cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stefan Georg
Agtergrond
Georg het 'n MA in Mongoolse-, Indo-Europese- en Semitiese- taalkunde aan die Universiteit van Bonn (1990) behaal, en het later sy Ph.D. (Sentraal-Asiatiese-, Indo-Europese- en Mantsjoe- studies), met 'n beskrywende grammatika van die Thakali-taal ('n Tibeto-Birmaanse-taal van Mustang in Mid-Wes-Nepal), aan dieselfde instelling behaal (1995).
Navorsing
Georg is sedert 1992 betrokke by taalkundige veldwerk en die skryf van beskrywende grammatikas van ongeskrewe/bedreigde tale. Afgesien van sy grammatikastudie van 'n Thakali -dialek, is hy die mede-outeur van grammatikastudies van Itelmen (Chukchi–Kamchatkan-taalfamilie) en van Ket (Yeniseense tale), asook korter grammatikale beskrywings van Ordos-Mongools en Huzhu-Mongools ('n variëteit van die sogenaamde Monguor-groep).
Hy het wyd gepubliseer oor probleme met taalklassifikasie, en veral oor die kontroversie rondom die Altaïese hipotese (die putatiewe genetiese verhouding tussen die Turkse-, Mongoolse- en Toengoesiese taalfamilies, waarby Koreaans en Japannees soms gevoeg word). Hy behoort tot die kritici van hierdie hipotese en argumenteer vir 'n nie-genetiese interpretasie van die gemeenskaplikhede tussen hierdie tale. Ander belangstellingsvelde waarby hy betrokke is, sluit in Paleosiberiese-tale, Tibeto-Burman- tale, Indo-Europese en Kartweliese taalkunde en taalkundige tipologie.
Slag van Donkerhoek
Die Slag van Donkerhoek (soms ook Diamond Hill genoem) het op 11 en 12 Junie 1900 gedurende die Tweede Vryheidsoorlog plaasgevind. Tydens die slag het 4 000 Boere soldate teen 14 000 Britse soldate te staan gekom, waartydens die Britte die Boere van die koppie afgedryf het.
Vier-en-veertig jaar na die slag het die Britse genl. Ian Hamilton sy mening in sy memoires uitgespreek dat die slag verseker het dat die Boere nie Pretoria kon terugneem nie, en dat dit 'n keerpunt tydens die oorlog was.
MD-skyf
Die MD-skyf (MD Disc) is 'n ontwikkeling van Sony, wat destyds 'n teenvoeter teen Philips se Compact Cassette was, maar dit was nie baie suksesvol nie.
Die skyf werk volgens die opto-magnetiese tegnologie. Al twee hierdie komponente moet saamwerk om inligting op die media te kan skryf of verander, sodat dit redelik veilig is.
Die MD-skyf is gebruik in die MD-speler en in die MD-Walkman van Sony, wat 'n 74 minute en later 80 minute speeltyd gebied het. Opname en weergawe was moontlik, soos by 'n kasetbandopnemer, maar slegs op 'n skyfmedium en digitaal pleks van analoog. Hierdie tegnologie het twee mediums nodig gehad om die inligting op te neem: magnetisme en hitte vanaf die laser. Slegs waar die laserlig die magnetiese oppervlak warm gemaak het, is die inligting deur die magnetiese kop verander (opgeneem). Hiermee was 'n hoë skryfdigtheid (vir die tyd) moontlik. Sony het later nog 'n Hi-MD formaat aangebied, wat ook nie baie suksesvol was nie. Hulle was van plan om die CC/Compact Cassette = kompakkasset, (uitgevind deur Philips), daarmee te vervang. Dit was egter nie geslaagd nie.
Bankeveld
Die Bankeveld is 'n streek tussen die Drakensberge en die Lebomboberge in die voormalige Transvaal van Suid-Afrika.
Dit bestaan uit die Timeball-heuwels, die Daspoortreeks en die Magaliesberge. Laasgenoemde word verleng in die Enzelberg.
Tussen die granietheuwels in die suidelike gedeelte van die Bankeveld is daar breë valleie met standhoudende riviere soos die Spekboomrivier en die Watervalrivier. In die noordelike deel is die bolope van die Olifantsrivier en die Steelpoortrivier die grootste deel van die jaar droog.
Landbou in die streek is beperk tot die valleie, want die heuwels is steil en boonop bedek met 'n te dun laag grond. Die valleie is beskut en die winters gematig. Weens die lae en wisselvallige reënval is die landbou afhanklik van besproeiing.
Sisi Ntombela
Sefora Hixsonia "Sisi" Ntombela (gebore op 16 April 1957 te Tweeling, Vrystaat, Suid-Afrika) is 'n Suid-Afrikaanse politikus, die voormalige premier van die Vrystaat en 'n voormalige lid van die Vrystaatse provinsiale wetgewer. Sy was voorheen die Vrystaatse LUR vir samewerkende regering en tradisionele sake asook menslike nedersettings. Sy was ook die Vrystaatse LUR vir maatskaplike ontwikkeling. Ntombela is die adjunkpresident van die African National Congress Women's League en die tesourier van die Vrystaatse ANC.
Vroeë lewe en loopbaan
Sefora Hixsonia Ntombela is as een van ses kinders in die klein boerderygemeenskap Tweeling in die Vrystaat gebore. Sy het op 'n jong ouderdom die bynaam "Sisi" gekry. Sy was op skool in die Tweeling Combined School en het later by die Kganyeng Sekondêre Skool gematrikuleer. Sy het hierna aan die Bonamelo Training College studeer en as onderwyseres teruggekeer na die Tweeling Combine School.
Politieke loopbaan
Ntombela het as gesinsbeplanner en jeugkonsultant vir die Departement van Gesondheid gewerk.
Later word Ntombela lid van die African National Congress en word verkies tot voorsitter van die Tweeling African National Congress Vroueligatak. Sy word gou streeksvoorsitter. Na die verkiesing in 1994 word Ntombela as burgemeester van die Tweeling-munisipaliteit verkies en dien hier tot haar verkiesing tot die Vrystaatse provinsiale wetgewer in 1999. Sy was 'n lid van die wetgewer tot sy in 2001 in die Nasionale Vergadering aangestel is. Sy keer in 2004 terug na die provinsiale wetgewer en word aangewys as voorsitter van beide die komitees vir maatskaplike ontwikkeling en gesondheidsportefeuljes.
In Mei 2009 het die nuutverkose Vrystaatse premier, Ace Magashule, aangekondig dat Ntombela die pos as LUR vir maatskaplike ontwikkeling sal inneem. Ntombela is in Augustus 2015 tot adjunkpresident van die African National Congress Women's League verkies. Magashule het sy Uitvoerende Raad in Oktober 2016 geskommel en Ntombela aangestel in die portefeulje Samewerkende Regering en Tradisionele Sake en Menslike Nedersettings van die Uitvoerende Raad.
In Maart 2018 is Ntombela deur die African National Congress gekies om Ace Magashule op te volg as premier van die Vrystaat. Sy neem op 27 Maart 2018 haar amp op en word die vierde vroulike premier van die provinsie. Sy is in Mei 2018 as tesourier van die Vrystaatse ANC-tak verkies. Na die verkiesing in Mei 2019 het die African National Congress aangekondig dat hy Ntombela in haar posisie as premier van die Vrystaat behou het.
Op 21 Februarie 2023 kondig sy haar bedanking as premier aan nadat sy deur die nuutverkose ANC Provinsiale Uitvoerende Komitee herroep is.
Vaalveldmuis
Die vaalveldmuis of veeltepelmuis (Mastomys coucha) is 'n muis wat in die hele Suid-Afrika behalwe die westelike gedeelte voorkom. Dit lewe in die meeste habitats, word 3 tot 4 cm hoog en 20 cm lank. Dit weeg ongeveer 50 cm en het 'n grysbruin pels.
Dieet en habitat
Die suidelike veeltepelmuis is 'n nagspesie wat as 'n ekologies-algemeen beskou word, en word in 'n breë spektrum van natuurlike habitatte aangetref. Hierdie habitatte sluit oop grasveld (droog en klam), struikveld (droog en klam) en halfwoestyn-karooland in. Daar word oor die algemeen gedink dat M. coucha drie hoof-disjunkte geografiese bevolkings het, maar onlangse studies het uitgebreide haplotipe-deling tussen die drie bevolkings getoon.
Atoommassa
Die atoommassa, met verwysing na sekere isotope van 'n chemiese element, is die massa van een atoom van die isotoop uitgedruk in verenigde atoommassaeenhede (ame). Die ame is staan ook as 'n dalton (simbool: Da) bekend. Die atoommassa is so gedefinieër dat die atoommassa van koolstof-12 presies 12 ame is. Geen ander isotoop se massa werk uit tot 'n heelgetal nie, vanweë die effek van die bindingsenergie in die kern. Daar is altyd 'n massatekort of -oorskot.
Vaalveldmuis
Dieet en habitat
Die vaalveldmuis is 'n opportunistiese omnivoor. Sy dieet bestaan uit 'n verskeidenheid plant- en dierehulpbronne, insluitend kannibalisme wanneer dit onder ernstige hulpbronbeperkings verkeer. As gevolg van hierdie algemene gedrag word M. coucha dikwels in versteurde omgewings (droogte, brand, oorbeweiding, ens.) aangetref en kan die teenwoordigheid daarvan 'n aanduiding wees van 'n ekosisteem se integriteit.
Atoommassa
Met die uitsondering van sekere kunsmatige isotope met 'n kort halfleeftyd is die atoommassa van 'n isotoop by benadering 'n heelgetal: in die meeste gevalle is die eerste getal na die desimaal 'n 0 of 'n 9. Die afgeronde heelgetal word die massagetal genoem en is die die aantal protone en neutrone in die atoomkern. Byvoorbeeld, He, die isotoop met die ligste kern, het 'n atoommassa van 1,007 Da, Fe, die isotoop met die hoogste verbindingsenergie per nukleon het 'n atoommassa van 55,934 Da terwyl U, die swaarste natuurlike voorkomende isotoop het 'n atoommassa van 238,050 Da.
Vaalveldmuis
Identifikasie
Die suidelike veeltepelmuis (Mastomys coucha) is 'n knaagdierspesie in die familie Muridae wat endemies is aan suidelike Afrika (Angola, Botswana, Lesotho, Mosambiek, Namibië, Suid-Afrika en Zimbabwe). Dit word 'n veeltepelmuis of multimammamuis genoem omdat dit 8 tot 12 pare melkproduserende kliere kan hê, in vergelyking het ander muisspesies net 5 pare.
Atoommassa
Die patroon in die hoeveelhede waarmee die atoommassas van hulle massagetalle afwyk is as volg: die afwyking begin positief by waterstof-1 en word negatief totdat 'n minimum bereik word by yster-56, waarna die massagetalle toeneem tot positiewe waardes vir die swaar isotope. Dit stem ooreen met die volgende: kernsplyting (klowing) in 'n ligter element swaarder as yster stel energie vry en fisie van enige element ligter as yster vereis energie; die teenoorgestelde is waar vir kernfusie (versmelting) reaksies - fusie van elemente ligter as yster stel energie vry, terwyl splyting van elemente swaarder as yster energie vereis.
Vaalveldmuis
Identifikasie
M. coucha is simpatries met M. natalensis en die twee spesies kan nie net deur oppervlakkige voorkoms onderskei word nie. M. coucha en M. natalensis kan definitief geïdentifiseer word deur kariotipering (hulle het verskillende getalle chromosome) of DNS-volgordebepaling. By nadere ontleding het hulle egter anatomiese (kraniale, tand en falliese morfologie) en fisiologiese (hemoglobienpatroon en feromone) verskille.
Atoommassa
Die atoommassa (ook die relatiewe atoommassa of gemiddelde atoommassa) soos dit op die periodieke tabel verskyn, is die gemiddelde atoommassa van al die chemiese element se stabiele isotope. Dit is 'n geweegde gemiddelde wat die relatiewe natuurlike verspreiding van die isotope reflekteer. Die syfer verteenwoordig dan die massa in gram van een mol van die element se atome, dikwels ook na verwys as die molmassa. Die term atoomgewig word tans uitgefaseer.
'n Soortgelyke definisie het betrekking op molekules; wat die molekulêre massa genoem word. 'n Mens kan die molekêre massa bereken deur die som van die atoommassas van elke element waaruit die molekule saamgestel is en die verhouding waarin dit in die molekule voorkom soos weergegee in sy chemiese vergelyking. Soortgelyk bestaan daar 'n formulemassa vir stowwe wat nie molekules vorm nie.
Vaalveldmuis
Gebruik in navorsing
M. coucha word gereeld in mediese navorsing gebruik. Anders as die algemene muisnavorsingsmodel, is M. coucha as 'n uitgeteelde lyn gehandhaaf, sodat dit die genetiese heterogeniteit behou wat nodig is vir baie studies wat immuunrespons behels. M. coucha het ook 'n natuurlik voorkomende papillomavirus wat die infeksiesiklus naboots en simptome wat by mense met HPV's gesien word. Hierdie twee eienskappe het dit 'n goeie model gemaak om entstowwe teen HPV-infeksies te bestudeer.
Atoommassa
'n Direkte vergelyking en meting van die massas van atome en molekules word moontlik gemaak deur massaspektrometrie.
Een mol van 'n stof bevat altyd 'n hoeveelheid van daardie stof gelykstaande aan die atoom- of molekulêre massa van die stof in gram uitgedruk. Neem byvoorbeeld yster met 'n atoommassa van 55,847: Dit beteken dat een mol ysteratome 'n massa van 55,847 gram sal hê.
Toyota ZZ-enjin
Die Toyota ZZ-enjinfamilie is 'n reeks inlynviersilindersuierenjins. Die ZZ-reeks gebruik 'n gegote aluminiumenjinblok met aluminiumsilikonsilindervoerings, en aluminiumsilinderkoppe met 4 kleppe per silinder (dubbelbonokas), 'n eerste vir Toyota. Die nokasse is kettingaangedrewe.
Atoommassa
Geskiedenis
Voor die 1960's is die hoeveelheid gedefinieer op so 'n manier dat die suurstof-16 isotoop 'n atoommassa van 16 gehad het. Die isotope, suurstof-17 en suurstof-18, teenwoordig in suurstof in die natuur is egter nie deur sommige wetenskaplikes buite rekening gelaat nie en het daartoe gelei dat daar twee verskillende tabelle vir atoommassa ontstaan het.
Vaalveldmuis
Gebruik in navorsing
Net so, anders as die algemene muriene navorsingsmodel, kan M. coucha die volledige lewensiklus van B. malayi ondersteun, 'n parasiet wat limfatiese filariase veroorsaak. Daarmee het dit 'n sleutelinstrument geword om nuwe middels en entstowwe te ontdek om 'n infeksie te beveg wat na raming 130 miljoen mense raak.
Toyota ZZ-enjin
Die twee 1.8 L lede van die familie, die 1ZZ en 2ZZ, maak van verskillende boor- en slagafmetings gebruik. Eersgenoemde is geskik vir ekonomie en wringkrag, terwyl laasgenoemde "vierkantige" ontwerp meer geskik is vir hoë-opm kraglewering. Die ZZ-familie vervang die uiters gewilde gietysterblok-4A-enjins.
Tekskorpus
Oorsig
'n Tekskorpus kan tekste in 'n enkele taal bevat (enkeltalige korpus) of in veelvuldige tale (meertalige korpus). Meertalige korpora wat spesifiek ontwerp word om met mekaar vergelyk te word, word belynde parallelle korpora genoem.
Om korpora nuttiger te maak vir taalkundige navorsing word daar gewoonlik annotasie uitgevoer. 'n Voorbeeld van korpusannotasie is woordsoortetikettering, waar inligting oor elke woord se woordsoort (werkwoord, selfstandige of byvoeglike naamwoord ens.) tot die korpus bygevoeg word in die vorm van etikette. Nog 'n voorbeeld is die aanduiding van die lemma (basisvorm) van elke woord. Indien die taal van die korpus nie deur die navorsers wat dit gebruik, gepraat word nie, kan 'n interlineêre glos geskep word om die annotasie tweetalig te maak.
Sommige korpora bevat bykomende gestruktureerde vlakke van ontleding. 'n Klein aantal korpora kan selfs volledige sintaktiese ontledings bevat. Sulke korpora word boombanke of sintakties geanaliseerde korpora genoem. Hierdie korpora is gewoonlik kleiner as gevolg van die feit dat dit moeilik is om te verseker dat die hele korpus op 'n volledige en konsekwente wyse geannoteer word. Ander vlakke van taalkundige gestruktureerde ontledings is moontlik. Dit sluit morfologiese, semantiese en pragmatiese ontleding in.
Korpora is die belangrikste kennisbasis in die veld van korpuslinguistiek. Die ontleding en verwerking van verskillende tipes korpora is ook die onderwerp van heelwat studies in rekenaarlinguistiek, spraakherkenning en masjienvertaling, waar hulle gewoonlik gebruik word om versteekte Markov-modelle vir woordsoortetikettering en ander take te skep. Korpora en afgeleide frekwensielyste word ook in taalonderrig gebruik. Korpora kan gebruik word as 'n hulpmiddel vir die aanleer van vreemde tale omdat die gekontekstualiseerde grammatikale kennis wat deur leerders opgedoen word deur middel van blootstelling aan outentieke teks, hulle in staal stel om te leer hoe sinne in die doeltaal gevorm word, wat hulle weer help om hulle doeltreffender in die taal uit te druk.
Argeologiese korpora
Tekskorpora kan ook gebruik word in die studie van historiese dokumente, soos in die ontsyfering van antieke geskrifte of in die Bybelwetenskappe. Sommige argeologiese korpora is so klein dat hulle slegs 'n klein blik werp op daardie periode. Een van die kleinste korpora wat bestaan, is die Amarna-briewe (1350 v.C.), wat 'n periode van 15 tot 30 jaar dek. Die korpus van 'n antieke stad (soos byvoorbeeld die Kültepe-tekste van Turkye) kan 'n stel korpora beslaan wat bepaal word deur die datums waarop hulle gevind is.
Vaalveldmuis
Domestikering
Die suidelike veeltepelmuis word tans in die VSA en Kanada as 'n troeteldier geteel, en as 'n plaasvervangende voedselbron vir reptiele, wat die bruinrot as 'n lewensvatbare voedselbron vir kieskeurige eters vervang. Dit word ook erken as een van die natuurlike voedselbronne vir koningluislange (Eng. ball phython). Hulle word ook gebruik vir maagkankernavorsing, onder andere kwale.
P.H. Roodt
Piet Roodt (* 20 Februarie 1946, Theunissen) is professor in Afrikaanse letterkunde aan die Universiteit van Pretoria en Afrikaanse skrywer en digter.
Herkoms en vroeë lewe
Pieter Hendrik Roodt is op 20 Februarie 1946 op Theunissen in die Oranje-Vrystaat gebore.
Opleiding en loopbaan as akademikus
Hy gaan op sy tuisdorp skool en matrikuleer in 1964 op Hennenman daar naby. Vanaf 1965 studeer hy aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys (tans Noordwes-Universiteit) waar hy in 1967 ’n B.A.-graad en in 1968 ’n Onderwysdiploma behaal. In 1969 begin hy by Tafelberg Uitgewers in Kaapstad werk. Ná drie jaar word hy lektor in letterkunde in die departement Afrikaans en Nederlands aan die Universiteit van die Noorde en sedert 1 Julie 1978 is hy dosent aan die Universiteit van Pretoria. Aan hierdie universiteit behaal hy in 1976 ’n B.A. Honneurs-graad en in 1977 ’n M.A.-graad met lof met ’n verhandeling oor Die ek (-spreker) in ‘Die ysterkoei moet sweet’ van Breyten Breytenbach. Daarna promoveer hy in 1981 met ’n proefskrif oor Henriette Grové se werk getiteld Die vertellers in Jaarringe. Op 1 Februarie 1981 word hy bevorder tot senior lektor, 1 Januarie 1987 tot medeprofessor en vanaf 1 Januarie 1993 is hy volle professor. Sy hoofleeropdrag is die Afrikaanse prosa wat hy op voorgraadse en nagraadse vlak doseer. Sedert 1993 bied hy ook ’n kursus in Skeppende Skryfwerk vir Honneursstudente aan. Hy tree aan die einde van 2005 af. Vanaf Oktober 1978 tot aan die einde van 2005 dien hy as redaksielid van Tydskrif vir Letterkunde. Hy dien ook op die redaksie van Stilet en is lid van ’n aantal vakverenigings.
Digkuns
Sy kreatiewe debuut maak hy met die digbundel Foma 1963–1971, nadat sy gedigte ook in letterkundige tydskrifte soos Standpunte verskyn het. Die titel van die bundel verwys na skadelose onwaarhede en die bundel word in vyf genommerde afdelings verdeel. Die eerste afdeling bevat liefdesverse, met veral “Ons” wat verdienstelik is. Die tweede afdeling is afskeidsverse, die derde bevat verse oor God en die dood en die vierde verse oor godsdiens. Die vyfde afdeling bevat twee verse as huldeblyk aan N.P. van Wyk Louw.
Vaalveldmuis
Domestikering
Europeërs het hulle vir geselskapsdiergebruik begin teel, naamlik in Duitsland en Engeland. Hierdie neiging is ook besig om stadig in die VSA en Kanada pos te vat. Dit is eers onlangs in die troeteldierhandel bekendgestel, en word meer dikwels as 'n voerknaagdier vir slange, eerder as 'n troeteldier gehou.
P.H. Roodt
Versamelbundels
Van sy gedigte word opgeneem in bloemlesings soos Groot verseboek, Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte, Goudaar en Digters en digkuns. Hoewel hy daarna steeds etlike gedigte skryf, spits hy hom hierna meestal toe op prosa.
Kortverhaalbundels
Die verhale in die postmodernistiese Die geel geluid van die son besin oor die begin en einde van dinge, die wesenlike onkenbaarheid van een mens vir ’n ander, alles saamgebind deur die son wat sy lig op alles skyn en dit oopskroei. Die kloof wat daar enersyds tussen woorde en werklikheid bestaan word uitgelig in die uitbeelding van skryf oor die proses van skryf, maar andersyds is werklikheid self slegs woorde. Meermale word ’n gebeurtenis uit die verlede onthou, wat nou naby aan die dood herbeleef en herinterpreteer word. So eindig vele van die verhale dan op ’n sombere noot, soos in die titelverhaal en ook En dan die duiseling van herfs.
Geniet die oorlog, die vrede gaan erger wees raak die temas aan van magsmisbruik, geweld, die skadukant van seks en ontnugtering met die werklikheid in kontras met die begeerlikheid van illusie. Telkens volg ontgogeling en teleurstelling ná die menslike hartstogte en passie. Die bundel word in twee afdelings aangebied, die eerste bestaande uit nege verhale wat losweg met mekaar verbind is en die tweede uit sewe hegte stukke wat ’n gemeenskaplike titel (Nou moet die soene mekaar verstaan) het en as eenheid gekonsipieer is. Soos die titel aandui, speel oorlog en geweld ’n belangrike rol in die bundel en word die eenheid van die bundel verder verhoog deur meeste van die verhale in die plattelandse Vrystaat te laat afspeel of ontstaan. In die titelverhaal word die verhaal van twee Duitse vroue, wat hulle na die Tweede Wêreldoorlog op ’n Vrystaatse dorp vestig, se ontberinge in Suid-Afrikaanse konteks teenoor ’n wyer Europese agtergrond geskilder. Hitler se laaste dae sluit by hierdie Europese agtergrond aan soos dit weergegee word in ’n Besoek bogronds, ’n Besoek ondergronds. ’n Deurlopende newe-tema is die problematiese seksuele verhoudings tussen man en vrou, binne en buite die huwelik, waarin seks ook as geweld bespreek word. In Roodt se bundels is die veelvuldige gebruik van kroegtonele opvallend, waar die karakters en hulle kwasi-wyshede baie fyn weergegee word.
Versamelbundels
Sy kortverhale word in verskeie versamelbundels opgeneem, waaronder Die holgetrapte pad in Die Afrikaanse kortverhaalboek onder redaksie van Abraham. H. de Vries en Hou steeds aan en Vir elke saak onder die son in Liefde loop ver onder redaksie van Jeanette Ferreira. Ander versamelbundels waarin sy werkverskyn sluit in Vuurslag en Dit kom van ver af. Van sy kortverhale verskyn ook in Tydskrif vir Letterkunde. Verder publiseer hy resensies en artikels oor sy vak in koerante en literêre tydskrifte en lewer bydraes tot versamelbundels, onder meer Letterkunde en leser en Samehang en sin.
Samesteller
Hy lewer ook ’n belangrike bydrae as samesteller. Saam met Tom Gouws sorg hy vir die samestelling van die versamelbundels Kort-kort (1990) (kort-kortverhale), Granaat (1992) (essays) en Kortgolf (1993) (kortverhale).
Saam met Rialette Wiehahn versamel hy die referate wat in 1986 by die kongres van die Afrikaanse Letterkundevereniging gelewer is onder die titel Teks en tendens.
Atoommassa
Geskiedenis
Chemici en fisici het dus voorheen twee verskillende massaskale gebruik. Die chemici het 'n skaal gebruik waar aanvaar is dat die natuurlike mengsel van suurstof-isotope 'n atoommassa van 16 gehad het, terwyl die fisici 'n getal van 16 aan die mees algemene isotoop (die een met agt protone en 8 neutrone) toegeken het. Die verenigde skaal wat op koolstof-12 (12C) gebaseer is het aan die fisici se behoefte aan 'n skaal wat op 'n suiwer isotoop gebaseer is bevredig terwyl dit ook numeries naby aan die chemici se skaal was.
P.H. Roodt
Samesteller
P.J. Nienaber se verteenwoordigende versamelbundel oor die Afrikaanse digkuns, Digters en digkuns, verwerk en dateer hy op saam met N.J. Snyman. “Amfiteater” is ’n versamelbundel van skryfwerk van oudstudente van die Universiteit van Pretoria.
Latyns-Amerika
<div style="float: right; margin: 0 0 1em 2em; width: 20em; text-align: right; font-size: 0.86em; font-family: lucida grande, sans-serif; line-height: normal;"> <div style="border: 1px solid #ccd2d9; background: #f0f6fa; text-align: left; padding: 0.5em 1em; text-align: center;"> Latyns-Amerika
Latyns-Amerika (Portugees en Spaans: América Latina; Frans: Amérique Latine) is die streek van die Amerikas waar hoofsaaklik Romaanse tale wat afkomstig is van Latyns (in besonder Spaans en Portugees) gepraat word. Latyns-Amerika staan in teenstelling met die minder bekende term Anglo-Amerika, die streek van die Amerikas is waar Engels allesbeheersend is.
Definisie
Daar is etlike definisies van Latyns-Amerika waarvan geen perfek of noodwendig logies samehangend is nie:
Woordstam
Amérique latine was oorspronklik 'n politiese term wat deur die Franse keiser Napoleon III geskep is. Hy het Amérique latine en Indo-China as doele vir die uitbreiding gedurende sy bewind genoem. Terwyl die term hom gehelp het om aanspraak te maak op hierdie gebiede, het dit uiteindelik daardie dele van die Amerikas omvat waar Romaanse tale gepraat is wat aanvanklik deur nedersetters van Spanje, Portugal en tot 'n mindere mate Frankryk gedurende die vyftiende en sestiende eeue. Die alternatiewe woordstam wys Michel Chevalier uit, wie die term in 1836 genoem het.
Baie mense in Latyns-Amerika praat nie tale van Latynse herkoms nie, maar inboorlingtale of tale wat deur immigrasie meegebring is. Daar is ook 'n ineensmelting van kulture van Latynse herkoms met inheemse en Afrika-kulture wat volg tot 'n onderskeid relatief tot die kulture van Europa wat van Latynse herkoms.
Quebec, ander Franssrepekende gebiede in Kanada en die Verenigde State soos Acadia, Louisiana, Saint-Pierre en Miquelon en ander gebiede noord van Meksiko word gebruiklik uitgesluit van hierdie sosiopolitiese definisie van Latyns-Amerika, ten spyte daarvan dat hulle noemenswaardige of allesoorheersende bevolkings het wat tale van Latynse herkoms praat, deels te danke daaraan dat hierdie gebiede nie as soewereine state bestaan nie of dat hulle geografies geskei is van die res van Latyns-Amerika. Frans-Guyana word wel somtyds ingesluit, in weerwil van sy status as 'n aanhang staat van Frankryk. Party lande in die streek waar daar nie tale van Latyns herkoms gepraat nie, word nietemin aangedui as "Latyns-Amerikaanse" lande, soos wat die geval is vir Surinam (waar Nederlands gepraat word) en Belize en Guyana, wat beide Engels as die amptelike taal het.
Soos hierbo aangeraak, word die term Ibero-Amerika somtyds gebruik om te verwys na die nasies wat voormalige kolonies van Spanje en Portugal was, omdat hierdie twee lande in die Iberiese skiereiland geleë is. Die Organisasie van Ibero-Amerikaanse Lande (OEI) gaan een stappie verder met hierdie definisie deur Spanje en Portugal (wat dikwels die Moeder Lande van Latyns-Amerika genoem word) onder sy ledestate in te sluit.
Hertha BSC
Hertha BSC is 'n sportklub uit Berlyn, die hoofstad van Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Behalwe sokker, het die klub ook onder meer afdelings vir tafeltennis, boks, yshokkie en strandvlugbal.
Die klub het op 25 Julie 1892 ontstaan toe die broers Fritz en Max Lindner (16 en 17 jaar oud) 'n sokkerklub gestig het genaamd BFC Hertha 92. Die naam ‘Hertha’ kom van 'n stoomboot af. Die boot het blou en wit strepe gehad en dit het ook die klubkleure geword.
Weens finansiële probleme het die klub in 1920 met Berliner Sport-Club saamgesmelt as Hertha Berliner Sport Club. Van 1926 tot 1931 het Hertha BSC ses keer die eindstryd van die ‘Deutsche Meisterschaft’ bereik en 2 keer die Duitse kampioenspan geword. Die samesmelting het egter weer geskei in 1930 en die twee klubs het weer hulle eie gang gegaan. In 1933 is die Duitse sokkerstruktuur deur die Nazis hervorm en Hertha is in die Gauliga Berlyn-Brandenburg ingedeel. Hertha het die liga in 1935, 1937 en 1944 gewen, maar is elke slag vroeg uitgeskakel in die uitspeelwedstryde om die nasionale titel.
Na die Tweede Wêreldoorlog is die klub deur die Geallieerdes ontbind, maar teen die einde van 1945 is die klub herstig as SG Gesundbrunnen en in die Oberliga Berlyn (groep C) ingedeel. Teen 1949 het die klub die naam Hertha BSC Berlyn teruggeneem. Spanning tussen die Westerse- en die Russiese besettingsmagte in Berlyn en die gepaardgaande ontwikkeling van die Koue Oorlog het tot chaotiese toestande vir sokker in Berlyn gelei. In die 1949/50-seisoen is Hertha verbied om teen Oos-Duitse klubs te speel nadat verskeie spelers en die afrigter van SG Friedrichstadt by die klub aangesluit het nadat hulle na Wes-Berlyn gevlug het. Klubs in Oos-Berlyn is gedwing om uit die Oberliga Berlyn te onttrek en by die Oos-Duitse kompetisies in te skakel vanaf die 1950/51-seisoen. Gedurende die 1950's het Tennis Borussia Berlyn die vernaamste teenstander van Hertha geword en 'n voorstel in 1958 vir die twee klubs om saam te smelt was onsuksesvol.
As kampioen van Berlyn het Hertha gekwalifiseer om deel te neem aan die nuutgestigte Bundesliga in 1963. Met die bou van die Berlynse Muur het Hertha BSC deur 'n moeilike tyd gegaan: die klub was naamlik betrokke by die omkoop van spelers en hulle is as gevolg hiervan uit die Bundesliga gerelegeer.
Erelys
Duitse sokkerkampioen
Liga-Pokal
Gotiese alfabet
Die Gotiese alfabet is ´n alfabetiese skrif wat in die 4de eeu deur die Gotiese biskop Wulfila geskep is vir die skryf van Goties sodat hy die Nuwe Testament van die Bybel in Goties kon vertaal. Wulfila was ’n sendeling en Bybel-vertaler van Kappadosië. Die Gotiese vertaling van die Nuwe Testament was die eerste boek in ´n Germaanse taal. Die vertaling het in Nicopolis ad Istrum geskied (in die huidige Bulgarye). Nicopolis ad Istrum is dus die geboorteplek van die letterkunde in Germaanse tale.
Oorsprong
Woelfila het waarskynlik met opset nie die ouer rune-alfabet vir sy doel gebruik nie vanweë die Germaanse heidense gelowe en gebruike waarmee dit verbind is. Verder het die Grieks-gebaseerde skrif gehelp om die Gote te laat deel word van die hoofsaaklik Grieks-Latynse kulture van die Swartsee. Die individuele letters het egter steeds name wat afgelei is van dié vir hul rune-ekwivalente.
Die letters
Die alfabet is hoofsaaklik ’n skryfstelsel van hoofletters van die Griekse alfabet, met ’n paar bykomende letters om tipiese Gotiese klanke weer te gee: die Latynse F, twee Rune-letters om /j/ en /w/ te onderskei van /i/ en /u/, en die letter "ƕair". Die letters het name - gewoonlik ´n woord wat met dieselfde klank begin. Hierdie beginsel is kenmerkend van die Runeskrif. Die letters van die Latynse en Griekse skryf-stelsels het name wat (soos "alpha", "beta" ens.) opsigself niks beteken nie. Die klanke, volgorde en name van die letters is opgeteken in die Alkuin-skrifstuk uit die 9de eeu.
Onder is ’n tabel van die Gotiese alfabet. Twee letters wat in die transliterasie daarvan gebruik word, kom nie in Afrikaans voor nie: þ en ƕ. Die letters het ook syferwaardes gehad wat gewoonlik tussen twee punte (•𐌹𐌱• = 12) of met ’n streep bo ( 𐌹𐌱 = 12) geskryf is. Twee letters, vir 90 en 900, het geen fonetiese waarde nie.
Sien ook
Geskiedenis van die alfabet
Domesday Book
Die Domesday Book is 'n nasionale register van bates wat volgens 'n opname in Engeland en dele van Wallis, in 1086 saamgestel is. Dit word tans in die Verenigde Koninkryk se Nasionale Argiewe te Kew in Suidwes-Londen bewaar. 'n Kopie van die boek word hier in 'n spesiale uitstallingsaal vertoon.
Die opname van bates is in opdrag van Willem die Veroweraar gemaak, soos in die Angel-Saksiese Kroniek (Anglo-Saxon Chronicle) vermeld word: "Terwyl hy die Kersfees van 1085 in Gloucester deurgebring het, het Willem oorleg gepleeg met sy raadgewers en mans na alle dele van Engeland uitgestuur om vas te stel hoeveel grond en vee in besit van elke grondeienaar was, en om die waarde daarvan te bepaal."
Een van die hoofdoelwitte van die opname was om te bepaal watter vaste bates in besit van onderdane was en watter belasting onder Willem se voorganger, koning Eduard die Belyer, betaal is. Die beoordelings en berekeninge van die opnemers was finaal - wat ookal in die boek as materiële besittings gelys is en watter waardes daarin vasgestel is, was wettelik, en besware of appèlle is nie eers toegelaat nie.
Belastings is in Engeland al eeue lank, vanaf die tyd van die Deense invalle, in silwermunte betaal, en alhoewel volgens die Domesday Book nog baie landheerlike laste met graan, heuning en ander goedere betaal is, markeer die register reeds die oorgang na geldelike belasting ("in 1066 twee vragte yster, tans 6d").
Die register is in Latyn geskryf, alhoewel daar ook terme uit die Engelse landstaal in die teks voorkom, so ook in gevalle waar daar geen Latynse ekwivalent bestaan het nie. Die outeurs het ruim gebruik gemaak van afkortings.
Richard FitzNeal het omstreeks 1179 opgemerk dat die register in Engeland as Domesday (die "Laaste Oordeel") bekend gestaan het omdat sy besluite, soos dié van die Laaste Oordeel, onherroeplik was.
Die Nasionale Argiewe het in Augustus 2006 'n beperkte aanlyn-uitgawe van die Domesday Book beskikbaar gestel. Gebruikers moes £2 per bladsy betaal om te manuskrip te kan lees. In 2011 het gebruikers op die Open Domesday-webtuiste vir die eerste keer gratis toegang tot die historiese manuskrip gekry.
Barry Norton
Barry Norton (16 Junie 1905 – 24 Augustus 1956) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Wizard (1927), Drácula (1931), Lady for a Day (1933), en The Sea Fiend (1936).
Temisto (maan)
Temisto (Grieks: Θεμιστώ), ook bekend as Jupiter XVIII, is ’n klein maan van Jupiter. Dit is in 1975 ontdek, toe verloor en in 2000 herontdek. Dit is een van Jupiter se onreëlmatige mane wat nie deel van ’n groep is nie.
Heers
Heers (Limburgs: Hiër) is 'n Belgiese dorp en munisipaliteit in die suidweste van die Vlaamse provinsie Limburg, aan die grens met die Waalse provinsie Luik. Die munisipale gebied het sowat 7 000 inwoners (2011) en 'n oppervlakte van 53 km².
Die Heers-kasteel dateer uit die 13de eeu. Die Herk-rivier ontspring in dese munisipaliteit.
Plekke
Plekke in die munisipale gebied van Heers:
Batsheers, Gutschoven, Heers, Heks, Horpmaal, Klein-Gelmen, Mechelen-Bovelingen, Mettekoven, Opheers, Rukkelingen-Loon, Vechmaal en Veulen.
LaChanze
LaChanze (gebore 16 Desember 1961) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hercules (1997), The Help (2011), en Side Effects (2013), en in die televisiereeks Hercules (1998).
Yukonrivier
Die Yukonrivier (Engels: Yukon River, Frans: Fleuve Yukon) is 'n groot wes-vloeiende rivier in Noord-Amerika. Dié rivier, met 'n lengte van 3 190 km (1 982 myl), is die vyfde langste rivier in Noord-Amerika en die mees westelike een. Yukonrivier beteken "Groot Rivier" of "Groot, wyd rivier" in die tale van die inheemse Amerikaanse bevolking, wat aan die stroomgebied van die rivier woon. Dus is die naam Yukon net 'n Anglisisme van die Gwich'in-woord Yu-kun-ah ("Groot Rivier"). Naburige Eerste Nasies - soos die Koyukon of die Deg Hit'an - het die rivier ook Yookkene ("Groot, wyd rivier") of Yukkhane ("Groot Rivier") genoem.
Die Yukonrivier ontspring in die Llewellyn-gletser by die Atlinmeer in die Rotsgebergte in die Kanadese provinsie Brits-Columbië net suid van Yukon se grens. Aansluitend vloei die rivier in 'n noordwestelike rigting deur dié gebied, wat na die rivier genoem is. Net wes van Yukon se hoofstad, Whitehorse, kruis die Yukonrivier die Kanadees-Amerikaanse grens en vloei in 'n westelike rigting deur die deelstaat Alaska, voordat die rivier in 'n uitgestrekte delta in die Beringsee uitmond. Die stroomgebied van die Yukonrivier is 25% groter as die oppervlakte van die deelstate Texas of Alberta.
Kaiji Tang
Kaiji Tang is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Gantz: O (2016) en Your Name. (2016), en in die televisiereeks RWBY (2012).
Blaaskanker
Blaaskanker is 'n kanker van die blaas. Dit is meer algemeen by mans as by vroue.
Olof Bergh
Geboorte en aankoms in die Kaap
Olof Martini Bergh is op 16 April 1643 in Gotenburg in Swede gebore as die jongste seun uit ’n Sweedse aristokratiese familie. Op 22-jarige ouderdom tree hy in 1665 in diens van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie. Hy dien eers in die Ooste en verhuis dan in 1676 na die Kaap waar hy die stamvader van ’n bekende familie word. Hy is op 10 September 1678 in Kaapstad met Anna de Coningh getroud. Wanneer Simon van der Stel goewerneur word in 1679 is hy ’n vaandrig aan die Kaap.
Reise en reisbeskrywings
Aanvanklik gaan hy as veeruiler op ruiltogte na die naburige sowel as na die verder afgeleë krale soos die van die Hessequas, ’n Khoi-stam. In 1682, kort voor sy reis na Vigiti Magna, kry hy opdrag om die skatte uit die gestrande Engelse skip Joanna te gaan haal. Hierdie skip het vergaan anderkant die teenswoordige Hermanus, in die buurt van Gansbaai. Na drie maande kom hy terug met meer as 28 000 gulden en rype ervaring. Hierdie hele verhaal van die “Landtocht na de Caap das Agulhas in den jare 1682” word in die Dagregister opgeteken. Ses weke later, op 30 Oktober 1682, wend hy hom noordwaarts en “Die Journael van de landtocht gedaen by d’E Vaendrich Olof Bergh” volg uit hierdie reis. Hierdie joernaal is gehou deur die stuurlui Reijnier, Daniel en Rosierick Hermansz, almal manne van weinig ontwikkeling wat met groot omhaal van woorde weinig sê. Hy keer sonder enige tasbare resultaat, behalwe ’n mooi kaart, terug na die Kasteel op 19 Desember 1682. As gevolg van sy ondervinding as veeruiler kies die nuwe goewerneur hom in 1683 as die aanvoerder van die tog na die Namaquas, die volk uit die Noorde wat by die Kasteel kopererts kom vertoon het. Hierdie reis word geboekstaaf in “Rapport van den Vaendrich Olof Bergh op hare reyse na de Cralie van de Namaquas” (1683).
Volens die Dagregister in ’n joernaal gehou deur Hendrik Claudius (“Dagregister van de landtocht van de Caap de Goede Hoop, waren gedistineert naar de Tropikus Caprikornij”) onderneem hy in Augustus 1683 ’n reis na die Noorde op soek na die Tropikus Caprikornij. Op hierdie reis het hy egter nie veel verder gevorder as die Doornbosch-Rivier (nou Groenrivier) nie weens die groot droogte en die onbegaanbaarheid van die omgewing.
Verdere lewensverloop
In 1686 word hy benoem tot lid van die Politieke Raad. In Julie 1686 vertrek hy in die rigting van Kaap Agulhas na die wrak van die Portugese skip, Nostra Signora de los Milagnos, wat die Kompanjie van die offisiere gekoop het. Aan boord was behalwe ’n groep Jesuïte priesters, drie afgesante van die koning van Siam met geskenke bedoel vir Pedro, die koning van Portugal, Lodewyk XIV van Frankryk en Karel II van Engeland. Hierdie kosbaarhede verdwyn egter. Toe Bergh in 1687 op Stellenbosch besig is om ’n oog oor die optrek van die Raadhuis te hou, begin daar al gerugte die rondte doen dat daar uit die Portugese wrak gesteel is. Bergh word gearresteer en na die Kasteel gebring. Na ’n maand in aanhouding beken hy skuld op 5 Mei 1687 en die kosbaarhede, waaronder twee goue pierinkies en ’n fles met muskus, word in sy tuin opgegrawe. Die luitenant-raadslid word na Robbeneiland verban, die verskrikkingsoord vir swart sowel as blanke misdadigers in Kompanjiestyd. Die volgende maand wanneer ’n vyandelike Franse vloot Tafelberg binneseil, word hy terug gebring na die vasteland en dan weer terug gestuur nadat die vloot vertrek het. In September 1690 word hy vrygestel op las van die Here XVII.
Cary Elwes
Cary Elwes (gebore 26 Oktober 1962) is 'n Engelse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Princess Bride (1987), Robin Hood: Men in Tights (1993), Kiss the Girls (1997), en Saw (2004).
Olof Bergh
Verdere lewensverloop
Hy en sy gebore Afrikaanse vrou, Anna de Coningh, vertrek dan met behoud van sy rang na Ceylon (tans Sri Lanka). Hier vertoef hulle vir vyf jaar tot 1695, lank genoeg vir die skindertonge om ’n bietjie te bedaar, voordat hulle terugkeer na die Kaap. Die goewerneur stel hom nou aan as kaptein van die garnisoen en hy betrek ’n mooi huis op die Heerengracht (tans Adderleystraat) langs die kerk. In 1701 koop hy die plaas De Kuilen (vandag se Kuilsrivier) en die aangrensende plaas Saxenberg. Hy word weer benoem tot lid van die Politieke Raad in 1697, weer toevertrou met ’n ruiltog in 1699 en in 1709 en 1710 vereer met sitting op die Raad van Justisie, toe Willem Adriaan van der Stel aan die bewind van sake was en in moeilikhede verkeer het. Na sy aftrede koop hy die historiese plaas Constantia uit die boedel van Simon van der Stel en hy bly hier tot met sy dood. Uit sy huwelik met Anna word elf kinders gebore, naamlik Christina (1679), Maria (1682), Petrus (1684), Appolonia Africana (1686), Carolus Erlandt (1689), Johanna Magdalena (1691), Dorothea Francina (1695), Marthinus (1696), Simon Petrus (1696), Engela (1700) en Albertus (1702). Hy is op 19 Julie 1725 in Kaapstad oorlede.
Sy belang vir Afrikaans is die boekstawing van sy reise na die binneland, wat van die heel eerste Nederlandse geskrifte is wat in die Kaap ontstaan het. Hierin kan reeds gesien word hoedat plaaslike omstandighede en gewoontes skrywers noodsaak om innoverend met die standaard-Nederlands om te gaan.
Mark van Bommel
Mark Peter Gertruda Andreas van Bommel (gebore op 22 April 1977 in Maasbracht) is 'n voormalige Nederlandse sokkerspeler. Hy het vir die Nederlandse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Ou Bemarkingsdienstegebou UP
Die Ou Bemarkingsdienstegebou op die Hatfieldkampus van die Universiteit van Pretoria dateer uit 1960. Dit is opgerig om as kantore te dien vir die dosente wat in die Kanseliersgebou klasgegee het – die gebou was oorspronklik bekend as die Dosentekantore 1. Die gebou is later deur die Departement Tegniese Dienste gebruik en daarna deur die Departement Bemarkingsdienste. Dit huisves tans die Departemente van Gemeenskapsbetrokkenheid, Navorsingsondersteuning en Internasionale Betrekkinge. Die gebou het die bynaam van Badkamergebou gekry as gevolg van die blou muurteëls aan die buitekant van die gebou.
Andries Bezuidenhout
Andries Bezuidenhout is professor in sosiologie aan die Universiteit van Pretoria, lid van die rockgroep Brixton Moord en Roof Orkes, rubriekskrywer, kunstenaar en digter.
Lewe en werk
Andries Jacobus Bezuidenhout word groot en gaan skool in Pretoria. Hy behaal ’n B.A.-graad, B.A. Honneurs-graad en M.A.-graad in Bedryfsosiologie aan die Universiteit van Pretoria en promoveer in 2004 met ’n Ph.D.-graad aan die Universiteit van die Witwatersrand. Vir ’n ruk is hy lid van die rockgroep Brixton Roof en Moord Orkes en nadat die groep ontbind aanvaar hy ’n posisie as senior navorser en later waarnemende direkteur by die navorsingseenheid die Society, Work and Development Institute aan die Universiteit van die Witwatersrand. Hierdie eenheid ondersoek aangeleenthede wat verband hou met arbeid, arbeidsbeweging en arbeidsontwikkeling. In Julie 2010 word hy medeprofessor in die Departement Sosiologie aan die Universiteit van Pretoria. In sy professionele hoedanigheid skryf hy verskeie artikels wat in vaktydskrifte soos Journal of International Development, Antipode, Labour, Capital and Society, South African Labour Bulletin en South African Journal of Sociology verskyn. Hy skryf ook twee boeke, naamlik “Work and organizations” (saam met Edward Webster en Sakhela Buhlungu) wat in 2003 verskyn. Dit word gevolg deur “Grounding globalization: Labour in the age of insecurity” (saam met Edward Webster en Rod Lambert) wat in 2008 verskyn en in 2009 die wenner is van die  Distinguished Scholarly Book Prize, toegeken deur die American Sociological Association’s Labour and Labour Movements afdeling. Hy maak ook verskeie bydraes tot ander boeke.
Op musiekgebied stel hy in 2003 die solo CD “Insomniak se droomalmanak” vry en volg dit in 2009 op met “Bleek berus”. Saam met die Brixton Roof en Moord Orkes het hy ook die CD’s “Spergebied” (2002) en “Terug in skubbe” (2004) vrygestel, asook die beperkte uitgawe “Slaaptyd in die suburbs” in 2015. Aan die Universiteit van Stellenbosch behaal hy in 2013 ’n M.A.-graad in Kreatiewe Skryfkuns onder leiding van Marlene van Niekerk en Willem Anker. Sy verhandeling is getitel “Die drukking van dakke: Ruimtelikheid en morele agentskap in Gert Vlok Nel se digbundel ‘Om te lewe is onnatuurlik’”. Die gedigte wat hy vir hierdie graad skryf word later gepubliseer as “Veelvoudige gebruike vir huishoudelike toestelle”. Vir Rapport hanteer hy ’n gereelde rubriek. Benewens sy talle musiekoptredes (ook by kunstefeeste) tree hy ook in die openbaar op deur sy eie gedigte voor te lees, somtyds vergesel met musiek, soos by Versindaba en die Woordfees op Stellenbosch in 2008. As skilder fokus hy veral op Suid-Afrikaanse landskappe. Sy skilderye is reeds meermale uitgestal. Hy is getroud met Irma du Plessis, dogter van die bekende liedjieskrywer en sanger Koos du Plessis. Hulle bly in Johannesburg, maar het ook ’n naweekhuis op Trompsburg in die Vrystaat
Skryfwerk.
As digter debuteer hy in 2008 met “Retoer”. Hierdie bundel het as tema die terugkeer na die punt waar jy begin het om rekenskap te gee van jou dade, die dag van afrekening. Die verwysing na Elsa Joubert se “Ons wag op die kaptein” sinspeel ook op die idee dat ons hier aan die suidpunt van Afrika wag op ’n kaptein wat ons gaan oordeel. Die bundel bevat vyf afdelings, “Spronge” (met ’n kunsteoretiese fokus), “Reise”, “Sodom” (Pretoria), “Gomorra” (Johannesburg) en “Vertrekke”. Die sterkste afdeling van die bundel, “Reise”, lewer sosiale en politieke kommentaar op die geskiedenis van die Europese setlaars in Suid-Afrika en gee ’n stem aan diegene wat die laastes was om met hulle militêre diensplig die vorige bewind in stand te hou. Sodom verwys na Pretoria en Gomorra na Johannesburg en die moderne stadsbestaan word hier beskryf ontdaan van alle glansrykheid. Sommige van die gedigte word deur sy eie tekeninge geïllustreer.
Sy opvolgbundel is “Veelvoudige gebruike vir huishoudelike toestelle”, waarin hierdie toestelle se impak en die interaksie daarvan op die daaglikse lewens van die mens ontgin word. Die titelgedig se Duitse aanhaling beskryf hoe die engel van die geskiedenis diep nadink oor iets, maar dan op die punt is om daarvan weg te beweeg, wat die sleutel gee tot die introspeksie van die gedigte op die verlede en hede en die impak wat dit op die toekoms het. Baie van die gedigte oor die huishoudelike toestelle is dan ook nostalgies gekleur,  “Die jaar toe Pa die skottelgoedwasser gewen het”. Die reistema word ontgin in talle reisgedigte na afgeleë bestemmings (“Teleskoop buite Sutherland”, “Op die pad tussen Ermelo en Morgenzon” en “Welverdiend”), waarin dieselfde introspeksie figureer. ’n Aantal gedigte fokus op die mens as huishoudelike toestel, met “Aansoek om betrekking” wat ’n wit vrou uitbeeld op soek na huiswerk en waarin kommentaar gelewer word op die spanning voortspruitend uit die eietydse rasgeskiedenis. “Onderdele” beskryf die rol van toestelle en onderdele in die verskuiwings van swart mense na townships onder apartheid. ’n Nuwe tema in sy poësie is natuurgedigte, waarvan sommige kommentaar lewer op die negatiewe impak van die mens op die natuur. Daar is ook liefdesgedigte soos “Alles wat die lug indamp stol en word solied”, waarin die geliefde se tuiskoms die huishoudelike probleme verdryf. Indrukwekkend is die interteks tussen die verskillende gedigte, wat oor en weer kommentaar lewer op mekaar. Hy publiseer ook in tydskrifte soos Ons Klyntji.
’n Versameling van sy koerantrubrieke, “Toeris in Hillbrow”, word ook uitgereik. Hierin word die leser op reis gevat deur ons land, sy geskiedenis, mense en plekke en ook sy hedendaagse kwessies. Die toeris in die titel verwys na die rondloop in ’n wye aantal plekke, maar ook op die feit dat ’n buitestaander ondanks goeie bedoelings gereeld te min weet van ’n situasie om dit ten volle op te som. Die suggestie is dat ons almal toeriste in ons eie land is. Die rubrieke getuig telkens van ’n indringende oog wat fyn waarneem, maar die kwessies wat aangeraak word laat hulle nie so maklik finaal definieer nie. Bezuidenhout doen knap werk om die kwessie so te belig dat dit die leser aan die dink sit en laat besef dat die dinge wat aangeraak word, verborge boodskappe inhou vir die geharde toeris wat werklik wil gaan kyk en ondersoek om meer in-diepte begrip te verkry.
Karpo (maan)
Karpo (Grieks: Καρπώ), ook bekend as Jupiter XLVI, is ’n maan van Jupiter. Dit is in 2003 deur ’n span onder Scott S. Sheppard ontdek en aanvanklik S/2003 J 20 genoem. Dit het sy huidige naam vroeg in 2005 gekry.
Dit is een van Jupiter se onreëlmatige mane wat nie deel van ’n groep is nie.