cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karl Mannheim
Lewe
Nadat hy in 1933 sy professorskap verloor het, het hy voor die nuwe regering gevlug en in Brittanje gaan woon waar hy aangestel is as lektor in sosiologie aan die LSE. In 1941 is hy deur sir Fred Clarke, direkteur van die Instituut vir Opvoeding aan die Universiteit van Londen, genooi om op tydelike basis klas te gee naas sy werk aan die LSE. In Januarie 1946 het hy die voorsitter geword van onderwys aan die Instituut vir Onderwys. Hy het die pos beklee totdat hy ’n jaar later oorlede is. Gedurende sy tyd in Engeland het Mannheim ’n sentrale rol vervul in ‘The Moot’ wat deur J.H. Oldham saamgeroep is. Dit was ’n Christelike dink-tenk wat gemoeid was met die rol van kultuur in die gemeenskap.
Emma Samms
Emma Samms (gebore 28 Augustus 1960) is 'n Engelse aktrise, skryfster, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse General Hospital (1963), Dynasty (1981), The Colbys (1985), en Lois & Clark: The New Adventures of Superman (1993).
Dubbele boeglynknoop
Die dubbele boeglynknoop is 'n knoop soortgelyk aan die dubbele waterboeglynknoop, maar eenvoudiger om te knoop.
Eienskappe
Dit is 'n baie sterk, veilige knoop, wat nie maklik losgaan wanneer dit gebruik word nie, maar het die voordeel dat dit maklik na gebruik losgemaak kan word. Hierdie knoop is ook baie vinnig en maklik om te knoop en die lus verskuif nie onder las nie.
Gebruike
Die knoop is gewild onder bergklimmers, omrede dit 'n sterk en baie veilige koop is. Alhoewel die syfer 8-knoop effens sterker is, verkies meeste bergklimmers hierdie knoop, of die soortgelyke dubbele waterboeglynknoop.
Aangesien hierdie knoop se lus nie onder las skuif nie, en vinnig en maklik geknoop kan word, is dit 'n bruikbare knoop vir reddingswerk. Voorbeelde hiervan is vir 'n tou rondom 'n persoon se lyf (onder die arms) wanneer hy opgehys moet word, of nadat iemand oorboord geval het.
Metode van knoop
A. Maak twee lusse in die tou.
Chelsea Tavares
Chelsea Tavares (gebore 22 September 1991) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Fright Night (2011) en in die televisiereekse Unfabulous (2004) en Tycoon (2017).
Dubbele boeglynknoop
Metode van knoop
B. Ryg die kort punt van die tou deur die twee lusse.
C. Trek die kort punt agter om die lang kant van die tou, en ryg dan die punt weer deur die twee lusse.
D. Trek die lang kant van die tou en die lus om die knoop styf te trek.
Sint Pierre
Sint Pierre (Frans: Saint-Pierre, [sɛ̃.pjɛʁ]) is die hoofstad en enigste stad op die eilandstaat Sint Pierre en Miquelon, 'n Franse oorsese grondgebied in die Atlantiese Oseaan in Noord-Amerika. Die stad het 'n bevolking van 5 394 in 2019 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 25 km².
Internet Archive
Die Internet Archive is 'n Amerikaanse digitale biblioteek met die verklaarde missie van "universele toegang tot alle kennis". Dit bied gratis toegang aan die publiek tot versamelings van gedigitaliseerde materiaal, insluitend webwerwe, sagteware, rekenaarspeletjies, musiek, films/video's, bewegende beelde en miljoene boeke. Benewens die argieffunksie, is die Archive 'n aktivisorganisasie, wat pleit vir 'n gratis en oop internet. Sedert Desember 2020, bevat die Internet Archive meer as 28 miljoen boeke en tekste, 6 miljoen films en video's, 600,000 sagteware programme, 15 miljoen oudio lêers, en 492 miljard webbladsye in die Wayback Machine.
Olin Howland
Olin Howland (10 Februarie 1886 – 20 September 1959) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Case of the Curious Bride (1935), Gone with the Wind (1939), Sheriff of Cimarron (1945), en Them! (1954).
Henry Purcell
Henry Purcell (circa 1659 – 21 November 1695) was 'n Engelse komponis van barokmusiek, wie se werk vandag nog dikwels uitgevoer en opgeneem word. Sy werke behoort tot die belangrikste barokrepertoire. Hy was 'n leerling van die Engelse komponis John Blow. Purcell het sowel kerkmusiek, toneelmusiek en instrumentele werke as liedere en (semi-)operas geskrywe.
Sy werke vertoon 'n interessante versmelting van die ou Elisabethaanse koortradisie met "nuwe" Italiaanse invloede. Purcell is opgelei as 'n koorjong in die Chapel Royal ten tyde die Restoration onder koning Karel II van Engeland, waar hy ook lesse van kaptein Henry Cooke, die jong gestorwe Pelham Humfrey en John Blow gekry het. Met Blow het hy 'n lewenslange vriendskapsband gehad. Blow het om en by 1680 se pos as orrelis van Westminster Abbey aan Purcell afgestaan, toe hy tot die insig kom dat sy leerling hom oortref het. Ná die dood van Purcell het Blow opnuut hierdie pos ingeneem tot en met sy dood in 1708. Die twee se liggame is nie ver van mekaar in Westminster Abbey begrawe nie, naby die orrel waarop albei eens gespeel het.
Die vroegste bekende werk van Purcell is die lied Sweet Tyraness, I now resign. In sy vroeë dae as komponis het Purcell veral religieuse lofsange geskryf, waar hy 'n verbasende virtuositeit aan die dag gelê het en met tallose spesiale effekte geëksperimenteer het, soos die verskuiwing van sleutels en die tipiese Purcelliaanse "woordskildery" (word painting): wanneer daar in die teks byvoorbeeld 'n woord as "laag" voorkom, dan set Purcell dit ook daadwerklik op 'n verskriklik lae noot, en vice cersa met woorde wat as "hoog" voorkom. Belangrike lofsange van die twintiger Purcell is My Beloved Spake, waarin hy voëlgesang naboots, The Bell Anthem, met kerkklokimitasies, die kerslofsang Behold, I Bring you Glad Tidings, die erg argaïese Jehova, quam multi sunt hostes mei, waarmee hy bewys dat hy die ou kontrapuntiese tegnieke van Thomas Tallis onder die knie gekry het, en I was Glad, vir die troonbestyging van die dubbelmonargie van Willem III van Organje-Nassau en Maria II van Engeland ná die Glorious Revolution van 1689. Namate Purcell méér toneelmusiek begin komponeer, verminder sy anthems in aantal.
Purcell het 'n gewilde komponis geword van welkomsliedere vir vorstelike persone en lofgesange (odes), waarvan die eerste, Welcome, Viceregent of the Mighty King, reeds in 1680 geskryf is. Hy het in 1685 'n kroningsgesang vir die kroning van Jakobus II van Engeland, My Heart is Inditing, geskryf. Hy het ook die orrel bepseel tydens die kroning van Willem en Mary in 1689. Van Purcell is slegs vier korte orrelwerke bekend: die sogenaamde voluntaries. Hy het een volwaardige opera, Dido and Aeneas, geskryf, asook vyf semi-operas, een term wat deur Roger North bekend gemaak is om te verwys na 'n soort musiekteater waarin daar ook gesproke teks voorkom – in werklikheid 'n opvolger van die masque (gemaskerde bal). Hierdie semi-operas is The Prophetess, or the History of Dioclesian, King Arthur, or the British Worthy, The Fairy Queen, The Indian Queen, en The Tempest, or the Enchanted Isle. Die meeste van hierdie werke word tans maar selde uitgevoer, behalwe vir Dido and Aeneas op teks van die Ier Nahum Tate, die latere Poet Laureate. Honderde liedere, waaronder vele op tekste van Abraham Cowley en 'n aantal van die jonge William Congreve, is pas in die laaste dekades onder die stof uitgehaal, grotendeels danksy die toewyding van die kontratenoor Alfred Deller. Purcell het ook 'n groot aantal dikwels onwelvoeglike drinkliedere, die sogenaamde catches, gekomponeer; hiervan is Pox on you die berugste, met die beroemde winde- en boerverwerking. In 1695, die jaar van sy dood, het hy musiek vir die roudiens van Koningin Maria geskryf.
Purcell se vriendskap met die digter John Dryden het gereeld tot buitengewoon indrukwekkende en vrugbare samewerking tussen die twee gelei. Só het hierdie samewerking die teks vir die patriotiese semi-opera, King Arthur, or the British Worthy, gelewer, wat ontelbare klassieke arias oplewer en eweneens verskriklik snaakse scènes met bytende satire bevat het.
Sy verskillende Odes for Saint Cecilia's Day, soos Welcome to all the Pleasures en ''Hail! Bright Cecilia'', geniet teenwoordig 'n hernieude belangstelling en word van ál sy odes die gereeldste uitgevoer. Hulle val op deur 'n sterk melankoliese gemoedsstemming, afgewissel met swaar bombastiese kooreffekte. Purcell het ook die trompet, wat voorheen slegs vir militêre musiek gebruik is, in die teater bekend gestel.
Supersimmetrie
Beskrywing
Elke deeltjie van een van bogenoemde twee groepe word verbind met ’n deeltjie van die ander groep; dit word ’n deeltjie se S-deeltjie, of superpartner, genoem. Die spin se waarde sal dus met ’n halftal verskil.
In ’n teorie met ’n perfek ongebroke supersimmetrie, sal elke paar S-deeltjies dieselfde massa en interne kwantumgetalle hê buiten hul spin – ’n "selektron" (die S-deeltjie van ’n elektron) sal ’n boson-weergawe van die elektron (’n soort fermion) wees en sal dieselfde massa-energie hê – dit moet dus net so maklik in ’n laboratorium gevind kan word. Omdat nog geen S-deeltjies ontdek is nie, moet supersimmetrie ’n spontaan gebroke simmetrie wees as dit bestaan. As supersimmetrie ’n ware natuursimmetrie is, sal dit baie onverklaarbare probleme in deeltjiefisika oplos, soos donker materie.
Probleme
Die omvermoë van die Groot Hadronversneller (GHV) om bewyse vir supersimmetrie te vind het daartoe gelei dat sommige wetenskaplikes dink die teorie moet laat vaar word as ’n oplossing vir sulke probleme, aangesien enige S-deeltjies wat bestaan se massa nou te groot sal wees om die bestaande paradokse op te los.
Eksperimente met die GHV het ook uiters skaars gevalle van deeltjieverval tot gevolg gehad wat baie weergawes van supersimmetrie in twyfel trek.
Supersimmetrie verskil aansienlik van ander bekende simmetrieë omdat dit ’n simmetrie tussen klassieke fisika en kwantummeganika daarstel – iets wat nog nie op enige ander terrein waargeneem is nie. Terwyl enige getal bosone dieselfde kwantumtoestand kan beset, kom net een fermion in ’n gegewe toestand voor vanweë die Uitsluitingsbeginsel van Pauli. Wanneer die besettingsgetalle egter groot word, betree kwantummeganika die klassieke perk: dit beteken bosone kom ook in klassieke fisika voor, maar fermione nie. Dit maak dit moeilik om te verwag dat bosone dieselfde kwantumgetalle as fermione het.
Vaste liggaam
In fisika en veral dinamika is 'n vaste liggaam (of starre liggaam) (Engelse "rigid body") 'n voorstelling van 'n voorwerp wat geen vervorming kan ondergaan nie. Die afstand tussen twee partikels van 'n vaste liggaam verander nooit nie.
Euler se bewegingswette (in Klassieke meganika) beskryf die beweging van starre liggame.
Relatiewe snelheid in 'n vaste liggaam
Partikels in 'n vaste liggaam se afstand vanaf mekaar bly altyd dieselfde. Dus is die enigste relatiewe snelheid wat partikels tot mekaar kan hê loodreg op die verplasings vektor. Dit word verkry deur rotasie van die liggaam.
Britse weermag tydens Eerste Wêreldoorlog
Die Britse weermag het tydens die Eerste Wêreldoorlog die grootste  en duurste oorlog in sy lang geskiedenis geveg. Anders as die Franse en Duitse weermagte het die Britse weermag aan die begin van die konflik hoofsaaklik uit vrywilligers bestaan – en nie uit lotelinge nie. Die Britse weermag was ook aansienlik kleiner as hul Franse en Duitse eweknieë.
Daar was drie afsonderlike Britse weermagte tydens die oorlog. Die "eerste" weermag was die klein vrywilligerkorps van 400,000 soldate waarvan  meer as die helfte oorsee uitgeplaas was om die Britse Ryk te beskerm. Hierdie getal het ingesluit die Regular Army en die reserviste in die Territorial Force. Gesamentlik het hulle die British Expeditionary Force (BEF) gevorm wat hoofsaaklik gestig is vir diens in Frankryk en bekend geword het as die Old Contemptibles. Die tweede weermag was Kitchener's Army wat bestaan het uit die vrywilligers in 1914–1915 wat bestem was om die stryd te betree by die Slag van die Somme. Die "derde" is gevorm met die instelling van opkommandering in Januarie 1916. Teen die einde van 1918 het die weermag 'n maksimum sterkte bereik van 4,000,000 en kon meer as 70 afdelings ontplooi word. Die groter meerderheid van die weermag het in die hoof oorlogsteater geveg op die Westelike Front in Frankryk en België teen die Duitse Ryk. Sommige eenhede was betrokke in Italië en Salonika teen Oostenryk-Hongarye en die Bulgaarse weermag. Ander het geveg in die Midde-Ooste, Afrika en Mesopotamië – hoofsaaklik teen die Ottomaanse Ryk- en een bataljon het in Sjina saam met die Japannese weermag geveg in die Beleg van Tsingtao.
Die oorlog het uitdagings gebied vir die weermag bevelvoerders in die sin dat – voor 1914 – die grootste formasie wat enige dienende Generaal in die BEF aangevoer het tydens operasies 'n divisie was. Die uitbreiding van die weermag het meegebring dat sommige offisiere bevorder is van brigade – na afdelingsbevelvoerder in minder as 'n jaar. Bevelvoerders moes ook opgewasse wees vir die nuwe taktiek en wapens wat ontwikkel is. Die skuif weg van maneuvers na loopgraaf oorlogvoering het beteken dat infanterie en artillerie moes leer om saam te werk. Tydens aanvallende optrede – en ook wanneer hul verdedig het – het hulle geleer hoe om gekombineerde magte te gebruik om die voorste linie te verdedig. Later in die oorlog is die masjiengeweer korps en die tenk korps ook ingesluit by die nuwe taktiese doktrine.
Die manskappe op die front het gebuk gegaan onder voorraad probleme – daar was 'n tekort aan voedsel; siekte was algemeen vanweë die rotplae en die klam toestande. Tesame met die vyandige aksie moes die troepe ook nuwe siektes trotseer: loopgraafvoet; loopgraafkoors en loopgraafnefritis. Teen die einde van die oorlog in 1918 is Britse verliese beraam op 673,375 dood of vermis as gevolg van vyandige aksie of siekte. 'n Verdere 1,643,469 was gewond. In die haas om te demobiliseer teen die einde van die oorlog  het die sterkte van die weermag verminder van 4,000,000 troepe in 1918 tot 370,000 teen 1920.
Ballade vir ’n enkeling
Ballade vir ’n enkeling is ’n Afrikaanse verhaal deur Leon van Nierop. Dit het drie vorme aangeneem deur ’n gepubliseerde roman, ’n televisiereeks (tussen 1987 en 1993 deur die SAUK uitgesaai) en ’n rolprent (op 20 Maart 2015 uitgereik).
Britse weermag tydens Eerste Wêreldoorlog
Organisasie
Die Briste weermag tydens die Eerste Wêreldoorlog kon sy samestelling naspoor na die stygende eise van imperiale uitbreiding. Die raamwerk was die vrywillige sisteem van werwing en die regimentsisteem wat omskryf is deur die Cardwell- en  Childers Hervormings  van die laat 19de eeu. Die weermag was voorberei en primêr aangewend vir Ryks aangeleenthede en die daaropvolgende koloniale oorloë. Gedurende die laaste jare van die 19de eeu was die weermag in 'n belangrike konflik gewikkel – die Tweede Vryheidsoorlog (1899–1902) – wat die tekortkominge in taktiek, leierskap en administrasie beklemtoon het. Die Esher Verslag van 1904 het radikale hervormings aanbeveel soos die skepping van 'n Weermagraad; 'n Generale Staf; die afskaffing  van die posisie Opperbevelhebber van die magte en die instel van 'n Hoof van die Generale Staf. Die Haldane hervormings van 1907 het op formele wyse 'n ekspedisionele mag geskep van sewe divisies (een kavallerie, ses infanterie); die vrywilligers georganiseer in 'n nuwe Territorial Force van veertien kavallerie brigades en veertien infanterie afdelings en die vorige burgermag omskep in die  Special Reserve ten einde die ekspedisiemag te versterk.
Scout Taylor-Compton
Scout Taylor-Compton (gebore 21 Februarie 1989) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Halloween (2007), An American Crime (2007), Halloween II (2009), en The Runaways (2010).
Britse weermag tydens Eerste Wêreldoorlog
Organisasie
Met die uitbreek van die oorlog in Augustus 1914 was die Britse beroepsleër 'n klein professionele mag bestaande uit  247,432 staande troepe. Byna helfte van die beroepsleër (74 van die 157 infanterie bataljons en 12 van die 31 kavalrie regimente), was oorsee gestasioneer in garnisoene dwarsoor die Britse Ryk. Die Royal Flying Corps was deel van die weermag tot  1918. Met die uitbreek van die oorlog het dit bestaan uit 84 vliegtuie.
Ballade vir ’n enkeling
Genre
Die rolprent is ’n drama. Dit het ’n ouderdomsperk van 16TG (taal, geweld) en is van Engelse onderskrifte voorsien.
Britse weermag tydens Eerste Wêreldoorlog
Organisasie
Die beroepsleër was gerugsteun deur die Territorial Force en deur reserviste. In Augustus 1914 was daar drie vorme van reserviste. Die Army Reserve van afgetrede soldate was 145,350 man sterk. Die Special Reserve het 'n verdere  64,000 man gehad en was 'n deeltydse mag soortgelyk aan die Territorial Force. Die National Reserve het ongeveer 215,000 man gehad.
Ballade vir ’n enkeling
Storielyn
Ballade vir ’n Enkeling handel oor die joernalis, Carina Human wat op die spoor van die enigmatiese skrywer Jacques Reynard is. Jacques daag nie op om ’n letterkundeprys wat aan hom toegeken is te ontvang nie. Tussendeur word vertel van Jacques se kinderjare, sy vriendskap met Jan-Paul Otto en sy liefde vir Lena Aucamp.
Britse weermag tydens Eerste Wêreldoorlog
Organisasie
Die beroepsleër en die reserviste was – ten minste op papier- 'n gemobiliseerde mag van amper 700,000 man, alhoewel slegs 150,000 onmiddellik beskikbaar was vir die  British Expeditionary Force (BEF) wat na die vasteland gestuur is. Dit het bestaan uit ses infanterie afdelings en een van kavallerie. In kontras hiermee het die Franse weermag in 1914  'n mag gemobiliseer van 1,650,000 troepe en 62 infanterie afdelings terwyl die Duitse weermag 1,850,000 troepe mobiliseer het en 87 infanterie divisies.
Brittanje het die oorlog begin met ses staande en veertien reserwe infanterie divisies. Gedurende die oorlog is 'n verdere ses staande, veertien Territorial, 36 Kitchener's Army en ses ander divisies gevorm – insluitend die Naval Division van die Britse Vloot.
Met verloop van die oorlog het die samestelling van die infanterie afdelings geleidelik verander – met groter klem wat geplaas is op die voorsiening van organiese steunvuur aan die infanterie afdelings. Teen 1918 het 'n Britse divisie bestaan uit drie infanterie brigades – elk bestaande uit drie bataljonne. Elkeen van hierdie bataljonne het 36 Lewis masjiengewere gehad. Daar was in totaal 324 van hierdie wapens in die divisie. Hier benewens was daar 'n afdelings- masjiengeweer bataljon wat toegerus was met 64 Vickers masjiengewere in vier kompanies van 16 gewere. Elke brigade in die divisie het 'n mortier battery gehad met agt Stokes mortiere. Die artillerie het die samestelling van die batterye gereeld verander. Op hierdie wyse het die weermag drasties verander met verloop van die oorlog in reaksie op verskeie verwikkelinge – van die beweeglike oorlog tydens die openingsweke na die statiese loopgraafoorlog van 1916 en 1917. Die kavalarie van die British Expeditionary Force het  9.28% van die weermag verteenwoordig; teen Julie 1918 het dit slegs 1.65% verteenwoordig. Die infanterie het van  64.64% in 1914 verminder na 51.25% van die weermag in 1918 terwyl die Royal Engineers vermeerder het van 5.91% na 11.24% in 1918.
Britse Ekspedisiemag
Onder die voorwaardes van die Entente Cordiale sou die Britse weermag se rol in 'n Europese oorlog wees om soldate van die Britse Ekspedisie mag (BEF) te onderneem. Dit het bestaan uit ses infanterie afdelings en vyf kavallerie brigades wat in twee afdelings verdeel was: Army corps I Corps onder bevel van Douglas Haig, en II Corps onder bevel van Horace Smith-Dorrien. Aan die begin van die konflik is die Brits-Indiese weermag ingeroep vir ondersteuning;  in Augustus 1914 was 20 persent van die 9,610 Britse offisiere wat oorspronklik na Frankryk gestuur is – van die Indiese weermag. 16 persent van die 76,450 ander range was afkomstig van die Brits-Indiese weermag.
Duitse heerser keiser Wilhelm was bekend vir sy afkeurende houding teenoor die BEF. Hy het 'n bevel uitgereik op 19 August 1914 met die doel om  "exterminate...the treacherous English and walk over General French's contemptible little army". Gevolglik het die oorlewendes van die weermag later jare na hulself verwys as  "The Old Contemptibles". Teen die einde van 1914 (na die veldslae van Mons, Le Cateau, Aisne en Ypres) was die Britse beroepsleër bykans heeltemal uitgewis – alhoewel hulle daarin geslaag het om die Duitse opmars te stuit.
Boris Godoenof
Boris Fjodorowitsj Godoenof (Russies: Борис Фёдорович Годунов) (1550 / 1551 – 23 April 1605) was van 1584 tot 1598 die de facto-regent van Rusland en daarna, van 1598 tot 1605, die eerste tsaar wat nie van die Huis van Rjoerik was nie. Ná sy dood het Rusland die Tyd van Beroeringe betree.
Vroeë jare
Boris Godoenof was die beroemdste lid van ’n antieke Russiese familie wat afgestam het van die Tartaarse prins Tsjet, wat in die vroeë 14de eeu van die Goue Horde na Kostroma geïmmigreer en daar die Ipatijef-klooster gestig het.
Godoenof se loopbaan begin aan die hof van Iwan die Verskriklike. In 1570 neem hy deel aan die Serpeisk-veldtog en die volgende jaar word hy lid van die gevreesde Opritsjnina.
In 1570/1571 versterk Godoenof sy posisie aan die hof deur te trou met Maria Grigorijewna Skoeratowa-Belskaja, dogter van Maljoeta Skoeratof, Iwan se groot gunsteling. In 1580 kies Iwan vir Irina (Aleksandra) Fjodorowna Godoenowa (1557–23 November 1603), Godoenof se suster, as vrou vir sy seun en erfgenaam, die 14-jarige Fjodor (1557–1598). Op dié geleentheid word Godoenof bevorder tot die rang van bojaar. Op sy sterfbed wys Iwan ’n raad aan as raadgewers vir sy seun en opvolger, Fjodor, wat geestelik en liggaamlik swak is. Die raad bestaan uit onder andere Godoenof, Fjodor Nikititsj Romanof en Wasili Sjoeiski.
Bewind
Toe Iwan die Verskriklike in 1584 sterf, word sy seun Fjodor tsaar en verskeie adellikes ding mee om die werklike mag. Godoenof tree as oorwinnaar uit die stryd en word die de facto-heerser van Rusland.
Godoenof se bewind is suksesvol. Rus en vrede keer terug en die ekonomie blom. Verskeie bouprojekte word aangepak: die stadsmure van Moskou en Smolensk, die uitbreiding van die hawe van Archangelsk en ’n groot aantal kerke. Hy spoor Engelse handelaars aan om met Rusland sake te doen deur hulle van belasting vry te stel. Hy brei ook die Russiese mag uit in die suide (Oekraïne) en ooste (Siberië), en herower gebiede wat intussen aan Swede afgestaan is.
In 1598 sterf Fjodor I kinderloos en Godoenof word op 1 September tot tsaar gekroon. Tydens sy bewind ontvang die Russies-Ortodokse Kerk sy patriargaat, wat dit op dieselfde voet plaas as die ander antieke Oosterse kerke en dit bevry van die invloed van die Patriarg van Konstantinopel.
Boris se belangrikste binnelandse hervorming is dat boere in 1587 verbied word om van een landeienaar na ’n ander te trek. So word hulle aan die grond gebind. Dit lei uiteindelik tot lyfeienskap in sy ergste vorm.
Godoenof kry nou met groot probleme te doen. Opeenvolgende misoeste in 1601-1603 lei tot ’n groot hongersnood. Godoenof laat wel graan uitdeel, maar die meeste daarvan word teruggehou deur handelaars en grootgrondbesitters. Verder ontstaan gerugte dat Godoenof lede van die ou tsaarfamilie laat vermoor het.
’n Volksopstand deur boere, gevangenes en slawe wat gevlug het, word in 1603 deur die leër onderdruk, maar die volgende jaar trek ’n man na Moskou op en beweer hy is Dmitri, die seun van Iwan die Verskriklike wat ’n sluipmoordaanval op sy lewe oorleef het. Hierdie "Vals Dmitri" is ’n charismatiese leier en Godoenof het nie die mag om hom teen te staan nie.
Op 13 April 1605 sterf Godoenof skielik, aan ’n hartaanval of moontlik vergiftiging. Kort daarna verower die "Vals Dmitri" die troon.
Karakter
Godoenof was ongetwyfeld een van die grootste Russiese tsare. Sy goeie eienskappe is egter oorskadu deur ’n ongeneeslike agterdog wat hom verhoed het om enigiemand rondom hom beleefd te behandel. Sy vrees vir moontlike swendelaars het hom gedryf om selfs die grootste bojare te verbied om te trou. Hy het ook informante gehad en verdagtes vervolg na ongestaafde bewerings.
Die kunste
Aleksander Poesjkin het ’n fiktiewe weergawe van Godoenof se lewe geskep in sy beroemde toneelstuk Boris Godoenof, wat geïnspireer is deur Shakespeare se Macbeth. Modest Moessorgski het weer sy opera met dieselfde naam op Poesjkin se toneelstuk baseer. Sergei Prokofijef het later musiek vir die toneelstuk geskryf.
Grantia transgrediens
Grantia transgrediens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1931 deur Brøndsted.
Friedrich Ris
Outeur (in 'n taksonomiese sin)
Ris het die volgende genera en spesies vir die eerste keer wetenskaplik beskryf:
Andy Philpot
Andy Philpot is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Black Mask (1996), Twilight of the Dark Master (1997), en Vampire Hunter D: Bloodlust (2000).
Kelsey Fowler
Kelsey Fowler (gebore 6 September 1996) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Made for Each Other (2009) en in die televisiereeks Independent Lens (1999).
Felixton
Felixton is 'n dorpie in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dorpie is 10 km suid van Empangeni en is vermoedelik vernoem na die pionier suikerplanter Felix Piccione. Die plaaslike suikermeule is een van die grootste in die land.
Vincent Piazza
Vincent Piazza (gebore 25 Mei 1976) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Jersey Boys (2014), The Wannabe (2015), en The Girl Who Invented Kissing (2017), en in die televisiereeks Boardwalk Empire (2010).
Daejeon
Daejeon (Koreaans: 대전광역시, [tɛd͡ʑʌn],, letterlik: "groot veld") is die vyfde grootste stad naas die hoofstad Seoel, Busan, Incheon en Daegu in die weste van Suid-Korea en lê in die suidweste van die Koreaanse Skiereiland. Die stad het 'n bevolking van 1 469 543 in 2022 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 539,85 km². Daejeon was tydens die Korea-oorlog tydelik die hoofstad van Suid-Korea en was grootliks vernietig. Ná die oorlog het egter 'n groot herboufase vir die stad begin. Dit was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002 wat Japan en Suid-Korea saam aangebied het.
Pous Adrianus IV
Adrianus IV was die 169ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk. Sover was hy die enigste Engelse pous.
Biografie
Pous Adrianus IV is gebore as Nicholas Breakspear (ook Nicholas Breakspeare) ongeveer in 1100 in Abbots Langley, Hertfordshire. Sy vader Robert was 'n pater van die Benediktyner klooster van Sint Albans. Nicholas het sy opvoeding aan die kloosterskool gekry. Hy wou tot die klooster toetree maar is geweier. Hy het toe sy opleiding in Parys voltooi. In Frankryk tree hy is die klooster by Arles, waar hy in 1137 tot ab verkies word. As ab was hy 'n ywerige hervormer. Dit gelei tot klagtes teen hom by die pous. Pous Eugenius III het hom egter tot kardinaal-biskop van Albano bevorder. Van 1152 tot 1154 was Nicholas pouslike legaat in Skandinawië. Hy was betrokke by die vestiging van die aartsbisdom Trondheim en die instelling van 'n metropoliet vir Swede, wat afgeskei is van die aartsbisdom Lund. In November 1154 keer hy terug na Rome. Op 4 Desember 1154 volg hy Pous Anastasius IV op en regeer tot sy dood op 1 September 1159. Hy word opgevolg deur Pous Alexander III. Die naam ‘Adrianus' beteken 'inwoner van Adrië'.
Pontifikaat
Pous Adranus IV het sy pontifikaat begin deur op te tree teen die republikeine in Rome. Met die hulp van keiser Frederik I Barbarossa is hulle verslaan en hulle leier Arnold van Brescia geëkskommunikeer en op die brandstapel tereggestel. Uit dankbaarheid kroon die pous Frederik tot keiser in die Sint Pieterskerk op 18 Junie 1155. Sedertdien is die woord "Heilige" aan die Heilige Romeinse Ryk toegevoeg.
Laudabiliter
In 1155 vaardig Adrianus die bul "Laudabiliter" uit, waarin hy die outoriteit van die Kerk oor die Britse eilande herbevestig. Koning Hendrik II van Engeland gebruik die bul om in 1171 sy aanspraak op die soewereiniteit oor Ierland te bevestig. Die Catholic Encyclopedia betwis dit en dui aan dat 'n ander brief die investituur gestel het en dat dit later deur Pous Alexander III bevestig is.
Bisantium
Kort na die kroning van Barbarossa het Bisantynse troepe van die keiser van die Oos-Romeinse Ryk die suide van Italië by Apulia binne geval. Die suide van Italië en veral Sisilië was onder die beheer van die Normandiërs. Adrianus wou die pouslike mag in Suid Italië uitbrei en sommer ook die skisma van 1054 ophef. Hy steun dus die Bisantynse keiser Manuel Comnenus. Keiser Comnenus wou graag die ou Romeinse Ryk herstel. Aanvanklik het dit gewerk, maar uiteindelik word die keiser en die pous se troepe verslaan by die slag van Brindisi. Dit was die laaste poging van Bisantium om Italië te verower. Die pous het ook sy begeerte, om hoof van die ortodokse kerk te word, daarmee vir altyd verloor.
Stryd met Barbarossa
Op die Ryksdag van Besançon in Oktober 1157 verset Adrianus hom deur middel van sy gesant Orlando Bandinelli, (die latere Pous Alexander III) teen keiser Frederik I Barbarossa, oor die kwessie van die aanstelling van biskoppe. Die pous het 'n brief aan die keiser geskrywe, wat sleg vertaal is. Die woord "beneficia" is vertaal met 'n feodale betekenis. Die keiser het die uitleg, dat hy 'n vasal van pous sou wees, as 'n ernstige belediging gesien. Adrianus het wel in 'n tweede brief probeer om die saak op te helder, maar die verhouding tussen die pous en die keiser het finaal verbrokkel. Die pous was op die punt om die keiser te ekskommunikeer toe hy op 1 September 1159 in Anagni sterf.
Joan Sanderson
Joan Sanderson (24 November 1912 – 24 Mei 1992) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Please Sir! (1971) en The Great Muppet Caper (1981), en in die televisiereekse St. Ives (1955) en Fawlty Towers (1975).
Pous Adrianus IV
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Gingindlovu
Gingindlovu is 'n nedersetting in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Hierdie dorp is 6 km noord van Amatikulu.
Geskiedenis
Op 2 April 1879 was lord Chelmsford en sy 5 500 man op pad na Eshowe om 'n Britse mag te ontset. Hulle was aangeval deur 10 000 Zoeloes onder leiding van Dabulamanzi, broer van Cetshwayo. Die Britte behaal 'n groot oorwinning en verloor net 13 man terwyl die Zoeloes ongeveer 1 000 man verloor het. Die Britte het die kraal afgebrand en die plek 'Gin, gin I love you' genoem.
Mahamba
Mahamba is 'n grenspos in Mpumalanga tussen Suid-Afrika en die suidweste van Eswatini. Die R543-streeksroete verbind die grenspos met die Suid-Afrikaanse padnetwerk.
Anya Taylor-Joy
Anya Josephine Marie Taylor-Joy (gebore 16 April 1996) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Witch (2015), Split (2016), Barry (2016), en Morgan (2016).
Motorregistrasienommerplate van Suid-Afrika
Suid-Afrikaanse motornommerplate  het unieke ontwerpe in elk van die provinsies. Elke provinsie het sy eie nommerplaatontwerp met 'n kleurskema, sowel as 'n eie nommerformaat.
Materiaal, vorms en beskikbaarheid
Nommerplate is beskikbaar in plastiek of metaal. Plastiek was vir jare lank die voorkeurmateriaal vir gebruik deur die meerderheid motoreienaars. Sedert 1 Januarie 2015 is hierdie plate egter onwettig verklaar, weens hulle eienskap om te weerkaats op die verkeerspolisie se spoedkameras, asook die oorhoofse sensors van Gauteng se e-tolstelsel.
Die mees algemene grootte is identies aan die Europese nommerplate se grootte: 110 mm × 520 mm (4.3 dm × 20.5 dm). 'n Korter plaat is egter ook algemeen: 120 mm × 440 mm (4.4 dm × 17.3 dm). Die meeste motorhandelaars verskaf die groter vorm. Ander vorms soos die Amerikaanse en motorfietsplate is ook beskikbaar.
Vanaf 1 Februarie 2010 is 'n proses begin om alle plate te vervang met nuwe aluminiumplate met 'n RFID-tag. Die stelsel kan outomaties die besonderhede van die eienaar genereer.
Die nege provinsies
Sleutel:
Voor 1980
Elke dorp het 'n unieke registrasievoorvoegsel, gevolg deur 'n nommer wat toegeken was vanaf 1 (die burgemeester se voertuig) tot en met 999 999. Vir handelaarsplate (wat gebruik word deur motorhandelaars op ongelisensieerde voertuie), was die letters en nommers omgeruil.
Militêr
Militêre voertuie het die letter "R" as 'n voorvoegsel gebruik, gevolg deur opeenvolgende syfers. Byvoorbeeld: R54321
Polisie
Polisievoertuie het die letters "SAP" as 'n voorvoegsel gebruik, gevolg deur opeenvolgende syfers. Byvoorbeeld: SAP 4321
Kaapprovinsie
Die dorpe in die Kaapprovinsie het oorspronklik voorvoegsels in volgorde van die grootste tot die kleinste dorp gedra na aanleiding van die ooreenstemmende letters van die alfabet. Dus verteenwoordig "CA" die grootste stad, Kaapstad, "CB" die tweede grootste, Port Elizabeth en so aan. Die volledige lys van die Kaapprovinsie se voorvoegsels was soos volg: Bykomende/alternatiewe merke {het ook verskillende spellings} van 'n 1949 publikasie:
Natalprovinsie
Die verskillende streke in die provinsie KwaZulu-Natal gebruik die plekname om die letters op die plate te bepaal.
Oranje-Vrystaat
Let daarop dat Sasolburg, waar olie uit steenkool geproduseer word, die toepaslike naam van "OIL" gekry het.
Jare 1975 tot 1994
'n Nuwe nommerskema is bekendgestel in die Transvaal, nadat die Johannesburg-reeks die aantal TJ 999-999 oorskry het. 'n Alfanumeriese stelsel is dus bekendgestel in hierdie provinsie, wat meer permutasies met minder karakters toegelaat het. Die reeks bestaan uit drie letters gevolg deur drie syfers en die letter "T". Alle nommerplate gebruik swart teks op 'n geel agtergrond, byvoorbeeld: BCD123T.
Van hierdie tydstip af was 'n Transvaalse voertuig se oorsprong nie meer bepaalbaar volgens 'n spesifieke dorp of stad nie.
Die ander provinsies het uiteindelik 'n soortgelyke sisteem as die Transvaal aanvaar maar met hulle eie nommerstelsels, bv. DSR385FS. Op hierdie stadium het regeringsnommerplate ook dieselfde stelsel as die Transvaal aangeneem. Voorbeeld: BCD123M.
Nommerplate in die Tuislande
Onder Apartheid het elke Tuisland sy eie nommerplaat uitgegee.
Gazankulu
GM – Malamulele Distrik GY – Giyani-Distrik GR – Ritavi-Distrik GH – Mhala-Distrik (nou in Mpumalanga)
Lebowa
Die regering Burgerlike
Crystal R. Fox
Crystal R. Fox (gebore 1 Januarie 1964) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Driving Miss Daisy (1989) en in die televisiereekse In the Heat of the Night (1988), The Sopranos (1999), en The Haves and the Have Nots (2013).
Jack Hoxie
Jack Hoxie (11 Januarie 1885 – 28 Maart 1965) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Man from Nowhere (1920), Men in the Raw (1923), The Fighting Peacemaker (1926), en Looking for Trouble (1926).
Sevens Center
Die Sevens Center is 'n winkelsentrum in Düsseldorf, Duitsland wat in Oktober 2000 in die bekende winkellaan Königsallee geopen is.
Konsepte
Oorspronklik is elkeen van die winkelsentrum se sewe verdiepings volgens 'n tema ontwerp, van daar ook die naam "Sevens". In 2011 is egter begin om die sentrum se binneruimte te herbou. So is die sentrum onder meer van 'n nuwe roltrapstelsel voorsien voordat dit op 17 November 2011 heropen is.
Die sentrum is weer herbou om in die Kersseisoen van 2012 meer passante te lok en 'n verbinding met die nabygeleë winkelsentrum Kö-Galerie te skep.
Huurders
Die elektronika-winkel Saturn, wat oor vyf verdiepings strek, is die ankerhuurder van die Sevens Center, terwyl die sogenaamde Mall in die eerste verdieping deur mode- en leefstyl-winkels oorheers word. Nege restaurants en kroeë het in die onderste verdieping ontstaan.
Vir die winkelruimte van altesaam 19 000 m² is daar 35 huurders, waaronder ontwerper-winkels soos Philipp Plein en Giorgio Armani asook Desigual.
Leigh Taylor-Young
Leigh Taylor-Young (gebore 25 Januarie 1945) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente I Love You, Alice B. Toklas! (1968), The Big Bounce (1969), en Soylent Green (1973), en in die televisiereeks Picket Fences (1992).
Juan Antonio Villacañas
Juan Antonio Villacañas (* 1922 in Toledo, Spanje; † 2001 in Toledo, Spanje) was 'n Spaanse digter, essayis en literêre kritikus.
V Hydrae
V Hydrae (V Hya) is ’n koolstofster in die sterrebeeld Noordelike Waterslang.
Veranderlikheid
V Hydrae is ’n halfreëlmatige veranderlike ster (SRa), en word soms beskou as ’n Mira-veranderlike. Dit pulseer met tussenposes van 530 dae en met ’n helderheid van tussen 1 en 2 magnitudes, maar toon ook verdowwings met tussenposes van sowat 6 160 dae wanneer sy magnitude tot onder 12 kan daal.
Evolusiefase
V Hydrae is ’n koolstofster in die asimptotiese reusetak (ART) wat meer koolstof as suurstof in sy atmosfeer het. Die tempo van massaverlies toon aan dit is naby die einde van sy ART-fase, en op die punt om sy hele atmosfeer te verloor en ’n planetêre newel te vorm. Dit word soms beskou as ’n post-ART-voorwerp.
Metgeselle
V Hydrae het ’n sigbare dubbelster-reusemetgesel van spektraaltipe K0 met ’n magnitude van 11,5.
V Hydrae skiet strale plasmabolle teen ’n hoë spoed uit en daar is ’n skyf materiaal om die ster. Omdat dit beskou word as aan die einde van sy ART-fase en die ster begin om ’n planetêre newel te vorm, kan die meganisme van die plasmabolle groter insig gee in die vorming van planetêre newels. Die plasma is soos koeëls materiaal wat uitskiet elke keer dat die onsigbare metgesel naby die reusester verbybeweeg in sy hoogs eksentrieke wentelbaan. Die materiaal word in verskillende wentelings in teenoorgestelde rigtings geskiet vanweë ’n ommeswaai in die uitskietmeganisme.
Benin-stad
Benin-stad is die hoofstad en grootste stad van die staat Edo, Nigerië. Dit is die vierde grootste stad in Nigerië volgens die 2006-sensus, na Lagos, Kano en Ibadan. Dit is ongeveer 40 kilometer noord van die Beninrivier en 320 kilometer per pad oos van Lagos geleë. Benin-stad is die middelpunt van Nigerië se rubberbedryf, en olieproduksie is ook 'n beduidende bedryf.
North British Locomotive Company
Die North British Locomotive Company (NBL, NB Loco of North British) is geskep in 1903 deur die samesmelting van drie Glasgowse lokomotiefvervaardigingsmaatskappye; Sharp, Stewart and Company (Atlaswerke), Neilson, Reid and Company (Hyde Parkwerke) en Dubs and Company (Queens Parkwerke), dit skep toe die grootste lokomotiefproduksiemaatskappy in Europa en die Britse Ryk.
Die belangrikste fabrieke was geleë op die naburige Atlas- en Hyde Parkwerke in sentrale Springburn, sowel as die Queens Parkwerke in Polmadie. 'n Nuwe sentrale administratiewe- en tekenkantoor is vir die gekombineerde maatskappy oorkant die pad van die Hyde Parkwerke in Flemingtonstraat deur James Miller gebou in 1909.
Die twee ander spoorwegwerke in Springburn was St. Rollox spoorwegwerke van Caledonian Railway en Cowlairs spoorwegwerke, destyds deur die North British Railway besit.
In 1918 het NBL ook die eerste prototipe van die Anglo-Amerikaanse Merk VIII-slagveldtenk vir die geallieerde magte gebou, maar na die wapenstilstand het dit nooit produksie bereik nie.
M-teorie
Die M-teorie is ’n teorie in fisika wat al die bestaande supersnaarteorieë verbind. Die bestaan van so ’n teorie is in 1995 vir die eerste keer voorgestel deur die fisikus Edward Witten. Dit het gelei tot ’n groot vlaag navorsing, wat bekend gestaan het as die "tweede supersnaar-rewolusie".
Beskrywing
Voor Witten se aankondiging het snaarteoretici vyf verskillende weergawes van die supersnaarteorie geïdentifiseer. Hoewel dit aanvanklik gelyk het of daar groot verskille tussen die weergawes is, het navorsing getoon daar is ’n baie nou verband tussen hulle is danksy sogenaamde dualiteite – maniere om hulle in ’n oorkoepelende teorie saam te vat.
Hoewel ’n volledige formulering van die M-teorie nog nie bestaan nie, moet die teorie twee- en vyfdimensionele voorwerpe, wat brane genoem word, beskryf asook ’n 11-dimensionele vorm van superswaartekrag (’n soort veldteorie wat supersimmetrie en die algemene relatiwiteitsteorie verenig).
Volgens Witten kan die "M" in M-teorie staan vir "misterieus", "magies" of "matriks", en moet op die ware betekenis van die term besluit word wanneer ’n meer basiese formulering bestaan.
Ondersoeke na die wiskundige struktuur van die M-teorie het ’n paar belangrike gevolge in fisika en wiskunde gehad. Dit het onder meer ’n raamwerk verskaf waarbinne gesoek word na ’n teorie van alles, ’n hipotetiese allesomvattende, samehangende teorie wat al die basiese natuurkragte ten volle verduidelik en saambind. Een van die uitdagings behels die kompaktering van die ekstra dimensies om modelle te konstrueer vir ons vierdimensionele wêreld.
Jennifer Saunders
Jennifer Saunders (gebore 6 Julie 1958) is 'n Engelse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Shrek 2 (2004), Minions (2015), en Absolutely Fabulous: The Movie (2016), en in die televisiereeks Absolutely Fabulous (1992).
Jorja Fox
Jorja Fox (gebore 7 Julie 1968) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Memento (2000) en in die televisiereekse Missing Persons (1993), ER (1994), en CSI: Crime Scene Investigation (2000).
Joe Pichler
Joe Pichler (gebore 14 Februarie 1987) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Fan (1996), Shiloh 2: Shiloh Season (1999), en Varsity Blues (1999).
The Reader
The Reader (2008) is 'n Amerikaanse dramarolprent wat op die Duitse roman genaamd Der Vorleser, deur Bernhard Schlink, gebaseer is. Die rolprentweergawe is deur draaiboekskrywer en dramaturg David Hare geskryf en deur Stephen Daldry geregisseer. Ralph Fiennes en Kate Winslet verskyn saam met die jong akteur David Kroß.
Brette Taylor
Brette Taylor is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Officer Down (2013) en in die televisiereekse Nashville (2012), Gotham (2014), en #WarGames (2018).
Landingeslote land
'n Landingeslote land is 'n land sonder direkte seetoegang. Binneseë soos die Kaspiese See en die Aralsee word nie in aanmerking geneem nie.
Van die tans 193 lidlande van die Verenigde Nasies is 44, ongeveer 1/4, landingeslote lande, waarvan twee – Liechtenstein en Oesbekistan – net aan ander landingeslote lande grens. Drie lande – Lesotho, San Marino en die Vatikaanstad – word net deur een enkele land omring en is daarmee enklawes. Sewe lande – Andorra, Bhoetan, Liechtenstein, Moldowa, Mongolië, Nepal en eSwatini – is tussen twee lande geleë.
Die grootste landingeslote land volgens oppervlakte is Kasakstan en die enigste een wat op twee kontinente – Asië en Europa – geleë is. Die landingeslote land met die hoogste bevolking is Ethiopië. Geen landingeslote land is op 'n eiland geleë nie, sodat almal oor die kontinentale landmassas versprei is. Daar is nie 'n landingeslote land in Noord-Amerika of Oseanië nie.
Saint Anne
Saint Anne (Frans Sainte Anne) is die hoofstad van kanaaleiland Alderney. Die stad het 'n bevolking van sowat 2 000 mense in 2001 gehad.
Audi Nuvolari quattro
Die Audi Nuvolari quattro (ook bekend as die Audi Lisvina) was 'n konsepmotor geskep deur die Duitse motorvervaardiger Audi. Hierdie voertuig is die eerste keer in 2003 by die Geneefse Motorskou vertoon. Audi het beplan dat dit hul volgende groottoermotor (GT) moes word. Dit was die tweede van drie konsepmotors wat deur Audi ontwerp en getoon is in 2003, ná die Pikes Peak quattro en voor die Le Mans quattro.
Die Nuvolari quattro het 'n 5.0 L tweeling-turbo V10 brandstofgestratifiseerde inspuiting (FSI) enjin wat 441 kW (591 pk) kan lewer, en sy wringkrag word as 750 N·m aangegee. Die Nuvolari quattro gebruik Audi se Torsen-gebaseerde quattro permanente vierwieldryfstelsel.
Die Nuvolari quattro is vernoem na een van die mees bekende en legendariese renjaers van alle tye, Tazio Nuvolari. Nuvolari het 61 Grand Prix-oorwinnings behaal, en is in 1953 oorlede. Vyftig jaar na sy dood is die Audi Nuvolari quattro geskep ter ere van sy gedagtenis.
Audi het hierna die Nuvolari quattro ontwikkel tot die nuwe Audi A5-reeks.
Charles Butler
Charles Butler (West Hackney, Londen, Verenigde Koninkryk. 11 Januarie 1864 – Uitenhage, Kaapprovinsie, Suid-Afrika, 7 Januarie 1949) was ’n Suid-Afrikaanse filantroop, politikus en koerantredakteur.
Herkoms
Butler was die seun van Philip John Butler (Bristol, 18 November 1826 – Branstaple, Engeland, 24 Februarie 1890) en Mary Walls (Bristol, 11 November 1823 – 20 Februarie 1900). Sy ouers, wat in 1850 in Bristol getroud is, het nog nege kinders gehad, van wie James (Londen, 22 Julie 1854 – Cradock, 17 Junie 1923) die oupa was van die Suid-Afrikaanse skrywer en akademikus prof. Guy Butler (1918–2001). James Butler, ’n teringlyer, het in 1876 in die ouderdom van 22 jaar na Suid-Afrika gekom ter wille van sy gesondheid. Nadat hy op 18 April 1879 terug Engeland toe geseil het, was die dokter daar glo beïndruk met die verbetering in sy gesondheidstoestand dat dié hom terug Karoo toe gestuur het. James se vernaamste oorweging was egter sy liefdesbelangstelling in die Karoo, Annie Letitia Collett van die plaas Grassridge. Ná sy terugkeer in Suid-Afrika het hy ’n sakevennootskap aangegaan met James Wilkie en in 1881 met Letitia Collett getrou. Sy was ’n dogter van James en Mary Collett. Haar suster sou op 14 Oktober 1891 met James se broer Charles trou. Al sewe die Collett-seuns sou weldra Karooboere in die Visrivier-opvangsgebied word en al vyf die dogters sou met Karooboere trou of hul lewe op ’n Karooplaas deurbring, behalwe Annie Letitia en Emma (Charles Butler se vrou), wat met die redakteur van onderskeidelik ’n Karoo- en Kalahari-koerant getroud is.
Jeugjare
Charles Butler het sy onderrig in Engeland aan ’n Kwakerkosskool ontvang en was vyf jaar lank vakleerling by 'n Londense drukker. Terselfdertyd het hy en twee van sy broers, onder wie James, filantropiese werk onder armlastige kinders by die Bedford-instituut in die Oos-Einde gedoen. Sy belangstelling in matigheid en kerklike aangeleenthede het hy lewenslank behou.