cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Varing
Perdestertagtiges
Die perdestertagtiges (afdeling Sphenophyta) is ook 'n baie ou groep varingagtiges, waarvan 4 ordes reeds uitgesterf het. Van die oorblywende orde, die perdesterte (orde Equisetales), het die genus Equisetitum ook reeds uitgesterf. Van die ander genus in die orde (Equisetum) word vandag ongeveer 30 spesies wêreldwyd aangetref, die meeste daarvan in die Noordelike Halfrond. Die perdesterte is almal kruidagtig en het naaldagtige blare wat in kranse gerangskik is.
Wolfskloue
Die wolfskloue (afdeling Lycopodophyta) word in 4 ordes ingedeel, waarvan 1 (die Lepidodendrales) reeds uitgesterf het. Van die ander 3 ordes word daar vandag nog net 4 genera aangetref. Die wolfskloue was veral volop in die Devoon en die Karboon, en veral spesies van die genus Lepidodendron het 'n belangrike bydrae tot die vorming van steenkool gelewer. Vandag is die wolfskloue egter betreklik skaars.
Wolfskloue het wortels en stingels en klein, spiraalsgewys gerangskikte blare wat as mikrofille bekend is. Die sporangia word in die oksels of op die adaksiale oppervlak (bokant; naaste aan die stingel) van gespesialiseerde blare wat as sporofille bekend is, gedra.
By sommige spesies is hierdie sporofille saam in die vorm van keëls gerangskik. Isosporiese sowel as heterosporiese spesies word aangetref. Die plante is almal klein en kruidagtig en het dikwels rankende stingels wat digotomies vertak is.
Verteenwoordigers
Die orde Lepidodendrales was heterosporiese boomvarings waarvan die sporangia in keëls gedra is. Sekondêre diktegroei het by hierdie varings voorgekom. Die orde Lycopodiales bestaan uit slegs 1 familie, die Lycopodiaceae, met ongeveer 180 spesies wat wêreldwyd versprei is. Een van die spesies behoort tot die genus Phylloglossum en word slegs in Australië aangetref, terwyl al die ander spesies tot die genus Lycopodium behoort. Die meeste is grondlewend, maar enkele spesies in die trope is epifiete. Verskeie uitgestorwe genera word ook onder hierdie orde geklassifiseer.
Die orde Selaginellales bestaan uit ongeveer 700 spesies wat almal tot die genus Selaginella (familie Selaginellaceae) behoort. Hulle kom grotendeels in tropiese gebiede voor en 7 spesies word in Suider-Afrika aangetref. Alle Selaginella-spesies is heterosporiese varings. 'n Kenmerk van hierdie varings is ŉ klein tongetjie of liguul aan die basis van die blaartjies, wat vermoedelik 'n waterabsorberende funksie het. Die meeste Selaginella-spesies is mesofiete (verkies 'n vogtige omgewing), maar enkele xerofiete (verkies 'n droë omgewing) word ook aangetref.
'n Voorbeeld van eersgenoemde is Selaginella kraussiana, 'n spesie wat algemeen in Suider-Afrikaanse woude aangetref word, en van laasgenoemde Selaginella dregei, 'n spesie wat onder meer op rotskoppies rondom Pretoria en aan die Witwatersrand aangetref word. Ook die orde Isoetales bestaan uit slegs 1 familie (Isoetaceae) en 1 genus (Isoetes) met ongeveer 60 spesies, wat almal in of naby water groei. Dit is die enigste lewende varingagtiges waar sekondêre diktegroei aangetref word, hoewel geeneen van hulle bome is nie. Die Isoetales is heterosporiese varings.
Egte varings
Die egte varings (afdeling Pterophyta) is die volopste en bekendste lewende verteenwoordigers van die varingagtiges en ongeveer 9 000 spesies word wêreldwyd aangetref. Die meeste varings verkies vogtige en skaduryke plekke in die tropiese en subtropiese wêrelddele, maar heelwat varingspesies word ook in die gematigde wêrelddele aangetref. Die meeste egte varings groei op die grond, maar 'n aantal epifiete word ook in hierdie groep aangetref.
'n Besondere kenmerk van die meeste egte varings is die veervormige blare wat in die jong stadium horlosieveer-vormig opgerol is en wat op die abaksiale (onderste; verste van die stingel) oppervlak sporangia dra. Die sporofiet van die egte varings bestaan uit duidelike wortels, stingels en blare. Die stingels is meestal gereduseer tot 'n bogrondse of ondergrondse risoom wat dikwels met hare of skubbe bedek is. 'n Paar bome word by hierdie afdeling ingedeel en word onder die familie Cyatheaceae geklassifiseer.
Geen sekondêre diktegroei word egter by die egte varings aangetref nie, en die dikte van hierdie bome is merendeels die gevolg van dooie blaarbasisse en bywortels. Van hierdie familie word 2 lede, Alsophila capensis en Alsophila dregei, ook in Suider-Afrika aangetref. Die egte varings word onderverdeel in landvarings en watervarings.
Landvarings
Die landvarings (orde Filicales) is isosporiese varings wat, soos die naam aandui, altyd op land aangetref word. Die blare is groot, is meestal betreklik dun en staan as megafille bekend. By die vliesvarings (familie Hymenophyllaceae) is die blare aan weerskante van die are slegs een sellaag dik. Hulle is klein plante met 'n kruipende stingel wat in splete in rotse of in die trope as epifiete op die stamme en takke van bome groei.
By varings soos sommige Blechnum-spesies en Osmunda regalis word dimorfisme van die blare aangetref en slegs een van die 2 blaartipes dra sporangia. Platicerium alcicorne van Afrika het ook 2 verskillende tipes blare, en is ŉ uitsondering tussen die egte varings omdat die blare nie veervormig is nie. Teenaan die wortels en die stingel word steriele, skulpvormige blare gedra, terwyl die blare waarop die sporangia gedra word, soos die geweie van herte lyk.
Watervarings
Watervarings (orde Hydropteridales) is heterosporiese varings waarvan die spore in sakvormige omhulsels (sporokarpe) gedra word. Die watervarings word onderverdeel in die drywende varings (familie Salviniaceae) en die wat in die bodem veranker is (familie Marsileaceae). By die spesies van eersgenoemde familie vorm die relatief groot blare dryforgane wat die varings op die water laat dryf.
Hierdie blare word in pare of kranse van 3 gedra. Die drywende varings kan sowel geslagtelik as ongeslagtelik voortplant. Hierdie ongeslagtelike voortplanting vind soms so snel plaas dat groot wateroppervlaktes vinnig deur hierdie plant ingeneem kan word. 'n Bekende voorbeeld hiervan is die Karibameer in Zimbabwe, waar ŉ oppervlakte van meer as 1 000 km2 binne 3 jaar deur hierdie plant ingeneem is en heelwat probleme tot gevolg gehad het. Ander bekende drywende varings is die van die genus Azolla.
Messier 81
Messier 81 of M81 (ook bekend as onder meer NGC 3031) is ’n spiraalsterrestelsel sowat 11,8 miljoen ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Groot Beer. Dit is in 1774 deur Johann Elert Bode ontdek en daarom word dit soms Bode se Sterrestelsel genoem. Charles Messier en Pierre Méchain het dit in 1779 herontdek en Messier het dit daarna in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem.
Vanweë sy nabyheid aan die Aarde, grootte en aktiewe kern met ’n supermassiewe swartkolk van 70 miljoen sonmassas is M81 al intensief deur professionele sterrekundiges bestudeer. Vanweë sy helderheid is dit ook baie gewild onder amateur-sterrekykers.
Stof-emissie
Die grootste deel van die stelsel se infrarooistrale kom van interstellêre stof. Die stof word hoofsaaklik in die spiraalarms aangetref en word verbind met gebiede van stervorming. Die algemene verduideliking is dat die warm blousterre met ’n kort leeftyd wat in die stelsel se stervormende gebiede aangetref word, die stof verhit en so die uitstraling van infrarooistrale vanaf dié gebiede verhoog.
Supernova
Net een supernova is al in M81 gesien. SN 1993J is op 28 Maart 1993 deur F. Garcia in Spanje ontdek. Dit was toe die tweede helderste supernova wat nog in die 20ste eeu waargeneem is.
Caravaggio
Michelangelo Merisi of Amerighi da Caravaggio (Italiaanse uitspraak: [kara’vaddʒo]; moontlik van 29 September 1571- 18 Julie 1610) was 'n Italiaanse kunstenaar wat tussen 1592 en 1610 in Rome, Napels, Malta en Sisilië aktief was. Sy skilderye, wat 'n realistiese waarneming van die menslike toestand is, beide fisies en emosioneel met 'n dramatiese gebruik van beligting, het 'n groot invloed op die Barok skilderstyl gehad.
Messier 81
Supernova
Die spektraal-eienskappe van die supernova het mettertyd verander. Aanvanklik het dit soos ’n tipe II gelyk (’n supernova wat gevorm word wanneer ’n ster ontplof) met sterk waterstof-spektraallyn-emissies, maar die waterstoflyne het later verdof en sterk helium-spektraallyne het verskyn, wat dit meer soos ’n tipe Ib laat lyk het. Die variasies in SN 1993J se helderheid het ook nie ooreengestem met dié van ander tipe II-supernovas nie, maar met tipe 1b. Die supernova is toe geklassifiseer as tipe IIb, ’n oorgangsklas tussen II en Ib.
Caravaggio
Caravaggio is opgelei as 'n skilder in Milaan onder Simone Peterzano wat weer opgelei is deur Titiaan. In sy twintiger jare het Caravaggio na Rome verskuif. Hy het 'n groot invloed op Rembrandt gehad.
Messier 81
M81-groep
Messier 81 is een van die grootste sterrestelsels in die M81-groep, ’n groep van 34 sterrestelsels in die Groot Beer. Op sowat 11,8 ligjare van die Aarde af, is dié groep en die Lokale Groep, met onder meer die Melkweg, bure in die Virgo-superswerm.
Swaartekrag-interaksies tussen M81, M82 en NGC 3077 het waterstofgas van al drie sterrestelsels weggestroop en dit het gasagtige strukture in die groep gevorm. Dit het ook veroorsaak dat interstellêre gas in die binnestreke van M82 en NGC 3077 beland het, wat tot kragtige stervorming daar gely het.
Caravaggio
Wat Caravaggio uniek gemaak het was 'n radikale naturalisme, ‘n kombinasie van direkte fisiese waarneming met 'n dramatiese, selfs teatrale, gebruik van kontras. Dit het bekend geword as Tenebrisme, die verskuiwing van lig na donker met min skakerings tussenin. Hy het in 1600 op die Roomse kunstoneel verskyn met die sukses van sy eerste openbare kommissies, “Die marteling van Matteus” en “Die roeping van Matteus”. Daarna het hy nooit 'n tekort aan kommissies of beskermhere gehad nie, maar hy het sy sukses swak hanteer. Hy is op verskeie geleenthede tronk toe gestuur, het sy eie woonstel gevandaliseer en uiteindelik het die Pous 'n lasbrief vir hom uitgereik.
Ten spyte van sy roem terwyl hy geleef het, is Caravaggio byna onmiddellik na sy dood vergeet en dit was eers in die 20ste eeu dat sy belang vir die ontwikkeling van die Westerse kuns herontdek is.
British South Africa Company
Die British South Africa Company (BSAC of BSACo) was hoofsaaklik 'n mynboumaatskappy, maar het ook in 'n stadium die adminstrasie van Noord-Rhodesië en Suid-Rhodesië behartig.
In 1888 bring Cecil John Rhodes, Charles Dunnell Rudd en Francis Robert Thompson 'n sindikaat op die been wat hulle die Central Search Association noem en as sulks verkry hulle die Rudd-konsessie van koning Lobengula. Die sindikaat smelt later met The Exploration Co. Ltd. saam en gevolglik ontstaan die British South Africa Company in Maart 1889 met Rhodes as besturende direkteur in Afrika. Die direksie was onder voorsitterskap van die hertog van Abercorn en onder die direkteure was mense soos die hertig van Fife, lord Gifford en George Cawston.
Die BSA Co. neem beheer van die Rudd-konsessie oor en stem in om die helfte van die maatskappy se netto opbrengs aan die Central Search Association oor te betaal. In 1893 koop die BSA Co. dié sindikaat uit.
Op 29 Oktober 1889 verkry die BSA Co. per koninklike oktrooi die reg om die administrasie te behartig van die gebied wat oopgestel is danksy die konsessie wat koning Lobengula op 30 Oktober 1888 aan Rudd toegestaan het. Later het die maatskappy die reg verkry om die hele gebied wat noord van die Zambezirivier en wes van Njassaland onder Britse invloed gekom het, te administreer. Die maatskappy kry ook mynbouregte in Noord-Rhodesië, die Njassaland-protektoraat (Malawi) en Betsjoeanaland-protektoraat.
Bykomende oktrooie verleen aan die maatskappy die reg om die Kaapse spoorweë en telegraafstelsel noordwaarts uit te brei en gee hom ook konsessies met betrekking tot mynbou, bosbou en op ander gebiede.
Die BSA Co. het Suid-Rhodesië tot 12 September 1923 geadministreer toe die gebied die reg op verantwoordelike regering as Britse kolonie kry. Van toe af word die maatskappy se belange suiwer kommersieel. Sowat 1,6 miljoen hektaar grond het in sy besit gebly, hy het die spoorweë beheer en ook die mineraalregte behou, wat die Rhodesiese regering later vir £2 miljoen gekoop het.
Die maatskappy het op 31 Maart 1965 met die Central Mining and Investment Corp Ltd. en die Consolidated Mines Corp Ltd. saamgesmelt om 'n nuwe maatskappy, Charter Consolidated, te vorm.
Bloed-snapper
Voorkoms
Die volwasse vis het 'n prominente knop aan die voorkop en horisontale groewe agter die oë. Die vis is skarlaken van kleur en silwer aan die onderkant, die vinne is rooi tot pienk en die dak van die bek en lippe is geel. Die onvolwasse visse het 'n bruin streep oor die voorkop van die voorkant van die dorsale vin tot by die bokaak; daar is 'n swart kol aan die bokant van die stertvin se basis en die pensvin is dof swart. Die vis word tot 90 cm lank en weeg tot 22 kg.
Habitat
Die vis leef in rots en koraalriwwe in water van 10–100 m. Hulle vreet visse van die riwwe, krappe, mondpotiges, inkvis en soöplankton. Die visse is nagdiere en word min bedags gesien en paar in tropiese water.
Westelike Halfrond
Die westelike halfrond is die gedeelte van die wêreld wat wes van die nulmeridiaan en oos van die 180-grade meridiaan lê. Tussen hierdie twee meridiane word die oos-wesposisie op die aardbol in westerlengte aangedui. Daarteenoor word posisie in die oostelike halfrond in die aantal grade oosterlengte gemeet.
Veronderstel dat die Aarde in die helfte gesny word vanaf die Noordpool deur Engeland tot by die Suidpool. Die westelike halfrond is die helfte aan die westekant. Die ander kant is die oostelike halfrond.
Hoewel die meeste Europese lande tot die westerse wêreld gereken word, lê die grootste deel van hierdie kontinent in die oostelike halfrond.
Sien ook
המיספירה
Oostelike Halfrond
Veronderstel dat die Aarde in die helfte gesny word, vanaf die Noordpool, deur Engeland tot by die Suidpool. Die oostelike halfrond is die helfte aan die oostekant. Die ander helfte van die aardbol word die westelike halfrond genoem.
Nicolaj Kopernikus
Nicolaj Kopernikus (gebore 9 Augustus 1967) is 'n Deense akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Bench (2000), In Your Hands (2004), en The Reunion (2011), en in die televisiereeks The Killing (2007).
Toela
Toela (Russies: Ту́ла) is die hoofstad van die Toela-oblast in die Russiese federale distrik Sentraal-Rusland. Die stad, wat sowat 200 km suid van Moskou geleë is, was eeue lank een van die belangrikste vestingstede in die Russiese Ryk. Die inwonertal is 490 508 (2014).
Die eerste geskiedkundige verwysing na Toela dateer uit 1146 – die stad is dus een jaar ouer as Moskou. Sy naam is afgelei van die klein rivier Toelitsa wat in die stadsgebied met die groter Oepa saamvloei.
Toela word nie amptelik by die Goue Ring van Rusland, 'n aantal histories belangrike nedersettings rondom die hoofstad, gereken nie. Maar dit het nogtans lankal in een van die gewildste toeristebestemmings in die land ontwikkel. Die stad is onder meer bekend vir sy vroeë 16de-eeuse kremlin (fort), samowars (tradisionele Russiese teeketels) en heuningkoeke (Russies: prjaniki).
Die afgelope 300 jaar word die naam Toela ook met wapenfabrieke verbind. Die nyweraarsgesin Demidof, invloedryke oligarge in die tyd van tsaar Pieter die Grote, het groot ystergieterye in Toela laat oprig wat die historiese voorlopers van 'n hele reeks wapenfabrieke sou word en die Russiese leër van gewere en kanonne voorsien het.
Pous Bonifatius VIII
Bonifatius VIII was die 193ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1294 tot 1303.
Biografie
Pous Bonifatius VIII is gebore as Benedetto Gaetani ongeveer in 1235 in Anagni, Italië. Hy was 'n seun van Loffred van die Gaetani familie, 'n familie van lae adel oorspronklik uit Spanje. In 1252 word sy oom Pietro Gaetani biskop van Todi in Umbrië en Benedetto gaan saam na Todi waar hy regte begin studeer. In 1260 word hy domheer in Todi en bekom 'n klein kasteel naby Sismano. In 1264 word hy deel van die Kurie as sekretaris van kardinaal Simon de Brie (later Pous Martinus IV). Hy het ook kardinaal Ottobono Fieschi na Engeland vergesel om die baronne wat teen Henry III in opstand gekom het te help onderdruk. In 1276 word hy na Frankryk gestuur om die pouslike tiendes te ontvang. In 1281 word hy deur Pous Matinus IV aangestel as kardinaal-diaken met die titelkerk Sint Nicola en in 1291 word hy bevorder tot kardinaal-priester deur Pous Nicolaas IV. As kardinaal is hy dikwels pouslike gesant na Frankryk, Napels, Sisilië en Aragon. Op 24 Desember 1294 volg hy Pous Celestinus V op en regeer tot sy dood op 11 Oktober 1303. Hy word opgevolg deur Pous Benedictus XI. Die naam ‘Bonifatius’ beteken 'weldoener'.
Pontifikaat
Pous Bonifatius VIII word veral onthou omdat hy in 1300 die Jubeljaar (ook die Heilige Jaar) ingestel het. Dit was die eerste groot gebruik van die aflaatstelsel. Pelgrims wat na Rome kom, het 'n vol aflaat verkry. Twee miljoen mense het na Rome gekom. Die verkeer het so toegeneem dat die pous genoodsaak was om die vloei te reël, hy het linkshou ingevoer. In 1303 stig hy die La Sapienza Universiteit in Rome.
Die Jode het besonder gely onder Bonifatius en die Inkwisisie. Om die vervolging van sy gemeente te probeer beëindig, het die rabbi Elia de Pomis alle beskuldigings op hom geneem en hy is verbrand.
Pous Bonifatius het probeer om die pouslike mag sterk uit te brei op sowel geestelike as wêreldlike gebied. In sy bul ‘Unam Sanctam’ van 18 November 1302 verklaar hy dat redding vir die mens slegs verkry kan word deur onderwerping aan die biskop van Rome. Die siening van die wêreldlike mag van die pous het hom in konflik gebring met keiser Albert I van Habsburg, die magtige Colonna familie en koning Philip IV van Frankryk.
In 1298 vaardig Bonifatius die bul ‘Liber Sextus’ uit, 'n versameling pouslike dekrete en vonnisse as 'n vervolg op die kerklike wetboek ‘Liber Extra’ van Pous Gregorius IX. Met die bul ‘Super cathedram’ beperk hy die reg van die bedelordes om te preek en die bieg te hoor.
Konflik met Philip IV
Die konflik tussen koning Philip IV (die Skone) van Frankryk en Bonifatius moet gesien word in die lig van die uitbreiding van die nasionale state in die tyd. Die opkoms van die monargie en die stryd met die pouslike mag is vererger deur Philip IV. Die huis van Capet het begin om die Franse koninkryk te versterk en onafhanklik te maak van die pous. Philip IV het die beste regsgeleerdes aangestel en die klerus uit die bestuur van die land geweer. Philip het begin om die kerk te belas en Bonifatius het hom met hand en tand daarteen verset. In sy bul ‘Clericis laicos’ van Februarie 1296 verbied hy alle belasting op die kerk en die klerus sonder pouslike goedkeuring. Enige wêreldlike mag wat dit sou probeer, sou geëkskommunikeer word. Philip het teruggekap deur alle uitvoer van geld uit Frankryk na Rome te verbied. Die pous moes ingee en het belasting op die kerk en die klerus toegelaat in 'n noodtoestand. Hy het ook koning Lodewyk IX van Frankryk heilig verklaar in 1297.
Nadat Philip vir biskop Bernard Saisset gevange geneem het, het die konflik weer opgevlam. In Desember 1301 stuur Bonifatius die bul ‘Ausculta filli’ (Luister, my seun) waarin hy Philip herinner dat ‘God pouse bo konings en koninkryke gestel het’. Die vete het sy hoogtepunt bereik aan die begin van die veertiende eeu toe Philip 'n sterk anti-pouslike beleid begin voer het. Na die publikasie van ‘Unam Sanctam’ het Philip se eerste minister Guillaume de Nogaret Bonifatius 'n ketter verklaar. In 1303 is beide Philip en de Nogaret geëkskommunikeer. Op 7 September 1303 het 'n leër onder leiding van de Nogaret en Sciarra van Colonna die pous verras in Anagni. Die koning en die Colonna’s het geëis dat die pous bedank, maar Bonifatius het geweier. Die pous swaar aangerand, maar na drie dae bevry deur die pouslike magte onder leiding van kardinaal Nicolaas Boccasini. Hy het 'n maand later op 11 Oktober 1303 in Rome gesterf.
Nadoodse hofsaak
'n Geregtelike ondersoek na Bonifatius se leerstellings is begin in 1303 en het geloop tot in 1311. Die getuienis, veral die van die sittings in Groseau in Augustus en September 1310, bevat bewerings van kettery deur die pous. Dit sluit onder andere bewerings van sodomie in. Verdere uitsprake van die pous wat genoem word, sluit in:
Daar word egter vermoed dat die bewerings vals was en die gewone bewerings deur Philip teen sy vyande was. Die ondersoek is deur die konsilie van Vienne sonder resultaat gestaak.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Marcia Cross
Marcia Cross (gebore 25 Maart 1962) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Quantum Leap (1989), Melrose Place (1992), Everwood (2002), en Desperate Housewives (2004).
Neil Hamilton (akteur)
Neil Hamilton (9 September 1899 – 24 September 1984) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Tarzan the Ape Man (1932), Tarzan and His Mate (1934), en Batman: The Movie (1966), en in die televisiereeks Batman (1966).
Coelosphaera hechteli
Coelosphaera hechteli is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Coelosphaera en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1984 deur Van Soest.
Ana Brenda Contreras
Ana Brenda Contreras (gebore 24 Desember 1986) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent El que busca, encuentra (2017) en in die televisiereekse Mujeres asesinas (2008), Sortilegio (2009), en Wild at Heart (2013).
Beginsel van middelmatigheid
Die beginsel van middelmatigheid (in Engels, Mediocrity principle) is baie soortgelyk aan die Koperniese beginsel. Die stel voor dat - omdat lewe op Aarde bestaan - dit tipies ​op aardagtige planete regdeur die heelal moet bestaan.
944
Die jaar 944 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 44ste jaar van die 10de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
The Oval (Belfast)
The Oval is 'n sokkerstadion in Belfast, Noord-Ierland. Dit is die tuisstadion van Glentoran FC.
Stephanus Buys
duimnael|regs|200px|Stephanus Buys.
Stephanus Johannes Buys (Burgersdorp, 28 November 1882 – onbekend) was 'n koerantredakteur en gemeenskapsleier.
Buys se ouers was Barend Rudolph en Levina Susanna Lasya Kruger. Die stamvader, Barend Buys, het op 9 Januarie 1715 met die skip Risdam in die Kaap die Goeie Hoop aangekom in diens van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie. Toe die skip op 27 Januarie na Batavia vertrek, het hy en nog 10 soldate aan die Kaap agtergebly. Hy is op 12 Oktober 1721 in die Kaap met die 15-jarige Alida van den Bereg getroud, die dogter van Jacobus en Jacomina Carteniers. Van hul 10 kinders was sewe dogters en drie seuns.
Buys het in 1915 by die Nasionale Party aangesluit en sy koerent het kragdadig in die algemene verkiesing van 1915 meegehelp. Hy was lid van die Helpmekaar en sekretaris van die afdelingsbestuur. Later was hy lid van Willowmore se stadsraad en van die skoolraad. Hy het verskeie verhale geskryf en sy oorlogsondervindings meegedeel in die boekie Bergskotspeel.
Buys is in 1911 getroud met Lourika Kruger. Uit dié huwelik is drie kinders gebore.
PRASA
PRASA (afkorting vir Passenger Rail Agency of South Africa) is 'n staatsbeheerde onderneming wat vir meeste van die spoorvervoer in Suid-Afrika verantwoordelik is. Dit bestaan ​​uit vier takke:
945
Die jaar 945 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 45ste jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Walrus
Die walrus (Odobenus rosmarus) is 'n groot seesoogdier wat tot die superfamilie Pinnipedia van die roofdierorde Carnivora behoort.
Daar is twee subspesies:
Die walrus is die enigste lewende spesie van die familie Odobenidae wat fossiel sedert die middel-mioseen bekend is (14 mj). Hierdie familie het uit twee subfamilies bestaan, die Odobeninae wat naas die huidige walrus ses ander genera bevat het en die Dusignathinae wat vier genera bevat het.
Ceriantharia
Ceriantharia (ook silinderrose en viltkokeranemone genoem) is ’n subklas van Anthozoa wat baie soos seeanemone lyk. Hulle kom alleen voor en is begrawe in sagte sediment. Hulle woon in silinders en kan hulle daarin terugtrek; die silinders bestaan uit veselagtige materiaal wat deur organelles afgeskei word.
Silinderrose het ’n kroon van tentakels wat uit twee kranse bestaan met tentakels van verskillende groottes. Die buitenste krans het groot tentakels wat uitwaarts strek. Dit word dunner na die punte en word meestal gebruik vir die vang van kos en vir verdediging. Die kleiner, binneste tentakels word regop gehou en gebruik vir die hantering van kos en vir spysvertering.
Mu isamaa, mu õnn ja rõõm
Mu isamaa, mu õnn ja rõõm (Esties: [mu ˈisɑmɑː mu ˈɤnʲː jɑ ˈrɤːm]; letterlik: "My vaderland, my trots en vreugde") word in 1920 en 1990 gekies as die volkslied van die Republiek Estland. Die teks is geskryf deur Johann Voldemar Jannsen, op 'n melodie uit 1848 van Friedrich Pacius. Dieselfde melodie word ook gebruik vir die volkslied van Finland (Maamme). Die lied word vir die eerste keer gespeel op 'n Estse fees in 1869. Tussen 1945 en 1991, tydens die oorheersing deur die Sowjetunie, het Estland Eesti NSV hümn as volkslied gebruik.
As die aksente op die titel weggelaat word ("Mu isamaa, mu õnn ja rõõm"), soos dikwels in Wes-Europese lande gebeur, verander die betekenis van die titel na "My vaderland, my klein hut en kruip".
Lirieke
Mu isamaa, mu õnn ja rõõm,
kui kaunis oled sa!
Ei leia mina iial teal
see suure, laia ilma peal,
mis mul nii armas oleks ka,
kui sa, mu isamaa!
Sa oled mind ju sünnitand
sind tänan mina alati
ja jään sull' truuiks surmani,
mul kõige armsam oled sa,
mu kallis isamaa!
Su üle Jumal valvaku,
mu armas isamaa!
Ta olgu sinu kaitseja
ja võtku rohkest õnnista,
mis iial ette võtad sa,
Vertaling in Afrikaans
My vaderland, my geluk en vreugde,
Hoe mooi is u,
So iets sal ek nooit vind,
Op die oppervlak van hierdie wye wêreld,
As u, my vaderland!
U het my gebaar,
U voed my op,
En ek sal u ewig dankbaar wees,
En u tot my dood trou wees,
Shosholoza Meyl
Shosholoza Meyl is 'n afdeling van PRASA (Passenger Rail Agency of South Africa) wat langafstand (tussenstedelike) passasiersdienste aanbied. Hulle bedryf verskeie treine dwarsoor Suid-Afrika, en vervoer nagenoeg 4 miljoen passasiers per jaar. Voor 2009 het Shosholoza Meyl deel uitgemaak van Spoornet, maar dit is ná die stigting van PRASA aan hulle oorgedra.
Die eerste deel van die naam, Shosholoza is 'n Zoeloewoord wat beteken "om vorentoe te beur". Dit is ook die naam van 'n gewilde Suid-Afrikaanse volksliedjie. Meyl is afgelei van mayili wat in die volksmond "langafstandtrein" beteken.
In Augustus 2010 het Shosholoza Meyl hulle dienste opgeskort, na bewering as gevolg van kontrakprobleme (tussen Transnet en Prasa) of onbetroubare treine. Van die dienste is weer in November 2010 hervat.
Roetes
Teen Januarie 2020 bedien Shosholoza Meyl die volgende roetes:
Spoorgebruik
Shosholoza Meyl treine loop op die Kaapspoor (spoorwydte van 1067 mm) hoofstroomspoorlyn van Transnet. Die treine word deur lokomotiewe getrek. Die meeste roetes is vol-geëlektrifiseerde 3 kV GS en 25 kV WS-stelsels, met gewoonlik Klas 6E1-lokomotiewe op die 3 kV-stelsel en klas 7E1 op die 25 kV-stelsel. Diesel word vir die Johannesburg - Port Elizabeth treine tussen Bloemfontein en Noupoort gebruik, en op die Durban - Kaapstad treine tussen Bloemfontein en Kimberley. Voor 2002 was die Pretoria - Kaapstadtreine ook deur diesellokomotiewe tussen Kimberley en De Aar getrek.
Samestelling
Sedert 1 Julie 2006 het Shosholoza Meyl sy Sleepers en Sitters as afsonderlike treine bedryf. Vanaf 1 November 2006 is slaapwaens weer ingestel op uitgesoekte Ekonomietreine, al was hierdie besluit egter kort daarna omgekeer. Deesdae het die ekonomietreine weer net Sitter-waens.
Voorvalle
Op 4 Januarie 2018 was die Shosholoza Meyl tussen Hennenman en Kroonstad onderweg toe dit 'n vragmotor by 'n spooroorgang te Genéva-stasie tref. 21 mense het in die ontsporing gesterf en 254 is beseer. Twee 12-jarige plaasseuns, Evert du Preez en Mokoni Chaka, het die beseerdes te hulp gekom.
Op 12 Februarie 2020 was 'n Shosholoza Meyl-trein wes van Johannesburg onderweg toe dit naby Bonny Doone-weg in Horizon View met 'n goederetrein gebots het. Een persoon het gesterf en verskeie is beseer. Na die voorval het die Spoorweg-veiligheidsreguleerder alle Shosholoza Meyl-bedrywighede onbepaald opgeskort.
Dienste is vanaf 27 November 2020 hervat, maar weens Covid-19 word beskikbare sitplek op die trein beperk en passasiers moet hulle eie voedsel, drinkgoed en beddegoed verskaf.
Mu isamaa, mu õnn ja rõõm
Vertaling in Afrikaans
My allergeliefste,
My dierbare vaderland!
Mag God u behoed,
Laat Hy u beskermer wees,
En die skenker van oorvloedige seëninge,
By alles wat u onderneem,
V6-enjin
'n V6-enjin is 'n V-enjin met ses silinders wat in twee banke van drie silinders elk gemonteer is, gewoonlik op 'n 60 of 90 grade hoek tot mekaar. Die V6 is een van die kompakste enjinkonfigurasies, en verplasing wissel gewoonlik van 2,0 L tot 4,0 L, korter as die inlynviersilinder en meer kompak as die V8-enjin. Danksy sy kort lengte, pas die V6 goed in in die algemeengebruikte dwarsenjin-voorwieldryfuitleg.
Dit word steeds meer gewild, omrede die ruimte wat toegelaat word vir enjins in moderne motors kleiner word terwyl die kragbehoefte verhoog. Dit het die inlynses grootliks vervang, wat byna twee keer so lank is - te lank om in meeste moderne enjinkompartemente te pas - en die V8: groter, duurder en met swaarder brandstofverbruik. Die V6-enjin is die algemeen aanvaarde enjin vir medium-grootte motors, dikwels as 'n opsionele enjin waar 'n inlynvier die standaard is, of as 'n standaardenjin waar 'n V8 'n hoëprestasieopsie is.
Mogolryk
Die Mogolryk (Oerdoe: مغلیہ سلطنت, Mug̱ẖliyah Salṭanat; Persies: گورکانیان, Gūrkāniyān) was 'n ryk wat deur die Persiese kultuur beïnvloed is en oor groot dele van die Indiese subkontinent gestrek het. Dit is deur 'n dinastie van Mongoolse en Tsjagatai-Turkse oorsprong regeer. Die Mogolryk het tussen 1526 en 1857 bestaan. Die hoofgrondgebied van die ryk was op die Noord-Indiese Indus-Ganges-vlakte rondom die stede Delhi, Agra en Lahore geleë. Op die hoogtepunt van sy mag in die 17de eeu het die Mogolryk byna die hele subkontinent en dele van die hedendaagse Afghanistan beheer. Op 3,2 miljoen vierkante kilometer het tussen 100 en 150 miljoen mense geleef.
Die heerser is grootmogol of Mogolkeiser genoem. In die staats- en hoftaal, Persies, wat die oorspronklike moedertaal van die Mogols – Tsjagatais, 'n Oos-Turkse taal – vervang het, lui die heerserstitel پادشاه pādšāh. Dit is hoër as die koninklike titel sjah en met 'n keiser vergelykbaar.
Die eerste grootmogol, Baboer (1526–1530), 'n vors van Sentraal-Asiatiese oorsprong van die Timoeriede-dinastie, het vanuit die gebied van die huidige lande Afghanistan en Oesbekistan die Sultanaat Delhi verower. Akbar die Grote (1556–1605) word as die belangrikste Mogol-heerser beskou. Hy het die ryk militaristies, polities en ekonomies gevestig. Onder Aurangzeb (1658–1707) het die Mogolryk sy grootste uitbreiding beleef. Sy territoriale uitbreiding het hom egter finansieel en militêr geknou, waardeur die ryk in die loop van die 18de eeu tot 'n plaaslike mag binne Indië se politiese struktuur gekrimp het. Verskeie swaar militêre nederlae teen die Marathi, Perse en Afghane, asook die intensifisering van godsdienstige botsings in die binneland tussen die Moslemse "regerende kaste" en die onderworpe meerderheid van die bevolking van landelike Hindoes, het verder sy ondergang verhaas. Ná die Indiese opstand van 1857 is Bahadur Shah II, die laaste grootmogol van Delhi, in 1858 deur die Britte veroordeel, van die troon gesit en na Birma verban. Die gebied het vervolgens deel geword van Brits-Indië.
Tekslêer
'n Tekslêer is 'n tipe rekenaarlêer en elektroniese dokument wat as 'n reeks lyne van teks in elektroniese formaat gestoor word. 'n Tekslêer bestaan binne 'n rekenaarlêerstelsel. Soms word daar aan die einde van 'n tekslêer een of meer spesiale karakters geplaas om die einde van die lêer aan te dui. Hierdie karakters staan as einde-van-lêer-karakters (Engels: end-of-file characters of EOF characters) bekend en was vereis onder CP/M- en MS-DOS-bedryfstelsels. In moderne bedryfstelsel s soos Windows en Unix-soortige stelsels word einde-van-lêer-karakters nie meer gebruik nie.
Vulkanus (hipotetiese planeet)
Vulkanus (Engels: Vulcan) is 'n fiktiewe planeet wat deur die Star Trek-films en -reekse gewild gemaak is. Volgens die storielyn word die planeet Vulcan deur 'n buiteaardse ras, bekend as die Vulcans, bewoon (Spock kom van daar). Die planeet het sy ontstaan te danke aan vroeëre spekulasie dat die verskuiwing van Mercurius se perihelium deur 'n verskuilde planeet veroorsaak word.
Mercurius is die planeet naaste aan die Son en het ’n elliptiese baan om die son. Wanneer Mercurius die naaste aan die Son is (met sy perihelium), is dit 46 miljoen km van die Son af.
In die 1850’s is bepaal Mercurius se perihelium skuif elke eeu aan (’n mens noem dit presessie). Die grootste gedeelte van hierdie aanskuiwing is in die 1850’s verklaar aan die hand van die invloed van die gravitasie van ander planete. Daar was egter 43 boogsekondes wat nie verklaar kon word met Newton se wette nie. Dus het die wiskunde nie geklop met wat waargeneem is nie. Op daardie stadium was die beste verduideliking dat daar meer massa is as wat waargeneem kan word.
’n Hipotese het ontstaan dat 'n ander planeet agter Mercurius skuil wat hierdie materie verskaf. Dié hipotetiese planeet is Vulkanus gedoop.
In 1915 het Einstein egter hierdie probleem opgelos met sy algemene relatiwiteitsteorie. Sy nuwe berekening, wat relatiwiteit gebruik het, het ooreengestem met wat waargeneem is. Dus het die hipotetiese planeet Vulkanus oorbodig geraak. Dit is in elk geval nooit ontdek nie.
Lindsay Crouse
Lindsay Crouse (gebore 12 Mei 1948) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Slap Shot (1977), The Arrival (1996), The Insider (1999), en Mr. Brooks (2007).
Geosentrisme
In die verlede het mense 'n geosentriese beskouing gehad: dit is dat die aarde stilstaan en alles daarom draai daarom. Kopernikus is bekend daarvoor dat hy die heliosentriese model geskep het: dat dit die son is wat stilstaan en die aarde en ander planete is wat om die son draai.
Coelosphaera macrosigma
Coelosphaera macrosigma is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Coelosphaera en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1890 deur Topsent.
946
Die jaar 946 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 46ste jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Richard Hamilton (akteur)
Richard Hamilton (31 Desember 1920 – 21 Desember 2004) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Pale Rider (1985), Sommersby (1993), On Deadly Ground (1994), en Men in Black (1997).
Hannibal
Hannibal (247 v.C. – 183/182/181 v.C.) was 'n Kartaagse generaal en politikus. In 216 v.C. vernietig Hannibal 'n weermag van die Romeine by die Slag van Cannae.
Jeug
Hannibal was die seun van Hamilcar Barka. Sy pa is die bevelhebber van die Kartaagse magte op Sisilië en keer ná die Eerste Puniese Oorlog na Kartago terug om die opstandige huurlinge te verslaan en die Huurlinge-oorlog te beëindig. Hannibal gaan in 237 v.C., nege jaar oud, met sy pa saam na Hispania op 'n veldtog wat nege jaar sal duur. In 228 v.C. sneuwel sy pa en sy swaer Hasdrubal word die nuwe generaal. In 221 v.C. word Hasdrubal vermoor. Hannibal word verkies tot generaal van die Kartaagse leër.
Die Tweede Puniese Oorlog
In 220 v.C. besoek 'n Romeinse gesantskap Hannibal in Nuwe Kartago, die Puniese stad in Hispania. Die Romeine waarsku hom nie oor die Ebrorivier te trek nie. Hannibal verwerp dit.
In 219 v.C. val Hannibal die stad Saguntum aan wat 'n bondgenoot van die Romeine is. Die beleëring duur agt maande, maar die Romeinse senaat kan nie tot 'n besluit kom nie. Saguntum val en Hannibal word gewond. Rome eis sy uitlewering, maar Kartago weier. Die Romeine verklaar oorlog en berei 'n inval voor in sowel Hispania as in Africa. Hannibal trek egter met sy oorlogsolifante oor die Alpe na Italië en dit lei tot die gevaarlikste situasie wat die Romeinse Republiek ooit sal deurmaak. Pleks van die inval in Africa word Sempronius na die noorde gestuur ten einde Hannibal te verhoed om Rome self aan te val. In Desember 216 v.C. verslaan Hannibal die Romeine naby die Trebia-rivier. In 217 v.C. trek hy Etruria in en op 21 Junie vernietig hy die Romeine by die Trasimeense meer.
Die Romeine stel 'n diktator aan met onbeperkte magte, Quintus Fabius Maximus. Hy vermy 'n direkte konfrontasie en Hannibal trek na die suide na Samnium. In 216 v.C. word die versigtige beleid van Fabius opgegee. Vir Paullus en Varro word beveel Hannibal aan te val. Hannibal verslaan hulle opnuut op 2 Augustus naby Cannae, maar hy bly weg van Rome. In die jare 215 v.C.-212 v.C. probeer Hannibal steun te kry van die stede in die suide en talle van hulle loop oor na die Puniese kant. Die Romeinse mag in Italia wankel. Hannibal teken 'n verdrag met Filippus V van Masedonië, maar Hiero II van Sirakuse sterf. In 212 v.C. vernietig Hannibal opnuut die Romeine in die slag van Herdonea. Die Romeine beleër egter Capua en Hannibal probeer dit te verhoed deur in 211 v.C. na Rome trek. Capua val egter en Hannibal trek terug na die suide.
Stadig begin die Romeine sterker te word. Scipio val die Kartagers aan in Hispania en verower Nuwe Kartago, hulle basis. In 208 v.C. probeer Hasdrubal, Hannibal se broer ook oor die Alpe te trek om sy broer te gaan help, maar die volgende jaar word hy by die Metaurus-rivier verslaan en gedood. Hannibal kry geen versterkings uit Hispanië of Africa nie.
In 204 v.C. begin Rome 'n teenaanval en val Africa binne. Scipio beleër die stad Utica. In 203 v.C. verslaan hy die een leër wat tussen hom en Kartago self staan. Die stad moet vrede sluit en roep Hannibal terug uit Italia. In 202 v.C. misluk die onderhandlings en die oorlog word hervat. In die herfs verslaan Scipio vir Hannibal naby Zama en dit is die einde van die Kartaagse mag. Kartago moet 'n vernederende vrede sluit.
Ná die oorlog
Hannibal word in Kartago nog verkies as suffeet in 196 v.C., maar die Romeine eis sy uitlewering. Hy vlug eers na Tirus en daarna na Efese, die Seleukidiese hof van Antiochus III. In 190 v.C. verslaan die Romeine Antiochus in die slag van Magnesia en Hannibal se uitlewering word opnuut geëis. In 187 v.C. is hy in Armenië maar opnuut word om uitlewering gevra. Van 187 v.C.-183 v.C. help hy koning Prusias van Bithinië teen Eumnenes van Pargamum, maar in 183 v.C. dreig uitlewering opnuut, en op 64-jarige leeftyd vergiftig hy homself.
Emilie de Ravin
Emilie de Ravin (gebore 27 Desember 1981) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Brick (2005), The Hills Have Eyes (2006), en Remember Me (2010), en in die televisiereeks Lost (2004).
Geringstelling
'n Geringstelling, ook geringskatting, onderskatting of onderbeklemtoning (Engels: understatement), is die wyse waarop 'n gebeurtenis, iemand of iets met minder sterkte oor uitgespreek word as wat dit werklik verdien.
Byvoorbeeld: Om te sê "Suid-Afrikaanse paaie is onveilig", of “Die planeet Pluto is ver van hier” is 'n geringstelling.
Heliosentrisme
In die verlede het mense 'n geosentriese beskouing gehad, naamlik dat die aarde stilstaan en alles daarom wentel. Kopernikus is bekend daarvoor dat hy die heliosentriese model geskep het waarvolgens dit die son is wat stilstaan en die aarde en ander planete is wat daarom wentel.
Søren Malling
Søren Malling (gebore 3 Februarie 1964) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent A Hijacking (2012) en in die televisiereekse The Killing (2007) en Borgen (2010).
Koperniese beginsel
Voor Kopernikus het die mense op aarde 'n geosentriese beskouing gehad (die aarde staan stil en alles draai daarom). Toe Kopernikus 'n heliosentriese beskouing voorstel (die aarde draai om die son), was dit 'n kontroversiële kwessie, want dit het in effek beteken dat die aarde sy spesiale posisie in ons sonnestelsel afgestaan het.
Wetenskaplikes het hierdie idee verder oorweeg en neem vandag aan dat nóg die aarde nóg enige ander planeet of hemelliggaam 'n spesiale posisie in die heelal het. Hulle noem dit die Koperniese beginsel (Engels: Copernican principle). Die Koperniese beginsel word soms ook die beginsel van middelmatigheid genoem. LW. dat die Koperniese beginsel nié dieselfde is as 'n heliosentriese beskouing nie: 'n heliosentriese beskouing dui slegs daarop dat die aarde nie in die middel van ons sonnestelsel is nie.
Die Koperniese beginsel is 'n filosofiese aanname (soos Stephen Hawking en George Ellis in hulle boek The Large Scale Structure of Space-Time erken). Die feit dat die aarde nie in die middel van ons sonnestelsel is nie, sê niks oor die aarde se posisie in die heelal nie. Die Koperniese beginsel is soos Richard Feynman sê, heel waarskynlik 'n oordrewe verwerping van geosentrisme. Dit word baie goed deur Richard Gott gedemonstreer.
Hoe wetenskaplikes dit verklaar dat geen hemelliggaam 'n spesiale plek in die heelal het nie, is deur die heelal voor te stel as 'n ballon wat opgeblaas word: Die rubber van die ballon is die driedimensionele heelal wat ons vandag sien. Die lug binne en buite die ballon is 'n vierde dimensie. In so 'n model het die heelal nie 'n middelpunt nie, net soos 'n sirkel nie 'n begin- of eindpunt het nie.
Medusa (biologie)
’n Medusa of kwalvorm in biologie is ’n lewensvorm met lang tentakels van die filum Cnidaria waarin die organisme se lyf in die vorm van ’n sambreel is, in teenstelling met dié van poliepe. Medusas wissel van ’n klokvorm tot ’n dun skyf. Die mondopening is aan die onderste oppervlak geleë, wat gedeeltelik met ’n membraan toegegroei kan wees.
Alle medusaproduserende spesies behoort tot die subfilum Medusozoa.
Die term "medusa" is in 1752 deur Linnaeus geskep, dit verwys na die kop van die mitologiese Medusa met sy "tentakels". Die Duitse bioloog Ernst Haeckel het die woord gewild gemaak deur sy lewendige illustrasies, veral in Kunstformen der Natur.
Olive Blakeney
Olive Blakeney (21 Augustus 1894 – 21 Oktober 1959) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente That Uncertain Feeling (1941), Henry Aldrich, Editor (1942), Henry and Dizzy (1942), en The Strange Woman (1946).
Slag van Trenton
Die Slag van Trenton het op 26 Desember 1776 plaasgevind by Trenton, New Jersey, tydens die Amerikaanse Rewolusionêre Oorlog. Amerikaanse magte onder die leiding van George Washington het 'n deurslaggewende oorwinning behaal oor die Britse magte. Die oorwinning hier het gelei tot die oorwinning by Princeton en die uiteindelike onttrekking van die Britse Magte uit New Jersey.
Agtergrond
Die Britse magte was Duitse huursoldate ook bekend as Hesse. Nadat die Britse magte New York Stad beset het gedurende September 1776 en na die Slag van White Plains het George Washington teruggeval na New Jersey. Ten spyte dat hy knaend lastig geval word deur die Britte en met sy troepe wat siek word of dros slaag hy tog daarin om die Delawarerivier oor te steek na Pennsylvanië gedurende Desember. Om dit te kon doen moes hy al die bote in die omgewing opgekommandeer het wat die Britte se agtervolging vertraag en gedwing het om winterkamp op te slaan in Trenton. Washington se probleem was dat baie van sy troepe se kontrakte verval aan die einde van die jaar. Hy was ook terdeë bewus dat Philadelphia in gevaar verkeer. Sy verkenners lig hom ook in dat die Hesse verspei was in Trenton met weinige verdedigingslinies.
Die aanval
Hy beplan 'n arrogante, uitdagende aanval op die Hesse. Hy verdeel sy troepe in drie dele met een groep wat die Hesse by Bordentown, suid van Trenton, moes aanval en 'n ander groep wat van die noorde moes aanval. Eersgenoemde was te laat om effektief te wees en die ander groep steek glad nie die rivier oor nie. Sy eie groep slaag egter daarin om Trenton te bereik vanaf die noorde. Hulle breek vinnig deur die heinings en verras die Hesse volkome in die oggendure van 26 Desember. Daar was 'n bietjie weerstand gebied deur die Hesse maar hulle gee egter gou oor. Washington neem 1000 van hulle gevangene en buit baie toerusting en voorraad. Die Amerikaanse troepe het moed geskep uit die oorwinning.
Shorty Hamilton
Shorty Hamilton (9 September 1879 – 7 Maart 1925) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Denny from Ireland (1918).
Pous Urbanus V
Urbanus V was die 200ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1362 tot 1370 en die sesde pous met sy setel in Avignon.