cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Akademiese Gimnasium Innsbruck
Internasionale Skool Innsbruck
Die internasionale klas is oop vir alle laerskool gegradueerdes met talentvolle taalvaardighede. Internasionale studente wat in Innsbruck aankom, word ook voorsien van 'n aantreklike leerprogram waarbinne hulle hul opleiding kan voortsit.
Die laaste twee jaar van hoër sekondêre skoolopleiding (Jaarvlak 7 & 8) sluit die onderrig van parallelle kurrikulums in – die Oostenrykse Nasionale Kurrikulum en dié van die Internasionale Baccalaureaat Diploma-program. Benewens die verpligte Oostenrykse Skoolverlaateksamen (Österreichische Matura) het studente die geleentheid om in hul finale jaar aan die Internasionale Baccalaureaat Diploma-program deel te neem en daaruit te gradueer.
Model Europese Parlement
Die MEP is 'n simulasie van die Europese parlement, wat daarop gemik is om studente te leer oor die wyses waarop politieke besluite geneem word en om bewustheid van die Europese Unie en sy instellings te verhoog. Daar word elke jaar nasionale sessies gehou om die deelnemers te kies wat die onderskeie lande by die internasionale sessies verteenwoordig.
Jeugparlement van die Alpe-konvensie
Saam met die Permanente Sekretariaat van die Alpe-konvensie het die eerste jeugparlement in 2006 in Innsbruck plaasgevind en gaan dit op 'n jaarlikse basis voort. Vrae van spesiale belang vir die inwoners van die Alpe-streek word deur jongmense van die Alpe-konvensie se lidlande in hierdie forum bespreek. Die resultate word dan na afloop van die verrigtinge aan die Permanente Sekretariaat gestuur en aan die Alpine-konferensie en die Permanente Komitee voorgelê.
Platform vir Politieke Onderwys (Platform für Politische Bildung
Hierdie leerlinge se inisiatief is daarop gemik om bewusmaking vir politiek en gesprekke onder tieners aan te kweek. Die groep organiseer samesprekings met politici en geleerdes, veral in die lig van die (relatiewe) nuwe Oostenrykse wetgewing wat die stemouderdom op 16 bepaal het.
Sosiale inisiatief "Zeit schenken"
In hierdie vrywilligheidswerk-projek besoek en werk leerlinge in sosiale instellings en organisasies soos tehuise vir bejaardes, kinders met migrasie-agtergronde of gestremde individue.
Sport
Die Vlugbalspanne van die AGI is besonders suksesvol op streek- en nasionale vlak.
"Sprankelende Wetenskap"
In samewerking met die Universiteit van Innsbruck het leerlinge die moontlikheid om deel te neem aan werklike navorsingsprojekte wat op universiteitsvlak uitgevoer word. Temas sluit byvoorbeeld in "Rekenaarsimulasies en -simulasie-eksperimente – noodsaaklikhede, oplossings en die oorsprong van lewe".
Bekende oudstudente
Die volgende alumni het die skool bygewoon en het, waar aangedui, in 'n gegewe jaar gematrikuleer:
Viktoria Mullova
Viktoria Yurievna Mullova (Russies: Виктория Юрьевна Муллова; gebore op 27 November 1959) is 'n Russiese violis. Sy is bekend om haar uitvoerings en opnames van 'n aantal vioolconcertos, en uitvoerings en opnames van die komposisies van J.S. Bach, asook haar innoverende interpretasies van populêre en jazz komposisies deur Miles Davis, Duke Ellington, The Beatles en andere.
Biografie en vroeë loopbaan
Mullova was in Zhukovsky, naby Moskou in Sowjet Rusland gebore. Nadat sy by die Sentrale Musiekskool van Moskou en by die Moskouse Konservatoria gestudeer het onder Leonid Kogan, het sy eerste prys gewen tydens die 1980 Internasionale Jean Sibelius Vioolkompetisie in Helsinki asook die Goue Medalje tydens die Internasionale Tsjaikofski Kompetisie in 1982.
Ontsnapping uit Rusland
Op daardie stadium het die Sweedse polisie die jong, vlugteling-musikante net soos enige ander politieke uitgewekenes van die Oosblok hanteer: hulle het voorgestel dat die paartjie oor die naweek in 'n huis van veiligheid bly totdat die Amerikaanse Ambassade oopgemaak het sodat hulle by hervestiging vir politieke asiel kon aansoek doen. Hulle het derhalwe vir twee dae onder skuilname in 'n huis van veiligheid gesit en nie eers gewaag om buite te gaan nie omrede hul fotos op die hoofblaaie van elke Sweedse en internasionale koerant was. Twee dae later het hulle in Washington, D.C. gearriveer met Amerikaanse visums in hulle baadjiesakke.
Lewe in die Weste
Mullova het reeds verskeie opnames gemaak, insluitende haar eerste vrystelling van die Tsjaikofski en Jean Sibelius vioolconcertos wat die Grand Prix du Disque gewen het. Sy het in die middel 1990s die Mullova Kamerensemble gevorm. Die ensemble het reeds deur Italië, Duitsland en Nederland getoer, en het die Bach vioolconcertos op die Philips Classics plate-etiket opgeneem. Sy was in 1995 genomineer vir 'n Grammy toekenning vir haar opname van die Sonates en partitas vir soloviool (1001-1006) van J.S. Bach, en sy het 'n 1995 Echo Klassik toekenning gewen, asook 'n Japannese Plate-akademie toekenning en 'n Deutsche Schallplattenkritik-prys vir haar opname van die Brahms vioolconcerto. Haar opname van die Brahms B majeur Trio (no. 1) en Beethoven se Aartshertog Trio met André Previn en Heinrich Schiff was in 1995 vrygestel, en het 'n Diapason d'Or gewen.
Mullova se internasionale loopbaan as solis het uitvoerings saam met die Koninklike Concertgebouw Orkes, die Philharmonia, die Berliner Philharmoniker, die Weense Simfonieorkes, die Montreal Simfonieorkes, die San Francisco Simfonieorkes en die Beierse Radio-simfonieorkes ingesluit. Sy het ook as solis en musikale direkteur opgetree met die Orkes van die Era van Verligting. (Engels: Orchestra of the Age of Enlightenment) Mullova speel die Jules Falk Stradivarius van 1723 asook 'n viool wat in 1750 deur Giovanni Battista Guadagnini gemaak is. Haar strykstokke sluit 'n Barokstyl strykstok wat deur 'n moderne kunstenaar gemaak is in, sowel as 'n Dodd en 'n Voirin.
Persoonlike lewe
Mullova woon tans in Holland Park, Londen, Engeland met haar man, die tjellis Matthew Barley, en drie kinders: Misha, gebore uit haar verhouding met die dirigent Claudio Abbado, Katia, gebore uit haar verhouding met die violis Alan Brind, en Nadia, gebore uit haar huwelik met Barley.
Neuengamme-konsentrasiekamp
Neuengamme was 'n Duitse konsentrasiekamp tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die kamp was ongeveer agtien kilometer aan die suidooste van Hamburg in die dorp Neuengamme geleë.
Endorete pertusum
Endorete pertusum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Endorete en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1928 deur Topsent.
Juvénal Habyarimana
Juvenal Habyarimana (8 Maart 1937 - Kigali, 6 April 1994) was die tweede President van Rwanda, van 1973 tot 1994, en etniese Hutu, wat in konflik met die Tutsi-etniese groep was. Hy het die bynaam "Invincible" gehad (Kinani in Kiñaruanda, die land se hooftaal). Sy dood is aan die Tutsi's toegedig.
Hy is op 6 April 1994 dood toe sy vliegtuig, waarin ook die president van naburige Burundi Cyprien Ntaryamira was, naby Kigali met missiele afgeskiet is. Sy moord het etniese spanning in die land veroorsaak en bygedra tot die ontketening van die Rwandese volksmoord.
Milt Kogan
Milt Kogan (gebore 10 April 1936) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente E.T. the Extra-Terrestrial (1982), Brewster's Millions (1985), Hesher (2010), en The Descendants (2011).
Boezan-razezd
Boezan-razezd (Russies: Бузан-разъезд) is 'n klein dorpie in Krasnojarski-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Sejitofka Plaaslike Munisipaliteit en lê op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta. Die dorpie se naam kom van die name van die nabygeleë Boezanrivier en die plaaslike treinstasie.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Boezan-razezd 13 inwoners gehad. Etniese Karagasjiërs, 'n subgroep van die Nogais, vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Ben Koldyke
Ben Koldyke (gebore 27 Maart 1968) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Finest Hours (2016) en in die televisiereekse Masters of Sex (2013) en Mr. Robinson (2015).
Tylecodon hirtifolius
Tylecodon hirtifolius is 'n plant wat tot die familie Crassulaceae hoort. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en is deel van die Sukkulente Karoo. Die spesie het 'n voorkomsgebied van kleiner as 250 km² en kom by Komaggas en die Spektakelpas voor waar daar drie subpopulasies is. Die spesie het nie bedreigings nie en word as seldsaam beskou.
Ofir
Ofir is ‘n legendariese streek of hawe wat in die Bybel, letterkunde en historiese geskrifte vermeld word en bekend is weens sy geweldige rykdomme.
Volgens die Ou Testament bring koning Salomo se skepe elke derde jaar ‘n vrag goud, silwer, ivoor, sandelhout, poue en ape uit Ofir na Jerusalem.
Oor die ligging van die plek (indien dit werklik bestaan het) is historici dit nie eens nie. Die suidelike deel van Arabiese skiereiland en die ooskus van Afrika is glo die sterkste moontlikhede. Maar Indië en Amerika word ook genoem. Die Portugese het tevergeefs verskeie ekspedisies na die binneland van Afrika gestuur om na Ofir te soek. ‘n Soektog in 1659 onder Francisco Barreto en 1 000 man het meer as 300 km langs die Zambezi na die stad gesoek. Dit het ook misluk en slegs 180 man het Mosambiek weer bereik. Daarna het die Portugese hul belangstelling in die binneland van Afrika verloor.
Onsterflikheid
thumb|220px|[[Adam en Eva word veroordeel tot sterflikheid deur uitdrywing uit die Paradys (Hans Holbein die Jonge, 16de eeu).]]
Onsterflikheid dui op die ewige lewe, sonder die dood, en dus 'n oneindige bestaan. Menslike onsterflikheid kan letterlik én figuurlik opgeneem word. In 'n figuurlike sin beteken dit dat 'n mens voortleef in die herinnering van die lewendes, byvoorbeeld as geliefde vriend of familielid, of as iemand wat grootse dade verrig het. In die meeste gevalle het die term 'n positiewe betekenis.
Onsterflikheid in die letterlike sin speel 'n belangrike rol in alle godsdienste. In dié geval gaan dit dikwels om die onsterflike siel wat ná die dood in 'n hiernamaals voortbestaan.
Judaïsme
Volgens die Hebreeuse Bybel kon Adam en Eva van al die vrugte in die tuin van Eden eet, maar as hulle van die boom van alle kennis sou eet, sou hulle sterf. Nadat hulle van dié boom geëet het, is hulle weens die Sondeval uit die Paradys verdryf.
In Daniël staan "En baie van die wat in die stof van die aarde slaap, sal ontwaak, sommige tot die ewige lewe en sommige tot groot smaadheid, vir ewig afgryslik". Die idee van onsterflikheid kom egter nie prominent in die Hebreeuse Bybel voor nie.
Christendom
Paulus het in een van sy briewe gekryf God sal elkeen vergeld aan sy werke: "aan die wat deur volharding in goeie werke heerlikheid, eer en onverganklikheid soek die ewige lewe". Dit dui op die opstanding uit die dood en die ewige lewe in die hemel. Daarvoor is geloof in Jesus Christus 'n voorwaarde. Dit vorm die kern van die Christendom.
Streng gesproke tref die Nuwe Testament 'n onderskeid tussen die ewige lewe en onsterflikheid. Slegs God, "wat aan alle dinge die lewe gee", is onsterflik.
Mitologie en fiksie
Voorbeelde van onsterflikheid is die Griekse mite van Titonos, 'n man wat onsterflikheid gekry het, maar nie ewige jeug nie; amrita, wat volgens Hindoeïsme die drank is wat gode onsterflik maak; die Agt Onsterflikes in Taoïsme; en die mite van die fontein van ewige jeug.
Tylecodon nigricaulis
Tylecodon nigricaulis is 'n plant wat tot die familie Crassulaceae hoort. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en is deel van die Sukkulente Karoo. Die spesie het 'n voorkomsgebied van kleiner as 50 km² en kom naby Bitterfontein voor waar daar twee subpopulasies is. Die spesie word nie bedreig nie.
Sitting Bull
Sitting Bull (ongeveer 1831 tot 15 Desember 1890; Sittende Bul, Lakota: Tȟatȟáka Íyotake in die Standard Lakota-ortografie ook die bynaam Húŋkešni of “Stadig”) was 'n Hunkpapa Lakota-leier wat sy mense gelei het gedurende jare van weerstand teen die Verenigde State regering beleid teenoor die Indiane. Hy is gedood deur die Indiane polisie agentskap in die Standing Rock Indiaan Reservaat tydens 'n poging om hom te arresteer, in 'n tyd toe owerhede gevrees het dat hy by die Spookdans (Ghost Dance)-beweging sou aansluit.
Lewensloop
As kind het hy altyd na sy bison vleis gekyk voordat hy dit geëet het. Hy is dus Slon-hy ("Stadig") genoem. Sitting Bull het later die leier geword van die Hunkpapa en was betrokke by aanvalle op migrerende blankes en forte in die laat 1860s.
Voor die Slag van Little Bighorn het Sitting Bull 'n visioen gehad waarin hy baie soldate, "so dik soos sprinkane," gesien het, onderstebo in die Lakota-kamp val, wat sy mense as 'n voorskadu van 'n groot oorwinning beskou het waarin 'n groot aantal soldate gedood sou word. Ongeveer drie weke later het die konfederasie van Lakota-stamme met die Noord-Cheyenne die 7de Kavallerie onder Lt. Kol. George Armstrong Custer op 25 Junie 1876 verslaan, en Custer se bataljon uitgewis en sodoende oënskynlik Sitting Bull se profetiese visie waar bewys. Sitting Bull se leierskap het sy mense geïnspireer tot 'n groot oorwinning. In reaksie hierop het die Amerikaanse regering duisende soldate na die gebied gestuur en baie van die Lakotas gedwing om die volgende jaar oor te gee. Maar Sitting Bull het geweier om oor te gee, en in Mei 1877 het hy sy groep noord gelei na Wood Mountain, Noord-Wes Territory (nou Saskatchewan). Hy het daar tot 1881 gebly, waarna hy en die meeste van sy groep teruggekeer na die Amerikaanse grondgebied en oorgegee aan Amerikaanse magte. Later het Sitting Bull getoer met Buffalo Bill se Wild West Show, waarvan hy 'n gewilde aantrekkingskrag was. Hy is dikwels gevra om die gehoor aan te spreek, waarop hy hulle dikwels in Lakota vervloek het, met 'n wilde applous van sy luisteraars. Nadat hy as deelnemer in Buffalo Bill se Wild West-show gewerk het, het Sitting Bull teruggekeer na die Standing Rock Agency in Suid-Dakota.
Teen die einde van sy lewe was Sitting Bull aangetrokke tot die mistieke Spookdans-beweging, met die doel om die blanke bewoners van sy land te verdryf. Die Amerikaanse regering het dit as 'n bedreiging ervaar. As gevolg van vrese dat hy sy invloed sal gebruik om die Spookdans-beweging te ondersteun, het die Indiaanse diensagent, James McLaughlin by Fort Yates, sy arrestasie beveel. Tydens 'n daaropvolgende stryd tussen Sitting Bull se volgelinge en die agentskapspolisie, is Sitting Bull in die kant van die kop geskiet en deur die Standing Rock-polisiemanne Luitenant Bull Head (Tatankapah, Lakota: Tȟatȟáŋka Pȟá) en Red Tomahawk (Marcelus Chankpidutah, Lakota: Čhaŋȟíí Dúta) nadat op die polisie gevuur is deur Sitting Bull se ondersteuners. Sy lyk is na die nabygeleë Fort Yates geneem vir begrafnis. In 1953 het sy Lakota-familie opgegrawe wat geglo was om sy oorblyfsels te wees, en het hulle naby Mobridge, Suid Dakota, naby sy geboorteplek herbegrawe.
Euplectella
Euplectella is 'n genus van sponsdiere uit die familie van die glassponse (Hexactinellida).
Tylecodon kritzingeri
Tylecodon kritzingeri is 'n plant wat tot die familie Crassulaceae hoort. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en is deel van die Sukkulente Karoo. Die spesie het 'n voorkomsgebied van kleiner as 189 km² en kom in die Richtersveld voor waar daar vyf subpopulasies is. Die spesie word deur oorbeweiding bedreig.
Hymeniacidon simplicima
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1874 deur Bowerbank.
Ondrej Lenárd
Ondrej Lenárd (Gebore op 9 September 1942, Krompachy, Slowakye) is 'n Slowaakse dirigent. Hy was van 1977 tot 1990 hoofdirigent van die Tsjeggo-Slowaakse Radio-simfonieorkes, en vanaf 1991 tot 2001 ook hoofdirigent van die Slowaakse Filharmoniese Orkes waar sy konsertwerk uitvoerings van Ján Levoslav Bella se Wieland der Schmied ingesluit het. Sy opnames sluit 'n Marco Polo uitgawe van die Simfonie No. 1 van Havergal Brian, en 'n Naxos opname van die volledige musiek van die ballet, Neutkraker, van P. Tsjaikofski, in.
Thomas Kopache
Thomas Kopache (gebore 17 Oktober 1945) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Star Trek: Generations (1994), Leaving Las Vegas (1995), Catch Me If You Can (2002), en No Country for Old Men (2007).
Verwirrung der Gefühle
Verwirrung der Gefühle (Verwarring van die gevoelens,vertaal in Engels as Confusion, ook bekend onder die letterlike vertaling Confusion of Feelings, en as Episode in the Early Life of Privy Councilor D. is 'n novelle uit 1927 deur die Oostenrykse skrywer Stefan Zweig. Dit vertel die verhaal van 'n student en sy vriendskap met 'n professor. Dit is oorspronklik gepubliseer in die omnibus-bundel Conflicts: Three Tales, saam met twee ander Zweig-novellas,  Vierundzwanzig Stunden aus dem Leben einer Frau en Untergang eines Herzens. Die novelle is opgeneem in Le Monde se 100 boeke van die eeu.
Storielyn
"Verwarring is die verhaal van [...] Roland, wat verheug geraak het oor die intellektuele, verwarrende en geïsoleerde wêreld van sy grootste held - sy professor. Roland word getrek na die afgesonderde huis van sy professor, die afsondering as gevolg van die vrees dat sy geheim onthul sou word. Die novelle, met verwysing na die Grotes (sowel skrywers as filosowe), vervaag al drie die grootste onderskeidings van die liefde van die Antieke Grieke: Philia, Èros en Agápe, hoewel die novelle dit nie eksplisiet aanspreek nie. Roland vertel dat hy '...meer het om te bedank [sy professor] as my moeder en vader voor hom of my vrou en kinders ná hom. Ek het nog nooit iemand meer liefgehad nie.'"
Ontvangs
In die novelle van Zweig is daar kommentare van Sigmund Freud en ander bekende persoonlikhede. Die storie is verskeie kere gedramatiseer en verfilm.
Gethyllis verticillata
Gethyllis verticillata is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gethyllis behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
De Nederlandsche Leeuw
De Nederlandsche Leeuw is 'n tydskrif oor genealogie en heraldiek wat sedert 1883 verskyn, aanvanklik maandeliks en teenwoordig kwartaalliks. Dit is 'n orgaan van die Koninklijk Nederlandsch Genootschap voor Geslacht- en Wapenkunde. Aanvanklik rig die tydskrif hom veral op die bestudering van adellike en koninklike families. Na die Tweede Wêreldoorlog kry ook ander families aandag en word die wetenskaplike standaard van die tydskrif verhoog.
Hymeniacidon sinapium
Hymeniacidon sinapium is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Zaikofka
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Zaikofka 62 inwoners gehad. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Pereprawa Korsaka
Pereprawa Korsaka (Russies: Переправа Корсака) is 'n klein dorpie in Krasnojarski-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Baibek Plaaslike Munisipaliteit en lê op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta.
Hymeniacidon sinapium
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur De Laubenfels.
Pereprawa Korsaka
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Pereprawa Korsaka 45 inwoners gehad. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Blaaspootjie
Blaaspootjies (orde Thysanoptera) is baie klein insekte wat hoofsaaklik van plantsappe lewe. As gevolg van die lang rye fraiings aan weerskante van die diertjies se twee pare vlerke word hulle ook fraiingvlerkiges genoem. Nie alle spesies van die blaaspootjies het egter vlerke nie. Sommige spesies blaaspootjies kan ernstige plae wees op gewasse soos tabak, uie, tamaties, dennebome, sitrus, ens. Hulle kan ook draers van plantvirussiektes wees.
Voorkoms
Volwasse blaaspootjies is klein, afgeplatte of silindriese insekte. Die meeste blaaspootjies is 1-2 mm lank, maar daar is wel soorte wat tussen 0,5 mm en 14 mm lank kan wees. Op die kop het die blaaspootjie twee voelhorings wat tussen 6 en 9 litte bevat, 2 saamgestelde oë en dikwels ook 3 osellusse (enkelvoudige oë). Die agterlyf bestaan uit 11 segmente, waarvan die elfde segment onontwikkel is. Hoewel blaaspootjies in groot getalle dwarsoor die wêreld voorkom, is hulle skugter en word hulle selde opgemerk.
Hymeniacidon sphaerodigitata
Hymeniacidon sphaerodigitata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Gethyllis villosa
Gethyllis villosa is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gethyllis behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
Hymeniacidon sphaerodigitata
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1970 deur Bergquist.
Blaaspootjie
Gedrag
Blaaspootjies kan nie baie goed vlieg nie en is van die wind afhanklik vir verplasing oor 'n groot afstand. Sommige spesies het geen vlerke nie of het onvolledig ontwikkelde vlerke en gebruik voorwerpe wat op water dryf, as vervoermiddel. Die pote van hierdie diertjies vorm nie kloutjies soos in die geval van die meeste insekte nie, maar wel blasies waarmee hulle hul aan 'n oppervlak kan vasheg.
Botaniese Museum van die Universiteit van Kopenhagen
Die Botaniese Museum in Kopenhagen het ontstaan as deel van die Botaniese Tuin van Kopenhagen, wat in 1600 gestig is. Dit is later geskei as 'n onafhanklike instituut. Sedert 2004 maak die Botaniese Museum deel uit van die Natuurhistoriese Museum van Denemarke onder die Universiteit van Kopenhagen. Dit het nie uitstallings wat vir die publiek oop is nie.
Bernie Kopell
Bernie Kopell (gebore 21 Junie 1933) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Cutter (2005) en Get Smart (2008), en in die televisiereekse Get Smart (1965) en The Love Boat (1977).
Botaniese Museum van die Universiteit van Kopenhagen
Die versamelings bevat baie tiperende plantmonsters en groot versamelings van dwarsoor die wêreld.
Blaaspootjie
Gedrag
Blaaspootjies word in twee subordes verdeel: die Terebrantia en die Tubulifera. Die wyfies van die suborde Terebrantia het 'n lêboor, terwyl wyfies van die suborde Tubulifera geen lêboor het nie.
Ontwikkeling
Hoewel blaaspootjies sonder bevrugting kan voortplant (partenogenese), vermeerder hierdie diertjies tog gewoonlik deur geslagtelike voortplanting. Die paring van die mannetjie met die wyfie, wat heelwat groter as hy is, kan slegs enkele sekondes of solank as een uur duur. By sekere spesies van die genus Limothrips paar die mannetjie nie met 'n volwasse wyfie nie, maar wel met 'n vroulike nimf. Tussen 25 en 300 eiers word gelê. Die larwes, wat ná 2 tot 20 dae uit die eiertjies broei, Iyk net soos die volwasse blaaspootjies. Nadat die larwes twee maal vervel het, is die insek in 'n voornimf-stadium. Ná een (Terebrantia) of twee (Tubulifera) nimfstadia is die dier volwasse.
Wanneer blaaspootjies sap uit plantweefsel suig, kan die plant se groei gestrem word, en dit kan daartoe aanleiding gee dat die plant uiteindelik doodgaan. Blaaspootjies is ook draers van plantvirussiektes en kan skadelike skimmels en bakterieë versprei. Tog is nie alle blaaspootjies skadelik nie. Tot die nuttige blaaspootjies behoort die spesies wat ander blaaspootjies, blaarluise of myte eet.
Spoorkop
'n Spoorkop is die punt waar 'n roete begin, waar die roete dikwels bedoel is vir rugsakstap, fietsry, perdry of veldvoertuie. Moderne spoorkoppe bevat dikwels kleedkamers en toilette, kaarte, wegwysers en verspreidingsentrums vir inligtingbrosjures oor die roete en sy funksies en parkeerterreine vir voertuie en sleepwaens.
Adrian Leaper
Adrian Leaper (gebore in 1953) is 'n Engelse dirigent.
Spoorkop
Die stede langs die einde van groot paaie vir voetverkeer, soos die Natchez Trace en die Chisholm-roete, is ook histories bekend as spoorkoppe. Vir bergklim en stap, word die hoogte van die spoorkop bo seevlak aangedui om 'n idee te gee van hoe hoog die berg bo die gemiddelde terrein is.
Adrian Leaper
Biografie
Leaper het dirigeerstudies asook die studie van die horinginstrument by die Koninklike Akademie van Musiek onderneem. Hy was vir agt jaar mede-hoof horingspeler van die Philharmonia Orchestra. Hy was van 1994 tot 2001 hoofdirigent van die Orquesta Filarmónica de Gran Canaria, waarna hy tot 2010 dirigent van die RTVE Simfonieorkes in Madrid was.
Leaper het reeds verskeie opnames vir die Naxos etiket gemaak. Hy het ook reeds al vier van die grootste Londense orkeste gedirigeer, sowel as die Moskouse, Weense, en Praagse Simfonieorkeste, bykomend tot baie ander radio, filharmoniese, en simfonieorkeste van regoor die wereld.
Gethyllis oligophylla
Gethyllis oligophylla is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gethyllis behoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Hymeniacidon stylifera
Hymeniacidon stylifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Stephens.
Gethyllis oliverorum
Gethyllis oliverorum is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gethyllis behoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Harvey Korman
Harvey Korman is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Blazing Saddles (1974), History of the World: Part I (1981), en Dracula: Dead and Loving It (1995), en in die televisiereeks The Carol Burnett Show (1967).
Bill Kopp
Bill Kopp (gebore 17 April 1962) is 'n Amerikaanse skrywer en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Better Off Dead... (1985) en in die televisiereekse Tales from the Crypt (1989), ''Eek! the Cat (1992), en Mad Jack the Pirate'' (1998).
1995 San Marino Grand Prix
Die 1995 Formule 1 San Marino Grand Prix is op 30 April 1995 op die Autodromo Enzo e Dino Ferrari in Imola, Italië gehou. Dit was die derde wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Damon Hill in sy Williams-Renault gewen.
Tylecodon nolteei
Tylecodon nolteei is 'n plant wat tot die familie Crassulaceae hoort. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die Sukkulente Karoo. Die spesie kom naby Nuwerus voor waar daar twee subpopulasies is. Die spesie word bedreig deur infrastruktuur ontwikkeling en vetplant versamelaars.
Hymeniacidon sublittoralis
Hymeniacidon sublittoralis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Perwomaiski (Astrachan-oblast)
Perwomaiski (Russies: Первомайский) is 'n klein dorpie in Krasnojarski-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Krasni Jar Plaaslike Munisipaliteit en lê op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta.
Hymeniacidon sublittoralis
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2005 deur Samaai & Gibbons.
Perwomaiski (Astrachan-oblast)
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Perwomaiski 31 inwoners gehad. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Joseph Kosala
Joseph Kosala is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Under Siege (1992), The Fugitive (1993), Chain Reaction (1996), en Primal Fear (1996).
Michael Kostroff
Michael Kostroff (gebore 22 Mei 1961) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Wire (2002), The Good Wife (2009), The Blacklist (2013), en Luke Cage (2016).
Lockheed L-188 Electra
Die Lockheed L-188 Electra is 'n Amerikaanse turboskroef passasiersvliegtuig wat deur Lockheed gebou is. Dit is die eerste groot turboskroef passasiersvliegtuig wat in Amerika gebou is. Dit het op 6 Desember 1957 sy nooiensvlug voltooi, aanvanklik was die verkope goed maar na twee noodlottige ongelukke was daar geen bestellings meer nie.
Die raamwerk van die vliegtuig is gebruik om die Lockheed P-3 Orion te bou.
Altsja
Altsja (Russies: Алча) is 'n Kasakse dorpie in Krasnojarski-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Baibek Plaaslike Munisipaliteit en lê op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta. Die dorpie se naam kom van die nabygeleë Altsjarivier.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Altsja 1 018 inwoners gehad. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Tylecodon pearsonii
Tylecodon pearsonii is 'n plant wat hoort tot die familie Crassulaceae. Die plant is inheems aan Namibië, die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
Hymeniacidon timonovi
Hymeniacidon timonovi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1931 deur Rezvoi.
Kondakofka
Kondakofka (Russies: Кондаковка) is 'n klein dorpie in Astrachan-oblast, Rusland wat tot die Watazjnoje Plaaslike Munisipaliteit behoort. Soos baie ander nedersettings in Krasnojarski-rajon, is dit op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta geleë.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Kondakofka 108 inwoners gehad. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Natuurhistoriese Museum van Denemarke
Die Natuurhistoriese Museum van Denemarke is 'n natuurhistoriese museum geleë in Kopenhagen, Denemarke. Dit is geskep as 'n samesmelting van Kopenhagen se Dierkundige Museum, Geologiese Museum, Botaniese Museum, Sentrale Biblioteek en Botaniese Tuine op 1 Januarie 2004. Dit is geaffilieer met die Universiteit van Kopenhagen. Op 31 Mei 2012 is die wenner van 'n kompetisie vir 'n nuwe en gesentraliseerde museum op die terrein van die Botaniese Tuin bekend gemaak. Gedurende 2013-2017 sal die firma Lundgaard og Tranberg Arkitekter en die argitek Claus Pryds hul visie vir Denemarke se natuurhistoriese museum tot stand bring.
Hymeniacidon torquata
Hymeniacidon torquata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Topsent.
Botaniese Tuin van Kopenhagen
duimnael|regs|Die Palmhuis van 1874.
Die Botaniese Tuin van die Universiteit van Kopenhagen (Deens: Botanisk have), waarna daar gewoonlik as die Kopenhagen Botaniese Tuin verwys word, is 'n botaniese tuin geleë in die middel van Kopenhagen, Denemarke.
Dit beslaan 'n oppervlakte van 10 hektaar en is veral bekend vir sy uitgebreide kompleks van historiese glashuise wat uit 1874 dateer. Die tuin is deel van die Natuurhistoriese Museum van Denemarke, wat self deel is van die Universiteit van Kopenhagen se Fakulteit Natuurwetenskappe. Dit dien 'n navorsings-, opvoedkundige- en ontspanningsdoeleinde.
Versamelings
Die botaniese tuine bevat meer as 13 000 spesies. Die tuin is in verskillende afdelings gerangskik, insluitend: Deense plante (600 spesies), meerjarige plante (1100 spesies), jaarplante (1100 spesies), rotstuine met plante uit bergagtige gebiede in Sentraal- en Suid-Europa en Conifer Hill wat met naaldbome beplant is. Een van die nuutste insluitsels is 'n rhododendron tuin.
Die tuin het baie mooi voorbeelde van bome. Die oudste boom in die tuine is 'n taxodium van 1806 wat op die ouderdom van 60 jaar vanaf die ou ligging verskuif is.
Apollo 11
Apollo 11 was die Amerikaanse ruimtesending waarmee die eerste mense op die maan, die Amerikaners Neil Armstrong en Buzz Aldrin, geland het op 20 Julie 1969 om 20:17:40 UTC.
Armstrong was die eerste mens om op die maanoppervlak te loop, ses uur later op 21 Julie 02:56 UTC. Armstrong het ongeveer twee en 'n half ure buite die ruimtetuig vertoef en Aldrin effens minder, en saam het hulle 21,5 kg (47,5 pond) se maanmateriaal ingesamel om terug te neem na die aarde. Die derde lid van die sending, Michael Collins, het alleen in die beheermodule van die ruimtetuig in 'n wentelbaan om die maan gevlieg, totdat Armstrong en Aldrin later na hom teruggekeer het vir hul reis terug na die Aarde.
Verloop van die sending
Nadat dit na die maan gestuur is deur die Saturn V se boonste stadium het die ruimtevaarders die ruimtetuig geskei daarvan en vir drie dae gereis totdat hulle in 'n wentelbaan om die maan geplaas is. Armstrong en Aldrin het hulself toe verskuif na die maanmodule en in die Mare Tranquillitatis geland. Hulle het vir ongeveer 21½ uur op die maanoppervlak vertoef. Na die opstyg van die boonste deel van die maanmodule en herkoppeling met Collins in die bevelmodule, het hulle teruggekeer na die aarde en op 24 Julie 1969 in die Stille Oseaan neergeplons. Die bemanning is deur die vliegdekskip USS Hornet opgepik.
Trivia
Pratley Putty is gebruik om sekere dele van die Eagle-maanlandingstuig van die Apollo 11-sending aan mekaar te hou.
Apollo 12
Apollo 12 was die sesde bemande sending in die Verenigde State van Amerika se Apollo-program en die tweede wat mense laat land het op die maan. Dit is op 14 November 1969 vanaf die Kennedy Ruimtesentrum in Florida geloods, vier maande na die suksesvolle Apollo 11-maansending. Die bevelvoerder was Pete Conrad en die vlieënier van die maanmodule was Alan Bean. Hulle het albei net meer as een dag en sewe uur op die maan oppervlak verskeie aktiwiteite uitgevoer terwyl die bevelmodule met Richard F. Gordon om die maan bly wentel het. Die landingplek vir die sending was geleë in die suidooste van die "Oseaan van Storms" op die maan.
Sien ook
Maanmuseum
E.E. Cummings
E.E. Cummings (1894-1962) was een van die belangrikste vernuwers van die moderne Amerikaanse digkuns aan die begin van die 20e eeu. Sedert sy eerste werk in 1917 gepubliseer is en sy naam daarby weens 'n setfout in kleinletters verskyn het, teken hy sy naam met kleinletters. Verskeie literêre pryse is aan hom toegeken. Hy was ook 'n skilder, roman- en toneelskrywer.
Edward Estlin Cummings is op 14 Oktober 1894 in Cambridge, Massachusetts, gebore. Hy het Engels en klassieke tale aan die Harvard-universiteit gestudeer en die MA-graad in 1916 behaal. Gedurende die Eerste Wêreldoorlog was hy 'n ambulansbestuurder in Frankryk en is 'n tyd lank in 'n militêre strafkamp aangehou omdat hy van ondermyning verdink is. Ná die oorlog het hy hom in Parys gevestig en onder meer met Picasso en Ezra Pound bevriend geraak. Sedert 1924 het hy ook afwisselend in New York gewoon en baie gereis.
Werke
Cummings se eerste gedigte het in 1917 in 'n publikasie genaamd Eight Harvard poets, verskyn. In 1922 het sy eerste boek, The Enormous Room, verskyn wat gebaseer is op sy ervarings in die Franse strafkamp. Sy eerste digbundel was Tulips en Chimneys (1923). Daarná het & en XLI (1925) en Is 5 (1926) verskyn. Die talle gedigte wat hy later geskryf het, is uitgegee in bundels soos Poems: 1923-1954 (1954), 95 poems (1958) en 73 poems (1963). Sy poësie word gekenmerk deur ekspressiewe en uiters individuele woordgebruik, afwykende grammatika, die gebruik van ou versvorme in skynbaar vrye verse en 'n punktuasie en woordafbreking.
Akie Kotabe
Akie Kotabe (gebore 18 Julie 1980) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The November Man (2014), Everly (2014), en Jason Bourne (2016).
Glassponse
Glassponse (Hexactinellida) is 'n klas van sponsdiere (porifera), wat gekenmerk word deur 'n skelet bestaande uit vier- en/of sespuntige spikula van kiesel. 'n Bekende verteenwoordiger van hierdie klas is die venusmandjie (Euplectella aspergillum).
Biologie
Glassponse word 10 tot 30 cm groot en is komvormig. Hul lywe is relatief simmetries en bestaan grotendeels uit sinsitium. Die epidermiese selle wat ander sponsspesies het, is afwesig by glassponse. Groot dele van hul sitoplasma word nie in afsonderlike selle deur selwande verdeel nie, maar vorm eerder 'n groot massa met meerdere selkerne.
Glassponse leef lank, maar hul presiese lewensverwagting is moeilik om te bepaal. Die AnAge Database vermeld 15 000 jaar as lewensverwagting vir hierdie sponse.
Fossiele
Die oudste fossielreste van glassponse dateer uit die vroeë kambrium of laat neoproterosoïkum. As fossiel is hulle verwant aan die demospongiae.
Onderverdeling
Die klas word onderverdeel in twee subklasse:
Kozinka (Astrachan-oblast)
Kozinka (Russies: Козинка) is 'n klein dorpie in Jenotajefka-rajon van Astrachan-oblast, Rusland wat tot die Prisjib Plaaslike Munisipaliteit behoort. Dit lê op die regteroewer van die Wolgarivier 64 kilometer noordwes van die rajon se setel, Jenotajefka.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Kozinka 11 inwoners gehad. Ethniese Tsjetsjniërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Olaf Hagerup
Hagerup se wetenskaplike werke het onder meer betrekking op evolusie, poliploïedie en bestuiwing. Hy het getoon dat die tetraploïede Empetrum hermaphroditum 'n afsonderlike spesie van die diploïde Empetrum nigrum is. Hy het sodoende die gebruik van chromosoomgetalle in sistematiese plantkunde begin, 'n veld wat later as sitotaksonomie bekend sou staan. Hy het die hipotese uiteengesit dat die ploïdievlak 'n belangrike faktor in die verspreiding en ekologie van plantspesies is. In teenstelling hiermee is nog een van sy wetenskaplike idees verwerp deur latere moderne navorsing - die idee van 'n direkte afkoms van die sentrosperme (ongeveer gelyk aan Caryophyllales) van die gimnospermuse Gnetophyta en dus twee afsonderlike evolusionêre afstammelinge binne die blomplante. Baie van Hagerup se studies was gemoeid met plantspesies van die Ericaceae, Empetraceae en verwante families, of Bicornes  soos hulle in die Wettstein-stelsel bekend was.
Tipegenus
'n Tipegenus is in biologiese klassifikasie — veral in soölogie (dierkunde) — die genus wat die biologiese familie en die stam van die familienaam definieer.
Olaf Hagerup
Oxycoccus hagerupii (Ericaceae) (Engels: cranberry) is deur Á. & D. Löve na hom vernoem om hom te vereer. Die standaard outeursafkorting Hagerup word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.
Hymeniacidon tuscara
Hymeniacidon tuscara is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1978 deur Ristau.
Alikreukel (kleur)
Die eerste opgetekende gebruik van alikreukel as 'n kleur se naam in Engels (periwinkle) was in 1922.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word alikreukel as volg voorgestel:
Blosjnoi
Blosjnoi (Russies: Блошной) is 'n klein dorpie in Jenotajefka-rajon van Astrachan-oblast, Rusland wat tot die Taboen-Aral Plaaslike Munisipaliteit behoort. Die dorpie se naam kom van die Russiese woord vir "vlooi".
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Blosjnoi 7 inwoners gehad, van wie almal ethniese Tsjetsjniërs was.
Hymeniacidon ungodon
Hymeniacidon ungodon is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur De Laubenfels.
Florence Phillips
duimnael|200px|regs|Lady Florence Phillips.
Lady Florence Phillips (gebore Dorothea Sarah Florence Alexandra Ortlepp, Kaapstad, Kaapkolonie, 14 Junie 1863 – Vergelegen, Somerset-Wes, Kaapland, Suid-Afrika, 23 Augustus 1940) was ’n weldoener, gasvrou, skryfster, bevorderaar van Suid-Afrikaanse kuns en die eggenote van die mynmagnaat sir Lionel Phillips, wie se rykdom dit vir haar moontlik gemaak het om tallose projekte óf self aan te pak óf ander aan te spoor om dit aan te voor. Genl. Jan Smuts het haar op haar begrafnis beskryf as “no ordinary woman” en bygevoeg: “Sy en haar man was van die mees vooraanstaande en uitsonderlike persoonlikhede wat die Rand en die nuwe Suid-Afrika opgebou het, en sy laat ’n groot indruk na.”
"Lady Florence Phillips het ’n oorheersende rol in die geskiedenis Suid-Afrika gespeel," skryf dr. Thelma Gutsche in die biografie ''No ordinary woman. The life and times of Florence Phillips''. "Sy was ’n baanbreker van die diamant- en goudveld, en het vier oorloë, twee revolusies en die Jameson-inval beleef. Saam met ander mynmagnate was sy verantwoordelik vir die eerste versameling kunswerke, Kaapse meubels en ’n argitektuurbiblioteek in Johannesburg. Sy het die leeueaandeel gehad in die oprigting van die Johannesburgse Kunsmuseum, wat haar geesteskind was en ’n belangrike mylpaal in die kunslewe en kulturele opvoeding van die Goudstad se publiek. Ook het sy onder meer ’n bydrae gelewer tot die stigting Suid-Afrika se eerste nasionale botaniese tuin, Kirstenbosch, die fakulteit argitektuur aan die Universiteit van die Witwatersrand, die totstandkoming van die museum in die Koopmans-de Wet-huis en die daarstelling van die Michaelis-versameling in die Burgerwaghuis aan Groentemarkplein.
Sy het immigrasie na Suid-Afrika aangemoedig deur haar betrokkenheid by die 1820 Settlers Monument Association en was die dryfveer vir die restourasie van Vergelegen, Somerset-Wes, die eiendom wat W.A. van der Stel aanvanklik ontwikkel het." Van haar ander bydraes was die reël van 'n kuns-en-kunsvlyt-uitstalling in Milnerpark, Johannesburg, in 1905, die aankoop en restourasie van die Martin Melch-huis in Kaapstad, die aanstelling van die J.M. Solomon as die Universiteit van Kaapstad se argitek, 'n projek wat hom tot selfdood gedryf het, en die oprigting van 'n kunsskool in die Goudstad.
Herkoms
duimnael|links|240px|'n Toneel in [[Kirstenbosch, Suid-Afrika se oudste nasionale botaniese tuin, gestig deur die toedoen van lady Florence.]]
duimnael|regs|200px|Die Phillipse se graf in die Brixton-begraafplaas, Johannesburg. Hulle is hier begrawe al is albei in [[Vergelegen by Somerset-Wes oorlede.]]
Florence Phillips was die enigste dogter van Albert Frederick Ortlepp, landmeter en natuurvorser en sy vrou Sarah Walker, albei van Colesberg. Sy besoek eers 'n privaat skool in Rondebosch en daarna die Damesinstituut (tans Eunice) in Bloemfontein. Sy sluit by haar ouers op die diamantvelde van Kimberley aan waar sy saam met hulle in armoede lewe.
Huwelik met Lionel Phillips
In Kimberley ontmoet sy Lionel Phillips (1855–1936), die seun van ’n minder gegoede Joodse handelaar wat in 1875 uit sy geboortestad, Londen, na die diamantveld gekom en in diens getree het by Joseph B. Robinson as sorteerklerk en uitgewer van sy koerant, The Independent, waarvoor hy versies en berigte bydra. Hy sou later ’n skatryk mynmagnaat en politikus word en is in 1912 tot ridder geslaan. Florence en Lionel trou op 22 Augustus 1885 op Beaconsfield by Kimberley. Die egpaar het drie kinders gehad, onder wie 'n seun, Harold.
Lionel Phillips is die eerste keer finansieel geruïneer die jaar voor sy troue met Florence toe die diamantmark in duie stort terwyl hy met vakansie was in Engeland. Daarna het hy vervoerwerk op Kimberley onderneem. Ná hul troue is hy weereens geruïneer, dié keer weens die stygende koste van vervoer en materiaal, maar danksy sy kennis van die mynbou, onkreukbaarheid en werkkrag stel die firma French & d'Esterre hom as bestuurder aan. Hierna help hy met die amalgamasie van Griekwaland-Wes se diamantmyne onder De Beers se beskerming. Sy eie maatskappy bly ook in die slag, waarna hy werkloos was, maar gelukkig vir die jong Phillips-egpaar het Lionel intussen bevriend geraak met Alfred Beit en Cecil John Rhodes. So kry hy werk by Wernher, Beit & Kie.
Verhuising na Johannesburg
In 1889 verhuis Florence, haar man en twee babaseuntjies per koets na die Witwatersrand waar hy ’n betrekking aanvaar as mynkonsultant by die firma Herman Eckstein & Kie., waarin Beit die beherende aandeel besit het en wat Wernher, Beit en Kie. gestig het om hul goudbelange te behartig. Danksy ’n vinnige verbetering in haar man se geldelike omstandighede kon Florence Phillips vanaf 1887 wyd reis. Veral nadat hy Eckstein in 1892 as voorsitter van die Kamer van Mynwese opgevolg het, het Florence ’n bekende gasvrou in Johannesburg geword. Hy het spoedig ’n vennoot geword in die firma en later voorsitter van wat bekend sou word The Corner House, een van die sterkste myngroepe in Suid-Afrika.
Jameson-inval en verbanning
Florence se man het in die jong Johannesburg ’n vooraanstaande en uitgesproke figuur in die Uitlanderbeweging geword en sterk standpunt ingeneem teen die Transvaalse regering van pres. Paul Kruger. Ná die Jameson-inval het dit duidelik geword hoe intiem hy by die Reformers' Movement betrokke was. Terwyl Florence op reis was, het Lionel in Johannesburg gewag op die Jameson-inval; moontlik het hy gewag op die regte oomblik waarop hy die verwagte opstand aan die Rand kon lei. Sy moes haar na Johannesburg terughaas toe haar man hom op 10 Januarie 1896 oorgee en skuldig pleit. Regter Reinhold Gregorowski het hom en talle ander opstandelinge die doodstraf opgelê weens hoogverraad omdat hulle die ZAR se regering omver wou werp, maar pres. Kruger het hul vonnis versag tot ’n boete van £25 000. Florence en haar man het hulle nou in ’n moeilike situasie in die Goudstad bevind, want hy is gewaarsku om hom van alle politieke aktiwiteite te weerhou; so nie sou hy verban word uit die ZAR.
Einde 1896, skaars 11 maande nadat hy beboet en gewaarsku is om die politiek te los, het Lionel Phillips ’n berig in die nuusblad Nineteenth Century gepubliseer wat daartoe gelei het dat hy verban is. Florence het hom daarna vergesel toe hy uitwyk na sy geboorteland, waar hulle herehuise ingerig het in Hampshire (Tylney Hall) sowel as Londen. In dié tyd was sy en haar man mildadige weldoeners van kuns en kunsvlyt geword. In 1899 het Florence se eerste boek en omstrede boek verskyn, Some South African recollections, wat die gemoedere gaande gemaak het.
Terug na Suid-Afrika
Ná die Tweede Vryheidsoorlog (1899–1902), wat die Kruger-bewind verpletter het, is Lionel Phillips deur Beit en Julius Wernher oorreed om in die belang van die firma terug te keer na die Rand. Blykbaar was dit eers in 1909, want in 1905 het Florence op besoek aan Suid-Afrika dr. Rudolph Maloth opdrag gegee om die monumentale Flowers of South Africa te onderneem, wat eindelik tussen 1913 en 1932 in ses boekdele verskyn het. Ná hul terugkeer in Suid-Afrika het Lionel opnuut ’n belangrike rol in die ontwikkeling van die mynbou gespeel – hy is byvoorbeeld herverkies as voorsitter van die Kamer van Mynwese – en sy vrou in die sosiale en kultuurlewe van die stowwerige Goudstad. Een van haar vernaamste tydverdrywe was die versameling van skilderye en kunsvoorwerpe vir die kunsmuseum wat sy in gedagte gehad het.