cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oekraïne
Struktuur
Ná die ineenstorting van die sentraal beheerde planekonomie in die vroeë 1990's is voormalige staatsondernemings vinnig geprivatiseer. Dit was egter veral 'n klein groep oligarge wat voordeel uit hierdie beleid getrek het en tans groot invloed op ekonomiese besluite kan uitoefen. 'n Aansienlike persentasie ondernemings word steeds deur die Oekraïense staat beheer.
Die ooste van die land was tradisioneel die sentrum van swaar en ligte nywerhede, terwyl Wes-Oekraïne 'n sterk agrariese karakter bewaar het. Die belangrikste ekonomiese sektore is metaalvervaardiging en chemie, landbou en voedselverwerking asook masjienbou. Die ekonomiese groei is aanvanklik veral deur toenemende uitvoere en hoër privaat verbruik aangedryf. Privaat verbruikers steun hierby sterk op lenings, ook in buitelandse valuta. Oekraïne kan nie self in sy energiebehoeftes voorsien nie en is grotendeels op invoere aangewese.
Wat Oekraïne vir buitelandse beleggers aantreklik kan maak is die relatief groot binnelandse mark met meer as 46 miljoen verbruikers, 'n aantal hoog ontwikkelde industriële sektore (waaronder vliegtuig- en vuurpylvervaardiging), die geografiese ligging digby die markte van die Europese Unie en Oos-Europa, die groot agterstand ten opsigte van privaat verbruik en modernisering, 'n goed ontwikkelde landbousektor en 'n hoogs opgeleide beroepsbevolking met 'n relatief lae vlak van lone en salarisse.
Landboupotensiaal
Die Oekraïne was die koringkamer van die Sowjetunie. Alhoewel slegs 15 persent van die Sowjet-Russiese landbougrond in die Oekraïense Sosialistiese Sowjetrepubliek geleë was, het dié deelstaat nagenoeg 60 persent van die jaarlikse mielie-opbrengs, 50 persent van die suikerrietopbrengs, 40 persent van die koringopbrengs en 40 persent van die sonneblomsaad asook 'n kwart van die varkvleis gelewer. Ná die onafhanklikwording van die land het die bruto landbouproduksie (BLP) in die 1990's binne 'n dekade met 50 persent afgeneem.
Die land het vandag groot landboupotensiaal vanweë sy klimaatstoestande, lae bevolkingsdigtheid en sy geografiese ligging. Meer as 40 miljoen hektaar landbougrond (waarvan 33 miljoen ha akkergrond) is beskikbaar vir grootskaalse produksie van graan en oliesade en landbouveredelingsprodukte soos melk en vleis. Meer as die helfte van Oekraïne se akkergrond is swart grond of čornozem van hoë gehalte wat hoë graan- en oliesaadopbrengste per hektaar verseker. Meer as 'n derde van die wêreld se swart grond is in die land saamgetrek. Ysvrye seehawens langs die Oekraïense Swartseekus is geskik vir die grootskaalse uitvoer van landbouprodukte na die Europese Unie, die Nabye en Midde-Ooste en Noord-Afrika.
Daar is egter ook negatiewe natuurlike invloedsfaktore soos die jaarlikse sterk wisselende reënval (met 'n gemiddeld van 700 mm in die noordweste teenoor slegs 350 mm in die suidelike landsdele) wat graan- en oliesaadopbrengste beperk, koue winters of onvoldoende sneeuval waardeur wintergraan aan koue blootgestel word en die grond in die lente nie vogtig genoeg is vir plante nie. Droogtes en uiterste weerstoestande in die winter verminder oeste elke derde of vyfde jaar. 'n Gebrek aan kapitaal, tegniese kennis, bestuursvaardighede, moderne bemarkingstelsels en 'n strategiese ekonomiese en politieke raamwerk, wat mededingendheid op die wêreldmark verseker, plaas tans nog verdere beperkings op die uitvoergerigte landbousektor.
Craig Joubert
Craig Joubert (gebore op 8 November 1977 in Durban, Suid-Afrika), is 'n voltydse internasionale rugbyskeidsregter.
Oekraïne
Literatuur
Met die onafhanklikwording van Oekraïne het die kultuurbedryf homself uit die bande van die sosialistiese realisme bevry. Veral Oekraïense literatuur het 'n nuwe bloeitydperk beleef en vir die eerste keer in sy geskiedenis ook aandag in die buiteland getrek. Werke van belangrike skrywers soos Joeri Androechowitsj, Oksana Saboesjko en Serhii Sjadan is in 'n verskeidenheid tale vertaal, net soos die romans en novelle van Andrei Koerkof wat oorspronklik in Russies verskyn het.
Media
Televisie- en radioprogramme word deur privaatstasies en Oekraïne se nasionale uitsaaikorporasie op nasionale en streeksvlak uitgesaai. Die nasionale televisie- en radiodiens word tans omskep tot 'n openbare uitsaaier volgens die voorbeeld van ander Europese lande.
Craig Joubert
Biografie
Joubert matrikuleer aan die Maritzburg Kollege en studeer in besigheidsfinansies by die Universiteit van Natal. Hy werk in korporatiewe bankwese, 'n professie wat hy vir vyf jaar beoefen, voordat hy 'n voltydse skeidsregter word.
Oekraïne
Media
Die belangrikste nasionale dagblaaie is Ukrajinska Prawda, Sewodnja, Den en Fakty i Kommentarii. Daar is vier belangrike weekblaaie – Dserkalo Tyshna, Nowoe Wrema, Fokus en Ukrajinsky Tyshden. Dag- en weekblaaie ontvang hul berigte van 'n verskeidenheid persagentskappe waarvan UNIAN en Interfax die belangrikste is.
Sport
Oekraïne het groot baat gevind by die Sowjetse klem op Liggaamlike Opvoeding. Dié sportpolitiek het in Oekraïne honderde stadions, swempoele, gimnasia en baie ander atletiese geriewe agtergelaat. Die gewildste sportsoort is sokker. Die hoogste professionele liga is die Oekraïense Premierliga.
Baie Oekraïners het ook vir die Sowjetse nasionale sokkerspan uitgedraf, waaronder die Ballon d'Or-wenners Ihor Bjelanof en Oleh Blochin. Dié toekenning is slegs aan een Oekraïner oorhandig ná die Ontbinding van die Sowjetunie: Andrij Sjewtsjenko. Die nasionale span het tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2006 gedebuteer en die kwarteindrondte gehaal, waar hulle teen die latere sokkerwêreldkampioen Italië verloor het. Oekraïne het saam met Pole die Europese Sokkerkampioenskap 2012 aangebied.
Oekraïense boksers is van die bestes in die wêreld. Sedert hy die onbetwiste kruisergewigkampioen in 2018 geword het, het Oleksandr Usyk ook die verenigde WBA- (Super), IBF-, WBO- en IBO-swaargewigtitels gewen. Daarmee het hy slegs een van drie boksers geword wat al die kruisergewigwêreldtitels gewen en 'n swaargewigwêreldkampioen geword het. Die broers Witali en Wladimir Klitsjko is voormalige swaargewigwêreldkampioene wat verskeie wêreldtitels gedurende hul loopbane gehad het. Wasyl Lomatsjenko, wat die goue medalje tydens die Olimpiese Somerspele 2008 en 2012 gewen het, is 'n ander bekende Oekraïense bokser. Hy hou die verenigde liggewigwêreldtitel en die rekord om 'n wêreldtitel met die minste professionele gevegte te wen, naamlik drie. Teen September 2018 was hy die wêreld se beste aktiewe bokser op die ranglys.
Serhij Boebka het van 1993 tot 2014 die rekord in paalspring gehou; met sy groot sterkte, spoed en atletiese vaardighede is hy by verskeie geleenthede as die wêreld se beste atleet aangewys.
Basketbal het in Oekraïne ook gewildheid verwerf. In 2011 is Oekraïne aangewys as gasheer vir EuroBasket 2015. Twee jaar later het die Oekraïense nasionale basketbalspan die EuroBasket 2013 in die sesde plek afgesluit en daarmee vir die eerste keer vir die Basketbalwêreldbeker gekwalifiseer. Die EuroLeague-deelnemer Boediwelnyk Kijif is die sterkste Oekraïense professionele basketbalklub.
Skaak is ook gewild in Oekraïne. Roeslan Ponomarjof is 'n voormalige wêreldkampioen. Daar is sowat 85 grootmeesters en 198 internasionale meesters in Oekraïne. Rugby word ook in Oekraïne gespeel.
Craig Joubert
Loopbaan as skeidsregter
In 2003 maak hy sy internasionale debuut in 'n wedstryd tussen Namibië en Uganda in Windhoek.
In 2010 beheer hy die Super 14-eindstryd tussen die Bulls en die Stormers.
Hy blaas ook gereeld in die plaaslike Suid-Afrikaanse premiertoernooi, die Curriebeker.
Per Asplin
Per Asplin (10 Augustus 1928 – 9 Oktober 1996) was 'n Noorse akteur en komponis. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Det kunne vært deg (1952), Operasjon Løvsprett (1962), en Operasjon sjøsprøyt (1964).
Craig Joubert
Loopbaan as skeidsregter
Op 23 Oktober 2011 val sy grootste eer hom te beurt deur te blaas in die eindstryd van die Rugbywêreldbeker 2011 tussen die All Blacks en die Franse Hane in Nieu-Seeland.
Dadelpalm
Phoenix dactylifera, algemeen bekend as die dadelpalm, is 'n blomplantspesie in die palmfamilie, Arecaceae, wat vir die eetbare, soet vrugte daarvan verbou word. Alhoewel die presiese herkoms van die spesie onseker is weens die verbouing daarvan oor millenia, is dit besmoontlik uit die Vrugbare Halfmaan afkomstig wat strek van Egipte tot Mesopotamië. Die spesie word algemeen verbou regoor Noord-Afrika, die Midde-Ooste en Horing van Afrika, tot in Suid-Asië, en is wêreldwyd in etlike tropiese en subtropiese streke genaturaliseer. P. dactylifera is die tipe-spesie van die Phoenix-genus, wat tussen 12 en 19 spesies wilde dadelpalms bevat, en is benewens die hoofbron van kommersiële produksie.
Dadelpalms bereik tipies 'n hoogte van sowat 21 - 23 m, en kan 'n een- of meerstammige groeivorm uit 'n enkele wortelstelsel aanneem. Dadelpalmvrugte (dadels) is ovaal-silindries gevorm en kan na gelang van die variëteit helderrooi tot -geel van kleur wees. Massagewys bestaan tussen 61 en 68 persent van die vrug in gedroogde vorm uit suiker, en die vrugte is gevolglik baie soet.
Oor millenia is dit 'n stapelvoedsel in die Midde-Ooste en die Indusvallei, en argeologiese getuienis dui aan dat dadels reeds van die 6de millennium v.C. af in Arabië verbou word. Die jaarlikse wêreldproduksie van dadels beloop 8,5 miljoen metrieke ton, en lande in die Midde-Ooste en Noord-Afrika is die vernaamste produsente.
Etimologie
Die spesienaam dactylifera, d.w.s. "dadeldraend" is afgelei uit die Griekse woorde daktylos (δάκτυλος), wat "dadel" (ook "vinger") beteken, en fero (φέρω), wat "ek dra" beteken. Die vrug staan as 'n dadel bekend. Die vrug se Afrikaanse en Engelse naam (d.i. "date") is via Oud-Frans, soos ook in Latyn, afgelei uit die Griekse woord vir "vinger", dáktulos, weens die vrug se langwerpige vorm.
Geskiedenis
Fossielvondse dui aan dat die dadelpalm al minstens 50 miljoen jaar bestaan. Dadels vorm reeds duisende jare 'n stapelvoedsel in die Midde-Ooste en die Indusvallei, nadat die verbouingskultuur vermoedelik uit die omgewing van die huidige Irak versprei het. Argeologiese getuienis bestaan vir dadelverbouing in Mehrgarh om en by 7000 v.C., 'n Neolitiese beskawing in die gebied van die huidige westelike Pakistan, asook in oostelike Arabië tussen 5530 en 5320 v.C., gebaseer op radiokoolstofdatering, en word sedert antieke tye van Mesopotamië tot prehistoriese Egipte verbou. Die antieke Egiptenaars het die vrugte ook in dadelwyn omskep, en die vrugte ook tydens oestyd geëet. Getuienis vir verbouing word regdeur latere beskawings in die Indusvallei aangetref, insluitend Harappa in die periode 2600 tot 1900 v.C. Die antieke Hebreërs het die vrugte berei in wyn, asyn, brood en koeke, terwyl die pitte gebruik is om vee vet te maak, en die hout in gereedskap verwerk is.
Die palmblare wat in Antieke Rome in hul triomftogte gebruik is om oorwinning te simboliseer, was besmoontlik dié van Phoenix dactylifera. Die dadelpalm was 'n gewilde plant in die Romeinse pilaargang-binnehowe, alhoewel dit in die gematigde klimaat van Italië nie vrugte voortgebring het nie. Dit is herkenbaar in fresco's te Pompeii en elders in Italië, insluitend 'n tuintoneel gevind by die Huis van die Troue van Alexander.
'n Dadelpalmkultivar wat met die antieke Judese dadelpalm verbind word, is beroemd vir die langlewende ortodokse saad (d.i. lewenskragtig na uitdroging), waarvan etlike na 'n onbeplande berging van twee millenia lank, steeds ontkiem het. Die oorlewingslimiet van behoorlik gestoorde sade is egter onbekend.
'n Genoomstudie van die New York Universiteit se Abu Dhabi Sentrum vir Genomika en Stelselbiologie het aangedui dat gedomestiseerde dadelpalm-variëteite uit Noord-Afrika, insluitend welbekende variëteite soos die 'Medjool' en 'Deglet Nour', kruisings is tussen Midde-Oosterse dadelpalms en die Kretensiese dadelpalm, P. theophrasti. Dadelpalms verskyn in die argeologiese rekord in Noord-Afrika sowat 2 800 jaar gelede, wat suggereer dat hierdie kruising deur die Minoërs of Fenesiërs versprei is.
Beskrywing
Dadelpalms groei tipies tot 21 - 23 m in hoogte, met 'n alleenstaande stam, of 'n veelstammige groeivorm uit 'n enkele worstelstelsel. Die blare is 4 - 6 m lank met stekels aan die blaarstingel, en veerspletig met ongeveer 150 blaartjies. Die blaartjies is 30 cm lank en 2 cm wyd. Die boom se kroon oorspan 'n wydte van 6 - 10 m.
Dadels is van nature windbestuifde plante, maar in tradisionele oase-dadelverbouing en in moderne boorde word hulle slegs met die hand bestuif. In natuurlike omstandighede sal bestuiwing plaasvind met 'n gelyke getal manlike en vroulike plante. Met menslike bystand kan een manlike plant egter tot 100 vroulike plante bestuif. Aangesien die manlike plante slegs van kommersiële waarde is as bestuiwers, laat dit die verbouers toe om hulle hulpbronne vir 'n meerderheid vrugtedraende plante aan te wend. Sekere verbouers hou selfs geen manlike plante aan nie, aangesien manlike blomme met bestuiwingstyd by plaaslike markte beskikbaar is. Handbestuiwing word vanaf 'n leer deur 'n bedrewe werker uitgevoer, of deur van 'n lugblaasmasjien gebruik te maak. In sekere areas soos in Irak, sal die bestuiwer gebruik te maak van 'n spesiale klimapparaat wat om die stam en om sy rug vou (تبلية in Arabies genoem) om hom met die uitklim teen die stam vas te hou.
Dadels is ovaal-silindries, 3 - 7 cm lank, en 2 - 3 cm in deursnee. Wanneer ryp wissel hulle van helderrooi tot heldergeel van kleur, afhangend van die variëteit. 'n Dadels is 'n steenvrug en bevat 'n enkele pit van 2 - 2.5 cm lank en 6 - 8 mm dik. Drie vername kultivargroepe bestaan: sag (ondermeer 'Barhee', 'Halawy', 'Khadrawy' en 'Medjool'); semidroog (ondermeer 'Dayri', 'Deglet Nour' en 'Zahdi'), en droog (bv. 'Thoory'). Die tipe vrug word bepaal deur die glukose-, fruktose- en sukrose-inhoud.
Saab 21
Die Saab 21 is 'n Sweedse vegvliegtuig en die eerste vliegtuig wat eers met 'n suierenjin en later met 'n straalmotor aangedryf is. Hierdie vliegtuig was ontwerp om die verouderde V.S.A. en Italiaanse vegvliegtuie van die Sweedse Lugmag te vervang.
Die J21A was suierenjin model, toegerus met 'n Daimler Benz-enjin en is in diens gestel in Junie 1945. Die enjin ontwerp was 'n stoot konfigurasie. Dit het ook oor 'n uitskietstoel beskik om te verseker dat persone wat uitspring nie in die skroef beland wat net 4.58 m agter die kajuit is nie.
Na ontwikkeling het die J21RA die lig gesien in 1949, toegerus met 'n straal motor. Die ontwikkeling was vertraag nadat tegniese probleme met die omskakeling ondervind was. Die straalmotor het die vliegtuig se topspoed met 160 km/h verbeter.
Daar was ook grondaanval modelle met beide enjins ontwikkel.
Jennifer Hale
Jennifer Hale (gebore 1 Januarie 1965) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Cowboy Bebop: The Movie (2001).
MiG-31
In verslae van die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie (NAVO) word na die MiG-31 as Foxhound verwys.
Ontwikkeling van die vliegtuig het in 1970 begin en die prototipe, Ye-155MO, het sy nooiensvlug in 1975 voltooi. Die eerste van 300 eenhede is vanaf 1979 aan die Russiese Lugmag gelewer. Alhoewel die MiG-31 deur die MiG-25 geïnspireer is, was dit 'n nuwe alleweerstoestand-, allehoogte-vliegtuig waarvan die raamwerk gebou is van nikkelstaal, ligte allooie en titanium. Dit was nodig om te verseker die vliegtuig voldoen aan die hoë werkverrigtingomgewing waaraan dit moes vlieg.
Dit was toegerus met gesofistikeerde Flash Dance-radar. Dit is in daardie stadium beskou as die kragtigste radar in 'n vegvliegtuig, dit kon 200 km vorentoe sien, asook agter en onder die vliegtuig. Dit is beheer deur die tweede bemanningslid en kon tien teikens volg en vier tegelykertyd aanval nadat dit bepaal het watter teikens die grootste bedreiging is.
Sie werden euch in den Bann tun, BWV 44
Sie werden euch in den Bann tun, BWV 44, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Noah Ringer
Noah Ringer (gebore 18 November 1996) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Last Airbender (2010) en Cowboys & Aliens (2011).
Forest Hills, Kloof
Forest Hills is 'n werkersklas woonbuurt in die buitenste westelike voorstede van Durban, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die gebied grens aan die Kloof Gorge wat deel vorm van die Krantzkloof-natuurreservaat, en is geleë tussen Kloof en Waterfall wat sowat 7 km van Hillcrest af is.
Forest Hills word na verwys as 'n deel van die Kloofgebied aangesien hulle aan teenoorgestelde kante van die Kloof Gorge geleë is. Die gebiede word deur een pad verbind wat deur die Kloof Gorge loop.
Tornado
In die laat 2008 is die gebied deur 'n tornado getref, wat selfs die Suid-Afrikaanse Weerdiens onkant betrap het.
Wolkberg
Die Wolkberg is 'n bergreeks in Limpopo, Suid-Afrika. Dit vorm die noordelike subreeks van die Drakensberg-stelsel. Die bergreeks strek ongeveer 30 km in 'n NW/SO rigting noord van Sekhukhuneland. Die nabygeleë dorpe is Haenertsburg en Tzaneen.
Ruhrgebied
Die Ruhrgebied is die grootste agglomerasie in Duitsland en die vyfde grootste in Europa met 'n oppervlakte van 4 435 km² en 'n bevolking van sowat 5,1 miljoen. Die digbevolkte streek, wat in die sentrale deel van die deelstaat Noordryn-Wesfale geleë is, is na die Ruhr-rivier genoem wat teen die suidelike rand van die Ruhrgebied vloei. Dit bestaan hoofsaaklik uit stedelike nedersettings wat 'n samehangende beboude gebied vorm en hul ontstaan na die Middeleeue kan terugvoer. Hul huidige struktuur dateer uit die nywerheidsomwenteling in die 19de en 20ste eeu toe die gebied tot 'n belangrike sentrum van steenkoolmynbou en swaar nywerhede ontwikkel is.
Wolkberg
Geografie
Die reeks vorm 'n hoë plato en reik 2126 m hoog by die Ysterkroon, sy hoogste punt. Ander noemenswaardige pieke is die 2050 m hoë Serala, 1838 m hoë Mamotswiri, 1667 m hoë Magopalone en 1611 m hoë Selemole.
Talle klein bergstroompies het hulle oorsprong in die Wolkberg, asook die Mohlapitserivier en die Selatirivier, sytakke van die Olifantsrivier.
Ruhrgebied
Saam met sy eweneens digbevolkte omgewing en die agglomerasies langs die Ryn vorm die Ruhrgebied die Metropolregion Rhein-Ruhr, 'n metropolitaanse streek met 'n oppervlakte van sowat 7 000 km² en 'n bevolking van tien miljoen.
Wolkberg
Ekologie
Die weer kan baie vinnig verander van helder sonskyn en dan mistig word, met die hoogste piek in wolke gehul, vandaar die naam Wolkberg. Die omgewing is ruig bebos, met rotsbanke en diep, klam klowe met stroompies water. Seldsame vlinderspesies soos die Wolkberg-Zoeloe (Alaena margaritacea), die Wolkberg-weduwee (Dingana clara) en die Wolkberg-sandman (Spialia secessus), is vernoem na die bergreeks. Sommige spesies soos die vlinder Lepidochrysops lotana is slegs in die Wolkberg-gebied bekend. Die Wolkberg kransaalwyn is inheems aan die berg.
Ruhrgebied
Die Ruhrgebied vorm geen amptelike administratiewe gebied nie. So is dit moeilik om sy presiese grense te bepaal. Algemeen word die grense van die Siedlungsverband Ruhrkohlenbezirk, tans Regionalverband Ruhr (RVR), 'n vereniging van stedelike nedersettings in die gebied, as basis gebruik. Die selfregerende stede Bochum, Bottrop, Dortmund, Duisburg, Essen, Gelsenkirchen, Hagen, Hamm, Herne, Mülheim an der Ruhr en Oberhausen maak net soos die administratiewe distrikte Recklinghausen, Unna, Wesel en Ennepe-Ruhr-Kreis deel uit van dié vereniging.
Wolkberg
Ekologie
Sedert ongeveer die jaar 2000 word hierdie streek deur die pompombossie, 'n neotropiese indringersoort, aangetas.
Ruhrgebied
In 2010 het die Ruhrgebied as RUHR.2010 saam met Pécs in Hongarye en Istanboel as kulturele hoofstad van Europa gefungeer.
Geskiedenis
Reeds voor die begin van die industriële rewolusie en die vestiging van swaar nywerhede in die 1840's het nedersettings in die sogenaamde Hellwegsone met bevolkings van tussen 4 500 en 11 000 die belangrikste stedelike kompleks gevorm, met graanverbouing en -handel en tekstielvervaardiging as sy ekonomiese basis. Die geskiedenis van groter nedersettings soos Duisburg, Essen, Bochum en Dortmund begin in die Middeleeue toe hulle deel uitgemaak het van die magtige Hanseverbond.
Die geskiedenisskrywing vir die hele Ruhrgebied as nywerheidstreek het die 19de eeu as beginpunt toe die ryk steenkoolafsettings ontgin is en die gebied in een van die voorste swaar nywerheidsones in Europa omgeskep is. In die suidelike dele van die Ruhrgebied, in die Ruhrvallei, word steenkoolafsettings naby die aardoppervlak aangetref. Al is steenkool hier reeds voor die 19de eeu ontgin, was sy ekonomiese waarde nog beperk aangesien hout as brandstof volop was. Eers teen die middel van die 19de eeu het steenkool as "swaart goud" 'n sleutelrol gespeel as energiebron vir die nywerheidsomwenteling.
In die 20ste en vroeë 21ste eeu het die streek ingrypende strukturele veranderinge deurloop. Al word die oliekrisis van 1973 algemeen as die eindpunt van die lang groeiperiode van Westerse ekonomieë ná die Tweede Wêreldoorlog beskou, strek die ekonomiese en strukturele krisis van die Ruhrgebied terug tot die 1950's. Die steenkoolkrisis, wat deur ekonomiese ontleders aanvanklik nog as siklies van aard beskryf is, het ondanks alle pogings om die mynboubedryf te moderniseer, voortgeduur. Die sterwende mynbousektor is dekades lank deur staatsubsidies kunsmatig aan die lewe gehou totdat die laaste myn in 2018 vir goed gesluit is. Vanaf die 1970's het ook die staalsektor in moeilikhede beland. Moontlik sal dit nog in die tweede dekade van die 21ste eeu die lot van die mynboubedryf deel.
'n Aantal projekte is geloods om die Ruhrgebied se industriële erfenis vir toerismedoeleindes te ontsluit. Werkloosheid, armoede en stedelike verval is nogtans 'n postindustriële lewenswerklikheid wat groot dele van die bevolking in die noordelike Ruhrgebied tref. In historiese nywerheidstede soos Duisburg word die hele bevolking deur verarming bedreig. Die situasie word vererger deur georganiseerde misdaad, veral mensehandel (migrante uit die armste EU-lidstate soos Roemenië word deur krimineles teen betaling na Duitsland geneem waar die staat deur middel van sosiale toelaes in hulle lewensonderhoud moet voorsien) en kriminele Arabiese familiebendes wat hele stadsbuurte beheer.
Drosdyhek
Drostdy Arch in Somersetstraat en aan die bopunt van Hoogstraat in Grahamstad is die hoofingang tot die kampus van Rhodes-universiteit.
Die hek met sy hangende lantern, die waghuisies en die mure weerskante is in 1835 deur kapt. C.J. Selwyn van die Royal Engineers ontwerp, maar eers in 1841–42 voltooi. Dit is die enigste oorblyfsel van die ou drosdy wat aanvanklik agter die hek gestaan het. Later is die gebou en terrein gebruik as kaserne en paradeterrein en nog later as skool. Vanaf 1904 is die universiteit daar gevestig. In 1935 is die drosdy gesloop  om plek te maar vir die universiteit se hoofgebou. Die waghuisies by die hek is nou winkeltjies wat plaaslike handwerk verkoop.
In die William Fehr-versameling is 'n tekening van die hek deur William M. Timlin.
Winterhoekkloofspruit
Die Winterhoekkloofspruit is 'n spruit wat in die sentrale Oos-Kaap van Suid-Afrika vloei. Dit is in die opvanggebied van die Groot-Visrivier.
Es ist dir gesagt, Mensch, was gut ist, BWV 45
Es ist dir gesagt, Mensch, was gut ist, BWV 45, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Deportivo Cali
Deportivo Cali is 'n Colombiaanse sokkerklub in Cali, Colombia. Die klub se stadion is Estadio Deportivo Cali. Deportivo Cali is een van die beste sokkerspanne in Suid-Amerika. Hulle het die nasionale kampioenskappe in 1965, 1967, 1969, 1970, 1974, 1996, 1998, 2005-II en 2015-I gewen.
Elandskloofrivier (Olifants)
Die Elandskloofrivier is 'n rivier wat langs die Sederberge in die Wes-Kaap van Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Wes-Kaapse Olifantsrivier.
NG gemeente Verkeerdevlei
duimnael|links|350px|Die NG kerk Verkeerdevlei.
duimnael|regs|160px|Ds. Frederik Johannes Potgieter de Kock is in 1929 in die gemeente bevestig, maar moes in 1931 weens siekte demissie neem. Hy is is op [[6 Januarie 1946 oorlede.]]
duimnael|220px|links|Ds. I.W.J. van Rensburg en sy gesin. Hy was van 1925 tot 1928 die gemeente se eerste leraar. Dié foto van hom en sy gesin is geneem terwyl hy leraar was van die [[NG gemeente Germiston ((1918–'25).]]
duimnael|regs|160px|Ds. L.E. du Toit, leraar van 1932 tot 1937.
regs|160px|duimnael|Ds. Andries van der Merwe, die leraar van 1937 tot 1941.
duimnael|regs|160px|Ds. F.J. van der Merwe, leraar van 1941 tot 1948.
Die NG gemeente Verkeerdevlei is die derde jongste van die nege gemeentes (2016) in die Vrystaatse Sinode van die NG Kerk se Ring van Winburg. Die sentrum van die gemeente, Verkeerdevlei, lê 39 km suidoos van Brandfort en 55 km suidwes van Winburg. Die gemeente het in 1985 92 doop- en 205 belydende lidmate gehad, wat in 2005 afgeneem het tot 15 en 133. In 2015 was dit onderskeidelik 30 en 119.
Die gemeente is in Januarie 1925 van die gemeentes Brandfort, Bloemfontein, Thaba 'Nchu, Excelsior en Winburg-Rietfontein afgestig. As sentrum is gekies die dorpie wat vier jaar tevore geproklameer is met die ongewone naam, wat egter in twee opsigte histories belangrik is: In die eerste plek het die Voortrekkers die naam "Verkeerde Vleij" self gegee, aldus die dagboek van eerw. Erasmus Smit. Toe hulle destyds van die Blesberg (Thaba Nchu), waar die Barolong-kaptein Moroka hulle vriendelik behandel het, opgetrek het na die huidige Winburg aan die Vetrivier, het hulle vanaf Steynspruit noordwaarts gegaan al langs die oospunt op wat die waters afvoer na die Modderrivier in die weste. Naby die huidige dorpie het hulle die waterskeiding tussen die Modder- en Vetrivier aangetref, en oor die bultjie (omtrent 1 465 m bo seespieël) die waters noord en noordoos sien vloei. Vandaar die ongewone maar gepaste naam Verkeerdevlei. Die amptelik bepaalde trekroete gaan omtrent twee myl noordoos van Verkeerdevlei verby.
Ook om 'n tweede rede is die naam histories. Geleë in die vrugbare landstreek bekend as die "verowerde gebied" (afgeneem van die Basoeto-kaptein Moshoeshoe), was dit meermale die slagveld tussen die Basoeto en die Boere. In die laaste groot Basoeto-oorlog van 1865 is die magte van Moshoeshoe hier beslissend verslaan. En op die Basoeto-monument (in Monumentweg, Bloemfontein, ontwerp deur Richard Wocke) kom die naam "Verkeerdevlei" voor. Om gemelde redes het die Ringskommissie destyds dié historiese naam vir die gemeente verkies.
Die eerste leraar was ds. I.W.J. van Rensburg. In die wordingsjare van die jong gemeente het hy met groot bekwaamheid en vrug gebou — geestelik en letterlik. Die pastorie sowel as die saalkerk, gebou in sy tyd, het nog jare lank uitstekend aan hul doel beantwoord. Die eerste saal van die gemeente is in 1926 deur 'n verwoestende rukwind in puin gelê, terwyl die pastorie byna getref is.
Sy opvolger was ds. F.J.P. de Kock wat ná 'n kort bediening weens siekte demissie moes neem. Prop. L.E. du Toit is bevestig in 1932, en het op bekwame en opofferende wyse die gemeente bygestaan gedurende die vernietigende droogte van 1933. Prop. A. van der Merwe kom hierheen in 1937 en arbei tot 1941; ds. F.J. van der Merwe van Soutpan bedien die gemeente tot Februarue 1948; waarna die volgende leraar, ds. C.C. Colyn, van die NG gemeente Livingstone, Noord-Rhodesië, die beroep hierheen aangeneem het.
Olivier Ripley
Olivier Ripley (gebore 27 Februarie 1983) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rol in die televisiereeks Sous le soleil de Saint-Tropez (2013).
Herna de Villiers
Herna de Villiers (1917–2012) was ’n Afrikaanse skryfster van hoofsaaklik liefdesromans.
Lewe en werk
Hermanna Anna Cornelia de Villiers is in Oktober 1917 in Pretoria gebore. In haar geboortestad begin sy met haar skoolopleiding en gaan later ook skool in Kaapstad, Kimberley en op Boshof in die Vrystaat. Na skool bekwaam sy haar in Pretoria as onderwyseres. Na haar troue bly sy en haar man in Kaapstad, waar haar vier kinders (Paul, Karl, Jan en Ingrid) gebore is. Sy was ’n goeie swemmer wat die Westelike Provinsie in swem verteenwoordig het. Haar man is in dieselfde jaar waarin haar jongste kinders, ’n tweeling, gebore is, oorlede. In hierdie selfde jaar is haar pa ook oorlede. As alleenouer maak sy haar vier kinders groot deur onder andere op Olifantsfontein en in Kemptonpark skool te hou. Na haar aftrede as onderwyseres word sy redakteur van die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie se radioprogramgids SAUK-Bulletin. Die laaste jare van haar lewe slyt sy op ’n plaas op Roossenekal in Mpumalanga, waar sy by haar seun Paul en sy gesin inwoon. Sy is op 21 Junie 2012 oorlede.
Skryfwerk
Sy begin in die veertigerjare skryf, na haar man se dood. Haar eerste skryfwerk is kortverhale, waarvan talle in tydskrifte soos Sarie gepubliseer is. Sy skryf ook ’n paar dramas, waarna sy haar op liefdesverhale toespits. “Die voorbladnooi” is ’n radiodrama wat in 1969 die naaswenner is in die SAUK se radiodramakompetisie. Dit is ’n blyspel wat later ook vir die verhoog verwerk word. “Bitterappels” en “Duet in twee sleutels” is eenbedrywe wat deur Dalro gepubliseer word.
Sy raak egter veral bekend vir haar liefdesromans. In “Kranse van Gevonden” (1982) bedank Delia Maree uit haar werk na haar ma se dood. Sy is nou heeltemal alleen en aanvaar ’n betrekking op Gevonden, waar sy die tik en persversorging van ’n manuskrip moet voltooi. Sy kom goed oor die weg met die middeljarige eienaar, Japie Landman, maar sit gou vas met sy seun, Abel, ’n veearts vir wie sy ’n reeks boeke oor skaaprasse aan ’n uitgewer moet lewer. Abel is in ’n rystoel nadat hy verlam is in ’n ongeluk in die kranse van Gevonden. Die oorsaak van Abel se ongeluk en ook die neerdrukkende atmosfeer op Gevonden bly ook in die huis, naamlik Gezina, Japie se oorlede vrou se suster. In “Een aand in Oktober” (1983) word Vera vasgevang in ’n liefdesdriehoek. “Waar jou geluk lê?” (1984) het die lewe van onderwysers as tema. Nadat Bart Visser geskei is, trek hy van die platteland na die stad, waar hy as onderhoof van ’n skool aangestel word. Hier smee hy nuwe vriendskappe en beleef hy saam met die leerlinge ook hulle lief en leed. Uit die staanspoor kry hy egter probleme met die mooi weduwee Elena, wat die hoof se witbroodjie is. Daar is so ’n diep kloof tussen hulle dat hulle selfs as kollegas nie bymekaar kan uitkom nie. “Wie is Elmarie Bessemer?” (1997) is die verhaal van ’n weeskind wat as week-oue baba deur die stasieskoonmaker Jacob in die stasiewagkamer gekry is. Deur die jare gaan kuier Jacob elke Sondag vir haar in die weeshuis. Elmarie weier om te trou, want sy weet nie waarvandaan sy kom nie. Dokter Nelis Jooste is egter net so hardkoppig as sy en weier om op te gee. Sy soektog laat dinge aan die lig kom wat sewe mense se lewens dramaties beïnvloed. Hierdie boek is ’n finalis vir die Ela Spence-prys vir gewilde prosa. In “Haar droomminnaar” (1998) verloor Regina Roux haar ouers en enigste suster in ’n motorongeluk. Sy kom nou weer in aanraking met die polisie-offisier Renier Stander, op wie sy sewe jaar gelede intens verlief was. Hulle is egter uitmekaar toe sy uitgevind het hy is getroud.
Weenen-natuurreservaat
Weenen-natuurreservaat is geleë in KwaZulu-Natal, in die KwaZulu-Natal Middeland. Die reservaat is 5000 ha groot en is 25 km noordoos van Estcourt, 20 km vanaf Colenso en 8 km vanaf Weenen. Die Boesmansrivier vloei deur 'n vallei in die reservaat. Die hoogte bo seevlak wissel van 1 000 tot 1 240 m.
Klimaat
Die reservaat is in 'n somerreënval gebied wat gemiddeld 56 donderstorms jaarliks beleef. Die gemiddelde reënval is 750 mm per jaar maar kan aansienlik afwyk en dit word tot 37°C gedurende die somer.
Plantegroei
Die noordelike gedeelte van die reservaat staan bekend as die Tugeladoringveld; dit bestaan uit grasvelde met digte Acacia bome in sommige plekke soos die
Vislewe
Inheemse visse wat voorkom is die Driekol-ghieliemientjie (Barbus trimaculatus), KwaZulu-Natalse geelvis (Labeobarbus natalensis) en die Afrika-bontpaling (Anguilla bengalensis).
Uitheemse visse soos die kom ook voor maar die graskarp is skaars.
Grauballe
Grauballe is ’n plek in die Deense Midde-Jutlandstreek in die Silkeborg-munisipaliteit. Daar bly 657 inwoners (2008).
Impendle
Impendle is 'n nedersetting in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dorp is 48 km wes van Pietermaritzburg en 37 km noordoos van Bulwer.
Bret Morrison
Bret Morrison (5 Mei 1912 – 25 September 1978) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Magic Serpent (1966), Gamera vs. Viras (1968), en Gamera vs. Monster X (1970), en in die televisiereeks The Edge of Night (1956).
NG gemeente Bethal
duimnael|links|300px|Bethal se ou kerkgebou, waarvan die hoeksteen op [[22 Augustus 1903 gelê is. Dis omstreeks 1950 gesloop.]]
regs|170px|duimnael|Ds. J.J. Struwig, leraar van 1938 tot 1942.
duimnael|links|300px|Bethal se huidige kerkgebou, wat ingewy is op [[18 Februarie 1950. Die gemeente het in 1949 £40 000 gekry vir die ou kerkplein waarop die klipkerk ontwerp deur die boumeester of argitek J.F. Vinnicombe gestaan het.]]
duimnael|links|300px|Dié foto van die ou kerk is omstreeks 1916 geneem.
regs|170px|duimnael|Ds. Richard Barry Murray, leraar van 1955 tot 1958.
regs|170px|duimnael|Ds. R.J. Janse van Vuren was net enkele maande in 1948 leraar hier.
Die NG gemeente Bethal is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Sinode Hoëveld, maar geleë in die provinsie Mpumalanga, waarvan die meeste gemeentes in die Oostelike Sinode val.
Die gemeente is gestig in 1889 as die 26ste gemeente in die destydse Transvaalse kerk. In dieselfde jaar is ook die gemeentes Ventersdorp, Amersfoort, Klerksdorp, Nelspruit en Carolina gestig. Die ledetal met die stigting was ongeveer 300. Ds. N.H. de J. Theunissen was die eerste leraar en het die gemeente vanaf 1893 tot '95 bedien. Hierna was die gemeente twee jaar vakant. Ds. J.P. Liebenberg het in die gemeente van April 1897 tot sy aftrede op 25 September 1937 gedien.
In 1898 besluit die kerkraad om 'n kerkgebou met 1 000 sitplekke op te rig teen 'n beraamde koste van £8 500. Die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog maak dit egter onmoontlik om die kerk te bou. Skade van die Driejarige Oorlog het die gemeente duur te staan gekom: Net £1 000 van die skade van £2 835 is uitbetaal. Nogtans is die hoeksteen op 22 Augustus 1903 deur ds. H.S. Bosman van Pretoria gelê. Van 2 tot 5 Februarie 1905 is dié gebou feestelik ingewy. Die grond vir die kerk (Kerkplein) is geskenk deur Jan Daniel Naudé en C.G. Naudé uit die boedel van wyle P.J. Naudé en C. M. du Plooy.
Ds. Liebenberg en sy vrou, 'n opgeleide onderwyseres, het alle in hul vermoë gedoen om belangstelling in die onderwys aan te wakker. Ds. Liebenberg het 'n belangrike aandeel gehad in die koms van mnr. P.I. Hoogenhout na die Bethal Government School. In 1918 besluit die kerkraad om 'n seuns- en meisieskoshuis te laat bou, die beraamde koste was £25 000. Hierdie koshuise, Ons Toekoms en Liebenhof, is in 1920 voltooi en in gebruik geneem. Die koshuise het die oprigting van die Hoogenhout-Hoërskool tot gevolg gehad. Op 25 Januarie 1936 het die Transvaalse Provinsiale Administrasie die koshuise oorgeneem weens die kerk se geldelike onvermoë in dit in stand te hou.
Ds. J.J. Struwig het in die gemeente gestaan vanaf sy ontvangs op 22 Januarie 1938 tot 1942. In Januarie 1939 is op 'n gemeentevergadering besluit om geld in te samel ter oprigting van 'n nuwe kerkgebou omdat dit geblyk het sekere gebreke aan die ou kerk kon nie herstel word nie; vandaar die besluit om 'n nuwe kerk te bou. In Maart van dieselfde jaar is vier maande verlof toegestaan aan ds. Struwig om geld in te samel; nagenoeg £6 000 is byeengebring. Ds. E.H. Latsky aanvaar die bediening in Junie 1943 en bedien die gemeente tot 1947. In 1944 word besluit om 'n medeleraar vir die gemeente te beroep. Ds. G.O. Meij aanvaar bediening in Januarie 1945 en word ontvang in die naweek van 3 en 4 Februarie. Hy was n klasmaat van ds. Latsky. Ds. R.J.J. van Vuuren het ds. Latsky op 1 November 1947 opgevolg, maar ná sy kortdienstyd het ds. Meij alleen gewerk.
In 1949 is die ou Kerkplein verkoop vir die som van £40 000 en 'n nuwe kerkgebou, ontwerp deur die firma Geers & Geers wat vir talle soortgelyke geboue oral in Suid-Afrika verantwoordelik was, is op die nuwe kerkplein gebou. Die nuwe kerkgebou is op 18 Februarie 1950 ingewy.
Magne Bleness
Magne Bleness (30 April 1933 – 1 Desember 1992) was 'n Noorse regisseur, akteur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The White Viking (1991) en in die televisiereeks Vestavind (1994).
Schauet doch und sehet, ob irgend ein Schmerz sei, BWV 46
Schauet doch und sehet, ob irgend ein Schmerz sei, BWV 46, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
PostgreSQL
PostgreSQL, soms net Postgres genoem, is 'n objek-relasionele databasisbestuurstelsel. Dit word onder 'n MIT-tipe lisensie vrygestel en is dus vrye en oopbron sagteware. Anders as baie ander oopbron programme word PostgreSQL nie deur 'n enkele maatskappy beheer nie. 'n Globale gemeenskap van ontwikkelaars en maatskappye werk saam om die databasis te ontwikkel.
Van Soest
Van Soest is 'n Nederlandse van en kan na die volgende persone verwys:
Patos de Minas
Patos de Minas is 'n munisipaliteit in die deelstate Minas Gerais in Brasilië.
Die naam is afgelei van die plaas Os Patos, in besit van die oorspronklike setlaars, wat die naam gehad het weens die groot aantal wilde eendjies wat in die streek gevind is. In 1826 het die eerste setlaars Antônio da Silva Guerra en sy vrou, Luísa Correia de Andrade, lande geskenk vir die nuwe nedersetting, genaamd Vila de Santo Antônio dos Patos. In 1892 het Patos de Minas stadstatus verkry met die naam Patos, wat in 1944 verleng is na Patos de Minas.
Knoppiesaalwyn
Die Knoppiesaalwyn (Aloe globuligemma) is 'n aalwyn wat voorkom in Mpumalanga, Limpopo, Zimbabwe en Botswana. Die plant blom van Julie tot Augustus.
Wepsies
Wepsies (vepsän kel’) is 'n taal in Noordwes-Rusland met minder as 10 000 sprekers. Die taal behoort tot die Oosseefinse tale en is daarmee nou verwant aan Fins en Esties en ook aan Karelies: met die Kareliërs het die Wepse ook nou kulturele bande. Die Oosseefinse tale maak deel uit van die Fins-Oegriese taalfamilie.
Die Wepse woon binne die Russiese Federasie versprei oor die Republiek van Karelië en die oblaste Leningrad en Wologda. In Karelië geniet die taal amptelike status, hoewel juis daar het baie Wepse reeds Verrussies.
Drie Wepsiese dialekte kan onderskei word. Die groepe het onderling weinig kontak en word geskei deur 'n Russiesstalige gebied. Die noordelikste groep woon aan die suidwesoewer van die Onegameer, die middelste oos van die Ladogameer aan die bolope van die riviere Ojat en Kapsji, en die suidelikste oos van Sint Petersburg in die distrik Boksitogorsk.
Aan die begin van die twintigste eeu is Wepsies en Karelies as 'n skryftaal ontwikkel, volgens die Finse voorbeeld gegrond op die Latynse alfabet met fonetiese aanpassings om voorsiening te maak vir die unieke eienskappe van die tale. Die middelste Wepsiese dialek is vir die skryftaal gebruik. In 1937 het Stalin 'n einde aan die emansipasie van die taal gemaak en 'n halwe eeu van onderdrukking begin. Meeste tekste wat in Wespies gepubliseer is, is transkripsies van alledaagse spraak wat deur vakkundiges vir navorsingsdoeleindes gedoen is. Tans bestaan daar in Sint Petersburg en in die Kareliese hoofstad Petrozawodsk organisasies van Wepse wat onder meer die tydskrif Kodima uitgee.
La Lucia
La Lucia is 'n voorstad in Umhlanga geleë in die noordelike gebied van Durban, in die KwaZulu-Natalprovinsie van Suid-Afrika. Dit is genoem na Lucia Michel. Sy en haar man, Albert Michel, was die stigters van die suikerrietplaas La Lucia.
Onderwys
Crawford College, La Lucia, gestig in 1999, is 'n groot privaatskool geleë in die voorstad. La Lucia Junior Primêr en Victory Christian Academy is ook in La Lucia geleë.
Demografie
Heelwat behuising is onlangs ontwikkel in La Lucia met die groeiende bevolking tussen 2001 en 2011. Die bevolking het met 121% gestyg van 2 899 tot 6 414. Swartes, Indiërs en Asiërs het veral 'n groot toename in getalle getoon.
Ontologie
Ontologie is 'n studie van die aard van die wese, die realiteit en die substansie van dinge. Dit bestudeer ook die wese of realiteit in die abstrakte, veral in die manier hoe dit verband hou met idees en teorieë. Dit dui aan wat objektiewe en subjektiewe bestaan konstitueer en wat dit beteken vir iets om te bestaan.
Ontologie word tradisioneel gelys as 'n deel van die belangrikste filosofievertakking bekend as metafisika en dikwels oor vrae rakende watter entiteite daar bestaan, of wat gesê kan word dat hulle bestaan, en hoe sulke entiteite gegroepeer kan word, hoe hulle binne 'n hiërargie verband hou, en onderverdeel word volgens ooreenkomste en verskille.
Basiese vrae
Hoofvrae van ontologie sluit in:
Basiese konsepte
Van die basiese konsepte van ontologie sluit die volgende wesenlike stelle van ontologiese begrippe in:
Universele en besonderhede
'n Universele is wat spesifieke dinge in gemeen het, naamlik kenmerke of eienskappe. Besonderhede word gedefinieer as konkrete entiteite in teenstelling met abstrakte entiteite, soos eienskappe of getalle.
Stof-teorie en ongeluk-teorie
Stof-teorie stel voor dat 'n stof onderskei is van die eienskappe daarvan, terwyl 'n ongeluk, in ongeluk-toerie, 'n kenmerk van 'n onderwerp is wat nie die wese daarvan beïnvloed nie.
Abstrakte en konkrete voorwerpe
Abstrakte voorwerpe het geen fisieke verwysings nie, terwyl konkrete voorwerpe wel het. Dit word dikwels in filosofie en semantiek gebruik.
Monisme en dualisme
Monisme ken eenheid of eenmaligheid toe aan 'n begrip. Eksistensie-monisme sê byvoorbeeld dat slegs een ding bestaan, die heelal. Enige verdeling daarvan is arbitrêr en kunsmatig. Dualisme (ook geestes-liggaam-dualisme genoem) is die siening dat geestelike verskynsels nie-fisies is, of dat die gees en die liggaam onderskeidend en skeibaar is.
Ontologie van fiktiewe karakters
Volgens Edward N. Zalta kan die ontologie van fiksie gebruik word om sinne te ontleed soos: (1) "Nero aanbid die god Mars", (2) "Die god Mars bestaan ​​nie", en (3) "In George Bernard Shaw se toneelstuk Pygmalion is Eliza Doolittle 'n blommemeisie".
Volgens Amie L. Thomasson kan fiktiewe diskoers van vier soorte wees: (1) wat in fiksiewerk uitgedra word, (2) filosofiese oefeninge soos "Superman bestaan ​​nie", (3) om fiktiewe karakters te behandel asof hulle regtig bestaan, soos "Superman kan oor hoë geboue spring" en (4) gesprek oor fiksiewerk, soos "Professor Higgins is geskep deur George Bernard Shaw".
Francis Herbert Bradley het gedink dat regte dinge onderskeidelik op bepaalde tye en plekke bestaan. Hy herken verskillende soorte entiteite: die werklik historiese, die fiktiewe, die werklike, die bloot verbeelde, die bestaande en die nie-bestaande.
Alexius Meinong sou fiktiewe entiteite in die kategorie plaas wat hy bestaansreg genoem het. Hierdie kategorie bevat voorwerpe wat nie ruimtelik of nie-ruimtelik bestaan nie. Hulle het egter eienskappe en die eienskappe word aan hierdie voorwerpe gegee op die manier waarop dit beskryf word. Ons kan byvoorbeeld oor die groen draak praat, selfs al bestaan die groen draak nie. Ons kan sê dat die draak in werklikheid groen is, want dit spruit uit die eienskappe waarin die voorwerp gekenmerk word.
Buffelsdraai
Buffelsdraai is 'n township in eThekwini in die KwaZulu-Natalprovinsie van Suid-Afrika.
Leon Rippy
Leon Rippy (gebore 30 Oktober 1949) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Stargate (1994), The Patriot (2000), en Eight Legged Freaks (2002), en in die televisiereeks Deadwood (2004).
Hopewell, KwaZulu-Natal
Hopewell is 'n dorp in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit is 20 km suid van Pietermaritzburg en 10 km oos van Richmond geleë.
Tommy Muñiz
Tommy Muñiz (4 Februarie 1922 – 15 Januarie 2009) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Lo que le pasó a Santiago (1989) en in die televisiereeks Los Garcia (1975).
Kennisekonomie
Die term kennisekonomie verwys na die feit dat die samelewing van die laat 20ste en vroeë 21ste eeu wegbeweeg het van die voorafgaande industriële ekonomie na 'n ekonomiese stelsel wat sterk op dienstelewering steun. Produksie in die nywerhede word nou aangevul deur 'n kennisintensiewe dienstesektor wat onder meer navorsing en ontwikkeling, ontwerp, bemarking, logistiek, bedryfsorganisasie en bestuur insluit.
Die term het gewild geraak ná die publikasie van die bestuursteoretikus Peter Drucker se boek The Age of Discontinuity in 1969 waar dit as die titel van die twaalfde hoofstuk gebruik word. Drucker skryf dit toe aan die Oostenryks-Amerikaanse ekonoom Fritz Machlup (1902–1983). Dit het sy oorsprong in Frederick Winslow Taylor se konsep van "wetenskaplike bestuur" (scientific management).
BInne die vakgebied van sosiologie gebruik Robert Lane die term "kennisgebaseerde samelewings" ("knowledgeable societies") vir die eerste keer in sy artikel "The Decline of Politics and Ideology in a Knowledgeable Society" wat in 1966 gepubliseer is. Hy beskryf 'n moderne samelewing waarin mense kennis deur opvoeding en wetenskap verwerf en hierdie kennis aanwend om probleme op te los of om eie waardes en oogmerke te bevorder.
Die voortgaande prosesse van strukturele verandering in moderne ekonomieë lei egter tot 'n aantal verskynsels wat duidelik maak dat kennis 'n groter rol in die samelewing begin speel:
Kennisekonomie en die formulering van regeringsbeleide
Op Europese vlak het die konsep van 'n kennisekonomie ingang gevind tot die Europese Unie (EU) se sogenaamde Lissabon-strategie van lewenslange leer waarvolgens die verhoging van mededingendheid sentraal sal staan in die EU se ekonomiese en maatskaplike beleid. Ekonomieë word volgens hul prestasie op dié gebied geranglys, waarby 'n onderskeiding gemaak word tussen "navorsingsintensiewe vervaardiging" en "kennisintensiewe dienste". Die kwalifikasies van werknemers speel 'n sleutelrol in die konsep van 'n kennisekonomie - met ingrypende gevolge vir minder goed opgeleides. Volgens die Amerikaanse ekonoom Jeremy Rifkin sal werk in die toekoms "iets vir elites wees".
Gedurende sy vergadering op 29 Maart 2017 het die Suid-Afrikaanse Kabinet goedkeuring verleen vir die publikasie van die Nasionale E-strategie vir openbare kommentaar. Die Kabinet se E-strategie behels die visie vir
die ontwikkeling van 'n inklusiewe inligtingsamelewing en kennis-ekonomie vir die land, wat gegrond is op die behoeftes van die mense, sakeondernemings en die openbare sektor. Dit bied 'n platform vir Suid-Afrikaners om tegnologie in hul lewens te integreer op 'n wyse wat bevorderlik is vir die samelewing as 'n geheel. Die doel is om 'n mensgesentreerde, kennisgebaseerde samelewing te ontwikkel, wat die Suid-Afrikaanse samelewing en die ekonomie transformeer op grond van toegang tot en benutting van moderne inligtingskommunikasietegnologieë.
Lucy Hale
Lucy Hale (gebore 14 Junie 1989) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Scream 4 (2011) en Truth or Dare (2018), en in die televisiereekse Bionic Woman (2007) en Pretty Little Liars (2010).