cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Weekdiere
Klassifikasie
Klassifikasie in hoër taksa vir hierdie groepe was en bly problematies. 'n Filogenetiese studie dui daarop dat die Polyplacophora 'n klade vorm met 'n monofiletiese Aplacophora. Daarbenewens dui dit daarop dat 'n suster-takson-verhouding bestaan tussen die Bivalvia en die Gastropoda. Tentaculita kan ook in Mollusca wees.
Weekdiere en die mens
'n Aantal weekdiere is van groot ekonomiese belang. Oesters, mossels, slakke en seekatte word geëet en skulpdiere se skulpe word vir 'n verskeidenheid doeleindes aangewend. Pêrels is 'n gewilde produk van tweekleppiges en so ook perlemoen, die binneste laag van die skulpe. Naakslakke kan groot skade in tuine en landerye aanrig. Verskillende varswaterslakke is betrokke by die verspreiding van parasitiese siektes, soos lewerbotsiekte en bilharzia.
Taksonomie
Teenswoordig word die phylum Mollusca in 7 klasse ingedeel. Die eerste klas is Monoplacophora, 'n groep uitgestorwe diere wat van die Onder-Kambrium tot die Devoon geleef het. Een lewende verteenwoordiger van die klas, Neopilina, word nog aangetref. Die klas Polyplacophora of Amphineura bevat die chitons, wat verlengde, afgeplatte diere is. Kenmerkend vir die klas is die 8 dorsale skulpplate wat met mekaar kan artikuleer.
'n Aantal naak, wurmagtige weekdiere wat op die seebodem voorkom, behoort tot die klas Aplacophora. Al die slakke word in die klas Gastropoda aangetref, terwyl die klas Scaphopoda die tandskulpe bevat. Die tweekleppiges behoort tot die klas Bivalvia, terwyl al die seekatte en inkvisse lede van die klas Cephalopoda is. Die uitgestorwe Ammonoidea, asook die lewende fossiel, Nautilus, kom in die klas voor.
Stam: Weekdiere (Mollusca)
Teenpous Albertus
Teenpous Albertus gebore Albertus van Sabina was 'n teenpous teen Pous Paschalis II in die begin van die jaar 1101. Hy was naas Teenpous Clemens III en Teenpous Theodoricus die derde teenpous in die investituurstryd.
Biografie
Albertus was 'n pseudo-kardinaal-biskop van Silva Candida, aangestel omtrent op 4 November 1084 deur Teenpous Clemens III. In Januarie 1101 is Teenpous Theodoricus wat deur die keiserlike party in die investituurstryd as pous aangestel was, gevange geneem deur die troepe van sy teenstander Pous Paschalis II. Theodoricus se aanhangers benoem toe Albertus van Sabina as pous. Soos sy voorganger behou Albertus sy eie naam as pousnaam. Na 'n pontifikaat van slegs 'n paar maande word hy deur een van sy eie aanhangers verraai en val hy in die hande van Paschalis. Paschalis set Albertus gevange in die Laurentius-klooster in Aversa.
Die keiserlike party het nie dadelik 'n opvolger vir Albertus gekies nie, maar wel geweier om Paschalis as die wettige pous te erken. In 1105 kies die keiserlike party toe Teenpous Silvester IV as pous.
Stipagrostis drarii
Stipagrostis drarii is 'n meerjarige plant wat deel is van die Poaceae familie. Die plant is inheems in die Golf State, Irak, Jemen, Koeweit, Staat Palestina, Saoedi-Arabië en Sinai in Egipte.
Kniphofia hildebrandtii
Kniphofia hildebrandtii is 'n meerjarige plant wat tot die genus Kniphofia behoort. Die spesie is endemies aan Ethiopië.
Vingermanna
Vingermanna (Eleusine coracana) ook bekend as rapoko of rupoko, word op aansienlike skaal deur die inheemse bevolking van Afrika en Indië as voedsel verbou.
Die plant aard goed op arm grond en groei vinnig. Dit word tot 1,2 m hoog en die sade is 1 tot 2 mm breed. Hierdie saadjies is ryk aan minerale, veral aan kalsium.
Kniphofia hirsuta
Kniphofia hirsuta is 'n meerjarige plant wat tot die genus Kniphofia behoort. Die spesie is inheems aan die Oos-Kaap en Lesotho.
Helli Stehle
Helli Stehle (6 Desember 1907 – 27 Augustus 2017) was 'n Switserse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Emil, mer mues halt rede mitenand (1941).
Massonia depressa
Massonia depressa is 'n geofiet wat tot die genus Massonia behoort en is endemies aan die Noord-Kaap, Oos-Kaap, Vrystaat en die Wes-Kaap. In Engels staan die plant bekend as Hedgehog lily.
Li Tobler
Li Tobler (1948 – 19 Mei 1975) was 'n Switserse aktrise.
Stipagrostis paradisea
Stipagrostis paradisea is 'n meerjarige plant wat deel is van die Poaceae familie. Die plant is inheems in Afghanistan, Djiboeti, Egipte, Golf State, Iran, Jemen, Oman, Pakistan, Saoedi-Arabië, Somalië en Wes-Himalaja.
Vrou (speelkaart)
thumb|240px|Die vroukaarte van die vier kleure in die Engelse patroon, met die skoppensvrou bo.
Die vrou, dame of koningin is 'n speelkaart met die beeld van 'n koningin op. In Franse speelkaarte is die rang van 'n vrou tussen dié van die heer of koning en die boer. In tarotkaarte is dit bo die rang van 'n ridder, wat weer bo dié van 'n boer is. In die Spaanse en sommige Italiaanse kaartpakke kom die vrou nie voor nie, maar wel die ridder – met dieselfde rang.
In die Paryse patroon word elke prentkaart geïdentifiseer met 'n spesifieke historiese of mitologiese figuur:
Dekade
'n Dekade is 'n tydperk van 10 jaar.
Robert DoQui
Robert DoQui (20 April 1934 – 9 Februarie 2008) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente RoboCop (1987), RoboCop 2 (1990), Short Cuts (1993), en RoboCop 3 (1993).
Hof
Hof kan na die volgende verwys:
Kniphofia insignis
Kniphofia insignis is 'n meerjarige plant wat tot die genus Kniphofia behoort. Die spesie is endemies aan Ethiopië.
Heer (speelkaart)
thumb|240px|Die heer van al vier kleure in die Engelse patroon, met die skoppensheer bo h Die heer of koning is 'n speelkaart met die beeld van 'n koning op. Die heer is gewoonlik die hoogste prentkaart. In die Franse speelkaarte en tarotkaarte is die heer direk bo die vrou of koningin. In Italiaanse en Spaanse speelkaarte is die heer direk bo die ridder en in Duitse en Switserse kaarte direk bo die Ober.
In sommige kaartspeletjies is die koning die hoogste kaart, maar in ander is die aas hoër.
Massonia echinata
Massonia echinata is 'n geofiet wat tot die genus Massonia behoort en is endemies aan die Noord-Kaap, Oos-Kaap en die Wes-Kaap.
Massonia dregei
Massonia dregei is 'n geofiet wat tot die genus Massonia behoort. Dit is endemies aan die Wes-Kaap en kom by Lambertsbaai voor.
Pierre Bourdieu
Pierre Bourdieu (Denguin, 1 Augustus 1930 – Parys, 23 Januarie 2002) was 'n Franse sosioloog. In sy eie land was hy 'n leidende linkse intellektueel, maar buite Frankryk was hy hoofsaaklik as sosiale wetenskaplike bekend. Weens sy magnum opus La distinction van 1979 word hy beskou as een van die groot sosioloë van die twintigste eeu.
Lewensloop
Bourdieu is gebore as die seun van 'n posman in 'n boerderygemeenskap aan die rand van die Pireneë. Hy studeer in filosofie aan die Ecole-normale supérieure in Parys en het daarna gedoseer aan die universiteit van Algiers. In Algerië, waar hy ook as soldaat gedien het, het hy in die vyftigerjare sy eerste sosiologiese studie gedoen, die wetenskap waarna hy hom "bekeer" het. Hy het onder andere die ontworteling van die Algeriërs deur die Franse kolonialisme en die Islam ondersoek.
In 1968 stig hy die ondersoeksinstituut Centre de Sociologie Européene en in 1975 stig hy die tydskrif Actes de la recherche en sciences sociales. In 1982 het hy Raymond Aron as professor in die gesogte Collège de France geslaag. Hy was nog altyd in die eerste plek betrokke by sosiale ongelykheid, wat waarskynlik te danke is aan sy eie lae afkoms. Benewens die feit dat hy sosioloog geword het, het hy al hoe meer 'n politieke aktivis geword. Hy het teen moderne sosiale demokrate soos Jospin en Blair gedraai, wat in die 1980's en 1990's toenemend neoliberaal geword het. Hierteenoor het hy in Frankryk grootgeword tot net so bekende intellektuele soos byvoorbeeld Jean-Paul Sartre, Michel Foucault of Jacques Derrida geword.
Algemeen
Bourdieu was een van die min groot sosioloë wat teorie en empirisme verbind het. Hy het grootskaalse navorsing gedoen deur beide opnames, in-diepte onderhoude en bronnavorsing en kon die versamelde data gebruik vir nuwe, diepgaande teorieë.
Daarbenewens het hy altyd refleksiwiteit in sosiologie gepropageer. Sosioloë moet altyd bewus wees van hul eie posisie in die navorsingsveld, in die wetenskap en in die samelewing. Hulle moet hulself en sosiale wetenskap op dieselfde manier bestudeer as wat ander doen.
Vir baie was Bourdieu nie 'n maklike skrywer nie. Sy voortdurende drang om alles so akkuraat as moontlik te beskryf deur bysinne en tersydes asook om ook tussen nuanses te onderskei, het soms tot ontoeganklike prosa gelei.
Veld, kapitaal en habitus
Bourdieu het tydens sy studies in aanraking gekom met die eksistensialisme van Sartre. In eksistensialisme het die akteurs 'n groot invloed om hul wêreld te skep. Volgens Bourdieu het Sartre nie voldoende rekening gehou met die beperkings wat die sosiale struktuur op akteurs opgelê het nie. Aanvanklik het hy 'n oplossing gevind in die strukturalisme van Claude Lévi-Strauss, maar uiteindelik was dit net so beperkend vir hom, maar aan die ander kant van die struktuur-agentskapsdebat. Hy het die eksistensialisme van Sartre by subjektivisme ingedeel, wat ook die fenomenologie van Alfred Schütz, die simboliese interaksionisme van Herbert Blumer en die etnometodologie van Harold Garfinkel ingesluit het. Lévi-Strauss het in die kamp van objektivisme geval, met ook die strukturalisme van Ferdinand de Saussure en die strukturele Marxisme.
In elke veld ontwikkel mense onbewustelik 'n sekere habitus, 'n volhoubare manier van waarneming, denke en optrede, waarmee mense hulself in die veld kan handhaaf en voortgaan. Mense wat reeds lank in 'n veld was, byvoorbeeld sedert die geboorte, het so 'n voordeel bo nuwelinge, want die habitus is ten volle geïntegreer met hulle. Die habitus word dus gevorm deur die wisselwerking tussen individue, om dan strukturele vorms aan te pak wat hul optrede verder beïnvloed: hier is die sleutel tussen individu en samelewing, tussen mikro en makro.
Bourdieu se idees oor veld en habitus is soortgelyk aan die figuurlike sosiologie van Norbert Elias, wat veral in Amsterdam se sosiologie gevind is. Bourdieu het dit nie net van toepassing gemaak op die samelewing as geheel en die klasstruktuur nie, maar ook op 'n verskeidenheid spesifieke velde, soos die akademiese (Homo academicus, 1984) en die artistieke veld (Les règles de l'art, 1992).
Reproduksieteorie
Uit bogenoemde het Bourdieu afgelei dat die klasstruktuur ditself voortdurend reproduseer. Alhoewel ons in 'n meritokratiese samelewing woon, waar intelligensie en opleiding dus 'n individu se plek in die samelewing moet bepaal, bly dit in werklikheid moeilik om uit die klasstrutuur te beweeg. Aangesien werkers se kinders wat hoër onderwys ontvang, min verstaan van die subtiele gebruike van die hoër kringe en deur hul gebare, hul taalgebruik en so voort vertoon dat hulle nie uit die hoër kringe van kindsbeen kom nie. Dus sal hulle ook nie regtig in hierdie kringe tuishoort nie en sal hulle nooit heeltemal deel sal wees van die boonste laag van die samelewing nie.
Hulle het nie die habitus van die huis af geërf nie. Bourdieu, homself is van die laer middelklas in die provinsie afkomstig, lyk in die eerste opsig die uitsondering van die reël te wees, maar hy het ook nooit deel gevoel van die Paryse akademiese wêreld nie.
Onderskeidsteorie
Bourdieu is sy grootste bekendheid te danke aan sy 1979-boek ''La distinction. Critique sociale du jugement, wat in 1984 in Engels vertaal is as Distinction. A social critique on the judgement of taste''. Hierin het hy die manier waarop die sosiale klasse met mekaar verband hou, uitgewerk deur hul lewenstyl en kulturele voorkeure te bestudeer. 'n Persoon se kulturele voorkeur is nie net 'n persoonlike voorkeur nie, maar in baie gevalle 'n uitdrukking van die groep waaraan hy of sy behoort.
Op grond van 'n opname in die sestigerjare onder meer as 1200 mense, het hy tot die gevolgtrekking gekom dat mense hulself van ander onderskei met behulp van hul kulturele voorkeure. Dit gaan nie net om sake soos musiek, letterkunde en beeldende kunste nie, maar ook kosvoorkeure, klere, binnehuisversierings en dies meer. As gevolg van hul opvoeding en tot 'n mindere mate hul opleiding, het mense uit die hoër klasse 'n habitus ontwikkel waarin 'hoëkultuur' sentraal is. Hulle is in staat en ook geneig om kunswerke meer in terme van vorm, oorspronklikheid en die verhouding met ander kuns te beoordeel (hy noem dit 'n 'estetiese ingesteldheid') as op die inhoud, die uitlok van emosies en die direkte voordeel.
Dit onderskei hulle van mense van laer klasse, teen wie hulle bewustelik of andersins op neersien word. Mense van die middel- en werkersklas wat hoër op wil gaan, het dikwels nie genoeg opleiding om ten volle deur die hoër klasse aanvaar te word nie. Hulle het nie genoeg 'kulturele kapitaal' nie, hoë kultuur is nie in hul 'habitus' nie. As sekere groepe 'n kulturele voorkeur van hoër klasse oorneem, beskou hierdie hoër klasse dit nie meer as eksklusief nie en dit is dus tyd vir hulle om iets nuuts te aanvaar.
Die klasstruktuur word deur Bourdieu beskou as 'n "sosiale ruimte", waarin nie net die hoeveelheid kapitaal wat mense besit 'n rol speel nie (die tradisionele hiërargie), maar ook die samestelling van die kapitaal. Mense met hoofsaaklik ekonomiese kapitaal (bv. in besigheid) het dikwels 'n tradisionele kulturele voorkeur, mense met baie kulturele kapitaal (akademici, kunstenaars) het 'n meer progressiewe (avant-garde) voorkeur. Die pad wat mense gevolg het, speel ook 'n belangrike rol (is hulle bv. sosiale klimmers?), wat dit 'n dinamiese karakter gee.
Kritiek
Behalwe vir sy ingewikkelde taal gebruik en sy linkse aktivisme, is Bourdieu ook om ander redes gekritiseer. Sy sosiologie is baie op Frankryk gerig. In ander samelewings as in Frankryk, byvoorbeeld in Amerika of in Nederland, sal die skeidingslyne tussen die klasse baie minder skerp gedefinieer word. Daar sou baie meer mense wees wat allerhande smaakvoorkeure van die hoë en lae kultuur meng, die sogenaamde 'kulturele omnivore'. Dit selfs in die 1960's die geval, toe Bourdieu sy navorsing gedoen het.
Ines Torelli
Ines Torelli (gebore 14 Junie 1931) is 'n Switserse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Bäckerei Zürrer (1957), Café Odeon (1959), Chikita (1962), en Die sechs Kummerbuben (1968).
Pierre Bourdieu
Kritiek
Daarbenewens voel baie, veral van die kulturele elite,afgehaal deur die idee dat as hulle bewus sal wees van mense met ander voorkeure hulle as snobs afgemaak sal word. Bourdieu het egter soveel meer implisiet bedoel. Statusmotiewe speel gewoonlik net 'n onbewuste rol in kulturele smaak.
Ten slotte het Bourdieu soms empiriese data te maklik geïnterpreteer, en sommige konsepte, soos veld, word nie altyd baie goed uitgewerk nie.
Massonia etesionamibensis
Massonia etesionamibensis is 'n geofiet wat tot die genus Massonia behoort en is endemies aan Namibië.
Stephen Dorff
Stephen Dorff (gebore 29 Julie 1973) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Power of One (1992), Blade (1998), Somewhere (2010), en Immortals (2011).
Massonia gypsicola
Massonia gypsicola is 'n geofiet wat tot die genus Massonia behoort en is endemies aan die Wes-Kaap.
Kodomanna
Kodomanna (Paspalum scrobiculatum) kom slegs in Indië voor.
Vergeleke met ander grane is kodomanna ongekend ryk aan sink en riboflavien. Die kalsium- en fosforinhoud is ook besonder hoog. Daarby is die plant ook nog hoog in vet- en veselinhoud.
Sverker Johansson
Lars Sverker Johansson (gebore 26 Mei 1961 in Lund, in die suide van Swede) is 'n Sweedse fisikus, taalkundige, spesialisskrywer, universiteitsdosent en 'n groot bydraer tot die aanlynensiklopedieprojek Wikipedia.
Sverker Johansson het vanaf 1979 tot 1982 in die tegniese fisika studeer aan die Universiteit van Lund. In 1982 verhuis hy na die Universiteit van Gothenburg en studeer in 1984 vir 'n Baccalaureus in Bedryfsadministrasie. In 1982/83 het Sverker sy basiese diens in Eksjö uitgevoer. Hy het deelgeneem aan navorsing oor deeltjiefisika en deeltjieversnelling by die Super Proton Synchroton (SPS) en die Groot elektron-positron stoorring (LEP) en neem ook deel aan die Helios (NA34)-eksperiment by CERN. Teen einde Mei 1990 voltooi Sverker sy Ph.D.-verhandeling aan die Lund Universiteit: "A study of μμ and eμ-pairs produced in 450 GeV/c p-Be-collisions in HELIOS", en ontwikkel daarna ook sagteware vir DELPHI.
Wikipediabydraer
Sverker Johansson is sedert 2007 'n gebruiker en sedert 2010 ook 'n administrateur op die Sweedse Wikipedia. As 'n sagteware-ontwikkelaar, het hy in 2009 die algoritmes geskep vir lsjbot, 'n bot wat die 100 000-artikelmerk in die Waray-Waray Wikipedia op 26 Augustus 2010 bereik het. In die winter 2011/12 ontwikkel hy verder aan sy lsjbot by die Universiteit van Dalarna, met die Sweedse-, Cebuano- en Waray-taal Wikipedia's wat sedert 2009 meer as drie miljoen nuwe artikels bygevoeg het.
Oor Johansson en sy bot is internasionaal wyd berig in 2014. Die Australiese Sydney Herald het Johansson se prestasies vergelyk met die outomatiese boeke wat deur Philip M. Parker geskryf is.
Annie Vernay
Annie Vernay (21 November 1921 – 18 Augustus 1941) was 'n Switserse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Novel of Werther (1938), Betrayal (1938), The Mayor's Dilemma (1939), en Dédé la musique (1941).
Winston-Salem
Winston-Salem is 'n stad in die Amerikaanse deelstaat Noord-Carolina met ongeveer 234 349 inwoners. Dit is naby Greensboro in Noord-Carolina geleë. Die stad word Winston-Salem genoem, want dit het aanvanklik uit twee dorpe bestaan: Winston en Salem, wat later saamgesmelt het.
Winston-Salem is in sentraal Noord-Carolina geleë. Die Interstate 40-hoofweg loop deur die stad. Die stad het 'n gematigde klimaat met warm somers en koel winters. Dit kry ongeveer 1130,8 mm reën per jaar en dit sneeu ook soms daar.
Die Ou Salem is 'n historiese deel van Winston-Salem. Besoekers kan hier leer hoe mense rondom 1800 gelewe het.
Klarinetconcerto (Mozart)
Die Klarinetconcerto in A majeur, K. 622, is 'n concerto vir klarinet wat in 1791 deur Wolfgang Amadeus Mozart vir die klarinetblaser Anton Stadler gekomponeer is.
Bewegings
Die concerto bestaan uit drie bewegings:
Omar Dorsey
Omar Dorsey (gebore 22 Desember 1975) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Road Trip (2000), Drumline (2002), en Race to Witch Mountain (2009), en in die televisiereeks Queen Sugar (2016).
Maya Angelou
Haar boek, "Just give me a cool drink of water 'fore I die" is vir die Pulitzerprys genomineer en haar oudioboek, "A song flung up to heaven" het in 2003 'n Grammy-prys losgestaan. Oor haar lewe het sy dosyne toekennings en meer as dertig ere doktorsgrade ontvang. Sy word ook vir 'n hele paar toneelstukke, films, en TV-programme gekrediteer.
Sy is op 4 April 1928 in St. Louis gebore. In 1981 is sy as hoogleraar in Amerikanistiek in Winston-Salem aangestel. Op 28 Mei 2014 is sy op 86-jarige ouderdom in Winston-Salem, Noord-Carolina oorlede.
Bibliografie
Van haar boeke:
Klarinet
Die klarinet is 'n familie van houtblaasinstrumente wat bestaan uit 'n enkelrietmondstuk, 'n reguit, silindriese houtpyp met vingergate en kleppe, met 'n klanktregter aan die punt. 'n Persoon wat die klarinet bespeel, word 'n klarinetblaser of klarinetspeler genoem.
Tullio Serafin
Tullio Serafin (1 September 1878 – 2 Februarie 1968) was 'n Italiaanse dirigent.
Biografie
Tullio Serafin was een van die voorste Italiaanse operadirigente. Hy het 'n uitgestrekte loopbaan en baie wye repertorium gehad wat baie 19de eeuse bel canto operas deur Bellini, Rossini en Donizetti as sleutelwerke van die 20ste eeuse repertorium gevestig het. Hy het oor 'n ongeëwenaarde reputasie as afrigter van jong operasangers beskik, en is bekend daarvoor dat hy die aansienlike talente van Maria Callas ontwikkel het.
Hy is in Rottanova (Cavarzere) naby Venesië gebore en het sy opleiding in Milaan ontvang. Hy het altviool in die orkes van La Scala, Milaan onder Arturo Toscanini gespeel, en is later as Assistent-dirigent aangestel. Hy het oorgeneem as musiekdirekteur by La Scala toe Toscanini La Scala vir New York verlaat het. Hy het vanaf 1909 tot 1914, en vanaf 1917 tot 1918 as musiekdirekteur van La Scala gedien, voordat hy vlugtig na die Tweede Wêreldoorlog teruggekeer het en vanaf 1946 tot 1947 gedien het.
Hy het in 1924 by die Metropolitan Opera aangesluit en vir 'n dekade daar aangebly, waarna hy die artistieke direkteur van die Teatro Reale in Rome geword het. Hy het gedurende sy uitgestrekte loopbaan daartoe bygedra om die loopbane van verskeie belangrike sangers te bevorder, insluitende Rosa Ponselle, Magda Olivero, Joan Sutherland, en mees noemenswaardig, die van Maria Callas saam met wie hy saamgewerk het op baie opnames.
Serafin het 'n instrumentale rol in die uitbreiding van die repertorium gespeel, en die Italiaanse buigings van werke deur Alban Berg, Paul Dukas, en Benjamin Britten gedirigeer. Hy het ook belangrike wereldpremières van werke deur beide Italiaanse en Amerikaanse komponiste soos Franco Alfano, Italo Montemezzi, Deems Taylor, en Howard Hanson gedirigeer. Sy peetdogter was die sopraan Claudia Pinza Bozzolla.
Lugmagbasis Langebaanweg
Lugmagbasis Langebaanweg (IATA: SDB, ICAO: FALW) is 'n militêre lugmagbasis van die Suid-Afrikaanse Lugmag (SALM) geleë by die dorpie Langebaanweg noord van Kaapstad in die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Die basis se leuse is Tenax Propisiti Vinco – Deur volharding kom sukses.
Huidige vliegtuie
Die Sentrale vliegskool gebruik 60 Pilatus PC-7s by Lugmagbasis Langebaanweg.
Die Lugmag se Silwervalke-vertoonspan is by die Lugmagbasis Langebaanweg gestasioneer.
Doornkop, KwaZulu-Natal
Doornkop is 'n nedersetting in Dannhauser Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Helen Vita
Helen Vita (7 Augustus 1928 – 16 Februarie 2001) was 'n Switserse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Fire Tongue Bowl (1970), Cabaret (1972), en Lili Marleen (1981).
IShowSpeed
Darren Watkins Jr. (gebore 21 Januarie 2005), professioneel bekend as IShowSpeed, is 'n onafhanklike Amerikaanse sanger en YouTuber. Sy liedjie "World Cup", wat veral algemeen voorkom in die Verenigde State, bereik in 2022 nommer een in verkope in die Amerikaanse Hip-hop- en kletsrymgenres.
Kniphofia laxiflora
Kniphofia laxiflora is 'n meerjarige plant wat tot die genus Kniphofia behoort. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap, KwaZulu-Natal en Mpumalanga.
Rooilyn
Die Rooilyn in die noorde van Namibië is 'n veeartsenykundige kordonheining om die verspreiding van veesiektes te voorkom.
Ligging
Hierdie heining strek oor die noorde van die land van die see af tot by die grens met Botswana en is deur die jare dikwels effens gewysig. Tans loop dit noord van Palmwag (19° 53' 2.80" suid, 13° 56' 55.52" oos), verby Okaukuejo, langs die suidgrens van die Etoshapan, deur Tsintsabis (18° 47′ suid, 17° 57′ oos en 74 km noord van Tsumeb) en ooswaarts na Otjituuo (oos van Grootfontein). Noord van die lyn lê ongeveer 'n derde van Namibië se grondoppervlakte.
Geskiedenis
Reeds in 1896 is Fort Namutoni gebou om die beweging van mense en vee te beheer om die verspreiding van die runderpes teen te gaan. Op 23 November 1928 is Suidwes-Afrika verdeel in twee dele. Die gebied suid van die Rooilyn tot by die Oranjerivier het bekendgestaan as die polisiesone en het bestaan uit groot omheinde kommersiële plase. Noord van die lyn tot by die grens met Angola is tot stamgebiede sonder enige polisie-inmenging verklaar. Daar het kommunale boere gewoon wat met hul beeste rondgetrek het tot selfs oor die grens met Angola. Daar was geen heinings nie en beeste het vrylik rondgeloop. Niemand sonder 'n permit is toegelaat om die Rooilyn oor te steek nie. Later is die lyn gebruik om die verspreiding van longsiekte en sedert die 1960’s bek-en-klouseer na die suidelike distrikte te voorkom.
Huidige situasie
Die kordon het voorkom dat bek-en-klouseer nie uit die kommunale gebiede na plase suid van die Rooilyn versprei. So 'n uitbraak sou 'n uiters nadelige invloed op die Namibiese ekonomie hê. Die siekte affekteer nie net beeste nie, maar ook varke, skape, bokke en ander herkouers met gesplete hoewe. Vee, vleis, melkprodukte, huide en velle mag nie van noord na suid oor die kordonheining vervoer word nie, maar wel van suid na noord. Die vleis afkomstig uit die gebied ten noorde van die kordon mag nie na die Europese Unie uitgevoer word nie aangesien die kommunale gebied beskou word as hoërisikogebied vir veesiektes soos longsiekte en bek-en-klouseer.
Naam
Die naam Rooilyn is te danke aan die kleur waarmee dit aanvanklik op landkaarte aangedui is.
Kniphofia latifolia
Kniphofia latifolia is 'n meerjarige plant wat tot die genus Kniphofia behoort. Die spesie is endemies aan die KwaZulu-Natal en kom voor van Greytown tot by Pietermaritzburg en Nkandla. Die plant het 'n voorkomsgebied van 700 km2 en kom voor in ses gefragmenteerde sub populasies. Die plant het 67% van sy habitat afgestaan aan gewasverbouing en die aanlê van plantasies oor die afgelope 50 jaar. Die aanplant van populier plantasies is ook 'n bedreiging.
Umhlangana kaSenzangakhona
Umthlangana (? - 1828), ook bekend as Mahlangane, was 'n Zoeloe-prins. Hy was die seun van Senzangakona, 'n broer van Shaka en die half-broer van Dingaan en Mpande.
Umthlangana het vir Dingaan en Shaka se inDuna (adviseur), Mbopa gehelp om Shaka op 22 September 1828 in KwaDukuza te vermoor. Dit volg na Shaka se moeder, Nandi oorlede is, en Shaka brutaal daarop gereageer het.
Kort na die sluipmoord is Umthlangana self deur Dingaan vermoor, waarna Dingaan die troon bestyg.
Glasgow Green
Glasgow Green is 'n openbare park in die ooste van Glasgow, Skotland, geleë langs die Clyderivier se noordoewer. Dit is die oudste park in die stad met oorspronge wat tot in die 15de eeu terugstrek. Glasgow Green strek oor 136 akkers (55 hektaar) en is binne loopafstand van Glasgow se middestad oos van Saltmarket geleë.
Geskiedenis
Die park het op grond ontstaan wat deur koning Jakobus VII in 1450 aan biskop William Turnbull gegee is. Die biskop het dit op sy beurt aan die bewoners van Glasgow geskenk. In die Middeleeue was dit nog 'n ongelyke terrein met moerasse wat uit 'n aantal greens (grasvelde) bestaan het. Hierdie velde - waaronder High en Low Green, Calton Green en Gallowgate Green - is deur twee stroompies, Camlachie Burn en Molendinar Burn, verdeel. Gedurende sy eerste eeue is die terrein vir 'n verskeidenheid doeleindes gebruik - as weiveld vir skape, as wasplek vir linnegoed wat hier ook gebleek is, as droogplek vir vissersnette, maar ook as ontspanningsterrein vir swemmers. Die eerste steamie of openbare washuis, bekend as die Washhouse, het sy deure in 1732 op die oewer van Camlachie Burn geopen.
Jim Doughan
Jim Doughan (gebore 2 Augustus 1959) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Mask (1994), Stuart Little (1999), en The Haunted Mansion (2003), en in die televisiereeks Buffy the Vampire Slayer (1996).
Cork, KwaZulu-Natal
Cork is 'n nedersetting in Dannhauser Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Cameron Douglas
Cameron Douglas (gebore 13 Desember 1978) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Wonder Boys (2000), It Runs in the Family (2003), Adam and Eve (2005), en Loaded (2008).
Spierdistrofie
Spierdistrofie is 'n groep siektes wat die muskuloskeletale stelsel verswak. Twee vorme van die siekte, Duchenne-spierdistrofie (vernoem na die Franse neuroloog Guillaume Duchenne) en Becker-spierdistrofie, beïnvloed gewoonlik mans omdat die gemuteerde gene op die "X" chromosoom geleë is. Vrouens kan ook ernstige simptome toon, tog is die persentasie vroulike spierdistrofie-lyers relatief klein.
Fluitconcerto nr. 1 (Mozart)
Bewegings
Die concerto bestaan uit drie bewegings:
Glasgow School of Art
Terwyl die Mackintosh-gebou met Charles Rennie Mackintosh se innovatiewe werk gedurende die laat 1890's en vroeë 1900's verbind word, strek die kunsskool se oorspronge verder terug tot die middel van die 19de eeu. Dit is amptelik in Januarie 1845 gevestig as Glasgow se Government School of Design.
Brandrampe van 2014 en 2018
In Mei 2014 is die Mackintosh-gebou se wesvleuel, insluitende die biblioteek, deur 'n brand ernstig beskadig. Restourasiewerk was steeds aan die gang toe die gebou in die nag van 16 Junie 2018 deur 'n verwoestende brand volledig vernietig is. Meer as 120 brandbestryders het die vuur beveg. Kier Construction Scotland - die onderneming wat die restourasiewerk saam met die Glasgowse argitektepraktyk Page\Park Architects behartig het - was volgens nuusberigte nog besig om sprinkelaars te installeer wat eers weke later in bedryf gestel sou word.
Die hitte van die vuur en die vinnige afkoeling deur water tydens brandbestryding het ernstige skade by die muurwerk aangerig. Dit is blykbaar so groot dat die skool se bouval weens die gevaar van ineenstorting moontlik afgebreek moet word. Die omvang van die skade, wat aan die buitemure aangerig is, is enkele dae ná die brand bepaal toe 'n inspeksie met mobiele hyskrane, 'n laser en 'n hommeltuig gedoen is. Deskundiges het vasgestel dat 'n groot deel van die suidfasade verskuif het en afgebreek moet word. Groot skade is ook by die westelike en oostelike gewels berokken; die oostelike een het begin skuif. Die hele gebou is egter tydens die restourasieproses opgemeet en alle besonderhede gedokumenteer, terwyl baie van die interieur in stoorplekke buite die skool bewaar is. Tekeninge, foto's en 'n digitale bouplan sal die heropbou moontlik vergemaklik. Die kunsskool se direkteur, Tom Innes, het in 'n onderhoud met die dagblad The Guardian op 10 Julie 2018 bevestig dat Mackintosh se argitektoniese meesterwerk herbou sal word. Die kunsskool was teen brandskade verseker sodat die koste van die heropbou gedek is.
Dorset, KwaZulu-Natal
Dorset is 'n nedersetting in Dannhauser Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Lammert Stavast
Ds. Lammert Hendrik Stavast (Stadskanaal, Groningen, Nederland, 11 Januarie 1926 – 23 Junie 2015) was tussen 1957 en sy emeritering in 1991 predikant in 12 gemeentes (individueel of afsonderlik) en daarna tot sy dood in die ouderdom van 89 hulpdienspredikant in nog 12. Hy was dus sowat 58 jaar lank predikant met net ’n paar onderbrekings van enkele maande.
Hallfríður Ólafsdóttir
Hallfríður Haffi Ólafsdóttir (* 12 Julie 1964) is 'n Yslandse fluitblaser en skrywer. Ólafsdóttir is die eerste fluitblaser met die Simfonie-orkes van Ysland. Sy is die outeur van die kinderboekreeks Maximus Musicus.
Lammert Stavast
Die gemeentes of kombinasies waarin hy in sy gewone dienstyd gewerk het, was: Daarna het gevolg as hulpdienspredikant vanaf enkele maande ná sy emeritering:
Kinderjare
Die dorp Stadskanaal is sowat 10 km wes van die Duitse grens geleë. Hier is Lammert Stavast gebore as die oudste van die drie seuns van ’n kleremaker wat later in sy lewe ’n meestersgraad aan die Universiteit van Amsterdam verwerf het. Dit het hom in staat gestel om ander kleremakers op te lei wat vir seker ’n rol in die onderrigvermoë van ds. Stavast gespeel het. Die naam "Lammert" kom sedert 1725 in die Stavast-familie voor. Dié van, wat "staan vas" in Afrikaans beteken, is in die Napoleontiese tyd as van opgeteken ter beskrywing van mense wat vas in die geloof gestaan het.
Lammert Stavast se kinderdae is gekenmerk deur die swaarkry van die Groot Depressie van 1929–'32. Daarby het die voortdurende siekte (tuberkulose) van sy moeder, Elsiena, wat ook deur die Griepepidemie van 1918 verswak is, ’n swaar las op die gesin geplaas. Die jong Lammert het self nie tuberkulose vrygespring nie en moes op sewejarige ouderdom ’n maand in ’n hersteloord op ’n eiland in die Noordsee deurbring.
Die Duitse inval in Nederland op 10 Mei 1940, vroeg in die Tweede Wêreldoorlog, toe Duitsland die land deur sy Blitzkrieg oorrompel, het toenemend spanning veroorsaak en die toestande was haglik. In Junie 1941 is die 15-jarige Lammert se moeder weens tering oorlede. Van 1942 af, toe hy nagenoeg 16 jaar oud was, het hy toenemend aan die ondergrondse verset teen die vreemde Duitse oorheersing deelgeneem.
In 1944 word een van sy klasmaats en sy liggaamlike opvoeding-onderwyser van die Christelike Hoger Burger Skool in hegtenis geneem omdat hulle bevolkingsregisters met brandbomme vernietig het. Lammert was een van die vervaardigers van die brandbomme. Hy moes vlug en op verskillende plekke skuil. Sy vriend en die onderwyser is in Oktober 1944 in Nederland tereggestel. Lammert het toe op 18-jarige ouderdom sy skoolonderrig voortgesit.
Stryd met tering
Vir sy geboortedorp het die vyandelikhede op 12 April 1945 geëindig. In dié stadium het hy die rang van korporaal vir die Nederlandse Binnelandse strydkragte (Ondergrondse Bewering)beklee. Die magte was verantwoordelik vir die bewaring en terugbesorging van oorlogsbuit wat deur die Duitsers en hul meelopers op hulle vlugtog agtergelaat is. Gedurende die oorlog het hy twee keer uit ’n Nazi-konsenstrasiekamp ontsnap. Op 24 Desember 1945, enkele maande ná die vrede, het terig ook Lammert se jongste broer, Henk, wat drie jaar jonger as hy was, se lewe geëis. Hy was self toe ook weer baie siek weens tuberkulose en was bedlêend van September 1945 tot Mei 1946, blykbaar in ’n sanatorium in Switserland of Italië. Lammert se vader is reeds geroep om afskeid van sy sterwende seun te neem, maar nadat hy op wonderbaarlike wyse herstel het, is hy met een en ’n halwe long ontslaan. Volgens oorlewering is Lammert in daardie deurslaggewende week geroep en het hom voorgeneem om sy lewe lank vir die Here te werk as Hy hom gesond maak. Dit verklaar moontlik waarop hy in die tuig gesterf het.
Omstreeks dié tyd is hy aangewys as jeugleier van ’n groep oorlogswesies na Switserland, eers in die noorde en later in die suide. Hierdie ervaring het ’n rol gespeel in sy latere werk met die "Stigting Koningskinders" van Suid-Afrika. Ná drie maande in Switserland saam met die oorlogswesies, is tuberkulose opnuut by hom gediagnoseer en is hy teruggestuur na Nederland. In Desember 1946 het die professor van die Akademiese Hospitaal in Groningen aan sy vader gesê dat hy sterwend is. Die professor sou toe reël dat hy in ’n sanatorium opgeneem word sodat, soos hy dit gestel het, hy onder beskermende leiding kon sterf. Begin Februarie 1947 is hy toe opgeneem. By die opname het die dokters verbaas gevra wat hy daar soek, want volgens hulle was hy gesond. Hy is nogtans vir waarneming daar gehou tot November 1947, waarna die toe 21-jarige oudstryder homself ontslaan het. In die sanatorium het hy hom met tuinwerk, borduurwerk en die knoop van Smirna-tapyte besig gehou. Jare later het hy gesê dit was destyds vir hom duidelik dat Goddelike genesing by die Here nog nie uit die mode was nie.
Teologiese opleiding
In September 1948, op 22-jarige ouderdom, het hy sy teologiese studie aan die Theologische Hoogeschool in Kampen, ’n Middeleeuse stad aan die Ysselrivier, begin. Twee Gereformeerde Kerkverbande het elkeen ’n teologiese skool daar gehad en hy het van albei die teologiese skole se dosente en klasse gebruik gemaak. In Maart 1951 (volgens sy seun ds. Arie Stavast in die laaste ses maande) het hy onverwags ’n uitnodiging van die destydse prof. Fanus du Toit (seun van Totius), rektor van die Teologiese Skool Potchefstroom, ontvang daar verder te studeer. Hy is drie dae gegun om te besluit of hy wou emigreer. Deur allerlei rompslomp van die anti-Afrikaanse immigrasie-attaché in Den Haag kon hy eers in November daardie jaar na Suid-Afrika vaar.
Voortgesette studie in Suid-Afrika
Ná ’n reis van drie weke het die Zuiderkruis op 7 Desember 1951 in Tafelbaaihawe aangekom. Die Desembervakansie van die Potchefstroomse Universiteit het toe reeds aangebreek en moes hy by familie op Lydenburg tuisgaan tot die universiteit in Februarie 1952 sou open. Hier het hy ook sy lewensmaat, die weduwee Corrie Botha (née Weijers) met haar seuntjie, Henk Botha, wat hy as sy eie seun grootgemaak het, ontmoet. Van 1952-1956 het hy aan die Potchefstroom Universiteit studeer. In sy eerste jaar het hy sy B.A.-graad se laaste jaar voltooi en in die daaropvolgende vier jaar (1957–1960) sy teologiese studie.
Gemeentebediening
Op die eerste Sondag ná sy proponering in November 1956 het hy 13 beroepe ontvang. Hy het Daspoort aanvaar omdat dit die meeste dooplidmate gehad het van die gemeentes wat hom beroep het: 622, vergeleke met 654 belydende lidmate vir ’n sieletal van 1 276, destyds die derde meeste in die GKSA. Nie net was dit een van die grootste gemeentes in die Kerkverband nie; dit was ook een van die armstes.
Nadat hy nog 10 standplase gehad het, het hy in 1991 sy emeritaat aanvaar, maar vanweë die geestelike nood in gemeentes, kon hy hom nie sover kry om die tuig neer te lê nie; daarom het hy ná sy emeritering ingewillig om Jeffreysbaai drie weke lank te dien, wat eindelik sowat ses jaar sou word. Destyds op Jeffreysbaai het hy as "afgetrede" Gereformeerde predikant ook die AP gemeente van Jeffreysbaai bedien.
Ná vyf jaar kon die Gereformeerde kerk Jeffreysbaai ’n pastorie bou en afbetaal, en ’n predikant beroep, by name ds. Danie Erasmus, wat die gemeente van 1997 tot sy emeritaat in 2012 bedien het. Ook het ds. Stavast die AP gemeente aanhou bedien tot hulle ’n kerkgebou kon bou en afbetaal. In dié tyd het hy selfs in die AP Kerk se sinodes gedien. Hy het ’n privaatskool in Kouga gestig en hul skoollied geskryf.
In 2001 het sy vrou baie siek geword weens kolonkanker. Die egpaar is terug na Potchefstroom, waar sy op 18 Julie 2001 oorlede is. Hierna het ds. Stavast op die hoë ouderdom van ongeveer 76 nog twee jaar op Orkney en toe Welkom gewerk. Van 2005 tot 2008 het hy Sannieshof/Delareyville/Uitschot bedien en daarna die kombinasie Ventersburg/Hennenman (wat nou een gemeente is) twee jaar lank. Hy bedien vanaf Junie 2010 tot op die hoë ouderdom van 85 jaar die gemeentes van Sannieshof/Delareyville/Uitschot tot en met sy finale emeritaat op 9 Janurie 2011. Die Geref. Kerk Sannieshof het op 9 Januarie 2011 afskeid geneem van ds. Lammert Stavast. Hy het die gemeentes van Sannies-hof/Delareyville en Uitschot vanaf 2005 bedien. Op 11 Januarie 2011 het hy ook sy 85ste verjaardag gevier.
Gesinsman
Behalwe vir sy werk in die bediening oor 54 jaar was ds. Stavast ook ’n besondere gesinsman. Saam met sy vrou Corrie, wat volgens hom ’n ware pastoriemoeder was, kon hulle met oorgawe vir die Here werk. As gevolg van hulle besondere ingesteldheid kon hulle huis ’n tuiste wees vir menige verwaarloosde kinders. Volgens hom vee hierdie saamwees en saamwerk met eensames, armes, swakkes en al die ander wat by die gemeentes van God hoort, aan jou kinders af as hulle opgroei. Hulle werk dan met mense op ’n spesiale manier, ’n passievolle manier. Daarvan kan ons almal getuig as ons sien op hoe ’n besondere manier hulle met mekaar, met hulle vader en gemeentelede omgaan. Geen wonder dat sy seuns Arie Stavast (predikant van die Geref. Kerk Kroonstad) en Henk Stavast (predikant van die Geref. Kerk Totiusdal) in sy predikantvoetspore gevolg het nie.
Hy was trots daarop dat sy ander seuns, Henk Botha en Harm, en sy dogters, Ina, Elda en Lizette, al is hulle nie in die bediening nie, steeds met raad en daad in die kerkgemeenskap en die Stigting Koningskinders dien. Ds. Stavast sê as gevolg van die toewyding van sy vrou en kinders was hulle ’n geseënde gesin en hyself ’n geseënde bedienaar van die Woord. Hy dank God vir sy groot genade en stuur sy groete en liefde aan almal wat sy pad gekruis het. Aan God al die eer!
T.B. Joshua
Temitope Balogun (T.B.) ­Joshua (12 Junie 1963 – 5 Junie 2021), ook bekend as "Die Profeet", was 'n Christelike gebedsgeneser in Nigerië. Hy verwerf in die 1990's internasionale bekendheid vir die (soms spekulatiewe) genesings tydens dienste by sy tuiskerk, die Synagogue Church of All Nations (SCOAN) in Lagos. Sy kerk bedryf ook 'n TV-kanaal, genaamd Emmanuel.TV. Hy is in 2012 deur die tydskrif Africa Report as een van die 50 invloedrykste mense in Afrika aangewys. Volgens die Forbes-tydskrif was hy sowat R170  miljoen in 2014 werd.
Biografie
Temitope Balogun is op 12 Junie 1963 in Arigidi, Nigerië gebore. Volgens sy kerk se webtuiste was hy 15 maande lank in sy moeder se baarmoeder voordat hy in armoede gebore is. Hy het sy kerk in die laat 1980's met slegs agt lede gestig. Dit het sedertdien verstommend gegroei en takke is wêreldwyd opgerig (daar is selfs een in Suid-Afrika).
Siekes van heinde en verre besoek sy kerk in die hoop om genesing te ontvang. SCOAN het verskeie video's gepubliseer wat die beweerde genesings, en selfs die genesing van ongeneeslike siektes (soos VIGS) en gestremdhede dokumenteer. Mediese verslae is 'n voorvereiste vir gebed in 'n poging om die wonderwerke wat plaasvind te kontroleer.
Ineenstorting van gastehuis
'n Gastehuis by sy kerk het op 12 September 2014 ineengestort. Na bewering was daar ten tye van die voorval 349 Suid-Afrikaners by die kerk, waarvan 84 dood is. Die gebou het inmekaar gestort terwyl werk aan die gang was om twee ekstra verdiepings by die gebou te voeg. Volgens Joshua het 'n klein vliegtuig vier keer oor die gebou gesirkel, waarna dit ingestort het, en dat dit vermoedelik 'n poging was om hom om die lewe te bring. Volgens reddingswerkers is die waarskynlike oorsaak dat die gebou se fondamente nie voldoende versterk is nie.
Persoonlike lewe en sterwe
Joshua was getroud met Evelyn Joshua en daar is drie kinders uit die huwelik gebore. Hy is op 5 Junie 2021 oorlede na een van sy aanddienste in Lagos, Nigerië. Geen oorsaak vir sy dood is bekend nie. Hy was 57 jaar oud.
Emafusini
Emafusini is 'n nedersetting in Dannhauser Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Cullen Douglas
Cullen Douglas (gebore 19 Julie 1969) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Scandal (2012), Agents of S.H.I.E.L.D. (2013), Pure Genius (2016), en Twin Peaks (2017).
Piesangoorloë
Die Piesangoorloë was 'n reeks konflikte wat bestaan het uit militêre besetting, polisie-optredes en ingryping deur die Verenigde State in Sentraal-Amerika en die Karibiese Eilande tussen die einde van die Spaans-Amerikaanse Oorlog in 1898 en die ontstaan van die "Goeie Buurbeleid" in 1934. Die militêre ingrypings is hoofsaaklik deur die Amerikaanse Marinierskorps uitgevoer, wat ook 'n handleiding ontwikkel het, die Small Wars Manual (1921) gebaseer op hul ervarings. By geleentheid het die Amerikaanse Vloot vuurondersteuning verskaf en troepe van die Amerikaanse Leër is ook ontplooi.
Met die Verdrag van Parys wat in 1898 onderteken is, het die beheer van Kuba, Puerto Rico, Guam en die Filippyne aan die Verenigde State oorgegaan (oorgedra van Spanje). Hierna het die Verenigde State voortgegaan met militêre ingrypings in Kuba, Panama, Honduras, Nicaragua, Mexiko, Haïti en die Dominikaanse Republiek. Hierdie konflikte het geëindig met die onttrekking van troepe uit Haïti in 1934 onder president Franklin D. Roosevelt.
Die term "Piesangoorloë" is in 1983 deur die skrywer Lester D. Langley gewild gemaak. Langley het verskeie boeke oor Latyns-Amerikaanse geskiedenis en Amerikaanse ingryping geskryf, insluitend: The United States and the Caribbean, 1900–1970 en The Banana Wars: An Inner History of American Empire, 1900–1934. Sy werk aangaande die Piesangoorloë omvat die hele tropiese ryk van die Verenigde State, wat die westelike halfrond verbygesteek het, en strek oor beide Roosevelt-presidentskappe. Die term is deur hierdie skrywe gewild gemaak en het die Verenigde State uitgebeeld as 'n polisiemag wat gestuur is om hierdie strydende tropiese lande, wettelose samelewings en korrupte politici te versoen; in wese vestiging van die Amerikaanse heerskappy oor tropiese handel. Honderde Amerikaanse soldate en duisende plaaslike inwoners het in die Piesangoorloë gesterf.
Sonpaneel
Bepaling van maksimum uitset van 'n sonpaneel
Om die maksimum uitset van 'n sonpaneel te bepaal, vereis 'n paar toetse:
Toets sonpaneel se maksimum uitset/drywing:
'n Sonpaneel se maksimum drywing word gewoonlik agterop gespesifiseer. Om te toets of 'n sonpaneel daaraan voldoen, hoef die toets hierbo nie gedoen te word nie.
'n Sonpaneel se maksimum drywing sal by die knie van die grafiek wees. Dus, kan die weerstand van die stroombaan bereken word by die maksimum punt.
Veronderstel die sonpaneel se maksimum drywing is soos volg gespesifiseer:
Die weerstand wat gebruik is om hierdie kondisies te kry is: V = IR → R = V/I = 18/0.68 = 26.5 Ω
Kry nou 'n weerstand wat effens groter as 26.5 Ω is en meet V en I. Die produk van V en I behoort baie naby aan 12.24 W te wees. Indien dit laer is, beteken dit dat die sonpaneel nie by die gespesifiseerde maksimum drywing uitkom nie. Let wel, 'n weerstand effens groter moet gebruik word, sodat 'n mens links van die knie van die grafiek bly. Indien die weerstand effens kleiner is, gaan jy aan die regterkant van die knie van die grafiek wees en dan gaan die gemete potensiaal aansienlik laer wees en so ook die maksimum drywing. Dit gaan dan moeilik wees om iets sinvol af te lei daaruit.
Aligi Voltan
Aligi Voltan is 'n Italiaanse fagotblaser. Voltan is die eerste fagotblaser by die Orchetsra di Padova e del Veneto.
Mare Tranquillitatis
Mare Tranquillitatis (Latyn vir Bedaarde See, ook bekend as die See van Rus of, veral sedert die eerste maanlanding, as die See van Kalmte in Afrikaans) is 'n maansee wat omvat word deur die Tranquillitatis-bekken op die Aarde se enigste maan, d.w.s. "die Maan". Die mare-materiaal binne die bekken bestaan uit basalt wat in die tussenliggende tot jong ouderdomsgroep van die Bo-Imbriaanse epog gevorm is. Die omliggende berge behoort vermoedelik tot die Laer Imbriaanse epog, maar die eintlike bekken is waarskynlik Pre-Nectariaans. Die bekken het onreëlmatige rande en 'n goedgedefinieerde veelvoudige ringstruktuur ontbreek. Die onreëlmatige topografie in en naby hierdie bekken is die gevolg van die sameloop van die Tranquillitatis, Nectaris, Crisium, Fecunditatis, en Serenitatis-bekkens met twee ringe van die Procellarum-bekken wat dit oorkruis. Palus Somni, aan die noordoostelike buitelyn van die mare, is gevul met die basalt wat uit Tranquillitatis oorgevloei het.
Illiriërs
Die gebied waar die Illiriërs gewoon het, het aan latere Griekse en Latynse skrywers bekend geword as Illirië. Hulle het 'n gebied geïdentifiseer wat ooreenstem met die huidige Albanië, Montenegro, Kosovo, 'n groot deel van Kroasië en Bosnië en Herzegowina, Wes- en Sentraal-Serwië en dele van Slowenië tussen die Adriatiese See in die weste en die Dravarivier in die noorde, die Moravarivier in die ooste en die Kerauniese gebergte in die suide. Die eerste keer dat die Iliriese volke genoem is, is in die 6de eeu in die werke van die antieke Griekse skrywer Hekataios van Milete.
Mare Tranquillitatis
Hierdie mare het 'n effense blou tint vergeleke met die res van die maan wat duidelik onderskeibaar is wanneer kleur geprosesseer en onttrek word uit 'n stel fotos. Die kleur is bes moontlik toe te skryf aan 'n hoër metaalinhoud in die basaltiese afsettings of klippe.