cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Christiaan Frederik Beyers
Ná die Driejarige Oorlog
Ná die toekenning van selfbestuur aan die Transvaal, is Beyers in 1907 verkies tot lid van die Transvaalse Wetgewende Vergadering vir Waterberg, en het hy die stellige verwagting gekoester dat hy in Botha se kabinet opgeneem sou word. Sy diepe teleurstelling toe dit nie gebeur nie, is ietwat gelenig deurdat hy verkies is tot Speaker van die Wetgewende Vergadering, hoewel die algemene opvatting was dat Botha hom "aan die stoel gekluister het" om 'n kragtige andersdenkende stem binne sy party die swye op te lê. Hy het 'n sterk, onpartydige Speaker blyk te wees, wat die hoogagting van alle partye geniet het.
In 1910 het Beyers, wat die beleid van Louis Botha ondersteun het, tot die eerste Unie-Volksraad toegetree as onbestrede lid van die Regerende Party vir Pretoria-Suid. In die koukus het Botha hom benoem vir die amp van Speaker, maar vanweë teenkanting van die Oranje-Vrystaatse en Kaapse lede is hy nie verkies nie. As parlementslid het hy nie veel aan debatte deelgeneem nie, maar af en toe het hy sy standpunt sterk gestel, veral wanneer die onderwys, godsdiens en verdediging ter sprake was. .
Op 6 en 7 April 1911 het Beyers op Stellenbosch deelgeneem aan die eerste Taalkonferensie in Suid-Afrika wat in die onderste saal van die Kollegegebou gehou is. Studente het almal stokkies gedraai en na die saal gestroom waar uitbundige patriotisme en taalgeesdrif hoogty gevier het. Buiten Beyers was die sprekers onder andere prof. Adriaan Moorrees, prof. Blommaert en ds. Herman van Broekhuizen. Die belangstelling wat deur dié tweedaagse konferensie ontketen is, was so groot dat al die toesprake gebundel en onder die titel Wij zullen handhaven uitgegee is. Timo Kriel, seun van ds. Abraham Kriel, het die meeste van die werk gedoen en was in ’n hoë mate vir die welslae van die konferensie verantwoordelik.
Hoof van die Unie-verdedigingsmag
Op 1 Julie 1912 het hy bedank as parlementslid om die eerste kommandant-generaal te word van die pas gestigte Unie-Verdedigingsmag. Die besluit om in 1912 ’n verdedigingsmag tot stand te bring, is nie sonder teenstand geneem nie. Britsgesindes het geglo Suid-Afrika was deel van die Britse Ryk; daarom sou die land nie so ’n krygsmag nodig hê nie. Saam met Botha en Smuts het Beyers hom sterk daarvoor beywer. Toe die besluit geneem is, is Beyers as aanvoerder aangestel.
Met beperkte fondse kon die Unie nie ’n voltydse weermag vestig nie. ’n Burgermag sou dus deur ’n permanente offisierskorps gelei word. Beyers het van Botha en Smuts verskil, omdat hulle die Unie-Verdedigingsmag in diens van die Britse Ryk wou stel, terwyl dit vir Beyers ’n teken van selfstandigheid was.
Michael Lindvad
Michael Lindvad (gebore 25 Mei 1940) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Mind Your Back, Professor (1977) en En afgrund af frihed (1989), en in die televisiereeks Gøngehøvdingen (1992).
Christiaan Frederik Beyers
Eerste Wêreldoorlog
Middel Augustus het Beyers samesprekings gevoer met nog twee voormalige Boeregeneraals, maj. J.C.G. Kemp en lt.kol. S.G. Maritz, wat hom gepols het oor sy houding teenoor 'n Boererebellie. Maritz het teruggekeer na sy hoofkwartier by Calvinia met die oortuiging, tereg of ten onregte, dat hy Beyers se steun gehad het vir sy plan om met Duitse hulp 'n staatsgreep te reël om die Botha-bewind omver te werp en 'n republiek uit te roep. Maritz kon Beyers egter nie om die Duitse goewerneur van Suidwes-Afrika by die grens te kom ontmoet nie.
Op 15 September het Beyers 'n brief aan die minister van verdediging, genl. J.C. Smuts, en aan die pers gestuur, waarin hy sy bedanking as kommandant-generaal ingedien en die redes vir sy teenkanting van die regering se oorlogsbeleid uiteengesit het.
Later in die dag het Beyers toegestem om De la Rey te vergesel na die militêre kamp by Potchefstroom, wat gereed was om teen die regering op te tree uit weerstand teen die Botha-regering se deelname aan die Eerste Wêreldoorlog. Hy was dus by De la Rey toe laasgenoemde die nag van 15 September per ongeluk deur die polisie geskiet is by Langlaagte terwyl lede van die mag die hele Witwatersrand gefynkam het op soek na William Foster van die berugte Fosterbende. Die polisie het die twee mans gedaag, maar hulle het aangery, waarna ’n polisieman se terugspringende koeël De la Rey noodlottig in sy rug gewond het. Dit was ’n geweldige skok vir die Afrikaners wat gekant was teen die Botha-regering se beleid en veral die oorlogsbeleid. Dit het die gemoedere nog meer gaande gemaak. Op De la Rey se begrafnis op 20 September op Lichtenburg, wat ’n paar duisend mense bygewoon het, het Beyers plegtig ontken dat daar enige gedagte aan rebellie was. Genls. Smuts en Botha het op dié dag beloof dat die stryd teen die Duitse koloniale gebied net met vrywilligers gevoer sou word, het dit spoedig geblyk dat dit in die praktyk nie die geval was nie.
Hoewel sy verbintenis met lede van die daaropvolgende Rebellie skynbaar in hierdie rigting gedui het, bestaan geen afdoende bewys dat Beyers op hierdie tydstip van die planne vir rebellie geweet of op enige wyse daarby betrokke was nie. Hoewel Beyers op 21 September 'n protesnota teen die regering se oorlogsbeleid help opstel het, het hy nie self protesvergaderings toegespreek nie.
'n Byeenkoms op 10 Oktober in die Pretoriase Operagebou ter gedagtenis aan Paul Kruger se verjaardag, waarop Beyers die hoofspreker sou gewees het, het op 'n hewige bakleiery uitgeloop toe politieke teenstanders in die gehoor begin handuit ruk en die sprekers doodskree met "Rule Britannia". Die optrede van die "Engelssprekende gepeupel" waardeur Beyers verhinder is om as spreker op te tree, het regstreeks daartoe gelei dat Jopie Fourie, wat ook die byeenkoms sou toegespreek het, besluit het om hom by die protesterendes aan te sluit. (Die oorhaastige verhoor en voltrekking van Fourie se vonnis wat tot sy teregstelling op 20 Desember daardie jaar gelei het – hy is aan hoogverraad skuldig bevind omdat hy nie uit die Unie-verdedigingsmag getree het voor hy gerebelleer het nie – het die Afrikanervolk diep geskok en die verontwaardiging teen dié optrede sou lei tot ’n snelle opbloei in die Nasionale Party se steun.
Nadat Maritz daadwerklik begin rebelleer het op 9 Oktober en geëis het om sekere Afrikaner-generaals te spreek, het Botha Beyers probeer oorreed om te gaan, blykbaar met die doel om Maritz uit te lok. Maar sodra Beyers daarvan bewus geword het dat die regering die aanbod van genl. J.B.M. Hertzog om Maritz te spreek, van die hand gewys het, het Beyers geweier om te gaan. Op 19 Oktober het hy uit vrees vir sy lewe uit die onmiddellike omgewing van Pretoria na die plaas Damhoek in die Magaliesberg-gebied gegaan, waar groepe gewapende burgers spoedig by hom aansluit. Op 'n burger-protesvergadering te Middellyn op 22 Oktober is besluit dat toekomsplanne in die Transvaal aan Beyers oorgelaat sou word en in die Vrystaat aan De Wet. So is Beyers aangewys as leier van die protesterende Transvalers. Afgesante van die regering het Beyers en sy volgelinge tevergeefs probeer oorreed om huiswaarts te keer, maar hy het wel toegestem om M.T. Steyn op sy plaas, Onze Rust, by Bloemfontein, te besoek om die situasie te bespreek.
Op 27 Oktober is Beyers se troepemag by Commissiedrift, suid van Rustenburg, deur 'n regeringsmag aangeval en uiteengejaag. Dié ondervinding by Commissiedrift het Beyers nie 'n onversoenlike rebel gemaak nie; hy was trouens in geen stadium van plan om te rebelleer nie – maar dit het hom gedwing om uit te wyk, wat die moontlikhede ten opsigte van geslaagde vredesonderhandelinge belemmer het.
Op 28 Oktober het Beyers en Kemp mekaar op Steenbokfontein ontmoet en 'n manifes of "kennisgewing" uitgereik waarin hul misnoeë uitgespreek word omdat die regering besluit het om Duits-Suidwes-Afrika te verower sonder raadpleging van die volk. In dié manifes, wat opgestel is met die hulp van ds. Herman van Broekhuizen van die NG gemeente Pretoria, is aangevoer die regering het op grond van onjuiste berigte en bewerings van parlementslede van die Suid-Afrikaanse Party besluit om ’n volk aan te val wat Suid-Afrika nog nooit leed aangedoen het nie, en het boonop die publiek deur middel van krygswet belet om te protesteer. Die protesskrif het gewaarsku teen onnodige vergieting van broederbloed, maar die burgers versoek om als in hul vermoë te dien om die veldtog teë te werk en om te weier om vir die regering te gaan veg aangesien "ons enige doel is de eer van God en heil van volk en vaderland". Die kennisgewing is gedateer 29 Oktober 1914 en geteken deur genls. C.R. de Wet en C.F. Beyers, hoewel De Wet waarskynlik nie ’n aandeel in die opstel daarvan kon gehad het nie. Ook op 29 Oktober het Beyers verduidelik dat die volk met wapens in die hand sou protesteer en dat hy al sy kragte sou inspan om sy volk wakker te skud, al sou dit sy lewe kos. Die dag vantevore het De Wet selfs verder gegaan en op Vrede openlik verklaar dat hy en sy volgelinge van voorneme was om hulle eers by Maritz aan te sluit, wapens in die hand te kry en dag na Pretoria op te ruk om die Vierkleur te hys.
Op 5 November 1914 is Beyers se kommando nog ’n maal deur regeringsmagte aangeval naby Kingswood, en twee dae later by Gruisdrift. Toe eers, nadat sy mag aansienlik verswak is, het die regering hom toegelaat om na Onze Rust te gaan. Aangesien Beyers nie daarin kon slaag om in verbinding te kom met sy medeleier, De Wet, nie, het dié besoek niks opgelewer nie. Hy het weer by sy kommando aangesluit wat op 16 en 17 November deur regeringsmagte aangeval is by Verhelslaagte, wes van Bultfontein. Nadat sy kommando verder uitgedun is deur nog 'n aanval op 1 Desember, het Beyers en sy klompie manskappe, 23 in getal, in die rigting van die Vaalrivier beweeg met die hoop om nuus te kry van Kemp.
Verdrinking
Op 8 Desember het 'n regeringsmag onder veldkornet P.H. de Necker sy manskappe agtervolg tot by die rivier regoor die plaas Greyling's Request, sowat 40 km suid van Makwassie, aan die Transvaalse kant van die Vaalrivier. Beyers se volgelinge het teruggeval tot by die rivier, maar aangesien hulle omsingel is deur 'n mag met 'n getalle-oorwig, was gevangeneming onafwendbaar. Beyers en een van sy manne, Jan Pieterse, probeer egter die rivier oorsteek. Pieterse, ’n Vrystater van Bothaville, het verdrink, waarna Beyers na die Vrystaatse kant teruggewem het. Nadat ds. Boshoff (moontlik ds. P.J.J. Boshoff) namens die rebelle die teken van oorgawe gegee het, het die skietery opgehou. Maar toe Beyers uit die water wou klim, het onverwags nog ’n skoot geval en het hy plotseling weggesink om nie weer lewend te verskyn nie.
Sy lyk is eers twee dae later onder die vloedwaters van die Vaalrivier gevind. Uit sy bandelier het nie ’n enkele patroon ontbreek nie, want hy kon dit nie regkry om op sy volksgenote te skiet nie. ’n Deeglike lykskouing deur dr. Grunberger het geen tekens van koeëlwonde aan die lig gebring nie.
Beyers se dood het tot baie bespiegeling aanleiding gegee. Medestryders kon nie glo dat ’n sterk man, boonop ’n goeie swemmer, sou verdrink nie. Die bewering is dikwels gemaak dat hy in die water doodgeskiet is. Tog is verdrinking medies bevestig. Dit kan toegeskryf word aan die swaar uniform wat in die water nog swaarder geword het. Ook moet onthou word dat hy teen daardie tyd ’n vermoeiende vlug van etlike weke agter die rug gehad het. Dit is moontlik dat hy ná ’n meer passiewe leefwyse in sy veertigerjare nie meer so fiks as tydens die Tweede Vryheidsoorlog 12 jaar vantevore was nie. Daar is geen bewyse dat hy geskiet is nie; iets wat moeilik sou wees om te versteek.
Smuts het geweier om sy toestemming te gee dat die liggaam na Pretoria gebring word en daar begrawe word, en Beyers is begrawe op die plaas Oersonskraal (later herdoop tot Beyersrust) naby Makwassie. Wat Beyers se vroeëre voornemens ook al was, is hy van Oktober af skynbaar alleen aangedryf deur 'n begeerte om te protesteer teen die regering se oorlogsbeleid. Hy wou nie tot aggressiewe optrede oorgaan nie, en het op geen tydstip 'n beroep gedoen op republikeinse gevoelens nie. Deurdat hy diep godsdienstig was en 'n vurige patriot, het die hele situasie vir hom veel innerlike stryd meegebring.
Geaardheid
Beyers, 'n goed geboude, mooi man, was as jong man 'n kranige rugbyspeler en het Transvaal in 1891 verteenwoordig teen die Britse toerspan. Tydens die guerrilla-oorlog, 1900-'02, was hy 'n vindingryke leier, maar sy talente is grootliks verkwis in die afgeleë oorlogstoneel waar hy hom bevind het. Hy het as bevelvoerende offisier van die kommando's in Noord-Transvaal getoon dat ’n Christen-krygsman was. Hy was baie godsdienstig en het die godsdiens op kommando nooit verwaarloos nie, maar was ook uiters streng en vasberade.
Hy was trouens reeds as jong man sterk godsdienstig. Dit het algaande sterker geword sodat elke daad later in sy lewe godsdienstig gemotiveer was. As innig gelowige man met 'n vurige belangstelling in onderwysaangeleenthede, was hy voor Uniewording voorsitter van die komitee vir Christelik-nasionale onderwys (CNO) in die Transvaal. Beyers was 'n reguit, openhartige politikus met 'n aansienlike persoonlike aanhang. Hy word beskryf as ’n "groot Christen-Afrikaner, na wie die Afrikaners opgesien het, veral in 1914. Hulle het gewag om te sien wat hy gaan doen, en hom dan gevolg". Was dit nie vir sy skielike dood nie, sou hy ongetwyfeld 'n prominente rol gespeel het in die naoorlogse politieke ontwikkelinge. Sy naam, gekoppel aan dié van De la Rey en Jopie Fourie as die driemanskap van Afrikaner-martelare, die slagoffers van die Botha-Smuts-beleid, het gevoelens baie hoog laat loop gedurende en ná die oorlogsjare, en het veel bygedra tot die snelle vordering van die Nasionale Party van genl. Hertzog van 1915 af.
Waardering
Volgens die naamlose skrywer in Suid-Afrikaanse heldegalery (1947) "is deur die Afrikaanse volk, as geheel nog nooit (aan C.F. Beyers) die hulde toegebring wat hy verdien nie omdat latere politieke verwikkelings daartoe gelei het dat ’n gedeelte van die volk hom enigsins op die agtergrond geskuiwe en vergeet het, want in die Suid-Afrikaanse geskiedenis neem hy ’n ereplek in. Dieselfde skrywer skryf: "Sy lewe was ’n voorbeeld van getroue pligsvervulling volgens sy oortuigings, en sy nagedagtenis sal deur talle van bewonderaars in ere gehou word." Die naamlose skrywer van sy lewenskets op ’n webtuiste van die Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge (FAK) maak ook gewag van die gebrek aan erkenning wat hy ná sy dood geniet het: "Generaal Christiaan Beyers is ’n Afrikanerheld wie se nagedagtenis mettertyd vervaag het. Tog was hy een van die mees prominente aanvoerders tydens die Tweede Vryheidsoorlog en ’n sterk leier in die tyd wat daarop gevolg het. Ná Uniewording het hy, as eerste kommandant-generaal, die grondslag vir die Suid-Afrikaanse Weermag gelê." Dié skrywer skryf hoe ’n diep indruk Beyers in sy lewe en sterwe op sy tydgenote gemaak het. "Sy tragiese dood tydens die Rebellie van 1914 het gemoedere hoog laat loop. Verskeie mense wat naby aan hom was, het hulle kinders na hom vernoem. Beyers is as voornaam gebruik en die meisiesnaam Beyra bestaan steeds in sekere families. Die bekendste draer van Beyers se naam was die latere geestelike leier, dr. Beyers Naudé. Ook ’n skrywer van jeug- en spanningsverhale, C.F. Beyers Boshoff, is na hom vernoem. In Pretoria dra ’n skool, in Boksburg ’n voorstad en in Pretoria-Noord ’n straat sy naam." Hy (of sy) meen dis "eienaardig dat iemand wat so hoog geag is, byna in vergetelheid kon raak" en noem dat sy biograaf dr. G.D. Scholtz in 1941 geskryf het dat hy tot dié studie beweeg is deur die gebrek aan kennis van Beyers.
Die FAK-skrywer meen Beyers se besonderse bydrae het gelê in sy toewyding aan God en die saak waarin hy geglo het. "Tydens die Tweede Vryheidsoorlog het hy ’n belangrik rol in die herstel van Boere se oorlogspoging gespeel. Ná die oorlog het sy integriteit en bekwaamheid in verskeie verbande ’n deurslaggewende rol gespeel. Deur sy dood is die Afrikanervolk van iemand beroof wie se grootste bydrae dalk nog voorgelê het. Beyers het ook die groeiende eenwording tussen Afrikaners (dwarsdeur) Suid-Afrika verteenwoordig. Gevoelens dat Kapenaars minder geneig sou wees om vir vryheid op te offer, is deur mense soos hy weerlê." .
Kaap Ann
Kaap Ann (Engels: Cape Ann) is 'n rotsagtige skiereiland aan die Atlantiese Oseaan, in die noordooste van die Amerikaanse deelstaat Massachusetts. Die kaap is sowat 30 myl noordoos van Boston geleë en vorm die noordelike uithoek van Massachusetts Bay. Kaap Ann behels die nedersettings Gloucester, Essex, Manchester-by-the-Sea en Rockport.
Etimologie
Die eerste kaart van Kaap Ann is deur die ontdekkingsreisiger John Smith geteken, alhoewel hy die kaap oorspronklik na sy geliefde Tragbigzanda vernoem het. Toe hy die kaart aan koning Charles I van Engeland getoon het, het hy voorgestel dat Charles enige van die "barbaarse name" (wat van inheemse Eerste Nasies oorgeneem is) volgens sy eie goeddunke deur Engelse plekname sou kon vervang. Die monarg het vervolgens baie plekname verander, waarvan net vier bewaar gebly het - waaronder Kaap Ann, 'n naam wat Charles ter ere van sy moeder, Anna van Denemarke, gekies het.
Koloniale geskiedenis
Die Engelse kolonie op Kaap Ann is in 1624 gestig. Dit was die derde poging om 'n permanente nedersetting in Nieu-Engeland te vesting, naas die Plymouth-kolonie en Nantasket Beach. Twee skepe van die Dorchester Company het 32 setlaars na die kolonie geneem, waarby John Tylly en Thomas Gardner as oorsieners in die plaaslike visserybedryf en plantasie aangestel is. Aangesien hierdie kolonie die Massachusetts Bay-nedersetting voorafgegaan het, is na sy bewoners as die old planters verwys.
Chondrocladia turbiformis
Chondrocladia turbiformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Chondrocladia en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2009 deur Vacelet, Kelly, Schlacher-Hoenlinger.
Braaipan
duimnael|regs|250px|'n Braaipan met 'n kleefvrye laag.
Geskiedenis
Koperbraaipanne is in antieke Mesopotamië gebruik. Braaipanne was ook bekend in antieke Griekeland waar hulle Tagēnon (Grieks : τάγηνον ) genoem word en Rome, waar hulle patella of sartago genoem word. Die woord pan kom uit die Ou-Engelse panna. ) Voor die bekendstelling van die kombuisstoof in die middel-19de eeu is 'n sogenaamde "spinnekop" met 'n handvatsel en drie pote gebruik om in die kole en as van die vuur te staan en kook. Kookpotte en panne met beenlose, platbodems is ontwerp toe kookstowe gewild geword het. Hierdie tydperk van die laat 19de eeu het die bekendstelling van die plat gietysterpot beleef.
Braaipanfamilie
'n Veelsydige pan wat die beste van beide die sautépan en die braaipan kombineer het hoër, skuins kante wat dikwels effens geboë is. Hierdie pan word 'n sauseuse genoem (letterlik 'n sautépan in die vroulike geslag), 'n evasée (wat 'n pan met afwaartse kante aandui) of 'n fait-tout (letterlik "doen alles"). Die meeste professionele kombuise het verskeie van hierdie kookgereedskap in verskillende groottes.
Konstruksie
Tradisioneel is braaipanne gemaak van gietyster. Alhoewel gietyster vandag nog gewild is, veral vir buite kook, word die meeste braaipanne nou gemaak van metale soos aluminium of vlekvrye staal. Die materiaal en konstruksiemetode wat gebruik word in moderne braaipanne wissel baie en sommige tipiese materiale sluit in:
'n Laag word soms op die oppervlak van die pan aangewend om dit kleefvry te maak. Braaipanne wat van kaal gietyster of koolstofstaal gemaak is, kan ook nie-kleefeienskappe bekom na verskeie kere se gebruik.
Kleefvrye
'n Proses vir die binding van Teflon tot chemies ruwe aluminium is in 1954 in Frankryk deur Marc Gregoire gepatenteer. In 1956 het hy 'n maatskappy gestig om nie-kleef kookware te bemark onder die "Tefal" handelsnaam. Die duursaamheid van die vroeë bedekkings was swak, maar verbeterings in die vervaardiging het hierdie produkte 'n kombuisstandaard gemaak. Die oppervlak is nie so hard soos metaal nie, en die gebruik van metaalgereedskap (bv. spatels) kan die bedekking permanent beskadig en sy nie-kleef eienskappe degradeer.
Nie-kleefbraaipanne met Teflon-bedekkings mag giftige dampe afgee, aangesien die laag ontbind wanneer dit verhit word bokant ongeveer 240 °C (464 °F). Sulke temperature kan binne minute bereik word op gas- of elektriese kooktoestelle met hoë hitte.
Elektries
'n Moderne elektriese braaipan het 'n bykomende voordeel bo die stoofweergawe: hitteregulering. Die verwyderbare elektriese koord sluit 'n termostatiese beheer in om die gewenste temperatuur tydens die kookproses te handhaaf.
Met die perfeksie van die termostatiese beheer het die elektriese pan 'n gewilde kombuistoestel geword. Alhoewel dit grootliks deur die mikrogolfoond vervang is, word dit steeds in baie kombuise gebruik.
Vektorveld
In die vektoranalise is 'n vektorveld 'n afbeelding wat elke punt in 'n Euklidiese ruimte (gewoonlik driedimensionele ruimte) aan 'n vektor koppel. 'n Vektorveld in 'n vlak kan voorgestel word as 'n klomp pyltjies wat elkeen aan 'n punt op die vlak vasgemaak is. Vektorvelde wys hoe 'n vektoreienskap, soos snelheid of krag, oor ruimte verander. 'n Vektorveld kan gebruik word om die snelheid van water in 'n wasbak voor te stel: die water het op elke punt in die wasbak 'n snelheid, en die snelheid verander van punt tot punt.
Nettie Bredell
duimnael|regs|210px|[[Elsie van Broekhuizen|Elsie (links) en haar suster Nettie Eloff, wat later mev. Manie Bredell geword het.]]
duimnael|links|320px|Nettie Eloff lees die [[Tweede Vryheidsoorlog|oorlogsnuus voor aan haar ouma Gezina Kruger op die stoep van Krugerhuis, Pretoria.]]
duimnael|regs|300px|Pres. [[Paul Kruger en familielede in Utrecht, 1902. Elsie Eloff staan tweede van links en haar moeder, Elsie Eloff-Kruger, sit links. Nettie staan agter haar vader, Ryk Freek Eloff.]]
National Association for the Advancement of White People
Die National Association for the Advancement of White People (NAAWP) ("Nasionale Vereniging vir die Vooruitgang van Blankes") is 'n blanke politieke organisasie in die Verenigde State wat in 1980 deur die politikus David Duke gestig is. Sy naam is ontleen aan - en parodieer ook - die National Association for the Advancement of Colored People (NAACP). Die groepering is 'n voorstander van blanke separatisme, maar nie blanke oorheersing nie. Sy hoofkwartier is in Metairie, 'n voorstad van New Orleans (Louisiana).
Nettie Bredell
Stephanetta Johanna Paulina (Nettie) Bredell (Rustenburg, Transvaal, 10 Oktober 1877 – Rustenburg, Suid-Afrika, 3 Mei 1920) was ’n kleindogter van pres. Paul Kruger, wie se name sy gekry het in vroulike vorm, en die eerste eggenote van die president se lyfwag Manie Bredell.
Herkoms
Nettie Eloff was een van die nege kinders van Frederik Christoffel (Frikkie of Ryk Freek) Eloff (9 Februarie 1850 – 14 November 1924) en Elsje Francina Kruger (19 Maart 1853 – 21 Oktober 1924). Haar grootouers aan moederskant was pres. Kruger en sy tweede vrou, Gezina Susanna Wilhelmina du Plessis (5 Mei 1831 – 20 Julie 1901). Een van Elsie se broers was die beeldhouer Fanie Eloff. 'n Broer van haar, Sarel, was 'n onverskrokke Boere-kommandant tydens die Tweede Vryheidsoorlog. ’n Ander suster, Elsie, was getroud met dr. Herman van Broekhuizen, een van die vroegste spelers in ’n Suid-Afrikaanse nasionale rugbyspan (1896; die naam Springbokke is eers vanaf 1906 gebruik), ’n predikant in die Nederduitse Gereformeerde (1898–1917) sowel as die Nederduitsch Hervormde Kerk (1917–1925), Volksraadslid (1925–1933), Suid-Afrika se spesiale gesant in Nederland en België (1933–1941) en ’n Afrikaanse taalstryder wat hom onvermoeid beywer het vir ’n Afrikaanstalige universiteit in Pretoria. Hy was ook ’n adviseur van die Afrikaanse Bybelvertaling van 1933. Haar oom Jan Eloff was die tweede mynkommissaris van die Witwatersrand na wie Eloffstraat genoem. Twee kinders is uit Nettie en Manie Bredell se huwelik gebore, Elsie (Ella) Francina Eloff Bredell en Johannes Sarel Bredell. ’n Suster van Nettie Bredell se man, Anna Maria Elizabeth Bredell (1868–1953), was getroud met Pieter Gerhard Beyers (1862–1931), ’n broer van genl. Christiaan Frederik Beyers (1869–1914).
National Association for the Advancement of White People
Die NAAWP staan veral bekend vir sy opposisie teen regstellende aksie-programme, en die organisasie pleit ook vir 'n strenger handhawing van wet en orde. Dit steun onder meer die doodstraf en die sogenaamde three strikes-wette. Sy leuse is "Gelyke regte vir almal - besondere voorregte vir geeneen nie".
Nettie Bredell
Tweede Vryheidsoorlog
Volgens oorlewering het pres. Kruger twee gunstelingkleindogters gehad: die susters Nettie en Elsie. Nettie is op haar oupa se verjaardag gebore en sy en haar suster het diep in hul oupa se hart gekruip. Die Eloff-kinders het op ’n plaas, wat toe net buite Pretoria geleë was, grootgeword. Ryk Freek het op die noordoostelike deel van die plaas Daspoort, wat hy in 1896 gekoop het, gewoon en dit na Eloffsdal herdoop.
National Association for the Advancement of White People
Sedert 1 Januarie 2005 verwys die NAAWP se webwerf na die organisasie as die National Association of Working People ("Nasionale Vereniging van Werkende Mense").
Aanhangers van die NAAWP beweer dat daar dubbele standaarde ten opsigte van die NAAWP en die NAACP gehandhaaf word. Terwyl die eersgenoemde as rassisties verwerp word, geniet die NAACP volle erkenning as 'n politieke organisasie van nie-blankes. Met die keuse van sy naam verwys die NAAWP egter ook na die NAACP as 'n suiwer rasgebaseerde organisasie.
Nettie Bredell
Tweede Vryheidsoorlog
Nettie en Elsie was, saam met Cornelia Reitz en ’n mev. Van Alphen, vrou van die posmeester-generaal, die beste skuts in die vroueskietklub aan die begin van die Tweede Vryheidsoorlog. Daar word vertel dat hul plan was om Pretoria vroualleen te verdedig terwyl die mans weg was. Aan die begin van die oorlog is baie huise in klerefabrieke omskep. Nettie en Elsie het die klereprojek in Pretoria bestuur. Hier het honderde vroue in die hooggeregshofgebou hemde, broeke en jasse gemaak en na die kommando’s gestuur. Hulle het aanhou werk tot die Britte Pretoria ingeneem het.
Clive Graham
Clive Graham (7 Oktober 1937 – 11 Junie 2007) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Hamlet (1969) en Johnny English (2003), en in die televisiereeks The Avengers (1961).
Nettie Bredell
Tweede Vryheidsoorlog
Toe Paul Kruger sy siek vrou in Pretoria moes agterlaat en as banneling in die vreemde moes bly, het Ryk Freek, sy vrou en kinders in die hoofstad agtergebly en is die president vergesel van sy lyfarts, dr. Willem Heymans, sy Nederlandse lyfbediende, Happé, predikante soos dr. Abraham Kuyper en dr. Herman van Broekhuizen, en die president se lyfwag, Manie Bredell. Uit dié geledere het Elsie sowel as Nettie se toekomstige huweliksmaats gekom. Die egpaar Eloff en van hul agt kinders het eers ná Gezina Kruger se dood in Julie 1901 ingewikkelde reëlings getref om met ompaaie uit Transvaal te ontsnap en die ou president in Europa te gaan bystaan. So het die Eloffs dit reggekry om sy 76ste verjaardag in 1901 saam met hom in Nederland te vier. Die geselskap het op 11 Desember 1901 van Hilversum na Utrecht verhuis waar hulle twee aangrensende villas betrek het. Kruger s'n het "Oranjelust" geheet. Hier sou hy eindelik 10 maande lank woon. Manie Bredell was dadelik verlief op Nettie Eloff, maar vir eers het sy 'n ander liefdesbelangstelling gehad.
Melissa Rauch
Melissa Rauch (gebore 23 Junie 1980) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Bronze (2015), Ice Age: Collision Course (2016), en Batman and Harley Quinn (2017), en in die televisiereeks The Big Bang Theory (2007).
Nettie Bredell
Terugkeer in haar vaderland
Terug in Suid-Afrika ná die president se dood, is Elsie op 15 Januarie 1904 in die Groote Kerk in Kaapstad met Herman van Broekhuizen getroud nadat die Transvaalse koloniale owerheid toe reeds twee maal geweier het dat hulle in die bruid se geboortestad, Pretoria, trou, en Nettie op 12 Oktober 1905 in die Gereformeerde kerk Pretoria met Manie Bredell, wat ná pres. Kruger se dood in Switserland, in 1905 in Pretoria as prokureur begin praktiseer het.
Nettie en haar man het in 'n huis, wat hulle "Ouderliefde" genoem het omdat Ryk Freek dit aan hulle geskenk het, tussen Voortrekkersweg en Paul Krugerstraat, Eloffsdal, gewoon. In April 1908 het Manie betrokke geraak by die organisering van blanke arbeid in Transvaal en die Oranjerivierkolonie om oorlogsverarmdes weer op die been te help. Hy het op 1 Julie 1908 waarnemende inspekteur van die Transvaalse polisie geword en op 15 Oktober 1910 sekretaris. Met die herorganisasie van die Unie se polisiemag het hy op 1 April 1913 onderkommissaris sowel as sekretaris van die polisiediens geword. Hy was van 1 Mei 1913 tot 16 November 1920 hoof van die Transvaalse afdeling van die Uniepolisiediens met die rang van luitenant-kolonel.
Nettie is op 3 Mei 1920 aan malaria oorlede en is in die Rebeccastraat-begraafplaas begrawe. Manie het ’n tweede keer getrou, met die weduwee Hilda Henrietta Oelrich, gebore Barry. Dié huwelik was kinderloos.
Vryedenke
Vryedenke is 'n eienskap van indiwidue wat hul opinies vorm op die basis van hoe hulle 'n onderwerp verstaan en nie op die voorskrifte van tradisie, gesag of gevestigde menings of geloof nie. Die definisie is veral van toepassing op die verwerping van godsdienstige dogma.
Vryedenkers neig om hul opinies te vorm deur van feite en redenasie gebruik te maak. Die term mag beskouinge beskryf wat onafhanklik is van gevestigde of dogmatiese politiese, sosiale of intellektuele beskouinge. Dit word dikwels gebruik om mense te beskryf wat skepties is oor ortodokse godsdienstige dogma. In die Westerse samelewing, word dit dikwels gebruik om mense te beskryf wat Christense dogma bevraagteken of verwerp.
Baie vryedenkers glo dat daar onvoldoende bewyse bestaan vir die aansprake op die bestaan van die bonatuurlike. Geen vryedenkers aanvaar godsdienstige dogma as 'n aanvaarbare verduideliking tot die bestaan van die heelal of as 'n realistiese grondslag oor hoe om daarin te lewe nie. Die term se betekenis spruit uit die vryelike bevraagtekening en oordenking van alle aansprake.
Daar bestaan sterk bande tussen vryedenke en terme soos ateïsme, deïsme, universalisme, kettery, skeptisisme asook humanisme, maar nie een van die terme is sinonieme nie. Vryedenke kan verskillend deur mense gedefinieer word. Deïste glo in die bestaan van 'n eerste oorsaak deur rasionele argument eerder as gesag, tradisie of geskrifte. Ateïstiese vryedenkers verskil egter op die punt dat logika 'n mens tot die gevolgtrekking lei tot die moontlike bestaan van 'n eerste oorsaak. Sommige ateïste glo dat vryedenke as 'n religie op sy eie beskou moet word aangesien dit alternatiewe analises en gevolgtrekkings jeens godsdienstige vrae aanbied sonder die bestaan van die bonatuurlike. Universalisme is 'n beweging wat hulle daarvoor beywer om onbevooroordeelde mense te verenig rondom die rasionele proses eerder as oor die gevolgtrekking. 'n Verwante beweging is dié van die "Brightiste", 'n term wat Paul Geisert in 2003 versin het om na mense te verwys wat 'n naturalistiese wêreldbeskouing huldig, sonder enige bonatuurlike- en mistieke elemente.
Tradisioneel word mense in Afrikaanssprekende kringe met agterdog bejeën wat openlik die bonatuurlike bevraagteken, veral wanneer dit om die onderwerp van die bestaan van 'n godheid gaan. Besprekings in Afrikaanse kringe oor vryedenke was en word steeds hoofsaaklik beperk tot die konteks van die bevraagtekening of verwerping van tradisionele politieke uitgangspunte.
Geskiedenis
Die Freethinker tydskrif is in 1881 vir die eerste keer in Brittanje gepubliseer. Dit is gestig deur G.W. Foote.
In die eerste uitgawe van die Freethinker (Mei, 1881) het Foote geskryf dat die Freethinker 'n anti-Christelike mondstuk is en moet daarom hoofsaaklik aggressief wees. Verder het hy gesê dat dit onophoudelik oorlog gaan voer teen bygelowigheid in die algemeen en teen Christelike bygeloof in besonder. Hy het gesê dat hulle hul bes gaan doen om die hulpbronne van die wetenskap, geleerdheid, filosofie en etiek in te span om die aanspraak op die Bybel as die Goddelike Openbaring te beveg. Hy het verder gesê dat hulle nie sal huiwer om die wapens van sarkasme en bespotting wat hulle by die arsenaal van gesonde verstand leen te gebruik nie.
Foote is vervolg vir godslaster deels vanweë sy anti-godsdienstige spotprente wat in die 1882 Kersfees-uitgawe van die Freethinker verskyn het. Hy is tot 12 maande harde-arbeid gevonnis.
Barry Duke is tans redakteur van die Freethinker.
1493
Die jaar 1493 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 93ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Glossogobius
Glossogobius is 'n genus van visse wat aan die familie Gobiidae behoort. Die genus het 'n plat kop en relatiewe lang snoet, groot mond en tong wat uit twee lobbe bestaan. Hulle word gevind in strandmere en varswater. Die genus bestaan uit twintig spesies en twee spesies kom in Suider-Afrika voor.
Spesies
Spesies wat hoort tot die genus en voorkom in Suider-Afrika:
Anders spesies:
Goodwill Zwelithini kaBhekuzulu
Goodwill Zwelithini kaBhekuzulu (14 Julie 1948 te Nongoma – 12 Maart 2021) was koning van die Zoeloenasie.
Hy het sy vader, koning Cyprian Bhekuzulu kaSolomon, in 1968 opgevolg. Prins Israel Mcwayizeni KaSolomon het van 1968 tot 1971 as heerser waargeneem terwyl Zwelithini op Sint Helena geskuil het om 'n aanslag op sy lewe te voorkom. Na sy 21ste verjaarsdag en troue, is Zwelithini gekroon as die agtste monarg van die Zoeloes tydens 'n tradisionele seremonie. Dit is op 3 Desember 1971 in Nongoma gehou waar 20 000 mense die seremonie bygewoon het.
Koning Zwelithini sterf op 12 Maart 2021 nadat hy in 'n hospitaal opgeneem is vir diabetes-verwante komplikasies. Gedurende voorbereidings vir sy begrafnis, het die koning se tradisionele eerste minister, Mangosuthu Buthelezi, aangekondig dat Zwelithini aan Covis-19 oorlede is.
Hy is op 7 Mei 2021 deur sy oudste seun Misuzulu Zulu opgevolg.
Iwate-prefektuur
Iwate-prefektuur (岩手県) is een van die 47 prefekture van Japan. Morioka is die hoofstad en belangrikste stedelike gebied.
Jan Linnebjerg
Jan Linnebjerg (gebore 31 Januarie 1960) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Pixie Panic (2000) en A Viking Saga: Son of Thor (2008), en in die televisiereekse Alletiders jul (1994) en Alletiders nisse (1995).
Shu Kurata
Shu Kurata (倉田 秋) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Heracles Almelo
Heracles Almelo is 'n sokkerspan in die stad Almelo wat in die Nederlandse Eredivisie speel. Heracles speel in die Polman Stadion (kapasiteit: 13 500 toeskouers). Vroeër (tot 1974) het die klub SC Heracles (Sport Club) geheet. Heracles het in die amateurtyd twee keer die nasionale titel gewen. In 2012 het Heracles in die eindstryd van die KNVB-Beker met 3-0 geklop vir PSV Eindhoven.
Twentse derby
Heracles kom saam met FC Twente uit die Nederlandse streek Twente. Die jeugdakademies van beide spanne het saamgesmelt, maar by die derby leef heel die regio mee. Die Twentse derby is vir die ondersteuners van Heracles miskien die belangrikste wedstryd van die jaar.
Jane Russell
Russell, 'n boorling van die Amerikaanse Midweste, het haar Kalifornië in gevestig en hier in 1943 haar eerste filmrol in The Outlaw vertolk. In 1947 het sy 'n musikale loopbaan begin om daarna weer by die rolprentbedryf betrokke te raak. Sy het in die 1950's in verskeie filmrolle verskyn en in die 1960's weer 'n gedeelte van haar loopbaan aan musiek toegewy, terwyl sy ook in 'n aantal rolprente opgetree het. Gedurende haar loopbaan het sy rolle in meer as twintig rolprente vertolk.
Russell was drie keer getrou en het kinders aangeneem. In 1955 het sy die World Adoption International Fund in die lewe geroep. Vir haar filmrolle het sy 'n verskeidenheid toekennings ontvang, terwyl haar hand- en voetafdrukke in die voorhof van Grauman's Chinese Theater en in 'n ster op die Hollywood Walk of Fame onsterflik gemaak is. Russell is op 28 Februarie 2011 as gevolg van 'n asemhalingsiekte in haar huis in Santa Maria, Kalifornië oorlede.
Lys van die naaste sterrestelsels
Hieronder is ’n lys van die naaste sterrestelsels, binne 11,7 miljoen ligjare van die Sonnestelsel af, van naby tot ver. Dit sluit al sowat 50 stelsels van die Plaaslike Groep in, sowel as sommige van nabygeleë sterrestelselgroepe, die M81- en die M83-groep asook party wat nie van ’n vasgestelde groep is nie.
Die volgende moet in ag geneem word:
Die afstande tussen sterrestelsels is onderworpe aan groot onsekerheid. Afstande wat aangegee word, is samestellings van verskeie metings.
Charles Walters
Charles Walters (17 November 1911 – 13 Augustus 1982) was 'n Amerikaanse regisseur en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Lili (1953), Ask Any Girl (1959), Please Don't Eat the Daisies (1960), en The Unsinkable Molly Brown (1964).
Benedict Wong
Benedict Wong (gebore 3 Julie 1971) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Martian (2015), Doctor Strange (2016), Avengers: Infinity War (2018), en Annihilation (2018).
Marine Le Pen
Marine Le Pen [maʁin ləpɛn], eintlik Marion Anne Perrine Le Pen (* 5 Augustus 1968 in Neuilly-sur-Seine) is 'n advokaat en Franse politikus wat as voorsitter van die Franse opposisieparty Rassemblement National (vroeër Front National) dien. Sy is die jongste van die drie dogters van Jean-Marie Le Pen, die oud-voorsitter van die Franse nasionalistiese party Front National (FN), en sy eerste eggenote, Pierrette Lalanne. Marine Le Pen is van haar eerste twee eggenote geskei en het drie kinders. Haar huidige lewensmaat is Louis Aliot, die visepresident van die FN.
Marine Le Pen het tydens die Straatsburgse kongres van die Front National in 1997 'n lid van die besturende liggaam van die party, die Politieke Buro, geword en sedert 1998 die party se regsafdeling geadministreer. In Julie 2002 het sy ook die voorsitter van Générations Le Pen, 'n organisasie vir jongmense, geword. Gerugte, dat sy haar vader as voorsitter van die Front National sou opvolg, het reeds in die herfs van 2002 groot publisiteit aan Marine Le Pen verskaf, en sy het vervolgens onder meer in talle televisieonderhoude as die moderne en aantreklike "gesig" van die party opgetree. Op 16 Januarie 2011 het sy haar vader as FN-voorsitter opgevolg.
Sedert die Europese verkiesing van 2004 is Marine Le Pen 'n afgevaardigde in die Europese Parlement. Op 23 April 2017 het sy as FN-kandidaat in die eerste rondte van die Franse presidensiële verkiesing die tweede plek na die liberale kandidaat Emmanuel Macron behaal met 33,9 persent van die uitgebragte stemme.
In 2018 het Marine Le Pen die Front National se naam gewysig na Rassemblement National, blykbaar om met die verlede en die politieke opvattings van haar vader te breek. So het sy strydige opvattings oor aborsie en burgerlike verbintenisse tussen persone van dieselfde geslag intussen laat vaar en pleit ook nie meer vir die doodstraf nie. Die Europese geldeenheid sou volgens haar deur middel van 'n geordende ontbinding van die Eurosone afgeskaf word.
Yuki Abe
Yuki Abe (gebore 6 September 1981) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Marine Le Pen
Politieke loopbaan
Sy is in die tydperk tussen 1998 en 2004 'n lid van die Gewestelike Raad van Nord-Pas-de-Calais en sedert 28 Maart 2004 'n lid van die Gewestelike Raad van Île-de-France.
1494
Die jaar 1494 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 94ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Toyota RAV4
Die Toyota RAV4 is 'n sportnutsvoertuig (SNV) wat deur die Japannese motorvervaardiger Toyota gebou word. Dit was die eerste kompakte oorkruis SNV, wat sy debuut in Japan en Europa in 1994 gemaak het, en die volgende jaar in die VSA.
Die vroeë sukses van die RAV4 het die weg gebaan vir kompeterende kompakte oorkruis-SNV's soos die Ford Escape en die Subaru Forester. In die meeste markte, is die RAV4 die enigste kompakte SNV of oorkruiser beskikbaar by Toyota. In ander markte, is dit die oorkruiser-eweknie van die Toyota FJ Cruiser. Sedert die 2006-derde geslagmodel, het Toyota beide kort- en lang-asafstandweergawes van die RAV4 aangebied. Kort-asafstandweergawes word verkoop in Japan en Europa, met Australië en Noord-Amerika wat die lang-asafstandweergawes ontvang.
Eerste generasie, XA10 (1995–2000)
Die eerste generasie RAV4 was beskikbaar in beide twee- en vierdeurweergawes. Die enjin was 'n 2.0-liter inlyn-enjin wat 127 perdekrag (95 kW) gelewer het. Beide voor- en vierwielaangedrewe weergawes was beskikbaar, met 'n keuse tussen 'n 5-ganghandrat of 'n 4-gang outomatiese ratkas. In 1998 het die RAV4 'n klein opknapping gekry, waar die agterkant en voorkant effens verander is, en 'n weergawe met 'n seildak het op die mark verskyn.
Tweede generasie, XA20 (2001–2005)
In Europa was die tweede generasie RAV4 in beide drie- en vyfdeurweergawes beskikbaar, maar in Amerika was die enigste bakopsie die 5-deurweergawe. Beide voor- en vierwielaangedrewe weergawes was steeds beskikbaar. Die nuwe enjinopsies was 'n 1.8-liter inlynviersilinder (slegs beskikbaar in 2-wieldryf) wat 92 kW lewer, 2.0-liter inlynviersilinder wat 110 kW lewer, 2.4-liter inlynviersilinder wat 118 kW lewer, en 'n D-4D dieselweergawe.
Derde generasie, XA30 (2006–2012)
Die heeltemal vernuwe RAV4 is in 2006 te koop aangebied. Dit het 'n 2-liter inlynenjin met 'n krag van 152 pk. In Noord-Amerika is die basiese enjin die bekende 2,4-liter inlynvier van die vorige generasie model, maar die maksimum krag is 166 pk. Daar is ook 'n weergawe met 'n 3.5-liter V6-enjin, waarvan die enjin van die Toyota Avalon afkomstig is, die krag in hierdie weergawe is 269 pk. Die nuwe RAV4 is binne 21% ruimer as sy voorganger, en ’n derde ry sitplekke vir kinders is agter beskikbaar. Die nuwe RAV4 is ook in beide voor- en vierwielaandrywing beskikbaar, hoewel in die meeste lande net die viertrekmodel verkoop word.
Ray Eberle
Ray Eberle (19 Januarie 1919 – 25 Augustus 1979) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Mister Big (1943), Follow the Band (1943), Hi'ya, Sailor (1943), en This Is the Life (1944).
Toyota RAV4
Vierde generasie, XA40 (2013–2018)
Die vierde generasie RAV4 is by die Los Angeles Motorskou in 2012 aan die publiek aangebied. In vergelyking met sy voorganger was die model langer, breër en laer. In 2016 het die RAV4 'n opknapping gekry en 'n hibriede weergawe is terselfdertyd bekend gestel.
Vyfde generasie, XA50 (2019 –)
Die vyfde generasie RAV4 is aan die publiek bekendgestel by die New York Internasionale Motorskou wat in die lente van 2018 gehou is. Die ontwerp is voorbeskou deur die Toyota FT-AC-konsep wat by die Los Angeles Motorskou gewys is. Beide 4-silinder-petrolaangedrewe en petrol-elektriese hibriedvariante was beskikbaar.
Albert Einstein
Albert Einstein FRS (14 Maart 1879 – 18 April 1955) was 'n teoretiese fisikus wat wyd as die grootste wetenskaplike van die 20ste eeu beskou word. Hy het die relatiwiteitsteorie voorgestel en groot bydraes tot die ontwikkeling van kwantummeganika, statistieke meganika en kosmologie gemaak. Hy is die Nobelprys vir fisika in 1921 toegeken vir sy verduideliking van die fotoëlektriese effek en "vir sy diens gelewer aan Teoretiese Fisika".
Na die formulering van sy algemene relatiwiteitsteorie word Einstein wêreldberoemd, 'n ongekende eer vir 'n wetenskaplike. In latere jare het sy beroemdheid bo enige ander wetenskaplike in die geskiedenis uitgestaan, en in omgangstaal is Einstein sinoniem met iemand van baie hoë intelligensie of die grootste genie. Sy gesig is ook een van die mees herkende die wêreld oor. In 1999 is Einstein as "Persoon van die Eeu" deur Time Magazine benoem. Hierdie populariteit het ook gelei tot wye gebruik van Einstein in advertensie en bemarking, en sluit selfs die registrasie van Albert Einstein as 'n handelsmerk in.
'n Eenheid in fotochemie, die einstein, sowel as die chemiese element einsteinium en die asteroïede 2001 Einstein is ter ere na hom genoem.
Jeug en kollege
Einstein is gebore in 1879 in Ulm in die Koninkryk van Württemberg, Duitsland, sowat 100km oos van Stuttgart. Sy ouers was Hermann Einstein, 'n veerbedverkoopsman wat later elektrochemiese werke bedryf het, en sy vrou Pauline, née Koch. Die familie was Joods (en nie-getrou); Albert woon 'n Katolieke elementêre skool by en, op aandrang van sy moeder, neem vioollesse.
Terwyl hy vyf was, wys sy oom vir hom 'n sakkompas, en Einstein besef dat iets in die leë lug die naald beïnvloed; hy beskryf die ervaring later as een van die grootste openbarings in sy lewe. Alhoewel hy modelle en meganiese toestelle vir sy eie genot gebou het, is hy as 'n stadige leerder geag, moontlik weens disleksie of eenvoudig menssku wees.
Einstein het wiskunde begin leer op twaalfjarige ouderdom. Daar is 'n telkens herhaalde gerug dat hy wiskunde later in sy opvoeding gesak het, maar dit is nie waar nie; 'n verandering in die manier waarop punte toegeken is het twyfel in latere jare veroorsaak. Twee van sy ooms het sy intellektuele belangstellings gevoed gedurende sy latere kinderjare en vroeë tienerjare deur boeke oor wiskunde en wetenskap voor te stel en te verskaf.
In 1894, ná die mislukking van Hermann se elektrochemiese besigheid, trek die Einsteins van München na Pavia, Italië, naby Milan; Albert bly agter om skool te voltooi (hy het 'n termyn alleen voltooi, en toe by sy familie in Pavia aangesluit).
Sy mislukking in die liberale kunste-gedeelte van die Eidgenössische Technische Hochschule (Federale Switserse Politegniese Universiteit, in Zürich) se toelatingseksamen die volgende jaar was 'n teëslag; hy word deur sy familie gestuur na Aarau, Switserland, om sekondêre skool te voltooi, en ontvang sy dimploma in 1896. Einstein skryf daarna in by die Eidgenössische Technische Hochschule. Daardie selfde jaar verwerp hy sy Duitse burgerskap, en word staatloos.
In 1898 ontmoet Einstein vir Mileva Maric, 'n Serwiese klasmaat (en vriendin van Nikola Tesla), op wie hy verlief raak. In 1900 word hy sy onderrigdiploma gegun deur die Eidgenössische Technische Hochschule, en word aanvaar as Switserse burger in 1901. Gedurende hierdie tyd bespreek Einstein sy wetenskaplike belangstellings met 'n groep nabye vriende, insluitend Mileva. Hy en Mileva verwek 'n buite-egtelike dogter, Liserl, wat in Januarie 1902 gebore is.