is nog in dieselfde jaar deur Islamitiese magte verower, behalwe vir die twee magtige kruisvaarderkastele Kerak en Montréal wat eers ná 'n langdurige beleg in 1189 ingeneem kon word.
Hemiasterella elongata
Hemiasterella elongata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hemiasterella en tot die familie Hemiasterellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1928 deur Topsent.
Margarien
Margarien is 'n smeer wat gebruik word vir geur, bak en kook. Dit word meestal gebruik as 'n plaasvervanger vir botter. Alhoewel dit oorspronklik van dierlike vette gemaak is, word die meeste margarien wat vandag verbruik word, van plantaardige olie gemaak. Die smeer is oorspronklik oleomargarine genoem uit Latyn vir oleum (olyfolie) en Griekse margariet ("pêrel", wat glans aandui). Die naam is later verkort tot margarien.
Margarien bestaan uit 'n water-in-vet-emulsie, met klein druppeltjies water wat eenvormig deur 'n vetfase in 'n stabiele vaste vorm versprei is. Terwyl botter gemaak word deur die bottervet van melk te konsentreer deur roering, word moderne margarien gemaak deur 'n intensiewe verwerking van verfynde groente-olie en water.
Volgens 'n Amerikaanse federale regulasie moet margarien 'n minimum vetinhoud van 80 persent hê (met 'n maksimum van 16% water) om as sodanig in die Verenigde State geëtiketteer te word, hoewel die term informeel gebruik word om groente-olie-gebaseerde smere te beskryf met 'n laer vetinhoud. In Brittanje, Australië en Nieu-Seeland kan daar in die omgangstaal na verwys word as marge.
Margarien word as 'n bestanddeel in ander voedselprodukte gebruik, soos gebak, doughnuts, koeke en koekies.
Versierde sluimerrog
Die versierde sluimerrog (Electrolux addisoni) is 'n sluimerrog wat moontlik endemies aan Suid-Afrika is. Dit kom aan die kus van KwaZulu-Natal voor. Die spesie is eers in 2007 geklassifiseer. In Engels staan die rog bekend as die Ornate sleeper-ray. Die spesie is die enigste in die genus Electrolux.
Identifikasie
Die rog se skyf het 'n deursnee 50 cm. Die bokant is donkerbruin tot blougrys. Daar is konsentriese swart ringe op die skyf en wit tot liggeel kolletjies op die rand van die skyf. Die kolletjies kom ook aan die bokant van die stert en dorsale vin voor. Die rog is alleenlopers en kom voor in water wat tot 35 m diep is. Die rog lewer 'n elektriese skok wanneer dit bedreig word as 'n verdedigingsmeganisme. Dit gebruik ook die elektriese meganisme om hul prooi te verlam. Hulle vreet klein vissies en weekdiere. Die seedier is seldsaam.
.dd
.dd is die Internettopvlakdomein vir die Duitse Demokratiese Republiek (Oos-Duitsland). Dit is gekies op grond van die ISO 3166-1 alfa-2 kode vir die Duitse Demokratiese Republiek, die letters uit die Duitse naam van die land: Deutsche Demokratische Republik. In ooreenstemming met IANA-beleid, was .dd dus beskikbaar om aan Oos-Duitsland toegeken te word. Maar dit het nooit gebeur nie, en so is .dd nog nooit by die wortelnaambediener (root nameserver) gevoeg nie. Die enigste gebruik was intern by die universiteite van Jena en Dresden.
Met die hereniging van Duitsland, het Oos-Duitsland deel geword van die Federale Republiek van Duitsland, wat reeds die domein naam .de toegeken is. Die ISO 3166-1-kode "DD" is in 1990 teruggetrek.
Hollandse medisyne
Hollandse medisyne is tradisionele geneesmiddels wat al vir meer as 200 jaar in Suid-Afrika gebruik word.
Kissie
Elke huishouding in die tyd van die trekboerpionier en die Voortrekkers het oor ‘n medisynekissie beskik. Dit was gewoonlik verdeel in vakkies vir flessies en plekke vir pleisters, salwe en ‘n handleiding wat die simptome van die meesvoorkomenede kwale aangedui het en aanbeveel het watter geneesmiddels en die dosis daarvan wat aangewend moes word.
Geneesmiddels
Tipiese voorbeelde van die Hollandse medisyne in ‘n huisapteek van daardie tyd was:
Naam
Waarskynlik is na die inhoud van die medisyne-kassie aanvanklik verwys as Halliese medisyne omdat die Von Madai’s in Halle gewoon het. Dit het in die volksmond van die Kaapkolonie se  gebruikers  Hollandse medisyne geword.
Lombok
Lombok (Indonesies: Pulau Lombok) is die tweede westelikste en kleinste van die Klein Soenda-eilande (na Timor, Soembawa, Flores, Soemba en Bali) en is in die suide van die eilandnasie Indonesië geleë. Die eiland word begrens deur die Balisee in die noorde en die oop Indiese Oseaan in die suide. Lombok is veral as 'n toeristebestemming bekend.
Lombok het in kulturele, geografiese en demografiese opsig baie in gemeen met sy westelike buureiland Bali, meer as met die groter eiland Java in die weste, alhoewel Lombok effens kleiner, minder toeristies ontwikkel en die bevolking minder welvarend is. Lombok is eeue lank deur die Balinese Ryk oorheers. In 1894 is Lombok deur Nederland verower en by Nederlands-Indië ingelyf. Op Lombok word naas Sasak veral Balinees gepraat.
Lombok is in die ooste van Bali en in die weste van Soembawa geleë. In die noorde, oorkant die Balisee, lê Borneo, en verder noordoos Soelawesi. Lombok het 'n bevolking van 3 311 044 in 2014 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 4 514,11 km².
Lombok se geologie is gekenmerk deur baie aktiewe vulkane wat dié eiland van wes na oos gevorm het. Lombok se vulkane behoort tot die Ring van Vuur wat die Stille Oseaan van Nieu-Seeland tot Chili omsirkel.
Michail Dolijef
Michail Dolijef (Russies: Михаил Долиев, gebore 25 Junie 1976 in Astrachan) is 'n Russiese regionalistiese opposisiepolitikus en joernalis van Oekraïense en Armeense afkoms. Hy is 'n rubriekskrywer vir Kasparov.ru, die nuuswerf van die skaakgrootmeester en politieke aktivis Garri Kasparof.
Biografie
Ná die Russiese inval in Oekraïne het Dolijef dreigemente van politieke vervolging gekry en moes hy om veiligheidsredes uit Rusland vlug. Sedert Junie 2022 woon hy saam met sy familie in Duitsland, waar hulle politieke asiel gekry het.
Hy het hom baie jare lank beywer vir die verdere federalisering van Rusland en die sentrale rol van Moskou teengestaan. Ná die begin van die oorlog in Oekraïne het hy ook separatistiese opinies uitgespreek en mense daaraan herinner dat Astrachan 'n onafhanklike khanaat was voordat Rusland dit verower en gekoloniseer het.
Sam Phillips (akteur)
Sam Phillips (gebore 31 Mei 1984) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Late Night Shopping (2001) en Far from the Madding Crowd (2015).
Yury Solomin
Yury Solomin (gebore 18 Junie 1935) is 'n Sowjetse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Red Tent (1969), Dersu Uzala (1975), en Farewell in June (2003).
Waaierpylstert
Die Waaierpylstert (Taeniurops meyeni) is 'n pylstert uit die familie Dasyatidae. Dit kom wydverspreid voor in die westelike Stille Oseaan en die Indiese Oseaan; meer spesifiek die Rooisee en aan die ooskus van Afrika, suidwaarts tot by KwaZulu-Natal.
Identifikasie
Die pylstert se skyf word tot 160 cm groot in deursnee en is rond. Dit is een van die groter pylsterte. Die pylstert se kleur varieer baie, van grys tot grysgroen met 'n verskeidenheid swart vlekke op die bokant. Die onderkant van die skyf is wit.
Die pylstert word gevind op sanderige areas in, of naby, koraal- en rotsriwwe in water wat tot 400 m diep is. Hulle vreet klein vissies, skaaldiere en weekdiere.
Lugversorging
Lugversorging (dikwels na verwys as A/C of air con) is die proses om hitte en vog uit die binnekant van 'n bewoonde ruimte te verwyder om die gemak van die inwoners te verbeter. Lugversorging kan in beide plaaslike en kommersiële omgewings gebruik word. Hierdie proses word die meeste gebruik om 'n gemakliker binne-omgewing te skep, tipies vir mense en diere; lugversorging word egter ook gebruik om kamers wat gevul is met hitteproduserende elektroniese toestelle, soos rekenaarbedieners en kragversterkers, af te koel en te bevogtig, en om delikate produkte, soos kunswerke, te bewaar.
Lugversorgers gebruik gewoonlik 'n waaier om die gekondisioneerde lug na 'n afgeslote ruimte soos 'n gebou of 'n motor te versprei om termiese gemak en binnenshuise luggehalte te verbeter. Elektriese eenhede gebaseer op koelmiddels wissel van klein eenhede wat selfs draagbaar kan wees, en 'n klein slaapkamer afkoel tot massiewe eenhede wat op die dak van kantoortorings geïnstalleer is wat 'n hele gebou kan afkoel. Die verkoeling word gewoonlik deur 'n koelsiklus bewerkstellig, maar soms word verdamping of vrye verkoeling gebruik. Lugversorgingstelsels kan ook gebruikmaak van droogmiddels (chemikalieë wat vog uit die lug verwyder). Sommige lugreëlingstelsels verwerp of stoor hitte in ondergrondse pype. In tradisionele lugversorgingstelsels word verkoeling bewerkstellig met behulp van die damp-kompressiesiklus, wat die gedwonge sirkulasie en fase-verandering van 'n koelmiddel tussen gas en vloeistof gebruik om hitte oor te dra.
Die dampkompressiesiklus kan binne 'n eenheid of verpakte toerusting voorkom; of binne 'n verkoeler wat gekoppel is aan terminale verkoeltoerusting op sy verdamperkant en hitte-uitruiltoerusting aan sy kondenseerkant.
Rob Huebel
Rob Huebel (gebore 4 Junie 1969) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente I Love You, Man (2009), The Descendants (2011), en Seeking a Friend for the End of the World (2012), en in die televisiereeks Childrens Hospital (2008).
Hemiasterella intermedia
Hemiasterella intermedia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hemiasterella en tot die familie Hemiasterellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1922 deur Dendy.
1999 Spaanse Grand Prix
Die 1999 Formule 1 Spaanse Grand Prix is op 30 Mei 1999 op die Barcelona-Catalunya-renbaan gehou.
Brisbane-lughawe
Brisbane-lughawe (IATA: BNE, ICAO: YBBN) is die primêre internasionale lughawe wat Brisbane en Suidoos-Queensland bedien. Die lughawe huisves 31 lugrederye wat na 50 binnelandse en 29 internasionale bestemmings vlieg, in totaal het meer as 22,7 miljoen passasiers in 2016 deur die lughawe gereis. In 2016 het 'n OAG-verslag Brisbane-lughawe as die vyfde beste presterende groot-grootte lughawe ter wêreld aangewys vir betydse prestasie met 86,71% van aankomste en vertrekke wat binne 15 minute van hul geskeduleerde tye plaasgevind het, wat effens gedaal het van 88,31% van die jaar tevore.
Brisbane-lughawe is 'n belangrike spilpunt vir beide Virgin Australia en Qantas, en 'n sekondêre spilpunt vir Qantas se laekostefiliaal Jetstar. Brisbane het die derde hoogste aantal binnelandse verbindings in Australië na Sydney en Melbourne. Dit is ook die tuiste van Qantas se A330 en B737 swaar instandhoudingsfasiliteite. Virgin Australia het 'n kleiner instandhoudingsfasiliteit by die lughawe, waar lynonderhoud op die lugredery se 737-vloot uitgevoer word. Ander lugrederye, naamlik QantasLink, en Alliance Airlines doen ook instandhouding by hul onderskeie fasiliteite by die lughawe. Die lughawe het internasionale en binnelandse passasiersterminale, 'n vragterminaal, 'n algemene lugvaartterminaal sowel as twee aanloopbane.
Die "Royal Flying Doctor Service" het een van sy nege Queensland-basisse by Brisbane-lughawe.
Op 30 Maart 2020 is aanloopbaan 14/32 vroeg uit diens gestel as deel van Brisbane se nuwe aanloopbaanfase, sodat die ongebruikte kruisaanloopbaan vir vliegtuigparkering benut kon word.
Terminale
Brisbane Lughawe het twee passasiersterminale.
Internasionale terminaal
Die internasionale terminaal is in 1995 gebou en het 14 parkeerbaaie met lugbrûe, waarvan vier in staat is om A380's te hanteer. Daar is ook vier oornagplekke. Die terminaal het vier vlakke: vlak 1 huisves die meeste lugrederykantore en bagasiehanteerders, vlak 2 hanteer aankomste, vlak 3 huisves die vertreksitkamer (lugkant) en ander kantore (landkant), en vlak 4 akkomodeer vertrekregistrasie en bagasie-inweeg.
Daar is ook 'n vyfverdieping-langtermynparkeerplek en 'n kleiner korttermynparkeerterrein naby die terminaal.
Die internasionale terminaal by Brisbane-lughawe was die eerste lughawe ter wêreld om 'n Bitcoin- en ander kripto-geldeenheid-verwante betaalstelsel uit te rol, waaraan die meerderheid van die winkels binne die terminaal deelgeneem het.
Binnelandse terminaal
Brisbane Lughawe se binnelandse terminaal is 'n geboë gebou met twee verdiepings met drie volledige satelliet-arms wat verby die gebou strek wat bykomende passasiersitkamer- en hekfasiliteite vir lugrederye bied.