cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gewone seekat
Identifikasie
Die seekat word tot 300 mm lank. Die lyf is sag, rond en bevat geen bene of dop nie. Die dier het agt arms elk met twee rye suiers op. Die mannetjie se derde arm is klein en lepelvormig en word gebruik om sperm na die wyfie oor te dra. Die seekat leef in vlak poele, koraal- en rotsriwwe in water wat tot 200 m diep is. Hulle vreet krappe, krewe en vis.
.lt
.lt is die Internettopvlakdomein vir Litaue.
Eksterne skakels
Toppdomän
.pa
.pa is die Internettopvlakdomein vir Panama.
Eksterne skakels
Toppdomän
Jimmy Durrant
James (Jimmy) Thom Durrant CB DFC (5 Mei 1913 – 15 Oktober 1990) was ‘n suksesvolle Suid-Afrikaanse bomwerper vlieënier gedurende die Tweede Wêreldoorlog. Hy het later die pos beklee as Direkteur-Generaal van die Suid-Afrikaanse Lugmag. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog was hy in beheer van verskeie SALM eskaders en lugvleuels en later ook in beheer van verskeie Koninklike Lugmag bomwerper groepe, een van min nie-Britse offisiere om so ‘n pos te beklee. Hy was op 32 jaar die jongste generaal-majoor in die Geallieerdes Magte toe hy die rang verwerf het.
Aloe aageodonta
Aloe aageodonta is 'n aalwyn wat endemies is aan Kenia.
Carl Friedrich Gauss
Johann Carl Friedrich Gauss (30 April 1777, Brunswyk – 23 Februarie 1855, Göttingen) was 'n Duitse wiskundige, sterrekundige en wetenskaplike wat belangrike bydraes gemaak het tot verskeie velde, waaronder wiskunde, wetenskap, statistiek, analise, fisika, sterrekunde en optika. Hy word geag as een van die invloedrykste wiskundiges in die geskiedenis.
Gauss was 'n wonderkind en het in sy tienerjare al sy eerste baanbrekerswerk in wiskunde gedoen. Hy het sy belangrikste werk, Disquisitiones Arithmeticae, reeds in 1798 op 21-jarige ouderdom voltooi, maar dit is nie voor 1801 gepubliseer nie. Hierdie werk het die weg gebaan op die vakgebied van getalteorie en is steeds invloedryk.
Sy voortreflike wetenskaplike vermoëns was al onder sy tydgenote bekend. Reeds in 1856 laat die koning van Hannover gedenkmunte druk met Guass se beeld en die inskrywing Mathematicorum Principi (Latyn vir "Aan die prins van die wiskundiges"). Omdat Gauss slegs 'n breukdeel van sy ontdekkings openbaar gemaak het, het die wêreld eers die werklike diepte en verreikendheid van sy werk ná sy dood ontsluit toe sy dagboek in 1898 ontdek en bestudeer is.
Lewe
Carl Friedrich was die enigste kind van die egpaar Gerhard Dietrich Gauss en Dorothea Benze. Sy moeder was die ongeletterde maar tog hoogs intelligente dogter van 'n arm steenmesselaar wat as 'n diensmeisie gewerk het voor sy die tweede vrou van Gerhard Dietrich Gauss geword het. Hy het vele beroepe beoefen, onder andere tuinier, slagter, messelaar, handelaar en tesourier vir 'n klein versekeringsonderneming. Volgens oorlewering het Carl Friedrich op drie as sy vader se loonberekenings gekorrigeer. Later sê hy dat hy berekenings voor taal geleer het. Sy lewe lank behou hy die gawe om selfs ingewikkelde berekenings in sy kop te doen.
Lys van Afrikaanse televisiereekse
Afrikaanse televisiereekse:
Carl Friedrich Gauss
Lewe
Teen negejarige ouderdom beland Gauss in die Volksschule, oftewel Volkskool. Daar gee die onderwyser Büttner sy leerlinge opdrag om alle getalle tussen 1 tot 100 bymekaar te tel, om hulle so besig te hou. Gauss los egter dié probleem vinnig op deur hy 50 met 101 te maal (1 + 100, 2 + 99, …, 50 + 51) om by die oplossing, 5050, uit te kom. Die formule wat daaruit ontstaan het, staan soms as "der kleine Gauss" bekend.
Hierdie gebeurtenis maak Gauss se onderwyser van sy buitengewone wiskundige begawing bewus, waarop hy 'n besondere rekenboek uit Hamburg vir hom reël en daarvoor sorg dat Gauss die Martino-Katharineum-gimnasium kan besoek. Teen die tyd dat Gauss 14 jaar oud is, word hy aan hertog Karl Wilhelm van Braunschweig bekend gestel. Daarna ondersteun en onderhou die hertog hom finansieel. So kan Gauss van 1792 tot 1795 aan die Collegium Carolinum studeer. Daar ontdek professor Eberhard August Wilhelm von Zimmermann Gauss se talent, spoor hy hom aan en knoop hy 'n vaderlike vriendskap met hom aan.
In Oktober 1795 verskuif Gauss na die Universiteit van Göttingen. Hier kom hy van voorlesings oor die klassieke filologie deur Christian Gottlob Heyne te hore en dit interesseer hom net soveel soos die wiskunde.
Teen die ouderdom van 19 word Gauss die eerste mens wat die konstrueerbaarheid van die reëlmatige sewentienhoek bewys: 'n sensasionele ontdekking, want sedert die antieke tyd was daar op hierdie gebied nog geen vordering nie. Dit word dan ook die rede waarom Gauss besluit om sy studies op wiskunde toe te spits eerder as die tale en filosofie. In 1799 behaal hy sy doktorsgraad aan die Aedemia Julia ('n universiteit in Helmstedt).
Nadat hy sy doktorsgraad behaal het, lewe Gauss in Braunschweig van die klein inkomste wat die hertog hom betaal en werk hy aan ѕy werk Disquisitiones Arithmeticae.
Hy keer 'n posisie aan die Petersburgse Akedemie vir Wetenskap af uit dankbaarheid teenoor die hertog en in die hoop dat hy vir Gauss 'n sterrewag in Braunschweig sal bou. Ná die hertog se skielike dood word Gauss in 1807 professor aan die Georg-August-universiteit in Göttingen en direkteur van die sterrewag daar. Daar moet hy kursusse aanbied, waarvan hy niks hou nie. Tog word baie van sy studente invloedryke wiskundiges, soos Rihard Dedekind en Bernhard Riemann.
In November 1804 raak hy aan Johanna Elisabeth Rosina Osthoff (* 1780; † 1809) verloof en op 9 Oktober 1805 trou hy met haar. In Augustus 1806 word hul eerste kind, Joseph, gebore. Hy is genoem na Giuseppe Piazzi, die ontdekker van die dwergplaneet Ceres. In Göttingen word sy dogter Wilhelmine in 1808 gebore. In Oktober 1809 word Louis gebore, maar Gauss se vrou sterf met die geboorte. Louis self sterf op 1 Maart 1810. ’n Jaar daarna, op 4 Augustus 1810, trou Gauss met Friederica "Minna" Wilhelmine Waldeck (* 1788; † 1831). Sy sou uiteindelk vir hom drіe kinders baar.
Jørn Faurschou
Jørn Faurschou (gebore 7 Oktober 1946) is 'n Deense akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Farligt venskab (1995) en in die televisiereekse Taxa (1997), Unit 1 (2000), en The Eagle (2004).
Alex Saxon (akteur)
Alex Saxon is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Mentalist (2008), The Fosters (2013), Ray Donovan (2013), en Finding Carter (2014).
Ann-Marie Gyllenspetz
Ann-Marie Gyllenspetz (7 November 1932 – 10 Februarie 1999) was 'n Sweedse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Simon the Sinner (1954), Sången om den eldröda blomman (1956), en Vi på Väddö (1958), en in die televisiereeks Foreign Intrigue (1951).
.nz
.nz is die Internettopvlakdomein vir Nieu-Seeland.
Eksterne skakels
Toppdomän
.om
.om is die Internettopvlakdomein vir Oman.
Eksterne skakels
Toppdomän
Hongarye
Hongarye (Hongaars: Magyarország, [ˈmɒɟɒrorsaːɡ], ) is 'n landingeslote land in Sentraal-Europa wat 'n groot deel van die Pannoniese Laagvlakte beslaan. Die land grens aan Oostenryk, Slowakye, Oekraïne, Roemenië, Serwië, Kroasië en Slowenië. Dit staan in eie land bekend as die Land van die Magyare of Magyarország.
Tot en met 1918 het Hongarye deel uitgemaak van Oostenryk-Hongarye, maar dit moes as gevolg van die vredesooreenkoms ná die Eerste Wêreldoorlog sowat sewentig persent van sy staatsgebied aan die destydse buurlande Joego-Slawië, Roemenië en Tsjeggo-Slowakye afstaan. 'n Minderheid van meer as 2,8 miljoen Hongare woon steeds in aangrensende lande.
Tussen 1945 en 1989 het Hongarye as Oosblokland onder Sowjet-Russiese invloed gestaan. Die Hongaarse opstand van 1956 was 'n poging om die Sowjet-juk af te werp, maar is deur Sowjet-troepe bloedig teengestaan. Ná die val van die Sowjetunie is Hongarye as onafhanklike republiek herstel en het op 12 Maart 1999 by die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie (NAVO) aangesluit. Die land is sedert 1 Mei 2004 'n lidland van die Europese Unie.
Oorsprong
Die naam Hongarye, wat in Europese tale ingeburger geraak het, is vermoedelik uit Slawiese tale ontleen en het sy oorsprong in die Bolgaroturkse stamnaam onogur (afgelei van on = "tien" + ogur = "stam"). Die voorvaders van die Hongaarse volk het in die 5de en 6de eeu nou bande met die Onogure-ryk gehandhaaf. Die "H-" in die Latynse term hungarus is vervolgens ook in ander tale, waaronder Afrikaans, oorgeneem nadat dit valslik aan die Hunne (Hunni) gelykgestel is.
Geskiedenis
Volgens tradisie is Hongarye gevestig deur Árpád, wat die Magyare in die vlaktes van Pannonia gelei het in die 9de eeu. Die koninkryk van Hongarye is gestig in 1000 deur Stefan die Grote.
Geleidelik het Hongarye verander in 'n groot, onafhanklike koninkryk, wat 'n gematigde Sentraal-Europese kultuur geskep het, as deel van die Europese samelewing.
Die Goue Eeu het geëindig met die Ottomaanse oorname aan die begin van die 16de eeu, toe die res van Hongarye onder Oostenrykse beheer geval het en Oostenryk uiteindelik Hongarye teen die 17de eeu geheel en al beset het.
Gebiede
Hongarye is verdeel in 40 administratiewe gebiede. Van hierdie is 19 graafskappe (megyék, enkelvoud – megye) en 20 is sogenaamde landelike graafskappe (enkelvoud – megyei jogú város), en daar is een hoofstad (főváros): Boedapest. Die ander 39 is:
Japan Nasionale Roete 23
Nasionale Roete 23 is 'n nasionale snelweg van Japan.
Aloe abyssinica
Aloe abyssinica is 'n aalwyn wat endemies aan Ethiopië is.
William Rowland
William Rowland is hoof uitvoerende beampte van die Nasionale Raad vir Blindes en ’n digter en kinderverhaalskrywer.
Lewe en werk
William Peter Rowland is op 7 Maart 1940 in Seepunt in Kaapstad uit ’n Engelssprekende huis gebore. Hy word op vierjarige ouderdom verblind in ’n skietongeluk. Sy ouers stuur hom na die Skool vir Blindes op Worcester vanaf 1948 tot met sy matrikulasie in 1958, waar hy deur medium Afrikaans sy skoolonderrig ontvang. Sy Nasionale Senior Sertifikaat behaal hy met onderskeiding, insluitende die hoogste punte landwyd in Afrikaans en Engels.
Daarna is hy in 1959 na Londen waar hy as fisioterapeut opgelei word by die Royal National Institute for the Blind en in 1962 kwalifiseer. In Engeland het hy ook ’n drieman poporkes. Ná kwalifikasie werk hy ’n paar maande lank in Engeland om geld te spaar om deur Europa te reis.
Met sy terugkeer uit Europa werk hy eers as fisioterapeut by die Lady Michaelis Ortopediese Hospitaal en daarna in privaat praktyk, waarna hy in 1966 ’n betrekking aanvaar as skakelbeampte van die Suid-Afrikaanse Nasionale Raad vir Blindes. Hy studeer verder aan die Universiteit van Suid-Afrika en behaal die B.A.-graad en in 1968 die B.A. Honneurs-graad met onderskeiding, insluitende die Tafelberg-prys vir die beste student in Afrikaans. Die M.A.-graad in wysbegeerte behaal hy in 1977 met onderskeiding aan Unisa, met ’n verhandeling oor die waarneming en ruimtebegrip van die blinde getitel “Space and blindness – a philosophical study”. Aan die Universiteit van Kaapstad behaal hy in 1984 sy Ph.D. met ’n proefskrif getitel “Being-blind-in-the-world – a phenomenological analysis of blindness and a formulation of new objectives in rehabilitation”. Hierdie proefskrif word deur die Suid-Afrikaanse Nasionale Raad vir Blindes gepubliseer en versprei in meer as 25 lande.
In Mei 1975 word hy bevorder tot assistent-direkteur, in Januarie 1976 tot direkteur en in 1996 tot uitvoerende hoof van die Suid-Afrikaanse Nasionale Raad vir Blindes. Hy verteenwoordig Suid-Afrika op talle internasionale konferensies oor blindes, onder meer in Madrid in 1972, Oxford in 1978, Washington in 1982, Trieste in Oostenryk in 1983 en Riyadh in Saoedi-Arabië in 1984, en hy lewer ook referate op laasgenoemde twee konferensies. Hy neem ook deel aan die Wêreldunie vir Blindes se Komitee vir Rehabilitasie en Indiensneming wat in 1986 in Sofia in Bulgarye gehou is.
Sy vele belangstellings en bedrywighede sluit in dat hy komponis is, raadgewer vir die Suid-Afrikaanse Nasionale Kunsmuseum in Kaapstad, lid van verskeie beplanningskomitees en organisasies en redakteur van Blinde Welsyn se tydskrif Imfama. Hy het ’n besondere belangstelling in die rehabilitasie van gestremdes en dien as voorsitter van die South African Federal Council for Rehabilitation of Disabled People en hierdie organisasie se Committee on Rural Rehabilitation.
Die radioprogram In Touch is deur sy toedoen geloods en hy was die toerleier vir twee In Touch-toere na Israel en Griekeland. Hy inisieer en was die eerste voorsitter van die Suider-Afrikaanse Konferensie vir agentskappe wat met gestremdes werk in Johannesburg in 1983 en was ook adviseur vir Suid-Afrika se Jaar vir Gestremdes in 1986. Verder was hy voorsitter van die Ontwikkelingsfonds vir Gestremdes en is die stigter-voorsitter van Disabled People South Africa.
Hy onderneem verskeie studietoere, waaronder ’n besoek aan 77 welsynsorganisasies in veertien lande in 1972, opgevolg deur verdere studietoere in 1978 en 1982. Hy neem ook deel aan die televisieprogram Flinkdink in 1981. In 2005 tree hy af, maar aanvaar dan die tydelike amp as voorsitter van die Wêreldunie vir Blindes. Hierna stig hy ’n maatskappy wat vir blindes verbale beskrywings doen van film en televisie. Sedert 2014 is hy president van die Christoffel Blindenmission (CBM) in Suid-Afrika.
Skryfwerk
Sy gedigte verskyn in letterkundige tydskrifte soos De Arte en Standpunte waarna hy in 1974 debuteer met die digbundel “Die huis waar ek woon”. Hierdie gedigte tref met die uitbeelding van die vyandige groot wêreld en die soeke na eenvoudige wyshede en waarheid, gesien uit die sintuiglike ervaringswêreld van ’n blinde. Deur sensitiewe nie-visuele waarneming word daarin geslaag om nuwe assosiasies vir woorde te gee wat normaalweg met sig verbind word, soos reeds in die titelgedig waar die huis beskryf word as een met “tien vensters en twee deure wat honger hande na die wêreld reik”, waar die vensters en deure verwysings na sy vingers en ore is. Die voortreflike gedig “Wit klank” verbeeld hoe die mens slagoffer geword het van ’n gemeganiseerde en geroetineerde lewe. Die werklikheid word ondersoek met behulp van al die sintuie, maar die spreker vind dat hy net in die taal van die gedig kan sien. “Pappa en seuntjie stap” beïndruk met knap beelding. Van sy gedigte word in verskeie versamelbundels opgeneem, insluitende “Groot verseboek”, “Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte”, “Digters en digkuns” en “Goudaar”. Hy skryf ook liedere en verskeie van sy komposisies word kommersieel opgeneem en twee, “Draf my ou perdjie” en “Waarskuwing”, word vir koorsang verwerk en gereeld opgevoer.
Benewens gedigte skryf hy ook die kinderverhale “Klaparro die reuse verkleurmannetjie”, “Die dogtertjie en die masjien” en “Die reus van Tafelberg”. In “Die dogtertjie en die masjien” raak die dogtertjie Steiltjie bekommerd oor die stootskraper wat so hard moet werk en sy verwyder ’n wieletjie sodat hy nie meer kan werk nie en moet rus. “Die reus van Tafelberg” bevat vyf kort verhaaltjies, bedoel vir voorlees aan klein kinders. Die reus ry bus, kry tandpyn, verjaar, neem deel aan ’n verspringkompetisie en skryf ’n brief aan sy ouma.
Eerbewyse
In 1974 is hy een van vier jongmanne wat die Jaycee-toekenning ontvang. Die Rotariërs vereer hom in 1984 met hulle Vocational Service Award en in 1985 ontvang hy die Communicator of the Year Award van Pretoria Toastmasters. Die Disability Rights Summit van die South African Social Security Agency vereer hom in Maart 2016 met ’n toekenning vir sy lewensbydrae.
Steven Kitshoff
Steven Kitshoff (gebore te Somerset-Wes, 10 Februarie 1992) is 'n rugbyspeler wat vir die Westelike Provinsie in die Curriebeker en die in die Verenigde Rugbykampioenskap speel.
Kitshoff het sy debuut vir die Springbokke op 25 Junie 2016 teen Ierland op die Nuwelandstadion in Kaapstad gemaak, op ouderdom 24. Hy was ook deel van Suid-Afrika se wenspan tydens die Rugbywêreldbeker 2019.
Takke van die Russiese keiserlike familie
Die Huis van Romanof is verdeel in vier takke van die Russiese keiserlike familie wat genoem is na die seuns van tsaar Nikolaas I:
Die hoofskap van die keiserlike familie word betwis tussen prins Alexis Romanov van die Michailowitsji-tak en groothertogin Maria Wladimirowna van die Wladimirowitsji-subvertakking van die Aleksandrowitsji-tak.
In die stambome verteenwoordig die teken ≈ ’n verbintenis wat ’n buite-egtelike kind voortgebring het.
Aleksandrowitsji
Tsaar Nikolaas I (1796-1855) = Prinses Charlotte van Pruise (1798-1860) | +-- Tsaar Aleksander II (1818-1881) = Prinses Marie van Hesse (1824-1880) |    +-- Groothertogin Aleksandra Aleksandrowna (1842-1849) |    +-- Tsarewitsj Nikolaas Aleksandrowitsj (1843-1865) |    +-- Tsaar Aleksander III (1845-1894) |  = Prinses Dagmar van Denemarke (1847-1828) |  |     |   +-- Tsaar Nikolaas II (1868-1918) |  |   = Prinses Alix van Hesse (1872-1918) |  |   |     |   |   +-- Groothertogin Olga Nikolajewna (1895-1918) |  |   |     |   |   +-- Groothertogin Tatjana Nikolajewna (1897-1918) |  |   |     |   |   +-- Groothertogin Maria Nikolajewna (1899-1918) |  |   |     |   |   +-- Groothertogin Anastasia Nikolajewna (1901-1918) |  |   |     |   |   +-- Tsarewitsj Aleksei Nikolajewitsj (1904-1918) |  |     |   +-- Groothertog Aleksander Aleksandrowitsj (1869-1870) |  |     |   +-- Groothertog Giorgi Aleksandrowitsj (1871-1899) |  |     |   +-- Groothertogin Ksenia Aleksandrowna (1875-1960) |  |   = Groothertog Aleksander Michailowitsj (1866-1933) |  |     |   +-- Groothertog Michail Aleksandrowitsj (1878-1918) |  |   = Natalia Sergejewna Sjeremetjefskaja (1880-1952) gekroon gravin Brasowa |  |   |     |   |   +-- Giorgi Michailowitsj, graaf Brasof (1910-1931) |  |     |   +-- Groothertogin Olga Aleksandrowna (1882-1960) |      = Hertog Peter Aleksandrowitsj van Oldenburg (1868-1924) geskei |      = Nikolai Aleksandrowitsj Koelikofski (1882-1958) |    +-- Groothertogin Maria Aleksandrowna (1853-1920) |  = Prins Alfred, Hertog van Sakse-Koburg en Gotha (1844-1900) |    +-- Groothertog Sergei Aleksandrowitsj (1857-1905) = Prinses Elizabeth van Hesse (1864-1918)
Wladimirowitsji
Tsaar Nikolaas I (1796-1855) = Prinses Charlotte van Pruise (1798-1860) | +-- Tsaar Aleksander II (1818-1881) = Prinses Marie van Hesse (1824-1880) |    +-- Groothertog Wladimir Aleksandrowitsj (1847-1909) = Hertogin Marie van Mecklenburg-Schwerin (1854-1920) |        +-- Groothertog Aleksander Wladimirowitsj (1875-1877) |        +-- Groothertog Kirill Wladimirowitsj (1876-1938) |  = Prinses Victoria Melita van Edinburg (1875-1936) |  |         |   +-- Prinses Maria Kirillowna (1907-1951) gekroon groothertogin |  |   = Friedrich Karl, Prins van Leiningen (1898-1946) |  |         |   +-- Prinses Kira Kirillowna (1909-1967) gekroon groothertogin |  |    = Louis Ferdinand, Prins van Pruise (1907-1994) |  |         |   +-- Prins Wladimir Kirillowitsj (1917-1992) gekroon groothertog van Rusland |      = Prinses Leonida Bagration-Moukhransky (1914-2010) |      |         |       +-- Groothertogin Maria Wladimirowna (geb. 1953) |          = Prins Franz Wilhelm van Pruise (geb. 1943) gekroon groothertog van Rusland geskei |          |         |           +-- Prins George van Pruise (geb. 1981) gekroon groothertog van Rusland |        +-- Groothertog Boris Wladimirowitsj (1877-1943) |  = Zinaida Rasjefskaja (1898-1963) |        +-- Groothertog Andrei Wladimirowitsj (1879-1956) |  = Mathilde Kschessinska (1872-1971) gekroon prinses Romanofskja-Krassinskja |  |         |   +-- Prins Wladimir Romanofski-Krasinski (1902-1974) |        +-- Groothertogin Elena Wladimirowna (1882-1957) = Prins Nikolaas van Griekeland en Denemarke (1872-1938)
Belefski-Zjoekofski's
Tsaar Nikolaas I (1796-1855) = Prinses Charlotte van Pruise (1798-1860) | +-- Tsaar Aleksander II (1818-1881) = Prinses Marie van Hesse (1824-1880) |    +-- Groothertog Aleksi Aleksandrowitsj (1850-1908) = Aleksandra Zjoekofskaja (1842-1899) gekroon gravin Zjoekofski |         +-- Graaf Aleksei Belefski-Zjoekofski (1871-1931) gekroon graaf Belefski-Zjoekofski = Prinses Maria Troebetskoja (1872-1954) geskei |             +-- Gravin Elisabeth Belefski-Zjoekofski (1896-1972) |  = Pjotr Perewostjikof (1872-1837) |  = Arthur Lourie (1892-1966) |             +-- Gravin Aleksandra Belefskia-Zjoekofskia (1892-?) |  = Henry de Lepp (1896-1955) geskei |  = Giorgi Flewitzki (1904-1960) |             +-- Gravin Maria Belefskia-Zjoekofskia (1901-1996) |  = Wladimir Swerbejef (1890-1951) |  = Wladimir Ianoetsjefski (1897-1970) |             +-- Graaf Sergei Belefski-Zjoekofski (1903-1956) = Nina Botkina (1901-1966) |                 +-- Gravin Elena Belefski-Zjoekofski (geb. 1929) = Nikolai Mojaisky (geb. 1928) geskei = Graaf Kirill Nieroth (geb. 1930)
Pawlowitsji
Tsaar Nikolaas I (1796–1855) = Prinses Charlotte van Pruise (1798–1860) | +-- Tsaar Aleksander II (1818–1881) = Prinses Marie van Hesse (1824–1880) |    +-- Groothertog Pavel Aleksandrowitsj (1860–1919) =Prinses Aleksandra van Griekeland en Denemarke (1870–1891) |        +-- Groothertogin Maria Pawlowna (1890–1958) |  = Prins Vilhelm, Hertog van Södermanland (1884–1965) |        +-- Groothertog Dmitri Pawlowitsj (1891–1941) = Audrey Emery (1904–1971) gekroon prinses Romanovskaya-Ilyinskaya |            +-- Prins Pawel Dmitriewitsj Romanovsky-Ilyinsky (1928–2004) = Mary Prins (geb. 1925) = Angelica Kauffman (geb. 1932) |                +-- Prins Dmitri Pawlowitsj Romanovsky-Ilyinsky (geb. 1954) |  = Martha McDowell (geb. 1952) |  |                 |   +-- Prinses Catherine Romanovskaya-Ilyinskaya (geb. 1981) |  |                 |   +-- Prinses Victoria Romanovskaya-Ilyinskaya (geb. 1984) |  |                 |   +-- Prinses Lela Romanovskaya-Ilyinskaya (geb. 1986) |                +-- Prinses Pawela Pawlowna Romanovskaya-Ilyinskaya (geb. 1956) |  = Mark Comisar (geb. 1953) |                +-- Prinses Anna Pawlowna Romanovskaya-Ilyinskaya (geb. 1959) |  = Robin de Young (geb. 1952) geskei |  = David Wise Glossinger (geb. 1953) |                +-- Prins Michail Pawlowitsj Romanovsky-Ilyinsky (geb. 1961) = Pawela Maier (geb. 1965) geskei |                    +- Prinses Alexis Michailovna Romanovskaya-Ilyinskaya (geb. 1994)
= Lisa Schiesler (geb. 1973) geskei = Debra Lewis
Die Paleis
Tsaar Nikolaas I (1796-1855) = Prinses Charlotte van Pruise (1798-1860) | +-- Tsaar Aleksander II (1818-1881) = Prinses Marie van Hesse (1824-1880) |    +-- Groothertog Pawel Aleksandrowitsj (1860-1919) = Olga Karnovitch (1866-1929) gekroon prinses Palei |        +-- Prins Wladimir Pawlowitsj Palei (1897-1918) |        +-- Prinses Irina Pawlowna Palei (1903-1990) |  = Prins Fjodor Aleksandrowitsj (1898-1968) geskei |  = Graaf Hubert de Monbrison (1892-1982) |        +-- Prinses Natalia Pawlowna Palei (1905-1981) = Lucien Lelong (1889-1958) geskei = John Chapman Wilson (1889-1961)
Die Joerijefski's
Tsaar Aleksander II (1818-1881) = Prinses Katharina Dolgoroeki (1847-1922) gekroon prinses Joerijefskaja | +-- Prins Giorgi Aleksandrowitsj Joerijefski (1872-1913) |  = Gravin Aleksandra van Zarnekau (1883-1957) geskei |  | |   +-- Prins Aleksander Giorgijewitsj Joerijefski (1900-1988) |      = Beer Ursule de Grüneck (1925-2001) |      | |       +-- Prins Giorgi Aleksandrowitsj Joerijefski (geb. 1961) |          = Katharina Verhagen (geb. 1964) | +-- Prinses Olga Aleksandrowna Joerijefskaja (1873-1925) |  = Graaf Georg van Merenberg (1871-1948) | +-- Prins Boris Aleksandrowitsj Joerijefski (1876-1876) | +-- Prinses Katharina Joerijefskaja (1878-1959) = Prins Aleksander Bariatinski (1870-1910) = Prins Serge Obolensky (1890-1978) geskei
Konstantinowitsji
Tsaar Nikolaas I (1796-1855) = Prinses Charlotte van Pruise (1798-1860) | +-- Groothertog Konstantyn Nikolaewitsj (1827-1892) = Prinses Aleksandra van Saxe-Altenburg (1830-1911) |    +-- Groothertog Nikolaas Konstantinowitsj (1850-1918) |  =  Nadedja Aleksandrowna von Dreyer (1861-1929) |  |     |   +-- Prins Artemi Nikolajewitsj Iskander (1883-1919) |  |     |   +-- Prins Aleksander Nikolajewitsj Iskander (1889-1957) |      = Olga Rogofska (1893-1962), geskei
Nikolajewitsji
Tsaar Nikolaas I (1796-1855) = Prinses Charlotte van Pruise (1798-1860) | +-- Groothertog Nikolaas Nikolajewitsj (1831-1891) = Prinses Aleksandra van Oldenburg (1838-1900) |    +-- Groothertog Nikolaas Nikolajewitsj (1856-1929) |  = Prinses Anastasia van Montenegro (1868-1935) |    +-- Groothertog Pjotr Nikolajewitsj (1864-1931) = Prinses Milica van Montenegro (1866-1951) |        +-- Prinses Marina Petrowna (1892-1981) |  = Prins Aleksander Galitzine (1885-1974) |        +-- Prins Roman Petrowitsj (1896-1978) |  = Gravin Praskowia Sjeremetjewa (1901-1980) |  |         |   +-- Prins Nikolaas Romanowitsj (geb. 1922) |  |   = Gravin Sveva della Gherardesca (geb. 1930) |  |   |         |   |   +-- Prinses Natalia Nikolajewna (geb. 1952) |  |   |   = Giuseppe Consolo (geb. 1948) |  |   |         |   |   +-- Prinses Elizabeth Nikolajewna (geb. 1956) |  |   |   = Mauro Bononcini (geb. 1950) |  |   |         |   |   +-- Prinses Tatiana Nikolajewna (geb. 1961) |  |        = Giambattista Alessandria (geb. 1958) geskei |  |        = Giancarlo Tirotti (geb. 1947) |  |         |   +-- Prins Dmitri Romanowitsj (geb. 1926) |      = Johanna von Kauffmann (1936-1989) |      = Dorrit Reventlow (geb. 1942) |        +-- Prinses Nadejda Petrowna (1898-1988) |  = Prins Nikolai Orlof (1896-1961) |        +-- Prinses Sofia Petrowna (1898-1898)
Michailowitsji
Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia.
Paula Illemann Feder
Paula Illemann Feder (25 Februarie 1893 – 1 November 1967) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente I gabestokken (1950) en Eventyrrejsen (1960).
Dee Wallace
Dee Wallace (gebore 14 Desember 1948) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Hills Have Eyes (1977), The Howling (1981), E.T. the Extra-Terrestrial (1982), en Critters (1986).
.ir
.ir is die Internettopvlakdomein vir Iran.
Kaj Gynt
Kaj Gynt (24 Oktober 1885 – Junie 1956) was 'n Sweedse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Last Sentence (1917) en The Eternal Mother (1917).
Aloe acutissima
Aloe acutissima is 'n aalwyn wat endemies aan Madagaskar is.
2004 Formule Een-seisoen
Oorsig oor die seisoen
Michael Schumacher het gedomineer deur die eerste 5 renne in Australië, Maleisië, Bahrein, San Marino en Spanje te wen. In Monaco het Jarno Trulli sterk druk van Jenson Button weerstaan om sy eerste oorwinning te behaal nadat Schumacher vroeër 'n ongeluk gemaak het. Schumacher het die volgende 7 renne in Europa (Duitsland), Kanada, VSA, Frankryk, Brittanje, Duitsland en Hongarye gewen.
In België het Kimi Räikkönen sy eerste ren gewen en Michael Schumacher het sy 7de wêreldtitel gewen en in Italië en China het Barrichello gewen. Ná die oefensessies en kwalifisering uitgestel is tot die oggend van die Japannese Grand Prix weens 'n tifoon, het Michael Schumacher sy laaste ren vir die jaar gewen.
Juan Pablo Montoya het die laaste ren van die jaar en sy laaste ren vir Williams in Brasilië gewen nadat hy druk van sy toekomstige spanmaat, Kimi Räikkönen, weerstaan het toe reën voor die ren vir 'n nat wegspring gesorg het.
Natalse zoanthus
Die Natalse zoanthus (Zoanthus natalensis) is 'n ongewerwelde seediertjie wat aan die ooskus van Suid-Afrika voorkom. Dit word tot 8 mm breed en is kort, dik en heldergroen met donkergroen tentakels met 'n gladde tekstuur. Hulle woon in rotspoele in die tussengetysone.
.sg
.sg is die Internettopvlakdomein vir Singapoer.
Eksterne skakels
Toppdomän
Koördinatestelsel
In wiskunde en toepassing is 'n koördinatestelsel, of koördinaatstelsel, 'n stelsel om 'n tupel van getalle aan elk van die punte in 'n n-dimensionele ruimte toe te ken. "Getalle" beteken in baie gevalle reële getalle, maar kan ook, afhangende van die konteks, komplekse getalle of elemente van een of ander ander veld beteken. Indien die ruimte of variëteit gekrom is, mag dit nie moontlik wees om 'n konsekwente koördinatestelsel vir die hele ruimte verskaf. In die geval word 'n versameling van koördinatestelsels, wat kaarte genoem word, gebruik om 'n atlas saam te stel wat die hele ruimte dek.
As die ruimte een of ander addisionele algebraïese struktuur het, sal die koördinate ook onder ringe of groepe transformeer; 'n besonder beroemde voorbeeld in die geval is die Lie groepe.
Alhoewel enige spesifieke koördinatestelsel nuttig is vir numeriese berekeninge in 'n gegewe ruimte, word die ruimte beskou as iets wat onafhanklik van enige besonder koördinaat keuse bestaan. Volgens konvensie is die oorsprong van die koördinatestelsel in Cartesiese koördinate die punt (0, 0, …, 0), wat aan enige punt in die Euklidiese ruimte toegeken kan word.
In sommige koördinatestelsel word sommige punte geassosieer met veelvuldige koördinaat tupels, b.v. die oorsprong in die poolkoördinatestelsel: r = 0 maar θ kan enige hoek wees.
Voorbeelde
van reële getalle
Hierdie getalle r1, …, rn word diekoördinate van die punt P genoem.
As 'n deelversameling S van 'n Euklidiese ruimte word kontinu afgebeeld op 'n ander topologiese ruimte, dit definieer koördinate in die afbeelding van S. Dit kan 'n parametrisering van die afbeelding genoem word aangesien dit getalle toeken aan die punte. Die ooreenkoms is uniek slegs as die afbeelding bijektief is.
Die stelsel waarvolgens lengte – en breedtegraad aan geografiese liggings toegeken word is 'n koördinatestelsel. In die geval is die parametrisering nie uniek by die Noord- en Suidpole.
Transformasies
'n Koördinaattransformasie is 'n omskakeling van een stelsel na 'n ander, om die selfde stelsel te beskryf.
Twee koördinaattransformasies kan met elke bijeksie van die ruimte na ditself geassosieer word:
Byvoorbeeld, in 1D, as die afbeelding 'n translasie van 3 na regs is, skuif die eerste die oorsprong van 0 na 3, sodat die koördinaat van elke punt 3 minder word, terwyl die tweede die oorsprong van 0 na -3 skuif, sodat die koördinaat van elke punt 3 meer word.
Stelsels wat algemeen gebruik word
Van die koördinatestelsels sluit in:
Minder algemene koördinatestelsels
Die onderstaande koördinatestelsels het spesiale gebruike. Hulle het almal eienskappe van ortogonale koördinatestelsels, dit is die koördinaatoppervlak ontmoet teen regte hoeke.
Japan Nasionale Roete 24
Nasionale Roete 24 is 'n nasionale snelweg van Japan.
Emilee Wallace
Emilee Wallace (gebore 19 September 1989) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Balls Out: Gary the Tennis Coach (2009) en in die televisiereekse Cold Case (2003), Grey's Anatomy (2005), en Rizzoli & Isles (2010).
Margaret Wycherly
Margaret Wycherly (26 Oktober 1881 – 6 Junie 1956) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Thirteenth Chair (1929), Sergeant York (1941), Random Harvest (1942), en White Heat (1949).
De Bilt
De Bilt is 'n dorp en munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Utrecht, met 'n munisipale bevolking van 43 000 in 2018 en 'n oppervlakte van 67 km².
In die munisipale gebied lê die Nederland se offisiële weerkunde-organisasie, die KNMI.
Plekke
Plekke in die munisipale gebied van De Bilt:
11de Oscar-toekenningsaand
Die 11de Oscar-toekenningsaand is op 23 Februarie 1939 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences gehou om erkenning te gee aan rolprente van 1938. Dit was die eerste Oscar-aand sonder ’n amptelike aanbieder. Dit was ook die eerste jaar waarin ’n anderstalige rolprent as beste prent benoem is: Jean Renoir se La Grande Illusion.
Dit was die eerste van net twee keer in die geskiedenis van die Oscars dat drie van die vier pryse vir toneelspel gegaan het aan wenners wat dit al voorheen gewen het; slegs Fay Bainter was ’n eerste wenner. Die enigste ander keer was by die 67ste Oscar-toekenningsaand in 1994. Boonop was Spencer Tracy die eerste van net twee akteurs wat dit twee jaar agtereenvolgens gewen het; die ander akteur was Tom Hanks in 1994.
Pryse
Hier volg ’n lys van die wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem):
Birgitte Federspiel
Birgitte Federspiel (6 September 1925 – 2 Februarie 2005) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente A Stranger Knocks (1959), The Musketeers (1961), Babette's Feast (1987), en Kat (2001).
Frans Malherbe
Frans Malherbe (gebore te Bredasdorp, 14 Maart 1991) is 'n rugbyspeler wat vir die Westelike Provinsie in die Curriebeker en die in die Verenigde Rugbykampioenskap speel.
Malherbe het sy debuut vir die Springbokke op 9 November 2013 teen Wallis in Cardiff gemaak. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2015 en die Rugbywêreldbeker 2019.
Soesji
Soesji (Hiragana: す し, Kanji: 寿司, 鮨) is 'n gereg uit die Japannese kookkuns met 'n deursnit van 'n paar sentimeter. Dit bestaan altyd uit (afgekoelde) gekookte rys (鮨 飯, sushi-Meshi) wat met rysasyn ingesuur is. Dit word gewoonlik gekombineer met ander bestanddele (ネ タ, neta) soos vis of seekos, gebakte eier, groente en soms tropiese vrugte. Die bestanddele en aanbieding van soesji is uiteenlopend, maar rys is die bestanddeel wat alle soesji in gemeen het (ook bekend as shari (し ゃ り) of sumeshi (酢 飯)).
Soesji kan met óf bruin- of witrys voorberei word. Soesji word dikwels berei met rou seekos, maar sommige algemene variante maak gebruik van gekookte bestanddele. Rou vis (of soms vleis) in snye en bedien sonder rys word sashimi genoem.
Rudy Paige
Rudy Paige (gebore te Heidelberg, Wes-Kaap, 2 Augustus 1989) is 'n rugbyspeler wat op skrumskakel vir die Blou Bulle in die Curriebeker en die Bulls in Superrugby speel. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2015.
John Lomax
duimnael|regs|300px|Op dié foto deur sy broer [[Ambrose Lomax van 'n kantoorgebou op Molteno is dit waarskynlik John Lomax wat links staan. Hy het op Molteno by die prokureursfirma van Hall & Hope gewerk.]]
Seelikkewaan
Die Seelikkewaan (Amblyrhynchus cristatus) is 'n likkewaan wat die unieke eienskap onder moderne likkewane besit om onder water te kan oorleef en kos te soek. Die likkewane word slegs in die Galapagos-eilande gevind, maar het na al die eilande in die eilandgroep versprei. Hulle woon hoofsaaklik op die rotsagtige strande van Galapagos, maar kan soms ook in die moerasse en manglietstrande gevind word.
Beskrywing
Tydens sy besoek aan die eilande, het Charles Darwin die likkewane se voorkoms walglik gevind, en die volgende oor hulle geskryf:
Seelikkewane is egter nie altyd swart nie: die jonger likkewane het 'n ligter dorsale streep en sommige van die volwassenes is grys, eerder as swart. Die rede vir die donker kleure is die spesie se behoefte om hitte so spoedig moontlik te absorbeer, ten einde die periode van letargie ná 'n tydperk in die water te verkort. Hulle eet amper uitsluitlik seewier, maar dit bevat egter meer sout as wat die reptiele nodig het. Seelikkewane het dus spesiale neuskliere waarmee hulle die oortollige sout kan uitnies terwyl hulle in die son lê en bak; gevolglik lyk hulle gesigte ook soms wit. Volwasse mannetjies se kleur verskil van seisoen tot seisoen. Tydens die paarseisoen is die mannetjies op die suidelike eilande die kleurvolste, met rooi en blougroen kleure. Die mannetjies op die eiland Santa Cruz is in hierdie seisoen baksteenrooi en swart, terwyl die mannetjies op Fernandina-eiland baksteenrooi en 'n dowwe groen is.
'n Ander verskil tussen die likkewane is hulle grootte, wat verskil van eiland tot eiland. Die likkewane op Fernandina- en Isabela-eilande is die grootste likkewane wat in die Galapagos aangetref word. Die kleinste likkewane word op die Genovesa-eiland aangetref.
Volwasse mannetjies is omtrent 1,3 m, terwyl die wyfies aansienlik kleiner is, met 'n gemiddelde lengte van 0,6 m. Die mannetjies kan tot 1,5 kg weeg.
Gedrag
Seelikkewane is koudbloedig en kan dus slegs 'n beperkte tyd onder water spandeer, waar hulle hulle kos vandaan kry. Hoe dieper hulle duik, hoe kouer is die water en hoe korter is die tyd wat hulle onder die oppervlak kan spandeer (wanneer hulle al hulle liggaamshitte verloor, verstyf hulle spiere en kan hulle nie meer beweeg nie). Deur in die vlak water (tot 15 m diep) om die eiland te swem, kan hulle afsonderlike duike van tot 'n halfuur onderneem. Die meeste duike duur egter slegs 'n paar minute en dan in besonder vlak water (tot 5 m diep). Na die duike keer hulle terug na hulle gebied om in die son te bak en weer warm te word. Wanneer hulle koud is, kan die seelikkewaan nie effektief beweeg nie en is hy 'n maklike teiken vir hulle natuurlike vyande. Hulle word dus uiters aggressief vóór hulle opwarm: siende dat hulle nie in die periode kan weghardloop nie, sal hulle probeer om hulle aanvallers te byt. Die mannetjies word ook hoogs verdedigend tydens die broeiseisoen. Die mannetjies versamel groot groepe wyfies waarmee hulle sal paar, en beskerm die wyfies teen ander mannetjie-likkewane.
John Lomax
John Lomax (Southwell, distrik Benede-Albanie, Kaapkolonie, 3 Oktober 1882 – Kaapstad, Kaapprovinsie, 13 Desember 1952) was ’n sportman, prokureur, dramaturg en digter. Van sy bekendste toneelstukke was “Irais” en “Court-Martialled”, wat ook in Afrikaans as “Voor die Krygsraad” opgevoer is.
Herkoms
Lomax is op die sendingstasie Southwell naby die destydse Grahamstad (nou Makhanda) gebore as die naasjongste van die tien kinders van eerw. Arthur (Holliday) Lomax (1836–1910), landelike deken van Cradock, en sy eggenote, Mary-Ellen (née Conroy, 1838–1910). Hy is op 19 November 1882 die Anglikaanse kerk St. James te Southwell gedoop. Albei sy ouers was uit Manchester afkomstig en albei het eers as onderwysers en sendelinge vir die Society for the Propagation of the Gospel (SPG) in Mauritius en toe in Suid-Afrika gewerk. Sy moeder was lid van ’’n bekende Ierse familie.
John se sibbes was:
Opleiding
John Lomax het omstreeks 1900 aan die openbare skool op Steynsburg gematrikuleer en daarna met ’n beurs aan St. Andrew-kollege in Grahamstad studeer waar hy in 1903 ’n B.A. met letterkunde en filosofie as hoofvakke behaal het. Aan die kollege het hy die klasprys tydens die intermediêre sowel as die B.A.-fase verwerf en die senior eassayprys gewen vir “Shakespeare as a Student of Human Nature”.
Sportman
Lomax was van jongs af ’n veelsydige sportman. Aan St. Andrew-kollege in Grahamstad is sportkleure aan hom toegeken vir swem, naellope en krieket, waarin hy gevorder het tot onderkaptein van die eerste span. Sy rugbyloopbaan aan dié roemryke skool is deur beserings in die wiele gery. Tydens sy regstudie aan die Suid-Afrikaanse Kollege (voorloper van SACS sowel as die Universiteit van Kaapstad) in Kaapstad het hy krieket vir die eerste elftal gespeel en met sy hoogste telling 73. Hy het ook van 1906 tot 1907 eersteklaskrieket in Kaapstad gespeel.
Reeds in die Kaap was Lomax in 1907medewenner van die Gesamentlike Mansvoorgee, Seepunt-tennisklub. Ná die begin van sy regsloopbaan op Molteno in sy geboortestreek het hy hom op tennis toegespits, waarin hy gou naam gemaak het. In 1912 was hy medewenner van die ope dubbelskampioenskapstitel op King William’s Town. Die jaar daarna is hy gekies omgrens in die Suid-Afrikaanse interprovinsiale spankompetisie in Port Elizabeth te verteenwoordig, waar Grens vir die eerste keer in die eindstryd gewen het. Dié span het naelskraaps in die uitdaagrondte teen Transvaal verloor. Lomax en sy spanmaat het die dubbelsvoorgeewedstryd gewen en hy het ook tot die eindstryd van die enkelspel deurgebring.
Ook in 1912 was hy ’n finalis in die Grens-enkelspelkampioenskap en in 1913 het hy Grens weer in die Suid-Afrikaanse kampioenskapsbyeenkoms (dié keer in Johannesburg) verteenwoordig, maar weens sakeverpligtinge kon hy nie aan die wedstryde deelneem nie. Nadat hy tydens die Suidwes-Afrika-veldtog van Augustus 1914 tot Julie 1915 medies ongeskik geraak het, het hy nooit weer sport gespeel nie, selfs nie eens gholf nie, waarin hy in 1908 vir die dorpspan van Molteno gespeel het met sy hoogste telling 98.
Die skrywer en kunstenaar Johannes Meintjes beskryf Lomax as “een van die dorp se beste en aantreklikste sportmanne”.
Loopbaan
John Lomax se regsloopbaan het as prokureur op Molteno begin, waar sy broer Ambrose van 1894 tot 1909 gewoon het en ’n apteek en fotografiese ateljee besit het. Ambrose se fotografiese afdeling het as The Rembrandt Studio bekendgestaan. John Lomax was regsadviseur van die dorpsraad en ander instellings op Molteno. Weens sy druk werkprogram en vroeër sy sportdeelname het hy weinig tyd vir sy belangstelling in die digkuns en toneelkunde gehad. Hy was in ’n stadium ook sekretaris van die Skoolraad.
Eerste Wêreldoorlog
Kort nadat oorlog op 28 Julie 1914 uitgebreek het, het Lomax ’n groep berede vrywilligers bymekaargekry en opgelei, wat tydens die Rebellie en Suidwes-Afrika-veldtog as die Veteran Squadron of the Midland Horse bekendgestaan het. As ’n berede soldaat het hy deelgeneem aan die agtervolging van genl. J.C.G. Kemp deur die waterlose en sondeurdrenkte sandduine van die Kalahari. Kort hierna is hy op die oewers van die Moloporivier deur koors platgetrek. Dit het nie net ’n einde aan sy belowende militêre loopbaan gebring nie, maar hom blywend verswak weens die skade wat die koors aan sy hart aangerig het.
Gesinslewe
John Lomax is op 20 Mei 1908 getroud met Hortense Eleanor Florence du Toit, jongste dogter van A.F.M. du Toit (1886–1918), van Middelburg, K.K. Haar voorouers aan moeders- sowel as vaderskant was Franse Hugenote. Omstreeks 1916 het ’n naamlose skrywer wat die Lomax-egpaar goed geken het, in The Natal Advertiser geskryf: “Mev. Lomax het die gawe van intellek en vermoë ontvang, en met ’n verstommende kapasiteit vir vriendskappe; boonop is sy ’n toegewyde moeder.”
Die egpaar se vier kinders was: John Francis Lomax (1909–1945, oorlede "in diens van sy land"); Irma Vivien Lomax (1910–1977), getroud met Christian Ludolph Marais (1907–1963); Tertia Desiree Lomax (1912–1985), getroud met Brain Mitchell Porter (1911–1962); en Letitia Helen Hortense (Bobsie) Lomax (1915–1974), getroud met Trevor Geoffrey Tregaskis (1910–1962).
Ná die afsterwe van sy eerste vrou tydens die Griepepidemie in die lente van 1918, is John Lomax getroud met Irene Lewis-Furniss (1903–1954), wat sowat 21 jaar jonger as hy was, maar hom met net sowat twee jaar oorleef het. Uit hierdie huwelik is drie kinders gebore: Ailsa Fiona Jeanne Lomax (1923–1993); eerste huwelik met Joseph Swallow (1921–?), tweede huwelik met Johannes Wilhelmus Swart van der Bijl (1928–1994); Raymond Lionel Lomax (1924–1999), getroud met Margaret Gwendoline Billingham (1928–?); Celia Lorna Colleen Lomax (1928–?), getroud met Arthur Edward Murray (1922–1994).
Soesji
Soesji word dikwels bedien met gemmer, wasabi en sojasous.
Soesji het altyd verskeie bestanddele, waarin rys altyd voorkom en die res van die bestanddele aanvullend is.
Rys as hoofbestanddeel
Die gebruiklike rys word Meshi (飯) genoem en het kort, dik korrels wat baie taai is, sodat die rys goed kleefbaar is en die eetgoed aanmekaar plak. Die rys proe effens suur omrede die toevoeging van rysasyn tydens die voorbereiding. Daar word dikwels ook 'n soet ryswyn (mirin genoem) bygevoeg wat 'n soutsmaak aan die rys verleen. Die rys kan heeltemaal koud maar ook lou opgedis word.
Nori
By baie soorte soesji word seewier gebruik, nori (海苔) genoem, wat in dun velletjes verwerk word. Die seewier wat vir nori gebruik word is die purperwier. Dit is oorspronklik in Japan geoes deur die wier van die hawe se kaai af te skraap en dan in die son te laat droog word. Deesdae word die plante op uitgespande nette ter see gekweek, meganies geoes en dan in dun velle gedroog, waarna dit uiteindelik kant-en-klaar op maat gesny word.
Vis en ander
Van die res van die bestanddele is rou vis en wasabi verreweg die mees bekende. Die rou vis is altyd uit die see afkomstig, omdat riviervisse skadelike bakterieë kan bevat. Indien daar wel vis uit 'n rivier gebruik word, moet dit eers vooraf lig gebraai of gekook word. In Europa is salm, tuna en makriel die mees gebruikte visspesies.
Behalwe vis word ook ander seekos gebruik as bestanddele vir soesji, soos garnale, krap en pylinkvis. Tewens kom selfs viskuit, die ryp eiers van 'n vis, in sommige soesji voor. Benewens vis en ander seekos word ook baie groente gebruik, met wortels, komkommer, avokado, aspersies en mielies die bekendste name in die Weste.
Vlag van Lesotho
Die nasionale vlag van Lesotho is op 4 Oktober 2006 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n horisontale driekleur in blou-wit-groen met ’n Basothohoed in die middel van die wit baan (dit oorskry nie die grense van die wit baan nie).
Simboliek
Die ontwerp stel voor dat Lesotho vrede met homself en sy bure het. Wit stel vrede voor, blou stel reën voor en groen stel rykdom asook die vermoë om self voedsel te produseer, voor. Die embleem stel die tradisionele Basothohoed voor, die sogenaamde mokorotlo. Dit is ’n nasionale simbool; die nuwe parlementsgebou in Maseru is ook in die vorm van so ’n hoedjie.
Ontwerp
Die middelste (wit) baan is groter as die ander twee; die verhouding is 3:4:3. Die hoedmotief neem 92% van die hoogte van die wit baan in beslag. Die Suid-Afrikaanse heraldikus Frederick Brownell het heraldiese advies aan die ontwerper van die vlag van Lesotho verleen.
Koninklike standaarde
Die huidige vlag is die derde vlag van die land. Die eerste vlag is op 4 Oktober 1966 in gebruik gestel; dit is die dag wat Lesotho onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk verkry het. Hierdie vlag toon, net soos die huidige vlag, die Basothohoed, maar dit is wit, en teen ’n blou agtergrond. Die blou simboliseer reën en die lug en die wit hoed stel vrede voor. Aan die linkerkant van die vlag is twee vertikale bane in groen en rooi. Die oorspronklike idee van die ontwerper Peter Hancock om geel tot die vlag toe te voeg is afgeskiet omdat die Basotho Congress Party wou hê dat die kleure op die nasionale vlag moes ooreenstem met die kleure van die partyvlag.
Die tweede vlag is in 1987 aanvaar nadat die Basotho National Party deur middel van ’n staatsgreep aan bewind gekom het. Hierdie vlag toon die tradisionele Sotho-skild, wat beskerming van vrede simboliseer. Die kleure blou, wit en groen op die tweede vlag het dieselfde betekenis as op die huidige vlag.
Streepmuis
Die Streepmuis (Rhabdomys pumilio) is 'n muis wat oor die hele Suid-Afrika voorkom behalwe in die grootste gedeelte van Limpopo en die noorde van KwaZulu-Natal.
Voorkoms
Die streepmuis is bleek rooibruin in die weste tot donker grysbruin in die ooste van die gebied waarin hy voorkom. 'n Kenmerk van die soogdiertjie is die vier strepe op die rug. Die streepmuis is daglewend en word tot 19 cm lank en weeg 30 - 55 g.
Habitat en gewoontes
Die knaagdier woon in grasryke dele in halfwoestyn tot bergwêreld met hoë reënval en is daglewend. Die streepmuis grawe gate onder ou gras of by die basis van 'n bos met voetpaadjies na die weigebied. Hulle eet sade en ander plantmateriaal. Daar word gewoonlik 5 tot 6 kleintjies in die somer gebore.