cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
FC Bayern München
Die klub se president, Kurt Landauer, 'n puik strateeg, het die afrigter William Townley as die span se eerste professionele afrigter aangestel (dieselfde afrigter wat die titel met Karlsruher FV in 1910 gewen het). Bayern het vinnig opgang gemaak en sy eerste groot sukses in 1932 behaal met die verowering van die Duitse kampioenskap. Die ontwikkeling van die klub het hierna 'n groot terugslag beleef met die oorname van die Duitse regering deur Adolf Hitler: beide die voorsitter en afrigter was Jode en hulle het kort daarna die land verlaat. Die klub het hierna in die Gauliga Beiere meegeding, maar gemiddelde resultate behaal. Toevallig was die laaste opgetekende wedstryd in die Derde Ryk die wedstryd tussen Bayern en TSV 1860 München op 23 April 1945 (3-2 vir Bayern). Na die Tweede Wêreldoorlog het die klub in die Oberliga Suid meegeding en as gevolg van beroerde finansies meestal gemiddelde resultate behaal. In 1956 is die klub selfs gerelegeer. Die klub het wel in 1957 daarin geslaag om die DFB-Pokal te wen. Die Bundesliga is die eerste keer in 1965 gehaal.
Opvallend is dat die fenomenale opkoms van die klub hierna, tot op daardie stadium as minder belangrik as sy stadgenoot TSV 1860 München beskou, gelyk opleef met die opkoms van Franz Beckenbauer.
Die klub se tuisveld was tot die somer van 2005 die Olimpiese stadion in München, maar is verruil vir die Allianz Arena met 66 000 sitplekke. Voor 1971 was die Grünwalder Straße-stadion die tuisveld.
Erelys
Duitse sokkerkampioen (32)
DFB-Pokal (20)
Europese beker I / UEFA Kampioeneliga (6)
Europese beker II (1)
UEFA-beker (1)
Aloe inamara
Die Aloe inamara is 'n aalwyn wat endemies is aan Angola waar dit in die weste voorkom.
Kolonie
'n Kolonie is 'n land wat onder die oorheerskap van 'n andere land is. Byvoorbeeld die Kaap was 'n kolonie onder Nederlandse oorheerskappei vanaf 1652 tot 1795 en weer vanaf 1803 tot 1806. Hy val onder Britse oorheerskappei tussen 1795 en 1802 en weer vanaf 1806 totdat dit in 1910 'n gedeelte van die Unie van Suid-Afrika word.
Badrivier
Die  Badrivier  is 'n spruit wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei. Die rivierstelsel val in die opvanggebied van die Gouritzrivier.
Letterlike vertaling
In vertaalteorie is ’n ander term vir "letterlike vertaling" "metafrase"; en vir frase- ("betekenis") vertaling — "parafrase."
Dit word as ’n slegte gewoonte beskou word om woord vir woord (lekseem vir lekseem, of morfeem vir lekseem) oor te dra in nietegniese letterlike vertalings en beteken byvoorbeeld die wanvertaling van idiome, of in die konteks van die vertaling van ’n analitiese taal na ’n sintetiese taal, maak dit selfs die grammatika onverstaanbaar.
Die konsep van letterlike vertaling kan as ’n oksimoron (selfweerspreking) beskou word, met die oog daarop dat letterlik verwys na iets wat sonder interpretasie bestaan, waar vertaling, uiteraard ’n vertolking is (’n interpretasie van die betekenis van woorde van een taal in ’n ander).
Gebruik
Die term "letterlike vertaling" het dikwels in die titels van ’n 19-eeuse Engelse vertalings van klassieke, Bybelse en ander tekste verskyn.
Poësie na prosa
Letterlike vertaling kan ook na ’n vertaling verwys wat die presiese betekenis van die oorspronklike teks verwys maar dit probeer nie die styl, prag of poësie oor te dra nie. Daar is egter ’n groot verskil tussen ’n letterlike vertaling van ’n poëtiese werk en ’n vertaling van prosa. ’n Letterlike vertaling van poësie kan in prosa eerder as poësie wees, maar ook sonder foute.
As slegte gewoonte
"Letterlike" vertaling impliseer dat dit moontlik vol foute is, aangesien die vertaler geen poging aangewend het om byvoorbeeld korrekte idiome of nuanses van betekenis oor te dra nie, maar dit kan ook nuttig wees om te sien hoe woorde gebruik word om ’n betekenis in die brontaal oor te dra.
Voorbeelde
Letterlike vertalings waarin individuele komponente binne woorde of samestellings vertaal word om nuwe leksikale items in die teikentaal te vorm (’n proses wat ook bekend staan as “leenvertaling”) word calque genoem, bv. "biertuin” uit die Duits "Biergarten".
Lys van lande volgens kuslynlengte
Hierdie is 'n lys van lande volgens hul kuslynlengte, in kilometer, gebaseer op data vir die jaar 2008 in die CIA Wêreldfeiteboek. 'n Kuslyn van nul dui aan dat die land deur ander lande omring is.
Die kuslynparadoks stel dit dat 'n kuslyn nie 'n presiese lengte het nie. Die meting van die lengte van 'n kuslyn werk soos fraktaalmeetkunde deurdat dit verskil tussen verskillende skaal kaarte waarvolgens dit kuslyn uitgewerk word. Hoe kleiner die skaalinterval is, hoe langer sal die kuslyn wees. Hierdie vergrotingseffek is groter vir 'n kronkelende kuslyn as vir relatief gladde kuslyne. Wanneer bv. na Kanada se kuslyn gekyk word op 'n skaalinterval van 500 km is dit slegs ongeveer 20,000 km lang (d.w.s. minder as 'n tiende van die waarde in die tabel); maar wanneer daar bv. na die Australiese kuslyn met 'n skaalinterval van 500 km gekyk word is die lengte omtrent 12,500 km (d.w.s. omtrent die helfte van die waarde in die tabel).
Die kus/area verhouding meet hoeveel meter van die kuslyn stem ooreen met elke vierkante kilometer van die grondgebied. Die verhouding dui aan hoe maklik/moeilik dit van enige punt in die land is om die kus te bereik. Om daardie rede sal 'n eiland-land soos die Maldive-eilande of 'n land wat deur die see gebeitel is, soos Griekeland, meer geneig om 'n hoë verhouding te hê terwyl 'n land wat omring is deur ander lande, soos Oostenryk, 'n verhouding van nul sal hê.
Let op dat die skaal waarop die CIA Wêreldfeiteboek se syfers gebaseer is nie genoem word nie en dit is ook nie bekend of al die syfers op dieselfde skaal bereken is nie.
Letterlike vertaling
Voorbeelde
’n Letterlike vertaling van die Italiaanse sin, "So che questo non va bene" ("Ek weet dat dit nie goed is nie"), lewer "Weet(ek) dat dit nie gaan(dit) goed nie," wat Afrikaanse woorde het, maar Italiaanse grammatika.
Masjienvertaling
Die beste hedendaagse stelsels gebruik ’n kombinasie van die bogenoemde tegnologieë en pas algoritmes toe om die vertaling "natuurliker" te laat klink. Maar op die ou end gebruik professionele vertaalmaatskappye wat van masjienvertaling gebruik maak, dit as ’n hulpmiddel om ’n konsepvertaling te skep wat dan deur ’n menslike, professionele vertaler verbeter word.
Pidgins
Dikwels skep eerstegeslagimmigrante ietwat van ’n letterlike vertaling wanneer hulle die taal van hulle ouers praat. Dit veroorsaak ’n vermenging van die twee tale wat ietwat soos ’n pidgin is.
Skoolvertalings
Hoewel letterlike vertalings dikwels die uitvloeisel is van onbeholpenheid, dien hierdie tipe vertaling tog 'n praktiese doel, naamlik taalkennis. Skoolvertalings probeer gewoonlik vasstel of die leerling die inhoud en woordbetekenisse van die oorspronklike begryp. Die vorm word nie in aanmerking geneem nie. Die suggestie en estetiese waarde van die stuk prosa of gedig word meestal ignoreer. Op universiteit word daar ook dikwels nie aandag geskenk aan die vormskoonheid van die oorspronklike werk nie; ook nie taalsuiwerheid nie.
'n Letterlike vertaling kan help om naas die egte vertaling (wat die fynere nuanse uitspel) die leser se begrip te toets en help om die oorspronklike teks noukeuriger te lees.
John Deverell
John Deverell (30 Mei 1880 – 2 Maart 1965) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Alibi (1931) en Incident in Shanghai (1938).
Letterlike vertaling
Skoolvertalings
Die letterlike vertaling kan daarmee 'n anker vir die taalbeginners wees wat absoluut niks van die taal af weet nie, soos Les Aventures de Gil Blas in Frans van Le Sage vertaal word deur Mariot de Beauvoisin in Engels: Die vertaler erken in sy proefskrif:
Uit die ervaring kan ek meedeel dat my heel eerste vertalings byna almal letterlik was. Dit is ook my ondervinding met die baie vertalers wat ek in die loop van die jare moes oplei, dat hoe minder kennis hulle van die oorspronklike taal het en hoe minder vertaalondervinding hulle het, hoe angsvoller hulle aan die woord in die oorspronklike vaskleef. Dit gevolg is ondeurvoelde, stroewe en onbeholpe taalgebruik en daarmee meen ek het ek die wese van die onervare en onbedrewe vertaler se werk saamgevat. [...] Hier stem die Afrikaanse gebruik met die Engels ooreen, hoewel ek my kan herinner dat ek aan die begin van my vertaalwerk steeds deur die neiging om letterlik te vertaal, in my vertalings uit Frans die Franse woordvolgorde in hierdie geval behou het.
Steve Nave
Steve Nave is 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Raising Helen (2004), Chinaman's Chance: America's Other Slaves (2008), en Absolute Evil - Final Exit (2009), en in die televisiereeks Days of Our Lives (1965).
Letterlike vertaling
Skoolvertalings
By letterlike vertaling op skool hou die vertaler hom so te sê uitsluitlik met woorde besig. Die idees of konkrete voorwerpe word sodoende verwaarloos binne die gegewe konteks wat hulle voorstel. Hierdie metode skep dus wel probleme deur heeltyd die gepaste woord in die doeltaal te soek om met dié van die brontaal ooreen te stem. So byvoorbeeld word La petite maison du garde-chasse meestal met "the gamekeeper's little house" in plaas van die natuurlike "gamekeeper's cottage" vertaal.
Die bronteks skryf self voor
Die gebruik van letterlike vertalings hang in die eerste plek van die stuk af wat vertaal moet word. Sekere werke maak eenvoudig letterlike vertalings moontlik, soos die vertaling van van die eerste strofe van Don Giovanni deur Lorenzo da Ponte toon. Daar word so te sê geen inbreuk op die Afrikaanse taaleie of Italiaanse bedoeling gemaak nie. Die stukkie drama word byna woord vir woord vertaal:
Soortgelyk vertaal in sy proefskrif die volgende reëls van Tennyson letterlik:
Totius-Akademie
duimnael|links|170px|Die skool se wapen.
duimnael|regs|270px|Die Ou Voorbereidende Skool het die Totius-Akademie van Augustus 2005 tot sy sluiting in Mei 2020 gehuisves.
Totius-Akademie was ’n klein Afrikaanse, Christelike privaat skool op die Bult in Potchefstroom wat sedert 1996 bestaan het, maar in 2020 ná 24 jaar weens veral die koronapandemie genoodsaak is om te sluit.
Die skoolgebou is ’n nasionale gedenkwaardigheid en is in 1907 opgerig. Dit het aanvanklik die Voorbereidende Skool gehuisves waar leerlinge voorberei is op studie aan die Literariese Departement of die Teologiese Skool Potchefstroom. Potchefstroom Gimnasium het uit die Voorbereidende Skool ontstaan.
Ten tyde van sy sluiting het die Totius-Akademie 20 leerders en drie onderwysers gehad. Die hoof, Magda Pelser van der Merwe, het in April 2020 om gesondheidsredes afgetree. Die skool het vanaf sy stigting in 1996 deur ’n groep ouers wat die beginsels van Gereformeerde onderwys op alle vlakke wou bevorder, as die Potchefstroomse Gereformeerde Akademie bekendgestaan. Dit is sowat 10 jaar lank in die kategeselokale van die Gereformeerde kerk Potchefstroom gehuisves, waarna dit na die perseel op die hoek van Molen- en Esselenstraat verhuis het.
Die naam is in 2001 na Totius-Akademie verander ter nagedagtenis aan prof. J.D. du Toit, die geliefde volksdigter, teoloog en psalmberymer Totius, wat hom vir Gereformeerde onderwys beywer het. Totius se woonhuis, nou die Totius-huismuseum, is op dieselfde perseel as die skool geleë.
Wollerige broodboom
Die wollerige broodboom (Encephalartos heenanii) is 'n spesie van die genus Encephalartos en kom voor in die suid-ooste van Mpumalanga en die noorde van Eswatini. Die boom is eenslagtig, manlike en vroulike plante is afsonderlike eksemplare.
David Tennant
Sir David Tennant (10 Januarie 1829 – 29 Maart 1905) was 'n Kaapse politikus, staatsman en die tweede Speaker van die Kaapkolonie. Hy is die politikus wat die rekord hou as die langsdienende Speaker in Suid-Afrikaanse geskiedenis, altesaam 22 jaar.
Wollerige broodboom
Die plant se FSA-nommer is 14.1. In Engels staan die broodboom as die Woolly cycad bekend.
Pungwe-waterval
In totaal is die reeks redelik onbekende stroomversnellings 243 m hoog. Die omgewing is ryk aan voëllewe en van die val is daar ‘n mooi uitsig oor die Honde-vallei.
In die direkte omgewing van die Pungwe-waterval is enkele nog minder bekende valle. Slegs 6 km verder is die Mutarazi-waterval. Effens verder is die Nyangambe-, Nueh-, Temburatedza-, Nyazengu- en Honde-watervalle.
Bakrivier (Richtersveld)
Die Bakrivier is 'n rivier wat in die Richtersveld in die verre Noord-Kaap van Suid-Afrika vloei. Dit is 'n linkersytak van die Oranjerivier.
Nora Kirkpatrick
Nora Kirkpatrick (gebore 6 Desember 1984) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Big Sur (2013) en in die televisiereekse The Office (2005) en Greek (2007).
Swartkopsrivier
Die Swartkops is 'n rivier wat in die Groot-Winterhoekberge in die Oos-Kaap ontspring en deur Uitenhage vloei waar dit vir wolwassery gebruik word. Naby die mond is dit 'n gewilde oord vir seiljagvaarders en hengelaars. Die rivier mond in Algoabaai uit. Die N2-nasionale pad kruis die rivier by die monding met die brug wat in Junie 1962 geopen is. Daar is ook 'n nedersetting Swartkops aan die oostekant van die rivier digby die monding.
Moremela
Moremela is 'n dorp in Thaba Chweu Plaaslike Munisipaliteit van Mpumalangaprovinsie, Suid-Afrika.
George Dewhurst (regisseur)
George Dewhurst (1889 – 8 November 1968) was 'n Engelse skrywer, regisseur, en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Toilers (1919), The Little Door Into the World (1923), The Uninvited Guest (1923), en What the Butler Saw (1924).
Kyle Sullivan
Kyle Sullivan (gebore 24 September 1988) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Soldier (1998) en in die televisiereekse All That (1994), Malcolm in the Middle (2000), en The War at Home (2005).
Vendabroodboom
Die vendabroodboom (Encephalartos hirsutus) is 'n spesie van die genus Encephalartos en is endemies aan Limpopo waar dit voorkom in die Soutpansberg. Die boom is eenslagtig, manlike en vroulike bome is afsonderlike eksemplare.
Die plant se FSA-nommer is 14.6. In Engels staan die broodboom as die Venda cycad bekend.
Osasco
Osasco is 'n stad in die noorde van die Brasiliaanse deelstaat São Paulo, sowat 16 km wes van São Paulo. Die stad het 'n bevolking van 718 646 in 2009 gehad en het 'n oppervlakte van 64,935 km².
Groenwater
Groenwater of Metsimatala is 'n nedersetting in die Tsantsabane Plaaslike Munisipaliteit in die Noord-Kaap.
Bakrivier
Bakrivier kan beteken:
Nemipteridae
Nemipteridae is 'n familie van visse wat hoort tot die orde Perciformes. Daar is 5 genera met ten minste 65 spesies wat hoort tot dié familie. Sewe van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Agtergrond
Die visse van die familie is nie van veel waarde as 'n hengelvis nie en kom voor in die tropiese en subtropiese Indiese en Pasifiese area.
Genera
Die volgende spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Tom Neal
Tom Neal (28 Januarie 1914 – 7 Augustus 1972) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Crime, Inc. (1945), Detour (1945), The Brute Man (1946), en Bruce Gentry (1949).
Marjolein
Marjolein (Origanum majorana, sinoniem Majorana hortensis Moench, Majorana majorana (L.) H. Karst ) is 'n effens koudsensitiewe meerjarige plant of struikie met soet denne- en sitrusgeure. In sommige Midde-Oosterse lande, is marjolein sinoniem met origanum en die name soetmarjolein en geknoopte marjolein word gebruik om dit te onderskei van ander plante van die genus Origanum. Dit word ook potmarjolein genoem, hoewel hierdie naam ook gebruik word vir ander aangeplante spesies van Origanum.
Wilde marjolein kom algemeen voor in droë, grasbedekte plekke in sommige landstreke. Dit bloei in die somer, van November tot Februarie, en dit is baie aromaties; die geur lok dikwels swerms insekte aan. Soos baie van die speseryplante wat vir geursel gebruik word, behoort dit tot die familie Labiatae. 'n Variëteit wat soet marjolein (Origanum marjorana) genoem word, word in tuine gekweek, en dit word algemeen in kos gebruik.
Isopood
Isopode (Isopoda) is 'n orde van skaaldiere wat aan die superorde Peracarida behoort. Dit sluit bekende spesies soos die sandluis en houtluise in. Isopode is is een van die min ordes van skaaldiere waarvan sommige spesies op land voorkom. Oor die algemeen is dit 'n diverse groep waarvan die meeste spesies in die see lewe, maar sommige soorte is aangepas om op land te leef.
Die naam Isopoda is afgelei uit Grieks: (iso-, beteken "selfde") en (podos, beteken "voete").
Abigail Keats
Abigail Keats (gebore 11 November 1986) is 'n Suid-Afrikaanse modeontwerper.
Tannien
Tanniene (of tannoïede) is 'n klas polifenoliese organiese verbindings met 'n bitter, sametrekkende smaak wat met proteïene en verskillende ander organiese verbindings, insluitend aminosure en alkaloïede, bind en 'n ligte rooibruin neerslag vorm. Tanniene het molekulêre massa wat wissel van 500 tot 20 000 Da.
Abigail Keats
Agtergrond
Abigail Keats het Dainfern College in haar tienerjare bygewoon. Later het sy in 2007 die eerste keer aan die SA London International School of fashion voltooi en haar eerste versameling by die Audi Modeweek in 2008 bekendgestel as deel van die herfs / winter New Generation Designer-vertoning.
Tannien
Die Engelse term tannin (van Anglo-Normandiese tanner, van Middeleeuse Latynse tannare en tannum wat "eikebas" beteken) verwys na die gebruik van eikebome en ander bas in die looiery van diervelle en -huide. Die term tannien word wyd toegepas op enige groot polifenoliese verbinding wat voldoende hidroksiel- en ander geskikte groepe bevat (soos karboksiele) om sterk komplekse met verskillende makromolekules te vorm.
Die tannienverbindings kom wyd voor in baie plantsoorte, waar hulle 'n rol speel in die beskerming teen roofdiere, as plaagdoders en kan help om die groei van plante te reguleer. Die sametrekkende smaak van die tanniene veroorsaak die droë en pikante gevoel in die mond na die inname van onryp vrugte, rooiwyn of tee. Die verandering (chemiese omskakeling) van tanniene in plante met verloop van tyd speel 'n belangrike rol by die bepaling van oestye.
Abigail Keats
Agtergrond
Hierna was haar versamelings te sien by die Joburg Modeweek, Audi Fashion Week en Arise Africa Fashion Week - AFI
Tannien
Struktuur en klasse van tanniene
Daar is drie hoofklasse tanniene: Die basiseenheid of monomeer van die drie tanniene word hieronder getoon. Veral in die tanniene wat van flavone afgelei word, moet die basiseenhede sterk gehidroksileer (toevoeging van 'n hidroksielgroep (-OH)) en gepolimeriseer word om die hoë molekulêre massa polifenoliese verbinding te gee wat tanniene kenmerk. Tannienmolekule benodig gewoonlik minstens 12 hidroksielgroepe en minstens vyf fenielgroepe om as proteïenbinders te funksioneer.
Aloe isaloensis
Die Aloe isaloensis is 'n aalwyn wat endemies is aan Madagaskar waar dit in die sentrale gedeelte voorkom.
Tannien
Pseudotanniene
Pseudotanniene is verbindings met lae molekulêre massa wat saam met ander verbindings geassosieer is. Hulle verander nie in kleur tydens die Goldbeater se veltoets nie, anders as hidroliseerbare en gekondenseerde tanniene, en kan nie vir looiery gebruik word nie. Enkele voorbeelde van pseudotanniene en hul bronne is:
Abigail Keats
Brokkies
Junie 2010 word Keats deur die Suid-Afrikaanse regering gekies om Suid-Afrika te verteenwoordig World Expo 2010 in Shanghai, China - 'n Groot byeenkoms van die wêreldkulture.
Tannien
Voorkoms
Tanniene kom voor in die meeste plantspesies, insluitend Aceraceae (esdoornboom), Actinidiaceae (Chinese appelliefie), Anacardiaceae (Kasjoeneutboom), Bixaceae, Burseraceae, Combretaceae, Dipterocarpaceae, Ericaceae, Grossulariaceae, Myricaceae, Najadaceae en Typhaceae. Sommige families bevat geen tannienryke spesies nie, soos Boraginaceae, Cucurbitaceae en Papaveraceae.
Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika
Die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika is die agentskap van die Suid-Afrikaanse regering wat die nasionale biblioteek onderhou met alle gepubliseerde materiaal oor die land.
Totstandkoming onder die Nasionale Biblioteekwet
Die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se basiese funksies word in Seksie 4 subseksie 1 van die Nasionale Biblioteekwet, No. 92 van 1998 beskryf en sluit in:
Die Bell-Krynauw-versameling word ook hier gehou.
Pseudopenis
'n Pseudopenis is enige struktuur aan 'n dier wat oppervlakkig na 'n penis lyk, maar wat inderdaad uit 'n ander ontwikkelingsroete spruit.
Soogdiere
By soogdiere het elke volwaardige, tipies volwasse mannetjie 'n penis, alhoewel by wyfies die klitoris soms tot só 'n mate vergroot is dat dit op 'n penis lyk. In sulke gevalle word na die klitoris as 'n pseudopenis verwys. Voorbeelde van pseudopenisse by soogdiere sluit in die wyfies van die gevlekte hiëna, doodskopaap, lemur, onvolwasse fretkat en beermarter. Die vergrote klitoris by die fossa word deur 'n klitorisbeen (os clitoridis) ondersteun, 'n been wat eenders is aan die penisbeen (os penis) wat in die meeste soogdiere gevind word. Die klitorisbeen en die pseudopenis van die fossa krimp egter soos wat die onvolwasse wyfie groei, anders as die meeste pseudepenis-spesies wat hul pseudepenisse behou. Die labia (oftewel skaamlippe) van die slingeraap is vergroot en word soms tydens vertoon gemisinterpreteer as 'n pseudopenis.
Die soogdierlike pseudopenis blyk bloot vir vertoondoeleindes gebruik te word, met as uitsondering die gevlekte hiëna. Die wyfiehiëna gebruik haar pseudopenis bowenal vir urinering, kopulering en geboorteskenking. Dít maak dit soms moeilik vir die mannetjie om te paar as die wyfie nie haar volle samewerking gee nie. Hierdie fenomeen stel die wyfiegedomineerde samelewing van gevlekte hiënas in staat om verkragting uit te skakel.
Voëls
Die mannetjies in slegs drie persent van voëlspesies het 'n fallus; die algemene urogenitaliese plan by beide mannetjies en wyfies is die kloaka, waardeur alle eliminasie en reproduksie, laasgenoemde via gejukstaposeerde kloakas, uitgevoer word. Sommige spesies, soos die loopvoëls, hoendervoëls, watervoëls, en sjakohoenders en hokko's ('n familie van woudlewende hoendervoëls) vertoon 'n fallus by die mannetjie. Hierdie fallus is 'n struktuur wat ontstaan uit die interne kloakamuur en word oor die algemeen aan spermakompetisie toegeskryf. 'n Bekende voorbeeld van 'n voël met 'n pseudopenis is die buffelwewer, wat egter steeds kan paar al word die pseudopenis buite werking gestel. Ander voorbeelde sluit in die rooieend en die Argentynse meereend. Die kurkpropvormige fallus van laasgenoemde kan tot 40 cm lank wees.
Flip Schutte
duimnael|regs|200px|P.J.W. Schutte.
Philippus Jacobus Wilhelmus Schutte (distrik Cradock of volgens ’n ander bron Uitenhage, Kaapkolonie, 29 November 1803) Buffelsdoorn, distrik Potchefstroom, sterf in Fochville, 9 November 1873. Hy was ’n boer en vroeë leier in die Gereformeerde Kerk asook die eerste ouderling van die Gereformeerde kerk Potchefstroom. Hy word, saam met oudl. T.F. Dreyer, beskou as "een van die waaragtig grotes uit die dae van die Afskeiding" van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika.
Vroeë lewe en politieke betrokkenheid
duimnael|regs|270px|Die opstal op Buffeldoorns, Schutte se plaas.
Pous Leo V
Leo V was die 118de pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Leo V is waarskynlik gebore in Ardea, Italië. In Julie of Augustus 903 volg hy Pous Benedictus IV op en regeer tot hy deur die kardinaal en Teenpous Christoforus gevange geneem en afgeset word, nadat hy slegs 30 dae regeer het. Hy word opgevolg deur Pous Sergius III. Die naam ‘Leo’ beteken 'leeu'.
Pontifikaat
Daar is min bekend oor Pous Leo V. Volgens 'n Bretonse legende het Sint Tugdual, die patroonheilige van Treguier, as pelgrim na Rome gegaan het en is daar tot pous verkies. Ondersteuning vir die storie word gevind in die feit dat Leo V in die amptelike lyste aangegee word as "Leo britigena".
Flip Schutte
Vroeë lewe en politieke betrokkenheid
Philippus Jacobus Wilhelmus Schutte was vernoem na sy pa Philippus Jacobus Wilhelmus Schutte (gebore 1770), sy ma Aletta Catherina Maria Engelbrecht. As 'n trekboer het hy hom met die Groot Trek vereenselwig en emigreer in 1840 na die Noorde. In 1843 het hy hom op die plaas Buffeldoorns in die wyk Gatsrand van Potchefstroom gevestig, waar hy 'n aansienlike boerdery opgebou en aktief deelgeneem het aan die staatkundige en kerklike aangeleenthede. In die politiek was hy 'n volgeling van Andries Pretorius en as kommandant van die distrik was hy medeondertekenaar van die Sandrivierkonvensie in Januarie 1852. Hy het die veldtogte teen die oproerige Tswana-stamme onder Mahura en Setšhele langs die wesgrens van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) meegemaak. Gedurende 1856-'57 het hy ook as lid van die Transvaalse Volksraad gedien.
Pous Leo V
Pontifikaat
Volgens ander bronne kom hy uit Priapi, 'n dorpie naby Ardea, suid van Rome. Blykbaar was hy voor sy verkiesing nie 'n kardinaal nie.
Slegs een besluit van Leo V is bekend, waar hy 'n groep kanunnike uit Bologne vrygestel het van 'n aantal belastings.
Flip Schutte
Kerkman
duimnael|links|250px|Schutte en sy vrou Magteld se graf op Buffeldoorns, distrik [[Fochville.]] duimnael|regs|240px|P.J.W. en Magteld Schutte se oorspronklike grafstene van nader gesien.
In kerklike kringe was Schutte bekend as konserwatief en besadig en 'n handhawer van die ou Gereformeerde erfenis. As lidmaat en ouderling van die Staatskerk (Hervormde Kerk) in Transvaal het hy hom vir die werwing van 'n predikant uit Nederland beywer wat sy oortuigings gedeel het. In Augustus 1853 het hy 'n versoekskrif om 'n eie predikant, 'n kerkorde en 'n grondwet onderteken. In 1855 het hy by sy kerkraad, dié van Rustenburg, gepleit dat 'n predikant van die Christelik Gereformeerde Kerk in Nederland (gestig deur ds. Hendrik de Cock in 1834) gevra word om met die bediening van die byna herderlose gemeentes in Transvaal te kom help. Sy optrede, gesteun deur ander lidmate, het aanleiding gegee tot die koms van ds. Dirk Postma in 1858.
Pous Leo V
Pontifikaat
Sy dood is ook in onsekerheid gehul. Volgens sommige bronne is hy deur Christoforus gevange geneem en verwurg en ander bronne meen dat hy deur Pous Sergius III wat Christoforus 'n paar maande later verdryf het, bevry is en dat hy sy laaste dae in 'n klooster deurgebring het.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Flip Schutte
Kerkman
Schutte het aktief aan die stigting van die Gereformeerde Kerk deelgeneem. Met sy aankoms op Potchefstroom onderweg van Durban na Rustenburg in die geselskap van Flip Snyman van Rustenburg en Douw Kruger, pres. Paul Kruger se broer, is ds. Postma gasvry ontvang op Buffeldoorns waar hy op Sondag 7 November 1858 sy tweede preek in Transvaal gelewer het nadat hy die dag vantevore daar aangekom het. (Die eerste was op 5 November kort nadat hy die Vaalrivier by Standerton oorgesteek het.) Ná mislukte pogings om die kerklike eenheid te bewaar en veral na aanleiding van 'n beslissing van die Algemene Vergadering van die NH Kerk op 10 Januarie 1859 ten gunste van die behoud van die evangeliese gesange in die erediens, het Schutte saam met 'n aantal lidmate van Rustenburg besluit om uit die kerk te tree. As ouderling was hy medeondertekenaar van 'n brief aan die Kerkvergadering waarin die ondertekenaars kennis gegee het van hul uittrede uit die kerklike gemeenskap en hul begeerte om as 'n vrye Gereformeerde Kerk te bestaan. Op 11 Februarie 1859 was hy en sy vrou onder die eerste lidmate van die Gereformeerde Kerk wat op Rustenburg gestig is. Schutte is op 12 Februarie (die stigtingsdatum van die Gereformeerde kerk Potchefstroom) deur 36 lidmate van die wyk Mooirivier as hul eerste ouderling gekies. Daarna is hy saam met ds. Postma afgevaardig na die Kaapkolonie, waar nuwe gemeentes gestig is.
Schutte het hom later vir die oprigting van 'n teologiese skool vir die opleiding van predikante beywer, hoewel ds. Postma aanvanklik gehoop het dat predikante uit Nederland getrek sou kon word. Met die opening van die Teologiese Skool op Burgersdorp was Schutte amptelik teenwoordig en het hy 'n indrukwekkende rede gelewer. Daarna het hy tot aan sy dood as een van die kuratore van die Skool gedien en jaarliks die lang reis na Burgersdorp onderneem. Drie jaar voor sy dood is hy ernstig verwond tydens 'n jagtog deur 'n leeu, waarvan hy nooit volkome herstel het nie.
Waardering
Dr. S.P. van der Walt skryf in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek, deel III Schutte was ’n merkwaardige figuur, veral Transvaal se kerklike lewe. Eerw. Stephanus Hofmeyr, die NG Kerk se eerste Afrikaanssprekende buitelandse (dus buite die Kaapkolonie) sendeling het besonder gunstig van hom as persoon getuig.
Gesinslewe
duimnael|regs|240px|P.J.W. Schutte se seun Jan Harm Petrus en dié se dogter Jacoba. duimnael|regs|180px|Anna Sophia van Heerden, P.J.W. Schutte se skoondogter en vrou van sy seun Jan Harm Petrus.
Dit blyk dat PJW Schutte saam met van sy familie op die plaas Buffelsdoorn gebly het. Sy suster Aletta Johanna 1797-1877, asook sy broer Christiaan Ernst Gerhardus Schutte 1799-1876 sterf op die plaas. PJW Schutte was drie maal getroud, eers met Alida Barendina Hendriena Steenkamp in 1825. Uit dié huwelik is blykbaar vier seuns en twee dogters gebore. Alida is in 1839 oorlede. In 1840 het hy getrou met Maria Magdalena Johanna du Plessis. Uit dié huwelik is drie dogters gebore, maar sy is kort ná die derde kyk se geboorte oorlede. Sy derde huwelik was met Magteld Gertruida Anna Maria du Plessis. Uit dié huwelik is blykbaar ses seuns en vyf dogters gebore, vir 'n totaal van 20, maar dit kan wees dat dié wat nie volwassenheid bereik het nie, in sommige bronne nie vermeld word nie. Op geni.com word die kinders aangedui as hierdie 21:
Kinders by Magteld Gertruida Anna Maria du Plessis
Van sy nasate het minstens nog in die laat 1970's op sy plaas gewoon, waar hy ook begrawe lê.
Buffelsdoorn Plaas
Die plaas Buffelsdoorn/ Buffeldoorns is erken as ‘n erfenis terrein in die Noord wes provinsie as gevolg die plaas se konneksie met P.J.W. Schutte. Registrasie nommer   9/2/256/0039. Die plaas het 'n ryk geskiedenis waar in latere jare tydens die Anglo Boere Oorlog menigte manne vanaf die plaas Buffelsdoorn gevangene geneem was.
Tawny Kitaen
Tawny Kitaen (gebore 5 Augustus 1961) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Bachelor Party (1984) en The Perils of Gwendoline in the Land of the Yik Yak (1984), en in die televisiereekse Santa Barbara (1984) en Hercules: The Legendary Journeys (1995).
Doornfontein (plaas)
duimnael|regs|330px|'n Kaart van die plase waarop die [[Witwatersrand aangelê is met die dagsoom daarop aangedui.]]
Doornfontein is een van die plase waarop die oudste dele van Johannesburg gebou is, onder meer die voorstede Bellevue en Bellevue-Oos, Belgravia, Berea, Bertrams, Bezuidenhoutsvallei, City and Suburban, Cleveden, Cleveland, Cyrildene, Denver, Fairview, Jeppestown, Judith's Paarl, Lorentzville, Malvern, Nieu-Doornfontein, Observatory, Troyeville, Yeoville en Doornfontein self.
In 1853 is die inspeksiekommissie deur Barend C. Viljoen, bewoner van die stuk grond bekend as "doren fontijn", versoek om die grond te inspekteer sodat 'n grondbrief aan hom uitgereik kon word. Die grond is egter eers op 20 September 1861 op sy naam getransporteer. Teen 1865 het die plaas oorgegaan in die hande van sy skoonseun en enigste erfgenaam, Frederik Jacobus Bezuidenhout. Bezuidenhout het hom op Doornfontein gevestig en sy woonhuis van modder, klip en riete gebou. Tot 1886 is nie 'n enkele gedeelte van die plaas vervreem nie.
Munisipale kiesers
Die meer gegoede voorstede op die plaas Doornfontein was tradisioneel oorwegend Engels en Joods, terwyl die minder gegoede voorstede 'n groter Afrikaanse bevolking gehad het, soos blyk uit die opgaaf van munisipale kiesers volgens voorstad in Johannesburg vir die jare 1934, 1949 en 1961. Tog was die streek in sy geheel oorwegend Engels sodat teen 1961 net Cleveland meer Afrikaanse as Engelse kiesers gehad het.
Debbie Schäfer
Deborah Anne "Debbie" Schäfer (gebore 18 Desember 1966) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en prokureur wat die Wes-Kaapse minister van onderwys was, en ook 'n gewese lid van die Wes-Kaapse Provinsiale Parlement. Sy was voorheen 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika tussen 2009 en 2014. Tydens haar termyn as 'n LP het sy ampte soos adjunkskaduminister van justisie en grondwetlike ontwikkeling en adjunkskaduminister van polisie binne die Demokratiese Alliansie se skadukabinet beklee.
Vroeë lewe en familie
Schäfer is op 18 Desember 1966 in Pietermaritzburg in Natal gebore. Gedurende haar vroeë jare het haar gesin na Johannesburg verhuis, waar sy haar laerskoolopleiding voltooi het. Hulle het later na Kaapstad verhuis waar sy in 1984 aan Hoërskool Bergvliet gematrikuleer het.
Sy het 'n Baccalaureus artium in Engels en Sielkunde aan die Universiteit van Kaapstad behaal en later in 1990 het sy 'n LLB-graad aan dieselfde universiteit verwerf. Sy is met Mark Schäfer getroud. Die egpaar het tweelingdogters wat albei in 2017 gematrikuleer het.
Schäfer het vir twaalf jaar as 'n prokureur van die Wes-Kaapse hooggeregshof gepraktiseer voordat sy haar politieke loopbaan as 'n wykraadslid begin het.
Politieke loopbaan
Schäfer het in 1999 by die Demokratiese Party aangesluit. In 'n tussenverkiesing in 2002 is sy tot die Kaapstadse stadsraad en raadslid vir wyk 62 verkies. Die wyk het die voorstede van Wynberg en Constantia ingesluit. Met die 2006-verkiesing is sy as die raadslid vir wyk 73 verkies. In 2009 is sy as lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika verkies. Sy is op 6 Mei 2009 as 'n lid ingehuldig.
Op 14 Mei 2009 het die Demokratiese Alliansie 'n verklaring uitgereik waarin Schäfer as die adjunkskaduminister van polisie aangewys is. Die parlementêre leier van die Demokratiese Alliansie, Athol Trollip, het sy skadukabinet in September 2010 hervorm en Schäfer as die adjunkskaduminister van justisie en grondwetlike ontwikkeling aangestel. Sy het haar pos behou toe die nuutverkose parlementêre leier, Lindiwe Mazibuko, haar skadukabinet in Februarie 2012 aangekondig het. Tydens haar ampstermyn in die parlement het sy op die Landdroskommissie gedien.
In 2014 is sy tot die Wes-Kaapse Provinsiale Parlement verkies. Sy is op 21 Mei 2014 as 'n lid ingehuldig. Premier Helen Zille het Schäfer in die pos van provinsiale minister van onderwys aangestel. Na haar herverkiesing in Mei 2019 het die nuutverkose premier Alan Winde vir Schäfer in dieselfde pos behou.
Aubrey Dexter
Aubrey Dexter (29 Maart 1898 – 2 Mei 1958) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Queen of Destiny (1938) en Dulcimer Street (1948), en in die televisiereeks BBC Sunday-Night Theatre (1950).
Glosam
Glosam is 'n nedersetting in die Tsantsabane Plaaslike Munisipaliteit in die Noord-Kaap.
Dwergbroodboom
Die dwergbroodboom (Encephalartos humilis) is 'n spesie van die genus Encephalartos en is endemies aan Mpumalanga waar dit voorkom in die Krokodilriviervallei. Die plant is klein, die stam word slegs 30 cm lank en dit groei hoofsaaklik op oos- en noordooshellings. Dit vorm makliker keëls in toestande van swaar reën en digte mis. Die plant word bedreig deur die afwesigheid van gereelde brande omrede dit voorkom in gebiede waar daar goed bestuurde bosbouplantasies is. Vuur versnel die frekwensie van die vorming van keëls.
Die boom is eenslagtig, manlike en vroulike bome is afsonderlike eksemplare. Die plant vorm slegs een keël op 'n slag en word ook nie maklik oorgeplant nie. As gevolg van dié omstandighede staan dit gevaar om uit te sterf.
Die boom se FSA-nommer is 14.16. In Engels staan die broodboom as die Dwarf Cycad bekend.
Val Avery
Val Avery (14 Julie 1924 – 12 Desember 2009) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Magnificent Seven (1960), Minnie and Moskowitz (1971), The Amityville Horror (1979), en Cobra (1986).
CJ van der Linde
Hy het sy debuut vir die Springbokke op 22 gemaak op 16 November 2002 in 'n wedstryd teen Skotland op Murrayfield, wat Suid-Afrika 21-6 verloor het. Hy het daardie jaar nog 'n keer in 'n internasionale toets vir die Springbokke uitgedraf in die wedstryd teen Engeland op Twickenham-stadion.
Saarbrücken
Saarbrücken (Luxemburgs: Saarbrécken, Frans: Sarrebruck) is die administratiewe hoofstad en grootste stad van die Duitse deelstaat Saarland.
CJ van der Linde
Sy volgende wedstryd vir die Springbokke was in 2004 teen Ierland in 'n twee-toetsreeks in Suid-Afrika. Hy het daarna teen die Suidsee-eilande rugbyspan in Gosford gespeel. Hy is vervolgens vir die Springbokke se 2004 Drienasiesreeks span gekies waar hy in drie wedstryde gespeel het. Die einde van daardie jaar het hy nog vyf toetse gespeel vir Suid-Afrika se einde-van-die-jaar toer na die Noordelike Halfrond.
Saarbrücken
Die huidige stad het in 1909 met die samesmelting van drie stede - Saarbrücken, St. Johann en Malstatt-Burbach - ontstaan en is vandag die politieke, ekonomiese en kulturele sentrum van die Saarland en setel van 'n universiteit.
Etimologie
Die naam van Saarbrücken het niks te doen met die moderne Nieuhoogduitse woord Brücke ("brug") aangesien die eerste verwysings na die nedersetting en sy kasteel in dokumente voorkom wat 500 jaar voor die oprigting van die eerste brug oor die Saar-rivier (die sogenaamde Alte Brücke of "Ou Brug") ontstaan het. Die oudste oorgelewerde naam Sarabriga is van Keltiese oorsprong - die eerste woorddeel sara beteken "rivier", die tweede (briga) word as "rots, groot steen" vertaal. Waarskynlik het die naam na die groot rots teenoor die Ou Brug verwys waarop die eerste kasteel opgerig is.
CJ van der Linde
Van der Linde het in 2005 11 keer vir die Springbokke gespeel insluitend middel-van-die-jaar-toetse teen Frankryk en in die 2005 Drienasies. Nadat hy vir die Springbokke gespeel het in die 2006 middel-van-die-jaar-toetse is hy ingesluit in die 2006 Drienasiesspan.
Op 26 November 2006 het hy sy eerste toetsdrie vir die Springbokke aangeteken in 'n wedstryd teen Engeland op Twickenham. Die drie is gedruk nadat van der Linde 'n aangee van losskakel André Pretorius ontvang het op Engeland se 5 meter lyn en déúr 'n duikpoging van Engeland se Josh Lewsey gebeur het.
Hy was deel van die Suid-Afrikaanse span wat die 2007 Rugby Wêreldbeker gewen het. Hy was een van die sterkste lede van die Springbokspan en kan teen 190 kg bankdruk.
Helena Hugo
Helena Hugo is ’n Afrikaanse aktrise en skrywer van romans, kinder- en jeugverhale en radiodramas. Sy wen verskeie pryse met haar radiodramas.
Lewe en werk
Helena Myburgh is in 1947 in Greytown gebore. Haar pa is ’n NG predikant. Sy word groot op Warrenton, gaan na die laerskool in Florida aan die Wesrand en voltooi in 1965 haar hoërskoolloopbaan op die Hoërskool De Aar, waar sy ook hoofmeisie is. In 1969 verwerf sy die B.A. Drama-graad aan die Universiteit van Pretoria onder leiding van Anna Neethling-Pohl en is vervolgens in 1969 aktrise vir die Streeks Uitvoerende Kunsteraad van die Oranje-Vrystaat (SUKOVS) en in 1970 lektrise aan die Departement Drama van die Universiteit van die Oranje-Vrystaat. Ná haar troue met Henk Hugo bly sy tuis om die drie kinders (Eben, Helena en Sanet) groot te maak en te skryf. Die gesin trek in 1974 van Bloemfontein na Johannesburg waar Henk televisie-regisseur word. Op veertig word sy voltyds uitgewer by Perskor, en werk daarná drie jaar as vryskut taalversorger/proefleser saam met professor F.F. Odendal aan die 1994-uitgawe van die Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal (HAT). Sy lewer ook baie werk vir die radio en sedert 1974 skryf sy radioverhale vir Siembamba en tussen 1978 en 1987 lewer sy agt radiovervolgverhale vir Jongspanateljee. Met die kinders uit die huis, woon sy en haar man in ’n meenthuis in Ruimsig in Roodepoort.
Radiodramas
Sy skryf ook radiovervolgverhale en is onder meer vir drie jaar voltyds besig met die daaglikse Radiosondergrense-sepie “Blinkwater”, terwyl die vervolgverhaal “Mooi mense” ook uitgesaai word.
Jeug en kinderlektuur
Haar publikasies sluit in kinder-, jeug- en opvoedkundige boeke, geestelike boeke en liefdesverhale. Vir die jeug skryf sy onder andere die wetenskapfiksiereeks “Atlantis”, waarin “Atlantis”, “Galapagos” en “Bestemming Xenos” almal verwerkings in boekvorm is van radiodramas wat in die program “Jongspan-ateljee” uitgesaai is. In “Atlantis” gaan die Du Toits elke Julie Suidkus toe. Frans, Johan, Flip en Ilse gaan ’n week vroeër om diepseeduik te doen. Op Klipbaai ervaar hulle vreemde dinge, want vreemde paddamanne vlug die water in, hulle vind ’n moderne kontrolekamer in die wrak van die Katriena en die vissersbote, die Sunflower en die Seagull, verdwyn, oënskynlik ingetrek deur ’n reuse inkvis. Annelida van Atlantis ontmoet in “Bestemming Xenos” vir Doran van die planeet Xenos en vaar saam met hom en sy robot, Alexander-7, die ruimte in. Hulle word egter deur ruimterowers gevange geneem en beland op die planeet van die Bondels, wat miermense is wat geen genade ken nie. Hier word hulle gehou in ’n ondergrondse stad omring deur ’n dorre woestyn. In “Galapagos” is Flip, Ilse en Annelida van “Atlantis” weer die hoofkarakters. Hulle kuier op hul oom se Karooplaas Jakkalsfontein, wat vir maande reeds deur ’n plaag vreemde skilpaaie geteister word. Hulle het ook sonde met hul eienaardige ou buurman, oom Botes, wat baie kla maar gewoonlik al die moeilikheid begin. Dan kom kruip Alexander, die nuuskierige klein robotjie, ook in almal se harte en Annelida raak verlief op die besoeker van die vreemde planeet. Dit word noodsaaklik om een van die skilpaaie te vang en hulle waag dit een donker nag op die buurgrond, met rampspoedige gevolge. Die laaste boek in die reeks, “Pegasus”, word in 2000 deur die Universiteit van Stellenbosch verwerk as ’n musiekblyspel vir laerskoolkinders.
Vir kinders skryf sy verskeie boeke, wat insluit “Rolfie se robot”, “As”, “Die jaagwurm”, “Die neusgogga”, “Robotliefde”, “Kosie Kinkelstert en die geld” en “Kosie Kinkelstert in die sop”.
Onder die skuilnaam Arno Fourie skryf sy die jeugromans met Christelike inslag “Drippelkie” en “Alexander en die R100-noot”. In “Drippelkie” moet Arno Fourie die lyding en dood van sy meisie verwerk. Die boek word in die voltooide verlede tyd geskryf, wat ook impliseer dat die traumatiese gebeure en die verwerking daarvan reeds verby is en dat heling dus gekom het. “Drippelkie” wen in 1998 die CUM/CNW-skrywerskompetisie. In “Alexander en die R100-noot” aanvaar Alex ’n gesteelde R100-noot van ’n daggaroker, waarna hy geforseer word om betrokke te raak by bendebedrywighede. Vir hierdie boek is sy ’n finalis vir die Sanlamprys vir Jeuglektuur vir 2002.
Prosa vir volwassenes
Verskeie populêre romans, liefdesverhale en geestelike verhale, verskyn uit haar pen. In “Alinda se lampie” verpleeg Alinda Norval in ’n hospitaal in Saoedi-Arabië, waar sy verlief raak op die chirurg Danie Hartog. Danie stel egter meer belang in die Arabiese prinses Irmina. “Dit gebeur met ander” is ’n inspirerende roman wat vertel hoe kwaad in goed kan verander. “Sluiers” is ’n liefdesverhaal wat in Saoedi-Arabië afspeel. Suster Sandra de Waal vlug soontoe om te gaan verpleeg nadat sy haar verloofde in ’n ander vrou se arms betrap. “Fyn porselein” ontgin die broosheid van menslike verhoudings binne familieverband. Drie geslagte vroue se lewens word oopgevlek en word beurtelings vertel uit die perspektief van die ouma en hoofkarakter, Hanna, haar dogter An en kleindogter Mariëtte. Die titel verwys na die eetmale en teedrink, welke rituele ’n samebindende faktor in die boek is. In “Haar naam is Ragel” verongeluk Ragel se tweejarige seuntjie en sy kan hierdie voorval nie verwerk nie. Haar verhouding met haar man ly erg daaronder en al wat hulle gemeen het, is hulle verwerping van God. Ragel vlug dan na ’n dorpie om van alles weg te kom. Hier sien sy erger ellende as haar eie en kry sy nuwe insigte. “Ter wille van Talita” kontrasteer die siniese dertienjarige Talita met haar gelowige jonger sussie. Hulle pa, Theuns, is ’n irrasionele gesinsgeweldenaar en ’n groot probleem in hulle lewens, maar hy is self wanaangepas en kompleks en lewe in angs. Dit is slegs deur geloof wat daar ’n oplossing vir hulle lewens kom. “Haar ma se kind” het aanneming as tema, met Dania wat sedert sy tien jaar oud is by haar oom en tannie Dora Stals en Jonnie in ’n dorpie aan die Weskus woon. Haar ma, Lea, is die verpleegster Dora se suster en het nege kinders en weens die druk het Dora-hulle vir Dania ingeneem. Dora en Jonnie se enigste dogter, Jo-Anne, bly en werk in Londen, maar die familie se geskiedenis en ’n rits tragiese gebeure bring haar vir ’n wyle terug Suid-Afrika toe. Dania, Dora en Jo-Anne is die hoofkarakters, wie se innerlike stryd met veral selfaanvaarding en volgehoue leuens onder die loep kom. Vir Struik vertaal sy ses Amerikaanse Christelike romans in Afrikaans.
Gilded Age
Die historiese vakterm Gilded Age verwys na 'n tydperk van vinnige ekonomiese groei in die Verenigde State - veral in die noordelike en westelike deelstate - wat in die 1870's begin en tot omstreeks 1900 voortgeduur het. Die Gilded Age se eerste helfte oorvleuel met die middelperiode van die Victoriaanse tydperk in die Verenigde Koninkryk en die Belle Époque in Frankryk. Sy beginjare ná die Amerikaanse Burgeroorlog oorvleuel met die Reconstruction Era (Tydperk van heropbou) wat in 1877 geëindig het en in die 1890's deur die sogenaamde Progressive Era opgevolg is.
Aangesien loonvlakke in die Verenigde State destyds betreklik hoër was as in Europa, veral vir vakarbeiders, het ekonomiese groei gedurende die "Goue Tydperk" gepaard gegaan met massa-immigrasie van miljoene Europeërs. Reële loonstygings van sowat 60 persent tussen 1860 en 1890, waaruit die meerderheid van die snel groeiende werkersklas voordeel kon trek, is aangedryf deur die grootskaalse uitbreiding van die Amerikaanse nywerheidsektor. Die gemiddelde jaarlikse loon vir 'n fabriekswerker (insluitende mans, vroue en kinders) het van VSA-$380 in 1880 gestyg tot $564 in 1890 - 'n verhoging van 48 persent. Nogtans was die al hoe groter rykdom gekonsentreer in die hande van 'n klein elite entrepreneurs en sakemagnate wat hele bedrywe deur monopolies en kartelle oorheers het en na wie as robber barons ("roofbarons") verwys is, terwyl miljoene immigrante uit arm Europese lande nie maklik in die Amerikaanse arbeidsmark geïntegreer kon word nie en in ellende verkeer het.
Die Amerikaanse buitelandse beleid gedurende die Gilded Age was in baie opsigte deur avonturisme gekenmerk wat sy hoogtepunt in 1898 bereik het met die Spaans-Amerikaanse Oorlog en die anneksasie van die Filippyne en van Hawaii.
Die term Gilded Age is ontleen aan die titel van 'n roman van Mark Twain, The Gilded Age: A Tale of Today, wat in 1873 gepubliseer is en die tydperk se onderliggende sosiale kwessies op 'n satiriese manier behandel.
Ruimtevaarder
'n Ruimtevaarder is 'n persoon wat in of na die ruimte toe reis, of wat dit as 'n beroep beoefen. In die Verenigde State word persone, wat hoër as 50 myl (80 kilometer) bo die aarde reis, geklassifiseer as ruimtevaarders. Die FAI definieer ruimtevaart as meer as 100 kilometer, die Kármán-lyn. Ruimtevaarders van meer as 32 lande het reeds ruimtereise meegemaak.