Lucas_Malan
Kaartehuis
“Kaartehuis” se titel verwys na die broosheid van ons lewe op aarde, ’n huis wat ’n verbeeldige ruimte van veiligheid is, maar wat dikwels intuimel. Kaartspel is ook ’n belangrike motief en die afdelings se titels is na aanleiding van die vier kaartsoorte “Klawer”, “Hartens”, “Ruitens” en “Skoppensboer”, met agtereenvolgens assosiasies met die natuur en huis, liefde, rykdom soos vervat in edelgesteentes, klip en kunstenaarskap en laastens die dood, veral afgestorwe geliefdes en die noodlot. Die oorwegende toonaard is dié van melancholie, met gevoelens van vrees, verlies, ontoereikendheid, eensaamheid en verganklikheid wat voorop gestel word. Die bundel kulmineer met die genesende engel van Betesda wat teenoor die engel van die dood gestel word. Weer eens beïndruk die verweefdheid van die bundelmotiewe en die inspeel van die gedigte op mekaar om só ’n indrukwekkende geheel te vorm. Die bundeleenheid word verder versterk deur die “In camera”-gedigte waarmee elke afdeling afsluit. Hierdie gedigte het die brose mens en sy huis as kern. “Klawer” se gedigte het die natuur en huis en algaande leegheid en die dood as tema, met “Bestek” wat die vreugde van die ordening van die tuin, die terugkeer van die voëls en die blommeprag beskryf. “Boodskap” kondig die aankoms van die winter se dorheid aan, terwyl die drie “Skildwag” gedigte toenemend oor dood en vrees handel. Die drie “Huis” gedigte gee inhoud aan die bundeltitel, waar “Huis 1” ’n versaakte huis is en dus sonder vreugde en leweloos; “Huis 2” se sierlikheid mis die kindervreugde en die speelgoed staan ongebruik, asof verstar; terwyl “Huis 3” slegs yl beskutting van bome het, met die sipresse in die laaste strofe wat die dood suggereer. Die afdeling “Hartens” se oorheersende tema is liefde, maar dan veral die onbevredigde soeke daarna. “Vrug” se toespeling is op die sondeval, maar met ’n drang na die liggaamlike bevrediging. Daar is egter ’n bewussyn dat liggaamlike bevrediging sonder die kans van voortplanting slegs tot skuldgevoel lei (“Parket”) en in “Naastelik”, wat in Hillbrow afspeel, word die liggaamlike bevrediging slegs ’n lyfkontrak waar mense mekaar slegs gebruik. “Nawoord” beskryf die afgelope verhouding as bruikleen. Die afdeling “Ruitens” se tema is veral rykdom soos vervat in edelgesteentes, klip en kunstenaarskap. “Verwante” skets op ligte wyse die verwantskap tussen edelgesteentes. Die drie “Klipskrif” gedigte hanteer die verbintenis tussen taal en klip, met “Klipskrif 3” wat verwys na die geskrif op die graniet van die grafsteen. “Skoppens” se oorheersende tema is die dood. Met gedigtitels soos “Hulle”, “Jy”, “Ons”, “Hy” en “Julle” word naamlose dooies bespreek. “Ukhozi” beskryf die selfdoodsprong van ’n swart man van die sewende verdieping van ’n gebou, waar die saaklike koerantberig en foto gekontrasteer word met die gedagtes en gevoelens van die slagoffer. Die bundel sluit af met die boeiende “In camera 4”, waarin die Uilhuis in Nieu-Bethesda beskryf word (ook die onderwerp van Athol Fugard se drama “The road to Mecca”), met die gerusstellende slot versreëls dat heling plaasvind deur loutering. Hierdie bundel word in 1990 genomineer vir die Rapportprys.