cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dwarsrivier (Vrystaat)
Die Dwarsrivier is 'n spruit wat suidwaarts van Philippolis in die Vrystaat, Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Oranjerivier, en wel dié deel tussen die Gariepdam en die Vanderkloofdam.
Broodwortel
Voedselbron
Vir menslike inname moet spesiale voorsorg getref word voordat die broodwortel geëet word. Die wortels bevat 'n sianogeen-glukosied, wat onder die invloed van 'n sekere ensiem blousuur (HCN) vorm. Die gifstof kan verwyder word deur die wortels te rasper, dit te laat gis en daarna te verhit. Deur dit net te kook, kan die ensiem vernietig word, hoewel dit dan nog glukosied bevat, wat op sigself egter nie giftig is nie. Die belangrikste lande waar die broodwortel gekweek word, is Brasilië, Indonesië, Nigerië, DR Kongo, Thailand, Indië en Burundi.
Evangeline Lilly
Evangeline Lilly (gebore 3 Augustus 1979) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Hobbit: The Desolation of Smaug (2013), The Hobbit: The Battle of the Five Armies (2014), Ant-Man (2015), en Ant-Man and the Wasp (2018).
Eksperimentele musiek
Eksperimentele musiek is 'n aantal soorte musiek wat wegbreek van die gewone idees van wat musiek eintlik behoort te wees. As sodanig vorm dit 'n subvorm van wat algemeen na verwys word as die avant-garde, 'n innovasie wat hom vanaf die begin van die 20ste eeu in alle kunsvelde, insluitend musiek, gemanifesteer het.
Die komponis Arnold Schoenberg word allerweë beskou as die een wat hierdie tendens aan die begin van die 20ste eeu begin het. Van die mense wat hierdie musiekstyl voortgesit het, is Igor Stravinsky, Arthur Honegger, Alban Berg en Karlheinz Stockhausen. 'n Paar dekades later het die Amerikaner John Cage seker gemaak eksperimentele musiek as 'n genre word ernstig opgeneem.
Eienskappe
Soos met ander kunsstyle wat die grense van ’n genre verskuif, is daar min konsensus – selfs nie onder praktisyns nie – oor wat die grense van eksperimentele musiek is. Aan die een kant is dit 'n uitbreiding van tradisionele musiek, wat onkonvensionele instrumente, gewysigde instrumente, scordatura, geraas, klank, en ander innoverende elemente by bestaande stukke voeg. Aan die ander kant is daar optredes en opnames wat die meeste luisteraars nie eens as musiek sal beskou nie.
Sommige vorme van eksperimentele musiek gebruik ook alternatiewe vir die tradisionele vorme van musieknotasie.
Kringbuiging is 'n eksperimentele vorm van elektroniese musiekmaak. Deur kortsluitings in elektroniese velde te maak, kan spesiale klankvervormings voorkom. Die Japannese Toshimaru Nakamura speel  byvoorbeeld 'n musikale klankbord op hierdie manier.
Ezimbondweni
Ezimbondweni is 'n nedersetting in die Groot Vyf Hlabisa Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distriksmunisipaliteit in oostelike KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Dwarsrivier (Limpopo, lat -24,25, long 28,10)
Die Dwarsrivier is 'n rivier wat in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika vloei. Sy sytak is die Sondagsloop.
Jaclyn Linetsky
Jaclyn Linetsky (8 Januarie 1986 – 8 September 2003) was 'n Kanadese aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Caillou (1997), What's with Andy? (2000), en 15/Love (2004).
Peter Berling
Peter Berling (20 Maart 1934 – 21 November 2017) was 'n Duitse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Aguirre, the Wrath of God (1972), Fitzcarraldo (1982), The Name of the Rose (1986), en The Last Temptation of Christ (1988).
Michael Long (akteur)
Michael Long (1947 – 1991) was 'n Australiese akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Chain Reaction (1980), Dead Calm (1989), en Liberty & Bash (1989), en in die televisiereeks Sons and Daughters (1982).
FTX (maatskappy)
FTX is 'n Bahamaanse kriptogeld-beurs. FTX is geïnkorporeer in Antigua en Barbuda en het sy hoofkwartier in die Bahamas. Die beurs is in 2019 gestig en het vanaf Februarie 2022 meer as een miljoen gebruikers gehad. FTX het ook FTX.US bedryf, 'n afsonderlike beurs beskikbaar vir Amerikaanse inwoners. Sedert 11 November 2022 is FTX in bankrotskapverrigtinge in die Amerikaanse hofstelsel.
FTX is gesien as een van die mees stabiele en gerespekteerde firmas in die kripto-industrie totdat dit in 2022 in 'n krisis gedompel is. In November 2022 het 'n CoinDesk-artikel gesê dat die verwante firma Alameda Research 'n beduidende deel van sy bates in FTX se eie bewys (token) FTT gehad het. Na hierdie onthulling het die mededingende beurs Binance se uitvoerende hoof, Changpeng Zhao, aangekondig dat Binance sy aandele van FTT sal verkoop. 'n Daaropvolgende ineenstorting in die prys van FTT en 'n vinnige ineenstorting van FTX het gevolg. Te midde van die daaropvolgende likiditeitskrisis by FTX, het Binance 'n brief van voorneme onderteken om die firma te verkry met die nodige omsigtigheid om te volg. Hulle het sy aanbod die volgende dag teruggetrek. FTX het op 11 November 2022 aansoek gedoen om Hoofstuk 11-bankrotskapbeskerming.
Soll die plattdeutsche Sprache gepflegt oder ausgerottet werden - Gegen Ersteres und für Letzteres
Soll die plattdeutsche Sprache gepflegt oder ausgerottet werden – Gegen Ersteres und für Letzteres (Duits: Moet Platduits uitgebou of uitgeroei word – teen eersgenoemde en vir laasgenoemde) is 'n essay geskryf deur Ludwig Wienbarg in 1833. Daarin stel hy dat die Platduitse taal 'n struikelblok is om die hele Duitse volk te verenig met een taal, Hoogduits. Daarin beskou hy ook die Platduitse taal as die oorsaak van die Nedersaksers se agterlikheid en verkrampheid.
Standpunte
"Duits:
Eine jede Sprache, die nicht Schriftsprache, Sprache der Bildung, des gerichtlichen Fortschrittes, der politischen, religiösen, wissenschaftlichen, artistischen Bewegung ist, muß bei dem Stand und Gang unserer Kultur einer Schrift- und Bildungssprache Platz machen, muß wie die frisische in Holland, wie die zeltische (sic) in Bretagne, die baskische in Spanien allmaͤhlig aussterben. Auszusterben ist das nothwendige und natuͤrliche Schicksal der plattdeutschen Sprache. Nichts kann sie vom Untergang retten. Schreibt plattdeutsche Lustspiele, Idyllen, Lieder, Legenden — umsonst; das Volk liest euch nicht...
Vrye vertaling:
Dion Basco
Dion Basco (gebore 29 Januarie 1977) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Dahmer (2002), 3's a Couple (2014), en The Head Thieves (2018), en in die televisiereeks Beauty and the Beast (1987).
Soll die plattdeutsche Sprache gepflegt oder ausgerottet werden - Gegen Ersteres und für Letzteres
Standpunte
Enige taal wat nie die skryftaal of die taal van die onderrig, regte, politiek, godsdiens, wetenskap of kunste is nie, moet by die stand en gang van ons kultuur plekmaak vir 'n skryf- en onderrigstaal, en moet soos die Fries in Holland, die Kelties in Bretagne, die Baskies in Spanje geleidelik uitsterf. Uitsterf is die noodwendige en natuurlike lot van die Platduitse taal. Niks kan hom van ondergang red nie. Of jy nou Platduitse klugspele, herders-/natuurgedigte, liedjies of legendes skryf – dis tevergeefs; die volk lees dit nie..."
Vandag
Reershemius toon in haar artikel die stand wat Platduits tans inneem: "At the moment, speakers of Low German find themselves in a complex situation. The surveys suggest that they cherish Low German. However, the old fear that Low German could be an obstacle to education and prevent success in a rapidly modernizing society is deeply rooted", waarna sy in die eindnota verklaar: "The discourse of Low German as an obstacle in the education, especially of disadvantaged social groups, goes back well into the nineteenth century and was expressed, for example, by Ludolf Wienbarg … in his pamphlet Soll die plattdeutsche Sprache gepflegt oder ausgerottet werden? Gegen Ersteres und für Letzteres"
Volgens die Bulletin der Deutschen Slavistik van 2008, was die beskouing in die Romantiek dat daar een oertaal was wat vir almal verstaanbaar was. Nou is die vraag waarom sekere tale en dialekte voorkom. Daar is geglo dat dialektiek en afwyking voortspruit deurdat elke spreker van 'n taal aan 'n spesifieke "Stamm" hoort. Die siening het ook ingetree dat 'n dialek en sy draer nie alleen taalkundig nie, maar ook liggaamlik kan verval. Daar is 'n duidelike onderskeid getref tussen die "rein" tale (wat altyd deur die elite gepraat is en heel toevallig ook vir opvoedkundige doeleindes aangewend is) en die "onreine" tale wat volksopvoeding "teenstaan". Hierdie "teenstand" is dikwels as ongewens beskou – Wienbarg het selfs so ver gegaan om die uitroei daarvan voor te stel.
Oceanapia mucronata
Oceanapia mucronata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1976 deur Vacelet, Vasseur & Lévi.
Ptolemeus I Soter
Ptolemeus I Soter (Grieks vir "Ptolemeus die Redder", ook bekend as Ptolemy Lagides; omstreeks 367-283 v.C.) was ’n Masedoniese generaal onder Alexander die Grote wat van 323 tot 283 v.C. die heerser van Antieke Egipte was. Hy was ook die stigter van die Ptolemeïese Ryk en het die titel farao opgeëis.
Nadia Litz
Nadia Litz (gebore 26 Desember 1976) is 'n Kanadese aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hotel Congress (2014) en The People Garden (2016).
Ptolemeus I Soter
Sy ma was Arsinoe van Masedonië en hoewel sy pa onbekend is, beskryf verskeie bronne hom as óf die seun van Lagus, ’n Masedoniese edelman, óf die buite-egtelike seun van Philippos II van Masedonië (wat hom, as dit waar is, die halfbroer van Alexander maak). Dit kan ook wees dat die laaste weergawe gefabriseer is om die Ptolemeïese Ryk glorieryker te maak.
Ptolemeus was een van Alexander se getroue generaals en een van sy sewe "lyfwagte". Hy was ’n paar jaar ouer as Alexander en ’n vriend sedert hul kinderdae.
Hy is opgevolg deur sy seun, Ptolemeus II Philadelphus.
Marais
Marais is 'n Franse en Afrikaanse van wat moeras in Frans beteken en na die volgende persone kan verwys:
Mphakathini B
Mphakathini B is 'n nedersetting in die Groot Vyf Hlabisa Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distriksmunisipaliteit in oostelike KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Mphakathini
Mphakathini is 'n nedersetting in die Groot Vyf Hlabisa Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distriksmunisipaliteit in oostelike KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Waterski
Waterski is 'n sportsoort waartydens die beoefenaar op spesiaal ontwerpte breë skiplanke teen ŉ hoë snelheid deur 'n motorboot oor die water getrek word. Die sport het reeds in die vroeë twintigerjare uit die snelbootvaart ontwikkel. Teen 1940 was die sport al so ver ontwikkel dat wedstryde georganiseer is.
Die voorloper van die waterskiplank was die akwaplank (die sogenaamde aquaplane), 'n plank wat sowat 2 m lank was en met 'n tou agter aan 'n boot vasgebind is. Die skiër het aan 'n hekkie wat op die plank bevestig was, vasgehou, en met die konstruksie kon die skier slegs voortgesleep word. In 1924 het die Amerikaner Fred Waller 'n akwaski, die voorloper van die moderne waterski, ontwerp.
Ook in Frankryk was daar groot belangstelling in waterski, en 'n aantal offisiere sou reeds in 1920 op die Lac d'Annecy probeer ski het. Die eerste groot waterski-wedstryde is in 1935 by Long Island gehou. In die veertigerjare het die gewildheid van die sport veral in die VSA en lande aan die Middellandse See toegeneem. In 1947 het Dick Pole in Florida 'n waterski-demonstrasie op kaal voete gegee, ŉ variasie wat tans amptelik erken word.
Slalom, spronge en figuurski word elk met 'n ander soort ski gedoen. Die slalomski is gewoonlik sowat 1,70 m lank en 20 cm breed en loop aan die agterkant uit in 'n ronde punt, terwyl dit aan die onderkant 'n, ronde stabilisator het. Die springski is groter en sterker as die slalomski (om die slag te absorbeer waarmee die skiër die water na die sprong tref), met 'n reguit agterkant met ŉ smal en ietwat langer stabilisator.
Vir figuurski word 'n ski van sowat 1,20 tot 1,40 m gebruik wat ovaalvormig is en waarvan die voor- en agterpunte opgebuig is. Die ski het geen stabilisator nie. Die baan vir slalomwedstryde strek oor 259 m. Boeie word gebruik om die toegangs - en uitgangspoort aan te dui, en die boot vaar in ŉ reguit lyn van poort tot poort. Aan weerskante van die lyn is daar drie boeie waaromheen die skiër moet beweeg.
As hy om die boei gaan, kry die skiër 'n halwe punt, terwyl hy ŉ bykomende punt kry as hy voor die volgende boei in die kielsog van die boot is. Elke deelnemer moet die baan 'n paar keer voltooi. Die baan word elke keer moeiliker gemaak deur die snelheid van die boot te verhoog en deur die lyn waaraan die skiër vashou, korter te maak. Teenswoordig word die slalom uitsluitend op een ski uitgevoer.
Reg Lye
Reg Lye (14 Oktober 1912 – 23 Maart 1988) was 'n Australiese akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Challenge for Robin Hood (1967), Sunday Too Far Away (1975), en The Killing of Angel Street (1981), en in die televisiereeks For Whom the Bell Tolls (1965).
Waterski
Spronge word uitgevoer oor ŉ skuinsvlak van 3,70 X 6,40 m tot 4,30 X 6,70 m wat vir mans 'n hoogte van 1,65 tot 1,80 m en vir vroue ŉ hoogte van 1,50 m het. Die skiër kry drie kanse, waarvan die beste in berekening gebring word. Die hoogste snelheid waarteen die boot mag beweeg, is 57 km/h vir mans en 48 km/h vir vroue.
Die lengte van die skilyn is 23 m. 'n Figuurski-wedstryd bestaan uit 2 afdelings van 20 sekondes elk. In die tyd moet die skiër, wat die snelheid van die boot en die lengte van die sleeplyn self mag bepaal, soveel moontlik van die sowat 70 erkende figure uitvoer. Hy mag dit op een of twee ski's doen. Na gelang van die moeilikheidsgraad van die figure, word punte van 20 tot 500 aan hom toegeken.
Trachyandra brachypoda
Trachyandra brachypoda is 'n meerjarige plant wat tot die genus Trachyandra behoort. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
Oceanapia niduliformis
Oceanapia niduliformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1882 deur Carter.
Fred MacDonald
Fred MacDonald (1895 – 1968) was 'n Australiese akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Hayseeds Come to Sydney (1917), On Our Selection (1932), en Grandad Rudd (1935).
Albert Bessler
Albert Bessler (15 Februarie 1905 – 4 Desember 1975) was 'n Duitse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Return of Dr. Mabuse (1961), Dr. Mabuse vs. Scotland Yard (1963), en Frozen Alive (1964).
Jackie Basehart
Jackie Basehart (11 Oktober 1951 – 16 Mei 2015) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Black Corsair (1976), Mimì Bluette... fiore del mio giardino (1976), The Inglorious Bastards (1978), en Tea with Mussolini (1999).
Oceanapia nodosa
Oceanapia nodosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1919 deur George & Wilson.
Areensubstitusiepatrone
Areensubstitusiepatrone is deel van die IUSTC se nomenklatuur vir organiese chemie en bepaal die posisie in verhouding tot mekaar van substituente ander as waterstof op 'n aromatiese koolwaterstofverbinding.
Eienskappe
Alhoewel die besonderhede afhang van die verbinding, is die drie isomere geneig om amper die selfde kookpunte te hê. Die para-isomeer het egter gewoonlik die hoogste smeltpunt en die laagste oplosbaarheid in 'n gegewe oplosmiddel, van die drie isomere. Aangesien orto- en para-isomere gewoonlik saam gesintetiseer word, is die skeiding daarvan belangrik in organiese chemie. Metodes wat gebruik word om dit te skei, sluit in:
Oorsprong
Die patroonname is afkomstig van die Griekse voorvoegsels orto (van ὀρθός wat "regop" of "gelyk" beteken), meta (van μετά wat "na", "verder" beteken) en para (van παρά wat "langs", "ondanks", "teenoor" beteken).
Louis-Ferdinand Céline
Louis-Ferdinand Céline was die skuilnaam van Louis Ferdinand Auguste Destouches (27 Mei 1894 - 1 Julie 1961), 'n Franse romanskrywer en geneeskundige. Hy het 'n nuwe skryfstyl ontwikkel wat die Franse letterkunde gemoderniseer het. Sy bekendste werk is die roman Voyage au bout de la nuit uit 1932.
Céline het van die volkstaal gebruik gemaak en aangeval wat hy as die gepoetste, geveinsde "bourgeois" taal van die "akademie" beskou het. Sy werke het 'n wye verskeidenheid literêre figure beïnvloed, nie slegs in Frankryk nie, maar ook in die Engelssprekende wêreld en ander gebiede in die Westerse wêreld. Dit sluit skrywers in wat geassosieer word met modernisme, eksistensialisme, "swart komedie" en die Beat-generasie.
Werk en nalatenskap
Céline se skryfwerk bevat kenmerke van "swart komedie", waar ongelukkige en verskriklike gebeurtenisse dikwels op 'n humoristiese wyse beskryf word. Alhoewel die polemiese eienskappe daarvan dikwels verbysterend is, lê sy relevansie in sy vermoë om byna alles te diskrediteer en tog nie uit voeling te raak met 'n verwoede mensdom nie. Pessimisme is 'n oorheersende karakteristiek van Céline se fiksie aangesien sy karakters mislukking, angs, nihilisme en traagheid aanvoel.
Will Self het Céline se werk beskryf as "invective, which – despite the reputation he would later earn as a rabid antisemite – is aimed against all classes and races of people with indiscriminate abandon". Die diskoers van verraad en uitbuiting, beide eg en verbeeld, stem ooreen met sy persoonlike lewe. Sy twee ware liefdes, sy vrou en sy kat Bébert, word altyd met warmte genoem.
Waar sommige kritici 'n progressiewe verbrokkeling van persoonlikheid sien wat weerspieël word in die stilistiese samehang van sy boeke wat gebaseer is op sy lewe gedurende die oorlog (Guignol's Band, D'un château l'autre en Nord), beweer ander dat die boeke minder onsamehangend is, as bloot doelbewus gefragmenteer. Hulle sien die ontwikkeling van die styl wat met Voyage au bout de la nuit bekendgestel is voortgaan, wat daarop dui dat Céline tot aan die einde van sy lewe daartoe in staat was om te werk. In Entretiens avec le Professeur Y (1955) verdedig Céline sy styl, wat daarop dui dat sy swaar gebruik van die ellips en sy uiteenlopende sinne 'n poging is om menslike emosies in geskrewe taal om te sit. Céline het literatuur beskou as die kuns om menslike emosies op papier te karteer. So 'n kartering is egter nie natuurlik nie, en dit verdraai die emosies.
Daar word beweer dat Voyage au bout de la nuit een van die mees bekroonde romans van die 20ste eeu is. Min eerste romans het 'n soortgelyke impak gehad. Die boek is geskryf in 'n plofbare omgangstaal en het die meeste kritici geskok, maar onmiddellike sukses onder die Franse publiek behaal, wat entoesiasties gereageer het op die gewelddadige en misplaaste avonture van die petit-bourgeois antiheld Bardamu en sy kenmerkende nihilisme. Die skrywer se militêre ervarings tydens die Eerste Wêreldoorlog, sy reise na koloniale Frans Wes-Afrika en New York, en sy terugkeer na die naoorlogse Frankryk, bied almal episodes in die uitgestrekte verhaal.
Guignol's Band en die gepaardgaande roman Le Pont de Londres - Guignol's band II, speel af in die Londense onderwêreld van die Eerste Wêreldoorlog. In Pont de Londres verskyn 'n seilboot met die naam Koning Hamsun, wat uiteraard 'n huldeblyk is aan Knut Hamsun wat met hom saamgewerk het. Céline se outobiografiese verteller roep sy rampspoedige vennootskap met 'n mistieke Fransman; sy ongemaklike verhouding met Londense rampokkers en prostitute en hul nemesis, inspekteur Matthew van Scotland Yard, in herinnering.
Céline se nalatenskap oorleef in die skryfwerk van onder meer Samuel Beckett, Queneau en Jean Genet. Jean-Paul Sartre, Jean-Marie Gustave Le Clézio, Robbe-Grillet en Barthes het bewondering vir hom uitgespreek. Skrywers in die Verenigde State wat dank verskuldig is aan Céline is onder andere Charles Bukowski, Henry Miller, Jack Kerouac, Joseph Heller, Kurt Vonnegut, Jr., William S. Burroughs, Edward Abbey, Jim Morrison en Ken Kesey, nie soseer in terme van skryfstyl nie, maar as 'n belangrike estetiese, amoralistiese invloed. Die digter en romanskrywer Charles Bukowski het geskryf "first of all read Céline; the greatest writer of 2,000 years" Céline het ook 'n invloed uitgeoefen op Irvine Welsh, Günter Grass, Karl Parkinson (The Blocks) en Raymond Federman.
Trachyandra bulbinifolia
Trachyandra bulbinifolia is 'n meerjarige plant wat tot die genus Trachyandra behoort. Die plant is inheems aan die Noord-Kaap en Namibië.
Psoriatiese artritis
Psoriatiese artritis is 'n langtermyn inflammatoriese artritis wat by mense wat dikwels ook die outo-immuun siekte psoriase het voorkom.
Simptome
Die klassieke kenmerk van psoriatiese artritis is swelling van die hele vingers en tone met 'n worsagtige voorkoms. Dit gebeur dikwels in verband met veranderinge aan die naels soos klein gaatjies in die oppervlak van die naels, verdikking van die naels en die nael wat van die naelbed ontkoppel. Gewoonlik word velveranderinge wat ooreenstem met psoriase (bv. rooi, skubberige en jeukerige vel) gevind voor die aanvang van psoriatiese artritis, maar psoriatiese artritis kan die uitslag voorafgaan by 15% van geaffekteerde individue. Geaffekteerde gewrigte is oor die algemeen rooi of warm om aan te raak.
Pyn kan in die laerug area van die heiligbeen voorkom as gevolg van onder meer spondilitis, wat in 40% van die gevalle teenwoordig is. Pyn kan in en om die voete en enkels voorkom, veral entesitis in die Achillespees of plantar fasciitis in die voetsool.
Oorsake
Genetika is vermoedelik by die ontwikkeling van psoriatiese artritis sterk betrokke. Daar word vermoed dat obesiteit en sekere vorme van psoriase die risiko daarvan verhoog.
Epidemiologie
Psoriatiese artritis raak tot 30% van mense met psoriase en kom by beide kinders en volwassenes voor. Ongeveer 40-50% van individue met psoriatiese artritis het die HLA-B27 genotipe. Die toestand is minder algemeen by mense van Asiatiese of Afrika-afkoms en raak mans en vroue ewe veel.
Austin Basis
Austin Basis (gebore 14 September 1976) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Curb Your Enthusiasm (2000), Life Unexpected (2010), Beauty and the Beast (2012), en How to Get Away with Murder (2014).
Attaliede
Die Attaliede of Attalidiese dinastie (Grieks: Δυναστεία των Ατταλιδών, Dynasteía ton Attalidón) was ’n Hellenistiese dinastie wat ná die dood van Lusimachos, ’n generaal van Alexander die Grote, oor die stad Pergamum in Klein-Asië regeer het.
Haramiyida
Die Haramiyida is 'n groep (orde) van die Mammaliaformes, diere wat 'n nouverwante sustergroep van die regte soogdiere was.
Attaliede
Die koninkryk was ’n oorblyfsel van Lusimachos se ryk ná dié se val. Een van Lusimachos se luitenante, Filetairos, het in 282 v.C. beheer oor die stad oorgeneem. Die latere Attaliede was afstammelinge van sy pa, Attalos, en het die stad tot ’n koninkryk uitgebrei.
Haramiyida
Die groep het in die Trias ontstaan, maar in 2018 is 'n fossiel uit die vroeë Kryt van Noord-Amerika ontdek Cifellion wahkarmoosuch wat wys dat die groep lank suksesvol gewees het. Die fossiel word deur Huttenlocker et.al in die familie Hahnodontidae geplaas, waarvan gedink is dat dit regte soogdiere uit die Multituberculata verteenwoordig. Die tande wat voorheen van die Hahnodontidae in Marokko gevind is lyk baie soor Multituberculata-tande maar die skedel van Cifellion het getoon dat dit net gesigsbedrog is.
Attaliede
Geskiedenis
thumb|Die ligging van Pergamum. In 282 v.C. het Filetairos gedros van Lusimachos en homself en die belangrike fort Pergamum, saam met sy tesourie, aan Seleukos I Nikator, oorgegee. Seleukos het Lusimachos in 281 v.C. verslaan en doodgemaak. Seleukos is self ’n paar maande later doodgemaak. Filetairos het, veral ná Seleukos se dood, aansienlike outonomie geniet al het hy in naam onder die Seleukiede geval. Hy het sy mag en invloed tot buite Pargamum uitgebrei. Hy het troepe, geld en kos aan die stad Kizikos in Misië verskaf vir die stad se verdediging teen die invallende Galliërs, en so aansien en welwillendheid vir hom en sy familie gewen. Hy het 40 jaar lank regeer en die Tempel van Demeter op die akropolis gebou, asook die Tempel van Athena (Pergamum se beskermingsgodin) en die stad se eerste paleis. Hy het Pergamum ook verder versterk.
Eumenes I het Filetairos in 263 v.C. opgevolg. Hy het teen die Seleukidiese koning in opstand gekom en hom in 261 v.C. verslaan. Hy het Pergamum so bevry en sy grense aansienlik uitgebrei.
Die grootste prestasie van Attalos I (bewind 241-197 v.C.) was volgens die Griekse reisiger en geograaf Pausanias sy oorwinning oor die Galliërs, waarmee hy bedoel het die Galasiërs, Kelte wat na Sentraal-Asië migreer en ’n groot militêre mag geword het. Verskeie jare later het die Galasiërs Pergamum aangeval met die hulp van Antiochos Hierax, die broer van die Seleukidiese koning wat teen die koning in opstand gekom het. Hy wou Anatolië oorneem en dit sy onafhanklike koninkryk maak. Attalos het die Galasiërs en Antiochos verslaan en daarna twee keer teen Antiochos alleen geveg. Attalos het ’n groot oorwinning behaal en Antiochos is daarna na Mesopotamië om ’n veldtog daar te begin.
Die Attaliede het bondgenote van Rome geword tydens die Eerste Masedoniese Oorlog van 214-205 v.C. en het Rome in daaropvolgende oorloë ook ondersteun. Attalos I het ook hulp verskaf tydens die Tweede Masedoniese Oorlog van 200-197 v.C.
Eumenes II (bewind 197-159 v.C.) het Rome ondersteun in die Rooms-Seleukidiese Oorlog (192-188 v.C.) en die Derde Masedoniese Oorlog (171-168 v.C.). In 188 v.C., ná die oorlog teen die Seleukiede, het die Romeine beslag gelê op gebiede in Klein-Asië, en hulle het Misië, Lidië, Frigië en Pamfilië aan die koninkryk Pergamum gegee, en Karië, Lisië en Pisidië aan Rhodes, ’n ander Romeinse bondgenoot. Later het die Romeine Rhodes se besittings ook aan Pergamum gegee.
Attalos II het in 190 v.C. deelgeneem aan die finale oorwinning van Rome oor die Seleukiede. In 182-179 v.C. was hy in ’n oorlog gewikkel met die koning van Pontos en het hy verskeie oorwinnings behaal en grondgebied bygekry. Hy het sy koninkryk aansienlik uitgebrei en die stede Philadelphia en Attalia gestig.
Hannah Lochner
Hannah Lochner (gebore 28 Julie 1993) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Dawn of the Dead (2004), Firehouse Dog (2007), en Jack and Jill vs. the World (2008), en in die televisiereeks Wingin' It (2010).
Oceanapia nodulosa
Oceanapia nodulosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1928 deur Topsent.
Poort van die Daeraad
Die Poort van die Daeraad (Litaus Aušros Vartai), dikwels ook die "Spits Poort" (Pools Ostra Brama, Wit-Russies Вострая Брама, Litaus: Aštria broma) genoem, is een van die beduidendste kulturele en argitektoniese monumente in die Litause hoofstad Vilnius en 'n belangrike bedevaartsoord vir Rooms-Katolieke, Ortodokse en Ruteense Grieks-Katolieke Christene. Die poort is in 1514 in die Renaissance-styl uitgevoer en tans die enigste van Vilnius se oorspronklik nege stadspoorte wat bewaar gebly het. Die poort is nog steeds met dele van die historiese stadsmuur verbind.
Beskrywing
Die poort se kant wat na die binnestad toe wys beskik oor 'n trap wat na 'n galery in die boonste verdieping lei. Hier is 'n kapel opgerig wat vir sy ikoon van die Barmhartige Moeder van God (Latyn: Mater misericordiae, Pools: Matka Boża Miłosierna, Wit-Russies: Маці Міласэрнасьці) bekend staan. Aan hierdie ikoon, wat in Oos-Europese tale ook "Moeder van God in die Poort van die Daeraad" (Litaus: Aušros Vartų Dievo Motina) of "Moeder van God in die Spits Poort" (Wit-Russies: Маці Божая Вастрабрамская) genoem word, word wonderdadige krag toegeskryf. Hierdie Moeder van God word as beskermheilige van die Litauers en Wit-Russe beskou, maar ook deur Poolse pelgrims vereer.
Orbea araysiana
Orbea araysiana is 'n vetplant wat aan die familie Apocynaceae behoort. Die spesie is endemies aan Jemen.
Poort van die Daeraad
Beskrywing
Die buitekant van die poort is in sy opperste gedeelte van 'n reliëf voorsien wat die wapen van die Grootvorstedom Litaue wys, die sogenaamde Vytis (Litaus) of Pahonia (Wit-Russies Пагоня) – 'n wit ruitersfiguur teen 'n donkerrooi agtergrond wat 'n wapenskild met die kenmerkende Litause kruis met twee dwarsbalke dra. Hierdie wapen het ook as voorbeeld vir die Republieke van Litaue en Wit-Rusland (tot en met 1995) gedien.
Naam
Daar is verskillende teorieë oor die oorsprong van die poort se naam. Dit het van oudsher as die "Spits Poort" bekend gestaan. Maar ook vir hierdie benaming word verskillende etimologiese verklarings aangevoer. Dit verwys moontlik na die vroeëre Gotiese toringspitse, terwyl sommige deskundiges beweer dat dit moontlik na 'n stadsbuurt van Vilnius verwys, die sogenaamde "Spits Ent" (Pools: Ostry Koniec), of na 'n klein straatjie wat aan die binnekant van die poort steeds nouer word.
Die huidige naam is eers teen die begin van die 20ste eeu in Litause koerante gebruik, maar dit verwys beslis nie na die oostelike hemelstreek nie aangesien die poort nie na die ooste wys nie.
'n Alternatiewe naam is "Medininku-poort" (Pools: Brama Miednicka, Wit-Russies: Медніцкая Брама) aangesien die pad vanuit die poort na Medininkai loop, 'n nedersetting wat sowat dertig kilometer van Vilnius af geleë is.
Geskiedenis
Teen die begin van die 16de eeu, toe die Tatare Oos-Europa binnegeval het, is Vilnius volgens 'n gemeenskaplike besluit, wat deur die biskop en die stadsraad geneem en deur grootvors Aleksandras goedgekeur is, met 'n stadsmuur versterk. Hierdie muur is reeds in Oktober 1503 deur die biskop plegtig ingewy.
Die Spits Poort, wat deel uitgemaak het van die stadsmuur se mees bedreigde oostelike gedeelte, het tussen 1503 en 1522 in die Gotiese boustyl ontstaan, saam met vyf verdere stadspoorte (die stadsmuur is uiteindelik van altesaam nege poorte voorsien). Enkele jare ná sy voltooiing is bo-oor die oorwelfde poort 'n fasade met vyf skietgate en sierelemente in die Renaissance-styl bygevoeg wat tans deur die Vytis, die amptelike wapen van die Grootvorstedom Litaue, bekroon word.
In die tydperk tussen 1621 en 1626 het vlakby die poort se binnekant 'n Karmeliete-klooster ontstaan. Die ikoon van die Barmhartige Moeder van God, wat in 1652 na Vilnius geneem is, is in die Spits Poort bewaar. In hierdie periode was daar nog geen kapel ter beskikking nie, en die heilige beeld is slegs deur vensterluike teen reën en vogtigheid beskerm. Eers in 1671 het die Karmeliete-monnike 'n houtkapel rondom die ikoon opgerig. In daardie jaar het die aantal wonderlike genesings, wat aan die ikoon toegeskryf, met 'n eed bevestig en in die kronieke vermeld is, reeds sewentien beloop. Tydens die Sweedse besetting van Vilnius in 1702 is 'n verbod op die openbare aanbidding van asook vergaderings voor die beeld geplaas. Gedurende die herverowering van die stad is die ikoon deur 'n koeël beskadig.
Toe 'n brand die poort in 1706 verwoes het, het hierdie kapel onbeskadig gebly. Maar nadat 'n verdere brand in 1715 byna die hele stad verwoes het en ook die houtkapel deur vuur geraak is, is in 1722 'n nuwe steenkapel gebou wat intussen verskeie kere herbou en gerestoureer is. Sedert die beduidende herkonstruksie in die periode tussen 1830 en 1840 dien die kapel in die Poort van die Daeraad as 'n geslote galery wat toegang tot die Sint-Theresa-kerk verleen. Die laaste beduidende restourasiewerk is in 1993 net voor 'n besoek gedoen wat pous Johannes Paulus II aan Litaue gebring het.
Vilnius se stadsmuur is op bevel van die tsaristiese regering tussen 1799 en 1802 afgebreek, tog is die Poort van die Daeraad vanweë sy religieuse betekenis nie aangeraak nie. Voor die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog vanaf sonop tot sononder is liturgieë in die poort se kapel gevier, terwyl saans 'n litanie en himnes ter ere van Maria gesing is. Tydens hierdie kerkdienste het skare gelowiges in die kapel en selfs op straat byeengekom. Talle pelgrims het veral op Pinkstersondag en op 16 November, wanneer die fees van die Moeder van Genade gevier word, 'n tog na Vilnius onderneem. Mans, wat by die Poort van die Daeraad verbygestap het, het gewoonlik hul hoede gelug, selfs al was hulle nie self aanhangers van die Rooms-Katolieke geloof nie.
In die Sowjettydperk was die poort daarnaas 'n gewilde bedevaartsoord vir Wit-Russiese gelowiges, wat in hul eie land van alle heiligdomme ontneem is. Pous Johannes Paulus II, wat op 4 September 1993 die Rosekransgebed in die Poort van die Daeraad gebid het, het vertel dat hy ná sy gebed voor die beeld van die Geseënde Jonkvrou Maria van Aušros Vartai in die Sint-Pieterskerk, wat hy kort ná sy inhuldiging gebid het, steeds die wens gekoester het om voor die oorspronklike ikoon in Vilnius te bid.
Kerkleiers op die hoogste vlak, wat in die poort gebid het, sluit die hiërarge van die Russies-Ortodokse en die Litause Rooms-Katolieke Kerk, Alexej II, die Patriarg van Moskou en die hele Rusland, en Audrys Juozas Bačkis, aartsbiskop van die aartsbisdom Vilnius, in wat op 28 Julie 1997 'n besoek by die ikoon afgelê het.
Ikoon van die Barmhartige Moeder van God
Die Ikoon van die Barmhartige Moeder van God word in Litaue en Wit-Rusland by die beduidendste heiligdomme gereken. Aan hierdie heilige beeld word wonderdadige krag toegeskryf, terwyl dit ook een van min afbeeldings van 'n Madonna in die kunsgeskiedenis is waar Maria sonder Jesus-kind uitgebeeld word (en ook die enigste van vyf ikone in Litaue met 'n bekroonde Moeder van God sonder kind). Kopieë van hierdie ikoon word onder meer in die Sint Pieterskerk in Rome (Vatikaanstad) en die Sint Severinuskerk in Parys vertoon.
Etihad Airways
Etihad Airways (Arabies: شَرِكَة ٱلْاِتِّحَاد لِلطَّيْرَان‎) is die tweede vlagdraer-lugredery van die Verenigde Arabiese Emirate. Die redery se spil is op die Aboe Dhabi Internasionale Lughawe, waar dit ook die meeste van die ruimte in terminaalgeboue met Emirates deel. Etihad het in November 2003 met bedrywighede begin. Dit is die tweede grootste lugredery in die VAE na Emirates. Die naam Etihad is Arabies vir 'Verenigd'.
Poort van die Daeraad
Ikoon van die Barmhartige Moeder van God
Volgens 'n ou tradisie is twee ikone aan die Poort van die Daeraad aangebring, een aan die buitekant (wat die Verlosser uitgebeeld het) en een met die Geseënde Jonkvrou aan die binnekant. Die monumentaliteit van die laasgenoemde dui daarop dat dit vanuit 'n bepaalde afstand bekyk moes word en volgens 'n destydse Europese tradisie juis vir die stadspoort geskilder is.
Die skepper van die kunswerk is tans nie bekend nie. Sommige deskundiges skryf die werk aan die Krakause Meester Lukasz toe wat in 1624 'n soortgelyke heilige beeld vir die Krakause Sakramentskerk geskilder het. Daar is ook ander teorieë oor die oorsprong van die ikoon – moontlik het die Litause grootvors Algirdas (Pools: Olgierd) die skildery van die Krim-skiereiland saamgebring.
Die openbare verering van die beeld het tydens die oorlog met Rusland tussen 1655 en 1661 begin. Die burgers van Vilnius het Maria destyds in hul gebede om bemiddeling in die konflik versoek. Daar word beweer dat inwoners snags 'n verskyning van die beeld van Maria van Aušros Vartai in die hemel oor Vilnius raakgesien het. Sedert 1765 word die beeld in liedere vereer. Sedert die 17de eeu word wonderdadige krag aan die ikoon toegeskryf, tog het die Rooms-Katolieke Kerkowerhede in daardie eeu nog geen kommentaar op hierdie soort berigte gelewer nie. Eers in die volgende eeu het sowel die biskoppe van Vilnius asook die pouse in Rome die beeld se wonderdadige eienskappe erken. Danksy berigte, wat deur Karmeliete- en Jesuïete-monnike versprei is, het die ikoon vinnig bekendheid buite Vilnius verwerf. Die Vilnius-akademie, 'n Jesuïete-instelling, het die Jonkvrou van die Poort in 1676 tot sy beskermheilige verklaar. In 1773 het pous Clemens XIV aan pelgrims, wat by die Poort van die Daeraad bid, die vergewing van sondes verleen.
Etihad Airways
Benewens sy kernaktiwiteit van passasiersvervoer, bedryf Etihad ook Etihad Holidays en Etihad Cargo. Etihad het sy lugredery-alliansie, Etihad Airways Partners, in Oktober 2015 gestig wat in 2018 ontbind is nadat verskeie van sy lede in finansiële moeilikheid beland het. Etihad Airways hou minderheidsaandele in die deelnemende lugrederye, sowel as 'n belang in Virgin Australia, tot sy insolvensie in April 2020 geen opbrengs op belegging gelewer het nie. Bespreking vir hierdie lugdienste is onder een netwerk gekonsolideer.
Korean Air
Korean Air Lines Co., Ltd. (IATA: KE, ICAO: KAL) handeldrywend as Korean Air, is die vlagdraer en grootste lugredery van Suid-Korea, met sy hoofkwartier in Gonghang-dong, Gangseo-gu, Seoel, Suid-Korea.
Incheon Internasionale Lughawe dien as Korean Air se internasionale spil. Korean Air het ook 'n satelliet-hoofkwartier op Incheon. Dit is aangewys as Asië se beste lugredery deur "Business Traveler"-lesers in 2012.
Huidige vloot
Teen Mei 2022 het Korean Air die volgende vliegtuie bedryf:
Etihad Airways
Hoofkantoor
Etihad se hoofkantoor is in Khalifa-stad, Aboe Dhabi, naby Aboe Dhabi Internasionale Lughawe. Etihad het in 2007 183,6 miljoen VAE-dirhams (US$50 miljoen) bestee om te reël dat sy nuwe hoofkantoor en opleidingsentrum gebou word.
Bestemmings
Vanaf Junie 2019 bedien Etihad 81 passasiers- en vragbestemmings regoor Afrika, Europa, Noord-Amerika, Asië en Australië vanaf sy spilpunt by Aboe Dhabi Internasionale Lughawe. Totdat die São Paulo-diens aan die einde van Maart 2017 beëindig is, was Etihad Airways een van die min karweiers wat passasiersdienste na al ses bewoonde kontinente gehad het.
Kodedeelooreenkomste
Etihad Airways het kodedeelooreenkomste met die volgende lugrederye:
Vloot
Die vloot van Etihad het in Desember 2022 bestaan uit:
Borgskappe
Etihad Airways is die amptelike borg van die Formule Een Aboe Dhabi Grand Prix wat jaarliks op die Yas Marina-renbaan in Aboe Dhabi gehou word.
Joseph Albrecht
Joseph Albrecht (1894–1977) was 'n Suid-Afrikaanse akteur, skrywer, vervaardiger en rolprentregisseur. Albrecht word soms die vader van die Suid-Afrikaanse rolprentbedryf genoem. Hy debuteer in 1916 met A Zulu's Devotion en maak die eerste Afrikaanse rolprente, Sarie Marais (1931) en Moedertjie (1931).
Sarie Marais en Moedertjie is die eerste Suid-Afrikaanse films met klank en is boonop in Afrikaans verfilm. Moedertjie is die eerste vollengte-rolprent met Afrikaanse dialoog, terwyl Sarie Marais slegs Afrikaanse musiek bevat, met Chris Blignaut en die Melodians wat op die klankbaan sing.
Albrecht is per geleentheid na 'n vertoning van Pierre de Wet se film, Pinkie se Erfenis (1946) in Germiston se stadsaal genooi. As Engelsman wat in Londen gebore is, kon hy skaars 'n woord Afrikaans verstaan. Die gehoor se reaksie het hom egter laat besef dat dit die moete werd is om geld in die Afrikaanse rolprent te belê. Pierre de Wet is daarna as die eerste beroepsvervaardiger van Afrikaanse rolprente aangestel.
Albrecht was op 'n stadium ontevrede omdat Afrikaanse karakters aandpakke in De Wet se rolprente gedra het, omrede "aren't all Afrikaners diggers?" De Wet was verontwaardig en het geantwoord: ''Is genl. Smuts 'n delwer? Is dr. Malan 'n delwer? Dra genl. Smuts en dr. Malan baarde en veldskoene?'' De Wet het daarna uit Die Afrikaanse Rolprentmaatskappy (aanvanklik die Killarney-ateljee) bedank.
Filmografie
As Kinematograaf:
As skrywer:
As regisseur:
As vervaardiger:
Poort van die Daeraad
Ikoon van die Barmhartige Moeder van God
Volgens 'n eerste wetenskaplike ondersoek, wat in 1927 deurgevoer is, dateer die ikoon uit die tweede helfte van die 16de eeu en is waarskynlik deur 'n Italiaanse meesterskilder geskep.
Die ikoon met 'n grootte van 165 x 200 sentimeter, wat op eikehoutplate met 'n dikte van twee sentimeter geskilder is, is in 1671 uit dankbaarheid vir Maria se beskerming volgens 'n Litause en Poolse tradisie met 'n goue plaat beskerm waarby slegs die gesig en hande van die Moeder van God vrygelaat is. Die plaat is deur plaaslike juweliers geskep. Maria sit met 'n bekroonde geboë hoof met stralekrans, haar hande op haar bors gevou. Die silwerhalfmaan benede die Madonnafiguur is 'n votiefgeskenk uit die jaar 1849.
Die Moeder van God dra op haar hoof twee silwerkrone wat met goud oortrek is – een is volgens die Barok-, die ander in die Rokoko-styl uitgevoer. Die Madonnafiguur se plegtige bekroning het in 1927 volgens 'n dekreet van pous Pius XI plaasgevind en is deur belangrike kerklike en politieke persoonlikhede soos die Poolse president Józef Piłsudski bygewoon. Pous Pius XI het aan die skildery destyds ook die eretitel "Maria, Moeder van Genade" toegeken. In 1928 is die ikoon in 'n beskermende houer geplaas. Tydens sy besoek aan Litaue het pous Johannes Paulus II op 4 September 1993 hier gebid.
Die Poort van die Daeraad in die literatuur
Die Poort van die Daeraad en veral die ikoon van die Barmhartige Moeder Gods is verskeie kere deur Poolse, Litause en Wit-Russiese digters en skrywers in hul werke besing en beskryf.
Ryūnosuke Akutagawa
Ryūnosuke Akutagawa (芥川 龍之介 Akutagawa Ryūnosuke, 1 Maart 1892 – 24 Julie 1927), artistieke naam Chōkōdō Shujin (澄江堂主人) was 'n Japannese skrywer wat aktief was tydens die Taishō periode in Japan.
Hy word beskou as die "vader van die Japannese kortverhaal". Japan se mees luisterryke literêre toekenning, die Akutagawa-prys, is na hom vernoem.
Hy het op die ouderdom van 35 jaar selfmoord gepleeg deur 'n oordosis barbital te neem.
Jessica Lowndes
Jessica Lowndes (gebore 8 November 1988) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks 90210 (2008).
Elya Baskin
Elya Baskin (gebore 11 Augustus 1950) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Thirteen Days (2000), Spider-Man 2 (2004), Spider-Man 3 (2007), en Transformers: Dark of the Moon (2011).
Dwarsrivier (Wes-Kaap, lat -33,83, long 18,98)
Die Dwarsrivier is 'n rivier wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Murray Matheson
Murray Matheson (1 Julie 1912 – 25 April 1985) was 'n Australiese akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Twilight Zone: The Movie (1983) en in die televisiereekse One Step Beyond (1959), Banacek (1972), en Battlestar Galactica (1978).
Johan Heyns
Johan Adam Heyns (27 Mei 1928 – 5 November 1994), was 'n invloedryke Afrikaner Calvinistiese teoloog en moderator van die algemene sinode van die Nederduitse Gereformeerde Kerk (NGK). Hy is vermoor by sy huis in Waterkloofrif, Pretoria. Alhoewel sy moord nooit amptelik opgelos is nie, word dit algemeen aanvaar dat dit direk verwant was tot sy kritiek ten opsigte van apartheid. Nelson Mandela het aan hom hulde gebring as 'n martelaar vir sy land en 'n kryger vir vrede.
Ptolemeus II Philadelphus
Ptolemeus II Philadelphus (309–246 v.C.) was van 283 v.C. tot met sy dood koning van Antieke Egipte. Hy was die seun van die stigter van die Ptolemeïese Ryk, Ptolemeus I Soter. Hy het twee broers gehad: Ptolemeus Keraunos en Meleager, wat onderskeidelik in 281 en 279 v.C. koning van Masedonië geword het. Ptolemeus was eers getroud met Arsinoe I, wat die ma van sy wettige kinders was, en daarna met sy bloedsuster, Arsinoe II.
Johan Heyns
Vroeë lewe
Johan Adam Heyns is gebore op die plaas Bloemkraal te Tweeling in die Oranje-Vrystaat, Suid-Afrika.
Sy vader, Flip Heyns, wou gehad het dat hy 'n sendeling word, maar weens finansiële redes kon hy nie en het eerder 'n boer geword. Sy moeder, Maria Beukes, is met die Tweede Vryheidsoorlog as krygsgevangene verban en oorsee gestuur na Sint Helena. Haar huwelik met Flip Heyns was haar tweede huwelik. Aangesien haar eerste huwelik geen kinders opgelewer het nie, het Maria aan God 'n belofte gemaak dat, as sy met 'n seun geseën word, sy hom sal grootmaak vir diens aan God. Alhoewel sy nooit aan Heyns enigiets oor die belofte vermeld het tot ná sy legitimasie as predikant nie, het hy later in sy lewe toegegee dat sy moeder 'n belangrike rol gespeel het in sy keuse om 'n geestelike te word.
Sy familie het tydens sy hoërskooljare na Potchefstroom verhuis en 'n losieshuis aldaar bedryf. Sy liefde vir die Bybel en sy geloof in God het verskeie teologiestudente, wat tuisgegaan het aan die Heyns-woning, opgeval. Op skool was Heyns 'n gemiddelde student, en het weinig belangstelling in die ter sake onderwerp getoon. Hy het egter 'n aanleg getoon vir debat en onafhanklike denke rakende komplekse aangeleenthede – na een sodanige bespreking (rakende Darwin se ewolusieteorie) het een teologiestudent aan Heyns se ouers opgemerk dat Heyns besig was om sy sinne te verloor.
Hoër onderwys
Johan Heyns het sy voorgraadse studies voltooi aan die universiteit in Potchefstroom, toe nog bekend as die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys, waar hy 'n lewenslange vriendskap gesmee het met Hendrik Stoker, die Suid-Afrikaanse Calvinistiese denker en sentrale verdediger van die Filosofie van die Kosmonomiese Idee. Stoker se idees het 'n beslissende invloed gehad op die res van sy akademiese loopbaan.
Heyns het sy opleiding as predikant aan die Universiteit van Pretoria voltooi en besluit om sy doktorale studies voort te sit aan die Vrye Universiteit. Hy behaal sy PhD onder supervisie van G. C. Berkouwer in 1953 met 'n tesis getiteld Die Grondstruktuur van die Modalistiese Triniteitsbeskouing.
In 1961 behaal hy 'n tweede PhD (in filosofie) onder die toesig van Stoker. Sy tesis was getiteld Die Teologiese Antropologie van Karl Barth vanuit Wysgerig-Antropologiese Oriëntering.