cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
George IV van die Verenigde Koninkryk
Nalatenskap
Hy het sekerlik baie goeie eienskappe gehad; hy was slim en kundig. Tog het baie van sy talente verlore gegaan weens luiheid en gulsigheid. Soos The Times eenkeer geskryf het, sou hy altyd " ’n meisie en ’n bottel verkies bo politiek en ’n preek".
Terwyl hy regent was, was daar ’n verandering in die mode wat grootliks deur George geskep is. Nadat politieke teenstanders ’n belasting geplaas het op pruikpoeier, het hy ophou pruike dra ten gunste van natuurlike hare. Hy het donkerder kleure gedra as wat voorheen mode was om sy grootte te help verbloem, het los broeke bo kniebroeke verkies en het ’n hoë kraag met ’n nekdoek gedra om sy dubbele ken weg te steek. Sy besoek aan Skotland in 1822 het gelei tot die herlewing, indien nie die ontstaan nie, van die Skotse tartan soos dit vandag lyk.
Huis van Sakse-Koburg en Gotha
Die Huis van Sakse-Koburg en Gotha (dikwels Sakse-Koburg-Gotha; Duits: Sachsen-Coburg und Gotha) is een van die Duitse dinastieë waarvan lede oor verskillende Europese lande regeer het.
Die dinastie het ontstaan uit die hertoghuis Sakse-Koburg-Saalfeld (uit die Huis van Wettin), wat in 1826 die dubbelhertogdom Sakse-Koburg en Gotha in besit geneem het. Kinders uit hierdie geslag het in die 19de eeu oor verskillende ander lande begin regeer:
België
Toe België in 1830 onafhanklik word, wou hulle ’n koning hê. Uiteindelik het die jonger broer van hertog Ernst I van Sakse-Koburg en Gotha, Leopold, die kroon aanvaar. Hy is op 21 Julie 1831 gekroon as koning Leopold I.
In 1920 het koning Albert I besluit om die titel Hertog van Sakse en die familienaam Sakse-Koburg-Gotha nie meer te gebruik nie vanweë die wandade van die Duitse troepe in die Eerste Wêreldoorlog in België. Die Belgiese koningshuis heet sedertdien amptelik "van België".
Portugal
Op 1 Januarie 1836 het Ernst se neef Ferdinand getrou met koningin Maria II van Bragança en het hy Ferdinand II van Portugal geword. So het ’n Portugese lyn van die Huis van Bragança-Sakse-Koburg en Gotha ontstaan, wie se nakomelinge tot 1910, toe die monargie opgehef is, onder die naam Sakse-Koburg en Gotha regeer het.
Verenigde Koninkryk
Die seun van hertog Ernst I, Albert, het op 10 Februarie 1840 getrou met koningin Victoria van die Verenigde Koninkryk. Die Britse koningshuis het van toe af amptelik bekend gestaan as Sakse-Koburg-Gotha. In 1917 het koning George V die naam verander na die Huis van Windsor.
Bulgarye
’n Ander lid van die familie, Ferdinand van Sakse-Koburg-Gotha-Koháry, het na die aftrede van vors Alexander, Prins van Hessen, op 7 Julie 1887 prins en later koning van Bulgarye geword. Die laaste koning, Simeon II (gebore op 16 Junie 1937), het ook die van Sakse-Koburg-Gotha (Bulgaars: Sakskoboerggotski) gehad en was van 2001 tot 2005 premier van Bulgarye.
Sakse-Koburg en Gotha
Ernst I is in 1844 dood en is opgevolg deur sy seun Ernst II. In 1893 is Ernst II kinderloos dood en sou die troon eintlik gaan na die Prins van Wallis (die latere Edward VII van die Verenigde Koninkryk). Edward het egter afstand gedoen van sy reg op die hertogdom se troon en het dit oorgegee aan sy jonger broer Alfred, die Hertog van Edinburg.
Alfred se enigste seun, ook Alfred, het in 1899 selfmoord gepleeg. Toe eersgenoemde ’n jaar later sterf, is hy opgevolg deur sy neef Karel Eduard, kleinseun van koningin Victoria. Hy moes in 1918 afstand van die troon doen.
17 Junie
17 Junie is die 168ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (169ste in skrikkeljare). Daar volg nog 197 dae in die res van die jaar.
Lys van kardinale aangestel deur Pous Johannes XXIII
Pous Johannes XXIII die 261ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1958 tot 1963 het 52 nuwe kardinale aangestel in 5 konsistories.
Perseus (sterrebeeld)
Perseus is ’n sterrebeeld in die noordelike hemelruim. Dit is een van die 48 konstellasies wat deur die 2de-eeuse sterrekundige Ptolemeus beskryf is en is steeds een van die 88 moderne sterrebeelde. Dit bevat die bekende veranderlike ster Algol (β Per) en die radiant (oënskynlike uitstralingspunt) van die jaarlikse Perseïdes-meteoorreën.
Ruimtevoorwerpe
Alpha Persei (Mirfak) is die helderste ster van die sterrebeeld. Dit is ’n superreus van spektraaltipe F5 Ib met ’n oënskynlike helderheid van 1,79 mag en is sowat 590 ligjare van die Aarde af.
Algol (β Per) is wel nie die helderste ster nie, maar beslis die bekendste een in Perseus. Algol (van die Arabies al-Ghul, wat "monster-ster" beteken) verteenwoordig die oog van die Gorgo Medusa. Dit is die prototipe van ’n hele groep veranderlike sterre. Sy oënskynlike helderheid wissel tussen 2,12 en 3,39 mag met ’n periode van net 2,867 dae. Dit is ’n driedubbele ster, waarvan die helderste komponent van spektraaltipe B8 V is.
NGC 869 en NGC 884 is twee voorwerpe in die naghemel wat met ’n verkyker of teleskoop gesien kan word. Hulle word soms die Dubbelswerm genoem. Albei is sowat 7 000 ligjare van die Aarde en ’n paar honderd ligjare van mekaar af. Die swerm is die eerste keer aangeteken tydens die bewind van die Chinese koning Tsung-K'ang van die Hsia-dinastie (2858-2146 v.C.).
Die spiraalvormige sterrestelsel NGC 1260 bevat die tweede helderste bekende voorwerp in die heelal, die supernova SN 2006gy.
Die Perseus-swerm (Abell 426) is ’n enorme melkwegswerm sowat 250 miljoen ligjare van die Aarde af. Dit is die naaste groot swerm aan die Aarde. NGC 1275, ’n komponent van die swerm, het ’n aktiewe kern wat massiewe borrels produseer wat die sterrestelsel omring. Die Perseus-swerm bevat ook klankgolwe wat daardeur beweeg. Dit word deur die borrels veroorsaak en is die laagste noot wat nog in die ruimte gehoor is: 57 oktawe laer as middel-C. Nog ’n lid van die Perseus-swerm is NGC 1275, wat ’n samesmelting van verskeie sterrestelsels is. Sy aktiewe kern is ’n sterk bron van radiogolwe.
Mitologie
thumb|268px|Perseus dra die kop van Medusa die Gorgo, soos uitgebeeld in Urania's Mirror, ’n stel sterrebeeldkaarte wat omstreeks 1825 in [[Londen gepubliseer is. ]]
In die Griekse mitologie was Perseus die seun van Danaë. Hy is deur koning Poludektes gestuur om Medusa dood te maak – die Gorgo wat so boos was dat almal wat na haar gekyk het, versteen het. Hy het haar in haar slaap doodgemaak en daarna Medusa se kop gebruik om prinses Andromeda van ’n seemonster te red. Hy het ook Poludektes en sy volgelinge met die kop versteen en Diktus die visserman koning gemaak.
Kate McGregor
Kate McGregor (gebore 1972) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Emmerdale (1972), Countdown (1982), en Kelly (1989).
Acre-voet
'n Acre-voet is die hoeveelheid water wat nodig is om 'n acre tot op 'n diepte van een voet te bedek.
'n Acre-voet is gelyk aan 1237673 liter. Hierdie eenheid is gebruik om die groot hoeveelheid water wat in damme opgegaar is te meet.
Tesis
'n Proefskrif, verhandeling, tesis of dissertasie is 'n dokument wat ter ondersteuning van 'n akademiese graad of professionele kwalifikasie geskryf word. Dit bied die skrywer se navorsing en bevindings aan. Die woord "tesis" kom van die Griekse θέσις, wat "posisie" beteken en na 'n intellektuele formulering (proposisie) verwys.
Magistertesis
'n Magistertesis of meestersverhandeling is 'n proefskrif of navorsingsverslag wat vir die verwerwing van 'n meestersgraad aan 'n universiteit voorberei word. So 'n proefskrif is gewoonlik van 'n bepaalde lengte (tipies tussen 40 000 en 50 000 woorde) en moet bewys dat die kandidaat die bepaalde onderwerp bemeester het. Dit hanteer ’n verdedigbare argument wat nie noodwendig ’n oorspronklike bydrae is nie. ’n Mondelinge eksamen word ook soms vereis voordat 'n meestersgraad toegestaan word.
Doktorale tesis
'n Doktorale verhandeling is 'n proefskrif of navorsingsverslag wat vir die verwerwing van 'n doktorsgraad voorberei en aan 'n universiteit se senaat voorgelê word. So 'n proefskrif is gewoonlik van 'n bepaalde lengte (normaalweg tussen 70 000 en 90 000 woorde) en moet toon dat die kandidaat ’n bepaalde bydrae tot die verryking van kennis op die gekose gebied, met blyke van onafhanklike kritiese oordeelsvermoë, gelewer het. Verder moet die proefskrif ’n oorspronklike bydrae bevat ten opsigte van die gekose studieveld wat van so ’n gehalte is dat dit in ’n geskikte vaktydskrif of boek gepubliseer kan word. ’n Mondelinge eksamen (of openbare verdediging) word ook soms vereis voordat 'n doktorsgraad toegestaan word.
Kieswyk
'n Kieswyk is 'n plaaslike, afgebakende gebied, wat gewoonlik gebruik word vir verkiesingsdoeleindes. Kieswyke is gewoonlik vernoem na woonbuurte, strate, gemeenskappe, landmerke, geografiese kenmerke en in sommige gevalle historiese figure, wat tot die gebied verbind is. In die Verenigde State van Amerika is kieswyke net genommer.
In Australië, Kanada, Monaco, Nieu-Seeland, Suid-Afrika, die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State van Amerika is kieswyke 'n verkiesingsdistrik binne 'n distrik  of munisipaliteit. Kieswyke word gewoonlik gebruik tydens plaaslike verkiesings. In die Verenigde State van Amerika is kieswyke gewoonlik onderverdeel in stembusgebiede.
In die Republiek van Ierland is stedelike kieswyke (wards) en landelike distrikverkiesingsafdelings (District Electoral Divisions) in 1994 herdoop in verkiesingsafdelings (Electoral Divisions). Die verkiesingsdistrikte by plaaslike verkiesings is egter gewoonlik algemeen bekend as kieswyke. Die verkiesingsdistrikte bestaan uit verskeie verkiesingsafdelings en is amptelik bekend as plaaslike verkiesingsgebiede (local electoral areas). In die geval van 'n munisipale samesmelting word na die voormalige stede en dorpe wat die nuwe metropool vorm verwys as wyke.
Kruis-Wikipedia
Die ooreenstemmende artikel in die Engelstalige Wikipedia
Kızılırmak
Die Kızılırmak (Turks: [kɯˈzɯlɯɾmak], letterlik: "rooirivier"; antieke Griekse naam: Ἅλυς, Halys, letterlik: "soutrivier") is met 'n lengte van 1 355 km (842 myl) die langste rivier wat in sy geheel deur Turkye vloei. Dié rivier ontspring by İmranlı in die Sivas-provinsie, sowat 150 km wes van die Eufraat se bron. Aansluitend vloei dié rivier in 'n suidwestelike rigting deur die stad Sivas en bereik Kappadosië. Vanaf hier vloei die Kızılırmak in 'n noordwestelike rigting en later in 'n noordelike rigting deur Kırıkkale, sowat 80 km oos van die Turkse hoofstad Ankara. Aansluitend vloei dié rivier in 'n noordoostelike rigting deur die Pontiese gebergte en mond noordwes van Samsun en noord van Bafra in 'n wye delta in die Swartsee uit.
Die Turkse naam van die Kızılırmak is afgelei van die rooi klei-sediment, wat die rivier meevoer.
Selebi-Phikwe
Selebi-Phikwe (ook Selebi Phikwe) is 'n dorp in oos-Botswana.
Somertyd
Somertyd (Engels: Daylight Saving Time of DST) is die tydsone wat aan 'n streek toegeken word vir 'n gedeelte van die jaar, gewoonlik 'n uur vorentoe vanaf die standaard amptelike tydsone.
Die stelsel is ontwerp om daglig te "spaar" (teenoor om dit te mors, deur byvoorbeeld te slaap terwyl die son skyn). Die amptelike tyd word vorentoe gestel tydens die lente- en somermaande, sodat die aktiewe werks- en skoolure beter met die ure van daglig ooreenstem.
In Suid-Afrika word hierdie stelsel nie gebruik nie; in Europa bestaan somertyd sedert 1980, alhoewel die eerste tydsverandering al 1916 in Duitsland tydens die Eerste Wêreldoorlog plaasgevind het. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die sogenaamde "oorlogstyd" bestaan, waar die horlosies een uur vorentoe gestel is, en tydens die somermaande nog 'n uur bygesit is. Die doel was die besparing van energie deur die langer periodes van daglig.
Vandag bestaan somertyd in Europa, Kanada, die Verenigde State van Amerika (daar bestaan verskille van deelstaat tot deelstaat), Australië, Nieu-Seeland en Suid-Amerika. Algeheel bestaan die stelsel in 70 lande. In Sentraal-Europa word op die laaste Sondag van Maart die horlosies twee-uur in die oggend na drie-uur vorentoe gestel. Die laaste Oktober-Sondagoggend om drie-uur word die tyd weer een uur agtertoe verander. In ander Europese tydsones (Engeland, Ierland: een uur agter; of Finland, Griekeland: een uur voor) vind die verandering vroeër of later plaas, dus skakel al die Europese lande dieselfde "objektiewe" tyd oor.
Die populêre uitdrukking vir normaaltyd is "wintertyd", maar aangesien dit die eintlike tyd konstitueer, is die naam "normaaltyd" meer voldoende.
Baie mense hou van die effek dat die son saans langer skyn, maar natuurlik word dit ook in die oggend 'n uur later lig; dus is dit dikwels mense wat vroeë skofte moet werk (byvoorbeeld in fabrieke) wat eerder negatief teenoor die tydverandering ingestel is. Tydens die hoogte van die Noordelike Halfrond se somer (Junie) verloor hierdie argument aan grondlaag, omdat die son nogtans al vieruur (in plaas van drie-uur; Sentraal-Europese standpunt) opkom. Groter is die probleem in laat Oktober kort voor die terugverandering na normaaltyd; die son sak eers so ses-uur se kant, maar kom eers omtrent agtuur die oggend op. Tradisioneel is veral boere negatief teenoor somertyd ingestel, omdat hulle diere (bv. koeie wat gemelk moet word) eers aan die tydverandering gewoond moet raak.
Lande wat baie ver noord lê (bv. Ysland) maak geen gebruik van hierdie stelsel nie omdat die son tydens die somermaande in elk geval nooit sak nie, of ten minste nooit ver genoeg onder die horison sak om dit enigstens skemerig te laat word nie. Lande naby die ewenaar het die hele jaar omtrent dieselfde sonop- en sonsaktye, en gebruik dit dus ook nie.
Clathria obliqua
Clathria obliqua is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1919 deur George & Wilson.
Kunsmis
Kunsmis is 'n chemies voorbereide bemestingstof. In teenstelling met organiese mis bevat kunsmis hoofsaaklik anorganiese reste, wat dikwels ook minerale genoem word. Die samestelling van die kunsmis word bepaal deur die behoeftes van die verboude plante en die beskikbaarheid van plantvoedsel in die grond.
Veral stowwe soos stikstof, kalium en fosfate word in relatief groot hoeveelhede deur plante gebruik en veroorsaak dat landbougrond gou uitgeput raak.
Die produksie van stikstof-, kalium- en fosfaatverbindings geskied op groot skaal in die kunsmisnywerheid, wat een van die grootste vertakkinge van die swaar chemiese nywerhede is. Die ekonomiese betekenis van die kunsmisnywerheid kom sterk tot uiting in die verhoogde opbrengs uit landbougewasse.
Grondvoeding
Gewasse bestaan grotendeels uit die elemente koolstof, waterstof en suurstof wat uit die lug of uit water opgeneem word. Daarnaas bevat dit ook belangrike hoeveelhede van ander elemente, wat in die vorm van oplosbare soute uit die grond opgeneem word. In die landbou word dié soute dikwels minerale genoem en deur herhaalde gewasverbouing verminder die gehalte daarvan sodanig dat die grond verarm. Sonder bemesting sal landbou op die duur nie meer moontlik wees nie en daarom word heelwat aandag aan bemesting en grondverbetering geskenk.
Die grootste gedeelte van die opgeneemde minerale word uitgeskei deur die mens en dier, wat van die plante lewe. As hierdie afvalprodukte in die grond teruggeplaas kon word kan 'n mineraalkringloop ontstaan. Sorgvuldige landbou sal meebring dat die grondvrugbaarheid lank, moontlik self vir ŉ onbeperkte tydperk gehandhaaf word. Die vereiste daarvoor is egter 'n dik laag humus wat die minerale kan vashou. Sulke landboumetodes beperk egter die opbrengs en daarmee ook die aantal monde wat gevoed kan word.
Watsonia spectabilis
Watsonia spectabilis is 'n plant wat tot die genus Watsonia behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
Kunsmis
Grondvoeding
Die tydelike verhoging van die opbrengs geskied ten koste van die humus in die grond en as die eers aangetas is, word die grondvrugbaarheid drasties verlaag. Dit bring mee dat die plantbedekking afneem en die grond aan erosie blootgestel word.
Lagrange-punt
Die Lagrange-punte (ook L-punte genoem) is die vyf punte in ’n wentelende stelsel waar ’n klein voorwerp wat net deur swaartekrag beïnvloed word, ’n vaste relatiewe posisie kan behou met betrekking tot twee groter voorwerpe wat om ’n gemeenskaplike swaartepunt draai (soos ’n satelliet met betrekking tot die Son en Aarde). Die Lagrange-punte is dus die posisies van stabiele swaartekrag – die punte waar die gesamentlike swaartekragaantrekking van die twee groot liggame die presiese middelpuntsoekende krag verskaf wat nodig is sodat die kleiner liggaam saam met hulle kan wentel.
Vyf punte
duimnael|300px|Lagrange-punte in die Son-Aarde-stelsel (nie volgens skaal nie). Die vyf Lagrange-punte word soos volg gedefinieer:
Die L1-punt lê op die regte lyn wat deur die middelpunte van die twee groot voorwerpe, M1 en M2 loop, en dit lê tussen die groot voorwerpe. Hier kanselleer die swaartekragaantrekking van M2 dié van M1 gedeeltelik.
Die L2-punt lê op dieselfde lyn, maar aan die ander kant van die kleinste van die twee voorwerpe. Hier balanseer die swaartekragaantrekking van die twee groot voorwerpe die middelpuntvliedende kragte van ’n kleiner liggaam.
Kunsmis
Essensiële elemente
Met kunsmis kan grond bemes word totdat 'n optimum bereik is. Al die oortollige kunsmis wat ekstra toegedien is, gaan verlore. Die oorskot word geleidelik na die dieper aardlae, buite bereik van die plantwortels, uitgespoel. Die grondsamestelling en –vrugbaarheid en die terugploeg van landreste soos strooi en blare kan die situasie verbeter.
Nina Petri
Nina Petri (gebore 16 Julie 1963) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Die tödliche Maria (1993), Lola rennt (1998), Am I Beautiful? (1998), en No Place to Go (2000).
Kunsmis
Essensiële elemente
Die gebruik van kunsmis kan sekere nadelige uitwerkings hê. Grondvrugbaarheid hang ten nouste saam met die landboumetode wat toegepas word. As genoeg bemesting ontbreek, raak die grond verarm en uitgeput, maar met oorbemesting was die misstowwe uit en kan mikroörganismes in die grond benadeel word.
'n Direkte gevolg van kunsmistoediening is dat kunsmis (al is dit min) deur die reën weggespoel word en in die oppervlakwater beland. Die water word "bemes" en bring byvoorbeeld onnatuurlike plantegroei mee, waaronder die minder gewenste onkruide en gras, wat die grond haas onbewerkbaar kan maak. Veral die fosfaatbestanddele wat in water beland, is ongewens en chemiese nywerhede word dikwels geblameer vir die waterbesoedeling wat fosfate meebring.
Vervaardiging
Die meeste kunsmisstowwe bevat stikstof-, kalium- of fosforsoute. Die stowwe het egter nie almal dieselfde bemestingswaarde nie, want sommige soute is minder oplosbaar as ander. Dit is dus die taak van die kunsmisnywerheid om die soute uit beskikbare grondstowwe te verkry en dit om te sit in vorme sodat plante dit maklik kan opneem (byvoorbeeld in korrels of oplossings).
Die vervaardiging van stikstofkunsmis is baie afhanklik van olie en gasmaatskappye, aangesien hulle die grondstof ammoniak aan die kunsmisvervaardigers verskaf. Ammoniak (NH3) is 'n verbinding van stikstof en waterstof en dien as basis vir die meeste stikstofkunsmisstowwe.
Fosformisstowwe word vervaardig uit fosfaatrots, wat as mineraal by Phalaborwa ontgin word, terwyl kalium (potas) uit soutmyne afkomstig is. Die grondstowwe waarop die kunsmisnywerheid die meeste staatmaak, is chemikalieë (veral sure), wat vooraf berei moet word om dit geskik te maak vir die prosesse waarin kunsmis vervaardig word.
Swaelsuur
Swaelsuur (H2SO4) is so belangrik vir die verskillende chemiese nywerhede dat dit selfs as aanduiding van die ekonomiese toestand van 'n land gebruik kan word. In Suid-Afrika gebruik die kunsmisnywerheid alleen jaarliks meer as 500 000 ton, terwyl die totale swaelsuurproduksie al 2 000 000 ton per jaar oorskry het. Swael is die enigste grondstof vir swaelsuur en word uit ystersulfied (ysterpiriet) of gips verkry. Uit swael word swaelsuur deur die sogenaamde kontakproses berei.
Gesmelte swael word in die aanwesigheid van lug verbrand en vorm swaeldioksied. Die swaeldioksied word gewas en in die aanwesigheid van 'n katalisator met suurstof vermeng. Die katalisator (byvoorbeeld vanadiumpentoksied) help die reaksie aan as die swael en suurstof daarmee kontak maak en vorm SO3. Die SO3 is nie wateroplosbaar nie en word in 98 % suiwer swaelsuur, reeds vooraf berei, opgelos. Swaelsuur kan met water verdun word vir vervoer en verdere gebruik.
Swaelsuur kan ook uit gips berei word deur dit met koolstof te reduseer. Gips word byvoorbeeld as ŉ neweproduk uit die bereiding van fosforsuur verkry. Swaelsuur word in onder meer uraan winning en die vervaardiging van staal, tekstiele, kleurstowwe, motorbatterye en in die kunsmisnywerheid vir fosforsuur en superfosfaat gebruik.
Fosforsuur
Fosforsuur (H3PO4) word op so 'n groot skaal vervaardig dat die oorskot, wat nie deur die kunsmisnywerheid gebruik word nie, uitgevoer word. Fosfaatrots (natuurlike kalsiumfosfaat) kom as die mineraal apatiet voor en dien as grondstof vir fosforsuur. Die rots word saam met silika en kooks in 'n oond verhit en laat dan fosfordamp vrykom. Die fosfordamp word in water gekondenseer en vorm wit fosfor, waarna dit tydens oksidasie met suurstof fostaat (P2O5) vorm. As die fosfaat met water gemeng word, word fosforsuur daaruit verkry. Fosforsuur word deur kunsmisvervaardigers berei deur fosfaatrots met swaelsuur te meng:
Ca3 (PO)4), + 3H2SO4 - 2H3 PO4 + 3CaSO4
Benewens fosforsuur (H3PO4) lewer die reaksie gips, wat op sy beurt vir die bereiding van swaelsuur geskik is. Die verkreë fosforsuur word nie sonder meer as kunsmis gebruik nie, maar word in verdere prosesse met fosfaaterts gemeng, waaruit kunsmis verkry word.
Ammoniak
Ammoniak (NH3) is ewe belangrik as kunsmisgrondstof en daar word jaarliks meer as 1 000 000 ton geproduseer om in die vraag daarna te voorsien. Om ammoniak te berei, word groot hoeveelhede stikstof en waterstof bymekaargevoeg. Stikstof word uit die distillasie van vloeibare lug verkry, terwyl waterstof uit ŉ watergasreaksie afkomstig is. Waterstof word byvoorbeeld berei deur stoom oor gloeiende kooks te stuur. Die stikstof (N2) en die waterstof (H2) word dan in die aanwesigheid van metaaloksied (katalisator) gekombineer en vorm ammoniak. Die ammoniak kan in water opgelos word vir vervoer en verdere gebruik.
Salpetersuur
Salpetersuur (HNO3) word vir nitraatkunsmisstowwe gebruik. Die voorganger daarvan is chilisalpeter (natriumnitraat NaN3), wat vroeër sonder verdere bereiding as misstof gedien het. Salpetersuur word berei deur ammoniak met suurstof te oksideer (met platina as katalisator), waardeur NO2 gevorm word, en as NO2 met water vermeng word, ontstaan die HNO3, wat vir kunsmis geskik is.
Fosforhoudende kunsmis
Die grondstowwe vir die kunsmisprodukte is fosfaathoudende rots (soms ook rotsfosfaat genoem), swaelsuur, fosforsuur, ammoniak, salpetersuur en kalksteen. Die volgende misstowwe word daaruit vervaardig:
Ander misstowwe wat fosfor bevat, maar nie in die bogenoemde prosesse vervaardig word nie, is onder andere:
Stikstofhoudende kunsmis
Ammoniak, swael, salpetersuur en kalk is die hoofbestanddele van stikstofhoudende kunsmis. Misstowwe wat daaruit vervaardig word, is onder meer:
Kaliumhoudende kunsmis
Byna alle gesteentes bevat kalium, maar dit is nie altyd ekonomies ontginbaar nie. Kalium word wel uit ryk kaliumerts en soutmyne verkry en met swael, chloor en magnesium vermeng vir die vorming van die volgende produkte:
Algemene vervaardiging
Kunsmisstowwe word as poeier, soutkristalle, korrels of oplossings vervaardig en bemark. Die vorm waarin dit bemark word, hang af van die oplosbaarheid van die misstof, die verpakkingsmetode, die toedieningsmetode en die vervaardigingsmetode. Sommige soorte kunsmis is byvoorbeeld slegs oplosbaar in poeiervorm, ander in soutvorm, ensovoorts. Poeiers en soute lewer egter die probleem dat dit maklik verlore gaan (wegwaai of uitwas), onegalig gesprei word of die masjinerie laat verstop en daarom het korrels al hoe sterker op die voorgrond begin tree.
Lagrange-punt
Vyf punte
Die L3-punt lê ook op dieselfde lyn, maar aan die ander kant van die grootste van die twee voorwerpe.
duimnael|200px|’n Diagram wat die vasstelling van die L4-punt verduidelik. Die L4- en die L5-punt lê in die baan van die kleinste van die twee groot voorwerpe, met ’n voorsprong (L4) of agterstand (L5) van een maal die afstand tussen die twee groot voorwerpe – dus op die derde hoek van die gelyksydige driehoek waarvan die ander hoeke deur die twee groot voorwerpe gevorm word). By die driehoekige punte L4 en L5 heers stabiele ewewig, mits die verhouding van M1/M2 groter is as 24,96. Dit is die geval met die Son-Aarde-, Son–Jupiter- en Aarde-Maan-stelsel.
In teenstelling met L4 en L5 is punte L1, L2 en L3 posisies van onstabiele ewewig. Enige voorwerp wat op een van dié drie punte lê, sal geneig wees om sy wentelbaan te verlaat. Natuurlike voorwerpe kom dus selde hier voor en ruimtetuie op dié punte sal ’n mate van aandrywing nodig hê om hulle in posisie te hou.
Natuurlike voorwerpe op Lagrange-punte
Voorwerpe kom algemeen voor op punte L4 en L5 van natuurlike wentelende stelsels. Hulle word gewoonlik trojane genoem; in die 20ste eeu is asteroïdes wat in ’n wentelbaan by die Son en Jupiter se L4- en L5-punt ontdek is, genoem na karakters uit Homeros se Ilias.
Ander voorbeelde van natuurlike voorwerpe op Lagrange-punte is:
Kunsmis
Algemene vervaardiging
Korrels het ook die voordeel dat dit, nie so maklik soos poeier en soute, klonte vorm tydens verpakking of maklik deur vogtigheid aangetas word nie. By die vervaardiging van kunsmis het korrels gaandeweg voorkeur begin geniet omdat dit vervaardiging, verpakking en toediening heelwat vereenvoudig. Hoewel korrels dus baie voordelig blyk te wees, kan dit egter nie in alle gevalle die ander vorme vervang nie en daarom word soute, poeiers en oplossings veral vir die enkelvoudige (gekonsentreerde) misstowwe soos ammoniumsulfaat (sout), ureum (oplossing), slakkemeel (poeier), superfosfaat (sout), kaliumchloried (sout), ensovoorts, gebruik. Kunsmis word as enkelvoudige misstowwe of as mengsels vervaardig.
Die enkelvoudige misstowwe word dikwels vir grondverbetering gebruik (byvoorbeeld om suur grond soet te maak), terwyl mengsels meer op die spesifieke gewasvereistes gerig is. Die meeste kunsmis, veral mengsels, word in korrelvorm vervaardig en bemark omdat dit die vervaardiging vereenvoudig, maklik verpak kan word, die korrels nie sommer breek of klonte vorm nie en toevoerbakke (op planters) nie maklik laat verstop nie. Kunsmis was nie maklik uit die grond nie, al is dit goed oplosbaar.
In Suid-Afrikaanse kunsmisfabrieke draai die hele vervaardigingsproses gewoonlik om ŉ korrelaanleg, ondersteun deur ander aanlegte soos die stoomaanleg, fosforaanleg, swaelaanleg, druklugaanleg en die verpakkings en versendingsaanleg. Die stoomaanleg verskaf die grootste gedeelte van die verhitting in die verskillende prosesse omdat dit op een plek ontwikkel, met pype na die vereiste plekke gebring kan word en die lug nie besoedel nie. Fosfaat rots en fosforsuur is voorheen van 'n ander aanleg aan ŉ fabriek gelewer, maar fabrieke beskik deesdae oor hulle eie fosforaanlegte. In die fosforaanleg word die fosfaatrots fyngemaal en 'n gedeelte sonder verdere verwerking as kunsmis gebruik, terwyl 'n gedeelte as grondstof vir fosforsuur dien. Swael en swaelsuur word ook deur die fabriek se eie aanleg verskaf, wat hom minder afhanklik van ander fabrieke maak. Die grondstowwe wat wel deur ander fabrieke verskaf kan word, is ammoniak en kaliumsoute (potas). Druklug (saamgeperste lug) word deur reuse kompressors op die fabrieksterrein voorsien en is onontbeerlik vir die instrumente, kontrolekleppe, droogoonde en talle ander pneumatiese toestelle. In die verpakkingsaanleg word die poeiers, soute en korrels in sakkies en die oplossings in houers verpak vir versending.
Korrels
Die korrelaanleg beskik oor 'n reusagtige silinder (ongeveer 3 m in deursnee en 30 m lank) wat horisontaal om 'n as draai. Om korrels te maak, word verpoeierde kunsmis in die korreltrommel ingevoer en effens bevogtig terwyl die trommel roteer. Die poeier rol dan in klein korreltjies saam en om die proses aan te help, word rollertjies (metaal- of rubberballetjies) in die korreltrommel geplaas. Die vermenging van 'n spesifieke kunsmissoort vind terselfdertyd in die korreltrommel plaas.
Om byvoorbeeld 'n mengsel van stikstof, fosfor en potas te verkry, word verpoeierde rotsfosfaat, kaliumsout en vloeibare ammoniak gelyktydig in die korreltrommel ingevoer. Die ammoniak dien dan ook as ŉ bevogtiger en die korrels bevat die bestanddele in die regte verhouding. Die klam korrels word dan na die droogoond gestuur. Die droogoond bestaan ook uit 'n roterende silinder, sodat die korrelvorm behoue kan bly. Die gedroogte kunsmis is gewoonlik effens bros en higroskopies, wat veroorsaak dat die korrels kan breek of ongewenste vog uit die lug kan absorbeer en daarom word dit ter beskerming met 'n lagie olie bedek. Die olie (kaolienolie) word in die kaolientrommel, wat ook roteer om die korrelvorm te behou, by die kunsmis gevoeg en vorm 'n dun lagie (film) om elke korreltjie.
Die kunsmis is dan gereed vir verpakking en word met ŉ vervoerband na die verpakkingsaanleg gestuur. Die korrelaanleg word gewoonlik so ingerig dat die vloeibare grondstowwe (sure en ammoniak) met pype en kleppe en die vaste grondstowwe (poeiers en soute) met vervoerbande outomaties in die korrelsilinder ingevoer kan word. Om dus 'n spesifieke soort kunsmis te vervaardig, word die regte kleppe en vervoerbande eenvoudig in werking gestel en word daar toegesien dat die grondstowwe in die regte verhouding in die trommel kom.
Daar word gedurig monsters uit die korreltrommel geneem en in die fabriek se laboratorium ontleed om te verseker dat die mengsel in die regte verhouding en van goeie kwaliteit is.
Gebruike
Landbougrond word kunsmis toegedien om die grond te verbeter en bykomende plantvoeding te verskaf. Die meeste misstowwe is in water of swak sure (2 % sitroensuur) oplosbaar en die oplosbaarheid speel 'n belangrike rol by die keuse van 'n kunsmissoort. Superfosfaat (19% P) is byvoorbeeld wateroplosbaar en word toegedien waar daar 'n fosfortekort in die grond is. Die kunsmis is redelik neutraal en kan op effens soet sowel as op effens suur grond gebruik word, hoewel dit ontoeganklik word vir gewasse wat verbou word in grond wat ryk aan yster en aluminium is. As die kunsmis opgelas het, dring dit die grond moeilik binne en moet daarom naby die plantwortels toegedien word.
Dubbelsuperfosfaat is ook wateroplosbaar en word vir dieselfde doeleindes as superfostaat gebruik, maar het 'n hoër konsentrasie fosfor (45 % P). Die ander fosfaatmisstowwe soos super en kalk, ammaniumfosfaat, slakkemeel en calmafos is in swak suur oplosbaar en kan op suur grond gebruik word vir gewasse wat goed aard in suur grond. Die stikstofmisstowwe soos ammoniumsulfaat, ammoniumnitraat en ureum is ook wateroplosbaar, hoewel dit versurend op die grond inwerk en veral in soet en neutrale gronde gebruik word.
Ammoniumsulfaat werk vinnig, was nie maklik uit die grond uit nie en word veral as kopbemesting gebruik. Ammoniumnitraat word ook as kopbemesting gebruik, maar was redelik maklik uit en word slegs gebruik omdat dit 'n hoe stikstofinhoud het. Ureum bevat egter die hoogste konsentrasie stikstof en word dikwels as 'n oplossing, en wel uit die lug met 'n vliegtuig, toegedien. Stikstofkunsmis bevorder veral ŉ welige plantegroei en word gebruik om sterk plante te verkry wat teen wind en weer bestand is en wat die grond kan bedek sodat die vog nie maklik verdamp nie.
As die kunsmis egter oormatig toegedien word, groei die gewasse te welig en is geneig om te sukkel met saadvorming, terwyl hulle ook te veel vog uit die grond opneem. Die kalium- ot potasmisstowwe is ook wateroplosbaar en was nie maklik uit die grond uit nie. Dit is dus ideaal vir sandgrond wat maklik dreineer en arm aan kalium is. Potas as 'n chloried of sulfaat het nie ŉ uitwerking op grondsuurheid nie, hoewel die chloried soms skadelik vir sekere plante is.
Kunsmismengsels
Kunsmismengsels bestaan uit stikstof (N), fosfor (P) en kalium (K) en word gebruik omdat dit, in teenstelling met enkelvoudige misstowwe, 'n meervoudige werking het en heelwat voordele bo enkelvoudige kunsmis bied. Die stikstof-, fostaat- en kaliumhoudende misstowwe is in wese ook mengsels, maar het meestal ŉ enkelvoudige werking en word as enkelvoudige misstowwe beskou. Die grondstowwe ammoniak, rotsfosfaat en kaliumsout word tot ammoniumsultaat, superfostaat en kaliumchloried verwerk en dien dan as basis vir die mengsels.
Die mengsels bevat N, P en K in sekere verhoudings, wat in persentasie ot in dele uitgedruk kan word. ŉ Mengsel wat byvoorbeeld 12 % N, 6 % P en 4 % K bevat, word ook aangedui as 6 : 3 : 2 (6 dele N, 3 dele P en 2 dele K). Die mengsel bevat altesaam dan 22 % (12 + 6 + 4) oplosbare voedingstowwe (die ander 78 % van 'n mengsel bevat ook N, P en K, maar dit is ontoeganklik vir plante). Kunsmismengsels word op groot skaal in Suid-Afrika gebruik want dit kan willekeurig vermeng word om by gewasse, grond- en klimaattoestande aan te pas.
Frank Zappa
Frank Vincent Zappa (21 Desember 1940 – 4 Desember 1993) was 'n Amerikaanse akteur, komponis, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Baby Snakes (1979), Y Tu Mamá También (2001), Things We Lost in the Fire (2007), en The Dark Tower (2017).
Woestynlewerik
Die Woestynlewerik (Eremalauda starki) is 'n algemene, amper endemiese standvoël en nomade in klipperige woestynbossieveld, op gruisvlaktes en in dorre grasveld, met grasse soos fyntwa. Die voël is 13 – 14 cm groot en weeg 16 - 22 gram. In Engels staan die voël bekend as die Stark's lark.
Tartarye
Tartarye is die historiese benaming van Sentraal-Asië, Noord-Asië en dele van Oos-Europa. Hierdie gebied was die tuisland van die Tatare, 'n sambreelterm wat vroeër algemeen gebruik is om na Mongole en Turkse volkere te verwys, en die gebied waaroor die Mongoolse Ryk en sy opvolgerstate beheer gehad het. Voor die tyd van die ontdekkingsreisigers Zheng He en Christophorus Columbus het Europeërs dikwels na alle onbekende gebiede buite Europa en Afrika as Tartarye verwys.
Die term Tartarye is vanaf die middeleeue tot in die 19de eeu deur Europeërs gebruik, maar is deur moderne terme vervang nadat westelike verkenners met wetenskaplike navorsing oor die betrokke Asiatiese gebiede begin het en die politieke omstandighede en etniese identiteite met die uitbreiding van die Russiese Ryk en die vestiging van Russiese setlaars ingrypend verander het. In die Russiese konteks is die term Tartarye gewoonlik vervang met Siberië. Tartarye is tradisioneel onderverdeel in:
Sud Aviation Vautour
Daar drie verskillende modelle:
Model IIN het sy nooiensvlug op 16 Oktober 1952 voltooi. Die Franse Lugmag het 140 eenhede bestel maar slegs 70 was vervaardig tussen 1957 en 1959. Hulle almal was toegerus met 'n kanon, vuurpyle en missiele en was gebaseer te Tours saam met 'n alleweerstoestande vegvliegtuig eenheid. Hulle is almal vanaf 1973 met die Dassault Mirage F1 vervang.
In die laat 1950's het die Israeli Lugmag 'n behoefte gehad vir 'n vegvliegtuig met 'n lang togafstand om vyandelike vliegtuie in diep in vyandelike gebiede aan te val. Na evaluerings vlugte het hulle die Vautour gekies om die De Havilland Mosquito te vervang. Die Vautour moes ook as teenvoeter dien vir die Iljoesjin Il-28. Agtien Vautour's bomwerpers is uitgevoer na Israel gevolg deur sewe vegvliegtuie. Die vliegtuig kon Mach-1 behaal in klein duikvlugte en was in baie aksie betrokke tydens die Ses Dae-oorlog in 1967. Die vliegtuig was eers in 1970 uit diens onttrek deur die die Israeli Lugmag.
Twee eskaders van die Israeli Lugmag was toegerus met die Vautour. Die Vlermis eskader te Tel-Nof het model IIN bedryf. Die IIN's was gebruik in 'n nag onderskeppingsrol, aanvanklik saam met die Gloster Meteor NF.13 totdat laasgenoemde uit diens onttrek is in die 1960's. Na die koms van die Mirage III in 1963 is die Vautour gebruik as 'n aanvalsvliegtuig. Hulle is soms nog gebruik in 'n nag rol; in 1964 het hulle slaags geraak met MiG-19's van die Egiptiese Lugmag. Voor dit het twee Vautour's op 19 Augustus 1959 slaags geraak met vier Egiptiese MiG-19's. In 1962 het 'n Vautour 'n Iljoesjin II-28 al die pad na Damaskus gejaag voor dit omgedraai het.
18 Junie
18 Junie is die 169ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (170ste in skrikkeljare). Daar volg nog 196 dae in die res van die jaar.
Lisa McGrillis
Lisa McGrillis (gebore 3 September 1982) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Pass (2016) en in die televisiereekse Inspector George Gently (2007) en Hebburn (2012).
Cape Town Highlanders
Die Cape Town Highlanders is 'n reserwemagregiment in die Suid-Afrikaanse Infanteriekorps van die Suid-Afrikaanse Leër, met hoofkwartier in Kaapstad. Dit bestaan sedert 1885 en het 'n geskiedenis wat aktiewe deelname aan verskeie koloniale veldslae, die Tweede Vryheidsoorlog, die Eerste Wêreldoorlog, die Tweede Wêreldoorlog, die Angola-veldtog (1975-76), die Grensoorlog, en die Noodtoestand insluit. Die regiment het verskeie gevegsonderskeidings verwerf, en oor die jare is baie lede met dekorasies vereer. Sy leuse is Nemo me impune lacessit ('Niemand raak ongestrafd aan my nie'). Hy dra die Gordon-tartan.
Geskiedenis (Chronologie)
1880's 1890's 1900's 1910's 1920's 1930's 1940's 1950's 1960's 1970's 1980's 1990's
Andy Warhol
Andy Warhol (6 Augustus 1928 — 22 Februarie 1987) was 'n Amerikaanse kunstenaar, avant-garde rolprentmaker, skrywer, en sosiale figuur. Warhol het ook gewerk as 'n tydskrifuitgewer, musiekprodusent en akteur. Met sy agtergrond in die kommersiële kuns was Warhol een van die stigters van die Popkuns-beweging in die Verenigde State in die 1950's.
Warhol is veral bekend vir sy eenvoudige dog groter as lewensgroot, kleurkontrasterende skilderye (sifdrukwerke) van verbruikersitems, alledaagse voorwerpe soos Campbell se geblikte sop, papawerblomme en 'n piesang wat op die omslag van die musiekalbum The Velvet Underground and Nico (1967) verskyn het. Hy is ook bekend vir sy gestileerde portrette van twintigste eeuse ikone soos Marilyn Monroe, Elvis Presley, Jacqueline Kennedy Onassis, Brigitte Bardot en Elizabeth Taylor.
Begin
Andy Warhol is as Andrew Warhola in Pittsburgh (VSA) gebore en is van Roetheense afkoms. Sy pa het in die steenkoolmyne in Pennsilvanië gewerk en die Bisantyns-Katolieke gesin het in die Oakland-buurt van Pittsburgh gewoon. Andy het twee broers gehad: John en Paul.
In Graad 3 het Warhol Chorea opgedoen, 'n aandoening van die senuweestelsel wat onwillekeurige bewegings van Warhol se ledemate veroorsaak het. Die siekte het 'n vlekkerigheid in die pigmentasie van sy vel veroorsaak en, as 'n kind, het Warhol ietwat aan ipekonders gely en 'n vrees vir hospitale en dokters ontwikkel. As gevolg van sy bedlêendheid, was hy nie baie gewild op skool nie en het hy 'n sterk band met sy moeder gevorm (Guiles, 1989). Terwyl hy in sy bed gelê het, het hy geteken, radio geluister en prentjies van rolprentsterre om sy bed versamel. Tydens 'n terugblik het Warhol hierdie periode beskryf as baie belangrik in die ontwikkeling van sy persoonlikheid en in die vorming van sy vaardighede en voorkeure.
Reeds vroeg in sy lewe blyk dit dat hy oor 'n besonderse tekentalent beskik. Hy bestudeer kommersiële kuns aan die "Carnegie Institute of Technology" (tans die Carnegie-Mellon Universiteit) in Pittsburgh. In 1949 verhuis hy na New York Stad, waar hy 'n suksesvolle loopbaan begin in die illustrering van tydskrifte en reklame. Hy word veral bekend vir sy inktekeninge van skoene gedoen in 'n los krapstyl. Hierdie tekeninge was ook deel van sy vroegste vertonings in New York by die Bodley Galery.
Die 1960's
[[Lêer:Campbells.jpg|duimnael|230px|Warhol het bekendheid verwerf deur skilderye van massageproduseerde produkte soos hierdie Campbell's-sopblikkies.
Campbell's-logo en verpakkingsontwerp: ® CSC Brands LP. Alle regte voorbehou. ]] Baie van Warhol se werk gaan oor die konsep van Amerikana en Amerikaanse kultuur. In die 1960's begin hy portrette van persoonlikhede soos Marilyn Monroe, Troy Donahue en Elizabeth Taylor verf. Hy begin ook in die tyd met die maak van skilderye op groot skaal van bekende Amerikaanse produkte soos Campbell's-sopblikkies en Coca-Cola-bottels. Sodoende maak hy kuns van alledaagse massaprodukte en maak vervolgens van kuns self 'n massaproduk.
Hy het populêre beelde en metodes gebruik om die Amerikaanse kulturele identiteit van die 20ste eeu te visualiseer. Hierdie populêre herdefinisie van Amerikaanse kultuur is 'n tema en gevolg van Warhol se kuns. Aangesien Amerikaanse kultuur internasionale invloed het, het Warhol se kuns ook internasionale invloed. Buite die kunswêreld is Warhol bekend vir die aanhaling, "In die toekoms sal almal bekend wees vir 15 minute." Hy het later aan joernaliste gesê, "My nuwe lyn is, 'In 15 minute, sal almal bekend wees.'"
Warhol stig ook die sogenaamde Fabriek ("Factory") geleë by Union Square in New York. Dit was 'n ateljee waarin hy onder andere honderde (ondergrondse) films maak. Die "Factory" ontwikkel tot 'n ontmoetingsplek vir 'n groot verskeidenheid kunstenaars, skrywers en musikante. Die oorspronklike "Factory" is gevestig in 'n ou hoedefabriek. Na 'n aantal jare verskuif Andy Warhol sy aanhangers na 'n ruimte aan die oorkant van die straat. In hierdie tweede "Factory" was nie alleen 'n ateljee gevestig nie, maar ook die redaksie van die deur Warhol gestigte blad Interview Magazine. Hy word gedurende die tydperk besonder bekend weens sy sifdrukwerk. Hy maak sifdrukwerke van onder andere Elvis Presley en beweer dat hy nie meer kuns uit massa-geproduseerde artikels wil skep nie, maar om kuns self in massa te produseer.
New York se Museum of Modern Art het 'n simposium vir popkuns gehou in Desember 1962, waartydens kunstenaars soos Warhol aangeval is omdat hulle "oorgegee" het aan die verbruikerskultuur. Die kritici was geskok deur Warhol se openlike aanvaarding van markkultuur. Die simposium het ook die toon aangegee vir Warhol se ontvangs deur die kunswêreld: deur die dekade het dit duidelik geword dat 'n diepsinnige verandering in die kultuur van die kunswêreld besig is om plaas te vind en dat Warhol in die middelpunt van hierdie verandering staan.
'n Beslissende gebeurtenis was die 1964-uitstalling, "The American Supermarket": 'n vertoning wat in Paul Bianchini se Upper East Side galery gehou was. Die uitstalling was vertoon as 'n tipiese klein supermarktoneel, behalwe dat alles binne-in die toneel - die varsprodukte, geblikte goedere, vleis, plakkate op die mure, ens. - deur ses prominente kunstenaars van daardie tyd geskep was, waaronder ook die omstrede Billy Apple, Mary Inmad en Robert Watts. Warhol se skildery van 'n blikkie van Cambell's-sop het $1500 gekos, terwyl elke blikkie met sy handtekening daarop vir $6 verkooop het. Die uitstalling was een van die eerste massagebeurtenisse wat die publiek direk gekonfronteer het met popkuns en die ewige vraag oor wat kuns eintlik is.
Tydens sy werk in die 1950's as 'n illustreerder vir advertensies, het Warhol assistente gebruik om sy produktiwiteit te verhoog. Alhoewel hierdie samewerking 'n kenmerkende (en omstrede) aspek van sy metodes deur sy loopbaan sou bly, was dit veral opmerklik in die 1960's. Een van Warhol se belangrikste medewerkers van hierdie periode was Gerard Malanga. Malanga het Warhol bygestaan in die produksie van sifdrukwerke, rolprente, beeldhouwerk en ander werke by die "Factory". Ander gereelde besoekers aan Warhol se "Factory" het Freddie Herko, Ondine, Ronald Tavel, Mary Woronov, Pietro Psaier, Billy Name en Brigid Berling in gesluit. Gedurende hierdie dekade het Warhol ook 'n aantal onkonvensionele aktrises touwys gemaak en aan hulle die titels "Supersterre" toegeken, waaronder Edie Sedgwick, Viva en Ultra Violet. Hierdie gereelde besoekers aan die Factory het ook aan Warhol se Factory-rolprente deelgeneem en sommige, soos Berlin, was tot Warhol se dood met hom bevriend. Belangrike figure in New York se ondergrondse rolprent- en kunswêreld (soos skrywer John Giorno en rolprentvervaardiger Jack Smith) het ook in Warhol se rolprente in die 1960's verskyn, wat bygedra het tot die groot verskeidenheid kunstonele waaraan Warhol in hierdie periode deelgeneem het. Teen die einde van die dekade was Warhol self beroemd en het hy dikwels in koerante en tydskrifte langs ander Factory-lede soos Sedgwick verskyn.
Warhol ontdek ook die latere invloedryke rock-groep The Velvet Underground en gaan saam met hulle op toer. Hy het ook die omslag vir hulle 1967-debuutalbum, The Velvet Underground and Nico, ontwerp.
Skietvoorval
Op 3 Junie 1968 het Valerie Solanas die kunskritikus en kurator, Mario Amaya, en Warhol by sy studio geskiet.
Solanas het vroeër 'n groep genaamd die "Society for Cutting Up Men" (S.C.U.M.) gestig en die manifes van S.C.U.M geskryf, 'n radikale feministiese werk wat sedertdien 'n volgelingskap opgebou het, beide van diegene wat dit ernstig bejeën sowel as diegene wat dit snaaks vind. Solanas het in die 1968-rolprent, "I, A Man", verskyn. Vroeër op die dag van die aanval is Solanas die deur gewys nadat sy by die Factory opgedaag het, op soek na 'n draaiboek wat sy voorheen aan Warhol gegee het (die draaiboek was blykbaar verlê).
Warhol was in die bors geraak en het 'n ernstige wond opgedoen. Hy het die insident skaars oorleef: dokters het sy borskas oopgemaak en sy hart masseer om die hart se beweging te help stimuleer. Warhol is ernstig verwond in die aanval en het die fisiese gevolge daarvan vir die res van sy lewe ervaar aangesien hy 'n korset moes dra om hom te ondersteun. Die skietvoorval het ook 'n ingrypende invloed op Warhol se lewe en kuns gehad.
Tydens die voorval was Solanas die enigste lid van S.C.U.M.. Sy is 'n dag na die aanval gearresteer en het haar aksies probeer verduidelik deur te sê "Hy het te veel beheer oor my lewe." Ná die voorval het die aktiwiteite by die Factory heelwat meer gekontroleerd geraak en vir baie het hierdie gebeurtenis 'n einde aan die "Factory 60's" gebring.
Die 1970's
Warhol het gewoonlik gesosialiseer in Serendipity 3 en Studio 54, nagklubs in New York Stad. Hy is algemeen beskou as stil, skaam en as 'n uiters oplettende waarnemer. Meer as een persoon het grappenderwys na hom verwys as "death warmed over." Hy het egter ook 'n reputasie gehad vir 'n skerp tong en is as manipulerend beskryf. Warhol se uiteenlopende persoonlikhede het daartoe aanleiding gegee dat sy vriende hom die bynaam gee van Drella ('n kombinasie van Dracula en Cinderella).