cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tuna
Die diere trek baie rond, maar hulle hou gewoonlik naby die oppervlak of in kuswaters, waar hulle hoofsaaklik vis, skaaldiere, seekatte en ander diere eet. Die visse kan tot selfs 75 km/h swem, want hul liggame is uiters vaartbelyn, terwyl die romp en vinne sterk gespierd is.
Sommige spesies se borsvinne kan in 'n holte in die romp versink vir selfs beter vaartbelyning. Die kieue is besonder groot omdat die diere 'n baie groot suurstofbehoefte het. Die vleis is kenmerkend rooi vanweë die baie bloedvate, terwyl die bloed 'n hoë hemoglobieninhoud het. Die bloedvatstelsel onder die vel is baie goed ontwikkel, wat die tunas daartoe in staat stel om 'n konstante hoë liggaamstemperatuur te handhaaf. Makriele is oor die algemeen kleiner as tunas.
Spesies
Daar bestaan agt spesies:
O. B. Clarence
O. B. Clarence (25 Maart 1870 – 2 Oktober 1955) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Shot in the Dark (1933), The Scarlet Pimpernel (1934), Courageous Mr. Penn (1942), en Great Expectations (1946).
Haas F1-span
Die Haas F1-span behels die Formule Eenwedrenbedrywighede van die Haas-firma. Die span se ontwikkeling- en fabriekswerke is in Kannapolis in Amerika gesetel, maar hulle het fasiliteite vir wedrenvoorbereiding in Banbury, Verenigde Koninkryk asook Maranello, Italië.
Haas F1 Racing het in 2016 as 'n selfstandige span begin deelgeneem aan Formule Eenwedrenne. Ferrari verskaf en ondersteun tans die span met spesiaalontwerpte en doelgeboude renmotorenjins.
Op 29 September en 31 Oktober 2015 is aangekondig dat Romain Grosjean die span se eerste en Esteban Gutiérrez die span se tweede renjaer in die 2016-seisoen sal wees. Ondanks goeie voorbereiding van hul renmotors, het die span se jaers weinig sukses behaal, en hul eindig in die agtste plek met 29 kampioenskapspunte in 2016.
Aan die einde van 2020 is beide Grosjean en Kevin Magnussen se kontrakte nie hernu nie. Die span het met twee nuwelinge in 2021 begin, Mick Schumacher, seun van die sewemalige F1-wêreldkampioen Michael Schumacher en die Rus Nikita Mazepin, wie se vader se maatskappye ook borgskap aan die span verskaf het. Mazepin is in 2022 in die span vervang deur Kevin Magnussen, weens politieke redes (die Russiese inval in Oekraïne, 2022). Sedert die 2023-seisoen is Nico Hülkenberg as bestuurder gekontrakteer nadat die jong Schumacher nie goeie resultate in die Grand Prix-wedrenne kon lewer nie, en ook by 'n paar geleenthede sy Haas-renmotor verwoes het.
2016 – 2020
‡ Halwe punte is in België toegeken in 2021 omdat daar minder as 75% van die wedren afgelê is weens hewige reën.
2021 – hede
* Seisoen nog aan die gang. † Renjaer haal nie die eindstreep nie, maar word wel geklassifiseer, omdat hy meer as 90% van die renafstand afgelê het.
Heliosentriese wentelbaan
thumb|Die verskuiwing van die [[Sonnestelsel se barisentrum relatief tot die Son.]] ’n Heliosentriese wentelbaan (ook genoem ’n sirkumsolêre wentelbaan) is ’n wentelbaan om die barisentrum, of massamiddelpunt, van die Sonnestelsel, wat gewoonlik binne of baie na aan die oppervlak van die Son is. Alle planete, komete en asteroïdes in die Sonnestelsel, en die Son self, is in so ’n wentelbaan, so ook baie ruimtetuie en stukke ruimterommel. Die mane in die Sonnestelsel, daarenteen, is nie in heliosentriese wentelbane nie, want hulle wentel om hulle onderskeie planete.
Vuurtorings van Namibië
Hierdie is 'n lys van vuurtorings van Namibië.
Heliosentriese wentelbaan
Die voorvoegsel "helio-" kom van die Griekse ἥλιος en beteken "Son", asook Helios, die verpersoonliking van die Son in Griekse mitologie.
Die eerste ruimtetuig wat in ’n heliosentriese wentelbaan geplaas is, is Loena 1 in 1959.
Aloe plowesii
Aloe plowesii is 'n aalwyn wat inheems aan Mosambiek en Zimbabwe is en kom op die Chimanimaniberge voor.
Estiénne Barbier
Estiénne Barbier (* Bazoches, 1699 - † Kaapstad, 1739) was 'n Frans gebore VOC-soldaat wat in die Kaap tereggestel is en wie se liggaamsdele in die openbaar uitgestal is as 'n afskrikmaatreël.
Frank Montgomery (regisseur)
Frank Montgomery (14 Junie 1870 – 18 Julie 1944) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en skrywer.
Estiénne Barbier
Barbier was afkomstig van Bazoches naby Orléans, Frankryk, waar hy omstreeks 1699 gebore is. Nadat hy 'n tyd lank in Zeeland gewoon het sluit hy by die VOC aan as 'n soldaat. Hy vertrek op 8 Junie 1734 op die skip 't Huys te Rijnsburg na Kaapstad waar hy op 31 Oktober 1734 aankom. Barbier beland sommer gou in die moeilikheid in die Kaap. In Mei 1735 is hy in siviele arres geplaas nadat hy, terwyl hy dronk was, lasterlike uitlatings gemaak het oor luitenant Rudolf Sigfrid Alleman. 'n Tweede siviele saak is teen hom gemaak, terwyl die eerste nog aan die gang was, vir beweerde laster teen Godfried Lodewijk Kok. Barbier se verset teen die Raad na die uitspraak in die Kok-saak lei daartoe dat hy vir 21 dae in die Donker Gat opgesluit word. Die vonnis is verleng en 'n verdere vonnis is opgelê vir die Alleman-saak.
Op die ou einde ontsnap Barbier op 24 of 25 Maart 1738. Nadat hy aanvanklik van plan was om per skip na Nederland terug te keer, vlug hy na Drakenstein waar hy elf maande by die weduwee Elisabeth Cellier (weduwee van Josué Cellier, wat ook heet vanaf Orléans, Frankryk) en by ander boere deurbring. Aan die einde van Augustus 1738 reis hy saam met Hendrik Ras en ander boere verder die binneland in. Hy raak betrokke by koloniste wat ongelukkig voel oor die beslaglegging van hulle vee ná 'n veeruil-ekspedisie met die Khoi in die binneland. In 'n sogenaamde "rekwes" aan die Raad van Justisie kla hulle oor die plaaslike landdros Lourens. Hendrik Swellengrebel beveel aan dat hulle hulle klagtes met landdros Lourens opneem. Op 1 Maart 1739 bring hulle 'n "Avis van groot importentie" teen die kerkdeur in Drakenstein aan. Barbier word voëlvry verklaar en die res moet hulle binne 'n maand aanmeld. In die lig van Barbier se gewildheid en uit vrees vir geweld onderneem die Politieke Raad later op 21 Maart om Barbier nie gewelddadig te vervolg nie en dié wat help om hom vas te trek, kwyt te skeld.
Op 14 April word Swellengrebel aangestel as goewerneur. Vyftien van Barbier se ondersteuners word kwytgeskeld van hulle skuld teenoor die Politieke Raad ná hulle deelname aan 'n strafekspedisie teen die Boesmans. Barbier bly vir nog vele maande voortvlugtend en skryf in dié tyd twee briewe waarin hy die koloniste verder aanhits. Een van die briewe wat hy geskryf en aan die deur van die NG kerk in die Paarl vasgespyker het, het uiteindelik gelei tot sy inhegtenisneming.
Op 9 September 1739 word hy op Roode Zand in hegtenis geneem, na die Kaap gebring en in die Donker Gat opgesluit. Op 12 November word hy tot die dood veroordeel. Die uitspraak stel ook dat hy aan 'n kruis gebind moet word, sy regterhand en kop afgekap moet word en sy liggaam in vier gedeel moet word. Die vonnis word op 14 November 1739 voltrek. Sy kop en hand is in "de roodesands Cloof" geplaas en die ander vier dele langs ander hoofweë.
Steven Seagal
Steven Frederic Seagal (* 10 April 1952 in Lansing, Michigan) is 'n Amerikaanse akteur. Benewens die feit dat hy 'n akteur is, is hy ook 'n musikant, vervaardiger, draaiboekskrywer, gevegskunspraktisyn en balju se adjunk. Hy het 'n sewende dan in aikido, wat ook gereeld in sy toneelspel weerspieël word. As 'n jong volwassene het Seagal 'n aikido-instrukteur in Japan geword en die eerste buitelander geword wat ooit 'n dojo, 'n saal waarin mense gevegskuns beoefen, in Japan bestuur het. Hy sou later na Los Angeles, Kalifornië, verhuis, waar hy sy rolprentdebuut in die film Above the Law gemaak het, ook bekend as Nico. Vir baie jare het Seagal roem geniet, selfs groter gemaak deur sy rol in die 1992-film Under Siege, waarin hy Casey Ryback, 'n Navy SEAL, gespeel het. Gedurende die laaste helfte van die 1990's het Seagal in nog drie speelfilms en die direk-na-video-film The Patriot gespeel. Daarna het sy loopbaan verskuif na meestal direk-na-video-produksies. Hy het sedertdien in films en realiteitsprogramme verskyn, insluitend Steven Seagal: Lawman, wat uitgebeeld het dat Seagal sy pligte as 'n reserwe-adjunkbalju uitvoer.
Seagal is 'n kitaarspeler en het twee ateljee-albums vrygestel, Songs from the Crystal Cave en Mojo Priest, en het op die klankbane van verskeie van sy rolprente opgetree. Hy het al saam met Stevie Wonder en Tony Rebel gewerk, wat albei op sy debuutalbum opgetree het. Hy was ook betrokke by 'n reeks "terapeutiese olie"-produkte en energiedrankies. Boonop is Seagal 'n omgewingskundige, diereregte-aktivis en ondersteuner van die 14de Dalai Lama Tenzin Gyatso. Hy is 'n ondersteuner van President Wladimir Poetin, na wie hy eens verwys het as "een van die groot lewende wêreldleiers". In 2016 is beide Russiese en Serwiese burgerskap aan hom toegeken. In 2018 is hy aangestel as Rusland se spesiale gesant na die VSA.
Van 1996 tot 2018 het verskeie vroue Seagal van seksuele teistering of aanranding beskuldig.
Lys van Noord-Amerikaanse atletiekrekords
Die artikel bevat 'n lys van atletiekrekords in Noord-Amerika:
Mans (opelug)
Tabel met Noord-Amerikaanse atletiekrekords vir mans:
Vroue (opelug)
Tabel met Noord-Amerikaanse atletiekrekords vir vroue:
Caroline Wozniacki
Caroline Wozniacki (Deens: [kɑːoliːnə vʌsniˈɑɡi], Pools: [vɔʑˈɲat͡ski]; gebore op 11 Julie 1990 in Odense, Denemarke) is 'n Deense beroepstennisspeler. Sy is 'n voormalige Wêreld Nr 1 op die WTA-toer, en het hierdie posisie vir 67 weke beklee. Sy was die eerste vrou van 'n Skandinawiese land om die topposisie en 20ste algeheel te hou.
Sedert haar WTA-debuut in 2005 het sy haar jaareindposisie elke jaar verbeter tot die afronding as die topspeler in beide 2010 en 2011. Wozniacki het 23 WTA-titels gewen teen Augustus 2014, drie in 2008, drie in 2009, ses in 2010 (die meeste in 'n jaar deur 'n WTA speler van 2008–2011), ses in 2011, twee in 2012, en een elk in 2013, 2014 en 2015. Sy was die naaswenner in die 2009 en 2014 Amerikaanse Ope en die 2010 WTA-toerkampioenskap in Doha na Kim Clijsters.
Caroline Wozniacki het die 2006 Wimbledon damesenkelspeltitel en tydens die Australiese Ope in 2018 haar eerste Grand Slam-toernooi gewen. Sy hou ook twee WTA-titels in die dubbelspel. In 2008 het Wozniacki die titel as die "WTA-nuweling van die jaar" gewen.
Grand Slam-rekord
Die tabel toon Wozniacki se prestasie tydens elk van die Grand Slam-toernooie in enkelspel vir vroue waaraan sy deelgeneem het:
Antenne
'n Antenne of antenna (oudmodies ook 'n lugdraad genoem) is 'n elektroniese komponent vir die stuur en ontvang van radiogolwe en ander elektromagnetiese golwe.
Wanneer 'n elektriese stroom in 'n geleier vloei ontstaan daar 'n magnetiese veld om die geleier en wanneer daar 'n spanningsverskil tussen twee punte bestaan dan is daar 'n elektriese veld tussen die twee punte. Die elektriese en magnetiese velde kan dan op hulle beurt weer 'n stroom in 'n ander nabygeleë stroombaan deur induksie opwek.
Olimpiese Winterspele 2002
Die Olimpiese Winterspele 2002 (Engels: 2002 Winter Olympics), amptelik bekend as die XIXde Olimpiese Winterspele, is tussen 8 en 24 Februarie 2002 in Salt Lake City, Verenigde State, aangebied. Ander kandidaatstede was: Quebecstad (Kanada), Sion (Switserland) en Östersund (Swede).
Antenne
'n Antenne is dan 'n geleier wat doelbewus so ontplooi word sodat elektromagnetiese velde as gevolg van die wisselende stroom in, en spanning oor, die geleier vrylik om die geleier kan uitsprei. 'n Antenne kan so gevorm word dat dit die elektromagnetiese veld in 'n spesifieke rigting fokus.
Olimpiese Winterspele 2002
Dit was die vierde Winterspele en agste Olimpiese Spele wat in die Verenigde State beslis is. Utah het daarmee die vyfde Amerikaanse deelstaat geword om 'n Olimpiese spele aan te bied. Die spele was veral deur die aanvalle op 11 September 2001 vyf maande gelede oorskadu, maar word oorwegend as 'n groot sukses beskou.
Die Paralimpiese Winterspele 2002 is tussen 7 en 16 Maart in Salt Lake City gehou.
Antenne
Een van die mees basiese antennes is 'n dipool. Dit bestaan uit 'n geleier wat so lank is as 'n halfgolflengte van die frekwensie van belang. Dit vorm 'n baie doeltreffende eenvoudige antenne.
Olimpiese Winterspele 2002
Toewysing
Salt Lake City is op 16 Junie 1995 in Boedapest deur die Internasionale Olimpiese Komitee gekies as die gasheer vir die Olimpiese Winterspele in 2002. Ander kandidate was: Östersund, Sion en Quebecstad.
Die stemmery het as volg verloop:
Antenne
Die dipool
regs|duimnael|242px|Die dipool het 'n impedansie van om-en-by 70Ω.
Olimpiese Winterspele 2002
Sporte
7 Olimpiese sporte in 15 dissiplines is tydens die Spele aangebied. • 4
Antenne
Die dipool
Dipole is van die eenvoudigste doeltreffende antennes beskikbaar. 'n Basiese dipool is so lank as een halwe golflengte van die frekwensie waarvoor dit ontwerp is. Om 'n dipool se prestasie te verbeter kan dit gekombineer word met elemente wat die sein weerkaats of fokus.
Olimpiese Winterspele 2002
Kalender
Die volgende tabel dui die Spele se daaglikse program aan. 'n Blou blokkie toon wedstryde wat plaasgevind het, maar waaar geen medaljes op die spel was nie. 'n Geel blokkie dui aan dat medaljes toegeken is, die getal dui op die getal medaljeparades wat die dag gehou is.
Antenne
Die dipool
Die golflengte in vrye ruimte kan bereken word met die volgende vergelyking.
waar
Olimpiese Winterspele 2002
Deelnemende nasies
Hier volg 'n alfabetiese lys van al die Nasionale Olimpiese Komitees wat deelgeneem het. Waar beskikbaar word die getal atlete per land in hakies aangedui: • 4
Suid-Afrikaanse deelname
Suid-Afrika het aan hierdie Winterspele deelgeneem, maar kon geen medaljes verower nie.
Antenne
Die dipool
Om elektromagnetiese golwe (radiogolwe) uit te saai of te ontvang, word 'n antenne gebruik. In beginsel kan enige geleier as antenne dien, maar ten einde 'n hoë doeltreffendheid te verkry, word hulle met spesiale vorms en afmetings gekonstrueer. Daar is drie metodes waarvolgens die doeltreffendheid van 'n antenne verhoog kan word en by die ontwerp daarvan word een of meer van hierdie metodes gebruik.
Olimpiese Winterspele 2002
Getal medaljes
[[Lêer:2002 Winter Olympic Games medals map.png|duimnael|400px|Kaart van medaljes volgens lande:
vertoon lande wat ten minste een goue medalje gewen het.
vertoon lande wat ten minste een silwer medalje gewen het.
vertoon lande wat ten minste een brons medalje gewen het.
Antenne
Die dipool
Hulle is: 1 deur die antenne so te ontwerp dat dit rigtingsgevoelig is, 2. deur die seine wat uitgesaai en ontvang word, te polariseer en 3. deur die antenne vir die bepaalde frekwensie af te stem. Hierdie drie eienskappe is minder ingewikkeld as wat dit klink en word later verduidelik. Rigtingsgevoeligheid is die eienskap wat 'n antenne het om slegs seine wat uit 'n sekere rigting kom, te ontvang. Dit moet na die sender "kyk" vir maksimum doeltreffendheid.
Om die begrip polarisasie te verstaan, moet daar eers na elektromagnetiese golwe gekyk word. 'n Elektromagnetiese golf bestaan uit twee komponente, naamlik 'n elektriese en 'n magnetiese komponent, wat in twee vlakke en loodreg op mekaar lê.
Olimpiese Winterspele 2002
Getal medaljes
vertoon lande wat nie aan die Olimpiese Winterspele 2002 deelgeneem het nie.]] Hier is die top tien lande wat medaljes by die Spele verower het:
Antenne
Die dipool
As hierdie golwe uitgesend word, sal die twee vlakke waarin die twee komponente lê, altyd loodreg op mekaar wees. Die hoek wat die vlakke met die horisontaal maak, word deur die posisie van die sender se antenne bepaal. Dit is gebruiklik om televisiesenders (en ander senders) se antenne so te stel dat een van hierdie vlakke altyd horisontaal is en die ander vlak vertikaal. As ons die vlakke 90 grade draai, sal die polarisasie verander.
Hierdie twee komponente van die golf veroorsaak 'n elektriese en 'n magnetiese veld. Die polarisasie word bepaal deur die rigting van die elektriese veld. Die elektriese veld kan of in 'n vertikale of in 'n horisontale vlak uitgestuur word. As 'n sender horisontaal gepolariseer is en die antenne se elemente is vertikaal, sal die ontvangs uiters swak wees. As die elemente nou horisontaal gedraai word, sal die ontvangs goed wees. So kan polarisasie gebruik word om steurings (wat in alle vlakke gepolariseer kan wees) tot 'n minimum te beperk.
Deur die spesifieke lengtes van die elemente kan sommige soorte antennes vir 'n bepaalde frekwensie afgestem word. Dit beteken dat die antenne slegs vir 'n bepaalde frekwensie gevoelig sal wees. Party is so ontwerp dat hulle vir 'n hele verskeidenheid frekwensies gevoelig is.
Soorte antennes
Daar is baie verskillende soorte antennes in gebruik en dit sal onmoontlik wees om almal hier te bespreek. Slegs die belangrikste tipes word hier kortliks bespreek. Alle antennes het nie die eienskap van rigtingsgevoeligheid nie. Sulke antennes word isotropiese antennes genoem. 'n Alledaagse voorbeeld is die antennes wat vir draagbare radio's gebruik word. Isotropiese antennes is nie almal so eenvoudig soos hierdie tipe nie, maar hulle het almal dieselfde eienskap, naamlik dat hulle sendergolwe uit verskillende rigtings ewe goed opvang. Die vertikale antenne van 'n draagbare radio is seker die antenne in sy eenvoudigste vorm.
Let op dat FM-golwe vertikaal gepolariseer is; daarom staan die antenne vertikaal. As gevolg van toestande in die atmosfeer kan dit gebeur dat die radiogolwe wat die radio bereik, nie meer so netjies vertikaal gepolariseer is nie en daarom moet die antennes partykeer gekantel word om daarvoor te kompenseer. 'n Ander belangrike tipe antenne is die dipool. Die bekende "haasoorantenne" wat binnenshuis vir televisie of radio's gebruik word, is 'n voorbeeld hiervan.
Sommige van hulle se elemente kan langer of korter verstel word. Hulle word resonante dipole genoem. Deur hulle lengtes te verstel, kan hulle vir die frekwensie afgestem word. Sommige dipole word van een metaalstrook gemaak wat omgebuig word. In so 'n geval is dit 'n gevoude dipool. Die dipool vorm 'n integrerende deel van ander meer gevorderde antennes. 'n Baie populêre antenne onder radio-amateurs en ook vir televisieontvangers is die Yagi-antenne, wat na die Japannese wetenskaplike wat dit ontwerp het, vernoem is.
Al die elemente is op 'n aluminiumbalk gemonteer, waarvan die dipool een is. Agter die dipool is 'n element wat die weerkaatser is, en voor die dipool is een of meer elemente wat die rigters genoem word. Die antenne kan meer rigtingsbewus gemaak word deur meer rigters by te voeg. Dit gebeur soms dat berge en geboue lastige weerkaatsings van radiogolwe tot gevolg het en deur die antenne meer rigtingsbewus te maak, kan hierdie weerkaatsings vermy word.
Die lengte van die dipool en ander elemente word bepaal deur die frekwensie van die radiogolwe. Hoe groter die frekwensie, hoe korter die elemente van die antenne en gewoonlik is die dipool se lengte ongeveer die helfte van die golflengte. Die voordeel van 'n Yagi is dat dit baie doeltreffend werk, maar die nadeel is dat dit vir 'n bepaalde frekwensie ontwerp word. 'n Ander baie gewilde antenne is die log-periodiese antenne. Op die oog af lyk hulle baie soos die Yagi, maar die elemente word van agter na voor korter. Dit is ontwerp om oor 'n wye frekwensiegebied te werk, sodat hulle nie tot 'n enkele sender beperk is soos in die geval van die Yagi nie.
Antennewins
Om die "krag" van 'n antenne aan te dui, word die term antennewins gebruik, en die eenheid daarvan is desibel (dB). Dit word bereken deur die antenne met 'n halfgolf-dipool te vergelyk.
Stralingskarakteristiek
Teoreties is daar geen verskil tussen 'n antenne van 'n sender en 'n ontvanger nie. As 'n antenne in 'n bepaalde posisie 'n sekere sender die beste opvang, sal die antenne van die ontvanger, as dit as sender gebruik word, die meeste straling uitstuur in die rigting van die sender. Die verdeling van die straling in verskillende rigtings is die stralingskarakteristiek van die antenne.
Sirkelvormige polarisasie
Wanneer radiogolwe vanaf 'n satelliet uitgestuur word, sal die polarisasie van die golwe verander as dit deur die ionosfeer van die aarde beweeg. Om sulke golwe op te vang, word spesiale antennes gebruik wat nie gevoelig vir die rigting van polarisasie is nie.
Paraboolantennes
Paraboolantennes maak gebruik van paraboliese weerkaatsers. Die weerkaatser is in die vorm van 'n paraboloïed, wat 'n driedimensionele voorstelling van 'n parabool is. Die parabool het die meetkundige eienskap dat as ŉ klomp ewewydige ligstrale na 'n paraboliese spieël gestuur word, al die ligstrale na een punt weerkaats word. Dit is ook presies wat met radiogolwe gebeur as dit na 'n paraboliese weerkaatser gestuur word. Energie wat deur 'n groot oppervlakte beweeg, word in 'n klein kolletjie "gekonsentreer".
Die weerkaatser het gewoonlik die vorm van 'n piering en die antenne word presies by daardie punt geplaas waar al die weerkaatste golwe bymekaarkom. Hierdie punt word die brandpunt genoem. As die antenne uitsend, sal die golwe in 'n smal bundel in 'n reguit lyn beweeg. Dit is dieselfde beginsel wat by soekligte gebruik word. Die gloeilamp is by die brandpunt en die weerkaatser is in die vorm van 'n paraboloïed. Hoe groter die weerkaatser, hoe beter sal dit as ontvanger werk, want dan word golwe in 'n groter oppervlakte saamgedruk na die brandpunt.
Radarantennes
Die golwe wat uitgestuur word, kan baie vinnig van rigting verander word deur die elektriese spannings op die dipole, wat die golwe uitsend, te verander. Agter die dipole word dikwels 'n groot aantal elemente (weerkaatsers) ingebou sodat hulle gesamentlik dieselfde effek as 'n paraboliese weerkaatser het. Die hele opstelling word deur 'n mini-rekenaar beheer. Paraboliese antennes word ook vir kommunikasiedoeleindes ingespan. Die pieringvormige antennes van mikrogolfantennes op heuwels en berge is deesdae 'n bekende gesig.
Ten slotte is daar nog die sogenaamde raam-antennes. Dit is klein antennes wat onder andere ook in draagbare radio's en selfone gebruik word. Teoreties werk hulle baie soos elektromagnete en bestaan uit 'n ferrietkern waarom 'n draadspoel gedraai is. Hulle maak gebruik van die magnetiese komponent van radiogolwe en is baie rigtingsbewus.
Grace Kelly
Grace Patricia Kelly (12 November 1929 - 14 September 1982), later bekend as prinses Grace van Monaco, was 'n Amerikaanse rolprentaktrise en Oscar-wenner wat later die vrou van prins Rainier III van Monaco geword het.
Sy is in Philadelphia (Pennsilvanië) gebore; haar Ierse Katolieke familie was nuwe, maar prominente figure in Philadelphia se sosiale gemeenskap. Haar vader, John B. Kelly sr., was 'n selfgemaakte miljoenêr.
Rolprentloopbaan
Alhoewel haar familie gekant was teen haar keuse om 'n aktrise te word, het Grace 'n modemodel geword en in haar eerste rolprent, Fourteen Hours (1951), verskyn toe sy 22 jaar oud was. Die volgende jaar was sy te sien in High Noon (1952), 'n omstrede rolprent met die akteur Gary Cooper.
Prinses van Monaco
Kelly was in April 1955 aan die hoof van die Amerikaanse afvaardiging by die Cannes-rolprentfees. Terwyl sy daar was, is sy genooi om deel te neem aan ’n fotosessie saam met prins Rainier III, die prins van Monaco, in die Prins se Paleis sowat 55 km van Cannes af. Sy het hom op 6 Mei 1955 ontmoet. Sy het in dié tyd met die Franse akteur Jean-Pierre Aumont uitgegaan.
duimnael|links|220px|Die prins en prinses van Monaco in 1961 in die [[Withuis.]] Ná ’n jaar lange hofmakery is prins Rainier in 1956 met Kelly getroud. Daar was ’n burgerlike en godsdienstige seremonie. Sowat 30 miljoen kykers het na raming die troue op televisie gesien. Dit is deur die biograaf Robert Lacey beskryf as "the first modern event to generate media overkill".
Die 700 gaste het verskeie beroemdes ingesluit, soos Aristoteles Onassis, Cary Grant, David Niven, Gloria Swanson, Ava Gardner, Aga Khan III, Gloria Guinness, ens. Frank Sinatra was genooi, maar het nie die troue bygewoon nie. Ná die troue is Kelly en Rainier op ’n wittebrood van sewe weke op sy jag op die Middellandse See.
Kelly het op 26 jaar uit die rolprentbedryf getree om met haar pligte as die prinses van Monaco te begin. Hulle het drie kinders gehad: Caroline, Albert en Stéphanie. Kelly het haar bande met Amerika behou met ’n dubbele burgerskap van die VSA en Monaco.
Prinses Grace is op 14 September 1982 oorlede ná ’n motorongeluk die vorige dag. Ná haar dood het die Franse dokters wat haar behandel het, bekend gemaak dat sy volgens ’n CT-skandering twee breinbloedings gehad het: die eerste voor die ongeluk (dit was waarskynlik die rede vir die ongeluk) en die tweede terwyl sy in die hospitaal was (vermoedelik weens die fisieke trauma van die ongeluk). Sy was 52 jaar oud toe sy dood is.
Sy is 13de op die lys van die American Film Institute se 25 grootste vroulike sterre van die klassieke Hollywood-rolprentbedryf.
Suidelike klipkoggelmander
Die Suidelike klipkoggelmander (Agama atra) is 'n endemiese reptiel wat voorkom oor bykans die hele Suid-Afrika. Dit leef in klipbanke en heuwelhange. Hulle word 10 tot 16 cm lank. Die koggelmander het 'n vierkantige kop en donker houtskoolgrys lyf. Hulle vreet miere, termiete en ander klein ongewerweldes. Die mannetjie is opvallend in die somer wanneer hy op oop plekke sit en die blou van sy kop sigbaar is.
Antakya
Antakya is die hoofstad van die Hatay-provinsie in Turkye, naby die grens met Sirië. Dit was in antieke tye bekend as Antiogië en was ’n belangrike baken vir die Christendom, aangesien gelowiges hier vir die eerste keer Christene genoem is. Die stad met sy enorme stadsmure het ook ’n belangrike rol gespeel tydens die Kruistogte.
Himnusz
Himnusz (Hongaars: [ˈhɪmnʊs], ; letterlik: "himne" of "volkslied") of Isten, áldd meg a magyart (Hongaars: ; "God, seën die Hongaar") is die volkslied van Hongarye. Dit is in gebruik sedert 1844 en 'n pleidooi aan God. Die teks is deur Ferenc Kölcsey saamgestel, terwyl die melodie deur Ferenc Erkel gekomponeer is.
Woorde
Isten, áldd meg a magyart
Jó kedvvel, bőséggel,
Nyújts feléje védő kart,
Ha küzd ellenséggel;
Bal sors akit régen tép,
Hozz rá víg esztendőt,
A múltat s jövendőt!
Kárpát szent bércére,
Általad nyert szép hazát
Bendegúznak vére.
S merre zúgnak habjai
Tiszának, Dunának,
Árpád hős magzatjai
Felvirágozának.
Tokaj szőlővesszein
Nektárt csepegtettél.
Zászlónk gyakran plántálád
Vad török sáncára,
S nyögte Mátyás bús hadát
Bécsnek büszke vára.
Hajh, de bűneink miatt
Gyúlt harag kebledben,
S elsújtád villámidat
Dörgő fellegedben,
Most rabló mongol nyilát
Zúgattad felettünk,
Majd töröktől rabigát
Vállainkra vettünk.
Hányszor zengett ajkain
Ozman vad népének
Vert hadunk csonthalmain
Győzedelmi ének!
Hányszor támadt tenfiad
Szép hazám, kebledre,
S lettél magzatod miatt
Magzatod hamvvedre!
Groothertog Aleksei Aleksandrowitsj van Rusland
Groothertog Aleksei Aleksandrowitsj van Rusland (Russies: Алексей Александрович; 14 Januarie 1850 - 14 November 1908) was die vyfde kind en vierde oudste seun van Aleksander II van Rusland en sy eerste vrou, Maria Aleksandrowna (Marie van Hesse). ’n Vlootloopbaan is vir hom gekies en hy het sy militêre opleiding op sewe jaar begin. Teen die ouderdom van 20 is hy as luitenant van die Russiese keiserlike vloot aangestel en het hy al Rusland se Europese militêre hawens besoek. In 1871 is hy as welwillendheidsambassadeur na die VSA en Japan gestuur.
In 1883 is hy as admiraal-generaal aangestel. Hy het ’n aansienlike bydrae tot die Russiese vloot gelewer in terme van nuwe skepe en die modernisering van vloothawens. Ná Rusland se nederlaag in 1905 in die Slag van Tsoesjima is hy egter van sy bevel onthef. Hy is in 1908 in Parys, Frankryk, oorlede.
Himnusz
Woorde
Kard nyúlt barlangjában,
Szerte nézett s nem lelé
Honját e hazában,
Bércre hág és völgybe száll,
Bú s kétség mellette,
Vérözön lábainál,
S lángtenger fölette.
Vár állott, most kőhalom,
Kedv s öröm röpkedtek,
S ah, szabadság nem virul
A holtnak véréből,
Kínzó rabság könnye hull
Árvák hő szeméből!
Szánd meg Isten a magyart
Kit vészek hányának,
Nyújts feléje védő kart
Tengerén kínjának.
Megbűnhődte már e nép
Jerry Springer
Jerry Springer (13 Februarie 1944 - 27 April 2023) was 'n Amerikaanse televisieaanbieder, akteur en vervaardiger. Hy was veral bekend daarvoor dat hy die "poniekoerantstyl"-geselsprogram Jerry Springer tussen 30 September 1991 en 26 Julie 2018 aangebied het, en die debuut van die Jerry Springer Podcast in 2015. Van 2007 tot 2008 het Springer America's Got Talent aangebied, en van September 20229 tot 2022, Springer het die hofsaalprogram Judge Jerry aangebied. Hy het ook as akteur gespeel in die rolprente Ringmaster (1998), Austin Powers: The Spy Who Shagged Me (1999), The Defender (2004), en Domino (2005).
Springer het ook van 1977 tot 1978 as die 56ste burgemeester van Cincinnati gedien.
Erica limosa
Erica limosa is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Hier kom dit voor in die Kaapse Skiereiland vanaf Constantiaberg tot Muizenberg. Die plant het 'n voorkomsgebied van 7.5 km2 en daar is vier subpopulasies. Die populasies se nommers het afgeneem weens dambou, die konstruksie van 4x4 roetes en indringerplante soos dennebome, Acacia saligna, Acacia mearnsii. Die word ook bedreig deur die hoë voorkoms van veldbrande.
Suzaan van Biljon
Suzaan van Biljon (gebore 26 April 1988 in Bloemfontein) is 'n Suid-Afrikaanse swemmer. Sy verteenwoordig haar vaderland by die Olimpiese Somerspele van 2008 en 2012. Vanaf Junie 2009 hou sy beide die Afrika- en Suid-Afrikaanse rekords. Sy is verbonde aan TuksSport by die Universiteit van Pretoria.
Tydens die Olimpiese Somerspele van 2012 breek Van Biljon Penny Heyns se Suid-Afrikaanse rekord (2:23,64) van 13 jaar in die halfeindstryd van die 200-borsslag. Sy eindig derde in 'n tyd van 2:23,21 om vir die finaal te kwalifiseer en het haar beste tyd met twee sekondes verbeter. Sy kon egter nie hierop voortbou nie en eindig sewende in die eindstryd.
Aloe powysiorum
Aloe powysiorum is 'n aalwyn wat endemies aan Kenia is.
Jozinibroodboom
Die Jozinibroodboom (Encephalartos senticosus) is 'n spesie van die genus Encephalartos.
Verspreiding en habitat
Die plant kom op die kruin van die Lebomboberge voor vanaf Jozini, noordwaarts tot net verby Siteki in Eswatini. Die plant groei vinnig en word tot 4 m hoog. Dit groei in goedgedreineerde grond, verkies sonlig en gedeeltelike skadu areas. Die boom is eenslagtig: manlike en vroulike plante is afsonderlike eksemplare.
Identifikasie
Die plant was eers saam met E. lebomboensis as een spesie beskou, maar word sedert 1996 as 'n aparte spesie gelys. Die plant se FSA-nommer is 8. In Engels staan die broodboom as die Lebombo cycad bekend.
Erica lithophila
Erica lithophila is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Dit kom in die Groot-Swartberg en Kammanassieberge voor waar daar twee subpopulasies is en groei in rotsskeure op noordelike berghange. Die plant se habitat word nie bedreig nie.
Shakira
Shakira Isabel Mebarak Ripoll (gebore 2 Februarie 1977 in Barranquilla, Colombia) is 'n sangeres, musikant, aktrise en uitgewer wat onder andere bekendheid verwerf het vir haar ritmiese heupbewegings.
Biografie
Shakira is op 2 Februarie 1977 in Barranquilla, Colombia, gebore. Sy is die enigste kind van William Mebarak Chadid en Nidia Ripoll Torrado. Sy is van Colombiaanse en Libanese afkoms. Haar pa William is in New York Stad gebore in 'n gesin van Libanon. Toe hy vyf was, het sy gesin na Colombia verhuis. Haar Colombiaanse moederkant het twee Spaanse vanne, Ripoll en Torrado, waarvan eersgenoemde Katalaans is en afkomstig is van vier broers wat in die 19de eeu van Katalonië na die kus van Colombia geïmmigreer het. Sy beweer ook dat sy verre Italiaanse wortels het deur 'n voorouer met die van "Pisciotti".
Shakira (Arabies: شاكرة) beteken "dankbaar" in Arabies, die vroulike vorm van die naam Shakir (Arabies: شاكر).
Jane Kaczmarek
Jane Kaczmarek (gebore 21 Desember 1955) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Falling in Love (1984), Pleasantville (1998), en CHIPS (2017), en in die televisiereeks Malcolm in the Middle (2000).
DNA Strings
DNA Strings is 'n Suid-Afrikaanse instrumentele musiekgroep wat in Stellenbosch in 2000 begin het as D&A Strings. Tot op hede het hulle toekennings vir Beste Regstreekse Optrede, Beste Kontemporêre Groep en Beste Kontemporêre Album en 'n GMT vir Beste Groep/Duo gewen, asook 'n nominasie vir Beste Instrumentele Album. Die groep bestaan uit vyf lede en hul musiek gebruik klanke van Ierland, Suid-Amerika, Afrika en Arabië met instrumente soos die Flamence-kitaar, viool, baskitaar, tromme en 'n verskeidenheid van perkussie-instrumente. Hulle het al opgetree in Skotland, Seychelle en die Royal Albert Hall in Engeland. Die groep het al drie ateljeealbums vrygestel: DNA Strings, El Nino, en Nomad.
Ernest Clark
Ernest Clark (12 Februarie 1912 – 11 November 1994) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Dam Busters (1955), Arabesque (1966), en Gandhi (1982), en in die televisiereeks The Invisible Man (1958).
Menseregte
Menseregte verwys na die "basiese regte en vryhede waarop alle mense geregtig is, wat dikwels geag word as sou dit die reg tot lewe en vryheid, vryheid van denke en uitdrukking en gelykheid voor die reg insluit." Die Verenigde Nasies se Universele Verklaring van Menseregte stel dit as volg: "Alle menslike wesens word vry, met gelyke waardigheid en regte, gebore. Hulle het rede en gewete en behoort in die gees van broederskap teenoor mekaar op te tree."
Die Verenigde Nasies
Die Verenigde Nasies is die enigste internasionale liggaam met jurisdiksie vir wetgewing oor universele menseregte. Alle organe van die VN het 'n adviserende rol in die Veiligheidsraad. Artikel 1-3 van die Handves van die Verenigde Nasies maak die volgende stelling "Om internasionale samewerking in die oplossing van internasionale probleme van 'n ekonomiese, maatskaplike, kulturele of menslike aard en in die bevordering en aanmoediging van respek vir menseregte en vir basiese vryheid vir almal te verkry sonder uitsondering as gevolg van ras, geslag, kleur, taal of godsdiens;". Die Menseregteraad van die Verenigde Nasies is betrokke by ondersoeke na menseregteskendings. Die Internasionale Geregshof is die hoof regsarm van die Verenigde Nasies.
Europese Konvensie
Menseregte sluit gewoonlik in:
George Montgomery (akteur)
George Montgomery (29 Augustus 1916 – 12 Desember 2000) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Brasher Doubloon (1947), The Steel Claw (1961), Samar (1962), en Satan's Harvest (1970).
Cole Sprouse
Cole Sprouse (gebore 4 Augustus 1992) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Big Daddy (1999) en in die televisiereekse Friends (1994), The Suite Life of Zack and Cody (2005), en Riverdale (2016).
Aloe procera
Aloe procera is 'n aalwyn wat inheems aan Angola is.
Gewone luislang
Die Suider-Afrikaanse luislang of gewone luislang (Python natalensis), voorheen ook genoem die Afrika-rotsluislang, Natalse rotsslang, rooibokslang, konstriktorslang, bosveldslang en verkeerdelik boa, is 'n slangsoort van die familie Pythonidae en word by die subfamilie van die luislange ingedeel. Die spesie is voorheen as 'n subspesie van die Python sebae beskou en word eers as 'n afsonderlike spesie in 1999 erken. Met 'n bevestigde lengte van meer as vyf meter is die Suider-Afrikaanse luislang een van die grootste slange ter wêreld. Die verspreiding beslaan die tropiese en subtropiese dele van Sentraal- tot Suid-Afrika. Die spesie hou hoofsaaklik in die oop savanne, nie te ver van water nie. As kultuurvlugter vermy die luislang menslike nedersettings en word soms net teëgekom in matig intensief verboude plantasies.
Na gelang van die grootte van die luislang wissel die voedsel van klein tot medium, bitter selde tot groot gewerwelde diere. Volwasse luislange vreet dikwels klein boksoorte. In uitsonderlike gevalle word ook prooidiere van oor die 25 kilogram, soos halfvolgroeide rooibokke en waterboklammers, en klein jagluiperdwelpies gevang. Die Suider-Afrikaanse luislange is soos al die slangsoorte van die genus Python eierlêend (ovipaar) en behoort tot die soort waar die wyfie nie die broeitemperatuur deur spierbewings nie, maar deur die son reguleer. Weens verdelging voor die voet en habitatvernietiging het die aantal luislange in hul oorspronklike verspreidingsgebied drasties verminder; die Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur beskou hierdie slang egter steeds as 'n nie-bedreigde spesie.
Beskrywing
Die jong, onvolgroeide slange is baie slank gebou, terwyl die volgroeide Suider-Afrikaanse luislange 'n baie kragtige lyf het. Die breë, groot kop is duidelik van die nek onderskeibaar. Die snoet is na die punt toe afgerond. Hier sit die neusgate skuins tussen die bo- en die sykante van die kop. Die grypstert maak sowat 11% van die wyfies en tot oor die 13% van die mannetjies se totale lengte uit. Die spore is by die mannetjies groter as by die wyfies.
Corey Allen
Corey Allen (29 Junie 1934 – 27 Junie 2010) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Rebel Without a Cause (1955) en in die televisiereekse The Streets of San Francisco (1972), Hill Street Blues (1981), en Star Trek: The Next Generation (1987).
Gewone luislang
Skubbe
By slange word na skubbe dikwels as skilde verwys. 'n Skild is 'n skub met 'n spesiale beskermende funksie.
Een groot paar internasale skilde (tussenneusskilde) volg twee groot pare prefrontale skilde (voor-voorhoofskilde). Die res van die bokant van die kop is kenmerkend met klein, onreëlmatige skilde bedek. So is die frontale skilde (voorhoofskilde), in teenstelling met die Afrika-rotsluislang, in vele individuele skilde verdeel en daarom nie meer as sodanig herkenbaar nie. Op die sykant van die kop vind mens baie klein loreale skilde (leiselsskilde). Hulle aantal is minder as die Afrika-rotsluislang s'n. Rondom die oog is 'n ring van 8 tot 13 sirkumorbitale skilde (oogkas-omringende skilde). Daarvan is die supraokulêre skilde (bo-oogse skubbe) in teenstelling met die ander spesie in twee of drie individuele skubbe verdeel. Dit vorm 'n groot bo- en een tot twee kleiner onder- preokulêre skilde (vooroogskilde), drie tot vier postokulêre skilde (agteroogskilde) en meestal drie infraokulêre skilde (onderoogskilde). Van bo gesien dra die rostrale skild (snoetskild) twee diep labiaalgroewe (lipholtes). Van die 10 tot 16 supralabiale skilde (bolipskilde) besit die twee voorstes lipgroewe of lipkuiltjies. Daar is 17 tot 24 infralabiale skilde (onderlipskilde), waarvan die eerste 4 tot 6 swak herkenbare hittegevoelige lipkuiltjies het.
Die aantal ventrale skilde (pensskubbe) wissel na gelang van die individu tussen 260 en 291; die aantal rugskildrye in die middellyf is gewoonlik tussen 78 en 99. Vanaf die kloaak tot by die stertpunt kan 63 tot 84 pare subkoudale skilde (onderstertskubbe) gevind word.
Kleur
Die grondkleur wissel van ligbruin, oranje, olyfgroen tot grys. Die slangvelpatroon is nie eentonig nie, maar veranderlik. In die voorste derde van die lyf is groot, oorwegend reghoekige, donkerbruin, swartrandige rugvlekke wat na die stert se kant toe saamsmelt en 'n aaneenlopende donker rugband vorm. Hierdie donker rugband loop oor die rand na die flanke heen en al langs die ruggraat se ligte vlekke af. Laasgenoemde versmelt vanaf die agterlyf om onafgebroke strepe te vorm. Die donker rugpatroon word rondom geskei deur 'n dun, heelwat onduidelike ligte gaping van die grondkleur. Al langs die flanke is groot, smal donkerbruin vlekke met halfligte middelpunte. In die agterlyf versmelt die flankvlekke dikwels met mekaar en met die rugpatroon. By sowat 25 % van hierdie slange is daar 'n lang, streepvormige ligbruin gedeelte tussen die donker patroon van die bokant van die stert. By 50% is hierdie gedeelte onderbroke en by 25% heeltemal afwesig. Op die wit pens is daar enkele swart vlekke; op die onderkant van die stert is dit talryker.
Die iris is donkerbruin en nouliks van die swart pupille onderskeibaar.
Lengte
Die Suider-Afrikaanse luislang word gemiddeld tussen 2,8 en 4 meter lank. Individue met 'n lengte van meer as 4,6 meter is 'n seldsame verskynsel. Wat lengte en massa betref bestaan daar by hierdie slangsoort 'n geslagsdimorfisme: die wyfies is gewoonlik aansienlik groter en swaarder as die mannetjies. Van die 75 individue wat in Suid-Afrika ondersoek is, was die langste wyfie 4,34 meter lank en het 53,4 kilogram geweeg. Die grootste mannetjie was 4,23 meter lank en het 31,1 kilogram geweeg. In die verlede is massiewe uitgerekte slangvelle herhaaldelik by optekening gebruik, wat die historiese syfers onakkuraat maak. Slegs een goeie bewys van destyds is 'n lewende eksemplaar van 5,56 meter lank. Dit is in die voormalige Koninkryk van Zoeloeland gevang, deur FitzSimons (1930) gemeet en in die slangpark te Port Elizabeth vertoon. Die langste Suider-Afrikaanse luislang wat wetenskaplik korrek opgeteken is, is uit die voormalige Transvaal afkomstig. Dit was, volgens Branch & Haacke (1980), gesamentlik 5,8 meter lank.
Verspreidingsgebied
Daar word vermoed dat die Suider-Afrikaanse luislang eens noordwaarts al langs die westelike en oostelike valleie van die Groot Skeurvallei versprei het waar die Afrika-rotsluislang oorheersend is. In Kenia is daar 40 km noordwes van Mwingi vandag nog 'n gebied waar die twee luislangspesies se habitatte oorvleuel. Ook in Burundi en in die ooste van die Kivuprovinsie van die Demokratiese Republiek van die Kongo bestaan daar nog oorblywende bevolkings. In Tanzanië oorvleuel die verspreidingsgebiede van beide spesies oor 'n ruim 900 kilometer. Vorige ondersoeke in Angola toon 'n volledig ruimtelike skeiding van al twee spesies.
Habitat
Die Suider-Afrikaanse luislang hou oorwegend in die oop savannes. Daarbenewens bly hy ook in bosryke klowe, kusruigtes, op langgrasveld, die oop bosveld, op rotsagtige heuwels en soms selfs in halfwoestyne. Hy kan veral aangetref word in die nabyheid van standhoudende waterbronne soos riviere en mere. In die Katangaprovinsie van die Demokratiese Republiek van die Kongo is hierdie slang op die Kundelungu-plato 1 750 meter bo seevlak gevind. In die Nyanga-distrik van Zimbabwe en moontlik ook in Kenia en Tanzanië kan sy habitat hoogtes van 2 000 meter bo seespieël bereik. In Kenia en Noord-Tanzanië, waar die Suider-Afrikaanse luislang en die Afrika-rotsluislang se verspreidingsgebiede oorvleuel, is die Suider-Afrikaanse luislang hoofsaaklik in die hoër dele teenwoordig. As 'n beduidende kultuurvlugter vermy die Suider-Afrikaanse luislang menslike nedersettings en intensiewe landbougebied. In die plantasies wat matig intensief verbou word maak hy egter gereeld jag op knaagdiere. Hy sal ook soms op plase deur die reuk van vee nadergelok word.
Ondersoeke het getoon dat die verspreidingsgebied van hierdie luislange onder andere beperk word deur die koel omgewing, deurdat lae temperature suksesvolle teling aansienlik inperk. So sal 'n Suider-Afrikaanse luislang teoreties in koeler streke kan oorleef, maar nie suksesvol voortplant nie. In baie gebiede onderworpe aan barheid en klimaatskommelinge is die voorkoms van hierdie luislang dikwels toe te skryf aan die teenwoordigheid van erdvarke, vlakvarke en ystervarke, omdat hulle gate as optimale mikro-habitat vir die spesie kan dien.
Gedrag
As bobaas-klimdier is die slang dikwels te vinde in die takke van bosse en bome, besig om te rus of op die uitkyk te wees vir prooi. By laasgenoemde neem die slang tot die laaste oomblik op die oorhangende tak 'n gespanne waghouding in, voordat hy geruisloos onder op die verbylopende prooidier val.
Suider-Afrikaanse luislange is goeie swemmers. Hulle kan partykeer meer as twee meter diep duik en vir ten minste 15 minute sonder lug klaarkom. Sommiges kan vir lang tye onder vlak water by die oewer lê met net die neusgate en oë wat bo die oppervlakte uitsteek. Vanuit hierdie goed gekamoefleerde posisie kan prooidiere dikwels beloer word wat na die water om drinkdoeleindes kom. Hoewel die Suider-Afrikaanse luislang in Suid-Afrika naby water bly, is die neiging onder enkele individue om te swem eerder 'n uitsondering op die reël. Slegs gemiddeld 3% van die dae per jaar is deur die 24 ondersoekte slange in water deurgebring. Die badsessie is eerder seisoensgebonde. Om die afgekoelde lyf ná afkoeling deur water van gemiddeld 20ºC te verwarm, sal die luislange prakties oor hierdie tyd daagliks sonbestraalde dele aan land gaan opsoek.
Op die oog af leef jong luislange weens die talle roofdiere in die verborgenheid, terwyl die uitgegroeide slange bedags dikwels ure lank in die oopte deurbring. As wegkruip- en lêplek verkies die spesie onder andere: boomtoppe, bosse, lang gras, hol boomstamme, verlate gate van erdvarke, vlakvarke en ystervarke, diep klowe, rotsskeure, onbewoonde termiethope en oewerplantegroei.
Suider-Afrikaanse luislange is sowel dag- as nagdiere, waarby hul saans die meeste aktiwiteit toon. Die dagaktiwiteite hang egter af van die omgewingstemperatuur. In Suid-Afrika, waar beduidende seisoenale temperatuurverskille voorkom, is hierdie spesie in die lente sowel bedags as snags aktief. Hierdie gunstige temperature bevorder hul bewegings- en paringsdrang. Met die toenemende somershitte word hul aktiwiteit toenemend tot die gematigde nag beperk; die dag word in skaduwee en koel wegkruipplekke deurgebring. Teen herfs is die temperature weer gunstig vir dag- en nagaktiwiteite. Om sonder kos in die koel wintermaande klaar te kom, verhoog hul soektogte in hierdie herfstyd na kos. In die koel winter bly die luislange in klimaatgunstige grotte en hul verlaat meestal slegs in die warm smiddae om in die son vir sowat twee ure te bak. Sommige van hulle bly ook met erg verminderde aktiwiteit vir 'n hele week lank ondergronds.
In Suid-Afrika word sonbaaiplekke vir meer as die helfte van die klimaatgunstige dae van die jaar, veral in die herfs en winter, aktief opgesoek. Die luislange lê soggens in die son met die doel om 'n opmerklik eenvormige, geslagsonspesifieke en slegs geringe seisoensgebonde liggaamstemperatuur van ongeveer 32 ºC te verkry. Om nie te oorverhit nie, wissel hul dan na 'n skaduryke plek in die gras of onder ander plantegroei en neem soms 'n wagposisie in. Na gelang van die sonligtyd pendel hul dan soms meer as vyf keer en oor 'n tydperk van meer as vier ure tussen sonnige en skaduryke plekke om hul liggaamstemperatuur te reguleer.