cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Terence Macleane Salter
Biografie
Hy was vanaf 1927 gestasioneer aan Simonstadse vlootbasis, Suid-Afrika, tot sy aftrede in 1931. Tydens sy kommissie in Simonstad het hy hoofsaaklik plante van die Kaapse gebied versamel. Die monsters wat hy gedurende hierdie tydperk versamel het, is aan herbarium-versamelings van die Koninklike Botaniese Tuin, Kew en die Natuurhistoriese Museum, Londen bygevoeg.
Na sy emigrasie na Suid-Afrika in 1935, het hy sy versamelingswerk vir die herbariumversamelings van die Suid-Afrikaanse Nasionale Biodiversiteitsinstituut en die Bolus Herbarium hervat tot 1957. Hy het met Robert Stephen Adamson saamgewerk en hulle het die boek Flora of the Cape Peninsula in 1950 saam gepubliseer. Hy het tot 1960 in die Bolus Herbarium gewerk. Gedurende daardie tyd het hy die reputasie as spesialis op Kaapse plante verdien, veral die genus Oxalis.
Hy is op 86-jarige ouderdom in Kaapstad dood.
Die standaardskrywerafkorting T.M.Salter word gebruik om hom as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.
Eponieme
Verskeie plante taxa is in Salter se ere genoem, insluitend die genus Saltera (Penaeaceae), die orgidee Disa salteri, Lachenalia salteri, Lampranthus salteri en Oxalis salteri.
Donald Woods
Vroeë lewe
Woods het twee jaar lank as 'n regsleerling deurgebring, met die doel om 'n advokaat te word, maar het homself meer tot joernalistiek aangetrokke gevoel. Toe hy sy loopbaan as joernalis wou begin, is die 23 jaar oue Woods deur die Federale Party genader om hom vir die parlement verkiesbaar te stel. Sy veldtog was onsuksesvol, en hy het na sy werk as 'n juniorverslaggewer van die Daily Dispatch koerant in Oos-Londen teruggekeer. Hy het vir twee jaar in die laat 1950's sy joernalistiekvaardighede geslyp met skryfwerk en sub-redigering vir verskeie koerante in Engeland en Wallis. Tydens sy werk in Wallis het hy 'n liefde en respek vir die Walliese mense ontwikkel, wat hy vir die res van sy lewe sou dra. Tydens sy werk op die Western Mail in Cardiff, het Woods bevriend geraak met 'n kollega, Glyn Williams, wat later by hom by die Daily Dispatch sou aansluit, en uiteindelik self redakteur sou word. Voor sy terugkeer na Suid-Afrika, het hy as korrespondent gewerk vir Londen se Daily Herald, op reis deur die oos- en suidelike Verenigde State. In Little Rock, Arkansas, het hy geskryf oor segregasie in die VSA, en dit met Suid-Afrika se apartheidstelsel vergelyk.
Daggaboerloop
Die Daggaboerloop is 'n droë lopie in die Oos-Kaap van Suid-Afrika. Dit is deel van die opvanggebied van die Groot-Visrivier.
Ekhuhlehleni
Ekhuhlehleni is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika.
Donald Woods
Vroeë lewe
Woods het teruggekeer na die Dispatch, en het met Wendy Bruce getrou, wie hy sedert hulle tienerjare geken het. Hulle het ses kinders gehad: Jane, Dillon, Duncan, Gavin, Lindsay, en Maria. Hulle vierde seun, Lindsay, wat in 1970 gebore is, het net voor sy eerste verjaarsdag aan meningitis gesterf. Die familie het 'n gemaklike lewe in Oos-Londen gevoer, en in Februarie 1965, op die ouderdom van 31, het Woods hoofredakteur van die Daily Dispatch geword. Die blad het 'n anti-apartheid redaksionele beleid gehad. Onder Woods se redaksie het die Dispatch se leserskap uitgebrei om Afrikaans-sprekende en swart lesers in die nabygeleë Transkei en Ciskei in te sluit. Woods het 'n veelrassige redaksionele personeel gehad, en het apartheidswette verontagsaam deurdat hy swart, wit en kleurlingverslaggewers in die dieselfde kantoorruimte laat werk het. Hy het ook verslaggewers met buitelandse ondervinding by voorkeur aangestel. Woods het 'n paar onderonsies met die Suid-Afrikaanse veiligheidspolisie ten opsigte van redaksionele sake gehad, en het op verskeie geleenthede met Eerste Minister B.J. Vorster direkte meningsverskille oor die inhoud van Dispatch se hoofartikels gehad. Woods het homself in die posisie gevind waar hy metodes moes vind om die persbeheertaktieke van die regering te omseil, en het hulle ook soms direk uitgedaag.
Verhouding met Steve Biko
Onder Woods was die Daily Dispatch baie krities teenoor die regering, maar was aanvanklik ook krities teenoor die opkomende Swartbewussynsbeweging onder die leierskap van Steve Biko. 'n Jong swart vrou, dr Mamphela Ramphele, het Woods daarvan beskuldig dat hy misleidende stories oor die beweging geskryf het, en het hom uitgedaag om Biko te ontmoet.
Die twee mans het vriende geword, wat daartoe gelei het dat die Veiligheidspolisie begin het om Woods se bewegings dop te hou. Woods het nogtans voortgegaan om politieke ondersteuning aan Biko te verleen, deels deur die skryf van hoofartikels in sy koerant en deels deur voort te gaan om swart joernaliste by die Daily Dispatch aan te stel.
Op 16 Junie 1976, het die Soweto-opstand uitgebreek, waar oorwegend 13- tot 16-jaar-oue studente vanaf Soweto deelgeneem het aan 'n betoging teen onderrig in Afrikaans en teen die Bantoe-onderwysstelsel in die algemeen. Die polisie het die kinders beveel om te verdaag, en toe hulle geweier het, het die polisie op hulle gevuur, en talle (en by sommige ramings, honderde)  doodgeskiet. Die kinders het die polisie met klippe bestook, en daar was grootskaalse onrus in Suid-Afrika. Die regering het gereageer deur die Swartbewussynsbeweging en baie ander politieke organisasies te verbied, en het ook verbanningsbevelle teenoor verskeie persone uitgereik. Donald Woods was een van die verbode persone, en is sodoende effektief onder huisarres geplaas.
Steve Biko was in geheime kontak met twee verbode anti-apartheidsbewegings, die African National Congress (ANC) en die Pan Africanist Congress (PAC). Toe hy in die aand van 18 Augustus 1978 na 'n reis na Kaapstad terugkeer huistoe, is hy in hegtenis geneem en het aan slae wat hy in gevangenskap opgedoen het op 12 September omgekom. Woods het Biko se vrou Ntsiki na die lykshuis vergesel, en Biko se mishandelde liggaam gefotografeer. Die foto's is later in Woods se boek gepubliseer, wat die Suid-Afrikaanse regering se toesmering van die oorsaak van Biko se dood blootgelê het.
Ballingskap
Kort na Biko se dood, is Woods self onder 'n vyfjarige verbod geplaas. Hy is gestroop van sy redakteurskap, en is nie toegelaat om in die openbaar te praat, te skryf, te reis, of selfs te werk nie. Tydens die volgende jaar, was hy aan verhoogde teistering onderwerp, en sy telefoonoproepe is gemonitor. Die laaste strooi het gekom toe sy ses-jaar-oue dogter brandwonde opgedoen het van 'n T-hemp wat met ninhidrien behandel is. Vas oortuig dat die regering vir hom sou doodmaak, het Woods besluit om uit Suid-Afrika te vlug.
Woods en vriende Donald Card en Vader Kani het 'n plan beraam om hom uit sy huis te smokkel. Hulle het hom as 'n Anglikaanse priester, Vader "David C. Curren" vermom, en Woods het op oujaarsaand 1977 480 km geryloop voordat hy probeer het om die Telerivier, 'n sytak van die Oranjerivier, tussen Suid-Afrika en Lesotho oor te steek. Die rivier was egter oorvol na dae van bestendige reën, sodat hy liewer die Telebrug grenskruising in 'n Lesotho Posdiens vragmotor oorgesteek het. Die drywer was 'n burger van Lesotho, wat nie Woods se ware identiteit vermoed het nie.
Nadat hy die grens oorgesteek het na Lesotho sonder om deur die Suid-Afrikaanse doeane- en grensamptenare waargeneem te word, het hy 'n voorafgereëlde telefoonoproep gemaak, sy familie het kort daarna by hom aangesluit. Sodra hulle in Lesotho aangekom het, het Bruce Haigh, 'n Australiese diplomaat, hom na Maseru gevat. Met die hulp van die Britse Hoëkommissie in Maseru asook die Regering van Lesotho, het hulle onder Verenigde Nasies paspoorte saam met 'n Lesotho regeringsamptenaar oor Suid-Afrikaanse lugruim gevlieg, en via Botswana na Londen gevlug waar hulle politieke asiel toegestaan is.
Na sy aankoms in Londen, het Woods 'n aktiewe kampvegter teen apartheid geword. Op advies van Oliver Tambo, die President van die ANC, het Woods 'n vurige voorstander van sanksies teen Suid-Afrika geword. Hy het deur die VSA getoer in 'n veldtog vir sanksies teen die Apartheidsregime. Die reis het 'n drie-uur-sessie ingesluit wat deur President Jimmy Carter gereel is, waartydens hy amptenare van die "Department of State" toegespreek het. Woods het ook in 1978 'n sitting van die Verenigde Nasies se Veiligheidsraad toegespreek.
Op 11 Februarie 1990 is Nelson Mandela uit die tronk vrygelaat na sewe-en-twintig jaar op Robbeneiland. Daardie jaar het Mandela oor Paasfees na Londen gereis om 'n konsert in Wembley-stadion by te woon om die Britse anti-apartheidsbeweging te bedank vir hulle jarelange veldtog teen apartheid. Woods het aan Mandela 'n das in die swart, groen en goue kleure van die ANC gegee om die geleentheid te vier, wat Mandela toe ook op die konsert die volgende dag gedra het.
Terugkeer na Suid-Afrika
Woods het in 1994 teruggekeer na Suid-Afrika om die fondsinsamelingspogings vir die ANC se verkiesingfonds te ondersteun. Sy seun Dillon was een van die organiseerders van die fondsinsameling in die Verenigde Koninkryk. Op 27 April 1994, het Woods sy stem by die Johannesburgse stadsraad uitgebring. Na afloop van die verkiesing het hy vir die Instituut vir die Bevordering van Joernalistiek in Johannesburg gewerk.
Cry Freedom
Regisseur Richard Attenborough het die storie van Woods en Biko, wat gebaseer is op die boeke wat Woods geskryf het, onder die titel Cry Freedom verfilm. Donald en Wendy Woods het by die projek betrokke geraak, en nou saam met die akteurs en bemanning gewerk. Die film is grootliks in Zimbabwe geskiet, aangesien Suid-Afrika nog steeds onder die apartheid regime gestaan het. Dit is in 1987 vrygestel, en was deur die kritici geloof, en het ook 'n aantal toekennings verower. Woods se rol is deur Kevin Kline vertolk, en hy het met Woods en sy gesin vriende geraak tydens die verfilming. Die vriendskap het voortgegaan tot by Woods se dood in 2001. Wendy Woods is deur Penelope Wilton gespeel. Die rol van Biko is deur Denzel Washington gespeel, wat vir hierdie rol 'n Oscar nominasie gekry het. Ander rolle is deur John Thaw, Timothy West, Julian Glover en Zakes Mokae gespeel.
Die film sluit af met 'n lys van swart aktiviste wat in polisie-aanhouding in Suid-Afrika oorlede is, met die amptelike verklarings van die oorsaak van hulle dood.
Finale jare
In die laaste jaar van sy lewe, het Woods 'n beroep gedoen om 'n standbeeld van Nelson Mandela in Trafalgarplein op te rig, buite die Suid-Afrikaanse Hoëkommissariaat, waar die anti-apartheidveldtog gereeld teen apartheid betoog het.
Woods is in 2000 tot Kommandeur van die Orde van die Britse Ryk (CBE) verklaar. Hy is op 19 Augustus 2001 in Londen aan kanker oorlede.
Volkslied van Azerbeidjan
Die volkslied van Azerbeidjan (Azerbeidjans: Azərbaycan himni of Azərbaycan marşı) is die nasionale volkslied van die Republiek Azerbeidjan. Dit is as die nasionale volkslied van die Demokratiese Republiek van Azerbeidjan aangeneem vanaf 1919 tot 1920. Dit is in 1992 na die onafhanklikheid van Azerbeidjan as die nasionale volkslied heraangeneem. Die lirieke is deur die digter Ahmed Cevad (1892-1937) geskryf, terwyl die melodie deur die komponis Üzeyir Hacıbeyov (1885-1948) gekomponeer is. Hacıbeyov het ook die volkslied van die Azerbeidjanse SSR gekomponeer. Die lied het vyf strofes wat twee keer gesing word.
Lisa Kirk
Lisa Kirk (25 Februarie 1925 – 11 November 1990) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent The Producers (1967) en in die televisiereekse Studio One in Hollywood (1948), Front Row Center (1955), en Suspicion (1957).
Ixia robusta
Ixia robusta is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en is deel van die Sukkulente Karoo. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en kom by Calvinia voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 80 km2 en word as seldsaam beskou.
Donald Woods
Finale jare
Die 3 m hoë brons standbeeld van Mandela is uiteindelik op die nabygeleë Parliament Square opgerig. Dit is deur die Britse Eerste Minister, Gordon Brown, op 29 Augustus 2007 onthul, in die teenwoordigheid van Woods se weduwee, Wendy, en Richard Attenborough.
Thomas Kretschmann
Thomas Kretschmann (gebore 8 September 1962) is 'n Duitse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Blade II (2002), Resident Evil: Apocalypse (2004), King Kong (2005), en Avengers: Age of Ultron (2015).
Donald Woods
Finale jare
Donald Woods se oudste seun, Dillon Woods, is die uitvoerende hoof van die Oos-Londen-gebaseerde Donald Woods-stigting, 'n opvoedkundige stigting in Suid-Afrika.
Phorbas papillosa
Phorbas papillosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Phorbas en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1903 deur Arnesen.
Arthur Malet
Arthur Malet (24 September 1927 – 18 Mei 2013) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Mary Poppins (1964), Halloween (1978), The Secret of NIMH (1982), en Hook (1991).
Naftali Bennett
Naftali Bennett (Hebreeus: נַפְתָּלִי בֶּנֶט; gebore 27 Maart 1972) is 'n Israelse politikus en die leier van die Nuwe Regs-party (HaYamin HeHadash) as ook die huidige leier van die regse Yamina-alliansie. Hy het tussen 2012 en 2018 die ver-regse Die Joodse Huis (HaBayit HaYehudi) gelei. Bennett het op 13 Junie 2021 die nuwe Eerste minister van Israel geword deur die langsdienende eerste minister Benjamin Netanyahu van Likoed op te volg. Yair Lapid het hom op 1 Julie 2022 afgelos; sedertdien was Bennett die beoogde premier. Hy was van 2013 tot 2019 minister van Diaspora-sake en het tussen 2019 en 2020 as minister van verdediging gedien.
Vroeë lewe
Bennett is op 26 Maart 1972 in Haifa gebore. Sy ouers is Joodse Amerikaanse immigrante wat na die Sesdaagse Oorlog na Israel verhuis het. Hy het in die Israeliese Verdedigingsmagte as 'n kompaniebevelvoerder in elite-eenhede gedien en dien vandag steeds in die reserwemag met die rang van majoor. Na sy militêre diens studeer Bennett regte aan die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem. In 1999, in New York, was hy 'n mede-stigter van Cyota, 'n sagtewareonderneming teen bedrog, en het as uitvoerende hoof gedien.
Terugkeer na Israel
Na sy terugkeer na Israel het Bennett van 2006 tot 2009 as kantoorhoof vir die destydse opposisieleier Benjamin Netanyahu gedien. Tussen Januarie 2010 en Januarie 2012 het hy as die direkteur-generaal van die Yesha-raad gedien. Bennett is in November 2012 tot hoof van die Bayit Hayehudi-party verkies, en in Januarie 2013 tot die 19de Knesset verkies as die eerste kandidaat op die party se verkiesingslys.
Kabinetsminister
Bennett is toe in Maart 2013 as Minister van Ekonomie, Minister van Godsdienstige Dienste, Minister vir Jerusalem en Diaspora-aangeleenthede deur Eerste minister Netanyahu aangewys. Na die dood van Uri Orbach in Februarie 2015, is Bennett as waarnemende minister van senior burgersake aangewys. In Mei 2015 is Bennett as Minister van Onderwys en Minister vir Diaspora-aangeleenthede aangestel. Nadat Avigdor Lieberman as minister van verdediging in November 2018 bedank het, het Bennett aangekondig dat hy die pos vir homself sou soek, maar Netanyahu het sy versoek geweier. Dit is toe bekendgemaak dat Bennett se party uit die koalisie sou onttrek, maar Bennett het later self daarteen besluit. In Desember 2018 het Bennett en 'n klomp ander Knesset lede by die nuutgestigte New Right-party aangesluit.
Latere politeke loopbaan
Na 'n kort ontbinding, is die party in Januarie 2020 herenig voor die Israeliese Knesset-verkiesing in Maart 2020, met Bennett as die nuwe leier van die party. Die party het ses setels gewen.
In Mei 2020, met onderhandelinge oor die vorming van 'n nuwe regering tussen Netanyahu en Benny Gantz, het Yamina aangekondig dat hy tot die opposisie sou gaan. Die vorige dag het Rafi Peretz, die leier van The Jewish Home, van die party weggebreek en is as die minister van Jerusalem in die vyf-en-dertigste regering van Israel aangewys. Op 17 Mei 2020 het Bennett met Gantz vergader, wat hom ook as minister van verdediging opgevolg het, en verklaar dat Yamina nou 'n 'opposisie-lid' is. Tkuma, wat op 7 Januarie 2021 as die Religious Zionist Party herbenoem is, het op 20 Januarie van Yamina afweggebreek. Ten spyte hiervan het Yamina sewe setels in die verkiesing in Maart 2021 verower.
Persoonlike lewe
Bennett is getroud en het vier kinders.
Max Kronert
Max Kronert is 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Carmen (1918), The Doll (1919), The Golem (1920), en Sumurun (1920).
Therapsida
Therapsida, of die terapsides, is ’n groep sinapsides en sluit soogdiere en hul voorsate in. Baie van die kenmerke wat vandag beskou word as uniek aan soogdiere, was reeds by die vroeë terapsides aanwesig – ook die regop houding. Die vroegste fossiel wat as Therapsida geklassifiseer is, is Tetraceratops insignis uit die Vroeë Perm-periode.
Herkoms en diversiteit
Terapsides het 275 miljoen jaar gelede ontwikkel uit die uitgestorwe orde Pelycosauria (meer spesifiek uit Sphenacodontia). Hulle het die pelikosouriërs in die Middel-Perm vervang as die oorheersende landdiere en is op hul beurt in die Trias deur die archosouromorfe vervang, hoewel een groep terapsides, Kannemeyeriiformes, nog in die Laat-Trias volop was. Die terapsides het Cynodontia ingesluit, die groep wat in die Laat Trias sowat 225 miljoen jaar gelede gelei het tot die soogdiere. Van die terapsides wat nie soogdiere was nie, het net Cynodontia en Dicynodontia die Trias-Jura-uitwissing oorleef. Die laaste groep van dié diere, Tritylodontidae, het in die Vroeë Kryt uitgesterf, sowat 100 miljoen jaar gelede.
Eienskappe
Hoewel die vroeë terapsides se skedels baie soos dié van hul pelikosouriër-voorsate lyk, is daar verskille in die res van die lyf.
Pote en voete
Hul pote is meer vertikaal onder die lyf geleë as die uitgespreide pote van reptiele en pelikosouriërs. Die voete was meer simmetries, met die eerste en laaste tone kort en die middelste tone langer. Dit is ’n aanduiding dat die as van die voet parallel met die dier se lyf was en nie na die kant uitgesprei nie. Dit sou aan hulle ’n meer soogdieragtige houding gegee het as die akkedisagtige houding van die pelikosouriërs.
Kake en tande
Terapsides se openings by hul slape is groter as by pelikosouriërs. Die kake van sommige terapsides is ingewikkelder en sterker, en hul tande bestaan uit verskillende soorte: voortande om te byt, groot oogtande om te skeur en kiestande om te kou.
Phorbas paucistylifer
Phorbas paucistylifer is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Phorbas en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1958 deur Koltun.
Gereformeerde kerk Skeurvallei
regs|300px|duimnael|Die kerkrade van Skeurvallei en [[Gereformeerde kerk Eldoret|Edloret in 1958 afgeneem saam met die Klassis van Trans-Limpopo. In die middelste ry sit: (van links) oudl. G.B. Enslin van Skeurvallei, ds. J.J. Venter van Koperstreek (vroeër genoem Nkana), ds. W.J. Maritz (Salisbury), ds. A.L. Aucamp (Burgersdorp), ds. H.J. Kruger (Bulawayo), ds. G.H. Buys (Lusaka), oudl. C.J. Roets van Eldoret en G. Botha (Skeurvallei).]]
Die Gereformeerde kerk Skeurvallei was die tweede gemeente van die GKSA in Kenia.
Muraltia decipiens
Muraltia decipiens is 'n struik wat deel is van die Polygalaceae familie. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Wes-Kaap van Mamre tot by Wellington, Franschhoek en die Kaapse Vlakte voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 2 2380 km² en is ook deel van die fynbos en renosterveld. Die spesie het reeds meer as 80% van sy habitat afgestaan aan ontwikkeling op die Kaapse Vlakte, die aanplanting van plantasies op die laer hellings van die berge rondom Franschhoek en die uitbreiding van landbou tussen Atlantis, Paarl en Wellington asook in die Bergriviervallei tussen Franschhoek en die Paarl.
Gereformeerde kerk Skeurvallei
Die gemeente is op 19 Augustus 1950 gestig met sy middelpunt op die dorp Naivasha. Die bestaan van ’n Afrikaanse skool, waarin die NG Kerk ’n groot rol gespeel het, op Thomson's Falls (Nyahururu), het gelei tot die uitbreiding van dié omgewing en het tot die ontstaan van die gemeente Skeurvallei aanleiding gegee. Heelparty lidmate het in die omgewing van Naivasha gewoon.
Muraltia decipiens
Die totale populasie is minder as 600 plante groot met die grootste subpopulasie wat tussen 100 en 200 plante groot is. Die populasie se getalle verminder voortdurend weens habitat verlies.
Gereformeerde kerk Skeurvallei
Die gemeente was in kombinasie met die Gereformeerde kerk Eldoret en het selfs ’n boufonds gestig, maar die meeste van die lidmate het tydens en kort ná Kenia se onafhanklikwording teruggetrek na Suid-Afrika sodat Skeurvallei in 1963 ontbind het en Eldoret in 1966. In 1960 het Skeurvallei 42 belydende en 27 dooplidmate gehad en Eldoret onderskeidelik 123 en 85.
Beau Bridges
Beau Bridges (gebore 9 Desember 1941) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Fabulous Baker Boys (1989), Max Payne (2008), en The Descendants (2011).
Elektrochemiese metaalbewerking
Onder elektrochemiese metaalbewerking word verstaan die werking van 'n elektriese stroom op 'n metaalvoorwerp wat in 'n bad met opgeloste sout gedompel is. Hieronder ressorteer prosesse soos elektroplatering, anodisering en etsing.
Elektroplatering
Elektroplatering is 'n proses waardeur 'n metaalvoorwerp met 'n dun metaallagie bedek word ten einde dit te verfraai of korrosiebestand te maak. Op die gebied van die elektronika word sekere komponente soos spoele, met 'n dun lagie silwer bedek wanneer hulle gebruik word in funksies waarby hoë frekwensies betrokke is. Dit word gedoen omdat silwer 'n beter geleier van elektrisiteit as koper is, en in die geval van hoë frekwensies vloei elektriese strome slegs op die oppervlak van 'n geleier.
Dit is ŉ elektrolitiese proses waarin 'n elektriese stroom gebruik word om ŉ soutoplossing (wat die gewenste metaal in verbinding bevat) te ontbind en atome van die metaal vry te laat. Die atome slaan dan op die voorwerp (werkstuk) neer. Die werkstuk word in 'n bad met die oplossing geplaas en aan die katode (negatiewe pool) van 'n battery of spanningsbron verbind. Die anode bestaan uit 'n staaf van dieselfde metaal waarmee die werkstuk geplateer moet word en die oplossing in die bad is 'n verbinding wat dieselfde metaal bevat. Wanneer die elektriese stroom aangeskakel word, vind elektrochemiese reaksies plaas en die verlangde metaal slaan op die werkstuk neer.
Wat gebeur, is dat die metaalatome van die anode die metaalatome in die oplossing verplaas of "verdring", en die vrygemaakte atome word deur die elektriese stroom na die werkstuk gedra. In die proses word die anode ligter en die katode (werkstuk) word ooreenstemmend swaarder. In die praktyk word ingewikkelde chemiese verbindings soms gebruik en die prosesse is dikwels baie kritiek ten opsigte van stroomsterkte, temperatuur en soutkonsentrasie. In die anode versamel elektrone en word metaalione gevorm.
In die geval van chroom vind die volgende reaksie plaas: Cr- Cr3+ +3e. By die katode gebeur die volgende: Werkstuk + elektrone + metaalionewerkstuk + metaallaag, dit wit sê Cr3+ +3e - Cr. Die pH (suurgehalte) van die oplossing kan suur of alkalies wees. By die eerste groep word onder andere chloriede en sulfate gebruik en vir alkaliese baddens word baie giftige verbindings van sianied gebruik. Omdat sianied so giftig is, word dit met sorg gehanteer en die afvalstowwe kan 'n probleem skep, want so 'n oplossing kan nie vir 'n onbepaalde tyd gebruik word nie. Die rede is dat die samestelling daarvan as gevolg van newereaksies verander. Elektroplatering word vandag op groot skaal in die motorbedryf gebruik en huishoudelike artikels word ook so verfraai. Die bekendste metale wat vir elektroplatering gebruik word, is die volgende:
- Sink: dit is 'n relatief goedkoop metaal wat redelik weerbestand is en gebruik word om 'n deklagie op sinkplate (wat in der waarheid ysterplate is) aan te bring. Dit is egter nie bestand teen sure en alkalieë nie.
- Koper: Dit word meestal gebruik as 'n onderlaag vir nikkel, chroom en goud.
- Nikkel: Dit gee 'n laag wat goed korrosiebestand is en kan met ŉ helder, gladde of 'n mat afwerking verkry word.
- Chroom: dit is duur en moet op ŉ koperlagie aangewend word. Om ŉ helder glans te verkry, word 'n dun lagie chroom op 'n nikkellaag aangebring. Vir 'n harde laag word ŉ dik chroomlaag aangewend wat baie korrosiebestand is.
- Goud: dit word op 'n koperlaag aangebring om voorwerpe te versier. ln die elektronika word dit ook aangewend om skakelaarkontakte van 'n goudlagie te voorsien.
Ten einde goeie resultate te verkry, moet voorwerpe baie skoon en vetvry wees voordat dit in die elektrolitiese bad geplaas word. Dit kan gedoen word deur die werkstuk eers in 'n oplosmiddel (byvoorbeeld asetoon) te was. 'n Ultrasoniese bad word dikwels hiervoor gebruik.
Muraltia hirsuta
Muraltia hirsuta is 'n struik wat deel is van die Polygalaceae familie. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Wes-Kaap in die Hemel-en-Aarde-vallei en Houwhoek voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van kleiner as 150 km² en is ook deel van die fynbos. Daar is drie subpopulasies bekend en dit word bedreig deur indringerplante en die aanplanting van wingerde in die Hemel-en-Aarde-vallei en by Shaw se pas. Plante in die Kogelberg-natuurreservaat word bedreig deur te veel veldbrande.
NG gemeente Wolmaransstad
duimnael|regs|Die kerkgebou van die gemeente. Genl. [[Jan Kemp|J.C. Kemp het die hoeksteen op Saterdag 23 Junie 1928 gelê. Die argitek was Gerard Moerdijk.]]
Elektrochemiese metaalbewerking
Elektroplatering
Die werkstuk word in 'n bad met die oplosmiddel geplaas en met behulp van hoëfrekwensieklankgolwe word die werkstuk skoongemaak. Daarna word die werkstuk dikwels met ŉ suur geëts. 'n Ander metode wat gebruik word, is die van elektrolitiese ontvetting. Die werkstuk word in 'n bad (wat meestal sianied bevat) geplaas en aan die anode verbind. Wanneer 'n elektriese stroom deur die bad vloei, sal 'n deel van die water en sommige chemikalieë ontbind, sodat die vrygelate waterstof en suurstof op die vette en olies inwerk.
Anodisering
Anodisering is 'n proses wat op metaIe toegepas word sodat dit deur 'n korrosiewerende oksiedlagie beskerm word, veral by ligte metale soos aluminium. In die tegniek word gebruik gemaak van die elektrolitiese vrylating van suurstof wat op of baie naby die metaaloppervlak vorm.
As gevolg van diffusie sal die suurstof deur die bestaande oksiedlagie dring en die onderliggende metaalatome oksideer. Die oksiedlagie word dus dikker en die beskerming van die metaal beter. Aluminiumsulfaat kan byvoorbeeld gebruik word, en die chemiese reaksie wat plaasvind, is die volgende: AI2(SO4),+3H2O - 2AI (katode) +30 (anode). Die werkstuk is by die anode waar die suurstof vorm
Elektrochemiese etsing
Die chlooratome vreet in die metaal en gaan dan onder die invloed van metaalione weer in 'n oplossing oor. In wese is dit korrosie wat teen 'n hoë tempo plaasvind en ook net in 'n loodregte rigting op die ander elektrode. daardeur word die vorm van die elektrode baie noukeurig gekopieër
Aegean Airlines
Aegean Airlines S.A. (IATA: A3, ICAO: AEE, Roepteken: AEGEAN) is die vlaglugredery van Griekeland en die grootste Griekse lugredery volgens totale aantal passasiers vervoer, volgens aantal bestemmings wat bedien word en volgens vlootgrootte. Dit is 'n lid van Star Alliance sedert Junie 2010, en bedryf geskeduleerde en huurdienste vanaf Athene en Thessaloniki na ander groot Griekse bestemmings sowel as na 'n aantal Europese en Midde-Oosterse bestemmings. Sy belangrikste spilpunte is Athene Internasionale Lughawe in Athene, Masedonië Internasionale Lughawe in Thessaloniki en Larnaca Internasionale Lughawe in Ciprus. Dit gebruik ook ander Griekse lughawens as basisse, waarvan sommige seisoenaal is. Sy hoofkantoor is in Kifisia, 'n voorstad van Athene.
Op 21 Oktober 2012 het Aegean Airlines aangekondig dat hy 'n ooreenkoms aangegaan het om Olympic Air te bekom, en die uitkoop is 'n jaar later, op 9 Oktober 2013, deur die Europese Kommissie goedgekeur. Albei rederye werk steeds onder afsonderlike handelsmerke.
NG gemeente Wolmaransstad
Die NG gemeente Wolmaransstad is op 4 Februarie 1888 gestig as die 18de gemeente in die destydse Transvaalse Kerk. Dis geleë op die gelyknamige dorp in die provinsie Noordwes en ressorteer onder Sinode Goudland.
Die vroegste sending in Transvaal is waarskynlik naby die teenwoordige dorp Wolmaransstad onderneem, want in 1823 het die sendeling eerw. Broadbent van die Wesleyaanse Kerk hier met sendingwerk begin. Later is hy bygestaan deur eerw. Hodgson. Die plek waar hulle huise gestaan het, kon ’n eeu later nog aangedui word. Die fonteintjie waarvan Broadbent in sy dagboek melding gemaak het, was nog daar en is die Sendelingsfonteintjie genoem.
Dorpstigting
Ná die ontdekking van diamante by Kimberley in 1871 het die transportpad na die noorde oor die plase Rooderand en Vlakfontein gegaan waarop Wolmaransstad later aangelê is. In 1876 het die broers W. en T.S. Leask hier ’n winkel opgerig en het dit die middelpunt van ’n klein nedersetting geword. Die Volksraad het in 1884 besluit dat daar ’n dorp gestig kon word (V.R.B. art. 185, d.d. 19.8.’84). Van 1888 af is erwe uitgemeet, maar eers op 16 Februarie 1891 is Wolmaransstad tot dorp verklaar. Die dorp is genoem na Jacobus M.A. Wolmarans, ’n broer van die latere senator A.D.W. Wolmarans en seun van Frederik Wolmarans, in lewe eienaar van die plaas Gerhardminnebron, Gatsrand, Potchefstroom. Jacobus Wolmarans was in 1891 lid van die Uitvoerende Raad van die Zuid-Afrikaansche Republiek toe die distrik Wolmaransstad afgesny is van Potchefstroom, Lichtenburg en Bloemhof.
Aubrey Mallalieu
Aubrey Mallalieu (8 Junie 1873 – 28 Mei 1948) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Face at the Window (1939), Chamber of Horrors (1940), Haunted Honeymoon (1940), en The Stars Look Down (1940).
NG gemeente Wolmaransstad
NG gemeente gestig
Die lede van die NG Kerk in die Makwassie-wyk is in die vorige eeu ook vanuit Potchefstroom bedien – soos dit juridies geskied het. Ook op kerklike gebied is geagiteer vir plaaslike bediening met die gevolg dat die aansoek reeds op ’n vergadering van die Algemene Kerkvergadering der Ned. Hervormde of Gereformeerde Kerk in de Z.A. Republiek, gehou op 1 November 1887, opgeduik het. Die kerkraad van Potchefstroom het die stigting van ’n selfstandige gemeente, Makwassie, aanbeveel. Die aanbeveling is goedgekeur, ’n afbakeningskommissie benoem en volmag aan genoemde kommissie verleen om ’n kerkraad te laat saamstel.
Hierdie kommissie het op 4 Februarie 1888 in die kerkgebou te Witpoort vergader. Die grense is as volg bepaal: van Krans na Vaalrivier na Leeubosch, na Cyferkuil, na Klipfontein, na Jakkalsfontein, na Zendelingsfontein, na Doornfontein, na Rietkuil, na Lakenvlei, na Doornspruit, na Doornkuil, na Kareekuil, na Brakspruit tot Doornbult; dan na die hoekbaken van Lichtenburg en vandaar met Bamboesspruit na Spinnekopkraal na die mond van Makwassiespruit. Bewoners van lynplase kon kies waar hulle wou sorteer mits dit binne drie maande sou geskied.
Op daardie selfde dag is die volgende en eerste kerkraad gekies. Ouderlinge C. C. Greflink, Thomas F. Bornman, A. J. van Rooyen, A. A. Pietersen. Diakens: H. C. Barnard, P. A. Swanepoel, W. J du Plooy, Marthinus J. J. van Rensburg, P. N. J. van Rensburg, H.W. Knox, J. J. van Wyk en G. M. Rossouw. Die predikant van Bloemhof is tot konsulent benoem. Die naam van die gemeente sou voorlopig Makwassie wees. In 1890 is ’n kerkgebou te Wolmaransstad opgerig en in 1891 ingewy. In April van dieselfde jaar is ds. C. J. Snyman bevestig as eerste leraar van die gemeente. In Oktober 1893 het hy egter ’n beroep na Bothaville aangeneem.
Op 30 Junie 1894 is ds. Paul Nel as leraar van die gemeente bevestig. Op dieselfde datum vergader die kerkraad en besluit om ’n pastorie te bou. Tot boukommissie is verkies: Ds. Paul Nel en die here T.F. Bornman, T.S. Leask, H.C. Barnard en F.J. Potgieter (kommandant). Die tender vir die bou van die pastorie is aangeneem en wel die van J. H. A. Edeling teen ’n koste van £1,250. Mev. Paul Nel het die hoeksteen gelê op 16 Desember 1896.
Ds. M.P.A. Coetsee jr.
Ds. Nel se opvolger was ds. M.P.A. Coetsee jr., wat in 1892 uit die Gereformeerde Kerk getree het terwyl hy leraar van die Gereformeerde kerk Burgersdorp was. Hy is op 21 April 1898 op Wolmaransstad bevestig. Weens die Tweede Vryheidsoorlog is baie min bekend oor sy drie en ’n half jaar lange bediening in die gemeente. Dit was wel vir hom en sy gesin ’n baie moeilike tyd. Ds. Coetzee moes tydens die oorlog baie lidmate – veral eensame moeders op plase – bemoedig en inspireer. Die pastorie is gedeeltelik afgebrand en die klipmuur om die pastorie gebruik as kraal vir die Engelse soldate se perde en muile. Die kerk se deure en vensters is verwyder en met sandsakke opgevul om te dien as ’n soort Britse fortifikasiesentrum. Die banke in die kerk is verniel maar die preekstoel is ongeskonde gelaat.
Kort ná sy aankoms moes hy Kaapstad toe gaan vir ’n operasie. Hy was erg terneergedruk, maar ook diep gelowig, soos blyk uit ’n brief aan die kerkraad gedateer 22 Oktober 1898: “Die Heere heeft zijn bedoelingen door mij op den weg van lijden te leide, moge zijn naam daardoor verheerlijkt worden!”
Emanyiseni
Emanyiseni is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika.
NG gemeente Wolmaransstad
Ds. M.P.A. Coetsee jr.
Ná ’n paar maande op Wolmaransstad het die onweerswolke van die Tweede Vryheidsoorlog oor die ZAR begin saampak. Die spoor van ellende en smart wat die oorlog gebring het, het Wolmaransstad nie misgeloop nie. Toe die dorp op ’n keer deur die Engelse troepe beset is, het hulle die grootste deel van die skool, die pastorie en die NG kerk afgebrand sodat al die notuleboeke, doop- en lidmaatregisters verlore gegaan het. Ná dié verwoesting het die werksaamhede van die gemeente feitlik tot stilstand gekom. Ds. Coetsee was ’n malarialyer en die knellende omstandighede het sy gesondheid nog verder geknak. Die Skotse sakeman en avonturier Thomas Leask meld dat hy ds. Coetsee tydens die Driejarige Oorlog op Klerksdorp teëgekom het toe hy te voet en in swak gesondheid daar aangekom het. Ds. Coetsee is op 18 November 1901 oorlede.
Ná die Vryheidsoorlog
In 1903 het Wolmaransstad weer ’n predikant in die persoon van ds. E. J. J. van der Horst gekry. As oorlogstydse onderwyser in die Howickkamp het hy na die oorlog as onderwyser uitgewyk na Bloemhof, vanwaar Wolmaransstad hom beroep het as herder en leraar. Ds. Van der Horst was geestelik ingestel op die haglike toestand waarin die samelewing hulle na die oorlog bevind het. Gedurende sy lang verblyf van 22 jaar was hy ’n rukkie lank ook die verteenwoordiger van die kiesafdeling in die Volksraad.
In 1926 het ds. Piet van der Hoven die herderstaf in die gemeente oorgeneem. Behalwe dat hy ’n vu-rige prediker was, was hy ook eersterangse organiseerder. Hy loods die bou van ’n nuwe kerk in 1928. In 1929 is hierdie nuwe kerk ingewy. Ds. Van der Hoven was ’n praktiese mens en kon nie begryp waarom die gemeente van Wolmaransstad die naam Makwassie moes dra nie, met die gevolg dat uit die Handelinge van die Vyftiende Synode van die Ned. Hervormde of Gereformeerde Kerk van Suid-Afrika 1928 blyk dat die naam verander is na die gemeente Wolmaransstad.
Intussen het die aangeduide grense van die gemeente gekrimp as gevolg van die feit dat die moedergemeente twee dogters afgegee het: Leeudoringstad in 1922 en Makwassie in 1934.
Ná ds. Van Huysstreen se vertrek in 1939 het ds. C.W.J. Pistorius die herderstaf opgeneem en hier gebly tot 1946. Sy opvolger was ds. C.S. Hatting (1946–1951) en daarna het ds. J.A. Claassens die gemeente van 1952 tot 1957 bedien. In die vyftigerjare is ’n nuwe kerksaal met Sondagskookamers gebou en kort daarna ’n nuwe pastorie langs die kerkgebou. In Junie 1959 is die ou pastorie met sy ruim terrein vir £7 500 verkoop. Alle ou dokumente wat op 16 Desember 1896 in die hoeksteen ingemessel is, is met hoeksteen en al op grond van ’n kerkraadsbelsuit verwyder.
EManqayini
eManqayini is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika.
Kieselsuur
Die naam kieselsuur word vir die chemiese verbinding H4SiO4 (ortokieselsuur, die 'regtige' kieselsuur) gebruik, maar ook vir andere vorme soos metakieselsuur H2SiO3 wat maklik daaruit ontstaan.
Ortokieselsuur
Ortokieselsuur kan in lae konsentrasies in natuurlike water voorkom deur 'n reaksie van 'n suur, soos opgeloste koolstofdioksied met 'n aluminiumsilikaat soos veldspaat:
Ortokieselsuur is 'n swakke suur. Die waarde vir pK = 9.46 vir die eerste dissosiasie:
Dit word ook dikwels geskryf as
In oseane kom kieselsuur as ortokieselsuur voor en word deur diatome en glassponse gebruik vir die opbou van hulle skelette.
Soute, gebaseer op hierdie suur word ortosilikate genoem. Talle minerale is (onoplosbare) ortosilikate.
Pirokieselsuur en metakieselsuur
In oplossings met hogere konsentrasies kan polimerisasie optree. Die eerste stap lei tot die vorming van die dimeer pirokieselsuur:
Muraltia knysnaensis
Muraltia knysnaensis is 'n struik wat deel is van die Polygalaceae familie. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Wes-Kaap in die kus laaglande tussen Mosselbaai en die Keurboomsrivier voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 2 046 km² en is ook deel van die fynbos. Daar is drie gefragmenteerde subpopulasies oor nadat die spesie groot gedeeltes van sy habitat afgestaan het aan kus ontwikkeling rondom Knysna en Plettenbergbaai, die aanplanting van plantasies en landbou aktiwiteite. Die oorblywende populasie word bedreig deur onder andere indringerplante.
Kieselsuur
Pirokieselsuur en metakieselsuur
Verdere polimerisasie lei tot
Hierdie polimeer benader die stoigiometrie H_2SiO_3 en word metakieselsuur genoem.
'n Bekende sout van metakieselsuur is natriummetasilikaat of waterglas.
Sols en jels
Die polimerisasieproses is 'n eliminasie van water (dehidratasie):
Hiedie proses kan egter ook tot ringvorming lei, soos die tetrasiklo-vorm van metakieselsuur:
Daarom lei die polimerisasie nie tot 'n lineêre keten nie, maar tot die vorming van onreëlmatige aggregate met 'n SiO2-skelet van tetrafunksionele dubbelvertakte SiO4-eenhede wat -OH groepe bevat. 'n Aggregaat met 100 SiO2-eenhede is ca. 2 nm groot. Kolloïedale suspensies van hierdie aggregate word "silikasols" genoem.
Verdere polimerisasie en uitstoot van water lei tot die vorming van "silikajels"
Die Laagte (lat -33,08, long 25,70)
Die Laagte is 'n droë lopie in die Oos-Kaap van Suid-Afrika. Dit is deel van die opvanggebied van die Klein-Visrivier.
Ollie Kirkby
Ollie Kirkby (26 September 1886 – 7 Oktober 1964) was 'n Amerikaanse aktrise.
Jimmy Bridges (akteur)
Jimmy Bridges (gebore 15 September 1960) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Building Bridges (2000), \N, en In the Shadow of the Moon.
Phyllis Kirk
Phyllis Kirk (18 September 1927 – 19 Oktober 2006) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Two Weeks with Love (1950) en Crime Wave (1953), en in die televisiereekse The Thin Man (1957) en The Twilight Zone (1959).
Miles Malleson
Miles Malleson (25 Mei 1888 – 15 Maart 1969) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Thief of Bagdad (1940), Kind Hearts and Coronets (1949), The Importance of Being Earnest (1952), en Peeping Tom (1960).
Bum Krüger
Bum Krüger (13 Maart 1906 – 15 Maart 1971) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die televisiereeks Salto mortale (1969).
Phorbas plumosus
Phorbas plumosus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Phorbas en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1818 deur Montagu.
Franz-Otto Krüger
Franz-Otto Krüger (1 April 1917 – Maart 1988) was 'n Duitse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Germany Year Zero (1948) en Brille und Bombe - Bei uns liegen Sie richtig! (1967), en in die televisiereekse Treffpunkt Telebar (1961) en Die verregneten Ferien (1976).
Ixia sarmentosa
Ixia sarmentosa is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Porterville tot by Kleinmond en Hermanus voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 3 581 km². Die spesie het groot dele van sy habitat afgestaan aan voorstedelike en kus ontwikkeling asook indringerplante.
Daniil Trifonof
Daniil Olegowitsj Trifonof (Russies: Дании́л Оле́гович Три́фонов; gebore op 5 Maart 1991) is 'n Russiese pianis en komponis. Hy is "waarskynlik vandag se voorste klassieke virtuoos" deur die The Globe and Mail genoem en deur The Times "sonder twyfel die mees verstommende pianis van ons era", Trifonof se eerbewyse sluit 'n Grammy toekenning (2018) in, sowel as die Gramophone Classical Music Awards Kunstenaar van die Jaar toekenning vir 2016. Hy het as solis opgetree saam met orkeste soos die New York Filharmoniese Orkes, Cleveland Simfonieorkes, Koninklike Filharmoniese Orkes, Londen Simfonieorkes, Mariinsky Teater Orkes, Koninklike Concertgebouw-orkes, Berliner Philharmoniker, San Francisco Simfonieorkes, Houston Simfonieorkes en die München Filharmoniese Orkes, en het opvoerings gegee by liggings soos die Royal Festival Hall, Carnegie Hall, John F. Kennedy Sentrum vir die Uitvoerende Kunste, Berliner Philharmoniker, Théâtre des Champs-Élysées, Concertgebouw en die Seoul Kunstesentrum.
Trifonof het sy klavierspel op 5-jarige leeftyd begin aanleer. Hy het sy eerste solo-opvoering op die ouderdom van sewe gegee. In 2000 het hy onder Tatiana Zelikman aan die Gnessin Musiekskool in Moskou begin studeer. Trifonof het vanaf 2009 tot 2015 onder Sergei Babayan aan die Cleveland Musiekinstituut studeer. In 2011 het hy die eerste prys en die Grand Prix tydens die Internasionale Tsjaikofski-kompetisie gewen, bykomend tot die eerste prys tydens die Arthur Rubinstein Internasionale Klavier-meesterkompetisie. In 2010 was hy 'n pryswenner tydens die Internasionale Chopin-klavierkompetisie. In 2013 het Trifonof 'n opnamekontrak geteken met Deutsche Grammophon; sy eerste album vir die etiket, 'n lewendige opname van sy solo debuut opvoering by Carnegie Hall, is genomineer vir 'n Grammy toekenning vir Beste Klassieke Instrumentale Solo opvoering. Hy het later in 2018 'n Grammy gewen vir sy album van die volledige études vir klavier deur Franz Liszt. Sy albums het verskyn op internasionale speellyste, met sewe wat op die Billboard tydskrif se Top Klassieke Album speellys verskyn het. <!--
Vroee lewe en opvoeding
Trifonof is gebore in Nizhny Novgorod, Sowjetunie op 5 Maart 1991 as die enigste kind van 'n komponisvader en 'n musiekonderwyseres. Toe Trifonof agt jaar oud was het hy sy eerste opvoering saam met 'n orkes tydens 'n konsert bestaande uit die musiek van Mozart gemaak. In 2000 het die gesin na Moskou verhuis, waar Trifonof onder Tatiana Zelikman aan die Gnessin Musiekskool begin studeer het. Hy het ook vanaf 2006 tot 2009 komposisie studeer onder Wladimir Dovgan. In 2009, op aanbeveling van Tatiana Zelikman, het Trifonof begin met studies onder Sergei Babayan by die Cleveland Musiekinstituut, waar hy in 2013 'n kunstenaarsertifikaat en in 2015 'n kunstenaardiploma ontvang het. Oor sy student het Babayan gesê: "Om 'n seldsame diamant soos Daniil Trifonov in my ateljee te hê is 'n groot verantwoordelikheid en geluk. Net soos vir 'n ouer wat besef dat sy kind meer as baie spesiaal is, [...] ek sal nie te sterk woorde wil besig nie, maar ek dink daar is baie min musikante soos Daniil in die wêreld. Vir my is hy die musiek." Hy was tydens sy studies aan die Cleveland Musiekinstituut ook 'n student in komposisie van Keith Fitch. -->
Phorbas perarmatus
Phorbas perarmatus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Wilford Brimley
Wilford Brimley (gebore 27 September 1934) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Thing (1982), Cocoon (1985), Hard Target (1993), en The Firm (1993).
Justin Briner
Justin Briner is 'n Amerikaanse akteur.
Elma McKenzie
Elma McKenzie, gebore 25 Junie 1955, in Pretoria, Gauteng is ŉ Suid-Afrikaanse skoonheidsterapeut, sakevrou en stigter van die Suid-Afrikaansvervaardigde skoonheidsproduk, Placécol.
McKenzie het radiografie studeer aan die Universiteit van Pretoria en gespesialiseer in kankerbestraling. Daarna kwalifiseer sy as skoonheidsterapeut en vestig haarself in Ermelo waar sy die eerste skoonheidskliniek in die Hoëveld omgewing, in Januarie 1977 begin het. Sy het gereeld kliniekbehandelings op al die omliggende dorpe aangebied. Dit het gehelp om ‘n sterk kliëntebasis op te bou. Elma McKenzie Spa, Beauty & Laser Clinic was vir 41 jaar op Ermelo. Haar kliniek het SAAHSP en CIDESCO Internasionale akkreditasie.
In 2010 is hierdie besigheid deur Professional Beauty aangewys as die beste skoonheidskliniek in Suid-Afrika. Verskeie kere was Elma McKenzie Spa, Beauty & Laser Clinic ‘n finalis onder die top 3 klinieke in die land. McKenzie woon steeds kursusse by om meer van haar beroep te leer. In 1980 het Elma, die vandag alombekende Placècol Kosmetikareeks in Suid-Afrika begin. Haar aptekersman, Leslie McKenzie, het die vervaardiging van die produkte behartig. Hulle firma was Macnel Pharmaceuticals.