cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fisioterapie
Fisioterapie en Wetenskap
Vir dekades lank was die beoefening van fisioterapie sterk gekritiseer vir sy gebrekkige onderliggende navorsing. Laat in die 1990's het Engelse en Australiese fisioterapeute in 'n meningspeiling laat blyk dat minder as vyf persent (5%) van hulle gereeld wetenskaplike literatuur bestudeer het om hulle te lei in die uitvoering van hulle take in die praktyk.
Ten spyte van die positiewe houding jeens bewysgebaseerde praktyk het baie fisioterapeute steeds behandelingstegnieke benut wat min wetenskaplike steun geniet het.
Bjørn Floberg
Bjørn Floberg (gebore 12 September 1947) is 'n Noorse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Insomnia (1997), I Am Dina (2002), Kingsman: The Secret Service (2014), en Out Stealing Horses (2019).
Brasília
Brasília (die diakritiese teken word in Afrikaans dikwels weggelaat, dus ook Brasilia) is die hoofstad van Brasilië. Dit is in die Federale Distrik van Brasilië (Portugees: Distrito Federal do Brasil, amptelike afkorting: DF) geleë en strek oor 'n oppervlak van 472,12 vierkante kilometer. Die stadsgebied het sowat 200 000 inwoners (2005), terwyl die metropolitaanse gebied van Brasília met 'n oppervlak van 5 822 vierkante kilometer 'n bevolking van 2,3 miljoen het. Die stad word omring deur satellietstede.
Brasília, wat in April 1960 amptelik ingewy is, versinnebeeld die inbesitneming van die Brasiliaanse binneland en is tegelykertyd een van die mees ambisieuse argitektoniese projekte van die 20ste eeu. As 'n meesterwerk van modernistiese boukuns is aan Brasília as enigste stad, wat in die 20ste eeu nuut ontstaan het, in 1987 die status van Unesco-wêrelderfenisgebied verleen.
Ligging
Brasília maak deel uit van die Federale Distrik van Brasilië, wat deur president Kubitschek binne die grense van die deelstaat Goiás geskep is. Die distrik word in die weste deur die Descoberto- en in die ooste deur die Pretorivier begrens. Die stad lê in die hoogland van die Planalto Central, die sentrale plato van Brasilië met 'n hoogte van sowat 1 000 meter bo seevlak, naby die waterskeiding tussen die Amazonas- en die Rio de la Plata-gebiede.
Brasília lê sowat 1 015 kilometer van São Paulo, 1 130 kilometer van Rio de Janeiro, 2 280 kilometer van Recife, 2 120 kilometer van Belém en 207 kilometer van Goiânia (die hoofstad van die omliggende deelstaat Goiás) af. Brasília vorm saam met nedersettings in sy omgewing 'n selfstandige administratiewe eenheid.
Klimaat
Brasília is in 'n tropiese klimaatsone geleë. Die gemiddelde jaarlikse temperatuur is 20,7 °C terwyl die gemiddelde jaarlikse reënval 1 552 mm is. Weens die tropiese klimaat varieer gemiddeldes bedags dwarsdeur die jaar nouliks. So is die gemiddeld vir die warmste maand September 21,7 °C, en die vir die koudste maand Julie 18,5 °C. Gedurende die wintermaande daal die kwik snags egter met tot 10 °C sodat nagte in Junie en Julie as koel ervaar kan word.
Die meeste neerslae word in die reënseisoen tussen Oktober en April aangeteken met maandelikse gemiddeldes van tussen 100 en iets meer as 200 mm. Reënval in die droë seisoen tussen Mei en September is betreklik laer, met maandelikse gemiddeldes van minder as 50 mm.
Geskiedenis
Rio de Janeiro het sedert 1763 as die administratiewe hoofstad van Brasilië gedien en so het die suidooste van Brasilië vir eeue lank die kerngebied van die land se ekonomiese ontwikkeling gebly. Die Brasiliaanse vryheidsvegter Tiradentes het reeds in 1789 vir 'n hoofstad in Sentraal-Brasilië gepleit aangesien die destydse owerhede in die kusgebiede min omgegee het vir die belange van gewone mense buite die stad. In 1821 het 'n Brasiliaanse afgevaardigde in die Portugese hoofstad Lissabon 'n voorstel vir die oprigting van 'n sentraal geleë hoofstad gemaak. Vanaf 1890 is ondersoeke ingestel om 'n geskikte terrein in die binneland vir die beplande stad te vind. In die volgende jaar is die besluit om die Brasiliaanse hoofstad na die sentrum van die land te verskuif in die Brasiliaanse grondwet vasgeskryf, en in 1893 is 'n gebied van 14 400 vierkante kilometer vir die oprigting van die nuwe hoofstad afgebaken. Die hoeksteen is op 7 September 1922 naby die stad Planaltina gelê.
Die eerste boumateriaal en gereedskappe is met valskerms in 'n gebied afgewerp wat aanvanklik net deur 'n aantal inheemse stamme bewoon is. Daarna is die stad vinnig ontwerp en gebou, en naas President Kubitschek was dit veral die bekende Brasiliaanse argitek Oscar Niemeyer en die stadsbeplanner Lucio Costa wat 'n belangrike rol by die totstandkoming van die nuwe hoofstad gespeel het. Uiteindelik was 60 000 werkers vir drie jaar lank by die boubedrywighede betrokke en is een miljoen kubieke meter beton en 100 000 metrieke ton staal vir die projek gebruik. Sement is per vliegtuig na die gebied vervoer aangesien daar nog geen paaie was nie. Die enorme tydsdruk waaronder boukontrakteurs en werkers verkeer het, het meegebring dat bouwerk van hoë gehalte nie altyd voorsien is nie. Sommige betonstrukture het enkele jare ná hul voltooiing al krake begin toon.
Oscar Niemeyer is as die amptelike projekleier benoem en het die openbare geboue ontwerp. Lucio Costa het die plattegrond van die projek ontwerp, wat na 'n vliegtuig of 'n voël met gespreide vlerke lyk en vervolgens as die Plano Piloto bekend staan. In argitektoniese opsig is die katedraal en die parlementsgebou as die belangrikste bakens van die nuwe stad beplan. Palácio da Alvorada, die ampswoning van Brasilië se staatspresident, is as die eerste openbare gebou reeds in 1958 voltooi, terwyl sy amptelike werkplek, die Palácio do Planalto, in 1960 ingewy is.
Brasília is uiteindelik op 21 April 1960, die 168ste verjaardag van die vryheidsvegter Tiradentes, ingewy. Anders as sy voorganger Rio de Janeiro was die nuwe hoofstad vry van enige koloniale en boukundige erfenis, sonder barok- en klassieke geboue, en ook sonder krotbuurte. Dit was 'n rasionaal beplande stad met suiwer lyne en groot oop ruimtes in 'n landskap van eindelose vlaktes wat tot die gesigseinder strek.
As 'n uitgestrekte stad was Brasilia vir allesbehalwe voetgangers ontwerp, en so het motors van die begin af 'n sentrale rol as vervoermiddel gespeel. Die meerderheid van die politici en afgevaardigdes wat na Brasília moes verhuis was aanvanklik nie gaande oor die nuwe stad in die wildernis nie en het oor naweke teruggevlieg na Rio de Janeiro.
Die Universiteit van Brasília is op 21 April 1962 geopen. Sowat 'n maand later, op 31 Mei, is ná tien jaar se boutyd ook die katedraal van Brasília ingewy. Ander belangrike geboue, wat later voltooi is, sluit die televisietoring (1967), die poskantoor (1977), die stadspark (1978) en die Sentraalbank (1981) in. Die eerste lyn van die stad se moltreinnetwerk is ná nege jaar se boutyd op 31 Maart 2001 amptelik ingewy. Brasília se Estádio Nacional Mané Garrincha is tydens die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2013, FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014 en Olimpiese Somerspele 2016 vir wedstryde ingespan.
Woonsituasie
Brasília word tans veral deur mense uit die middel- en hoërklas bewoon. Die oorspronklike bouplan het geen voorsiening gemaak vir die groot getalle werkers wat veral uit die noordooste van die land na die hoofstad gestroom het nie. Hulle word merendeels in die satellietstede rondom Brasília gehuisves, en net sowat 'n tiende van die Federale Distrik (Distrito Federal, kort D.F.) se bevolking van drie miljoen woon in Lucio Costa se oorspronklike kernstad. Alhoewel groot gebiede in die D.F. volgens die oorspronklike beplanning vir die vestiging van nywerhede gereserveer is, het min industriële maatskappye hulle hier gevestig.
Terwyl die satellietstede deur hoë werkloosheidsyfers en gepaardgaande verskynsels soos drank- en dwelmmiddelmisbruik en hoë misdaadvlakke gekenmerk word, geniet die bewoners van Brasília danksy talle parke en 'n uitstekende infrastruktuur in vergelyking met ander Brasiliaanse stede 'n relatief hoë lewensgehalte.
Nogtans beskik die stad vanweë die gebrek aan sosiokulturele instellings nie oor die polsende lewe en fasiliteite vir kulturele aktiwiteite wat algemeen aan 'n hoofstad of metropool verbind word nie. Baie politici, afgevaardigdes en amptenare bestee naweke dan ook liewer in ander stede. Nogtans bly Brasília met sy hipermoderne argitektuur, aangename klimaat, hoë lewensgehalte, landskapsbeplanning, ryk flora en doeltreffende verkeerstelsel 'n simbool vir die vooruitgang van Brasilië waarin nog groot potensiaal vir ontwikkeling opgesluit lê.
Asteroseismologie
duimnael|upright=0.7|Verskillende trillingsmodusse dring deur tot verskillende dieptes binne die ster. Asteroseismologie of stellêre seismologie is die wetenskap waarmee die interne struktuur van pulserende sterre bestudeer word. Dit geskied deur die ontleding van die frekwensiespektrum van die ster, wat kenmerkend is van die ster se inwendige eienskappe. Verskillende trillingsmodusse dring deur tot verskillende dieptes binne die ster. Hierdie trillings verskaf inligting oor die andersins onsigbare binnekant van sterre, op dieselfde manier as waarop seismoloë die binnekant van die aarde en ander soliede planete bestudeer deur middel van aardbewingtrillings.
Werking
Deur middel van asteroseismologie word die eienskappe van trillings op die steroppervlak verbind met die inwendige struktuur van die ster. Klein wisselings in die ster se lig wat deur trillings veroorsaak word, word gemeet en in klanke omgeskakel. Dié klanke verskil na aanleiding van die ster se digtheid, druk, temperatuur, chemiese samestelling ensovoorts, en verskaf dus inligting oor die interne struktuur.
Asteroseismologie is ook nuttig by sterre wat moeilik op ander maniere waargeneem kan word, soos neutronsterre. Die Kepler-sending maak ook daarvan gebruik om die verskillende evolusiefases van nabygeleë rooireuse van mekaar te onderskei, iets wat voorheen onmoontlik was.
Dié wetenskap stem baie ooreen met helioseismologie, waarmee die Son ondersoek word.
Johan Claassen
Johan Claassen (gebore op 23 September 1929 in die Prins Albert-distrik, sterf 6 Januarie 2019, Pretoria) was 'n Springbokrugbyspeler en Suid-Afrika se ses-en-twintigste Springbokkaptein. Hy was ook die Springbokafrigter gedurende 1968 en 1971. Hy was na sy spelersdae 'n professor aan die PUK waar hy ook in Wes-Transvaal rugby afgerig en geadministreer het.
Sycon cylindricum
Sycon cylindricum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1942 deur Tanita.
Emthanjeni Plaaslike Munisipaliteit
Die Emthanjeni Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Pixley ka Seme-distriksmunisipaliteit in die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
Ernie Kovacs
Ernie Kovacs (23 Januarie 1919 – 13 Januarie 1962) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bell Book and Candle (1958) en Our Man in Havana (1959), en in die televisiereeks The Ernie Kovacs Show (1961).
Essebroek
Essebroek is ’n nedersetting in die munisipaliteit Buren in die provinsie Gelderland in Nederland.
Waterdraer (sterreteken)
duimnael|Waterdraer (Aquarius) duimnael|100 px|Die astrologiese simbool van die Waterdraer
Die Waterdraer (Lat: Aquarius) is die Westerse astrologiese teken van mense wat tussen ongeveer 21 Januarie en 19 Februarie gebore is. Dit is die elfde teken van die Diereriem.
Die Waterdraer is een van die drie lugtekens en vier vaste tekens. Dis ’n manlike, positiewe, ekstroverte teken. Die tradisionele heerser van die Waterdraer is Saturnus, maar sedert die ontdekking van Uranus het dié planeet die rol oorgeneem.
BMW S65
Die BMW S65 is 'n natuurlik-geaspireerde V8-petrolenjin wat van 2007–2013 vervaardig is. Die belangrikste gebruik daarvan was in die BMW M3 (waar hy die BMW S54-inlynsessilinder vervang het). Daar is geen direkte vervanging vir die S65 nie, aangesien die volgende generasie M3 oorgeskakel het na 'n turbo-aangejaagde sessilinderenjin (die BMW S55).
Waterdraer (sterreteken)
Agtergrond
Jou son- of sterreteken het betrekking op die stand van die Son tydens jou geboorte. Astroloë verdeel die Diereriem, die denkbeeldige gordel aan die hemelruim waarlangs die planete beweeg, in twaalf dele: die son- of sterretekens. Die "sterrebeelde" is eintlik die astronomiese konstellasies aan die hemelruim en kom weens die presessie van die nageweningspunte nie meer ooreen met die twaalf tekens wat in die astrologie gebruik word nie.
BMW S65
Die S65 het dieselfde basiese argitektuur en aluminiumkonstruksie as die BMW S85 V10-enjin (soos gebruik in die E60 M5), waarvan dit afgelei is. Anders as die meeste ander BMW M-enjins, hou die S65 en S85 nie verband met enige gewone BMW-enjin nie.
Die S65 het die "Internasionale Enjin van die Jaar"-toekenning gewen in die kategorie 3.0 tot 4.0 L in 2008, 2009, 2010, 2011 en 2012.
Ontwerp
Die S65 deel dieselfde silinderafmetings met die S85 V10, met 'n 92 mm boor en 'n 75,2 mm slag. Die kompressieverhouding is 12.0:1 en die rooilyn is op 8 400 rpm.
Die alternator ontkoppel tydens versnelling van die enjin om die krag te maksimeer, en laai slegs die battery tydens rem en spoedvermindering, waar moontlik, in 'n stelsel wat BMW Brake Energy Regeneration noem.
Die enjinbeheereenheid (ECU/DME) is 'n Siemens MSS60, wat gebaseer is op die Siemens MSS65 ECU wat in die S85-enjin gebruik word. Die S65 weeg 202 kg, dus 15 kg minder as sy S54-reguit-6-voorganger.
Om massa te bespaar, vervang 'n natbak-smeerstelsel met twee elektries-aangedrewe afwaspompe en 'n hoofoliepomp die driepomp-natbakstelsel wat op die S85 gebruik word.
Die vuurorde vir die S65-enjin is 1-5-4-8-7-2-6-3, wat verskil van die tipiese BMW V8 vuurorde van 1-5-4-8-6-3-7-2.
Kareeberg Plaaslike Munisipaliteit
Die Kareeberg Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Pixley ka Seme-distriksmunisipaliteit in die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Sycon defendens
Sycon defendens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1967 deur Borojevic.
Arche de la Défense
Die gebou is ontwerp deur die Deense argitek Johan Otto von Spreckelsen.
Swart week
Swart week (Engels: Black Week; Afrikaans en Nederlands:Triomfweek) verwys na 'n tragiese week vir die Britse magte tydens die Tweede Vryheidsoorlog van 10 tot 15 Desember 1899. Die Britte het 'n reeks nederlae gely by Magersfontein, Stormberg en Colenso.
By die Slag van Stormberg op 10 Desember, het die Britse Generaal Sir William Gatacre in bevel van 3 000 troepe om die Boerinvalle in die Kaapkolonie te verjaag, probeer om 'n spoorwegaansluiting omtrent 50 myl (80 km) suid van die Oranjerivier te buit. Maar Gatacre probeer om die Oranje-Vrystaat boere se stellings aan te val deur teen 'n styl rotshang uit te klim. Hy verloor 135 dooie en gewonde soldate asook twee kanonne in die geveg, en meer as 600 Britse troepe word deur die Boere krygsgevange geneem.
By die Slag van Magersfontein op 11 Desember het 14 000 Britse troepe onder bevel van Luitenant-Generaal Methuen probeer om hulle weg oop te veg om Kimberley te bevry. Die Boere se aanvoerders, Generaals Koos de la Rey en Piet Cronje, het egter 'n plan bedink waarvolgens loopgrawe op 'n ongewone plek gegrawe is om die Britte te flous en die boerskutters groter vuurreik te gee. Die plan het gewerk. Die Britte is beslissend verslaan met 120 Britse soldate dood en 690 gewond, wat hulle verhoed het om die beleërings van Kimberley en Mafeking te beëindig.
Maar die laagtepunt van Swart-week vir die Britte was die Slag van Colenso op 15 Desember toe 21 000 Britse troepe, onder bevel van Generaal Redvers Buller, probeer het om die Tugelarivier oor te steek om Ladysmith te bevry waar 8 000 Transvaalse Boere, onder bevel van Generaal Louis Botha, hulle ingewag het. Deur 'n kombinasie van artillerie en akkurate geweervuur het die Boere die Britse pogings om die rivier oor te steek suksesvol beveg. Die Britte het 'n verdere 1 127 ongevalle gely. Hulle is ook tydens die terugval gedwing om 10 kanonne agter te laat wat die Boere gebuit het nadat hulle slegs 40 ongevalle gely het.
Begum Rokeya
Roquia Sakhawat Hossain (Bengaals: রোকেয়া সাখাওয়াত হোসেন), beter bekend as Begum Rokeya (Bengaals: বেগম রোকেয়া; * 1880 in die dorp van Pairabondh; † 9 Desember 1932), was in die vroeë 20ste eeu 'n skrywer en maatskaplike werker in die onverdeelde Bengale. Sy is wel-bekend vir die rol wat sy in die stryd vir geslagsgelykheid gespeel het. Begum Rokeya was ook die stigter van ′n skool vir Moslem-meisies, wat tot vandat toe bestaan. Sy was ook 'n Moslem feminis. Haar belangrike werke is Sultana se droom en Padmarag. Die moderne feministiese skrywer Taslima Nasrin het verklaar dat Begum Rokeya ′n groot invloed op haar gehad het.
Haar geboortenaam was Roquia Khatun, maar sy is beter bekend as Begum Roquia Sakhawat Hossain of slegs Begum Rokeya.
Stephen Fry (rugbyspeler)
Stephen Perry Fry (14 Julie 1924, Somerset-Wes – 29 Junie 2002, Somerset-Wes) was 'n Springbokrugbyspeler en Suid-Afrika se drie-en-twintigste Springbokkaptein.
One-Two-GO-vlug 269
Op 16 September 2007 het die lugdiens One-Two-GO se Vlug 269 verongeluk nadat dit probeer het om in swaar weer op die Phuket Internasionale Lughawe in Thailand te land. Die vliegtuig het die aanloopbaan hard getref en in twee gebreek. Die lughawe is die volgende middag vir verkeer heropen.
Van die 130 mense aan boord het 84 passasiers en 5 bemanningslede, insluitend albei vlieëniers, in die ramp gesterf.
Suider-Afrikaanse ietermagog
Die Suider-Afrikaanse ietermagog (Smutsia temminckii), ook slegs bekend as die ietermagog of die ietermagô, is 'n soogdier waarvan die lyf met harde horingskubbe oortrek is en wat in die oostelike en suidelike dele van Afrika voorkom. 'n Volwasse ietermagog is ongeveer 100 cm, insluitende sy stert wat tussen 30 en 50 cm kan wees. In vergelyking met sy stert en kragtige agterpote, is sy voorpote en kop relatief klein.
Ietermagogge is nagdiere en gebiedsgebonde: hulle kom gewoonlik in grasvelde of oop areas van beboste gebiede voor. Die diere woon in gate wat hulle in die grond grou, maar sal ook soortgelyke gate deur erdvarke of vlakvarke, wat nie meer gebruik word nie, oorneem. Te wyte aan die skaarsheid van die dier en sy uitstekende kamoeflering, is dit nie algemeen om 'n ietermagog in die wild waar te neem nie.
Wanneer 'n ietermagog bedreig voel of aangeval word, rol hy homself in 'n bal op. Die dier se harde skubbe kom op sy hele lyf voor, behalwe vir sy sagte maagarea; in 'n opgerolde posisie word dié area dan ook beskerm.
'n Wyfie is telkens met slegs een kleintjie dragtig.
Angus Buchan
In 1980 stig hy die Shalom Ministries om vir sy plaaslike gemeenskap te preek. Met verloop van tyd word hy 'n voltydse evangelis, terwyl sy plaas deur beide sy seuns bestuur word. Die Shalom Ministries bedryf die Bet-Hatlaim-weeshuis met ongeveer 25 kinders, en die Halalisani-plaasskool met ongeveer 200 leerlinge.
In 1998 skryf Angus 'n boek oor sy lewe, getiteld "Faith Like Potatoes". Die boek is verfilm en onder dieselfde titel in 2006 uitgereik.
Hy was (saam met die Shalom-trust) die organiseerder van die Mighty Men-konferensies. Die konferensie begin aanvanklik met 40 mense en groei eksponensieel tot daar meer as 200 000 mans in 2009 opdaag. Die sewende konferensie in 2010 het meer as 400 000 mans gelok.
Buchan bied tans 'n 30 minute godsdienstige program met die naam Grassroots op e-tv aan. Die program word soggens om 8:00vm uitgesaai en word hoofsaaklik op sy plaas opgeneem.
Tyche (hipotetiese planeet)
thumb|240px|’n Kunstenaar se voorstelling van die [[Oortwolk en Kuipergordel (inlas).]] Tyche is ’n hipotetiese gasreus wat in die Sonnestelsel se Oortwolk kan lê. Dit is in 1999 die eerste keer voorgestel deur die astrofisici John Matese, Patrick Whitman en Daniel Whitmire van die Universiteit van Louisiana in Lafayette. Hulle het gereken die bewys van Tyche se bestaan kan gesien word in ’n veronderstelde onewewigtigheid in die punte van oorsprong van langperiodekomete. In 2013 het Matese en Whitmire die komeetdata herbeoordeel en opgemerk dat Tyche, as dit bestaan, opspoorbaar sou wees in die argief van data wat deur Nasa se WISE-teleskoop versamel is.
Geskiedenis
Matese, Whitman en Whitmire het die bestaan van die planeet in 1999 die eerste keer voorgestel, gebaseer op waarnemings van die wentelbane van langperiodekomete. Die meeste sterrekundiges stem saam dat langperiodekomete (dié met ’n wentelperiode van duisende tot miljoene jare) ’n rofweg isotropiese verspreiding het; dit beteken hulle kom lukraak vanuit enige punt in die lug. Omdat komete vlugtig is en mettertyd verbrokkel, glo sterrekundiges hulle bring die grootste deel van hulle bestaan deur in ’n sferiese wolk tienduisende astronomiese eenhede (AE) van ons af bekend as die Oortwolk. Matese en Whitmire het egter beweer hulle kom nie vanuit lukrake punte in die lug nie, soos algemeen geglo word, maar dat hulle wentelbane saamgetros is in ’n strook wat skuins lê met betrekking tot die wentelvlak van die planete.
Wentelbaan
Whitmire en Matese het gespekuleer dat Tyche se wentelbaan sowat 500 keer so ver van die Son af was as dié van Neptunus: sowat 15 000 AE, of 2,2 x 1012 km. Dit is ’n bietjie minder as ’n kwart ligjaar. Dit is reg in die Oortwolk, waarvan die grens op sowat 50 000 AE geraam word. Dit sou ’n wentelperiode van rofweg 1,8 miljoen jaar hê. ’n Mislukte soektog deur ouer data van die Infrarooi- Astronomiese Satelliet (IRAS) het daarop gedui ’n voorwerp met ’n massa van 5 Jupitermassas (MJ) sal op ’n afstand van meer as 10 000 AE moet lê. So ’n planeet sou op ’n ander vlak as die sonnebaan wentel en sou moontlik in ’n wyedubbelplaneet-wentelbaan gewees het toe dit gevorm het. Wye dubbelplanete kan vorm deur vasvanging tydens die verval van die sterreswerm waarin ’n ster ontstaan het.
Massa
thumb|240px|’n Algemene vergelyking tussen die groottes van die Son, ’n [[Rooidwerg|ster met ’n lae massa, ’n bruindwerg en die planete Jupiter en Aarde.]] In 2011 het Whitmire en Matese gespekuleer die hipotetiese planeet kan ’n massa van tot 4 MJ hê, en ’n relatief hoë temperatuur van sowat 200 K (73 °C) as gevolg van oorblywende hitte vanweë sy vorming asook Kelvin-Helmholtz-verhitting. Die massa sou nie groot genoeg gewees het vir kernfusiereaksies in sy binnekant nie – dit is ’n proses wat voorkom in voorwerpe met ’n massa van meer as 13 MJ. Hoewel Tyche ’n groter massa as Jupiter sou hê, sou dit min of meer so groot soos Jupiter gewees het omdat druk veroorsaak dat swaar gasreuse net in digtheid toeneem relatief tot hulle massa, en nie in grootte nie. As Tyche ontdek sou word, sou dit na verwagting teen einde 2013 gewees het en sou dit ’n massa van net 1 tot 2 MJ gehad het.
WISE-sending
Die WISE-ruimteteleskoop het ’n infrarooi-ondersoek van die hele lugruim voltooi, onder meer van streke waar Whitmire en Matese verwag het Tyche ontdek wou word. Op 14 Maart 2012 is die eerste katalogus van die WISE-sending uitgereik. Die resultate van die tweede opname (AllWISE) is einde 2013 bekend gemaak. Op 7 Maart 2014 het Nasa berig die WISE-teleskoop het enige moontlikheid van ’n voorwerp so groot soos Saturnus tot by 10 000 AE en een so groot soos Jupiter tot by 26 000 AE uitgesluit.
Florianópolis
Florianópolis (wat in die Brasiliaanse omgangstaal dikwels kort Floripa genoem word) is die hoofstad van die Suid-Brasiliaanse deelstaat Santa Catarina met 'n oppervlak van 433 vierkante kilometer en 406 564 inwoners (2006). Dit is naas Vitória en São Luís een van drie administratiewe hoofstede in Brasilië wat op eilande geleë is. Florianópolis lê gedeeltelik op die hoofeiland Santa Catarina, die vasteland en die omliggende eilande. Die metropolitaanse gebied van Florianópolis het 764 492 inwoners.
Die stad word omring deur kleiner eilande, waarop tydens die 17de eeu forte opgerig is om skepe te beskerm. Die meeste van die inwoners woon in die noordelike helfte van die eiland Santa Catarina, terwyl die suidelike gedeelte meer geïsoleer en minder ontwikkel is.
Naamgewing en geskiedenis
Die naam is later dikwels verkort tot Desterro. Die stigting was veral daarop gemik om die suide van die Portugese kolonie teen Spaanse aanvalle te beskerm en die kolonisasie van die gebied te bevorder.
Alexander von Humboldt
Friedrich Wilhelm Heinrich Alexander von Humboldt (* 14 September 1769 in Berlyn; † 6 Mei 1859 in Berlyn) was 'n Duitse natuurvorser met 'n studieveld wat ver buite die grense van Europa gestrek het. Sy wetenskaplike werk, wat in 'n tydsbestek van meer as sewe dekades ontstaan het, het die destydse kennis oor die wêreld aansienlik vergroot en van hom een van die medestigters van die geografie as 'n empiriese wetenskap gemaak.
Florianópolis
Naamgewing en geskiedenis
In die 18de eeu het talle immigrante van die Asore-eilandgroep hulle in die omgewing gevestig, en hulle tipiese vissersbote, volkspele, kantwerksters, kookkuns en koloniale argitektuur is nog steeds kenmerkend vir die gebied.
In 1893 is die stad ter ere van die eerste Brasiliaanse visepresident en latere tweede staatspresident Floriano Vieira Peixoto (1839-1895) Florianópolis genoem.
Alexander von Humboldt
Alexander von Humboldt het navorsingsreise na Latyns-Amerika, die Verenigde State en Sentraal-Asië onderneem. Hy het self veldnavorsing oor onder meer fisika, chemie, geologie, mineralogie, vulkanologie (oorkoming van neptunisme), plantkunde (hy het plantgeografie as 'n wetenskap bevestig), dierkunde, klimatologie (isoterme), oseanografie en sterrekunde, maar ook oor kwessies rakende ekonomiese geografie, etnologie en demografie gedoen. By die samestelling van sy wetenskaplike publikasies het hy met 'n groot aantal leidende internasionale deskundiges uit verskillende domeine gekorrespondeer en sodoende sy eie wetenskaplike netwerk geskep.
In Duitsland het hy veral met sy Ansichten der Natur ("Beskouings oor die natuur") en sy Kosmos buitengewone gewildheid geniet. Die hoë aansien, wat hy reeds tydens sy leeftyd geniet het, word in byname soos "die tweede Kolumbus", "wetenskaplike herontdekker van Amerika", "vors van die wetenskap" en "die nuwe Aristoteles" (volgens 'n opskrif op 'n gedenkmunt wat deur die Paryse Akademie van Wetenskappe uitgereik is). Von Humboldt is deur 'n verskeidenheid akademieë as lid aanvaar, waaronder die Duitse Leopoldinisch-Karolinische Akademie der Naturforscher, die Koninklike Pruisiese Akademie van Wetenskappe, die Beierse Akademie van Wetenskappe en die Duitse Akademie van Wetenskappe van Algemene Belang (Akademie gemeinnütziger Wissenschaften).
Florianópolis
Vervoer en toerisme
Die federale grootpad (rodovia federal) BR 101, een van Brasilië se hoofpaaie met 'n totale lengte van meer as 4 500 kilometer, loop in noord-suidelike rigting deur die voorstede Palhoça en São José, sowat twee kilometer wes van Florianópolis se middestad. Vanuit die weste kruis die BR 282 die BR 101 en verbind die metropolitaanse gebied met ander dele van Santa Catarina.
In die stadsgebied verbind die provinsiale paaie (rodovias estaduais) SC 401 tot SC 406 Florianópolis se woonbuurte en voorstede op Santa Catarina-eiland met mekaar.
Twee brûe verbind Santa Catarina-eiland met die vasteland. Die Ponte Hercílio Luz is as Brasilië se langste hangbrug (842 meter) in die tydperk tussen 1922 en 1926 opgerig. Die brug is 'n nasionale monument en word tans gerestoureer. Dit sal op 'n later stadium net vir voetgangers en fietsryers toeganklik wees. Die tweede moderne dubbelbrug, die Colombo-Sales-brug met 'n lengte van 1 330 meter, wat net vir voertuie bestem is, maak deel uit van die hoofpad BR 282 en beskik oor ses lane.
Florianópolis se internasionale lughawe, die Aeroporto Hercílio Luz op Santa Catarina-eiland, lê sowat twaalf kilometer van die stadsentrum af en verbind die stad met die metropole in die suide en suidooste van die land (onder meer São Paulo en Porto Alegre) en die hoofstede van die buurlande Argentinië (Buenos Aires) en Uruguay (Montevideo) Die eiland Santa Catarina, wat vroeër deur 'n oorwegend landelike struktuur gekenmerk was, het danksy die invloed van die massatoerisme merkbaar begin verander. Meer as veertig sandstrande, geleë in rustige baie soos Praia dos Ingleses en Praia da Joaquina aan die Atlantiese kant van die eiland, wat met sy branders watersportgeesdriftiges lok, maak van die eiland 'n gewilde toeristebestemming. In die hoofseisoen van Desember tot Februarie groei die inwonertal danksy Brasiliaanse, Argentynse en Uruguaanse toeriste tot meer as een miljoen.
Besienswaardighede
Die Praça 15 de Novembro, 'n plein in die middestad van Florianópolis, staan bekend vir die folkloristiese tonele, wat as mosaïeke in sy plaveisel ingewerk is, en 'n ou vyeboom, die simbool van die stad. Hier lê ook die monument vir die gesneuweldes van die Paraguyaanse Oorlog.
Aan die noordelike kant van die plein lê die ou goewerneurspaleis, die Palácio Cruz e Souza uit die 18de eeu, wat nou die Museu Histórico huisves en onder meer historiese meubels vertoon, en die Catedral Metropolitana, wat in die tydperk tussen 1753 en 1773 opgerig is.
Die Rua Victor Meirelles loop in suidelike rigting vanaf die plein. Hier lê onder meer die geboortehuis van die gelyknamige bekende skilder.
Die bergpiek Morro da Cruz met sy twee televisietorings bied 'n pragtige uitsig oor die eiland Santa Catarina en die brûe wat dit met die vasteland verbind.
Bert Kramer
Bert Kramer (10 Oktober 1934 – 20 Junie 2001) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Volcano (1997) en Between Christmas and New Year's (2000), en in die televisiereeks The Six Million Dollar Man (1974).
Sasha Gabor
Sasha Gabor (6 Junie 1945 – 27 Junie 2008) was 'n Noorse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Beverly Hills Exposed (1985), Amber Aroused (1985), Street Heat (1987), en As Cute as They Cum (1990).
Visse (sterreteken)
duimnael|Visse (Pisces) duimnael|100 px|Die astrologiese simbool van die Visse
Die Visse (Lat: Pisces) is die Westerse astrologiese teken van mense wat tussen ongeveer 20 Februarie en 20 Maart gebore is. Dit is die twaalfde en laaste teken van die Diereriem.
Die Visse is een van die drie watertekens en vier beweeglike tekens. Dis ’n vroulike, negatiewe, introverte teken en is vergelykbaar met die Konyn van die Chinese diereriem. Die tradisionele heerser van die Visse is Jupiter, en Neptunus het ná sy ontdekking bygekom as medeheerser.
Juanes
Juan Vasquez Esteban Aristizabal (gebore 9 Augustus 1972 in Medellín, Antioquia, Colombia), beter bekend as Juanes is 'n sanger, liedjieskrywer, regisseur en aktivis. Hy sing Colombiaanse pop en rock wat in Spaans versmelt is met verskillende musikale ritmes. Hy is ook 'n uitgesproke aktivis vir maatskaplike en humanitêre kwessies. Sy verhoognaam, Juanes, is sy bynaam uit sy kinderjare, en is 'n samestelling van sy eerste naam en die eerste lettergreep van die tweede. Juanes het 'n deel van sy kinderjare in die munisipaliteit van Carolina del Principe (westelike Colombia) en later in Medellín deurgebring.
Juanes het wêreldwyd meer as miljoen eksemplare van sy vier albums verkoop, en dié was suksesvol op al vyf kontinente. Hy is 'n wydreisende sanger na Spaanssprekende lande, en is die mees erkende kunstenaar in Colombia.
Eschoten
Eschoten is ’n nedersetting in die munisipaliteit Ede in die provinsie Gelderland in Nederland.
Visse (sterreteken)
Agtergrond
Jou son- of sterreteken het betrekking op die stand van die Son tydens jou geboorte. Astroloë verdeel die Diereriem, die denkbeeldige gordel aan die hemelruim waarlangs die planete beweeg, in twaalf dele: die son- of sterretekens. Die "sterrebeelde" is eintlik die astronomiese konstellasies aan die hemelruim en kom weens die presessie van die nageweningspunte nie meer ooreen met die twaalf tekens wat in die astrologie gebruik word nie.
Hertz Corporation
Die Hertz Corporation, 'n filiaal van Hertz Global Holdings Inc is 'n Amerikaanse motorhuurmaatskappy met internasionale sake in 145 lande wêreldwyd. Die maatskappy is gebaseer in Estero, Florida. Hertz is die grootste Amerikaanse motorhuurmaatskappy volgens verkope. Op 7 Mei 2013 is aangekondig dat Hertz sy hoofkwartier sou verskuif na Estero, net buite Fort Myers in die suidweste van Florida.
In 1954 het die nuwe korporasie die New Yorkse vragmotorverhuringsmaatskappy, Metropolitan Distributors, gekoop.
In 1967 word die Hertz Corporation 'n volfiliaal van RCA, maar is as 'n aparte entiteit bedryf. In 1985 sluit Hertz aan by UAL Corporation. Op 30 Desember 1987 word Hertz verkoop aan "Park Ridge Corporation", wat destyds aan die Ford Motor Company en lede van Hertz se seniorbestuur behoort het. In 1988 het Volvo North America Corporation in Park Ridge Corporation belê.
Op 8 September 2005 het Ford 'n kennisgewing uitgereik dat Hertz verkoop sou word aan drie privaatekwiteitsmaatskappye. Clayton, Dubilier & Rice, Die Carlyle Group en Merrill Lynch Global Private Equity het Hertz vir VS$ 15 miljard in kontant en skuldverkryging op 22 Desember 2005 verkry. Die privaatekwiteitsgroepe het Hertz aan die publiek begin verhandel op 16 November 2006.
Op 11 Januarie 2010 het Hertz aangekondig dat hy die gebruikte motorhandelaar Britse Car Auctions (BCA) vir 'n onbekende bedrag verkry het.
Hertz het ExpressRent kiosks by 'n aantal plekke in November 2011 bekendgestel. Dit was die eerste grootskaalse motorhuurkiosk ontplooiing in die VSA wat 'n lewendige agentassistent via 'n videogesprek gebruik het.
Cursus honorum
Die cursus honorum (Latyn vir "erekursus") was die opeenvolging van publieke aanstellings wat deur voornemende politici in beide die Romeinse Republiek en die vroeë ryk beklee is. Dit was bestem vir mans van die senatoriale orderang. Die cursus honorum het uit 'n afwisseling van militêre en politieke administrasieposte bestaan. Benoeming in elke amp was onderhewig aan 'n minimum ouderdomsperk. Daar was minimum intervalle tussen die bekleding van opeenvolgende ampte asook wette wat 'n herhaling van ampsbekleding verbied het.
Hierdie reëls is aangepas of flagrant geïgnoreer in die verloop van die Republiek se laaste eeu. Byvoorbeeld het Gaius Marius konsulskappe beklee vir die aaneenlopende vyf jare tussen 104 v.C. en 100 v.C.. Alhoewel formeel uitgebeeld as geleenthede vir publieke diens, was die aanstellings meermale blote weë tot selfpromovering. Die hervormings van Lucius Cornelius Sulla het egter vereis dat 'n dekade verloop voor 'n volgende termyn in dieselde posisie beklee kon word.
Om elke amp te beklee teen die vroegste toegelate ouderdom (in suo anno, of "in sy jaar") was 'n gesogte politieke prestasie, aangesien die misloop van 'n praetorskap op 39, meegebring het dat konsulskap op 42 buite bereik was. Cicero het dit as rede tot groot trots geag dat hy enersyds 'n novus homo, of "nuwe man" was, wat konsul geword het sonder dat enige van sy voorgeslagte ooit die posisie beklee het, en daarbenewens die amp aanvaar het "in sy jaar".
Hoërskool Sentraal, Bloemfontein
Geskiedenis
Die regeringspogings om die Afrikanerkind te verengels, lei tot die besluit om eie Christelik-nasionale skole teenoor die suiwer Britse staatskole in die lewe te roep. Een van die skole wat uit hierdie versetbeweging ontstaan het, was Sentraal.
Oom Lokomotief
Op 26 Augustus 1905 word die Vrije Christelike School onder die afdak van die Gereformeerde Kerk in Zastronstraat in Bloemfontein gestig. Dit was 'n nederige begin, toe 50 leerders deur D.F. du Toit (Oom Lokomotief), in hul moedertaal onderrig is. Om vir die leerders 'n goeie verdienste te verseker, is veral klem gelê op vakke soos hout-, naald-, mandjies-, karton- en kleiwerk. Ook die handelsonderwys is bevorder. Die skool het geleidelik in die rigting van 'n voorbereidende tegniese skool ontwikkel. Die leerdertal het so gegroei dat die kerkgebou en konsistorie van die Gereformeerde Kerk te klein was om almal te huisves. Tog het 'n gebrek aan fondse uitbreiding gestrem en juis die probleem het talle skole laat verkrummel. Die stigters het egter vasgebyt en in 1908, na 'n onderwyswet verseker het dat die Hollandse taal naas Engels gelyke regte sou geniet, is toegegee dat die Vrije Christelike School in 'n staatskool omskep kan word. Vanaf 1 Julie 1908 sou die naam verander word na die Voorbereidende Praktiese Skool. 'n Sinkgebou is ook opgerig waarin die st.4- en 5-leerders gehuisves is. In 1912 het die leerdertal reeds tot 163 gegroei. Ten spyte van verandering en groei, het die skoolbestuur onder voorsitterskap van ds. Willem Postma toegesien dat die Christelike en Afrikaanse karakter behoue gebly het. Na gereelde inspeksie het die Departement hul ingenomenheid met die skool uitgespreek en veral gemeld hoe gelukkig die kinders in die skool was.
Naamverandering
Die skool het weer 'n naamverandering ondergaan en dit sou tot 1930 as die Voorbereidende Tegniese skool bekend staan. Vanaf April 1916 is die skool se status verhoog tot middelbare skool en kon leerders tot st.8 opgelei word. In dieselfde jaar sou die getal styg tot 300 leerders. Ruimte en klaskamers was 'n ernstige probleem en daar is selfs van die Gereformeerde Kerk se pastorie gebruik gemaak. Reeds in 1912 is 'n eie skoolgebou belowe, maar as gevolg van teenkanting en 'n gesloer met bouplanne, is die eerste fase van die nuwe gebou in 1917 voltooi. Spoedig was die gebou te klein om die 560 leerders en 23 opvoeders te huisves. Weer moes van bykomende lokale gebruik gemaak word.
Ook aandklasse is aangebied aan persone wat tegniese of handelsrigting hul loopbaan wou maak. Afrikaans as vak is ook in hierdie tyd ingevoer. In 1919 het die eerste vyf leerders die Junior Sertifikaat-eksamen met sukses afgelê. Voorts sou leerders die matrikulasie-eksamen, die OVS-Skooleindeksamen en ook die Hoër Taalbondeksamen gereeld met sukses aflê. Die skool het sy tegniese inslag begin verloor en die klem is na die gewone akademiese vakke verskuif. Aan die einde van 1922 was Sentraal 'n Afrikaansmediumskool met 741 leerders.
Eie identiteit
In die jare wat sou volg, is die stigma van ‘armmanskool’ of ‘spoorwegskool’ vir goed uit die weg geruim. Daar is bewys gelewer dat deur bekwame toewyding die allerbeste kwaliteit uit die minderbevoorregte leerders gehaal kon word. Die Afrikanerkind is van sy minderwaardigheidskompleks gestroop en ware karakter, naam en identiteit is in hierdie jare nodig geag. Aan sy leerders moes die skool geken word. Die skool se akademiese prestasies was toe reeds landwyd bekend. Reeds in 1924 is die skool tot 'n klas II Middelbare Skool verhef. Toe die eerste inlywing van die Voortrekkers deur die Eerste Minister, genl. JBM Hertzog, in 1931 waargeneem is, was die grootste meerderheid van Sentraal afkomstig. Leierskap is ook gekweek deur die instelling van 'n leerderraad in 1926. In die twintigerjare is aan die skool se kleure, leuse en naam aandag gegee. Op 22 November 1929 is finaal besluit om die naam te verander na Sentrale Hoërskool waaronder die laerskool ook sou val. Sentraal het in die moeilike oorlogsjare van 1939–1946 simbool van sy volk se swaarkry, stryd en oorwinnig geword. Vanaf Julie 1928 is die skool onder die beheer van die skoolraad geplaas – daar sou nie aan die identiteit van die skool verander word nie. Die eerste jaarblad verskyn in 1930 en op die voorblad het die nuwe wapen en leuse gepryk. Werk en wen. Die Skoollied is in 1932 deur 'n personeellid, FJ Eybers, geskryf en deur mnr PJ Lemmer getoonset – dieselfde skoollied wat nog gereeld met saalperiodes geesdriftig deur die leerders gesing word.
Uitbreidings
Beperkte klaskamerruimte en beknopte skoolgrond was spoedig weer 'n knelpunt. In die loop van 1933 het die Provinsiale Administrasie begin om die hospitaalgebou in Andries Pretoriusstraat in klaskamers, 'n personeelkamer, 'n kantoor vir die hoof en 'n saal te omskep. Die gebou was ver van die ideaal, maar tog 'n groot verbetering. Deur die hulp en toedoen van die NG en Gereformeerde Kerk, is in 1933 begin om 'n koshuis in een van die verpleegstertehuise in te rig.
Sedert 1932 is die skool tot 'n klas I-skool opgegradeer. In 1938 is die hoër- en laerskool twee volwaardige moderne skoolgeboue in die vooruitsig gestel. Tog was die 1 400 leerlinge van die twee skole in 1942 steeds ingehok met haas geen speelterrein nie en slegs een voetbalveld tot hul beskikking. Intussen is met die bou van 'n swembad begin, waaraan seuns en onderwysers fluks gehel het. Daar sou ook aandag aan die bou van 'n afsonderlike dogterskoshuis geskenk word. Die nuwe skoolgebou is in 1944 betrek.
Prestasies
Aan die begin van 1945 was die skool die grootste Afrikaanse skool in die Vrystaat. Skitterende matriekuitslae het Sentraal se roem tot ver buite die grense van die Vrystaat laat strek. Aandag is ook aan koorsang, debatsvereniging, toneel en die kadetafdeling geskenk. Op sportgebied is mooi hoogtes bereik, maar die akademiese werk was steeds die hoofdoel. Op hierdie prestasies is deur die jare voortgebou. In 1955 is die skoolgebou opgeknap en 'n nuwe seunskoshuis, EIE HAARD, opgerig. In 1974 word 'n spog-gimnastieksaal in gebruik geneem en die swembad tot Olimpiese standaard herbou.
Nuwe Bedeling
Die stigting van die nuwe hoërskole in snelgroeiende woonbuurtes van die stad, het die leerdertal laat daal. Die groei van die skool sou voor 'n ernstige krisis te staan kom. Om dit te verhoed, is 'n besluit geneem om die skool vanaf die begin van 1981 na die skoolgebou van die Hoërskool Dan Pienaar te laat skuif. Hiermee het Sentraal voor 'n nuwe bedeling te staan gekom, maar aan die tradisies, geskiedenis, gees en karakter van hierdie skool sou dit weinig verskil maak – eerder verrykend inwerk. Sentraal bied steeds 'n tuiste vir Afrikanerseun en –dogter waar hulle 'n Christelike en nasionale opvoeding kan ontvang. Die voltooiing van die nuwe EIE HAARD was vir die Tralies 'n heuglike gebeurtenis. Hierdie unieke koshuiskompleks is iets waarop elke Tralie met reg trots kan wees.
Missie en Visie
Optimale ontwikkelingsgeleenthede en werksomstandighede aan al sy werknemers te bied;
Die Christelike geloof te bely en Christelike opvoeding te bevorder;
Kwaliteitonderwys aan sy leerders te bied.
Visie:
Die Hoërskool Sentraal se visie is om 'n hoëprofiel opvoedkundige instelling te wees met 'n sterk Christelike karakter wat gebalanseerde
jongmense oplei om waardige en diensbare landsburgers te wees.
Skoollied
Woorde : FJ Eybers
Toonsetting : PJ Lemmer
Siyathemba Plaaslike Munisipaliteit
Die Siyathemba Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Pixley ka Seme-distriksmunisipaliteit in die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Copperton, 'n ou myndorpie, ressorteer ook onder die munisipaliteit.
Levi Lomey
duimnael|regs|300px|Lomey (links), sy suster, Maxime Alix, en broer, [[Bryce Thompson, wat al drie in die buiteland as model werk.]]
Levi Lomey (Kaapstad, 31 Maart 1993) is ’n Suid-Afrikaaanse model wat in Londen woon en wêreldwyd werk. Hy is 189 cm lank, sy heupmaat is 79 cm, borsmaat 99 cm en sy skoengrootte 10. Hy het bruin hare en bruin oë.
Ole Giæver
Ole Giæver (gebore 19 Julie 1977) is 'n Noorse akteur, regisseur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Mountain (2011) en Out of Nature (2014).
Borsig-toring
Die Borsig-toring, 'n staalskelet-gebou met baksteenfasades wat in die klassieke moderne boustyl met Romaanse en Neo-Gotiese elemente uitgevoer is, was die eerste wolkekrabber in die Duitse hoofstad Berlyn wat tussen 1922 en 1924 ver buite die stadsentrum op die fabrieksterrein van die Borsigwerke, destyds die voorste Europese vervaardiger van lokomotiewe, in Tegel ontstaan het. In teenstelling met ander hoë geboue wat destyds deur Berlynse maatskappye opgerig is – soos die Werner-werktoring in Berlyn-Siemensstadt en die Ullstein-toring – is die Borsig-toring nie as 'n indrukwekkende fasade vir skoorstene en waterhouers beplan nie, maar het as gewone kantoorgebou gedien. Die besluit om 'n wolkekrabber op te rig het uit die beperkte terrein in Tegel voortgespruit. Die maatskappy Borsig, wat in 1827 deur August Borsig net voor die Oranienburger Tor (Oranienburgse Poort) gestig is, het binne enkele dekades tot die grootste vervaardiger van lokomotiewe gegroei en sy fabrieksterrein in 1894/1895 na Tegel, destyds 'n noordelike voorstad van Berlyn, verskuif. Die terrein is drie jaar later ingewy.
Die toring met 'n hoogte van 65 meter beslaan 20 by 16 meter op die grond en is deur die argitek Eugen Schmohl ontwerp wat 'n kort tyd later ook die Ullstein-huis vir die gelyknamige uitgewery in Berlyn-Tempelhof gebou het. Schmohl het vermoedelik die toring van die Werner-fabriek in Berlyn-Siemensstadt, wat volgens 'n ontwerp van Hans Hertlein in 1917 ontstaan het, maar ook Amerikaanse wolkekrabbers as voorbeelde vir sy toring geneem.
Die Borsig-toring was die eerste nywerheidsgebou in Berlyn wat deur ekspressionistiese vormgewing beïnvloed is. Die maatskappy Borsig, wat altesaam 14 000 lokomotiewe vervaardig en na alle wêrelddele uitgevoer het, het in 1929 'n slagoffer van die Groot Depressie geword, en die Borsig-gesin was genoodsaak om hul onderneming te verkoop. Daar bestaan steeds 'n maatskappy met die oorspronklike naam, tog is die fabrieksterrein in Tegel lankal gesluit. Die toring is in die 1970's gerenoveer en dien steeds as kantoorgebou. Dit is nie toeganklik vir die publiek nie. Rondom die Borsig-toring het 'n uitgestrekte sakesentrum ontstaan, terwyl die oorspronklike Borsig-lokomotiewewerkswinkel in 'n moderne winkelsentrum omgeskep is.
Verwysings
Bronliteratuur
Sycon digitiforme
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hozawa.
Wensleydale (kaas)
Geskiedenis
Die resep kan teruggevoer word na Franse Sistersiënser-monnike uit die gebied van Roquefort wat hulle in die 12de eeu in Engeland gevestig het. Hulle het eers 'n abdy in Fors opgerig, maar later na Jervaulx in die Laer Wensleydale verhuis. Hul kaas is oorspronklik net van ooimelk gemaak, wat vanaf die 14de eeu geleidelik deur koeimelk vervang is, en die kaas se karakter het sodoende duidelik verander. Klein hoeveelhede ooimelk is egter nog steeds bygevoeg om die baie oop tekstuur en blouskimmel van die kaas te bewaar. In hierdie tydperk het Wensleydale-kaas meestal 'n blou kleur gehad, terwyl sy wit variant nouliks bekend was. Vandag word merendeels wit Wensleydale aangebied.