cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hugenote-seminarie
Hugenote-seminarie en die sending
"Een groot geroep is tot God opgegaan van de vrouwen en kinderen onder de heidenen. Vooral toch op hen rust de vloek van het heidendom. Overtuigd dat alleen het Evangelie van Christus hen voor tijd en eeuwigheid kan vrijmaken, willen: Wij, de Christenvrouwen van Zuid-Afrika, ons vereenigen am een Zendingbond te vormen, ander de volgende bepalingen: 1. Deze vereeniging zal genoemd worden De Vrouwen Zendingbond van Zuid-Afrika. 2. Deze Bond stelt zich ten doel de samewerking der Christenvroumen van het land om Evangelie-arbeid te bevorderen onder de vrouwen en kinderen van het heidendom, alsmede van allen die God niet kennen. 3. Het bestuur van dezen Bond zal bestaan uit een presidente, een vice-presidente, 1ste secretaresse, 2de secretaresse en een thesaurier. 4. De vereenigingen die in de verschillende deelen van het land opgericht worden, en die bestaan uit meer dan ééne plaatselijke vereeniging, zullen genoemd worden, takken van den Vrouwen Zending Bond. 5. Zoo een aantal kinderen zich vereenigt onder de leiding van een onzer leden, om zendingwerk te doen, zal dat een zendingkrans genoemd worden. 6. De bestuursleden van den Algemeenen Bond zullen het Uitvoerend Comité zijn. 7. De fondsen van iederen tak, voor zendingwerk, in verband met den Vrouwen Zending Bond, zullen door de plaatselijke Thesaurier, aan den Algemeenen Bond gezonden worden. 8. De fondsen van den Bond, zullen onder toezicht van het Uitvoerend Comité, door de Thesaurier uitbetaald worden.
"Takken die hun geld voor een bepaald doel willen geven, worden verzocht hiervan kennis te geven aan de Thesaurier van den Bond."
Om die Vrouesendingbond voor die aandag van die Christen-vroue van die land te bring, het die vergadering ook besluit om 'n algemene brief aan elke NG gemeentes te stuur en hul medewerking te vra. Daarna is die volgende lede in die bestuur gekies: Mev. ds. Andrew Murray as presidente, mev. ds. A.A. Louw as visepresidente, mej. Ferguson as sekretaresse, mev. J. Joubert as tweede sekretaresse, mej. Spijker as tesouriere en mev. G. Roux.
Die sinode wat in 1890 vergader het, het sy goedkeuring en seën aan die groot onderneming van die susters gegee. Die groepie vroue het moedig voortgegaan. In Oktober 1890 kon aan die sinode gerapporteer word dat 22 takke gestig is en dat die huis in Kimberley teen £150 vir die VSB-werksters aangekoop is. In 1896 is vir dieselfde doel 'n huis in Fordsburg (sien NG gemeente Fordsburg) aangekoop. Die eerste bestuur het die fondamente heg en goed gelê.
Musiek aan die Seminarie
duimnael|regs|300px|Die [[Goodnow-saal, Wellington|Goodnow-saal omstreeks 1927. Die orrel is later na die galery aan die agterkant van die saal verskuif, maar in die brand van 2016 in puin gelê.]]
duimnael|links|200px|Mej. M.E. Cummings, wat die nodige geld vir die oprigting van die Goodnow-saal bekom het.
duimnael|regs|300px|Die Goodnow-saal, omstreeks 1920.
duimnael|regs|200px|Die Goodnow-saal, aan die brand gesteek op [[26 Oktober 2016.]]
Mejj. Ferguson en Bliss was besonder kieskeurig in die aanstelling van personeellede. Vir die onderwys van Nederlands, byvoorbeeld, is 'n persoon uit Holland na Suid-Afrika gebring; vir kuns, iemand uit Engeland; vir Engels, persone uit Skotland; en vir musiek, onderwyseresse uit Duitsland. Onder andere word die name van mejj. Oelmann, Spieseke en Winckelmann in laasgenoemde verband genoem. Ná die totstandkoming van die Normaalskool (1896, die latere WOK en BOK) en die Kollege (1898) het ook manlike musiekdosente op die toneel verskyn: dr. H.W. Egel en, in deeltydse hoedanigheid ná 1910, Karl Metzler van die Paarl.
Hoewel konserte in die periode voor 1900 deur die dames vir hulle leerlinge en vir eie deelname gereël is, het Wellington eers ná die aanstelling van dr. Egel aan die kollege met 'n goed georganiseerde musieklewe kennis gemaak. Bedeeld met 'n goed ontwikkelde tenoorstem en groot geesdrif, het hy in 1904 uit Leipzig in Wellington aangekom, dadelik 'n Wellington Choral Union uit hoofsaaklik onderwysers en leerlinge saamgestel en met kwartaallikse konserte in die Goodnow-saal van die Seminarie begin. In Oktober 1905 het hy 'n Händel-fees aangebied en met 'n koor van 100 stemme 'n uitvoering van die oratorium Samson gegee. Hierop het in 1906 'n Mendelssohn-fees gevolg waarby 200 uitvoerendes betrokke was, met as hoogtepunt 'n uitvoering van St. Paul. Hiervoor het hy die medewerking van vooraanstaande Bolandse musici gehad: Karl Metzler van die Paarl was leier van die orkes, Henry Theron van Wellington was leier van die tweede viole, Hans Endler van Stellenbosch het die tjelliste gelei, en Bessie Visser – jare lank 'n bekende sangeres op Wellington, ene Pauw en eerw. M. Wood het die solo's gesing. Dit was geen gewone geleentheid nie, soos blyk uit die uitgawe van 'n keurig gedrukte programboekie van byna 20 bladsye waarin die volledige teks sowel as besonderhede oor die komponis gegee is.
Die orkes wat dr. Egel in 1905 tot stand gebring het, het ook selfstandig opgetree en naas "aangename" items, soos die Intermezzo uit Cavalleria rusticana, ook die begeleiding van kore uit Samson en die Saligsprekinge (Beatitudes) uit die oratorium Christus deur Franz Liszt behartig. m Talentvolle begeleier in dié tyd was Lena Malan, wat in 1902 vir verdere musiekstudie na Europa gegaan, maar daar haar een hand met buitengewoon strawwe oefeninge beskadig het. Dit was die einde van haar pianistiese loopbaan, maar as begeleidster was sy destyds vir dr. Egel goud werd.
In dr. Egel se tyd is in die winter van 1907 'n orreltjie met 1 056 pype in Goodnow-saal opgerig en die eerste orreluitvoering in Augustus daardie jaar gehou. Op 30 Oktober en die daaropvolgende twee dae het die Choral Union dit gebruik om hulle uitvoering van Händel se oratorium Joshua te begelei. Kate Midwinter van Kaapstad was die sopraansoliste. Gedurende 1908 was daar 'n program van nasionale musiek met die sangers van die wêreld se volksliedere in nasionale kostuums geklee. Dit is gevolg deur 'n orreluitvoering deur die Kaapstadse orrelis Denholm Walker, bygestaan deur dr. Egel (tenoor) en Karl Metzler (viool), met begeleidings verskaf deur Lena Malan (klavier). Op 13 November het die Koorvereniging ten slotte 'n uitvoering van Mozart se Twaalfde mis gegee, weer met Kate Midwinter van Kaapstad as soliste.
In die eerste semester van 1909 was hier 'n uitvoering van historiese musiek in historiese kostuums te sien, maar in die tweede helfte van die jaar het die gebruiklike groot koorwerk uitgebly. Dr. Egel se gesondheid het deels weens buitengewone inspanning ingegee en hy en sy vrou is in die tweede helfte van daardie jaar terug na Duitsland.
In 1910 het Karl Metzler musiekdirekteur van die Hugenote-seminarie geword. Die Choral Union het daarna nog een uitvoering (Holy City van Gaul) gegee en toe voorlopig van die toneel verdwyn. In die jare van Karl Metzler was daar min koorkonserte en die klem het geval op ensemble- en orkesmusiek. Hy het drie dae in die week na die Seminarie gekom om vioollesse te gee en het af en toe Paarlse spelers saamgebring vir konserte saam met die Wellingtonse talente. Tot met sy dood in 1939 het hierdie saggeaarde musikus volgehou met sy dubbele arbeid in Paarl en Wellington.
Van vroeg af het die Hugenote-seminarie ook 'n afdeling vir die opleiding van onderwysers gehad. Dit is in 1896 oorgeneem en uitgebou deur die Kaaplandse onderwysdepartement toe James Harvie aangestel is as eerste prinsipaal van die nuwe Wellingtonse Onderwyserskollege (WOK). Die departement het 'n gebou met klaskamers opgerig, maar die studente het nog jare lank in die koshuise van die Seminarie tuisgegaan. Algaande het die musikale klem van die Seminarie na die Opleidingskollege verskuif, veral ná 1922, toe A.W. Davies, as die tweede prinsipaal van die inrigting, met Walliese geesdrif die leiding van die koor op hom geneem het. In die jaar van sy aanstelling het die studente reeds Messiah gesing. In die jare daarna het Elijah óf ligter werke soos Hiawatha's wedding feast óf operettes soos HMS Pinafore en The mikado gevolg.
Op die WOK se rooster is voorsiening gemaak vir 'n vaste sangperiode op Vrydagoggende en die sangklas het 'n koorklas geword. Onder die prinsipaalskap van J.G. Meiring (1936-'39) is die tradisie voortgesit, sedert 1938 met Lentefeeste daarby, waarvan die hoofinhoud studentesang was en waaraan alle studente moes deelneem. Onder die prinsipaalskap van C.P. van der Merwe (1953-'67, vader van die vermoorde skrywer Winnie Rust) het die Opleidingskollege sy eie saal gekry en was daar 'n algemene uitbreiding van die musiekpersoneel en van die geboue. Van toe af was daar gereelde konserte deur besoekende en eie talente, en 'n verteenwoordigende gemengde Kollege-koor onder leiding van Faure Loots het begin naam maak.
'n Belangrike aanwins vir die personeel van die WOK was Adrienne Joubert, die orreliste van die plaaslike NG gemeente sedert 1922, wat voortdurend aktief was in die bevordering van musiek. Sy het nie net die Kaapstadse Stadsorkes beweeg om haar kerkkoor in 'n uitvoering van Messiah te ondersteun nie; sy het die koor ook na Kaapstad geneem vir gesamentlike uitvoerings met die stad se Choral Society en hulle vir dieselfde doel saam met die plaaslike Choral Society laat optree. Afgesien van hierdie koorwerk was sy ook aktief as musiekdirektrise in vertonings wat die Wellington Music and Dramatic Society op die planke gebring het, byvoorbeeld HMS Pinafore, Quaker girl, Floradora, ens., en as voorsitster van die Wellington Music Society wat besoeke deur konsertartieste en -ensembles gereël het. Die ruggraat van haar loopbaan was egter onderwys, sowel privaat en as dosent aan die Onderwyskollege (1949 –'66). Etlike jare lank was sy ook 'n eksaminatrise vir Unisa. Op grond van haar 58 jaar lange diens aan die dorp se musiek, as 'n onderwyser, orreliste, koorleidster, geesdriftige direktrise van operettes en organisator, sou dit geregverdig wees om van haar as die "moeder" van musiek op Wellington te praat. Pragtig afgestem op die beskeie musikale ambisies van die inwoners, het sy die dorp se musieklewe met fyn gevoel bestuur, sonder om ooit hul perspektiewe op "groter" musiek te vertroebel.
Betekenis
Mev. J.A.S. Oberholster skryf in die NG gemeente Wellington se gedenkboek (1840–1940) die Seminarie se grootste waarde was nie net sy opvoedkundige bydrae nie, maar die geestelike invloed wat daaruit gevloei het onder leiding van mejj. Ferguson en Bliss wat veral die inrigting hoë aansien gegee het. Ds. Geo. Malan het op ’n keer gesê: "Dit het ’n verreikende gees en geseënde invloed uitgeoefen in ons land deur haar eg godsdienstige gees, en talle jonge Christinne het uitgegaan as onderwyseresse, sendingwerksters, predikants- en sendelingsvroue, vrome huismoeders en godsalige dogters."
Mej. Ferguson sowel as mej. Bliss het die grootste klem op die ontwikkeling van 'n eg godsdienstige karakter gelê, en nie gerus voor "ons dogters" die Here as Saligmaker leer ken het, as hulle Hom nog nie as hul Verlosser aangeneem het nie. Oberholster skryf: "In die loop van (sy lang bestaan) het 'n lange prosessie Suid-Afrikaanse dogters uit die inrigting gegaan, wat nie alleen as 'n gedenksteen vir die Hugenote-voorouers staan nie, maar ook as 'n monument vir dr. Andrew Murray en sy werk vir die opvoeding van die meisies van ons land."
Kleinbontaalwyn
Die kleinbontaalwyn (Aloe grandidentata) is 'n aalwyn wat inheems aan die Oos-Kaap, Noord-Kaap, Vrystaat, Noord-Wes en Botswana is.
Riksja
'n Riksja verwys na 'n mens-aangedrewe waentjie wat vir ligte vervoer gebruik word.
Riksjas het hul ontstaan aan Japan te danke en is na Natal (tans KwaZulu-Natal) gebring deur 'n suikermagnaat, Sir Marshall Campbell in die 1890’s. Teen 1903 was daar meer as 'n duisend riksjas in Durban wat as 'n vorm van openbare vervoer gedien het. Ander riksjas het in Pietermaritzburg, Kaapstad, Pretoria en selfs Rhodesië (vandag Zimbabwe) diens gedoen.
Funksionaliteit het mettertyd die riksjas in 'n toeriste-aantreklikheid verander. Teen die 1930’s het riksjas oral verdwyn behalwe in Durban, waar 'n klompie steeds toeriste aan die Durbanse strandfront bedien. Die Zoeloe riksjatrekkers het later baie versierings aangebring en die riksja en sy waentjie versier met kralewerk, pels en etlike kleurvolle artikels. Natuurlik word die toeris teen 'n stewige fooi op die sypadjie rondgetrek, en as jy graag 'n foto van jouself met die riksjatrekker wil laat neem, sal jy nog 'n paar rand moet bylas.
NAVO-spelalfabet
Die NAVO-spelalfabet is 'n algemene naam vir die radiotelefonie-spelalfabet van die Internasionale Burgerlugvaartorganisasie (ICAO), wat woorde aan letters in die alfabet toeken sodat kritiese kombinasies van letters uitgespreek en verstaan kan word deur vliegtuigbemannings en lugvaartbeheer ongeag van hulle moedertaal. Die Internasionale Telekommunikasie-unie (ITU), die Federal Aviation Administration (FAA) van die V.S.A. asook die American National Standards Institute (ANSI) het soortgelyke weergawes.
Alfabet en uitspraak
Tensy anders gespesifiseer, is die spelling en uitspraak soos amptelik deur die ICAO voorgeskryf en aanvaar deur die FAA en die ITU. Die ICAO dui onbeklemtoonde numeriese lettergrepe in kleinletters aan (en beklemtoonde lettergrepe in Hoofletters). In belang van eenvormigheid, word beklemtoonde lettergrepe hier, net soos met die FAA lettergreepstyl, in VETLETTERS aangedui.
Geskiedenis en gebruik
Ondanks sy algemene naam, verskyn die alfabet skynbaar nêrens in enige amptelike publikasies van die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie nie. Dit mag dalk sy naam Navo spelalfabet gekry het vanweë die wye aanvaarding daarvan deur elkeen van NAVO se hooflande en word dus gebruik tydens NAVO-oefeninge.
Die eerste internasionale spelalfabet is deur die ITU in 1927 aangeneem. Die ervaring wat sodoende opgedoen is met die alfabet het tot gevolg gehad dat verskeie verandering deur die ITU in 1932 gemaak is. Die gevolglike alfabet is deur die voorloper van die ICAO in gebruik geneem en is in burgerlugvaartkringe gebruik tot en met die Tweede Wêreldoorlog. Dit was in gebruik deur internasionale skeepsvaart tot ongeveer 1959:
Tydens die Tweede Wêreldoorlog, het die vereistes van gesamentlike operasies deur Geallieerde magte gelei tot die ontwikkeling van die "Joint Army/Navy Phonetic Alphabet" (able baker), alhoewel die Britse lugmag nog hulle eie weergawe gebruik het. Na die oorlog met die baie lede van die Geallieerde gewapende magte wat as lug- en grondpersoneel vir lugrederye gaan werk het, is able baker steeds gebruik vir burgerlugvaart. Baie van die klanke was egter uniek aan Engels en dus is 'n alternatiewe Ana Brazil ontwikkel vir gebruik in Latyns Amerika. Die Internasionale Lugvervoer Assosiasie (IATA) het egter die behoefte aan 'n enkele universele alfabet erken en 'n konsepvoorstel aan die ICAO in 1947 voorgestel wat klanke bevat het wat dieselfde in Engels, Frans en Spaans geklink het. Ná verdere studie en veranderinge deur elke goedkeuringsinstansie, is die veranderde alfabet op 1 November 1951 geïmplementeer:
Onmiddellik is probleme met die lys ervaar—sommige gebruikers het gevoel dat dit ernstig genoeg was dat hulle weer teruggeslaan het na die able baker-alfabet. Om die gebreke te identifiseer is toetse uitgevoer onder sprekers van 31 verskillende nasies, hoofsaaklik deur die regerings van die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State. Verwarring tussen woorde soos Delta, Nectar, Victor en Extra of die uitlaat van woorde onder swak opvangstoestande was die hoofprobleme gewees. Na vele studie is slegs vyf woorde verander, wat die letters C, M, N, U en X vervang. Die finale weergawe is op 1 Maart, 1956 geïmplementeer en is ongetwyfeld kort daarna deur die ITU aanvaar, aangesien dit in hulle "Radioregulasies" van 1959 verskyn as 'n gevestigde fonetiese alfabet. Omdat die ITU alle internasionale radiokommunikasie beheer, is dit ook deur alle radio-operateurs aangeneem, hetsy militêre, burgelike of amateuroperateurs.
In die amptelike internasionale weergawe van die alfabet, word die nie-Engelse spellings van Alfa en Juliett gevind. "Alfa" word met 'n "f" gespel omdat Spaanse sprekers die "ph" meer soos die "p-klank" uitspreek. "Juliett" word met twee t's ("tt") gespel aangesien Franssprekendes 'n enkele t aan die einde van 'n woord nie uitspreek nie.
Amerikaanse Burgeroorlog
Die Amerikaanse Burgeroorlog (Engels: American Civil War), ook Oorlog tussen die state of net Burgeroorlog in die Verenigde State, was 'n oorlog in Noord-Amerika tussen die Verenigde State van Amerika en die Gekonfedereerde State van Amerika, wat op 12 April 1861 met die aanval op Fort Sumter begin het en op 10 Mei 1865 met die unifikasie van die Gekonfedereerde State van Amerika met die VSA, en die afskaffing van die slawerny geëindig het.
NAVO-spelalfabet
Geskiedenis en gebruik
Die alfabet word gebruik om dele van 'n boodskap of roepsein wat van kritiese belang is, uit te spel tydens woordelikse kommunikasie. 'n Boodskap soos gaan na koördinaat DH98 kan uitgespreek word as beweeg na koördinaat Delta-Hotel-Niner-Eight en 'n C-130 Hercules vliegtuig kan beskryf word as 'n Charlie-One-Three-Zero op twaalfuur. Verskeie letterkodes en afkortings wat die Navo spelalfabet gebruik, het baie bekend geword soos Bravo Zulu (letterkode BZ) vir Goed gedoen, Checkpoint Charlie (Checkpoint C) in Berlyn, en Zulu vir Greenwich Mean Time of Coordinated Universal Time.
Amerikaanse Burgeroorlog
Slawerny
Die Amerikaanse Burgeroorlog was nie gevoer om die afskaffing van slawerny, soos baie mense dink nie. Die oorlog was egter 'n hoogtepunt in die poging om die uitbreiding van slawerny na die nuwe gebiede van Amerika. Teen die middel van die 19e eeu het slawerny slegs bestaan in die suidelike state van die VSA, wat sterk op landbou (veral katoen vir die Europese tekstielnywerheid en tabak) gerig was. In die suidelike state het almal geredeneer dat slawerny noodsaaklik was vir hulle ekonomie. In die noordelike state, waar die ekonomie op nywerheid gerig was, het die afkeur van slawerny gegroei. Tydens elke gebiedsuitbreiding van die VSA (die nuwe territories) het die konflik tussen die noordelike en suidelike state vererger.
NAVO-spelalfabet
Variasies
By sommige lughawes in die V.S.A word die gebruik van Delta vir D vermy aangesien dit ook gebruik word vir die lugredery met dieselfde naam. Dixie word dan as plaasvervanger gebruik.
Die Britse polisiemag gebruik Indigo in plaas van India.
Amerikaanse Burgeroorlog
Ekonomiese verskil en belasting
Gedurende die eerste helfte van die 19e eeu het die verskil in rykdom tussen die noorde en suide drasties vergroot, as gevolg van die basiese verskil in beide gebiede se ekonomiese samestelling. Die suide het aangedring om net belasting te betaal vir blanke burgers en nie vir enige swart slawe nie. Die noorde het toe geskik dat die suide vir elke 5 swart slawe die bedrag vir 3 blanke burgers moet betaal. Die suide het dit onder protes aanvaar. Die kompromie het ook behels dat vir die bepaling van die aantal afgevaardigdes in die Senaat, die slawe ook vir 3/5e deel tel, wat die mag van die suide verder beperk het.
Direkte aanleiding
Op 6 November 1860 word Abraham Lincoln gekies as president van die VSA. Hy stel nie afskaffing van slawerny voor nie, maar in sy veldtog sê hy hy staan uitbreiding van slawerny na ander dele in die weste teen. Dis 'n moeilike stap vir die suide en op 20 Desember 1860 verlaat Suid-Carolina die VSA. Tussen 20 Desember en 1 Februarie 1861 verlaat ook Mississippi, Florida, Alabama, Georgia, Louisiana en Texas die VSA. Op 4 Februarie verenig hulle sig in die Gekonfedereerde State van Amerika (CSA). Hulle kies Jefferson Davis as president. Die soldate in Fort Sumter in Suid-Carolina het nie oorgeloop na die CSA nie en Suid-Carolina het die fort beleër. Op 12 April 1861 vuur die kanonne op die fort en begin die oorlog. Virginië, Arkansas, Tennessee en Noord-Carolina sluit ook aan by die CSA in die dae daarna.
Eerste fase
In 1861 word algemeen in die noorde en die suide gedink dat die oorlog net een veldslag sou wees. Beide leërs kry baie entoesiastiese burgers wat aanmeld. Op 21 Junie 1861 vind die eerste Slag van Bull Run (naby Washington) plaas. Hoewel die Unie meer soldate gehad het, het die CSA die slag gewen. Die Unie is geskok oor die uitslag en neem 'n resolusie aan dat hulle nie vir die afskaffing van slawerny veg nie, maar vir die behoud van die VSA.
Die Unie verander hul taktiek. Die Anaconda-plan behels dat die suide afgesonder word van die wêreld deur 'n skeepsblokkade, wat sedert April 1861 uitgevoer word deur die seesoldate van die Unie. Die suide kan slegs 10% van hulle katoenproduksie uitgevoer kry na Brittanje en Europa, en verswelg letterlik in hul katoen oorskot. Tot 1863 word baie veldslae gevoer (meestal op grondgebied van die CSA), met wisselende sukses vir beide partye.
Slag by Gettysburg
Na twee jaar se oorlog is die beslissende slag nog nie gelewer nie, maar die Unie het meer soldate, wapens en geld. Ook Frankryk en die Verenigde Koninkryk wat goedgesind is heens die suide,   besluit om hulle nie in te meng in die oorlog nie. Die CSA begryp dat as hulle hul onafhanklikheid wil behou, hulle die Unie 'n swaar slag moet toedien. As hulle die gebied van die Unie kan beset om Washington te bedreig, sal hulle dalk vrede kan sluit onder gunstiger toestande.
Op 1 Julie 1863, naby Gettysburg (op gebied van die Unie), begin die grootste veldslag van die oorlog en een van die grootste veldslae ooit: Die slag by Gettysburg. Generaal George Meade van die Unie veg met 80 000 soldate teen 75 000 soldate van Generaal Robert E. Lee van die CSA. Die veldslag het drie dae geduur en 7 000 mense het gesterf. Die CSA het die slag verloor en daarmee hul kans verloor om die oorlog te wen.
Nasleep
Na die einde van die oorlog, word slawerny dadelik afgeskaf in die suide en die swart bevolking verkry ook burgerregte.
Die ekonomie van die suide is verlam en moet herstel word sonder slawerny. Tydens die heropbou word die ekonomie van die suide hervorm en heelwat noorderlinge trek na die suide as loonarbeiders. Die blanke bevolking in die suide was baie ontevrede oor die gevolg van die oorlog. Selfs al verbeter die ekonomie grootliks en bly die voormalige opstandige state 'n volwaardige deel van die VSA, word die Klu Klux Klan na die oorlog gestig deur 'n voormalige generaal van die CSA wat verdink word van oorlogsmisdade. Na vele jare word baie burgerregte vir swart mense teruggetrek in die suide; 'n situasie wat bly voortduur het tot 1985.
Larry (kat)
Larry is die kat van Downingstraat 10 en hoofmuisvanger van die Kabinetskantoor. Larry is 'n bont bruin-en-witkat, wat glo op 3 Januarie 2007 gebore is. Teen Julie 2016, toe Theresa May Eerste Minister geword het, het Larry reeds 'n reputasie as "geweldadig"  in sy interaksie met ander plaaslike muisvangers opgebou. Een van die ander katte in die omgewing is die veel jonger Palmerston, die kat van die Kantoor van Buitelandse Sake.
Amptelike pligte
Die Downingstraatwebwerf beskryf Larry se pligte as "die verwelkoming van gaste by die huis, inspeksie van veiligheidsbeskerming en die uittoets van antieke meubels vir slaapgehalte". Daar word ook grappenderwys genoem dat Larry "'n oplossing vir die muisbesetting van die huis oorweeg" en dat hy aan Downingstraat gesê het dat so 'n oplossing nog in die "taktiese beplanningsfase" is.
Eerste jaar in Downingstraat
Larry is 'n rondloperkat wat by die Battersea Honde- en Kattehuis 'n skuiling gevind het. Die personeel van Downingstraat het hom daar gaan uitkies. Hy het die vorige Downingstraatkat, Sybil, wat in 2009 dood is, vervang. Die media het oor die moontlikheid van 'n nuwe kat vir Downingstraat begin spekuleer, nadat rotte by twee geleenthede agter televisienuusverslaggewers se direkte uitsendings waargeneem is. 'n Downingstraat "pro-katfaksie" het blykbaar die argument gewen. Die kat was ook bedoel as 'n troeteldier vir die kinders van David en Samantha Cameron. Nadat hy by Downingstraat ingetrek het, het Larry, terwyl daar van hom verwag was om vir 'n nuusitem te poseer, die ITV-nuusverslaggewer Lucy Manning 'n veeghou gegee.
Teen die einde van Februarie 2011 is daar berig dat anonieme bronne negatiewe inligting oor Larry versprei het deur te beweer: "dat hy 'n duidelike gebrek aan 'n doodmaakinstink toon." 'n Senior Downingstraatwoordvoerder het egter gesê dat dit te vroeg is om 'n oordeel te fel, en dat Larry nog nie na sy belangrikste werksarea geneem is nie, ingeval hy dalk wegloop. Op 22 April 2011 het Larry uiteindelik sy eerste muis gevang en doodgemaak.
Op 9 September 2011, is Larry raakgesien toe hy 'n veeg na 'n muis, met die naam "Mandy", gegee het, wat toe onder 'n bos ontsnap het. Op 14 November 2011 het dit aan die lig gekom dat Larry meer tyd aan slaap en die opsoek van die geselskap van 'n wyfiekat, Maisie, as werklike jag van muise, bestee. Dit het geblyk dat die Eerste Minister tydens 'n kabinetsete maar self 'n vurk na 'n muis moes gooi. Toe hy gevra is of Larry moet bedank, het die Eerste Minister se woordvoerder gesê dat "Larry baie plesier vir baie mense gee".
Op 16 November 2011 het Larry verdere omstredenheid veroorsaak deur vir verskeie ure te slaap terwyl die hele Kabinet vir 'n vergadering by Downingstraat in-en-uitgesluip het. Larry se oënskynlike luiheid is daarna positief vergelyk met sy mededinger Freya se entoesiasme vir top geheime plekke, soos die opdragsentrum tydens 'n militêre oefening, wat tot waarskynlik tong-in-die-kies bewerings van "lafhartige buitelandse spioenasie" gelei het. Op 27 November 2011 is daar berig dat Larry uit die Eerste Minister se kwartiere in Downingstraat 10 verban is omdat sy hare die Eerste Minister se skoon pakke ruïneer.
Tweede jaar in Downingstraat
Op 15 Februarie 2012 is 'n partytjie tot Larry se eer, om sy eerste jaar in die Hoofmuisvangerskantoor te vier, gehou. Hy het die harte van die Britse publiek gewen, en mediaspanne het dikwels buite die voordeur gekamp. Op hul beurt stuur die volk elke dag vir hom geskenke en lekkernye."  Op dieselfde tyd as Larry se eerste herdenking, het die Battersea Honde- en Kattehuis aangekondig dat Larry se gewildheid daartoe bygedra het dat 15% meer mense katte aangeneem het.
Op 24 April 2012 was Larry weer in die nuus as gevolg van sy mannewales terwyl hy gewag het om by Downingstraat 10 ingelaat te word, en gedurende die somer het die koerante by meer as een geleentheid foto's van waar hy lê en slaap gepubliseer. Larry het hom heelhartig in die feesvierings van Elizabeth II se Diamantherdenkingsjaar gegooi,  en het veral baie belang gestel in die vlaggies wat gebruik is om Downingstraat 10 te versier. Op 24 Junie is George Osborne herenig met sy lank verlore kat Freya, wat by Downingstraat 11 ingetrek het. Volgens berigte het Freya en Larry gou 'n hartlike verhouding opgebou.
Die konfrontasie met Freya oor die gesogte posisie as Hoofmuisvanger het in Oktober tot 'n uitbarsting gekom toe die twee katte in 'n gewelddadige stryd, wat deur die polisie opgebreek moes word, betrokke was. Daar is berig dat Freya die meer dominante kat en meer effektiewe Muisvanger is omdat haar lewe as 'n rondloperkat haar gehard gemaak het. Die Eerste Minister se woordvoerder het egter volgehou dat die twee katte wel daartoe in staat is om "saam te leef".
Derde jaar in Downingstraat
Op 15 Februarie 2013 is Larry se verjaarsdag gevier. Daar is ook aangekondig dat Larry die  Londense Dieretuin se Sumatraanse tierbewaringsveldtog ondersteun, met foto's van Larry saam met 'n speelgoed tier en 'n verjaarsdagkaartjie van die Londense Dieretuin. 'n Week later is 'n katbestande versperring opgerig om te verhoed dat Larry en buurkat Freya uit die Kantoor van Buitelandse Sake ontsnap;  openbare druk het William Hague egter gedwing om die versperring te verwyder.
In Junie 2013 is berig dat Larry dit oorweeg om homself as burgemeesterskandidaat vir Londen beskikbaar te stel. In Julie 2013 het Larry in die strate rondgesluip, en omdat hy huiwerig was om saam met David Cameron by Downingstraat 10 in te gaan, moes hy binnegelok word.
In September 2013 het die spanning tussen Cameron en Larry na bewering opgebou. Daar is berig dat Cameron beswaar gemaak het teen kathare op sy pak, en dat die reuk van katkos met lugverfrisser verbloem moes word wanneer daar besoekers by Downingstraat gekom het. Daar is beweer dat die Camerons nie van Larry hou nie, en dat die kat bloot gebruik is om openbare betrekkings 'n hupstoot te gee. Cameron het op Twitter getweet dat hy en Larry "purr-fectly" goed oor die weg kom. Die beroepswedders Ladbrokes het Cameron as die gunsteling beskou om Downingstraat eerste te verlaat, met 'n wenkans van (1/2), terwyl Larry op 'n wenkans van 6/4 as die buitestaander beskou is. Teen Oktober 2013 is daar berig dat die regering se beeldpoetsers 'n veldtog teen Larry voer, en dat Larry in werklikheid binne twee weke vier muise gevang het, en dat een van die personeellede 'n muis uit Larry se kloue gered het.
Vierde jaar in Downingstraat
Op 15 Februarie 2014 is Larry se verjaarsdag gevier. Daar is aangekondig dat buurman George Osborne, in 'n nuwe magsstryd in Downingstraat, 'n troetelhond, Lola, gekry het. Personeel het aangekondig dat Lola goed met Larry en Freya oor die weg kom, maar standpunt teen Larry ingeneem deur sê dat Freya "net 'n bietjie meer doeltreffend as Larry is wanneer dit by muisvang kom". In Maart 2014 moes die Eerste Minister 'n noodvergadering oor die Oekraïnekrisis bywoon; gevolglik het Larry sy plek volgestaan en as gasheer vir die KM Groep se redaksionele vakleerling Dan Wright in Downingstraat opgetree. Daar is ook berig dat Larry in gereelde gevegte met Freya betrokke was. Na Larry se vorige sukses as gasheer, is hy die taak opgelê om teenstanders van Lincolnshire se Distriksraad  se besluit om die biblioteekdiens op te hef, te verwelkom.
In Mei 2014 het Larry voortgegaan om verantwoordelikheid vir die onthaal van gaste te neem. Dit het geblyk dat Larry 'n gewilder gasheer as David Cameron was toe 'n groep van King's School van Mannamead besoek afgelê het. Later in Mei is daar berig dat Larry homself weer as die top kat van Downingstraat gevestig. Hy het Freya gedwing om tydelik te vlug en haar by die geledere van die haweloses aan te sluit. Freya is die volgende dag deur 'n personeellid van Osborne deur 'n chauffeur huistoe gebring, met die versoek aan die Kanselier om nie verder dienste aan haweloses te besnoei nie. Tydens die kabinetskommeling van Julie 2014 het Larry sy posisie as Hoofmuisvanger behou. Later daardie week is Larry afgeneem waar hy, tydens 'n hittegolf, in die son lê en onstpan. Die Downingstraat wrywing tussen Larry en Freya het in Augustus kookpunt bereik: nadat Freya deur 'n motor getref en beseer is, is gerapporteer dat Larry "nie gepla gelyk het nie". In November 2014 is Freya permanent uit Downingstraat verban, wat Larry met die uitsluitlike muisvangverantwoordelikheid gelaat het. In Desember 2014 het Larry gasheer gespeel vir pasiënte van die Great Ormond Street Hospitaal. Om die einde van 2014 te gedenk, is 'n reeks foto's van Larry se loopbaan by Downingstraat gepubliseer. In Februarie 2015 Larry het sy modelleringsdebuut gemaak toe hy op 'n kunswerk, wat op die deur van Downingstraat 10 geïnstalleer is, verskyn het.
Vyfde jaar in Downingstraat
Larry se verjaarsdag is op 15 Februarie 2015 gevier. Die volgende dag was Larry terug by die werk om as gasheer vir 'n tafelronde van die Caremakers op te tree. Na die moord van 'n hond in Maart by Crufts, het David Cameron veiligheidsmaatreëls rondom Larry verdubbel. Later die maand het Samantha Cameron ten bate van Comic Relief (Komiese Verligting) haar gesig geverf om soos Larry s'n te lyk. Op die eerste dag van die Algemene Verkiesingsveldtog, het Larry Downingstraat teen 'n polisie snuffelhond, Bailey, verdedig. Met die Algemene Verkiesing aan die gang, het Larry addisionele pligte onderneem. Hy was byvoorbeeld by buitelandse betrekkinge, soos om vir President Obama se hond, Bo, 'n kouspeelding te stuur, betrokke. Daar is ook berig dat David Cameron se dogter, Florence, vir Larry in die huis rondjaag. Tydens die Algemene Verkiesingsveldtog, het die Arbeidersparty bevestig dat indien Ed Miliband die volgende Eerste Minister sou word, Larry sy posisie as Hoofmuisvanger sal behou. Op die dag van die algemene verkiesing is daar aangekondig dat Larry se posisie in die Kabinet veilig is. In die afwesigheid van 'n Eerste Minister is Larry gedwing om Downingstraat van 'n afstand dop te hou. Hierna moes Larry geduldig wag vir die ander uitslae van die algemene verkiesing om aangekondig te word. Larry moes, vir die eerste Kabinetsvergadering van die nuwe Konserwatiewe regering, deur 'n polisieoffisier na Nommer 10 teruggesleep word. Op 28 Mei is Larry gekritiseer omdat hy misluk het om die Eerste Minister se woning teen 'n indringende reier te beskerm. Op 29 Mei is daar berig dat 'n lid van die publiek vir Larry 'n gehekelde kombers gegee het. In sy dankie-sê brief het Larry 'n foto van homself waar hy buite Downingstraat 10 op die kombers ontspan, aangeheg.
Op 4 Julie het 'n muis oor 'n sofa in die Kanselier van die Skatkis se kantoor gehardloop, wat een van die amptenare skreeuend uit die vertrek laat hardloop het. Die Kanselier van die Skatkis,  George Osborne en die Minister van die Kabinetskantoor, Matthew Hancock het uiteindelik die muis vasgekeer en hom in 'n bruin toebroodjie papiersak gevang. Die voorval het druk op Larry se posisie as Hoofmuisvanger geplaas, met gerugte dat die posisie van Hoofmuisvanger deur die Kanselier van die Skatkis oorgeneem gaan word. Slegs vier dae later het Larry as gewilde gasheer van die besoekers van Our Lady Queen of Heaven Catholic Primary School. teruggebons. In Augustus het Larry egter weer onder die soeklig gekom toe 'n personeellid Larry as "'n regte oorlas"  beskryf het. Larry het die Israeliese Eerste Minister Benjamin Netanyahu by die ingang van Nommer 10 geblokkeer, met die gevolg dat 'n polisieman hom uit die ingang moes wegskop. In November het Larry weer teruggebons deur Sylvia Barry na Downingstraat te nooi om haar te bedank dat sy 'n geskenkkombers aan hom gehekel het.
Op 1 Desember 2015 het Larry, met die hulp van Phillip Schofield, die "Teks Santa oproep", van stapel gestuur  Na die uitsonderlike Saterdag Kabinetsvergadering om die resultate van die EU se heronderhandelings te bespreek, is Larry opgemerk waar hy 'n middagstappie neem ten einde te besin oor sy amptelike posisie rakende die EU lidmaatskap. Laat in Desember het die voormalige Minister van Binnelandse Sake, David Blunkett, voorgestel dat Larry gevra moet word om sy verantwoordelikhede na die Westminsterpaleis, wat op daardie stadium van knaagdiere gewemel het, uit te brei.
Sesde jaar in Downingstraat
Larry se verjaarsdag is op 15 Februarie 2016 gevier. 'n Maand later is Larry se belangrikheid vir die Verenigde Koninkryk gunstig vergelyk met 'n span dolfyne wat deur die Russiese Vloot afgerig word. In April het Larry se swak muisvangprestasie weer onder die soeklig gekom, en 'n nuwe kat buurman, Palmerston, het op 13 April 2016 by die Kantoor van Buitelandse Sake ingetrek. Skaars 'n week later het Palmerston sy eerste muis doodgemaak, wat verdere druk op Larry se posisie as Hoofmuisvanger geplaas het. Tydens President Obama se besoek aan die Verenigde Koninkryk in April, het Larry daarin geslaag om heelwat Amerikaanse mediadekking te kry.
The Daily Telegraph het gesuggereer dat Cameron nooit werklik van katte gehou het nie, maar dat die beeldpoetsers van mening was dat Larry die Eerste Minister vriendeliker sal laat oorkom. Tydens David Cameron se finale Eerste Minister se Vrae op 13 Julie 2016, het hy die parlement verseker dat, ten spyte daarvan dat die Eerste Minister verander, Larry se posisie as Hoofmuisvanger veilig is. Cameron het verduidelik dat Larry 'n staatsdiensamptenaar is en nie persoonlike eiendom nie. Cameron het ook 'n foto, waar Larry op sy skoot sit oorhandig, om as bewys te dien dat hy lief is vir Larry, en daarop gewys dat hy "hartseer" is dat hy Larry nie saam met hom kan neem nie.
Na die nuus dat Theresa May vir David Cameron vanaf Julie 2016 as Eerste Minister sal opvolg, het die personeel van die Kabinetskantoor bevestig dat Larry sal voortgaan om by Downingstraat 10 te woon en dat hy onder die nuwe Eerste Minister steeds die Hoofmuisvanger sal wees.
Tydens May se kabinetskommeling het Larry se posisie as Hoofmuisvanger onmiddellik onder die soeklig gekom omdat hy by verskeie geleenthede in gevegte met Palmerston, Muisvanger van die Kantoor van Buitelandse Sake, betrokke was. Larry se groot openbare aanhang het in Julie tot veiligheidspaniek gelei toe 'n pensionaris vir hom 'n ruiker blomme gestuur het op dieselfde dag as wat May veronderstel was om by Downingstraat 10 in te trek. Sekuriteitspersoneel het aanvanklik geweier om die geskenk in ontvangs te neem, maar het ingegee toe hulle hulself daarvan vergewis het dat die geskenk eg is.
'n Parlementslid, Ann Clwyd, het in Julie 2016 kommer oor Larry se welstand uitgespreek. Clwyd het gese dat Larry "in 'n baie slegte toestand is" en dat hy mank loop, met sy regter voorpoot in die lug. Ander waarnemers het opgemerk dat Larry se halsband weg is. Die Leier van die Parlement, David Lidington het Clwyd verseker dat Theresa May se bedoelings teenoor Larry goed is. Daar is aan die hand gedoen dat Larry die hink tydens 'n geveg met Palmerston, wat in die skermutseling hare verloor het, opgedoen het. 'n Woordvoerder van Downingstraat kon egter nie bevestig hoe Larry die besering opgedoen het nie. Die Leier van die Parlement het verklaar dat hy hoop dat Palmerston en Larry 'n "modus vivendi" sal kan bewerkstellig. Larry het later veeartsenykundige behandeling vir die besering ontvang. Die Downingstraatpersoneel het daarvoor betaal, en die verwagting is gestel dat hy ten volle sal herstel. Na 'n paar dae se bedrus, het Larry sy plig om Downingstraat te patrolleer hervat. Daar was egter kommer dat Larry vir Cameron mis en stress ervaar as gevolg van die May-gesin se intrek by Downingstraat. Ten spyte van hierdie struikelblokke, is daar voorspel dat Larry langer as May by Downingstraat sal bly. Palmerston het op 26 Julie onwettig by Nommer 10 ingegaan, en moes met geweld deur die veiligheidspersoneel verwyder word.
Op 29 Julie 2016 het druk op Larry aansienlik toegeneem toe 'n nuwe Hoofmuisvanger, Gladstone (voorheen bekend as "Timmy"), by die Tesourie aangestel is om met die muisprobleem in Downingstraat te help. Die werksverhouding tussen Larry en Gladstone het onmiddellik versuur met Gladstone wat na berig word die stelling "die mense moes my in hierdie hok hou vir ingeval ek in die straat afhardloop en 'n ander Muisvanger, genaamd Larry, aanrand", gemaak het.
Volgens die politieke fotograaf, mnr. Beck, het Larry op 1 Augustus 2016 sy "mees brutale geveg nog", met Palmerston op die trappe van Nommer 10 gehad. Tydens die geveg het Larry sy halsband verloor, terwyl Palmerston se oor sleg geskeur is en hy verskeie diep krapmerke opgedoen het. Waarnemers het opgemerk dat Larry tydens die geveg op sy rug gegooi is, en tot die gevolgtrekking gekom dat Palmerston die skermutseling gewen het. Die geveg moes deur die gewapende polisie gestop word. Op dieselfde dag is daar berig dat mense woedend gereageer het toe daar nie erkenning verleen is aan Larry op Cameron se  Onderskeidingslys nie. Meneer Alistair Graham, voormalige voorsitter van die Komitee: Standaarde in die Openbare Lewe het in die besonder opgemerk dat "baie Eerste Ministers al ontbindingserkennings toegeken het om na hulle vriende te kyk, maar dat mnr. Cameron heeltemal oorboord gegaan het...ek is verbaas dat Larry die kat nie een gekry het nie". Aggressiewe interaksies tussen Larry en Palmerston het in gereeldheid en erns van geweld toegeneem. Omstanders is beseer tydens pogings om hulle uit mekaar te kry. Onafhanklike advies van gedragskenners is ingewin in 'n poging om die intensiteit van die konflik te verminder. Die katwelsynspesialis by Battersea Honde- en Kattehuis het voorgestel dat Larry en Palmerston se buitenshuise toegang tydelik beperk moet word, om die risiko dat hulle mekaar raakloop te verminder. Die volgende oggend, op 3 Augustus, is Larry gesien waar hy Downingstraat patrolleer, met geen sig van Palmerston nie. Die middag het Larry sy rondtes binne Downingstraat 10 gedoen, terwyl Palmerston buite in die straat wag gehou het.
Populêre kultuur
'n Boek, met Larry as die karakter, Larry Diaries: Downing Street – the First 100 Days deur voormalige Guardian joernalis James Robinson, is in 2011 gepubliseer. 'n Fotogallery om Larry se eerste twee jaar in sy amp te vier, is deur The Daily Telegraph vervaardig.
In 2012 was 'n slapende Larry by die voordeur van Nommer 10 se Google Street View sigbaar.
MGD
‘n MGD, ‘n miljoen gelling per dag, is 'n maateenheid wat in die Angel-Saksiese wêreld gebruik word om watervloei - soos byvoorbeeld die waterverbruik van ‘n dorp of stad - aan te dui.
Yazoo
Yazoo was 'n Engelse musiekgroep van Basildon, Essex. Die groep is in 1982 gestig en het bestaan uit Alison Moyet en voormalige lid van Depeche Mode, Vince Clarke. Die groep het wêreldwyd sukses behaal, twee albums vrygestel en talle enkelsnittreffers gehad totdat hulle 18 maande later in 1983 opgebreek het as gevolg van verskille tussen die twee lede. Clarke het die groep Erasure gevorm, en Moyet het haar solo-loopbaan begin. In 2008 het die groep weer bymekaargekom en 'n reeks konserte in Europa en die VSA opgevoer. In 2011 tree Alison Moyet vir die laaste keer saam met Vince Clarke op by die Mute Short Circuit Musiekfees.
Ethiopiese Hoogland
Die Ethiopiese Hoogland is 'n bergreeks van vulkaniese oorsprong wat die grootste deel van Ethiopië beslaan, met enkele uitlopers in Eritrea en Somalië. Ras Dashan is met 4 543 meter bo seevlak die hoogste bergpiek van die Ethiopiese Hoogland, Ethiopië en die Horing van Afrika. Die Ethiopiese Hoogland is in die noorde van die Groot Skeurvallei geleë. Dit word deur die Rooisee in die noorde en die Golf van Aden in die noordooste begrens.
Die Ethiopiese Hoogland streek sowat 1 000 km in 'n noord-suidelike rigting en 500 km in 'n wes-oostelike rigting; vergelykbaar met die Alpe se uitbreiding. Dit word soms die "Dak van Afrika" genoem as gevolg van sy hoogte en groot oppervlakte.
Naas Ethiopië se hoofstad Addis Abeba en Eritrea se hoofstad Asmara is verskeie ander geskiedkundige stede in die Ethiopiese Hoogland geleë. Van dié stede is Aksum, Bahir Dar, Gondar, Harar en Lalibela. In die Ethiopiese Hoogland ontspring belangrike riviere soos die Awashrivier, Blou Nyl, Joebarivier, Omorivier en Sjebellerivier. In die Ethiopiese Hoogland is ook die Tanameer geleë.
Leonard Parker (akteur)
Leonard Parker (gebore 22 Julie 1932) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Sweet Love, Bitter (1967), Malcolm X (1992), en Shortcut to Happiness (2003), en in die televisiereeks Now and Again (1999).
Olimpiese Somerspele 1952
Die Olimpiese Somerspele 1952 (Fins: Kesäolympialaiset 1952, Sweeds: Olympiska sommarspelen 1952), amptelik bekend as die Spele van die XVde Olimpiade, is tussen 19 Julie en 3 Augustus 1952 in Helsinki, Finland, aangebied. Helsinki is gekies bo Amsterdam en vyf Amerikaanse stede op 21 Junie 1947 op die veertigste IOK-kongres. Die Olimpiese Somerspele van 1952 was ook aan Helsinki toegeken, maar hulle kon toe vanweë die Tweede Wêreldoorlog nie daarmee voortgaan nie. Die Olimpiese Winterspele 1952 is in Oslo, Noorweë, aangebied.
Toewysing
Helsinki is op 21 Junie 1947 in Stockholm deur die Internasionale Olimpiese Komitee gekies as die gasheer vir die Olimpiese Somerspele in 1952. Ander kandidate was: Minneapolis, Los Angeles, Amsterdam, Detroit, Chicago en Philadelphia.
Die stemming het as volg verloop:
Sporte
17 Olimpiese sportsoorte in 149 dissiplines is tydens die Spele beoefen. Tydens die Spele is 149 goue medaljes oorhandig. Daarbenewens is wedstryde in verskeie demonstrasiesporte beslis. • 4
Stadions
24 sportplekke is tydens die Olimpiese Somerspele 1952 gebruik:
Deelnemende nasies
Hier volg 'n alfabetiese lys van al die Nasionale Olimpiese Komitees wat deelgeneem het. Waar beskikbaar word die getal atlete per land in hakies aangedui: • 4
Suid-Afrikaanse deelname
Suid-Afrika wen tien medaljes.
Boks
Theunis van Schalkwyk (ligmiddelgewig) wen silwer, Andries Nieman (swaargewig), William Michael Towell (vlieggewig) en Leonard Leisching (veergewig) die bronsmedaljes.
Fietsry
Die Suid-Afrikaanse mansspan wen die silwermedalje in die 2000 m (tandem) en 4000 m en Raymond Robinson wen die bronsmedalje in die 1 km tydtoets.
Swem
Joan Harrison wen die goudmedalje in die 100 m rugslag.
Atletiek
Esther Cornelia Brand wen goud in hoogspring en Daphne Hasenjäger die silwermedalje in die 100 m wedloop.
Getal medaljes
[[Lêer:1952 Summer Olympic games countries.png|duimnael|400px|Kaart van deelnemende nasies in 1952:
Lena Hall
Lena Hall (gebore 30 Januarie 1980) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Graduates (2008), Sex and the City (2008), The Big Gay Musical (2009), en Becks (2017).
Olimpiese Somerspele 1952
Getal medaljes
Gasheerstad Helsinki]] Hier is die top tien lande wat medaljes by die Spele verower het:
Jessica Hall (Amerikaanse aktrise)
Jessica Hall (gebore 21 Junie 1983) is 'n Amerikaanse aktrise.
Erica genistifolia
Erica genistifolia is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Dit is in 1802 die eerste keer deur Richard Anthony Salisbury beskryf. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Saint-Jean de Passy
Saint-Jean de Passy (tussen 1905 en 1911 bekend as "le Pensionnat de Passy", en tussen 1911 en die skool se tweede naamsverandering in die 1930's, as "le Pensionnat diocésain de Passy") is 'n privaat Katolieke skool in die 16de arrondissement van Parys. Leerlinge kan van graad 1 tot 12 inskryf. Geselekteerde naskoolse kursusse word ook aangebied.
Die skrywer Jean Raspail het die skool bygewoon.
Akademie
Die skool beskik oor 'n elementêre-, middel- en hoërskool sowel as voorbereidende klasse vir die grandes écoles. Saint-Jean de Passy is een van die mees prestigeryke Franse skole (7de in 2016, 6de in 2017) saam met Lycée Henri-IV, Lycée Louis-le-Grand, Collège Stanislas de Paris en die skool se jarelange en historiese mededinger, Lycée Saint-Louis de Gonzague.