cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Groot Moskee van Salé
Geskiedenis
Dit is oorspronklik tussen 1028 en 1029 gebou, en is in 1196 vergroot en gerestoureer. Daarna was dit die derde grootste moskee in Marokko. Sedetdien is dit verskeie kere verwoes en herbou. Dit het nege boë.
Teologiese Skool Potchefstroom
Huidige gebouekompleks
duimnael|links|270px|Prof. J.D. du Toit ([[Totius het die derde gebou se gedenksteen op 2 Februarie 1952 onthul. Ds. Sarel van der Walt wat toekyk, het op dieselfde dag die kerkgebou van die aangrensende Gereformeerde kerk Potchefstroom-Noord, sy gemeente, se hoeksteen onthul.]]
Groot Moskee van Salé
Geskiedenis
In 1260 is Salé deur Kastiliaanse magte beset en 3 000 vroue, kinders en bejaardes van die stad is in die moskee byeengebring en as slawe na Sevilla weggevoer. In 1851 is Salé deur die Franse magte met bomme bestook en die moskee is erg beskadig.
In the 1930's, tydens die Franse protektoraat in Marokko, is die moskee gebruik vir nasionalistiese byeenkomste en is dit selfs vir ’n ruk gesluit om te keer dat dit gebruik word as ’n plek waar nasionalistiese sentiment aangewakker word.
Teologiese Skool Potchefstroom
Huidige gebouekompleks
Die Teologiese Skool se geboue is vroeg in die 1950's opgerig en vorm ’n eenheid met die GKSA se Administratiewe Buro, Argief en die kerkgebou van die Gereformeerde kerk Potchefstroom-Die Bult. Van die inwyding van die geboue op 18 Oktober 1952 tot in 2015 was die kerkgebou die tuiste van die gemeente Potchefstroom-Noord, wat in laasgenoemde jaar met die gemeente Noordbrug saamgesmelt het.
Die Teologiese Skool en Administratiewe Buro het voor die oprigting van die gebouekompleks ’n dringende behoefte aan meer ruimte ervaar. Die Skool het veral nog ruimte kortgekom vir sy biblioteek en leeskamer, want destyds was die leeskamer ’n gedeelte van die vertrek wat diens as biblioteek gedoen het, terwyl van die biblioteekboeke in ’n buitekamer gehuisves moes word. Die nodige ruimte vir die Kerk se Argief het ook ontbreek. Die Administratiewe Buro, wat ’n groot en belangrike deel van die Kerk se administrasie behartig, is tot in daardie stadium in ’n vertrek gehuisves wat van die TSP geleen is, plus ’n kleiner vertrek wat later beskikbaar gestel is.
Die GKSA se Sinode van 1949 het aandag aan die dringende behoeftes van die TSP en Admininistratiewe Buro geskenk en die Kuratore van die Skool opdrag gegee om ’n bouplan te laat opstel vir die oprigting van ’n biblioteek, leeskamer, argief en administratiewe kantore. Die beplanning moes ook voorsiening maak vir die klaskamers van die TSP en ’n saal, wat later opgerig sou word. Die Sinode het nie nodig gehad om voorsiening te maak vir ’n terrein nie, want die stadsraad van Potchefstroom het ’n stuk grond oorkant die ou perseel van die TSP geskenk.
Die argiteksfirma Moerdyk en Watson is genader om die bouplan op te stel. Dit was ’n moeilike opdrag omdat die gedeelte van die bouprogram wat volgens die Sinode se besluit uitgevoer moes word, van so ’n aard was dat dit óf as ’n lang, plat gebou óf as ’n skraal, regop gebou opgerig sou moes word. Geeneen van dié gedagtes was aanneemlik nie.
Die oplossing vir die probleem het van ’n ander kant af gekom. In Junie 1949 is die gemeente Potchefstroom-Noord van Potchefstroom afgestig, sonder ’n eie kerkgebou. Ná onderhandelings tussen die Kuratorium en die nuwe gemeente se kerkraad is ooreengekom dat die kerkraad toestemming kry om langs die geboue van die TSP ’n kerkgebou op te rig en dat die GKSA se Sinode die reg verkry om in dié kerk te vergader. Groot veranderings moes gevolglik aan die bouplan aangebring word; tog is terselfdertyd groot vordering gemaak. Die bouplan moes verander word vir ’n gebouekompleks van veel groter omvang. Maar nog ’n uitdaging het opgeduik: Die beplande geboue sou so ’n eenheid vorm dat dit byna onmoontlik sou wees om eers net ’n gedeelte daarvan op te rig en later die res. Al raad was om die bouery in sy geheel aan te pak en uit te voer.
Die bouplan wat ná veel wik en weeg en talle veranderings aangebring is, is inderdaad vir ’n gebouekompleks wat ’n eenheid vorm, maar waarin elke onderafdeling tot sy reg kom. Aan die suidekant is die biblioteek en argiefdeel op drie verdiepings wat elk agt voet (amper 2,5 m) hoog is. Die boonste verdieping huisves die GKSA se Argief en is so beplan dat dit nog jare lank ná voltooiing voldoende ruimte sou bied. Die onderste twee vlakke huisves die biblioteek. Kort voor dit in gebruik geneem is, het ds. I.J. Lessing (van 1948 tot sy aftrede in 1977 aan die Admin. Buro verbonde) in die GKSA se Almanak van 1953 geskryf: "Dit sal seker baie jare duur voordat ons Teologiese Skool soveel boeke sal besit dat hierdie ruimte onvoldoende sal wees." Dié deel van die gebou is van staalrakke voorsien om sover moontlik skade te voorkom wat deur brand veroorsaak kan word. Die brand wat op 23 Februarie 1949 weens ’n kortsluiting in die PU vir CHO se hoofgebou ontstaan en die biblioteek in puin gelê het, was destyds nog vars in Potchefstromers se geheue. Na raming het 30 000 boeke en 4 000 tydskrifte in die slag gebly en was oorspronklike manuskripte van die werke van die digter Jan F. Celliers van die onvervangbare items wat verlore gegaan het. Die nuwe PUK-biblioteek se hoeksteen is in Maart 1951 gelê.
Die gebou se hoofaansig beslaan twee verdiepings en front oos. Die onderste vlak bestaan uit die leeskamer wat by die biblioteek aansluit, en dan nog die kantore van die Admin. Buro. Op die boonste verdieping is die klaskamers vir die TSP, ’n vergadersaal en ’n kantoor vir die rektor van die skool. Aan die noordekant is die kerkgebou met sy hoofingang wat ook oos front. Die kerk is ontwerp om sitplek te bied aan 700 kerkgangers, maar voor die kansel is ruimte vir die Nagmaalstafels en amper 100 gaste. Die vierkantige toring is voorsien van ’n horlosie en klok. Dié kerkgebou is beplan as die tuiste van die gemeente Potchefstroom-Noord sowel as die bymekaarkomplek van die teologiese studente vir die bediening van Woord en Sakramente.
Ds. Lessing skryf in 1952 die geboue is op ’n besonderse manier beplan. "Sover ons weet tref ’n mens nêrens elders hierdie samestelling aan nie, nl. die Teologiese Skool van ’n kerk, sy argief en administratiewe kantore en ’n kerkgebou – alles in een geheel." Hy vervolg: "Almal wat die gebou besigtig en kennis neem van die manier van beplanning, vind dit nie alleen mooi en interessant nie, maar ook iets buitengewoons. Hier is ’n kompleks van geboue wat die hele week gebruik sal word. Die kerkgebou sal ook in die week in gebruik wees (wanneer) die teologiese studente hulle preekoefeninge daar hou. Maar die argitekte wou ook met die besondere samestelling en die vorm van die geboue ’n sekere gedagte tot uiting bring. Die gebou stel 'die muur van die Hervormers' in Genève voor. Verder gee dit die indruk van ’n vesting, waar die eenvoud sowel as die krag van die Calvinisme versinnebeeld word."
duimnael|regs|300px|Professore en studente van die Skool, 1940. Eerste ry: J.J.S. Venter, [[Jopie Erasmus|J.F. Erasmus. Tweede ry: prof. S. du Toit, prof J.D. du Toit (Totius), prof. C.J.H. de Wet. Derde ry: P.J. Coetzee, P.J. Venter, D.C.S. van der Merwe, L.J. Botha, G.C.P. van der Vyver, S.C.W. Duvenage.]]
Buiten die alledaagse gebruik van die kompleks deur die TSP, Admin. Buro, Argief en kerk, is ook beplan dat die GKSA se Sinode sy vergaderings in die gebou sou hou en die gedeelte van die TSP as sale sou dien waarin kommissies van die Sinode kon vergader, terwyl die Admin. Buro sy aandeel aan die werksaamhede van die Sinode in sy eie kantore kon verrig. Die gebou is beplan met die behoeftes in gedagte wat die sitting van die Sinode kon meebring. Alles is gerieflik bymekaar, selfs die saal waarin verversings bedien kan word, is net oorkant die straat.
Die gebouekompleks het die Kerk en die gemeente van Potchefstroom-Noord altesaam amper £60 000 gekos. Die tender vir die deel wat deur die Kerk gebou sou word, was £23 425. Die staalrakke sou £2 450 kos en die meublement vir die hele gebou £1 250. Daarby moes nog gereken word die koste van die omheining van die hele terrein. Die Sinode van 1952 het die totale koste van die Kerk op £30 000 geskat, wat oor ’n tydperk van amper 20 jaar afbetaal sou word. Die kerkgebou sou sowat £25 000 kos, uitgesluit die orrel se koste van £4 200. Dit moes die gemeente bekostig met sy groot aantal studente en skoliere.
Listeriose
Listeriose is 'n bakteriële infeksie wat gewoonlik veroorsaak word deur die bakterie Listeria monocytogenes, hoewel die bakterieë L. ivanovii en L. grayi ook al in sekere gevalle aangemeld is. Listeria veroorsaak hoofsaaklik infeksies van die sentrale senuweestelsel (meningitis, meningoencephalitis, breinabses, cerebritis) en bacteremia in diegene wat immuunonderdruk is, swanger vroue, en mense aan die twee uiterstes van ouderdom (pasgeborenes en bejaardes), sowel as gastro-enteritis in gesonde persone wat erg besmet is. Listeria is alomteenwoordig en word hoofsaaklik oorgedra deur die orale roete, na die inname van besmette voedselprodukte, waarna die organisme die dermkanaal binnedring om sistemiese infeksies te veroorsaak. Die diagnose van listeriose vereis die isolasie van die organisme uit die bloed en/of serebrospinale vloeistof. Behandeling sluit in die langdurige administrasie van antibiotika, hoofsaaklik ampisillien en gentamicine, waarvoor die organisme gewoonlik vatbaar is.
Teologiese Skool Potchefstroom
Huidige gebouekompleks
Potchefstroom het in 1952 565 belydende lidmate gehad, maar net 130 gesinne. Die aanvaarde tender van T.H. Bolton vir die bou van die kerk, is as bo die vermoë van die gemeente geag. ’n Aantal besparings is toe aanbeveel, wat die boukoste op £23 521 te staan gebring het. Daarby moes gereken word £5 500 vir die pastorie en £3 000 vir die orrel. Ná onderhandeling met die PU vir CHO se Konservatorium is ooreengekom op ’n gesamentlike aksie ingevolge waarvan elke party die orrel om die helfte sou besit. Prof. M.C. Roode het die spesifikasies van die instrument opgestel en dis ingevoer en gebou deur die Suid-Afrikaanse Orrelbouers. Die ooreenkoms het bepaal dat konservatoriumstudente in die kerk sou mag oefen en orrelles in die gebou sou ontvang. Dié ooreenkoms het tot 1998 bly staan, toe die universiteit van sy deel afstand gedoen het nadat R80 000 aan die herstel van die orrel bestee is.
Listeriose
Tekens en simptome
Die siekte affekteer hoofsaaklik ouer volwassenes, mense met verswakte immuunstelsels, swanger vroue en pasgeborenes. Mense sonder hierdie risikofaktore word selde geaffekteer. 'n Persoon met listeriose het gewoonlik koors en spierpyn, dikwels voorafgegaan deur diarree of ander gastroïntestinale simptome. Byna almal wat gediagnoseer is met listeriose het indringende infeksie (wat beteken dat die bakterieë versprei van hul ingewande na hul bloed of ander liggaamsdele). Die siekte kan soveel as twee maande na die eet van besmette kos voorkom.
Teologiese Skool Potchefstroom
Huidige gebouekompleks
Indertyd was dit die grootste en duurste gebou wat die Gereformeerde Kerk in sy langer as 90-jarige bestaan laat oprig het. Ds. Lessing skryf: "In die verlede het ons nie oor die bemiddelde beskik om so ’n saak te onderneem nie. Deur die seëninge van die Here het daar groot uitbreiding op stoflike gebied gekom."
Listeriose
Tekens en simptome
Die simptome van 'n besmette persoon kan as volg wissel: As 'n dier voedsel geëet wat besmet is met listeriose en nie enige simptome toon nie, is die meeste kenners van mening dat daar geen toetse of behandeling nodig is, selfs vir mense met 'n hoë risiko vir listeriose.
Voorkoming
Die hoof manier van voorkoming is deur die bevordering van veilige hantering, kook en verbruik van voedsel. Dit sluit in die was van rou groente en om rou kos deeglik te kook, sowel as oorskiet of gereed-om-te-eet kos soos warmbrakke verhit tot dit stomende warm is.
Nog 'n aspek van voorkoming is om hoë-risiko groepe soos swanger vroue en immuungekompromitteerde pasiënte te adviseer om rouwe pâtés en voedsel soos sagte kaas soos feta, Brie, Camembert kaas, en bleu te vermy. Room kaas, jogurt en maaskaas word as veilig beskou. In die Verenigde Koninkryk, advies langs hierdie lyne van die Hoof Mediese Beampte  wat geplaas is in kraam klinieke het gelei tot 'n skerp afname in die gevalle van listeriose in swangerskap in die laat 1980's.
Behandeling
Bacteremia moet behandel word vir 2 weke, meningitis vir 3 weke, en brein abses vir ten minste 6 weke. Ampisillien word oor die algemeen beskou as antibiotika van keuse; gentamicine is gereeld bygevoeg vir sy sinergistiese effek. Algehele sterftesyfer is 20-30%; van alle swangerskap-verwante gevalle, het 22% tot fetale verlies of neonatale sterfte, maar gewoonlik oorleef die moeders.
2017 Verenigde State van Amerika listeriose uitbreek
In Maart 2017 het die VSA se Sentrum vir Siektebeheer en Voorkoming (CDC) die ondersoek van 'n uitbraak van listeriose gekoppel aan die verbruik van sagte rou melk kaas gemaak deur Vulto Creamery wat gelei het tot twee sterftes. Die ondersoek het gelei tot 'n herroeping van sekere sagte kase wat deur die maatskappy vervaardig is.
2017–2018 Suid-Afrikaanse listeriose uitbreek
In die begin van Desember 2017 was 'n uitbraak van listeriose gerapporteer deur die Suid-Afrikaanse Departement van Gesondheid. Die uitbreek, vanaf 8 Januarie 2018, het dit 61 mense vereis, en dit is bevestig dat dit meer as 727 mense besmet het. Die bron van die uitbreek is nog nie bevestig nie. Op 5 Maart 2018 het Aaron Motsoaledi, die minister van gesondheid, gesê dat Enterprise Foods se Polokwane-fabriek die skuldige onderneming is wat die listeriose-uitbreking in Suid-Afrika betref.
Libertina Amathila
Libertina Inaviposa Amathila (née Appolus, gebore 10 Desember 1940) is 'n Namibiese dokter en politikus. Sy was die Adjunk Eerste Minister van Namibië vanaf 2005 tot 2010.
Amathila is gebore in Fransfontein, Kunene streek.
Amathila is getroud met mede-politikus Ben Amathila.
Fredric March
Fredric March (31 Augustus 1897 – 14 April 1975) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Dr. Jekyll and Mr. Hyde (1931), The Best Years of Our Lives (1946), Inherit the Wind (1960), en Seven Days in May (1964).
Cato Manor
Cato Manor is 'n werkersklasgebied geleë sewe kilometer van die sentrum van die stad Durban, Suid-Afrika.
Dit het ontstaan toe Indiese groentekwekers hulle in die gebied gevestig het nadat dit aan George Christopher Cato gegee is in 1865, wie die eerste burgemeester van Durban was in 1854. Die gebied het ook politieke aandag getrek tydens die Apartheidsera.
Geskiedenis
Cato Manor het erkenning ontvang nadat Swart Afrikane gedurende die 1920's hier aangekom het, en grond gehuur het van Indiese eienaars wat reeds hier was sedert die vroeë 20ste eeu. Om 'n inkomste te verdien, het inwoners begin bier brou om te verkoop aan dors werkers in die strate van Durban. Die owerhede was bly om mense in die dorp te hê vir arbeid, maar was bang om oorweldig te word deur hul bevolking.
2007 Turkse Grand Prix
Die 2007 Formule Een Turkse Grand Prix is op 26 Augustus 2007 op die Istanbul Park-renbaan in Istanboel, Turkye, gehou. Dit was die twaalfde wedren van die kampioenskapseisoen.
Norup
Norup is ‘n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek van die Mariagerfjord-munisipaliteit. Dit het 290 inwoners (2008).
Mandeni Plaaslike Munisipaliteit
Die Mandeni Plaaslike Munisipaliteit is een van die Plaaslike Munisipaliteite in die iLembe-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Ndwedwe Plaaslike Munisipaliteit
Die Ndwedwe Plaaslike Munisipaliteit is een van die Plaaslike Munisipaliteite in die iLembe-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Brother Blue
Brother Blue (12 Julie 1921 – 3 November 2009) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Knightriders (1981).
Assiriese Kerk van die Ooste
Die huidige hoof van die kerk is die katolikos-patriarg van die Assiriese Kerk van die Ooste, Mar Dinkha IV. Onder hom val ’n paar biskoppe, priesters en diakens in gemeentes regdeur die Midde-Ooste, Indië, Noord-Amerika, Oseanië en Europa. Die kerk word teologies verbind aan die leerstelling van Nestorianisme, en dit het tot gevolg dat dit ook bekend is as die Nestoriaanse Kerk, hoewel kerkleiers dié naam verwerp.
Eksterne skakels
Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Michelle McLean
Michelle McLean (gebore 31 Julie 1972 in Windhoek) is 'n Namibiese aktrise, mannekyn en Mejuffrou Heelal in 1992. Sy was 19 jaar oud toe sy Namibië verteenwoordig het en die eerste (en tot dusver enigste) vrou uit Namibië geword het om die kroon te dra. McLean is slegs die tweede vrou ná Ronel Liebenberg om Namibië as onafhanklike land te verteenwoordig.
Vroeë lewe
Op 13-jarige ouderdom het Michelle McLean die wêreld van internasionale modellering betree. Sy is in 1991 as Mejuffrou Namibië gekroon en in 1992 op 19-jarige ouderdom as Mejuffrou Heelal.
Mejuffrou Wêreld
Voordat sy Mej. Heelal geword het, het McLean om die Mejuffrou Wêreld-titel in 1991 meegeding. In die voorlopige kompetisie het sy die tweede plek ingeneem met 'n telling van 51 saam met Mejuffrou Suid-Afrika, agter die uiteindelike wenner, Venezuela se Ninibeth Leal; McLean het in die top 5 geëindig.
Mejuffrou Heelal
In 1992 is sy as Mejuffrou Heelal gekroon.
Ernie Reyes Jr.
Ernie Reyes Jr. (gebore 15 Januarie 1972) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Red Sonja (1985), Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret of the Ooze (1991), The Rundown (2003), en Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (2008).
Michelle McLean
Mejuffrou Heelal
In 1992 het sy die Michelle McLean Children's Trust in Namibië gestig.
Persoonlike lewe
Michelle McLean en voormalige Manchester United sokkerspeler Gary Bailey is op 9 Maart 2013 getroud.
Osnabrück
Osnabrück (Nederduits: Ossenbrügge, Latyns: Ansibarium) is die derde grootste stad in Nedersakse ná die hoofstad Hannover en Brunswyk in die weste van Duitsland, met 'n bevolking van 165 021 op 31 Desember 2011 en 'n oppervlakte van 119,8 km². Die stad staan veral bekend vir die vredesverdrag, wat hier en in Münster op 24 Oktober 1648 ná die einde van die Dertigjarige Oorlog (tussen die Heilige Romeinse Ryk, Frankryk en Swede) gesluit is.
Gentoo
Die Amerikaanse seilskip Gentoo het die Afrikaanse taal met die woord jentoe (of gentoe) as 'n sinoniem vir prostituut verryk.
In 1851 het die Britse owerheid 46 jong Ierse meisies gehuur om as huisbediendes vir die gegoede burgers in Kaapstad te kom werk. Aan boord van Ierland na Kaapstad het dit reeds tussen die bemanning en die meisies so vrolik gegaan dat die inwoners van Kaapstad geskok was toe hulle daarvan verneem. Boonop het die skip by Northumberlandpunt by Struisbaai op die rotse geloop. Van die oorlewende meisies het nie by hul werkgewers gebly nie, maar in die bordele in Koningin Victoriastraat (destyds bekend as New Street) en Keeromstraat verdwyn.
In die dorpie L'Agulhas is 'n Gentoolaan. Die juiste feite omtrent die hele gebeure rondom die meisies het nooit heeltemal aan die lig gekom nie.
Kepler-62
Kepler-62 is ’n Klas K-ster (effens koeler en kleiner as die Son) in die sterrebeeld Lier. Dit is sowat 1 200 ligjare van die Aarde af. Dit lê in die sigveld van die Kepler-ruimteteleskoop, die Nasa-satelliet wat sterre waarneem wat moontlik planete kan hê. Op 18 April 2013 is aangekondig dat die ster vyf eksoplanete het, waarvan twee (Kepler-62e en Kepler-62f) moontlik soliede planete in die bewoonbare sone van die ster is.
Geskiedenis en name
Voordat die ster deur Kepler waargeneem is, het dit die 2MASS-katalogusnommer 2MASS J18525105+4520595 gehad. In die Kepler Input Catalog was sy naam KIC 9002278 en toe ontdek is dat dit moontlik planete het, het dit die KOI-naam KOI 701 gekry.
Die letters wat agteraan ’n ster se naam gevoeg word om sy planete name te gee, loop gewoonlik vanaf "b" in die volgorde van ontdekking. In Kepler-62 se geval is al die planete tegelykertyd ontdek en die naam "b" is toe gegee aan die planeet wat die naaste aan die ster is, gevolg deur "c" tot "f".
Kenmerke
Kepler-62 is ’n Klas K-ster waarvan die massa sowat 69% dié van die Son is en die radius 64%. Dit het ’n oppervlaktemperatuur van 4 925 ± 70 K en dit is sowat 7 miljard jaar oud. Die Son is sowat 4,6 miljard jaar oud en het ’n oppervlaktemperatuur van 5 778 K.
Die ster se skynbare magnitude (soos dit van die Aarde af lyk) is 13,75 en dit is dus te dof om met die blote oog te sien.
Planeetstelsel
Al vyf bevestigde planete se wentelbaan loop voor die ster verby soos vanaf die Aarde gesien. Hul radiusse is tussen 0,54 en 1,95 aardradiusse. Die planete "e" en "f" is waarskynlik soliede planete wat in die ster se bewoonbare sone lê.
Benares
Benares (Hindi: Banāras, [bəˈnaːrəs], ), voorheen Varanasi (Vārāṇasī, [ʋaːˈraːɳəsi], ), is 'n groot stad aan die wesoewer van die Gangesrivier in die Indiese deelstaat Uttar Pradesh. Die stad lê in die noorde van die land en is een van die heiligste stede vir Hindoeïsme in die wêreld. Benares het 'n bevolking van 1 212 610 in 2011 gehad, maar dit is slegs die 32ste grootste stad in Indië.
Wollaton Hall
Wollaton Hall
in Wollaton Park, Nottingham
Engeland
Opgerig
Tussen 1580 en 1588
Elizabethaans, met vroeë Jacobiaanse elemente
Argitek
Robert Smythson
Webtuiste
Chatsworth House
Arthur Elliott
Arthur Elliott (1870 - 20 November, 1938) was 'n Suid-Afrikaanse fotograaf en oudheidkundige. Hy is 1870 in die Verenigde State gebore en gaan as seeman na die Verre Ooste. Hy arriveer in 1890 in Suid-Afrika, hou verskeie padvertonings en help om die grammofoon in Suid-Afrika bekend te stel. Hy was verantwoordelik vir die opname van die stem van president Paul Kruger, maar ongelukkig het die plaat tot niet geraak. Hy het veral beroemdheid verwerf met sy stelselmatige fotografering van historiese geboue geboue en die bewaring van unieke foto's wat Suid-Afrika se ontwikkeling uitbeeld. Na baie geskille het die Unieregering uiteindelik sy versameling van 10,000 negatiewe vir die Argief bekom, dit staan bekend as die Elliott-versameling. Hy het voor sy dood in 1938 baie uitstalling van sy werk in Kaapstad gehou.
Ierland
Etimologie
Beide die woorde "Ierland" en Éire is ontleen aan die Ou Ierse Ériu, 'n godin in die Ierse mitologie waarna in die negende eeu vir die eerste keer verwys is. Die woordherkoms van Ériu word betwis, maar dit is dalk afgelei van die Proto-Indo-Europese wortel *h2uer, wat verwys na vloeiende water.
Die Laat-Latynse woord Scotia ("land van die land of the Gaele") is oorspronklik gebruik om na Ierland te verwys, en eweneens is die Ou Engelse Scotland gebruik vir Ierland.
Geskiedenis
Die Keltiese Ierland het teen die eerste eeu n.C. ontstaan. Die eiland is vanaf die 5de eeu gekersten. Ná die Anglo-Normandiese inval in die 12de eeu het Engeland soewereiniteit geëis. Die Engelse heerskappy strek egter eers oor die hele eiland in die 16de-17de eeu met die verowering deur die Tudors, wat gelei het tot kolonisering deur setlaars uit Brittanje. In die 1690's is 'n stelsel van Protestantse Engelse bewind ontwerp om die Katolieke meerderheid en Protestantse andersdenkendes wesenlik te benadeel, en is gedurende die 18de eeu uitgebrei. Met die Acts of Union 1800 het Ierland deel geword van die Verenigde Koninkryk. 'n Onafhanklikheidsoorlog in die vroeë 20ste eeu is gevolg deur die verdeling van die eiland, wat die Ierse Vrystaat tot stand gebring het, wat oor die daaropvolgende dekades steeds meer soewerein geword het, en Noord-Ierland, wat 'n deel van die Verenigde Koninkryk gebly het. Noord-Ierland het baie burgerlike onrus beleef vanaf die laat 1960's tot die 1990's. Dit het bedaar ná 'n politieke ooreenkoms in 1998. In 1973 het die Republiek Ierland by die Europese Ekonomiese Gemeenskap aangesluit, terwyl die Verenigde Koninkryk en Noord-Ierland, as deel daarvan, dieselfde gedoen het.
Geografie
Die laagliggende vlaktes van Sentraal-Ierland met hulle groot aantal mere, waaronder die bekende Lough Neagh in Noord-Ierland, word deur bergreekse langs die kusgebiede omsluit. Carrauntuohill (Iers: Corrán Tuathail) in die Macgillicuddy's Recks van Suidwes-Ierland is die hoogste bergpiek op 1 041 meter bo seevlak. Die Shannon is met 'n lengte van 386 kilometer die langste rivier van Ierland. Die gematigde klimaat en gelykmatige reënval bevorder die plantegroei, en danksy die sappige groen weivelde staan Ierland ook as die "Groen Eiland" bekend. Ierland beskik oor 'n aantal nasionale parke dwarsoor die eiland.
Flora en fauna
Ierland het oor die algemeen 'n kleiner aantal spesies as byvoorbeeld sy oostelike buureiland Groot-Brittanje of die Europese vasteland, aangesien die eiland ná die einde van die Ystydperk deur die stygende waterpeil van die Atlantiese Oseaan baie vinnig geïsoleer is. Daar is net 31 inheemse soogdierspesies, waaronder dasse, vosse en krimpvarkies. Bepaalde spesies soos die edelhert word egter slegs in die nasionale parke aangetref. Ierland is ook een van min gebiede waar geen inheemse slangspesies voorkom nie.
Kultuur
Die Ierse kultuur het 'n beduidende invloed op ander kulture gehad, veral op die gebied van letterkunde. Benewens die hoofstroom Westerse kultuur bestaan daar 'n sterk inheemse kultuur, soos uitgedruk deur Gaeliese speletjies, Ierse musiek, Ierse taal en Ierse dans. Die kultuur van die eiland deel baie kenmerke met dié van Groot-Brittanje, insluitend die Engelse taal, en sport soos sokker, rugby, krieket, veldhokkie, perdewedrenne, gholf en boks.
Sport
Die meeste sportsoorte in Ierland word onder 'n beheerliggaam vir die hele eiland organiseer, dit wil sê spelers uit albei dele van dié eiland mag vir 'n gemeenskaplike Ierse span optree. Bekende voorbeelde sluit in die Ierse nasionale hokkiespan, die Ierse nasionale krieketspan en die Ierse nasionale rugbyspan. In teenstelling met krieket, rugby en veldhokkie stur die Republiek Ierland en Noord-Ierland vir netbal en sokker-toernooie aparte spanne.
Frankfurter Allee
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Frankfurter Allee
Straat in Berlyn
Aangelê
Begin van 18de eeu
Herbou
Tussen 1950 en 1960
Bedoel vir
Padverkeer
Die Frankfurter Allee ("Frankfurtse Laan") is een van die oudste verkeersare in Berlyn. Dit is die verlenging van die Karl-Marx-Allee in die rigting van Frankfurt (Oder), maak deel uit van die belangrike federale roetes (Bundesstraßen) 1 (die vroeëre Rykspad of Reichsstraße 1) en 5 en loop oor 'n afstand van 3,6 kilometer deur die Berlynse stadsdele Mitte, Friedrichshain en Lichtenberg.
Geskiedenis
Die straat is oorspronklik in 1708 deur markgraaf Albrecht Friedrich von Brandenburg-Schwedt as militêre pad aangelê. Tussen 1824 en 1872 is die straat, wat die historiese middestad van Berlyn met Frankfurt an der Oder verbind het, Frankfurter Chaussee genoem. 'n Gedeelte daarvan, wat tussen die (destydse) Frankfurter Tor ("Frankfurtse Poort") en die Berlynse stadsgrens geleë was, is op 20 September 1872 volgens 'n kabinetsbesluit hernoem tot Frankfurter Allee. Verdere oostelike seksies van die straat het later hul eie name gekry: Alt-Friedrichsfelde, Alt-Biesdorf, Alt-Kaulsdorf en Alt-Mahlsdorf. Anderkant die stadsgrens het dit as Berliner Straße bekendgestaan.
Ter geleentheid van Josef Stalin se sewentigste verjaardag is die hele laan in 1949 na Stalinallee ("Stalinlaan") hernoem. In 1961 is die straatnaam volgens die beleid van destalinisering in die destydse Duitse Demokratiese Republiek nog eens verander. Die gedeelte tussen Alexanderplein (Alexanderplatz) en die (nuwe) Frankfurter Tor is ter ere van Karl Marx hernoem na Karl-Marx-Allee, terwyl die seksie tussen Frankfurter Tor en Alt-Friedrichsfelde weer sy oorspronklike naam Frankfurter Allee gekry het.
Dié straat was een van die hoofroetes waarop die Rooi Leër in die voorjaar van 1945 die Berlynse middestad binnegemarsjeer het. Tydens die militêre gevegte is, net soos gedurende die geallieerde lugaanvalle op Berlyn, baie geboue aan weerskante van die straat vernietig.
Ná die oorlog is veral vroue - sogenaamde Trümmerfrauen - en 'n spesiale trein ingespan om die ruïnes te verwyder. Die opruimwerk het tot in die middel van die 1950's voortgeduur. Gaandeweg het nuwe woongeboue ontstaan, terwyl sommige straathoeke in klein groen ruimtes omgeskep is.
As gevolg van oorlogshandelinge is naas ongetelde woonstelgeboue ook fabriekgeboue (die masjienefabriek H. F. Eckert en die likeurfabriek Mampe), 'n groot afdelingswinkel op die hoek van Möllendorffstraße en groot dele van die treinstasie in Lichtenberg vernietig.
Maphumulo Plaaslike Munisipaliteit
Die Maphumulo Plaaslike Munisipaliteit is een van die Plaaslike Munisipaliteite in die iLembe-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Io (maan)
Io (Grieks: Ἰώ; ook Jupiter I) is die derde grootste maan van die planeet Jupiter ná Callisto, en ook die vierde grootste maan in die sonnestelsel na Callisto. Io is bekend vir sy uiters aktiewe vulkanisme en die groot voorkoms van swawel (albei is die grootste in die sonnestelsel), wat die maan se ongewone kleur veroorsaak. Die vier Mane van Galilei is met 'n teleskoop sigbaar. In vergelyking met die ander Galileise mane het Io 'n baie ligte oppervlak met 'n albedo van 0,61, wat beteken, dat 61% van die sonlig wat dié maan bereik, absorbeer word.
Galileo Galilei het die maan se bestaan op 7 Januarie 1610 geregistreer, saam met die drie ander Galileise mane Kallisto, Europa en Ganimedes. Die maan is genoem na Io, een van Hera se priesteresse, 'n nimf, 'n dogter van die riviergod Inachos en 'n geliefde van Zeus in die Griekse mitologie.
Vulkanisme
Die maan word gekenmerk deur hewige vulkanisme, met meer as 400 aktiewe vulkane, wat ook (ná die Son en Venus) die hoogste temperatuur in die sonnestelsel genereer. Io bestaan hoofsaaklik uit silikaatgesteentes rondom 'n kern van gesmelte yster of ystersulfied. Die ekstreme vulkaniese aktiwiteit is die gevolg van die enorme getykragte wat Jupiter op die maan uitoefen en wat tot wrywing en daardeur verhitting in die inwendige dele van die maan lei. Verskeie vulkane op Io lewer groot pluime van swawel en swaweldioksied wat tot 500 km hoogte kan reik. Die temperatuur van die vulkane kan hoër as 1500 K wees. Die lawa is ook baie warm en bestaan dalk uit ultramafiese silikate. Op Aarde het in die Hadeïkum en die Argeïkum vergelykbare omstandighede geheers wat tot die vorming van komatiïet gelei het. Vandag is die Aarde se mantel daarvoor 200 °C te ver afgekoel. Op Io bestaan lawamere soos by Pele en 'n lawasee van 20 000 km² wat Loki Patera genoem word. Die litosfeer is meer as 30 km dik en daar is geen plaattektoniek nie. Io se vulkanisme kan dus vergelyk word met vulkanisme wat in die middel van die plate op die Aarde plaasvind.
Emil Fischer
Hermann Emil Louis Fischer FRS FRSE FCS (omstreeks 9 Oktober 1852 - 15 Julie 1919) was 'n Duitse chemikus en het in 1902 die Nobelprys vir Chemie ontvang. Hy het die Fischer-verestering ontdek, wat die terugvloei van 'n karboksielsuur en 'n alkohol in die teenwoordigheid van 'n suurkatalisator gebruik. Hy het ook die Fischer-projeksie ontwikkel, 'n simboliese manier om asimmetriese koolstofatome te teken. Hy het die slot- en sleutelmeganisme van ensiemwerking voorgestel. Hy het nooit sy eerste voornaam gebruik nie, en was sy hele lewe lank bloot bekend as Emil Fischer.
Vroeë jare en loopbaan
Fischer is in Euskirchen, naby Keulen, gebore, die seun van Laurenz Fischer, 'n sakeman, en sy vrou Julie Poensgen. Nadat hy skool voltooi het wou hy natuurwetenskappe studeer, maar sy vader het hom gedwing om in die familiebedryf te werk totdat hy vasgestel het dat sy seun nie geskik daarvoor was nie. Fischer het daarna aan die Universiteit van Bonn in 1871 gestudeer, maar in 1872 oorgeskakel na die Universiteit van Straatsburg. Hy het sy doktorsgraad in 1874 behaal onder Adolf von Baeyer met sy studie van ftaleïen, en is aangestel in 'n posisie aan die universiteit.
Fischer het in 1888 met Agnes Gerlach getrou. Sy het sewe jaar later gesterf en hom 'n wewenaar met drie seuns gelaat. Die jongste twee het tydens hul militêre diensplig in die Eerste Wêreldoorlog gesterf. Sy oudste, Hermann, het 'n organiese chemikus geword. Fischer is op 15 Julie 1919 in Berlyn oorlede.
Navorsing
In 1875, die jaar na hy sy doktersgraad voltooi het onder die toesig van Adolf von Baeyer, het hy sy ontdekking van die organiese afgeleides van hidrasien, 'n nuwe verbinding van waterstof en stikstof, gepubliseer. Hy het die afgeleides daarvan ondersoek en hul verband met die diaso-verbindings vasgestel. Hy het opgemerk oor die gereedheid waarmee hulle in kombinasie met ander stowwe reageer het en dit het oorsprong gegee aan 'n magdom verbindings wat op daardie tydstip onbekend was. Van sulke kondensasieprodukte is die belangrikste hidrasone, wat voortspruit uit die interaksie met aldehiede en ketone. Sy waarnemings, gepubliseer in 1886, dat sulke hidrasone, deur behandeling met soutsuur of sinkchloried, afgeleides van indool oplewer, die hoofstof van indigo, was 'n bevestiging van die menings wat von Baeyer oor indigo, en die vele stowwe verwant daaraan, geopper het.
Daarna het hy hom tot die fuchsien magenta-kleurstowwe aangewend, en in samewerking met sy neef Otto Fischer het hy artikels in 1878 en 1879 gepubliseer waarin vasgestel word dat hierdie kleurstowwe afgeleides van trifenielmetaan is. Emil Fischer se volgende ondersoeke het betrekking op uriensuurverbindings gehad. Hier is die eerste werk deur von Baeyer gedoen, maar Fischer het die kennisveld van puriene sterk gevorder. In 1881 en 1882 het hy artikels gepubliseer waarin die formules van uriensuur, xantien, kafeïen (hy het die die eerste sintese bereik), teobromien en sommige ander verbindings in hierdie groep vasgestel word. Nadat purien self geïsoleer is, is 'n verskeidenheid afgeleides voorberei, waarvan sommige gepatenteer is met die oog op moontlike terapeutiese toepassings.
Fischer is veral bekend vir sy werk oor suikers. Van sy vroeë ontdekkings wat verband hou met hidrasien was dat fenielhidrasien met suikers reageer om stowwe te vorm wat hy osasone genoem het. Die verbindings is hoogs kristallyns en is maklik gevorm wat dit moontlik gemmak het om sulke koolhidrate meer beslis te identifiseer as wat voorheen moontlik was. Later is hy bekend vir die organiese sintese van D -(+)-glukose. Hy het getoon hoe om die formules van die 16 stereoisomere van glukose af te lei, en het verskeie stereoisomeriede voorberei om die Le Bel–Van 't Hoff-reël van die asimmetriese koolstofatoom te bevestig.
Op die gebied van ensiemologie is Fischer bekend vir sy voorstel van die "die slot en sleutel"-model as 'n meganisme van substraatbinding.
Fischer was ook instrumenteel in die ontdekking van barbiturate, 'n klas kalmeermiddels wat gebruik word vir slapeloosheid, epilepsie, angs en vir narkose. Saam met die dokter Josef von Mering, het hy gehelp om die eerste barbituraat-kalmeermiddel, barbital, in 1904 te loods. Daarna het hy baanbrekerswerk aan proteïene gedoen. Met die bekendstelling van nuwe metodes het hy daarin geslaag om die komplekse albumiene in aminosure en ander stikstofhoudende verbindings af te breek, waarvan die samestellings bekend is. Deur die herkombinasie van hierdie eenhede te bewerkstellig het hy sintetiese peptiede voorberei wat ongeveer gelyk is aan die natuurlike produkte. Sy navorsing wat van 1899 tot 1906 gedoen is, is in 1907 gepubliseer met die titel "Untersuchungen über Aminosauren, Polypeptides und Proteine" [Studies oor aminosure, polipeptiede en proteïene].
Ere, toekennings en nalatenskap
Baie chemiese reaksies en konsepte is na hom genoem, insuitend:
(Die Fischer-Tropsch-proses is vernoem na Franz Emil Fischer, 'n chemikus wat nie 'n familielid was nie en hoof van die Max Planck Instituut vir Steenkoolnavorsing in Muelheim was.)
Erik Clausen
Erik Clausen (gebore 7 Maart 1942) is 'n Deense akteur, regisseur en draaiboekskrywer. Hy het veertien films sedert 1981 gerig. Sy 2007 film Temporary Release was ingeskryf in die 29ste Moscow Internasionale Film Fees.
Kennaway Girls
Die Kennaway Girls was 'n immigrasieskema tydens die Kaapse grensoorloë om die blanke bevolking van Brits-Kaffraria te versterk.
Sweedse Taalraad
Die Sweedse Taalraad (Sweeds: Språkrådet) is die hoof regulatoriese liggaam vir die bevordering en ontwikkeling van die Sweedse taal. Die raad word deels deur die Sweedse regering befonds en het semi-amptelike status. Die raad voer beheer oor die taal uit deur die publikasie van verskeie boeke met aanbevelings oor spelwyse en grammatika sowel as boeke oor taalkunde wat vir 'n algemene gehoor bedoel is. Die verkope van die boeke word gebruik om die werksaamhede van die raad te help befonds.
Kennaway Girls
Vroeg in 1857 het sir George Grey 'n duisend lede van die gedemobiliseerde lede van die Duitse Legioen op die Kaapse Oosgrens gevestig. Die groot getal ongetroudes onder hulle was 'n bron van kommer vir die owerheid. 'n Groep van 153 Ierse weesmeisies is gewerf en met die skip Lady Kennaway na Oos-Londen gestuur. Daar en op King William's Town, Grahamstad, Peddie en Alice het die meeste werk gevind. Almal het nie met Duitse soldate getrou nie en almal het ook nie werk gevind nie. In die oë van die owerheid was hierdie immigrasiepoging minder geslaagd. Daarom het Grey die volgende jaar nog 'n 1 600 Duitsers in Brits-Kaffraria gevestig.
Sweedse Taalraad
Die Sweedse Taalraad bestaan uit ander organisasies wat 'n belang het by die Sweedse taal, soos die Sweedse Akademie en die Sweedse Uitsaaikorporasie. 'n Aantal organisasies wat joernaliste, onderwysers, skrywers, akteurs en vertalers verteenwoordig word ook ingesluit.
Kennaway Girls
Om 'n afstammeling van 'n Kennaway Girl te wees is in sekere kringe as 'n statussimbool beskou. Die Lady Kennaway Hotel in Oos-Londen herdenk hierdie groep meisies.
Nadat al die passasiers ontskeep is en die skip die hawe weer verlaat het, het die seilskip op 25 November 1857 in 'n kwaai suidoosterstorm in die mond van die Buffelsrivier (Oos-Kaap) vergaan.
Sweedse Taalraad
Die raad publiseer sedert 1965 die kwartaallikse vaktydskrif Språkvård (letterlik "Taalbewaring"), wat artikels publiseer oor die gebruik en ontwikkeling van die Sweedse taal, lesers beantwoord oor spelwyse en grammatika sowel as die verskaffing van riglyne oor die gebruik van Sweeds in verskillende omstandighede. Dit het tans meer as 6 500 intekenaars.
Geskiedenis
Die Sweedse Taalraad se wortels lê in die poging om beheer te vestig oor die amptelike taalgebruik onder die Nordiese lande. Die eerste idees van 'n gesamentlike Nordiese projek het in die 1930's opgeduik en het gelei tot 'n Deense organisasie vir Nordiese taalontwikkeling wat in 1941 gestig is. Die idee van pan-Nordiese samewerking is in die wiele gery deur die betrokkenheid van al die Nordiese lande behalwe Swede by die Tweede Wêreldoorlog. Op 3 Maart 1944 het 'n groep van 16 organisasies die stigtingsvergadering bygewoon van wat toe Nämnden för svensk språkvård ("Die Komitee vir Sweedse Taalontwikkeling") genoem is.
Om finansiële probleme te bekamp is die raad in 1973 herorganiseer en is die huidige naam aangeneem. Die regering het ook die toekoms van die raad verseker deur die finansiering van vier personeellede te waarborg. Die regeringsbefondsing het intussen gestyg en is nie meer beperk tot die aantal lede nie, maar deur die behoeftes van die raad. Sedert die regering verantwoordelikheid vir finansies aanvaar het, het dit ook die reg om die voorsitter en die hoof van die sekretariaat aan te stel.
Mejuffrou Groot Internasionaal
Die eerste Mej. Groot Internasionaal was Janelee Chaparro van Puerto Rico. Mej. Groot Internasionaal-wenners is ook verantwoordelik vir bemarkings- en gemeenskapswerk.
Die huidige Mej. Groot Internasionaal is op Saterdag 4 Desember 2021 in Bangkok, Thailand gekroon. Nguyễn Thúc Thùy Tiên van Viëtnam het tydens die 9de Mej. Groot Internasionaal-kompetisie met die kroon weggestap. Andrea Aguilera van Ecuador is aangewys as eerste prinses en Lorena Rodrigues van Brasilië as tweede prinses.
In 2019 het Belindé Schreuder (23), van Centurion in die Gautengprovinsie, Suid-Afrika verteenwoordig en deurgedring tot die top-20. Deelnemers van 60 lande het aan die kompetisie deelgeneem.
29 Maart
29 Maart is die 88ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (89ste in skrikkeljare). Daar volg nog 277 dae.
Corey Reynolds
Corey Reynolds (gebore 3 Julie 1974) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Terminal (2004), Hairspray (2007), en Triple Nickles, en in die televisiereeks The Closer (2005).
Kranswier
Kranswiere (afdeling Charophyta) is 'n groepie wiere wat uitsluitend in varswater voorkom. Die meeste spesies het verkalkte selwande en ’n groot deel van die kalkafsettings op die bodem van riviere of damme is van dooie wiere afkomstig. Kranswiere (Charophyta) wyk soveel af van ander groen wiere wat hulle bou betref dat hulle as ’n afsonderlike afdeling van die planteryk beskou word.
Kranswiere is meersellige plante met 'n duidelik stingelagtige stam en wortelagtige organe waarmee hulle in die bodem vasgeanker is. Die hoofstingel bestaan uit twee soorte selle: internodiumselle (selle tussen die knope) en knoopselle. Albei soorte bevat talryke bladgroenkorrels wat fotosintese bewerkstellig.
Die internodiumselle is lank en het meer as een kern. Hulle word van mekaar geskei deur die baie kleiner knoopselle, wat altyd net een kern bevat. Aan die knoopselle kom sytakke voor wat op hulle beurt vertak en op reëlmatige afstande kranse aan die hoofstingel vorm. Kranswiere kom oor die hele wêreld voor, maar afgesien van ’n paar spesies wat in brakwater groei, kom hulle net in varswater voor.
Sandy Campbell (akteur)
Sandy Campbell (22 April 1922 – 26 Junie 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Shades of Gray (1948) en in die televisiereekse The Philco-Goodyear Television Playhouse (1948) en Man Against Crime (1949).
Kranswier
Voortplanting
Voortplanting by kranswiere vind altyd geslagtelik plaas. Ongeslagtelike voortplanting by kranswiere deur byvoorbeeld afsnoering is nog nooit aangetref nie. Die manlike saadselle (anterosoïde) lyk glad nie soos die manlike geslagselle van ander wiere nie, maar vertoon baie meer ooreenkomste met die geslagselle van lewermos.
Wanneer die saadselle ryp is, word hulle vrygelaat en die anterosoïede bereik die eiersel via die opening in die oögonium. Na ver smelting vorm die bevrugte eiersel 'n dik wand, wat later bruin verkleur. Die buitewand van die oögonium disintegreer, die binnewand verdik en so ontstaan die tipies spiraalvormig gegroefde vrug van die kranswier. Die vrug ontkiem en gee oorsprong aan 'n nuwe plant. Groei vind hoofsaaklik in die lengte plaas omdat die apikale sel voortdurend nuwe selle na onder afsnoer. Na verloop van tyd hou ’n aantal selle op met deel en word dan net langer. Hulle word uiteindelik die internodiumselle.
Indeling
Die afdeling van die kranswiere val onder een orde, naamlik die Charales. Die orde omvat sowat 200 spesies, wat in 6 genera verdeel word. Die spesies van die genus Chara is die wydste versprei van alle kranswiere en word onderskei van wee die kenmerkende internodiumselle wat deur 'n laag kleiner skorsselle omhul word. Chara foetida kom in feitlik alle soetwaterbronne voor. Die spesies van die genus Nitella, wat ook oor die hele wêreld voorkom, het naakte internodiumselle.
Lewis Hamilton
Inleiding
Hamilton het sy debuut as Formule 1-jaer in 2007 gemaak, die jaar waarin hy by die McLarenspan aangesluit het as die span se tweede jaer langs Fernando Alonso. Hy word beskou as een van die beste jaers wat Formule 1 ooit opgelewer het. Hy hou die rekord vir die meeste aantal voorwegspringplekke van alle tye en ewenaar die meeste wedrenne gewen op dieselfde baan (sedert 19 Julie 2020) met agt oorwinnings op die Hungaroring. Op Sondag 11 Oktober 2020 het Lewis Hamilton Schumacher se aantal oorwinnings geëwenaar. Met 95 oorwinnings het hy die meeste keer 'n Grand Prix gewen nadat hy die Grand Prix van Emilia-Romagna op 1 November 2020 gewen het.
Formule Renault
Nadat hy verskeie kart-kampioenskappe gewen het, is Hamilton deur die McLaren-span in Woking onderteken. Hulle het hom op die ouderdom van veertien met 'n "ontwikkelingskontrak" beloon. Dit het hom 'n groot hupstoot gegee in sy renloopbaan. Hy het in 2000 die Europese Kart-kampioenskap gewen en ook in 2001 aan die Formule Renault VK-renreeks deelgeneem. In sy eerste jaar eindig hy vyfde in hierdie kampioenskap. In 2002 eindig hy derde en behaal drie oorwinnings vir Manor Racing. Hy wen eenkeer in die Formule Renault EuroCup,
In 2003 behaal hy sy eerste groot sukses: hy word kampioen met tien seges, stel nege keer die vinnigste rondtetyd op en behaal elf voorste wegspringplekke. Hy was reeds twee wedrenne voor die jaareinde kampioen, en klop daarmee vir Alex Lloyd.
Formule 3
In 2004 skakel Hamilton oor na die Formule 3 Euroseries. In die finale rangorde eindig hy vyfde met een sege en twee keer 'n derde plek. Hy het ook die Bahrein F3 Superprix gewen. Hy behaal vyftien oorwinnings in die 2005 Formule 3 Euroseries met ASM Dallara-Mercedes. Hy het ook die gesogte BP Ultimate Masters van Formule 3 op die Zandvoort-renbaan gewen en vir die dominante ASM-span gejaag met die superieure Mercedes HWA-motor, sy tweede span in die kategorie nadat hy in 2004 vir Manor Motorsport gejaag het.
Hamilton toets die eerste keer vir McLaren teen laat-2004 by Silverstone.
GP2
In 2006 het Lewis Hamilton aan die GP2-reeks deelgeneem en vir die ART Grand Prix-span gejaag. Hy vervang die vorige jaar se kampioen, Nico Rosberg, wat hom by Formule 1 aangesluit het as die tweede jaer vir die Williams F1-span. Sy prestasie in die GP2 was asemrowend. In die Europese GP2-wedren het hy albei wedrenne gewen. Hy het hierdie dubbele oorwinning op Silverstone herhaal en word die eerste GP2-jaer wat albei uitdunne in twee renne gewen het. Hy het die GP2-titel in die voorlaaste ren gewen deur Nelson Piquet jr., Timo Glock asook sy ervare spanmaat Alexandre Prémat, te klop.
2007
Na 'n lang tyd van bespiegeling of hy, Pedro de la Rosa of Gary Paffett saam met die wêreldkampioen Fernando Alonso vir McLaren in die 2007 Formule Een-seisoen sou ry, is Hamilton aan die einde van 2006 as hul tweede jaer aangewys. Hamilton is die eerste en enigste swart renjaer in die F1-reeks.
Met sy Formule 1-debuut op Albert Park vir die 2007 Australiese Grand Prix, het Hamilton vierde gekwalifiseer en uiteindelik die wedren in die derde plek agter spanmaat Fernando Alonso en Kimi Räikkönen in sy Ferrari geëindig. Hy was die eerste jaer wat die podium gehaal het in sy eerste Grand Prix sedert Jacques Villeneuve in 1996.