cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Toy Story
Toy Story is 'n rekenaargeanimeerde gesins-/buddy-rolprent van 1995 wat deur John Lasseter geregisseer is en onder andere die stemme van Tom Hanks en Tim Allen gebruik. Die rolprent is deur Ralph Guggenheim en Bonnie Arnold vervaardig en deur die verspreidingsfirma Buena Vista Distribution versprei. Die draaiboek is deur Joss Whedon, Andrew Stanton, Joel Cohen en Alec Sokolow geskryf met musiek van Randy Newman. Dit is die eerste hoofprent wat slegs rekenaargegenereerde beeldmateriaal gebruik. Toy Story se intrige handel oor 'n klein seun se speelgoed wat aan 't lewe raak wanneer ookal hy nie in hul teenwoordigheid is nie. Die verhaal volg 'n speelgoed-cowboy wat jaloers raak wanneer 'n ruimtevaarder-aksiefiguur die eienaar se gunsteling speelding word.
Toy Story was die verdienstelikste rolprent op sy openingsnaweek. Dit het $192 miljoen in die Verenigde State en Kanada tydens sy aanvanklike teatervrystelling ingevorder en het wêreldwyd meer as $356 miljoen verdien. Resensies was grotendeels positief en het die tegniese innovering van die animasie en die vernuf en gesofistikeerdheid van die draaiboek geloof.
Toy Story-geïnspireerde materiaal sluit in DVD-vrystellings, temaspeelgoed, videospeletjies en koopware. Die rolprent is deur sy sukses genoop om 'n opvolg voort te bring. Toy Story 2 is vrygestel en was selfs 'n groter lokettreffer as die oorspronklike rolprent. Op 2 Oktober 2009 is Toy Story op 'n Double Feature met Toy Story 2 in Disney Digital 3-D vrygestel en Toy Story 3 op 18 Junie 2010.
Storielyn
Oudmodiese cowboy-speelgoedpop Woody is besig om 'n verkenningsekspedisie na sy eienaar Andy se verjaarsdagpartytjie te reël in die laaste dae voordat Andy se familie na hul nuwe huis verhuis. Tot Woody se ontsteltenis ontvang Andy 'n nuwe aksiefiguur, ruimtereisiger Buzz Lightyear, wie se indrukwekkende kenmerke vinnig veroorsaak dat hy Woody se plek as Andy se gunsteling speelding oorneem. Woody, die voormalige de facto leier van Andy se speelgoed, is hewig ontsteld en gebelgd oor sy vervangs. In die tussentyd kan Buzz nie verstaan dat hy net 'n speelding is nie — hy glo hy is 'n egte ruimtereisiger en sien Woody as 'n hindernis in sy "missie" om na sy tuisplaneet terug te keer.
Woody probeer later Buzz se plek op 'n familie-uitstappie inneem deur hom in 'n gaping agter Andy se lessenaar vas te vang sodat Andy hom nie kan vind wanneer hy 'n speelding vir die rit wil saamneem nie. Woody se plan loop egter skeef en Buzz word by die venster uitgewerp. Die ander speelgoed beskuldig Woody daarvan dat hy Buzz uit jaloesie probeer vermoor het, maar hulle kan hom nie straf nie omdat Andy die huis met Woody verlaat vir die uitstappie na die ruimtetema Pizza Planet-restourant. Buzz sien hoe Andy met Woody in sy moeder se kar klim en kry dit reg om ook aanboord te kom om wraak op Woody te neem. By die petrolstasie peins Woody hoe hy alleen na Andy se kamer kan terugkeer, terwyl Andy se moeder die motor met brandstof vul. Buzz verskyn plotseling en is suur oor wat Woody aan hom gedoen het. Die twee begin baklei en land per abuis buite die motor, wat wegry en die twee op die petrolstasie gestrand laat.
Woody sien 'n Pizza Planet-afleweringsvoertuig by die stasie en beplan om Andy daar te herontmoet. Hy besef egter dat die ander speelgoed woedend sal wees indien hy sonder Buzz terugkeer, en gevolglik oorreed hy Buzz dat die afleweringswa hulle na 'n ruimteskip sal neem. By Pizza Planet aangekom, klim Buzz by 'n klou-speletjiesmasjien, wat soos 'n ruimteskip lyk, in omdat hy glo dat dit die deur Woody beloofde ruimtetuig is. Woody klim ook in die kloumasjien sodat hy Buzz kan red, maar dan word Buzz en Woody deur Andy se buurseun, die speelgoedvernietegende Sid Phillips, opgeraap.
Die twee probeer uit Sid se huis ontsnap voordat Andy se familie se verhuisingsdag aanbreek. Hulle ontdek gruwelike, mutante speelgoed wat Sid se kamer bewoon, asook Sid se bose hond, Scud. Buzz sien 'n televisieadvertensie vir Buzz Lightyear-speelgoed nes homself. Terneergeslae en ontkennend dat hy 'n speelding is, probeer Buzz vir een laaste keer om by die venster uit te vlieg, maar val en breek sy vlerk af. Woody slaag nie daarin om die depressiewe Buzz aan sy ontsnappingsplan te laat deelneem nie, ten spyte daarvan dat die mutante speelgoed hul ware kleure gewys het deur Buzz se vlerk reg te maak. Sid maak voorbereidings om Buzz te vernietig deur 'n vuurwerk-vuurpyl aan hom te heg, maar die lansering word uitgestel vanweë 'n reënstorm. Woody oorreed Buzz dat die lewe die leef werd is al is hy nie 'n ruimtevaarder nie, alhoewel hy self in wanhoop verval het omdat hy geen kans staan om Andy se gunsteling te wees nie. Buzz herwin sy lewenslus, maar Sid word wakkeer voordat hulle kan ontsnap en neem Buzz, wat steeds aan die vuurpyl geheg is, na sy agtererfse lanseerarea. Woody werk met Sid se mutante speelgoed saam deur Sid in vrees vir sy eie speelgoed weg te laat hardloop en sodoende Buzz te red. Die twee is egter te laat vir Andy se familie wat wegry op pad na die nuwe huis.
Terwyl hulle op die bewegende verhuisingstrok klim, trek hulle die aandag van Scud. Buzz offer homself op om Woody te red deur die hond aan te val. Woody probeer om Buzz weer te red met behulp van Andy se afstandbeheerde motorkar. Die ander speelgoed in die bewegende trok glo egter verkeerdelik dat Woody poog om van nog 'n speelding ontslae te raak, en gooi hom gevolglik op die teerpad met Buzz. Die speelgoed sien hoe Woody en Buzz op die afstandbeheerde kar ry en besef hul verkeerde oordeel. Hulle probeer om die drie speelgoed op die trok te kry, maar die speelgoedkar se batterye raak uitgeput en die drie word agtergelaat terwyl die trok voortbeweeg. Woody besef dan dat hy die vuurpyl op Buzz se rug kan aansteek, en gooi die karretjie in die bewegende trok terwyl hy en Buzz die hemel inskiet. Buzz verlos homself van die vuurpyl net voordat dit ontplof en hy en Woody sweef in die lug totdat hulle veilig langs Andy in die familiekar land.
Op Oukersaand by die nuwe huis voer 'n herversoende Buzz en Woody weer 'n verkenningsekspedisie uit om vir die nuwe speelgoedarriverings voor te berei. Terwyl Woody wonder welke geskenk ooit erger as Buzz kon wees, word 'n blaf vanuit die onderste verdieping gehoor. Andy het 'n jong hondjie ontvang — iets wat Woody en Buzz ongemaklik laat.
Rolverdeling
Van die kameevertolkers sluit in Penn Jillette (as 'n TV-aankondiger), Sam Lasseter, Joe Ranft (as Lenny, die speelgoed-verkyker), en Andrew Stanton.
Inge Rademeyer
Inge Rademeyer (gebore 10 Desember 1982) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente King Kong (2005), The Lovely Bones (2009), Avatar (2009), en Rise of the Planet of the Apes (2011).
Kimberly J. Brown
Kimberly J. Brown (gebore 16 November 1984) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Tumbleweeds (1999), Bringing Down the House (2003), en Be Cool (2005).
Torkil Lauritzen
Torkil Lauritzen (18 Junie 1901 – 4 Junie 1979) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Week-end (1935), Der var engang en Vicevært (1937), Blaavand melder Storm (1938), en Taxa K 1640 efterlyses (1956).
Bart Edwards
Bart Edwards (gebore 1989) is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Peep Show (2003), UnREAL (2015), Lykkeland (2018), en The Witcher (2019).
Highlands, Johannesburg
Highlands is 'n voorstad van Johannesburg in Suid-Afrika.
Linda Laursen
Linda Laursen (gebore 22 Januarie 1953) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Celebration (1998) en A Hijacking (2012), en in die televisiereekse Forbrydelsen (2007) en Park Road (2009).
Chondrocladia arenifera
Chondrocladia arenifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Bias van Priëne
Bias van Priëne (Oudgrieks: Βίας ὁ Πριηνεὺς) leef in die 6de eeu v.C. en behoort saam met Thales, Pittakos en Solon tot die groep bekend as die Sewe Wyses. Byna alle informasie wat bekend is oor Bias kom van Diogenes Laërtius. Uit die oorlewende fragmente wat beskikbaar is kom Bias na vore as 'n rasionele filosoof. Heraclitus het hom hoog aangeslaan.
Chondrocladia arenifera
Die spons behoort tot die genus Chondrocladia en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Brøndsted.
Bias van Priëne
Lewe
Hy word gereken onder die Sewe Wyses, en word deur Dicaearchus beskou as een van die vier oor wie konsensus heers dat die titlel aan hulle toegeken kan word — die ander drie is Thales, Pittacus, and Solon. Satyrus beskou hom as die leier van die Sewe Wyses. Selfs Heraclitus, wie persone soos Hesiod en Pythagoras gekritiseer het, het na Bias verwys as "'n Man van meer deugde as enige ander." Een van die voorbeelde van sy deugde is die legende dat Bias die losprys vir vrouens betaal het wie gevang was. Nadat hy die vrouens opgevoed het asof hulle sy dogters was, het hy hulle stad van oorsprong Messina terugestuur.
Enkele uitsprake
Baie stellings word aan hom toegeskryf deur Diogenes Laertius en andere:
•	"Begin stadig, maar hou vol waarmee jy begin het."
•	"Die goeie mense laat hulself maklik mislei."
•	"Die meeste mense is sleg."
•	"'n Wyse mens dra sy besittings in homself rond."
•	"Luister baie, maar paat net op die regte oomblik."
•	"Moet nie vinnig praat nie, dit wys dwaasheid."
•	"Praat van die gode soos hulle is."
•	"Neem deur oorreding, nie deur mag nie."
Armeense Sosialistiese Sowjetrepubliek
Die Armeense Sosialistiese Sowjetrepubliek (Armeens: Հայկական ՍովետականՍոցիալիստական Հանրապետություն, Haikakan Sowetakan Sotsialistakan Hanrapetoetjoen; Russies: Армянская Советская Социалистическая Республика, Armjanskaja Sowjetskaja Sotsialistitsjeskaja Respoeblika), ook bekend as die Armeense SSR, was die kleinste en - met sowat 90 persent Armeniërs in 1987 - etnies mees homogene van die republieke van die Sowjetunie. Dit het ontstaan toe die Kommunistiese Party van Armenië op 29 November 1920 beheer oor die land oorgeneem het. Later is die naam verander na die Armeense Sosialistiese Sowjetrepubliek.
Van 1828 tot met die Oktoberrewolusie in 1917 was Armenië deel van die destydse Russiese Ryk. Onder Sowjet-beheer is dit van ’n groot landbouland omskep in ’n belangrike nywerheidsentrum. Op 23 Augustus 1990 is dit hernoem tot die Republiek van Armenië, maar dit het deel van die Sowjetunie gebly tot met dié se verbrokkeling in 1991.
Naas sy etniese homogeniteit, wat ná die vlug van die meeste etniese Azerbeidjanners tussen 1988 en 1990 nog toegeneem het, het die Armeense SSR nog in twee belangrike opsigte van ander Sowjetrepublieke verskil. Kenmerkend was enersyds die hoë vlak van opleiding, wat ook in die Stalinistiese tydperk met sy suiwerings steeds gehandhaaf is, en die buite-proporsionele persentasie van Armeense geleerdes in die Sowjet-wetenskap, terwyl Armeniërs andersyds ook steeds noue bande met die Armeense diaspora in die buiteland gehandhaaf het sodat 'n bestendige toevloei van westerse literatuur en gedagtes van die Armeense SSR die mees kosmopolitiese en westers-gesinde Sowjetrepubliek gemaak het.
Bud Duncan
Bud Duncan (31 Oktober 1883 – 25 November 1960) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Hillbilly Blitzkrieg (1942) en Private Snuffy Smith (1942).
Sophina Brown
Sophina Brown (gebore 18 September 1976) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Because I Said So (2007) en in die televisiereekse Numb3rs (2005), Shark (2006), en The Good Wife (2009).
Djiboeti (stad)
Djiboeti (Arabies: جيبوتي‎, Frans: Djibouti) is die hoofstad en grootste stad van Djiboeti, en het 'n bevolking van 542 000 in 2005 gehad.
1455
Die jaar 1455 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 55ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Masato Morishige
Masato Morishige (森重 真人) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Yuji Nakazawa
Yuji Nakazawa (gebore 25 Februarie 1978) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Keith Walker (skrywer)
Keith Walker (29 Junie 1935 – Desember 1996) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Goonies (1985) en Free Willy (1993), en in die televisiereekse Emergency! (1972) en The Fall Guy (1981).
Chondrocladia asigmata
Chondrocladia asigmata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Chondrocladia en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1964 deur Lévi.
Kabwe
duimnael|links|Die Big Tree in Kabwe.
Kabwe is 'n stad in Zambië en die land se oudste myn. Die stad het 'n bevolking van meer as 193 100 (2007) en is sowat 100 km noord van die hoofstad Lusaka geleë op 'n hoogte van 1000 m bo seespieël en aan die vernaamste pad- en spoorverbinding wat die Koperstreek met die suide van die land verbind en sowat 1100 km direk noord van Bulawayo, Zimbabwe se naasgrootste stad.
Die myn is in 1902 geopen en lewer lood, vanadium en sink van hoë gehalte. Dit is na die Australiese myn genoem wat soortgelyk is. Hier is die kopbeen van 'n voorheen onbekende primitiewe mens (Homo rhodesiensis) ontdek, wat in die Britse Museum uitgestal word.
Besienswaardighede in die omgewing is die Lunsemfwa-waterval, 90 km oosnoordoos van die stad in die gelyknamige rivier. Die pad loop 6 km van die waterval af verby. Hier is 'n hidro-elektriese kragsentrale opgerig wat elektrisiteit aan die myn op Kabwe voorsien.
Hier was voor die onafhanklikwording van Zambië op 24 Oktober 1964 'n NG gemeente Broken Hill, wat in die jare sewentig met die NG gemeente Lusaka moes saamsmelt weens die drastiese afname in die getal lidmate. Daar is ook 'n Broken Hill in Nieu-Suid-Wallis wat van die rykste neerslae silwer, lood en sink ter wêreld het.
President van Suid-Afrika
Die President van Suid-Afrika is die staatshoof en regeringshoof onder Suid-Afrika se Grondwet. Vanaf 1961 tot 1994 was die staatshoof bekend as die Staatspresident.
Die President word verkies deur lede van die Parlement en is gewoonlik die leier van die grootste party. Sedert die eerste veelrassige verkiesing op 27 April 1994 is hierdie party die ANC. Die eerste President wat volgens die nuwe Grondwet verkies is, was Nelson Mandela, wie deur Thabo Mbeki in 1999 opgevolg is.
Onder die tussentydse Grondwet (vanaf 1994 tot 1996) was daar 'n Regering van Nasionale Eenheid waarin 'n parlementslid van die grootste opposisieparty geregtig was op die posisie van Adjunkpresident. Tesame met Mbeki het die laaste Staatspresident, F.W. de Klerk, ook gedien as Adjunkpresident in sy amp as leier van die Nasionale Party wat die naasgrootste party in die nuwe Parlement was. De Klerk het egter uitgetree en in opposisie van sy party gegaan.
'n Vrywillige koalisieregering bestaan steeds onder die nuwe Grondwet (wat in 1996 aanvaar is), alhoewel daar sedertdien geen aanstellings van opposisiepolitici in die pos van adjunkpresident gemaak is nie.
Die amptelike setels van die President is die Uniegebou in Pretoria en die Tuynhuys in Kaapstad, terwyl die ampswoning die Mahlamba Ndlopfu in Pretoria is.
Sleurverminderingstelsel
duimnael|Die agtervlerk van 'n [[Red Bull Racing-Renault renmotor.
Bo: DRS geaktiveer. Onder: DRS nie geaktiveer nie.]] Die sleurverminderingstelsel, algemeen bekend as "drag reduction system" (DRS), is 'n motorsporttegnologie gerig op die vermindering van die afwaartse druk op 'n renmotor om verbysteek te bevorder in Formule Een. DRS is ingestel tydens die 2011 Formule Een-seisoen, en is 'n beweegbare stuk van die agtervlerk wat oop- en toegemaak kan word op die bestuurder se bevel.
Deur die oopmaak van die agtervlerk verminder die afwaartse krag wat die agtervlerk genereer, die resultaat is 'n hoër topsnelheid van die renmotor. Dié hoër topsnelheid bevorder verbysteek in Formule 1, iets wat bydra tot die skouspel van die sport.
Vir die gebruik van die sisteem moet daar aan 'n paar voorwaardes voldoen word. Só moet die agterste motor in die wedren binne slegs 'n sekonde van sy voorganger wees wanneer albei oor die meetpunt gaan. DRS kan ook slegs gebruik word op voorafbepaalde dele van die baan, soos deur die FIA bepaal. Dit mag ook eers ná die eerste twee openingsrondtes gebruik word.
Werking
Die agtervlerk van 'n renmotor bestaan uit twee onderdele; die vlerk en 'n flap wat bo dit sit. DRS maak dit moontlik om dié flap 50 mm omhoog te draai. Die oopmaak van die vlerk sorg vir 'n verandering in die lugstroom. Die lugstroom wat eers deur die vlerk weggestoot moes word, gaan nou direk deur die vlerk. Dié verandering van die lugstroom het 'n laer lugweerstand tot gevolg, wat op sigself weer sorg vir 'n hoër topsnelheid en verbeterde versnelling.
Na verwagting sou die sleurverminderingstelsel ongeveer 10 tot 12 km/h meer in snelheid oplewer. Dit is wel verskillend vir elke baan, en in 'n mindere mate ook verskillend per renmotor. So is DRS minder effektief by renbane met min lang reguitstukke, en dikwels ook by bane waar nie baie afwaartse krag gebruik word nie (byvoorbeeld by Monza).
Hariyanavi
Hariyanavi (हरियाणवी, hariyāṇvī) of Haryanvi (हरयाणवी, harayāṇvī) is 'n Indo-Ariese taal of dialek wat in die Indiese deelstaat Haryana gepraat word. Dit word ook in 'n mindere mate in metropolitaanse gebiede soos Delhi en Kolkata gepraat. Haryanvi word soos Khariboli en Braj as 'n Wes-Hindi-dialek beskou en met die Devanagari-skrif geskryf.
NG gemeente Nkana
duimnael|regs|250px|Ds. en mev. D.J. Redelinghuys, pastoriepaar van 1944 tot 1948. duimnael|regs|180px|Ds. James Oglethorpe was leraar van Nkana van 1957 tot omstreeks 1962.
NG gemeente Nkana was die tweede gemeente van die NG Kerk in die destydse Noord-Rhodesië en is op 14 Oktober 1933 van die eerste NG gemeente in die protektoraat, NG gemeente Lusaka (16 Junie 1919), afgestig.
Ontstaan
Dit was die eerste gemeente in die ryk Koperstreek op die oostelike grens van die destydse Belgiese Kongo. Die prospekteerder William Collier word algemeen beskou as die eerste Europeër wat koper in 1902 hier "ontdek" (hoewel argeologiese bewyse aandui inheemse stamme het dit selfs 900 jaar gelede ontgin, in armbande omskep en met hulle bure handel gedryf), maar eers in 1925 open die eerste myn, waarna 'n stroom immigrante die jong land ingestroom het totdat die blanke bevolking voor die onafhanklikwording van Zambië op 24 Oktober 1964 sowat 80 000 getel het.
Mettertyd is Mufulira (1945), Luanshya (1949), waarvan die latere Ndola afgestig het, en Chingola afgestig. In Zambië was daar ook nog 'n gemeente Broken Hill wat in 1954 op die teenswoordige Kabwe gestig is, Livingstone (1946) op die gelyknamige dorp teen die grens met Zimbabwe, Fort Jameson, op die dorp wat ná onafhanklikwording Chipata geword het, en Mazabuku, aan die hoofpad tussen Lusaka en Livingstone.
Inlywing
Na onafhanklikwording het die getal Afrikaners in Zambië en dus die NG lidmate drasties afgeneem. Teen 1973 was Mufulira, Luanshya, Chingola en Ndola almal by Nkana ingelyf, met Livingstone en Broken Hill herderloos. Lusaka was baie jare weer die enigste NG gemeente in die land en staan bekend as Dutch Reformed Church in Zambia.
Herstigting
Weens die geleidelik toename van NG lidmate in die land die afgelope twee of wat dekades, verdeel die Dutch Reformed Church in Zambia in 1998 in twee met 'n suidelike gemeente in Lusaka en 'n noordelike op Kitwe. Die skeidslyn is die spoorwegdorp Kapiri Mposhi. Die twee gemeentes het in 2011 altesaam 378 belydende lidmate en 104 dooplidmate. Volgens 'n ooreenkoms tussen die NG Kerk en die Nederduitsch Hervormde Kerk bedien 'n NG predikant Lusaka en 'n Hervormde predikant Nkana.Dr. M.H. Heyns, afgetrede leraar van NG gemeente Pinelands, dien as pastorale hulp in Lusaka.
Broken Hill
Broken Hill is 'n myndorp in Nieu-Suid-Wallis met 'n bevolking van net oor die 30 000. Dit is 920 km wes van Sydney geleë en 420 km van Adelaide, hoofstad van Suid-Australië. Dit staan as "Silver City" bekend en het van die rykste neerslae silwer, lood en sink ter wêreld.
Die destydse Broken Hill in Zambië is na dié dorp genoem, maar die naam is ná onafhanklikheid in 1965 verander na Kabwe.
Blou Bulle
Die Vodacom Blou Bulle is die naam van die Curriebekerspan wat gekies word uit die rugbyklubs in Pretoria en die Limpopo-provinsie. Die span se tuisveld is Loftus Versfeld in Pretoria.
Geskiedenis
Noord-Transvaal het op 25 Maart 1938 'n selfstandige rugbyunie geword toe die Suid-Afrikaanse Rugbyraad dit goedgekeur het dat die Pretoria-subunie, gestig in 1908, van sy moederunie, Transvaal, mag afstig.
In 1938, hulle eerste jaar as 'n onafhanklike span, het hulle teen die Britse Leeus gespeel met Danie 'Dok' Craven as kaptein en 'n paar ander Springbokke soos Ferdie Bergh en Lucas Strachan ook in die span. Hulle het hierdie wedstryd naelskraap met 12-20 verloor.
In 1946 wen hulle die Curriebeker vir die eerste keer met 'n oorwinning van 11-9 oor die Westelike Provinsie.
Rekords
Wedstrydrekords
Seisoenrekords
Loopbaanrekords
SC Preußen Münster
duimnael|regs| Die Preußenstadion, [[Münster]] Preußen Münster is 'n Duitse sokkerklub uit Münster in Noord-Rynland-Wesfale.
Die klub is in 1906 as FC Preußen gestig (as 'n skoolspan) en is in 1921 omskep in 'n sportklub en herdoop na die huidige naam. Tydens die Derde Ryk het die klub verskeie seisoene in die Gauliga deurgebring, destyds die hoogste klas. Na die Tweede Wêreldoorlog het die span in 1948 na die Oberliga Wes gepromoveer en die eerste Duitse klub geword om spelers aan te koop, iets wat destyds ongehoord was in 'n land wat toegewy was aan die ideaal van amateurisme.
Nicholas Galitzine
Nicholas Galitzine (gebore 29 September 1994) is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Beat Beneath My Feet (2014), Handsome Devil (2016), High Strung (2016), en The Changeover (2017).
Marie Koopmans-de Wet
Maria (Marie) Margaretha Koopmans-de Wet (Kaapstad, 18 Maart 1834 – Kaapstad, 2 Augustus 1906) was 'n kampvegter vir Afrikanerregte, kultuurleidster, patriotiese weldoener, vermaarde Kaapse gasvrou en beskermvrou van die kunste.
Reeds as jong dogter is sy aangegryp deur die lotgevalle van die Voortrekkers, die totstandkoming van die Boererepublieke en die Anti-Bandietebeweging, almal gebeurtenisse wat bygedra het om 'n vurige patriotisme te ontwikkel. Haar woning by Strandstraat 23 sou in latere jare die bymekaarkomplek word van vooraanstaande Kaapse inwoners en selfs Boerepresidente. Sy het daarna gestrewe om die Kaaps-Hollandse tradisies en leefwyse in ere te hou deur haar te beywer vir die bewaring van die volkseie, beskerming van die inheemse flora en die bewaring van die Kasteel. Sy het ook 'n wesentlike bydrae gelewer tot die uitbouing van die Hollandse taal, maar dit was veral tydens die Tweede Vryheidsoorlog dat haar volksdiens tot 'n hoogtepunt gevoer is. Haar woning het terselfdertyd die versamelplek geword van goedere wat vir die Boerekrygsgevangenes sowel as die konsentrasiekampe bestem was.
Susan Brown (Amerikaanse aktrise)
Susan Brown (4 Mei 1932 – 31 Augustus 2018) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse General Hospital (1963), Return to Peyton Place (1972), Murder, She Wrote (1984), en Port Charles (1997).
Marie Koopmans-de Wet
Agtergrond en kinderjare
Ná die dood van Hendrik Justinus de Wet het sy weduwee in 1809 hierdie huis gekoop. Die oudste van haar drie seuns, Johannes, het later advokaat geword. Hy was 15 jaar lank lid van die Kaapse Wetgewende Vergadering nadat hy aan die Universiteit van Leiden in Romeinse en Franse reg gepromoveer het en was aktief in die opvoeding, politiek en talle ander sfere van die openbare lewe aan die Kaap, soos die stryd om persvryheid en die stigting van die Zuid-Afrikaansch Athenaeum. Onder die vele belangrike besoekers aan Strandstraat 23 was mense soos dr. Abraham Faure (van 1822 tot 1867 leraar van die NG gemeente Kaapstad), Andries Stockenström (luitenant-goewerneur van die Oostelike Provinsie), John Fairbairn (kampvegter vir persvryheid, opvoedkundige, finansier en politikus) en William Porter (prokureur-generaal van die Kaapkolonie van 1839 tot 1866, na wie Porterville genoem is).
Adv. De Wet se suster was getroud met sir John Truter, die eerste hoofregter van die Kaapkolonie en stigter van die NG gemeente Wynberg. Haar moeder was Adriana Horak, 'n kleindogter van Martin Melck, die stamvader van die Melck-familie in Suid-Afrika. As kind het sy gesien hoe haar ouma Melck met haar draagstoel tot voor die Lutherse kerk, ook in Strandstraat, gedra word en die hele gemeente opstaan terwyl die dogter van Martin Melck statig na haar ereplek in die kerk stap, vooruitgegaan deur 'n bediende wat haar voetstofie dra en gevolg deur nog een wat haar kerkboeke bring. Dié deftige vernaamheid het Marie by haar grootmoeder geërf en dit was een van haar blywendste kenmerke, hoewel haar verstandelike gawes ewe uitsonderlik was. Sy het ook 'n besonderse sterk wil en beslistheid van optrede gehad. Haar oordeel was buitengewoon helder en vir volksake het sy altyd 'n warm hart gehad.
Nadat sy van die ouderdom van sewe ds. Johannes Spijker se Hollandse skool bygewoon het en 'n tyd lank tuis onderrig is, het Marie in haar 13de jaar na die Engelse privaat skool van mev. Midgley in Breestraat gegaan en sowat anderhalf jaar daar onderrig ontvang, veral met die doel om Engels te leer. Haar vader het groot waarde aan die kennis van vreemde tale geheg en later is sy en haar suster deur 'n privaat leermeester tuis Duits en Frans geleer. Uiteindelik het sy ook Italiaans geleer.
Op rype leeftyd het sy eenkeer 'n artikel in Hollands vertaal wat in 'n Italiaanse nuusblad verskyn het oor pres. Paul Kruger. Dit is in die plaaslike koerant Ons Land (volgens die geraadpleegde bron, maar bedoel waarskynlik De Zuid-Afrikaan vereenigd met Ons Land) gepubliseer. Al dié tale het haar ook goed te stand gekom tydens haar twee besoeke aan Europa.
1457
Die jaar 1457 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 57ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Marie Koopmans-de Wet
Agtergrond en kinderjare
Ook in musiek, skilder en naaldwerk het sy onderrig ontvang, kundighede wat destyds in die mode was as deel van 'n jong dame se opvoeding. As jong meisie was sy mooi en aantreklik en die portrette wys dat sy 'n besonder fyn sin vir die mode van die tyd gehad het. Maar haar innerlike skoonheid, wat gestraal het uit haar sagte blou oë en vriendelike glimlag, het getuig van haar innemende geaardheid.
Die Anti-Bandietebeweging was die oorheersende gebeurtenis in haar kinderjare. Dit was 'n spontane verset in 1849 teen die Britse regering se voorneme om die Kaap as strafkolonie te gebruik vir 'n skeepslading veroordeelde misdadigers, wat vrygelaat sou word nadat hulle hul vonnis uitgedien het. Haar biograaf en persoonlike vriend, sen. F.S. Malan, skryf dat hierdie beweging om die Kaap te vrywaar van die lot van 'n strafkolonie "waarskynlik meer as enigiets anders bygedra het tot die ontwaking van 'n gevoel van vaderlandsliefde in die hart van Marie".
Van kleins af het sy haar vader se leidende aandeel in al sy bedrywighede gevolg, byvoorbeeld die beweging om 'n parlementêre Grondwet vir die Kaapkolonie te verkry. Dit was veral omdat hul woning die middelpunt van tale byeenkomste oor belangrike landsake was. Sy het ook die lotgevalle van die Voortrekkers en die erkenning van die onafhanklikheid van die Transvaalse Boere in 1852 en die Oranje-Vrystaat in 1854 met belangstelling gevolg. Dit het 'n nasionale bewuswording meegebring in die gemoed van die jong meisie met 'n kragtige persoonlikheid en mettertyd het sy bekend geword om haar sterk patriotiese insigte. Later jare sou sy haar gesondheid opoffer aan 'n selfopgelegde taak van barmhartigheid om die geskenke en geriewe oor te pak en te versend wat die land ingestroom het ten behoewe van die vroue en kinders in die konsentrasiekampe tydens die Anglo-Boereoorlog asook die krygsgevangenes op St. Helena, Ceylon en elders, toe Marie reeds bejaard was.
Troue
Op 15 Maart 1864 het sy getrou met Johan Christoffel Koopmans, 'n Nederlander van geboorte en aanvanklik offisier in die Brits-Duitse Legioen onder bevel van baron Richard von Stutterheim (na wie die Oos-Kaapse dorp Stutterheim genoem is) aan die oostelike grens van die kolonie. Hy het met 'n aanbevelingsbrief van 'n vriend van adv. De Wet in Holland by die verdiepingwoning in Strandstraat opgedaag. Hy het aanvallige maniere, 'n gesellige geaardheid en 'n flinkheid van optrede gehad. Die goewerneur, sir George Grey, het hom die betrekking van buitelandse korrespondent-klerk in die hoofposkantoor aangebied omdat hy ses Europese tale magtig was, en die jong egpaar het in Waalstraat gaan woon, maar toe Koopmans se pos as besuinigingsmaatreël tydens die depressie van 1867 afgeskaf word, het hulle na haar ouerhuis teruggekeer. Dit was ook omdat hulle kinderloos was en Marie se moeder se gesondheid agteruit begin gaan het. Ná agt maande is hy egter as ampswag (Draer van die Swart Roede) in die Kaapse Wetgewende Vergadering aangestel.
Kort daarna is Marie se moeder oorlede, waarna die sorg van die huishouding oorgegaan het op die ongetroude Margaretha; en op 15 Junie 1875 ook haar vader. Slegs vier jaar later, in 1879, het ook haar geliefde eggenoot gesterf (aan 'n nierkwaal), 'n slag wat sy nooit heeltemal te bowe gekom het nie, soos daaruit blyk dat sy nooit weer haar rouklere afgelê het nie. Sy en haar suster het bly woon in die ouerhuis in Strandstraat en, hoewel nie ryk nie, was hulle in staat om hul sosiale status te handhaaf.
In 1881 het hulle 'n reis na verskeie Europese lande onderneem en die familielede van haar oorlede man leer ken, onder wie die latere redakteur van Die Volkstem dr. Frans Engelenburg. Op hierdie reis het sy in gesiene kringe beweeg en is selfs aan die hof van koning Willem III van Nederland ontvang. Toe hy enkele jare later sterf, het sy 'n persoonlike brief van leedbetuiging aan koningin Emma gerig en 'n pragtige krans gestuur.
Hulle reis na Europa het by die susters groot innerlike vernuwing gebring, want by hul terugkeer aan die Kaap rig die twee susters hul lewenswyse ruimer in. Ná 'n tweede besoek aan Europa word dit vir hulle duidelik dat hulle hul afgesonderde bestaan moet beëindig en weer, soos in die ou dae, gaste in hul huis moet verwelkom. Mettertyd word hul woning dan ook vanweë die sjarme en sprankelende geestesvermoëns van die gasvrou as die Strandstraatse salon bekend. Sy versamel kunsvoorwerpe en stel haar ten doel om die Kaaps-Hollandse tradisies op statige wyse in ere te hou. Juis daarom ontvang sy vreemdelinge, veral Engelse, om dit duidelik te maak dat grootmoedigheid 'n inherente karaktertrek van haar volk is. Op kultuurgebied skep sy nou geleentheid in hul huis vir jong mense van sowel Engelse as Hollandse afkoms om 'n reeks kameropvoerings met musiek te reël.
Gesiene vriende
In haar ouerhuis het sy gedurig kontak gehad met vooraanstaande Kaapse figure, soos sir John Truter, haar oom. Die Prince Imperial, seun van Napoleon III en keiserin Eugenie, het tydens sy kort verblyf aan die Kaap op pad na Zoeloeland met Marie kennis gemaak. Toe hy so skielik sneuwel, het Marie namens die vroue en moeders van die Kaap 'n hartroerende brief aan die keiserin gestuur om hul meegevoel met haar te betuig. Op politieke gebied het sy staatsmanne geken soos sir Henry Bartle Frere en Cecil John Rhodes. Laasgenoemde het op 'n keer van haar gesê: "Ek vrees haar meer as die hele Afrikanerbond". Die gebeure in Transvaal tydens die Jameson-inval het egter 'n einde aan die besoeke van Rhodes aan die Koopmans-de Wet-huis gebring.
Deur vriende het hy probeer om 'n geleentheid te kry om 'n uitleg van die inval vir haar te gee, maar sy het geantwoord: "Laat mnr. Rhodes die uitleg wat hy aan my wil gee op 'n openbare platform maak." Jan Hendrik Hofmeyr was 'n persoonlike vriend van die susters, soos ook die Boerepresidente Jan Brand, F.W. Reitz, Paul Kruger en M.T. Steyn. Later kom ook sen. F.S. Malan, Marie se biograaf, by. Mettertyd is daar na haar huis verwys as die voorportaal van die Afrikanerbond.
Sy het ook die stigting van die Afrikaanse Christelike Vrouevereniging (A.C.V.V.) voorgestaan, maar het haar later onttrek daaraan omdat haar wens dat alle vroue daarby betrek moes word, ook Rooms-Katolieke vroue, nie aanvaar is nie. Haar standpunt het getuig van grootmoedigheid: "Het Christendom sluit niet uit, maar in. Hoe ver wij ook door formulieren of menselijke uitleggen uit elkaar gaan, in die Bijbel worden wij weer verenigd."
Bewaringsbewuste
Marie het baie vir die behoud van Suid-Afrikaanse oudhede en geskiedkundige geboue gedoen en 'n taak verrig van dieselfde aard as wat later deur die Historiese Monumentekommissie en die Raad vir Nasionale Gedenkwaardighede behartig is. Sy het haar beywer vir volksbesit, boomplanting aangemoedig en die beskerming van die inheemse flora en die bewaring van oudhede en geskiedkundige dokumente aangemoedig.
Bevordering van die Hollandse taal
Een van haar grootste belangstellings was die bevordering van die Hollandse taal wat, nadat dit sowat 'n halfeeu uit die openbare lewe geskakel is danksy goewerneur lord Charles Somerset se beleid, in 1882 weer naas Engels in parlementêre debatte toegelaat is. In 1883 bied sy 'n boekprys aan vir Hollands aan die South African College en ook vir geslaagde kandidate in die Taalbondeksamens. Met die stigting van die Zuid-Afrikaansche Taalbond in 1890 word sy lid van die hoofbestuur. Voor die Taalmonument in 1893 op Burgersdorp onthul is, borduur sy op 'n banier die "Lang leve onze taal" en stuur daarby 'n goue medalje met die woorde "De Hollandsche taal in Zuid-Afrika, 1806–1893. Ik worstel maar bezwijk niet". In 1903 is sy een van die stigters van die maandblad De Goede Hoop, waarvoor sy die naam bedink het.
Ook vir die opvoeding het sy 'n ruim hart en stig saam met haar suster die De Wetfonds vir die opvoeding van twee peetseuns en nog een vir die opleiding van jong meisies, altyd sodat hulle hul op 'n deeglike kennis van Hollands sal toelê. Daar was ook die De Wet-skenkings waarby die Victoria-kollege op Stellenbosch en die South African College in Kaapstad sou baat.
Anglo-Boereoorlog
Koopmans-de Wet se grootste en belangrikste werk was in belang van die vroue en kinders in die konsentrasiekampe van die Anglo-Boereoorlog en ten behoewe van die Boererepublieke in die geheel. Sy was deurentyd op hoogte van sake oor die Republieke en het destyds die deputasie van pres. Paul Kruger en genl. Joubert op pad na Engeland aan haar huis ontvang. Toe Olive Schreiner haar pamflet uitgee met die gevoelvolle beroep vir reg en vrede, het Marie 'n eksemplaar daarvan aan 'n vriendin in Londen gestuur met die versoek dat sy dit aan koningin Victoria moes stuur. Diep was haar verontwaardiging toe sy verneem dat slegs die verantwoordelike minister publikasies van 'n politieke aard onder die koningin se aandag kon bring. Hierna het Marie leiding geneem om te protesteer oor die toestande in die Boererepublieke en ook ten opsigte van die Boerekrygsgevangenes. Sy stel 'n vredespetisie op met 16 750 naamtekeninge wat aan koningin Victoria voorgelê moes word met die versoek om 'n vreedsame oplossing tussen Brittanje en die Z.A.R. te probeer vind. In 1900 word twee groot vrouevergaderings gehou om te protesteer teen die afbrand van Boerewonings en ander skade wat tydens die Oorlog aangerig is. Sy laat ook petisies teken om te versoek dat Boerekrygsgevangenes nie sou weggestuur word nie, maar sonder welslae.
In dié tyd het oral in Europa komitees aan die werk gespring om klere en lewensmiddele vir die vroue en krygsgevangenes te stuur. Tot 1904 het meer as tweeduisend kiste goedere van alle kante af meesal by die Koopmans-de Wet-huis opgedaag. Al dié skenkings ontvang sy en haar suster in hulle voorhuis, maak dit oop en stuur dan die inhoud na verskillende kampe. Die groot som geld wat Marie ontvang het, administreer sy en hou van alles boek, terwyl sy die korrespondensie in verband met hierdie werk self behartig. In hierdie tyd word haar vryheid van beweging ingeperk, maar later is die verbod, wat op huisarres neergekom het, weer opgehef. Sy was in elk geval so besig dat sy dit skaars agtergekom het. Maar haar gesondheid, wat nooit van die beste was nie, het onder die veelvuldige werksaamhede gekwyn en sy is in Augustus 1906 oorlede. Margaretha is in 1911 oorlede.
Haar dood
Op 13 November 1905, toe sy reeds besef het dat die dood naby is, het sy versoek dat daar geen huldebetuigings by haar graf gelewer word nie en geen blomme of kranse op haar graf moes wees nie. “God alleen weet hoe gering mijn beste pogingen waren … Mijn volk heb ik lief gehad en getracht voor te leven.” Twee dae ná Marie se dood, op 4 Augustus 1906, word sy plegtig uit die sterfhuis, waar prof. Adriaan Moorrees die rede gevoer het, na die Wynbergse kerkhof gebring waar sy langs haar ouers en haar eggenoot begrawe is. Haar begrafnis was ’n besonderse gebeurtenis. Oudpresident M.T. Steyn het die huldigingsrede gelewer by die begrafnisdiens, gelei deur prof. Adriaan Moorrees van die Kweekskool op Stellenbosch, terwyl die rede by die graf deur prof. J.I. Marais gelewer is.
F.S. Malan het na haar verwys as “Vorstin haar volks”. Olive Schreiner het haar beskryf as “'' ’n vrou van besondere intellektuele vermoëns, een wat geen vrees of benoudheid geken het nie, selfs nie tydens die smartlike onderdrukking van die oorlog nie. Sy sal nou en in die toekoms deur alle politieke groepe en alle rasse gedenk word om haar onverskrokke persoonlikheid.''” Genl. Louis Botha het haar geëer “om hare daden, waaruit menslievendheid en patriotisme warm en diep spreken”, en genl. Jan Smuts het haar bestempel as “een inspirerend figuur op Afrikaans gebied in de Kaapkolonie”. In ’n telegram aan haar nefie, dr. Frans Engelenburg, het Smuts soos volg oor haar getuig: “''Wie die haar gekent heeft, kan haar nooit vergeten! – De tedere sympathie in alle leed, dit milde hand in alle nooddrift, zo wel bekend aan Transvaalsche weduween en wezen, dat warme hart voor al wat schoon en edel was, die hartstochtelijke liefde het Afrikaansche volk, die heldenmoed, welke in dagen van storm en gevaar – toe zelfs rotzen wankelden – de Afrikaanssche vlag omhoog hielt aan Tafelbergs voet.''”
Die Koopmans-de Wet-huis
'n Persoonlike vriend van Koopmans-De Wet, F.S. Malan, redakteur van De Zuid-Afrikaan Verenigd met Ons Land, was in 1906 saam met dr. Frans Engelenburg, Koopmans-de Wet se susterskind, gereelde besoekers by die bedlêende Marie. Op 25 Junie daardie jaar het sy die behartiging van al haar persoonlike sake aan dié twee opgedra.
In 1909 het Engelenburg en Malan met ’n openbare veldtog begin om die Kaapse stadsraad of die staat te oorreed om die Koopmans-de Wet-huis met sy inhoud aan te koop. Malan het sy invloed in die Kaap laat geld en Engelenburg syne by genl. Louis Botha in Pretoria. Botha het ’n openbare vergadering van alle belangstellendes op 17 Januarie 1913 belê waarop ’n komitee aangewys is om die saak van die aankoop en bewaring van die huis en sy inhoud verder te voer. Botha was die voorsitter van die komitee en Malan en Engelenburg is ingesluit in die lys van vooraanstaande Kapenaars wat die saak verder sou voer.
’n Komitee is aangewys om uit die 2 089 items in die boedel dit uit te soek wat van werklike geskiedkundige en kuns-waarde was. Uit hierdie groep is 356 items uitgesoek en later nog 18 bygevoeg wat nie op die veilingslys voorgekom het nie. Die getal het ingesluit 188 stukke erdewerk, 69 meubelstukke en vyf plaaslik vervaardigde klerekaste van verskillende style en van verskillende Suid-Afrikaanse houtsoorte. Daarbenewens is ook 13 dak- en muur-kroonkandelare van geelkoper en 26 ander glas- en koperware, asook 28 Sheffield-borde, 41 stukke silwerware, 110 items van glas en 147 Chinese en Japannese porseleinstukke by die versameling ingesluit.
Die huis vandag
Die Koopmans-de Wet-huis is op 10 Maart 1914 geopen as National Collection of Domestic & Local Antiquities. Die Histories Monumentekommissie het die huis in 1940 tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar. Tans (2016) is dit 'n satelliet van die Iziko-museums.
Fanny Leander Bornedal
Fanny Leander Bornedal (gebore 24 Julie 2000) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Journal 64 (2018) en in die televisiereeks Bron/Broen (2011).
Chondrocladia burtoni
Die spons behoort tot die genus Chondrocladia en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1973 deur Tendal.
1458
Die jaar 1458 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 58ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Jeffry Wickham
Jeffry Wickham (5 Augustus 1933 – 18 Junie 2014) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Remains of the Day (1993) en Scoop (2006), en in die televisiereekse Doctor Who (1963) en Heil Caesar! (1973).
Emily Evan Rae
Emily Evan Rae (gebore 31 Mei 1999) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Lost (2004), It's Always Sunny in Philadelphia (2005), The Office (2005), en Parenthood (2010).
Edgar Rice Burroughs
Edgar Rice Burroughs (1875–1950) was ’n Amerikaanse skrywer wat veral bekend was vir sy boekreeks oor die oerwoudheld Tarzan en die wetenskapsfiksiereeks Barsoom.
Biografie
Burroughs is op 1 September 1875 in Chicago gebore as die seun van ’n sakeman. Hy het die Michiganse Militêre Akademie bygewoon en in 1895 daar geslaag. Daarna het hy ’n soldaat geword en verskeie ander beroepe beklee. In 1899 het hy vir vyf jaar by sy pa se besigheid gaan werk. Hy is in 1900 met Emma Centennia Hulbert getroud en hulle het drie kinders gehad: Joan, Hubert en John.
Tarzan was ’n sensasie en Burroughs het soveel as moontlik uit hom probeer maak: van ’n strokiesverhaal en ’n rolprent tot koopware het gevolg. Die publiek kon net nie genoeg van dié held kry nie en tot vandag is Tarzan ’n suksesvolle en bekende karakter.
Burroughs het ook fantasieverhale geskryf waarin mense na verskillende planete, verlore eilande of die binnekant van die "hol aarde" gestuur word. Hy het ook Wilde Weste- en historiese romans geskryf.
In 1923 het hy die onderneming Burroughs Inc. gestig en sy eie boeke begin druk. Hy is in 1934 van Emma geskei en met Florence Dearholt getroud, van wie hy in 1942 ook geskei is. Ten tyde van die aanval op Pearl Harbor het hy in Hawaii gewoon en as oorlogskorrespondent gewerk.
Burroughs is op 19 Maart 1950 in Kalifornië oorlede met byna 70 boeke agter sy naam. Die Burroughs-krater op Mars is na hom genoem.
Karoline Sofie Lee
Karoline Sofie Lee (gebore 23 September 1982) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent The Return (2018).
C11-hoofweg (Namibië)
Die C11-hoofweg is 'n grondpad in Namibië. Dit begin in Koës by die C17-hoofweg, 129 kilometer (80 myl) oos van Keetmanshoop en eindig 319 kilometer (198 myl) later waar dit die B3-hoofweg, twee kilometer van Karasburg bereik.
Die C11-hoofweg ry verby Aroab en Koës.
NG gemeente Voortrekkerhoogte
duimnael|regs|170px|Ds. J.H. Lourens, leraar van 1948 tot 1951.
links|250px|duimnael|Die NG kerk Voortrekkerhoogte was 'n geskenk van die staat aan die NG Kerk.
duimnael|regs|170px|Ds. W.J. Meintjes, leraar van 1956 tot 1964.
duimnael|regs|170px|Ds. G.R. van Rooijen, leraar van 1952 tot 1960.
duimnael|regs|170px|Ds. S.W. Burger, leraar van 1947 tot iewers in die sestigerjare.
duimnael|regs|170px|Ds. M.C.K. Loots, leraar van 1968 tot 1971.
Die NG gemeente Voortrekkerhoogte was ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Pretoria. Nadat die demografiese veranderings in die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag die sinvolle voortbestaan van dié oudste militêre gemeente van die NG Kerk, soos trouens amper al die militêre gemeentes landwyd, onmoontlik gemaak het, is dit saam met 'Voortrekkerhoogte-Oos en –Wes by Skanskop ingelyf, waarvan die naam verander is na Schanshoogte. Schanshoogte is op sy beurt ingelyf by Valhalla.
Agtergrond
Wat geestelike bearbeiding betref, was die soldaat wat aan 'n Afrikaanse kerk behoort het, tot en met die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog in 'n herderlose woestyn. Gedurende die Eerste Wêreldoorlog het eerw. John Murray as kapelaan aangesluit en die Afrikaanssprekende soldate getrou en dikwels onder baie ontmoedigende omstandighede vir 13 jaar en ses maande jaar bearbei.
In 1930 het eerw. A.G.O. Coertse die kapelaanskap aanvaar. Van 1930 tot 1940 was Voortrekkerhoogte 'n wyk van Pretoria-Wes; voorheen het dit onder die gemeente Pretoria geressorteer. Met eerw. (later ds.) Coertse se koms het daar 'n nuwe wending gekom en Voortrekkerhoogte as selfstandige gemeente met sy sierlike kerkgebou, wat die staat aan die gemeente geskenk het, en kerklike en ander organisasies het later getuig van sy wakker gees en toegewyde ywer.
D.M. Greeff
Daniel Michiel Greeff is ’n Afrikaanse skrywer van streekverhale oor die Noordweste.
NG gemeente Voortrekkerhoogte
Afstigting
Met die jare het dit duideliker geword dat Voortrekkerhoogte met sy eiesoortige gemeenskap in 'n soort van afsondering verkeer en onmoontlik as wyk van 'n burgerlike gemeente behoorlik geestelik bearbei kon word. Op 19 Junie 1940 is die wyk Voortrekkerhoogte as selfstandige gemeente gestig en het so die eerste van vele militêre gemeentes van die Kerk landwyd geword. “Van nou af aan kon die Kerk meer regstreeks reg laat geskied aan die geestelike bearbeiding en versorging van die soldaat en sy gesin,” aldus Ons gemeentelike feesalbum. “Nou kon die soldaat ook vir die eerste keer voel dat sy Kerk werklik by hom staan en dat hy in alle opsigte 'n integrale deel daarvan is.”