cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Phil Harris
Phil Harris (24 Junie 1904 – 11 Augustus 1995) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Wheeler Dealers (1963), The Jungle Book (1967), The Aristocats (1970), en Robin Hood (1973).
José Fontana (sokkerspeler)
José Fontana (19 Maart 1912 – 3 April 1986), beter bekend as Rei, is 'n Brasiliaanse sokkerspeler. Hy speel onder meer vir Coritiba en Vasco da Gama.
Megan Hall (digter)
Megan Hall is 'n Suid-Afrikaanse digteres. Sy is in Kaapstad gebore waar sy ook tans woon. Sy het van 2003 tot 2018 by Oxford University Press Southern Africa gewerk, meestal op literatuur in Engels en woordeboeke, in Engels, Afrikaans, Zoeloe, Xhosa en ander Afrika-tale.
Haar eerste digbundel, Fourth Child (Modjaji Boeke, 2007) het die Ingrid Jonkerprys van 2008 gewen.
Gereformeerde kerk Roodepoort
duimnael|links|300px|Die destydse kerkgebou. duimnael|links|170px|Ds. [[Deon du Plessis, leraar van 1958 tot 1966.]]
Die Gereformeerde kerk Roodepoort was ’n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika in die Wes-Randse stad Roodepoort.
Agtergrond
Die Gereformeerde Kerk het eers betreklik laat tot Roodepoort toegetree, want wes daarvan is die Gereformeerde kerk Krugersdorp, die oudste gemeente aan die Rand, reeds op 25 April 1896 gestig en ’n maand later, op 23 Mei 1896, die Gereformeerde kerk Johannesburg, oos daarvan. Die NG gemeente Krugersdorp is ses jaar voor die plaaslike Gereformeerde kerk gestig, op 7 Junie 1890, en die NG gemeente Johannesburg nege jaar voor die eerste Gereformeerde kerk in die Goudstad, en wel op 14 Augustus 1887. Maar op Roodepoort het die eerste NG gemeente reeds op 17 Mei 1905 van Krugersdorp afgestig, 37 jaar voor die eerste Gereformeerde kerk.
Die oostelike wyke van Krugersdorp, naamlik Roodepoort, Hamberg, Florida, Maraisburg en Delarey, het vanaf 1930 een diens per maand in die Baptistekerk van Roodepoort gehou. Dié dienste is in 1941 na die Nederduitsch Hervormde kerk Roodepoort verskuif. Krugersdorp se kerkraad het twee erwe in Adolphusstraat aangekoop om ’n kerksaal daar te bou. Dié erwe is later verkoop en in twee erwe in 1942 van ’n mynmaatskappy aangekoop. Die stadsraad het intussen ook twee erwe in Florida geskenk.
Stigting
Op 15 November 1942 begin die ingewikkelde geskiedenis van afstigting, samesmelting en ontbinding van die Gereformeerde kerke in die latere stad Roodepoort met die afstigting van die oostelike wyke van die Gereformeerde kerk Krugersdorp as die Gereformeerde kerk Roodepoort. Op presies dieselfde dag het ook die westelike wyke van Johannesburg-Wes afgestig as die Gereformeerde kerk Delarey. Van dié wyke het gedeeltes van Florida en Bergbron in Roodepoort geval, maar Claremont, Greymont en Newlands binne die munisipale grense van Johannesburg. Einde 1943 het Roodepoort en Delarey verenig onder die naam Florida, maar op 31 Oktober 1954 stig die Delarey-wyke van Florida af as die Gereformeerde kerk Delarey en op 8 Junie 1957 word Roodepoort opnuut gestig. Gevolglik was daar twee gemeentes in Roodepoort: Florida (1943) en Roodepoort (1957) en een deels: Delarey (1954).
Nog vier gemeentes is mettertyd deels of heeltemal in Roodepoort gestig: Gereformeerde kerk Ontdekkers (1966, afgestig van Florida), Noordrand (1960, van Florida, Krugersdorp en Linden), Ontdekkers (1966, van Florida), Witpoortjie (1972, van Roodepoort) en Wilropark (1981, van Witpoortjie). Toe Florida in 2003 ontbind, het die meeste van haar lidmate ingeskakel by Noordrand en Ontdekkers.
Florida het haar kerkgebou reeds in 1948 voltooi, maar weens die gebeure van die daaropvolgende jare kon Roodepoort eers in 1960 ’n boukommissie aanstel vir die bou van ’n pastorie, kerkgebou en ’n pastorie vir die sendinggemeente in Dobsonville. Al die gemeente se erwe moes as sekuriteit vir die verband dien. Roodepoort het destyds sowat 330 belydende lidmate gehad sodat dié groot bouwerk voorwaar ’n geloofstap was. Die argitek was B. De W. Hartman en die bouaannemer C. Plug. Op 16 Februarie 1963 is die hoeksteen gelê en op 8 Junie daardie jaar, op die gemeente se sesde verjaardag, is die kerk plegtig in gebruik geneem. Die toring het ’n uitgeboude deel waarin die klok deels langsaan hang. Die kerkorrel is van die Plazateater in Johannesburg aangekoop teen ’n bedrag van R800.
Ontbinding
Mettertyd het demografiese verskuiwings binne die gemeente grense die belydende lidmate laat afneem tot 288 einde 2001, vergeleke met 421 einde 1997, en tot 119 in 2012, die jaar waarin Roodepoort ontbind en by Ontdekkers ingeskakel het. Die kerkgebou op die hoek van Kilburnstraat en Stapelberglaan, Horison, is blykbaar in die dekade ná 2000 verkoop, want voor inlywing reeds word die adres van Roodepoort se kerkgebou aangegee as hoek van Philipslaan en Teaterstraat, Florida Park, dieselfde as Ontdekkers s’n. Ná Florida se ontbinding in 2003 en Roodepoort s’n in 2012, bestaan daar tans (2017) nog vyf gemeentes in Roodepoort:
Phungwerivier
Die Phungwerivier is 'n sytak van die Sandrivier, op sy beurt 'n takrivier van die Sabierivier in Mpumalanga, Suid-Afrika. Op die regteroewer naby die samevloeiing is ook 'n gehug genaamd Phungwe geleë.
Münsingen, Switserland
Münsingen is 'n munisipaliteit in kanton Bern, in die distrik Bern-Mittelland van Switserland. In 2018 het 12 533 mense in die munisipaliteit gewoon. In 2020 het meeste van die inwoners Duits gepraat.
Invictus
"Invictus" is 'n kort gedig deur die Engelse digter William Ernest Henley. Die titel is Latyn vir "onverowerde". Dit is vir die eerste in 1875 gepubliseer.
"Invictus"-teks
Out of the night that covers me,
Black as the Pit from pole to pole,
For my unconquerable soul.
In the fell clutch of circumstance
I have not winced nor cried aloud.
Under the bludgeonings of chance
My head is bloody, but unbowed.
Beyond this place of wrath and tears
Looms but the Horror of the shade,
And yet the menace of the years
Finds and shall find me unafraid.
It matters not how strait the gate,
How charged with punishments the scroll
I am the master of my fate:
Adam Mickiewicz-universiteit
Geskiedenis
Die Jesuïetekollege het op 28 Oktober 1611 onder die koninklike edik wat deur Koning Sigismund III Vasa gemaak is die eerste universiteit in Poznań geword. Hierdie edik is later versterk deur verdere edikte wat uitgereik is deur Koning Johannes II Casimir in 1650 en Koning Johannes III Sobieski in 1678. Die universiteit het kragtens hierdie edikte grade aan sy studente toegeken. Die inhuldigingseremonie van die universiteit het egter eers 308 jaar nadat dit formeel gestig is plaasgevind met die 400ste herdenking van die stigting van die Lubrański Akademie–wat beskou word as die universiteit se spirituele voorloper–op 7 Mei 1919. Die universiteit se oorspronklike naam was Wszechnica Piastowska ("Universiteit van die Piast dinastie" – wszechnica - is 'n minder algemene Poolse woord vir "universiteit"). Dit is later in 1920 hernoem na Uniwersytet Poznański ("Poznań Universiteit").
In 1920 het die bekende sosioloog Florian Znaniecki die eerste Poolse department van sosiologie aan die universiteit gestig. Dit was een van die eerste sosiologie departemente in Europa. In dieselfde tydperk het die botanis Józef Paczoski die wêreld se eerste instituut van fitososiologie gestig.
Persele
The universiteit se sentrale administrasiegebou is die Collegium Minus wat geleë is aan die westelike kant van Adam Mickiewicz-plein. (Dit is een van 'n groep geboue, insluitende die Rykspaleis, wat in die eerste dekade van die 20ste eeu gebou is toe Poznań steeds onder Duitse heerskappy was. Dit was oorspronklik 'n Koninklike Akademie.) Hierby word ingesluit die Aula, wat dikwels gebruik word vir seremonies en vir klassieke-musiek konserte en die Collegium Iuridicum (wat die Regsfakulteit bevat). Sommige klasse vind plaas in die Collegium Maius, een van die genoemde groep geboue (by ul. Fredry), alhoewel die gebou hoofsaaklik gebruik word deur die mediese universiteit. Ander geboue in die stadsentrum sluit die voormalige kommunistiese partye se hoofkwartiere by Święty Marcin in, die sogenaamde Collegium Novum (dit word hoofsaaklik gebruik vir taalklasse) by Al. Niepodległości, en die universiteit se biblioteek by ul. Ratajczaka.
Die universiteit maak ook gebruik van 'n aantal ander geboue in die suidelike en westelike distrikte van Poznań. Die universiteit is egter goed op dreef met die ontwikkeling van sy perseel by Morasko wat geleë is in die noorde van die stad. Met ingang 2006 het die Fakulteite van Fisika, Wiskunde, Rekenaarwetenskap, Biologie en Geografiese- en Geologiese Wetenskappe na die nuwe perseel geskuif. In 2015 het die Fakulteit van Geskiedenis (Collegium Historicum Novum) ook na die nuwe perseel geskuif.
Die universiteit het ook eksterne takke in ander dorpe van Wes-Pole, insluitende Kalisz, Ostrów Wielkopolski en Słubice.
Personeel- en studentegetalle
In die begin van die 2008/2009 akademiese jaar het die universiteit 46,817 voorgraadse studente (insluitende omtrent 18,000 wat in naweek- en aandklasse ingeskryf was), 1308 doktorale studente, en 2247 andersoortige nagraadse studente, gehad. Die aantal voorgraadse studente het effens afgeneem tussen 2005 en 2008.
Aan die einde van 2008 het die universiteit 'n totaal van 2892 lektore gehad, insluitende 257 volle professors en 490 assosiaat/assistent professore. Dit het ook 2120 ander werknemers gehad.
Die universiteit beskik ook oor 'n Department Afrikaans binne die Fakulteit Nederlands en Suid-Afrikaans waar die Afrikaanskenner Jerzy Koch klasgee.
Grade en fakulteite
Soos die meeste ander Poolse universiteite ken Adam Mickiewicz-universiteit die volgende grade toe:
Die universiteit het ook die volgende fakulteite:
Noemenswaardige alumni en Ere-Doktors
Van die Universiteit se bekendste gegradueerdes is:
Ontvangers van ere doktorsgrade sluit Maarskalk Józef Piłsudski, Maarskalk Ferdinand Foch, Marie Curie, Ignacy Paderewski, Roman Dmowski, Witold Hensel, Wisława Szymborska, Ernst Håkon Jahr en JM Coetzee in.
Messier 94
Messier 94 of M94 (ook bekend as NGC 4736) is ’n spiraalsterrestelsel in die sterrebeeld Jaghonde. Dit is in 1781 deur Pierre Méchain ontdek en deur Charles Messier in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem.
Hoewel M94 soms as ’n staafspiraalstelsel beskryf word, is die "staaf"-struktuur skynbaar eerder ovaalvormig. Die stelsel is ook besonders omdat dit twee ringstrukture het.
Ringe
M94 het ’n binnering met ’n deursnee van 70" benewens ’n buitering met ’n deursnee van 600". In die binnering vind aktiewe stervorming plaas wat aangehelp word deur gas wat deur die binneste ovaalvormige staafstruktuur in die ring ingestu word.
In ’n 2009-studie is bevind die buitering bevat sowat 23% van die sterrestelsel se totale stellêre massa en is nog aktiewer as die binnering. Stervorming vind twee keer so vinnig plaas en die buitering se nuwe sterre maak sowat 10% uit van die hele sterrestelsel se nuwe sterre.
Weens die groot aantal nuwe sterre wat hier gevorm word, word M94 soms as ’n steruitbarsting-sterrestelsel geklassifiseer.
Donker materie
In 2008 is ’n studie gepubliseer wat skynbaar wys dat M94 baie min of geen donkermaterie bevat. In die studie is die rotasiekurwes van die stelsel se sterre en die digtheid van waterstofgas bestudeer, en daar is gevind dat gewone liggewende materie feitlik die hele massa van die stelsel uitmaak.
Die bevinding was ongewoon en ietwat omstrede aangesien huidige modelle nie voorsiening maak vir sterrestelsels wat sonder donkermaterie gevorm word of hul donkermaterie verloor nie. Die bevinding moet nog deur ander navorsingsgroepe bevestig of aanvaar word.
Virgo-superswerm
M94 is een van die helderste sterrestelsels in die M94-groep, ’n sterrestelselswerm met tussen 16 en 24 stelsels. Dit is deel van die Virgo-superswerm (waarin ook die Lokale Groep en dus die Melkweg en ons Sonnestelsel geleë is).
Hoewel baie sterrestelsels dalk met M94 verbind kan word, is daar net ’n paar naby M94 wat lyk of dit deur sy swaartekrag gebonde is. Die meeste ander nabygeleë stelsels se beweging hang oënskynlik saam met die uitdying van die heelal.
Alexander van Bisantium
Alexander (Grieks: Αλέξανδρος; 23 November 870 – 6 Junie 913) was die Bisantynse keiser van 912–913. Hy word soms Alexander III genoem. Hy was die derde seun van keiser Basilius I en Eudokia Ingerina. Anders as met sy twee ouer broers, word daar nie gegis dat Michael III dalk sy pa was nie, want hy is ’n paar jaar ná Michael se dood gebore.
Alexander is omstreeks 879 deur sy pa as medekeiser gekroon. Ná die dood van sy broer op 11 Mei 912 het Alexander senior keiser geword saam met Leo se jong seun, Konstantyn VII. Hy was die eerste Bisantynse keiser wat die woord "outokrator" (Grieks: αὐτοκράτωρ πιστὸς εὑσεβὴς βασιλεὺς) op munte laat aanbring het om die einde van sy 33 jaar as medekeiser te vier. Alexander het dadelik ontslae geraak van al sy pa se raadgewers en aanstellings, insluitende sy admiraal, patriarg en keiserin Zoe Karbonopsina, die ma van Konstantyn. Hy het haar in ’n klooster laat opsluit. Tydens sy kort bewind is die ryk aangeval deur die Abbasidiese Kalifaat in die ooste en het hy ’n oorlog ontlok met Simeon I van Bulgarye omdat hy geweier het om die tradisionele heffing te stuur met sy troonbestyging. Alexander is op 6 Junie 913 van uitputting dood ná ’n soort polospel.
Bronne beeld Alexander ongunstig uit – as lui, wellustig en venynig. Daar is ook ’n gerug dat hy die jong Konstantyn VII wou laat kastreer om hom so van die troonopvolging uit te sluit. Dit het nie gebeur nie, maar Alexander het aan sy opvolger ’n vyandiggesinde regent nagelaat, asook die begin van ’n lang oorlog teen Bulgarye. Hy word ook daarvan beskuldig dat hy heidense offerande aan die standbeeld van ’n goue beer in die Hippodroom gebring het om sy impotensie te genees.
Verwysings
Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Vlae van Suid-Afrika
Hierdie artikel lys al die vlae van die verskeie kolonies en state wat sedert 1652 in Suid-Afrika bestaan het.
Sportvlae (1992–1994)
As gevolg van die sportboikot van Suid-Afrika weens sy apartheidsbeleid het Suid-Afrika tussen 1964 en 1988 nie aan Olimpiese Spele deelgeneem nie. Die land het in 1991 weer by die Olimpiese beweging aangesluit. Weens ’n geskil oor die gebruik van die nasionale vlag en volkslied het die Suid-Afrikaanse span onder ’n spesiale vlag aan die Olimpiese Somerspele 1992 in Barcelona deelgeneem. Die vlag bestaan uit ’n wit veld en daarop ’n grys diamant wat die land se minerale rykdom verteenwoordig, en drie vallende bane in blou, rooi en groen, wat onderskeidelik die see, land en landbou verteenwoordig, die Olimpiese ringe en die naam van die span daaronder. Spanklere het die kenteken van die Suid-Afrikaanse Sportkonfederasie en Olimpiese Komitee, bestaande uit Olimpiese ringe omring deur olyftakke met die naam van die land boaan. Die Suid-Afrikaanse span het vir oorwinnings Ludwig van Beethoven se “Ode tot Vreugde” gebruik. Tydens die Olimpiese Winterspele 1994 in Lillehammer het Suid-Afrika onder die vlag van sy Nasionale Olimpiese Komitee deelgeneem.
1910–1994
Tussen 1910 en 1994 was Suid-Afrika onderverdeel in vier provinsies: Kaapprovinsie, Natalprovinsie, Oranje-Vrystaat en Transvaal. Hierdie provinsies het hul eie wapens gebruik, maar nie eie vlae gehad nie.
Sedert 1994
In April 1994 is Suid-Afrika onderdeel in nege provinsies. Elke provinsie het ’n wapen gekry, wat meestal deur die Staatsheraldikus Frederick Brownell ontwerp is. Vandag gebruik net een provinsie, Mpumalanga, sy eie vlag, nadat hulle dit in Februarie 1996 goedgekeur het.
Cherie Currie
Cherie Currie (gebore 30 November 1959) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Foxes (1980), Twilight Zone: The Movie (1983), The Runaways (2010), en Hansel & Gretel: Warriors of Witchcraft (2013).
Vlae van Suid-Afrika
Vlae wat in die 1920’s voorgestel is
In 1927 het ’n parlementêre komitee opdrag gekry om ’n nasionale vlag vir Suid-Afrika te ontwerp.
Ontwerpe wat die Nasionale Simbolekommissie se kortlys gehaal het
Die Nasionale Simbolekommissie het in Oktober 1993 ses ontwerpe voorgestel.
Christina Ricci
Christina Ricci (gebore 12 Februarie 1980) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Addams Family (1991), Casper (1995), Buffalo '66 (1998), en Speed Racer (2008).
Vlae van Suid-Afrika
Ontwerpe wat deur grafiese ontwerpateljees voorgestel is
’n Groep van professionele grafiese ontwerpateljees het in November 1993 verskeie vlagontwerpe voorgestel.
Ontwerpe op die kortlys van die Gesamentlike Tegniese Werkkomitee
Die Gesamentlike Tegniese Werkkomitee het in Februarie 1994 vyf ontwerpe op die kortlys geplaas. ’n Verdere ontwerp is ook voorgestel deur die African National Congress (ANC), gebaseer op ’n ontwerp wat in Oktober 1993 op die kortlys was. Voorstel 4, ontwerp deur Staatsheraldikus Frederick Brownell, is aan die Oorgangsraad voorgelê en uiteindelik as die nuwe vlag goedgekeur.
Southampton
Daar is ook 8 plekke in die Verenigde State van Amerika en drie in Kanada wat na Southampton vernoem is. In 1912 het die RMS Titanic het sy noodlottige reis van die stadshawe begin.
Geskiedenis
'n Dorp genaamd Hamwic is in die 1ste eeu gebou. Later is die naam verander na Hamtun en toe na Hampton.
Southampton was een van die gasheerstede tydens die krieketwêreldbekertoernooie in 1983, 1999 en 2019, asook die Kampioenetrofee 2004.
Demografie
Southampton is die tweede grootste stad aan die Engelse suidkus (naas Plymouth). In 2001 was 92,4% van sy bevolking blankes, 3,8% Indiërs, 1,0% swartes en 2,8% ander.
Robert H. Harris
Robert H. Harris (15 Julie 1911 – 30 November 1981) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bundle of Joy (1956), Mirage (1965), en Valley of the Dolls (1967), en in die televisiereeks The Man from U.N.C.L.E. (1964).
Dirceu Krüger
Dirceu Krüger (11 April 1945) is 'n Brasiliaanse sokkerspeler. Hy speel onder meer vir Britânia en Coritiba.
Jaap Bekker
Hendrik (Jaap) Petrus Jordaan Bekker (11 Februarie 1925, Dordrecht – 6 Augustus 1999, Pretoria) was 'n Springbokrugbyspeler wat Suid-Afrika in vyftien toetse verteenwoordig het. Hy het sy eerste toets op 5 Januarie 1952 teen Engeland gespeel. Sy laaste toets was op 1 September 1956 teen die All Blacks.
In 1956 het Bekker en sy spanmaat Chris Koch die All Blacks in die eerste twee toetse flenters geskrum. Die Nieu-Seelandse bokskampioen Kevin Skinner is vir die derde toets ingeroep. Hy het ongestraf van die een kant van die skrum na die ander kant gewissel. Ná 'n uiters vuil wedstryd het dit gelyk of Bekker uit 'n bokskryt klim. Die Nieu-Seelandse pers dié optrede goedgepraat onder die verskoning dat die Springbokvoorry op hul plek gesit is.
Familie
Bekker se broers en hul suster het Suid-Afrika almal op die sportveld verteenwoordig; Dolf en Martiens Bekker het soos Jaap vir die Springbokke uitgedraf. Op sy beurt het Daan Bekker as bokser by die Olimpiese Spele in 1956 in Melbourne ’n bronsmedalje in die swaargewig-afdeling gewen en dit in 1960 in Rome met ’n silwermedalje opgevolg. Hul suster, Corrie Lategan, het Suid-Afrika op die atletiekbaan in diskusgooi en gewigstoot verteenwoordig.
Swartbooisdrift
Swartbooisdrift is 'n klein nedersetting in die Kunene-streek in die noorde van Namibië. Dit is geleë op die oewer van die Kunenerivier aan die Angolese grens en op die ondergeskikte pad D3700. Swartbooisdrift is deel van die Epupa-kiesafdeling. Sowat 150 tot 300 halfnomadiese lede van die Hererostam Himba woon hier, na gelang van die seisoen.
Die nedersetting is genoem na Petrus Swartbooi, een van die stamkapteins van die Swartbooi-Nama wat die gebied in die 1890's geplunder het.
Swartbooisdrift het geskiedkundige betekenis omdat dit hier was dat die Dorslandtrekkers die Kunene in 1881 oorgesteek het om Angola binne te gaan. In 1928 is 'n tydelik kamp hier opgerig toe sowat 1 900 nasate van die trekkers na die Unie van Suid-Afrika en veral Suidwes-Afrika gerepatrieer is. Ter herdenking aan die trekkers is 'n Dorslandtrek-gedenkteken op 'n koppie by die nedersetting opgerig.
Swartbooisdrift was die administratiewe sentrum van Kaokoland van 1925 tot 1939, waarna die beheer van die gebied verplaas is na Ohopoho, die teenswoordige Opuwo. Destyds was hier 'n polisiekantoor. Van 1939 tot 1942 was die nedersetting een van etlike wagposte in die maandaatgebied wat opgerig is by vlak gedeeltes van die Kunene om die verspreiding van miltvuur te voorkom.
Vandag is Swartbooisdrift 'n arm nedersetting met toegang tot nóg krag nóg skoon water. Hier is wel 'n kliniek en skool. Inwoners lewe van bestaansbeesboerdery. Oos van die nedersetting is 'n sodalietmyn.
Koffiefontein
Koffiefontein is 'n klein dorp in die suidweste van die Vrystaat, in Suid-Afrika.
Dorpstigting
duimnael|320px|links|Koffiefontein se NG kerk in 1917. Die toring is eers later aangebou, maar die res van die gebou is nog die oorspronklike van 1909.
Die koop van Koffiefontein het dus verval, en so was daar in 1855 'n nuwe koopbrief. In hierdie jaar verklaar Klaas Kok dat hy die plaas "Coffijvontijn" aan B.J. Engelbrecht vir "2,386 rijksdaalders 5 schell, en 2 st." verkoop het. Hierdie som sou verteenwoordig word deur 'n ossewa gereken teen 800 riksdaalders, agt osse (320 riksdaalders), 50 beeste (666 riksdaalders) en 150 skape (600 riksdaalders). Hierdie koop het Adam Kok bekragtig. Dit dui dus daarop die verhaal dat die plaas vir 'n sakkie koffie verruil is, is nie korrek nie. B.J. Engelbrecht kon ook nie die naam gegee het nie, want Klaas Kok praat van sy plaas "de Koffie von tijn" wat hy in 1840 slegs aan Engelbrecht verhuur het. Die verhaal van B. Engelbrecht van Blauwheuvel kan egter in soverre waar wees dat die oorspronklike Griekwaeienaar die koffiepitte in die fontein kon gekry het en dat hy die naam Koffiefontein daaraan kon gegee het. Dit wil dus voorkom asof die naam van Griekwa-oorsprong is.
Koffiefontein is bekend vir sy diamante. L.B. van der Walt vertel in sy artikel dat reeds in 1870 op hierdie plaas diamante gedelf is. Aanvanklik was daar nie veel orde op die delwerye nie. Baie kleims is afgepen en bewerk, maar weer net so gelos; die delwers het na nuwe plekke verhuis en weer daar aangevoor met die hoop om gouer op die skatte af te kom. Ná die ontdekking van diamante op die plaas het die regering 'n sekere Martin as staatsinspekteur van die delwerye aangestel. In 1882 ontvang die Volksraad 'n memorie waarin verklaar word dat "deze plaats (Dorp en Mein) met reuzen schreden in belangrijkheid en vooruitgang toeneemt." Daar word ook vermeld dat daar vier maatskappye aan die werk is met ongeveer 700 swartes en masjinerie ter waarde van £40 000. Ook was daar reeds ses negosiewinkels en 25 geboue.
Om al hierdie redes is daar gevra om 'n telegraafkantoor. Ondertekenaars van die dokument was onder andere A. de Villiers, T. de Vos, J. Chapman (bestuurder van die Standard-maatskappy), Thomas Osborne (bestuurder van die Koffiefonteinse-diamantmaatskappy). Die Volksraad het egter besluit dat die versoek nie toegestaan kan word nie. Die volgende jaar is die versoek herhaal, maar weer geweier. Die staatsinspekteur het die magte van 'n vrederegter gehad, en ook die kleims verhuur. Die fooi was tien sjielings vir 'n maandelikse lisensie vir 'n kleim wat nie groter as dertig voet vierkant moes wees nie. Verder moes die delwers 'n skriftelike belofte van gehoorsaamheid aan die Vrystaatse wette aflê. Ook moes delwers in geval van oproer gratis hulp verleen om persone in hegtenis te neem. Die delwers het die reg gehad om 'n delwerskomitee van ses lede te kies, maar die inspekteur moes die voorsitter wees. Die komitee moes regulasies vir die goeie orde van die delwery opstel, en die aan die Uitvoerende Raad voorlê. In 1884 is die volgende delwerskomitee gekies: J. Hendriks, R. Buchanan, W. Diehl, J.R. Moore, en B. Styles.
Intussen het Koffiefontein se mense nog altyd moeite gedoen om die plek tot dorp erken te kry, en dit het in 1892 gebeur. Voor die tyd was daar egter al 'n skool op Koffiefontein, want reeds in April 1884 is 'n vaste wykskool op Koffiefontein geopen. Die onderwyser was Johannes Steyn, en op sy rol was 26 leerlinge. Twee jaar later was daar slegs 18 leerlinge, en die skoolinspekteur het die swak bywoning betreur. In 1890, toe P.W. de Villiers onderwyser was, was daar 30 leerlinge. Intussen het toestande verbeter in verband met die myn, en in 1894 is besluit om 'n assistent-landdros wat ook as myninspekteur sou optree, aan te stel. Hierdie pos is deur A.P. de Villiers beklee.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog is 'n groot interneringskamp by die dorp opgerig wat 2 000 Italiaanse en enkele Duitse krygsgevangenes gehuisves het asook sowat 800 Suid-Afrikaanse geïnterneerdes wat verdink is daarvan dat hulle pro-Nazi was. Een van dié aangehoudenes was John Vorster, Suid-Afrika se eerste minister van 1966 tot 1978. Daar is vandag nog oorblyfsels van die muurskilderye wat die Italianers gemaak het asook die barakke waarin hulle aangehou is.
Omgewing
Skaapboerdery is die belangrikste ekonomiese aktiwiteit in die distrik van 1 900 km2, wat in 1963 geproklameer is. Die Kalkfonteindam is 20 km suidoos van die dorp.
Tweede Wêreldoorlog
Tydens die Tweede Wêreldoorlog is Koffiefontein as 'n krygsgevangekamp vir ongeveer 2000 Italianers gebruik. Een van hulle, Facio, het portrette van koning Victor Emmanuel II en Benito Mussolini op die mure van sy sel geskilder. Agthonderd Suid-Afrikaners wat verdink is van pro-Nazi-bedrywighede is ook gedurende die Tweede Wêreldoorlog hier aangehou. Een van hulle was John Vorster, wat later premier (1966) en Staatspresident van Suid-Afrika (1979) sou word.
Bekende inwoner
Etienne Leroux, een van Suid-Afrika se bekendste romanskrywers het hier naby op sy plaas Ja-Nee gebly. Sy plaas is 10 km noord van Koffiefontein
Gdansk
Gdansk (Pools: Gdańsk, [ɡdaɲsk], ; Kasjoebies: Gduńsk, [ɡduɲsk]; Duits: Danzig, [ˈdantsɪç], ; Latyn: Gedanum of Dantiscum) is 'n hawe- en voormalige Hansestad in Noord-Pole met 470 633 inwoners (in 2021). Dit is wes van die Weichselrivier se monding in die geskiedkundige gewes Pomerelle geleë en dien sedert die administratiewe hervorming van 1999 as hoofstad van die Woiwodskap Pommere.
Gdansk vorm saam met Gdynia (Duits: Gdingen) en Sopot (Zoppot) 'n metropolitaanse gebied met 'n bevolking van meer as 'n miljoen mense wat as "Driestad" (Trójmiasto) bekend staan.
Die groei van Danzig het saamgeval met die ontsluiting van Oos- en Noord-Europa deur Christelike sendelinge, Duitse en Nederlandse kooplui, ambagslui en boere teen die begin van die 13de eeu. Omstreeks 1600 het Danzig sy bloeitydperk as lid van die magtige Hanseverbond beleef. In 1793 is Danzig by Pruise ingelyf en het ná die Eerste Wêreldoorlog volgens die bepalings van die Verdrag van Versailles 'n "Vrye Stad" onder beskerming van die Volkerebond geword.
Gdansk was eeue lank 'n Duitse stad met 'n oorwegend Duitse bevolking en is eers as gevolg van die Tweede Wêreldoorlog in 1945 by Pole ingelyf. Dikwels word na Gdansk as 'n "Stad van Twee Verdrywings" verwys – terwyl verreweg die meeste van die Duitse bevolking in 1945 gedwing is om die stad te verlaat, is Poolse vlugtelinge uit Sowjet-Russies besette gebiede in Oos-Pole en Litaue (veral uit Vilnius en sy omgewing) in Gdansk gevestig. Die huidige stadsadministrasie doen moeite om versoening met Gdansk se oorspronklike Duitse bewoners te bewerkstellig.
Alhoewel Gdansk tydens die Tweede Wêreldoorlog grotendeels vernietig is – talle huise in die middestad is deur Russiese soldate aan die brand gesteek – het die stad sedert 1945 weer met sy oorspronklike stadshorison van historiese torings en gewels uit die Weichsel-vlakte verrys. Planne om Gdansk as 'n sosialistiese metropool met eenvormige woonstelblokke te herbou, is uiteindelik ten gunste van rekonstruksie laat vaar. Geen ander stad, wat volledig deur oorlogshandelinge verwoes is, het ooit op dieselfde manier soos Gdansk uit die puinhope van 'n oorlog herrys nie. Pole se befaamde restoureerders het later ook hul bystand aan soortgelyke heropbouprojekte in Baltiese metropole verleen. Gdansk was een van die gasheerstede tydens die Europese Sokkerkampioenskap 2012 wat Pole en Oekraïne saam aangebied het.
Geografie
Gdansk en sy susterstede Gdynia en Sopot is op 'n smal kusstrook tussen die Baai van Gdansk en die Baltiese Heuwelreeks se steil beboste bergrûe, wat parallel met die kuslyn loop, geleë. Die beperkte ruimte, waardeur drie riviere en riviertakke vloei (Dooie Weichsel/Martwa Wisła, Motława/Mottlau en Radunia/Radaune), het daartoe gelei dat Gdansk lankal met sy buurstede versmelt het. Die huidige metropolitaanse gebied van Gdansk strek oor 'n lengte van sowat veertig kilometer en is met sy bevolking van een miljoen die derde grootste in Pole ná Warskou en Krakow. Die stadsgebied gaan in die suidooste in die uitgestrekte vlaktes van die Weichsel-rivierdelta oor.
Antieke tydperk en Volksverhuising
In die 1ste eeu v.C. het Gotiese stamgroepe hulle aan die benedeloop van die Weichsel-rivier en langs die riviermonding gevestig. Die sogenaamde Wielbark-beskawing, wat aan hulle toegeskryf word, toon 'n mengsel van Skandinawiese en ander invloede. Volgens Claudius Ptolemaeus is die gebied aan die Baai van Gdansk, waarna hy as "Venediese Baai" verwys het, deur Venedi maiores bewoon – moontlik Venediërs.
Toe die geskiedskrywer Jordanes in die 6de eeu in sy werk Getica die geskiedenis van die Gote beskryf het, het hy na die nedersetting Gothiscandza verwys. Dit is steeds nie duidelik of hierdie nedersetting identies met die huidige Gdansk is nie. Die Wielbark-beskawing het omstreeks 400 n.C. gedurende die Volksverhuising tot niet gegaan. In die 6de eeu het Slawiese groepe hulle in die kusgebied wes van die Weichsel se benedeloop gevestig en die streek po-morje genoem ("by die see", hiervan is ook die moderne naam Pommere afgelei).
Die gebied oos van die Weichsel is daarenteen toe reeds eeue lank deur Baltiese stamme bewoon. Die Romeinse geskiedskrywer Tacitus het na hulle as Aesti verwys en hulle werkywer ten opsigte van akkerbou geprys (volgens hom was hulle nie so "lui" soos die Germane nie) asook hul belangstelling in barnsteen-ontginning. Volgens die verslae van Wulfstan, wat in die 10de eeu in opdrag van Alfred die Grote 'n reis vanuit Haithabu na Gdansk en Truso onderneem het, is die gebied wes van die Weichsel deur Vinodi bewoon, die streek oos daarvan deur Esthi. Barnsteen was in die antieke tydperk in die Mediterreense Seegebied tot by Egipte en ander streke uiters gewild. 'n Beduidende handelspad, die sogenaamde Barnsteenroete, het die Weichsel-rivierdelta van oudsher met die Mediterreense wêreld verbind.
Columnitis squamata
Columnitis squamata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Columnitis en tot die familie Tethyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Schmidt.
Gasheer
'n Gasheer is 'n lewende organisme wat 'n ander organisme dra. As 'n reël geniet die gasheer geen voordeel uit die verhouding nie, maar steur hom ook nie altyd met sy gas nie. 'n Organisme wat op sy gasheer teer en die gasheer benadeel word 'n parasiet genoem. Daar is ook gevalle waar die gasheer nie die gas benadeel nie, maar net die gasheer as 'n vervoermiddel van een plek na 'n volgende gebruik.
QRpedia
QRpedia is 'n mobiele web-gebaseerde stelsel wat QR-kodes gebruik om Wikipedia artikels aan gebruikers in hulle voorkeurtaal te lewer. Dis maklik om QR-kodes te skep wat na 'n spesifieke URL wys, maar QRpedia voeg verdere funksionaliteit by, deur die gebruiker na die betrokke artikel in die taal van sy keuse aan te stuur.
992
Die jaar 992 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 92ste jaar van die 10de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
QRpedia
Proses
'n Gebruiker hou sy selfoon teen die QR-kode om dit in te skandeer. Die foon dekodeer dan die QR-kode na 'n URL (webadres). Die adres gebruik die domein "qrwp.org". Die laaste deel van die adres sal die titel van 'n Wikipedia artikel wees.
Die foon stuur dan 'n versoek vir die artikel na QRpedia se webbediener. Dit stuur ook die foon se voorkeurtaal deur.
Die QRpedia-bediener gebruik dan Wikipedia se API om te kyk of die artikel in die gebruiker se taal beskikbaar is. Indien wel word die artikel in 'n foon-vriendelike formaat teruggestuur. As 'n geskikte vertaling van die artikel nie beskikbaar is nie, sal die QRpedia-bediener 'n keuse van beskikbare tale offer. Dit sal ook aanbied om 'n Google-vertaling van die artikel te wys.
Op die manier kan 'n enkele QR-kode gebruik word om dieselfde artikel in verskeie tale te vind. QRpedia versamel ook statistieke oor hoe die diens gebruik word.
Lephong
Die Lephong is 'n sytak van die Sandrivier, op sy beurt 'n takrivier van die Sabierivier in Mpumalanga, Suid-Afrika.
Symona Boniface
Symona Boniface (5 Maart 1894 – 2 September 1950) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Fatal Warning (1929), Dragnet Patrol (1931), The Murder in the Museum (1934), en Girls' Dormitory (1936).
Eenvoudige hangbrug
'n Eenvoudige Hangbrug is 'n vroeë brugtipe en word steeds in sommige dele van Suid-Amerika met inheemse materiaal, hoofsaaklik grastou, gemaak. Die toubrûe moes natuurlik van tyd tot tyd opgeknap word as gevolg van die beperkte lewensduur van die materiaal. Die touonderdele word deur gesinne gemaak en as deel van gemeenskapsondernemings bygedra. 'n Meer permanente weergawe, geskik vir voetganger en soms berede gebruik, kan uit eenvoudige draadkabel gemaak word. By sulke brûe volg die baanblad die kettinglynvorm van die drakabels. Addisionele ligte toue op 'n hoër vlak word gebruik om die handreëlings te vorm.
As gevolg van die praktiese beperking op die helling van die brugdek en die reaksie daarvan op dinamiese lasse is die tipe brug se dravermoë in verhouding met die spanwydte daarvan baie beperk. 'n Besondere soort glyende manier van loop moet op ligter brûe gebruik word om te verhoed dat golwe veroorsaak word wat die brug ongemaklik op en af en sywaarts kan laat swaai. So 'n brug kan gestabiliseer word deur addisionele ligte kabels wat nie bydra tot dra van die primêre struktuur of las nie. Sulke kabels dra ook by tot stabiliteit in winderige omstandighede. Vir die Capilanohangbrug word die primêre ondersteuning deur die handreëlingkabels verskaf en hang die dek daaonder. Dit veroorsaak meer sywaartse beweging as wanneer die primêre ondersteuning op dekvlak is. <br style="clear:left" />
Hajen
Hajen (* as Amanda Bergman) is 'n pianis en sangeres-liedjieskryfster van Björka, Gotenburg (Göteborg), Swede. Sy is bekend vir haar klavierballades wat haar sielvolle heesstem begelei. Daar is vir omtrent 'n jaar in die blogosfeer oor haar musiek gegons voordat sy uiteindelik hoofstroom bekendheid verwerf het met haar optrede tydens die Way out West-fees in Göteborg in Augustus 2009. Haar grootste treffer tot dusver is "Scapegoat" wat sy op MySpace vrygestel het.
Münchenwiler
Münchenwiler is 'n munisipaliteit in kanton Bern, in die distrik Bern-Mittelland van Switserland. In 2018 het 522 mense in die munisipaliteit gewoon. In 2020 het 91,7% van die inwoners Duits en 4,8% Frans gepraat.
Oberdan Nazareno Vilain
Oberdan Nazareno Vilain (11 April 1945), beter bekend as Oberdan, is 'n Brasiliaanse sokkerspeler. Hy speel onder meer vir Coritiba, Santos en Grêmio.
993
Die jaar 993 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 93ste jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Leo VI van Bisantium
Tydens sy bewind is die renaissance van die kunste wat onder sy pa begin het, voortgesit, maar die ryk het verskeie militêre nederlae gely in die Balkan teen Bulgarye en teen die Arabiere in Sisilië en aan die Egeïese See.
Siligo
Siligo is 'n dorp en munisipaliteit in die Italiaanse provinsie Sassari (administratiewe gewes Sardinië) met 'n bevolking van 863 in 2018.
Leo VI van Bisantium
Vroeë lewe
Hy was die seun van keiserin Eudokia Ingerina, en sy pa was óf Basilius I  óf Michael III. Eudokia was Michael III se minnares en Basilius I se vrou. In 867 het Basilius Michael laat vermoor en hom as keiser opgevolg. As tweede oudste seun van die keiser was Leo saam met sy broer, Konstantyn, medekeiser. Hy het die troonopvolger geword ná Konstantyn se dood in 879. Basilius en Leo het egter nie langs dieselfde vuur gesit nie, en die verhouding het versleg ná Eudokia se dood toe Leo, wat ongelukkig getroud was met Theophano Martiniake, ’n minnares, Zoe Zaoutzaina, kry. Basilius het Zoe laat trou met ’n onbelangrike offisier en het Leo later amper laat verblind toe hy vermoed dat hy teen hom saamsweer. Op 29 Augustus is Basilius in ’n jagongeluk dood en het Leo keiser geword.
Bewind
Een van Leo se eerste dade as nuwe keiser was om Michael III se oorskot op ’n groot seremonie in die keiserlike mausoleum te laat herbegrawe. Dit het die openbare mening versterk dat Leo homself as Michael se seun beskou het.
Leo het die steun van die amptenare in Konstantinopel gewen en homself omring deur burokrate soos Stylianos Zaoutzes, die pa van sy minnares, Zoe Zaoutzaina en die eunug Samonas. Sy pogings om die aristokratiese families van Bisantium soos die Phokas- en die Doukai-familie, te beheer het soms tot groot konflik gelei. Hy het ook probeer om die kerk te beheer deur sy aanstellings van patriarge.
Leo het die Griekse weergawe van die wetboek Basilika, wat deur sy pa begin is, voltooi. Dit was die wette van Justinianus I en is terselfdertyd bygewerk en aangepas.
In oorloë het Leo gemengde sukses gehad. In ’n oorlog teen Bulgarye is die Bisantyne verslaan, maar Leo het die Magjare omgekoop om Bulgarye uit die noorde aan te val en so het hy in 895 indirek sukses teen die Bulgare behaal. In 896 het hy egter die Slag van Boulgarophygon verloor en daarna moes hy belasting aan die Bulgare betaal. Hoewel hy ’n oorlog teen die Emiraat van Tarsus in 900 gewen het waarin die Arabiese leër verwoes en die emir self gevange geneem is, het die Emiraat van Sisilië in die weste die stad Taormina, die laaste Bisantynse pos op die eiland Sisilië, in 902 verower. Tog het hy in die ooste geslaag met aanvalle teen die Arabiere, Armenië en Theodosiopolis.
In 904 het die afvallige Leo van Tripolis en sy seerowers Thessalonika geplunder terwyl ’n grootskaalse ekspedisie in 911–912 om die Emiraat van Kreta te herower, klaaglik misluk het. In 907 is Konstantinopel aangeval deur Kiëf-Roes onder grootprins Oleg, wat ’n gunstige handelsverdrag met die Bisantyne wou sluit. Leo het hulle afgekoop, maar hulle het weer in 911 aangeval en ’n handelsooreenkoms is eindelik geteken.
Familie
By sy eerste vrou, Theophano, het hy ’n dogter gehad: By sy tweede vrou, Zoe Zaoutzaina, het hy nog ’n dogter gehad: By sy derde vrou, Eudokia Baïana, het hy ’n seun gehad: By sy vierde vrou, Zoe Karbonopsina, het hy twee kinders gehad:
Robin Harris
Robin Harris (30 Augustus 1960 – 18 Maart 1990) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Do the Right Thing (1989), House Party (1990), Mo' Better Blues (1990), en Bébé's Kids (1992).
Nobelprys vir Vrede
Ten tye van Nobel se dood was Swede en Noorweë in 'n posisie onderling waar die Sweedse parlement slegs verantwoordelik was vir buitelandse sake en Sweedse binnelandse sake, en die Noorse parlement slegs vir Noorse binnelandse sake. Nobel het dus stipuleer dat die Vredesprys deur Noorweë toegeken moes word, aangesien hy gevrees het dat die verkiesingsproses negatief beïnvloed sou kon word deur 'n buitelandse moondheid. Volgens sy testament behoort die prys toegeken te word aan diegene "wat die beste of die meeste werk gedoen het vir die bevordering van broederskap tussen nasies én vir die totnietmaking of vermindering van weermagte én vir die ophou en bevordering van vredeskongresse".
Anders as met die ander Nobelpryse kan die Vredesprys toegeken word aan 'n persoon of instansie wat te midde van die oplos van 'n konflik is en is dit nie nodig dat die konflik reeds opgelos moet wees nie. As gevolg daarvan lyk sommige van die toekennings vandag ietwat verdag, omdat die pogings nie blywende vrugte afgewerp het nie. Voorbeelde hiervan is die toekennings gegee aan Theodore Roosevelt, Lê Đức Thọ en Henry Kissinger. Voorts word die komitee ook voortdurend deur regse groepe gekritiseer omdat dit skyn dat hulle bevooroordeeld is ten gunste van pro-linkse bewegings. Die prys wat toegeken is aan Jasser Arafat dien as brandstof vir hul argument, aangesien hulle hom beskou het as 'n ondersteuner van terrorisme. Aung San Suu Kyi, wenner van die Nobelprys vir Vrede in 1991, is later vir haar stilte wyd gekritiseer toe honderdduisende inheemse Islamitiese Rohingia in 2017 deur die Mianmarese owerhede en weermag uit hul gebiede verdryf is en na Bangladesj moes vlug. Abiy Ahmed, wat die Nobelprys vir Vrede in 2019 ontvang het, is hewig vir die oorlogvoering in die Noord-Ethiopiese streek Tigray gekritiseer en van etniese suiwering beskuldig.
Die 2022-Nobelprys vir Vrede is toegeken aan die Belarussiese menseregteaktivis Ales Bialiatski, die Russiese menseregteorganisasie Memorial en die Oekraïense menseregteorganisasie Sentrum vir Burgerlike Vryhede "vir die bevordering van die reg om mag te kritiseer en die fundamentele regte van burgers te beskerm en 'n uitstaande poging aan te wend om oorlogsmisdade, menseregtevergrype en die misbruik van mag te dokumenteer."
Die pryse, wat 'n bedrag geld (SEK9 miljoen, omtrent VSA$1 miljoen per pryskategorie, wat dan gelykop onder die Bekroondes verdeel word), 'n goue medalje en 'n diploma insluit, word op 10 Desember, die herdenking van Nobel se sterfdag in 1896, tydens 'n seremonie deur die Noorse koning, tans Harald V van Noorweë, in die Oslose stadsaal uitgedeel.
Hieronder volg 'n lys van die ontvangers van die Nobelprys vir Vrede vanaf 1901 tot op hede.
1900's – 1910's – 1920's – 1930's – 1940's – 1950's – 1960's – 1970's – 1980's – 1990's – 2000's – 2010's – 2020's
Elizabeth Rice
Elizabeth Rice (* 5 November 1985) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente My Dog Skip (2000), From Within (2008), en Buttwhistle (2014), en in die televisiereeks CSI: Crime Scene Investigation (2000).
Rustum Kozain
Rustum Kozain is 'n Suid-Afrikaanse digter en skrywer.
Hy is in Paarl gebore. Nadat hy matrikuleer, studeer hy aan die Universiteit van Kaapstad. Vanaf 1994 tot 1995 studeer hy by die Bowling Green State University in Ohio met behulp van Fullbright-studiebeurs. Vanaf 1998 tot 2004 was hy 'n dosent by die Universiteit van Kaapstad.
Hy het ook resensies, essays, en kort fiksie gepubliseer.
Hy het 'n aantal toekennings vir sy gedigte losgeslaan. Dit sluit in die Philip Stein-poësietoekenning in 1997, die Thomas Pringleprys in 2004, die Ingrid Jonkerprys vir "This Carting Life" (2005) en die Olive Schreiner-prys in 2007 en 2014.
Gemsbokspruit
Die Gemsbokspruit is 'n spruit in die suide van die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit dra ook die inheemse naam Motsephiri, tot waar dit die Arabiedam binnevloei.
Final Cut Studio
Komponente
Final Cut Studio weergawe 3 bevat ses belangrike toepassings en verskeie kleiner toepassings wat in videoredigering gebruik word. Die belangrike toepassings is:
Bykomende ingesluite toepassings is:
Geskiedenis
Final Cut Studio is in April 2005 by die Nasionale Vereniging van Uitsaaiers (NVU) bekendgestel. Dit is die opvolger vir Production Suite en het nuwe toepassings vir al dié van Production Suite, asook ’n nuwe program genaamd Soundtrack Pro wat eintlik ’n nuwe weergawe van Soundtrack wat vroeër by Final Cut Pro ingesluit is, bevat. In Januarie 2006 het Final Cut Studio die enigste manier geword waarop enige van die individuele belangrike toepassings verkry kon word. In Maart 2006 het Apple die Universele Binêre weergawe as Final Cut Studio 1.1 vrygestel.
Production Suite was ’n programmatuursamestelling van Apple wat gebruik is vir digitale videoredigering. Final Cut Pro HD, DVD Studio Pro 3 en Apple Motion was deel van Production Suite. Dit is in Augustus 2004 vrygestel ten spyte daarvan dat die toepassings in April 2004 aan die Nasionale Vereniging van Uitsaaiers bekendgemaak is.
In April 2005 het Apple Production Suite met Final Cut Studio vervang waarby nuwe weergawes van Final Cut Pro, DVD Studio Pro en Motion ingesluit is. Soundtrack Pro is ook by die pakket ingesluit.
Corallistes aculeata
Corallistes aculeata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Final Cut Studio
Hoë Definisie
Final Cut Studio ondersteun byna alle vorme van Hoë Definisie (HDV, DVCPRO HD, AVCHD en ongekompakteerde HD) en Soundtrack Pro en Motion kan ook hierdie formate invoer waar dit op ’n eksterne skerm teruggespeel kan word. DVD Studio Pro ondersteun die HDDVD 1.0-spesifikasies.
Corallistes aculeata
Die spons behoort tot die genus Corallistes en tot die familie Corallistidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Carter.
Final Cut Studio
Verpakking
Die ontwerp vir die verpakking en webblaaie vir elke toepassing is ooreenstemmig met ’n demonstrasievideo wat tydens die produk se bekendstelling tydens NVU 2005 vertoon is. Hierdie video sluit ook verwysings na Shake 4 – ’n professionele digitale samestellingstoepassing wat met Final Cut Pro integreer maar wat nie by Final Cut Studio ingesluit is nie.
Gevallestudies
Om die Studio-komponente te bemark het Apple ’n aantal gevallestudies van regte gebruikers van die toepassings saamgestel. Vir Final Cut Pro het hulle Bunim-Murray Productions se gebruik van die program in hulle The Real World-werklikheidsreeks gebruik. Vir Soundtrack Pro is Walter Murch, ’n filmredigeerder en klankontwerper wat aan Cold Mountain en \\The Godfather'' gewerk het, gebruik. Vir Motion is die voorbeeld van Mekanism en hul skepping van ’n advertensie wat die jeug aanmoedig om te gaan stem, gebruik. Vir DVD Studio Pro is die voorbeeld van Relevant wat die program in ’n unieke manier gebruik het vir ’n interaktiewe rolprent genaamd Backwoods to Brooklyn, gebruik.
Integrasie
Die toepassings is ontwerp om as ’n pakket te integreer en ’n werksvloei te vorm. In besonder kan: