cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trajanus
Die bestryding van die onluste was 'n militêre en fisiese uitdaging vir Trajanus. Die Romeine het swaar verliese gely. Aangetas deur 'n siekte, was Trajanus uiteindelik genoodsaak om na Rome terug te keer, soos die historikus Cassius Dio later sou berig. Ná 'n bewind van 19 jaar is keiser Trajanus op 8 Augustus 117 in Selinus, 'n Kilikiese nedersetting aan die suidkus van Klein-Asië, oorlede. Die Romeinse Senaat het sy Optimus Princeps met 'n triomftog gevier. In die volgende eeue het Romeinse senatore nuwe heersers met die uitroep Felicior Augusto, melior Traiano gekroon - "Mag meer geluk aan jou beskore wees as aan Augustus, en mag jy 'n beter heerser wees as Trajanus."
Al lê die berge nog so blou
"Al lê die berge nog so blou" is ’n gewilde Afrikaanse volksliedjie. Dit is as lied 165 in die FAK-sangbundel opgeneem.
Woorde
"Al lê die berge nog so blou, al lê die berge nog so blou, al lê die berge nog so blou, haar woorde sal ek steeds onthou.
Maar die moet julle darem weet, maar die moet julle darem weet, maar die moet julle darem weet, haar woorde sal ek nooit vergeet.
Nou gaan sy weg met 'n lekker hart, nou gaan sy weg met 'n lekker hart, nou gaan sy weg met 'n lekker hart, hier sit ek nou in pyn en smart.
36ste AVN-prystoekenning
Die 36ste AVN-prystoekenning was ’n pornografiese prystoekenningsaand waar die beste akteurs, aktrises, regisseurs en rolprente van 2018 in die volwasserolprentbedryf vereer is. Dit is op 28 Januarie 2019 in die Hard Rock Hotel & Casino in Las Vegas gehou.
Al lê die berge nog so blou
Woorde
Al woon my bokkie nog so ver, al woon my bokkie nog so ver, al woon my bokkie nog so ver, dan troos ek my aan die môrester."
36ste AVN-prystoekenning
Die aanbieders was die porno-sterre Romi Rain en Bailey Rayne en die komediant Esther Ku. Musiek is verskaf deur die rapper Cardi B.
Wenners en benoemdes
Die belangrikste pryse is gewen deur Angela White (beste kunstenaar), Manuel Ferrara (beste manlike kunstenaar) en Ivy Wolfe (beste nuwe aktrise).
thumb|150px|Angela White, beste vroulike kunstenaar. thumb|150px|Manuel Ferrara, beste manlike kunstenaar. thumb|150px|Seth Gamble, beste akteur. thumb|150px|Kayden Kross, beste regisseur. Wenners word in vetdruk aangedui.
Heldesaal
AVN het op 21 Januarie 2019 aangekondig die volgende mense word in die heldesaal opgeneem:
E-Werk
Die E-Werk in Wilhelmstraße 43 in die Berlynse stadsdeel Mitte is 'n voormalige kragsubstasie wat tot argitektoniese monument verklaar is. In die tydperk tussen 1993 en 1997 was dit een van die voorste musiekklubs vir tegnomusiek. Die klub is deur Hille Saul, Andreas Rossmann, Ralf Regitz en Lee Waters bestuur.
In 1994 is Chromapark as die eerste groot uitstalling, wat uitsluitlik aan tegnokuns gewy was, hier gehou. Permanente diskjokkies was DJ Disko, DJ Clé, Jonzon, Woody, Terry Belle en Hazel B uit Engeland. Die wêreld se DJ-elite het tydens talle konserte hier opgetree. Op Vrydae het sogenaamde Dubmission-partyjies met bekende plaaslike diskjokkies soos Kid Paul en Paul van Dyk in die E-Werk plaasgevind. Op 24 Julie 1997 het die tegnoklub sy deure vir goed gesluit.
Die E-Werk is vervolgens deur die Berlynse argitekte-ateljee HSH Architektur omgebou en in 2005 heropen om as kwartier vir 'n verskeidenheid kuns- en ander gebeurtenisse te dien. Intussen huisves die gebou kantore en het ondernemings soos ÖPP Deutschland AG, Anne Will Media of MyHammer/abacho hier hulle hoofkwartiere.
Ljachofski-eilande
Die Ljachofskije-eilande (Russies: Ляховские острова, Jakoeties: Ляхов арыылара) is die mees suidelike subgroep van die Nieu-Siberiese Eilande noord van die Oos-Siberiese kus tussen die Laptef-see en die Oos-Siberiese See noord van Sacha (Jakoetië). Die subgroep word van die vasteland geskei deur die Laptef-straat en van die Anzjoe-eilande deur die Sannikof-straat. Die eilande is:
Die eilande is genoem na Iwan Ljachof, wat hulle in 1773 verken het.
Nieuw-Holland
Nieuw-Holland is die geskiedkundige name vir die eilandkontinent van Australië wat deur die Hollanders ontdek is. Die naam is vir die eerste keer gebruik in 1644 deur Abel Tasman en sou nog lank daarna gebruik word. Op verskeie 19de eeuse kaarte is die naam gebruik om die onverkende weste van Australië aan te dui terwyl die Britte reeds nedersettings in die ooste van Australië gevestig het naamlik die state Nieu-Suid-Wallis, Tasmanië, Queensland en Victoria. Later sou Suid-Australië hier bygevoeg word. Toe die Franse dreig om die Nouvelle Hollande soos dit in Frans bekend gestaan het te koloniseer, het die Britte ook begin belangstel in die weste van Australië en het hulle dit dan ook gekoloniseer.
William Dampier het die naam in sy skrywe oor sy reis na die gebied gebruik.
In 1804 het Matthew Flinders aanbeveel dat die naam Australië eerder gebruik word in plaas van New Holland maar die naam het eers in 1824 amptelike erkenning in die Verenigde Koninkryk verkry. Die naam is in Nederland tot so laat as die einde van die 19de eeu nog gebruik; tans is die naam nie meer in gebruik nie.
Joachim Gauck
Joachim Gauck (* 24 Januarie 1940 in Rostock) het tussen Maart 2012 en Maart 2017 as die elfde federale president (seremoniële staatshoof) van Duitsland gedien. As Evangelies-Lutherse pastoor, partylose politikus en publisis het hy 'n belangrike bydrae tot die politieke proses van Duitse hereniging in 1990 gespeel.
Loopbaan
Tussen 1982 en 1990 was Gauck in Rostock by die koördinasie van kerklike kongresse betrokke. In die tyd van vreedsame omwenteling in die destydse Duitse Demokratiese Republiek (DDR) in 1989 en 1990 was hy een van die leidende persoonlikhede in Rostock se Neues Forum en ná die eerste en enigste vrye verkiesing afgevaardigde in die DDR-parlement (Volkskammer). Hier is hy as voorsitter van 'n spesiale parlementêre kommissie verkies wat toesig oor die ontbinding van die DDR-veiligheidsdiens Ministerium für Staatssicherheit (MfS) gehou het.
Vanaf 3 Oktober 1990 was Gauck die hoof van 'n openbare instelling wat die geheime argiewe van die DDR-veiligheidsdiens bestuur en vir die algemene publiek toeganklik gemaak het. Hy het hierdie posisie twee ampstermyne lank beklee en is in Oktober 2000 deur Marianne Birthler opgevolg.
Gauck was sedertdien as publisis werksaam en het sy mening oor maatskaplike aangeleenthede onder meer in lesings en in openbare media uitgespreek, onder meer as voorsitter van die vereniging Gegen Vergessen – Für Demokratie. Hy was een van die inisieerders van die "Praag-verklaring oor die Europese gewete en kommunisme" en die "Verklaring oor die misdade van kommunisme". Gauck het verskeie kere toekennings vir sy prestasies en publikasies ontvang.
Sy kandidaatskap om Duitse bondspresident te word het in 2010 wye ondersteuning in die media en by die algemene publiek geniet. Ná drie stemmings het Gauck teen Christian Wulff, wat deur die konserwatief-liberale regeringskoalisie as kandidaat benoem is, verloor.
Horologium-superswerm
Die Horologium-superswerm (ook bekend as die Horologium-Reticulum-superswerm), wat bestaan uit SCl 48 en SCl 49, is ’n enorme superswerm sowat 550 miljoen ligjare breed met ’n massa van 1 mson. Die middel van die superswerm is by regte klimming en deklinasie  en dit strek oor ’n vierkantige gebied van 12 × 12°.
Die naaste deel van die superswerm is 700 miljoen ligjare (z=0,063) van die Aarde af (hoofsaaklik die sterrestelselswerms aan die onderkant van die kaart regs), maar die verste punt is 1,2 biljoen ligjare weg (hoofsaaklik die sterrestelselswerms aan die onderkant). Dit is in die sterrebeelde Horlosie en Eridanus geleë.
Horologium het sowat 5 000 sterrestelswerms (30 000 reuse-sterrestelsels en 300 000 dwergsterrestelsels). Dit sluit die sterrestelselswerm Abell 3266 in. Die kaart regs wys al die sterrestelsels helderder as skynbare magnitude 17.
Reds (Superrugbyspan)
Die Queensland Reds is ’n Australiese rugbyspan wat as ’n konsessie aan die Superrugbykompetisie deelneem sedert 1996. Voor 1996 was hulle ’n verteenwoordigende span was op meriete gekies is uit klubs wat in Queensland in kompetisies meegeding het. Met die bekendstelling van die professionele Super 12-kompetisie is beweeg na ’n model waar spelers gekontrakteer is deur die Queensland Rugbyunie, eerder as wat hulle gekies is van klubs af.
Betty Amann
Betty Amann (10 Maart 1905 – 3 Augustus 1990) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Asphalt (1929), In Old Mexico (1938), en Isle of Forgotten Sins (1943).
Reds (Superrugbyspan)
Vroeë Queensland jare
Voor die era van Superrugby was Queensland ’n verteenwoordigende span wat gekies is uit rugbyunies binne die staat. Rugby in Queensland dateer sover terug as 1876 (dit is vermoedelik wanneer die eerste wedstryd gespeel is). In 1882 is die eerste inderstaatwedstryde gespeel tussen Queensland en Nieu-Suid-Wallis en die daaropvolgende jaar is die Queensland Rugbyunie gestig. In daardie seisoen het die eerste interstaatwedstryd in Brisbane plaasgevind by die Eagle Farm-renbaan, met Queensland wat met 12 - 11 gewen het. In 1896 het ’n span van Queensland na Nieu-Seeland vertrek. Hulle het op 15 Augustus van daardie jaar met 9 - 0 teen die span van Nieu Seeland verloor op Athleticpark. In 1899 het Queensland hul eerste sege oor ’n internasionale span gevier toe hulle Groot Brittanje met 11 - 3 geklop het by die Exhibitionterrein.
Pre-Superkompetisies
Met die aanvang van rugby league asook die Eerste Wêreldoorlog was Queensland rugby rustend vir ’n aantal jare en die unie is in 1919 ontbind om eers weer in die laat 1920’s aan die gang te kom. In 1928 is die unie herstig en die GPD-kompetisie en groot klubs het spoedig teruggekeer. Die spel het gesukkel gedurende Tweede Wêreldoorlog maar ’n mens kon nietemin die groei opmerk met die koms van die Queensland Junior Rugbyunie en die Landelike Rugbyunie. In 1950 het die Queensland Rugbyunie die Normanby Ovaal van die Brisbane Grammar School teen nominale rente verkry voordat hulle in 1966 na die Ballymorestadion verskuif het. Dit sou die spirituele tuiste van Queensland rugby word. In 1980 het Queensland die All Blacks geklop, wat hulle hul eerste sege teen Nieu-Seeland besorg het. Die wedstryd is op 6 Julie by Ballymore gespeel en Queensland het met 9 - 3 gewen. Twee seisoene later het die eeufeesviering van die unie plaasgevind met Queensland wat met hierdie geleentheid weer die All Blacks geklop het (41 - 7) in ’n feeswedstryd.
Vroeë Superrugby
Die eerste Super 10-kompetisie is in 1993 gehou. Queensland was in Poel A saam met Auckland, Natal,Wes-Samoa en Otago. Queensland het vierde geëindig met vyfpunte. In die daaropvolgende Super 10-kompetisie in 1994 het Queensland bo-aan Poel A geëindig met 13 punte deur ’n beter punteverskil as North Harbour, wat ook 12 punte gehad het, te hê. Die Queensland Reds het toe teen die Suid-Afrikaanse span van Natal (wenner van Poel B) gespeel. Die Reds het as wenners uit die stryd getree nadat hulle met 21 - 10 gewen het op Kings Park in Durban. In die volgende seisoen was hulle nog meer suksesvol toe hullein Poel B gespeel het. Hulle het die seisoen afgesluit met 16 punte op die punteleër, vier punte meer as die Vrystaat, wat tweede was. Die Transvaal het bo-aan Poel A geëindig en die eindstryd is op Ellispark in Johannesburg beslis. Queensland het hier met 30 - 16 gewen.
Super 12
Met rugby wat die professionele era betree het, is die kompetisies ook aangepas. Die SANZAR-vennootskap is gevorm tussen die Nieu-Seelandse Rugby Voetbal Unie (NZRVU), die Suid-Afrikaanse Rugby Voetbal Unie (SARVU) en die Australiese Rugbyunie (ARU) en die Super 12 is gebore. In die 1996-seisoen het Queensland bo-aan die punteleër geëindig.
In 1999 het die Reds slegs drie wedstryde in die rondomtalie verloor en het hulle bo-aan die punteleër geëindig (die Stormers het ook 36 punte gehad maar die Reds het ’n beter punteverskil gehad). Die Reds het teen die Crusaders gespeel in die halfeindronde en die Crusaders het met 22 - 28 gewen. In 2000 het die Reds sewende geëindig. In 2001 het die Reds weer beter gevaar en vierde op die punteleër geëindig. Hulle het in die halfeindronde teen die Brumbies gespeel en met 30 -6 verloor. 2002 was ’n effens slegter jaar en die Reds het vyfde geëindig. In 2003 was hulle agtste, in 2004 tiende en so ook in 2005.
Super 14
In 2006 het die Super 12 die Super 14 geword met die toevoeging van die Western Force en die Cheetahs tot die kompetisie. In (2006) het die Reds geëindig.
Die nuwe afrigter het met ’n oorwinning afgeskop teen ’n Japannese klub, NEC, en met 63 - 22 gewen. Die Reds het ook deelgeneem aan die Australiese Provinsiale Kampioenskap en het in hul openingswedstryd met 32 - 6 teen die Force verloor. Hulle het in die tweede week egter teen die Waratahs gewen met 39 - 17 in Gosford en in die week daarna het hulle die voorlopers in die reeks, die Brumbies, met 20 - 19 gewen. Dit het hulle laat kwalifiseer vir die eindronde teen die Brumbies in Canberra maar die Reds het hier verloor met 42 - 17. Later in die jaar het die Reds teen die Kersiebloeisels met 29 - 22 in Japan gewen. Die voormalige Wallaby-afrigter, Eddie Jones, het die leisels by Jeff Miller oorgeneem as afrigter.
In die 2007 Super 14-seisoen het die Reds die spreekwoordelike houtlepel gewen nadat hulle laaste geëindig het. Hulle het goed begin deur die finalste van 2006, die Hurricanes, in die eerste ronde te wen. Hulle kon egter eers weer in die 12de ronde ’n wedstryd wen. Die Reds se seisoen is opgesom in hul wedstryd teen die Bulls toe hulle met 92 - 3 verloor het. Dit was die grootste verloor wat enige span in Superrugby nog beleef het. Die grootste telling in Superrugby is egter 96 wat die Crusaders teen die Waratahs in 2002 behaal het.
Die 2008 Super 14-seisoen het ’n klein oplewing in Reds-rugby beleef met ’n jeugdige span wat opwindende en ondernemende rugby gespeel het onder die nuwe afrigter, Phil Mooney. Hulle het in daardie seisoen wraak geneem op die Bulls deur hulle met 40 - 8 te verslaan. Dit was die hoogtepunt van die 2008-seisoen vir die Reds. Spannende wedstryde teen die Crusaders, Blues, Chiefs en die Waratahs, wat die Reds net-net verloor het, het veroorsaak dat hulle weer geëindig het.
Kleure en logo’s
Voor 1895 het Queensland ’n verskeidenheid van truie gedra totdat die rooi/maroen die kleur van die Queensland-trui geword het. In 2007 het die Reds ’n gedenktrui gedra om die 125-jarige bestaan van Queensland Rugby te vier. Dit het gepaardgegaan met ’n herdenkteken met die vier wapens wat Queensland Rugby al oor die jare gehad het. Die 125-jarige herdenkteken het uit vier kwarte bestaan met die logo van die Noordelike Rugbyunie van 1882 (bo links), die embleem van 1910 (bo regs), die logo van 1935 (onder regs) en die huidige logo (onder regs).
Stadion
Die tradisionele tuiste van Queensland Rugby is Ballymore wat in die laat 1960s in Brisbane gebou is. Regdeur die Super 12 het die Reds hul tuiswedstryde daar gespeel. Die stadion het ook ’n paar wedstryde aangebied tydens die heel eerste Rugbywêreldbeker in 1987 waaronder ’n kwarteindronde. Ballymore sou tydens die Rugbywêreldbeker 2003 ook wedstryde aanbied, maar weens baie goeie kaartjieverkope is die wedstryde verskuif na die Suncorpstadion.
Met die uitbreiding van die Super 12 na 14 vir die 2006-seisoen, het die Reds ook verskuif na die groter Suncorpstadion met sitplek vir 52 000. Die stadion word beskou as ’n belegging in die toekoms van Queensland Rugby omdat dit makliker toegang bied en fasiliteite van wêreldgehalte bied.
Teen die einde van die 2006-seisoen het die Reds hul laaste tuiswedstryd op die Dairy Farmers-stadion in Noord-Queensland gespeel. Buite seisoen speel die Reds heelwat wedstryde op Ballymore en die Reds het in die voorseisoen ook al wedstryde gespeel aan die Goudkus op Carrarastadion.
Borgskap
In 2005 het die Bank van Queensland hul langdurige borgskap laat vaar en baie ondersteuners was bang dat die Reds nie weer ’n borg sou kry wat vergelykbaar met BVQ s'n is nie. Net voor die aanvang van die 2006-seisoen het Queensland Rail hul borgskap aangekondig wat sprake van finansiële ondergang vir die Reds beëindig het. Na die eerste wedstryd van die 2007-seisoen is aangekondig dat Virgin Blue ook ’n hoofborg van die Reds sou word.
Tweestryde
Queensland se berugste tweestryde is uiteraard met die ander Australiese spanne in die Super 14 (Brumbies, Western Force en die Waratahs). Die bekendste hiervan is die interstaatwedstryd tussen Queensland en Nieu-Suid-Wallis. Die wedstryd tussen hierdie twee spanne lok gewoonlik die grootste getalle vir die Reds. Die wedstryde word ook gespeel om te bepaal wie met die Bob Templeton-trofee gaan wegstap.
Van die meer as 270 wedstryde wat al gespeel is tussen Nieu-Suid-Wallis en Queensland het Nieu-Suid-Wallis 170 gewen, Queensland 80 en 12 wedstryde was gelykop. In elf Superwedstryde het Queensland oorheers met 8 seges, twee verliese en een gelykop uitslag.
Super 10
! width="20"| Seisoen ! width="20"|Pos ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Pte ! width="250"|Notas
Super 12
Die volgende tabel som die Reds se Super 12-uitslae op: ! width="20"| Seisoen ! width="20"|Pos ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="25"|+/- ! width="20"|BP ! width="20"|Pte ! width="250"|Notas
Super 14
Die volgende tabel som die Reds se Super 14-uitslae op: ! width="20"| Seisoen ! width="20"|Pos ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="25"|+/- ! width="20"|BP ! width="20"|Pte ! width="250"|Notas
Superrugby
Die volgende tabel som die Reds se Superrugby-uitslae op: ! width="20"|Seisoen ! width="20"|Pos ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="25"|+/- ! width="20"|BP1 ! width="20"|Pte ! width="250"|Notas 1 Punte toegeken vir ’n loslootjie is nie hierby ingereken nie.
Die volgende tabel som die Reds se Superrugby-uitslae vir die uitgebreide toernooi van agtien spanne op: ! width="20"|Seisoen ! width="20"|Pos Alg ! width="20"|Pos Groep ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="35"|+/− ! width="20"|BP1 ! width="20"|Pte ! width="250"|Notas
Huidige span
Reds 2017 Superrugbyspan
Cintaine Schutte
Cintaine Schutte (gebore 8 Julie 1987 in Pretoria) is 'n Suid-Afrikaanse aktrise en vervaardiger wat veral bekend is vir haar rol in die kykNET-reeks, Fynskrif (2018), die komediereeks Phil 101, die rolprente Hum (2016) en Knysna (2014). Aanvanklik wou Cintaine 'n oorbruggingsjaar na haar skoolloopbaan doen, maar danksy haar dramaonderwyser, wat haar potensiaal met haar ouers gaan bespreek het, het sy daarteen besluit en ingeskryf vir BA Drama vir die volgende jaar. Cintaine se ma het haar van kleins af geleer om dinge in haar omgewing te waar te neem, iets waarvoor sy vandag dankbaar is vir haar beroep as aktrise.
Sy het haar BA-honneursgraad in drama aan die Universiteit van Stellenbosch verwerf. Haar honneursgraad het sy in toneelspel gedoen, wat behels het dat sy saam met die vierdejaarstudente op die verhoog kon speel as deel van haar studies se praktiese module. Ná haar studies het sy haar eerste professionele teaterproduksie bekom deur ŉ kennis, Tara Notcutt, wat sy by die Universiteit van Kaapstad ontmoet het.
Saam met ander vriende het sy en Notcutt 'n daadwerklike poging aangewend om jongmense by die teater te kry, deur meer relevante en tydsgebonde verhoogproduksies op die planke te bring.
Christiaan Olwagen en Saartjie Botha het Schutte genader om in die toneelstuk Die Seemeeu, oorspronklik geskryf deur Anton Chekov, te speel. Nadat die verhoogproduksie gedoen is, is die rolprent Die Seemeeu daarop gebaseer en uitgebrei tot ŉ vollengtefilm, waarin sy ook gespeel het.
Schutte is 'n gebalanseerde aktrise wat haar kuns uitleef in film en op die verhoog, maar nadat sy besef het dat sy nog net Seemeeu en Half Leeg as professionele produksies agter haar naam gehad het, het sy besluit om haar eie werk te begin vervaardig. Haar eerste toneelstuk, Huishou, het as gevolg hiervan op die planke gekom.
Schutte het ook twee verskillende rolle vertolk in die misdaadreeks, Die Boland Moorde in 2013 en 2017. In 2018 het sy die rol van die naïewe karakter, Michelle, vertolk in die komediereeks, Die Kasteel.
In 2015 het sy ŉ Kanna-toekenning gekry vir haar vertoning in die toneelstuk, Moeder Moed en die daaropvolgende jaar 'n Fleur Du Cap-toekenning vir haar rol as Masha in die verhoogstuk Die Seemeeu. In 2017 ontvang Schutte 'n Woordfees-trofee vir haar toneelspel in die produksie Drif, geskryf deur Reza de Wet.
Goue Horde
Die Goue Horde, wat plaaslik Oloeg Oeloes (letterlik "Groot Staat" in Turkse tale) genoem is, was oorspronklik 'n Mongoolse en later 'n geturkiseerde khanaat wat in die 13de eeu gestig is as die noordwestelike deel van die Mongoolse Ryk. Met die verbrokkeling van die Mongoolse Ryk ná 1259 het dit 'n aparte khanaat geword. Dit is ook bekend as die Kiptjakse Khanaat of die Oeloes van Djotsji, en het die vroeëre, minder georganiseerde Koemaans-Kiptjakse konfederasie vervang.
Ná die dood van Batoe Khan (die stigter van die Goue Horde) in 1255 het die dinastie nog 'n volle eeu lank floreer, tot in 1359, hoewel die intriges van die Nogai in die laat 1920's tot 'n gedeeltelike burgeroorlog gelei het. Die horde se militêre mag het tydens die bewind van Oesbek Khan (1312-1341), wat die Islamitiese geloof aangeneem het, 'n hoogtepunt bereik. Die grondgebied van die Goue Horde het tydens sy hoogtepunt gestrek van Siberië en Sentraal-Asië tot dele van Oos-Europa van die Oeralgebergte tot die Donaurivier in die weste, en van die Swart- tot die Kaspiese See in die suide, terwyl dit ook gegrens het aan die Kaukasusberge en die gebied van die Mongoolse dinastie bekend as die Il-khanaat.
Naam
Die naam "Goue Horde", 'n gedeeltelike leenvertaling van die Russiese Золотая Орда (Zolotája Ordá), wat self vermoedelik 'n gedeeltelike leenvertaling van die Turkse Altan Orda is, is glo geïnspireer deur die goue tente waarin die Mongole in oorlogstyd gebly het, of 'n goue tent wat Batoe of Oebek Khan gebruik het en deur die Slawiërs gebruik is om die groot rykdom van die khan te beskryf. Die Turkse woord orda beteken "paleis", "kamp" of "hoofkwartier", in dié geval die hoofkwartier van die khan en dus by uitbreiding die khanaat self. Russiese kroniekskrywers het die term "Goue Horde" eers in die 16de eeu eksplisiet begin gebruik om na dié spesifieke opvolgerstaat van die Mongoolse Ryk te verwys. In die eerste gebruik, in 1565 in die Russiese kroniekgeskiedenis van Kazan, het dit verwys na die Oloes van Batoe (Russies: Улуса Батыя), wat om die stad Sarai gesentreer was.
In Persiese, Armeense en Moslemgeskrifte van die tyd, asook in die rekords van die 13de en vroeë 14de eeu, is die khanaat die "Oeloes van Djotsji" ("Ryk van Djotsji" in Mongools), Dasht-i-Qifchaq (Kiptsjakse Steppe) of "Khanaat van die Kiptjakke en Koemane" genoem.
Die oostelike of linkervleuel is in Russiese kronieke die "Blou Horde" genoem en in Timoeridiese bronne die "Wit Horde". Westerse geleerdes het tot onlangs die Timoeridiese bronne gevolg en na die linkervleuel as die "Wit Horde" verwys. Maar die historikus Ötemish Hajji ( 1550) het die linkervleuel die Blou Horde genoem. Omdat hy vertroud was met die mondelinge tradisies van die khanaat, lyk dit of die Russiese kroniekskrywers reg was en dat die khanaat self sy linkervleuel die Blou Horde genoem het. Die khanaat het blykbaar die term "Wit Horde" gebruik om na sy regtervleuel in Batoe se tuisbasis in Sarai te verwys. Die terme Goue, Blou en Wit Horde is egter nooit in die bronne uit die Mongoolse tydperk gebruik nie.
Bosman
Bosman is 'n Nederlandse en Afrikaanse van, wat oorspronklik "man wat woon of werk in die bos" beteken. Mense met hierdie naam sluit in:
Goue Horde
Mongoolse oorsprong (1225-1241)
Met sy dood in 1227 het Djengis Khan die Mongoolse Ryk tussen sy vier seuns verdeel, maar die ryk het verenig gebly onder die opperste khan. Djotsji was die oudste, maar hy is ses maande voor Djengis dood. Die westelikste grondgebied van die Mongole, insluitende wat vandag Suid-Rusland en Kasakstan is, is gegee aan Djotsji se oudste seuns, Batoe Khan, wat eindelik die leier van die Blou Horde geword het, en Orda Khan, wat die leier van die Wit Horde geword het.
In 1235 het Batoe saam met die beroemde generaal Soeboetai 'n aanval weswaarts begin. Hulle het eers die Basjkiriërs aangeval en in 1236 na Wolga-Bulgarye beweeg. Van daar af het hulle die suidelike steppe, wat vandag deel van Oekraïne is, in 1237 aangeval en baie van die Koemane gedwing om weswaarts te vlug. Die Mongoolse veldtog teen die Kiptsjakke en Koemane het reeds in 1216-1218 onder Djotsji en Soeboetai begin. Teen 1239 is baie van die Koemane uit die Krimskiereiland verdryf en het dit deel van die Mongoolse Ryk geword. Die oorblywende Krimse Koemane het in die Krimse berge agtergebly, en hulle sou mettertyd met ander groepe op die Krim meng, soos die Grieke, Gote en Mongole, om die Krimse Tataarse bevolking te vorm. Deur noordwaarts te beweeg het Batoe die Russe aangeval en drie jaar lank die prinsdomme van die voormalige Kiëf-Roes onderwerp, terwyl sy neefs Möngke, Kadan en Güyük suidwaarts in Alanië inbeweeg het.
thumb|links|240px|Die beslissende oorwinning van die Goue Horde in die Slag van Mohi. Deur die migrasie van die Koemane as rede tot oorlog te gebruik, het die Mongole weswaarts getrek en Pole en Hongarye aangeval, en dit het gelei tot Mongoolse oorwinnings in Legnica en Mohi. In 1241 het Ögedei Khan egter in die Mongoolse tuisland gesterf. Batoe het teruggedraai van Wene af, maar het nie na Mongolië teruggekeer nie. Hy het aan die Wolgarivier gebly. Sy broer Orda het teruggekeer om aan die opvolgingsproses deel te neem. Die Mongoolse leërs sou nooit weer so ver wes beweeg nie.
In 1242, nadat Batoe deur Hongarye teruggetrek en Pest in die proses vernietig en Bulgarye onderwerp het, het hy 'n hoofstad by Sarai gevestig en die laer dele van die Wolga beheer. Kort tevore het Batoe en Orda se jonger broer Sjiban sy eie enorme oeloes oos van die Oeralgebergte gekry, aan die Ob- en Irtisjrivier.
Batoe Khan (1242-1256)
Toe die Mongoolse regent Töregene in 1241 vir Batoe nooi om die volgende keiser te kies, het hy die bywoning van die koeroeltai van die hand gewys en verkies om aan die Wolga te bly. Hoewel hy as rede aangegee het dat hy oud en siek is, lyk dit of hy teen die verkiesing van Güyük Khan was. Güyük en Büri, 'n kleinseun van Tsjagatai Khan, het gewelddadig met Batoe baklei op 'n oorwinningsbanket tydens die Mongoolse besetting van Oos-Europa. Batoe het sy broers na die koeroeltai gestuur en die nuwe khagan is in 1246 verkies.
Al die senior Russiese prinse, onder andere Jaroslaf II van Wladimir, Daniël van Galicië en Swjatoslaf III van Wladimir, het Batoe se heerskappy erken. Batoe het Daniël aanvanklik opdrag gegee om Galicië se administrasie aan die Mongole te oorhandig, maar Daniël het Batoe in 1245 persoonlik besoek en trou aan hom gesweer. Nadat hy van sy reis teruggekeer het, was Daniël duidelik deur die Mongole beïnvloed en het hy sy leër op die Mongoolse manier toegerus. Oostenrykse besoekers aan sy kamp het opgemerk dat al Daniël se ruiters soos Mongole aangetrek was. Die enigste een in Russiese drag was Daniël self. Michail van Tsjernigof, wat 'n Mongoolse afgesant in 1240 vermoor het, het geweier om onderdanigheid te betoon en is in 1246 tereggestel.
Nadat Güyük verskeie kere op Batoe 'n beroep gedoen het om eer aan hom te betoon het hy Jaroslaf II, Andrei II van Wladimir en Aleksander Nefski in 1247 na Karakoroem in Mongolië gestuur. Jaroslaf het nooit teruggekeer nie en is in Mongolië dood. Hy is waarskynlik deur Töregene vergiftig, moontlik om Batoe kwaad te maak, en dalk ook haar eie seun Güyük omdat hy nie haar regentskap goedgekeur het nie. Güyük het Andrei aangestel as grootprins van Wladimir-Soezdal en Aleksander prins van Kiëf. Toe hulle terugkeer, is Andrei egter na Wladimir en Aleksander na Nowgorod. 'n Biskop wat Kiëf besoek het, het verder oos gereis omdat die stad so verwoes en verlate was.
thumb|240px|Die roetes van Mongoolse invallers. Met Batoe se hulp het Möngke in 1251 die khagan geword. Hy het 'n sameswering ontdek om hom af te sit en het sy teenstanders begin vervolg. Ramings van die sterfgevalle onder aristokrate, amptenare en bevelvoerders wissel tussen 77 en 300. Batoe het die invloedrykste mens in die Mongoolse Ryk geword, want sy vriendskap met Möngke het die eenheid van die ryk verseker.
Batoe, Möngke en ander prinse het heerskappy oor die gebied van Afganistan tot Turkye gedeel. Batoe het Möngke se sensusopnemers toegelaat om vrylik in sy gebied te werk. In 1252-1259 het Möngke 'n sensus van die Mongoolse Ryk uitgevoer, insluitende Iran, Afganistan, Georgië, Armenië, Kiëf-Roes, Sentraal-Asië en Noord-China. Terwyl die sensus in China in 1252 voltooi is, was Nowgorod in die verre noordweste eers in die winter van 1258-1259 klaar getel.
Met die mag wat Möngke aan Batoe gegee het, het hy nou direkte beheer oor die prinse van Kiëf-Roes gehad. Grootprins Andrei II van Wladimir het egter geweier om aan Batoe onderdanig te wees. Batoe het 'n strafekspedisie na Wladimir gestuur, wat Andrei verslaan en hom gedwing het om na Nowgorod te vlug, daarna na Pskof en eindelik na Swede. Die Mongole het Wladimir ingeval en die prinsdom swaar gestraf. Danksy Aleksander se vriendskap met Batoe se seun, Sartaq, 'n Christen, het Batoe hom in 1252 as grootprins van Wladimir aangestel.
Berke (1258-1266)
thumb|240px|Die weermag van die Goue Horde verslaan die Il-khanaat in 1262 in die Slag van Terek. Baie van Hülegü se manne het in die Terekrivier verdrink terwyl hulle teruggetrek het.
Nadat Batoe in 1256 gesterf het, is sy seun Sartaq Khan deur Möngke Khan aangestel. Kort nadat hy van die hof van die khagan in Mongolië teruggekeer het, is hy dood. Die baba Oelagtsji het hom opgevolg onder die regentskap van Boragtsjin Khatun. Oelagtsji is kort daarna dood en Batoe se jonger broer Berke, wat hom tot die Islam bekeer het, is in 1258 tot khan van die Goue Horde verkies.
In 1259 het Berke gewelddadige aanvalle op Litaue en Pole uitgevoer en in 1259 en 1260 het hy geëis dat die Hongaarse monarg en Franse koning hulle oorgee. Sy aanval op Pruise in 1259/'60 het groot verliese in die Duitse Orde tot gevolg gehad.
In 1261 het Berke die stigting van 'n kerk in Sarai goedgekeur.
Nadat Möngke Khan in 1259 gesterf het, het die Toludiese Burgeroorlog (1260-1264) tussen die seuns van Toloei Khan – Koeblai Khan en sy jonger broer Ariq Böke – uitgebreek om die posisie van khagan. Terwyl Hülegü Khan van die Il-khanaat Koeblai ondersteun het, het Berke die kant van Ariq Böke gekies. Nadat Ariq Böke in 1264 verslaan is, het hy Koeblai se kroning aanvaar.
Verskeie burgeroorloë het hierna gevolg, onder andere in 1262 tussen tussen Berke en Hülegü, stigter van die Il-khanaat. Hülegü is eindelik in 1263 verslaan en is in kort daarna dood.
Berke is in 1264 dood terwyl hy op pad was om teen Hulagu se opvolger, Abaqa, te veg. Sy seun Mengoe-Timoer is deur Koeblai as sy opvolger aangewys.
28 Julie
28 Julie is die 209de dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (210de in skrikkeljare). Daar volg nog 156 dae in die res van die jaar.
Abell 3266
Abell 3266 is een van die grootste sterrestelselswerms in die suidelike lugruim en een van die grootste massakonsentrasies in die nabye heelal. Dit is in die Horologium-Reticulum-superswerm geleë.
Sophie Turner
Sophie Turner (gebore 21 Februarie 1996) is 'n Engelse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente X-Men: Apocalypse (2016), Josie (2018), en X-Men: Dark Phoenix (2019), en in die televisiereeks Game of Thrones (2011).
Sam Livesey
Sam Livesey (14 Oktober 1873 – 7 November 1936) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Young Woodley (1930), The Hound of the Baskervilles (1931), The Dreyfus Case (1931), en The Private Life of Henry VIII. (1933).
Swanrivier
Die Swanrivier (Engels: Swan River) mond loop deur die stad Perth in die suidweste van Wes-Australië. Die stroomaf dele van die rivier is relatief wyd en diep, met min vernouings, terwyl die stroomop gedeeltes gewoonlik nou en vlak is.
Rivierloop
Die Swanrivier dreineer die opvanggebiede van die Avon- en Swan kusvlaktes, wat 'n totale oppervlak van ongeveer 121 000 km2 beslaan. Die Avonrivier dra die meeste by tot die varswater vloei van die rivier. Die klimaat van die opvanggebied is Mediterreens, met gematigde nat winters, warm droë somers en die gepaardgaande hoogs seisoenale reënval en vloeipatrone.
Die Avonrivier ontspring naby Yealering, sowat 100km suidoos vanaf Perth: dit kronkel dan noord-noordwes na Toodyay ongeveer 90km noordoos vanaf Perth en draai dan suidwes: in die Walyunga Nasionale Park by die sameloop van die Woorooloo Brook, word dit die Swanrivier.
Die Canningrivier ontspring nie ver van North Bannister, sowat 100km suidoos vanaf Perth, af nie en sluit by die Swanrivier aan by Applecross, waar die twee riviere dan saam uitloop in die mondingsmeer by Melville Water. Die Swan- en Canning-riviere is soutwater getyriviere. Die mondingsmeer by Melville Water is ideaal vir bykans enige vorm van seilvaart. Blackwall Reach is nouer en dieper waar die rivier deur Fremantle Hawe in die see uitloop.
Die Noongar het geglo dat die Darling Eskarp die liggaam van 'n Wagyl verteenwoordig - 'n slangagtige wese vanuit die Droomtyd wat oor die land gekronkel het om die riviere, waterweë en mere te vorm. Daar is geglo dat die Waugal die Swanrivier geskep het.
Terwyl die Swanrivier nêrens opgedam word nie, is twee van sy sytakke - die Helenarivier en die Canningrivier opgedam vir watervoorsiening naby Mundaring Weir en Canning Dam.
Die meer by die mond is onderworpe aan die getye met 'n maksimum styging van ongeveer een meter. Die watervlakke word egter ook beïnvloed deur veranderinge in die barometerdruk.
Vervoer
In die eerste dae met die eerste Europese nedersettings langs die Swanrivier, is die rivier gebruik as die hoofroete vir vervoer tussen Perth en Fremantle. Dit het voortgeduur tot en met die vestiging van 'n spoorlynstelsel tussen Fremantle en Guildford via Perth. Die hoof veerbootterminaal in Perth is by die kaai te Barrack straat. Die munisipale veerboot maak gereelde ritte op die Swanrivier tussen Barrack straat en Mends straat tussen 6:50 vm en 7:15 nm en daar is ook ritte na en van Freemantle, Rottnest-eiland en South Perth.
Geskiedenis
Die rivier was die Swarte Swaene-Revier genoem deur die Hollandse ontdekkingsreisiger, Willem de Vlamingh in 1697, na die bekende swart swaan wat in die gebied voorkom. Vlamingh het met 'n klein geselskap met die rivier opgeseil tot om en by Heirisson-eiland. 'n Franse ontdekkingsreis onder leiding van Nicholas Baudin het ook in 1801 met die rivier langs opgevaar.
Die aanvanklike bedoeling van Goewerneur Stirling was om die waterweg opstroom van Heirisson-eiland 'Swan River' te doop. Die res van die rivier insluitende Perth Water het hy as 'n meer beskou en het daarna verwys as Melville Water.
Dele van die rivier se bodem is uitgegrawe en die materiaal is op die moddervlaktes gestort om die aangrense land te verhoog. 'n Buitengewoon nat winter in 1862 het groot vloede tot gevolg gehad, deels vererger deur die omvang van grondherwinning om die rivier.
Die rivier is voorheen gebruik om alle soorte afval in te stort. Selfs diep in die sewentigerjare het verskeie plaaslike owerhede stortingsterreine op die moddervlaktes reg langs die rivier bedryf. Swaar nywerhede het ook bygedra tot die stort van afval in die rivier wat wolverwerkingsaanlegte in Fremantle tot kunsmisfabrieke en gieterye in die Bayswater-Bassendean gebied ingesluit het. Herwinningswerk word steeds gedoen in hierdie gebiede om die gifstowwe te verwyder wat in die water in geloog word.
Tydens somermaande is daar ook probleme met algegroei wat vis doodmaak en veroorsaak word deur die voedingryke aflope van landboubedrywighede asook die gebruik van kunsmis in die opvangsgebied. Riool en chemikalië wat per abuis in die rivier in afloop het ook veroorsaak dat dele van die rivier nie meer toeganklik is vir mense nie. Die rivier is tans in 'n relatiewe goeie toestand gegewe die voortdurende bedreigings tot sy ekologie.
Perth Water langs die rivier is 'n gewilde plek waar mense die jaarlikse vuurwerkvertoning op Australia Day waarneem, met meer as 400 000 mense wat op die oewer en op bote op die rivier saamdrom om die skouspel gade te slaan.
Arezzo
Arezzo is 'n stad in Italië (Toskane). Arezzo vervul 'n aantal ekonomiese en kulturele funksies op regionale vlak.
Geskiedenis en besienswaardighede
Die stad is gestig deur die Etruskers. Arezzo het 'n gewilde toeristebestemming geword.
Adrienne Ames
Adrienne Ames (3 Augustus 1907 – 31 Mei 1947) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Death Kiss (1932), Gigolette (1935), Harmony Lane (1935), en Slander House (1938).
Clathria haematodes
Clathria haematodes is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1957 deur De Laubenfels.
Diana Vickers
Diana Vickers (gebore 30 Julie 1991) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Inbetweeners Movie (2011), The Perfect Wave (2014), en Awaiting (2015), en in die televisiereeks Give Out Girls (2013).
Tai Yai
Tai Yai (လိၵ်ႈတႆ, [lik táj] ) of Shan is 'n Tai-Kadai-taal wat deur sowat 3,3 miljoen mense in Mianmar, Thailand en die Volksrepubliek China gepraat word. Dit word veral in die Shan-deelstaat van Mianmar gepraat, maar ook in die Kachin-deelstaat, Noord-Thailand en in 'n mindere mate in die Indiese deelstaat Assam. Tai Yai is verwant aan Lao en Thai, die amptelike tale van onderskeidelik Laos en Thailand.
Pontius Pilatus
Pontius Pilatus was die stadhouer (praefectus civitatis) van die klein Romeinse provinsie van Judea vanaf 26 tot 36(?) n. C., alhoewel Tacitus geglo het dat hy die prokurator van daardie provinsie was. Volgens die Christelike Evangelies het hy die verhoor van Jesus gelei, en het die opdrag vir sy kruisiging gegee. Sy biografiese besonderhede voor en na sy pos op Judea is onbekend, maar is deur legende verskaf.
Verwysings
Verwysings na Pilatus, buite die Nuwe Testament:
AVN Adult Entertainment Expo
thumb|Bo: Linte word geknip op 2014 se ekspo. Onder: Porno-sterre by die vloervertoning in 2015. Die AVN Adult Entertainment Expo (AEE) is ’n konvensie en handelskou vir die volwassevermaakbedryf wat elke jaar in Januarie in Las Vegas, Nevada, gehou word. Dit word deur die tydskrif AVN geborg. AEE is die grootste handelskou vir pornografie in die VSA. In 2007 het meer as 30 000 mense dit bygewoon en 355 maatskappye uitstallings gehad.
Beskrywing
Die AEE duur vier dae. Die eerste twee dae is net vir lede van die volwassevermaakbedryf, terwyl die ander twee dae oop is vir aanhangers wat handtekeninge, foto's en gedenkwaardighede soek. Een van die grootste aspekte van die ekspo is dat die meeste van die volwassevermaakbedryf se sterre ’n verskyning maak. In 2018 is dit van 24 tot 27 Januarie gehou.
Die AVN-prystoekenning vind op die laaste aand van die ekspo plaas. Van 2012 af word die ekspo by die Hard Rock Hotel & Casino in Las Vegas gehou.
Driehoeksterrestelsel
Die Driehoeksterrestelsel (ook bekend as onder meer Messier 33 en NGC 0598) is ’n sterrestelsel sowat 3 miljoen ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Driehoek. Dit is die derde grootste sterrestelsel in die Plaaslike Groep, wat die Melkweg, Andromeda en sowat 30 ander, kleiner stelsels insluit. Dit is een van die verste permanente voorwerpe wat met die blote oog gesien kan word.
Geskiedenis en waarneming
Die Driehoeksterrestelsel is waarskynlik voor 1654 ontdek deur die Italiaanse sterrekundige Giovanni Battista Hodierna. Hy het dit beskryf as ’n newelagtige voorwerp "naby die Driehoek". Die sigbare helderheid stem ooreen met dié van M33 en dit is dus heel waarskynlik ’n verwysing na die Driehoeksterrestelsel.
29 Julie
29 Julie is die 210de dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (211de in skrikkeljare). Daar volg nog 155 dae in die res van die jaar.
Driehoeksterrestelsel
Geskiedenis en waarneming
Charles Messier het dit op 25–26 Augustus 1764 onafhanklik ontdek en dit in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem. Toe William Herschel sy uitgebreide katalogus van newels saamgestel het, was hy versigtig om nie die meeste voorwerpe wat deur Messier geïdentifiseer is, te noem nie. M33 was egter ’n uitsondering en hy het dit op 11 September 1784 as H V-17 gekatalogiseer.
Herschel het ook die grootste en helderste H II-gebied in die Driehoek afsonderlik in sy katalogus opgeneem as H III.150. Dit het eindelik die nommer NGC 604 gekry. Soos van die Aarde af gesien, is NGC 604 noordoos van die sterrestelsel se sentrale kern geleë. Dit is een van die grootste bekende H II-streke, met ’n deursnee van byna 1 500 ligjare en ’n elektromagnetiese spektrum soortgelyk aan dié van die Orion-newel. Herschel het ook drie ander, kleiner H II-gebiede waargeneem (NGC 588, 592 en 595).
Lord Rosse het die stelsel in 1850 as ’n "spiraalnewel" geklassifiseer. In 1922–'23 het John Charles Duncan en Max Wolf veranderlike sterre in die sterrestelsel ontdek. Edwin Hubble het in 1926 gevind dat 35 van hierdie sterre Cepheïede is, en dit het hom in staat gestel om hul afstand te bereken. Die resultaat het ooreengestem met die konsep dat spiraalnewels onafhanklike galaktiese stelsels van gas en stof is, eerder as newels in die Melkweg.
Ligging en struktuur
Ramings van die afstand van die Driehoeksterrestelsel wissel van 2 380 tot 3 070 ligjare (730 tot 940 parsek), met die meeste ramings sedert die jaar 2000 in die middel daarvan. In 2006 het ’n groep sterrekundiges aangekondig dat hulle ’n verduisterende dubbelster in die Driehoeksterrestelsel ontdek het. Deur die verduisterings van die twee sterre te bestudeer, kon hulle hul groottes meet. As die grootte en temperatuur van sterre bekend is, kan hul absolute magnitude bereken word, en wanneer die absolute magnitude bekend is, kan hul afstand bereken word. Hulle het bereken die sterre lê 3 070 ± 240 kilo-ligjare (940 ± 74 kilo-parsek) van hier.
In die Franse sterrekundige Gérard de Vaucouleurs se hersiene Hubble Sandage (VRHS)-stelsel van klassifikasie is die Driehoeksterrestelsel tipe SA(s)cd. Die "S" dui aan dat dit ’n skyfvormige sterrestelsel is met prominente arms van gas en stof wat van die kern af uitspiraal – dit is algemeen bekend as ’n spiraalsterrestelsel. Die "A" dui aan die kern het nie ’n staafstruktuur in die middel soos by staafspiraalsterrestelsels nie. Die "(s)" beteken die arms kom direk uit die sentrale deel en die "cd" dui aan dat die spiraalarms nie baie dig is nie.
Dit is ’n geïsoleerde sterrestelsel en daar is geen aanduiding van onlangse samesmeltings of interaksies met ander stelsels nie. Hoewel die Driehoek geklassifiseer word as ’n staaflose stelsel, dui ondersoeke daarop dat daar wel ’n swak staaf-tipe struktuur in die kern kan wees. Die kern is ’n H II-gebied en dit bevat ’n ultrahelder X-straalbron met ’n emissie van 1,2 × 1039 erg s−1, wat die helderste bron van X-strale in die Plaaslike Groep van sterrestelsels is.
Stervorming
’n Groter mate van stervorming vind in die Driehoekstelsel plaas as in Andromeda: daar is ’n toename van sowat 0,45 ± 0,1 sonmassas per jaar. Dit is onseker of dié tempo toeneem of konstant bly.
Die vier helderste H II-gebiede word NGC 588, 592, 595 en 604 genoem. Laasgenoemde is die helderste en kon sowat 3 miljoen jaar gelede ’n uitbarsting van stervorming ondergaan het. Dit is die tweede helderste H II-gebied in die Plaaslike Groep.
Die geraamde tempo van supernova-ontploffings in die Driehoeksterrestelsel is 0,06 tipe Ia- en 0,62 tipe Ib- en Ic-supernova per eeu. Dit kom neer op ’n gemiddeld van een supernova-ontploffing elke 147 jaar. Sedert 2008 is altesaam 100 supernova-oorblyfsels in die sterrestelsel ontdek, die meeste in die suidelike helfte. Dieselfde asimmetriese voorkoms geld vir H I- en H II-gebiede en vir helder streke met O-tipe hoofreekssterre.
Sowat 54 bolvormige sterreswerms is in die sterrestel geïdentifiseer, maar daar is vermoedelik 122 of meer. Die swerms wat geïdentifiseer is, kan ’n paar miljard jaar jonger wees as dié in die Melkweg, en dit lyk of swermvorming die afgelope 100 miljoen jaar toegeneem het. Dit word toegeskryf aan ’n invloei van gas na die middel van die sterrestelsel.
In 2007 is ’n swartkolk van sowat 15,7 sonmassas waargeneem. Die kolk, M33 X-7, wentel om ’n metgesel-ster en verduister dit elke 3,5 dae. Dit is die grootste bekende swartkolk wat veroorsaak is deur die inploffing van ’n massiewe ster.
Verhouding met Andromeda
Daar is vermoedelik ’n verbinding tussen die Driehoek- en die Andromeda-sterrestelsel. Dit dui op ’n interaksie tussen die twee stelsels tussen 2 en 8 miljard jaar gelede, en ’n gewelddadiger botsing oor sowat 2,5 miljard jaar.
Die toekoms van die Driehoekstelsel is onbekend, maar dit lyk of dit beïnvloed sal word deur die groter Andromeda. Voorgestelde toekomstige scenario's wissel van ’n uiteenskeuring en opname deur Andromeda, waardeur hy baie waterstof van Andromeda sal kry om nuwe sterre te vorm of al sy gas (en dus sy vermoë om nuwe sterre te vorm) sal verloor, tot ’n deelname aan die botsing tussen die Melkweg en Andromeda, waarna dit waarskynlik om die saamgesmelte stelsels sal wentel en later daarmee saamsmelt. Twee ander moontlikhede is ’n botsing met die Melkweg voor laasgenoemde met Andromeda bots, of ’n uitwerping uit die Plaaslike Groep.