cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Almelo
Almelo is 'n gemeente en stad in die provinsie Overijssel in Nederland. Dit is in die streek Twente geleë en word begrens deur die munisipaliteite Twenterand en Tubbergen in die noorde, Wierden in die weste en Hof van Twente en Borne in die suide. Almelo is in die res van die wêreld veral bekend vir sy sokkerspan Heracles Almelo, wat in die hoogste Nederlandse afdeling speel.
Geskiedenis
Tydens die middeleeue (1236) het die kasteel Huis Almelo op die plek gestaan waar Almelo nou is. In 1420 het die dorp by die kasteel stadsregte verkry. Almelo het 'n klein stadjie gebly tot in die 19de eeu toe die tekstielindustrie in Twente baie gegroei het. Almelo het daaruit voordeel getrek en uitgebrei tot die derde grootste stad van Twente (na Enschede en Hengelo). Sedert die sestiger jare van die vorige eeu het baie industrieë na die lae lande verhuis, en was die stad, gemeet aan Nederlandse standaarde, redelik arm. Net die fabrieke van Ten Cate het gebly.
Besienswaardighede
duimnael|regs|200px|Huize Almelo
Poincaré-groep
Die Poincaré groep, deur Minkowski gedefinieer as die stel Minkowski-ruimtetydisometrieë, ter ere van Henri Poincaré, is 'n 10-dimensionele nie-abeliese groep vergelykings van kardinale belang in fisika.
Caterham F1-span
Die Caterham F1-span was 'n Maleisiese Formule Eenspan wat tussen 2012 en 2014 aktief was. In 2010 en 2011 ding die span mee in Formule 1 onder die naam Lotus, opgerig deur Tony Fernandes.
Geskiedenis
Voor die aanvang van die 2012-seisoen blyk dit, soos in die voorafgaande twee seisoene onder die Lotus-naam, of die jaers Heikki Kovalainen en Jarno Trulli vir die span sou verskyn. Op 17 Februarie 2012 word egter berig dat Trulli vervang word deur die Rus Vitaly Petrov, wat beteken dat daar vir die eerste keer sedert 1970 geen Italianer in F1 sou jaag nie. Die Nederlander Giedo van der Garde word vir die 2012-seisoen aangestel as die toets- en reserwebestuurder van die span.
In Januarie 2012 word bevestig dat die span sou verhuis na die Leafield Technical Centre, die voormalige hoofkwartier van die Arrows en Super Aguri F1 Formule 1-spanne.
2014-seisoen
In 2014 jaag die span met Kamui Kobayashi, wie na Formule 1 terugkeer, en die debutant Marcus Ericsson, waartydens Robin Frijns en Alexander Rossi as toetsbestuurders aan sommige Vrydagoefeninge mag deelneem. Die seisoen begin sleg: in Australië val albei jaers uit. Spaneienaar Fernandes waarsku die span dat hy sou onttrek as die span se prestasies nie verbeter in 2014 nie. 'n Groot terugslag was die negende plek van Marussia-jaer Jules Bianchi tydens die Monaco Grand Prix, waardeur Caterham weer die houtlepel (laaste plek) in die vervaardigerskampioenskap ontvang.
Op 2 Julie 2014 word bekend gemaak dat Fernandes die span verkoop het aan beleggers uit Switserland en die Midde-Ooste, onder leiding van Colin Kolles. Kolles stel die voormalige Formule 1-renjaer Christijan Albers aan as spanhoof.
Sjangaans
Die Sjangaan is 'n etniese groep wat in Suider-Afrika in die lande van Suid-Afrika, Mosambiek en Zimbabwe woon.
Geskiedenis
Die groepering wat vandag as die Sjangaan bekend staan, is eintlik 'n samesmelting van Tsongas en Zoeloes wat hulle vernoem het na SoShangane, 'n leier van die militêre Zoeloe-regimente van Shaka Zoeloe, wat in 1820 uit KwaZulu gestuur is om die vredeliewende Tsongas aan te val en te onderwerp. Toe die Zoeloe-impi's daar aankom, het hulle 'n vreedsame landbougemeenskap met vrugbare grond en groot getalle beeste aangetref. In plaas daarvan om die beeste te steel en terug te neem Natal toe, het die vlugtelinge saam met SoShangane hulle vir 'n kort tydjie op die oewers van die Thembe-rivier suidoos van Swaziland gevestig. In ooreenstemming met Zoeloe-tradisie het hulle die naburige Tsonga-stamme begin assimileer en onderwerp. SoShangane en sy volgelinge het later – nadat hulle 'n Tsonga-element geassimileer het – die Thembe-rivier verlaat en verder noordwaarts begin trek, waar hulle hulle uiteindelik in die vrugbare Limpopo-vallei gevestig het. Die gebied waar hulle gewoon het, het as Kashangana begin bekend staan en daar is mettertyd na hulle verwys as die Mashangana. Steeds bevrees omdat hy Shaka se heerskappy verraai het, het SoShangane die Limpopo in 1835 verlaat en verder noordwaarts tot so ver as die Zambezirivier getrek. Ná etlike botsings met buurstamme het hulle hulle by Musapa in Zimbabwe gevestig. Vanaf hierdie basis het SoShangane die Ndzawu- (Mashona-)stamme begin onderwerp. Mettertyd het hy die gebied tussen die Zambezirivier en Maputo onder sy heerskappy gekonsolideer en 'n koninkryk opgebou wat bekend gestaan het as die Gaza-koninkryk, vernoem na sy grootvader Gaza. Gevolglik praat die Sjangaan-Tsongas vandag 'n verskeidenheid dialekte wat oral oor Mosambiek, suidelike Zimbabwe en Mpumalanga gevind word.
Ole Ishøy
Ole Ishøy (16 Junie 1934 – 17 Junie 1985) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Gymnasiepigen (1960), Sorte Shara (1961), en Takt og tone i himmelsengen (1972), en in die televisiereeks Tatort (1970).
Erika Jayne
Erika Jayne (gebore 10 Julie 1971) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Lowball (1996) en The Watch (2012), en in die televisiereeks The Young and the Restless (1973).
Chuniespoort
Chuniespoort is 'n nedersetting suid van Polokwane, nader aan Lebowakgomo, in Capricorn-distrik in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Matthew Boulton
Matthew Boulton [ˈboʊltən] (* 3 September 1728; † 17 Augustus 1809) was 'n Engelse nyweraar en sakevennoot van die Skotse ingenieur James Watt. Gedurende die laaste kwart van die 18de eeu het die twee vennote honderde van Boulton & Watt-stoomenjins geïnstalleer wat die meganisering van fabrieke en meule moontlik gemaak het.
Hy is gebore in Birmingham en was die seun van 'n vervaardiger in Birmingham van klein metaalprodukte wat gesterf het toe Boulton 31 was. Teen daardie tyd het Boulton die onderneming 'n paar jaar bestuur, en daarna aansienlik uitgebrei en die bedrywighede by die Soho Manufactory, wat deur hom gebou is, gekonsolideer naby Birmingham.
Erica lanceolifera
Erica lanceolifera is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is endemies aan Zimbabwe.
Saalknorder
Die Saalknorder (Pomadasys maculatus) is 'n vis wat in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika tot by Oos-Londen voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Saddle grunter.
2 Mei
2 Mei is die 122ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (123ste in skrikkeljare). Daar volg nog 243 dae in die jaar.
Aloe lavranosii
Aloe lavranosii is 'n aalwyn wat endemies aan Jemen is.
Terri Schiavo
Theresa Marie Schiavo (3 Desember 1963 - 31 Maart 2005), algemeen bekend as Terri Schiavo (uitgespreek SJIE-wô), was 'n Amerikaanse vrou vanuit St. Petersburg, Florida wat ernstige breinskade opgedoen het ná 'n hartaanval op 25 Februarie 1990, wat aangewakker is deur bulimie. Die pogings van Schiavo se man om haar gastriese voedingsbuis te verwyder het 'n hewige debat ontketen oor bio-etiek, genadedood, wettige voogskap, federalisme en burgerlike regte. Op Vrydag, 18 Maart 2005 is haar voedingsbuis onder hofbevel verwyder en sy sterf op 31 Maart 2005. Sonder ingryping het dit tot haar dood deur dehidrasie ly. Die gebrek aan waterinname veroorsaak 'n elektrolietwanbalans wat tot 'n hartaanval (myokardiale infarksie) lei, wat op sy beurt tot hartstilstand lei wat die dood veroorsaak. Neuroloë is van mening dat dit heel moontlik pynloos sal wees, gegewe Schiavo se fisieke toestand.
Om die buis te vervang sal twee ure verg om haar te vervoer vanaf die Pinellas Park sorghuis na 'n nabygeleë hospitaal, waarna 'n operasie en 'n aantal dae se hospitalisasie benodig sal word om haar elektrolietbalans se herstel.
Michael Schiavo, Mev. Schiavo se man en wettige voog, hou voor dat hy sy vrou se wense uitvoer deur haar nie lewendig te hou in haar huidige toestand nie. Mev. Schiavo se ouers, Bob en Mary Schindler, asook hulle kinders, trek Mnr. Schiavo se posisie in twyfel, en argumenteer dat Terri reageer op stimuli en in geen ongemak verkeer nie, asook dat sy nie sou wou doodgaan nie. Die howe wat hierdie saak aangehoor het, het almal uitsprake in Mnr. Schiavo se guns gelewer, maar haar ouers het appèl aangeteken teen al die besluite en probeer om die verbod op lewensondersteuning te verhoed.
Een van die resultate van hierdie saak is dat Amerikaners 'n groter belangstelling in lewende testamente toon. Regskenners is van mening dat die hele hofgeveg verhoed kon word indien Schiavo haar wense korrek gedokumenteer het voor haar ineenstorting.
Engine Alliance GP7000
Ontwerp en ontwikkeling
Die enjin was oorspronklik bedoel om Boeing Commercial Airplanes se gekanselleerde 747-500X/-600X aan te dryf, maar sedertdien is dit aangewend op die Airbus A380-800 superjumbo. Dit is gebou op 'n 0.72 skaal van die GE90-110B/115B kern en bevat 'n Pratt & Whitney waaier en 'n laedrukstelselontwerp.
Die kompetisie se Rolls-Royce Trent 900 is aangewys as die hoofenjin vir die A3XX in 1996 en is aanvanklik deur byna al die A380-kliënte gekies. Maar die GE/PW-enjin het in 2007 sy deel van die A380-enjinmark tot 47% van die superjumbovloot opgestoot. Hierdie verskil in verkope is in 'n enkele transaksie vermag, toe Emirates Airline in die orde van 55 GP7000-aangedrewe A380-800's bestel het, meer as een kwart van die A380 verkope (soos teen September 2007). Emirates was tradisioneel 'n Rolls-Royce kliënt. A380 vliegtuie wat aangedryf word deur die GP7000s sal A380-86X modelnommers dra, omrede 6 die kode is vir die Engine Alliance-enjins.
Bakgat!
Bakgat! is 'n Afrikaanse rolprent wat op 11 April 2008 vrygestel is. Die regisseur was Henk Pretorius. Die rolprent het Engelse onderskrifte om dit vir 'n wyer gehoor toeganklik te maak. Die ouderdomsperk is 13 (seks en taal).
Genre
Komedie
Storielyn
Die fliek begin met Wimpie Koekemoer wat droom om eendag populêr te wees. Sy droom word onverwags waar as Katrien Swanepoel deur haar kêrel afgesê word en sy onderneem om die skool se grootste "geek" in 'n eerste-span rugbyspeler te verander.
Hermann Minkowski
Hermann Minkowski (22 Junie 1864 – 12 Januarie 1909) was 'n Duitse wiskundige en professor te Universiteite Königsberg, Zürich en Göttingen. Hy het syfermeetkunde asook meetkundige metodes om probleme in syferteorie, wiskundige fisika en relatiwiteitsteorie op te los, ontwikkel. Minkowski is mees bekend vir sy werk in relatiwiteitsteorie, waar hy in 1907 gewys het dat sy voormalige student, Albert Einstein, se spesiale relitiwiteitsteorie meetkundig verstaan kan word as 'n teorie van 4-dimensionele ruimtetyd, ook bekend as Minkowski ruimtetyd.
Cassandra Jean
Cassandra Jean (gebore 5 Oktober 1985) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Yellow (2012) en in die televisiereekse One Tree Hill (2003) en Mad Men (2007).
Onafhanklike Demokrate
Die Onafhanklike Demokrate was 'n politieke party in Suid-Afrika. Dit het verteenwoordiging in die Parlement van Suid-Afrika gekry toe die stigter, Patricia de Lille, oorgeloop het deur verteenwoordigingstemme van die Pan Africanist Congress of Azania (PAC) te gebruik.
Op 15 Augustus 2010 is aangekondig, dat dié party met die groter Demokratiese Alliansie sou saamsmelt om die regering van die African National Congress (ANC) uit te daag. Die party is in 2014 as 'n afsonderlike politieke organisasie ontbind.
Bloustert-harder
Die Bloustert-harder (Valamugil buchanani) is 'n vis wat aan die suidkus en die ooskus van Suid-Afrika vanaf die Breederivier voorkom. In Engels staan die vis bekend as Bluetail mullet.
Identifikasie
Die vis kan tot 1 m lank word. Die lyf is silwer met die bokant wat blougrys tot groenerig is. Dit het 'n donker spikkel in die middel van elke skub en die stertvin is donker grysblou. Die vis verkies om in oop strandmere te leef.
Robert Middlemass
Robert Middlemass (3 September 1883 – 10 September 1949) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Air Hawks (1935), Navy Blue and Gold (1937), Blondie Brings Up Baby (1939), en The Black Raven (1943).
Necar Zadegan
Necar Zadegan (gebore 20 Junie 1982) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Unthinkable (2010) en in die televisiereekse 24 (2001), Masters of Sex (2013), en Girlfriends' Guide to Divorce (2014).
Jon Iversen
Jon Iversen (1 Desember 1889 – 17 Augustus 1964) was 'n Deense akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Flådens blå matroser (1937), Den gamle præst (1939), Den rige enke (1962), en Sikke'n familie (1963).
Ndebele (stam)
Die naam (ama)Ndebele is 'n generiese naam wat gebruik word om drie Ngunisprekende etniese groepe in Afrika aan te dui. Die Suidelike-Ndebele woon in die Republiek van Suid-Afrika, terwyl die Noordelike-Ndebele in Zimbabwe gevind kan word.
Geskiedenis van die Ndebele van Zimbabwe
Die Noordelike-Ndebele (ook bekend as die Matabeles) is 'n inheemse Afrika stam wat in Zimbabwe woon. Hulle was oorspronklik 'n vertakking van die Zoeloevolk, en hul oorsprong kan teruggespoor word na die opstand van hul leier Silkaats. Nadat hy in 1817 deur Tsjaka in bevel geplaas is, het hy na 'n suksesvolle strooptog nie sy regmatige hulde aan Tsjaka betuig nie. Tsjaka het onmiddellik 'n strafekspedisie uitgestuur om hom en sy volgelinge uit te wis, maar Silkaats vlug oor die Drakensberge. Daar het hy begin om die inwoners van die gebied, nou bekend as Mpumalanga, Vrystaat, Noordwes en Gauteng provinsies, stelselmatig uit te moor. Dit was deel van die Mfecane. In 1836 bots hy met die Voortrekkers en word hy verslaan by Vegkop en Mosega. Uiteindelik het hy die Limpopo oorgesteek en sy volgelinge daar gevestig as die Matabele. Daarna is hulle erken as die vernaamste militêre mag in dié deel van Suider-Afrika, met die Masjonas as hul diensknegte. Na die dood van Silkaats in 1868 het die mag oorgegaan na sy seun, Lobengoela. Hul militêre mag is finaal gebreek na die Matabele-oorlog van 1893, ten spyte van 'n gepoogde herlewing daarvan in die Matabele-opstand van 1896–1897.
Geskiedenis van die Ndebele van Suid-Afrika
Aldus die voorgeskiedenis van die Ndebele van Suid-Afrika (voorheen bekend as die Ndebele van Transvaal) was Musi die stamvader van die Ndebele. Hy het vyf seuns gehad, naamlik Manala, Ndzundza, Mathombeni, Dlhomu en Huaduba. Die stam is onder hierdie seuns verdeel. Dlhomu het in Natal agtergebly toe die ander seuns na Transvaal verhuis en in die omgewing van die latere Pretoria gevestig het. Ndzundza en sy volgelinge het later na die Steelpoortvallei verhuis en Mathombeni (ook bekend as Yakalala of Kekaan) het na Zebediela uitgewyk. Hierdie gebeure het na berekening in die sestiende of sewentiende eeu plaasgevind. Die Noord-Ndebelestamme word oor die algemeen noord van die Springbokvlakte en die Suid-Ndebele suid van die Springbokvlakte aangetref.
Ndzundza van Mabhoka
Intussen het die blanke emigrante uit die Kaapkolonie die Transvaal binnegedring. Ná verskeie ontdekkingsreise deur hul leier, Andries Hendrik Potgieter, is besluit om na die teenswoordige Mpumalanga te trek. In 1845 het die trekkers hulle om Ohrigstad gevestig en begin om plase aan te lê. Hoewel Potgieter, na die slag van Vegkop (Desember 1836) en Mosega (Januarie 1837), homself as eienaar van die Hoëveld beskou het, is ooreenkomste met Sekwati en Mswati, die opperhoof van die Swazi's, aangegaan ingevolge waarvan die grond waarop die trekkers wou bly aan hulle oorgedra is. Ingevolge die ooreenkoms met Mswati is byna die hele Mpumalanga verruil vir 100 aanteelbeeste. Die regsgeldigheid van hierdie ooreenkomste word vandag betwyfel.
Die teenwoordigheid van Mabhoko (Mapoch genoem deur die emigrante) en sy stam (Mapochs genoem deur die emigrante) is met die aanleg van plase totaal geïgnoreer. Hy was eenvoudig as ondergeskikte van Sekwati of Mswati beskou en boere het vir hulself plase kruis en dwars oor sy grond laat aanteken. Die plase Vlakfontein (A.N. van Kraayenburg), Jakkalsvlij (H.J. van Wyk, sr), Vlugkraal (H.J. van Wyk, jr) en Legerplaats (H.T. Bührmann) het ongeveer die totale gebied waaroor die Mapochs in daardie stadium versprei was, ingesluit. Dit is vanselfsprekend dat wrywing tussen die emigrante (toenemend Voortrekkers of Boere genoem) en die Mapochs sou volg, hoofsaaklik weens veebuitery oor en weer, besit van vuurwapens deur swartes, belasting, arbeid en grondgebruik.
In 1860 is vrede gemaak tussen die Boere en Mapoch. Bovermelde vier plase is aan hom toegewys en hy het belowe om belasting te betaal. Binne 'n paar maande was daar weer moeilikheid. Dit het tot die eerste oorlog teen die Mapochs aanleiding gegee. In die vyf jaar wat hierdie oorlog geduur het, kon die Boere nie daarin slaag om Mapoch te oorwin nie. Kommandant P. W. A. Nel het toe op eie houtjie vredesonderhandelinge met Mapoch aangeknoop. Op 6 Mei 1865 rapporteer hy aan die regering dat dit so vrot met die Boere gegaan het dat die plaaslike burgers besluit het om 'n afvaardiging na Mapoch te stuur om uit te vind wat die beste manier was om voorlopig vrede te maak. Mapoch was ten gunste van vrede, solank elke blanke wat in sy grondgebied woon bereid was om 'n bees te betaal aan Mapoch. Mapoch het ook gesê dat dit sy grond was en dat hy tot sy dood daarvoor sal baklei. Die regering het Nel se optrede goedgekeur. Die effek hiervan was dat die Boere hul soewereiniteit oor 'n groot gebied verloor het en blankes binne daardie gebied verplig was om aan Mapoch tribuut te betaal vir die reg om daar te boer. Vir die volgende twaalf jaar het hierdie stelsel goed gewerk en die Mapoggers het nooit opgaaf aan die Boere betaal nie.
Met verloop van tyd het die Mapoggers aangewas, hul veestapel vermeerder en, veral na die ontdekking van diamante in die Noord-Kaap, het hulle al hoe meer vuurwapens in die hande gekry. Hulle het meer en meer omringende plase beset en blankes toegelaat om op sommiges te boer, solank hulle tribuut aan die Mapoggers betaal. Hulle het begin om versterkings, in die vorm van skanse en klipmure, om hulle vestings op te rig. Hulle het ook geleidelik hulself losgemaak van die Pedi- en Swazi- oppergesag.
Mapoch is in 1865 oorlede. Sy hoofvrou se oudste seun, Mkephuli (ook bekend as Soqaleni of Cornelis), het hom opgevolg. Na sy dood in 1873 is hy deur sy broer Rhobongo opgevolg. In 1877 het die Britte die Transvaal geannekseer. Een van die redes vir die anneksasie was die feit dat Boere in groot gedeeltes van die land onderhorig geword het aan swart opperhoofde. Sir Theophilus Shepstone se proklamasie lui juis dat "this decay of power and ebb of authority in the north is being followed by similar processes in the south under yet more dangerous circumstances". In 1879 het Mapoch se derde seun, Nyabela, sy broer opgevolg. Die Britte het 'n Mapochs Commission aangestel om grondeise in die omgewing van die Mapoggers te ondersoek, maar daar het niks van gekom nie. Wat die Britte wel bereik het, was om die Bapedi, wat tussen die Olifants- en Steelpoortrivier gewoon het, aan te val, te oorwin en hul opperhoof, Sekhukhune, in die tronk te stop.
Daarna het die eerste Anglo-Boereoorlog plaasgevind. Na afloop daarvan en wel op 3 Augustus 1881 het die strydendes die Konvensie van Pretoria onderteken. Ingevolge artikel 21 sou 'n lokasiekommissie in die lewe geroep word. Artikel 22 het gelui: "The Native Location Commission will reserve to the native tribes of the State such locations as they may be fairly and equitably entitled to, due regard being had to the actual occupation of such tribes… " Ingevolge artikel 23 moes Sekhukhune vrygelaat word. Hy is vrygelaat en het na sy hoofstat naby die sameloop van die Olifants- en Steelpoortrivier teruggekeer.
Die lokasiekommissie is eindelik opgestel. Dit het bestaan uit generaal Piet Joubert, mnr Hudson, die Britse Resident, en 'n addisionele lid. Hulle het besluit om te begin deur 'n lokasie vir die Mapoggers uit te meet. Op 1 September 1882 het Joubert aan Nyabela geskryf dat die kommissie hom binnekort sou besoek om 'n lokasie vir hom uit te meet. Nyabela is aangesê om die kommissie op Stoffberg se plaas te ontmoet. Hy het geweier om dit te doen en die kommissie het geweier om Nyabela in sy hoofstat te ontmoet. Die kommissie het toe besluit om na Pretoria terug te keer.
Intussen, op 13 Augustus 1882, het ondersteuners van Mampuru vir Sekhukhune vermoor. Joubert het besluit om al die kommando's van die ZAR op te roep om Mampuru te arresteer. Toe die kommando's Nyabela se hoofstat nader, het Joubert besluit om eers met Nyabela af te reken. Die Mapogoorlog het in November 1882 begin. Tydens die oorlog het Mampuru by Nyabela gaan skuil. Die oorlog het 8 maande geduur totdat Nyabela vir Mampuru uitgelewer en self oorgegee het. Beide is Pretoria toe geneem vir verhoor. Mampuru is tereggestel en Nyabela is in die tronk gestop. Sommige van Nyabela se hoofmanne het 7 jaar gekry.
Aloe dorotheae
Aloe dorotheae is 'n aalwyn wat endemies aan Tanzanië is.
Ndebele (stam)
Ndzundza van Mabhoka
Die Volksraad het geen tyd verspil om die laaste spyker in die Mapoggers se doodskis te probeer slaan nie. Op 20 Julie 1883 het die Volksraad besluit:
Diaspora
Nyabela is in 1897 vrygelaat. Hy het by sommige van sy volgelinge op die plaas Hartebeestfontein by Derdepoort, Pretoria, aangesluit. Hulle het die plek kwaMkhina genoem. Nyabela is op 19 Desember 1902 oorlede en hy is deur Fene Mahlangu/ Andries Mabhogo opgevolg. Een of ander tyd voor 1916 het Fene die plaas Welgelegen, naby Delmas, gekoop en daarheen getrek. Die Naturellen Grondwet van 1913 is intussen uitgevaardig en 'n kommissie is aangestel om woongebiede vir stamme uit te meet. Fene het getuig en gepleit vir 'n tuisland vir sy mense, maar sy pleidooi het op dowe ore geval. Fene is in 1922 oorlede en sy seun, Mayisha (Cornelis), het opperhoof geword. Hy het die plaas Weltevreden naby Dennilton gekoop en met sy mense daarheen getrek. In 1961 is Mayisha opgevolg deur Fene II (David Mabhogo). Dit was in sy tyd wat kwaNdebele onafhanklik geword het. Die hoofstad, Siyabuswa, is op Weltevreden aangelê. Mayitjha II was die opperhoof van 1992 tot 2005.
Nyabela se volbroer, Matietie / Matsitsi / Madidsi, is na die Mapochoorlog gearresteer en skuldig bevind aan oproer. Sy straf was sewe jaar tronkstraf. Dis is onbekend wanneer hy vrygelaat is, maar dit moes gedurende of voor 1890 gewees het. Hy het na die omgewing van die Mapochsgronde teruggekeer en 'n klomp Mapoggers op die plaas Kafferskraal aangetref. Hy het hul hoofman geword. Tydens die tweede Anglo-Boereoorlog was sy seun Jafta die hoofman. Teen die einde van die oorlog het die Boere daar koring afgesny en Jafta se mense het op hulle losgebrand. Ene Van Niekerk is doodgeskiet. 'n Paar weke later het SPE Trichard Jafta se mense aangeval en 52 van hulle doodgemaak. In 1942 het Jafta op Goedgedacht naby Nebo gewoon. Toe 'n stamowerheid vir hulle in 1957 ingestel is, het die stam nie minder nie as 15 plase daar gekry. Jafta se seun Poni het later stamhoof geword. Toe was dit Jack. In 2002 het die "Ndebele-Ndzundza Community" van Goedgedacht daarin geslaag om in die grondeisehof ook Kafferskraal te eis.
Manala
Aldus voorgeskiedenis was Manala die oudste seun van Musi. Hy en sy volgelinge het in die omgewing van die latere Pretoria gewoon. Hulle het ook onder Silkaats se hordes deurgeloop. Teen die einde van die negentiende eeu het hulle by Wallmansthal, die Berlynse Sendinggenootskap se stasie net noord van Pretoria, gewoon. Gedurende die 1930's het die stam Roodekoppies gekoop en sommige het daar gaan woon. In 1967 het die Manalastamgebied Roodekoppies en twee aangrensende plase ingesluit. Hierdie gebied het toe ook deel van kwaNdebele geword.
Ndebele kuns
Ndebele kralewerk en muurverfkuns is deel van Suid-Afrika se handelsmerk en het wêreldbekend geword.
Muurverfkuns
Die voorhistoriese Ndzundza opstal (isiNdebele = umuzi ) het bestaan uit 'n sentrale beeskraal omring deur 'n aantal byekorfhutte wat van dekgras en latte gemaak is. Daarna is die byekorfhutte deur rondawels vervang. Rondawels word ook kegel-op-silinder strukture genoem. Die dak was steeds van dekgras gemaak, maar die mure was van latte en klei (dagha) gemaak. Nog later het hierdie strukture vierkantig en reghoekig geword. Naderhand is bakstene gebruik om die mure mee te bou. Sement het ook die dagha vervang. Later is dakke van sink gemaak en het hulle plat geword. In 1950 kon mens seker sê dat die ontwikkeling oor 'n eeu plaasgevind het. Dit het nie oral teen dieselfde tempo gebeur nie. Dit is bekend dat daar in 1883 nog byekorfhutte by Nomtshagelo was. Tradisioneel is elke hut omring deur 'n gestapelde klipmuur wat ook soms gepleister is. Later is hierdie binneplein onderverdeel deur nog kleimure (izirhodlwana).
Cleft Peak
Cleft Peak is ’n bergpiek in die Drakensberg in KwaZulu-Natal. Dit is deel van die Drakensberg-platorand wat die grens tussen Suid-Afrika en Lesotho vorm. Cleft Peak is die tweede hoogste piek in die noordelike deel van die gebied, ná Mont-aux-Sources, wat enkele meters hoër is.
Die maklikste staproetes is vanaf Mlabonjavalei en die Orrelpypspas. Dit is steil bergop tot op die platorand, waarna daar oor heuwels op en af tot by die piek gestap kan word.
Ndebele (stam)
Muurverfkuns
In die 1940's het Suid-Afrikaanse argitekte begin belangstel in die inheemse boukuns. Betty Spence se artikel "Native Architecture" het in die November 1940-uitgawe van "South African Architectural Record" verskyn. Daarin skryf sy van haar besoek aan "a native kraal of square huts", geleë omtrent 14 myl van Johannesburg. Een van die hutte was besonder mooi want "excitingly, tucked away under the eaves, was a complete Panathenaic frieze in miniature". 'n Ander argitek, A.L. Meiring, het haar belangstelling gedeel. In 1944 het hy 'n Mapogger-nedersetting op die plaas Hartebeestfontein, naby Derdepoort, Pretoria, ontdek. Hy het verskeie artikels oor hul boustyl in populêre tydskrifte geskryf. Teen 1955 was Meiring hoof van die Skool van Argitektuur by die Universiteit van Pretoria. Hy het daarin geslaag om die Suid-Afrikaanse Toeristekorporasie se belangstelling in hierdie inheemse kunsvorm te prikkel. Intussen het Betty Spence en B.E. Bierman se artikel "M'pogga" in 'n invloedryke Britse vaktydskrif verskyn. In die vyftigerjare het die gemeenskap op Hartebeestfontein verskuif na Klipgat naby Mabopane. Hulle lok steeds toeriste. 'n Ander toeristeaantreklikheid is die opelugmuseum by Botshabelo, Middelburg, Mpumalanga.
Kralewerk
In die middel van die sestiende eeu het Europese en veral Portugese handelaars hulself by Imhambane en Delagoabaai (later Maputo) gevestig. Hulle was daar om ivoor en bokhorings te bekom. In ruil het hulle krale, koper en geweefde materiaal aangebied. Met verloop van tyd het die krale hul pad na die binneland gevind. Dit sal onthou word dat die afstammelinge van Ndzundza tussen omtrent 1687 en 1820 in die Stoffberg omgewing gewoon het. In die 1990's het die argeoloog Alex Schoeman uitgrawings daar gedoen. Sy het tientalle glaskrale gevind.
Akademici het verskeie ooreenkomste tussen kralewerk en muurskilderye gevind. Van Vuuren verwys na die trappe, driehoeke en chevrons van die vroegste kralewerk. Fourie vestig aandag op die wit agtergrond en swart skeidslyne wat ook op kralewerk gevind word. Hy betoog dat kralewerk aan die begin toonaangewend was omdat dit ouer was, maar dat daar later 'n wisselwerking was. Meiring skryf oor die harmonie in kleur tussen kleredrag en muurversiering.
Kunstenaars
Die bekendste Ndebele kunstenaar is Esther Mahlangu, 'n boorling van Middelburg, Mpumalanga. Sy het haar internasionale debuut in 1989 gemaak toe haar talent in die Centre Georges Pompidou tentoongestel is tydens die Magiciens de la terre uitstalling. In 1991 het leke haar werk bewonder toe sy 'n BMW 525i met haar verfkwas bygedam het. Sedertdien het sy solo-uitstallings in Kaapstad, Parys en New York gehou. Sy het ook die sterte van British Airways se vliegtuie gedoen. In 2015 het die Irma Stern Museum in Kaapstad weer haar werk uitgestal; hierdie keer om haar tagtigste verjaarsdag te vier. Sy woon in Mabokho op die plaas Weltevrede.
Windhoek Sentrale Hospitaal
Windhoek Sentrale Hospitaal is 'n openbare hospitaal in Windhoek, Namibië. Saam met die Katutura Staatshospitaal is dit een van die twee staatshospitale in die stad.
Regulering van onbemande vliegtuie
Die gebruik van 'n Onbemande Vliegtuig (OV) word algemeen deur die nasionale lugvaartowerheid van die betrokke land gereguleer.
Sertifisering
Een van die belangrikste struikelblokke tot vinnige, volskaalse groei van kommersiële onbemande vliegtuie, is die versekering van veiligheid. Terwyl etlike sertifiseringsagentskappe spook om tred te hou met die unieke vereistes van hierdie vinnig groeiende bedryf, is een ding duidelik – standaarde vir bemande vliegtuie is vinnig besig om na OV's oor te spoel. Om vir die komplekse elektroniese kommunikasie en beheer van hierdie stelsels te voorsien, moet daar spoedig aan regulasies DO-178C en DO-254 vir sagteware- en hardewareontwikkeling voldoen word. In die meeste gevalle kan die onbemande vliegtuie slegs as deel van 'n stelsel bedryf word, vandaar die term "Onbemande Vliegtuie Stelsel" of OVS. Die OVS bestaan uit 'n onbemande vliegtuig (OV), 'n afgeleë vlieënierstasie en die bevel-, beheer- en kommunikasieskakels wat hulle verbind.
In 2011, het die Internasionale Burgerlugvaartorganisasie van die Verenigde Nasies omsendbrief 328 gepubliseer – hierdie dokument verklaar dat 'n OV gelykstaande vlakke van veiligheid as bemande vliegtuie moet demonstreer, en dus aan die betrokke regering se reëls vir vlug en vlugtoerusting moet voldoen. In die Verenigde State van Amerika het die Kongres in 2012 'n wet uitgereik wat die Federale Lugvaart Administrasie verplig om voorsorg te tref vir die toelaat van OV's in die kommersiële lugruim. Dit het gelei tot die uitreiking van "Die integrasie van die Siviele Onbemande Vliegtuie Stelsels (OVS) in die Nasionale lugruimstelsel (NAS) Padkaart”. Vanaf 2014 is 'n lugwaardigheid-sertifikaat die enigste manier om toegang tot die Amerikaanse Nasionale Lugvaartstelsel te verkry.
Die padkaart is, in wese, 'n aanvaarding dat OV's soortgelyke lugwaardigheid as konvensionele bemande vliegtuie vereis.
Per Land
Die Europese Unie sien voordele en uitdagings vir die gebruik van OV's, en in 2014 stel hulle 'n stel regulasies op om mense se veiligheid, sekuriteit en privaatheid te beheer ten opsigte van onbemande vliegtuie.
Australië
In 2013 het 'n woordvoerder van die Departement Siviele Lugvaartveiligheid gesê dat afstandbeheerde vliegtuie ten minste 30 m weg van strukture, geboue en mense moet wees. Daar moet ook vooraf by die plaaslike raad seker gemaak moet word in watter areas hulle gebruik mag word.
Die Departement Siviele Lugvaartveiligheid se regulasies vereis ook dat OV's in 'n manier bedryf moet word sodoende geen vorm van gevaar kan genereer nie.
Frankryk
Vlugte oor kernkragsentrales is onwettig in Frankryk, met 'n gevangenisstraf van een jaar of 'n boete van €75,000 indien 'n vliegtuig binne 5 km horisontaal of 1 km vertikaal van 'n sentrale kom.
Ierland
In 2012 het die Ierse Lugvaart Departement 'n dokument gepubliseer waarin die veiligheidsvoorwaardes vir onbemande vliegtuie beskryf is. Die departement se beleid is dat onbemande vliegtuie nie gevlieg mag word sonder dat die operateur vooraf toestemming van hulle ontvang het nie.
Suid-Afrika
Na afloop van besprekings tussen sleutelspelers soos vervaardigers, verbruikers en ander lugruim gebruikers, is 'n konsep voorgelê aan die minister van vervoer vir die hersiening en goedkeuring van die wetgewing op die gebruik van OV's. Die nuwe wetgewing het in effek gekom op 1 Julie 2015 en word genoem die agste verandering van die Suid-Afrikaanse Lugvaart Regulasies, 2015.
Die nuwe regulasies fokus sterk op veiligheidsaspekte, onder andere dat OV's nie hoër as 120 m, of nader as 50 m aan 'n persoon of groep persone mag vlieg nie, tensy vooraf goedkeuring van die departement verkry is.
Die vlieg van OV's naby bemande vliegtuie is streng verbode. Operateurs moet inskakel by lugverkeer owerhede vir die area waarin hulle vlieg en rekord moet gehou word van alle vlugte. Publieke paaie mag ook nie gebruik word vir opstyg en landings van onbemande vliegtuie nie.
Errol Flynn
Errol Leslie Thomson Flynn (20 Junie 1909 - 14 Oktober 1959) was 'n Australiese akteur.
Regulering van onbemande vliegtuie
Suid-Afrika
Nog 'n veiligheidsregulasie verbied die vlieg van 'n onbemande vliegtuig in ongunstige weerstoestande waar sigbaarheid nadelig beïnvloed word. Afsonderlike goedkeuring word vereis waar die lyn van sig onbeheerbaar is, of vir vlugte in die nag.
Huidige regulasies laat ook nie toe dat OV's gebruik word vir aflewerings of vervoer van goedere nie. Uit 'n stokperdjie oogpunt mag OV's ook nie gebruik word om 'n ander vliegtuig te sleep nie en formasie vlugte word ook verbied.
Operateurs van OV's moet beskik oor 'n Siviele Lugvaart Departement goedgekeurde lisensie en 'n brief van goedkeuring wat geldig is vir 12 maande. Enige voorvalle moet aangemeld word by die betrokke owerhede, veral as ernstige skade of besering veroorsaak is.
Verenigde Koninkryk
Die Verenigde Koninkryk se Siviele Lugvaart Departement vereis dat nie-militêre OV's groter as 20 kg in staat moet wees om outomaties ander vliegtuie te kan opspoor en stuur om hulle te vermy. Dit is egter 'n tegnologie wat steeds uitstaande is in die meeste onbemande vliegtuie in privaat gebruik.
Vanaf 2013 vereis die departement lyn van sig vir die vlieg van OV's kleiner as 20 kg en ook dat vlugte verbied word binne 150 m vanaf 'n beboude area en binne 50 m vanaf enige voertuig of persoon. OV's mag ook nie vir kommersiële doeleindes gebruik word nie.
Verenigde State
Die Verenigde State se Federale Lugvaart Departement het die naam onbemande vliegtuig aanvaar vir die beskryf van 'n vliegtuig sonder enige bemaning aan boord. Om 'n OV te vlieg vir nie-ontspannings doeleindes moet operateurs 'n sertifikaat bekom vir toelating tot die nasionale lugruim. Bykomend tot die sertifikaat word die gebruik van OV's vir wetstoepassing deur elke staat afsonderlik beheer.
Middernagson
Die middernagson is 'n verskynsel waarby die son (of 'n deel van die sonskyf) in gebiede noord van die Noordelike Pool- of Arktiese Sirkel en suid van die Suidelike Pool- of Antarktiese Sirkel ook teen middernag sigbaar bly. By helder weer kan die son 24 ure lank ononderbroke waargeneem word. Die aantal dae per jaar, waarop die middernagson skyn, neem in poolwaartse rigting toe.
'n Kwart van Finland se oppervlakte is noord van die Arktiese Sirkel geleë, en by sy mees noordelike punt gaan die son gedurende die somer 73 dae lank nie meer onder nie. In Svalbard (Noorweë), die mees noordelike bewoonde gebied in Europa, is daar tussen 19 April en 23 Augustus geen sononder meer nie. By die Noord- en Suidpool bly die son in die somer selfs ses maande lank ononderbroke sigbaar. Die teenoorgestelde verskynsel, die poolnag, veroorsaak dat die son in die winter 'n half jaar lank dwarsdeur die dag onder die horison bly.
Motel
'n Motel is 'n gebou met aanmekaargeskakelde kamers met die deure wat op 'n parkeerwerf of gemeenskaplike ruimte open. Die rede vir die ontstaan van dié motelle was a.g.v. die lang afstande in die Verenigde State, met die motelle wat gesorg het vir gemakliker reise deur die hele land. Die woord "motel" is 'n kombinasie van motor en hotel.
Die motel het meestal 'n 'I'-, 'L'- of 'U'-struktuur met slaapkamers, 'n kantoor vir die bestuurder en soms nog 'n klein restaurant. Naoorlogse motelle het meestal neonlig-borde.
Die verskil tussen 'n motel en 'n hotel is die anonimiteit, die ligging langs die grootpaaie en die deure aan die buitekant (hotelle het meestal deure in 'n binneportaal). In Europa besit veral die groter vulstasies motelle. Motelle is ook dikwels goedkoper as hotelle. Die absolute anonieme verblyf in die motel dra by tot heelwat ongewenste gaste. Mens kan dink aan kriminele wat die motelle as veilige hawe gebruik, bv. handelaars wat hul onwettige ware hier verkwansel, asook prostitusie en informele seksuele ontmoetings. Die filmindustrie het reeds gretig hierop gesinspeel.
Die eerste motel in Nederland is in 1956 geopen in Rijswijk: Motel Hoornwijck, kort daarna gevolg deur Hotel Maarsbergen, gebou deur Carel Godin die Beaufort.
Erica langebergensis
Erica langebergensis is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Dit kom in die Langeberg, van Montagu tot by Leeurivierberg voor en groei op die suidelike hellings. Die plant se voorkomsgebied is minder as 100 km2 en dit word as seldsaam beskou. Die plant se habitat is tans veilig.
Vanwyksdorp
Vanwyksdorp is 'n dorp in die Klein Karoo met ongeveer 700 inwoners, sowat 44 km vanaf Ladismith in die Wes-Kaap. Die dorp is die hoofdorp in Kannaland. Geen teerpad loop tot op die dorp nie, die R327-streekroete verbind die dorp met Ladismith en Herbertsdale.
Die dorp het ontwikkel as 'n kerkdorpie, nadat die NG gemeente Vanwyksdorp in 1904 gestig is en 'n kerkgebou op die plaas Buffelsfontein gebou is. Die dorp het sy naam gekry omdat daar destyds meer as 200 Van Wyks in die distrik gewoon het.
Die Neo-Gotiese kerkgebou is op 16 Februarie 1908 ingewy en word vandag nog deur die gemeente gebruik.
Die Assegaaybosch-reservaat is sowat 10 km buite die dorp geleë.
Om-te-infinitiefkonstruksie
In Afrikaans stem om te oor die algemeen konstant met Duitse infinitiefsinne ooreen. Die infinitief of onbepaalde wyse is 'n werkwoord wat nie volgens persoon of getal of tyd vervoeg is nie. Dit staan los daarvan. In Afrikaans word werkwoorde nog uiters selde vervoeg, maar dit is nie moeilik om 'n infinitief raak te sien nie. Om te leer, om te eet, om te gee is almal infinitiewe, wat presies is wat die Duitse lern en , essen en schenken beteken.
By die eerste onderstaande voorbeeld: Lern en is nie vervoeg nie (d.w.s. dit is nie soos ich lerne, du lernst, er lernt, wir lern en, ihr lernt, sie lern en  volgens persoon en tyd verander nie) en is daarom 'n infinitief; en net om seker te maak die leser sien die infinitief in die sin raak (en verwar dit nie met die vervoeging van die werkwoord by sie en wir nie), word "um zu" toegevoeg. In Afrikaans het die "om te" oorgebly, sonder om die werkwoord van vorm te laat verander.
As voegwoord word die infinitiefkonstruksie deur um of om ingelei, om die doel van die voorafgaande handeling te verklaar of wat verwag word.
Soms bly die woordorde dieselfde:
Ander kere moet die werkwoord verskuif word:
Soms moet die woordkeuse en woordorde verander:
'n Dubbele om kan soms verwarrend vir die leser wees waar die Afrikaanse uitdrukking onbekend is.
Die woord "om" kan ook weggelaat word as nog opsies in dieselfde sin volg:
Durbanville
Durbanville is 'n voorstad (of dorp) geleë in die Wes-Kaap en grens aan Bellville.
Durbanville was met sy natuurlike varswaterfontein en baie koeltebome 'n oornagplek vir reisigers van Kaapstad na die noorde. Hul afklimplek was by Pampoenkraal (soos die plaas aanvanklik bekend was).
Geskiedenis
Die VOC het in 1683 'n veepos by Vissershok (genoem na ene Hendrik Visser) aangelê. Hy het dit ontwikkel tot 'n belangrike veeplaas wat koring, vee en pluimvee aan die goewerneur voorsien het. Daardie tyd het plase soos Diemersdal, Fisantekraal, Eversdal en Mosselbank ook ontwikkel.
Op 23 September 1824 het elf boere van die Tygerbergstreek met die hulp van die landdros van die Kaapse distrik, J.W. Stoll, ’n versoekskrif gerig aan goewerneur lord Charles Somerset om hul eie kerk te bou. Dit is toegestaan en die kerk is op 6 Augustus 1826 ingewy. Tussen die kerkgebou (bedehuis) en die fontein het die Pampoenkraalnedersetting ontwikkel. Die gemeente was bekend as die “Tijgerbergse gemeente.”
Op die kerkraadsvergadering van 26 Januarie 1836 het ds J.J. Beck daarop gewys dat die ontwikkelende dorpie ’n naam gegee moet word. Die kerkraad besluit toe om na afloop van die eerskomende Sondag se erediens op 31 Januarie 1836 ’n beraad daaroor te hou. Daardie vergadering het toe op die naam D’Urban besluit, genoem na Sir Benjamin D'Urban, wat van 1834 tot 1838 die Kaapse Goewerneur was.
Sir Benjamin het die versoek toegestaan en vanaf 2 September 1836 het die bekend gestaan as D’Urban. Kort daarna is daar ook na die gemeente verwys as die Gemeente D’Urban. Ten einde die verwarring met Durban in Natal uit te skakel, het die Kaapse Sinode van 1886 besluit dat die gemeente voortaan as Durbanville bekend sou staan, en gevolglik het die dorp ook Durbanville geword.
Op die hoek van Voortrekker- en Durbanweg in Bellville is 'n mylklip met die Romeinse syfer 12 wat herinner dat Bellville (eers genoem Durbanweg-stasie) die wegdraaiplek was vanaf die hoofspoorlyn tussen Kaapstad en Somerset-Strand na Durbanville.
Rust-en-Vrede is 'n historiese baken in Durbanville. Dit dateer uit 1840–50 en is aanvanklik gebou as polisiekantoor en tronk. In 1856 is dit na landdroskantore verander en later verkoop en in wooneenhede omskep voor die munisipaliteit dit in die vroeë tagtigs teruggekoop het. In 1984 is dit tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar.
Wapen
Durbanville se munisipale raad het in 1948 'n wapen aangeneem. Dit is in 1981 by die Buro vir Heraldiek geregistreer: In goud, 'n swart keper belaai met drie goue gerwe, vergesel in die skildhoof van twee swart sespuntige sterre en in die skildvoet van 'n druiwetros van natuurlike kleur. Die helmteken was 'n rooi sfinks belaai met drie goue ringe, en die wapenspreuk "Sit nomine digna". Ivan Mitford-Barberton en H. Ellis Tomlinson het die wapen ontwerp. Dit is op sir Benjamin D'Urban s'n gebaseer.
Oossee
Die Oossee (ook bekend as die Baltiese See, afgelei van Latyns Mare Balticum) is ’n see wat deel vorm van die Atlantiese Oseaan en omring word deur Denemarke, Swede, die Baltiese lande, Pole, asook Duitsland, Finland en Rusland. Dit is 'n binnesee in Noordoos-Europa met 'n wateroppervlakte van 413 000 vierkante kilometer, 'n maksimum diepte van 459 meter tussen die Sweedse vasteland en die eiland Gotland en 'n waterinhoud van sowat 21 600 kubieke kilometer. Dit is die wêreld se grootste brakwatersee. Die Oosseegebied word – afhangende van die geografiese definisie van die gebied – deur tussen 50 en 85 miljoen mense bewoon.
Van oudsher was die Oosseegebied een van die gewildste vestigingsebiede in Europa. Wikings en die Duitse Hanseverbond het al vroeg seeroetes en handelshawens hier ontwikkel wat Noord-Europeërs eeue lank met mekaar verbind het. Baksteengotiese geboue in kusstede getuig nog steeds van die groot rykdomme wat destyds deur koopmanne versamel is.
Soutgehalte
Soutwater uit die Noordsee en soetwater uit riviere vermeng in die Oossee sodat sy soutgehalte byvoorbeeld net voor die Duitse eiland slegs 'n derde van dié van die Noordsee se water beloop. Die gemiddelde soutinhoud is slegs 0,8 persent en staan gelyk aan dié van brakwater. Dit maak van die Oossee 'n habitat vir plante en diere wat sowel in soet- asook in soutwater kan lewe. Die groot verskeidenheid van landskapsvorme en habitatte is nie tot die kusgebiede beperk nie – die Oossee se onderwaterwêreld varieer ook grootliks in hierdie opsig: Seegras- en steenvelde, fonteinkruidbosse, mosselbanke of rietvelde is net enkele voorbeelde.
Toegang tot Atlantiese Oseaan
Skadelike stowwe, wat robbe en die see se visrykdom bedreig, besmet die Oossee oor 'n gemiddelde sestig jaar, aangesien die uitruiling van water met die Noordsee en Atlantiese Oseaan baie stadig gebeur. Dit neem in statistieke opsig tussen 25 en 35 jaar voordat een liter soutwater, wat van die Noord- na die Oossee vloei, weer na sy oorsprong teruggevoer word. Daarenteen neem dit in die Noordsee net vier jaar totdat een liter water weer in die ope Atlantiese Oseaan is. Skeepsongelukke waarby olietenkskepe betrokke kan wees het hier rampspoediger gevolge as in ander seegebiede. Daarnaas word die seelewe se aanteelbasis deur oorbevissing bedreig.
Die lande, wat die Oossee begrens, sien in kloksgewyse volgorde as volg daaruit:
Die grootste eilande in die Oossee is:
Skeepsrampe
Die Wilhelm Gustloff was een van die grootste skeepsrampe wat in die see plaasgevind het.
Jacobus Nicolaas Boshoff/Historia Junior
Jacobus Nicolaas Boshof (1808–1881) was die tweede president van die Republiek van die Oranje-Vrystaat. Dit is opvallend dat hy sy van met een “f” spel. Hierdie verandering in spelling het hy self aangebring terwyl hy president was. Wanneer hy staatsdokumente moes teken, het die ink geklad waar die “ff” se strepies so na aan mekaar was. Daarom het hy een “f” weggelaat en vir die res van sy lewe sy van so gespel. Almal wat dié spelling gebruik, is sy nageslag.
Biografiese gegewens
J.N. Boshoff is in 1808 in die Swellendam-distrik, naby die huidige Montagu, gebore. Formele skole was op daardie stadium nog skaars in die Kaapkolonie, maar Boshoff was gelukkig om onder ds. W. Robertson skool te gaan. Hy het ’n deeglike opleiding gekry, sodat hy daarna in Graaff-Reinet as landdrosklerk aangestel is. In 1827 is hy met Adriana Petronella Gertruida van Aswegen getroud; ’n huwelik wat tot met haar dood in 1878 geduur het.
Na ’n besoek aan die Voortrekkers in 1838 is Boshoff uit sy pos ontslaan. Hy is daarna terug na Natal, waar hy ’n lid van die Volksraad geword het. Hy het in daardie pos gebly tot die Volksraad in 1847 beëindig is. Hy het in die Kliprivier-omgewing naby Pietermaritzburg geboer.
In 1855 is Boshoff tot president van die Oranje-Vrystaat verkies. Sy werksaamhede gedurende die vier jaar wat hy die pos beklee het, word in die volgende afdeling bespreek.
In 1859 het Boshof (soos sy van toe gespel is) as Vrystaatse president bedank en hom weer permanent op sy Natalse plaas gevestig. In 1862 is hy tot die Natalse Wetgewende Raad verkies en het die pos tot 1873 beklee. Daarna het hy permanent uit die openbare lewe getree.
Na Boshof se vrou in 1878 oorlede is, het hy in 1880 met Louisa Perry van der Berg getrou. Die huwelik is egter kortgeknip toe hy in 1881 op 73-jarige leeftyd oorlede is. Vir die tyd waarin hy geleef het, was dit ’n hoë ouderdom.
Openbare lewens
Die meeste Afrikaners in die Kaapkolonie was ongeleerde mense wat net die basiese vaardighede van lees, skryf en reken vir die boerdery en kerklidmaatskap onder die knie gekry het. Amptenare het selde uit die geledere van die boeregemeenskap gekom, omdat die meeste van hulle nie die belangstelling of opleiding daarvoor gehad het nie. Boshoff het ook nie in die regte gestudeer nie, maar het oor genoeg kennis beskik om in die junior posisie van landdrosklerk aangestel te word. Dit sou ’n logiese verloop van sake wees dat hy tot landdros sou vorder.