cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boedapest Strykkwartet
Gevolgtrekking
In Januarie 1965 het die groep twaalf dae spandeer tydens die opname van Dvořák se F majeur American Kwartet en Smetana se E mineur Kwartet "Uit My Lewe". Joe het gedurende die opname-sessies intonasie probleme ondervind, en Mischa het probleme met sy rug gehad. 'n Opname van die Dvořák werk was uit afsonderlike opnames saamgestel en gepubliseer; maar die spelers het geweier om 'n soortgelyke samestelling van die Smetana werk te aanvaar. Daarna het Mischa, Boris en die Guarneri Tsjaikofski se Sekstet in D-mineur, “Souvenir de Florence”, met redelike sukses uitgevoer en opgeneem. Onmiddellik daarna het Mischa 'n rugoperasie nodig gehad; hy het al sedert 1930 las van 'n rugprobleem gehad. Die operasie, sowel as 'n tweede prosedure, was nie suksesvol nie. Hy sou nooit weer speel nie maar het breedvoerig onderrig gegee, insluitende vyf-en-twintig somers tydens die Marlboro Musiek-fees tot en met sy dood op 3 Oktober 1985 in Buffalo, New York.
Hadrianus
Afkoms en jeug
duimnael|Amfiteater in Italica Hadrianus was afkomstig uit 'n Romeinse familie uit Italica in die provinsie "Hispania ulterior" (later Hispania Baetica) in die suide van die Iberiese skiereiland. Hadrianus is op 24 Januarie 76 gebore, die seun van senator en eks-praetor Publius Aelius Hadrianus Afer waarskynlik in Rome of andersins in Italica. Hy was 'n groot liefhebber van die Griekse kultuur. Daaroor het hy die bynaam Graeculus gekry. In die jaar 86, toe hy tien jaar oud was, verloor hy sy vader. Hy kom onder die voogdyskap van die latere keiser Trajanus en ridder Publius Acilius Attianus. Nadat hy die "toga virilis" verkry het, besoek Hadrianus as veertienjarige, sy familiebesit in Italica. Hy ondergaan militêre opleiding en die bedoeling was dat hy die familieplase sou bestuur. Volgens sy voog het hy in Baetica te veel tyd aan jag spandeer en daarom is hy teruggeroep na Rome.
Boedapest Strykkwartet
Gevolgtrekking
In 1977 het Sasha skielik Marlboro verlaat. Hy het nooit 'n verduideliking daarvoor verskaf nie, maar hy en Serkin het vriende gebly. In 1969 is Boris aan kanker oorlede. In 1974 het Joe 'n noodlottige hartaanval gehad. In 1993 het Sasha, wat byna tot die einde gespeel het, aan hartversaking beswyk.
Hadrianus
Vroeë loopbaan
In die jaar 94 word Hadrianus as agttienjarige, benoem tot decemvir stilitibus iudicandis 'n toesighoudende pos by die gereg. Op pad na 'n loopbaan as senator word hy militêre tribuun eers by Legio II Adiutrix in Aquincum (naby die huidige Boedapest), waar hy Quintus Marcius Turbo leer ken het; daarna by Legio V Macedonica in die provinsie Moesia Inferior. In die herfs van 97 word sy voog Trajanus onder groot druk van die Praetoriaanse wag deur keiser Nerva geadopteer. Hadrianus word in die laat herfs op pad na die Ryn, waar Trajanus gestasioneer was, gestuur om die gelukwensings van sy legioen aan Trajanus oor te dra. Sy voog was nou die troonopvolger en Hadrianus 'n belangrike man. Trajanus wil hom op die moment egter nie in sy nabyheid hê nie en gee hom 'n derde militêre tibunaat in Mogontiacum (tans Mainz), waar hy gestasioneer word by die Legio XXII Primigenia. Hier het Hadrianus 'n moeisame verhouding met sy dertigjarige ouer swaer Lucius Julius Ursus Servianus, die nuutbenoemde goewerneur van die provinsie Germania Superior. Servianius, die man van Hadrianus se suster, ding met Hadrianus mee om die guns van Trajanus. Toe keiser Nerva in Januarie 98 sterwe, volg Trajanus hom op as keiser. Dit het niks verander aan die rivaliteit tussen Hadrianus en Servianus nie. Hadrianus het homself uit Mogontiacum (tans Mainz) na Colonia Claudia Ara Agrippinensium (tans Keulen) in Germania Inferior gehaas om Trajanus die nuus as eerste persoonlik mee te deel. In die jaar 100 word Hadrianus familie van keiser Trajanus. Pompeia Plotina, Trajanus se vrou laat Hadrianus trou met die veertienjarige Vibia Sabina, 'n agterniggie van Trajanus. Hadrianus was toe 24 jaar oud. In dieselfde jaar word Hadrianus "quaestor" van Rome. Die funksie gee hom toegang tot die Senaat in 'n bevoorregte posisie van "quaestor Augusti". Die quaestor het die toesprake van die keiser in die senaat voorgelees. Tydens die veldtog teen Decebalus, koning van Dacië, was Hadrianus in 101 "comes Augusti" in die staf van die keiser. Vermoedelik het hy in 102 volkstribuun geword en in 105 praetor. Trajanus voorsien hom mildelik van geld om die spele te kan organiseer wat by die funksies behoort het.
Boedapest Strykkwartet
Gevolgtrekking
Die Boedapest Strykkwartet het 'n reuse invloed op kamermusiek in beide die Verenigde State en op internasionale vlak gehad. Toe die kwartet in die laat 1930s na die VSA verhuis het, was dit moeilik om groot gehore te lok. Die konserte in Washington en New York, die radio uitsendings en die vele plate het gehoor-getalle geleidelik verhoog, en die kwartetlede bekend en welgesteld gemaak, en het hoë standaarde gestel vir latere kwartet - en ander kamermusiekgroepe om na te volg en op te verbeter. Jascha Heifetz was eenkeer soos volg aangehaal: "Een Rus is 'n anargis. Twee Russe stel 'n skaakspel daar. Drie Russe stel 'n rewolusie daar. Vier Russe is die Boedapest Strykkwartet."
Opnames
Die onderstaande lyste begin met 1932; welke die jaar is waarin Josef Roisman die kwartet se leier as 1ste Viool geword het en sodoende vir Emil Hauser vervang het, en Alexander Schneider aangesluit het by die kwartet as 2de viool. Derhalwe het die kwartet, met die uitsondering van István Ipolyi - wat aangebly het tot 1936-, byna sy transformasie voltooi na 'n relatief stabiele geselskap van vier Russe.
Alhoewel die meeste inskrywings in die volgende lys geneem is van onder meer werklike LPs en CDs en hul voëlnotas, of van geloofwaardige bronne of aanlyn-bronne, is die lyste aangevul deur 'n diskografie wat deur Sony Classical voorberei is, oënskynlik vir Sony se eie gebruik in die identifikasie van voorraadnommers. Hierdie Sony diskografie bevat egter 'n aantal foute wat betref die identifikasie van opnamedatums, personeel, en in sommige gevalle selfs komposisies en komponiste. All inligting uit hierdie Sony diskografie soos hieronder getoon wat nie vanaf 'n ander bron geverifieer kon word nie word voorafgegaan deur 'n asterisk [*] as synde moontlik twyfelagtig.
Hadrianus
Vroeë loopbaan
Toe Trajanus in 113/114 sy veldtog teen die Parthe begin, gaan Hadrianus saam. Na die oorlog word hy in 117 legatus Augusti pro praetore van Sirië. Trajanus sterf in dieselfde jaar en Hadrianus volg hom op.
Boedapest Strykkwartet
Opnames
Vierkantige hakkies dui die voorletters van die altviolis, of van die tweede violis aan; bv., [Va=II] dui István Ipolyi aan as alviolis. Verskeie opnamedatums is óf ongespesifiseerd óf onbekend. Al die vroeëre opnames was eerste uitgereik as shellac 78 opm plate, en baie later heruitgereik as langspeelplate en gevolglik in CD formaat. Die eerste uitreiking van die latere opnames was direk in LP formaat. Alle opnames is monofonies, tensy gespesifiseer as stereo.
Hadrianus
Opvolger van Trajanus
duimnael|250px|[[Borsbeeld van Hadrianus gevind in Heraklion, Kreta]] Waarskynlik het Plotina, die adopsie van Hadrianus deur Trajanus net voor sy dood, vervals en so Hadrianus se opvolging geforseer. Hoewel baie aan die adopsie getwyfel het, het niemand dit betwis nie. Die steun van Plotina en Lucius Licinius Sura was van groot belang vir Hadrianus.
Boedapest Strykkwartet
Opnames vir HMV/Victor, 1932 tot 1938
1ste Viool: Josef Roisman; 2de Viool: Alexander Schneider; Altviool: István Ipolyi of Boris Kroyt; Tjello: Mischa Schneider
Hadrianus
Opvolger van Trajanus
Hadrianus het vyande soos Aulus Cornelius Celsus, Aulus Cornelius Palma Frontonianus, Gaius Avidius Nigrinus en Lusius Quietus kort na mekaar laat vermoor deur sy voog Attianus. Die nuwe keiser het dadelik te doen gekry met die nasleep van die Kitosoorlog, 'n Joodse opstand wat op sy hoogtepunt 'n groot deel van die ooste van die Romeinse Ryk betrek het. Kort na sy opvolging trek Hadrianus die Romeinse legioene uit Armenië, Sirië en Mesopotamië terug. Dit was nie uit vredeliewendheid nie, maar om koste te bespaar. Die koste van die voortdurende oorloë aan die bedreigde grense het uit die hand geloop, terwyl die handhawing van die keiser se gesag in die ryk self, moeiliker geword het.
Boedapest Strykkwartet
Opnames vir Columbia van 1940
1ste Viool: Josef Roisman; 2de Viool: Alexander Schneider, Edgar Ortenberg, of Jac Gorodetzky; Altviool: Boris Kroyt; Tjello: Mischa Schneider
Hadrianus
Wetgewer: die Edictum Perpetuum
In Europa bereik die romanisering sy hoogtepunt. Keiser Hadrianus konsolideer sy mag ten koste van die senaat en benoem 'n groot persoonlike amptenary. Hy strewe na wetgewing wat sou geld vir die hele Romeinse imperium en gee die juris Publius Salvius Iulianus in 130 die opdrag om die "praetoriaanse edikte" saam te vat in een wetboek: die edictum perpetuum. duimnael|250px|Die [[Romeinse Ryk tydens Hadrianus se bewind]]
Milton Behrman
Milton Yoland Behrman (Muizenberg, Kaapland, 3 Junie 1918 – Kaapstad, 2 Augustus 1981) was ’n Suid-Afrikaanse sakeman en onder meer direkteur en maatskappysekretaris van Columbus Electrical Appliances (Edms.) Bpk., Pollnick and Gordon {Edms.) Bpk. en hul filiale.
Behrman was die seun van Jeannie en Aaron Behrman. Hy het sy skoolopleiding aan SACS ontvang en daarna aan die Universiteit van Kaapstad studeer en toe aan Unisa. In 1938 het hy aangesluit by ’n rekenmeestersfirma in Kaapstad as ’n ingeskrewe klerk. Met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog het hy aangesluit by die Suid-Afrikaanse Ingenieurskorps as sappeur. Nadat hy tot waarnemende kaptein bevorder is, is hy aan die Britse ministerie van voorrade gesekondeer om te help met die vervaardiging van gifgas vir oorlogsgebruik.
Ná demobilisasie het hy in 1945 aangesluit by Columbus Electrical Appl. (Edms.) Bpk. as assistentsekretaris. In 1954 is hy in die direksie aangesluit. Hy was ’n tyd lank voorsitter van die Westelike Provinsie-tak van die Radio Refrigeration and Electrical Appliance Association. Ook was hy lid van die raad van die Kaapse Hervormde (Joodse) gemeente.
Hy is op 21 Junie 1951 met Esther (Essie), dogter van H. Romoff, getroud. Een seun is uit die huwelik gebore. Sy liefhebberye was hengel en rolbal. In die vroeë 1960's het die egpaar by Jocyn Court 7, Bantrybaai, gewoon.
Nikephoros III Botaneiates
Nikephoros III Botaneiates (Grieks: Νικηφόρος Βοτανειάτης, omstreeks 1002 tot 10 Desember 1081) was van 1078 tot 1081 keiser van die Bisantynse Ryk. Hy het tydens die bewind van Konstantyn X ’n generaal geword en het Isak I Komnenos gesteun in sy suksesvolle oorname van die troon. In 1078 het hy teen keiser Michael VII in opstand gekom en die troon met die hulp van die Seldjoekse Turke vir homself opgeëis. Michael VII het ten gunste van Nikephoros III geabdikeer.
Bewind
Nikephoross se administrasie het hom nie baie ondersteuners besorg nie, omdat sy gunstelingamptenare baie van die ouer aristokrate vervreem het en nie die verdere devaluasie van die geldeenheid kon keer nie.
Talle opstande het Nikephoros feitlik onmiddellik in die gesig gestaar. Benewens die ontevredenheid van die aristokrasie, het verskeie Armeense prinse in Klein-Asië hul onafhanklikheid probeer terugkry. ’n Konflik in Thracië is ook met moeite onderdruk. Nikephoros het daarna al hoe afhankliker geword van die steun van Alexios Komnenos, wat twee opstande, in die Balkan en Anatolië, onderdruk het.
Alexios het baie soldate onder sy bevel gehad om ’n dreigende Normandiese inval af te weer en die Doukas-faksie, onder Johannes Doukas, het saamgesweer om Nikephoros se bewind omver te werp en hom met Alexios te vervang. Sonder enige steun moes Nikephoros van die troon afstand doen ten gunste van die Komnenos-dinastie. Hy het in ’n klooster gaan waar hy later dié jaar oorlede is.
Hadrianus
Politiek
Die keiser reis voortdurend rond as inspekteur om sy veldhere te kontroleer. Hy stig baie stede soos Hadrianapolis (Adrianopel, die huidige Turkse stad), Edirne in Thrasië en laat opmerklike openbare geboue oprig soos "therme" (warmwaterbaddens). In 121 of 122 reis Hadrianus na die provinsie Germania Inferior. Hy besoek onder andere 'n nedersetting van die Caninefate op die plek waar tans die park Arentsburg is, in die dorp Voorburg in Zuid-Holland. Hy gee die plek markregte en vernoem die dorp na homself. As markstad bloei "Forum Hadriani" tot in die derde eeu.
Onderdrukking van die Jode
In Jerusalem probeer hy die Jodedom uitroei. Onder meer verbied hy die besnydenis en stig 'n nuwe Romeinse kolonie op die bouvalle van Jerusalem, waarby hy die verset van die Jode onder leiding van Sjimon bar Kochba met grof geweld aanpak met groot eie verliese. Hy het twaalf legioene aangewend. Baie Jode het in die woestyn omgekom en baie het gevlug. Die Joodse verstrooiing het 'n nuwe fase bereik.
Argitek
duimnael|250px|[[Panteon in Rome|Panteon in Rome]] In 125 laat Hadrianus die Pantheon herbou. Hy laat ook die tempel van Venus en Roma oprig. In Tibur in Tivoli laat hy tussen 126 en 134 sy lushof Villa Hadriani bou.
Verdedigingslinies
Sedert die begin van die Romeinse Ryk het keisers die verowerde gebiede afgegrendel met verdedigingslinies teen die barbare. Op die mees bedreigde punte was al "limes", versterkte grense aangelê: in Noord-Afrika, Sirië, Roemenië/Hongarye, Duitsland, Nederland en Engeland. Vir Germania het die Romeine sedert die slag in die Teutoburgerwoud in die jaar 9 weinig belangstelling gehad. In 83 begin die afgrendeling met "limes" tussen de natuurlike verdedigingslinies Ryn en Donau, van Rheinbrohl suid van Keulen na die omgewing van Regensburg. Die stuk van die "limes" was 550 kilometer lank en voorsien van minstens duisend wagtorings en honderde forte. Die mure in Brittanje moes nog gebou word; daar is nog te hard teruggeveg.
Teen die Germane
In Germania laat Hadrianus die "limes" versterk in 122 na Christus. Sy opvolger, Antoninus Pius, het hulle in 160 nog uitbrei in oostelike rigting. duimnael|250px|[[Muur van Hadrianus in Noord-Engeland]]
Teen die Pikte en Skotte: die Muur van Hadrianus
In 122 begin Hadrianus met die bou van die Vallum Hadriani, die Muur van Hadrianus of die Pictemuur in die noorde van Britannia teen die aanvalle van die Pikte en Skottte. Die muur is ongeveer 117 kilometer lank en loop van oos na wes van die dorp Tynemouth, aan die monding van die Tyne, via Newcastle na Solway Firth by Carlisle aan die weskus. Die muur bestaan uit drie verdedigingslinies: 'n steen muur met 'n grag, 'n wal ook met 'n grag en sewentien casstella (forte met wagtorings). Die oorblyfsels van 'n groot Romeinse gebou by Vindolanda onlangs deur argeoloë ontdek, was moontlik deel van Hadrianus se persoonlike hoofkwartier.
Kultuur en muntslag
duimnael|450px|Denarius In die periode van Hadrianus en sy opvolgers bereik die portretkuns op Romeinse munte 'n hoogtepunt. Tydens die Julius-Claudius dinastie en Vespasianus se bewind word die keiser vergoddelik, en sy portret 'n ideaalbeeld. Na Trajanus begin 'n realistiese stylperiode. Moontlik was die belangstelling van Hadrianus vir Griekeland en sy reise die aanleiding daartoe. duimnael|250px|Die Hadrianuspoort in [[Antalya, Turkye]]
Persoonlike lewe
Reeds tydens sy opleiding in Rome het Hadrianus 'n groot bewondering vir die Griekse kultuur. Hy praat by voorkeur eerder Grieks as Latyn en het die Griekse filosofie geken. Hy het soos die Grieke nie sy baard geskeer nie. Dit was teen die Romeinse tradisie, wat 'n baard ("Barba" in Latyn) vereenselwig het met die "Barbare". Op sy reise word hy vergesel van sy geliefde Antinoüs, 'n besonder mooi Griekse jongeling, wat hy na dié se dood selfs as god laat verklaar het. Hadrianus is deur latere skrywers dikwels in 'n slegte lig gestel weens sy verhouding met Antinoüs. Sy huwelik met Vibia Sabina was nie gelukkig nie. Dit het moontlik aanleiding gegee tot die verhouding met Antinoüs waardeur die geskiedskrywer Suetonius van die hof verwyder is.
Opvolging
Sy huwelik bly kinderloos. In 136 adopteer hy Lucius Ceionus Commodus as sy seun en opvolger – die seun moet nie verwar word met die latere keiser Commodus, seun van Marcus Aurelius nie. Die opvolger kry daarmee die naam Lucius Aelius Verus Caesar, hy is egter nie gesond nie en sterf met die nuwe jaar 138. In 137 onderdruk Hadrianus 'n sameswering teen hom deur sy swaer en eks-konsul Lucius Julius Ursus Servianus en die se kleinseun Gnaeus Pedanius Fuscus Salinator. Met Commodus wou Hadrianus waarskynlik sy opvolging vir twee generasies vaslê, want 'n dogter van Commodus was verloof aan Marcus Annius Verus, die latere Marcus Aurelius. Toe Commodus sterf, adopteer Hadrianus die gewaardeerde senator Antoninus Pius in sy plek, en vra hom om op sy beurt om die seuns van Commodus te adopteer. Hulle kry respektiewelik die name Lucius Aurelius Commodus en Marcus Aurelius Verus. Sodoende sorg Hadrianus vir twee goeie keisers as sy opvolgers: Antoninus Pius, en na hom Marcus Aurelius.
Die dood van Hadrianus
duimnael|250px|Engeleburg (Castel Sant'Angelo), oorspronklik opgerig as keiserlike [[mausoleum waar Hadrianus en ander lede van die keiserlike familie hul laaste rusplek gevind het]] duimnael|250px|Borsbeeld van Antinoüs Hadrianus sterf in sy villa in Baiae naby Napels en word eers begrawe in Pozzuoli, maar later herbegrawe in die Tuine van Domitia by sy onvoltooide mausoleum. Na voltooiing van sy grafmonument, die Engeleburg (Castel Sant'Angelo) in Rome, word hy deur sy opvolger, Antoninus Pius, veras en ingemessel met die as van sy vrou Vibia Sabina en sy adopsie-seun Lucius Aelius. In 139 keur die Senaat op inisiatief van Antoninus Pius, Hadrianus se opname onder die gode goed. Die Senaat het dit teësinnig gedoen omdat Hadrianus die magte van die Senaat ingekort het. Na sy dood word Hadrianus se dekrete omgedraai en die Ryk word weer uit Rome bestuur volgens die beginsel van "Roma imperat". In 145 kry Hadrianus sy "Tempel van Hadrianus" op die "Campus Martius" (Marsveld) in Rome, waarvan nog steeds enkele suile staan, ingemessel in 'n muur.
Die gedig Animula vagula blandula
Animula vagula blandula,
hospes comesque corporis,
''quo nunc abibis? in loca''
Pallidula rigida nudula (nubila?) -
nec ut soles dabis iocos.
Vertaling:
"Dierbaar teer en swewende siel, metgesel van my liggaam, wat jou gasheer was, jy sal straks afdaal na die bleek, harde en kaal oorde en sal moet afstand doen van jou speelsheid van weleer."
Beelde en ikonografie van Hadrianus
In die 19e eeu is 'n beeld van die keiser in goeie toestand uit die Londense Teems opgehaal. Opgrawinge in Turkye by Sagalassos in 2007 onder leiding van professor Marc Waelkens van die KU Leuven het 'n enorme kop van Hadrianus ontdek. Die mooiste beeldversameling staan opgestel in die Britse Museum in Londen. Die museum besit ook 'n stukkie papirus van 'n grotendeels verlore outobiografie van die keiser.
Boedapest Strykkwartet
Lukrake lewendige opnames
1ste Viool: Josef Roisman; 2de Viool: Alexander Schneider of Edgar Ortenberg; Altviool: Boris Kroyt; Tjello: Mischa Schneider
Mike Judge
Mike Judge (gebore 17 Oktober 1962) is 'n Amerikaanse skrywer, vervaardiger, en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Beavis and Butt-Head Do America (1996) en in die televisiereekse Beavis and Butt-Head (1993), King of the Hill (1997), en Silicon Valley (2014).
50000 Quaoar
50000 Quaoar (Engels uitspraak: ), met die voorlopige naam, is ’n trans-Neptunus-voorwerp sonder resonansie en moontlike dwergplaneet in die Kuipergordel, wat anderkant al die planete in die Sonnestelsel voorkom. Sy deursnee is sowat 1 110 km, of die helfte so groot soos Pluto. Dit is op 6 Junie 2002 by die Palomar-sterreweg ontdek deur die Amerikaanse sterrekundiges Chad Trujillo en Michael Brown.
Tekens van waterys is gevind, wat dui op die moontlikheid van kriovulkanisme. ’n Klein hoeveelheid metaan is op die oppervlak teenwoordig, wat net moontlik is by die grootste Kuipergordelvoorwerpe (KGV's).
In Februarie 2007 is Weywot, ’n sinchroniese maan met ’n deursnee van 80 km, deur Michael Brown in ’n wentelbaan om Quaoar ontdek. Albei voorwerpe is na mitologiese figure van die Suid-Kaliforniese Tongvavolk genoem. Quaoar is hul skeppergod en Weywot sy seun.
Ontdekking
Quaoar is amptelik op 6 Junie 2002 deur die sterrekundiges Chad Trujillo en Michael Brown by die Kaliforniese Instituut vir tegnologie ontdek vanaf beelde deur die Samuel Oschin-teleskoop van die Palomar-sterrewag. Die eintlike ontdekkingsfoto is op 4 Junie al geneem en op 5 Junie ontleed. Die ontdekking van die voorwerp, met ’n skynbare magnitude van 18,5 en wat in dié stadium in die sterrebeeld Slangdraer geleë was, is op 7 Oktober 2002 aangekondig.
Naam
Quaoar is genoem na die skeppergod van die Tongvavolk van Suid-Kalifornië, waar Quaoar ontdek is. Brown et al. het ’n naam met ’n meer intuïtiewe spelling, "Kwawar", gekies, maar die spelling "Quaoar" is deur die Tongva verkies. Die naam was volgens die voorskrifte van die Internasionale Astronomiese Unie (IAU).
Voordat die IAU die naam goedgekeur het, het die voorwerp die voorlopige naam gehad. Die kleinplaneetnommer 50000 was nie toeval nie, maar is gekies om die ontdekking te vier van ’n besonder groot voorwerp te midde van die soeke na ’n Pluto-grootte-voorwerp in die Kuipergordel, net soos met die naam 20000 Varuna. Ander voorwerpe van min of meer dieselfde grootte, soos 136199 Eris, het egter nommers gekry bloot volgens die volgorde waarin hul wentelbane bevestig is.
Grootte
In 2004 is geraam Quaoar het ’n deursnee van 1,260 km, maar dit is intussen afgebring. Tydens sy ontdekking in 2002 was dit egter die grootste voorwerp wat ná Pluto in die Sonnestelsel ontdek is. Intussen is ander, groter voorwerpe ontdek soos, , en , hoewel later ontdek is Sedna is effens kleiner as Quaoar. Quaoar het omtrent dieselfde massa as Pluto se maan Charon, wat sowat keer so groot as die massa van  is. Quaoar se deursnee is rofweg ’n 12de van die Aarde s’n, ’n derde van die Maan s’n en die helfte van Pluto s'n.
Quaoar was die eerste TNV wat "direk" van foto's van die Hubble-ruimteteleskoop af gemeet is danksy ’n nuwe, gesofistikeerde metode (sien Brown se webblad vir ’n nietegniese beskrywing en sy verslag ).
Omloop
Omloop kan verskillende betekenisse hê.
50000 Quaoar
Grootte
duimnael|links|Die Hubble-foto wat gebruik is om Quaoar se grootte te meet. Die ongekorrigeerde Hubble-raming van 2004 verskil van die Spitzer-ruimteteleskoop se 2007-raming dat die albedo hoër (0,19) en die deursnee dus kleiner (844.4 km) is.
Omloop
'n Stelsel kan omgeloop word (Engels: "bypass"). Voorbeelde daarvan is:
50000 Quaoar
Grootte
Tydens die Hubble-waarnemings van 2004 was min bekend oor die oppervlakeienskappe van KGV's, maar ons weet nou Quaoar se oppervlak stem in baie opsigte ooreen met die yssatelliete van Uranus en Neptunus. Geskoei op metings van ’n Uranus-satelliet was Hubble se raming vir Quaoar sowat 40% te hoog en is sowat 900 km ’n beter raming. Volgens ’n gemiddeld van Spitzer se raming en Hubble se gekorrigeerde raming, is Quaoar se deursnee in 2010 op sowat 890 km geraam.
Op 4 Mei 2011 het Quaoar voor ’n ster met ’n magnitude van 16 verbybeweeg. Metings tydens die okkultasie het gedui op ’n langwerpige vorm. Volgens nuwe metings van die Herschel-ruimtesterrewag met hersiene data van Spitzer het Quaoar ’n deursnee van 1,070 km en sy satelliet, Weywot, ’n deursnee van 81 km.
Wentelbaan
Quaoar se wentelbaan is sowat 43,3 AE van die Son af, met ’n wentelperiode van 284,5 jaar. Sy wentelbaan is feitlik rond en het ’n klein helling (sowat 8°). Dit is tipies van die kleiner KGV's, maar buitengewoon vir ’n groot KGV. Pluto, Makemake, Haumea, Orcus, Varuna en Salacia se wentelbane het ’n groot helling en eksentrisiteit.
Op die illustrasie regs bo kan die feitlik ronde wentelbaan van Quaoar gesien word in vergelyking met dié van Pluto. Op 43 AE in ’n feitlik ronde wentelbaan word Quaoar nie baie deur Neptunus versteur nie – anders as Pluto, wat in ’n 2:3-resonansie met Neptunus is. Die onderste illustrasie regs wys die relatiewe baanhellings van Quaoar en Pluto. Neptunus se wentelbaan is in grys en dui die sonnebaan aan.
In 2008 was Quaoar net 14 AE van Pluto af. Dit is dus die naaste groot liggaam aan die Pluto-Charon-stelsel. In Kuipergordelterme is dit baie naby.
thumb|links|Quaoar, sy ringe, en sy maan, Weywot.
Satelliet
Quaoar het een bekende natuurlike satelliet, (50000) Quaoar I Weywot", of Weywot vir kort. Die ontdekking daarvan deur Michael Brown is op 22 Februarie 2007 aangekondig. Dit is ontdek op ’n beeld wat op 14 Februarie 2006 geneem is. Dit was toe sowat 0,35 boogsekondes van Quaoar met ’n verskil in skynbare magnitude van 5,6.
Twee moontlike wentelbane is uit waarnemings bepaal: Die eerste is ’n prograde wentelbaan met ’n helling van 14°, en die tweede ’n retrograde wentelbaan met ’n helling van 30° (150°). Die ander parameters tussen die twee wentelbane stem baie ooreen.
Die maan wentel elke 12,5 dae om Quaoar op ’n afstand van 14 500 km en het ’n eksentrisiteit van sowat 0,14. Ramings is dat die maan se deursnee sowat 74 km is, van Quaoar s’n, en dat dit ’n massa van net  van Quaoar s’n het.
Hymedesmia mariondufresni
Hymedesmia mariondufresni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1982 deur Boury-Esnault & Van Beveren.
Acanthascus nodulosus
Acanthascus nodulosus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Acanthascus en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1899 deur Schulze.
Hymedesmia manubriata
Hymedesmia manubriata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1928 deur Topsent.
Acanthascus plumodigitatus
Acanthascus plumodigitatus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Acanthascus en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1901 deur Kirkpatrick.
Riviersonderend-spinnekopbos
Die Riviersonderend-spinnekopbos (Serruria gremialis) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Serruria behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Riviersonderend- en Stettynskloofberge voor. Die struik is oorwegend 'n rankplant met stamme wat tot 1.0 m lank word en blom van Julie tot Februarie.
Die plant se wortels spruit weer uit na 'n brand. Twee maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van insekte. Die plant groei op die noordelike hellings in sandsteengrond op hoogtes van 270 - 760 m.
In Engels staan dit as die Riviersonderend Spiderhead bekend.
Oculus (argitektuur)
'n Oculus (van Latyn oculus wat 'oog' beteken) is 'n sirkelvormige opening in die middel van 'n koepel of in 'n muur. Dit het sy oorsprong in Antieke geskiedenis, en is 'n kenmerk van Bisantynse en Neoklassieke argitektuur. Dit staan ook bekend as 'n œil-de-boeuf van die Franse taal.
Katte in Antieke Egipte
Katte in Antieke Egipte is langer as 3 000 jaar in die sosiale en godsdienstige praktyke van Antieke Egipte uitgebeeld. Verskeie Antieke Egiptiese gode, soos Mafdet, Bastet en Sechmet wat geregtigheid, vrugbaarheid en mag verteenwoordig het, is geteken en in beeldhouwerk met katagtige koppe uitgebeeld. Die godheid Moet is ook as 'n kat uitgebeeld en in die geselskap van 'n kat getoon.
Sedert minstens die 1ste Dinastie van Egipte is katte vir die doodmaak van giftige slange en die beskerming van die farao geprys. Geraamtes van katte is gevind tussen begrafnisrelieke wat uit die 12de Dinastie dateer. Die beskermende funksie van katte word in die Egiptiese Dodeboek aangedui, waar 'n kat die godheid Ra en die voordele van die son vir die lewe op aarde verteenwoordig. Katvormige dekorasies wat tydens die Nuwe Ryk van Egipte gebruik is, is aanduidend daarvan dat die katkultus ook in die daaglikse lewe gewilder geraak het. Wanneer die godheid Bastet uitgebeeld is, het katte dikwels deel van die uitbeelding gevorm.
Katbegraafplase by die argeologiese terreine Speos Artemidos, Boebastis en Saqqara is etlike eeue lank gebruik. Dit het 'n groot aantal katmummies en katstandbeelde gehad, wat nou wêreldwyd in museumversamelings uitgestal word. Onder die gemummifiseerde diere wat in Giza opgegrawe is, was die vaalboskat (Felis lybica) die algemeenste kat, gevolg deur die moeraskat (Felis chaus). In die lig van die groot aantal katmummies wat in Egipte gevind is, was die katkultus beslis belangrik vir die ekonomie van die land, omdat dit die teel van katte, sowel as 'n handelsnetwerk vir die verskaffing van voedsel, olies en hars vir balseming vereis het.
Geskiedenis
Mafdet was sover bekend die eerste godheid in Antieke Egipte met die kop van 'n kat. Gedurende die 1ste Dinastie (2920-2770 v.C.) is sy in die farao se kamers as 'n beskermer teen slange, skerpioene en onheil beskou. Sy is ook dikwels met die kop van 'n luiperd (Panthera pardus) uitgebeeld. Sy was veral prominent tydens die bewind van Den.
Die godheid Bastet is vanaf minstens die 2de Dinastie (2890 v.C.) bekend. Sy is met die kop van 'n leeu (Panthera leo) uitgebeeld. Seëls en klipkruike met haar naam op is in die grafkelders van die farao's Chafra en Nioeserre gevind, wat daarop dui dat sy sedert die middel van die 30ste eeu v.C., gedurende die 4de en 5de Dinastie, as beskermer beskou is. 'n Muurskildery in die begraafplaas van die 5de Dinastie by Saqqara toon 'n klein katjie met 'n halsband, wat daarop dui dat getemde vaalboskatte teen die 26ste eeu v.C. in die farao se kwartiere aangehou is.
Amulette met katkoppe het tydens die 21ste eeu v.C., tydens die 11de Dinastie, gewild geword. 'n Muurskildery uit hierdie periode, in die grafkelder van Baqet III, beeld 'n kat uit wat tydens 'n jagtoneel 'n rotagtige knaagdier konfronteer.
'n Graf in die nekropolis Umm El Qa'ab het 17 katgeraamtes opgelewer wat uit die vroeë 20ste eeu v.C. dateer. Langs die geraamtes was daar klein potjies, waarin vermoedelik melk vir die katte was. Verskeie grafskilderye by die nekropolis van Thebe toon katte in huishoudelike tonele. Hierdie grafte het aan adellikes en hooggeplaaste amptenare van die 18de Dinastie behoort, en is in die 15de en 14de eeu v.C. gebou. Die muurskilderye toon 'n kat wat tydens 'n buffet onder 'n stoel sit en vleis of vis eet. In sommige van die tonele word katte saam met 'n gans of 'n aap uitgebeeld. Katte in jag- en voëljagtonele is nog motiewe wat by herhaling in die muurskilderye van die grafkelders by Thebe verskyn.
Die eerste aanduiding van die mummifisering van 'n kat waarvan kenners bewus is, is gevind in 'n uitvoerig gekerfde kalksteensarkofaag van omstreeks 1350 v.C. Daar word aanvaar hierdie kat was prins Toetmoses se geliefde troeteldier.
Vanaf die 22ste Dinastie, teen ongeveer die middel van die 950's v.C., en daarna het die godheid Bastet en haar tempel in die stad Boebastis in gewildheid toegeneem. Sy is op daardie stadium met net 'n klein katkop uitgebeeld. Huishoudelike katte (Felis catus) is toenemend aanbid en as heilig beskou. Wanneer hulle doodgegaan het, is hulle gebalsem, in kiste geplaas en in katbegraafplase begrawe. Die huiskat is beskou as 'n lewende inkarnasie van Bastet, wat die huishouding teen graanvretende diere beskerm het. Daarteenoor is die godheid Sechmet, met 'n leeukop, aanbid as die beskermer van die farao's. Gedurende die regering van farao Osorkon II in die 9de eeu v.C. is die tempel van Bastet met 'n feesvieringsaal vergroot. In hierdie tydperk was daar katstandbeelde en katbeeldjies van verskillende groottes en materiale, insluitend uitgeholde gegote brons, albas en faïence.
Die mummifisering van diere het tydens die Laat Tydperk van Antieke Egipte, van 664 v.C. af, toenemend gewild geword. Mummies is as offerandes vir die godhede gebruik, meestal tydens feesvieringe of deur pelgrims. Katakombes in die nekropolisse Boebastis, Saqqara en Beni Hasan wat uit die tydperk van die Nuwe Ryk van Egipte dateer, is herbruik as begraafplase vir mummies wat aan Bastet geoffer is.
In die middel van die 5de eeu v.C. het Herodotos die jaarlikse fees in die Boebastis-tempel beskryf as die grootste in die land. Dit is deur 'n paar honderdduisend pelgrims bygewoon.
In die Ptolemeïese tydperk, tussen 323 en 30 v.C., het die gebruik ontstaan om die godin Isis met Bastet en katte te assosieer, soos aangedui met 'n inskripsie by die Tempel van Edfoe: “Isis is die siel van Bastet.”
Soos beskryf deur Diodorus Siculus, is dit as 'n ernstige misdaad beskou om 'n kat dood te maak. In die jare tussen 60 en 56 v.C. het woedende mense eie reg gebruik en 'n Romein tereggestel omdat hy 'n kat doodgemaak het. Dit het gebeur ten spyte van die feit dat die farao Ptolemaeus XII Auletes probeer ingryp het.
Lagan-rajon
Lagan-rajon (Russies: Лаганский район, Kalmikies: Лаганя район) is 'n administratiewe rajon van Kalmikië, Rusland. Dit lê op die Kaspiese See in die suidoostelike like deel van die republiek en grens aan Astrachan-oblast, 'n ander federale deelgebied van Rusland. Die rajon se setel is Lagan, een van die republiek se drie stede.
Katte in Antieke Egipte
Geskiedenis
Toe Egipte in 30 v.C. 'n Romeinse provinsie geword het, het katte en godsdiens toenemend van mekaar verwyderd geraak. 'n Reeks verordeninge en edikte wat in die 4de en 5de eeu n.C. deur Romeinse keisers uitgereik is, het geleidelik die beoefening van paganisme en heidense rituele in Egipte ingekort. Teen 380 n.C. is heidense tempels geskut en offerandes verbied. Drie edikte wat tussen 391 en 392 uitgereik is, het heidense rituele en begrafnisseremonies by alle kultusterreine verbied. Doodstraf vir oortreders is in 395 ingestel, en die vernietiging van heidense tempels is in 399 bekragtig. Teen 415 is alle eiendom wat voorheen aan paganisme toegewy is aan die Christelike kerk oorgedra. Teen 423 is heidene verban, en na aanleiding van 'n verordening van 435 is paganistiese simbole met kruise vervang.
Egipte het sedertdien 'n afname ervaar in die eerbied wat hulle eens vir katte gehad het. In die 15de eeu, toe Arnold von Harff na Egipte gereis het, het hy egter waargeneem dat Mameluk-krygers katte steeds met respek en empatie behandel het. Dit is deel van die Islamitiese tradisie om katte sagkens te hanteer.
Lagan-rajon
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Lagan-rajon 20 089 inwoners gehad. Etniese Kalmikiërs en Russe vorm die meerderheid van die rajon se bevolking.
Katte in Antieke Egipte
Ekspedisies en opgrawings
Die Egiptiese Opgrawingsvereniging het in die laat 1880's opgrawings in Boebastis befonds. Volgens Édouard Naville was talle katstandbeelde in daardie stadium reeds in Kaïro se winkels beskikbaar. By die stad se kattebegraafplaas het hy en sy kollegas verskeie groot kuile, met 'n volume van tot 20 m3, wat vol katgeraamtes en die gebeentes van die Egiptiese muishond (Herpestes ichneumon) was, uitgegrawe. Tussen die bene is ook balsemmateriaal, porselein, bronsvoorwerpe, krale, ornamente en standbeelde van Bastet en Nefertem gevind. Teen 1889 is die begraafplaas as uitgewerk beskou.
In die laat 1880's is meer as 200 000 gemummifiseerde diere, die meeste van hulle katte, in die begraafplaas van Beni Hasan in Sentraal-Egipte gevind. In 1890 het William Martin Conway oor opgrawings in Speos Artemidos naby Beni Hasan geskryf: "Die plundering van die begraafplaas was 'n gesig om te aanskou, maar 'n mens moes goed bo die wind staan. Die dorpskinders het daagliks gekom en die mooiste mummies gevat wat hulle kon kry. Hulle het die mummies na die rivieroewer geneem, om dit teen die kleinste muntstuk aan verbygaande reisigers te verkoop. Die paadjie na die rivieroewer het besaai gelê met mummiedoeke en stukkies pels en geraamtes van katte in afgryslike posisies. Die wind het die fragmente rondgewaai en die stank ver versprei." In 1890 het 'n verskeping van duisende dieremummies Liverpool bereik. Die meeste van hulle was katmummies. 'n Groot deel hiervan is as kunsmis verkoop; 'n klein gedeelte is deur die dierkundemuseum van die stad se universiteitskollege aangekoop.
Lyon se museum van beeldende kuns het honderde katmummies ontvang wat deur Gaston Maspero by Beni Hasan, Saccara en Thebe opgegrawe is. Die katte was van alle ouderdomme, van volwassenes tot babakatjies met wisseltande. Sommige van hulle was in standbeelde en sarkofae. Die groter katte was in verskillende kleure lappe toegedraai, met ornamentele koppe en ore wat van rubberagtige weefsel gemaak is.
Die Franse instituut vir Oosterse argeologie het opgrawings naby Faiyum befonds, waar Pierre Jouguet in 1901 'n graf vol katmummies gevind het. Dit was te midde van grafkelders met krokodilmummies.
In 1907 het die Britse museum 'n versameling van 192 gemummifiseerde katte en 11 klein karnivore ontvang wat deur Flinders Petrie by Giza opgegrawe is. Die mummies dateer waarskynlik van die tydperk tussen 600 en 200 v.C. Twee van hierdie katmummies is in 1980 radiografies bestudeer. Die ontleding het getoon dat hulle doelbewus verwurg is voordat hulle twee jaar oud was. Dit is waarskynlik gedoen om in die behoefte aan gemummifiseerde katte as offerandes te voorsien.
Oorblyfsels van 23 katte is in die vroeë tagtigerjare in 'n klein mastaba by die argeologiese terrein Balat in Dakhla Oasis gevind. Die graf is tydens die Ou Ryk van Egipte in die 25ste eeu v.C. opgerig en later weer gebruik. Die katte is waarskynlik gemummifiseer, aangesien daar nog stukkies weefsel aan hulle gebeentes was.
Opgrawings in die Bubasteum-omgewing in Saqqara, in die vroeë 1980's, het 200 katmummies in die graf van die Visier Aperel opgelewer. Nog 184 katmummies is in die negentigerjare in 'n ander deel van hierdie graf gevind. Dit het bestaan uit 11 pakkies met 'n paar katbene en 84 pakkies met modder, klei en klippies. Radiografiese ondersoeke het getoon dat dit meestal jong katte was wat gemummifiseer is; die meeste katte het aan skedelbreuke gesterf en het gebreekte ruggrate gehad, wat daarop dui dat hulle doodgeslaan is. Op hierdie terrein is die graf van Toetankamen se soogvrou, Maia, in 1996 ontdek, waar katmummies langs mensmummies gevind is. In 2001 is die skelet van 'n manlike leeu, wat tekens van mummifisering getoon het, ook in hierdie graf gevind. Die leeu was ongeveer nege jaar oud, het waarskynlik baie jare in ballingskap gewoon en het tekens van wanvoeding getoon. Die dier het waarskynlik tydens die Ptolemeïese tydperk geleef en gesterf. Tydens werk in 2009 is die gemummifiseerde oorblyfsels van 335 huishoudelike en 29 moeraskatte in die katakombes van Anoebis by Saqqara opgegrawe.
Legendes
In die 2de eeu het Polyaenus verslag gelewer van 'n krygskundige strategie wat na bewering deur die Persiese koning Kambuses II tydens die Slag van Pelusium (525 v.C.) ontplooi is. Kambuses II het naamlik bevel gegee dat katte, en ander diere wat deur Egiptenare vereer is, aan die voorkant van die Persiese linies geplaas moet word. Die Egiptenare het na bewering hierna hul verdedigingsoperasies gestaak, met die gevolg dat die Perse Pelusium verower het.
Jason Jurman
Jason Jurman is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Cougar Club (2007) en in die televisiereekse Law & Order: Special Victims Unit (1999), The Bedford Diaries (2006), en Blue Bloods (2010).
Hymedesmia matthesi
Hymedesmia matthesi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1941 deur Arndt.
Louis Berger
Louis Berger (Johannesburg (waarskynlik), 27 Desember 1919 – onbekend) was ’n Suid-Afrikaanse sakeman.
Berger was die seun van Jacob Berger. Hy het sy skoolopleiding aan die Hoër Seunskool Parktown in die Goudstad ontvang, en daarna ’n aantal jare lank as klerk gewerk, voor hy hom by sy broer, Morris Berger, aangesluit het saam met wie hy jare later nog as mededirekteur gewerk het.
Sy belangstellings was verskeie sportsoorte, veral sokker, en hy was ’n ywerige ondersteuner van die Rangers-sokkerklub (eerste divisie) sedert 1928. Sy tydverdrywe was swem en liggaamlike kultuur. Hy is op 30 Maart 1958 met Caroline, dogter van Isaac Seinik, getroud. Uit die huwelik is drie dogters gebore. Hy en sy gesin het in die sestigerjare in die Johannesburgse woonbuurt Saxonwold gewoon.
Infiniti Q50
Die Infiniti Q50 is 'n kompakte mediumgrootte motor wat die Infiniti G-sedan vervang het, vervaardig deur Nissan se luukse handelsmerk Infiniti. Die nuwe model is tydens die 2013 North American International Auto Show bekendgestel en word sedert die derde kwartaal 2013 in Noord-Amerika en die vierde kwartaal 2013 in Europa te koop aangebied.
Die ontwerp van die Q50 volg steeds die ontwerpe wat die eerste keer deur die 2009 Infiniti Essence-konsep en die produksie 2011 Infiniti M getoon is. Die Q50 is ook die eerste voorbeeld van 'n hibriedmodel in Infiniti se intreevlakmodel, maar is later vir die 2019-modeljaar verwyder.
Die Japann ese model van die Q50 word bemark as die Nissan Skyline V37.
Acanthascus tener
Acanthascus tener is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Acanthascus en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1899 deur Schulze.
Iki-Manlan
Iki-Manlan (Russies: Ики-Манлан) is 'n dorpie in Kalmikië, Rusland wat tot die Iki-Boechoes Plaaslike Munisipaliteit van Malije Derbeti-rajon behoort. Dit lê op die grens met Astrachan-oblast, 'n ander federale deelgebied van Rusland.
Amerikaanse Vloot
Die Amerikaanse Vloot (Engels: United States Navy, afgekort USN) is die vloot-oorlogvoeringstak van die Amerikaanse Gewapende Magte en een van die sewe uniformdienste van die Verenigde State van Amerika. Dit word beraam om groter te wees as die volgende 13 grootste vlote gekombineer in terme van tonnemaat van gevegsvloot in 2009.
Iki-Manlan
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Iki-Manlan 71 inwoners gehad. Etniese Kalmikiërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Amerikaanse Vloot
Die Amerikaanse Vloot het ook die wêreld se grootste vliegdekvloot, met tien in diens, twee onder konstruksie, agt beplan, en twee in aktiewe reserwe. Die diens het 317 217 personeel op aktiewe diens en 62 500 in die Vlootreserwemag. Dit bedryf 289 skepe op aktiewe diens en het meer as 3 700 vliegtuie.
Die Amerikaanse Vloot het sy oorsprong uit die Kontinentale Vloot, wat tydens die Amerikaanse Rewolusionêre Oorlog gestig is. Dit het 'n belangrike rol gespeel in die Amerikaanse Burgeroorlog om die Konfederasie te blokkeer, asook met die beslaglegging en beheer van sy riviere. Die vloot het 'n sentrale rol gespeel in die nederlaag van Japan tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Die 21ste eeuse Amerikaanse Vloot hou 'n aansienlike internasionale teenwoordigheid, en is ontplooi in gebiede soos Oos-Asië, die Middellandse See, en die Midde Ooste. Dit is 'n blouwatervloot met die vermoë om slaankrag en ondersteuning te bied aan operasies aan al die kusstreke van die wêreld, betrokke te raak in areas tydens vredestyd, en vinnig te reageer op enige plaaslike krisisse. Dít maak van die vloot 'n aktiewe rolspeler in die afdwing van Amerikaanse buitelandse beleid en sy globale verdediging.
Kgosientso Ramokgopa
Kgosientso "Sputla" Ramokgopa (gebore 25 Januarie 1975) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en die Minister in die Presidensie verantwoordelik vir Elektrisiteit. Hy was die burgemeester van Tshwane van 2010 tot 2016. Hy was ook 'n lid van die Uitvoerende Raad in die Gautengse provinsiale regering in 2019 en het van 2019 tot 2023 in die Presidensie van Suid-Afrika gewerk as hoof van infrastruktuur.
Ramokgopa, 'n siviele ingenieur van opleiding, het tussen 2000 en 2005 die formele politiek betree as 'n wyksraadslid vir die African National Congress (ANC) in Tshwane. Na 'n paar jaar aan die bestuur van openbare en private entiteite, het hy in November 2010 teruggekeer na die politiek toe hy tot burgemeester verkies is van Tshwane. Teen daardie tyd was hy ook die streeksvoorsitter van die ANC se tak in Tshwane, 'n pos wat hy tot 2018 beklee het. In Junie 2016 is Ramokgopa oorgeplaas vir heraanstelling as die ANC se burgemeesterskandidaat in die 2016 plaaslike regeringsverkiesing, wat die ANC uiteindelik verloor het. Die ANC se keuse van Thoko Didiza as sy burgemeesterskandidaat het gelei tot gewelddadige betogings waarin vyf mense dood is. Ná die verkiesing het Ramokgopa geweier om as ’n gewone plaaslike raadslid te dien en het hy van die frontlinie-politiek teruggetrek.
Vroeë lewe en opvoeding
Kgosientso David Ramokgopa is op 25 Januarie 1975 gebore. Sy familie is oorspronklik van Ga-Ramokgopa-dorpie in wat nou Limpopo-provinsie is. Hy het sewe broers en susters gehad en matrikuleer in 1991 in Atteridgeville, 'n township wes van Pretoria, nou deel van die Gauteng-provinsie. Terwyl hy 'n kind was, het hy die bynaam "Sputla" gekry vir sy sokkervernuf.
Hy het 'n baccalaureusgraad in siviele ingenieurswese, meestersgrade in openbare administrasie en sakeleierskap, en 'n PhD in openbare aangeleenthede. Terwyl hy siviele ingenieurswese aan die Universiteit van Durban-Westville studeer het, het hy by die politiek betrokke geraak deur die South African Student Congress (SASCO) en die ANC-jeugliga.