cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Siberiese vlieënde eekhoring
Die vroulike Siberiese eekhoring weeg omtrent 150g, terwyl die manlike eekhoring ietwat kleiner is. Die lyf is omtrent 13-20cm lank, met 'n 9-14cm lang plat stert. Die oë is groot en treffend swart. Die eekoring se pels is grys, met die maaggedeelte bietjie ligter van kleur as die rug. Daar is gewoonlik 'n swart streep tussen die nek en voorbene. Die vlieënde eekhoring het aërodinamiese vliese wat enige vliegtuigingenieur sal verbaas. “Die voorste gedeelte word van die gewrig af deur ’n kraakbeenstafie ondersteun”, sê die boek The World of the Animals. “Hoewel dit lyk of die vlies net twee lae vel is, is daar ’n dun spierlagie wat hierdie eekhorings in staat stel om die vorm van die sweefoppervlak aan te pas sodat hulle die aërodinamiese eienskappe daarvan kan verander.”
Die eekhoring gebruik sy stert om hom te stuur wanneer hy vlieg. Net voor hy op ’n boom land, maak hy sy “remvalskerm” oop — dit wil sê, hy neem ’n vertikale posisie in. Dit gebeur baie selde dat die eekhoring hom misgis en grond toe val.
Dieet
Hulle is meestal herbivore, met 'n dieet wat bestaan uit blare, sade, bolle, spruite, neute, bessies en soms selfs voëleiers and babavoëltjies. Die eekhorings stoor soms hulle kos in ou houtkapperneste of soortgelyke holtes.
Voortplanting
Hulle paar vroeg in die lente. In Suidelike gedeeltes van Finland begin die paarseisoen nader aan die einde van Maart, met 'n tweede seisoen gedurende April. Na 'n dragperiode van vyf weke, gee die wyfie geboorte aan 'n werpsel van gewoonlik 2 of 3, waarvan elkeen 5 gram weeg. Hulle verkies om hulle nes te bou in holtes wat deur houtkappers gemaak is, maar is al gevind in voëlhuisies as die grootte van die ingang voldoende is. 'n Eekhoring kan tot 5 jaar leef.
Habitat
Waarom word die vlieënde eekhoring so selde gesien? Een rede is dat hierdie klein nagdiertjie stilletjies deur die blaredak beweeg en nie baie aandag trek nie. Boonop verkies die vlieënde eekhoring om in die noordelike gemengde woude te woon, wat vanaf die Baltiese See regdeur die Russiese taiga tot by die Stille Oseaan strek.
Dit lyk of die uitgestrekte woude van Siberië die oorlewing van die Europese vlieënde eekhoring sal verseker. Nogtans het hierdie spesie—soos ander diere wat in boomholtes nes maak—as gevolg van ontbossing geskikte nesmaakplekke verloor. In Finland, die westelike deel van sy habitat, word die vlieënde eekhoring deur ’n wet van die Europese Unie beskerm. ’n Konstruksieprojek kan uitgestel of afgestel word as ’n vlieënde eekhoring selfs net skrams in die blaredak gesien word of as sy mis ontdek word.
Die vlieënde eekhoring hiberneer nie. Hulle het aangepas in die koue wintermaande, deur bloot minder aktief te wees en meeste van hulle tyd in die nes te spandeer. Hulle word ook daaraan geken dat hulle saambondel om die koue te kan hanteer. Hulle kan hulle metabolisme en liggaamstemperatuur verlaag om so energie te bespaar...en dit is hoekom hulle mekaar nodig het om hitte te kan opbou. Hulle sal selfs hulle neste met ander diere deel om sodoende hitte te kan bekom.
Voedselketting
Die eekhoring word gejag deur uile, katte en marters.
Eekhorings vergeet waar hulle tot die helfte van hul neute begrawe het, en dit laat dikwels nuwe woude ontstaan.
Hulle speel 'n klein rol in die groot, kompliseerde ekosisteem van woulde, maar daardie ekosisteem speel ook 'n belangrike rol vir die mens ... dit bied 'n rykdom van natuurlike hulpbronne en ekologiese dienste soos skoon lug, water, en beperk oorstromings. Ons verloor soms oog op al die voordele en eienskappe wat die wildlewe soos vlieënde eekhorings vir ons kan bied.
Geskiedenis van medisyne
Die geskiedenis van medisyne wys hoe samelewings verander het in hul benadering tot siekte van die antieke tye tot vandag. Vroeë mediese tradisies sluit in dié van Babilonië, China, Egipte en Indië. Die Indiërs het die konsepte van mediese diagnose, prognose en gevorderde mediese etiek bekendgestel. Die Hippokratiese eed is in antieke Griekeland in die 5de eeu vC geskryf, en is 'n direkte inspirasie vir die eed waarop dokters deesdae sweer by toetrede tot die beroep. Universiteite het sistematiese opleiding van dokters begin rondom 1220 in Italië.
Gedurende die Renaissance het begrip van anatomie verbeter, en die mikroskoop is uitgevind. Voor die 19de eeu het humorisme die oorsaak van siekte verduidelik, maar dit is geleidelik vervang deur die kiemteorie van siekte, wat gevolg het na effektiewe behandelings en selfs geneesmiddels vir baie aansteeklike siektes.
Gertrude Sterroll
Gertrude Sterroll is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Lorna Doone (1920), The Glorious Adventure (1922), en A Daughter in Revolt (1927).
Christum wir sollen loben schon, BWV 121
Christum wir sollen loben schon, BWV 121, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
François Chabot
François Chabot (23 Oktober 1756 - 5 April 1794) was 'n radikale politikus tydens die Franse Rewolusie. As gewese Kapusyne-monnik het hy in die Konvent as fanatieke Cordelier bekend gestaan. Hy het onder meer voorgestel dat die katedraal Notre-Dame in Parys tot Tempel van die Rede omvorm word. As een van Danton se aanhangers word hy in 1794 onthoof.
Geskiedenis van medisyne
Antieke wêreld
Prehistoriese medisyne het uit plante (kruie), dele van diere en minerale bestaan. In baie gevalle is hierdie materiaal in rituele as towermiddels deur priesters, sjamane of medisynemanne gebruik. Bekende spirituele gebruike sluit animisme in (die idee dat daar geeste in lewelose objekte is), spiritualisme (ŉ oproep tot gode of verbinding met voorvadergeeste), sjamaanisme (wanneer ŉ individu oor towerkrag beskik), en waarsêery (wanneer die waarheid op magiese manier bekom word). Mediese antropologie as navorsingsgebied bestudeer die maniere waarop kulture en gemeenskappe rondom kwessies van gesondheid, gesondheidsorg en verwante onderwerpe georganiseer is, of die impak wat dit op so ŉ groepering het.
Siberiese bergwesel
Die Siberiese bergwesel (Mustela sibirica) is 'n diersoort wat in Siberië voorkom. Dit is bekend daarvoor dat dit snags boere se hoenders vang, vir sy slegte reuk en vir die bygeloof dat dit ’n wandelende gees is wat mense se siel kan steel. Die hare word vir verfkwasse gebruik.
Geskiedenis van medisyne
Antieke wêreld
Vroeë rekords oor medisyne sluit in antieke Egiptiese medisyne, Babiloniese medisyne, Indiese medisyne, klassieke Chinese medisyne (voorganger van die moderne tradisionele Chinese medisyne) en antieke Griekse en Romeinse medisyne.
In China dateer argeologiese bewyse van medisyne terug na die Bronstydperk se Shang-dinastie, soos saadjies vir kruiemedisyne en gereedskap wat waarskynlik vir chirurgie gebruik is. Die Huangdi Neijing, die voorsaat van die Chinese medisyne, is ŉ mediese teks wat in die derde eeu vC saamgestel is. In Indië het die chirurg Sushruta talle chirurgiese operasies beskryf, insluitend die oudste vorme van plastiese chirurgie. Vroeë rekords van toegewyde hospitale is van Mihintale in Sri Lanka afkomstig, waar bewyse van toegewyde mediese fasiliteite vir pasiënte gevind is.
In Griekeland het die Griekse geneesheer Hippokrates, die “vader van moderne medisyne”, die grondslag vir ŉ rasionele benadering tot medisyne gelê. Hippokrates het die eed vir geneeshere ontwikkel, wat vandag steeds relevant is en gebruik word. Hy was ook die eerste om siektes as akuut, kronies, endemies en epidemies te kategoriseer, en het terme soos verergering, insinking, resolusie, krisis, paroksisme, piek en beterskap of herstel gebruik. Die Griekse geneesheer Galen was ook een van die beste chirurge van die antieke wêreld en het talle moedige operasies uitgevoer, insluitend brein- en oogoperasies. Ná die ineenstorting van die Westerse Romeinse Ryk en die begin van die Vroeë Middeleeue, het die vooruitgang in die Griekse mediese tradisie in Wes-Europa afgeplat, hoewel dit steeds ononderbroke in die Oos-Romeinse (Bisantynse) Ryk voortgesit is.
Die meeste van ons kennis oor antieke Hebreeuse medisyne gedurende die eerste millennium v.C. kom van die Tora, m.a.w. die vyf boeke van Moses, wat verskeie gesondheidsverwante wette en rituele bevat. Die Hebreeuse bydrae tot die ontwikkeling van moderne medisyne het in die Bisantynse era begin, met die geneesheer Asaph die Jood.
Middeleeue
Die konsep van ŉ hospitaal het in die Bisantynse era ontwikkel as ŉ plek wat mediese sorg bied, waar genesing vir pasiënte ŉ werklike moontlikheid was danksy die ideale van Christelike liefdadigheid. Hoewel die konsep van urienondersoek vir Galen reeds bekend was, het hy nie die belangrikheid daarvan ingesien om die siekte te lokaliseer nie. Dit was onder die Bisantyne met geneeshere soos Theophilus Protospatharius dat die potensiaal van urieneondersoek om siekte te bepaal in ŉ tyd voor mikroskope of stetoskope besef is. Dié praktyk het eindelik na die res van Europa uitgebrei.
Die Moslemwêreld het die werke van Hippokrates, Galen en Sushruta ná 750 nC na Arabies laat vertaal en Islamitiese geneeshere het belangrike mediese navorsing gedoen. Noemenswaardige Islamitiese mediese pioniers sluit die Persiese veelweter Avicenna in, wat saam met Imhotep en Hippokrates ook die “vader van medisyne” genoem is. Hy het The Canon of Medicine geskryf, wat as een van die bekendste boeke in die geskiedenis van medisyne geag word. Ander sluit in Abulcasis, Avenzoar, Ibn al-Nafis en Averroes. Rhazes was een van die eerstes om die Griekse teorie van humoralisme te bevraagteken, wat nieteenstaande invloedryk gebly het in beide Westerse en Islamitiese medisyne in die Middeleeue. Al-Risalah al-Dhahabiah deur Ali al-Ridha, die agtste Imam van Shia-moslems, word as die kosbaarste Islamitiese literatuur in die wetenskap van medisyne geag. Die Persiese Bimaristan hospitale was vroeë voorbeelde van openbare hospitale.
In Europa het Karel die Grote 'n dekreet uitgevaardig dat elke katedraal en klooster 'n hospitaal moet hê. Die historikus Geoffrey Blainey het die aktiwiteite van die Katolieke Kerk op die gebied van gesondheidsorg in die Middeleeue met ŉ vroeë vorm van ŉ welsynstaat vergelyk: "It conducted hospitals for the old and orphanages for the young; hospices for the sick of all ages; places for the lepers; and hostels or inns where pilgrims could buy a cheap bed and meal". Dit het voedsel aan die bevolking voorsien wanneer hongersnood gewoed het en kos aan die armes uitgedeel. Hierdie welsynstelsel is deur die kerk befonds, deur belasting op groot skaal in te vorder en groot plase en landgoedere te verhuur. Die Orde van die Heilige Benedict het hospitale en siekehuise by hul kloosters geïnkorporeer, mediese kruie geplant en die hoof mediese versorgers van hul omgewing geword. Die Kerk het ook ŉ netwerk van katedraalskole en universiteite waar medisyne bestudeer is, gevestig. Die Schola Medica Salernitana in Salerno, wat die Griekse en Arabiese geneeskunde bestudeer het, het tot die beste mediese opleidingsentrum in die Middeleeuse Europa ontwikkel.
Die groot skuif in mediese denke het gekom met die geleidelike verwerping, veral gedurende die tyd van die Swart Dood, van wat die ‘tradisionele outoriteit’-benadering tot wetenskap en medisyne genoem kan word. Tradisioneel is aanvaar dat, omdat ŉ prominente persoon in die verlede iets gesê het, dit waar is en so moet wees, en dat enige waarneming teenstrydig met dié siening ŉ afwyking of abnormaliteit was. Geneeshere soos Vesalius het verbeterings aan sommige van die teorieë van die verlede aangebring, of dit verkeerd bewys. Die hoofbronne wat deur beide mediese studente en kundige geneeshere gebruik is, was Materia Medica en Pharmacopoeia.
Andreas Vesalius was die skrywer van De humani corporis fabrica, ŉ belangrike boek oor die menslike anatomie. Bakterieë en mikroörganismes is in 1676 eerste deur Antonie van Leeuwenhoek met 'n mikroskoop raakgesien, wat die wetenskaplike veld van mikrobiologie van stapel gestuur het. Michael Servetus het onafhanklik van Ibn al-Nafis die longsirkulasie herontdek, maar hierdie ontdekking het nie die publiek bereik nie omdat dit vir die eerste keer in 1546 in die “Manuskrip van Parys” neergeskryf is en later in die teologiese werk waarmee hy in 1553 met sy lewe betaal het, gepubliseer is. Dit is later deur Renaldus Columbus en Andrea Cesalpino beskryf. Herman Boerhaave is soms as die “vader van fisiologie” beskryf, danksy die navolgenswaardige onderrig wat hy aan studente van Leiden gegee het en die handboek Institutiones medicae (1708). Pierre Fauchard word soms die “vader van moderne tandheelkunde” genoem.
Moderne era
Veeartsenykunde is in 1761 vir die eerste keer werklik van menslike geneeskunde geskei, toe die Franse veearts Claude Bourgelat die wêreld se eerste opleidingsentrum vir veeartse in Lyon, Frankryk gestig het. Voor dit het mediese dokters beide mens en dier behandel.
Moderne wetenskaplike biomediese navorsing (waar resultate toetsbaar en herskepbaar is) het die vroeë Westerse tradisies wat op kruiegenesing gegrond was, begin vervang. Die moderne era het in alle erns begin toe Edward Jenner aan die einde van die 18de eeu ŉ teenmiddel vir pokke ontdek het, asook Robert Koch se ontdekking in om en by 1880 dat siekte deur bakterieë oorgedra word en die ontdekking van antibiotika in min of meer 1900.
Die moderne periode wat ná die 18de eeu aangebreek het, het meer baanbrekersnavorsers uit Europa opgelewer. Uit Duitsland en Oostenryk het dokters Rudolf Virchow, Wilhelm Conrad Röntgen, Karl Landsteiner en Otto Loewi noemenswaardige bydraes gelewer. In die Verenigde Koninkryk word Alexander Fleming, Joseph Lister, Francis Crick en Florence Nightingale as belangrik geag, terwyl die Spaanse dokter Santiago Ramón y Cajal as die vader van moderne neurowetenskap beskou word.
Nieu-Seeland en Australië het Maurice Wilkins, Howard Florey en Frank Macfarlane Burnet opgelewer. Ander wat belangrike werk gedoen het sluit in William Williams Keen, William Coley, James D. Watson (Verenigde State); Salvador Luria (Italië); Alexandre Yersin (Switserland); Kitasato Shibasaburō (Japan); Jean-Martin Charcot, Claude Bernard, Paul Broca (Frankryk); Adolfo Lutz (Brasilië); Nikolai Korotkov (Rusland); Sir William Osler (Kanada); en Harvey Cushing (Verenigde State).
Namate wetenskap en tegnologie ontwikkel het, het die mediese wetenskap meer op medikasie begin staatmaak. In die geskiedenis is diere, plante en menslike dele en vloeistowwe vir medisyne ingespan. Farmakologie het deels uit kruiemedisyne ontwikkel en sommige medisyne word steeds van plante gemaak. Entstowwe is deur Edward Jenner en Louis Pasteur ontdek.
Die eerste antibiotikum was arsfenamien (Salvarsan) en is in 1908 deur Paul Ehrlich ontdek nadat hy raakgesien het dat bakterieë toksiese middels absorbeer wat menslike selle nie geabsorbeer het nie. Die eerste belangrike klas van antibiotika was die sulfa medisyne, wat deur Duitse aptekers ontwikkel is. Farmakologie het toenemend meer gesofistikeerd geraak; moderne biotegnologie maak die ontwikkeling van medisyne wat spesifieke fisiologiese prosesse teiken moontlik. Soms word dit ontwerp om newe-effekte te verminder en by die liggaam aan te pas. Kennis van menslike genetika en evolusie oefen toenemend ŉ invloed op medisyne uit en die ontwikkeling van tegnieke in molekulêre biologie, evolusie en genetika beïnvloed mediese tegnologie, praktyk en besluitneming.
Tradisionele medisyne
Tradisionele medisyne (ook bekend as inheemse of volksmedisyne) bestaan uit kennisstelsels wat oor generasies heen binne verskeie gemeenskappe ontwikkel het, voor die bekendstelling van moderne medisyne. Die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) definieer tradisionele medisyne as “die somtotaal van die kennis, vaardighede en praktyke wat op die teorieë, oortuigings en ervarings van verskillende inheemse kulture gegrond is, of dit van toepassing is of nie, wat vir die behoud van gesondheid asook die voorkoming, diagnosering, verbetering of behandeling van fisiese of verstandelike siektes gebruik word.”
In sommige Asiese en Afrika-kulture, maak tot soveel as 80% van die bevolking op tradisionele medisyne staat vir hul primêre gesondheidsbehoeftes. Wanneer dit buite sy tradisionele kultuur aangeneem word, word tradisionele medisyne dikwels alternatiewe medisyne genoem.
Die WGO sê egter “onvanpaste gebruik van tradisionele medisyne of praktyke kan ŉ negatiewe of gevaarlike uitwerking hê” en dat “meer navorsing gedoen moet word om die doeltreffendheid en veiligheid van talle van die praktyke en medisinale plante wat in tradisionele gesondheidstelsels gebruik word, vas te stel.” Die lyn tussen alternatiewe medisyne en kwaksalwery is ŉ netelige kwessie.
Tradisionele medisyne kan geformaliseerde aspekte van volksmedisyne insluit, dit wil sê ou rate wat deur die jare heen oorgelewer is en deur leke beoefen word. Volksmedisyne bestaan uit die genesingspraktyke en idees oor liggaamlike fisiologie en gesondheidsorg wat aan sommige binne ŉ kultuur bekend is, informeel as algemene kennis oorgedra word en deur enige iemand binne die kultuur wat vorige ervaring het, toegepas word. Volksmedisyne staan ook as tradisionele medisyne, alternatiewe medisyne, inheemse medisyne of natuurlike medisyne bekend. Hierdie terme word dikwels as uitwisselbaar beskou, hoewel sommige outeurs een sal verkies danksy bepaalde beklemtonings wat dit verteenwoordig.
Slaphoringaalwyn
Die Slaphoringaalwyn (Aloe speciosa) is 'n aalwyn wat endemies aan die Wes-Kaap en Oos-Kaap is. Dit kom voor vanaf Swellendam tot by die Groot-Keirivier in die Oos-Kaap.
Lys van Formule Een wêreldkampioenskap punteleer metodes
Hierdie is 'n lys van punteleer metodes wat die uislag van die FIA Wêreld Bestuurders- en Vervaardigerskampioenskap sedert 1950 bepaal. Die Kampioenskap word oorhandig aan die bestuurder en vervaardiger wat die meeste punte oor die duur van 'n Kampioenskap-seisoen bymekaar maak.
In sekere seisoene is net 'n sekere hoeveelheid van 'n bestuurder se beste uitslae getel vir die kampioenskaptitel. Dit kan die beste geïllustreer word aan die 1988 Formule Een-seisoen toe die McLaren-bestuurders Alain Prost en Ayrton Senna oorheers het. Prost het in 14 wedrenne òf eerste òf tweede geëindig, en nie die ander twee voltooi nie, tweryl Senna 8 wedrenne gewen het teenoor die 7 van Prost wat beteken het dat hy (Senna) slegs 3 verdere tweede plekke nodig gehad het om die Kampioenskaptitel te verower, ongeag Prost se uitslae. Dit het gelei tot die afwyking waar Prost meer punte gekry het in die seisoen maar nie die kampioen was nie. 'n Nuwe stelsel wat al die punte vir al die wedrenne getel het is ingestel in 1991, saam met 'n addisionele punt vir die wenner.
Die huidige stelsel is in die 2003 seisoen bekend gestel en is ontwerp om meer spanne en bestuurders in staat te stel om meer gereeld punte aan te teken, terwyl die kleiner verskil in punte beteken dat betroubaarheid en herhaalbaarheid dikwels belangriker is as die finale posisie.
Die bestuurder wat oor jare die beste vertoon het in terme van punte is Jim Clark, wie 'n maksimum van 54 punte (6 seges) in die 1963 Formule Een-seisoen en die 1966 Formule Een-seisoen behaal het. Meer onlangs het Michael Schumacher elke wedren van die 2002 Formule Een-seisoen gewen om 144 uit 'n maksimum van 170 punte te kry. Die mees dominante vervaardigerskampioen is Mclaren wat in die 1988 Formule Een-seisoen 199 uit 'n maksimum van 240 punte aangeteken het; hulle was 134 punte voor die naaste teenstander. In 2002 het Ferari 221 punte aangeteken, soveel soos al die ander spanne saam.
27
Die jaar 27 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 27ste jaar van die 1ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Ondernemingsargitektuur
Ondernemingsargitektuur is 'n tydgeordende, dinamiese ontwerp van 'n onderneming in sy geheel, wat:
Ondernemingsargitektuurdomeine
'n Ondernemingsargitektuur bestaan uit verskeie domeine wat die volgende insluit:
Munya Chidzonga
Munya Chidzonga (gebore 13 Junie 1986) is 'n Zimbabwiese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Gentleman (2011), Something Nice from London (2015), en Escape (2016).
Das neugeborne Kindelein, BWV 122
Das neugeborne Kindelein, BWV 122, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Wayne Rogers
Wayne Rogers is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Cool Hand Luke (1967) en The Astro-Zombies (1968), en in die televisiereekse M*A*S*H (1972) en House Calls (1979).
Leeuwenhof
Op 22 Oktober 1693 het goewerneur Simon van der Stel die plaas van 12ha teen Tafelberg as leningsplaas aan die sakeman Guillaume Heems toegeken. Na slegs 2½ jaar verkoop hy die plaas aan Heinrich Oldenland, plantkundige, landmeter en die tuinier van die Kompanjiestuin. Toe hy sterf, verkoop die weduwee die eiendom aan fiskaal Joan Blesius. Waarskynlik het hy die eerste huis op die plaas gebou. In 1764 koop Johan Bräsler, afkomstig uit Kopenhagen, die plaas. Vermoedelik het hy tussen 1764 en 1788 die bestaande huis herbou tot die herehuis soos dit vandag daar ongeveer uitsien. Bräsler het grond bygekoop, inheemse bome aangeplant en met vrugte en groente geboer. Vanaf 1799 tot 1836 is kapt. Johannes Zorn die eienaar. Deur die aankoop van aanliggende grond groei die plaas tot 79ha. Zorn is ‘n suksesvolle boer, het tientalle slawe besit en groot wingerde aangeplant. In 1809 word Zorn as landdros aangestel.
Vanaf 1841 tot 1847 was sir Christoffel Brand, die eerste Speaker van die Kaapkolonie se parlement en vader van pres. J.H. Brand van die Republiek van die Oranje-Vrystaat, eienaar van Leeuwenhof. Daarna is dit tot 1881 in besit van Petrus Johannes Kotzé. Hy was twee maal die burgemeester van Kaapstad en in 1859 lid van die Kaapse parlement. Sy seun John, die later bekende hoofregter van die Zuid-Afrikaansche Republiek en appèlregter van die Unie van Suid-Afrika, is daar gebore. In die Kotzés se tyd het die plaas weens stadsontwikkeling reeds begin verklein. Die fonteine op die plaas is in 1863 deur die munisipaliteit onteien vir die stad se watervoorsieing. In 1881 koop die miljoenêrs Marks en Lewis die plaas. Kort daarna is mynmagnaat Lewis die alleeneienaar en bestaan die plaas maar uit minder as 2ha rondom die herehuis. In die tyd word die huis deeglik opgeknap en verbou en met kunsskatte gemeubileer.
Op 21 Desember 1936 koop die Kaapse Provinsiale Administrasie die huis aan as ampswoning vir die Administrateur van Kaapland. Die KPA het sedertdien weer van die aanliggende grond teruggekoop.
Vierhoek
'n Vierhoek is 'n veelhoek wat uit vier sye en vier hoeke bestaan. Dit is naas die driehoek die eenvoudigste veelhoek of poligoon. Die som van die hoeke van ′n vierhoek is 360 grade. As die vierhoek een gestrekte hoek het, word dit 'n ontaarde vierhoek genoem.
'n Paar besondere vierhoeke:
Citoyen
Citoyen is eintlik die Franse woord vir "burger". Tydens die Franse Rewolusie vervang dit van 1792 tot 1804 die aristokratiese "Monsieur" as aanspreekvorm. Dit word nog eens tydens die Rewolusie van Februarie 1848 (Tweede Republiek) gebruik.
Venus, Limpopo
Venus is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is 38 km wes van Polokwane geleë.
Rachael Harris
Rachael Harris (gebore 12 Januarie 1968) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Hangover (2009) en Diary of a Wimpy Kid (2010), en in die televisiereekse Suits (2011) en Lucifer (2015).
28
Die jaar 28 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 28ste jaar van die 1ste eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Esmé Berman
Esmé Berman (2 Julie 1929 – 4 Junie 2017) was 'n skrywer, lektor, navorser, uitsaaier, historikus en kunskonsultant. Sy is in Johannesburg gebore. Op 20 November 1970 het haar boek Art and Artists of South Africa verskyn. Dit was voor Kersfees van daardie jaar uitverkoop en is vier keer herdruk.
Berman het op die ouderdom van 15 gematrikuleer en studeer daarna drama by die Trinity College in Londen. Sy verwerf 'n B.A.-graad asook honneursgrade in sielkunde en kuns. In 2016 het die Universiteit van die Witwatersrand 'n eredoktorsgraad aan haar toegeken. Sy het die laaste paar jaar voor haar dood aan parkinsonsiekte gely. Sy was getroud met Hymie Berman.
Vlag van Suid-Georgië en die Suidelike Sandwicheilande
Die vlag van Suid-Georgië en die Suidelike Sandwicheilande, ’n Britse oorsese gebied is iewers tussen 1999 en 2002 in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n blou Britse vaandel met die wapen van die eiland op die wapperkant.
Die vlag word vertoon oor die regeringsnedersettings op Suid-Georgië-eiland en die wetenskapstasies van die Britse Antarktiese Opname. Die oorspronklike vlag het ’n kleiner weergawe van die wapenskil in ’n wit skyf vertoon maar is tussen 1999 en 2002 verander na die huidige ontwerp.
Daar is ook ’n vlag wat die Burgerlike Kommissaris van die Gebied verteenwoordig. Dit is ’n Union Jack met die wapenskild in die middel. Aangesien die Burgerlike Kommissaris ook die Goewerneur van die Falklandeilande is. word die vlag slegs gebruik wanneer die Kommissaris die gebied besoek. Die oorspronklike weergawe van die kommissaris se vlag het slegs wapenskild bevat maar is in 1999 verander.
Wijnjewoude
Wijnjewoude (Wes-Fries: Wynjewâld) is 'n dorp in die Nederlandse provinsie Friesland. Die dorp lê tussen Drachten en Oosterwolde en ressorteer onder die munisipaliteit Opsterland (Wes-Fries: Opsterlân).
Kamtsjatka-bruinbeer
Die Kamtsjatka-bruinbeer (Ursus arctos beringianus) is 'n bruinbeer en een van die eksotiese diersoorte wat in Siberië voorkom. Dit word op die Kamtsjatka-skiereiland, die Koeril-eilande, wes van die See van Ochotsk en op die Sjantar-eilande aangetref. Dit is nou verwant aan die bruinbere van Alaska. Kamtsjatka-bruinbere is van die mees gesogte diere om in Rusland te jag en kliënte betaal duisende rande om een te kan skiet.
Rekenaarhardeware
Rekenaarhardeware (ook soms apparatuur genoem, teenoor sagteware of programmatuur) behels die tasbare komponente waaruit 'n rekenaar bestaan. Die onderskeid tussen hardeware en sagteware is soms onduidelik, byvoorbeeld in die geval van fermware.
Sekere komponente kom in meeste rekenaars voor: verwerker, geheue, kommunikasiebus(se), toevoer- en afvoertoestelle.
Persoonlike rekenaar
Persoonlike rekenaars bevat gewoonlik ten minste die volgende hardeware:
Volledige eenhede
(Gesorteer van groot na klein)
Lys van die staatsgedigte van deelstate in die Verenigde State van Amerika
Dit is 'n lys van die amptelike staatsgedigte van die state in die Verenigde State van Amerika. Dié gedigte geld as federale simbole van die betrokke staat in die Verenigde State van Amerika.
Liebster Immanuel, Herzog der Frommen, BWV 123
Liebster Immanuel, Herzog der Frommen, BWV 123, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Tongayi Chirisa
Tongayi Chirisa (gebore 8 Augustus 1981) is 'n Zimbabwiese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Skin (2008) en in die televisiereekse Crusoe (2008) en American Horror Story (2011).
Erythrina
Erythrina is 'n plant genus wat hoort tot die sub-familie Papilionoideae wat op sy beurt weer hoort tot die familie Fabaceae. Hierdie genus bevat die koraalbome; hulle is wydverspreid, skouspelagtig in die blomtyd en welbekend. Die genus is gedurende die migrasie van Ystertydperkse boere in Suider-Afrika versprei. Dit is bekend dat koraalbome alkaloïed, 'n gifstof wat spierverlamming veroorsaak, bevat. Wanneer spiere wat by die asemhalingsproses betrokke is, deur die gifstof verlam word, kan versmoring intree.
Beskrywing
Die meeste spesies groei net in warm streke, maar 'n aantal kom tog op die Hoëveld voor. Koraalbome is meestal doringagtig, met verdikte stamme en wortelstelsels. Die blomme is buisvormig en koraalrooi of oranje, alhoewel pienk, roomkleurige en wit blomme ook soms voorkom.
Die bome is bladwisselend en al die spesies het getrifolioleerde (d.w.s. drieledig saamgestelde) blare. Die peule is tussen die individuele sade saamgesnoer. Twee blare staan regoor mekaar en die derde is aan die terminale punt. Die blaarstele en takke is van dorings voorsien en die boom dra knopperige peule. Die sade is oranje tot helderrooi met 'n swart kol, behalwe in die geval van die aalwynkoraalboom wat 'n wit kol het. Wanneer die saadjies, wat omtrent so groot soos ertjies is, ryp word, bars die peule oop. Die sade ontkiem maklik en kan geplant word.
Verskeidenheid
Daar bestaan 100 spesies koraalbome (genus Erythrina), waarvan minstens 8 in Suider-Afrika voorkom. Die kuskoraalboom (Erythrina caffra) en die gewone koraalboom (Erythrina lysistemon) word dikwels met mekaar verwar. Die kuskoraalboom kom egter net in die suidoostelike kusstreke van Suid-Afrika (Oos-Kaap en KwaZulu-Natal) voor, terwyl E. lysistemon in die Oos-Kaap, KwaZulu-Natal, Gauteng en in dele van Zimbabwe en Mosambiek aangetref word.
Die kuskoraalboom is 'n veel groter boom as E. lysistemon. Terwyl laasgenoemde ŉ hoogte van 9 tot 12 m bereik, word die kuskoraalboom 18 tot 24 m hoog. Albei spesies groei in warm streke waar geen ryp voorkom nie. E. lysistemon blom in die winter en hoe droër dit is, hoe mooier en weliger is die blomme. Die kuskoraalboom blom egter in die lente. Albei spesies het eiervormige, toegespitste blare, terwyl buisvormige blomme in digte aarvormige trosse saamgevoeg is.
Die breëblaarkoraalboom (E. latissima) is 'n minder bekende spesie. Dit word in die laerliggende dele van Transkei, KwaZulu-Natal, eSwatini, die Laeveld, Mosambiek en Zimbabwe aangetref. Die breëblaarkoraalboom is nie so skouspelagtig as ander inheemse soorte nie. Dié ronde, gespreide boom word van 4,5 tot 6 m hoog.
Die kleinkoraalboom (E. humeana) kom in Suid- en Sentraal-Afrika voor. Die boom word in die warm, oostelike dele van Suid-Afrika aangetref en is maar 1,8 tot 2,4 m hoog. Die blomme sit aargewys aan lang, kaal stingels wat pluimvormig uitsprei. Die boom dra in die middel van die somer bloedrooi blomme.
Die ploegbreker (E. zeyheri) het die naam gekry omdat hy so ŉ geweldige groot en verdikte ondergrondse wortelstok het. Die boom groei inderwaarheid onder die grond en net die takke steek bo uit. Dit is ook die enigste koraalboom wat rypbestand is. Die ploegbreker groei hoofsaaklik in die hoogliggende dele van Suid-Afrika en het heldergroen eiervormige of hartvormige blare. Die ploegbreker het ook buisvormige, helderrooi blomme wat in aarvormige pluise gedra word.
Die vuurpylkoraalboom (E. abyssinica) word in Zimbabwe en dele van Mosambiek aangetref en lyk baie soos die breëblaarkoraalboom.
Die Namibkoraalboom (E. decora) is 'n spesie wat slegs in Namibië aangetref word. Dit is 'n struikagtige boom wat 3 tot 4 m hoog word, maar soms 'n hoogte van 8 m bereik. In baie ongunstige toestande verdwerg die boom soms tot 'n struik van 50 cm. Die blomme is helderrooi en bloei gedurende die somer.
Die aalwynkoraalboom (E. livingstoniana) is 'n groterige, gespreide boom wat tot 15 m hoog word en net in dele van Mosambiek en Zimbabwe aangetref word.
Die Brasiliaanse koraalboom (E. crista-galli) is 'n struik wat 3,5 tot 5 m hoog word. Die plant is nie teen koue bestand nie en kom oorspronklik van Brasilië, hoewel dit as sierplant in Suid-Afrikaanse tuine aangeplant word. Die blare is ovaalvormig en dofgroen. Die blomme is ook koraalrooi en peulvormig, maar bars later oop en ontbloot 'n wye kroonblaar en 'n stewige meeldraad. Die blomme is ook in trosse aan die takeindpunte versamel. Die plant blom gedurende die lente of vroeë somer.
Die tamboekiedoring (E. acanthocarpa) is ook 'n struik (1 tot 1,8 m) en is een van die mooiste koraalbome. Die plant kom hoofsaaklik in Oos-Kaap voor. Die tamboekiedoring het ŉ geweldige dik wortelstelsel en het eiervormige, blougroen blare en rooi blomme met groengeel punte. Die boom blom vir 'n baie kort tyd (3 tot 4 weke) in die lente. Die blomme ontwikkel uit harige blomknoppe en is plat en buisvormig.
Neerijnen
Neerijnen is ’n dorp en voormalige munisipaliteit in die provinsie Gelderland in Nederland.
Op 1 Januarie 2019 is Neerijnen opgegaan in die nuwe munisipaliteit West Betuwe.
Thamalakane-ghieliemientjie
Die Thamalakane-ghieliemientjie (Barbus thamalakanensis) is 'n varswatervis wat voorkom in die Okavangorivier en die boonste gedeelte van die Zambezirivier. In Engels staan die vis bekend as Thamalakane barb.
Oos-Siberiese bruinbeer
Die Oos-Siberiese bruinbeer (Ursus arctos collaris) is ’n subspesie van die bruinbeer wat voorkom in van Oos-Siberië tot die Lena-rivier en Kolima, en oor die algemeen dwarsoor Jakoetië en die Altaigebergte.
Thamalakane-ghieliemientjie
Voorkoms
Die vis het 'n slank lyf met twee pare baarde om die mond. Die vis is deurskynend bruin aan die bokant, silwerwit aan die kante en die onderkant. Daar is 'n swart streep vanaf die punt van die snoet tot by die basis van die stertvin en daar is ook 'n swart kol op die basis van die anale vin. Gedurende die broeityd word die mannetjies goudkleurig. Die vis word tot 40 mm groot.
Habitat
Die vis leef naby die oewers van riviere in water wat digte plantegroei het. Hulle vreet insekte.
29
Die jaar 29 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 29ste jaar van die 1ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Leif Juster
Leif Juster (14 Februarie 1910 – 25 November 1995) was 'n Noorse akteur, skrywer, en komponis. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Den forsvundne pølsemaker (1941), Fools in the Mountains (1957), en Bussen (1961).
Namibkoraalboom
Die Namibkoraalboom (Erythrina decora) is 'n middelgroot boom wat slegs voorkom op droë, klipperige bosveld in die noorde van Namibië. Die boom het 'n dik, kurkagtige bas.
Warmwaterbronne van Suid-Afrika
Suid-Afrika het ongeveer 90 bekende warmwaterbronne (met 'n temperatuur van bo 25°C)  waarvan 'n derde as vakansieoorde benut word.
Aalwynkoraalboom
Die aalwynkoraalboom (Erythrina livingstoniana) is 'n boom wat in die Zimbabwiese laeveld, die Benede-Limpoporiviervallei en Mosambiek voorkom. Die boom verskil van die ander koraalbome deurdat sy sade 'n wit kol op het in stede van swart.
Palamedes
Palamedes (Grieks: Παλαμήδης) is in die Griekse mitologie die seun van die seeheld Nauplius en ’n prinses van Kreta, Klumene. Hy het in die Trojaanse Oorlog aan die kant van die Grieke teen Troje geveg.
Ekspedisie teen Troje
Nadat Paris vir Helena na Troje geneem het, het Agamemnon Palamedes na Itaka gestuur om Odusseus te gaan haal, omdat hy een van dié was wat belowe het om Helena en Menelaos se huwelik te verdedig. Odusseus wou nie die eed nakom nie en het sy lande geploeg met ’n donkie en ’n os voor dieselfde ploeg, wat veroorsaak het dat die ploeg woes heen en weer geruk het omdat die diere nie ewe groot was nie. Palamedes het vermoed wat aan die gang was en het Odusseus se babaseun Telemachos voor die ploeg geplaas. Odusseus het ophou ploeg en gewys hy is by sy volle sinne.
Dood
Antieke bronne verskil oor die omstandighede om Palamedes se dood.
Odusseus het Palamedes nooit vergewe dat hy sy seun se lewe in gevaar gestel en hom gedwing het om aan die oorlog deel te neem nie. Toe Palamedes die Grieke aanraai om terug te keer huis toe, het Odusseus goud in sy tent weggesteek en ’n vals brief geskryf wat lyk of dit van koning Priamos van Troje af kom. Die brief en goud is in die tent ontdek en die Grieke het hom daarvan beskuldig dat hy ’n verraaier is. Odusseus en Diomedes het Palamedes toe gestenig. Volgens ’n ander weergawe het die twee vegters hom tydens ’n hengeluitstappie verdrink. Nog ’n weergawe lui dat hy na ’n put gelok is op soek na ’n skat en dat klippe hom doodgeval het. Hoewel Palamedes ’n belangrike karakter in sommige weergawes van die Trojaanse Oorlog is, word hy glad nie in Homeros se Ilias genoem nie.
Umzumbe Plaaslike Munisipaliteit
Die Umzumbe Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Ugu-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Palamedes
Dood
Ovidius bespreek Palamedes se rol in die Trojaanse Oorlog in die Metamorfoses. Palamedes se lot word beskryf in Vergilius se Eneïde. In Plato se Apologie sê hy dat Sokrates daarna uitsien om in die hiernamaals met Palamedes te praat. Euripides en baie ander dramaturge het werke oor sy lot geskryf.
Hyginus vertel ook ’n verhaal waarvolgens Palamedes 11 letters van die Griekse alfabet geskep het.
Juliet Stevenson
Juliet Stevenson (gebore 30 Oktober 1956) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Truly Madly Deeply (1990), Emma (1996), Nicholas Nickleby (2002), en Bend It Like Beckham (2002).
Waschbank, Limpopo
Waschbank is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is 36 km wes van Polokwane geleë.
30
Die jaar 30 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 30ste jaar van die 1ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Intertekstualiteit
Intertekstualiteit is die vorming van die betekenis van 'n teks deur ander tekste. Dit kan verwys na 'n outeur wat uit ander tekste leen of 'n vroeër teks verwerk of vervorm, of na 'n leser wat na een teks verwys terwyl hy 'n ander een lees. Die term "intertekstualiteit" is self ook al meermale geleen en vervorm sedert dit die eerste keer deur die poststrukturalis, Julia Kristeva, in 1966 gebruik is. Aldus William Irwin het die term "amper so veel betekenisse as gebruikers gekry, van diegene wat getrou aan Kirsteva se oorspronklike visie is tot dié wat dit slegs as 'n stylvolle manier gebruik om van toespelings en invloed te praat" (Irwin, 228).
Adam Croasdell
Adam Croasdell (gebore 10 Julie 1980) is 'n Zimbabwiese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse NCIS (2003), Supernatural (2005), en Bond, James Bond (2012).
Marthinus Smuts Louw
Dr. Marthinus Smuts (Tinie) Louw (1888 - 1979), was 'n Suid-Afrikaanse finansier. Hy is op 15 Augustus 1888 in Ladismith gebore en ontvang opleiding aan die universiteite Stellenbosch en Edinburgh. Hy gee eers onderwys in die Oranje-Vrystaat en sluit later by Sanlam aan. Hy is die eerste Afrikaner was as aktuaris kwalifiseer. Hy is die stigter van baie belangrike finansiële instellings onder andere Bonuskor, wat kapitaal deur middel van 'n nuwe metode in miljoene gemobiliseer het. Hy is die eerste Suid-Afrikaner wat 'n toekenning uit die Verwoerd-Trust ontvang het. Dit is toegeken in September 1965. Hy sterf op 1 Maart 1979.
Eris (dwergplaneet)
Eris, amptelik 136199 Eris en simbool, is die dwergplaneet (en plutoïde) in die Sonnestelsel met die grootste massa. Met 'n deursnee van 2 326 km is dit die tweede grootste dwergplaneet (effens kleiner as Pluto). Dit is bekend nadat New Horizons laasgenoemde se deursnee in Julie 2015 as 2 376,6 km gemeet het.
Geskiedenis
Eris is op 5 Januarie 2005 ontdek deur 'n span sterrekundiges van die Palomar-sterrewag in Kalifornië onder leiding van Mike Brown, wat dit tydelik "Xena" gedoop het (na die hoofkarakter in die televisiereeks Xena: Warrior Princess).
Die ontdekking is later daardie jaar bevestig. In September 2006 is dit genoem na Eris, die Griekse godin van twis en onenigheid.
Eienskappe
Eris is drie keer verder van die son af as Pluto, naamlik 96,7 AE. Dit is die voorwerp met die negende grootste massa wat regstreeks om die Son wentel, en die 16de grootste massa in die Sonnestelsel (sewe mane is swaarder as al die bekende dwergplanete). Dit is ook die grootste liggaam wat nog nie deur ’n ruimtetuig besoek is nie. Eris het ’n deursnee van 2 326 km. Sy massa is sowat 0,27% van die Aarde s'n en sowat 27% meer as Pluto s'n, hoewel Pluto groter is.
Eris is verder as die Kuiper-gordel geleë, in 'n streek wat as die verstrooide skyf bekend staan. Dit het self 'n natuurlike satelliet, Disnomia. Onlangse waarnemings het geen aanduidings van ander mane gevind nie. Met die uitsondering van 'n paar komete en, wat op 17 Desember 2018 ontdek is, is Eris en Disnomia die mees afgeleë natuurlike voorwerpe in die Sonnestelsel.
Brandvlei-warmbron
Die Brandvlei-warmwaterbron het weens die vergroting van die Marais-meer as deel van die Groter Brandvlei-staatswaterprojek verlore geraak.
Die bron was 'n ses kilometer suid van Worcester in die rigting van Villiersdorp op die terrein van die Brandvlei-gevangenis. Met die 11 000 m³ water per 24 uur teen 64,2°C wat die bron gelewer het, was dit die sterkste en warmste warmwaterbron in die land. Nou het die bron onder die water verdwyn en loop dit in die dam.
Hoër op teen die berg is die aar oopgeboor en word water uitgepomp vir gebruik deur die gevangenis. Hierdie bronwater is suiwer, smaakloos, swak gemineraliseerd en sonder bewese geneeskragtige waarde. Die bron is nooit behoorlik benut nie. Waarskynlik omdat dit ver van die vroeёre hoofroetes na die binneland was en dalk ook omdat dit te warm was. Die naam Brandvlei verwys na die stoomwolke wat uit die bron opgestyg het.
31
Die jaar 31 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 31ste jaar van die 1ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Uitheemse plante
Uitheemse plante is plante van elders wat, hoofsaaklik deur die verspreiding deur mense, in gebiede gevestig is wat nie hul natuurlike habitat is nie. Dit maak dié plante nie noodwendig ongewens nie maar dit kan in sommige gevalle met inheemse plante meeding om water en voeding en dit selfs verdring.
Die Afrikaanse woord uitheems, wat vreemd, buitelands of eksoties beteken, kom van Nederlands. Dit is saamgestel uit uit en heem, wat Nederlands is vir woonplek.
Aangepaste plante
Die aanpassingsvermoë van uitheemse plante val op. Derduisende daarvan voel net so tuis in nuwe omgewings as in hul gebied van oorsprong.
Volgens die bevindinge van 'n gesamentlike navorsingsprojek wat deur 33 navorsingsinstellings van oor die wêreld aangepak is, was daar in 2015 reeds sowat 13 200 spesies van uitheemse plante wat hulle op 83% van die aarde se oppervlak gevestig het. Dit sluit 481 vastelandgebiede en 362 eilande in.
Veral Noord-Amerika – waar net minder as 6 000 uitheemse plante hulle gevestig het sedert dié gebied sedert die 15de eeu deur Europeërs ontdek is – het baie gewenste en ongewenste mededingers vir hul inheemse plante gekry. In Europa is daar sowat 4 000 uitheemse spesies.
Die navorsingsresultate is op 19 Augustus 2015 in die Britste koerant The Independent gepubliseer en dui daarop dat reeds 4% van plante “burgerskap” in ander lande het. Genaturaliseerde plante is in baie gevalle onskadelik en selfs welkom, is die gevolgtrekking, maar dit veroorsaak probleme vir endemiese spesies van flora en ook fauna.
Die voorbeeld word genoem van Europese bome wat op eksotiese eilande gevestig is en die eilande se eie inheemse bome verdring, waarin inheemse voëls verkies om nes te bou. Die vuurkop-kolibrie in die Stille Oseaan word reeds daardeur bedreig.
Gewenste uitheemse plante
Uitheemse plante wat oor die wêreld geplant is en algemeen verbou word, is alledaags. Verskeie uitheemse plante wat in Suid-Afrika en verskeie wêrelddele voorkom, is belangrik vir voeding (en dus die landsekonomie) en selfs die estetiese waarde daarvan. Enkele voorbeelde kan genoem word:
Onkruid
Onkruidsoorte is in beide hul land van oorsprong en genaturaliseerde lande ongewens: dit verlaag oesopbrengste en moet so doeltreffend moontlik beheer word.
In Suid-Afrika is daar baie onkruidsoorte en indringerplante wat uitheems is. Dit sluit in:
Giftige plante
Verskeie uitheemse plante is giftig. So word daar vertel van hoe die gif van die kasterolieboom (Ricinus communis) – wat van Sentraal-Afrika kom – gebruik is om die Bulgaarse joernalis Georgi Markov in 1978 te vermoor, nadat hy Bulgarye se regering gekritiseer het. Hy is in Londen met die punt van ’n sambreel gesteek, waarna ’n gifkapsule tydens sy nadoodse ondersoek in sy been gevind is.
Wasbeerhond
Die wasbeerhond (Nyctereutes procyonoides), ’n lid van die Canidae-familie (wat honde, wolwe en jakkalse insluit), is inheems aan Oos-Asië. Dit het sy naam gekry vanweë sy ooreenkoms met die wasbeer (Procyon lotor), maar is nie naby daaraan verwant nie. Die wasbeerhond kom veral in woude voor in China, Korea, Japan en Noordoos-Rusland. Die gemiddelde volwasse dier is sowat 65 cm lank en wyfies skenk die lewe aan 15 kleintjies of meer op ’n slag.
Clayton Rohner
Clayton Rohner (gebore 5 Augustus 1957) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Just One of the Guys (1985) en in die televisiereekse The X-Files (1993), Good vs Evil (1999), en Ozark (2017).
Mit Fried und Freud ich fahr dahin, BWV 125
Mit Fried und Freud ich fahr dahin, BWV 125, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Erhalt uns, Herr, bei deinem Wort, BWV 126
Erhalt uns, Herr, bei deinem Wort, BWV 126, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Taung, Limpopo
Taung is 'n klein nedersetting wes van Polokwane, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Kagisano-Molopo Plaaslike Munisipaliteit
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Zambezikiaat
Die zambezikiaat (Baikiaea plurijuga) is 'n middelgroot tot groot boom wat voorkom in die sentrale deel van Zimbabwe weswaarts na Kaokoland. Dit kom in Angola, Botswana, Namibië, Zambië en Zimbabwe voor. Die boom groei in diep sand. Die boom is gesogte meubelhout. Die boom se FSA-nommer is 206.
Dzūkija
[[Lêer:Liet-etno-regionai.png|duimnael| Etnografiese geweste in die huidige Republiek van Litaue
Dzūkija of Dainava is een van die vyf historiese etnografiese geweste in Litaue. Dzūkija, wat in die suide van die land geleë is, behels die distrik Alytus en die grootste deel van die distrik Vilnius, insluitende die Litause hoofstad. Dit is veral 'n kulturele gewes wat volgens die tradisionele leefstyle en dialekte van die plaaslike Litause bevolking (meestal boere in plattelandse gebiede) gedefinieer word, maar nooit as 'n politieke of administratiewe eenheid bestaan het nie. Alytus word - ofskoon dit nie die grootste nedersetting in Dzūkija is nie - tradisioneel as sy hoofstad beskou.
In die Middeleeue is Dzūkija minder sterk deur die magsuitbreiding en aanvalle van die Duitse Orde geraak as die ander vier etnografiese geweste. Die distrik Vilnius, wat in die ooste aan Wit-Rusland grens, word deur 'n groot minderheid inheemse Poolssprekendes bewoon, terwyl daar in die Alytus-distrik, wat aan Pole grens, net baie klein groepe Poolssprekendes aangetref word. In albei distrikte is daar ook minderhede Wit-Russe.