cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Naby-aarde-voorwerp
Die bedreiging van moontlik gevaarlike voorwerpe (MGV's) word gemeet aan hoe naby hulle aan die Aarde kan kom. Voorwerpe wat tot 0,05 AE of minder van die Aarde se wentelbaan kan kom en ’n absolute magnitude (H) van 22 of hoër het (’n rowwe aanduiding van die grootte) word as MGV' beskou. Voorwerpe wat nie nader as dit van die Aarde kan kom nie of ’n kleiner deursnee as sowat 150 m het, word nie as gevaarlik beskou nie. Nasa se katalogus van naby-aarde-voorwerpe sluit ook hul afstand in maanafstande in, en dit word dikwels in die media gebruik as ’n algemene maateenheid wanneer oor dié voorwerpe berig word.
Sommige NAV's wat nie groot gevaar inhou nie is van besondere belang omdat hulle maklik verken kan word. In 2012 het ruimtetuie al drie NAV's besoek: 433 Eros deur Nasa se Near Earth Asteroid Rendezvous-tuig, 25143 Itokawa deur die Hayabusa-sending en 4179 Toutatis deur die Chinese Ruimteagentskap se Chang'e 2-tuig.
Risikoskale
duimnael|230px|’n 2013-voorstelling van die wentelbane van moontlik gevaarlike asteroïdes (met ’n grootte van meer as 140 meter en ’n afstand van minder as 7,6×106 km van die Aarde se wentelbaan af).
’n NAV met ’n risikofaktor van groter as 1 op die Palermoskaal was (29075) 1950 DA, maar ná verdere waarnemings is die toekenning afgebring na -1,81.
Nasa het ook ’n lys van die gevaarlikste NAV's in die volgende 100 jaar. Al die voorwerpe, of die meeste daarvan, sal waarskynlik van die lys af verdwyn met verdere waarnemings en dus meer akkurate voorspellings van hul wentelbaan. Die lys sluit nie (29075) 1950 DA in nie, want dit sal nie die Aarde binne die volgende 800 jaar tref nie.
Getal en klassifikasie
NAV's word geklassifiseer as meteoroïdes, asteroïdes of komete na gelang van hul grootte en samestelling. Asteroïdes kan ook deel van ’n asteroïdefamilie wees, en komete kan strepe meteoroïdes agterlaat wat meteoorreëns kan veroorsaak.
Teen Junie 2015 was 12 849 NAV's ontdek: 104 komete en 12 745 asteroïdes. Van hulle is 934 Aten-asteroïdes, 4 892 Amor-asteroïdes en 6 904 Apollo-asteroïdes (sien onder). Daar is 1 595 NAV's wat geklassifiseer is as moontlik gevaarlike asteroïdes (MGA's). Tans het 153 MGA's en 872 NAV's ’n absolute magnitude van 17,75 of helderder, wat dui op ’n deursnee van rofweg 1 km.
In dié tyd was daar 586 NAV's op die impakrisikobladsy op Nasa se webtuiste. Taamlik baie van hulle is 50 meter in deursnee of kleiner, en nie een van die gelyste voorwerpe is in die "groen/geel sone" (Torinoskaal 1-2) nie, wat beteken hulle regverdig nie die publiek se aandag nie. Die JPL-kleinliggaamdatabasis lys 2 360 naby-aarde-asteroïdes met ’n absolute magnitude van dowwer as 25 (rofweg 50 meter in deursnee).
Naby-aarde-asteroïdes wat kleiner as ~1 meter is, is naby-aarde-meteoroïdes. Hulle word op die meeste asteroïdetabelle as asteroïdes gelys. Die kleinste naby-aarde-meteoroïde is, met ’n absolute magnitude van 33 en ’n geraamde deursnee van net 1 meter.
Naby-aarde-asteroïdes
duimnael|Naby-aarde-asteroïdes volgens grootte. duimnael|Klassifikasie van naby-aarde-asteroïdes.
Dit is voorwerpe in ’n wentelbaan na aan die Aarde sonder die koma, of stert, van ’n komeet. In Junie 2015 was 12 745 naby-aarde-asteroïdes bekend, wat gewissel het van 1 m tot ~32 km in deursnee (1036 Ganymed). Daar is na raming 981 wat ’n deursnee van meer as 1 km het, waarvan meer as 90% al ontdek is, en sowat ’n miljoen van sowat 40 m breed, waarvan sowat 1% ontdek is.
Die samestelling van naby-aarde-asteroïdes is min of meer dieselfde as dié in die Asteroïdegordel, dus van ’n verskeidenheid spektraaltipes. Naby-aarde-asteroïdes oorleef net ’n paar miljoen jaar in hul wentelbaan. Hulle word eindelik uit die weg geruim deur planeetversteurings, wat veroorsaak dat hulle óf uit die Sonnestelsel gewerp word óf teen die Son of ’n planeet bots. Die getal asteroïdes wat naby die Aarde waargeneem word, kan verduidelik word aan die hand van die feit dat nuwe asteroïdes voortdurend in naby-aarde-wentelbane inbeweeg. Hul aanvaarde oorsprong is die Asteroïdegordel, van waar hulle na die binneste Sonnestelsel beweeg omdat hul wentelresonansie met Jupiter hul wentelbane versteur. Die Asteroïdegordel het gapings, bekend as Kirkwood-gapings, wat ontstaan deur asteroïdes wat in ander wentelbane geskuif word. Nuwe asteroïdes beweeg dan in die gapings in en dit veroorsaak ’n voortdurende toename in naby-aarde-asteroïdes. ’n Klein aantal NAV's is uitgedoofde komete wat hul vlambare oppervlakmateriaal verloor het.
Die asteroïde met die grootste bekende kans om die Aarde te tref (1 uit 16; op 5 September 2095) is. Vanweë sy deursnee van sowat 7 m sal hy waarskynlik nie groot skade aanrig nie.
Naby-aarde-asteroïdes word geklassifiseer volgens hul semi-hoofas (a), perihelium (q; kleinste afstand van die Son af) en afelium (Q, grootste afstand van die Son af):
Atiras en Amors kruis dus nie die Aarde se wentelbaan nie en hou nie onmiddellike impakgevaar in nie, maar hul wentelbane kan verander en in die toekoms die Aarde se wentelbaan kruis.
Naby-aarde-komete
In Februarie 2015 was 96 naby-aarde-komete ontdek. Hoewel daar geen bevestigde geval van ’n komeetbotsing met die Aarde is nie, kon die Toengoeska-voorval veroorsaak gewees het deur ’n fragment van Komeet Encke. Brokstukke van komete kon ook verantwoordelik gewees het vir sommige botsings deur naby-aarde-voorwerpe. Komete beweeg selde nader as 0,1 AE (15 000 000 km) by die Aarde verby.
Impakfrekwensie
Asteroïdes met ’n deursnee van 4 m tref die Aarde sowat een keer per jaar. Dié met ’n deursnee van sowat 7 m kom die atmosfeer omtrent elke vyf jaar binne met min of meer dieselfde hoeveelheid energie as die atoombom op Hirosjima: sowat 15 kiloton TNT. Hulle ontplof gewoonlik in die boonste atmosfeer en die materiaal verdamp. Elke 2 000 tot 3 000 jaar is daar ’n ontploffing van sowat 10 megaton, soortgelyk aan die een wat die Toengoeska-voorval veroorsaak het. Voorwerpe met ’n deursnee van ’n kilometer tref die Aarde gemiddeld twee keer in ’n miljoen jaar. Groot botsings met voorwerpe van 5 km vind sowat elke 20 miljoen jaar plaas.
As ’n mens aanneem dié patroon sal vir die volgende miljard jaar voortduur, sal minstens 2 000 voorwerpe met ’n deursnee van meer as 1 km die Aarde in dié tyd tref. Die meeste is tans in ’n wentelbaan tussen Mars en Jupiter, maar hul wentelbane sal mettertyd verander en dan sal hulle naby-aarde-voorwerpe word. Voorwerpe is gewoonlik ’n paar miljoen jaar ’n NAV voordat dit die Son tref, uit die Sonnestelsel gewerp word of ’n planeet tref (’n klein getal).
Nabye verbyvlugte
Op 10 Augustus 1972 is ’n vuurbal deur baie mense waargeneem terwyl dit in ’n noordelike rigting oor die Rotsgebergte in Amerika getrek het. Dit was ’n Aardskeerder-meteoor wat binne 57 km van die Aarde se oppervlak af was. ’n Toeris het dit op video vasgelê.
Op 23 Maart 1989 het die 300 m breë Apollo-asteroïde 4581 Asclepius (1989 FC) die Aarde met 700 000 km gemis toe dit op die presiese plek verbybeweeg het waar die planeet ses uur tevore was. As dit ons getref het, sou dit die grootste botsing in die opgetekende geskiedenis veroorsaak het – 12 keer so kragtig as die Tsaar Bomba, die kragtigste kernbom wat nog ontplof het. Dit het groot aandag getrek omdat dit volgens vroeë ramings tot 64 000 km van die Aarde sou kon gekom het, met die moontlikheid dat dit die Aarde kon tref.
Op 13 Oktober 1990 is die Aardskeerder-meteoroïed EN131090 bo Pole en die destydse Tsjeggo-Slowakye waargeneem. Dit het teen sowat 41,74 km/s oor ’n baan van 409 km van suid na noord beweeg. Sy naaste afstand van die Aarde af was 98,67 km. Dit is deur twee kameras van die Europese Vuurbalnetwerk vasgelê, wat geometriese metings van die wentelbaan van so ’n voorwerp vir die eerste keer moontlik gemaak het.
Op 18 Maart 2004 het LINEAR aangekondig dat ’n asteroïde van 30 m, 2004 FH, daardie dag sowat 42 600 km van die Aarde af sou verbybeweeg; dit is maar ’n tiende van die afstand tussen die Aarde en die Maan en die naaste wat ’n asteroïde sover bekend aan die Aarde gekom het. Hulle het geraam asteroïdes van dié grootte kom sowat elke twee jaar so naby aan ons planeet.
Op 31 Maart 2004, twee weke ná 2004 FH, het ’n nuwe rekord vir die naaste asteroïde opgestel: dit het net 6 500 km van die Aarde af verbybeweeg (sowat ’n sesde van die afstand na die Maan). Omdat dit baie klein was (6 m in deursnee), is dit eers ’n paar uur voor sy naaste afstand aan die Aarde opgemerk. As dit die atmosfeer sou binnedring, sou dit waarskynlik gedisintegreer het.
Op 13 Januarie 2010 het die asteroïde op ’n afstand van sowat 122 000 km verby die Aarde beweeg. Dit was sowat 10-15 m breed. As dit die atmosfeer sou binnedring, sou dit ’n ontploffing soortgelyk aan dié van tussen 50 en 100 kiloton TNT veroorsaak het. Die Hirosjima-atoombom was tussen 13 en 18 kiloton.
Op 28 Junie 2011 het die asteroïde 2011 MD, van tussen sowat 5 en 20 m in deursnee, omtrent 20 000 km van die Aarde af oor die Atlantiese Oseaan getrek.
Op 8 November 2011 het (van sowat 400 m in deursnee) binne 324 600 km (0,85 maanafstande) van die Aarde af verbybeweeg. Tien weke later, op 27 Januarie 2012, het die 10 m breë asteroïde net 60 000 km van ons af verbygetrek.
Toekomstige botsings
links|duimnael|150px|’n Radarbeeld van die asteroïde 1950 DA. Hoewel daar ’n paar vals alarms was, is ’n aantal voorwerpe al beskou as ’n bedreiging vir die Aarde. was die eerste asteroïde met ’n positiewe aanduiding op die Palermo-skaal, met ’n moontlikheid van ’n impak van een uit ’n miljoen omstreeks 1 Februarie 2019; dit is nou bekend dat dit op 13 Januarie 2019 op ’n veilige afstand van 0,4078 AE (61 miljoen km) van die Aarde af sal verbytrek.
Die asteroïde (29075) 1950 DA is uit sig verloor nadat dit in 1950 ontdek is. Dit is net 17 dae lank waargeneem – te kort om sy wentelbaan te bepaal. Dit is op 31 Desember 2000 herontdek. Die asteroïde het ’n deursnee van sowat ’n kilometer. Die kans dat dit die Aarde op 16 Maart 2880 sou tref, is bereken op 1 uit 300. Dit is rofweg 50% groter as die gesamentlike kans op ’n impak deur alle ander voorwerpe van ’n soortgelyke grootte tot in 2880. Die volgende dat 1950 DA waargeneem sal word, is in 2032 en dan sal sy wentelbaan met ’n groter sekerheid vasgestel kan word. Bykomende optiese metings het egter die moontlikheid van ’n botsing verminder tot 1 uit 20 000.
Net die asteroïdes 99942 Apophis (aanvanklik bekend as 2004 MN4) en het vir ’n kort ruk ’n bonormale toekenning op die Torino-skaal gehad.
Projekte om die gevaar te verminder
Verskeie "ruimtewag"-projekte word onderneem, insluitende LINEAR, Spacewatch, NEAT, LONEOS, CSS, CINEOS en ADAS. In 1998 het die Amerikaanse Kongres die Spaceguard Survey gelas – die opsporing van 90% van naby-aarde-asteroïdes met ’n groter deursnee as 1 km (wat globale verwoesting kan meebring) teen 2008. In 2005 is dit uitgebrei tot 90% van NAV's met ’n deursnee van 140 m of meer teen 2020.
In 2011 was 911 van die grootste (>1 km in deursnee) naby-aarde-asteroïdes ontdek, met ’n raming dat 70 nog gevind moet word.
Noemenswaardige voorwerpe
duimnael|260px|Getal ontdekte NAV's met ’n deursnee van 1 km of meer. duimnael|260px|Die naby-aarde-asteroïde 433 Eros.
Noemenswaardige voorwerpe sluit in kleinplanete, komete, asteroïdes en meteore wat spesifiek in nuusartikels genoem word.
Amphimedon denhartogi
Amphimedon denhartogi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2003 deur de Voogd.
Poolvos
Die diere is van 46 tot 68 cm lank, met ’n ronde lyfvorm om die ontsnapping van hitte te verminder.
Die poolvos se prooi is klein diere soos lemmings, vis en seevoëls. Hulle eet ook insekte, seewier en bessies. Hulle bly in pare tydens die paarseisoen en maak hul kleintjies saam groot.
D.F. du Toit-Malherbeprys vir Genealogiese Navorsing
Die D.F. du Toit-Malherbeprys vir Genealogiese Navorsing is ’n prys deur die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns wat driejaarliks toegeken word vir ’n hoogstaande publikasie of reeks van hoogstaande publikasies in Afrikaans op die gebied van genealogie wat voor die begin van die bekroningsjaar verskyn het.
Die prys is in 1976 ingestel met ’n erflating van R3000 uit die boedel van dr. D.F. du Toit-Malherbe. Die prys kan net een maal aan ’n persoon toegeken word.
Die prys staan sedert 2017 bekend as die Hugenote-Vereniging-en-D.F. du Toit-Malherbeprys vir Genealogiese navorsing.
Las Tunas (provinsie)
Las Tunas is 'n provinsie in Kuba met ongeveer 535 000 inwoners. Die provinsie se hoofstad, Las Tunas, het vandag 'n bevolking van 170 duisend inwoners.
James Rennie (akteur)
James Rennie (18 April 1890 – 31 Julie 1965) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Girl of the Golden West (1930), Illicit (1931), Skylark (1941), en Now, Voyager (1942).
Porphyrio
Porphyrio is 'n genus van voëls in die familie Rallidae. Die geslag omvat ses spesies.
Dikbekkanarie
Die Dikbekkanarie (Crithagra sulphurata) is 'n algemene standvoël in boomveld, halfvogtige ruigtes en tuine. Hulle soek gewoonlik kos in die blaredak van bome. Die voël is 14 cm groot en weeg 15 - 23 gram. In Engels staan die voël as die Brimstone canary bekend.
NG gemeente Volksrust
duimnael|links|300px|Die ou NG kerk Volksrust, wat ds. P.J. Wolhuter, destyds leraar van [[NG gemeente Piet Retief|Piet Retief, op 2 Desember 1905 ingewy.]]
1946
Die jaar 1946 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 46ste jaar van die 20ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Champenois
Champenois is 'n Romaanse taal, wat deel is van die Langues d'oil en daarom naby verwant is aan Frans en die streekstale Lorreins, Pikardies en Wallonies. Champenois is die omgangstaal van die historiese Franse provinsie Champagne en vir 'n klein stuk van Wallonië, naamlik in suidelijk Namen, in die gemeente Vresse-sur-Semois.
NG gemeente Volksrust
duimnael|regs|170px|Ds. J.I. de Wet.
Champenois
Letterkunde
Die taal van die middeleeuse Franse digter en trouvère Chrétien de Troyes word gekenmerk deur Champenois trekke, maar die vroegste literatuur wat behou gebly het en doelbewus in Champenois geskryf is dateer uit die einde van die 16de eeu. Le Bontemps de Carnaval de Chaumont is in 1660 opgedateer en heruitgegee - die taal wat daarin gebruik word kontrasteer die Frans wat deur die koning se boodskappers gebruik word met die Champenois van die plaaslike inwoners. 'n Kenmerk van 18de eeuse Champenois letterkunde is die noëls (Kersliedere) wat kontemporêre en plaaslike verwysings in gewiede tekste verweef het.
NG gemeente Volksrust
Die NG gemeente Volksrust is ’n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Oostelike Sinode en die moedergemeente van dié kerkverband op die dorp Volksrust, Mpumalanga. in 2016 het die gemeente bestaan uit 426 belydende en 100 dooplidmate terwyl die proses van samesmelting met Volksrust-Suid na verwagting in daardie jaar afgehandel sou word. In die NGK Jaarboek van 2021 was die getalle van die verenigde gemeente 89 en 415. Die predikant was toe ds. Charl van Schalkwyk.
Die gemeente was eers deel van die moedergemeente Wakkerstroom, toe dit bearbei is deur ds. D.P. Ackerman. Reeds voor afstigting is dit egter heeltemal afsonderlik deur ’n hulpprediker, ds. J.I. de Wet, bearbei. Hy het op 2 Desember 1905 met sy werk begin. Op dieselfde dag is die kerkgebou ingewy deur ds. P.J. Wolhuter, destyds leraar van die gemeente Piet Retief.
Op 4 Junie 1910 het die Ringskommissie van Utrecht, in die dae toe die gemeentes in die gebied van die ou Nieuwe Republiek nog tot die Transvaalse Kerk behoort het, die gemeente Volksrust afgestig. Die eerste kerkraad het bestaan uit ses ouderlinge en nege diakens. Binne ses jaar is reeds die geliefde vader P.J. van Rensburg en twee diakens deur die dood weggeneem. Nie lank ná die stigting nie, is ds. J.I. de Wet tot eerste predikant van die nuwe gemeente beroep en word hy op 3 Desember 1910 as eerste leraar en herder bevestig.
Die dorp Volksrust lê aan die grens van Mpumalanga en KwaZulu-Natal, nie ver van die voet van die geskiedkundig belangrike Majubaberg nie en dus in die Drakensberge op ’n hoogte van sowat 1 650 meter bo seespieël. Met sy stigting was die gemeente waarskynlik die enigste in Suid-Afrika wat lidmate in drie verskillende provinsies gehad het, naamlik Transvaal, Natal en die Oranje-Vrystaat.
Die kerkgebou was reeds kort ná die gemeente se stigting heeltemal te klein, “en de gemeente hoopt door Gods genade binnekort of het kerkgebouw te vergroten, of een nieuw en doelmatig gebouw daartestellen”. Ds. De Wet kon egter eers in 1927 die huidige kerkgebou se hoeksteen lê. Dit is ontwerp deur die vermaarde argitek Gerard Moerdyk.
Halaf-beskawing
Die Halaf-beskawing is ’n prehistoriese argeologiese kultuur in Noord-Mesopotamië wat rofweg van 6100 v.C. tot 5100 v.C. geduur het. Dit was hoofsaaklik in die vrugbare vallei van die Khaburrivier van Suidoos-Turkye, Sirië en Noord-Irak geleë, hoewel materiaal wat deur Halaf beïnvloed is, deur die hele Groter Mesopotamië ontdek is.
Hoewel die beskawing genoem is na die terrein by Tell Halaf in Noord-Sirië, wat tussen 1911 en 1927 deur Max von Oppenheim uitgegrawe is, is die vroegste Halaf-materiaal in 1908 deur John Garstang ontdek by Sakce Gözü, toe in Sirië maar nou deel van Turkye. Klein hoeveelhede Halaf-materiaal is ook in 1913 deur Leonard Woolley uitgegrawe by Carchemish, aan die grens van dié twee lande. Die belangrikste terrein vir die Halaf-tradisie is egter by Tell Arpachiyah, nou in die voorstede van Mosoel, Irak.
Die Halaf-tydperk is gevolg deur die Halaf-Obeid-oorgangstydperk, wat die laat Halaf (omstreeks 5400-5000 v.C.) ingesluit het, en daarna deur die Obeid-tydperk.
Argitektuur
Hoewel geen Halaf-nedersetting baie goed uitgegrawe is nie, is ’n paar geboue wel uitgegrawe: die tholoi van Tell Arpachiyah, ronde strukture met koepels wat deur lang kamers bereik is. Hulle is van modderstene gebou, soms op steenfondamente, en kon vir rituele gebruik gewees het (een het ’n groot getal vroulike beeldjies bevat). Ander ronde geboue was waarskynlik huise.
Halaf-erdeware
Die bekendste erdeware van Tell Halaf, wat Halaf-ware genoem word en deur gespesialiseerde pottebakkers gemaak is, is soms geverf, soms met meer as twee kleure. Hulle het geometriese en dieremotiewe gehad. Daar was ook ongeverfde kookware en ware met gepoleerde oppervlakke.
Halaf-ware is ook in ander dele van Noord-Mesopotamië ontdek soos by Nineve en Tepe Gawra, Chagar Bazar en Tell Amarna, sook baie terreine in Anatolië (Turkye), wat daarop dui dat dit algemeen in die streek gebruik is. Daarbenewens is vroulike beeldjies gemaak van gedeeltelik gebakte klei en steen, asook seëls van steen. Die seëls dui vermoedelik op die ontwikkeling van idees van persoonlike eiendom, want soortgelyke seëls is in latere tye vir dié doel gebruik. Die Halafiërs het gereedskap van klip of klei gebruik. Koper is ook gebruik, maar nie vir gereedskap nie.
Halaf se einde (Noord-Obeid)
Die Halaf-kultuur het teen 5000 v.C. tot ’n einde gekom ná die sogenaamde Halaf-Obeid-oorgangstydperk. Baie Halaf-nedersettings is verlaat en die oorblywendes toon Obeid-kenmerke. Die nuwe tydperk word Noord-Obeid genoem om dit te onderskei van die ware Obeid-tydperk in Suid-Mesopotamië, en vir dié oorgang is daar twee verduidelikings. Die eerste is ’n inval en ’n vervanging van die Halafiërs deur die Obeidiërs, maar daar is geen diskontinuïteit tussen die Halaf- en Noord-Obeid-kultuur nie, wat die teorie van ’n inval uitsluit. Die aanvaarbaarste teorie is dat die Halafiërs die Obeidiese kultuur aangeneem het, en die meeste geleerdes aanvaar dié teorie.
Eliza Taylor
Eliza Taylor (gebore 24 Oktober 1989) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The November Man (2014) en in die televisiereekse Neighbours (1985), Pirate Islands (2003), en The 100 (2014).
Goue Bul
Die Goue Bul van 1356 was die belangrikste voorreg en grondwetlike dokument van die middeleeuse Heilige Romeinse Ryk waarin die prosedures vir die verkiesing en bekroning van die Romeins-Duitse konings deur 'n kollegium van keurvorste tot die einde van die Ou Ryk in 1806 vasgestel is.
Die benaming verwys na die oorkonde se goue seël, maar het eers in die 15de eeu gebruiklik geword. Karel IV het die wet, wat tydens sy regentskap afgekondig is, unser keiserliches rechtbuch ("ons keiserlike wetboek") genoem.
Die eerste 23 hoofstukke ("Neurenbergse Wetboek") is in Neurenberg saamgestel en op 10 Januarie 1356 tydens die Neurenbergse Hofdag afgekondig, die hoofstukke 24 tot 31 ("Wetboek van Metz") op 25 Desember 1356 in Metz.
New South Africa Party
Die New South Africa Party is 'n klein politieke party in Suid-Afrika.
Die party poog om bekend te stel wat hul noem 'n "nugter dienstoelaes", as vervanging van kindertoelaes. Die toelaes sal beskikbaar wees vir almal wat werkloos is of minder as R2000 per maand verdien, en om in aanmerking te kom, moet ontvangers vry wees van bende bedrywighede, dwelms en alkohol en 20 uur maandelikse gemeenskapsdiens lewer.
Die party betwis slegs die 2019 Suid-Afrikaanse algemene verkiesing op provinsiale vlak in die Wes-Kaap.
Adriaan Louw Albertyn
Adriaan Louw Albertyn (1 Februarie 1875 – 10 Augustus 1962) is op 1 Februarie 1875 gebore as een van nege kinders van die predikant Johannes Rudolph Albertyn (1847–1920) (na wie die dorpie Albertinia vernoem is) en Margaretha Johanna Elizabeth Louw (1848–1921).
Lewe en werk
Sy broers en susters is Pieter Kuipers, Charlotte Louise, Johannes Rudolph, Margaretha Eizabeth, Louise Isabel, Johanna Georgina, Nico Hofmeyr en George Muller. Hy is op 17 November 1924 getroud met Helena Johanna van der Westhuizen. Op 10 Augustus 1962 is hy oorlede.
Konserwatiewe Party (dubbelsinnig)
Konserwatiewe Party kan verwys na:
Amphimedon dinae
Amphimedon dinae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2005 deur Helmy & Van Soest.
2019 Spaanse Grand Prix
Die 2019 Formule Een Spaanse Grand Prix is op 12 Mei 2019 op die Circuit de Barcelona-Catalunya in Montmeló, Spanje gehou. Dit was die vyfde wedren van die kampioenskapseisoen gewees.
Bande
Pirelli het die volgende bande aan alle spanne verskaf:
Verslag
Die Renault-renjaer Daniel Ricciardo ontvang ná die laaste wedren in Azerbeidjan 'n straf van drie wegspringplekke vir die Spaanse Grand Prix. Nadat hy en die Toro Rosso-bestuurder Daniil Kvyat reguit deur 'n draai geskiet het, het Ricciardo se motor in 'n omgekeerde rigting beland en Kvyat se motor getref, wat albei die bestuurders laat uitval het. Williamsrenjaer George Russell moes weens 'n botsing in die derde vrye oefening sy motor se ratkas laat vervang. Hieroor ontvang hy 'n straf van vyf wegspringplekke.
Tecophilaeaceae
Tecophilaeaceae is die wetenskaplik naam van 'n familie blomplante. Die familie is eers onlangs deur taksonomiste erken. Blomfamilie van Lanaria is nader aan Orchidaceae as hierdie groep
Genera
Die volgende genera word erken:
Camagüey (provinsie)
Camagüey is die grootste provinsie in Kuba met 'n oppervlakte van ongeveer 15 400 vk km. Die provinsie se hoofstad, Camagüey, het vandag sowat 320 duisend inwoners.
Amaurornis
Amaurornis is 'n genus van voëls in die familie Rallidae. Die genus omvat 8 spesies.
SV Heimstetten
SV Heimstetten is 'n sportklub uit Kirchheim bei München in die deelstaat Beiere in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Heimstetten is 'n dorpsdeel van Kirchheim.
Die klub is relatief jonk deurdat dit eers in 1967 gestig is. Die klub toon sedert sy stigting 'n opwaartse kurwe wat die ligaleer aanbetref: nadat die Kreisklasse in 1973 gehaal is, word die Kreisliga in 1985 bereik. In 1992 word daar gepromoveer na die Bezirksliga en in 1998 na die Bezirksoberliga. In 2003 styg die klub verder tot in die Landesliga Suid en in 2006 behaal die klub sy grootste prestasie deur die Oberliga Beiere die eerste keer te haal.
Behalwe sokker, het die klub ook afdelings vir gimnastiek, tafeltennis, vlugbal, basketbal, judo en tennis.
Britse algemene verkiesing van 2015
Die Britse algemene verkiesing van 2015 was 'n algemene verkiesing wat op 7 Mei 2015 in die Verenigde Koninkryk gehou is. Die Konserwatiewe Party (bekend as die Tories) het, vir die eerste keer sedert 1992, ’n algehele meerderheid in die laerhuis van die Britse parlement behaal.
Ná die verkiesing was David Cameron steeds die eerste minister. Ed Miliband, Nick Clegg en Nigel Farage het as leiers van hul onderskeie partye bedank.
Wegraping
Die wegraping 'n ideologie of geloof dat Jesus sy uitverkorenes in die geheim van die Aarde gaan wegneem terwyl die nie-gelowiges sal agterbly. Die woord "wegraping" kom glad nie in die Bybel voor nie, maar word soms gebruik om die wederkoms te beskryf.
Na die sogenaamde wegraping volg 'n periode van 7 jaar van verdrukking waarna Jesus vir 'n tweede keer kom. Diegene wat deur die 7 jaar verdrukking gaan kry dus 'n tweede kans om gered te word.
Wilma Adamson
Wilma Adamson is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en is op 30 Desember 1957 op Klerksdorp in die Wes-Transvaal gebore.
Lewe en werk
Sy is die tweede jongste van vyf kinders en sy het nog twee susters en twee broers. Wanneer sy ongeveer vier jaar oud is, trek die gesin na Bethal, waar sy in 1963 haar skoolopleiding aan die C.R. Swart Laerskool begin. Aan die begin van 1965 trek hulle terug na Klerksdorp en van 1965 tot 1969 gaan sy skool by Roosheuwel Laerskool en dan matrikuleer sy in 1975 aan die Hoërskool Schoonspruit in Klerksdorp. In 1976 werk sy vir 'n jaar by 'n plaaslike ouditeursfirma as administratiewe klerk en tikster. Sy sluit in Desember 1976 by die polisie aan en werk tot Februarie 1977 as student by die Klerksdorp Polisiestasie in die Vingerafdruk-Afdeling. Sy ondergaan dan haar opleiding by die S.A. Polisiekollege en nadat sy in Julie 1977 uitpasseer word sy uitgeplaas na Seepunt in Kaapstad, waar sy haar man Alec ontmoet. Hy is ook betrokke by die Polisiemag. Hulle trou op 25 Augustus 1978 op Grabouw en het twee dogters, Llani en Stephanie, en 'n seun, Xander. Kort na hulle troue word hulle verplaas na die polisie op Kriel in die Oos-Transvaal. In Februarie 1979 neem albei ontslag uit die polisie en verhuis na Stilfontein in die Wes-Transvaal, waar haar man op die myne gaan werk en hulle eersteling (Llani) op 10 September 1979 gebore word. In 1980 sluit sy weer by die polisiemag aan en dien in die Stilfontein polisiestasie. In 1981 word sy bevorder tot sersant, maar neem weer ontslag aan die einde van 1982 wanneer sy weer swanger raak. Die egpaar se tweede dogtertjie, Stephanie, word op 19 Augustus 1983 gebore. Hulle woon later op Klerksdorp, waar sy die polisie verlaat en vanaf 1989 by die plaaslike koerant, die Klerksdorp Rekord, werk. Hier is sy administratiewe bestuurder en hanteer as joernalis die sport- en motorafdelings. Sy is 'n kranige tafeltennisspeelster wat in 1987 die Goue Weste enkelspeltitel verower. In 1998 is sy en haar man geskei. Sy verhuis in 2012 na Riversdal in die Kaapprovinsie, waar sy vanaf Junie 2012 as joernalis en redakteur by die Suid-Kaap Forum werk.
Skryfwerk
Op skool is sy reeds lief daarvoor om opstelle te skryf en tydens haar matriekjaar moedig haar Afrikaans onderwyseres, Tia Sweers, haar aan om 'n verhaal te skryf. Sy doen dit en na-dat die onderwyseres dit nagesien het, moedig sy haar aan om dit te verleng en weg te stuur vir publikasie. Dis egter eers 'n hele aantal jare later wat sy weer aan hierdie manuskrip werk en dit word eindelik in 1986 gepubliseer as “Luitenant Sonja”. Hierdie boek het Sonja Erlank as hoofkarakter. Sy word as stasiebevelvoerder na Kromdraai uitgeplaas, maar die personeel het nie verwag dat hulle 'n vrou as bevelvoerder sou kry nie. Kaptein De Wet Groenewald trek haar aandag, maar misverstande dryf hulle uitmekaar. Sonja wil die plaaslike skietklub verbeter en 'n nuwe gebou en moderne skietbaan laat oprig sonder dat die mense agterkom dat sy die dogter van die miljoenêr, Steyn Erlank, is. As iemand dit agterkom, sal De Wet miskien net in die geld en nie meer in haar as vrou belangstel nie. Die dokter, Adéle de Wet, sluit in “Konstabel van harte” by die polisiemag aan as 'n konstabel en word na Kroondal se polisiestasie uitgeplaas. Op Kroondal ontmoet sy vir Dawid Basson. Dit is liefde met die eerste oogopslag, maar net voordat die troudatum vasgestel word, ontstaan daar 'n misverstand tussen hulle wat groot probleme tot gevolg het. Adéle word dan deur 'n bende dwelmsmokkelaars ontvoer. In “Motorfietsrabbedoe” is Kelly Andrews met haar leerklere op 'n veldmotorfiets en kortbroek en T-hemp in die tuin 'n verskrikking vir die mense van die dorpie Doringkrans. Sy en die verkrampte kaptein Brian Newton is van die eerste dag af haaks. Kelly wys egter haar staal wanneer sy te doen kry met kokaïensmokkelary, 'n ongewenste tienerswangerskap, wilddiefstalle en 'n verdagte plaasbestuurder.
Streepkopkanarie
Die Streepkopkanarie (Crithagra gularis) is 'n saadvretertjie wat algemeen van die suidkus tot die subtrope van suidelike Afrika voorkom. Hulle is standvoëls in boomveld, ruigtes en struikgewas, veral teen rante of in heuwelagtige gebiede, waar hulle dikwels op aalwyne gesien word. Die voël is 15 cm groot en weeg 12 - 25 gram. In Engels staan dit as die Streaky-headed seedeater bekend.
Taksonomie
The streepkopkanarie is voorheen in the genus Serinus geplaas, maar filogenetiese ontleding van die mitochondriale en selkern-genoomsekwensies het aangedui dat voorgenoemde genus polifileties was. Die genus is gevolglik onderverdeel en 'n aantal spesies, waaronder die streepkopkanarie, is in die herrese genus Crithagra geplaas.
Vyf subspesies word aanvaar, wat hoofsaaklik van mekaar verskil in die kleurskakering van die rug- en borskant. C. g. humilis van die suidwestelike Kaap het 'n donkerder veredos en onduidelik gestreepte rugkant.
Sekere outoriteite beskou die Wes-Afrikaanse saadvretertjie (Crithagra canicapilla) as 'n verdere subspesie. C. (g.) elgonensis, 'n geïsoleerde takson wat ylverspreid in die droë oos-Ugandese boomveld en weer te Elgonberg in Kenia voorkom, kan op sy beurt weer by die Wes-Afrikaanse saadvretertjie of Streepborssaadvretertjie (Crithagra striatipectus) gereken word.
Beskrywing
Hierdie saadvretertjie is 13–14 cm lank. Die volwassene het 'n bruin rugkant met 'n paar dowwe strepe en 'n eenvormige bruin kruis. Die kroon is fyn met wit gestreep, die gesig donker met 'n wit supersilium (d.w.s. streep bo-oor oog) en ken. Die borskant is warm dofgeel. Die geslagte is soortgelyk, maar sommige wyfies toon effense borsstrepies. Die jongeling het minder kopstrepe, 'n dowwe supersilium, swaarder strepe oor die rugkant en swaar strepe op die liggrys borskant.
Verspreiding, habitat en broeiplek
Die habitat is oop boom- of struikveld, insluitend savanne, boorde en tuine. Dit bou 'n kompakte koppie-vormige nes in struikgewas.
Gedrag
Alhoewel dit dikwels in pare opgemerk word, kan dit ook meer gemeensaam wees en aansienlike swerms van hul eie of saam met ander kanarie-spesies vorm. Hulle vreet sagte vruggies, kruidsade en blomknoppe, en vang soms ook insekte. Groot swerms kan skade aanrig aan sonneblom, manna en ander graangewasse.
Dis 'n onopvallende vink wat dikwels binne in bosse sit. Die roep is 'n sagte tsiii, en die sang 'n whit-tjie-tjie-tjie-tja tja tja tja tjip, afgewissel met nabootsing van ander spesies. Alternatiewelik word 'n twieu twieu tirrierrit-tienk in 'n vertoonvlug geuiter.
Moeammar al-Ghaddafi
Moeammar al-Ghaddafi (Arabies: ‏معمر القذافي) (gebore 7 Junie 1942 te Sirte, oorlede 20 Oktober 2011 te Sirte), ook bekend as "Kolonel Gaddafi", was vir 42 jaar die de facto leier van Libië. Hy het met 'n staatsgreep in 1969 aan bewind gekom wat weer in 2011 deur die Libiese Burgeroorlog beëindig is. Ghaddafi het nie 'n openbare amp of titel gehad nie, maar is dikwels as "Broederleier" aangespreek. Ghaddafi se naam word op talle wyses vanaf Arabies getranslitereer, onder andere: Gadhafi, Gadaffi, Gaddafi, Gadhdhafi, Ghaddafi, Khadaffi, Kaddafi, Kadhdhafi, Khadafy, Qadaffi, Qaddafi, Qadhafi, Qadhdhafi en Qathafi.
Sy gesag is die laaste halfjaar van sy lewe nie meer deur die meeste lande erken nie. Op 20 Oktober 2011 het 'n woordvoerder van die Nasionale Oorgangsraad bekend gemaak dat al-Ghaddafi met die oorname van Sirte gevange geneem is. Later die dag het Abdul Hakim Belhaj, 'n bevelhebber van die rebelle, gemeld dat al-Ghaddafi aan sy wonde beswyk het.
Ysplantjie
Dit is eetbaar en is vroeër dikwels deur die Khoi en die Boesmans geëet. Dit is inheems aan Suid-Afrika, maar is nou oor die wêreld verspei, soos in die Middellandse Seegebied. Die ysplantjie is ook 'n indringerplant in Kalifornië, Arizona en Pennsylvanië. Dit is 'n meerjarige halofitiese plant wat 10 cm hoog en 50 cm breed kan word. Dit kry wit blomme met talle blomblare wat deur insekte bestuif word.
Seti I
Menmaatre Seti I was ’n farao van die 19de Dinastie van Antieke Egipte. Hy was die seun van Ramses I en Sitre, en die pa van Ramses II. Nes met ander farao's is die presiese datum van sy bewind nie seker nie, maar datums wat dikwels aangegee word, is 1294-1279 v.C. en 1290-1279 v.C.
Bewind
duimnael|links|[[Hiërogliewe uit die tombe van Seti I.]]
Ná die enorme sosiale onrus wat veroorsaak is deur die godsdienshervormings van Achenaten, was Horemheb, Ramses I en Seti I se vernaamste taak om orde in die koninkryk te herstel en Egipte se soewereiniteit oor Kanaän en Sirië te hervestig wat bedreig is deur toenemende druk deur die Hetitiese staat. Seti het die Hetiete se mag verskeie kere met energie en vasberadenheid in gevegte uitgedaag. Hy kon nie ’n einde bring aan die Hetiete as ’n dreigende gevaar nie, maar het die grootste deel van die betwiste grondgebied vir Egipte herwin en die meeste van sy militêre veldtogte gewen.
Herinnerings aan sy militêre sukses is in ’n paar groot tonele voor in die tempel van Amoen in Karnak uitgebeeld. ’n Doodstempel is in Thebe aan die westeroewer van die Nyl vir hom opgerig en hy het begin met die bou van ’n indrukwekkende tempel van wit kalksteen in Abidos; laasgenoemde is later deur sy seun voltooi. Sy tydgenote het hom as ’n groot koning beskou, maar sy roem is sedertdien oorskadu deur dié van sy seun, Ramses II.
Graftombe
links|duimnael|160px|Die kop van Seti I se mummie.
Seti I se goed bewaarde tombe (KV17) is in 1817 deur die Italiaanse argeoloog Giovanni Battista Belzoni in die Vallei van die Konings ontdek. Dit was teen 136 meter die langste en diepste van al die tombes van die Nuwe Ryk. Dit was ook die eerste tombe met versierings (insluitende Die Legende van die Vernietiging van die Mensdom) in elke gang en kamer, met baie fyn basreliëfwerk en kleurryke skilderings. Stukke daarvan, onder meer ’n groot pilaar met Seti I by die godin Hathor, kan in die argeologiese museum in Florence gesien word. Hierdie dekoratiewe styl het ’n presedent geskep wat ten volle of gedeeltelik in latere tombes van die Nuwe Ryk gevolg is. Seti se mummie is eers in 1881 ontdek en word sedertdien in die Kaïro-museum gehou.
Sy groot sarkofaag, wat uit een stuk bestaan en aan elke kant versier is (met onder meer die godin Noet aan die binnekant), is in die Sir John Soane-museum in Londen.
’n Ondersoek van Seti I se baie goed bewaarde mummie het getoon hy was waarskynlik jonger as 40 jaar toe hy onverwags dood is. Dit is in skrille kontras met Horemheb, Ramses I en Ramses II, wat almal redelik oud geword het. Die rede vir sy vroeë dood is nie bekend nie, want daar is geen bewyse daarvoor aan die mummie nie. Die kop is afgekap, maar dit was waarskynlik die werk van grafrowers. Die Amoen-priesters het die kop versigtig weer met ’n linnekleed aan die lyf vasgewerk. Dit kan wees dat hy aan sy hart dood is, want dié is in die regterdeel van sy liggaam gevind, terwyl dit destyds altyd links geplaas is tydens die mummifikasieproses. Party meen dit was ’n fout, terwyl ander dink dit was ’n poging om die werking van Seti se hart in die hiernamaals te verbeter. Die mummie was sowat 1,7 meter lank.
Porseleintoring van Nanjing
duimnael|260px|Die huidige Porseleintoring.
Die Porseleintoring van Nanjing, wat deel van die voormalige Bao'en-tempel was, is ’n historiese terrein in Nanjing, China. Dit was ’n Chinese pagoda wat in die 15de eeu tydens die Ming-dinastie gebou is, maar is in die 19de eeu feitlik heeltemal vernietig tydens die Taiping-rebellie. ’n Moderne replika staan vandag op sy plek.
In 2010 het Wang Jianlin, ’n Chinese sakeman, ’n miljard joean ($156 miljoen) aan Nanjing geskenk vir die herbou van die toring. Dit is volgens berigte die grootste enkele persoonlike skenking nog in China. Die moderne toring en omringende park is in Desember 2015 vir die publiek oopgestel.
Geskiedenis
Die Porseleintoring van Nanjing is tydens die bewind van keiser Yongle (1402-1424) ontwerp, kort voordat dit in die vroeë 15de eeu gebou is. Dit is die eerste keer deur die Westerse wêreld ontdek toe Europese reisigers dit besoek; hulle het dit soms gelys as een van die Sewe Wonders van die Wêreld. Hierna is die toring deur plaaslike inwoners sowel as ander kulture oor die wêreld heen as ’n nasionale skat beskou. In 1801 is die toring deur weerlig getref en die boonste vier verdiepings is afgeslaan, maar dit is gou gerestoureer. Die boek The Closing Events of the Campaign in China van 1843 bevat ’n gedetailleerde beskrywing van die toring soos dit in die vroeë 1840's gelyk het. In die 1850's het die Taiping-rebellie in China Nanjing bereik en rebelle het die stad oorgeneem. Hulle het Boeddhistiese beelde verwoes en die binnetrap vernietig om te keer dat die Qing-vyand dit vir waarneming kon gebruik. In 1856 het die Taiping die toring heeltemal vernietig.
Oorblyfsels van die toring is hierna in ander geboue gebruik, terwyl die terrein leeg gestaan het.
Beskrywing
Die toring was agthoekig met ’n basis van sowat 30 m in deursnee. Toe dit gebou is, was dit een van die grootste geboue in China – dit was 79 m hoog en het nege verdiepings gehad asook ’n spiraaltrap in die middel met 184 treetjies. Op die dak was ’n goue pynappel.
Die toring is van wit porseleinstene gebou wat glo bedags die son se strale weerkaats het, en snags is dit verlig met tot 140 lampe. Glasuur en klipwerk is in die porselein ingewerk en het ’n mengsel van groen, geel, bruin en wit ontwerpe aan die kante van die toring gevorm. Dit het diere, blomme en landskappe ingesluit. Die toring is ook met talle Boeddhistiese beelde versier.
Vloeispaat
Vloeispaat of fluoriet is 'n isometriese mineraal wat hoofsaaklik uit kalsiumfluoried bestaan.
Naam
Carlo Antonio Galeani Napione het dit in 1797 fluoriet (van Lat. fluere = vloei) genoem omdat dit as vloeimiddel aangewend is. Die Afrikaanse naam verwys ook hierna.
Voorkoms
Die mineraal word dikwels in hidrotermale are aangetref, veral indien hierdie lood of sinkminerale bevat. Graniete, pegmatiete en hoëtemperatuur-are kan dit ook bevat.
Kristalle het dikwels 'n kubiese vorm. Suiwer kalsiumfluoriet is kleurloos, maar onsuiwerhede kan aan die kristalle talle kleure verleen soos geel, blou of groen.
Struktuur
Hierdie struktuur is naverwant aan die diamantstruktuur van C, Si, Ge en die sfalerietstruktuur van Zns, ZnSe ensomeer waarin net die helfte van die tetraëderholtes gevul is.
Daar bestaan ook stowwe met 'n algemene formule wat 'n antifluoriet-struktuur besit. Hier is rolle van die metaal- en niemetaalione omgedraai.
In die C1-struktuur is die metaalioon deur 'n kubus van 8 anione omring terwyl die anione 4 metaalbure het in 'n tetraëdriese rangskikking.
Nerine Ahlers
Nerine Ahlers (gebore Le Roux) is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en bly in Lynnwood in Pretoria.
Skryfwerk
Sy skryf sketse, kortverhale en radiodramas en is medeskrywer van tienermeisieboeke. In 1999 word haar radiodrama “Die brand” met die tweede prys bekroon in Radiosondergrense se radiodramakompetisie. Sy ontmoet vir Alet Steenkamp by St. Mary’s DSG waar beide skoolhou en hulle vind uit dat hulle dieselfde dink, waarna hulle saam tienermeisieboeke begin skryf. “Selfone, skelms en sjokolade” verower in 2007 die ATKV Kinderboektoekenning vir graad 8-10. In “Liefde is…” wonder Karli in haar voorbereiding vir die debatkompetisie of dit noodsaaklik is dat 'n meisie op sewentien jaar 'n ou moet hê. Haar ander probleme is egter groter, want dinge is nie lekker tussen haar pa en ma nie en haar pa is weg. Hierdie boek verower in 2011 die ATKV Kinderboektoekenning vir graad 8-10. In “Skaduwees, skatte en skelmstreke” is die koshuiskinders Lindie, Andrea, Gina, Talita en Mia opgewonde oor hulle graad 10-jaar. Een van hulle vyande, Danelle, steel Andrea se boetie se rugbybal wat deur Victor Matfield geteken is en maak asof sy dit in die begraafplaas weggesteek het, omdat sy weet Andrea is bang vir spoke. Die maats gaan soek na die bal, maar vind iets baie interessanter. “Ek + jy” is Annabelle se verhaal. Ná haar ma se dood moet sy selfstandig word en sy neem die huishouding oor en begin haar eie spyseniersonderneming. In haar lewe is daar nie nog tyd vir 'n verhouding nie, maar dan ontmoet sy 'n aantreklike blouoog-man.
Publikasies
2005 2007 2008 2009 2010 2012 2013 2014
Nastergal
Nastergal of Sobosobo (Solanum nigrum), is 'n wilde vrug wat in Suid-Afrika aangetref word en wat bessies dra wat baie soos die oorsese braambessie lyk. Dit word soms gebruik om konfyt te kook.
Die spesie kom voor in Suid-Afrika, maar dit is 'n ingeburgerde indringerplant.
Verspreiding
Dit is inheems aan Europa en Asië insluitend die Arabiese Skiereiland. In Afrika is dit inheems in Algerië, Djiboeti, Egipte, Eritrea, Ethiopië, Kaap Verde, Kanariese Eilande, Marokko, Soedan, Tsjad, Tunisië en Wes-Sahara.
Sinonieme
Die spesie het 91 sinonieme:
NG gemeente Bremersdorp
duimnael|regs|170px|Ds. J.P. Joubert.
Die NG gemeente Bremersdorp was een van twee gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Swaziland (nou Eswatini), maar dit is ingelyf by die enigste oorblywende gemeente in dié land, Goedgegun. Die gemeente se middelpunt was op Manzini, wat vroeër as Bremersdorp bekendgestaan het.
Op 14 Oktober 1944 is die gemeente gestig. Maar die wyk Bremersdorp het uitgebrei gelê en dit het spoedig geblyk dat die leraar van Chrissiesmeer nie die werk hier behoorlik kan doen nie. Toe is in medewerking met die Ring van Lydenburg besluit om die res van Swaziland wat onder die gemeente van Barberton geressorteer het ook onder Bremersdorp te sny. Die gemeente van Bremersdorp het toe die hele deel van Swaziland ingesluit wat noord van die Usuturivier Iê, 'n baie groot en uitgestrekte gebied.
Prop. C.J. van den Berg het toe tydelik die gemeente bedien, maar het 'n beroep na Sabie aangeneem. 'n Beroep is op ds. J.P. Joubert van Lydenburg uitgebring en hy het die beroep aangeneem. Hy was geen onbekende nie aangesien hy tevore die gebied bearbei het toe hy leraar van Chrissiesmeer was. In September 1949 is hy bevestig. Die gemeente was groot en uitgestrek en daar moes dikwels van 60 tot 100 km gereis word om een huisgesin te besoek. Ook Lourenco Marques het ná dier afstigting vir bearbeiding onder dié gemeente geval en dit was amper 200 km hiervandaan.
Tog was daar destyds in Swaziland baie tekens van uitbreiding. In 1952 berig die gemeente se medewerker in Ons gemeentelike feesalbum: “Die heidene leef hier aan ons deure, maar die bearbeiding is nie wat dit moet wees nie. Vir die hele Swaziland is daar maar net een sendeling, naamlik eerw. Malan, en die veld is vir hom veels te groot. In ons gemeente bearbei hy die heidene veral te Havelock-myn.”
Gerard Jacobus Combrink
Gerard Jacobus Combrink is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en is op 29 Desember 1919 gebore.
NG gemeente Bremersdorp
Bremersdorp was destyds ’n hulpbehoewende gemeente en is daar voorspel dat dit sekerlik nog vir 'n lang tyd so sou bly.
Gerard Jacobus Combrink
Lewe en werk
Reeds as leerling lewer hy bydraes tot Die Jongspan en in later jare skryf hy etlike kortverhale. Hy bekwaam homself as onderwyser en gee onder andere skool aan die J.W. Luckhoff-skool op Heidelberg in die Transvaal. Hy bly in Benoni.
Skryfwerk
Hy raak veral bekend met die verhale uit die ou-Kaapse tydperk wat hy onder die skuilnaam Jacques Andrés skryf. Die Nina-reeks se hoofkarakter is Nina, wat deurmekaar raak met die Kapenaar Leo van Ronk en die sjeik Ibn el Hakam. In “Nina die nimf en die kaptein” ontmoet sy vir kaptein Leo van Ronk, wat selfs in Frankryk 'n draai maak om uit te vind waarom mense haar wil ontvoer. In “Nina en die sjeik” gaan Nina alleen na Algerië om na haar vermiste moeder gaan soek en laat vir Leo van Ronk in die Kaap agter. Hier ontmoet sy vir sjeik Ibn el Hakam en beleef verskeie avonture. In “Nina die slavin” word sy ontvoer en Leo van Ronk en sjeik Ibn el Hakam probeer haar kry voordat die bose comre Cotbert de Sevigné haar vermoor. Die kavalier in “As die kavalier bemin” is Don Ricardo Tenorio y Silvestre, gewild onder die setlaars en bemind onder die jong meisies, maar vir vele boosdoeners ‘die uitlander’, die Spanjaard wat sake vir hulle kom omkrap.
Publikasies
1976 1977 1978 1979
Oscar Wilde
Oscar Fingal O'Flahertie Wills Wilde (16 Oktober 1854 – 30 November 1900) was 'n Anglo-Ierse skrywer, digter, dramaturg en kortverhaalskrywer.
Geboorte en vroeë lewe
Wilde is gebore op 16 Oktober 1854, binne 'n Protestante Anglo-Ierse familie, in 21 Westland Row, Dublin. Sy ouers was Sir William Wilde en sy vrou Jane. Jane was 'n suksesvolle skrywer en 'n Ierse nasionalis, bekend as 'Speranza', terwyl Sir William Ierland se bekendste oor- en oogspesialis was, en het boeke geskryf oor argeologie.
Na studie aan die Trinity-kollege, Dublin, en in Oxford, waar hy ŉ graad met lof ontvang het, het hy in 1881 die digbundel Poems gepubliseer. In 1882 het hy lesings in die VSA en in Kanada gelewer en in 1883 na Engeland teruggekeer om daar lesings oor Amerika te hou.