cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Poliploïdie
Voordele van poliploïdie
Kolchisien is een van die stowwe wat seldeling inhibeer, waardeur alle chromosome in 1 sel bymekaar bly in plaas daarvan om oor 2 selle verdeel te word. Op hierdie manier kan tetraploïede gewasse geteel word. Aangesien hierdie gewasse dikwels groter blare, vrugte en sade het, word daar veral in die landbou dikwels van hierdie tegniek gebruik gemaak om produktiewer gewasse te teel.
Neil McCarthy (akteur)
Neil McCarthy (26 Julie 1932 – 6 Februarie 1985) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Zulu (1964), Where Eagles Dare (1968), Clash of the Titans (1981), en Time Bandits (1981).
Newark Liberty Internasionale Lughawe
Newark Liberty Internasionale Lughawe (IATA: EWR, ICAO: KEWR, FAA LID: EWR) is 'n internasionale lughawe wat op die grens tussen die stede Newark in Essex County en Elizabeth in Union County, New Jersey, Verenigde State geleë is. Dit is ongeveer 7,2 km suid van die middestad van Newark, en is 'n belangrike poort na plekke in Europa, Suid-Amerika, Asië en Oseanië. Dit word gesamentlik deur die stede besit en aan sy operateur, die Haweowerheid van New York en New Jersey, verhuur. Dit is die tweede besigste lughawe in die New York-lughawestelsel, na John F. Kennedy Internasionale Lughawe.
Elsa Lanchester
Elsa Lanchester (28 Oktober 1902 – 26 Desember 1986) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Bride of Frankenstein (1935), Witness for the Prosecution (1957), Mary Poppins (1964), en Murder by Death (1976).
Newark Liberty Internasionale Lughawe
Die lughawe is geleë 4,8 km suid van Downtown Newark en 14 km wes-suidwes van Manhattan in New York Stad. Dit is naby die Newark-lughawewisselaar, die aansluiting tussen Interstate 95 en Interstate 78 (albei komponente van die New Jersey Draaistelsel), sowel as US Roetes 1 en 9, wat aansluitings met US Roete 22, Roete 81 en Roete 21 het. AirTrain Newark verbind die terminale met die Newark Liberty Internasionale Lughawestasie. Die stasie word bedien deur NJ Transit se Northeast Corridor Line en North Jersey Coast Line. Amtrak se Northeast Regional- en Keystone Service-treine stop ook by die stasie.
Die stad Newark het die lughawe op 28 ha (68 akker) van moerasland in 1928, en die Army Air Corps het die fasiliteit gedurende die Tweede Wêreldoorlog bedryf. Die lughawe is langs Port Newark en US Route 1 gebou. Nadat die Hawe-owerheid dit in 1948 oorgeneem het, is 'n instrumentaanloopbaan, 'n terminaalgebou, 'n beheertoring en 'n lugvragsentrum bygevoeg. Die lughawe se gebou 51 van 1935 is 'n nasionale historiese landmerk. Newark is een van drie groot lughawens wat die New Yorkse metropolitaanse gebied bedien; die ander is John F. Kennedy Internasionale Lughawe en LaGuardia-lughawe, wat ook deur die hawe-owerheid bedryf word. Uit hulle is Newark die oudste.
In 2019 het die lughawe 46 336 452 passasiers hanteer, die meeste in sy geskiedenis. In 2021 het EWR 29 049 552 passasiers bedien, wat dit die 29ste besigste lughawe volgens passasiersverkeer ter wêreld gemaak het. Newark bedien 50 lugrederye en is die derde grootste spilpunt vir United Airlines na Chicago–O'Hare en Houston se George Bush Interkontinentale Lughawe wat ongeveer 63% van passasiers by die lughawe bedien, wat dit die grootste huurder op die lughawe maak. Die lughawe se tweede grootste huurder is FedEx Express.
Geskiedenis
Op 3 Augustus 1927 het Newark se burgemeester, Thomas Raymond, planne vir 'n nuwe lughawe aangekondig. Die konstruksie, wat destyds $6 miljoen gekos het het op 1 April 1928 begin langs US Route 1 en Port Newark. Die konstruksie het 'n grondherwinningsprojek behels om 28 ha gelyk grond te bekom, 1,8 m bo seevlak om oorstromings te voorkom, waarop 'n 490 meter aanloopbaan uitgelê is. Benewens die 5 149 000 m3 grond benodig vir die herwinning, is 7 000 kersbome en 200 ou bankkluise wat deur 'n plaaslike rommelverkoper geskenk is, gebruik. Die lughawe is op 1 Oktober 1928 as die Newark Metropolitaanse Lughawe geopen. Dit was die eerste groot lughawe wat die New Yorkse metropolitaanse gebied bedien het, en die eerste lughawe in die Verenigde State met 'n geplaveide landingstrook.
20ste eeu
Die eerste huurkontrak vir ruimte by die Newark-lughawe is in April 1928 deur Canadian Colonial Airways onderteken.
Die land se eerste lugverkeerbeheertoring en lughaweweerstasie het in 1930 by Newark geopen, en dit het die eerste lughawe geword wat nagbedrywighede toegelaat het nadat aanloopbaanligte in 1952 geïnstalleer is. Die Art Deco-styl Newark Metropolitan Airport Administration Building, versier met muurskilderye deur Arshile Gorky, is in 1934 gebou en in 1935 deur Amelia Earhart toegewy. Dit het as die terminaal gedien tot die opening van die Noordterminaal in 1953. Konstruksie van die Brewster-loods het in 1937 begin en tot 1938 voortgeduur. Hierdie loods was die mees gevorderde van sy tyd. Dit is in 1979 by die Nasionale Register van Historiese Plekke gevoeg en is nou 'n museum en hoofkwartier vir die hawepolisie.
Ten spyte hiervan het kritici gesê dat die lughawe swak ontwerp is omdat daar geen skeiding tussen inkomende en uitgaande passasiers was nie en geen gedagte gegee is aan toekomstige uitbreiding nie, hoewel dit nie gekeer het dat Newark die besigste kommersiële lughawe ter wêreld was totdat LaGuardia-lughawe in Desember 1939 geopen is nie; teen middel 1940 het passasierslugrederye almal Newark verlaat.
21ste eeu
In 2000 het die hawe-owerheid die historiese gebou 51 verskuif en herdoop na "Gebou Een". Die gebou, wat meer as 7 000 ton weeg, is hidroulies opgelig, bo-op dollies geplaas en sowat 3/4 van 'n myl gerol. Dit is nou waar die lughawe se administratiewe kantore is.
Ná die kaping en ongeluk van United Airlines-vlug 93 in die aanvalle op 11 September 2001 terwyl dit van Newark na San Francisco onderweg was, is die lughawe se naam in 2002 van Newark Internasionale Lughawe na Newark Liberty Internasionale Lughawe verander. Dit bring hulde aan die slagoffers van die aanvalle van 11 September en aan die landmerk Statue of Liberty, wat net 11 km oos van die lughawe lê.
In Oktober 2015 het Singapore Airlines voornemens aangekondig om die direkte ononderbroke diens tussen Newark en sy hoofspilpunt by Singapoer Changi Lughawe te hervat wat in November 2013 beëindig is. Die lugredery het aangekondig dat diens 'n geruime tyd in 2018 sal hervat, en die Airbus A350-900ULR is as die vliegtuig vir die roete gekies. Op 30 Mei 2018 het Singapore Airlines amptelik aangekondig dat direkte vlugte tussen Newark en Singapoer op 11 Oktober 2018 sou begin, en Newark Liberty het weer gasheer geword vir die wêreld se langste ononderbroke vlugte.
Continental Airlines (nou saamgesmelt met United Airlines) het op 15 Junie 2005 vanaf Newark na Beijing-Capital begin vlieg, en na Delhi op 1 November 2005. Die lugredery het daarna met vlugte na Mumbai begin. Op 16 Julie 2007 het Continental aangekondig dat hy in 2009 regeringsgoedkeuring sal versoek vir direkte vlugte tussen Newark en Shanghai-Pudong. Continental het op 25 Maart 2009 vanaf Newark na Sjanghai begin vlieg, met Boeing 777-200ER-vliegtuie. Newark was die enigste lughawe in die New York-area wat deur Philippine Airlines (PAL) gebruik is, totdat finansiële probleme in die laat 1990's hierdie diens beëindig het. In Maart 2015 het PAL diens aan die New Yorkse metropolitaanse gebied hervat en na JFK in plaas van Newark hervat, na die verwydering van die Filippyne van die lugveiligheidswartlys van die Federale Lugvaartadministrasie (FAA).
In Junie 2008 is 'n vlugbeperkings ingestel om die aantal vlugte tot 81 per uur te beperk. Dit was bedoel om 'n korttermynoplossing vir Newark se opeenhoping te bied. Die FAA het sedertdien 'n sewejaarlange projek aangepak om opeenhoping by al drie lughawens in die New York-area en die omliggende vlugroetes te verminder.
Newark is 'n belangrike spilpunt vir United Airlines wat sy Global Gateway by Terminaal C met 'n groot uitbreidingsprojek voltooi het wat 'n nuwe, derde gang en 'n nuwe Federal Inspection Services- fasiliteit ingesluit het. Met sy Newark-spilpunt lewer United die meeste diens van enige lugredery in die New York-omgewing. In 2015 het die lugredery planne aangekondig om JFK heeltemal te verlaat en sy transkontinentale bedrywighede by Newark te stroomlyn. Op 7 Julie 2016 het die Verenigde State se departement van vervoer aangekondig dat Newark een van tien stede was wat eerste vlugte na José Martí Internasionale Lughawe in Havana, Kuba, bedryf het.
Southwest Airlines het in 2011 by die lughawe begin diens doen en na tien stede gevlieg. Dit het alle Newark-diens in November 2019 beëindig, hoofsaaklik as gevolg van die Boeing 737 MAX-grondings, lae aanvraag en onvoldoende fasiliteite, en het sy New York-area-bedrywighede na Long Island en LaGuardia gekonsolideer.
In 2016 het die hawe-owerheid 'n herontwikkelingsplan goedgekeur en aangekondig om Terminaal A te vervang, wat in 2022 ten volle sou open. Terminaal Een, 'n belegging van $2,7 miljard, sal na verwagting passasiersvloei en hekbuigsaamheid tussen lugrederye verhoog, en sal ook gepaard gaan met 'n vervanging vir die AirTrain Newark-monospoorstelsel, wat geskeduleer is vir voltooiing in 2024. Terminaal Een sal 33 hekke hê, wat Newark se hektotaal tot 125 verhoog, insluitend 16 internasionale hekke wat afgewissel kan word sodat 2 smalrompvliegtuie of 1 wyerompvliegtuig die ruimte kan beset.
As gevolg van die COVID-19-pandemie regoor die New York-stadsgebied, het vliegtuigbedrywighede in Terminaal A drasties verminder met slegs 15 892 892 passasiers in 2020, waar dit die vorige jaar 46 336 452 was, die meeste in sy geskiedenis. Alaska Airlines het sy Newark-skedule gesnoei tot net drie daaglikse vlugte en het hul hekke (A30 en A31) aan JetBlue verhuur om hul verhoogde bedrywighede te akkommodeer. Daarbenewens het United Airlines gang A2 ontruim ten gunste van Terminaal C vir hul bedrywighede. In Junie 2022 het United Airlines aangekondig dat hulle ongeveer 50 binnelandse vlugte vanaf Newark sal sny in 'n poging om vertragings te verminder. Op 11 Januarie 2023 het die FAA-stelselonderbreking regoor die Verenigde State veroorsaak dat 103 vlugte vanaf Newark nie kon opstyg nie, die derde meeste vir die VSA.
Aanloopbane en taksibane
Die lughawe beslaan 820 hektaar en het drie aanloopbane en een helikopterblad:
Aanloopbaan 11/29 is een van die drie aanloopbane wat tydens die Tweede Wêreldoorlog gebou is. In 1952 is aanloopbane 1/19 en 6/24 gesluit en 'n nuwe aanloopbaan 4/22 (nou 4R/22L) is geopen met 'n lengte van 2100 m. Na 1970 is hierdie aanloopbaan tot 3000 m verleng, vir 'n rukkie verkort tot 2800 m en het uiteindelik sy huidige lengte teen 2000 bereik. Aanloopbaan 4L/22R het in 1970 geopen teen 'n lengte van 2500 m en is teen 2000 tot sy huidige lengte verleng.
EWR het meer as 12 myl van 75 voet-wye taxibane. In 2014 het die hawe-owerheid 'n $97 miljoen dollar-rehabilitasieprojek van aanloopbaan 4L/22R voltooi, terwyl vier nuwe taxibane bygevoeg is om vertragings te verminder. Drie van die nuwe taxibane laat verskeie vliegtuie toe om aan die eindpunt van die aanloopbaan op te lyn vir vertrek, wat opstygvertragings verminder, terwyl die ander nuwe taxibaan aankomende vliegtuie vinniger van die aanloopbaan verwyder en vinniger by die hekke laat uitkom.
Alle benaderings behalwe aanloopbaan 29 het instrumentlandingstelsels en aanloopbaan 4R is gesertifiseer vir Kategorie III-benaderings. Aanloopbaan 22L is opgegradeer na CAT III naderingsvermoë.
Aanloopbaan 4L/22R word hoofsaaklik vir opstyg gebruik terwyl 4R/22L hoofsaaklik vir landing gebruik word en 11/29 word deur kleiner vliegtuie gebruik of wanneer daar sterk dwarswinde op die twee hoofaanloopbane is. Newark se parallelle aanloopbane (4L en 4R) is slegs 290 m uit mekaar, die vierde kleinste skeiding van groot lughawens in die VSA, na San Francisco Internasionale Lughawe, Los Angeles Internasionale Lughawe en Seattle–Tacoma Internasionale Lughawe. Helikopterblad H1 word gebruik deur Blade, 'n helikopterdiens wat vanaf hul helihawe in East 34th straat in New York Stad na EWR en JFK vlieg, met die doel om binne 5 minute na en van die lughawe te gaan. Hulle gebruik die Bell 407-helikopter.
Anders as die ander twee groot lughawens in die New York-area, JFK en LaGuardia, wat direk langs groot watermassas (onderskeidelik Jamaikabaai en die Oosrivier) geleë is en waarvan die aanloopbane ten minste gedeeltelik tot in hulle strek, is Newark-lughawe net oorkant Interstate 95 vanaf Newarkbaai geleë en nie ver van die Hudsonrivier af nie, en front nie direk aan enige watermassa nie, so die lughawe en sy aanloopbane is heeltemal landomsluit.
Vrag
In 1997 is die Noordterminaal afgebreek om 'n nuwe lugvragfasiliteit op te rig. EWR het nou byna 1 miljoen vierkante voet totale vragfasiliteitspasie en 120 ha is toegewy aan vragbedrywighede. Die lughawe is aangrensend aan Port Newark-Elizabeth Marine Terminal, en Buitelandse Handelsone No. 49. Dit bedien meer as 45 lugrederye met byna 1 200 daaglikse aankomste en vertrekke na plaaslike en internasionale bestemmings. Dit beskik oor klimaatbeheerde pakhuisareas en 'n koelstoor om bederfbare items te akkommodeer.
Aeroterm bedryf geboue 339 en 340. United Airlines-vragfasiliteit is in 2001 gebou. Die FedEx Cargo Complex het 'n $60 miljoen-uitbreiding van 'n moderne geoutomatiseerde sorteerfasiliteit by sy Newark streekspil voltooi, wat nou geboue 347, 156 en die meeste van 155 insluit. UPS het die bou van hul nuwe vraggebou in 2019 voltooi. Gebou 157 is 'n vraggebou met multihuurders wat in 2003 voltooi is.
Lugverkeerbeheer
In Desember 1935 het die lughawe se eerste lugbeheerstasie ontstaan na 'n vlug wat buite Kansas City neergestort het en vyf mense, insluitend 'n Amerikaanse senator, dood is. Die lughawe se oorspronklike terminaal, of gebou 51, ook bekend as die Administrasiegebou, het die eerste lugverkeerbeheertoring vir die lughawe gehuisves, en is in die 1930's deur John Homlish ontwerp. 'n Beton-brutalistiese styl en tandeborsel-vormige beheertoring is op 18 Januarie 1960 geopen, ontwerp deur die argitek Allan Gordon Lorimer; die koste van die konstruksie is op $1,5 miljoen geraam. In 2002 het hierdie beheertoring gesluit en is deur 'n nuwe en hoër beheertoring vervang. Die huidige lugverkeerbeheertoring is 99 m hoog. Omstreeks dieselfde tyd is die ou tandeborselbeheertoring wat in 1960 gebou is, in 2004 gesloop. LVI Services het asbesverwydering in Februarie 2004 uitgevoer, tot volledige sloping van die toring in Julie 2004, deur LVI Demolition Services Inc. Die huidige toring is langs 'n Marriott-hotel geleë wat op die lughawe se eiendom is. Die huidige toring kyk uit oor die Manhattan Skylines en die George Washington-brug.
Ander geriewe
Daar is verskeie hotelle langs Newark Liberty Internasionale Lughawe. Hotelle soos Courtyard by Marriott en die Holiday Inn is op die lughawe se eiendom geleë. Signature Flight Support is die enigste vastebasis-operateur by die lughawe wat verskeie dienste aan private vliegtuie verskaf. Terminale A, B en C het almal korttermynparkeerplekke. Garage P4 kan verkry word vanaf hierdie motorhuis met die AirTrain. Ekonomie Parkering P6 kan vanaf die terminale verkry word met 'n gratis Port Authority-pendelbus.
Terminale
Verspreid oor die lughawe se drie terminale is daar 121 hekke: Terminaal A het 29 hekke, Terminaal B het 24 hekke en Terminaal C het 68 hekke. Terminaal A is in 1973 voltooi en het vier vlakke. Terminaal A word bedryf deur EWR Terminal One LLC, deel van Flughafen München GmbH. Terminaal A hanteer slegs binnelandse en Kanadese vlugte wat bedien word deur JetBlue (vir binnelandse vlugte), Air Canada, Air Canada Express, American Airlines, American Eagle; en sommige United Express -vlugte (dws ultra-kortafstand). Terminaal A hanteer al JetBlue se binnelandse vertrekke en alle binnelandse aankomste. Al JetBlue se internasionale vertrek- en aankomste is by Terminaal B. Soos Terminaal A, is Terminaal B in 1973 voltooi en het vier vlakke. Terminaal B is die enigste passasiersterminaal wat direk deur die hawe-owerheid bedryf word. Terminaal B hanteer die meeste buitelandse vervoerders; en hanteer ook JetBlue se internasionale vlugte, ander lugrederye, soos Alaska Airlines, Delta Air Lines, Delta Connection, JetBlue (internasionale vlugte), Sun Country Airlines, Elite Airways, Allegiant Air, en Spirit Airlines- vlugte, en sommige van United se internasionale aankomste.
In Terminaal B is inweegtoonbanke op die boonste verdieping, behalwe vir die toonbanke van Alaska Airlines, Aer Lingus, Delta Air Lines en Spirit Airlines op die tweede verdieping en British Airways op die eerste verdieping, LEVEL en Icelandair. Bagasievervoerbande is op die eerste verdieping vir binnelandse aankomste en op die tweede verdieping vir internasionale aankomste. Terminaal B het ook 'n internasionale aankomssitkamer op die tweede verdieping. Hekke en winkels is op die derde verdieping. Die B3-gang van die terminaal het die Lufthansa Business Lounge. In 2008 is Terminal B opgeknap om die kapasiteit vir vertrekkende passasiers en passasiersgerief te verhoog. Die opknappings het die uitbreiding en opdatering van die kaartjiegebiede ingesluit, die bou van 'n nuwe vertrekvlak vir binnelandse vlugte en die bou van 'n nuwe aankomssaal. Patrick Foye, uitvoerende direkteur van die hawe-owerheid, het in Januarie 2012 gesê $350 miljoen sal aan Terminaal B bestee word om klagtes deur passasiers aan te spreek dat hulle nie vrylik kan beweeg nie. Verdere ontwikkelings is aan Terminaal B gemaak toe die hawe-owerheid in 2014 nuwe LED-toebehore geïnstalleer het. Die LED-toebehore wat deur Sensity Systems ontwikkel is, gebruik draadlose netwerkvermoëns om data in die sagteware te versamel en in te voer wat lang rye kan raaksien, nommerplate kan herken, en verdagte aktiwiteite identifiseer en die toepaslike personeel waarsku. Die volledige opknapping van Terminaal B was teen Mei 2014 voltooi.
Terminaal C
Terminaal C, ontwerp deur Grad Associates is in 1988 voltooi. Terminaal C word uitsluitlik deur United Airlines en sy streeksdiensverskaffer United Express bedryf vir hul globale spilpunt by EWR. Die terminaal het twee kaartjievlakke, een vir internasionale inklok en een vir binnelandse inklok. Die hoofterminaalgebou vir terminaal C is in die 1970's langs terminaal A en B gebou, maar het dormant gelê totdat People Express Airlines dit oorgeneem het as 'n plaasvervanger vir die voormalige Noordterminaal toe die lugredery se spilpunt daar die ou fasiliteit ontgroei het.
Bus
NJT-busse bedryf noordwaartse plaaslike diens na Irvington, Downtown Newark en Newark Penn Station, waar verbindings beskikbaar is na die PATH- en NJ Transit-spoorlyne. Die <i id="mwAqc">go-bus 28</i> is 'n vinnige busvervoerlyn na Downtown Newark, Newark Broad Street Station en Bloomfield Station. Suidwaartse diens reis na Elizabeth, Lakewood, Tomsrivier en tussenpunte. NJ transito bedryf ook busroetes 37, 62 en 67 na EWR. Olympia Trails bedryf snelbusse na die Port Authority Bus Terminal, Bryant Park en Grand Central Terminal in Manhattan, en Super-Shuttle en Go-link bedryf gedeelde taxidienste sowel as GO Airport Shuttle wat slegs uit Connecticut werk.
Daarbenewens het United Airlines 'n busdiens na Lehigh Valley Internasionale Lughawe (ABE). Continental Airlines, wat later in United saamgesmelt het, het voorheen vlugte van Newark na Allentown bedryf, maar het in 1995 na 'n busdiens oorgeskakel as gevolg van konstante vertragings van lugverkeerbeheer. Die afstand is 127 km en die diens word drie keer daagliks aangebied. Trans-Bridge Lines gaan direk vanaf Lehigh Valley Internasionale Lughawe na Newark vir diegene wat nie 'n vlug van ABE na EWR bespreek nie. Trans-Bridge Lines gaan ook na EWR vanaf op die Allentown-Clinton-New York ooswaartse en weswaartse roete deur gebruik te maak van beide ABE en die Allentown Bus Terminal in Allentown, Clinton's Park and Ride, en die Port Authority Bus Terminal in New York met verskeie haltes in Lehigh en Northampton graafskappe.
Pad
Privaat limousine, motordiens en taxi's verskaf ook diens na/van die lughawe. Taxi's wat die lughawe bedien, hef 'n vaste tarief op grond van bestemming. Vir reise na/van New York word tariewe vasgestel deur die New York City Taxi and Limousine Commission.
Die lughawe word regstreeks bedien deur US Route 1/9, wat verbindings bied met Roete 81 en Interstate 78, wat albei wisselaars met die New Jersey Turnpike ( Interstate 95) by uitgange 13A en 14 het, onderskeidelik. Die wisselaar met US Route 1/9, US Route 22, New Jersey Route 21, Interstate 78 en Interstate 95 staan bekend as die Newark Airport Interchange. Noordwaarts, Roete 1/9 word die Pulaski Skyway, wat aansluit by Roete 139. Roete 139 gaan ooswaarts tot by die Holland-tonnel, wat Jersey City met Onder-Manhattan verbind.
Die lughawe bedryf kort- en langtermynparkeerplekke met pendelbusse en enkelspoortoegang tot die terminale. Die haweowerheid se elektriese pendelbusvloot wat uit 36 busse en 19 laaiers bestaan, is gedurende Oktober 2020 by Newark-, John F. Kennedy Internasionale en LaGuardia-lughawens voltooi. 'n Gratis selfoon-wagarea is beskikbaar vir bestuurders wat passasiers by die lughawe oplaai.
Rothmannia lateriflora
Rothmannia lateriflora is 'n struik of 'n boom wat deel is van die Rubiaceae familie.
Verspreiding
Die spesie is inheems aan Cabinda in Angola, Demokratiese Republiek die Kongo, Ekwatoriaal-Guinee, Gaboen, Kameroen, Republiek die Kongo en die Sentraal-Afrikaanse Republiek.
Sentrisme
Sentrisme is 'n politieke uitkyk of posisie wat aanvaarding of ondersteuning van 'n balans van sosiale gelykheid en 'n mate van sosiale hiërargie behels, terwyl politieke veranderinge teengestaan word wat 'n beduidende verskuiwing van die samelewing sterk na links of regse tot gevolg sal hê.
Ernst Lubitsch
Ernst Lubitsch (29 Januarie 1892 – 30 November 1947) was 'n Duitse regisseur, akteur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Patriot (1928), The Love Parade (1929), Ninotchka (1939), en To Be or Not to Be (1942).
Sentrisme
Beide sentrum-linkse en sentrum-regse politiek behels 'n algemene assosiasie met sentrisme wat gekombineer word met 'n neiging aan hul onderskeie kante van die links-regs politieke spektrum.
Lorasepam
Lorasepam, onder andere verkoop onder die naam Ativan, is 'n bensodiasepien medikasie. Dit word gebruik vir die behandeling van angsversteurings, probleme met slaap, aktiewe aanvalle insluitende status epileptikus, alkoholonttrekking, en chemoterapie-veroorsaakte naarheid en braking, sowel as tydens operasies om geheuevorming te rem, en om diegene te sedeer wat meganies geventileer word. Terwyl dit gebruik kan word vir ernstige ontroering, word midasolam gewoonlik verkies. Dit word ook gebruik, saam met ander behandelings, vir akute koronêre sindroom as gevolg van kokaïengebruik. Dit kan per mond of as 'n inspuiting in 'n spier of aar toegedien word. Indien toegedien per inspuiting is die aanvang van effekte tussen een en dertig minute, en die gevolge duur vir tot 'n dag.
Algemene newe-effekte sluit in swakheid, slaperigheid, lae bloeddruk, en 'n afname in die poging om asem te haal. Indien binneaars toegedien moet die pasiënt noukeurig gemonitor word. Diegene wat depressief is mag dalk 'n verhoogde risiko van selfmoord toon. Met langtermyngebruik mag groter dosisse naderhand vereis word om dieselfde effek te verkry. Fisiese sowel as sielkundige afhanklikheid kan voorkom. As dit skielik na langtermyngebruik gestaak word, kan bensodiasepien onttrekkingsindroom voorkom. By bejaardes ontwikkel nadelige gevolge meer dikwels. In hierdie ouderdomsgroep word lorasepam in verband gebring met val- en heupfrakture. As gevolg van hierdie bekommernisse, word die gebruik van lorasepam slegs aanbeveel vir tot twee tot vier weke.
Handel en koste
Lorasepam is oorspronklik in 1963 gepatenteer en word in die Verenigde State van Amerika verkoop sedert 1977. Dit is op die WGO se Lys van Noodsaaklike Medisyne, die mees doeltreffende en veilige medisyne wat nodig is in enige gesondheidsorgstelsel.
Ungendwa
Ungendwa is 'n nedersetting in die Vulamehlo Plaaslike Munisipaliteit van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Lorasepam
Handel en koste
Dit is ook beskikbaar as 'n generiese medikasie. Die groothandelkoste in die ontwikkelende wêreld van 'n tipiese dosis per mond is tussen US$0.02 en US$0.16 in 2014. In die Verenigde State het 'n tipiese maandvoorraad minder as US$25 gekos in 2015. In die VSA is 28 miljoen voorskrifte vir lorasepam geresepteer in 2011. Dit maak dit die tweede meeste voorgeskrewe bensodiasepien na alprasolam.
Alpha Chamaeleontis
Alpha Chamaeleontis (afgekort as α Cha) is die helderste ster in die suidelike sirkumpolêre sterrebeeld Kameleon (Chamaeleon). Dit het ’n skynbare magnitude van 4,06 en kan dus met die blote oog gesien word. Dit is 63,8 ligjare van die Son af.
α Cha is ’n F-tipe hoofreeksster met ’n klassifikasie van F5 V Fe-0,8, waar "Fe-0,8" ’n onreëlmatige lae voorkoms van yster aandui. Sy massa is 1,4 keer dié van die Son en sy ligsterkte 7,64 keer die Son s’n. Sy effektiewe temperatuur is 6 776 K. Die ster is sowat 1,8 miljard jaar oud en het ’n rotasiespoed wat te laag is om te meet.
Stephen McGann
Stephen McGann (gebore 2 Februarie 1963) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Business as Usual (1988) en in die televisiereekse Grushko (1994) en Call the Midwife (2012).
Grimbergen
Grimbergen is 'n munisipaliteit in die provinsie Vlaams-Brabant (België). Grimbergen het 36 188 inwoners (2013).
Chasmanthe bicolor
Chasmanthe bicolor is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Chasmanthe behoort en is deel van die renosterveld. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom tussen McGregor en Swellendam voor. Die plant word tot 1.3 m hoog en blom van Junie tot September. Die blomme wissel van oranje na geel per blom.
Clancy Brown
Clancy Brown (gebore 5 Januarie 1959) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Shawshank Redemption (1994), Starship Troopers (1997), Warcraft (2016), en Thor: Ragnarok (2017).
Chris Brown
Chris Brown (gebore 5 Mei 1989) is 'n Amerikaanse sanger, liedjieskrywer, danser, akteur, regisseur, en entrepreneur. Hy is in Tappahannock, Virginië gebore en is van kindsbeen af betrokke by sy kerkkoor en verskeie plaaslike talentskouspelle. In 2004 teken hy 'n platekontrak met Jive Records en in die daaropvolgende jaar reik hy sy eponimiese debuutalbum uit. Hierdie album bereik nommer-2 op die Amerikaanse Billboard 200-trefferlys en is later deur die Recording Industry Association of America (RIAA) as dubbelplatinum gesertifiseer met drie miljoen kopieë wat wêreldwyd verkoop is.
As akteur is hy bekend vir sy rolle in die rolprente Stomp the Yard (2007), Takers (2010), Think Like a Man (2012), en The Do-Over (2016).
Heptaan
Heptaan of n-heptaan is 'n organiese verbinding, 'n reguitketting-alkaan met die chemiese formule H3C(CH2)5CH3 of C7H16, en is een van die hoofkomponente van petrol. Wanneer dit gebruik word as 'n toetsbrandstofkomponent in anti-klop-toetsenjins, is 'n 100% heptaanbrandstof die nulpunt van die oktaangetal (die 100 punt is 100% iso-oktaan). Oktaangetal is gelyk aan die anti-klop-eienskappe van 'n vergelykingsmengsel van heptaan en iso-oktaan, wat uitgedruk word as die persentasie iso-oktaan in heptaan, word gelys op petrolpompe en word wêreldwyd gebruik.
Revolusionêr
'n Revolusionêr is 'n persoon wat óf deelneem aan óf 'n rewolusie voorstaan. Die term revolusionêr kan ook gebruik word as 'n byvoeglike naamwoord, om te verwys na iets wat 'n groot, skielike impak op die samelewing of op een of ander aspek van menslike strewe het.
Heptaan
Gebruike
Heptaan (en die vele isomere daarvan) word baie gebruik in laboratoriums as 'n nie-polêre oplosmiddel. As vloeistof is dit ideaal vir vervoer en berging. In die vetvlek-toets word heptaan gebruik om 'n olievlek op te los om die vorige teenwoordigheid van organiese verbindings op 'n gekleurde papier te toon.
Waterige broom kan onderskei word van waterige jodium deur die voorkoms daarvan na ekstraksie in heptaan. In water lyk beide broom en jodium bruin. Jodium word egter pers as dit in heptaan opgelos word, terwyl die broomoplossing bruin bly.
Heptaan is kommersieel beskikbaar as gemengde isomere vir gebruik in verf en bedekkings, as die rubber sementoplosmiddel "Bestine", die kampstoofbrandstof "Powerfuel" van Primus, as suiwer n-heptaan vir navorsing, ontwikkeling en farmaseutiese vervaardiging en as 'n klein komponent van petrol.
Heptaan word ook gebruik as kleefverwyderaar deur seëlversamelaars. Sedert 1974 het die Amerikaanse posdiens kleefstempels uitgereik wat deur sommige versamelaars moeilik is om van koeverte te skei met die tradisionele metode om in water te week. Produkte wat op heptaan gebaseer is, soos Bestine, asook produkte wat limoneen bevat, het gewilde oplosmiddels geword om seëls makliker te verwyder.
Oktaan-graderingskaal
n-Heptaan word gedefinieer as die nulpunt van die oktaanskaal. Dit is 'n ligter komponent in petrol, wat meer plofbaar brand en wat meer enjinklopping veroorsaak (in teenstelling met oktaan-isomere, wat stadiger brand en minder klop). Dit is oorspronklik gekies as die nulpunt van die oktaanskaal vanweë die beskikbaarheid van n-heptaan met 'n baie hoë suiwerheid, onvermeng met ander isomere van heptaan of ander alkane, gedistilleer uit die hars van Pinus jeffreyi (Jeffrey-denne) en uit die vrugte van Pittosporum resiniferum (petroleumneut). Ander bronne van heptaan en oktaan, vervaardig uit ruolie, bevat 'n mengsel van verskillende isomere met baie verskillende graderings en gee nie so 'n presiese nulpunt nie.
Voorbereiding
Die lineêre n-heptaan kan verkry word uit Jeffrey-denneolie of petroleumneute. Die ses vertakte isomere sonder 'n kwaternêre koolstof kan berei word deur:
<br/ > <br/ > <br/ > Die twee vertakte isomere met 'n kwaternêre koolstof volg 'n ander roete wat ook Grignard-reagense insluit. Die 2,2-dimetielpentaan-isomeer kan berei word deur tert-butielchloried met n-propylmagnesiumbromied te laat reageer. Die 3,3-dimetielpentaan-isomeer kan berei word uit tert-amielchloried en etielmagnesiumbromied.
Hardlyn
In politiek verwys hardlyn na 'n standpunt oor 'n saak wat onbuigsaam is en nie onderhewig is aan kompromie nie. 'n Hardliner is 'n persoon wat sulke standpunte huldig. Die standpunt is gewoonlik ver van die sentristiese siening. Mense, beleide en wette kan as hardlyn beskou word. 'n Hardlyner kan óf 'n reaksionêr of 'n revolusionêr wees. Sinonieme vir hardlyner sluit in ekstremis, fanatikus of yweraar. Die term is byna altyd relatief tot die Overton-venster van 'n gegewe tyd en plek.
Hedy Lamarr
Hedy Lamarr gebore as Hedwig Eva Maria Kiesler (9 November 1914 – 19 Januarie 2000) was 'n Amerikaanse aktrise en uitvinder. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Come Live with Me (1941), Ziegfeld Girl (1941), The Strange Woman (1946), en Samson and Delilah (1949).
David Poole
David Poole (17 September 1925 – 27 Augustus 1991) was 'n Suid-Afrikaanse balletdanser, choreograaf en balletonderwyser wat aan Suid-Afrikaanse ballet internasionale status besorg het. Hy is in Kaapstad gebore. Hy het sy balletopleiding aanvanklik van Dulcie Howes aan die Balletskool van die Universiteit van Kaapstad ontvang, en is in 1947 na Engeland, waar hy lid geword het van die Sadler's Wells-balletgeselskap in Londen. Hy was tot in 1955 aan die groep verbonde, waar hy 'n ruk lank die hoofdanser was.
Hedy Lamarr
Aan die begin van die Tweede Wêreldoorlog het sy en die komponis George Antheil 'n radiobegeleidingstelsel vir Geallieerde torpedo's ontwikkel wat verspreide spektrum en frekwensiesprongtegnologie gebruik het om die bedreiging van versteuring deur die Spilmoondhede te oorkom. Alhoewel die Amerikaanse vloot die tegnologie eers in die 1960's aangeneem het, word die beginsels van hul werk in Bluetooth- en GPS-tegnologie geïnkorporeer en is soortgelyk aan metodes wat in verouderde weergawes van CDMA en Wi-Fi gebruik word. Hierdie werk het gelei tot hul opname in die National Inventors Hall of Fame in 2014.
David Poole
Hy glo aan die skepping van 'n eie ballettradisie vir Suid-Afrika, binne die grense van die klassieke ballet. Hy het al verskeie choreografieë geskep. In 1957 het hy The square (op musiek van Glaser) gechoreografeer, die eerste vollengte Suid-Afrikaanse ballet, wat deur die Eoan-groep opgevoer is.
Ander choreografiese skeppinge van Poole sluit in Die neutkraker (musiek deur Tsjaikofski) in 1960, Die sneeukoningin (musiek deur Tsjaikofski) in 1966, A midsummer night's dream (musiek deur Händel) in 1970, Sylvia (musiek deur Delibes) in 1971, Claire de lune (musiek deur Debussy) in 1971. Die vuurvoël (musiek deur Strawinski) in 1974 en Tristan und Isolde (musiek deur Wagner) in 1974. Die Reënkoningin (1973) is gebaseer op 'n legende wat onder die Vendas in Noord-Transvaal vertel word, en is dus eg Suid-Afrikaans.
Curt Lucas
Curt Lucas (1888 – 1960) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Door Opens (1933), King August the Strong (1936), Das himmelblaue Abendkleid (1941), en The Girl from Flanders (1956).
Manyiseni
Manyiseni is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika.
Elissa Landi
Elissa Landi (6 Desember 1904 – 21 Oktober 1948) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Yellow Ticket (1931), The Sign of the Cross (1932), By Candlelight (1933), en The Count of Monte Cristo (1934).
Tellende syfer
Die tellende syfers of beduidende syfers van 'n getal wat in posisionele notasie geskryf is, is syfers wat die betekenis dra tot die metingsresolusie. Dit sluit alle syfers in behalwe:
Reaksionêr
In politieke wetenskap is 'n reaksionêr of 'n reaksionis 'n persoon wat politieke sienings huldig wat 'n terugkeer na die status quo ante bevoordeel, die vorige politieke toestand van die samelewing, wat daardie persoon glo positiewe eienskappe besit wat afwesig is van die hedendaagse samelewing. As 'n beskrywende term is reaksionêr afgelei van die ideologiese konteks van die links-regs politieke spektrum. As 'n byvoeglike naamwoord beskryf die woord reaksionêr standpunte en beleide wat bedoel is om 'n status quo ante te herstel.
Tellende syfer
Van die beduidende syfers in 'n getal is die belangrikste die posisie met die hoogste eksponentwaarde (die linkerkantste in normale desimale notasie), en die minste belangrike is die posisie met die laagste eksponentwaarde (die regterkantste in normale desimale notasie). Byvoorbeeld, in die getal "123", die "1" is die belangrikste figuur aangesien dit honderde tel (102), en "3" is die minste belangrikste figuur aangesien dit ene tel (100).
Reaksionêr
In ideologie is reaksionisme 'n tradisie in regsgesinde politiek; die reaksionêre houding is teen beleid vir die sosiale transformasie van die samelewing, terwyl konserwatiewes poog om die sosio-ekonomiese struktuur en orde wat in die hede bestaan te bewaar.
Tellende syfer
Voorbeelde
Die volgende is voorbeelde:
Torcello
[[Lêer:Venezia - Torcello 01.JPG|duimnael|Besides the marshes… and the reeds bent by the violent north wind, I saw the square tower of the Church of Torcello and the high bell tower of Burano behind it Ernest Hemingway: Across the River and into the Trees (1950)
Die kerktoring (campanile) van die 11de eeuse katedraal Santa Maria Assunta bied 'n uitsig oor die eiland en die strandmeer. Torcello is danksy sy goed bewaarde vroeë sakrale boukuns 'n belangrike studie- en navorsingsterrein vir kunshistorici. In Venesië is Middeleeuse kerkgeboue oor die eeue heen volgens die heersende style omgebou sodat hul oorspronklike toestand moeilik herkenbaar is]] Torcello (Latyn: Torcellum, Venesiaans: Torceło) is 'n yl bevolkte eiland met 'n oppervlakte van 44,17 hektaar, geleë in die noorde van die Venesiaanse strandmeer naby die eilande Mazzorbo en Burano, en sowat 10 km noord van Venesië se Piazza San Marco (Sint Markusplein). Na hierdie gebied word verwys as laguna morta of "dooie strandmeer" omrede dit nie meer deur die Adriatiese See se getye geraak word nie. In November 2018 was daar nog dertien permanente bewoners na wie in Italiaans as torcellani verwys word.
Net enkele sakrale geboue - die katedraal, kerke en kloosters - het bewaar gebly. Die eiland word tans grotendeels deur groentetuine beslaan.
Locanda Cipriani
Een van die mees befaamde kroeë en restaurante in die Venesiaanse strandmeer is Locanda Cipriani, een van die gunsteling-kuierplekke van filmsterre en ander professioneles uit die rolprentbedryf tydens die filmfees van Venesië - en van kunstenaars en kunsliefhebbers asook argitekte tydens Venesië se Biennale. 'n Lang lys van bekende persoonlikhede het Locanda Cipriani se gasteboek geteken, onder wie Charlie Chaplin, Marc Chagall, Igor Strawinski, Margaret Thatcher, François Mitterrand, Jacques Chirac, Romano Prodi, Rupert Murdoch, Giovanni "Gianni" Versace, Rudolph Nureyev, Omar Sharif, Paul Newman en Rod Stewart.
Die restaurant se naamgewer, Giuseppe Cipriani, het die beskeie gebou, waar wyn en olyfolie verkoop is, in 1934 oorgeneem en dit omgeskep tot 'n klein kroeg, met enkele kamers wat aan gaste verhuur is. Die restaurant word omring deur blomme- en groentetuine en bied 'n uitsig oor die kerke van Torcello.
In die najaar van 1948 het die eerste beroemde buitelandse gas, die Amerikaanse skrywer Ernest Hemingway, hier 'n kamer gehuur en aan Locanda Cipriani sodoende 'n vaste plek op literatuurliefhebbers se lys van Venesiaanse besienswaardighede verskaf. Saam met sy vrou Mary het Hemingway hier die hele November deurgebring om wilde eende te jaag, by die restaurant se fogher (die Venesiaanse term vir "vuurplek, oond") te kuier en sy roman Across the River and into the Trees te skryf. Sy persoonlike indrukke en herinneringe aan Torcello het ingang gevind tot die werk. In die lente van 1954 het die Hemingways nog eens Locanda Cipriani as hul Venesiaanse verblyfplek gekies.
Literêre verbintenis
In Daphne du Maurier se kortverhaal Don't Look Now is Torcello die eiland waar 'n jong Britse egpaar ná die ongeluksdood van hul dogter die geheimsinnige ou tweeling teëkom. Toe Nicholas Roeg die bonatuurlike verhaal in 1973 verfilm het, is die storielyn verander. Die ontmoeting vind in Venesië se Centro storico plaas, en die twee ou dames is net susters.
Geodia sollasi
Geodia sollasi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer deur Lendenfeld in 1888.
Die Afrikaanse gedagte
Die Afrikaanse gedagte is 'n boek geskryf deur C.M. van den Heever. In die boek behandel hy die onderwerp dekadensie in kultuur, en hoe die Afrikaanse beweging dit hier ter plaatse kan stopsit.
Die Afrikaner se Beskawings- en Kultuurvorm.
Van den Heever word sterk geïnspireer deur Oswald Spengler se Der Untergang des Abendlandes: kulture begin dikwels klein met 'n eenvoudige boerderygemeenskap as hoeksteen, word dan dikwels met 'n gees en doel voortgedryf, bereik sy hoë kruin, en begin stagneer deur verfyning en afronding (bekend as beskawing), maar raak dan vasgeval in modes, alledaagshede, strukture, en vorm, of dan, die "geraamte", gestroop van enige diepte.
Van den Heever het 'n probleem daarmee dat die Afrikaner klakkeloos die Engelse modes na-aap (soos aangehaal uit die Nederlands-Amerikaner Adriaan Barnouw se Language and Race Problems in South Afica, 1934), soortgelyk aan wat die Vlaminge met die Franse modes en giere gedoen het. So word die oorspronklikheid van die eie kultuur ingeboet, die grense vervaag van wat nou eintlik die eie "tradisie-bakens" is en wat nie (wat tot verdere vervreemding bydra) en laastens ontstaan 'n kwyning van geestelike aantrekkingskrag: voorstellings, ideë, ideale, sisteme, teorieë, morele en intellektuele waardes, styl- en kunswaardes. Die innerlike betekenis word gestroop sodat net die dop van die kultuur oorbly en later wegkalwer.
Die ideaal is dat beskawing, soos ook uitgebeeld in sy letterkunde, parallel loop tussen inhoud en vorm.
Van den Heever stel ook voor dat die Afrikaner herbesin en nadink oor sy Dietse nalatenskap (en benadering) wat hy met die tyd verleer het. Dit is juis die kultuurandersheid wat 'n kultuur van 'n ander onderskei – nie slaafse navolging nie. Nietemin beskou Van den Heever die invloed van die Engelse kultuur nie soseer as sleg nie, dit het ook verfyning onder die Afrikaner gebring. So het die Afrikaner byvoorbeeld geleer om meer te let op sy voorkoms; iets wat 'n tipiese Nederlander op daardie tydstip nie veel sou kon skeel nie.
Hy vermaan die Afrikaner om eerder rustig op sy taal en kuns voort te bou as agter die politici en modes aan te draf of ander tale en kulture te kritiseer. Dan sal daar geen rede tot taalfanataci, gesanik en onverdraagsaamheid wees nie.
Die beste uitkoms, skryf Van den Heever, is om soos die Romeine van destyds nie weg te deins van die Griekse kultuur nie. Verryk jou kultuur met invloede van buite, sonder om jou eie kultuur te verdring:
Want toe die twee kultuurstrome uiteindelik harmonies naas mekaar gevloei het in dieselfde persoon, was daar 'n verryking en 'n opbloei soos nog nooit tevore nie. 'n Cicero en 'n Vergilius is absoluut bodemvas, hulle behou wat kenmerkend is van die ou Romeinse boer; maar hulle voeg daarby alle Griekse kuns en wetenskap wat by die volksaard aanpas. Dit wil sê hulle is beter mense as die Romein van die ou tyd, wat dikwels kultuur ontbreek het, en die Griek, wat dikwels karakter gemis het. En is dit nie waar nie dat die beste tipe Afrikaner wat bodemvas gebly het, maar ook verruiming gesoek het, 'n kenmerkende aantreklikheid het wat hom tot 'n gesonde kultuur-persoonlikheid maak?
Ons Letterkunde in Voëlvlug
Van den Heever beskou elke krisistyd in die 25 jaar van Afrikaanse letterkunde as die voortdrywer van verdieping en fyner waarneming in die Afrikaanse skryfkuns, op sy beste verwoord in die poësie. Die prosa en drama skiet aanvanklik nog heelwat te kort. Eers met die koms van Ampie (en 'n mate van selfkritiek) vind daar 'n beweging in die prosa plaas: die weg word gebaan van die realisme van die Dertigers. Ook word wegbeweeg van die tipiese jagverhale wanneer Sangiro met 'n mensliker en simpatieke oog na die diereryk rondom hom kyk. Daar word wegbeweeg van die "gemeenplasige", "probleemontvlugting", "wolkigheid" en gefokus op die indiwiduele in seggingskrag en uitbeelding, veral innerlike (sintuiglike) belewing en geesteservaring. Die plaaslewe, strande en veldatmosfeer word later na die agtergrond geskuif om met die stad te eksperimenteer. Van den Heever stel voor dat daar "minder retoriek en knikkery vir voorskryfkommissies" moet wees "om op internasionale peil te staan en 'n volledige beeld van ons hele komplekse samelewing te gee." Hy merk op dat die letterkunde teen 1930 'n vernuwing begin beleef het deur die Nederlandse invloed: Hier is die indiwiduele, die „moderne ervaring” veel meer op die voorgrond en verneem ons min van nasionale motief.
Stijn Streuvels
Kenmerke soos die mens se gehegtheid aan sy grond, sintuiglikheid, die mens se onderworpenheid aan Moeder Natuur (wat die boer heel gelate so aanvaar), maar ook om self deel van die lewensiklus (soos deur die natuur bepaal) te wees, kom in die skryfwerk van Streuvels aan die bod. Groot klem word ook op die atmosfeer geplaas wat in die teks oorgedra word. Daar is 'n positiewe terughunkering in die skrywers van die Westerse beskawing waar die "kontak mens-aarde" al meer vernietig word, en "ou vaste waardes by ons ondermyn". Van den Heever glo die ondermyning van hierdie grondliefde kelder 'n gesonde plattelandse lewe en boeregemeenskap, wat op sy beurt aanleiding gee tot 'n kunsmatige beskawing. Deur van die natuur los te raak, gaan 'n deel van die mens se ware self verlore: vandaar die senuweewrakke van die stad.
Lewensstyl
Aansluitend by die vorige hoofstukke word daar weer gelet op "insig" en unieke "waarneming".
Van den Heever is bekommerd oor mense wat nooit geleer het hoe om diep, met insig, en die skoonheid (estetika) raak te "sien" nie. Daar is geen soeke na die haarfyne of korrekte nie: alles is 'n "min-of-meer". Die mens is gou om te kibbel en andere se swakhede uit te wys, maar die mens in sy groot geheel word selde raakgesien. So is daar ook vitters wat nooit die lewe sal geniet nie – hulle is bloot gelukbederwers.
<div class="noprint" style="border: solid #aaa 1px; margin: 0 0 1em 1em; font-size: 90%; background: #f9f9f9; width: 250px; padding: 4px; spacing: 0px; text-align: left; float: right;"> Die Afrikaanse gedagte kan besigtig word by die Afrikaanse Wikisource, by "Die Afrikaanse gedagte"
Die ontwikkeling van ons poësie sedert Unie
Daar word aangevoer dat die tydsgees tot uiting kom in die poësie van die digters, soos uit die gedagte dat die volk se vryheid verlore is en dat dit met onsekere skredes die toekoms tegemoet gaan. Wat die vorm betref, is hierdie werk volkspoësie. Omstreeks 1919 kom 'n aantal jongeres op die voorgrond, en in hul werk kan 'n nuwe klank gehoor word; baie nuut is dit egter nie, want alhoewel die sonnetvorm nou ernstig gebruik word as tekens van indiwiduele uitingsdrang, daar 'n mate van opstandigheid is teen die tradisie-vaste opvattings, bly die meeste motiewe bekend – die belangrikste verjonging is seker die opbloei van die liefdesliriek – en daar is nie so 'n mate van vormvernuwing dat dit baie opval nie.
Wat duidelik op te merk is, is die invloed van die Nederlandse digkuns. Tog lyk die ontwikkelingsgang belowend: Die toekoms van die Afrikaanse liriek lê in die rigting van vergeesteliking, van 'n dieper delwing in die innerlike fynhede van die gees waar die lig van die uiterlike lewe tot simboolwaarde omgetoor word.
Waardering van 'n gedig
Van den Heever wys op die resitasies wat tog so gereeld in die skool opgesê word. Hoewel hierdie opsê van gedigte miskien bekoring kan verskaf, is dit eintlik sinloos as die inhoud daarvan nie begryp word nie. Eers wanneer 'n mens die lewenservaring opgedoen het, snap jy die doel van die teks.
Daar is diegene wat nie van poësie hou nie: