cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Orson Welles
Orson Welles (6 Mei 1915 – 10 Oktober 1985) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Citizen Kane (1941), Touch of Evil (1958), The Trial (1962), en Chimes at Midnight (1965).
Turkse Grand Prix
Die Turkse Grand Prix is 'n Formule Een motorwedren wat die eerste keer op 21 Augustus 2005 op die Istanbul Park-renbaan gehou is, as deel van die 2005 Formule Een-seisoen. Dit was vir eers die laaste keer op 8 Mei 2011 op die kalender, voor dit weer in die Covid-19-era teruggekeer het. Die baan is ontwerp deur Hermann Tilke en word in 'n antikloksgewyse rigting gejaag.
Zhangzhou
Zhangzhou (Chinees: 漳州) is 'n stad in die Chinese provinsie Foekien met 'n bevolking van 4 809 983 in 2010. Die stad is in die suidooste van China aan die kus van die Suid-Chinese See geleë. Zhangzhou grens in die noordooste aan Xiamen (廈門) en Quanzhou (泉州) en in die noordweste aan Longyan.
Håkan Hellström
Håkan Hellström (uitgespreek ˈhoːkan ˈhɛlːˌstrøm) (gebore op 2 April 1974 in Västra Frölunda, Gotenburg) is 'n Sweedse musikant. hy het sy deurbraak in Swede in 2000 gemaak met sy snit "Känn Ingen Sorg För Mig Göteborg" ("Toon Geen Medely Vir My, Goteburg", letterlik "Ken Geen Sorg Vir My, Gotenburg"). In 2005 het hy sy vierde album uitgereik, genaamd Nåt Gammalt, Nåt Nytt, Nåt Lånat, Nåt Blått (Iets Oud, Iets Nuuts, Iets Geleend, Iets Blou), wat 'n versameling is van ou materiaal wat nooit op enige albums uitgereik is nie, 'n paar nuwe snitte, en een cover. In 2006, ná die geboorte van sy eerstelingseun, het hy aangekondig dat hy vir tyd en wyl sy toere en opnames gaan staak. Ten spyte van hierdie aankondiging speel Hellström steeds soms op konserte. Op 8 Julie 2006 het hy op 'n konsert op die Sweedse Peace & Love-fees in Borlänge gespeel, voor ongeveer 12 000 toeskouers.
Sem Dresden (komponis)
Samuel (Sem) Dresden (20 April 1881, Amsterdam – 31 Julie 1957, Den Haag) was 'n Nederlandse komponis, musiekpedagoog, musiekkritikus en dirigent. Hy was die seun van Marcus Dresden en Anna Mijerson en 'n oom van die skrywer Sem Dresden (1914-2002). Dresden is op 25 Maart 1907 getroud met die altsangeres Jacoba Dhont, die latere sangonderwyseres van Elly Ameling. Uit die huwelik is twee seuns gebore, waaronder die musikus Anton Dresden.
Håkan Hellström
Hellström was die tromspeler van die Sweedse musiekgroep Broder Daniel tussen 1988 en 1994, en het in 1997 weer aangesluit om die baskitaarspeler te wees. Hy het die groep weer in 2003 verlaat om sy totale aandag op sy sololoopbaan te fokus. Ten spyte van die feit dat sommiges meen hy buite die note sing, het hy mettertyd gewild geraak onder alle ouderdomme weens sy entoesiasme en sy interpretasies van ou gewilde gunstelinge op die verhoog.
Sem Dresden (komponis)
Lewensloop
Dresden het viool en klavier onder Richard Hageman, viool onder Johannes Cornelis Dudok en Felice Togni, harmonie onder Fred J. Roeske, en kontrapunt en komposisie onder Bernard Zweers aan die Amsterdamse Konservatorium studeer. In 1903 het hy na Berlyn gegaan waar hy komposisie en dirigeer onder Hans Pfitzner studeer het.
Na sy terugkeer was hy van 1905 tot 1914 dirigent in Laren, Amsterdam en Tiel, waar hy die Maatschappij tot Bevordering der Toonkunst gelei het. In 1914 het hy die madrigaal-vereniging in Amsterdam, 'n a capella-koor, gestig. Hierdie koor het later deel geword van die Haarlemse "Motet- en Madrigaalvereniging", waarmee hy verskeie polifoniese renaissancemusiekstukke opgevoer het. Hy het ook baie aandag geskenk aan die eietydse repertorium. Saam met Daniël Ruyneman, Henri Zagwijn, Bernhard van den Sigtenhorst Meyer, Alexander Voormolen en (later) Willem Pijper het hy die Nederlandsche Vereeniging tot Ontwikkeling der Moderne Scheppende Toonkunst gestig.
Geelstert-tamarin
Die Geelstert-tamarin (Anampses meleagrides) is 'n vis wat voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee, Oman en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by sentraal KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Yellowtail tamarin.
Sem Dresden (komponis)
Lewensloop
Van 1924 tot 1937 was hy die opvolger van Julius Röntgen as direkteur van die Amsterdamse Konservatorium. Daarna het hy die leiding oorgeneem by Johan Wagenaar van die Koninklike Konservatorium in Den Haag. Omdat hy Joods was moes hy tydens die Tweede Wêreldoorlog bedank. Sy plek is tydelik ingeneem deur Coenraad Lodewijk Walther Boer. Hierna is Henk Badings aangestel, wat tydens die na-oorlogse suiwering verantwoording daarvoor moes doen. Dresden en sy vrou het van Desember 1940 in De Pauwhof gewoon. Dresden het gedurende die tyd op komposisie gekonsentreer. Van sy werke is uitgegee deur Muziekuitgeverij A.A. Noske. Na die bevryding het hy weer sy plek ingeneem aan die Koninklijk Conservatorium. Hy het in 1949 afgetree. Daarna was hy tot 1953 direkteur van die "stichting Jeugd en Muziek".
Geelstert-tamarin
Identifikasie
Die vis word tot 22 cm lank. Alle onvolwasse visse en volwasse wyfies het dieselfde kleur patroon. Hul lyf is donkerbruin tot swart en daar is 'n klein wit kolletjie op elke skub terwyl die stert geel is. Die kop, anale- en dorsalevinne het ook kolletjies op. Die agterste dorsale- en analevinne het oogkolle op.
Richard Eyer
Richard Eyer (gebore 6 Mei 1945) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Desperate Hours (1955), The Invisible Boy (1957), The 7th Voyage of Sinbad (1958), en Johnny Rocco (1958).
Katoliek Apostoliese Kerk
Die Katoliek Apostoliese Kerk, is volgens baie Christene verwysend na die onsigbare kerk waaruit alle Christene bestaan, volgens die laaste sin van die Niciaanse Geloofsbelydenis. Dit verwys egter ook na die groep gelowiges bekend as Irvingianisme, of Irvingisme, meer algemeen bekend as die One, Holy, Catholic and Apostolic Church wat in die eerste helfte van die 19de ontstaan het as gevolg van 'n geestelike ontwaking.
Sem Dresden (komponis)
Lewensloop
Dresden het ook lesings oor die Nederlandse komponiste van sy tyd in onder meer die Verenigde State (1947) gegee. Hy was voorsitter van die "Rijkscommissie voor het Muziekonderwijs" en van die musiekafdeling van die "Raad voor de Kunst". Hy was ook 'n bestuurslid van die Nederlandse Opera, voorsitter van die Pijperfonds en 'n bestuurslid van die Alphons Diepenbrock-fonds.
Katoliek Apostoliese Kerk
Die kerk is glad nie gestig of geantisipeer deur Edward Irving soos geglo word deur sommige kritici van die beweging nie. Ook was die naam Katoliek Apostolies nooit deur die lidmate van die kerk aangeneem nie.
Geelstert-tamarin
Identifikasie
Die vis leef in aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat 5 tot 60m diep is. Hulle verkies areas waar daar 'n mengsel van sand, koraal en rotse is. Die vis begraaf homself ook snags in die sand of as gevaar dreig. Die wyfies vorm klein, los groepies gewoonlik naby 'n mannetjie. Die vis is altyd aan die beweeg en stop net om klein vissies of bodem ongewerweldes te eet.
Katoliek Apostoliese Kerk
Die beweging het ontstaan uit 'n ekumeniese gebeds beweging in die vroeë 19de eeu en die uitstorting van geestelike gawes in Engeland, Skotland en Duitsland. Die Katoliek Apostoliese Kerk was georganiseer in 1835 onder die leierskap van 12 Apostels. Die laaste van die Apostels is in 1901 oorlede en die beweging en stelselmatig gekwyn. Vandag is daar baie min lidmate van die beweging oor.
Die Nuwe Apostoliese Kerk en die Ou Apostoliese Kerk het uit hierdie beweging uit gegroei.
Sem Dresden (komponis)
Lewensloop
As musiekkritikus vir die dagblad De Telegraaf het hy baie gedoen om nuwe musiek te bevorder. Hy het ook 'n boek getiteld Het Muziekleven in Nederland sinds 1880 geskryf. As komponis is Dresden hoofsaaklik beïnvloed deur die Franse impressionisme van Debussy en Ravel, alhoewel sy opleiding by Zweers en Pfitzner nie hierop gefokus het nie. Soos Pijper, Van den Sigtenhorst Meyer en die ouer Alphons Diepenbrock het hy die neigings van die 1920's gevolg, maar steeds sy eie styl gehad. Dresden was saam met Pijper en Hendrik Andriessen 'n invloedryke persoon in die Nederlandse musikale wêreld. Hy het probeer om tradisie en innovasie met mekaar te versoen, wat gesien kan word uit sy werke.
Orange Farm
Orange Farm (inheems ook "Farma" genoem) is 'n township ongeveer 45 km suid van Johannesburg, Gautengprovinsie in Suid-Afrika. Dit is een van die jongste townships in Suid-Afrika, met die oorspronklike bewoners meestal afgedankte plaaswerkers, wat verblyfreg verkry het in 1988. Ondersteuning vir die bevolking het stadig meestal van mense gekom wat huurders in die groot dorp van Soweto was.
Katoliek Apostoliese Kerk
Geskiedenis
'n Anglikaanse geestelike, James Haldane Stewart het in die 1820’s 'n boodskap verkondig dat daar 'n hernuwing moet wees van geestelike krag, soos wat daar in die eerste eeuse kerk was. Hy het miljoene traktate versprei wat die uitstorting van die Heilige Gees in die kerk bepleit het. Hierdie beweging was glad nie tot die Britse eilande beperk nie maar het tot in Europa gestrek.
In dieselfde tyd verkondig 'n Presbiteriaanse geestelike, John McLeod Campbell dat Jesus Christus in beginsel vir alle gelowiges gesterf het, en nie net vir sekere uitverkose persone nie.
In 1830 word profetiese uitsprake opgeteken in Port Glasgow, Skotland en onder Rooms-Katolieke in Karlshuld, Beiere. Dit was gesien as tekens op gebede van vele. Hierdie gebeure was nie erken deur die kerkstrukture nie.
Cliveden
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Katoliek Apostoliese Kerk
Geskiedenis
Edward Irving
Cliveden
Cliveden House
Katoliek Apostoliese Kerk
Geskiedenis
Edward Irving was 'n Skots-Presbiteriaanse geestelike en ondersteuner van Campbell. In sy gemeente het hy verkondig dat die koms van Christus naby is. Irving het ook verkondig dat Jesus Christus 'n menslike natuur gehad het, wat gelei het tot sy skorsing in 1832. Irving het duisende na sy preke toe getrek in Londen en sy toere in Skotland.
Irving se verwantskap met die gemeenskap was baie gesien soos dié van Johannes die doper met die vroeë Christelike Kerk, dit wil sê hy was die voorloper van die Katoliek Apostoliese Kerk - en nie die stigter van die groep nie. Rondom hom het baie persone versamel wat nie meer welkom gevoel het in hulle eie gemeentes nie, en hulle kon in sy gemeente hulle geestelike gawes beoefen. Kort na sy ontslag het Irving sy vergaderings begin hou in 'n gehuurde saal in Londen, en baie van sy gemeente het hom gevolg. Irving was amptelik as die gemeente se Biskop bevestig en die gemeente het bekend geword as die Sentrale Kerk, een van sewe wat onanfhanklik geweord het en later die basis van die Katoliek Apostoliese Kerk sou word, en 'n patroon van die hele Christelike Kerk.
Cliveden
in die Chiltern Hills, Buckinghamshire
Katoliek Apostoliese Kerk
Geskiedenis
Afsondering van die Apostels en die “Testimony”
Op 31 Oktober 1832 word die eerste Apostel, John Bate Cardale deur middel van profesie aangewys tydens 'n bidsamekoms. Tussen 1832 tot 1835 word nog 11 persone aangewys as Apostels, vanuit verskillende gemeentes.
Cliveden
Opgerig
Vanaf 1851
Katoliek Apostoliese Kerk
Geskiedenis
Op 14 Julie 1835 vind die plegtige afsondering van die Apostels plaas. Die Apostels vergader vir 'n tyd van 1260 dae by die Albury landgoed van Henry Drummond waar die Bybel bestudeer word en 'n geskrif, bekend as “The Testimony” opgestel word. Die Christendom word in twaalf gebiede verdeel waarin elke Apostel een gebied ontvang as sy verantwoordelikheid. Elke Apostel word ook uitgestuur om die “Testimony” te oorhandig aan die mees belangrikste geestelike en politieke leiers van die tyd, soos die Britse Koning en die Pous.
Cliveden
Boustyl
Italianate
Katoliek Apostoliese Kerk
Geskiedenis
Afsterwe van Apostels en Skeuring
MacKenzie het homself meer vanaf die groep onttrek. In 1855 sterf drie Apostels, MacKenzie, Dow en Carlyle. Die vraag ontstaan of nog meer Apostels verordineer moet word. Van die Apostels weier om die vakante poste te laat vul.
Cliveden
Sir Charles Barry
Katoliek Apostoliese Kerk
Geskiedenis
In Duitsland ontstaan 'n beweging onder leiding van Heinrich Geyer en F.W. Schwartz, wat glo dat die vakante poste gevul moet word. Nadat hulle 'n Apostel op hulle eie beroep in 1862 word Geyer en Schwartz deur Apostel Woodhouse uit die kerk geban. Dit veroorsaak dat die Hamburgse gemeente van die Katoliek Apostoliese Kerk onafhanklikheid verklaar. Hierdie gemeente neem die naam Algemene Apostoliese Christelike Sending Gemeente aan. Die Nuwe Apostoliese Kerk sou later uit hierdie gemeente ontstaan.
In 1901 sterf Francis Woodhouse die laaste Apostel van die Katoliek Apostoliese Kerk.
Cliveden
Webtuiste
Cliveden House Cliveden [ˈklɪvdən] is 'n herehuis en landgoed in besit van die National Trust, geleë in die Engelse graafskap Buckinghamshire digby die grens met Berkshire. Die herehuis in die Italianate-boustyl staan amptelik bekend as Cliveden House en is in 1666 deur die 2de hertog van Buckingham as 'n geskenk vir sy geliefde opgerig. Cliveden House het op 'n bergrug teen die rand van die Chiltern Hills ontstaan, digby die klein nedersetting Taplow en twee myl buite Maidenhead. Die huidige gebou met drie verdiepings het in 1851 volgens 'n ontwerp van Sir Charles Barry ontstaan nadat die vorige herehuis deur 'n brand vernietig is. Bewaar gebly het die oorspronklike baksteenterras wat teen die middel van die 17de eeu gebou is, met 'n lengte van 400 voet en 'n wydte van 20 voet. Die herehuis is op die oewer van die Teems geleë, sowat 130 voet of 40 meter bo die rivierloop, op hellings wat afwaarts na die rivier daal. Cliveden het as woning vir 'n graaf, drie gravinne, twee hertoë, 'n Prins van Wallis en die Visegrawe Astor gedien. Cliveden is een van die National Trust se gewildste eiendomme, met 487 679 betalende besoekers in 2017.
As woning van Nancy en Waldorf Astor het Cliveden gedurende die 1920's en 1930's as ontmoetplek vir die sogenaamde Cliveden Set gedien - 'n groep van intellektueles uit die hoërklas en bekende persoonlikhede soos uitgewers en politici wat voor die Tweede Wêreldoorlog 'n invloedryke rol in die Verenigde Koninkryk se politieke lewe gespeel het - onder wie die Duitse ambassadeur (en latere minister van buitelandse sake) Joachim von Ribbentrop, Charlie Chaplin, David Lloyd George, Rudyard Kipling en kolonel Thomas Edward Lawrence, beter bekend as Lawrence of Arabia. 'n Kommunistiese joernalis, Claud Cockburn (1904–1981), het die groep as 'n "skadukabinet" beskryf wat moontlik pogings sou onderneem om die Britse buitelandse beleid te beïnvloed, onder meer deur 'n vernederende politieke ooreenkoms met Nazi-Duitsland.
So is in die pers na Cliveden House verwys as Nancy Astor se Schloss Cliveden. Selfs die gesiene Amerikaanse dagblad The Washington Post het die Cliveden Set as the real center of British foreign policy beskryf. Sodanige samesweringsteorieë en spekulasies het hoogty gevier nadat die destydse Britse minister van buitelandse beleid, Edward Wood, 1st Earl of Halifax, in Oktober 1937 'n besoek aan Berlyn gebring het waar hy onder meer deur Adolf Hitler onthaal is, maar was nogtans ongegrond.
Later, in die vroeë sestigerjare, het hoofgebeure van die sogenaamde Profumo-skandaal rondom die Britse minister van verdediging, John Profumo (1915–2006), hier afgespeel. In 1961 het Profumo by die buiteswembad kennis gemaak met Christine Keeler (1942–2017), die geliefde van 'n beweerde Sowjet-Russiese spioen. Gedurende die 1970's het die herehuis as oorsese kampus vir die Kaliforniese Stanford-universiteit gedien.
Vandag word die herehuis deur die National Trust verhuur en as vyfster-luuksehotel bedryf, maar staan nogtans oop vir die belangstellende publiek as deel van National Trust-besigtigingstoere. Die herehuis en hotel se alledaagse bestuur staan sentraal in 'n dokumentêr, A Very British Country House, wat deur Oxford Scientific Films (OSF) vervaardig en in 2018 deur die Britse televisiekanaal Channel 4 in vier aflewerings uitgesaai is.
Samoerai
Die Samoerai (侍 of minder gereeld 士)) was die adellike krygstand in voorindustriële Japan. Die krygstand het Japannese geskiedenis vir byna 700 jaar van 1185 tot 1867 oorheers. Onder die Tokugawa regime (1600-1867), was die samoerais die hoogste van die vier stande in die Japanse samelewing. Hulle was die enigste mense wat toegelaat is om swaarde te dra. Die lang Tokugawa-vrede het egter beteken dat hulle meestal as burokate in die administrasie gewerk het.
Wassily Kandinsky
Wassily Wassilyevich Kandinsky (/kænˈdɪnski/; Russies: Васи́лий Васи́льевич Канди́нский, Vasiliy Vasil’yevich Kandinskiy, uitgespreek [vaˈsʲilʲɪj kɐnˈdʲinskʲɪj] ; 4 Desember (O. S. 22 November) 1866 – 13 Desember 1944) was 'n Russiese skilder en kunsteoretikus. Hy het een van die eerste suiwer abstrakte werke geskilder.
Kunsperiodes
Kandinsky se skepping van abstrakte werk het op 'n lang tydperk van ontwikkeling en groei gevolg. Hy het sy toewyding aan innerlike skoonheid, 'n vurige gees en spirituele begeerte 'n innerlike noodsaaklikheid genoem; dit was 'n sentrale aspek van sy werk.
Jeug en inspirasie (1866–1896)
In 1896, op die ouderdom van 30, het Kandinsky 'n belowende loopbaan as regs- en ekonomiedosent prysgegee en op sy eie begin skilder. In daardie selfde laar, voordat hy Moskou verlaat het, het hy 'n uitstalling van skilderye deur Monet gesien. Hy was veral beïndruk deur die impressionistiese styl van Hooimiedens; vir hom was die 'n kragtige gevoel van kleur amper onafhanklik van die inhoud self. Later sou hy oor hierdie ervaring skryf:"Ek het dit [die hooimied] nie herken nie. Dit het gevoel asof die onderwerp van die skildery ontbreek. En ek het met verwondering en verwarring besef dat die werk my nie net aangegryp het nie, maar 'n onuitwisbare indruk in my geheue gelaat het. Skilder het 'n feëagtige krag en grootsheid aangeneem.""— Wassily Kandinsky"
Metamorfose
Kunsskool was maklik vir Kandinsky. Dit was in hierdie tyd dat hy as kunskritikus sowel as skilder na vore gekom het. Die aantal van sy bestaande skilderye wat behoue gebly het, het aan die begin van die 20ste eeu toegeneem; talle van die landskappe en dorpies wat hy met breë stroke kleur en herkenbare vorms geverf het, het oorgebly. Die invloed van Pointillisme sowel as Fauvisme is in hierdie vroeë werke teenwoordig.
Die belangrikste van sy skilderye uit die eerste dekade van die 1900's was moontlik Die Blou Ruiter (1903) waarop 'n klein, gemantelde figuur op 'n perd deur 'n klipperige weiveld jaag. Sommige kunshistorici glo dat 'n tweede figuur deur die ruiter vasgehou word, maar dit is dalk net nog 'n skaduwee van die eensame ruiter. Hierdie doelbewuste ontwrigting wat kykers toelaat om aan die skepping van die kunswerk deel te neem, was 'n tegniek wat Kandinsky in die daaropvolgende jare al hoe meer gebruik het. In Die Blou Ruiter het hy die ruiter eerder as 'n reeks kleure as in spesifieke detail uitgebeeld. Hierdie skildery is 'n aanduiding van die rigting wat Kandinsky enkele jare later sou inslaan.
Vanaf 1906 tot 1908 het Kandinsky baie reise deur Europa onderneem voordat hy hom in die klein Beierse dorpie Murnau gaan vestig het. Die Blou Berg (1908–1909), wat hy in hierdie tyd geskilder het, het sy neiging na die abstrakte gedemonstreer. Die breë gebruik van kleur was ook 'n aanduiding van Kandinsky se voorkeur vir kuns waarin kleur onafhanklik van vorm gebruik word en waar elke kleur gelyke aandag ontvang.
Blou Ruiter-tydperk (1911–1914)
Kandinsky se skilderye uit hierdie tydperk is groot, ekspressiewe gekleurde massas wat onafhanklik van vorms en lyne geëvalueer is. Musiek was belangrik vir die geboorte van abstrakte kuns aangesien musiek van nature abstrak is – daar word nie gepoog om die uiterlike wêreld voor te stel nie, maar daar word op 'n onmiddellike maner aan innerlike gevoelens uitdrukking gegee. Kandinsky het soms van musiekterme gebruik om sy werke te identifiseer: hy het sy mees spontane werke "improvisasies" genoem en die meer ingewikkelde, gedetailleerde werke as "komposisies" beskryf.
Kandinsky was ook 'n prominente kunsteoretikus. Hy het onder andere gehelp om die Neue Künstlervereinigung München (München Nuwe Kunstenaarsvereniging) te stig. Na dié se ontbinding in 1911 het Kandinsky en 'n aantal eendersdenkende kunstenaars soos August Macke, Franz Marc, Albert Bloch en Gabriele Münter 'n nuwe groep, die Blou Ruiter (Der Blaue Reiter), gestig. Die groep het 'n almanak (Die Blou Ruiter Almanak) uitgereik en twee uitstallings gehou. Die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog in 1914 het 'n einde aan verdere aktiwiteite gemaak en Kandinsky is terug Rusland toe.
Sy bydrae in Die Blou Ruiter Almanak en die verhandeling "On The Spiritual Art" (wat in 1910 gepubliseer is) was albei 'n verdediging en bevordering van abstrakte kuns.
Hierdie idees het 'n byna onmiddellike internasionale impak gehad, veral in die Engelssprekende wêreld. In 1910 het Kandinsky aan die Allied Artists' Exhibition by Londen se Royal Albert Hall deelgeneem. Daar het sy werk besondere lof ontvang in 'n resensie deur die kunstenaar Spencer Frederick Gore in The Art News.
Terugkeer na Rusland (1914–1921)
Van 1918 tot 1921 het Kandinsky aan die kulturele politiek van Rusland deelgeneem en was hy by kunsonderwys en museumhervormings betrokke. In dié tyd het hy min geskilder, maar sy tyd aan kunsonderrig gewy. Sy geestelike, ekspressionistiese siening van kuns is uiteindelik deur radikale lede van die Instituut as té individualisties en bourgeois verwerp. In 1921 is Kandinsky deur Walter Gropius na Duitsland genooi om by die Bauhaus van Weimar aan te sluit.
Bauhaus (1922–1933)
Kandinsky het Basiese Ontwerp vir beginners en 'n kursus oor gevorderde teorie by die Bauhaus aangebied; hy het ook skilderklasse en werkswinkels aangebied waar hy sy kleurteorie met nuwe elemente uit vormsielkunde uitgebrei het. Die ontwikkeling van sy werke oor vormstudie, veral punte en lynvorms, het tot die publikasie van sy tweede teoretiese boek (Point and Line to Plane) in 1926 gelei. Geometriese elemente het 'n al hoe belangriker rol in sy onderrig sowel as skilderkuns gespeel. Hierdie tydperk was besonder produktief. Die vryheid is in sy werke deur die hantering van vlakke, ryk kleur en oorgange gekenmerk – soos in Geel – rooi – blou (1925) Weens regse vyandigheid het die Bauhaus Weimar verlaat en hulle in 1925 in Dessau gaan vestig. Ná 'n smeerveldtog deur die Nazi's het die Bauhaus Dessau in 1932 vir Berlyn verlaat waar hulle in Julie 1933 ontbind het. Kandinsky het Duitsland verlaat en in Parys gaan woon.
Groot Sintese (1934–1944)
In Parys het Kandinsky in 'n woonstel gebly en in 'n woonkamerateljee geskilder. Biomorfiese vorms met soepel, niegeometriese buitelyne verskyn in sy skilderye – vorms wat mikroskopiese organismes suggereer, maar die kunstenaar se innerlike lewe weergee.
Hierdie periode sluit aan by 'n sintese van Kandinsky se vorige werk waarin hy alle elemente gebruik en verryk het. In 1936 en 1939 het hy sy twee laaste groot komposisies geskilder: Komposisie IX en ''Komposisie X. ''In Kandinsky se werk is sommige eienskappe duidelik terwyl ander meer diskreet en versluier is; hulle openbaar hulleself slegs stelselmatig aan diegene wat hulle band met sy werk verdiep.
Die kunstenaar as profeet
Kandinsky was gefassineerd deur Christelike eskatologie en die persepsie van 'n komende Nuwe Era. Die apokalips (die einde van die wêreld) was dus 'n algemene tema onder sy eerste sewe Komposisies. In sy boek Concerning the Spiritual Art het Kandinsky van die "kunstenaar as profeet" geskryf en in die jare net voor die Eerste Wêreldoorlog het Kandinsky skilderye geskep wat 'n naderende ramp gesuggereer het wat individuele sowel as sosiale realiteite sou verander.
Soos hy in Concerning the Spiritual In Art geskryf het, het Kandinsky gevoel dat 'n outentieke kunstenaar hom op die toppunt van 'n opwaarts bewegende piramide bevind. Hierdie dinamiese piramide is besig om die toekoms in te gaan. Wat gister nog vreemd of ondenkbaar was, is vandag alledaags. Die moderne kunstenaar-profeet staan alleen op die toppunt van die piramide waar hy nuwe ontdekkings maak en môre se realiteit inlui.
Artistiese en geestelike teoretikus
Kandinsky het die gemeenskap tussen kunstenaar en kyker as iets uitgedruk wat tot die sintuie sowel as verstand (sinestesia) se beskikking is. Hy het geskryf dat kombinasies van kleure trillende frekwensies produseer, baie soos koorde wat op 'n klavier gespeel word. Kandinsky het ook 'n teorie van geometriese figure en verhoudings ontwikkel. Hierdie teorieë word in Point and Line to Plane verduidelik.
Gedurende die voorbereidende studies wat Kandinsky vir Komposisie IV, gemaak het, het hy moeg geword en 'n ent gaan stap. Terwyl hy uit was, het Gabriele Münter sy ateljee opgeruim en die doek onopsetlik op sy sy neergesit. Kandinsky het teruggekom en toe hy die doek sien (maar nog nie herken het nie), het hy op sy knieë neergeval en huilend gesê dat dit die mooiste skildery was wat hy al ooit gesien het. Hy was van sy gehegtheid aan realisme bevry. Net soos toe hy Monet se Hooimied gesien het, sou die ervaring sy lewe verander.
Verwysings
Let wel: Verskeie afdelings van hierdie artikel is uit die Franse weergawe vertaal: Theoretical writings on art, The Bauhaus en The great synthesis. Vir volledige gedetailleerde verwysings in Frans, sien die oorspronklike weergawe by fr:Vasily Kandinsky
Lys van gewildste voorname
Hierdie is 'n lys van die gewildste voorname volgens land.
Buddh Internasionale Renbaan
Die Buddh Internasionale Renbaan is 'n Indiese sportmotorrenbaan in Groter Noida, Uttar Pradesh, Indië, 40 km vanaf Delhi.
Die Formule Een Indiese Grand Prix is drie keer by die Buddh-renbaan aangebied, in 2011, 2012 en 2013. Die ren kom sedertdien nie meer op die Formule Eenkalender voor nie, weens 'n belastingdispuut wat die FIA met die staat Uttar Pradesh in Indië het.
Die baan van 5.13 km is deur die wêreldbekende Duitse argitek en renbaanontwerper Hermann Tilke ontwerp en op 18 Oktober 2011 ingewy.
Martin Miehe-Renard
Martin Miehe-Renard (gebore 10 Augustus 1957) is 'n Deense akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente My African Adventure (2013), The Contest: To the Stars and Back (2013), en Far til fire på toppen (2017), en in die televisiereeks Alletiders jul (1994).
Akemnji Ndifornyen
Akemnji Ndifornyen is 'n Britse akteur, skrywer, en komponis. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Incubus (2006) en in die televisiereekse Doctors (2000), Leonardo (2011), en Famalam (2018).
Francesca Capaldi
Francesca Capaldi (gebore 8 Junie 2004) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Peanuts Movie (2015) en in die televisiereekse How I Met Your Mother (2005), A.N.T. Farm (2011), en Dog with a Blog (2012).
Trol
Die term trol is 'n versamelnaam vir verskeie tipes lelike, mensagtige wesens uit die Nordiese volksdigkuns en tradisionele sprokieswêreld wat hulle wortels in die Oud-Nordiese mitologie het. Alhoewel hul voorkoms en hul eienskappe op verskillende maniere uitgebeeld word, word trolle nogtans meestal as gevaarlik en dom beskryf. Trolle woon by voorkeur in ontoeganklike plekke en natuurgebiede soos byvoorbeeld in die grotte van berge en bosse of in seegrotte.
Etimologie en wyer betekenis
Die oorsprong van die woord trol is onduidelik. Daar is reeds beweer dat daar 'n verbintenis met die ou Germaanse woord vir "vermorsel" of "wankel" sou bestaan, terwyl ander deskundiges aanneem dat dit 'n afgeswakte of vroulike vorm van 'n ouer woord kan wees wat nou onbekend is. Trolle is in Noors 'n variant van die woord trylle ("toor"), ongeag die verskillende uitgangspunt van die twee terme. Oorspronklik het trolle dus letterlik "towerkuns beoefen" beteken, of trylling ("towerkuns") het sy etimologiese wortels in trolldom (die Noorse woord vir heksery), trollskap en trollmakt ("trolmag").
In figuurlike taal verwys die term trol dikwels na 'n persoon wat onmanierlik en onbeskof teenoor iemand optree. Deesdae word die term trol of internet-trol veral in Engels gebruik om na iemand te verwys wat byvoorbeeld 'n diskussieforum met sy beledigende of haatlike bydraes probeer steur.
Fouriespruit
Fouriespruit kan verwys na een van die volgende spruite of riviere:
Elmar Steyn
Elmar Steyn (1922-2001) was 'n Afrikaanse skrywer, wat veral ou-Kaapse verhale geskryf het. Sy regte naam was Marthanus Steyn.
William Eythe
William Eythe (7 April 1918 – 26 Januarie 1957) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Ox-Bow Incident (1943), The House on 92nd Street (1945), Colonel Effingham's Raid (1946), en Mr. Reckless (1948).
Elmar Steyn
Lewe en werk
Marthanus Steyn is op 30 Mei 1922 op Fauresmith in die Vrystaat gebore. Hy was hoofsaaklik van Fries, Nederlandse en Duitse afkoms. Die Steyn-familie is reeds sedert ongeveer 1666 gedurende die Kaaps-Hollandse tyd in Suid-Afrika teenwoordig. Hy het op Viljoenskroon skoolgegaan, waar sy pa vir 'n paar jaar burgemeester was. Hy studeer aan die destydse Potchefstroomse Universiteitskollege (later Potchefstroomse Universiteit vir CHO, en tans deel van die Noordwes-universiteit), waar hy die grade BA en MA, asook 'n onderwysdiploma, behaal. Hy word onderwyser, en begin later om in sy vrye tyd te skryf. In 1972 word hy die tweede permanente hoof van Hoërskool Transvalia in Vanderbijlpark. Dié pos beklee hy tot sy aftrede in 1982. Na sy aftrede verhuis hy na Pretoria, waar hy in 2001 oorlede is.
Skryfwerk
'Soen my swaard': Toe Antoine la Mont, die seun van die Franssprekende boer agter die Hottentots-Hollandberge, hom daardie sonnige dag na die Kaap begeef het, het hy beslis nie geweet watter avonture op hom wag nie. Sou hy ooit kon droom dat hy in sy pogings om geld te verdien om sy plaas te behou, hom midde-in die Franse Rewolusie bevind?
In 'Ilse Fourier' kom Armand du Pré in die Kaap aan, om besit te neem van sy ryk erfenis. Maar Armand kan hom maar nie by die geblomde krawatte, die satynbaadjies en die geborduurde sysakdoeke van die Kaapse heertjies aanpas nie. Die gevolg is dat hy 'n bloutjie loop by Ilse Fourier, die dametjie wat sy hart gesteel het. Daar sou baie dinge moet gebeur voor sake uiteindelik reg kom: 'n paar swaardgevegte, waaghalsige skermutselings met Boesmans en spannende intriges van die kant van Coenraad Bierman, wat ook by Ilse vlerksleep. Maar Ilse se hart behoort aan haarself...
'Die huis van St. Germain': Soos 'n smarag lê die groen eiland daar, skiet Madagaskar op uit die blou see. 'n Pragtige eiland, maar die hoofkwartier van seerowers. In hierdie seerowernes word 'n vreemde groepie mense saamgegooi: die rowerkaptein, Der Alte, die dwergedelman, Etienne, die sluwe Yves Montpatre, die mooi vrou, Francine, en die vreemdeling uit Djakarta wat stry om die eer van St. Germain.
'Opdrag Hiang-Kiang': Pierre Terblanche - geheime agent X-0-30 – is op die spoor van Suid-Afrika se grootste vyand. 'n Duiwelse plan is bedink om Suid-Afrika aan te val. Pierre kry net 'n geheimsinnige boodskap. Dan is daar die listige en beeldskone vroue: Jeanne, Rhoda, Micelle en Dana Chiba... almal verleidelik en gevaarlik. Daar is ook die spannende motorwedren in Monaco, wat belaai is met gevaar.
'Die goue droom': In die tagtigerjare van die 19de eeu het die nuus soos 'n veldbrand dwarsdeur die wêreld versprei dat daar groot goudrykdomme in die Kaapvallei van die destydse ZAR (tans in Mpumalanga) op fortuinsoekers wag. En in hul duisende het hulle op hierdie gebied toegesak. Binne 'n paar maande het die Kaapvallei gewemel van dobbelaars, moordenaars, rowers, straatvroue en eerlike goudsoekers. Soos met baie historiese werklike karakters in sy 17de eeuse Ou-Kaapse verhale slaag hy daarin om 'n histories bekende karakter soos Cockney Liz wat in hierdie laat 19de eeuse goudstormloop gefigureer het vir die leser 'n lewendige en kleurvolle karakter te laat word. 'n Lewe was nie veel werd in daardie skouspelagtige en stormagtige goudstormloop nie, en talle van diegene wat nie 'n geweldadige dood gesterf het nie, is deur die koors afgemaai.
'Die kinders van Sengeti' is die opvolg van 'Die wit hings van Sengeti'. In 'Die wit hings van Sengeti' was daar die geheimsinnige wit perd wat sy verskyning op die plaas Sengeti maak. In 'Die kinders van Sengeti' is daar 'n krisis en word daar om die geliefde hings se lewe geveg. Die drie kinders van Sengeti: Lati Dyksman, haar broer Siefert en Lennie Rabie, vind dat daar ook ander mense is wat in die spoghings belangstel. Wanneer die perd verdwyn, begin die poppe dans.
Chondropsis
Chondropsis is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Spesies
Nieaanvaarde spesie:
Volkswagen Touran
Die Volkswagen Touran is 'n kompakte MPV gebaseer op 'n vertikaal gestrekte vyfde geslag Volkswagen Golf, en word in Europa, Suid-Afrika en ander gekose markte verkoop. Dit is in 2003 vrygestel om 'n gaping in Volkswagen se modelreekse te vul, onder die Sharan as groot MPV. Die voertuig is beskikbaar in vyf- of sewesitplek-weergawes. Dit kan beskou word as 'n uitgebreide weergawe van die Golf Plus, aangesien hul voorkante dieselfde in grootte is, die Touran se agterste oorhang is egter 200 mm langer (en dus 'n sewesitplek is, terwyl die Golf Plus 'n vyfsitplek is). In sommige lande, soos Japan, word die motor die Golf Touran genoem.
Die naam "Touran" is afgelei van die kombinasie van "Tour" en "Sharan" (die groter MPV deur VW). Ten spyte van die ooreenkoms in hul name, is die Touran nie verwant aan die Noord-Amerikaanse Volkswagen Routan nie.
Pierre Miehe-Renard
Pierre Miehe-Renard (gebore 29 Maart 1945) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Girls at Arms (1975) en Skat det er din tur (1997), en in die televisiereeks Taxa (1997).
Datong
Datong (Chinees: 大同) is 'n stad in die Chinese provinsie Shanxi met 'n bevolking van 3 318 057 in 2010. Die stad is in die noordooste van China, wes van Beijing en Tianjin geleë. Datong is tydens die Han-dinastie as Pingcheng (平城) gestig en het vanaf 398 tot 494 as hoofstad van China gedien. In 1048 is die stad ná Datong ("groot eenheid") hernoem.
Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap
Die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap (SAOG; Engels: Southern African Development Community, SADC; Frans: Communauté de développement d'Afrique australe, CDAA; Portugees: Comunidade para o Desenvolvimento da África Austral, CDAA; Swahili: Jumuiya ya Maendeleo ya Nchi za Kusini mwa Afrika) is ’n interregeringsorganisasie met sy hoofkwartier in Gaborone, Botswana. Die doel van die organisasie is om sosio-ekonomiese samewerking en integrasie te bevorder en ook om politieke en veiligheidsamewerking onder die 16 lande in Suider-Afrika te versterk. Dit is aanvullend tot die rol van die Afrika-unie. Die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap se amptelike tale is Engels, Frans, Portugees en Swahili.
Lidlande
Die SAOG het 16 lidlande:
Chanoeka
Chanoeka (Hebreeus: חֲנֻכָּה‬, Tiberies: חנוכה, [χanuˈka], in Moderne Hebreeus, [ˈχanukə] of [ˈχanikə] in Jiddisj; letterlik: "inhuldiging", "inwyding"), ook bekend as Ligtefees, is 'n Joodse herdenking van agt dae wat aan die Chanoekawonder tydens die Tweede Tempel se herwyding in Jerusalem in 3597 (164 v.C.) herinner. Dit begin elke jaar op die vooraand van 25 Kislew in die Joodse kalender (November/Desember volgens die Gregoriaanse kalender). Die oudste verwysing na die fees is te vinde in die apokriewe boeke van die Makkabeërs en het nie soos die meeste Joodse feeste sy oorsprong in die Tanag nie.
Tydens Chanoeka word die kerse van 'n kandelaar, bekend as Chanoeka-menora (of Chanoekia), met agt arms een-een aangesteek. Een kers word tipies bo of onder die ander of eenkant geplaas en sy lig word gebruik om die ander agt kerse aan te steek. Hierdie unieke kers staan bekend as die sjamasj (שמש, "dienaar"). Elke aand word een bykomende kers met die sjamasj aangesteek totdat al agt kerse op die laaste aand van die fees saam brand. Ander Chanoeka-tradisies sluit in die speel met die dreidel (סביבון, sewiwón; vergelyk: tol) en die opdis van olie-gebaseerde kos soos latkes (לביבות, lewiwót; vergelyk: aartappelpannekoek of blini) en soefghanijót (סופגניות; vergelyk: bagel of pantsjkes). Sedert die 1970's organiseer die wêreldwye Chabad-Chasidiese beweging Chanoekavierings op openbare plekke in verskeie lande.
Nes Poerim is Chanoeka een van die kleiner (na-Bybelse) Joodse feeste. Bedags is dit 'n gewone werkdag, maar vir die aand bestaan wel 'n paar bepalings hoe die kerse aangesteek moet word en hoe lank hulle moet brand. Die aangesteekte Chanoekia mag nie versteek brand nie en moet van buite af gesien kan word.
Geskiedenis
Chanoeka herinner aan die herwyding van die Tweede Joodse Tempel in Jerusalem in 3597 (164 v.C.) na die suksesvolle Makkabeëropstand van die Jode in Judea teen helleniseerde Jode en Makedoniese Seleukides, soos in 1 Makkabeërs, deur Flavius Josephus en in die Talmoed beskryf. Die Makkabeërs het die Seleukidiese gesag oor Judea beëindig en die tradisionele Joodse Tempeldiens heringevoer. Hulle het die Zeusaltaar verwyder; dié altaar is deur helleniseerde Jode wat JHWH met Zeus gelykgestel en op 'n Griekse manier vereer het, opgerig.
Die menora, die sewearmige kandelaar in die tempel, is bedoel om nooit dood te gaan nie. Volgens die latere tradisie was as gevolg van die gevegte met die Seleukides net een kroeg met geskikte (kosjer) olie te vinde. Hierdie olie was net genoeg vir een enkele dag. Dit neem egter agt dae om nuwe kosjer olie te produseer. Maar deur 'n wonderwerk het die lig agt dae lank bly brand, totdat nuwe geskikte olie geproduseer kon word. Hieraan herinner die agt ligte van die Chanoekia met agt arms. Elke aand word een nuwe lig aangesteek, totdat aan die einde alle agt ligte brand.
Die kandelaar het dikwels nege arms of lighouers, die negende lig is die "dienaar" (שׁמשׁ, sjamasj). Slegs daarmee mag die ander ligte aangesteek word, nadat die nodige seëninge (Hebreeus: ברכה, bragot) gesê is. Kerse of olielampe word as ligte gebruik. Tradisioneel word olyfolie gebruik nes vir die menora in die voormalige tempel.
Na die "verontreiniging" van die Tweede Tempel deur die Zeuskultus is die Chanoekawonder gevier ter nagedagtenis aan die herwyding (1 Makkabeërs 4,36–59; 2 Makkabeërs 10,5–8), totdat in 3830 (70 n.C.) die Tempel deur die Romeine heeltemal verniel is. Chanoeka word in gesinne en sinagogegemeenskappe gevier.
Datums
Die eerste dag is 25 Kislew, die werklike viering begin egter altyd met sonsondergang op die vooraand (omdat 'n dag met sononder begin). Die einde wissel tussen 2 en 3 Tewét, want Kislew is een van die twee skrikkelmaande in die Joodse kalender. Aangesien maande in die Joodse kalender altyd na die maan bereken word, wissel die datum van hierdie dag volgens die Gregoriaanse kalender.
William McKinley
William McKinley Jr. (Niles, 29 Januarie 1843 – Buffalo, 14 September 1901) was die 25ste president van die Verenigde State van Amerika vanaf 1897 tot en met sy dood in 1901. Op 6 September 1901 word hy die slagoffer van 'n sluipmoordaanval. Hy is op 14 September op 58-jarige ouderdom oorlede en word opgevolg deur sy adjunkpresident Theodore Roosevelt. Ná Abraham Lincoln (1865) en James Garfield (1881) is hy die derde Amerikaanse president, wat vermoor is.
Berg Denali in Alaska is tussen 1917 en 2015 amptelik Mount McKinley genoem. Dit is met 'n hoogte van 6 194 meter die hoogste berg in die Rotsgebergte, Noord-Amerika en die Verenigde State van Amerika.
Piazza dei Miracoli
Die Piazza dei Miracoli (Afrikaans: Plein van wonderwerke), formeel bekend as die Piazza de Duomo (Domplein), is 'n groot ommuurde gebied in die sentrum van die Toskaanse stad Pisa. Dit is bekend as een van die belangrikste sentra van middeleeuse kuns in die wêreld en as een van die mooiste argitektoniese komplekse in die wêreld. Dit is deels bestraat en deels begras en word oorheers deur vier religieuse geboue: die Katedraal van Pisa, die Toring van Pisa (die Campanile van die katedraal), die doopvont (baptisterium) van Pisa en die Camposanto.
Die naam Piazza dei Miracoli is afkomstig van die Italiaanse skrywer en digter Gabriele D'Annunzio wat in sy boek Forse che si forse che no (1910) die plein soos volg beskryf:
L’Ardea roteò nel cielo di Cristo, sul prato dei Miracoli.
Die reier sirkel in Christus se hemel bo die weivelde van wondere.
Die Domplein word dikwels foutiewelik Campo dei Miracoli (Veld van Wondere) genoem. Dié is egter 'n fiktiewe veld uit die boek Pinocchio, waar goue saad uit 'n geldboom groei.
Die oprigting van die plein is befonds uit skatte wat die Republiek van Pisa in 1063 van die Sarasene in Palermo gebuit het.
In 1987 is die plein met al sy geboue deur UNESCO tot 'n Wêrelderfenisgebied verklaar.
Tine Miehe-Renard
Tine Miehe-Renard (gebore 12 September 1954) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Babette's Feast (1987) en Katinka (1988), en in die televisiereekse Unit 1 (2000) en Forsvar (2003).
William Wellman Jr.
William Wellman Jr. (gebore 20 Januarie 1937) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Born Losers (1967), It Lives Again (1978), en Wild Bill: Hollywood Maverick (1995).
Béla Bartók
Béla Bartók (Hongaars: [ˈbeːlɒ ˈbɒrtoːk]; 25 Maart 1881 – 26 September 1945) was 'n Hongaarse komponis en pianis. Bartók word algemeen as een van die belangrikste komponiste van die twintigste eeu beskou. Hy is veral bekend vir die volksmusiek wat hy in sy komposisies gebruik het. Twee van sy bekendste werke is die Konsert vir Orkes en die opera Die burg van Hertog Bloubaard.
Lewensloop
Béla Viktor János Bartók is op 25 Maart 1881 in Nagyszentmiklós (tans Sânnicolau Mare) in Oostenryk-Hongarye gebore. Hy toon op 'n jong ouderdom reeds musikale talent en skryf sy eerste klein komposisies vir klavier op nege, meestal kort danse. Sy ma moedig sy ontwikkeling aan en was selfs bereid om te verhuis sodat hy by die beste leraars klas kon loop.
Hy studeer klavier aan die Konservatorium van Presburg (tans Bratislava) en leer homself komponeer deur bladmusiek te lees. Later studeer hy aan die Franz Liszt Musiek-akademie in Boedapest, onder andere by Hans von Koessler. Sy vroeëre werke is sterk deur Hector Berlioz, Franz Liszt en Richard Strauss beïnvloed, komponiste wat hy bewonder het.
Loopbaan
In 1906 het Bartók begin met sy versameling van Hongaarse en verwante volksmusiek, en hy en Zoltán Kodály (1882-1967) het saam 'n reeks toonaangewende volksliedstudies en -verwerkings gepubliseer wat met Twintig Hongaarse volksliedere (1906) begin het en met die monumentale Corpus musicae popularis hongaricae (postuum 1951) geëindig het.
In 1907 is Bartók as klavierdosent aan die konservatorium van Boedapest aangestel. Sy opera Hertog Bloubaard se Kasteel (1911) en die ballet Die Houtprins (1914-16), en die Danssuite (1923) was dadelik groot suksesse. Die Sonate vir Klavier (1926) was die begin van Bartók se vrugbaarste periode, wat onder andere die Mikrokosmos (1926-37), en die Strykkwartette 111 - VI (1927-39) opgelewer het. Dit sluit ook in Musiek vir snaarinstrumente, slagwerk en celesta (1936), die 186 Sonate vir twee Klaviere en Slagwerk (1937) en die Tweede Vioolkonsert (1937-38). Vanaf 1934 onttrek hy hom al hoe meer aan die onderwys om meer tyd te wy aan die klassifikasie van die Hongaarse volkslied ere.
In 1940 het hy voor die Fascisme na die Verenigde State uitgewyk, waar 'n ere-doktoraat en 'n wetenskaplike opdrag op hom gewag het. Dit was 'n tydperk van baie teleurstellings. Sy swak gesondheid het sy kuns beïnvloed en die min erkenning wat hy in Amerika gekry het, het tot sy matelose frustrasie bygedra. Sy beroemde Konsert vir Orkes (1943), geskryf in opdrag van die Koussevitsky Foundation, toon duidelik die spore van geestelike afmatting. Aan die anderkant is die Sonate vir Soloviool (in opdrag van Yehudi Menuhin) 'n meesterwerk. Die Derde Klavierkonsert is nooit voltooi nie, en van 'n konsert vir altviool het slegs die sketse tot stand gekom. Albei dié twee werke is ná sy dood deur Tibor Serly voltooi.
Musikale styl
Veral die vroeë werke van Bartók word deur sterk dissonante klanke en motoriese ritmiek gekenmerk. Hierin sluit hy hom aan by die anti-romantiese "Neo-Barok" van byvoorbeeld Hindemith. Die ekspressionistiese inslag van Bartók is meer van literêre as musikale aard. Die atonaliteit van die Weense Skool was vreemd aan hom en bowendien het sy volksliedwerk 'n humaniseringseffek gehad. Toe hy hom in 1905, waarskynlik weens anti-Duitse oorwegings, daarop toegespits het, het hy sy artistieke toekoms ook grotendeels bepaal.
Die Hongaarse musiek het veel meer bevat as wat met die eerste oogopslag geblyk het. Sowel direk as indirek het Bartók die volksmusiek sy eie gemaak, sodat sy musiek 'n onvervreembare nasionale karakter verkry het.
Sy behandeling van die slagwerk as 'n selfstandige komponent het sy oorsprong in die volksmusiek. 'n Ander invloed het van Debussy gekom, wat veral opmerklik is in die baie nagmusiek en natuurgeluide, byvoorbeeld die derde deel uit Musiek vir snaarinstrumente, slagwerk en celesta.
Bartók se grootste betekenis lê in sy klavier- en kamermusiek. Die klavier- slag klank, wat die eerste keer in die Allegro Barbaro (1911) voorgekom het, word in die Sonate (1926) tot stylbeginsel verhef. Baanbrekerswerk is ook in Mikrokosmos (1926-37) gelewer, wat 'n progressiewe klavier leerplan van 153 stukke is. Sy laaste werke toon 'n terugkeer na eenvoudiger, liriese melodieë.
Killarney, Johannesburg
Killarney is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se E-streek geleë as een van die welvarende rustige groen voorstede in die noorde van die Goudstad. Ander welgestelde residensiële buurte in sy omgewing sluit Saxonwold, Houghton, Norwood en Oaklands in.
Béla Bartók
Waardering
Ná sy dood het die wêreld Bartók erken as 'n onafhanklike en volwasse kunstenaar. Musikaal het hy geen betekenisvolle navolging gehad nie. Sy wetenskaplike ondersoek aangaande volksmusiek het egter aanleiding daartoe gegee dat daar tans 'n ondersoek daarna op nasionale skaal in Hongarye en die Balkanlande gedoen word.
Killarney, Johannesburg
In Killarney, wat vroeër tradisioneel baie lede van Johannesburg se Joodse gemeenskap gehuisves het, het 'n aantal groot eiendomme ontstaan waarvan sommige tans as konsulate dien, maar ook groot woonstelgeboue met Art Deco-stylelemente. Tans voel jong stedelike beroepslui uit alle etniese groepe aangetrokke deur die rustige atmosfeer en die nabyheid van besige stadsdele soos Parktown, Braamfontein, Rosebank en Sandton.
Béla Bartók
Waardering
In 1917 het Bartók, na aanvanklike terugslae, sy eerste sukses met die uitvoering van sy ballet, Die houtprins. 'n Jaar later behaal hy soortgelyke sukses met die opera Die burg van Hertog Bloubaard. Daarna raak hy vinnig internasionaal bekend en het talle konserttoere deur Europa en Amerika onderneem.