cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NG gemeente Germiston-Suid
Stigting
Die gemeente Germiston-Suid is op 13 Augustus 1940 met 'n lidmaattal van nagenoeg 700 van die moedergemeente Germiston afgestig. Die eerste beroepe leraar, ds. J.J. Fick, het die beroep aangeneem en is op 11 Februarie 1941 bevestig in 'n tent op 'n leë standplaas, wat vir kerkbou aangekoop is. Die eerste 26 maande lank is die dienste eers in 'n skoolklaskamer en later in 'n leë winkelgebou gehou. Maar, soos Ons gemeentelike feesalbum in 1951 berig, “pragtige samewerking, onblusbare ywer, voorbeeldige offervaardigheid en n vaste geloof was kenmerkend van beide die kerkraad en die gemeente se optrede”.
Ds. Fick geïnterneer
'n Groot ramp tref die jong gemeente op die vroeë môre van 10 Oktober 1941 toe die leraar skielik geïnterneer word. Hy het glo die fout gemaak het om die gemeente te seën met een hand. Blykbaar het dit vir iemand gelyk soos 'n Nazi-saluut. Hy is aangegee en geïnterneer. Alle denkbare pogings deur alle moontlike persone en liggame aangewend om die vrystelling van die leraar (wat beskryf word as “onskuldig”) te bewerkstellig, misluk. Intussen is die gemeente op prysenswaardige wyse deur die konsulent, ds. G.O. Mey, destyds van Elsburg, en ander leraars van die Ringe van Boksburg en Johannesburg bedien. Vanaf Februarie 1943 bearbei wyle eerw. J.F. Wiesner die gemeente tydelik tot die terugkeer van ds. Fick in Augustus daardie jaar, nadat hy meer as ’n jaar en 10 maande lank geïnterneer was.
Kerkbou
Ná 'n lang stryd in ver band met die wysiging van die titelvoorwaardes van die aangekoopte grond sodat daar 'n kerk op gebou kan word, word met die kerkbou 'n aanvang gemaak. 'n Lofwaardige voorbeeld van offervaardige liefdediens, soos dit later beskryf is, was die aanbod van diaken F.P. van Heerden, die boumeester, om die Gedenkkerk teen kosprys vir die gemeente te bou. Op 23 Oktober 1942 is die kerk in die gedwonge afwesigheid van die leraar ingewy, terwyl die hoek- en gedenkstene volgens besluit van die kerkraad eers ná sy terugkeer gelê is, naamlik op 23 Oktober 1943, presies 'n jaar ná die inwyding. Toe kon 'n paar jaar van rustige dog intensiewe geestelike bouwerk volg tot ds. Fick, ná sy tiende beroep terwyl hy in die gemeente gestaan het, na Nuwekerk, Graaff-Reinet vertrek.
Tweede leraar
Op 6 Maart 1948 word die gemeente se tweede leraar, ds. H.M de Vos, bevestig. Sy dienstyd is gekenmerk deur geseënde evangelieprediking en vrugbare Pinksterdienste, sowel as deur intensiewe bearbeiding van die jeug, vir wie daar onder sy besielende leiding 'n sierlike en doeltreffende saal opgerig is ter bevordering van hul geestelike en kulturele belange en gesonde ontspanning.
Intussen het die gemeente tot oor die 1 100 lidmate aangewas, terwyl die kerkraad van 16 tot 48 lede uitgebrei het. Teen 2015 het dit teruggesak tot minder as 100.
Catherine Keener
Catherine Keener (gebore 23 Maart 1959) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Being John Malkovich (1999), The 40-Year-Old Virgin (2005), Capote (2005), en Get Out (2017).
Rüppellaasvoël
Die Rüppellaasvoël (Gyps rueppellii) is swerwer aasvoël van verder noord in Afrika wat die Kransaasvoël-kolonies soms besoek. Die voël staan in Engels bekend as die Rüppell's vulture.
Francis Coudrill
Francis Coudrill (1913 – 1989) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rol in die televisiereeks Whirligig (1950).
Nico van Rensburg
Nico van Rensburg was 'n Suid-Afrikaanse musikant wat die konsertina bespeel het. Van Rensburg het bekendheid verwerf nadat hy in 1984 en 1990 die SAUK se boeremusiekorkes-kompetisie gewen het. Hy was ook op Maak 'n las op SABC2 te sien. Hy het baie van sy eie musiek gekomponeer en het verskeie pryse ontvang, waaronder 'n Sama-toekenning vir die beste boeremusiekalbum.
Van Rensburg was die beskermheer van die Boeremusiekgilde en was veral bekend om sy konsertina-talent. Sy vrou het ten tyde van sy dood gesê: "Hy het geleef vir boeremusiek, vir Afrikaans en die Afrikaanse kultuur."
Van Rensburg is op 12 Mei 2013 op 76-jarige ouderdom by die 1 Militêre Hospitaal in Pretoria aan 'n hartaanval oorlede. Dit was nadat hy in die jare voor sy dood met sy gesondheid gesukkel het en ook hartprobleme gehad het.
Sy begrafnis is op Donderdag 16 Mei 2013 om 10:00 vanuit die Nederduitsch Hervormde gemeente Swartkop in Eldoraigne gehou. Hy is deur sy twee kinders, vier kleinkinders en een agterkleinkind oorleef.
U.S. Route 66
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
U.S. Route 66
Amptelike ingebruikneming
11 November 1926
Lengte
2448 myl
3940 km
Kaart
Deelstate
Illinois, Missouri, Kansas, Oklahoma, Texas, Nieu-Meksiko, Arizona, Kalifornië
U.S. Route 66 of U.S. Highway 66, ook bekend as die Will Rogers Highway, die Main Street of America of die Mother Road, was een van die oorspronklike grootpaaie of highways wat as deel van die U.S. Highway System ontstaan het. U.S. Route 66 is amptelik op 11 November 1926 in diens geneem, terwyl die eerste straatborde langs die grootpad in die volgende jaar opgerig is. Route 66, wat een van die mees befaamde grootpaaie in die Verenigde State sou word, het oorspronklik oor 'n lengte van 2 448 myl (3 940 km) vanaf Chicago in Illinois deur die deelstate Missouri, Kansas, Oklahoma, Texas, Nieu-Meksiko en Arizona geloop en aan die Amerikaanse Weskus in Kalifornië geëindig. Sy westelike eindpunt was in Santa Monica in Los Angeles County.
Binnelandse migrasiestrome het die ekonomie van gemeenskappe langs die grootpad laat opbloei, en dit was juis die bewoners van nedersettings langs US 66 wat protes aangeteken het toe die bou van 'n nuwe hoofpadstelsel tussen die Amerikaanse deelstate, die Interstate Highway System, die grootpad se lewensvatbaarheid bedreig het. Ondanks alle proteste is U.S. Route 66 as amptelike grootpad en benaming op 26 Junie 1985 deur die American Association of State Highway and Transportation Officials (AASHTO) geskrap.
Liedjie
In 1946 skryf Bobby Troup en sy vrou Cynthia die liedjie "Get Your Kicks on Route 66". Dit het later een van Nat King Cole se grootste trefffers geword.
"Well, if you ever plan to motor west, travel my way: take the highway that's the best, Get your kicks on Route Sixty-Six. Well, it winds form Chicago to L.A. More than two thousand miles all the way. Get your kicks on Route Sixty-Six."
Martins-waterval
Die Martins-waterval is in die omgewing van Chimanimani (voorheen Melsetter) in die ooste van Zimbabwe op die grens met Mosambiek.
Hierdie val is in die Mevumosirivier in die Chimanimaniberge by 19° 46′ 51″ suid en  33° 7′ 5″  oos en minstens 140 m hoog.
Gideon Martins het die val aan die einde van die 19de eeu besoek en sy naam daaraan verleen.
Frederick Courtney Selous
Frederick Courtney Selous (1851 – 1917) was 'n Rhodesiese jagter en ontdekkingsreisiger. Hy is in 1851 in Londen gebore en ontvang sy skoolopleiding in Rugby. Hy arriveer in 1871 in Afrika, land in Port Elizabeth en reis na Kimberley waarvandaan hy op sy eerste ekspedisie na Matabeleland vertrek het. Hy word gou 'n bekende figuur en het groot respek afgedwing by die Matabelekoning, Lobengula, en sy onderdane. Tussen 1876 en 1878 het hy ver anderkant die Zambezirivier in die Kafue-gebied handel gedryf en in 1879 na Mashukulumbwe gereis. Sy eerste boek het groot belangstelling in die jag van grootwild laat ontstaan en na 'n besoek aan Brittanje keer hy in 1881 terug om hom as volstruisboer hier te vestig. In plaas daarvan reis hy na Barotseland. In 1889 ontmoet hy Cecil John Rhodes in verband met laasgenoemde se plan vir die stigting van die Chartered Company en die besetting van Masjonaland. Selous onderneem om in 1890 as gids op te tree vir die voorgestelde ekspedisie. Hy het groot bekendheid verwerf maar weinige geldelike vergoeding. Nadat hy in die Eerste Matabele-oorlog geveg het gaan hy terug na Engeland. Hy het in 1917 in Oos-Afrika gesneuwel tydens die Eerste Wêreldoorlog.
Tong van Lucifer
Simboliek
Vir party mense roep die beeld 'n eensame sipresboom op wat vingeralleen op die Toskaanse landskap in Italië staan, maar nou wel in Nederland, wyd omsoom deur die oop, uitgestrekte omgewing van die Knardijk daaromheen. Vir ander laat die beeld dink aan 'n tong, en daarom dink die skepper (by die onthulling) dat dit 'n afbeelding van die tong van Lucifer kan wees; die gevalle aartsengel wat na die hemel lek.
Van de Wint reken toe dit sou te mooi wees wanneer die weerligstrale deur die koper aangetrek word, jaar in en jaar uit in die kunswerk sou vasslaan, die werk uit mekaar sou spat en die deeltjies stadig maar seker verbrokkel en een word met die natuur. Tot die verligting van die Provinsie Flevoland (die opdraggewer van die werk), blyk dit volgens hul navorsing onmoontlik. Volgens 'n ander anekdote (volgens Den Hollander) sou die weerlig die koper laat smelt en 'n ander vorm laat aanneem het. Nog 'n anekdote lui weer Van de Wint wou dat die bliksem daarin sou vasslaan, sodat die beeld letterlik lig na die aarde sou bring, 'n ligdraer.
Onder meer die SGP vind egter die beeld godslasterlik, omdat dit die duiwel sou uitbeeld wat sy tong uitsteek vir God. Nie eens 'n naamsverandering na "De Tong" sou die ChristenUnie of SGP tevrede stel nie, veral nie as "tienduisende Euro's" op die spel is nie.
Hoewel Gijs van de Wint nie by die onthulling van die kunswerk teenwoordig was nie, is hy van mening dat sy (ontslape) vader nie sy kuns sou inspan as middel om gelowe te beledig nie, en sien die simboliek anders in:
Lucifer was een figuur uit de Romeinse mythologie, hij staat symbool voor vuur. De omwikkeling met koperdraad wekt de associatie met een spoel, met elektriciteit, ook vanwege de mogelijke blikseminslag. Het gaat om natuurkundige verschijnselen, het heeft niets met religie te maken. Hy herhaal ook soortgelyke bewoording in 'n onderhoud met Omroep Flevoland (op beeld vasgevang).
Jord den Hollander sien in Beeldspraak (2016) velerlei simboliek in die kunswerk. Onder andere pas die kopersulfaatvoorkoms by die groen dyk waarop dit vasstaan. Die konstruksie binne die kunswerk herinner aan die houtribbe in die spante van 'n houtskip (vroeër óók uitgevoer met koper), en toevallig sit die beeld op 'n dyk, op een lyn met waar die varende skepe in die verlede sou rondvaar; nou op land wat drooggelê is. Hy vergelyk ook die "tong" met "tonge van vuur" (die omwikkeling van die spoeletjie koper versinnebeeld geleiding van vuur/elektrisiteit/bliksemstraal; wat in die Bybel voorkom en geen duiwelse betekenis het nie). Na aanleiding van die woordspeling "tong van vuur", herinner die beeld ook aan 'n vuurhoutjiekop ('lucifer' is die Nederlands vir 'vuurhoutjie'). En einde ten laaste is die Tong van Lucifer bloot 'n voortsetting van al die kunstenaar se ander werke wat ander vorme aanneem in sy werkplek, De Nollen, en dat die idee van sy tongbeeld by die landskap inpas en nie iets is wat "uit de hemel is gevallen".
Die beeld kan ook as landbaken en herkenningspunt vir motoriste op die A6 dien.
Beskadiging en vernieling
Die beeld het verskeie kere onder vandale deurgeloop, soos in 1995 (skade € 22 235, uit gulden omgereken). Ná die herstelwerk is die Tong teen die einde van 1996 weer teruggeplaas. In die somer van 2004 het 'n groot aantal koperdrade losgewikkel, maar luidens die ondersoek kon daar nie duidelik vasgestel word of dit aan die vandalisme of die kombinasie van die gebruikte materiale ten opsigte van die konstruksie toegeskryf moet word nie.
In Oktober 2006 is ontdek van die koperdraad in die kunswerk is (waarskynlik deur koperdiewe) losgeknip en weggedra. In 2007 is besluit om die beeld te herstel en terug op sy plek te plaas (sedertdien staan daar sekuriteitskameras om 'n ogie te hou). Daarvan wou die ChristenUnie en SGP in die Provinsiale Staten van Flevoland niks weet nie, weens die simboliek daaraan verbonde. Die tragiek rondom die herstelkoste ten spyt (€250 000 herstelwerk, plus dan nog die €86 000 vir beligting, kameras en ander verklikkers ter beveiliging van die beeld): aan die begin 2009 het die herstelwerk in Amsterdam, wat toe langer duur as wat verwag is, boonop 'n man se lewe gekos. Ná vier jaar is die Tong van Lucifer op Oktober 2010 weer terug op die dyk, met die bykomende veiligheid, beligting en kamerastelsel ook in 2010 aangebring.
In Oktober 2012 is nog skade aangemeld. Vandale het toegeslaan, maar die Provinsie (die eienaar van die kunswerk) swyg aanvanklik oor die skade daaraan verbonde, aangesien alle mededelinge die vandalisme kon vererger. Dit blyk toe die lampe is weg en die kragboks verniel. Omdat die kunswerk nie saans nou verlig is nie, sou die kameras niks kon opneem nie en koperdiewe gewoon hul gang kon gaan. In antwoord op die gestelde vrae van die PVV Flevoland is die antwoord:
De recente vernielingen (oktober 2011) (sic) betreffen vernielingen aan de beveiliging van het beeld, waarbij de verlichting is ontvreemd. De Tong van Lucifer is daarbij onbeschadigd gebleven.
Op 30 Januarie 2013 is aangekondig dat die beligting wat Oktober 2012 gesteel is nie meer vervang sal word nie, omdat die lampe te duur is en maklik gesteel kan word.
In Februarie 2020 is die kunswerk opnuut beskadig deur die winterstorms; die beeld staan toe windskeef. Op 28 Februarie is die kunswerk deur die Noord-Amsterdamse Machinefabriek kom haal vir herstelwerk. 'n Aantal Flevolanders het toe 'n petisie opgestel om die Tong van Lucifer uit godsdienstige, ekonomiese en praktiese redes nie te laat herstel of terug op die Knardijk te plaas nie. Van die toekomsmoontlikhede van die beeld sluit in: om die beeld geheel en al vir herwinning te skrap; in 'n museum te plaas; om die beeld De Surfboard om te doop en by die nuutaangelegde branderplankstrand van Lelystad op te rig, of, dat die beeld, ná 20 jaar uittarting van gelowiges, maar liefs in die vergeetboek moet kom. As die beeld dan moet weg van die Knardijk af, dan sou Gijs van de Wint dit liefs by De Nollen tussen sy vader se ander kunswerke wou hê.
In April 2020 word 'n voorstel ter tafel gelê deur onder meer die SGP, ChristenUnie, Forum voor Democratie en die PVV in die Provinsiale State van Flevoland om 'n ander staanplek te vind vir hierdie kunswerk, maar dit word net-net verwerp. 'n Ander mosie deur die CDA en Groenlinks ingedien ter ondersoek van die restourasie- en verskuiwingskoste, asook die presiese ooreenkomste wat destyds oor die kunswerk aangegaan is, is wel aangeneem.
Die herstelwerk beloop ondertussen €125 000, en om 'n nuwe staanplekkie te vind sou maar alleen die ondersoek €75 000 bedra. Vir sulke groot bedrae is die Provinsiale State nie te vinde nie, maar sake sloer glo om alternatiewe te soek, te wyte aan veranderde werksomstandighede weens covid-19-maatreëls. Uit die dokumente wat agterna aan die Provinsiale State gestuur is, blyk dit 'n opsigter het 'n week voor die storm uitgebreek het alarm gemaak, maar sy raad is in die wind geslaan.
Carl Petterson
Carl Petterson (Sollentuna, Stockholm, Oktober 1875 - Sydney, 12 Mei 1937) was 'n Sweedse seeman en avonturier. Hy tree in diens van 'n maatskappy wat kopra verhandel in die Bismarckargipel in die destydse Duits Nieu-Guinee. In 1904 ly hy skipbreuk en spoel aan op Tabar, 'n klein eiland wat effe ten noorde van Nieu-Ierland lê, by die dorpie Teripax.
In 1921 sterf sy vrou. Pettersson keer terug na Swede om 'n nuwe moeder vir sy kinders te soek. In 1923 trou hy met die Engels-Sweedse Jessie Louisa Simpson op Tabar. Sy koprabedryf het in sy afwesigheid vervalle geraak, maar deur 'n goudvonds word hy 'n ryk man. Nietemin verlaat die Petterssons Tabar. Jessie Simpson gaan in die jare dertig na Swede vir 'n behandeling teen kanker, maar sterf daar in 1935. Haar man vergesel haar nie, trouens, hy keer nie weer na Swede terug nie en sterf aan 'n hartaanval in Australië.
Oor Petterson en sy belewenisse doen in Sweedse koerante sterke verhale die ronde, wat Astrid Lindgren geïnspireer het tot die skepping van die vader van Pippi Langkous, Efraïm Langkous.
Ilse Koch
Ilse Koch (22 September 1906 - 1 September 1967) was die vrou van Karl-Otto Koch, bevelvoerder van die Nazi-konsentrasiekampe Buchenwald (1937–1941) en Majdanek (1941–1943). In 1947 word sy een van die eerste prominente Nazi's wat deur die Amerikaanse weermag verhoor is.
Sy is daarvan beskuldig dat sy aandenkings uit die vel geneem het van vermoorde gevangenes met eiesoortige tatoeëring, hoewel dié bewerings tydens albei haar verhore van die hand gewys is. Sy is deur die gevangenes bekend as "The Witch of Buchenwald" (Die Hexe von Buchenwald) vanweë haar wreedheid en wispelturigheid teenoor gevangenes. In Engels word na haar verwys as: "The Beast of Buchenwald", "Queen of Buchenwald", "Red Witch of Buchenwald", "Butcher Widow", en meer gereeld, "The Bitch of Buchenwald".
Ludwig IV, Groothertog van Hesse
Ludwig IV (12 September 1837 - 13 Maart 1892) was die Groothertog van Hesse. Hy het van 13 Junie 1877 tot met sy dood regeer. Deur sy eie en sy kinders se huwelike was hy verbind aan die koningshuise van Brittanje, Rusland en verskeie ander lande.
Vroeë lewe
Ludwig is in die Prinz-Karl-Palais in Darmstadt gebore as die oudste seun van prins Karl van Hesse en prinses Elisabeth van Pruise. Omdat sy pa se oudste broer Ludwig III, die heersende Groothertog van Hesse, sedert 1833 met sy eerste vrou getroud was, maar geen kinders by haar gehad het nie, en van 1868 af in ’n morganatiese huwelik betrokke was, was prins Ludwig van sy geboorte af die tweede aanspraakmaker op die troon, naas sy pa.
Huwelik
Op 1 Julie 1862 is Ludwig getroud met prinses Alice van die Verenigde Koninkryk, ’n dogter van koningin Victoria. Hoewel die huwelik deur die prinsgemaal, prins Albert, gereël is, het die paartjie uit eie wil getrou, selfs nadat die dood van prins Albert ’n skadu oor die troue gegooi het. Hulle het ouers geword in minder as ’n jaar ná die troue en die paartjie het finansieel gesukkel om die lewenstyl te handhaaf wat van iemand van hulle rang verwag is. Prinses Alice se belangstelling in sosiale dienste, wetenskaplike ontwikkeling, welsyn en intellektuele stimulasie is nie deur Ludwig gedeel nie. Die dood van hulle jongste seun, Friedrich, wat hemofilie gehad en voor sy derde verjaardag in 1873 uit ’n paleisvenster geval het, het ’n spirituele krisis by die prinses veroorsaak waarin haar man blykbaar nie gedeel het nie.
In 1866 het die Oostenrykers in die Oostenryk-Pruisiese Oorlog ’n nederlaag gelei en die Groothertogdom Hesse het gevaar geloop om aan Pruise toegeken te word as oorlogsbuit, soos wat met ander Oostenrykse bondgenote gebeur het. Dit lyk of Hesse dié lot gespaar gebly het danksy ’n oordrag van grondgebied en die verbintenis tussen sy heerser en die tsaar van Rusland (Aleksander II se vrou, Maria Aleksandrowna (Marie van Hesse), was die suster van Hesse se groothertog Ludwig III en van prins Karl).
In Maart 1877 het Ludwig die eerste aanspraakmaker op die troon van Hesse geword toe sy pa sterf, en minder as drie maande later was hy op die troon toe sy oom, Ludwig III, sterf.
’n Jaar en ’n half later het hy egter witseerkeel opgedoen. Hy het herstel, maar die siekte het sy jongste dogter, die vierjarige Marie, en sy vrou geëis. Van toe af het hy sy vyf oorlewende kinders alleen grootgemaak.
Dood
Groothertog Ludwig IV is op 13 Maart 1892 aan ’n hartaanval dood en is deur sy seun, Ernst Ludwig, opgevolg.
Sjokolade-doktervis
Identifikasie
Die vis word tot 27 cm lank en is donkerbruin tot lig met 'n wit stert. Daar is 'n donker kol by agterkant van die dorsalevin wat slegs sigbaar is wanneer die vis sy ligter kleur variasie vertoon, soos by die skoonmaak stasies. Die onvolwasse vissies het ligte geel vinne.
Blouband-doktervis
Die Blouband-doktervis (Acanthurus lineatus) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die Stille Oseaan en Indiese Oseaan; ook aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Bluebanded surgeonfish.
Identifikasie
Die vis word tot 38 cm lank en is opmerklik in die water. Daar is verskeie horisontale, bloue strepe met swart rante op die vis se lyf wat strek van die kop tot by die stertvin se basis. Daar is geel strepe tussen die blou strepe. Die pens is persagtig terwyl al die vinne helder blou rante het. Die stertvin is holrond.
Die vis leef in rotskus areas en ook vlak riwwe waar die water onstuimig is. Hulle beweeg bokant die riwwe rond in water wat 1 tot 12m diep is. Die onvolwasse vissies word soms gevind in tussengety poele. Hulle vreet alge en is alleenlopers maar kan ook in klein groepies gevind word. Die vis aggressief.
Vajrayana
Vajrayana is ’n komplekse stelsel van Boeddhistiese denkrigtings en praktyke met vele fasette wat oor verskeie eeu ontwikkel het. Dit is ook bekend as Tantristiese Boeddhisme, Tantrayana, Mantrayana, Geheime Mantra of Esoteriese Boeddhisme.
Volgens Vajrayana-geskrifte verwys die term Vajrayana ("die Diamantvoertuig") na een van drie voertuie of paaie wat lei na verligting; die ander twee is Sravakayana (ook bekend as Hinayana, "die Klein Voertuig") en Mahayana ("die Groot Voertuig).
Agtergrond
Vajrayana is deur Indiese mahasiddhas gestig en volg die Boeddhistiese tantra-geskrifte.
Tantristiese Boeddhisme het in ’n groot mate te doen met rituele en meditasiepraktyke. Een aspek van Vajrayana is die inspan van psigo-fisieke energie deur rituele, visualiserings, fisieke oefeninge en meditasie as ’n manier om die gees te ontwikkel. Deur dié tegnieke kan iemand boeddhaskap in een leeftyd behaal, of selfs in drie jaar. Dié praktyke kan seksuele joga insluit, maar net vir sommige gevorderde beoefenaars.
Geskiedenis
Hoewel die eerste Boeddhistiese tantras van die 3de tot die 12de eeu in Indië verskyn het, glo geleerdes soos Hirakawa Akira dat Vajrayana waarskynlik in die 6de of 7de eeu ontstaan het, terwyl die term Vajrayana self in die 8ste eeu begin gebruik is.
Die Vajrayana is voorafgegaan deur die Mantrayana en is gevolg deur die Sahajayana en Kalacakrayana.
Emile de Antonio
Emile de Antonio (14 Mei 1919 – 16 Desember 1989) was 'n Amerikaanse regisseur, vervaardiger, en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Point of Order! (1964), In the Year of the Pig (1968), In the King of Prussia (1983), en Mr. Hoover and I (1989).
Bobby Steggert
Bobby Steggert (gebore 2 Maart 1981) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente For Richer or Poorer (1997) en Kinsey (2004), en in die televisiereekse All My Children (1970) en Live from Lincoln Center (1976).
Sam Louwyck
Sam Louwyck (gebore 1966) is 'n Belgiese akteur.
Umzumbe
Etimologie
Umzumbe is geleë suid van die monding van die Mzumberivier, waarvan dit sy naam kry; van Zoeloe-oorsprong. Die naam beteken die slegte, gevaarlike of kronkelende een.
Ontspanningsareas
Umzumbe het een strand, die Umzumbe Beach wat 'n Blouvlagstrand is. Nabygeleë en groter strande op die Laer-Suidkus sluit Hibberdene, Ramsgate, St Michael's-on-Sea, Uvongo, Margate en Marina Beach in. Nog 'n ontspanningsgebied is die Umzumbe Surf Camp.
Jack Stehlin
Jack Stehlin is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse JAG (1995), Buffy the Vampire Slayer (1996), en Weeds (2005).
Chester Morris
Chester Morris (16 Februarie 1901 – 11 September 1970) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Bat Whispers (1930), The Divorcee (1930), Tomorrow at Seven (1933), en Meet Boston Blackie (1941).
David Murgia
David Murgia (gebore 16 Maart 1988) is 'n Belgiese akteur.
NG gemeente Claremont
Die NG gemeente Claremont was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die west van Johannesburg met sy swaartepunt in die voorstad met dieselfde naam, Claremont.
Die gemeente is in 1958 gestig in 'n tyd toe daar 'n groot toename in die getal Afrikaanssprekendes in dié deel van die Witwatersrand was. In die onmiddellike omgewing van die ou moedergemeente van dié geweste, NG gemeente Waterval, wat op 24 Mei 1921 van die NG gemeente Langlaagte afgestig is, het ook nog Greymont in 1954 en Aasvoëlkop in 1959 ontstaan. Vroeër reeds het die eerste twee dogtergemeentes van Waterval, Linden (met Greenside en Emmarentia van Johannesburg-Oos daarby ingereken) op 8 Oktober 1936 en Westdene op 14 April 1938 tot stand gekom.Op hulle beurt het Hurst Hill (later Crosby-Wes) in 1949 van Westdene afgestig en van Linden: Ferndale (later Randburg) in 1944, Fairland en Fontainebleau in 1955 en Lindenpark in 1962. Triomf is in 1967 tussen Waterval en Westdene gestig ná die gedwonge verskuiwings uit Sophiatown.
Claremont is op 28 Augustus 2011 by die moedergemeente, Waterval, ingelyf. Ds. Martin Petrus Bothma het die gemeente van 1963 af bedien en, nadat hy in 1998 geëmeriteer het, nog tot aan die einde as emeritus-leraar.
Karl-Otto Koch
Karl-Otto Koch ( Duitse: [kɔx]; 2 Augustus 1897 - 5 April 1945) was 'n middel-bevelvoerder in die SS van Nazi-Duitsland wat die eerste kommandant van die Nazi-konsentrasiekampe by Buchenwald en Sachsenhausen was. Van September 1941 tot Augustus 1942 dien hy as die eerste bevelvoerder van die Majdanek-konsentrasiekamp in die besette Pole en steel hy groot hoeveelhede waardevolle items en geld van vermoorde Jode. Sy vrou, Ilse Koch, het ook aan die berugte misdade by Buchenwald en Majdanek deelgeneem.
Elba
Etruskers
Die eiland was in Etruskiese hande tot 453 v.C.. Hulle het daar mynbou bedryf en die Monte Castello was 'n Etruskiese fort.
Napoleon
Elba is beroemd as die plek van bannelingskap van Napoléon Bonaparte tussen 4 Mei 1814 en 26 Februarie 1815, waar hy sy eie vorstedom gekry het.
Katarak
duimnael|250px|Vergrote aansig van 'n katarak in 'n mens se oog.
Katarakte, 'n degeneratiewe verdikking/dofheid van die lens, is die hoofoorsaak van blindheid. Dit is behandelbaar en kan maklik by PGS-klinieke en -sentrums geïdentifiseer word, sowel as deur tuisversorgers omdat dit so opmerklik is. Operasies om katarakte te verwyder word op die vlak van sekondêre hospitale uitgevoer. Daar is gewoonlik 'n waglys. Diabete behoort 'n jaarlikse oogtoets vir die vroeë vorming van katarakte te ondergaan.
Stacy Keibler
Stacy Keibler (gebore 14 Oktober 1979) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Bubble Boy (2001), The Comebacks (2007), en A Drop of Love (2012), en in die televisiereeks WCW Monday Nitro (1995).
Suidheuwels
Suidheuwels (Engels: South Hills) is 'n mindergegoede voorstad in die suide van Johannesburg, sowat 8 km suidoos van die stadsaal.
Dit word begrens deur, kloksgewys vanaf die noorde, Moffat View, Unigray, Steeledale, Welfare Park en Klipriviersberg Estate-kleinhoewes. In die noorde skei Suidelike Klipriviersbergweg Suidheuwels van Moffat View en Unigray, terwyl Linroystraat die oostelike grens met Steeledale vorm.
Geskiedenis
Suidheuwels is aangelê op die plaas Klipriviersberg en op 23 September 1942 onder die naam Welfare Park geproklameer. Volgens dr. Peter Raper is die naam in 1962 na Suidheuwels verander, na aanleiding van die dorpsgebied se ligging op 'n hoogte in die suide van Johannesburg, maar ’n woonbuurt net suid van Suidheuwels dra volgens Google Maps steeds dié naam.
Suidheuwels se inwoners het vroeër jare hoofsaaklik uit mindergegoede Afrikaners bestaan, maar die bevolkingsamestelling het met die jare minder Afrikaans geword, terwyl die swart inwoners die wittes verbygesteek het as die grootste enkele groep. In die noorde van die voorstad het die Hoërskool J.G. Strijdom verengels en staan dit nou as Diversity High School bekend, met feitlik net swart leerders. In die aangrensende Welfare Park, in werklikheid ’n deel van Suidheuwels, bied die Laerskool Montanus (in 1959 as die Afrikaansmedium Laerskool Suidrand gestig) wel nog van sy klasse deur medium Afrikaans aan. Die Laerskool Suidheuwels is in 1947 as 'n dubbelmediumskool gestig, maar het reeds in 1954 Afrikaansmedium geword. Tussen die twee Afrikaanse skole het South Hills Primary School primêre onderwys deur middel van Engels aangebied. Die naaste Engelsmedium- sekondêre skool was The Hill High School in The Hill, oos van Moffatpark.
In 2011 se sensus was die voorstad (Welfare Park ingesluit) se bevolkingsamestelling 52% swart, 33,4% wit en 12,1% bruin. Wat die huistale betref, was Afrikaanse te steeds die grootste huistaal (31,4%), gevolg deur Engels (24,9%) en Zoeloe (13,5%). Tien jaar tevore was 45% van die bevolking Afrikaanssprekend en 59,4% wit. Toe Suidheuwels nog 'n blanke groepsgebied was, was dit sowat driekwart Afrikaans, want in 1961 (die enigste jaar waarvoor statistieke beskikbaar is) was 2 149 van die munisipale kiesers Afrikaans- en 824 Engelssprekend.
Die enigste Afrikaanse Susterkerk in die Suidheuwels omgewing is die NG gemeente Klipriviersberg. By dié gemeente, wat oorspronklik in Rewlatch noordwes van Suidheuwels gebaseer was, is die NG gemeente Rosettenville omstreeks 1974 ingelyf, waarna Klipriviersberg die perseel van Rosettenville oorgeneem het en die Hervormde gemeente Johannesburg-Suid Klipriviersberg se eiendom in Rewlatch. Op 8 November 1950 het die NG gemeente Suid-Rand van Klipriviersberg afgestig. Die gemeente kon dit net bekostig om ’n saal te bou sodat die hoeksteen van sy kerkgebou, ontwerp deur Paul J. du Plessis, eers op 31 Oktober 1964 gelê is.
Weens die voortdurende afname in Suid-Rand en Klipriviersberg se lidmaatgetalle, is eersgenoemde omstreeks 1997 by laasgenoemde ingelyf, waarna Klipriviersberg verhuis het na Suid-Rand se kerkperseel in Karinaplek, Suidheuwels. Die lidmate het bly verminder van 180 doop- en 680 belydende lidmate net ná die stigting tot net 20 en die belydende lidmate tot 294, 10 keer minder as die drie samestellende dele se 2 572 belydende lidmate in 1960.
Oogtoets
Oogtoetse, wat die gebruik van oogkaarte insluit, is op die vlak van primêregesondheidsorg (PGS) by klinieke beskikbaar en help om vir refraksiefoute soos bysiendheid, versiendheid, verwronge visie en "verouderende oë" te toets. Ná die ouderdom van 40 word die lens van die oog meer onbuigsaam en dit word moeiliker vir sommige persone om van naby te lees.
Skoolverpleegkundiges en verpleegkundiges van primêregesondheidsorgklinieke kan kinders na skoolklinieke vir oogondersoeke verwys.
Pous Theodorus II
Theodorus II was die 115de pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Theodorus II is in 840 gebore in Konstantinopel (Rome volgens BBKL en PTA), die seun van (Patriarg ?) Photius. Hy word priester gewy deur Pous Stefanus V. Sy broer Theotius was 'n biskop. In November 897 volg hy Pous Romanus op en regeer tot sy dood in Desember 897. Hy word opgevolg deur Pous Johannes IX. Die naam ‘Theodorus’ beteken 'gawe van God'.
Pontifikaat
Pous Theodorus II het slegs 20 dae regeer gedurende Desember 897. Hy het Pous Formosus gerehabiliteer en al die wydinge wat deur Formosus uitgevoer is weer geldig verklaar. Hy het die liggaam van Formosus wat in die Tiber-rivier gegooi is en by Porto weer uitgehaal is, laat herbegrawe in die Sint Pieterskerk.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Pinkster
Pinkster (afgelei van die Griekse πεντηκοστὴ [ἡμέρα], pentēkostē [hēméra], letterlik: "vyftigste [dag]") is 'n Christelike fees ter herinnering aan 'n belofte wat Jesus van Nasaret vir sy volgelinge gemaak het. Volgens die Christelike Pinkster-teologie sou hy vyftig dae ná sy opstanding 'n helper, die Heilige Gees, stuur om sy aanhangers, wat in Jerusalem vergader het om die Joodse Wekefees te vier (Die handelinge van die apostels 2:1-41), met nuwe krag te beklee. Pinkster word sedert die 3de eeu as 'n Christelike fees gevier (die eerste historiese verwysing na die fees dateer selfs terug na die jaar 130 n.C.) en is gegrond op die Joodse tradisie van die Wekefees (Hebreeus: Sjavuot), wat vyftig dae ná die Pasgafees (Hebreeus: Pesach) gevier word. In ooreenstemming hiermee val die Christelike Pinksterfees op die vyftigste dag ná Pase.
Volgens die Christelike leerstelling het die Heilige Gees gedurende die eerste Pinkster oor Jesus se dissipels neergedaal. Die Heilige Gees het die vorm aangeneem van tonge van vuur, en 'n druisende wind, wat die huis gevul het waar hulle gesit het. Die dissipels het vervul geraak met die Heilige Gees en hulle het begin om in vreemde tale te praat wat hulle self nie geken of verstaan het nie. Sommige besoekers aan Jerusalem vanaf ander dele in die Romeinse Ryk het die tale verstaan, maar sommiges het dit nie verstaan nie, en het gedink die dissipels was dronk of beset deur bose geeste.
"Toe die mense die geluid hoor, het 'n groot skare saamgedrom. En omdat elkeen gehoor het hoe daar in sy eie taal gepraat word, het hulle nie geweet hoe hulle dit het nie. Verras en verbaas sê hulle toe: 'Die mense wat daar praat, is tog almal Galileërs. Hoe hoor elkeen van ons dan sy eie moedertaal? Perse, Mediërs en Elamiete, sowel as die inwoners van Mesopotamië, Judea en Kappadosië, Pontus en die provinsie Asië, Frigië en Pamfilië, Egipte en die dele van Libië om Sirene, mense uit Rome, Jode sowel as heidene wat die Joodse geloof aangeneem het, Kretensers en Arabiere – ons hoor hulle in ons eie tale praat oor die groot dinge wat God gedoen het.' Hulle was almal verbaas en uit die veld geslaan. Party het vir mekaar gevra: 'Wat kan dit tog beteken?' Maar party het gespot en gesê: 'Hulle is dronk.' Handelinge 2:6-13"
Toe het Petrus met die groep mense gepraat, en verduidelik dat die vreemde verskynsels deur die profeet Joël voorspel was, en dat dit die profesie van Dawid bevestig het. Petrus het die luisteraars vermaan om na Christus te keer. Toe hy gevra word wat 'n mens moet doen, antwoord hy: "Bely, en word gedoop, elkeen van julle in die naam van Jesus Christus, vir die vergewing van julle sondes, en julle sal die geskenk van die Heilige Gees ontvang." Omtrent drieduisend het gehoor gegee aan Petrus se versoek en is gedoop.
"Toe staan Petrus saam met die elf ander apostels op en onder leiding van die Heilige Gees spreek hy die mense toe: 'Jode en julle almal wat in Jerusalem woon, ek moet vir julle verduidelik wat gebeur het. Luister na wat ek gaan sê: Hierdie mense is nie dronk soos julle dink nie, want dit is nog maar nege-uur in die môre. Nee, hier gebeur wat God deur die profeet Joël gesê het: Só sal dit in die laaste dae wees, sê God: Ek sal my Gees uitstort op alle mense: julle seuns en julle dogters sal as profete optree; julle jongmense sal gesigte sien; julle oumense sal drome droom. Ja, op my dienaars en my dienaresse sal Ek in daardie dae my Gees uitstort, en hulle sal as profete optree. Ek sal tekens bo in die lug en wonders onder op die aarde gee: bloed en vuur en rookwolke. Die son sal pikdonker word en die maan bloedrooi voordat die groot en glorieryke dag van die Here kom. So sal dit dan wees: elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word. Handelinge 2:14-21."
Die eerste Pinksterfees word in die Christelike tradisie as die stigtingsdatum van die oorspronklike Ekklesia (Kerk) beskou.
Pinkster en die Joodse Sjavuot
Die Christelike Pinkstergebeure het volgens die Nuwe Testament van die Bybel (Handelinge 2:1) tydens die Joodse fees Sjavuot plaasgevind. Hierdie fees is ter herinnering aan die openbaring van die Tora aan die Joodse volk as een van die belangrikste feesdae van die Joodse godsdiens gevier. Sjavuot beteken letterlik 'weke' en verwys na die sewe weke ná die Pesachfees, wat op die vyftigste dag voltooi is. Die Griekse benaming pentekostē, waaruit ook die Afrikaanse naam Pinkster ontstaan het, is reeds op hierdie tradisie gegrond. Sjavuot was daarnaas ook 'n oesdankfees en het die einde van die koringoestyd gemerk, wat met Pesach begin het.
Pinksterdatums
Die vroegste moontlike termyn volgens die Gregoriaanse kalender is 10 Mei en die laaste moontlike is 13 Junie. In die Juliaanse kalender, wat veral deur die Oosters-Ortodokse Kerke gebruik word, verskil dié datum effens.
Swartrugmalmok
Die swartrugmalmok of swartrugalbatros is 'n pelagiese seëvoël wat in kusgebiede in die Suidelike Halfrond aangetref word. Dit is 'n bedreigde spesie, maar tog die algemeenste en mees wyd verspreide malmok.
'n Volwasse swartrugmalmok het lang, reguit vlerke. Die vlerke se rugkante is swarterig-bruin, asook die mantel en stertrugkant; hierdie dele vorm 'n sterk kontras met die spierwit kop en lyf. Die wit ondervlerke het baie breë, swart randstrepe: die voorrand is besonder breed. Die voël het 'n gelerige-oranje snawel met 'n oranje-pienk punt en kenmerkende swart wenkbroue. 'n Onvolwasse swartrugmalmok se veredrag is soortgelyk, maar die ondervlerk is oorwegend donkerder en die snawel is grys of 'n donker horingkleur met 'n swart punt. Soos die onvolwasse voël ouer word, word sy ondervlerk ligter. Onvolwasse voëls het ook 'n grys agterkop wat 'n onvoltooide kraag vorm, met rokerige vlekke op hul kop. Die swartugmalmok is een van die kleinste spesies van al die malmokke: 'n volwasse swartrugmalmok se lengte wissel tussen 80 en 95 cm en het 'n massa van 3 tot 5 kg. Die voël het 'n vlerkspan van 210 tot 250 cm.
Oor die algemeen het die swartrugmalmok die selfde maat tydens die broeiseisoen. Hulle neste word op steil afgronde of helling gebou, tot 300 m bo seevlak. Die nes is modder-en-mis pilaar, met bietjie gras en seegras bygevoeg. Swartrugmalmokke maak elke jaar gebruik van dieselfde nes. Vroeg in Oktober lê die wyfie een eier. Die kuikens is 'n ligte grys en word deur beide ouers gevoer. Die kleintjies verlaat die nes tussen die middel van Maart en vroeg April.
Swartrugmalmokke vlieg laag oor die water en vang hul kos van die see se oppervlak of net onder die oppervlak: hulle duik soms van hoogtes tot 9 m. Hulle vreet meestal vis en planktonkrefies (krill), maar soms ook koppotiges, jellievisse en salpe (familie Salpidae). Die soektog na kos kan soms 'n aantal dae duur en oor honderde kilometers strek.
Alhoewel die swartrugmalmok 'n wye verspreiding geniet is daar slegs 'n beraamde 1 220 000 oor en hierdie getal daal steeds. Die grootste bedreiging vir hierdie voëls is onbedoelde vangs deur langlynvissers en treilvissers (sleepnettrekkers). Die meeste van hul broeigebiede is nou beskermde reservate.
Lou Antonio
Lou Antonio (gebore 23 Januarie 1934) is 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Cool Hand Luke (1967) en in die televisiereekse Star Trek (1966), Picket Fences (1992), en Chicago Hope (1994).
Hamilton John Goold-Adams
Sir Hamilton John Goold-Adams (27 Junie 1858 – 12 April 1920) was Luitenant-goewerneur van die Oranjerivierkolonie. Hy is gebore in 1858. In Suid-Afrika veg hy in sir Charles Warren se ekspedisie van 1884 teen die Betsjoeanas en hy het as majoor bevel gevoer oor die Veldmag in die 1893 Matabele-oorlog. In 1895 word hy majoor in die 1ste bataljon van die Royal Scots en Resident-kommissaris vir Betsjoeanaland. Hy dwing respek af by alle rasse met sy takt en bekwaamheid. Hy onderskei hom tydens die Beleg van Mafeking tydens die Tweede Vryheidsoorlog en van 1901 tot 1910 was hy die Luitenant-goewerneur van die Oranjerivierkolonie. Hy beleef die instelling van verantwoordelike bestuur en die voorbereidsels vir die Nasionale Konvensie en Uniewording. Hy sterf op 12 April 1920.
NG gemeente Brakpan-Suid
duimnael|regs|170px|Ds. Jacob de Jager, die gemeente se eerste leraar. duimnael|regs|170px|Ds. [[Gerhard Cruywagen, die gemeente se tweede leraar.]]
Die NG gemeente Brakpan-Suid was een van vyf gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk wat die naam van die Oos-Randse dorp Brakpan gedra het, maar dit is ingelyf by Brakpan-Wes.
Stigting
Die stigting van die gemeente Brakpan-Suid, wat met sy ontstaan geheel en al uit kleinhoewes suidoos van Brakpan bestaan het, was een van die bewyse van die snelle uitbreiding van die NG Kerk in die 1940’s in die stedelike en nywerheidsgebiede van Suid-Afrika. Die gemeente is amptelik op Dinsdag 29 Mei 1945 gestig. Die eerste erediens van die gemeente is op Sondag 2 Junie 1945 deur dr. L.P. Snyman van Brakpan (die konsulent) in die Withokskoolsaal gehou. Die eerste kerkraadsvergadering het op 4 Junie plaasgevind.
Bouwerk
Die gemeente het £500 en ‘n sinksaaltjie op een van die kleinhoewes van Brakpan-Wes ontvang. 'n Kleinhoewe is op Witpoort aangekoop en die huis daarop kon dadelik as pastorie dien. Die gemeente besluit vervolgens om 'n kerksaal met sitplekke vir 500 persone op die kleinhoewe te bou en op 2 Januarie 1947 kon die kerkraadsvergadering vir die eerste keer in die konsistorie gehou word. 'n Goeie pyporrel is aan die einde van April 1948 ingebou; “dit is 'n melodieuse versiering vir die saal”. Die eerste orreliste was mev. J. de Jager, wat opgevolg is deur mev. A. Stark. Die sinksaal wat op 'n ander kleinhoewe gestaan het, is ook later na die kerkeiendom verplaas.
Tweede leraar
Ná 'n tydperk van minder as drie jaar neem ds. De Jager 'n beroep na Turffontein aan en neem op 20 Oktober 1948 afskeid van die gemeente. Ds. G.A. Cruywagen is oor die naweek van 22 en 23 September 1949 bevestig.
In 1951 berig Ons gemeentelike feesalbum: “Op die oomblik is daar 'n merkbare opbloei in die gemeente. Die mooi getal van ses-en-dertig kerkraadslede staan die leraar ter sy. Die Sondagskool, wat op ses verskeie punte in die gemeente gehou word, het min of meer tweehonderd-en-vyftig kinders. Die TVSV se werksaamhede staan in die teken van groei en entoesiasme, en die Jeugvereniging geniet die mooi belangstelling van die grootste gedeelte van die gemeente se jeug. Die lidmate tel iets oor die sewehonderd. Wanneer Brakpandorp later (soos verwag word) in die rigting van die kleinhoewes sal uitbrei, kan 'n verdere groei van die gemeente verwag word.
Knokke-Heist
Knokke-Heist is 'n Belgiese munisipaliteit in die noorde van die Vlaamse provinsie Wes-Vlaandere. Knokke-Heist grens aan die Nederlandse provinsie Zeeland. Die munisipaliteit het 33 556 inwoners (1 Januarie 2014). Plekke in die munisipale gebied van Knokke-Heist is Knokke, Heist, Duinbergen, Westkapelle en Ramskapelle. Knokke beskik oor 'n spoorwegstasie.
Bosjesmansbrood
Die bosjesmansbrood (Encephalartos caffer) is 'n broodboomspesie van die genus Encephalartos. Die boom is endemies aan die Oos-Kaap en kom in 'n kusstreek voor vanaf Humansdorp, verby Bathurst tot by Oos-London; Kentani in die voormalige Transkei tot so ver oos as Willowvale. Die struik word selde hoër as 1,2 m
Knokke-Heist
Knokke-Heist staan bekend vir die natuurreservaat die Zwin en vir sy talle kunsgalerye en modeboetieke. Die belangrikste winkelstrate is die Lippenslaan, die Dumortierlaan en die Kustlaan. Die munisipaliteit het in die 20e eeuw 'n gewilde toeristebestemming geword. Daar is verskeie hotelle en restaurante.
Bosjesmansbrood
Die boom se FSA-nommer is 14.11. In Engels staan die broodboom as die Grahamstown cycad of Eastern Cape dwarf cycad bekend.
Voorskrifmedisyne
Voorskrifmedisyne is geneesmiddels wat wetlik vereis dat 'n mediese voorskrif benodig is voordat dit uitgedeel kan word. In teenstelling, kan selfsorgmedisyne verkry word sonder 'n voorskrif. Die rede vir hierdie verskil in middelbeheer is die moontlike omvang van misbruik, van dwelmmisbruik tot geneeskunde beoefen sonder 'n lisensie en sonder voldoende opleiding. Verskillende jurisdiksies het verskillende definisies van wat 'n voorskrifgeneesmiddel is.
"Rx" (℞) word dikwels as 'n kort vorm vir voorskrifmedisyne in Noord-Amerika gebruik - 'n inkrimping van die Latynse woord "resep" (afgelei van "recipere") wat "neem" beteken. Voorskrifmedisyne word dikwels saam met 'n monografie uitgedeel (in Europa 'n Pasiënt Inligting Pamflet) wat gedetailleerde inligting oor die middel gee.
Die gebruik van voorskrifmedisyne neem toe sedert die 1960's.
Hardangerviool
Die Hardangerviool (Noors: Hardingfele) is 'n Noorse variant van die viool wat behalwe vir sy vier (soms vyf) melodiesnare nog oor vyf of meer resonansiesnare uit staal of messing beskik. Dit word soos by die historiese Viola d'amore onder die kam aangebring, en gee aan die instrument sy kenmerkende klank. Die Hardangerviool verskil van gewone viole ook ten opsigte van sy vlakker kam, wat dit moontlik maak om drie snare gelyktydig te slaan, en die ryk versierings wat dikwels streeksgebonde is.
Die naam verwys na die oorsprongsgebied Hardanger. Die oudste Hardangerviool, wat bewaar gebly het, is in 1651 deur die leenheer Ole Jonsen Jaastad (1621-1694) in Ullensvang vervaardig en tans in die Historiese Museum van Bergen vertoon. In teenstelling met die meeste ander ou Hardangerviole beskik dit slegs oor twee resonansiesnare.
Namakwarooiklapperbos
Die Namakwarooiklapperbos (Erythrophysa alata) is 'n boom wat inheems is in Namibië en Suid-Afrika. Dit kom onder andere voor in in rotsagtige hellings in Namakwaland. Die boom het drie lobbige vrugte wat soos rooi ballonne lyk. Die boom se FSA-nommer is 436.1.
Pleknaamsveranderinge in Gaboen
Hier volg 'n lys van dorpe en stede in Gaboen waarvan die name verander is:
Ray Coulthard
Ray Coulthard (gebore 3 September 1968) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Muppet Christmas Carol (1992) en The English Patient (1996), en in die televisiereeks Hotel Babylon (2006).
Elizabeth Keifer
Elizabeth Keifer (gebore 14 November 1961) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Morning Glory (2010) en in die televisiereekse The Young and the Restless (1973) en Superboy (1988).
Hidrouliese kapasitansie
Die hidrouliese kapasitansie is in die plantkunde 'n maat vir die sukkulensie van vetplante. Dit is gedefinieer as die verhouding van die volumeverandering en die verandering in waterpotensiaal:
Die grootheid se eenheid is
Dave Morris (akteur)
Dave Morris (7 Junie 1884 – 27 November 1955) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Juno and the Paycock (1930).
Hidrouliese kapasitansie
Dit is nogtans nuttiger en gebruikliker om die relatiewe hidrouliese kapasitansie te gebruik: Hierdie grootheid se eenheid is MPa^{-1}
Sukkulente plante het gewoonlik 'n hoë relatiewe hidrouliese kapasitansie. Hulle kan baie water opneem en opswel sonder veel toename van die waterpotensiaal.
Die selwand se modulus
'n Verwante grootheid wat soms aangewend word is die sel se volumetriese elastisiteitsmudulus \epsilon:
Hierde grootheid het die eenheid MPa en is amper die inverse van die relatiewe hidrouiese kapasitansie, maar niet heeltemal nie omdat \epsilon strik 'n eienskap van die selwand is en nie van die selinhoud nie.
Harry Antrim
Harry Antrim (27 Augustus 1884 – 18 Januarie 1967) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Words and Music (1948), The Heiress (1949), Tomorrow Is Another Day (1951), en Baby Face Nelson (1957).
Rod Steiger
Rod Steiger (14 April, 1925 – 9 Julie, 2002) was 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente On the Waterfront (1954), The Pawnbroker (1964), In the Heat of the Night (1967), en Duck, You Sucker (1971).