cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
M. Vasalis
De Dood
De Dood wees mij op kleine, interessante dingen: dat is een spijker - zei de Dood- en dit een touw. Ik zie hem aan, een kind. Hij is mijn meester, omdat ik hem bewonder en vertrouw, de Dood. Hij wees mij alles: dranken, pillen, pistolen, gaskraan, steile daken, een bad, een scheermes, een wit laken ,,zoomaar" - voor als ik eens zou willen de  dood. En vóór hij ging, gaf hij mij nog een klein portretje... ,,Ik weet niet, of je 't al vergeten was, het komt misschien nog wel te pas voor als je eens niet meer zou willen sterven, maar wie let je?'' zei de Dood.
De idioot in het bad
Met opgetrokken schouders, toegeknepen oogen, haast dravend en vaak hakend in de mat, leelijk en onbeholpen aan zusters armen gebogen, gaat elke week de idioot naar 't bad. De damp, die van het warme water slaat maakt hem geruster: witte stoom... En bij elk kleedingstuk, dat van hem afgaat, bevangt hem meer en meer een oud vertrouwde droom. De zuster laat hem in het water glijden, hij vouwt zijn dunne armen op zijn borst, hij zucht, als bij het lesschen van zijn eerste dorst en om zijn mond gloort langzaamaan een groot verblijden. Zijn zorgelijk gezicht is leeg en mooi geworden, zijn dunne voeten staan rechtop als bleeke bloemen, zijn lange, bleeke beenen, die reeds licht verdorden komen als berkenstammen door het groen opdoemen. Hij is in dit groen water nog als ongeboren, hij weet nog niet, dat sommige vruchten nimmer rijpen, hij heeft de wijsheid van het lichaam niet verloren en hoeft de dingen van den geest niet te begrijpen. En elke keer, dat hij uit 't bad gehaald wordt, en stevig met een handdoek drooggewreven en in zijn stijve, harde kleeren wordt gesjord stribbelt hij tegen en dan huilt hij even. En elke week wordt hij opnieuw geboren en wreed gescheiden van het veilig water-leven, en elke week is hem het lot beschoren opnieuw een bange idioot te zijn gebleven.
Het ezeltje
In de korte, blauwe schemering deed ik een kleine wandeling. De grond was rood, gebarsten-droog. De luch was dun en vreeslijk hoog, en blauwe distels stijf en grillig ritselden driftig en onwillig. Stil grazend naast een grijze rots zag ik opeens op hooge beenen een jongen ezel; zijn ooren schenen doorzichtig, zijn gelaat was trotsch. Zijn lange, ambren oogen blonken als water, ernstig en bezonken en onpartijdig was zijn blik. En na een korte, felle schrik verstarde ik in verwondering. Of kan het eerbied zijn geweest voor dit schoon, ongeschonden beest, waarmee ik langzaam verder ging? Een pijnlijke herinnering: zoo ben ik vroeger ook geweest. Die gaafdheid en zachtzinnigheid, onzware ernst en droomrigheid, o kon ik dat nog ééns herwinnen, kon ik nog ééns opnieuw beginnen.
Tennessien
Tennessien is ’n superswaar, kunsmatige element met die atoomgetal 117 en simbool Ts. Dit is die tweede swaarste bekende element en die tweede laaste element van die 7de periode op die periodieke tabel.
Die ontdekking van tennessien is in 2010 in Doebna, Rusland, aangekondig deur ’n Russies-Amerikaanse span; dit is dus die mees onlangs ontdekte element (soos in 2017). Die nuwe element het soos volg verval:
Tennessien val dalk in die "eiland van stabiliteit", ’n begrip wat verduidelik hoekom sommige superswaar elemente stabieler is in vergelyking met die algemene neiging van afnemende stabiliteit vir elemente ná bismut op die periodieke tabel. Die kunsmatige tennessienatome het tiene en honderde millisekondes lank bestaan. Op die periodieke tabel word verwag tennessien val in groep 17, waarvan al die ander elemente halogene is. Tennessien is egter dalk nie ’n halogeen nie. Sommige van sy eienskappe kan aansienlik verskil van dié van die halogene vanweë die relativistiese effekte. Daarom word vermoed tennessien is ’n vlugtige metaal wat nie anione vorm of hoë oksidasietoestande bereik nie. ’n Paar sleuteleienskappe, soos sy smelt- en kookpunt en sy eerste ionisasie-energie, volg egter vermoedelik die periodieke neigings van die halogene.
Andrew Prine
Andrew Prine (14 Februarie 1936-31 Oktober 2022) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Miracle Worker (1962), The Town That Dreaded Sundown (1976), Eliminators (1986), en Gettysburg (1993).
Lelystad
Lelystad is een van die grootste stede van die provinsie. Dit is in 1967 na Cornelis Lely vernoem.
William Irving (akteur)
William Irving (17 Mei 1893 – 25 Desember 1943) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Someone Must Pay (1919), Someone in the House (1920), Pampered Youth (1925), en Ham and Eggs at the Front (1927).
Renosterspruit (Karoo)
Die Renosterspruit (Karoo) is 'n nie-standhoudende spruit in die droë Karoo oos van Beaufort-Wes, Wes-Kaapprovinsie in Suid-Afrika.
Koördinate:
Aaron Mokoena
Teboho Aaron Mokoena (gebore op 25 November 1980 in Boipatong) is 'n Suid-Afrikaanse sokkerspeler. Hy het vir die Bafana Bafana uitgedraf.
Morfogenese
Morfogenese is die reeks gebeurtenisse in die ontwikkeling van ŉ embrio waartydens die embrio ŉ spesifieke vorm kry as gevolg van seldifferensiasie, die vorming van weefsels (histogenese) en die vorming van organe (organogenese). Die vorming word deur die erflike genetiese materiaal en deur sekere omgewingsfaktore bepaal. In die proses word 'n enkele sel, die bevrugte eiersel, stap vir stap opgebou tot 'n volwaardige organisme.
Die morfogenese as studieveld is 'n afdeling van die biologiese wetenskap waarin talle biochemici, fisioloë en genetici intens navorsing doen oor al die vraagstukke rondom die verskynsel. Talle vraagstukke bly egter onopgelos. Die ontwikkeling van enige organisme begin met 'n bevrugte eiersel, die sigoot. Dit was lank onbekend hoe een sel oorsprong kan gee aan 'n organisme wat uit etlike miljoene selle bestaan en waarvan baie selle radikaal van mekaar verskil.
Die rede lê deels daarin opgesluit dat die sigoot die erflike eienskappe van albe; ouers en dus die inligting bevat van hoe die organisme uiteindelik gaan lyk. Die groot vraagstukke wat nog opgelos moet word, is hoe daar bepaal word watter instruksies wanneer gehoorsaam moet word en hoe daar aan die opdragte uiting gegee moet word. Die ontwikkeling van 'n individu begin met die eiersel se eerste deling en word voortgesit deur ŉ groot aantal opeenvolgende delings, totdat daar uiteindelik ŉ plaat selle, die blastodisk, gevorm is.
Tydens die proses kan 3 hoofsoorte selle onderskei word. Gastrulasie, dit wil sê 'n reeks selmigrasies, vind dan plaas, gevolg deur 'n toenemende mate van spesialisasie in die seltipes. Uit die verskillende seltipes ontstaan verskillende weefseltipes, 'n proses bekend as histogenese. Die verskillende weefsels word saamgegroepeer en vorm organe, ŉ proses wat organogenese genoem word. Die begrip morfogenese omvat dus al die prosesse wat onder beheer van genetiese programmering ontstaan.
Die morfogenetiese vorming van weefseltipes en organe word deur ŉ aantal meganismes bewerkstellig, naamlik: migrasie (verplasing van selle, wat veral tydens gastrulasie geskied); die konsentrasie van selle op kenmerkende plekke, waardeur selmassas, -bundels en –Iae ontstaan; plaaslike groei van wee die vergroting van selle of die insnoering daarvan; selsamesmelting, soos met die vorming van spierselle; seldeling, waardeur een laag selle in 'n aantal lae omgesit word; die vorming van holtes en die vertakking van selbundels; plooiing, waardeur insinking en uitstulping ontstaan; en laastens kromming, wat saam met plooiing die resultaat is van ongelyke groei.
By die vorming van die weefseltipes kry die selle waaruit die weefsels opgebou word, ook hul toekomstige funksie en vorm. Tydens histogenese word die selle "blaste" genoem en toekomstige senuweeselle dus neuroblaste, toekomstige been selle osteoblaste en toekomstige spierselle mioblaste. Die selle het 'n duidelike identiteit nadat hulle gedifferensieer het. Tydens gastrulasie het daar reeds 3 hoofsoorte selle ontstaan, naamlik die ektodermale, mesodermale en endodermale sellaag.
Senuweeselle ontstaan byvoorbeeld uit sekere ektodermale selle, terwyl bloed-, been- en spierselle van mesodermale oorsprong is. Die gedifferensieerde blaste het ŉ duidelike identiteit, dit wil sê daar kan nie 'n oorgangstadium van byvoorbeeld senuweeselle tot spierselle onderskei word nie, aangesien hulle van verskillende selsoorte afkomstig is. Wanneer laasgenoemde stelling in ag geneem word, is dit duidelik waarom dit moeilik is om te verklaar hoe die selle ontstaan, aangesien hulle uit slegs een sel, die bevrugte eiersel ontwikkel. Elke sel bevat dieselfde genetiese samestelling, want elke dogtersel ontvang tydens elke seldeling 'n identiese stel chromosome van die ouersel.
Sodra die skade herstel is, keer die sel terug na sy gedifferensieerde toestand. Die uiteindelike resultaat van histogenese is die ontstaan van ŉ verskeidenheid weefsels. Weefsels is selversamelings met 'n spesiale vorm en funksie. Vier hoofsoorte weefsels word onderskei: epiteelweefsel, wat organismes en hul organe bedek, senuweeweefsel, spierweefsel en bindweefsel. Die weefsels wat gevorm is, groepeer hulself totdat hulle verskillende organe vorm.
Navorsing kon tot dusver nog net verskeie moontlikhede voorstel vir die wyse waarop organogenese geskied. Behalwe die chemiese veranderinge in die sitoplasma is daar ook fisieke veranderinge, soos selmigrasie. 'n Groot deel van die struktuuropbouing vind plaas in die embrio se morfogenetiese sones, waar die weefselmassas uiteindelik hul eie struktuur kry.
Seldifferensiasie
Omdat die bevrugte sigoot sy genetiese inligting van die ouers gekry het, hel die sel reeds al die inligting wat nodig is om chemiese en strukturele verskeidenheid aan selle te verskaf. Die proses waardeur selle chemiese en strukturele verskeidenheid verkry, word seldifferensiasie genoem, maar die proses se juiste meganisme is nog nie bekend nie. Seldifferensiasie is van groot belang vir histogenese en die daaropvolgende organogenese omdat die spesifieke seltipes wat tydens differensiasie gevorm word, weefselvorming moontlik maak.
Die onnodige inligting moet onaktief gehou word. Verdere navorsing oor differensiasie sal vir die mensdom van groot belang wees omdat die oplossings vir hierdie probleme ook talle ander fundamentele vraagstukke in die biologie en verwante wetenskappe (soos kankernavorsing en immunologie) sal verklaar. Uit navorsing wat op amfibieë gedoen is, blyk dit dat die eerste paar delings in die sigoot reeds oorsprong gee aan differensiasie en spesialisasie, want dit veroorsaak die ontstaan van mikromere (klein selle aan die bokant of animale pool van die blastula) en makromere (groot selle aan die onderkant of vegetale pool van die blastula). Iets wat ook reeds in 'n vroeë stadium opgemerk word, is dat die vervaardigde proteïene van seltipe tot seltipe verskil.
Spierselle bevat byvoorbeeld miosien en aktien, terwyl sommige spysverteringselle die ensimatiese proteïen amilase bevat. Omdat 'n spesifieke geen die kode vir die sintese van 'n bepaalde proteïen bevat, dui die verskillende proteïene daarop dat verskillende dele van die DNS-kode in die onderskeie seltipes geaktiveer is. Intensiewe navorsing het aanleiding gegee tot 'n aantal teorieë oor die beheer van die uiting van gene. Sommige navorsers beweer dat die uiting van genetiese inligting grotendeels bepaal word deur die uitwendige omstandighede waaraan 'n sel of sellyn gedurende ontogenese (die ontwikkeling van die eier tot individu) blootgestel is.
Die aanraking met buurselle en die ontvangs van bepaalde eksterne stimuli, soos hormone of medisyne, beïnvloed ook die genetiese aksie. Behalwe teorieë oor die faktore wat die uiting van gene beïnvloed, is daar ook 'n aantal teorieë oor die seleksie van die gene wat geaktiveer moet word. 'n Moontlikheid is dat ŉ bepaalde deel van 'n chromosoomstruktuur in die liggaamselle (somatiese selle) verlore gaan, wat beteken dat al die onnodige inligting saam daarmee verdwyn.
Dit is negatiewe seleksie en mag nooit in geslagselle (die gonade) gebeur nie, omdat die selle juis al die genetiese inligting ongeskonde na die volgende geslag oordra. Daar is 'n tweede seleksiemetode wat vir enige organisme aanvaarbaarder is omdat dit die strawwe gevolge en die groot energie vermorsing van die vorige metode uitskakel. Hierdie seleksiemetode hou in die eerste plek verband met proteïensintese. Dit is waarskynlik dat proteïensintese op twee vlakke gereguleer word.
Hier kan die boodskapper-RNS self geblokkeer word, of daar kan 'n blokkasie ontstaan by die ribosome, waar proteïene vervaardig word. Hierdie soort seleksie kan dus op enige aspek van die reeks reaksies van toe passing wees. Buiten die seleksie en keuring van genetiese inligting, wat bale belangrik is vir die ontogenese van 'n organisme, is daar nog 'n tweede fase van beheer. Die korrekte inligting moet op die juiste tydstip aan die ontwikkelende organisme verskaf word.
Selektiewe regulasie
Die beheer van gene is van groot belang en gevolglik is daar intensiewe navorsing gedoen oor die chromosoomkompleks om meer daaroor en oor die werking daarvan te wete te kom. Die navorsing het die bestaan van 'n aantal verskillende proteïene in die chromatien van 'n eukariotiese selkern aan die lig gebring. ŉ Eukariotiese sel het 'n membraangebonde kern en 'n aantal organelle, ook met membrane, in die sitoplasma. Chromatien kan gedefinieer word as die deel van ŉ kern wat deur 'n basiese kleurstof, Feulgen, gekleur word en gedurende mitose en meiose chromosome vorm.
'n Belangrike klas basiese proteïene, die histone, word in noue assosiasie met die DNS aangetref. 'n Ander klas nie-basiese proteïene word ook in die kern, vermoedelik in die kernsap, aangetref. Navorsing het getoon dat histone waarskynlik fungeer om DNS-materiaal tot chromosome saam te bind tydens die profase van die seldelingprosesse. Hulle funksie is om die DNS op te rol en te buig tot 'n superkompakte eenheid, die chromosoom. Wanneer die DNS so dig gepak is, kan dit nie deur die RNS getranskribeer word nie.
Nadat seldeling plaasgevind het, disassosieer die eenheid en in hierdie periode, die interfase van 'n sel se lewensiklus, word die DNS selektief getranskribeer. Voorheen is vermoed dat die histone behalwe as verpakkingseenheid deels ook funksioneer om dele van ons te blokkeer sodat dit nie getranskribeer kan word nie. Die nie-basiese proteïene kan vermoedelik fungeer om met die histone te verbind en 'n konformasieverandering ('n struktuurverandering in die histone) te bewerkstellig.
Dit veroorsaak dat die ons op die plek van die verbinding oopvou, sodat die vir die boodskapper-RNS bereikbaar is en getranskribeer kan word. Die transkripsie van gene is dus moontlik ŉ resultaat van die verwydering van die histoonblokkasie deur die nie-basiese proteïene. Die beheer van die werking van die nie-basiese proteïene is ook 'n vraagstuk. Hoewel bogenoemde teorie baie aantreklik is, is daar gevind dat daar te min nie-basiese proteïene is om die werking van alle gene te reguleer.
Geenwerking en geenseleksie moet dus ook onder die invloed van ander meganismes staan. 'n Aanvaarbare model is deur twee wetenskaplikes ontwerp en staan bekend as die Britten-Davidson- model. Die model verklaar onder andere hoe hormoon werking die regulasie van gene kan beïnvloed, maar dit bied nog nie 'n oplossing vir al die probleme in die studieveld nie. Die studieveld van die morfogenese help om 'n insig te gee in die funksionering van die basiese en belangrike prosesse wat inherent aan alle lewende organismes is.
Omdat die kennis wat deur navorsing verkry word, vir feitlik al die aspekte van die biologiese en mediese wetenskappe verreikende gevolge kan hê, sal hierdie dissipline in die toekoms geweldig uitbrei om vir al die kennis ruimte te maak.
Addison Timlin
Addison Timlin (gebore 29 Junie 1991) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Derailed (2005), Stand Up Guys (2012), Odd Thomas (2013), en Fallen (2016).
Constantine, Algerië
Constantine (Arabies: قسنطينة) is die hoofstad van die Constantine-provinsie, in noordoostelike Algerië. Die stad het 'n bevolking van sowat 448 374 en ongeveer 1 miljoen mense in die metropolitaanse gebied.
Theekloofpas
duimnael|links|295px|Die voet van Teekloofpas op die grens tussen die [[Wes-Kaap|Wes- en Noord-Kaap.]]
Theekloofpas is 'n bergpas op die R353 suidsuidoos van Fraserburg in die rigting van Leeu-Gamka op die N1 nasionale pad. Die pas is gebou in die 1890's, bereik 'n hoogte van 1 385 m bo seespieël en 'n helling van 1:13.
Oukloofpas
Oukloofpas is 'n bergpas op die MR584-pad suidoos van Fraserburg en noordwes van Beaufort-Wes. Die pas is gebou in 1879, bereik 'n hoogte van 1 400m bo seevlak en 'n helling van 1:10.
Renosterspruit (Mpumalanga)
Die Renosterspruit (Mpumalanga) is 'n nie-standhoudende spruit in die Mpumalangaprovinsie in Suid-Afrika.
Dit lê in die opvangsgebied van die Komatirivier by koördinate.
339
Die jaar 339 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 39ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Drenthe
Drenthe (Nedersaksies: Drenthe of Drentie) is een van die 12 provinsies van Nederland en is in die noordooste geleë. Die provinsie het 'n bevolking van 495 000 in 2021 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 2 683 km² met 'n bevolkingsdigtheid van 180 per km². Die hoofstad is Assen en die grootste stad is Emmen.
Drenthe grens in die suide aan Overijssel, in die weste aan Friesland, in die noorde aan Groningen, en in die ooste aan Nedersakse (Duitsland).
In die provinsie word naas Nederlands ook Drents gepraat, 'n dialek van die Nedersaksiese taal.
Drenthe het baie bosse, heide- en veengebiede. Byna al die hunebedde lê in die provinsie. Van die noorde tot die suidooste loop die Hondsrug, 'n glooiing in die landskap; die hoogste punt word gevind by die stad Emmen en meet 26,5 meter.
Op 29 Junie 1904 is twee veenlyke, nou bekend as die Paar van Weerdinge, hiernaby gevind.
Munisipaliteite
Drenthe bestaan uit 12 munisipaliteite:
Jerry Ito
Jerry Ito (12 Julie 1927 – 9 Julie 2007) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Manster (1959), Mothra (1961), The Elegant Life of Mr. Everyman (1963), en Golgo 13: Assignment Kowloon (1977).
Hennie Smit
Hennie Smit (gebore 19 Mei 1943) is 'n Suid-Afrikaanse akteur. Smit maak sy rolprentdebuut in 1979 in die film Pretoria O Pretoria!. Hy is veral bekend vir sy rol as Bertie in die TV-sepie, Egoli: Plek van Goud, 'n rol wat spesiaal vir hom geskep is.
Virgo-sterrestelselswerm
Die Virgo-sterrestelselswerm is ’n sterrestelselswerm waarvan die middel sowat 53,8 miljoen ligjare (16,5 miljoen parsek) van die Aarde af is in die sterrebeelde Maagd en Berenike se Hare. Dit bevat sowat 1 300 (en moontlik tot 2 000) sterrestelsels en vorm die hart van die groter Virgo-superswerm, waarvan die Lokale Groep en dus die Aarde ook deel is. Daar word gereken die totale massa van die swerm is sowat 1,2 biljoen sonmassas.
Dyle
Die Dyle (Frans: Dyle, Nederlands: Dijle) is 'n rivier in België. Leuven en Mechelen lê aan die Dyle se oewers.
Virgo-sterrestelselswerm
Baie van die helder sterrestelsels in die swerm, onder meer die reusagtige elliptiese sterrestelsel Messier 87, is in die laat 1770's en vroeë 1780's ontdek en in Charles Messier se katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem. Messier het M87 beskryf as ’n newel sonder sterre en die ware aard daarvan is eers in die 1920's besef.
Die swerm onderspan ’n maksimum boog van sowat 8 grade met die middel in die sterrebeeld Maagd. Baie van die stelsels in die swerm kan met ’n klein teleskoop gesien word. Die helderste lid is die elliptiese stelsel Messier 49.
Eienskappe
Die swerm is ’n taamlik heterogene mengsel van spiraal- en elliptiese sterrestelsels. Daar word geglo die spiraalstelsels is versprei in ’n langwerpige, uitgespreide filament, sowat vier keer so lank as breed, wat met die gesigslyn van die Melkweg langs strek. Die elliptiese stelsels lê nader aan die middel as die spiraalstelsels.
Die swerm is ’n versameling van drie kleiner groepe: Virgo A, wat gesentreer is om die elliptiese stelsel Messier 87, ’n tweede een wat gesentreer is om die lensvormige stelsel Messier 86 en Virgo B, wat om die elliptiese stelsel Messier 49 lê. Virgo A bestaan uit elliptiese, lensvormige en meestal gas-arm spiraalstelsels en is die dominante subgroep, met ’n massa van sowat 1014 sonmassas.
Die drie subgroepe smelt saam om een groot sterrestelselswerm te vorm en word omring deur ander, kleiner sterrestelselwolke, waarvan die meeste uit spiraalstelsels bestaan, bekend as Wolk N, Wolk S en Virgo E. Hulle is ook in die proses om met die ander saam te smelt. Ander, verder geleë sterrestelsels en sterrestelselgroepe word ook deur Virgo se swaartekrag aangetrek en sal ook later met hulle saamsmelt. Dit dui sterk daarop dat Virgo ’n dinamiese jong swerm is wat nog besig is om te vorm.
Die groot massa van die swerm word bewys deur die hoë afsonderlike snelhede van baie van die sterrestelsels, soms tot 1 600 km/s met betrekking tot die swerm se middel.
Die Virgo-swerm lê in die Virgo-superswerm en sy swaartekrag laat nabygeleë sterrestelsels stadiger beweeg. Dit vertraag die Lokale Groep se wegbeweging van die swerm af met sowat 10%.
Soos met ander ryk sterrestelselswerms die geval is, is die ruimte tussen Virgo se sterrestelsels gevul met ’n warm plasma met temperature van 30 miljoen kelvin wat X-strale uitstraal, en binne-in is ’n groot aantal intergalaktiese sterre (tot 10% van die sterre in die swerm), insluitende ’n paar planetêre newels. Daar word gereken hulle is uit hul eie sterrestelsels geruk tydens interaksies met ander stelsels. Daar is ook ’n paar sterreswerms wat uit dwergsterrestelsels aangetrek is en selfs minstens een stervormende gebied.
Messier-voorwerpe
Messier 49 (Virgo B), Messier 58 (Virgo A), Messier 59 (Virgo A of Virgo E), Messier 60 (Virgo A of Virgo E), Messier 61 (Wolk S), Messier 84 (Virgo A), Messier 85 (Virgo A), Messier 86 (eie subgroep of Virgo A), Messier 87 (Virgo A), Messier 88 (Virgo A), Messier 89 (Virgo A), Messier 90 (Virgo A), Messier 91 (Virgo A), Messier 98 (Virgo A of Wolk N), Messier 99 (Virgo A of Wolk N), Messier 100 (Virgo A).
Ander NGC-voorwerpe
NGC 4216 (Virgo A of Wolk N), NGC 4435 (Virgo A), NGC 4438 (Virgo A), NGC 4450 (Virgo A), NGC 4526 (Virgo B), NGC 4536 (Cloud S), NGC 4567 (Virgo A), NGC 4568 (Virgo A), NGC 4651 (buitewyke).
Tinashe
Tinashe (gebore 6 Februarie 1993) is 'n Amerikaanse aktrise, sangeres, danseres, en vervaardigster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Masked and Anonymous (2003) en The Polar Express (2004), en in die televisiereekse Two and a Half Men (2003) en Out of Jimmy's Head (2007).
341
Die jaar 341 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 41ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Gabriel Fauré
Lewensloop
Fauré studeer aan die kerkmusiekskool van Louis Niedermeyer in Parys, waar onder andere Camille Saint-Saëns een van sy onderwysers was, waarna hy 'n orrelis geword het, eers in Rennes en later in verskeie Paryse kerke. In 1897 word hy 'n dosent in komposisie aan die "Conservatoire National Supérieur de Musique" in Parys, en in 1905 direkteur van hierdie instituut. Maurice Ravel en Gheorghe Enescu was onder sy studente.
Leucandra falcigera
Leucandra falcigera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1877 deur Schuffner.
Gabriel Fauré
Lewensloop
Vir baie jare was hy verbonde aan die Paryse Madeleinekerk, eers as koorleier, en later vanaf 1896, as orrelis. Hy het onder meer sy Requiem daar geskryf; dit is vandag steeds een van sy mees opgevoerde werke. Die komposisie is gebou rondom die bekende Pie Jesu. Hy was kieskeurig in die keuse van tekste vir sy requiem. Hy het harde woorde soos 'Dies Irae', die Oordeelsdag, uitgelaat. Sy sienings oor die dood was nie gitswart nie. "Dit is 'n vreugdevolle bevryding, 'n verlange na geluk anderkant die graf, eerder as 'n pynlike ervaring." Daardie hoopvolle, harmoniese toon is duidelik merkbaar in sy Requiem.
Termitomyces schimperi
Termitomyces schimperi is 'n swamspesie, wat algemeen onder sy Hereronaam ejova (enkelvoud) bekend staan. Die sampioen word in verband gebring met die termiet-spesie Macrotermes michaelseni van Namibië. Die meervoudsvorm is omajowa (met die alternatiewe spelling van omajova of omayova), so genoem deur beide die Herero en Ovambo-mense van Namibië. Duitse Namibiërs verwys na die sampioen as Termitenpilz. T. schimperi is die grootste lid van die genus, waartoe ook T. umkowaanii of i’kowa behoort wat in Suid-Afrika voorkom.
Eienskappe
Die sporokarp (die swam se paddastoele) het die grootte van 'n man se vuis wanneer dit opkom. Hulle brei vinnig uit na 15-28 cm en kan tot 40 cm in deursnee bereik. Die mus en die dik, sagte vratte is wit. Hulle mag deur die grond van die heuwel geel tot rooibruin gekleur wees, maar die vratte is wit onder hul boonste laag. Die pseudorhiza (wortel) vernou afwaarts na sy oorsprong in die nes, en kan 'n lengte van sowat 90 cm bereik. Die laer, nouer deel van die pseudorhiza het 'n digter konsistensie as die bogrondse deel. Die paddastoele verskyn in groepe van 5-10 rondom die onderste dele van die rysmiernes, en groei tot ongeveer 50 cm bo die grondvlak. Tot 50 sporokarpe is waargeneem rondom 'n enkele heuwel. Omajowa verskyn gewoonlik ná deurdringende reën van 12 mm of meer gedurende die lente, maar die meeste gewasse ontwikkel gedurende Januarie tot Maart wat die hoofreënseisoen is. Die sampioen kan op dieselfde rysmiernes vir baie jare groei, indien 'n deel van die wortel in die heuwel agtergelaat word, as die paddastoel geoes word om te eet. Met rypwording van die swam, word die velare (die vel van die wortel) deur termiete verbruik.
Termiet-assosiasie
Omajowa verskyn nie op alle termiethope nie. Die sampioen kom net op die lang termiethope van die sentrale en noordelike dele van Namibië voor, waar die gemiddelde reënval 350 mm of meer is. Hierdie heuwels bereik dikwels 4 tot 5 m in hoogte en hul toppunt is altyd rigting noord geneig. Die termiet wat dit bou is die Termes bellicosus ook bekend as Macrotermes michaelseni. In Zambië groei die Termitomyces schimperi by die termiethope van die Odontotermes patruus-termiet.
Verspreiding
In Namibië verskyn die Omajowa by Omaruru, Okahandja, Otjiwarongo, Grootfontein, Tsumkwe, oos van Windhoek en in die suid-oostelike deel van die Etosha Nasionale Park.
Handel
Omajowa kan nie kommersieel geboer word nie en kan nie by 'n kruidenierswinkel gekoop word nie. Maar in die seisoen verkoop plaaslike inwoners van die sampioen langs die paaie om bykomende inkomste te genereer. 'n Enkele Ejova verskyn ook op die N $ 5,50 stempel wat uitgereik is deur die NamPost, Namibië se posdiens, in 1999.
Kultuur
Die sampioen word gesien as 'n simbool van groei en welvaart deur Namibiërs en word hoog gewaardeer in die Namibiese kultuur.
Sodra ryp, moet die sampioen vinnig geoes word, want daar is baie klein insekte wat dit vreet. Die Omajowa kan ook goed gevries word en word dikwels op hierdie manier vir toekomstige verbruik bewaar. Daar is verskeie maniere waarop die Omajowa in kos voorberei kan word. Dit kan byvoorbeeld gebraai, in 'n sop, in risotto, souse, toegedraai in pasta of op pizza gebruik word. As gevolg van die aansienlike grootte, word die sampioen soms as 'n steak deur die plaaslike bevolking voorberei. Op die meer eienaardige kant, kan die Omajowa in roomys gebruik word en dit word geglo dat 'n ware lekkerny is.
Hoeksnelheid
regs|duimnael|Die [[vektor ω dui die hoeksnelheid van die partikel om die as ω aan]]
In fisika is hoeksnelheid die vektormeting van die tempoverandering van die hoekverplasing van 'n voorwerp teenoor tyd. Die vektor dui die grootte van die rotasiespoed (skalaar: hoekfrekwensie) aan sowel as die as waarom die voorwerp roteer. Dit word meestal aangedui met die hoofletter-omega (ω). Die SI-eenheid vir hoeksnelheid is radiale per sekonde. Die rigting van rotasie kan maklik voorgestel word deur die regterhandreël (sien skets aan die regterkant).
Jersey
Jersey (amptelik die Distrik van die eiland Jersey; Engels: Bailiwick of Jersey; Frans: Bailliage de Jersey; Jèrriais: Jèrri; Normandies: Bailliage dé Guernési) is die grootste van die Kanaaleilande digby die kus van Noord-Frankryk en net soos die eilande Man en Guernsey 'n besitting van die Britse Kroon, wat nie deel uitmaak van die Verenigde Koninkryk of die Europese Unie nie. Die eiland met 'n oppervlak van 119,6 vierkante kilometer het 103 267 inwoners in 2016 gehad. Die onbewoonde eilande Minquiers en Ecréhous behoort aan Jersey.
Die eiland is 'n oorblyfsel van die historiese hertogdom van Normandië, en die plaaslike Frans-Normandiese dialek Jèrriais word as streektaal erken. Engels en Frans is die amptelike tale. Frans bly tot die jaar 1946 'n amptelike taal van die regering, maar sy gebruik is vandag beperk tot 'n aantal seremonies soos die gebed voor die opening van die Statevergadering. Frans is egter 'n verpligte skoolvak.
Geskiedenis
Die eerste bewoners was jagters en versamelaars wat gedurende die Ou Steentydperk (omstreeks 250 000 v.C.) in grotte gewoon het. Die groot aantal menhire en dolmens op die eiland dateer uit die Nuwe Steentydperk (omtrent 4000 v.C.). In die Bronstydperk is Jersey deur Druïdes bewoon.
Die vroegste verwysing na Jersey gaan terug na die 6de eeu n.C. - Germaanse invallers het destyds die hermiet Sint Helier vermoor wat op 'n klein rotsagtige eiland naby die huidige Elizabeth-kasteel gewoon en gepreek het.
Ná die val van Rouen het koning Johan I van Engeland, hertog van Normandië, in 1204 al sy Normandiese besittings op die vasteland aan die koning van Frankryk verloor. Die bewoners van die Kanaaleiland moes destyds 'n besluit neem of hulle onderdane van die Franse koning Filips Augustus of koning Johan wou wees. Hulle het vir die laasgenoemde gekies. Die Kanaaleilande Jersey, Guernsey, Alderney, Sark en Herm het sodoende as selfregerende gebiede by die Engelse Kroon gebly.
Jersey is tydens die sogenaamde Rose-oorloë in die 15de eeu sewe jaar lank deur die Franse oorheers nadat hulle die kasteel Mont Orgueil ingeneem het. Frankryk het die eiland weereens vir 'n kort tydperk in 1781 beset, en kort daarna is wagtorings langs die kuslyn opgerig om die eiland teen toekomstige Franse aanvalle te beskerm.
Die handel, wat deur die neutraliteit tussen Engeland en Frankryk bevorder is, was die basis vir die welvaart van Jersey. Die landbou, vissery, skeepsbou en wolproduksie was die hoofbron van inkomste oor 'n lang tydperk. Tydens die 19de eeu, danksy die verbetering in vervoer, is toerisme ook ontwikkel.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog was Jersey tussen 1 Mei 1940 en 9 Mei 1945 die enigste deel van die Verenigde Koninkryk wat deur Duitse troepe beset is aangesien die Britse regering geweier het om die Kanaaleilande te verdedig. Die besetting het vyf jaar van hongersnood en onderdrukking beteken, en die eilandbevolking herdenk die bevryding jaarliks op Liberation Day.
Politiek
Die State van Jersey vorm die wetgewende vergadering van die eiland. Dit sluit 53 verkose lede in – 12 senatore wat vir 'n ampstermyn van 6 jaar verkies word, 12 konstabels wat vir drie jaar as hoofde van die parogieë verkies word, 29 afgevaardigdes wat vir 'n ampstermyn van drie jaar verkies word; die Balju en Adjunkbalju (wat as voorsitters van die vergadering benoem word) en drie lede sonder stemreg – die Dekaan van Jersey, die Prokureur-Generaal en die Prokureur van Jersey, wat almal deur die Kroon benoem word.
Die regeringsdepartemente word deur komitees van die State beheer. Die Balju fungeer as die siviele hoof van die eiland.
Die meeste lede van die State word as onafhanklikes verkies. Die enigste politieke party, wat tans in die State verteenwoordig is, is die Demokratiese Alliansie van Jersey.
Die Normandiese gemene reg, wat die Clameur de Haro en die Engelse reg insluit, dien as basis vir die regstelsel. Die justisie word deur die Koninklike Hof (Royal Court) van die Verenigde Koninkryk beheer.
Koning Charles III se tradisionele titel as staatshoof is dié van Hertog van Normandië, alhoewel hy hierdie titel formeel nie gebruik nie. Hy regeer die kroongebied danksy sy funksie as koning.
Geografie
Jersey is die grootste en mees suidelike van die Kanaaleilande met 'n oppervlak van 116 vierkante kilometer (45 vierkante myl), sowat twaalf myl van die Franse skiereiland Cotentin in Normandië af geleë. Jersey het 'n kuslyn van sowat 75 kilometer.
Die seegebied van die Baai van Saint-Malo staan bekend vir sy getye, wat twee keer per dag 'n verskil van 12 meter (40 voet) tussen eb en vloed kan bereik – een van die grootstes ter wêreld.
Jersey het 'n gematigde klimaat met milde winters en koel somers, alhoewel dit die meeste sonskynure van alle Britse Eilande het. Sy landskap word deur vlaktes met lae heuwels langs die noordkus gekenmerk.
Vir administratiewe doeleindes is die eiland in twaalf parogieë onderverdeel, wat almal toegang tot die see het en die name van heiliges dra. Die parogieë word verder verdeel in vingtaines (of, soos in die geval van St. Ouen, in "cueillettes"), wat histories ontwikkel het en as plaaslike bestuurseenhede en kiesafdelings dien. Sogenaamde Centeniers word in elkeen van die parogieë vir 'n ampstermyn van drie jaar as polisiehoofde verkies.
Ekonomie
Die ekonomiese basis van Jersey is finansiële dienste, toerisme, internethandel en landbou. Finansiële dienste lewer die helfte van die eiland se inkomste op.
Terwyl Jersey in die 19de eeu onder meer nog 'n belangrike uitvoerder van sider na die Verenigde Koninkryk is (in 1810 word 4,5 miljoen liter uitgevoer), is aartappels en suiwelprodukte vandag die belangrikste landbouprodukte. Talle boere gee voorkeur aan natuurlike bemesting en gebruik vraic, die seewier wat in groot hoeveelhede op Jersey se strande uitspoel, vir die bekende Jersey Royal-aartappels. Hierdie tradisie dateer uit die 12de eeu.
Die plaaslike Jersey-beesras dien as die basis vir 'n klein organiese vleisbedryf. Die La Mare-wynkelder in St. Mary is in 1972 in 'n tradisionele 17de eeuse Jersey-plaashuis gestig en produseer gehaltewyne.
Aangesien Jersey geen belasting op toegevoegde waarde het nie, is daar gespesialiseerde maatskappye wat goedere soos video's, kontaklense en ander goedere na die Verenigde Koninkryk uitvoer en op daardie mark teen laer pryse aanbied. Hierdie praktyk word deur nuwe wetgewing beperk.
Geldeenheid
Jersey het sy eie banknote en muntstukke, wat saam met dié van Guernsey en die Verenigde Koninkryk as wettige betaalmiddel dien. Jersey se geldeenheid is aan die Britse Pond Sterling gekoppel. Sien Pond Sterling van Jersey.
Demografie
Sowat vyftig persent van die eiland se bevolking is uitheems. Dertig persent van die 91 000 inwoners is in die gebied van die hoofstad St. Hélier gekonsentreer.
Die Kerk van Engeland is die grootste godsdienstige gemeenskap op die eiland, terwyl in die plattelandse gebiede baie aanhangers van die Metodistekerk woon. Daar is ook 'n groot Rooms-Katolieke minderheid.
Kultuur
Jèrriais, die inheemse Normandiese taal, word deur 'n minderheid van die bevolking gepraat. Tydens die 19de eeu is dit nog die huistaal van die meerderheid. Deesdae is veral ou mense die taal magtig, alhoewel dit steeds in Jersey se skole onderrig word. Dit speel nog 'n groot rol in die topografie van die eiland, waar naas Jèrriais ook Franse en Engelse plekname gebruik word.
'n Aantal neolitiese kunswerke is die vroegstes wat op die eiland gevind is. Die enigste oorblyfsels van die ryk middeleeuse kultuurerfenis is muurskilderye, nadat die ikonoklasme (beeldestorm) tydens die Calvinistiese hervorming van die 16de eeu baie werke vernietig het.
Drukkerye bestaan sedert die tagtigerjare van die 18de eeu, en talle publikasies in Jèrriais, Frans en Engels verskyn in die 19de eeu op die eiland. Aktuele en satiriese poësie is die belangrikste literêre kunsvorm.
Die plaaslike karnaval, die Blommeslag (Battle of Flowers), vind sedert die jaar 1902 plaas.
340
Die jaar 340 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 40ste jaar van die 4de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Jersey
Kookkuns
Seekos is 'n belangrike bestanddeel van Jersey se kookkuns, net soos sy melk, room en botter. Jersey het, anders as Normandië, geen tradisie van kaasvervaardiging nie, alhoewel 'n klein hoeveelheid kaas plaaslik gemaak word.
Die Jersey Royal is die plaaslike soort aartappel, wat baie gewild is op die plaaslike en Europese mark. Die klein, geurige aartappels groei op die steil suidehellings.
Appels is 'n histories belangrike vrugtesoort. Die sogenaamde "swart botter" (lé nièr beurre) is 'n spesialiteit, wat van appels, sider en speserye gemaak word. Hierdie konfyt word gewoonlik in die nagte van November in spesiale houers, die sogenaamde bachins, berei – 'n gewilde vermaak vir almal, wat tot sestien ure kan neem. Emigrante het die resep ook in Noord-Amerika bekend gestel; in die VSA-deelstaat Pennsilvanië is "apple butter" veral 'n gewilde lekkerny. Die verbouing van appels word tans weer bevorder en uitgebou. Appelbrandewyn en wyn word in klein hoeveelhede geproduseer.
Renosterspruit (Vrystaat, lat -27.49, long 27,08)
Die Renosterspruit (Vrystaat) is 'n nie-standhoudende spruit in die noorde van die Vrystaatprovinsie in Suid-Afrika.
Dit is op 'n hoogte van 1 314 m bo seevlak in die opvanggebied van die Vaalrivier geleë, en sluit noordwes buite Kroonstad aan by die Valsrivier by die koördinate.
Peter Ivers
Peter Ivers (20 September 1946 – 3 Maart 1983) was 'n Amerikaanse komponis en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Grand Theft Auto (1977), Jekyll and Hyde... Together Again (1982), National Lampoon's Vacation (1983), en Seven Minutes in Heaven (1985).
Hengelo, Overijssel
Hengelo is 'n munisipaliteit in Twente, in die provinsie Overijssel in Nederland. Hengelo grens aan die munisipaliteite Borne, Dinkelland, Hof van Twente, Haaksbergen en Enschede. Daar woon 81 000 mense in Hengelo. Die stad vorm ook saam met Borne en Enschede die agglomerasie Groot-Enschede, waar sowat 365 000 mense woon.
Hengelo staan bekend vir sy internasionale atletiekwedstryde, die Fanny Blankers-Koen Games. Die stad is ook die fokuspunt van infrastruktuur in Twente, sowel vir die spoorweë as vir die nasionale paaie (die A1 en A35).
Sport
Hengelo het met die Fanny Blankers-Koen Stadion (kapasiteit: 15,500) die belangrikste atletiekstadion van die land, waar die Fanny Blankers-Koen Games jaarliks gespeel word. Langs die stadion lê die afrigtingskompleks van sokkerklub FC Twente. Die jeug en vroue van die klub speel hulle wedstryde hier.
Bulimie
Bulimie is 'n eetsteuring wat deur ooreetepisodes gevolg deur suiweringsgedrag gekenmerk word. Gedurende so 'n episode word groot hoeveelhede kos in 'n kort tydjie geëet. Suiwering of purgering verwys na pogings om van daardie kos ontslae te raak. Die meeste mense met bulimie het 'n normale gewig. Bulimie word dikwels met ander geestesteurings soos depressie, angs en probleme met dwelms of drank geassosieer. Daar is ook 'n hoër risiko vir selfmoord en selfbesering.
Tekens en simptome
Bulimie behels gewoonlik 'n haastige en onbeheerste eetepisode wat gewoonlik gestaak word wanneer 'n persoon deur iemand onderbreek word of maagpyn ervaar, gevolg deur selfveroorsaakte braking of ander vorms van suiwering. Hierdie siklus kan verskeie kere per week of, in meer ernstige gevalle, per dag herhaal word  en kan die direkte oorsaak wees van onder andere: Hieronder is enkele van die baie tekens wat daarop kan dui dat 'n persoon bulimie het: Soortgelyk aan baie psigiatriese siektes kan delusies voorkom, saam met ander tekens en simptome wat valse idees by die persoon laat ontstaan wat nie normaalweg deur ander aanvaar word nie.
Mensie met bulimie kan ook in so 'n mate oefen dat ander aktiwiteite nagelaat word.
Diagnose
Die aanvang van bulimie is dikwels gedurende adolessensie, tussen die ouderdom van 13 en 20 jaar, en in baie gevalle het persone voorheen aan vetsug gely. Dit gebeur dikwels dat lyers as volwassenes weer in episodiese ooreet-en-suiwering verval, selfs ná aanvanklike suksesvolle behandeling en remissie. Bulimie kan tot 1% van jong vroue affekteer, en 10 jaar vanaf diagnose sal die helfte volkome herstel, 'n derde gedeeltelik, en 10–20% sal steeds simptome hê.
Kriteria
Anders as anorexia nervosa is dit soms moeilik om bulimie te bespeur, aangesien lyers geneig is om gemiddeld, of effens oor- of ondergewig te wees. Baie persone met bulimie kan ook opvallend ongebalanseerde eet- en oefenpatrone volg sonder om aan al die diagnostiese kriteria vir bulimie te voldoen. Die diagnostiese kriteria wat deur die DSM-5 gebruik word, sluit herhaalde ooreetepisodes in, gevolg deur kompenserende gedrag waar oormatige of onvanpaste maatreëls gebruik word om gewigstoename te voorkom. Die diagnose vereis ook dat die ooreet-en-suiweringsepisodes minstens een maal 'n week vir 'n tydperk van drie maande plaasvind. Gereelde suiwering of purgering is 'n algemene eienskap van ernstiger gevalle van bulimie.
Biologies
Daar is getuienis dat geslagshormone 'n invloed op vroue se aptyt en eetgewoontes asook die aanvang van bulimie kan hê. Studies toon dat vroue met 'n androgeen-oormaat en polisistiese ovariële sindroom 'n wangereguleerde aptyt het, gepaardgaande met koolhidrate en vette. Hierdie wanregulering van aptyt word ook by vroue met bulimie gesien. Daar is bewyse dat daar 'n verband tussen polimorfisme in die ERβ (estrogeenreseptor β) en bulimie is, wat op 'n korrelasie tussen geslagshormone en bulimie dui.
Alhoewel daar al vergelykings tussen bulimie en dwelmverslawing getref is, bestaan daar slegs beperkte empiriese ondersteuning vir hierdie karakterisering.
Om op dieet te gaan, 'n algemene gedragspatroon by persone met bulimie, word met laer plasmatriptofaanvlakke geassosieer.<sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" style="white-space:nowrap;">[<span title="This claim needs references to reliable sources. (August 2013)">citation needed ]  'n Afname in triptopaanvlakke in die brein, en dus die sintese van serotonien, sal bulimiese prikkels by bulimiese individue asook voormalige bulimielyers binne ure verhoog.
Sosiaal
Media-uitbeeldings van 'n "ideale" liggaamsvorm word algemeen as 'n bydraende faktor van bulimie beskou. In 'n studie van 15- tot 18-jarige skoolmeisies in Nadroga, Fiji, is daar bevind dat die selferkende voorkoms van purgering van 0% in 1995 ('n paar weke ná televisie se koms na die provinsie) tot 11,3% in 1998 gestyg het. Verder is die selfmoordkoers onder mense met bulimie 7,5 maal hoër as in die algemene bevolking.
In 'n poging om die oorsprong van bulimie in 'n kognitiewe konteks te ontsyfer, word Christopher Fairburn et al. se kognitiewe gedragsmodel dikwels as die goue standaard beskou. Fairburnt ''et al. ''voer aan dat 'n ekstreme beheptheid met gewig en vorm, gepaardgaande met 'n lae selfbeeld tot streng, rigiede en onbuigsame dieetvoorskrifte sal lei. Derhalwe sal dit onrealistiese, beperkende eetgewoontes tot gevolg hê wat uiteindelik tot 'n "misstap" sal lei waar individue 'n geringe oortreding van die streng en onbuigbare reëls begaan. Die kognitiewe distorsie weens digotomiese denke aktiveer die drang om te ooreet. Die ooreetepisode veroorsaak dan 'n gevoel van beheerverlies en lei daartoe dat die individu van die kos ontslae raak in 'n poging om die ooretery teë te werk.
Fairburn et al. se kognitiewe gedragsmodel is egter nie noodwendig op elke individu van toepassing nie en is beslis reduksionisties. Alle mense verskil en om so 'n komplekse gedragsvorm soos bulimie te neem en dieselfde teorie op almal toe te pas, is ongegrond. Fairburn et al. se model is uiteindelik meer beskrywend as verklarend aangesien dit nie noodwendig 'n verduideliking vir die ontstaan van bulimie verskaf nie.
Graf van die Onbekende Soldaat
'n Graf van die Onbekende Soldaat is 'n monument wat gebou is om die stoflike oorskot van een of meer ongeïdentifiseerde soldate te begrawe. Vanaf die 19de eeu is sulke monumente in verskeie lande opgerig. Hierdie soldate word 'n simbool vir die talle geïdentifiseerde en ongeïdentifiseerde soldate wat tydens 'n oorlog omkom. 'n Jaarlikse herdenking word soms by hierdie grafte gehou.
Bulimie
Sosiaal
In 'n studie deur Thompson en Stice is die "maer ideaal-internalisering" as 'n faktor van bulimie ondersoek. Hulle navorsing het getoon dat dit nie soseer die maer ideaal is nie, maar eerder die selfassosiasie met persone met 'n sekere liggaamsmassa wat bepaal hoe iemand met bulimie voel. Persone wat met maer modelle assosieer, beleef byvoorbeeld positiewe emosies wanneer hulle maer modelle sien en mense wat hulleself as oorgewig beskou, ervaar negatiewe emosies wanneer hulle maer modelle sien. Interessant genoeg kan individue geleer word om met maerder persone te assosieer.
Graf van die Onbekende Soldaat
Die oudste monument van sy soort is vermoedelik die van die Landsoldate (beeldhouer Herman Wilhelm Bissen), wat in 1858 in Frederica, Denemarke opgerig is. Die monument herdenk die gesneuweldes tydens die Eerste Duits-Deense Oorlog. 'n Meer onlangse voorbeeld is 'n monument wat in 2004 in Wellington, Nieu-Seeland opgesit is.
Bulimie
Behandeling
Die twee vernaamste behandelings vir bulimie is psigofarmakologiese en psigososiale behandelings.
Graf van die Onbekende Soldaat
Ná die Eerste Wêreldoorlog het verskillende lande sulke monumente opgerig. Op 11 November 1920 is die Tomb of the Unknown Warrior in Londen en die Tombe du Soldat Inconnu in Parys ingewy. In Frankryk word 'n ewige vlam in 1923 by die graf gevoeg. Dit is later ook op ander plekke, soos in Brussel, gedoen.
Bulimie
Psigoterapie
Daar is verskeie ondersteunde psigososiale behandelings vir bulimie. Daar blyk egter min getuienis te wees ter ondersteuning van kognitiewe gedragsterapie (KGT) waar 'n persoon geleer word om outomatiese gedagtes te beveg en gedragseksperimente uit te voer (deur byvoorbeeld "verbode kossoorte" te eet).
In KGT maak mense aantekeninge van die hoeveelheid kos wat hulle eet en periodes van braking ten einde emosionele skommelings wat tot gereelde bulimie-episodes lei, te identifiseer en te vermy. Volgens Barker (2003) is daar bevind dat 40–60% van mense wat kognitiewe gedragsterapie ondergaan, simptoomvry word. Dis sukses van die terapie berus daarop dat alle partye saamwerk om hanteringstrategieë te ontwikkel, te bespreek en aan te teken. Hy beweer dat die bewusmaking van hulle gedrag mense sal motiveer om aan alternatiewe te dink. Mense wat KGT ondergaan wat vroeë gedragsveranderinge toon, sal na alle waarskynlikheid op die lange duur die beste behandelingsuitkomste verkry.
Cuatro Torres Business Area
Die Cuatro Torres Business Area (CTBA) is 'n kompleks van wolkekrabbers in die Spaanse hoofstad Madrid wat in 2008 voltooi is.