cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Berseba
In die plaaslike- regeringsverkiesing van 2015 het Swapo met 266 stemme drie setels in die plaaslike raad verower, die Demokratiese Turnhalle-alliansie met 200 stemme twee setels en die RDP met 45 stemme geen.
Erin Moran
Erin Moran (18 Oktober 1960 – 22 April 2017) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Galaxy of Terror (1981) en in die televisiereekse Happy Days (1974), Joanie Loves Chachi (1982), en Diagnosis Murder (1993).
John Williams (rugbyafrigter)
Johannes Gerhardus 'John' Williams (gebore 29 Oktober 1946) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse rugbyspeler en afrigter.
Loopbaan as speler
John Williams het sy seniorrugby vir die Noord-Transvaalse provinsiale span gespeel. Hy het sy debuut vir die Springbokke op 12 Junie 1971 gemaak teen die span van die besoekende Franse rugbytoer by die Vrystaat Rugbystadion in Bloemfontein. Hy het toetse teen Australië in 1971, Engeland in 1972, die Britse en Ierse Leeus in 1974 en die All Blacks in 1976 gespeel. Hy het verder in elf toerwedstryde gespeel waar hy een keer 'n drie gedruk het vir die Springbokke.
Holthuizen, Zevenaar
Holthuizen is ’n nedersetting in die munisipaliteit Zevenaar in die provinsie Gelderland in Nederland.
Vierde Grensoorlog
duimnael|regs|330px|[[Ludwig Alberti, landdros van Uitenhage, het hierdie skildery gemaak van die verdrywing van sowat 20 000 Xhosas uit die Zuurveld tydens die Vierde Grensoorlog.]]
Die Vierde Grensoorlog was van 1811 tot 1812 die vierde in 'n reeks van nege oorloë aan die Oosgrens van die Kaapkolonie tussen enersyds die koloniste en andersyds die Xhosas (en soms ook die Khoi).
Luitenant-kolonel Richard Collins is in 1809 deur die Britse regering aan die Kaap gestuur om ondersoek te gaan instel na die omstandighede aan die Oosgrens. Hy beveel aan die Xhosa moet uit die Zuurveld verdryf word, wat dan beveilig moet word deur middel van digte wit vestiging, en dat die gebied tussen die Groot-Visrivier en Keiskammarivier 'n onbewoonde gebied moet word waar nóg wit nóg swart mag gaan woon. In Januarie en Februarie 1812 is nagenoeg 20 000 Gunukwebes en Ndlambes oor die Visrivier gedryf deur die Britse troepe in samewerking met die kommando's van Swellendam, George, Uitenhage en Graaff-Reinet onder die opperbevel van lt.kol. John Graham. 'n Strook grensforte is gebou, maar die poging om digte bewoning deur boere daar te stel, het misluk. Daarom sluit die goewerneur, lord Charles Somerset, 'n verdrag met Gaika, die veronderstelde opperhoof van die westelike Xhosas, wat koloniale patrollies sou toelaat om spesifiek op te tree teen 'n kraal waarheen die spore van gesteelde beeste lei. Die verdrag het egter tot 'n soort nasionalistiese oplewing onder westelike Xhosas gelei, onder aanvoering van die "profeet" Makana, wat opnuut tot burgeroorlog tussen Gaika en Ndlambe lei. Dit gee aanleiding tot die Vyfde Grensoorlog.
Ronny Jhutti
Ronny Jhutti (gebore 1973) is 'n Engelse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Nina's Heavenly Delights (2006) en in die televisiereekse Survivors (2008) en Vexed (2010).
Singin' Sam
Singin' Sam (1888 – 1948) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die televisiereeks The Ed Sullivan Show (1948).
Clifton
Clifton is 'n klein maar welvarende voorstad in westelike Kaapstad. Volgens die 2011-sensus het die voorstad 'n inwonertal van 507 gehad, waarvan 396 (78%) Blankes was. Clifton se vierde strand is as 'n blouvlagstrand gesertifiseer.
Liefde
Liefde in sy verskillende vorme dien as 'n groot fasiliteerder van interpersoonlike verhoudings en danksy sy sentrale sielkundige rol, is dit een van die mees algemene temas in die kreatiewe kunste. Daar word aanspraak daarop gemaak dat liefde mense teen bedreiging saamsnoer en die voortsetting van die spesie fasiliteer.
Die antieke Griekse filosowe identifiseer vyf vorme van die liefde: familie-liefde (in Grieks, Storge), vriendskaplike liefde (Philia), romantiese liefde (Eros), gas-liefde (Xenia) en goddelike liefde (Agape). Moderne skrywers onderskei tussen verdere variëteite van die liefde: onbeantwoorde verliefdheid, selfliefde en hoflike liefde. Asiatiese kulture het ook tussen Ren, Kama, Bhakti, Mettā, Ishq, Chesed en ander variante of simbioses van hierdie toestande onderskei. Liefde het ook godsdienstige of geestelike betekenis. Hierdie diversiteit van die gebruike en betekenisse, gekombineer met die kompleksiteit van die gevoelens betrokke, maak liefde buitengewoon moeilik om konsekwent te definieer, in vergelyking met ander emosionele toestande.
Definisies
Die woord "liefde" kan 'n verskeidenheid van verwante maar verskillende betekenisse in verskillende kontekste hê. Baie ander tale gebruik verskeie woorde om die verskillende begrippe wat in Engels as "liefde" uitedruk word, te beskryf. Een voorbeeld is die pluraliteit van die Griekse woorde vir "liefde", wat agape en eros insluit. Kulturele verskille in die konseptualisering van liefde belemmer dus die aanneem van'n universele definisie.
Hoewel die aard of wese van die liefde die onderwerp van gereelde debat is, kan verskillende aspekte van die woord verduidelik word deur die bepaling van wat liefde nie is nie (antonieme van "liefde"). Liefde as 'n algemene uitdrukking van positiewe sentiment ('n sterker vorm van hou van) is algemeen in teenstelling met haat (of neutrale apatie). As' n minder seksuele en meer emosioneel intieme vorm van romantiese gehegtheid, word die liefde algemeen teenoor wellus geplaas. As 'n interpersoonlike verhouding met romantiese botone, word die liefde soms met vriendskap gekontrasteer, hoewel die woord liefde dikwels gebruik word om naby vriendskappe of platoniese liefde te beskryf. (Verdere moontlike teenstrydighede kom voor wanneer daar na "vriendin", "kêrel", "net goeie vriende" verwys word). Vanuit 'n abstrakte hoek beskou, verwys liefde gewoonlik na 'n gevoel van een persoon teenoor 'n ander. Liefde behels dikwels die omgee vir, of die identifisering met 'n persoon of ding (vgl. kwesbaarheid en sorg teorie van die liefde), insluitend jouself (vgl. narcisme). Bykomend tot die kruis-kulturele verskille in die verstaan van liefde, het idees oor die liefde met die verloop van tyd ook  baie verander. Sommige historici dateer moderne opvattings van romantiese liefde tot Europa tydens of na die Middeleeue, hoewel antieke liefdespoësiedie van romantiese gehegdtheid getuig.
Die komplekse en abstrakte aard van die liefde reduseer  diskoers oor die liefde dikwels tot verbeeldinglose clichés. Verskeie algemene spreekwoorde het betrekking op die liefde, van Vergilius se "Love conquers all", tot The Beatles se "All you need is love". St. Thomas Aquinas, na aanleiding van Aristoteles, definieer die liefde as "to will the good of another." Bertrand Russell beskryf liefde as 'n toestand van "absolute waarde," eerder as die relatiewe waarde. Filosoof Gottfried Leibniz het gesê dat die liefde is "to be delighted by the happiness of another." Meher Baba het gesê dat daar in die liefde 'n "gevoel van eenheid" is en 'n "aktiewe waardering vir die intrinsieke waarde van die voorwerp van die liefde." Bioloog Jeremy Griffith definieer liefde as "onvoorwaardelike onselfsugtigheid".
Onpersoonlike liefde
Daar kan gesê word dat mense 'n voorwerp, beginsel, of doel waartoe hulle ten diepste verbind is en waaraan hulle baie waarde heg, lief het. Byvoorbeeld, medelydende uitreik en vrywillige werkers se "liefde" vir hul saak word soms nie vanuit interpersoonlike liefde gebore nie, maar onpersoonlik liefde, altruïsme, en sterk geestelike of politieke oortuigings. Mense kan ook  materiële dinge, diere, of aktiwiteite "liefhê", as hulle met daardie dinge identifiseer. As seksuele passie is ook betrokke is, word hierdie gevoel paraphilia genoem. Mense sê ook maklik dat hulle vir die lewe self lief is.
Interpersoonlike liefde
Interpersoonlike liefde verwys na die liefde tussen mense. Dit is 'n veel meer kragtige sentiment as om bloot van 'n persoon te hou. Onbeantwoorde liefde verwys na die gevoelens van liefde wat nie deur die geliefde beantwoord word nie. Interpersoonlike liefde hou ten nouste met interpersoonlike verhoudings verband. Sulke liefde kan tussen familielede, vriende, en paartjies bestaan. Daar is ook 'n aantal sielkundige versteurings wat met die liefde verband hou, soos erotomania. Dwarsdeur die geskiedenis het filosofie en godsdiens die meeste oor die verskynsel van die liefde gespekuleer. In die 20ste eeu, het die wetenskap van die sielkunde heelwat oor die onderwerp geskryf. In die onlangse verlede het die wetenskappe van die sielkunde, antropologie, neurowetenskap en biologie tot begrip vir die konsep van die liefde bygedra.
Biologiese basis
Biologiese modelle van seks is geneig om die liefde te beskou as 'n funksie van 'n soogdier, baie soos honger of dors. Helen Fisher, 'n antropoloog en menslike gedrag navorser, verdeel die ervaring van die liefde in drie deels oorvleuelende fases: passie, aantrekkingskrag, en gehegtheid. Passie is die gevoel van seksuele begeerte; romantiese aantrekkingskrag bepaal wat iemand aantreklik vind en najaag, en gehegtheid behels die deel van 'n huis, ouerlike pligte, wedersydse verdediging, en 'n gevoel van veiligheid en sekuriteit. Drie duidelik neurale sirkelgange, insluitend neurotransmitters, en drie gedragspatrone, hou met hierdie drie romantiese style verband.
Passie is die aanvanklike passievol seksuele begeerte wat bevorderlik is vir paring, en behels die verhoogde vrystelling van chemikalieë soos testosteroon en estrogeen. Hierdie gevoel hou selde meer as'n paar weke of maande. Aantrekkingskrag is die meer geïndividualiseerde en romantiese begeerte vir 'n spesifieke kandidaat vir paring, wat vanuit passie ontwikkel namate toewyding aan 'n individuele maat toeneem. Onlangse studies in neurowetenskap het aangedui dat wanneer mense verlief raad, die brein konsekwent 'n sekere stel van chemikalieë vrystel, insluitend die senuoordraers hormone, dopamien, norepinefrien en serotonien, die dieselfde verbindings wat vrygestel is deur amfetamien, wat die brein se plesiersentrum stimuleer en tot newe-effekte soos verhoogde hartklop, verlies van eetlus en slaap, en 'n intense gevoel van opwinding lei. Navorsing het aangedui dat hierdie stadium oor die algemeen tussen een en 'n half tot drie jaar duur.
Aangesien die stadiums van passie en aantrekkingskrag  albei as tydelik beskou word, is 'n derde stadium nodig vir langtermynverhoudings. Gehegtheid is die band wat blywende verhoudings vir baie jare en selfs dekades tot gevolg het. Gehegtheid is oor die algemeen op verpligtinge soos die huwelik en kinders, of op wedersydse vriendskap gebaseer. Dit is aan hoër vlakke van die chemikalieë oksitosien en vasopressien gekoppel. Enzo Emanuele en kollegas berig die proteïenmolekule bekend as die senuweegroeifaktor (NGF) het hoë vlakke wanneer mense die eerste keer verlief raak, maar dit keer na een jaar terug na normale vlakke.
Sielkundige basis
Sielkunde beeld liefde as 'n kognitiewe en sosiale verskynsel uit. Die sielkundige Robert Sternberg het 'n driehoekige teorie van liefde geformuleer en aangevoer dat liefde drie verskillende komponente het: intimiteit, toewyding en passie. Intimiteit is wanneer twee mense verskeie dele van hul persoonlike lewens aan mekaar toevertrou, en kry gewoonlik gestalte in vriendskappe en romanse of liefdesverhoudings. Toewyding, aan die ander kant, is die verwagting dat die verhouding permanent is. Die laaste vorm van die liefde is seksuele aantrekkingskrag en passie. Passievolle liefde kry gestalte in verliefdheid sowel as die romantiese liefde. Alle vorme van die liefde word beskou as verskillende kombinasies van hierdie drie komponente. "Hou van" behels net intimiteit. "Verliefdheid" behels net passie. Leë liefde behels net toewyding. Romantiese liefde behels beide intimiteit en passie. Medelydende liefde sluit intimiteit en toewyding in. Dwase liefde sluit passie en toewyding in. Maar volkome liefde sluit al drie komponente in.
Sielkundige Erich Fromm hou in sy boek The Art of Loving vol dat die liefde nie net 'n gevoel is nie, maar ook aksies, en dat die "gevoel" van die liefde in werklikheid oppervlakkig is in vergelyking met 'n mens se toewyding om lief te hê deur middel van 'n reeks van liefdevolle aksies met verloop van tyd. In hierdie sin het Fromm geredeneer dat die liefde is uiteindelik glad nie 'n gevoel is nie, maar eerder 'n verbintenis tot, en die nakoming van liefdevolle optrede teenoor 'n ander, jouself, of baie ander, oor 'n volgehoue tydperk. Frommbeskryf liefde ook as'n bewuste keuse wat in sy vroeë stadiums as'n onwillekeurige gevoel kan, maar wat dan later nie meer van daardie gevoelens afhang nie, maar eerder op doelbewuste toewyding berus.
Evolusionêre basis
Evolusionêre sielkunde probeer om verskeie redes vir die liefde as'n oorlewingsinstrument te verskaf. Die mens is afhanklik van die ouers se hulp vir 'n groot gedeelte van hul lewens in vergelyking met ander soogdiere. Die liefde is dus gesien as 'n meganisme om ouerlike ondersteuning van kinders vir hierdie verlengde tydperk te bevorder. Navorsers so vroeg as Charles Darwin self het unieke kenmerke van menslike liefde in vergelyking met ander soogdiere geïdentifiseer en erken liefde as 'n belangrike faktor vir die skep van sosiale ondersteuningsstelsels wat die ontwikkeling en uitbreiding van die menslike spesie moontlik gemaak het. Nog'n faktor kan wees dat seksueel oordraagbare siektes permanent verlaagde vrugbaarheid, besering aan die fetus, en die verhoging van komplikasies tydens geboorte kan veroorsaak. Dit sou monogame verhoudings bo poligamie stel.
Mozart-effek
Die Mozart-effek kan verwys na:
Don Campbell se boek, handelsmerk en gevolglike promosie
Die "Mozart-effek" is hoofsaaklik aan die algemene publiek bekend as gevolg van die werk van Don Campbell. Sy boek, "The Mozart Effect: Tapping the Power of Music to Heal the Body, Strengthen the Mind, and Unlock the Creative Spirit", wat 1997 verskyn het, het die teorie gewild gemaak dat 'n mens se IK tydelik verhoog word en dat daar baie ander voordelige gevolge is vir verstandelike funksie wanneer daar na die musiek van Mozart (veral die klavierkonserte) geluister word. Campbell en ander het verder aanbeveel dat uitgesoekte stukke klassieke musiek vir babas gespeel word, met die verwagting dat dit hulle verstandelike ontwikkeling sal bevoordeel. Hierdie teorieë is omstrede, hoewel daar 'n aansienlike hoeveelheid bewys is van die verband tussen klank en musiek (wat gespeel word sowel as waarna geluister word) en kognitiewe funksie en verskeie fisiologiese maatstawwe.
Voordat Campbell sy boek uitgegee het, het hy die frase "The Mozart Effect" as 'n handelsmerk laat registreer. Hy het later 'n tweede boek, "The Mozart Effect For Children", geskryf en verwante produkte geskep. Dit is onder andere versamelings van musiek wat na bewering 'n "Mozart-effek" voortbring en dit fokus vir spesifieke bedrywighede soos "diep rus en vernuwing", "intelligensie en leer" en "kreatiwiteit en verbeelding".
Geen ander navorser het beweer dat daar sulke verreikende gevolge was nie, en selfs die bestaan van die baie beperkter uitwerking waarvan byvoorbeeld Shaw en Rauscher (sien hieronder) praat, word betwis. Aan die ander kant gee noukeurige navorsing deur William Forde Thompson, Glenn Schellenberg en Gabriela Husain (Universiteit van Toronto) te kenne dat die Mozart-effek toegeskryf kan word aan tydelike veranderinge in luim en vlakke van prikkeling wat die resultaat is van langdurige blootstelling aan musiek (bv. 8-10 minute). Nie alle musiek veroorsaak egter die Mozart-effek nie. Die musiek moet beskou word as energiek en 'n positiewe emosionele krag (sien Thompson, Schellenberg, & Husain, 2001, Psychological Science).
Geskiedenis
Die konsep van die "Mozart-effek" is beskryf deur die Franse navorser dr. Alfred Tomatis in sy boek "Pourquoi Mozart?", 1991, wat die breë toepaslikheid van Mozart (in die besonder) ondersoek het in die verkryging van resultate gedurende die 30 jaar wat Tomatis gewerk het met kinders wat merendeels leergestremdhede gehad het. Die frase het die eerste keer in 1993 in die Amerikaanse media aandag getrek in 'n verhandeling deur Frances H. Rauscher, 'n sielkundige aan die Universiteit van Wisconsin, en Gordon Shaw, 'n fisikus aan die Universiteit van Kalifornië in Irvine, in 'n reeks verhandelinge. Die eerste verhandeling, wat in 1993 gepubliseer is, het berig dat 'n kortstondige blootstelling aan 'n Mozart-klaviersonate 'n tydelike verhoging in ruimtelikeredenasie-punte veroorsaak, wat ooreenstem met 8–9 IK-punte op die Stanford–Binet-IK-skaal.
Die feit dat IK hoegenaamd genoem is, en die feit dat die musiek wat in die studie gebruik is, deur Mozart was — wat dikwels beskou word as die toppunt van kunsmusiek in die geleerde Europese tradisie — het dit natuurlik aantreklik gemaak vir diegene wat hierdie soort musiek waardeer, en daar was dus groot publisiteit vir die "Mozart-effek".
Valse vriende
Hierdie verwarring kan dan manifesteer in weersprekings, vertaalfoute of in 'n verkeerde begrip. Dit kan aanleiding gee tot verwarring of verleentheid weens die onbedoelde betekenis, en kan 'n onverwagte uitwerking ten gevolg hê. Dit kan ook gebruik word om 'n humoristiese effek te verkry.
Mozart-effek
Geskiedenis
Die musiekrubriekskrywer vir die 'New York Times' Alex Ross het in 1994, in 'n lighartige artikel, geskryf "navorsers [Rauscher en Shaw] het bepaal dat 'n mens in werklikheid slimmer word as jy na Mozart luister" en het dit as die finale bewys aangevoer dat Mozart vir Beethoven onttroon het as "die wêreld se grootste komponis".
Valse vriende
Die verskynsel kan nie net tussen twee verskillende tale voorkom nie, maar ook tussen variante van dieselfde taal. Die term valse vriende is vir die eerste keer in 1928 in Frans gebruik (faux amis), in die boek Les faux amis ou les trahisons du vocabulaire anglais deur Maxime Koessler en Jules Derocquigny.
Mozart-effek
Geskiedenis
'n Artikel in die 'Boston Globe' het in 1997 party van die resultate van Rauscher en Shaw gemeld. Dit het een studie beskryf waarin drie- en vierjariges wat agt maande lank privaat klavierlesse gegee is, 34 persent beter punte gekry het in toetse van tydruimtelike redenasie as kontrolegroepe wat rekenaarlesse, sanglesse of geen opleiding gekry het nie.
Valse vriende
Ontstaan
Valse vriende kan op verskeie maniere ontstaan.
Mozart-effek
Geskiedenis
Die gewilde impak van die teorie is op 13 Januarie 1998 gedemonstreer toe Zell Miller, die goewerneur van Georgia, aangekondig het dat sy voorgestelde staatsbegroting $105 000 per jaar sou insluit om 'n bandopname of CD van klassieke musiek aan elke kind wat in Georgia gebore is, te voorsien. Miller het gesê: "Niemand betwyfel dat om op 'n baie vroeë leeftyd na musiek te luister, 'n uitwerking het op die tydruimtelike redenasie wat die grondslag vorm van wiskunde en ingenieurswese en selfs skaak nie."
Valse vriende
Historiese verwantskap
Hierdie uiteengroeiing is nie noodwendig 'n verskynsel uit die verre verlede nie. Die verskille in betekenis tussen Britse en Amerikaanse Engels, of tussen Spaans uit Spanje en Spaans uit Suid-Amerika dui daarop aan dat die betekenis van woorde voortdurend verander.
Leenwoorde
Tale neem ook woorde oor uit ander soms onverwante tale. Afrikaans het 'n hele aantal woorde uit byvoorbeeld Maleis, Khoisan tale, Bantoe tale en Engels oorgeneem. Die oorspronklike betekenis van die leenwoorde word nie altyd goed begryp nie, en kry dan 'n ander betekenis in die lenende taal, of hul betekenis verskuif nadat die woord oorgeneem is. So beteken conducteur in Frans byvoorbeeld "bestuurder", maar in Nederlands het dit die gangbare term vir 'n kaartjie-kontroleerder geword. Dit is nie altyd duidelik of 'n bepaalde geval die oorsaak van 'n misverstand of van 'n gewone betekenisverskuiwing is nie.
Toeval
Woord kan ook deur blote toeval sterk na mekaar lyk, terwyl die betekenis verskillend (en soms selfs teenoorgesteld) is.
Nederlands en Afrikaans
Hier volg 'n paar Nederlandse voorbeelde, met die Afrikaanse betekenis langsaan:
Felis
Felis is ’n genus van katte in die familie Felidae. Dit sluit die bekende huiskat en sy naaste wilde verwante in. Die wilde spesies kom wydverspreid in Europa, Suid- en Sentraal-Asië en Afrika voor; die huiskat word wêreldwyd aangetref.
Lede van die genus Felis is almal klein katte wat min of meer soos die huiskat lyk. Die kleinste is die woestynkat van sowat 40 cm lank en die grootste die moeraskat van sowat 94 cm. Hulle kom in ’n verskeidenheid habitats voor, van moerasse tot woestyne, en leef gewoonlik van klein knaagdiere, voëls en ander klein diere, na gelang van hul omgewing.
Mozart-effek
Geskiedenis
Die bestaan van die "Mozart-effek" is in 1999 deur twee spanne navorsers betwis: Christopher F. Chabris en Kenneth M. Steele et al. in 'n stel verhandelinge wat gesamentlik gepubliseer is onder die titel "Prelude or Requiem for the 'Mozart Effect'?"
Felis
Genetiese studies het getoon dat die genus Felis sowat agt tot tien miljoen jaar gelede ontstaan het, waarskynlik in die Mediterreense streek.
Mozart-effek
Geskiedenis
Chabris het gesê dat sy meta-ontleding getoon het "dat enige kognitiewe verbetering klein is en nie enige verandering in IK of algemene redeneringsvermoë weerspieël nie, maar dat dit eerder in die geheel voortspruit uit prestasie op die gebied van een spesifieke soort kognitiewe taak en 'n eenvoudige neuropsigologiese verklaring het", wat "genotprikkeling" genoem word. Hy noem byvoorbeeld 'n studie waarin bevind is dat "om na Mozart of na 'n gedeelte van 'n Stephen King-storie te luister, prestasie verbeter het om papier te vou en te sny [een van die toetse wat dikwels deur Rauscher en Shaw gedoen is] by persone wat getoets is, maar net in die geval van dié wat geniet het waarna hulle geluister het". Steele et al. het bevind dat "om na Mozart te luister, 'n vermeerdering van 3 punte bo stilte en 'n vermindering van 4 punte in die ander eksperiment teweeggebring het".
Felis
Spesies en subspesies
Daar word tans gereken dat die genus uit vyf bestaande katte bestaan; die Sjinese bergkat word sedert 2007 beskou as 'n subspesie van F. silvestris. Die huiskat word ook soms onder F. silvestris gereken.
Mozart-effek
Geskiedenis
Al verbeter musiek prestasie onder sekere omstandighede en in sekere take, is daar bewys dat die effek nie algemeen is nie, in die sin dat dit nie vir ander take geld nie. Bridget en Cuevas (2000) het bevind dat dit geen uitwerking gehad het op prestasie in wiskundige probleemoplossing wanneer daar 10 minute lank na musiek deur Bach of Mozart geluister is nie.
Beperkings van die effek
Die omvang, aard en blote bestaan van die "Mozart-effek" word betwis. Maar as ons aanneem dat komplekse musiek wel 'n meetbare uitwerking op kognitiewe funksie het en dat dit bewys kan word, moet ons ook kennis neem van twee beperkings of wanopvattings.
Eerstens verbind gewilde voorstellings van die "Mozart-effek" dit byna altyd met "intelligensie"; byvoorbeeld, Alex Ross se kommentaar waarna hierbo verwys is "dat 'n mens in werklikheid slimmer word as jy na Mozart luister" en Zell Miller wat die wetgewer in Georgia gevra het of hulle "'n bietjie slimmer" gevoel het nadat hy hulle na Beethoven laat luister het.
Rauscher, een van die oorspronklike navorsers, het self hierdie idee ontken. In 1999 het sy, in haar antwoord op Chabris en Steele et al., geskryf (ons beklemtoning):
Tweedens word daar dikwels voorgestel of gesê dat blootstellilng aan die regte soort musiek tydens die kinderjare 'n blywende, voordelige uitwerking het. (In ongeveer 1999 het die deelstaat Florida 'n regulasie ingestel wat vereis dat kleuters in staatskole elke dag na klassieke musiek luister.)
Oor sulke programme het Rauscher in 1999 gesê:
Akira Matsunaga (1914)
Akira Matsunaga (松永 行) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Malalane
Malalane is 'n klein dorp in die ooste van Mpumalanga, Suid-Afrika. Die vorige naam Malelane is in 2007 amptelik verander na Malalane; afgelei van Swazi eMlalani vir "palmplek" of lala vir "slaap". Die N4-nasionale pad gaan deur die dorp. Malalane lê aan die suide-oewer van die Krokodilrivier wat die Krugerwildtuin se suidelike grens vorm, en is ongeveer 40 km noord van Eswatini geleë.
Geskiedenis
Kaptein G.J. (Mkonto) Elphick was een van die vroegste pioniers van die area. Na sy deelname aan die Anglo-Boereoorlog (1899–1902) koop hy die ou Malelaneplaas, waar hy suksesvol katoen, lemoene, papajas, mango's en tamaties produseer. Elphic vestig ook die eerste winkel in die Malelane-omgewing. Die dorp is in Julie 1949 op die plaas Malelane geproklameer. Die naam is 'n vervorming van die Swazi-uitdrukking emlalani (die plek van die lalapalms).
Sunwolves (Superrugbyspan)
Die Sunwolves ( サンウルブズ) – weens borgskapredes bekend as die HITO-Communications Sunwolves – was ’n Japanse rugbyspan wat sedert 2016 aan die Superrugbykompetisie deelgeneem het. Die span is in 2015 gestig om ingesluit te word by die vergrote Superrugbykompetisie. Die span se basis was Tokio maar het ook ’n aantal tuiswedstryde in Singapoer gespeel. Die span het sy debuut in die 2016 Superrugbyseisoen gemaak, maar is op 1 Junie 2020 ontbind te midde van Covid-19, maar hoofsaaklik weens die span se weglating uit die Superrugbytoernooi vanaf 2021.
Geskiedenis
Sedert die aanvang van SANZAR-beheerde Superrugbykompetisie in 1996 (voorheen bekend as Super 12 en Super 14) is die kompetisie beperk tot spanne van Australië, Nieu-Seeland en Suid-Afrika. In 2011 is bekendgemaak dat SANZAR sy internasionale Drienasieskompetisie sou uitbrei om Argentinië in te sluit, wat gelei het tot die nuwe naam van Die Rugbykampioenskap. Dit het gelei tot gerugte dat Argentinië ook ’n span in die Superrugbykompetisie sou wou hê. en SANZAR het bevestig dat hulle in die toekoms uitbreiding na ander streke sou ondersoek. SANZAR het egter die bestaande Superrugbypakket aan uitsaaiers verkoop vir die periode van 2011 tot 2015, wat beteken dat geen veranderinge aan die formaat toegestaan sou word tot die 2016-seisoen nie.
In 2013 het Greg Peters, uitvoerende hoof van SANZAR aangekondig dat Superrugby met aanvang van die 2016-seisoen uitgebrei sou word met die insluiting van die Suid-Afrikaanse Southern Kings as een van die spanne. Vroeg in 2014 het SANZAR bevestig dat Superrugby van 15 na 18 spanne uitgebrei sou word, met Argentinië wat een van die addisionele plekke sou inneem. Dit is bevestig dat Argentinië en die 18de span in die Suid-Afrikaanse Groep sou meeding.
Asië het na vore gekom as die voorkeurbestemming vir die laaste lisensie en Japan en Singapoer was die grootste mededingers om die konsessie te verkry. Met ’n aantal faktore wat in Japan se guns tel – soos hul plaaslike professionele liga (die Topliga) wat toenemend groot name uit die buiteland lok, die toekenning van die Rugbywêreldbeker 2019 aan Japan en die Japanse span wat tot die toptien van die Wêreldrugbyranglys deurgebreek het vir die eerste keer in hul geskiedenis in 2014 – is lisensie vir die 18de konsessie gevolglik in Oktober 2014 aan hulle toegestaan. – met ’n ooreenkoms dat Singapoer drie van die tuiswedstryde in die Singapoer Sportkern sou aanbied. Die nuwe uitgebreide formaat en drie nuwe spanne is in November 2014 amptelik deur SANZAR se Uitvoerende Komitee goedgekeur.
Daar was egter weer vraagtekens oor Japan se vermoë om betyds ’n span bymekaar te kry. In Augustus 2015 het Eddie Jones aangekondig dat hy nie die pos van Direkteur van Rugby sou opneem nie na gerugte dat hy hom moontlik by die Stormers sou aansluit. Daaropvolgende mediaberigte het aangedui dat SANZAR ander planne vir die 2016 Superrugbyseisoen het, met uitsluiting van die Japanse span, maar die JRVU het kort daarna gesê dat hulle wel aan SANZAR se vereistes voldoen het deur spelers en ander personeel voor einde Augustus aan te stel. Die geldigheid van die ingediende spelerslys is bevraagteken met talle spelers wat nie “noodwendig met die nasionale span geassosieer word nie”. Daar was ook voorstelle dat Topligaspanne versoek het dat hul spelers se wedstrydtyd beperk word gedurende Superrugby en dat Topligawedstryde voorkeur sou geniet.
Hulle is egter ingesluit in die Superrugbywedstrydlys wat op 28 September 2015 uitgereik is en op 5 Oktober 2015 is bekendgestel dat die span as die Sunwolves bekend sou staan.
Superrugby
Die volgende tabel som die Sunwolves se Superrugby-uitslae vir die uitgebreide toernooi van agtien spanne op: ! width="20"|Seisoen ! width="20"|Pos Alg ! width="20"|Pos Groep ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="35"|+/− ! width="20"|BP1 ! width="20"|Pte ! width="250"|Notas
Irmtraud
Irmtraud is 'n ou Duitse vrouenaam.
Oorsprong
Die naam is afkomstig van die Oudhoogduitse ermin/irmin "groot," "geweldige," en trûen, trûwen "glo", "vertroue", "hoop" wat nou verwant is aan Lojaliteit, wat weer volgens Osthoff van die Indo-Germaanse wortel *dereŭo-drū "vaste", "boom" afgelei is.
Die naamdag
29 April, 29 Mei, 21 Oktober
Danny John-Jules
Danny John-Jules (gebore 16 September 1960) is 'n Engelse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Little Shop of Horrors (1986), Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998), Blade II (2002), en The Whistleblower (2010).
Sop
Sop is ’n hoofsaaklik vloeibare kossoort wat gewoonlik warm voorgesit word, maar ook koud kan wees. Bestanddele is vleis of groente met aftreksel, sap, water of ’n ander vloeistof. Warm sop word ook gekenmerk deur die kook van vaste bestanddele in ’n vloeistof totdat die geur onttrek is.
Soppe word tradisioneel verdeel in twee hoofgroepe: dik en helder sop. Die gevestigde Franse klassifikasies van helder sop is bouillon en consommé. Dik soppe word geklassifiseer na gelang van die verdikkingsmetode wat gebruik is: purées is groentesop wat met stysel verdik is; bisques is gemaak van skulpvis of groente en verdik met room; roomsoppe kan verdik wees met béchamelsous, en veloutés word verdik met eiers, botter en room.
Soppe is soortgelyk aan bredies en soms is die onderskeid klein, maar soppe bevat gewoonlik meer vloeistof as bredies.
Rihei Sano
Rihei Sano (佐野 理平) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Kalkoenibis
Die kalkoenibis is 'n groot voël met kenmerkende blink, blou-swart vere. Dit word sowat 78 cm lank en word deur die IUBN geklassifiseer as 'n kwesbare spesie.
Identifikasie
Die voël is blink met blou-swart vere. Die kop is kaal en rooi van kleur en die bene rooi.
Habitat
Die kalkoenibis kom voor in veld met kort en afgebrande gras.
Verspreiding
Dit kom voor in die ooste van Suider-Afrika.
Hannes la Grange
Hannes het reeds op 14 November 1955 by die Shackleton-basis gearriveer as die eerste groep wat onder andere 'n hut moes bou en voorbereidings doen vir die groot groep wat eers op 12 Januarie 1957 gearriveer het. La Grange ('n boorling van Ladismith in die Karoo) was vir die aanvanklike groep gekies weens sy ondervinding as 'n weerkundige op Marion-eiland. Uit waardering vir sy geweldige bydrae was hy genooi deur Fuchs om saam na die Suidpool te gaan.
Na die ekspedisie se terugkeer is La Grange beloon met 'n goue medalje deur koningin Elizabeth II en 'n Antarktiese bergreeks staan vandag bekend as Lagrange.
In 1959 het La Grange na Antarktika teruggekeer as leier van Suid-Afrika se eerste Antarktiese ekspedisie. Hy is in 1999 aan 'n hartaanval oorlede.
Heracleum sphondylium
Heracleum sphondylium, of bereklou, is ’n kruidagtige, twee- of meerjarige gewas in die familie Apiaceae. Dit is inheems aan Europa en Asië. Die plante word so genoem na aanleiding van die rangskikking van hul blomme.
Beskrywing
duimnael|links|240px|’n Nabyskoot van die blomme van H. sphondylium.
Die plant het pienkerige of wit blomme met vyf kroonblare. Hulle is gerangskik in groot blomskerms van tot 20 cm in deursnee. Die plant blom gewoonlik tussen Junie en Oktober. Die eindpuntblomskerms is plat bo en die buitenste kroonblare vergroot.
Die blomme word deur insekte bestuif, veral vlieë.
Verspreiding en gebruik
Die plante kom in Europa en Asië voor, asosok in Noord-Afrika. Die Slawiërs het ’n sop daarvan gemaak wat die voorloper van die moderne borsjt met ’n beetbasis was. Die Slawiese naam vir die plant was Борщевик обыкновенный (Borsjtsjewik obiknowjenni), en dit is waar die sop se naam vandaan kom. Die plant groei in klam graslande en is as voer en menslike kos gebruik – van Oos-Europa tot Siberië en Noordwes-Amerika.
Die Slawiërs het bereklou in Mei bymekaargemaak en die stamme, blare en blomskerms opgekap. Dit is op ’n warm plek in water laat lê om te gis. Ná ’n paar dae was dit ’n "mengsel tussen bier en suurkool". Dit is dan gebruik om ’n sop met ’n suur smaak en skerp reuk te kook.
In sommige Oos-Europese lande, veral Roemenië, word dit as ’n seksstimuleermiddel gebruik asook om probleme soos onvrugbaarheid en impotensie te behandel. Dit word ook soms vir epilepsie aanbeveel. Daar is egter geen kliniese studies wat die doeltreffendheid van die plant vir enige van hierdie probleme bewys nie.
Brunhild
Brunhild kan na een van die volgende verwys:
Brunhild is ook die titel van verskeie literêre werke:
Sint Hedwigskatedraal
Die Sint Hedwigkatedraal (Duits: St. Hedwigs-Kathedrale) dien sedert die stigting van die Rooms-Katolieke bisdom Berlyn in die jaar 1930 as die Katolieke biskopskerk van die Duitse hoofstad. Die katedraal, wat in die stadswyk Mitte geleë is, dra sedert 1927 die amptelike kerklike titel Basilica minor ("klein basiliek") en is een van die belangrikste Rooms-Katolieke sakrale geboue in Berlyn.
Bougeskiedenis
Die huidige katedraal was die eerste Rooms-Katolieke kerkgebou wat met toestemming van koning Frederik die Grote ná die Reformasie in Pruise opgerig is. Die Katolieke gemeente van Berlyn het oorspronklik net oor 'n bouvallige kapel in die Kraußenstraat beskik wat mettertyd te klein geraak het. In 1743 het Frederik die besluit geneem om 'n nuwe kerk te laat bou.
Die Pruisiese koning het 5 000 talers tot die boukoste bygedra, tog was die gemeente genoodsaak om die nuwe kerkgebou oorwegend self te finansier, en die voltooiing van die bouprojek is as gevolg van finansiële moeilikhede dekades lank vertraag. Nadat dwarsoor Europa fondse ingesamel is, het die kerk in die tydperk tussen 1747 en 1773 volgens planne van Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff (1699–1753) op die huidige Bebelplein ontstaan. Dit is na die beskermheilige van Silesië, Hedwig von Andechs, vernoem.
Wolbaardsuikerbos
Die wolbaardsuikerbos (Protea magnifica) is 'n struik wat deel is van die blomdraende boom wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant is endemies aan Suid-Afrika. Dit kom voor in 'n wye gebied: vanaf die Koue Bokkeveld tot Hottentots-Hollandberge, Klein Swartberg, Riviersonderendberge en die sentrale gedeelte van die Langeberg waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die struik word 2.5 m hoog en blom van Junie tot Januarie. Dit is 'n ronde struik met grysgroen blare en pienk blomme met sagte wit hare. Die middelste hare is dikwels swart of bruin op die punte. Dit is geharde struik, maar moet in goed gedreineerde grond geplant word. Dit verkies vol son en matige water is nodig.
Sint Hedwigskatedraal
Bougeskiedenis
Johann Boumann die Ouere het die toesig oor die boubedrywighede gehou. Aanvanklik is die kerk as 'n houtgebou opgerig, terwyl die gewelfries vanweë boutegniese moeilikhede eers teen die einde van die 19de eeu voltooi is. Tussen 1930 en 1932 – met die stigting van die bisdom Berlyn en die verheffing van die kerk tot 'n katedraal – is die koepel van 'n rotonde onder die koepelkruis voorsien.
Wolbaardsuikerbos
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei op droë, warm bergagtige hellings naby die sneeulyn op hoogtes van 1 200 - 2 700 m.
Dick King
Richard (Dick) King het bekendheid verwerf met sy epiese tog van 950 km te perd vanaf Durban na Grahamstad gedurende 1842. King was 'n Britse setlaar in KwaZulu-Natal. Gedurende 1842 het die Voortrekkers en die Britte slaags geraak en die Britte is vasgekeer in Durban. King en sy 16-jarige agterryer, Ndongeni, ontsnap egter en hulle ry Grahamstad toe om versterkings te kry. Dié tog het King tien dae geneem. Ndongeni kon nie die tog voltooi omrede hy nie 'n saal en stiebeuels gehad het nie. Britse versterkings is toe per skip na Durban gestuur vanwaar die Voortrekkers verdryf is.
Brittany Ashley
Brittany Ashley is 'n Amerikaanse skryfster, aktrise, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Relationship Goals (2015) en Lesbian Princess (2016).
Dick King
Elkeen het 'n stuk grond as beloning gekry; Ndongeni het grond aan die oewer van die Mzimkulurivier gekry en King het grond by Isipingo gekry. Hy het daar 'n suikermeule bedryf tot en met sy dood in 1871. In Durban is 'n standbeeld vir King opgerig terwyl daar ook in Peddie en Port St. Johns gedenktekens opgerig is ter ere van King se tog.
Wolbaardsuikerbos
Die boom se FSA-nommer is 86.1. In Engels staan dit as die Queen sugarbush bekend.
Sint Hedwigskatedraal
Bougeskiedenis
Die Sint Hedwigskerk is veral die nuwe Silesies-gebore inwoners van Berlyn opgerig – Frederik het onder meer belang daarin gestel om die Katolieke adel van die nuut verowerde provinsie Silesië gunstig te stem – en op 1 November 1773 deur Ignatius Krasicki, 'n vriend van die koning en destydse vorsbiskop in Ermland (wat in 1794 aartsbiskop van Gnesen geword het), ingewy.
Hollenberg, Nederland
Hollenberg is ’n nedersetting in die munisipaliteit Aalten in die provinsie Gelderland in Nederland.
Sint Hedwigskatedraal
Bougeskiedenis
Die katedraal is tydens nagtelike lugaanvalle op 2 Maart 1943 deur 'n brand verwoes en in die periode tussen 1952 en 1963 heropgebou. Die huidige binneruimte is deur Hans Schwippert ontwerp, terwyl Fritz Schwerdt die tabernakel en altaarkruis geskep het. Die koepel is in 'n gewysigde vorm sonder lantern herstel.
Boukuns
Die katedraal behels 'n sentrale ronde saal met 'n koepeldak en 'n portiek met ses suile. Die sakristie, wat eweneens in 'n ronde vorm aangelê is, is in die as van die portikus by die hoofgebou gevoeg.
Die antieke Romeinse Pantheon in Rome het as voorbeeld vir die katedraal gedien. In die literatuur is Johann Boumann die Ouere oor 'n lang tydperk as boumeester van die kerkgebou vermeld, terwyl ook Jean Laurent Le Geay (die tekenaar en uitgewer van 'n reeks kopergravures oor die Hedwigskatedraal) as 'n moontlike argitek genoem is. Eers in die laat 20ste eeu het die kunshistorikus Hans-Joachim Giersberg die bewys gelewer dat Georg Wenceslaus von Knobelsdorff die beslissende rol by die ontwerp van die kerk gespeel het, alhoewel die oorspronklike skets deur koning Frederik geteken is. 'n Ontwerp vir die fasade, wat in die destydse Oos-Berlynse Stadsargief ontdek is, word aan Von Knobelsdorff toegeskryf.
Destydse bouplanne, wat in die argief van Simancas in Spanje bewaar gebly het, dui daarop dat ook 'n alternatiewe ontwerp met twee torings en 'n middelgewel saam met 'n invalidehuis in Leipziger Straße oorweeg is, moontlik deur die kerkgemeente self. Koning Frederik was egter steeds ten gunste van die Pantheon as argitektoniese voorbeeld.
Rello
Rello is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Sint Hedwigskatedraal
Boukuns
Die binneruimte was van begin af tot twee verdiepings beperk. Die hoofverdieping word deur twaalf paar gekoepelde Ioniese suile gekenmerk wat ook die koepel dra, en 'n rondlopende kapelkrans. Volgens die oorspronklike planne sou die koepels van die hoofsaal en die sakristie volledig beskilder word, moontlik met tonele uit die lewe van die heilige Hedwig.
Die Romeinse Pantheon as argitektoniese motief speel 'n merkwaardige rol in die Berlynse en Potsdamse boukuns in die middel van die 18de eeu. Naas die Hedwigskerk is ook die Franse Kerk in Potsdam (1752) en die ovale marmersaal van Slot Sanssouci (1746/47) deur von Knobelsdorff volgens die Pantheon ontwerp.
Die Pantheon is destyds eerder as 'n simbool van die klassieke oudheid beskou – die Pruisiese boumeesters het derhalwe geen gedetailleerde boukundige kopieë van hierdie Romeinse tempel geskep nie, maar is deur sy funksie en vorm geïnspireer. Koning Frederik het in 1746 selfs die bou van 'n tempel volgens die voorbeeld van die Pantheon in sy hoofstad oorweeg wat aan die godhede van alle religies gewy sou wees. Die verskillende godsdienste sou hulle kerkdienste of ander byeenkomste in die nisse van hierdie tempel hou – 'n idee wat uiteindelik nie verwesenlik is nie.
Daarnaas is die kerk se ontwerp deur 'n aantal nie-antieke Italiaanse voorbeelde beïnvloed soos byvoorbeeld Bernini se kerkgeboue Santa Maria dell'Assunta in Ariccia en Santa Maria al Quirinale in Rome. Die Hedwigskatedraal se koepel toon ooreenkomste met die kerk Santa Maria della Consolazione in Todi.
Dick King
Hoewel die daad so hoog geag is dat hy daarna die "verlosser van Natal" genoem en as nasionale held vereer is, het Dick King nooit daaroor gepraat nie.
Richard Philip (Dick) King was 8 jaar oud toe hy in 1820 saam met sy familie op die Kennersley Castle in Tafelbaai aangekom het. Die gesin het van Gloucestershire, Engeland, gekom waar Dick se vader, Philip King, ‘n arbeider was.
1820-Setlaar
Die gesin het 'n sukkelbestaan gevoer omdat werk nie altyd beskikbaar was nie. Toe Philip King verneem dat Samuel Bradshaw op soek was na koloniste om na die Kaap die Goeie Hoop te gaan, het hy al sy besittings verkoop en hom by Bradshaw se geselskap aangesluit. Die koloniste (Britse Setlaars) is elkeen 40 ha grond in die Oos-Kaap belowe.
Die grond was egter kaal en onherbergsaam in vergelyking met die landbougrond in die dele van Engeland waar die Kings vandaan gekom het. Hulle het hulself naby Bathurst gevestig maar het daar net so 'n sukkelbestaan as in Gloucestershire gevoer. Dick King het geleer lees en skryf, maar sy skoolopleiding het nie ver gevorder nie omdat hy vroeg reeds moes help om die gesinsinkomste aan te vul.
Dick het by ene mnr. Gill gewerk tot hy 15 jaar oud was en het toe besluit om na Natal te gaan. Hy was 'n avontuurlustige jong man en hy kon goed skiet, perdry en swem. Die verhale wat hy oor die jagters en handelaars in Natal gehoor het was vir hom 'n sterk motivering om daarheen te gaan. Dick het saam met ene dr. Cowie en ene mnr. Green, 2 reisigers wat op pad was na Delagoabaai en wat oor Port Natal sou reis, vertrek.
Port Natal
King het in Port Natal agtergebly en by die Engelse wat reeds daar was ingeskakel. Hy het met die Zoeloes begin handel dryf en hulle taal aangeleer. Na 6 jaar in Port Natal was King so ingeburger dat hy as gids opgetree het vir die geselskap van Piet Uys wat ŉ besoek aan Dingaan wou bring.
Die geselskap wou met Dingaan onderhandel om grond in die hande te kry vir die Boere wat nog aan die Oos-grens was. King het eers alleen na Dingaan se kraal gegaan om uit te vind of die koning van die Zoeloes die Boere te woord sou staan. Met ' n het King as gids opgetree na Dingaan se kraal: hierdie keer as wadrywer saam met kaptein Allen Francis Gardiner, 'n sendeling wat sendingwerk onder die Zoeloes wou doen. Die kaptein het eerwaarde Francis Owen van Engeland laat kom om die sendingwerk te doen en het Dick King aanbeveel as wadrywer. So was King ook die wadrywer van Owen toe hy sy eerste tog (1811-1871) was een van besoek aan Dingaan se kraal die pioniersetlaars in Natal.
Hy het bekendheid verwerf en 'n geskiedkundige figuur geword nadat hy in 1842 te perd na Grahamstad gery het om versterkings vir die Britse leer te gaan haal. Hy het die 960 km vêr te perd gery. Owen het later ŉ sendingstasie naby Ungungundlovu gevestig en King het na Port Natal teruggekeer. Die Setlaars was nie gerus oor die veiligheid van hulle nedersetting, Durban, nie. Hulle het verwag dat Dingaan enige dag van sy impi's sou stuur om die nedersetting te verwoes. Onder leiding van Alexander Biggar, 'n oud-soldaat van die Britse leër, is 'n fort gebou en 'n leër op die been gebring. Die leer het uit Britse setlaars (offisiere) en hulle Swart volgelinge (soldate) bestaan.
Dick King was een van die luitenante. Piet Retief en sy Voortrekkers het pas hierna daar aangekom om met Dingaan oor grond te onderhandel. Die Voortrekkers is deur die Setlaars verwelkom maar tot hulle ontsteltenis is Piet Retief en sy volgelinge deur Dingaan vermoor. Voor hulle die skrikwekkende nuus verneem het, het 30 Setlaars, onder wie Dick King, die Zoeloes gehelp om gesteelde vee van die Swazi's te gaan terughaal. Toe King egter van Dingaan se optrede teenoor Piet Retief verneem, het hy onmiddellik ingestem om op versoek van Alexander Biggar die ander Voortrekkers te gaan waarsku. Tydens die tog het Dick King sowat 160 km afgelê en saam met die Voortrekkers teen die Zoeloes geveg, maar later sou hy 'n en meer gewaagde rit aanpak.
Sy epiese tog
Kort na die Slag van Bloedrivier is die regering van die Republiek Natalia vir twee jaar aan die Boere oorgedra. Die Britse regering in die Kaap het egter bekommerd geraak oor die gevolge van die Boere se houding teenoor die Swartes en het besluit om Natal te beset. Die Britse troepe, onder leiding van kaptein Thomas Charlton Smith, het egter teenstand van die Boere onder leiding van Andries Pretorius gekry. Die Boere het Smith en sy manne in die fort vasgekeer en die fort beleër.
Dick King was nie by die botsing betrokke nie, maar hy was wel in die omgewing om handel te dryf. Smith het via 'n boodskapper 'n versoek tot King gerig om te gaan hulp soek. Twee perde is aan hom verskaf en hy het sy getroue hulp, Ndongeni, gaan haal om saam met hom in die Kaapkolonie te gaan hulp soek. Twee broers, George en Christopher Cato, het Dick King en Ndongeni gehelp om ongesiens weg te kom. Om Boerewagte te vermy, is die 2 boodskappers per boot oor die Baai geroei tot by die Bluff, waar hulle tog begin het.
Die twee ruiters is van kos en ekstra klere sowel as pistole voorsien. Die kosvoorraad het egter net 'n paar dae gehou. King en Ndongeni het so na moontlik aan die kus gereis om die Boere te vermy. Hulle moes ook deur al die riviere swem omdat die Boere waarskynlik al die oorgange in die binneland bewaak het. By Buntingville, die Wesleyaanse sendingstasie tussen die Umzimvubu en die Umtata, het Ndongeni ingegee en King moes sy tog alleen voortsit.
Van Buntingville af is hy na die volgende sendingstasie, Morley, en daarvandaan tot by Butterworth, verby King William's Town en oor die Groot-Visrivier. Ofskoon King twee dae moes rus omdat hy te siek was om verder te ry, het hy die tog van 960 km na Grahamstad binne 10 dae afgelê. Sy perd het van uitputting gevrek. King het nietemin die boodskap van kaptein Smith aan kolonel Hare, luitenant-goewerneur van die Oos-Kaap, oorhandig. Versterkings is onmiddellik na die garnisoen in die fort in Durban gestuur. Die Voortrekkers moes hulle noodgedwonge aan die gesag van die Britte onderwerp, wat die einde van die Natalia Republiek beteken het.