Eugène_Marais
Verhalende Prosa
Vanaf 1927 skryf hy ’n aansienlike aantal kortverhale vir Die Boerevrou, Die Huisgenoot en veral tussen die jare 1932 en 1934 vir Die Vaderland. Marais se wetenskaplike aanleg blyk duidelik uit ’n groot aantal van hierdie verhale. Die kern daarvan is dikwels ’n interessante wetenskaplike feit, wat verduidelik word deur die denkbeeldige dr. Paul de Roubaix, “die bekende Suid-Afrikaanse plantkundige”. Sielkundige vraagstukke word toegelig deur die “beroemde psigiater”, professor Paul de Ridder, en “die geniale kolonel” François de Ville is die deskundige op die gebied van die kriminologie en ook ’n erkende outoriteit op die gewoontes van die swart volkere. Omdat hierdie drie figure gewoonlik aktief deelneem aan die handeling kan hulle op onopsetlike wyse die nodige toeligting gee. Marais is ’n onderhoudende verteller wat die kuns verstaan om die leser met sy vertelstyl te boei en kies by voorkeur ongewone motiewe. Sy hoofkarakters is meestal in die een of ander opsig abnormaal of word deur ’n sameloop van omstandighede in ’n avontuur gewikkel wat tot ongewone reaksies aanleiding gee. Die uitsonderlikheid van Marais se verhaaltemas en sy vernuftige verbinding van digterlike fantasie en wetenskaplike insig gee vir hom ’n besondere plek in die ry van Afrikaanse vertellers, al is die gehalte van sy kortverhale baie ongelyk. ’n Keur uit sy verhale word tydens sy lewe saamgebundel in die versamelings Die huis van die vier winde en die Die leeus van Magoeba. In Die huis van die vier winde staan Salas y Gomez uit. Hierdie verhaal vertel van die Voortrekker Hendrik du Preez wat kort na sy huwelik die veld instap om heuning te gaan soek vir ’n paar gaste. Deur ’n rotsstorting word hy vasgekeer op ’n rotslys teen ’n berg genaamd Roerdomp. Hier oorleef hy vir meer as vyf maande van bronkors, duiwe, klipsweet en reënwater, terwyl hy steeds die plaashuis kan sien, waar sy vrou se ou kêrel na ’n ruk in sy afwesigheid weer kom kuier. Die skrywer fokus veral op die sielkundige reaksies wat so ’n skynbaar hopelose situasie meebring. Deur wanhoop en jaloesie word die ongelukkige byna tot waansin en selfmoord gedryf. Deur die jaloesie verteer is sy eerste daad na sy bevryding dan ’n poging om sy mededinger teen ’n wawiel te verpletter. “Isaak Slyk” is ’n verhaal wat in die semi-woestyngebied op die plaas Gannapan afspeel. Tydens die Anglo-Boereoorlog sluit Oom Petrus Fourie en sy naamgenoot seun by die Boeremagte aan. Oom Petrus gaan trek egter eers al sy geld by die bank en steek dit op die plaas weg. Net die San Skottelgoed, wat op die plaas agterbly, weet waar. Skottelgoed is ook dood en na die oorlog is dit slegs die pratende kraai wat vir jong Petrus Fourie en sy vrou ’n leidraad kan gee waar die geld is. Die leeus van Magoeba bevat onder andere Diep rivier, een van die eerste verhale wat die rasseproblematiek as tema het. Hierdie verhaal delf in die geheime van die toorkuns in. Die bruin meisie Juanita Perreira, dogter van ’n swart ma en ’n Portugese pa, word op ’n plaas in die Bosveld saam met die wit seun van die plaas groot. Sy het hom altyd lief gehad. Hy trou met ’n blanke vrou, maar sy werk as bediende steeds in sy huis. Periodiek besoek sy haar toordokter grootvader en by hom kry sy kennis van die toorkuns om die vrou van haar beminde dood te maak. Sy dra by haar die gedroogde stof wat die wyfiemamba se geslagsklier afskei, wat die mamba moet lok na die plek waar die huisvrou haar bevind. Sy word egter self slagoffer van ’n swart mamba. Hierdie verhaal is een van die eerste uitings oor die tragiek van kleurverskil in die Afrikaanse letterkunde. Die verhaal sluit ook die gedig Diep rivier in, waar die dood as ’n donker stroom gesien word, feitlik ’n minnaar waarna die meisie verlang. Die kern van hierdie verhaal het die skrywer self nader toegelig in sy bundels Natuurkundige en Wetenskaplike Studies en Die Siel van die Mier, waarin hy breedvoerig uitwei oor verdubbeling van persoonlikheid en geur as seksuele sein by diere. Die verhaal Die Wit Uil behandel abnormale psigologie in verhaalvorm, waar Jan Hendrik van Vuuren vyftig jaar lank die las van ’n moord dra wat hy dink hy gepleeg het maar in werklikheid nooit gepleeg het nie. Hierdie motief toon ooreenkoms met Skaduwee van ’n Misdaad in die bundel Sketse uit die Lewe van Mens en Dier. In De boom in het midden van den hof verwerk Marais motiewe uit Faust en Job, naamlik dat God die bose toelaat om Sy onderdane op aarde te besoek en met rampe te teister. Dit was nooit God se bedoeling dat die mens op aarde gelukkig moet wees nie. Die titelverhaal, Die leeus van Magoeba, het as tema die stamkaptein wat bevrees is vir toordokters en glo dat hulle leeus stuur om sy beeste aan te val. Die jong kryger Mogaldi-Tao (wat beteken Doodmaker van die Leeu) red die kaptein se beeste, maar verower ook die hart van Maraledi, die mooi jong vrou wat die kaptein geglo het sy elfde vrou sou word.