cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amphimedon caribica
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1986 deur Pulitzer-Finali.
Ridderroman
’n Ridderroman (ook ridderepiek of ridderverhaal) is ’n Middeleeuse berymde verhaal waarin ridders as helde optree, en het aan die einde van die elfde eeu in Frankryk ontstaan. Dit was veral populêr onder die aristokrasie van die hoë Middeleeue en vroeë Moderne Europa. Dit is fantastiese stories oor wonderbaarlike avonture van soekende rondreisende ridders, uitgebeeld met heroïese eienskappe. Die klem gelê op heteroseksuele liefde en galante maniere onderskei dit van die chanson de geste en ander tipe epiek, waar manlike militêre heroïsme vooropgestel word. Populêre letterkunde leen ook uit hierdie tema, maar met ’n ironiese, satiriese of burlesk oogmerk. Ridderverhale het legendes, sprokies en geskiedenis herverwerk om aan te pas by lesers en aanhoorders se smaak, maar teen circa 1600 was dit uit die mode en is dit skitterend satiries saamgevat deur Miguel de Cervantes in sy roman Don Quichot. Tog word die moderne uitbeelding van "Middeleeus" meer deur die ridderroman beïnvloed as enige ander Middeleeuse genre, en die woord "Middeleeus" roep altyd beelde op van ridders, prinsesse in die knyp, drake en ander romantiese stylfigure.
Oorspronklik is ridderliteratuur in Oudfrans, Anglo-Normandies en Oksitaans, en later in Engels en Duits geskryf. Gedurende die vroeg dertiende eeu is ridderromans toenemend as prosa geskryf. Latere romans, veral die van Franse oorsprong, het ’n merkbare geneigdheid gehad tot die uitlig van temas oor hoofse liefde soos getrouheid in teëspoed.
Gedurende die Gotiese herlewing, vanaf circa 1800 het die konnotasie met ridderverhale verskuif van die magiese en fantastiese na die effens onheilspellende "Gotiese" avontuurverhale.
Liza Brönner
Liza Brönner (11 Desember, 1989, Kaapstad, Suid-Afrika) is 'n Afrikaanse sanger en liedjieskrywer. Haar debuutalbum, Onderstebo is op 21 September 2009 deur EMI vrygestel. Hierdie album is herverpak en op 29 Maart 2010 met vier nuwe snitte as Asemloos uitgereik (ook deur EMI). Haar derde album, Vir eers is dit net ek... is op 01 September 2011 deur HIT Records vrygestel. Hierdie album is opgeneem en verwerk deur Johan Rautenbach wat vele bekende Suid-Afrikaanse sangers se albums reeds met groot sukses opgeneem het (onder andere die van Eden, Lianie May, Bok van Blerk, Bobby van Jaarsveld, ens.) In Mei 2013 wen Brönner 'n werklikheidsprogram wat 'n plaasvervanger vir die rol van Liefling (gebaseer op die rolprent) soek, om die verhoogstuk aan te pak. Sy lewer 'n puik vertolking van die hoofrol, "Liefling" teenoor die bekende Bobby van Jaarsveld.
Ná 2 jaar se optredes en promosiewerk vir haar album, "Vir eers is dit net ek" het 2Brothers Entertainment haar nuwe album, "Jy het my gevind" aangekondig.
Desember 2014 - "Liefling" teater produksie by die Teatro, Montecasino. Die 1ste Afrikaanse musiekblyspel by die Teatro. Liza speel die rol van "Liefling" teenoor Bobby van Jaarsveld.
Filantropie
Liza is betrokke by die Hanna Charity and Empowerment Foundation waar hul missie is om met die arm en gemarginaliseerde mense van Suid-Afrika hande te neem. Hulle bied persoonlike aandag en direkte voordele vir die kinders, die jeug, oumense en hul families sodat hulle met waardigheid kan leef, hul gewenste potensiaal te bereik en ten volle deel te neem in die samelewing.
Media
"Liefling" Teatro Montecasino
Ramses I
Menpehtire Ramses I was die stigter van die 19de Dinastie van Antieke Egipte. Die datums van sy kort bewind is nie heeltemal seker nie, maar die tydperk laat 1292-1290 v.C. word dikwels genoem, asook 1295-1294 v.C. Hoewel hy die stigter van die dinastie was, was sy kort bewind eintlik die oorgang van die bewind van Horemheb, wat Egipte tydens die laat 18de Dinastie gestabiliseer het, en die heerskappy van die magtige farao's van die daaropvolgende dinastie, veral sy seun Seti I en kleinseun Ramses II, onder wie Egipte nuwe hoogtes bereik het.
Herkoms
duimnael|links|Farao Ramses I met ’n offerande aan [[Osiris, Allard Pierson-museum.]]
Ramses I se oorspronklike naam was Paramessoe en hy was nie van koninklike afkoms nie. Hy is gebore in ’n adellike militêre familie van die Nyldelta-streek, dalk naby die voormalige Hyksos-hoofstad Avaris. Sy pa was ’n aanvoerder met die naam Seti. Sy oom Chaemwaset, ’n leëroffisier, was getroud met Tamwadjesi, die matrone van die harem van Amoen wat familie was van Hoei, die onderkoning van Koesj. Ramses I se familie het dus ’n hoë status gehad. Hy is deur Horemheb, die laaste farao van die onstuimige 18de Dinastie, aangestel as sy visier en hy was hoëpriester van Amoen – as sulks sou hy ’n belangrike rol gespeel het in die herstel van die ou gode ná die Amarna-tydperk toe die destydse heerser, Achenaten, die aanbidding van ’n nuwe god ingestel het.
Horemheb self was ’n edelman van buite die koninklike familie wat deur die range van die Egiptiese leër gevorder het totdat hy Toetankamen en Ai se visier was, en eindelik farao. Horemheb was kinderloos en het Ramses as sy erfgenaam gekies in die laaste jare van sy bewind, vermoedelik omdat Ramses ’n goeie administrateur was en ’n seun (Seti I) en kleinseun (Ramses II) gehad het wat hom kon opvolg.
Toe Ramses die troon bestyg, het hy die praenomen, of troonnaam, Menpehtire aangeneem wat gewoonlik vertaal word as "Gevestig deur die krag van Ra". Hy is egter meer bekend onder sy nomen, of persoonlike naam, Ramses. Dit word gewoonlik vertaal as "Ra het hom gedra". Ramses was reeds taamlik oud toe hy gekroon is en het sy seun Seti as kroonprins en sy erfgenaam aangestel. Seti was in beheer van verskeie militêre operasies in Ramses se tyd, veral pogings om van Egipte se verlore besittings in Sirië op te spoor. Dit lyk of Ramses hom eerder met binnelandse sake bemoei het; hy het onder meer die konstruksie van die tweede poorttoring by die Karnak-tempel voltooi wat onder Horemheb begin is.
Dood
duimnael|270px|Reliëfwerk uit die Abidos-kapel van Ramses I. Die kapel is deur sy seun Seti I laat bou ter herinnering aan hom.
Ramses I het baie kort regeer, soos duidelik is uit die min monumente wat hom noem; hy het min tyd gehad om groot geboue tydens sy bewind te laat bou en is in ’n klein tombe begrawe wat haastig voltooi is. Volgens die Egiptiese priester Manetho het hy 16 maande regeer, maar sy bewind was vermoedelik minstens 17 maande lank.
Ramses is in die Vallei van die Konings begrawe en sy klein tombe is in 1917 deur die Italiaanse argeoloog Giovanni Belzoni ontdek. Dit het die nommer KV16 gekry. Volgens die Britse argeoloog Joyce Tyldesley het Ramses I se tombe bestaan uit ’n enkele gang en ’n onvoltooide kamer "waarvan die mure, ná ’n vinnige laag pleister, geverf is om die koning en sy gode uit te beeld, met Osiris wat ’n belangrike posisie beklee. Die rooi granietsarkofaag is ook geverf in plaas van gegraveer en weens die haas waarmee die inskripsies voltooi is, bevat dit ’n paar ongelukkige foute."
Sy seun en opvolger, Seti I, het later ’n klein kapel met fyn reliëfwerk by Abidos laat bou ter herinnering aan sy pa. In 1911 het die Amerikaanse bankier en finansier John Pierpont Morgan verskeie keurige reliëfwerke uit hierdie kapel aan die Metropolitan-kunsmuseum in New York geskenk.
Herontdekking en terugbesorging
’n Mummie wat vermoedelik dié van Ramses I is, is deur ’n familie grafrowers uit Egipte gesteel en meer as 130 jaar in ’n Kanadese museum ten toon gestel. Nadat die eienaar van die museum sy bates verkoop het, is die moontlike identiteit van die mummie besef. Dit is in 2003 aan Egipte terugbesorg en word nou in die Luxor-museum uitgestal.
Voyager-program
Die Voyager-program is 'n Amerikaanse wetenskaplike ruimteprogram wat twee onbemande ruimtetuie Voyager 1 en Voyager 2 gebruik het om die planete Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus te besoek wat op daardie stadium in 'n gunstige lyn gelê het. Die twee ruimtetuie is in 1977 gelanseer. Hulle aanvanklike sendings was om slegs planetêre stelsels van Jupiter en Saturnus te bestudeer, tog het Voyager 2 ook vir Uranus en Neptunus verken. Die Voyager-ruimtetuie verken nou die buitenste grense van die heliosfeer in die interstellêre ruimte. Hulle sending is reeds drie keer verleng en hulle hou aan om bruikbare wetenskaplike inligting na die aarde te stuur. Slegs Voyager 2 het nog nabyfoto's van Uranus en Neptunus geneem.
Op 25 Augustus 2012 het data van Voyager 1 aangedui dat dit die eerste mensgemaakte voorwerp is wat die interstellêre ruimte betree het; dit is die verste wat enige persoon of enige iets nog gereis het in die geskiedenis. In 2013 het Voyager 1 met 'n snelheid van 17 km/s relatief tot die son beweeg.
Op 5 November 2019 het data van Voyager 2 aangedui dat dit ook die interstellêre ruimte betree het. Op 4 November 2019 het die wetenskaplikes aangekondig dat Voyager 2 reeds op 5 November 2018 die interstellêre ruimte betree het, 'n gebied van die buitenste ruimte wat glad nie deur die sonnestelsel beïnvloed word nie en dat dit saam met Voyager 1 geklassifiseer word wat reeds in 2012 die interstellêre ruimte betree het.
Data en foto's versamel deur die Voyager ruimtetuie se kameras, magnetometer's en ander instrumente het heelwat inligting aangaande die vier reuseplanete en hul mane aan die lig gebring. Nabyfoto's deur die ruimtetuie het Jupiter se komplekse wolkformasies, winde en stormstelsels aan die lig gebring en ook vulkaniese aktiwiteite op sy maan Io ontdek. Daar is gevind dat Saturnus se ringe raaiselagtige knoetse, kinkels en klonte het wat die illusie van vlegwerk skep, met 'n menigte van kleiner ringe. Voyager 2 het 'n wesenlike magnetiese veld om Uranus ontdek asook nog tien mane. Tydens sy verbyvlug van Neptunus het dit drie ringe en ses nuwe mane ontdek, 'n planeet magneetveld en aurora's. Voyager 2 is die enigste ruimtetuig wat beide die twee ysreuse besoek het. In Augustus 2018 het NASA die bestaan van 'n waterstof muur op die rant van die sonnestelsel bevestig, gebaseer op die resultate van die New Horizons, wat reeds in 1992 deur die twee Voyager ruimtetuie bespeur is.
"Voyager did things no one predicted, found scenes no one expected, and promises to outlive its inventors. Like a great painting or an abiding institution, it has acquired an existence of its own, a destiny beyond the grasp of its handlers. aldus die outeur Stephen J. Pyne."
Die Voyager ruimtetuie is gebou deur die Jet Propulsion Laboratory in die suide van Kalifornië en die projek is gefinansieer deur NASA wat ook die lanserings vanaf Kaap Canaveral, Florida asook die volging en ander koste van die ruimtetuie gefinansieer het.
Die koste van die oorspronklike program was $865 miljoen dollar, en die latere Voyager Interstellêre sending kos 'n ekstra $30 miljoen.
'n Nuwe plan om die twee ruimtetuie beter te bestuur was geïmplementeer in Julie 2019.
Bankdruk
Bankdruk (Engels: Bench press) is 'n oefening waarby 'n bepaalde weerstand of gewig vanuit 'n lêende posisie op 'n spesiale bank opgestoot word.
Bankdruk is een van die sportsoorte wat tydens die Paralimpiese Spele beoefen word.
Tammin Sursok
Tammin Sursok (gebore 19 Augustus 1983) is 'n Australiese aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Aquamarine (2006) en in die televisiereekse The Young and the Restless (1973) en Home and Away (1988).
Kurumanrivier
Die Kurumanrivier in die Kalahari is 'n hoofsaaklik droë boloop van die Oranjerivier.
Hierdie rivier ontspring by die Oog van Kuruman in die Kuruman-heuwels. Daarna vloei dit noordweswaarts verby Seodin tot by Frylinckspan (Aansluit) en daarna weswaarts verby Van Zylsrus en Askham. So 'n 10 km noordwes van Askham vloei die rivier in die Moloporivier. Hierdie samevloeiing is ongeveer waar die R360-pad (tussen Upington en die Kgalagadi-vredespark) en die R31-pad (tussen Kimberley via Daniëlskuil, Kuruman, Blackrock, Van Zylsrus en Askham na Rietfontien op die grens met Namibië) kruis.
Twee noemenswaardige sytakke vloei in die Kurumanrivier. Die Moshawengrivier kom vanaf Vryburg en Severn en sluit by Aansluit aan. 'n Suidelike tak is die Gamogararivier en dit sluit naby Blackrock aan. Dit bring water vanaf 'n gebied rondom Daniëlskuil en die Wonderwerkgrot oos van die Langberge in Griekwaland-Wes.
Hierdie hele rivierstelsel is meer rivierbedding as stromende rivier. As die rivier vloei, loop dit vir 'n kort afstand voordat die water vinnig in die sand verdwyn. Daarom is dit nutteloos vir besproeiing. Vermoedens dat die Kurumanrivier se water ooit via die Molopo die Oranje bereik het, is nooit bewys nie. Die water het wel in 1894, 1896 en in 1920 tot by die Molopo gekom.
Tydens die Eerste Wêreldoorlog het die Suid-Afrikaanse regering op etlike plekke langs die rivier boorgate gesink om water te kan verskaf aan die troepe wat aan daardie oorlog in Namibië deelgeneem het. Na die oorlog is 'n aantal boere as boorgatwagters langs die rivier gevestig met as vergoeding gratis weiding vir hul vee. So het die dorp Van Zylsrus ontstaan.
Rolsaag
'n Rolsaag is 'n stuk kraggereedskap wat met behulp van 'n getande lem verskillende materiale kan deursaag. Die rolsaag is in die laat 18de eeu uitgevind en was in algemene gebruik in saagmeulens in die Verenigde State teen die middel van die 19de eeu.
In houtwerk verwys die term "rolsaag" spesifiek na die tipe wat met die hand vasgehou word. Die rolsaag het 'n verskeidenheid lemme wat spesiaal ontwerp is vir elke spesifieke materiaal wat hulle bedoel is om te saag. By houtsaag is hulle spesifiek ontwerp vir die maak van skeursnitte, kruissnitte, of 'n kombinasie van beide.
Pieter van Drimmelen
Pieter Willem van Drimmelen (Tegal, Java 19 November 1873 – Lulanga, Angola, 25 Februarie 1919) was ’n predikant in die Nederduitsch Hervormde Kerk en die stigter van dié kerk se gemeente in Humpata, Angola, ná die skeuring in die Gereformeerde kerk Humpata in 1908.
Herkoms en opleiding
Pieter van Drimmelen was die seun van Govert Cornelis van Drimmelen. Toe hy ses jaar oud is, keer die gesin in 1879 van Java af na Rotterdam, Nederland, terug. Van Drimmelen het sy skoolloopbaan aldaar begin, maar moes sy studie twee keer om gesondheidsredes onderbreek. Sy groot ideaal was om predikant te word, maar geldelike probleme het verhinder dat hy verdere akademiese opleiding ondergaan; daarom begin hy werk by die pos-en-telegraafdiens.
Verhuising na Transvaal
Van Drimmelen het in 1895 na die Zuid-Afrikaansche Republiek verhuis waar hy as plaasskoolonderwyser in die wyk Elandsrivier, distrik Pretoria, aangestel is. In dié tyd kon hy sy studie aan die Staatsgymnasium voortsit en word in 1898 onderwyser op Gemsbokfontein in dieselfde distrik met 'n derdeklassertifikaat, uitgereik deur die Raad van Eksaminatore in die Transvaalse hoofstad. Ná 'n onderbreking van sy verdere studie weens die tydelike sluiting van die Staatsgymnasium, het hy die einddiploma op 17 Maart 1900 verwerf. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog (1899-1902) het Van Drimmelen hom saam met sy broer Willem by die Boerekommando's aangesluit, maar in Mei 1902 moes hy as bittereinder die wapen in die distrik Standerton neerlê. Hy het hom steeds geroepe gevoel om predikant te word en vertrek kort ná die oorlog met geldelike bystand van die Hervormde Kerk na Utrecht, Nederland, om in die teologie te studeer en lê die proponentseksamen in September 1906 af.
Predikant
duimnael|regs|300px|Ds. Van Drimmelen se graf en die Hervormde kerk op [[Humpata.]]
duimnael|links|280px|Die inwyding van die Nederduitsch Hervormde kerk Johannesburg te [[Vrededorp op 12 September 1908. Op die verhogie staan (almal Hervormd tensy anders aangedui): prof. dr. P.J. Muller, predikant van Pretoria, oudl. A. van den Broek, ds. C.J.L. Ruijsch van Dugteren, tweede predikant van Pretoria, ds. L.E. Brandt (in toga), ds. Daniël Theron, NG predikant van Fordsburg, ds. J.F. Botha, NG predikant van Jeppestown, ds. C.W. du Toit, predikant van Potchefstroom, ds. J.N. Martins, NG predikant van Braamfontein en ds. Van Drimmelen, predikant van Marico.]]
duimnael|regs|300px|Die gesin van wyle ds. Pieter van Drimmelen in Pretoria omstreeks 1922. Van: Pieter jr., Lucie Louise Mathilde, Govert Cornelis, Frederik Willem, Maria Elizabetha van Drimmelen gebore Gastmann, Albert Ludwig Eduard.
Ds. Van Drimmelen het ná sy suksesvolle studie saam met sy vrou, met wie hy einde 1906 in Nederland getroud is, na Transvaal teruggekeer. Hy het die Hervormde gemeente Zeerust van 1907 tot 27 Desember 1914 bedien.
In 1910 het hy ’n besoek aan die Dorslandtrekkers en hul nasate in Angola gebring waar op 20 Desember 1881 die Gereformeerde kerk Humpata gestig is en op 26 Mei 1906 die Gereformeerde kerk Que. Dit was tot in 1910 die enigste gemeentes vir die Dorslandtrekkers trekker omdat hulle amper almal Gereformeerdes was en dié wat nie tot dié kerk behoort het toe hulle na Angola getrek het nie, weldra daarby aangesluit het. Ds. Pieter Biewenga het Humpata van 1903 bedien, maar is op 28 Mei 1906 as Que se eerste en enigste leraar (tot sy ontbinding in 1928) bevestig. Teen die tyd dat ds. H.P.J. Pasch in 1908 na Humpata gegaan het, was daar reeds ernstige onenigheid in die gemeente. Ds. Biewenga het as leraar van die blanke gemeente Humpata sendingwerk onder die "mak volk" (werkers en hul nasate wat saam na Angola getrek het) gedoen. Amper twee jaar ná sy vertrek het dit op ’n kerkraadsvergadering op 6 April 1908 duidelik geblyk die meeste lidmate van Humpata het van die Sinode se standpunt oor die sending verskil. Die volgende dag het 118 lidmate (uit ’n totaal van sowat 430) amptelik uit die Kerkverband bedank. Dié lidmate het nie kans gesien dat ds. Pasch ook vir die mak volk se sendinggemeente preek en een keer elke drie maande die sakramente aan hulle bedien nie. Op 18 April 1908 het 124 lidmate die skriba van die Sinode in kennis gestel hulle onttrek aan die Gereformeerde Kerk omdat hul gevoelens oor die sendingsaak “geheel afwijken van de inzichten de Synode”. Sommige het kort daarna hul bedanking teruggetrek. Die ontevredenes se aansoek om hulp tot die Gereformeerde kerke van Nederland het hierna misluk omdat dié kerk hulle uit die Skrif daarop gewys het dat hulle standpunt verkeerd is. Hulle is ook aangeraai om hulle met ds. Pasch te versoen en hul verband met die Kerk in Suid-Afrika, wat hulle met die jare geestelik en geldelik gesteun het, weer op te neem. Die ontevredenes het dié voorstelle verwerp.
Waardering
D. Pont skryf in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek, deel V: "Die baanbrekerswerk van (Van Drimmelin) in Angola, sowel as sy verdienstelike werk as predikant, onderwysman en oortuigde voorstander van CNO, het vir die NH Kerk veel beteken."
Gesinslewe
Ds. Van Drimmelen is op 16 November 1906 in Den Haag met Maria Elisabeth Gastman getroud. Uit dié huwelik is een dogter en vier seuns gebore. Sy vrou is op 1 November 1954 op Pietersburg oorlede.
Carl Reindel
Carl Reindel (20 Januarie 1935 – 4 September 2009) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bullitt (1968), ''Tora! Tora! Tora! (1970), en The Andromeda Strain (1971), en in die televisiereeks Death Valley Days'' (1952).
Snæfellsjökull
Snæfellsjökull (letterlik "Sneeuberggletser") is 'n stratovulkaan in die westelike uithoek van die Yslandse skiereiland Snæfellsnes op 'n hoogte van 1 446 meter bo seevlak. Die bergspits is oorspronklik net Snæfell genoem, maar ter onderskeiding van twee gelyknamige berge is die Yslandse woord vir gletser, jökull, by sy naam gevoeg.
VK (sosiale netwerk)
VK (oorspronklik VKontakte; Russies: ВКонта́кте, letterlik "InKontak") is die grootste Europese aanlyn sosialemedia- en netwerkdiens. Dit is in baie tale beskikbaar, maar is veral gewild onder Russiessprekendes. Nes in ander soortgelyke dienste kan gebruikers vir mekaar persoonlike of groepsboodskappe stuur, groepe en openbare geleenthede skep, foto's, klank- en videogrepe deel en blaaiergebaseerde speletjies speel. Dit is in Sint Petersburg, Rusland, gebaseer.
Doringrivier (rivier in Oos-Kaap, lat -31,49, long 27,33)
Die Doringrivier is 'n rivier wat in die Oos-Kaap van Suid-Afrika vloei. Dit mond uit in die Doringrivierdam naby Indwe.
VK (sosiale netwerk)
In Januarie 2017 het VK minstens 410 miljoen geregistreerde gebruikers gehad. Dit is in Februarie 2017 gelys as 13de op Alexa se lys van top-500-webtuistes wêreldwyd. Dit is die gewildste webtuiste in Rusland en volgens SimilarWeb die vyfde gewildste webtuiste in die wêreld. Dit was in Oktober 2016 ook die gewildste sosialenetwerkwebtuiste in Belarus, Oekraïne en Kasakstan.
Volgens Alexa was dit in Junie 2014 naas die soekenjin Yandex die mees besoekte webtuiste in Rusland.
Hubert von Goisern
Hubert von Goisern (eintlik Hubert Achleitner - die kunstenaarsnaam sinspeel op sy geboorteplek; * 17 November 1952 in Bad Goisern am Hallstättersee, deelstaat Opper-Oostenryk) is 'n Oostenrykse sanger, liedjieskrywer en wêreldmusikant wat internasionale bekendheid verwerf het met sy mengsel van rockmusiek en elemente van tradisionele Alpynse volksmusiek - 'n musikale genre waarna as Alperock of Nuwe Volksmusiek verwys word. Sy musikale werk is met 'n verskeidenheid nasionale en internasionale musiekpryse bekroon.
Eksterne skakels
Media
Amphimedon cellulosa
Amphimedon cellulosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Verrill.
Teotihuacán
Teotihuacán (Nahuatl: Tēotīhuacān, ; Spaans: Teotihuacán, [teotiwa'kan], ) is 'n voormalige stad in die Meksikaanse deelstaat México. Die huidige ruïnes is naby die stad San Juan Teotihuacán met 'n bevolking van sowat 45 000 en sowat 45 km in die noordooste van die hoofstad Meksikostad geleë.
Die stadsgebied was reeds sedert die sesde eeu voor Christus blywend gevestig. Tussen 100 en 650 n.C. was Teotihuacán die oorheersende kulturele, ekonomiese en militêre sentrum van Meso-Amerika. Op die hoogtepunt van sy ontwikkeling het die stad vermoedelik 'n bevolking van tussen 100 000 en 200 000 gehad en was dus in sy tyd by verre die grootste stad in die Amerikas en een van die grootste stede in die wêreld. Van ongeveer 650 het sy invloed begin afneem, totdat die stad omstreeks 750 heeltemal verlaat is, maar die kulturele invloede het tot die Spaanse verowering van Meksiko voortgehou. Die Asteke, wat die ruïne in die Hoogland van Mexiko reeds as verlate plek gevind het, het dit as mitiese plek beskou en Tēotīhuacān genoem, wat beteken waar 'n mens 'n god word.
Die stad word sedert die tyd van die aankoms van die eerste Spanjaarde bestudeer, maar professionele opgrawings vind egter eers sedert ongeveer 1900 plaas. Die afwesigheid van 'n skriftelike nalatenskappe belemmer die navorsing in geen geringe mate, en baie resultate kan slegs deur middel van die interpretasie van die bevindinge verkry word. Vir baie jare is vermoed dat Teotihuacán deur Tolteke gestig is, omdat sommige tekste uit die koloniale tydperk soos die Florentine Codex dié terrein aan Tolteke toeskryf. Die Nahuatl-woord "Toltek" verwys egter algemeen na 'n "vakman van die hoogste vlak" en mag nie altyd na die Tolteekse beskawing van Tula in die hedendaagse Hidalgo verwys nie. Omdat die Tolteekse beskawing eeue na Teotihuacán floreer het, kon die mense nie die stad gestig het nie. 'n Groot invloed van die vroeë Teotihuacán-beskawing op die latere Tolteke is egter waarskynlik.
Earl Cameron
Earlston J. Cameron (8 Augustus 1917 – 3 Julie 2020), bekend as Earl Cameron, was 'n Britse akteur van Bermudaanse afkoms. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Thunderball (1965), The Message (1976), The Interpreter (2005), en Inception (2010).
Banksteenbras
Die Banksteenbras (Chirodactylus grandis) is 'n vis wat endemies aan die Suider-Afrikaanse kus is en kom voor vanaf Walvisbaai tot by Port St. Johns. In Engels staan die vis ook bekend as die Bank steenbras.
Voorkoms
Die vis se lyf is liggrys en die kop en vinne is donkerder. Daar is gewoonlik 'n rooi strepie voor die oë. Die vis kan tot 1 m lank word.
Habitat
Die vis verkies rots riwwe van 20 – 150 m diep om in te leef en eet onder andere skaaldiere. Die vis is gesog as 'n eetvis.
Wally Hayward
Wallace ("Wally") Henry Hayward (10 Julie 1908 – 28 April 2006) was 'n Suid-Afrikaanse atleet met 'n 60 jare lange loopbaan. Hy het die Comrades-maraton vyf keer gewen en dié afstand van 90 kilometers vir die laaste keer net voor sy tagtigste verjaarsdag voltooi.
Hy is in Johannesburg gebore en oorlede. Hy is in 2006 op 97-jarige ouderdom, enkele dae voor die jaarlikse Wally Hayward-marathon wat na hom vernoem is, oorlede.
Comrades-maraton
In 1951 en 1953 breek hy die afdraande-rekord (die eerste atleet onder 6 uur), en in 1954 breek hy die opdraande-rekord en word so op 45-jarige ouderdom die oudste man om die wedloop te wen (die rekord is later deur Vladimir Kotov in 2004 gebreek).
Ander prestasies
In 1953 breek hy rekords in die London to Brighton Marathon, die Bath to London 100-miler en die 24-hour track race.
Tydens die Statebondspele in 1938 wen hy die brons medalje in die 6 kilometer kompetisie in Sydney. In die 3 myl kompetisie geëindig hy vierde.
Hayward het tydens die Tweede Wêreldoorlog in Noord-Afrika en Italië geveg en het in 1942 die British Empire Medal vir dapperheid vir sy optrede by El Alamein in Egipte verdien.
Familie
Hy is in Desember 1934 met Gladys Catto getroud. Een dogter, Gwenolyn, is in Oktober 1935 uit die huwelik gebore. In 1957 skei Wally en Gladys, waarna hy in 1971 met sy tweede vrou, Bertha Bland getroud is.
Omstredenheid
In 1953 het hy 'n klein donasie vir reiskostes aanvaar terwyl hy in Brittanje gekompeteer het. Derhalwe verklaar die Suid-Afrikaanse Atletiek en Fietsry Assosiasie hom as 'n professionele atleet, en plaas 'n verbod op sy deelname aan amateur wedlope. Die verbod is uiteindelik in 1974 opgehef.
Natalse vingervin
Die Natalse vingervin (Chirodactylus jessicalenorum) is 'n vis wat endemies aan die Suid-Afrikaanse kus is en voorkom vanaf Algoabaai tot by Sodwanabaai. In Engels staan die vis bekend as die Natal fingerfin.
Voorkoms
Die vis kan tot 75 cm lank en 11 kg swaar word.
Habitat
Die vis verkies rotsriwwe van 3 – 38 m diep om in te leef en vreet onder andere skaaldiere, slakke en wurms. Die vis is gesog as 'n eetvis.
Yandex
Yandex (Russies: Яндекс) is ’n soekenjin wat deur die Russiese korporasie Yandex besit word. In Januarie 2015 het dit 51,2% van alle internetsoektogte in Rusland hanteer, volgens Liveinternet.
Yandex het verskeie gewilde eienskappe soos ’n metode om te herken wanneer ’n soektog byvoorbeeld nuus- of sportgeoriënteer is, ’n speltoetser, antivirusprogram, outomatiese voltooiing, ens. Die soekenjin kan bereik word met rekenaars, selfone, tablette en ander digitale toestelle. Yandex bied ook ander gespesialiseerde webdienste.
Humbert II van Viennois
Humbert II de la Tour-du-Pin (1312 – 22 Mei 1355) was die Dauphin van die Viennois van 1333 tot 16 Julie 1349. Hy was 'n seun van Dauphin Jan II en Beatrice van Hongarye. Humbert was die laaste dauphin voor die titel na die Franse kroon oorgegaan het waar dit aan die Franse kroonprins toegeken is.
Vir sy tydgenote was hy onbekwaam en uitspattig en het ontbreek aan die oorlogsbravade van sy broer en voorganger Guigues VIII. Hy het sy jeug in Napels deurgebring waar hy die estetiese plesiere van die Italiaanse quattrocento geniet het. Sy hof by Beauvoir-en-Royans is nie gunstig ontvang nie as gevolg van die oordadigheid daarvan. Anders as sy voorgangers het Humbert nie van een daulphinale kasteel na die ander gereis nie en hom eerder in Beauvoir gevestig.
Hy het sy skatkis verkwis op 'n ydele Kruistog om die heilige land te red, maar na die dood van sy enigste seun Andrew (5 September 1333 – Grenoble, Oktober 1335), het hy die idee gou laat vaar en teen 1337 het hy beplan om sy erflating op te sê. In 1339 het sy finansiële probleme opgehoop. Hy het 'n inventaris van sy besittinge gemaak in die hoop om dit aan Pous Benedictus XII te verkoop. In Mei 1345 het Humbert Marseille aan die hoof van 'n pouslike vloot verlaat. Hy het dié teen die Ottomaanse Turke gelei, maar is deur die Republiek van Genua naby Rhodes aangeval. Hy is deur die Republiek van Venesië gevra om tussenbeide te tree in die konflik tussen Bartolomeo Zaccaria en Guglielma Pallavicini oor die Markisaat van Bodonitsa. Hy het teruggekeer voordat die kruistog enige iets noemenswaardig bereik het.
Yandex
In Mei 2010 is Yandex.com van stapel gestuur; dit is ’n platform vir die toetsing van sagteware en die verbetering van soektog in ander tale as Russies.
Humbert II van Viennois
Toe die beplande transaksie met die pous deur die mat val het Humbert uiteindelik daarin geslaag om sy provinsie aan Filips VI van Frankryk te verkoop in 1349 vir 400,000 écus en 'n jaarlikse pensioen. Ter wille van appearances is die verkooptransaksie egter 'n "transport" genoem. Om te verhoed dat die titel Dauphin in onbruik verval of ingesluk word in ander koninklike titels het Humbert die "Delphinal Statute" ingestel waarvolgens die Dauphiné kwytgekelt is van baie belastings. Die statuut was vervolgens die onderwerp van talle parlementêre debatte op streeksvlak soos wat plaaslike leiers gepoog het om die streeksoutonomie en voordeel van die staat se aanslae te verdedig.
Nadat hy sy grondgebied afgestaan het, het Humbert by die Dominikaanse Orde aangesluit en het hy gestreef om die Biskop van Parys en later die Pous te word. Hy het die sekulêre titels Prins van Briançonnois, Hertog van Champsor, en Markgraaf van Cézane aangeneem. Hy het ook die kerklike titels Patriarg van Alexandria en ewigdurende administrateur van die Archdiocese  van Rheims ontvang. Dit is met laasgenoemde titels wat sy dood opgeskryf is in die nekrologie van Vauvert: in Clermont-en-Auvergne, op drie-en-veertig jarige ouderdom in 1355. Sy vrou was Beatrice van Baux, dogter van Bertrand van Baux, en hulle enigste seun was die bogenoemde Andrew.
Instaanbediener
duimnael|350px|regs|'n Skematiese voorstelling van 'n instaanbediener waar die rekenaar in die middel dien as die tussenganger tussen die ander twee.
In rekenaarnetwerke is 'n instaanbediener 'n bediener ('n rekenaarstelsel of 'n program) wat die versoeke van sy kliënte verwerk deur die versoeke na ander bedieners aan te stuur. 'n Kliënt bewerkstellig 'n verbinding met 'n instaanbediener en versoek 'n diens soos 'n lêer, verbinding, webblad of ander hulpbron wat op 'n ander rekenaar beskikbaar is. Die instaanbediener verskaf dan die hulpbron deur met die verlangde bediener te verbind en stuur dan 'n versoek namens sy kliënt. 'n Instaanbediener kan ook die kliënt se versoek of die bediener se reaksie wysig en kan selfs die diens lewer sonder om aan die spesifieke bediener te verbind. In hierdie geval sal dit die eerste versoek aan die ander bediener in 'n kasgeheue stoor en dit dan met daaropvolgende versoeke vinnig beskikbaar stel. 'n Instaanbediener wat alle versoeke en reaksies onveranderd aanstuur word gewoonlik 'n deurgangspoort (gateway) of tonnelbediener genoem.
'n Instaanbediener kan op die gebruiker se rekenaar of op 'n spesifieke sleutelpunt tussen die gebruiker en die bestemde bedieners op die Internet geplaas word.
Soorte en funksies
Instaanbedieners kan een of meer van die volgende funksies vervul:
Kasbediener
'n Instaanbediener kan reageer op diensversoeke sonder om die gespesifiseerde bediener te kontak deur die inhoud van 'n vorige versoek deur die kliënt of selfs 'n ander kliënt wat gestoor is te herwin. Dit word kasberging genoem. Kasbedieners hou plaaslike kopieë van gereelde versoeke en stel groot organisasies in staat om die gebruik en koste van bandwydte beduidend te verminder en terselfdertyd die werkverrigting van die stelsels te verhoog. Daar bestaan gewoonlik goed gedefinieerde reëls vir kasberging. In die verlede het sommige instaankasbedieners verskeie probleme gehad (soos onder andere die onvermoë om gebruikersidentifikasie te doen). Sommige van hierdie probleme word in RFC 3143 beskryf.
Webinstaanbediener
'n Instaanbediener wat hoofsaaklik op WWW verkeer gefokus is word 'n webinstaanbediener genoem. Die algemeenste gebruik van webinstaanbedieners is om webkasberging te doen. Die meeste instaanbedieners (bv. Squid) verskaf die vermoë om toegang tot sekere URL'e te weier deur van 'n swartlys gebruik te maak en stel die administrateur in staat om inhoud te filter. Dit word gewoonlik gedoen in 'n korporatiewe omgewing maar word ook toenemend in huise en kleiner ondernemings gebruik. Sommige webinstaanbedieners pas die formaat van die webblaaie aan vir 'n spesifieke doel of gehoor (byvoorbeeld selfone en handrekenaars).
'n Webinstaanbediener kan ook inhoud filter en sodoende administratiewe beheer oor die inhoud bewerkstellig wat deur die instaanbediener aangestuur word. Hierdie soort sagteware word dikwels in kommersiële en nie-kommersiële organisasies (veral skole) om te verseker dat die gebruik van die Internet voldoen aan die organisasie se aanvaarbare gebruiksbeleid.
Algemene metodes wat gebruik word om inhoud te filter sluit in: URL Swartlyste of DNS Swartlyste, MIME-filters of sleutelwoord filters op die inhoud. 'n Inhoudsfilter sal ook dikwels gebruikeridentifikasie ondersteun om web toegang te beheer. So 'n instaanbediener skep ook dikwels 'n log wat besonderhede kan verskaf oor URL'e wat deur spesifieke gebruikers besoek word of om die gebruik van bandwydte te monitor. Somtyds kommunikeer sulke instaanbedieners ook met daemon programme en/of ICAP gebaseerde antivirus sagteware om beskerming te verleen teen virusse en ander kwaadwillige sagteware deur die inkomende inhoud na te gaan alvorens dit die netwerk ingestuur word.
Webinstaanbedieners kan ook gebruik word om die identiteit van die internetgebruiker vir privaatheidsdoeleindes te beskerm.
Onderskeppende instaanbedieners
Instaanbedieners kan ook gebruik word om internet verkeer te onderskep. Dit kan gebruik word deur mense om die datavloei tussen die kliënt en die web af te luister. Alle bladsye wat besoek word asook vorms wat ingevul word kan so onderskep en ondersoek word. Hierdie instaanbedieners staan ook bekend as deursigtige instaanbedieners. Verbindings wat deur die kliënt webblaaiers gemaak word, word in die geval aangestuur sonder dat enige verstellings op die kliënt se kant gedoen word en ook dikwels sonder die gebruiker se medewete.
Dit is dikwels moontlik om die teenwoordigheid van 'n onderskeppende instaanbediener te bespeur deur die eksterne IP-adres te vergelyk met die adres wat deur 'n eksterne webbediener waargeneem word of deur die HTTP-hoofde aan die bediener kant te vergelyk.
Catherine Sutherland
Catherine Sutherland (gebore 24 Oktober 1974) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Turbo: A Power Rangers Movie (1997) en The Cell (2000), en in die televisiereeks Mighty Morphin Power Rangers (1993).
Amphimedon chinensis
Amphimedon chinensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1982 deur Pulitzer-Finali.
Nuwe Testamentiese apokriewe
Die Nuwe Testamentiese apokriewe is 'n aantal geskrifte deur vroeë Christene waarin vertellings oor Jesus en sy leerstellings, die natuur van God, en die leerstellings van sy apostels en van hul lewens aangeteken is. Sommige van hierdie geskrifte is deur vroeë Christene as die Skrif beskou, maar sedert die vyfde eeu is daar algemene konsensus bereik wat die Nuwe Testament tot die 27 boeke van die moderne kanon beperk het.
Definisie
Die woord "apokrief" is oorspronklik 'n Griekse woord en verwys na dinge wat "weggesteek" of "verborge" is. Die algemene term verwys gewoonlik na boeke wat die kerk as nuttig, maar nie as Goddelik geïnspireerd beskou het nie. 'n Term wat dikwels deur die Griekse Vaders gebruik is, is "antilegomena" of "teenspraak teen", maar daar was ook teenspraak teen sekere kanonieke boeke, byvoorbeeld die Openbaring van Johannes. Geleerdes maak ook dikwels gebruik van die term pseudepigrapha, of "valslik geskryf" of "valslik toegeskryf", menende dat die geskrifte dikwels deur 'n anonieme outeur geskryf is wat die naam van 'n apostel aan sy werk gekoppel het.
Die ontwikkeling van die Nuwe Testamentiese Kanon
Gedurende die eerste paar eeue van die oordrag van die boodskap van Jesus van Nasaret was daar heelwat debat oor die beskerming van die egtheid daarvan. Daar was drie metodes waarvolgens hierdie kwessie hanteer is (en steeds word): ordinering, waar individue as betroubare leermeesters van die boodskap gemagtig word; leerstellings, waar groepe die grense vir die vertolking van die boodskap vaslê; en kanons wat die primêre dokumente lys wat volgens sekere groepe die boodskap bevat wat oorspronklik deur Jesus verkondig is (met ander woorde, die Bybel). Daar was heelwat debat oor die boeke wat in die kanons opgeneem moes word. Oor die algemeen is die boeke wat deur die meerderheid as die vroegste boeke oor Jesus beskou is, ingesluit. Boeke wat as outentiek/eg voorgehou is, maar wat nie algemeen deur die kerk aanvaar is nie, word die Nuwe Testamentiese Apokriewe genoem.
Kanonieke evangelies
Die volgende vier evangelies is as deel van die Nuwe Testamentiese kanon aanvaar:
Kinderevangelies
Die skrapse inligting oor die kinderjare van Jesus in die kanonieke evangelies het 'n honger by vroeë Christene laat ontstaan vir meer besonderhede oor Jesus se vroeë lewe. Dié is deur 'n aantal tweede-eeuse en latere tekste, bekend as die kinderevangelies, verskaf. Alhoewel nie een van hierdie evangelies in die Bybelse kanon opgeneem is nie, getuig die blote hoeveelheid oorblywende manuskripte van hulle blywende gewildheid.
Die meeste van hulle is op die vroegste kinderevangelies gebaseer, naamlik die Kinderevangelie van Jakobus en Kinderevangelie van Tomas.
Joods-Christelike evangelies
Nie een van hierdie evangelies bestaan vandag nie, maar daar is pogings aangewend om hulle uit verwysings van die Kerkvaders te rekonstrueer. Die gerekonstrueerde tekste word gewoonlik onder Nuwe Testamentiese Apokriewe gekategoriseer.
Nie-kanonieke evangelies
Ander dokumente getiteld "evangelies" het in die tweede en derde Christelike eeue die lig gesien. Soms het die outeurs van hierdie tekste elders beweer dat hulle tekste die oorspronklike weergawes is, of dat hulle tekste van al die byvoegings en verdraaiings ontslae raak wat hulle opposisie aan die meer erkende weergawe van die teks gemaak het. Die vraag bestaan nog of enige van hierdie tekste vroeëre en meer akkurate weergawes van die kanonieke tekste is. Hierdie tekste sluit in:
Spreuke-evangelies
Een of twee tekste neem die vorm van kort logia aan – gesegdes en gelykenisse van Jesus – wat nie deel van 'n samehangende vertelling uitmaak nie:
Geharmonieerde evangelies
'n Aantal tekste is daarop gerig om 'n enkele geharmonieerde weergawe van die kanonieke evangelies daar te stel wat onderlinge teenstrydighede elimineer deur 'n verenigde teks te skep wat in 'n sekere mate van die evangelies afgelei is. Die bekendste hiervan was die Diatessaron.
Gnostiese tekste
In die moderne era is verskeie Gnostiese tekste opgespoor, veral uit die Nag Hammadi-biblioteek. Sommige tekste is 'n uiteensetting van die esoteriese kosmologie en etiek wat deur die Gnostici onderskryf is. Dit was dikwels in die vorm van 'n dialoog waarin Jesus esoteriese kennis uitlê terwyl sy dissipels Hom daaroor uitvra.
Setiaanse tekste oor Jesus
Die Setiane was 'n gnostiese groep wat oorspronklik die Bybelse Set as 'n messiaanse figuur aanbid het, en Jesus later as 'n reïnkarnasie van Set beskou het. Hulle het verskeie tekste geproduseer waarin hulle hulle esoteriese kosmologie uiteengesit het, gewoonlik in die vorm van visioene:
Ritueeldiagramme
Sommige van die Gnostiese tekste bestaan oënskynlik uit diagramme en instruksies vir gebruik tydens godsdienstige rituele:
Handelinge
Daar is verskeie tekste wat met die dissipels se latere lewens gemoeid is, gewoonlik gekenmerk deur hoogs bonatuurlike gebeure. Terwyl die meeste van die tekste glo in die 2de eeu geskryf is, is daar minstens twee, die Handelinge van Barnabas en die Handelinge van Petrus en Paulus wat na bewering moontlik eers in die 5de eeu geskryf is.
Briewe
Daar is ook nie-kanonieke briewe tussen individue of aan Christene in die algemeen. Sommige daarvan is baie hoog aangeslaan deur die vroeë kerk:
Apokalipse
Verskeie werke word as visioene voorgehou, dikwels in die vorm van 'n bespreking van die toekoms, die hiernamaals of albei:
Die heengaan van Maria
Verskeie tekste (50) bestaan uit beskrywings van die gebeure rondom die lot van Maria (die moeder van Jesus): ]]
Allerlei
Op grond van hulle inhoud of vorm pas hierdie tekste nie by enige van die ander kategorieë nie:
Fragmente
Benewens die bekende apokriewe boeke is daar ook kleiner fragmente van tekste, gedeeltes van onbekende (of twyfelagtige) werke. Sommige van die betekenisvolste fragmente is:
Kandidate vir kanonisering
Terwyl baie van die boeke wat hier gelys is, as ketters beskou is (veral dié wat van die gnostiese tradisie deel uitmaak), was daar tekste waarvan die inhoud nie noodwendig as ketters beskou is nie, en wat as betekenisvolle geestelike werke aanvaar is.
Evaluering
Vir historici van die vroeë Christenskap is hierdie boeke van onskatbare waarde, veral dié wat byna in die finale kanon opgeneem is, soos die Herder van Hermas. Bart Eehrman het byvoorbeeld gesê: Die oorwinnaars in die stryd om 'n daarstelling van 'n Christelike Ortodoksie het nie net hulle teologiese veldslae gewen nie; hulle het ook die geskiedenis van die konflik herskryf; latere lesers het aanvaar dat die seëvierende beskouings van die begin af deur die oorgrote meerderheid Christene aanvaar is … Die praktyk van Christelike vervalsing het 'n lang en gesofistikeerde geskiedenis … die debat het driehonderd jaar voortgeduur … selfs binne "ortodokse" kringe was daar aansienlike debat oor die boeke wat ingesluit moes word. Hierdie debat het hoofsaaklik daaroor gegaan of sekere werke in die erediens of slegs privaat gelees moes word. In ag genome die algemeen aanvaarde datums van outeurskap vir al die kanonieke Nuwe Testamentiese werke (ca. 100 n.C.), sowel as die bestaande getuienis vir kanonisiteit onder die geskrifte van Ignatius, Polikarpus, Irenaeus, ens., is die vier evangelies en briewe van Paulus universeel as skriftuurlik beskou. Die finalisering van die kanon sou uiteindelik 200 jaar duur.
Michael Blackson
Michael Blackson (gebore 28 November 1972) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Next Friday (2000), The Savages (2007), Meet the Blacks (2016), en Washed Up!.
Tragikomedie
Tydens die Renaissance, in Italië met Cinthio as belangrike rolspeler, het die tipe drama meer algemeen geword, veral vanweë die vryer Middeleeuse dramas wat nie deur kritici geïgnoreer kon word nie. Die dramas het in 'n afwisselende mate die komedie en tragedie gemeng maar het altyd op 'n gelukkige einde uitgeloop. Hoewel kritici dit afgekeur het en die tragikomedie in Italië nie goedgekeur is nie is Guarini se invloedryke herderspel Il pastor fid so genoem. In Spanje en Frankryk was die klassieke reëls nie so streng toegepas nie en het die tragikomedie gebloei in die 16de en vroeg 17de eeu onder dramaturge soos die Spaanse Lope de Vega en Franse Gamier, Rotrou en Hardy.
Teen die agtiende eeu het die genre ongewild geraak maar herlewing in die twintigste eeu het gevolg na leiding van skrywers soos Pirandello, Beckett, Ionesco en Durrenmat. Uys Krige se Die Goue Kring kan ook as 'n Afrikaanse tragikomedie beskryf word.
George Reinholt
George Reinholt (22 Augustus 1939 – 11 November 2013) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Looking Up (1977) en in die televisiereekse The Secret Storm (1954), Another World (1964), en One Life to Live (1968).
Cirque de Gavarnie
duimnael|regs|350px|Die Cirque de Gavarnie Die Cirque de Gavarnie is 'n bergformasie naby die dorp Gavarnie in die département Hautes-Pyrénées (Suid-Frankryk), in die bergmassief van Mont-Perdu (Pireneë), wat deur die UNESCO in 1997 tot wêrelderfenisgebied verklaar is.
Geografie
Die Cirque de Gavarnie, 'n halfsirkel van steil rotswande, maak deel uit van die Nasionale Pireneëpark (Parc national des Pyrénées).
Geologie
Die bergformasie met 'n deursnee van ses kilometer is een van die grootste natuurwonders en gewildste toeristebestemmings in die Pireneë-bergreeks. Die lae van grys, oker of rooskleurige kalkgesteentes is hier na bo geskuif en verrys nou tot by 3 000 meter bo seevlak.
Kh-25
Die Kh-25 is 'n Russies vervaardigde geleide lug-tot-grond missiel wat soos die meeste Russiese wapentuig, op byna alle Russiese vervaardigde aanvalsvliegtuie gebruik kan word. Die Kh-25 is ontwikkel deur Zvezda-Strela, en is in diens gestel om as plaasvervanger van die vroeëre Kh-23 missiel. Alle variante gebruik die Kh-25 missiellugraam maar het verskillende geleidingsstelsels. Die 'M'-variant (Russies: Modulnaya / Afrikaans: Modulêr) word die meeste ontplooi.
Cirque de Gavarnie
Geologie
Die loodlyn van die Cirque de Gavarnie bereik 'n hoogte van byna 1 500 meter. Talle bergspitse omring die formasie, soos byvoorbeeld die Grand Pic d'Astazou, die Pic du Marboré, die Pic de la Cascade Orientale, die Tour de Gavarnie, die Casque du Marboré en die Pic du Taillon. La Brèche de Roland is 'n geologiese kuriositeit - hierdie gletserkloof is toeganklik vanuit die Col de Boucharo naby die vakansieoord en skigebied van Gavarnie-Espécières.
Kh-25
Variante
Die Kh-25 bestaan uit die volgende variante;
Alle missiele word deur NAVO as die AS-10 Karen geklassifiseer, behalwe die Kh-25MP wat as die AS-12 Kegler bekendstaan.
Kh-25ML
Die Kh-25ML is geskik om gepanserde en/of bewegende teikens soos gepanserde voertuie (byvoorbeeld tenks, vaartuie, klein bruê, vliegtuie op die grond, of artilleriestellings uit te skakel. Die missiel is geskik vir dag-/nag gebruik maar wel tydens goeie weersomstandighede. Die missiel het 'n rigtingroer met vlerke wat in 'n kruisvorm agter op die missiel gemonteer is.
Kh-25MP
Dit is 'n variant wat gebruik kan word om vyandige radar-, lugafweer installasies te vernietig.