cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fleur-de-lis
Suid-Afrika
Dorpe in Suid-Afrika wat die fleur-de-lis op hulle wapen gebruik het sluit in Bethulie waar die wapen bestaan uit "skone maagd en die oop Bybel en drie Fleurs-de-lis" en die Oudfranse leuse "Garde la Foy" wat beteken "bewaar die geloof". Die beeld van die fleur-de-lis verwys na die Franse verband met die oorsprong van die sendingstasie waaruit die dorp later ontstaan het. In Kimberley se wapen is die Britse Union Jack gekombineer met elemente van die Kaapkolonie se wapen wat fleurs-de-lis ingesluit het. Die wapen word nie meer gebruik nie. In 1921 het die Kimberleyse mynmagnaat Sir Ernest Oppenheimer die fleurs-de-lis van die dorp geleen vir sy eie wapenskild. Later het hy die vestiging van die Vrystaatse dorp Welkom ondersteun en om hom daarvoor te vereer, het die Welkom-munisipaliteit fleurs-de-lis in die dorp se wapen (wat in 1965 geregistreer is) ingesluit. Die fleur-de-lis het ook voorgekom in die wapen van die Streekraad van Swellendam, wat afgelei is van die wapen van die 18de eeuse goewerneur Hendrik Swellengrebel wat die distrik gestig het.
Fleurs-de-lis verskyn ook in die "familiewapens" van bekende Afrikaanse families soos Bosman, Malan, Labuschagne, Reitz, Van der Walt en Viljoen. Daar is ook die geval van 'n afgetrede hoofregter van die Kaap, Sir Jan Truter, wat in 1821 die eerste Suid-Afrikaner was om tot ridder geslaan te word en wat deur die College of Arms (CoA 1837) 'n wapen toegeken is. Dié het bestaan uit 'n blou skild met 'n goue fleur-de-lis tussen drie silwer bokkoppe. Ook die Engels-gebore Herbert Penny, wat in 1890 in die Kaap aangekom het, het ses goue fleurs-de-lis op 'n rooi veld in sy wapenskild gehad. Sy seun het die wapen in Suid-Afrika laat registreer en dit is sedertdien oorgeërf deur klein- en agterkleinkinders. Deur die insluiting van die Hugenote kruis het Suid-Afrika se voormalige Staatspresident FW de Klerk se wapen ook fleurs-de-lis ingesluit.
Die simbool word ook deur skole soos Hoërskool Parrow, Hoërskool Labori in die Paarl, Hugenote Hoërskool en Die Laerskool Hugo Rust in Wellington, en St Albans Laerskool gebruik. In KwaZulu-Natal verskyn dit op die wapen van die hoërskool Hilton College. Dit verskyn ook op die wapen van die Wellington Tennisklub.
'n Fleur-de-lis is ook al in militêre verband in Suid-Afrika gebruik, soos byvoorbeeld in die wapen van die Reitz Kommando. Die Swellendam Kommando het uit 'n skild met 'n goue fleur-de-lis bestaan en is geleen van die dorp se wapen.
Die gebruik van vier fleurs-de-lis afgewissel met vier pêrels om 'n heraldiese kroon te vorm is 'n Suid-Afrikaanse innovasie. Fleurs-de-lis is ook al met akkers en proteas gekombineer om krone te vorm. In die Hugenote kruis, 'n 17de eeuse protestante simbool, word 'n Maltese kruis, of soms 'n Moline-kruis met fleurs-de-lis in die hoeke en 'n duif wat neerdaal gekombineer. Die element word soms in Suid-Afrika gebruik om Franse Hugenote afstamming aan te dui en is in die wapen van die voormalige Wellington-munisipaliteit gebruik.
Moderne gebruik
Vandag word die fleur-de-lis in 'n wye reeks omstandighede as 'n dekoratiewe element gebruik. Dit word in juweliersware as 'n ontwerpselement gebruik in hangertjies, ringe, juweelkrone en juweledosies. Dit vind ook toepassing in tekstielontwerpe, tasse en handsakke, muurpapier, matte, gerookte glasvensters, lampskerms en selfs tatoeëermerke. Die vorm leen hom ook goed tot gebruik in gietystervorms vir heinings, hekke en ander traliewerk. Die heining van Buckingham-paleis is byvoorbeeld daarmee versier en in New Orleans kan talle ou Franse heinings gesien word wat met fleur-de-lis element pryk.
Natalia Nogulich
Natalia Nogulich (gebore 1 Oktober 1950) is 'n Amerikaanse aktrise en assistentregisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente National Lampoon's Christmas Vacation (1989) en Hoffa (1992), en in die televisiereekse Star Trek: The Next Generation (1987) en 2 Broke Girls (2011).
TSV Havelse
TSV Havelse  is 'n sportklub uit Garbsen in die deelstaat Neder-Sakse in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Benewens sokker het die klub ook afdelings vir tennis, tafeltennis, gimnastiek en ballet. Havelse is 'n stadswyk van Garbsen wat tot 1968 'n onafhanklike dorp was.
Die klub is in 1912 gestig as FC Pelikan-Havelse, wat die naam gekry het van die handelsmerk van die sokkerbal wat die 13 stigterslede vir 7,50 Ryksmark gekoop het. In 1923 het die klub ontbind, maar in 1933 het die klub weer voortbestaan as die sokkerafdeling van Turnverein Havelse, wat in 1929 gestig is. Die klub het sy naam gedurende die 1940's verander na TSV Havelse. Tussen 1947 en 1952 het die klub bekendgestaan as TSG Havelse-Marienwerder, waarna die huidige benaming weer aangeneem is.
Die klub se stadion, die  Willhelm Langrehr-stadion , was tot in 2000 bekend as die TSV-Kampfbahn an der Hannoverschen Straße. Dit is in 1933 opgerig op 'n veld wat die klub by 'n boer, ene Moorhoff, gehuur het teen 100 mark. 'n Ou Treinwa het tot in die 1950's as kleedkamers gedien.
Die klub se grootste prestasie was om een seisoen (1990/91) in die 2. Bundesliga deur te bring.
Roofdier
Die uiteenlopende orde Carnivora (van Latyn carō (stam carn-) "vleis", + vorāre "verslind") sluit meer as 260 spesies soogdiere in. Die diere word gewoonlik roofdiere genoem en is die mees uiteenlopende orde van die soogdier wat grootte betref – van die wesel (Mustela nivalis) wat so klein as 25 g en 11 cm kan wees, tot die ysbeer (Ursus maritimus), wat tot 1 000 kg kan weeg en die suidelike see-olifant (Mirounga leonina), waarvan die mannetjies tot 5 000 kg kan weeg en 6,9 m lank kan wees.
Die meeste roofdiere eet vleis, hoewel sommige omnivore en ander plantetend is.
Indeling
Die vernaamste onderskeid binne die orde Carnivora word getref tussen die landlewende roofdiere (suborde Fissipedia) en die seelewende roofdiere (suborde Pinnipedia). Daar word egter algemeen aanvaar dat die seelewende roofdiere van vroeëre landlewende roofdiere afstam.
Die fossiele wat tot dusver gevind is, dui daarop dat die hondagtiges (familie Canidae) waarskynlik in Amerika ontstaan het, terwyl die marteragtiges (familie Mustelidae) en die beeragtiges (familie Ursidae) in die Ou Wêreld ontstaan het. Oor die indeling van roofdiere in families en superfamilies bestaan nog heelwat meningsverskil.
Bou en lewenswyse
Die aantal molare (kiestande) en premolare (vals kiestande) in die kake van verskillende roofdierspesies verskil, maar byna alle roofdiere het 3 snytande en 1 goed ontwikkelde oogtand (slagtand) in elke kaakhelfte. Die vergrote oogtande dien as wapen en om prooi mee vas te hou.
Die aantal premolare wissel van 4 tot 2 in elke kaakhelfte en die molare van 2 bo en 3 onder tot 1 bo en onder. Die laaste premolaar van die bokaak en die eerste molaar van die onderkaak is dikwels vergroot, met skerp snyvlakke wat teen mekaar pas, en is as die skeurtande bekend. Hulle word gebruik om vleis mee te skeur. Sommige roofdiere eet ook plantaardige materiaal en by veral daardie roofdiere is die molare goed ontwikkel.
Die kake van roofdiere kan egter slegs op en af beweeg en hulle is dus nie daartoe in staat om werklik te kou nie. Roofdiere het geen sleutelbeen nie, waardeur die voorste ledemate baie beweeglik is. Die meeste roofdiere is toongangers (slegs hul tone maak kontak met die grond wanneer hulle loop), maar soorte soos die bere is soolgangers (die hele voetsool maak kontak met die grond). Soorte soos die sivetkat (Viverra civetta, in werklikheid nie ŉ kat nie) is halfsoolgangers.
Die sintuie van alle roofdiere is baie goed ontwikkel. Sommige soorte maak veral op hul gesigsvermoë staat, terwyl ander veral op hul reuk- of hoorvermoë staatmaak om hul prooi te vang. Die meeste roofdiere leef, soos die naam aandui, van ander diere, maar sommige kan ekologies as alleseters geklassifiseer word, terwyl die pandas van Asië en Australië planteters is. Heelparty roofdiere is ook aaseters. Leeus is byvoorbeeld normaalweg hoofsaaklik predatore en gevlekte hiënas aasdiere, maar in sommige gevalle is die hiënas hoofsaaklik predatore en die leeus aasdiere.
By roofdiere word 'n groot verskeidenheid jagmetodes aangetref wat ten nouste gekoppel is aan die vorm van die ledemate, die vorm van die kloue en die samestelling van die gebit. Die meeste roofdiere jag alleen en vang hul prooi deur dit te verras. In enkele gevalle word die prooi uitgegrawe. Die algemene jagtegniek van die sosiale hondagtiges soos die wolwe en die wildehonde bestaan daaruit dat die prooi agtervolg, van die res van sy trop geskei en uiteindelik gevang word wanneer dit van uitputting, nie verder kan hardloop nie.
Ook jagluiperd (Acinonyx jubatus) jaag hul prooi, maar meestal nie in 'n groep nie. Die meeste ander katagtiges bekruip hul prooi en verras hulle dan met 'n kort storm loop. Die intrekbare kloue word dikwels in die uiteindelike aanval gebruik. Die leeu (Panthera leo) is die enigste katagtige wat in groepe jag. Sulke groepe omsingel dikwels ŉ kudde prooidiere en enkeles bekruip en bestorm dan die prooidier. In ander gevalle dryf 'n groep leeus hul prooi wind af na waar ŉ ander leeu of 'n paar leeus le en wag, en laasgenoemde doen dan die vangwerk.
Verwantskap
Die Carnivora is een van die ses soogdierordes van die Laurasiatheria en die Pholidota (die ietermagog) is naverwant binne hierdie groep. Die verwantskap binne die Carnivora is geneties moeilik presies te bepaal omdat daar kort periodes gewees het waarin groot veranderings in die DNS plaasgevind het. Hierdie effek word Incomplete Lineage Sorting (ILS) genoem. Veral binne die Musteloidea is dit 'n probleem. Volgens Doronina et al. moet die stamboom ongeveer so uitgesien hê:
Bronnelys
Hierdie artikel is vertaal van die Engelse Wikipedia
Yangtze
Die Yangtze (Chinees: 長江 / 长江, letterlik "Lang rivier"; ou spelling: Jangtse) is ná die Nyl en die Amasone die wêreld se derde langste rivier. Die rivier, met 'n lengte van 6 300 km, is die langste rivier in die Volksrepubliek China en in Asië.
Die Yangtze ontspring aan die Geladaindong-piek in die Tanggula-gebergtes in die Chinese provinsie Qinghai, sowat 450 km wes van die Geelrivier se oorsprong. Aansluitend vloei die rivier in 'n suidoostelike rigting. Net wes vloei die Mekong en die Salween. Hierdie beskermde gebied van drie parallelle riviere in Yunnan is deur UNESCO in 2003 as wêrelderfenisgebied gelys.
Die bo- en middelloop van die Yangtze word tot by Yichang gekenmerk deur baie klowe. Die mees bekende daarvan is die "Drie klowe Qutang, Wuxia en Xiling", wat intussen deur die omstrede Driekloofdam oorstroom is. Sowat 1 500 km stroomaf van die Yangtze se oorsprong bereik die rivier die "Groot Buig van Shigu", waar die tot-hier-suidoosvloeiende rivier sy rigting verander en nou in noordoostelike rigting deur die "Tierspringkloof" vloei.
Naby Shiluoke verander die Yangtze weer sy rigting en vloei nou in 'n suidelike rigting tot by Chitian. Na 'n 90°-kurwe in 'n oostelike rigting bereik die Yangtze na sowat 55 km Rubeidi, vanwaar die rivier weer in 'n noordoostelike rigting vloei. Naby Gelipingzhen verander die vloeirigting na die ooste, wat die Yangtze tot by die monding van die vanuit die suide komende Xiao Jiang naby Yenjuping behou. Vanaf hier vloei die rivier oorwegend in noordoostelike rigting. Naby Xinshizhen is 'n 180°-lus met aansluitende rigtingsverandering na oossuidoos tot by Yibin. Hier mond die vanaf-die-noordweste-komende Min Jiang in die Yangtze (tot hier 金沙江, Jīnshājiāng; "Goldsandrivier" genoem) uit, wat vanaf hier verder in noordoostelike rigting tot by Chongqing vloei.
Die Yangtze word deur die Keiserkanaal met die Geelrivier verbind. Die grootste stede aan die rivier is Panzhihua, Yibin, Luzhou, Chongqing, Yichang, Jiangling, Shishou, Yueyang, Xianning, Wuhan, Ezhou, Huangshi, Jiujiang, Anqing, Tongling, Wuhu, Ma'anshan, Nanjing, Yangzhou, Zhenjiang, Nantong en Sjanghai.
William Forbes Gatacre
William Forbes Gatacre (3 Desember 1843 - 18 Januarie 1906) was 'n Britse generaal tydens die Anglo-Boereoorlog.
Hy is in Shropshire gebore en sluit by die 77ste Regiment of Foot aan in 1862. Hy doen diens in Burma (1889), Indië en Soedan (1895) en word aangestel as bevelvoerder van die Derde Divisie van die Suid-Afrikaanse veldmag in 1899. Hy moes die spoorlyn na Oos-Londen beskerm maar word op 10 Desember by Stormberg verslaan; een van die veldslae van die Swart Week.
Later neem hy Dewetsdorp in, maar 'n Britse mag by Reddersburg was verplig om oor te gee weens Gatacre se onvermoë om die dorp te ontset. As gevolg hiervan word hy onthef van sy pos en in bevel geplaas van die distrik Colchester. Later het hy Abessinië verken en is in 1906 dood weens koors.
Emilio Aguinaldo
Emilio Aguinaldo (22 Maart 1869 - 6 Februarie 1964) was 'n Filippense politikus en onafhanklikheidsaktivis. Hy was die eerste president van die Filippyne (1897-1901).
Lazar Berman
Lazar Naumowitsj Berman ( Ла́зарь Нау́мович Бе́рман, Lazarʹ Naumovič Berman; 26 Februarie 1930 - 6 Februarie 2005) was 'n Sowjet-Russiese klassieke pianis en Erekunstenaar van die RSFSR (1988). Sy speelwerk is gekenmerk deur 'n reusagtige, oordonderde tegniek wat hom 'n opwindende tolk van Liszt en Rachmaninoff, en 'n laat verteenwoordiger van die uitnemende skool van die Russiese Romantiese pianisme gemaak het. Emil Gilels het hom beskryf as 'n "fenomeen van die musiekwêreld".
Biografie
Berman is gebore as die seun van Joodse ouers in Leningrad. Sy ma, Anna Lazarevna Makhover, het self klavier gespeel, totdat gehoorprobleme haar verhinder het om daarmee voort te gaan. Sy het haar seun op die ouderdom van twee aan die klavier voorgestel. Berman het op driejarige ouderdom by sy eerste kompetisie ingeskryf en 'n Mozart-fantasie en mazurka opgeneem wat hy self op die ouderdom van sewe jaar gekomponeer het, alles voordat hy selfs musiek kon lees.
Berman is die eerste keer opgemerk tydens 'n talentkompetisie. Die paneel onder voorsitterskap van Leonid Nikolaev het die kind se "seldsame en uitsonderlike musiek- en klaviervaardighede" opgemerk. Nadat hy op vierjarige ouderdom amptelik die titel "wonderkind" verkry het, het hy onder die Leningrad-konservatoria se professor Samariy Savshinsky begin studeer.
In 1939 - toe Berman nege jaar oud was - het die gesin na Moskou verhuis sodat hy onder Aleksandr Goldenweiser kon studeer, aanvanklik aan die Sentrale musiekskool, en daarna aan die Konservatoria, waar hy in 1953 gegradueer het. Die volgende jaar het hy sy formele buiging met die Moskou Filharmoniese Orkes gemaak met Mozart se Klavierconcerto nr. 25. In 1941 is studente, leerlinge en ouers weens die Tweede Wêreldoorlog ontruim na Kuibishev, 'n stad aan die Wolga. Die lewensomstandighede was so power dat sy ma die vingerdele van 'n paar handskoene moes afsny sodat hy kon oefen sonder om die gevaar te loop dat sy hande sou vries.
Hy het gevolglik begin om 'n mate van internasionale aansien te verwerf. Op die ouderdom van 12 jaar het hy Franz Liszt se La campanella vir 'n Britse gehoor oor die radio gespeel. In 1956 het hy 'n pryswenner van twee internasionale klavierkompetisies geword: die Koningin Elisabeth-musiekkompetisie in België, saam met Vladimir Ashkenazy, en die Franz Liszt-kompetisie in Boedapest, Hongarye. As gevolg van hierdie prestasies, is Berman 'n internasionale toer en opnamekontrak aangebied, wat opnames van Liszt se sonate en Beethoven se "Appassionata" sonate ingesluit het. In 1958 het hy in Londen opgetree en vir SAGA opnames gemaak.
Van 1959 tot 1971 is Berman weens sy huwelik met 'n Franse burger nie toegelaat om in die buiteland te reis nie (die huwelik het spoedig uitgerafel); hy het egter voortgegaan om in die Sowjetunie te toer, en 'n paar opnames by die Melodia-ateljee gedoen, waaronder Liszt se Transendentale Études. Die opname het een van die eerste Sowjet-opnames geword wat gemaak is met gebruikmaking van stereotegnologie. Berman is vanaf die middel 1970's weer toegelaat om in die buiteland te toer, wat hy ook met groot lofprysing aangepak het.
In 1968 het hy met Valentina Sedova getrou, en in 1970 is hul seun, Pavel, gebore. Alhoewel hy bekend was aan internasionale musiekliefhebbers wat af en toe na 'n opname van hom op die Russiese Melodiya -plate-etiket geluister het - sowel as diegene wat die Sowjetunie besoek het - was hy nie algemeen bekend buite Rusland voor sy Amerikaanse toer in 1975 nie, wat gereël is deur die impresario Jacques Leiser.
Vlag van Réunion
Die Franse oorsese gebied Réunion het geen amptelike vlag nie en gebruik die Franse vlag. Die eiland het verskeie voorgestelde vlae maar daar is nog nie op ’n spesifieke een besluit nie.
Lazar Berman
Biografie
Sy nou-legendariese buiging in New York by 92 Street Y, waartydens hy Liszt se Transendentale Études gespeel het, het die musiekwêreld soos 'n weerligstraal getref. Hy het 'n oornag-sensasie geword. Voorheen was hy in die algemeen beperk tot die Sowjet-musiekestablishment waar hy op ou en afgeleefde klaviere gespeel het. Die uitnodigings om buite die Sowjetunie te toer is egter deur die Sowjetse-konsertagentskap Gosconcert geïgnoreer. Hy het in 'n piepklein tweekamerwoonstel in Moskou gewoon, met 'n klavier wat 'n hele kamer beset het. Maar ná sy toer in 1975 was sy dienste onmiddellik in groot aanvraag, en Deutsche Grammophon, EMI en CBS het daarom gewedywer om hom te kry om vir hul opnames te maak. Hy het Tsjaikofski se Eerste Klavierconcerto saam met Herbert von Karajan opgeneem, en die werk ook saam met Antal Doráti op internasionale televisie uitgesaai.
Sy opvoerings van Chopin se werke is goed gedokumenteer; in 'n rolprent, sowel as 'n opname van die polonaises op Deutsche Grammophon vanaf die 1970's.
Vlag van Réunion
Ander vlae
Die simboliek vir die vlag wat voorgestel is deur die Vereniging vir die Réunionvlag is soos volg: naas die kleure van die Franse vlag stel blou die eilandbewoners van Europese herkoms voor asook die Christelike geloof en die see, die goudgeel stel die eilandbewoners van Indiese herkoms voor asook Hinduïsme en die son, rooi stel die eilandbewoners van Sjinese herkoms voor asook hulle tradisies en die vulkaan en groen stel die eilandbewoners afkomstig van Afrika voor asook Islam en die natuur. Al die eilandbewoners leef in vrede, harmonie en bedagsaamheid en dit word deur die wit skyf gesimboliseer.
Lazar Berman
Biografie
Die meeste van sy Britse optredes het in die laat 1970's en vroeë 1980's plaasgevind. In Desember 1976 het hy musiek deur Sergei Prokofiëf en Franz Liszt uitgevoer in die Royal Festival Hall.
Vlag van Réunion
Ander vlae
Die simboliek vir die vlag wat voorgestel is deur die Verstaan- en Helpende Hand Beweging is soos volg: rooi stel die vulkaniese oorsprong van Réunion voor asook die stryd van kulturele militante vir vryheid, die geel stel die son voor, die swart stel die element van slawehandel in die eilandgeskiedenis voor, die blou stel die lug en die Indiese oseaan voor en die groen stel Réunionese plantegroei voor. Die mengsel van kleure simboliseer die Réunionese reënboog van verskeidenheid in eenheid.
Lazar Berman
Biografie
In 1980, op die kruin van sy gewildheid, is Berman weer verbied om die Sowjetunie te verlaat; hierdie keer omdat 'n boek van 'n Amerikaanse skrywer (wat in die USSR gesensor is) in sy bagasie gevind is terwyl hy gewag het om by die Moskouse lughawe deur doeane te beweeg.
In Augustus 1990 het Berman die USSR verlaat vir Noorweë, gevolg deur 'n finale verhuising na Italië, waar hy voortaan onderrig gegee het. Hy het vier jaar later 'n Italiaanse burger geword, en die jaar daarna is hy genooi na die Musiekskool van Weimar, Duitsland, waar hy tot 2000 onderrig gegee het. Hy het gereeld saam met sy seun, die violis Pawel Berman opgetree.
Berman is in 2005 oorlede, en word oorleef deur sy derde vrou, Valentina Sedova (ook 'n pianis) en hul seun, die talentvolle violis en dirigent Pawel Berman. Sy studente sluit Sonya Bach, die Italiaanse pianiste Giuliano Mazzocante, Maurizio Baglini, Enrico Elisi, en Enrico Pace, Vladimir Stoupel, Ioana Lupascu, Vardan Mamikonian, Rueibin Chen en Viktoriya Yermolyeva in.
Berman is begrawe by die Cimitero delle Porte Sante in Florence. Op sy grafsteen staan: "Jy en jou musiek is altyd met ons."
Suidelike Vis
Dit is een van die 48 konstellasies wat deur die 2de-eeuse sterrekundige Ptolemeus beskryf is en is die vyfde grootste van die 88 moderne sterrebeelde. Die sterre van die konstellasie Kraanvoël het eers deel van die Suidelike Vis uitgemaak. In omstreeks 1597 het Petrus Plancius ’n aparte sterrebeeld geskep en dit die Kraanvoël genoem.
Mitologie
In die Griekse mitologie is die konstellasie bekend as die Groot Vis en sluk dit die water wat deur die Waterdraer uitgegooi word. Daar word geglo dat die twee visse van die Visse-sterrebeeld die nasate van die Groot Vis is.
In die Babiloniese sterrekunde was die konstellasie net bekend as die Vis.
Vandia Grove
Vandia Grove is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika.
John Ciardi
John Anthony Ciardi (24 Junie 1916 – 30 Maart 1986) was 'n Amerikaanse digter, vertaler en etimoloog. Hy is veral bekend as digter, maar het ook Dante se Goddelike Komedie vertaal, verskeie bundels poësie vir kinders geskryf, en etimologiese studies onderneem. Hy het ook as rubriekskrywer bygedra tot die Saturday Review en was redakteur van poësie aan dié instelling. In 1959 het Ciardi How Does a Poem Mean? gepubliseer. Die boek verduidelik hoe om poësie te lees en te skryf. Ciardi se impak op poësie kan miskien die beste gesien word op die jonger digters wat hy as onderwyser en as redakteur van die Saturday Review beïnvloed het.
Biografie
Ciardi is in 1916 in sy ouerhuis gebore in North End, Boston, Massachusetts. Sy vader, 'n Italiaanse immigrant, is in 1919 in 'n motorongeluk oorlede, en hy is grootgemaak deur sy Italiaanse moeder (wat ongeletterd was) en sy drie ouer susters. In 1921 verhuis sy gesin na Medford, Massachusetts waar hy openbare skole bywoon. Sy familielede het genoeg geld gespaar om hom universiteit toe te stuur. Hy het ingeskryf aan Bates College in Lewiston, Maine, voordat hy na Tufts-universiteit in Boston gegaan het om onder John Holmes te studeer. Hy het in 1938 aan Tufts gegradueer en die jaar daarna sy meestersgraad aan die Universiteit van Michigan voltooi. Die Universiteit van Michigan het die Hopwood-prys aan hom toegeken vir sy Homeward to America. Hy het die digbundel onder die skuilnaam "Thomas Aquinas" ingedien.
Ciardi het vir 'n kort ruk klas gegee aan die Universiteit van Kansas City, voordat hy in 1942 aangesluit het by die lugmag van die Amerikaanse Leër. Hy het op die B-29's gedien en aan twintig operasies oor Japan deelgeneem. Hy is in Oktober 1945 eerbaar ontslaan met die rang van Sersant. Ciardi se oorlogsdagboek, Saipan, is in 1988 postuum gepubliseer. Na die oorlog het Ciardi teruggekeer na die Universiteit van Kansas City vir die lente-semester van 1946, waar hy Myra Judith Hostetter ontmoet het en met haar getrou het op 28 Julie. Onmiddellik na die troue het die egpaar vertrek na 'n woonstel op die derde vloer by Ciardi se tuiste in Medford, Massachusetts.
John Ciardi was vir 'n geruime tyd 'n inwoner van Metuchen, New Jersey. Hy het op Paassondag, 1986 beswyk aan 'n miokardiale infarksie. Voor sy dood het hy sy eie grafskrif gekomponeer:
Literêre loopbaan
"Na die oorlog het Ciardi vlugtig teruggekeer na die Universiteit van Kansas City, voordat hy as instrukteur [in 1946] en later assistent-professor in die Briggs Copeland-leerstoel aan Harvard-universiteit aangestel is, waar hy tot 1953 gebly het." "Terwyl hy op Harvard was het Ciardi sy lang verbintenis met die Bread Loaf Writers Conference by Middlebury College in Vermont begin, waar hy vir byna 30 jaar lesings in poësie gegee het .... "
Ciardi het in 1940 voor die oorlog sy eerste bundel, Homeward to America, gepubliseer. Sy volgende bundel, Other Skies, wat oor sy oorlogservarings handel, is in 1947 gepubliseer. Sy derde bundel, Live Another Day, het in 1949 verskyn. In 1950 het Ciardi 'n bloemlesing getiteld Mid-Century American Poets geredigeer, wat die beste digters van die 1940's generasie identifiseer naamlik: Richard Wilbur, Muriel Rukeyser, John Frederick Nims, Karl Shapiro, Elizabeth Bishop, Theodore Roethke, Delmore Schwartz, Randall Jarrell, Robert Lowell, Ciardi self, en verskeie ander. Elke digter het 'n paar gedigte gekies vir bloemlesing plus kommentaar op die poëtiese beginsels wat die komposisies gelei het, en veral die kwessie van die "onverstaanbaarheid" van die moderne poësie.
Ciardi het Dante begin vertaal vir sy klasse aan Harvard en gedurende sy tyd daar met die werk voortgegaan. Sy vertaling van die Hel uit die Goddelike Komedie is in 1954 gepubliseer. Dudley Fitts, wat self 'n belangrike vertaler uit die middel van die eeu was, het van Ciardi se weergawe gesê: "[H]ere is our Dante, Dante for the first time translated into virile, tense American verse; a work of enormous erudition which (like its original) never forgets to be poetry; a shining event in a bad age." Joan Acocella (née Ross) het egter opgemerk: "The constant stretching for a heartier, more modern and American idiom not only vulgarizes; it also guarantees that wherever Dante expresses himself by implication rather than by direct statement, Ciardi will either miss or ignore the nuance." Die vertaling "word by talle universiteite gebruik." Ciardi se vertaling van die Vagevuur het in 1961 hierop gevolg en die Paradys in 1970. Ciardi se weergawe van die Hel is in 1954 vrygestel deur Folkways Records. Twee jaar later sou Ciardi se werk weer op 'n album verskyn, As If: Poems, New and Selected, by John Ciardi.
In 1953 het Ciardi by die Engelse departement van Rutgers-universiteit aangesluit om met 'n skryfprogram te begin, maar na agt suksesvolle jare in 1961 sy professoraat opgesê ten gunste van meer winsgewende loopbane en om hom "voltyds te wy aan literêre aktiwiteite." (Toe hy Rutgers verlaat het, het hy geskerts dat onderrig "beplande armoede" was). Hy was gewild genoeg om 'n paar verskynings in die vroeë 1960's op The Tonight Show Starring Johnny Carson te maak. Hy was van 1956 tot 1972 die poësieredakteur van Saturday Review. In 1962 het Ciardi 'n hoofartikel geskryf wat krities was oor die pogings van die regering om Henry Miller se Tropic of Cancer te sensor. Hy het ook 'n handboek oor poësie geskryf (How Does A Poem Mean?) Ciardi was 'n genoot van die Nasionale Akademie van die Kunste en Wetenskappe en 'n lid en voormalige president van die National Institute of Arts and Letters. Hy was een van die ondertekenaars van die Humanist Manifesto en het ook klas gegee aan die Universiteit van Florida.
Hy het 'n baie hoë profiel gehandhaaf en was gewild by die algemene publiek. Burton Raffel het Ciardi se loopbaan soos volg opgesom: "Blessed with a fine voice, a ready wit, and a relentless honesty, Ciardi became in many ways an archetype of the existentially successful twentieth-century American poet, peripatetic, able to fit into and exploit chinks in the great American scheme of things, while never fitting in as either a recognized peg or hole."
Pryse
"In 1956 het Ciardi die Prix de Rome van die American Academy of Arts and Letters ontvang. In 1982 het die National Council of Teachers of English hom vereer vir sy uitnemendheid in poësie vir kinders. Hy het ook in 1980 andburg-toekenning van die American Platform Association gewen.
.sd
.sd is die Internettopvlakdomein vir Soedan.
Etielkarbamaat
Etielkarbamaat (ook uretaan genoem) is 'n organiese verbinding met die formule CH3CH2OC(O)NH2. Dit is 'n ester van karbamiensuur en 'n wit, kristallyn vaste stof. Ondanks sy naam, is dit nie 'n bestanddeel van poliuretane nie. Omdat dit kanker veroorsaak, word dit min gebruik, maar dit vorm natuurlik in lae hoeveelhede in baie soorte gefermenteerde voedsel en drankies.
Sintese
Dit word industrieel vervaardig deur etanol en ureum te verhit.
Dit ontstaan ook deur die werking van ammoniak op etielchloorformaat.
Biomediese toepassings
Etielkarbamaat is gebruik as 'n chemoterapiese middel en vir ander medisinale doeleindes, maar hierdie toepassing is beëindig nadat in 1943 uitgevind is dat dit kankerverwekkend is. Die Japannese gebruik daarvan in mediese inspuitings, as 'n mede-oplosmiddel in water vir die oplos van wateroplosbare pynstillers wat gebruik word vir pyn na die operasie, het egter voortgegaan tot 1975.
Ander gebruike
Voorheen is etielkarbamaat gebruik as 'n chemiese tussenproduk in die bereiding van aminoharse, wat op hul beurt weer gebruik word as dwarsverbindingsmiddels vir tekstielbehandelings om "was-en-dra"-materiaal te skep. Ander gebruike sluit in as oplosmiddel of tussenganger vir die vervaardiging van plaagdoders, skoonheidsmiddels en farmaseutiese middels.
Voorkoms in drank en kos
Die wydverspreide voorkoms van etielkarbamaat in alkoholiese drankies is gedurende die middel 1980s ontdek. Studies het getoon dat die meeste, miskien alle, gis-gefermenteerde alkoholiese drank etielkarbamaat bevat (15 ppb tot 12 ppm). Ander voedsel en drank wat deur fermentasie berei word, bevat ook etielkarbamaat. Daar is byvoorbeeld gevind dat brood 2 ppb bevat; soveel as 20 ppb is in sommige sojasoorte gevind. Die hoeveelheid etielkarbamaat en metielkarbamaat is ook gevind in wyne, saké, bier, brandewyn, whisky en ander gefermenteerde alkoholiese drank.
Daar is bo aangetoon dat etielkarbamaat uit die reaksie van etanol met ureum ontstaan en hierdie reaksie vind baie vinniger plaas teen hoër temperature, en hoër konsentrasies etielkarbamaat kom dus voor in drankies wat tydens verwerking verhit word, soos brandewyn, whisky en ander gedistilleerde drankies. Verder sal verhitting na bottelering tydens versending of tydens voorbereiding veroorsaak dat etielkarbamaatvlakke verder styg.
Die ureum in wyne is die gevolg van die metabolisme van arginien of sitrullien deur gis of ander organismes. Die ureumafvalproduk word aanvanklik in die gissel gemetaboliseer totdat dit tot 'n sekere mate opbou. Op daardie stadium word dit na buite uitgeskei waar dit in staat is om met die alkohol te reageer om etielkarbamaat te vorm.
Alhoewel die ureum nie uitgeskakel kan word nie, kan dit verminder word deur die bemesting van wingerdstokke te beheer, die blootstelling aan hitte te verminder, met behulp van selfklonende gis en ander aksies. Verder is sommige gisstamme ontwikkel om etielkarbamaat te verminder tydens kommersiële produksie van alkoholiese drank.
Vlag van Sint Helena
Die vlag van Sint Helena, ’n Britse oorsese gebied is op 4 Oktober 1984 in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n blou Britse vaandel met die wapen van die eiland op die wapperkant.
Aurora, Wes-Kaap
270px|links|duimnael|Die NG kerk Aurora is op [[23 Januarie 1909 deur prof. Nicolaas Hofmeyr ingewy. Dit het £3 550 gekos en het meer as 700 sitplekke. Die argitek was William Henry Ford.]]
Samojeed (hond)
Die Samojeed is 'n honderas wat sy naam kry van die Samojeedse volke in Siberië, Rusland. Die honde se wit dubbelpels, gekrulde stert wat op die rug rus en glimlag is kenmerkende eienskappe. Die Samojeed is een van die oudste honderasse en is deur ontdekkingsreisigers soos Fridtjof Nansen, Ernest Shackleton en Roald Amundsen as sleehonde ingespan.
Domein van Soissons
duimnael|regs|300px|[[Gallië in 481, met die domein van Soissons in pienk.]] Die term Domein van Soissons verwys na 'n outonome Romeinse gebied uit die Laat-Oudheid.
Samojeed (hond)
Oorspong
Die Samojeed is een van die oudste honderasse in die wêreld en kry sy oorspong en naam van die Samojeedse volke wat in Siberië, Rusland, gewoon het. Hierdie nomades het hierdie donsige, glimlaggende wit honde nie noodwendig vir 'n spesifieke doel geteel nie. Ten spyte hiervan het die honde hulle gehelp om takbokke op te pas (veral wanneer hulle getrek het), hulle sleë getrek en hulle warm gehou deur langs hulle te slaap. Die Samojeedse stamme, wat op die honde staatgemaak het vir oorlewing, het die honde beskou as familielede sowel as sterk, betroubare werkhonde. Dit het grootliks bygedra tot wat die honderas se temperament vandag is.
Domein van Soissons
Soissons was reeds sedert 418 'n setel van Romeinse regering in Gallië. Tydens die heerskappy van die Wes-Romeinse Ryk Keiser Majorianus (457–461) het hy Aegidius tot magister militum van die Galliese provinsies bevorder. Teen daardie tyd was die enigste oorblywende Romeinse gebied in Gallië die Noordweste, met slegs 'n smal strook wat dit aan Italië verbind het. Toe die strook deur Germaanse stamme wat Gallië beset het geannekseer is, is Aegidius en sy burgers en die naburige Armorica van die res van die Ryk afgesny.
.sh
.sh is die Internettopvlakdomein vir Sint Helena.
Aurora, Wes-Kaap
Aurora is 'n klein dorp in die Sandveld 43 km wes van Piketberg en 29 km suid van Redelinghuys in die munisipale gebied Bergrivier met 'n bevolking van minder as 600. Die dorp lê in die provinsie Wes-Kaap van Suid-Afrika.
Suider-Afrikaanse wildekat
Die Suider-Afrikaanse wildekat (Felis silvestris cafra) is ’n subspesie van die wildekat wat in Suider-Afrika voorkom.
George Kobayashi
George Kobayashi (小林 ジョージ) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Charles Stevenson (akteur)
Charles Stevenson (13 Oktober 1887 – 4 Julie 1943) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Luke, the Gladiator (1916), Grandma's Boy (1922), The Shriek of Araby (1923), en Hot Water (1924).
Samojeed (hond)
Uiterlike voorkoms
Die Samojeed, wat meestal as 'n werkhond beskou word, moet 'n toonbeeld van prag, wakkerheid en krag wees. Omdat hulle in 'n koue klimaat geteel is, moet hulle pels swaar, weerbestand en van goeie gehalte wees. Reuns het 'n rowwer pels as tewe.
Aurora, Wes-Kaap
Opvoeding
Tydens die lang bediening van ds. J.C. Smit (1922 tot 1947), het die skool aangegroei tot 'n hoërskool en is koshuisgeriewe vir 130 kinders daargestel. Met die jare het die ontvolking van die platteland daartoe gelei dat die Hoërskool Aurora weer afgeskaal is tot net 'n middelbare skool, hoewel hy steeds die naam van hoërskool dra. In 2008 was die leerdertal 193 van gr. 1 tot gr. 9, met 21 leerders in die laagste sowel as in die hoogste graad. In 2014 het dit teruggesak tot 179, maar in 2016 toegeneem tot 223, van wie 21 in gr. R was. Die skoolhoof was mnr. J.P. van Wyk.
Samojeed (hond)
Temperament
Volgens die Kanadese Hondevereniging moet die Samojeed die volgende temperament hê:
Aurora, Wes-Kaap
Besienswaardighede
Aurora beskik oor 'n braairestaurant wat besoekers van heinde en verre lok. Dit is ook 'n gewilde aftreeplek vir stedelinge vanweë die lae voorkoms van misdaad en die rustigheid. Daar is bergfietsroetes in die omgewing. Die bekende Verlorevlei by Redelinghuys is maklik bereikbaar per grondpad vanaf Aurora.
.sh
Eksterne skakels
Toppdomän
Domein van Soissons
Aegidius was 'n bondgenoot van Childeric I, Koning van die Saliese Franke, en het die Wesgote in 463 saam met hom by Orléans verslaan. Aegidius het die gebied aanhou regeer tot met sy dood in 464. Sy seun, Syagrius, het hom daarna opgevolg. Syagrius het onder die titel dux (provinsiale militêre bevelvoerder) regeer. Die naburige Germaanse stamme het egter na hom verwys as Rex Romanorum (Koning van die Romeine), wat daartoe gelei het dat die gebied soms verkeerdelik Die Koninkryk van Soissons genoem word. Selfs na die val van die Westelike Ryk in 476 het Syagrius die skyn dat hy 'n Romeinse provinsie regeer het gehandhaaf.
Childeric het intussen gesterf en sy seun Clovis was nou die koning van die Franke. Clovis het aanhoudend met Syagrius oorlog gevoer en in 486 die laaste Romeinse streek waaroor Syagrius regeer het oorwin. Syagrius wou by die Wesgotiese koning Alarik II skuiling soek, maar hy is gevang en na Clovis teruggestuur wat hom in 487 tereggestel het.
Worcester
Worcester is een van die groter dorpe van die Wes-Kaap, in die Breederiviervallei, 121 km oos-noordoos van Kaapstad en 52 km noordwes van Robertson. Dit is geleë aan die rant van die Hexrivierberge en is een van die mooisgeleë dorpe in Suid-Afrika. Die N1 nasionale pad gaan deur die dorp.
Synde die grootste dorp in die Wes-Kaap se binnelandstreek, dien dit as die administratiewe hoofstad van die Breedevallei Plaaslike Munisipaliteit en as streekhoofkwartier vir die meeste sentrale en Provinsiale Regeringsdepartemente. Die dorp dien ook as die middelpunt van die Wes-Kaap se binnelandse kommersiële, verspreiding en kleinhandelaktiwiteite met 'n winkelsentrum, goed ontwikkelde sentrale sakekern en infrastruktuur.
Worcester is op 'n hoogte van 220 meter geleë en kan per pad bereik word deur óf op die N1-hoofweg deur die Hugenote-tonnel óf deur skouspelagtige bergpasse te ry.
Geografies word die distrik hoofsaaklik deur berge afgebaken; in die suidweste lê die massiewe Stettynsbergreeks met 'n jaarlikse reënval van meer as 2000 mm. In die weste lê die Du Toitskloofberge en noordwes lê die Slanghoek-, Klein Drakenstein-, Elandskloof- en Lemietbergreekse. Na die noorde styg die Hexrivierberge wat die toringpieke van Chavonness, Brandwacht, Fonteintjiesberg en Audensberg insluit. Noordoos van die dorp loop die kleurvolle Keeromberg in die Langebergreeks.
Worcester en sy omgewing vorm deel van die Breederivier-opvangsgebied, wat gevoed word deur 'n aantal kleiner riviere aangevul deur die afloop van wintersneeu in die berge. Die distrik sluit ook die Hexriviervallei in.
Worcester bestaan ​​ook uit 'n township genaamd Zwelethemba. In 1985 het studente geprotesteer oor Afrikaans as 'n dominante taal op skool. Onluste het uitgebreek en verskeie studente is deur die polisie in Robertsonweg geskiet. ’n Student genaamd Nkosana Nation Bahumi is weens die betogings oorlede.
Geskiedenis
Worcester is in 1820 gestig op die plase Langerug en Roodewal (sommige bronne Roodedraai) en word 'n munisipaliteit in 1842. Dit is vernoem deur lord Charles Somerset, indertydse goewerneur van die Kaap, na sy broer, die markies van Worcester. Die dorp is bekend om sy skole vir dowes en blindes. Die NG gemeente is in 1821 gestig en vandag is daar, benewens die moedergemeente, nog ses NG gemeentes.
Distrik
Die distrik is 4 139 km2 groot en lewer ongeveer 25% van die land se druiwe. Hier word meer wyn en brandewyn gemaak as in enige ander distrik in die land.
Dorps- en afdelingsraadswapens
Munisipaliteit (1) — Die munisipale raad het voor 1931 'n wapen aangeneem: In blou, 'n goue valhek met kettings op 'n rooi en silwer wrong. Die valhek kom uit die Somerset-familiewapen.
Munisipaliteit (2) — Die raad het 'n nuwe wapen in 1948 aangeneem. Dit is jare later (in 1983) by die Buro vir Heraldiek geregistreer: Gevierendeel van swart en rooi, 'n goue valhek gespyker van blou; op 'n golwende silwer skildhoof, drie blou skywe, elk belaai met 'n goue fleur-de-lis. Die helmteken was 'n goue halwe leeu met 'n horing van oorvloed. Die wapenspreuk was "Mutare sperno".
Afdelingsraad (1) — Op 'n stadium het die afdelingsraad (die plaaslike owerheid vir die landelike gebiede buite die munisipale grense) die vorige munisipale wapen oorgeneem.
Zwelethemba — Die Swart woongebied Sidesaviwa het van 1978 tot 1996 sy eie plaaslike owerheid gehad. Die dorpskomitee het in 1989 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer: Tweelingkepersgewys deursnede, rooi en swart, twee silwer aanstotende kepers vergesel in die skildhoof van 'n byekorf, die skildvoet getralie, alles goud. Die helmteken was 'n swart muurkroon.
Gebit
Die gebit is die versameling tande, snytande (voor), slagtande (voorhoeke) en kiestande (agter) wat gewerweldes met kake in hulle monde het en waardeur hulle vermag om hulle voedsel beter te verwerk.
Die mens het:
Bonnie Bartlett
Bonnie Bartlett (gebore 20 Junie 1929) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Twins (1988) en The Grass Harp (1995), en in die televisiereeks St. Elsewhere (1982).
Callyspongia paucispina
Callyspongia paucispina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Lendenfeld.
John D. Craig
John D. Craig (* 1903, † 30 Augustus 1997) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse High Road to Danger (1958) en Danger Is My Business (1958).
Presidentrif
Presidentrif is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika wat sentraal in Randburg geleë is.
.sl
.sl is die Internettopvlakdomein vir Sierra Leone.
AR Abass-stadion
Die AR Abass-stadion is ’n veeldoelige sportstadion in Kimberley. Die stadion het tot 2002 aan die Griekwaland Gekleurde Rugbyunie behoort, waarna die verskillende unies saamgesmelt het. Daarna is dit deur die klubs, die Universals en die Thistles bestuur. In 2012 is die stadion aan die departement van sport, kuns en kultuur oorgedra, wat voortaan die administrasie en besprekings sal hanteer.
.sl
Eksterne skakels
Toppdomän
Anneke Weidemann
Anneke Weidemann is 'n Suid-Afrikaanse aktrise.
José Rizal
José Protacio Rizal Mercado y Alonso Realonda (19 Junie 1861 - 30 Desember 1896) was 'n Filippynse skrywer, politikus en vroeë onafhanklikheidsaktivis. Hy word ook gesien as die vader van Filippynse onafhanklikheid.
.sn
.sn is die Internettopvlakdomein vir Senegal.
Eksterne skakels
Toppdomän
Kathleen Noone
Kathleen Noone (gebore 8 Januarie 1945) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent You Don't Mess with the Zohan (2008) en in die televisiereekse All My Children (1970), Knots Landing (1979), en Sunset Beach (1997).
Wilbur Ross
Wilbur Louis Ross jr. (gebore 28 November 1937) is 'n Amerikaanse belegger en voormalige Minister van Finansies van die Verenigde State. Op 30 November 2016 het die toenmalige presidentskandidaat Donald Trump aangekondig dat hy Ross vir daardie amp sou nomineer. Ross is op 27 Februarie 2017 in 'n 72–27-stemming in die Amerikaanse senaat bevestig. Hy is op 28 Februarie 2017 ingesweer en het gedien as Minister van Finansies tot 20 Januarie 2021.
Voor sy aanstelling as Minister van Finansies was Ross 'n bankier wat daarvoor bekend was dat hy mislukte maatskappye in industrieë soos staal, steenkool, telekommunikasie en tekstiel sou koop, herstruktureer en teen 'n wins verkoop.
Ross was 'n ondersteuner van die Demokratiese Party voordat hy in November 2016 by die Republikeinse Party aangesluit het.
Callyspongia ramosa
Callyspongia ramosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1843 deur Gray.
Europese wildekat
Die Europese wildekat is baie stewiger as sy Afrika-eweknie en die huiskat. Die dik pels en die grootte maak ’n onderskeid gewoonlik maklik. Anders as die huiskat, is die Europese wildekat bedags aktiewer as snags.
Status
Wildekatte was algemeen in die Pleistoseen-tydperk van 2 588 000 tot 11 700 v.C; toe die ys smelt het hulle aangepas by ’n lewe in die digte woude. In die meeste Europese lande het hulle skaars geword en hoewel hulle beskerm word, word hulle steeds soms deur mense geskiet wat hulle vir huiskatte aansien. In die Skotse Hoogland, waar vermoedelik sowat 400 wildekatte in die natuur oor is, hou inteling met huiskatte ’n aansienlike bedreiging vir die wildekatte in. Ook in Spanje en Portugal, die Wes-Europese lande waar die meeste wildekatte voorkom, word hul voortbestaan bedreig deur inteling en die verdwyning van hul habitat. In die oostelike dele soos die Oekraïne, Moldowa en die Kaukasus vind min verbastering plaas.
Eksterne skakels
Hierdie artikel is vertaal van die Engelse Wikipedia
Brits
Brits is 'n dorp in die Noordwesprovinsie van Suid-Afrika.
Geskiedenis
Brits is op 25 Mei 1924 op die plaas Roodekopjes gestig en na die eienaar Johannes Nicolaas Brits genoem.
Omgewing
Die Krokodilrivier vloei net wes van die dorp verby. Die ontwikkeling van die dorp het 'n groot hupstoot gekry toe die Hartbeespoortdam in 1924 gebou is in die Krokodilrivier suid van die dorp. Gewasse soos tabak, koring, sitrusvrugte, lusern, groente en selfs tafeldruiwe word verbou onder besproeiing. Noord van die dorp vloei die rivier in die Rooikoppiesdam in.
Graniet, platinum, chroom en magnetiet word in die omgewing gemyn.
Hayden Stevenson
Hayden Stevenson (2 Julie 1877 – 31 Januarie 1952) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Leather Pushers (1922), Abysmal Brute (1923), en Blake of Scotland Yard (1927).
Jacksonville
Jacksonville is die grootste stad van die deelstaat van Florida. Ten opsigte van sy landoppervlak is dit ook die grootse stad van die Verenigde State van Amerika. Dit het 'n bevolking van sowat 794 555, en dit is geleë aan weerskante van die St. John's-rivier.
Jacksonville is genoem na Generaal Andrew Jackson, wat die sewende president van die Verenigde State was.
.st
.st is die Internettopvlakdomein vir São Tomé en Principe.
Eksterne skakels
Toppdomän
Yoshitada Yamaguchi
Yoshitada Yamaguchi (山口 芳忠) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Hayley Marie Norman
Hayley Marie Norman (gebore 3 Maart 1989) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hancock (2008), Fired Up! (2009), en Top Five (2014), en in die televisiereeks Adam Ruins Everything (2015).
.sz
.sz is die Internettopvlakdomein vir Eswatini.
Eksterne skakels
Toppdomän
Mauritius
Mauritius (Engels: Mauritius, [məˈrɪʃ(i)əs, mɔː-]; Frans: Maurice; Morisyen: Moris, [moʁis]), amptelik die Republiek Mauritius (Engels: Republic of Mauritius; Frans: République de Maurice; Morisyen: Repiblik Moris), is 'n eilandnasie in die suidwestelike Indiese Oseaan, omtrent 900 km oos van Madagaskar en 3 943 kilometer suidwes van Indië. Benewens die hoofeiland Mauritius sluit die republiek die eilande Sint Brandon en Rodrigues en die Agalegaëilande in. Mauritius is deel van die Maskareense Eilande, wat die Franse eiland Réunion 200 km suidwes insluit. Die hoofstad en grootste stad van Mauritius is Port Louis. Mauritius is die enigste Afrikaland waar Hindoes die bevolkingsmeerderheid vorm.
Jean Reno
Juan Moreno y Herrera-Jiménez (gebore op 30 Julie 1948), bekend as Jean Reno ( Frans: [ʒɑ̃ ʁeno]), is 'n Franse akteur van Spaanse afkoms. Hy het in Franse, Engelse, Japanse, Spaanse en Italiaanse produksies gewerk; Reno het verskyn in films soos Crimson Rivers, Godzilla, The Da Vinci Code, Mission: Impossible, The Pink Panther, Ronin, Les Visiteurs, The Big Blue, Hector and the Search for Happiness en Léon: The Professional.
Mauritius
Mauritius het op 12 Maart 1968 sy onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk verkry en het op 12 Maart 1992 'n grondwetlike republiek binne die Britse Statebond geword. Volgens die bruto binnelandse produk per kapita is Mauritius een van die welvarendste lande van Afrika. Die ekonomie is veral op suiker, toerisme, tekstiele, klere en finansiële dienste gebaseer. Dit is een van slegs 'n handjievol Afrikalande met 'n hoë menslike-ontwikkelingsindeks.