cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vanessa Angel
Vanessa Angel (gebore 10 November 1966) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente King of New York (1990), ''Stop! Or My Mom Will Shoot (1992), Kingpin (1996), en Superbabies: Baby Geniuses 2'' (2004).
Reagens
Die woord word ook in 'n spesifieke sin gebruik van 'n mengsel van stowwe wat die vermoë besit om met 'n substraat 'n bepaalde reaksie te vertoon. Byvoorbeeld koningswater is 'n mengsel wat vermag metale soos goud op te los wat anders nie sal oplos nie. Daar is ook reagense om die teenwoordigheid van 'n bepaalde komponent in die substraat aan te toon. Omrede daar groot ontwikkeling van analitiese tegnieke plaasgevind het, word party van hul vandag minder gebruik. Van die reagense het name wat verwys na hul ontdekker, soos Benedict se reagens.
Djedefre
Piramidekompleks
Djedefre het die noordwaartse uitbreiding van die piramides voortgesit deur sy nou verwoeste piramide by Aboe Rawasj, sowat 8 km noord van Giza, te bou. Dit is in die heel noordelike deel van die dodeakker by Memphis.
Latrunculia oparinae
Die spons behoort tot die genus Latrunculia en tot die familie Latrunculiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2002 deur Samaai & Krasokhin.
Djedefre
Piramidekompleks
Sommige geleerdes glo die sfinks van sy vrou Hetepheres II is die eerste een wat gebou is. Dit het deel gevorm van Djedefre se piramidekompleks. In 2004 het die Franse Egiptoloog Vassil Dobrev gesê hy het getuienis gevind wat daarop dui dat Djedefre verantwoordelik was vir die bou van die Groot Sfinks van Giza, wat soos sy pa lyk.
Hoewel Egiptoloë aanvanklik gedink het sy piramide was nog nie voltooi toe hy dood is nie, het meer onlangse uitgrawings daarop gedui dat dit wel voltooi was. Dit lyk of die kompleks in later eeue erg geplunder is, terwyl die farao se standbeelde so laat as die 2de eeu n.C. verwoes kon gewees het.
Moraea gawleri
Moraea gawleri is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die fynbos en Sukkulente Karoo is. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap, Oos-Kaap en die Wes-Kaap en kom van Namakwaland tot by Humansdorp voor. Die plant word 15–45 cm groot en blom van Julie tot Oktober, die blomme is geel, roomkleurig of baksteenrooi. Die plant het habitat afgestaan aan gewasverbouing maar word nog nie bedreig nie.
Pseudoplectella dentatum
Pseudoplectella dentatum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Pseudoplectella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1990 deur Tabachnick.
Morro-suikerbos
Die Morro-suikerbos (Protea flavopilosa) is 'n blomdraende struik wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant is endemies aan Angola. In Engels staan die plant bekend as Morro Sugarbush.
Vitex
Vitex is 'n genus van blomdraende plante in die Lamiaceae familie. Spesies van die genus kom op al die kontinente voor. Die naam Vitex is afgelei van die Latynse woord vieo wat om te buig of te draai beteken.
Regadrella decora
Regadrella decora is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Regadrella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Schulze.
Preston Hanson
Preston Hanson (17 Januarie 1921 – 12 Februarie 2008) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Action Jackson (1988) en in die televisiereekse Highway Patrol (1955), Matinee Theatre (1955), en One Step Beyond (1959).
Satyrium afromontanum
Satyrium afromontanum is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan Malawi.
Sandra Bullock
Sandra Annette Bullock (gebore 26 Julie 1964) is ’n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is een van Hollywood se bes betaalde aktrises en het al ’n Oscar en Golden Globe gewen. Die tydskrif People het haar in 2015 aangewys as "die mooiste vrou".
Satyrium welwitschii
Satyrium welwitschii is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan Angola. Die spesie is vernoem na Friedrich Martin Josef Welwitsch, die Oostenrykse plantkundige.
Pieter Corneliszoon Hooft
Pieter Corneliszoon Hooft (16 Maart 1581, Amsterdam – 21 Mei 1647, Den Haag) - Ridder in die Orde van Sint Michael - was 'n Nederlandse historikus, digter en dramaturg van die Goue Eeu.
Lewe
Pieter Corneliszoon Hooft, dikwels afgekort tot P.C. Hooft, is in Amsterdam gebore as die seun van die destydse burgemeester Cornelis Hooft. Hooft was ook die oom van Cornelis en Andries de Graeff.
In 1598 het hy sy vader hom ter voorbereiding vir sy loopbaan as handelaar na Frankryk en Italië gestuur, maar hy het meer belanggestel in kuns, en was baie beïndruk met die Italiaanse renaissance.
Werk
Hooft was 'n produktiewe skrywer van toneelstukke, gedigte en letterkunde, maar van 1618 was hy, geinspireer deur die Romeinse geskiedkundige Tacitus, daarop ingestel om 'n geskiedenis van die Nederlande te skryf, getiteld Nederduytsche Historiën. Sy fokusarea was die Tagtigjarige Oorlog tussen Nederland en Spanje. Hy het probeer om so onbevooroordeeld as moontlik te wees, en hierin het hy met vlieënde vaandels geslaag.
As 'n digter is hy beïnvloed deur sy tydgenote van die Renaissance in Frankryk en Italië.
Aen een nieuwgeboren jongen
O jongen, versse vrucht, die wt het slaeprigh leven In moeders schoot geleeft, door spooren van den tijdt, Die niet in stille laet, tot ouders vreughde zijt, In der zinnen gewoel, en't waeckend licht gedreven. Nu heeft u de geboort aen't Luck overgegeven, Dat school van wissel houdt; de droevighe verblijdt, De blijde droevigh maeckt; verheft, en nedersmijt; En tussen hoop en vrees, doet alle sielen sweven. Op onversufte moed, de zegherijcke Godt Geef u te schutten af, de pijlen daer het Lot, In sijn verbolgenheidt u meede sal beschieten: Oock haere gaeven, als 't u mildelijck bedenckt, En rijckdoom, wellust, eer, wt volle vaeten schenckt, Met danckbaere genoeght, voorsichtigh te genieten.
Hedendaagse erfenis
In die Amsterdam verleen Pieter Corneliszoon Hooft sy naam aan P.C. Hooftstraat, die stad se hoofbestemming vir weeldeitems soos duur ontwerpersklere. Die suid-westelike einde van P. C. Hooftstraat hardloop in die stad se hoofpark (Vondelpark) in, wat benoem is vir sy vriend Joost van den Vondel (sien "Lewe" hierbo). In baie ander Nederlandse dorpe en stede bestaan daar ook strate wat na Hooft vernoem is; baie van hulle staan ook bekend as P. C. Hooftstraat of Pieter C. Hooftstraat.
In 1947, 300 jaar na P.C. Hooft se afsterwe, is die P.C. Hooft-prys ingestel deur die Nederlandse regering. 'n Onafhanklike stigting ken jaarliks die prys toe. Dit is aanvanklik vir spesifieke werke toegeken, maar in onlangse jare is dit toegeken gebaseer op die gehele oeuvre van 'n skrywer.
Disperis togoensis
Disperis togoensis is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is inheems aan Benin, Demokratiese Republiek die Kongo, Gaboen, Ghana, Kameroen, Liberië, Malawi, Mosambiek, Nigerië, Republiek die Kongo, Tanzanië, Togo en Uganda.
Hard Boiled Haggerty
Hard Boiled Haggerty (2 April 1925 – 27 Januarie 2004) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Paint Your Wagon (1969), The One and Only (1978), The Muppet Movie (1979), en Rad (1986).
James Harder (akteur)
James Harder (19 November 1931 – 9 Januarie 2009) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Telephone Book (1971), Paternity (1981), en ''Author! Author! (1982), en in die televisiereeks Ed'' (2000).
Latrunculia purpurea
Latrunculia purpurea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Regadrella heterotelliformis
Regadrella heterotelliformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Latrunculia purpurea
Die spons behoort tot die genus Latrunculia en tot die familie Latrunculiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1881 deur Carter.
Regadrella heterotelliformis
Die spons behoort tot die genus Regadrella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Tabachnick & Levi.
Regadrella delicata
Regadrella delicata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Regadrella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Wilson.
Vitex angolensis
Die Angolavingerblaar (Vitex angolensis) is 'n struik wat inheems is in Angola en Namibië. Die struik se FSA-nommer is 659.1. In Engels staan die boom bekend as Plum Fingerleaf.
Douglas Boyd
Douglas Boyd (gebore in 1959 in Glasgow, Skotland) is 'n Britse hobospeler en dirigent. Hy het as 'n leerling van Janet Craxton die hobo by die Koninklike Akademie van Musiek in Londen studeer, en was later 'n student van Maurice Bourgue in Parys. In 1984 het hy die Jong Kunstenaars Internasionale Oudisies gewen, welke tot sy New Yorkse buiging by Carnegie Hall gelei het.
Boyd was een van die stigterslede van die Kamerorkes van Europa (KOE), en het van 1981 tot 2002 as die orkes se prinsipiële hobospeler gedien. Gedurende sy tyd saam met die KOE het hy 'n belangstelling in dirigeer ontwikkel. Onder sy eerste mentors in die verband tel Claudio Abbado en Nikolaus Harnoncourt. Hy het ook leiding ontvang van Paavo Berglund en Colin Davis. In 2006 het Boyd sy uitvoerings-loopbaan op die hobo gestaak ten einde voltyds op sy dirigeerloopbaan te kan fokus.
In 2001 het Boyd musiekdirekteur van die Manchester Camerata geword, welke sy eerste ernstige dirigeer-pos was. Hy het verskeie opnames saam met die Manchester Camerata vir die Avie plate-etiket gedirigeer, insluitende musiek van Beethoven, Mozart en Mahler. Boyd het sy tyd by die Manchaster Camerata afgesluit na die 2010–2011 seisoen. Boyd het ook as hoofdirigent van die Stad van Londen Sinfonia gedien. In November 2012 was Boyd met onmiddellike effek as artistieke direkteur van die Garsington Opera aangewys.
Buite die Verenigde Koninkryk het die Orchester Musikkollegium Winterthur in April 2008 die aanstelling van Boyd as die orkes se hoofdirigent aangekondig, met ingang van die 2009–2010 seisoen. Boyd het sedertdien sy Winterthur kontrak verleng tot die 2015–2016 seisoen, en sy ampstermyn na die 2015-2016 seisoen afgesluit. Boyd het die Winterthur orkes in kommersiële opnames gedirigeer in die musiek van Wolfgang Amadeus Mozart, Felix Mendelssohn en Josef Rheinberger. Op 1 Julie 2015 het Boyd die nuwe musiekdirekteur van die Orchestre de chambre de Paris geword.
In die VSA was Boyd se eerste verskyning as dirigent saam met die Gardner Kamerorkes in 2000 gewees. In 2002 het Boyd saam met Paula Robison mede-artistieke direkteur van die orkes geword. In 2004 het hy een van die eerste Artistieke Vennote van Saint Paul Kamerorkes (SPKO) geword. In 2006 het hy sy kontrak met die SPKO tot en met die 2009–2010 seisoen verleng. Hy het sy ampstermyn as Artistieke vennoot by die SPKO in September 2009 afgesluit. Hy het die eerste keer in Desember 2006 die Colorado Simfonieorkes gedirigeer, en was in Januarie 2008 as die orkes se prinsipiële gasdirigent aangewys, met 'n kontrak van drie jaar, met twee weke se verskynings as gas-dirigent per seisoen.
Boyd en sy vrou Sally Pendlebury, 'n tjellis, het drie kinders, Iona, Sebastian en Sam. Die gesin woon in Londen.
Louise Brown
Louise Joy Brown (1978 - ) was die eerste proefbuisbaba in die geskiedenis.
Louise Brown is die oudste kind van John en Lesley Brown. Na nege jaar se probeer ondergaan hulle die eerste IVF-behandeling (vitro-bevrugting). Die behandeling is deur Patrick Steptoe en Robert Edwards uitgevoer. Dit was suksesvol en Louise is op 25 Julie 1978 deur middel van 'n keisersnee gebore. Sy het met geboorte 2,6 kg geweeg.
Alle bewyse dui daarop dat die IVF-metode, wat intussen deur miljoene mense gebruik is, tot gesonde en vrugbare kinders lei. Brown het geen gebrek of enige ernstige siektes nie. Haar suster Natalie, wat 4 jaar jonger en ook 'n proefbuisbaba is, is ook gesond.
Brown werk by die poskantoor in Bristol en is sedertdien getroud. Op 10 Julie 2006 kom dit aan die lig dat sy op natuurlike wyse swanger geword het. Haar seun, Cameron, is op 21 Desember 2006 gebore. Sy was egter nie die eerste proefbuisbaba wat self 'n kind gekry het nie. Die eer het haar suster reeds in 1999 toegeval.
Julia Roberts
Haar flieks sluit in Mystic Pizza (1988), Sleeping with the Enemy (1991), Hook (1991), The Pelican Brief (1993), My Best Friend's Wedding (1997), Conspiracy Theory (1997), Notting Hill (1999), Runaway Bride (1999), Ocean's Eleven (2001), Mona Lisa Smile (2003), Ocean's Twelve (2004), Valentine's Day (2010) en Eat Pray Love (2010). Sy is een van die aktrises wat die meeste geld by die loket laat inrol het.
Ritsjanski
Ritsjanski is die ligging van 'n klein spoorwegstasie, genaamd "1 512de kilometer".
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Ritsjanski 227 inwoners gehad. Ten spyte van sy klein bevolking, is die dorpie etnies baie divers.
Avril Angers
Avril Angers (18 April 1918 – 9 November 2005) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent The Family Way (1966) en in die televisiereekse Dad's Army (1968), Bright's Boffins (1970), en Are You Being Served? (1972).
Vitex harveyana
Die rankvingerblaar (Vitex harveyana) is 'n struik of boom wat inheems in Eswatini, Mosambiek en Suid-Afrika is. In Suid-Afrika kom die spesie in KwaZulu-Natal, Mpumalanga en die Oos-Kaap voor.
Die struik se FSA-nommer is 660. In Engels staan die boom bekend as Scrambling Fingerleaf.
Chloë Annett
Chloë Annett (gebore 25 Julie 1971) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Leila (2011) en in die televisiereekse Red Dwarf (1988) en Crime Traveller (1997).
Mardykers
Tydens die Portugese en Nederlandse bewind in die Oos-Indiese eilande is Maleise slawe in die gebied ingevoer. Van hierdie slawe is later vrygelaat of vrygekoop en hulle en hul afstammelinge het as mardykers bekendgestaan. Meesal was hierdie mense Christene.
VOC-amptenare is op die retoervloot van Java na Nederland soms tot in Kaapstad van hul slawe vergesel. Sommige slawe is daan aan die Kaap verkoop, omdat die prys vir ‘n slaaf aan die Kaap heelwat hoër was as in Nederlands-Indië. Maar ‘n aantal is ook teruggestuur en ander is hier vrygestel. Enkele vrygestelde slawe het egter hoë amptenare na Nederland vergesel, Nederlands leer praat en sommige het later weer met die uitwaartse vloot na Java teruggekeer. Dikwels het het hierdie Nederlandssprekende oud-slawe in die Kaap agtergebly. Veral die vrygestelde Nederlandssprekende slawe is aan die Kaap Mardykers genoem. Hulle en hul nageslag was bekend as bedrewe messelaars en mandjievlegters.
Die woord mardyker is afgelei van die Maleise woord merdika, met die betekenis van vry.
Regadrella okinoseana
Regadrella okinoseana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Regadrella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Ijima.
Tinaki Ftorije
Tinaki Ftorije of Tinaki 2-je (Russies: Тинаки 2-е) is 'n dorpie in Narimanof-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Rasswet Plaaslike Munisipaliteit wat nog drie nedersettings insluit. Dit lê op die regteroewer van die Wolgarivier en grens aan die oblast se hoofstad, Astrachan.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Tinaki Ftorije 464 inwoners gehad. Etniese Russe vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Skokpienk
Skokpienk of skreeupienk is 'n baie skerp pienk kleur.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word skokpienk as volg voorgestel:
Houtbosrivier
Die Houtbosrivier is 'n takrivier wat uitmond in die Doorndraaidam in Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Ethan Hawke
Ethan Green Hawke (gebore 6 November 1970) is ’n Amerikaanse akteur, skrywer en regisseur. Hy is vir vier Oscars benoem as beide akteur en skrywer, asook ’n Tony. Hy was die regisseur van twee rolprente, drie Off-Broadway-toneelstukke en ’n dokumentêr, en het die romans The Hottest State (1996) en Ash Wednesday (2002) geskryf.
Latrunculia procumbens
Die spons behoort tot die genus Latrunculia en tot die familie Latrunculiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2002 deur Alvarez, Bergquist & Battershill.
Ethan Hawke
Hawke het sy rolprentdebuut in 1985 gemaak in die wetenskapsfiksieprent Explorers, en bekend geraak ná sy verskyning in die drama Dead Poets Society (1989).
Resiesrooi
Resiesrooi (Italiaans: Rosso corsa) is die kleur van 'n vinnige renmotor, ook bekend as Ferrarirooi.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word resiesrooi as volg voorgestel:
Vitex patula
Die gouevingerblaar (Vitex patula) is 'n struik wat inheems in Mosambiek, Suid-Afrika en Zimbabwe is. In Suid-Afrika kom die spesie in KwaZulu-Natal en Limpopo voor.
Die struik se FSA-nommer is 662. In Engels staan die boom bekend as Golden Fingerleaf.
Muriel Angelus
Muriel Angelus (10 Maart 1909 – 26 Junie 2004) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Ringer (1928), The Wife's Family (1931), Hindle Wakes (1931), en Detective Lloyd (1932).
John Harkins (akteur)
John Harkins (7 September 1932 – 5 Maart 1999) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Being There (1979), Absence of Malice (1981), en Birdy (1984), en in die televisiereeks Dark Shadows (1966).
Gerbera viridifolia
Gerbera viridifolia is 'n meerjarige blomplant wat hoort tot die genus Gerbera. In Suid-Afrika kom die plant in Gauteng, KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga, die Oos-Kaap en die Vrystaat voor. In Afrika is die plant inheems aan Angola, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Eritrea, Eswatini, Ethiopië, Kameroen, Kenia, Lesotho, Malawi, Mosambiek, Somalië, Soedan, Tanzanië, Uganda, Zambië en Zimbabwe.
Die plant het ook twee subspesies:
Macey Harlam
Macey Harlam (27 April 1873 – 17 Junie 1923) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Romantic Journey (1916), The Habit of Happiness (1916), The Perils of Divorce (1916), en L'apache (1919).
Mites, Mitologie en gode
In elke beskawing en in elke tydperk was en is daar sprake van mites: heilige verhale, wat 'n verklaring bied vir allerhande begrippe, verskynsels en voorwerpe soos die kosmos, die wêreld, die kwaad, die dood, die wisseling van die seisoene, en so meer.
Dit is opvallend dat elke mite in 'n soort smettelose oertyd, toe daar nog niks was nie, geplaas word. Dit vertel dan hoe iets ontstaan het en tot nou toe bestaan. Namate meer mites en versamelings van mites (mitologieë) uit verskillende wêrelddele onder die moderne mens se aandag gekom het, is daar met ŉ klassifikasie van mites begin, aangesien dit geblyk het dat dit oor dieselfde soort "oerverhale " handel: die ontstaan van gode en mense, van gebruike en instellings.
Hoewel daar groot onderlinge verskille is, het dit gou geblyk dat dit in die mite gaan oor die diepste vrae van die bestaan, wat deur sommige wetenskaplikes as religieuse vrae omskryf word en deur ander as aspekte van die menslike (onder) bewussyn.
Gode speel gewoonlik die belangrikste rol in die mites, maar soms is daar ook 'n aantal ander karakters. Die verhale oor die helde het soms 'n historiese agtergrond: dit is gegrond op werklike gebeurtenisse, maar is met allerlei fantastiese besonderhede ingekleur.
Die Griekse mites, wat die kern van die Griekse klassieke godsdiens gevorm het, is later tydens die Grieke se kulturele oorheersing van die Middellandse See-gebied deur die Romeine oorgeneem. Die opkoms van die Christendom in omstreeks 400 n. C. het die klassieke godsdiens se lot beslis. Voor die tyd het die verval van die Griekse stadstate al die kern van die Griekse kultus aangetas en het verskillende misteriegodsdienste Griekeland en Rome binnegedring.
Algemeen
'n Mite is volgens definisie 'n verhaal oor 'n skeppingsdaad: dit vertel hoe iets in die oertyd deur die toedoen van bonatuurlike wesens ontstaan het. Die mite (Grieks vir "woord") is die heilige verhaal oor gebeurtenisse in die sogenaamde illo tempore ("volkome oertyd"), en daarom was dit 'n saak van groot erns wat aanvanklik nie sommer by enige geleentheid vertel kon word nie.
Dit is opvallend dat mites selde op skrif gestel is, selfs in kulture wat skrif geken het, omdat klem gele is op die heilige woord wat aan die gemeenskap vertel is. Die beroemde antropoloog Bronislaw Kaspar Malinowski het die mite nie verniet as "die lym van die samelewing" bestempel nie, want mites het die gedrag van die gemeenskap, wat die sosiale, sedelike en religieuse lewe betref, in groot mate bepaal. Alles wat van 'n volk 'n volk gemaak het, is immers aan die mite ontleen, aan die oertyd toe die gode bepaal het hoe alles moet wees.
Hoewel dit dikwels uiters moeilik is, word daar 'n onderskeid gemaak tussen mites en uitingsvorme wat daarmee ooreenstem, soos sages, sprokies en legendes. Die beginwoorde van die sprokie, "eens op ŉ tyd was daar", is al 'n aanduiding dat dit oor iets anders gaan as die mite, wat begin met die woorde "in die begin". Die sprokie het geen gevolge gehad vir later geslagte nie en het hoofsaaklik 'n vermaaklikheidsfunksie. Die sage het 'n historiese kern van waarheid en handel gewoonlik oor iets wat in 'n bepaalde tyd in ŉ bepaalde streek gebeur het.
Vorme van mitologie
Die meeste kulture wat op aarde bestaan het, het hulle eie mitologie gehad waarin al die verskillende mites sinvol georden is. Aanvanklik was dit waarskynlik nie die geval nie en het elke mite onafhanklik van die ander bestaan, maar om duplisering en teenstryighede te voorkom, is die heilige oerverhale in een groot geheel byeengebring.
Die mitologie van die Grieke en die Romeine en die van die Germaanse en Noorse volke is van die bekendste voorbeelde. In die meeste mitologieë word daar van die veronderstelling uitgegaan dat die wêreld, die natuur en die kosmos, maar veral die mens, hulle ontstaan en voortbestaan aan die gode te danke het. Baie mites is in wese oorsprongmites. Afhangend van watter aspek beklemtoon word, word verskillende vorme onderskei. Kosmogoniese mites handel oor die ontstaan van die hemel en die aarde.
Een van hulle, die reus Ymir, is doodgemaak en uit sy liggaamsdele is die wêreld gevorm. Sy vlees het die vasteland geword, sy bloed die see en riviere, sy beendere die heuwels en berge, sy tande die stene en klippe, sy hare die plante en bome, sy skedel die hemelgewelf en sy harsings die wolke. Daar was egter nog geen lig nie: dit is uit Muspelheim (die vuurwêreld) gehaal en so het die son, maan en sterre ontstaan. In Polinesië word die mite vertel dat daar in die begin net water en duisternis was.
In die Noorse en Germaanse mitologie het die menslike geslag ontstaan deurdat die god Odin (wat die Wes-Germane Wodan genoem het) en sy broers Vili en Ve twee boomstamme in mensegestaltes verander het. Odin het asem en lewe aan hulle geskenk, ViIi verstand en beweging en Ve al hul sintuie. Die man het hulle Asker (es) genoem en die vrou Embla (olm). In Indonesië en Melanesië is daar 'n mite wat lui dat die eerste mens deur die asem van 'n god uit 'n rots geskep is; die tema van die godheid wat die mens uit slik gevorm en sy asem daarna in hom geblaas en hom met sy eie bloed besprinkel het, kom meer dikwels voor (onder meer in Oseanië).
Die sogenaamde transformasiemites is nog 'n vername groep mites. Dit is oerverhale waarin daar verklaar word waar sekere verskynsels, meestal negatief, vandaan kom. Transtormasiemites oor die oorsprong van die dood kom veral voor. In die Griekse mitologie word die skuld hiervoor aan Prometheus toegeskryf. Hy het vir die mensegeslag vuur uit die hemel gesteel, waarop Zeus die skone Pandora geskape het en haar met ŉ doos vol rampspoed en ellende na Prometheus se broer Epimetheus gestuur het.
Ondanks waarskuwings het Epimetheus met haar getrou. Sy het die doos later oopgemaak en sedertdien word die mensdom deur allerhande vorme van ellende geteister. By talle Afrika-volke kom die motief van goddelike boodskappers voor. God het twee boodskappers na die mense gestuur: die verkleurmannetjie met die boodskap dat hulle onsterflik sou wees, en die akkedis met die boodskap dat hulle sou sterf. Omdat die verkleurmannetjie nie haastig was nie, het die akkedis die mens eerste bereik en sedertdien is die mens, volgens die mite, sterflik.
'n Tweede mitologiese motief vir die dood is dat die Skepper die eerste mens tussen twee bondels laat kies het: een het die dood bevat en die ander die lewe. Hulle het die verkeerde bondel gekies en is van toe af sterflik. 'n Ander motief, wat onder meer in die Gilgamesj-epos en in die Bybel voorkom, is dat die slang die mens van sy onsterflikheid beroof het; in die geval van die Gilgamesj deur die lewenskruid te steel wat die held uit die diepsee vir sy gestorwe vriend Enkidu gaan haal het, en in die geval van die Bybel deur die vrou oor te haal om teen God se verbod op te tree.
In verskeie mites word die mensdom met 'n ontsaglike watervloed vir sy oortredings gestraf. Na die vloed is die aarde, die kosmos en die samelewing hervorm soos die mens dit vandag ken. Die hervorming word deurgevoer deur een of meer gesante van die godheid, wat dikwels ook die stamvader van die huidige mensegeslag is en op geheimsinnige wyse voortgebring is. Sulke verhale oor die herstel van die kultuur word soteriologiese mites genoem, dit wil sê verhale waarin een of meer reddersfiguur (sotèr) voorkom.
Die eskatologiese mites is presies die teenoorgestelde van die kosmogoniese mites en handel oor die dood en die einde van die wêreld. Volgens die Germaanse mitologie sal die gode teen die einde van die wêreld in 'n geveg verslaan en doodgemaak word. Die sogenaamde aetiologiese mites is verklarende mites wat volgens geleerdes nie mites in die oorspronklike sin is nie, maar latere toevoegings. Dit is verhale wat ŉ mitiese rede aangee vir besonderhede of verskynsels in die natuur of die eienaardige gebruike en gewoontes waarvan die herkoms nie meer bekend is nie.
Die held Theseus het sy vader, Aegeus, die koning van Athene, beloof om met wit seile aan sy skip terug te keer as hy niks oorgekom het nie. Toe Aegeus die skip later met donker seile sien nader kom, het hy homself uit wan hoop en verdriet in die see gewerp. Die see is toe na hom genoem en heet die Egeïese See. Die ontstaan van die konstellasie van die Groot en die Klein Beer in die hemelruim word op soortgelyke wyse verklaar. Zeus was eens op ŉ tyd verlief op Callisto ("die mooiste").
Sy vrou, Hera, was egter woedend en het Callisto in 'n beer verander. Jare later, toe Areas, Callisto se seuntjie, 'n jong man was, het hy gaan jag en 'n beer (sy moeder) gesien, wat hy wou skiet. Zeus het egter ingegryp om te verhoed dat die jong man sy eie moeder onbewustelik skiet. Hy het Areas ook in 'n beer verander en die Groot Beer en die Klein Beer het so ontstaan. In die mitologie van verskeie volke, onder andere van Afrika-stamme en Noord-Amerikaanse Rooihuide, kom daar 'n figuur voor wat in die antropologie die bedrieër of fopper genoem word.
Dit is gewoonlik 'n veranderlike wese met 'n opvallende voorkoms (soms is dit 'n dwerg wat weens sy klein gestalte en komiese uiterlike dadelik die aandag trek). Sommige beskou hom as die teen stander van die skepper-god - hy is die "bose Beginsel". Hy hou hom altyd besig met grappe, kaperjolle, onsinnige dade, verleiding, listigheid en ŉ geskinder. In sy pogings om ander te bedrieg, kom hy gewoonlik egter self bedroë daarvan af. Onder die Rooihuide van Noord-Amerika tree hierdie wese op in die vorm van ŉ raaf of 'n wesel (noordweste), en onder die Prêrie-Rooihuide as ŉ prêriewolf of die "Ou Man".
Die Indiane van Suid-Amerika ken die fopper of bedrieër as 'n vos of ŉ tweeling, van wie die een presies die teenoorgestelde as die ander doen, dink en verlang. In die fopvertellinge uit Afrika tree die spinnekop en die vos die meeste op as die bedrieërs. Geleerdes meen dat die bekende Wes-Europese epos oor Reinaert die Vos ook as 'n fopperverhaal bedoel kon gewees het. Antropoloë meen dat fopperverhale ontstaan wanneer een volk sy godsdiens aan 'n ander volk wil opdring. Die oorspronklike god van die oorwonne volk word dan die bedrieër of fopper.
Klassieke mitologie
Soos reeds gemeld, word daar in die mitologie gewoonlik 'n onderskeid gemaak tussen mites en sages. ŉ Mite is verhalende oorlewering wat betrekking het op die godsdiens en die wêreldbeskouing van 'n volk. Mites is dus al die verhale wat bydra tot die verklaring van verskynsels en die ordening van die godsdienstige wêreld.
By die ou Grieke was die voorstelling van 'n songod, Helios, wat in 'n wa met perde oor die hemel ry, byvoorbeeld 'n verklaring vir die feit dat die son elke dag oënskynlik 'n bepaalde afstand aflê (op een plek opkom en op 'n ander plek ondergaan). In die sin is die mitiese denke 'n voorloper van die wetenskaplike denke. By die Grieke, wat baie van hulle gode dikwels as mense beskou het, het die mitologie bowendien die vorm aangeneem van 'n sistematisering van die godewêreld.
Hulle het die enorme godewêreld probeer orden deur bepaalde familiebande aan die gode toe te skryf. Aanvanklik was daar byvoorbeeld geen verband tussen die weergod Zeus en die vegetasiegod Dionusos nie, maar omdat albei belangrike gode geword het, is daar 'n vader-seunverband tussen hulle geskep. Sages, daarenteen, is verhale wat 'n historiese kern van waarheid bevat. By die Grieke behoort die oorlog teen Troje en die swerftogte van Odysseus wat Homerus op skrif gestel het, byvoorbeeld tot die sages. Ander Griekse sages is die verhale oor koning Oidipus van Thebe en sy nakomelinge, die tog van die Argonoute, Theseus se stryd met die Minotaurus en so meer.
By die Romeine kan die legendes oor die stigting van Rome en die Sabynse maagderoof as sages genoem word. Die Romeine het byna geen eie mites gehad nie. Dit is dikwels onvanpas om ŉ skerp skeidslyn tussen 'n mite en ŉ sage te trek soos duidelik gesien kan word in die verhaal van die geboorte van Dionusos. Zeus het ŉ verhouding gehad met Semele, die dogter van die Thebaanse koning Kadmos. Hera, Zeus se vrou, het Semele oorgehaal om haar minnaar (Zeus) te vra om in sy ware gedaante aan haar te verskyn.
Omdat Zeus haar belowe het dat hy haar wens sou uitvoer, kon hy nie anders nie as gehoor te gee en het haar toe met sy weerlig doodgemaak. Zeus het die kind Dionusos, wat weens die gebeurtenis te vroeg gebore is, toe in sy dy vasgewerk en hom na 'n aantal maande die tweede keer die lewenslig laat aanskou en sy opvoeding aan Hera toevertrou. In die verhaal is mite en die werklikheid nou verweef. Dit is heel moontlik dat die stad Thebe een van die eerste sentra vir die verering van Dionusos was.
Uit 'n ander bron blyk dit dat die koning se dogters ŉ belangrike rol in die verering gespeel het. In Thebe is daar bowendien ook 'n heiligdom wat deur 'n weerligstraal getref is. Dieselfde motiewe kom ook in godemites en heldesages voor: Die motief van Oeranos se kastrering deur sy seun Kronos kom byvoorbeeld weer na vore in die sages van koning Oidipus, wat, sonder dat hy daarvan bewus was, ook sy vader doodgemaak en self koning geword het. Dergelike parallelle kom ook in groot mate buite die Griekse mitologie voor en vorm die grondslag van die vergelykende mitologiese ondersoek, wat duidelike raakpunte het met die moderne dieptepsigologie. Die werk van die Switserse psigiater Carl Gustav Jung (1875-1961) het in groot mate bygedra tot die begrip van die mitologie.
Literêre waarde van die mites
Die meeste Griekse mites het hulle oorsprong in die prehistoriese tyd gehad, sommige gedurende die Miceense beskawing (omstreeks 1600-1100v.C.). Mitiese skeppingswerk is egter nog lank daarna voortgesit. Liriese digters soos Pindarus (ca. 522-446 v.C.) en die tragedieskrywers het steeds nuwe elemente bygevoeg en ander, dikwels die wat aanstoot gegee het, daaruit verwyder. Die wysgeer Plato (427- 346 v.C.) was een van die laaste skeppende mitoloë. Sy mites was 'n mengsel van mistieke oortuiging en literêre fantasie.
Plato se mite oor Atlantis wat onder die see verdwyn het, het vandag nog talle aanhangers, soos onder meer blyk uit die Amerikaanse ekspedisie wat in 1974 langs die kus van Spanje gaan duik het op soek na die verdwene kontinent. In die tyd na Plato het die diepere betekenis van die mites geheel en al op die agtergrond geraak, en was hulle vernaamste funksie die opluistering van literatuur en die kuns - ŉ funksie wat in die Romeinse tyd en die Renaissance behou is.
Euhemerisme en allegorie
In die 4e eeu v.C. het die filosoof Euhemeros die boek Heilige reisbeskrywing geskryf, waarin hy beweer dat Zeus ŉ ou koning van Kreta was. Die stroming wat hy hiermee tot stand gebring het, die Euhemerisme, wou alle godemites herlei tot verhale oor legendariese konings en helde. Die teorieë is egter heeltemal te ver gevoer. Die godsdienstige element in mitevorming, wat altyd onafhanklik van die geskiedenis gestaan het, is hierdeur ontken. Dieselfde kan gesê word van die eweneens gewilde teorie in die Laat-Oudheid, wat elke mite as ŉ allegorie wou uitlê, waarin abstrakte beginsels soos Twis, Liefde en Mag in figuratiewe vorme gegiet is.
Mitologiese figure
Gode speel gewoonlik die belangrikste rol in mites, maar soms kom daar ook 'n aantal figure voer wat geensins of skaars tot die godewêreld gereken kan word. Die verhale oor die helde het soms ŉ historiese agtergrond: dit is gegrond op werklike gebeurtenisse, maar ingekleur met allerlei fantasiedetail. Die verhale het gewoonlik ook ŉ moralistiese strekking deurdat dit byvoorbeeld die probleem van goed en kwaad, wandaad en straf dikwels as onderwerp het.
Griekse helde
Onder die Griekse sages wat oor die beginperiode van die mensheid handel, is daar onder meer die verhaal van Prometheus (“hy wat vooruit dink”) en Epimetheus (“hy wat te laat dink”). Hulle was broers van goddelike afkoms wat simpatie gehad het met die probleme van die mens en dit gewaag het om die gode daaroor uit te daag. Prometheus en Epimetheus het die mens uit vogtige klei gemaak, maar die skepsel het egter leweloos gebly.
Vitex pooara
Die poerabessie (Vitex pooara) is 'n boom wat endemies in Suid-Afrika is. In Suid-Afrika kom die spesie in Gauteng, Limpopo en Noordwes voor.
Die struik se FSA-nommer is 663. In Engels staan die boom bekend as Poora Fingerleaf.
Mites, Mitologie en gode
Griekse helde
Met die hulp van die godin Pallas Athena het Prometheus vuur in 'n rietstingel uit die godehemel gesteel en die mens tot lewe gewek. Uit wraak het die oppergod Zeus aan Hephaistos, die god van die smeekuns, opdrag gegee om ŉ vrou, Pandora, te maak, waarop hy Epimetheus, wat nie baie slim was nie, oorgehaal het om Pandora as ŉ geskenk te aanvaar. Zeus het aan haar 'n groot doos met allerlei kwale en ellendes gegee. Toe sy die doos uit nuuskierigheid oopmaak, het die rampe oor die wêreld versprei.
AI wat in die doos agtergebly het, was die hoop om die mense te troos, iets wat Zeus in 'n opwelling van medelye ook in die doos geplaas het. As straf vir sy diefstal van die vuur uit die hemel, is Prometheus aan 'n rots in die Kaukasus vasgemaak, waar ŉ adelaar sy lewer, wat aangehou het met groei, elke dag uitgepik het. Sy straf is vasgestel op 30 000 jaar. Die diefstal van die vuur uit die hemel is elke jaar in Athene herdenk met ŉ afloswedloop met brandende fakkels. Herakles (ook Hercules), die seun van Alkmene en die oppergod Zeus, wie se vrou, Hera, hom altyd met haar wraak geteister het, het die versinnebeelding geword van die stryder vir die goeie. Hy is later byna as 'n god vereer en is uiteindelik ook as 'n god op die berg Olimpus opgeneem.
Hera, wat jaloers was op Zeus se verhouding met Alkmene, het die tiran van Micene, Eurustheus, aangemoedig om Herakles Twaalf Take of opdragte te gee. Eurustheus het gehoop dat die held in die uitvoering van een van sy opdragte sou omkom. Sy eerste opdrag was om die Nemeïese leeu in die dal Nemea op die Peloponnesos dood te maak. Die vel waarmee hy dikwels afgebeeld is, het aan die leeu behoort. Daarna moes hy die slang van Lerna, ŉ monster met nege koppe en bekend as Hudra, doodmaak.
Met die hulp van sy neef Iolaos het Herakles ook die opdrag uitgevoer, maar elke keer as hy een van die monster se koppe afgekap het, het twee weer uitgegroei. Iolaos het die wonde toe met ŉ gloeiende stam toegebrand, sodat die koppe nie weer kon groei nie. Die wildevark van Erumanthos, ook bekend as die Erumantiese swyn, het groot skade aangerig in die landerye van Thessalië. Herakles het ook daarin geslaag om die dier te oorwin en het dit toe na sy meester, Eurustheus, gebring, wat so geskrik het dat hy in ŉ vat geklim het.
Daarna het Herakles ŉ hert met goue horings en koperpote, die Kerunitiese hert, in die omgewing van die berg Keruneia gevang. Hy het ook die Stumphaliese voëls, wat volgens die mite byna geheel en al van metaal gemaak was, oorwin. Die godin Pallas Athena het Herakles hiermee gehelp deur hom van simbale te voorsien waarmee hy die voëls skrikgemaak het, sodat hy hulle met sy pyle kon skiet wanneer hulle wegvlieg. Herakles moes ook die gordel van die Amasonekoning in Hippolute se swaard van haar wegneem. Volgens die verhaal het sy die gordel egter vrywilliglik aan hom gegee.
Augeias, die koning van Elis, het 3000 beeste gehad en die stalle was 30 jaar lank nie skoongemaak nie. Koning Eurustheus het Herakles opdrag gegee om die stalle binne enkele dae skoon te maak. Die opdrag het Herakles uitgevoer deur 'n nabygeleë rivier af te voer en die stroom deur die stalle te laat vloei. Sy volgende opdrag was om die stier van Kreta te vang en daarna die perde van koning Diomedes van Thracië, vuurspuwende diere wat met mensvleis gevoer moes word. Herakles het die perde onder bedwang gekry nadat hy die koning se liggaam aan hulle gevoer het.
Herakles het ook vir Geruones, ŉ reus met 3 koppe, 6 hande, 6 bene en 2 vlerke, verslaan en die vee wat hy bewaak het, na Micene aangedryf. Hy moes ook 3 goue appels uit die tuin van die 3 Hesperides (dogters van die aand) gaan haal. Die draak Ladon het die bome met die goue appels in hulle tuin bewaak, maar Herakles kon die tuin nie vind nie. Atlas, die draer van die hemel, het aangebied om hom te help: indien Herakles die hemel vir hom sou dra, sou hy die appels gaan haal. Atlas het met die goue appels teruggekeer, maar het toe geweier om die hemel weer op sy skouers te dra, waarop Herakles gesê het hy sal voortgaan om die hemel te dra as Atlas dit net gou vashou terwyl hy ŉ kussing gaan haal sodat sy skouers nie so seerkry nie.
Atlas het ingestem, waarop Herakles met die appels van die Hesperides vertrek het. Sy laaste opdrag was om die bewaker van die onderwêreld, die helhond Kerberos, na die aarde te bring. Herakles het daarin geslaag, maar omdat die monster die aardse daglig nie kon verdra nie, moes terugkeer na die doderyk. Volgens die mite het die gifplant akoniet of wolwekruid uit sy speeksel gegroei. Naas die groot heldeverhale was daar ook vertellings oor misdaad en straf. Koning Tantalos van Frigië wou byvoorbeeld die alwetendheid van die gode op die proef stel.
Hy het sy seun Pelops doodgemaak en die se vleis as hoofgereg vir die gode voorgesit. Die gode het egter deur sy listige planne gesien en besluit om hom te straf. Hy het buitendien ook nektar en ambrosyn uit die godehemel gesteel en dit aan die mense uitgedeel. As straf is hy tot by sy mond in ŉ meer in die onderwêreld geplaas, en bokant sy kop het heerlike vrugte aan bome gehang. Wanneer hy water wou drink of van die vrugte wou eet, het die water en die bome net buite sy bereik teruggetrek (tantalisasie, tantaluskwelling).
Historiese kern
In die begintyd van die Griekse geskiedenis het sommige mense en gebeurtenisse so 'n diep indruk gemaak dat hulle in die oorlewering bly voortleef het en uiteindelik in die klassieke literatuur opgeneem is. Vorste en aanvoerders wat 'n belangrike stad gestig of verower het, wette opgestel het of ŉ landstreek van die vyand bevry het se nagedagtenis het byvoorbeeld op die manier bewaar gebly. Verhale wat aanvanklik niks met mekaar te make gehad het nie, het dikwels rondom sulke geskiedkundige persone ontstaan.
Die sage van Theseus, die nasionale held van Athene, is hiervan 'n voorbeeld waarin 'n wetgewer en 'n koningseerower waarskynlik verenig is. Theseus het sy roemryke geskiedenis begin deur die sterk rower Periphetes, wat reisigers op die Peloponnesos met sy knuppel vermoor het, dood te maak. Hy het ook met die moordenaar Sinis van Korinthe afgereken. Hy het die mense aan twee boomtoppe wat na onder gebuig was, vasgebind en die twee toppe dan weer losgemaak sodat sy slagoffers middeldeur geskeur is.
Latrunculia spinispiraefera
Latrunculia spinispiraefera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Mites, Mitologie en gode
Historiese kern
Theseus het hom met sy eie metodes skadeloos gemaak. In die omgewing van Megara het Skiron gewoon, wat verbygangers van die rotse af in die see gegooi het. Toe Theseus hom beetkry, het dieselfde lot hom getref. In die omstreke van Eleusis het Damastes berug geword deurdat hy reisigers wat kort was, uitgerek het totdat hulle op 'n lang bed gepas het. Lang mense het hy weer op ŉ kort bed vasgebind en hulle uitstekende voete afgekap. Weens die wrede optrede het hy die bynaam Prokrustes (uitrekker) gekry.
Latrunculia spinispiraefera
Die spons behoort tot die genus Latrunculia en tot die familie Latrunculiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Brøndsted.
Polinni (Astrachan-oblast)
Polinni (Russies: Полынный) is 'n dorpie in Narimanof-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Soljanka Plaaslike Munisipaliteit en lê naby die Werchnejemeer 17 kilometer noordwes van Astrachan se middestad.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Polinni 112 inwoners gehad. Etniese Kasakke en Dargine vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Regadrella komeyamai
Regadrella komeyamai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Mites, Mitologie en gode
Historiese kern
Theseus het koning van Athene geword en die kleiner stede oorgehaal om hulle aan die gesag van Athene te onderwerp en so verseker kan wees van beskerming. Om hierdie gebeurtenis te herdenk, is die fees van die Panatheneërs ingestel. 'n Ander verhaal met die kern van geskiedkundige waarheid is die tog van die Argonoute, so genoem na hulle skip Argo. Dit is die verhaal van die eerste seereise wat die Grieke deur die Bosporus en die Hellespont na die Swart See onderneem het.
Volgens die mite was die ekspedisie, waaraan talle Griekse heide, onder andere Theseus en Herakles, deelgeneem het, onder die aanvoering van Jason, wat met die hulp van die towenares Medeia daarin geslaag het om die Goue Vlies uit Kolchis aan die Swart See te verwyder. Homerus se llias is ook gebaseer op 'n geskiedkundige gebeurtenis. Die feit is bewys deur die opgrawings van die Duitse argeoloog Heinrich Schliemann (1822-1890). Aan die kus van Klein-Asië het hy ŉ stad ontdek wat met Homerus se Troje ooreenstem. Ook in die vertellings wat tot die Thebaanse sagekring gereken word en in die Oidipusverhale is geskiedkundige gebeure met digterlike fantasie verweef.
Romeinse helde
Die lotgevalle van die Romeinse held Aineias is deur Vergilius in sy epos Aeneïs beskryf. Die tweeling Romulus en Remus was van sy nakomelinge wat ook ŉ belangrike rol in die Romeinse mitologie gespeel het. Na die tweeling se geboorte het Amulius die koning van die stad Alba Longa wat deur Aineias se seun Ascanius  gestig is, beveel dat hulle in die Tiber gegooi moes word.
Hy het die bevel gegee omdat die tweeling die kinders was van die Vestaalse maagd Rhea Silvia, 'n afstammeling van Aineias (vroue wat Vestaalse maagde was, mog nie getrou het nie). Albei die kinders het op die oewers van die Tiber uitgespoel, waar hulle deur 'n wolvin aan die lewe gehou is totdat 'n herder, Faustulus, op hulle afgekom en by hom in sy huis geneem het. Remus is later in 'n geveg met rowers gevange geneem en na Numito r, Amulius se broer wat uit Alba Longa verdryf is, gebring. Numitor het sy neef herken en saam het hulle beplan om die bewind van Amulius omver te werp.
Die plan was suksesvol, en uit dankbaarheid het die tweeling 'n stuk grond aan die Tiber ontvang en daar 'n nedersetting gestig. Die twee het egter rusie gemaak en in die geveg wat gevolg het, het Romulus sy broer Remus doodgemaak. Die nuwe nedersetting is toe Rome genoem (na die stigter Romulus), Daar was egter 'n groot tekort aan vroue in die stad en die Romeine het 'n plan gemaak: hulle het 'n groot fees gereël en die naburige Sabyne en hul gesinne daarheen genooi. Op ŉ teken van koning Romulus het die Romeine die hubare vroue van die Sabyne gegryp en hulle gedwing om met die Romeine te trou. Die gebeurtenis staan bekend as die Sabynse maagderoof.
Oosterse helde
'n Sumeriese kleitablet uit die 7e eeu v.C. vertel die verhaal hoe die held Gilgamesj nie die dood van sy vriend Enkidu kon aanvaar nie. Hy het 'n reis onderneem op soek na die "kruid van die lewe" sodat sy vriend weer kon lewe. Na baie stryd en ontberings het hy die kruid gevind, maar terwyl hy geslaap het, het 'n slang, die simbool van die onderwêreld, dit by hom gesteel. Op sy reis het Gilgamesj sy voorvader Oetnapisjtim ontmoet, wat aan hom vertel het hoe die godin Ea gewaarsku het dat daar 'n sondvloed sou wees.