cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Holden Premier
Die Premier was die luuksemodel van die drie, hoewel daar met die derde geslag nog 'n topmodel, die "Holden Brougham", bo-aan bygevoeg is. Die Premier was slegs in sedan- en stasiewavariante beskikbaar. Die model is saam met die ander in die HZ-reeks vervang deur die kleiner Holden Commodore.
Stad Manchester-stadion
Stad Manchester-stadion (ook bekend as die Etihadstadion weens borgskapredes ) is ’n stadion in Manchester in Engeland. Dit is die tuisveld van Manchester City FC, die vyvde grootste stadion in die Premier League en die twaalfde grootste stadion in die Verenigde Koninkryk met sitplek vir 47 805 mense.
Die ligging van SportCity maar met ’n groter stadion is voorgestel as die primêre atletiestadion in Manchester se mislukte Olimpiese bod vir die Olimpiese Somerspele 2000. In die bod om die Gemenebesspele 2002 sou die kapasiteit van die stadion 38 000 wees en na die spele sou dit omgeskakel word na 48 000. Die stadion is gebou deur Laing Construction teen ’n onkoste van £112 miljoen na ’n ontwerp deur Arup Associates, ’n argitektuurkonsultasiegroep.
Om die langtermyntoekoms van die stadion na die Gemenebesspele te verseker is ooreengekom dat Manchester City FC die stadion by die Manchesterse Stadsraad sou huur as ’n plaasvervanger vir Maine Road. Die omskakeling van ’n atletiekstadion na ’n sokkerstadion het die stadsraad £22 miljoen en vir Manchester City £20 miljoen gekos. Die klub het in 2003 na die nuwe stadion verhuis.
Buiten atletiek het die stadion gasheer gespeel vir die UEFA-beker eindstryd in 2008, internasionale sokkerwedstryde van Engeland, ligarugbywedstryde, bokstitelgevegte, musiekkonserte en een internasionale rugbywedstryd van die Rugbywêreldbeker 2015.
Vanaf Januarie 2014 is die stadion oor 20 maande vergroot tot 62 170 sitplekke. Die uitbreiding loop saam met die ontwikkeling en voltooiing van die Etihadkampus Opleidingsfasiliteit wat gedeeltelik deur Manchester City befonds word.
Alofi
Alofi is die hoofstad en grootste stad van Niue, 'n selfregerende eilandnasie in vrye assosiasie met Nieu-Seeland in die Stille Oseaan en Oseanië. Die stad het 'n bevolking van 1 611 in 2011 gehad en 'n oppervlakte van 46,48 km².
Michael VIII Palaiologos
Michael VIII Palaiologos of Paleologus (Grieks: Μιχαὴλ Η΄ Παλαιολόγος, Mikhaēl VIII Palaiologos; 1223 - 11 Desember 1282) was van 1259 tot 1261 medekeiser van die Niceense Ryk en van 1261 tot met sy dood keiser van die Bisantynse Ryk.
Hy was die stigter van die Palaiologos-dinastie wat tot met die val van Konstantinopel in 1453 oor die Bisantynse Ryk regeer het.
Bewind
In 1261 het hy Konstantinopel terugverower van die Rooms-Katolieke van die Vierde Kruistog wat die stad ingeneem en die Latynse Ryk gestig het. Hy het daarna die Niceense Ryk in ’n herstelde Bisantynse Ryk omskep.
Tydens sy bewind is die Bisantynse mag herstel, onder meer die leër en vloot. Die stad is ook herstel en die bevolking het vergroot.
Ná die verowering van Konstantinopel is Johannes IV in Nicea agtergelaat. Hy is op sy 11de verjaardag, 25 Desember 1261, in opdrag van Michael verblind. Dit het hom ongeskik vir die troon gemaak en hy is verban en in ’n fort in Bithinië opgesluit. Hy het die res van sy lewe as ’n monnik onder die naam Joasaph deurgebring.
Michael het ook gou Johannes se susters met twee Italiaanse en ’n Bulgaarse adellike laat trou sodat hulle kinders nie ’n bedreiging vir sy eie kinders sou wees in die opvolging van die Bisantynse troon nie.
Antwerpen (provinsie)
Antwerpen (Nederlands: Antwerpen, Frans: Anvers, Duits: Antwerpen) is 'n Belgiese provinsie in Vlaandere. Die provinsie het 'n bevolking van sowat 1 887 000 in 2022 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 2 876 km² met 'n bevolkingsdigtheid van 656 per km². Die hoofstad is die gelyknamige stad Antwerpen.
Antwerpen lê in die noorde van België en grens aan die Nederlandse provinsies Noord-Brabant en (vir 'n stukkie) Zeeland. In die provinsie word Nederlands en variante van Brabants gepraat.
Antwerpen lê grotendeels in die Kempen. Deur die linker deel van die provinsie vloei die Skelde. Die hoogste punt is die Beerzelberg (52 meter bo seevlak) in die munisipaliteit Putte.
Administratiewe indeling
Antwerpen is in administratiewe opsig in drie arrondissemente verdeel:
Die arrondissimente is in 69 munisipaliteite verdeel.
Acts of Union 1800
Die Acts of Union 1800 (Uniewette, soms verkeerdelik die Act of Union 1801 genoem) was Parlementêre Wette wat in 1800 deur onderskeidelik die Parlement van Engeland en die Parlement van Ierland aanvaar is. Die wette het die Treaty of Union (Verdrag van Vereniging) wat tussen die twee state onderhandel is, geïmplementeer. Die wette het op 1 Januarie 1801 van krag geword. Die wet van 1800 is in 1962 afgeskaf en die eiland Ierland word in Noord-Ierland (Verenigde Koninkryk en die Republiek van Ierland verdeel.
Bursa
Bursa is ’n stad in Noordwes-Turkye en die hoofstad van die Bursa-provinsie. Met sy bevolking van 2 562 828 in 2007, is dit die land se vierde grootste stad. Bursa is in 2014 saam met Cumalıkızık deur UNESCO as wêrelderfenisgebied gelys.
Acts of Union 1800
Die wette het 'n nuwe staat geskep, die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Ierland, deur die Koninkryk van Groot-Brittanje (sedert die Acts of Union 1707 gestig deur die Koninkryk van Engeland en die Koninkryk van Skotland) en die Koninkryk van Ierland saam te smelt. Die lande het reeds sedert die Crown of Ireland Act (Wet van die Ierse Krone) in 1542 'n monarg gedeel, maar het tot met die vankragwording van die Uniewette soewereine parlemente gehandhaaf. Wallis was reeds sedert die aanvaarding van die Laws in Wales Acts 1535 and 1542 deel van die Engelse staat. Die Crown of Ireland Act 1542, was 'n wet van die Ierse parlement wat bepaal het dat koning Hendrik VIII van Engeland en sy opvolgers ook die Konings van Ierland sou wees. Eers in 1800 sou die Acts of Union 1800 die Koninkryk van Ierland en die Koninkryk van Groot-Brittanje verenig om die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Ierland te vorm.
Bursa
Bursa is aan die noordwestelike hange van Berg Uludağ in die suidelike Marmara-streek geleë. Daar word dikwels na die stad verwys as "Yeşil Bursa" ("Groen Bursa") vanweë sy talle parke en tuine, asook die groot woude in die omliggende gebied. Die stad is sinoniem met Berg Uludağ, ’n gewilde ski-oord, wat bo hom uittroon.
Daar is talle mausoleums van vroeë Ottomaanse sultans en ander geboue uit dié tyd. Die omringende vrugbare vlakte, sy warmbaddens en verskeie interessante museums, veral die argeologie-museum, is elemente waarvoor Bursa bekend is.
Acts of Union 1800
Die Acts of Union 1800 het die parlemente in Ierland en Groot-Brittanje ontbind en dit vervang met 'n nuwe Parlement van Groot-Brittanje en Ierland, gesetel te Westminster, die voormalige tuiste van die Engelse Parlement. Daar word na die samesmelting as die Union of the Parliaments verwys.
Agtergrond
Pogings was vroeër sedert 1541 en 1603 aangewend om die lande met parlementêre wette polities te verenig, maar hierdie stel wette was die eerste met die nodige politieke ondersteuning, al was dit vir verskillende redes.
Indiese Vloot
Die Indiese Vloot (Hindi: भारतीय नौसेना IAST : Bhāratīya Nau Senā, Engels: Indian Navy) is die vloottak van die Indiese Gewapende Magte. Die President van die Republiek Indië dien as opperbevelvoerder van die Indiese Vloot. Die Hoof van Vlootpersoneel, gewoonlik 'n vierster-offisier met die rang van Admiraal, is die bevelvoerder van die vloot. Die Indiese Vloot is die vyfde grootste in die wêreld. Dit het 'n belangrike rol gespeel in Indië se oorwinning in die 1971 Indo-Pakistani Oorlog.
In 1858 is die Oos-Indiese Maatskappy se heerskappy vervang deur die Britse Raj, wat geheers het tot Indië onafhanklik geword het in 1947. Toe Indië 'n republiek geword het in 1950, is die Koninklike Indiese Vloot soos dit sedert 1934 genoem is, herdoop tot die Indiese Vloot. Die 17de eeuse Maratha keiser Chhatrapati Shivaji Maharaj word as die "Vader van die Indiese Vloot" beskou.
Daewoo Lanos
Die Daewoo Lanos is 'n subkompakte motor wat van 1997-2002 vervaardig is deur die Suid-Koreaanse vervaardiger Daewoo Motors. Nadat hy as die "Motor van die Jaar" bekroon is, is produksie onder lisensie voortgesit in verskeie lande wêreldwyd. Dit is ook bemark as die Daewoo Sens, ZAZ Sens en ZAZ Lanos in die Oekraïne, Doninvest Assol en ZAZ Kans in Rusland, FSO Lanos in Pole, of Chevrolet Lanos in die Oekraïne, Rusland en Egipte.
Dit is ontwerp deur Giorgetto Giugiaro en was aanvanklik beskikbaar in drie bakstyle: driedeur- en vyfdeur-luikrugmotors en 'n vierdeursedan. In 2006 is 'n paneelwaweergawe ook bekendgestel, ontwikkel deur ZAZ in die Oekraïne. Die Daewoo Lanos is ontwerp om die Daewoo Nexia in die Daewooreeks te vervang en is self vervang deur die Daewoo Kalos.
Vlaams-Brabant
Vlaams-Brabant (Nederlands: Vlaams-Brabant, Frans: Brabant flamand, Duits: Flämisch-Brabant) is 'n Belgiese provinsie in Vlaandere. Die provinsie het 'n bevolking van 1 173 000 in 2022 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 2 118 km² met 'n bevolkingsdigtheid van 554 per km². Die hoofstad is Leuven.
Die ooste van Vlaams-Brabant behoort tot die Haspengouw. Die hoogste punt lê in die dorp Walshoutem (137 m) in die munisipaliteit Landen.
Administratiewe indeling
Vlaams-Brabant is in administratiewe opsig in twee arrondissemente verdeel:
Die arrondissimente is in 65 munisipaliteite verdeel.
Phyllis Somerville
Phyllis Somerville (gebore 12 Desember 1943) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Little Children (2006), The Curious Case of Benjamin Button (2008), Surviving Family (2012), en Stoker (2013).
Sakmarium
Die Sakmarium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede in onderskeidelik die sisteem en periode Perm (epog/serie Sisuralium). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Die Sakmarium was van sowat 295,5 tot 290,1 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Asselium en gevolg deur die Artinskium.
Naam en definisie
Die etage is genoem na die rivier Sakmara, wat deur die Oeralgebergte vloei. Die basis word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Conodonta Streptognathodus postfusus en die bokant deur die eerste voorkoms van die Conodonta Sweetognathus whitei en Mesogondolella bisselli.
Asselium
Die Asselium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede in onderskeidelik die sisteem en periode Perm (epog/serie Sisuralium). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Die Asselium was van sowat 298,9 tot 295,5 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Gzhelium, die laaste etage/tydsnede van die Karboon, en gevolg deur die Sakmarium.
Naam en definisie
Die etage is genoem na die rivier Assel in die Oeralgebergte in Kazachstan. Die tipeligging van die basis van die Asselium is in die dal van die Aidaralasj naby die stad Aqtöbe in dié land.
Die basis word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Conodonta Streptognathodus isolatus en die bokant van die etage deur die eerste voorkoms van die Conodonta Streptognathodus postfusus.
Botanybaai
Botanybaai is 'n baai in Sydney, Nieu-Suid-Wallis in die suidooste van Australië 'n paar kilometer suid van Sydney se sentrale sakekern. Die Cooks-rivier en die Georges-rivier is twee groot vertakkinge wat die baai binnevloei. Twee aanloopbane van Sydney-lughawe is in die baai gebou.
Botanybaai was die plek waar James Cook die baai met sy skip die HMS Endeavour vir die eerste keer op die kontinent van Australië aan wal gegaan het, na hy Nieu-Seeland verken het. Die Britte het later beplan om Botanybaai as 'n strafkolonie te gebruik. Hierdie planne het gelei tot die eerste Europese nedersetting in Australië by Sydney Cove.
Inboorling geskiedenis
Argeologiese opgrawings langs die kus van Botanybaai het bewyse gelewer van inboorling nedersetting van meer as 5 000 jaar gelede. Die inboorlinge van Sydney het bekend gestaan as die Eora wat onderverdeel is in subgroepe volgens die tale wat hulle gepraat het. Die mense wat tussen die Cooks-rivier en die Georges-rivier gewoon het is die Bidgigal genoem. Op die suidelike kus van die baai is die inboorlinge die Gweagal genoem. Op die noordelike strand het die inboorlinge as die Kameygal bekend gestaan.
James Cook se landing
James Cook se landing was die begin van Brittanje se belangstelling en uiteindelike kolonisering van Australië. Aanvanklik het Cook die naam Sting Ray Harbour gebruik. Die naam is ook so op ander kaarte van die tydperk aangeteken. Cook het later die naam verander na "Botany Bay" vanweë die vele plante wat Joseph Banks en Daniel Solander daar versamel het. Die naam "Botanist Bay" is ook aanvanklik gebruik.
Aankoms van die Eerste Vloot
Goewerneur Arthur Phillip het die baai in 1788 binnegevaar met die Eerste Vloot en begin om die strafkolonie daar te beplan. Hulle het egter bevind dat die grond sanderig en onvrugbaar was en nie geskik was vir die stigting van 'n nedersetting wat van landbou afhanklik sou wees nie. Phillip het toe besluit om die kolonie te verskuif na Port Jackson na die noorde. Op 26 Januarie, toe die Eerste Vloot begin het om by die baai uit te vaar, het 'n Franse verkenningsekspedisie onder leiding van Jean-François de La Pérouse Botanybaai binnegevaar. Op 26 Januarie 1788 is die Britse vlag op land gehys. Die goeie voorraad varswater in die gebied het bygedra tot 'n bestendige bevolkingsgroei in die 19de eeu.
Inkas
Die Inkabeskawing het 'n glorietyd beleef wat geduur het van 1438 tot 1532. Die Inka-ryk is vernietig deur die Spaanse conquistadores onder leiding van Francisco Pizarro. Die Inka-ryk het op sy hoogtepunt rofweg die huidige lande Peru, Bolivië, Ecuador, die suide van Colombia en die noorde van Argentinië en Chili beslaan. Baie van die geboue in die Peruaanse stad Cusco is gebou op die oorblyfsels van Inka geboue, aangesien dat Cusco eens die hoofstad van die ryk was. Een van die bekendste ruïnestede van die Inkas is Machu Picchu in Peru.
Dit was egter eers in 1531 dat kapt. Francisco Pizarro, pas aanverteenwoordiger van koning Karel V van Spanje, met 180 manskappe en 27 perde in drie skepe vertrek het om die bergagtige en goed verdedigde land Peru, die land van die Inkas, binne te dring. Die term Inka word vandag gebruik om die Indiaanse stamme en kultuur te beskryf wat die Spanjaarde in Peru, Ecuador, Bolivia en Noord-Chili aangetref het.
Hier is hulle deur 50 000 Inka-krygs-manne omsingel. 'n Ontmoeting is tussen Pizarro en Atahualpa gereël. Maar die Spanjaarde, gewapen met gewere, het die Inkas onverwags aangeval, 2 000 inboorlingwagte - wat ongewapen opgedaag het om nie aanstoot te gee nie - doodgeskiet en Atahu-alpa gevange geneem. In daaropvolgende vyf jaar het die Spanjaarde die hele antieke ryk van die Inkas beset. Skatte ter waarde van miljoene rande het in die hande van die Spaanse oorwinnaars (bekend as die Conquista-dores), die Spaanse kerk en die Spaanse koning geval.
Die verowering van so 'n groot gebied deur 'n handjievol fortuinsoekers is een van die merkwaardigste gebeurtenisse in die geskiedenis, en ŉ  onuitwisbare klad op die naam van Spanje, want die inboorlinge is keer op keer verraai en uitgemoor. Dat dit so lank geduur het om die Inkas te oorwin, moet toegeskryf word aan die feit dat die ryk georganiseer was, en dat die Inka al die mag gehad het. Toe hy dus deur 'n Spaanse goewerneur en administrasie vervang is, het alles baie lank nog volgens die ou stelsel voortgegaan.
Die Inka
Die “Sapa Inka '', wat die uitgestrekte gebied regeer het, is deur sy Indiaanse onderdane as ' n goddelike afstammeling van die Songod beskou. Die grond, die mense, die aarde, alle goud (die sweet van die son) en silwer (die trane van die maan) was sy eiendom.
Hy moes onder meer sy mense teen oorlog en hongersnood beskerm, hy moes toesien dat die paaie in stand gehou word en by moes die wet en orde handhaaf. Hy het honderde offisiere gehad wat hom met al hierdie take gehelp bet. Sy hoofvrou, die koja, was die koningin. Die Inka het die reg gehad om haar bekwaamste seun as sy opvolger aan te wys. Na die Inka se dood is sy lyk gebalsem.
Argitektuur
Die bekendste voorbeelde van die Inka-argitektuur is deur die regering volgens sorgvuldige planne opgerig. Die hoofstad, Cuzco, was in ŉ vallei geleë. Die stad was in vier, dele verdeel volgens die hoofpunte van die kompas en het twee sentrale pleine gehad. Die huis van die gewone stadbewoners het net een verdieping gehad, maar die van die welgestelde inwoners het uit twee en selfs drie verdiepings bestaan.
Die hoofgeboue is deur beroepsargitekte ontwerp. Dit was van lang stukke fyn afgewerkte, vierkantig gepakte klip, wat merkwaardig noukeurig in posisie geplaas is. Die koninklike paleise en die Sontempel is met goud oorgetrek. Die skouspelagtigste gebou in Cuzco was die Goue Omheining (Curi-Cancha). Hierdie tempel het vyf heiligdomme gehad, wat onderskeidelik aan die son, die maan, die sterre, die weerlig en die reën gewy was.
Op ŉ binneplein met die naam Veld van die Son was daar ŉ goue fontein, goue nabootsings van plante, 'n kunsmatige koringland en lewensgroot goue modelle van lamas met goue wagters wat hulle oppas. Die vesting of poekara, op 'n heuwel agter die stad, is van rotsblokke gebou, waarvan party 20 ton geweeg het. Ambagsmanne het die blokke met klipgereedskap gesny. Die blokke is met bronsstawe uit die steengroewe gelig en op rollers vervoer. Altesame 30 000 werkers het 70 jaar aan die vesting gebou.
Die paaiestelsel
Aangesien ‘n doeltreffende verbindingstelsel noodsaaklik was vir die regering van die land, is 'n uitstekende netwerk van paaie in stand gehou. Daar was duisende kilometer weervaste hoofweë, waarvan die belangrikste die Koninklike Pad (Capacnan) en die Kuspad was. Eersgenoemde het oor die Andes-hoogland, deur die huidige Ecuador, Peru en Bolivië tot in Argentinië geloop.
Die Kuspad het van die grens by Tumbes tot in Chili gestrek. Die Koninklike Pad was 5 000 km en die Kuspad 4 000 km lank. Die hoofpaaie het 'n standaard-wydte van 7 m gehad. Aangesien die Inkas nie die wiel geken het nie, was die paaie nie vir voertuie bedoel nie, maar vir voetgangers en lasdiere. Kliptrappe het teen kranse opgelei, die riviere is deur hangbrûe, wat van veselkabels gemaak was, oorbrug, en moerasagtige gebiede is deur verhoogde grondpaaie, wat met plaveiklip uitgelê was, oorkruis.
Op sommige plekke is selfs tonnels deur heuwels gemaak. 'n Besondere kenmerk van die Peruaanse paaie was die sywalle, wat dryfsand gekeer en die kant van die pad aangedui het. Rushuise of tamboes is langs die paaie opgerig vir gebruik deur staatsamptenare op reis, en afstande is deur padtekens aangedui. Karavane lamas het die goedere vervoer, terwyl belangrike mense op draagstoele gedra is. Aflosboodskappers het die Inka se boodskappe aan en verslae van sy goewerneurs in alle dele van die ryk oor hierdie paaie gedra. Wanneer die Inka die provinsies besoek het, het hy in praal op ŉ draagstoel gereis. Die draagstoel was ryklik versier met goud en silwer en met gordyne behang. Op sulke reise is hy deur die koninklike wag en 5 000 krygers, gewapen met slingervelle, vergesel. Die stoel is beurtelings deur tagtig draers gedra.
Die wit sluier
Die Wit Sluier is 'n Afrikaanse rolprent wat in 1973 uitgereik is. Dit is geskoei op ’n Springbokradio-vervolgverhaal deur Naomi van Niekerk. Dirk de Villiers was die regisseur.
Genre
Die rolprent is 'n drama.
Akteurs
Van die akteurs is:
Storielyn
’n Jong gesin is met vakansie in die sneeubedekte berge van Switserland toe die seuntjie ernstig beseer word in ’n ongeluk. Die gesin se eenheid word versteur terwyl elkeen probeer om op sy eie sin te maak van die tragedie.
Gereformeerde kerk Ventersburg
duimnael|links|300px|Ventersburg se Gereformeerde kerk in 2014, 101 jaar nadat dit ingewy is.
Anne Mountbatten-Windsor
Anne Elizabeth Alice Louise (gebore 15 Augustus 1950) is die tweede kind en enigste dogter van koningin Elizabeth en prins Philip. Met haar geboorte was sy die derde aanspraakmaker op die Britse troon, maar sedert September 2022 beklee sy die 16de plek. Sy is een van die gewildste lede van die vorstehuis en het sowat 700 koninklike afsprake en openbare optredes per jaar.
Gereformeerde kerk Ventersburg
Die Gereformeerde kerk Ventersburg was 'n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika op die Vrystaatse dorp Ventersburg. In 2014 het die gemeente 25 belydende en ses dooplidmate gehad, vergeleke met 54 en 10 in 2002 en 84 en 40 in 1959. In 2017 het die gemeente met Hennenman saamgesmelt as Ventersburg/Hennenman. Die saamgesmelte gemeente het toe 65 belydende en 11 dooplidmate gehad.
Anne Mountbatten-Windsor
Sy is die sewende persoon aan wie die titel "Princess Royal" toegeken is as oudste dogter van 'n Britse monarg en is bekend vir haar liefdadigheidswerk – sy is die beskermpersoon van meer as 200 organisasies. Sy is ook bekend vir haar vermoëns as perderuiter. Sy het talle medaljes gewen en is die enigste lid van die Britse vorstehuis wat al aan die Olimpiese Spele deelgeneem het, in 1976 in Montréal.
Sy is in 1973 met kapt. Mark Phillips getroud, maar is in 1992 van hom geskei en later dieselfde jaar met Timothy Laurence getroud. Sy het twee kinders, Peter en Zara, uit haar vorige huwelik met Phillips.
Gereformeerde kerk Ventersburg
Voorgeskiedenis
Die omgewing is amper sedert die tyd van die Groot Trek bewoon en reeds lank voor die aanlê van die dorp was dit bekend as 'n plek waar Gereformeerdes byeengekom het om hul godsdiensoefeninge te hou. As derde oudste Gereformeerde gemeente in die Vrystaat speel dit 'n belangrike rol in die GKSA se geskiedenis in die dié provinsie. By stigting was die ledetal 40; daarom het dit geruime tyd geduur voordat die gemeente kon oorgaan tot kerkbou. Intussen is die dienste op verskillende plase gehou, onder meer die reeds vermelde Vaalbank asook Doorndraai en Kromfontein.
Op laasgenoemde plaas van die Voortrekker P.A. Venter is later die dorp Ventersburg aangelê nadat die eienaar in 1872 besluit het om 'n deel van sy plaas in erwe te laat opmeet en te verkoop vir 'n dorp. (Volgens 'n ander weergawe het die kerkraad die plaas in 1870 by die eienaar, B.G. Venter) gekoop, waarna die dorp in 1872 daarop aangelê is.) In 1876 (of 1873 volgens 'n ander weergawe) het die Vrystaatse Volksraad die plek as dorp erken. Al het dit maar stadig gegroei, het die Volksraad in 1884 hier 'n pos-en-telegraafkantoor laat oprig aangesien dit aan die hoofweg na die noorde geleë is.
Eers op 13 Desember 1890 het die NG gemeente Ventersburg van die moedergemeentes Winburg en Kroonstad afgestig. Ander dorpe waar die Gereformeerde gemeente voor die NG gemeente gestig is, is onder meer Nylstroom, Petrusburg, Philipstown, Barkly-Oos, Reddersburg, Steynsburg en Postmasburg. In al dié gevalle het die plaaslike NG gemeente weldra wat getalsterkte betref, die plaaslike Gereformeerde kerk verbygesteek.
Stigting
regs|duimnael|160px|Ds. [[Maarten Pelser, 1877–1892.]]
duimnael|links|160px|Ds. [[C.J.H. Vorster|Casper Jan Hendrik Vorster, 1897–1899.]]
duimnael|160px|regs|Ds. Tjaart Nicolaas Venter, 1907–1925.
Die Gereformeerde gemeente is op 24 September 1864 op die plaas Vaalbank van die heer N.J. Steijn aan Sandrivier gestig deur ds. Dirk Postma, die vader van die Gereformeerde Kerkverband, nadat die ingesetenes toestemming vir die afstigting by die kerkraad van Reddersburg gevra het. So het Ventersburg die tweede afstigting van Reddersburg ná Bethulie die jaar vantevore geword. Sommige lidmate van die NG Kerk in die omgewing het hul lidmaatskap van dié Kerk opgesê reeds voor ds. Postma se koms na Suid-Afrika in 1858 omdat hulle nie meer tuis gevoel het daarin nie. Dié ontevrede lidmate het gemeen die kerk van hul voorvaders wyk af van die Gereformeerde beginsels. Ook kon hulle hulle nie vereenselwig met die "nieuwigheden" in die NG Kerk nie. Van dié lidmate het hulle gevolglik ná die gemeente Reddersburg se stigting op 12 Mei 1859 as die eerste in die Oranje-Vrystaat daarby aangesluit. Toe die Ventersburgers hoor van ds. Postma se standpunt en optrede in die Zuid-Afrikaansche Republiek het hulle W.A. Venter afgevaardig om per ossewa na Potchefstroom te reis om met die broers van die nuwe Gereformeerde gemeente daar te onderhandel. By sy terugkoms het hy sy bevindings aan die mense verduidelik wat beswaard gevoel het met die NG Kerk en nie langer daartoe wou behoort nie. By W.A. Venter het onder andere B.G. Venter, A.J. Venter, P.A. Venter, L. Steyn, J. Steyn en Schalk Coetzee aangesluit. Oorspronklik het net 10 mense besluit om voort te gaan met die stigting van die gemeente. Kort voor lank het nog aangesluit.
In die Gereformeerde kerk Ventersburg se eerste notuleboek staan opgeteken dat by die 10 nog 30 hulle aangesluit het wat ooreengekom het om hulle in dié wyk hulle in die gemeenskap van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika te laat orden. Hiervoor het hulle ds. Postma ontbied, wat toe op 5 Junie 1864 hier aangekom het saam met 'n kommissie van die gemeente Potchefstroom, by name oudl. Tjaard van der Walt en diak. G. Jansen van Vuren. Dié kommissie het toe 'n byeenkoms met die voorgenome lidmate van die te stigte gemeente gehou. Ds. Postma het die aanwesiges daarop gewys dat Zandrivier onder Reddersburg ressorteer en dat hulle van daardie gemeente toestemming sou moes kry om die gemeente te Zandrivier af te stig. Die versoek is dadelik gerig, want reeds op 11 Junie het hulle toestemming van Reddersburg se kerkraad gekry om tot afstigting oor te gaan. Nadat die antwoord verkry is, is 'n openbare vergadering met lidmate van die Gereformeerde Kerk aan Zandrivier ten huise van N.J. Steyn van die plaas Vaalbank op 24 September 1864 gehou om die gemeente te orden soos vroeër besluit. Die kerkraad het bestaan uit die ouderlinge Hendrik Schalk Coetzee en Pieter Albertus Venters en diakens Bernardus Gerhardus Venter en Louis Philippus Venter. Ds. Postma sou as konsulent-leraar die gemeente bedien, maar in 1868 het hy sy bedanking ingedien "uit kracht zijn zwakke gesondheid en die belangen der opleiding (van predikante)", blykens die kerkraadsnotule.
Die kerk stig ’n dorp
Kort ná die stigtingsjaar het die behoefte aan ’n doeltreffende kerkgebou ontstaan. Verskillende plekke is oorweeg, soos Doorndraai, Strydfontein, Vaalbankskuil, Kromfontein en The Barracks, die plaas waar Hogge en Owen gestasioneer was tydens die Sandrivierkonvensie van 17 Januarie 1852 en wat hulle onderhandel het met kmdt.genl. A.W.J. Pretorius. Die koppie waar die traktaat onderteken is, deur die kommissarisse namens die Britse regering en deur Pretorius namens die Trekkers benoorde die Vaalrivier, is tot 'n nasionale gedenkwaardigheid verklaar. Eindelik is besluit op Kromfontein, die plaas van B.G. Venter, en is dit vir £500 aangekoop. Op hierdie plaas het die dorp Ventersburg ontstaan. In 1870 het die kerkraad van die Gereformeerde gemeente van Zandrivier 'n deel van die grond van B.G. Venter gekoop en daar is die dorp Ventersburg uitgelê. Later het die Kerkraad die plaas Deelfontein vir £2 500 aangekoop en so die dorpsgrond uitgebrei. Die naam Ventersburg is aan die dorp vanweë die Venters wat daar gewoon het. Die amptelike erkenning van die dorp deur die Volksraad het egter eers in 1873 plaasgevind. In die Volksraad is op 8 April 1872 'n "Memorie van den Kerkraad van Ventersburg (ingedien) verzoekende Dorpsverklaring van de halve plaats Kromfontein, onder de naam van Ventersburg". Op voorstel van die here F.P. Schnehage en Matthew het die Raad besluit "Ventersburg tot 'n dorp te verklaren onder het district van Winburg".
Minoïese beskawing
Die Minoïese beskawing, uit die Bronstydperk, het op die eiland Kreta ontstaan en ’n opbloei beleef van omstreeks die 27ste tot die 15de eeu v.C. Dit is aan die begin van die 20ste eeu herontdek danksy die werksaamhede van die Britse argeoloog sir Arthur Evans. Will Durant het na dié beskawing verwys as "die eerste skakel in die Europese ketting".
Gereformeerde kerk Ventersburg
Die kerk stig ’n dorp
Die gemeente het uitgesien na die koms van prof. Helenius de Cock, seun van die vader van die Afskeiding in Nederland, ds. Hendrik de Cock, met die oog op beter bediening. Ongelukkig kon hy die beroep nie aanneem nie. (Drie van sy kinders het hulle weldra in Suid-Afrika gevestig, van wie een, Jantina Böeseken, die moeder was van die geskiedkundige dr. Anna Böeseken.)
Minoïese beskawing
Met die begrip Minoïese beskawing word bedoel die verskillende opeenvolgende kulture wat tydens die Griekse Bronstyd (omstreeks 2500-1200 v.C.) op die eiland Kreta (suid van die Griekse vasteland) en enkele omringende eilande bestaan het. Die woord Minoïes is vir die eerste keer in hierdie verband gebruik deur die Britse argeoloog sir Arthur Evans, wat die eerste persoon was wat aangetoon het dat die "ryk van die legendariese koning Minos" 'n geskiedkundige grondslag het. Die besondere aard van die Minoïese kultuur blyk veral duidelik uit die skrif en die beeldende kuns. Omstreeks 1400 v.C. het die Minoïese beskawing geleidelik deel geword van die groter geheel van die (Griekse) Miceense beskawing.
Gereformeerde kerk Ventersburg
Die kerk stig ’n dorp
By gebrek aan die diens van 'n eie leraar het die ouderlinge die belange van die gemeente getrou behartig, ook wat onderwys en katkisasie betref. Die notule lui byvoorbeeld: "De broeder W.A. Venter deeld den vegadering meede dat er volgens Art. 10 der vorige vergadering in het kerkgebouw school gehouden was omtrent twee maanden lang en dat na afloop van dezelwe geene schaade aan de Kerk, gekom is." Later, in 1874, is besluit om die huis wat vir 'n pastorie aangekoop is, as 'n skoolgebou te gebruik. Die huis het £450 gekos. In 1876 het die kerkraad 'n erf geskenk waar 'n kerk vir die bruin mense gebou kan word.
Minoïese beskawing
Oorsig
Wat die Minoërs hulself genoem het, is onbekend. Die benaming "Minoïes" was ’n skepping van Evans na aanleiding van die mitiese "koning" Minos. Hy is in die Griekse mitologie verbind met die labirint, wat Evans in verband gebring het met die argeologiese terrein Knossos. Daar is al beweer die Egiptiese pleknaam "Keftiu" (*Káftiu kftiw) en die Semitiese "Kaftor", oftewel "Kaphtor" en "Kaptara" in die Mari-argiewe, verwys na Kreta. "Nietemin kan sekere erkende feite rakende Kaphtor/Keftiu kwalik met Kreta verbind word," soos John Strange opgemerk het. In die Odussee, wat eeue ná die vernietiging van die Minoïese beskawing geskryf is, noem Homeros die Kretensiese inwoners Eteokretensers (d.w.s. "ware Kretensers") – ’n volk wat die afstammelinge van die Minoërs kon gewees het.
Gereformeerde kerk Ventersburg
Die kerk stig ’n dorp
Intussen is begin met die oprigting van 'n eie kerkgebou. Die hoeksteenlegging van die eerste Gereformeerde kerk het plaasgevind op 22 Oktober 1870 deur ds. N.J.R. Swart en die inwyding daarvan was op 22 April 1871. Bouwerk is onder moeilike omstandighede uitgevoer. Blykens die notules het talle lidmate gehelp met die maak van stene en die aanry van klippe en grond. Sink en hout was skaars; gevolglik het die kerkraad twee lidmate, H. Steyn en L.P. Venter, met twee ossewaens Pietermaritzburg toe gestuur om die sink en hout daar te koop.
'n Eie predikant beroep
Weens die skaarste aan predikante in die Gereformeerde Kerk moes die gemeente etlike jare lank klaarkom met die diens van konsulente. Ds. Dirk Postma was konsulent van 1864 tot 1868. Uit die notules blyk dat die gemeente bediening van die Woord deur die volgende predikante ontvang het: N.J.R. Swart, Jan Lion Cachet, A. Coetzee, L.J. du Plessis; ds. D. Postma het ook nog soms die gemeente besoek.
Minoïese beskawing
Oorsig
Minoïese paleise (anaktora) is die bekendste geboue wat op die eiland uitgegrawe is. Dit is monumentale geboue wat administratiewe funksies vervul het, soos aangedui deur die groot argiewe wat deur argeoloë opgegrawe is. Elk van die paleise wat tot dusver ontbloot is, beskik oor sy eie unieke kenmerke, maar daar is ook gemeenskaplike kenmerke wat hierdie geboue onderskei van ander strukture. Die paleise het dikwels verskeie verdiepings gehad met binne- en buitetrapgange, ligopeninge, massiewe suile, voorraadstore en binnehowe.
Gereformeerde kerk Ventersburg
'n Eie predikant beroep
In 1876 is 'n daadwerklike poging aangewend om 'n eie predikant te beroep. Die kerkraad was van voorneme om met Mooirivier (Potchefstroom) 'n kombinasie te sluit en saam 'n predikant te beroep. Maar dié plan het misluk omdat Mooirivier intussen met die gemeente Vredefort (Visgat; nou Parys) onderhandel het om 'n predikant te beroep. Op die kerkraadsvergadering van 14 April 1876 het ds. Du Plessis as konsulent die vergadering meegedeel dat Potchefstroom van plan was om sy eie leraar te beroep sodat geen medewerking toe van dié gemeente verwag te wagte kon wees nie. Hy het die broers ook meegedeel dat die plan om ’n nuwe te stig, steeds bestaan, maar dat die plek waar dit sou geskied, verander het. Oudl. Scheepers, so het ds. Du Plessis gesê, het pleks van Heilbron met die gemeente Goedgevonden, sy plaas Visgat (51 uur te perd van Mooirivier, sewe van Heilbron en agt van Kroonstad, laat opmeet vir ’n dorp onder die naam Vredefort, waarvan hy toe reeds enige erwe verkoop het.
So het die gemeente Vredefort in 1872 ontstaan en moes Ventersburg nog geruime tyd sonder 'n eie leraar klaarkom. Dit was voorlopig dalk ook die beste, want die droogte, wat reeds in die Suid-Vrystaat en Noord-Kaapland baie ernstige afmetings aangeneem het, het ook na die Noord-Vrystaat uitgebrei. 'n Aanduiding van hoe ernstig die droogtetoestand was, is ’n versoek in 1875 van Reddersburg se kerkraad om hulp met slagskape vir die Sinode van daardie jaar omdat die omtrekke van Reddersburg groot verliese met vee gely het. Ventersburg se kerkraad het besluit om aan die versoek te voldoen en te gee wat hulle kon.
In 1877 was Ventersburg se eie geldelike posisie sodanig dat die kerkraad om staatshulp vir die gemeente aansoek gedoen het. W.A. Venter en nog vyf lidmate van die gemeente het ’n versoek aan die owerheid ter ondersteuning van die "Geref. gemeente te Ventersburg" gerig. Dit is egter geweier omdat die geld aangevra is vir skulddelging en nie vir aanvulling van die predikant se salaris nie. Die regering van die OVS het naamlik aan die NG Kerk, as staatskerk, sodanige ondersteuning gegee. Die Volksraadslid van Winburg het Ventersburg se versoek sterk ondersteun. Volgens die Volksraadsnotule het die heer Schnehage daarop gewys dat die "gezindheid" (soos na ’n kerkverband verwys is; in dié geval die Gereformeerde) geen ondersteuning van die goewerment geniet nie aangesien hulle altoos hul eie predikante betaal, "maar onder de tegenwoordige moeijlike omstandigheden des lands (die droogte) is het voor memorialisten onmogenlijk de schuld op hunne Kerke nog rustend te betalen." Hy spreek die oortuiging uit dat as die aansoekers dié keer ondersteun word, hulle die raad "niet weder zullen lastig vallen". Die heer J.J. Venter, later adjunk-president President van die OVS en stigter van die Gereformeerde kerk in die Vrystaat, het oor die beginsel van staatsondersteuning aan kerke beswaar gemaak dat ander "gezindheden" (kerke) belas word om die salaris van predikante van die Ned. Geref. Kerk te betaal, "anders zal veel spoediger het Vrywillig Beginsel worden ingevoerd dan men wel denkt".
In 1878 is die versoek herhaal, maar is dit andermaal geweier, al het die voorsitter van die Volksraad, die heer G.P. Visser, daarop gewys het daarop gelet moet word dat hierdie Kerk (die Gereformeerde) tot dusver self gehelp en alleen deur teenspoed gekom en homself uit moeilikhede kon wikkel. Nieteenstaande die moeilikhede is die ideaal om ’n eie predikant te hê nie laat vaar nie. Dit is, so het hy die raad meegedeel, ook 'n saak van gebed gemaak.
Gereformeerde kerk Potchefstroom
links|duimnael|300px|Al drie die gemeente se kerke kort voor die tweede (op die voorgrond) in 1960 gesloop is.
Minoïese beskawing
Algemeen
Opgrawings wat deur die verwysings geïnspireer is, het baie van die uitsprake bevestig. Kreta is ŉ uiters bergagtige land wat net op enkele plekke, veral aan die noordekant, vrugbare vlaktes het. In die Oudheid, en vandag nog, is dit waar die meeste hawens, landerye en stede was en steeds is.
Gereformeerde kerk Potchefstroom
duimnael|links|300px|Die eerste en derde kerk, waarskynlik afgeneem kort nadat die tweede kerk in April 1960 gesloop is.
Diane Sommerfield
Diane Sommerfield (24 Oktober 1949 – 9 Maart 2001) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Blackjack (1978) en Love in a Taxi (1980), en in die televisiereeks Trapper John, M.D. (1979).
Gereformeerde kerk Ventersburg
'n Eie predikant beroep
Op 19 Januarie 1877 het Ventersburg se kerkraad besluit om daardie aand ’n biduur te hou en hulle terstond daartoe te verbind om ’n leraar te beroep. Die kerkraad het besluit om £250, benewens gratis inwoning, vir die onderhoud van die predikant te betaal. Ds. A. Coetzee, van Reddersburg, is toe beroep. Op 14 April 1877 het die kerkraad berig ontvang dat ds. Coetzee vir die beroep bedank het. Op dieselfde datum het die gemeente eenparig besluit om weer te beroep en by die £250 ook agt vragte brandstof te voeg. Weer is ’n biduur gehou en daarna is ds. Maarten Pelser van Gereformeerde kerk Aliwal-Noord beroep. Hy het die beroep aanvaar. Die kerkraad het toe die broers L.P. Venter, T. Coetzee, W. Venter en P.A. Venter met 'n veerwa en twee ossewaens gestuur om ds. Pelser te gaan haal.
Gereformeerde kerk Potchefstroom
Stigting en leraars
Potchefstroom was een van die eerste sewe gemeentes wat ds. Dirk Postma in 1859 gestig het en wel op 20 Maart in die jaar waarin die Gereformeerde Kerk herstig is op Rustenburg. (Die gemeente self vier egter sy stigtingsdatum as 17 April 1863, die dag waarop die eerste kerkraadsvergadering gehou is.) Naas Potchefstroom en Rustenburg het hy ook Zoutpansberg, Pretoria, Waterberg, Reddersburg en Lydenburg gestig. Potchefstroom was vakant tot ds. Johann Leopold Maury in 1877 hier bevestig is. Ná sy aftrede in 1903 is hy in dieselfde jaar opgevolg deur dr. J.D. du Toit, die Bybelvertaler en Psalmberymer, beter bekend onder sy pennaam, Totius. Dr. Du Toit het die gemeente, sy eerste en enigste, reeds in 1911 verlaat toe hy aangestel is as hoogleraar aan die Teologiese Skool, wat sewe jaar vantevore van Burgersdorp hierheen verskuif het. Weer was die vakature nie kort nie, want ds. W.J. de Klerk van Aliwal-Noord (1907 tot 1911) is nog in 1911 hier bevestig.
Ds. De Klerk het 12 jaar lank in die gemeente gearbei tot hy in 1923 registrateur van die PU vir CHO geword het. Benewens sy predikantswerk wat hy met getrouheid behartig het, het ds. De Klerk vroeg besondere belangstelling in die politiek getoon. Die stryd van die Afrikaner op politieke gebied het hom na aan die hart gelê en hy was twee keer (1915 en 1938) kandidaat van die Nasionale Party vir Potchefstroom. Die eerste keer kry hy 794 stemme, vergeleke met die Suid-Afrikaanse Party se G.W. Hall se 1 043, en die tweede keer 2 032, vergeleke met die Verenigde Party se H. van der Merwe se 3 217. Op Potchefstroom het hy hom ook vir Christelike onderwys beywer. Dit was deur sy onvermoeide geesdrif dat die Potchefstroom Gimnasium in 1915 en die Potchefstroomse Universiteitskollege vir Christelike Hoër Onderwys (nou die Potchefstroomse Kampus van die Noordwes-Universiteit) tot stand gekom het. As predikant was hy ’n onvermoeide yweraar vir kerk en volk.
Ds. I.D. Krüger is in 1923 as ds. De Klerk se opvolger bevestig. Potchefstroom was reeds sy derde gemeente nadat hy Aliwal-Noord van 1911 tot 1916 bedien het (waar hy ook ds. De Klerk se opvolger was) en Bloemfontein van 1916 tot sy koms hierheen. Hy keer in 1930 vir 'n dienstyd van nog 15 jaar na Bloemfontein terug en arbei van 1945 tot 1949 ook nog in Venterstad en ten slotte, van 1949 tot hy sy emeritaat in 1954 aanvaar, in Oos-Londen. Ds. Krüger is op 6 Augustus 1965 oorlede.
Kerkgeboue
Die eerste kerkgebou het gou te klein geword, waarna oorgegaan is tot die bou van die tweede kerkgebou. Die koste was meer as £5 280. Die landdros, D. Tom, het die hoeksteen op 10 Maart 1896 gelê. Met die ingebruikneming op 23 Januarie 1897 is die rede uitgespreek deur pres. Paul Kruger. Sy teks was Matt. 25:13: "Zoo waakt dan; want gij weet den dag niet, noch de ure, in welke de Zoon des menschen komen zal." Die slot van die preek het daarop neergekom dat die wederkoms van Jesus Christus vir die uitverkorenes 'n heerlike en vir die goddelose 'n vreeslike tydsgewrig sal wees. Vir die gelowiges word die sonderegister in stukke geskeur. Toe pres. Kruger hier kom, "werd zijn gemoed hem vol zoodat de tranen hem over de wangen liepen". Dié gebou is in April 1960 gesloop. Die huidige, derde kerkgebou is op 2 Mei 1959 ingewy.
Avarua
Avarua is die hoofstad en grootste stad van die Cookeilande, 'n selfregerende eilandnasie in vrye assosiasie met Nieu-Seeland in die Stille Oseaan en Oseanië. Die stad het 'n bevolking van 5 445 in 2006 gehad en lê op die eiland Rarotonga.
Artinskium
Die Artinskium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede in onderskeidelik die sisteem en periode Perm (epog/serie Sisuralium). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Gereformeerde kerk Ventersburg
'n Eie predikant beroep
Op 13 Julie 1877 is die leraar ontvang en is besluit om sy salaris kwartaalsgewys aan hom te betaal. Aan ds. Pelser is by sy ontvangs bekendgemaak dat die kerkraad en gemeente ook besluit het om hom 50 hamels en "ook wat meel per annum bij te geven". Met sy ontvangs is 'n lang gekoesterde ideaal eindelik bereik.
Artinskium
Die etage was van sowat 290,1 tot 279,3 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die etage/tydsnede Sakmarium en gevolg deur die Kungurium.
Gereformeerde kerk Ventersburg
Ds. Pelser se dienstyd (1877–'91)
Die gemeente en dorp kon nou gestadig ontwikkel, en die geldelike moeilikhede van eersgenoemde het ook verminder. In 1878 is 'n groot aantal erwe verkoop, wat die gemeente 'n aansienlike inkomste besorg het. Die bearbeiding van die gemeente is beter waargeneem. Selfs is besluit om "buitengodsdienste" te hou, met ander woord dienste op plase in die distrik. Katkisasie is gereeld gehou. Die kerkgebou en pastorie het verbetering ondergaan.
Artinskium
Naam en definisie
Die etage is genoem na die Russiese plek Arti (ou naam Artinsk), suid van die stad Koengoer in die westelike Oeralgebergte. Die basis van die Artinskium word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Conodonta Sweetognathus whitei en Streptognathodus postfusus, en die bokant deur die eerste voorkoms van die Conodonta Neostreptognathus pnevi en Neostreptognathus exculptus.
Gereformeerde kerk Ventersburg
Ds. Pelser se dienstyd (1877–'91)
In 1879 het die NG Kerk aansoek gedoen om erwe vir 'n pastorie en kerkgebou. Agt erwe is toegestaan, waarvan hulle vier as ’n geskenk kon kry, maar vir die orige vier moes hulle betaal.
Die kerkraad het ook 'n oog gehou oor die algemene openbare sedelikheid op die dorp. In die notule staan byvoorbeeld opgeteken: "Besloten den Heeren Winkelieren vriendelyk te verzoeken zo goed te zijn hunne winkels op Zondagen toch te sluiten en gesloten te houden, en volstrekt nie te openen voor wie ook, daar wij ons in een Christenland bevinden."
Met die afbetaling van die kerkskuld is fluks gevorder. "De Voorzitter stelt bekend dat het doel der vergadering is om pogingen aan te wenden ten einde de schuld der Kerk te betalen en vroeg tot dat einde wat een ieder lid zal bydragen." In 1879 is ook £100 van die Regering van die OVS ontvang. Ds. Pelser is in dié tyd beroep as konsulent van die gemeente Ladybrand. 'n Buitegebou is by die pastorie opgerig vir die bedrag van £198 7s. Verskillende bydraes aan die Kerk is op besluit van die sinode gemaak, byvoorbeeld vir die Teologiese Skool en aan ds. Jan Lion Cachet om onder die "Trekmenschen" te gaan werk, bedoelende die Dorslandtrekkers in Angola waar hulle die Gereformeerde kerk Humpata sou stig.
Dikwels het dit moeilik gegaan om al die geldelike verpligtinge na te kom. In 1887 was daar tekort van £90 op die salaris van die predikant; en "de gehele schuld op het salaris voor de negende en tiende jaargangen bedraagte de som van £167 17s. 6d." Droogtes het dikwels die gemeente se geldelike posisie bemoeilik, maar die kerkraad en lidmate het in die geloof volhard, en etlike kere is besluit om ’n biduur te hou weens "de zware droogte". Baie van die kerkraad se tyd is in beslag geneem deur sake in verband met die bestuur van die dorp: erwe moes verkoop, regulasies opgestel, die weiregte vasgestel, die dorpsgronde omhein word, ens.
Op 25 Desember 1891 het ds. Pelser sy losmaking as leraar gevra, want hy het besluit om die beroep na Steynsburg op te volg. Die notule lui: "Besloten om hieraan te voldoen, aIhoewel met een gevoel van pyn ons den Leeraar te moeten missen, maar berust in den Wil des Heeren."
Tweede kerk
duimnael|regs|250px|Ds. [[Jacs van Rooy, sy vrou, Elsje, en hul drie kinders, Koos, Martie en Brechtje. Sy is 1941 oorlede, waarna hy weer getroud is en nog sewe kinders gehad het.]]
Donna Dixon
Donna Dixon (gebore 20 Julie 1957) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Twilight Zone: The Movie (1983), Spies Like Us (1985), Wayne's World (1992), en Nixon (1995).
Gereformeerde kerk Ventersburg
Tweede kerk
duimnael|regs|160px|Ds. [[Wikus Vorster|Johannes Lodewikus Vorster, kombinasie 1942–1944.]]
Minoïese beskawing
Algemeen
Die oorgang van die Steentyd na die Bronstyd in omstreeks 1800 v.C. het vir Kreta op allerlei terreine groot veranderinge meegebring. Die verandering in die erdewerk is veral opvallend. Dit is moontlik dat volke van buite af die nuwe erdewerkvorme asook die kuns van metaalbewerking ingevoer het. Die feit dat Kreta ryk aan kopererts was, het tot voordeel van die metaalbewerkingsbedryf gestrek. Van die Vroeë Bronstyd (omstreeks 2600-2500 v.C.) tot aan die einde van die Minoïese tyd (omstreeks 1400- 1200v.C.) was Kreta 'n toevlugsoord vir buitelanders.
Dave Foley
Dave Foley (gebore 4 Januarie 1963) is 'n Kanadese akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Wrong Guy (1997), A Bug's Life (1998), en Postal (2007), en in die televisiereeks The Kids in the Hall (1988).
Plantluis
Plantluise is klein sapdrinkende insekte en lede van die familie Aphididae. Hulle is van die vernietigendste plae op plante in gematigde streke. Die skade wat hulle aanrig, het hulle wêreldwyd die vyande van boere en tuiniers gemaak, hoewel hulle uit ’n dierkundige oogpunt ’n hoogs suksesvolle groep organismes is.
Minoïese beskawing
Algemeen
Die voortdurende immigrasie was waarskynlik een van die belangrikste redes vir die lang bloeityd van die Minoïese beskawing (meer as duisend jaar), aangesien die kultuur daardeur steeds nuwe stimulusse ontvang het. Aan die ander kant was oorbevolking van tyd tot tyd 'n probleem. In die Griekse sages het oorbevolking al ter sprake gekom, asook die pogings wat aangewend is om die probleem deur kolonisasie te oorkom. Die legendes is in groot mate deur argeologiese vondste bevestig.