cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Genootskap van Regte Afrikaners
Aanloop tot die woordeboeke
Van die 1870's tot 1903 het etlike korter of langer woordelyste die Afrikaanse leksikologie aangevul. Daar was dié van A. Pannevis (Bouwstoffen), D.U.M. (English and Cape Dutch, 1872), H.A.L. Hamelberg (Het Nederlandsch in den Oranje-Vrystaat, 1879), Theod. M. Tromp (De Afrikaansche Taal, 1879), F. Baron van Hogendorp ('n bespreking van Tromp se boek, 1879), adv. Wessels (Cape Dutch, 1880), H.C.V. Leibbrandt (Het Kaapsch Hollandsch, 1882), C. Stoffel (Eene wettige dochter der Hollandsche Taal, 1882), N. Mansvelt (Kaapsch-Hollandsch Idioticon, 1884), J. te Winkel (Het Nederlandsch in Noord-Amerika en Zuid-Afrika, 1896), ds. Willem Postma (Afrikaanse woordgebruik, 1896), D.C. Hesseling (Het Hollandsch in Zuid-Afrika, 1897) en G.J. Boekenoogen (Afrikaansch en Noord Hollandsch, 1903).
Tweede taalmonument
Die Afrikaanse Taalmonument is op 14 Augustus 1975 geopen in die eertydse huis van Gideon Malherbe. Hierdie monument staan ook bekend as die Tweede Taalmonument. Die Tweede Taalmonument is in 1975 voltooi om die halfeeu te gedenk van die amptelike erkenning van Afrikaans as 'n selfstandige taal afsonderlik van Nederlands.
Marcus Paus
Marcus Paus (gebore 14 Oktober 1979 in Oslo) is 'n Noorse komponis. Hy is een van die mees gespeelde moderne Skandinawiese komponiste en is bekend vir sy fokus op tradisie, tonaliteit en melodie. Hy skryf kamermusiek, koorwerke, solowerke, konserte, orkeswerke, operas, simfonieë, kerkmusiek en musiek vir film en televisie.
Victor Hugo
Victor Hugo (26 Februarie 1802 Besançon – 22 Mei 1885 Parys) was ŉ Franse skrywer, digter en dramaturg. Hy word as een van die belangrikste Franse skrywers van alle tye beskou. Buiten sy skrywerswerk was hy ook invloedryk in politieke en intellektuele kringe gedurende die 19e eeu. Victor Hugo se beroemdste en gewildste romans was Notre-Dame de Paris (1831) (beter bekend as die Boggelrug van Notre-Dame, of die Klokkeluier van Notre-Dame) en Les Misérables (1862). Hugo het ook sosiale en historiese romans geskryf. Sy nuwe idees, wat hy hoofsaaklik deur middel van toneel kenbaar gemaak het, het Hugo die voorste dramaturg in die Franse Romantiek gemaak.
Sy ouers het hulle later in Parys gevestig. Hugo het reeds gedurende sy skooljare sy literêre begaafdheid laat blyk, en op 20-jarige leeftyd het hy met 'n bundel klassieke gedigte, Odes (1822), sy debuut gemaak. In 1819 het hy en sy broers die tydskrif Concervateur Littéraire begin, en in 1822 is hy met Adèle Foucher getroud. Juliette Drouet, met wie hy van 1833 tot met haar dood in 1883 'n verhouding gehad het, het 'n groot rol in sy lewe gespeel.
Hugo het aan die tydskrif La muse française (gestig in 1823) meegewerk en daar, in die kring van Charles Nodier (1780-1844), begin om sy vernuwende idees oor die literatuur voor te berei. Die vernuwing het begin met die voorwoord van sy toneelstuk Cromwell (1827). Die gedenkwaardige opvoering van Hernani (1830), waartydens die toeskouers met mekaar slaags geraak het en wat in die geskiedenis as die "Bataille d'Hernani" bekend staan, het gelei tot die uiteindelike deurbraak van die Franse Romantiek.
Van toe af was Hugo die onbetwiste leier van die Franse Romantiese beweging. Hugo het as prosaskrywer ook welslae behaal, met onder meer Notre-Dame de Paris (1831), waarin hy 'n baie suggestiewe beeld van Parys as 15e-eeuse stad gegee het, en waarin die Notre-Dame as hoofkerk sentraal gestaan het. In die sosiale roman Les misérables (1862) het Hugo vir die versagting van strafmaatreëls in die Franse regspraak gepleit.
As afgevaardigde in die konstituante was hy nog 'n aanhanger van Lodewyk Napoleon, die latere keiser Napoleon III, maar sy gevoel het gou verander. Vanweë sy steun aan die opposisie is hy gedwing om in ballingskap te gaan, eers in Brussel (1851 - 1852) en toe op die Kanaaleilande (1852- 1870). Pas na die totstandkoming van die Derde Republiek (1871) het hy na Parys teruggekeer en in 1876 het hy lid van die senaat geword. Hugo het sy gewildheid in groot mate aan sy literêre loopbaan te danke gehad. Met sy bundel Les orientales (1828) het Hugo hom as Romantiese digter gevestig.
Volgens Hugo kon enigiets die onderwerp van sy gedigte wees, ŉ opvatting wat die bestaan van die sogenaamde "poëtiese taal" ernstig aangetas het. Die digter het, syns insiens, 'n duidelike taak gehad: as leier van die mense moes hy op die liefde en geregtigheid wys. Hugo het 'n aantal liriese digbundels geskryf onder die titels Les feuilles d'automne (1831), Les chants du crépuscule (1835), Les voix intérieures (1837) en Les rayons et les ombres (1840). Die toon van Les châtiments (1853), waarin Hugo sy eie leeftyd aan die kaak stel deur vroeëre tydperke op te hemel, is satiries. Hierdie bundel het dan ook 'n sterk epiese karakter. In Les contemplations (1856) is die toon weer liries van aard.
Die digter word voorgestel as 'n siener wat deur die magiese krag van sy woorde met die bonatuurlike in verbinding tree. Met La légende des siècles (1859) het Hugo 'n "epos van die mensheid" geskryf, waarmee hy vooruitgang probeer aantoon het. In 1866 het die roman Les travaifleurs de la mer (1866) verskyn, gevolg deur I'Homme qui rit (1869) en Ouatre-vingt treize (1874). Victor Hugo was so beroemd dat hy na sy dood op 22 Mei 1885 in Parys 'n staatsbegrafnis gekry het. Sy laaste rusplek is in die Panthéon in Parys.
Werk
'n Kronologiese uiteensetting van sy belangrike toneelstukke, romans en gedigte:
Glas grootoog
Die Glas grootoog (Heteropriacanthus cruentatus) is 'n vis wat voorkom in die westelike Atlantiese Oseaan, die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika van Kenia tot by die Aliwal-bank naby Umkomaas. In Engels staan die vis bekend as die Glass bigeye.
Charles Maurice de Talleyrand-Périgord
Charles Maurice de Talleyrand-Périgord, (Prins van Benevento en later Prins Talleyrand, 2 Februarie 1754 – 17 Mei 1838) was 'n biskop, diplomaat en staatsman wat in diens van Frankryk gestaan het.
Hy het as priester gestudeer, is in 1779 geordende en in 1788 as Biskop van Autun aangestel. Met die uitbraak van die Franse Rewolusie word hy namens die geestelikes lid van die 1789 Nasionale Konstitusionele Vergadering (Assemblée nationale constituante). Daar ondersteun hy revolusionêre beginsels en is in 1791 deur Pous Pius VI geskors. Dieselfde jaar is die kerkseiendom deur die staat onteien, dus verloor hy sy inkomste van die bisdom van Autun en hy bedank as biskop.
In 1797 word hy minister van buitelandse sake waar hy in ooreenstemming met Napoleon gekom het. Saam met Lucien Napoleon, het hy deelgeneem in die staatsgreep van 1799 en hy is deur Napoleon beloon om weer minister van buitelandse sake te word. In 1807, toe Napoleon Spanje ingeval het, besef hy dat Napoleon nooit Spanje sal oorwin nie en bedank hy as minister. Hy bly 'n kritikus van Napoleon se buitelandse beleid en nadat Napoleon in 1814 afgesit is, word hy alweer minister van buitelandse sake, dié keer vir die Franse monargie onder Loedewyk XVIII. Hy het Frankryk by die Kongres van Wene verteenwoordig en in Julie 1815 word hy eerste minister van Frankryk. In September 1815 bedank hy as eerste minister en tot 1830 was hy 'n kritikus van die regering. Na die 1830 opstand is die Franse monargie gerformeerd en Lodewyk-Philippe word koning in plaas van Karel X. Hy is toe as Franse ambassadeur na die Verenige Koninkryk aangestel.
.nc
.nc is die Internettopvlakdomein vir Nieu-Kaledonië.
Eksterne skakels
Toppdomän
.nf
.nf is die Internettopvlakdomein vir Norfolkeiland.
Onsekerheidsbeginsel
In kwantumfisika, verwys die Heisenberg onsekerheidsbeginsel na die stelling dat die waarneem van die posisie van 'n partikel in 'n klein deel van ruimte die momentum daarvan onseker maak; en teenoorgesteld as die momentum presies gemeet word is die posisie van die partikel onseker.
Patricia Wettig
Patricia Wettig (gebore 4 Desember 1951) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent City Slickers (1991) en in die televisiereekse Thirtysomething (1987) en Alias (2001).
Onsekerheidsbeginsel
In kwantummeganika het die posisie en momentum van partikels nie presiese waardes nie, maar eerder 'n waarskynlikheidsverspreiding. Daar bestaan geen toestande waar 'n partikel oor beide 'n definitiewe posisie én 'n definitiewe momentum beskik nie. Hoe nouer die waarskynlikheidsverspreiding van die posisie is, hoe wyer word die momentum s'n.
Fisies vereis die onsekerheidsbeginsel dat wanneer die posisie van 'n atoom gemeet word met 'n foton, die weerkaatsde foton die momentum van die atoom met 'n onsekere hoeveelheid sal verander wat omgekeerd eweredig sal wees aan die akkuraatheid van die meting van die posisie. Die mate van die onsekerheid kan nooit laer wees as die beperking wat deur die beginsel daargestel is nie, ongeag van die eksperimentele opstelling.
'n Wiskundige stelling van die beginsel is dat elke kwantumtoestand die eienskap het dat die kwadratiese gemiddelde afwyking van die posisie vanaf sy gemiddelde (die standaardafwyking van die X-verspreiding):
vermenigvuldig met die kwadratiese gemiddelde afwyking van die momentum vanaf sy gemiddelde (die standaardafwyking van P):
nooit kleiner kan wees as die klein vaste veelvoud van Planck se konstante nie:
Frank Atkinson (akteur)
Frank Atkinson (19 Maart 1893 – 23 Februarie 1963) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente King of the Castle (1936), Not So Dusty (1936), en Great Expectations (1946), en in die televisiereeks The Black Arrow (1958).
Maatskaplike vooruitgang
Maatskaplike vooruitgang of sosiale vooruitgang word gedefinieer as die vooruitgang van die samelewing wat die samelewing uit die algemene oogpunt verbeter, soos gesien deur dié wat die verandering veroorsaak. Die begrip, maatskaplike vooruitgang, is in 19de eeuse maatskaplike teorieë ingevoer, veral in die teorieë van maatskaplike ewolusioniste soos August Comte en Herbert Spencer. Dit was teenwoordig in die Verligting se geskiedenisfilosofieë.
Op die stadium toe belangegroepe met die gedagte van maatskaplike vooruitgang vorendag gekom het, is dit as geweldig radikaal beskou. Die rede hiervoor is dat mense tot op daardie stadium die maatskaplike orde as onveranderbaar, en dikwels deur 'n hoër gesag bepaal, beskou het. Met ander woorde sou uiteindelik die gode die maatskaplike stelsel geskep het, en die stelsel asook die plek wat mense binne daardie stelsel beklee het was ewigdurend, konstant en permanent (maar wel siklies, soos die seisoene). Niks het werklik verander nie, en hoe meer dit verander het hoe meer sou dit dieselfde bly; die klem is geplaas op die waarneem van die konstante, ewigdurende aspekte in die lewe. Hierdie opvatting oor die samelewing was baie konserwatief, aangesien selfs wanneer verandering plaasgevind het, dit slegs 'n oppervlakkige aspek van 'n onderliggende maatskaplike orde was, wat ewigdurend sou wees. Die beskouing was weer gegrond op 'n lewenswyse waarin min verander het (behalwe seisoenaal, soos die weer of die stadiums in 'n mens se lewe). Mense was vasgevang in hulle plek in die lewe en het nie die opsie of moontlikheid gehad of verwag om uit hulle bestaande stand te ontsnap na 'n nuwe stand nie.
Die verligting
Die groot deurbraak het in Europa gedurende die Verligting ontstaan toe maatskaplike kommentators en filosowe begin besef het dat mense self die samelewing en hulle lewenswyse kon verander. In plaas daarvan dat dit heeltemal van die gode afhanklik was, was daar al hoe meer ruimte vir die gedagte dat mense self hulle eie samelewing skep – en verder, soos Giambattista Vico geredeneer het, omdat mense in praktyk hulle eie samelewing skep, kon hulle dit ten volle begryp. Dit het gelei tot die opkoms van nuwe wetenskappe, of proto-wetenskappe, wat beweer het dat dit beskik het oor nuwe wetenskaplike kennis oor wat die aard van die samelewing was, en hoe mens dit kon verander om dit beter te maak.
Dit het weer aanleiding gegee tot progressiewe mening, in teenstelling met konserwatiewe mening. Die maatskaplike konserwatiwiste wat skepties, krities, en sinies oor panaceas vir maatskaplike vooruitgang. Volgens ultra-konserwatiewes, was dit byna onmoontlik om menslike omstandighede te verander. Hulle het ook geredeneer dat hoe meer dinge verander, hoe meer bly dit dieselfde. Die enigste vooruitgang wat daar kon wees, is as mens net die ewigdurende toestand van die lewe kon verstaan en kon ophou stry met die realiteit.
In teenstelling hiermee het die progressiewes gefokus op reële veranderings wat werklik voorgekom het, en die konsep van keuse ingevoer. Die lewe hoef dan nie op 'n voorafbepaalde manier af te loop nie; verrassend genoeg kon mense in werklikheid keuses uitoefen en gegrond op die keuses kon daar besonder uiteenlopende gevolge wees. Eties gesproke het dit geïmpliseer dat 'n mens morele verantwoordelikheid het vir dit wat met mense gebeur, eerder as om dit eenvoudig as God se wil te sien.
Die idee van Vryheid
Hierdie nuwe idee het 'n nuwe konsep van vryheid van die mens geïmpliseer, d.i. mense kon hulle lewens onafhanklik bepaal deur hulle eie oordeel te gebruik. Aanvanklik het die konsep redelik paradoksaal voorgekom; sodat Jean-Jacques Rousseau geskryf het, "Mense word vry gebore, maar is orals in kettings". 'n Groot deurbraak was die Franse Rewolusie van 1789 wat baie nuwe filosofiese denke geïnspireer het. In die filosofie van die Duitse denker Hegel, is geskiedenis radikaal heroorweeg as die kontinue ontwikkeling van die mensdom na al hoe groter vryheid wat die perke op vryheid al hoe meer uitgestrek het. Hierdie filosofie is egter steeds godsdienstig en misties, in soverre as wat Hegel geskiedenis sien asof dit sou eindig in die eenheid van God met die wêreld, maar terselfde tyd het Hegel ook 'n Logos of teleologie tot die geskiedenis van die mens aldus bevestig, en ten volle erken dat beide ewolusionêre en rewolusionêre transformasies in die geskiedenis plaasvind. Dit was 'n hoopvolle filosofie, wat op 'n rasionele manier waarneem hoe vooruitgang in die geskiedenis voorkom.
Dit was moontlik om menslike vooruitgang waar te neem, asook menslike regressie na 'n vroeëre staat. Volgens Hegel was iets, indien dit bestaan het, rasioneel. As dit ophou bestaan het was dit omdat dit irrasioneel geword het. Dit het 'n baie belangrike idee bevat, al is dit dalk nie so goed uitgedruk nie, naamlik dat geskiedenis nie 'n gelukskoot, lot ('n kismet) was nie, maar dat dit ''rasioneel verstaan kon word,’’ minstens in beginsel.
Marxisme en Humanisme
Die denkrigting is op kragtige wyse ontwikkel in die denke van Karl Marx ('n student van Hegel se denke) en sy sekulêre historiese materialisme. Deur middel van skitterende retoriek beskryf Marx die middel-19de eeuse toestand in die Kommunistiese Manifes as volg:
Modernisme
Baie voorstanders van kapitalisme het met Marx se analise van kapitalisme as 'n proses van voortdurende verandering saamgestem, maar, anders as Marx, geglo en gehoop dat kapitalisme vir altyd sou voortduur.
Dus het twee opponerende denkskole - Marxisme en liberalisme - teen die begin van die 20ste eeu in die moontlikheid en wenslikheid van voortdurende verandering en verbetering geglo. Marxiste was sterk gekant teen kapitalisme en die liberale het dit sterk ondersteun, maar die een konsep waarmee beide wel kon saamstem was modernisme.
Modernisme is 'n denkrigting wat die mag van mense om hulle samelewing te skep, verbeter en hervorm met behulp van wetenskaplike kennis, tegnologie en praktiese implementering bevestig het. Dit het sy uiterste limiete bereik met die Russiese Rewolusie en die derde Sjinese rewolusie wat deur Marxistiese ideologie geïnspireer is. Hier het mense met soveel vertroue geplaas in die vermoë om hulle wêreld na iets beters te verander dat hulle gedink het dat, in 'n betreklik kort periode, grootliks ongeletterde kleinboere sou kon begin om 'n regverdige, egalitariese en sosialistiese orde op 'n bewuste manier te skep, bewapen met wetenskap en tegnologie.
Nürburgring
Die Nürburgring is 'n beroemde renbaan in Duitsland, 70 km vanaf Keulen geleë. Die oorspronklike baan was 28,265 km lank maar is opgedeel in die sogenaamde Südschleife en Nordschleife. Die Südschleife het meestal motorfietsrenne gehou terwyl die gevaarlike Nordschleife baie motorrenne gehou het, insluitend Formule Een, Formule 2, Formule 3 en die 24-uuruithouren. Ná die Nordschleife te gevaarlik beskou is vir Formule 1 is 'n nuwe moderne baan van 4,5 km gebou in 1983 en geopen in 1984. Die ou baan is oorspronklik in 1927 gebou.
Formule Een
In 1951 het die baan vir die eerste keer sy verskyning op die Formule Eenkalender gemaak maar het begin onveilig raak vir Formule Een in die laat 1960's. Die ren is in 1970 by Hockenheim gehou terwyl verbeterings aan die Nürburgring aangebring is en het tot 1976 op die kalender gebly, toe Niki Lauda 'n baie ernstige ongeluk gehad het wat die Nürburgring te gevaarlik beskou het vir Formule 1. In 1984 het die nuwe moderne baan die Europese Grand Prix aangebied en het die volgende jaar Hockenheim vervang as die gasheer van die Duitse Grand Prix.
Maatskaplike vooruitgang
Postmodernisme en maatskaplike vooruitgang
In die postmodernistiese denke wat geleidelik vanaf die 1980's veld gewen het, word die grandiose bewerings van die moderniseerders algaande weggekalwe, en die konsep van maatskaplike vooruitgang weereens bevraagteken en ondersoek. In die nuwe visie lyk radikale moderniseerders soos Stalin en Mao Zedong soos totalitêre despote, wie se visie van maatskaplike vooruitgang as geheel en al misvormd beskou word.
Nürburgring
Formule Een
Die baan het egter daarna eers weer in 1995 'n ren aangebied, naamlik die Europese Grand Prix en in 1997 en 1998 die Luxembourg Grand Prix. Sedert 1999 is die Europese Grand Prix eksklusief by die Nürburgring gehou tot 2007. Vanaf 2007 het die Nürburgring en Hockenheim beurte gemaak om slegs een Duitse wedren per jaar aan te bied. Die Nürburgring sou dus elke tweede jaar die Duitse Grand Prix aanbied omdat die Europese Grand Prix vanaf 2008 na Valencia verskuif is.
Die toekoms van die renbaan vir Formule Een is in die weegskaal, nadat bankrotskap verklaar is op 17 Julie 2012.
1976
Die laaste ren by die Nürburgring is oorskadu deur die groot ongeluk van Niki Lauda wat hom ernstig beseer het. James Hunt het die laaste ren by die Nürburgring gewen.
Maatskaplike vooruitgang
Postmodernisme en maatskaplike vooruitgang
Postmoderniste bevraagteken die geldigheid van 19de en 20ste eeuse idees oor vooruitgang – beide aan die kapitalistiese en die Marxistiese kant van die spektrum. Hulle redeneer dat beide kapitalisme en Marxisme tegnologiese prestasie en materiële welvaart oorbeklemtoon terwyl die waarde van innerlike geluk en tevredenheid geïgnoreer word.
Nürburgring
1999
Ná twee reënstorms gedurende die ren het die voorlopers in die kampioenskap gesukkel en ná dramatiese gebeure het Johnny Herbert die Stewartspan se eerste en laaste oorwinning behaal asook sy laaste oorwinning. Slegs 9 jaers kon die wedren voltooi.
2003
Kimi Räikkönen het eerste weggespring en ná hy 'n voorsprong van 30 sekondes opgebou het, het sy enjin die gees gegee. Na 'n reeks dramatiese gebeure het Ralf Schumacher gewen terwyl Michael Schumacher met vyfde plek tevrede moes wees.
Maatskaplike vooruitgang
Postmodernisme en maatskaplike vooruitgang
Dus lei die eietydse kultuur van postmodernisme na 'n min of meer kritiese her-evaluasie van maatskaplike vooruitgang en vooruitgang van die mensdom. Hierdie herevaluasie neem baie verskillende vorme aan. In die ekstreme vorm daarvan word die einste idee van maatskaplike vooruitgang verwerp. Hoe is mense beter daaraan toe, vra postmoderniste, as hulle almal moderne verbruikersgoedere het, maar hulle hopeloos ongelukkig en vervreemd is? Hoe kan ons met geldigheid sê dat mense beter af is as honderde jare gelede, as mense nie eers sin kan maak van hulle eie lewens nie? Wat kan ons regtig verander behalwe ons indiwiduele lewens? Selfs as dinge verander, hoe kan ons sê dat dit werklik beter word?
Nürburgring
2005 Duitse Grand Prix
Nick Heidfeld was eerste op die wegspringrooster maar word vinnig deur Räikkönen verbygesteek vir eerste plek. Räikkönen se motor het aan die einde van die ren vibrasies gekry aan sy een voorwiel maar besluit om aan te hou en te probeer wen. Met een rondte oor het sy wiel afgebreek en hy het geen punte verdien nie, dus wen Fernando Alonso met Heidfeld tweede.
2007 Europese Grand Prix
Kimi Räikkönen begin op die voorste wegspringplek, maar het teruggeval na hy die kuipe misgery het tydens 'n reënbui in die eerste rondte. Die dobbelspel van Markus Winkelhock om op 'n droë baan met natweerbande weg te spring het hom beloon, en hy loop later met 40 sekondes voor op die renbaan in sy debuutren. Sy droom word kortgeknip toe die veiligheidsmotor uitgestuur is na 7 motors by die eerste draai teen 'n hoë spoed van die baan afgegly het in stormagtige weer. Die ren is op die vierde rondte gestaak en het weer 20 minute later begin. Felipe Massa het amper heelpad voorgeloop totdat Fernando Alonso hom op 'n gewaagde manier verbygesteek het om te wen.
Bell P-39 Airacobra
Die Bell P-39 Airacobra was 'n vegvliegtuig wat deur die Amerikaanse Lugmag gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Dit was 'n eensitplek, monovlerk vliegtuig en die eerste vegvliegtuig wat met 'n driewiel (instede van 'n stertwiel) raamwerk gebou is. Die motor was agter die kajuit van die vlieënier geïnstalleer, omrede daar 'n groot 37 mm kanon is wat deur die skroef se naaf skiet; tewens die hele vliegtuig was rondom die kanon ontwerp.
Maatskaplike vooruitgang
Vier onlangse neigings in denke oor maatskaplike vooruitgang
In die begin van die 21ste eeu lei die neiging in denke oor maatskaplike vooruitgang na vier hooftipe reaksies:
Bell P-39 Airacobra
Die eerste bestelling is van die Franse Lugmag ontvang, maar na die oorgawe van Frankryk is dit aan die Britse Lugmag afgelewer. Die Airacobra is in Februarie 1941 deur die United States Army Air Forces in diens gestel. In September 1941 is 601 Eskader van die Britse Lugmag met die Bell P-39 Airacobra toegerus.
Die Airacobra was egter nie met 'n turbo-aanjaer toegerus nie, wat sy verrigtingsvermoë negatief beinvloed het. Die vliegtuig is dus van Oktober tot Desember 1941 net vir grondaanvalle gebruik deur die Britse Lugmag. Die USAAF het egter die vliegtuig met 'n redelike mate van sukses in Noord-Afrika gebruik. Daar is ook 5 000 van die vliegtuie aan Rusland verskaf, wat dit gebruik het vir grondaanvalle.
Van 1942 tot 1944 was die Airacobra tesame met die Curtiss P-40 Warhawk die voorste vegters vir die USAAF.
Nick Searcy
Nick Searcy (gebore 7 Maart 1959) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Fried Green Tomatoes (1991), Three Billboards Outside Ebbing, Missouri (2017), en The Shape of Water (2017), en in die televisiereeks Justified (2010).
Vlag van België
Die nasionale vlag van België (Nederlands: Vlag van België; Frans: Drapeau de la Belgique; Duits: Flagge Belgiens) bestaan uit drie ewe wye vertikale bane in swart (vlagpaalkant), geel en rooi. Toe onluste uitbreek as gevolg van die Belgiese Rewolusie teen Nederlandse oorheersing, is 'n siviele wag gevestig wat die kleure van Brabant gedra het. Die ongewone verhouding (13:15) is van onbekende oorsprong.
Vlag van die Sentraal-Afrikaanse Republiek
Die nasionale vlag van die Sentraal-Afrikaanse Republiek is op 1 Desember 1958 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon vier ewe wye vertikale bane in (van bo na onder) blou, wit, groen en geel met ’n rooi horisontale (so wyd soos die ander vier bane) reg in die middel van die vlag en ’n geel vyfpuntige ster in die skildhoek in die blou baan..
Vlag van België
Geskiedenis
Na die afsterwe van Karel die Grote het die hedendaagse gebied van België (behalwe vir die Graafskap Vlaandere) deel van Lotharingia geword met ’n vlag van drie horisontale bane in rooi-wit-rooi. Die gebied het daarna in Spaanse hande geval en na die kroning van Karel V, Heilige Romeinse Keiser is geel en rooi, die kleure van Spanje, toegevoeg. Van die 16de tot die einde van die 18de eeu was die kleure van wat vandag as België bekendstaan, rooi, wit en geel. Die rooi Boergondiese kruis is soms tot die wit baan van die vlag toegevoeg.
Vlag van die Sentraal-Afrikaanse Republiek
Ontwerp
Die vlag is ontwerp deur die president van die voormalige Franse gebied, Oubangui-Chari, Barthélemy Boganda, wat ook die land tot onafhanklikheid van Frankryk gelei het.
Vlag van België
Geskiedenis
Gedurende die tydperk van Oostenrykse oorheersing is ’n aantal verskillende vlae gebruik. Die Oostenrykse keiser het uiteindelik die gebruik van die Oostenrykse vlag afgedwing. Die inwoners van Brussel was egter hierteen gekant en in navolging van die Franse voorbeeld, het kokardes in rooi, geel en swart kleure, die kleure van Brabant begin verskyn. Die kleure stem dus ooreen met die rooi leeu van die Graafskappe Henegouwe, Limburg en Luxemburg, die geel leeu van Brabant en die swart leeu van Vlaandere en Namur.
Vlag van die Sentraal-Afrikaanse Republiek
Kleure
Die kleurskema word hieronder gelys:
Vlag van België
Onafhanklikheid en huidige vlag
Op 26 Augustus 1830, die dag na die protes by die Koninklike Muntskouburg en tydens die begin van die Belgiese Rewolusie, is die vlag van Frankryk oor die stadsaal in Brussel gehys. Die insurgente het die vlag spoedig vervang met ’n driekleur van rooi, geel en swart in horisontale bane (soortgelyk aan die vlag wat gebruik is gedurende die Brabantse Rewolusie van 1789–1790 en waartydens die Verenigde Nederlandse State opgerig is) wat by ’n nabygeleë fabriek vervaardig is. Gevolglik beskryf die Belgiese Grondwet die kleure van die Belgiese volk as Rooi, Geel en Swart, die omgekeerde volgorde wat in die amptelike vlag te sien is.
.ni
.ni is die Internettopvlakdomein vir Nicaragua.
Vlag van België
Onafhanklikheid en huidige vlag
Op 23 Januarie 1831 is die horisontale bane na vertikale bane verander en op 12 Oktober van dieselfde jaar het dit sy huidige vorm aangeneem met die swart vaan aan die vlagpaalkant.
Ontwerp
Die amptelike protokolgids in België lui dat die nasionale vlag 2,6 m hoog vir elke 3 m wyd moet wees, wat ’n verhouding van 13:15 tot gevolg het. Elk van die bane is een derde van die wydte van die vlag en die geel is nie dieselfde kleur as dié van die Duitse vlag nie.
.ni
Eksterne skakels
Toppdomän
Vlag van België
Kleure
Die kleurskema word hieronder gelys:
Vlagverklaring
Die Belgiese vlag mag altyd deur private individue gehys word, maar dit moet op sekere dae aan die buitekant van regeringsgeboue, amptelike geboue, monumente en openbare ondernemings gehys word. In die Weermag geld nog strengere instruksies.
Protokol
Aangesien Belgiue ’n federale staat is beklee die vlae van die gemeenskappe en streke in beginsel dieselfde rang as die vlag van België. Nietemin, wanneer vlae in ’n prosessie gehys en gestryk word kry die nasionale vlag voorkeur bo die ander vlae.
Indien daar ’n besoekende staatshoof is mag daardie land se vlag tweede in die voorkeurvolgorde weesmet die res van die volgorde wat dieselfde bly.
Nasionale vlag en burgerlike vaandel
Die nasionale vlag het ’n ongewone vlagverhouding van 13:15. Die 2:3-vlag is die burgerlike vaandel en is die korrekte vlag wat burgerlikes ter see mag gebruik.
Vlootvaandel en geus
België se vlootvaandel het bevat die drie nasionale kleure in ’n St. Andrieskruis op ’n wit veld met ’n swart kroon oor gekruisde kanonne aan die bokant en ’n swart anker aan die onderkant. Dit is in 1950 geskep kort nadat die Belgiese vloot hervestig is nadat dit ’n afdeling van die Britse Vloot was gedurende die Tweede Wêreldoorlog. Die vaandel herinner ook aan wit vaandel van die Koninkklike Vloot.
Daar is ook ’n amptelike Belgiese vlootgeus wat identies aan die nasionale vlag is, behalwe dat die vlagverhouding 1:1 is en die geus gevolglik vierkantig is.
Merritt Wever
Merritt Wever (gebore 11 Augustus 1980) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Signs (2002), Into the Wild (2007), Michael Clayton (2007), en Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance) (2014).
Vlag van België
Koninklike standaard en vlae op die koninklike paleise
Die vlag van België word op die Koninklike Paleis van Brussel asook die Kasteel van Laken vertoon maar in ’n ander vlagverhouding as die standaard. Dit het ’n onreëlmatige verhouding van 4:3 wat dit hoër maak as wat die breed is. Die bane bly egter vertikaal. Hierdie verhouding word as estetiese oorweging verklaar aangesien peleise groot geboue is en die vlae dus van ’n afstand beskou kan word. Deur verkorting vertoon die vlae dus normaler as wat die werklikheid is..
Wanneer die koning in België is word die vlae bo paleise vertoon, nie noodwendig die paleis waar die koning hom bevind nie. Die vlae word nie vertoon wanneer die koning op ’n staatsbesoek aan ’n ander land is of met vakansie buite België verkeer nie. Daar was al uitsonderings op hierdie reël, maar in die breë is die vertoon of nie van die koninklike standaard ’n betroubare aanduider van of die koning wel in die land is, al dan nie.
Therese Glahn
Therese Glahn (gebore 14 Junie 1970) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Celebration (1998) en The Reunion (2011), en in die televisiereekse Nynne (2006) en Lykke (2011).
Charles Patrick John Coghlan
Sir Charles Patrick John Coghlan (1863 – 1927) was 'n eerste minister van Suid-Rhodesië. Hy is gebore op 24 Junie 1863 in King William's Town. Sy vader, James Coghlan, het op Clocolan gewoon. Hy ontvang sy opleiding aan St. Aiden's College, Grahamstad, en kwalifiseer as 'n prokureur. Hy vestig hom in Kimberley waar hy 'n groot praktyk opbou. Hy doen diens in die Town Guard tydens die Tweede Vryheidsoorlog. Hy verhuis na Rhodesië en begin 'n praktyk in Bulawayo. In 1908 word hy verkies tot die Wetgewende Raad. In dié jaar woon hy ook die Suid-Afrikaanse Nasionale Konvensie by. Toe Rhodesië nie by die unie aansluit nie konsentreer hy op selfregering. Nadat dit in 1923 toegeken is, word hy aangestel as eerste minister. Hy is 28 Augustus 1927 oorlede en is begrawe by World's View in die Matopos.
Brewster F2A Buffalo
Die Brewster F2A Buffalo was 'n vegvliegtuig wat deur die Amerikaanse Vloot gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Dit was 'n enkelsitplek, enkelmotorige vliegtuig en was die eerste monovlerkvliegtuig van die Amerikaanse Vloot. Van die aanvanklike bestelling van 54 is slegs 11 deur die Amerikaanse Vloot gebruik, die res is aan die Finse Lugmag verkoop. Verdere bestellings is bevredig met die aflewering van die F2A-2 en die swaarder bewapende F2A-3 modelle. Die Amerikaanse Marinierskorps het die vliegtuig onsuksesvol gebruik in die eerste Slag van Midway waar 13 van 19 vliegtuie afgeskiet is.
Bestellings is ook geplaas deur die Britse Lugmag sowel as die Nederlandse Oos-Indies. Nadat bevind is dat die vliegtuig verouder is in Europa, is die meeste van hulle in die Verre Ooste gebruik waar hulle oordonder is deur die Japannese vegvliegtuie. Die Brewster F2A Buffalo se nadele was sy massa, swak hantering en algemene onstabiliteit. Ten spyte hiervan het die Buffalo tog daarin geslaag om 30 vliegtuie af te skiet net voordat Singapoer ingeneem is deur die Japannese. Slegs in Finland kon die Buffalo daarin slaag om gesag af te dwing teen die Sowjet Lugmag tydens die Winteroorlog.
Finse Golf
Agtergrond
Die westelike grens van die Finse Golf word gewoonlik tussen die Hanko-skiereilande in Finland en Põõsaspea in Estland getrek. Die see het 'n oppervlakte van 29 500 km². Die maksimum breedte is 130 kilometer.
Die oostelike dele van die Finse Golf behoort aan Rusland. Sommige van Rusland se belangrikste oliehawens is naby Sint Petersburg geleë. As die seeweg na Sint Petersburg, was en is die Finse Golf van aansienlike strategiese belang vir Rusland. Sommige van die omgewingsprobleme wat die Oossee raak, is op hul mees uitgesproke in dié vlak golf. Voorstelle vir 'n tonnel deur die golf is al gemaak.
Van die eilande in die Finse Golf is die Russiese eiland Hogland die grootste met 21 km². Op 'n meer oostelike Russiese eiland, Kotlin, is die verwysingspunt waaraan hoogtemetings in Rusland, en 'n groot deel van Oos-Europa verband hou, die Kronstadt-vlak.
Die soutgehalte van die Finse Golf is selfs laer as dié van die res van die Oossee: dit is tot 6 promille in die weste en neem verder na die ooste af. Weens die lae soutgehalte vries die see maklik in die winter.
Die mees noordelike punt van Estland is geleë in die Golf en is Kaap Purekkari. Deel van die Golf van Finland is Tallinnbaai, noord van Tallinn.
Oorsteek van die Golf
Op 26 Julie 2008 is vir die eerste keer deur die Golf geswem deur twee Estlanders. Bruno Nopponen het die roete van 55 kilometer van Porkkala in Finland na Suurupi in Estland in 19 uur en 13 minute afgelê. Priit Vehm het drie uur langer geneem. Vier ander kon nie slaag nie.
Die eerste ballonvlug oor die Golf van Finland is deur Finne Jan Fröjdman en Timo Sulin-Saaristo gedoen. Hulle het op 20 April 1997 vanaf Sipoo vertrek en ná 3 uur en 39 minute 21 km oos van Tallinn geland.
Geografie
Die golf het 'n oppervlakte van 30 000 vk km. Die lengte (van die Hanko-skiereiland na Sint Petersburg) is 400 km en die breedte wissel van 70 km naby die ingang tot 130 km op die meridiaan by Moshchny-eiland. In die Nevabaai neem die breedte af tot 12 km. Die golf is relatief vlak, met die diepte wat afneem vanaf die ingang van die golf na die vasteland. Die skerpste verandering vind naby Narva-Jõesuu plaas, en daarom word hierdie plek die Narva-muur genoem.
Die gemiddelde diepte is 38 m met die maksimum van 115 m. Die diepte van die Nevabaai is minder as ses meter; daarom is daar in Maart 2019 'n kanaal aan die onderkant gegrawe vir veilige navigasie. As gevolg van die groot invloei van vars water uit riviere, veral vanaf die Neva-rivier (twee-derdes van die totale afloop), het die golfwaters 'n baie lae soutgehalte – tussen 0,2 en 0,3 % aan die oppervlak en 0,3–0,5 % naby die bodem. Die gemiddelde watertemperatuur is naby 0 °C in die winter; in die somer is dit 15–17 °C aan die oppervlak en 2–3 °C  onder die oppervlak. Dele van die golf kan van laat November tot einde April vries; die vries begin in die ooste en gaan geleidelik na die weste voort. Volledige vriesing vind gewoonlik teen laat Januarie plaas. Gereelde sterk westewinde veroorsaak golwe, die oplewing van water en vloede.
Die noordelike kus van die golf is hoog en kronkelend, met volop klein baaie en skerries, maar net 'n paar groot baaie (Vyborg) en skiereilande (Hanko en Porkkalanniemi). Die kus is meestal skuins; daar is volop sanderige duine, met af en toe dennebome. Die suidelike kus is meer glad en vlak, langs die hele kus loop 'n kalksteen platorand, die Baltiese Klint, met 'n hoogte van tot 55 m. In die ooste eindig die golf met die Nevabaai; in die weste smelt dit saam met die Oossee.
Die golf bevat talle oewers, skerries en eilande. Die grootstes sluit in Kotlin-eiland met die stad Kronstadt (bevolking 42 800), Beryozovye-eilande, Lisiy-eiland, Maly Vysotsky-eiland met die nabygeleë stad Vysotsk (bevolking 1706), Gogland (Suarsaari), Moshtchny (Lavansaari), Bolshoy Tyuters (Tytärsaari), Summers, Naissaar, Kimitoen, Coker, Seiskar (Seiskari), Pakri-eilande en ander.
Vanaf 1700 het Rusland negentien kunsmatige eilande met vestings in die golf gebou. Hulle het ten doel gehad om Rusland teen maritieme aanvalle te verdedig, veral in die konteks van die Groot Noordelike Oorlog van 1700–1721. Sulke vestings sluit Fort Alexander, Krasnaya Gorka, Ino, Totleben en Kronshlot in.
Omvang
Die Internasionale Hidrografiese Organisasie definieer die westelike grens van die Golf van Finland as 'n lyn wat loop vanaf Spithami, in Estland, deur die Estlandse eiland Osmussaar van Suidoos na Noordwes en verder na die Suidwestelike punt van Hanko-skiereiland ( 22°54'O) in Finland.
Fauna en Flora
Die klimaat in die gebied is 'n vogtige kontinentale klimaat, gekenmerk deur gematigde tot warm somers en koue, soms strawwe winters met gereelde neerslag. Die plantegroei word oorheers deur 'n mengsel van naald- en bladwisselende woude en boomlose kusweilande en -kranse. Die belangrikste bosbome is denne, spar, berk, sowel as waterplante, soos wit en geel waterlelies en wilgerbome, gewone en grys els. In die verre oostelike deel van die golf bestaan ​​plantegroei van die moerasagtige gebiede hoofsaaklik uit biesies en riete. Waterplante in die vlak waters van die golf sluit Ruppia en stekelrige naiad in.
Geskiedenis sedert 1700
In 1710 is die stede Peterhof en Oranienbaum aan die suidelike oewer van die Golf gestig. Op 27 Julie 1714, naby die Hanko-skiereiland, het die Russiese Vloot die Slag van Gangut gewen – 'n beslissende oorwinning oor die Keiserlike Sweedse Vloot. Die Russies-Sweedse oorlog het in 1721 geëindig deur die Verdrag van Nystad, waardeur Rusland al die lande langs die Neva en die Finse Golf ontvang het, asook Estland, Sweedse Livonia en die westelike deel van die Kareliese Landengte, insluitend Vyborg. Finland is egter aan Swede terugbesorg. Die oorlog hervat in (1788–1790), en die Slag van Hogland het op 6 Julie 1788 naby die eiland Gogland plaasgevind. Beide die geveg en die oorlog was relatief klein en besluiteloos, met die uitslag van Rusland wat sy gebiede behou het.
Die volgende Russies-Sweedse oorlog is in (1808–1809) geveg. Dit het geëindig met die Verdrag van Fredrikshamn wat die Rusland regte op die grondgebied van Finland en Åland gegee het. Die nuutgestigte Groothertogdom Finland in 1809 het wye outonomie binne die Russiese Ryk gekry en Wes-Karelië is aan Finland terugbesorg. Op 6 Desember 1917 het die parlement van Finland die Finse Onafhanklikheidsverklaring afgekondig. Wes-Karelië is na die Winteroorlog deur die Sowjetunie geannekseer.
Estland het op 24 Februarie 1918 onafhanklikheid verklaar en 'n onafhanklikheidsoorlog geveg. Die republiek het tot 1940 bestaan ​​en is toe deur die Sowjetunie geannekseer. Estland het sy onafhanklikheid herwin ná die ontbinding van die Sowjetunie in 1991.
In Maart 1921 is die Kronstadt-rebellie deur matrose deur die Rooi Leër onderdruk. Die Finse Golf het verskeie groot vlootoperasies tydens die Tweede Wêreldoorlog gehad. In Augustus 1941, tydens die ontruiming van die Baltiese Vloot van Tallinn na Kronstadt, het Duitse magte 15 Russiese militêre vaartuie gesink (vyf vernietigers, twee duikbote, drie wagskepe, twee mynveërs, twee geweerbote en een motortorpedoboot) sowel as 43 vervoer- en ondersteuning skepe. Verskeie skepe is steeds op die bodem naby Kaap Juminda, en 'n monument is daar opgerig ter nagedagtenis aan diegene wat in die gebeure hul lewens verloor het.
In 1978 is met bouwerk aan die Sint Petersburgdam begin om Sint Petersburg teen gereelde vloede te beskerm. Die werk is in die laat 1980's teen 60% voltooiing gestaak, weens die finansiële probleme wat verband hou met die opbreek van die Sowjetunie; dit is in 2001 hervat en is – vanaf Augustus 2011 – voltooi.
Monkey Bay
Monkey Bay, of Lusumbwe, is ’n dorp in die Mangochi-distrik in die Suidelike Streek van Malawi. Dit is op die oewer van die Malawimeer geleë en het een van die land se belangrikste hawens. Die bevolking is sowat 14 591 (in 2008).
Ligging
duimnael|320px|links|Die hoofstraat van Monkey Bay.
Monkey Bay is 206 km van die hoofstad, Lilongwe, en 253 km van die ekonomiese middelpunt, Blantyre. Die dorp is ’n toeristebestemming en baie mense doen daar aan op pad na Cape Maclear.
Die huise op die dorp is eenvoudig en van klei, en min huishoudings kan elektrisiteit bekostig, aangesien net die aansluitingskoste drie keer soveel as die gemiddelde maandelikse loon is.
Fasiliteite
Daar is ’n supermark en ’n mark in Monkey Bay. Op 22 Februarie 2010 het die eerste bank sy deure hier geopen. Daar is ook verskeie gastehuise.
Busse loop van die dorp na Lilongwe en Blantyre en terug. Die naaste lughawe is by Ulongwe, 79 km van daar. Twee passasiersveerbote vaar elke week op die Malawimeer tussen Monkey Bay en Chilumba: die MV Ilala en Mtendere.
Die Nankhwala Katolieke Skool is op die dorp, asook ’n kleinerige hospitaal en ’n polisiekantoor. Dit is ook die hoofkwartier van die vloot met ’n bemanning van 220.
Ich weiß, daß mein Erlöser lebt, TWV 1:877
Ich weiß, daß mein Erlöser lebt (Ek weet dat my Verlosser leef), TWV 1:877, BWV 160, is 'n kerkkantate wat omstreeks 1725 deur Georg Philipp Telemann vir Paassondag gekomponeer is. Die werk is voorheen aan Johann Sebastian Bach toegeskryf.
.no
Eksterne skakels
Toppdomän
Poul Glargaard
Poul Glargaard (11 April 1942 – 17 Oktober 2011) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bordellet (1972) en Hvordan vi slipper af med de andre (2007), en in die televisiereeks Jul i den gamle trædemølle (1990).
Zeppo Marx
Zeppo Marx (25 Februarie 1901 – 30 November 1979) was 'n Amerikaanse akteur van Joodse afkoms. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Cocoanuts (1929), Animal Crackers (1930), Horse Feathers (1932), en Duck Soup (1933).
Teddy Sears
Teddy Sears (gebore 6 April 1977) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse American Horror Story (2011), Masters of Sex (2013), The Flash (2014), en 24: Legacy (2016).
Suzanne Whang
Suzanne Whang (gebore 28 September 1962) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent A Weekend with the Family (2016) en in die televisiereekse Fox After Breakfast (1996), House Hunters (1999), en Las Vegas (2003).
Futurama
Futurama is 'n Amerikaanse televisie-animasiereeks wat deur Matt Groening en David X. Cohen geskep is en sedert 1998 saam met Ken Keeler in Suid-Korea en die VSA geproduseer word.
Futurama het 7 seisoene met 121+ episodes sedert die eerste uitsending in 1999 en 4 DVD-rolprente. Futurama speel in Nieu-New York van die 31ste eeu. Daar is ook 'n Futurama Comic, wat deur Bongo Comics gepubliseer word. Die 4 rolprente is Futurama: Bender’s Big Score (2007), Futurama: The Beast with a Billion Backs (2008), Futurama: Bender’s Game (2008) en Futurama: Into the Wild Green Yonder (2009).
Lionel Atwill
Lionel Atwill (1 Maart 1885 – 22 April 1946) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Mystery of the Wax Museum (1933), Captain Blood (1935), Sherlock Holmes and the Secret Weapon (1942), en To Be or Not to Be (1942).
Amanzimtoti
Amanzimtoti is 'n vakansiedorp aan die Indiese Oseaan, suid van Durban, KwaZulu-Natal (Suid-Afrika).
In die jaar 1828 was die Zoeloekoning Shaka volgens 'n plaaslike legende met sy leër op pad om 'n strooptog teen die Pondo's in die suide uit te voer, toe hy aan die oewer van 'n rivier rus. Nadat hy van die water geproe het, roep hy uit "Kanti amanza mtoti" ("Die water is soet!"). Die rivier staan hierna bekend as Amanzimtoti ("Soet waters").
Op 23 Desember 1985 het 'n terreurbom in 'n besige sakesentrum ontplof. Vyf mense het gesterf en veertig is beseer. Die ANC is daarvan beskuldig dat hy die bom as 'n gevolg van sy destydse nuwe strategie, om "sagte" teikens in die land aan te val, daar geplaas het.
NG gemeente Marquard
duimnael|regs|160px|Ds. J.J.T. Marquard, na wie die [[Marquard|dorp en gemeente genoem is.]]
duimnael|links|300px|Die ou NG kerk op [[Marquard.]]
duimnael|regs|160px|Ds. C.W. de Wet, leraar van 1929 tot 1949.
duimnael|regs|160px|Ds. L.J. Heyns, leraar van 1949 tot 1959.
duimnael|regs|160px|Dr. H.W. de Jager, leraar van 1974 tot sy aftrede op [[6 Desember 1976.]]
Die NG gemeente Marquard is ’n Vrystaatse gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van Ficksburg.
Dorpstigting
Hoewel Marquard eers in 1905 gestig is, gaan sy geskiedenis baie verder terug, want reeds in 1883 het die boere in die omgewing die noodsaaklikheid vir ’n dorp gevoel. Op ’n openbare vergadering is die volgende persone dan ook as ’n dorpskommissie verkies: S.P.E. Jacobs sr., L.P.A. Gildenhuys, J.S.J. van der Watt, A.B.C. Eksteen, J,F.J. van Rensburg en H.A. Truter.
’n Skok het op die inwoners gewag, want die regeringskommissie het ’n verslag by die volksraad ingedien wat teenstrydig was met sy vorige aanbevelings, en die regering het die stigting van die dorp afgekeur. Die dorpskommissie het reeds heelwat koste aangegaan, dog die boere het saamgespan en die koste gedek. Ná die Tweede Vryheidsoorlog het die boere in die omgewing sterk geywer vir 'n spoorweg en op 'n vergadering van 29 April 1904 het die stigting van 'n dorp, dié keer op die plaas Varschfontein, ook ter sprake gekom. J.S. van der Watt, H.G. Stuart en H.A. Truter is as dorpskommissie gekies. Hulle het dadelik aan die werk gegaan en op 7 Mei 1904 'n versoekskrif, onderteken deur 152 inwoners van die distrikte Winburg, Senekal en Ficksburg, by die wetgewende vergadering ingedien. Op 28 Junie 1904 is 'n tweede versoekskrif, onderteken deur J.S. van der Watt, H.G. Stuart en H.A. Truter namens die inwoners van die distrik Winburg deur J.F.J. van Rensburg aan die volksraad voorgelê.
Gemeentestigting
Die gemeente Marquard bestaan uit dele wat oorspronklik tot die gemeentes Winburg, Senekal, Ladybrand en Ficksburg behoort het. Ds. J.J.T. Marquard, leraar van Winburg, het hom beywer vir die stigting van die gemeente Marquard. Ongelukkig is hy op 18 Desember 1904 oorlede. Op 'n Ringsvergadering gedurende 1905 op Thaba 'Nchu gehou, is daar besluit om 'n nuwe gemeente te stig, en die plaas Varschfontein, waar reeds die dorp Marquard gedurende Mei 1905 die lewe geroep is, sou die middelpunt van die gemeente wees.
Die gemeente is op 11 Julie 1905 gestig deur die kommissie van die Sentrale Ring as die derde gemeente wat ná die Tweede Vryheidsoorlog in die Vrystaat tot stand gekom het, en het toe uit 562 lidmate bestaan. Die dorpskommisse, bestaande uit die here Truter, Van der Watt en Stuart, het reeds vooraf aan die te stigte gemeente die kerkplein, pastorieerf en nog agt erwe geskenk, op twee waarvan die vorige kerk gebou is om so die kerkplein vry te hou vir die latere bou van 'n permanente kerkgebou. Op 25 Augustus daardie jaar het die nuwe gemeente vir die eerste keer byeengekom. Die eerste konsulent, ds. J.D. Kestell van Ficksburg, het oorgekom om die verrigtinge te lei. Aangesien daar nog geen kerkgebou was nie, is al die dienste in die buitelug waargeneem. Slegs 'n klein winkeltjie het skuiling teen die wind gebied. Vir 'n tyd lank daarna het die nuwe gemeente bymekaargekom in 'n tent.
Ds. Theron, wat hier bevestig is op 21 April 1906, het ná 'n dienstyd van agt jaar van geseënde werk die herderstaf op 11 Augustus 1914 neergelê en 'n beroep na Knysna aanvaar. Gedurende sy ampstyd is die sendingkerk gebou en die moedergemeente se kerkgebou ingewy. Daarna was die gemeente vakant tot in April 1915.