cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rembrandt van Rijn
Lewensloop
Rembrandt van Rijn is op 15 Julie 1606 in Leiden gebore in die Weddesteeg, as die negende kind van die meulenaar Harmen Gerritszoon en 'n welgestelde bakkersdogter Cornelia of "Neeltje" van Zuytbrouck. Rembrandt het daar die Latynse skool bygewoon en sy ouers het hom reeds kort voor sy 14de verjaardag by die Universiteit van Leiden ingeskryf. Dit het egter daar gebly, omdat die jong Rembrandt te kenne gegee het dat hy liewer 'n skilder wil word. Op 15-jarige ouderdom het sy ouers hom as vakleerling by die Leidse geskiedenisskilder Jacob Swanenburgh ingeskryf. Rembrandt het drie jaar onder Swanenburg gestudeer, waarna hy in 1625 na Amsterdam vertrek het om onderrig te word deur die destyds toonaangewende skilder Pieter Lastman, van wie hy geleer het hoe om komposisies op te bou. Vervolgens het hy 'n ateljee in Leiden geopen, waar hy dikwels saam met sy vriend, studiegenoot en kollega Jan Lievens gewerk het. Constantijn Huygens, kunskenner en die toenmalige sekretaris van die stadhouer (die gewestelike gesag) het die ateljee besoek en later sy bewondering oor die werk van die twee opkomende kunstenaars uitgespreek. In 1627 het Rembrandt sy eerste leerlinge aangeneem, onder wie Gerrit Dou en Isaac de Jouderville. Een van die eerste Amsterdamse kopers van sy werk was die koopman en ridder Johan Huydecoper van Maarsseveen.
Teen 1631 was Rembrandt al só bekend dat hy verskillende opdragte gekry het, onder meer van Nicolaes Tulp, 'n beroemde dokter en burgemeester van Amsterdam. Rembrandt het dit toe goedgedink om na Amsterdam te verhuis, wat toe vinnig besig was om as die nuwe besigheidshoofstad van Nederland te ontwikkel. Daar het hy oorspronklik by 'n kunshandelaar gebly, Hendrick van Uylenburgh, van wie hy nog meer opdragte gekry het, soos 'n portret van die bekende Nederlandse predikant en skrywer, Johannes Wtenbogaert. Rembrandt het in hierdie tyd 'n enorm aantal werke geproduseer, iets wat hy nooit weer sou ewenaar nie.
In 1634 het hy met Hendrick se niggie, Saskia van Uylenburgh, getrou. Saskia het uit 'n goeie familie gekom: haar pa, Rombertus van Uylenburgh, was vroeër die burgemeester van die stad Leeuwarden in Friesland; haar swaer was die Poolse teoloog Johannes Maccovious; haar niggie, Hendrickje, was getroud met die Friese skilder Wybrand de Geest en haar ander niggie, Aeltje, was getroud met Johannes Silvious, die predikant van die Oude Kerk in Amsterdam. Aeltje het ook as getuie opgetree by Rembrandt en Saskia se huwelik. Hulle het in Friesland, in die dorp Sint Annaparochie, getrou, sonder die aanwesigheid van Rembrandt se familie.
Leonidas I
Leonidas was een van drie broers. Sy ouer broer was Dorieos en sy jonger broer Kleombrotos, wat ná Leonidas se dood vir 'n tyd die amp van regent ingeneem het, voor die regentskap oorgeneem is deur Pausanias, die seun van Kleombrotos. Leonidas het sy halfbroer Kleomenes I opgevolg, moontlik in 489 of 488 v.C., en was getroud met Kleomenes se dogter, Gorgo. Sy naam het heldestatus verwerf vanweë die gebeure by Thermopylai.
Rembrandt van Rijn
Lewensloop
Vir die eerste jare van hul huwelik het die egpaar by ene Willem Boreel gewoon, in 'n vername huis in die Nieuwe Doelenstraat in Amsterdam, maar in 1639 verhuis hulle na hul eie huis in Sint Antoniebreestraat. Dit was 'n straat met baie immigrante aan die begin van die Joodse buurt. Vandag is hierdie huis 'n museum, Het Rembrandtuis, aan die Jodenbreestraat.
Leonidas I
Thermopylai
Met die ontvangs van 'n versoek van die konfederasie van Griekse magte om bystand met die verdediging van Griekeland teen die Persiese inval, het Sparta die orakel van Delphi geraadapleeg. Na bewering het die orakel die volgende profesie in heksametervers uitgespreek:
Rembrandt van Rijn
Sint Antoniebreestraat
Rembrandt en sy vrou het, ondanks hul welgesteldheid, 'n aantal persoonlike teenslae gehad; die egpaar moes drie keer 'n kind vlak ná sy geboorte begrawe: hul seun Rumbartus het twee maande ná sy geboorte in 1635 gesterf en hul dogter Cornelia ná slegs drie weke in 1638. In 1640 het hulle 'n tweede dogter gehad, ook Cornelia genoem, maar sy is ná slegs een maand oorlede. Hul vierde kind, Titus, is in 1641 gebore, en nog 'n begrafnis het gevolg, nie dié van Titus nie, maar van Saskia. Sy het in 1642, kort ná Titus se geboorte, gesterf, waarskynlik aan tuberkulose. Op haar sterfbed het sy Rembrandt laat beloof dat hy nooit weer sou trou nie. Sy tekeninge van haar in haar laaste dae word onder sy hartroerendste werke gereken.
Tydens Saskia se siekte het Rembrandt die weduwee Geertje Dircx uit Ransdorp as oppasser vir Titus in diens geneem. Hul verhouding het in 'n romanse ontwikkel, maar is in die hof beëindig. Geertje het Rembrandt daarvan beskuldig dat hy belowe het om met haar te trou, ten einde met haar te slaap, maar daarna sy belofte verbreek het. Rembrandt het ontken dat hy ooit beloof het om met haar te trou en, nadat hy uitgevind het dat Geertje van Saskia se juwele verpand het, het hy (met behulp van Saskia se broer en hul bure), die hof oortuig om Geertje vir 12 jaar in 'n "spinhuis" in Gouda te laat opsluit, 'n gevangenis vir vroue waar die gevangenes oordag tekstiel moes spin. Rembrandt het hierdie tyd nie onaangedaan deurgebring nie; hy het in 1649 uiters min werke geproduseer.
Leonidas I
Thermopylai
In Augustus 480 v.C. het Leonidas die magte van Ahasveros by Thermopylai tegemoetgegaan met 'n klein mag van 300, waar die magte van ander Griekse stadstate hul by hom geskaar het, en hulself onder sy bevel geplaas het om 'n mag van tussen 4 000 en 7 000 sterk te vorm. Hy het slegs 300 Spartane geneem, want om die hele Spartaanse mag op te roep, sou hy die instemming van die Raad benodig, wat hy oortuig was nie met hom sou akkoord gaan nie. Daarom het hy 'n klein getal gekies, en gesê dat dit sy persoonlike keuse was en nie verteenwoordigend van Sparta in enige opsig nie. Hierdie mag is saamgeroep in 'n poging om die bergpas van Thermopylai te verdedig teen 'n kolossale Persiese mag van tussen 80 000 en 290 000 bewapendes wat Griekeland uit die noorde binnegeval het onder aanvoering van Ahasveros. Leonidas het slegs sy persoonlike lyfwagte geneem, en nie die weermag nie, want die meerderheid van die Spartaanse mag het saamgewerk met Griekse vlootmagte wat saamgetrek het teen die Persiese vloot. Dit sou dan teenstrydig wees met die siening dat die Spartaanse weermag weens geloofsvoorskrifte nie afgevaardig kon word nie.
Rembrandt van Rijn
Sint Antoniebreestraat
Aan die einde van sy verhouding met Geertje, het Rembrandt 'n romantiese verhouding met sy huishoudster, Hendrickje Stoffels, begin. In 1654 het Hendrickje 'n amptelike berisping van die Gereformeerde kerk gekry, omdat sy "in hoererij leefde" met die skilder. Rembrandt was nie 'n amptelike lidmaat van die kerk nie, dus is hy nie vermaan nie. In daardie selfde jaar het die paartjie 'n dogter gekry, wat hulle Cornelia genoem het.
Rembrandt het in hierdie tyd bo sy stand gelewe. Hy het dikwels eksotiese voorwerpe gekoop (soos kledingstukke) wat hy in sy skilderye sou gebruik. Hy het ook talle kunswerke op veilings gekoop, waaronder duur skilderye deur die beroemde Nederlandse skilder, Lucas van Leyden, vir wie Rembrandt groot bewondering gehad het. In 1656 kon hy nie meer sy verpligtinge nakom om die lenings vir sy huis af te betaal nie. Die burgemeester, Cornelis Jan Witsen, van wie die geld geleen is, het versoek dat Rembrandt bankrot verklaar word. In 1658 is Rembrandt se besittings opgeveil om sy enorme skuld te betaal. Die inventaris bestaan steeds en bied 'n goeie insig in Rembrandt se besittings: buiten skilderye en tekeninge deur Ou Meesters, het hy ook borsbeelde van Romeinse keisers gehad, talle voorwerpe uit Asië (waaronder Japannese wapenrustings) en versamelings van natuurlike geskiedenis en minerale. Die veilings het egter teleurstellende pryse behaal en Rembrandt kon nie anders as om sy huis ook te verkoop nie. Hy is twee jaar toegestaan om 'n ander woning te soek en in 1660 het hy na 'n nederige huurwoning in Rozengracht in Amsterdam verhuis.
Die Amsterdamse Skildersgilde het 'n nuwe reël gemaak dat niemand in Rembrandt se situasie as skilder mag handel dryf nie. Om hierdie reël te omseil het Titus en Hendrickje in 1660 hul eie skilder- en kunshandel begin, met 'n ateljee op die Bloemgracht, waar Rembrandt as hul werknemer onverpoos kon bly skilder. In 1661 het die besigheid opdrag gekry om die werk vir die nuwe stadsaal te voltooi, na Govert Flinck, die oorspronklike skilder, gesterf het nog voor hy aan die opdrag kon begin. Rembrandt se Sameswering van Claudius Civilis is egter afgekeur en aan hom teruggestuur. Die bestaande werk is maar slegs 'n fragment van die oorspronklike. In hierdie tyd het Rembrandt sy laaste vakleerling in diens geneem, Aert de Gelder. In 1662 het hy verdere groot opdragte gekry, waaronder Die Staalmeesters.
Leonidas I
Thermopylai
Ahasveros het sy magte vier dae opgehou voor die aanval, in die hoop dat die Griekse magte sou verdaag. Uiteindelik, op die vyfde dag, het hulle aangeval. Leonidas en sy manne het die Persiese frontaanvalle vir hierdie vyfde en sesde dag gestuit, waardeur ongeveer 20 000 vyandige troepe gesterf het, met die verlies van 2 500 van hul eie. Die Persiese elite-eenheid wat aan die Grieke bekend was as "die onsterflikes" is teruggehou, en twee van Ahasveros se broers, Abrokomes en Hyperanthes, het in die konflik gesterf. Op die sewende dag, 11 Augustus, het 'n Maliaanse Griekse verraaier genaamd Ephialtes die Persiese generaal Hydarnes gelei na 'n bergpaadjie wat gelei het na die Griekse ommesy. Hierop het Leonidas alle Griekse troepe weggestuur en die pas beset met sy 300 Spartane, 900 Helote en 700 Thespiërs wat geweier het om te verdaag. Nog 400 Thebane is deur Leonidas aangehou as gyselaars. Die Thespiërs het uitsluitlik uit eie wil aangebly, en het verklaar dat hulle nie Leonidas en sy volgelinge sou versaak nie. Hul leier was Demophilos, seun van Diadromes, en soos Herodotos skryf: "Daarop het hulle met die Spartane gelewe en met hulle gesterwe."
Rembrandt van Rijn
Sint Antoniebreestraat
Kort daarna, in 1663, is Hendrickje oorlede toe 'n plaag Amsterdam getref het wat 24 148 lewens geëis het. Titus en Rembrandt het die plaag oorleef en Titus het in 1668 getrou. Kort ná die geboorte van sy dogter, Titia, sterf Titus ook aan die plaag en minder as 'n jaar ná hom sterf Rembrandt ook, op 4 Oktober 1669, op 63-jarige ouderdom. Hy is vier dae later in 'n gehuurde graf in die Westerkerk in Amsterdam begrawe.
Werke
In 'n brief aan Huyghens het Rembrandt geskryf oor wat hy hoop om met sy kuns te bereik: die meeste ende di naetuereelste beweechgelickheijt. Dit is nie duidelik waarna hierdie "beweeglikheid" verwys nie: sommige meen dit verwys na emosie, terwyl ander glo dat dit na sy doele of materiaal kan verwys. Hoe dit ook al sy, Rembrandt het daarin geslaag om die aardlike en geestelike te vermeng soos min ander Westers kunstenaars kon.
Kunskenners uit die vroeë 20ste eeu het geglo dat Rembrandt meer as 600 skilderye, naastenby 400 etse en 2000 tekeninge geskep het. Onlangse navorsing, van die 1960's tot tans (veral deur die Rembrandt Navorsingsprojek) het sy oeuvre tot ongeveer 300 skilderye uitgewan. Hierdie getal is egter slegs 'n benadering: verskillende projekte biede verskillende totale met sommige werke as "waarskynlik outentiek", "moontlik outentiek" en "waarskynlik nie outentiek nie" gemerk, wat die saak verder vetroebel. Sy totaal etse nader ook die 300 merk en is 'n stabieler totaal. Rembrandt het waarskynlik meer as die 2000 oorblywende tekeninge geskep, alhoewel die getal oorblywendes tog minder as 2000 is: 'n nuwe analise van al Rembrandt se tekeninge is tans aan die gang, maar 'n analise van die Berlyn-versameling, byvoorbeeld, dui daarop dat van die 130 tekeninge in hul besit, slegs omtrent 60 werklik deur Rembrandt geskep is.
Leonidas I
Thermopylai
Een siening, soos deur Herodotos weergegee, is dat Leonidas die oorblywende troepe onder sy aanvoering verdaag het omdat hy oor hul veiligheid besorg was. Die koning sou dit wys ag om die Griekse troepe te spaar vir toekomstige konflikte teen die Perse, terwyl hy geweet het dat die Spartane nooit hul pos op die slagveld sou verlaat nie. Die soldate wat agtergebly het, sou ook die terugtrekkendes teen die Persiese ruitery beskerm. Herodotos self het geglo dat Leonidas die opdrag gegee het omdat hy die bondgenote as ontmoedig beskou het, en onwillig om die gevaar tegemoet te gaan, 'n doelwit waarvan hy self oortuig was. Hy het daarom verkies om al die troepe te verdaag behalwe die Thespiërs en Helote, om self die Spartaanse eer gestand te doen.
Rembrandt van Rijn
Werke
Een was daar ongeveer 90 skilderye wat as selfportrette beskou was, maar dit het sedertdien bekend geword dat Rembrandt se studente sy selfportrette sou kopieer as deel van hul opleiding. Moderne akademici het die getal selfportrette tot net meer as 40 skilderye verminder, plus 'n paar tekeninge en 31 etse. Hierdie selfportrette bied nogtans 'n merkwaardige blik op Rembrandt se lewe: van 'n onseker jong man, tot die suksesvolle skilder van die 1630's, tot die kragtige portrette van die skilder in sy laaste jare.
Tussen die prominenter eienskappe van Rembrandt se werk, is sy gebruik van lig-en-donker, of chiaroscuro, die dramatiese gebruik van lig en skadu, asook sy dramatiese en lewendige voorstelling van sy onderwerpe, met geen teken van die stywe formaliteit wat sy tydgenote dikwels vertoon het nie. Sy gesin - sy vrou, Saskia, sy seun, Titus, en sy houvrou Hendrickje - het dikwels as modelle vir sy werke gedien, veral dié met mitiese of Bybelse temas.
Temas, tegniek en styl
Rembrandt se hooftemas van portret-, landskap- en verhalende kuns aangeneem. Veral sy vaardigheid in verhalende kuns is deur sy tydgenote aangeprys: hulle het hom as 'n meesterlike vertolker van Bybelse verhale geprys, met betrekking tot sy vaardigheid in die voorstelling van emosies en sy aandag aan detail.
Leonidas I
Thermopylai
Die klein Griekse mag, nou van albei kante aangeval, is uitgedelg, met die uitsondering van die Thebane, wat oorgegee het. Leonidas is gedood, maar die Spartane het sy liggaam herwin en beskerm tot hulle finaal verslaan is. Herodotos sê dat Ahasveros opdrag gegee het dat Leonidas se kop afgekap word en op 'n paal geplaas word, en dat sy liggaam gekruisig moes word, wat as heiligskending beskou is.
Rembrandt van Rijn
Temas, tegniek en styl
Volgens die Nederlandse skildery en skrywer Karel van Mander (1548-1606) is daar twee maniere om te skilder: wild of fyn. Rembrandt het daarin geslaag om beide hierdie tegnieke in sy werke te kombineer. Deur sy vrye dog trefsekere tegeniek kon Rembrandt homself veroorloog om van die begin af sy kwas op die doek te gebruik, waar meeste ander skilders eer 'n ondertekening in houtskool gemaak het. Bowendien het Rembrandt, meer as sy tydgenote, 'n dik onderskildering gebruik: die wit onderskildering is vervolgens met deursigtige verf in 'n verglansingstegniek oorgeskilder, waardeur ryk kleure ontstaan het. Tenslotte het Rembrandt die frottis, oftewel droë kwas-tegniek gebruik: die byna droë verf het nie oral bly plak nie en gee 'n willekeurige, spikkelagtige struktuur.
NG gemeente Losberg
regs|duimnael|170px|Ds. P.L. Lourens was Losberg se leraar van 1944 tot 1962.
Rembrandt van Rijn
Temas, tegniek en styl
Vanaf ongeveer 1640 het sy werk egter eenvoudiger en soms somber geword, moontlik as gevolg van die familietragedies wat hom in dié tyd getref het. Die uitbundigheid van sy vroeë werke het plek gemaak vir diepgevoelde innerlike emosies. Bybelse tonele is in hierdie tyd veral op verhale uit die Nuwe Testament gebaseer, waar hy vroeër eerder op die Ou Testament gefokus het. Hy het ook weer teruggekeer na kleiner doeke, met een uitsondering: Die Nagwag, sy grootste skildery. In die tyd het hy ook al hoe meer begin om landskappe te ets, eerder as om hulle te skilder. Die duistere kragte van die natuur het opsygeskuif vir rustige, Hollandse plattelandstonele.
Leonidas I
Thermopylai
Die tombe van Leonidas is vandag in die noordelike deel van die moderne dorp Sparta. Verder is daar 'n moderne monument opgerig by die ligging van die Veldslag van Thermopylai, genaamd die "Leonidasmonument", tot sy eer. Dit bestaan uit 'n bronsstandbeeld van Leonidas, met 'n teken onderaan wat lui: "Μολών λαβέ" ("Kom kry hulle!"), die uitroep van die Spartane toe die Perse hulle gevra het om hul wapens neer te lê. Die heldekultus van Leonidas het in Sparta oorleef tot die era van die Antonine.
NG gemeente Losberg
Die NG gemeente Losberg is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Sinode van Wes-Transvaal).
Rembrandt van Rijn
Temas, tegniek en styl
In die jare vyftig het Rembrandt se styl weer opnuut verander. Sy skilderye het weer groter geword, sy kleure helderder, sy verfstrepe kragtiger. Deur hierdie styl in te slaan het Rembrandt afstand geneem van die heersende mode, wat juis meer en meer tot fyn, gedetailleerde werk geneig het. Hy het steeds baie Bybelse temas gebruik, maar die nadruk was nou nie meer op groepstonele nie, maar op intieme, portretagtige figure.
Die werke wat Rembrandt in sy laaste jare geskilder het, sluit 'n aantal selfportrette in wat dikwels onder die beste gereken word, met hul duidelike vertoning van 'n man gevul met die verdriet en sorge wat hom in die laaste jare getref het.
Nagwag
Rembrandt het Die korporaalskap van Frans Banning Cocq en luitenant Willem Ruytenburgh maak hulself gereed, beter bekend as Die Nagwag, tussen 1640 en 1642 geskilder. Hierdie meesterwerk is deur musketiers, die sogenaamde Kloveniers, bestel. In sy werk het Rembrandt afstand gedoen van die konvensie, wat voorgeskryf het dat dergelike groepsportrette styf en formeel moes wees. In plaas hiervan is die Nagwag is 'n aksietoneel: dit toon die oomblik dat die burgerwag uit die poort in die helder sonlig stap. Die skildery is in 1715 na die Trippenhuis, 'n paleisagtige gebou in Amster, geskuif. Daar sou die skildery tussen twee vensters hang, maar dit was te groot, dus is stukke van die skildery afgesny. Deur hierdie verminking van die werk is drie figure uit die toneel verwyder en verskyn die man met die helm, links, en die tromslaner, regs, slegs halfweg. Daar is nou ook minder leë ruimte voor links, sodat die effek van die groep se beweging na links verminder is. Die hooffigure staan nou ongeveer in die middel, waar hulle oorspronklik eers meer na regs sou staan, waardeur Rembrandt die illusie van beweging wou bereik.
Met die verloop van tyd het die vernislaag bo-op die skildery so vervuil en verkleur, dat dit soos 'n nagtoneel gelyk het, vandaar die naam "Nagwag". Toe die skildery honderde jare na sy skepping skoongemaak is, blyk dit dat dit eintlik 'n dagtoneel is, waarin musketiers deur 'n poort uit 'n donker hof in helder sonlig in stap.
NG gemeente Losberg
Die kerkgebou is geleë op die hoek van Kerk- en Pretoriusstraat, Fochville. In 2013 was die leraar ds. Attie Roux. Daar was in daardie jaar 180 doop- en 620 belydende lidmate.
Kammanassieberge
Die Kammanassieberge is 'n inselberg in die Klein Karoo, Wes-Kaap, suid van die Swartberg en noord van die die Outenikwaberge. Dit strek in 'n oos-wes rigting vanaf Dysselsdorp tot wes van Uniondale en is net oor die 50km lank. Die hoogste punt op die berg is Mannetjiesberg, 1955.3 m bo seevlak. Die N9 nasionale pad gaan tussen die Outenikwaberge en die Kammanassieberge deur. Die Kammanassie-natuurreservaat beslaan die grootste gedeelte van die berg.
Kammanassie is 'n Khoisanwoord en beteken berg van water. Die Olifantsrivier dreineer die noorde en die Kammanassierivier en sy sytakke, die Vink-, Klein- en Kluesrivier, die suidekant van die berg.
NG gemeente Losberg
Geskiedenis
Die gemeente Losberg was met sy stigting presies die honderdste gemeente van die Transvaalse Kerk, en is hoofsaaklik van die eerste en oudste gemeente in Transvaal, naamlik Potchefstroom afgestig, en wel op 11 April 1935. Ook van die gemeentes Roodepoort, Vereeniging en Mooirivier is indertyd gedeeltes ingesluit. Uit die saamgevoegde dele het die gemeente onder die seënende hand van God op stoflike en geestelike gebied met die jare tot 'n redelik welvarende gemeente gegroei. Sedertdien is 'n gedeelte van die gemeente afgestig met die totstandkoming van die gemeente Venterspost. Die sentrum van die gemeente is die dorp Fochville, wat rustig geleë is tussen Losberg aan die een kant en die Gatsrand aan die ander. Nie ver van die dorp nie, op die Danie Theron-koppie in laasgenoemde reeks rante, staan die gedenksuil wat omstreeks 1950 deur die Voortrekkerbeweging opgerig is ter gedagtenis aan die held uit die Anglo-Boereoorlog, kmdt. Danie Theron, wat gesneuwel het toe hy alleen 'n patrollie Engelse soldate beveg het, wat in die rigting van die koppie beweeg het.
Die gemeente se kerkgebou is omstreeks 1952 opgerig. Die eerste leraar van die gemeente was ds. G. Nel, en van 1944 tot 1962 was dit ds. P.L. Lourens.
Gay Autterson
Gay Autterson (gebore 2 Februarie 1943) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Flintstone Comedy Hour (1972) en The Flintstone Comedy Show (1980).
Dennis Alaba Peters
Dennis Alaba Peters is 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Dutchman (1966) en in die televisiereekse ITV Sunday Night Drama (1959), Callan (1967), en Department S (1969).
T.S. Eliot
Thomas Stearns Eliot, OM (26 September 1888 – 4 Januarie 1965), was 'n digter, dramaturg en literêre kritikus. Hy het die Nobelprys vir Letterkunde in 1948 gewen. Hy het die gedigte The Love Song of J. Alfred Prufrock, The Waste Land, The Hollow Men, Ash Wednesday, en Four Quartets; die gedigte toneelstukke Murder in the Cathedral en The Cocktail Party; en die essay Tradition and the Individual Talent geskryf. Eliot is as 'n Amerikaner gebore, maar het in 1914 op 25-jarige ouderdom na die Verenigde Koninkryk getrek en in 1927 op die ouderdom van 39 'n Britse onderdaan geword.
Lewensgeskiedenis
T.S. Eliot is op 26 Desember 1888 in Saint Louis, Missouri gebore. Hy het groot geword in 'n atmosfeer waar plig en verantwoordelikheid geheers het. Sy vader, Henry Ware Eliot was die president van Hydraulic-Press Brick Company. Sy moeder, Charlotte (Stearns) Eliot was 'n onderwyseres wat gedigte geskryf het.
Hy het onderrig gegee en toe as 'n klerk by Lloyds Bank gewerk en in sy vrye tyd poësie geskryf. Ezra Pound het hom aangemoedig om sy eerste belangrike gedig, The Love Song of J Alfred Prufrock (1915) te publiseer wat beskou word as die eerste meesterstuk in Engels van A-modernistiese aard. The Waste Land (1922) beeld 'n steriele wêreld uit waar skoonheid en naakte wellus in jukstaposisie geplaas word. Dit is kompleks, belese en vol sinspelings en beeld Eliot se afsku in die geestelike warboel van die moderne Europa uit. Sy belangrikste latere gedigte sluit die volgende in: Ash Wednesday (1930) wat 'n soeke na 'n meer verhewe wêreld uitbeeld en Four Quartets (1943) wat besin oor die wese van die ewigheid. Literêre en sosiale kritiek sluit The Sacred Wood (1920) in. Dramas omvat Murder in the Cathedral, The Family Reunion en The Cocktail Party.
In 1925 sluit hy by Faber en Faber aan, eers as redakteur en later as direkteur. Hy word in die 1927 'n Britse burger. Aangesien hy 'n dominante figuur in die letterkunde van die Engelssprekende wêreld geword het, keer hy in 1932 terug na Harvard om daar te doseer. Hy skei in 1933 van Vivien. Sy sterf in 1947 in 'n privaat hospitaal vir sielsiekes. Eliot was verslae.
Belangrikste prestasies
Eliot se rewolusionêre gedig, The Waste Land (1922), is die mees invloedryke poëtiese werk van die twintigste eeu. Hy het tradisie, samehang en objektiewe dissipline beklemtoon ten koste van oordrewe romantiek en subjektiewe egoïsme. Die Britse digter wat in Amerika gebore is, het 'n belangrike vernuwer van die moderne Engelse digkuns geword deur sy eksperimentering met segswyse, styl en strofebou.
Sy dramatiese verhoogstuk, Murder in the Cathedral (1935), het 'n neerdrukkende weergawe van Thomas Becket se moord in 1170 gegee en is in 1952 as rolprent vervaardig. Jare na sy dood het sy bundel Old Possum's Book of Practical Cats (1936) die grondslag gevorm vir Andrew Lloyd Webber se musiekblyspel Cats wat die Broadway-vertoning met die langste speelvak geword het.
Die vier slotreëls van die The Hollow Men (1925), wat Eliot se reputasie as 'n digter wat die ontnugtering en wanhoop na die Eerste Wêreldoorlog uitbeeld, word beskou as die mees aangehaalde reëls uit die Engelse poësie van die twintigste eeu:
Hy ontvang die Nobelprys vir Letterkunde in 1948 en die Orde van verdienstelikheid ("Order of merit") in 1949.
Ilse De Vis
Ilse De Vis (Antwerpen, 3 Julie 1981) is 'n Belgiese televisieomroeper. Sy begin haar loopbaan by Belgacom TV, waar sy die eerste digitale omroeper was. Sy bied hier die program Zoom aan, waarvan sy ook die vervaardiger was. Daarna gaan sy na TrendTV (die huidige produksiehuis van Weekendje weg met 5TV), waar sy die internettelevisiekanaal in samewerking met El Horia stig. Sedert 2011 is sy die aanbieder by Kanaal Z waar sy 2 programme aanbied: Z-ondernemen en Immo op Z.
Sy is ook 'n model en aktrise (in Ek lief jou).
Clathria urizae
Clathria urizae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Hooper.
8 September
8 September is die 251ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (252ste in skrikkeljare). Daar volg nog 114 dae in die res van die jaar.
Martin Garralaga
Martin Garralaga (10 November 1894 – 12 Junie 1981) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente La llama sagrada (1931), The Cisco Kid in Old New Mexico (1945), The Gay Cavalier (1946), en What Ever Happened to Aunt Alice? (1969).
Patricia Avery
Patricia Avery (12 November 1902 – 21 Augustus 1973) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Night Life (1927), A Light in the Window (1927), Annie Laurie (1927), en Alex the Great (1928).
Jacki R. Chan
Jacki R. Chan (gebore 2 Desember 1980) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Devil's Den (2006), Crank (2006), Gamer (2009), en Minty: The Assassin (2009).
Port Vila
Port Vila is die hoofstad en grootste stad van die eilandnasie Vanuatu. Die stad is aan die weskus van die eiland Efate geleë en het 'n bevolking van 44 040 in 2009 gehad, 'n toename van 35% teenoor die vorige sensusuitslag (29.356 in 1999). In 2009 vorm die bevolking van Port Vila 18,8% van die land se bevolking en 66,9% van die bevolking van Efate.
Aan die suidkus van die eiland Efate, in die Shefa-provinsie, is Port Vila die ekonomiese en kommersiële sentrum van Vanuatu. Die burgemeester is Erick Puyo Festa, van die Vanua'aku Pati, wat in Januarie 2018 verkies is; sy adjunk is Jenny Regenvanu, van die Graun mo Jastis Pati.
Op 13 Maart 2015 het Port Vila groot skade gely, aangerig deur sikloon Pam.
Naam
Plaaslik word die stad meestal "Vila" genoem, hetsy in Frans of Bislama [viˈla] of in Engels / ˈviːlə / VEE-lə (nie soos Engelse "villa" nie).
Die naam van die gebied is Efil in die inheemse Suid-Efate-taal en Ifira in die naburige Mele-Fila-taal. Vila is 'n variant van hierdie name. Ifira is 'n klein eiland in die Vila-hawe waar baie van die tradisionele grondeienaars van die omgewing woon.
Geskiedenis
Die gebied wat Port Vila beslaan, word al duisende jare deur Melanesiese mense bewoon. In die herfs van 2004 ontdek 'n argeologiese ekspedisie bekend as Teouma 'n begraafplaas van 25 grafte wat drie dosyn geraamtes bevat van lede van die Lapita-kultuur. Stukkies keramiek wat op die terrein gevind is, dateer uit die 13de eeu v.C.
In Mei 1606 arriveer die eerste Europeërs op die eiland, gelei deur die Portugese ontdekkingsreisigers Pedro Fernandes de Queirós en Luis Vaz de Torres. In die 19de eeu toe die eilande as die Nuwe Hebrides bekend gestaan het, het die Britte ekonomiese beheer oor die gebied gehad, maar teen die einde van 1880 het die ekonomiese balans die Franse begin bevoordeel; hierdie oorgang kan gesien word in die nikkelmyne van Nieu-Kaledonië en plantasies. Die Franse burger, Ferdinand Chevillard, het grond rondom Port Vila begin koop en skoonmaak om tot die grootste Franse plantasie op die eiland te omskep. In plaas daarvan is dit omskep in die munisipaliteit Franceville, wat op 9 Augustus 1889 onafhanklikheid verklaar het, hoewel dit net tot Junie die volgende jaar geduur het.
Dit was die eerste selfregerende nasie wat algemene stemreg beoefen het sonder onderskeid tussen geslag of ras. Alhoewel die bevolking destyds uit ongeveer 500 inheemse eilandbewoners en minder as vyftig blankes bestaan het, is slegs laasgenoemde toegelaat om 'n amp te beklee. Een van die verkose presidente was 'n Amerikaanse burger van geboorte, R. D. Polk, 'n familielid van die Amerikaanse president James K. Polk.
Na 1887 is die gebied gesamentlik deur die Franse en die Britte bestuur. Dit is in 1906 geformaliseer as 'n Engels-Franse kondominium ('n "staat met gedeelde soewereiniteit"). Gedurende die Tweede Wêreldoorlog was Port Vila 'n Amerikaanse en Australiese lugmagbasis.
In 1987 het die sikloon Uma die stad ernstig beskadig. 'n Kragtige aardbewing in Januarie 2002 het geringe skade in die hoofstad en omliggende gebiede aangerig. Die stad het in Maart 2015 groot skade gely weens 'n kategorie 5-sikloon genaamd sikloon Pam, waarvan die oog net oos van Port Vila verby beweeg het.
Ekonomie en vervoer
Port Vila is Vanuatu se belangrikste hawe en die middelpunt van die handel in die land. Die internasionale lughawe, Bauerfield International (VLI), is ook in die stad geleë. Air Vanuatu het sy hoofkantoor in Vanuatu House in Port Vila.
Belangrike bedrywe in die stad bly landbou en visvang. Toerisme word ook belangrik, veral uit Australië en Nieu-Seeland. Daar was meer as 50 000 besoekers in 1997.
Vanuatu is 'n belastingtoevlugsoord, en buitelandse finansiering in Port Vila is 'n belangrike deel van die ekonomie.
Vanuatu is steeds afhanklik van buitelandse hulp, waarvan die meeste uit Australië en Nieu-Seeland kom, hoewel hulp die afgelope paar jaar ook uit die Volksrepubliek China gekom het. Een voorbeeld was dat Nieu-Seeland betaal het om dokters op te lei wat uit die plaaslike gemeenskap gekies is, en dan 'n deel van hul lone gedurende die eerste jaar na die kwalifikasie betaal het. Australië het konsultante betaal om in die Port Vila sentrale hospitaal te werk.
35,7% van die uitvoer vertrek uit Port Vila en 86,9% van die invoer kom in Port Vila aan.
NG gemeente Lux Deo
Die NG gemeente Lux Deo is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Sinode van Wes-Transvaal) wat in 2013 ontstaan het uit die samesmelting van die NG gemeente Arconpark en Sonlandpark.
Die gemeente se tuiste is die kerkgebou van die eertydse gemeente Sonlandpark by Waterbergstraat 29, Sonlandpark, Vereeniging, sowel as Arconpark s'n by in Lawnlaan, Arconpark.
Masjonaland-Wes
regs|duimnael|250px|Ligging van Masjonaland-Wes in Zimbabwe (rooi). Masjonaland-Wes is 'n provinsie in noordelike Zimbabwe met sowat 1,2 miljoen inwoners (2002). Die hoofstad is Chinhoyi (voorheen bekend as Sinoia).
Moedersdag
Moedersdag is 'n dag wat moeders en moederskap gedenk. Moedersdag word in Suid-Afrika (en meeste ander Westerse lande) op die tweede Sondag van Mei gevier. In die Verenigde Koninkryk en Ierland word 'n ouer tradisionele kerklike Moedersdag, bekend as Mothering Sunday, drie weke voor Paasfees gevier, terwyl Moedersdag in Rusland (День матери) op die laaste Sondag in November val. Die dag komplementeer Vadersdag, wat vaders en vaderskap gedenk.
Mense wat die dag vier, bederf gewoonlik hulle moeders op die dag. Hulle bedien soms ontbyt aan hulle moeders in die bed en help met kosmaak en ander huishoudelike take. Kaartjies, blomme en geskenke word ook soms op dié dag aan moeders gegee om die dag vir hulle ekstra spesiaal te maak.
Bryan Adams
Bryan Guy Adams, gebore: 5 November 1959, Kingston, Ontario (Kanada), is 'n Kanadese musikant.
Konstantyn IV van Bisantium
Konstantyn IV (Latyn: Constantinus IV, Grieks: Κωνσταντίνος Δ'; 652 – September 685) was die Bisantynse keiser van 668 to 685. Hy word soms verkeerdelik "die Bebaarde" genoem weens verwarring met sy pa, Constans II, wat ook bekend was as Konstantyn die Bebaarde.
Tydens sy bewind is 50 jaar van ononderbroke Islamitiese gebiedsuitbreiding vir die eerste keer gestuit.
Bewind
Konstantyn het sy pa, Constans II, in 668 as keiser opgevolg. Sy eerste taak was die onderdrukking van ’n opstand in Sisilië wat tot sy pa se dood gelei het. Binne ses maande het hy die opstand onderdruk met die hulp van pous Vitalianus.
Daar was egter groot probleme in die ooste. In 669 het die Arabiese kalief Muawiyah I Konstantinopel aangeval met ’n leër onder bevel van sy seun Yazid. Hulle het Amorion, Kartago en Sisilië binnegeval. In 670 het hulle Cyzicus verower en dit gebruik as basis. In 672 het hulle Konstantinopel met ’n groot vloot van die see af aangeval. Terwyl Konstantyn se aandag daardeur afgetrek is, het die Slawiërs Thessalonika onsuksesvol aangeval.
In 674 het die Arabiere die langverwagte beleg van Konstantinopel begin. In die lente en somer het hulle die stad aangeval en die res van die jaar by Smirna en Cilicia oorwinter. Konstantyn het geweet dis net ’n kwessie van tyd voor Konstantinopel onder beleg is en hy het seker gemaak daar is genoeg voorrade in die stad. Hy het ook ’n groot aantal vuurskepe laat bou. Dit is die eerste keer dat vuur in gevegte deur die Grieke gebruik is en dit was een van hul grootste voordele bo die vyand.
Ná vyf jaar het die Arabiere teruggetrek en is hulle in Anatolië verslaan. Dit het Muawiyah I gedwing om vrede met Konstantinopel te maak. Volgens die vredesverdrag moes hulle afstand doen van die eilande in die Egeïese See wat hulle verower het en belasting aan Konstantyn betaal. Dit het die keiser in staat gestel om hom toe te spits op Thessalonika, wat steeds onder beleg van die Slawiërs was.
Weens die voortslepende konflik met die Arabiere in die 670's in die ooste, moes Konstantyn noodgedwonge verdrae in die weste sluit met die Lombarde, wat Brindisi en Taranto verower het. In dieselfde jaar het die Bulgare die Donou-rivier oorgesteek en die Bisantynse en Slawiese volke begin oorheers. In 680 het Konstantyn ’n grond- en see-aanval op die invallers geloods. Hy moes egter die leër weens swak gesondheid verlaat. Dit het tot paniek gelei en die Bisantyne is deur die Bulgare verslaan.
In 681 het Konstantyn sy seun Justinianus II as sy opvolger aangewys en in September 685 is hy aan disenterie dood.
Alethe
Alethes is 'n genus van voëls in die familie van lysters (Turdidae) en die orde van sangvoëls (Passeriformes). Hulle is klein voëltjies wat in Afrika voorkom en insekte vreet. Volgens sommige bronne word die genus onder die familie van vlieëvangers (Muscicapidae) geplaas.
Spesies
Spesies in die genus sluit in:
Soedannese literatuur
Daar is bewyse geboekstaaf van Soedannese literatuur wat dateer uit die 15de eeu, maar dit was nie tot en met die 16de en 17de eeue dat 'n onderskeibare Soedannese literatuur te voorskyn gekom het nie. Vandag word die literatuur grotendeels in Arabies geskryf, terwyl sommige genres ook in ander plaaslike tale geskryf word, soos byvoorbeeld poësie in die Bejase taal. Sowel geskrewe literatuur as mondelinge tradisie, soos volkskunde, word aangetref. Vroeg in die 20ste eeu was daar 'n neiging om mondelinge stories te begin neerskryf.
Sarie Marais (1931)
Sarie Marais is 'n swart en wit rolprent wat in 1931 uitgereik is. Die rolprent is saam met Moedertjie een van die eerste twee Suid-Afrikaanse rolprente met klank (beide is in Afrikaans). Die klankbaan bevat slegs Afrikaanse musiek wat deur die sanger Chris Blignaut en die Melodians sing word. Die ander rolprent, Moedertjie, is dieselfde jaar uitgebring, en is ook die eerste vollengte-rolprent met Afrikaanse dialoog daarin. Die rolprente volg slegs vier jaar na die eerste internasionale klankfilm, The Jazz Singer, in 1927 vrygestel is.
Seleukidiese Ryk
Die Seleukidiese Ryk was ’n Hellenistiese staat wat van 312 tot 64 v.C. regeer is deur ’n dinastie wat gestig is deur Seleukos I Nikator ná die verdeling van die ryk wat Alexander die Grote tot stand gebring het. Seleukos het Babilonië gekry.
Geskiedenis
Seleukos het sy heerskappy van Babilonië af uitgebrei om ’n groot deel van Alexander se Nabye-Oosterse gebiede in te sluit. Op die hoogtepunt van die ryk het dit Sentraal-Anatolië, Persië, die Levant en Mesopotamië ingesluit, asook wat nou bekend is as Koeweit, Afganistan, Pakistan, Turkmenistan en noordwestelike dele van Indië.
Die Seleukidiese Ryk was ’n belangrikse sentrum van Hellenistiese kultuur wat die Antieke Griekse gebruik behou het waar ’n politieke elite oorheers het, meestal in die stedelike gebiede. Die Griekse bevolking in die stede wat voorheen die dominante elite gevorm het, is uit Griekeland verdryf.
Die Seleukidiese uitbreiding in Anatolië en Griekeland is skielik beëindig ná groot neerslae teen die Romeinse leër. Hul pogings om hul ou vyand Ptolemeïese Egipte te verslaan, is ook deur die Romeine in die wiele gery. ’n Groot deel van die ooste van die ryk is in die middel 2de eeu v.C. deur die Partiërs verower onder Mithridates I van Partië, maar die Seleukidiese konings het steeds uit Sirië oor ’n klein staat regeer tot met die verowering deur Rome.
Van die 2de eeu v.C. af het antieke skrywers na die Seleukidiese heersers verwys as "koning van Sirië", "koning van Asië" ens., maar die Seleukiede self het hulle nooit met ’n spesifieke geografiese gebied vereenselwig nie.
Dál Riata
Dál Riata (dikwels ook gespel as Dál Riada of Dalriada [dælˈriːədə], "die mense of volk van Riata") was 'n Gaeliese koninkryk wat aan weerskante van die Noordkanaal tussen die eilande Groot-Brittanje en Ierland geleë was en dele van Wes-Skotland en Noordoos-Ierland ingesluit het. In sy bloeitydperk tussen die laat 6de en vroeë 7de eeu het Dál Riata oor die huidige Argyll in Skotland, die noorde van die graafskap Antrim in die Ierse provinsie Ulster asook dele van die Binne-Hebride gestrek. Sy hoofstad was die heuwelfort Dunadd in Argyll. Die term Dál Riata kan sowel na die koninkryk asook sy bewoners verwys. Volgens die nouer etniese definisie word sprekers van Gaelies, wat die westelike deel van Skotland (Argyll en Bute) bewoon en na hulself en hul Ierse bure as Góidil verwys het, Dál Riata genoem.
Argyll - wat as die "oostelike provinsie van die Gael" vertaal kan word - het reeds vroeër danksy sterk immigrasie uit die noorde van Ierland onder Ierse invloed gekom. Onlangse argeologiese navorsing staaf nie die teorie waarvolgens Skotland se Keltiese beskawing van Ierse oorsprong is nie. 'n Alternatiewe hipotese is dat Ierland en Skotland 'n gemeenskaplike Keltiese beskawing gedeel het.
Oorspronklik is na die Ierse bevolking as Scoti of Skotte verwys - 'n pejoratiewe Romeinse term vir Keltiese seerowers. Omstreeks 500 n.C. het die heerserfamilie van die Ierse gedeelte van Dál Riata hulle in Skotland gevestig en Dunadd en Dunolly tot sy hoofnedersettings uitgebou. Die Ierse Dál Riata het sy oorspronklike karakter en politieke invloed geleidelik kwytgeraak, veral na Wiking-invalle in die vroeë 9de eeu, terwyl die Skotse Dál Riata verskeie kere deur Piktiese aanvallers bedreig is. Teen die middel van die 9de eeu het Dál Riata se koning Kenneth I MacAlpin Pikte en Scoti in 'n gemeenskaplike koninkryk verenig wat voortaan as Skotland bekendgestaan het.
Skots-Gaelies word deur sommige navorsers as die taalkundige erfenis van Dál Riata in Skotland beskou. Volgens hierdie hipotese het die Ierse taal, wat deur Ierse immigrante na Argyll geneem is, vervolgens oor groot dele van Skotland versprei om hier tot 'n selfstandige sustertaal van Iers te ontwikkel. Ander geleerdes verwerp die migrasie-teorie weens die gebrek aan ooreenkomstige argeologiese vondse en neem aan dat Gaelies reeds in die eerste millennium v.C. as die hooftaal van Skotland in gebiede wes van Druim nAlban gevestig is.
Grootvlek-skreeubaber
Die grootvlek-skreeubaber (Synodontis macrostigma) - in die Caprivi staan die vis bekend as die Grootkol knorvis – is 'n varswatervis wat in die boonste gedeeltes van die Zambezirivier en die Kafuerivier, die Kunenerivier en die Okavangorivier voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Largespot squeaker.
Voorkoms
Die grootvlek-skreeubaber se kop is hard, met ovaal pantserplate. Daar is drie paar baarde, die buitenste paar is lank en onvertak. Die binneste twee pare is korter en vertak.
Daar is 17-29 tande op die onderkaak teenwoordig.
Die rugvin is korter as die kop, die stekel is sterk, skerp en het weerhakkies. Die vetvin is goed ontwikkel. Die stertvin is goed ontwikkel en diep gevurk. Die anale vin is goed ontwikkel en vierkantig. Die buikvin is gepaar en goed ontwikkel. Die borsvin se stekel is net so lank as die rugvin, baie sterk en skerp, met weerhakkies.
Hy word tot 170 mm lank.
Habitat
Grootvlek-skreeubabers leef in stadigvloeiende riviere of vloedvlaktes met plantegroei. Bedags verkies hul diep water, snags is hul enige plek.
Hulle is omnivore en vreet alles maar behoort aangekeer te word met 'n klein hoekie en 'n stukkie vleis, vis of erdwurm as aas.
Algemeen
Die grootvlek-skreeubaber maak ‘n knorgeluid en hy kan maklik met die newelrige skreeubaber verwar word. Let dan op die verskil in rugvin, analevin, baarde en pantserplaat.
Doringboom
Doringboom kan verwys na:
Tom Weber
Tom Weber is ’n Afrikaanse dramaturg. Hy werk as joernalis by Die Transvaler en bly in Johannesburg.
Skryfwerk
Sy drama Bitter einde handel teen die agtergrond van die Anglo-Boereoorlog en het ’n familie wie se plaas afgebrand is as tema. Die stuk speel af in die laaste maande van die oorlog. Getroue en ontroue Boere word as karakters teen mekaar afgespeel, met ’n oupa-figuur wat die leiding verskaf. Hierdie drama word in 1955 deur JAATS en in 1956 en 1957 deur die Nasionale Toneelorganisasie opgevoer. Hy skryf ook die vollengte drama In liefde verlore (wat in 1956 deur die amateur toneelgroep JAATS opgevoer word), die vollengte drama Kryg en Konfyt, of Tant Truida van Pretoria (wat deur Dalro gepubliseer word) en die ongepubliseerde radiodrama Julle het omgedraai. Hy vertaal Edward my seun, die radiodrama geskryf deur Robert Morley en Noel Langley, asook ander dramas soos “Antigone” van Jean Anouilh wat deur die Afrikaanse radiodiens van die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie uitgesaai word.
Eendag is eendag is ’n roman.
Sean Garrison
Sean Garrison (19 Oktober 1937 – 2 Maart 2018) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Up Periscope (1959) en Splendor in the Grass (1961), en in die televisiereekse The Name of the Game (1968) en Love, American Style (1969).
Rooiwortelboom
Die Rooiwortelboom (Rhizophora mucronata) is 'n boom wat voorkom aan die seewaartse kant van wortelboommoerasse. In Engels staan die boom bekend as die Red mangrove. Die boom produseer kenmerkende steltworels wat tot 2 m lank is. Die lengte van die wortels is gelyk aan die verskil tussen die getye. Met hoogwater lyk dit asof die bome op die water dryf en tydens laagwater kan die wortels gesien word. Die vrug lyk soos 'n leeragtige groen bessie en ontkiem aan die boom en produseer dan 'n saailing wat soms tot 45 x 2 cm groot is. Die vrug en die saailing stuur baie vinnig wortels uit sodra dit in die modder val.
Die spesie word op die SANBI-rooilys as veilig (LC) genoem. Dit kom in Suid-Afrika voor op die kus van KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap, maar dit is nie endemies aan Suid-Afrika nie. Hulle word in die wortelboommoerasse van Suid-Afrika en Mosambiek aangetref.
Dinastie van Herakleios
Die Dinastie van Herakleios was ’n familie wat van 610 tot 711 oor die Bisantynse Ryk regeer het. Dit was ’n waterskeidingsperiode in die ryk se geskiedenis, asook dié van die wêreld.
Die stigter van die dinastie was Herakleios, wat in 610 keiser geword het nadat hy en sy pa, Herakleios die Ouere, die eksarg van Afrika, ’n suksesvolle opstand teen die ongewilde keiser Phokas gelei het. Hy het die ryk vergroot en sy reorganisasie van die regering en weermag was baie suksesvol. Hoewel die grond wat hy gewen het in die oorlog teen die Persiese koning Khosrau II weer verloor is met die inval van die Moslems, tel Herakleios steeds onder die groot Romeinse keisers.
In die laaste jare van Herakleios se bewind was daar ’n stryd tussen sy eerste vrou, Eudokia, se seun Konstantyn en sy tweede vrou, Martina, wat wou hê haar seun Heraklonas moes keiser word. Konstantyn het keiser geword toe sy pa in 641 dood is, met Heraklonas as medekeiser, maar is ná net vier maande dood. Heraklonas het toe die alleenheerser geword. ’n Gerug dat Martina Konstantyn vergiftig het, het daartoe gelei dat Konstantyn se seun, Constans II, as medekeiser aangestel is. Martina en haar seuns is daarna afgesit, vermink en verban. Constans het toe alleenheerser geword.
Constans het hom teen die einde van sy bewind die gramskap van die inwoners van Konstantinopel op die hals gehaal en gerugte dat hy die ryk se hoofstad na Sisilië wou verskuif, het daartoe gelei dat hy in September 668 vermoor is. Sy seun het hom opgevolg as Konstantyn IV.
Tydens Konstantyn se bewind is 50 jaar van ononderbroke Islamitiese gebiedsuitbreiding vir die eerste keer gestuit. Ná ’n vyf jaar lange beleg van Konstantinopel het die Arabiere teruggetrek en is hulle in Anatolië verslaan. Die Arabiere het toe vrede met Konstantyn gemaak. In 681 het hy sy seun Justinianus II as sy opvolger aangewys en in September 685 is hy aan disenterie dood.
Justinianus is in 695 in ’n militêre opstand vermink en verban. Hy het in 705 sy troon herower en sy seun, Tiberius, in 706 medekeiser gemaak. Hy is egter in 711 in nog ’n militêre opstand van die troon afgesit en doodgemaak.
Masjonaland-Oos
regs|duimnael|250px|Ligging van Masjonaland-Oos in Zimbabwe (rooi). Masjonaland-Oos is 'n provinsie in noordoostelike Zimbabwe met sowat 1,1 miljoen inwoners (2002). Die hoofstad is Marondera (voorheen bekend as Marandellas).
Alexander Fleming
Belangrikste prestasies
In 1929 het Alexander Fleming ontdek dat die skimmel op 'n kolonie Staphylococcus-bakterie in 'n petribakkie in sy laboratorium die bakterieë tot helder dou opgelos het. Die ontdekking van die bakteriedodende penisilliennotatum (swam van die notatumvariëteit) het uiteindelik gelei tot die ontwikkeling van antibiotika en het die verloop van die mediese geskiedenis verander.