cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pietie Victor
Peter Daniel Victor (Wynberg, 18 Augustus 1935 - Durbanville, 19 September 2003) was 'n leraar in die Nederduitse Gereformeerde Kerk wat wyd bekend was vir sy werk onder haweloses en sy onomwonde politieke oortuigings. Hy is op 19 September 2003 tydens 'n skietgeveg met rowers in Durbanville doodgeskiet toe hy sy buurvrou probeer help het.
Santie Sandenbergh
Hy en sy tweede vrou, 'n dogter van ds. R.J.B. Feenstra wat lank in Benoni gestaan het, vestig hulle na sy aftrede op 29 Mei 1977 in Elarduspark, Pretoria, maar hy sterf skielik aan 'n hartaanval op Piet Retief waar hy na sy vrou se heengaan in 1982 by sy dogter gaan woon het.
Kremlin (dubbelsinnigheid)
Plekke:
Santie Sandenbergh
Sandenbergh het uitmuntende administratiewe vermoëns en goeie kennis van finansies gehad, en dien dan ook 15 jaar in die Sinodale Kommissie en lank met onderskeiding in die Sinodale Kommissie vir Finansies en as voorsitter van sowel die Kerkkantoor- en Sinodale Begrotingskommissie. In die Ring van Germiston het hy feitlik sinoniem met die Finansiële Kommissie geword. Van die Ring van Boksburg was hy skriba en van dié ring, sowel as dié van Germiston, was hy geruime tyd voorsitter.
Pietie Victor
Victor het in Wynberg en Observatory op die Kaapse Skiereiland grootgeword. Hy was die derde van die vier kinders van Johannes Jacobus Victor, self die jongste van tien kinders, gebore op sy ouers se plaas in die Moordenaarskaroo, wat hulle tydens die Anglo-Boereoorlog verloor het. Sy moeder was Adriana Maria Prins, die oudste van twee kinders wat op Ceres grootgeword het. Ná matriek het sy vader Kaap toe getrek waar hy by die Kaapse stadsraad gaan werk het en ná jare lange diens as hoof van die tekenaarskantoor (elektries) afgetree het.
Santie Sandenbergh
Vier kinders is uit sy tweede huwelik gebore, waarvan die jongste, ds. Kobus Sandenbergh, van 1981 leraar was van die NG gemeente Unitaspark, van 1984 van die NG gemeente Constantiakruin en van 1987 van Weltevreden.
Pietie Victor
As kind was Victor baie siek weens asma, allergieë en 'n longkwaal en dokters het nie gedink hy so 'n volwasse leeftyd bereik nie, maar hy was van kleins af 'n vegter en het heeltemal herstel. Later het hy vir die eerstespan rugby gespeel en op die atletiekbaan talle rekords laat spat. Hy het sy skoolopleiding aan die Laerskool Nassau in Observatory begin en aan die Hoërskool Nassau in Mowbray in 1952 voltooi. Die skoolleuse, "Ek sal handhaaf", het ook sy lewensleuse geword. In Wynberg was hy voorsitter van die KJV, koorlid en voorsitter van die grootste volkspele-laer in die gebied. In die geskiedkundige NG gemeente Wynberg was hy diaken, ouderling en later predikant.
Victor is op 21 Mei 1960 getroud met Anna Aletta Prins in die NG kerk Wellington-Noord. Annette is 'n gekwalifiseerde maatskaplike werker wat haar man bygestaan en ondersteun het. Twee dogters is uit die huwelik gebore. Dr. Lizann Victor is 'n dokter in Kaapstad en Madri Gerber 'n boekhouer in Nederland. Albei dogters het aan die Hoërskool Groote Schuur in Nuweland gematrikuleer.
Victor het in 1971 ná sy studie aan die Universiteit van Stellenbosch die NG Kerk se straatwerkaksie begin, eers in die St. Stephen's-kerk en later in die Trovato-rehabilitasiesentrum in Wynberg. Hy was van 1985 tot 1996 leraar van die NG gemeente Wynberg.
Blitz
Die Britse pers het die term blitz vir Duitsland se taktiek om omliggende state te oorrompel gebruik. Die projek was volledig op spoed gebaseer. Die Duitsers se doel was om hul teenstanders so vinnig moontlik, en met so min moontlik ongevalle tot oorgawe te dwing. Dit begin in September 1939 met 'n grensvoorval tussen Duitsland en Pole, waarna byna die hele Europa in kort tydjie oorrompel is. Dit was deels te wyte aan die Duitse Weermag se superioriteit, maar ook aan die laks reaksie van sommige regerings.
Duitsland se lugaanvalle oor die Verenigde Koninkryk, en veral oor Londen, het later as die Slag om Brittanje bekend geword. Die Duitse lugmag het veral industriële teikens, en gedurende die laaste fase van die stryd, burgerlike sentrums aangeval. In die proses is meer as 'n miljoen huise in Londen vernietig of beskadig en meer as 40 000 burgerlikes gedood, waarvan byna die helfte van die slagoffers in die hoofstad was.
In September 1940, twee maande nadat die aanvalle begin is, kry die Duitse intelligensie foutiewe inligting dat die Britse Lugmag amper oorwin is. Op 6 September 1940 besluit die Duitsers om hul op Londen toe te spits, wat tot talle luggevegte gelei het. Vanaf 7 September 1940 is Londen stelselmatig deur die Luftwaffe vir 56 uit die volgende 57 dae en nagte gebombardeer.
Op 15 September 1940 lei die Duitse lugmag groot verliese tydens 'n aanval in helder daglig. Daarna het die Duitse lugmag geleidelik na nagaanvalle oorskakel om Britse verdediging te probeer vermy. Teen Oktober 1940 het dit duidelik geword dat Duitsland nie met sy beplande landinval (Operasie Seeleeu) sou kon voortgaan nie.
Die omkeer kom in Mei 1941 toe Hitler hom (net soos Napoleon vantevore) op Rusland toespits. Operasie Barbarossa (soos die veldtog teen Rusland genoem is) het egter ook misluk. Die Rooi Leër was meer vasberade, beter georganiseerd en het oor beter logistiek beskik. Uiteindelik was die Duitse Weermag tot mislukking gedoem.
Álsey
Álsey of Álfsey is 'n eiland in die Vestmann Eilande, suid van Ysland.
Amber Lee Connors
Amber Lee Connors (gebore 9 April 1991) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Shape of Voice (2016) en in die televisiereekse Hip Whip Girl: Keijo!!!!!! (2016) en Myriad Colors Phantom World (2016).
19 Oktober
19 Oktober is die 292ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (293ste in skrikkeljare). Daar volg nog 73 dae in die res van die jaar.
Blougesiggie
Die blougesiggie (Junonia oenone), is 'n vlinder wat behoort tot die familie van vierpootskoenlappers (Nymphalidae). In Engels staan dit bekend as die Blue pansy.
Habitat
Die hoofhabitat is savanneboswêreld, maar hierdie wydverspreide spesie word ook in reënwoude, grasvelde en stedelike gebiede aangetref, ek selfs ook in besproeide areas in woestyne.
Kenmerke
Die bokant van die vlerke is swart met 'n opvallende blou kol en rooi oogkolle, en wit merke aan die buitekant van die vlerke. Die onderkant van die agtervlerke is bruin, en dié van die voorvlerke bruin met wit merke. Die vlerkspan van die mannetjie is 40 – 50 mm, en dié van die wyfie is 48 – 52 mm.
Litera Publikasies
Litera Publikasies is 'n literêre uitgewersmaatskappy wat in 2000 as ’n onafhanklike klein uitgewery in Pretoria gestig is. Volgens die uitgewer se webwerf het die uitgewer se boeke bekendheid verwerf in die Suid-Afrikaanse boekbedryf om hul gehalte. Litera fokus op die genres biografie, outobiografie, geskiedenis, omgewing en uitgesoekte fiksie.
Malva
Die malva is ’n groep plante van die familie Geraniaceae wat ook bekend is onder die genusnaam Pelargonium. Dit is ’n blomplant wat sowat 200 spesies meerjarige plante, vetplante en struike insluit.
Ander families
Van die kokafamilie (Erythroxylaceae) is veral die kokabome (genus Erythroxylon) van Suid-Amerika bekend vanweë die alkaloïed kokaïen wat daaruit verkry word. Die stof is 'n belangrike bestanddeel van baie geneesmiddels. Die bevolking van Peru en Bolivië kou die blare van die kokaboom (Erythroxylon coca) as ŉ stimulant. Die alkaloïedes in die blare verdoof die maagsenuwees sodat 'n persoon wat dit gebruik, nie honger word nie en langer sonder kos kan klaarkom.
Soos wat dikwels met stimulante die geval is, is depressie 'n nagevolg van die gebruik daarvan. Die meeste lede van die kokafamilie kom in Afrika voor, maar net twee genera en vyf spesies daarvan kom in Suid-Afrika voor. Een van die genera is Erythroxylum. Die familie Malpighiaceae is ŉ familie van struike, bome en liane (houtagtige rankplante). Kenmerkend vir die familie is die voorkoms van eensellige, vertakte hare, bekend as Malpighiese hare. Dit is 'n groot familie (800 tot 900 spesies), waarvan die verspreiding tot die trope beperk is.
Slegs een verteenwoordiger, die sogenaamde motvrugboom (Acridocarpus natalitius), word in Suider-Afrika aangetref, en wei in die woude langs die kus van Mosambiek en Natal. Die Zygophyllaceae is kenmerkend vir die droër wêrelddele, insluitende Suider-Afrika, en is meestal houtagtige meerjarige plante. Die berugte dubbeltjie (genus Tribulus), 'n onkruid in Suid-Afrika, behoort onder meer tot die familie. Die plant kry sy Latynse naam van 'n ou viervurkige Romeinse oorlogsinstrument wat gebruik is am perde mee kruppel te maak.
Die familie Balanitaceae het net een genus (Balanites), met 25 spesies wat in tropiese Afrika en Asië voorkom. Drie daarvan groei in Suider-Afrika, waarvan een, Balanites maughamii, 'n olie soortgelyk aan olyfolie lewer. Die balsemfamilie (Balsaminaceae) word gekenmerk deur 2 genera met meer as 450 spesies van sagte, dikwels deurskynende, kruidagtige plante. Die familie was oorspronklik inheems in Afrika en Asië, maar het ook in die gematigde dele van Europa gevestig geraak.
Die bekendste genus is Impatiens, met ongeveer 420 spesies, waarvan 'n paar as pot plante gekweek word. Tydens hul ontwikkeling draai die blomme in 'n halfsirkel, sodat hulle eintlik onderstebo aan die stingel vassit. Die 5 meeldrade is vergroei tot 'n kappie wat oor die vrugbeginsel le. Die vrug is 'n vlesige doosvrug wat uitdroog totdat dit oopbars en die saadjies uitskiet. Voorbeelde van die genus is die potplant Impatiens sultani, Impatiens duthieae, wat 'n algemene komponent van die kruidstratum van Suid-Afrikaanse bergwoude is, en Impatiens balsamina, wat in lande soos Indië en Nepal as naelkleursel gebruik word.
Die familie Tropaeolaceae bestaan hoofsaaklik uit kruidagtige klimplante. Die meeste van hulle het groot, skildvormige blare en blomme waarvan 3 kelkblare met mekaar vergroei is tot 'n spoor. Die bekende, maklik groeiende kappertjie (Tropaeolus majus), wat baie in tuine geplant word, is ŉ voorbeeld van 'n lid van die familie. Nog elf families word onder die Geraniales geklassifiseer, maar hulle het geen verteenwoordigers in Suider-Afrika nie, en hulle is ook nie om ander redes belangrik nie. Die meeste van hulle is klein families.
Eienskappe
Die malva is ’n immergroen plant wat inheems is aan Suider-Afrika, en is bestand teen hitte en droogte, maar nie teen swaar ryp nie. Ongeveer 98 spesies in Suid-Afrika is geofiete, waarvan 87 endemies is. Sommige spesies is baie gewilde tuinplante, veral in gematigde streke. Die regop stam dra blomme met vyf kroonblare in trosse, wat soms vertak. Al die blomme kom nie gelyk uit nie, maar maak van die middel af buitentoe oop. Die blare is gewoonlik afwisselend en is gelob of geveer.
Die malva het vier subgenera:
Daar is sowat 200 spesies. Aansienlike verwarring bestaan oor watter malvas ware spesies is en watter kultivars of hibriede is.
Malvas se belangrikste vereiste is ’n warm, sonnige en beskutte plek. Baie variëteite sal vir kort rukke droë toestande deurstaan. Hulle word meestal in parke en tuine gesien, maar kan ook as huisplante dien as hulle genoeg lig kry. Kruipende en meer kompakte soorte is ideaal vir vensterbakke en hangmandjies. Hulle plant maklik voort deur middel van steggies.
Probleme
Liggeel konsentriese kringe op die blare is ’n aanduiding van virussiekte; die plant moet vernietig word en geen steggies moet daarvan gemaak word nie. Misvormde lote kan dui op bakteriese siekte; die plant moet dan ook vernietig word. Swaksiekte kan voorkom as die grond te nat gehou word. Witvlieg kan ook ’n probleem wees.
Mount Pleasant
Mount Pleasant is 'n Kleurlingbuurt van Hermanus in die Overberg-distriksmunisipaliteit in die Wes-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Dit is net suid van die R43-pad geleë.
Robert Oppenheimer
Julius Robert Oppenheimer (22 April 1904 – 18 Februarie 1967) was 'n Amerikaanse teoretiese fisikus van Joodse afkoms en professor in fisika aan die Universiteit van Kalifornië, Berkeley.
Hy word dikwels gesien as die "vader van die atoombom" vir sy rol in die organisasie van die Manhattan-projek, die navorsings- en ontwikkelingsonderneming wat die eerste kernwapens geskep het.
Die eerste atoombom is op 16 Julie 1945 in Nieu-Meksiko ontplof; Oppenheimer het later opgemerk dat hy gedink het aan woorde uit die Bhagavad Gita: "Now I am become Death, the destroyer of worlds."
Agtergrond
Gebore aan Duitse Joodse immigrante in New York Stad, het Oppenheimer 'n baccalaureusgraad in chemie aan die Harvard Universiteit in 1925 en 'n PhD in fisika aan die Universiteit van Göttingen in Duitsland in 1927 verwerf.
As latere professor het hy met sy studente bydraes gelewer tot die teorie van neutronsterre en swart gate, kwantumveldteorie en die interaksies van kosmiese strale.
In 1942 is Oppenheimer gewerf om aan die Manhattan-projek te werk, en in 1943 is hy aangestel as direkteur van die projek se Los Alamos-laboratorium in Nieu-Meksiko, met die taak om die eerste kernwapens te ontwikkel, vier jaar na die begin van die Duitse kernwapenprogram. Sy leierskap en wetenskaplike kundigheid was instrumenteel in die projek se sukses. Op 16 Julie 1945 was hy teenwoordig by die toets van die eerste atoombom, Trinity. In Augustus 1945 is die wapens teen Japan gebruik in die bomaanvalle op Hirosjima en Nagasaki, wat steeds die enigste gebruik van kernwapens in 'n gewapende konflik bly.
In 1947 word Oppenheimer die direkteur van die Instituut vir Gevorderde Studie in Princeton, New Jersey, en was voorsitter van die invloedryke Algemene Advieskomitee van die nuutgestigte Verenigde State se Atoomenergiekommissie. Hy het hom beywer vir die internasionale beheer van kernkrag, om kernverspreiding en 'n kernwapenwedloop met die Sowjetunie te voorkom. Hy het die ontwikkeling van die waterstofbom tydens 'n regeringsdebat van 1949–1950 oor die vraag teëgestaan ​​en het daarna standpunte ingeneem oor verdedigingsverwante kwessies wat die woede van sommige Amerikaanse regering en militêre faksies ontlok het.
Tydens 'n ondersoek deur die regering het Oppenheimer se standpunte, tesame met vorige assosiasies wat hy gehad het met mense en organisasies verbonde aan die Kommunistiese Party VSA, gelei tot die herroeping van sy veiligheidsklaring na 'n veiligheidsverhoor in 1954.
Effektief gestroop van sy direkte politieke invloed, het hy voortgegaan om te doseer, te skryf en in fisika te werk. In 1963 het president John F. Kennedy aan hom (Lyndon B. Johnson het dit oorhandig) die Enrico Fermi-toekenning toegeken, as 'n gebaar van politieke rehabilitasie. In 2022 het die Amerikaanse regering hul besluit van 1954 teruggetrek en gesê dat die proses gebrekkig was.
Kinderjare en opvoeding
J. Robert Oppenheimer is in 'n Joodse gesin in New York gebore op 22 April 1904, aan Ella (née Friedman), 'n skilder, en Julius Seligmann Oppenheimer, 'n suksesvolle invoerder van tekstiel. Sy pa Julius is gebore in Hanau, destyds deel van die Hesse-Nassau-provinsie van die Koninkryk Pruise, en het in 1888 as tiener na die Verenigde State gekom met min hulpbronne, geen geld, geen naskoolse opleiding en geen kennis van die Engelse taal nie. Hy is deur 'n tekstielmaatskappy aangestel en word daar binne 'n dekade 'n uitvoerende beampte, en uiteindelik welgesteld.
Oppenheimer is aanvanklik by Alcuin Voorbereidingskool opgelei. In 1911 het hy by die Ethical Culture Society aangesluit, wat deur Felix Adler gestig is om opleiding gebaseer op etiese kultuur te bevorder, wie se leuse "Deed before Creed" was. Sy pa was vir baie jare 'n lid van die genootskap en het op hul raad van trustees gedien.
Oppenheimer was 'n veelsydige student, geïnteresseerd in Engelse en Franse letterkunde, en veral in mineralogie. Hy het sy derde en vierde graad in een jaar voltooi en die helfte van die agtste graad oorgeslaan. Gedurende sy laaste jaar het Oppenheimer in chemie begin belangstel.
Hy begin naskools studeer in 1921, maar sy verdere opleiding is 'n jaar vertraag deur 'n aanval van kolitis wat opgedoen is terwyl hy in Joachimstal geprospekteer het tydens 'n gesinsvakansie. Hy het in Nieu-Meksiko herstel, waar hy 'n liefde vir perdry en die suidweste van die Verenigde State ontwikkel.
Op die ouderdom van 18 gaan Oppenheimer na Harvard College, waar hy chemie as hoofvak neem. Harvard het ook studies in geskiedenis, letterkunde en filosofie of wiskunde vereis. Hy het vir sy laat begin vergoed deur elke kwartaal ses kursusse te volg in plaas van die gewone vier. Hy is toegelaat tot die voorgraadse erevereniging Phi Beta Kappa, en het 'n gegradueerde aansien in fisika gekry op grond van onafhanklike studie, wat beteken het dat hy basiese kursusse kon omseil ten gunste van vorderdering. Hy was aangetrokke tot eksperimentele fisika deur 'n kursus oor termodinamika wat deur Percy Bridgman aangebied is. In 1925, na slegs drie jaar, het Oppenheimer aan Harvard gegradueer met 'n Bachelor of Arts, summa cum laude.
Studies in Europa
Nadat hy in 1924 by Christ's College, Cambridge aanvaar is, het Oppenheimer aan Ernest Rutherford geskryf en toestemming gevra om by die Cavendish Laboratory te werk, hoewel Bridgman se aanbevelingsbrief gesê het dat Oppenheimer se lompheid in die laboratorium voorgestel het dat teoretiese fisika, eerder as eksperimenteel, sy sterkpunt sou wees. Rutherford was nie beïndruk nie, maar Oppenheimer het nietemin na Cambridge gegaan; hy is uiteindelik deur JJ Thomson aanvaar op voorwaarde dat hy 'n basiese laboratoriumkursus voltooi.
Oppenheimer was ongelukkig by Cambridge en het aan 'n vriend geskryf: "Ek het 'n baie slegte tyd. Die laboratoriumwerk is verskriklik vervelig, en ek is so sleg daarmee dat dit onmoontlik is om te voel dat ek iets leer". Hy het 'n antagonistiese verhouding met sy tutor, Patrick Blackett, ontwikkel. Volgens Oppenheimer se vriend, Francis Fergusson, het Oppenheimer eenkeer beken dat hy 'n appel wat met skadelike chemikalieë bedek is, op Blackett se lessenaar gelos het. Oppenheimer se ouers het die universiteitsowerhede oortuig om nie kriminele klagte aanhangig te maak of hom uit te sit nie, maar Oppenheimer is op proef geplaas en moes gereelde sessies met 'n psigiater in Harleystraat, Londen, bywoon.
Oppenheimer was 'n lang man en het baie gerook, hy het dikwels nagelaat om te eet tydens periodes van intense konsentrasie. Baie vriende het gesê hy kan selfvernietigend wees. In een voorval het Fergusson probeer om Oppenheimer se aandag van sy oënskynlike depressie af te lei deur vir hom te sê dat hy ,Fergusson, met sy meisie sou trou; Oppenheimer het op Fergusson gespring en hom probeer verwurg. Oppenheimer is dwarsdeur sy lewe deur periodes van depressie geteister, en hy het eenkeer vir sy broer gesê: “Ek het fisika meer nodig as vriende”.
In 1926 het Oppenheimer Cambridge na die Universiteit van Göttingen verlaat om onder Max Born te studeer. Göttingen was een van die wêreld se voorste sentrums vir teoretiese fisika. Oppenheimer het vriende gemaak met mense wat groot sukses behaal het, insluitend Werner Heisenberg, Pascual Jordan, Wolfgang Pauli, Paul Dirac, Enrico Fermi en Edward Teller.
Hy was bekend daarvoor dat hy te entoesiasties in gesprekke was, soms tot die punt dat hy seminaarsessies oorgeneem het. Dit het sommige van Born se ander studente so geïrriteer dat Maria Goeppert 'n petisie wat deur haarself en ander onderteken is, aan Born voorgelê het wat met 'n boikot van die klas dreig tensy hy Oppenheimer stil maak. Born het die petisie op sy lessenaar gelaat waar Oppenheimer dit kon lees, en dit was effektief sonder dat 'n woord gesê is.
Oppenheimer het sy doktorsgraad in filosofie in Maart 1927 op 23-jarige ouderdom behaal, onder toesig van Born. Na die mondelinge eksamen het James Franck, die professor, glo gesê: "Ek is bly dit is verby. Hy was op die punt om my te ondervra."
Bruce Guerin
Bruce Guerin (18 Januarie 1919 – 27 Junie 2012) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Love in the Dark (1922), The Age of Desire (1923), The Country Kid (1923), en The Salvation Hunters (1925).
.ad
.ad is die agtervoegsel van Andorraanse domeinname.
.ad-domeinname word deur Servei de Telecommunications d'Andorra uitgegee. Hulle is aanspreeklik vir die .ad-topvlakdomein.
Eksterne skakels
סיומת אינטרנט Toppdomän
Lebomboberge
Die Lebomboberge, is 'n 800 km lang, smal bergreeks in Suider-Afrika. Die berg strek van Hluhluwe in KwaZulu-Natal in die suide tot by Punda Maria in die Limpopo in Suid-Afrika in die noorde. Sommige dele van die berg is ook te vinde in Mosambiek en Eswatini.
Geografie
Die reeks is relatief laag met hoogtes tussen 450 m en minder as 800 m. Die hoogste piek is die 776 m hoë Berg Mananga. Die 480 m hoë Longwe is die hoogste piek in die Lebomboberge noord van die Letabarivier.
Die berge oorheers die Lubombo-distrik in Eswatini. Dorpe in die gebied sluit in Siteki sentraal, Lubhuku in die weste en Mayaluka en Big Bend in die suide met die Lusutfurivier wat suid van die bergreeks verbyvloei. Na die noorde lê die dorpe Simunye, Tambankulu en Namaacha, die Mlawula Natuurreservaat asook die Mbuluzirivier.
'n Hele aantal riviere, waaronder die Pongolarivier, Mkuzerivier, Lusutfurivier, Komatirivier, Krokodilrivier (monding) en die Olifantsrivier kruis die berge van wes na oos.
Die naam van die berge is afgelei van die Zoeloewoord Ubombo wat "groot neus" beteken.
Bewaringsgebiede
Die Krugerwildtuin en Phongolo Natuurreservaat beskerm sekere gedeeltes van die bergreeks.
Dam
'n Dam is in Afrikaans meestal die plek waar 'n muur of wal in ’n stroom of ’n rivier gebou is om die water op te gaar en dit sluit dus die hele opgegaarde watermassa saam met die wal in. ’n Tweede betekenis is, soos in Engels, die groot wal of versperring self wat die vloei van water belemmer of stuit om sodoende 'n reservoir of 'n meer van water te skep. Die meeste damme het 'n oorloop waaroor of -deur water kan vloei wanneer die dam vol is. Sluise op die oorloop kan gebruik word om die watervlak akkuraat te beheer. In teenstelling met natuurlike mere, is damme altyd mensgemaak. Damme word gewoonlik gebou vir vloedbeheer (om oorstromings te voorkom) of om water op te gaar. Die opgegaarde water kan dan gebruik word vir besproeiing, watervoorsiening, die opwekking van hidroëlektrisiteit, ens.
Die grootste dam in Suid-Afrika is die Gariepdam.
Konstruksie
Van die eerste damme is reeds 7000 jaar gelede in Mesopotamië gebou. Moderne damme word in 'n boogvorm van beton met staalbewapening gebou. So 'n boogmuur versterk die dam se struktuur wat help om die gewig van die water te weerstaan.
Tennesseerivier
Die Tennesseerivier (Engels: Tennessee River) is 'n groot wes-vloeiende rivier in die Verenigde State. Die Tennesseerivier het 'n lengte van 1 049 km en is die langste sytak van die Ohiorivier.
Die Tennesseerivier ontstaan deur die saamvloei van die French Broad en Holston-riviere in Knoxville, Tennessee. Aansluitend vloei die rivier in suidwestelike rigting deur Oos-Tennessee en Chattanooga, voordat dit Alabama bereik. Hier vloei die Tennesseerivier deur die noordelike deel van die deelstaat suid van Huntsville en kruis die grens van Mississippi en vloei weer na Tennessee. Later bereik die rivier Kentucky en mond naby Paducah in die Ohiorivier uit.
Lauren Conrad
Lauren Conrad (gebore 1 Februarie 1986) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Epic Movie (2007) en L!fe Happens (2011), en in die televisiereekse Family Guy (1998) en The Hills (2006).
Cliona spissaspira
Cliona spissaspira is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cliona en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2006 deur Corriero & Nonnis Marzano.
Fraserrivier
Die Fraserrivier (Engels: Fraser River; Frans: Fleuve Fraser) is 'n groot suidwes-vloeiende rivier in Kanada. Die Fraserrivier het 'n lengte van 2 657 km en is die langste rivier wat geheel en al deur die Kanadese provinsie Brits-Columbië vloei.
Die Fraserrivier ontspring in die Rotsgebergte net oos van die grens met Alberta (net oorkant die grens ontspring die Athabascarivier) en vloei eers in 'n noordwestelike rigting. Naby Prince George doen die rivier 'n skerp draai in 'n suidelike rigting en raak amper die grens met die Verenigde State. Daarna vloei dit in 'n westelike rigting voordat die rivier net suid van Vancouver tussen die vasteland en die Vancouver-eiland in die Stille Oseaan uitmond.
Op 14 Junie 1792 trek die Spaanse ontdekkingsreisigers Dionisio Alcalá Galiano en Cayetano Valdes as eerste Europeërs in die noordelike mondingsarm in. Die boloop is in 1793 deur die Skotse ontdekkingsreisiger Alexander Mackenzie verken. Simon Fraser het in 1808 die hele Fraserrivier bevaar en bevestig, dat dit nie met die Columbiarivier verbind is nie.
Japie van Zyl
Dr. Japie (Jakob) van Zyl (1957 - 26 Augustus 2020) was 'n Namibiese elektriese ingenieur wat werksaam was by NASA.
Van Zyl is in Outjo, Suidwes-Afrika gebore. Ná matriek is hy Stellenbosch toe waar hy in 1979 'n honneursgraad in elektroniese ingenieurswese cum laude behaal. Ná 'n verdere twee jaar in die Suid-Afrikaanse Vloot is hy in 1982 na Kalifornië waar hy in 1983 sy MSc-graad in elektriese ingenieurswese by die California Institute of Technology (Caltech) behaal. In 1986 voltooi hy sy PhD in elektriese ingenieurswese by Caltech en sluit daarna by die Jet Propulsion Laboratory ("JPL") as navorser aan.
In 1990 word hy aangestel as die leier van 'n groep wat gevorderde radarnavorsing met vliegtuie doen. Hulle ontwikkel verskeie nuwe tegnieke om met behulp van spesiale radars fotos van die Aarde (en ander planete) te neem. In 1995 word Dr. van Zyl tot hoof van alle radarnavorsing by die JPL bevorder. In 2000 word hy adjunkhoof van die organisasie wat al JPL se sendings om die Aarde implementeer en lanseer. Een van die belangrikste sendings is die Shuttle Radar Topography Mission wat in Januarie 2000 op die pendeltuig Endeavour gelanseer word.
In 2003 word Dr. van Zyl die adjunkdirekteur en in 2006 die direkteur van astrofisika by die JPL. Onder sy leierskap word verskeie sendings gelanseer soos onder andere die Spitzer- en Kepler teleskope. In 2011 word hy die mededirekteur van die JPL met die verantwoordelikheid om die JPL se strategie te ontwikkel. Die resultaat, bekend as JPL2025 is 'n reusesukses en lei tot ongekende voorspoed vir die JPL in terme van die aantal sendings wat deur NASA aan hulle befonds word. In 2016 word hy die direkteur van die sonnestelselverkenning by die JPL, waar hy vir al die sendings na planete in die buitenste deel van die sonnestelsel verantwoordelik was.
Dr. van Zyl is in 1997 deur die Internasionale Instituut vir Elektriese en Elektroniese Ingenieurswese verkies as die wêreldwye Jong Ingenieur van die Jaar, en in 1998 word hy erken as 'n Gennoot, 'n eer wat aan minder as 1% van die lede van die organisasie toegeken word. In 2010 ontvang hy die Onderskeidende Prestasie-toekenning van dieselfde organisasie vir sy bydraes in die veld van radarnavorsing. Hy word in 2015 vereer met 'n eredoktorsgraad in Ingenieurswese deur die Universiteit van Stellenbosch vir sy werk. Hy was sedert 1979 getroud met Kalfie, sy vrou, en was tot voor sy afsterwe woonagtig in Altadena in Kalifornië.
Dr. van Zyl is in Augustus 2020 in 'n kritieke toestand opgeneem in die Huntington hospitaal in Pasadena in die Amerikaanse deelstaat Kalifornië nadat hy 'n hartaanval gehad het. Hy het kort vantevore, na 33 jaar se verbondenheid aan NASA, afgetree. Hy is op 26 Augustus 2020 op 63-jarige ouderdom in die hospitaal oorlede.
Dättlikon
Dättlikon is 'n dorpie in die distrik Winterthur van die Switserse kanton Zürich.
Des van Jaarsveldt
Desmond Charles van Jaarsveld (31 Maart 1929, Bulawayo) is 'n Springbokrugbyspeler en Suid-Afrika se sewe-en-twintigste Springbokkaptein. Met die afsterwe van Cecil Moss op 27 Oktober 2017 het Van Jaarsveld die oudste lewende Springbok geword.
Paul Guilfoyle (akteur, gebore 1902)
Paul Guilfoyle (14 Julie 1902 – 27 Junie 1961) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Saint Takes Over (1940), The Grapes of Wrath (1940), The Saint in Palm Springs (1941), en The Seventh Cross (1944).
Gertrude Berg
Gertrude Berg (3 Oktober 1899 – 14 September 1966) was 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent The Goldbergs (1950) en in die televisiereekse The Goldbergs (1949), Hennesey (1959), en The Gertrude Berg Show (1961).
Lebombokranses
Die Lebombokranses (Atalaya alata) is 'n boom wat inheems aan Eswatini, Mosambiek en Suid-Afrika is waar dit die in droë struikwoud langs die Lebomboberge voorkom. Die boom se vrugte is houtagtig, gevleuel en staan regop.
Gereformeerde kerk Kempton Park-Mooifontein
duimnael|links|170px|Ds. Lammert Stavast was van 1983 tot 1986 die gemeente se tweede leraar. Dit was sy voorlaaste gemeente.
Die Gereformeerde kerk Kempton Park-Mooifontein is die jongste van die drie gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika in die Oos-Randse stad Kempton Park.
’n Groep wyke het op 27 Februarie 1976 van die Kempton Park-Noord afgestig, wat op sy beurt in 1966 van die Kempton Park afgestig het. Dit was destyds ’n besonder groot gemeente en skoolsale was te klein om al die kerkgangers tydens eredienste te huisves. Dadelik het die kerkraad aan die werk gespring om ’n eie kerkgebou op te rig terwyl die gemeente intussen nog Kempton Park-Noord se kerk gebruik het.
Victor Pieterson is as argitek aangestel en Jurgens Bouers (heel gepas) as bouaannemer. Die eerste slote is op ’n landbouhoewe gegrawe en op 7 April 1979 het ds. C.J. van Vuuren die gedenksteen onthul. ’n Lidmaat het ’n hek met ’n sewekandelaarpatroon vir die ingang na die perseel gemaak, maar dis skaars ’n jaar later gesteel en nie vervang nie.
Zhengzhou
Zhengzhou (Chinees: 郑州, Zhèngzhōu Shì) is die hoofstad van die provinsie Henan in die Volksrepubliek China met 'n bevolking van sowat 8 626 000 en 'n oppervlakte van 7 507 km².
Gereformeerde kerk Kempton Park-Mooifontein
Die voltooide kerk is plegtig ingewy op 12 Januarie 1980. Die ontwerp is eenvoudig en hoewel die muur bokant die ingang hoër gebou is om ’n toring voor te stel, is dit nie ’n toring in die ware sit van die woord nie. ’n Groot swaaideur van hout lei na die binneruim waar die preekstoel en Kanselbybel die fokuspunt is. ’n Moederskamer is nie gebou nie omdat die boukommissie gereken het moeders en hul kinders hoort binne-in die erediens.
Adelheid van Vuuren, ’n lidmaat, het die deur oopgesluit met die amptelike ingebruikneming en daarna het die gemeente met begeleiding deur orrel en trompet die voltooide gebou binnegegaan. Johanna Roets, een van die oudste lidmate, het ’n Kanselbybel aan die gemeente oorhandig. Die meganiese orrel is deur Fehrle en Roeleveld ontwerp. Later is by die kerkgebou ingebreek en die orrel so erg beskadig dat die herstelkoste drie keer meer as die aankoopprys was.
Einde 1997, toe Birchleigh, 'n dogtergemeente van Mooifontein, ook nog bestaan het, het dié twee gemeente saam 693 belydende lidmate gehad. ’n Jaar ná Birchleigh se inlywing, einde 2001, was Mooifontein se lidmaattal 611, maar in die daaropvolgende 13 jaar tot einde 2014 het dit afgeneem tot 330.
Wanderungen durch die Mark Brandenburg
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
'''Beskrywing van landskappe, nedersettings en hul bewoners, geskiedenis en legendes van die Mark Brandenburg'''
Geskryf deur Theodor Fontane
Publikasie
1862-1889
Literêre stroming
Realisme Reisliteratuur
Boekdele
Die Grafschaft Ruppin (1862)
Havelland (1873)
Spreeland (1886)
Fünf Schlösser (1889) Wanderungen durch die Mark Brandenburg ("Staptoere deur die Mark Brandenburg") is die omvangrykste werk van die Duitse skrywer Theodor Fontane (1819-1898). In vyf boekdele beskryf hy kastele, kloosters, nedersettings en landskappe van die Mark Brandenburg, sy bewoners en sy geskiedenis. Die werk, wat tussen 1862 en 1889 gepubliseer is, het uitdrukking aan die groeiende nasionale bewussyn in Pruise en aan die Romantiek gegee.
Die indrukke, wat Fontane tydens sy skryfwerk gekry het, sou net soos die historiese kennis, wat hy opgedoen het, die basis vir sy latere groot romans soos Effi Briest of Der Stechlin vorm.
20 Oktober
20 Oktober is die 293ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (294ste in skrikkeljare). Daar volg nog 72 dae in die res van die jaar.
Gereformeerde kerk Kempton Park
duimnael|links|400px|[[Kempton Park. Die ou Gereformeerde kerkgebou se toring steek regs bokant die lang rye rooi dakke uit.]]
Sewe Susters (Moskou)
Die Sewe Susters of Stalin se Troukoeke is ’n bynaam vir sewe wolkekrabbers in Moskou in die Stalinistiese boustyl. Dié name word nie in Rusland gebruik nie; Moskowiete noem hulle Wisotki of Stalinskije Wisotki (Russies: Сталинские высотки), "Stalin se hoë geboue". Hulle is tussen 1947 en 1953 gebou in ’n uitspattige kombinasie van die Russiese barok- en Gotiese styl en die tegnologie wat gebruik word in die bou van Amerikaanse wolkekrabbers.
Die sewe geboue is die Hotel Oekraïne, woonstelblokke aan Kotelnitsjeskaja-wal en op Koedrinskajaplein, die Hotel Leningradskaja, die hoofgebou van die departement van buitelandse sake, die Moskouse Staatsuniversiteit en die Rooihek-administrasiegebou.
Gereformeerde kerk Kempton Park
duimnael|links|230px|Die ou Gereformeerde kerk Kempton Park wat in die omgang bekendgestaan het as die Stompneuskerk.
Sewe Susters (Moskou)
Geskiedenis
Die eerste Sowjet-wolkekrabberprojek is onderbreek deur die Duitse inval in 1941 tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die staalraamwerk is afgebreek en gebruik om die Moskouse verdedigingsring te versterk, en die bouprojek het gesneuwel. Tussen 1947 en 1956 het Boris Iofan ses nuwe bouplanne vir die terrein voorgelê, asook ’n kleiner een vir die Worobjowi Gori (Mossieheuwels), maar hulle is almal afgekeur. In 1946 het Josef Stalin self ’n idee gekry: die bou van wisotki, ’n reeks wolkekrabbers. Nikita Chroesjtsjof het onthou dat Stalin gesê het: "Ons het die oorlog gewen. Buitelanders sal na Moskou kom en hier rondloop, en daar is geen wolkekrabbers nie. As hulle Moskou met kapitalistiese stede vergelyk, sal dit vir ons ’n morele terugslag wees.
Die terreine is tussen Januarie 1947 en September 1947 in die geheim gekies. Verskeie argitekte is gebruik, van Wladimir Gelfreich (62) tot Michail Posochin (37). Kommissies is toegeken volgens die argitek se status en duidelik volgens twee kategorieë: vier "eersteklas"- en vier "tweedeklas"-torings. Die eerste, die een op die Mossieheuwels wat die Moskouse Staatsuniversiteit sou word, is toegeken aan Ljef Roednef, ’n nuwe leier in sy beroep. Hy het honderde argitekte gekry om aan die ontwerp te werk en het in 1949 ’n bouplan voorgelê. Dmitri Tsjetsjoelin het twee kommissies gekry.
In April 1949 is die wenners van die Stalin-prys vir 1948 aangekondig. Al agt ontwerpspanne het óf eersteklas- óf tweedeklas-toekennings ontvang – volgens die status van hul projekte en nie die argitektoniese waarde nie.
Gereformeerde kerk Kempton Park
duimnael|regs|170px|Dr. M.J. du Plessis, leraar van 1986 tot 1999.
SpVgg Erkenschwick
SpVgg Erkenschwick is 'n Duitse sokkerklub uit Oer-Erkenschwick in die deelstaat Noord-Rynland-Wesfale. In 1916 is die sportklub Sportverein Erkenschwick gestig en in 1918 is daar met Emscher-Lippe-Spielverband saamgesmelt om Sportfreunde Erkenschwick te vorm. In 1921 word daar weer saamgesmelt, hierdie keer met Turn- und Leichtathletikverein TV Erkenschwick om TuS 09 Erkenschwick te vorm. In 1922 het die klub se sokkerafdeling onafhanklik geraak en met die sokkerspelers van Blau-Weiss Oer saamgesmelt om SpVgg Erkenschwick te vorm.
Gereformeerde kerk Kempton Park
Die Gereformeerde kerk Kempton Park is die oudste gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika in die Oos-Randse stad Kempton Park.
Kempton Park is op 22 November 1947 van Benoni afgestig as die tiende gemeente in dié deel van die Witwatersrand, ruim 42 jaar ná die eerste Oos-Randse gemeente, Germiston, in 1905.
Eerste kerk
’n Lidmaat van die nuwe gemeente, Andries Haasbroek, was die bouaannemer van die indrukwekkende kerkgebou met sy granietvoorkoms wat Kempton Park se kerkraad teen ’n koste van £16 700 laat oprig het op die hoek van Monumentweg en Commissionerstraat. Die inwyding het plaasgevind op 28 November 1953. Mettertyd het dit in die gemeenskap begin bekendstaan as die "Stomptoringkerk". Nadat die gemeente die gebou verkoop en ’n nuwe opgerig het, het ’n kultuursentrum dit oorgeneem en dit die Bell Tower genoem.
Volgens oorlewering het 'n hele klomp babas se ouers hul doop uitgestel tot die groot geleentheid van die ingebruikneming. Die heel eerste dopeling in die nuwe kerk, Heibrie Wolmarans (gebore Van der Walt op 14 Oktober 1953), het in 2018, 60 jaar later, vertel: "Al die ouers en babas was voor die kansel en my ouers op die punt. Waar die dominee altyd van regs na links op die ry afgegaan het, het hy op hierdie dag glo van links na regs begin en so was ek eerste!"
Tweede kerk
Die nuwe kerk is geleë op die hoek van Highveldweg en Huggettstraat en op 19 Oktober 2003 ingewy. Bouwerk het in 1989 begin en dis teen ’n koste van R2,595m iljoen voltooi en kontant betaal. Die bouaannemers was Dirk Fivaz tesame met drie lidmate, Frans en Henk Duvenhage en Jacques Vorster. Die gebouekompleks se stewige fondament rus op 74 heipale. Terwyl bouwerk aan die gang was, het die gemeente die kerksaal, wat op 9 Oktober 1993 ingewy is, vir eredienste gebruik. Die katkisasielokale is in 1995 voltooi. Die pyporrel in die nuwe kerk het 1 473 pype. Dit kom uit die gebou van die NG gemeente Pretoria-Noord in Rachel de Beerstraat. Dit is daar geïnstalleer in 1968, maar die kerkgebou is gesloop nadat die gemeente by Floraunapark ingelyf is, wat toe Florauna geword het. Die destydse Suid-Afrikaanse Orrelbouers het dit van Pretoria na Kempton Park vervoer en geïnstalleer. Die orrel uit die betonkerk is eers van daar af in die saal van die gemeente se nuwe kerkkompleks ingebou waarin die gemeente kerk gehou het tot die nuwe kerkgebou in Oktober 2003 voltooi en in gebruik geneem is. Daarna het die Gereformeerde kerk George dit gekoop en in hul kerkgebou laat installeer om hul ou orrel uit die Gereformeerde kerk Petrusburg te vervang.
Toe die Gereformeerde kerk Kempton Park op 17 en 18 November 2007 sy 60-jarige bestaan vier, is vier hoekstene onthul wat die nuwe kerkkompleks voltooi. Daar is ’n replika van die vorige kerk se hoeksteen, een met die name van die predikante sedert 1947, nog een met die gegewens van die bouers van die nuwe kerk en ’n laaste ter herinnering aan die ingebruikneming van die nuwe kerk in 2003.
Dogtergemeentes
In 1966 het Kempton Park-Noord afgestig en uit dié dogtergemeente 10 jaar later Kempton Park-Mooifontein. In die Gereformeerde Kerk se eeufeesjaar (1959) het die moedergemeente 548 belydende lidmate en 403 dooplidmate gehad vir ’n sieletal van 951, die derde meeste aan die Oos-Rand. Einde 2014 het die drie gemeentes in Kempton Park se belydende lidmate 897 en die dooplidmate 151; dus ’n sieletal van 1 199, die meeste van al die dorpe en stede aan die Oos-Rand. 'n Vierde Kempton Parkse gemeente, Birchleigh, het in 1989 van Kempton Park-Mooifontein afgestig, maar aanhou om hul kerkgebou te gebruik en het blykbaar in 2000 weer deel van Mooifontein geword, want Birchleigh se twee en laaste predikant, ds. P.J. van Blerk (1991–2000), was net daarna tot 2005 aan Mooirivier verbonde. Die eerste, ds. J.P. van der Walt, het in 1989 van Mooifontein af oorgegaan na Birchleigh, maar reeds in 1991 na Durban vertrek.
SpVgg Erkenschwick
Die klub het vanaf 1943 in die Gauliga Wesfale meegeding, destyds die hoogste vlak. Na die Tweede Wêreldoorlog het die span in die Oberliga Wes gespeel, wat weereens die hoogste vlak was.
In 1967 het die span die kwarteindstryd van die DFB-Pokal gehaal en met 1-3 teen FC Beiere München, die uiteindelike wenner, verloor.
Welgevonden
Welgevonden is 'n hoofsaaklik swart nedersetting in die Noordwes-provinsie van Suid-Afrika. Dit is noord van Ventersdorp geleë.
Sewe Susters (Moskou)
Die Sewe Susters (en amper ’n agtste)
Geboue word gelys in dieselfde volgorde as wat hulle verskyn het in die bekendmaking van die wenners van die Stalin-prys in 1948.
Boris Iofan het ’n fout gemaak deur die wolkekrabber te naby aan die rand van die Mossieheuwels te beplan – daar was die risiko van ’n moontlike grondverskuiwing. Hy het ’n nog groter fout begaan deur daarop aan te dring dat hy reg is en is vervang deur Ljef Roednef, ’n 53-jarige opkomende ster onder Stalin. Roednef het al voorheen wolkekrabbers gebou waarmee hy die Kommunistiese Party beïndruk het. Hy het die gebou 800 m teruggeskuif.
Die eerste geboue op die terrein was kampe vir Goelag-gevangenes, hoofsaaklik Duitsers – die arbeiders wat die wolkekrabber sou bou. Die arbeidsmag was eindelik 14 290 man groot. Die hooftoring, wat uit meer as 40 000 ton staal bestaan het, is op 1 September 1953 ingewy. Dit was 240 meter hoog – die hoogste gebou in Europa tot in 1990. Dit is steeds die hoogste opvoedkundige gebou in die wêreld.
In 1934 is ’n kompetisie beplan vir die ontwerp van ’n nuwe gebou op die terrein van die afdelingswinkel GOeM (Engels: GUM) op Rooiplein. Die kompetisie het nooit plaasgevind nie en GOeM staan steeds.
In 1947 is die nabygeleë historiese Zarjadje-distrik platgevee om plek te maak vir ’n nuwe administratiewe gebou van 32 verdiepings en 275 meter hoog. Die toring, wat deur Tsjetsjoelin ontwerp is, was veronderstel om die hoogste gebou naas die universiteit te wees. Nadat die fondament gebou is, is die planne egter laat vaar. Dié fondament is later gebruik vir die Hotel Rossija, (ook deur Tsjetsjoelin, 1967) wat in 2006–2007 gesloop is.
Die Hotel Oekraina deur Arkadi Mordwinof en Wjatsjeslaf Oltarzjefski is die tweede hoogste van die Sewe Susters (198 meter, 34 vlakke). Toe dit gebou is, was dit die hoogste hotel in die wêreld, en dit is steeds die hoogste in Europa. Dit het 1 627 beddens.
Die gebou bestaan uit "net" 26 verdieping van altesaam 136 meter, waarvan 19 verdiepings gebruik word. Dit is ontwerp deur Leonid Poljakof en is geleë op Komsomolskaja-plein. Dit is buite versier met skyn- Russiese ornamente en binne is dit ondoeltreffend beplan. Chroesjtsjof het in 1955 beweer dat minstens 1 000 kamers gebou kon word vir die koste van Leningradskaja se 354, dat net 22% van die ruimte verhuur kan word en dat die koste per bed 50% hoër is as in die Hotel Moskwa Hierna is Poljakof gestroop van sy Stalin-prys van 1948. Na ’n restourasieprojek van miljoene rande wat in 2008 voltooi is, is die hotel heropen as die Hilton Moscow Leningradskaya.
Nog ’n gebou van Tsjetsjoelin, die woonstelblok aan Kotelnitsjeskaja-wal (176 meter hoog, 22 bruikbare vlakke), is in ’n neogotiese styl gebou en strategies geplaas by die samevloei van die Moskwa- en die Jaoeza-rivier. Dit was bedoel as ’n elite-woonstelgebou, maar kort nadat dit voltooi is, is eenhede omskep in kommunale woonstelle vir meervuldige gesinne.
Dit is ontwerp deur Michail Posochin sr. en Asjot Mndojants. Dit is 160 meter hoog en het 22 verdiepings, waarvan 17 bruikbaar is. Dit is in Krasnaja Presnja-straat en het ’n blik op Sadowoje-sirkel. Dit is aanvanklik gebou vir belangrike kulturele leiers.
Dit is deur Aleksei Doesjkin van die Moskouse Metro-faam ontwerp, en bestaan uit geboue van 11 verdiepings vir meervuldige gebruik met ’n dun toring (totale hoogte 133 meter, 24 vlakke).
Danie Schutte
Daniel P. Schutte (gebore op 13 Junie 1947 in Pretoria) is 'n afgetrede Suid-Afrikaanse politikus. Schutte was agtereenvolgens lid van die Nasionale Party, die Nuwe Nasionale Party (1997-1999) en laastens van die Nasionale Aksie. Hy was parlementslid vir die kiesafdeling Pietermaritzburg-Noord (1977-1981/1987-1989), van Natal (1989-1994) en KwaZulu-Natal (1994-2000). Gedurende sy termyn in die volksraad was hy die Minister van Binnelandse Sake (1993-1994) in die Kabinet van F.W. de Klerk en leier van die Nasionale Party/Nuwe Nasionale Party in KwaZulu-Natal (1994-1999).
Biografie
Danie Schutte is 'n gegradueerde in ekonomie en die regte aan die Universiteit van Stellenbosch, en het aanvanklik as advokaat gepraktiseer voordat hy in 1977 as lid van die Nasionale Party tot die volksraad verkies is vir Pietermaritzburg-Noord. In 1981 word hy deur Graham McIntosh, die kandidaat van die Progressiewe Federale Party (PFP) verslaan, wen sy setel in die 1987-verkiesing terug, maar is weer in die algemene verkiesing van September 1989 verslaan. In F.W. de Klerk se regering was hy agtereenvolgens adjunkminister vir korrektiewe dienste, geheime dienste, arbeid en onderwys. In 1993 word hy aangestel as Minister van Binnelandse Sake.
Frances Bergen
Frances Bergen (14 September 1922 – 2 Oktober 2006) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Titanic (1953) en American Gigolo (1980), en in die televisiereekse Shirley Temple's Storybook (1958) en Yancy Derringer (1958).
Cliona subulata
Cliona subulata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Kaapse kranses
Die Kaapse kranses (Atalaya capensis) is 'n klein boompie wat voorkom in Afromontane woud en bosse binnelands by Port Elizabeth in die Oos-Kaap. Die boom se vrugte is houtagtig, gevleuel en staan regop.
Salty du Rand
Jacobus Abraham du Rand, beter bekend as Salty du Rand (16 Januarie 1926, Hofmeyr – 27 Februarie, 1979, Pretoria) was 'n Springbokrugbyspeler en Suid-Afrika se vyf-en-twintigste Springbokkaptein.
Tertius Delport
Jacobus Tertius Delport (gebore op 16 Oktober 1939 te Humansdorp ) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse parlementslid wat saam met Joe Slovo 'n belangrike rol gespeel het in die opstel van die nuwe Suid-Afrikaanse Grondwet. Hy was aanvanklik 'n lid van die Nasionale Party, maar het later oorgeloop na die Demokratiese Party (nou die Demokratiese Alliansie).