cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Curriebeker
Geskiedenis
Deesdae is die kompetisie in die skadu van die Verenigde Rugbykampioenskap en die Rugbykampioenskap in terme van belangrikheid vir Suid-Afrika se topspelers. ’n Mens hoef egter net te kyk na die glimlagte op spelers se gesigte wanneer hulle die Curriebeker wen, om te bevestig dat die Curriebeker steeds ’n spesiale plek het in die harte van Suid-Afrikaanse rugbyspelers en -toeskouers.
Kelli Goss
Kelli Goss (gebore 1 Februarie 1992) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Grey's Anatomy (2005), United States of Tara (2009), Memphis Beat (2010), en The Ranch (2016).
Toegevoegde werklikheid
Toegevoegde werklikheid of TW, ook toegevoegde realiteit of verrykte realiteit (Engels: augmented reality of AR) is 'n lewendige (intydse), direkte of indirekte, beeld van die werklikheid waartoe elemente toegevoeg word deur 'n rekenaar. Hierdie word soms met behulp van QR-kode gedoen wat toegevoegde elemente bevat veral sensordata of ekstra informasie oor die omgewing.
Curriebeker
Geskiedenis
In 2016 en 2017 het die Welwitschias van Namibië aan die Curriebeker deelgeneem. In 2019 het die Argentynse Jaguares XV aan die Curriebeker deelgeneem. In 2020 het die Georgiese span Tbilisi Caucasians aan die Curriebeker deelgeneem. In 2022 het die Georgiese span Black Lions, die Keniaanse span Simbas en die Zimbabwiese span Zimbabwe Goshawks in die eerste afdeling meegeding. In 2023 het die Namibiese Welwitschias, die Zimbabwiese Goshawks, die Keniaanse Simbas en die Amerikaans-Meksikaanse San Clemente Rhinos aan die eerste afdeling deelgeneem.
Toegevoegde werklikheid
TW tegnologie
Met behulp van gevorderde toegevoegde werklikheid tegnologie (byvoorbeeld voorwerperkenning) kan daarvoor gesorg word dat die toegevoegde informasie op 'n intuïtiewe manier weergegee kan word terwyl daar ook interaktief daarmee omgegaan kan word deur die gebruiker. TW is verwant aan die meer algemene konsep bemiddelde werklikheid (mediated reality), waarvolgens die waarneming van die realiteit gewysig word deur 'n rekenaar. (Informasie kan sowel toegevoeg word as weggeneem word.) Die tegnologie probeer daar voor te sorg dat die gebruiker 'n beter begrip van die werklikheid kry. TW is in sekere sin verwant aan skynwerklikheid (of virtuele realiteit). Die groot verskil bestaan egter daarin dat by skynwerklikheid die ervaring van die egte wêreld grotendeels vervang word deur 'n ervaring van 'n gesimuleerde fantasiewêreld. Daarenteen voeg TW slegs 'n ekstra informasielaag toe ter ondersteuning van waarneming van die werklike wêreld.
Curriebeker
Trofee
Aan die einde van 2012 is die trofee na Garrard van Londen, die Kroonjuweliers en oorspronklike vervaardigers, gestuur om gerestoureer te word. Die trofee, wat in 1875 vervaardig is, se handvatsel is in ere herstel en die trofee het ook weer sy goue glans aangeneem.
Toegevoegde werklikheid
TW tegnologie
Toepassings met TW het die laatste jare baie populêr geword. Dit is veral te danke aan die vinnige tegnologiese ontwikkeling. 'n Rede hiervoor is veral die opboei in gebruik van die slimfoon. Slimfone is nou wyd verspreid en beskik ook oor voldoende verwerkingkrag en die nodige hardware-onderdele om verkeie aanwendings wat ontwikkel is vir die gebruikmaak van TW, te kan uitvoer. Omdat dit ook uitgerus is met tegnologieë vir draadlose kommunikasie soos bluetooth en wifi kan fone ook maklik verbind word met spesiale brille of ander tipe van projeksiestelsels vir die genereering van addisionele toegevoegde werklikheid.
Curriebeker
Spanne
Daar is twee unies in die Oos-Kaap:
Toegevoegde werklikheid
Definisie
'n Amptelike konsensus oor die definisie van toegevoegde werklikheid bestaan nie, maar volgens die mening van Ronald Azuma moet 'n TW-stelsel aan drie voorwaardes voldoen:
Curriebeker
Spanne
en ook in die Vrystaat:
Toegevoegde werklikheid
Definisie
Dit is 'n stelsel wat:
Curriebeker
Spanne
Daar is drie unies in die Wes-Kaap:
Toegevoegde werklikheid
Definisie
•	werklikheid en synwerklikheid kombineer
Curriebeker
Spanne
Gauteng het twee unies wat eksklusief van dele van daardie provinsie spelers kry:
Toegevoegde werklikheid
Definisie
•	Intyds interaktief wees
Curriebeker
Spanne
Laastens is daar een unie wat gedeeltelik spelers van Gauteng asook ’n hele provinsie kry:
Toegevoegde werklikheid
Definisie
•	in drie dimensies kan funksioneer
Voorbeelde
Toegevoegde werklikheid word in die verlede hoofsaaklik gebruik vir televisie- of kameratoepassings. In die televisie-veld ken mense TW van byvoorbeld rugbytellings, balbane en grafika watoor die werklike beelde geplaas word. In kameras bestaan TW uit die projeksie van belangrike gegewens wat op die skerm of in die soeker gesien word. Hier gaan dit dan meestal oor informasie van die toestel soos diafragma en sluitertyd of om data van die sensore soos ligintensiteit. Sedert die opkoms van die slimfoon word TW ook gereeld gebruik om gps-gegewens oor die werklikheid te plaas of op digitale wyse informasie te gee by bekende geboue of produkte. Die kan ook gebruik word vir ontspanning, soos by die populêre speletjie Pokémon GO en Ingress.
Toepassings
As toepassings van TW kan genoem word:
•	Ondersteuning by komplekse take; by monteering, onderhoud, mediese operasies ens.
o	toevoeg van bykomende informasie in die gesigsveld ('n werktuigkundige kry etikette in beeld van die onderdele van 'n stelsel laat funksioneer).
o	visualisasie van versteekte voorwerpe (tydens mediese ondersoek of operasies met 'n X-strale), sodat 'n chirurg byvoorbeeld 'n fetus in 'n baarmoeder kan waarneem.
•	Navigasietoestelle
o	in voertuie soos motors en bote soos met kop-op vertoon (head-up displays) wat die navigasie vergemaklik.
o	in vliegtuige (kop-op vertoon in vegsvliegtuie behoort tot die vroegste TW-toepassings en is nog steeds in ontwikkeling).
•	Simulasie; vlieg- en motorsimulasie
•	Vermaak en onderwys
o	virtuele voorbeelde in museums en tentoonstellings.
o	pretparkaantreklikhede
o	rekenaarspeletjies
o	virtueel model van 'n klomp klei wat bewerk kan word deur handbewegings.
o	versmelting van werklikheid met projeksies van virtuele omgewings.
Mobiele TW-toepassings
Die slimfoon maak toepassings van toegevoegde werklikheid, bedoeld vir die breë publiek, meer moontlik, hoewel dit aan die volgende ontwerp voorwaardes moet voldoen om volhoubaar te bly:
•	Lae kostes: 'n praktiese toepassing wat deurgans binne bereik moet wees, vir so groot moontlike deel van die publiek, moet bekostigbaar bly vir die gebruiker.
•	Robuust: die stelsel moet kan gebruik word deur die deursnee gebruiker, wie deurgaans nie veel van elektronika weet nie. Hiervoor is sagte- en hardware nodig wat spesiaal daarvoor aangepas is.
•	Selfstandigheid en samewerking: die gebruiker verwag 'n enersyds outonome werking van die stelsel, maar wil tegelykertyd 'n vlot samewerking met andere toepassings hê.
•	Volging ondersteuning: indydse volging is waarskynlik die belangrikste vereiste van ‘n TW-stelsel.
•	Innovasie: belangrik is ook om voortdurend vernuwe te word.
•	Struktuur: gebruikers wens vir praktiese voordele wat 'n goeie ergonomie vereis.
Curriebeker
Uitslae
1 Westelike Provinsie en Transvaal het nie deelgeneem nie.
2 Beslis oor twee seisoene.
3 Natal is hernoem na die Natalse Haaie.
4 Transvaal is hernoem na die Gauteng Leeus; hulle is ook bekend as die Goue Leeus.
5 Oranje-Vrystaat is hernoem na die Vrystaat Cheetahs.
6 Noord-Transvaal is hernoem na die Blou Bulle.
7 Vrystaat Cheetahs en die Blou Bulle het gelykop gespeel en die titel gedeel.
8 As gevolg van die Covid-19-pandemie beslis tussen November en Januarie.
9 Nadat die telling gelykop was, is ekstra tyd aan die einde van die wedstryd toegelaat.
Algehele wenners (tot en met 2023)
Sedert die Curriebeker in 1968 ’n jaarlikse toernooi geword het, lyk dit soos volg:
Toegevoegde werklikheid
Bronne
•	Azuma, Ronald T. "A Survey of Augmented Reality" 1995
•	Wagner, Daniel "Daniel Wagner, dissertation: Handheld Augmented Reality" 7 Oktober 2007
Leucosolenia gegenbauri
Leucosolenia gegenbauri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Sheila Vand
Sheila Vand (gebore 27 April 1985) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Bold Native (2010), Argo (2012), A Girl Walks Home Alone at Night (2014), en Whiskey Tango Foxtrot (2016).
Kettingsaag
'n Kettingsaag is 'n draagbare, meganiese saag wat met 'n stel tande sny wat verbonde is aan 'n roterende ketting wat langs 'n gidsplaat loop. Dit word gebruik in aktiwiteite soos om bome af te kap, snoei, voorbrande te sny vir brandvoorkoming en die oes van vuurmaakhout.
Ander toepassings
Kettingsae met spesiaal ontwerpte plaat- en kettingkombinasies is ontwikkel as gereedskap vir gebruik in kuns en meulens. Gespesialiseerde kettingsae word gebruik vir die sny van beton. Kettingsae word soms gebruik word vir die sny van ys, byvoorbeeld vir ys beeldhouwerk en in Finland vir winter swem. Kettingsae het byna geheel en al die eenvoudige mens-aangedrewe sae in bosbou vervang. Hulle is in verskeie groottes beskikbaar, van klein elektriese sae bedoel vir huis en tuingebruik, tot groot houtkappersae. Lede van die militêre ingenieurseenhede (geniekorps) is opgelei om kettingsae te gebruik, so ook brandweermanne om bosbrande te beveg en struktuurbrande te ventileer.
Konstruksie
Kettingsae se enjins is tradisioneel óf 'n tweeslag petrol binnebrandenjin (gewoonlik met 'n silindervolume van 30 tot 120 cm3) of 'n elektriese motor aangedryf deur 'n battery of elektriese krag. Binnebrandenjins word tans voorsien deur middel van 'n tradisionele vergasser of 'n elektronies verstelbare vergasser.
Ille-et-Vilaine
Ille-et-Vilaine (Bretons: Il-ha-Gwilen) is 'n Franse département in die Bretagne, tussen die skiereiland Armorika en Normandië, met 'n oppervlakte van 6 675 km² en 903 400 inwoners (2003). duimnael|links|250px|Kaart van Ille-et-Vilaine Die gebied is die legendariese tuiste van Koning Artus en sy Ridders van die Tafelronde, maar ook die Brocéliande van die Droeïede. Sy bosgebiede word as oorblyfsels van die bosland Argoat beskou wat teën die land van die see, Armor, lê. Die bos van Paimpont lyk inderdaad soos 'n sprokieswêreld waar 'n mens miskien Keltiese legendes soos die towenaar Merlyn, die fee Viviane en die Graalsridder Lancelot sal kan ontmoet.
Die naam van die département word afgelei van die twee riviere wat hier by die stad Rennes saamsmelt, die Vilaine- en Illeriviere. Hoewel Vilaine eintlik "die lelike" beteken, is sy vallei 'n gebied van besondere natuurskoon. Ook die twee ander riviere in die noorde bied skouspelagtige natuurverskynsels. Die Couesnon, wat sy loop steeds verander en die Mont-Saint-Michel (wat voorheen anderkant was) nou na Normandië "verskuif" het, en die Rance, wat in een van die mooiste Bretonse fjorde mond, is die grootste riviere in die département.
Ille-et-Vilaine is as grensgebied steeds ook 'n land van versterkings gewees. Die grootstes is in Châteaugiron, Combourg, Fougères, La Guerche, Landal en Saint-Aubin-du-Cornier.
Zuretha Roos
Zuretha Roos (gebore op 21 September 1941 in Joubertina) is ’n Suid-Afrikaanse joernalis en skrywer van romans en kookboeke.
Ille-et-Vilaine
Die mense in die gebied is taai en werk baie hard; hulle is ook moedig, misties en individualisties genoeg om groot avonturiers soos Jacques Cartier, René Duguay-Trouin en Robert Surcouf, en groot geeste soos Châteaubriand en Larmenais, almal gebore in die hawestad Saint-Malo, voort te bring. Enkele duisend is nog die Bretonse taal magtig, alhoewel die plaaslike Romaanse streektaal Gallo in die oostelike gebiede van die département reeds die rol van die eertydse Bretonse omgangstaal oorgeneem het. duimnael|links|250px|Sononder aan die Côte d'Émeraude Naas die militêre versterkings is daar talle kastele en landgoede, maar Saint-Malo, die stad van die seerowers met sy indrukwekkende stadsmuur, lok saam met die Côte d'Emeraude en Dinard die meeste toeriste in die gebied.
Zuretha Roos
Lewe en werk
Zuretha Stefanie Coetzer is op 21 September 1941 in Joubertina in die Langkloof in die Oos-Kaap gebore, waar albei haar ouers (Stephanus Coetzer en Ursula Ferreira) onderwysers is. Zuretha is die oudste kind en sy het ’n suster, vyf jaar jonger as sy, en ’n broer, twaalf jaar jonger as sy. Toe sy ongeveer een jaar oud is, trek die gesin na ’n plaas net buite De Doorns in die Hexriviervallei, waar sy groot word. Hier is haar vader onderwyser en onderhoof aan die Sekondêre Skool en deeltydse boer. Sy matrikuleer aan die Hoërskool Hexvallei op De Doorns, waar sy in netbal en atletiek uitblink. Hierna studeer sy verder aan die Universiteit van Stellenbosch, waar sy ’n B.A.-graad met hoofvakke Duits en Afrikaans-Nederlands asook ’n Hoër Onderwysdiploma verwerf. Sy gee vir agtien maande onderwys aan Hoërskool President in Parow-Oos in Kaapstad. Hierna verhuis sy in 1966 na Johannesburg en trou in Oktober 1967 met Gideon Roos, ’n studentevriend. In Johannesburg werk sy in die publikasie-afdeling van die Outomobiel-Assosiasie (AA), waar sy reisbrosjures skryf en vertaal, die vereniging se kwartaallikse inligtingsblad uitgee en Die Motoris tydskrif begin. Na haar huwelik werk sy vir ’n jaar in Soekor se biblioteek, waar sy ook vertalings doen en ’n artikel skryf vir Huisgenoot oor Soekor se bedrywighede. Die egpaar se twee seuns word kort na mekaar gebore. Met klein babas in die huis doen sy eers vryskut vertaalwerk en skryfwerk vir Dalro en publikasies soos Die Motoris en The Sunday Times en werk dan vir ’n rukkie vir Die Transvaler se Vroueblad. Daarna is sy joernalis by die destydse tydskrif Ster en behartig die kosrubriek by Darling vir ongeveer ses jaar. Sy skryf ook op vryskutbasis vir Rooi Rose oor voedingkunde.
Haar oudste seun sterf tragies in 1979 in ’n fietsongeluk kort voor sy tiende verjaarsdag en sy bedank dan haar betrekking by Darling en onttrek haar van alle werk vir sowat 18 maande. In 1981 loop sy ’n jaarkursus in Frans aan die Randse Afrikaanse Universiteit en slaag dit met onderskeiding. Vanaf 1983 tot 1994 is sy eers op tydelike en later permanente basis dosent in Afrikaans tweede taal aan die Johannesburg College of Education (JCE). In 1985 behaal sy ’n B.A. Honneurs-graad in Afrikaans-Nederlands aan die Universiteit van Suid-Afrika. Gedurende 1989 skryf sy ’n kort weeklikse kolom oor kos vir Beeld se bylae Kalender en sy skryf ook die kosblad vir die Sunday Times Magazine vanaf September 1989 tot Februarie 1990, waarna haar werk by JCE dit vir haar onmoontlik maak om hiermee voort te gaan. Die egpaar bly in Darrenwood in Johannesburg en tree in 1997 af by die see in Kaap St. Francis aan die Kaapse suidooskus, waar hulle ’n strandhuis asook ’n klein plasie besit. Hier boer haar man met Nguni-beeste en hou sy haar besig met skryf. Sy tree per geleentheid ook op as spreker by leeskringe. Sy skryf ook onder die skuilnaam Nadia Naudé.
Skryfwerk
Haar skryfloopbaan begin met die publikasie van ’n paar kortverhale in Sarie. “Die verdwyning van Mina Afrika” vertel die verhaal van Mina Afrika, ’n bruin meisie wat in apartheid Suid-Afrika by blanke pleegouers op ’n plaas in die Hexriviervallei groot word. Sy is drie jaar oud wanneer haar ma dood is en haar pa haar aan die blanke egpaar, Erik en Sara de Graaff, afstaan. Na die aankoms van ’n eie kind vir die pleegouers, word sy al hoe meer ’n verleentheid en op die agtergrond gestoot. Sy word deur ’n ryk jong wit man verlei en nadat hy haar verkrag raak sy swanger, waarna sy noodgedwonge haar ouerhuis verlaat en haar heenkome vind in die tradisioneel bruin gebiede van die Kaap. Hier voer sy ’n bitter oorlewingstryd in Groenpunt en Distrik Ses. Eindelik keer sy as wyser en minsamer mens terug na die Hexriviervallei. “Die tuiskoms van Mina Afrika” begin agt jaar na die geboorte van Mina se seun by ’n wit man. Mina moet die sosiale gevolge van die kleurbehepte samelewing hanteer, totdat sy eindelik ’n suksesvolle lewe as sjef in ’n gastehuis vir haarself in die kusdorp Visbaai kan skep. Beide hierdie romans word oor die radio voorgelees.
“Jesebel!”, “Sleepmis oor Stillewater” en “Die regte man vir Debbie” is goed geskrewe ontspanningslektuur. “Jesebel!” is die verhaal van Susie, ’n normale voorstedelike vrou wat kinders, ’n man en ’n huis het en help by die skool se snoepwinkel. Haar man is Leon, ’n argitek wat wêreldwyd reis en haar verneuk, maar sy het self haar oë op haar swaer, haar man se suster se man. “Sleepmis oor stille water” is ’n riller wat eers as vervolgverhaal in Sarie verskyn. Die stadsjapie Lise du Plessis verhuis saam met haar vriendin Mariaan en Mariaan se ma uit die misdaad geteisterde Gauteng na die kleinhoewe Misty Acres in die Knysnabos. Alles is egter nie idillies nie. Daar is die ondeurdringbare sleepmis wat telkens oor die meer aankruip na die huis, die sinistere twee ou mense wat lewensreg het om in die huisie langs die meer te woon en die aantreklike buurman wat oënskynlik ook nie is wat hy voorgee om te wees nie. “Die regte man vir Debbie” is ’n ligte liefdesverhaal en sy skryf ook die soortgelyke roman “Liefdesvlug” onder die skuilnaam Nadia Naudé. Van haar gedigte word in Standpunte gepubliseer en verskyn ook op PoësieNet op die webwerf van LitNet.
Later fokus sy al hoe meer op kookboeke. In “The Saffron Pear Tree and other Kitchen Memories” skryf sy onderhoudende essays oor haar memoires, vertel anekdotes en deel resepte en hierdie boek vind ’n wyer mark wanneer dit oorsee ook vrygestel word en baie goed doen. Hierdie sukses word opgevolg met die soortgelyke “Sea spray and Cherry peppers”. Saam met haar suster, Annalie Nel, skryf sy die nostalgiese kookboek “Roast Duck on Sunday”, wat hoofsaaklik bestaan uit resepte uit hulle ma en ouma se handgeskrewe boeke. By elke resep is daar ’n storie deur een van die susters, waarin hulle die leser terugneem na hulle kinderjare in die Hexriviervallei.
Wassenaar
Wassenaar is 'n dorp en munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Zuid-Holland. Die munisipale gebied het sowat 26 000 inwoners (2012) en 'n oppervlakte van 62,50 km² (waarvan 11,36 km² water). Wassenaar is 'n noordelike voorstad van Den Haag, lê aan die Noordsee en het heelwat dyke.
Diepwaterstokvis
Die diepwaterstokvis (Merluccius paradoxus) is 'n vis wat endemies aan Suider-Afrika is. Dit kom voor van Namibië suidwaarts tot by Oos-Londen. In Engels staan die vis bekend as Deepwater hake.
Ougelowiges
Die Ougelowiges of Ouritualiste (Russies: старове́ры, staroweri; of старообря́дцы, staroobrjadtsi) was lede van die Russies-Ortodokse Kerk wat ná 1666-'67 van die amptelike Kerk afgeskei het uit protes teen die hervormings van patriarg Nikon van 1652 af. Hulle het vasgeklou aan die liturgiese praktyke wat voorheen in die Kerk beoefen is.
Die rede vir die hervormings was dat kerkamptenare agtergekom het daar is verskille tussen die gebruike in die Russiese en Griekse Kerk wat deur die eeue ingesluip het. Die Russiese Kerk was dus nie meer in gemeenskap met die res van die Ortodokse kerke nie. Dit was vir Nikon onaanvaarbaar. Hy het selfs beweer sommige Russiese praktyke grens aan kettery.
Nikon het, met die ondersteuning van tsaar Aleksei, in 1652 ’n sinode saamgestel om Russiese en Griekse liturgiese boeke met mekaar te vergelyk. So 'n taak sou egter jare duur en Nikon het, sonder om verder te wag, opdrag gegee vir die druk van nuwe weergawes van die Russiese psalm- en misboek. Die nuwe weergawes het dikwels gebruikte woorde en tekens in die liturgie verander. Verder het die manier waarop Nikon die veranderings deurgedwing het, baie lede van die Kerk ontstig.
Die haastig gedrukte nuwe weergawes het ongerymdhede bevat en moes herhaardelik herdruk word in 'n poging om dit reg te stel. Van die belangrikste veranderings waarteen die Ougelowiges was, is: die spelling van Jesus se naam, veranderings in die bewoording van die geloofsbelydenis en die maak van die kruisteken met twee vingers tot drie vingers.
Nadat hulle weerstand gebied het teen die Kerk se hervormings is die banvloek in 'n sinodebesluit oor hulle en hulle rituele uitgespreek. Dit het 'n skeuring veroorsaak tussen die Ougelowiges en dié wat die staatskerk se hervormings aanvaar en die ou rituele verwerp het. Baie Ougelowiges is geëkskommunikeer en verban, en sommige is selfs tronk toe gestuur of tereggestel.
Ná 1685 het 'n tydperk van vervolging begin. Baie Ougelowiges het uit Rusland gevlug en hulle denominasies kan vandag in baie afgeleë streke van Rusland en oorsee gevind geword. Daar is tans twee hoofgroepe, die popoftsi (поповцы, "met priesters") en die bespopoftsi (беспоповцы, "sonder priesters").
In die 1970's het die Patriargaat van Moskou en die Russies-Ortodokse Kerk Buite Rusland die banvloek herroep wat in die 17de eeu oor Ougelowiges uitgespreek is. Die meeste Ougelowige gemeenskappe het egter nog nie teruggekeer na volle gemeenskap met die ander Ortodokse kerke wêreldwyd nie.
Agtergrond
Van 1652 tot 1658 het patriarg Nikon van Moskou 'n aantal veranderings in rituele en kerktekste aangebring met die doel om eenvormigheid te skep tussen die gebruike van die Grieks-Ortodokse Kerk en die Russiese Kerk. Nikon het verskille tussen die Russiese en Griekse rituele en tekste opgemerk en opdrag gegee dat die Russiese rituele verander word om ooreen te stem met die Griekse Kerk s'n. Die Ougelowiges het geglo Nikon het dit gedoen sonder om kerklui behoorlik te raadpleeg en sonder om 'n konsilie byeen te roep. Nadat die hervormings ingestel is, het die Kerk die banvloek oor die vorige rituele uitgespreek en dit met die hulp van die staatsmag onderdruk – asook oor die lidmate wat nie die hervormings wou aanvaar nie.
Ansaldo A.1 Balilla
Die Ansaldo A.1 Balilla is 'n Italiaanse enkelsitplek, dubbeldekker vegvliegtuig wat laat tydens die Eerste Wêreldoorlog in diens gestel is. Dit is die enigste vliegtuig wat deur Italië vervaardig was tydens dié oorlog.
Ougelowiges
Agtergrond
Die lidmate wat die ou rituele bly gebruik het, is van die einde van die 17de eeu tot die begin van die 20ste eeu as "kerkskeurders" (раскольники, raskolniki) vervolg en swaar gestraf. Hulle het bekend geword as die "Ougelowiges", 'n naam wat onder keiserin Katharina die Grote (bewind: 1762-'96) begin gebruik is. Die lidmate wat die hervormings aanvaar het, het hulleself prawoslawnije (православные, "reggelowiges") begin noem.
Voor Nikon
Die inhuldiging van 'n Metropolitaan van Kiëf en die hele Rusland, maar met sy hoofsetel in Moskou, deur 'n raad van Russiese biskoppe in 1448 sonder die instemming van die Ekumeniese Patriarg van Konstantinopel, het die effektiewelike onfhanklikheid van die Oosters-Ortodokse Kerk in die Grootvorstedom Moskou ingelui. Teen daardie tyd was al die inwoners van die grootvorstedom buiten Moslemse, Joodse en heidense minderhede gekersten en het hulle volgens Ortodokse rituele feesgevier en met geboortes, troues en begrafnisse Ortodokse rituele gevolg. Baie kerkgebruike was egter van heidense oorsprong of gekenmerk deur bygelowe, wanorde of dronkenskap.
Die hoofdoel van hervormers in die 16de eeu was om heidense rituele en gelowe uit te roei en die liturgie deur die hele Moskouse ryk se standaardiseer. Dit het gelei tot die hou van die Stoglaf-sinode, of Sinode van Honderd Hoofstukke, 'n Russiese konsilie van 1551 waarvan die besluite (die Stoglaf) in die laat 16de en vroeë 17de eeu die basis van Ortodokse rituele en liturgie gevorm het. Dié sinode het baie gewilde godsdienspraktyke verbied, onder meer polifonie (veelstemmigheid, of die gelyktydige uitvoering van verskillende dele van die liturgie). Tekste wat van die destydse geskrifte van die Griekse kerk verskil het, is ook goedgekeur.
Nikon se hervormings
Teen die middel van die 17de eeu het Griekse en Russiese kerkamptenare, insluitende Nikon, agtergekom daar is verskille tussen die gebruike in die Russiese en Griekse Kerk. Hulle het tot die gevolgtrekking gekom die Russiese Kerk het, weens kopiëring deur onbewame skrywers, rites en geskrifte ontwikkel wat aansienlik van die Griekse Kerk s'n verskil. Die Russiese Kerk was dus nie meer in gemeenskap met die res van die Ortodokse kerke nie.
Die onhersiene Moskouse diensteboeke is gekopieer van 'n ander, ouer Griekse weergawe as die een wat toe in die Griekse Kerk gebruik is. Laasgenoemde weergawe is oor die eeue hersien en vernuwe. Nikon wou dié nuwer weergawe in Rusland gebruik, nes die ander Slawiese lande (toe Oekraïne en Belarus, wat deel van die Pools-Litause Gemenebes was). Dit was vir Nikon onaanvaarbaar dat daar in dieselfde kerk twee verskillende ritusse kan wees.
Nikon, wat deur tsaar Aleksei ondersteun is, het in 1652 ’n sinode saamgestel om Russiese en Griekse liturgiese boeke met mekaar te vergelyk. Kloosters oor die hele Rusland is versoek om voorbeelde na Moskou te stuur sodat hulle ontleed kon word. So 'n enorme taak sou baie jare geduur het, veral in ag genome die ingewikkeldheid van die ontwikkeing van die Russiese liturgiese tekste oor verskeie eeue heen en die destydse gebrek aan tegnieke om tekste te vergelyk.
Sonder om te wag vir die voltooiing van enige vergelykende studies, het Nikon die besluite van die Stoglaf-sinode verwerp en opdrag gegee vir die druk van nuwe weergawes van die Russiese psalm- en misboek, asook 'n pamflet om sy veranderings te verduidelik. Die nuwe weergawes het die mees dikwels gebruikte woorde en sigbare tekens in die liturgie verander, soos die uitspraak van Christus se naam en hoe om die kruisteken te maak. Verder het die oordonderende manier waarop Nikon die veranderings deurgedwing het, vir Awwakoem en die ander lede van die Dwepers van Vroomheid teen hom laat draai. Hulle proteste is begroet met ekskommunikasie en verbanning, en in somme gevalle tronkstraf of teregstelling.
Die hervormers was nie ten gunste van alle veranderings nie; hulle het gedink van die Russiese seremoniële praktyke is aanvaarbaar. Daarbenewens het die haastig gedrukte nuwe weergawes ongerymdhede bevat en hulle moes herhaardelik kort ná mekaar herdruk word in 'n poging om dit reg te stel. Eerder dat hulle hersien is volgens antieke Slawiese en Griekse manuskripte, is die nuwe weergawes eintlik van moderne Griekse tekste vertaal wat in die Katolieke Venesië gedruk is.
thumb|260px|links|'n Toneel uit die tyd van die raskol, deur Sergei Iwanof. Die locum tenens vir patriarg Pitirim van Moskou het in 1666 die Groot Moskouse Sinode byeengeroep. Patriarge Macarius III Ibn al-Za'im van Antiogië, Paisius van Aleksandrië en baie biskoppe het daarvoor na Moskou gereis. Sommige geleerdes beweer die twee patriarge het goud en pelse van baie duisende roebels vir hulle deelname gekry. Dié sinode het die hervormings bekragtig en die banvloek opgelê nie net aan die mense wat dit teengestaan het nie, maar ook aan die ou boeke en rites self. 'n Newe-effek van die veroordeling van 'n deel van die verlede van die Russies-Ortodokse Kerk en sy tradisies was dat dit die uitbeelding van Moskou as die Derde Rome verswak het. In plaas van die bewaarder van die Ortodokse geloof, het Moskou voorgekom as 'n ophoping van ernstige liturgiese blapse.
Daar word gereken min veranderings was werklik noodsaaklik. Nikon het nie net 'n klomp veranderings aangebring wat net hy as nodig beskou het nie, maar het ook beweer sommige Russiese praktyke grens aan kettery. Patriarg Paisios van Jerusalem het hom selfs gemaan teen oorhaastige besluite om dinge te verander en gesê verskille in rituele dui nie noodwendig op foute nie; 'n mens moet in ag neem dat die verskille mettertyd ingesluip het.
Belangrikste veranderings
Die talle veranderinge het sowat 400 bladsye beslaan. Die meeste was klein en klink vandag dalk onbelangrik, maar destyds het dit die Ortodokse Christene se hele geloof geraak. Van die belangrikste veranderinge waarteen die Ougelowiges was, is:
Dié wat teen die hervormings was, was net so gekant teen die manier waarop die veranderings aangebring is as die veranderings self. Veranderings aan die tekste was ook willekeurig. Waar daar Христосъ ("Christus") in die boeke gestaan het, het Nikon se assistente dit met Сынъ ("die Seun") vervang, en Сынъ is vervang met Христосъ. Nog 'n voorbeeld is dat die woord Церковь ("Kerk") telkens met Храмъ ("Tempel") vervang is, en omgekeerd.
Die skeuring
Teenstanders van Nikon se veranderings het in groot getalle in alle lae van die gemeenskap voorgekom. Nadat Nikon, wat 'n te groot uitdaging vir die tsaar se gesag verteenwoordig het, in 1658 van sy amp onthef is, is sy hervormings in 'n reeks kerkvergaderings amptelik goedgekeur. Die Ougelowiges het dit sterk teengestaan en die mees radikales het beweer die amptelike Kerk het in die hande van die Antichris geval.
Onder leiding van aartspriester Awwakoem het die Ougelowiges alle kerkhervormings in die openbaar verwerp. Van toe af het Ougelowiges geen burgerregte meer gehad nie. Die aktiefste lede is gearresteer en verskeie van hulle, onder andere Awwakoem, is in 1682 tereggestel.
Ná die skeuring
thumb|240px|Kaart van die Ougelowige nedersetting in die Moskouse goewernoraat, 1871.
Ná 1685 het 'n tydperk van vervolging begin, insluitende martelings en teregstellings. Baie Ougelowiges het uit Rusland gevlug, veral na die Groothertogdom Litaue, waar dié gemeenskap vandag nog bestaan. Ougelowiges het die oorheersende denominasie in baie streke geword, soos in Pomore van die Russiese Verre Noorde, in die Koersk-streek, in die Oeralgebergte, in Siberië en in die Russiese Verre Ooste. Daar is nog taamlik groot groepe in dele van Oekraïne en Roemenië. In die sensus van 1897 het 2 204 596 mense, sowat 1,75% van die bevolking van die Russiese Ryk, verklaar hulle is Ougelowiges of deel van ander groepe wat van die Russiese Kerk weggeskeur het.
Regeringsonderdrukking het gewissel van taamlik gemiddeld, soos onder Pieter die Grote (bewind: 1682-1725; Ougelowiges moes dubbele belasting betaal, asook baardbelasting) tot intens, soos onder Nikolaas I (bewind: 1825-'55). Die Russiese staatskerk en die staatsowerhede het Ougelowiges dikwels beskou as gevaarlike elemente en as 'n bedreiging vir die Russiese staat.
In 1762 het Katharina die Grote 'n wet goedgekeur wat Ougelowiges toegelaat het om hulle geloof openlik en sonder inmenging te beoefen. In 1905 het Nikolaas II 'n wet van godsdiensvryheid goedgekeur wat die vervolging van alle godsdienstige minderheidsgroepe in Rusland beëindig het. Die Ougelowiges het die reg gekry om kerke te bou, kerkklokke te lui, optogte te hou en hulleself te organiseer. Nes onder Katharina die Grote was die gebruik van die woord raskolniki om na hulle te verwys, verbode omdat hulle dit as neerhalend beskou het. Mense verwys dikwels na die tydperk tussen 1905 en 1917 as "die goue eeu van die ou geloof".
Die wet van 1905 kan beskou word as 'n bevryding van die Ougelowiges, wat voorheen 'n amper onwettige posisie in Rusland beklee het. Sommige beperkings het egter steeds van krag gebly vir Ougelowiges, soos dat hulle nie by die staatsdiens kon aansluit nie.
Denominasies van die Ougelowiges
Hoewel alle Ougelowige groepe ontstaan het as gevolg van teenstand teen patriarg Nikon se hervormings, maak hulle nie 'n enkele, eenvormige groep uit nie. Ondanks die klem wat gelê word op die aanhang van die kerktoestande voor Nikon, verteenwoordig die Ougelowiges 'n groot uiteenlopendheid, wat tot uiting kom in die verskillende vertolkings van die kerktradisie. Hulle is dikwels nie in gemeenskap met ander groepe nie; sommige groepe herdoop selfs lidmate wat van ander groepe af kom.
Net een biskop het by die Ougelowiges aangesluit: biskop Pawel van Kolomna, en hy is daarvoor tereggestel. Daar was twee reaksies op dié dilemma: die popoftsi (поповцы, "met priesters") en die bespopoftsi ("sonder priesters").
Popoftsi
thumb|260px|'n Prosessie van die Russiese Ougelowiges in Goeslitsa, [[Moskou-oblast, 2008.]]
Die popoftsi het die gematigder konserwatiewe opposisie verteenwoordig, dié wat daarna gestreef het om die godsdiens- en kerklewe voort te sit soos wat dit voor Nikon se hervormings bestaan het. Hulle het gewyde priesters erken uit die nuwestyl- Russies-Ortodokse Kerk wat by die Ougelowiges aangesluit en Nikon se hervormings verwerp het. In 1846 het hulle 'n Grieks-Ortodokse biskop oorreed om 'n Ougelowige te word en hy het drie Ougelowige priesters as biskoppe georden. In 1859 het die getal Ougelowige biskoppe in Rusland tot 10 gegroei en hulle het hulle eie bisdom, die Belokrinitskaja-hiërargie, gestig.
Treksaag
Die tegniek vir die gebruik van 'n tweemansaag verlang dat 'n saagman aan elke kant stelling inneem. Saam sal die saers nou alternatiewelik die saag deur die middel van die hout trek. As die saagsnit begin toeknyp, sal dit veroorsaak dat die saag bind. Houtwiggies word nou ingevoeg agter die saaglem om die saagsnit genoegsaam oop te hou.
Isotope van kalifornium
In die natuur kom geen kalifornium voor nie; alle isotope is sinteties in ’n laboratorium berei. Die eerste sintetiese isotoop was 245Cf, in 1950.
Die kortslewende isotoop van kalifornium is 238Cf, met ’n halfleeftyd van ongeveer 21,1 millisekondes. Die langslewende een is 251Cf, met ’n halfleeftyd van 900 jaar.
Ougelowiges
Popoftsi
Nie alle popoftsi-Ougelowiges het dié hiërargie erken nie. Andersdenkendes bekend as die beglopopoftsi, het in die 1920's hulle eie hiërargie gestig. Die popoftsi het dus twee kerke gehad wat dieselfde geloof gedeel het, maar mekaar se hiërargieë as onwettig behandel het. Popoftsi het priesters, biskoppe en alle sakramente, insluitende die Nagmaal.
Die grootste popoftsi-denominasie is die Belokrinitskaja-hiërargie. 'n Mens kan na die Russiese deel van die denominasie verwys as die Belokrinitskoe Soglasije (die "Belokrinitski-ooreenkoms") of as die Russies-Ortodokse Ouritualistiese Kerk. Die gemeenskap het 'n groot rol gespeel in die stigting van die denominasie en is steeds die setel van die Metropolitaan van Moskou en die Hele Rusland.
Bespopoftsi
thumb|260px|Lipowane (Russiese Ougelowiges) in 2004 tydens 'n seremonie voor hulle kerk op die Roemeense dorp Slava Cercheză.
Knoop (sterrekunde)
duimnael|280px|Die stygende nodus is een van verskeie wentelelemente.
Ougelowiges
Bespopoftsi
Die bespopoftsi het "die Wêreld" verwerp waar hulle geglo het die Antichris regeer; hulle het die naderende einde van die wêreld verkondig, asook askese, die aanhang van die ou rituele en die ou geloof. Radikaler bewegings wat reeds voor Nikon se hervormings bestaan het en waar eskatologiese en antikerklike sentimente oorheers het, sou by die bespopoftsi aansluit. Die bespopoftsi glo enige priester of ordinaris wat ooit Nikon se rituele gebruik het, het apostoliese opvolging verbeur. Daarom het die ware kerk van Christus ophou bestaan op die aarde; hulle verwerp dus priesters en alle sakramente (behalwe die doop).
Die bespopoftsi het baie subgroepe. Hulle het geen priesters en geen Nagmaal nie. Dié kerke kan egter 'n mentor (наставник, nastawnik) of kerkleier (настоятель, nastojatel) kies om die gemeenskap en sy dienste te lei.
Knoop (sterrekunde)
’n Knoop in sterrekunde is een van twee punte waar ’n wentelbaan ’n verwysingsvlak kruis waarmee dit ’n helling vorm. ’n Wentelbaan sonder ’n helling, wat op die verwysingsvlak voorkom, het geen knope nie.
Ougelowiges
Bespopoftsi
Die Pomoorse Oud-Ortodokse Kerk (wat nie met die Pomore verwar moet word nie) of Daniloftsi het in Noord-Rusland (Oos-Karelië, Archangelsk-oblast) ontstaan. Hulle het aanvanklik die huwelik en gebede vir die tsaar verwerp.
Knoop (sterrekunde)
Verwysingsvlak
Twee algemene verwysingsvlakke is:
Diketo
Diketo, ook bekend as Magave, Upuca of Jacks, is een van tien erkende inheemse speletjies van Suid Afrika.
Knoop (sterrekunde)
Onderskeid
As ’n verwysingsrigting van een kant van die verwysingsvlak na die ander vasgestel is, kan ’n onderskeid tussen die twee knope getref word. Vir geosentriese en heliosentriese wentelbane (om die Aarde en Son onderskeidelik) is die klimmende knoop (of "noordknoop") waar die wentelende liggaam noordwaarts deur die verwysingsvlak beweeg en die dalende knoop (of "suidknoop") waar dit suidwaarts deur die vlak beweeg. In die geval van liggame buite die Sonnestelsel is die klimmende knoop die knoop waardeur die wentelende liggaam in die teenoorgestelde rigting as die waarnemer beweeg, en die dalende knoop is wanneer dit in die rigting van die waarnemer beweeg. , p. 137.
Diketo
Diketo word gewoonlik deur twee spelers gespeel en kan met klippies of albasters gespeel word.
Ougelowiges
Bespopoftsi
Van die ander groepe verwerp ook die huwelik, terwyl sommige dit erken. Die Tsjasowennije (van tsjasownja, "kapel"), 'n Siberiese tak, het aanvanklik priesters gehad. Hulle het egter later besluit om na 'n priesterlose praktyk oor te slaan. Oos van die Baikalmeer is hulle bekend as die Semeiskije.
Klein groepe
Benewens dié groepe het baie kleiner groepe sedert die einde van die 17de eeu ontstaan en doodgeloop.
Knoop (sterrekunde)
Onderskeid
Die knooplyn is die kruising van die voorwerp se wentelvlak met die verwysingsvlak. Dit loop deur die twee knope.
Diketo
Reëls
Die speler gooi 'n 'n klip of 'n ghoen in die lug en probeer dan so veel moontlik klippies in die sirkel gryp voor hy/sy dit weer vang met dieselfde hand. Indien die speler nie die ghoen vang nie is dit die volgende speler se beurt.
Knoop (sterrekunde)
Simbole
Die simbool van die klimmende knoop is 16px (Unicode: U+260A, ☊), en die simbool van die dalende knoop is 16px (Unicode: U+260B, ☋). In Middeleeuse en vroeë moderne tye is die klimmende knoop die "draak se kop" (Latyn: caput draconis) genoem en die dalende knoop die "draak se stert" (Latyn: cauda draconis). , p. 141;, p. 245. Dié terme is oorspronklik gebruik vir die tye wanneer die Maan die oënskynlike baan van die Son in die lug gekruis het.
Diketo
Reëls
Die speler wat die meeste klippies of albasters het, wen die spel.
Ougelowiges
Huidige situasie
thumb|180px|links|'n Ougelowige-kerk buite Gervais, [[Oregon, VSA.]]
Kindle Fire HD
Die Kindle Fire HD is die tweede generasie van Amazon se Kindle Fire-reeks van tabletrekenaars met kleurraakskerms. Die toestel is op 6 September 2012 aangekondig en in twee vormfaktore, 7 en 8,9 duim, beskikbaar. Albei weergawes was in die Verenigde State vanaf 6 September vooraf bestelbaar; die 7 duim-toestel is op 14 September vrygestel, terwyl die 8,9 duim-model (met slegs draadlose netwerk) vanaf 16 November en die 4G-LTE-weergawe daarvan vanaf 18 November te koop was.
Ougelowiges
Huidige situasie
In 1971 het die Patriargaat van Moskou die banvloek herroep wat in die 17de eeu oor Ougelowiges uitgespreek is. In 1974 het die Russies-Ortodokse Kerk Buite Rusland ook die banvloek herroep en die Ougelowiges verskoning gevra. Onder hulle beskerming is die eerste pogings aangewend om die gebede- en diensteboeke van die Ougelowiges in Engels beskikbaar te stel. Die meeste Ougelowige gemeenskappe het egter nog nie teruggekeer na volle gemeenskap met die ander Ortodokse kerke wêreldwyd nie.
Teen 2006 was daar na raming tussen 1 miljoen en 2 miljoen Ougelowiges oor, van wie baie in uiters afgesonderde gemeenskappe gewoon het op plekke waarheen hulle eeue gelede gevlug het om vervolging vry te spring. Deel van een Ougelowige gemeente in Erie, Pennsilvanië, is nou in gemeenskap met die Russies-Ortodokse Kerk Buite Rusland ná 'n skeuring in die gemeente daar. Die ander lidmate is steeds Ougelowiges.
Kindle Fire HD
Die 7 duim-model is ook op Europese markte met nasionale Amazon-aanlynwinkels (Frankryk, Duitsland, Italië, Spanje en die Verenigde Koninkryk) ingevoer. Die 8,9 duimmodel was aanvanklik net in die Verenigde State beskikbaar, maar is in Maart 2013 ook op die Europese en Japannese mark ingevoer.
Ougelowiges
Huidige situasie
thumb|260px|Russiese Ougelowiges in Woodburn, Oregon. Aansienlike gemeenskappe van Ougelwiges bestaan vandag in die VSA en Kanada (Plamondon, Alberta; Hines Creek, Alberta; Woodburn, Oregon; Erie, Pennsilvanië; Erskine, Minnesota). In Alaska woon hulle veral naby Homer, Willow, Delta Junction en Kodiak. Daar is ook twee gemeenskappe in Sydney, Australië, en op Suideiland, Nieu-Seeland. Ook in baie dele van Suid-Amerika kom gemeenskape voor, soos in Brasilië, Uruguay, Bolivia en Argentinië, waarheen hulle getrek het nadat hulle tussen die 1920's en 1950's skuiling in China gekry het.
In die voormalige Sowjetunie is daar gemeenskappe in Georgië en Kasakstan.
Klein, weggesteekste gemeenskappe is ontdek in die Russiese Verre Noorde (veral afgeleë gebiede van die Archangelsk-oblast en die Republiek Komi) en verskeie dele van Siberië (veral in streke tussen die Altaigebergte en die Republiek Tiwa). Die hoogste konsentrasies ouer gemeenskappe, wat honderde jare gelede gestig is, word dalk aangetref in Oos-Siberië, veral in die Transbaikalstreek in afgesondere gebiede van Boerjatië en Zabaikalski-krai.
Die Lipowane, wat in Roemenië se Donaudelta woon, is afstammelinge van die Ougelowiges wat omstreeks 1740 uit Rusland gevlug het.
'n Konserwatiewe raming van die getalle Ougelowiges in Bolivia is sowat 3 000 en in Alaska sowat 2 500. Ougelowiges het in die tweede helfte van die 20ste eeu in Alaska aangekom en gehelp om 'n kwynende Ortodokse bevolking uit te brei.
Ougelowiges van Rusland het aan die einde van die 17de eeu ook na die Sweedse Estland en Lyfland gevlug. Volgens die Estiese sensus van 2011 was daar toe 2 605 Ougelowiges in die land. Twee Ougelowige-sendings is in Pakistan en Oeganda gevestig.
In Russies
N.B.: Al dié werke is deur geleerdes en wetenskaplikes. Net twee is deur Ougelowiges: dié van Melnikof ('n Ougelowige-apologeet) en Oeroesjef ('n godsdiensgeskiedkundige).
Atalyja
Atalyja (letterlik "Die reën kom") is 'n Litause folk rock-groep wat hom op die moderne bewerking van ou Litause folklore-musiek toegespits het.
Tradisionele musiek en liedere word deur die groep in 'n groot verskeidenheid musiekstyle herskep en met elemente van rock, jazz, funk, blues rock, metal en Indiese musiek verryk. Atalyja het reeds vier musiekalbums vrygestel en het naas nasionale musiekfeeste ook al in Letland, Estland, Pole, Duitsland, Turkye en Tsjeggië opgetree.
NG gemeente Senekal
regs|200px|duimnael|Ds. en mev. R.H. van de Wall, Senekal se eerste leraarspaar van 1882 tot 1896. Van 1877 tot 1881 was ds. Vandewall ook [[NG gemeente Ficksburg|Ficksburg se eerste NG leraar. Hy het die bediening in 1896 neergelê en is in 1912 oorlede.]]
links|230px|duimnael|Die kerkgebou van die NG gemeente Senekal is op [[17 Desember 1896 ingewy en het, anders as talle ander Vrystaatse kerke, die Tweede Vryheidsoorlog oorleef.]]
regs|170px|duimnael|Ds. [[Paul Hendrik Roux, van 1897 tot 1905 Senekal se tweede NG predikant.]]
links|210px|duimnael|Senekal-De Rust het in 1951 van die moedergemeente afgestig. Ds. J.J. Jordaan het die kerkgebou, ontwerp deur [[Hendrik Vermooten, se hoeksteen op 30 Augustus 1953 gelê. Die gemeente is sowat 40 jaar later by die moedergemeente ingelyf.]]
duimnael|regs|170px|Ds. H.J. Pienaar, van 1914 tot 1921 Senekal se derde leraar.
Leucosolenia goethei
Leucosolenia goethei is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
NG gemeente Senekal
Die NG gemeente Senekal is die moedergemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die Oos-Vrystaatse dorp Senekal. Dit is die 23ste gemeente wat in die destydse Republiek van die Oranje-Vrystaat gestig is, maar vandat die moedergemeente Bethlehem by Bethlehem-Wes ingelyf is, is dit die 22ste oudste gemeente in die Vrystaatse Sinode.
Leucosolenia goethei
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Haeckel.
NG gemeente Senekal
Stigting
Die gemeente Senekal is op 3 Julie 1879 gestig. Die naam van die plek waar die gemeente gestig is, was vroeër De Put, maar is later verander na "Senekal" ter herinnering aan die dapper komt. F.P. Senekal.
Kerkbou
Die nuwe kerk, wat vandag nog in gebruik is, is op 17 Desember 1896 ingewy. Ds. Paul Roux, die volgende leraar van Senekal, is op 14 Maart 1897 bevestig. Ongelukkig het die Anglo-Boereoorlog kort hierna uitgebreek en deurdat ds. Roux self as veggeneraal opgetree het, is hy ná sy gevangeneming vir 'n tyd lank verban na Ceylon. Op 23 September 1905 het hy demissie ontvang.
Gedurende die Driejarige Oorlog is 'n deel van die kerkbanke en die orrel deur Engelse soldate verbrand en die horlosie in die toring beskadig. Op 16 Junie 1906 is ds. H.B. Klopper as derde leraar van Senekal bevestig. 'n Nuwe Norman Beard-orrel is in sy tyd verkry.
Ds. H.J. Pienaar is op 16 Oktober 1914 bevestig. Kort hierna het die Rebellie uitgebreek, wat groot verdeeldheid ook op kerklike gebied laat ontstaan het; dit was hoofsaaklik te danke aan die taktvolle optrede van ds. Pienaar dat broederlikheid en eensgesindheid herstel is.
Dr. Rossouw se bediening
Dr. S.H. Rossouw is op 10 Desember 1921 op Senekal bevestig. In sy tyd is die kerk aanmerklik vergroot deur addisionele galerye; 'n mooi ruim kerksaal is in 1925 daargestel.
Verwelkoming
Ná 'n kort dog seer geseënde bediening in sy eerste gemeente, het dr. Servaas Rossouw 'n beroep na Senekal in die Vrystaat aanvaar. Van sy bevestiging hier lees het ’n onbekende Hollandse dagblad onder meer soos volg berig: “Die bevestiging van dr. Rossouw Saterdag en Sondag 10 en 11 Desember 1921 sal gedenkwaardige dae bly in die geskiedenis van die gemeente van die NG. Kerk te Senekal. Met die aanneming van die beroep na Malmesbury deur ds. H. Pienaar het die gemeente vakant geraak, en wie kon droom dat die vakature so spoedig en so gelukkig sou opgevul word. Dr. S.H. Rossouw van die Nuwe Kerk, Kaapstad, het hom die beroep hierheen laat welgeval, en werd verwelkom op Saterdag deur 'n groot en geesdriftige menigte, nieteenstaande die stortreëns wat byna die hele week geval het.
“Op Ventersburgweg (die latere Hennenman) is die nuwe leraar met sy gade en geselskap afgehaal per motor deur die heer Jan Pretorius en Nicholas Oosthuizen, en het toe op Schaapplaats die nag geslaap. 'n Kommando perderuiters, onder leiding van mnr. Carl Triegardt van Gordonia, het die geselskap 'n paar myl buite die dorp ontmoet. Vanaf Ventersburgweg was dit net reën en water en modder, gevolglik was die aankoms te Senekal 'n goeie drie uur ná die bepaalde tyd. By die bepaalde plek buitekant die dorp het 'n vloot van motors gewag, maar weens die reën het die mense langsamerhand teruggekeer dorp toe en daar gewag totdat die kerkklok die aankoms aangekondig het.