cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
G.S. Nienaber
Lewe en werk
Sy aanvanklike ambisie was om predikant te word en hy skryf Grieks, Latyn en Nederlands reeds in sy voorgraadse studie af en in die jaar op Wellington neem hy deur private studie ook Hebreeus en Gewyde Geskiedenis en slaag in die Admissie B.A. Hy kan egter nie die finansiering vir die studies aan die Kweekskool bekom nie en aanvaar dan in 1928 ’n pos as dosent in Afrikaans, Nederlands en Duits aan die Natalse Universiteitskollege op Pietermaritzburg. Deur private studie behaal hy die M.A.-graad met lof, en gaan dan saam met sy vrou Marmion in 1932 na België, waar hy in 1933 aan die Staatsuniversiteit van Gent die D.Litt. et Phil.-graad verwerf met ’n proefskrif oor Die Afrikaanse Taal: ’n bydrae oor sy ontwikkeling na aanleiding van enige versterkingswyses. In België maak hy kennis met Cyriel Verschaeve, Stijn Streuvels en Gaston Burssens. Met sy terugkeer na Suid-Afrika hervat hy sy posisie aan die Natalse Universiteitskollege, waar hy na senior lektor bevorder word en in 1947 professor en hoogleraar word in die Departement Afrikaans en Nederlands. Hierdie pos beklee hy tot met sy aftrede aan die einde van 1968. D.J. Opperman is een van sy studente en hy is die eerste dosent aan wie Opperman sy gedigte wys vir kritiek, waarna ’n periode van samewerking begin, met Opperman wat verskeie bydraes lewer vir publikasies onder Nienaber se redaksie.
Na sy terugkeer van oorsese studie stel hy saam met M.M. Jansen (skrywer en eggenote van adv. E.G. Jansen, die latere goewerneur-generaal van die Unie van Suid-Afrika) die voortsettingsklasse vir spoorwegarbeiders in. Hy word voorsitter van die Raad van die Universiteit van Durban-Westville (die universiteit vir Indiërs) en is een van die taaladviseurs van die Afrikaanse Bybelvertaling (Nuwe Testament). Hy stimuleer ander tot publikasie deur sy stigting van die University Publication Committee, wat onder meer vir die Nama Woordeboek verantwoordelik is. Op grond van sy kennis van Ou-Hottentots word hy deur die Taalraad van Suidwes-Afrika versoek om te help met die vasstelling van die spelling van Nama en die Santaal !Kû. Sedert 1970 doen hy intensief navorsing oor Khoekhoense plekname en word op 1 April 1976 in die Suid-Afrikaanse Naamkundesentrum van die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing aangestel om hierdie werk voort te sit. In 1976 verhuis hy dan na Pretoria om hierdie werk te aanvaar. Die resultaat is die publikasie van Toponymica Hottentotica in drie omvattende dele. In Januarie 1970 word hy lid van die Nasionale Pleknamekomitee op grond van sy kennis van die Khoisantale. Saam met professor, T.J.R. Botha, dr. P.E. Raper en dr. L.A. Möller is hy ’n stigterslid van die Naamkundevereniging van Suider-Afrika en hy lewer referate by elkeen van die eerste ses Naamkundekongresse, wat almal in hierdie vereniging se tydskrif, die Nomina Africana, gepubliseer word.
Hy trou met die Engelssprekende Marmion Hull, ’n onderwyseres van Durban wat Afrikaans soos ’n eerste taal bemeester en onder andere vir 32 jaar onderwys gee aan die Afrikaansmedium Hoërskool Voortrekker, Pietermaritzburg. Hulle het ’n seun. Sy vrou is op 2 Augustus 1970 oorlede. Hy trou dan in 1976 met Eileen van Schalkwyk, oudonderwyseres uit die Vrystaat en ’n studentevriend vanaf sy Grey-universiteitskollege dae, wat hom ses jaar later op 12 Mei 1982 na ’n beroerte-aanval ook ontval. In 1983 trou hy met Eva-Maria, wat hom oorleef.
Hy speel ’n besonder invloedryke rol in die kulturele lewe van Afrikaners in Natal. Meer as dertig jaar lank was hy Provinsieleier van die Natalse Voortrekkers en hy word lewenslange erelid van hierdie vereniging. As lid van die hoofbestuur van die Saamwerkunie is hy ’n vurige pleitbesorger vir die Afrikaanse taal en hy is redakteur van hierdie vereniging se blad Die Saamwerk, terwyl hy op weeklikse basis ook ’n rubriek skryf vir Die Natalse Afrikaner. Hy is sekretaris en penningmeester van die Komitee van Voortsettingsonderwys, waardeur honderde Afrikaanse werknemers van die Suid-Afrikaanse Spoorweë verdere skoolopleiding ontvang. Vir vyftien jaar is hy voorsitter van die Pietermaritzburgse Tegniese Kollege, waar een van die koshuise na hom vernoem word. Hy is lewenslange erelid van die Vereniging van Tegniese Kolleges in Suid-Afrika. In Pietermaritzburg is hy jare lank voorsitter van die Voortrekker Museumraad, die Natalse Museum en die Natalse tak van die Historiese Genootskap van Suid-Afrika, terwyl hy ook in die Argiefkommissie, die Van Riebeeck-Stigting en die Genootschap Nederland-Zuid-Afrika dien. Hy dien op die Fakulteitsraad van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns en is lid van die Taalkommissie. Verder is hy voorsitter van die plaaslike Kleurlingraad.
Op Saterdag 10 Desember 1994 is hy in Pretoria aan kanker van die grootderm oorlede.
Mbekweni
Mbekweni is 'n swart woonbuurt van Oos-Londen, in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Dit val onder beheer van die Buffalo City Metropolitaanse Munisipaliteit.
G.S. Nienaber
Nie-fiksie
Sy belangrikste bydrae is op die gebied van die taalgeskiedenis. Saam met S.P.E. Boshoff skryf hy Afrikaanse etimologieë. In Hottentots gaan hy die uitgestorwe Kaapse dialekte na en maak interessante vondste, onder meer ten opsigte van taalwette oor die variabiliteit van konsonante.
Sy Khoekhoense stamname is in 1992 op die kortlys vir die toekenning van die Helgaard Steyn-prys. Met hierdie twee publikasies maak hy ’n besonder waardevolle bydrae tot die boekstawing van hierdie dialekte op die ontwikkeling van Afrikaans.
Hy maak ook ’n belangrike bydrae met die navorsing van geskiedenis oor die letterkunde. Vir studente stel hy ’n beknopte oorsig saam oor die twee taalbewegings in Die Afrikaanse Beweging. Honderd Jaar Hollands in Natal speur die Hollandse en Afrikaanse geskiedenis in Natal na, sodat die persoonlikhede en aktiwiteite van hierdie vergete provinsie ook sy beskeie maar welverdiende plek in die Afrikaanse Bewegings kan inneem. Verder skryf hy boeke oor die bydraes van taalstryders of vroeë gebruikers van Afrikaans, soos Samuel Zwaartman (Die Afrikaanse geskrifte van Samuel Zwaartman), Arnoldus Pannevis en Gustav Preller (Twee taalstryders: Pannevis en Preller met hulle pleidooie vir Afrikaans), Louis Henri Meurant (Louis Henri Meurant: ’n vroeë Afrikaanse joernalis) en Charles Etienne Boniface (Van roem tot selfmoord).
Saam met P.J. Nienaber skryf hy Die geskiedenis van die Afrikaanse beweging, Geskiedenis van die Afrikaanse letterkunde en Die opkoms van Afrikaans as kultuurtaal. Afrikaanse letterkundige kritiek is ’n eerste oorsig oor hierdie onderwerp in boekvorm, waarvoor hy ruim gebruik gemaak het van ander gepubliseerde en ongepubliseerde bronmateriaal, onder andere D.J Opperman se ongepubliseerde M.A.-verhandeling Die Afrikaanse letterkundige kritiek tot 1922
Fiksie
Sy kreatiewe werk onder sy eie naam is beperk van omvang. In 1937 publiseer hy die kortverhaalbundel Die kalfie en ander verhale en later volg die roman Die heldin van Klipspruit.
Onder die skuilnaam André Marais skryf hy verskeie werke, soos die jeugverhaal Peit op die plaas.
Wagter is ’n verhaal oor ’n hond en sy baas, wat eers in die stad woon en daarna op ’n plaas.
Die rooikop raak benoud en Die pos bring die dood word ook onder hierdie skuilnaam geskryf.
Wagter in die ruimte is wetenskapfiksie, met die Wagter wat honderde kilometers bo die aarde wentel om oorlog op aarde te verhoed. ’n Fanatieke Rus neem egter die bevel oor en die Kremlin beoog om Wagter te gebruik as die springplank tot wêreld-oorheersing. Kaptein Hendrik Reynders, lid van die Verenigde Wêreldbond se bemanning, word met hierdie scenario gekonfronteer toe hy op Wagter aankom.
Eerbewyse
G.S. Nienaber word twee kere deur die Akademie met die Stalsprys bekroon, in 1947 en 1967, en ontvang ook die Akademie se Erepenning vir Afrikaanse Taal en Letterkunde.
Die Saamwerk-Unie vereer hom met ’n Erepenning.
Op sy sestigste verjaarsdag ontvang hy die huldigingsbundel Taal en teken, onder redaksie van T.J.R. Botha.
Met sy sewentigste verjaarsdag in 1973 word ’n spesiale huldigingsaand vir hom gehou deur kollegas, studente en vriende en die huldigingsbundel Sewentiger G.S. Nienaber aan hom oorhandig.
Die Afrikaanse Skrywersvereniging vereer hom op 29 Maart 1979 met erelidmaatskap.
By die Eerste Naamkundekongres in Durban in 1981 word hy die eerste ontvanger van erelidmaatskap van die Naamkundevereniging van Suid-Afrika.
Op sy tagtigste verjaarsdag in 1983 word die huldigingsbundel G.S. Nienaber – ’n huldeblyk onder redaksie van Andries Sinclair aan hom oorhandig.
Publikasies
Werke uit sy pen sluit in:
Arseen
Kenmerkende eienskappe
Arseen is chemies verwant aan fosfor sy voorganger op die periodieke tabel, tot so 'n mate dat dit fosfor in biochemiese reaksies kan vervang en is daarom 'n giftige stof. Wanneer dit vinnig verhit word oksideer dit tot arseentrioksied wat 'n knoffelreuk het. Arseen en sommige arseenverbindings kan ook sublimeer wanneer dit verhit word en direk omskakel na die gasvorm. Suiwer arseen kan in twee vastestofvorme aangetref word: geel en metaalgrys met soortlike gewigte van 1.97 en 5.73 respektiewelik.
Gebruike
Loodarsenaat is tot laat in die twintigste eeu ingespan as insekdoder op vrugtebome (met gevolglike breinskade in werkers wat op die sproeiers gewerk het) en Scheele se groen is selfs in die negentiende eeu gebruik as kleurmiddel in lekkergoed. In die laaste halfeeu het monosodium metielarsenaat (MSMA), 'n minder giftige vorm van arseen loodarsenaat se rol in die landbou oorgeneem.
Die gebruik wat die meeste kommer onder die publiek veroorsaak het was waarskynlik die behandeling van hout met verchroomde koperarsenaat (ook bekend as Tanalith). Die metode van houtbehandeling word nog steeds in baie lande gebruik en is in die laaste deel van die twintigste eeu baie gebruik vir strukturele hout wat as buitemuurse boumateriaal ingespan is, waar die gevaar van verrotting of insekbesmetting op onbehandelde hout bestaan het.
Al is die gebruik van hierdie behandelingsmetode in baie lande verban ná die publikasie van studies wat aangetoon het dat daar lae vlakke van loging van arseen vanuit die hout plaasvind, is die grootste gevaar nog dat sodanig behandelde hout verbrand kan word. Verskeie noodlottige vergiftigings van diere en ernstige vergiftigings van mense het voorgekom as gevolg van die direkte of indirekte inname van die as van sulke houtprodukte (die noodlottige dosis in mense is rofweg 20 gram as – ongeveer 'n teelepel vol). Arseenbehandelde hout word steeds gebrand as gevolg van onkunde in kommersiële asook huishoudelike vure. Die veilige wegdoen van arseenbehandelde hout bly nog steeds 'n kwessie wat kommer wek.
Arseentrioksied is die afgelope 200 jaar op 'n verskeidenheid van maniere gebruik maar meer algemeen in die behandeling van kanker. Die FDA in Amerika het in 2000 goedkeuring verleen tot die gebruik van die middel vir behandeling van pasiēnte met akute promelositiese leukemie wat weerstand bied tot behandeling met retinoësuur Dit was ook gebruik as Fowlerse oplossing in psoriase.
Koper aseto-arseniet is onder verskillende name as 'n groen pigment gebruik. Dit het ook verskeie gevalle van arseenvergiftigings tot gevolg gehad.
Ander gebruike:
Geskiedenis
Die woord arseen het sy oorsprong in die Persiese woord زرنيخ Zarnikh wat na "geel orpiment" ('n mineraal wat arseen bevat) verwys. Zarnikh is deur die Grieke as arsenikon vertaal. Arseen is reeds sedert antieke tye in Persië gebruik. Omdat die simptome van arseenvergiftiging nie goed onderskei kon word nie, is dit dikwels gebruik om moord te pleeg tot en met die ontwikkeling van die Marsh-toets, 'n baie sensitiewe chemiese toets om die teenwoordigheid van Arseen vas te stel. ('n Ander minder sensitiewe maar meer algemeen gebruikte toets is die Reinsch-toets). Vanweë die gebruik in die geledere van die heersersklas om mekaar te vermoor en sy uiterste giftigheid en onopvallendheid, is arseen die Gif van die Konings en die Koning van giwwe gedoop.
Tydens die Bronstydperk is arseen dikwels in brons ingesluit (meestal toevallig as 'n onsuiwerheid), wat die legering harder gemaak het.
Daar word geglo dat Albertus Magnus die eerste was om die element in 1250 te suiwer. In 1649 het Johann Schroeder twee maniere om arseen voor te berei gepubliseer.
In Suid-Afrika het die moordenares Daisy de Melker bekend geword met haar gebruik van onder andere arseen.
Oosterwijk, Gelderland
Oosterwijk is ’n nedersetting in die munisipaliteit Bronckhorst in die provinsie Gelderland in Nederland.
Arseen
Geskiedenis
'n Grootskaalse epidemie van arseenvergiftiging is onlangs in Bangladesj ontdek, waar na raming ongeveer 57 miljoen mense grondwater drink met arseenkonsentrasies ver bo die Wêreldgesondheidsorganisasie se standaard van 50 dele per miljard. Die arseen is van natuurlike oorsprong en word vrygestel vanuit die sediment na die grondwater as gevolg van die suurstofarme toestande ondergrond.
Verspreiding
Arsenopiriet (FeSAs) is die algemeenste mineraal waaruit arseen verkry kan word deur dit te verhit en die arseen dan sublimeer en ystersulfaat agterlaat. Ander arseenminerale sluit realgar, mimetiet, kobaltiet en eritriet.
Die belangrikste verbindings van arseen is wit arseen, orpiment, realgar, Parysgroen, kalsiumarsenaat en loodarsenaat. Parysgroen, kalsiumarsenaat en loodarsenaat is in die landbou as insekdoder en gif gebruik. Orpiment en realgar is voorheen gebruik as verfpigment, maar is sedertdien uitgefaseer as gevolg van hulle hoë reaktiwiteit en giftige aard. Arseen kom soms in sy suiwer vorm in die natuur voor maar meestal in verbindings saam met silwer, kobalt, nikkel, yster, antimoon of swael.
Verder kom arseen ook in verskeie organiese vorme in die natuurlike omgewing voor. Wanneer Anorganiese arseen en sy verbindings die voedselketting binnedring, word dit geleidelik gemetaboliseer na minder giftige vorme van arseen deur 'n proses wat metielering genoem word.
Voorsorgmaatreëls
Arseen en baie van sy verbindings is buitengewoon giftige stowwe. Arseen se giftigheid is te wyte aan die allosteriese verhindering van die belangrike metaboliese ensiem lipotiamied-pirofosfotase wat lei tot die dood as gevolg van veelvuldige orgaanversaking. 'n Nadoodse ondersoek toon baksteenrooi gekleurde slymvliese as gevolg van bloeding.
Suiwer arseen en arseenverbindings word as toksies en gevaarlik vir die omgewing geklassifiseer in die Europese Unie ingevolge bevel 67/548/EEC.
Die IARC-lys arseen en arseenverbindings as groep 1 karsinogene en die Europese Unie lys arseentrioksied, arseenpentoksied en arsenaatsoute as kategorie 1 karsinogene.
Arseen kan ook arsenikose tot gevolg hê as gevolg van sy teenwoordigheid in drinkwater, "die algemeenste ioonspesies is arsenaat [HAsO42- ; As(V)] en arseniet [H3AsO3;As(III)]”.
Japan Nasionale Roete 163
Japan Nasionale Roete 163 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Kurukh
Kurukh (कुड़ुख़), ook Kurux, Oraon of Uranw, is 'n Noord-Drawidiese taal wat deur bykans 2 miljoen Kurukh- en Kisan-mense in die Indiese deelstate Jharkhand, Madhya Pradesh, Chhattisgarh, Orissa en Wes-Bengale, maar ook deur 65 000 in die noordelike Bangladesj, 28 600 in Nepal en sowat 5 000 in Bhoetan gebesig word. 'n Aantal Kurukh-sprekers bly ook in Suid-Indië. Kurukh is veral verwant aan Brahui en Malto, die twee noordelikste Drawidiese tale. Die taal word as "kwesbaar" aangewys in Unesco se Atlas van die wêreld se tale in gevaar, wat daarop dui dat die taal konsekwente bewaringspogings benodig.
Robert Lewis (regisseur)
Robert Lewis (16 Maart 1909 – 23 November 1997) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Ziegfeld Follies (1945), Monsieur Verdoux (1947), en Anything Goes (1956), en in die televisiereeks Knots Landing (1979).
Frekwensie
Meting
Die frekwensie van 'n gebeurtenis word bepaal deur die aantal voorkomste van die gebeurtenis te tel binne 'n bepaalde tydperk en dan dit te deel deur die tydsduur. Dit kan ook bepaal word deur die tydsduur van 'n bepaalde hoeveelheid gebeurtenisse te neem. Net soos voorheen word die aantal gebeurtenisse gedeel deur die tydsduur om die frekwensie te bereken.
'n Alternatiewe metode om frekwensie te bereken is om die tydsduur tussen twee opeenvolgende gebeurtenisse te meet (die periode) en dan die frekwensie te bereken as die omgekeerde van die tyd: waar
Die is akkurater om 'n aantal periodes te neem en die gemiddeld te bereken.
Frekwensie van golwe
Frekwensie het 'n omgekeerd eweredige verhouding met golflengte. Die frekwensie van 'n golf is gelyk aan die spoed van die golf gedeel deur die golflengte van die golf. waar
Slawehandel van die WIC
In die periode 1674 tot 1740 het die Hollands-Wes-Indiese Kompanjie (WIC) 383 skepe aan slawereise afgestaan. Van hierdie slawereise was 235 met eie vaartuie, 134 met gehuurde skepe en 14 met inbeslaggeneemde smokkelskepe uitgevoer.
Frekwensie
Frekwensie van golwe
In die spesiale geval waar elektromagnetiese golwe in 'n vakuum beweeg word die spoed van die golf v met die spoed van lig in 'n vakuum c vervang. Dus word die frekwensie bereken as: waar
Slawehandel van die WIC
'n Slawereis het begin in een van die vele Nederlandse hawens. Van daar het die skepe langs die kus van Afrika gevaar en gestop by een van die Nederlandse forte aan die Goudkus. Die belangrikste was Elmina en Akkra.
Frekwensie
Frekwensie van golwe
Wanneer 'n golf van een medium na 'n ander beweeg bly die frekwensie konstant, maar die golflengte en spoed van die golf verander.
Slawehandel van die WIC
Aan die aankopers van slawe is noukeurige eise gestel. Slawe mag nie blind of lam wees nie of aan oordraagbare siektes gely het nie. Volwaardige slawe was vyftien tot en met ses-en-dertig jaar oud. Slawe ouer as ses-en-dertig mag nie aan boord geneem word nie. Slawe van ses tot vyftien jaar oud se prys was drie vir die prys van twee en slawe van twee tot ses jaar oud was twee vir die prys van een. 'n Volwaardige slaaf se verkoopprys was tweehonderd gulden (ongeveer 'n jaarloon vir 'n arbeider). Suikerplantasie-eienaars het korting ontvang, maar die prys moes in gelyke dele geld en suiker gedoen word. Die rekening moes vereffen word binne veertien dae nadat die slawe gelewer is. Slawe is dikwels aan tussen-handelaars verkoop.
Die grootste skepe wat vir slawevaart uitgerus is, was fluite, spieëlretoerskepe en fregatte. Hierdie vaartuie was tussen 100 en 120 voet lank en kon gemiddeld seshonderd slawe per reis vervoer. Alhoewel die bewindhebbers van die WIC die ‘toerbeurten’-standaard op vyfhonderd slawe vir groot skepe vasgestel het, was die aantal vervoerde slawe in die praktyk altyd veel hoër as die standaard.
Die groot slaweskepe was bewapen met vyftien tot twintig stukke grofgeskut en het 'n bemanning van vyf-en-veertig tot sestig man gehad. Die gemiddelde reisduur van 'n slawevaart was 516 dae, inklusief die wagttyd in Afrika en Amerika en die terugreis na die Republiek. Die slaweskepe het suiker teruggeneem na Nederland, waarna hulle weer na Wes-Afrika gereis het. Die reise het vir hierdie rede as die driehoeksvaart bekend gestaan.
Salto (gimnastiek)
'n Salto is 'n sprong wat deur 'n volledige 360° koprol in die lug gevolg word. Dit kan vorentoe of agtertoe plaasvind en kan ook skroefbewegings insluit.
2016 Belgiese Grand Prix
Die 2016 Formule Een Belgiese Grand Prix is op 28 Augustus 2016 op die Circuit de Spa-Francorchamps, in België, gehou. Dit was die dertiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Nico Rosberg in 'n Mercedes AMG gewen.
People's Revolutionary Movement
Die People's Revolutionary Movement (PRM) is 'n Suid-Afrikaanse politieke party wat in November 2016 gestig is deur die voormalige ANC-raadslid Nhlanhla Buthelezi in die provinsie KwaZulu-Natal. Hy is bekend vir sy sosiaal konserwatiewe standpunte (veral oor LGBT-regte). Die party het aan die 2019 nasionale en provinsiale verkiesings deelgeneem.
Grootvlieëvanger
Die Grootvlieëvanger (Bradornis infuscatus) is 'n amper-endemiese, algemene standvoël en plaaslike nomade in halfdorre en dorre bossieveld. Die voël is 20 cm groot en weeg 39 gram en kom voor aan die westelike gedeelte van Suid-Afrika. In Engels staan die voël bekend as die Chat Flycatcher.
Buca di Beppo
Buca di Beppo is 'n Amerikaanse restaurant-ketting wat op Italiaans-Amerikaanse familiekos fokus. Die ketting se eerste eetplek is in 1993 in die kelder van 'n woonstelgebou in Minneapolis gevestig – vandaar die naam wat in die Toskaanse dialek van Italiaans na 'n kelder verwys. Die onderneming het sy hoofkwartier tans in Orlando, Florida.
Naas 86 restaurante in die Verenigde State in besit van Buca, Inc. (wat op sy beurt in September 2008 deur Planet Hollywood oorgeneem is) is daar ook vyf konsessie-eetplekke in die Verenigde Koninkryk. Volgens die onderneming se webtuiste word wêreldwyd meer as honderd restaurante onder die handelsmerk bedryf.
Japan Nasionale Roete 164
Japan Nasionale Roete 164 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Hawaii (eiland)
Hawaii is die grootste eiland van en naamgewer vir die Amerikaanse deelstaat en gelyknamige eilandketting Hawaii in die sentrale Stille Oseaan met 'n oppervlakte van 10 432,5 vierkante kilometer en 'n bevolking van 185 079 in 2010. Om verwarring met die deelstaat te voorkom, word die eiland deur sy bewoners meestal The Big Island (Die Groot Eiland) genoem. Ander byname, wat minder gebruiklik is, is Orgideë- en Vulkaaneiland.
Die eiland het die kenmerkende vorm van 'n driehoek en beslaan twee derdes van die Hawaise eilandketting se oppervlakte. Hawaii beskik met sy golwende weilande, tropiese reënwoude en woestyne, sneeubedekte bergpieke en strande oor die grootste verskeidenheid landskapsvorme van alle eilande. Sy vulkane is die grootstes en mees aktiewes op ons planeet.
Hawaii het eers sowat 500 000 jaar gelede ontstaan en is sodoende geologies sowel die jongste van die Hawaise eilande asook een van die jongste landmassas op aarde. Twee van sy vyf vulkane, Mauna Kea (4 205 meter) en Mauna Loa (4 169 meter), is die hoogste bergpieke van die eilandketting en ook die enigste twee wat gedurende die wintermaande met sneeu bedek is. As gevolg van voortgesette vulkaniese aktiwiteite groei die eiland Hawaii nog steeds. Die hoofstad Hilo is die enigste stedelike nedersetting op die andersins yl bevolkte eiland.
Nirwana
Nibbana in die Theravada
In die Theravada verwys die woord "Nibbana" na die verligting wat die Boeddha self bereik het en waarin hy sy studente onderrig. Iemand wat die Nibbana behaal het, kan nie meer die geestelike oorsake van lyding (verlangens en afkeer) ervaar nie omdat daar vir altyd ’n einde daaraan gemaak is.
Die "uitdowing" van verlangens, haat, onkunde en verwarring is volgens die leer van die verligte Boeddha ’n logiese resultaat van die ontwikkeling van die Agtvoudige Pad tot op die hoogste vlak. Iemand wat Nibbana behaal het, kan ook die Vier Edele Waarhede in al hul aspekte volledig begryp en toepas.
Nibbana en verligting
Om "uitgedoof te wees" is in die Theravada een van die kenmerke van verligting (Pali: bodhi). Iemand wat werklik verlig is, weet wat die nibbana is en ervaar dit ook. Dit is die algehele bevryding van die samsara, waarin lyding en geboorte, siekte en dood ervaar word.
Iemand wat nirwana behaal het, word ’n boeddha genoem as hy dit self behaal het, sonder die hulp van ’n leraar. ’n Sotapanna (die laagste graad van heiligheid) het die dhamma gesien en het ’n voorsmaak van die Nibbana gehad. Hy is op pad na die Nibbana, maar het dit nog nie bereik nie. ’n Arahant (iemand wat die hoogste graad van heiligheid besit) het Nibbana (en verligting) bereik as ’n dissipel van ’n boeddha.
Galjoen
Die Galjoen (Dichistius capensis) is 'n vis endemies aan Suider-Afrika en kom aan die kus vanaf Namibië tot by Durban voor. In Engels staan die vis ook as die Galjoen bekend.
Voorkoms
In rotsareas is die vis swartbruin tot donkergrys en word binne sekondes silwerkleurig wanneer dit oor wit sandareas beweeg. Dit het 'n dik lyf en klein skubbetjies. Dit kan 'n lengte van tot 80 cm bereik en word 6,5 kg swaar. Dit is ook Suid-Afrika se nasionale vis.
Habitat
Die vis kom voor in onstuimige water in rotsagtige en sandstrande met sterk golfaksie. Hulle vreet mossels, eendmossels, rooiaas, alge en borselwurms. Hulle neig om aan 'n gebied gebonde te wees. Die wyfies bereik volwassenheid sodra hulle 34 cm lank is na ongeveer ses jaar. Hulle skiet kuit van Oktober tot Maart.
Dit is 'n gesogte eetvis. Die SADSAA hengelrekord is 1,8 kg. Die vis mag nie gevang word van die 15de Oktober tot die laaste dag van Februarie nie.
Renato Russo
Renato Manfredini Filho, bekend as Renato Russo (27 Maart 1960, Rio de Janeiro - 11 Oktober 1996) was 'n Brasiliaanse sanger.
Adolessensie
In 1973 het die gesin verskuif van Rio de Janeiro na Brasília, gaan woon in die Suid-vleuel in 1975 op die ouderdom van vyftien, Renato begin ondervind een van die moeilikste fases van sy lewe en nuuskierig wanneer uit epiphysiolysis gediagnoseer is met 'n siekte been. Deur te weet die uitslag, dokters ondergaan die operasie vir die inplanting van die drie-gaffel platinum wasbak. Harde Renato gely siekte, bly ses maande in die bed met byna geen verkeer.
Loopbaan
Sy eerste band was die Aborto Elétrico, saam met die broers Felipe Lemos (BR) (tromme) en Flavio Lemos (bas) en Suid-Afrikaanse Andre Pretorius (kitaar). Die groep het vier jaar, 1978-1982, eindig 'n stryd tussen Renato en so gedoen. Aborsie Electric was die saad wat gelei het tot Legião Urbana en Aanvanklike Capital (wat gevorm word deur Flavio en so gedoen, saam met kitaarspeler en sanger Loro Jones dinho Ouro Preto).
Dood
Toe Renato Russo gesterf het, weeg hy slegs 45 pond as gevolg van komplikasies van VIGS (hy was MIV-positief is sedert 1989), maar nooit in die openbaar geopenbaar sy siekte. Toe hy gesterf het hy het 'n seun, Giuliano Manfredini, met slegs 7 (sewe) jaar oud. Renato se liggaam is veras en sy as gegooi oor die tuin van die terrein van Roberto Burle Marx.
Brenton-on-Sea
Brenton-on-Sea is 'n klein vakansiedorpie aan die Indiese Oseaan in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Die dorpie is naby Knysna en ongeveer 4 km strandlangs vanaf Buffelsbaai. Die plekkie het bekend geword toe 'n swerm Brenton Blou-vlinder (Orachrysops niobe) (Engels: Brenton Blue butterfly) daar herontdek is. Die spesie is as uitgesterf beskou. Daar is ook 'n strand by Brenton-on-Sea sowel as verskeie visvangplekke. Die oord is vernoem na sir Jahleel Brenton, die admiraal wat gehelp het om die hawe by Knysna te ontwikkel.
Erica burchelliana
Erica burchelliana is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom voor by Garciapas in die Langeberg. Daar is een populasie van 50 plante; dit is ou plante wat uitspruit en nuwe plante kom nie op nie. Die habitat word bedreig deur vee en indringerplante.
Aethelred II van Engeland
Aethelred II (c. 968 – 23 April 1016) was die seun van Edgar die Vreedsame en sy vrou, Elfrida. Hy was van 978 tot 1013 en van 1014 tot 1016 koning van Engeland.
Baccalaureus Pharmaciae
Baccalaureus Pharmaciae (afgekort B Pharm of BS Pharm) is 'n voorgraadse akademiese graad in die aptekerswese. In baie lande is hierdie graad 'n voorvereiste vir registrasie om as apteker te praktiseer. In Suid-Afrika duur dit 'n minimum van 4 jaar akademiese plus een jaar praktiese opleiding. Dit is opleiding om die eienskappe en impak van medisyne te verstaan en die vaardighede te ontwikkel wat nodig is om pasiënte van raad te bedien oor hul medisynegebruik.
Hendrik Adrian de Wet
Ds. Hendrik Adrian de Wet (Lichtenburg, 25 Februarie 1890 – 5 Julie 1970) was 'n leraar in verskeie gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk van 1921 tot 1953, naamlik twee in Natal, een elke in die Noord-Kaap, Transvaal en Noord-Rhodesië, en drie in die Oostelike Provinsie.
Ds. De Wet ontvang sy eerste onderrig by sy vader en daarna op Franschhoek waar hy die goue medalje ontvang vir die beste leerling. Hy ontvang sy teologiese opleiding aan die Kweekskool op Stellenbosch en daarna aan Princeton in die VSA waar hy die graad M.Th. verwerf. Hy word in 1921 gelegitimeer en bedien agtereenvolgens die gemeentes Pietermaritzburg, Pietermaritzburg-Wes (1922), Rossville (1926), Lusaka (1928), Christiana (1930), Philipstown (1941), Cedarville (1946), Alexandria (1947).
Tydens sy bediening op Christiana ontvang hy sy tweede M.Th.-graad, maar nou aan die Universiteit van Stellenbosch. Hy tree tydens die Tweede Wêreldoorlog as veldprediker op.
De Wet was ’n praktiese predikant wat lidmate bygestaan het in hul alledaagse probleme. Hy was goed in sport, veral tennis. Die De Wet-stamregister berig: “(Hy) Gebruik kruiemengsels om mans met prostaat en ander intieme probleme te help. Sy nageslag beskou die kruiemengsel as rede waarom geen egskeidings onder hulle voorkom nie.” Ds. De Wet was die stigter van die De Wet-Greeff-sendingfonds. Hy aanvaar sy emeritaat op 18 April 1953 weens swak gesondheid. Hy is in 1918 getroud met Elizabeth Johanna (Lizzie) Ochse. Twee kinders is uit die huwelik gebore.
Baccalaureus Pharmaciae
B Pharm-gegradueerdes kan op verskeie terreine werk, soos byvoorbeeld 'n kleinhandelapteker, hospitaalapteker, pasiëntberader, verdere studies soos meestersgraad, doseer aan 'n universiteit of as middelinligtingspesialis.
In sommige lande is die graad vervang met die Pharmacy Doctor (PharmD) en Master of Pharmacy (MPharm) grade. In die Verenigde State is hierdie graad as die baccalaureate-aptekersgraad slegs by die Washington State University toegeken, waar dit nou deur die PharmD-graad vervang is. Die graad wat voorheen in die VSA en die vereiste graad wat in Kanada aangebied word, is die Baccalaureus scientiae in Farmasie.
Australië
In Australië word die BPharm-graad toegeken aan die hand van 'n vierjarige voorgraadse aptekersprogram. Australiese voorgraadse apteekkursusse was voorheen drie jaar, maar is gedurende die 1990's tot vier jaar verhoog met 'n toenemende klem op apteekpraktykopleiding. Gedurende die vroeë 2000's is twee jaar nagraadse Meestersgraad in Farmasiekursusse deur baie universiteite gestig, maar tot op hede het dit 'n relatief klein deel van apteekgraduandi uitgemaak.
Alle BPharm-programme in Australië word geakkrediteer deur die Nieu-Seelandse en Australiese Apteekskole-akkreditasiekomitee (NAPSAC). Programme bied opleiding in velde, insluitende farmakologie, chemie, farmaseutiese chemie, farmaseutiese praktyk (insluitende farmakoterapeutiese middels, siektetoestandbestuur, ens.), Farmaseutika, etiek, aptekerswette, apteekbestuur, fisiologie, anatomie, biochemie, kinetika en toebereiding van medikasie.
Tans is beide die BPharm- en die MPharm- graad aanvaarbaar vir registrasie as 'n praktiserende apteker.
Baccalaureus in Farmasie (Honneurs)
Soos met die meeste honneursgrade by Australiese universiteite, is die toekenning van 'n Baccalaureus in Farmasie (Honneurs) (afgekort BPharm (Hons) ) gebaseer op die voltooiing van oorspronklike navorsing en 'n hoë vlak van akademiese prestasie. Alle ander gegradueerdes kry 'n slaagsyfer. In teenstelling met die meeste Honneursgrade in Australië word 'n addisionele studiejaar nie vir 'n BPharm (Hons) vereis nie, aangesien die meeste universiteite navorsing en kursuswerk in die vierde jaar van BPharm (Hons) -programme integreer.
Universiteite
Australiese universiteite wat die Baccalaureus of Meestersgraad in Farmasie aanbied (ongeveer Junie 2010):
Hongkong
In Hongkong word die Baccalaureus in Farmasie aangebied deur die Chinese Universiteit van Hongkong (CUHK) onder die Fakulteit Geneeskunde. Die CUHK Baccalaureus in Farmasieprogram het in 1992 begin en was tot en met 2009 die enigste apteekgraadprogram wat in Hongkong beskikbaar was. Dit beoog om gegradueerdes op te lei om onafhanklik te funksioneer as professionele gesondheidsorgverskaffers wat as deel van die gesondheidsorgspan die eerste klas farmaseutiese en gesondheidsverwante sorg kan bied vir die gesondheid van Hongkong-burgers.
Die graad Baccalaureus in Farmasie (BPharm) word toegeken na die bevredigende voltooiing van minstens drie / vier jaar voltydse studie. Om oorweeg te word vir registrasie deur die "Pharmacy and Poisons Board Hong Kong" as praktiserende apteker in Hongkong, moet die student 'n verdere jaar van voorregistrasie-opleiding voltooi soos vereis deur die "Pharmacy and Poisons Board".
Indië
Die Baccalaureus in Farmasiegraad is algemeen bekend as B-Pharm in Indië. Dit is 'n vierjaarprogram met beide jaarlikse en semesterskemas beskikbaar. Om in aanmerking te kom, moet 'n mens met minstens 50% in 10 + 2 (of 'n ekwivalente eksamen) met biologie of biotegnologie as een van die vakke slaag. In sommige lande is dit verpligtend om 'n addisionele apteektoelatingseksamen tot die kursus te voltooi. D.Pharm (Diploma in Farmasie)-houers kwalifiseer vir toelating tot B.Pharm in die tweede jaar direk via laterale inskrywing in Indië.
Vir 'n student om in aanmerking te kom vir registrasie as apteker in Indië, moet die kollege waar hy /sy gegradueer het, deur die PCI goedgekeur word. B.Pharm word dikwels vervang deur M.Pharm en PhD-vlakkursusse, hoewel die minimum kwalifikasie wat benodig word vir registrasie as apteker, D.Pharm is.
Pakistan
PharmD is die enigste basiese aptekersgraad (5 jaar program) toegeken deur universiteite in Pakistan. Die program word goedgekeur deur die Aptekersraad van Pakistan. Voormalige 4 jaar BPharmacy (Baccalaureus in Farmasie) graadhouers wat as apteker geregistreer is by die Aptekersrade van Punjab, Sindh, Balochistan en Khyber-Pakhtunkhwa, kan aan enige universiteit studeer vir 'n eenjarige aand en / of naweek verkorte kursus wat lei tot 'n (na-B.Pharmacy) Doktor in Farmasie wat deur die Aptekersraad van Pakistan goedgekeur is.
Noorweë
In Noorweë word die Baccalaureus in Farmasie-graad toegeken deur die Oslo Metropolitaanse Universiteit, die Universiteit van Tromsø en die Nord-Universiteit. Die graad laat 'n persoon om as 'n apteker te praktiseer in Noorweë. Noorweë bied ook die Meestersgraad in Farmasiegraad aan, wat dikwels hoër betaling en meer werksgeleenthede bied as die Baccalaureus in Farmasiegraad.
Aethelred II van Engeland
Aethelred het op tienjarige ouderdom koning geword ná die moord op sy halfbroer, Eduard die Martelaar. In Engels is sy bynaam the Unready – dit kom in dié geval van die Angel-Saksiese woord unræd, wat "sonder raad" beteken.
Japan Nasionale Roete 165
Japan Nasionale Roete 165 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Aethelred II van Engeland
Aethelred het minstens sestien kinders uit twee huwelike gehad. Sy tweede vrou was Emma van Normandië. Haar kleinneef Willem I die Veroweraar het sy verwantskap aan haar later gebruik as basis vir sy aanspraak op die troon van Engeland.
Kona-koffie
Kona-koffie is 'n bekende koffievariant van Coffea arabica wat teen die hange van Mount Hualalai en Mauna Loa in die Noordelike en Suidelike Kona-distrik van die eiland Hawaii in die gelyknamige Amerikaanse deelstaat verbou word.
Die weerspatroon van die Kona-distrikte met sonnige oggende, vogtige, reënerige namiddae en milde nagtemperature is uiters geskik vir die verbouing van eersterangse koffie. Kona-koffie het gevolglik 'n reputasie van besonder hoë gehalte opgebou wat van hom een van die duurste en gewildste koffiesoorte op die wêreldmark gemaak het. "Kona" is tans 'n beskermde koffie van oorsprong, en die naam mag slegs vir koffiebone gebruik word wat in die Kona-distrikte geoes is.
Baccalaureus Pharmaciae
Ierland
In Noord-Ierland (wat deel is van die Verenigde Koninkryk) word MPharm- grade (in teenstelling met BSc- of BPharm-grade) egter by die Queen's University Belfast aangebied, soos in die res van die Verenigde Koninkryk.
Finland
In Finland word aptekerswese aan die Universiteit van Helsinki en die Universiteit van Oos-Finland onderrig. Baccalaureus in Aptekerswese word farmaseutti (apteker) genoem. 'n Voorsieningsgraad (MPharm) word egter benodig om 'n droggis te wees.
Verenigde Koninkryk
In die Verenigde Koninkryk word die BPharm-graad toegeken aan die hand van 'n driejarige voorgraadse aptekersprogram. Dit is in 1997 vervang deur die Magister in Farmasie (MPharm) -graad, toegeken aan die hand van 'n vierjaarprogram, as gevolg van harmonisering in die Europese Unie.
Mpofana Plaaslike Munisipaliteit
Die Mpofana Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die uMgungundlovu-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Baccalaureus Pharmaciae
Kanada
Kanadese universiteite wat BPharm-programme het:
Mpofana Plaaslike Munisipaliteit
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Baccalaureus Pharmaciae
Kanada
Université de Montréal, Université Laval, Universiteit van Toronto, Universiteit van Waterloo, Universiteit van Brits-Columbia, en die Universiteit van Alberta het voorheen die graad aangebied, maar dit is vervang met Doctor of Pharmacy.
Suid-Afrika
Suid-Afrikaanse universiteite wat die BPharm-kursus aanbied:
Lesotho
Die volgende universiteit het 'n BPharm-program in Lesotho:
Kenia
Die volgende Keniaanse universiteite bied BPharm-programme aan:
Uganda
Die volgende Ugandese universiteite bied BPharm-programme aan:
Wittenberg
Wittenberg, sedert 1938 amptelik Lutherstadt Wittenberg, is die administratiewe setel van die gelyknamige distrik in die oostelike deel van die Duitse deelstaat Sakse-Anhalt. Wittenberg is aan die Elberivier geleë tussen Dessau-Roßlau in die weste, die Fläming in die noorde, die Dübener Heide in die suide en die Elbe-Elster-streek in die ooste, rofweg 100 kilometer suid-wes van Berlyn en sowat 70 kilometer noord-oos van Leipzig.
Wittenberg het in die 16de eeu danksy sy politieke en kultuurhistoriese invloed en sy kunslewe 'n belangrike rol in die geskiedenis van Duitsland gespeel. 'n Aantal beduidende geboue, wat met die Protestantse Hervorming in die 16de eeu en die kerkhervormers Martin Luther en Philipp Melanchthon asook die kunstenaar Lucas Cranach vereenselwig word, is in die ou stad van Wittenberg geleë en lok besoekers van dwarsoor die wêreld. Die Lutherhuis, die Melanchthonhuis, die stads- en slotkerk maak as Luthermonumente sedert 1996 deel uit van die Unesco-wêrelderfenis.
Sewendedagadventisme
duimnael|regs|300px|Die heel eerste kerkgebou van die Sewendedagadventistekerk in Afrika en Australië, opgerig omstreeks 1890 in [[Beaconsfield, is vandag 'n nasionale gedenkwaardigheid.]]
Die Sewendedag-Adventiste is 'n Christelike kerkverband waarvan die lidmate glo dat Jesus in die nabye toekoms na die aarde sal terugkeer. Anders as die meeste ander Christelike groepe, onderhou hulle Saterdag (en nie Sondag nie) as hul godsdienstige rusdag. Die Sewendedag-Adventiste kerk in Suider-Afrika het in 1887 ontstaan en die eerste sendingstasie, in Rhodesië, het in 1893 tot stand gekom.
Ontstaan in Suid-Afrika
Pieter Wessels, eienaar van die plaas Benoudheidsfontein, het in 1885 uit die Gereformeerde Kerk bedank om Saterdag as die sabbatdag waar te neem. Eindelik het agt gesinne sy voorbeeld gevolg, onder wie ook N.J. de Beer, oudste seun van Johannes Nicolaas de Beer, aan wie De Beers Consolidated Mines sy naam te danke het. 'n Mynwerker, William Hunt, uit die Amerikaanse deelstaat Nevada, het nadat hy op die diamantveld aangekom het uit Australië, die afgesonderde geloofsgemeenskappie aan Sewendedagadventisme bekendgestel en later het Amerikaanse predikante na die diamantveld gekom om hulle te bedien. In die tyd toe die sinkkerk op Beaconsfield by Kimberley gebou is (die moederkerk van dié kerkverband in Afrika), het Wessels sy plaas vir £350 000 aan die De Beers-maatskappy verkoop en daarna is dit Wesselton-myn genoem. Sewendedagadventisme het wêreldwyd hierby baat gevind danksy skenkings van Wessels en so kon die beweging in 13 afdelings in talle wêrelddele georganiseer word.
Wessels en sy broer het sendingwerk onder swart mense gereël, die oprigting van die kerkgebou in Roelandstraat, Kaapstad, gefinansier asook die Kellogg-sanatorium in die VSA en 'n tehuis vir gevalle meisies in Chicago. Hunt het later teruggekeer na Australië, waar hy die baanbreker van die Sewendedagadventisme was. In Rhodesië het Cecil John Rhodes grond aan dié kerkverband geskenk.
Evelyn Greeley
Evelyn Greeley (November 1888 – 1975) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente His Royal Highness (1918), Bringing Up Betty (1919), The Oakdale Affair (1919), en Bulldog Drummond (1922).
Erica caespitosa
Erica caespitosa is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Oos-Kaap, Wes-Kaap, KwaZulu-Natal, Vrystaat en Lesotho.
Eduard II van Engeland
Eduard II (25 April 1284 – 21 September 1327) was van 1307 koning van Engeland totdat hy deur sy vrou, Isabella, in Januarie 1327 onttroon is. In vergelyking met die bewind van sy pa, Eduard I, en sy seun, Eduard III, was sy regering ’n tydperk van onbevoegdheid, ’n politieke gekibbel en militêre nederlae.
Daar word vermoed dat hy óf homoseksueel óf biseksueel was. Hy het egter minstens vyf kinders by twee vroue gehad. Sy onvermoë om selfs die uitspattigste eise van sy manlike gunstelinge te weier het gelei tot konstante politieke onrus en sy eindelike ondergang.
Eduard I het vrede gebring in Gwynedd en ander dele van Wallis en die Skotse laaglande, maar het nooit ’n besliste oorwinning behaal nie. Sy leër is egter by Bannockburn verslaan en daardeur is Skotland bevry van Engelse oorheersing. Skotse magte het daarna vryelik in die noorde van Engeland geplunder.
Prins van Wallis
Eduard was die vierde seun van Eduard I by sy eerste vrou, Eleanor van Kastilië. Hy was die eerste Engelse prins wat die titel Prins van Wallis gekry het.
Hy was net ’n paar maande oud toe hy die troonopvolger geword het ná die dood van sy ouer broers. Sy pa het hom in oorlogvoering en regering touwys gemaak, maar die prins het meer belanggestel in bootvaart en handwerk, wat destyds as benede ’n prins se waardigheid beskou is.
Koning van Engeland
Eduard I is op 7 Julie 1307 dood op pad na een van die veldtogte teen die Skotte wat sy bewind gekenmerk het. Eduard II was net so groot en sterk soos sy pa, maar het nie laasgenoemde se ambisie en dryfkrag gehad nie. Hy is so deur sy pa oorheers dat hy min selfvertroue gehad het en hy het dikwels hofgunstelinge gehad wat ’n sterker wil as hy gehad het.
Op 25 Januarie 1308 is Eduard getroud met Isabella, dogter van koning Philip IV van Frankryk in ’n poging om nouer bande met Frankryk te smee. Die huwelik was egter van die begin af gedoem. Die koning het Isabella dikwels verwaarloos omdat hy ’n groot deel van sy tyd deurgebring het met sy gunstelinge en met sameswerings oor hoe om die magte van die adel te verminder om sy pa se nalatenskap vir homself toe te eien.
Uit die huwelik is twee seuns gebore: Eduard, wat sy pa as Eduard III opgevolg het, en John, later die Graaf van Cornwallis, asook twee dogters, Eleanor en Johanna, wat later met Dawid II van Skotland getroud is. Hy het ook minstens een buite-egtelike seun gehad: Adam FitzRoy, wat in 1322 saam met sy pa op ’n Skotse veldtog was en kort daarna dood is.
Later tydens sy bewind het die koning die regering grootliks in die hande van een van sy gunstelinge, Hugh Despenser, gelaat. Die baronne het daarteen in opstand gekom en Despenser en sy familie verban. Die koning het egter die verbanning in 1322 opgehef en in die jare daarna is Engeland feitlik deur die Despensers regeer.
Ná ’n dispuut met Frankryk oor die gebied Gascogne, het die koning sy vrou, Isabella, na haar vaderland gestuur om oor vrede te onderhandel. Sy het op 31 Mei 1325 ingestem tot ’n vredesooreenkoms wat Frankryk bevoordeel het. Sy het ook ’n ooreenkoms in Parys aangegaan met ’n verbanne baron, Roger Mortimer, en hulle het Engeland in September 1326 saam met die koningin se oudste seun binnegeval. Baie Engelse soldate het geweier om teen hulle te veg en op 2 Oktober het Eduard uit Londen gevlug. Hy is kort daarna in hegtenis geneem.
In Januarie 1327 is hy aangekla van onbevoegdheid en verskeie soorte wangedrag en gedwing om te abdikeer ten gunste van sy seun. In werklikheid het Isabella en Mortimer die regering oorgeneem. Eduard II is September van dieselfde jaar vermoor.
Toe Eduard III in 1330 meerderjarig word, het hy Mortimer as ’n verraaier laat teregstel en sy ma van enige mag gestroop.
Sommige skrywers het beweer die koning is nooit vermoor nie en dat hy tot minstens 1330 gelewe het. Daar is egter geen bewyse vir dié bewering nie.
X-straal
X-strale of x-strale is elektromagnetiese strale soortgelyk aan radio-, hitte- en ligstrale. Hulle het egter baie korter golflengtes en kan deur liggame of voorwerpe dring wat opaak (ligondeurdringbaar) is. X-strale dek die volgende gedeelte van die elektromagnetiese spektrum: 30 EHz – 30 PHz en golflengtes van 0,01 nm – 10 nm. Hulle het ’n energie van tussen 124 eV en 124 keV.
Die term röntgenstrale, wat soms daarvoor gebruik word, is genoem na Wilhelm Röntgen, wat gewoonlik die krediet daarvoor kry dat hy dit ontdek het; hy het dit "X-strale" genoem om ’n onbekende soort straal aan te dui.
Gebruike
Omdat die golflengtes van harde X-strale soortgelyk is aan die grootte van atome, is hulle ook nuttig in die bepaling van kristalstrukture. Daarteenoor word sagte X-strale maklik in die lug geabsorbeer.
Notas
<references group=Nota/>
Japan Nasionale Roete 166
Japan Nasionale Roete 166 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Erica cabernetea
Erica cabernetea is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom voor vanaf die Palmietriviervallei tot suid van Elgin. Daar bestaan slegs een populasie en dié habitat word bedreig deur die aanlê van nuwe vrugteboorde, indringerplante en plantasies.
Eluxolweni
Eluxolweni is 'n swart woonbuurt van Oos-Londen, in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Dit val onder beheer van die Buffalo City Metropolitaanse Munisipaliteit.
Robert Q. Lewis
Robert Q. Lewis (25 April 1920 – 11 Desember 1991) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente An Affair to Remember (1957), How to Succeed in Business Without Really Trying (1967), Everything You Always Wanted to Know About Sex * But Were Afraid to Ask (1972), en C.H.O.M.P.S. (1979).
Japan Nasionale Roete 167
Japan Nasionale Roete 167 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Theo-Ben Gurirab
Theo-Ben Gurirab (23 Januarie 1938 – 14 Julie 2018 ) was 'n Namibiese politikus wat tussen 2002 en 2005 as eerste minister van Namibië gedien het. Voorheen was hy tussen 1990 en 2002 minister van buitelandse sake en in daardie tyd was hy tussen 1999 en 2000 voorsitter van die Algemene Vergadering van die Verenigde Nasies. Hy was vanaf 2005 tot 2015 die speaker van die Nasionale Vergadering van Namibië.