cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Malene Breytenbach
Malene Breytenbach
Pluimprinse is ’n roman oor die goue jare van die volstruisveerbedryf in Oudtshoorn. Die interaksie van die Joodse boere met die Afrikaners van die laat negentiende en vroeg twintigste eeu word aangeraak, asook die verhoudings oor rassegrense heen in vandag se tyd, terwyl die verval na die ineenstorting van die volstruisveermark ook sy hedendaagse eweknieë het. So word ’n parallel tussen die verlede en die hede getrek.
Bloedgrond is ’n roman oor grondonteiening en plaasmoorde in Mpumalanga. Dit is ’n mengsel van ’n speurverhaal, spanningsverhaal en liefdesverhaal.
Kennis is mag is ’n satiriese roman oor die kleinlike politieke woelinge aan die fiktiewe Universiteit van Utopia, wat duidelike ooreenkomste met Stellenbosch toon.
Anderkant omdraai en The Lions and the Scavengers is twee romans wat in Zimbabwe afspeel en is eboeke op Amazon.
Kortverhale en radiodramas
Sy skryf ook verskeie tydskrifkortverhale en koerantartikels. Haar kortverhaal Polvye word opgeneem in die erotiese versamelbundel Bloots, terwyl Arms opgeneem word in Skarlakenkoors. In Hartlam verskyn haar verhaal Geen groter liefde.
Die radiodramas Die spooklig en Die vlugtelinge word op LitNet gepubliseer.
Marilyn Bennet
Onder die skuilnaam Marilyn Bennett skryf sy ook die populêre romans Vir liefde en vryheid en Waar liefde vonkel
Kiepie Jaftha
Bediening
Ds. Jaftha was ook vanaf 1987 predikant van die kortstondige bruin gemeente by Welkom, die Gereformeerde Kerk Bronville, maar dié gemeente het in 1994 ontbind. Reeds in 1990 kon Heidedal nie langer ds. Jeftha se versorging bekostig nie en het hy met die kerkraad ooreengekom om die gemeente sonder vergoeding te bly bedien, maar dat hy elders sy brood sou verdien.
Loopbaanverandering
Ds. Jaftha moes as broodwinner van sy gesin ’n nuwe loopbaanrigting inslaan. Prof Tienie Crous van die fakulteit ekonomiese en bestuurswetenskappe aan die Universiteit van die Vrystaat (UV) het hom aangemoedig om ondernemingsbestuur te studeer, waarin hy ’n deeltydse honneursgraad verwerf het, gevolg deur ’n bestuursontwikkelingsprogram met lof en ’n rits ander sertifikate plaaslik sowel as in die buiteland. Al hierdie kwalifikasies het hy behaal terwyl hy voltyds gewerk het en moes hy lank tussen sy huis en kerk in Bloemfontein en sy werk in Gauteng pendel.
Ds. Jaftha het sy buitekerklike loopbaan as onderwyser in Heidedal begin. Daarna was hy ’n konsultant, staatsamptenaar, streeksbemarkingsbestuurder van die Kleinsakeontwikkelingskorporasie (KSOK), wat later Business Partners geword het, en hoofdirekteur van hulpbronbestuur en van gemeenskapsdiens aan die UV. Onder sy leiding is die UV se eerste beleid vir gemeenskapsdiens opgestel, wat ander universiteite later as voorbeeld gebruik het. Hy het die stigting van die Internasionale Instituut vir Ontwikkeling en Etiek (IIDE) gelei en was sy eerste voorsitter. Ook die nasionale forum vir gemeenskapsbetrokkenheid in hoër onderwys (SAHECEF) het onder sy leiding tot stand gekom.
Gemeenskapsbetrokkenheid
Ds. Jaftha was stadsraadslid, raadslid van die UV en ’n leier in die transformasiekomitees van die universiteit en sy raad. Hy het ook leiersposisies beklee in die Nasionale Museum in Bloemfontein, die radiostasie OFM, Kindersorg Bloemfontein en Childline Vrystaat sowel as Childline SA, die Bloemfonteinse Torings van Hoop-leierskapstigting, wat opheffingswerk in die middestad doen, en Act Now Heidedal, wat setun bied aan middelafhanklikes.
Die UV het in Oktober 2019 ’n eerbewys vir uitmuntende burgerbetrokkenheid aan ds. Jaftha toegeken. Hieroor, en ander toekennings en eerbewyse, het hy aan Volksblad gesê: “Dit was nie alles maklik nie. Die lewe is nie perfek nie. ’n Mens kry nie alles op ’n skinkbord nie. Deur die uitdagings op my pad en foute wat ek gemaak het, is ek genoop om myself te toets en om beter te doen. Die feit dat ek my predikantstitel kon behou. al kon die gemeente my nie betaal nie, het ook gehelp en sy voordele gehad. Dit hy vir my baie deure in die lewe en samelewing oopgemaak. Ek kon betrokke raak en brûe bou. As ek terugkyk op vier dekades, is ek dankbaar ek kon iewers dalk vir iemand iets beteken.”
Aftrede
Ds. Jaftha het daarna uitgesien om nadat hy sy emeritaat op Sondag 8 Desember 2019 ná 42 jaar en nege maande as predikant van die Gereformeerde Kerk Heidedal aan vaar het, rustiger te begin leef. Fedsas het hom gevra om nog ’n jaar (2020) as adjunkvoorsitter van die Noord-Kaap aan te bly. Hy het gesê hy en sy vrou sou dalk “in die toekoms iewers in ’n klein plekke in die Vrystaat” gaan woon het. Hy was ook van plan om sy familiegeskiedenis na te vors en ’n boek te skryf, maar ook steeds op uitnodiging te preek. “Die bediening bly my passie,” het hy gesê. “Ek is ’n Dopper, nie ter wille van die boek nie, maar my geloof in Jesus Christus. Dis my liefde vir die Here wat my dryf.”
Afsterwe
Ds. Cupido, wat ’n diabeet was, is op Dinsdagoggend 2 Maart 2021 omstreeks seweuur die oggend onverwags in sy huis in Heidedal, Bloemfontein, oorlede.
Huldeblyke
Ds. De la Harpe le Roux, hoof van Torings van Hoop, het ná ds. Jaftha se dood gesê hy was vir hom soos ’n pa. “Ek het die grootste agting vir hom. Toe ons Torings van Hoop aan die gang moes kry, het hy baie gehelp. Hy was ’n uitsonderlike strateeg, met ’n besonderse vermoë om te konseptualiseer. Hy het regtig baie goed in sy lewe gedoen.” Ds. Jaco Deacon, uitvoerende adjunkhoof van Fedsas, het aan Volksblad gesê: “Ds. Jaftha was ’n brugbouer. Hy het die vermoë gehad om oor grense van ouderdom, ras, geloof en noem maar op brûe te bou. Hy kon mense saamsnoer. Hy het ook die ongelooflike vermoë gehad om moeilike gesprekke en take maklik aan te pak. Sy groot nalatenskap sal voortleef.”
Fedsas het in ’n Facebook-inskrywing gesê: “Kiepie was altyd passievol oor die Noord-Kaap en het die uitgestrekte Noord-Kaap se kleinste dorpies besoek. Hy het graag ook die onderwysers van skole beloon met waardering sertifikate om Fedsas se dank aan hulle betoon. Kiepie het sy liefde vir mense en sy unieke vermoë om met gemeenskappe te kommunikeer gebruik om sy werk by Fedsas te doen … tot in die verste uithoeke van die Noord-Kaap is hy met ope arms ontvang en kon hy ’n verskil maak.” Volgens die federasie het ds. Jaftha se “skryftalent, sy mensekennis en sy vermoë om onderhoudend te kommunikeer … van hom ’n gesaghebbende gemaak oor uiteenlopende onderwerpe. Hy was inderdaad ’n ‘onderwyser van die samelewing’.”
Die emeritus Gereformeerde predikant ds. Flip Buys het op Facebook geskryf: “Rus in vrede my vriend. Ek sal altyd aangename herinneringe hê aan al die kere wat ek op jou uitnodiging in Heidedal kon optree en by julle aan huis tuisgegaan het. Dit was so ’n voorreg om ’n aantal kere saam met jou in sinodale deputaatskap te kon dien.” Retha du Plessis het op dieselfde sosialemediaplatform geskryf: “Dit was ’n groot voorreg om saam met ds. Kiepie te werk met die UV se samelewingsdiensprogram in die Suid-Vrystaat. Sy passie vir ons mense op die platteland sal my altyd by bly.”
Andrinette van der Walt het in 2011 saam met hom gewerk. Sy het op Facebook geskryf: “Hy het ’n baie groot indruk op my gemaak. Hy was ’n rustige en goeie mens wat altyd tyd gehad het vir sy kollegas. Hy was soos ’n pa vir ons dames by die werk.”
Ponti Venter op die Facebook-groep My Dopperdagboek geskryf hy sal ds. Jaftha eer “as iemand wat saam met ons was in vreedsame Gereformeerde kritiek op apartheid en wat ’n herder in Heidedal en ’n mentor vir jong predikante was”.
Ratel
Die ratel (Mellivora capensis) is 'n lid van die Mustelidae-familie, wat ook die stinkmuishond insluit. Ratels kom voor deur die grootste deel van Afrika en Suider- en Wes-Asiatiese areas: Oos- en Suid-Irak, Pakistan en Wes-Indië. Dit is die enigste spesie in die genus Mellivora en die subfamilie Mellivorinae. Volgens die Guinness Book of World Records is die ratel die vreeslooste dier in die wêreld.
Ratels is dag- en nagdiere, maar siende dat dit hoofsaaklik in digbegroeide velde voorkom, word dit min raakgesien.
Ratels het 'n kop-en-liggaam lengte van ongeveer 60 tot 102 cm, plus 'n stert van 16 tot 30 cm. Die dier het 'n skouerhoogte van ongeveer 23 tot 30 cm. Mannetjies is aansienlik groter as die wyfies en kan tot twee keer so veel weeg. 'n Wyfie kan tussen 5,5 en 10 kg weeg, terwyl mannetjies tussen 9 en 15 kg kan weeg.
Alhoewel hulle karnivore is, het ratels ook 'n voorliefde vir bye korwe. Verder sluit hulle dieet erdwurm s, termiete, skerpioene, ystervarke, konyne en selfs groter prooi soos skilpaaie, klein krokodille en slange in.
Die wyfie is ses maande dragtig, waarna twee tot vier kleintjies gebore word. 'n Ratel het 'n moontlike lewensduur van 24 jaar.
Eienskappe
'n Eienaardige kenmerk van die ratel is die feit dat dit immuun is teen adders se gif en 'n aantal ander slange. Wanneer dit in 'n geveg met 'n slang gebyt word voordat hy die slang se kop afgebyt het, slaan die gif hom uit, maar hy herwin sy bewussyn na sowat twee uur. Navorsing oor die manier waarop die dier die gif onskadelik maak, het geen resultate opgelewer nie.
Verhouding met mense
In sommige gebiede neem ratelgetalle af. Die dier word gejag vir skade aan byeboerdery en die doodmaak van pluimvee. Dit is vatbaar vir sekere honde- en katsiektes.
Truman Bradley (akteur)
Truman Bradley (8 Februarie 1905 – 28 Julie 1974) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Northwest Passage (1940), Burma Convoy (1941), Treat 'Em Rough (1942), en Lone Star Ranger (1942).
Maanlanding
'n Maanlanding is die landing van 'n ruimtetuig, beman of onbeman, op die oppervlak van die Maan. Dit was 'n doel van die mensdom sedert dit geblyk het dat die Maan die Aarde se naaste hemelliggaam is. Een van die duidelikste vroeë voorbeelde van die idee was in Jules Verne se 1865-roman De la Terre à la Lune ("Van die Aarde na die Maan"). Sedert die Sowjetunie se eerste suksesvolle onbemande landing in 1966, was daar 18 maanlandings tot in 1976. Nege van hierdie sendings het na die aarde teruggekeer met monsters van maanrotse.
Die eerste bemande maanlanding was deur die Amerikaners Neil Armstrong en Buzz Aldrin. Op 20 Julie 1969 teen 4:17 n.m. (OST) het sendingbevelvoerder Armstrong en vlieënier Aldrin die maanlandingstuig, Eagle, op die oppervlak van die Maan geland terwyl hulle medespanlid, Michael Collins, die bevelvoeringsmodule, Columbia, beheer het. Hulle het 'n dag op die oppervlak van die Maan deurgebring en daarna na die Aarde teruggekeer. Met dié landing (wat deel gevorm het van die Apollo-program) het die Amerikaners sukses behaal in die ruimtewedloop teen die Sowjetunie. Altesaam ses sulke bemande maanlandings is tussen 1969 en 1972 uitgevoer. Die Sowjetunie het later monsters teruggebring deur die onbemande landings van Luna 16, Luna 20 en Luna 24.
Vooruitgang in ruimte-ontdekking het intussen die term uitgebrei om ook landings op ander mane in die Sonnestelsel in te sluit. Die Huygens-sondeerder van die Cassini-missie na Saturnus het in 2005 'n suksesvolle onbemande landing op Titaan uitgevoer. Die Amerikaanse ruimtebeleid, die Vision for Space Exploration, het gehoop om teen 2015 bemande sendings na die Maan te stuur, wat vir toenemend langer tydperke daar sal kan werk, maar dit het nie gerealiseer nie.
Onbemande sendings
Die Amerikaanse regering het besluit 'n onbemande ruimtetuig moet die Maan eers deur middel van fotografie ondersoek en bevestig dat 'n landing veilig uitgevoer kon word voor 'n bemande sending na die maan gestuur sou word.
Die Amerikaners het dus daarop gefokus om 'n onbemande verkenningstuig na die maan te stuur as deel van die Pioneer-program. Drie verkenningstuigontwerpe op drie verskillende vuurpyle het egter almal in tien pogings misluk. Die Sowjetse Luna-program het die Luna 1, die eerste ruimtetuig om verby die Maan te vlieg, op 4 Januarie 1959 gelanseer. Sy opvolger, Luna 2, het die eerste ruimtetuig geword wat op die maan land, terwyl Luna 3 die eerste foto's van die agterkant van die Maan op 7 Oktober 1959 geneem het. Luna 9, wat op 3 Februarie 1966 deur die USSR gelanseer is, het die eerste sagte landing op die Maan uitgevoer en Luna 10 het op 3 April 1966 die eerste ruimtetuig geword wat om die maan wentel.
Die robotiese Surveyor-program was deel van die Amerikaanse poging om 'n veilige ligging vir 'n bemande maanlanding te vind. Vyf van Surveyor se sewe sendings was suksesvol en het bygedra tot die vind van 'n geskikte teiken vir die Apollo-ruimtevaarders. Apollo 8 het op 27 Desember 1968 die eerste bemande omwenteling van die maan uitgevoer en daarmee die grondslag gelê vir die stuur van mense na die maan.
Amerikaanse strategie
Die VSA se maanverkenningsprogram is tydens die Eisenhower-administrasie van stapel gestuur. Wernher von Braun het in die middel van die vyftigerjare gewildheid verleen aan die idee van 'n bemande tog na die Maan, om 'n maanbasis te vestig, deur 'n reeks artikels in die tydskrif Collier's Weekly. Ná die lansering van Spoetnik deur die Sowjetunie het Von Braun 'n plan voorgestaan waarvolgens die VSA weermag teen 1965 'n militêre maanbasis sou vestig. Die het nie geslaag nie, aangesien die Amerikaanse regering gevoel het dit is nie die koste werd nie.
Ná die aanvanklike Sowjet-suksesse, veral Joeri Gagarin se vlug, wou President Kennedy met 'n Amerikaanse projek vorendag kom waarmee die Amerikaanse verbeelding aangegryp sou word. Hy het sy visepresident, Lyndon B. Johnson, gevra om aanbevelings te doen vir 'n wetenskaplike mylpaal wat Amerikaanse wêreldleierskap sou bewys. Die voorstelle het ingesluit nieruimteverwante opsies soos massiewe besproeiingsprojekte om hongersnood in die ontwikkelende wêreld te beëindig. Met inagneming daarvan dat die Apollo-program ekonomiese voordele vir die meeste sleutelstate in die volgende verkiesing sou inhou, veral in sy tuisstaat, Texas, as gevolg van die NASA-basis in Houston, het Johnson die ruimtegebaseerde opsie voorgestaan. Verder het Kennedy die 1960-verkiesing gewen terwyl hy beweer het dat die vorige administrasie toegelaat het dat 'n "missielgaping" ontstaan tussen die VSA en die USSR (al het intelligensieverslae op die teenoorgestelde gedui). Die Apollo-program het die volgehoue ontwikkeling van dubbelgebruiktegnologie moontlik gemaak. Johnson het ook aangevoer enigiets minder as 'n maanlanding sou die USSR 'n goeie kans gee om die oorhand oor die VSA te kry. Kennedy het Apollo aangegryp as die ideale fokus vir Amerikaanse ruimte-ambisies; hy het voortdurende befondsing belowe, ruimteverwante uitgawes kwytgeskeld van die belastingsbesnoeiings van 1963 en geld van ander NASA-projekte af gekanaliseer. Dit het die NASA-hoof, James E. Webb, ontstel en hy het gepleit dat ander wetenskapprojekte ook genoeg ondersteuning kry.
In 'n privaat gesprek met Webb, het Kennedy gesê:
Wat Kennedy ook al in privaatheid gesê het, hy het 'n ander boodskap nodig gehad om openbare steun te werf. Later in 1963 het hy visepresident Johnson gevra om die moontlike tegnologiese en wetenskaplike voordele van 'n maansending te ondersoek. Om die program te laat slaag moes kritiek van linksgesinde politici, wat meer besteding aan maatskaplike programme wou sien, en regsgesindes, wat voorkeur aan 'n militêre projek wou gee, reg benader word. Deur die wetenskaplike gewin van die projek te beklemtoon en vrese vir Sowjet-oorheersing in die ruimte te besweer het Kennedy en Johnson daarin geslaag om openbare mening om te swaai: Teen 1965 was 58 persent van Amerikaners ten gunste van Apollo, 33 persent meer as twee jaar tevore. Nadat Johnson in 1963 president geword het, het sy volgehoue ondersteuning van die program daartoe gelei dat dit in 1969 slaag, in ooreenstemming met Kennedy se oorspronklike wens.
Russiese strategie
Die Sowjetleier, Nikita Chroesjtsjof, wou nie 'n "nederlaag" deur enige ander mag ly nie, maar wou ook nie so min so 'n duur projek befonds nie. In Oktober 1963 het hy gesê die USSR beplan nie in daardie stadium om enige ruimtevaarders na die maan te stuur nie. Hy lê egter klem daarop dat hulle nie die handdoek in die ruimtestryd ingegooi het nie. Eers ná nóg 'n jaar het die USSR hom ten volle toegespits op 'n maanlandingspoging.
Terselfdetyd het Kennedy verskeie gesamentlik programme voorgestel wat 'n moontlike maanlanding deur Sowjetse en Amerikaanse ruimtevaarders en die ontwikkeling van beter weersatelliete insluit. Chroesjtsjof, wat Kennedy daarvan verdink het dat hy meerderwaardige Russiese ruimtetegnologie wou steel, verwerp die idee: As die USSR na die Maan sou gaan, sou hulle op hulle eie gaan. Korolef, die Russiese lugvaart- en ruimteagentskap se hoofontwerper, het reeds begin om sy Sojoestuig en die N-1-lanseervuurpyl – met die vermoë om 'n bemande maanlandings te onderneem – te promoveer. Chroesjtsjof het Korolef se ontwerpsburo opdrag gegee om verdere ruimtemylpale te behaal deur bestaande Wostok-tegnologie aan te pas, terwyl 'n tweede span begin werk het aan 'n heel nuwe lanseerder en tuig, die Proton-aanjaer en die Zond, vir 'n bemande vlug na die Aarde se kant van die Maan in 1966. In 1964 het die nuwe Sowjetleierskap Korolef se maanlandingspoging gesteun en alle bemande projekte onder sy leiding geplaas. Met Korolef se dood en die mislukking van die eerste Sojoesvlug in 1967, het koördinering van die Sowjetmaanlandingsprogram vinnig uitmekaargeval. Die Sowjetunie het 'n landingstuig gebou en ruimtevaarders vir die sending gekies wat Aleksei Leonof op die maan sou plaas, maar ná agtereenvolgende mislukkings van die N-1-lanseerder in 1969 is planne vir 'n bemande landing eers vertraag, en later totaal gekanselleer.
Ander fasette van die maanlanding
Anders as ander internasionale stryde is die ruimtestryd nie direk beïnvloed deur die behoefte aan gebiedsuitbreiding nie. Ná die suksesvolle landings op die Maan het die VSA uitdruklik afstand gedoen van enige besitreg op enige deel van die Maan.
Notas
Verkort en vertaal vanaf Moon landing.
Lee Powell (akteur)
Lee Powell (15 Mei 1908 – 30 Julie 1944) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Fighting Devil Dogs (1938), The Lone Ranger (1938), Flash Gordon Conquers the Universe (1940), en Texas Man Hunt (1942).
Het Hogeland
Het Hogeland is 'n munisipaliteit in die provinsie Groningen in die noordooste van Nederland. Die munisipaliteit is gestig in 2019 deur die samevoeging van die munisipaliteite Bedum, De Marne, Eemsmond en (grotendeels) Winsum. Winsum en Uithuizen is die administratiewe setels van die munisipaliteit.
Het Hogeland lê aan die Waddesee.
Ann Magnuson
Ann Magnuson (gebore 4 Januarie 1956) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Making Mr. Right (1987), Clear and Present Danger (1994), Small Soldiers (1998), en Panic Room (2002).
Het Hogeland
Plekke
Adorp, Baflo, Bedum, Bethlehem, Den Andel, Eemshaven, Eenrum, Eppenhuizen, Hornhuizen, Houwerzijl, Kantens, Kloosterburen, Lauwersoog, Leens, Mensingeweer, Niekerk, Noordpolderzijl, Noordwolde, Oldenzijl, Onderdendam, Oosternieland, Oudeschip, Pieterburen, Rasquert, Roodeschool, Rottum, Saaxumhuizen, Sauwerd, Schouwerzijl, Startenhuizen, Stitswerd, Tinallinge, Uithuizen, Uithuizermeeden, Ulrum, Usquert, Vierhuizen, Warffum, Warfhuizen, Wehe-Den Hoorn, Westernieland, Wetsinge, Winsum, Zandeweer, Zoutkamp, Zuidwolde en Zuurdijk.
Bhojpuri
Bhojpuri behoort tot die Bihari-tale, d.w.s. tale wat nou verwant is aan Hindi en soms as dialekte van dié taal beskou word. Die Bihari-tale vorm 'n dialekkontinuum wat 'n presiese afbakening van enkele tale moeilik maak. Sedert Maart 2018 is Maithili een van die Indiese deelstaat Jharkhand se ampstale. Aangesien alle inheemse moedertale van Nepal as nasionale tale erken word, dien Bhojpuri as een van Nepal se baie nasionale tale.
Bhojpuri word ook in Pakistan, Jamaika, Belize, dele van die Karibiese gebied en Suid-Afrika gepraat. Karibiese Hindoestani én Fidjiaanse Hindi het uit beide Awadhi en Bhojpuri ontwikkel. Fidjiaanse Hindi dien saam met Engels en Fidjiaans as die ampstale van die eilandnasie Fidji.
Lamp
'n Lamp is 'n voorwerp wat lig skep en sodoende mense minder afhanklik van sonlig maak. Hierdie onafhanklikheid begin reeds duisende jare gelede met die olielamp en versnel aan die einde van die 19de eeue met die uitvinding van die gloeilamp. Die woord "lamp" kom van "Lampus", een van Eos (mitologie), die Griekse godin van die lig, se perde.
Tobea Brink
Tobea Brink is ’n Afrikaanse skrywer en vrou van Chris Brink, voormalige rektor van die Universiteit van Stellenbosch.
Lewe en werk
Tobea Brink (gebore Du Preez) is op 18 Mei 1962 op Riversdal in die Kaapprovinsie gebore, waar sy op die plaas Windsor in die distrik groot word. Op hierdie dorp ondergaan sy ook haar skoolopleiding en sy matrikuleer in 1979 aan die Hoërskool Langenhoven. Sy studeer vanaf 1980 verder aan die Universiteit van Stellenbosch, waar sy ’n B.A.-graad verwerf met Afrikaans-Nederlands, Engels en Sielkunde as hoofvakke. Hierna verwerf sy die B.A. Honneurs-graad in Afrikaans-Nederlands met lof. Op universiteit is sy lid van die Letterkunde Laboratorium onder leiding van eers Lina Spies en daarna Sheila Cussons. Sy ontmoet in hierdie tyd haar man, Chris Brink, wat destyds lektor was aan die Universiteit van Stellenbosch. Aan die einde van haar Honneursjaar raak sy swanger, waarna sy verder studeer deur die Universiteit van Suid-Afrika vir ’n Hoër Onderwysdiploma. Saam met haar man bly sy dan ’n jaar in Canberra in Australië, waarna hulle ook in die Verenigde State van Amerika tyd deurbring voordat hulle na Kaapstad terugkeer.
Goue Vierkant
In 1941, het 'n groep pro-Nazi Irakse offisiere, bekend as die "Goue Vierkant" gelei deur Generaal Rashid Ali, die regent in Irak omvergewerp. Hierdie staatsgreep het Brittanje genoop om aksie te neem om die regent se posisie te herstel ten einde te verhoed dat Irak binne Nazi-Duitsland se invloedssfeer val en sodoende Duitsland 'n geo-strategiese vastrapplek in die Midde-Ooste te gee.
Na die staatsgreep op 1 April 1941, het die regent gevlug. Irak se nuwe regering was spoedig in 'n konfrontasie met Brittanje gewikkel oor die bepalinge van 'n verdrag wat op Irak afgeforseer is met onafhanklikheid. Die verdrag het aan Brittanje onbeperkte regte gegee om troepe in Irak te stasioneer. Brittanje het gereël om addisionele troepe van Indië in Irak te ontplooi. Irak het die ontplooiings verwerp en konfrontasie het plaasgevind naby Basra in die suide en wes van Baghdad naby die Britse militêre basis en vliegveld. Duitsland het 26 swaar vegvliegtuie in Irak ontplooi wat 'n onsuksesvolle lugaanval op die Britse basis in Habbaniya uitgevoer het.
Op 30 Mei, het die Britse georganisserde mag by name Kingcol onder leiding van Brigadier J.J. Kingstone Baghdad bereik. Die meeste van die "Goue Vierkant" en sy ondersteuners het via Iran na Duitsland ontvlug. Kingcol het ingesluit sommige elemente van die Arabiese Legioen gelei deur Majoor John Glubb bekend as Glubb Pasha.
Op 31 Mei het regent Abdullah na Baghdad teruggekeer om weer die leierskap met Britse steun oor te neem.
Bronne
Tarbush, Mohammad A. (1982). The Role of the Military in Politics: A Case Study of Iraq to 1941. Campaign. London and Boston: Kegan Paul. p. 285. ISBN 978-0-7103-0124-6.
Booker Bradshaw
Booker Bradshaw (21 Mei 1941 – 1 April 2003) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Star Trek (1966), Columbo (1971), The Rockford Files (1974), en Planet of the Apes (1974).
Europese Parlement
Die Europese Parlement (EP) is die volksverteenwoordiging van die Europese Unie.
Die Europese Parlement bestaan uit 751 lede, waaronder 'n voorsitter (president genoem), en word elke vyf jaar gekies (die laaste verkiesings was in Mei 2019).
Die EP is gevestig in Brussel en Straatsburg.
Bevoegdhede en "gewone prosedures"
Die parlement het talle bevoegdhede, hoewel daar ook bevoegdhede is wat ander parlemente gewoonlik besit en wat ontbreek. Nuwe wette kan byvoorbeeld net deur Europese Kommissie voorgestel word. Die EP het geen inisiatiefregte nie. Die EP kan die Kommissie vra om voorstelle te maak, maar hulle kan dit weier.
Die EP kan die Kommissie dwing om af te tree. Dit vereis tweederde meerderheid en het een keer gebeur (die Kommissie Santer), maar die aanstelling van die Kommissie word gedeel met die Europese Raad wat bestaan uit regerings- en staatshoofde van die lidstate. Die Raad stel die nuwe President van die Kommissie voor en die Parlement kan hom verkies of afwys. Die nuwe president stel die res van die Kommissie saam. Die EP kan nie indiwiduele lede afwys nie.
Die EP het die reg om vrae te stel. Dit kan skriftelik of mondeling wees. Die tyd vir mondelinge vrae aan Kommissarisse in die vergadering is taamlik beperk. Die meeste vrae is skriftelik en hulle moet binne 3 or 6 weke beantwoord word. Daar is heelparty permanente kommissies van die parlement wat se bestaan en prosedures in die Verdrae (soos van Lissabon) wettelik erken is. Lissabon het ook tydelike Kommissies van Ondersoek ingestel. Die parlement kan dus moontlike korrupsie of ander wanbeleid aan navorsing onderwerp.
Lissabon het ook die "gewone wetgewende prosedure" vasgelê. Die beskryf hoe die parlement met die Raad en die Kommissie saamwerk om nuwe wetgewing tot stand te bring. Hierdie deel van die Lissabonverdrag beteken dat Raad en Kommissie nie sonder die parlement kan regeer nie en dit verleen aan die parlement 'n aansienlike politieke betekenis en mag. Hierdie grondwettelike posisie van die parlement is versterk deur uitsprake van die Europese Hof (soos die Isoglukose-uitspraak) wat sterk nadruk op die politieke betekenis van die oorlegprosedure tussen die EP en die Kommissie gelê het. Wetgewing wat die Kommissie sonder oorleg met die EP ingevoer het, is deur die Hof nietig verklaar.
Acanthopolymastia acanthoxa
Acanthopolymastia acanthoxa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Acanthopolymastia en tot die familie Polymastiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1964 deur Koltun.
Harkemase Boys
Die Harkemase Boys is 'n Nederlandse sokkerspan in die Friese dorp Harkema (munisipaliteit Achtkarspelen). Die Harrekieten (soos hulle bynaam lui) se tuisveld is Sportpark De Bosk, wat 'n kapasiteit van 5 500 toeskouers het. Die span speel in die Saterdag Hoofdklasse (die vierde afdeling in Nederland).
Tans speel Lesly Fellinga (van Haïti), 'n speler wat vir sy nasionale sokkerspan uitdraf by Harkemase Boys, wat uitsonderlik is vir 'n Topklasse-span (vroeër het dit ook by Anton Jongsma (Curaçao) gebeur).
Mirrah Foulkes
Mirrah Foulkes is 'n Australiese aktrise, skryfster, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Animal Kingdom (2010) en in die televisiereekse Top of the Lake (2013) en The Crown (2016).
Nepalees
Nepalees of Nepali (नेपाली) is 'n Indo-Ariese taal wat deur sowat 16 miljoen mense in Noord-Indië, Nepal en Bhoetan gepraat word. Nepalees is die amptelike taal van Nepal en van die Indiese deelstaat Sikkim. Nepalees word in Devanagari geskryf. Dit is nie verwant aan Newari nie wat tot die Tibeto-Birmaanse tale behoort.
3 April
3 April is die 93ste dag van die jaar in die Gregorian Kalender (94ste in 'n skrikkeljaar). Daar is nog 272 dae in hierdie jaar.
Paul Powell (regisseur)
Paul Powell (6 September 1881 – 2 Julie 1944) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, skrywer, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Marriage of Molly-O (1916), The Blinding Trail (1919), The Crimson Challenge (1922), en Her Market Value (1925).
Grootvlei
Grootvlei is 'n dorpie in die Dipaleseng Plaaslike Munisipaliteit in Gert Sibande-distriksmunisipaliteit van Mpumalangaprovinsie, Suid-Afrika. Die dorpie verskaf ook huisvesting aan 120 personeellede van Eskom se Grootvlei-kragstasie.
Eddi Reader
Sadenia "Eddi" Reader MBE (* 29 Augustus 1959) is 'n Skotse sangeres en liedjieskryfster wat - naas haar assosiasie met Fairground Attraction - sukses gevier het met haar langdurige sololoopbaan. Haar werk is met drie BRIT Awards bekroon, terwyl haar enkelsnitte en langspelers topposisies in trefferlyste behaal het.
In 2003 het sy 'n album vrygestel met getoonsette werke van Skotland se nasionale digter, Robert Burns.
Lesotho-Hoogland-waterprojek
Die Lesotho-Hoogland-waterprojek (Engels: Lesotho Highlands Water Project, Sesotho: metsi a lihlaba) is 'n projek wat water vanaf die berge in Lesotho via 'n reeks damme en tonnels na die Vaalrivierstelsel verplaas. Van die damme wat reeds voltooi is:
Fase (1A)
Fase 1A is die voltooiing van die Katsedam in die Malutiberge, 'n 82 km lang oordrag- en afleweringstonnel. Die water word in die Asrivier afgelewer teen 'n tempo van 17m3 per sekonde. Dié fase is in 1998 in diens gestel. Die tonnel mond uit in die Asrivier net buite Clarens op die Bethlehempad.
Fase (1B)
Fase 1B het die voltooiing van die Mohaledam, 'n 32 km lang oordragtonnel tussen die Mohale- en Katsedamme behels. Dit sluit ook die konstruksie van die Mueladam, met 'n 19 m-hoë wal, in. Na afloop van bouwerk tydens fase 1A en 1B word daar jaarliks 780 miljoen m3 water aan die Vaalrivierstelsel gelewer.
Fase II
Die tweede fase van die projek het in 2020 afgeskop. Dit sluit die voltooiing van die Polihalidam in, in Lesotho. Die Trans-Caledon-tonnelowerheid skat dat die bouwerk in hierdie fase rondom R32,6 miljard sal beloop. Na afloop van die tweede fase sal 'n bykomende 465 miljoen m3 water aan die Vaalrivierstelsel gelewer word. Volgens die Trans-Caledon-tonnelowerheid sal hierdie fase R32,6 miljard kos om te bou.
Algemeen
Elke dekade word die pypleidings hersien, en dan word die watertoevoer vir twee maande lank afgesluit. 'n Hoër watervoorraad word dan in die Vaaldam opgegaar om aan die Gauteng-gebied te voorsien. Volgens Lesotho se Hooglandontwikkelingsowerheid is daar in die 21 jaar vanaf Januarie 1998 tot April 2019 sowat 15 miljard kubieke meter water aan Suid-Afrika gelewer.
KwaNgema
KwaNgema is 'n dorp in die Mkhondo Plaaslike Munisipaliteit in Gert Sibande-distriksmunisipaliteit van Mpumalangaprovinsie, Suid-Afrika.
Westerkwartier (munisipaliteit)
Westerkwartier is 'n munisipaliteit in die provinsie Groningen in die noordooste van Nederland. Die munisipaliteit is gestig in 2019 deur die samevoeging van die munisipaliteite Grootegast, Leek, Marum, Zuidhorn en 'n klein gedeelte van Winsum.
Plekke
Aduard, Boerakker, Boerakker, Briltil, De Wilp, Den Ham, Den Horn, Doezum, Enumatil, Ezinge, Feerwerd, Garnwerd, Grijpskerk, Grootegast, Jonkersvaart, Kommerzijl, Kornhorn, Lauwerzijl, Leek, Lettelbert, Lucaswolde, Lutjegast, Marum, Midwolde, Niebert, Niehove, Niekerk, Niezijl, Noordhorn, Noordwijk, Nuis, Oldehove, Oldekerk, Oostwold Westerkwartier, Opende, Pieterzijl, Saaksum, Sebaldeburen, Tolbert, Visvliet, Zevenhuizen en Zuidhorn.
Valerie Mahaffey
Valerie Mahaffey (gebore 16 Junie 1953) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Jungle 2 Jungle (1997), Seabiscuit (2003), Jack and Jill (2011), en Sully (2016).
Puntjie
Puntjie lê aan die St. Sebastiaanbaai en op die oostelike oewer van die Duivenhoksrivier se mond. Hierdie vakansiedorpie is bekend om sy kapstylhuisies. Dit kan bereik word met ‘n grondpad vanaf Riversdal. Hierdie oord is egter privaateiendom.
Sindhi
Sindhi (سنڌي, सिन्धी,, ਸਿੰਧੀ, سندھی, સિન્ધી) is 'n Indo-Ariese taal wat deur sowat 24,6 miljoen mense, veral Sindhi's, in Wes-Indië en Pakistan gepraat word.
Sindhi is een van die amptelike tale van Indië naas Engels en Hindi en van die Pakistanse provinsie Sindh saam met Oerdoe. In Indië is Sindhi 'n amptelike taal op federale vlag, maar nie in een van die Indiese deelstate nie. Dit is die naaste verwant aan Dogri en Pandjabi.
In Pakistan word Sindhi veral in die Arabiese alfabet geskryf, terwyl Hindoes die Devanagari-alfabet gebruik. Van die historiese alfabette sluit in Khudabadi, Laṇḍā en Gurmukhi.
Acanthopolymastia bathamae
Acanthopolymastia bathamae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Saul Mkhizeville
Saul Mkhizeville voorheen bekend as Driefontein, is 'n nedersetting aan die oewers van die Heyshopedam. Dit resorteer onder die Mkhondo Plaaslike Munisipaliteit in Gert Sibande-distriksmunisipaliteit van Mpumalangaprovinsie, Suid-Afrika.
Suid-Afrikaanse Lugdiens Vlug 295
Vlug 295, 'n Suid-Afrikaanse Lugdiens-Boeing 747-makrostraler (B-747-244B Combi) met registrasienommer ZS-SAS en wat "Helderberg" geheet het, het opgestyg vanaf die Taoyuan Internasionale Lughawe in Taiwan op pad na Johannesburg via Mauritius. Daar was 140 passasiers en 19 bemanningslede aan boord: geen oorlewendes is gevind nie.
Die Margo-ondersoek
Die ondersoek is deur regter Cecil Margo gelei. Volgens die amptelike verslag, het 'n brand aan boord die kajuit (hoofbagasiedek) ontstaan terwyl die vliegtuig oor die Indiese Oseaan gevlieg het, wat eindelik tot die ongeluk gelei het. Die rede vir die ongeluk word nie gespesifiseer nie, maar twee moontlikhede word bespreek: eerstens kon die brand se rook daartoe lei dat die bemanning nie meer in staat was om die vliegtuig te beheer nie, en tweedens dat die brand die struktuur van die vliegtuig sodanig verswak het, dat die stertdeel afgebreek en die vliegtuig in die see neergestort het.
Die vliegtuigvervaardiger was gekant teen enige scenario-verduideliking waar die rede vir die ongeluk was dat die vliegtuig in twee gebreek het. Gevolglik het die finale verslag slegs die twee bogenoemde redes vir die ongeluk verskaf.
Die ondersoekspan het egter vasgestel dat die hoofoorsaak van die ramp weens onvoldoende brandopsporing- en -beheermeganismes was.
Die ongeluk het lugvaartowerhede wêreldwyd daarop bedag gemaak dat regulasies vir die klas-B bagasieruim verouder was en nie aangepas is vir die groter bagasieruim nie. Die oorsprong van die brand is nie vasgestel nie, maar voldoende bewyse is gevind wat daarop dui dat die brand 'n taamlike ruk geduur het en dat dit moontlik struktuurskade veroorsaak het.
Omstrede gevolg
Ten spyte van die amptelike verslag se bevindinge, is daar bespiegel dat hierdie ramp plaasgevind het omdat die vliegtuig 'n gevaarlike vrag vervoer het wat met die regering se wapenprogram verbind was. Niemand kon ooit enige bewyse hiervoor verskaf nie en daar word aanvaar dat dit slegs bespiegelinge is.
Enkeldoring-noemnoem
Dit groei van die kus tot 'n hoogte van 600 m, maar kan in die Himalaja tot op 1800 m aangetref word. Die struik of boom word 5 m hoog en die takke dra skerp dorings wat 5 cm lank kan wees. Die blare is 3 – 7 cm lank en 1,5 tot 4 cm breed. Hulle is leeragtig en die bokant is donkergroen. Die onderkant is dof. Die blomme is wit en stervormig. Die vrugte lyk op 'n olyf, eers rooi en later swart. Hulle is eetbaar en kan so geëet word of indien hulle te suur is word jellie daarvan gemaak. Die pulp bevat 2-4 klein bruin saadjies.
Die boom se FSA-nommer is 640.4
Suid-Afrikaanse Lugdiens Vlug 295
Omstrede gevolg
Daar is verdere gerugte dat daar 'n opname bestaan (klaarblyklik van die Helderberg) waar die kaptein die bemanning inlig dat die vliegtuig plofbare materiaal vervoer. Die kaptein het glo geweier om te vlieg, maar is met onmiddellike ontslag gedreig. Hierdie opname kon egter nooit in die hof te voorskyn gebring word nie en slegs 'n transkripsie bestaan hiervan wat deur deskundiges, wat betrokke by die ondersoek was, as onreëlmatig en vervals verklaar is.
Enkeldoring-noemnoem
Sinonieme
Carissa Spinarum is keer op keer deur plantkundiges onder 'n aantal name beskryf en word dikwels bespreek onder sy baie verouderde sinonieme:
Suid-Afrikaanse Lugdiens Vlug 295
Departement van vervoer
Die gevolg van die gerugte wat die rondte gedoen het, was dat die Suid-Afrikaanse Departement van Vervoer 'n hersiening van die ondersoek moes doen. In 2002 is bekend gemaak dat geen nuwe bewyse wat die heropening van die ondersoek regverdig, gevind kon word nie.
Gevolglik is die bevindinge soos in die ondersoek deur regter Margo, nl. dat 'n onbeheerde brand in die kajuit ontstaan het en dat dit nie betyds opgespoor of beheer kon word nie en gelei het tot die ongeluk, die amptelike standpunt.
Eksterne skakels
ConspiricyTheories
Magners
Magners Irish Cider is 'n handelsmerk vir sider wat in die Ierse graafskap Tipperary deur die C&C Group vervaardig word. Die produkreeks is intussen uitgebrei tot vier soorte sider - Original, Light, Pear en Berry. Magners is oorspronklik as Bulmers Irish Cider vervaardig en bemark en word in die Republiek Ierland steeds onder dié naam verkoop, alhoewel die fabriek nie meer in besit van H. P. Bulmer (een van die voorste siderprodusente in Engeland) is nie. In Noord-Ierland en die res van die Verenigde Koninkryk word dit, net soos op ander internasionale markte, bemark as Magners.
Magners is die hoofborg van die Glasgowse sokkerspan Celtic Football Club.
Minaret
duimnael|280px|Die [[Kocatepe-moskee in Ankara, Turkye, met sy vier minarette wat bo die gebou uittroon.]] duimnael|280px|Die [[Aya Sophia in Istanboel.]]
’n Minaret (Persies: مناره, menare; Turks: minare; van die Arabies: منارة, manāra; letterlik "ligtoring") is ’n argitektoniese struktuur soortgelyk aan ’n toring wat by moskees aangetref word. Dit is gewoonlik ’n hoë, dun struktuur met ’n keël- of uivormige kroon wat óf alleen staan óf bo die res van ’n steunstruktuur uittroon. Die basiese vorm van ’n minaret sluit ’n basis, skag en galery in. Style verskil van streek tot streek en tydperk tot tydperk. Minarette is ’n visuele fokuspunt en word tradisioneel deur die muezzin gebruik vir die oproep tot gebed; dit is nie ’n godsdienstige vereiste nie.
Doel
In moderne tye met lugreëling het die doel van ’n minaret verander; dit is nou ’n simboliese toring van waar Moslems tot gebied geroep word met die adhan. Dié oproep tot gebed vind vyf keer per dag plaas. In die meeste moderne moskees word die adhan uitgeroep vanaf die gebedesaal deur ’n mikrofoon en luidsprekerstelsel op die minaret.
Geskiedenis
duimnael|links|160px|Die oudste minaret wat nog staan, is by die Groot Moskee van Kairouan in Tunisië.
Die vroegste moskees het nie minarette gehad nie en die oproep tot gebed het elders plaasgevind; volgens hadit het die Moslemgemeenskap van Medina dit gedoen vanaf die dak van Mohammed se huis, wat ook ’n plek van gebed was.
Die eerste bekende minarette het sowat 80 jaar ná Mohammed se dood hul verskyning gemaak. Die groot minaret van die Groot Moskee van Kairouan in Tunisië is die oudste minaret wat nog staan. Bouwerk het in die eerste derde van die 8ste eeu begin en is in 836 n.C. voltooi. Die indrukwekkende vierkantige toring bestaan uit drie dele wat in grootte afneem en is 31,5 m hoog. Dit word beskou as ’n prototipe vir minarette in die westerse Islamitiese wêreld en was ’n model vir baie latere minarette.
Die hoogste minaret is die een van 210 m by die Hassan II-moskee in Casablanca, Marokko. Die hoogste steenminaret is die Qutub Minar in Delhi, Indië.
In sommige van die oudste moskees, soos die Groot Moskee van Damaskus, het minarette oorspronklik gedien as verligte wagtorings, vandaar die afleiding van die woord van die Arabiese woord nur ("lig").
Struktuur
’n Minaret bestaan uit drie basiese dele: ’n basis, skag en galery. Vir die basis word die grond weggegrawe totdat ’n harde fondament bereik word. Gruis en ander materiaal kan ook vir die fondament gebruik word. Die torings kan rond, keëlvormig of veelkantig wees. Trappe loop antikloksgewys na bo en verskaf die nodige strukturele steun vir die hoë skag. Die galery is ’n balkon wat om die boonste dele loop en van waar die muezzin die oproep tot gebed doen. Dit word bedek met ’n afdak en is met sierstene, traliewerk, inskripsies, ens. versier.
NG gemeente Steynsburg
Die NG gemeente Steynsburg is een van die kleiner gemeentes (180 lidmate in 2012) van die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Oos-Kaaplandse Sinode. Die gemeente word begrens deur die gemeentes Burgersdorp, Molteno, Hofmeyr, Middelburg en Venterstad.
Agtergrond en stigting
Die dorp Steynsburg is in 1872 deur die Gereformeerde Kerk aangelê en was destyds in die distrik Albert geleë. Die lidmate van die NG Kerk in die omgewing van Steynsburg het destyds onder die gemeente Burgersdorp geressorteer. Deur hulle is, veral vanweë die groot afstande (64 km na Burgersdorp), die behoefte aan 'n eie gemeente sterk aangevoel. In 1874 is reeds begin met die bou van 'n eerste kerkgebou, waarvan die hoeksteen in Maart 1875 gelê is. Veral deur die ywer van Johannes C.M.D. du Plessis is die gemeente op 26 Januarie 1876 gestig.
Leraars
Tien leraars het die gemeente vanaf sy stigting tot in die middel van die 20ste eeu bedien. Die plaaslike NG predikant was ds. P.D. Rossouw, wat in 1878 die beroep hierheen aangeneem nadat hy van 1870 af die gemeente Uniondale bedien het, waar hy ook die eerste leraar was. In 1881 het hy na Franschhoek vertrek en in 1883 na Fraserburg, waar hy tot sy dood op 11 Oktober 1896 die gemeente se tweede leraar was. Sy opvolgers was di. A.A.L. Albertyn (1882-'83), J.P. van Heerden (1885-'87), W.H. Boshoff (1888–1906), S.P. Malherbe (1907-'25), wat hom onder meer beywer het vir nouer samewerking tussen die mededingende skole, waarvan die gevolg die stigting van die Hoërskool Paul Kruger was, I.J. Viljoen (1925-'31), drr. L.V. Rex (1932-'39), F.J.M. Potgieter, later 'n hoogleraar aan die Kweekskool op Stellenbosch, di. J.G. Bezuidenhoud (1943-'47) en W.A. Smit (van Maart 1948 tot 1953, en van 1961 af 'n dosent aan die Hugenote-kollege op Wellington).
Geboue
Gedurende die dienstyd van ds. S.P. Malherbe en wel in 1910 is 'n toring aan die kerkgebou opgerig. Verdere verbeterings is tydens die dienstyd van ds. Viljoen aangebring toe 'n vleuel aangebou is en 'n baie doeltreffende orrel ingebou is wat op 12 en 13 Maart 1927 ingewy is. Die behoefte aan 'n geskikte konsistorie het steeds sterker geword en so is in 1951, toe die gemeente sy 75ste bestaansjaar kon vier, 'n begin gemaak met die aanbou daarvan.
Sending
Ook die armesorg het nie agterweë gebly nie en die gemeente het op 3 Mei 1951 die Herwin-tehuis vir sorgbehoewende meisies in gebruik geneem. Die tehuis het destyds voorsien in 'n groot behoefte.
Edward Bellamy
Edward Bellamy (Chicopee, 26 Maart 1850 – aldaar 22 Mei 1898) was 'n Amerikaanse skrywer wat veral bekend was vir sy boek Looking Backward: 2000–1887. Hy is ook bekend vir sy utopiese idees oor 'n harmonieuse wêreld. Die Bellamy-familie is een van die eerste setlaars in die Verenigde State.
Jeug
Bellamy is gebore as die seun van Rufus King Bellamy, 'n Baptis, en Maria Louisa Putnam. Hy het drie broers, twee ouer en een jonger. Die oudste sterf op 25-jarige ouderdom in 1868 tydens 'n familiebesoek wat hy self nie teenwoordig was nie.
Hy gaan na laerskool en geniet sekondêre onderwys in Chicopee, voordat hy na die Universiteit in Schenectady, New York, gaan. Hier bly hy twee semesters, want hy wou 'n reis na Europa onderneem. Hy bly 'n lang tyd in Duitsland, waar hy regte studeer, maar sou nooit 'n prokureur word nie. Hy verkies joernalistiek, maar na die dood van sy broer wil hy meer op die literatuur fokus. Tydens sy verblyf in Duitsland kom hy in kontak met die idees van Karl Marx; ondanks die feit dat hy bewus is van die klassestryd, het hy dit verwerp. Hy sien die politieke noodsaaklikheid daarvan, maar nie die ekonomiese sin nie.
Literêre loopbaan
Sy eerste werke is nie so 'n sukses nie: boeke soos Six to one (1877), Dr. Heidenhoff's Process (1880) en Miss Ludington's Sister (1884) word nie besverkopers nie. Hy behaal egter sukses met Looking Backward: 2000-1887, gepubliseer in Januarie 1888. 'n Miljoen kopieë is oor tien jaar verkoop. Sy boek het gewildheid behaal onder 'n publiek wat steeds onder die depressie van 1883 gely het en was onder die indruk was van ekonomiese opstande, soos die Haymarket onrus in Chicago in 1886. Die boek lei tot die stigting van die Populist Party. Om sy beginsels verder te versprei, naamlik om al die hulpbronne van die staat tot die bevolking se voordeel aan te wend en gelykheid tussen die mense, vestig hy The New Nation tydskrif en skryf 'n opvolger van sy besverkoper na 'n kort tydperk van politieke aktivisme, Equality (1897). Dit sal sy finale werk wees, hy sterf 'n jaar later op 22 Mei 1898.
Looking Backward: 2000-1887 gaan oor Julian West. Hy woon in Boston en is welgesteld. Hy sukkel om te slaap en het 'n hipnotiseur laat kom om sy probleem op te los. Op die vooraand van sy huwelik met Edith Bartlett, gebeur die weer: in die ondergrondse slaapkamer laat die hipnotiseur hom slaap. Hierdie keer slaap hy baie vas. Bo hom, tydens sy diep slaap, brand die huis af en word aanvaar dat hy gesterf het. 'n Nuwe huis word op dieselfde plek gebou. In die jaar 2000 woon 'n sekere dokter Leete in die huis en as hy 'n laboratorium in sy tuin wil bou, word die verborge kelder ontdek tydens die opknappingswerk, waarin Julian nog steeds in 'n soort koma-agtige toestand was. Die dokter lig hom in dat dit nou die jaar 2000 is en neem hom in sy gesin aan. Dit skep dan 'n spel van vraag en antwoord, wat die grootste deel van die boek uitmaak, oor hoe dit was en veral hoe dit nou 'is'. Hoe armoede opgelos is, hoe ekonomiese ongelykheid verdwyn het, hoe die agterstand van vroue opgehef is, ensovoorts. Dokter Leete artikuleer Bellamy se eie kritiek op die samelewing van die laat negentiende eeu en beskryf die 'nou' as die Utopia van die jaar 2000. Sommige utopiese dele van die boek het die waarheid geword, soos die Europese eenwording. Ander idees, soos die afskaffing van gevangenisse of die verdwyning van werkloosheid, het nie plaasgevind nie.
Politieke invloed
Alhoewel dit nie sy oorspronklike bedoeling is nie, het sy boek politieke impak. Waar Karl Marx die oplossing in die klassestryd sien, sien Bellamy die oplossing in samewerking tussen die verskillende klasse. Volgens hom moet almal gelyk wees, geld afgeskaf word en die mense werklik in beheer wees van die land. In baie lande was daar Bellamy-partye, een van die eerste in Boston in 1888, en later ook in Europa.
Paralimpiese Somerspele 2016
Die Paralimpiese Somerspele 2016 (Portugees: Jogos Paralímpicos de Verão de 2016) is tussen 7 en 18 September 2016 in Rio de Janeiro, Brasilië, aangebied. Tydens die geleentheid het 4 342 atlete uit 159 nasies aan 528 items in 22 verskillende sportsoorte deelgeneem. Dit was die 15de Paralimpiese Somerspele wat aangebied is asook die eerste in Latyns- en Suid-Amerika.
Die opening- en sluitingseremonies het in die Maracanã-stadion plaasgevind. Soos gebruiklik het die lande in alfabetiese volgorde die stadion ingestap met Griekeland die eerste en die gasheer Brasilië die laaste. Zanele Situ het die Suid-Afrikaanse vlag ingedra.