cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Neo-Fascisme
Die Candour League
Chesterton het 'n obsessie gehad met volgens hom die magte van verval en agteruitgang wat gedreig het om Brittanje te oorstroom en was tot en met sy dood 'n vertolker van 'n samesweringsteorie wat op die Joodse finansierders gefokus het. Hiervolgens was die Jode in 'n sameswering betrokke om nie net die Britse Ryk nie, maar die hele Ariese ras, te vernietig. Hy het homself na die oorlog van Mosley se pogings om die fascisme te laat herleef, gedistansieer, sy rassenasionalisme en antisemitisme aangepas en in plaas van 'n wedergebore Europa, eerder op 'n herbesielde Britse Ryk gefokus.
In 1947 het hy onder meer verklaar dat die fascisme gefaal het: "Dit het so rampspoedig gefaal dat dit onmoontlik is om selfs die woord te noem sonder dat dit oproep, nie wat sy aanhangers bedoel het toe hulle dit gebruik het nie, maar wat sy dodelikste vyande beplan het om dit te glo. En dit is inderdaad 'n nederlaag! ... [Fascisme] is net gemaak om onredelik te lyk omdat die Nasionale Sosialistiese Duitsland en Fascistiese Italië albei versteurd geword het, en verkies het om militêre glorie bo vrede na te volg en sodoende die oorsaak van hul eie vernietiging was. As gevolg van hul buitensporighede ... het hierdie regimes Fascisme met so 'n status en reuk gelaat dat selfs so 'n gesonde verstand soos dit vervat het, nou verdink word."
In 1953 het Chesterton sy eie tydskrif Candour gestig, wat wit heerssugtige sienings, antisemitisme, en die geloof in 'n Joodse sameswering vir wêreldoorheersing, verkondig het. In 1954 stig hy die League of Empire Loyalists (LEL) wat daar in gespesialiseer het om, uit protes teen die afbreek van die Britse Ryk deur die toestaan van onafhanklikheid aan die kolonies, byeenkomste van die Konserwatiewe Party te ontwrig. Die beweging is in 1967 in die National Front (NF) geinkorporeer waarvan Chesterton tot 1971 as voorsitter gedien het.
Chesterton het Suid-Afrika gereeld besoek en het noue bande met die leiers van die NP en die Rhodesian Front gehad. In Maart 1964 het hy 'n byeenkoms in die Hotel Cecil in Kaapstad toegespreek wat tot die stigting van die Kaapse tak van die Candour League gelei het. 'n Tak van die beweging is ook in Rhodesië gevorm.
Die Candour League of South Africa was ten gunste van wit heerskappy. 'n Teenboikot is begin teen lande soos Swede wat 'n sterk boikotbeweging teen Suid-Aflikaanse goedere gevoer het. Die blanke regering van Ian Smith in Rhodesië is ondersteun en 'n noodfonds vir Rhodesiese aankope is gestig. Die beweging het 'n lys uitgegee van die Britons Publishing Society, wat kopieë van die Protokolle van die Oudstes van Sion versprei en boeke waarin die Neurenberg-verhore, vrymesselary en Katolisisme aangeval is, verkoop het.
Searsia fastigiata
Die boom se FSA-nommer is 383.1.
Grand Central-watertoring
Die Grand Central-watertoring in Midrand naby Johannesburg in Suid-Afrika is 'n uitsonderlike watertoring, gedeeltelik weens sy ontwerp as 'n betonhouer in die vorm van 'n omgekeerde keël, en ook met inagneming van die volume van die toring: 6 500 m³. Dit is in 1997 gebou, en is naby die Grand Central Lughawe in Midrand geleë.
1993 San Marino Grand Prix
Die 1993 Formule 1 San Marino Grand Prix is op 25 April 1993 op die Autodromo Enzo e Dino Ferrari in Imola, Italië gehou. Dit was die derde wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Alain Prost in 'n Williams-Renault gewen.
Stephen Kunken
Stephen Kunken is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Jason Bourne (2016) en Café Society (2016), en in die televisiereekse Billions (2016) en The Handmaid's Tale (2017).
Nuyrivier
Die Nuyrivier is 'n standhoudende rivier wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei. Dit ontspring in die Langeberge net oos van Worcester en is 'n sytak van die Breederivier
Spruite bekend as die Huiswater, Raaswater en Witwater ontspring in die Keeromsberg, Naudésberg en die Kwadousberg (wes van die Koo, suid van De Doorns) en vloei almal in die Keeromdam. Die water wat uit die dam loop, vorm die Nuyrivier. Dit loop deur die Nuyvallei op nagenoeg 33° 39′ suid en 19° 38′ oos en sluit heelwat stroomaf by die Toontjiesrivier aan. Net suid van Worcester en naby die Brandvlei vloei dit in die Breederivier.
In die Nuyvallei word veral met druiwe en olywe geboer en vorm deel van die Robertson-wynroete. Deur 'n netwerk kanale verskaf die Keeromdam (gebou 1954) besproeiingswater aan 1 380 ha vrugbare grond in die vallei van die Breederivier.
Die spoorweghalte Nuy is net wes van Mowers.
Eurete irregulare
Eurete irregulare is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Eurete en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur Okada.
Eurete lamellina
Eurete lamellina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Eurete en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1988 deur Tabachnick.
Lola (renmotor)
Lola was 'n Engelse vervaardiger van renmotors, opgerig in 1961 deur Eric Broadley in Huntingdon, en na 'n bankrotskap in 2012 ontbind.
Lola was bekend in motorwedrenne maar het ook 'n roeibootafdeling Lola Aylings gehad. In 1997, na 'n onsuksesvolle Formule Een-avontuur met Lola MasterCard, is Lola deur Martin Birrane gekoop. Lola het uithouvermoë-motors gebou sedert sy ontstaan. Die Lola T70 was suksesvol in die Wêreld-uithouvermoëkampioenskap en in die Can-Am-reeks. In die tagtigerjare het Lola motors vir IMSA GTP gebou. Die motors was toegerus met Cosworth-, Mazda- of Chevrolet-enjins. Die Lola B2K/10 het verskeie oorwinnings in die Amerikaanse Le Mans-reeks behaal. Die Lola B05/40 het hierdie klas in 2005 en 2006 gewen. Die Dyson Racing-span het die motor by die 24-uur Le Mans gebruik.
Formule 1
Lola het die eerste keer in 1962 met die Bowmaker-Yeoman-renspan meegeding. Die motor het die nie-wêreldkampioenskap Grand Prix van Rome in 1963 gewen.
In 1967 het Lola Honda gehelp om 'n renmotor te bou. Die motor het die Honda RA300 geword en is deur die pers die Hondola gedoop. Die motor het die Italiaanse Grand Prix gewen.
In 1985 het Lola 'n motor vir die Haas-span gebou met 'n Hart-enjin. Toe die span finansiële probleme ondervind het, is dit deur Bernie Ecclestone gekoop.
In 1989 het Lola 'n motor vir die Larousse-Camels-span gebou. In 1989 is 'n Lamborghini-enjin bygevoeg. Hulle het 'n paar punte verdien met die jaers Éric Bernard en Aguri Suzuki. Omdat hulle gelieg het oor wie die kar gebou het, is al hul punte in 1990 weggeneem.
Die Scuderia Italia-span het Lola gevra om 'n motor te bou wat beter is as die Dallara wat hulle in vorige jare gebruik het. Hulle was toegerus met Scuderia Ferrari-enjins. Aangesien dit maar sleg gegaan het, het die span voor die einde van die seisoen aan Formule 1 onttrek.
In 2009 het Lola vir die 2010 Formule 1-kampioenskap ingeskryf. Lola wou aan die kampioenskap deelneem toe die nuwe reëls in Formule 1 dit moontlik gemaak het om met 'n beperkte begroting aan die kampioenskap deel te neem. Op die ou end het hulle egter nie deelneem nie.
Lapeirousia oreogena
Lapeirousia oreogena is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Lapeirousia behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap.
Gratsji (Astrachan-oblast)
Gratsji (Russies: Грачи) is 'n dorpie in Jenotajefka-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit is die setel en die enigste nedersetting van die gelyknamige Gratsji Plaaslike Munisipaliteit en lê op die regteroewer van die klein Gratsjofkarivier.
Die dorpie is in 1764 gestig deur die Kosakse setlaars en het oorspronklik die naam Gratsjofskaja gekry, 'n byvoeglike vorm van die Russiese woord vir "roek".
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Gratsji 635 inwoners gehad. Etniese Russe vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Bart Kaëll
Bart Kaëll (gebore Bart Marcel Emilienne Gyselinck; Oudenaarde, Oos-Vlaandere, 2 Augustus 1960) is 'n Vlaamse sanger en televisie-aanbieder.
Persoonlike lewe
In 2010 bevestig Kaëll na jarelange gerugte dat hy homoseksueel is. Hy het 'n vaste verhouding met Luc Appermont. Op 28 September 2018, tydens hul gemeenskaplike saalskou Bart & Luc intiem, word bekend gemaak dat Kaëll en Appermont al sedert 2015 met mekaar getroud is. Die egpaar is al 40 jaar saam.
Rochefort (Charente-Maritime)
Rochefort is 'n munisipaliteit in die Franse departement Charente-Maritime (regio Nieu-Akwitanië). Dit het 'n oppervlak van 21,9 km², ongeveer 25 183 inwoners (2011) en 'n bevolkingsdigtheid van 1147 inwoners per km². Die plek ressorteer onder die arrondissement Rochefort. Op 17 Julie 1815 het Napoleon Bonaparte tydens die Napoleontiese Oorloë hier aan die Britse magte oorgegee.
Die onderstaande kaart toon die ligging van Rochefort (Charente-Maritime) met die belangrikste infrastruktuur en aangrensende munisipaliteite.
Die figuur wys die inwonertal per jaar (bron: INSEE-tellings).
Lapeirousia odoratissima
Lapeirousia odoratissima is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Lapeirousia behoort. Die spesie is inheems aan Angola, Botswana, Demokratiese Republiek die Kongo, Malawi, Namibië, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe.
Apollo 14
Apollo 14 was 'n Amerikaanse ruimtesending waarmee nog mense, die Amerikaners Alan Shepard en Edgar Mitchell, op die maan geland het op 5 Februarie 1971 om 09:18:11 UTC.
Dennis Brain
Dennis Brain (17 Mei 1921 – 1 September 1957) was 'n Britse virtuoos horingspeler wat daarmee gekrediteer word dat hy die horing as 'n solo klassieke instrument by die na-oorlogse Britse publiek gepopulariseer het. Met die samewerking van Herbert von Karajan en die Philharmonia Orchestra het hy opnames van Mozart se horingconcertos gemaak wat as die definitiewe weergawes van die werke beskou word.
Apollo 14
Verloop van die sending
Die Apollo-ruimtetuig is deur 'n Saturn V-vuurpyl gelanseer vanaf Kennedy-ruimtesentrum op Merritt Island, Florida, op 31 Januarie 1971. Apollo 14 was die agtste bemande sending van NASA se Apollo-program.
Dennis Brain
Vroeë jare
Brain was teen 'n vroeë ouderdom toegelaat om elke Saterdag oggend 'n paar note op sy vader se horing te blaas. Aubrey Brain was van die oortuiging dat studente nie die horing moet bestudeer tot hul latere tienerjare nie, wanneer die tande ten volle ontwikkel is. Gedurende hierdie jare het Brain die klavier en orrel studeer. Dit was slegs op die ouderdom van vyftien jaar dat Brain vanaf St Paul's School (Londen) na die Koninklike Akademie van Musiek oorgeplaas is om die horing te bestudeer onder sy vader se leiding. Terwyl hy daar was het hy met sy klavierstudies onder Max Pirani voortgegaan en wat die orrel betref onder G. D. Cunningham.
Apollo 14
Verloop van die sending
Shepard en Mitchell het met twee uitstappies vir ongeveer 9 uur en 22 minute buite die ruimtetuig vertoef, en saam het hulle 42,28 kg (93,2 pond) se maanmateriaal versamel om terug te neem aarde toe. Die ander lid van die sending, Stuart Roosa, het alleen in 'n wentelbaan om die maan gewentel in die beheermodule van die ruimtetuig, totdat Shepard en Mitchell later weer na hom teruggekeer het vir hul reis terug na die Aarde.
Dennis Brain
Vroeë jare
Brain het sy eerste uitvoering op 6 Oktober 1938 gemaak. Hy het tweede horing gespeel onder sy vader saam met die Busch Kamermusiek spelers by Queen's Hall. Hulle het Johann Sebastian Bach se Brandenburg Concerto No. 1 uitgevoer. Brain se eerste opname was Mozart se Divertimento in D majeur, K.334 wat hy in Februarie 1939 saam met die Léner Kwartet opgeneem het. Hy het weer tweede horing onder sy vader gespeel.
Brain was op die ouderdom van 21 aangestel in die eerste horing posisie in die Nasionale Simfonieorkes. Dit het egter nie lank gehou nie aangesien hy gou daarna saam met sy broer opgeroep is om tydens die Tweede Wêreldoorlog te veg. Beide broers het aangesluit by die Musiekgroep van die Britse Lugmag. Toe die lugmag se Simfonieorkes gevorm was het Brain daarby aangesluit. Die orkes het op 'n toer van welwillendheid van die Verenigde State gegaan. Gedurende die toer het 'n aantal orkes-dirigente vir Brain uitgenooi om na die oorlog by hulle aan te sluit, insluitende Leopold Stokowski van die Philadelphia Simfonieorkes.
In 1943 het Brain se solo-loopbaan werklik koers gekry toe Benjamin Britten sy Serenade vir Tenoor, Horing en Strykinstrumente vir Peter Pears en Brain geskryf het. 'n Februarie 1944 opname van die Beethoven Horingsonate onthul 'n twee-en-twintigjarige Dennis Brain van buitengewone liriese virtuositeit, vloeibaarheid en musikale instink, en wat daartoe in staat is om op moeitelose wyse te speel.
Brain het oorspronklik 'n Franse instrument, 'n Raoux suier-klep horing, soortgelyk aan die wat deur sy vader gebruik is, bespeel. Hierdie tipe instrument beskik oor 'n besondere vloeibare toon en 'n fyn legato, maar bring 'n minder robuuste klank voort as die Duits-vervaardigde instrumente wat in algemene gebruik begin raak het. Brain het in 1951 oorgeskakel na 'n Alexander enkel B-mol instrument, maar het gekla dat "hulle wil hê dat ek die heeltyd die regte note moet speel!" Die Alexander het oor 'n persoonlike en spesiaal geboude loodpyp beskik wat nouer was as die gewone instrument.
Latere jare
Teen 1945 was Brain die mees gesogste horingspeler in Engeland; Hy was maar slegs vier-en-twintig jaar oud. Sy vader het homself beseer tydens 'n val en die meeste van sy stamina om te speel verloor. Na die oorlog het Walter Legge en Thomas Beecham respektiewelik die Philharmonia en die Koninklike Filharmoniese Orkes gestig. Brain het in beide orkeste die posisie van hoof horingspeler gevul. Saam met Jack Brymer (klarinettis), Gwydion Brooke (fagot), Richard Walton (trompet), Terence MacDonagh (hobo), en Gerald Jackson (fluit) was hy 'n lid van die "koninklike familie" van blaasinstrumentaliste van die Koninklike Filharmoniese Orkes. Hy het later gevind dat hy nie genoeg tyd tot sy beskikking het om beide poste te vul nie, en gevolglik uit die Koninklike Filharmoniese Orkes bedank.
Brain het sy belangstelling in die verwaarloosde area van kamermusiek herwin en saam met sy broer in 1946 'n blaasinstrumentkwintet gevorm. Hierdie groep het uiteindelik geweldig gegroei en tot in Duitsland, Italië en Oostenryk getoer. Brain het ook 'n trio gestig saam met die pianis Wilfrid Parry en die violis Jean Pougnet. Die trio het tweemaal in Skotland getoer en het planne gemaak om tydens die winter van 1957 in Australië te toer. Brain het vlugtig 'n kamerensemble bymekaargebring wat bestaan het uit sy vriende, sodat hy musiek kon dirigeer. In November 1953, onder die leiding van Herbert von Karajan, en begelei deur die Philharmonia Orkes, het Brain die Mozart Horingconcertos Nos. 1–4 vir EMI opgeneem. In Julie 1954, weer onder leiding van Karajan, het Brain die orrel-deel tydens 'n opname van die Paasfees-himne van Pietro Mascagni se Cavalleria rusticana opgeneem.
Hy het ook saam met Karl Haas (dirigent) se Londense Barok-ensemble gespeel, beide in opnames (van noemenswaardige belang, te wete Dittersdorf se Partita in D, Dvořák se Serenade in D mineur vir Blaasinstrumente, Op. 44, en Händel se Aria vir twee horings, hobos en fagot) en in konsert. Brain het 'n radio program getiteld The Early Horn in 1955 geproduseer. Daarin plaas hy klem op die belang van die speler oor die instrument, wat betref die voortbring van die perfekte toon. Hy het sy humoristiese kant gewys deur 'n horingconcerto van Leopold Mozart te speel met 'n tuinslang tydens 'n Gerard Hoffnung musiekfees in 1956. Hy het die tuinslang tot lengte gesny met tuingereedskap ten einde die beste toonhoogte te verkry. Brain was berug vir sy sorgloosheid; sy instrument was vir baie jare 'n Frans-vervaardigde horing met 'n indrukwekkende verskeidenheid van duike. Benjamin Britten het een partituur onderteken met "Vir Dennis – ingeval hy die ander een verloor". Maar Thomas Beecham het Brain as 'n "wonderkind" beskryf en Noël Goodin het hom gekarakteriseer as "die genie wat die horing getem het"; sy oudmodiese en verwaarloosde instrument was dieselfde instrument wat gehoor kan word op baie klassieke opnames van die tyd. Dennis Brain het verskeie jare in Hampstead by 37 Frognal gewoon.
Afsterwe
Brain is op 1 September 1957 op die jong ouderdom van ses-en-dertig jaar oorlede terwyl hy besig was om huis toe te ry na 'n uitvoering van Tsjaikofski se Simfonie No. 6, Pathetique met die Philharmonia onder Eugene Ormandy tydens die Edinburgh-fees. Hy het sy Triumph TR2 sportmotor van die pad af gery in 'n boom in op die A1 weg teenoor die noordelike hek van die Hatfield Aerodrome (De Havilland Vliegtuigfabriek) by Hatfield. Brain was bekend as 'n entoesias van vinnige motors en was daarvoor bekend dat hy die Autocar tydskrif op sy bladmusiek-staander gehou het terwyl hy die Mozart concertos uit sy geheue uit gedurende opname-sessies gespeel het. Hy was geskeduleer vir 'n opname-sessie van Strauss se Capriccio opera saam met die dirigent Wolfgang Sawallisch die volgende oggend in Londen.
Hy was begrawe in die Hampstead Begraafplaas te Londen. Sy kopsteen is gegraveer met 'n passasie van Hindemith se Declamation seksie uit sy Horingconcerto: My call transforms
The hall to autumn-tinted groves
What is into what
Biseksie metode
Die biseksie metode (of intervalhalveringsmetode) is 'n Iteratiewe metode in numeriese analise wat gebruik word om die wortel(s) van 'n gegewe funksie f (gewoonlik nie-linêer) te bepaal.
Jan C. A. Boeyens
Jan C.A. Boeyens FRSSAf (1934-2015) was 'n Suid-Afrikaanse chemikus en onderwyser. Boeyens het aan die Universiteit van Pretoria studeer. Hy het by die WNNR en by Stanford-universiteit gewerk. Hy was 'n "Professor in Chemie" aan WITS en buitengewone-professor aan UNISA.
Dennis Brain
Afsterwe
Has been....
Biseksie metode
Probleemstelling
Bereken die wortel x_* van die gegewe 'n funksie, waar I'n subinterval van die reële getalle is.
Jan C. A. Boeyens
Loopbaan
Boeyens is op 2 Oktober 1934 gebore in Wesselsbron, Vrystaat. Hy het aan die Universiteit van die Vrystaat 'n BSc(Chemie, Fisika, Wiskunde) in 1955 behaal en 'n BSc(Hon)(Chemie) in 1956 en 'n MSc(Chemie)(cum laude) in 1957. Hy is vanaf 1958 tot 1960 as lektor in Chemie aan die Universiteit van die Vrystaat aangestel.
Biseksie metode
Beskrywing van die metode
Sodoende word 'n ry van benaderings aan die wortel x_* geskep. Die proses word herhaal totdat óf óf  (waar \varepsilon 'n klein, reële getal is en ) bevredig word.
Dennis Brain
Werke wat deels danksy Brain 'n herlewing ondervind het
Brain het saam met Karajan gewerk om opnames van die vier Mozart horing concertos te maak. Die werke word nou as die basis van die solo horing repertorium beskou. Die concertos was oorspronklik geskryf vir Joseph Leutgeb, 'n Weense speler van die natuurlike horing. Brain het sy vaardighede m.b.t. komposisie getoon toe hy die cadenzas vir die eerste en derde concertos vir sy opnames gekomponeer het. Brain het ook die twee Richard Strauss horing concertos gewild gemaak. Hy was die derde persoon om in 1948 in die openbaar die Horingconcerto No. 2 van Strauss saam met die Weense Filharmoniese Orkes uit te voer. In 1951 het Brain die eerste persoon in die moderne tyd geword om Joseph Haydn se Horingconcerto No. 1 te speel.
Erfenis
Die prag van Brain se musiek en die tragedie van sy dood het die publieke verbeelding gaande gehad soos geen Britse horingspeler voor hom of na hom kon doen nie. Horingspelers beskik oor die algemeen nie oor die verbysterende profiel waaroor die groot violiste beskik nie, alhoewel die hoof-horingspeler oor die algemeen, wat betref vergoeding, slegs minder as die leier van 'n orkes verdien, aangesien die horing wat betref die moeilikheidsgraad van die speel daarvan, berug is as 'n moeilike instrument om te bespeel. Giovanni Punto het vir Beethoven geïnspireer om vir die horing te skryf; Brain het op sy beurt vir Benjamin Britten, Malcolm Arnold en Michael Tippett geïnspireer. Hy het die klassieke horing repertorium gepopulariseer, en sy vlugtige loopbaan het saamgeval met 'n renaissance van Engelse klassieke uitvoering en komposisie. Soos sy tydgenoot, James Galway, het hy die oorskakeling van orkes tot die van solis gemaak, en sy dood het sy status as musikale legende verder aangehelp. Opnames van die 1950s is steeds beskikbaar, en baie beskou steeds die Brain / Karajan opnames (gemaak in Londen in 1953) as die definitiewe weergawe van die Mozart horingconcertos.
Brain was beide 'n begaafde horingspeler en 'n figuur in die populêre kultuur; van sy opnames van die Mozart concertos tot die ietwat belaglike speel van die tuinslang (in perfekte toonhoogte) in een van Gerard Hoffnung se surrealistiese musikale extravaganzas. Sy Mozart opnames het Flanders and Swann se Ill Wind geïnspireer, en sy klassieke spel het toekomstige generasies van horingspelers geïnspireer.
Hyrtios arenosus
Hyrtios arenosus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hyrtios en tot die familie Thorectidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Thiele.
Ashton Kutcher
Ashton Kutcher (gebore 7 Februarie 1978) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Dude, Where's My Car? (2000), Just Married (2003), en A Lot Like Love (2005), en in die televisiereeks That '70s Show (1998).
Jan C. A. Boeyens
Loopbaan
Hy was as dosent in fisiese-chemie aan die Universiteit van Suid-Afrika (UNISA) aangestel en het by die Nasionale Fisieselaboratorium van die Wetenskaplike en Nywerheidnavorsingsraad (WNNR) gewerk, waar hy hoofnavorsingsbeampte en hoof van die Kristallografie-afdeling: Fisiese-chemiegroep vanaf 1961 tot 1963 was.
Hy het van 1963 tot 1964 aan die Universiteit van Pretoria studeer en 'n DSc(Fisiese- en Teoretiese-chemie)(met lof) verwerf. Sy na-doktorale studies was aan Stanford Universiteit van 1965 tot 1966, waar hy 'n navorsingsassistent: fisiese-chemie was. Van 1971 tot 1973 het hy by die Nasionale Instituut vir Metallurgie, Mintek gewerk as Hoofwetenskaplike en Direkteur van Mintek se Toegepaste Strukturele-chemie Navorsingsgroep, verbonde aan Randse Afrikaanse Universiteit. Hy was 'n ere-dosent aan die Randse Afrikaanse Universiteit van 1973 tot 1975. In 1976 was hy 'n besoekende navorser aan die Universiteit van Sussex, Engeland.
Hy het in 1976 na die Nasionale Fisiese Laboratorium van die WNNR teruggekeer, waar hy tot 1980 as Hoof: Fisiese-chemie (Struktuurchemie en X-straal-kristallografie) gewerk het. Hy was 'n professor in teoretiese-fisika aan die Universiteit van die Witwatersrand van 1981 tot 1999. Hy was ook 'n besoekende professor aan die Texas A & M-universiteit in 1984. Boeyens is vanaf 1984 tot 1990 as Hoof: Departement Chemie by WITS aangestel. Van 1986 tot 1999 was hy die Direkteur: Sentrum vir Molekulêre Ontwerp by WITS en van 1991 tot 1993 was hy die Dekaan: Natuurwetenskappefakulteit. Hy was besoekende professor aan die Universiteit van Berlyn in 1994, en aan die Universiteit van Heidelberg, Duitsland in 1998, 2005, 2006, 2007 en 2010.
Gesinslewe
Boeyens is in 1960 met Martha Hunter getroud. Hulle het saam drie kinders gehad, Jan, Aletta en Larisa. Hy is op 28 Augustus 2015 in Broederstroom, Noordwes, dood kort na hy teruggekom het van 'n kristallografie-konferensie.
Erkenning en toekenings
Boeyens het aan die volgende organisasies behoort:
Hy het die volgende toekennings ontvang:
Die eerste Jan Boeyens-medalje vir uitstaande jong wetenskaplikes (jonger as 40 jaar) in teoretiese Chemie of Fisika is in 2009 aan prof Gideon Steyl van die Universiteit van die Vrystaatse Chemie-afdeling toegeken.
Biseksie metode
Bespreking
Die metode berus op die toepassing van die tussenwaarde stelling. Veronderstel Iis die eindige interval [a,b] sodanig dat (of selfs die omgekeerde ). Vervolgens die tussenwaardestelling moet daar dan 'n getal c \in [a,b] bestaan sodanig dat f(c) = 0. Indien die ongelykhede nie bevredig word nie, kan die biseksie metode nie toegepas word nie. Die metode is gewaarborg om te konvergeer mits die voorgenoemde voorwaardes bevredig word.
Searsia flexicaulis
Searsia angolensis is 'n struik wat hoort tot die genus Searsia. Die boom kom op die Arabiese Skiereiland in Jemen en in Afrika in noordoos Soedan voor.
Lapeirousia plicata
Lapeirousia plicata is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Lapeirousia behoort. Die spesie is inheems aan Botswana, Namibië en Suid-Afrika. In Suid-Afrika kom die spesie in Noordwes, Noord-Kaap en die Vrystaat voor.
Die plant het drie subspesies:
Lapeirousia purpurascens
Lapeirousia purpurascens is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Lapeirousia behoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Eurete marshalli
Eurete marshalli is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Eurete en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Schulze.
Perovskietsonsel
Perovskietsonselle is in 2023 'n veelbelowende nuwe vorm van sonselle.
Die materiale
Hulle is haliedperovskiete omdat hulle haliede (chloriede, bromiede of iodiede) is, nie oksiede soos self nie.
Geskiedenis
In 2009 het die eerste perovskietselle slegs 3% energieopbrengs afgegee, maar in 2023 het die doeltreffendheid reeds bo 25% toegeneem. En daar is nog baie navorsing op hierdie gebied. Perovskietselle kan in dunne lae aangebring word omdat hulle sonlig baie sterk absorbeer. Hulle werkverrigting as dunnelaagselle is beter as enige ander behalwe III-V-tecnologieë. Hulle bandgaping kan maklik aangepas word deur die chemiese samestelling te verander en hulle kan op ander selle met 'n ander gaping aangebring word. Dit beteken dat hulle vermag die teoretiese limiet van 33% waaraan selle met net een bandgaping onderwerp is, te deurbreek.
Nadele
Daar is nogtans nadele wat oorwin moet word vir 'n suksesvolle kommersialisering.
Searsia gerrardii
Die watertaaibos (Searsia gerrardii) is 'n boom wat hoort tot die genus Searsia. Die boom is inheems aan Suid-Afrika, Eswatini en Lesotho.
Die boom se FSA-nommer is 378.
Kevin Starr
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:left; width:20em;">
Kevin Starr
'''Amerikaanse geskiedkundige, skrywer en staatsbibliotekaris van Kalifornië'''
Akademiese opleiding
Universiteit van San Francisco (B.A. in 1962)
Harvard-universiteit (M.S. in 1965, PhD in 1969)
Universiteit van Kalifornië te Berkeley (M.S. in 1974)
Leerstoel
Geskiedenis
Universiteit van Kalifornië (USC), Los Angeles
Bekende werke
Americans and the California Dream
Toekennings
National Humanities Medal (2006)
deur pres. George W. Bush
Handtekening
Kevin Owen Starr (San Francisco, 3 September 1940, † 14 Januarie 2017 ) was 'n Amerikaanse geskiedkundige wat vanaf 1989 tot sy afsterwe in 2017 'n leerstoel in geskiedenis aan die Universiteit van Suid-Kalifornië (USC) te Los Angeles en tussen 1994 en 2004 ook die amp van Kaliforniese staatsbibliotekaris beklee het.
Star, wat uit 'n beskeie agtergrond gekom het, het bekendheid verwerf as die skrywer van 'n omvattende boekreeks oor die geskiedenis van Kalifornië wat in agt boekdele gepubliseer is en onder die gesamentlike titel Americans and the California Dream bekendstaan. Kevin Starr het sy tyd tussen San Francisco en Los Angeles verdeel. Hy was getroud met Sheila Gordon.
Hyrtios caracasensis
Die spons behoort tot die genus Hyrtios en tot die familie Thorectidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1882 deur Carter.
Skerpneus-sewekiefhaai
Die Skerpneus-sewekiefhaai (Heptranchias perlo) kom wêreldwyd in warmer waters voor wat wissel van 50 m tot 1000 m diep. In Suider-Afrika word die haai vanaf die kus van Mosambiek, KwaZulu-Natal en Mosambiek gevang. Die haai word tot 137 cm lank.
Searsia gallagheri
Searsia gallagheri is 'n boom wat hoort tot die genus Searsia. Die boom kom op die Arabiese Skiereiland voor en is endemies aan Oman.
Danie de Jager
Danie de Jager (1936 - 2003) was 'n Suid-Afrikaanse beeldhouer wat verskeie groot en belangrike opdragte uitgevoer het
Hy is in 1936 in die distrik Germiston gebore. Hy het sy skoolopleiding aan die Witwatersrand ontvang en is reeds van jongs af aangetrek deur die vormbaarheid van klei.
Hy het twee jaar aan die Johannesburgse Kunsskool gestudeer, maar is verplig om te gaan werk ná die dood van sy vader. Aanvanklik het hy pottebakkery beoefen, maar dit beëindig weens 'n allergie en het toe as 'n handelskunstenaar gewerk.
Nadat hy 'n opdrag ontvang het om 85 groot karnavalkoppe vir die Republiekfees te maak, het hy besluit om hom heeltyds aan die beeldhoukuns te wy. In 1961 het Danie de Jager die tweede prys verower in die internasionale kompetisie vir 'n standbeeld van genl. J.C. Smuts vir die Tuine in Kaapstad (die Engelse kunstenaar Sidney Harpley het die eerste prys verower). In dieselfde jaar was hy die wenner van 'n kompetisie vir die Hertzog-monument in Bloemfontein, wat in 1968 onthul sou word.
Hy het hom in 1962 by die Hartbeespoortdam gevestig en 'n ateljee daar laat bou. In 1965 het hy 'n studiereis deur Europa onderneem. Die volgende jaar het hy opdrag ontvang vir 'n perdegroep vir die Strijdom-monument in Pretoria. Hiervoor het hy intensiewe navorsing gedoen en selfs die anatomie van gedissekteerde perde by Onderstepoort bestudeer. Die bronsbeeldegroep van vier hardlopende perde simboliseer die destydse vier provinsies en die vryheid van die Republiek. In 1968 het hy 'n bronsborsbeeld van dr. H.F. Verwoerd voltooi vir die heldegraf in Pretoria. Hierna het hy Europa weer besoek. 'n Florentynse bronsgieter, wat hom naby De Jager se ateljee gevestig het, het saam met hom na Suid-Afrika gekom. Van De Jager se belangrikste werke is die beelde vir die destydse Transvaalse Landbou-Unie in Pretoria, 'n bewegende beeld van gepoleerde brons (wat lugvaart simboliseer) vir die destydse Jan Smuts-Lughawe (nou die O.R. Thambo-lughawe), beelde vir banke in Port Elizabeth en Johannesburg en vir die biblioteek in Sasolburg, die Strijdom-beeld in Nylstroom, die Jan Smuts-kop in brons wat voor die Uniegebou in Pretoria gestaan het en Applaus, 'n kinetiese beeld van gepoleerde brons vir die Staatsteater in Pretoria.
Danie de Jager het 'n grondige kennis van die bronsgietproses, die meganika, konstruksie en proporsies gehad, wat belangrik was by die skep van groot openbare beeldhouwerke. In sy meer realistiese werk word die voorkoms nie nageboots nie, maar word die uitbeelding van die innerlike, die indrukke van karakter en beweging beklemtoon. Hy was ook tuis in abstrakte beeldhouwerk en in media soos vlekvrye staal en geelkoper.
Vanaf 28 Julie 2022 word van de Jager se beelde by die Voortrekkermonument uitgestal na ‘n ooreenkoms met die Danie en Elsa de Jager Trust. Die beelde is aan die monument geskenk, waaronder een van die mees bekende olifantbeelde ter wêreld genaamd Shawu.
Dundiya-rebellie
Die Dundiya-rebellie was 'n laat 18de-eeuse opstand teen die Ahom-koninkryk (deel van hedendaagse Indië) in die Borphukan se domein (Kamrup-streek). Die rebellie was onder leiding van Haradutta Bujarbarua wat, saam met huursoldate, daarin geslaag het om die meeste van die noordelike Kamrup te beset voordat hy teruggrdryf is. Hierdie rebellie het plaasgevind net toe die Moamoria-rebellie begin het in die Upper Assam, maar na die Ahom-koningsgesindes herstel is deur Kaptein Welsh in 1792.
Lenino (Astrachan-oblast)
Lenino (Russies: Ленино) is 'n dorpie in Jenotajefka-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit is die setel van die Taboen-Aral Plaaslike Munisipaliteit wat nog drie kleiner nedersettings, Blosjnoi, Promislowi en Taboen-Aral, insluit. Dit lê op die regteroewer van die klein Jenotajefkarivier.
Die dorpie is in die 19de eeu deur die Kalmikiese setlaars gestig en het oorspronklik die naam Tjoemenefka gekry.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Lenino 895 inwoners gehad. Etniese Kasakke en Russe vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Drosanthemum boerhavii
Drosanthemum boerhavii is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap, vanaf Worcester tot by Caledon en Riversdal voorkom. Die spesie is deel van die fynbos-bioom. Die plant het van sy habitat afgestaan aan gewasverboung en die bedreiging bestaan steeds.
Majapahit
Majapahit was 'n ryk wat vanaf 1294 tot omtrent 1527 vanuit Java 'n groot deel van die huidige Indonesië beheers het.
Dit is in 1294 deur Wijaya gestig rondom die hoofstad Trowulan naby die huidige stad Surabaya. Onder Hayam Wuruk (1350-'89) en sy generaal Gajah Mada het dit sy mag oor groot dele van Java, Sumatra, Sulawesi, Borneo, Lombok, Malaku, Sumbawa en Timor uitgebrei.
Die religie was Hindoeïsme, maar daar was ook Boeddhistiese invloede.
Eriq La Salle
Eriq La Salle (gebore 23 Julie 1962) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Coming to America (1988), One Hour Photo (2002), en Logan (2017), en in die televisiereeks ER (1994).
Joey Wadding
Joey Wadding is 'n 'n Gaeliese sokkerspeler van County Wexford, Ierland. Hy speel met die Wexford inter-county span.
Majapahit
Geskiedenis
Die ryk het onstaan ná die Mongoolse inval in 1293, wat 'n groot mislukking geword het, maar wat die Oos-Javaanse koninkryk Singhasari venietig het. Majapajit is in die magsvakuum wat dit nagelaat het gebore.
In omstreeks 1330 word die rykdom van die koninkryk reeds in die Chinese boek Dao Yi Zhi Lue (Verslag oor vreemde lande) geroem. Die land is vrugbaar en het volop water en lewer twee keer so veel rys as ander lande.
Die hoogtepunt van Majapahit is die bewind van Hayam Wuruk of Rajasanegara (1350-'89). Wes-Java word in hierdie tydperk deur die Soendanese koninkryk Pajajaran beheers. In 1357 lei dit tot die Bubat-oorlog. Hayam Wuruk nooi die Soendanese prinses Dyah Pitaloka om sy vrou te word. Die Soendanese koning Maharaja Linggabuana en koningin Dewa Lara Linsing vergesel die prinses met 'n vloot van 1000 skepe na die Brantasrivier aan die rand van Majapahit se hoofstad. Daar word hulle egter deur generaal Gajah Mada aangeval. Die Soendanese besluit om te bly en te veg en dit lei tot die dood van die koninklike familie. Die legende sê dat Gajah Mada teen die wense van koning Hayam Wuruk gehandel het en dit 'n groot drama was, maar die Soendanese het daaroor ander menings. Hayam Wuruk is 'n paar jaar later met sy nig Paduka Sori getroud.
Baie inligting oor hierdie tyd stam uit die Desawarnana of Nagara-Kertagama wat as kakawin deur Mpu Prapanca geskryf is. Hy het die koning op sy inspeksietog vergesel en daaroor berig. Oor die Bubat-oorlog swyg hy.
Na Hayam Wuruk se dood in 1389 ontstaan onrus in die koninkryk en begin die Islam 'n groter rol op die eiland te speel. Die Ying ya shen lan (Verkenning van die oseaankuste) van die Chinese skrywer Ma Huan berig in 1416 dat die inheemse bevolking op Java die 'kettery' volg (aanhangers van die Hindoeïsme is), maar dat daar ook Chinese uit Kanton, Zhangzhou en Quanzhou op die eiland woon en Moslims wat uit die weste kom om handel te dryf. Hulle was veral in die stede van die kus teenwoordig en in 1475 stig een van hulle in die stad Demak die eerste Moslem-staat. Die Majapahit-ryk word onder Brawijaya VI of Girindrawardhana (1478-'98) deur hulle van Java verdryf en moet uitwyk na Bali en Lombok. Bali het tot vandag Hindoeïsties gebly en die literêre nalatenskap van Majapahit is daar behou.
Kuns
Die tydperk van Mahapahit het belangrike letterkunde voortgebring, soos die kakawin Sutasoma.
Die Candi Surowono is 'n voorbeeld van die boukuns van hierdie ryk.
Vorste
Die sentrum van die Hindoe-koninkryk op Jawa in die tydperk 1498–1527 na Kediri verskuif en dit word in 1527 deur die Moslemvorste van Demak verower. Raden Patah, die sultan van Demak beskou homself as die erfgenaam van die Mahapahit-dinastie maar die gebeurtenisse is baie onduidelik.
Drosanthemum anemophilum
Drosanthemum anemophilum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Hyrtios cavernosus
Hyrtios cavernosus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hyrtios en tot die familie Thorectidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1976 deur Vacelet, Vasseur & Lévi.
Drosanthemum pubipetalum
Drosanthemum pubipetalum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Drosanthemum erigeriflorum
Drosanthemum erigeriflorum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is.
Pawel Berman
Pawel Berman is 'n violis en dirigent van Russiese herkoms en die wenner van verskeie internasionale kompetisies.
Biografie
Pawel Berman is in Moskou gebore. Sy vader was die beroemde Russiese pianis Lazar Berman, en sy moeder die pianis Valentina Berman (nee Sedova). Hy het by die Tsjaikofski Konservatoria onder Igor Bezrodnyi studeer. In 1992 het hy aanbeweeg om onder Isaac Stern en Dorothy DeLay by die Juilliard-skool in New York te studeer.
Berman het internasionale aandag getrek toe hy in 1990 die eerste prys en goue medalje gewen het tydens die Internasionale Vioolkompetisie van Indianapolis. Berman het as solis en/of dirigent verskyn saam met orkeste soos die Italiaanse Virtuose, Moskouse Virtuose, Mantua Kamerorkes, Haydn Orkes van Bolzano en Trento, Teatro Farnese, Teatro Filarmonico, Teatro Carlo Felice, RAI Nasionale Simfonieorkes, Filharmoniese Orkes Fenice, Orchestra dell'Accademia Nazionale di Santa Cecilia, Moskou Simfonieorkes, Praag Filharmoniese Orkes, Praag Simfonieorkes, Nasionale Radio-orkes van Roemenië, Gulbenkian Orkes, Koninklike Liverpool Filharmoniese Orkes, Teatro Nacional de São Carlos, Württemberg Kamerorkes Heilbronn, Staatskapelle Dresden, Berlynse Simfonieorkes, Lettiese Nasionale Simfonieorkes, Indianapolis Simfonieorkes, Atlanta Simfonieorkes, Dallas Simfonieorkes, die Chinese Filharmoniese Orkes, ens.
Berman het reeds verhore betower by Carnegie Hall in New York, die Théâtre des Champs Elysées en Salle Gaveau in Parys, die Herkulessaal in München, die Nasionale Ouditorium van Musiek (Spaans: Auditorio Nacional) in Madrid, Spanje, die Bunka Kaikan in Tokio, Teatro alla Scala in Milaan, die Palais des Beaux Arts in Brussel, asook ander liggings. In 1998 het Berman die Kaunas Kamerorkes in Litoue gestig en sy musiekdirekteur geword, wat uiteindelik sou uitgroei tot die Kaunas Simfonieorkes. Berman het vir die Koch International, Audiofon, Discover, Phoenix Classics en Dynamic plaatetikette opnames gemaak.
Slag van Little Bighorn
Die Slag van die Little Bighorn, ook bekend as Custer's Last Stand, was 'n veldslag tussen die Indiane en die Amerikaanse leër, wat op 25 Junie 1876 plaasgevind het in 'n vallei van die Little Bighorn-rivier naby Crow Agency in Montana.
Die hoofrede vir die slag was dat twee Indiese stamme, naamlik Sioux en Cheyenne, hul reservate verlaat het en in Montana saamgekom het om onder die Sioux-hoofmanne Sitting Bull, Crazy Horse en Touch the Clouds voort te gaan om te veg teen die blankes.
Om die Indiane terug te dwing, het die Amerikaanse leër drie eenhede, 1000 mans onder generaal George Crook en die Sewende Kavallerie onder luitenant-kolonel George Armstrong Custer, 'n vooraanstaande en belowende jong Amerikaanse burgeroorlog-bevelvoerder, ontplooi.
Op 25 Junie het Custer bewus geword van 'n Indiaanse kamp ongeveer 15 myl weg. Hy het ook 'n groep van ongeveer 40 Indiaanse krygers waargeneem. Om te verhoed dat hierdie groep die kamp sou waarsku, verdeel Custer sy magte in drie. Een groep moes voorkom dat die krygers die kamp bereik. 'n Tweede groep sou die krygers aanval en dan met die derde aanvalgroep saamsmelt om die kamp aan te val.
Custer was 'n trotse en flambojante man wat graag in die kollig wou wees. Hy het die voorgestelde versterking met Gatling-masjiengewere en die Tweede Kavalerie geweier; dit moes 'n oorwinning vir die Sewende Kavalerie alleen wees. Die Indiane het ongeveer drie keer soveel krygers as die Custer-magte gehad. Dit was dus 'n taktiese fout deur Custer om sy groep te verdeel terwyl hy reeds 'n getalle agterstand gehad het.
Omdat sy teenstanders 'n omsingelingsbeweging gemaak het, het Custer besef sy magte was omring. Hy het sy soldate beveel om hul perde te skiet om beskerming teen die koeëls van die oprukkende Indiane te bied. Custer en die meeste van sy manne is hierna gedood. Onlangse navorsing (hoofsaaklik gebaseer op die ligging van die koeëls en die liggame) toon dat daar meer paniek en wegvlug was as 'n heldhaftige "last stand".
Alhoewel Sitting Bull nie persoonlik aan die geveg deelgeneem het nie, het hy na Kanada na die slag met sy stam gevlug. By sy terugkeer na die Verenigde State in 1881 het die regering hom amnestie toegestaan. Hy is in 1890 deur lede van die Indiane polisie agentskap dood geskiet.
Bas-Rhin
Bas-Rhin (uitgespreek [bɑ.ʁɛ̃], Elsasser Duits: Unterelsàss) (67) is 'n Franse département van die gewes Grand Est. Sy prefektuur (hoofstad) is Straatsburg.
Grootoog-seskiefhaai
Die Grootoog-seskiefhaai (Hexanchus nakamurai) is 'n haai wat in die Atlantiese Oseaan, suidwestelike Indiese Oseaan en die westelike Stille Oseaan voorkom. In Suider-Afrika word die haai aan die kus van KwaZulu-Natal gevang. Die haai leef in water wat 90 – 600 m diep is, word tot 1,8 m lank en weeg tot 36 kg.
Iwanofka (Astrachan-oblast)
Iwanofka (Russies: Ивановка) is 'n dorpie in Jenotajefka-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit is die setel van die Iwanowo-Nikolajefka Plaaslike Munisipaliteit wat nog een kleiner nedersetting, Nikolajefka, insluit. Dit lê op die regteroewer van die klein Jenotajefkarivier.
Hyrtios digitatus
Hyrtios digitatus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Iwanofka (Astrachan-oblast)
Die dorpie is in 1786 deur Iwan Kisjenski, 'n grondeienaar van Penza, gestig.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Iwanofka 731 inwoners gehad. Etniese Russe vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Hyrtios digitatus
Die spons behoort tot die genus Hyrtios en tot die familie Thorectidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Lendenfeld.
2022 Nederlandse Grand Prix
Die 2022 Formule Een Nederlandse Grand Prix is op 4 September 2022 op die Zandvoort-renbaan in Nederland gehou. Dit was die vyftiende wedren van die kampioenskapseisoen gewees.
Bande
Pirelli het die volgende bande aan alle spanne verskaf:
Renuitslag
Max Verstappen ontvang 'n ekstra punt vir die vinnigste rondte gery. * Carlos Sainz jr. eindig die wedren in vyfde plek, maar kry 'n tydstraf van vyf sekondes omdat Ferrari Sainz nie veilig vrylaat na sy kuipestop nie.
Hyrtios communis
Die spons behoort tot die genus Hyrtios en tot die familie Thorectidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Carter.
Artemis Kwartet
Geskiedenis
Die kwartet se leermeesters het Walter Levin, die Alban Berg Kwartet, die Juilliard Strykkwartet, en die Emerson-kwartet, ingesluit. Die prys wat die kwartet tydens die Duitse Musiekkompetisie (1995) gewen het, asook eerste prys tydens die ARD Musiekkompetisie (1996) en die Premio Paolo Borciani (1997), het die weg gebaan vir die kwartet se internasionale loopbaan. Die opnames wat die groep gemaak het, het reeds verskeie belangrike pryse gewen, wat onlangs die ECHO Klassik-prys in 2006 vir hul opname van die Beethoven Kwartette Op. 95 en 59/1 ingesluit het. Die kwartet het in 2001 die Duitse Kritici-prys gewen, asook die Würth-prys van Jeunesses Musicales Duitsland in 2007. In 2015 was die ECHO Klassik-prys in die kategorie; kamermusiek-opname van die jaar; weer aan die kwartet toegeken.
William Pierron
William Pierron was 'n Republikeinse lid van die Wisconsin Staat Vergadering van Milwaukee vir twee terme (1881 en 1891).
Artemis Kwartet
Geskiedenis
Die eerste lede van die Artemis-kwartet was professors van kamermusiek wat by die Berlynse Universiteit van die Kunste werksaam was. (Duits:Universität der Künste Berlin). Wilken Ranck het om persoonlike - en gesondheidsredes die kwartet in 1994 verlaat, en Volker Jacobsen en Heime Müller het aan die einde van die 2006/07 seisoen die kwartet verlaat. Natalia Prishepenko het in 2012 na agtien jaar uit die kwartet bedank. Nuwe lede van die kwartet was Gregor Sigl (2de Viool), die altviolis Friedemann Weigle (tot sy afsterwe in Julie 2015) en die Lettiese violis Vineta Sareika (1ste viool). Anthea Kreston het vroeg in 2016 as 2de viool oorgeneem, met Gregor Sigl wat na die altviool posisie geskuif het. Die Artemis-kwartet is 'n erelid van die Genootskap van die Beethoven Huis in Bonn.
Diskografie
Die Artemis Kwartet beskik sedert 2005 oor 'n eksklusiewe kontrak met Virgin Classics/EMI. Die kwartet se diskografie sluit in:
Haut-Rhin
Haut-Rhin (uitgespreek [oʁɛ̃], Elsasser Duits: Owerelsàss) (68) is 'n Franse département van die gewes Grand Est. Sy prefektuur (hoofstad) is Colmar.
Hyrtios collectrix
Hyrtios collectrix is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Vardan Mamikonian
Vardan Mamikonian (Armeens: Վարդան Մամիկոնյան; 387 –451 AD) was 'n Armeense militêre leier, 'n martelaar en 'n heilige van die Armeense Kerk. Hy is bekend daarvoor dat hy die Armeense Leër in 451 aangevoer het tydens die Slag van Avarayr, welke uiteindelik sou lei tot die erkenning van die Armeniërs se reg om Christenskap te beoefen.
Hyrtios collectrix
Die spons behoort tot die genus Hyrtios en tot die familie Thorectidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Schulze.