cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alun Armstrong
Alun Armstrong (gebore 17 Julie 1946) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Krull (1983), The Mummy Returns (2001), Van Helsing (2004), en Eragon (2006).
Walvisbaai
Geskiedenis
Brittanje annekseer Walvisbaai en die aangrensende landelike gebied in die jaar 1840, veral om die seeroete om die Kaap te beskerm. Op 12 Maart 1878 lyf die Britse owerheid Walvisbaai by die Kaapkolonie in.
Nkula-waterval
Dit lê suidwes van Walkers Ferry en Zalewa, 32 km noordwes van Blantyre, 323 m bo seespieël en by die koördinate. Die eerste kragsentrale is in 1966 hier geopen.
Walvisbaai
Geskiedenis
In die jaar 1910 word Walvisbaai saam met die Kaapkolonie 'n deel van die Unie van Suid-Afrika. Aanvanklik dreig die omstrede grenslyn met Suidwes-Afrika 'n twispunt tussen die Britte en Duitsers te word, tog kom die twee lande in 1911 ooreen op 'n gemeenskaplike grens, waarby die gebied van Walvisbaai as 'n enklawe van Suidwes-Afrika met 'n oppervlakte van 1 124 vierkante kilometer afgebaken is.
Die Suid-Afrikaanse enklawe Walvisbaai en Suidwes-Afrika, wat na die Eerste Wêreldoorlog 'n C-klas-mandaatgebied van die Volkebond geword het en as 'n integrerende deel van Suid-Afrika bestuur is, kry vanaf die jaar 1922 'n gemeenskaplike Suid-Afrikaanse administrasie. In 1977, toe dit duidelik word dat die onafhanklikheid van Suidwes-Afrika weens die internasionale druk op Suid-Afrika onvermybaar sal wees, word die gebied deur die Republiek van Suid-Afrika (RSA) by die Provinsie van die Kaap die Goeie Hoop ingelyf, wat de facto op 'n anneksasie neerkom. Alhoewel die Verenigde Nasies besluit dat Walvisbaai deel uitmaak van Namibië, beskou Suid-Afrika die gebied van Walvisbaai selfs na die onafhanklikheidswording van Namibië as 'n onderdeel van die RSA. Eers op 1 Maart 1994 oorhandig die Suid-Afrikaanse regering die gebied aan die Republiek van Namibië.
Ekonomie en vervoer
Visverwerking is die belangrikste basis van Walvisbaai se ekonomie. Daarnaas beskik die stad oor 'n werf en 'n internasionale lughawe. Dit is ook die eindpunt van die Trans-Kalahari-Grootpad, wat die vasteland van Suider-Afrika vanaf die Indiese Oseaan tot by die Atlantiese Oseaan deurkruis.
Pluto's Vale-pas
Pluto's Vale-pas is 'n bergpas in die Oos-Kaap wat noordoos van Grahamstad lê op 'n grondpad wat die R67 en die R345 verbind. Die pas is gebou in 1845, bereik 'n hoogte van 533m bo seespieël en 'n maksimum helling van 1:11.
Foudgum
Foudgum (Wes-Fries: Foudgum) is 'n dorp in die Nederlandse provinsie Friesland. Die dorp lê 6 km noordwes van Dokkum en ressorteer onder die munisipaliteit Noardeast-Fryslân. Dit het sowat 80 inwoners (2004).
Walvisbaai
Ekonomie en vervoer
Walvisbaai is 'n belangrike hawe, wat nie net die middelpunt van die visbedryf aan die suidweskus van Afrika vorm nie, maar danksy die moderne vraghanteergeriewe ook as uitvoerhawe vir Namibiese minerale dien.
In die laaste jare begin die ontwikkeling van die toerisme, wat enersyds deur die nabyheid van die tradisionele Namibiese vakansiedorp Swakopmund, maar andersyds ook deur die duin- en woestynlandskap en die ryk fauna met dolfyne en robbe bevorder word. Toere deur die gebied is nou beskikbaar. Baie toeriste besoek Walvisbaai ook om die groot voëlkolonies van Sandwichbaai te sien.
Met die grootskaalse uitbou en opgradering van die Walvisbaai-lughawe sal regstreekse vragverbindings in die toekoms na Europa en nuwe lugroetes vanuit Windhoek na Noord-Amerika via Walvisbaai oopgestel word.
Linköping
senter|duimnael|[[Katedraal van Linköping.]]
Kiribati
Kiribati, amptelik die Republiek Kiribati (Engels: Republic of Kiribati, Kiribaties: Ribaberiki Kiribati), is 'n eilandnasie in die Stille Oseaan en Oseanië langs die ewenaar, wat vroeër as die Gilberteilande bekend gestaan het. Kiribati beslaan 'n oppervlakte van 811 km² en het 'n bevolking van 103 500 in 2010 gehad. Kiribati is in die ooste van Nauru en die Gefedereerde State van Mikronesië, in die suidooste van die Marshalleilande, in die suide van Hawaii, in die noordweste van Frans-Polinesië en in die noorde van die Cookeilande, Tokelau en Tuvalu geleë. Kiritimati is ook deel van Kiribati. Die hoofstad en grootste stad is Suid-Tarawa.
Die "Gilberteilande" is genoem ná die seekaptein Thomas Gilbert wat in 1788 saam met die seekaptein John Marshall, ná wie die Marshalleilande genoem is, Kiribati en die Marshalleilande vir Europa ontdek het.
Op 12 Julie 1979 het Kiribati van die Verenigde Koninkryk onafhanklik geword. Kiribati is 'n parlementêre republiek binne die Britse Statebond.
Kiribati word ernstig deur klimaatverandering bedreig. Volgens die Wêreldbank se raming sal dié eilandnasie in 2050 nie meer bewoonbaar wees nie en teen 2070 oorwegend oorstroom.
Die eilandnasie bestaan uit 32 atolle in drie argipels en die eiland Banaba.
Groen Berge
300px|duimnael|regs|Die Groen Berge net buite [[Montpelier (Vermont)|Montpelier]]duimnael|regs|300px|Kaart van die noordoostelike Appalagge se hoofstreke Die Groen Berge (Engels: Green Mountains) is 'n bergreeks in die Amerikaanse deelstaat Vermont, wat oor sowat 400 kilometer (250 myl) strek. Die mees bekende bergspitse in die gebied is:
Die Groen Berge word as 'n deel van die Appalagge beskou, 'n uitgestrekte gebergte, wat van Nieu-Engeland in die noorde tot by die deelstaat Georgia in die suide strek. Ander nabygeleë bergreekse sluit die Wit Berge (White Mountains) van New Hampshire in die ooste en die Berkshires-reeks van Massachusetts in die suide in. In die weste, anderkant die Champlainvallei en die Champlainmeer, lê die Adirondack-gebergte van New York, wat in geologiese opsig deel uitmaak van die Kanadese Skild.
Die Groen Berge behels vyf bergspitse met 'n hoogte van meer as 4 000 voet bo seevlak, waarvan drie (Mount Mansfield, Camel's Hump en Mount Abraham) deur Alpynse flora gekenmerk word. Drie van hulle beskik oor skioorde teen hulle berghellings. Die Long Trail, 'n wilderniswandelpad, wat tussen die suidelke en noordelike grense van die deelstaat loop en oor 'n derde van sy lengte met die Appalachian Trail saamloop, loop langs die belangrikste bergspitse van die Groen Berge.
Terwyl 'n aantal van die bergspitse deur Alpynse flora gekenmerk word, word veral die noordelike dele van die bergreeks tussen 'n hoogte van sowat 3 000 tot 3 500 voet en die boomgrens deur digte woude oorheers, wat tipies aan die hoër breedtegrade van die noordelike halfrond is. Hierdie soort woud is veral in die Groen Berge gevestig, aangesien die baie koue temperature, sneeuvalle en winde van Vermont se winter deur ander spesies nie verdra word nie.
Vermont het nie net sy bynaam ("The Green Mountain State") aan die Groen Berge te danke nie. Die deelstaat is vernoem na die Franse weergawe ("les Monts verts" of soms "les Verts Monts"). Die Republiek van Vermont, waarna in die omgangstal ook as die Republiek van die Groen Berge ("the Green Mountain Republic") verwys is, het in die tydperk tussen 1777 en 1791 bestaan.
.mk
.mk is die Internettopvlakdomein vir die Noord-Masedonië.
Albert Lintvelt
Albert Lintvelt (16 April 1940, Grabouw –†20 Maart 2004, Simonstad) was 'n Suid-Afrikaanse argitek en skrywer, wat grootliks bekend is vir sy kortverhale. Hy sterf tragies wanneer hy die slagoffer van 'n moord deur sy tuinier in 2004 word.
Herkoms en vroeë lewe
Albert Jacobus Lintvelt is op 16 April 1940 op Grabouw gebore. Hy word groot op Ceres en Touwsrivier. Hy studeer aan die Paul Roos Gimnasium op Stellenbosch, waarna hy hom as argitek bekwaam.
Loopbaan as argitek en skrywer
Hy word vennoot by die argiteksfirma Jan van Wijk en Vennote in die teenswoordige Gauteng, waar hy onder meer die Sanlam-ouditorium by die Randse Afrikaanse Universiteit (tans Universiteit van Johannesburg) ontwerp.
Ná sy aftrede trek hy na Kaapstad en word senior lektor in argitektuurtegnologie en boukunde aan die Kaapse Technikon. Hier is hy ook besonder aktief in amateurtoneel, onder meer met die Anchor Players Dramatic Society in Simonstad, en neem deel aan musiekblyspele en ander amateuropvoerings, waaronder 007 Shaken and Stirred en Curtain Up. As musiekkenner skryf hy vryskut musiekresensies vir Beeld en Die Burger en radiosketse vir Vrouefokus. Hy bespeel self die klavier en het sanglesse geneem by onder andere Eve Boswell. Sy liefde vir musiek neem hom ook per geleentheid na die Salzburg-fees in Oostenryk, terwyl hy op sy oorsese reise spesiaal operas en konserte bywoon. Ná publikasie van sy kortverhaalbundel is hy gereeld 'n gasspreker by leeskringe en is hy bekend in literêre kringe. In 2002 tree hy by die Woordfees op Stellenbosch op in die program Vrou: Ruimte, waar hy in aansluiting by die vroulike deelnemers die vrou uit 'n man se perspektief betrag.
Persoonlike lewe en sterfte
Hy was getroud met Rita (née Strydom) en hulle het twee dogters (Narike en Thana) en 'n seun (Jobert), maar hulle skei in 1982. Op 20 Maart 2004 word hy in sy huis in Simonstad deur sy tuinier vermoor.
Kortverhale
Die vyftiental verhale wat hy in ''Naand Ella! Nag, Joan…'' bundel, verskuif van plekke soos die Karoo en die Hantam na Assisi en Londen. Die sketse in die eerste gedeelte van die bundel beskryf hoofsaaklik die verteller se jeug en jonkmansdae, en ses hiervan is in ietwat veranderde vorm tussen 1990 en 1993 in Vrouefokus uitgesaai. Dit gee 'n beeld van 'n jong man se volwassewording deur sy verhoudings met vroue. Van die vroue wat in hierdie tyd 'n invloed op hom het is tant Ousie en sy ouma Katrientjie. Die laaste gedeelte van die bundel beweeg weg van die mense, kontrei en verlede en is verhale wat hoofsaaklik in die vreemde afspeel. In die sterk titelverhaal is Ella die bejaarde jazz-musikant Ella Fitzgerald en Joan 'n terminaal siek dame met 'n passie vir jazz. Na 'n toevallige ontmoeting beleef hulle saam 'n aangename aand, waarin hulle intieme besonderhede in absolute vertroue ruil. Die vervlietendheid van die kontak illustreer die aard van die lewe en die genot wat ons uit uitreiking en aanraking met ander mense trek.
Per geleentheid was hy die wenner van die jaarlikse wedstryd uitgeskryf deur die Bloemfonteinse Skrywersvereniging.
Versamelbundels
Sy verhaal Kantate is in die versamelbundel Borde Borde Boordevol opgeneem en Karootog in Wys my waar is Timboektoe, beide onder redaksie van Hennie Aucamp. Ander versamelbundels waarin sy verhale verskyn sluit in Soort soek soort en Uit die kontreie vandaan. Hy was ook vryskutredakteur en -vertaler van akademiese boeke.
Publikasies
1995 - ''Naand Ella! Nag, Joan…''
Ross Martin
Ross Martin (22 Maart 1920 – 3 Julie 1981) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Experiment in Terror (1962) en The Great Race (1965), en in die televisiereeks The Wild Wild West (1965).
Keep It Straight and Simple Party
Die Keep it Straight and Simple party was een van die vele klein partye wat aan die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1994 en in 2004 deelgeneem het. Dit is gestig deur Claire Emary van Heidelberg, Gauteng.
Die party is gegrond op "Klassieke Liberalisme" en het radikale belastinginkorting voorgestaan asook die drastiese vermindering van die rol van die staat in die samelewing. Die party het ook 'n drastiese vermindering in belasting voorgestaan aangesien belasting as diefstal beskou kan word (die afneem van eiendom deur geweld).
Ander persone wat 'n rol in die party gespeel het was Trevor Watkins en Charl Heydenrych asook Oliver Oyrer en Lyndall Masterson.
Die filosofiese grondslag van die party kan gevind word in die werke van Adam Smith, John Locke, Ayn Rand, Murray Rothbard, von Mises, Milton Friedman en ander vryemark-ekonome en libertynse (klassieke liberale) skrywers.
Hierdie party is sedertdien opgevolg deur ander partye in Suid-Afrika wat geskoei is op klassieke liberale beginsels – die belangrikste hiervan is die "Libertarian Party of South Africa" wat gedurende Oktober 2013 op die been gebring is. Trevor Watkins het ook hier 'n leidende rol gespeel. Die leier van hierdie party is 'n ene Barry de Harde.
Pieter Willem Adriaan Mulder
Ds. Pieter Willem Adriaan Mulder (noemnaam Pieter, Roodepoort, Transvaal, 9 Mei 1943 – 4 Mei 2005) was tussen 1970 en 2005 predikant in vyf gemeentes van die GKSA, waarvan vier in die destydse Transvaal en een in Natal. Hy is oorlede terwyl hy nog predikant was.
Herkoms, opleiding en gesinslewe
Pieter Mulder is in Roodepoort as die oudste van drie kinders gebore en het ook daar grootgeword en sy loopbaan voltooi. Aan die Hoërskool Roodepoort was hy hoofseun. Ná matriek in 1960 is hy na die destydse PU vir CHO, waar hy die grade B.A. en Th.B. verwerf het. In 1967 is hy met Stienie Grové getroud. Uit dié huwelik is drie seuns gebore.
Gemeentebediening
As bedienaar van die Woord was ds. Mulder se eerste gemeente Koedoesrand 1970–'74, daarna Newcastle 1974–'77 en toe Potgietersrus-Wes 1977–'85. Nadat Florida se kerkraad ná die dood van ds. Willie Maritz talle beroepe uitgebring het, het ds. Mulder die beroep op hom aanvaar en is hy op 13 Januarie 1985 deur ds. G. du Plessis, van Wilropark, bevestig.
Op 10 Mei 1985 is die nuwe pastoriegesin verwelkom, ’n geselligheid wat uitgestel moes word weens mev. Stienie Mulder se siekte. Ds. Pieter Mulder, 'n seun van die gemeente, waar sy ouers aktiewe lidmate was voor die afstigting van Roodepoort, het die mense en die omgewing geken, en het met ywer die arbeid van sy vier gewaardeerde voorgangers voortgesit. Ongelukkig het Florida, wat in die jaar van sy bevestiging nog 376 belydende en 124 dooplidmate gehad het, algaande gekrimp weens demografiese veranderings in die omgewing en eindelik in 2003 ontbind, toe net 132 belydende en 13 dooplidmate oorgebly het.
Hierna was hy medeleraar van Noordrand, ook in die Roodepoort-omgewing, tot sy dood twee jaar later.
Ds. Daan Bekker skryf in ds. Mulder se lewensberig in die Almanak van 2007: "Die Here het hom die gawe gegee om woordryk die Woord te verkondig, preke wat lidmate uit al die gemeentes in herinnering kan roep. As predikant, eggenoot, ouer, oupa en vriend het sy woorde lewens gevorm en verryk, maar die krag daaragter was in sy voorbeeld. Met woorde het hy getuig, met dade het hy gelei, altyd diensbaar. Hy het gelewe om te dien – God en sy medemens. Soos hy sou sê: 'Die nood dra nie 'n horlosie nie.' Om hom tot in die middernagtelike ure te sien werk, was nie snaaks nie. Dit het hom gelukkig gemaak om te kon gee te dien. "Sy dien van die Here het hom diensbaar gemaak in die gemeenskap en in die kerk. Op meerdere vergaderings, in kommissies en deputaatskappe het hy waardevolle bydraes gelewer. Altyd nederig, diensbaar. 'n Groot man met 'n sagte hart. Met liefde het hy 'n pasgebore voëltjie versorg, omgesien na bejaardes en kinders in tehuise. Met 'n lag, met humor, met 'n traan. Met 'n skerp humoristiese gees, droog, kalm en rustig het hy hom in mense verlustig. Op sy grafsteen staan die woorde: 'Dienaar van God en mense, rus in vrede.'
Waardering
"Hierdie passie het gemaak dat hy langer as 15 jaar amper daagliks na die SDDS-kantoor op die terrein van die ou Pres. Kruger-kinderhuis in Johannesburg gery het om saam met sy twee getroue sekretaresses elke tehuis se finansies nog met die hand op te skryf en te bestuur. Vanuit sy kantoor was hy Skakeldeputaat wat oproepe ontvang het en gemeentes bedien het met die passie om saam te werk in die versorging van ons tehuise. Sy liefde het gemaak dat hy alles sou oorsien om net 'n bejaarde te help met 'n plekkie in 'n tehuis. Hy moes altyd maar weer sorg dat al die tehuise kan uitkom met die geld wat vanuit die diakonieë en subsidie van die staat ingekom het. Daar was nie geld vir ekstra's nie en elke fondsie was baie welkom. "Na die sluiting van die Johannesburg-Kinderhuis, wat hom diep geraak het, was dit sy passie vir die bejaarde wat hom baie bly gemaak het toe die aanbod van ontwikkelaars, self Gereformeerde broeders, gekom het om die hoofgebou en terrein van die ou Pres. Kruger Kinderhuis in Johannesburg te omskep in behuising vir selfstandige bejaarde. Met groot ywer het hy die projek 'Glenzicht' begin, maar was self nie bevoorreg om die voltooiing daarvan te sien nie."
Konsessiesaak
'n Konsessiesaak of franchise-onderneming is 'n soort onderneming waar 'n konsessie-eienaar (franchisegewer) 'n lisensie om 'n handelsmerk en beproefde besigheidsmetodes te gebruik aan 'n konsessiehouer (franchisenemer) toestaan in ruil vir herhaalde betalings en gewoonlik 'n persentasie van die omset of wins en jaarlikse fooie. Verskeie tasbare en nie-tasbare middele, soos nasionale of internasionale advertensies, opleiding en ander ondersteuningsdienste, word tipies deur die organisasie wat die "kettingwinkel" of tak van die konsessiesaak lisensieër, verskaf. Dikwels vereis die eienaar van die konsessiesaak geouditeerde state en voer dikwels ook periodieke en willekeurige inspeksies by die konsessiehouer se perseel uit. Indien sulke inspeksies daarop dui dat die konsessiehouer nie voldoen aan die vereistes daargestel deur die konsessiesaak nie, kan dit lei tot 'n opskorting van konsessiehouer se regte. Volgens die Financial Times in die V.S.A. sou die totale verkope van konsessiesake in die V.S.A., indien dit as 'n produk geklassifiseer was, een van die sewe grootste ekonomieë in die wêreld wees. Een van die eerste konsessiesake was A&W Restaurants in Kalifornië.
Oorsig
Die term konsessiesaak word gebruik om 'n wye verskeidenheid ondernemingstelsels te beskryf wat soms nie aan die beskrywing hierbo voldoen nie. Iemand wat 'n muntoutomaat byvoorbeeld bedryf kan 'n konsessie ontvang vir 'n besondere soort muntoutomaat, insluitende 'n handelsmerk en tantieme, maar sonder 'n besigheidsmetode.
Die betrokke partye gaan tipies 'n konsessie-ooreenkoms aan wat die partye bind onder verskeie kontraktuele voorwaardes. Dit behels 'n reëling waarvolgens iemand met 'n idee vir 'n onderneming (die konsessie-eienaar), die reg aan iemand anders (die konsessiehouer) verkoop om die besigheid se naam te gebruik, 'n produk te verkoop of om 'n diens aan iemand te verskaf. 'n Konsessie-ooreenkoms sal gewoonlik die gegewe gebied waarin die konsessiehouer eksklusiewe beheer het spesifiseer (die beskermde gebied), en ook tot watter mate die konsessiehouer deur die konsessie-eienaar ondersteun gaan word (bv. opleiding en bemarkingveldtogte). Die meeste konsessie-ooreenkomste verskaf egter dikwels nie gebiedsbeskerming nie as gevolg van die groot verskil in bedingingsmag tussen die konsessie-eienaars en die konsessiehouers.
Voordele
Die voordeel van konsessiesake in die kleinhandel is dat konsessiesake die konsessiehouers die voordeel bied om 'n nuwe onderneming vinnig van die grond af te kry gebaseer op 'n bewese handelsemerk en besigheidsmetodiek, teenoor die bou van 'n nuwe onderneming en handelsmerk met al die gepaardgaande onsekerhede en strawwe kompetisie.
'n Bevoegde konsessiesaak bied 'n allesinsluitende besigheidsgeleentheid: van perseelseleksie en onderhandeling, opleiding, ondersteuning en besigheidsagteware, tot nakoming van die wetlike vereistes van toepassing op die spesifieke bedryf.
Terwyl die handelsmerk en formule van 'n konsessiesaak versigtig ontwerp en bestuur word, kan konsessie-eienaars hul handelsmerk vinnig oor verskeie lande en kontinente laat versprei en groot winste toon, sonder die probleme en harde werk wat die dag-tot-dag bestuur van 'n klein onderneming behels. Die konsessie-eienaar kan ook 'n gebonde verspreidingsnetwerk ontwikkel sonder veel kapitaalbesteding.
Vir verbruikers bied konsessiesake die voordeel dat hulle verseker is van konsekwente produkkwaliteit en diens.
Nadele
Vir konsessiehouers is die grootste nadeel van die besigheidsmodel die verlies aan beheer. Al verkry hulle die reg tot gebruik van 'n bewese stelsel, handelsmerke, bystand, opleiding en bemarking word daar ook vereis dat die konsessiehouer die stelsel navolg en dat enige veranderinge slegs met die toestemming van die konsessie-eienaar mag plaasvind.
Dit kan duur wees! Die standaarde wat gestel word deur 'n konsessie-eienaar wat logo's, uithangborde, winkeluitrusting en uniforms aan betref, kan nie gekompromiseer word nie en as sulks kan die konsessiehouer nie goedkoper alternatiewe gebruik nie. Bo en behalwe die aanvanklike konsessiefooi, moet 'n maandelikse aandeel in opbrengs en advertensiebydrae ook betaal word.
As 'n reaksie op die groeiende gewildheid van konsessiesake, is daar toenemend gemeenskappe wat stappe doen om beperkings te plaas op hierdie kettingondernemings om te verhoed dat hulle onafhanklike ondernemings verdring.
Omdat regsgedinge duur is, voeg die meeste konsessie-eienaars arbitrasie-klousules in hulle ooreenkomste met konsessiehouers in.
Geskiedenis
Konsessiesake dateer terug tot sover as die 1850's. Vroeë voorbeelde sluit in ooreenkomste tussen hotelle en brouerye in Nieu-Suid-Wallis wat daartoe gelei het dat die hotelle en kroeë daar 'n kenmerkende voorkoms aangeneem het. Vroeëre voorbeelde uit Amerika sluit in die telegraafstelsels wat deur verskeie spoorwegmaatskappye bedryf is maar beheer is deur die Western Union maatskappy en die uitsluitlike ooreenkomste tussen motorvoertuigvervaardigers en die plaaslike motorhandelaars.
Moderne konsessiesake het op die voorgrond getree na die vinnige groei van konsessierestourante. Hierdie neiging het aanvanklik in die 1930's begin met die tradisionele restourante en het toe 'n ontploffing ervaar met die ontwikkeling van die kitskoskettingwinkels, waarvan McDonald's seker een van die mees suksesvolle wêreldwyd is. Baie kleinhandelsektore, veral in die V.S.A., word nou tot so 'n mate deur konsessiesake oorheers dat onafhanklike ondernemings eerder die uitsondering as die reël geword het.
Aage Garde
Aage Garde (18 Maart 1876 – 14 September 1955) was 'n Deense akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Ansigttyven I (1910), En Straamand (1913), Under Møllevingen (1913), en Tango (1933).
Jerrika Hinton
Jerrika Hinton (gebore 28 September 1981) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Roommate (2011) en in die televisiereeks Grey's Anatomy (2005).
Ruimtependeltuig-program
NASA se Ruimtependeltuig-program (Engels: Space Shuttle program) het begin in 1960, en is die wêreld se eerste herbruikbare ruimtelanseerstelsel, en die eerste wat dit moontlik gemaak het om groot satelliete na en weer vanuit die aarde se laer wentelbaanruimte te neem.
Elke ruimtependeltuig is ontwerp vir 100 lanserings. Die oorspronklike doelwit van die program was om goedere na 'n ruimtestasie te vervoer. In realiteit was die ruimtependeltuig die Verenigde State se enigste bemande tuig en het NASA se bedrywighede totaal gedomineer sedert die middel 1970. Met die konstruksie van die Internasionale Ruimtestasie (Engels: International Space Station) is die ruimtependeltuig vir die eerste keer gebruik vir sy aanvanklike doel.
Gordon Scott
Gordon Scott is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Tarzan and the Lost Safari (1957), Tarzan's Fight for Life (1958), Tarzan's Greatest Adventure (1959), en Tarzan the Magnificent (1960).
.mm
.mm is die Internettopvlakdomein vir Mianmar (Birma).
Eksterne skakels
Toppdomän
Ivan Mitford-Barberton
Ivan Mitford-Barberton (1896 – 1976) was 'n Suid-Afrikaanse beeldhouer en skrywer. Hy is in 1896 op Somerset-Wes as seun van Mary Layard Bowker en Henry Barber gebore. Sy grootouers was Mary Elizabeth en Frederick William Barber. Hy ontvang opleiding aan St. Andrew-kollege, Grahamstad. Hy veg in altwee wêreldoorloë en plant 15 jaar lank koffie in Kenia. Nadat hy in Engeland, Frankryk en Italië in die kuns gestudeer het, sluit hy aan by die Michaelis-kunsskool aan die Universiteit van Kaapstad.
Werke
Hy het die standbeeld van Jock of the Bushveld in Barberton ontwerp. Die bronsbeeld van 'n luiperd in Houtbaai, waar hy gebly het, is sy werk. Die beeldhouwerk van Peter Pan by die Rooi Kruis se Kinderhospitaal in Kaapstad is deur Mitford-Barberton gedoen.
.mn
.mn is die Internettopvlakdomein vir Mongolië.
Eksterne skakels
Toppdomän
Marsveld
Die Marsveld of Marsowo Polje (Russies: Ма́рсово по́ле) is ’n groot park in die middel van Sint Petersburg, Rusland, wat na die god Mars uit die Romeinse mitologie genoem is. Dit beslaan sowat 9 ha. In die noorde grens die veld aan die Marmerpaleis, Soeworowa-plein en die Betskoi- en Saltikof-wonings. Aan die westekant is die kasernes van die Pawlofski-regiment. Die Moikarivier vorm die grens in die suide.
Geskiedenis
Die geskiedenis van die Marsveld begin in die eerste jare van Sint Petersburg se bestaan, toe dit die Groot Veld genoem is. Later is vierings van die Russiese oorwinning in die Groot Noordelike Oorlog daar gehou en is dit hernoem na die Plesierveld. In die 1740's is die Plesierveld vir ’n kort rukkie verander in ’n wandelpark met paadjies, grasperke en blomme. Sy volgende naam, die Tsarinaveld, is begin gebruik nadat die Somerpaleis vir keiserin Katharina I gebou is. Na aan die einde van die 18de eeu het die Tsarinaveld egter ’n militêre paradegrond geword waar monumente opgerig is ter viering van die oorwinnings van die Russiese leër.
Een van die generaals wat daar vereer is, was Aleksander Soeworof, wat uitgebeeld is as die Romeinse god Mars. In 1805 is die Tsarinaveld amptelik hernoem tot die Marsveld. Ná die Februarie-rewolusie het die Marsveld sy funksie as militêre paradegrond verloor en het dit ’n gedenkteken geword. In die somer van 1942 is die Marsveld toegeplant met groente om kos te verskaf tydens die Beleg van Leningrad.
Die Ewige Vlam
Op 6 November 1957 is ’n Ewige Vlam, die eerste in Rusland, in die middel van die Marsveld aangesteek. Van hier is die vlam in 1967 na Moskou geneem en naby die Kremlinmuur op die Graf van die Onbekende Soldaat geplaas. Die vlam van die Marsveld brand ook by ander gedenktekens in Sint Petersburg.
Strother Martin
Strother Martin (26 Maart 1919 – 1 Augustus 1980) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Cool Hand Luke (1967), True Grit (1969), The Wild Bunch (1969), en Slap Shot (1977).
Lae Lande
Die Lae Lande, die historiese gebied de Nederlanden, is die lande geleë om die laagliggende grondgebied om die delta van die Ryn-, Schelde-, en Maasriviere (Frans: Rhin, Escaut en Meuse). Die gebied wat deur die huidige state Nederland, België en Luxemburg beslaan word, stem byna met die gebied ooreen. Sedert die Tweede Wêreldoorlog word 'n nuwe naam, die Beneluxlande, vir die gebied gebruik.
Voor moderne nasiebou begin het, het die Lae Lande verwys na 'n uitgebreide gebied van noordelike Europa wat rofweg van Duinkerken in die weste tot by Sleeswyk-Holstein in die noordooste gestrek het, en van die riviermond van die Schelde in die suide tot Friesland in die noorde. Die Lae Lande was die stelling van vroeë noordelike dorpe wat van nuuts af gebou is eerder as wat dit van antieke sentra ontwikkel is en daarmee die herontwaking van Europa in die 12de eeu aandui.
Die lae lande wat eerder 'n versameling van verskeie gebiede was, as een homogene gebied, het wel almal 'n groot aantal ooreenkomste getoon:
Die vervaardiging en handel in wolmateriaal was besonder belangrik vir die stede, Europa se eerste nywerheid. Stede wat deur die handel gegroei het sluit in Brugge, Damme, Sluis, Ieper, Gent, Luik, Leuven, Mechelen, Antwerpen, Brussel, en Utrecht.
In 1477 het die Boergondiese besittings in die gebied, die Boergondiese Nederlande, deur 'n erfgenaam Maria van Boergondië na die Habsburgers oorgegaan. In die eeu daarna het die "Lae Lande" rofweg ooreengekom met die Sewentien Provinsies wat onder die Pragmatieke Sanksie van 1549 van die Heilige Romeinse Keiser Karel V die provinsies vrygestel het van hulle argaïese feodale verpligtinge. Na die Sewentien Provinsies hulle onafhanklikheid van Habsburgs Spanje verklaar het is die provinsies van die Suidelike Nederlande herower (1581) en word dit soms die Spaanse Nederlande genoem.
P.W.S. Schumann
P.W.S. Schumann (Carnarvon, Kaapkolonie, 29 Maart 1893 – Johannesburg, Suid-Afrika, 4 November 1981) was ’n hoof van die Hoërskool Monument in Krugersdorp, inspekteur van onderwys en Afrikaanse dramaturg.
Herkoms en vroeë lewe
Peter Willems Sterrenberg Schumann was die naasoudste van die tien kinders van die Carnarvonse skoolhoof Adolf Wilhelm Schumann, en sy eggenote, Wilhelmine Lydia (Willa) Sterrenberg. Sy vyf broers was Adolf Wilhelm, Theodor Eberhardt Werner, Christian Gustav Waldemar, Waldemar en Hedwig en sy vier susters is Marie Auguste Wilhelmine, Luise Winnifred Hechel, Wilhelmine Elizabeth en Gertrude Waltrau  Van sy vroegste herinneringe is die opvoering van Little Red Riding Hood in 1897 op die dorp, toe A.G. Visser, sy pa se assistent by die skool, die rol van die jagter vertolk het. Die gesin verhuis kort daarna na die Boland wanneer sy pa hoof word van die laerskool op Klein-Drakenstein, waar hy sy laerskooljare deurbring. In 1908 matrikuleer hy aan die Hoër Jongenskool in die Paarl.
Persoonlike lewe en sterfte
Hy is op 4 Julie 1916 op Edenburg getroud met Elsje Abigail (Elise) Stander, wat elf jaar ouer is as hy, en die egpaar het drie kinders, twee dogters en ’n seun. Sy vrou ontval hom op 9 Julie 1949. Sy seun, Adolf Wilhelm Stander (Dolf), is later direkteur van Federale Mynbou en was getroud met die skrywer Annie Schumann. Sy dogter Elsa Marie is in 1974 oorlede en is die moeder van die bekende uitgewer en skrywer Kerneels Breytenbach. P.W.S Schumann is in Johannesburg oorlede nadat hy ’n paar weke vantevore in ’n ernstige motorongeluk betrokke was.
Skryfwerk
Hy begin eers ernstig skryf in die dertigerjare wanneer hulle Kultuuraand by die skool op Krugersdorp wil hou en nie weet wat om op te voer nie. Die resultaat is die drama Die verlore seun, gebaseer op die gelykenis in die Bybel, wat later gepubliseer word met ’n voorwoord van ds. William Nicol. Daarna skryf hy feitlik elke jaar iets vir opvoering deur die skool, ongepubliseerde stukke wat insluit Judith, Die genesing van die blindgeborene en Dit spook. Elkeen sy eie is ’n romantiese klug in een bedryf, maar sonder veel substansie. Die paartjies Jan en Hilda en Louis en Betsy is albei drie maande getroud, maar om verskillende redes het die eerste redes vir frustrasie in hulle huwelike begin kop uitsteek. By ’n tentoonstelling loop Jan vir Betsy en Louis vir Hilda raak en die mans begin flikkers gooi vir die vroue, totdat die paartjies tot elkeen se verleentheid weer bymekaar uitkom.
Sy bekendste drama, Hantie kom huis-toe, behandel die tema van die armblanke, veral die verslegting van hierdie mense in die stede. Hantie is ’n maatskaplike werkster wat by haar welgestelde tante in die Boland groot word, maar na afloop van haar studies teruggaan na haar ouerhuis in Johannesburg, waar sy vir die eerste keer agterkom dat haar familie agterlike armblankes is. Haar ma (tant Grieta) is getroud met haar pa (die sluwe Hans), maar bly saam met die versukkelde Krisjan, by wie sy nog twee kinders het, naamlik die verstandelik gestremde Gertjie en die wulpse klein Grieta. Hantie spandeer dan haar kragte om hierdie mense op te hef, selfs al verloor sy so die liefde van haar verloofde en gee so baie van haar eie voorregte prys. Hierdie drama word so hoog aangeslaan deur die keurkomitee vir die Hertzogprys vir 1935 dat dit aanbeveel word vir gesamentlike bekroning met Eitemal se En hadde de liefde niet en H.A. Fagan se Die ouderling en ander toneelstukke, met laasgenoemde wat eindelik die alleen bekroning ontvang. Hantie kom huis-toe word in 1932 bekroon met die eerste prys in die eerste landwye dramakompetisie wat deur die Krugersdorp Munisipale Vereniging vir Drama en Opera uitgeroep is.
Katrina is ’n toneelstuk in drie bedrywe en speel af teen die agtergrond van die Randse mynstaking van 1922. Dit behandel weer die armblanke-tema, maar dan veral die kulturele verbastering onder hierdie mense. Hierdie tragiese impak word egter verstoor deur die dramaturg wat die probleem oplos deur die hoofkarakters terug te stuur na die edeler omgewing van die plaaslewe. Die broers Johannes en Roelf Swanepoel staan aan opponerende kante tydens die staking en albei is bevriend met Katrina van Rensburg. Hoewel die broers ’n goeie verhouding met mekaar het, gebeur dit tydens die oproer dat Johannes onwetend vir Roelf doodskiet. Katrina vind dit uit, maar besluit om dit vir Johannes te verswyg om hom sodoende die pyn en wroeging te bespaar.
Die kindertoneelstuk Skyn bedrieg word deur Gerhard J. Beukes in die versamelbundel Spele vir die Jongspan opgeneem en die klug Om Lettie se ontwil word opgeneem in die versamelbundels Die lewe is ’n speeltoneel, Wolraad Woltemade en ander eenbedrywe en Rooibruin blare en ander eenakters. In hierdie klug stel die dramaturg homself ten doel om die gehoor te oortuig dat die skielike besluit van Willem en Camilla om te trou geloofwaardig sal wees. Hierdie twee woon albei Lettie se huwelik by en dit blyk dat hulle mekaar voorheen geken het as kinders en ook van mekaar gehou het. Camilla het ’n spesiale lisensie by haar vir Lettie se troue en wanneer die voorgenome bruidegom in die hospitaal beland, besluit hulle om as plaasvervangers te trou “om Lettie se ontwil”. Die kunsmatige ingryping in die gebeure, die rol van toeval en die los struktuur van die drama kan alles as swakhede uitgewys word en dit is duidelik dat die primêre deug van die drama slegs is om goeie vermaak te verskaf.
Bly by jou lees is die wenner van die jaarlikse dramakompetisie van die Krugersdorp Munisipale Vereniging vir Drama en Opera en word in die 1938 Afrikaanse Skrywerskring Jaarboek gepubliseer. Die ewige straf is ongepubliseer en word in 1938 in Krugersdorp opgevoer as deel van die Voortrekkerfees. Paardekraal-Krugersdorp is ’n drama wat hy saam met J.H. van Dyk en J.A. Vogel skryf. Dit is ’n geskiedkundige drama in sewe tonele wat die Anglo-Boereoorlog en die Slag van Paardekraal uitbeeld en in 1937 opgevoer is. Ander ongepubliseerde dramas van hom is Kromhoutsap, Virtue rewarded en Of unsound mind, almal wenners van die eerste prys in die Krugersdorp Munisipale Vereniging vir Drama en Opera se jaarlikse kompetisies.
Publikasies
Werke wat uit sy pen verskyn sluit in:
Raquel Welch
Raquel Welch (née Tejada; 5 September 1940 — 15 Februarie 2023) was 'n Amerikaanse aktrise, model en rolprentvervaardiger.
Welch het eers aandag getrek vir haar rol in Fantastic Voyage (1966), waarna sy 'n kontrak by 20th Century Fox gewen het. Hulle het haar kontrak aan die Britse ateljee Hammer Film Productions geleen, vir wie sy One Million Years BC (1966) gemaak het. Alhoewel Welch slegs drie reëls van dialoog in die film gepraat het, het beelde van haar in die bokvel-bikini topverkoperplakkate geword wat haar in 'n internasionale sekssimbool verander het. Sy het later in Bedazzled (1967), Bandolero! (1968), 100 Rifles (1969), Myra Breckinridge (1970), Hannie Caulder (1971), Kansas City Bomber (1972), The Last of Sheila (1973), The Three Musketeers (1973), The Wild Party (1975), en Mother, Jugs & Speed (1976). Sy het verskeie spesiale televisiereekse gemaak.
Deur haar uitbeelding van sterk vroulike karakters, wat haar gehelp het om die vorm van die tradisionele sekssimbool te breek, het Welch 'n unieke filmpersoonlikheid ontwikkel wat haar 'n ikoon in die 1960's en 1970's gemaak het. Haar opkoms tot sterstatus is deels toe te skryf aan die beëindiging van Hollywood se kragtige bevordering van die blonde bom. Haar liefdestoneel-uitbeelding met Jim Brown se karakter in die 1969-film 100 Rifles het ook filmgeskiedenis gemaak met hul uitbeelding van interrassige intimiteit. Sy het in 1974 'n Golden Globe-toekenning vir beste rolprentaktrise in 'n musiekblyspel of komedie gewen vir haar vertolking in The Three Musketeers. Sy is ook genomineer vir 'n Golden Globe-toekenning vir beste aktrise in televisiefilm vir haar vertolking in die film Right to Die (1987). Haar laaste film was How to Be a Latin Lover (2017). In 1995 is Welch deur die tydskrif Empire as een van die "100 Sexiest Stars in Film History" gekies. Playboy het Welch as nr. 3 op hul "100 Sexiest Stars of the Twentieth Century" gelys.
Vroeë lewe
Welch is as Jo Raquel Tejada op 5 September 1940, in Chicago, Illinois gebore. Sy was die eerste kind van Armando Carlos Tejada Urquizo en Josephine Sarah Hall. Haar pa, Armando Tejada, was 'n lugvaartingenieur van La Paz, Bolivië, seun van Agustin Tejada en Raquel Urquizo. In 2010 tydens die vrystelling van haar memoires Raquel: Beyond the Cleavage, het Welch 'n onderhoud gevoer op die geselsprogram Tavis Smiley, en gesê: "My pa het van 'n land genaamd Bolivië gekom. Hy was van Spaanse afkoms."
Sterfte
Welch is op 15 Februarie 2023 by haar huis in Los Angeles aan hartstilstand dood. Sy was 82. Ten tyde van haar dood het Welch ook aan Alzheimersiekte gely.
Nalatenskap
Welch het gehelp om die Amerikaanse vroue-ideaal in sy huidige toestand te omskep. Haar pragtige voorkoms en erotiek het haar die definitiewe seksikoon van die 1960's en 1970's gemaak, eerder as die blonde bom van die laat 1950's soos getipeer deur Marilyn Monroe, Jayne Mansfield en ander. Welch het in die middel-1960's 'n ster geword en was eksoties, donkerkop en smeulend seksueel. Haar tallose publisiteitsfoto's het gehelp om haar beeld, rokstyl en modetendense van die 1960's en 1970's gewild te maak. Welch en ander aktrises het groot hare ook gewild gemaak.
NG gemeente Dealesville
duimnael|regs|160px|Ds. A.L. Badenhorst was van 1905 tot sy dood op [[27 Maart 1913 Dealesville se eerste NG predikant.]]
duimnael|regs|160px|Ds. C.W. Retief, leraar van 1913 tot 1919.
duimnael|links|280px|Dealesville se kerk omstreeks 1917, sowat vyf jaar nadat dit ingewy is.
duimnael|160px|regs|Ds. [[Paul Louw, leraar van 1915 tot 1920.]]
duimnael|160px|regs|Ds. [[J.A.R. du Toit leraar van 1919 tot sy dood in Augustus 1930.]]
duimnael|regs|160px|Ds. F.M. Smit, leraar van 1931 tot 1948.
regs|160px|duimnael|Ds. E.H. van den Berg, leraar van 1949 tot 1957.
Die NG gemeente Dealesville is 'n Vrystaatse gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van Boshof. Met sy stigting was dit die 39ste gemeente in die Vrystaatse Sinode.
Gemeentestigting
Die gemeente is in 1904 gestig as die tweede van die 13 Vrystaatse NG gemeentes wat in die dekade ná die Tweede Vryheidsoorlog tot stand gekom het. Ds. C.W. Retief skryf in Ons Kerk Album by Dealesville, wat anders as amper die ander gemeentes s'n in 'n vroeë vorm van Afrikaans geskryf is: "Die gemeente is in 1904 gestig, sover ons kan uitmaak." Die eerste genotuleerde kerkraadsvergadering is op 13 Augustus onder voorsitterskap van ds. D. Bosman, die predikant van Boshof gehou. Die eerste kerkgebou was 'n privaat woning wat gekoop en stuksgewys verbeter is. Op 11 Maart 1905 is hierdie kerk ingewy. In dieselfde jaar is 'n boukommissie aangestel om 'n pastorie te bou.
Die gemeente se eerste beroep is uitgebring op prop. J. de Wet, wat egter bedank het. Op 27 Maart 1904 is die beroep uitgebring op prop. A.L. Badenhorst, wat dit aangeneem het. Soos ds. Retief dit in Ons Kerk Album stel: "Met seên en toegewijdheid het hij die gemeente bearbei tot in die begin van 1913, toen hy verhuis is naar syn eewige rus."
In die eerste 50 jaar van die gemeente se bestaan het hier ses leraars gearbei, naamlik di. A.L. Badenhorst (wat oorlede is in die amp ná net agt jaar in sy eerste gemeente), C.W. Retief, P.L. Louw, J.A.R. du Toit (wat beswyk het op die tennisbaan), F.M. Smit en E.H. van den Berg. Die stoflike oorskot van wyle di. Badenhorst en Du Toit rus in die kerkerf.
Rachael Hip-Flores
Rachael Hip-Flores (gebore 21 Oktober 1987) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Traded (2016) en American Violence (2017), en in die televisiereekse Anyone But Me (2008) en Producing Juliet (2013).
NG gemeente Dealesville
Gemeentestigting
Die beginjare van die gemeente was net na die Anglo-Boereoorlog, en daar moes opgebou en herbou word. Op 30 Maart 1912 is die hoeksteen van die kerkgebou gelê wat ontwerp is deur William Henry Ford. Ds. Retief skryf: "Meneer Ford het eer van syn werk." Van April tot die 24 Desember daardie jaar was die gemeente vakant toe ds. Retief van Garies as leraar hier bevestig word. Die Eerste Wêreldoorlog het vooruitgang gestrem, maar in die volgende dekade het snelle ontwikkeling plaasgevind op die gebied van kerk en onderwys.
Onderwys
Van omstreeks 1922 tot '24 was mnr. J.H. Viljoen, later Unie-minister van onderwys, hoof van die dorpskool. Hy het ook gedien in die kerkraad as diaken en agerende scriba. Ds. Louw het destyds in die kerkraad die wenslikheid uitgespreek om 'n koshuis te bou en daarop volg die daad sodat in 1928 die eerste koshuis teen die bult in gebruik geneem is. Die skool het vinnig uitgebrei. In 1925 is dr. S.J. du Toit, later inspekteur van onderwys in die OVS, hoof van die skool. Danksy plaaslike inisiatief het die skool- en koshuisgeboue vinnig uitgebrei, veral in die volgende twee dekades onder die skoolhoofde C.P. Swart en F.H.D. Bedford.
Sendingwerk
Die plaaslike sendingwerk het ook nie agterweë gebly nie. In 1929 is die sendinggemeente by die Sinodale Sendingring ingelyf. Deur die ywer van die Vrouesendingbond, onder leiding van ds. en mev. F.M. Smit en later ds. en mev. E.H. van den Berg, is 'n kerkgebou opgerig.
Die kerkorrel
duimnael|links|300px|Die liturgiese ruimte in die kerkgebou. Die aankoop van 'n kerkorrel het al vanaf 1924 aandag geniet. In 1941 stig die kerkraad 'n orrelkommissie en deur geldinsamelingsgeleenthede is 'n orrelfonds opgebou. In 1948 word die bestelling by Cooper, Gill & Tomkins vir 'n instrument teen £2 750 geplaas. Voor ds. Smit die gemeente verlaat het, het hy nogeens die gemeente deurreis en £1 100 vir dié fonds ingesamel. Die hoogtepunt is bereik toe op 19 Augustus 1950 die orreliste, mev. ds. van den Berg, voor 'n stampvol kerk die orrelinwyding uitvoer.
Babisme
Die Babisme is deur die Bab gestig in Persië (die huidige Iran) en die Bayan is die Heilige Skrifte. Die meeste van die Babis is gevolg Baha'u'llah, die stigter van die Bahá'ísme.
Bathurst, Oos-Kaap
Bathurst, 'n dorp 12 km binneland toe op die R67 pad van Port Alfred na Grahamstad toe, in die provinsie Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit lê in die hart van die gebied waar die 1820-Setlaars hulle gevestig het en vandag 'n belangrike pynappelprodusent is. Vir 'n lang tyd dien dit ook as die godsdienstige sentrum van die immigrante. Die kerk St. John, wat ook as die Setlaarskerk bekend staan, word vanaf 1832 opgerig. Tydens aanvalle van 'n Xhosa-stam dien dit ook as 'n toevlugsoord vir die inwoners van die dorp.
Die Ou wolmeul aan die oewer van die Bathurstrivier dateer uit die jaar 1822. Dit is die eerste van sy soort in Suid-Afrika. Samuel Bradshaw, 'n wewer uit Gloucestershire, rig die meul op om die groot tekort aan komberse en warm klere, wat die setlaars destyds pla, te verlig.
Nywerheid
Nywerheid of industrie verwys na die produksie van goedere in 'n ekonomie. Dit word gekenmerk deur die vervaardiging en verwerking van materiële goedere of artikels in fabrieke en ondernemings. Dit word verder gekenmerk deur 'n hoë graad van meganisering en outomatisering (industrialisasie genoem), in teenstelling tot die ambagtelike vorm van produksie.
Tydens die nywerheidsrevolusie het die vervaardigingsbedryf 'n belangrike sektor van produksie en arbeid in Europese en Noord-Amerikaanse lande geword. Dit het plaasgevind deur vinnige, opeenvolgende vooruitgang in tegnologie, soos die produksie van staal en steenkool.
Na die nywerheidsrevolusie is ongeveer 'n derde van die wêreldekonomie van vervaardigingsbedrywighede afgelei. Verskeie ontwikkelde lande en baie ontwikkelende lande (soos die Volksrepubliek China, Indië, ens) se ekonomieë is van die vervaardigingsbedryf afhanklik. Hierdie industrieë, asook die lande waar dit voorkom, is in 'n komplekse web van interafhanklikheid verweef.
Allan Donald
Allan Anthony Donald (gebore 20 Oktober 1966 in Bloemfontein) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse krieketspeler, wat nou krieket afrig. Sy bynaam is 'White Lightning' en hy word as een van die Proteas se suksesvolste boulers beskou. Hy het onder meer tydens die 1992, 1996, 1999 en 2003 Krieketwêreldbekers vir Suid-Afrika gespeel.
Hy was een van die beste snelboulers in toetskrieket. Hy was bo-aan die IKR se toetsranglys in 1998. Sedert sy aftrede in 2002 was Donald 'n afrigter vir 'n aantal spanne. Allan Donald is in Julie 2019 in die IKR se Heldesaal opgeneem.
Internasionale loopbaan
Hy het sy toetsdebuut op 18 April 1992 gemaak in Suid-Afrika se eerste toets na die hertoelating van die sport tot wêreldsport ná die afskaffing van apartheid. Suid-Afrika het met 52 lopies teen die Wes-Indiese Eilande in Barbados verloor. Donald het 2–67 en 4–77 geneem, insluitend die paaltjie van Brian Lara. Met sy uittrede was hy Suid-Afrika se rekordpaaltjienemer met 330 toetspaaltjies teen 'n gemiddeld van 22,25, en het hy 272 internasionale paaltjies met 'n gemiddeld van 21,78 lopies laat kantel. Albei hierdie rekords is  deur Shaun Pollock ingehaal.
Donald was een van die beste snelboulers in toetskrieket en bereik die top van die IKR-toetsranglys in 1998, met 895 punte die volgende jaar. In Internasionale eendagwedstryde (EDI) het hy in 1998 794 punte behaal, die tweede plek na spanmaat Shaun Pollock. Hy het die nuwe bal met Pollock gedeel vanaf die toer van 1996/1997 na Indië tot met sy uittrede in 2002. Sedert sy uittrede was Donald 'n afrigter by verskeie internasionale spanne. Van 2018 tot 2019 was hy die assistent-afrigter by Kent County Cricket Club in Engeland. In 2019 is Donald opgeneem in die Internasionale Krieketraad Heldesaal.
Voorval
In 1997 het Donald betrokke geraak by 'n voorval wat sedertdien vir hom "baie hartseer veroorsaak het". Donald is uit die park geslaan deur Sachin Tendulkar en Rahul Dravid in die eindronde van 'n eendagreeks. Donald sê hy het meegevoer geraak en Dravid van aangesig tot aangesig gekonfronteer en hom iets vreesliks toegesnou.
Tydens die Trent Bridgetoetswedstryd van 1998 het Suid-Afrika eerste gekolf en 374 in hul eerste beurt aangeteken. Engeland het geantwoord met 336, met Donald wat 5 paaltjies geneem het. In hul tweede beurt het Suid-Afrika slegs 208 aangeteken, wat Engeland 'n teiken van 247 gelaat het om die wedstryd te wen. Michael Atherton was besig om te vorder toe Donald 'n tydperk van boulwerk begin het, wat albei later in hul onderskeie outobiografieë as een van die mees intense periodes van toetskrieket wat hulle ooit gespeel het, sou beskryf. Donald het verskeie opslagballe na Atherton geboul, maar hy het verskeie goeie kanse oorleef om aan die einde van die dag nie uit te wees nie. Die volgende dag het Atherton saam met Alec Stewart die oorblywende lopies aangeteken, met Atherton wat op 98 gëeindig het. 'n Paar jaar later het Atherton vir Donald by 'n geleentheid die handskoene gegee wat hy tydens die wedstryd gedra het, wat later opgeveil is.