cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Water
Vorms van water
Water op aarde neem verskeie vorme aan: Mens kry waterdamp en wolke in die lug, die golwe en ysberge in die see, gletsers in die berge asook ondergrondse mere om maar 'n paar te noem. Deur verdamping, neerslag en afloop vloei water aanhoudend van een vorm na die ander, in wat as die watersiklus bekend staan.
Vanweë die belangrikheid van neerslag vir landbou en aan die mensdom in die algemeen, bestaan daar verskillende name om die verskillende vorme daarvan te beskrywe: reën is iets waarmee die meeste vertroud is, ander verskynsels is egter nie noodwendig aan al die bewoners op aarde bekend nie. Hael, sneeu, mis of dou is 'n paar voorbeelde van die vorme waarin neerslag kan plaasvind. Klein reëndruppels in die lug breek die sonlig om reënboë te vorm.
Op soortgelyke wyse het die afloopwater 'n belangrike rol in die menslike geskiedenis gespeel, soos riviere wat water verskaf het vir besproeiing in die landbou. Riviere en seë het dit ook dikwels vir mense moontlik gemaak om te reis en handel te dryf. Erosie der hierdie afloopwater het 'n groot rol gespeel in die vorming van die omgewing en het die vorming van valleie en deltas wat ryk- en gelyke grond verskaf vir die vestiging van menslike nedersettings.
Water sypel ook in die grond in na ondergrondse rotsformasies toe. Hierdie grondwater vloei soms na die oppervlak terug om fonteine te vorm en soms selfs meer skouspelagtige warmwaterbronne en geysers. Grondwater word dikwels deur mense vanuit boorgate herwin.
Werner von Haeften
Werner Karl Otto Theodor von Haeften (9 Oktober 1908 - 21 Julie 1944) was 'n Oberleutnant in die Wehrmacht wat deelgeneem het aan die militêre sameswering teen Adolf Hitler, bekend as die 20 Julie-komplot.
Water
Vorms van water
Omdat water baie verskillende stowwe kan bevat, kan dit verskillend proe of ruik. Die meeste mense en ander diere se reuk- en smaaksintuie is tot so 'n mate ontwikkel dat hulle die drinkbaarheid van water kan evalueer: diere vermy die smaak van souterige seewater en die verrottende moeraswater en verkies skoner water soos die in bergstrome.
Water in biologie
Vanuit 'n biologiese oogpunt het water baie kenmerkende eienskappe wat dit krities noodsaaklik maak vir die voortbestaan van lewe en wat dit laat uitstaan bo bykans enige ander chemiese verbinding. Water vervul sy rol deurdat dit organiese verbindings toelaat om te reageer op so 'n wyse dat dit voortplanting bevorder. Dit is 'n goeie oplosmiddel en besit 'n hoë oppervlakspanning, wat dit moontlik maak om organiese verbindings daarin te vervoer.
Water is 'n baie goeie oplosmiddel en los baie soorte stowwe op, soos onder ander soute en suikers en werk sodoende chemiese interaksies in die hand wat komplekse metabolismes moontlik maak. Ander stowwe, soos olies en ander hidrofobiese stowwe, meng egter nie goed met water nie. selmembrane wat uit lipiede en proteïene bestaan maak van hierdie eienskap gebruik om die interaksies tussen hulle inhoud en eksterne chemikalieë te beheer. Hierdie beheer word ook tot 'n mate deur die oppervlakspanning van water aangehelp.
Waterdruppels is stabiel vanweë die hoë oppervlakspanning van water. Dit kan gesien word wanneer 'n hoeveelheid water op 'n onoplosbare oppervlak soos glas geplaas word: die water bly as druppels bymekaar en vorm nie 'n film oor die oppervlak nie. Hierdie eienskap speel 'n groot rol in transpirasie by plante.
'n Eenvoudige dog belangrike eienskap in die omgewing van water is dat sy algemene vaste vorm, ys, bo-op die vloeistof dryf. Hierdie vastestof-fase is minder dig as water in die vloeistof-vorm vanweë die geometrie van die sterk waterstofbindings wat slegs teen die laer temperature gevorm word. Bykans alle ander stowwe en vir al die 11 minder algemene fases waarin water in vaste vorm voorkom (buiten ys-XI) is die vastestof meer dig as die vloeistofvorm. Varswater is op sy digste by 4 °C en sal deur middel van konveksie sink as dit tot by daardie temperatuur afkoel, sou dit egter van daardie temperatuur af verder afkoel sou dit eerder styg. Hierdie omkeer veroorsaak dat dieper water warmer bly as die vlakker vriesende water. Ysvorming op 'n meer sal dus op die oppervlak plaasvind terwyl die grootste hoeveelheid van die watermassa daaronder rondom 4 °C sal bly. Dit isoleer die meerbodem effektief van die uiterste koue. Byna al die ander chemiese stowwe sal van onder af vries.
Lewe op aarde het ontwikkel en aangepas by die kenmerkende eienskappe van water. Die bestaan van 'n oorvloed vloeistof-, damp- en vastevorms van water op Aarde het 'n belangrike rol gespeel in die oorvloedige lewensvorme wat bykans op elke uithoek van die Aarde en selfs in die uiterste toestande aangetref kan word.
Beskawings van die geskiedenis het tipies rondom riviere en waterweë gefloreer; Mesopotamië, die sogenaamde bakermat van die beskawing, is tussen twee groot riviere geleë. Groot stede soos Londen, Parys, Nieu York en Tokyo het hul sukses deels te danke aan hul maklike bereikbaarheid oor water en die gevolglike uitbreiding van handel. Eilande met veilige hawens, soos Singapoer en Hong Kong het gefloreer juis as gevolg van hierdie rede. In plekke soos Noord-Afrika en die Midde-Ooste waar water skaarser is, het toegang tot skoon drinkwater 'n belangrike rol gespeel in menslike ontwikkeling.
Die ligging van die Aarde in die hemelruim
Die saambestaan van die vaste-, vloeistof- en gasfases van water op Aarde was noodsaaklik vir die ontstaan, ewolusie en die voortgesette bestaan van lewe op Aarde. Sou die Aarde se ligging in die sonnestelsel egter net 'n klein bietjie nader of verder van die Son af gewees het sou die toestande wat die gelyktydige bestaan van die drie vorms van water moontlik gemaak het waarskynlik nie bestaan het nie.
Die Aarde se massa veroorsaak dat dit voldoende swaartekrag het om die atmosfeer te behou. Waterdamp en koolstofdioksied in die atmosfeer veroorsaak 'n kweekhuis-effek wat help om 'n relatiewe konstante temperatuur op die oppervlak te verseker. Indien die Aarde minder massa gehad het sou die dunner atmosfeer gelei het tot uiterste temperatuurtoestande wat die versameling van water slegs by die pole sou moontlik maak.
Menslike gebruik van water
Alle bekende lewensvorme is afhanklik van water. Water is 'n noodsaaklike deel van enige metaboliese proses in die liggaam. Noemenswaardige hoeveelhede water word verbruik tydens die vertering van voedsel. (Neem kennis dat daar sekere bakterieë en plantsade bestaan wat 'n kriptobiotiese toestand kan ingaan vir 'n onbepaalde tydperk wanneer dit ontwater word en weer lewendig word wanneer dit aan 'n nat omgewing blootgestel word).
Ongeveer 72% van die vetvrye massa van die menslike liggaam bestaan uit water. Om behoorlik te kan funksioneer vereis die liggaam tussen een en sewe liter water per dag om dehidrasie te voorkom. Die presiese hoeveelheid hang af van die vlakke van aktiwiteit, temperatuur, humiditeit en ander faktore. Dit is nie duidelik hoeveel water gesonde mense behoort in te neem nie. Dit is egter vir diegene wat nie nierprobleme het nie baie moeilik om te veel water in te neem. Dit is veral gevaarlik om te min te drink wanneer 'n mens in warm, vogtige weer oefen. Dit is egter moontlik vir 'n mens om te veel water in te neem en kan lei tot watervergiftiging, wat dikwels noodlottig kan wees. Die feit dat 'n mens agt glase water per dag moet inneem kan nie na enige wetenskaplike navorsing terugverwys word nie. Toonaangewende dieetkundiges en voedselkundiges beveel hierdie egter as die aanbevole daaglikse inname (ADI) aan. Die nuutste dieetkundige verslae oor aanbevole inname deur die Nasionale Navorsinginstituut van Amerika beveel 2.7 liter water (insluitende water in voedselbronne) vir vrouens en 3.7 liter vir mans aan. Water word deur die liggaam afgeskei deur die urine en ontlasting, deur sweet en deur die uitaseming van waterdamp.
Mense vereis water wat nie te veel soute en ander onsuiwerhede bevat nie. Algemene onsuiwerhede sluit chemikalieë en/of skadelike bakterieë, soos kripto sporidium in. Sommige opgeloste stowwe is aanvaarbaar en kan selfs wenslik wees om die smaak te bevorder en om die nodige elektroliete te verskaf.
Water as 'n beperkte hulpbron
As gevolg van die groei in die wêreldbevolking en ander faktore is die beskikbaarheid van drinkwater per kapita besig om te kwyn. Die kwessie van watertekorte kan opgelos word deur meer te vervaardig, beter verspreiding en deur minder vermorsing daarvan. Om hierdie rede is water 'n strategiese hulpbron in baie lande. Baie oorloë, soos onder ander die Sesdaagse Oorlog in die Midde-Ooste is geveg om toegang daartoe te verseker. Kenners voorspel meer probleme vorentoe as gevolg van die groeiende bevolking, toenemende besoedeling en aardverwarming.
UNESCO se waterontwikkelingsverslag (2003) wat volg uit hul wêreldwye waterwaarderingsprogram dui aan dat die hoeveelheid water aan mense beskikbaar met 30% gaan krimp. 40% van die wêreld se inwoners het reeds onvoldoende toegang om basiese higiëne te verseker. Meer as 2.2 miljoen mense het in 2000 gesterf as gevolg van siektes wat verband hou met besoedelde water of droogte. In 2004 het die liefdadigheidsorganisasie, Water Aid in die Verenigde Koninkryk in hul verslag beweer dat daar 'n kind elke 15 sekondes sterf weens maklik voorkombare waterverwante siektes.
Beheer oor waterverspreiding
Drinkwater word dikwels versamel by fonteine of onttrek uit boorgate of putte in die grond. Die bou van meer putte of voorsiening van meer boorgate is dus 'n moontlike manier om meer water te verskaf op voorwaarde dat die ondergrondse bron voldoende vloei kan lewer. Ander waterbronne is reën- en rivierwater. Hierdie oppervlakwater moet dikwels gesuiwer word om dit geskik te maak vir menslike verbruik. Gewilde metodes van watersuiwering sluit in filtrering, kook en distillasie. Meer gevorderde metodes bestaan ook soos tru-osmose. Ontsouting van oorvloedige seewater is 'n duur oplossing wat soms in droë klimate langs die kuslyn gebruik word.
Die verspreiding van drinkwater in stede word deur munisipale waterwerke gedoen. Regerings in baie lande het programme om water aan behoeftiges teen geen koste te verskaf. Ander redeneer dat markmeganismes en die vrye markstelsel die beste manier is om hierdie skaars hulpbron te beheer en te bestuur en om voorsiening te maak vir die finansiering van boorgate of die bou van damme en opgaartenke.
Die vermindering van watervermorsing is ook 'n ander opsie om te verseker dat die beskikbare bronne sover moontlik vir menslike verbruik aangewend word. In sommige stede soos Hong Kong, word daar uitgebreid gebruik gemaak van seewater om toilette te spoel om varswater te bespaar. Waterbesoedeling is waarskynlik die grootste wanverbruik van water; tot so 'n mate dat die besoedeling daarvan ander verbruike daarvan kan uitsluit en verteenwoordig 'n vermorsing van die hulpbron ongeag van die voordeel wat die besoedelaar daaruit put. Farmaseutiese middels wat deur mense verbruik word vind ook hul weg na die waterweë en kan nadelige invloede op waterlewe hê indien hulle in organismes akkumuleer en as hulle nie vergaanbaar is nie.
Die impak van water op kultuur
Water word in die meeste godsdienste, insluitend die Christelike gelowe, Islam, Judaïsme en Sjintoïsme, as reiniger beskou. In Christelike kerke word water byvoorbeeld gebruik vir die doop. Dis ook gebruiklik in baie gelowe om die dooies 'n rituele bad in suiwer water te gee (Judaïsme en Islam). In Islam word die daaglikse Salah slegs gedoen na reiniging (Wodoo), wat die skoonwas van sekere liggaamsdele in water behels. In Sjinto word water in bykans alle reinigingsrituele gebruik. In van die swart kulture in Suid-Afrika was alle gaste by 'n begrafnis hulle hande in gemeenskaplike water.
Die Griekse filosoof, Empedokles het beweer dat water een van die vier basiese elemente saam met vuur, aarde en lug was en is deur ylem gesien as die basiese boustof vir die heelal. Water is ook beskou as een van die Vyf Elemente in die tradisionele Chinese filosofie, saam met aarde, vuur, hout en metaal.
Digtheid
Omdat water baie min saampersbaar is, is die digtheid van water nie 'n sterk funksie van druk nie, maar meer van temperatuur. Die volgende tabel gee die digtheid van water as 'n funksie van temperatuur by versadigde toestandeː
(Bronː Aspen sagteware, "STEAMTA")
Kyk ander bronne soos Engineering Toolbox wat die digtheid van water as gee ingesluit die invloed van druk.
Die volgende formule vir die digtheid van water kan ook gebruik word (afgelei van die data hierbo)ː
Die relatiewe digtheid of spesifieke graviteit (SG) van 'n stof word uitgedruk in terme van die digtheid van water by 4°C, wat vir alle praktiese doeleindes 1000 kg/m3 is. Relatiewe digtheid is dimensieloos.
Imperia
Imperia was 'n Belgiese motorvervaardiger. Imperia word in 1904 deur Adrien Piedbœuf in Luik gestig. Imperia was aktief tussen 1906 en 1948.
Sapphire Gainor
Sapphire Gainor (gebore 5 April 1985) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Reunion (2011) en in die televisiereeks Manden med de gyldne ører (2009).
.mc
.mc is die Internettopvlakdomein vir Monaco.
Eksterne skakels
Toppdomän
Alexander Archdale
Alexander Archdale (26 November 1905 – 13 Mei 1986) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente His Majesty O'Keefe (1954), Village of the Damned (1960), en The Killing of Angel Street (1981), en in die televisiereeks BBC Sunday-Night Theatre (1950).
Ongeluksnek
Ongeluksnek is 'n bergpas in die Drakensberge, wes van Matatiele in die Oos-Kaap en 2 536 m bo seevlak.
Dawie Couzyn
Herkoms en vroeë lewe
Mauritz David Wilhelmus (Dawie) Couzyn is op 27 Junie 1925 in Pretoria gebore en matrikuleer op Pietersburg.
Ongeluksnek
Ongeluksnek het ook 'n grenspos tussen Suid-Afrika en Lesotho. Dit is so onherbergsaam, die grenspos is eintlik heelwat verder aan die Suid-Afrikaanse kant van die bergpas geleë.
Dawie Couzyn
Sangloopbaan en musikale studies
Vir twaalf jaar lank is hy joernalis en hy stig selfs en is redakteur van die sosialistiese Afrikaanse tydskrif Die nuwe stem in Johannesburg, wat tot niet gaan net voor die 1948 verkiesings. Gedurende hierdie tyd neem hy as bariton sangles in Pretoria by die bekende skrywer Stella Blakemore en later in Johannesburg onder Margaret Roux, Bruce Anderson en veral Olga Ryss.
In 1948 neem hy vir die eerste keer deel aan opera uitvoerings en gaan dan in 1955 na Wene in Oostenryk waar hy verder studeer en in 1957 sy Meestersgraad in sang met lof aan die Staatsakademie für Musik und Darstellende Kunst aflê. Hy sit sy sangstudies hierna voort in Salzburg en Milaan. In hierdie tyd tree hy reeds op in programme op Radio Wien in Wenen, terwyl hy ook per geleentheid solis is by die Viennese Kameroper.
In Junie 1957 maak hy sy buiging as professionele konsertsanger in die Albert Hall in Londen. Hierdie is die eerste van 'n reeks uitvoerings wat hy op die verhoog en oor die BBC in Engeland aanbied. In 1959 word hy die hoofbariton van die Landestheater in Salzburg en sing vanaf 1964 rolle vir die Salzburger Mozartoper op hulle uitgebreide jaarlikse toere deur Italië, Frankryk, Switserland, Luxemburg en Duitsland. Intussen sit hy sy studies aan die Mozarteum voort en word onder Bernhard Paumgartner 'n spesialis in die operas van Mozart. Hy vertolk onder andere die rol van Figaro meer as honderd kere, die rol van Gugliemo uit Così fan tutte meer as sestig kere en Don Giovanni meer as twintig kere. Gedurende 1969 en 1971 gaan hy Amerika toe waar hy sewe baritonleierrolle vertolk. Vanaf Augustus 1971 is hy vir 'n jaar verbonde aan die Linz Opera in Oostenryk.
Suid-Afrika
Sedert 1960 besoek hy Suid-Afrika gereeld elke jaar en tree op in produksies aangebied deur die streekskunsterade. Hy maak ook kommersiële opnames en sy opnames van Op my ou ramkietjie, O, boereplaas, Oom Bossie van die Bosveld en Huisie in die berge word groot treffers, terwyl hy ook saam met Doris Brasch bekendheid verwerf met die opnames van verskeie Afrikaanse kinderliedjies, insluitende Die dapper muis, Sal jy dit glo?, Die olifant, Almal dra 'n jas en Die krokodil. Sy oorsese sangloopbaan kom in 1974 tot 'n einde wanneer hy aangestel word as hoof van die operaskool aan die Kollege vir Gevorderde Tegniese Onderwys in Pretoria. Hy bedank uit hierdie pos in 1977. Hierna open hy sy eie sangskool in Johannesburg en hy tree gereeld op in operas en operettes, hoofsaaklik in Suid-Afrika. In sy latere jare is hy ook operaregisseur, veral vir produksies deur Pro Musica in Roodepoort, waar hy gereeld saamwerk met Weiss Doubell, gewese artistieke direkteur van Pro Musica.
Persoonlike lewe en sterfte
Op 2 Oktober 1989 word hy in die landdroshof in Randburg tot twee jaar opgeskorte tronkstraf gevonnis asook 'n boete van R2000 of 'n jaar tronkstraf nadat hy skuld erken dat hy tussen 1986 en 1988 onsedelike dade met 'n seun onder die ouderdom van sewentien jaar gepleeg het. Die seun was ten tyde van die voorvalle verbonde aan 'n koor en het by Couzyn se huis in Sandton spesiale sangklasse geneem. 'n Ander man, het later 'n klag van onsedelike aanranding, insluitend sodomie terwyl hy as kind bevriend was met hulle, teen beide Couzyn en sy seun, Victor, ingedien, maar a.g.v. die wet op beperkings is dit nooit tot beslissing gebring nie.
Sy tweede vrou, Eugenie Chopin-Couzyn, skei sowat 'n jaar na sy skuldigbevinding van hom.
Skryfwerk
Van sy gedigte word opgeneem in Stiebeuel in 1946, maar hy volg dit nie op met 'n selfstandige bundel nie. Sy gedig Diagonaalstraat word opgeneem in Groot verseboek en ook in ander versamelbundels soos Die Afrikaanse poësie in 'n duisend en enkele gedigte. W.E.G. Louw prys die kleurryke, impressionistiese siening in hierdie gedig.
Eerbewyse
Die ATKV vereer hom vir sy rol in die bevordering van Afrikaanse liedere, opera en operettes.
Dewey Martin (akteur)
Dewey Martin (8 Desember 1923 – 9 April 2018) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Thing from Another World (1951), The Desperate Hours (1955), Land of the Pharaohs (1955), en The Longest Day (1962).
Geskiedenis van die New Age-beweging
Die idee van 'n komende "New Age" is al minstens twee eeue gelede gepropageer deur onder meer die Vrymesselaars en die Rosekruisers (Engels: "Rosicrucians") wat die Franse en Amerikaanse Revolusies ondersteun het. Aleister Crowley, 'n satanis wat homself "Die Groot Dier 666"genoem het, het in 1904 aangekondig dat die 2000-jaar-lange "Era van Horus" aangebreek het wat die Christendom sou vervang en waarvan hy self die hoofprofeet sou wees.
Blavatsky en Koot Hoomi
Die oorsprong van die New Age-beweging as sodanig kan egter teruggevoer word na Helena Petrowna Blavatsky (1831–1891), 'n Russiese spiritis en medium wat die esoteriese en okkulte Theosophical Society in 1875 saam met Henry Steele Olcolt gestig het. Volgens Blavatsky het ene "Koot Hoomi" en ander geestelike gidse gereeld aan haar verskyn en geheime aan haar openbaar wat sy in 'n hele reeks boeke neergeskryf het. Vroeg in die twintigste eeu het 'n Engelse spiritis, Alice Bailey (1880–1949), haar in die Verenigde State by die Theosophical Society aangesluit. Bailey, wat Blavatsky se geskrifte bestudeer het en glo ook met Koot Hoomi gekommunikeer het, is later deur 'n ander geestelike gids – Djwal Khul – beveel om 'n aantal boeke te skryf waarin hy deur haar die sogenaamde "New Age-plan" bekend sou maak. Die hooftema van hierdie Plan was die koms van 'n "messias" wat aangehelp moes word deur onder meer verskeie meditasiegroepe te stig. Bailey het uiteindelik 25 boeke geskryf wat vandag steeds as die grondslag van die New Age-beweging beskou word.
Katolieke Universiteit Leuven
Die Katolieke Universiteit Leuven (ook bekend as KU Leuven) is 'n belangrike universiteit in die Belgiese stad Leuven. Die universiteit is die grootste Nederlandstalige universiteit ter wêreld, en ook die grootste universiteit in die Lae Lande.
Geskiedenis van die New Age-beweging
Belangstelling in esoteriese kennis groei
Met die toenemende gewildheid in die twintigste eeu van die Theosophical Society en ander esoteriese groepe soos die Magnetist Movement, Christian Science,New Thought en die Rosekruisers, is Bailey se leringe en die Plan regoor die Engels-sprekende wêreld verkondig. Kanalisering en ander vorme van spiritisme en die okkulte het ook in gewildheid toegeneem en talle nuwe esoteriese groepe, waaronder verskeie "Vlieënde Piering"-groepe, het in die tweede helfte van die twintigste eeu regoor die Westerse wêreld hul verskyning gemaak.
Katolieke Universiteit Leuven
Alhoewel die huidige universiteit eers amptelik in 1835 gestig is, strek sy verlede terug na die vyftiende eeu. Sy direkte voorsaat, die ou Universiteit Leuven is in 1425 as die eerste universiteit in die Lae Lande gestig, maar hy is in 1797 tydens die Napoleontiese oorloë opgehef. Net na die totstandkoming van België in 1830, is KU Leuven gestig om as die voortganger van die ou universiteit te dien. In die twintigste eeu het KU Leuven 'n belangrike rol in die Belgiese taalpolitiek gespeel, en is hy in 1968 in 'n Nederlandse en 'n Franse universiteit verdeel. Die Franse universiteit het na Louvain-la-Neuve in Wallonië verhuis, terwyl die Nederlandse universiteit in Leuven agtergebly het.
In die 2014-2015 akademiejaar was daar 57 181 studente aan KU Leuven. As voertaal word sowel Nederlands, Engels, Frans as Spaans gebruik, hoewel die grote meerderheid klasse in Nederlands aangebied word. In Nederlands is daar 55 grade op baccalaureusvlak, 133 grade op meestersvlak, en 48 meester-na-meester-grade. In Engels word daar 2 baccalaureusgrade, 48 meestersgrade en 27 meester-na-meester-grade aangebied. Frans het 2 meestersvlak grade, en Spaans het een meester-na-meester-graad.
Geskiedenis van die New Age-beweging
Spangler en die Hippie-era
Tydens die sogenaamde "Hippie-era" van die 1960's was daar in die Westerse wêreld 'n oplewing van belangstelling in alternatiewe denke en filosofieë. Duisende jongmense het bestaande godsdienstige en sosiale waardes en waarhede bevraagteken en alternatiewe oplossings vir lewensvraagstukke gesoek. Terwyl sommige dwelms gebruik het om ander vlakke van bewussyn te verken, het baie hulle ook tot Oosterse godsdienste en filosofieë – veral variasies van die Hindoeïsme – en die okkulte gewend.
In die 1970's het David Spangler, 'n Amerikaner wat 'n noukeurige studie van Alice Bailey se geskrifte gemaak het en onder meer vir drie jaar by die Findhorn Society in Skotland studeer het, begin om boeke te skryf waarin hy die doelwitte en visie van die New Age-beweging uiteengesit en verduidelik het. Hierdie doelwitte – waaronder persoonlike transformasie, transformasie van die gemeenskap en 'n wêreldwye groei in okkulte wysheid en praktyke – het mettertyd die fokuspunt van New Age-groepe wêreldwyd geword.
Spangler se werk het gehelp om die New Age-doelwitte en -denke onder die algemene publiek se aandag te bring en só te propageer. Ook ander Nuwe Era-groepe het toenemend van die media gebruik gemaak om hul idees te bevorder en in Europa en die VSA het al hoe meer mense met van dié groepe se leringe en doelwitte begin identifiseer. Vir baie "blommekinders" - ontnugter deur die voortslepende menseslagting in Viëtnam en die spanning van die "Koue Oorlog" - was die New Age-filosofieë van liefde, eenheid en broederskap die oplossing vir die wêreld se probleme.
Bloeitydperk in 1980's
Gedurende die 1980's het die New Age-beweging 'n bloeitydperk beleef ten spyte daarvan dat die beweging al hoe meer teenkanting begin kry het van veral Evangeliese Christene, wat dit uitgewys het as 'n demoniese sameswering en vervulling van Bybelse profesieë oor die eindtyd. Selfs die feit dat Maitreya, die verwagte avatar of "christus" van die Era van die Waterdraer, nie soos voorspel in 1982 sy verskyning gemaak het nie, kon die ywer kwalik blus.
'n Hoogtepunt was die eerste sogenaamde Harmonic Convergence in 1987, toe honderde New Age-aanhangers wêreldwyd op geselekteerde "gewyde plekke" bymekaargekom het. Hul doel was om saam te fokus op die New Age-doelwitte en sodoende 'n "kollektiewe bewussynsverskuiwing" op die planeet teweeg te bring. Soortgelyke byeenkomste wat onder meer behels het dat "vredespale" op strategiese plekke oor die wêreld geplant is, is later gehou. In dié tyd het die aktrise Shirley MacLaine na vore getree as een van die voorspraakmakers vir die komende New Age.
Die eerste merkbare twyfel oor die komende New Age het egter in 1988 verskyn toe verskeie voorste New Age-aanhangers, waaronder David Spangler self, verklarings uitgereik het waarin hulle erken het dat dit lyk asof die New Age nie werklik sou aanbreek nie. Tydens die 1990's en veral ná die eeuwisseling wat sonder enige noemenswaardige veranderinge verloop het, het baie ander New Age-aanhangers ook hul ywer vir en geloof in die komende "Goue tydperk" verloor.
Ná die New Age
Sommige skrywers verwys reeds na die vroeë 21ste eeu as die "tydperk ná die New Age". Hoewel daar nou oënskynlik 'n afname is in die verwagting van 'n komende New Age, beteken dit nie noodwendig 'n afname in alle New Age-praktyke en -denke nie. Tydens die bloeitydperk van die beweging was daar wêreldwyd 'n toename in belangstelling in okkulte praktyke en esoteriese filosofieë. Dit blyk dat hierdie belangstelling voortduur en in die meeste Westerse lande steeds groei. Sommige meen dat die New Age-beweging die pad berei het vir die aanvaarding van veral Neo-Paganisme en dat dié antieke godsdienste besig is om op groot skaal in die Weste te herleef. Intussen is daar ook steeds letterlik honderde of selfs duisende organisasies en groepe wat, ten spyte van die algemene ontnugtering dat die New Age nog nie aangebreek het nie, hulle steeds aktief beywer om die weg te baan vir die verwagte avatar en die komende Goue Era.
James Franco
James Edward Franco (gebore 19 April 1978) is ’n Amerikaanse akteur, rolprentmaker en toneelspelafrigter. Hy is vir sy rol in 127 Hours (2010) benoem vir ’n Oscar vir beste akteur. Hy is bekend vir rolle in aksieflieks soos die Spider-Man-trilogie (2002–2007), Milk (2008), Pineapple Express (2008), Eat, Pray, Love (2010), Rise of the Planet of the Apes (2011), Spring Breakers (2012), This Is the End (2013) en The Disaster Artist (2017), waarvoor hy ’n Golden Globe gewen het vir beste akteur in ’n komedie of musiekspel. Hy was ook die regisseur en medevervaardiger van laasgenoemde prent. Sy twee broers, Dave en Tom, is ook bekende akteurs.
Ander werk
duimnael|links|180px|Franco in April 2007 op die première van Spider-Man 3.
Hy het ’n rol in die sepie General Hospital (2009–2012) gehad en speel in die TV-drama The Deuce (2017–tans).
Franco doen vrywilligerwerk vir die Art of Elysium-welsynorganisasie en het ook klas gegee aan die Universiteite van New York en Suid-Kalifornië, Studio 4 en die Hoërskool Palo Alto in Kalifornië.
In 2007 het Franco die prent Good Time Max geskryf en geregisseer en daarin gespeel. In Januarie 2011 is aangekondig die akteur gaan nie net speel in The Night Stalker, ’n rolprentweergawe van Philip Carlo se boek oor die reeksmoordenaar van die 1980's Richard Ramirez nie, maar gaan ook die regisseur wees. Hy het ook ’n rolprentweergawe van William Faulkner se roman As I Lay Dying geregisseer; dit is in 2013 in die afdeling "Un Certain Regard" van die Cannes-rolprentfees vertoon.
In Februarie 2012 het Franco begin skiet aan ’n rolprentweergawe van Cormac McCarthy se 1973-boek Child of God; dit is gekies vir die 70ste Venesiese Rolprentfees, 2013 se Toronto- Internasionale Rolprentfees en die prestigeryke 51ste New Yorkse Rolprentfees. Ander projekte wat hy vervaardig het, sluit in die prent King Cobra, die dokumentêr Saturday Night en die multimediaprojek Three's Company The Drama.
Pryse en benoemings
James Franco het al 33 pryse gewen en is 112 keer benoem. Van die belangrikstes is:
Jess Weixler
Jess Weixler (gebore 8 Junie 1981) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Teeth (2007), The Disappearance of Eleanor Rigby: Her (2013), en Chained for Life (2018), en in die televisiereeks The Good Wife (2009).
.md
.md is die Internettopvlakdomein vir Moldowa.
Tiffany Hines
Tiffany Hines (gebore 2 September 1983) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse CSI: Crime Scene Investigation (2000), Bones (2005), en Nikita (2010).
Bandiet-dikkop
Die bandiet-dikkop (Priolepis cincta) is 'n dikkop wat voorkom in die westelike Stille Oseaan en die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as convict goby.
Identifikasie
Die vissie word tot 5 cm lank. Die vis se lyf is bruin en daar is nou, ligter bande met donkerrande wat om die lyf gaan. Daar is kolletjies op dorsale- en stertvinne. Hulle leef in aflandige koraalriwwe in water wat 5 tot 70 m diep is.
Die vissie leef in skeure, grotte en tussen die korale. Hulle word gereeld gesien waar hulle onderstebo hang. Hulle is alleenlopers en vreet klein ongewerweldes. Hierdie spesie is geheimsinnig en word min gesien.
Lisbeth Gajhede
Lisbeth Gajhede (gebore 23 April 1954) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Farlig leg (1990), Kun en pige (1995), en The One and Only (1999), en in die televisiereeks Cirkus Julius (1988).
Justin Godart
Justin Godart (26 November 1871 - 12 Desember 1956) was 'n Franse politikus wat van 3 Junie 1932 tot 18 Desember 1932 as Minister van Gesondheid gedien het.
Biografie
Justin Godart is op 26 November 1871 in 'n werkersklas-gesin in Lyon gebore. Godart het sy opvoeding aan die Collège-lycée Ampère ontvang en het 'n doktorsgraad in die regte verwerf. In 1904 is Godart tot die sesde onderburgemeester van Lyon as lid van die Radikale Party verkies. In 1906 het Godart 'n afgevaardigde van die Franse nasionale vergadering wat Lyon verteenwoordig, geword. Van 1915 tot 1918 het Godart as die Staatssekretaris van oorlog, wat in beheer van die mediese diens van die weermag was, gedien. Toe Édouard Herriot in 1924 premier word van Frankryk is Godart aangestel as die Minister van Arbeid, Higiëne, Welsyn en Maatskaplike Sekerheid. Godart se ampstermyn in die posisie is beëindig met Herriot se afsetting die volgende jaar. In 1926 het Godart 'n senator vir die departement Rhone geword. In 1932 het Godart die Minister van Openbare Gesondheid geword, weereens onder Herriot. Godart het egter nie lank in hierdie posisie gebly nie, aangesien Herriot daardie Desember weer die mag verloor het.
Na sy politieke loopbaan het Godart 'n aktiewe rol gespeel in die veldtog vir verbeterde arbeidsomstandighede, soos die agt uur lange dag. Godart het tot 1950 vir Frankryk in die Internasionale Arbeidsorganisasie verteenwoordig. Hy is op 12 Desember 1956 in Parys oorlede. In 2004 het Israel die "Regverdiges onder die Nasies" eretitel aan Godart verleen vir sy diens aan Jode tydens die Holocaust.
Vaalhaai
Die vaalhaai (Galeorhinus galeus) is 'n haai wat aan die weskus van Suid-Afrika en ook aan die suidkus tot by Port Elizabeth voorkom omrede dit koeler waters verkies. Dit staan ook bekend as die sopvinhaai en in Engels as die soupfin shark.
Voorkoms
Die haai het 'n lang, grys liggaam met 'n skerp, gepunte snoet. Die pens is wit of roomkleurig. Die eerste dorsale vin is aansienlik groter as die tweede en die boonste gedeelte van die stert is groter as die onderste gedeelte. Die haaie weeg gemiddeld van 5 tot 15 kg en kan tot 30 kg swaar word.
Habitat en gewoontes
Vaalhaaie kom voor in skole en is hoofsaaklik bodemvreters; hulle verkies klein vissies, seekat en tjokka. Hulle word hoofsaaklik gevang vanaf bote.
Die vaalhaai is tydens die Tweede Wêreldoorlog veral gejag vir sy lewer, wat 'n groot bron van vitamien A is; veral by Gansbaai waar 'n verwerkingsfabriek gebou was. Deesdae word die haai gejag vir sy vinne en vleis en word dit deur die IUBN geklassifiseer as 'n kwesbare spesie.
Pedro II van Brasilië
Pedro II van Brasilie (Pedro de Alcântara João Carlos Leopoldo Salvador Bibiano Francisco Xavier de Paula Leocádio Miguel Gabriel Rafael Gonzaga de Bragança e Habsburgo; 2 Desember 1825 – 5 Desember 1891) met die bynaam "die Grootmoedige", was die tweede en laaste monarg van die Brasiliaanse Ryk, wat in die land geregeer het tydens 'n tydperk van 58 jaar was hy die jongste seun van keiser Pedro I van Brasilië en keiserin-gemalin Maria Leopoldina, en dus 'n lid van die Brasiliaanse tak van die Huis van Braganza. gebore inKeiserlike paleis van São Cristóvão, in Rio de Janeiro. Die skielike abdikasie van sy pa en sy vertrek na Portugal, het Pedro keiser gemaak op net vyf jaar oud. Geforseer om die meeste van sy tyd te spandeer om te studeer ter voorbereiding vir die heerskappy, het hy min oomblikke van vreugde en vriende van sy ouderdom geken. Sy ervarings met paleisintriges en politieke geskille gedurende hierdie tydperk het 'n groot impak op die vorming van sy karakter gehad. Keiser Dom Pedro II het 'n man geword met 'n sterk pligsbesef en toewyding aan sy land en volk. Aan die ander kant het hy toenemend sy rol as monarg gegrief.
Keiserskap
As 'n seun van vyf het Pedro die Keiser van Brasilië geword, net nadat sy vader Pedro I van Brasilië geabdikeer het om 'n politieke en militêre oorlog in Portugal te steun. Laasgenoemde oorlog het daartoe gelei dat Pedro II se suster, Maria II, koningin van Portugal sou word.
Pedro II het vir 58 jaar regeer. Gedurende sy heerskappy het industriële ontwikkeling in Brasilië begin. Hy het gesorg vir veel vooruitgang en ontwikkeling in sy land. Pedro II het ook na die Verenigde State gereis waar hy Alexander Graham Bell ontmoet het en so die eerste Brasiliaan geword wat 'n telefoon gebruik het.
Pedro II was 'n liberale leier en het slawerny op 13 Mei 1888 as onwettig verklaar. Alhoewel hy 'n populêre figuur was het hy absolute mag oor die parlement gehad en sommige het hom beskou as 'n stuikelblok op die pad na modernisme. Op 15 November 1889 is hy deur 'n militêre staatsgreep onttroon, waarna hy en sy familie na Portugal gevlug het.
Hy sterf Desember 1891 in Parys en beide sy oorskot asook dié van sy vrou word in 1920 na Brasilië geneem. Hulle word in Petropolis, die voormalige somerwoning van die keiserlike familie, begrawe.
Sally Little
Sally Little (gebore op 12 Oktober 1951 in Kaapstad) is 'n professionele gholfspeler. Sy was oorspronklik van Suid-Afrikaanse nasionaliteit, maar het Amerikaanse burgerskap verkry in Augustus 1982. Sy word 'n lid van die LPGA Toer in 1971 en het 15 LPGA toernooie gewen, waaronder twee groot kampioenskappe gedurende haar loopbaan. In 2016 was sy die eerste vroulike gholfspeler van Suid-Afrika wat ingelyf is in die Suid-Afrikaanse Heldesaal.
Amateurloopbaan
Sy was die lae individu by die 1971 Wêreldamateurspankampioenskap en het die Suid-Afrikaanse Wedstrydspel en houespeltitels dieselfde jaar gewen. As 'n amateur het sy gesamentlik die vyfde plek ingeneem by die 1971 Lady Carling Open.
Professionele loopbaan
Little het in 1971 by die LPGA Tour aangesluit en is benoem as die LPGA Nuweling van die Jaar. Haar eerste professionele oorwinning was by die 1976 Vroue Internasionaal. Sy het op die 72ste putjie haar hou uit 'n sandkuil langs die setperk gesink, om Jan Stephenson met een hou te klop.
Little se beste seisoen was in 1982, toe sy derde was op die verdienstelys. Sy het 15 oorwinnings op die toer, insluitende twee groot kampioenskappe.
Erich Hoepner
Erich Hoepner (14 September 1886 - 8 Augustus 1944) was 'n Duitse generaal tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was 'n vroeë voorstander van meganisasie en gepantserde oorlogvoering. Hy was 'n Wehrmacht-leërskorps aan die begin van die oorlog en het sy troepe gelei tydens die inval in Pole en die Slag van Frankryk.
Hoepner was tydens die Operasie Barbarossa, die inval in die Sowjetunie in 1944, in bevel van die 4de Pantser-groep aan die oostelike front. Eenhede onder sy bevel het nou saamgewerk met die Einsatzgruppen en die uitvoering van die kommissarisbevel wat Wehrmacht-troepe opdrag gegee het om onmiddellik politieke kommissarisse van die Rooi Leër tereg te stel na gevangenisneming. Hoepner se Pantser-groep, saam met die 3de Pantser-groep, was aan die voorpunt van die aanval op Moskou tydens Operasie Typhoon, die mislukte poging om die Sowjet-hoofstad in te neem.
Na die mislukking van die 1941-veldtog, is hy uit die Wehrmacht ontslaan, en hy het sy pensioenregte deur 'n regsgeding herstel. Hy is by die mislukte komplot op 20 Julie teen Adolf Hitler betrek en in 1944 tereggestel.
.me
.me is die Internettopvlakdomein vir Montenegro.
Eksterne skakels
Toppdomän
Grieks-Ortodokse Kerk van Alexandrië
Die Grieks-Ortodokse Kerk van Alexandrië (Grieks: Πατριαρχεῖον Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Ἀφρικῆς, Patriarcheîon Alexandreías kaì pásēs Aphrikês), ook bekend as die Patriargaat van Alexandrië en die Hele Afrika, is ’n outokefale Oosters-Ortodokse Kerk wat in volle gemeenskap met die ander Oosters-Ortodokse kerke is.
Die primaat van die kerk is die Pous en Patriarg van Alexandrië en die Hele Afrika. Sy volle titel is Sy Mees Goddelike Salige die Pous en Patriarg van die Groot Stad Alexandrië, Libië, Pentapolis, Ethiopië, die Hele Egipte en die Hele Afrika, Vader van Vaders, Herder van Herders, Prelaat van Prelate, Dertiende Apostel en Regter van die Ekumene. Nes die Kopties-Ortodokse pous en die Kopties-Katolieke patriarg van Alexandrië maak hy daarop aanspraak dat hy die opvolger is van die apostel Markus, wat die Kerk in die eerste eeu n.C. gestig het in wat die begin van die Christendom in Afrika was.
Dietrich von Choltitz
Dietrich von Choltitz ( Duitse uitspraak: [ˈdiːtʁɪç fɔn ˈkɔltɪts]; 9 November 1894 - 5 November 1966) was 'n Duitse generaal wat tydens die Eerste Wêreldoorlog in die Royal Saxon Leër gedien het en die Duitse Leër tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy word veral onthou vir sy rol as die laaste bevelvoerder van die Nazi-besette Parys in 1944, toe hy ongehoorsaam was aan Adolf Hitler se bevele om die stad gelyk te maak, maar dit in plaas daarvan aan die vrye Franse magte oorgegee het. Hy is die Verlosser van Parys genoem omdat hy die vernietiging daarvan voorkom het. Choltitz het later aangevoer dat sy verset teen die direkte orde van Hitler spruit uit die ooglopende militêre futiliteit, sy liefde vir die geskiedenis en kultuur van die Franse hoofstad en sy geloof dat Hitler destyds kranksinnig geword het.
De facto
De facto is 'n Latynse uitdrukking wat "feitlik", "in praktyk" of "volgens gebruik" beteken wat nie uitdruklik in die wet voorgeskryf word nie. Dit word algemeen gebruik in teenstelling tot de jure (wat beteken "volgens wet") wanneer daar verwys word na sake aangaande die wet, regering of tegnieke (soos onder andere standaarde), wat aangetref word uit alledaagse ervaring soos geskep of ontwikkel sonder of in stryd met 'n regulasie. Wanneer dit betrekking het op 'n wetlike onderwerp verwys de jure na wat die wet sê, terwyl de facto verwys na aksies wat gebeur in algemene praktyk.
Die term de facto mag ook gebruik word wanneer daar geen relevante wet of standaard bestaan nie, maar die algemene praktyk goed gevestig is, selfs al is dit nie heeltemal universeel nie.
Standaarde
'n de facto standaard is 'n tegniese of ander standaard wat so oorheersend is dat almal dit oënskynlik navolg asof dit 'n goedgekeurde standaard is. Die de jure standaard verskillend wees: een voorbeeld is die oortreding van die spoedbeperking op snelweë. Alhoewel die de jure standaard is om by die snelheidsperk of laer snelheid te ry, is die de facto standaard in baie plekke om teen by die snelheidsperk of effe vinniger te ry.
'n Ander voorbeeld: daar is geen wet wat die byvoeging van 'n 27ste letter soos Þ tot die 26 letter Latynse alfabet verhoed nie. Die byvoeging word verhoed deur die praktiese probleme wat daarmee verbind word en daarom bestaan daar vandag 'n de facto beperking op die verandering van die alfabet; dit is onprakties om 'n letter by te voeg aangesien niemand dit sal erken nie.
'n De facto standaard word dikwels nie formeel gedefinieer nie en maak eenvoudig staat op die feit dat iemand met 'n idee vorendag gekom het wat so gewild is dat dit nageboots word. Tipiese skeppers van de facto standaarde is indiwiduele maatskappye, korporasies en konsortiums. In die rekenaarwese word de facto standaarde soms de jure standaarde as gevolg van hulle markaandeel in 'n relevante mark. JavaScript deur Netscape is gestandaardiseer as ECMAScript en dele van die DOM Vlak 0 is gestandaardiseer in die DOM Vlak 1/2 HTML spesifikasie.
Nasionale taal
Die aanvaarding van die de facto nasionale tale is 'n manier om onbevooroordeeld te bly. In die Verenigde State het die federale regering nie 'n amptelike nasionale taal verklaar nie. Engels word aanvaar as die de facto nasionale taal. Om die situasie draaglik te maak het die federale regering die verskillende deelstate die reg gegee om amptelike tale te verklaar. Hierdie reg is al uitgeoefen met Nieu-Meksiko wat beide Engels en Spaans as amptelike tale erken. Louisiana gebruik Frans en Engels as amptelike tale en Hawaii gebruik die Hawaiïs en Engels as amptelike tale.
Op soortgelyke wys was Russies nie die wetlike amptelike taal van die voormalige Sowjet-unie nie, maar wel die de facto taal. 'n Soortgelyke toestand heers in die Verenigde Koninkryk waar Engels die dominante taal is. Swede is 'n ander geval van 'n land met geen de jure taal. Engels word toenemend deur sy algemene gebruik en groei as lingua franca as die de facto internasionale taal beskou.
Politiek
'n de facto regering is 'n regering is een waarvan al die kenmerke van soewereiniteit deur oorname, oorgedra is vanaf die wettige regering na 'n ander groep wat hul posisie onderhou deur die gebruik van mag.
In die politiek is 'n de facto leier van 'n land of gebied die persoon wat die gesag aangeneem het, ongeag of dit deur wettige-, grondwetlike- of regverdige metodes was; dikwels word die term slegs gebruik vir diegene wie se mag deur die een of ander faksie as onwettig, ongrondwetlik of andersins as onregverdig beskou word, dikwels deur die afsetting van 'n vorige leier of die ondergrawing van 'n bestaande regeerder se gesag. De facto leiers hoef nie noodwendig amptelike posisie te beklee nie en kan dikwels hulle gesag op 'n informele manier afdwing. Hulle gesag kan egter nie ontken word nie en word ander gedwing om hulle posisie as regeerder te erken.
Nie alle diktators is de facto regeerders nie. Augusto Pinochet van Chili het byvoorbeeld aanvanklik sy mag verkry as voorsitter van 'n militêre junta, wat hom vir 'n kortstondige tydperk die de facto leier van Chili verklaar het, maar toe het hy later die grondwet aangepas en homself die formele en wettige regeerder van Chili gemaak. Saddam Hussein se formele heerskappy oor Irak word aangeteken as sou dit in 1979 begin het, die jaar toe hy president van Irak geword het. Sy de facto heerskappy het egter reeds begin toe hy as vise-president 'n groot mate van mag uitgeoefen het ten koste van die bejaarde Ahmed Hassan al-Bakr.
'n Ander voorbeeld van 'n de facto heerser is iemand wat nie die eintlike heerser is nie, maar baie groot invloed oor die ware heerser uitoefen. Hierdie vorm van de facto heerskappy kom dikwels in monargieë voor. 'n Paar voorbeelde van sulke de facto heersers is die Keiserin-weduwee en regentes Cixi van China, Prins Alexander Menshikov van Rusland, Kardinaal de Richelieu van Frankryk en Koningin Marie Caroline van Napels en Sisilië.
Ander noemenswaardige de facto heersers was Deng Xiaoping van die Volksrepubliek China en Generaal Manuel Noriega van Panama. Beide hierdie mans het bykans totale beheer oor hulle onderskeie volke gehad vir baie jare, ten spyte daarvan dat hulle nie wettige grondwetlike ampte of wettige magtiging gehad het om mag uit te oefen nie.
Die de facto grense van 'n land word gedefinieer as die gebied wat sy regering in staat is om sy wette te laat geld en om teen ander lande te verdedig wat daardie grondgebied moontlik de jure opeis; die lyn van beheer in Kasjmir is 'n voorbeeld van 'n de facto grens.
Op soortgelyke wyse kan 'n nasie de facto onafhanklikheid geniet soos in Somaliland, waar die onafhanklikheid nie deur ander nasies of internasionale liggame erken word nie, al het dit sy eie regering wat absolute beheer oor sy opgeëiste gebied uitoefen.
Ander gebruike
De facto rasseskeiding kom dikwels voor waar die gebruikers van 'n gegewe fasiliteit soos 'n biblioteek of skool geneig is om uit daardie buurt te kom en dus die etniese samestelling verteenwoordig. Die fasiliteit word dan ras- of etnies geskei sonder dat daar 'n wet bestaan wat die de jure skeiding afdwing.
'n De facto monopolie is 'n stelsel waar baie verskaffers van 'n produk toegelaat word om dit te doen maar die mark word sodanig oorweldig deur 'n enkele verskaffer dat die ander verskaffers vir alle praktiese doeleindes net sowel nie bestaan het nie. Mededigingswetgewing is tipies gemik op hierdie soort situasie.
'n Paar wat saambly buite die raamwerk van die huwelik se maats word dikwels na verwys as 'n de facto man of vrou deur sommige owerhede en in sommige gevalle het so 'n verbintenis dieselfde wetlike implikasies as 'n tradisionele huwelik.
Adam Scott (akteur)
Adam Scott (gebore 3 April 1973) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Step Brothers (2008), Friends with Kids (2011), The Secret Life of Walter Mitty (2013), en Krampus (2015).
Suman Sahai
Suman Sahai is 'n Indiese aktivis en die stigter van "Gene Campaign".
Loopbaan
Sahai het 'n Ph.D. van die Indian Agricultural Research Institute (1975). Sy het gewerk aan die Universiteit van Alberta, Universiteit van Chicago, en die Universiteit van Heidelberg, waar sy haar habilitasie in menslike genetika gedoen het. Volgens die Web of Science het Sahai meer as 40 artikels gepubliseer, meestal oor beleidkwessies met betrekking tot geneties-gemodifiseerde organismes, wat meer as 150 keer aangehaal is (h-indeks = 7).
Omstredenheid
In April 2013 is aangedui dat Sahai plagiaat gepleeg het in haar habilitasie-tesis, wat ingedien was aan die Universiteit van Heidelberg in 1986. Verder is sy beskuldig dat sy haarself as 'n professor van daardie universiteit voorgegee het, sonder dat sy ooit werklik so 'n posisie beklee het. Op 14 April 2013 het die Universiteit van Heidelberg bevestig dat plagiaat plaasgevind het, dat Sahai geen reg het om haarself 'n professor van die Universiteit van Heidelberg te noem nie, en dat haar habilitasie teruggetrek is.
Aristoteles
Aristoteles (Grieks: Ἀριστοτέλης Aristotélēs) (Stageira, 384 v.C. – Chalkis, 322 v.C.) was 'n antieke Griekse filosoof en wetenskaplike wat 'n groot invloed op Westerse denke gehad het. Hy was 'n student van Plato en eens 'n onderwyser vir Aleksander die Grote. Sy talle geskrifte fokus op onderwerpe soos die wetenskap, politiek, moraliteit en literatuur.