cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Huis van Wangchuck
Oorsprong
Ná die Duar-oorlog met Brittanje (1864-'65) en groot grondverliese het gewapende konflik na binne gekeer. In 1870, te midde van voortdurende burgeroorloë, het die 10de penlop van Trongsa, Jigme Namgyal, die 48ste Druk Desi geword. In 1879 het hy sy 17-jarige seun, Ugyen Wangchuck, as die 23ste penlop van Paro aangestel. Namgyal het tot met sy dood effektief beheer oor die land uitgeoefen.
Ná sy pa se dood in 1881 het Wangchuck begin baklei vir die amp van penlop van Trongsa. In 1882 het hy dit gekry nadat hy teen Bumthang en Trongsa opgeruk het. Hy was daarna penlop van Paro én Trongsa. In 1885 het Wangchuck ingemeng in ’n konflik tussen die dzongpons van Punakha en Thimphu. Hy het albei kante oorwin en die Simtokha-dzong oorgeneem. Van dié tyd af het die amp van Druk Desi bloot seremonieel geword.
In 1903 en 1904 is onderskeidelik die laaste amptelik erkende Shabdrung en Druk Desi dood. ’n Magsleemte het dus ontstaan in die reeds disfunksionele dubbele regeringstelsel. Die burgerlike administrasie het in die hande beland van penlop Ugyen Wangchuck en in November 1907 het ’n vergadering van geestelikes, amptenare en aristokratiese families hom eenparig gekies as erflike monarg.
Sy bestyging van die Bhoetanese troon het ’n einde gebring aan die tradisionele dubbelregeringstelsel wat byna 300 jaar lank geduur het. Die titel "penlop van Trongsa" gaan deesdae na die kroonprins van Bhoetan.
Latrunculia basalis
Latrunculia basalis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Latrunculia en tot die familie Latrunculiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Kirkpatrick.
Roland Harrah III
Roland Harrah III (20 Januarie 1973 – 3 Januarie 1995) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Braddock: Missing in Action III (1988) en Shadow of China (1989), en in die televisiereeks Airwolf (1984).
Stella Arbenina
Stella Arbenina (27 September 1885 – 26 April 1976) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Der brennende Acker (1922), The Last Witness (1925), The Secret Kingdom (1925), en A Woman Redeemed (1927).
Naomi Osaka
Naomi Osaka (Japannees: 大坂なおみ, Ōsaka Naomi, [oːsaka naomi]; gebore 16 Oktober 1997) is 'n Japannese professionele tennisspeler. Sy was die nommer 1-gekeurde van die Women's Tennis Association (WTA) en is die eerste Asiatiese speler wat die beste posisie in enkelspel beklee. Sy is 'n viermalige Grand Slam-enkelspelkampioen en is die huidige kampioen van die Australiese Ope. Haar sewe titels op die WTA-toer bevat ook twee op die Premier Mandatory-vlak. By die Amerikaanse Ope 2018 en die Australiese Ope in 2018 het Osaka haar eerste twee Grand Slam-enkelspeltitels in Grand Slam-toernooie gewen, en is sy die eerste speler wat hierdie prestasie behaal het sedert Jennifer Capriati in 2001. Sy het ook die eerste vrou geword om opeenvolgende Grand Slam-enkelspeltitels te wen sedert Serena Williams in 2015.
Lewensloop
Osaka is in Japan gebore van 'n Haïtiaanse vader en 'n Japannese moeder, en het sedert driejarige ouderdom in die Verenigde State gewoon en is daar in tennis afgerig. Sy het op 16-jarige ouderdom bekendheid verwerf toe sy die voormalige Amerikaanse Opekampioen, Samantha Stosur, verslaan het tydens haar WTA Toerdebuut by die 2014 Stanford Classic. Twee jaar later haal sy haar eerste WTA-eindstryd by die 2016 Pan Pacific Open in Japan om die top 50 van die WTA-ranglys te betree. Osaka het haar deurbraak op die boonste vlak van vrouetennis in 2018 gemaak toe sy haar eerste WTA-titel by die Indian Wells Open gewen het. Later in die jaar het sy die 23-malige Grand Slam-enkelkampioen Serena Williams in die eindstryd van die Amerikaanse Ope verslaan om die eerste Japannese speler te word wat 'n Grand Slam-enkelspeltitel gewen het. Sedert 2018 het sy in vier agtereenvolgende jare 'n Grand Slam-enkelspeltitel gewen.
Opgang as tennisster
Osaka is een van die wêreld se mees bemarkbare atlete, en was in 2020 in die agtste plek onder al die atlete wat goedkeuringsinkomste ontvang het. Sy was ook die hoogste verdienste vroulike atleet ooit volgens die jaarlikse inkomste daardie jaar. Osaka het aansienlike erkenning gekry as aktivis, nadat sy in samewerking met haar wedstryde steun vir die Black Lives Matter-beweging ten toon gestel het. Sy is benoem as een van die 2020 Sports Illustrated se "Sportlui van die Jaar" vir haar aktivisme hoofsaaklik as deel van haar Amerikaanse Ope kampioenskap run, en is ook ingesluit op Time se jaarlikse lys van die 100 mees invloedryke mense in die wêreld in beide 2019 en 2020. Boonop was sy die Laureus Wêreldsportvrou van die jaar in 2021. Tydens die Olimpiese Spele in Tokio 2021 word sy die eerste tennisspeler wat die Olimpiese ketel tydens die openingseremonie aangesteek het. Op die baan het Osaka 'n aggressiewe speelstyl met 'n kragtige dienhou wat 200 km/h kan bereik.
Grand Slam-rekord
Die tabel toon Osaka se prestasie tydens elk van die Grand Slam-toernooie in enkelspel vir vroue waaraan sy deelgeneem het:
Rhabdodictyum delicatum
Die spons behoort tot die genus Rhabdodictyum en tot die familie Aulocalycidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Schmidt.
Iwan Kusnjer
Iwan Kusnjer (gebore in 1951) is 'n Tsjeggiese bariton operasanger. Sy diskografie sluit opnames van baie van die hoof baritonrolleuit die Tsjeggiese opera en - liedere in.
Vroeë lewe, opvoeding en familie
Kusnjer was in 1951 Rokycany gebore. Hy het van die Musiekfakulteit van die Akademie van Uitvoerende Kunste in Praag gegradueer, waar hy onder Teodor Šrubař studeer het. Hy het as operasanger op verhoë in Ostrava en Brno opgetree. In 1982 het hy by die Nasionale Teater in Praag begin optree. Hy het ook stem-meesterklasse bygewoon by die Accademia Sigiana in Sienna en die Accademia Nazionale di Santa Cecilia in Rome. Hy het regoor die wêreld op opera - en konsertverhoë opgetree, insluitende La Scala in Milaan, Carnegie Hall in New York Stad, Opéra-Comique en Théâtre du Châtelet in Parys, Opéra national de Lorraine in Nancy, Wene se Staatsoper, La Monnaie in Brussel, en die Berlynse Staatsopera. Hy het lof verdien by feeste in Cagliari, Hong Kong, Tel Aviv, Frankfurt en Göteborg. Iwan Kusnjer is 'n stigter van die Fatum-stigting, wat ten doel het om die families van gestorwe musici by te staan en te ondersteun.
Toekennings
Hy het drie Thalia-pryse gewen vir sy rolle as Tonio in Leoncavallo se Pagliacci (1994), Koning George in Peter Maxwell Davies se Eight Songs for a Mad King (1997) en Vok Vítkovic in Smetana se Muur van die Duiwel (2001). Hy het ook in 2000 die Gustav Mahler-prys ontvang.
Grace Arnold
Grace Arnold (1899 – Februarie 1979) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Jassy (1947), Brandy for the Parson (1952), en The Caretaker's Daughter (1952), en in die televisiereeks Sherlock Holmes (1964).
James Harrell (akteur)
James Harrell (3 September 1918 – 1 Februarie 2000) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Paper Moon (1973), JFK (1991), Michael (1996), en A Family Thing (1996).
Philippine Airlines
Philippine Airlines (PAL), tot 1970 bekend as Philippine Air Lines, is die vlagdraer van die Filippyne. Die lugredery, met sy hoofkwartier by die PNB Finansiële Sentrum in Pasay, is in 1941 gestig en is die eerste en oudste kommersiële lugredery in Asië.
Toelata (Astrachan-oblast)
Toelata (Russies: Тулата) is 'n dorpie in Narimanof-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Soljanka Plaaslike Munisipaliteit en lê 66 kilometer wes van Astrachan se middestad.
Philippine Airlines
Die lugredery se belangrikste vlugbedrywighede is by Ninoy Aquino Internasionale Lughawe in Metro Manila geleë. Sy filiaal PAL Express bedryf hoofsaaklik streekroetes terwyl PAL beide binnelandse (Cebu, Davao, General Santos, Kalibo, Laoag, Manila en Zamboanga) en internasionale roetes bedryf.
Stronsiumoksied
Stronsiumoksied is 'n chemiese stof met formule.
Kipengeri-suikerbos
Die Kipengeri-suikerbos (Protea linearifolia) is 'n blomdraende struik wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant is endemies aan Tanzanië. In Engels staan die plant bekend as Kipengeri Sugarbush.
Vitex mossambicensis
Vitex mossambicensis is 'n struik of boom wat inheems in Mosambiek en Tanzanië is.
Stronsiumoksied
Die stof is sedert die jare 1970 baie in kleuretelevisietoestelle gebruik. Ander toepassings is in medisyne, vuurpyle, pigmente en in die halfgeleierindustrie.
Philippine Airlines
Geskiedenis
Philippine Airlines is op 26 Februarie 1941 gestig. Sy voorgangermaatskappy, Philippine Aerial Taxi Company, is op 3 Desember 1930 gestig.
Philippine Airlines was voorheen een van die grootste lugrederye in Asië, maar is erg geraak deur die 1997 Asiatiese finansiële krisis. In een van die Filippyne se grootste korporatiewe mislukkings het PAL sy internasionale bedrywighede afgeskaal deur vlugte na Europa en die Midde-Ooste te beëindig, en feitlik alle binnelandse vlugte opgeskort, behalwe roetes wat vanaf Manila bedryf word, die grootte van sy vloot verklein en duisende werknemers afgedank.
Die lugredery is in 1998 onder geregtelike bestuur geplaas, maar het later vlugte na meeste bestemmings hervat. PAL is gerehabiliteer in 2007, die lugredery het gereeld sy bestuur opgeknap en gepoog om homself te hervestig as een van Asië se voorste lugrederye.
Korporatiewe sake
Philippine Airlines word besit deur PAL Holdings (PSE), 'n beheermaatskappy wat verantwoordelik is vir die lugredery se bedrywighede. PAL Holdings is deel van 'n groep maatskappye wat deur die sakemagnaat Lucio Tan besit word. ANA Holdings, die beheermaatskappy van All Nippon Airways, het 'n belang van 9,5% in PAL Holdings.
Die lugredery het sy hoofkantoor by die Filippynse Nasionale Bank Finansiële Hoofkwartier langs Macapagal Boulevard in Pasay City. In 2017 was PAL die negende grootste korporasie in die Filippyne in terme van bruto inkomste, soos gerangskik deur BusinessWorld. Op 31 Desember 2022 het PAL 5 920 werknemers gehad.
Besigheidsprestasies
Vir die boekjaar wat op 31 Maart 2007 geëindig het, het Philippine Airlines 'n netto inkomste van VS$140,3 miljoen (₱6,79 miljard) gerapporteer, die grootste wins in sy 76-jarige geskiedenis. Dit het hom in Oktober 2007 toegelaat om ontvangerskap te verlaat. PAL het voorspel dat sy netto wins $32,32 miljoen in die boekjaar sou bereik, 'n winsdoelwit van $26,28 miljoen in 2009, en 'n verwagte wins van $47,41 miljoen vir 2010. Hierdie winsvlakke was egter moeilik haalbaar, en die lugdiens het vroeg in 2009 'n groot verlies aangekondig.
Bestemmings
In 1989 het Philippine Airlines na bestemmings in Europa geopereer, soos Amsterdam, Athene, Frankfurt, Londen-Gatwick en Rome-Fiumicino. Na die 1997 Asiatiese finansiële krisis, het PAL sommige van sy langafstandvlugte laat vaar, met Cathay Pacific wat PAL se roetes tydelik vir veertien dae in 1998 oorgeneem het.
In 2010 het die Europese Unie (EU) Filippynse rederye tot 2013 verbied, ondanks die veiligheidsbeoordeling deur die Internasionale Burgerlugvaartorganisasie. Nadat die EU sy verbod opgehef het, het Philippine Airlines sy vlugte na Europa hervat, insluitend Amsterdam, Londen, Madrid, Parys en Rome. Op 4 November 2013, na 'n vyftien jaar lange afwesigheid, het PAL teruggekeer na Lughawe Londen-Heathrow met 'n Boeing 777-300ER. Op 29 Oktober 2018 het die lugredery 'n ononderbroke vlug na New York-JFK van stapel gestuur met 'n Airbus A350-900; dit was die negende langste vlug ter wêreld. Op 29 April 2021 het Philippine Airlines sy planne aangekondig om teen Oktober na Israel te vlieg met sy Airbus A350-900. Die lugredery was voorheen van die middel 1940's tot die 1950's in Israel bedrywig.
Sedert 2021 bedryf Philippine Airlines 43 internasionale roetes en 31 binnelandse roetes. Sy filiaal, PAL Express, bedien die meeste binnelandse vlugte in die Filippyne.
Kodedeel-ooreenkomste
Philippine Airlines kodedeel met die volgende lugrederye:
Vloot
Teen Oktober 2022 het PAL 46 vliegtuie geregistreer gehad in hul hoofvloot, insluitend 'n mengsel van Airbus smalromp en wyeromp en Boeing wyerompvliegtuie.
Kajuit
Besigheidsklas is op alle vliegtuie beskikbaar. Dit bied groter beenruimte en platlê-sitplekke op die Airbus A330, Boeing 777, Airbus A350, en uitgesoekte Airbus A321neo. Philippine Airlines is die enigste Filippynse lugdiens wat besigheidsklas op binnelandse vlugte aanbied. Op mediumafstand- en langafstandvlugte verskaf Philippine Airlines geriefstelle van L'Occitane en Provence.
Ekonomiese klas
Ekonomiese klas is op alle vliegtuie beskikbaar. Skinkbordtafels word in die agterkant van die sitplek voor gevind, behalwe vir uitgangsitplekke. Die sitplekke bied 'n verstelbare helling wat wissel tussen 31 en 34 duim. Elke sitplek bied video op aanvraag en is toegerus met 9-duim (Boeing 777) of 10-duim (Airbus A330, Airbus A321neo) monitors met 'n kopfoonaansluiting en USB-poort om te laai. Hulle het vierrigting-kopstutte en 'n 15 cm leuning. 'n Artikulerende sitplekkussing kom met ekstra skuim onder die sitplekoortreksel.
Vitex madagascariensis
Vitex madagascariensis is 'n boom wat endemies in Madagaskar is.
Regadrella rhizophora
Regadrella rhizophora is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Regadrella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Tabachnick & Levi.
Julius Harris
Julius Harris (17 Augustus 1923 – 17 Oktober 2004) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Live and Let Die (1973), The Taking of Pelham One Two Three (1974), King Kong (1976), en Darkman (1990).
Christian Louboutin
Christian Louboutin (gebore 7 Januarie 1963) is 'n Franse modeontwerper van kenmerkende en duursame hoëhakskoene met blink, rooi verlakte sole.
Hy begin sy loopbaan as vryskutontwerper vir modehuise, open daarna sy eie skoensalon in Parys, Frankryk, en voorsien skoeisel aan veral beroemdes. Hy sluit vennootskappe met ander organisasies vir kreatiewe projekte, insluitende beperkte-uitgaweskoeisel, galery-uitstallings, en 'n pasgemaakte kroeg. Sy maatskappy brei sedertdien uit na mansskoene, handsakke, parfuum, en grimering.
Sybil Arundale
Sybil Arundale (20 Junie 1879 – 5 September 1965) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Tom Jones (1917), God and the Man (1918), The Chinese Puzzle (1919), en Loose Ends (1930).
Snofroe
Snofroe (ook Sneferoe of Snefroe) was ’n Egiptiese farao en die stigter van die 4de Dinastie tydens ’n tydperk bekend as die Ou Ryk. Hy is ook bekend onder sy Hellenistiese naam, Soris (deur Manetho). Ramings van die lengte van sy bewind verskil; The Oxford History of Ancient Egypt reken sy bewind was van omstreeks 2613 tot 2589 v.C., dus 24 jaar, maar volgens ander was dit 30 jaar of 48 jaar.
Hy het minstens drie piramides laat bou wat vandag nog staan en het groot veranderings ingevoer vir die ontwerp en bou van die piramides van Antieke Egipte.
Familie en opvolging
Snofroe was die eerste koning van die 4de Dinastie van Antieke Egipte en het volgens Manetho 24 jaar lank regeer (2613-2589 v.C.).
Manetho was ’n Egiptiese priester wat in die 3de eeu v.C. geleef het. Hy het die farao's van Egipte in 31 dinastieë ingedeel. Sy skema het tekortkominge, maar moderne geleerdes volg steeds hierdie groepering. Die Papyrus Prisse, ’n bron uit die Middelryk, steun die feit dat Hoeni die voorganger van Snofroe was. Uit dié teks leer ons ook dat hy ’n "liefdadige" heerser was. Dit is onseker of Hoeni Snofroe se pa was, maar volgens ’n bron was sy ma dalk ’n vrou met die naam Meresanch. Hetepheres I was Snofroe se hoofvrou en die ma van Choefoe, of Cheops, die bouer van die Groot Piramide van Giza.
Bouprojekte
Die bekendste piramides uit Snofroe se bewind is die drie by Dahsjoer: die Geboë, Rooi en Meidoem-piramide. Daar was ’n groot evolusie van piramidestrukture in sy tyd, wat sou lei tot die Groot Piramide van Choefoe wat beskou word as die hoogtepunt van Antieke Egiptiese glans en grootsheid. Dit is ook een van die Sewe Wonders van die Antieke Wêreld.
Die eerste van Snofroe se monumente was die Meidoem-piramide. Daar is egter nie volkome sekerheid of hy dit laat bou het nie, en sommige geleerdes meen dit was Hoeni se werk. Die piramide is nieteenstaande ’n besonderse voorbeeld van die vooruitgang in tegnologie en ideologie wat die koning se grafkelder betref.
Dit is ’n bewys van die oorgang van trappiramides na die "ware", gladde piramidestrukture. Dit is aanvanklik ontwerp as ’n piramide met sewe trappe soortgelyk aan dié van Djoser by Saqqara. Later is ’n kalksteenafwerking bygevoeg wat die piramide sy gladde voorkoms gegee het. Dit het dieselfde binnestruktuur as vorige piramides, met die uitsondering dat die grafkelder in die hoofstruktuur, dus naby die grond, is pleks van onder die grond.
Die Geboë of Stomp Piramide is ’n teken van nog groter argitektoniese innovering. Soos die naam aandui, verander die inklinasiehoek van 55° tot sowat 43° in die boonste vlakke van die piramide. Dit is moontlik dat dit nie aanvanklik so beplan is nie, maar dat dit tydens konstruksie aangepas is by onstabiele lae. Die binnekant lyk ook anders as dié van vorige piramides. Daar is twee ingange, een aan die noorde- en een aan die westekant. Die ondergrondse kamers is volgens J.P Lepre ook baie groter en dit was in dié tyd die grootste piramide.
Hoewel ’n mens aanvanklik teleurgesteld is in die Rooi Piramide omdat dit geen van die argitektoniese kompleksiteite van die ander twee bevat nie, is Lepre daarvan oortuig dat daar geheime kamers is wat nog ontdek moet word. Aangesien die farao se liggaam nog nie gevind is nie, is dit moontlik dat dit iewers in dié geheimsinnige struktuur lê.
Die eerste koning van die 4de Dinastie het ’n uitdagende presedent geskep vir sy opvolgers, en net Choefoe se Groot Piramide kan daarby kers vashou. Later het piramides al hoe kleiner geword en dis met swakker kalksteen gebou. Dit kan wees omdat die Egiptenare se aanbidding verskuif het van die koning na die songod, Ra.
Buitelandse betrekkinge
Om sulke groot bouprojekte te kon aanpak, sou Snofroe ’n groot werkmag en voorraad materiaal moes opbou. Volgens Guillemette Andreu is dit waar die koning se buitelandse betrekkinge ’n groot rol gespeel het. Hy het groot dele van Libië en Nubië verower om twee redes: om baie mense te kry wat kon bou en om die roumateriaal te kry wat hy nodig gehad het. Volgens ’n inskripsie in die Palermo-stene het Snofroe mense in ander lande gevange geneem en by sy werksmag gevoeg. Hy het in dié twee lande ook beslag op beeste gelê om die werkers te voed.
Hy het ook groot hoeveelhede sederhout ingevoer, moontlik van Libanon, en daar is tekens van ekspedisies om turkoois te myn op die Sinai-skiereiland.
Latrunculia bocagei
Latrunculia bocagei is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Latrunculia en tot die familie Latrunculiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Ridley & Dendy.
Latrunculia biformis
Latrunculia biformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Latrunculia en tot die familie Latrunculiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Kirkpatrick.
Kungsbacka Klaviertrio
Die Kungsbacka Klaviertrio is 'n Sweedse klassieke kamermusiek-groep.
Biografie en loopbaan
Die Kungsbacka Klaviertrio was in 1997 gestig, en is vernoem na die Sweedse dorp waar dit die eerste keer uitgevoer het; en waar dit ook 'n jaarlikse fees tot stand gebring het. Die trio bestaan uit Jesper Svedberg, (tjello), Simon Crawford-Phillips, (klavier), en Malin Broman, (viool). Die trio het reeds tydens 'n aantal feeste in Europa, Noord-Amerika en Australië gespeel. Die trio het in 1999 eerste prys tydens die Melbourne Internasionale Kamermusiek-kompetisie gewen. Die Koninklike Sweedse Akademie van Musiek het ook die akademie se interpreteerders-prys aan die trio toegeken.
Die Kungsbacka Klaviertrio het reeds verskeie plate vir die Naxos en Bis plate-etikette opgeneem, insluitende werke deur Schubert, Haydn, Mozart en Rehnqvist. Die trio het ook reeds verskeie werke van 'n aantal kontemporêre komponiste aangevra, insluitende Karin Rehnqvist, Mark-Anthony Turnage, en andere. Die lede van die Kungsbacka Klaviertrio gee onderwys by die Gotenburgse Universiteit se Skool van Musiek. (Duits: Högskolan för scen och musik) waar hulle regdeur die jaar lesings, meesterklasse en konserte aanbied. Die trio is ook 'n Assosiaat Ensemble van die Guildhall Skool van Musiek en Drama.
Indabanespruit
Die Indabanespruit is 'n sytak van die Shingwedzirivier in Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit vloei in sy geheel in die Krugerwildtuin.
Talos
[[Lêer:Didrachm Phaistos obverse CdM.jpg|duimnael|Gevleuelde "
Latrunculia brevis
Latrunculia brevis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Talos
" gewapen met 'n klip. Voorkant van 'n silwer didrachma van Phaistos, Kreta (rondom 300/280-270 v.C.). (Cabinet des Médailles, Parys)]]
Vitex microphylla
Vitex microphylla is 'n boom wat endemies in Madagaskar is.
Talos
In die Griekse mitologie was Talos — ook gespel as Talus (Τάλως, Tálōs) of Talon (Τάλων, Tálōn) — 'n reuse outomaat gemaak uit brons, om Europa in Kreta te beskerm teen seerowers en indringers. Hy het drie keer per dag om die eiland se kus gereis.
Carole Ashby
Carole Ashby (gebore 23 Maart 1955) is 'n Engelse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Octopussy (1983), A View to a Kill (1985), en Savage Hearts (1995), en in die televisiereeks 'Allo 'Allo! (1982).
Latrunculia brevis
Die spons behoort tot die genus Latrunculia en tot die familie Latrunculiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Ridley & Dendy.
Pen-Ek Ratanaruang
Pen-Ek Ratanaruang (Thai: เป็นเอก รัตนเรือง; RTGS: Pen-ek Rattanarueang; gebore 8 Maart 1962, Bangkok, Thailand) is 'n Thaise filmregisseur en draaiboekskrywer. Hy is veral bekend vir sy arthuiswerk, Last Life in the Universe, en word beskou as een van die toonaangewende outeurs van die Thaise film, saam met Wisit Sasanatieng en Apichatpong Weerasethakul. Hy gaan deur die bynaam Tom en word soms gekrediteer as Tom Pannet.
Parties
Parties, ook bekend as Arsakidiese Pahlavi en Pahlawānīg, is 'n uitgestorwe antieke Noordwes-Irannese taal wat gepraat is in die geskiedkundige Partiese streek – wat die noordoostelike deel van antieke Iran omvat het. Parties was die staatstaal van die Arsakidiese of Partiese Ryk (248 v.C. - 224 n.C.), sowel as van die takke van die Arsakidiese dinastie van Armenië, Iberië en Kaukasiese Albanië.
Vitex morogoroensis
Vitex morogoroensis is 'n boom wat endemies in Tanzanië is.
Parties
Voorkoms
Parties kom onder meer voor in:
Voorbeeld
Hierdie voorbeeld van Partiese literatuur is geneem uit 'n Manigeïstiese teksfragment :
Steve Martin
Stephen Glenn "Steve" Martin (gebore op 14 Augustus 1945) is ’n Amerikaanse komediant, akteur, (draaiboek)skrywer, (rolprent)vervaardiger en musikant.
Martin het in die 1960's bekend geraak as ’n skrywer vir die Smothers Brothers Comedy Hour, en later as ’n gereelde gas op The Tonight Show. In die 1970's het hy as skerpskertser groot skares gelok. Sedert die 1980's het hy ’n suksesvolle akteur geword, sowel as skrywer, pianis en banjospeler, en hy het onder meer ’n Emmy, Grammy en American Comedy Award gewen.
In 2004 het Comedy Central Martin sesde geplaas op sy lys van die 100 beste skerpskertsers. In 2014 het hy op die 86ste Oscar-toekenningsaand ’n ere-Oscar gewen.
Rossella antarctica
Rossella antarctica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Rossella en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Carter.
Janspruit
Die Janspruit is 'n sytak van die Groot-Letabarivier in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Santa Maria Novella
Die Santa Maria Novella is 'n kerk wat geleë is in Florence, Italië teenoor die stad se hoof spoorwegstasie, waaraan dit ook sy naam verleen. Chronologies-gesien is dit die eerste groot basiliek wat in Florence gebou is, en die stad se hoof Dominikaanse kerk.
Die kerk en aangrensende klooster bevat 'n groot hoeveelheid kunsskatte en begrafnismonumente. Veral bekend is die fresko's deur meesters van die Gotiese kuns, en die skilderkuns van die vroeë Renaissance. Die kerk was gefinansier deur die belangrikste Florentynse families, wat sodoende voorsorg getref het daarvoor dat hulle begrafniskapelle op gewyde grond sou verkry.
Geskiedenis
Die kerk was die S. Maria Novella ("Nuwe") genoem en is gebou op die perseel van die 9de eeuse oratorium van Santa Maria delle Vigne. Toe die terrein in 1221 aan die Dominikaanse Orde toegewys is, het hulle besluit om 'n nuwe kerk en aangrensende klooster te bou. Die kerk is ontwerp deur twee Dominikaanse broeders, broeders Sisto Fiorentino en Ristoro da Campi. Bouwerk het in die middel van die 13de eeu (ongeveer 1246) begin en het 80 jaar geduur. Die bouwerk is beëindig onder toesig van broeder Iacopo Talenti met die voltooiing van die Romaans-Gotiese kloktoring en sakristie. In 1360 is 'n reeks Gotiese arkades by die fasade gevoeg; dit was bedoel om verskeie sarkofae te bevat. Die kerk is in 1420 ingewy.
duimnael|Syaansig van Piazza Unità d'Italia Leon Battista Alberti het op versoek van Giovanni di Paolo Rucellai, 'n plaaslike tekstielhandelaar, die boonste deel van die groen marmer van Prato (ook serpentino genoem) en die wit marmerfasade van die kerk (1456-1470), ontwerp. Hy was toe reeds beroemd as die argitek van die Tempio Malatestiano in Rimini, en nog meer vir sy verhandeling oor argitektuur getitel De re aedificatoria. Alberti het ook die fasade vir die Rucellai-paleis in Florence ontwerp.
Alberti het gepoog om die ideale van humanistiese argitektuur, naamlik, proporsionele en klassiek geïnspireerde detail, op die ontwerp aan te bring, terwyl hy ook harmonie geskep het met die reeds bestaande middeleeuse deel van die fasade. Sy bydrae bestaan uit 'n breë fries wat versier is met vierkante, en die volle boonste deel, insluitende die vier witgroen pilasters en 'n ronde venster, gekroon deur 'n pediment met die Dominikaanse son-embleem. Weerskante daarvan is enorme S-vormige volute. Die vier kolomme met die Korinthiese hoofletters aan die onderste deel van die fasade is ook bygevoeg. Die pediment en die fries is duidelik geïnspireer deur die oudheid, maar die S-geboë rolle in die boonste deel is nuut en sonder presedent in die oudheid. Die rolle (of variasies daarvan) wat in kerke regoor Italië voorkom, kry hul oorsprong uit die ontwerp van hierdie kerk. Die rolle het 'n jarelange argitektoniese probleem oor hoe om oordragte van wye na noue verdiepings te doen, opgelos.
Die fries onder die pediment dra die naam van die beskermheer: IOHAN(N)ES ORICELLARIUS PAU(LI) F(ILIUS) AN(NO) SAL(UTIS) MCCCCLXX (Giovanni Rucellai - seun van Paolo in die verlossingsjaar 1470).
Interieur
Die uitgestrekte interieur is gebaseer op 'n basilika-plan, en ontwerp as 'n Egiptiese kruis (T-vormig). Dit word verdeel in 'n skip, twee gange met vensters en 'n kort transept. Die groot skip is 100 meter lank en gee 'n indruk van soberheid. Die steunpilare is eenvormig en beskik oor Korinthiese kolomme wat puntige Gotiese boë bo dra. Die ribbe en boë is almal swart en van wit polichroom.
Daar word 'n trompe l'oeil-effek geskep waardeur die naaf na die apsis se kant toe langer lyk as die werklike lengte daarvan, omdat die steunpilare tussen die skip en die gang progressief nader kom soos wat die kansel genader word.
Baie van die vensters beskik oor loodglas wat uit die 14de en 15de eeu dateer, soos die Madonna en Kind uit die 15de eeu en die heilige Johannes en Philippi (ontwerp deur Filippino Lippi), wat albei in die Filippo Strozzi-Kapel gevind kan word. Sommige loodglasvensters is met verloop van die eeue beskadig en vervang. Die een aan die westekant, 'n uitbeelding van die Kroning van Maria, dateer uit die 14de eeu, en is gebaseer op 'n ontwerp van Andrea di Bonaiuto da Firenze.
Die preekstoel wat deur die Rucellai-gesin in 1443 aangevra is, is ontwerp deur Filippo Brunelleschi en uitgevoer deur sy aangenome seun Andrea Calvalcanti. Hierdie preekstoel het 'n besondere historiese belang, aangesien die eerste mondelinge aanval op Galileo Galilei vanaf die kansel gemaak is, wat uiteindelik tot sy beskuldiging gelei het.
duimnael|upright|Die Heilige Drie-eenheid deur Masaccio.
Die Heilige Drie-eenheiddeur Masaccio, wat feitlik halfpad langs die linkerkantse gang geleë is, is 'n baanbreker werk uit die vroeë Renaissance-werke van Masaccio] wat sy nuwe idees oor perspektief en wiskundige proporsies vertoon. Die betekenis daarvan vir die skilderkuns kan maklik vergelyk word met die belangrikheid van Filippo Brunelleschi ten opsigte van argitektuur en Donatello ten opsigte van beeldhouwerk. Die beskermhere was die regter en sy vrou, lede van die Lenzi-familie, wat hier op hul knieë uitgebeeld word. Die kadawergraf beskik oor 'n Latynse epigram met die inskrywing: "Ek was eens wat jy is, en wat ek is, sal jy word."
Van besonderse belang in die regterkantse gang is die Tomba della Beata Villana, 'n monument deur Bernardo Rossellino wat in 1451 gemaak is. In dieselfde gang lê die graftombes van die biskoppe van Fiesole, een deur Tino di Camaino en een deur Nino Pisano.
Tornabuoni-kapel
Die kansel (of die Cappella Tornabuoni) bevat 'n reeks bekende fresko's wat vanaf 1485 tot 1490 geskilder is deur Domenico Ghirlandaio wie se leerling die jong Michelangelo was. Die fresko's verteenwoordig temas uit die lewens van die Maagd en Johannes die Doper. Dit bevat uitbeeldings van verskeie lede van belangrike Florentynse families. Die boogdak bevat skilderye van die Evangeliste. Op die agterste muur is die skilderye Sint Dominic brand die Ketterboeke en  Sint Petrus se Martelaarskap, die Aankondiging en Sint Johannes gaan die woestyn binne.
Peggy Ashcroft
Peggy Ashcroft (22 Desember 1907 – 14 Junie 1991) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The 39 Steps (1935), Sunday Bloody Sunday (1971), en A Passage to India (1984).
Santa Maria Novella
Tornabuoni-kapel
Die loodglasvensters is in 1492 gemaak deur die Florentynse kunstenaar Alessandro Agolanti, ook bekend as Il Bidello, en is gebaseer op tekenprente deur Ghirlandaio.
Filippo Strozzi-kapel
Die Strozzi-kapel is aan die regterkant van die hoofaltaar geleë. Die reeks fresko's deur Filippino Lippi beeld die lewens van die apostels Filippus en Jakobus uit, en is in 1502 voltooi. Op die regterkantste muur is die fresko St Philip Driving the Dragon from the Temple of Hieropolis en in die halfmaanvormige deel daarbo die Crucifixion of St Philip . Op die linkerkantse muur is die fresko St John the Evangelist Resuscitating Druisana en in die halfmaanvormige deel daarbo The Torture of St John the Evangelist. Adam, Noah, Abraham en Jakob word op die boogdak voorgestel. Agter die altaar is die graf van Filippo Strozzi met 'n beeld van Benedetto da Maiano (1491).
Gondi-kapel
Hierdie kapel, ontwerp deur Giuliano da Sangallo, is aan die linkerkant van die hoofaltaar geleë en dateer uit die laaste jare van die 13de eeu. Op die agterkantse muur is die beroemde Kruisbeeld deur Filippo Brunelleschi]. Dit is een van sy min beelde. Volgens legende was hy so gewalg deur die "primitiewe" kruisiging van Donatello in die Basiliek van Santa Croce in Florence dat hy besluit het om die beeld te maak. Die boogdak bevat fragmente van fresko's van 13de-eeuse Griekse skilders. Die polichroom marmerversiering is aangebring deur Giuliano da Sangallo (ca. 1503). Die loodglasvenster dateer uit die 20ste eeu.
Cappella Strozzi di Mantova
Die Cappella Strozzi di Mantova is aan die einde van die linkerkantse transept geleë. Die fresko's is deur Nardo di Cione (1350-1357) en aangevra deur Tommaso Strozzi, 'n voorouer van Filippo Strozzi. Die fresko's is geïnspireer deur Dante se Goddelike Komedie: met die Laaste Oordeel (op die agterkantse muur; insluitende 'n portret van Dante), die hel (aan die regterkantse muur) en die paradys (aan die linkerkantse muur). Die hoofaltaarstuk van Die Verlosser met die Madonna en die heiliges is deur Nardo di Cione se broer, Andrea di Cione, beter bekend as Orcagna. Die groot loodglasvenster aan die agterkant is van 'n tekenprent gemaak deur die twee broers.
Della Pura-kapel
Die Della Pura-kapel is noord van die ou begraafplaas geleë. Dit dateer uit 1474 en is met Renaissance-kolomme gebou. Dit is in 1841 deur Gaetano Baccani herstel. Aan die linkerkant is daar 'n halfmaanvormige deel met 'n 14de-eeuse fresko getitel Madonna and Child with St Catherine. Op die voorste altaar is daar 'n houtkruisiging deur Baccio da Montelupo (1501).
Rucellai-kapel
Die Rucellai kapel, aan die einde van die regterkantse gang, dateer uit die 14de eeu. Behalwe vir die graf van Paolo Rucellai (15de eeu) en die marmerbeeld van die Madonna en die Kind deur Nino Pisano, bevat dit verskeie kunsskatte soos oorblyfsels van fresko's deur die Maestro di Santa Cecilia (einde 13de - begin 14de eeu). Die paneel aan die linkerkantse muur, Die martelaarskap van St Catherine, is deur Giuliano Bugiardini geskilder (moontlik met behulp van Michelangelo). Die brons graftombe in die middel van die vloer is in 1425 deur Lorenzo Ghiberti gemaak.
Bardi-kapel
Die Bardi-kapel, die tweede kapel aan die regterkant van die apsis, is deur Riccardo Bardi op die been gebring en dateer uit die vroeë 14de eeu. Die hoë reliëf op 'n pilaar beeld 'St Gregory blessing Riccardo Bardi uit. Die mure toon 'n paar vroeë 14de-eeuse fresko's wat aan Spinello Aretino toegeskryf word. Die Madonna del Rosario op die altaar is deur Giorgio Vasari (1568)
Sakristie
Die sakristie aan die einde van die linkerkantse gang is in 1380 deur die Cavalcanti-familie gebou as die Kapel van die Aankondiging. Dit huisves, na 'n onlangse tydperk van veertien jaar se restourasie en opknapping, die enorme Crucifix with the Madonna and John the Evangelist, te wete 'n vroeë werk deur Giotto. Die sakristie word ook versier deur 'n geglasuurde terra cotta en 'n marmerstuk deur Giovanni della Robbia (1498). Die kaste is in 1593 deur Bernardo Buontalenti ontwerp. Die skilderye aan die muur word toegeskryf aan Giorgio Vasari en aan ander kontemporêre Florentynse skilders. Die groot Gotiese raam met drie onthullende vensters teen die agterste muur dateer uit 1386 en is gebaseer op tekenprente deur Niccolò di Pietro Gerini
Spaanse Kapel
duimnael|regs|290px|Fresko deur [[Andrea di Bonaiuto da Firenze in die Spaanse Kapel: Allegorie van die Aktiewe en Triomfantelike Kerk en van die Dominikaanse-orde (c. 1365)]] Die Spaanse kapel (of Cappellone degli Spagnoli) was die voormalige vergaderhuis van die klooster. Dit is aan die noordekant van die groen Klooster (Chiostro Verde) geleë. Dit is in opdrag van Buonamico (Mico) Guidalotti as sy begrafniskapel aangevra. Bouwerk het in c. 1343 begin, en is in 1355 voltooi. Die Guidalotti-kapel is later hernoem na die Spaanse kapel omdat Cosimo I dit aan Eleonora van Toledo en haar Spaanse gevolg opgedra het. Binne die Spaanse kapel is daar 'n kleiner kapel van die Allerheiligste Sakrament.
Die Spaanse kapel is van 1365 tot 1367 deur Andrea di Bonaiuto, ook bekend as Andrea da Firenze, gedekoreer. Die groot fresko aan die regterkantse muur beeld 'n Allegorie van die Aktiewe en Triomfantelike Kerk en van die Dominikaanse orde uit. Dit is veral interessant omdat dit op die agtergrond 'n groot pienk gebou vertoon wat volgens sommige 'n mate van insig mag bied in die oorspronklike ontwerpe vir die Duomo van Florence deur Arnolfo di Cambio (voordat Brunelleschi se koepel gebou is ). So 'n interpretasie is egter fantasie, aangesien die Duomo nooit bedoel was om pienk te wees nie, en ook nie bedoel was om 'n kloktoring aan die agterkant te hê nie. Hierdie fresko bevat ook portrette van Pous Benedictus IX, kardinaal-broeder Niccolò Albertini, hertog Guido di Poppi, Arnolfo di Cambio en die digter Petrarch.
Josiaspruit
Die Josiaspruit is 'n sytak van die Limpoporivier in die verre-noordooste van die Limpopoprovinsie in Suid-Afrika.
Rhabdopectella tintinnus
Rhabdopectella tintinnus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Rhabdopectella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Schmidt.
Danny Hassel
Danny Hassel (gebore 7 Desember 1967) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente A Nightmare on Elm Street 4: The Dream Master (1988) en A Nightmare on Elm Street 5: The Dream Child (1989), en in die televisiereekse Columbo (1971) en Simon & Simon (1981).
Vitex pachyclada
Vitex pachyclada is 'n boom wat endemies in Madagaskar is.
Vitex oscitans
Vitex oscitans is 'n boom wat endemies in Madagaskar is.
Santa Maria Novella
Spaanse Kapel
Die fresko's aan die ander mure verteenwoordig tonele uit die lewens van Christus en Sint Petrus op die ingangsmuur (meestal verwoes weens die latere installasie van 'n koorafdeling), The Triumph of St Thomas Aquinas en die Allegory of Christian Learning aan die linkerkantse muur, en die groot Crucifixion with the Way to Calvalry and the Descent into Limbo op die boog van die altaarmuur.
Die vierdelige boogdak bevat tonele van Christus se opstanding, die navicella, die Hemelvaart en Pinkster. Die vyf-paneel Gotiese poliptiek wat waarskynlik oorspronklik gemaak is vir die altaar van die kapel, en wat die Madonna Enthroned with Child and Four Saints deur Bernardo Daddi uitbeeld, dateer uit 1344 en word tans uitgestal in 'n klein museumarea wat bereik kan word deur glasdeure aan die einde van die klooster. Saam kombineer die komplekse ikonografie van die boogdakplafon en mure en altaar om die boodskap van Dominikaanse orde as 'n gids tot die redding van siele oor te dra.
Argitektuur
Giorgio Vasari was die argitek wat in 1567 opdrag gekry het van Groothertog Cosimo I vir die eerste verbouing van die kerk. Die opdrag het ingesluit dat die oorspronklike rood skerm ( 'n Skerm, tipies van gevormde hout of klip gemaak, wat die naaf of skip van 'n kerk, van die kansel van die kerk skei. Roodskerms word in die hele Wes-Europa aangetref, en dateer hoofsaaklik uit die 14de tot die 16de eeu.) en solder verwyder moes word, en dat ses kapelle bygevoeg moes word tussen die kolomme.
'n Sfeer (aan die linkerkant) en 'n gnomon (aan die regterkant) is in 1572 deur Ignazio Danti, 'n sterrekundige of astroloog van Cosimo I, tot die blinde boë van die onderste fasade bygevoeg. Die tweede verbouing is ontwerp deur Enrico Romoli en is tussen 1858 en 1860 uitgevoer.
duimnael|Piazza Santa Maria Novella. Die plein voor die kerk is deur Cosimo I gebruik vir die jaarlikse strydwa-wedren (Palio dei Cocchi). Dit het tussen 1563 tot laat in die 19de eeu voortgeduur. Die twee obeliske van die Corsa dei Cocchi het die begin en die einde van die wedloop aangedui. Dit is opgestel om 'n antieke Romeinse sirkus na te boots. Die obeliske rus op brons skilpaaie wat in 1608 gemaak is deur die beeldhouer Giambologna.
Lys van kunswerke
Kunstenaars wat kunswerke vir die kerk gemaak het sluit in:
Mafinga-suikerbos
Die Mafinga-suikerbos (Protea mafingensis) is 'n struik wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant is inheems aan Malawi en Zambië. In Engels staan die plant bekend as Mafinga Sugarbush.
Taylor Mac
Taylor Mac (gebore 24 Augustus 1973) is 'n Amerikaanse akteur.
Rossella aperta
Rossella aperta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Latrunculia cratera
Latrunculia cratera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Latrunculia en tot die familie Latrunculiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1869 deur José Vicente Barbosa du Bocage.
Rossella aperta
Die spons behoort tot die genus Rossella en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Topsent.
Sjampanje (kleur)
Sjampanje is 'n kleur, 'n geel tintsel van wit, en kry sy naam van die ooreenkoms met die sjampanjedrankie.
In 1987 is die kleur "Sjampanje" ingesluit in die X11-kleurlys, wat na die uitvinding van die wêreldwye web in 1991, bekend staan ​​as die X11-kuberkleure.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word Sjampanje as volg voorgestel:
Vitex pervillei
Vitex pervillei is 'n plant wat endemies in Madagaskar is.
Paul Harris (akteur)
Paul Harris (15 September 1917 – 25 Augustus 1985) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente All Night Long (1962), Across 110th Street (1972), Baby Needs a New Pair of Shoes (1974), en Truck Turner (1974).
Vitex perrieri
Vitex perrieri is 'n boom wat endemies in Madagaskar is.
Turingtoets
Die Turingtoets, oorspronklik genoem die Nabootsingspel deur Alan Turing in 1950, is 'n toets van 'n masjien se vermoë om intelligente gedrag te toon, gelykstaande aan, of ononderskeibaar van, dié van 'n mens. Turing het voorgestel dat 'n menslike evalueerder natuurlike taalgesprekke tussen 'n mens en 'n masjien sal beoordeel wat ontwerp is om menslike reaksies te genereer. Die evalueerder sou bewus wees dat een van die twee gespreksgenote 'n masjien was, en alle deelnemers sou van mekaar geskei word. Die gesprek sal beperk word tot 'n teks-alleen kanaal, soos 'n rekenaarsleutelbord en skerm, so die resultaat sal nie afhang van die masjien se vermoë om woorde as spraak weer te gee nie.
Die toets is deur Turing in sy 1950-artikel "Computing Machinery and Intelligence" bekendgestel terwyl hy by die Universiteit van Manchester gewerk het. Dit begin met die woorde: "Ek stel voor om die vraag te oorweeg, 'Kan masjiene dink?'" Omdat "dink" moeilik is om te definieer, kies Turing om "die vraag te vervang deur 'n ander, wat nou verwant is daaraan en uitgedruk word in betreklik ondubbelsinnige woorde." Turing beskryf die nuwe vorm van die probleem in terme van 'n driepersoonspeletjie genaamd die "nabootsingspeletjie", waarin 'n ondervraer vrae aan 'n man en 'n vrou in 'n ander vertrek stel om te bepaal die korrekte geslag van die twee spelers. Turing se nuwe vraag is: "Is daar denkbare digitale rekenaars wat goed sal vaar in die nabootsingspeletjie?" Hierdie vraag, het Turing geglo, was een wat eintlik beantwoord kon word. In die res van die referaat het hy aangevoer teen al die groot besware teen die stelling dat "masjiene kan dink".
William Hauber
William Hauber (20 Mei 1891 – 17 Julie 1929) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent The Aviator (1929).
Turingtoets
Sedert Turing sy toets bekendgestel het, is dit beide hoogs invloedryk en wyd gekritiseer, en het 'n belangrike konsep in die filosofie van kunsmatige intelligensie geword. Sommige van sy kritiek, soos John Searle se Chinese kamer, is self kontroversieel.
Menkaoere
Menkaoere (ook Menkaoera) was ’n Egiptiese farao van die 4de Dinastie tydens ’n tydperk bekend as die Ou Ryk. Hy was ook bekend onder sy Hellenistiese name, Mykerinos (deur Herodotus) en Mencheres (deur Manetho). Volgens Manetho was hy die opvolger van koning Bicheris, maar argeologiese bewyse dui daarop dat hy meer waarskynlik vir Chafra opgevolg het. Menkaoere het beroemd geword vir sy piramide by Giza en sy pragtige standbeel-triades, wat hom wys saam met godinne en sy vrou, Chamerernebty.
Familie
Menkaoere was die seun van Chafra en die kleinseun van Choefoe (Cheops). ’n Klipmes wat in die tempel van Menkaoere gevind is, noem ’n koning se ma met die naam Chamerernebty I, wat daarop dui dat Chafra en hierdie vrou sy ouers was. Menkaoere het vermoedelik minstens twee vroue gehad:
Daar is nie bewyse van baie kinders van Menkaoere nie:
Vitex petersiana
Vitex petersiana is 'n struik of boom wat inheems in Mosambiek, Zambië en Zimbabwe is.
Menkaoere
Bewind
Dit is onbekend presies hoe lank Menkaoere regeer het. Die antieke historikus Manetho meen dit was 63 jaar, maar dit was waarskynlik nie so lank nie. Die Turynse Koningslys is beskadig op die plek waar die lengte van sy bewind aangedui is, maar dit eindig op ’n 8. Egiptoloë dink dit was 18 jaar, en dit word algemeen aanvaar as reg. Hy kon dalk ook 22 jaar regeer het.
Tyrone Magnus
Tyrone Magnus is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Londyn (2018) en Vengeance.
Menkaoere
Bewind
In 2013 is ’n fragment van Menkaoere se sfinks by die ingang tot die paleis in Tel Hazor gevind.
Jane Asher
Jane Asher (gebore 5 April 1946) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Masque of the Red Death (1964), Alfie (1966), Deep End (1970), en Death at a Funeral (2007).
Menkaoere
Piramidekompleks
Die Piramide van Menkaoere by Giza is genoem Netjer-er-Menkaoere ("Menkaoere is goddelik"). Dit is die kleinste piramide van die drie by Giza en dit het drie satellietpiramides.
Die satellietpiramides word soms aangedui as G-IIIa (oos), G-IIIb (middel) en G-IIIc (wes). In die kapel wat met G-IIIa verbind word, is die standbeeld van ’n koningin ontdek. Dié piramides was dus dalk bedoel vir Menkaoere se vroue. Dit kan wees dat Chamerernebti II in een van hulle begrawe is.
Die valleitempel was ’n steengebou wat tydens die 5de of 6de Dinastie vergroot is. Uit dié tempel kom die beroemde standbeelde van Menkaoere met sy koningin en verskeie godinne. By die dodetempel is nog standbeelde en fragmente ontdek, onder meer ’n fragment van koningin Chamerernebty I se staf. Dit is nou in die Bostonse Museum van die Beeldende Kunste. Chamerernebti het die titel koningsmoeder op die fragment.