cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Portret van Herman Doomer
Na sy dood in 1650 laat sy weduwee die portrette in haar testamente van 15 Julie 1654, 23 Mei 1662 en 3 September 1668 na aan haar seun, Lambert Doomer. Deur die jare heen het die skildery talle tuistes gehad. In 1884 is die skildery aan kunshandelaar William Schaus in New York verkoop. Hierna verkoop hy dit weer in 1889 vir 70 000 tot 100 000 dollar aan die Amerikaanse versamelaar Henry Osbourne Havemeyer. In 1929 het sy weduwee, Louisine Havemeyer, dit aan die Metropolitan Museum of Art in New York geskenk.
Carmen Miranda
Carmen Miranda (Maria do Carmo Miranda da Cunha; 9 Februarie 1909 – 5 Augustus 1955) was 'n Portugese-Brasiliaanse aktrise, danser en 'n beroemde samba sanger in die 1940's en 1950's.
Boerejode
Die Boerejode (of Afrikanerjode) is die afstammelinge vanuit die Afrikanerdom en die Jodedom. Aan die begin van die 19de eeu, toe groter geloofsvryheid in Suid-Afrika bekendgestel is, het ’n klein getal Asjkenasiese Jode vanuit die Verenigde Koninkryk en Duitsland geëmigreer. Die eerste Suid-Afrikaanse Asjkenasiese gemeente is in 1841 gestig. Tussen die laat 19de eeu en 1930 het groot getalle uit Litaue en Letland na Suid-Afrika verhuis. Hul kultuur en bydrae het die karakter van die Suid-Afrikaanse gemeenskap verander.
Volgens die Suid-Afrikaanse Jodemuseum het “baie van die latere immigrante met niks anders as hul spitsvondigheid en ervaring hier aangekom nie. Die meeste was tydens hul aankoms nie Engels magtig nie. Dikwels sou hulle eers Afrikaans voor Engels aangeleer het. Hierdie huishoudings was veeltalig, in die sin dat die ouers Jiddisj en Afrikaans gepraat het, terwyl die kinders Engels op skool geleer het.”
Tweede Vryheidsoorlog
Volgens David Saks van die Suid-Afrikaanse Joodse Raad van Afgevaardigdes het daar nagenoeg 300 Jode hulle aan Boerekant geskaar tydens die Tweede Vryheidsoorlog deur aktief teen die aggressor te veg of deur voorrade te lewer. Die Jode wat in Transvaal (hoofsaaklik Johannesburg) woonagtig was het in groot getalle die republiek verlaat en na stede soos Durban, Port Elizabeth en Kaapstad gegaan terwyl die Jode in die Vrystaat groter trots in hul Republiek gehad het en waarvan die meerderheid ook tot aan die einde geveg het of totdat hulle as krygsgevangenes weggevoer is. Iemand soos Jacob Arnhold, gebore in Leipzig, het bekend gestaan as “President Kruger se Jood” en het aan belangrike veldslae deelgeneem. Die grootvader van oudmin. Ronnie Kasrils, ene Nathan Kasrils, het ook saam met die Boere geveg en is deur genl. De la Rey beskryf as ’n ‘skerpskutter en spioen’. Die eerste Jood wat sy lewe verloor het ter verdediging van die Boererepublieke was Harry Spanier wat by Surprise Hill naby Ladysmith gesterf het. Pres. Kruger het sy begrafnis bygewoon en gesê: “Ag barmhartige God, selfs Abraham se kinders het ons in ons nood help veg.”
Lys van lande volgens Menslike-ontwikkelingsindeks
]] [[Lêer:2016 UN Human Development Report (Quartiles).svg|duimnael|400px|Wêreldkaart volgens kwartiele van die Menslike-ontwikkelingsindeks vir 2016 (op basis van data vir 2015 en 2016, gepubliseer op 21 Maart 2017).
Il Divo
Il Divo is 'n musiekgroep wat opera en klassieke musiek met pop en ander genres kombineer, die styl internasionaal bekend as 'n klassieke crossover. Die groep bestaan uit 'n vokale kwartet: die Switserse tenoor Urs Bühler, Spaanse bariton Carlos Marín, Amerikaanse tenoor David Miller en Franse tenoor Sébastien Izambard.
Lys van lande volgens Menslike-ontwikkelingsindeks
]]
Die onderstaande lys van lande volgens Menslike-ontwikkelingsindeks is afkomstig uit die Verenigde Nasiesontwikkelingsprogram se Menslike-ontwikkelingsverslag 2007/2008, saamgestel op grond van 2005 data en gepubliseer op 27 November 2007. Dit dek 175 VN-lidlande (uit 192), asook Hongkong (SAR van China) en die Palestynse Administrasie-geadministreerde gebiede. 17 VN-lidlande is nie ingesluit nie as gevolg van gebrek aan data. Die gemiddelde MDI van gebiede van die Wêreld en groepe lande word ook ter vergelyking verskaf.
Die Menslike-ontwikkelingsindeks (MDI) is 'n vergelykende maatstaf van lewensverwagting, geletterdheid, onderwysvlak, en lewenstandaard vir lande wêreldwyd. Dit is 'n standaardmetdode om welstand, veral kinderwelstand, te meet. Dit word gebruik om te onderskei of 'n land 'n ontwikkelde, ontwikkelende of onder-ontwikkelde land is, en om die impak van ekonomiese beleide op lewensgehalte te meet. Die indeks is in 1990 deur die Pakistanse en Indiese ekonome Mahbub ul Haq en Amartya Sen ontwikkel.
Lande val in drie breë katergorieë gegrond op hulle MDI:  hoë ,  medium , en  lae  menslike ontwikkeling.
Amerika
10 hoogste MDI's
Afrika
10 hoogste MDI's
10 Laagest MDI's
Asië en die Stille Oseaangebied
10 hoogste MDI's
10 Laagest MDI's
Europa
10 hoogste MDI's
10 Laagest MDI's
Cynthia Stevenson
Cynthia Stevenson (gebore 2 Augustus 1962) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Player (1992), Home for the Holidays (1995), Happiness (1998), en Jennifer's Body (2009).
London Transport Museum
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
London Transport Museum
Ligging
Covent Garden, Londen
Stigting
1980
Tipe
Vervoermuseum
Webtuiste
ltmuseum.co.uk
Die London Transport Museum, of kort LT Museum in die Londense distrik Covent Garden is daarop gemik om die Britse hoofstad se vervoererfenis te bewaar en insae te lewer in die historiese ontwikkeling van vervoermiddels. Die museum se uitstalstukke het hul oorsprong merendeels in die versamelings van London Transport, die plaaslike openbare vervoermaatskappy, maar sedert die stigting van Transport for London (TfL) - 'n sambreelliggaam en plaaslike regeringsinstelling wat die openbare vervoerstelsel van Groter Londen bestuur en koördineer - in 2000 is die museum se fokus uitgebrei om alle aspekte van vervoer in die stad te dek.
Porsha Ferguson
Porsha Ferguson (gebore 8 November 1989) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Love N Success (2015) en Closet Space: The Movie (2016), en in die televisiereeks Twisted Mines (2015).
London Transport Museum
Die museum beskik oor twee persele in Londen. Die hoofgebou in Covent Garden gebruik die naam van sy moederinstelling, soms met die agtervoegsel "Covent Garden", en is daagliks oop. 'n Tweede perseel in Acton staan as die London Transport Museum Depot bekend en dien hoofsaaklik as stoorhuis wat op gewone besoekersdae dwarsdeur die jaar besigtig mag word.
Lappies-skerpioenvis
Die Lappies-skerpioenvis (Scorpaenopsis venosa) is 'n vis wat voorkom in verspreide gebiede in die Stille- en Indiese oseane onder andere die Persiese Golf en aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Raggy scorpionfish.
Identifikasie
Die vis word tot 20 cm lank. Die kleur en skakering van die vis is nie konstant nie. Die kop en lyf is bedek met lelle en klossies. Die snoet is kort met 'n paar klossies op die onderste lip. Die eerste drie stekels van die dorsale vin word geleidelik langer en is uiters giftig.
Die vis leef in aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat tot 40 m diep is. Hulle is alleenlopers en is goed gekamoefleerd en is altyd gereed om klein vissies en skaaldiere aan te val.
Mont-Saint-Michel
Mont-Saint-Michel is 'n abdy, gebou op 'n rotsagtige eiland met 'n oppervlak van 55 000 vierkante meter aan die Normandies-Bretonse kus (département Manche, Frankryk). Die abdy maak deel uit van die gelyknamige dorp in die kanton van Pontorson.
Die berg, wat sedert die jaar 1979 as een van UNESCO se wêrelderfenisgebiede gelys word, is in 1987 tot 'n nasionale historiese monument verklaar. Dit word dikwels met die Sewe wonders van die wêreld vergelyk en is met jaarliks meer as drie miljoen besoekers een van die gewildste toeristebestemmings in Frankryk.
Geskiedenis
Oorspronklik het die berg onder sy aanvanklike naam Mont Tombe saam met die klein eiland van die rif Tombelaine en die berg Mont Dol op die vasteland 'n soort heidense sentrum gevorm. Die Mont Tombe het as 'n belangrike vergaderplek van druïdes gedien, maar ook as offerplek, waar die gode deur die offers van jong mans gunstig gestem is.
In die Romeinse tydperk is die berg aan die Romeinse god Mercurius gewy.
Die Christelike geskiedenis van die berg het met die heilige Aubert, die biskop van die Normandiese stad Avranches, begin. In die jaar 708 het die aartsengel Michael vir hom in 'n droom verskyn en aan hom die opdrag gegee om 'n Christelike kapel op die 80 meter hoë Mont Tombe op te rig.
Eers na die derde verskyning - en ná 'n hewige slag op sy kop, wat 'n groot gat in sy skedel agtergelaat het - het die biskop 'n kapel opgerig en aan die aartsengel gewy. Kort ná die voltooiing is die gebied deur 'n vloedgolf oorstroom, waarby talle dorpe verwoes en die berg as 'n eiland van die vasteland afgesny is.
Die biskop was diep geskok en het die natuurramp as 'n vingerwysing van God beskou. Hy het die berg na die aartsengel vernoem en 'n klooster teen die hang van die rots opgerig. duimnael|250px|'n Lugfoto van die Mont-Saint-Michel Die Lêerop die berg, wat vandag 50 inwoners tel, dateer uit die jaar 709. Normandiese monnike het hier in 966 'n Benediktynse klooster gestig, wat tot een van die belangrikste geestelike sentra in Europa en 'n gewilde bestemming van bedevaarte ontwikkel het. Die kerk van die abdy is tussen 1022 en 1135 opgerig. Tydens die Honderdjarige Oorlog tussen Engeland en Frankryk was die berg die simbool van die Franse verset, en die eiland is tussen die 13de en 15de eeu versterk.
In die tyd van die Franse Rewolusie het die monnike die eiland verlaat, en dit is in 1810 tot 'n gevangenis omskep. Danksy die pogings van Victor Hugo is die gevangenis in 1863 gesluit. Die Mont-Saint-Michel is in 1874 tot Monument Historique verklaar en in 1879 deur middel van 'n pad met die vasteland verbind. Na uitgebreide herstelwerk is in 1966 die millenium (millénaire) van die Mont-Saint-Michel gevier, en in 1969 het die monnike uiteindelik teruggekeer na die abdy. Sedert 1979 is die berg een van die wêrelderfenisgebiede wat deur UNESCO gelys word.
Besienswaardighede
Vandag is die eiland met sy heilige berg een van die vernaamste toeristebestemmings in Noord-Frankryk. Die museum L'Historique et Maritime behandel die geskiedenis van die eiland en die ekosisteem van Mont-Saint-Michel. Die hoogste getye in Europa word hier aangetref en dit verseker 'n gereelde verbinding tussen die vasteland en die eiland. Daar word gereeld noodsaaklike ontsandingswerk gedoen om die oorspronklike toestand van die eiland te behou.
Daar is ook 'n versameling van modelskepe wat die geskiedenis van die skeepsbou sedert die 16de eeu uitbeeld.
'n Ongewone besienswaardigheid is die skedel van die stigter, biskop Saint Aubert, wat nog steeds op die Mont-Saint-Michel bewaar word. Die groot gat, wat as oorblyfsel van 'n hewige slag op sy kop beskou word, kan besigtig word. Volgens die legendes is die slag selfs deur die aartsengel Michael aan hom toegedien.
Veeboerdery en kookkuns
Deur middel van inpoldering is in die omgewing van die berg soutige weivelde geskep, wat uitstekend geskik is vir skaapboerdery. Danksy die pré-salés (soutige weivelde) lewer die skape in die omgewing vleis van 'n hoë gehalte op, en agneau de pré-salé (lam van soutige weivelde) is nou 'n gewilde gereg op die plaaslike restourante se spyskaarte.
Grondsoorte
Grondsoorte verwys na die verskillende tipes grond wat op die aarde se oppervlak voorkom. Daar is hoofsaaklik drie soorte grond: sandgrond, kleigrond en leemgrond.
Grond is die organiese en nie-organiese materiaal wat die oppervlak van die aarde bedek en ’n medium vir plante bied om in te groei. Grond ontwikkel stadig en oor tyd en bestaan uit verskeie tipes materiaal. Verskillende grondsoorte het ook verskillende eienskappe.
Grond
Grond is 'n mengsel van verweerde materiaal, vloeistowwe en gasse wat aan die aardoppervlak of net onder die oppervlak voorkom. Die nie-verweerde materiaal word rots genoem. Grond is dus verweerde rots.
Die vormingsproses van grond is dus ’n verweringsproses en is 'n gevolg van die uitwerking van hitte en koue, en die uitwerking van die son, reën en wind op die rots, wat uiteindelik tot 'n breuk in die rotsgesteente lei. Die rotsblokke kom dan los en rol na benede, waar kleiner gedeeltes daarvan deur riviere meegevoer word na die estuarium (rivierdelta). As gevolg van verder slytasie ontstaan steeds kleiner deeltjies, soos grond, sand en klei.
Minerale en organiese deeltjies bind met hierdie deeltjies (sand, klei en grond) en verskillende mengsels bepaal watter tipe grondsoort dit is: Sandgrond, kleigrond of leemgrond.
Alle tipes grond bestaan dus uit die volgende:
Grondlug verskil van gewone lug (suurstof). Dit bevat meer waterdamp, meer koolstofdioksied, minder suurstof en meer gasse soos ammoniak en swawelwaterstof.
Humus
Die organiese materiaal en grondmikrobes vorm saam humus. Humus word gekenmerk aan ’n donker kleur en dit bestaan uit organiese stof wat weer om die beurt bestaan uit dooie plant- en diermateriaal wat deur mikro-organismes verwerk is. Humus dien as plantvoedsel, verhoog die vrugbaarheid van grond, verbeter die grondbelugting, verbeter die waterhouvermoë van die grond en kan ook die pH-vlakke in die grond verlaag.
Neder-Oostenryk
Neder-Oostenryk (Duits: Niederösterreich) is die grootste van Oostenryk se nege deelstate. Dit beslaan 'n oppervlakte van 19 179,56 km² en het 'n bevolking van 1 698 796 in 2022 gehad. Neder-Oostenryk is in 1919 na die ontbinding van Oostenryk-Hongarye gestig en is in die noordooste van Oostenryk geleë. Dit grens aan die deelstate Opper-Oostenryk in die weste, Stiermarke in die suide en Burgenland in die suidooste. In die noorde grens dit aan Tsjeggië en in die ooste aan Slowakye. Die Oostenrykse hoofstad Wene, wat 'n eie deelstaat vorm, word volledig deur Neder-Oostenryk omring. Sankt Pölten is die hoofstad en met sowat 52 000 inwoners die grootste stedelike nedersetting van Neder-Oostenryk.
Grondsoorte
Sandgrond
Een tipe grondsoort is sandgrond, wat as't ware baie klein stukkies opgebreekte rots is. Sand is taamlik grof en los van aard en water dreineer baie maklik daaruit. Hierdie tipe grond is egter nie goed vir plantegroei nie omdat sand nie maklik aan nutriënte kan vashou nie. Hierdie tipe grond word ook op die oppervlak van oseane en in woestyne aangetref.
Eienskappe :
Kleigrond
Kleigrond bestaan uit meer fyn kleikorrels as growwe sandkorrels. Die partikels van die grond is baie klein en daar is baie min spasie vir water of lug om binne hierdie grondsoort te sirkuleer. Kleigrond dreineer dus nie baie goed nie en die struktuur van die grond maak dit moeilik vir plante se wortels om daarin te groei. Hierdie tipe grond word meestal naby damme, riviere, mere en vleilande gevind
Eienskappe:
Neder-Oostenryk
Geskiedenis
Dikwels word na Neder-Oostenryk, wat die Weense hoofstadgebied omsluit, as die kernland van Oostenryk verwys. Die Vooralpegebied is in die antieke tydperk deur Keltiese stamme – veral Boïers – bewoon en geleidelik deur die Romeinse Ryk verower. Hier het die belangrikste nedersettings van Austria Latina ontstaan – Vindobona (die huidige Wene) en Carnuntum. Rome se gesag en invloed het in die tyd van die Groot Volksverhuising vanaf die 5de eeu begin kwyn. Dit is volledig verdring deur verskeie golwe van nuwe setlaars soos Aware, Slawiërs en Bajuware.
Grondsoorte
Leemgrond
Leemgrond is ’n mengsel van gelyke hoeveelhede klei-, sand- en ander grondkorrels. Leemgrond is die ideale grond vir tuiniers of boere aangesien dit ryk aan nutriënte is, vog baie goed behou, maar ook goed dreineer.
Eienskappe:
St. Pölten
St. Pölten (amptelike naam, dikwels ook Sankt Pölten) is die hoofstad en grootste stad van die Oostenrykse deelstaat Neder-Oostenryk. Die stad het 'n bevolking van sowat 55 000 (2019) en 'n oppervlakte van 108 km². St. Pölten lê langs die Traisen-rivier en in die uitlopers van die Alpe-bergreeks.
Grondsoorte
Infiltrasietempo van grond
Die infiltrasietempo van grond is ’n betroubare maatstaf van beide die gesondheid van grond en grondbewaring. Die beperkte beskikbaarheid van varswater noodsaak dat die beskikbare reën (die begin van die hidrologiese sirkel) die beste benut word deur die beskikbare grondsoorte en nie vinnig afloop en erosie veroorsaak nie. Die infiltrasietempo hang af van die hoeveelheid reën (in millimeter) gedeel deur die tydsverloop daarvan en daarom is sagte, deurdringende reën beter as harde reën oor ’n korter tydsverloop.
Die samestelling van sand-, leem- en kleigrond bepaal in watter mate reën geabsorbeer word. Dit verskil aansienlik:
505
Die jaar 505 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 5de jaar van die 6de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Grondsoorte
Infiltrasietempo van grond
Om elke reëndruppel so goed moontlik te benut – onthou dat Suid-Afrika jaarliks slegs gemiddeld 495 mm reën ontvang, vergeleke met die wêreldgemiddeld van 860 mm en dat dit hom die 27ste droogste land ter wêreld maak – is dit wenslik om die waterafloop deur plantedekking (vegetasie) op die betrokke grond te beperk. Dit het twee voordele: die plante verhinder die afloop van reënwater en diere soos wurms en molle verbeter die infiltrasie van die water deur tonnels in die bedekte grond waarin die water dieper kan indring.
Grondklassifikasie
Suid-Afrika het ’n eie grondklassifikasiestelsel wat vir die eerste keer in 1977 gepubliseer is. Hierdie stelsel is gebaseer op baie jare se dataversameling van verskeie bronne en het bekend gestaan as “Grondklassifikasie - ’n Binominale Sisteem vir Suid-Afrika”. Dit het sedertdien bekend geword as die “rooiboek”. Hierdie stelsel maak gebruik van unieke kombinasies van bogrond- en ondergrondlae om te bepaal watter tipe grondsoort dit is. Sekere ander karaktereienskappe binne die grond word ook in ag geneem wanneer die binominale stelsel gebruik word om ’n grondsoort te bepaal.
Hierdie stelsel is verder verfyn in 1991. Inligting wat bekom is oor dele van Suid-Afrika waar dit voorheen moeilik was om grond te klassifiseer het hierby toegedra. Die aangepaste sisteem is “Grondklassifikasie - ’n Taksonomiese Sisteem vir Suid-Afrika” genoem. Die nuwe sisteem staan bekend as die ‘blouboek’. Hierdie stelsel gebruik dieselfde formaat as dié van die rooiboek, maar daar is meer grondsoorte en ’n verbeterde kriteria bygevoeg.
Vandag kan enige een van die twee klassifikasiesisteme gebruik word om grondtipes mee vas te stel maar die blouboek-stelsel (1991) het meer moontlikhede.
Terwyl die meeste mense hoofsaaklik bekend is met die horisontale dimensie van grond (die oppervlak), verskaf die derde dimensie van grond (die diepte) die grond se interessante eienskappe. Dit sluit in dat die betrokke grond op ’n bepaalde diepte na moedermateriaal en onverweerde geologiese stowwe verander. Dit kan geleidelik plaasvind of opvallend en grondkundiges verwys hierna as ’n pedon, wat die kleinste grondvolume is wat al die verskillende horisonte van ’n grondsoort ontbloot. Dit is gewoonlik een kubieke meter.
Grond is uiteraard nie eenvormig wat diepte betref nie en die horisonte (verskillende lae) kan verskil wat struktuur, kleur, digtheid en ander kenmerke betref. Dit gee die grond ’n unieke “persoonlikheid”, soos grondkundiges graag sê.
Grondtoetse
Grond bevat verskillende voedingstowwe/nutriënte en met die hulp van grondtoetse kan die "toestand" van grond vasgestel word. Grondtoetse is veral van belang vir boere omdat die toetse hul kan help bepaal watter bemestingsplan hulle moet volg om die optimale oes van ’n betrokke gewas te verkry.
Grondtoetse kan ook help om te bepaal of grond suur of alkalies is (m.a.w. die pH-waarde van die grond). ’n pH-waarde van 7.0 dui op neutrale grond. Grond met ’n pH-waarde wat hoër is as 7.0 is alkalies en grond met ’n laer pH-waarde as 7.0 is suur grond.
Die meeste grond in Suid-Afrika se pH-vlakke varieer tussen pH 4 (sterk suur) tot pH 9 (sterk alkalies).
Die meeste landbougewasse wat in Suid-Afrika verbou woord, groei die beste in gronde wat net effens suur is (d.w.s. pH van 6.5). Deur die pH van grond te bepaal, kan stappe geneem word om die grond binne redelike perke van die ideaal te hou.
Mazda RX-3
Die Mazda RX-3 is 'n motor wat gedurende die 1970's verkoop is. Die bedoeling was dat dit kleiner en sportiewer as die RX-2/Capella Rotary sou wees. Die motor was beskikbaar vanaf September 1971 tot 1978 in koepee-, sedan-, en stasiewa-vorm. Dit is gebaseer op die kompakte Mazda Familia en is in Japan as die Mazda Savanna verkoop.
Bandkeeljanfrederik
Die Bandkeeljanfrederik (Swynnertonia swynnertoni) is 'n skaars standvoël van bergwoudonderbos in Tanzanië, Mosambiek en Zimbabwe. Die voël se status word aangegee as kwesbaar. Die voël is 14 cm groot en weeg 14–20 gram. In Engels staan dit bekend as Swynnerton's robin.
Grondsoorte
Grondkartering
Ten einde die potensiaal van sekere gebiede vir produksie- en ander doeleindes te bepaal, is grondopnames van groot nut. Dit bestaan uit die identifikasie van grond, klassifikasie, gevolg deur die kartering van die grond en uiteindelik die interpretasie en evaluering daarvan. Dit maak grondkartering dus ’n verlengstuk van grondklassifikasie.
Mazda RX-3
Die voertuig het oorspronklik, soos die Mazda R100, die 10A-wankelenjin gebruik, maar Amerikaanse voertuie het die groter 12A-enjin van die RX-2 gebruik.
Grondsoorte
Grondkartering
Soos reeds gesien is, verskil gronde van mekaar en die kennis van dié verskille stel die betrokke belangegroepe daartoe in staat om die gebruik daarvan optimaal te beplan. Die beskikbaarheid van inligting wat deur die opname moontlik gemaak is, stel die grondgebruiker in staat om tussen die verskillende grondsoorte te onderskei en te verseker dat die wisselende aard daarvan mee rekening gehou word in die gebruiksbeplanning.
Rob Paulsen
Rob Paulsen (gebore 11 Maart 1956) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Animaniacs (1993), Pinky and the Brain (1995), en Teenage Mutant Ninja Turtles (2012).
Grondsoorte
Grondkartering
Grondkartering in Suid-Afrika gebruik die SA grondklassifiseringstelsel as grondslag: die klassifikasie en uiteindelik kartering van die grond orden die inligting oor die grond dat dit tot deurdagte afleidings lei. Ten einde grondsoorte te identifiseer en dus belangrike grondeienskappe daaraan te koppel, vereis dat grondprofiele ondersoek word. Dit kan deur profielputte geskied of andersins deur die gebruik van grondbore, wat ’n silindriese monster van die betrokke grond moontlik maak. Daarna word dit in ’n laboratorium ontleed en, wanneer hulle buite die gedefinieerde maatstawwe val, kan die klassifikasie na ’n ander grondtakson aangepas word, bedoelende ’n vorm, familie, serie of fase.
Susan Bassnett
Susan Bassnett (gebore 1945) is ’n vertaalteoretikus en deskundige op die gebied van die vergelykende literatuurstudie. Sy het tien jaar lank as die pro-visekanselier van die Universiteit van Warwick gedien en klas gegee in die Sentrum vir Vertaling en Vergelykende Kultuurstudies, wat in 2009 gesluit het. Sy is in Europa opgelei en het haar loopbaan in Italië begin en het lesings gehou by universiteite in die Verenigde State voor die Universiteit van Warwick, waar sy tans professor in vergelykende literatuurstudies is.
Neder-Oostenryk
Geskiedenis
In 788 het Karel die Grote die voorheen onafhanklike gebied in sy Frankiese Ryk ingelyf. Oos daarvan het hy omstreeks 800 die sogenaamde Awaremark en suid daarvan die Mark Karantanië gevestig waaruit later die huidige Karintië sou voortspruit. Die Oos-Frankiese Ryk is in die 10de eeu in 'n lang stryd teen die Hongare gewikkel wat vanuit die ooste na Sentraal-Europa gemigreer het. In die Slag op die Lechveld is hulle in 955 deur Otto die Grote verslaan.
As oostelike prefektuur van die Hertogdom Beiere (Latyns: Marcha orientalis) is die gebied tussen 975 en 1246 deur die Huis Babenberg geregeer. Hierdie markgraafskap, waarby ook enkele verowerde Hongaarse gebiede ingesluit is, het in Oudhoogduits as Ostarrîchi bekendgestaan. Hiervan afgelei is die moderne landsnaam Oostenryk.
Ná die Slag op die Marchveld het die gebied in 1278 onder Habsburgse bewind gekom en geleidelik tot dié dinastie se kernland ontwikkel. Vanaf die laat Middeleeue is die streek verskeie kere deur swaar onluste geteister – Habsburgse Suksessie-oorloë, Hussiete-oorloë en invalle wat deur die Hongaarse koning Matthias Corvinus geloods is. In 1349 het 'n vyfde van die Neder-Oostenrykse bevolking slagoffers van 'n verwoestende pesepidemie geword.
Die Reformatoriese gedagtes het in die vroeë 16de eeu groot aanklank gevind, maar reeds vanaf 1570 is die Protestantse invloed deur 'n grootskaalse Rooms-Katolieke Teenreformasie teruggedring. In die Slag van die Wit Berg buite Praag in November 1620 het die geallieerde Rooms-Katolieke magte 'n oorwinning oor koning Frederik van Boheme, die destydse politieke leier van Protestante in die Heilige Romeinse Ryk, behaal. Die Ottomaanse Ryk was 'n ander groot teenspeler. Die beleg van Wene deur Ottomaanse troepe het gepaard gegaan met grootskaalse verwoesting in die omliggende streke waar byna die hele bevolking uitgeroei is. In 1683 het die Turke 'n verpletterende nederlaag gely en is uit Oostenryk verdryf.
Gedurende die heropboufase is werkers en boere uit Stiermarke, die Salzkammergut, Opper-Oostenryk, Tirol, Beiere en Swabe in die ontvolkte Neder-Oostenrykse gebiede gevestig. In die Napoleontiese Oorloë in die vroeë 19de eeu en die konflik met Pruise in 1866 is die Neder-Oostenrykse bevolking nog eens deur plunderinge en geweldpleging bedreig. Teen die middel van die 19de eeu is 'n spoorweg gebou wat die streek met Wene as administratiewe en ekonomiese sentrum verbind het. Neder-Oostenryk het voordeel getrek uit die geografiese nabyheid van die metropool wat tot die spilpunt van die kulturele lewe in die Oostenryks-Hongaarse dubbelmonargie ontwikkel het.
Susan Bassnett
Clive Barker, wat lank Bassnett se lewensmaat was, en ’n geleerde op die gebied van teaterstudies in Warwick, het in 2005 gesterf. In 2007 is sy verkies as ’n Genoot (fellow) van die Koninklike Letterkundevereniging.
Belangrike werke
Etlike van haar meer as twintig boeke het steunpilare op die gebied van literêre kritiek geword, veral Translation Studies (1980) en Comparative Literature (1993). ’n Boek oor Ted Hughes is in 2009 gepubliseer. ’n Ander interessante boek onder redaksie van Bassnett is Knives and Angels: Women Writers in Latin America. Bassnett se samewerking met etlike intellektuele in ’n reeks boekprojekte is goed ontvang. In 2006 was sy mederedakteur van die boek The Translator as Writer, saam met Peter Bush. Benewens haar akademiese werke skryf Bassnett ook gedigte wat gepubliseer is onder die titel Exchanging Lives: Poems and Translations (2002).
Vertaling op die voorgrond
In haar werk Constructing Cultures: Essays on Literary Translation (saam met André Lefevere) van 1998, sê Bassnett dat "die verskuiwing van klem van oorspronklike na vertaling weerspieël word in gesprekke oor die sigbaarheid van die vertaler. Lawrence Venuti vra vir ’n vertaler-gesentreerde vertaling en dring daarop aan dat die vertaler hom-/haarself sigbaar moet maak in die teks".
Neder-Oostenryk
Geskiedenis
Die aansluiting van Oostenryk by die Nasionaalsosialisties oorheerste Duitse Ryk onder Adolf Hitler tussen 1938 en 1945, wat vervolgens amptelik Groot-Duitse Ryk genoem is, het nog eens ingrypende politieke veranderinge saamgebring. Die deelstaat se naam is gewysig tot Neder-Donau (Niederdonau) en grense nuut getrek. Omliggende munisipaliteite van Neder-Donau is by Wene ingelyf wat sodoende volgens Hitler se wens voortaan amptelik Groot-Wene, analoog aan Groot-Berlyn, genoem is.
Susan Bassnett
Vergelykende literatuurstudie as ’n literêre strategie
In ’n essay van 2006 met die titel Reflections on Comparative Literature in the Twenty-First Century ("Denke oor vergelykende literatuurstudie in die een-en-twintigste eeu") het sy ’n gesprek gevoer met Gayatri Chakravorty Spivak wat in Death of a Discipline (2003) aanvoer dat die vakgebied van vergelykende literatuurstudie verby sy eurosentrisme moet gaan as dit relevant wil bly. Hoewel sy met Spivak saamstem deut eurosentrisme literatuur uit die nie-Weste op die agtergrond geskuif het, voer sy ook aan dat Spivak se redenasie vergelykers uit Europa, wat bekend is met daardie literatuur, in ’n moeilike posisie plaas. Vir Bassnett is die uitweg vir Europese vergelykers om hulle verlede krities te ondersoek. Bassnett het ook vorige verklaring dat vergelykende literatuurstudie ’n sterwende onderwerp is wat stadig deur vertaalstudies vervang sal word, teruggetrek. Sy sê eerder dat vergelykende literatuurstudie en vertaalteorie vandag steeds relevant bly as dit as maniere van lees beskou word wat literêre kritici kan gebruik om tekste te benader.
Neder-Oostenryk
Geskiedenis
Die geallieerde moondhede, wat Oostenryk tussen 1945 en 1955 geadministreer het, het alle administratiewe maatreëls uit die Nazi-tydperk met 'n wet herroep. Met uitsondering van Wene, wat in vier sektore verdeel is, het Neder-Oostenryk onder Sowjet-Russiese administrasie gekom. Net soos in die Sowjet-besettingsone in Duitsland is talle fabrieke gedemonteer en na Sowjet-Rusland verskeep. Die ekonomiese heropbou van Oostenryk se oostelike deelstate het sodoende langer geneem as in die weste wat deur die Franse, Britse en Amerikaanse geallieerdes geadministreer is. Die ekonomiese agterstand kon eers in die 1970's ingehaal word. Die belangrikheid van die landbousektor het geleidelik afgeneem na mate nywerhede en dienste begin groei het. Streke in die onmiddellike omgewing van Wene is ekonomies sterker as die res van die deelstaat.
Geografie
Met 'n oppervlakte van 19 179,56 vierkante kilometer is Neder-Oostenryk die grootste deelstaat van Oostenryk. Veertig persent elk word deur landbougrond en bosgebiede beslaan.
Maraisburg
Maraisburg is 'n voorstad van Roodepoort in Gauteng.
Demografie
Die grense van Maraisburg vir die doeleindes van die sensusse van 2001 en 2011 verskil ietwat, maar nie genoegsaam om vergelykings in die syfers onmoontlik te maak nie. In 2011 was die voorstad se totale bevolking 2 892 van wie 1 093 (37,8%) wit was, 914 (31,6%) swart en 754 (26,1%) bruin. Destyds het 1 231 (42,6%) van die inwoners hul huistaal as Engels aangedui en 777 (26,87%) as Afrikaans. Soos in tallose ouer en mindergegoede voorstede van Johannesburg het ook Maraisburg se swart bevolking in die daaropvolgende 10 jaar tot die sensus van 2011 aansienlik toegeneem, in dié geval tot 1 217 (39,9%), ’n toename van meer as 33%, vergeleke met die voorstad se toename van net 5,6% tot 3 053, moontlik vanweë die veranderde grense. In dieselfde tyd het die wit bevolking meer as gehalveer tot 500 (16,4%). Ook onder die bruin inwoners was daar ’n toename tot 1 061 (34,8%).
Neder-Oostenryk
Landsgrense
Die federale hoofstad van Oostenryk, Wene, word as enklawe volledig deur Neder-Oostenryk omsluit. Die deelstaat grens in die noorde aan Suid-Boheme en Suid-Morawië (wat albei deel uitmaak van die Tsjeggiese Republiek), in die noordooste aan die Slowaakse geweste Tyrnau en Bratislava en – binne Oostenryk se grense – in die suidooste aan die deelstaat Burgenland, in die suide aan Stiermarke en in die weste aan Opper-Oostenryk. Met altesaam 414 km het Neder-Oostenryk die langste internasionale grense van alle Oostenrykse deelstate.
Verdeling in Viertel of streke
Neder-Oostenryk is vanaf die 15de eeu tradisioneel in vier groot landskappe of streke verdeel (in Oostenrykse Duits Viertel genoem, historiese benamings word tussen hakies aangedui):
Hierdie vier streke kom ooreen met 'n ou administratiewe verdeling in die tyd van die Oostenryks-Hongaarse dubbelmonargie wat uit geografiese en ekonomiese besonderhede voortgespruit het. Vandag het hierdie indeling geen politieke betekenis meer nie en kan grense vanweë die afwykende moderne administratiewe eenhede net in 'n historiese konteks getrek word. Terwyl die Donau as grens tussen die noordelike en suidelike Viertel dien, is dit moeilik om suid en noord van die Manhartsberg presiese grense te trek.
Kastele
'n Groot aantal kastele, wat in hul oorspronklike toestand of as bouvalle bewaar gebly het, getuig van Neder-Oostenryk se strategiese historiese funksie as grensstreek. Oor eeue heen het Neder-Oostenryk hierdie rol vervul, en so strek die ontstaanstyd van die oudste kastele tot in die Hoë Middeleeue terug. In dié tyd, toe politieke en ekonomiese strukture eers nog gevestig moes word, het kastele 'n belangrike funksie as gewestelike sentrums vervul. Naas hul geskiedkundige administratiewe, ekonomiese en argitektoniese betekenis is hulle vandag belangrike toeristetrekpleisters wat met hul unieke liggings en silhoeëtte as mensgemakte strukture steeds die omliggende landskappe oorheers.
Met die uitvinding van kruit en die opkoms van nuwe tegnieke vir beleërings in die 16de eeu het kastele hul militêre betekenis as vestings geleidelik kwytgeraak. Baie kastele is tot statige adelswonings of slotte omgebou, ander het in verval geraak. Maar selfs as bouvalle hou kastele vir die waarnemer 'n besondere bekoring in, hoe meer hulle met hul omgewing tot 'n unieke landskapstoneel versmelt en die fantasie aanwakker as simbole van aardse vergankelikheid.
Straal-vuurvis
Die Straal-vuurvis (Pterois radiata) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die Stille Oseaan en Indiese Oseaan. In Engels staan die vis bekend as die Radial firefish.
Identifikasie
Die vis word tot 20 cm lank. Die lyf is donkerrooi met dun, wit vertikale strepe oor die sye. Die pektorale vinne is lank en wit. Daar is unieke horisontale wit strepe op die stertvinbasis. Die pektorale vinne se membrane het geen merke op nie.
Die vis leef in aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat tot 1 tot 25 m diep is. Die onvolwasse vissies kom soms in getypoele voor. Hulle is gewoonlik alleenlopers en neig om bedags in rotsskeure weg te kruip. Snags jag hulle klein vissies en garnale.
Azerbeidjan
Azerbeidjan (of Azerbaidjan of Aserbeidjan; Azerbeidjans: Azərbaycan, [ɑzæɾbɑjˈd͡ʒɑn]), amptelik die Republiek Azerbeidjan (Azərbaycan Respublikası, [ɑzæɾbɑjˈd͡ʒɑn ɾespublikɑˈsɯ]), is 'n landingeslote land in Suidwes-Asië in die Kaukasusberge. Dit is die beduidendste land in die suidelike Kaukasus-streek van Eurasië. Azerbeidjan word begrens deur die Kaspiese See in die ooste, Rusland in die noorde, Georgië in die noordweste, Armenië en Turkye deur die Naxçıvan-eksklawe van Azerbeidjan in die weste en Iran in die suide. Die land, wat in 1920 met geweld by die Sowjetunie ingelyf is, het sy onafhanklikheid in 1991 met die verbrokkeling van dié staat herwin.
Azerbeidjan se historiese en kulturele erfenis strek so ver terug as die begin van die menslike beskawing. Die land is een van 'n reeks gebiede op aarde waarna as die "wieg van die mensdom" verwys word en lê in die hartland van 'n aantal antieke beskawings. Tans is Azerbeidjan een van ses onafhanklike state met Turkssprekende bevolkings, 'n lidstaat van die Turkse Raad en TÜRKSOY, 'n internasionale organisasie met sy hoofkwartier in Ankara wat die gemeenskaplike administrasie van Turkse kultuur en kunste behartig.
Die land, wat homself beskou as regsopvolger van die eerste demokratiese en sekulêre Islamitiese staat op aarde, die Demokratiese Republiek van Azerbeidjan, is steeds een van die mees progressiewe en sekulêre samelewings in die Islamitiese kultuurkring. Sy vooruitstrewende ekonomie is aan die land se olie- en gasrykdomme te danke, ten spyte van 'n bloedige oorlog met Armenië oor die Nagorno-Karabakh-streek.
'n Poëtiese bynaam van Azerbeidjan is "Land van Vlamme" of "Land van Vuur", 'n verwysing na die brandende aardgasbronne wat in antieke tye as die "Heilige Vuur van Bakoe" vereer is, maar ook na die land se verlede as een van die sentrums van die Zoroastrisme, die voor-Islamitiese godsdiens van Persië met sy kenmerkende vuurtempels. Veral in landelike gebiede is die Islamitiese godsdiens deurweef met elemente uit antieke kultusse.
Etimologie
Die naam Azerbeidjan kan waarskynlik teruggevoer word na Atropates, 'n satrap van Alexander die Grote, wat in 328 v.C. die gebied van die huidige Iranse Azerbeidjan geregeer het. Die Grieke het na hierdie streek as Atropatene verwys – 'n term wat deur die Parthers as Aturpatakān en deur die Sassaniede as respektiewelik Adurbadagān en Adeirbadagān oorgeneem is en waaruit die huidige landsnaam sou ontwikkel.
'n Ouer hipotese, wat vandag meestal verwerp word, voer die etimologiese wortel terug na die antieke Zoroastrisme. Die Awestiese Frawardin Yasht bevat die opmerking "âterepâtahe ashaonô fravashîm ýazamaide" ("Ons bid die Fravashi van die heilige Atarepata aan").).“
Hierdie bewering word ten minste deur die feit gestaaf dat die groot vuurheiligdom Takht-i Suleiman in die gebied geleë was, waarna in die laat antieke tydperk as Adurbadagān verwys is, dus in die huidige Iran.
Jackie Nagtegaal
Jackie Nagtegaal is ’n Suid-Afrikaanse skrywer en is op 8 Julie 1984 in Potchefstroom gebore as die jongste van twee kinders.
Azerbeidjan
Etimologie
Die huidige staatsgebied van die Republiek Azerbeidjan is aansienlik kleiner as dié van die antieke Atropatene en kom grotendeels met Albania ooreen, 'n antieke Kaukasiese koninkryk.
Jackie Nagtegaal
Lewe en werk
Sy het 'n ouer broer, Jan-Jan. Haar ma is Reinet Nagtegaal, ook 'n bekende skrywer, en haar pa is Dirk Nagtegaal, 'n prokureur. Jackie leer loop op Jeffreysbaai en Cape St. Francis en die gesin woon daarna lank in Pretoria, waar sy skoolgaan aan die Laerskool Monumentpark en vanaf graad vier aan Crawford College. In 1999 trek sy na Melkbosstrand en gaan skool by die Parklands College in Bloubergstrand, waarna sy in 2002 matrikuleer aan die Vineyard Private School op Stellenbosch. Sy is een van net nege leerlinge en neem Afrikaans, Engels, Kuns, Geskiedenis, Bedryfsekonomie en Wiskunde. In hierdie tyd bly sy in 'n woonstel op Stellenbosch. Daarna skryf sy in 2003 in vir 'n B.A.-graad by die Universiteit Stellenbosch met Filosofie, Politiek en Afrikaans-Nederlands as vakke, maar staak haar studies om voltyds te skryf. In 2004 begin sy met reg studies aan die Universiteit van Kaapstad, wat sy later aan die Universiteit van Stellenbosch voortsit en in 2006 'n LL.B.-graad behaal. Hierna word sy as advokaat tot die Kaapse Balie toegelaat. Sy word aangestel as uitvoerende direkteur van Lipco, die groep wat haar ouers op die been gebring het. Een van die filiale van Lipco is Joho Uitgewers (eers Genugtig!-Uitgewers). Die Lipco-groep word die grootste organisasie vir bemiddeling van geskille in Suid-Afrika en sy word in Januarie 2007 saam met haar broer aangestel as mede-besturende direkteur.
Azerbeidjan
Geografie
Azerbeidjan is een van net twee lande wat deur land omring word wat op twee kontinente geleë is; die ander is Kasakstan. Azerbeidjan se staatsgebied beslaan die suidoostelike deel van Transkaukasië op die landbrug tussen die Swart- en die Kaspiese See. Dit strek van die Groot Kaukasus-bergreeks in die noorde tot by die Ararat-hooglande in die suidweste en die kusgebied van die Kaspiese See in die ooste.
Jackie Nagtegaal
Lewe en werk
Sy is een van die eerstes wat trou ingevolge die Wet op Burgerlike Verbintenisse wat huwelike tussen gay-paartjies wettig, wanneer sy en Vera van der Merwe op 1 Desember 2006 op Melkbosstrand afhaak. Die egpaar gaan kort na afloop van hulle wittebrood in Meksiko na 'n fertiliteitskliniek waar hulle 'n spermskenker uitkies en gelyktydig swanger raak. Jackie verloor egter haar baba deur 'n miskraam, maar Vera se seuntjie Dirkie word in 2007 gebore. Teen die einde van 2009 is Jackie weer swanger en Anna Finn Nagtegaal word op 4 Oktober 2010 in Kaapstad gebore. Saam stig Jackie en Vera in 2005 die afdeling Her Law binne Lipco, wat spesialiseer in vroueregte en hulle publiseer ook die regsboek, “Her law: Making the law work for you”, wat in 2007 gepubliseer word. In 2006 genoodsaak die groei by Joho Uitgewers dat sy en Vera, saam met Bev Maritz, die bestuur van hierdie maatskappy voltyds oorneem. Teen die einde van 2010 word die uitgewery gesluit. Sy is steeds saam met haar broer mede-besturende direkteur van Lipco Law for All, 'n regshulpdiens vir diegene wat nie normaalweg regskoste kan bekostig nie en deur 'n maandelikse paaiement hierdie dienste kan benut wanneer nodig. Sy is ook in Januarie 2015 die stigter van The African School of Mediation, wat opleiding verskaf aan bemiddelaars vir die oplos van geskille.
Azerbeidjan
Geografie
Azerbeidjan se 86 600 km² maak dit effens groter as die Suid-Afrikaanse provinsie Mpumalanga. 5 500 km² word deur die outonome Republiek Nachitsjewan beslaan. Sedert die vroeë 1990's is sowat 'n vyfde van Azerbeidjan se staatsgebied deur Karabach-Armeense eenhede beset, waaronder die hele Nagorno-Karabakh-streek asook dié gebied se landverbindings met Armenië.
Ostjaaks
Ostjaaks of Chanti (ханты ясаң, hantĩ jasaň) is een van twee Ob-Oegriese tale, die ander is Wogoels, wat saam met Hongaars die Oegriese tak van die Fins-Oegriese groep in die Oeraalse taalfamilie vorm. Dit word in die okrugs van Chanto-Mansië (Russies: Ханты-Мансийский – Chanti-Mansjiskii) en Jamalo-Nenetsië (Яма́ло-Нене́цкий), sowel as in die Aleksandrowski- en Kargosokski-distrikte van die Tomsk-oblast in Rusland gepraat. Daar was volgens die sensus van 2010 9 600 Ostjaakssprekers in Rusland.
Jackie Nagtegaal
Skryfwerk
Sy skryf al vandat sy in graad drie is en voltooi “Daar’s vis in die punch” voor haar sestiende verjaarsdag. Hierdie boek bevat volgens eie erkenning baie outobiografiese elemente en beeld die lewe van 'n moderne, ryk tiener uit. Charlie Koekemoer is in graad elf en 'n leerling aan 'n privaat skool in die Kaap. Haar ouers is advokate en selde tuis. Charlie het haar eie kar sonder bestuurslisensie, verstaan seks en dwelms en kuier tot in die vroeë oggendure in klubs. Die skilder Frida Kahlo is haar inspirasie en sy besluit om die Kahlo-uitstalling in die Kaap te gaan soek. Hierdie soektog word ook 'n innerlike reis waarin sy tot groter insig kom oor haar eie bestaan en haar verhouding met haar ouers. Die boek is geskryf in 'n tussentaal tussen Engels en Afrikaans en word later in volbloed-Engels vertaal as “Alternative realities”. Die M.E.R.-prys en 'n KykNET-merieteprys word in 2003 aan “Daar’s vis in die punch” toegeken. Die boek word ook tot verhoogdrama verwerk en in 2006 by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees opgevoer.
“In limbo” (wat sy saam met haar ma skryf) is die verhaal van 'n ma en dogter wat albei alkoholiste is en beskryf die probleme wat hulle op die lewenspad ervaar. Die ma is lewensmentor en die dogter is 'n sekslustige entrepreneur wat praatjies hou oor straatkinders. Reinet se bydrae is om die ma se karakter weer te gee, terwyl Jackie uit die perspektief van die kind skryf.
Azerbeidjan
Geografie
Azerbeidjan se buurlande is Armenië in die weste, Georgië en die Russiese Federasie (die outonome Republiek Dagestan) in respektiewelik die noord-weste en noorde, Iran en – langs 'n grenslyn van net nege kilometer – Turkye in die suide en suid-weste. Die Kaspiese See vorm 'n natuurlike grens in die ooste.
Die hartland van Azerbeidjan word deur die Koera-Araks-laagland oorheers – 'n landskap wat grotendeels nie hoër as 200 meter bo seevlak nie en in sy oostelike dele selfs enkele meter benede seevlak geleë is. Die Koera-riviervlakte het 'n halfdroë steppeklimaat met gematigde winters en warm somers. Die streek ontvang jaarlikse gemiddelde neerslae van tussen 200 en 350 millimeter, maar danksy besproeiing kan die vrugbare grond vir landboudoeleindes gebruik word.
Die oostelike hoof- asook kleiner bergkamme van die Groot Kaukasus-bergreeks loop deur die noorde van die land. Die hoogste piek in dié reeks, Bazardüzü, is 4 466 meter bo seevlak. Die Klein Kaukasus-reeks met die vulkaniese Karabach-hooglande is eweneens in Noord-Azerbeidjan geleë. Laer bergreekse strek vanuit die noord-ooste tot by die Abşeron-skiereiland en die Kaspiese See.
Die Koera vorm met sy takriviere Araks en Arasani die grootste rivierstelsel in die land. Daar is sowat 1 000 riviere in Azerbeidjan, maar geeneen van hulle is bevaarbaar. Behalwe vir die lentetyd, wanneer hulle deur smeltende sneeu gevoed word, is die meeste riviere maar klein stroompies.
Alhoewel Azerbeidjan in die subtropiese sone geleë is, en ondanks sy relatief klein oppervlakte, word hier as gevolg van sy reliëf nie minder as agt van die wêreld se elf klimaatsones aangetref. Die laer geleë landsdele het meestal 'n halfwoestyn- of steppe-klimaat, terwyl die laagvlaktes van Lenkoran 'n subtropies-humiede klimaatsone vorm waar sitrusvrugte soos lemoene en suurlemoene, tee en rys gekweek word. Die groot verskeidenheid fauna en flora word in nasionale parke bewaar, waaronder Gizilagach met meer as 220 voëlspesies en Gircan met sy rare boomspesies.
Die Lenkoran-vlaktes is die mees suidelike kusgebied in die Koera-Araks-streek wat deur die Talisj-gebergte begrens word. Hierdie reeks strek tot in Iran. Die Abşeron-skiereiland met die hoofstad Bakoe steek in die Kaspiese See uit en is een van die droogste streke in Azerbeidjan. Net soos in ander landsdele word hier soutmere aangetref wat in die somertyd volledig uitdroog en op sneeulandskappe lyk. Sodra hulle met water begin vul, verander hulle hul kleur voortdurend na gelang van die wisselende lig- en weerstoestande.
Sowat elf persent van die oppervlakte is bebos. Die tipiese flora sluit eike, beuke- en kastaiingbome asook struikgewasse in. Halfwoestyne, soms ook woestyne, bedek groot dele van die Koera-Araks-vlakte.
Die Kaspiese See
Die Kaspiese See vorm met 'n oppervlakte van 370 000 km² die grootste natuurlike binnelandse waterreservoir ter wêreld. Dit ontvang water vanuit 'n aantal groot riviere, waaronder Wolga, Koera, Gorgan en Atrek. Daar is geen natuurlike afloop van water uit die see nie. Aangesien die waterliggaam geen verbinding met die groot oseane het nie en deur 'n lae soutgehalte gekenmerk word (net in sy mees suidelike gedeelte is die waardes van die soutgehalte met 30 persent relatief hoog), is die Kaspiese See streng genome 'n meer.
Sterk verdamping en oorbenutting van sy watervoorraad vir besproeiingsdoeleindes het die oppervlak laat krimp. As gevolg van geologiese aktiwiteite het die seespieël intussen begin styg. Wetenskaplikes verwag dat hierdie proses vir die volgende 200 jaar gaan voortduur en die seespieël met maksimaal 40 meter kan styg sodat groot dele van die huidige kusgebiede oorstroom sal word.