cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Siberiese ingryping
Agtergrond
Vanweë dié situasie het Groot-Brittanje en Frankryk besluit om in te gryp in die Russiese Burgeroorlog teen die Bolsjewistiese regering. Hulle het gehoop om die volgende drie doelwitte te bereik:
Weens die tekort aan soldate het Groot-Brittanje en Frankryk die VSA gevra om troepe te stuur na een ingryping in Noord-Rusland en 'n ander in Siberië. In 1918 besluit president Woodrow Wilson teen die advies van die Amerikaanse oorlogsdepartement in om 5 000 soldate as die Noord-Russiese Ekspedisiemag en nog 10 000 as die Siberiese Ekspedisiemag te stuur.
Japannese deelname
thumb|260px|Die aankoms van generaal Ōtani, die bevelvoerder van die Japannese troepe in Siberië, in Wladiwostok (18 Augustus 1918).
In Julie 1918 het president Wilson 7 000 soldate van die Japannese regering gevra as deel van 'n internasionale koalisie van 25 000 soldate ter ondersteuning van die Amerikaanse ekspedisiemagte in Siberië. Ná 'n hewige debat in die Japannese parlement het die regering onder die Japannese eerste minister, Terauchi Masatake, die ontplooiing van 12 000 soldate goedgekeur op voorwaarde dat hulle onder Japannese bevel moet wees en nie deel van 'n internasionale koalisie nie.
As gevolg van dié politieke besluit het die keiserlike Japannese leër onder leiding van stafhoof Mitsue Yui onafhanklik opgetree. Teen November 1918, onder bevel van generaal Ōtani Kikuzo, het meer as 70 000 Japannese soldate alle hawens en groot stede in die Russiese provinsies Primorje en Oos-Siberië beset.
Ná die inhegtenisneming en teregstelling van die leier van die Wit Leër, Aleksander Koltsjak, deur die Rooi Leër en die ontruiming van die Tsjeggo-Slowaakse Legioen het die Amerikaners en hulle bondgenote in Junie 1920 aan Wladiwostok onttrek. Die Japannese het egter op die Japannese grens agtergebly uit vrees vir die verdere verspreiding van kommunisme.
Die voortgesette Japannese teenwoordigheid het die VSA bekommerd gemaak dat Japan planne het om sy gebied uit te brei na Siberië en die Russiese Verre Ooste. Die regering onder eerste minister Katō Tomosaburō het die Japannese soldate eindelik in Oktober 1922 teruggetrek onder intense diplomatieke druk deur die VSA en Groot-Brittanje, en te midde van toenemende teenstand in Japan self vanweë die hoë koste, beide ekonomies en aan menselewens.
Die gevolge
thumb|260px|'n Japannese propagandaplakkaat wat die besetting van Russiese gebiede in die Verre Ooste verkondig.
Japan se motiewe met die ingryping in Siberië was kompleks en moeilik om te verstaan. Amptelik is gesê dat Japan, net soos die VSA en die ander nasies van die koalisietroepe, slegs na Siberië sou gaan om die oorlogsmateriaal daar te bekom en die Tsjeggo-Slowaakse Legioen te help. Daar was egter ook ander moontlike faktore, soos die intense vyandelikheid van die Japannese regering jeens kommunisme, die drang om te vergoed vir historiese verliese aan Rusland en die geleentheid om die "noordelike probleem" vir die veiligheid van Japan op te los deur die vorming van 'n bufferstaat of deur direkte territoriale uitbreiding. Nadat die Rooi Leër as oorwinnaars uit die burgeroorlog getree het, was diplomatieke betrekkinge tussen Japan en die Sowjetunie baie gespanne weens die steun van Japan aan verskeie leiers van die "wit beweging".
Aan die Japannese kant het 5 000 mense gedurende die Siberiese ekspedisie gesterf, en dit het Japan amper 'n miljard jen gekos.
Sondvloed
thumb|240px|Die vloed van Noag en metgeselle (c. 1911), deur Léon Comerre. Musée d'Arts de Nantes.
Die Sondvloed, soos vertel in Genesis 6-9, is die Hebreeuse weergawe van die universele vloedmite. Dit vertel van God se besluit om 'n oorstroming oor die aarde te laat kom om al wat daarop lewe, te verdelg, en dit opnuut deur Noag te herskep.
Genesis is waarskynlik omstreeks die 5de eeu v.C. geskryf, hoewel sommige geleerdes glo hoofstuk 1-11, insluitende die verhaal oor die vloed, is dalk eers in die 3de eeu v.C. geskryf. Dit steun op twee bronne en hoewel baie feite mekaar weerspreek, vorm die verhaal 'n eenheid.
Die wêreldwye vloed soos in die Bybel vertel, stem nie ooreen met fisieke bevindings in geologie, paleontologie en die wêreldwye verspreiding van spesies nie.
Etimologie
Die woord "sondvloed" kom uit die Middelnederlandse sindtvloet, sundtfloet (1562), sindvloed, sundvloed, sondvloed (1599) = "aanhoudende vloed". Dit is afgelei van die Middelhoogduitse sinvluot of sintvluot (later Sündflut), "altyd, voortdurend, aanhoudend". Omstreeks die 15de eeu is die woord deur volksetimologie verbind met die begrip "sonde", hoewel dié begrip nie in die verhaal in Genesis gebruik word nie.
Sachalin-tonnel
Die Sachalin-tonnel (Сахалинский тоннель) is 'n onvoltooide en tans uitgestelde bouprojek, wat ná voltooiing die eiland Sachalin met die Russiese vasteland sal verbind deur middel van 'n tonnel van sowat 10 km lank onder die Straat van Newelskoi (die smalste deel van die Straat van Tartarye).
Vroeë voorstelle en beplanning
Die idee van 'n tonnel onder deur die Straat van Newelskoi bestaan reeds sedert die 19de eeu, maar dit is nooit aangepak nie weens die ekonomiese implikasies. Studies oor die uitvoerbaarheid van die projek is die eerste keer in die laat 1930's deur die Sowjetunie gedoen, hoewel die Tweede Wêreldoorlog dit in dié stadium onmoontlik gemaak het. Josef Stalin het later, in 1950, sy plan aangekondig om 'n spoorverbinding na Sachalin te vestig, deur middel van óf 'n treinveerboot óf 'n straatweg óf 'n tonnel. Die Sowjetregering het op 5 Mei 1950 die besluit aangekondig om 'n tonnel te bou, asook 'n treinveerboot as 'n tydelike oplossing. Die projek het hoofsaaklik 'n militêre doel gehad, om 'n beter verbinding daar te stel tussen Sachalin en die Russiese vasteland vir afdelings van die Rooi Leër wat op die eiland gestasioneer was.
Sondvloed
Opsomming
Maar God het een regverdige man, Noag, gevind en hom van die plan vertel: "Ek het besluit om 'n einde te maak aan alle mense, want deur hulle toedoen is die aarde vol geweld. Ek gaan hulle saam met die aarde verdelg" (Genesis 6:13). Toe gee God hom opdrag om 'n ark te bou. Noag het dit in sy 600ste jaar binnegegaan, en op die 17de dag van die tweede maand van daardie jaar "het die fonteine van die groot waters oopgebreek. Die vensters van die hemel is oopgemaak" (Genesis 7:11), en dit het 40 dae en 40 nagte lank gereën, sodat die water "al die hoë berge wat daar onder die hemel is, bedek het. Die water het amper sewe meter bokant die berge gestyg en dit bedek" (Genesis 7:19-20 ). Almal op aarde het omgekom, behalwe Noag en dié by hom in die ark.
Ná 150 dae "het God gedink aan Noag ... en die waters het teruggetrek" (Genesis 8:1) totdat die ark op die Araratberge tot rus gekom het, en op die 27ste dag van die tweede maand van Noag se 601ste jaar was die aarde droog. Noag het toe 'n altaar gebou en brandoffers op die altaar gebring, en God het 'n verbond met hom gesluit dat die mens enigiets wat lewe mag eet, maar nie sy bloed nie (Genesis 9:3-4), en dat God nooit weer alle lewe met vloedwaters sou uitwis nie (Genesis 9:11).
Samestelling
thumb|240px|Die bou van die ark (waterverf, c. 1896-1902 deur James Tissot).
Die konsensus onder moderne geleerdes is dat Genesis omstreeks die 5de eeu v.C. saamgestel is, maar omdat die eerste 11 hoofstukke min ooreenkoms met die res van die boek toon, glo sommige geleerdes dié deel is dalk eers in die 3de eeu v.C. geskryf.
Die geskiedenis steun op twee bronne, die "priesterlike" en "niepriesterlike" bron, en hulle verwewing is duidelik in die doeblette (herhalings) wat in die finale verhaal aangetref word. Baie hiervan weerspreek mekaar, soos hoe lank die vloed geduur het (40 dae volgens Genesis 7:17, 150 volgens Genesis 7:24), hoeveel diere aan boord van die ark geneem is (twee van elk in Genesis 6:19, een paar onreine diere en sewe paar reine diere in Genesis 7:2), en of Noag 'n kraai losgelaat het wat heen en weer gevlieg het totdat die water opgedroog het of 'n duif wat die derde keer nie teruggekeer het nie, of dalk albei. Maar ondanks dié weersprekings vorm die verhaal 'n eenheid. Sommige geleerdes sien daarin 'n "chiasme", of oorkruising ('n letterkundige struktuur waarin die eerste item met die laaste een ooreenstem, die tweede met die tweede laaste een, ensovoorts), en baie pogings is aangewend om dié eenheid te verduidelik, insluitende om te probeer bepaal watter een van die twee bronne die oudste is en dus die ander een beïnvloed het.
Vergelykende mitologieë
Geleerdes glo die vloedmite het in Mesopotamië ontstaan in die tydperk van die eerste Babiloniese dinastie (omstreeks 1880-1595 v.C.) en dat dit Sirië-Palestina in die laaste helfte van die 2de millennium v.C. bereik het. Bestaande geskrifte toon drie aparte weergawes, die Sumeriese Heldedig van Ziusudra (die oudste weergawe, wat in fragmente op 'n enkele tablet oorgebly het uit omstreeks 1600 v.C., hoewel die storie self ouer is), en as episodes in twee Akkadiese eposse, die Atrahasis en die Heldedig van Gilgamesj. Die naam van die held, volgens die spesifieke weergawes, was Ziusudra, Atrahasis of Utnapishtim, wat almal variasies van mekaar is.
Talle gedetailleerde parallelle maak dit duidelik dat die Genesis-vloed geskoei is op die Mesopotamiese eposse, en veral die een van Gilgamesj, wat vermoedelik van omstreeks 1300-1000 v.C. dateer.
Kettsjeneri-rajon
Kettsjeneri-rajon (Russies: Кетченеровский район, Kalmikies: Көтчнрә район) is 'n administratiewe rajon van Kalmikië, Rusland. Dit lê in die noordelike deel van die republiek en grens aan Rostof-oblast, 'n ander federale deelgebied van Rusland. Die rajon se setel is die gelyknamige dorp Kettsjeneri.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Kettsjeneri-rajon 10 622 inwoners gehad. Etniese Kalmikiërs en Russe vorm die meerderheid van die rajon se bevolking.
Sachalin-tonnel
Konstruksie
Die bou van die spoorverbinding van Selichino naby Komsomolsk aan die Amoer na die beplande hoofhalte op die vasteland by Kaap Lazaref is toegewys aan die departement van binnelandse sake, met die departement van vervoer in beheer van die tonnel self. In 1952 is die hele projek onder beheer van die departement van binnelandse sake geplaas.
Die projek sou teen einde 1953 voltooi en teen einde 1955 in volle gebruik wees. Goedere wat vervoer sou word, is op vier miljoen ton geraam. Die projek het drie hoofdele ingesluit: spoorverbindings op die vasteland en eiland, 'n verbinding met die res van die spoornetwerk en die tonnel self. Dit was eintlik bedoel as 'n tydelike spoorlyn, wat gevolg sou word deur 'n groot herbouprojek nadat konstruksie voltooi is. Die tonnel self sou gebou word deur militêre ingenieurs en tonnelkundiges van die Moskouse Moltreinmaatskappy.
Werk aan die projek het tot stilstand gekom ná Stalin se dood, en daar is beweer die tonnel is feitlik halfpad onder deur die seestrate voltooi, hoewel latere ondersoek getoon is dat net twee skagte gebou is. Hulle was sowat 55 m diep en 9 m breed. Die redes vir die kansellasie is onduidelik, maar sommige bronne beweer daar was nie meer die nodige mannekrag nie vanweë talle amnesties wat ná Stalin se dood aan gevangenes toegeken is. Sonder 'n verbinding aan die spoornetwerk was die tonnel nutteloos.
Voltooide dele en vooruitsig
Sowat 120 km van die spoorlyn aan die regteroewer van die Amoerrivier van Selichino tot by Tsjorni Mis is voltooi, hoewel dit nie naby die beplande ingang by Kaap Lazaref kom nie. Die spoorlyn tussen Selichino en Tsjorni Mis is later gebruik vir die vervoer van hout, maar is in die 1990's gesluit. 'n Groot deel van die spoor is afgebreek.
Sedert 1973 verbind 'n treinveerboot Wanino op die vasteland met die dorp Cholmsk op Sachalin.
Selfs ná die verbrokkeling van die Sowjetunie was daar beroepe deur politici dat die projek weer aangepak word, maar daar is kommer dat die koste groter sal wees as die voordele. Daar is egter tekens dat dit beplan word, veral ná 'n aankondiging in November 2008 deur die destydse president, Dmitri Medwedef. Die projek kan teen 2030 voltooi wees. Op 16 Januarie 2009 het die Russiese regering voorgestel dat 'n brug in plaas van 'n tonnel gebruik word.
In 2019 is werk voltooi om die smal treinspore op Sachalin te verbreed na die Russiese standaard. Die smal spore is 'n erfenis uit die dae toe Japan in beheer was van die suidelike deel van die eiland.
Daar was ook al voorstelle dat die suidelike punt van Sachalin aan die Japannese eiland Hokkaido verbind word deur middel van 'n 40 km lange brug of tonnel. Dit sal 'n direkte verbinding daarstel vir vragverkeer van Japan na die vasteland van Asië en Europa.
In Julie 2018 het president Wladimir Poetin 'n ontleding gelas na die bou van 'n brug oor die noordelikste deel van die Straat van Tartarye. Poetin het gesê die projek is baie belangrik vir die bewoners van Sachalin en sal mense aanmoedig om in die streek te bly. Hy het gesê hy het die regering opdrag gegee om die saak te ondersoek, veral die ekonomiese aspekte daarvan.
Klein-Bloukransrivier
Die Klein-Bloukransrivier is 'n rivier wat in die KwaZulu-Natal Middeland van Suid-Afrika vloei.
Klein-Wilgerivier
Die Klein-Wilgerivier is 'n rivier wat in die Oos-Vrystaat naby die westegrens met KwaZulu-Natal in Suid-Afrika vloei.
Janis Joplin
In 1967 het Joplin bekendheid verwerf na 'n verskyning by die Monterey Pop Festival, waar sy die hoofsanger was van die destyds min bekende San Francisco psigedeliese rockgroep Big Brother and the Holding Company. Nadat sy twee albums saam met die groep vrygestel het, het sy Big Brother verlaat om voort te gaan as 'n solo-kunstenaar met haar eie agtergrondgroepe, eers die Kozmic Blues Band en toe die Full Tilt Boogie Band. Sy het by die Woodstock-fees en op die Festival Express-treintoer verskyn. Vyf enkelsnitte deur Joplin het die Billboard Hot 100 bereik, insluitend 'n cover van die Kris Kristofferson-liedjie "Me and Bobby McGee", wat in Maart 1971 nommer een bereik het. Haar gewildste liedjies sluit in haar weergawes van "Piece of My Heart", "Cry Baby", "Down on Me", "Ball and Chain", "Summertime", en haar oorspronklike liedjie "Mercedes Benz", haar finale opname.
Joplin is in 1970 op die ouderdom van 27 aan 'n oordosis heroïen dood nadat hy drie albums vrygestel het (twee met Big Brother and the Holding Company en een solo-album). ’n Tweede solo-album, Pearl, is in Januarie 1971 vrygestel, net meer as drie maande ná haar dood. Dit het nommer een op die Billboard-trefferlyste bereik. Sy is postuum in die Rock and Roll Hall of Fame opgeneem in 1995. Rolling Stone het Joplin nommer 46 op sy 2004-lys van die 100 Grootste Kunstenaars van Alle Tye en nommer 28 op sy 2008-lys van 100 Grootste Sangers van Alle Tye gerangskik. Sy bly een van die topverkoper-musikante in die Verenigde State, met Recording Industry Association of America-sertifisering van 18,5 miljoen albums wat verkoop is.
Moraea ventricosa
Moraea ventricosa is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort. Die spesie is inheems aan Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Tanzanië en Zambië.
1993 Monaco Grand Prix
Die 1993 Formule 1 Monaco Grand Prix is op 23 Mei 1993 in Monaco gehou.
Chuck McCann
Chuck McCann is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente DuckTales the Movie: Treasure of the Lost Lamp (1990) en Dracula: Dead and Loving It (1995), en in die televisiereeks Far Out Space Nuts (1975).
Gallerie dell'Accademia
Die Gallerie dell'Accademia is 'n museumgalery wat pre-19de eeuse kuns uitstal en wat in Venesië, noord-Italië geleë is. Dit word gehuisves in die Scuola della Carità op die suidelike oewer van die Groot-Kanaal in Venesië binne die sestiere van Dorsoduro. Dit was oorspronklik die galery van die Accademia di Belle Arti di Venezia; d.i. die kunsakademie van Venesië, waarvan dit in 1879 onafhanklik geword het. Die twee instellings was tot 2004 in dieselfde gebou gehuisves - toe die kunsskool verskuif het na die Ospedale degli Incurabili.
Vroeë geskiedenis
Die Accademia di Belle Arti di Venezia is op 24 September 1750 gestig; die statuut dateer uit 1756. Die eerste direkteur daarvan was Giovanni Battista Piazzetta; Giovanni Battista Tiepolo het die eerste president geword na sy terugkeer uit Würzburg.
Dit was een van die eerste instellings wat kunsrestorasie gestudeer het, beginnende in 1777 met Pietro Edwards. Teen 1819 is dit as 'n kursus geformaliseer. In 1807 is die akademie heropgerig by wyse van 'n Napoleoniese edik. Die naam is verander van Veneta Academia di Pittura, Scultura e Architettura, na Accademia Reale di Belle Arti, "koninklike akademie vir beeldende kunste", en die akademie is verskuif na die Palladiaanse kompleks van die Scuola della Carità, waar die Gallerie dell'Accademia steeds gehuisves word. Die versamelings van die Accademia is die eerste keer op 10 Augustus 1817 vir die publiek geopen.
Latere geskiedenis
Die Gallerie dell'Accademia het in 1879 onafhanklik geword van die Accademia di Belle Arti di Venezia. Soos ander staatsmuseums in Italië val dit onder die Ministerie van Kulturele Erfenis, Aktiwiteite en Toerisme (Italiaans: Ministero per i Beni e le Attività Culturali), d.i. die Italiaanse ministerie van kultuur en erfenis.
Gebou
duimnael|[[Vitruviaanse Man deur Leonardo da Vinci (c. 1487)]] Die Napoleoniese administrasie het baie instellings in Venesië ontbind, waaronder sommige kerke, kloosters en scuole. Die Scuola della Carità, die Convento dei Canonici Lateranensi en die kerk van Santa Maria della Carità het dus die tuiste van die Accademia geword. Die Scuola della Carità was die oudste van die ses Scuole Grandi. Die gebou dateer uit 1343, alhoewel die scuola in 1260 gestig is. Die Convento dei Canonici Lateranensi is in 1561 deur Andrea Palladio begin, alhoewel dit nooit volledig voltooi is nie. Die fasade van Santa Maria della Carità is in 1441 deur Bartolomeo Bon voltooi.
Versameling
Die Gallerie dell’Accademia bevat meesterstukke van die Venesiaanse skilderwerke wat dateer tot uit die 18de eeu, welke werke chronologies rangskik word, alhoewel sommige tematiese uitstallings voorkom.
Charlotte Gainsbourg
Charlotte Gainsbourg (gebore 21 Julie 1971) is 'n Frans-Britse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Antichrist (2009), Melancholia (2011), Nymphomaniac: Vol. I (2013), en Nymphomaniac: Vol. II (2013).
Kyle McCarley
Kyle McCarley is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rol in die televisiereeks Mobile Suit Gundam: Iron-Blooded Orphans (2015).
Lucien Prival
Lucien Prival (14 Julie 1901 – 3 Junie 1994) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The American Beauty (1927), The Racket (1928), Bride of Frankenstein (1935), en Darkest Africa (1936).
Moraea verdickii
Moraea verdickii is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort. Die spesie is inheems aan Angola, Demokratiese Republiek die Kongo, Malawi, Mosambiek, Tanzanië en Zambië.
Willem van Oranje
Willem I, Prins van Oranje (24 April 1533 – 10 Julie 1584), ook bekend as Willem die Swyger of Willem die Stille  of meer algemeen bekend as Willem van Oranje, was die hoofleier van die Nederlandse Opstand teen die Spaanse Habsburgs, wat die oorsaak was van die Tagtigjarige Oorlog (1568–1648) en gelei het tot die formele onafhanklikheid van die Verenigde Provinsies in 1581. Hy is gebore uit die Huis van Nassau as Hertog van Nassau-Dillenburg. Hy het in 1544 die Prins van Oranje geword en is daardeur die stamvader van die Huis van Oranje-Nassau en die voorganger van die monargie van die Nederlande. Hy is binne Nederland ook bekend as 'Vader van die Vaderland'.
Willem was 'n vermoënde edelman en het oorspronklik die Habsburgs gedien as lid van die hof van Margaret van Parma, goewerneur van die Spaanse Nederlande. Hy was ongelukkig met die sentralisasie van politieke mag weg van die plaaslike klasse, asook met die Spaanse vervolging en onderdrukking van Nederlandse Protestante. Hy het derhalwe by die Nederlandse opstand aangesluit en teen sy voormalige meesters gedraai. Hy was die mees invloedryk en polities bedrewe van die rebelle en het die Nederlanders tot verskeie suksesse gevoer tydens die oorlog teen die Spanjaarde. Hy is in 1580 deur die Spaanse koning voëlvry verklaar en is in 1584 deur Balthasar Gérard (ook "Gerardts" gespel) in Delft vermoor.
Klein-Mooirivier
Die Klein-Mooirivier is 'n rivier wat in die KwaZulu-Natal Middeland van Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Mooirivier.
Ainslie Pryor
Ainslie Pryor (1 Februarie 1921 – 27 Mei 1958) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Left Handed Gun (1958) en in die televisiereekse You Are There (1953), Medic (1954), en The Adventures of Hiram Holliday (1956).
Hy Pyke
Hy Pyke (2 Desember 1935 – 28 September 2006) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Amorous Adventures of Don Quixote and Sancho Panza (1976), Spawn of the Slithis (1978), Blade Runner (1982), en Fatal Choice (1995).
Romola Garai
Romola Garai (gebore 6 Augustus 1982) is 'n Engelse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente I Capture the Castle (2003), Atonement (2007), The Last Days on Mars (2013), en Suffragette (2015).
Korobelaspruit
Die Korobelaspruit is 'n spruit wat in die Noordwesprovinsie van Suid-Afrika vloei.
Moraea vegeta
Moraea vegeta is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die fynbos is. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Jasjkoel-rajon
Jasjkoel-rajon (Russies: Яшкульский район, Kalmikies: Яшкулин район) is 'n administratiewe rajon van Kalmikië, Rusland. Dit lê in die sentrale deel van die republiek en grens aan Astrachan-oblast, 'n ander federale deelgebied van Rusland. Die rajon se setel is die gelyknamige dorp Jasjkoel.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Jasjkoel-rajon 15 270 inwoners gehad. Etniese Kalmikiërs en Russe vorm die meerderheid van die rajon se bevolking.
Moraea venenata
Moraea venenata is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort. Die spesie is inheems aan die Noord-Kaap en Namibië.
Horemheb
Horemheb ("Horus Jubel") was die laaste farao van Antieke Egipte se 18de Dinastie. Hy het óf van 1319 tot 1292 v.C. regeer óf van 1306 tot 1292 v.C. Hy was nie verwant aan enige van die voorafgaande heersers nie en was vermoedelik nie van koninklike afkoms nie.
Eldon Quick
Eldon Quick (gebore 4 April 1937) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente In the Heat of the Night (1967) en Doc Savage: The Man of Bronze (1975), en in die televisiereekse The Monkees (1966) en Falcon Crest (1981).
Joan Gardner
Joan Gardner (26 Oktober 1914 – 17 September 1999) was 'n Engelse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Wedding Rehearsal (1932), The Scarlet Pimpernel (1934), Wings Over Africa (1936), en Dark Journey (1937).
Ryan McCartan
Ryan McCartan (gebore 14 Junie 1993) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Royal Pains (2009) en Liv and Maddie (2013).
Michael Raffetto
Michael Raffetto (31 Desember 1899 – 31 Mei 1990) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Seven Doors to Death (1944), A Foreign Affair (1948), I Was a Shoplifter (1950), en Storm Center (1956).
Leeuspruit (Katbosspruit)
Die Leeuspruit is 'n sytak van die Katbosspruit in die provinsie Mpumalanga, Suid-Afrika.
Ecuadorse Lugmag
Die Ecuadorse Lugmag is die lugtak van die gewapende magte van Ecuador.
Missie
Om die militêre lugvleuel te ontwikkel om institusionele doelwitte uit te voer wat soewereiniteit waarborg en bydra tot die nasie se veiligheid en ontwikkeling.
Visie
Om 'n ontmoedigende lugmag te wees, gerespekteer en aanvaar deur die samelewing, baanbrekerswerk binne die land se lugruimte ontwikkeling.
Maanstilstand
thumb|300px|'n Maansondergang vroegoggend in die Mojavewoestyn in [[Kalifornië (Februarie 2016).]] Maanstilstand dui op die geleidelike wisseling tussen die noordelike en suidelike grense van die Maan se deklinasie oor die helfte van ’n sideriese maand (sowat twee weke), of 13,66 dae. (Deklinasie is ’n lugkoördinaat wat gemeet word as die hoek vanaf die hemelewenaar, analoog aan breedtegraad.) Een groot, of een klein, maanstilstand kom elke 18,6 jaar voor vanweë die presessiesiklus van die maanknope teen daardie tempo.
Met ’n groot maanstilstand bereik die Maan se omvang van deklinasie, en dus die omvang van sy asimut met maansopkoms en -ondergang, ’n maksimum. As gevolg daarvan verander die maan se hoogte, gesien vanaf die middelste breedtegrade, met sy boonste kulminasie (die oomblik elke dag dat die voorwerp oënskynlik kontak met die waarnemer se meridiaan maak) in net twee weke – van die hoogste tot die laagste bo die horison van noord na suid, afhangend van die halfrond waarin die waarnemer hom bevind. Net so verander sy asimut met maansopkoms van noordoos tot suidoos en met maansondergang van noordwes tot suidwes. Sonstilstande by die klimmende knoop kom in Maart voor en by die dalende knoop in September. Maanstilstande by die dalende knoop kom in Maart voor en by die klimmende knoop in September.
Groot maanstilstand
’n Groot maanstilstand kom voor wanneer die Maan se deklinasie ’n maksimum maandelikse grens bereik en by 28,725° noord of suid stop.
’n Verduisteringseisoen naby die Maartnagewening (wanneer die Son oënskynlik die ewenaar oorsteek op pa na die Noordelike Halfrond) het sons- en maansverduisterings by ’n onewe saros, terwyl die verduisteringseisoen naby die Septembernagewening verduisterings by ’n ewe saros het. (’n Saros is ’n periode van net meer as 18 jaar waarin die Son en Maan hulle betreklike stande ten opsigte van die Aarde byna presies herhaal.)
Klein maanstilstand
’n Verduisteringseisoen naby die Maartnagewening het sons- en maansverduisterings by ’n ewe saros, terwyl die verduisteringseisoen naby die Septembernagewening verduisterings by ’n onewe saros het.
Oorsprong van die term
Die term moon standstill ("maanstilstand") is blykbaar die eerste keer deur die argeoloog Alexander Thom gebruik in sy boek van 1971, Megalithic Lunar Observatories. Die term "sonstilstand" beskryf dieselfde uiterstes in die Son se wisselende deklinasie. Nie die Son of die Maan staan natuurlik stil nie; wat momenteel stop, is die verandering in deklinasie. Die antieke Griekse woord vir "keerkring", soos in Steenbokskeerkring, was tropikós "om te draai", en dit het verwys na hoe die klimmende (of dalende) beweging omkeer in ’n dalende {of klimmende) beweging met die sonstilstande.
Informele verduideliking
regs|180px Namate die Aarde om sy as draai, lyk dit of die sterre aan die naghemel ronde bane om die hemelpole volg. Al die sterre het oënskynlik vasgestelde posisies aan ’n hemelsfeer wat die waarnemer omring. Op dieselfde manier as waarop plekke op Aarde ’n breedtegraad en lengtegraad het, word die oënskynlike posisie van die sterre aan hierdie sfeer gemeet in terme van regte klimming (gelyk aan lengtegraad) en deklinasie (gelyk aan breedtegraad). As ’n waarnemer op ’n breedtegraad van 50° N op Aarde staan, sal enige ster met ’n deklinasie van +50° een keer op elke sideriese dag (23 uur, 56 minute, 4 sekondes) reg oor sy kop beweeg (en die senit by die boonste kulminasie bereik), of dit in die nag sigbaar is of in die dag nie in die daglig gesien kan word nie.
Anders as die sterre het die Son en Maan nie vesgestelde deklinasies nie. Omdat die Aarde se draaias oorhel met sowat 23,5° ten opsigte van ’n lyn loodreg met sy wentelvlak (die sonnebaan), wissel die Son se deklinasie van +23,5° met die Juniesonstilstand tot -23,5° met die Desembersonstilstand terwyl die Aarde een keer elke tropiese jaar om die Son wentel. In die Suidelike Halfrond is die middagson in Desember hoër in die lug, en die dae is langer as in Junie. In die Noordelike Halfrond is die situasie omgekeer. Hierdie afwyking sorg vir die seisoene op Aarde.
Die Maan verskil van die meeste ander planete se natuurlike satelliete deurdat dit naby die sonnebaan (die vlak van die Aarde se wentelbaan om die Son) bly in plaas van naby die Aarde se ewenaarsvlak. Die Maan se maksimum en minimum deklinasie wissel omdat die vlak van die Maan se wentelbaan om die Aarde met sowat 5,14° oorhel met betrekking tot die sonnebaanvlak. Die ruimtelike rigting van die Maan se baanhelling verander geleidelik oor ’n siklus van 18,6 jaar, wat alternatiewelik van die Aarde se ashelling van 23,5° afgetrek of daarby getel word.
Die maksimum deklinasie van die Maan wissel dus rofweg van (23,5° − 5° =) 18,5° tot (23,5° + 5° =) 28,5°. Met ’n klein maanstilstand sal die Maan se deklinasie tydens die drakoniese maand van +18,5° tot -18,5° wissel, vir ’n totale omvang van 37°. Dan, 9,3 jaar later, tydens die groot maanstilstand, sal die Maan se deklinasie tydens die drakoniese maand verander van +28,5° tot -28,5°, wat ’n verandering van 57° is. Hierdie omvang is genoeg om die Maan se hoogte met kulminasie binne twee weke (’n halwe wentelbaan) te verlaag van hoog in die lug tot laag bo die horison.
Streng gesproke is die maanstilstand ’n bewegende posisie in die ruimte relatief tot die rigting van die aardas en tot die rotasie van die Maan se wentelknope (presessie van die maanknope) een keer elke 18,6 jaar. Die posisie van die stilstand bly nie dieselfde oor die twee weke wat dit die Maan neem om van sy maksimum (positiewe) deklinasie te beweeg tot sy minimum (negatiewe) deklinasie nie, en dit sal waarskynlik nie presies met een van die uiterstes ooreenstem nie.
Omdat die siklus van 18,6 jaar van die maanstilstande soveel langer is as die Maan se wentelperiode (sowat 27,3 dae), is die verandering in die deklinasie-omvang oor tydperke van net ’n halwe wenteling baie klein. Die tydperk van die presessie van die Maan se knope in die ruimte is effens korter as die tydperk tussen maanstilstande vanweë die Aarde se aksiale presessie, wat die Aarde se ashelling oor ’n baie lang tydperk verander relatief tot die rigting van die presessie van die maanknope. Die maanstilstandsiklus is die gevolg van die kombinasie van die twee hellings.
Eenvoudige verduideliking
Die Maan beweeg nes die Son meer suid en meer noord tydens sy wentelbaan. Die Aarde se wentelbaan om die Son is ’n jaar en die Maan se wentelbaan om die Aarde is ’n maand.
Omdat die Aarde se draaias skeef is en hy een keer per jaar om die Son beweeg, beweeg die Son van die aarde af gesien van sy verste punt noord (met die noordelike sonstilstand) tot by sy verste punt suid (met die suidelike sonstilstand) in ses maande se tyd, en dan weer terug na sy verste punt noord in nog ses maande, wat 'n jaar gee.
Die Maan beweeg in ’n maand se tyd meer noord en dan meer suid en dan weer meer noord, want sy wentelbaan om die Aarde is 'n maand (hy beweeg ewe ver noord en suid in ’n maand se tyd, sê nou maar van 20° noord tot 20° suid en dan terug na 20° noord). Tot dusver werk dit soos die sonstilstande, maar in ’n maand se tyd. Dit word egter nie maanstilstande genoem nie.
Die Maan het 'n bykomende afwyking, want sy wentelbaan is nader aan die Son as aan die Aarde se ewenaar, maar dit wyk met 5,1° van die sonnebaan af. Dit maak dat die Maan se verste noordelike en verste suidelike punt in 'n maand se tyd oor 9,3 jaar al hoe verder uitmekaar beweeg, van 18,134° noord en suid en weer noord tot 28,725° noord en suid en weer noord. Wanneer hy by 28,725° kom, "staan hy stil en draai terug", en dis ’n groot maanstilstand. Dan raak sy afwyking oor die volgende 9,3 jaar weer al hoe kleiner, totdat hy terug by 18,134° noord en suid en weer noord is. Dan "staan hy weer stil en draai weer terug", en dis ’n klein maanstilstand. Dit gee 18,6 jaar. Die grootste afstand wat die Maan dus in ’n maand se tyd kan beweeg, is 28,725° noord en suid en weer noord. Die kleinste afstand wat hy in ’n maand se tyd kan beweeg, is 18,134° noord en suid en weer noord.
Oënskynlike posisie van die Maan tydens ’n stilstand
Die asimut (horisontale posisie) van die maansopkoms en -ondergang wissel gedurende die drakoniese maand (of die Maan se nodale tydperk) van 27,212 dae, terwyl die asimutwisseling in elke nodale tydperk wissel gedurende die maanstilstandstydperk (18,613 jaar).
Die volgende tabel wys die asimut van die maansopkoms en -ondergang vir die Maan se breedste en smalste booggang deur die lug vir iemand by ’n breedtegraad van 55° suid en 55° noord op Aarde. Die asimut word aangedui in grade vanaf ware noord en is van toepassing wanneer niks die horison versper nie. Syfers vir ’n tyd halfpad tussen die groot en klein maanstilstand word ook aangegee.
Die boogang van die volmaan is gewoonlik op sy breedste in midwinter en op sy smalste in midsomer, en van die donkermaan op sy breedste in midsomer en sy smalste in midwinter. Die booggang van die maan tydens eerste kwartier is gewoonlik op sy breedste in midlente en sy smalste in midherfs, en van derde kwartier op sy breedste in midherfs en sy smalste in midlente.
! ! colspan=2 | Breedste boog ! colspan=2 | Smalste boog ! Epog || Maansopkoms || Maansondergang || Maansopkoms || Maansondergang
! ! colspan=2 | Smalste boog ! colspan=2 | Breedste boog ! Epog || Maansopkoms || Maansondergang || Maansopkoms || Maansondergang
Vir waarnemers in die middelste breedtegrade (nie te naby aan die ewenaar, Noordpool of Suidpool nie) is die Maan die hoogste in die lug in elke tydperk van 24 uur wanneer dit die waarnemer se meridiaan bereik. Gedurende die maand wissel hierdie kulminasiehoogtes van ’n hoogste tot ’n laagste waarde. Die volgende tabel wys hierdie hoogtes op verskillende tye in die nodale tydperk vir ’n waarnemer by 55° suid en 55° noord. Die hoogste en laagste kulminasie vind sowat twee weke uitmekaar plaas.
! Epog ! Hoogste ! Laagste
Die volgende tabel wys sommige voorvalle van ’n maanstilstand. Die aangegewe tye is vir wanneer die maanknoop die nagewening verbysteek – die Maan se grootste deklinasie kom voor binne ’n paar maande vanaf hierdie tye, na gelang van die gedetailleerde wentelbaan. Die verskynsel is egter vir ’n jaar voor of ná hierdie datums waarneembaar.
! Groot stilstand !! Klein stilstand
Moraea variabilis
Moraea variabilis is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die fynbos en renosterveld is. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van die Koue Bokkeveld tot by Ceres voor. Die plant het tans 'n voorkomsgebied van 651 km² en het 50% van sy habitat verloor weens die aanlê van wingerde, vrugteboorde en uie-boerdery.
Amaryllis Garnett
Amaryllis Garnett (17 Oktober 1943 – 6 Mei 1973) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent The Go-Between (1971) en in die televisiereeks ITV Play of the Week (1955).
Ruimtereg
Ruimtereg behels al die regsreëls en wette met betrekking tot die kosmiese ruimte en die gebruik daarvan. Nadat die eerste ruimtevlugte (Spoetnik I en Explorer 1) in 1957 /58 (die Internasionale Geofisiese Jaar) plaasgevind het, het daar ŉ behoefte ontstaan aan 'n regstelsel ten opsigte van die kosmiese ruimte en ruimtevaart.
Die reëls en regulasies rakende die lugvaart kon nie op die kosmiese ruimte van toepassing gemaak word nie omdat die grondliggende soewereiniteits- beginsel dat elke staat gesag oor die lugruim bokant sy eie grondgebied het, weinig betekenis het ten opsigte van die ruimte. Die daadwerklike uitoefening van gesag in die ruimte is dus nie werklik moontlik nie.
Voorstelle van sowel die VSA as die VVO (Verenigde Volke-organisasie) oor die kosmiese ruimte het gelei tot die totstandkoming van 'n VVO-komitee vir die bestudering van ruimtevraagstukke. In die jare daarna is verskillende VVO-resolusies aangeneem wat gelei het tot 'n aantal verdrae en ander ooreenkomste op die gebied van die ruimtereg. Die Algemene Verdrag betreffende die Kosmiese Ruimte (1967) het 'n aantal reëls wat reeds in VVO resolusies vervat was, tot internasionaal geldende reg verklaar. Hierdie reëls behels die volgende:
Alle state, nie net lidlande van die VVO nie, kan hulle by die verdrag inskakel. Die verdrag het egter nagelaat om begrippe soos kosmiese ruimte, ruimteakteaktiwiteite, vreedsame gebruik, ensovoorts, te omskryf. ŉ Ooreenkoms rakende die redding en terugkeer van ruimtevaarders en die terugbesorging van objekte wat in die ruimte gelanseer is (1968), omskryf die wyse waarop ruimtevaarders gered kan word uitvoeriger as die 1967-verdrag.
Deur sy supranasionale onskendbaarheid is die ruimtevaarder verseker van ŉ juridiese behandeling gelykstaande met die wat elke staat aan sy eie onderdane waarborg. ŉ Uitvloeisel hiervan is onder meer dat die ruimtevaarder, ongeag waar hy land, na sy land van herkoms kan terugkeer.
Turkse lekker
duimnael|250px|Turkse lekker
Turkse lekker (Engels: Turkish delight) is 'n familie van lekkergoed gebaseer op 'n gel van stysel en suiker. Premium-variëteite bestaan grootliks uit gekapte dadels, pistache, haselneute of okkerneute wat deur die jel gebind is; tradisionele variëteite word dikwels gegeur met rooswater, mastiekgom, bergamot-lemoen of suurlemoen.
Die lekkergoed word dikwels verpak en geëet in klein blokkies wat met versiersuiker, kopra of gepoeierde kremetart bestrooi is om te voorkom dat dit vasklou. Ander algemene geure sluit in kaneel en kruisement.
Die oorsprong van Turkse lekkernye is nie presies bekend nie, maar dit is bekend dat die lekkergoed so vroeg as die laat 18de eeu in Turkye en Iran (Persië) vervaardig is.
Gymnosporia dongfangensis
Gymnosporia dongfangensis is 'n struik wat tot die genus Gymnosporia hoort. Die spesie is endemies aan die eiland Hainan.
Atlas Cheetah
Die Atlas Cheetah is 'n Suid-Afrikaanse vegvliegtuig wat ontwikkel is vir die Suid-Afrikaanse Lugmag (SALM) en tans nog deur die Ecuadorse Lugmag en Chileense Lugmag gebruik word. Dit was die eerstes wat gebou is as 'n groot opgradering van die Dassault Mirage III deur die Atlas Vliegtuigkorporasie (later Denel Aviation) van Suid-Afrika (gestig in 1965) en is gebaseer op die Israeliese Kfir vegter. Drie verskillende weergawes is geskep: 16 tweesitplek Cheetah D, 16 enkelsitplek Cheetah E en 38 enkelsitplek Cheetah C. Die Cheetah E is in 1992 onttrek en uit diens gestel en die Cheetah C en D in April 2008, hulle is almal in Suid-Afrika vervang deur die Saab JAS 39 Gripen. 'n Beperkte aantal word nog in Suid-Afrika bedryf as toetsvliegtuie vir Denel by die Overberg toetsbaan.
Moraea vallisbelli
Moraea vallisbelli is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die fynbos is. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en kom van die Bokkeveldberge tot by Botterkloofpas voor. Die plant het tans 'n voorkomsgebied van 700 km² en het 'n groot gedeelte van sy habitat in die Nieuwoudtville omgewing weens graanverbouing en olyf-boerdery verloor.
Dawid-standbeeld
Die Dawid-standbeeld is 'n meesterstuk van Renaissance-beeldhouwerk, wat tussen 1501 en 1504 deur die Italiaanse kunstenaar Michelangelo uit marmer geskep is. Dawid is 'n 5,17-meter hoë marmerbeeld van die Bybelse figuur Dawid, 'n gunstelingonderwerp in die kuns van Florence.
Dawid is in die oorspronklik opdrag bestel as een van 'n reeks standbeelde van profete wat langs die daklyn van die oostelike punt van die Florence-katedraal geplaas moes word. Dit is egter uiteindelik op 'n openbare plein buite die Palazzo Vecchio geplaas, die setel van die burgerlike regering in Florence, in die Piazza della Signoria, waar dit op 8 September 1504 onthul is. Die standbeeld is in 1873 na die Galleria dell'Accademia, Florence, verskuif en later op die oorspronklike plek deur 'n replika vervang.
Leeuspruit (Grootdraaidam)
Die Leeuspruit is 'n takrivier in die provinsie Mpumalanga, Suid-Afrika.
Die Leeuspruit vloei in 'n suidwaartse rigting, en ledig in die Grootdraaidam wat op die noordeoewer van die Vaalrivier geleë is.
Oktjabr-rajon (Kalmikië)
Oktjabr-rajon (Russies: Октябрьский район, Kalmikies: Октябрин район) is 'n administratiewe rajon van Kalmikië, Rusland. Dit lê in die noordelike deel van die republiek en grens aan Astrachan-oblast, 'n ander federale deelgebied van Rusland. Die rajon se setel is die dorp Bolsjoi Tsarin.
In die Sowjetera het die rajon die naam Oktjabr gekry wat van die Russiese woord vir Oktober kom, die maand van die Russiese Rewolusie van 1917 en 'n belangrike simbool vir die regime.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Oktjabr-rajon 9 438 inwoners gehad. Etniese Kalmikiërs en Russe vorm die meerderheid van die rajon se bevolking.
Searching for Sugar Man
Searching for Sugar Man is 'n dokumentêre film uit 2012 oor 'n Suid-Afrikaanse kulturele verskynsel, geskryf en geregisseer deur Malik Bendjelloul. Die film fokus op die pogings in die laat 1990's van twee Kaapstadse aanhangers, Stephen "Sugar" Segerman en Craig Bartholomew Strydom, om uit te vind of die gerugte oor die dood van die Amerikaanse musikant Sixto Rodriguez waar was. Hulle wou uitvind wat het van hom geword. Rodriguez se musiek, wat nooit in die Verenigde State sukses behaal het nie, het baie gewild in Suid-Afrika geword, hoewel min oor hom in die land bekend was.
Op 10 Februarie 2013 het die film die BAFTA-toekenning vir beste dokumentêre rolprent by die 66ste British Academy Film Awards in Londen gewen en twee weke later het dit die Oscar-toekenning vir beste dokumentêre rolprent by die 85ste Oscar-toekenningsaand in Hollywood gewen.
Produksie
Die regisseur Malik Bendjelloul het aanvanklik Super 8-film gebruik om gestileerde skote vir die rolprent op te neem, en regisseur het nie meer geld gehad vir meer film om die laaste paar skote op te neem nie. Na drie jaar se snykamerwerk het die belangrikste finansiële ondersteuners van die film gedreig om finansiering te onttrek om dit te voltooi. Hy het besluit om die oorblywende gestileerde skote op sy slimfoon te verfilm met 'n iPhone-toepassing genaamd 8mm Vintage Camera.
Datura stramonium
Die stinkblaar (Datura stramonium), is 'n giftige blomplant van die nastergalfamilie Solanaceae. Die plant word beskou as 'n onkruid en is inheems aan die Bahamas, Belize, Bermuda, Costa Rica, Dominikaanse Republiek, El Salvador, Guatemala, Haiti, Honduras, Jamaica, Kuba, Mexico, Nederlandse Antille, Nicaragua, Panama, Texas en die Turks- en Caicoseilande.
In Suid-Afrika is die plant gedefinieer as 'n onkruid en indringerplant.
Die plant het versprei na elke kontinent op aarde en genaturaliseer geraak in vele lande. In Afrikaans het dit vele plaaslike name: bloustinkblaar, bloustinkolie, doringappel, dotterblom, gewone stinkblaar, makolieboom, makstinkblaar, makstinkolie, malpitte, olieblaarboom, olieblaarneut, pers stinkblaar, pietjielaport, stinkolieblaar en  stinkolieboom.
Alan Rafkin
Alan Rafkin (23 Julie 1928 – 6 Augustus 2001) was 'n Amerikaanse regisseur, vervaardiger, en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Mary Tyler Moore (1970), One Day at a Time (1975), It's Garry Shandling's Show. (1986), en CBS Summer Playhouse (1987).
Brooke McCarter
Brooke McCarter is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Thrashin (1986), The Lost Boys (1987), en The Emerging Past Director's Cut (2017).
Romanos III Argyros
Romanos III Argyros (Grieks: Ρωμανός Γ΄ Αργυρός; 968 – 11 April 1034) was van 15 November 1028 tot met sy dood keiser van die Bisantynse Ryk. Hy was ’n 60-jarige Bisantynse edelman en senior offisier in Konstantinopel toe die sterwende Konstantyn VIII hom dwing om van sy vrou te skei en met die keiser se 50-jarige dogter, Zoë, te trou. Ná Konstantyn se dood drie dae later het Romanos keiser geword.
Bewind
Romanos is beskryf as ’n goed bedoelende, maar ondoeltreffende heerser. Hy het die belastingstelsel deurmekaargekrap en die weermag ondermyn. Hy het persoonlik ’n rampspoedige veldtog teen Aleppo aangevoer. Hy het met sy vrou vasgesit en twee pogings om sy bewind oor te neem onderdruk, insluitende twee waarby sy skoonsuster Theodora Porphyrogenita betrokke was. Sy is daarna na ’n klooster gestuur.
Romanos het groot bedrae bestee aan die bou en herstel van kerke en kloosters. Hy is ná ses jaar op die troon dood, na bewering deur sy vrou vergigtig, en is opgevolg deur sy vrou se jong minnaar, Michael IV.
Cliffortia apiculata
Cliffortia apiculata is 'n struik wat tot die Rosaceae familie hoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Palmietrivier-vallei tussen Elgin, Arieskraal en Fairy Glen voor. Dit het 'n voorkomsgebied van slegs 55 km² en het reeds meer as 80% van sy habitat aan die aanlê van appelboorde, gedurende die laaste 70 jaar, afgestaan. Daar is tans vyf gefragmenteerde subpopulasies oor wat deur indringerplante bedreig word.
Die plant is deel van die fynbos-bioom.
Mike Ragan
Mike Ragan (18 Februarie 1918 – 25 Augustus 1995) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Montana Belle (1952) en Headline Hunters (1955), en in die televisiereekse General Electric Theater (1953) en The Wild Wild West (1965).
Natalse spikkelrug
Die Natalse spikkelrug (Pseudochromis natalensis) is 'n vis wat voorkom aan die ooskus van Afrika vanaf die noorde van Mosambiek tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan dit bekend as die Natal dottyback.
Identifikasie
Hierdie vis word slegs 9 cm lank. Sy lyf is olyfkleurig met 'n klein blou kolletjie op elke skub. Die vis leef in koraal- en rotsriwwe wat 10 tot 30m diep is.
Hulle word gewoonlik gesien op of langs die riwwe en verkies om in rommel en grasagtige gebiede te leef. Die vis is 'n alleenloper maar kom soms ook in pare voor. Hulle gaan nooit ver weg van hulle skuilings nie. Hulle vreet klein ongewerweldes en soöplankton.