cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alexander Fleming
Belangrikste prestasies
Eeue lank het dokters hulploos toegekyk hoe mense sterf van meningitis, septisemie, pneumonie en bloedvergiftiging, asook infeksies veroorsaak deur klein wonde soos 'n hondbyt of die prikking van 'n geroeste spyker. Antiseptiese middels wat op daardie stadium beskikbaar was, was net redelik doeltreffend in die dood van bakterie wat oppervlakkige wonde besmet het, maar wanneer dit aan ernstige wonde aangewend is, het dit inderwaarheid die liggaam se natuurlike weerstand teen infeksie onderdruk.
Penisillien, en die daaropvolgende antibiotika, het bakterieë dood gemaak sonder om die liggaamselle te dood. Fleming se ontdekking het dus 'n lewensbelangrike rol gespeel in die verbetering van die menslike lewensverwagting in die twintigste eeu en daarna, en het mediese prosedures en operasies moontlik gemaak wat in die verlede onmoontlik was.
In 1944 was Alexander Fleming tot ridder geslaan en in 1945 het hy die Nobelprys vir Fisiologie of Geneeskunde gedeel met Howard Walter Florey en Ernst Boris Chain wat belangrike rolle in die suiwering en toetsing van penisillien gespeel het.
Lewensgeskiedenis
Alexander Fleming, die seun van 'n Skotse boer, is op 6 Augustus 1881 in Lochfield gebore. Hy was 'n energieke jong man wat geesdriftig was oor sport en hy het die heuwels saam met sy broers deurswerf met jag, swem, sokkerspeel en boomklim. Op die ouderdom van 14 jaar het hy as 'n verskepingsklerk in Londen gewerk en sou dalk nooit 'n dokter geword het as dit nie was vir 'n erflating van 'n oom nie.
Hy het studeer aan die mediese skool by St Mary's Hospitaal, waar hy onder die bekende bakterioloog, Almroth Wright, gewerk het. Tydens die Eerste Wêreldoorlog het hy as luitenant by 'n mediese navorsingsentrum in Frankryk gedien. Hy was ontsteld oor die menslike slagting en sy onvermoë om die lyding van gewondes te verlig en skryf, "I was consumed by the desire to discover, after all this struggling and waiting, something that would kill those microbes" (Ek was verteer deur die behoefte om, na die stryd en gewag, iets te ontdek wat daardie kieme sal dood).
Hy het geglo dat 'n middel in die liggaam die antwoord kon wees en in 1922 het hy lisosiem, 'n middel wat in menslike trane en slym voorkom, suksesvol geïdentifiseer. Hierdie middel kon sommige bakterie dood, maar ongelukkig nie die gevaarlikes wat mense gedood het nie.
Die belangrikheid van sy ontdekking van penisillien in 1929 was eers 10 jaar later erken. Fleming kon nie self penisillien in groot hoeveelhede produseer of suiwer vir inspuiting in die menslike liggaam nie.
Twee navorsers, Florey en Chain, het egter sy artikel gelees en daarin geslaag om klein hoeveelhede van die stof by Oxford te suiwer. Massaproduksie was egter nodig om die ongelowiges te oorreed en die Noordelikestreek-navorsinglaboratorium van Peoria in Illinois, is genader. Hierdie maatskappy het uitgevind dat 'n neweproduk van mielies, naamlik mieliestroop, 'n uitstekende medium vir die kweek van fungi was. Hulle het ook 'n besonder produktiewe teelaarde van die penisillientipe geïsoleer op 'n spanspek wat in die plaaslike vrugtemark gevind is.
Massaproduksie van penisillien het dit beskikbaar gestel aan duisende soldate wat in die Tweede Wêreldoorlog beseer is en baie van hulle het 'wonderbaarlik' herstel. In 1944 het die militêre owerhede die burgerlike gebruik van die 'wondermedikasie' goedgekeur.
Ter navolging van Fleming se voorbeeld het die Oxford-span, onder leiding van Florey, en die Amerikaanse of Britse firmas wat penisillien kommersieel vervaardig het, nie hulle werk gepatenteer nie, en dus het penisillien die mensdom se eiendom geword.
Köppen-klimaatklassifikasie
duimnael|470px|’n Köppen-klimaatkaart
Die Köppen-klimaatklassifikasie is een van die mees gebruikte klimaatklassifikasiestelsels. Dit is die eerste keer in 1884 deur die Russies-Duitse klimatoloog Wladimir Köppen gepubliseer,  met verskeie latere aanpassings deur Köppen, veral in 1918 en 1936. Later het die Duitse klimatoloog Rudolf Geiger saam met Köppen aan veranderings gewerk (1954, 1961), en daarom word dit soms die Köppen-Geiger-klimaatklassifikasiestelsel genoem.
Die stelsel is in die middel 1960's weer aangepas binne die Trewartha-klimaatklassifikasiestelsel (en in 1980 hersien).
Betekenis van die simbole
'''Groep A: Tropiese (megatermiese) klimate
Dié soort klimaat het elke maand van die jaar ’n gemiddelde temperatuur van 18 °C of hoër, met aansienlike neerslag.
'''Groep B: Droë (dor en halfdor) klimate
Dié soort klimaat word gekenmerk deur min neerslag.
Vermenigvuldig die gemiddelde jaarlikse temperatuur in Celsius met 20 en voeg dan by
As die jaarlikse neerslag minder as 50% van hierdie drempel is, is die klassifikasie BW (dor: woestynklimaat); as dit tussen 50% en 100% van die drempel is, is die klassifikasie BS (halfdor: steppeklimaat).
’n Derde letter kan bygevoeg word om die temperatuur aan te dui. Volgens die moderne gebruik beteken h die koudste maand het ’n gemiddelde temperatuur van bo 0 °C en k dat minstens een maand gemiddeld kouer as 0 °C is. Die n word gebruik om ’n klimaat aan te dui wat deur gereelde mis gekenmerk word.
'''Groep C: Gematigde (mesotermiese) klimate
Dié soort klimaat se koudste maand is gemiddeld tussen 0 °C en 18 °C en minstens een maand is gemiddeld warmer as 10 °C.
duimnael|300px|’n Köppen-klimaatkaart van [[Afrika.]] duimnael|300px|’n Köppen-klimaatkaart van [[Oseanië.]]
'''Groep D: Kontinentale (mikrotermiese) klimate
Dié soort klimaat het minstens een maand wat gemiddeld kouer is as -3 °C en minstens een maand bo 10 °C.
'''Groep E: Polêre en alpynse (berg-)klimate
Annemarie Wessels
duimnael|regs|200px|Annemarie Wessels, 1949.
Annemarie Wessels (1904–1986) was die skrywersnaam van Mary-Ann Elizabeth Adler, wat Afrikaanse romans en kindertoneelstukkies geskryf het.
Lewe en werk
regs|170px|duimnael|Wessels se man, ds. John Adler, leraar van die [[NG gemeente Pretoria-Wes van 1929 tot 1948.]]
duimnael|links|300px|Die [[Bloemfonteinse Normaalkollege, 1907.]]
Annemarie Wessels is op 21 Maart 1904 in die distrik Robertson gebore. Haar ouers was mnr. en mev. J.J. Wessels. Op vyfjarige leeftyd verhuis die gesin na die distrik Lindley in die Vrystaat, waar sy aan die plaaslike hoërskool matrikuleer. Een van haar onderwysers op skool was F.C.L. Bosman, wat haar aangemoedig het om te skryf. Aan die Bloemfonteinse Normaalkollege bekwaam sy haar dan as onderwyseres. Ses jaar lank het sy onderwys aan ’n plaasskool in die Kroonstad-distrik gegee. In 1929 hetsy met ds. John Adler van Pretoria-Wes getrou en vier kinders is uit die huwelik gebore, drie dogters (Bettie, Janetta en Mary-Ann) en 'n seun (Johan). Een van haar dogters, Mary-Ann van Rensburg, word later 'n bekende skrywer. Ná die huwelik bedien sy en haar man ’n aantal gemeentes, onder andere vanaf 1948 20 jaar lank Berea in Durban. Haar man was in hierdie tyd ook assessor van die Natalse Sinode. Haar man is op 6 Junie 1968 in Durban oorlede. Sy gee eindelik 21 jaar lank onderwys en dien ook in die beheerraad van die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie. Sy is op 10 Julie 1986 in die St. Lukas Hospitium in Kenilworth in Kaapstad oorlede.
Skryfwerk
Om in die behoefte van goeie opvoerings vir kinders te voldoen, skryf sy self as pastoriemoeder ’n aantal kindertoneelstukkies, wat almal opgevoer word en later saamgebind en deur die C.S.V. Boekhandel as Onskuldig gestraf en ander toneelstukkies uitgegee word. Na ’n gesprek met haar niggie, die skryfster A.E. Carinus-Holtzhausen, besluit sy om haar skryfwerk ernstiger op te neem. Hierna spits sy haar toe op romans met ’n stigtelike strekking. Sy roeping is die verhaal van ’n jong man wat gehoorsaam is aan sy roeping om predikant te word, maar in die proses sterk teenkanting van sy pa en ander versoekings te bowe moet kom. Die verhaal beskryf ook sy eerste jare van bediening. Verdiende loon vertel van ’n armblanke seun wat bo sy milieu uitstyg en eindelik self ’n plaas besit. Wie is sy? het die natuur en die skoonheid daarvan as onderwerp, terwyl Mense van anderkant die Bybelse standpunt in verband met egskeiding en die verhouding tussen rykes en armes uitbeeld. Die groot gebod waarsku teen die bedreiging van verengelsing en die gevaar wat Rooms-Katolieke skole inhou, terwyl Ester ’n roman is met die Bybelse Ester as inspirasie. Hulle dien se onderwerp is die lotgevalle van ’n aantal jongmans in die polisiediens. Haar geheim se hoofkarakter is Heila Kotzé, wat verlei word en dan deur sosiale verwerping swaar vir haar sonde gestraf word. Sy soek haar troos in die Bybel en word dan herenig met die man wat verantwoordelik is vir haar swangerskap en haar nog steeds liefhet. Haar laaste roman, Oor grense heen, word drie weke na haar dood vrygestel.
Clathria vacelettia
Clathria vacelettia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Annemarie Wessels
Skryfwerk
Die dramadepartement van die Durbanse Onderwyskollege gee haar Handboek by die studie en onderrig van Laban se bewegingsleer uit.
Clathria vacelettia
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Hooper.
Noordkanaal
Die Noordkanaal (Engels: North Channel, soms ook Straits of Moyle  of Sea of Moyle; in Ierse en Skotse Gaelies bekend as Sruth na Maoile, in Skots as Sheuch) is die seestraat wat die noordooste van Ierland van Suidwes-Skotland skei. Dit verbind die Ierse See met die Atlantiese Oseaan en maak deel uit van die seegebied wat deur die Internasionale Hidrografiese Organisasie (IHO) amptelik geklassifiseer word as die "Inner Seas off the West Coast of Scotland".
Die Noordkanaal se suidelike grens word deur 'n linie gevorm wat die Mull of Galloway met Ballyquintin Point verbind. Die noordelike grens is 'n linie wat Portnahaven met Benbane Head verbind. Die nouste deel van die seestraat is geleë tussen die Mull of Kintyre en Torr Head, met 'n wydte van 13 myl (21 km of 11 nautiese myl). Die diepste gedeelte is Beaufort's Dyke.
NG gemeente Alice
duimnael|regs|300px|Die kerkgebou is omstreeks 2013 of '14 opgeknap nadat dit lank verval het. duimnael|links|300px|Alice het uiteindelik doodgeloop omdat die gemeente, soos talle ander in die Oos-Kaapse grensgebied, binne-in 'n tuisland geval het, in die geval van Alice was dit die [[Ciskei.]] duimnael|190px|regs|Die vervalle toring van die NG kerk op Alice, hier afgeneem in 2012. Dis sedertdien geverf en word blykbaar weer gebruik. duimnael|regs|190px|Ds. [[W.A. Joubert, leraar van 1872 tot 1878, toe hy na die Toringkerk in die Paarl vertrek het.]] duimnael|links|300px|Alice se NG kerkgebou, hier afgeneem in 2012. duimnael|regs|180px|Ds. B.B. Keet, tweede leraar van Victoria en Peddie van 1879 tot 1898. duimnael|links|270px|Alice se NG kerkgebou, afgeneem omstreeks 1917. Die gebou staan vandag nog, maar was jare lank in onbruik. duimnael|270px|Dieselfde aansig van die kerkgebou as in 1917, hier afgeneem in 2012. duimnael|regs|180px|Ds. J.P. Kriel, leraar van 1898 tot 1920.
Die NG gemeente Alice in die Oos-Kaap was die 89ste oudste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk en sou in 2012 150 jaar oud gewees het, maar is in die tweede helfte van die jare tagtig gedwing om by die NG gemeente Fort Beaufort in te lyf nadat die Nasionale Party-regering se beleid om tuislande te konsolideer, daartoe gelei het dat die dorp Alice binne-in die Ciskei geval en die meeste lidmate gevolglik weggetrek het. In 1985 het Alice se gemeente slegs 61 belydende lidmate en 28 dooplidmate oorgehad.
Agtergrond
Die Londense Sendinggenootskap en die Glasgowse Sendinggenootskap het reeds aan die begin van die 19de eeu sendingwerk begin doen in die gras- en bosryke wêreld waarin die gemeente Alice later gestig sou word. Hul werksaamhede het uitgeloop op die opleidingsinrigtings Lovedale en Fort Hare by die dorpie Alice. Ná die Sewende Grensoorlog is die grense van die Kaapkolonie ooswaarts verskuif om ook die gebied tussen die Groot-Vis- en Keiskammarivier in te sluit. Hier het die dorpie Alice toe tot stand gekom wat deur 'n proklamasie van 23 Desember 1847 tot die setel van die eerste magistraat van die nuwe distrik Victoria-Oos verklaar is.
Skaars drie jaar later het die Agtste Grensoorlog uitgebreek met die Boomapas-aanval en die tragiese Kersfees van 1850 toe die militêre dorpies in die Tyhume-vallei bokant Alice verwoes en byna al die manlike inwoners vermoor is. Toe hierdie lang en bloedige oorlog uiteindelik verby was, is 'n hele reeks plase aan die Keiskamma aan Hollandssprekende boere uitgegee en dit was eintlik die oorsprong van die NG gemeente asook later, toe die N.P.-regering die plase vir konsolidering uitgekoop het, die rede vir die gemeente se ondergang.
Gemeente gestig
Eers in 1863 (volgens ou NG Kerk-jaarboeke 1862) is die gemeente Victoria en Peddie amptelik gestig en die eerste kerkraadsvergadering op 22 Junie 1863 gehou (volgens Ons gemeentelike feesalbum op Aberdeen, waarskynlik 'n tikfout). Tien jaar lank is die gemeente eers deur ds. W.R. Thomson van NG gemeente Stockenström en later deur ds. Georg Stegmann van NG gemeente Glen Lynden bearbei totdat hulle in 1872 die diens bekom het van die gewilde en wakkere prop. W.A. Joubert.
In 1874 is op Peddie 'n kapel gebou waar dekades lank daarna eredienste gehou en die sakramente bedien is. In dieselfde jaar het die verlange van die gemeente en die jong herderpaar, want ds. Joubert is intussen getroud met 'n suster van Onze Jan Hofmeyr, om die pastorie en hoofkerk op Alice te hê, so sterk geword dat die kerkplaas vir 'n groot stuk grond op die dorp verruil is. (Dié groot stuk grond staan vandag nog op die hoek van Kerk- en Mitchellstraat op Alice en is, buiten die vervalle ou kerkgebou, heeltemal onbebou.) Die gemeente het erwe verkoop en vroeg in 1877 kon die kerk ingewy word wat in dieselfde vorm tot aan die einde van die gemeente se bestaan diens gedoen het. Die ou pastorie daar naby was toe reeds voltooi.
Ds. W.A. Joubert se opvolgers
Toe ds. Joubert in 1878 na Uniondale vertrek, het hy ds. B.B. Keet as opvolger gekry wie se seun en naamgenoot, die bekende hoogelaar aan die Kweekskool prof. dr. B.B. Keet, op Alice gebore is. Keet het hierheen gekom van die NG gemeente Kimberley af. Die volgende leraar was ds. J.P. Kriel (1898-1920), wat opgevolg is deur ds. J.H. Malherbe (1921-'26), in wie se tyd Peddie tot 'n afsonderlike gemeente afgestig is en Fort Beaufort by Alice gevoeg is (1923). Ná ds. Malherbe se vertrek na Cradock, is Alice en Fort Beaufort saam bedien deur di. J.A. Malherbe jr. (1926-'37) en J.D.W. Strydom (1939-'43), wat onder 'n nuwe 50-50-grondslag van samewerking drie jaar lank op Fort Beaufort gewoon het. Ds. S.J. Botha dien die gemeente van 1943-'46 en H.C. Hopkins van 1946 tot 1949. In 1949 is Fort Beaufort as afsonderlike gemeente afgestig van Alice en ds. Hopkins is na die nuwe gemeente, waar hy ook gewoon het, beroep.
Ooreenkoms met Peddie
Alice was toe meer as 'n jaar lank herderloos totdat daar finaal besluit is dat die leraar van Alice konsulent van die gemeentetjie Peddie kon wees terwyl laasgenoemde 'n deel van sy traktement betaal. Onder hierdie nuwe reëling is prop. Abraham Coetzee in Februarie 1951 as leraar van Alice bevestig en hy het ook die NG Kerk gedien as lektor in Hollands aan die Universiteit van Fort Hare.
Inlywing
Soos die geval met die amper al die ander gemeentes in die Oos-Kaapse grensgebied wat deels of heeltemal binne die latere tuislande van Ciskei en Transkei geval het, het Alice 'n stadige dood gesterf tot dit uiteindelik by NG gemeente Fort Beaufort ingelyf is. Dieselfde lot het die NG gemeentes Greykerk (op 11 Desember 1983 ingelyf by Fort Beaufort), Pondoland (ingelyf by die NG gemeente Kokstad), Du Plessis (ingelyf by Indwe), Komga (ingelyf by Stutterheim) en Peddie (ingelyf by King William's Town) oorgekom.
Dieffenbachia
Dieffenbachia is ’n genus tropiese blomplante in die aronskelkfamilie, Araceae, met byna 60 spesies. Dit is inheems aan Mexiko en die Wes-Indiese Eilande suid tot Argentinië.
Eienskappe
Dieffenbachia is ’n meerjarige, kruidagtige plant met ’n reguit stam en eenvoudige blare met wit of geel kolle en vlekke, na gelang van die kultivar. Dit word algemeen as ’n sierplant gekweek, veral as ’n huisplant, omdat dit in skadu kan groei.
Met ’n minimum temperatuur van 5 °C moet die dieffenbachia in gematigde streke binnenshuis gehou word. Hulle het lig nodig, maar gefiltreerde sonlig deur ’n venster is gewoonlik voldoende. Hulle het ook redelike klam grond nodig, en ’n matige kunsmis.
Blare sal soms oprol en afval om plek vir nuwe blare te maak. Die stam kan dan lank en kaal raak, maar dit kan afgesny word om weer uit te loop.
Probleme
As die boonste blare te klein is, kry die plant waarskynlik te min lig. Geel blare dui gewoonlik op ’n gebrek aan voedingstowwe. Rooimyte en wolluise kan ook voorkom.
Die selle van die plante bevat kalsiumoksalaatkristalle. As dit ingesluk word, kan dit die slymvlies irriteer en die sap kan ’n pynlike veluitslag veroorsaak.
Spesies
duimnael|180px|Die Dieffenbachia se bloeiwyse. duimnael|180px|Dieffenbachia maculata. Die volgende spesies kom voor:
Phyllis Avery
Phyllis Avery (14 November 1922 – 19 Mei 2011) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Queen for a Day (1951) en in die televisiereekse The Red Skelton Hour (1951), The Ray Milland Show (1953), en The Rifleman (1958).
Nicholas Phipps
Nicholas Phipps (23 Junie 1913 – 11 April 1980) was 'n Britse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Maytime in Mayfair (1949), Madeleine (1950), Doctor in the House (1954), en Doctor at Sea (1955).
Clathria abietina
Clathria abietina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1814 deur Lamarck.
Big Brother
Big Brother kan na een van die volgende verwys:
Masvingo (provinsie)
regs|duimnael|250px|Ligging van Masvingo in Zimbabwe (rooi). Masvingo (voorheen bekend as Victoria) is 'n provinsie in suidoostelike Zimbabwe met sowat 1,3 miljoen inwoners (2002). Die hoofstad is die gelyknamige stad van Masvingo (voorheen bekend as Fort Victoria).
Pedro II
Pedro II kan verwys na:
NG gemeente Luipaardsvlei
duimnael|links|240px|Die NG kerk Luipaardsvlei.
JuJu Chan
JuJu Chan (gebore 2 Februarie 1989) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Fist of the Dragon (2014), Crouching Tiger, Hidden Dragon: Sword of Destiny (2016), en The Invincible Dragon (2018), en in die televisiereeks Wu Assassins (2019).
NG gemeente Luipaardsvlei
duimnael|regs|170px|Ds. [[Sarel du Plessis|S.P. du Plessis, leraar van 1958 tot 1961.]]
Dave Garroway
Dave Garroway (13 Julie 1913 – 21 Julie 1982) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente I Surrender Dear (1948), It Happened to Jane (1959), en The World Through the Eyes of Children (1975).
NG gemeente Luipaardsvlei
duimnael|links|370px|So het [[Die Voorligter in April 1960 oor die inwyding van die kerkgebou berig.]]
duimnael|regs|170px|Ds. H.P. van Straten, leraar van 1947 tot sy aftrede in 1958.
duimnael|regs|170px|Ds. [[Gerhard Cruywagen, leraar van 1969 tot 1974.]]
Die NG gemeente Luipaardsvlei, waarby die ou moedergemeente van Krugersdorp ingelyf is, is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Sinode van Wes-Transvaal).
Agtergrond en stigting
Reeds omstreeks 1900 is op Luipaardsvlei 'n kerksaaltjie gebou, veral op inisiatief van 'n klompie ywerige en kerkliewende lidmate. Die hoeksteen is gelê deur ds. Carel van der Merwe. In Maart 1946 is Luipaardsvlei van Roodepoort as 'n selfstandige gemeente afgestig en op 19 Desember is die eerste leraar, ds. H.P. van Straten, bevestig.
Dadelik moes daar 'n begin gemaak word met die bou van 'n woning vir die leraar en sy gesin, en voor die einde van 1947 kon hulle intrek neem in die sierlike pastorie, waar die dominee vrugtebome aangeplant, 'n grasperk uitgelê en 'n roostuin begin het.
Met afstigting was die ledetal iets oor die 600; vyf jaar later het dit al tot tussen 700 en 800 aangegroei en steeds vinnig uitgebrei. 'n Tak van die Transvaalse Vroue-Sendingvereniging en van die Manne-Sendingbond is gestig en albei het goeie werk gedoen, sowel as die Mede-Sendingarbeidsters en die sterk Kindersendingkrans, waarvan daar ook 'n wykstak gestig is. Die Sondagskool het geweldig uitgebrei en is goed georganiseer. Behalwe die Dorpsondagskool was daar nog vyf wykstakke. Die Christelike Strewers en die CJV het omstreeks 1950 tot 'n Kerkjeugvereniging geamalgameer. Die Bond van Dienaresse het so in die stilte goed gewerk en 'n ruim bydrae aan die kerkraad vir die bouskuld gegee en het ook geestelike werk in die gemeente gedoen.
Met die vinnige aanbou van huise in die nuwe dorpsgebied Witpoortjie, was dit nodig om daar ook bouerwe vir die Kerk te koop en sodoende het die jong gemeente onder 'n swaar skuldelas gebuk gegaan.
Sending
Huisbesoek was destyds nie 'n maklike taak nie omdat feitlik alle huisvaders uitgewerk en eers ná vyfuur tuisgekom het.
Die moedergemeente Krugersdorp was 120 jaar oud toe dit in 2010 by Luipaardsvlei ingelyf is.
Die kerkgebou is geleë op die hoek van Stasie- en Morcomstraat, Lewisham, Krugersdorp. In 2013 was die leraar ds. Anton Mieny. Daar was in daardie jaar 163 doop- en 545 belydende lidmate.
Fernanda Montenegro
Fernanda Montenegro (16 Oktober 1929- ), gebore Arlette Pinheiro Esteves Torres in Rio de Janeiro, is 'n Brasiliaanse aktrise. Sy is in 1999 vir 'n Academy Award genomineer vir haar hoofrol in Central do Brasil en het al verskeie ander toekennings ontvang.
Thamnolaea
Thamnolaea is 'n klein voëlgenus bestaande uit twee naverwante spesies in die familie van vlieëvangers (Muscicapidae) en die orde van sangvoëls (Passeriformes). Hulle word in pare in ligbebosde platorande, koppies en puinhellings van sub-Sahara Afrika aangetref. In die broeityd sing hulle in duet, maar uiter andersins kwelende fluite en kras alarmroepe, of boots ander voëlspesies na. Nesmaak geskied in die vroeë somer, oorwegend in ou swaeltjieneste van die genus Cecropis, wat hulle vir eie gebruik inrig. Die legsel bestaan tipies uit drie bruingespikkelde eiers, wat in twee weke deur die wyfie uitgebroei word. Monticola semirufus word nie meer as 'n spesie van hierdie genus beskou nie.
Spesies
duimnael|links|'n [[Dassievoël in die Mapungubwe- Nasionale Park, Suid-Afrika.]] Die volgende twee spesies maak die genus uit:
Die Perse
Die Perse (Grieks: Πέρσαι, Persai) is 'n Atheense tragedie deur die antieke Griekse dramaturg Aischulos. As 'n werk wat oorspronklik in 472 v.C. saamgestel is, bly dit die oudste behoue toneelstuk in die geskiedenis van teater. Dit dramatiseer die Persiese reaksie op nuus van hulle militêre nederlaag by die Slag van Salamis (480 v.C.), 'n beslissende tydvak in die Grieks-Persiese oorloë; as sulks, is die toneelstuk ook vernaam as die enigste behoue Griekse tragedie wat op eietydse gebeure heenwys.
Produksie
Die Perse was die tweede deel van 'n trilogie wat die eerste prys verwerf het by die dramakompetisies in Athene se Stadsdionysië in 472 v.C., met Perikles wat as choregos opgetree het. Die eerste toneelstuk in die trilogie het Phineas geheet; dit het vermoedelik gehandel oor Jason en die Argonoute se redding van koning Phineas, wat om Zeus se onthalwe deur die monsteragtige harpye geteister is. Die onderwerp van die derde toneelstuk, Glaukos, was òf 'n mitiese Korinthiese koning wat deur sy perde verorber is omdat hy die godin Aphrodite vererg het, òf andersins 'n Boiotiese landbouer wat 'n towerkruid geëet het wat hom dan in 'n seegodheid getransformeer het, wat oor die gawe van profesie beskik het. In Die Perse, ontlok Ahasveros die gramskap van die gode vir sy hovaardige kampanje teen Griekeland in 480/79 v.C.; die fokus van die drama is die neerlaag van Ahaseros se vloot by Salamis. Gegewe Aischulos se voorkeur vir die skryf van aaneengeskakelde trilogië, mag die tema van goddelike retribusie die drie verbind. Sommige het aangevoer dat hierdie toneelstukke onregstreeks die gebeure van die Persiese inval kon voorspel. Gebaseer op hul vermoedelike inhoud, is Ahasveros se opmars deur Thrakië en sy neerlaag by die Slag van Plataia in 479, onderskeidelik, moontlike kandidate.
Die saterspel volgend op die trilogie was Prometheus Pyrkaios, wat weergegee kan word as Prometheus die Vuurmaker of Prometheus die Vuurstoker, wat 'n komiese uitbeelding was van die titaan se vuurdiefstal. Verskeie fragmente van Prometheus Pyrkaios bestaan vandag, en volgens Plutarchus was een daarvan 'n stelling deur Prometheus, waarin hy 'n sater waarsku wat die vuur wou kus en omhels, dat hy sal "rou oor sy baard" indien hy sou. 'n Ander fragment van Prometheus Pyrkaios is deur Herbert Weir Smyth weergegee as: "En behoed jou wel deeglik, sodat jou gesig die gloed vermy; want dit is skerp en dodelik – skroeiend die asem daarvan."
Opsomming
Die Perse speel af in Soesa, Iran, wat destyds een van die hoofstede van die Persiese Ryk was, en word geopen met 'n koor van ou manne van Soesa, kort voor die toetrede van die koninginmoeder, Atossa, wat ook wag op nuus van haar seun Ahasveros se kampanje teen die Grieke. As uitdrukking van haar benoudheid en ongemak, lewer Atossa "wat moontlik die eerste droomsekwensie in Europese teater is." Dit is 'n ongewone begin vir 'n tragedie deur Aischulos; gewoonlik sal die koor eers effe later te voorskyn kom, na 'n toespraak deur 'n mindere karakter. 'n Uitgeputte boodskapper arriveer, wat 'n grafiese beskrywing gee van die Slag van Salamis en die grimmige uitkoms daarvan. Hy vertel van die Persiese neerlaag, die name van die Persiese generaals wat gesneuwel het, en dat Ahasveros ontsnap het en op pad terug is. Die hoogtepunt van die boodskapper se toespraak is sy weergawe van die strydkreet van die Grieke tydens hul stormloop: "Voort, seuns van Griekeland! Bevry / Jul vaderland, jul kinders, vroue, / Tuistes van jul voorgeslagte en tempels van jul gode! / Red almal, of almal is verlore!" (401-405).
Nina Axelrod
Nina Axelrod (gebore 28 Julie 1955) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Motel Hell (1980), Firestarter (1984), Cobra (1986), en Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999).
Die Perse
Bespreking
Aischulos was nie die eerste om 'n toneelstuk oor die Perse te skryf nie — sy ouer tydgenoot Phrynichos het twee toneelstukke oor hulle geskryf. Die eerste, Die plundering van Milete (in 493 v.C. geskryf, 21 jaar voor Aischulos se werk), het gehandel oor die uitdelging van die Ioonse kolonie van Athene in Klein-Asië deur die Perse; vir sy uitbeelding van hierdie grimmige neerlaag, wat die klem geplaas het op Athene se afstanddoening van haar kolonie, is Phrynichos beboet, en 'n wet is deurgevoer wat verdere opvoerings van sy toneelstuk verbied het. Die tweede, Fenisiese Vroue (in 476 v.C. geskryf, vier jaar voor Aischulos se weergawe), het dieselde geskiedkundige gebeurde as Aischulos se Perse behandel. Hierdie toneelstukke van Phrynichos is vandag verlore.
Interpretasies van Perse lees die toneelstuk hetsy as simpatiek jeens die verslane Perse, of andersins as 'n viering van 'n Griekse sege binne die konteks van 'n voortslepende oorlog. Die simpatieke skool kan aanspraak maak op die aansienlike gewig van Aristoteliaanse kritiek wat dit ondersteun; en inderdaad ontlok wellig elke ander behoue Griekse tragedie 'n gehoor se simpatie vir een of meer karakters op die verhoog. Die huldigingskool voer aan dat die stuk deel uitmaak van 'n xenofobiese kultuur wat dit in oorlogstyd moeilik sou vind om te simpatiseer met hul gehate barbaarse vyand. In die toneelstuk, noem Ahasveros sy leed "’n vreugde vir my vyande" (1034).
Suid-Tarawa
Suid-Tarawa (Engels: South Tarawa) is die hoofstad en grootste stad van die eilandnasie Kiribati. Die stad het 'n bevolking van 50 182 in 2010 gehad en het 'n oppervlakte van 15,76 km². Dit is in die suide van die atol Tarawa geleë. Omtrent die helfte van Kiribati se bevolking woon in Suid-Tarawa.
Clathria amabilis
Clathria amabilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Thiele.
Hugh Pryse
Hugh Pryse (11 November 1910 – 11 Augustus 1955) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente 'Pimpernel' Smith (1941), Christopher Columbus (1949), en Botany Bay (1952), en in die televisiereeks BBC Sunday-Night Theatre (1950).
William Garwood
William Garwood (28 April 1884 – 28 Desember 1950) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur.
9 September
9 September is die 252ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (253ste in skrikkeljare). Daar volg nog 113 dae in die res van die jaar.
Vlaktespekvreter
Die vlaktespekvreter (Cercomela sinuata) is 'n endemiese, gelokaliseerde algemene standvoël in halfdorre Karoobossies, landerye en weiveld. In die somer kom hulle op die Lesotho-hoogland voor. Hulle kom een-een voor of bly in pare. Die voël is 15 cm groot en weeg 17 – 24 gram. In Engels staan die voël bekend as die Sickle-winged Chat.
Verspreiding en leefgebied
Daar is drie subspesies:
Ann Ayars
Ann Ayars (23 Julie 1918 – 27 Februarie 1995) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Fiesta (1941), Dr. Kildare's Victory (1942), The Human Comedy (1943), en The Tales of Hoffmann (1951).
Belfast City Cemetery
Belfast City Cemetery (Iers: Reilig Chathair Bhéal Feirste) is 'n begraafplaas in Wes-Belfast, Noord-Ierland. Dit is in die townland van Ballymurphy, tussen Falls Road en Springfield Road, en naby die Rooms-Katolieke Milltown Cemetery geleë. Dit is een van vier begraafplase in Belfast wat deur die Stadsraad van Belfast bestuur word – naas Roselawn, Dundonald en Knockbreda – en steeds in gebruik is (alhoewel teraardebestellings tans beperk is tot bestaande grafte).
Belfast City Cemetery is een van die oudste openbare begraafplase in Belfast. Die terrein is oorspronklik in 1866 deur die Belfast Corporation (tans die Stadsraad van Belfast) gekoop en op 1 Augustus 1869 amptelik geopen as die stad se eerste munisipale begraafplaas.
Universidade Federal da Bahia
Die Universiteit van Bahia (Portugees: Universidade Federal da Bahia of UFBA) is 'n universiteit geleë in Salvador, Bahia, Brasilië.
Dit is op 8 April 1946 gestig.
Alexandra Chando
Alexandra Chando (gebore 28 Julie 1986) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Construction (2015) en in die televisiereeks The Lying Game (2011).
Larry Gates
Larry Gates (24 September 1915 – 12 Desember 1996) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Invasion of the Body Snatchers (1956), Cat on a Hot Tin Roof (1958), en In the Heat of the Night (1967), en in die televisiereeks Guiding Light (1952).
Paltoga
Paltoga (Russies: Палтога) is ’n dorp in Rusland in die federale deelgebied Wologda-oblast. Dit is aan die Onegasee geleë. Die bevolking in 2002 was 295.
Translink (Noord-Ierland)
Translink is die handelsmerknaam van die Northern Ireland Transport Holding Company (NITHCo), 'n openbare onderneming in Noord-Ierland wat openbare vervoergeriewe in die streek beheer. NI Railways (Noord-Ierse Spoorweë, afkorting NIR), Ulsterbus en Metro (in Belfast en - sedert Augustus 2017 as Foyle Metro - in Londonderry) maak almal deel uit van Translink.
Translink bedien met sy openbare vervoerstelsel naas die hele Noord-Ierland ook Dublin in die Suide, volgens 'n vennootskapsooreenkoms wat met Ierland se spoorwegmaatskappy Iarnród Éireann gesluit is.
Melanie Chandra
Melanie Chandra (gebore 28 Februarie 1984) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Code Black (2015), The Brink (2015), en Brown Nation (2016).
Rostof aan die Don
Rostof aan die Don (Russies: Росто́в-на-Дону́, Rostof-na-Donoe) is 'n stad in Rusland wat in 1749 gestig is. Dit is die hoofstad van die Rostof-oblast en die politieke, kulturele en ekonomiese sentrum van Suid-Rusland, met 'n bevolking van 1,13 miljoen in 2018. Dikwels word na Rostof, wat sowat 960 km suid van Moskou en 46 km vanaf van die Don se monding in die See van Azof geleë is, verwys as die "Poort tot die Kaukasus". In die tydperk van die Tsareryk was Rostof 'n belangrike handelspilpunt in die suide en 'n belangrike militêre pos tydens die oorloë teen die Ottomaanse Ryk.
'n Ander bynaam, wat aan die stad gegee is, is "Hawestad van die vyf seë" – 'n verwysing na die kanaal wat die Don met die Wolga verbind en sodoende toegang verleen tot vyf seë: die See van Azof, die Swartsee, die Kaspiese See, die Witsee en die Oossee.
Die stad was op 19 Maart 2016 in die nuus nadat 'n Boeing 737-800 van die lugredery FlyDubai tydens landing daar neergestort het. Al 55 passasiers en ses bemanningslede is op slag dood. Die meeste van die passasiers aan boord van Vlug FZ981 was Russe. Dit was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2018.
Susterstede
• 2
10 September
10 September is die 253ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (254ste in skrikkeljare). Daar volg nog 112 dae in die res van die jaar.
Agnes Ayres
Agnes Ayres (4 April 1898 – 25 Desember 1940) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Sheik (1921), Forbidden Fruit (1921), Clarence (1922), en Bought and Paid For (1922).
Georgi Michailowitsj, groothertog van Rusland
Georgi Michailowitsj, groothertog van Rusland (Russies: Георгий Михайлович Романов; geb. 13 Maart 1981) is die regmatige erfgenaam van sy ma, Maria Wladimirowna, groothertogin van Rusland, ’n aanspraakmaker op die betwiste hoofskap van die Huis van Romanof. Sy het aan hom die titel tsesarewitsj gegee en hy het ook die aanspraakmakertitel groothertog, met die aanspreekvorm Keiserlike Hoogheid.
Clathria amirantiensis
Clathria amirantiensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Hooper.
Georgi Michailowitsj, groothertog van Rusland
As seun van ’n prins van Pruise het hy ook die titel prins van Pruise, met die aanspreekvorm Koninklike Hoogheid, en is hy lid van die Huis van Hohenzollern.
Vroeë lewe
Georgi is in 1981 in Madrid gebore as die seun van prins Franz Wilhelm van Pruise (destyds met die titel groothertog Michail Pawlowitsj van Rusland) en groothertogin Maria Wladimirowna van Rusland. Maria is die enigste kind en erfgenaam van groothertog Wladimir Kirillowitsj van Rusland. Georgi het die titel groothertog van Rusland by groothertog Wladimir gekry. Dit dra nie die goedkeuring weg van ’n groot deel van die familie wat lede van die Romanof-familievereniging is nie.
Georgi het die eerste jare van sy lewe in Frankryk deurgebring voordat hy en sy ma na Spanje verhuis het. Sy ouers is 1985 geskei.
Opvoeding en loopbaan
Georgi het in Madrid en Oxford studeer en daarna in Brussel en Luxemburg gewerk. In 2008 is hy aangestel as assistent van die direkteurgeneraal van MMC Norilsk Nickel, ’n groot Russiese nikkelmynmaatskappy.
In 2014 het hy sy eie maatskappy, Romanoff & Partners, in Brussel op die been gebring.
Aanspraakmaker
Op 21 April 1992, met die dood van sy oupa groothertog Wladimir Kirillowitsj, het sy ma beweer sy het hom opgevolg as die soewerein en kuratrise van die troon van Rusland. Volgens haar ondersteuners is Georgi dus haar erfgenaam en ’n tsesarewitsj. Hy het Rusland kort daarna die eerste keer besoek om sy oupa se begrafnis by te woon.
Vlieëvangers
Vlieëvangers (Muscicapidae) is 'n groot familie van voëls wat aan die orde van sangvoëls (Passeriformes) behoort. Hulle is klein voëltjies wat meestal tot die ouwêreld beperk is (Europa, Afrika en Asië). Hulle vreet hoofsaaklik insekte wat hulle in vlug vang.
Hoewel albei groepe voëls dieselfde genoem word, is die vlieëvangers van die Ou Wêreld (Muscicapidae) en die van die Nuwe Wêreld (Tyrannidae) nie aan mekaar ver want nie. Albei groepe leef hoofsaaklik van insekte, wat meestal in vlug gevang word.
Sommige kenners reken ook dat katlagters, lysters en ander insekte-etende voëls tot die Muscicapidae behoort. Hoewel hulle nie aan mekaar verwant is nie, staan sowel die Muscicapidae, wat in die Ou Wêreld voorkom, as die Tyrannidae, wat in die Nuwe Wêreld voorkom, as vlieëvangers bekend. Die meeste spesies van albei families het breë, sagte afgeplatte snawels en word deur borselhare om die hoeke omring, waardeur die vang van insekte in vlug vergemaklik word.
Sommige spesies is effekleurig, terwyl ander meer kleurryk is. Enkele spesies het selfs pronkvere. Sommige spesies het kuiwe en lelle en ander het besonder lang stertvere. Vlieëvangers kom selde op die grond en hulle pote is meestal ook swak ontwikkel. Hulle broei in komvormige neste wat in mikke of in takke van bome gemaak word. Die eiers is meestal witterig met groen, grys, blou, bruin of ligroos spikkels en daar word gewoonlik 2 tot 3 en hoogstens 7 per broeisel gelê.
Muscicapidae
Daar word altesaam 25 spesies in Suid-Afrika aangetref, waarvan die meeste standvoëls is. Daar is egter minstens 3 spesies wat trekvoëls is, naamlik die Europese vlieëvanger (Muscicapa striata), die feëvlieëvanger (Stenostira scita) en die paradysvlieëvanger (Terpsiphone viridis). Laasgenoemde is een van die opvallendste spesies vanweë die mannetjie se besonder lang middelstertvere.
Hy is blink blougroen of blougrys op die nek, kop en die boonste deel van die bors en die slagvere is donker met kastaiingbruin some. Die voël kom in Oos-, Noord- en Suider-Afrika voor. Die Europese vlieëvanger word dikwels alleen aangetref omdat hulle nie hier broei nie, maar in die winter van die Noordelike Halfrond na Suider-Afrika trek.
Die donkervlieëvanger (Muscicapa adusta) vang sy voedsel meestal op die grond of tussen die blare van 'n boom. Hy word in die suidelike en oostelike kusstreke van Suid-Afrika aangetref. Die fiskaalvlieëvanger (Melaenornis silens) lyk baie soos die gewone laksman, maar sy rug is heeltemal swart en die stert is korter en word dikwels soos 'n waaier oopgesprei wanneer die voël vlieg.
Die swart vlieëvanger (Melaenornis pammelaina) is blouswart en kan maklik met die swart byevanger verwar word, maar hy het 'n betreklik smal stert met 'n vierkantige punt en word in die noordoostelike deel van Suider-Afrika aangetref. Die leloogvlieëvanger (Platysteira peltata) het 'n opvallende rooi lel aan die bokant van die oog en word in die oostelike kusstreke aangetref.
Die woestynvlieëvanger (Batis pririt) kom in die droë westelike streke van Suider-Afrika voor. Die bloukuifvlieëvanger (Trochocercus cyanomelas) is 'n seldsame voël met 'n waaiervormige stert. Hy kom aan die suidooskus en in die oostelike en noordoostelike kusstreke van Suider-Afrika voor. Die Kaapse vlieëvanger (Batis capensis) word in die suidelike en suidoostelike kusstreke aangetref.
Ander bekende spesies is die tjeriktikvlieëvanger (Parisoma subcaeruleum), die marikovlieëvanger (Melaenornis mariquensis), die keelvlekvlieëvanger (Batis molitor), die blougrysvlieëvanger (Muscicapa caerulescens), die waaierstertvlieëvanger (Myioparus plumbeus), die layard-vlieëvanger (Parisoma layardi), die muiskleurvlieëvanger (Melaenornis pallidus) en die grootvlieëvanger (Melaenornis infuscatus).
Tyrannidae
Die familie staan ook as die Amerikaanse vlieëvangers bekend. Daar is ongeveer 350 spesies en hulle word vlieëvangers genoem omdat hulle op dieselfde manier as die vlieëvangers van die Ou Wêreld insekte vang. Hulle behoort egter tot 'n ander suborde van die sangvoëls, naamlik die Tyranni, omdat hulle stemorgane anders gebou is. Hulle het oorspronklik in Suid-Amerika voorgekom, maar het later ook na Noord-Amerika versprei.
Vandag kom hulle van die Noordpool tot by die Suidpool voor, in enige streek waar volop insekte is. Daar is egter ook spesies wat net bessies eet, soos die voëlent tiranne (genus Tyranniscus), wat hoofsaaklik van die vrugte van voëlent leef. Die wat in die trope broei, is standvoëls, terwyl spesies wat in koue streke voorkom, soos die koningvoëls (genus Tyrannus) en die phoebes (genus Sayornis), in die winter na warmer streke trek.
Die vorms van die neste kan wissel van 'n eenvoudige komvormige nessie op die grond, wat van grassies gevleg is, tot 'n vindingryke toegeboude nessie wat aan die takkies van 'n boom hang. Daar word 2 tot 3, en in gematigde streke 2 tot 6, eiers gelê. Die eiers is dikwels gevlek en die wyfie broei dit gewoonlik alleen uit. Afhangende van die spesie, bly die kuikens tussen 2 en 4 weke in die nes.
Genera
Familie Muscicapidae
Kamermaat
'n Kamermaat (ook kamergenoot, kam(mie) of woonstelmaat), is 'n persoon wat 'n blyplek soos 'n woonstel of kamer met een of meer persone deel.
Wie bly saam met kamermaats?
Kamermaats is gewoonlik ongetroude jongmense, wat werknemers en studente insluit. Dit is egter nie vreemd vir middeljarige of bejaarde volwassenes of pensioentrekkers wat enkellopend, geskei of hul eggenoot aan die dood afgestaan het om kamermaats (gewoonlik van dieselfde geslag en ouderdom) te hê nie. Getroude paartjies sal gewoonlik nie langer by kamermaats deurbring nie, veral nie as hulle eers kinders het nie.
Kamermaats kom algemeen in die Westerse kultuur voor, veral in Noord-Amerika. In die Verenigde State sal die meeste jong volwassenes ten minste 'n klein gedeelte van hul lewe saam met ander kamermaats deurbring nadat hulle die ouerhuis verlaat het. Vandaar die vele romans, rolprente, opvoerings en televisieprogramme wat kamermaats by die intrige betrek. Aan die ander kant is hierdie verskynsel weer minder gewoon vir ander volke, soos in Japan, omrede enkelkamerwoonstelle volop is. Hoewel in Europa behuising duur en skaars is, is die volke gewoonlik bitter gesteld op hul privaatheid en is minder daartoe geneig om 'n kamer te deel.
By Suid-Afrikaanse universiteite se koshuise deel kamermaats van dieselfde geslag 'n kamer.
Voordele
Die algemeenste rede om 'n behuising te deel is om die verblyfonkostes te deel. In baie gevalle werk dit goedkoper per persoon uit om 'n twee- of drieslaapkamerwoonstel te deel as wat 'n eenslaapkamerwoonstel vir een persoon alleen uit die sak jaag. Met ander woorde, 'n drieslaapkamerwoonstel kos wel meer as 'n eenslaapkamer, maar dit kos nie drie keer soveel nie. Deur geld saam te gooi kan 'n groep mense minder vir hul huisvesting betaal. Ander redes is om beter fasiliteite en diens te bekom as by eenslaapkamerwoonstelle, om huiswerk te verdeel en om in geselskap te verkeer. Op hierdie manier kan dit op die lange duur ook help om die behuisingstekort binne 'n land te verlig.
Nadele
Die grootste probleem is om 'n geskikte kamermaat te vind wat by die ander inwoners se geaardhede sal inpas of aanvul. Anders as om op jou eie te bly, doen die aanwesigheid van 'n kamermaat inbreuk op privaatheid, wat spanning kan veroorsaak, veral as die vertrekke klein of beknop is.
Nog 'n probleem wat kop uitsteek is die regverdige verdeling van lewensonkostes. Dit moet uitgeklaar word wie vir watter uitgawe verantwoordelik is, en dit moet tussen die twee of meer kamermaats verdeel word. Ook moet die kamermaat betroubaar en eerlik wees en hul geld betyds betaal. Om tussen 'n klomp mense te bly kan ook die slaappatrone versteur.
Wiskundige en teoretiese biologie
Wiskundige en teoretiese biologie is 'n interdissiplinêre wetenskaplike navorsingsveld met 'n verskeidenheid toepassings. Die veld word soms wiskundige biologie of biomathematika genoem om die wiskundige kant te beklemtoon, of teoretiese biologie om die biologiese kant te beklemtoon. Teoretiese biologie fokus meer op die ontwikkeling van teoretiese beginsels vir biologie, terwyl wiskundige biologie fokus op die gebruik van wiskundige gereedskap om biologiese stelsels te bestudeer, alhoewel die twee terme soms geruil word. Wiskundige biologie is gerig op die wiskundige voorstelling, behandeling en modellering van biologiese prosesse, met behulp van tegnieke en gereedskap van toegepaste wiskunde. Dit het beide teoretiese en praktiese toepassings in biologiese, biomediese en biotegnologiese navorsing. Om stelsels op 'n kwantitatiewe wyse te beskryf, beteken dat hul gedrag beter gesimuleer kan word, en dus kan eienskappe voorspel word wat dalk nie vir die eksperimente sigbaar sal wees nie. Dit vereis presiese wiskundige modelle.
Wiskundige biologie gebruik baie komponente van wiskunde en het bygedra tot die ontwikkeling van nuwe tegnieke.
Vroeë geskiedenis
Wiskunde is sedert die 19de eeu toegepas op biologie.
Fritz Müller beskryf in 1879 die evolusionêre voordele van wat nou die Mülleriese nabootsing genoem word. Die beskrywing vervat die eerste gebruik van 'n wiskundige argument in evolusionêre ekologie om te wys hoe kragtig die effek van natuurlike seleksie sou wees, tensy Thomas Malthus se bespreking van 'Die gevolge van bevolkingsgroei' in ag geneem word. Malthus het aangevoer dat groei "meetkundige" sou wees, terwyl hulpbronne (die omgewing se dravermoë) slegs met rekenkunde kon groei.
Een stigting van die teks beskou word as Op Groei en Vorm (1917) deur d'arcy Thompson, en ander vroeë pioniers sluit Ronald Fisher, Hans Leo Przibram, Nicolas Rashevsky en Vito Volterra.