cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cornelis Lely
Aan die Noord-Hollandse kant van de Afsluitdyk staan 'n standbeeld van Lely, wat op 23 September 1954 deur Koningin Juliana onthul is ter viering van sy honderdste verjaardag. Dit is gemaak deur Mari Andriessen. In Lelystad is daar eweneens 'n standbeeld van Lely, gemaak deur Piet Esser, plus 'n deur Hans van Houwelingen ontworpe basaltsteensuil van dertig meter hoog, met daarop 'n afgietsel van die standbeeld van Andriessen.
Lely het op 74-jarige leeftyd in die koue winter van 1929 gesterf. Hy het die eerste drooglegging (Wieringermeer) nie meegemaak nie en ook nie die sluiting van die Afsluitdyk nie.
Lys van openbare vakansiedae in die Verenigde State van Amerika
Die Verenigde State van Amerika het 'n aantal vakansiedae wat plaaslik gevier word, maar streng gesproke is daar geen amptelike openbare vakansiedae waarop werknemers geregtig is ten volle betaling. Die federale regering kan slegs nasionale openbare vakansiedae met betrekking tot sy eie werknemers erken, terwyl die vyftig deelstate die diskresie het om hul amptelike vakansiedae self vas te lê.
Die meeste Amerikaanse vakansiedae het geen religieuse betekenis nie, maar word ter ere van geskiedkundige persoonlikhede of ter herinnering aan belangrike nasionale gebeurtenisse gevier. Net twee vakansiedae, Kersfees en Nuwejaarsdag, word ooreenkomstig met die tradisies in ander lande gevier.
Tans is daar elf "federale vakansiedae", waarvan tien jaarliks en een vierjaarliks gevier word. Die jaarlikse openbare vakansiedae word grotendeels ook deur die regerings van deelstate en plaaslike owerhede erken, maar hulle is nogtans daartoe geregtig om die datums volgens die plaaslike tradisies te wysig, bykomende plaaslike vakansiedae te vier of selfs vakansiedae te skrap.
Volgens die Uniform Holiday Bill ("Wet aangaande die eenvormigheid van vakansiedae") uit die jaar 1968, wat in 1971 in werking getree het, word die viering van die meeste amptelike vakansiedae verskuif na die Maandag wat naaste aan die eintlike datum lê, met uitsondering van Nuwejaarsdag, Onafhanklikheidsdag, Veteranedag (Veterans Day), Oesdankfees (Thanksgiving, op die vierde Donderdag in November) en Kersfees. Daar is ook besondere vakansiedae in 'n aantal deelstate wat uitsluitlik plaaslik gevier word.
Die meeste Amerikaanse winkels is net gesluit vir Oesdankfees en Kersfees. Privaat maatskappye en besighede vier dikwels slegs die "groot ses" vakansiedae (Nuwejaarsdag, Memorial Day, Onafhanklikheidsdag, Werkersdag (Labor Day), Oesdankfees en Kersfees. Sommige ondernemings voeg ook die Vrydag ná Oesdankfees en een of meer van die ander federale vakansiedae by.
Die winterlike vakansieseisoen duur van Oesdankfees tot en met Nuwejaarsdag en behels die Wintersonstilstand (wat byvoorbeeld deur die Amerikaanse Ateïste gevier word), Kersfees, die Joodse Hanukkah en Kwanzaa.
Die somerseisoen duur tradisioneel van Memorial Day tot en met Werkersdag (alhoewel hierdie seisoen geen amptelike erkenning geniet nie).
Mohammed se eerste openbaring
Mohammed se eerste openbaring was volgens Islam toe die aartsengel Gabriël aan die profeet Mohammed verskyn het en ’n vers uit die Koran aan hom geopenbaar het. Dit het gebeur in ’n grot met die naam Hira op die berg Jabal an-Nour, naby Mekka.
Volgens die sira, die biografie van Mohammed, het Gabriël aan hom verskyn en hom opdrag gegee om die eerste verse van soera 96 van die Koran te lees. Mohammed se ondervinding word in die Koran beskryf:
duimnael|Die ingang tot die Hira-grot.
"Dit is niks anders nie as ’n geopenbaarde openbaring – Een, Sterk in Mag, het hom onderrig, die Heer van Krag. Daarom het hy dan ook volmaaktheid bereik. En hy is in die hoogste punt van die horison; hy het nader en nader gereik; en hy was maar twee booglengtes verwyder, of selfs nog nader.
– Koran, Soera 53:4–9"
Voor die openbaring
Mohammed is in Mekka gebore en grootgemaak. Teen die tyd dat hy byna 40 was, het hy baie ure alleen deurgebring deur te bid en oor die aspekte van die skepping na te dink. Hy was bekommerd oor die "onkunde oor goddelike leiding", maatskaplike onrus, ongeregtigheid, diskriminasie (veral teen vroue), onmin tussen stamme en die uitbuiting deur stamowerhede wat in die voor-Islamitiese Arabië geheers het. Die morele agteruitgang van sy medemens en sy eie soeke na ’n ware godsdiens het dit verder aangeblaas, met die gevolg dat hy hom van tyd tot tyd na die grot Hira naby Mekka teruggetrek het om te bepeins en na te dink.
Volgens die Islamitiese tradisie het Mohammed in dié tyd drome met spirituele betekenis begin kry wat bewaarheid is, en dit was die begin van sy goddelike openbaring.
Die eerste openbaring
Volgens die Islamitiese tradisie het die aartsengel Gabriël op so ’n geleentheid in die jaar 610 n.C. aan hom verskyn en gesê: "Lees." Daarop het hy geantwoord: "Ek kan nie lees nie." Gabriël het hom toe omhels. Dit het nog twee keer gebeur, waarna die engel hom beveel het om die volgende verse te lees:
"Lees in die Naam van u Heer, die Skepper – wat die mens uit ’n bloeddruppel skep. Lees, want u Heer is die mees Eerbiedwaardige, wat deur middel van die pen onderrig, die mens leer wat hy nie geken het nie.
– Koran, Soera 96:1–5"
Ná die openbaring
Verwonderd oor dié ondervinding het Mohammed huis toe gegaan, waar hy deur sy vrou Khadijah vertroos is. Sy het hom na haar neef Waraqah ibn Nawfal geneem, wat vertroud was met Joodse en Christelike geskrifte. Nadat Mohammed vir hom vertel het wat gebeur het, het Waraqah hom volgens Islamitiese tradisie oortuig dat die openbaring van God was. Waraqah het hom egter gewaarsku dat sy mense hom sou verdryf.
Later het ’n tweede openbaring gevolg. Mohammed het ’n stem uit die lug gehoor en Gabriël gesien waar hy "tussen die lug en die aarde" sit, en die openbaring is voortgesit met die eerste verse van soera 74.
Daar is twyfel oor die tydperk tussen die eerste en tweede openbaring. Volgens die profeet se vroegste biograaf, Ibn Ishaq, het drie jaar verloop van die eerste openbaring totdat Mohammed in die openbaar begin preek het. Bukhari meen soera 74 is die tweede openbaring, maar baie glo dit was soera 68.
Sterling Jerins
Sterling Jerins (gebore 15 Junie 2004) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Conjuring (2013), World War Z (2013), No Escape (2015), en Paterson (2016).
Aloe elegans
Aloe elegans is 'n aalwyn wat inheems aan Eritrea, Ethiopië en Soedan is.
Olimpiese dorp
duimnael|regs|300px|Die Olimpiese dorp in Montreal. duimnael|regs|300px|Atlete word vermaak in die Olimpiese dorp in Barcelona.
'n Olimpiese dorp is 'n fiktiewe dorp, waar die atlete wat aan die Olimpiese Spele deelneem gehuisves word. Die dorp word swaar beveilig en slegs die deelnemende atlete, amptenare en afrigters word in die dorp toegelaat. Die atlete word van alle geriewe voorsien en is vry om te kom en gaan soos hulle wil.
Geskiedenis
Die eerste Olimpiese dorp word in 1932 in Los Angeles, Kalifornië vir die mans atlete opgerig. Die dames atlete was by die Chapman Park Hotel te Wilshire Boulevard gehuisves.
Tydens die Olimpiese Somerspele 1972 in München het lede van die Black September terroristegroep die Olimpiese dorp binnegedring en die Israeliese atlete as gyselaars aangehou. Uiteindelik kom al elf Israelies tydens die bloedbad van München om die lewe.
Tydens die Olimpiese Somerspele 2008 in Beijing bestaan die Olimpiese dorp uit twee-en-twintig 6-verdieping geboue en twintig 9-verdieping geboue.
Marijana Jankovic
Marijana Jankovic (gebore 7 April 1982) is 'n Deense aktrise, skryfster, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Everything Will Be Fine (2010) en The House That Jack Built (2018), en in die televisiereeks Norskov (2015).
August Rush
August Rush is 'n 2007-drama waaragter die regie deur Kirsten Sheridan behartig is en wat deur Nick Castle, James V. Hart, Kirsten Sheridan en Paul Castro geskryf is. Die film word Richard B. Lewis geproduseer. Die film is op 21 November 2007 in die VK vrygestel. August Rush speel af in New York se Washington Square Park en het sprokie-elemente.
Storielyn
'n Seun genaamd Evan Taylor (Freddie Highmore) woon in 'n weeshuis en glo vas dat sy ouers nog lewe. Hy glo sy ouers kommunikeer met hom deur die musiekgeluide wat hy rondom hom hoor. Evan ontmoet 'n berader, Richard Jeffries (Terrence Howard), van die New York Child Services Department. Evan vertel die berader dat hy nie aangeneem wil word nie, omdat hy glo sy ouers steeds lewe.
Evan vind sy weg deur na New York Stad, waar hy 'n man genaamd "Wizard" (Robin Williams) ontmoet wat hom sal huisves. Wizard huisves 'n hele paar wees- en wegloopkinders, en betaal hulle om musiek op straat te speel. Hy vat ook 'n groot porsie van die inkomste wat hulle verdien. Evan blyk onmiddellik 'n musikale kinderwonder te wees. Wizard besluit om Evan ook op straat te laat musiek speel, en gee aan hom die verhoognaam "August Rush", omdat hy glo hy sal onmiddellik terug na die weeshuis gestuur word die oomblik wat sy regte naam bekend word. Ná 'n klopjag deur die polisie, neem Evan skuiling in 'n nabye kerk, waar hy weer eens mense met sy musikale talent beïndruk. Hy word gevolglik by die Juilliard School as "August Rush" ingeskryf. Een van Evan se komposies lewer opslae onder die skoolbestuur en daar word besluit dat dit deur die New York filharmoniese orkes in Central Park opgevoer sal word. Wizard onderbreek egter 'n repitisie, en Evan volg hom onwillig terug na die lewe van musiek op straat speel.
Intussen woon Lyla in New York om vir haar seun te soek, en sy ontdek ook sy identiteit ná 'n besoek aan die einste kinderberader wat haar seun behandel het. Sy besluit om haar musiekloopbaan te hervat, en word gekies om in 'n konsert te speel wat Evan se komposisie bevat. Louis, wat per misverstand glo dat Lyla op trou staan, keer terug na New York om weer by sy voormalige musiekgroep aan te sluit. Hy ontmoet toevallig vir Evan waar hy speel in Washington Square Park, maar beide is onbewus van hul biologiese verbintenis.
Op die nag van die groot konsert, besluit Evan eindelik om van Wizard weg te hardloop om sy konsert te dirigeer. Louis jaag na die park nadat hy die klanke van die konsert hoor asook sy verlore liefde se naam op 'n advertensieplakkaat van die einste konsert sien. Evan dirigeer sy werk, en in die slot draai hy instinktief om om sy vader en moeder hand-in-hand te sien staan, en hy maak uiteindelik die afleiding dat hulle sy ouers is.
Claremont, Pretoria
Claremont is 'n woonbuurt in die noordweste van Pretoria in Suid-Afrika. Dit is in die noorde van die Gauteng-provinsie geleë en val onder beheer van die Stad Tshwane Metropolitaanse Munisipaliteit.
Jacques Rogge
Jacques Rogge (Gent, 2 Mei 1942 – 29 Augustus 2021) was 'n Belgiese ortopediese chirurg en sportbeampte. Hy was vanaf 2001 tot 2013 die agtste president van die Internasionale Olimpiese Komitee (IOK). Hy het in Deinze, België gebly.
Hy neem aan die seil-items tydens die Olimpiese Somerspele van 1968, 1972 en 1976 deel. As seiler word hy eenmaal wêreldkampioen en behaal twee keer 'n tweede plek. Hy word sestien keer tot Belgiese kampioen getroon. Verder was hy ook 'n lid van die Belgiese rugbyspan.
In 2001 volg Rogge vir Juan-Antonio Markies van Samaranch op as voorsitter van die IOK. Die eerste Spele wat onder sy voorsitterskap plaasvind was die Olimpiese Winterspele 2002 in Salt Lake City. Tydens die Spele het hy verkies om eerder in die Olimpiese dorp te bly as in 'n vyfsterhotel. As voorsitter kry hy vinnig die bynaam "meneer skoon" vir sy werk teen die gebruik van opkikkers en verbode middels.
Makalu
Makalu (Nepalees: मकालु; Chinees: 马卡鲁山; pinyin: Mǎkǎlǔ Shān) is 'n berg in die Himalaja wat op die grens tussen Nepal en Tibet (Volksrepubliek China) geleë is. Met 'n hoogte van 8 485 meter is dit die vyfde hoogste berg in Asië en die wêreld ná Berg Everest, K2, Kangchenjunga en Lhotse. Makalu is net oos van Berg Everest geleë.
Charles Martin Smith
Charles Martin Smith (gebore 30 Oktober 1953) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente American Graffiti (1973), Never Cry Wolf (1983), The Untouchables (1987), en Dolphin Tale (2011).
Vendas
Die Vendas (VhaVenda) is 'n erkende inheemse bevolkingsgroep in Suider-Afrika.
Die Soutpansberge van die Limpopoprovinsie huisves die VhaVenda, wat afsonderlik van die Sotho- en Nguni-sprekende kulture is. Hul kultuur beskik oor fassinerende tradisies en gebruike wat deurtrek is van legendes en mistisisme. Die VhaVenda word met die gebied tussen die Soutpansberg en die Limpoporivier vereenselwig. Hierdie Vendastreek spog ook met een van die mees gevarieerde natuurlike, geologiese, argeologiese en kulturele stelsels ter wêreld. Die woord Venda beteken land of wêreld.
Geskiedenis
Die huidige VhaVenda is in twee duidelik verskillende groepe verdeel, naamlik 'n westelike groep (hoofsaaklik van Singo-oorsprong en afstammelinge van die volgelinge van Mphephu, Sinthumule en Kutama) en 'n oostelike groep (afstammelinge van die volgelinge van Lwamande, Rambuda, Tshivhase en Mhapuli).
Hul voorgangers het die BaLea, Ngona, Mbedzi, Lembethu, Ndau en Thwamamba ingesluit. Laasgenoemde twee groepe is waarskynlik van Karanga-oorsprong, terwyl die Ngona, Mbedzi en Lembethu moontlik oorblyfsels is van die baie antieke Sotho- (Kwena-) bevolking wat die gebied voor die aankoms van die eerste Vendas bewoon het.
Hul eerste nedersetting nadat hulle suidwaarts oor die Limpoporivier in die Limpopoprovinsie in migreer het, was in die Nzhelele-vallei, waar die bouvalle van hul dorpie, Dzata, nog gesien kan word. Hul legendariese hoofman, Thoho-ya-Ndou ("Hoof van die Olifant"), het oor hierdie uitgestrekte streek geheers.
Die volk
Oor die Vendas, een van die kleinste Swart volke in Suider-Afrika, se vroeë geskiedenis en plek van oorsprong bestaan daar baie onsekerheid. Dit is wel bekend dat hulle eers in Zimbabwe gewoon het voordat hulle na Suid-Afrika getrek het, en sommige kenners meen dat hulle afstammelinge van of verwant is aan die Karanga van Zimbabwe wat met die bou van die geheimsinnige Zimbabwe-ruïnes in verband gebring word.
Die feit is dat die Vendas tradisioneel die klipboukuns beoefen. Oor die algemeen word aanvaar dat die grootste groep Vendas omstreeks 1700 Suid-Afrika binnegetrek het, waar hulle hulle in die Soutpansberggebied gevestig en ander stamme in die omgewing onderwerp het. Saam met die Vendas het die Lembas, 'n baie klein etniese groep wat vermoedelik van Semitiese afkoms is, na Suid-Afrika getrek. Hulle het hul krale tussen die van die Vendas gebou en die gesag van die Vendakapteins aanvaar.
Hoewel die Lembas net met hul eie stamgenote getrou het, het hulle mettertyd in groot mate die Venda-kultuur oorgeneem. Sekere van hul eie tradisies het egter bly voortbestaan, soos die streng verbod op die eet van varkvleis asook die vleis van enige ander dier wat ho, nie ritueel doodgebloei het nie. Dit, tesame met onder meer die voorkoms van Semitiese gelaatstrekke, laat volkekundiges vermoed dat die voorouers van die Lembas ŉ vermenging van Arabiere en Swartes is.
Kraal- en hutuitleg
Die tradisionele Vendakraal word teen 'n steil helling of bo-op 'n heuwel uitgelê sodat dit vir vyande moeilik bereikbaar is. Daarby word dit dikwels met 'n sterk paalheining of 'n klipmuur omring. Die ingang van die kraal lei na ŉ groot plein wat ook gewoonlik omhein is. Links van die plein is die bees kraal en regs daarvan hokke vir kalwers en bokke. Elke gesin het sy eie wooneenheid wat agter die plein gebou word. 'n Wooneenheid bestaan uit ŉ woonhut, kookhut en werf en is met hout of klip omhein.
Die kaptein het boonop 'n hut waar bier gebrou word en die graanskure is op sy werf. Seuns word in 'n afsonderlike hut geïnisieer en dit word gewoonlik aan die buitewyke van 'n kraal aangetref. Die meeste krale het ook 'n gastehut. Die hutte is rond en die mure bestaan uit pale wat met klei gepleister word. Die kegelvormige grasdak hang oor die mure om ŉ stoep te vorm.
Soms word 'n lae klipmuur om die stoep gepak. Die hutte is eenvoudig gemeubileer en word oor die algemeen nie verdeel nie, maar die kapteinshut het aan die agterkant 'n spesiale plek waar vleis gehang word om droog te word. Die mure van die hutte word soms aan die binne- of buitekant met houtskool, wit klei en oker beskilder.
Tradisionele leefwyse
Hoewel die speelkrale dien om die kinders op hul latere lewe voor te berei, vervang dit nie die inisiasie nie. Die Vendas hou 'n verskeidenheid inisiasieskole, waaronder die sogenaamde domba die bekendste is. Seuns en meisies kan daaraan deelneem, maar omdat dit hoofsaaklik vir meisies van betekenis is, woon seuns dit baie selde by. 'n Dombaskool word gewoonlik gehou wanneer 'n kaptein se dogter puberteit bereik. Dit word aangekondig met die geblaas op ŉ koedoehoring, een van die Vendas se tradisionele musiekinstrumente.
Al die meisies wat puberteit bereik het, neem dan vir die volgende 9 maande aan die seremonies deel. Die tydperk simboliseer die tyd wat van bevrugting tot geboorte duur en 'n groot deel van die onderrig wat die meisies ontvang, handel oor seksuele gedrag en geboorte gee. Hulle word ook bekend gemaak met die betekenisse van heilige voorwerpe, volksvertellings en dies meer. Die onderrig geskied hoofsaaklik deur gebarespel.
'n Belangrike deel van die domba is die luislangdans, wat saans en vroeg soggens uitgevoer word. Die meisies staan dig agtermekaar in 'n lang ry en hou mekaar aan die elmboë vas terwyl hulle stadig op die maat van tromme wieg en in ŉ sirkel beweeg. Meisies trou gewoonlik kort na afloop van die dombaseremonies omdat hulle volgens tradisie getroud moet wees voordat 'n volgende skool gehou word. Die Vendas is in sibbes georganiseer wat hul verwantskap langs die manlike linie (patrilineêr) en langs die vroulike linie (matrilineêr) bereken.
Die manlike linie is egter die belangrikste. Troues tussen sibbegenote word verbied en 'n man moet sy bruid gewoonlik met talle geskenke oorreed om haar familie te verlaat. Boonop moet hy 'n aansienlike bruidsprys aan haar vader betaal, wat gewoonlik die vorm van ysterskoffels aanneem, aangesien die Vendas min beeste besit. (Vendamans, en veral die Lembas, is kundige metaalbewerkers wat buiten yster ook koper en goud bewerk.)
Vandag
Die VhaVenda praat 'n taal wat duidelik 'n samesmelting van Sotho en Karanga suggereer. Hulle vertoon matrilineêre neigings en daar is 'n duidelike onderskeid tussen koninklikes en gewone burgerlikes. Hulle beskik oor 'n diep religieuse en gewyde kultuur. Baie van hierdie tradisies is in die geestelike wêreld gesetel, wat uitdrukking vind in hul seremoniële inisiasies, danse, houtsneewerk, erdewerk en dekoratiewe styl. Rituele voorwerpe soos gewyde krale word gedra, houtbakke word versier met totemsneewerk en gewyde tromme en 'n gewyde woud met die naam Thathe Vondo weerspieël 'n verwikkelde lewenstyl wat net so lewend is as wat dit honderde jare gelede was.
FSV Oggersheim
duimnael|regs| Die Südweststadion, [[Ludwigshafen am Rhein]]
Geskiedenis
Die klub is in 1913 gestig as  VfR 1913 Oggersheim . In 1937 het die klub met SC Eintracht Oggersheim saamgesmelt om SpVgg Oggersheim te vorm. 'n Jaar later het die klub se naam verander na Gemeinschaft für Leibesübungen Oggersheim. Na die Tweede Wêreldoorlog is die klub heropgerig as ASV Oggersheim. In 1949 is die huidige naam aangeneem (sonder die Ludwigshafen, wat in 2005 by die naam gevoeg is – sien hieronder).
Stadion
Na die promosie na die Oberliga Suidwes is Oggersheim die klub wat op die hoogste vlak meeding van al die klubs in Ludwigshafen. Oggersheim poog sedert sy promosie om ook die gewildste klub te word: Die klub het sy intrek geneem in die Südweststadion, die grootste stadion in die stad en verder die naam “Ludwigshafen” by sy amptelike naam en op sy logo gevoeg. Die klub waarmee Ludwigshafen tradisioneel verbind is, SV Suidwes Ludwigshafen, speel tans in die Verbandsliga Suidwes.
Oggersheim se tradisionele tuisveld was die Oggersheimer Bezirkssportanlage, met plek vir ongeveer 5 000 toeskouers.
Kommunikasie
Kommunikasie is die produksie, uitwisseling en betekenisgewing van boodskappe tussen mense. Dit vind plaas binne 'n konteks van informasionele, relasionele en situasionele faktore wat ten doel het om mekaar te beïnvloed. Kommunikasie kan plaasvind met behulp van tekens en andere uitdrukkingsvorme. As daar met behulp van beelde gekommunikeer word, noem ons dit visualisasie; dink aan diagramme en kaarte.
Geskiedenis
Die ontwikkeling van kommunikasiemiddele is van groot belang vir die geskiedenis van die mensdom. Aanvanklik het die mens naas gebare en gesigsuitdrukkings net oor die gesproke taal beskik. Oor die ontstaan van taal is daar maar min bekend, en die gebrek aan gegewens het tot ongegronde gevolgtrekkings gelei. Voor die koms van skrif het mense deur middel van die gesproke woord en gebare met mekaar gekommunikeer.
Die geskrewe taal het 'n lang ontwikkelingsproses deurgemaak, soos duidelik blyk uit die ontwikkeling van die Mesopotamiese spykerskrif (so genoem omdat die skryftekens soos spykerafdrukke gelyk het. Die oudste vorm van spykerskrif was 'n beeldskrif of rotstekening: 'n geboë figuurtjie het "man" beteken, 'n gehalveerde driehoek "vrou" en 'n sirkel "son". Later het die spykerskrif tot 'n ideografiese skrif ontwikkel: die sirkel het nou nie meer net die son voorgestel nie maar ook byvoorbeeld warmte.
In sy uiteindelike vorm was spykerskrif gedeeltelik foneties: sommige tekens het nie net 'n voorwerp of 'n eienskap van 'n voorwerp aangedui nie, maar ook die klank wat met die voorwerp geassosieer is. Die Grieke het 'n suiwer fonetiese skrif gebruik, waardeur hulle met 'n taamlik eenvoudige alfabet kon volstaan omdat die aantal spraakklanke van 'n taal baie minder is as die aantal begrippe. Die gevolg was dat dit baie makliker was om te skryf en dat die geskrewe taal dieselfde juistheid as die spreektaal gehad het. Uit Griekeland het die alfabet in omstreeks die 10de eeu verder na Wes-Europa versprei en die grondslag gevorm vir alle moderne skrifte.
Papier en boekdrukkuns
Min mense kon aanvanklik lees en skryf. Deur die ontwikkeling van die alfabet is die skryftaal vereenvoudig, maar die grootskaalse verspreiding van die geskrewe woord was sonder die boekdrukkuns en die invoer van papier nog onmoontlik. Die Egiptenare het van omstreeks 2500 v.C. papirus gebruik om op te skryf. Die stingels van die papirusplant is in die lengte deurgesny en in twee lae opmekaar gepers. Later is perkament gebruik.
Tot omstreeks die helfte van die 15de eeu is boeke met die hand geskryf, meestal deur monnike. Omdat dit baie tydrowend was, was daar maar min boeke in omloop. Diė wat wel bestaan het, was hoofsaaklik in die besit van die kloosters, universiteite en so meer. Teen die helfte van die 15de eeu het Johannes Gutenberg (ca. 1397- 1468) in Duitsland boeke met los letters begin druk. Die tegniek het dit moontlik gemaak om boeke vinniger te reproduseer en die boeke was terselfdertyd makliker leesbaar as diė wat met die hand geskryf was.
Die uitvinding van die boekdrukkuns het dit moontlik gemaak om geskrewe tekste werklik op groot skaal te versprei en het ook die opkoms van die koerant moontlik gemaak. Naas kommunikasie deur middel van die geskrewe woord is daar ook ander middele om die afstand tussen die sender en die ontvanger van boodskappe te oorbrug, soos byvoorbeeld die rookseine van die Rooihuide en seine met tromme en ligbakens. Die Fransman Claude Chappe (1763-1805) het teen die einde van die 18de eeu 'n seinstelsel ontwikkel wat in die hele Europa, die Sowjetunie en selfs in Egipte ingevoer is. Vir die seinstelsel, die optiese telegraafstelsel, is daar oral hoë stellasies gebou waarvandaan die volgende stellasie duidelik sigbaar was. Deur met drie beweegbare stokke sekere tekens te maak, waarvan die betekenis vooraf vasgestel is, kon 'n berig oorgedra word.
Elektrisiteit
Ná die ontdekking van elektrisiteit het Samuel Morse hom toegelê op die ontwikkeling van die elektriese telegraaf. Met behulp van 'n elektromagneet en die Morsealfabet, waarin die letters van die gewone alfabet in kort en lang seine omgesit is, kon berigte deur middel van 'n elektriese kabel oor groot afstande oorgedra word. Ná die uitvinding van die telegraaf het talle mense probeer om die gesproke woord direk deur middel van kabels oor te dra. Die doel is bereik toe Alexander Graham Bell in 1876 op 'n tentoonstelling in Philadelphia die elektriese telefoon gedemonstreer het.
Hierna het die moderne massamedia gevolg: aan die einde van die 19de eeu die rolprent, in die 1920's die radio en in die dertigerjare televisie. Onlangse ontwikkelings op die gebied van kommunikasie is onder meer die gebruik van kommunikasiesatelliete, die beeldtelefoon en die sogenaamde kabelvisie, 'n vorm van geslotebaantelevisie waarvolgens 'n mens deur middel van 'n telefoon op 'n private televisieuitsending kan inskakel.
Kommunikasiewetenskap
Die kommunikasiewetenskap hou hom besig met die kommunikasieproses, naamlik die oordra van inligting. In die ruimste sin kan kommunikasiewetenskap onder meer die oordra van inligting in kunsmatige sisteme soos die rekenaar en ook die oordra van inligting van die brein na die spiere, insluit. In engere sin, waaroor dit hier gaan, hou die kommunikasiewetenskap hom besig met die kommunikasie tussen mense, dus met die ondersoek na wat gebeur as iemand inligting aan iemand anders probeer oordra.
Die kommunikasiewetenskap het hom aanvanklik toegelê op die studie van die regstreekse kommunikasie tussen individue of die kommunikasie tussen groepe. Veral na die Tweede Wêreldoorlog het die studie van die massakommunikasie in die VSA ontwikkel. Dit is 'n benadering wat aansluiting gevind het by die Europese perswetenskap. By die bestudering van kommunikasie word daar dikwels gebruik gemaak van 'n skematiese voorstelling of model van die kommunikasieproses waarin die grondbegrippe weergegee word. In die volgende grafiese model stel A en B die twee mense wat kommunikeer voor, terwyl X dit voorstel waaroor hulle praat. X
A ---> B
Die pyl dui aan dat A iets aan B meedeel. A is die sender (die mededeler, kommunikator) en B die ontvanger van die boodskap. Die vierkant is die boodskap wat A aan B stuur. Die term boodskap het betrekking op die vorm waarin die mededeling oorgedra word; wanneer iemand skryf, is die geskrewe stuk die boodskap en wanneer iemand frons, is sy gesigsuitdrukking die boodskap. Die mededeling word deur x aangedui, wat daarop dui dat die medeling betrekking het op die onderwerp X.
B se reaksie op die kommunikasieproses is ook ŉ belangrike aspek wat in die kommunikasiewetenskap bestudeer word. 'n Model wat dikwels gebruik word, is die woordelikse model van Lasswell. Volgens die model bestudeer die kommunikasiewetenskap "wie se wat – langs watter kanaal- vir wie - met watter gevolg". Die spesifieke gebiede van ondersoek in die kommunikasiewetenskap is maklik in die modelle terug te vind of daarvan af te lei.
Aspekte wat ondersoek word
By die ondersoek van die sender en die ontvanger word die klem op die sosiale, liggaamlike en psigiese eienskappe van die sender en ontvanger gelê in soverre dit 'n invloed op die verloop van die kommunikasiegebeure kan hê. Aspekte wat in aanmerking geneem word, is onder meer byvoorbeeld ouderdom, geslag, opleiding, beroep en so meer. 'n Ondersoek na die struktuur, geskiedenis of strategie van ŉ reklameburo is 'n voorbeeld van die bestudering van die sender.
ŉ Ondersoek na die luister- en kykgewoontes van radioluisteraars en televisiekykers is 'n voorbeeld van die ondersoek van die ontvanger. Dit is belangrik om te weet watter inligting 'n ontvanger uit die inligtingsbron (boodskap) selekteer. Afhangende van sy persoonlike stemming of sosiale en kulturele faktore, kan elke ontvanger sy eie keuse uit die beskikbare inligting maak. 'n Sender kan allerlei bedoelings hê as hy 'n boodskap oordra. ŉ Voor-die-hand-liggende bedoeling van die kommunikasieproses is dat die ontvanger die inligting wat aan hom oorgedra word, reg ontvang.
Die sender kan ook die bedoeling hê om nie net die ontvanger se kennis te beïnvloed nie, maar ook om sy houding teenoor 'n bepaalde saak te verander. Dit is die geval by politieke propaganda en reklame. In 'n ondersoek na die doeltreffendheid van 'n kommunikasieproses word daar beoog om vas te stel in hoeverre die sender sy bedoeling by die ontvanger bewaarheid het. Elke kommunikasiegebeurtenis vind binne 'n bepaalde situasie plaas en kan deur die situasie beïnvloed word.
Om die invloed te bepaal, kan 'n groot aantal faktore ondersoek word: die verhouding van die ontvanger tot die res van sy groep, die grootte van die kamer waarin kommunikasie plaasvind, die beligting, die temperatuur en die grootte van die groep. Die manier waarop die boodskap aangebied word, kan ook 'n groot verskil maak. As 'n mededeling aan die begin van 'n vergadering gemaak word, kan meer reaksies daarmee uitgelok word as aan die einde van die vergadering wanneer die mense by die byeenkoms al heelwat moeër is.
Die ondersoek van die kommunikasiemiddele wat die sender gebruik om sy boodskap oor te dra en te versprei, kan vergelykend van aard wees. Daar kan byvoorbeeld vasgestel word wat die verskil tussen 'n mondelinge en 'n skriftelike boodskap sal wees. Die ondersoek kan ook aandui watter kommunikasiemiddel die sender moet gebruik as hy bepaalde ontvangers wil bereik. 'n Maatskappy wat 'n groep kettingwinkels besit sal byvoorbeeld sy winkels op televisie adverteer, terwyl dit vir 'n winkeleienaar met net een winkel in byvoorbeeld Bloemfontein beter sal wees om in die plaaslike koerant te adverteer.
Baie ondersoeke handel oor die beskikbaarheid van inligting. In die ondersoeke word daar van die ontvanger uitgegaan en vasgestel watter inligting tot sy beskikking is en waarom ander inligting nie tot sy beskikking is nie. Onder inhoudsontleding word verstaan die studie van die interne samestelling van die boodskap, dit wil sê die styl, uitleg, struktuur, die volgorde van die argumente en die leesbaarheid van die boodskap. Hierdie inhoudsontleding kan ook van psigologiese aard wees en het dan betrekking op die assosiasies en gevoelens wat die boodskap by die ontvangers uitlok. 'n Inligtingsbron word meestal saam met ander inligtingsbronne (of boodskappe) aangebied.
Ondersoeke na die invloed wat omringende inligtingsbronne op die inligtingsbron het wat die ontvanger selekteer, behels byvoorbeeld die plek van 'n artikel in 'n koerant. Nog 'n belangrike taak van die kommunikasiewetenskap is die vasstelling van onuitgesproke maatskaplike opvattings wat die grondslag van die boodskap vorm (ideologiese ontleding): in die ontleding van die boodskap word daar nie na die formele kenmerke van die boodskap, soos die vorm en inhoud, gekyk nie, maar word daar gekyk na die idees en opvattings wat die sender gehad het deur die boodskap op 'n bepaalde manier saam te stel. 'n Advertensie vir drank kan byvoorbeeld die verborge mededeling hê dat as jy die drank nie drink nie, jy 'n minderwaardige lid van die gemeenskap is.
Behalwe die doel wat die sender met sy boodskap wou bereik, is daar ook die uitwerking wat hy nie bedoel het nie. Die bedoeling van ŉ onderwyser kan byvoorbeeld wees dat sy leerlinge die eksamen moet slaag, maar sy manier van klas gee kan sy leerlinge 'n afkeer van sy vak en selfs studie in die algemeen gee. Talle ondersoeke word daarop gerig om die onbedoelde uitwerking van 'n boodskap vas te stel.
Vorme
In die kommunikasieproses probeer 'n mens of 'n groep mense (die sender) deur die aanbied van 'n boodskap 'n bepaalde invloed op een of meer mense (die ontvanger) uitoefen, hoewel die sender se poging natuurlik nie altyd slaag nie. Die proses waardeur die sender bepaal in watter mate hy welslae behaal het, word terugvoering genoem. Terugvoering kan op verskillende maniere plaasvind. Niekommunikatiewe terugvoering vind plaas wanneer die sender die uitwerking van sy boodskap bepaal sonder dat die ontvanger doelbewus 'n nuwe kommunikasieproses begin het.
Die sender kan byvoorbeeld uit die houding of gesigsuitdrukking van sy ontvanger die reaksie op sy boodskap aflei, soos wanneer iemand rooi word van woede of bleek word van skok. Direkte terugvoering vind plaas as die sender uit die optrede van die ontvanger weet of sy boodskap die regte uitwerking gehad het. Dit is die geval wanneer 'n opsigter bv. aan 'n ondergeskikte werker 'n opdrag gee om 'n gat te grawe en dan wag totdat die ondergeskikte met die werk begin.
Die terugvoering kan ook op 'n indirekte manier plaasvind: as 'n werkgewer een van sy werknemers beveel om harder te werk, hoef hy die werker nie voortdurend dop te hou nie, maar hy kan die werker se produksie kontroleer. Daar word van kommunikatiewe terugvoering gepraat as die ontvanger op sy beurt 'n kommunikasieproses begin waarin die oorspronklike sender as ontvanger optree. Direkte kommunikatiewe terugvoering kom in gesprekke voor, terwyl briewe wat aan 'n koerant gestuur word, 'n indirekte vorm van kommunikatiewe terugvoering is.
Verskillende vorme van kommunikasie
In 'n kommunikasiegebeurtenis is daar volgens die eenvoudige model net verkeer van die sender na die ontvanger (monologiese kommunikasie). Soos wat by terugvoering al blyk, vind daar in talle vorme van kommunikasie tweerigting- of dialogiese kommunikasie plaas. In tweerigting- kommunikasie verwissel die sender en die ontvanger gedurig van rol: die spreker word die luisteraar en dan weer die spreker. Die duidelikste voorbeeld hiervan is dialoog.
Tweerigting-kommunikasie kan ook binne een mens plaasvind, soos wanneer iemand sy agenda raadpleeg of 'n dagboek hou. By tweerigting-kommunikasie bestaan die moontlikheid vir die ontvanger om 'n regstreekse antwoord te gee. Dit beteken egter nie dat al die mense wat by so ŉ kommunikasieproses betrokke is, in alle opsigte gelyk is nie. Ongelykheid is 'n reël by kommunikasievorme wat "funksioneel" is, dit wil sê waar een van die betrokkenes verantwoordelik is vir die welslae van die kommunikasie.
Dit is byvoorbeeld die geval by gesprekke tussen 'n dokter en 'n pasiënt: die dialoog is gerig op die genesing van die pasiënt en word deur die dokter gelei, al praat hy min en al moedig hy die pasiënt aan om te praat. Soortgelyke kommunikasievorme, waar die tweerigtingvloei beperk word deur die ongelykheid van die deelnemers en waar die doeltreffendheid van die kommunikasie noodsaaklik is, kom in die onderwys voor, in onderhoude met die pers en in die kontak tussen meerderes en hul ondergeskiktes in 'n werksituasie. "Kommunikasie in die groep" en "kommunikasie in die organisasie" is ingewikkelder vorme van kommunikasie. Met "kommunikasie in die groep" word alle moontlik onderlinge kommunikasieprosesse tussen die lede van 'n bepaalde groep bedoel.
Aandag word veral gegee aan die doeltreffende funksionering en die voortbestaan van die groep. Die kommunikasienetwerk is hiervoor van groot belang: wie het kontak met wie en wie is geïsoleer in die groep. Onder "kommunikasie in die organisasie" word kommunikasie in groter, funksionele verbande verstaan. In die organisasie is die kommunikasiestruktuur baie belangrik vir doeltreffende funksionering. Die kommunikasiestruktuur is die somtotaal van moontlikhede, middele en werksaamhede wat daarvoor verantwoordelik is dat gegewens, planne en voorstelle aan die verskillende mense en afdelings in die organisasie bekend gemaak word vir bespreking en toetsing.
Die kommunikasiestruktuur moet ook sorg dat die nodige aankondigings en aanwysings deur die hele organisasie bekend word. ŉ Kommunikasiestruktuur wat nie aan die eise voldoen nie omdat die organisasie byvoorbeeld te hiërargies georganiseer is, lei tot ŉ kommunikasievorm wat bloot op die persoonlike kontak tussen die werkers onderling gegrond is en ŉ reeks gerugte tot gevolg het. Die verskynsel word dikwels versterk deur interne spanning en 'n gevoel van onveiligheid onder die werkers.
As dit ernstige afmetings aanneem, kan die verskynsel vir 'n onderneming groot gevaar inhou. Behalwe die klassifikasie op grond van die struktuur en ingewikkeldheid, kan kommunikasievorme ook ingedeel word aan die hand van die middele wat gebruik word om die boodskap oor te dra. Verbale kommunikasie is kommunikasie deur middel van die gesproke woord; nieverbale kommunikasie is kommunikasie deur middel van middele anders as die gesproke woord, soos gebare en gesigsuitdrukkings.
Visuele kommunikasie is 'n spesiale vorm van nie-verbale kommunikasie waarin die boodskap deur beelde en soms kleure gevorm word, en dus nie tot 'n taal beperk is nie, Verkeerstekens en die gebruik van die kleur rooi vir gevaar is hiervan voorbeelde, In oudiovisuele kommunikasie word daar van 'n beeld sowel as geluid gebruik gemaak. Telekommunikasie maak gebruik van elektroniese hulpmiddels waardeur groot afstande sonder moeite oorbrug kan word: radio, televisie, telefoon, telegraaf en kommunikasiesatelliete. Die bespreking en geskryf oor kommunikasie word soms metakommunikasie genoem.
Massakommunikasie
Baie van die kommunikasievorme wat tot dusver bespreek is, is betreklik persoonlik van aard: wat daardeur oorgedra word, raak net 'n klein groep betrokkenes en bly ook basies tot die groep beperk. Massakommunikasie is weer juis 'n vorm van kommunikasie wat daarop gemik is om die boodskap algemeen bekend te stel en 'n groot gehoor te bereik. Massakommunikasie onderskei hom van ander kommunikasievorme deur die manier waarop die boodskap versprei word. In die bedryfslewe is daar sprake van massakommunikasie as ŉ organisasie die buitewêreld deur middel van jaarverslae, verklarings en so meer bereik.
Wat vir die samelewing van groter belang is, is die massakommunikasie wat op sigself sy doel vind deur middel van die internet, radio, die televisie, die dag- en weekblaaie, rolprente en so meer. By massakommunikasie is daar byna geen sprake van tweerigtingvloei nie omdat die ontvangers nie so maklik toegang tot die massamedia het as die senders nie. In sommige gevalle word daar wel geprobeer om die eensydigheid te verminder deur byvoorbeeld briewe van lesers in koerante te publiseer en luisteraars aan te moedig am radiostasies te bel. Ook in samelewings waar die moderne massamedia ontbreek, vind massakommunikasie deur middel van die tradisionele media plaas.
Op afgeleë plekke kan smouse byvoorbeeld die jongste nuus mondelings onder die mense versprei. Massakommunikasie kan formeel of informeel wees. By formele massakommunikasie word die boodskappe deur maatskaplik erkende senders (radio, televisie, ensovoorts) opgester en versprei; by informele massakommunikasie word die boodskappe deur die publiek self opgestel en versprei, byvoorbeeld deur middel van gerugte en fluisterveldtogte. Veral in gevalle van spanning en onsekerheid, of wanneer die inligting wat die media versprei, onvoldoende is (soos in oorlogstyd) of wanneer die formele massakommunikasie onbetroubaar is, byvoorbeeld weens sensuur, neem die publiek massakommunikasie in eie hande en ontstaan uitgebreide vorme van informele massakommunikasie. Veral in oorlogstyd word ongegronde gerugte versprei.
Kommunikasietegniek
Onder kommunikasietegniek word verstaan die oordrag van geluide, beelde, berigte en gegewens in die vorm van elektriese seine of elektromagnetiese golwe deur middel van kabels, radio's of golfgeleiers.
Ontwikkeling
Die kommunikasietegniek het sy oorsprong in die elektrotegniek, wat in die begin van die 19e eeu ontstaan het. Die eerste tegniese vorm van kommunikasie het uit die Morse-kodeboodskappe bestaan wat deur middel van drade oorgedra is. Die uitvinding van die telefoon deur Alexander Graham Bell (1876) het regstreekse stemkontak oor groot afstande moontlik gemaak; deur die uitvinding van die skakelapparaat sowat tien jaar later het die outomatiese telefoonsentrale ontstaan.
Teen omstreeks die eeuwisseling is die grondslag gelê vir die moderne telekommunikasietegniek. Die koms van die versterkertegniek het betroubare telefoon- en telegraaf- verbindinge oor duisende kilometers moontlik gemaak. Versterker- en geslotebaantoestelle het oral in geboue en op terreine hul verskyning gemaak. Die ontdekking van die beginsel waarop seine per radio oorgedra kan word het die grootste omwenteling in die kommunikasietegniek veroorsaak, waarvan die radio en televisie die bekendste toepassings van die beginsel vorm. Natuurlike hindernisse soos berge en oseane word nou maklik deur middel van radiogolwe oorbrug. ŉ Gebied van enkele honderde kilometer groot kon nou van 'n enkele punt af bereik word.
Radionavigasie het die skeep - en lugvaart veiliger en doeltreffender gemaak: sonder die hulpmiddel sou die ruimtevaart heeltemal ondenkbaar gewees het. Reisende mense kan danksy draagbare of mobiele senders en ontvangers (mobiele en drafone) en persoonlike oproeptoestelletjies (semafone) bereik word.
Omsetting in elektriese seine
Om geluide, beelde, berigte en gegewens in die vorm van elektriese strome of elektromagnetiese golwe te kan oordra, moet eersgenoemde eers in elektriese seine omgesit word. In die geval van geluide bring wisselende lugverplasings in ŉ mikrofoon ooreenkomstige elektriese trillings teweeg wanneer dit ŉ wisselende druk op 'n elastiese membraan uitoefen. Vir beeldopnames word daar van een of meer kameras gebruik gemaak. Elke kamera beval een kamerabuis vir swart-en-wit (monochroom) beelde of drie kamerabuise in die geval van kleurbeelde.
Die ligindrukke wat ŉ lens opvang, word na die beeldbuis oorgedra, waar dit 'n elektronstraal skerper of dowwer aktiveer in ooreenstemming met die wisselende helderheid van die beeld wat afgeneem word. Die elektronstraal beweeg voortdurend teen ŉ geweldige snelheid oor die televisieskerm en teken as 't ware die toneel met kontrasterende swart en wit lyne. By swartwit-televisie word die wit gedeeltes van die beeld met 'n helder elektronstraal aangedui, terwyl die elektronstraal by swart gedeeltes afgeskakel word.
Jongste ontwikkelings en toekomsverwagtinge
Voor die koms van satelliete is berigte met behulp van langgolf-radioseine van een vasteland na 'n ander oorgesend. Steurings het 'n groot invloed op die juistheid van die berigte gehad. Die oplossing was om berigte met behulp van baie kort golwe te versend. 'n Groot struikelblok was egter die feit dat die send- en ontvangstasies hiervoor in 'n reguit lyn ten opsigte van mekaar moes wees, iets wat weens die ronding van die aarde en berge onmoontlik is.
Om die struikelblok te oorkom, is satelliete in vaste bane om die aarde geplaas, wat meebring dat die satelliet altyd in dieselfde posisie ten opsigte van 'n vasgestelde plek op aarde is. In die posisie is die satelliet altyd in 'n reguit lyn ten opsigte van 'n bepaalde send- en ontvangstasie. Dit het betroubare kommunikasie oor lang afstande op groot skaal moontlik gemaak. Telefoon-, radio- en televisieboodskappe word almal deur middel van dieselfde satelliet herlei. In Suid-Afrika is die ontvangstasie by Hartbeeshoek byvoorbeeld op so 'n satelliet gerig.
Berigte word daarvandaan na die onderskeie telefoonsentrales en radio- en televisiestasies versend. Omdat beelde maklik op die manier oorgesend kan word, het dit terselfdertyd vir mense moontlik geword om, nie net met konvensionele telefone met mekaar in verbinding te kom nie, maar ook mekaar se beelde te kan sien. Hieruit het die videofoon, wat oudiovisuele kommunikasie oor lang afstande moontlik maak, ontwikkel Die ontwikkeling is veral van groot nut in geval van konferensies en vergaderings waarop almal nie fisiek teenwoordig kan wees nie.
Dit kan tot gevolg hê dat die gebruik van papier tot die minimum beperk sal word aangesien koerant- en markberigte, telefoongidsinligting en so meer nie meer in gedrukte vorm gaan verskyn nie, maar slegs op die skerm vertoon sal word wanneer dit verlang word. Die ontwikkeling van laser het nuwe wêrelde in die kommunikasietegniek oopgestel. Elektriese geleiers sal byvoorbeeld uitgeskakel kan word deurdat seine nie meer op die konvensionele manier (per koperdraad) gelei word nie, maar wel per laserstraal. Die laserstraal word met optiese vesel van een punt na 'n ander gelei.
Tekens as kommunikasiemiddel
Om iets aan iemand anders mee te deel, word daar altyd van tekens gebruik gemaak. In beginsel kan alles as tekens gebruik word, solank die mense wat met mekaar kommunikeer, almal weet wat die spesifieke tekens sal beteken. Die verhouding tussen die vorm van die teken (die aanduider) en die inhoud daarvan kan verskillend van aard wees. As die betekenisinhoud die oorsaak is van die voorkoms van die aanduider, word daar van 'n indeksikale teken of 'n natuurlike teken gepraat: 'n nat pad is 'n indeksikale teken dat dit gereën het.
As daar 'n sekere ooreenkoms tussen die aanduider en die betekenisinhoud bestaan, word daar van 'n ikoniese teken gepraat 'n foto is 'n ikoniese teken van die gefotografeerde onderwerp. As die verhouding tussen die aanduider en die betekenisinhoud grotendeels op afsprake berus, word daar van 'n konvensionele teken gepraat: die woord perd is ŉ konvensionele teken van die lewende dier. Tekens van dieselfde soort, dit wil sê waarvan die aanduiders dieselfde eienskappe het, vorm saam ŉ kommunikasiemiddel.
Die gesproke of geskrewe taal word verreweg die meeste as kommunikasiemiddel gebruik, maar die betekenis van ander kommunikasiemiddele moet beslis nie onderskat word nie. Veral die gekombineerde gebruik van beeld en geluid speer deesdae ŉ groot rol in massakommunikasie. Die sistematiek van 'n bepaalde kommunikasiemiddel word die kode genoem. Die kode bepaal watter aanduiders wat beteken en hoe die verskillende tekens met mekaar gekombineer word.
Die kode van taal as kommunikasiemiddel word in 'n groot mate deur die grammatika beskryf. Die kodes van talle ander kommunikasiemiddele is nog nie beskryf nie. Die wetenskap wat hom met die beskrywing van kodes besig hou, heet die semiologie of semiotiek. Die wetenskap bestudeer nie net die kode van die gewone omgangstaal nie, maar ook die kode wat die grondslag vorm van die literêre taalgebruik of die taalgebruik in die reklamewese.