cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Enrico Caruso
Lewensloop
Enrico Caruso is op 25 Februarie 1873 in Napels in Italië gebore en hy begin sy loopbaan daar in 1894. Hy behaal sy eerste groot sukses 'n jaar later in Milaan, waar hy sy eerste twintig opnames maak. Sy eerste grammofoonplaat, ook die eerste in die geskiedenis, was in 1902 (Enrico Caruso met Vesti la Giubba uit I Pagliacci) waarvan 1,2 miljoen eksemplare verkoop is.
Sirië
Ottomaanse bewind
'n Nuwe en goed opgeleide klas van amptenare het die administrasie van die ryk behartig. Die vinnige uitbou van die onderwysstelsel het gepaard gegaan met die ontwikkeling van 'n veelsydige perslandskap wat as medium vir kulturele, literêre en politieke debatvoering op nasionale vlak kon dien en naas tradisionele, ruimtelik beperkte sosiale raamwerke soos dorpsgemeenskap, stam en geloofsgemeenskap bestaan het. Die nuwe openbare lewe is steeds deur manlike oorheersing gekenmerk, alhoewel vroulike lesers en outeurs debatvoerings gevolg en ook daaraan deelgeneem het.
Die ontwaking van 'n nuwe nasionale Arabiese bewussyn, waarna in Arabies as nahda verwys is, was 'n beweging met baie fasette. Dit was onder meer gemik op die vernuwing van literatuur, kultuur en taal, maar het hom ook beywer vir politieke en godsdienstige hervormings binne die bestaande Ottomaanse en Arabiese raamwerk van nasionale, kulturele en religieuse identiteite.
Enrico Caruso
Lewensloop
Caruso se repertoire omvat ongeveer sestig operas, die meeste in Italiaans, hoewel hy ook in Frans en Engels gesing het (met 'n sterk Italiaanse aksent). Hy het ook 'n repertoire van ongeveer 500 liedere gehad, wat klassieke tot tradisionele Italiaanse volksliedjies met populêre musiek ingesluit het.
Sirië
Die Eerste Wêreldoorlog
Die Eerste Wêreldoorlog het vir die Siriese bevolking honger en ontbering gebring. Honderdduisende het aan wanvoeding en siektes beswyk, terwyl duisende jong mans gedwing is om in die Ottomaanse leër diensplig te doen. Naas die oorlogshandelinge is die land deur politieke onluste geraak. Arabiese elites, veral intellektueles en offisiere, het hulle vir die onafhanklikheid van Sirië beywer, dikwels deur geheime organisasies te stig. Alle pogings, om selfregering te wen is deur die Ottomaanse goewerneur van Damaskus bloedig onderdruk.
Enrico Caruso
Lewensloop
Caruso het in 1987 'n Grammy Lifetime Achievement Award ontvang. Hy is op 2 Augustus 1921 in Napels aan buikvliesontsteking oorlede. Hy was 48 jaar oud.
Sy lewe was die onderwerp van die film The Great Caruso uit 1951, waarin die bekende tenoor Mario Lanza die rol van Enrico Caruso vertolk. Ou opnames van Caruso is ook in die film Match Point van Woody Allen uit 2005 gebruik.
Sirië
Die Eerste Wêreldoorlog
Die Verenigde Koninkryk het in dié tydperk 'n twyfelagtige beleid gevolg. So het die Britse Hoë Kommissaris in Egipte sy steun aan Arabiese vryheidsvegters toegesê wat die stigting van 'n onafhanklike Arabiese koninkryk voorgestaan het. In Junie 1916 het die Hasjemitiese sjarief van Mekka, Hoessein, die bevolking tot opstand opgeroep.
Alkalimetaal
'n Alkalimetaal is 'n chemiese element van die eerste groep in die periodieke tabel. Saam met die aardalkalimetale vorm dit die s-blok van die tabel.
Sirië
Die Eerste Wêreldoorlog
Ander Britse verklarings en ooreenkomste oor die politikeke toekoms van die Arabiese provinsies binne die Ottomaanse Ryk, soos die Sykes-Picot-verdrag van 1916 en die Balfour-verklaring van 1917, was onversoenbaar van mekaar. Die verwagtinge, wat die Britse beleid by verskillende groepe gewek het, was egter so onrealisties dat Londen ná die oorlog nie daaraan kon voldoen nie.
Alkalimetaal
Dit bevat die elemente litium (Li), natrium (Na), kalium (K), rubidium (Rb), sesium (Cs) en die radioaktiewe element frankium (Fr).
Partykeer word ook die eerste element van die tabel waterstof (H) tot hierdie groep gereken. Dit het nogtans taamlik afwykende eienskappe.
Eienskappe
Die kenmerkende eienskap van hierdie elemente is dat hulle elektronkonfigurasie bestaan uit 'n edelgaskonfigurasie plus een valenselektron in 'n s-tipe orbitaal wat baie deur die edelgaskonfigurasie se volle skille afgeskerm word. Byvoorbeeld kalium het een 4s-elektron wat maklik deur ionisasie verwyder word. Die elemente het die laagste elektronegatiwiteit van die tabel. Dit neem verder af na die onderkant van die kolom. Die gevolg is dat hulle baie reaktiewe metale en sterke reduksiemiddels is wat gewoonlik 'n 1+ katioon vorm in verbindings wat deur ioonbinding gekenmerk word. Hierdie gevormde stowwe is gewoonlik goed in water oplosbaar.
Die metale self is so reaktief dat hulle van die lug afgesluit moet word, anders sal hule reageer met die vog, die suurstof en partykeer selfs met die stikstof van die atmosfeer. Hull word daarom onder olie of in afgeslote glasbuisies gestoor.
Sirië
Sosio-ekonomiese ontwikkeling
Die huidige Sirië maak deel uit van 'n groter historiese kultuurlandskap, Bilad al-Sjam, wat sedert die vroegste geskiedenis die bakermat van 'n verskeidenheid beskawings was. So het nie alleen beskawings van die ou Midde-Ooste soos Sumeriërs, Akkadiërs, Assiriërs en Fenisiërs hul oorsprong in dié gebied nie, maar dit het ook 'n belangrike rol in die Hellenistiese en Romeinse geskiedenis gespeel.
Tientalle van versonke stede soos Ebla, Ugarit, Apameia, Palmyra of Bosra getuig net soos die vier moderne stede tussen die kusgebergte in die weste en die steppelandskap van Oos-Sirië, Aleppo, Hama, Homs en Damaskus, van 'n ryk verlede. Die godsdienstige diversiteit van Sirië kan teruggevoer word na die laat antieke tydperk toe Sirië een van die vernaamste provinsies van die Bisantynse Ryk was, en die vroeë Islamitiese periode.
Gedurende die Arabiese verowerings in die 7de eeu het Damaskus tussen 661 en 750 as hoofstad van die eerste Islamitiese dinastie, die Omajade, gedien en was sodoende die administratiewe sentrum van 'n wêreldryk wat van Spanje tot Sentraal-Asië gestrek het. Alhoewel die begin van kulturele, taalkundige en godsdienstige assimilasie deur die Arabiese veroweraars in hierdie tydperk val, was die heersers verdraagsaam teenoor die verskeidenheid van Christelike gemeenskappe wat met mekaar in godsdienstige opsig meegeding het.
Sirië as staat binne sy huidige grense het ná groot kulturele omwentelinge in die 19de eeu en die dikwels gedwonge vestiging van Tsjerkessiese en Armeense vlugtelinge ná die val van die Ottomaanse Ryk ontstaan, aanvanklik nog as mandaatsgebied wat vanaf 1920 deur Frankryk geadministreer is en sodoende onder sterk Europese invloed gekom het. Op 17 April 1946 het Sirië ná 'n rewolusie sy onafhanklikheid as Siriese Arabiese Republiek verklaar.
Etniese en godsdienstige struktuur
Sirië se huidige bevolking van 22 miljoen bestaan uit meer as vyftien verskillende etniese en godsdienstige groepe. Die meerderheid Siriërs is van Arabiese afkoms, met sterk minderhede van Koerde, Armeniërs, Turkmene, Tsjerkesse, Arameërs en Assiriërs. Daar is geen amptelike statistieke oor Sirië se etniese en godsdienstige struktuur nie, en alle gegewens vir die verlede en die huidige tydperk in hierdie artikel berus op beramings. Koerdiese Siriërs is die grootste etniese minderheid met tussen tien en twaalf persent van die totale bevolking. Hulle is grotendeels in die noorde en noordooste van die land asook in die twee grootste stede Aleppo en Damaskus saamgetrek. Bekende stede en nedersettings in die Koerdiessprekende landsdele sluit al-Hasaka, al-Qamishli, Amuda, Afrin en Kurd Dagh ("Berg van die Koerde") in.
Die getal Toerkmene is in 2012 op sowat twee miljoen of nege persent van die Siriese bevolking beraam. Tsjerkesse is die kleinste etniese minderheid wat die Islamitiese geloof aanhang. Meer as een miljoen Arameërs en Assiriërs (sowat 4,5 persent) is grotendeels in Sirië se noordoostelike streek, al-Hasaka, en in Ma'loula, 'n stad en gelyknamige streek noordoos van Damaskus, saamgetrek.
Die meeste Siriese Armeniërs het in die laat 19de en vroeë 20ste eeu as vlugtelinge uit Turkye na Sirië gekom. Minder as een persent van die Siriese bevolking is etniese Armeniërs wat hoofsaaklik in Aleppo, maar ook in Damaskus en stede in die noorde van die land gekonsentreer is.
Sirië is 'n oorwegend Arabiese land, waarby die Arabiese taal en kultuur nie eers met die Islamisering gevestig is nie. Suid-Arabiese stamme het al in die 2de eeu n.C. vanuit Jemen en Hadramaut in 'n noordwaartse rigting getrek en hulle uiteindelik in Sirië gevestig waar hulle met die plaaslike Aramese bevolking vermeng het. So was daar reeds vaste ekonomiese en kulturele strukture van Arabiese oorsprong toe die sogenaamde Noord-Arabiere in die 5de en 6de eeu die Islamitiese geloof ingevoer het. Die Noord-Arabiese invalle het aanleiding tot 'n verskeidenheid etniese konflikte gegee wat die verdere geskiedenis van die land sou bepaal.
Tradisioneel word ook die Bedoeïenebevolking by die Arabiere gereken. Hulle is die oudste Arabiese bevolkingsgroep in die land en het oorspronklik 'n nomadiese leefstyl gevoer. Die historiese netwerk van karavane, waarvolgens handel in die Midde-Ooste gedryf is, is lankal deur moderne vervoer verdring. Nadat politieke grense getrek is, het die meeste Bedoeïne moeilikhede ondervind om vry te beweeg en was sodoende genoodsaak om ander bronne van inkomste te ontsluit. Die oorgrote meerderheid van Sirië se 100 000 Bedoeïne het by die ekonomiese ontwikkeling aangepas deur 'n halfnomadiese leefstyl te voer en hulle permanent op plekke te vestig. Enkele Bedoeïenetente kan nog steeds langs paaie aangetref word, soms selfs met kamele wat egter eerder as statussimbool beskou en baie selde as vervoermiddel gebruik word.
Naas die verskillende etniese groepe kan die Siriese bevolking verder onderverdeel word in 'n verskeidenheid godsdienstige strominge. So bestaan selfs die Islamitiese meerderheid van tussen 85 en 90 persent uit verskillende religieuse groeperings soos Soenniete (73 persent van die totale bevolking), Alawiete (tussen tien en elf persent), Droese (sowat drie persent), Ismailiete en Sjiïete.
Christelike Siriërs (tussen tien en twaalf persent) is eweneens aanhangers van 'n tiental uiteenlopende groeperings. Die Grieks-Ortodokse, Maronitiese, Siries-Ortodokse, Siries-Katolieke, Chaldeïese, Assiriese, Armeens-Katolieke en Armeens-Ortodokse Kerk word deur die staat erken, net soos Protestantse denominasies. Die Grieks-Ortodokse en die Melkitiese Grieks-Katolieke Kerk het die meeste aanhangers. Baie Christene uit Irak het onlangs weens die burgeroorlog in Irak na Sirië gevlug.
Etniese of godsdienstige groep vorm soms 'n meerderheid in bepaalde stadsdele of nedersettings, maar daar is andersins geen skeiding van woongebiede volgens etniese of godsdienstige lyne nie. Minderhede is egter tradisioneel in bepaalde landsdele saamgetrek. So word nedersettings in die sogenaamde Vallei van Christene (Wadi al-Nasara) of in die Qalamun-bergreeks oorwegend deur Christene bewoon. Ook staan enkele stadsbuurte in Aleppo, Damaskus en Homs histories as Christelike woonkwartiere bekend. Droese is tradisioneel uit Suwaida of die Droesegebergte (Jabal al-Druze of Jabal al-Arab) in die suide van die land afkomstig, maar het hulle in die 20ste eeu ook in Jaramana, 'n voorstad van Damaskus, gevestig.
Sirië se godsdienstige en etniese pluraliteit is algemeen as kulturele rykdom ervaar. Alhoewel sosiale gapings verskeie kere aanleiding tot geweldpleging gegee het wat tot onluste tussen verskillende geloofsgroepe gelei het, so in 1850 in Aleppo en tien jaar later in Damaskus, was daar in vergelyking met Europa langer periodes van religieuse en etniese pluralisme waartydens verskillende groeperings vreedsaam naas mekaar geleef het. Wedersydse respek baseer op sosiokulturele waardes wat deur alle etniese en religieuse groepe gedeel word. So het die verskillende bevolkingsgroepe in groot stede reeds in die Ottomaanse tydperk 'n gemeenskaplike tradisie van boukuns, binnenshuise versiering en meubilering ontwikkel.
Vlugtelinge
Sirië is 'n toevlugsoord vir Palestynse en Irakese vlugtelinge. Golwe Palestynse vlugtelinge het hulle sedert die middel van die 20ste eeu ná die stigting van Israel in Sirië gevestig. Tans is daar 'n halfmiljoen Palestyne in die land. Danksy hoë geboortesyfers het hul getal ook as gevolg van natuurlike aanwas sterk toegeneem.
Vlugtelinge uit Irak het ná die Irakoorlog in 2003 na Sirië begin stroom, en duisende van hulle het in die land agtergebly. Palestynse en Irakese vlugtelinge geniet talle burgerregte en mag byvoorbeeld werk, terwyl hul kinders in openbare skole mag skoolgaan. Albei etniese groepe het al hul stempel op sekere buitewyke van Damaskus afgedruk soos byvoorbeeld Yarmouk, 'n stadsdeel wat oorspronklik net deur Palestyne bewoon is, en Jaramana waar talle Irakese vlugtelinge 'n nuwe tuiste gevind het.
Taal
Die oorgrote meerderheid van die Siriese bevolking praat Arabies as moedertaal, terwyl Koerdies en Armeens belangrike minderheidstale is. Die Arameërs/siries is die laaste oorlewende sprekers van Aramees. Frans en Engels is die belangrikste vreemde tale.
Terwyl Hoog- of Standaardarabies in Sirië net soos in ander Arabiese lande ampstaalstatus geniet, dien 'n plaaslike dialek van Arabies as algemene omgangstaal. Siriese Arabies verskil ten opsigte van sy woordeskat, grammatika en veral sy uitspraak van Standaardarabies. Die plaaslike omgangstaal is nou verwant aan Libanese, Jordaanse en Palestynse Arabies. Dit maak sodoende deel uit van die kontinuüm van Arabiese dialekte, maar toon baie ooreenkomste met die moderne Arabiese skryf- en omgangstaal wat as verkeerstaal vir die Arabiese wêreld dien om onderlinge kommunikasie te vergemaklik en in die media of vir toesprake gebruik word. Die plaaslike dialek se uitspraak kan – in teenstelling met sommige ander Arabiese dialekte – deur Afrikaanssprekendes of sprekers van Europese tale redelik maklik aangeleer word.
Aangesien vlugtelinge in Sirië gewoonlik Palestynse of Irakse Arabies besig, is daar 'n neiging om die verskillende dialekte te vermeng of Hoogarabies as verkeerstaal te gebruik. Die gebruik van minderheidstale soos Siries (wat deur Arameërs en Assiriërs gepraat word), Wes-Armeens (die taal van Armeense immigrante), Koerdiese dialekte, Turkomaans en Tsjerkessies word vanweë die heersende nasionalisties-panarabiese politieke ideologie in die openbare lewe en onderwysbedryf beperk. Sprekers van 'n Nieu-Wesaramese dialek word in Ma'loula en twee ander nedersettings teen die oostelike helling van die Qalamun-bergreeks aangetref.
Aangesien die Volkebond in 1918 aan Frankryk 'n mandaat gegee het om Sirië te bestuur, het Frans dekades lank 'n belangrike rol in die onderwysbedryf en administrasie gespeel. Intussen is dit grotendeels deur Engels as verkeerstaal verdring. Tans leer nog sowat agt persent van Siriese leerders in sekondêre skole Frans as vreemde taal aan, in vergelyking met 92 persent wat vir Engels kies.
Politieke stelsel
Sirië is volgens die grondwet van 2012 'n eenheidstaat met 'n semipresidensiële regeringstelsel. De facto bestaan daar tans 'n eenpartystelsel aangesien een enkele politieke groepering, die Baath-party, 'n oorheersende rol in die politieke lewe speel. Formeel word die land deur 'n koalisieregering ("Nasionale Front vir Voortuitgang") geregeer wat deur die Baath-party en kleiner politieke groeperings gevorm is. Volgens westerse maatstawe het Sirië se regering 'n sterk outoritêre karakter.
Volgens artikel 3 van die grondwet dien die Islamitiese Sjaria as hoofbron vir die Siriese wetgewing. Watter regsreëls van die huweliks- en familiereg toegepas word, hang in Sirië van die geloofsgroep af. So mag Sjaria-wette uitsluitlik op Moslems toegepas word, vir Christene geld die codex iuris canonici.
Die wetgewende bevoegdhede en uitvoerende gesag van die president, wat ook as staatshoof en opperbevelhebber fungeer, strek wyd. Die president word volgens die grondwet deur die parlement benoem en vir 'n ampstermyn van sewe jaar regstreeks verkies. Hy stel die basiese riglyne vir die regeringsbeleid op, stel die lede van die regering aan en mag hulle uit hul ampte ontslaan, mag wetsontwerpe indien en 'n vetoreg uitoefen, mag die parlement ontbind en lede van die konstitusionele hof benoem. Die amp van president mag uitsluitlik deur Moslems beklee word. Die minimum-ouderdom vir die presidentsamp is ná die afsterwe van die langjarige president Hafez al-Assad verlaag van oorspronklik 40 tot 34 jaar sodat sy seun Basjar hom as staatshoof kon opvolg. In die nuwe grondwet van 2012 is die minimum-ouderdom weer tot 40 jaar verhoog.
Verdere vereistes is in 2012 met die oog op opposisielede in die buiteland gestel. Kandidate vir die presidentsamp moet volgens die nuwe grondwet in Sirië gebore wees, met 'n Siriese gade getroud wees en vir 'n minimum van tien jare in Sirië woon. Tans is daar min Siriese politici in die buiteland wat aan hierdie vereistes voldoen. Vanaf 2014 mag 'n president slegs twee ampstermyne van sewe jaar elk dien.
Die wetgewende gesag word deur die Volksraad uitgeoefen. Die 250 afgevaardigdes word vir 'n periode van vier jaar verkies. Die Baath-party is tans die sterkste party in die parlement, en sy sekretaris-generaal fungeer tegelykertyd as president. Kleiner politieke groeperings soos die Kommunistiese Party en die Arabiese Sosialistiese Unie vorm 'n koalisie of "Nasionale Front" met die Baath-party. Die huidige regering word verder gesteun deur die Siriese Sosiale Nasionalistiese Party (SSNP).
Geen politieke party mag 'n enkele etniese of godsdienstige groep verteenwoordig nie. So het die Siriese owerheid in die 1960's teen die klein Demokratiese Party Koerdistan-Sirië opgetree wat aanspraak daarop gemaak het om as politieke spreekbuis van die Koerdiese minderheid te fungeer.
Kenmerke
Die Siriese ekonomie ondergaan tans 'n transformasieproses van 'n staats- na 'n sosiale markekonomie. Ekonomiese hervormings is ten opsigte van die plaaslike banksektor en versekeringsektor toegepas. Daarnaas kan die Siriese pond (Arabies: lira) intussen vry verhandel word en is maatreëls getref om buitelandse beleggings te beskerm.
Die hoë natuurlike bevolkingsaanwas van gemiddeld 2,5 persent sedert die begin van die 1990's lei daartoe dat werkskepping ondanks die ekonomiese groei ontoereikend bly. Tans is sowat veertig persent van die bevolking jonger as 14 jaar en beloop die reële werkloosheidsyfer waarskynlik meer as 20 persent.
Subsidies speel 'n belangrike rol by Sirië se sosiale beleid. Arm huishoudings (sowat dertig persent van die bevolking) ontvang regstreekse subsidies. Subsidies op dieselbrandstof is vanaf 2008 sterk verminder om die staatsbegroting verligting te gee.
Sirië se lae integrasie in internasionale markte verseker dat die land slegs in beperkte omvang deur die krisis in die wêreldekonomie geraak word, al het die groeisyfer van die reële bruto nasionale produk van 6,3 persent in 2007 en 5,1 persent in 2008 verminder tot 2,5 persent in 2009. Die inflasiekoers is in 2009 op 7,5 persent beraam.
Die staatsbegroting vir 2010 het voorsiening vir hoër bestedings vir ontwikkeling en die uitbou van Sirië se infrastruktuur gemaak. Die klemtoon in die ekonomiese vyfjaarplan 2010 tot 2015 het op vervoer, energie (veral hernieubare energiebronne), watervoorsiening en riolering geval.
Landbou
Sirië is, ondanks pogings van regeringskant om die mynbou-, olie- en nywerheidssektore as nuwe ekonomiese basis uit te bou, steeds 'n oorwegend agrariese land. Byna dertig persent van die landoppervlakte of vyf miljoen hektaar word vir landboudoeleindes gebruik, terwyl meer as veertig persent (8,3 miljoen hektaar) as weivelde dien. Die landbousektor lewer nog byna 'n kwart van die bruto binnelandse produk op en verskaf 'n inkomste aan dertig persent van die ekonomies aktiewe bevolking.
Die landbousektor het in die eerste dekade van die 21ste eeu voordeel getrek uit die Assad-regering se hervormingsbeleid. So is privaat boerderye deur nou samewerking met die staatsektor bevorder, onder meer deur die stigting van gemengde landbou-ondernemings wat masjiene en uitrusting doeanevry uit die buiteland mag invoer, subsidies vir saadgoed, pesdoders en kunsmis ontvang en belastingvryheid geniet.
Katoen, wat op besproeide land verbou word, is die belangrikste agrariese uitvoerproduk. Tot en met 1974 het katoen 'n derde van alle Siriese uitvoere verteenwoordig voordat dit deur ruolie verbygesteek is. Danksy hoër pryse is dit nogtans steeds 'n belangrike bron van buitelandse valuta. Die helfte van Sirië se jaarlikse katoenoes word in plaaslike nywerhede verwerk, en daar word pogings aangewend om bestaande katoenvelde, wat veral in die Djazira-streek saamgetrek is, uit te brei.
Ander agrariese produkte soos olywe, druiwe, appels, granaatappels, appelkose, vye, pistachioneute en amandels word hoofsaaklik vir die binnelandse mark verbou en net tot 'n mindere mate uitgevoer. Veeteelt, 'n bedryf wat hoofsaaklik deur nomadiese Siriërs oorheers word, speel eweneens 'n belangrike rol, alhoewel groot dele van die land as gevolg van klimaattoestande net tydelik as weivelde benut kan word. So word veral skape geteel, terwyl beesteelt meestal tot besproeide land beperk bly. Daarnaas word kalkoene, konyne, ganse en eende geteel. Byeteelt en vissery in die Middellandse See en die Eufraatrivier speel 'n minder belangrike rol.
Ekonomie onder beleg
As gevolg van die burgeroorlog en die internasionale sanksieveldtog teen die bewind van president Assad is Sirië se ekonomie sedert 2011 onder beleg. Die bruto binnelandse produk, wat voor die krisis sowat 60 mijard VSA-$ beloop het, het na ramings met sowat 30 persent gekrimp. Terwyl die land voor die krisis nog jaarliks 2,5 miljard VSA-$ deur olieuitvoere verdien het, ly die ekonomie tans onder 'n netto-uitvloei van buitelandse valuta. Valutareserwes voor die uitbreek van die burgeroorlog is op tussen 16 en 18 miljard VSA-$ beraam. Nadat die ekonomiese lewe deur oorlogshandelinge en sanksies ontwrig is en militêre uitgawes drasties gestyg het, is Sirië in toenemende mate op kredietlyne aangewese wat deur sy politieke bondgenote beskikbaar gestel word. So het die Russiese Federasie, Irak en die Volksrepubliek van Sjina lenings beskikbaar gestel en soms ook handelskontrakte op 'n ruilbasis gesluit.
Die grootste kredietfasiliteit ter waarde van 3,6 miljard VSA-$ is in Mei 2013 deur Iran aan die Siriese regering toegestaan, veral om vir dringend benodigde olie- en meelinvoere te kan betaal. Volgens die ooreenkoms, wat in Julie onderteken is, sal Iran in ruil hiervoor aandele aan beleggings in Sirië ontvang. Tans word ruolie uit Iran per see na Sirië uitgevoer.
Die finansiële transaksie word deur die Siriese Handelsbank (Commercial Bank of Syria) en die Iranse Saderat-bank afgehandel en sal na verwagting ook die druk op die Siriese pond verlig aangesien minder buitelandse valuta vir invoere benodig word. Die Siriese pond het in Julie 2013 teen 'n sesde van sy oorspronklike waarde voor die burgeroorlog teen die Amerikaanse dollar verhandel. Vroeg in Julie het die pond teen SYP300 teen die dollar verhandel, maar later aansienlik verstewig tot SYP200. Vroeg in 2016 het die Siriese pond tot SYP400 teenoor die dollar verswak.
'n Ander Iranse kredietlyn ter waarde van een miljard VSA-$ is reeds uitgebrei om Iranse toerusting vir die Siriese elektrisiteitsbedryf en ander goedere te kan invoer. Volgens 'n ruilooreenkoms sal Sirië hiervoor met tekstiel- en fosfaatuitvoere asook uitvoere van landbouprodukte soos olyfolie en sitrusvrugte na Iran betaal. Sirië onderhandel tans ook oor 'n langtermynkrediet ter waarde van 2 miljard VSA-$, wat teen laerentekoerse verskaf en oor 'n langer tydperk terugbetaal mag word, met Iran. Iran het sy handelsbande met Sirië versterk en 'n vryehandelsooreenkoms met Damaskus gesluit waarvogens invoertariewe vir Siriese goedere tot vier persent verlaag is.
Iran het al in die afgelope jare in Sirië se nywerheidsektor belê. So word in 'n gemeenskaplike aanleg motors vir die Siriese mark gemonteer. Nadat dele van die Noord-Siriese stad Aleppo, waar die meeste graanmeule gesetel is, deur rebelle ingeneem is, het Iran 250 000 ton meel verskaf om die bevolking in gebiede onder regeringsbeheer met brood te kan voorsien.
Vervoer
Sirië se vier internasionale lughawens in Damaskus, Aleppo, Latakia en al-Qamishli dien as spilpunte vir die nasionale lugredery Syrian Arab Airlines en 'n verskeidenheid buitelandse rederye. As deel van ekonomiese sanksies, wat die Europese Unie in Julie 2012 teen Sirië ingestel het, is 'n verbod op die koop van lugkaartjies van Syrian Arab Airlines deur EU-burgers geplaas (behalwe vir ontruimingsdoeleindes).
Die grootste deel van Sirië se vragvervoer vind per trein plaas. Die nasionale spoorweë Chemins de Fer Syriens se netwerk verbind die land met Turkye se spoorweë. Die Siriese spoorweg-infrastruktuur is redelik goed ontwikkel en sluit moderne sneltreindienste in.
Sirië se padnetwerk is byna 70 000 km lank, insluitende 'n netwerk van moderne snelpaaie met 'n lengte van meer as 1 100 km. Die land se bevaarbare waterweë met 'n lengte van 900 km – hoofsaaklik die Eufraat-rivierloop – speel geen noemenswaardige ekonomiese rol nie.
450
Die jaar 450 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 50ste jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Kleinsee
duimnael|links|270px|Die NG kerk Grootmist by Kleinsee. Dis 'n replika van die Geloftekerkie in [[Pietermaritzburg en ingewy in 1936.]] Kleinsee is 'n dorpie op die weskus in die Noord-Kaap aan die Atlantiese Oseaan, Suid-Afrika. Die dorpie het ontstaan toe spoeldiamante in 1925 ontdek is deur ene De Villiers, 'n onderwyser, en ene Alberts, 'n bouer. Eksplorasie is oorgeneem deur Cape Coast Exploration Company Ltd en later deur De Beers Consolidated Mines.
Die Buffelsrivier mond naby Kleinsee uit. Die rivier is eintlik net 'n droë bedding wat ongeveer elke 10 jaar vloei, as gevolg van die uiters lae reënval hier. Die naaste dorpie is Grootmis, sowat 10 km verder binneland toe op die R355-streeksroete.
Lelapiella incrustans
Lelapiella incrustans is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Lelapiella en tot die familie Lelapiellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1977 deur Vacelet.
Dutch Reformed Church in Zambia
''Die artikel handel oor die gemeente in Lusaka. Vir die geskiedenis van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Zambië, sien NG Kerk in Zambië''.
Die vroeëre NG gemeente Lusaka (tans die Dutch Reformed Church in Zambia Lusaka) was aanvanklik deel van die gemeente Bulawayo, wat die hele destydse protektoraat Noord-Rhodesië beslaan het, asook die lidmate wat in die Belgiese Kongo gewoon het.
duimnael|regs|170px|Ds. Pieter de Waal Eksteen was Lusaka se eerste NG predikant (1920-'23).
duimnael|regs|170px|Dr. Hendrik Christoffel de Wet, leraar van 1925 tot 1928. regs|duimnael|170px|Ds. Jacobus Johannes Driescher, leraar van 1932 tot 1940. duimnael|regs|170px|Ds. Willem Johannes de Wet, leraar van 1941 tot 1945. duimnael|regs|180px|Ds. Hennie Winterbach, Lusaka-Oos se leraar van 1959 tot 1961.
Ontstaan
Die eerste Afrikaanssprekendes het omstreeks 1902 van Suid-Afrika af na Livingstone verhuis en die volgende jaar na Lusaka. Dié stad is in 1913 as dorp verklaar. Teen 1912 was daar reeds meer as 250 NG lidmate in die latere Noord-Rhodesië en na raming was 'n kwart van die blankes wat teen 1913 in die distrik Lusaka gewoon het, NG lidmate.
Lusaka is op 26 Junie 1919 afgestig en op die eerste kerkraadsvergadering op 30 Augustus 1919 besluit die kerkraad die gemeente sal 'n hulpbehoewende gemeente wees. Op dieselfde vergadering word ds. P. de W. Eksteen as eerste leraar beroep en hy aanvaar dit.
Die hoeksteenlegging van die kerkgebou het plaasgevind op 11 September 1920 en die inwyding op 7 Mei 1921. Dit was aan die Great North Road geleë en is nou die Heilsleër se eiendom. Die argitek, Wynand Louw, het die plan gratis voorsien en die olielampe vir die kerk is geskenk deur die NG gemeente Mosselbaai. Die pastorie is op 15 November 1925 in gebruik geneem.
Vliegmasjien
In De Kerkbode van 5 Junie 1929 verskyn 'n kort berig oor die mislukte poging om vir dr. H.C. de Wet 'n vliegtuig aan te koop. "Ons lesers sal onthou dat 'n tyd gelede, toe Dr. H.C. de Wet nog predikant was van Lusaka, 'n vriend in die Vrystaat vir ons 'n bydrae gestuur het om vir hom 'n vliegmasjien te koop om sy uitgebreide gemeente te besoek. Ander vriende het ook so iets bygesit, sodat ons naderhand £15 15s. ontvang het. Maar daarby het dit gebly, en met so 'n sommetjie kan 'n mens nie 'n vliegmasjien koop nie. Ons het nou maar die geld aan Ds. H.A. de Wet, die teenswoordige leraar van Lusaka, gestuur. Hy kan dit voeg by 'n fonds om 'n motorkar vir hom te koop; of as hy reeds 'n motor het, om vir die petrol te help betaal."
Afstigting en inlywing
In 1933 is die werk in die Koperstreek saamgevat in die NG gemeente Nkana, en in 1946 word die NG gemeente Livingstone en in 1954 die NG gemeente Broken Hill afgestig. Teen 1959 was daar elf gemeentes in die destydse Noord-Rhodesië met sowat 3 300 lidmate:
Van omstreeks 1960 het die Afrikaners, wat sedert met die ontginning van koper in 1925 begin is na die land gestroom het, weer terug suidwaarts getrek en teen 1975 is al die ander gemeentes weer by die moedergemeente Lusaka ingelyf. Die enigste oorblywende gemeente van die oorspronklike elf het geleidelik weer 'n toename in sy lidmaattal ervaar. In 1973 was daar net 164 belydende (volwasse) lidmate, maar in 2007 staan die getal reeds op 233, vergeleke met 160 in 2005.
Engels bediening ingevoer
Die gemeente het hom tydens die eerste sowat 80 jaar van sy bestaan altyd op die geestelike versorging van Afrikaanse lidmate van die NG kerk toegespits en al sy dienste was in Afrikaans. Maar sedert 1991 het 'n verandering begin intree toe mense vir Engelse dienste begin vra het. Sporadiese Engelse dienste in van 1992 af gehou en in 1995 besluit die kerk om 'n volledige Engelse bediening te begin. Die gemeente is in 'n Engelse en Afrikaanse blok verdeel, elkeen met sy eie kerkraad, maar gemeenskaplike sake het hulle op 'n gesamentlike kerkraadsvergadering behandel.
Maria Thayer
Maria Thayer (gebore 30 Oktober 1975) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hitch (2005), Accepted (2006), Forgetting Sarah Marshall (2008), en State of Play (2009).
Dutch Reformed Church in Zambia
Samewerking met Hervormde Kerk
Die NG Kerk het sedert 1995 gereeld met die Hervormde Kerk beraadslaag oor moontlike samewerking in Zambië. Die NH Kerk se eens aktiewe gemeente het mettertyd gesukkel om lewensvatbaar te bly omdat ook sy lidmate deur die jare al hoe minder geword het. So bereik die twee kerke aan die einde van 1997 'n ooreenkoms waarvolgens hulle 'n nuwe gemeente sou stig waarin albei kon saamwerk om NG sowel as Hervormde lidmate in die hele Zambië te bedien. Die naam van die nuwe kerk was Dutch Reformed Church in Zambia (DRCZ) met sy grense dieselfde as dié van die land. Zambië is in 'n noordelike en suidelike deel verdeel, met die dorp Kapiri Mposhi as skeidslyn. Die NG Kerk moes die suidelike predikant voorsien en die Hervormde Kerk die noordelike.
Die gemeente word multi-kultureel
Van 1996 tot 1998 het 'n redelike aantal Engelssprekende lidmate van die Reformed Church in Zambia (RCZ), wat in die omgewing van die kerkgebou gewoon het, lidmate van die DRCZ Lusaka geword. Dié gebeurtenis het grotendeels aanleiding tot die gemeente se Engelse naam en die invoer van 'n tweetalige bediening gelei sodat die gemeente nou inheems en multi-kultureel is. Dit is steeds die enigste gemeente in die land met 'n Afrikaanse en Engelse bediening.
Kerkverband
Die gemeente tree in 'n groot mate selfstandig op, maar handhaaf noue bande met die NG sowel as Hervormde Kerk en woon ring- en sinodesittings van albei kerke by. Die DRCZ beskou homself ook as baie naby aan die RCZ, maar probeer nog om sy verhouding met dié kerk te herstel na dit deur die jare versleg het.
Nkana stig weer af
In 1998 verdeel die gemeente in twee, toe Dutch Reformed Church in Zambia Nkhana afstig en die moedergemeente Dutch Reformed in Zambia Lusaka word. Die twee gemeentes het in 2009 altesaam 459 belydende lidmate en 159 dooplidmate. Lusaka het sy eie leraar en 'n pastorale hulp, terwyl Nkhana deur 'n leraar van die Nederduitsch Hervormde Kerk bedien word, ingevolge 'n ooreenkoms met dié kerk.
Alfa Romeo
Alfa Romeo is 'n motorfabrikaat wat deur die Italiaanse motormaatskappy Fiat besit word.
Alfa Romeo is in 1920 gestig en is sedert 1986 deel van Fiat SpA. Die maatskappy was oorspronklik bekend as ALFA, wat 'n akroniem is vir Anonima Lombarda Fabbrica Automobili (vertaal: Lombardiese Voertuigfabriek, Publieke Maatskappy).
Die Alfa Romeo-embleem
'n Tekenaar genaamd Romano Cattaneo het die ALFA-embleem in samewerking met 'n ontwerper genaamd Giuseppe Merosi geskep. Dit het bestaan uit 'n kombinasie van die skild van die stad Milaan en die familiewapen van die Visconti's, saamgesnoer in 'n blou sirkel met die woorde "ALFA ROMEO" en "MILAN" wat deur 'n Savoy-knoop van mekaar geskei is.
Die woord "MILAN" is in 1970 verwyder, om die huidige skild te gee.
Vingervygie
Die Vingervygie (Argyroderma fissum (Haw.) L.Bolus) is 'n vetplant wat op die kwartsvlakte van die Knersvlakte endemies is. Dit behoort tot die familie Aizoaceae en word op die SANBI-rooilys as veilig (LC) beskou.
Dit is 'n dwergplantjie wat nie hoër as 20 cm word en matte van dik blougroen vingertjies kan vorm tussen die kwarts wat dikwels die Knersvlakte bedek. Die blomme is magenta van kleur.
Almere
Almere is 'n munisipaliteit en stad in die Nederlandse provinsie Flevoland. Die munisipale gebied het sowat 218 000 inwoners (2021) en 'n oppervlakte van 249 km². Die munisipaliteit is in 1984 gestig.
Almere is ook die grootste stad van die provinsie en die sesde grootste stad in Nederland. Bowendien is Almere een van die jongste stede in Nederland – die eerste huis is eers soos onlangs as 1976 voltooi.
Sedert 2005 beskik die munisipaliteit ook oor 'n professionele sokkerspan: Almere City FC.
Wyke
Wyke van die stad Almere:
Almere Buiten, Almere Haven, Almere Hout, Almere Pampus, Almere Poort en Almere Stad.
Gosport
Gosport is 'n dorp met sowat 79 duisend inwoners in die graafskap Hampshire, in suidelike Engeland.
Bloemfontein-konvensie
Die Bloemfontein-konvensie ’n konvensie ingevolge waarvan Brittanje die destydse Oranje-Vrystaat (OVS) as 'n onafhanklike Boererepubliek erken het. Voor die ondertekening daarvan was die gebied van 1848 tot 1854 as deel van die Oranjerivier-soewereiniteit onder Britse beheer. Twee jaar vroeër (1852) is die Sandrivierkonvensie onderteken, waardeur die gebied noord van die Vaal onafhanklik geword het.
Geskiedenis
Die konvensie is op 23 Februarie 1854 deur verteenwoordigers van die Boere en die Britte onderteken. In die traktaat staan die Verenigde Koninkryk alle beheer oor die Oranjerivier-soewereiniteit, die gebied tussen die Oranje- en die Vaalrivier af, waardeur die Oranje-Vrystaat onafhanklik word. Die ooreenkoms is by Green Lodge in Bloemfontein, later die hoofstad van die Vrystaat, tussen sir. George Russell Klerk en 25 Boere-verteenwoordigers onderteken.
Die vernaamste rede vir die konvensie was dat die Oranjerivier-soewereiniteit vanweë konstante konflikte met die Basotho eintlik 'n las vir die Britte was, terwyl die Boere baie graag hulle onafhanklikheid wou herwin. Die belange van die Britse setlaars in die gebied is nie oorweeg nie. Die konvensie het egter nie die grense tussen die Basotho-koninkryk en die OVS bepaal nie. Hierdie weglating het later tot talle konflikte gelei.
Lisa Simpson
Lisa Marie Simpson (8 jaar oud) is 'n geanimeerde tekenprentkarakter in die televisiereeks The Simpsons. Sy is genoem na Matt Groening, die skepper van die program, se suster, Lisa. In die reeks verteenwoordig sy 'n hoogsiteligente meisie met 'n IK van 159.
451
Die jaar 451 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 51ste jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Glenn Hunter (akteur)
Glenn Hunter (26 September 1894 – 30 Desember 1945) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Cradle Buster (1922), Grit (1924), The Pinch Hitter (1925), en The Little Giant (1926).
Holly Fulger
Holly Fulger (gebore 6 Januarie 1956) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent An Innocent Man (1989) en in die televisiereekse Anything But Love (1989) en The Practice (1997).
George Calvert, 1ste baron Baltimore
George Calvert, 1ste baron Baltimore (Lord Baltimore) (1580 – 15 April 1632) was 'n Engelse staatsman en kolonis. Hy is gebore in Kipling, Yorkshire en studeer aan Trinity Kollege te Oxford. Hy word aangestel as die Sekretaris van Sir Robert Cecil, daarna Sekretaris van die Staat vir koning James I en in 1608 word hy die klerk van die Privy Council. Hy word tot ridder geslaan in 1617 en in 1619 word hy die Sekretaris van die Staat. Hy dien in die parlemente van 1621 en 1624. Hy was ongewild weens sy siening dat Prins Charles met 'n Spaanse prinses moes trou en hy bedank uit die parlement in 1625. Hy verklaar homself as 'n katoliek en word Baron Baltimore in Ierland. In 1621 vestig hy 'n klein nedersetting by Ferryland in Newfoundland. Hy bly saam met sy familie hier van 1628 tot 1629. Hy probeer verhuis na Virginië maar kry nie toestemming nie.
Peter van Dievoet
duimnael|regs|300px|Beeldhouwerk t'Wit Lammeken te Brussel, van Peter van Dievoet, 1696 duimnael|links|Standbeeld van die koning [[Jakobus II van Engeland|James II, 1686, deur beeldhouer Peter van Dievoet, in Trafalgarplein, Londen]]
Peter van Dievoet, gebore te Brussel in 1661 en te Brussel gestorwe in 1729, was 'n beeldhouer en argitek. Hy is die broer van Philippe van Dievoet, goudsmid van koning Lodewyk XIV.
Robin Thede
Robin Thede (gebore 27 Julie 1979) is 'n Amerikaanse skryfster en aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Real Husbands of Hollywood (2013), The Nightly Show with Larry Wilmore (2015), en The Rundown with Robin Thede (2017).
Jesse Plemons
Jesse Lon Plemons (gebore 2 April 1988) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Master (2012), Battleship (2012), Black Mass (2015), en Game Night (2018).
Bandar Lampung
Bandar Lampung (Indonesies vir drywende hawe; vroeër die stad Tanjoeng karang - Teloek betoeng) is 'n stad en lê in die provinsie Lampung op die eiland Sumatra in Indonesië. Bandar Lampung is die provinsiale hoofstad.
Buurte
Die stad het 13 Buurte/administratiewe distrikte (Indonesies: kecamatan):
Harold Hunter
Harold Hunter (2 April 1974 – 17 Februarie 2006) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Kids (1995) en Mind Games (1996), en in die televisiereeks Skate Maps (2003).
Lepidoleucon inflatum
Lepidoleucon inflatum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Lepidoleucon en tot die familie Lepidoleuconidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1967 deur Vacelet.
Marié du Toit
Marié du Toit is 'n Suid-Afrikaanse aktrise en draaiboekskrywer. Sy het tussen 1961 en 1978 in verskeie rolprente verskyn. Sy is met 'n erepenning bekroon vir haar uitstaande vertolking in die rolprent Die Kandidaat, wat deur oud-president C.R. Swart aan haar oorhandig is.
Filmografie
As aktrise:
As skrywer:
Malcolm III
Malcolm III (volle naam: Máel Coluim mac Donnchada; omstreeks 26 Maart 1031 – 13 November 1093) was van 1058 tot 1093 koning van Skotland. Hy het later die bynaam Canmore (Skots-Gaelies vir "Groot Hoofman") gekry. Malcolm se lang bewind van 35 jaar het die begin van die Skots-Normandiese tydperk voorafgegaan. Die karakter met dieselfde naam in William Shakespeare se toneelstuk Macbeth is op hom geskoei.
Lewe
Malcolm se koninkryk het nie oor die hele moderne Skotland gestrek nie; die noorde en weste van Skotland was onder Skandinawiese, Noors-Gaeliese en Gaeliese heerskappy. Malcolm III het verskeie oorloë teen die Koninkryk van Engeland gevoer, moontlik met die doel om Northumbrië te verower. Dié oorloë het nie ’n merkwaardige uitbreiding suidwaarts tot gevolg gehad nie. Malcolm se grootste prestasie was om die dinastie wat Skotland baie jare lank regeer het, voort te sit. Sy rol as stigter van die dinastie was eerder danksy propaganda deur sy jongste seun, David I, en sy afstammelinge as vanweë die geskiedenis.
Malcolm se tweede vrou, sint Margaret, is Skotland se enigste koninklike heilige. Malcolm self het geen reputasie gehad dat hy vroom was nie; hy word nie juis met groot godsdienstige stigtings of hervormings verbind nie.
Malcolm is op 13 November 1093 dood terwyl hy noordwaarts opgeruk het; hy is in ’n lokval gelei deur die Graaf van Northumbrië, wie se grondgebied hy verwoes het, en is deur Arkil Morel, die hofmeester van Bamburgh-kasteel, doodgemaak. Sy oudste seun by Margaret en moontlik sy erfgenaam, prins Edward, is in dieselfde geveg dood. Volgens die Annale van Ulster het Margaret nege dae nadat sy die nuus van haar man en seun se dood gehoor het, self gesterf van verdriet.
Warrenton, Virginië
Warrenton is 'n dorp in die staat Virginië in die ooste van die Verenigde State van Amerika en val onder bestuur van Fauquier County. Die dorp is in 1810 gestig en vernoem na Joseph Warren, wat deur Amerikaners as 'n held van die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog beskou word.
Demografie
Die amptelike sensus in 2010 gee die aantal inwoners aan as 9 611, nadat dit 6 670 was in die 2000 sensus. Die beraamde bevolking was 10 027 in 2019.
Geografie
Volgens die Verenigde State Sensusburo beslaan die dorpe 'n oppervlakte van 11,0 km², waarvan 11,0 km² land en geen water is. Warrenton lê ongeveer 196 meter bo seevlak.
452
Die jaar 452 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 52ste jaar van die 5de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Amanda Fuller
Amanda Fuller (gebore 27 Augustus 1984) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Red White & Blue (2010) en Starry Eyes (2014), en in die televisiereekse Grey's Anatomy (2005) en Last Man Standing (2011).
Leucaltis clathria
Die spons behoort tot die genus Leucaltis en tot die familie Leucaltidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel.
Abell 39
Abell 39 is ’n planetêre newel met ’n lae oppervlakhelderheid in die sterrebeeld Hercules. Dit is die 39ste inskrywing in George Abell se katalogus van planetêre newels van 1966, (en 27ste in sy 1955-katalogus van 86 ou planetêre newels wat óf hy óf Albert Wilson voor Augustus 1955 ontdek het). Dit is sowat 6 800 ligjare van die Aarde af en 4 600 ligjare bo die galaktiese vlak. Dit is feitlik volkome sferies en een van die grootste bekende sfere, met ’n radius van sowat 2,5 ligjare.
Sentrale ster
Sy sentrale ster is effens wes van die middel by sowat 2″ of 0,1 ligjare. Dit lyk nie of dit deur ’n wisselwerking met die interstellêre medium veroorsaak word nie, maar eerder deur ’n klein asimmetriese ejeksie wat die ster laat beweeg het. Die massa van die ster is sowat 0.61 mson, met die materiaal in die planetête newel wat bydra tot ’n bykomende 0.6 mson.
Die oostelike deel van die newel is 50% helderder as die westelike deel. Dit kan moontlik wees vanweë die posisie van die sentrale ster.
Struktuur en samestelling
Die helder rand van die newel het ’n gemiddelde dikte van sowat 10″,1 of 0,34 ligjare. Daar is ’n dowwe halo wat sowat 18″ ver buite die helder rand uitstrek en dit gee ’n algehele deursnee van sowat 190″ met die veronderstelling dat hierdie emissie eweredig is rondom die newel.
453
Die jaar 453 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 53ste jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Abell 39
Struktuur en samestelling
Abell 39 is die afgelope sowat 22 100 jaar aan die uitdy. Agtergrondsterrestelsels kan naby die newel gesien word en sommige is sigbaar deur die deursigtige newel.
Dit bevat omtrent net die helfte van die suurstof van ons Son.
Stella Blakemore
Stella Blakemore (13 April 1906 – Mei 1991) was 'n populêre Suid-Afrikaanse skrywer wat Afrikaanse jeugboeke geskryf het. Sy is veral bekend vir haar 'koshuis'-reekse en sy is onder meer die skrywer van die gewilde Maasdorp-reeks en Keurboslaan-reeks, laasgenoemde onder die skuinaam Theunis Krogh. Sy publiseer ook as Stella Owen, Annelise Bierman en Dien Grimbeek.
Lewe en werk
Stella Blakemore is op 13 April 1906 in ’n tent in ’n hensoppersnedersetting naby Lindley in die Vrystaat gebore. Haar pa speel op pad om die dokter vir die bevalling te gaan haal gou eers ’n potjie kaart en die dokter daag derhalwe op nadat Stella reeds gebore is. Kort na haar geboorte moet hulle in groot haas ook die tent ontruim wanneer dit aan die brand raak. Haar ma was Emma Krogh, ’n musiekonderwyseres, en haar pa kaptein Percy Blakemore, ’n voormalige offisier in die Britse leër. Haar ouers trou gedurende die Anglo-Boereoorlog, waarna haar ma in groot mate deur haar familie verwerp word. Haar oupa was Theunis Johannes Krogh, ondersekretaris van die Republikeinse administrasie van Binnelandse Sake van president Paul Kruger. Percy Blakemore verlaat sy vrou en kind wanneer Stella baie jonk is, om beroepskaartspeler in Engeland te word. Haar ma is een van die heel eerste aktrises in ’n rolprent in Suid-Afrika, wanneer sy die heldin vertolk in The Great Kimberley Diamond Robbery, vervaardig deur R.C.E. Nissen vir Rufe Naylor’s Springbok Film Company, wat op 11 Desember 1911 vir die eerste keer in Johannesburg vertoon is in die Tivoli-teater in die middag en die Orpheum-teater in die aand. Stella is van jongs af op kosskool in Natal, maar in teenstelling met die wêreld wat sy in haar boeke skets, hou sy nie positiewe herinneringe van hierdie ervaring oor nie.