cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Huismossie
Die menslike nedersettings in sy nuwe woongebied het die huismossie nie net van voedsel voorsien nie, maar ook van nesbougeleenthede. Dus het hy hom saam met die mens oor feitlik die hele Europa versprei, waardeur 'n aantal subspesies ontstaan het: In Spanje en Griekeland kom die Spaanse mossie (Passer domesticus hispaniolensis), wat 'n sjokoladebruin kop het, voor, terwyl die Italiaanse mossie (Passer domesticus italiae) in Italië aangetref word.
Huismossies kom ook in die VSA, Australië, Nieu-Seeland en Suid-Afrika voor omdat die mens hulle daarheen ingevoer het. New Yorkers het huismossies in die 19e eeu ingevoer as herinnering aan hul land van herkoms (Engeland). Die voëls het goed in die stad se parke geaard en by gebrek aan natuurlike vyande gou 'n plaag geword wat talle inheemse voëls verdring het. In Suid-Amerika en Nieu-Seeland is gehoop om 'n ruspeplaag te beheer deur huismossies in te voer.
Die projek het misluk, en die mossies het gou vermeerder. Aan die begin van die 20e eeu is die huismossie ook uit Brittanje na Suid-Afrika ingevoer en die voëltjie het sedertdien na feitlik elke distrik in Suider-Afrika versprei. Huismossies is baie sosiale diere wat in groot groepe saamleef. Of hulle nou 'n sandbad neem of kos soek, dit gebeur gemeenskaplik en gaan met baie getjirp gepaard.
Wanneer gevaar dreig, laat hulle ŉ deurdringende, skril kreet hoor en die hele trop vlieg dan op na ŉ veilige punt waarvandaan daar luid in die rigting van die indringer getjirp word. Wanneer 'n roofvoël hulle uit die lug bedreig, is die waarskuwingsteken 'n sagte, kort geluid waarop die ander meteens stil word en agter blare probeer skuil. Huismossies begin teen die einde van die winter nessies bou.
Neste word meestal in 'n gat in 'n muur of onder dakpanne gebou, terwyl ŉ verlate swaelnes soms ook gebruik word. Sodra 'n mannetjie 'n geskikte plek gevind het, soek hy vir hom ŉ maat en 'n paartjie bly dikwels vir die res van hul lewens bymekaar. Wanneer 'n mannetjie pronk, trippel hy met hangende vlerke al tjirpend om die wyfie. Soms pronk meer as een mannetjie om dieselfde wyfie en dit maak haar baie opgewonde.
Paring vind 'n geruime tyd na die balts plaas en dit duur 2 weke om die 4 tot 6 eiers uit te broei. Die kuikens word met insekte gevoer en hulle is na 2 tot 3 weke gereed om die nes te verlaat. Mossies broei 3 tot 4 keer per jaar, vandaar hul vinnige verspreiding oor 'n nuwe gebied.
Hardeskyf
Toegang deur Koppelvlakke
Voorheen in die dae van die ST-506 koppelvlak was die koderingskema ook 'n baie belangrike faktor. Die eerste ST-506 skywe het MFM-kodering (Engels: Modified Frequency Modulation) gebruik en word nog steeds op die "1.44 MG" 3.5 duim sagteskywe gebruik. Data is teen 'n snelheid van 5 megagrepe per sekonde oorgedra. Latere beheerders wat die 2,7 RLL-kodering gebruik het, kon die data teen 'n snelheid van 7.5 megagrepe per sekonde oordra en het ook 'n verdubbeling in skyfkapasiteit tot gevolg gehad.
Die ESDI-koppelvlak het ook verskeie data snelhede ondersteun (ESDI het ook van 2,7 RLL gebruik gemaak maar met 10, 15 of 20 megagrepe per sekonde data snelhede).
SCSI is oorspronklik met slegs een spoed bekendgestel naamlik 5 MHz (wat 'n maksimum datasnelheid van 5 megagrepe per sekonde meegebring het), maar latere weergawes het die spoed dramaties verbeter. Die spoed van die SCSI-bus hou geen verwantskap met die skyf se interne snelheid nie omdat daar 'n databuffer tussen die bus en die skyf se interne bus voorsien word. Baie vroeë skywe het egter 'n baie klein buffer gehad en moes dikwels herformateer word wanneer dit op stadiger rekenaars (soos die eerste IBM versoenbare rekenaars) geïnstalleer is.
Die ATA hardeskywe het as gevolg van hulle beheerderontwerp nie die probleme gehad met datasnelhede nie, maar die vroeë modelle was geneig om nie versoenbaar te wees nie en kon nie in 'n meester/slaaf konfigurasie (twee hardeskywe op dieselfde kabel) hardloop nie. Die tekortkoming is grootliks aangespreek in die 1990's toe ATA se spesifikasie gestandaardiseer is. Probleme kom egter nog steeds voor wanneer Ultra DMA en nie-UDMA toestelle gemeng word.
Serie-ATA doen geheel en al weg met die meester/slaafkonfigurasies, en plaas elke hardeskyf op sy eie kanaal (met sy eie stel toevoer/afvoerpoorte).
FireWire/IEEE 1394 en USB (1.0/2.0) hardeskywe is gewoonlik eksterne eenhede wat ATA of SCSI hardeskywe bevat met poorte aan die rugkant om maklike verbinding en draagbaarheid te verseker. Die meeste FireWire/1394 modelle kan aan 'n string verbind word sodat addisionele toestelle by die rekenaar gevoeg kan word sonder dat ekstra poorte op die rekenaar self vereis word.
Adresseermodus
Daar is twee modusse wat gebruik word om datablokke op moderne hardeskywe te adresseer. Die ouer modus is CHS adressering wat op ouer ST-506 en ATA hardeskywe gebruik is asook intern deur die PC se BIOS. 'n Meer onlangse ontwikkeling is die LBA Logiese blok adressering, wat in SCSI en nuwer ATA hardeskywe gebruik word (Alhoewel ATA hardeskywe nog aanskakel in CHS-modus vanweë geskiedkundige redes).
CHS beskryf die skyfspasie in terme van sy fisiese dimensies, datagewys; dit is die tradisionele manier om 'n skyf op IBM versoenbare rekenaars te adresseer. Al het dit goed gewerk vir sagteskywe en klein hardeskywe het dit probleme veroorsaak toe skywe die ontwerpbeperkinge van CHS oorskry het. Die oorspronklike CHS limiet was 1024 silinders, 16 koppe en 63 sektore; op 'n hardeskyf met 512 greep per sektor, lewer dit 528 megagrepe of 504 Mebigrepe. Die oorsprong van hierdie limiet lê in 'n kombinasie van die beperkinge van die IBM BIOS koppelvlak en 'n hardeware beperking op die AT se hardeskyfbeheerder.
SCSI skyfaandrywers het egter nog altyd van LBA gebruik gemaak wat die skyf as 'n lineêre, opeenvolgend-genommerde stel blokke beskryf het. SCSI mode blad bevele kan gebruik word om die fisiese spesifikasies van die skyf te verkry maar dit word nie gebruik om data te lees of te skryf nie. Omdat IBM versoenbare persoonlike rekenaars intern van CHS gebruik maak, moet die toevoer/afvoer kode op die SCSI aansluiters 'n CHS-tot-LBA vertaling doen en 'n stel CHS-skyf parameters aan die rekenaar voorsien wat die totale aantal LBA-blokke so na as moontlik verteenwoordig. Deesdae maak ATA hardeskywe ook van LBA modus gebruik soos gedefinieer in die ATA-2 spesifikasie.
Vervaardigers
Die meeste hardeskywe word deesdae slegs deur 'n handjievol groot firmas vervaardig: Seagate, Maxtor (deur Seagate in 2006 oorgeneem), Western Digital, Samsung (Samsung se hardeskyf-afdeling is in 2011 deur Seagate oorgeneem en Hitachi wat basies die voormalige hardeskyf vervaardigingsafdeling van IBM was. Fujitsu maak nog steeds hardeskywe vir draagbare en bedienerrekenaars maar het in 2001 uit die mark vir tafelrekenaars getree.  Toshiba is 'n groot vervaardiger van 2.5" en 1.8" hardeskyf draagbare rekenaars.
Hupsel
Hupsel is ’n nedersetting in die munisipaliteit Berkelland in die provinsie Gelderland in Nederland.
Stikstofsiklus
Stikstof is die volopste element in die atmosfeer en noodsaaklik vir alle lewe. Die stikstofsiklus is 'n biochemiese siklus wat die geochemiese omsetting van stikstof- en stikstofbevattende verbindings in die natuur beskryf.
Die stikstofsiklus sluit gasvormige komponente in. Die aarde se atmosfeer bevat ongeveer 78-80% stikstof, wat dit die grootste bron van stikstof maak. Hoewel stikstof oorspronklik die gas sonder lewe genoem is, is dit 'n noodsaaklike element vir alle lewende organismes. Proteïene bevat sowat 16 persent stikstof. Ons het reeds gesien dat stikstof een van die noodsaaklike mineraalvoedingstowwe vir die plantelewe is.
Die grootste deel van die nitraat in die grond word deur nitraatvormende of nitrifiserende bakterieë uit die atmosferiese stikstof gevorm. Die twee vernaamste soorte mikro-organismes wat stikstof verwerk tot die nitraat, dit wil sê die vry stikstof bind in 'n verbinding waarin dit deur plante opgeneem kan word, is die rhizobium, wat in die wortelknolle van peulplante soos ertjies en klawer lewe, en die azotobacter, wat vryelik in die grond leef.
Die wyse waarop hierdie organismes stikstof in nitraat verander is nog nie heeltemal bekend nie, maar daarsonder sou die meeste plante nie kon bestaan nie. Die stikstof in die proteïene in ons liggaam kom dus met ŉ ompad uit die lug, langs ŉ siklus wat insluit die rhizobium-bakterieë, plante, en die vleis van plantetende diere.
Ekologiese funksie
Stikstof is noodsaaklik vir meeste biologiese prosesse, wat beteken dat dit lewensbelangrik is vir enige lewe hier op aarde. Dit kom voor in alle aminosure, word opgeneem in proteïene, en is teenwoordig in die basisse waaruit nukleïensure bestaan, soos DNS en RNS. In plante, is baie stikstof teenwoordig in die chlorofielmolekule, wat noodsaaklik is vir fotosintese en verdere groei.
Omgewingsimpakte
Toenemende gebruik van stikstofkunsmis veroorsaak dramatiese veranderinge in die omgewing, insluitend oppervlak- en grondwaterbesoedeling, dooie sones in die oseaan en die bevordering van aardverwarming.
Ammoniak is uiters giftig vir vislewe. Die water afkomstig van ammoniakverwerkingsaanlegte moet dikwels noukeurig gemonitor word. Om te verhoed dat vislewe geaffekteer word, word nitrifikasie voor loslating dikwels aanbeveel. Die aanwending van hierdie water bogronds kan 'n aantreklike alternatief wees in plaas van die meganiese deurlugting vir nitrifikasie.
Tydens anaërobiese (lae suurstof) toestande, word vind denitrifikasie plaas deur bakterieë. Dit lei daartoe dat nitrate omgeskakel word na stikstofgasse en teruggestuur word na die atmosfeer. Nitraat kan ook gereduseer word na nitriet en daarna saam met die ammonium in die anammox-proses, wat lei ook in die produksie van stikstofgas.
Stikstofbinding
Atmosferiese stikstof moet eers verwerk word om deur plante gebruik te kan word. Sommige stikstofbinding vorm as die weerlig slaan, maar die meeste binding word gedoen deur vrylewende of simbiotiese bakterieë. Hierdie bakterieë het die ensiem nitrogenase wat gasvormige stikstof met waterstof verbind om ammoniak te produseer, wat dan verder omskep word deur bakterieë in hul eie organiese verbindings. Sommige stikstofbindingbakterieë, soos Rhizobium, leef in die wortels van peulplante (soos ertjies en boontjies). Hier vorm by 'n mutualistiese verhouding die plant, die vervaardiging van ammoniak in ruil vir koolhidrate. Voedingstof-arme grond kan beplant word met peulgewasse om die grond te verryk met stikstof. 'n Paar ander plante kan ook sulke simbioses vorm. Tans word 'n baie groot gedeelte van stikstof gebind in ammoniakvormende plante.
Stikstofomskakeling
Daar is vier metodes om atmosferiese stikstofgas (N2) om te sit in meer chemies-bruikbare vorme:
Stikstofopname
Meeste plante kry stikstof uit die grond deur die opname deur hul wortels in die vorm van óf nitraatione of ammoniumione. Alle stikstof verkry deur diere kan teruggespoor word na die eet van plante op 'n sekere stadium in die voedselketting.
Plante kan ammoniumione en nitrate uit die grond absorbeer deur hul wortelhare. Nadat nitrate geabsorbeer is, word dit eers gereduseer tot nitrietione en dan na ammoniumione vir opbou van aminosure, nukleïensure en chlorofiel. In plante wat 'n mutualistiese verhouding met rhizobia het, word sommige stikstof opgeneem in die vorm van ammoniumione direk vanaf die knoppies. Diere, swamme en ander heterotrofe organismes absorbeer stikstof soos aminosure, nukleotiede en ander klein organiese molekules.
Ammonifikasie
As 'n plant of 'n dier sterf, of wanneer 'n dier afval uitskei, lewer dit die aanvanklike vorm van organiese stikstof. Bakterieë, of in sommige gevalle, swamme, sit die organiese stikstof binne die oorblyfsels terug in ammoniak (NH4), 'n proses genaamd ammonifikasie of mineralisering. Ensieme betrokke:
Nitrifikasie
Die omskakeling van ammoniak na nitraat word hoofsaaklik uitgevoer deur grondlewende bakterieë en ander nitrifiserende bakterieë. Die primêre fase van die nitrifikasie, die oksidasie van ammoniak (NH3) word deur bakterieë soos die Nitrosomonas spesies uitgevoer, wat ammoniak na nitriet (NO-) omskakel. Ander bakteriese spesies, soos bv. Nitrobacter, is verantwoordelik vir die oksidasie van die nitriete in nitraat (NO3-). Dit is belangrik dat die nitriete omgesit word na nitrate omdat opgehoopte nitriete giftig is vir plantlewe.
As gevolg van hulle hoë oplosbaarheid, kan nitrate die grondwater binnedring. Verhoogde nitraat in die grondwater is 'n bekommernis met drinkwatergebruik omdat nitraat kan inmeng met bloedsuurstofvlakke in babas en methemoglobinemie of blou baba-sindroom veroorsaak. Waar die grondwater herladinge stroom vloei, nitraat-verrykte grondwater kan bydra tot eutrofikasie, 'n proses wat lei tot hoë alge, veral blou-groen alge-bevolking en die dood van waterwesens as gevolg van 'n oormatige behoefte aan suurstof.
Hoewel nie direk giftig vir vislewe soos ammoniak, kan nitraat 'n indirekte effek op visse hê as dit bydra tot hierdie bemesting. Stikstof het bygedra tot ernstige eutrofiseringsprobleme in sommige waterliggame. Vanaf 2006 is die toepassing van stikstofbemesting toenemend beheerd in Brittanje en die Verenigde State. Dit is bekom in dieselfde trant as die beheer van fosforkunsmis, 'n beperking wat normaalweg beskou word as noodsaaklik vir die herstel van die bemeste waters.
Erica recurvata
Erica recurvata is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor by Soetmuisberg bokant Napier. Die plant was vir die eerste keer gesien in die 1800's en geag 'n hibried te wees uit Europa. Ross Turner het dit egter op 30 Augustus 2007 herontdek. Daar bestaan tans een populasie van 28 plante wat voorkom in 'n gebied van 1.26 km2. Die habitat word bedreig deur indringerplante en die hoë voorkoms van veldbrande.
Stikstofsiklus
Denitrifikasie
Denitrifikasie is die redusering van nitraat terug na die grootliks-onaktiewe stikstofgas (N2), en dit voltooi dan die stikstofsiklus. Hierdie proses word uitgevoer deur bakteriespesies soos Pseudomonas en Clostridium in die anaerobiese toestande. Hulle gebruik nitraat as 'n elektronontvanger in die plek van suurstof tydens respirasie. Hierdie fakultatiewe anaërobiese bakterieë kan ook leef in aërobiese toestande.
Anaërobiese ammoniumoksidasie
In hierdie biologiese proses, nitriet en ammonium direk omgesit word in stikstofgas. Hierdie proses maak tot 'n groot deel van distikstof sukses in die oseane.
Menslike invloed op die stikstofsiklus
As gevolg van 'n uitgebreide verbouing van peulplante (veral soja-, lusern, en klawer), 'n groeiende gebruik van die Haber-proses van Stellenbosch in die skepping van chemiese kunsmis, en die besoedeling wat uitgelaat word deur voertuie en industriële aanlegte, het die mens die jaarlikse oordrag van stikstof in biologies beskikbare vorms meer as verdubbel. Daarbenewens het die mens aansienlik bygedra tot die oordrag van stikstofspoorgasse vanaf die aarde na die atmosfeer, en uit die land se akwatiese stelsels. Menslike bydrae aan die globale stikstofsiklus is die mees intense in ontwikkelde lande en in Asië, waar voertuiguitlaatgasse en industriële nywerhede die volopste is.
N2O (stikstofoksied) het in die atmosfeer toegeneem as gevolg van die landbou-bevrugting, biomassa verbranding, die veevoerkrale, en ander industriële bronne. N2O het nadelige gevolge in die stratosfeer, waar dit breek en tree op as 'n katalisator in van die vernietiging van atmosferiese osoon. N2O in die atmosfeer is 'n kweekhuisgas, wat tans die derde grootste bydraer tot aardverwarming is, na koolstofdioksied en metaan. Hoewel nie so oorvloedig in die atmosfeer as koolstofdioksied nie, vir 'n ekwivalente massa, stikstofoksied is byna 300 keer sterker in sy vermoë om die planeet te verwarm.
Ammoniak (NH3) in die atmosfeer het verdriedubbel as die gevolg van menslike aktiwiteite. Dit is 'n reagens in die atmosfeer, waar dit dien as 'n aerosol, dalende kwaliteit van die lug en vashou op te waterdruppels, uiteindelik lei tot suurreën. Fossielbrandstof en verbranding het ook bygedra tot 'n 6- of 7-voudige toename in NOx-afskeiding in die atmosfeer. NOx-aktief te verander atmosferiese chemie, en is 'n voorloper van die troposfeer (laer atmosfeer) osoon produksie, wat bydra tot rookmis, suurreën, skadevergoeding plante en verhoog stikstof insette tot ekosisteme.
Ekostelsel prosesse kan verhoog met stikstofbemesting, maar menslike insette kan ook lei tot stikstof volop, wat verswak, produktiwiteit en kan doodmaak plante. Vermindering in die biodiversiteit kan ook tot gevolg hê as die hoër stikstof beskikbaarheid verhoog stikstof-veeleisende grasse, veroorsaak 'n agteruitgang van stikstof-arm, spesies uiteenlopende heide.
Afvalwaterbehandeling
Ter plaatse riool fasiliteite soos septiese tenks en houtenks vrylating van groot hoeveelhede stikstof in die omgewing deur die nakoming deur middel van dreinering in die grond. Mikrobiese aktiwiteit verorber die stikstof en ander kontaminante in die afvalwater. Maar in sekere gebiede is die grond nie geskik vir die behandeling van enige of al die afvalwater nie, en as gevolg daarvan, die afvalwater met die kontaminante betree die waterdraers. Hierdie verontreiniging akkumuleer en uiteindelik eindig dit in die drinkwater.
Een van die kontaminante bekommerd oor die meeste is stikstof in die vorm van nitrate. 'n Nitraatkonsentrasie van 10 dpm of 10 milligram per liter is die huidige EPA-perk vir drinkwater en die tipiese huishoudelike afvalwater kan produseer 'n verskeidenheid van 20-85 dpm (milligram per liter).
Die gesondheidsrisiko geassosieer met drinkwater wat >10 mg / kg stikstof bevat, is die ontwikkeling van methemoglobinemia en veroorsaking van blou baba-sindroom. Verskeie regeringsprogramme het nou begin om gevorderde afvalwaterbehandelingstelsels in te voer in die tipiese ter plaatse rioolfasiliteite. Die resultaat van hierdie stelsels is 'n algemene vermindering van stikstof, sowel as ander kontaminante in die afvalwater.
Bykomend, dalk 'n groter risiko, word deur die verhoging van vaste stikstof in akwatiese stelsels wat lei tot eutrofikasie en hipoksie, verander die chemie en biologie van beide varswater- en seewaterstelsels, en stygende die skepping. Die omvang en gevolge van die mens veroorsaak verdubbeling van biologies beskikbare stikstof in die grond, water, en in die lug van die aarde gedurende die afgelope eeu word nog steeds misverstaan.
Indiese spieëlvis
Die Indiese spieëlvis (Alectis indica) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area, die Rooisee en aan die Ooskus van Afrika vanaf die Persiese Golf tot by Algoabaai. In Engels staan die vis bekend as die Indian mirrorfish.
Voorkoms
Die vis se kop en lyf is silwerig en groenerig aan die rugkant. Die voorkop is stomp en reguit en die skubbe is klein. Die onvolwasse visse het 5 - 7 donker vertikale strepe oor die liggaam. Die vis word 1,6 m groot en weeg dan 25 kg.
1979 Suid-Afrikaanse Grand Prix
Die 1979 Formule Een Suid-Afrikaanse Grand Prix is op 3 Maart 1979 op die Kyalami Grand Prix-renbaan in Midrand, Suid-Afrika gehou. Dit was die derde wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Gilles Villeneuve in 'n Ferrari gewen.
Taalverskeidenheid
Taalverskeidenheid verwys na variasies wat in 'n taal voorkom. Die algemeenste manifestasie hiervan word 'n dialek genoem.
Malcolm Fraser
John Malcolm Fraser AC CH GCL PC (/ˈfreɪzər/; 21 Mei 1930 - 20 Maart 2015) was 'n Australiese politikus wat as die 22ste Eerste Minister van Australië gedien het, in die amp van 1975 tot 1983 as leier van die Liberale Party.
Jat (Cyrillies)
Ѣ (kleinletter: ѣ) of "jat" is ’n letter van die Ou Cyrilliese alfabet wat nog net in Kerkslawies gebruik word.
Dit het waarskynlik aanvanklik die lang klinker /æː/ voorgestel. In moderne Slawiese tale het "jat" mettertyd in ander klanke verander, soos /ʲe/ in Russies, /ʲi/ in Oekraïens, /e/ in Serwies, /ije/ in Kroaties, ens. Dit het dus nie meer ’n onafhanklike foneem voorgestel nie, maar verskillende foneme wat ook deur ander Cyrilliese letters voorgestel is. Die letter is daarna tydens verskeie taalhervormings uit Slawiese alfabette gelaat.
Tsongkhapa
Tsongkhapa of Je Rinpoche (1357-1419) is die stigter van die Gelug-skool van Tibettaanse Boeddhisme. Sy naam beteken "Man uit die Uievallei". Hy word ook soms Je Tsongkhapa genoem; sy naam as monnik was Lobsang Drakpa. Die twee belangrikste eienskappe van die Gelug-tradisie is die eenheid van soetra en tantra en die klem op die vinaya (morele kloosterkode).
Lewe
Tsongkhapa is in 1357 gebore in die Amdo-provinsie in Noordoos-Tibet. Die Kumbum-klooster is later op sy geboorteplek gebou.
Van driejarige ouderdom af is hy opgelei deur Rolpey Dorje, die 4de karmapa, wat hom die naam Kunga Nyingpo gegee het. Toe hy sewe was, het hy die kloosterbelofte afgelê en het hy die naam Lobsang Drakpa gekry.
Tsongkhapa het in 1409 die Ganden-klooster gestig en het so die 1ste Ganden Tripa, hoof van die klooster en van die latere Gelug-skool, geword. Hier het hy sy eie leringe verkondig, wat later Gelug genoem is. Dit is op ’n kombinasie van verskillende skole se leringe gebaseer. Toe hy in 1419 sterf, het hy 18 versamelings geskrifte oor honderde onderwerpe nagelaat. Dié geskrifte vorm die belangrikste studiebron (buiten die leringe van die Boeddha) in die Gelug-tradisie.
Een van Tsongkhapa se leerlinge was Gendun Drup (1391-1474), wat nadoods as die eerste Dalai Lama aangewys is.
Taalwetenskappe
Taalwetenskap, taalkunde of linguistiek is die wetenskaplike studie van die natuurlike tale. Wanneer geen studie van 'n enkele taal gemaak word nie, maar die verskynsel (natuurlike) taal in die algemeen bestudeer word, praat mens van algemene of universele taalwetenskap.
Fluminense Football Club
Die Fluminense Football Club is 'n Brasiliaanse sokkerklub in die stad Rio de Janeiro.
Taalwetenskappe
Na gelang van die invalshoek van die navorser en uiteindelik die onderdeel van die linguistiek, word linguistiek wel tot verskillende takke van die wetenskap gereken, soos kognitiewe wetenskappe, sielkunde, en antropologie.
Taaluitinge
Taaluitinge is vir die taalkunde in die eerste plek gesproke uitinge, opgebou uit klanke, morfeme, woorde, sinne en tekste of diskoerse. Die klanke word bestudeer deur die fonetiek en die fonologie, die opbou van woorde deur die morfologie, en die groepering van woorde in sinne deur die sintaksis. Die betekenis van taaluitinge word bestudeer deur die semantiek, wat die spreker met die taaluitinge probeer te bewerkstellig, die doel wat hiermee nagestreef word, word bestudeer deur die pragmatiek.
Vakgebiede
Taalkundige dissiplines is onder andere:
Fluminense Football Club
Fluminense beteken "van die rivier". Die klub is op 21 Julie 1902 as 'n sokkerklub gestig. Vandag is hulle 'n sambreelorganisasie vir verskeie spanne in meer as 16 verskillende sportsoorte. Hulle bly egter veral bekend vir hulle sokker. Die artikel behandel daarom slegs oor hulle sokkerafdeling.
Die klub het sterk mededinging met hulle stadsgenoot, Flamengo. Hierdie wedstryd is die strafste derby van Brasilië en staan wêreldwyd bekend as die Fla-Flu.
Ѥ
Ѥ (kleinletter: ѥ) is ’n letter van die Ou Cyrilliese alfabet wat nie meer gebruik word nie. Dit word "Je" of "gejotifiseerde E" genoem.
Dit het geen ekwivalent in die Glagolitiese alfabet nie en is waarskynlik uit ’n "I" en "E" gevorm om die klank /je/ voor te stel. Dit is dikwels in Middeleeuse geskrifte gevind saam met die letter Є, wat dieselfde klank voorgestel het. Dit het egter gewissel; sommige tekste het al drie variasies (Ѥ, Е en Є) gebruik en sommige net Е.
In Suid-Slawiese tale is dit aan die einde van die 14de eeu nie meer gebruik nie, maar in byvoorbeeld Serwies tot in die 17de eeu in in Bulgaars tot in die 19de eeu.
Gerard Heinz
Gerard Heinz (2 Januarie 1904 – 20 November 1972) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Fallen Idol (1948) en in die televisiereekse The Adventures of Robin Hood (1955), The Desperate People (1963), en Scobie in September (1969).
Alex Vincent (akteur)
Alex Vincent (gebore 29 April 1981) is 'n Amerikaanse akteur, komponis, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Child's Play (1988), Child's Play 2 (1990), Curse of Chucky (2013), en Cult of Chucky (2017).
George O. Petrie
George O. Petrie (16 November 1912 – 16 November 1997) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Planes, Trains & Automobiles (1987) en Baby Boom (1987), en in die televisiereeks Leave It to Beaver (1957).
Swartfiguurstyl
Beskrywing
Figure en ornamente is op potte geverf wat herinner aan silhoeëtte. Delikate kontoerlyne is in die verf aangebring voor dit gebak is, en detail kon uitgebring word deur dowwe kleure by te voeg, gewoonlik wit en rooi. Die belangrikste plekke waar die styl gebruik is, was aanvanklik die kommersiële middelpunt Korinthe en later Athene. Veral in Italië is individuele style ontwikkel wat minstens gedeeltelik vir die Itruskiese mark bedoel was omdat dié styl veral daar baie gewild was. Griekse kunstenaars het artikels op aanvraag vir Etruskers gemaak wat van hul gewone styl verskil het en die Etruskers het later hul eie swartfiguurstyl ontwikkel wat op die Grieke s’n geskoei was.
Dié styl op vase was die eerste kunsstyl wat aanleiding gegee het tot ’n aansienlike getal identifiseerbare kunstenaars. Sommige is onder hul eie name bekend, ander net onder name wat in wetenskaplike geskrifte aan hulle gegee is. Veral Attika was die tuiste van bekende kunstenaars. Sommige pottebakkers het ’n verskeidenheid nuwighede bekendgestel wat dikwels die werk van die skilders beïnvloed het; soms het die skilders weer die pottebakkers geïnspireer.
Vase in die rooi- en die swartfiguurstyl is een van die belangrikste bronne van Griekse mitologie en ikonografie, en ook soms om die alledaagse antieke Griekse lewe na te vors. Hulle is minstens van die 19de eeu af die onderwerp van intense ondersoek.
David Vincent (akteur)
David Vincent is 'n Amerikaanse akteur.
Thomas R. Ross
Hy is gebore in New Garden Township, Pennsylvanië. Hy het regte studeer en is toegelaat tot die balie, waarna hy in Lebanon, Ohio in 1810 begin praktiseer.
Ross is as lid van die Demokraties-Republikeinse Party verkies tot die 16de en 17de kongresse van die Verenigde State, en as 'n Crawford-Republikein tot die 18de Kongres. (4 Maart 1819 – 3 Maart 1825).
Hy het gedien as voorsitter van die Komitee op Hersiening en Onvoltooide Sake (Sewentiende en Agtiende Kongresse). Hy was 'n onsuksesvolle kandidaat vir herverkiesing tot die 19de kongres in 1824. Hierna het hy voortgegaan met sy praktyk in Lebanon. Hy het in 1866 sy sig verloor. Hy sterf op 28 Junie 1869 op sy plaas naby Lebanon, Ohio, en is ter ruste gelê in die Lebanon-begraafplaas. Sy swaer was die voormalige Goewerneur van Ohio, Thomas Corwin, wat getroud was met Ross se suster Sarah.
Erica recurvifolia
Erica recurvifolia is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Bambara
Bambara (ߓߡߊߣߊ߲ߞߊ߲, Bamanankan) is 'n Niger-Kongo-taal in Wes-Afrika wat deur sowat 14,1 miljoen mense gepraat word. Dit word deur die Bambara-volk gepraat, regoor die lande Burkina Faso, Ghana, Guinee, Ivoorkus, Mali, Mauritanië en Senegal. Bambara vorm saam met Dyula en Maninka 'n dialekkontinuüm wat as Manding bekend staan. Bambara word met óf die Latynse alfabet óf die N'Ko-alfabet geskryf; laasgenoemde is in 1949 deur Soulemayne Kante vir die dialekkontinuüm ontwerp en gebaseer op die Arabiese alfabet. Bambara het 'n onderwerp-voorwerp-werkwoord-volgorde en twee leksikale klanke.
Bambara is 'n handelstaal in Wes-Afrika en word deur miljoene se mense óf as moedertaal óf as tweede taal gebesig. Dit is een van Mali se nasionale tale, naas die amptelike taal Frans.
N'Ko-alfabet
Die N'Ko-alfabet, deur Soulemayne Kante in 1949 vir die Manding-dialekkontinuüm bestaande uit Bambara, Dyula en Maninka ontwikkel.
Kappa Crucis
Ligging
duimnael|links|200px|Die Kappa Crucis-sterreswerm (Foto: ESO VLT).
κ Crucis is een van die helderste sterre in die sterreswerm. Dit vorm een been, regs onder, of suid, van die prominente asterisme "A" in die middel van die swerm. Dit is deel van die Centaurus OB1-assosiasie en is sowat 8 500 ligjare van die Son af.
Die swerm, en dus κ Cru self, lê net suidoos van β Crucis, die linkerkantste ster van die bekende Suiderkruis-asterisme.
Eienskappe
κ Crucis is ’n helder superreus met ’n sterreklassifikasie van B3 Ia. Wisselings in die radiale snelheid dui op die teenwoordigheid van ’n metgesel-ster. Vanweë κ Crucis se grootte en temperatuur is sy ligsterkte meer as 150 000 keer dié van die Son. Die swerm waarin die ster voorkom se ouderdom word op 11,2 miljoen jaar geraam.
Eksterne skakels
‎
Reddingskake
Reddingskake, ook bekend as "the jaws of life", hidrouliese reddingsgereedskap of meganiese reddingskake, word deur noodreddingsmense gebruik om te help om slagoffers van motorbotsings uit die voertuig te bevry, asook met ander reddingsaksies in klein plekkies. Die gereedskap sluit snyers, ooprekkers en stampers in. Hierdie gereedskap is die eerste keer in 1963 gebruik om renjaers na ongelukke uit hul voertuie te bevry.
Meganiese reddingskake word deur 'n hidrouliese pomp aangedryf, wat op sy beurt per hand, voet of 'n enjin aangedryf word, of wat in die kake ingebou is. Hierdie toestelle kan óf net een kant toe werk, waar hidrouliese druk die silinder net in een rigting sal beweeg, en 'n drukbevrydingklep en 'n veerstelsel nodig is, óf is dubbelwerkend, waar dit sowel oop as toe kan maak. Vervaardigers het onlangs begin om opsies beskikbaar te stel vir elektries aangedrewe weergawes met eenvoudige elektriese draaimotors of skroefsuiers, wat straks meer betroubaar kan wees, minder kos om te koop, ligter wees, makliker hanteer, vinniger wees en met meer krag.
Geskiedenis
Die Hurst-reddingsinstrument is in omstreeks 1961 deur George Hurst uitgevind, nadat hy 'n stampkar-resiesongeluk gesien het waar dit reddingswerkers meer as 'n uur geneem het om die beseerde bestuurder uit die kar te kry. Voor dit het redders dikwels draaisae gebruik om iemand uit 'n voertuig te kry, maar dit het etlike nadele. 'n Saag maak vonke, wat 'n brand kan veroorsaak, dit maak 'n groot lawaai wat die slagoffer(s) laat stres en dit neem dikwels lank. Andersins kan redders probeer om die voertuig se deure met 'n koevoet of Halligan-staaf oop te dwing, maar dit kan die stabiliteit van die voertuig in gedrang bring, die slagoffers beseer of per ongeluk die lugsakke laat oopgaan.
In teenstelling daarmee is hidrouliese ooprekker/snyers stiller, vinniger, sterker en veelsydiger: hulle kan sny, oopmaak en 'n voertuig selfs optel. Hurst Performance het begin om dele na 'n Europese maatskappy, Zumro resQtec, uit te voer om invoerbelasting te ontduik. Zumro resQtec het daarin belang gestel om hierdie toestelle te ontwikkel om in motorwedrenne te gebruik, met resQtec wat op die Europese mark gemik was en Hurst op die Amerikaanse mark. Die hidrouliese ooprekker is in 1972 deur Tim Smith en Mike Brick ontwikkel, wat later ook 'n snyer en 'n hidrouliese stamper ontwikkel het. Wanneer 'n insittende in 'n kar vasgekeer is, word die gereedskapstuk gebruik om die kar oop te rek of te sny. Dit neem sowat twee minute om die dak van 'n kar af te haal. Mike Brick het die frase "Jaws of Life" uitgedink nadat hy gehoor het mense sê die toestel red mense uit die "jaws of death". Hy het later 'n enkele reddingstoestel ontwikkel wat al die reddingsaksies kan uitvoer – druk, trek, sny en ooprek.
Snyer
Die snyer is 'n hidrouliese gereedskapstuk wat ontwerp is om deur metaal te sny – 'n hidrouliese blikskêr. Die vorm van die lemme het aanleiding gegee tot die woord "reddingskake". Dit kan deur 'n staalstaaf sny en word gebruik om deur 'n voertuig se struktuur te sny in 'n reddingsoperasie. Die lemme is vervangbaar. Die lemme is later verder ontwikkel om by te bly met nuwe voertuie se verbeterde beskermingstegnologie.
Ooprekker
'n Ooprekker is 'n hidrouliese stuk gereedskap met twee arms wat by 'n nou punt byeenkom, en wat hidrouliese druk gebruik om die arms oop te rek. Die punt van die gereedskapstuk kan in 'n nou opening tussen twee panele van 'n voertuig ingedruk word (soos tussen twee deure of tussen 'n deur en 'n skutpaal) en met die opening van die arms druk dit die stukke metaal uiteen. Ooprekkers kan ook gebruik word om voertuigdeure van hulle skarniere te laat "afspring".
Ooprekker-snyer
Terwyl 'n snyer of ooprekker ontwerp is vir 'n spesifieke toepassing, is 'n kombinasie-gereedskapstuk ook beskikbaar, wat die sny- en ooprekfunksies van twee aparte instrumente in een saamvoeg. Wanneer dit gebruik word, word die punte van die ooprekker-snyer se lemme in 'n opening ingedruk. Die hidrouliese pomp druk die lemme weg van mekaar, wat die opening groter maak. Die oop lemme kan nou om die metaal geplaas word. Met 'n agteruitaksie gaan die lemme toe, wat deur die metaal sny. Deur die proses te herhaal, kan 'n groot genoeg opening geskep word om die slagoffer daardeur te bevry. Die lemme kan met die krag van etlike ton of kilonewtons oop en toe gaan en die lemme kan tot 'n meter ooprek.
Dieselfde werk kan gedoen word met gereedskap wat spesifiek kan sny of ooprek, en wat in sommige reddingsoperasies beter sal werk, maar as die begroting knap is, is die snyer/ooprekker dikwels die beter keuse.
Stampers
Sommige vervaardigers maak kombinasie-gereedskapstukke. Spesiaal vervaardigde lemme wat ontwerp is om te sny of rek word gebruik. As die gebruiker later besluit hy wil óf net 'n snyer óf net 'n ooprekker hê, kan die lemme vervang word dat dit net een van die funksies het.
Stampers word baie minder gebruik as snyer-ooprekkers in reddingoperasie; hulle dien nogtans 'n belangrike doel. Daar is baie soorte en groottes, insluitend enkelsuier-, dubbelsuier- en teleskopiese stampers. Die groottes wissel gewoonlik van 50 cm 180 cm wanneer hulle oop is. Stampers vereis meer hidrouliese vloeistof tydens gebruik as snyer/ooprekkers, so dit is belangrik dat die pomp wat gebruik word genoeg kapasiteit het om die stamper ten volle te laat uitrek.
Krag
Die gereedskap werk op die grondslag van hidrouliese vloeistofdruk van tot 720 bar (10 000 psi), wat deur 'n kragbron verskaf moet word. Tot op hede is daar drie verskillende maniere om die druk te genereer. Die bron wat die meeste gebruik word, is 'n aparte kragbron – 'n klein petrolenjin wat aan die hidrouliese pomp gekoppel word. Die hidrouliese vloeistof word onder druk geplaas in die pomp en word deur 'n pyp onder druk na die gereedskapstuk oorgedra.
Serwo-Kroatiese Wikipedia
Die Serwo-Kroatiese Wikipedia is die Serwo-Kroatiese uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlynensiklopedie. Dit het tans ongeveer 0 artikels, en is die 20ste grootste Wikipedia.
Beau Billingslea
Beau Billingslea is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Blob (1988), Halloween H20: 20 Years Later (1998), Cowboy Bebop: The Movie (2001), en Final Fantasy VII: Advent Children (2005).
Bloukoningvis
Die Bloukoningvis (Carangoides ferdau) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area, die Rooisee en aan die Ooskus van Afrika vanaf Oman tot by Algoabaai. In Engels staan die vis bekend as die Blue kingfish.
Voorkoms
Die vis se kop en lyf is blou-groen aan die bokant en silwerig aan die onderkant en het 5 - 7 donkerder vertikale strepe op die sye. Daar is ook onopsigtelike goue kolletjies op die lyf. Die vis word 70 cm groot en weeg dan 8 kg.
Habitat
Die vis verkies sanderige areas en koraal- en rotsriwwe om in te leef. Die vis kom in klein skole voor en eet hoofsaaklik skaaldiere.
Jérôme Minière
Jérôme Minière (* 27 Maart 1972 in Orléans, Frankryk) is 'n sanger, liedjieskrywer en multidissiplinêre kunstenaar. Ná sy akademiese opleiding in kinematografie aan die Brusselse INSAS (Institut National Supérieur des Arts du Spectacle et des Techniques de Diffusion) het Minière hom in 1995 in die Franssprekende Kanadese provinsie Quebec gevestig waar hy tans in Montreal bly. Hy word as een van die oorspronklikste en kreatiefste musikale kunstenaars in Kanada beskou.
Extremadura
Extremadura is een van die sewentien outonome gemeenskappe van Spanje. Dit is in die suidweste van Spanje, halfpad tussen Lissabon en Madrid, geleë en grens aan Portugal, en die outonome gemeenskappe Kastilië-La Mancha, Kastilië en León en Andalusië. Die bevolking is in 2018 deur die Instituto Nacional de Estadística op sowat 1,073 miljoen beraam. Administratief is Extremadura in twee provinsies onderverdeel, Badajoz (die grootste van alle Spaanse provinsies volgens oppervlakte) en Cáceres. Die hoofstad is Mérida met 'n bevolking van iets meer as 59 000. Die enigste groter stedelike nedersetting in die yl bevolkte streek is Badajoz met ongeveer 150 000 inwoners. Na die plaaslike bevolking word in Spaans as Extremeños verwys. Die streeksnaam, wat «Anderkant die Duero» beteken, verwys na die historiese rol van die Duero as grensrivier tydens die Reconquista, die Christelike herverowering van Spanje en Portugal. Eeue lank het die rivier die Christelike en Moors-Islamitiese invloedsfeer op die Iberiese Skiereiland van mekaar geskei. Die Portugese Estremadura het dieselfde etimologiese oorsprong.
Tradisioneel is Extremadura een van die armer randgebiede van Spanje wat in die vroeë 16de eeu 'n buitengewoon hoë persentasie van conquistadores  opgelewer het, onder wie Francisco Pizarro, 'n boorling van Trujillo. Baie van die conquistadores het as welvarende mans na hul geboorteland teruggekeer waar hulle paleise en vestings laat oprig het. Die Spaanse veroweraars het ook diep spore in die Nuwe Wêreld gelaat wat van taalbesonderhede tot plekname strek. So dra 'n aantal nedersettings in Peru, Venezuela, Honduras en die Dominikaanse Republiek die naam Trujillo. Vir 'n groot deel van sy moderne geskiedenis was Extremadura 'n emigrasieland. In die dekades ná die Tweede Wêreldoorlog het 700 000 Extremeños hulle elders in Spanje of in die buiteland gevestig.
Klimaat
Die grootste deel van Extremadura het 'n Mediterreense klimaat, met uitsondering van die noordelike bergstreke wat deur 'n vastelandse klimaat met groter jaarlikse speling in temperature gekenmerk word. Die waterryke en vrugbare noorde van Extremadura kontrasteer met droë streke suid van die Taagrivier. Hier word wilde ongerepte landskappe aangetref waar die mens nouliks in die natuur ingegryp het.
Extremadura het gematigde winters met hoër reënval en warm en droë somers. Die gemiddelde jaarlikse temperatuur wissel tussen 16 en 17 °C. In die koeler noordelike bergstreke word hierdie klimaatsparameter bereken as sowat 13 °C, terwyl dit in die warmer suide ongeveer 18 °C is. Gedurende die somermaande word 'n gemiddelde temperatuur van 26 °C gemeet, met uiterstes van 46 °C. Die gemiddelde jaarlikse reënval is tussen 450 en 500 mm.
Speenplakkie
Speenplakkie (Adromischus mammillaris (L.f.) Lem.) is 'n klein vetplantjie wat endemies is aan die Wes-Kaap provinsie van Suid-Afrika.
Dit kom van Calitzdorp tot Montagu voor en is op die SANBI-rooilys as 'bedreigd' (EN B1ab(iii)+2ab(iii)) gelys. Dit is slegs van twee plekke bekend en is daar reeds geruime tyd nie meer aangetref nie. Die volstruise wat in hierdie streek gehou word vertrap dit dalk.
Huppel, Nederland
Huppel is ’n nedersetting in die munisipaliteit Winterswijk in die provinsie Gelderland in Nederland.
Kristanna Loken
Kristanna Loken (gebore 8 Oktober 1979) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Terminator 3: Rise of the Machines (2003), BloodRayne (2005), Lime Salted Love (2006), en In the Name of the King: A Dungeon Siege Tale (2007).
Tom Helmore
Tom Helmore (4 Januarie 1904 – 12 September 1995) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente This Could Be the Night (1957), Vertigo (1958), en The Time Machine (1960).
Ksi (Cyrillies)
Ѯ (kleinletter: ѯ) is ’n letter van die Ou Cyrilliese alfabet wat nie meer gebruik word nie. Dit is van die Griekse letter Ksi (Ξ, ξ) afgelei. Dit is meestal in Griekse leenwoorde gebruik, veral met betrekking tot die Oosters-Ortodokse Kerk. Dit het ook die syfer 60 voorgestel.
Ksi is in 1708 saam met psi (Ѱ), omega (Ѡ) en joes (Ѧ) uit die Russiese alfabet gelaat met die hervormings van Pieter die Grote, en daarna ook uit ander alfabette.
Nimmersat
Die Nimmersat (Mycteria ibis) is 'n algemene standvoël wat voorkom in Suider-Afrika. Die voël is 95 – 105 cm groot en weeg 1.2 – 2.4 kg. Die voël broei koloniaal saam met ander ooievaars, reiers, witreiers, ibisse en duikers. In Engels staan die voël bekend as Yellow-billed Stork.
Erica reenensis
Erica reenensis is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die KwaZulu-Natal, Lesotho, Mpumalanga en die Vrystaat.
Pous Urbanus I
Urbanus I was die sewentiende pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Urbanus I is gebore in Rome en oorlede op 23 Mei 230. In 222, die jaar waarin keiser Elagabalus deur 'n sluipmoordenaar vermoor is, volg hy Pous Callixtus I op en word na sy dood opgevolg deur Pous Pontianus.
Timor
Timor (Indonesies: Pulau Timor) is die grootste en mees oostelike van die Klein Soenda-eilande. Dié eiland word begrens deur die oop Indiese Oseaan in die suidweste, die Savusee in die weste, die Floressee in die noordweste, die Bandasee in die noordooste en die Timorsee in die suidooste. Dit is sedert 2002 tussen die Indonesiese provinsie Oos-Nusa Tenggara in die weste met die hoofstad Koepang en die onafhanklike republiek Oos-Timor met die hoofstad Dili opgedeel. In die noorde van die Indonesiese Wes-Timor is die eksklawe Oecusse van Oos-Timor geleë.
Timor is in die noordweste van Australië, in die suidweste van Nieu-Guinee, in die suide van die Molukke, in die suidooste van Sulawesi en in die ooste van Java geleë. Timor het 'n bevolking van 3 182 693 in 2014 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 33 777 km².
Pous Urbanus I
Biografie
Daar is nie veel oor sy lewe bekend nie. Hy word tradisioneel verbind met die heilige Cecilia, die beskermheilige van musiek. Eusebius noem hom in sy kerkgeskiedenis. Die naam Urbanus beteken “beskaafde”.
Timor
Timor se naam is afgelei van die Maleise woord timur vir "ooste", aangesien dié eiland aan die oostelike einde van die Maleise argipel geleë is. In teenstelling met die voormalige Nederlandse kolonie Indonesië (sien Nederlands-Indië) was die oostelike deel van Timor tussen 1586 en 1975 'n Portugese kolonie. Ná die uitbreek van die rewolusie in Portugal sou Oos-Timor van Portugal onafhanklik word, maar is deur sy buurland Indonesië beset. Ná die Verenigde Nasies se intervensie en bemiddeling kon Oos-Timor op 20 Mei 2002 onafhanklik word.
Timor se geologie is gekenmerk deur baie aktiewe vulkane wat dié eiland van suidwes na noordoos gevorm het. Timor se vulkane behoort tot die Ring van Vuur wat die Stille Oseaan van Nieu-Seeland tot Chili omsirkel.
Pous Urbanus I
Pontifikaat
Pous Urbanus I se pontifikaat word gekenmerk deur spanninge met die Romeinse keiser Alexander Severus wat bekend is vir sy Christenvervolgings. Teenpous Hippolitus was ook nog steeds bedrywig in Rome. Die man van Cecilia, Valerianus, en sy broer Tibertus is deur hom bekeer. Urbanus se pontifikaat is die eerste een waarvan die datums definitief vasgestel is.
Hy het die volgende dekreet uitgevaardig met betrekking tot kollektegeld:
Verering
Urbanus I word as martelaar en heilige vereer.
Daar word beweer dat Urbanus die beeld van 'n afgod laat omval het deur gebed. Hy is daarna geslaan en gemartel voordat hy ter dood veroordeel is deur onthoofding.
Tydens die Middeleeue neem sy verering sulke ekstreme vorms aan dat die outoriteite dit aan bande probeer lê het. Met name in Duitstalige lande en die Elsas word hy vereer as die beskermheilige van die wynboere, wingerde, wyn, die winter en kuipers. Hy word aangeroep teen dronkenskap, jig, ryp, onweer en weerlig. Hy is ook die beskermheilige van Maastricht, Toledo, Troyes en Valencia.
Sy feesdag is op 25 Mei. Hy word vaak voorgestel met wyn en druiwe, 'n gevalle afgod langs 'n gebreekte suil, 'n gesel, 'n staak en sy afgekapte kop.
Kuns
Urbanus word in verskeie kunswerke voorgestel, meestal sittende met die tiara, die pouslike mantel en 'n swaard wat na die grond wys. Verder word hy ook voorgestel met pouslike mantel, 'n myter, 'n bybel en 'n tros druiwe.
Nota
Saamgestel uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wiki’s.
Benetton Formula-span
Die Benetton Formula-span (amptelik Benetton Formula Ltd, algemeen na verwys as Benetton), was 'n Formule Eenmotorwedrenspan wat van 1986 tot 2001 aan Grand Prixwedrenne deelgeneem het.
Die span was besit deur die Benettonfamilie, eienaars van die wêreldwye klerewinkelgroep Benetton.
In 2000 is die span vir VS$120 miljoen aan Renault verkoop, maar het bly meeding as Benetton vir die 2001-seisoen. In 2002 het die span Renault F1 geword, en in 2012 weer die Lotus F1-span.
Sammy Petrillo
Sammy Petrillo (24 Oktober 1934 – 15 Augustus 2009) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bela Lugosi Meets a Brooklyn Gorilla (1952), Shangri-La (1961), Keyholes Are for Peeping (1972), en Lugosi: Hollywood's Dracula (1997).
Georg Tintner
Georg Tintner, (22 Mei 1917 - 2 Oktober 1999) was 'n Oostenryks-gebore dirigent wie hoofsaaklik in Nieu-Seeland, Australië en Kanada bedrywig was. Alhoewel hy hoofsaaklik bekend was as dirigent was hy ook 'n komponis (hy het homself beskou as 'n komponis wat dirigeer). As kind was hy 'n sanger in die Weense Seunskoor wat deur Franz Schalk gelei is. Hy het by die Weense Staatsakademie lesse in komposisie vanaf Joseph Marx ontvang asook dirigeerlesse vanaf Felix Weingartner. Nie lank daarna nie is hy aangestel as assistent-dirigent van die Weense Volksoper. As gevolg van die vervolging van Jode in Oostenryk het Tintner in 1938 uit Wene verhuis en in 1940 in Nieu-Seeland aangekom. Op pad daarna is hy valslik daarvan beskuldig dat hy 'n Duitse spioen sou wees en in Australië gearresteer.
Tintner word daarmee gekrediteer dat hy 'n pionier was met betrekking tot die aanbied van opera op Australiese televisieskerms. Hy het 'n jaar saam met die Kaapstadse munisipale orkes spandeer (1966–67) en drie jaar by Sadler's Wells Opera (1967–70), voordat hy na Australië terugkeer het as musiekdirekteur van die Wes-Australiese opera. In 1974 het hy weer by die Australiese Theatre Trust-opera aangesluit, wat toe reeds bekend gestaan het as die Australiese Opera. Hy het in 1976 musiekdirekteur van die Queensland Theatre Orchestra geword. In 1987 het hy na Kanada verhuis waar hy direkteur geword het van Symphony Nova Scotia. In 1998 het hy 'n lid van die Orde van Kanada geword.
Hy het na 'n ses jaar lange stryd met kanker op 2 Oktober 1999 van die 11de verdieping balkon van sy woonstel in Halifax, Nova Scotia na sy dood gespring.
Tintner is beskryf as "een van die grootste lewende Bruckner dirigente." Hy het kort voor die einde van sy lewe 'n prysenswaardige siklus van die volledige simfonieë van Bruckner vir Naxos opgeneem (opname sessies: 1995-1998). Benewens die elf simfonieë, sluit hierdie siklus Bruckner se 1876 Adagio en die 1878 Volksfest Finale in.