cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jaloesie
Verskillende manifestasies van jaloesie
Jaloesie manifesteer deur aandagsoekende gedrag, woede en aggressie, onttrekking, repressie, nabootsing en perfeksionisme. Die doel van hierdie manifestasies is om van spanning, wat selfkonsep bedreig, ontslae te raak. Tog het geeneen van hierdie reaksies die verlangde effek nie, maar bring eerder meer spanning mee. Jaloesie is dus ŉ belewenis wat die ontwikkeling van selfkonsep ondermyn. Jaloesie kan ook die eerste aanduiding van ŉ serebrale versteurings soos meervoudige sklerose, Huntington se siekte en Alzheimer se siekte wees. Verder kan jaloesie voorkom in die konteks van depressie, skisofrenie, delusionele versteurings, alkoholmisbruik, dwelmmisbruik en obsessief-kompulsiewe versteurings.
Die jaloesie-kompleks, soos wat dit voorkom by normale persone, sluit dikwels erkende psigopatologiese elemente in. Baie van die abnormaliteite wat meestal geassosieer word met abnormale geestestoestande en wat dikwels kenmerkend is van patologiese jaloesie, is nie ŉ vreemde verskynsel by normale jaloesie nie. Normale jaloesie is reaktief in die sin dat dit ŉ respons is op daadwerklike of vermoedelike ontrouheid. Patologiese jaloesie kan reaktief wees op presies dieselfde wyse. Die onderskeid lê in die aard van die reaksie en die verhouding daarvan tot die inisiërende gebeure. Beide patologies-reaktiewe en normale jaloesie ontstaan uit ŉ provokerende gebeurtenis wat gekoppel kan word aan vrese omtrent die verhoudingsmaat se vorige of toekomstige ontrouheid. Daar is ŉ predisposisie wat die persoon besonder sensitief maak vir sodanige provokasies. Daar is ook ŉ oordrewe reaksie op die provokasie en ŉ oormatige daaropvolgende versteuring in gemoedstoestand en gedrag. Die evolusie van die jaloerse reaksie hang af van die situasie of aspekte van die verhouding wat neig om die jaloesie in stand te hou of te versterk. Patologies-reaktiewe jaloesie verskil dus van normale jaloesie op grond van die intensiteit van die respons.
Jaloesie tussen sibbe
Broers en susters kan jaloesie ervaar wanneer een van die sibbe deur die ouers voorgetrek word, of wanneer die oudste kind voel dat hy of sy “onttroon” is. Nog oorsake van dié soort jaloesie is ŉ kind se temperament, narcisme, onrealistiese verwagtinge, emosionele onvolwassenheid en ŉ negatiewe selfkonsep.
Sekere opvoedkundige implikasies geld vir ouers wat wil verhoed dat hulle kinders onnodig skade ly weens die belewing van jaloesie:
Stade François Trausch
Stade François Trausch is 'n sokkerstadion in Mamer, in suid-wes - Luxemburg. Dit is tans die tuis stadion van FC Mamer 32. Die stadion het 'n kapasiteit van 2,600.
115
Die jaar 115 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 15de jaar van die 2de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Dover, New Hampshire
Dover is 'n stad in die deelstaat New Hampshire. Die administratiewe kantoor van Strafford County is ook hier gesetel. Die stad is geleë op die oewers van die Cochecorivier, ongeveer 17km noordwes van Portsmouth. Die eerste nedersetting is reeds in 1623 gevestig en was bekend as Bristol. Daarna was dit toe bekend as Northam voor dit Dover genoem is in 1639. Die Cocheco-slagting het hier plaasgevind in 1689. Die dorp het stadstatus gekry in 1855 en die ekonomie is gevestig rondom vervaardiging.
Epoulet soldaat
Identifikasie
Die vis word tot 20cm lank. Dit is lig gekleur met 'n pêrelagtige skynsel. Die skubbe is klein. Daar is 'n kenmerkende donker streep agter die kieu openinge. Die dorsale vinne se rante is geel. Die visse leef rotsagtige kusareas sowel as aflandige riwwe in water wat 2 tot 35m diep is.
Hulle leef in groepies saam wat bedags voor die openinge van grotte of naby skeure in die rots skuil. Snags breek die groep op en elkeen jag soöplankton.
Honda Valkyrie
Die Honda Valkyrie is 'n motorfiets wat vervaardig is deur Honda vanaf 1996 tot 2003. Dit was aangewese as die GL1500C in die Amerikaanse mark en F6C ("Flat Six Custom") in ander markte.
Die Valkyrie se enjin is 'n vloeistofverkoelde, horisontale platsesenjin verplant van Honda se Gold Wing-model, in teenstelling met die V-tweelingenjin wat algemeen gevind word op kruiserstylmotorfietse. In sy oorplanting van die Gold Wing, was die mees noemenswaardige enjinveranderinge die nokas en die verandering tot ses individuele 28 mm vergassers, een vir elke silinder, veranderinge wat verhoogde krag en wringkrag gelewer het.
Die Valkyrie was ook met 'n trurat beskikbaar in Japan. Die Valkyrie is in die Verenigde State vervaardig deur die Honda-motorfietsaanleg in Marysville, Ohio.
Thamsanqa Gabuza
Thamsanqa Aubery Gabuza (gebore 27 Julie 1987) is 'n Suid-Afrikaanse sokkerspeler wat as 'n aanvaller vir Orlando Pirates in Suid-Afrika speel en die Suid-Afrikaanse nasionale sokkerspan speel.
Blood Red Shoes
Blood Red Shoes is 'n Engelse musiekgroep vanuit Brighton. Die groep is in 2005 gevorm en bestaan uit Laura-Mary Carter (sang en kitaar) en Steven Ansell (tromme en sang).
Kingsbridge Windkragprojek
Die Kingsbridge Windkragprojek, ook bekend as Kingsbridge 1-windfasiliteit , verwys na 'n groot windplaas wat besit en bedryf word deur die Capital Power Corporation. Kingsbridge 1-windfasiliteit is geleë tussen Goderich en Kincardine, Ontario, op die suidooskus van die Huronmeer in die dorp Ashfield-Colborne-Wawanosh en bestaan uit 22 1.8 MW Vestas V80 windkragaanleg met 'n kapasiteit van 39.6 MW. Elke toring is meer as 78 meter lank en weeg rondom 195 metrieke ton. Die projek bestaan uit twee fases en bied tans krag aan ongeveer 12 500 huise.
In 2004 het die eerste fase van 'n opwekkingskontrak deur die regering van Ontario toegeken as deel van sy hernubare energieversoek. Konstruksie is sedertdien voltooi en die projek is ten volle operasioneel.
Toghon Temür
Toghon Temür (Mongools: Тогоонтөмөр, Togoontömör, Chinees: 妥懽帖睦尔; 25 Mei 1320 – 23 Mei 1370), ook bekend onder sy tempelnaam Huizong, word beskou as die laaste Groot Khan van die Mongoolse Ryk. Hy was die seun van Kuśala, keiser van die Yuan-dinastie.
In die laaste jare van sy bewind is die Yuan-dinastie omvergewerp deur ’nChjinese rebellie, waarna die Ming-dinastie gestig is, hoewel die Mongole steeds beheer oor Mongolië behou het.
Bewind
Toghon Temür is as jong keiser deur krygshere beheer. Toe hy ouer word, het hy van sommige van die mense wat hom oorheers het, ontslae geraak.
Rebellegroepe in Suid-China het die Ming-dinastie gestig en die leër van die Yuan-dinastie in Noord-China in 1368 verslaan. Toghon Temür het na sy somerbasis, Shangdu, gevlug. In 1369, toe Shangdu ook val, het hy noordwaarts na Yingchang gevlug, waar hy in 1370 dood is.
Paramurrayona corticata
Paramurrayona corticata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Paramurrayona en tot die familie Paramurrayonidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1967 deur Vacelet.
Onderbanken
Onderbanken, ook wel De Onderbanken, (Limburgs: (De) Óngerbenk) is 'n voormalige munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Limburg, wat aan die Duitse deelstaat Noordryn-Wesfale grens. Die voormalige munisipale gebied het sowat 8 000 inwoners (2012) en 'n oppervlakte van 21 km².
Op 1 Januarie 2019 is Onderbanken opgegaan in die nuwe munisipaliteit Beekdaelen.
Plekke
Plekke in die voormalige munisipale gebied van Onderbanken:
Bingelrade, Etzenrade, Jabeek, Merkelbeek, Op den Hering, Raath, Schinveld en Viel.
Guy Kibbee
Guy Kibbee (6 Maart 1882 – 24 Mei 1956) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Rain (1932), Captain Blood (1935), Captain January (1936), en Mr. Smith Goes to Washington (1939).
J. Terry Williams
J. Terry Williams (25 Augustus 1930 – 22 Maart 2015) was 'n Amerikaanse film redakteur gekrediteer op ongeveer dertig rolprente en tv-films. Hy is ook genomineer by die 39ste Akademie Toekennings vir Beste Film Redigering vir die film The Russians Are Coming, the Russians Are Coming (1966). Sy nominasie was gedeel met Hal Ashby.
Hy het hoofsaaklik gewerk op TV-films, sowel as 'n paar van die episodes van die TV-reeks McMillan & Wife. Williams het gesterf in 2015.
2018
Die jaar 2018 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dis was die 18de jaar van die 21ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Pericharax canaliculata
Pericharax canaliculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Pericharax en tot die familie Leucettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur Burton & Rao.
117
Die jaar 117 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 17de jaar van die 2de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Chishimba-watervalle
Die Chishimba-watervalle (soms Chisimba) is 33 km noordwes van Kasama in die Kasama-distrik in die noorde van Zambië.
In net meer as 300 m is daar in die Luomberivier, 'n sytak van die Lukulurivier, twee watervalle en twee behoorlike katarakte. Hulle lê op 'n hoogte van 1318 m bo seevlak by die koördinate.
Die boonste stroomversnelling is bekend as die Chipondo. Net stroomaf is die Mutumena-waterval met 'n hoogte van 20 m. Daarna kom die Kaelo-katarak waartydens die rivierbeddding 10 m aan hoogte verloor. Die Chishimba-waterval is 'n 30 m hoog.
Op die rivieroewer is 'n klein reënwoud te danke aan die sproeinewel van die valle. By die watervalle is 'n hidroëlektriese kragsentrale. Net suidoos van die valle is die Chilubula-sendingstasie van die White Fathers.
Omdat dit moeilik bereikbaar is, word die watervalle min besoek. Daar is 'n kampeerterrein en 'n voetslaanpad. Die valle is in 1949 tot natuurmonument verklaar.
Orda Khan
Orda Itsjen (Lord Orda; Орд эзэн, Ord ezen) (c. 1204–1280) was ’n Mongoolse khan en militêre strateeg wat in die 13de eeu oor die oostelike deel van die Oeloes van Djotsji regeer het.
Onstabiele strook
duimnael|300px|Die posisie van die veranderlike sterre in die onstabiele strook. duimnael|300px|Veranderlike sterre op die HR-diagram.
Die onstabiele strook is ’n byna vertikale strook op die Hertzsprung-Russell-diagram waar baie veranderlike sterre lê: die RR Lyrae-veranderlikes waar hulle kruis met die horisontale tak; die klassieke Cepheïede waar hulle kruis met die superreuse; die W Virginis-veranderlikes by effens laer ligsterktes; en die Delta Scuti-veranderlikes naby die hoofreeks, insluitende die SX Phoenicis-veranderlikes en kortperiode-Ap-sterre.
RV Tauri-veranderlikes word ook soms geplaas in die onstabiele strook, naby die Cepheïede. Hoewel hulle baie verskil, lyk dit of hul pulserings deur dieselfde meganisme veroorsaak word.
Pulserings
Sterre in die onstabiele strook pulseer vanweë He-3 (He++ of dubbel geïoniseerde helium). In normale AFG-sterre is helium neutraal (He+) in die fotosfeer van die ster. Diep onder die fotosfeer, by sowat 25 000 tot 30 000 kelvin (K), begin die He-2-laag (eerste He-ionisasie). Tweede ionisasie (He-3) begin by sowat 35 000 tot 50 000 K.
Wanneer die ster krimp, neem die digtheid en temperatuur van die He-2-laag toe. He-2 begin omsit in He-3 (tweede ionisasie). Dit maak die gas meer absorberend en straling word tydelik in die gas vasgevang. Dit verhit die gas en die ster begin uitsit. Namate dit uitsit, koel dit af, die He-3 sit om in He-2 en die gas raak meer uitsendend. Die buitenste lae van die ster krimp weer en die hele proses begin van voor af.
Ander pulserende sterre
Daar is verskeie soorte veranderlike sterre en baie van hulle kom nie in die onstabiele strook voor nie. Hul pulserings word deur ander metodes veroorsaak. By koeler temperature is daar die langperiode-veranderlikes (AGB-reuse). By warmer temperature is daar die Beta Cephei-veranderlikes en PV Telescopii-veranderlikes. Reg by die grens van die onstabiele strook, naby die hoofreeks, is die Gamma Doradus-veranderlikes. Die strook witdwerge het drie verskillende streke van veranderlikes: DOV, DBV en DAV (ZZ Ceti-veranderlikes).
Die meeste superreuse met ’n groot ligsterkte is in ’n mate veranderlik, insluitende Alpha Cygni-veranderlikes. In die gebied van helderder sterre bo die onstabiele strook kom die geelhiperreuse voor; hulle het onreëlmatige pulserings en opvlammings. Die warmer helder blou veranderlikes kan verwant wees en toon dieselfde kort- en langtermynwisselings van spektrum en ligsterkte met onreëlmatige opvlammings.
Oostenryk-Hongarye
Oostenryk-Hongarye (Duits: Österreich-Ungarn, Hongaars: Osztrák–Magyar), oftewel die Oostenryks-Hongaarse Monargie (Duits: Österreichisch-Ungarische Monarchie, Hongaars: Osztrák–Magyar Monarchia), was 'n staat in Sentraal-Europa vanaf 1867 tot 1918. Dit het bestaan uit Oostenryk en Hongarye en is deur slegs een monarg regeer. Die twee keisers en konings van Oostenryk-Hongarye was Frans Josef I en Karel I.
Die volle naam van die koninkryk was "Die Koninkryke en Lande Verteenwoordig in die Ryksraad en die Lande van die Kroon van St. Stefanus".
Met die nederlaag in die Eerste Wêreldoorlog het die laaste Oostenrykse keiser afgetree, wat tot die beëindiging van die ryk gelei het.
Voorgeskiedenis
Die vereniging van Oostenryk met Hongarye is omstreeks 1510 begin met 'n erfenisooreenkoms tussen die vader van aartshertogin Anna van Boheme, Vladislav II, koning van Boheme en Hongarye, en die oupa van aartshertog Ferdinand van Oostenryk, keiser Maksimiliaan I van Oostenryk. Aangevul deur 'n huweliksooreenkoms wat gereël het dat Anna met Ferdinand, broer van die latere keiser Karel V, in 1521 trou. Na die dood van Vladislav en Anna se broer Ludwig in 'n oorlog in 1526, het Anna Boheme en Hongarye geërf (Hongarye was toe gedeeltelik deur die Ottomaanse Ryk beset). So het sy die voorvader geword van die Oostenrykse lyn van die Habsburgers.
Na die dood van Anna en later die nie-hertroude Ferdinand, word hul oudste seun Maximiliaan Keiser van die Heilige Romeinse Ryk, Koning van Boheme en Hongarye en Aartshertog van Oostenryk. Deur 'n lang reeks strategiese huwelike het alle gebiede in die hande van die Habsburg- en Wittelsbach-dinastie gebly.
Met die Franse Revolusie het Oostenryk meer op Hongarye begin fokus. Die Heilige Romeinse Ryk het in 1806 opgehou bestaan en die laaste keiser, Frans II, ook aartshertog van Oostenryk, het as Frans I keiser van Oostenryk geword. Met die toenemende invloed van Pruise in die Duitse Bond ('n konfederasie van Duitse state), ten koste van Oostenryk, is belangstelling in Hongarye verder aangewakker.
Die Habsburgse Ryk was 'n gebied in Sentraal- en Oos-Europa wat deur verowering en bowenal deur erfenis bymekaar gebring is. Totdat die dubbele monargie van Oostenryk en Hongarye in 1867 tot stand gekom het, was daar geen duidelike politieke samehang in wat die "Kroonlande" genoem is nie. Die Habsburgers het oor Duitsers geheers, insluitend Tirolers, Hongare, Italianers, Tsjegge, Slowake, Pole, Slawiërs en Oekraïners. Die monargie kon nie op die steun van die Hongare staatmaak nie en het eerder op die Duitssprekende bevolking gebou. Aangesien die kroning met die kroon van Sint Stefanus deurslaggewend was vir die gesag van 'n Hongaarse koning, is Ferdinand I van Oostenryk reeds op 28 September 1830, voor die dood van sy vader, as koning van Hongarye gekroon. Frans Josef I is eers op 8 Junie 1867 gekroon, maar die polities en militêr verleë, Karel I van Oostenryk het homself in 1916 inderhaas gekroon.
Slegs van die offisiere in die weermag, 'n bevoorregte kaste binne die samelewing, kon die Habsburgse heersers volkome lojaliteit verwag. Aan die einde van die Eerste Wêreldoorlog het die nuwe regerings in Praag en Boedapest hul soldate tuis geroep en die Oostenryk-Hongaarse weermag het gedisintegreer.
Dubbele monargie
Die Ausgleich het die Duitse en Hongaarse bevolkingsgroepe 'n bevoorregte posisie gegee. Die ander volke, wat saam 'n klein meerderheid gevorm het, is in die dubbele monargie opsy geskuif, wat veral van die Tsjegge toenemende weerstand ondervind het. In Mei 1867 het Frans Josef 'n toespraak in die Ryksraad gelewer waarin hy belowe "gleiche Sicherheit (as die Hongare verkry het) für die übrigen Königsreiche und Länder". Die skeidslyn het nie historiese lyne gevolg nie (Boheme was tot 1526 onder dieselfde dinastie as Hongarye), maar is langs die rivier Leitha getrek. Oostenryk (saam met Boheme, wat onder andere deel van Oostenryk was) het Cisleithanië geword, Hongarye (insluitend Slowakye, Kroasië, Transsilvanië en die Banat) het Transleithanië geword. Die Hongare het 'n baie groot interne outonomie gehad. Verdediging, buitelandse sake en finansies het federale sake geword. Nadat Bosnië in 1908 geannekseer is, is hierdie gebied op federale vlak (vanaf die Ministerie van Finansies) geadministreer.
Die volgende historiese administratiewe eenhede (die kroonlande) was deel van die ryke:
Lys van konsentrasiekampe in Nazi-Duitsland
Hier volg 'n lys van die Nazi-konsentrasiekampe. Konsentrasiekampe is opgerig vanaf 1933 toe die Nazi-party aan bewind gekom het, maar soos wat elke land onder die juk van Duitsland geval het in die daaropvolgende jare, is kampe ook in dié lande opgerig.
Uitwissingskampe is pienk gekleurd, terwyl die belangrike konsentrasiekampe van ander tipes blou gekleurd is.
Vlag van Hawaii
Die vlag van Hawaii is op 20 Mei 1845 in gebruik geneem. Die vlag vertoon agt horisontale bane in wit, rooi en blou afwisselend met ’n Union Jack in die skildhoek.
Ontwerp
Die skildhoek van die vlag van Hawaii bevat die Union Jack van die Verenigde Koninkryk. Die res van die vlag bevat agt horisontale bane wat die agt grootste eilande voorstel, nl. Hawaii, Oahu, Kauai, Kahoolawe, Lanai, Maui, Molokai en Niihau. ’n Negende baan is op ’n tyd bygevoeg om die eiland Nihoa voor te stel. Ander weergawes van die vlag het slegs sewe bane wat al die eilande met die uitsondering van Kahoolawe of Niihau voorstel. Die kleure van die bane. van bo na onder is in die volgorde wit-rooi-blou-wit-rooi-blou-wit-rooi. Die kleure is in 1843 gestandaardiseer maar ander kombinasies is gebruik in die verlede en word vandag soms nog gebruik.
Geskiedenis
Daar is verskeie vertellings van die vroeë geskiedenis van die vlag van Hawaii. Een vertel hoe koning Kamehameha I ’n Britse vlag, waarskynlik ’n Rooi vaandel, gehys het wat aan hom deur die Britse ontdekkingsreisiger George Vancouver gegee is as teken vriendskap met koning George III. Besoekers aan die eilande het die vlag gesien wapper by eerbiebwaardige plekke. ’n Raadgewer van Kamehameha het opgemerk dat die Union Jack daarvoor verantwoordelik kan wees dat Hawaii betrokke kan raak by internasionale konflik omdat die koninkryk gesien kan word as bondgenoot van die Verenigde Koninkryk. Kamehameha het gevolglik die vlag oor sy huis by Kamakahonu gestryk. Hoewel die historiese akkuraatheid van die verhaal in twyfel getrek word, word ook vertel dat ’n Amerikaanse vlag by Kamehameha se huis gesien is om Amerikaanse belange te paai gedurende die oorlog van 1812, maar dat dit verwyder is toe Britse offisiere ernstig daarteen kapsie gemaak het. Dit verduidelik waarom die gevolglike vlag van Hawaii ’n doelbewuste versmelting van die twee lande se vlae was.
In 1816 het Kamehameha opdrag gegee vir die ontwerp van ’n eie vlag om konflik te vermy. Hierdie vlag het die basis gevorm vir die huidige ontwerp. Dit vlag is waarskynlik ontwerp deur een va die kommandeurs van die Koninklike Hawaiise Vloot. Hulle was voormalige offisiere van die Britse Koninklike Vloot wat Kamehameha van raad voorsien het en die vlag is gebaseer op ’n vorm van die Britse vlootvlag. Daar is onenigheid oor die werklike ontwerper: dit kon òf Alexander Adams òf George Beckley gewees het. Die ontwerp was soortgelyk aan die vlag van die Britse Oos-Indiese Kompanjie wat in dié tyd gebruik is maar wat net rooi en wit bane gehad het. Kaptein Adams het hierdie vlag vir die eerste keer gebruik op ’n Hawaiise handelsending na China in 1817.
Die oorspronklike vlag is ontwerp om afwisselende bane in rooi-wit-blou te hê en die kleure kan toegeskryf word aan die vlag van die Verenigde Koninkryk. Die vlag wat gedurende die eerste amptelike vlaghysing gebruik is het verkeerdelik die kombinasie in wit-rooi-blou gehad, maar dit blyk of ontdekkingsreisigers wat die eilande besoek het tot die 1840’s verskillende weergawes het van die presiese volgorde van die kleure en die aantale bane. Daar was moontlik verskillende weergawes van die vlag met verskillende kleurvolgordes en aantal bane. Die aantal bane het ook verander: aanvanklik is die vlag ontwerp met òf sewe òf nege horisontale bane en in 1845 is dit amptelik na agt bane verander. Dit is vandag nog in gebruik.
Ka Hae Hawaii-dag
In 1990 het John D. Waihee III, goewerneur van Hawaii, 31 Julie as Ka Hae Hawaii-dag oftewel Hawaiiaanse Vlagdag verklaar. Sedertdien is dit elke jaar gevier.
Vlag van die Goewerneur
Die vlag wat deur die goewerneur van Hawaii gebruik word is ’n tweekleur in blou en rooi. Daar is agt wit vyfpuntige sterre in ’n sirkelvorm om die naam van die deelstaat (in hoofletters). Gedurende die tyd wat Hawaii ’n deelgebied van die VSA was, was die letters “TH” (vir “Territory of Hawaii”) in die middel van die vlag.
Kanaka Maoli-vlag
Daar word soms aanspraak gemaak dat die Kanaka Maoli (“ware mense” in Hawaiiaans) se vlag die oorspronklike vlag van die koninkryk van Hawai’i is. Vir sommiges simboliseer hierdie vlag die inheemse Hawaiianers omdat die huidige Hawaiiaanse vlag, ’n kombinasie van Britse en Amerikaanse simboliek, beelde van kolonialisme oproep. Die kleure is rooi, groen en geel en was volgens oorlewering Kamehameha se persoonlike vlag en is weer deur Kamehameha III ingevoer. Die sentrale ontwerp is ook teenwoordig in die amptelike wapenskild van die koninkryk van Hawaii.
Gene Simeona van Honolulu beweer dat hy die “oorspronklike” Hawaiiaanse groen, rooi en geel gestreepte vlag wat deur kaptein Lord George Paulet van die Britse vloot vernietig is toe hy in 1843 Hawaii vir vyf maande beset het, herskep het. Simeona sê dat ’n afstammeling van Paulet wat hy in 1999 op die gronde van Iolani-paleis ontmoet het, aan hom genoem het dat die huidige Hawaiiaanse vlag nie die oorspronklike is nie. Simeona sê hy het die ontwerp in die Hawaiiaanse Staatsargief opgespoor. Tot op datum is daar egter geen bewyse in Hawaiiaanse koerante, historiese optekenings of enige regeringsdokumentasie van daardie era vir Simeona se bewerings bevind nie. Daar is beweer dat die Jamaikaanse gewilde reggae-musiekbeweging die ooglopende invloed vir die vlag is.
In die middel van die vlag is ’n skild waarop ’n wapenskild van die kanaka maoli is en dit bestaan uit die koninklike kahili, die oorspronklike Hawaiiaanse koninklike standaard. Twee spane is gekruis oor hierdie kahili wat die reisende tradisies van die Hawaiiane en Kamehameha se Kānāwai Māmalahoe voorstel. Daar is nege bane, anders as die agt van die huidige staatsvlag van Hawaii, en elk stel ’n eiland van Hawaii voor. Dit is Hawaii, Maui, Kahoolawe, Lanai, Molokai, Oahu, Kauai, Niihau en Nihoa. Hoewel die laaste hiervan onbewoon was, was dit amptelik deel van die koninkryk van Hawaii gedurende die heerskappy van Kamehameha IV. Volgens die voorstaanders van hierdie vlag stel die groen die maka ’ainana (gewone burgers), die grond en goedheid voor; die rooi stel die konohiki (middelklas), genealogie en krag voor; en die geel stel die alii, geestelikheid en paraatheid op gevaar voor. Ander vlae en kleure is voorgestel maar selfs leiers van die Hawaiiaanse Soeweteiniteitsbeweging gebruik dikwels die huidige staatsvlag.
Gabriel van Dievoet
Gabriël van Dievoet, gebore in Brussel (1875-1934) was 'n skilder en decorateur Art Nouveau.
Hy was die broer van argitek Henri van Dievoet. Hy is 'n afstammeling van die beeldhouer Peter van Dievoet.
Necrolestes
Necrolestes patagonensis (Ameghino) is 'n fossiele soogdierspesie uit Patagonië (Argentinië) wat die eerste keer in 1891 beskryf is. Dit kom uit die vroeë Mioseen van 16 miljoen jaar gelede.
Beskrywing
Die skedel toon 'n wipneus, en hy het sterk voorpote en kort, breë beendere, wat ooreenkom met 'n dier wat graaf. Necrolestes het waarskynlik wurms en insekte gevreet soos molle vandag doen. Die diertjie lyk soos Afrika se gouemol of die buidelmolle wat vandag in Australië aangetref word. Necrolestes het nes die gouemol 'n 'derde been' in sy voorpoot. Dis eintlik 'n sening wat verkalk is. Necrolestes en die gouemol is nogtans nie nouverwant nie en dit is dalk 'n voorbeeld van konvergente evolusie omdat altwee dieselfde grawende lewenswyse het. Necrolestes was taamlik klein en het sowat 'n gewig van 80-120 g gehad, die skedel was 2 cm en kop-liggaam ongeveer 15 cm lank.
Taksonomie
Daar is lank getwyfel of hulle plasentale soogdiere of buideldiere is. Rougier et al. toon nogtans dat hulle geen tribosfeniese Theria is nie. Hulle is -soos die eendbekdier vandag- nog buideldiere nog plasentale soogdiere. Necrolestes se skedel het ooreenkomste met Cronopio dentiacus s'n. Hulle het altwee kiestande wat net een wortel het, wat uitsonderlik is vir 'n soogdier. Cronopio is nogtans uit die Paleoseen, wat Necrolestes 'n 'lasarus-spesie' maak. Necrolestes wat 45 miljoen jaar later geleef het as Cronopio word beskou as die laaste oorlewendes van 'n tak van die soogdiere wat Meridiolestida genoem word en in die Kryt en die Paleoseen 'n belangrike onderdeel van Suid-Amerika se dierewêreld gewees het. Die Meridiolestida word dikwels as onderdeel van die Dryolestoidea beskou, maar Rougier dink dat hulle effens nouer aan die Theria verwant is. 'n Vereenvoudigde kladogram sien so uit:
Koetsjoem
Koetsjoem (Russies: Кучум; in die Siberiese Tartaarse dialek uitgespreek as Koetsoem) (? - c. 1601) was die laaste khan van die Siberiese Khanaat (1563–1598).
Pericharax carteri
Pericharax carteri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Milton Kibbee
Milton Kibbee (27 Januarie 1896 – 17 April 1970) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Billy the Kid's Smoking Guns (1942), The Mad Doctor of Market Street (1942), Junior Prom (1946), en River Lady (1948).
Koetsjoem
In 1563 het Koetsjoem sy broer Jadegar verslaan en die troon bestyg. In 1582 is die Siberiese Khanaat deur die Kosak Jermak aangeval. Hy het Isker, Koetsjoem se tuiste, verower. Die khan het na die steppe gevlug en sy gebied aan Jermak afgestaan.
In 1585 het Koetsjoem Jermak skielik in die middel van die nag aangeval en die meeste van sy mense vermoor. Jermak is gewond en het probeer om oor die Wagai-rivier te swem, maar het verdrink. Rusland moes heeltemal uit Siberië onttrek, maar danksy Jermak se verkenning van die riviere het hulle die hele gebied ’n paar jaar later terugverower.
Koetsjoem se naam word in verskeie Tartaarse en Russiese liedere en legendes genoem. Sy afstammelinge het in Moskowië gebly en eindelik die titel Sibirski aangeneem.
John Dove-Wilson
Sir John Carnegie Dove-Wilson was regterpresident van Natal.
Hy is in Skotland gebore in 1865 en tot die balie toegelaat in 1888 en het in Edinburgh gepraktiseer tot 1894 toe hy aangestel is in die balie van die Natalse hooggeregshof. In 1911 het hy regterpresident geword. Hy was die regter in die verraadverhore na die 1922-opstand aan die Rand en het in 1930 afgetree, waarna hy weer in Edinburgh gaan woon het. Hy het daar gesterf in 1935.
Afrikaanse Taalmonument
Die Afrikaanse Taalmonument is 'n monument wat aan die Afrikaanse taal gewy is. Hierdie monument is deur Jan van Wijk ontwerp en in 1975 onthul. Dit staan ook as die Tweede Taalmonument bekend.
Die Eerste Taalmonument is opgerig te Burgersdorp in 1893. Die Tweede Taalmonument is gebou op 'n heuwel bokant die Paarl in die Wes-Kaapprovinsie in Suid-Afrika. Die monument is in 1975 voltooi om die halfeeu te gedenk van die amptelike erkenning van Afrikaans as 'n selfstandige taal afsonderlik van Nederlands. Die monument bestaan uit verskillende groter wordende strukture van 'n konvekse en konkawe aard, wat die invloede van verskillende ander tale en kulture, asook politieke ontwikkelings in Suid-Afrika, op Afrikaans simboliseer:
Op 'n groot inskripsie by die ingang, is twee sitate van vooraanstaande digters/skrywers in die Afrikaanse taal gebeitel:
Die sin "DIT IS ONS ERNS" staan op die pad na die monument. Dit is woorde wat beroemd geword het in die stryd om die erkenning van Afrikaans. Dit was eers net ’n Kaapse stryd, maar in April 1905 begin dit ook in die destydse Transvaal, toe Gustav Preller sy reeks artikels Laat 't Ons Toch Ernst Wezen in De Volkstem publiseer en met onverbiddelike logika al die argumente van die teenstanders ontsenu. Later sou dr. D.F. Malan dan ook uitroep: "Dit is ons Ernst!"
Khagan
Kha khan, khagan of qagan (Mongools: хаан, khaan) is ’n titel in Mongools en Turks gelykstaande aan keiser. Die persoon het oor ’n khaganaat geheers.
Die vroeë khagans van die Mongoolse Ryk was:
Met die stigting van die Chinese Yuan-dinastie het Koeblai Khan en sy afstammelinge die leiers van dié dinastie geword en was hulle bekend as khagans van die Mongole en keisers van die Chinese.
Lys van monarge van Engeland
Die volgende is ’n lys van konings van Engeland, wat van 878 tot 926 verenig is deur Alfred die Grote van Wessex en sy kleinseun Athelstan. Die vereniging met Wallis het in 1536 plaasgevind en met Skotland in 1707 om die Verenigde Koninkyk van Groot-Brittanje te vorm.
Die lys van Engelse konings begin tradisioneel in 829 met Egbert van Wessex, hoewel Offa van Mercië die eerste persoon was wat skynbaar van 774 af die titel koning van Engeland gebruik het. In 825 het die Wes-Saksiese konings Kent en Sussex van Mercië afgevat en daarop het hulle al hoe meer dominant oor die ander koninkryke van Engeland geword.
Die titel koning of koningin van Engeland is nie tegnies korrek nie, maar word aanvaar vir die monarg van Engeland, Skotland en Wallis.
Huis van Wessex
(Ecgberht) 829-839 || || c. 775 seun van Ealhmund van Kent || Redburga drie kinders || 4 Februarie 839 op sowat 64 (Æþelwulf) 5 Februarie 839-856 || || Aachen seun van Egbert en Redburga || (1) Osburga ses kinders (2) Judith van Vlaandere 1 Oktober 853 geen kinders || 13 Januarie 858 op 62 of 63 (Æþelbald) 856-860 || || c. 831 seun van Ethelwulf en Osburga || Judith van Vlaandere geen kinders || 20 Desember 860 op sowat 29 (Æþelberht) 21 Desember 860-865 || || c. 835 seun van Ethelwulf en Osburga || onbekend twee kinders || 865 op sowat 30 (Æþelræd) 865-871 || || c. 837 seun van Ethelwulf en Osburga || Wulfrida 868 twee kinders || 23 April 871 op sowat 34 16 April 871-899 || || c. 849 Wantage seun of Ethelwulf en Osburga || Ealhswith Winchester 868 6 kinders || 26 Oktober 899 op omtrent 50 27 Oktober 899-924 || || c. 877 seun van Alfred die Grote en Ealhswith || (1) Ecgwynn 893 2 kinders
(2) Elffed 899 8 kinders
(3) Edgiva van Kent 919 4 kinders || 17 Julie 924 Farndon, Cheshire op omtrent 47 924 || || 904 Wessex seun van Eduard die Ouere en Elffled || ongetroud || 924 op omtrent 20 3 Augustus 924-939 || || 895 Wessex seun van Eduard die Ouere en Ecgwynn || ongetroud || 27 Oktober 939 op omtrent 44 28 Oktober 939-946 || || 921 Wessex seun van Eduard die Ouere en Eadgifu van Kent || Elgiva || 26 Mei 946 Pucklekerk op omtrent 25 (vermoor) 27 Mei 946-955 || || c. 923 seun van Eduard die Ouere en Eadgifu van Kent || onbekend || 23 November 955 Frome op omtrent 32 24 November 955-959 || || c. 941 seun van Edmund I en Elgiva || Elgiva (nietig verklaar)|| 1 Oktober 959 op omtrent 18 2 Oktober 959-975 || || c. 942 Wessex seun van Edmund I en Elgiva || (1) Ethelflaed
(2) Elfrida || 8 Julie 975 Winchester op omtrent 33 9 Julie 975-978 || || c. 962 Wessex seun van Edgar die Vreedsame en Ethelfleda || ongetroud || 18 Maart 978 Corfe-kasteel op omtrent 16 (vermoor) 19 Maart 978-1016 || || c. 968 Wessex seun van Edgar die Vreedsame en Elfrida || (1) Elfled van Northumbrië
(2) Elgifu van Northampton
(3) Emma van Normandië || 23 April 1016 Londen op omtrent 48 24 April- 30 November 1016 || || c. 989 Wessex seun van Ethelred II en Elfled van Northumbrië || Edith van Anglië 2 kinders || 30 November 1016 Glastonbury op omtrent 27
Denemarke
Engeland het onder Deense beheer gekom na die onsuksesvolle heerskappy van koning Ethelred. Sommige van die Deense konings het die kroon van Denemarke sowel as Engeland gedra.
25 Desember 1013–1014 || || onbekend Denemarke seun van Harald Bloutand en Gunhilda van Wenden || onbekend || 3 Februarie 1014 Gainsborough 1 Desember 1016–1035 || || c. 995 Denemarke seun van Sven Vurkbaard || (1) Elgifa van Northampton
(2) Emma van Normandië || 12 November 1035 Shaftesbury op omtrent 40 13 November 1035–1040 || || c. 1015 seun van Knoet die Grote en Elgifa van Northampton || onbekend || 17 Maart 1040 Engeland op omtrent 25 18 June 1040–1042 || || 1018 seun van Knoet die Grote en Emma van Normandië || onbekend || 8 Junie 1042 Lambeth op omtrent 24
Huis van Wessex (herstel)
Die ou Wes-Saksiese lyn het ná die bewind van die Deense konings weer aan die bewind gekom.
9 Junie 1042–1066 || || c. 1003 Islip, Oxfordshire seun van Ethelred II en Emma van Normandië|| Edith van Wessex 23 Januarie 1045 || 4 Januarie 1066 op omtrent 63 5 Januarie- 14 Oktober 1066 || || c. 1022 Wessex seun van Godwin, Graaf van Wessex en 	Gytha Thorkelsdóttir || (1) Ealdgyth Swan-nek 6 kinders
(2) Aldgyth Januarie 1066 2 kinders || 14 Oktober 1066 Oorlog, Oos-Sussex op omtrent 44 15 Oktober- 10 Desember 1066 || || c. 1052 Hongarye seun Edward Verbande en Agatha || onbekend || c. 1126 op omtrent 75
Huis van Normandië
In 1066 het hertog Willem II van Normandië die Angel-Saksers verslaan. Die invallende Normandiërs en hul nageslag het die Engelse heerserklas vervang. Die adel van Engeland was deel van ’n enkele Franssprekende kultuur en baie het grond weerskante van die Engelse kanaal besit. Die vroeë Normandiese konings van Engeland was as Hertoë van Normandië onderhorig aan die koning van Frankryk. Hulle het Engeland nie noodwendig as hul belangrikste eiendom beskou nie (hoewel dit hulle die titel koning besorg het – ’n belangrike statussimbool). Koning Richard I (die Leeuhart) word dikwels beskou as die toonbeeld van ’n Middeleeuse Engelse koning, maar hy het net Frans gepraat en het die meeste van sy tyd buite Engeland deurgebring.
Dit was eers ná die Normandiese verowering van Engeland in 1066 dat monarge volgens die Franse manier genommer is, hoewel die vroeëre gebruik om konings deur byname te onderskei, nie dadelik uitgesterf het nie.
25 Desember 1066–1087 || || c. 1028 Falaise-kasteel seun van Robert I, Hertog van Normandië en Herleva || Matilda van Vlaandere Chapel Notre Dame, Normandië 1053 10 kinders || 9 September 1087 Sint Gervais in Rouen op sowat 59. Begrawe in Etienne-abdy (Abbaye aux Hommes) in Caen (Willem le Roux) 26 September 1087–1100 || || c. 1060 Normandië seun van Willem die Veroweraar en Matilda van Vlaandere || ongetroud || 2 Augustus 1100 New Forest op sowat 40 (Henri Beauclerc) 5 Augustus 1100–1135 || || September 1068 Selby seun van Willem die Veroweraar en Matilda van Vlaandere || (1) Edith van Skotland Westminster-abdy 11 November 1100 vier kinders (2) Adeliza van Louvain Windsor-kasteel 29 Januarie 1121 geen kinders || 1 Desember 1135 Kasteel van Lyons-la-Forêt (Saint-Denis-en-Lyons) op 67. Begrawe in Reading-abdy (Étienne de Blois) 22 Desember 1135–1154 || || c. 1096 Blois seun van Stefanus, Graaf van Blois en Adela van Normandië || Matilda van Boulogne Westminster 1125 vyf kinders || 25 Oktober 1154 Dover-kasteel op sowat 58 (Mathilde ou Mahaut l'emperesse) 7 April – 1 November 1141 Titel betwis || || 7 Februarie 1102 Sutton Courtenay enigste wettige dogter van Hendrik I en Edith van Skotland || (1) Hendrik V, Heilige Romeinse Keiser Mainz 6 Januarie 1114 geen kinders (2) Geoffrey V, Graaf van Anjou Le Mans-katedraal 22 Mei 1128 drie kinders || 10 September 1167 Notre Dame du Pré in Rouen op 65
Huis van Plantagenêt
Stefanus het in November 1153 die Verdrag van Wallingford geteken waarin hy Hendrik, seun van Matilda, erken as troonopvolger in die plek van sy eie seun.
Die vroeë Plantagenets het oor baie gebiede in Frankryk regeer en het Engeland nie as hul belangrikste tuiste beskou nie tot koning Jan die meeste van hul Franse besittings verloor het. Hierdie langregerende dinastie word gewoonlik in drie huise verdeel: die Angevyne, die Huis van Lancaster en die Huis van York.
Huis van Lancaster
Dié huis stam af van Eduard III se derde oudste oorlewende seun, John van Gaunt. (Hendrik Bolingbroke) 30 September 1399–1413 || || 3 April 1366/7 Bolingbroke-kasteel seun van John van Gaunt en Blanche van Lancaster || (1) Mary de Bohun Arundel Castle 27 Julie 1380 sewe kinders (2) Joanna van Navarre Winchester-katedraal 7 Februarie 1403 geen kinders Westminster-abdy op 45 of 46 20 Maart 1413–1422 || || 9 Augustus 1387 (of 16 September) Monmouth-kasteel seun van Hendrik IV en Mary de Bohun || Catherine van Valois Troyes-katedraal 2 Junie 1420 een seun || 31 Augustus 1422 Château de Vincennes op 35 31 Augustus 1422 – 4 Maart 1461 Windsor-kasteel seun van Hendrik V en Catherine van Valois Titchfield-abdy 22 April 1445 een seun Londense Tower op 49 (vermoor)
Huis van York
Die Huis van York stam af van Edmund van Langley, 1ste Hertog van York, die vierde oudste oorlewende seun van Eduard III.
4 Maart 1461 – 2 Oktober 1470 Rouen seun van Richard Plantagenet, 3de Hertog van York en Cecily Neville Grafton Regis 1 Mei 1464 tien kinders Westminster-paleis op 40
Huis van Lancaster (herstel)
'''2 Oktober 1470 – 11 April 1471 Windsor-kasteel seun van Hendrik V en Catherine van Valois Titchfield-abdy 22 April 1445 een seun Londense Tower op 49 (vermoor)
Huis van York (herstel)
11 April 1471 – 9 April 1483 Rouen seun van Richard Plantagenet, 3de Hertog van York en Cecily Neville Grafton Regis 1 Mei 1464 tien kinders Westminster-paleis op 40 9 April – 25 Junie 1483 || || 2 November 1470 Westminster seun van Eduard IV en Elizabeth Woodville || ongetroud || c. 1483 Londen op sowat 12 (vermoor) 26 Junie 1483–1485 || || 2 Oktober 1452 Fotheringhay-kasteel seun van Richard Plantagenet, 3de Hertog van York en Cecily Neville || Anne Neville Westminster-abdy 12 Julie 1472 een seun || 22 Augustus 1485 Bosworth Field op 32 (in ’n geveg)
Huis van Tudor
Die Tudors stam in die vroulike lyn van John Beaufort, een van die buite-egtelike kinders van die 14de-eeuse Engelse prins John van Gaunt, 1ste Hertog van Lancaster (die derde oudste oorlewende seun van Eduard III van Engeland), by Gaunt se minnares Katherine Swynford. Die afstammelinge van ’n buite-egtelike kind sou normaalweg geen aanspraak op die troon gehad het nie, maar sake is gekompliseer toe Gaunt en Swynford eindelik in 1396 getrou het (25 jaar ná John Beaufort se geboorte). Met die oog op die huwelik het die kerk die paar se kinders wettig verklaar.
John Beaufort se kleindogter lady Margaret Beaufort was getroud met Edmund Tudor, 1ste Graaf van Richmond. Tudor was die seun van die Walliese howeling Owain Tewdr (verengels tot "Owen Tudor") en Katherine van Valois, weduwee van die Lancaster-koning Hendrik V.
22 Augustus 1485–1509 || || 28 Januarie 1457 Pembroke-kasteel seun van Edmund Tudor en lady Margaret Beaufort || Elizabeth van York Westminster-abdy 18 Januarie 1486 agt kinders || 21 April 1509 Richmond-paleis op 52 21 April 1509–1547 || rowspan="6" | || rowspan="6" | 28 Junie 1491 Greenwich-paleis seun van Hendrik VII en Elizabeth van York || Catherine van Aragon Greenwich 11 Junie 1509 een dogter
Whitehall-paleis op 55 Westminster-paleis 25 Januarie 1533 een dogter Whitehall-paleis 30 Mei 1536 een seun
Greenwich-paleis 6 Januarie 1540
Hampton Court-paleis 28 Julie 1540 Hampton Court-paleis 12 Julie 1543 28 Januarie 1547–1553 || || 12 Oktober 1537 Hampton Court-paleis seun van Hendrik VIII en Jane Seymour || ongetroud || 6 Julie 1553 Greenwich-paleis op 15 (Die Nege-dae-koningin) 10 Julie–19 Julie 1553 Titel betwis || || Oktober 1537 Bradgate Park dogter van Henry Grey, 1ste Hertog van Suffolk en lady Frances Brandon || Lord Guildford Dudley The Strand 21 Mei 1553 geen kinders || 12 Februarie 1554 Londense Tower op 16 (onthoof) (Bloedige Maria) 19 Julie 1553–1558 || || 18 Februarie 1516 Greenwich Palace dogter van Hendrik VIII en Catherine van Aragon || Philip II van Spanje Winchester-katedraal 25 Julie 1554 geen kinders || 17 November 1558 Sint James-paleis op 42 (Die Maagdkoningin) 17 November 1558–1603 || || 7 September 1533 Greenwich-paleis dogter van Hendrik VIII en Anne Boleyn || ongetroud || 24 Maart 1603 Richmond-paleis op 69
Huis van Stuart
Ná die dood van Elizabeth I in 1603 sonder kinders het die Skotse koning, Jakobus VI, die Engelse troon bestyg as Jakobus I in wat bekend geword het as die Vereniging van die Krone. Jakobus het van die Tudors afgestam deur sy oumagrootjie, Margaret Tudor, die oudste dogter van Hendrik VII. In 1604 het hy die titel koning van Groot-Brittanje aangeneem, hoewel die twee koninkryke afsonderlike state gebly het.
24 Maart 1603–1625 || || 19 Junie 1566 Edinburg-kasteel seun van Hendrik Stuart, lord Darnley en Maria, koningin van Skotland || Anna van Denemarke Oslo 23 November 1589 sewe kinders || 27 Maart 1625 Theobalds House op 58 (Sint Karel die Martelaar) 27 Maart 1625–1649 || || 19 November 1600 Dunfermline-paleis seun van Jakobus I en Anna van Denemarke || Henrietta Maria van Frankryk Sint Augustine-abdy 13 Junie 1625 nege kinders || 30 Januarie 1649 Whitehall-paleis op 48 (onthoof)
Gemenebes
16 Desember 1653–1658 || || 25 April 1599 Huntingdon seun van Robert Cromwell en Elizabeth Stewart || Elizabeth Bourchier Sint Giles 22 Augustus 1620 nege kinders || 3 September 1658 Whitehall op 59 (Tumbledown Dick) 3 September 1658 – 7 Mei 1659 || || 4 Oktober 1626 Huntingdon seun van Oliver Cromwell en Elizabeth Bourchier || Dorothy Maijor Mei 1649 geen kinders || 12 Julie 1712 Cheshunt op 85
Huis van Stuart (herstel)
Hoewel die monargie in 1660 herstel is, het dit eers weer stabiel geraak in 1688, toe die parlement aanspraak gemaak het op die reg om te kies wie hulle as koning wil hê.
30 Januarie 1660–1685 Rojaliste dateer sy bewind vanaf 1649 || || 29 Mei 1630 Sint James-paleis seun van Karel I en Henrietta Maria van Frankryk || Catherine van Braganza Portsmouth 21 Mei 1662 drie kinders (almal as kinders dood) || 6 Februarie 1685 Whitehall-paleis op 54 6 Februarie 1685 – 23 Desember 1688 || || 14 Oktober 1633 Sint James-paleis seun van Karel I en Henrietta Maria van Frankryk || (1) Anne Hyde The Strand 3 September 1660 agt kinders (2) Maria van Modena Dover 21 November 1673 sewe kinders Château de Saint-Germain-en-Laye op 67 13 Februarie 1689–1702 || || 4 November 1650 Den Haag seun van Willem II, Prins van Oranje and Maria Stuart || rowspan=2 | Sint James-paleis 4 November 1677 drie kinders (almal as kinders dood) || 8 Maart 1702 Kensington-paleis op 51 13 Februarie 1689–1694 || || 30 April 1662 Sint James-paleis dogter van Jakobus II en Anne Hyde || 28 Desember 1694 Kensington-paleis op 32 8 Maart 1702–1707 Groot-Brittanje 1707–1714 || || 6 Februarie 1665 Sint James-paleis dogter van Jakobus II en Anne Hyde || George van Denemarke Sint James-paleis 28 Julie 1683 17 kinders || 1 Augustus 1714 Kensington-paleis op 49
Vereniging
In 1706 en 1707 is twee wette deur die Engelse en die Skotse parlement aanvaar om die Verdrag van Unie in werking te stel waarop die twee lande op 22 Julie 1706 ooreengekom het. Die wette het die Koninkryk van Engeland en die Koninkryk van Skotland (voorheen aparte state maar met dieselfde monarg) verenig in ’n enkele staat, die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje.
Die twee lande het sowat 100 jaar lank dieselfde koning gehad (sedert die Vereniging van die Krone in 1603, toe koning Jakobus VI van Skotland die Engelse troon van koningin Elizabeth I van Engeland geërf het).
Neil Rossouw
Neil Rossouw (gebore 25 September 1976) is 'n Namibiese krieketspeler. Hy is 'n regterhandse kolwer en 'n regterarm-medium-snelbouler wat in 2004 eerste klas krieket gespeel het, asook om vir die Namibiese nasionale krieketspan te speel toe Pakistan en Nieu-Seeland se A-spanne die land gespeel het. Hy het egter sy eerste wedstryd gespeel vir 'n oostelike provinsie XI byna tien jaar voorheen, toe Durham Suid-Afrika getoer het.
NG gemeente Clarens
duimnael|regs|170px|Ds. S.J. Stander, Clarens se eerste NG leraar. duimnael|regs|250px|Die kerkgebou se hoeksteen. duimnael|links|295px|'n Ander blik op die kerkgebou.
Die NG gemeente Clarens is ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die Vrystaatse dorpie Clarens. Dit was met stigting die 62ste gemeente in die Vrystaatse Sinode.
Agtergrond
Daar is heelwat interessante historiese gebeurtenisse verbonde aan die dorp Clarens, wat in 1912 gestig is. Die dorp heet na die dorp Clarens in Switserland om die volgende redes: (a) Net soos Clarens in Switserland is ook hierdie dorp tussen pragtige berge geleë. (b) Die dorp is uitgelê op die slagveld waar president Kruger (destyds kommandant) in 1866 teen die Basoeto's geveg het, tydens die oorlog tussen pres. Brand van die OVS en Mosesj; omdat pres. Kruger in Switserland oorlede is, het die stigters van hierdie dorp dit goed gedink om die dorp met pres. Kruger se nagedagtenis te assosieer. 'n Beter en gepaster naam kon hulle seker nie gekies het nie, aldus Ons gemeentelike feesalbum. 'n Paar kilometer buite die dorp staan ’n klein monument ter ere van die Transvalers wat daar gesneuwel het.
Nog geskiedkundige gebeurtenis aan Clarens verbonde is die oorgawe gedurende die Anglo-Boereoorlog van genl. Prinsloo met 4 000 burgers by Surrender, sowat 12 km suid van Clarens.