cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pakt-regering
Die Pakt-regering is 'n koalisieregering wat van 1924 tot 1933 in Suid-Afrika aan die bewind was.
Agtergrond
Genl. Jan Smuts het die verkiesing van 8 Februarie 1921 met 'n indrukwekkende meerderheid gewen danksy die inlywing van die Unionisteparty by sy Suid-Afrikaanse Party in November die vorige jaar. Die gety het egter gou teen Smuts en sy regering gedraai.
Op 24 Mei 1921 het 'n ernstige konfrontasie by Bulhoek, 40 km van Queenstown, in die Oos-Kaap plaasgevind toe Enoch Mgijima en sy volgelinge, wat as die Israeliete bekendgestaan het, hulle onwettig hier as plakkers gevestig het. Mgijima het gesê dit is om die einde van die wêreld af te wag, maar die regering het verskeie kere vergeefs probeer om hulle versoenend te oorreed om weg te trek.
Uiteindelik is sowat 800 swaar bewapende manskappe onder bevel van die kommissaris van polisie na Bulhoek gestuur. Sowat 500 Israeliete het die polisie met assegaaie en tuisgemaakte wapens bestorm. Ná 'n verwoede geveg van 20 minute was 183 Israeliete dood of noodlottig gewond. Honderd is minder ernstig beseer en 150 is in hegtenis geneem.
In Junie 1922 is die Smuts-regering weereens sterk veroordeel vir sy aandeel in die veldtog teen die Bondelswartstam in Suidwes-Afrika toe twee regeringstroepe maar 115 lede van die stam gedood is. Vroue en kinders is ook gedood of gewond in bomaanvalle.
Genl. Barry Hertzog het die regering se gebrek aan 'n duidelike beleid ten opsigte van die "Naturelle" die skuld vir die onrus gegee.
Midde-in die onrus in swart geledere het die Randse Opstand in 1922 die regering se beeld verder geskaad toe hy daarvan beskuldig is dat hy die nywerheidsopstand swak gehanteer het. Boonop het die Rhodesiërs teen die einde van die jaar in 'n referendum gestem om nie by die Unie aan te sluit nie, iets wat Smuts baie na aan die hart gelê het.
Met die vertroue in die regering wat steeds afgeneem het, soos vergestalt in die verlies van kiesafdeling na kiesafdeling in tussenverkiesings, het Hertzog en kol. Frederic Creswell van die Arbeidersparty in 1923 'n verkiesingspakt gesluit ingevolge waarvan die partye nie mekaar se kandidate in 'n algemene verkiesing sou teenstaan nie, maar eerder die Suid-Afrikaanse Party (S.A.P.) sou beveg.
Verkiesing van 1924
Toe die Sappe in April 1924 die tussenverkiesing op Wakkerstroom ook teen die Nasionale Party verloor, het Smuts 'n algemene verkiesing vir 17 Junie 1924 uitgeroep. Die uitslag het 63 setels aan die N.P. besorg, 53 aan die S.A.P. en 18 aan die Arbeiders. Creswell en Thomas Boydell is in die pakt-kabinet ingesluit en so het Hertzog 'n gemaklike meerderheid in die Parlement verkry.
Gevolge
Die kombinasie van arbeids- en Afrikanerbelange wat deur die nuwe Pakt-regering gedien is, het tot gevolg gehad dat die Afrikaanse Taalbeweging amptelik erkenning gekry het en rasseskeiding en -diskriminasie in die werkplek amptelik in wetgewing verskans is. Tydens die Pakt-regering se bewind, wat geduur het tot die koalisie van die N.P. en die S.A.P. in 1933 wat op die Verenigde Party se stigting op 5 Desember 1934 uitgeloop het, het Afrikaans-Nederlands in 1925 as ampstaal vervang, die Stem van Suid-Afrika het gelyke status naas God save the King gekry en in 1928 is die Suid-Afrikaanse vlag aanvaar om naas die Union Jack te wapper.
Verkiesing van 1929
Met 'n indrukwekkende bestuursrekord en aangehelp deur gunstige ekonomiese omstandighede het die Pakt-regering die verkiesing van 18 Junie 1929 met vertroue tegemoet gegaan. Die Nasionale Party het die eerste keer in sy bestaan 'n volstrekte meerderheid verkry met 78 uit die 148 kiesafdelings, teenoor die S.A.P. se 61, agt vir die Arbeidersparty en een onafhanklike. Twee Arbeiders is nietemin weer in die kabinet ingesluit.
Einde van die koalisie
Die wêreldwye ekonomiese krisis wat gevolg het op die ineenstorting van die Wallstraat-aandelebeurs in Oktober 1929 was die begin van die einde van die Pakt-regering. Ná onderhadelings onder die leiding van Tielman Roos het Hertzog en Smuts in 1933 op 'n sewe-punt-grondslag vir samewerking besluit. In die verkiesing van 17 Mei 1933 het die twee partye saam 144 setels verower, waarvan agt ondersteuners van die samesmelting, maar nie lede van die twee groot partye nie, met die opposisie wat net ses byeen kon skraap. Die Arbeidersparty het 'n skamele twee kiesafdelings gewen.
Alan Bean
Alan LaVern Bean (* 15 Maart 1932 – † 26 Mei 2018) was 'n Amerikaanse Vlootoffisier en -vlieënier, lugvaartingenieur, toetsvlieënier en Nasa-ruimtevaarder. Hy was die vierde persoon wat op die maan geloop het. Hy is in 1963 gekies vir die ruimteprogram as deel van Ruimtevaardergroep 3.
Sy eerste ruimtevaart was aan boord van Apollo 12, wat in November 1969 die tweede bemande maanlanding uitgevoer het. Hy was 37 jaar oud. Hy het in 1973 sy tweede en laaste ruimtevaart as bevelvoerder van die Skylab 3-sending onderneem. Hy en sy twee mederuimtevaarders was 59 dae in Skylab, waartydens hulle 'n destydse rekordafstand van 'n raps meer as 39 miljoen kilometer afgelë het.
Groote Schuur (kiesafdeling)
duimnael|links|250px|Sir [[De Villiers Graaff wen die kiesafdeling Hottentots-Holland vir die V.P. in 1948 (foto) en weer in 1953, maar verloor in 1958, waarna hy Rondebosch verteenwoordig van 1958 tot 1974 en Groote Schuur van 1974 tot sy uittrede uit die politiek in 1977.]]
duimnael|regs|240px|Die setel, soos ook 'n [[Laerskool Groote Schuur|laerskool, hoërskool en hospitaal, is na die Groote Schuur-woning genoem.]]
Groote Schuur was van 1974 tot 1994 'n kiesafdeling vir die Suid-Afrikaanse Volksraad in die suidelike voorstede van Kaapstad.
Nadat sir De Villiers Graaff, leier van die Verenigde Party van 1956 tot 1977, van 1948 tot 1958 LV vir Hottentots-Holland was, maar in laasgnoemde verkiesing met 898 stemme teen die Nasionale Party se J.D. de Villiers verloor het, het kol. Rupert Pilkington Jordan, wat onbestrede verkies is in Rondebosch, op 25 April 1958 sy setel bedank om plek te maak vir Graaff. Die V.P.-leier bly LV vir Rondebosch van 1958 tot 1974, toe hy in die nuwe kiesafdeling Groote Schuur staan. In die dieselfde kieafdeling wen Frederik van Zyl Slabbert, latere leier van die Progressiewe Federale Party in Rondebosch met 1 558 stemme teen die V.P. se B.R. Bamford (wat daarna 'n senator word). In Groote Schuur is David Welsh van die Progressiewe Party egter minder gelukkig teen Graaff, wat hy kry 2 148 stemme vergeleke met die leier van die Amptelike Opposisie se 6 060.
Sien ook
Bellville, Claremont, Constantia, De Kuilen, Durbanville, Groenpunt, Kaapse Vlakte, Kaapstad-Hawe, Kaapstad-Kasteel, Kaapstad-Sentraal, Kaapstad-Tuine, Liesbeek, Maitland, Mowbray, Nuweland, Parow, Pinelands, Rondebosch, Seepunt, Simonstad, Soutrivier, Suid-Skiereiland, Tygervallei, Vasco, Woodstock, Wynberg
Alan Bean
As skilder wou Bean kleur tot die maan toevoeg. "Ek moes 'n manier bedink om kleur by die maan te voeg sonder om dit te ruïneer," het hy opgemerk. In sy skilderye is die maanlandskap nie 'n eentonige grys nie, maar skakerings van verskillende kleure. "As ek 'n wetenskaplike was wat die maan geskilder het, sou ek dit grys skilder. Ek is egter 'n kunstenaar, dus kan ek die maan met kleure aanvul," het Bean gesê.
Alan Bean het in Mei 2018 skielik siek geword tydens 'n reis in Fort Wayne, Indiana, en twee weke later in die Houston Methodist Hospital in Houston gesterf. Hy was toe getroud met sy tweede vrou, Leslie. Uit sy eerste huwelik is 'n seun, Clay, en 'n dogter, Amy Sue, gebore.
Wladimir-oblast
Wladimir-oblast (Russies: Влади́мирская о́бласть, Wladimirskaja oblast) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Sentrale Federale Distrik en die hoofstad is Wladimir, sowat 190 km oos van Moskou. Volgens die Russiese sensus van 2010 is die inwonertal 1 443 693.
Unesco se lys Wêrelderfenisgebiede sluit die 12de-eeuse katedrale van Wladimir, Soezdal, Bogoljoebowo en Kideksja in.
Geskiedenis
Die gebied van die hedendaagse oblast word sedert antieke tye bewoon. Die oudste bewyse van menslike bewoners dateer uit die Laat Paleolitikum. ’n Nedersetting van Homo sapiens uit omstreeks 25000 v.C. is in die omgewing van Soengir ontdek. Verskillende volke het die streek deur die eeue bewoon, onder andere Slawiërs, Tatare, Fins-Oegriërs en Balte.
Die Slawiese kolonisasie van die omgewing van Moerom en Soezdal het in die 10de eeu begin. Die hedendaagse Wladimir-oblast het in die 11de eeu deel van die Prinsdom Rostof-Soezdal geword en in die 12de eeu deel van die prinsdom Wladimir-Soezdal. In die middel 12de eeu, tydens die bewind van Joeri Dolgoroeki en Andrei Bogoljoebski, het Wladimir vinnig ontwikkel. Nuwe nedersettings het ontwikkel, onder meer Kideksja en Bogoljoebowo, waarvan historiese monumente steeds te sien is.
Die oblast was in die Sowjettyd eers deel van die Iwanowo-oblast totdat dit in 1944 ’n aparte oblast geword het.
Geografie
Wladimir-oblast grens aan Moskou-, Jaroslawl-, Iwanowo-, Rjazan- en Nizjni Nowgorod-oblast. Dit is in die middel van die Oos-Europse Vlakte geleë. Die Kljazma en Oka is die belangrikste riviere. Daar is ook sowat 300 mere en gemengde woude.
Daar is tans meer as 50 soogdierspesies in die oblast, onder meer elande, wildevarke, reebokke, edelherte en sikaherte, asook rooikatte, wolwe, eekhorings, jakkalse en veel meer. Die Russiese watermol, ’n halfwaterdier, word as bedreig beskou.
Daar is ook sowat 216 spesies voëls, onder meer auerhoenders, korhoenders, patryse, houtsnippe, ganse, eende, ensovoorts.
Sowat 40 spesies vise kom in die streek se water voor. Dit sluit in palings, karpers, snoek, baarse, brasems en steure in die Kljazmarivier.
Die omvang van die oblast se oppervlakwater is 32,9 hektaar. Daar is honderde riviere met ’n totale lengte van meer as 8,6 miljoen kilometer. Die Kljazma vloei in die Oka in die suidoostelike hoek van die oblast, wat aan Nizjni Nowgorod-oblast grens. Dit het verskeie sytakke, soos die Sjerna, Kirzjatsj, Peksja, Koloksja, Nerl, Soedogda, Oewod en Loech. Sytakke van die Oka in Wladimir sluit in die Goes, Oenzja en Oesjna. Die Doebna, ’n sytak van die Wolga, se oorsprong is naby die dorp Aleksandrof. Die Oka is dwarsdeur die streek vaarbaar (157 km). Verder is daar sowat 300 meestal vlak mere.
Demografie
In 2010 het die oblast 1 443 693 inwoners gehad. Daarvan was 95,6% Russe, 0,9% Oekraïners, 0,5% Tatare, 0,5% Armeniërs en 0,3% Belarusse.
I (dubbelsinnig)
I kan na een van die volgende onderwerpe verwys:
Groenhofiesuikerbos
Die groenhofiesuikerbos (Protea coronata) is 'n groot blomdraende boom wat aan die bekende Protea-genus behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom vanaf die Kaapse Skiereiland, Du Toitskloofberge tot Kogelberg, Riviersonderendberge, Bredasdorpberge, Potberg, Langeberg en die Outeniquaberge voor waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die struik groei regop, word 2 - 3.0 m hoog en blom van April tot September met die hoogtepunt in Mei tot Junie.
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei in swaar, kleigrond in gebiede waar daar hoë reënval is op hoogtes van 200 - 750 m.
Die boom se FSA-nommer is 91.1. In Engels staan dit as die Green sugarbush bekend.
Lokeren
Lokeren is 'n Belgiese stad in die Vlaamse provinsie Oos-Vlaandere. Lokeren het 'n oppervlakte van 67 km² en 40 332 inwoners (2014). Die Durme-rivier is 'n sytak van die Schelde en vloei deur die stad.
Die stad beskik oor 'n spoorwegstasie wat verbindings na Sint-Niklaas, Antwerpen, Brussel, Zele, Dendermonde en Gent bied.
Lokeren kry in 1804 stadstatus.
Sean Connery
Sir Thomas Sean Connery (* 25 Augustus 1930 in Edinburg, Skotland – Nassau, Bahamas, 31 Oktober 2020) was 'n Skotse akteur en vervaardiger.
Connery is veral bekend vir sy vertolking van die geheime Britse agent James Bond; hy het die rol tussen 1962 en 1983 in altesaam sewe rolprente vertolk. Gedurende sy loopbaan het hy ook in 'n reeks ander suksesvolle rolprente soos Marnie, The League of Extraordinary Gentlemen, Indiana Jones and the Last Crusade, The Hunt for Red October, Highlander, Murder on the Orient Express, Dragonheart en The Rock verskyn.
Sy werk as akteur is met 'n aantal toekennings bekroon, waaronder 'n Oscar, twee Baftas en drie Golden Globes. In Julie 2000 is hy tot ridder geslaan. Connery het in 2005 aangekondig dat hy uit die rolprentbedryf tree.
Sean Connery was 'n sterk voorstander van 'n Skotse onafhanklikheid en het die Skotse Nasionale Party finansieel ondersteun. Hy het dit herhaaldelik duidelik gemaak dat hy eers na Skotland se onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk na Skotland sal terugkeer.
Biografie
Sean Connery is op 25 Augustus 1930 in die Skotse hoofstad, Edinburg, gebore. Hy het gedurende die Groot Depressie grootgeword, en sy gesin het geldelik 'n opdraande stryd gevoer. Sy vader het as vragmotorbestuurder en sy moeder as huishoudster gewerk. Connery het die skool reeds in die ouderdom van vyftien verlaat om sy gesin finansieel te ondersteun. Op die leeftyd van sestien het hy by die Britse Vloot aangesluit.
Ná sy militêre loopbaan het hy aanvanklik geleentheidswerk verrig en in sy vrye tyd sport beoefen. Dit was juis sy fiksheid wat hom 'n ekstra inkomste as model by die Edinburgse Kunsskool besorg en uiteindelik 'n modelloopbaan laat begin het. In 1953 het hy op die Mnr. Heelal-wedstryd 'n derde plek in die kategorie vir mans met 'n lengte van meer as 1,8 meter behaal.
Van 1953 af het Connery ook sy akteursloopbaan met rolle in 'n aantal toneelstukke begin. Drie jaar later het hy sy eerste filmrol vertolk. Ondanks die feit dat hy nooit opleiding as akteur ontvang het nie, is Connery deur die rolprentvervaardigers Harry Saltzman en Albert R. Broccoli vir die rol van die geheime agent James Bond gekies. Met die Bond-riller Dr. No (1962), waarin Connery saam met Ursula Andress die hoofrol gespeel het, het sy internasionale deurbraak as akteur gekom. Reeds in die volgende jaar het hy in sy tweede Bond-riller, From Russia with Love, gespeel.
Uiteindelik sou Connery die rol van James Bond sewe keer vertolk. Een van sy suksesvolste rolprente in hierdie reeks was Goldfinger (1964) met die Duitse akteur Gert Fröbe in die titelrol. In 1962 het Connery met die Australiese aktrise Diane Cilento getrou. Die huwelik sou elf jaar duur; sy seun Jason Connery is in 1963 gebore.
Danksy die regisseur Alfred Hitchcock het Connery in 1964 met die rolprent Marnie die geleentheid gekry om sy talent as akteur ook buite die Bond-reeks te bewys. In 1975 het hy met sy tweede vrou, die skilderes Micheline Roquebrune, getrou. Hierdie huwelik sou kinderloos bly. In die volgende jare sou Connery 'n repertoire van suksesvolle karakterrolle opbou.
Dit was veral Connery se talent om in uiteenlopende rolle en genres uit te blink wat van hom 'n uiters gewilde akteur by rolprentvervaardigers gemaak het. So het hy in 1986 as die monnik Willem van Baskerville saam met Christian Slater in die historiese drama The Name of the Rose gespeel. Sy byspelerrol in The Untouchables (1987) is met twee toekennings, die Golden Globe en Oscar, bekroon.
Sy geboortestad, Edinburg, het hom in 1991 met vryheid tot die stad vereer. Ander toekennings sluit sy lidmaatskap in die Franse Légion d'Honneur (Erelegioen) en die Cecil B. DeMille-prys in. Die grootste waardering teenoor sy werk as akteur is egter deur koningin Elizabeth II betuig wat hom in 2000 tot ridder geslaan het.
Op politieke gebied het Connery hom vir die onafhanklikwording van Skotland beywer. Met sy stigting die Skotse Internasionale Opvoedingstrust bevorder Connery die loopbaan van jong talent.
Ná sy aftrede in 2005 is Connery met die Europese Rolprentprys (2005) en die AFI-lewenstoekenning bekroon.
Hy is die nag van 30 Oktober 2020 op 90-jarige leeftyd by sy woning in die Bahamas oorlede.
Dieprivier
Dieprivier is 'n voorstad in Kaapstad, genoem na die Dieprivier wat deur die gebied vloei. Die voorstad grens aan Heathfield in die suide en aan Plumstead in die noorde. Dieprivier se spoorweghalte is op die hooflyn van Kaapstad na Simonstad geleë.
Volgens die 2011-sensus het Dieprivier 'n bevolking van 2 515 gehad.
O (dubbelsinnig)
O kan na een van die volgende onderwerpe verwys:
Transkripsie
Transkripsie in die taalkundige sin, is die sistematiese voorstelling van taal in geskrewe vorm. Die bron kan óf mondelingse uitsprake óf reedsbestaande teks in 'n ander skryfstelsel wees, alhoewel sommige taalkundiges slegs eersgenoemde as transkripsie beskou.
Mondelingse transkripsie
Transkripsie van mondelingse uitsprake is wanneer iemand neerskryf wat 'n ander persoon gesê het. Om dit te doen het 'n mens gewoonlik 'n opname van die gesprek nodig sodat dit getranskribeer kan word. Indien 'n persoon baie bekwaam is in snelskrif, kan gesprekke ook waarskynlik daarvan getranskribeer word, maar dit is beter om mondelingse gesprekke van 'n opname te transkribeer.
Transkripsie van een skryfstelsel na 'n ander skryfstelsel
Dit is byvoorbeeld die omskakeling van een alfabet in ’n ander, byvoorbeeld die Cyrilliese alfabet in die Latynse alfabet.
Die verskil tussen transkripsie van een skryfstelsel na 'n ander en vertaalwerk is .... {Iemand moet asb hier help.}
Die belangrikste vereiste van ’n transkripsiestelsel is dat ’n leser die oorspronklike uitspraak van ’n woord wat in ’n vreemde alfabet gespel is, korrek sal kan aflei. Dus moet dit getranskribeer word volgens die reëls van sy eie taal.
Dit lei tot verskillende spellings in verskillende tale, want elke taal spel die woord eie aan sy taalreëls. Die Russiese van Хрущёв kan byvoorbeeld op die volgende maniere getranskribeer word: Chroesjtsjof (Afrikaans), Khrushchev (Engels), Chroesjtsjov (Nederlands), Chruschtschow (Duits), Khrouchtchev (Frans), Chrusjtjov (Sweeds), Krusciov (Italiaans), Chruszczow (Pools), Hruščov (Kroaties), Hruscsov (Hongaars), Kruşçev (Turks), Χρουστσόφ (Grieks), חרושצ'וב (Hebreeus) en خوروشوف (Arabies).
Transkripsie-tabel
Hieronder volg voorbeelde van hoe die Afrikaanse en Engelse transkripsie van Russiese name en woorde verskil.
St James
St James is 'n voorstad in Kaapstad. Volgens die 2011-sensus het St James 'n bevolking van 491 gehad.
Jadey Duffield
Jadey Duffield (gebore 15 Februarie 1991) is 'n Engelse aktrise, skryfster, en kinematograaf. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Fast & Furious 6 (2013), Skin Traffik (2015), The Huntsman: Winter's War (2016), en Ready Player One (2018).
Iggie Wolfington
Iggie Wolfington (14 Oktober 1920 – 30 September 2004) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Telefon (1977) en 1941 (1979), en in die televisiereekse Kraft Theatre (1947) en The Rockford Files (1974).
Kashima Antlers
Kashima Antlers (鹿島アントラーズ) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Ibaraki-prefektuur, Japan.
Anton Mauve
Anthonij (Anton) Mauve (Zaandam, 18 September 1838 – Arnhem, 5 Februarie 1888) was 'n beroemde Nederlandse kunsskilder. Mauve is wêreldwyd bekend vir sy skilderye en hy was ook die leermeester van Vincent van Gogh.
Lewe en werk
Mauve is in 1838 in Zaandam gebore as seun van 'n doopsgesinde predikant en Elisabeth Margaretha Hirschig. 'n Jaar na sy geboorte in Zaandam het die gesin na Haarlem verhuis. Daar het hy groot geword en gewens om kunsskilder te word. Sy vader het toestemming verleen dat hy as kunstenaar opgelei kon word, mits hy ook die kwalifikasie van tekenonderwyser sou behaal. Die rede hiervoor was dat dit maatskaplike sekerheid sou gegee het.
Gedurende 1854 tot 1857 het hy as leerling geskilder in die ateljee van Pieter van Os. Daarna het hy ook studeer by Wouterus Verschuur. In sy verdere ontwikkeling het hy ook saamgewerk met Paul Gabriël, Marinus Heijl en J.J. Doffegnies. In dié periode skilder hy in die trant van die Haagse Skool. Mauve was medestigter van die Hollandsche Teekenmaatschappij en lid van Kunst Zij Ons Doel in Haarlem.
Anton Mauve is getroud met Jet Carbentus, 'n niggie van Vincent van Gogh. Van Gogh het einde 1881 op 28-jarige leeftyd vir ongeveer drie weke by sy aangetroude neef in diens van die Haagse ateljee gewerk. Via hom het hy in aanraking gekom met die werk van onder andere Jaap en Matthijs Maris, J.H. Weissenbruch, H.W. Mesdag, George Breitner en Jozef Israëls. Mauve het skilderlesse aan Vincent gegee. Sy invloed op Vincent was groter as wat algemeen aanvaar word. Temas soos spitters, aartappeleters en houtverkopers het hy van Mauve oorgeneem. Deur sy verhouding met Sien Hoornik kom Vincent in konflik met Mauve. Toe Anton Mauve in 1888 skielik sterf in Arnhem, het Vincent in Arles sy Souvenir de Mauve (rose en bloeiende perskebome) aan hom opgedra.
Mauve het sy mees produktiewe jare deurgebring in Laren, waar hy een van die stigters was van die Larense Skool. Hy het baie van sy skilderye in die omgewing van Laren, in die Gooi, geskilder. Menige toeriste en kunskenners het die Gooi ook 'Die land van Mauve' genoem. Die streek was selfs in Amerika onder hierdie naam bekend. Heelwat bekende skilders het in Laren gewoon en kuns geskep, onder andere William Singer, Piet Mondriaan en David Schulmann.
In 1887 het Mauve 'n goue medalje gewen op die Paryse skou met sy doek Die terugkeer van die kudde.
Rooikeelbyvreter
Die rooikeelbyvreter (Merops bullockoides) is 'n byvreter en algemene standvoël wat in sub-ekwatoriale Afrika voorkom waar dit in grasvelde en savanne leef; gewoonlik naby riviere en watermassas. Die voël staan as die White-fronted Bee-eater in Engels bekend.
Voorkoms
Die voël is 22 tot 24 cm lank, weeg 30 tot 40 gram en is grotendeels groen van kleur. Die keel is wit-en-karmosyn, dit het 'n wit wangstreep en frons. Die kruis, dye en fondament is treffend blou. Die stertvere is nie verleng nie. Die jonger voël is valer met 'n groen kroon.
Hulle vang af en toe prooi op die grond.
Dolby Laboratories
Dolby Laboratories, Inc. (dikwels kort Dolby Labs genoem) is 'n Brits-Amerikaanse onderneming wat in oudio-geraasvermindering en oudio-enkodering en -kompressie spesialiseer. Dolby lisensieer sy tegnologieë vir vervaardigers van verbruikerselektronika.
Dolby Labs is deur die Amerikaanse ingenieur Ray Dolby (1933–2013) in 1965 in Londen gevestig. Elf jaar later is die onderneming se hoofkwartier na San Francisco in Kalifornië verskuif.
Louis Wolheim
Louis Wolheim (28 Maart 1880 – 18 Februarie 1931) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Dr. Jekyll and Mr. Hyde (1920), The Racket (1928), All Quiet on the Western Front (1930), en Danger Lights (1930).
Watsonia knysnana
Watsonia knysnana is 'n geofiet wat tot die genus Watsonia behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap.
Skryfkuns
Skryfkuns is die skep van oorspronklike teks of die weergee van taal via 'n medium deur tekens of simbole van 'n skryfstelsel te gebruik. Iemand wat 'n teks lewer is 'n outeur. Dit kan professioneel (betalend) geskied soos digters en skrywers, historici en joernaliste of onbetaald as amateurs. Skrywers ontwikkel 'n eie skryfstyl.
"Geskrewe media" is kommunikasiemiddele met heelwat teks in nie-gesproke vorm, op papier of elektronies, soos koerante en tydskrifte.
Geskiedenis en doel
Skryfwerk brei die menslike taal in tyd en ruimte uit deurdat dit die moontlikheid bied om op 'n ander plek en tyd kennis te neem van wat iemand te sê het. Skryfkuns het heel waarskynlik in ou kulture ontstaan as 'n byproduk van ekonomiese en politieke uitbreiding. Sulke kulture het 'n betroubare middel nodig gehad (in teenstelling met die geheue) om hulle boekhouding of politieke en historiese inligting van die buitewyke na die sentrale kern oor te dra. Rondom die 4de millennium voor Christus, sorg die kompleksiteit van handel en administrasie daarvan, vir die permanente registrasie en weergee van transaksies. Sowel in Meso-Amerika as in Antieke Egipte ontwikkel skrif uit kalenders. Ander kulture bly (voorlopig) sonder enige skryfstelsels. 'n Kultuur wat begin skryf maak die oorgang mee van voorgeskiedenis na die geskiedenis. Skryf en lees bly tot in die laat Middeleeue 'n vaardigheid wat net bedoel was vir die bevoorregte priesterklasse. Met die koms van die boekdrukkuns, protestantisme en die Renaissance neem die geletterdheid van die breë bevolking toe en sedert die Tweede Industriële rewolusie en skoolpligtigheid word skryfwerk 'n vak onder primêre onderrig met die ontwikkeling van 'n leesbare handskrif een van die kern doele. Deesdae skryf mense om vele redes: Kommunikatief, terapeuties of ontspannend. Skryfkuns is buiten dokumentering en vir informasie ook verkennend en kreatief. In Nederland skryf meer as 'n miljoen mense gedigte en verhale. Vir Vlaandere is daar nie syfers beskikbaar nie maar skryfkompetisies toon dat die aantal skrywers baie is. Suid-Afrika het ook al heelwat bekende skrywers en digters opgelewer en daar word moeite gedoen om nuwe talent aan te moedig.
Phoebe Dynevor
Phoebe Dynevor (gebore 17 April 1995) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Younger (2015), Dickensian (2015), en Snatch (2017).
Rooikershout
Die Rooikershout (Pterocelastrus rostratus) is 'n boom wat voorkom vanaf Kaapstad tot in die Soutpansberg asook Eswatini en Lesotho. Die boom het kenmerkende blare met onopvallende are, blinker aan die bokant en dowwer aan die onderkant met 'n golwende blaarrand. Die takkies is vierkantig en pienkerig rooi van kleur.
Messier 9
Die totale magnitude van die swerm is sowat 120 000 helderder as dié van die son – sowat -8,04. Die helderste individuele sterre is van magnitude 13,5 en kan deur ’n teleskoop van gemiddelde grootte gesien word. Daar is 13 bekende veranderlike sterrre.
Naby M9 is twee dowwer bolvormige sterreswerms, NGC 6356 sowat 80' na die noordooste en NGC 6342 sowat 80' na die suidooste.
Willem Johannes de Klerk
Ds. Willem Johannes de Klerk (Burgersdorp, 23 Oktober 1875 – Primrose-Oos, Germiston, 21 September 1943) was ’n Gereformeerde predikant en opvoedkundige, die vader van oudmin. Jan de Klerk en die grootvader van oudpres. F.W. de Klerk en die predikant, koerantredakteur en politieke raadgewer dr. Willem de Klerk, asook die skoonvader van adv. J.G. Strijdom (Susan Strijdom was ds. De Klerk se dogter), 'n gewese eerste minister van Suid-Afrika. Hy word beskryf as ’n vurige Afrikaner. Hy was van 1919 tot 1927 die eerste registrateur van die Potchefstroomse Universiteitskollege en het ’n prominente rol in die totstandkoming en opbou daarvan gespeel.
Herkoms en opleiding
Willem Johannes de Klerk was die seun van Barend Jacobus de Klerk (Cradock, 25 Maart 1826 – distrik Albert, 22 Desember 1888) en sy tweede vrou, Maria Jacoba Grobler. B.J. se Klerk se eerste vrou is oorlede waarna hy op 17 Maart 1873 op Burgersdorp in die huwelik bevestig is. Hy was 46 en sy bruid 17 jaar oud.
Nadat hy sy skoolonderwys op Burgersdorp ontvang het, matrikuleer Willem Johannes de Klerk aan die Teologiese Skool van die Gereformeerde Kerk aldaar waar hy in 'n stadium voorsitter van die Studente Letterkundige Vereniging was. Hy is in 1900 gevange geneem op aanklag van hoogverraad omdat hy 'n Kaapse Rebel was. Ná vier maande is hy vrygelaat, maar in September opnuut aangekeer en vir ses maande King William's Town gestuur. In September 1902, vier maande ná die einde van die Driejarige Oorlog, skryf hy die kandidaateksamen, waarna hy beroepbaar gestel is in die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika. Soos met ander studente van prof. Jan Lion Cachet, onder andere Totius, ds. Willem Postma, dr. P.C. Snyman, prof. J.A. du Plessis en ds. Dirk Postma, wat positief ingestel was jeens die sending danksy hul professor se invloed, was ds. De Klerk ook die sending goedgesind.
Tot Junie 1903 was dws. De Klerk hoof van die Vrije Christelijke School op Burgersdorp.
In die bediening
duimnael|regs|330px|Die ontvangs van die [[Afrikaanse Bybel in Johannesburg. Ds. De Klerk staan tweede van regs.]]
duimnael|regs|200px|Die buiteblad van ds. De Klerk se werk De Gesneuvelden en gestorven van de Gereformeerde Kerken in Zuid-Afrika gedurende den oorlog 1899-1902 met 'n voorwoord deur prof. [[Jan Lion Cachet wat in 1904 verskyn het .]]
Van 1903 tot 1905 was hy predikant van Heidelberg. Op Heidelberg het hy, soos ds. Attie Louw van die plaaslike NG gemeente, die leiding geneem in die opheffing van Afrikaners op maatskaplike gebied deur middel van beter onderwys. Dit was veral Alfred Milner se anglisasiebeleid wat die Afrikaanse predikante dwars in die krop gesteek het. Daarna was hy tot 1907 as predikant van die Gereformeerde kerk Johannesburg die enigste Gereformeerde predikant aan die Rand waar hy sy werk per fiets gedoen het. Hier het hy hom in die besonder be­ywer om die arm Afrikaners se lot te verbeter.
Van die Gereformeerde kerk Aliwal-Noord in die Noordoos-Kaap was hy ook net ’n kort rukkie leraar, want hy vertoef net daar tot in Julie 1911 toe hy ’n beroep aanneem na die Gereformeerde kerk Potchefstroom, waar hy in Oktober daardie jaar as die gemeente se derde leraar agtereenvolgens bevestig is. Die nuwe kerk op Aliwal-Noord is in sy dienstyd in gebruik geneem nadat die hoeksteen gelê is op 12 Mei 1906, moontlik deur ds. De Klerk self.
Die eerste jare van sy bediening op Potchefstroom was 'n tyd van rustige arbeid. Die naoorlogse tyd van heropbou was op dreef en die Unie van Suid-Afrika het beslag gekry met genl. Louis Botha as eerste minister. In die Potchefstroomse Doppergemeente is hierdie tyd veral gekenmerk deur die bevordering van Christelik-nasionale onderwys. Daar het 'n noue band tussen die gemeente en die onderwysinrigtings van die Gereformeerde Kerk in Potchefstroom bestaan, naamlik die Teologiese Skool en die voorbereidende skole (voorlopers van die Mooirivierskool en Potchefstroom Gimnasium), nes die geval was op Burgersdorp voor die Teologiese Skool in 1904 na Potchefstroom verskuif is.
Toe die PUK vir CHO in 1919 'n selfstandige inrigting word, het die kerkaad ds. De Klerk verlof gegee om as eerste registrateur waar te neem. Hy moes 'n driedubbele taak verrig, want hy was ook nog van 1911 tot 1919 konsulent van die Gereformeerde kerk Wolmaransstad. In 1923 is hy heeltyds as registrateur benoem, maar hy het ook nog in die gemeente gepreek en die sakramente bedien (tot 1927) terwyl ds. I.D. Krüger die voltydse leraar was.
In 1928 het hy ’n beroep aangeneem na sy ou gemeente Johannesburg, waar hy sou bly tot sy aftrede in 1942, ’n jaar voor sy dood. Tog het hy die stewige bande met die PU vir CHO behou: Vanaf 1928 dien hy as lid en van 1930 tot 1942 as voorsitter van die universiteitskollege se raad.
In die geskiedenis van die PU vir CHO (nou die Noordwes-Universiteit) neem W.J. de Klerk 'n belangrike plek in. Paslik is 'n vrouekoshuis (later ’n gastehuis) na hom genoem. In 1929 het ds. en mev. De Klerk, ten spyte van die skokkende depressietoestande, die Gereformeerde kerk Eldoret in Kenia besoek waarheen hulle 'n nuwe Nagmaalservies, geskenk deur susters in Suid-Afrika, saamgebring het. Belydeniskatkisasie kon toe weer 'n paar weke in dié herderlose gemeente volstoom plaasvind. As deeglike organiseerder het ds. De Klerk saam met die kassier van Eldoret gesorg dat die geld van die gemeente reg geadministreer word.
Ander belangstellings
duimnael|links|170px|Ds. De Klerk op die Algemene Sinode van 1930 op [[Burgersdorp.]] duimnael|regs|170px|[[Anna de Klerk, ds. De Klerk se derde eggenote.]] duimnael|links|170px|Me. [[Susan Strijdom, gebore De Klerk.]]
Benewens sy predikantswerk wat hy met getrouheid behartig het, toon hy reeds vroeg besondere belangstelling in die politiek. As student op Burgersdorp is hy in 1900 gevange geneem op aanklag van hoogverraad omdat hy hom beywer het vir die saak van die twee Boererepublieke gedurende die Tweede Vryheidsoorlog. Hier moes hy die teregstelling van 'n mede-Afrikaner aanskou en moes hy op bevel die oorskot begrawe. Ná vier maande in die gevangenis is hy op borgtog van £5 000 vrygelaat, maar in September 1901 is hy weer gevange geneem en vir ses maande na King William's Town gestuur.
Die stryd van die Afrikaner op politieke gebied het hom dus na aan die hart gelê en hy was twee keer (1915 en 1938) kandidaat van die Nasionale Party vir Potchefstroom. Hoewel hy vir sy deelname aan die verkiesing van 1915 toestemming by die kerkraad gekry het en al is hy nie verkies nie, is die saak verder gevoer en is dit selfs op die Sinode van 1916 bespreek. Verskeie lidmate van die gemeente het 'n beswaarskrif ingedien. Ná 'n paar jaar het die gemoedere egter bedaar en buitendien het ds. De Klerk toe ook meer betrokke geraak by die universiteit. Die eerste keer kry hy 794 stemme, vergeleke met die Suid-Afrikaanse Party se G.W. Hall se 1 043, en die tweede keer 2 032, vergeleke met die Verenigde Party se H. van der Merwe se 3 217.
Op Potchefstroom het hy hom ook vir Christelike onderwys beywer. Dit was deur sy onvermoeide geesdrif dat die Potchefstroom Gimnasium in 1915 en die Potchefstroomse Universiteitskollege vir Christelike Hoër Onderwys (nou die Potchefstroomse Kampus van die Noordwes-Universiteit) tot stand gekom het.
Dr. G.C.P. van der Vyver skryf in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek, deel III: "Met 'n ysere wilskrag was De Klerk man van die daad vir wie teenslae nooit ontmoedig het nie en as predikant was hy ’n onvermoeide yweraar vir kerk en volk." Hy is in 1943 in Primrose-Oos oorlede waar sy seun Jan skoolhoof van die Afrikaansmediumskool was. Twee dienste is gehou: een in sy ou gemeente Johannesburg waar dr. H.F. Verwoerd hulde gebring het, en een op Potchefstroom, waar hy ook ter ruste gelê is. Prof. Ferdinand Postma het ’n mooi huldeblyk oor hom geskryf.
Gesinslewe
duimnael|regs|320px|Ds. De Klerk, sy vrou Anna (Annie) Sophia Coetsee (weduwee Van der Linde) en gesin. Van links: Onbekend, Aletta (1907), Maria (1904), onbekend, [[Jan de Klerk|Johannes (1903), Jacobus (1912), onbekend (op ma se skoot), Willem (1906), Susan (1910) en Hendrik (1915).]]
duimnael|regs|170px|Ds. De Klerk se graf in die hoofbegraaplaas in [[Potchefstroom.]]
Houtvark (astrologie)
Die Houtvark (乙亥, yǐhài) is die 12de jaar van die Chinese kalender (sien die tabel regs onder van die 60-jaarsiklus). Dit is ’n begrip uit die Chinese astrologie en dui op dié maanjare wat gekenmerk word deur ’n verbinding van die tweede Hemelstam (乙, yǐ) – die element Hout en Jin – met die 12de Aardtak (亥, hài), gesimboliseer deur die Vark (猪, zhū).
Willem Johannes de Klerk
Gesinslewe
De Klerk was drie keer getroud: die eerste keer met Susanna Catharina Grobler van Venterstad (omstreeks Julie 1878 – 29 Junie 1901 op Burgersdorp, die moeder van Barend Jacobus); die tweede keer met Aletta Johanna van Rooy (Burgersdorp, 9 Januarie 1883 – 21 Augustus 1919, Potchefstroom, die moeder van al ds. De Klerk se kinders behalwe die oudste en jongste; oorlede aan die griep), dogter van sen. J.C. van Rooy, en die derde met Anna Sophia Coetsee (weduwee Van der Linde, 22 Januarie 1891 – 12 Februarie 1962, moeder van Johannes Coetsee (Boet), Adriaan (Attie), Anna en Helenius (Lenus)). Ten tyde van haar huwelik met ds. Willem Johannes de ). Uit dié huwelike is blykbaar 12 kinders gebore. Van die kinders van wie besonderhede bekend is, is Helenius (uit die derde huwelik), Barend Jacobus (uit die eerste huwelik), Johannes (Jan, Burgersdorp, 22 Julie 1903 – Johannesburg, 22 of 24 Januarie 1979), Susanna (Aliwal-Noord, 28 Junie 1910 – 20 Februarie 1999), Hendrik (Henk, Potchefstroom, 13 Mei 1915 – Sasolburg, 28 Julie 1972), Maria (Heidelberg, Tvl., 28 September 1904 – Pretoria, 25 Junie 1990), Willem (Johannesburg, 5 Julie 1906 – 23 Julie 1930) en Aletta (Aliwal-Noord, 17 April 1907 – Potchefstroom, 27 Augustus 1919, ses dae ná haar moeder). Van die kinders uit die tweede huwelik, het Johannes de Klerk, ’n kabinetsminister, later president van die Senaat en op ’n keer amper staatspresident, en Susanna de Klerk, vrou van adv. J.G. Strijdom, ’n eerste minister van Suid-Afrika, bekend geword. Ook van ds. De Klerk se kleinseuns het sy liefde vir die politiek geërf. Willem de Klerk het ook predikant geword en verder bekendheid verwerf as redakteur van twee koerante, professor en politieke raadgewer. Sy ander kleinseun, F.W. de Klerk, het 'n regsgeleerde geword voor hy tot die politiek toegetree het. Hy was later hoofleier van die Nasionale Party en eindelik staatspresident van Suid-Afrika.
Houtvark (astrologie)
Volgens die Chinese kalender kom so ’n verbinding elke 60 jaar voor. Die laaste Houtvarkjaar het in 1995 begin en volgens die Gregoriaanse kalender het dit geduur van 31 Januarie 1995 tot 18 Februarie 1996.
Houtvarkjare
Die volgende jare is Houtvarkjare:
Rory Kockott
Rory Kockott (gebore in Oos-Londen, 25 Junie 1986) is 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat vir die Haaie in die Curriebeker en vir die Sharks in die Super 14 gespeel het. Hy speel sedert 2011 professionele rugby as srumskakel vir Castres Olympique in Frankryk.
Kockott kwalifiseer om vir die Franse nasionale rugbyspan te speel weens verblyf, nadat hy in die Europese herfs van 2014 reeds die verlangde drie jaar daar woon. Hy maak sy debuut vir Frankryk op 8 November 2014 as plaasvervanger in die 40–15 wen oor Fiji.
Kogelberg
Die Kogelberg is 'n reeks berge langs die kus van Valsbaai in die Wes-Kaap van Suid-Afrika. Hulle vorm deel van die Kaapse Plooigordel, beginnende suid van die Elgin-vallei en vorm 'n steil kusstreek tot by Kleinmond.
Die Kogelberg-gebied het die steilste en hoogste hellings wat direk in die oseaan inloop van enige kusstreek in Suider-Afrika.
Infrastruktuur
Dorpe in hierdie streek sluit in:
Wolgograd-oblast
Wolgograd-oblast (Russies: Волгогра́дская о́бласть, Wolgogradskaja oblast) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Suidelike Federale Distrik en die hoofstad is Wolgograd.
Gertjie Brynard
Gert Steenkamp Brynard (21 Oktober 1938 – 1 Desember 2018) was 'n Springbokrugbyspeler. Hy het op 15 Junie 1965 sy debuut gemaak in Sydney teen Australië en speel sewe toetse. Hy was 'n dokter en het op Onrus, Hermanus, gebly ten tyde van sy afsterwe. Hy het in 1965 bekend geword toe hy twee drieë teen die All Blacks gedruk het op Lancasterpark in Christchurch.
Isfara
Isfara is 'n stad in die Sughd-provinsie in noordelike Tadjikistan. Dit het 'n bevolking van omtrent 40 600. Isfara is die hoofstad van die Isfara-distrik.
Geskiedenis
Isfara is een van die oudste stede in Sentraal-Asië en het oorspronklik bekend gestaan as Asbara. Vroeër was dit 'n belangrike tussenstop op die noordelike tak van die bekende Groot Syroete, wat van Samarkand na Khojand en Isfara en van hier oor die berge na Kasjgar, Indië en Afghanistan geloop het. Isfara beskik met die Hazrati Shoh-praalgraf, wat uit hout vervaardig is, oor 'n unieke kunshistoriese erfenis uit hierdie periode.
In die 11de en 12de eeu het die stad ook 'n ekonomiese opswaai beleef. Baboer (1482-1530) het van Isfara een van die belangrikste stede in die gebied gemaak. Die stad se indrukwekkende groot historiese geboue soos byvoorbeeld moskees is in die 16de eeu opgerig. In die 17de eeu het Isfara onder die heerskappy van die Kokand-khanaat gekom.
Mense
Die bevolking van Isfara is merendeels Tadjik.
Ekonomie
Sowat twintig nywerhede vervaardig elektriese, chemiese en metallurgiese produkte, boumateriale, voedsel- en ander produkte. Isfara staan daarnaas bekend vir sy appelkoostuine.
Vlag van Stellaland
Die vlag van Stellaland was die amptelike vlag van die kortstondige Republiek Stellaland wat vanaf 1883 tot 1885 bestaan het.
Agtergrond
Stellaland het ontstaan uit 'n oorlog tussen die Koranna en die Batlapin in die destydse Brits-Betsjoeanaland in 1882. Met behulp van 'vrybuiters' (huursoldate) uit die Kaapkolonie en die Zuid-Afrikaansche Republiek het die Koranna gewen. Die Batlapin moes deel van hulle grondgebied aan hulle oorhandig, wat die Koranna toe vir die vrybuiters gegee het. Hulle het dit 'Stellaland' ("land van die ster") genoem na aanleiding van 'n komeet wat destyds sigbaar was.
'n Bestuur is in Januarie 1883 daargestel om Stellaland te administreer. In Augustus 1883 verklaar die bestuur Stellaland tot 'n onafhanklike republiek. Onafhanklikheid was van korte duur want in Februarie 1885, na meer as 'n jaar van politieke knoeiery, het Britse magte die gebied beset. Stellaland en die hele Betsjoeanaland is toe tot 'n Britse protektoraat verklaar.
Sedertdien is Stellaland 'n administratiewe distrik, wat tans deel van die Noordwesprovinsie uitmaak. Die naam 'Stellaland' word nie meer amptelik gebruik nie, alhoewel dit nog die naam is van die plaaslike koerant, die rugbyunie, 'n skool, en ander instellings.
Amptelike vlae
Stellaland se vlaggeskiedenis is ietwat ingewikkeld en het tot verwarring onder 20ste-eeuse skrywers gelei.
Gedurende die kort tyd toe die vrybuiters aan bewind was was daar drie vlae:
Blou vlag met rooi ster (1883)
Die bestaan van hierdie vlag word in Januarie 1883 'n berig in die Diamond Fields Advertiser gemeld.
Groen vlag met wit ster (c1883–1885)
Daar is vele bewyse dat hierdie die landsvlag was o.a.:
Sommige moderne naslaanwerke meld ander weergawes van hierdie vlag b.v. groen met 'n 6- of 8-puntige ster, of groen met 'n geel ster. Nie een van die betrokke skrywers noem die bronne van sy inligting nie, en hierdie weergawes blyk onakkuraat te wees.
Stellaland wou met die buurstaat Land Goosen saamsmelt om 'n 'Verenigde State van Stellaland' te vorm, maar alhoewel die twee regerings wel 'n verdrag onderteken het is dit nooit in werking gestel nie. As die samesmelting wel plaasgevind het sou die vlag dan twee sterre gehad.
Groen vlag met wapen daarop (c 1883–1885)
Hierdie vlag, wat as 'die standaard' bekend gestaan het, is deur die bestuur gebruik en het buite die landdroskantoor op Vryburg gewapper.
Op 21 Augustus 1885, nadat die Britse magte Stellaland beset het, het die bestuur besluit om die standaard aan koningin Victoria te stuur, met die versoek dat dit haar sou behaag om hulle onder haar beskerming te neem. Die standaard het toe in Windsorkasteel gehang tot koning George V dit in 1934 aan Suid-Afrika terugbesorg het. Die standaard is in 1935 in die Vryburgse stadsaal geplaas.
Ander vlag van onbekende herkoms
Daar bestaan ook 'n ander historiese vlag (groen en rooi met 'n wit ster daarop) wat sedert 1952 deur verskeie skrywers as die vlag van die republiek beskryf word. Die herkoms daarvan is egter onduidelik maar dit blyk nie 'n amptelike vlag te wees nie.
Die vlag is eers in 1952 in Raoul Gerard se boek Vlae oor Suid-Afrika onder die publiek se aandag gebring. Volgens hom het iemand in Engeland dit in 1934 vir generaal Jan Smuts gegee, en na die generaal se dood (in 1950) het mev Smuts die vlag aan die Transvaalse Museum geskenk. Aangesien Gerard van geen ander Stellalandse vlag melding gemaak het nie is die indruk toe geskep dat dit die enigste Stellalandse vlag was. Latere skrywers het dit so aanvaar en dit in verskeie boeke en artikels as die vlag van die Republiek Stellaland beskryf.
Pomare V
Pomare V of Pōmare V (3 November 1839 – 12 Junie 1891) was van 1877 tot met sy gedwonge abdikasie in 1880 die vyfde en laaste monarg van die Koninkryk Tahiti. Hy was die seun van koningin Pomare IV.
Lewe
Hy het die Tahitiaanse kroonprins geword met die dood van sy oudste broer op 13 Mei 1855. Ná sy ma se dood op 17 September 1877 het hy die troon bestyg; hy is op 24 September 1877 in Papeete gekroon.
Pomare V het ’n seun en twee dogters gehad.
Op 29 Junie 1880 het hy Tahiti en sy afhanklike eilande aan Frankryk oorgedra, waarna hy ’n pensioen van die Franse regering gekry het. Hy is in die koninklike paleis in Papeete aan alkoholisme dood.
Charles K. French
Charles K. French (17 Januarie 1860 – 2 Augustus 1952) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Gentle Julia (1923), A Woman of Paris: A Drama of Fate (1923), en The Crimson Trail (1935).
Lenovo
Lenovo Group Limited is 'n Chinese ;
multinasionale tegnologiemaatskappy. Dit is geinkorporeer in Hongkong met sy wêreldwye hoofkwartier in Beijing, China, operasionele hoofkwartier in Morrisville, Noord-Carolina, VSA, en 'n operasionele sentrum in Singapoer. Die maatskappy ontwerp, ontwikkel, vervaardig en verkoop persoonlike rekenaars, tabletrekenaars, slimfone, werkstasies, bedieners, superrekenaars, elektroniese stoortoestelle, sagteware vir IT-bestuur en slimtelevisies, en is sedert Januarie 2021 die wêreld se grootste persoonlike rekenaarverkoper. Dit bemark ook die ThinkPad- en ThinkBook-sakelyne van skootrekenaars; IdeaPad-, Yoga- en Legion-verbruikerslyne van skootrekenaars; en die IdeaCentre- en ThinkCentre-reeks van rekenaars.
Lenovo is in meer as 60 lande bedrywig en verkoop sy produkte in ongeveer 180 lande. Dit het navorsingsentrums in Beijing, Chengdu, Yamato (Kanagawa-prefektuur, Japan), Sjanghai, Shenzhen en Morrisville (Noord-Carolina).
Lenovo is in November 1984 as Legend in Beijing gestig en is in 1988 in Hongkong geinkorporeer. Lenovo het IBM se persoonlike rekenaaronderneming in 2005 verkry en ingestem om sy Intel-bedienerbedryf in 2014 aan te skaf. Lenovo betree die slimfoonmark in 2012 en was vanaf 2014 die grootste verkoper van slimfone op die vasteland van China. In 2014 het Lenovo Motorola Mobility by Google verkry. In 2017 het Lenovo Fujitsu se persoonlike rekenaaronderneming verkry.
Lenovo is genoteer op die Hongkongse aandelebeurs en is 'n onderdeel van die Hang Seng China-geaffilieerde korporasies-indeks, wat dikwels die "red chip"-aandele genoem word.
Lenovo het IBM se persoonlike rekenaarbesigheid in 2005 verkry, insluitend die ThinkPad-skootrekenaar- en tabletlyne. Lenovo se verkryging van IBM se afdeling vir persoonlike rekenaars het die toegang tot buitelandse markte versnel, terwyl Lenovo se handelsmerk en tegnologie verbeter het. Lenovo het VS$ 1,25 miljard vir IBM se rekenaaronderneming betaal en nog 500 miljoen dollar van IBM se skuld aanvaar. Hierdie verkryging het Lenovo die derde grootste rekenaarvervaardiger ter wêreld gemaak.