cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Annesu de Vos
Boetman debat
Na ’n lang stilte raak sy in 2000 betrokke by die sogenaamde “Boetman”-debat wat ontketen is deur die joernalis Chris Louw. In ’n ope brief aan dr. Willem de Klerk val Louw die Afrikaner-leiers aan wat die grensoorlog veroorsaak het en sodoende twee jaar uit baie jong seuns se lewens geneem het, met vele wat met hulle lewens geboet het en nog baie ander wat ernstige sielkundige letsels opgedoen het. Hierdie brief lok feitlik ongekende reaksie uit, met vele skrywers wat in die koerante en sosiale media Louw se standpunte ondersteun (Die dramaturg Pieter Fourie skryf selfs ’n drama na aanleiding van hierdie debat, wat as “Boetman is die bliksem in!” onder andere in 2000 by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees opgevoer is.) Annesu de Vos plaas in reaksie ’n ope brief op die LitNet webwerf, waarin sy Louw se verweer dat hy nie op daardie stadium bevoeg was om vir homself te dink nie, bevraagteken. Hoewel slegs ’n kind in daardie tyd, het sy die onregte van die tyd baie goed verstaan. Haar reaksie lok weer sterk teenreaksie uit.
Skryfwerk
Reeds op laerskool skryf sy briefies wat in Tina geplaas word en prosa van haar word deur Patrys gepubliseer. Op twaalfjarige ouderdom skryf sy haar eerste gedigte nadat sy kennis maak met die werk van Elisabeth Eybers en veral Breyten Breytenbach en nadat haar vriend as soldaat in ’n skietongeluk op die grens dood is. Sy stuur van haar gedigte aan André P. Brink, wat positief daarop reageer, waarop sy in Mei 1979 haar eerste manuskrip vir ’n digbundel aan Tafelberg-Uitgewers stuur. Hulle vind dat dit nog nie gereed is vir publikasie nie, maar sien haar talent raak en moedig haar aan om weer oor ’n jaar of wat gedigte aan te stuur. Na publikasie van gedigte in Standpunte en Tydskrif vir Letterkunde debuteer sy in standerd agt op sestienjarige ouderdom met Gebed van ’n groen perske en ander verse en is hiermee die jongste debutant ooit in die Afrikaanse poësie. Hierdie bundel word voor publikasie deur D.J. Opperman as koningskos bestempel en bevat uit die standpunt van ’n jongmens verse oor volwasse temas. Sy dig onder andere oor die kompleksiteit van godsdiens, liefde, medemense, sosiale en nasionale angs en universele lyding. Die verse word in vier afdelings verdeel, waar die eerste afdeling (bewaar my droom) oor pyn, vrees en hartseer (veral van die “ek”) gaan. Gebed van ’n groen perske slaag daarin om die beeld van die groen perske regdeur die gedig vol te hou, met die eerste twee strofes wat dankseggings en die laaste twee wat gebede is, met die groen perske wat terselfdertyd implisiet gelykgestel word aan die jong mens se groei en lewe. Eksamen gee ’n beskrywing van die stres van eksamen, wat as ’n “kakofonie” beleef word, met slegs slaap wat uitkoms bied. Die tweede afdeling (groen hart) handel oor die mens en sy meestal mislukte verhoudings. Afdeling drie (aan die helde) is sosiaal-betrokke verse, terwyl afdeling vier (holiday blues) weer die hartseer en pyn van die eerste afdeling opneem, maar in hierdie geval uiting gee aan universele pyn. In 1981 word sy die jongste ontvanger van die Eugène Marais-prys ooit, toe Gebed van ’n groen perske en ander verse bekroon word.
Van haar gedigte word opgeneem in verskeie versamelbundels, insluitende Groot verseboek, Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte, Digters en digkuns, Kraaines, Woordpaljas, Voorspraak en Liggaamlose taal. In 2020 word haar gedigte ‘gebed van 'n groen perske’ en ‘ou(jong)nooi’ in Vers en vrou opgeneem.
Volgens eie mededeling skryf sy steeds, maar meestal in Engels en ook baie lirieke. Haar lang stilswye onderbreek sy wanneer sy in 2000 betrokke raak by die “Boetman”-debat op LitNet en ook ’n gedig stuur vir publikasie op hierdie platform.
Eerbewyse
Twee strate in Suid-Afrika is na haar genoem, een in Mpumalanga en een in ’n voorstad van Johannesburg.
Rooikoplewerik
Die Rooikoplewerik (Calandrella cinerea) is 'n algemene standvoël, plaaslike nomade en intra-Afrika-trekvoël op kort grasveld en landerye. Hulle kom dikwels in swerms voor. Die voël is 14 – 15 cm groot en weeg 20 - 26 gram. In Engels staan die voël bekend as die Red-capped Lark.
1333
Die jaar 1333 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 33ste jaar van die 14de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Stephen Fry
Stephen John Fry (gebore 24 Augustus 1957) is 'n Britse akteur, komediant en skrywer.
Vroeë lewe
Fry is gebore in Hampstead, Londen. Sy ouers is Marianne Eve Fry (née Newman) en Alan John Fry, 'n Britse fisikus.
Fry se moeder is Joods Hy het 'n ouer broer, Roger, en 'n jonger suster, Joanna.
Fry het vir Hugh Laurie ontmoet in Cambridge.
Persoonlike lewe
Fry is in Januarie 20015 getroud met komediant Elliott Spencer.
Sealand
Die Prinsdom van Sealand (Principality of Sealand) is 'n mikronasie, nege kilometer van die Britse ooskus, en is gesetel op 'n voormalige marineplatform.
Aberdeen, Oos-Kaap
Aberdeen is 'n dorp in die Kamdeboo (d.w.s. Oos-Kaapse Karoo) aan die voet van die Kamdeboo-berge, Suid-Afrika. Die N9 nasionale pad gaan langs die dorp verby.
Geskiedenis
Dit is gestig in 1856 as 'n kerkdorp op die plaas Brakkefontein, na die NG gemeente reeds in 1852 gestig is. Die huidige kerkgebou is op 12 September 1925 ingewy. Die dorp is genoem na die geboorteplek in Skotland van ds. Andrew Murray sr., predikant van Graaff-Reinet.
Grondspeg
Dit is die enigste spesie in die genus Geocolaptes, wat aan die familie van spegte (Picinae) behoort.
Volkswagen Beetle
Die Volkswagen Beetle, amptelik die Volkswagen Tipe 1, of informeel die Volkswagen Kewer, is 'n tweedeur, vierpassasier, agterenjin ekonomiese motor vervaardig en bemark deur die Duitse motorvervaardiger Volkswagen (VW) van 1938 tot 2003. Die behoefte aan hierdie soort motor en sy funksionele doelwitte, is deur Adolf Hitler, die leier van Nazi-Duitsland, geformuleer, wat 'n goedkoop, eenvoudige motor gesoek het om in massa te produseer vir die nuwe padnetwerk van sy land. Hy het Porsche in 1934 gekontrakteer om dit te ontwerp en te bou volgens sy streng standaarde. Ferdinand Porsche en sy span het tot 1938 geneem om die ontwerp te finaliseer. Dit is een van die eerste agterenjin motors. Met meer as 21 miljoen vervaardig (21 529 464) in 'n lugverkoelde, agterenjin, agterwielopset, is die Beetle die langste en mees-vervaardigde motor van 'n enkele ontwerpplatform ter wêreld.
Voorgeskiedenis
Die Kewer was 'n kombinasie van idees wat deur Ferdinand Porsche saamgevoeg is. Hy is deur Adolf Hitler opdrag gegee om 'n motor vir die mense te maak. Groot dele van die motor is egter nie deur Porsche ontwerp nie, maar deur Béla Barényi en / of Erwin Komenda. Albei beweer dat hulle die oorspronklike uitvinder van die konsep is. Volgens ander was die Hongaarse Jood Josef Ganz die ontwerper. Tans bly dit onduidelik wie die werklike uitvinder van die "Kewer"-konsep was.
Die kenmerkende viersilinder-boksermotor van die Kewer, wat agter in die motor geplaas is, is deur Franz Reimspiess ontwerp. Hitler het dit moontlik gemaak om met produksie te begin, maar weens die oorlogsbedryf was daar weinig geleentheid om die Kewer as 'n openbare motor voor te stel. Die konsep is meer gebruik vir propaganda doeleindes. Eers na die oorlog het die produksie regtig van die grond af gekom. Die eerste prototipes het geen agterruit gehad nie. Tydens die toetsing is daar hieroor gekla en twee klein vensters is aangebring. Die ruitjies het 'n bietjie soos die lense van 'n bril gelyk, en daarom word die eerste kewers 'Brilkewers' genoem.
Gasterosteiformes
Gasterosteiformes is 'n vis-orde wat hoort tot die klas Actinopterygii.
Daar is twee sub-ordes wat hoort tot die orde Gasterosteiformes:
Seemot
Die Seemot (Eurypegasus draconis) is 'n vis wat seldsaam in Suid-Afrikaanse waters is. Die vis is wydverspreid in die westelike Stille Oseaan en die Indiese Oseaan. Dit kom voor in die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suidelike Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die Seamoth.
Identifikasie
Die vissie word tot 10 cm groot. Die vis se voorkoms is ongewoon met die snoet lank, nou en plat. Die pektorale vinne lyk soos vlerke met 'n ligte rant. Die vis is goed gekamoefleer weens sy bont voorkoms. Sy voorkoms pas aan by die omgewing. Hulle leef in sand, modder, gruis en seegras op die bodem in water wat 1 tot 90 m diep is.
Die vis kom gewoonlik in pare voor met die mannetjie wat die wyfie volg. Hulle gebruik hul bekkenvinne om op die bodem te loop. Die vis vreet soöplankton en ongewerweldes gedurende die dag.
Golf van Oman
Die Golf van Oman (Arabies: خليج عُمان‎, Persies: دریای ایران Irannese See of دریای فارس‎ Persiese See) 'n golf van die Arabiese See. Dit is tussen Oman en die Verenigde Arabiese Emirate aan die noordweste van die Arabiese Skiereiland en die lande Iran en Pakistan in die noorde geleë.
Die Golf van Oman is deur die Straat van Hormuz met die Persiese Golf verbind. Dit vorm 'n belangrike seestraat vir die transport van ruolie. Belangrike hawestede wat hier geleë is: Maskat in Oman, Chabahar in Iran en Gwadar in Pakistan.
Witoorpikkewyn
Die witoorpikkewyn (Pygoscelis papua) is 'n voël wat op die Antarktiese-eilande voorkom en baie seldsaam in Suid-Afrika is. In Engels staan die pikkewyn bekend as die Gentoo Penguin. Pikkewyne kan natuurlik nie vlieg nie, maar is sterk swemmers. Die witoorpikkewyn kan 'n spoed van 40 kilometer per uur in die water haal.
Voorkoms
Die pikkewyn is 75–80 cm groot en weeg tot 7.2 kg. Daar is 'n duidelike wit vlek bo en agter die oog met 'n smal wit oogkring. Die pote en snawel is oranje. Die swemvlerke is lank en het 'n ligte oranje tint aan die onderkant.
Verspreiding
Die pikkewyn kom in groot getalle voor in Antarktika, Kergueleneilande, Suid-Georgië en op die Falkland-eilande. Kleiner bevolkings is teenwoordig op die Antarktiese skiereiland, Macquarie-eiland, Heard- en McDonaldeilande en die Suidelike Shetlandeilande.
Crane Wilbur
Crane Wilbur (17 November 1886 – 18 Oktober 1973) was 'n Amerikaanse skrywer, akteur, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente We're in the Legion Now (1936), Canon City (1948), Outside the Wall (1950), en The Bat (1959).
Naomi Bentley
Naomi Bentley is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Mark of Cain (2007) en in die televisiereekse New Tricks (2003), Ideal (2005), en Primeval (2007).
Anton LaVey
Anton Szandor LaVey, gebore Howard Stanton Levey (11 April 1930 – 29 Oktober 1997) was die stigter en Hoëpriester van die Kerk van Satan en daarnaas ook 'n skrywer, okkultis, musikant en akteur. Hy is die skrywer van The Satanic Bible en die stigter van die LaVeyaanse Satanisme, 'n sintese van sy persoonlike beskouing van die menslike natuur en die insigte van 'n aantal filosowe wat wysgerige denkrigtings soos materialisme en individualisme voorgestaan het. LaVey het ten opsigte van sy leerstellings nie aanspraak gemaak op "bonatuurlike inspirasie" nie. Hy het "Satan" nie as 'n letterlike godheid of wese beskou nie, maar as 'n geskiedkundige en literêre figuur wat aardse waardes versinnebeeld.
Met uitsprake soos dat God nie bestaan nie en dat elke mens "Satan in hom" moet aanbid, het LaVey, met sy kaalgeskeerde kop en spitsbaardjie, veral in die VSA oornag die simbool geword van alles wat boos en anti-establishment was. Vandag is daar egter mense wat meen dat LaVey grootliks 'n selfgemaakte legende was wat daarop uit was om aandag te trek en roem te verwerf.
Biografiese inligting dalk vals
Inligting in twee biografieë wat onderskeidelik in 1974 en 1990 oor LaVey gepubliseer is, lyk of dit dalk nie ooreenstem met inligting op dokumentasie wat ná LaVey se dood aan die lig gekom het nie. Só blyk dit uit sy geboortesertifikaat dat LaVey eintlik gebore is as "Howard Stanton Levey" en dat sy ouers se name Michael en Gertrude was- en nie Joseph en Augusta soos hy voorgegee het nie. Dit blyk ook dat LaVey se verduideliking dat sy Transsilvaniese Roma-ouma hom aan die okkulte bekend gestel het, dalk onwaar was aangesien sy ouma Oekraïens was en dat hy geen Roma-voorgeslagte gehad het nie.
Ander besonderhede waarvan die korrektheid betwyfel word, is dat hy Duitsland in 1945 besoek het, waar hy onder meer rolprente gewys is van "hoogs geheime" Sataniese groepe en hul rituele, dat hy op vyftienjarige ouderdom 'n hobospeler in die San Francisco-balletorkes was, dat hy as sewentienjarige 'n leeutemmer geword het by die Clyde Beaty-sirkus, dat hy 'n passievolle liefdesverhouding met die aktrise Marilyn Monroe gehad het voordat sy bekend geword het, dat die aktrise Jayne Mansfield 'n lid was van die Kerk van Satan en dat hulle ook 'n verhouding gehad het, dat hy Kriminologie aan die San Francisco-stadskollege studeer het en 'n polisie-fotograaf was, dat hy as tegniese adviseur gedien het tydens die verfilming van Roman Polanski se rolprent Rosemary's Baby (1968) en dat hy 'n multi-miljoenêr was.
Wêreldwye impak
Wat egter nie betwyfel kan word nie, is dat die moderne Religieuse Satanisme deur LaVey se toedoen eers in die VSA en daarna oor die wêreld as georganiseerde religie na vore getree het. Die Kerk van Satan het vandag geregistreerde lede regoor die wêreld en sy Satanic Bible en ander geskrifte word steeds deur die meeste Sataniste as gesaghebbend aanvaar.
Golf van Guinee
Die Golf van Guinee (Engels: Gulf of Guinea, Frans: Golfe de Guinée, Portugees: Golfo da Guiné, Spaans: Golfo de Guinea) is 'n golf van die Atlantiese Oseaan in die hoek van Sentraal-Afrika, wat deur die kus van Wes-Afrika in die noorde en ooste begrens word. In die golf is die eilandnasie São Tomé en Príncipe en die eilande Annobón en Bioko van Ekwatoriaal-Guinee geleë, wat soos die Kameroenberg van vulkaniese oorsprong is.
Anton LaVey
Wêreldwye impak
Interessant genoeg, is dit nie net feite oor LaVey se lewe waaroor daar onsekerheid bestaan nie, maar ook oor sy dood. Die inskrywing op sy doodsertifikaat waarvolgens hy op 31 Oktober 1997 - Allerheiligeaand (Engels: "Halloween") - gesterf het, is moontlik deur sy volgelinge vervals om groter impak aan sy afsterwe te gee. In 'n ondersoek deur die stadsowerheid van San Francisco is bevind dat LaVey reeds twee dae vroeër, op 29 Oktober, dood is.
Golf van Guinee
Die Golf van Guinee grens in die noorde aan Liberië, Ivoorkus, Ghana, Togo, Benin en Nigerië en in die ooste aan Kameroen, Ekwatoriaal-Guinee en Gaboen. In die noorde lê die Baai van Benin en in die weste die Baai van Bonny (voorheen: Baai van Biafra).
Asbes
Asbes is 'n delfbare mineraal wat in verskeie vorms voorkom. Die mineraal is draderig en onbrandbaar. In Suid-Afrika kom asbes voor as krosidoliet of blouasbes, chrisotiel of wit asbes, serpentynasbes, amosiet of bruinasbes, en tremoliet. Asbes word verwerk om onder andere gegolfde dakplate, geute en afvoerpype te maak, asook voorskote vir fabriekswerkers en remskoene. Asbes is 'n karsinogeen, 'n kankerwekkende stof. Asbes staan ook bekend as garingklip.
Golf van Guinee
Die belangrikste rivier wat in die Golf van Guinee vloei is die Niger en die Volta.
Lily Carter
Lily Carter (gebore 15 April 1990) is 'n voormalige Amerikaanse pornografiese aktrise.
Golf van Guinee
In die Golf van Guinee kruis die ewenaar die Greenwich-meridiaan.
Asbes
Persone wat langdurig blootgestel word aan asbesstof ontwikkel later asbestose, 'n kanker van die longe.
Een van die bekendste asbesmyne in Suider-Afrika is die Havelockmyn met sy kabelspoor te Bulembu in Eswatini. Die myn is tans gesluit.
Preben Neergaard
Preben Neergaard (2 Mei 1920 – 22 Julie 1990) was 'n Deense akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Hvad vil De ha'? (1956) en Laan mig din kone (1957).
Mikronesië
[[Lêer:Mapa Micronesia.png|duimnael|Lande en gebiede van Mikronesië:
]]
Mikronesië (afgelei van Grieks: μικρός mikrós vir "klein" en νῆσος nêsos vir "eiland", letterlik: "klein eilande") is 'n eilandgroep in die Stille Oseaan in die gebied Oseanië en lê in die suidooste van Japan, in die ooste van die Filippyne, in die noordooste van Indonesië en in die suidweste van Hawaii. Mikronesië beslaan 'n oppervlakte van 7 000 000 km² en het 'n bevolking van sowat een miljoen. Melanesië, Mikronesië en Polinesië vorm saam Oseanië.
Die streek bevat vier eilandgroepe — Karoline-eilande, Gilberteilande, Mariana-eilande en Marshalleilande — en baie afgeleë eilande. Administratief is die eilande van Mikronesië tussen ses onafhanklike lande verdeel: Die Karoline-eilande is verdeel tussen Palau en die Gefedereerde State van Mikronesië, die Gilberteilande (saam met die Phoenix- en Line-eilande in Polinesië) word deur Kiribati beslaan, die Mariana-eilande is verdeel in twee eilandgebiede van die Verenigde State van Amerika: Guam en die Noordelike Mariana-eilande, Nauru is 'n onafhanklike eilandnasie op die eiland met dieselfde naam en die Marshalleilande beslaan die eilandgroep met dieselfde naam. Wake-eiland is ook noemenswaardig, aangesien dit deur beide die Marshalleilande en die Verenigde State opgeëis word, laasgenoemde se Amerikaanse Lugmag bestuur dié eiland.
Die term Mikronesië (in Frans: Micronésie) is in 1832 vir die eerste keer deur Jules Dumont d'Urville gebruik om in etniese en geografiese opsig na 'n eilandgroep te verwys wie se inwoners, volgens hom, van dié van Melanesië en Polinesië verskil. Die onderskeiding is later as foutief bewys, aangesien al drie gebiede deur inheemse Austronesiese volke bewoon word wat Austronesiese tale besig. Die subgroep wat in Mikronesië gepraat word, word Mikronesiese tale genoem.
Kamdeboo-berge
Die Kamdebooberge is die koppiesagtige bergwêreld noord van Aberdeen in die distrik Graaff-Reinet. Aan die noordekant sluit dit aan by die Onder-Sneeuberg.
Die naam is ontleen aan die Kamdeboorivier. Dit is 'n Khoisan-woord wat groen hoogtes of heuwels beteken. Die gebied was voorheen bebos. Die Kamdeboo-boekenhout is in 2008 hier ontdek.
Liberale Party
Die Liberale Party was 'n Suid-Afrikaanse politieke party wat van 1953 tot 1968 nie daarin kom slaag om steun by wit kiesers te werf nie, maar nietemin bygedra het tot die verswakking van die Verenigde Party, omdat talle vername, intellektuele Engelssprekendes die VP verlaat en die LP aangehang het.
Donkerlewerik
Die Donkerlewerik (Pinarocorys nigricans) is 'n redelike algemene inter-Afrika-trekvoël wat in boomveld in Sentraal-Afrika broei. Hulle kom dikwels op oop plekke met gras in boomveld en savanne voor. Die voël is 19 – 20 cm groot en weeg 30 - 46 gram. In Engels staan die voël bekend as die Dusky lark.
Liberale Party
Stigting
Die party is op 9 Mei 1953 in Kaapstad gestig as uitvloeisel van die vroeëre Suid-Afrikaanse Liberale Vereniging. Margaret Ballinger was die eerste president met Alan Paton en Leo Marquard as mede-adjunkpresidente. Die ander leiers in die partye se stigting was dr. Oscar Wolheim, Leslie Rubin en dr. Edgar Brookes.
In die eerste helfte van sy bestaan was die party redelik konserwatief. Hy het die verandering van die wit kiesers se opvattings as sy hoofdoel beskou en was meer geneig tot gekwalifiseerde stemreg. In die verkiesing van 1958 het die party selfs kandidate in baie "veilige" Verenigde Party-kiesafdelings gestel, asook N.P.-setels waar die VP nie deelgeneem het nie. Die party wou nie die opposisiestem verdeel deur in marginale kiesafdelings teen die VP te staan en só die N.P. te bevoordeel nie.
Beleidsverandering
Dit het omstreeks 1959 en 1960 verander toe die Progressiewe Party, wat ook uit die Verenigde Party ontstaan het, die politieke terrein van die LP se beginsels betree het. Die Sharpeville-slagting van 1960 en gevolglike noodtoestand, waartydens verskeie lede van die Liberale Party aangehou is, het die party se opvattinge verander. Die ander faktor van deurslaggewende belang was die gebruik van vertalingstoerusting op partyvergaderings wat swart lede uit landelike gebiede die eerste keer die kans gebied het om vrylik te praat in hulle moedertaal. Dit het meegebring dat die Liberale Party in die jare 60 'n onvoorwaardelike voorstander van "een mens, een stem" geword het in 'n "nierassige" Suid-Afrika vry van alle vorme van diskriminasie.
Die Liberale Party het ook liberale kandidate in die Transkei se tuislandverkiesings ondersteun en sy landelike lede, veral in Natal gehelp om die beleid van apartheid se uitwerking te weerstaan. Dit het die inperking van verskeie leiers en lede van die party tot gevolg gehad.
Die koerant Contact is ten nouste met die Liberale Party vereenselwig, maar was amptelik 'n onafhanklike publikasie.
Die party was uit die staanspoor in regstreekse konflik met die regering. Dit was hoofsaaklik weens die party se kritiek op apartheid en die gepaardgaande afskaling van menseregte. Die regering het teruggeslaan deur baie lede in te perk en te vervolg en die party daarvan te beskuldig dat hy die doelwitte van die Kommunisme bevorder.
Ontbinding
Ondanks die sterk leiers het die party nooit regtig hond haaraf gemaak by wit kiesers nie en soms ook daarin geslaag om swart en Indiese politici te vervreem. Die party het ontbind met die aanvaarding in 1968 van die Wet op die Verbod op Politieke Inmenging, wat daarop gemik was om elke politieke party tot een rassegroep te beperk. Die party is voor die keuse gestel om te ontbind of "ondergronds" te gaan en het verkies om te ontbind.
Die party was gekant teen Fascisme en Kommunisme en het gelyke regte vir alle Suid-Afrikaanse, gegrond op gelyke burgerskap, as vernaamste beleidsrigting ondersteun.
Clathria macrotoxa
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1988 deur Bergquist & Fromont.
1334
Die jaar 1334 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 34ste jaar van die 14de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Rieldans
Riel (of Rieldans) is 'n oeroue feesdans van die Boesman, Nama en Khoikhoi. Onder die Namavolk staan die dans bekend as Ikhapara. Dit word beskou as een van die oudste dansstyle in Suidelike Afrika en word gedans teen 'n energieke pas met vernuftige voetwerk.
Etimologie
Die dans is nie oorspronklik "riel" genoem nie. Deur die jare het die oorspronklike Khoi Khoitaal en Boesmantale uitgesterf en in Suid-Afrika praat hierdie bevolkingsgroepe meestal Afrikaans. In Afrikaans heet die dans gewoon die “riel” vanweë die sterk ooreenkomste wat dit het met die Skotse “reel”.
Ikhapara is afgelei van die woord khapas wat “hoed” beteken. Die hoed van die man is ’n nuttige artikel wat ingespan word om ’n dame se hand te wen.
Geskiedenis
Die riel word beskou as 'n inheemse kultuurdans. Dit is die oudste vorm van vermaak wat reeds voor die Westerse kultuur en tradisies aan die Kaap van Goede Hoop wat in 1652 ontstaan het, deur die Khoisanvolk gebruik is vir sosiale, godsdienstige, kulturele en opvoedkundige doeleindes.
Dit is 'n eeuoue dans wat deur inheemse volkere uitgevoer is. Die eerste rieldanse is hoofsaaklik vir godsdienstige gebruik uitgevoer. Die dansers het 'n spesifieke boom gehad waar hulle een keer elke maand met nuwemaan, volmaan, byeenkomste en feeste gedans het om God te aanbid. Die dans is ook deur die jagters gedans. Die dans word uitgevoer op die maat van "boeremusiek" ( wat eers bekend gestaan het as vastrapmusiek), Nederlandse volksliedjies en siterspelerliedjies van die suide van Amerika.
Die rieldans het veral in die veertiger- en vyftigerjare hoogty gevier onder die werkersklas van die Noord-Kaap en Karoo.
Dit is 'n energieke dans wat deur die Khoisanjagters na 'n suksesvolle jagtog, goeie oes, of tydens een van die vele godsdienstige rituele en feeste om die kampvuur gedans word. Die dans was veral gewild onder plaaswerkers en skaapskeerders, wie se daaglikse aktiwiteite dikwels uitgebeeld word in die dans.
Die rieldans is 'n ware viering van ou tradisies wat nuwe uitdrukking vind in die hedendaagse vorms. Die moderne weergawe het elemente van kolonialisme soos gesien word in die gebruik van die viool en kitaar. Die uitrustings wat aangetrek word vir die dans van die riel is wat algemeen bekend is as 'werkersklas’-kleredrag.
Li Keqiang
Li Keqiang (Mandaryns: 李克强) (Hefei, Anhui, 1 Julie 1955) is 'n Chinese politikus wat sedert 15 Maart 2013 as die premier van die Volksrepubliek China dien.
Rieldans
Algemeen
Die mees uitstaande kenmerk van die riel is die uitmuntende voetwerk (onder meer die Namastap) en energieke pas waarmee die dans uitgevoer word. Die dans word uitgevoer in die stowwerige sand rondom 'n kampvuur. As die dans uitgevoer word, staan die stof behoorlik uit die grond uit. Daar word aangevoer dat dit die oorsprong was van die Afrikaanse spreekwoord: "Dans dat die stof so staan".
Li Keqiang
Studieloopbaan
Li is as die seun van 'n munisipale beampte van Hefei gebore.
Li het in 1974 tydens die Kulturele Rewolusie aan die hoërskool in Hefei gegradueer en is na die landelike gebiede in Fengyang in dieselfde provinsie gestuur om in die platteland te gaan werk. Daar word hy uiteindelik lid van die Kommunistiese Party van China en word hy partyleier van die plaaslike produksiespan. Hy het 'n toekenning ontvang vir sy studie van Maoïsme.
Li het die aanbod van sy vader van die hand gewys om hom voor te berei op die plaaslike leierskap van die party en het regte aan die Universiteit van Beijing gaan studeer, waar hy sy LLB-graad verwerf het. Hy het die president van die studenteraad van die universiteit geword, en in 1995 'n PhD in ekonomie verwerf, met die prominente ekonoom Li Yining (wat nie familie is nie) as doktorale adviseur. Sy proefskrif is bekroon met die Sun-Yefang-prys, die hoogste prys in China in die ekonomie.
Rieldans
Algemeen
Die unieke dans word deur 'n groep dansers uitgevoer. Hulle dans meestal in sirkelformaat. Hierdie dans bestaan uit kulturele bewegings (gebare) en word dikwels gebruik om 'n storie te vertel. Die helder kleure van die verskillende pronkdiere word ook uitgebeeld in die kenmerkende kleurvolle kostuums van die dansers.
Li Keqiang
Politieke loopbaan
Li was van 2008 tot 2013 vise-premier van die Volksrepubliek China onder leiding van president Hu Jintao.
Rieldans
Style en bewegings
Die danspassies "vertel" stories. So kan die liefdespel tussen man en vrou uitgebeeld word. Die manlike danser gebruik sy baadjiepant, sy arm of sy hoed wat hy in sy hand vashou, om "vlerk te sleep" by 'n vroulike danser. Mannetjievoëls maak gebruik van hulle vlerke om die aandag van vroulike geveerdes op hulle te vestig. Die Afrikaanse idioom, "om vlerk te sleep", kom juis van hierdie gewoonte af. Op hierdie manier probeer die man die meisie vra om te dans of bloot om haar aandag te trek. Die dansers maak ook gebruik van verskillende bewegings en gebare om diere na te boots. Skoenlappers,meerkatte, bokke, slange en bobbejane word al dansende meesterlik uitgebeeld. Die spoggerige optrede van voëls soos die duif, hoenderhaan, kalkoen en volstruismannetjie word ook op hierdie manier nageboots. Die dansers kan ook bokspring, galop en pronk – nes 'n klomp spoggerige perde.
Daar is ook die immer gewilde bobbejaandans of uitbeeldings van die werkomgewing, soos die perdegalop, die skeer van skape of die bokwagter wat met sy bokke werk. Alledaagse gebeure, soos die uitvoering van gewone huistake word ook meesterlik uitgebeeld. Die taak om oortollige as van die askoeke (brood wat gaargemaak word in warm as) te verwyder, word pragtig weerspieël met die "slaan van die askoek"-beweging. Die regtervoet word sekuur bokant die linkerknie – of omgekeerd – geklap, om die klank van die twee askoeke wat teen mekaar geslaan word, weer te gee.
Li Keqiang
Politieke loopbaan
Li Keqiang is op 15 Maart 2013 deur die Nasionale Volkskongres tot premier verkies. Xi Jinping is op dieselfde kongres tot president verkies. Li vervang toe premier Wen Jiabao, wat uitgetree het nadat hy twee termyne gedien het. Van die byna 3 000 lede wat op die kongres gestem het, was 2 940 ten gunste van Li, slegs drie teen en ses het buite stemming gebly. Hy is vir 'n termyn van vyf jaar verkies.
Rieldans
Instrumente
Rieldans word gekenmerk deur lewendige, energieke musiek. Die musiekinstrumente wat gebruik word, is onder andere die ramkie. Die herkoms van die naam "ramkie " is ontleen aan Khoidialek. Hulle het dit 'n ramgi-b genoem. Dit was die naam wat hulle gegee het aan 'n instrument bestaande uit onder meer 'n boog en 'n snaar. Vandag kan so 'n instrument tot 9 snare hê. Hulle maak ook gebruik van blikkitare, handgemaakte viole (baie basies) of soms word 'n trekklavier, mondfluitjies of banjo's ingespan om die dansers se voete aan die beweeg te hou.
Kompetisies
In 'n poging om hierdie seldsame en ou dans te bewaar vir die nageslagte, het die Afrikaanse Taal- en Kultuurvereniging (ATKV) die rieldansprojek amptelik in 2006 as een van hul kulturele gemeenskapsprojekte geloods. Plaaslike uitdunrondes vind in elke streek plaas. Hierdie spanne dring dan deur tot die groot finaal, waar die top rieldansers van regoor Suid-Afrika dit "uit dans" vir die eer om gekroon te word as Suid-Afrika se toprieldansers.
Die projek het aanvanklik begin met net vier groepe en binne vier jaar het hierdie kultuurgebeurtenis gegroei tot een van die ATKV se suksesvolste kulturele projekte.
Li Keqiang
Buitelandse beleid
Tydens sy besoek aan Pakistan het Li met leiers van daardie land vergader en gesê: "As die beste vriend en broer van Pakistan wil ons soveel hulp bied as wat ons kan."
Li het ook Switserland en Duitsland besoek op sy eerste reis na die Europese Unie en het die regeringshoofde van albei lande ontmoet.
Rieldans
Kompetisies
In Julie 2015 het die "Nuwe Graskoue Trappers" en hul orkes uit Wupperthal, deelgeneem aan die Wêreldkampioenskap van Uitvoerende Kunste. Dit is 'n internasionale kulturele kompetisie in Los Angeles, VSA. (https://www.youtube.com/watch?v=ceVCpPNnXvc&authuser=0)  Die groep het 14 goue en agt silwer medaljes in die senior danskategorie gewen. Die orkes het ook sewe silwer medaljes in die senior instrumentkategorie gewen. Die trofee vir die Beste Dansgroep in die opeklas, is ook deur hulle gewen.
Doemjat
Doemjat (Arabies: دمياط) of Damietta is 'n stad in noordelike Egipte, sowat 200 km noord van Kaïro.
1335
Die jaar 1335 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 35ste jaar van die 14de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Leo Marquard
duimnael|regs|180px|Leo Marquard.
160px|duimnael|regs|Ds. J.J.T. Marquard, Leo Marquard se vader, na wie die dorp en [[NG gemeente Marquard genoem is.]]
Leopold (Leo) Marquard (15 Junie 1897 - 27 Maart 1974) was 'n Suid-Afrikaanse opvoedkundige, skrywer en stigterslid van die Liberale Party.
Marquard het tydens die Eerste Wêreldoorlog in die Britse Lugmag diens gedoen. Na afloop van die oorlog het hy begin skoolhou. In 1924 was hy een van die stigters van NUSAS (Nasionale Unie van Suid-Afrikaanse Studente).
In 1940 sluit hy hom aan by die Suid-Afrikaanse magte in die Tweede Wêreldoorlog en behaal groot welslae as hoof van die Weermagopvoedingsdiens. Ná die oorlog het hy aan die hoof van Oxford University Press se bedrywighede in Suider-Afrika gestaan. Hy het ook breedvoerig geskryf oor geskiedenis, opvoeding en sosiologie.
Marquard het Suid-Afrika by Unesco (die Verenigde Nasies se organisasie vir opvoeding, wetenskap en kultuur) verteenwoordig en was 'n leidende figuur in die Suid-Afrikaanse Instituut vir Rasseverhoudinge (SA Institute of Race Relations). Op 9 Mei 1953 was hy medestigterslid van die Liberale Party.
Margaret Ballinger
Violet Margaret Livingstone (Peggy) Ballinger (gebore Hodgson, Glasgow, Skotland, 11 Januarie 1894 – Kaapstad, Suid-Afrika, 7 Februarie 1980) was 'n kragtige en invloedryke spreker, ’n universiteitsdosent, voorstander van gelykheid in Suid-Afrika en stigterslid en eerste leier van die Liberale Party.
Ballinger was op 9 Mei 1953 in Kaapstad saam met vername Engelssprekende intellektuele soos Alan Paton medestigter van die Liberale Party nadat hulle die Verenigde Party verlaat het weens sy gebrek aan 'n duidelike beleid ten opsigte van die rassevraagstuk. Sy was ook die party se eerste president, met Paton en Leo Marquard as mede-adjunkpresidente. Die party het gelyke regte vir alle Suid-Afrikaners gegrond op volwaardige burgerskap voorgestaan, maar was nie ten gunste van die totale afskaffing van die kleurslagboom nie. Ballinger het die party verlaat voor sy ontbinding in 1968, toe die lede besluit het om liewer te ontbind as om toe te gee aan wetgewing van daardie jaar (die Wet op die Verbod op Politieke Inmenging) wat daarop gemik was om politieke partye se lede tot net een rassegroep te beperk.
Herkoms en opleiding
Ballinger was die jongste kind en enigste dogter van John Hodgson, 'n handelsreisiger, en sy vrou, Lillias. Haar vader, 'n Vrystaatse burger, het gedurende die Tweede Vryheidsoorlog (1899-1902) in die Ierse Brigade aan Boerekant geveg. Nadat hy 17 maande lank 'n krygsgevangene op St. Helena was, is hy vrygelaat toe vyandelikhede beëindig is. Hy het na Skotland teruggekeer waar hy verbaas was om heelwat vyandigheid as gevolg van sy optrede te ondervind. As gevolg daarvan het hy besluit om te emigreer en het in 1904 sy gesin na Port Elizabeth geneem, waar hy as boekhouer-sekretaris gewerk het. Margaret was toe 10 jaar oud.
Universiteitsdosent
Van Engeland af het Ballinger teruggekeer na Grahamstad, waar sy as hoof van die departement geskiedenis en ekonomie aan Rhodes-universiteitskollege aangestel is. Sy het W.M. Macmillan, haar dosent met die studie vir haar eerste graad, opgevolg. Toe die Rhodes-universiteitskollege besluit om haar pos tot dié van professor op te gradeer, was Ballinger nie verkiesbaar nie omdat sy 'n vrou was. Daarom het sy, toe prof. Macmillan haar nooi om by hom in Johannesburg aan te sluit, die pos geredelik aanvaar en die tydperk 1919 to 1934 as senior lektrise in geskiedenis aan die Universiteit van die Witwatersrand gebly. In 1934 het sy met William George Ballinger in die huwelik getree en is gevolglik verplig om uit haar pos te bedank aangesien getroude vroue nie toegelaat is om ’n permanente betrekking te beklee nie. Sy het trouens sedert 1932 as hoof van die departement waargeneem toe prof. Macmillan Suid-Afrika verlaat het, maar toe sy om die professoraat aansoek doen, is sy weer afgewys omdat sy ’n vrou was.
Na die politiek
Gedurende die jare 1936 en 1937 was sy deeltyds aan die universiteit werksaam, maar teen daardie tyd het sy haar meer vir die politiek begin beywer, gemotiveer deur haar beswaar teen die afskaffing van die ou Kaapse stemregbepalings. Nadat die Hertzog-regering die Naturelle-verteenwoordigingswet van 1936 goedgekeur het, is sy in November 1937 verkies tot een van die vier Volksraadslede wat as verteenwoordigers van die swart mense van Suid-Afrika benoem is. Sy het die verteenwoordiger van die Kaapse Oostelike Sirkel geword nadat sy die betwiste verkiesing gewen het. In 1942 is sy onbestrede herkies en sy het ook haar setel in die 1948-verkiesing behou, totdat sy weer eens in 1959 onbestrede teruggekeer het. Haar setel, sowel as dié van die ander drie Volksraadslede, is afgeskaf deur die Nasionale regering wat in 1959 die 1936-wet herroep het, en sy het op 30 Junie 1960 die Volksraad verlaat.
Politieke oortuigings
Ballinger het die oorwinning van die Nasionale Party in die 1948-verkiesing as 'n ramp vir Suid-Afrika beskou. Hoewel sy altyd aangevoer het dat die Verenigde Party segregasionisties was, het sy toegegee dat die gehalte en verskeidenheid van sosiale dienste vir swartes tydens die VP-bewind uitgebrei en hul lewenstandaard verbeter is. Tweedens het sy daarop aanspraak gemaak dat elke regeringsverslag wat gedurende daardie tyd gepubliseer is, die sienswyse van die vier verteenwoordigers van die swart mense ten opsigte van gewenste toekomstige ontwikkelings ondersteun het. Sy het egter volgehou dat wit mense na Afrika gekom het om te bly, maar was van mening dat die opgevoede deel van die swart gemeenskap dié feit aanvaar het en dat 'n verstandhouding tussen swart en wit dus noodsaaklik was vir die toekomstige sekuriteit van Suid-Afrika.
Waardering
Die kragtige en direkte ondersteuning wat sy swart Suid-Afrikaners gebied het, het aan haar internasionale roem besorg, sodat heelwat onderskeidings haar te beurt geval het. In 1961 is sy as fellow van Nuffield College, Oxford, aangestel en twee jaar later het sy 'n leierskapsprys van die VSA ontvang. Die Universiteit van Kaapstad het die graad LL.D.(honoris causa) aan haar toegeken en op 25 Junie 1964 het Rhodes-universiteit haar 'n soortgelyke eer bewys.
As gevolg van haar groot belangstelling in die mens en maatskaplike aangeleenthede het sy haar tot verpleging aangetrokke gevoel ten behoewe waarvan sy die Wet op Verpleging geïnisieer het om so die beroep op 'n doeltreffende grondslag te organiseer. Daarna is sy gekies as die eerste adjunk-president van die Verpleegstersraad, 'n pos wat sy behou het tot die konstitusie van die Raad in 1949 gewysig is, toe sy ter erkenning van haar dienste deur die Verpleegstersvereniging as lewenslange erelid aangestel is. In 1957 het sy as lid van die Britse Statebond se Parlementêre Afvaardiging Indië besoek. Twee jaar tevore het sy uitnodigings om die Goudkus en Nigerië te besoek aanvaar sodat, toe sy in 1960 deur die Australiërs genooi is om die prestige Dyason-lesing in verband met rasseverhoudinge oor die hele vasteland te gee, haar internasionale roem op al vyf vastelande gevestig was.
Nog 'n eer het haar te beurt geval toe die Royal African Society of Great Britain se medalje vir toegewyde diens aan Afrika aan haar toegeken is en sy die erelidmaatskap van dié genootskap ontvang het. In haar aangenome land was sy van 1942 tot 1960 aktief betrokke by die Suid-Afrikaanse Instituut vir Rassebetrekkinge en sy was ook 'n groot vriend van Leo Marquard.
Skrywer
Tot haar publikasies behoort talle artikels in verskeie tydskrifte en koerante, onder meer 'n weeklikse rubriek vir die Swart tydskrif Umteteli wa Bantu. Sy het die volgende boeke geskryf: The influence of Holland in Africa, 'n outobiografie From Union to apartheid: a trek to isolation, en saam met haar man die trilogie Britain in South Africa, Bechuanaland and Basutoland. Sy het geen kinders gehad nie.
Pedro de la Rosa
Pedro de la Rosa (gebore 24 Februarie 1971) is 'n voormalige Spaanse professionele motorrenjaer wat in 1999 tot 2012 vir verskeie spanne in Formule Een Grands Prix gejaag het.
Malapteruridae
Malapteruridae, (Elektriese babers) is 'n vis-familie van die orde Siluriformes. Hierdie visse is interessant en gevaarlik met 'n opgeblase voorkoms en kan 'n kragtige elektriese skok lewer. Die eletrogeniese orgaan is in die vis se spiere en bedek feitlik die hele liggaam. Die familie het net een genus met twee spesies waarvan een in Suider-Afrika voorkom.
Genus
Die volgende genus en gepaardgaande spesies is deel van die familie:
Mesopicos
Mesopicos is 'n genus van voëls wat aan die familie van spegte (Picidae) behoort.
Taksonomie
Die volgende spesies behoort aan die genus:
Paul Fix
Paul Fix (13 Maart 1901 – 14 Oktober 1983) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Dr. Cyclops (1940), Giant (1956), To Kill a Mockingbird (1962), en El Dorado (1967).
Klipriviersberg Estate
Klipriviersberg Estate is 'n klein voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se E-streek geleë.
Fillosilikaat
Nickel–Strunz-klassifikasie: 09.E. Alle fillosilikate is gehidreer met of water of hidroksielgroepe aangeheg.
George P. Wilbur
George P. Wilbur (gebore 6 Maart 1941) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Star Trek II: The Wrath of Khan (1982), Die Hard (1988), Total Recall (1990), en The Perfect Storm (2000).
Theodosius II van Bisantium
Theodosius II (Latyn: Flavius Theodosius Junior Augustus, Grieks: Θεοδόσιος Β'; 10 April 401 – 28 Julie 450) was die Bisantynse keiser van 408 tot 450. Hy was ook bekend as Theodosius die Jonge en Theodosius die Kalligraaf.
Hy is veral daarvoor bekend dat hy die Theodosiese Wetboek uitgevaardig het en die Theodosiese Mure van Konstantinopel laat bou het.
Bewind
Die regering is eers waargeneem deur die prefek Anthemius onder wie se toesig Konstantinopel se Theodosiese mure laat bou is.
In 414 is Theodosius se ouer suster Pulcheria tot augusta verklaar en het sy die bewind as regent oorgeneem. Teen 416 is Theodosius tot augustus uit eie reg verklaar en het die regentskap geëindig, maar sy suster het steeds ’n groot invloed op hom uitgeoefen. In Junie 421 is Theodosius getroud met Aelia Eudocia, ’n vrou van Griekse afkoms. Hulle het ’n dogter, Licinia, gehad.
Vanweë Theodosius se toenemende belangstelling in die Christendom, aangevuur deur die invloed van Pulcheria, het hy ’n oorlog teen die Persiese Sassaniede begin wat Christene vervolg het. Die oorlog het gelykop geëindig toe die Romeine gedwing is om vrede te maak weens die bedreiging van die Hunne.
In 423 is die keiser van die westelike deel van die ryk, Honorius, Theodosius se oom, dood en die hofamptenaar Johannes is tot keiser verklaar. Honorius se suster Galla Placidia en haar jong seun, Valentinianus, het na Konstantinopel gevlug om hulp te soek en in 424 het Theodosius oorlog teen Johannes verklaar. In Mei 425 het Valentinianus III keiser van die weste geword, met sy ma as regent. Om bande tussen die twee dele van die ryk te versterk, is Theodosius se dogter, Licinia Eudoxia, as bruid aan Valentinianus beloof.
Universiteit en wetboek
In 425 het Theodosius die Universiteit van Konstantinopel gestig met 31 professorate. Van die vakrigtings was die reg, filosofie, medies, astronomie en musiek.
In 429 het Theodosius ’n kommissie aangestel om al die wette sedert die bewind van Konstantyn I bymekaar te maak en ’n amptelike regstelsel daar te stel. Dit is nie volvoer nie, maar ’n tweede kommissie het die werk voltooi en die Codex Theodosianus is in 438 uitgevaardig. Dit het in die volgende eeu die basies gevorm van die wetboek van keiser Justinianus I.
Oorlog teen die Hunne, Perse en Vandale
Toe die Romeinse deel van Afrika in 439 verower word deur die Vandale, het die Oostelike en Wes-Romeinse Ryk troepe na die Romeinse provinsie Sisilië gestuur om die Vandale aan te val, maar dié projek het misluk. Toe die Hunne en Sassaniede sien die ryk se grense word nie goed bewaak nie, het hulle oorlog verklaar. In 443 is twee Romeinse leërs deur die Hunne verslaan en uitgewis. In die daaropvolgende vredesooreenkoms is die Romeinse belasting verdriedubbel tot 2 100 Romeinse pond (sowat 687 kg) goud, waarna die Hunne teruggetrek het. Die oorlog teen die Sassaniede het egter onbeslis geëindig en vrede is in 422 gemaak sonder enige verandering aan die stand van sake.
Dood
Theodosius is in 450 oorlede ná ’n perdryongeluk. In die daaropvolgende magstryd het sy suster Pulcheria, wat kort tevore na die hof teruggekeer het, gewen teen die eunug Chrysaphius. Sy het met die generaal Marcianus getrou en hy het keiser geword.
Lalapalm
Die lalapalm (Hyphaene coriacea) - voorheen Hyphaene natalensis - is 'n mediumgroot immergroen boompalm (tot 15 m). Die blare is waaiervormig en grysgroen. Die vrugte is ongeveer 4 cm in deursnee, draderig en oranjerooi tot donkerbruin. Die vrugte word in groot hoeveelhede aan die vroulike bome gedra en neem twee jaar om volwasse te word. Dan neem dit nog 'n verdere twee jaar om af te val; dus is vrugte regdeur die jaar beskikbaar. Dié palms word goed benut en daar word wyn van hulle sap gemaak.
Die boom se FSA-nommer is 23
Verspreiding
Die boom is inheems in die Comore-eilande, Ethiopië, Kenia, Madagaskar, Mosambiek, Somalië, Suid-Afrika en Tanzanië. In Suid-Afrika kom die plant voor aan die kus van KwaZulu-Natal tot in die sanderige gebiede van die Krugerwildtuin.
Sinonieme
Die plant het 24 sinonieme:
Trivia
Die dorp Malalane se naam is 'n vervorming van die Swazi-uitdrukking emlalani (die plek van die lalapalms).
Tavs Neiiendam
Tavs Neiiendam (12 Desember 1898 – 3 Mei 1968) was 'n Deense akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Balletten danser (1938), Murder Melody (1944), Hatten er sat (1947), en Tre piger fra Jylland (1957).
Clathria marplatensis
Clathria marplatensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1992 deur Cuartas.
Henriëtta Gryffenberg
Henriëtta Gryffenberg is ’n aktrise, televisie-aanbieder en skrywer van televisiereekse, waaronder “Erfsondes”, waarmee sy vele toekennings verwerf.