cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Japan Nasionale Roete 395
Japan Nasionale Roete 395 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Eminem
Marshall Bruce Mathers III (gebore 17 Oktober 1972), beter bekend onder sy verhoognaam Eminem, is 'n Amerikaanse kletsrymer, liedjieskrywer, musiekprodusent en akteur uit Detroit, Michigan. Hy is in St. Joseph, Missouri gebore. Eminem het 15 Grammy-toekennings en 1 Oscar gewen en na raming sowat 45 miljoen albums en 42 miljoen liedjies verkoop.
Blaublitz Akita
Blaublitz Akita (ブラウブリッツ秋田) is 'n Japannese sokkerklub in die Akita-prefektuur, Japan.
Ben Lyon
Ben Lyon (6 Februarie 1901 – 22 Maart 1979) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Flying Marine (1929), Hell's Angels (1930), The Hot Heiress (1931), en Stardust (1938).
Aloe kulalensis
Die Aloe kulalensis is 'n aalwyn wat endemies aan Kenia is.
Japan Nasionale Roete 397
Japan Nasionale Roete 397 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Abraham Faure Louw jr.
Ds. Abraham Faure Louw was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk wat sy hele bediening van 1938 tot 1978 in die destydse NG Sinode van Midde-Afrika deurgebring het. Hy was die seun van ds. Abraham Faure Louw en 'n agterkleinseun van ds. Andrew Murray, die stamvader van die Murrays in Suid-Afrika en van 1822 tot 1866 leraar van die NG gemeente Graaff-Reinet en 'n kleinseun van ds. Andreas Adriaan Louw, die eerste leraar van die NG gemeente Fauresmith, die tweede oudste NG gemeente in die Vrystaat. Ds. A.A. Louw, die stigter van die NG Kerk se sendingveld in Masjonaland en die sendingstasie Morgenster in die destydse Suid-Rhodesië, was sy oom.
Louw studeer aan die Kweekskool op Stellenbosch en behaal hierna die graaf Th.M. aan die Princeton-universiteit in die VSA. Hy word in 1937 gelegitimeer as leraar in die NG Kerk en in 1938 georden in die NG gemeente Bulawayo, vanwaar hy in 1946 na die gemeente Gwelo vertrek. Hier speel hy 'n deurslaggewende rol in die oprigting van die Daisyfield-kinderhuis, waarvan hy die eerste direkteur was, en beywer hy hom vir die saak van skoolopvoeding. In Rhodesië was hy 'n leier op kerklike gebied en ook van die Afrikanergemeenskap. Hy word dan ook later verkies tot moderator van die destydse NG Sinode van Midde-Afrika. Van 1950 is hy medeleraar van Gwelo en direkteur van Bothashof, die Afrikaanse skool in Rhodesië wat uit Daisyfield ontstaan het. In 1956 verskuif hy na die NG gemeente Salisbury en, met die verhuising van die skool na die hoofstad van die kolonie, bly hy aan as direkteur van Bothashof tot 1976.
Tuisblad
Letlakala_la_pele Main_Page Tlukankulu Likhasi_Lelikhulu Leqephe_la_pele Hayani Iphepha_Elingundoqo Ikhasi_Elikhulu
Japan Nasionale Roete 396
Japan Nasionale Roete 396 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Andrew Whitfield
Andrew Whitfield (gebore 24 November 1982) is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie. Hy was in die 7de plek op die nasionale verkiesingslys van die DA in 2019.
Karan Choudhary
Karan Choudhary (gebore 11 November 1989) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Sully (2016) en Ocean's Eight (2018).
Japan Nasionale Roete 398
Japan Nasionale Roete 398 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Eiergooi
Eiergooi is 'n speletjie wat tydens boeresport gespeel word. 'n Span bestaan uit twee lede wat teenoor mekaar posisie inneem en 'n eier vir mekaar deur die lug gooi. Na elke gooi word een tree terug getree sodat die afstand tussen hulle vergroot. As 'n span se eier val en breek is die span uit. Die span wat se eier die langste hou, is die wenner.
Rou hoendereiers moet verkieslik gebruik word. Om die ander spanne te uitoorlê kan 'n gekookte eier ingesmokkel word, wat nie sommer sal breek as dit val nie. Die span met die gekookte eier behoort dan te wen, maar die opponente sal weldra onraad vermoed as 'n eier meters deur die lug trek en nie breek as dit val nie.
Die spel bevorder spanwerk en koördinasie.
Japan Nasionale Roete 399
Japan Nasionale Roete 399 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Jein
Jein (minder gebruiklik: "jain") is in die geselstaal 'n kofferwoord wat hoofsaaklik op die Duitse taalakker voorkom. Dit is 'n versmelting van die woorde Ja en Nein en het die betekenis "ja en nee". "Jein" kom selde in sinne voor waar "vielleicht" (miskien, dalk) gebruik word en vervang laasgenoemde ook nie. "Jein" word meestal dan gebruik wanneer 'n vraag nie onomwonde of selfs gelyktydig met "Ja" en "Nein" of met voorbehoud "Ja, maar..." of "Nee, maar..." beantwoord kan word nie. Op "Jein" volg die verklaring waarom die antwoord dubbelsinnig (bevestigend en ontkennend) is.
Nongquase
Nongquase ( 1841 - 1898), ook bekend as Nongqawuse, was 'n Xhosa-meisie wat veral onder die aansporing van haar toordokteroom Mhlakaza, in 1856 en 1857 voorspellings gemaak het wat gelei het tot die groot Nasionale Selfmoord van die Xhosas.
Nongquase is in 1841 in die Kentani-distrik in Transkei gebore. Haar vader, Mhlantla, was die jonger broer van die toordokter Mhlakaza. Na haar vader se dood is Nongquase deur hierdie oom van haar grootgemaak. Hulle het eers aan die Kobonqaba-rivier en later by die Gxaraspruit gewoon. In 1856 het Sarili, die opperhoof van die Gcaleka-Xhosas, Mhlakaza se raad gevra in verband met die Engelse wat die Xhosas se land al dieper binnegedring het. In Mei dieselfde jaar het die tienermeisie Nongquase, nadat sy water by die diep poel Ekamangeni in die Gxara-rivier gaan haal het, aan haar oom vertel dat sy 'n visioen van manne by die rivier gesien het.
Mhlakaza het dadelik die meisie se visioen geglo en haar as medium gebruik om met die voorvadergeeste in verbinding te tree. (Jong waarsegsters was destyds 'n algemene verskynsel onder die Xhosas.) In die daaropvolgende 10 maande is die storie versprei dat indien die Xhosas, as teken van hulle geloof in die voorvadergeeste, al hulle vee sou slag en al hul graanoeste voor 18 Februarie 1857 sou vernietig, hul voorvaders almal weer jonk sou word en 'n sterk wind al die onderdrukkers in die see sou waai.
Daarna sou die Xhosas ŉ duisend jaar lank vry van inmenging wees. Terselfdertyd sou hulle baie ryk word en 'n oorvloed voedsel hê om te eet. Die Gcaleka, onder leiding van Sarili, het onmiddellik hul vee begin slag en al hul oeste op die landerye verbrand; 'n paar ander Xhosastamme het hulle voorbeeld gevolg. Sekere stamme, soos die Ngqika onder Sandile, het egter aanvanklik teenstand gebied. Sandile se moeder het hom begin dreig met onteiening, omdat hy kwansuis nie wou hê haar gestorwe man moes weer lewend word nie.
Uiteindelik het hy toegegee. Sekere mense, veral die Ngqika-kommissaris Charles Brownlee, het vergeefs probeer om die Xhosas af te raai om hul voedsel te vernietig. Die Xhosas het geglo dat die dag van bevryding van die Blankes aangebreek het en hulle wou graag die voorvadergeeste tevrede stel, soos dit by hulle die gewoonte was. Die Ndlambestam onder Mhala het ook lank gewag voordat hulle hul beeste begin slag het, maar hulle het uiteindelik geswig toe Nonkosi, nog 'n profetes, dieselfde storie as Nongquase onder hulle begin versprei het.
Toe die oggend van 18 Februarie aanbreek, was die son nie 'n vuurrooi bal nie en dit het nie in die lug gedraai en weer in die ooste ondergegaan, soos voorspel is nie. Die dag het sonder wind en sonder die ontwaking van die voorvaders verbygegaan. Mhlakaza het die bevrydingsdatum uitgestel tot 28 Mei, en het beweer dat twee van die voorvaders in die doderyk rusie gehad het en daarom is die dag van herrysenis vertraag. Ook 28 Mei het aangebreek sonder dat enige van die voorspellings bewaarheid is, en hongersnood het die Xhosas in die gesig begin staar.
Duisende mense (die presiese aantal is onbekend, hoewel bespiegel word dat ongeveer een derde van die Xhosa-bevolking uitgewis is) is dood en baie oorlewendes het na Brits-Kaffrarië gevlug (baie Xhosas het op die pad gesterf) op soek na kos en werk. Mhlakaza het self gedurende die tydperk gesterf, terwyl Nongquase na Bomvanaland gevlug het. Aan die begin van 1858 is sy deur die boer W.R.D. Fynn naby Cathcart in hegtenis geneem en na 'n verhoor is besluit dat sy onskuldig was en slegs as medium vir haar oom opgetree het.
Sy is saam met Nonkosi op Robbeneiland gehou ten einde haar teen die weerwraak van haar eie mense te beskerm. Toe Nongquase vrygelaat is, het sy naby die dorpie Alexandria gaan woon, die skuilnaam Victoria Regina aangeneem, getrou en kinders gehad. Toe sy een keer op 'n besoek aan Port Elizabeth as Nongquase herken is, moes sy vlug vir haar lewe. In 1898 is sy oorlede en op die plaas Glen Shaw begrawe. Nadat haar graf herontdek is, is 'n bronsgedenkplaat in 1963 daarop aangebring. Die Xhosas het vandag 'n gesegde wat lui "Uletha injenga Nongquase" ("jy praat soos Nongquase"), wat beteken dat wat jy sê, nooit kan gebeur nie.
Brantridge Park
Brantridge Park in Wes-Sussex was een van die minder belangrike koninklike wonings in Engeland. Dit is in die Brantridge-woud geleë en was die huis van die 1ste Graaf van Athlone en sy vrou, prinses Alice van Albany, die laaste oorlewende kleindogter van koningin Victoria. Victoria se jongste dogter, prinses Beatrice, het ook van 1919 tot 1944 hier gewoon.
Die huis is later in woonstelle opgedeel.
Luphutana-aalwyn
Die Luphutana-aalwyn (Aloe liliputana) is 'n aalwyn wat endemies is aan die Oos-Kaap en kom naby Luphutana in Pondoland voor. Die spesie is eers in 2014 geklassifiseer.
BMW 8-reeks
Die BMW 8-reeks is 'n reeks groot toermotors wat deur BMW vervaardig word.
Die 8-reeks is in 1990 onder die E31-modelkode bekendgestel en was slegs beskikbaar as 'n tweedeurkoepee. Dit word aangedryf deur 'n reeks natuurlike lugvloei- V8- en V12- petrolenjins. Die E31 het met die produksie van die E24 6-reeks begin, maar dit word nie as 'n direkte opvolger beskou nie. Dit is later in 1999 gestaak weens swak verkope.
Die modelreeks is in 2018 weer bekendgestel met die tweede generasie, die G15 8-reeks. Dit het as 'n koepee (G15), afslaankap (G14) en vierdeurbakstyle van die Gran Coupé (G16) begin as die opvolger van die F06/F12/F13 6-reeks. Die G15 8-reeks stel 'n inlynsessilinder-dieselenjin bekend, en 'n hoë-werkverrigting M8-model sal na verwagting ook in die toekoms bekendgestel word.
Eerste geslag (E31; 1990–1999)
Ontwerpwerk aan die eerste generasie E31 8-reeks het in 1984 begin, met die finale ontwerpfase en produksie-ontwikkeling wat in 1986 afgeskop het. Die motor maak sy debuut in 1989 op die Frankfurtse Motorskou, en is tot 1999 vervaardig. Die 8-reeks is ontwerp om verder as die mark van die oorspronklike E24 6-reeks te beweeg, met groter werkverrigting en 'n hoër prys. Die 8-reeks was die eerste padmotor wat 'n V12-enjin met 'n 6-gang handratkas aangebied het, en was een van die eerste voertuie wat met 'n elektroniese versneller aangedryf is. Die 8-reeks was ook een van BMW se eerste motors wat 'n veelskakelagteras gebruik het.
Tweede generasie (G14/G15/G16; 2018–hede)
Die BMW 8-reeks (G14) is op 15 Junie 2018 aangekondig met verkope wat in November 2018 begin het. Dit was aanvanklik beskikbaar as 'n koepee (kodenaam G15), met die afslaankap (G14) en vierdeur-Gran Coupé (G16)-variante wat later bekendgestel is, met die opstelling van die F06/F12/F13 6-reeks. Produksie het laat in 2018 by die BMW-aanleg in Dingolfing, Duitsland, 'n aanvang geneem.
Bontkwikkie
Die Bontkwikkie (Motacilla aguimp) is 'n gelokaliseerde algemene standvoël by groot riviere, watermassas en strandmere en ook in parke en tuine. Die voël is die enigste swart-en-wit kwikkie in Suider-Afrika. Die voël is 20 cm groot en weeg 27 gram. In Engels staan die voël bekend as die African Pied Wagtail.
Japan Nasionale Roete 400
Japan Nasionale Roete 400 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Gyps
Gyps is 'n soort ou-wêreldaasvoëls wat deur Marie Jules César Savigny in 1809 voorgestel is. Gyps-aasvoëls het 'n skraal kop, 'n lang skraal nek met donsvere en 'n kraag om die nek wat deur lang dryfvere gevorm word. Die kroon van hul groot snawels is effens saamgepers en hul groot donker neusgate is dwars op die snawel gesit. Hulle het ses of sewe vlerkvere, waarvan die eerste die kortste en die vierde die langste is. [1] Gyps bestaan ​​uit die volgende spesies.
Cliff Lyons (akteur)
Cliff Lyons (1 Julie 1901 – 6 Januarie 1974) was 'n Amerikaanse akteur en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente She Wore a Yellow Ribbon (1949), Bend of the River (1952), The Comancheros (1961), en Taras Bulba (1962).
Andrew Louw
Ds. Andries Adriaan (Andrew) Louw (Fauresmith, 26 Februarie 1862 - Morgenster, distrik Fort Victoria, 12 Augustus 1956) was 'n baanbrekersendeling van die Nederduitse Gereformeerde Kerk, veral in die destydse Suid-Rhodesië.
Herkoms
duimnael|links|250px|Ds. Andrew Louw se ouers met hul kinders. Agter: [[Abraham Faure Louw|Abraham Faure (Affie), Andrew en George, later parlementslid vir die kiesafdeling Hanover. Middel: Jannie, ds. A.A. Louw, sy vrou, Jemima (gebore Murray), en Willie. Derde: Miemie, Mymie (getroud met ds. Malcolm Retief) en Charlie. Voor: Jimmy.]] Louw was die oudste seun van ds. A.A. Louw, die eerste predikant van die NG gemeente Fauresmith, die tweede oudste NG gemeente in die NG Kerk Vrystaat, en Jemima Murray, een van ds. Andrew Murray sr. van die NG gemeente Graaff-Reinet se vier dogters wat met 'n predikant getrou het. Van haar ses broers wat volwassenheid bereik het, het vyf predikant in die NG Kerk geword: John, Andrew, William, George en Charles.
Na Masjonaland
duimnael|links|270px|Ds. en mev. Louw van Morgenster, omstreeks 1910. Ná vyf avontuurlike maande per ossewa van Kimberley af, sit hy tent op in 1891 op Mugabesberg, naby die Zimbabwe-bouvalle, en stig die sendingstasie Morgenster en word sodoende, onwetend, die vader van die groot Masjonaland-sending. Teen sy 90ste lewensjaar was daar reeds agt sendingstasies en agt afsonderlike gemeentes van die Sendingkerk in Masjonaland. Hy is in 1894 georden en as erkenning vir sy 30 jaar lange diens vereer die Kaapse Sinode hom in 1921 met die volle status van 'n leraar in die NG Kerk. Hy is ook telkens vereer uit verskeie oorde buite die Kerk. In regeringskringe is hy hoog geag en ter erkenning van sy uitsonderlike diens aan Rhodesië het koningin Elizabeth II in 1954 'n O.B.E. aan hom toegeken. Hy is gehuldig as die "St. Andrew van Mashonaland".
Louw is in 1894 getroud met Francina (Cinie) Susanna Malan (Riebeek-Wes, 10 Maart 1872 - Morgenster, distrik Fort Victoria, Suid-Rhodesië, 25 Junie 1935), die dogter van D.F. Malan van die plaas Allesverloren en die oudste suster van dr. D.F. Malan, latere premier van die Unie van Suid-Afrika. Uit die huwelik is vyf kinders gebore, waarvan een jonk oorlede is. Die ander vier kinders plus 'n aangenome dogter was almal óf heeltyd óf deeltyds in die Sending werksaam. Sy was begaaf in vele opsigte en het veral 'n merkwaardige aanvoeling vir tale gehad. Sy het 'n grammatika en spelreëls vir die ingewikkelde Karanga-dialek opgestel en later ook 'n liederebundel vir die inboorlingkerk. Daarbenewens het sy ook enkele boekies vir skoolgebruik en vir moeders geskryf en was jare lank die redaktrise van die kerkblaadjie Manyai waShe (Koningsbode). Sy het haar man 41 jaar bygestaan. Haar grootste letterkundige prestasie was die vertaling, saam met haar man, van die hele Bybel in die volkstaal, maar omdat hulle net die Karanga-dialek gebruik het, het die werk nooit in druk verskyn nie. 'n Nuwe vertaling in Shona is later deur hul seun, dr. André Louw, voltooi en in 1950 uitgegee. Cinie Louw se woordeboek van die Karanga-dialek het uit 8 000 trefwoorde bestaan.
Ná sy aftrede
Ds. Louw het in die ouderdom van 75 afgetree. Sy vrou is reeds twee jaar vantevore oorlede, maar hy het nog 19 jaar op Morgenster aangebly waar hy by 'n dogter, mev. Brand, ingewoon het en hom veral toegespits op die bearbeiding van die baie pasiënte in die plaaslike hospitaal. Hy het Dageraad in Banyailand in 1917 geskryf, wat in 1945 uitgebrei en onder die titel Die môrester in Mashonaland uitgegee is.
HSBC
HSBC is een van die grootste bankgroepe ter wêreld. Dit is die afkorting van HongKong and ShangHai Banking Corporation. Die groep is in 1991 gestig. Die hoofkantoor is tans in Londen, Engeland.
Die bank se leuse is: "The world's local bank" ("Die wêreld se plaaslike bank").
Selfkonsep
'n Mens se selfkonsep is 'n versameling van oortuigings oor jouself. Jou selfkonsep is die antwoord op die vraag "Wie is ek?".
Selfkonsep verskil van selfbewustheid. Laasgenoemde verwys na die mate waartoe selfkennis op 'n gegewe tydstip op 'n mens se houdings en gesindhede van toepassing is. Selfkonsep verskil ook van selfbeeld of eiewaarde: selfkonsep is 'n kognitiewe of beskrywende komponent van die eie ek (bv. "ek kan vinnig hardloop"), terwyl selfbeeld evaluerend en uitgesproke is (bv. "ek voel goed oor die feit dat ek vinnig kan hardloop").
Selfkonsep bestaan uit 'n mens se self-skemas en vorm saam met selfbeeld, selfkennis en die sosiale self die mens in sy geheel. Dit sluit die self van die verlede, hede en toekoms in, waar die toekomstige self (of moontlike self) individue se idees van wat hulle kan bereik, wat hulle wil bereik, of wat hulle bang is om te bereik, verteenwoordig. Die moontlike self kan bepaalde gedrag aanspoor.
Die persepsie wat mense van hul verlede of toekomstige self het, hou verband met hul persepsie van hul huidige self. Die temporale selfevalueringsteorie betoog dat mense tot 'n positiewe selfevaluering geneig is deur hulself van hul negatiewe self te distansieër en meer aandag op hul positiewe kant te fokus. Mense is ook geneig om die verlede self minder positief te ervaar (bv. "ek is beter as wat ek was") en die toekomstige self meer positief (bv. "ek sal beter wees as wat ek nou is").
Geskiedenis
Die selfkategoriseringsteorie wat deur John Turner ontwikkel is, verklaar dat die selfkonsep uit minstens twee "vlakke" bestaan: 'n persoonlike identiteit en 'n sosiale identiteit. Met ander woorde, 'n mens se selfevaluering berus op selfpersepsies en ander se persepsies. Selfkonsep kan maklik tussen die persoonlike en sosiale identiteit omwissel. Kinders en adolessente begin in die kleuterskool reeds om sosiale identiteit by hul selfkonsep te integreer deur hul posisie in hul portuurgroep te evalueer. Teen die ouderdom van 5, beïnvloed aanvaarding van 'n portuurgroep kinders se selfkonsep reeds dramaties en beïnvloed so hul gedrag en akademiese sukses.
Model
Die selfkonsep is 'n interne model wat 'n mense se self-skemas deur middel selfassessering definieër. Eienskappe soos persoonlikheid, vaardighede, beroep en stokperdjies, fisiese kenmerke ens. word geëvalueer en op self-skemas - dit is idees oor jouself in 'n spesifieke dimensie - toepas. 'n Versameling van self-skemas vorm 'n mens se algehele selfkonsep. Byvoorbeeld, die verklaring "ek is lui" is 'n selfevaluering wat tot selfkonsep bydra. Verklarings soos "ek is moeg" vorm egter nie deel van iemand se selfkonsep nie, aangesien moegheid tydelik is en daarom nie deel van 'n self-skema vorm nie. 'n Mens se selfkonsep kan oor tyd heen met herevaluering verander, en in ekstreme gevalle kan dit tot identiteitskrisisse lei.
Ontwikkeling
Navorsers debatteer oor wanneer 'n selfkonsep begin ontwikkel. Sommiges voer aan dat geslagstereotipes en verwagtinge wat ouers aan kinders stel, kinders se verstaan van hulself teen om en by die ouderdom van 3 vorm. Kinders het egter in hierdie ontwikkelingsfase 'n baie breë begrip van die eie ek en gebruik tipies woorde soos "groot" of "oulik" om hulself aan ander te beskryf. Terwyl dit die begin van selfkonsep verteenwoordig, stel ander voor dat selfkonsep eers later ontwikkel, teen om en by 7- of 8-jarige ouderdom. Teen daardie tyd is kinders in staat daartoe om hul eie emosies en vermoëns te interpreteer en kan hulle terugvoer van hul portuurgroep, onderwysers en familie verstaan en oorweeg. Die selfkonsep verander dramaties tydens adolessensie. In die algemeen verander selfkonsep meer geleidelik en bestaande konsepte word herdefinieër en versterk. Maar tydens adolessensie ontwikkel selfkonsep in 'n U-kurwe, waartydens algemene selfkonsep in vroeë adolessensie verswak en weer in later adolessensie verbeter.
Tieners begin ook om hul vermoëns voortdurend te evalueer, in teenstelling met die "ja/nee"-evaluering van kinders. Byvoorbeeld, terwyl kinders hulself as "slim" sal evalueer, kan tieners hulself as "nie die slimste nie, maar slimmer as die gemiddelde" evalueer. Ten spyte van verskillende opinies oor wanneer die selfkonsep begin ontwikkel, stem navorsers ooreen oor die belangrikheid van 'n mens se selfkonsep, wat mense se gedrag en kognitiewe en emosionele ontwikkeling beïnvloed, insluitend akademiese prestasie, vlakke va geluk, angs, sosiale integrasie, selfbeeld en bevrediging in die lewe.
András Schiff
Sir András Schiff (Hongaars: [ˈɒndraːʃ ˈʃiff]; gebore op 21 Desember 1953) is 'n Hongaars-gebore Britse klassieke pianis en dirigent, wat verskeie groot toekennings en eerbewyse ontvang het, waaronder 'n Grammy-toekenning, Gramophone-toekenning, Mozart-medalje en die Bach-prys van die Koninklike Musiekakademie.
Hy was in 2014 tot ridder geslaan vir sy dienste aan musiek. Hy is ook bekend vir sy openbare kritiek op politieke bewegings in Hongarye en Oostenryk. Schiff is buitengewone besoekende professor van klavier by die Barenboim-Said Akademie in Berlyn.
USS Alabama
Die USS Alabama was 'n slagskip van die Amerikaanse Vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Dick Christie
Dick Christie (gebore 21 Oktober 1948) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Eight Below (2006), The Spy Next Door (2010), en Hell or High Water (2016), en in die televisiereeks Small Wonder (1985).
USS Alabama
Tegniese besonderhede
Die skip het 38 000 ton water verplaas en was toegerus met nege 16-duim kanonne. Hy het ook oor twintig 5-duim meerdoelige kanonne beskik. Die skip was aangedryf deur turbines wat 130 000 dryfasperdekrag gelewer het en 'n kruisspoed van 28 knope verseker het.
Klas
Die Alabama was in die South Dakota klas, die tweede generasie slagskepe van die Amerikaanse herbewapeningsprogram voor die Tweede Wêreldoorlog. Dié klas was ietwat korter as hul voorgangers maar beter gepantser. 'n Unieke kenmerk van die skip was die groot aantal lugafweerkanonne op die bowerk.
Boston
Boston [ˈbɒstən] is 'n stad aan die Atlantiese kus in die Verenigde State van Amerika. Dit is die administratiewe sentrum en die grootste stad van sowel die deelstaat Commonwealth of Massachusetts asook die Nieu-Engeland-streek in die noordoostelike Verenigde State met 'n geskatte bevolking van 673 184 in 2016. Boston word as die ekonomiese en kulturele sentrum van Nieu-Engeland beskou en vorm ook die middelpunt van die metropolitaanse gebied van Groter Boston wat stede soos Cambridge en Quincy insluit en met 'n bevolking van 4,5 miljoen die 11de grootste demografiese sentrum van die VSA vorm.
Die stad, wat in 1630 deur Engelse Puriteine van die Massachusetts Bay Company op die Shawmut-skiereiland gestig is, het in die laat 18de eeu 'n beduidende rol tydens die Amerikaanse Rewolusie gespeel. Net soos die Boston-slagting (Boston Massacre, 1770) en die Boston-teeparty (Boston Tea Party, 1773) het ook verskeie vroeë slagte van die Rewolusionêre Oorlog soos die Slag van Bunker Hill en die Beleg van Boston hier en in die nabye omgewing plaasgevind. In die tydperk tussen 1830 en 1865 was Boston die sentrum van die Amerikaanse anti-slawerny-beweging.
Ná die Amerikaanse onafhanklikheid het Boston tot 'n belangrike handelshawe en nywerheidsentrum ontwikkel. Boston het op verskeie terreine die voortou geneem en was byvoorbeeld die eerste Amerikaanse stad met 'n openbare skool (die Boston Latin School in 1635), 'n kollege (Harvard College in 1636 in die buurstad Cambridge) en 'n moltreinstelsel.
Vanaf die 19de eeu het Boston as 'n sentrum van kunste en geleerdheid gefloreer wat aan die stad die bynaam "Athene van Amerika" besorg het. 'n Verskeidenheid museums, biblioteke en simfonie-orkeste is in dié tyd gestig wat steeds 'n sentrale rol in Boston se kulturele lewe speel en aangevul word deur 'n lewendige moderne musiek- en kunsbedryf. Invloedryke akademiese instellings verseker dat Boston se leefstyl eerder deur innovatiewe kuns en argitektuur as deur geld of politiek gedryf word. Die stad se ryk historiese en kulturele erfenis lok jaarliks meer as 16 miljoen toeriste.
Baie mense meen die stad is minder raserig en meer ontspanne as ander Amerikaanse stede. Dit is bekend vir sy mooi ou baksteengeboue (Boston brownstones). In en om Boston is daar vele beroemde universiteite en kolleges, onder meer Harvard en die Massachusetts Institute of Technology (MIT).
Geografie
As gevolg van sy vroeë stigting beslaan die stadsgebied van Boston in vergelyking met die meeste ander Amerikaanse metropole slegs 'n relatief klein oppervlakte van 232,1 vierkante kilometer (waarvan slegs 125,4 vk km land is). Van stede met 'n vergelykbare bevolking is net San Francisco en Washington, DC kleiner.
Volgens amptelike statistieke lê Boston – soos gemeet by die Internasionale Logan-lughawe – 5,8 meter bo seevlak. Bellevue Hill is die hoogste punt in die stadsgebied met 101 meter, terwyl die laagste punt op seevlak lê. Die topografie van Boston word deur die Charlesrivier oorheers wat in die Bostonhawe uitmond en Boston van sy buurstad Cambridge skei.
Boston word deur die Groter Bostongebied omring en grens aan stede soos Winthrop, Revere, Chelsea, Everett, Somerville, Cambridge, Watertown, Newton, Brookline, Needham, Dedham, Canton, Milton en Quincy.
Groot dele van plekke soos Back Bay en South End het eers ná landwinningsprojekte ontstaan – hiervoor is die hele rotsinhoud van twee van Boston se vroeëre drie heuwels (die "Trimount") gebruik, en net die kleinste van die oorspronklike heuwels, Beacon Hill, het gedeeltelik bewaar gebly aangesien net sowat die helfte van sy vroeëre hoogte vir landwinning afgegrawe is.
Die stadskern en sy onmiddellike omgewing word deur laeverdieping baksteen- of klipgeboue oorheers waarvan baie ouer geboue in die sogenaamde Federal style-argitektuur ontwerp is. Verskeie van hierdie historiese geboue meng met moderne wolkekrabbers, veral in die Finansiële Distrik, die Regeringsentrum, langs die waterfront van Suid-Boston en in Back Bay wat met talle bekende bakens soos die openbare biblioteek van Boston, die Christian Science Center met die moederkerk van die Church of Christ, Scientist, Copleyplein, Newburystraat en die twee hoogste geboue van Nieu-Engeland, die John Hancocktoring en die Prudentialtoring pronk. Kleiner sakegebiede is tussen woonhuise geleë. Die historiese South End-distrik is tans die grootste Victoriaanse kwartier in die VSA wat volledig bewaar gebly het.
Klimaat
Boston is 'n streek geleë waar twee weerspatrone ontmoet – lugmassas uit die gebied van die Groot Mere en Kanada aan die een en gematigde lugstromings uit die Golfstroomgebied van die Atlantiese Oseaan aan die ander kant lei tot baie wisselvallige weer. Die klimaat in die stadsgebied kan ondanks Boston se ligging as kontinentaal en vogtig geklassifiseer word. September en Oktober word deur sonnige weer en baie blou-hemeldae gekenmerk, met oggende en aande wat al koeler raak, maar warm namiddae. Warmer weer kan tot in November voorkom en staan as Indian summer bekend.
Alhoewel daar in vergelyking met ander gebiede in die oostelike Verenigde State met 104 sentimeter relatief min sneeuvalle (met enkele sneeustorms) aangeteken word, kan winters in Boston nogal baie koud raak. Lentetyd kan soms kort wees voordat Boston bedompige, warm weer beleef. Die stad is daarnaas winderiger as byvoorbeeld Chicago en kry meer neerslae as Seattle.
Japan Nasionale Roete 403
Japan Nasionale Roete 403 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Haseenabanu Ismail
Haseenabanu Ismail (gebore 9 November 1969) is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie.
Abraham Faure Louw
duimnael|links|250px|Ds. Affie Louw se ouers met hul kinders. Agter: Hy, [[Andrew Louw|Andrew en George, later parlementslid vir die kiesafdeling Hanover. Middel: Jannie, ds. A.A. Louw, sy vrou, Jemima (gebore Murray), en Willie. Derde: Miemie, Mymie en Charlie. Voor: Jimmy.]]
Ds. Abraham Faure Louw (Fauresmith, 28 Desember 1866 - Somerset-Wes, 16 Augustus 1960) was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk en 'n kenner op die gebied van die Sending.
Hy was een van ds. A.A. Louw, 'n skoonseun van ds. Andrew Murray van Graaff-Reinet en die eerste leraar van die NG gemeente Fauresmith, se drie seuns wat 'n evangeliedienaar geword het. Die ander twee as di. A.A. Louw en James Murray Louw. Hy ontvang sy opleiding op Murraysburg en in die Paarl, waarna hy verder studeer aan die Victoria-kollege en die Kweekskool op Stellenbosch. In 1894 word hy georden as leraar in die NG Kerk en dien agtereenvolgens die NG gemeente Graaff-Reinet (tot in 1900 en weer vanaf 1906), waar sy oupa aan moederskant, ds. Andrew Murray van 1822 tot 1866 leraar was, NG gemeente Aberdeen (1917-'20), NG gemeente Bloemfontein-Noord (1920-'28) en daarna 18 jaar op Stellenbosch.
Tydens die Anglo-Boereoorlog het hy as kapelaan onder sowat 5 000 krygsgevangenes op St. Helena gewerk en daarna van 1903 tot 1906 aan die hoof gestaan van die Boeren Zending School of Drostdy op Worcester waar 175 veral voormalige krygsgevangenes vir sendingwerk opgelei is. Hy verlaat Graaff-Reinet in 1912 en werk tot 1917 as die eerste organiserende sendingsekretaris van die Kaapse Kerk. Hy het die bynaam "oom Affie" gekry en was bekend om sy veelsydige en hoogs merkwaardige persoonlikheid. Hy was van nature vroom, evangelies geesdriftig en nederig, maar het ook 'n fyn humorsin gehad, treffende voorkoms, buitengewone geheue, skerp sêgoed en uitstaande preek- en skryfstyl. Hy het vele artikels en traktaatjies geskryf asook die outobiografie My eerste neëntig jaar (1958).
Sy seun ds. Abraham Faure Louw jr. het sy hele bediening van 1938 tot 1978 in die destydse NG Sinode van Midde-Afrika deurgebring en was ook in 'n stadium moderator van daardie Sinode.
2006-Drienasiesreeks
Die 2006-Drienasiesreeks was die elfde keer wat die rugbytoernooi tussen Australië, Nieu-Seeland en Suid-Afrika plaasgevind het. Dit is vanaf 8 Julie tot 9 September oor nege wedstryde beslis met elke span wat ses wedstryde gespeel het. Nieu-Seeland het die toernooi vir die sewende keer gewen. Buitendien het hulle die Bledisloebeker ingepalm en vir die eerste keer die Vryheidsbeker gewen, terwyl Australië met die Mandela Uitdaagplaat weggestap het. Dan Carter van Nieu-Seeland het die meeste punte aangeteken. Lote Tuqiri van Australië, asook Fourie du Preez en Jaque Fourie van Suid-Afrika het elk drie drieë gedruk.
Die toernooi is deur SANZAR georganiseer, ’n konsortium wat uit die drie lande se rugbyfederasies bestaan. Sedert 2012 is dit na die Rugbykampioenskapreeks verander toe ook Argentinië tot die toernooi toegetree het.
Formaat
Die formaat vir die 2006-toernooi was ietwat anders as dié van die vorige jare. Elke span het drie keer tuis gespeel, en drie keer weg, met ’n totaal van ses wedstryde elk, en nege in totaal. Met ’n wen het ’n span vier punte verdien, gelykop twee ligapunte, en ’n verloor met agt of meer punte nul ligapunte. ’n Bonuspunt kon verdien word op een van twee maniere: deur ten minste vier drieë in ’n wedstryd te druk, of deur met sewe punte of minder te verloor. Die toernooi se wenner was die span met die meeste ligapunte aan die einde van die toernooi.
Francina Susanna Louw
Francina (Cinie) Susanna Louw (gebore Malan) (Riebeek-Wes, 10 Maart 1872 - Morgenster, distrik Fort Victoria, Suid-Rhodesië, 25 Junie 1935) was die vrou van ds. Andries Adriaan Louw sr., die stigter van die NG Sendingstasie Morgenster in wat vandag Zimbabwe is, en 'n kenner op die gebied van die Karanga-dialek van die Shonataal in die destydse Suid-Rhodesië.
Louw was die dogter van D.F. Malan van die plaas Allesverloren en die oudste suster van dr. D.F. Malan, later premier van die Unie van Suid-Afrika. Sy ontvang haar eerste opleiding op Riebeek-Wes, onder meer by die latere sen. T.C. Stofberg, wat getroud was met Francina Rossouw, 'n halfsuster van Francina en D.F. Malan se vader. Hierna kry sy opleiding aan die Hugenote-seminarie op Wellington by mejj. Abbie Park Ferguson en Anna Bliss. Sy was een van die eerste drie vroue wat daar die matrikulasiesertifikaat behaal het. Daarna was sy privaat sekretaresse vir mej. Ferguson en het tegelykertyd onderwys gegee in matesis en Latyn.
Reeds as kind is haar belangstelling in die Sending opgewek in haar ouerhuis en het sy begin om vir die plaaswerkers Sondagskool te hou. Op Wellington is haar belangstellings in sendingwerk nog verder versterk deur haar sendingliewende onderwyseresse mejj. Ferguson en Bliss en deur die blaadjie The Huguenot News Letter, wat onder studente veel nuus uit die verskillende sendingvelde versprei het. Mededelings deur ds. A.A. Louw uit Mashonaland het ook gereeld verskyn. Cinie het ook plaaslik op Wellington saam met eerw. Pauw onder die bruin inwoners geestelike arbeid gedoen.
Ná die dood van haar moeder moes sy 'n tyd lank op die plaas huishou vir haar vader, drie broers en 'n sustertjie. In 1894 is sy getroud met ds. A.A. Louw van Mashonaland, wat haar gaan haal en per ossewa teruggebring het na Suid-Rhodesië. Uit die huwelik is vyf kinders gebore, waarvan een jonk oorlede is. Die ander vier kinders plus 'n aangenome dogter was almal óf heeltyd óf deeltyds in die Sending werksaam.
Sy was begaaf in vele opsigte en het veral 'n merkwaardige aanvoeling vir tale gehad. Sommer uit die staanspoor het sy haar ywerig toegelê op 'n deeglike studie van die plaaslike taal en het later 'n grammatika en spelreëls vir die ingewikkelde Karanga-dialek opgestel en ook 'n liederebundel vir die inboorlingkerk. Dit is deakdes lank ná haar dood steeds gebruik, met net enkele byvoegings. Hierin het sy ook enige liedere van die Berlynse sendingbroers opgeneem. Daarbenewens het sy ook enkele boekies vir skoolgebruik en vir moeders geskryf en was jare lank die redaktrise van die kerkblaadjie Manyai waShe (Koningsbode). Sy het haar man 41 jaar bygestaan. Haar grootste letterkundige prestasie was die vertaling, saam met haar man, van die hele Bybel in die volkstaal, maar omdat hulle net die Karanga-dialek gebruik het, het die werk nooit in druk verskyn nie. 'n Nuwe vertaling in Shona is later deur hul seun, dr. André Louw, voltooi en in 1950 uitgegee. Cinie Louw se woordeboek van die Karanga-dialek het uit 8 000 trefwoorde bestaan.
In die vroegste jare het sy ook op Morgenster het sy 'n skool vir Afrikaanssprekende kinders van die Voortrekkers in Suid-Rhodesië gestig, en hulle almal, tesame met ongetroude sendingwerkers, geloseer. Sommige van hulle het later belangrike betrekkings in die regeringsdiens beklee.
Sy het 'n besonderse belangstelling gehad vir die opheffing van vroue en dogters. Sy was verantwoordelik vir die daarstelling van 'n eerste Christelike dogterstehuis en van die Vroueskool, wat lank in die vorm van die Beit-Huisvlytskool op Morgenster bestaan het. Met reg het die vrouesaal in die Morgenster-hospitaal na haar geheet. Vir die oprigting van dié hospitaal, het sy haar ook onvermoeid beywer.
Margaret Mitchell
Margaret Munnerlyn Mitchell (8 November 1900 — 16 Augustus 1949) was 'n Amerikaanse romanskrywer en joernalis. Sy word hoofsaaklik geken vir haar ikoniese roman Gone with the Wind (1936), die handeling waarvan tydens die Amerikaanse Burgeroorlog plaasvind. Mitchell het die Pulitzerprys vir Fiksie ontvang vir haar roman. Dit is ook deur David O. Selznick en Victor Fleming verwerk in 'n uiters suksesvolle rolprent, wat in 1939 vrygestel is met Vivien Leigh en Clark Gable wat die hoofrolle vertolk.
Eddie Lyons
Eddie Lyons (25 November 1886 – 30 Augustus 1926) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Almost Welcome (1918) en Everything But the Truth (1920).
Arthur Miller
Arthur Miller (17 Oktober, 1915 – 10 Februarie, 2005) was 'n vooraanstaande Amerikaanse skrywer wat ná die Tweede Wêreldoorlog bekendheid verwerf het. Sy sukses as dramaturg berus veral op Death of a Salesman (1949).
Arthur Miller is op 17 Oktober 1915 in New York gebore as die seun van die Oostenrykse immigrant Isidor Mahler, wat sy naam verengels het toe hy Amerikaanse burgerskap gekry het. Die ekonomiese krisis van 1929 het Miller gedwing om verskeie los werkies te doen om geld te verdien vir sy studies.
Aanvanklik het hy aan die Universiteit van Michigan in die ekonomie en geskiedenis gestudeer, maar hy het gou verander na die fakulteit lettere. In 1938 het hy sy studies voltooi en weer na New York verhuis. In die daaropvolgende jare het Miller baie hoorspele geskryf en gewerk aan 'n manuskrip vir die oorlogsfilm The Story of G.I. Joe. Sy ervarings tydens die versameling van materiaal vir die film word beskryf in die oorlogsroman Situation Normal (1944). In 1944 is sy eerste toneelstuk, The Man Who Had All the Luck, ook op Broadway opgevoer. Die stuk was 'n mislukking en het net 4 opvoerings beleef. Sy tweede roman Focus (1945), wat oor Antisemitisme in Amerikaanse stede handel, het 'n blitsverkoper geword.
Miller se deurbraak as toneelskrywer het in 1947 gekom met All My Sons, wat bekroon is met die New York Drama Gritics' Gircle Award. Twee jaar later het Miller die Pulitzerprys ontvang vir Death of a Salesman, wat as sy beste stuk beskou word. Die filmweergawe daarvan deur Laslo Benedek het 'n belangrike prys by die Venesiese filmfees ontvang. Kenmerkend vir die temas in Miller se werke is sosiale bewustheid. Miller plaas sy hoofkarakters dikwels in 'n intieme familiekring, wat egter geen beskerming bied teen die maatskaplike kragte nie. Die individu se angs vir die moderne massale samelewing vorm 'n belangrike tema en dien as grondslag vir sy werk. Met 'n duidelike voorkeur vir die sielkundige benadering analiseer Miller die menslike tekortkominge wat tot bedrog en vernietiging lei. Gewelddade soos selfmoord en teregstelling kom dikwels in sy stukke voor. 'n Ander kenmerk van sy werk is dat die groot stad meestal die omgewing is waarin die stukke hulle afspeel. Hy het verskillende dramatiese tegnieke toegepas wat veral aan Ibsen en O'Neill ontleen is. Sy verwantskap met Ibsen blyk ook duidelik uit die verwerking wat hy in 1950 gemaak het van Ibsen se An Enemy of the People. In 1953 het The Crucible (verfilm as The Witches of Salem) gevolg. Die materiaal vir The Crucible is gebaseer op die heksejag wat in 1692 in die plekkie Salem, Massachusetts, plaasgevind het, maar die ooreenkoms in hierdie stuk met die jag op Kommuniste in die VSA in die vyfterigerjare is onmiskenbaar. Miller is in 1956 ondervra deur 'n kommissie wat onAmerikaanse aktiwiteite ondersoek het omdat hy van Kommunistiese ondersteuning verdink is. Miller het geweier om name te noem en is 'n jaar later gevonnis tot 'n boete van 500 dollar en 30 dae tronkstraf. Ná appèl is die vonnis in 1958 deur die hooggeregshof nietig verklaar.
Miller het sy jeugherinneringe verwerk in 'n eenakter getiteld A Memory of Two Mondays, wat saam met 'n ander eenakter, A View from the Bridge, vir die eerste keer in 1955 opgevoer is. In 1956 het hy A A View From the Bridge in 2 bedrywe herskryf.
Miller is in 1956 van sy eerste vrou, Mary Slattery, geskei en met die filmaktrise Marilyn Monroe (1926-1962) getroud. Hy het die draaiboek geskryf vir die film The Misfits (1961), waarin Marilyn Monroe, Montgomery Glift en Glark Gable gespeel het.
Nadat hy van Marilyn Monroe geskei en met die Oostenrykse fotograaf Inge Morath getroud is, is 2 nuwe toneelstukke opgevoer:  After the Fall en Incident at Vichy. Die eerste stuk is sterk outobiografies met 'n opvallende struktuur. Die handeling vind plaas in die gees van die hoofkarakter, die advokaat Quentin, wat voor 'n nuwe tydperk in sy lewe te staan kom en op sy verlede terugkyk. Die stuk het taamlik opspraak verwek omdat die karakter Maggie baie mense aan Marilyn Monroe herinner het.
Incident at Vichy speel in 1942 in Frankryk af waar 'n groep mans by 'n polisiekantoor in Vichy wag op die uitkoms van 'n ondersoek na hul moontlik Joodse afkoms.
Uit 1968 dateer nog The Price en in dieselfde jaar het I Don't Need You Anymore verskyn, waarin Miller se kortverhale gebundel is.
Miller het op die ouderdom van 89 in sy huis in Roxbury, Connecticut, aan blaaskanker en hartversaking gesterf. Sedert sy ontslag ŉ maand tevore, was hy in hospiessorg by sy suster se woonstel. Hy is die aand van 10 Februarie, 2005 oorlede (die 56e herdenking van die Broadway-debuut van Death of a Salesman), omring deur familie en vriende. Miller is by die Roxbury Center Cemeteray in Roxbury begrawe.
Japan Nasionale Roete 404
Japan Nasionale Roete 404 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Japan Nasionale Roete 405
Japan Nasionale Roete 405 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Republiek
'n Republiek, in die mees basiese sin, is 'n staat waarin soewereiniteit uiteindelik vanaf die mense (hoe ook al gedefinieer) afkomstig is, eerder as vanuit 'n oorerflike of ander beginsel.
Republieke is nie noodwendig demokraties nie — byvoorbeeld, baie republieke se mag word onder diktatorskap uitgeoefen, of volledige burgerskap word nie gebied aan slawe, vrouens of mense van spesifieke ras of etniese afkoms nie — en nie alle demokratiese grondwette word as republieke geag nie — byvoorbeeld, daar word nooit na die Verenigde Koninkryk, alhoewel demokraties in meeste van sy instellings en wetgewing is, as 'n republiek verwys nie, omdat dit 'n oorerflike staatshoof het, sowel as oorblywende oorerflike elemente in sy wetgewing.
Die woord is afkomstig vanuit die Latynse res publica, of "publieke saak, ding" Hierdie term, soos die Griekse ekwivalent politeia, beteken fundamenteel die politieke organisasie van die samelewing in 'n algemene sin, en die gebruik van hierdie terme deur klassieke outeurs (soos die titel van Plato se Republiek) behoort nie geneem te word as verwysings na enige spesifieke vorm van grondwet nie.
Baxolile Nodada
Baxolile Nodada (gebore 2 April 1992) is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie. Hy is sedert Desember 2020 die DA se skaduminister vir Basiese Onderwys.
Al-Masdjid al-Haram
Al-Masdjid al-Haram (Arabies: المسجد الحرام, letterlik die Heilige Moskee), ook genoem die Groot Moskee, is die grootste moskee (of masiet) in die wêreld en omring Islam se heiligste plek, die Kaäba. Dit is in die stad Mekka, Saoedi-Arabië, geleë. Moslems kyk in die kiebla (die rigting van die Kaäba) tydens hul salaah (gereelde gebede). Een van die Vyf Pilare van Islam vereis dat elke Moslem die hadj-pelgrimstog na Mekka minstens een keer in sy of haar lewe onderneem indien moontlik – dit is een van die grootste jaarlikse byeenkomste van mense in die wêreld.
Die huidige struktuur beslaan ’n gebied van 356 800 m2, insluitende die bidgebiede binne en buite. Dit is te alle tye oop.
Era voor Islam
Volgens die Koran het Abraham en sy seun, Ismael, die fondamente van ’n huis gelê [Koran 2:127] wat deur die meeste kenners as die Kaäba geïdentifiseer word. Allah het aan Abraham die presiese terrein uitgewys, na aan die Zamzam-put, waar hy en Ismael omstreeks 2130 v.C. met die bou van die Kaäba begin het. Nadat Abraham dit voltooi het, het ’n engel vir hom die Swart Steen gebring, ’n klip wat volgens tradisie uit die hemel geval het. Volgens ’n gesegde wat aan Mohammed toegeskryf word, het die Swart Steen "witter as melk uit die Paradys geval, maar die sondes van die seuns van Adam het dit swart gemaak".
Die klip is vermoedelik die enigste oorblyfsel van Abraham se oorspronklike struktuur.
Nadat Abraham die Swart Steen in die oostehoek van die Kaäba geplaas het, het hy ’n openbaring gehad waarin Allah die bejaarde profeet vertel het hy moet nou die bedevaart aan die mense verkondig sodat hulle van beide Arabië en verre lande per kameel of te voet daarheen kon kom. [Koran 22:27]
Volgens die datums wat aan die patriarge toegeskryf word, is Ismael vermoedelik omstreeks 2150 v.C. gebore en Isak 100 jaar later. Islamkenners glo die Kaäba is omstreeks 2130 v.C. deur Abraham gebou en is dus ’n millennium ouer as die tempel van Salomo in Jerusalem, wat vermoedelik in 1007 v.C. voltooi is. Volgens Moslems is die Kaäba die eerste en dus oudste moskee in die geskiedenis.
Dit het ’n belangrike rol gespeel in die godsdiens van die meeste Arabiese stamme en volke. Anders as wat Abraham volgens Islam bedoel het, is die Een God egter nie tydens bedevaarte daarheen aanbid nie, maar baie verskillende afgode.
Eerste Islamitiese tydperk
Met Mohammed se triomfantelike terugkeer na Mekka in 630 het hy en sy skoonseun, Ali Ibn Abi Talib, die afgode in en om die Kaäba gebreek en die heidense gebruik daarvan beëindig. Dit was die begin van die Islamitiese beheer van die Kaäba en die gebou van Al-Masdjid al-Haram daaromheen.
Ottomane
duimnael|links|Mekka in 1850, tydens die [[Ottomaanse Ryk|Ottomaanse tydperk.]]
In 1570 het sultan Selim II die hoofargitek, Mimar Sinan, opdrag gegee om die moskee te restoureer. Die plat dak is onder meer vervang deur koepels wat binne met Islamitiese kalligrafie versier was en die plasing van nuwe steunpilare. Dit is die oudste bestaande dele van die huidige gebou.
Tydens swaar reëns en vloede in 1621 en 1629 het die mure van die Kaäba en moskee groot skade opgedoen. In 1629, tydens die bewind van sultan Murat IV, is die Kaäba herbou met stene uit Mekka en die moskee is weer gerestoureer. Dié keer is ’n nuwe steenarkade gebou, nog minarette bygevoeg en die marmervloer is oorgeteël. Die moskee sou drie eeue lank dié vorm behou.
Saoedi's
Die eerste groot restourasie onder die Saoedi-konings was tussen 1955 en 1973. Nog vier minarette is bygevoeg, die plafon is oorgedoen en die vloer is vervang met kunsmatige klippe en marmer. Tydens die restourasie is baie van die historiese eienskappe uit die Ottomaanse tydperk vernietig, veral die steunpilare.
Tydens ’n latere restourasie onder koning Fahd is ’n nuwe vleuel en ’n buitelug-gebedsarea bygevoeg. Toegang tot die nuwe vleuel, wat ook vir gebede gebruik word, word verkry deur die Koning Fahd-poort. Dié uitbreiding het tussen 1982 en 1988 plaasgevind.
Tydens die derde Saoedi-restourasie (1988–2005) is nog minarette gebou, asook ’n paleis vir die koning met ’n uitsig oor die moskee. Nog poorte, koepels, gebedsareas in en om die moskee en byna 500 marmerpilare is ook bygevoeg. Ander moderne ontwikkelings sluit in verhitte vloere, lugreëling, hysers en ’n rioolstelsel.
Huidige uitbreiding
In 2007 is ’n derde restourasiefase onder koning Abdoellah begin wat tot om en by 2020 sal duur en die kapasiteit sal uitbrei tot 2,5 miljoen. Die koning is in 2015 oorlede, maar die restourasie gaan voort.
Die oppervlakte sal vergoot word van 356 000 m2 tot 400 000 m2. Die Koning Abdoellah-poort en twee nuwe minarette sal gebou word; daar sal dan 11 minarette wees. Alle onderdakgebiede sal ook lugreëling kry.
2015-hyskraanongeluk
Op 11 September 2015 is minstens 111 mense dood en 394 beseer roe ’n hyskraan omgeval en op die moskee geval het.
Godsdienstige belang
Die moskee is om twee redes belangrik: Dit dien as die rigting waarin Moslems bid en is die belangrikste bestemming vir bedevaarte (pelgrimstogte).
Kiebla
Die kiebla – die rigting waarin Moslems draai wanneer hulle bid – is die Kaäba en simboliseer eenheid in die aanbidding van een Allah (God).
Japan Nasionale Roete 406
Japan Nasionale Roete 406 is 'n nasionale snelweg in Japan.