cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Palazzo Vecchio
Sala dei Gigli
Na 'n omvattende restourasie het die (oorspronklike) standbeeld deur Donatello getiteld Judith en Holofernes in 1988 'n prominente plek in hierdie kamer gekry. 'n Deur in die oostelike muur lei na die Stanza della Guardaroba (Saal van Geografiese Kaarte). Hierdie deur word omring deur twee donker marmerpilare wat oorspronklik van 'n Romeinse tempel afkomstig is.
Stanza delle Mappe geografiche o Stanza della Guardaroba
Die Saal van Geografiese Kaarte deur Guardaroba was 'n ambisieuse vertrek wat die toe-bekende wêreld van die 16de eeu moes verteenwoordig deur die uitstal van 'n groot versameling artefakte en muurskilderye van kartografie met betrekking tot wetenskaplike tydinstrumente en sterrekunde. Om verskillende redes is dit nie voltooi nie, maar die verhale van Giorgio Vasari, die ontwerper van die kamer, bevat 'n uiteensetting van die voorgestelde doel en visualisering van die ruimte. Die Guardaroba is in opdrag van Cosimo I de 'Medici, groothertog van Toskane, tydens die groot heropbouing van die binnekant van die Palazzo van stapel gestuur. Die konstruksie van die guardaroba het in 1563 begin.
Die idee agter die guardaroba is soortgelyk aan die van die laat-Middeleeuse studioli, wat 'n klein private spasie vir studiedoeleindes is, en wat kosbare versamelde artefakte bevat. Baie hofhoudings het soortgelyke ruimtes as die guardaroba, maar tog is die guardaroba van Palazzo della Signoria een van die vroegste voorbeelde wat kartografie in sy dekoratiewe elemente geïntegreer het.
Guardaroba word bes moontlik vertaal as 'n soort opbergruimte, of 'klerekas'. Die doel daarvan was om 'n versameling te huisves; 'n vroeë wunderkammer (Duits) of wonderkamer. Klaarblyklik het versamelings van artefakte en kosbare voorwerpe voor die Renaissance bestaan, maar dit was eers tydens die Renaissance dat daar konsekwent versamelings verskyn het wat bewaar en geïnterpreteer is, wat bekend staan as wunderkammen. Vasari se relaas van die program vir die guardaroba maak melding van Cosimo I se instruksies om ruimte te skep vir sommige van die kosbaarder artikels in die Medici versameling. Hy het Vasari ook opdrag gegee om die ruimte te ontwerp sodat dit geskik is vir besoekers; dit sou uiteindelik 'n semi-openbare galeryruimte word.
Die timmerman Dionigi di Matteo Nigetti (aktief in Florence van 1565-79) het die fyn vervaardigde en gekerfde okkerneut-kaste en plafonpanele gebou wat vandag nog in die kamer gevind kan word. Elkeen van die deure moes versier word met 'n bygewerkte kaart van 'n spesifieke streek. Vasari het die muurskilderye, genoem die Tabelle van Ptolemeus, (vir Claudius Ptolemaeus (AD g.127-d.145) ) noemenswaardige bydraes tot die geskiedenis en vooruitgang van kartografie genoem. Die verantwoordelikheid om die Tabelle van Ptolemeus te skilder is aan die befaamde kosmograaf Egnazio Danti toevertrou, wat later verantwoordelik was vir die kaarte in die Vatikaanse Galleria, Die Galery van Kaarte. Elke muurskildery, waarvan daar altesaam 57 sou wees, is direk in die kasdeure ingeverf; 53 van hierdie muurskilderye bly vandag oor. Die streke wat op die kaart uitgebeeld word sou ooreenstem met 'n versameling voorwerpe en artefakte in die kabinet. Die kartografiese muurskilderye was regoor die kasdeure in twee horisontale rye wat die twee halfronde voorstel gerangskik, en het die grootste deel van die omtrek van die kamer ingeneem, welke slegs by die deur en venster onderbreek is. 'n Uitleg van kaarte wat op hierdie manier uitgelê is het weldra bekend geword as 'n 'kaartsiklus'. Die guardaroba was een van die meer ongewone projekte wat deur Cosimo I aangevra is, en daarom het Vasari bondig geskryf oor die program en die vordering daarvan, soos vervat in sy Lewens van die uitmuntendste Italiaanse argitekte, skilders en beeldhouers, van Cimabue tot ons tyd.
Osvaldo Moles
Osvaldo Moles (14 Maart 1913 in Santos – 14 Mei 1967 in São Paulo) was 'n Brasiliaanse radio-gasheer en betaalde woordvoerder, essayis, toneelskrywer, joernalis, wat 'n beslissende invloed op die ontwikkeling van moderne Brasiliaanse  musiek uitgeoefen het. Hy het nasionale bekendheid verwerf met sy samba liedjies, geskryf saam met Adoniran Barbosa, byvoorbeeld Tiro ao Alvaro en Joga a chave.
Palazzo Vecchio
Stanza delle Mappe geografiche o Stanza della Guardaroba
Hoe seldsamer 'n item, hoe aantrekliker was dit vir die versamelaar en die versameling. Voorwerpe uit die Amerikas of Nuwe Wêreld was in hierdie tyd veral waardevol, omdat die Italianers nie toegelaat is om daarheen te reis sonder toestemming van Spanje of Portugal nie. In pleks daarvan het hulle hierdie gebied middellik en mildelik by wyse van voorwerpe verken. Die Medici het 'n beduidende versameling artefakte uit die Amerikas besit.
Osvaldo Moles
Biografie
Hy is in Santos gebore in 1913, en sy voorvaders was Italiaanse immigrante. Hy het die moderniste ontmoet en sy joernalistieke loopbaan by die Diário Nacional begin.
Kindermonument
Die Kindermonument is ‘n gedenkteken in Bloemfontein ter ere van Afrikaner-jeughelde en is op 1 Oktober 1959 deur dr. H.F. Verwoerd onthul.
Palazzo Vecchio
Stanza delle Mappe geografiche o Stanza della Guardaroba
Vasari was van voorneme dat die wêreldse voorstelling in die guardaroba gesien moet word in verhouding tot die groter kosmos, voorgestel deur 'n hemelsfeer in die middel van die kamer en geverfde konstellasies op die plafon. Hy het ook wonderlike visioene gehad oor twee groot aardbolle, te wete 'n aardse en hemelse een, wat versteek sou wees agter 'n valse plafon wat op indrukwekkende wyse met 'n katrolstelsel in die kamer af laat sak sou kon word. Die kamer moes ook 'n eksemplaar van die klok uit 1484, wat deur Lorenzo della Volpaia vir Lorenzo de Medici gemaak is, vertoon. 'n Antonio Santucci (geb.? D.1613) sfeer wat nou by die Museo Galileo (Museum van die Geskiedenis van Wetenskap te Florence) gehuisves word, word ook in die guardaroba vertoon saam met 'n tweede, vroeëre sfeer wat nou verlore is. Dit is die verwantskappe tussen hierdie voorwerpe en kaarte en die konteks waarin hulle vertoon word wat beoogde simboliese gebare voortbring; die klok, in verhouding tot die kaarte, wat op hul beurt in verhouding tot die hemelse uitbeeldings staan, was 'n poging om 'n effek van inherente kennis oor alle ruimte en tyd te bewerkstellig, en in die geval van die guardaroba moes Cosimo I de Medici gesien word as die besitter van hierdie kennis, wat 'n kragtige narratief van sy mag moes genereer. 'n Digitale rekonstruksie van die kamer, soos deur Giorgio Vasari ontwerp en beskryf, kan hier gevind word.
Ou Kanselary
Hierdie kamer was Machiavelli se kantoor toe hy sekretaris van die Republiek was. Sy polichroom borsbeeld in terracotta en sy portret is deur Santi di Tito; die twee items is waarskynlik op sy sterfmasker gebaseer. In die middel van die kamer, op die voetstuk, is die beroemde Gevlerkte Seun met 'n Dolfyn van Verrocchio, wat na die kamer gebring is vanaf die Eerste Binnehof.
Tussenverdieping
Hierdie kamers is tussen die eerste en tweede verdieping geleë, en bevat Renaissance en Middeleeuse voorwerpe wat 'n erflating deur Charles Loeser, 'n Amerikaanse versamelaar en geleerde, is. Hierdie versameling is een van die mees waardevolle munisipale versamelings op grond van die artistieke en historiese waarde daarvan. Die kamers is in die ou paleis geleë en is in die middel van die 15de eeu deur Michelozzo opgeknap. Dit is die enigste deel van die paleis waar die oorspronklike plafonne uit die 14de en 15de eeue nog steeds heeltemal sigbaar is. Cosimo I se moeder Maria Salviati het in hierdie kamers gewoon nadat Cosimo die gesin van Palazzo Medici na die Palazzo Vecchio (op daardie stadium Palazzo Ducale) laat verhuis het.
Die eerste kamer bevat 'n Madonna con Bambino e san Giovannino van die skool van Lorenzo di Credi, 'n Madonna col Bambino in pleisterwerk wat deur die Florentynse skool in die 15de eeu geskilder is, 'n Madonna in Verering deur Christus met Sint Giovannino deur Jacopo del Sellaio, 'n Madonna en Kind  wat toegeskryf word aan Die Meester van die Griggs-Kruisiging (15de eeu), en 'n Madonna Gekroon wat uit die 14de eeu dateer, deur die Toskaanse skool.
Waterkloof (kloof, Noord-Kaap, lat -30,94, long 23,29)
Die Waterkloof is 'n kloof in die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
Kindermonument
Sentrale beeldgroep
Dit bestaan uit ‘n ongeveer 2 m-hoë beeld van ‘n seun en ‘n meisie van elk ±15 jaar oud wat die landsvlag hys. Die seun simboliseer die krag waarop die land gebou is en die meisie die volksideale wat nog nagestreef word. Aan hul voete is ‘n oop Bybel met die teks “Laat my lammers wei”. Prof. G. Ricotti van Johannesburg was die kunstenaar.
Sypanele
Daar is 8 sypanele van elk naastenby 2 m breed en 1 m hoog. Op elkeen is ‘n kernaspek in die Afrikaner se ontwikkelingsgeskiedenis afgebeeld met ‘n verklarende byskrif.
Al hierdie sypanele is die werk van Laurika Postma.
Rhabderemia sorokinae
Rhabderemia sorokinae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Rhabderemia en tot die familie Rhabderemiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1990 deur Hooper.
Palazzo Vecchio
Tussenverdieping
In die hoekkamer is drie skilderye van Madonna en Kinders te sien. Die eerste Madonna en Kind is deur die Meester van die Heiliges Flora en Lucilla, en uit die 14de eeu. Die tweede Madonna en Kind is 'n latere Renaissance-werk van die Spaanse kunstenaar Alonso Berruguete wat uit 1514–1518 dateer, en die derde is die Madonna en Kind van die prominente kunstenaar uit Sienna, Pietro Lorenzetti. Hierdie kamer bevat ook die Aanbiddende Engel van Tino di Camaino uit omstreeks 1321, 'n Borsbeeld van Sint Antonino in geverfde gips uit die 15de eeu, en 'n borduurwerk wat deur Raffaellino del Garbo ontwerp is.
Waterkloof (kloof, Noord-Kaap, lat -30,80, long 21,12)
Die Waterkloof is 'n kloof in die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
Klas ME Mallet-stoomlokomotief
Die Klas ME Mallet-stoomlokomotief is gebruik deur die Sentrale Suid-Afrikaanse Spoorweë en in diens gestel om op 45-pond spoorlyne te werk. Daar was slegs een lokomotief bestel vanaf die North British Locomotive Company in 1912. Hierdie lokomotief was uniek omrede al vier die silinders hoëdruk tipes was; die standaard Mallet-lokomotief het twee hoëdruk silinders agter gehad en twee laedruk silinders aan die voorkant.
Die lokomotief is toegerus met Walschaerts-klepratwerk en is superverhit. Dit is oorgedra na die Suid-Afrikaanse Spoorweë toe dit tot stand gekom het.
Die lokomotief is in 1937 uit diens gestel.
Joan Perry
Joan Perry (7 Julie 1911 – 16 September 1996) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Lone Wolf Strikes (1940), Bullets for O'Hara (1941), Strange Alibi (1941), en Nine Lives Are Not Enough (1941).
Rhabderemia spirophora
Rhabderemia spirophora is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Rhabderemia en tot die familie Rhabderemiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1931 deur Burton.
Rhabderemia stellata
Rhabderemia stellata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Rhabderemia en tot die familie Rhabderemiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1961 deur Bergquist.
John Wycliffe
Hy het in Oxford gaan studeer, waar hy in 1372 'n doktorsgraad in die teologie verwerf het. Daarna het hy 'n dosent in die teologie geword, maar terselfdertyd 'n aantal kerklike ampte beklee om aan die lewe te bly. Wycliffe het die kerklike praktyke van sy tyd aan die norme van die vroeë Christelike kerk getoets en veral die geskrifte van die kerkvader Augustinus (354-430) goed bestudeer. Hy het tot die slotsom gekom dat die Rooms-Katolieke Kerk en die pous meer wêreldse mag uitgeoefen het as wat wenslik was.
Toe 'n afvaardiging van die Engelse koning onder leiding van Jan van Gent (John of Gaunt), die hertog van Lancaster, met pouslike gesante oor kerklike belasting moes onderhandel, was Wycliffe een van die afgevaardigdes. Hy het gemeen die pous het geen reg om belasting en geskenke van die Staat te eis nie. Wycliffe het selfs verder gegaan en geëis dat die Kerk alle besittings moet aflê – die Kerk was in daardie tyd baie ryk – en dat die Staat meer seggenskap in kerksake moet kry.
Sy stellings het hom die vyandskap van die aartsbiskop van Kantelberg, William Courtenay (1342–1396), op die hals gehaal. Dit het Wycliffe nie gestuit nie, en hy het twee boeke oor die onderwerp, De civili dominio en De officio regis, geskryf en ook die Bybel in Engels vertaal. Hoewel Wycliffe deur die invloedryke Jan van Gent beskerm is, het Courtenay tog daarin geslaag om Wycliffe uit sy doseerpos by Oxford te laat ontslaan. Na 1381 het ’n groep opstandige boere, die Lollarde, sommige van Wycliffe se idees oorgeneem. Die Praagse volksleier en teoloog Jan Hus (1369–1415) het ook ’n Wycliffe-volgeling geword en is op die brandstapel verbrand vanweë sy uitlatinge teen die Roomse Kerk.
William Sweet
William Sweet (gebore 1955, St Albert, Kanada) is 'n filosoof en voormalige president van die Canadian Philosophical Association en die Canadian Theological Society.
Lewe en werk
Sweet is gebore in Edmonton, Alberta, Kanada, en studeer politieke wetenskap, teologie, en filosofie in Kanada, Suid-Afrika, Frankryk en Duitsland. Hy het 'n DEA in Politieke Wetenskap aan die Sorbonne aan die Université de Paris voltooi, 'n PhD in Filosofie aan die Universiteit van Ottawa, 'n ThD in Sistematiese Teologie aan die Universiteit van Suid-Afrika in Pretoria, en 'n Ph.D. aan die Saint Paul Universiteit.
Professionele opleiding
Sweet spesialiseer hoofsaaklik in die filosofie van kultuur, maar ook in die geskiedenis van die filosofie, hoewel hy dit as 'n hulpbron en voertuig gebruik om hedendaagse kwessies in politieke filosofie, toegepaste etiek en godsdiensfilosofie aan te spreek.
Sy mees onlangse publikasies is in die geskiedenis van Suid-Afrikaanse filosofie, Godsdiensfilosofie, en interkulturele filosofie. Hy het artikels gepubliseer oor die Suid-Afrikaanse filosowe Marthinus Versfeld, A.R. Lord, Andrew H. Murray, en R.F.Alfred Hoernlé, en Jan Christian Smuts.
Sy vroeë essays, sowel as sy eerste boek, het gefokus op die politieke filosofie van die Britse idealistiese filosowe van die laat 19de en vroeë 20ste eeue, maar hy het 'n aantal werke en vertalings gepubliseer oor die personalistiese tradisie in Frans Filosofie, veral dié van Jacques Maritain. Onlangse navorsing fokus op 20ste-eeuse filosofiese debatte in Suid-Afrika en Indië en die verskynsel van die migrasie van filosofiese tekste en tradisies tussen kulture.
Sweet reis baie, en gee gereeld lesings of onderrig in Oos-Asië, Indië en Wes-Europa. Hy was 'n groot bydraer tot die internasionale programme van die Council for Research in Values and Philosophy en van die World Union of Catholic Philosophical Associations en die Istituto Internazionale Jacques Maritain..
Hy is die redakteur van Philosophy, Culture, and Traditions, Etudes maritainiennes/Maritain Studies, en 'n redakteur van Collingwood and British Idealism Studies.
Eerbewyse
Hy is verkies as 'n genoot van die Royal Historical Society in 2014 en 'n genoot van die Royal Society of Canada in 2017. In November 2021 is hy verkies as 'n permanente lid van die wêreld se vooraanstaande akademie van filosofie, die Institut international de philosophie.
Rhabderemia spinosa
Rhabderemia spinosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Rhabderemia en tot die familie Rhabderemiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Topsent.
Waterkloof (kloof, Noord-Kaap, lat -29,17, long 23,58)
Die Waterkloof is 'n kloof in die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
2019 Oostenrykse Grand Prix
Die 2019 Formule Een Oostenrykse Grand Prix is op 30 Junie 2019 op die Red Bull Ring in Spielberg, Oostenryk gehou. Dit was die negende wedren van die kampioenskapseisoen gewees.
Gilles Villeneuve
Gilles Villeneuve (18 Januarie 1950 – 8 Mei 1982) was 'n Kanadese renjaer, wat vir ses jaar aan Grand Prix-motorrenne vir Ferrari deelgeneem het. Hy het ses renne gewen en wydverspreide lof vir sy prestasies ontvang.
2019 Oostenrykse Grand Prix
Bande
Pirelli het die volgende bande in Oostenryk verskaf:
Kwalifisering
Ferraribestuurder Charles Leclerc het sy tweede voorste wegspringplek van die seisoen behaal, voor Mercedesbestuurder Lewis Hamilton.
Gilles Villeneuve
Villeneuve het in 'n ongeluk teen 230 km/h gesterf, veroorsaak deur 'n botsing met die March-motor wat deur Jochen Mass bestuur is tydens kwalifisering vir die 1982 Belgiese Grand Prix by Zolder. Die ongeluk het plaasgevind minder as twee weke ná 'n intense argument met sy spanmaat, Didier Pironi, oor Pironi se skuif om Villeneuve by die voorafgaande San Marino Grand Prix verby te steek. Ten tyde van sy dood was Villeneuve uiters gewild onder aanhangers en het sedertdien 'n ikoniese figuur in die geskiedenis van die sport geword. Sy seun, Jacques Villeneuve, het in 1997 Formule Een Wêreldkampioen geword en is tot op hede die enigste Kanadees wat die Formule Een Wêreldkampioenskap gewen het.
2019 Oostenrykse Grand Prix
Kwalifisering
Toro Rosso-bestuurder, Alexander Albon, moet die wedren heelagter begin omdat hy sy enjin twee keer vervang het en daarmee die maksimum aantal onderdele toegelaat per seisoen oorskry het. McLarenbestuurder Carlos Sainz jr. moet ook die ren in die laaste ry begin omdat hy ook sy enjin moes ruil. Die Renault-bestuurder, Nico Hülkenberg, het ook sy enjin vervang, maar omdat hy net een enjindeel op die maksimum toelaatbare hoeveelheid oorskry het, kry hy net 'n boete van vyf wegspringplekke. Kevin Magnussen moes sy ratkas vervang ná die derde vrye oefening, wat hom ook vyf strafplekke gekos het.
Na afloop van kwalifisering ontvang sowel Lewis Hamilton as Williams-jaer George Russell 'n straf van drie wegspringplekke omrede hulle vir Kimi Räikkönen en Toro Rosso-jaer Daniil Kvyat tydens die kwalifisering opgehou het.
Renuitslag
Verstappen verdien 'n ekstra punt vir die vinnigste rondte.
Waterkloof (kloof, Noord-Kaap, lat -29,07, long 23,57)
Die Waterkloof is 'n kloof in die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
Rhabderemia topsenti
Rhabderemia topsenti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Rhabderemia en tot die familie Rhabderemiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Van Soest & Hooper.
Jeremy Davies
Jeremy Davies (gebore 8 Oktober 1969) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Twister (1996), Saving Private Ryan (1998), en Solaris (2002), en in die televisiereeks Justified (2010).
Katherine Perry
Katherine Perry (5 Januarie 1897 – 14 Oktober 1983) was 'n Amerikaanse aktrise.
Donald Gumede
Donald Mlindwa Gumede is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Derek Hanekom
Derek Hanekom (*13 Januarie 1953, Kaapstad) is 'n oud-kabinetsminister en voormalige lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Rhabderemia toxigera
Rhabderemia toxigera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Rhabderemia en tot die familie Rhabderemiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1892 deur Topsent.
Yvonne Perry
Yvonne Perry (gebore 23 Oktober 1966) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse As the World Turns (1956), Magnum, P.I. (1980), eScape (2010), en Super Knocked Up (2012).
Mohammad ibn Saoed
Mohammad ibn Saoed (Arabies: محمد بن سعود; oorlede 1765), ook bekend as Ibn Saoed, was die emir van Dirija en word beskou as die stigter van die Eerste Saoediese Staat en die Huis van Saoed. Die huis is tegnies na sy pa, Saoed ibn Mohammad ibn Moeqrin, genoem.
thumb|links|180px|Die vlag van die Eerste Saoediese Staat. Ibn Saoed se familie kan teruggespoor word na die stamme Banoe Aoedi en Hanifa, maar ondanks wanopvattings was Mohammad ibn Saoed nie ’n nomadiese bedoeïen of ’n stamhoof nie. Hy was die hoof (emir) van ’n landbounedersetting naby die hedendaagse Riaad met die naam Dirija. Hy was ook ’n vaardige en ambisieuse vegter.
Terwyl hy onder die heerskappy van die Ottomaanse Ryk was, was Ibn Saoed die stigter van wat later as die Eerste Saoediese Staat bekend geword het. Die manier waarop hy sy regering – wat op Islamitiese beginsels gebaseer was – saamgestel het, dien vandag nog as model vir die heersers van die Huis van Saoed. Hy het tot met sy dood in 1765 regeer. Hy is as emir opgevolg deur sy seun, Abdoel Aziz bin Mohammad.
Edith Peters
Edith Peters (14 April 1926 – 28 Oktober 2000) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Carthage in Flames (1960), Robin Hood and the Pirates (1960), Kiss the Girls and Make Them Die (1966), en The Taming of the Scoundrel (1980).
Lane Davies
Lane Davies (gebore 31 Julie 1950) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse General Hospital (1963), Santa Barbara (1984), Lois & Clark: The New Adventures of Superman (1993), en Scrubs (2001).
Wortelboommoeras
Wortelboommoerasse of mangliete is moerasse met 'n kenmerkende woudagtige plantegroei wat in riviermondings langs tropiese en subtropiese kuste aangetref word. Die vernaamste plantegroei van hierdie moerasse is bome met spesiale bogrondse wortels waardeur hulle asemhaal, bestand is teen water met 'n hoë soutgehalte en as wortelbome bekend staan. 'n Groot verskeidenheid van diere word in hierdie moerasse aangetref.
Op die meeste plekke langs tropiese en subtropiese kuste waar varswater in die see vloei, is kleiner of groter modderbanke aanwesig waarop gespesialiseerde plantegroei aangetref word. Van die see na die binneland wissel die water van heeltemal sout tot heeltemal vars, en die soutgehalte van elke punt varieer daagliks nog met die gety. Omdat wortelbome die vernaamste plantsoort is wat in hierdie moerasse voorkom, staan hulle bekend as wortelboommoerasse.
Mercury-Atlas 9
Mercury-Atlas 9 (MA-9) was die finale bemande ruimtevlug van NASA se Mercury-program. Dit is op 15 Mei 1963 vanaf lanseerkompleks 14 by Kaap Canaveral, Florida gelanseer. Die Mercury-ruimtetuig is Faith 7 genoem en was beman deur die ruimtevaarder Gordon Cooper, destyds 'n majoor in die Amerikaanse Lugmag. Die ruimtetuig het 22 keer om die Aarde gewentel alvorens dit veilig in die Stille Oseaan neergeplons het. Die reeksnommer van die Atlas LV-3B vuurpyl was 130-D en die Mercury ruimtetuig was nr. 20.
Wortelboommoeras
Diversiteit en aanpassings
Hulle hou groot hoeveelhede slik vas en verkry die meeste van hul suurstof deur spesiale asemwortels of pneumatofore wat bo die grond uitsteek. Rhizophora-spesies word meestal effens hoër aangetref en het kenmerkende stutwortels aan die onderkant van die stam en aan die onderste takke. Bruguiera-spesies met hul kniewortels word meestal nog hoër op aangetref. Die lugwortels van al die wortelbome het talle openinge (lentiselle) in die bas daarvan, waardeur suurstof die wortels kan binnedring.
Mercury-Atlas 9
Hierdie was die laaste sending waar 'n Amerikaanse ruimteman alleen die ruimte ingestuur is. Die sending is opgevolg met die Gemini-program met twee ruimtevaarders in elke tuig.
Wortelboommoeras
Diversiteit en aanpassings
Dit is hierdie wortels wat dit vir die plante moontlik maak om in die suurstofarme modderbodem te groei. Die besontwikkelde wortelboommoerasse met die hoogste spesiediversiteit word in Suidoos-Asië aangetref. Hierdie oostelike tipe bestaan uit ongeveer 20 spesies, waaronder verskeie Sonneratia-spesies. Nog 'n tipiese plant van die Suidoos-Asiatiese wortelboommoerasse is die nipapalms (Nypa fruticans), 'n kruipende palmspesie waarvan slegs die blare bo die water uitsteek.
Mercury-Atlas 9
Debat oor Mercury-projekvoortsetting
Die Mercury-Atlas 8-vlug van Wally Schirra op 3 Oktober 1962 was so naby aan perfek dat sommige by NASA geglo het dat die Verenigde State moet ophou terwyl hulle voor was en MA-8 die laaste Mercury-sending maak eerder as om 'n toekomstige ramp te waag. Daar is gemeen dat NASA die eerstegenerasie Mercury-hardeware ver genoeg beproef het en dat 'n gewaagde langer sending nie geregverdig was nie; in plaas daarvan moet NASA aanskuif na die Gemini-program. Amptenare van die Bemande Ruimtetuigsentrum het egter geglo dat die Mercury-span die kans moet kry om 'n mens vir 'n volle dag in die ruimte te toets. Daarbenewens het al die Sowjet-enkelsitplek-Vostok-ruimtetuie wat na Vostok 1 gelanseer is, vir meer as 'n dag geduur; dus moes die Mercury 9-vlug die Mercury-ruimtetuig op dieselfde vlak as dié van die Sowjette bring.
Wortelboommoeras
Diversiteit en aanpassings
Die hipokotiel verleng geweldig, soms tot meer as 'n meter. As die vrug ryp is, val die hipokotiel met die eerste blaartjies af en slaan vas in die modder. Soms word hulle egter deur die gety weggespoel en na ander gebiede vervoer.
Mercury-Atlas 9
Sendingbeplanning
In September 1962 het NASA onderhandelinge met McDonnell beklink om vier Mercury-ruimtetuie (#12, #15, #17 en #20) te modifiseer na 'n konfigurasie wat 'n eendagsending ondersteun het. Sulke veranderinge aan die ruimtetuig het die verwydering van die periskoop en 'n oortollige stel stuwers en die byvoeging van ekstra batterye en suurstoftenks behels.
Rhabderemiidae
Rhabderemiidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Mercury-Atlas 9
Sendingbeplanning
In November 1962 is Gordon Cooper gekies om die MA-9-sending te loods en Alan Shepard is as rugsteun gekies. Op 22 April 1963 is Atlas-aanjaer 130-D en Mercury-ruimtetuig #20 op die lanseerplatform by Lanseerkompleks 14 gestapel.
Aangesien MA-9 oor byna elke wêrelddeel van 32,5 grade noord tot 32,5 grade suid sou wentel, is altesaam 28 skepe, 171 vliegtuie en 18 000 dienspligtiges aangewys om die sending te ondersteun.
Wortelboommoeras
Ekologie
Wortelboommoerasse kan as ekostelsels op hul eie beskou word waarin 'n groot aantal voedselkettings aangetref word. Die basis van die ekologiese piramides is hoofsaaklik die blare van die wortelbome wat afval. Hulle dien as voedsel vir ŉ groot aantal detritus-vreters (klein diertjies en ander organismes wat van dooie organiese materiaal leef).
Mercury-Atlas 9
Sendingbeplanning
Die Atlas-aanjaer wat vir MA-9 gebruik is, het verskeie tegniese verbeterings gehad, veral 'n verbeterde aandrywingstelsel met 'n hipergoliese ontsteker wat die behoefte aan houtyd by lansering sou uitskakel om growwe ontbranding te voorkom. Met sewe suksesvolle Mercury-lanserings in 'n ry, het die mislukkings van die vroeë dae in 1963 soos 'n verre herinnering gelyk en NASA-amptenare het 'n hoë mate van vertroue gehad in die Atlas wat sy bevlekte lanseerrekord oorskadu het.
Wortelboommoeras
Ekologie
Hierdie organismes vorm op hul beurt weer die kos van diere soos klein visse wat weer deur roofvisse geëet word. Wortelboommoerasse is oor die algemeen baie belangrik vir visbevolkings, omdat baie van die seevisse hul eiers in hierdie moerasse lê en die kleintjies daar uitbroei. Die kleintjies is vir voedsel en skuiling van hierdie moerasse afhanklik en die vernietiging van die moerasse het ŉ baie negatiewe invloed op die visbevolkings. Benewens die gespesialiseerde wortelboommoerasbewoners word 'n groot aantal ander diere soos voëls, slange en soogdiere in ander woude sowel as in wortelboommoerasse aangetref.
Mercury-Atlas 9
Sendingbeplanning
Cooper se vlug kon egter vertraag word, aangesien daar gedurende die sewe maande tussen Schirra en Cooper se vlugte, vyf mislukkings van Atlas D-voertuie was.
Barbara Walters
Barbara Walters (Brookline (Massachusetts), 25 September 1929 – New York, 30 Desember 2022 ) was 'n Amerikaanse joernalis, skrywer, televisie-aanbieder en mediapersoonlikheid. In die Verenigde State is sy as 'n invloedryke en gerespekteerde persoon gesien. Sy het verskeie oggendprogramme soos The View en Today aangebied. Sy het die bynaam 'die koningin van oggendtelevisie' (dagtydprogramme) gekry. Walters was 'n nuusleser op oggendtelevisie. Sy het vir meer as 'n dekade die oggendnuus vir NBC se Today aangebied. Sy het toe aanbeweeg na ABC se 20/20, 'n nuusprogram. Walters was die eerste Amerikaanse nuusleser wat dubbele aanbiedings gedoen het (mede-aanbieder) en die eerste vroulike aanbieder in die VSA wat 'n 'top salaris' verdien het.
Mercury-Atlas 9
Uitrol
Toe Atlas 130D sy fabrieksuitrol op 30 Januarie ontvang, is gevind dat dit beskadigde bedrading het en moes teruggestuur word vir herstelwerk. Gordon Cooper het op sy eerste perskonferensie op 8 Februarie erken dat hy nie veel van die aanjaerprobleme geweet het nie en eerder gefokus op die verbeterings wat aan sy Mercury-kapsule gemaak is. Die talle bygevoegde toerusting en verbruiksgoedere vir die daglange missie het die massa van MA-8 aansienlik verhoog; dit het nou meer as 1 400 kg geweeg.
Barbara Walters
Walters het aangekondig dat sy in Mei 2014 gaan aftree. In 2015 het sy egter ’n paar spesiale uitsendings gemaak; dit was haar laaste verskynings as gasvrou op televisie.
Mercury-Atlas 9
Uitrol
Op 15 Maart is die Atlas 'n tweede keer uit die fabriek gerol en het sy toetse met vlieënde vaandels geslaag; Convair-ingenieurs het hul vertroue uitgespreek dat dit "hul beste voël nog was." Die aanjaer-aktueerders is effens verstel om 'n herhaling van die lanseerrol-oorgang wat op Mercury-Atlas 8 voorgekom het, te verhoed.
Wortelboommoeras
Ekologie
In teenstelling met die tropiese reënwoude is daar min liane en epifiete in wortelboommoerasse.
Mercury-Atlas 9
Uitrol
Cooper se besluit om sy kapsule Faith 7 te noem, was gebaseer in sy geloof dat die Atlas-booster en Mercury-kapsule die sending suksesvol sou uitvoer.
Noord-Friesland
Noord-Friesland (Duits: Nordfriesland, Nederduits: Noordfreesland, Deens: Nordfrisland, Noord-Fries: Nordfraschlönj/Nordfriislon/Nuurdfriisklun) is 'n streek in die noordweste van die Duitse deelstaat Sleeswyk-Holstein wat rofweg tussen die Eider- en Wiedauriviere geleë is en ook 'n aantal eilande, waaronder die Noord-Friese eilande Sylt, Amrum en Föhr, en Helgoland insluit. Noord-Friesland is die noordelikste deel van die oorspronklike Friese taalgebied in Noord-Duitsland en Noord-Nederland.
Die huidige administratiewe distrik Nordfriesland in Sleeswyk-Holstein, wat in 1970 gevorm is, sluit naas Noord-Friesland ook gebiede in wat oorspronklik deur Jute bewoon is. Die laasgenoemde beslaan sowat 'n derde van die distrik se oppervlakte.
9K31 Strela-1
Die 9K31 Strela-1 (Russies: 9К31 «Стрела-1»;Afrikaans: pyl) is 'n hoogs mobiele, kortafstand, lae hoogte infrarooi geleide grond-tot-lugmissielstelsel. Oorspronklik ontwikkel deur die Sowjetunie onder die GRAU-benaming 9K31, is dit algemeen bekend onder sy NAVO-verslaggewende naam, SA-9 "Gaskin". Die stelsel bestaan uit 'n BRDM-2 amfibiese voertuig, waarop twee pare gereed-vir-vuur 9M31-missiele gemonteer is.
Huis van Saoed
Die Huis van Saoed (Arabies: آل سعود, ʾĀl Suʿūd) is die heersende koninklike familie van Saoedi-Arabië. Dit bestaan uit die afstammelinge van Mohammad bin Saoed, stigter van die Emiraat Dirija, bekend as die Eerste Saoediese Staat, en sy broers, maar die heersende faksie van die familie bestaan uit die afstammelinge van Ibn Saoed, die moderne stigter van Saoedi-Arabië. Die invloedrykste posisie in die familie is dié van koning. Salman, die huidige koning, het eers sy broerskind en daarna sy seun as kroonprins gekies nadat laasgenoemde met 31 uit 34 stemme deur ’n raad goedgekeur is. Die familie bestaan na raming uit sowat 15 000 lede, maar die meeste mag en geld is in die hande van ’n groep van sowat 2 000.
Die Huis van Saoed het drie fases beleef: die emiraat Dirija (1744-1818), die Eerste Saoediese Staat, wat deur die uitbreiding van Wahabisme gekenmerk is; die Emiraat Nadjd, die Tweede Saoediese Staat (1824-1891), wat gekenmerk is deur aanhoudende binnegevegte; en die Derde Saoediese Staat (1902-tans), wat in 1932 in Saoedi-Arabië ontwikkel het en nou aansienlike invloed in die Midde-Ooste uitoefen. Die familie was in konflik met die Ottomaanse Ryk, die Sjerif van Mekka, die Rasjidi-dinastie van Ha'il en hulle vassalhuise in Nadjd, talle Islamistiese groepe in en buite Saoedi-Arabië, en Sjiitiese minderhede in Saoedi-Arabië.
Die troonopvolging is so ontwerp dat een seun van die eerste koning, Ibn Saoed, die vorige seun opgevolg het. Die volgende aanspraakmaker, kroonprins Mohammad bin Salman, is die seun van koning Salman. Die koningskap was oorerflik van broer tot broer tot in 2006, toe ’n koninklike dekreet bepaal het dat toekomstige Saoediese konings deur ’n komitee van Saoediese prinse verkies sal word.
Angelsaksers
Die Angelsaksers was 'n kulturele groep wat Engeland in die vroeë Middeleeue bewoon het. Hul oorsprong is van die setlaars wat in die 5de eeu vanaf die vasteland van Europa na Brittanje gekom het. Die etnogenese van die Angelsaksers het egter binne Brittanje plaasgevind, en die identiteit is nie bloot ingevoer nie. Angelsaksiese identiteit het ontstaan ​​uit die interaksie tussen inkomende groepe van verskeie Germaanse stamme, beide onder mekaar en met inheemse Britte. Baie van die inheemse Britte het mettertyd die Angelsaksiese kultuur en taal aangeneem en is geassimileer. Die Angelsaksers het die konsep en die Koninkryk van Engeland gevestig.
Histories dui die Angelsaksiese tydperk op die tydperk in Brittanje tussen ongeveer 450 en 1066, na hul aanvanklike vestiging en tot en met die Normandiese verowering. Die vroeë Angelsaksiese tydperk sluit die skepping van 'n Engelse nasie in. Gedurende hierdie tydperk is die Christendom gevestig en daar was 'n opbloei van letterkunde en taal. Handveste en wetgewing is ook ingestel. Die term Angelsaksies word algemeen gebruik vir die taal wat deur die Angelsaksers in Engeland en suidoostelike Skotland gepraat en geskryf is, vanaf ten minste die middel van die 5de eeu tot die middel van die 12de eeu. In wetenskaplike gebruik word dit meer algemeen Ou Engels genoem.
Die geskiedenis van die Angelsaksers is die geskiedenis van 'n kulturele identiteit. Dit het uit uiteenlopende groepe ontwikkel in assosiasie met die mense se aanvaarding van die Christendom en was 'n integrale deel van die stigting van verskeie koninkryke. Bedreig deur uitgebreide Deense Wikinginvalle en militêre besetting van Oos-Engeland, is hierdie identiteit hervestig; dit het tot ná die Normandiese verowering oorheers.
Angelsaksiese materiële kultuur kan steeds gesien word in argitektuur, kleredragstyle, verligte tekste, metaalwerk en ander kuns. Agter die simboliese aard van hierdie kulturele embleme is daar sterk elemente van stam- en heerskapsbande. Die elite het hulself tot konings verklaar wat burge of versterkte nedersettings ontwikkel het, en het hulle rolle en volke in Bybelse terme geïdentifiseer.
Die term Angelsaksies is in die 8ste eeu (in Latyn en op die vasteland) begin gebruik om "Germaanse" groepe in Brittanje van dié op die vasteland (Ou-Sakse en Anglia in Noord-Duitsland) te onderskei.
Patekile Holomisa
Inkosi Sango Patekile Holomisa (gebore 26 Augustus 1959) is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Hy is sedert 2019 die Adjunkminister van Korrektiewe Dienste in Suid-Afrika, nadat hy voorheen as die Adjunkminister van Arbeid gedien het.
Meteoriet
thumb|240px|Die 2,7 m lange [[Hoba-meteoriet van 60 ton in Namibië is die grootste bekende meteoriet in een stuk. ]]
'n Meteoriet is 'n soliede stuk afval uit die ruimte van 'n voorwerp soos 'n komeet, asteroïde of meteoroïde wat in die buitenste ruim ontstaan, sy reis deur die atmosfeer oorleef en die oppervlak van 'n planeet of maan tref. Wanneer die oorspronklike voorwerp die atmosfeer binnegaan, veroorsaak verskeie faktore soos wrywing, druk en chemiese wisselwerkings dat die atmosferiese gasse die liggaam laat verhit en energie laat uitstraal. Dit word dan 'n meteoor en vorm 'n vuurbal, of wat algemeen 'n "verskietende ster" genoem word. Sterrekundiges noem die helderste vuurballe boliede. Sodra dit op die groter liggaam se oppervlak beland, word die meteoor 'n meteoriet.
Meteoriete wissel baie in grootte. Vir geoloë is 'n bolied 'n meteoriet wat groot genoeg is om 'n slagkrater te laat.
Moderne klassifikasiestelsels verdeel meteoriete in groepe volgens hulle struktuur, chemiese en isotopiese samestelling en mineralogie. Meteoriete kleiner as 2 mm word as "mikrometeoriete" geklassifiseer. Buiteaardse meteoriete is al op die Maan en Mars gevind.
Valverskynsel
Die meeste meteoroïdes disintegreer wanneer hulle die Aarde se atmosfeer binnedring. Vyf tot 10 per jaar word waargeneem wat die Aarde tref. Net 'n paar meteoriete is groot genoeg om 'n groot slagkrater te vorm. Die meeste bereik die oppervlak teen hulle terminale snelheid en veroorsaak hoogstens 'n klein gat. thumb|200px|Die NWA 859-ystermeteoriet met tekens van atmosferiese erosie. thumb|200px|Die slagkrater wat deur 'n meteoriet van 61,9 g veroorsaak is toe dit die dak van 'n huis in Noord-[[Kalifornië op 17 Oktober 2012 tref.]]
Groot meteoroïdes kan die Aarde tref met 'n aansienlike breuk van hulle ontsnapsnelheid en 'n hipersnelheidsslagkrater agterlaat. Die soort krater sal afhang van die grootte, snelheid, samestelling, graad van fragmentasie en die invallende hoek. Die krag van sulke botsings het die potensiaal om groot verwoesting te saai.
Verskeie verskynsels is aangeteken waar ooggetuies 'n meteoriet sien val het wat te klein was om 'n hipersnelheidskrater te veroorsaak. Die vuurbal wat gevorm word wanneer 'n meteoroïde deur die atmosfeer trek, kan baie helder wees en net so 'n skerp lig soos die Son veroorsaak, hoewel die meeste baie dowwer is en dalk nie eens in die dag gesien sal word nie. Verskeie kleure is aangemeld, insluitende geel, groen en rooi.
Ligflitse kan ontstaan terwyl die voorwerp opbreek. Ontploffings, knalgeluide en rommelings word dikwels gehoor tydens die val van 'n meteoriet. Dit kan veroorsaak word deur supersoniese knalle sowel as skokgolwe wat deur fragmentasie meegebring word. Nadat die vuurbal deur die atmosfeer getrek het, word 'n stofspoor soms minute lank gesien.
Omdat meteoriete verhit word wanneer hulle die atmosfeer binnekom, smelt hulle oppervlakke en ondervind hulle erosie. Hulle kan tydens dié proses in verskillende vorms gegraveer word. As die meteoriet sy oriëntasie behou terwyl hy val en nie tol nie, kan dit 'n keëlvorm kry. As dit snelheid verloor, kan die gesmelte oppervlaklaag in 'n fusiekors verhard. Op die meeste meteoriete is dit swart.
Meteoroïdes wat in die atmosfeer disintegreer, kan as meteorietreëns neerval, wat skaars is. Die gebied waaroor 'n meteorietreën neerstort, word sy verstrooiingsveld genoem. Verstrooiingsvelde het gewoonlik 'n elliptiese vorm, met 'n hoofas parallel met die vlugrigting. In die meeste gevalle word die grootste meteoriete in 'n reën op die verste afstand in die verstrooiingsveld aangetref.
Klassifikasie
Die meeste meteoriete is steenmeteoriete, wat as chondriete en achondriete geklassifsieer word. Net sowat 6% van meteoriete is yster- of gemengde meteoriete. Die moderne klassifikasie van meteoriete is ingewikkeld. Krot et al. (2007) som dit op.
Sowat 86% van meteoriete is chondriete, wat genoem is na die klein, ronde deeltjies wat hulle bevat. Dié deeltjies, of chondrules, bestaan hoofsaaklik uit silikaatminerale wat lyk of hulle gesmelt het terwyl hulle vry in die ruimte rondgedryf het. Sekere soorte chondriete bevat ook klein hoeveelhede organiese materiaal, insluitende aminosure, en presolêre korrels. Chondriete is gewoonlik sowat 4,55 miljard jaar oud en verteenwoordig vermoedelik materiaal van die asteroïdegordel wat nooit met groter liggame versmelt het nie. Nes komete, is chondrietasteroïdes van die oudste en primitiefste materiale in die sonnestelsel. Chondriete word dikwels beskou as die "boustene van die planete".
Sowat 8% van meteoriete is achondriete, wat beteken hulle bevat nie chondrules nie. Van hulle is soortgelyk aan stollingsgesteentes op Aarde. Die meeste achondriete is ook antieke rotse en verteenwoordig vermoedelik korsmateriaal of gedifferensieerde planetesimale. Een groot familie achondriete (die HED-meteoriete) het dalk op Vesta ontstaan, hoewel dié bewering betwis word. Ander kom van ongeïdentifiseerde asteroïdes. Twee klein groepe achondriete is spesiaal, omdat hulle jonger is en nie lyk of hulle in die asteroïdegordel ontstaan het nie. Een van dié groepe kom van die Maan af en sluit rotse in soortgelyk aan dié wat die Apollo- en Loena-ruimteprogram na die Aarde teruggebring het. Die ander groep is feitlik vir seker van Mars af en is die enigste materiaal van ander planete wat deur die mens teruggebring is Aarde toe.
Sowat 5% van meteoriete wat gesien val is, is ystermeteoriete, wat bestaan uit ysternikkelallooie. Die meeste ystermeteoriete kom vermoedelik van die kern van planetesimale wat eens gesmelt was. Soos met die Aarde, het die digter metaal van die silkaatmateriaal geskei, na die middel van die planetesimaal afgesak en sy kern gevorm. Nadat die planetesimaal gestol het, het dit opgebreek in 'n botsing met 'n ander planetesimaal. Vanweë die min ystermeteoriete wat geval het in gebiede soos Antarktika, waar die meeste meteoriete wat val gevind kan word, is dit moontlik dat die persentasie ystermeteoriete wat val minder as 5% is.
Die oorblywende 1% van meteoriete is steen-ystermeteoriete. Hulle is 'n mengsel van ysternikkel en silikaatmateriale. Die twee hoofgroepe is pallasiete en mesosideriete.
Chemie
In Maart 2015 het Nasa-wetenskaplikes berig komplekse organiese verbindings wat in DNS en RNS aangetref word, is in die laboratorium gevorm onder buiteruimtoestande met die gebruik van chemikalieë soos pirimidien, wat in meteoriete voorkom. Pirimidien en polisikliese aromatiese koolwaterstowwe kon gevorm gewees het in rooireuse of in interstellêre stof en gaswolke, volgens die wetenskaplikes.
In November 2019 het wetenskaplikes berig hulle het vir die eerste keer suikermolekules bespeur in meteoriete, insluitende ribose, wat daarop dui dat chemiese prosesse op asteroïdes sommige verbindings kan produseer wat noodsaaklik vir lewe is.
In April 2022 het 'n Japannese groep berig hulle het adenien (A), timien (T), guanien (G), sitosien (C) en urasiel (U) in koolstofryke meteoriete gevind. Dié verbindings is boustene van DNS en RNS, die genetiese kode van alle lewe op Aarde. Dié verbindings het ook spontaan voorgekom in 'n laboratoriumopset wat toestande in die buitenste ruim nageboots het.
Verwering
Die meeste meteoriete dateer uit die vroeë sonnestelsel en is verreweg die oudste bestaande materiaal op Aarde. Ontledings van aardverwering weens water, sout, suurstof, ensovoorts word gebruik om die graad van wysiging te bepaal wat 'n meteoriet ondergaan het. Verskeie kwalitatiewe verweringsaanduidings is toegepas op Antarktiese en woestynvoorbeelde.
Die algemeenste verweringskale wat gebruik word, vir gewone chondriete, wissel van W0 (ongerepte staat) tot W6 (kwaai verandering).
Fossiele meteoriete
"Fossiele" meteoriete word soms deur geoloë ontdek. Hulle is die kwaai verweerde oorblyfsels van meteoriete wat in die verre verlede op Aarde geval en goed genoeg in sedimentneerslae bewaar gebly het dat hulle deur mineralogiese en geochemiese studies herken kan word. Die Thorsberg-kalkgroefsteen in Swede het meer as 100 fossiele meteoriete uit die Ordovisium opgelewer, waarvan byna almal kwaai verweerde L-chondriete is wat steeds onder 'n petrografiese mikroskoop soos die oorspronklike meteoriete lyk, maar waarvan feitlik al die oorspronklike materiaal vervang is deur aardse sekondêre mineralisasie.
Die bewys van hulle buiteaardse oorsprong word deels gedemonstreer deur isotopiese ontledings van oorblywende edelgesteentekorrels, 'n mineraal wat algemeen in meteoriete is, onoplosbaar in water is en in staat is om chemies onveranderd te bly in aardse verweringstoestande. Wetenskaplikes glo dié meteoriete, wat ook in Rusland en China ontdek is, het almal dieselfde bron: 'n botsing wat iewers tussen Mars en Jupiter voorgekom het. Een van dié fossiele meteoriete, wat Österplana 065 gedoop is, verteenwoordig oënskynlik 'n sekere soort meteoriet wat "uitgesterf" het in die sin dat dit nie meer op die Aarde val nie, omdat die moederliggaam al heeltemal uitgewis is uit die reservoir van naby-aarde-voorwerpe.
Versameling
'n "Meteorietval", ook genoem 'n "waargenome val", is 'n meteoriet wat die Aarde tref nadat mense of toestelle die val waargeneem het. Enige ander meteoriet word 'n "meteorietvonds" genoem. Daar is meer as 1 100 aangetekende valle wat in algemeen gebruikte databasisse voorkom. Van die meeste is daar monsters in moderne versamelings. Teen Januarie 2019 het die Meteorietbulletindatabasis 1 180 bevestigde valle bevat.
Meteorietvalle
thumb|220px|'n Motorsitplek wat in 1938 deur die Benld-meteoriet getref is, met die meteoriet in die inlas. Dit was 'n waargenome val.
Die meeste meteorietvalle word versamel op grond van ooggetuieverslae van die vuurbal of die impak van die voorwerp op die grond, of albei. Hoewel die moontlikheid dat 'n meteoriet die Aarde kan tref dus oral in die wêreld ewe groot is, is geverifieerde meteorietvalle geneig om gekonsentreerd te wees in gebiede met hoër bevolkingsdigthede soos Europa, Japan en Noord-Indië.
'n Klein getal meteorietvalle is al waargeneem met outomatiese kameras en herwin nadat die valplek uitgewerk is. Die eerste een was die Přibram-meteoriet in 1959 in Tsjeggo-Slowakye (nou Tsjeggië). In dié geval het twee kameras wat gebruik is om meteore af te neem, die vuurbal gefotografeer. Die foto's is gebruik om die ligging van die val te bereken, maar ook om vir die eerste keer 'n akurate wentelbaan vir 'n herwinde meteoriet te bereken.