cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Betsie Verwoerd
Hul huwelikslewe
duimnael|regs|300px|Vier premiersvroue (wie se man agtereenvolgens eerste minister was) by die 20-jarige feeskongres van die [[Nasionale Party in Parow: Betsie Verwoerd, Susan Strijdom, Tini Vorster en Maria Malan.]]
duimnael|regs|210px|Hendrik en Betsie Verwoerd.
Betsie Verwoerd het enige ideale wat sy moontlik tydens haar studentejare van ’n loopbaan gekoester het, ná haar huwelik laat vaar, want as huisvrou moes sy al die pligte as moeder van ’n groot gesin vervul. Ook het sy tyd ingeruim om haar man in sy politieke loopbaan by te staan. Die gesin, wat later uit sewe kinders bestaan het – vyf seuns en twee dogters – het in 1937 na Johannesburg verhuis, waar dr. Verwoerd aangestel is as eerste redakteur van Die Transvaler, wat Transvaalse Nasionaliste opgerig het Afrikaanse mondstuk nadat Die Vaderland genl. J.B.M. Hertzog in 1934 tot in die Verenigde Party gevolg het. Haar man het in 1948 se algemene verkiesing naelskraaps in die kiesafdeling Alberton teen Marais Steyn van die VP verloor, maar nadat hy as senator aangestel is, kon hy wel tot die parlement toetree en so in 1950 minister van naturellesake word. Hy dien eindelik agt jaar in dié amp tot hy adv. Hans Strijdom ná dié se dood in die amp as eerste minister opvolg.
Betsie Verwoerd het haar man op sy reise deur die land vergesel en kon saam met hom die heuglike Republiekwording op 31 Mei 1961 beleef, sowat 13 maande ná die eerste aanslag op sy lewe toe hy in April 1960 geskiet is tydens die Randse Paasskou. Ses jaar later, op 6 September 1966, het sy in die ouderdom van 65 jaar ’n weduwee geword toe dr. Verwoerd in die Volksraad vermoor word. Dr. J.C. Pretorius skryf oor dié donker tyd in Betsie Verwoerd se lewe: "Ná die moord op dr. Verwoerd ... wat vir haar ’n ontsettende skok was, het sy dapperheid aan die dag gelê wat by alle lae van die Suid-Afrikaanse bevolking bewondering afgedwing het. Kalm en bedagsaam het sy gebly, terwyl die hele Suid-Afrika saam met haar gerou het. ’n Voorbeeld het sy aan die volk gestel, waaroor die Cape Times onder meer geskryf het: 'Die stille waardigheid van mev. Betsie Verwoerd was miskien die treffendste van die huldeblyke.'"
Ná haar man se dood
Betsie Verwoerd het ná dr. Verwoerd se dood nog af en toe amptelike pligte vervul. In 1969 het byvoorbeeld ’n borsbeeld van hom voor die stadsbiblioteek in Verwoerdburg onthul. Dis gemaak deur Johan Steynberg, jongste broer van die beeldhouer Coert Steynberg. Verwoerdburg se stadsraad het dit destyds aangekoop en voor die biblioteek in Cantonmentweg geplaas. Nadat dit gevandaliseer is, is dit eers verskuif en later geberg. In 2005 het die Tshwane-stadsraad dit in bruikleen aan die Erfenisstigting gegee, wat dit staangemaak het by die Voortrekkermonument.
Ná haar man se dood het die hoof en personeel van die Volkskool op Parys 'n versoek aan haar gerig om die skool na haar ontslape man te noem. Sy en die onderwysdepartement het toestemming verleen en so het die skool se naam op 22 Februarie 1967 amptelik die H.F. Verwoerd Volkskool geword, later hernoem tot H.F. Verwoerd Primêr.
In 1972 het sy die Gariepdam, wat eers die Hendrik Verwoerddam geheet het ter ere van haar man, amptelik geopen. Dit was deel van die Oranjerivierprojek wat haar man 10 jaar vantevore, op 23 Maart 1962, aangekondig het. Die aanvanklike raming was dat dit R450 miljoen sou kos, maar die eindelike koste was honderdmiljoene meer. Die eerste fase het die Hendrik Verwoerddam tussen Colesberg en Bethulie behels asook die Ovistonnel, wat die dam met die Groot-Visrivier in die Oos-Kaap sou verbind.
In 1991 het sy aangesluit by die Afrikaanse Protestantse Kerk en haar die jaar daarna op Orania gevestig, waarvan haar skoonseun Carel Boshoff die stigter was. Boshoff was van 1954 tot haar dood in 2007 getroud met die Verwoerds se dogter Anna. Betsie Verwoerd het die idee van 'n Afrikanervolkstaat ten volle ondersteun en het dit ook in haar openbare optredes onderskryf.
Ná haar dood is haar huis in Amettisstraat, Orania, in 'n huismuseum omskep en huisves dit die Verwoerd-gedenkversameling wat op 6 September 1996 (presies 30 jaar ná sy dood) in die Kultuurhsitoriese Museum op die dorp geopen is.
Haar verhouding met Nelson Mandela
duimnael|regs|Oudpres. [[Nelson Mandela op besoek aan Betsie Verwoerd op Orania, 1995.]]
duimnael|links|270px|Betsie Verwoerd se grafsteen, [[Orania.]] Oudpres. Nelson Mandela het die simboliese waarde van Orania erken en dié Afrikanernedersetting in 1995 op uitnodiging van Betsie Verwoerd (toe 94) besoek om haar en amptenare daar te ontmoet en sy visie vir die land te verduidelik. Mandela het per helikopter opgedaag en tydens sy ontmoeting met dr. Verwoerd se weduwee sy arm om haar gesit en vir foto's poseer. Sy het aan hom gesê: "Ek vereenselwig my met my mense se wense vir ’n volkstaat, wat ek glo in dié deel van die land ontwikkel kan word." Mandela het geantwoord: "Ek verlang ’n verenigde Suid-Afrika waarin ons kan ophou dink in terme van velkleur."
Volgens prof. Jonathan Jansen, was dit Mandela wat háár vir tee genooi het, maar sy het die uitnodiging van die hand gewys. "Sy het die fout gemaak om te sê, as die president in haar omgewing is, kan hy gerus kom kuier. Tot almal se verbasing het hy so gemaak en ’n driekwartier oor koffie in die bejaarde se geselskap deurgebring ..." Mandela sou agterna sê, Betsie Verwoerd het hom so welkom laat voel "asof ek in Soweto was".
Ná haar dood het Mandela gesê hy het met hartseer kennis geneem van haar afsterwe. Hy het gesê haar "suiwer Afrikaner-gasvryheid" het hom beïndruk toe hy haar in 1995 op Orania besoek het. "Sy en haar man is ’n deel van Suid-Afrika se geskiedenis, selfs al het ons hul beleidsrigtings skerp veroordeel."
Kort ná haar dood het die familie ’n mediaverklaring uitgereik waarin hulle gesê het: "Sy is vreedsaam tuis oorlede in die teenwoordigheid van nabye familielede, sonder dat sy enige pyn verduur het." Sy is om 16:00 op die Saterdag ná haar dood op Orania begrawe, waarna ’n gedenkdiens die volgende dag in Pretoria gehou is. Ten tyde van haar dood was daar sewe kinders, 28 kleinkinders en 27 agterkleinkinders. ’n Laerskool op Randfontein is na haar genoem, maar die naam is later verander na die Laerskool Westgold. 'n Kort straat in Goodwood, Kaapstad, langs die parlementêre dorpie Acaciapark, dra nog haar naam.
Kathie Lee Gifford
Kathie Lee Gifford (gebore 16 Augustus 1953) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The First Wives Club (1996), Adventures of Serial Buddies (2011), en Then Came You.
L. Q. Jones
L. Q. Jones (19 Augustus 1927-9 Julie 2022) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Boy and His Dog (1975), Casino (1995), The Edge (1997), en The Mask of Zorro (1998).
Latium
Latium (Italiaans: Regione Lazio) is 'n historiese landskap en administratiewe streek in Sentraal-Italië. Die grootste stad in Latium is die Italiaanse hoofstad Rome.
Geskiedenis
In die Romeinse tydperk het Latium verwys na die min of meer reghoekige area tussen die Tiber-rivier, die Sabine-gebergte, en die Middelandse See. Die moderne geografie lys die naam nie meer nie, aangesien die konnotasie met antieke Rome verband hou. Voor die aankoms van die Romeine, het verskeie etniese groepe hier gewoon. Sommige van hulle het nie eers Indo-Europese tale gepraat nie. Die Etruskers was die hoofgroep van hierdie mense, gedurende hierdie pre-Romeinse periode. Elke streekstad het sy eie staat gevorm. Indo-Europese stamme het die gebied begin binnedring, onder andere die groep wat vandag as die Latyners bekend staan. Hulle was onmiddellik deur die oorspronklike stamme in posisie van onderdrukking geplaas, wat hulle laat verenig het en teen 338 v.C. het hul stad Rome beheer oor die hele gebied gehad. Na die Maatskaplike Oorlog in 90 v.C. het Rome burgerskap verleen aan al die bewoners van die stede in die gebied.
Dominic Rains
Dominic Rains (gebore 1 Maart 1982) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Taqwacores (2010), A Girl Walks Home Alone at Night (2014), en Burn Country (2016), en in die televisiereeks Agents of S.H.I.E.L.D. (2013).
Rachel Isabella Steyn
Rachel Isabella (Tibbie) Steyn (Philippolis, 5 Maart 1865 – Bloemfontein, 3 Januarie 1955) aan Colin McKenzie Fraser en Isabella Gordon Fraser (née Paterson). Sy was ’n Suid-Afrikaanse vroueleier en eggenote van die laaste president van die Oranje-Vrystaat, Marthinus Theunis Steyn. Hoewel sy van Skotse herkoms was aan sowel moeders- as vaderskant, het sy haar veral vanaf die Anglo-Boereoorlog ten volle vereenselwig met wat sy self as die "Boerevolk" beskryf het en kry dan ook sodoende die eretitel "volksmoeder".
Herkoms
Steyn was die dogter van ds. Colin McKenzie Fraser, leraar van die NG gemeente Philippolis van 1863 tot 1907, en ’n kleindogter van ds. Colin Fraser, tweede leraar van die NG gemeente Beaufort-Wes van 1824 tot 1862. Hy was een van die eerste Skotse predikante wat in die 19de eeu na Suid-Afrika gekom het om die tekort aan leraars in die NG Kerk te verlig en goewerneur lord Charles Somerset se poging aan te help om die Hollandse bevolking te verengels. Haar oom was sir John Fraser, voorsitter van die Vrystaatse Volksraad, verloorder in die Vrystaatse presidentsverkiesing van 1896 waarin M.T. Steyn verkies is, en van Uniewording in 1910 tot 1920 ’n senator vir die Suid-Afrikaanse Party. Tibbie Steyn was aan sowel moeders- as vaderskant van Skotse herkoms en het in die pastorie op Philippolis grootgeword. Haar lewe lank was sy ’n toegewyde Christen.
Opleiding en vroeë lewe
Haar skoolopleiding ontvang sy aan die indertydse Damesinstituut, vandag die Hoërskool Eunice, in Bloemfontein. In 1887 trou sy met M.T. Steyn, destyds ’n jong advokaat. Van 1896 was sy die vrou van die man wat die laaste president van die Oranje-Vrystaat sou word. Volgens M.C.E. van Schoor het sy "besondere grasie verleen aan die waardigheid van haar man se hoë amp. Lewenslank is sy besonder hooggeag deur die hele volk, wat na haar opgesien het as die laaste skakel met die heldhaftige verlede, die simbool van wat die edelste en beste is in die Afrikanervrou."
Tydens die krisisjare in die aanloop tot die Anglo-Boereoorlog was Tibbie Steyn haar man se getroue bystand. Ná die val van Bloemfontein in 1900 het sy voor die Britse troepe gevlug en ondanks swak gesondheid geweier om na Europa te ontsnap. Later is sy teruggestuur na Bloemfontein waar sy as krygsgevangene ’n voorbeeld gestel het van stille moed, geduld en deursettingsvermoë. Ná die Vrede van Vereeniging het sy haar man na Europa vergesel, waar sy hom getrou versorg het tydens sy langdurige siekte. In 1905 keer hulle terug en gaan woon op Onze Rust, hul plaas buite die Vrystaatse hoofstad.
Kinders
Hulle kinders was dr. Colin Steyn, ’n politikus, kabinetsminister en regsgeleerde; Hannah, wat getrou het met Everard Fichardt, advokaat en skrywer; Gladys Steyn, wat in 1922 die eerste vroulike advokaat in Suid-Afrika geword het; Isabella (Tibbie), wat getrou het met dr. N.J. van der Merwe, haar pa se biograaf, en ná sy dood dr. C.F. Visser, en wat ’n senator geword het wat die Vrystaat vir die Nasionale Party verteenwoordig het; en Emeline (Emmie), wat getrou het met dr. J.S. du Toit, ’n vooraanstaande oftalmoloog.
Ná die Oorlog
Ná haar man se dood (28 November 1916) het sy haar toenemend met die strewe van die Afrikaners vereenselwig en op haar eie sagte manier groot invloed uitgeoefen. Uit dankbaarheid vir wat Emily Hobhouse tydens die Anglo-Boereoorlog vir die Boerevolk beteken het, het Steyn die leiding geneem om reëlings te tref vir haar aftrede. Sonder Hobhouse se medewete het Steyn in 1921 die bedrag van £2 300 deur middel van halfkroon-kollektelyste ingesamel. Dit is aan Hobhouse gestuur met die uitdruklike versoek dat sy ’n huisie iewers aan die kus van Cornwall, waar sy so graag wou wees, moes koop. Hobhouse se geldnood was sodanig dat sy selfs sonder die basiese moes klaarkom en dit glad nie sou kon oorweeg om ’n huis te koop nie. In ’n bedankingsbrief in Mei 1921 skryf sy haar eerste gedagte was om geen geskenk te aanvaar nie of om dan die geld aan die een of ander openbare saak te skenk. "Maar nadat ek u brief gelees en nogeens gelees het, het ek besluit om u geskenk te aanvaar in dieselfde eenvoudige en liefdevolle wyse waarop dit aan my gestuur is".
In 1923 wy Steyn haar daaraan toe om geld in te samel vir die sukkelende Duitse volk en uit dankbaarheid hiervoor ken Heidelberg in 1925 ereburgerskap aan haar toe. In 1938 het sy die fakkel aangesteek by die Van Riebeeck-standbeeld in Kaapstad aan die begin van die Simboliese Ossewatrek na Pretoria, waar die hoeksteen van die Voortrekkermonument gelê sou word.
Volgens Van Schoor is die kroon op ’n leeftyd van "waardigheid, selfloosheid, verdraagsaamheid en diens" gespan toe sy in 1948 gekies is om Suid-Afrika te verteenwoordig by die goue jubileum van koningin Wilhelmina van Nederland. Steyn is aan die voet van die Vrouemonument begrawe tydens ’n staatsbegrafnis
Boodskap aan gemeente Beaufort-Wes
Met die viering van die NG gemeente Beaufort-Wes se 125ste bestaansjaar het Tibbie Steyn ’n spesiale boodskap vir die gemeente se gedenkboek geskryf:
296
Die jaar 296 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 96ste jaar van die 3de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Gregor Mendel
Gregor Johann Mendel (20 Julie 1822 - 6 Januarie 1884) was 'n Tsjeggies-Oostenrykse monnik wat in sy vrye tyd geëksperimenteer het met ertjieplante. Gregor Mendel word gereeld die vader van genetika genoem omdat hy met sy ertjie-eksperimente verskeie oorerwingspatrone in die plante opgemerk het wat hy geformuleer het tot die wette van Mendel.
Rachel Isabella Steyn
Boodskap aan gemeente Beaufort-Wes
As kleinkind van ds. Colin Fraser, sr., en in herinnering aan die aangename besoeke van my kinderjare in die groot familiekring daar deurgebring, verheug dit my dat ek ook ’n paar woorde vir die Feesalbum van die gemeente Beaufort-Wes kan skrywe. Wat ’n voorreg om nog steeds terug te mag dink aan die bediening van Gods Woord, wat ons Boerevolk destyds tot sulke treffende feesdae opgeroep het. Ons Boerenasie was groot in sy eenvoud, gasvryheid en godsdiens. Van harte wens ek die gemeente Beaufort-Wes geluk met die viering van sy honderd-vyf-en-twintigste jubileum, en saam met die gemeente hef ek my oë op na die berge vanwaar ons hulp kom. Ons kan nie anders as met beklemde gemoed die tydgees gadeslaan nie. Dit dreig om Gods Woord en godsdiens uit ons volkslewe te verdring. Mag die gelowige gebede ook in hierdie dae kragtig wees, sodat "Hy weer Sy wette in ons verstand sal gee en dit op ons harte sal skrywe".
Onze Rust, 18 Julie 1944
Mando Diao
Mando Diao is 'n Sweedse musiekgroep uit Borlänge, wat egter reeds vir die grootste deel van hul musikale loopbaan in Stockholm gebaseer is. Alhoewel die groep Sweeds van oorsprong is, is hul lirieke uitsluitlik in Engels. Die groep is sedert 1995 aktief, maar het eers in 1999 onder die huidige naam 'n ernstige musikale loopbaan ingeslaan. Die groep se musiek word gekenmerk deur moderne kitaarriwwe en melodieë wat sterk op die styl van die laat sestiger- en vroeë sewentigerjare gebaseer is, asook deur die kenmerkende heesstemme van die twee voorsangers. Hul musiek bevat duidelike invloede uit die moderne indie- en motorhuis-rock-bewegings, asook tot geringer mates uit blues en ruk-en-rol.
Rachel Isabella Steyn
Biografieë
Tibbie Steyn het nie haar eie lewensverhaal neergeskryf nie, maar met die jare het daar al heelwat boeke deels en geheel en al oor haar lewe die lig gesien. Anna de Villiers beskryf in haar Vrouegalery (Nasionale Boekhandel, 1962) die lewe en werk van ’n aantal groot vroue in Suid-Afrika, onder meer Maria van Riebeeck, lady Anne Barnard, Marie Koopmans-De Wet, Olive Schreiner, Emily Hobhouse en Rachel Isabella Steyn, wat sy ook ’n "volksmoeder" noem.
In 1983 verskyn In Liefde En Trou: Die Lewe Van President M.T. Steyn En Mevrou Tibbie Steyn Met ’n Keuse Uit Hulle Korrespondensie deur Karel Schoeman by die uitgewery Human & Rousseau. In 1997 kom ’n baie volledige biografie, ''Tibbie, Rachel Isabella Steyn 1865–1955. Haar lewe was haar boodskap'' deur Elbie Truter aan die beurt. Truter was ook verantwoordelik vir Die lewe van Rachel Isabella Steyn in die Oranje-Vrystaat, 1865–1905 en Rachel Isabella Steyn, 1905–1955.
Mando Diao
Mando Diao se sukses het vinnig verskyn en gegroei: in die Europese laatsomer van 2004 het hulle nog in klein klubs opgetree; teen 2006 tree hulle reeds in stadions op en behartig hulle hoofoptredes by die groot musiekfeeste. Ter gedeeltelike oorsaak hiervan is die groep se voering van geweldig vele musiektoere wat dit vir aanhangers moontlik gemaak het om die groep ten minste al vyf of ses keer by regstreekse optredes gesien te gehad het.
Teen die aanvang van 2009 het die groep hul op hul MySpace-bladsy hul invloede as volg gelys: John Lennon, Muhammad Ali, Pugh Rogerfeldt, Otis Redding, Nina Simone, Chet Baker, Sex Pistols, Diego Maradona, Paul McCartney, Wu-Tang Clan, Tony Montana, Roky Erickson, Bob Dylan, Dolly Parton, Elvis Presley, The Clash, Tupac Shakur, The Kinks, Hound Dog Taylor, The Jam, August Strindberg, George Harrison, The Latin Kings, Édith Piaf, The Four Tops, Oasis, Missy Elliott, Leonard Cohen, John Fogerty, Ringo Starr, Phil Spector, Joy Division, en Marvin Gaye. Die groep is veral gewild in Swede, Duitsland en Japan.
Obeliai
Obeliai is 'n klein stad in Litaue se Rokiškis-distrik. Die omliggende gebied staan as "klein Switserland" bekend, omrede se baie mere en natuurskoon. Die plek beskik oor 'n treinstasie, maar dit het in onbruik verval. Die eerste verwysing na Obeliai strek terug na die 16de eeu.
Mando Diao
Geskiedenis
Die oorspronklike groep, wat Butler geheet het, is in 1995 begin met Björn Dixgård en Daniel Haglund as lede. Groepslede het hulle by die groep aangesluit en dit verlaat, en dit was die groepslede wat in 1999 teenwoordig was wat besluit het om met erns hul betrokkenheid by die groep uit te brei. Björn Dixgård en Gustaf Norén het ses maande lank in 'n somerwoning liedjies gekomponeer. Hul oorspronklike bron van inspirasie was die Beatles, en dit was juis 'n aandlange gesprek oor die Beatles tussen Dixgård en Norén wat laasgenoemde laat besluit het om aanvanklik die groep by te tree. Die twee het hul groep na Mando Diao herdoop. Volgens die groep het hierdie naam geen betekenis nie, en het dit bloot aan lid Dixgård in 'n droom verskyn, waar 'n man hierdie twee woorde aan hom skree. Op hierdie datum het die nuwe groep se besetting as volg daar uitgesien: die twee voorlede het die voorsang en hoof- en ritmiese kitaar behartig, Daniel Haglund op sintetiese klavier, Samuel Giers op tromme, en Carl-Johan Fogelklou op baskitaar. Daniel Haglund het die groep in 2004 verlaat, en sy vakante posisie as sintetiese pianis is deur Mats Björke gevul.
Obeliai
Joe Slovo, 'n voormalige Suid-Afrikaanse politikus en leier van die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party, is in 1926 hier gebore.
Mando Diao
Geskiedenis
Sedert 1999 het die band deur die hele Swede getoer en in klubs en kroeë opgetree, en op hierdie manier het hulle 'n klein aanhangerbasis begin opbou. In 2000 ontdek Tommy Gärdh van MTV (wat ook uit Borlänge kom) die groep, en organiseer hy hulle 'n platekontrak met EMI en neem hy die bestuur van die groep oor.
Obeliai
In Augustus 1941 is al die Joodse inwoners van die dorp en die omliggende dorpe deur die Nazi's in die Antanašė-woud vermoor. Die inwoners moes hulle eie grafte grou, waarna hulle geskiet en toegegooi is. Volgens amptelike verslae van die Duitse weermag is 1 160 Jode, waaronder 112 mans, 627 vroue, en 421 kinders op 25 Augustus 1941 gedood.
Mando Diao
Albums
Ons glo eerlik dat ons plaat beter is as alles van The Who, die Kinks, of die Small Faces. Dit is eintlik 'n meer geslaagde produksie as baie albums van die Beatles en die Stones.
Obeliai
Obeliai ontvang stadsregte in 1957. Die stad se wapen is op 8 Augustus 1993 toegestaan. Geen wapen is voor dit gebruik nie.
Mando Diao
Albums
Mando Diao het reeds vyf vollengteateljeealbums asook vyf EPs vrygestel. Vrygestelde EPs sluit in Motown Blood (2002), Sheepdog (2003), Paralyzed (VSA-weergawe, 2004), Clean Town (Japannese weergawe, 2004), en Paralyzed (2005). Die vollengtealbums heet Bring 'em In (2002), Hurricane Bar (2004), Ode to Ochrasy (2006), Never Seen the Light of Day (2007), en Give Me Fire (2009).
Bring 'em In (2002)
Ons liedjies is ons gode — ons dien hulle alleen.
In September 2002 stel Mando Diao hul debuutalbum Bring 'em In vry, wat deurgaans positiewe kritiek gelok het en wat, soos hul eerste enkelspeler Sheepdog, 'n groot nasionale sukses was. Treffende kitaarriwwe, melodieë in die styl van die 1960's en 1970's, en die kenmerkende stemme van die twee voorsangers het musiekaanhangers begeester. Die opneemtegniek van die voorsang is eenders aan dié van The Strokes
In samehang met die groep se kommersiële deurbraak met Bring 'em In, het hulle met ander plaaslike groepe soos The Hellacopters en Kent op musiektoere deur Swede en die Skandinawiese buiteland gegaan. In 2003 gebruik die selfoonoperateur E-Plus die liedjie "Lady" in een van hul advertensies, wat tot die internasionale deurbraak van die groep in daardie jaar bygedra het. In 2004 is Bring 'em In as gevolg van gewildheid ook in Duitsland vrygestel.
Hurricane Bar (2005)
Mando Diao het veral bekendheid in Duitsland verwerf, en hul tweede ateljeealbum, getiteld Hurricane Bar, 22 September 2004 in Swede en op 24 Januarie 2005 in Duitsland vrygestel is, het spoedig op die Top-30-albumranglys van Duitsland verskyn. As gevolg van hierdie sukses het die groep in 2004 - 2005 'n musiektoer deur Duitsland gevoer, waar hulle by verskeie musiekfeeste opgetree het, insluitende by: Hurricane, Southside, Rock am Ring, Rock im Park, MTV Campus Invasion, Taubertal Openair, en die Eins Live Königstreffen.
Gelukspruit
Die Gelukspruit is 'n klein sytak van die Renosterrivier in die noorde van die Vrystaat in Suid-Afrika.
Mando Diao
Hurricane Bar (2005)
Die album voer die ruk-en-rol-styl van Bring 'em In voort, hierdie keer met 'n meer volwasse stemming. In vergelyking is Hurricane Bar met sy egaliger kitaarriwwe minder energiek as Bring 'em In. Die boodskap van Hurricane Bar word minder direk as dié van sy voorganger oorgedra; lirieke behou hulle en, begelei deur die minder verrukte kitaarmelodieë, word dit deurgaans ontbloot, met minder herhaling.
Die plaat word in die motorhuis-rock-genre geklassifiseer en is deur Mute Records uitgegee. Die album het 'n gradering van drie-en-'n-half sterre van Allmusic ontvang en Rolling Stone gee dit drie sterre.
Ode to Ochrasy (2006)
Die tweede snit op die album, "Killer Kaczynski", bevat blaasinstrumentondersteuning van die Sweedse jazzkunstenaars Goran Kajfes en Per "Ruskträsk" Johansson.
Never Seen the Light of Day (2007)
Die vierde ateljeealbum is Never Seen the Light of Day getiteld en het op 26 Oktober 2007 op die rakke verskyn. Alhoewel die groep in die vorige twee albums hul styl aangepas het, het hulle kritici verras met die drastiese stylverandering in Never Seen the Light of Day. Akoestiese kitare verplaas in hierdie album die voorhene dominering van die elektriese kitaar, en bykans alle snitte word deur 'n viool begelei. Die veranderinge sorg vir 'n sagter klank en trek in twyfel die groep se tradisionele definisie as 'n ruk-en-rol-groep. Ten spyte van hierdie beduidende genrewisseling, het die groep ander kenmerkende elemente behou, soos byvoorbeeld die karaktervolle stem van Björn Dixgårds. Die tweestemmige koorgedeeltes op "Misty Mountains" herinner ook sterk aan die groep se musiekstyl op die vorige albums.
Die eerste snit op die album, wat "If I Don't Live Today, Then I Might Be Here Tomorrow" heet, is slegs twee minute lank en word deur 'n deurdurende viool- en kitaarmelodie ingelei. Die gees van die album bou voort op die styl van die tweede en albumgetitelde snit, wat met die groep se moderne kitaar- en melodieë en Dixgård se kenmerkende stem voorgestel word. Anders as in vorige albums kom "la la"-kore meer voor, en word veral in die snit "Gold" waargeneem. "One Blood" begin met die dramatiese stemming van 'n rillerrolprent, en eindig met die woedende geskreeu van die voorsangers — 'n kenmerkende eienskap van die tradisionele Mando Diao. Ter afsluiting verskyn die akoestiese snit "Dalarna", waarin 'n sagte vrouestem "la da da dum dej dum dej" in verskillende tone sing, en wat met bykans agt minute ongewoon langdurig is.
Give me Fire (2009)
Give Me Fire is die vyfde ateljeealbum en is op 13 Februarie 2009 vrygestel. Die album is deur Salla Salazar van die hiphopgroep The Latin Kings, en sy broer Masse, geproduseer. Die album bevat danselemente met 'n sterke fokus op tromme, bas en perkussie. Die finale meng van die album is in Los Angeles voltooi. Die album het die nommer-een-plek op die Switserse, Oostenrykse en Duitse albumtrefferlyste behaal, terwyl dit nommer-twee in Swede bereik het, na Bruce Springsteen se Working on a Dream. Die eerste enkelspeler, getiteld Dance With Somebody, is op 9 Januarie 2009 vrygestel.
Down in the Past (2006)
Mando Diao se eerste musiek-DVD is in 2006 onder die titel Down in the Past vrygestel. Die DVD dokumenteer die tyd sedert die ontstaan van die groep en hul aktiwiteite tot 2006. Hierdie dokumentêr, deur regisseur Håkan Schüler saamgestel, word begelei deur talryke skaarse videoknipsels van regstreekse uitvoerings, musiektoere, konserte, onderhoude, opnames agter die skerms, asook deur musiekvideo's van elf vrygestelde snitte.
Die DVD se beeld is in volbeeld (met 'n verhouding van 4:3) en die klankformaat is Dolby Digital 5.1. Die voertaal is deurgaans Engels, met Duitse ondertitels. Die DVD loop vir 124 minute, en het 'n ouderdomsbeperking van ses jare.
Lin Tucci
Lin Tucci (gebore 8 Februarie 1960) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Showgirls (1995), Brooklyn Rules (2007), en Alto (2015), en in die televisiereeks Orange Is the New Black (2013).
Liguriërs
Sedert 700 v.C. word die Liguriërs ingevolge die uitbreiding van Keltiese stamme in Europa teruggedring na die gebied van die huidige Ligurië. In sommige gebiede soos die Rhônevallei vermeng hulle met Keltiese stamme. Nadat die Liguriërs aanvanklik net militêre diens in die Romeinse leër doen, veral as bekwame ruiters, kom hulle gebied sedert 238 v.C. onder Romeinse heerskappy.
Albingaunum (Album Ingaununm, die huidige Albenga), wat deur die Liguriese stam van die Ingauni bewoon is, behoort tot die belangrikste Liguriese stede van die antieke tydperk.
John Hemmingham
John Hemmingham is 'n Engelse sokkeradministrateur en is tans die kommersiële bestuurder van Sheffield Wednesday Ladies. Hy was vantevore die uitvoerende hoof van Mansfield Town FC. Hy is ook bekend as die leier en die trompetspeler van die orkes, "Pukka Pies England Band", die amptelike ondersteuners-orkes van die Engelse nasionale sokkerspan.
Rooivlerksanger
Die Rooivlerksanger (Heliolais erythropterus) is 'n gelokaliseerde algemene standvoël in lang gras in miombo-boomveld en woudrand. Die voël is 14 cm groot en weeg 12 gram. In Engels staan die voël bekend as die Red-winged Warbler.
J-five
J-five/Johnny five (gebore 1982) is 'n Amerikaanse sanger (rapper en rock sanger in die Amerikaanse musiekgroep Dusty white).
Robbiespas
Robbiespas is 'n bergpas in Namibië op die D3705-pad ongeveer 50 km noord van Sesfontein en net noord van Otjikondavirongo in die rigting van Kaoko Otavo in Kaokoland.
Leucandra spinosa
Leucandra spinosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1940 deur Hozawa.
Centaurus-sterrestelselswerm
Die Centaurus-sterrestelselswerm of (Abell 3526) is ’n sterrestelselswerm sowat 170,9 miljoen ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Sentour. Die helderste lid van die swerm is die elliptiese sterrestelsel NGC 4696. Centaurus is saam met die IC4329- en die Hydra-swerm deel van die Hydra-Centaurus-superswerm.
Die swerm bestaan uit twee subgroepe met verskillende snelhede. Cen 30 is die hoofsubgroep en bevat die sterrestelsel NGC 4696. Cen 45 beweeg teen 1 500 km/s relatief tot Cen 30 – daar word geglo dit is besig om met die hoofswerm saam te smelt.
298
Die jaar 298 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 98ste jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
2004 Duitse Grand Prix
Die 2004 Formule Een Duitse Grand Prix het op 25 Julie 2004 op die Hockenheim-renbaan in Duitsland plaasgevind. Dit was die twaalfde wedren van die kampioenskapseisoen.
Papkuil
Papkuil (Typha capensis) is 'n plant wat tot 2 m hoog word. Die plant het lang vlesige blare en daar groei are aan die stingels se punte. Geel manlike blomme kom voor op die boonste gedeelte van die bloeias en fluweelagtige, bruin vroulike blomme onder die geel blomme. Die manlike blomme val af na bestuiwing.
Ritesh Rajan
Ritesh Rajan is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Happening (2008), The Last Airbender (2010), en The Jungle Book (2016), en in die televisiereeks Stitchers (2015).
Papkuil
Habitat
Die plant kom voor in waterweë, riviermondingstrande en soutmoerasse. Die blare word tradisioneel gebruik om matte en mandjies te weef. Dit word ook gebruik om dakke mee te dek.
Maria Tucci
Maria Tucci (gebore 19 Junie 1941) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Daniel (1983) en To Die For (1995), en in die televisiereekse Law & Order (1990) en The Slap (2015).
Hessebronspruit
Die Hessebronspruit is 'n klein sytak van die Renosterrivier in die noorde van die Vrystaat in Suid-Afrika.
299
Die jaar 299 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 99ste jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Kuisebpas
Die Kuisebpas is 'n bergpas op die C14-pad tussen Walvisbaai en Solitaire in Namibië. Met 'n maksimum helling van 1:9 gaan die pad deur die vallei van die Kuisebrivier. Die boek Vlug in die Namib speel in hierdie kloof af. Die pas lê net noord van die Gaubpas.
Swartbandlangstertjie
Die Swartbandlangstertjie (Prinia flavicans) is 'n algemene standvoël in dorre bossieveld, savanne, plantasies en tuine. Die voël is 14 cm groot en weeg 9 gram. In Engels staan die voël bekend as die Black-chested Prinia.
Leucandra spissa
Leucandra spissa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1909 deur Urban.
Andrew Thompson
Andrew Thompson was 'n Afrikaanse akteur wat bekend was vir sy rolle as Theunis van Rooyen in Molly en Wors, J.P. Venter in kykNET se Hart van staal. Hy het ook die rol van Fanie 'Skêr' Vorster in die fliek Bakgat! vertolk.
Thompson voltooi sy hoërskoolloopbaan aan die Hoërskool Linden (waar hy in 2004 gematrikuleer het). Hy woon vir sewe jaar dramaklasse by Louise van Niekerk by. In 2006 studeer hy B.A. Drama by die Tshwane-Universiteit van Tegnologie.
Sandveld
Die Sandveld is 'n streek in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Die streek is 'n smal area tussen die Swartland en die Weskus; vanaf Hopefield in die suide tot by Lutzville in die noorde. Die Sandveld is yl bevolk. Die sanderige grond bevestig dat die hele area eens op 'n tyd onder see was. Die ekonomie van die streek is hoofsaaklik op landbou gegrond; skaapboerdery en die kweek van graan en groente. Die Bergrivier vloei deur die Sandveld.
Nedersettings
Dorpe in die Sandveld is:
Melissa Gilbert
Melissa Gilbert (8 Mei, 1964 -) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Little House on the Prairie (1974).
Robert Earl Jones
Robert Earl Jones (3 Februarie 1910 – 7 September 2006) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Sting (1973), Sleepaway Camp (1983), Trading Places (1983), en Witness (1985).
Melkbosstrand
Melkbosstrand (of Melkbos, soos algemeen bekend) is 'n kusdorp en strand met ongeveer 12 000 inwoners, wat op die weskus van Suid-Afrika, 35 km vanaf Kaapstad geleë is.
Die dorp is vernoem na die melkbos (Euphorbiaceae) wat op die nabygeleë duine groei. Die stingels van die melkbos bevat 'n melkerige taai sap. Die dorp en sy 7 km wit sandstrand is aan die Atlantiese kus geleë. Die strand is veral gewild onder branderplankryers. Die SAFE (South Africa-Far East) en SAT-3/WASC (South Atlantic/West Africa) ondersese optiese vesel kabels kom hier aan land.
Melkbosstrand is deel van die Stad Kaapstad en is naby Bloubergstrand en Atlantis geleë.
Suidelike stompkoppie
Die Suidelike stompkoppie (Petrocephalus wesselsi) is 'n varswatervis wat in die Limpopo-, Komati- en Pongolarivier-stelsels voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Southern churchill.
Voorkoms
Die vis is silwer of grys en word tot 115 mm lank. Die dorsale vin is redelik ver agter op die lyf en kleiner as die anale vin terwyl die stertvin gevurk is met ronde punte. Die kop is rond en glad met 'n klein mond.
Leerbaadjie
'n Leerbaadjie is 'n baadjie wat gewoonlik oor ander klere of kledingstukke gedra word en bestaan ​​uit die gelooide vel van verskillende diere. Die leermateriaal is tipies swart of gekleur in verskillende bruin skakerings, maar 'n wye verskeidenheid kleure is moontlik. leer baadjies kan vir baie doeleindes ontwerp word, en sekere style word geassosieer met subkulture soos ghries, rooi nekke, cowboys, motorfietsryers, militêre vliegtuie, gangsters, polisie, geheime agente en musiek-subkulture (punks, goths, metalheads, rivetheads). wat die kledingstuk om beskermende of moderedes gedra het en soms 'n potensieel intimiderende voorkoms skep.
Die meeste moderne leerbaadjies word in Pakistan, Indië, Kanada, Meksiko en die Verenigde State gemaak met behulp van oorblyfsels van die vleisbedryf. Stowwe wat leer soos poliuretaan of PVC simuleer, word gebruik as alternatiewe vir outentieke diereleer, afhangende van die behoeftes van die draer, byvoorbeeld diegene wat 'n veganistiese leefstyl het, of om ekonomiese redes, aangesien sintetiese vesels geneig is om goedkoper te wees as egte leer.
Geskiedenis
In die vroeë 1900's het vlieëniers en militêre personeel bruin leerbaadjies gedra. Een van die eerste moderne leerbaadjies van die tipe A1 is in 1925 deur Chapal vervaardig. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die klere bekend gestaan ​​as 'bomwerperjasse' en is hulle sterk geïsoleer en gewaardeer vir hul warmte. Die baadjie was dikwels deel van 'n eenvormige ensemble wat ontwerp is om bomvlieëniers teen uiterste klimaat op groot hoogtes te beskerm, en bevat dikwels skaapvel, met die ongeskonde wol aan die binnekant wat dien as hittebron.
Russiese Bolsjewiste het meestal leerbaadjies gedra wat 'n kwasi-uniform geword het vir kommissarisse tydens die Russiese Burgeroorlog en later vir Cheka-lede.
Rou materiaal
Bokvel, suede, lamsvel, skaapvel en beesvel is die velle wat die meeste gebruik word om leerbaadjies te maak. Sodra die vel van die dier in die vleisverwerkingsaanleg verwyder word, word dit afgekoel, gesout of in pekelwater gepak. Dit word dan na die looiery gestuur waar die velle 'n reeks prosesse ondergaan om die velle te bewaar en te versag. Naaldwerkmateriaal soos draad, voering, naatlint, knope, persknoppies en ritssluiters word gewoonlik by eksterne verskaffers aangekoop en in die klerefabriek geberg.
As veiligheidstoerusting
Daar is 'n belangrike verskil tussen leerbaadjies wat vir mode gemaak word en dié wat gedra word vir beskerming, soos motorfiets persoonlike beskermende toerusting. leerbaadjies wat vir beskermingsdoeleindes ontwikkel is, is veiligheids toerusting, swaarder, dikker en soms selfs gepantserd. Daarom is dit 'n praktiese kledingstuk, ongeag die simboliek wat die populêre kultuur daaraan heg. 'n Leerbaadjie wat hoofsaaklik vir modedoeleindes ontwerp is, bied nie baie beskerming in 'n motorfietsongeluk nie as gevolg van die swak konstruksie van die baadjie. Motorfietsbaadjies het dikwels groter ritse, weerbestande sakke en sluitings, hoër krae, en is langer aan die agterkant as aan die voorkant om die ryer se niere teen die koue te beskerm terwyl hy vorentoe oor die motorfiets leun.
Claremont, Kaapstad
Claremont is 'n gesogte suidelike voorstad van Kaapstad en word onder meer begrens deur Rondebosch, Nuweland en Kenilworth.
Claremont was die tuiste van die 19de-eeuse astronoom, sir John Herschel, na wie die bekende privaatmeisieskool Herschel-skool genoem is.
Wapen
Claremont het van 1886 tot 1913 sy eie munisipaliteit gehad. Die munisipale wapen was: In rooi, 'n vroulike figuur wat Hoop voorstel, wat met haar regterarm teen 'n rots leun en 'n anker met haar linkerhand vashou, vergesel van drie goue ringe. Die helmteken was 'n voorstelling van die Herschel-gedenknaald; die skildhouers was 'n wildebees en 'n gemsbok; en die wapenspreuk was Vestigia nulla retrorsum.
Charles Gounod
Charles Gounod (1818-1893) was een van 'n groep Franse komponiste wat in die laaste deel van die 19e eeu die tradisie van die Franse opera bewaar en ontwikkel het. Gounod is op 17 Junie 1818 in Parys gebore en het sy vroeë musiekopleiding van sy moeder ontvang.
Na hy 'n graad in die filosofie behaal het, het hy in die musiek onder Reicha, Halévy en Lesueur gestudeer. Nadat hy die Prix de Rome vir musiek verower het, het hy drie jaar in Rome gebly, die musiek van Palestrina bestudeer, Wenen en verskeie Duitse stede besoek en ook in Leipzig met Mendelssohn kennis gemaak. Na teologiese studie het Gounod hom tot die operaverhoog gewend, en hoewel Berlioz van 1851 al gunstige resensies oor sy vroeë pogings gelewer het, het die gehore betreklik onbegeester gebly.
Reeds in 1852 het hy begin werk aan sy meesterstuk, Faust, gegrond op Goethe se onsterflike drama. Hoewel Gounod ander geslaagde operas gekomponeer het, soos Mireille (1864) en Roméo et Juliette (1867). is dit Faust wat hom beroemd gemaak het en al sy ander werke oorskadu. Die kenmerkende eienskap van Gounod se musiek is die rykdom van pragtige melodieë.
Hoewel sy operas dikwels sentimenteel en selfs naïef is, het hy oorspronklik en vindingryk vir die stem en die orkes gekomponeer. In 1888 is hy 'n Grootoffisier van die Legioen van Eer gemaak. Hy is in 1893 in Saint Cloud, naby Parys, oorlede.
Sevilla
Sevilla (Spaans: [seˈβiʎa], ) is 'n stad in Suid-Spanje en die hoofstad van die Outonome Gewes Andalusië en die Provinsie Sevilla. Sevilla is aan die oewers van die bevaarbare Guadalquivirrivier in 'n uitgestrekte en vrugbare vlakte geleë. Die stad is volgens 'n antieke legende deur die Griekse held Herakles gestig.
Vandag is Sevilla die vierde grootste stad in Spanje en 'n beduidende nywerheids- en handelstad asook 'n gewilde toeristebestemming. Die stadshorison word deur talle historiese torings oorheers. Die oorspronklike stadsentrum is aan die oostelike oewer van die Guadalquivir geleë, terwyl die groot voorstad Triana aan die linkeroewer ontstaan het.
Aangesien Andalusië sowat agt eeue lank onder Moorse heerskappy gestaan het, toon Sevilla se boukuns veral hulle argitektoniese invloede. Die stad was egter al voor die Moorse verowering 'n beduidende kulturele sentrum. Die warm klimaat en die vrugbare land het Fenisiërs, Kartagers en Romeine na die gebied gelok. Twee Romeinse keisers, Trajanus en Hadrianus, was boorlinge van hierdie streek. Later het Christophorus Columbus vanuit 'n nabygeleë seehawe sy ontdekkingsreis begin waartydens hy onbewustelik die Nuwe Wêreld sou ontdek.
Op kulturele gebied word Sevilla vandag met die legendariese vroueheld "Don Juan", Prosper Merimée se opera Carmen (die naamgewende hoofkarakter is 'n werker in Sevilla se ou tabakfabriek wat intussen tot 'n universiteit omskep is), stiergevegte en die beroemde flamenco-dans vereenselwig. Dit was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1982.
Kanferbos
Die kanferbos (Tarchonanthus camphoratus) is 'n boom wat voorkom aan die kuslyn van Suid-Afrika. Die boom staan ook bekend as die vaalbos of smalblaarkanferbos.
Kenmerke
Dit word tussen 2 – 9 m groot. Die boom se bas is lig van kleur met diep groewe in die lengte. Die blare is leeragtig met 'n dowwe grysgroen aan die bokant en bleekgrys aan die onderkant. Indien die blare gekneus word gee dit 'n kanfergeur af. Die blomme en sade is oortrek met wit hare.
Habitat
Die boom groei in duine, woudrande tot op hoë hoogtes. Die hout is swaar en word gebruik vir die maak van musiekinstrumente en meubels.
Mons (dubbelsinnigheid)
Mons kan verwys na (1) nedersettings in Franssprekende lande, (2) die Latynse woord vir "berg" en (3) in die eksogeologie, na bergpieke en ander buite-aardse formasies.
Cornelis Jacob van de Graaff
Cornelis Jacob van de Graaff (* 30 November 1734 – † 21 April 1812) was een van die latere Hollandse goewerneurs van die Kaap.
Hy is in 1784 tot goewerneur van die Kaap die Goeie Hoop benoem en kom die volgende jaar op 5 Januarie in die Kaap aan. In September 1787 stel hy 'n verslag op oor die verdediging van die Kaap: "Memorie Concerneerde het Defensieweesen aan de 'Caap de Goede Hoop' door C.J. van de Graaff by het opperbestuur in Nederland ingediend."
In 1788 vertoef 'n kommissie, deur die State-Generaal na die oorsese gebiede uitgestuur, aan die Kaap. Sy verslag, gedagteken 25 September 1789, word in die Rijksargief in Nederland bewaar. Die Here XVII van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie het bevind dat Van de Graaff dikwels sy bevoegdhede oorskry het en dat die kolonie op geldelike gebied veral in 'n benarde posisie verkeer het.
Hy is in 1794 aangestel as generaal-majoor van die Geniediens en vlug die volgende jaar na Duitsland, waar hy in 1812 sterf.
Document Object Model
Die Document Object Model (DOM) is 'n programeringspesifikasie wat deur die World Wide Web Consortium (W3C) ontwikkel is.
Dit stel die programeerder in staat om HTML- en XML-dokumente te hanteer op 'n objekgeoriënteerde wyse, tans is hierdie opmerktale, slegs staties, net 'n uitleg van data en visuele strukture binne 'n bladsy.
DOM bied 'n dinamies en wyer spektrum van beheer oor hierdie strukture - elke voorwerp het 'n stel instruksies en aksies wat gekoppel word aan dit.
Die DOM bied twee spesifikasies: DOM Core, wat ondersteuning bied vir XML en as basis dien vir die tweede spesifikasie, DOM HTML wat dien as uitbreiding tot HTML dokumente.
Kwark
Kwarke en antikwarke is die enigste elementêre deeltjies wat deur al vier fundamentele wisselwerkings op mekaar inwerk. Nog ’n belangrike eienskap van kwarke word inperking genoem, waarvolgens individuele kwarke nooit op hul eie in die natuur waargeneem kan word nie omdat hulle altyd in saamgestelde deeltjies genaamd hadrone (soos protone en neutrone) ingeperk is; ’n uitsondering is die bokwark, wat verval deur die swak wisselwerking voor ’n gebonde toestand kan vorm.
Soorte
Daar is ses soorte kwarke: vir elke generasie van elementêre deeltjies ’n paar. Die drie pare word aangedui deur die name op en af; sjarme en vreemd; bo en onder. Die eerste een van ’n paar het ’n elektriese lading van +2⁄3 en die tweede een ’n lading van -1⁄3. Elke antikwark het die teenoorgestelde lading as sy ooreenstemmende kwark. Kwarke het ’n spin van ±1⁄2 en is dus fermione.
Voorkoms
Alledaagse, normale materie word opgebou uit die ligste kwarke, op en af. Die volgende kwarke, sjarme en vreemd, kom ook voor in deeltjies uit kosmiese straling. Die bo- en onderkwarke kom slegs in uiterste toestande voor: in deeltjieversnellers en by die Oerknal. Hulle het veel meer energie (is "swaarder") as die op en af.
Kwarke word bymekaargehou deur gluone (van die Engelse woord glue). Daar word aangeneem dat die aantrekkingskrag tussen kwarke groter word namate die afstand groter word.
In die kwarkteorie is daar ook deeltjies wat uit byvoorbeeld drie opkwarke bestaan. Omdat kwarke fermione is, is dit teenstrydig met die uitsluitingsbeginsel van Pauli (daar kan nie drie fermione in dieselfde toestand bestaan nie). Om dit te omseil is die begrip kleur ingestel – dit het egter niks met ware kleur te doen nie. Die drie kleure is rooi, groen en blou. Antikwarke het ’n anti-kleurlading (anti-rooi, anti-groen en anti-blou). Gluone kan kleur "vervoer", waardeur hulle die eienskap van ’n kwark kan verander.
Deeltjies wat uit kwarke opgebou is, moet kleurneutraal wees. So is die drie kleure rooi, groen en blou saam wit (kleurneutraal); ’n kleur en sy ooreenstemmende anti-kleur is ook kleurneutraal. Dit dui daarop dat ’n kwark nooit op sy eie kan bestaan nie; ’n enkele kwark kan nooit kleurneutraal wees nie. Die kleurteorie is bloot teoreties en is nooit waargeneem nie (alle waarneembare deeltjies is immers kleurneutraal).
Eienskappe
Hieronder is ’n tabel met al die bekende kwarke. Hul lading het die lading van ’n elektron (e) as eenheid. Daar moet in gedagte gehou word dat daar drie variante van elke kwark voorkom (die drie kleure) en dat elke kwark ’n antideeltjie het. Daar is dus altesaam 18 kwarke en 18 antikwarke.
Toulon
Toulon (Oksitaans: Tolon, Italiaans: Tolone) is die prefektuur (hoofstad) van die Franse département Var met 'n oppervlak van 42,84 vierkante kilometer en 'n bevolking van 169 634 in 2016. Die metropolitaanse gebied (Frans: aire urbaine) van Toulon het 'n bevolking van meer as 'n halfmiljoen. Die stad aan die oostelike ent van die Golf van Lion lê halfpad tussen Marseille in die weste en Saint-Tropez in die ooste. Dit is Frankryk se belangrikste vlootbasis langs die Middellandse See.
Geografie
Die inham van Toulon, wat deur die kaap en skiereiland van Saint-Mandrier-sur-Mer van die Middellandse See geskei word, word as een van die mooiste in Europa beskou. Hier lê die hawens van Saint-Mandrier-sur-Mer en La Seyne-sur-Mer, asook die handelshawe en vlootbasis van Toulon.
Geskiedenis
Toulon was in die antieke tydperk oorspronklik 'n Liguriese nedersetting, wat in die Romeinse tyd as Telo Martius bekend gestaan het.
Ná die inlywing van Provence by Frankryk is Toulon tydens die heerskappy van koning Karel VIII tot 'n belangrike skeepswerf en basis van die Franse vloot uitgebou. Die Toulon-hawe was tydens die Ancien régime en die 19de eeu die uitgangspunt van die meeste militêre ekspedisies na Afrika.