cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stad
Die Middeleeue
Die wisselwerking tussen ŉ veilige stadsbestaan en die welvaart wat handel en ambagsbedrywe gebring het, het die Middeleeuse stede laat uitbrei. Nuwe maatskaplike stelsels, soos die stadsbestuur, die regspraak en die gildes het ten behoewe van die stedelike bevolking ontwikkel. Nuwe tegniese uitvindings het ook ontwikkel, weer eens in belang van die landbou: 'n verbeterde ploeg, water- en windmeulens en die wisselboustelsel.
Parys, die bestuursentrum van die Franse koninkryk en ook 'n universiteitstad, het waarskynlik in die 14e eeu sowat 80 000 inwoners gehad. Die gemiddelde Middeleeuse stad se oppervlakte binne die mure was sowat 3 km2. Die kerk of katedraal was die sentrale punt, met 'n kerkplein wat gewoonlik ook as markplein gebruik is. Stadsmure is van tyd tot tyd rondom die nuwe uitbreidings buite die ou stadsgebiede gebou. In die Middeleeuse stad was veiligheid so belangrik dat mense bereid was om beknop en betreklik ongerieflik te woon.
Mense wat verskil lende ambagte beoefen het, het mettertyd in sekere stadswyke bymekaar begin woon, sodat 'n straat se inwoners dikwels byvoorbeeld uit net skoenmakers of net bakkers bestaan het. Die ambagslui se woonhuise was gewoonlik ook hul werk- en handelsplek. Tussen 1500 en 1750 het die Middeleeuse stadspatroon min verander. Daar het wel hoofstede ontstaan, wat ook hoofstede (die sentrum van die koninklike hot) was, en waarbinne 'n betreklik sterk, sentrale nasionale bestuurstelsel ontwikkel het.
Die status van stede het ook wesenlik verander, in die sin dat 'n stad nie meer 'n outonome eenheid was nie, maar aan die gesag van die staat onderworpe was. Uiteindelik het die stede ook hul strategiese rol verloor, want vanweë die veranderde metodes van oorlogvoering was die stadsmure nie meer die onoorwinlike bolwerk van vroeër nie.
Nywerheidstede
Soos in die Middeleeuse stede het die nywerheidstede se werkers aanvanklik werk toe gestap. In die laat 19e en vroeë 20e eeu het voorstede ontwikkel en duisende mense het per trein, per bus of per motor na hul werk begin reis. Die hoofstede het die meeste plattelanders gelok. In omstreeks 1920 het 25 % van die Oostenrykse bevolking in Wenen gewoon, 28 % van die Dene in Kopenhagen en 20 % van die bevolking in Londen en Parys.
Tussen 1800 en 1900 het Londen se inwonertal van 1 miljoen tot 6,6 miljoen toegeneem. Diesel/de skouspelagtige bevolkingsgroei is deur Moskou, Berlyn, Chicago en New York beleef. Tydens die nywerheidsera was die omstandighede van die arbeiders haglik. Die woondigtheid was baie hoog omdat grond in die stede betreklik duur was, en daar is aanvanklik min aandag geskenk aan sanitasie en ander maatreëls vir gesondheid en gerief. Tot in die 2e helfte van die 19e eeu was die woontoestande in die nywerheidstede weinig beter as gedurende die Middeleeue, maar in teenstelling met die Middeleeue het die 19e-eeuse fabriekwerker nie in die buitewyke nie, maar in die middestad gewoon.
Daarenteen het die rykes so ver as moontlik van die lawaai en vervuiling van die stede af weggetrek. Tydens die nywerheidsomwenteling is die fabriekwerkers aanvanklik glad nie beskerm nie, en daar was geen bouregulasies vir hul woonplekke nie. 'n Fabriekwerker se gemiddelde lewensverwagting was sowat 20 jaar. Selfs klein kinders het lank in fabrieke gewerk en die kindersterftesyfer was hoog. Siektetoestande het oral geheers en baie mense is veral aan tering dood. Groot armoede en gepaardgaande maatskaplike euwels soos prostitusie, bedelary, drankmisbruik en selfmoord het geheers.
Etimologie
Die Afrikaanse en Nederlandse term stad is afgelei van die Middelnederlandse stede of stat (vergelyk onder meer Oudfries stede, Oud-Engels stede en Nieu-Engels stead, Oudhoogduits stat en Nieuhoogduits Stadt, wat almal op 'n Germaanse wortel *staði- teruggaan en oorspronklik "plek" beteken het; hieraan is ook Latyns stare en statio en Grieks stasis verwant - almal is afleidings van die wortel van "staan"). Die huidige term stad het sy betekenis in die loop van die Middeleeue gekry en het die ouer woord burg ("'n ommuurde stad") vervang.
Verstedeliking
Die ontwikkeling en groei van stede het gewoonlik met die vervulling van bepaalde funksies gepaard gegaan. Die opbloei van handel in die Middeleeue het tot die stigting en groei van handelstede by die kruispunt van belangrike handelsroetes gelei. Daarnaas is stede, wat as administratiewe sentra of setels van konings en vorste gedien het, ook ingespan om die mag en invloed van 'n bepaalde heersershuis te bevorder. Met die nywerheidsomwenteling het mynboustede en industriële sentra vinnig begin groei.
Vanweë stygende grondpryse in die sakekerns is talle bewoners gedwing om hulle in die voorstede te vestig waar erwe, huise en woonstelle meer bekostigbaar was. Sodoende het groter stede (of metropole) gewoonlik voorstede aan die soom van hul stadsgebied. Na hierdie stedelike gebiede word as metropolitaanse gebiede verwys.
Hierdie gebiede het dikwels oor 'n wyduitgestrekte oppervlakte uitgebrei en word sodoende deur 'n groot aantal pendelaars gekenmerk.
In die laat 20ste eeu het owerhede in gevorderde lande herbesin oor die ontwikkeling van die stedelike infrastruktuur. Die restourasie van ouer geboue en skepping van groen gordels het tot die herlewing van verwaarlose stadsdele gelei en van stadskerne weer gewilde woonbuurte gemaak.
Metropole in onderontwikkelde lande gaan daarenteen gebuk onder die onbeheerde groei van hul bevolking. Hulle is dikwels nie meer in staat om formele behuising aan migrante te verskaf nie sodat 'n groot deel van hul bevolking in krotbuurte moet woon. Die vinnige groei van metropole in Derde Wêreldlande kontrasteer met die agteruitgang of stagnasie van klein en middelgroot nedersettings.
769
Die jaar 769 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 69ste jaar van die 8ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
768
Die jaar 768 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 68ste jaar van die 8ste eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Kristen Dalton (aktrise)
Kristen Dalton (gebore 14 Februarie 1966) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Departed (2006), Jack Reacher (2012), en Steel Rain (2017).
Asiatiese Tafeltenniskampioenskap
Die Asiatiese Tafeltenniskampioenskap is 'n tweejaarlikse tafeltennistoernooi wat beskou word as kontinentale kampioenskappe deur die Internasionale Tafeltennis Federasie (ITTF). Van 1952 tot 1972 is die toernooi georganiseer deur die Tafeltennis Federasie van Asië (TTFA). Die Asiatiese Tafeltennisvereniging (ATTU) het sy eie Asiatiese Kampioenskappe begin weens die verdeling van nasionale tafeltennisverenigings in Asië.
Corvospongilla burmanica
Corvospongilla burmanica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Corvospongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Kirkpatrick.
Makhutswirivier
Die Makhutswirivier is 'n kleiner takrivier van die Olifantsrivier in die Limpopoprovinsie in Suid-Afrika.
Roete en takke
Die rivier het self drie bene of takke (almal met dieselfde naam), wat soms parallel met mekaar loop, afhangende van die landgebied se kontoer.
Ron Hayes
Ron Hayes (26 Februarie 1929 – 1 Oktober 2004) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Around the World Under the Sea (1966) en in die televisiereekse Everglades (1961), The Invaders (1967), en Dallas (1978).
Kongola
Kongola is 'n nedersetting in die Kaprivistrook in Namibië en die distrikhoofstad van die kiesafdeling Kongola in die Sambesi-streek. Dit is geleë op die nasionale pad B8 (Otavi - Katima Mulilo). Kongola het 'n vulstasie en 'n groothandelaar. Alhoewel die dorp aan 'n nasionale kraglyn geleë is, is dit nog nie aan die elektrisiteitsnetwerk gekoppel nie. Daar is ook geen toegang tot veilige water in Kongola nie.
CS50
CS50 (Computer Science 50, "Rekenaarwetenskap 50") is 'n op-kampus en aanlyn inleidende kursus in rekenaarwetenskap wat deur Harvard-universiteit, Yale (sedert 2016), en in Amerikaanse hoërskole as 'n gevorderde (Engels: advanced programme, AP) vak aangebied word. Die programmeertaal waarin CS50 aangebied word, is Python. Die kursus se bronmateriaal is gratis beskikbaar, en sertifikate vir suksesvolle voltooiing van die kursus kan teen 'n fooi bekom word. Met 800 studente en 102 personeellede is die op-kampus weergawe van die kursus Harvard se grootste kursus.
Lichtenvoorde
Lichtenveerde is ’n dorp in die munisipaliteit Oost Gelre in die provinsie Gelderland in Nederland.
Kasama
Kasama is die hoofstad van Zambië se Noordelike Provinsie en is geleë op die sentraal-suidelike Afrika-hoogland, sowat 1 400 m bo seespieël.
Die stad het tydens die jare sewentig en tagtig vinnig uitgebrei weens bouwerk aan die Tanzara-spoorlyn en die teer van die Great North Road van Mpika deur Kasama tot by Mpala. Die dorp lê aan 'n padnetwerk wat ook strek tot by die Luapula-provinsie in die weste, Mporokosa in die noordweste, Isoka in die ooste en Kayambi in die noordooste. Gevolglik is Kasama 'n belangrike handelsentrum met banke, markte, dienste en 'n lughawe.
Bemba-hartland
Kasama is in die hartland van die Bemba-stam geleë. Hulle opperhoof, hoofman Chitimukulu, se setel is 9 km van die Malole-sendingstasie sowat 50 km van die middedorp van Kasama geleë. Van 1898 tot 1899 het 'n krisis ontstaan oor die opvolger van die stam se hoofman ontstaan, wat daartoe gelei het dat biskop Joseph (Moto Moto) Dupont die reg by die Bemba-hoofmanne verkry het om die gebied onder die beheer van die Britse koloniale administrateur van noordoostelike Rhodesië, Robert Codrington, te plaas. Cordrington het 'n boma op Kasama opgerig en die dorp se sentrale ligging en die nabyheid aan die hof van die Bemba-opperhoof het daartoe gelei dat dit uiteindelik die grootste en belangrikste dorp in die noordoostelike lob van die latere Noord-Rhodesië en uiteindelik Zambië geword het.
Eerste Wêreldoorlog
Aan die einde van die Eerste Wêreldoorlog, toe die dorp uit 'n paar regeringskantore en 'n tiental winkels bestaan het, is die klein Britse bevolking inderhaas ontruim toe hulle te hore gekom het van 'n voorgenome verrassingsaanval deur die Duits-Oos-Afrikaleër onder aanvoering van generaal Paul von Lettow-Vorbeck. Die Duitsers was onbewus van die einde van die oorlog die vorige dag in Europa en het die verlate dorp op 12 November 1918 beset. Van hier het hulle suidwes beweeg en twee dae later tot 'n skietstilstand ingewillig toe hulle hoor die Duitsers het oorgegee in Europa.
Bevolking
Die dorp se bevolking het van 1990, toe dit 47 653 was, meer as verdubbel tot 2009 se beraamde 107 405. Anders as in Lusaka, Livingstone, Kabwe en die dorpe en stede van die Koperstreek, het Kasama nog nooit 'n noemenswaardige wit bevolking gehad nie. Trouens, selfs in die laat jare vyftig, toe die land se wit bevolking sy hoogtepunt van byna 80 000 bereik het, het hier net 350 wittes gewoon.
Besienswaardighede
Die omliggende omgewing staan bekend om sy Steentydrotskuns. Die Chishimba-watervalle is ook in die omgewing.
Madison Riley
Madison Riley (gebore 16 Maart 1990) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Fired Up! (2009), The Prankster (2010), en Grown Ups (2010), en in die televisiereeks Two and a Half Men (2003).
Betsy Brantley
Betsy Brantley (gebore 20 September 1955) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Princess Bride (1987), Who Framed Roger Rabbit (1988), Deep Impact (1998), en Double Jeopardy (1999).
Gizella Farkas
Van 1974 tot haar dood het sy in Oostenryk gewoon.
Henriëtte Loubser
duimnael|regs|Henriëtte Loubser aan die woord tydens die viering van [[Huisgenoot se 100ste jaargang op 20 Mei 2016.]]
Henriëtte Loubser (gebore Anderson, 24 Desember 1966 in Bloemfontein, Suid-Afrika) was redakteur van Huisgenoot tot 31 Mei 2017, waarna sy van 1 Junie 2017 af redakteur van Netwerk24 geword het.
Agtergrond
Sy matrikuleer aan die Hoërskool Jim Fouché en studeer kommunikasiekunde aan die Universiteit van die Vrystaat. Daarna behaal sy 'n honneursgraad in kommunikasiekunde deur Unisa.
Sy was onder meer nuus- en assistentredakteur van Huisgenoot, senior assistentredakteur van Sarie en adjunkredakteur van Die Burger voordat sy in 2012 as redakteur van Huisgenoot aangestel is.
771
Die jaar 771 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 71ste jaar van die 8ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Europese Tafeltenniskampioenskap
Die Europese Tafeltenniskampioenskap is 'n internasionale tafeltenniskompetisie vir die nasionale spanne van die lidverenigings van die Europese Tafeltennisunie (ETTU). Die kompetisie is die eerste keer in 1958 gehou, waarna die ETTU die Europese Kampioenskap elke twee jaar in ewegenommerde jare gehou het. Vanaf 2002 het hulle oorgeskakel na onewe jare, en vanaf 2007 word die kompetisie jaarliks gehou.
Marcelino dos Santos
Marcelino dos Santos (20 Mei 1929 – 11 Februarie 2020) was 'n Mosambiekse digter, rewolusionêre en politikus. Hy was die eerste speaker van die Vergadering van die Republiek Mosambiek. Hy het in die amp vanaf 1977 tot 1994 gedien. Dos Santos was 'n stigterslid van FRELIMO en die party se adjunkpresident vanaf 1970 tot 1977.
Dos Santos is op 11 Februarie 2020 oorlede.
Corvospongilla caunteri
Corvospongilla caunteri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Corvospongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1911 deur Annandale.
Naomi Campbell
Naomi Elaine Campbell (Streatham, Londen, 22 Mei 1970) is 'n swart Britse supermodel en aktrise van Jamaikaanse afkoms. Campbell begin haar loopbaan in 1980's en het op meer as 500 tydskrifte se voorblaaie verskyn. Sy was onder andere die eerste swart vrou wat op die voorblad van die modetydskrif Vogue verskyn het. Sy doen ook liefdadigheidswerk, onder meer vir Unesco.
Campbell het opspraak gemaak omdat sy in 1997 in Suid-Afrika diamante van twyfelagtige herkoms van die Liberiese diktator Charles Taylor ontvang het. Sy het op 5 Augustus 2010 in die Sierra Leone Hof in Den Haag hieroor getuig. Sy het verklaar dat sy nie van die herkoms van die diamante geweet het nie.
Johnny Haymer
Johnny Haymer (19 Januarie 1920 – 18 November 1989) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Herbie Goes to Monte Carlo (1977), Annie Hall (1977), en ...and justice for all. (1979), en in die televisiereeks The Transformers (1984).
Spikkelbaars
Die Spikkelbaars (Micropterus punctulatus) is 'n varswatervis wat natuurlik in Noord-Amerika voorkom. In Suid-Afrika word hulle in riviere van die Wes- en Oos-Kaap, KwaZulu-Natal en Zimbabwe gevind. Die vis is in 1939 in Suid-Afrika losgelaat en in 1945 in Zimbabwe. In Engels staan die vis bekend as die Spotted bass.
Voorkoms
Die vis is donker olyfkleurig aan die bokant met gelerige sye. Daar is ook donker olyf, diamantvormige bane op die sye wat 'n band vorm. Die vis is ligter aan die onderkant met kolle en word tot 600 mm lank. Die sylyn is volledig. Die Suid-Afrikaanse hengelrekord is 2,04 kg en die wêreldrekord is 4,19 kg.
Habitat
Die vis verkies effens troebel water in stadigvloeiende riviere en damme. Hulle is roofvisse en vreet insekte, krappe, paddas en ander visse. Die mannetjie maak 'n nes in vlak water en die vis broei in die vroeë somer. Die mannetjie pas die eiers en larwes op.
Hierdie spesie blyk die spesie te wees wat sukkel om in Suider-Afrika aan te pas.
Laeveldnaboom
Die Laeveldnaboom (Euphorbia evansii) is 'n plant van die naboomfamilie Euphorbiaceae.
Euphorbia evansii se verspreiding is beperk tot die suidelike laeveld van Mpumalanga in Suid-Afrika, die Drakensberg naby die Strijdomtonnel, asook sommige koppies rondom Pretoriuskop/Malalane in die Krugerwildtuin, tot in Eswatini en enkele dele van KwaZulu-Natal.
Die boom se FSA-nommer is 348.
Corvospongilla lapidosa
Corvospongilla lapidosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Corvospongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Annandale.
Percidae
Percidae, is 'n vis-familie van die orde Perciformes wat natuurlik in die noordelike halfrond, Europa en Asië, voorkom. Een spesie is in Suid-Afrika losgelaat. Die vis word uitgeken aan die twee dorsale vinne op die rug. Die spesie het nie goed ontwikkel in Suid-Afrika nie.
Genus
Die volgende genus en gepaardgaande spesie is deel van die familie:
Wilderabarber
Die wilderabarber (Acanthus mollis) is 'n blomplant wat inheems is aan die Middellandse See gebied en gewild in Suid-Afrika is as tuinplant. In Afrika is dit inheems aan Algerië, Marokko en Tunisië. Die plant blom in die laatsomer met wit blomme met malvapers skutblare.
Die plant het twee subspesies:
Leuvenum
Leuvenum is ’n nedersetting in die munisipaliteit Ermelo in die provinsie Gelderland in Nederland.
772
Die jaar 772 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 72ste jaar van die 8ste eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Vesel
'n Vesel is 'n filament wat baie langer (>3x) is as sy deursnee. Gewoonlik is dit chemies 'n polimeer wat in uitgestrekte toestand is. Vesels kan dikwels tot drade of tou saamgespin word en het baie toepassings.
Plantaardige vesels word al vir duisende jare vir veral die vervaardiging van klere gebruik. Die Egiptenare het reeds 3 400 jaar v. C. Vlas gespin en geweet, terwyl die inwoners van Indië klere van katoen gemaak het. Met verloop van tyd is ander gewasse ontdek en ter wille van hulle vesels verbou. Veselgewasse kan (botanies) in saad-, vrugte-, bas- en bladvesels ingedeel word.
'n Verdere indeling kan op grond van die tegniese eienskappe van die vesels gemaak word, naamlik fyn vesels, growwe, sagte vesels en growwe, harde vesels. Die fyn soorte word veral vir die vervaardiging van klere gebruik, terwyl growwer vesels vir die maak van matte, seile en tou gebruik word. Katoen is die belangrikste plantaardige vesel. Kunsvesel het die mark vir natuurlike vesels geweldig laat afneem, maar indien die prys van grondstowwe bly styg, sat natuurlike vesels weer meer gesog word.
Volgens hul bron is daar verskeie soorte vesels:
Vlas
Die Egiptenare het duisende jare gelede al hul dooies toegewikkel in linnedoeke wat van vlas gemaak was. In Europa was die vervaardiging van linne die belangrikste sektor van die tekstielbedryf totdat katoen gedurende die 18e eeu op groot skaal ingevoer is.
Teenswoordig word vlas hoofsaaklik in Oos-Europa (Sowjetunie, Pole en Tsjeggo-Slowakye) verbou, terwyl Frankryk die grootste vlasprodusent in Wes-Europa is. Vlasvesels word van die stingel van hoofsaaklik Linum usitatissimum verkry. Die lynsaad word in die lente gesaai en na 3 tot 4 maande kan die plant geoes word. Vlas word 80 tot 120 cm lank en die blom is klein en blou of wit. Vlas word nie gemaai nie, maar met behulp van 'n werktuig uit die grond getrek om te verhoed dat daar van die vesel verlore gaan.
Verwerking van vlasvesel
Die belangrikste bewerking wat vlas ondergaan, is die rootproses (weking}, waardeur die vlasvesel van die res van die stingel losgemaak word. Die murg van die stingel is 'n holte wat deur 'n houtagtige laag omring word. Die houtsilinder word deur die kambium omring en daaromheen is die primêre skors met die veselbundels wat die lang, dun stingels verstewig. 'n Veselbundel kan 90 tot 100 cm lank wees en is opgebou uit elementêre vesels wat 20 tot 50 mm lank is.
Die rootproses breek die pektien tussen die veselbundels en die skors deur middel van bakterieë of chemiese stowwe tot 'n oplosbare pektiensuur af. Indien die rootproses te lank duur, word die pektien in die bundels ook in 'n suur omgesit, wat meebring dat die vesels korter word en die waarde daarvan verminder. Nog 'n nadeel van 'n lang rootproses is dat die vesels 'n donker kleur kry. Daar is verskillende rootprosesse, soos om die vlas in geute met modder te bedek.
Die proses bring egter ook mee dat die vesels baie verdonker. Vlas kan ook op die land gelos en deur middel van dou geroot word. In die geval moet die vlas gereeld omgedraai word sodat die rootproses eweredig kan geskied. In koue lande soos die Sowjetunie word vlas in die sneeu geroot. Voorheen is vlas dikwels in riviere, mere of kanale geroot, maar vandag word die metode feitlik nie meer toegepas nie van wee die besoedeling wat dit meebring.
Bogenoemde prosesse is kouewaterprosesse; met die warmwaterproses word die vlas vir 3 tot 4 dae in bakke water by 'n temperatuur van 34 °C geplaas. Laastens is daar die chemiese rootmetode, waarvolgens swaelsuur by die water gegooi word. Die metode duur baie korter. Vervolgens word die vlas deur geriffelde rollers gevoer om die stingels te knak sodat die houtagtige deeltjies uit die vlas verwyder kan word. Die vlaslint is nou gereed om gehekel en gespin te word.
Tydens die hekelproses word die laaste stukkies bas sowel as die kort vesels verwyder. Die kort vesels word meestal tot growwe vlaskamselgaring verwerk. Vlas kan nat, halfnat of droog gespin word. By eersgenoemde proses word die voorgaring deur ŉ bakkie met lou water gevoer sodat die pektien wat die elementêre vesels bind, sag kan word. Die spinproses lewer garing wat glansend en dig is, nie pluis nie, fyner gespin kan word en minder vog opneem. By die halfnatspinproses word die garing oor 'n nat koperroller gevoer.
Vergelyking tussen linne en katoen
Omdat linne (vlas) meer bewerking verg en meer vesel gedurende die bewerkingsprosesse verlore gaan, is dit duurder as katoen. Linne het egter meer glans, is sterker en neem makliker vog op. Dit kan 25 % vog opneem sonder dat dit nat voel en is dus 'n baie geskikte materiaal vir handdoeke en vadoeke.
Linne is sterker as katoen omdat dit dikker is, en is ook gladder en het meer glans as katoen en neem dus moeiliker stof op. Linne het egter ook nadele: dit is nie baie rekbaar nie en kreukel maklik. Hoewel dit maklik was en kleur, stryk linne baie moeilik. Die treksterkte van gebleikte linne is swak omdat bleikmiddels die binding tussen die vesels skaad.
Sisal
Sisal (Agave sisalana) is 'n harde vesel wat vir die vervaardiging van kabels, skeepstou, bindtou en matte gebruik word. Die gewas is inheems in Mexiko, maar word vandag ook in die ander dele van die Amerikas, Afrika en Asië verbou.
Tanzanië en Brasilië is die grootste sisalprodusente. Afrika-lande waar sisal op groot skaal verbou word, is Angola, Kenia, Madagaskar en Mosambiek. In Suider-Afrika is sisal 'n belangrike landbouproduk in die nasionale state, veral Gazankulu en Lebowa, en dit word ook in Transkei, KwaZulu-Natal en Noordoos-Gauteng verbou.
Sisal is 'n meerjarige plant met groot, reguit blare en darings aan die punt. Sisalplantjies word verkry van "bulbils" (bolletjies) wat by die sisalblom vorm, en is na 3 jaar gereed om geoes te word. By moderne plantasies word die onderste blare egter reeds na 2 jaar met 'n skerp mes afgesny. Die blare word deur 'n ontveselmasjien wat die vesels uittrek, gevoer. Daarna word die vesels herhaaldelik gewas om al die plantsappe te verwyder.
Die skoongewaste vesels word vervolgens in die son gehang om droog te word. Kort vesels word afsonderlik gedroog en vir die vervaardiging van onder meer matrasse gebruik. Tot hier vind die bewerking gewoonlik by die plantasie plaas: daarna word die vesels gebaal en na die fabriek gestuur. By die fabriek word dit in ŉ kardeer- en lontmasjien gevoer, waar dit losgetrek en in lang, breë toue op tolle gedraai word (sisalvesel is sterk, maar nie baie elasties nie).
Die proses word 'n hele aantal keer herhaal en die lonte word elke keer dunner getrek totdat die vereiste dikte verkry is. Daarna word die lont in 'n dun tou soos bindtou of seilgare gespin. Die dun toue word verder saamgedraai in dik, sterk toue of word in 'n growwe materiaal geweef.
Ander gewasse
Vesels kan deur die sade, bas, vrugte of blare van ŉ plant gelewer word en word dienooreenkomstig ingedeel. 'n Verdere indeling kan op grond van die betrokke vesel se tekstuur gemaak word. Fyn vesels soos katoen, vlas en ramie word gebruik vir die vervaardiging van fyn weefsels, veral klere. Jute en kenaf is growwe, sagte vesels en word gebruik vir sakke, sagte tousoorte en 'n onderlaag vir tapyte. Hennep, klapperhaar en manillahennep is growwe, harde vesels en word vir tou, kabels, nette en matte gebruik.
Kapok en klapperhaar
Kapok en klapperhaar word albei van vrugte verkry. Kapok of sykatoen is afkomstig van die boom Ceiba pentandra. 'n Kapokboom lewer 1 000 tot 4 000 kolfvormige vrugte per jaar. Die vesel is binne-in die vrug en huisves die sade.
Die vesel word uit die vrug verwyder en in die son gedroog. Die pitte kan met behulp van 'n masjien verwyder word, maar die ·meeste pitte val uit wanneer die vesel uitgedop word. Kapokvesel kan nie gespin word nie omdat dit te swak en kort is. Bowendien is die vesel besonder glad vanweë die wasagtige bolaag en omdat dit nie 'n natuurlike karteling het nie. 'n Belangrike eienskap van kapok is dat die vesels baie lugtig en dus geskik vir gebruik as isolasiemateriaal en vulmateriaal (byvoorbeeld vir matrasse) is.
In die meeste gevalle word kapok vandag egter deur spons vervang. Kapok word hoofsaaklik in Suidoos-Asië (veral Java) verbou. Die vrug van die kokospalm (Cocos nucifera), die kokosneut of klapper, is met 'n dik laag vesels bedek wat klapperhaar genoem word. Die klapperhaar word ook deur middel van die rootproses (soos in die geval van vlas) van die vrug geskei. Die vesel is sterk en duursaam, word nie deur seewater aangetas nie en dryf op water sodat dit uiters geskik is vir skeepstoue. Omdat die vesels nie stof opvang nie, word klapperhaar ook vir borsels, besems en matte gebruik. Sri Lanka, Indië en Java is die grootste produsente.
Jute, hennep en ramie
Naas katoen is jute die belangrikste plantaardige vesel. Dit is 'n binnebasvesel wat verkry word van Corchorus capsularis en Corchorus olitorius, wat feitlik net in die Gangesvallei en die delta van die Brahmapoetra verbou word.
Dit is ook Bang la Desj se belangrikste uitvoerproduk. Kenaf (Hibiscus cannabinus), wat baie soos jute lyk, het sagte vesels en word hoofsaaklik in Asië verbou vir die vervaardiging van papierpulp. Hibiscus sabdariffa is ligter, sterker en beter teen vog bestand. Daar word gewoonlik nie 'n onderskeid getref tussen jute, kenaf en die vesel van Hibiscus sabdariffa nie. Hulle is almal eenjarige plante met lang stingels.
Die stingels moet geoes word sodra die plant in bloei kom, anders verhout die vesels en verloor hulle hulle elastisiteit. Die stingels word in lopende water gegooi en die vesel word van die res van die weefsel verwyder en verlot. Die lotverwerking besorg die kenveselgewasse merkende reuk van jute en maak die vesel soepeler. Omdat vog, lug en lig die vesels verswak, is die toepassingsmoontlikhede van jute beperk tot die vervaardiging van sak en goiing, maar dit kan ook as basismateriaal vir matte en linoleum gebruik word.
Hennep word al vir minstens 3 000 jaar verbou en is oorspronklik van Asië afkomstig. Teenswoordig word hennep (Cannabis sativa) in Suid en Oos-Europa, China, Indië en Japan verbou. Hennep lyk baie soos vlas, maar die vesels is 'n bietjie sterker en growwer en beter water en weerbestand. Dit word hoofsaaklik vir die vervaardiging van visnette, seildoeke, brandslange, tou en skoenmakersgaring gebruik. Ramie is 'n tropiese basvesel afkomstig van Boehmeria nivea, wat hoofsaaklik in China en Brasilië en op die Filippyne verbou word.
Die vesels van ramie is besonder kosbaar, sterk en glansend. Dit word ook spierwit wanneer dit gebleik word en word daarom vir lakens, slope, kant en gordyne gebruik. Omdat ramie nie tot as verbrand nie, word dit vir gloeisakkies in gaslampe gebruik.
Manilla
Manilla is afkomstig van Musa textilis, 'n plant wat baie soos 'n piesangboom lyk. Die vesel word uit die blare van die plant verkry. Dit is lig, sterk en goed teen soutwater bestand. Dit word vir allerlei soorte tou en kabel gebruik. Indonesië en die Filippyne is die belangrikste uitvoerders van manilla.
Treksterkte
'n Belangrike eienskap van 'n vesel is sy treksterkte: watter krag kan die vesel weerstaan indien dit uitgerek word. Sisalvesels het byvoorbeeld 'n hoër treksterkte as polipropileenvesels en hulle treksterkte is vergelykbaar met PVA s'n. Daar word onderkei tussen die breeksterkte: die totale krag wat nodig is om die vesel te breek en die treksterkte wat die breeksterkte per eenheid-deursnee-oppervlakte is.
'n Ander belangrike grootheid is die trekmodulus wat as die verhouding van die trekspanning en die rek gedefinieer word.
Witswaan
Verspreiding en habitat
Witswane is die algemeenste swaan in die natuur, in parke of landhoewes in hulle natuurlike verspreidingsgebied, alhoewel hulle tydens die winter meer algemeen by seewater is. Hulle woon in beskutte baaie, oop moeraslande, mere en poele.
Voorkoms
Witswane is groot voëls, met 'n lengte van tussen 144 en 158 cm. Mannetjies is oor die algemeen groter as die vroutjies, maar verder kom hulle voorkoms ooreen. 'n Volwasse witswaan het 'n vlerkspan van tussen 2 en 2,5 meter. Soos die naam aandui, het die witswaan wit vere. Hulle word van die Noord-Amerikaanse swane onderskei deur 'n bult op die boonste snawel en die kleur van die snawel: oranje, met 'n swart basis en punt.
Dieet
Die witswaan vreet waterplante en lêkorrels vir hoenders of eende, asook drywende korrels. Hy sal soms ook waterliewende insekte, vissies en paddas vreet, maar nie dikwels nie. Witswane duik nie, maar dompel hulle koppe nek-en-al onder die water op soek na kos.
Voortplanting
Die witswaan het nie slegs een maat nie, maar kan tot vier maats hê. Dit is egter algemeen dat 'n witswaan hom tot een maat sal beperk vir ten minste een spesifieke broeiseisoen, om die sukses van voortplanting te verseker. Die broeiseisoen begin gewoonlik in Augustus en duur tot November. Die nes word in rivierbeddings gebou van strooi, blare en takkies gebou, soms word 'n ou nes hergebruik, soos dié van 'n muskusrot.
Marion Brash
Marion Brash is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Slaughter (1972) en in die televisiereekse Man Against Crime (1949), Search for Tomorrow (1951), en The Edge of Night (1956).
Witswaan
Voortplanting
Die wyfie lê 4 to 7 gryswit eiers wat na ongeveer 35 tot 38 dae uitbroei. Die eiers is gemiddeld 101 x 61 mm groot en weeg ongeveer 238 g. Die kuikens sal soms op hulle ouers se rûe ry. Die kuikens is self na drie jaar geslagsryp. Die oudste aangetekende witswaan in die natuur het 19 jaar oud geword, maar in gevangenskap kan hulle tot 30 of 40 jaar oud word.
Instelling
'n Instelling kan na een van die volgende verwys:
Kameelrivier
Die Kameelrivier (in Mpumalanga) is 'n takrivier van die Elandsrivier, op sy beurt weer 'n sytak van die Olifantsrivier, Limpopo in Suid-Afrika.
Corvospongilla loricata
Corvospongilla loricata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Corvospongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1895 deur Wilhelm Weltner.
Groot Basaar (dubbelsinnig)
Die naam Groot Basaar kan verwys na:
Kleinbekbaars
Die kleinbekbaars (Micropterus dolomieu) is 'n varswatervis wat natuurlik voorkom in Noord-Amerika en losgelaat is in Suid-Afrikaanse water in 1937. In Suid-Afrika kom die vis voor in riviere in die Wes- en Oos-Kaap, KwaZulu-Natal en die Hoëveld. In Engels staan die vis bekend as die Smallmouth bass en in Afrikaans ook as Kleinbek-swartbaars.
Voorkoms
Die vis is olyfgroen met 'n brons skynsel en daar is donkerder olyfkleur vertikale bane oor die lyf. By die oë is strepe wat uitstraal, 'n kenmerk van die vis. Die vinne is donker olyf-swart en die onderkant is witterig. Die onvolwasse visse het 'n geel en swart gestreepte stertvin. Die vis word tot 550 mm lank en die Suid-Afrikaanse hengelrekord is 2.8 kg en die wêreldrekord is 5.41 kg.
Habitat
Kleinbekswartbaars benodig kouer en helderder water as die Grootbekbaars en daarom word hul hoofsaaklik in vloeiende riviere, oor los klipagtige bodems, aangetref. Hulle word by poele se inlope gevind of by groot klippe of rotse waar draaikolke geneig is om te vorm; natuurlike voedsel wat stroomaf spoel word hier byeengebring. Hulle skuil ook aan die stroomaf kant van klippe sodat hul nie gedurig teen die stroom hoef te stoei nie én om te lê en wag vir 'n larwe of ander stukkie kos wat stroom af spoel. As daar nie skuilplek is nie, lê hulle net buite die sterk stroom terwyl hulle stroomop kyk. Kleinbekswartbaars hou van diep water en sal ook gevind word by harde, sanderige of klipperige bodems, in dongas, gate, óf die skadu kant van boomstompe en rotse óf tussen boom wortels óf by ‘n stroom versnelling se beginpunt.
Die klein, onvolwasse vissies vreet insekte, klein krappies en later klein vissies. Die volwasse visse is roofvisse en vreet veldmuise, akkedisse, paddas, krappe, insekte en kleiner vissies. Kleinbekswartbaars kan tot 15 jaar oud word.
Tyne Daly
Tyne Daly (gebore 21 Februarie 1946) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Enforcer (1976) en Spider-Man: Homecoming (2017), en in die televisiereekse Cagney & Lacey (1981) en Judging Amy (1999).
Kleinbekbaars
Voortbestaan
Kleinbekswartbaars begin eers broei op die ouderdom van twee jaar. Hul broei normaalweg in die lente en vroeë somer wanneer die water konstant warmer as 16 °C (61 °F) word. Die mannetjie soek dan 'n geskikte broeiplek in vlak water en bou 'n nes waar daar voldoende skuiling is op 'n gruiserige klipagtige bodem of tussen los klippe. Die wyfie lê haar eiers in die nes wat deur die mannetjie opgepas word. Alhoewel die mannetjie nie gedurende hierdie tydperk eet nie sal hy wel 'n kunsaas gryp om die nes te beskerm. Die eiers neem sowat vyf tot tien dae om uit te broei. Hoe warmer die water, hoe vinniger sal hulle uitbroei. Die mannetjie pas daarna die larwes (klein vissies) op totdat hulle sowat 20 mm lank is.
Kunsaashengel vir kleinbekswartbaars
Kleinbekswartbaars se ideale temperatuur is 19,5 °C (67 °F). As die temperatuur 2 °C hoër of laër is word hulle onaktiewer en traer om te byt behalwe in die lente wanneer hulle vlak water toe kom as die watertemperatuur daar gereeld 16 °C (61 °F) word. Dan sal hulle om hulle neste te beskerm of bloot uit aggressie gedurende die broeityd byna enige kunsaas gryp, veral swaailemme en kunsvissies. As die wateroppervlak glad is, werk knalproppe en ander bo-lopers soms ook goed in die lente.
Gedurende die res van die jaar, en ook in die winter, word hulle oorwegend met dieselfde kunsaas gevang as wat gebruik word vir die Grootbekbaars. Maar wanneer hulle nie kunsvissies wil gryp nie is swaailemme, met hul ingeboude trillings wat so tipies van klein vlugtende vissies en waterinsekte, in baie gevalle die antwoord.
Kleinbekswartbaars swem nie die hele rivier vol nie; hulle bly altyd in dieselfde area, selfs gedurende oorstromings. Dus ken hulle al die hindernisse en obstruksies in die area en sodra hul aan 'n hoek gevang word sal hulle probeer om die hengelaar se lyn te breek met behulp van haakplekke en obstruksies soos onderwaterwortels. Die sterk rivierstrome veroorsaak dat Kleinbekswartbaars, soos hulle groter word, baie sterk stertvinspiere ontwikkel en gevolglik is hulle baie sterker swemmers, meer veglustig en baklei harder as die Grootbekbaars. Vis tot so in die omgewing van 1 kg word redelik maklik gevang maar groter visse toets selfs ervare hengelaars se bekwaamheid. Vangste is normaalweg die beste gedurende die broeityd, Augustus tot Oktober maand.
Kleinbekswartbaars volg kunsaas eers vir 'n kort entjie voor hul dit gryp. Hulle sal ook nie sommer die kunsaas van agter af gryp nie; hulle swem baie vinnig tot langs die kunsaas en gryp dit van die kant af óf hulle swem verby die kunsaas en gryp dit dan tromp-op.
Hengel: algemeen
Kleinbekswartbaars is gevoelig vir helder sonlig, daarom word hulle vroeg soggens en laat middag, wanneer die lig nie so skerp is nie, in die vlak water naby die kant gevang. Sodra die lig skerper word, soek hulle dieper water op waar die lig flouer of draagliker is óf hulle soek ander skuilplekke soos watergras en die skaduweekante van klippe, stompe, klipbanke en holtes op. Dus, hengel bedags as die son helder skyn in diep water en moet veral nie die genoemde skaduplekke oorslaan nie. In die middesomer is snags 'n baie goeie hengeltyd vir Kleinbekswartbaars.
Cygnus
Cygnus kan verwys na:
Kleinbekbaars
Hengel: algemeen
'n Uitsondering op die reël is vóór die broeitydperk begin, wanneer helder, sonnige weer visse laat byt, veral in die vlak water en sloepe waar visse in die vroeë lente warmte kom opsoek. Die beste hengeltyd is rondom 12h00, dit wil sê op die warmste tyd van die dag. Koue wind, reën en bewolkte weer laat visse ophou met byt.
Thomas P. Stafford
Thomas Patten "Tom" Stafford (17 September 1930 - ; Luitenant-generaal, Amerikaanse Lugmag) is 'n voormalige Amerikaanse lugmagoffisier, toetsvlieënier en NASA-ruimtevaarder. Hy het twee missies op Gemini-ruimtetuie voltooi, (Gemini 6A en Gemini 9A) en was in 1969 in bevel van Apollo 10, die tweede bemande missie na die Maan; hy was die eerste persoon om 'n maanmodule daar te vlieg. Hy was deel van die Ruimtevaardergroep 2-inname.
In 1975 was hy die bevelvoerder van die Apollo-Soyuz toetsprojekvlug; die eerste gesamentlike Amerikaanse-Sowjetruimtetog. Hy was daardie stadium 'n Brigadier-generaal en word die eerste generaal om in die ruimte te vlieg. Hy was die eerste lid van sy Vloot Akademieklas om 'n een, twee en later driestergeneraal te word.
Hy het ses missies voltooi waar daar met ruimtetuie gedok is en het in die proses 507 uur in die ruimte deurgebring. Hy het meer as 120 verskillende vliegtuie, helikopters en drie verskillende tipe ruimtetuie gevlieg.
JSTOR
JSTOR (kort vir Joernaalstoring) is 'n Verenigde State-gebaseerde aanlynstelsel vir argivering van akademiese joernale, wat in 1995 gestig is. Dit bied volleteks soekpogings van gedigitaliseerde vorige uitgawes van etlike honderde welbekende vaktydskrifte, wat in die geval van die Philosophical Transactions of the Royal Society na 1665 terugdateer.
JSTOR is oorspronklik befonds deur die Andrew W. Mellon-stigting, maar is tans 'n onafhanklike en selfonderhoudende nie-winsgewende organisasie met kantore in New York Stad en Ann Arbor, Michigan. In Januarie 2009, is dit aangekondig dat JSTOR met ITHAKA sou saamsmelt, 'n nie-winsgewende organisasie wat in 2003 gestig is, en "toegewy is aan ondersteuning van die akademiese gemeenskap vir volle voordeeltrekking uit snelontwikkelende inligting- en netwerktegnologieë."
Geskiedenis
JSTOR is oorspronklik beraam as 'n oplossing vir een van die probleme wat deur biblioteke ondervind is, veral navorsings- en universiteitsbiblioteke weens die toenemende getal akademiese joernale. Die stigter, William G. Bowen, was die president van Princeton-universiteit van 1972 tot 1988. Meeste biblioteke het dit in terme van koste en ruimte buitensporig duur gevind om 'n omvattende versameling joernale beskikbaar te hou. Deur digitalisering van baie joernaaltitels, het JSTOR biblioteke in staat gestel om die storing van hierdie joernale uit te kontrakteer met die vertroue dat hulle oor die langtermyn beskikbaar sal bly. Aanlyntoegang en volleteks soekvermoë het beskikbaarheid dramaties verbeter. JSTOR het oorspronklik tien ekonomiese en geskiednisjoernale omvat, en is in 1995 geloods by sewe verskillende biblioteeklokale. In November 2010 was daar 6 425 deelnemende biblioteke. JSTOR-toegang is verbeter na gelang van terugvoer wat vanaf hierdie lokale ontvang is. Dit het uitgeloop het op 'n ten volle deursoekbare indeks wat vanaf enige gewone webblaaier toeganklik is. Spesiale sagteware is geïmplementeer om prente en grafieke duidelik en leesbaar te maak.
Met die sukses van hierdie beperkte projek, was Bowen en Kevin Guthrie, toenmalige president van JSTOR, geïnteresseerd in uitbreiding van die getal deelnemende joernale. Hulle het met verteenwoordigers van die Royal Society beraadslaag, en 'n ooreenkoms is bereik om die Philosophical Transactions of the Royal Society te retrodigitaliseer na die ontstaan daarvan in 1665. Die toevoeging van hierdie oplae tot JSTOR is in Desember 2000 afgehandel. Op 2 November 2010 het die databasis 1 289 joernaaltitels bevat, bestaande uit 20 versamelings wat 53 dissiplines verteenwoordig, benewens 303 294 indiwiduele joernaaluitgawes, wat neerkom op meer as 38 miljoen teksbladsye.
Gebruik en inhoud
Toegang tot JSTOR geskied van reg oor die wêreld, en is hoofsaaklik gelisensieer aan biblioteke, universiteite en uitgewers. Gelisensieerde institusies kan JSTOR gratis aan hul lede beskikbaar stel via die internet. Indiwiduele subskripsies is ook beskikbaar wat sekere joernaaltitels aanbetref, via die joernaaluitgewers self.
In November 2010 word JSTOR materiaal verskaf deur 692 uitgewers. Meer as 90 miljoen argiefsoektogte is tussen 1 Januarie en 12 Julie 2010 uitgevoer. Benewens die nut as 'n argief vir indiwiduele joernale, is JSTOR ook al gebruik as a hulpbron vir taalkundige navorsing. Die omvang van die argiefmateriaal maak dit geskik vir vasstelling van tydverwante taaltendense. Die beskikbaarheid van byna alle joernale op JSTOR word beheer deur 'n "bewegende muur", wat naamlik 'n ooreengekome tydsbestek is tussen die huidige band van die joernaal en die laaste band wat aan JSTOR beskikbaar is. Hierdie tydsbestek word gespesifiseer deur ooreenkoms tussen JSTOR en die uitgewer en is meestal in die orde van 3–5 jaar. Uitgewers kan ook 'n verandering van die "bewegende muur"-periode aanvra, of hul insluiting opsê. Voorheen kon uitgewers ook 'n oorskakeling van 'n "bewegende muur" na 'n "vaste muur" aanvra – 'n gespesifiseerde datum waarna JSTOR nie nuwe bande tot hul databasis sal toevoeg nie. In November 2010 was "vaste muur"-ooreenkomste steeds van krag by drie uitgewers van 29 joernale wat aanlyn beskikbaar is via webblaaie onder die uitgewers se beheer.
Bykomend tot die hoofwebruimte, bedryf JSTOR se laboratoriumgroep 'n opediens wat toegang tot die argiewe verskaf vir die doel van korpusanalise by hul Data vir Navorsing-gerief. Hierdie webruimte bied 'n baie ryk en veelsydige soekgerief met grafiese aanduiding van die artikeldekking en losse integrasie met die hoof JSTOR-webruimte. Gebruikers kan besonder gefokusde artikelversamelings opstel, en dan 'n datastel aanvra wat woord-, n-gramfrekwensies en basiese metadata bevat. Die gebruiker sal ingelig word wanneer die datastel beskikbaar is, en kan dit in XML of komma-geskeide waardeformate aflaai. Die gerief sluit egter nie volleteks in nie, alhoewel akademici dit van JSTOR kan aanvra onderhewig aan 'n geheimhoudingsverklaring.
Ook is JSTOR Plantwetenskap benewens die hoofwebruimte beskikbaar. JSTOR Plantwetenskap is 'n aanlynomgewing wat uiteenlopende inhoud, gereedskap, en mense saambring wat in plantwetenskappe geïnteresseerd is. Dit verskaf toegang tot grondige inhoud essensieel tot plantwetenskappe, soos plant-tipespesimens, taksonomiese strukture, wetenskaplike literatuur en verwante materiale. JSTOR Plantwetenskap strewe na 'n omvattende aanlyn-navorsingsgerief vir samevatting en nasporing van die wêreld se botaniese hulpbronne. Dit is nuttig vir diegene wat botanie navors, leer of studeer, benewens biologie, ekologie, omgewings- en bewaringstudies. Die materiale op JSTOR Plantwetenskap word bygedra deur die Globale Plante-inisiatief (GPI). GPI is 'n internasionale onderneming deur leidende herbaria, vir digitalisering en beskikbaarstelling van plant-tipespesimens en ander items van alledaagse nut vir botaniste of ander werkers in plantwetenskappe. Die vennote is van meer as 52 lande afkomstig. Tans is twee vennotenetwerke in plek wat bydraes maak: die Afrika Plante-inisiatief wat fokus op plante van Afrika en die Latyns-Amerikaanse Plante-inisiatief wat plante van Latys-Amerika bydra. GPI het ook uitgebrei na Noord-Amerika, Asië en Europa.
Mattstetten
Mattstetten is 'n munisipaliteit in kanton Bern, in die distrik Bern-Mittelland van Switserland. In 2018 het 561 mense in die munisipaliteit gewoon. In 2020 het 97% van die inwoners Duits gepraat.
JSTOR
Verwante projekte
ARTstor is opgestel as 'n sustersorganisasie van JSTOR om te werk met inhoudeienaars en opvoedkundige gebruikers, deur implementering van 'n soortgelyke subskripsiemodel, wat in 2004 in gebruik gestel is. Dit het aansienlike impetus verkry na die ontbinding in 2005 van die Art Museum Image Consortium (AMICO), 'n kompeterende aanlynstelsel vir beelde of kunswerke, wat opgestel is deur 'n Getty-stigting-geleide konsortium van institusies. ARTstor se versamelings word bygedra deur die gemeenskap en bied 'n wye verskeidenheid beelde wat by interdissiplinêre onderwys en navorsing nuttig is, insluitend bydraes van die leidende museums, fotoargiewe, biblioteke, geleerdes, fotograwe, kunstenaars en kunstenaarboedels. Hierdie diverse versamelings sluit in: Carnegie Arts van die Verenigde State, Die Geillustreerde Bartsch, die Internasionale Mellon-argief, die Huntington-argief vir Asiatiese Kuns, en die Museum vir Moderne Kuns se argitektuur- en ontwerpversameling, die Metropolitan-museum vir Kuns, die Bodleiese Biblioteek en andere. Die ARTstor-digitale biblioteek bevat meer as een miljoen beelde van meer as 100 versamelings wêreldwyd.
Aluka is 'n digitale aanlynbiblioteek wat fokus op materiale rakende Afrika. Dit is 'n inisiatief van Ithaka Harbors wat in 2005 geloods is. In Julie 2008 het Aluka organisatories met JSTOR saamgesmelt, en daar word beplan om die platforms en inhoud ook te verenig.
773
Die jaar 773 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 73ste jaar van die 8ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Bob Haymes
Bob Haymes (29 Maart 1923 – 27 Januarie 1989) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bud Abbott and Lou Costello in Hollywood (1945), Sing While You Dance (1946), The Gentleman Misbehaves (1946), en The Wedding Singer (1998).
774
Die jaar 774 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 74ste jaar van die 8ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.