cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
J.R.R. Tolkien
Die kultus en 'n enkelgraf vir twee
Wat dit nog meer merkwaardig maak, is dat die stroom publikasies met sy dood net tydelik tot stilstand gekom het. So was daar onder meer die heel geslaagde History of Middle-earth, onder die redakteurskap van sy een seun Christopher.
Ná sy aftrede in 1969 het Edith en Ronald in Bournemouth gaan woon. In November 1971 is Edith oorlede en Ronald het kort daarna na Oxford teruggekeer, waar hy tot sy dood op 2 September 1973 gewoon het.
Maar die roem leef voort. In 1997 was hy bo-aan drie groot meningsopnames waarin mense gevra is om vir die grootste boek van die twintigste eeu te stem.
Hy en Edith lê saam in ’n enkelgraf begrawe in die Katolieke deel van die Wolvercote-begraafplaas in die noordelike voorstede van Oxford. Die inskripsie op die grafsteen lui:
Afrikaans
Net dié boeke van J.R.R. Tolkien is in Afrikaans vertaal: Die meeste boeke van J.R.R. Tolkien, met uitsondering van The History of Middle Earth, is in Nederlands vertaal.
Shoichi Nishimura
Shoichi Nishimura (西邑 昌一) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Hoogbroek, Wijchen
Hoogbroek is ’n nedersetting in die munisipaliteit Wijchen in die provinsie Gelderland in Nederland.
Waterploeër
Die Waterploeër (Rhynchops flavirostris) is 'n Intra-Afrika trekvoël en word die meeste van April tot Januarie gesien. Dit bly by groot riviere, baaie en mere met groot sandbanke vir slaap- en broeiplek; meestal in die noorde van Suider-Afrika. Die voël se status is amper-bedreigd en die wêreldbevolking is sowat 10 000 en in Suider-Afrika sowat 1000. Hulle broei in klein kolonies. Die voël is 38 – 42 cm lank, 120 - 220 g groot met 'n vlerkspan van 1.25 - 1.35 m. In Engels staan die voël bekend as die African Skimmer.
Stefan Löfven
Kjell Stefan Löfven ( Sweedse uitspraak: [ˈsteːfan lœˈveːn]; amptelik Löfvén; gebore op 21 Julie 1957) is 'n Sweedse politikus wat sedert 2014 as premier van Swede dien en sedert 2012 leier van die Sosiaal-Demokratiese Party.
Nadat hy die skool verlaat het en sy verpligte militêre diens in die Sweedse Lugmag voltooi het, kwalifiseer Löfven as 'n sweiser en het daarna 'n aktiewe vakbondlid begin. Hy het opgestaan om verkies te word as 'n ombudsman binne die Sweedse metaalbewerkersunie (SMU) en is uiteindelik verkies tot die eerste voorsitter van IF Metall in Januarie 2006, 'n belangrike nuwe vakbond wat uit 'n aantal kleiner vakbonde, insluitend die SMU, gestig is. om saam te smelt.
Na die bedanking van Håkan Juholt, in Januarie 2012, is Löfven eenparig deur die uitvoerende raad van die Sosiaal-Demokratiese Party gekies om hom as die nuwe leier van die party te vervang. Dit het Löfven ook die leier van die opposisie gemaak, ondanks die feit dat hy destyds nie 'n setel in die Riksdag gehad het nie.
Löfven het die Sosiaal-Demokrate in die 2014-verkiesing gelei. Ondanks die aanvanklike meningspeiling, het die party slegs 'n enkele setel verower, maar weens die swak prestasie van die regerende Moderate Party, wat 23 setels verloor het, kon Löfven 'n minderheids-koalisieregering met die Groen Party vorm. Hy is op 3 Oktober as premier van Swede aangestel. Hy het 'n tweede termyn in die nasleep van die onoortuigende verkiesing in 2018 verseker, waarin beide hoofpartye verliese gely het; na 'n maande lange sluimering wat 'n nuwe rekord opgestel het vir die vorming van die regering, kon Löfven onthoudings van LP's wat tot die Sentrumparty, die linkse party en die liberale behoort, verseker en is hy in Januarie 2019 deur die Riksdag herkies.
FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 1999
Die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 1999 (Spaans: Copa Confederaciones México ’99; Engels: FIFA Confederations Cup) is van 24 Julie tot 4 Augustus 1999 in Meksiko aangebied. Dit was die tweede sokker-konfederasiebeker wat onder FIFA se vaandel aangebied is. Die eerste twee toernooie in 1992 en 1995 is onder die naam Koning Fahd-beker aangebied en terugwerkend deur FIFA as Sokker-Konfederasiebekertoernooie erken.
Die gasheer Meksiko het die toernooi gewen nadat hulle die verdedigende kampioen Brasilië in die eindstryd geklop het. Die Verenigde State het in die derde en Saoedi-Arabië in die vierde plek geëindig. Dit was die tweede toernooi waartydens die goue doel-reël vir die beslissing van ’n wedstryd ingespan is, dié reël is ook vir die vorige 1997- en die twee daaropvolgende 2001 en 2003-toernooie ingespan, maar daarna weer geskrap.
Stadions
Wedstryde is in die volgende stede gespeel:
Deelnemende spanne
[[Lêer:1999 confed cup.png|duimnael|400px|Spanne wat aan die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 1999 deelgeneem het:
]]
Formaat
Die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 1999 is oor twaalf dae tussen agt verskillende nasies oor 16 wedstryde uitgespeel. Dit het op 24 Julie 1999 op die Estadio Jalisco in Guadalajara met ’n wedstryd tussen Brasilië en Duitsland afgeskop. Die toernooi het geëindig by die Estadio Azteca in Meksikostad op 4 Augustus 1999 met die eindstryd tussen Meksiko en Brasilië, waartydens die gasheer die Sokker-Konfederasiebekertrofee ingepalm het. Dieselfde formaat is voorheen tydens die FIFA Sokker-Konfederasiebekertoernooi in 1997 ingespan.
Kalender
Die volgende tabel dui die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 1999 se daaglikse program aan. ’n Pers blokkie dui op wedstryde tydens die groepfase, ’n groen blokkie dui op wedstryde tydens die uitklopfase, ’n blou blokkie op die bronseindstryd en ’n geel blokkie op die eindstryd.
Groepfase
Die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 1999 is deur agt nasionale sokkerspanne uitgespeel. Vir die groepfase is die agt deelnemende spanne in twee groepe van vier spanne elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde groep gespeel, dus het elke span drie wedstryde in die groepfase gespeel. Drie punte is vir ’n oorwinning toegeken, een vir ’n gelykop en geen punte vir ’n nederlaag: spanne wat met dieselfde aantal punte geëindig het, is volgens aangetekende doele gerangskik.
Klassifisering binne elke groep was gegrond op die volgende puntestelsel:
Aan die einde van die groepfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vierde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die twee top spanne wat na die uitklopfase deurgedring het. As twee spanne gelyk op punte was, is die rangorde deur hul aantal aangetekende doele bepaal.
Uitklopfase
Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit vier wedstryde bestaan het: twee halfeindstryde, ’n derdeplekwedstryd en die eindstryd.
Wedstryde
Die wedstryde is in twee fases opgedeel, naamlik die groep- en die uitklopfase.
Groepfase
Agt spanne het aan die groepfase deelgeneem. Die boonste twee spanne in elke groep het na die uitklopfase deurgedring.
FIFA se terugwerkende ranglys
In 2017 het FIFA ’n verslag gepubliseer waarin al die deelnemende spanne van elke Sokker-Konfederasiebeker insluitende die destydse FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2017 geranglys is volgens vordering in die toernooi, algehele resultate en kwaliteit van die meedinger. Die ranglys vir die 1999-toernooi is soos gevolg:
Meeste doele aangeteken
Meeste doele aangeteken:
Joseph Heller
Joseph Heller (gebore 1 Mei 1923 in Brooklyn, New York Stad – 12 Desember 1999 in East Hampton, New York) was 'n Amerikaanse satirikus. Hy het die invloedryke roman Catch-22 omtrent Amerikaanse soldate tydens die Tweede Wêreldoorlog geskryf. Die titel het spreekwoordelik geword in die Engelse taal van absurde keuses.Hy word wyd beskou as een van die beste post-Wêreldoorlog satirikuste. Alhoewel hy hoofsaaklik vir Catch-22 onthou word, het sy skryfwerk gefokus op die lewens van verskeie lede van die middelklas, en bly hulle goeie voorbeelde van moderne satire.
Biografie
Sy ouers was Joodse immigrante vanaf Rusland. Sy vader sterf toe hy net vier jaar oud was. Na skool werk hy as die assistant van 'n ystersmit, 'n boodskapper en as 'n liasseerklerk. Hy sluit by die Amerikaanse lugmag aan in 1942, en vlieg meer as 60 sendings twee jaar later in Italië. Na die oorlog begin hy studeer en verkry sy M.A. in Engels in 1949. Na 'n jaar in Engeland as 'n Fulbright-student, doseer hy vir twee jaar by die Penn State University en daarna as 'n kopieskrywer vir 'n klein advertensiemaatskappy.
In 1981 doen Heller Guillian-Barré-sindroom op. Hy bring ses maande in die bed deur voordat hy begin herstel. In 1984 skei hy van Shirley, sy vrou van 35 jaar, en trou met Valerie Humphries, die verpleegster wat betrokke was by sy herstel. Hy sterf aan 'n hartaanval kort nadat hy sy laaste roman voltooi het.
Axos
Axos is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Axinyssa variabilis
Axinyssa variabilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Axinyssa en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1897 deur Lindgren.
Bradley James
Bradley James (gebore 11 Oktober 1983) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Underworld: Blood Wars (2016) en in die televisiereekse Merlin (2008), iZombie (2015), en Medici: Masters of Florence (2016).
Lisa Arrindell Anderson
Lisa Arrindell Anderson (gebore 24 Maart 1969) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Madea's Family Reunion (2006), Big Momma's House 2 (2006), en The Sin Seer (2015).
Bloutrein
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Bloutrein
Luukse treindiens van Luxrail
Ingevoer as
Abe Simon
Abe Simon (1 Januarie 1913 – 24 Oktober 1969) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente On the Waterfront (1954), Singing in the Dark (1956), Never Love a Stranger (1958), en Requiem for a Heavyweight (1962).
Bloutrein
Union Limited in 1923
Hoofroetes
Pretoria-Kaapstad Kaapstad-Pretoria (1 600 km) Kaapstad-Port Elizabeth
Reisspoed
90 km/uur
27 ure
Webtuiste
www.bluetrain.co.za
Die Bloutrein is 'n luukse treindiens wat deur Luxrail ('n afdeling van Transnet Freight Rail) op die roetes tussen Pretoria en Kaapstad en tussen Kaapstad en Port Elizabeth aangebied word. Spesiale treinreise na Durban en die Bakubung-wildkamp word eweneens aangebied.
Die Bloutrein is een van die weelderigste treine ter wêreld en word dikwels 'n "vyfsterhotel op spore" of 'n "paleis op spore" genoem waarin reeds konings en presidente gereis het. Die Bloutreindiens het sy oorsprong in die Union Express- en Union Limited-treindienste wat vanaf die 1920's Pretoria en Johannesburg met Kaapstad verbind het.
Die trein se naam is afgelei van die asuurblou Protea-restaurantwa wat in 1933 in bedryf gestel is. Weens die gewildheid van die kleurontwerp is vanaf 1936 alle Union Express- en Union Limited-treinstelle blou geverf. Hulle het vinnig die bynaam Bloutrein gekry, en ná 'n onderbreking gedurende die Tweede Wêreldoorlog is die treindiens vanaf 1946, toe dit hervat is, ook amptelik só genoem.
Geskiedenis
Die Bloutrein het sy oorsprong in die Union Limited-treindiens wat vanaf 1923 tweeweekliks op die suidwaartse roete tussen Pretoria/Johannesburg en Kaapstad aangebied is. Die suidelike eindstasies was Kaapstadstasie in die middestad en die Tafelbaaidokke. So kon passasiers in Kaapstadhawe oorstap na luukse passasier- en posskepe van die Britse Union-Castle-Redery wat op die roete tussen Kaapstad en Southampton in die Verenigde Koninkryk gevaar het. Die noordwaartse treindiens vanaf Kaapstad na Johannesburg en Pretoria is Union Express genoem. Albei dienste het uitsluitlik eersteklaspassasiers en pos vervoer. In 1933 is 'n nuwe luukse restaurantwa, die Protea, op albei roetes ingevoer. Kenmerkend vir sowel die Protea asook die begeleidende kombuiswa was die kleurontwerp in asuurblou en roomwit met 'n silwer dak. Alle ander treinwaens was in dié tyd nog ongekleurd, met verniste teakhout-afwerkings. Die asuurblou kleur het só gewild geraak dat alle Union Express- en Union Limited-treinstelle vanaf 1936 in asuurblou en roomwit gekleur is. In 1939 is treinwaens met lugversorging ingevoer.
Gedurende die Tweede Wêreldoorlog is treindienste vanaf 1942 gestaak en eers vier jaar later onder die nuwe naam Bloutrein hervat. Die volgende mylpaal was die invoering van twee nuwe moderne treinstelle wat deur Union Carriage & Wagon Company (Pty.) Ltd. in Nigel naby Johannesburg gebou is. 'n Kwarteeu later het Spoornet, wat destyds die Bloutreindiens bedryf het, op die veranderende markvraag na langafstand-passasierstreindiense gereageer en besluit om die bestaande treinstelle deur superluukse waens met suites en privaat badkamers te vervang. Die eerste nuwe treinstel, wat in Transwerk se werkswinkels gebou is, is in 1997 in bedryf gestel, die tweede in die volgende jaar. Albei stelle het uit agttien waens bestaan, maar net een daarvan, treinstel nommer twee wat 76 passasiers kon vervoer, het oor 'n uitsigwa beskik wat ook vir konferensies gebruik kon word. In 'n spesiale klubwa kon passasiers die pad vorentoe op 'n reuseskerm bekyk.
Sedert die internasionale toerismebedryf se prestigepryse World Travel Awards vir buitengewone gehalte in 1993 in die lewe geroep is, is die Bloutrein verskeie kere as wenner in die kategorieë "die wêreld se leidende luukse trein" en "Afrika se leidende luukse trein" aangewys.
Roetes
Voor 2002 het die Bloutrein op vier verskillende roetes gery:
Naas die hoofroete tussen Pretoria en Kaapstad word tans twee bykomende roetes aangebied:
Daarnaas kan Bloutreinstelle vir treinritte na enige bestemming in Suid-Afrika gehuur word waar spoorlyne met die Bloutrein se tegnologie versoenbaar is.
Hiroshi Kanazawa
Hiroshi Kanazawa (金澤 宏) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Oregon-rex
Die Oregon-rex was ’n katras met die tipiese krulhare van ’n rex-kat wat in Amerika geteel is, maar in die 1970's uitgesterf het.
Die eerste aangetekende geval van ’n Oregon-rex is ’n kat met krulhare wat in 1955 in die Amerikaanse staat Oregon gebore is. Die ander katte in die werpsel het reguit hare gehad. In dié tyd is die eerste Corniese rex van Brittanje na Amerika ingevoer en hulle is toe met die ontwikkelende Oregon-rex gekruis. Weens die kruisteling het die kat egter nie oorleef as ’n aparte ras nie. Die laaste rasegte Oregon-rex is in 1972 dood.
Sien ook
Hierdie artikel is vertaal van die Engelse Wikipedia
Ingvar Carlsson
Gösta Ingvar Carlsson (gebore 9 November 1934) is 'n Sweedse politikus wat twee keer as premier van Swede gedien het, eers van 1986 tot 1991 en weer van 1994 tot 1996. Hy was van 1986 tot 1996 leier van die Sweedse Sosiaal-Demokratiese Party. Hy is veral bekend vir die leiding van Swede in die Europese Unie.
Carlsson was 'n lid van die Riksdag van 1965 tot 1996 en het die kiesafdeling Stockholm County (tot 1970 in die laerhuis) verteenwoordig. Hy was van 1969 tot 1973 minister van onderwys, as minister van behuising in 1973 en weer van 1974 tot 1976, en van 1985 tot 1986 as minister van omgewingsake. Hy was van 1982 tot 1986 adjunkpremier en het die amp aanvaar as Eerste Minister van Swede na die moord op premier Olof Palme in 1986.
Julianne Moore
Julianne Moore (gebore 3 Desember 1960) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Boogie Nights (1997), The Hours (2002), The Kids Are All Right (2010), en Still Alice (2014).
Honoratus Maynier
Honoratus Christiaan David Maynier (oorlede omstreeks 1837) was landdros en resident-kommissaris in die Kaapkolonie.
Hy is in 1789 aangestel as sekretaris van die landdros op Graaff-Reinet en volg Woeke in Mei 1793 op as landdros van daardie drosdy. In 1795 bring koloniste klagtes teen hom in omdat hy glo net halfslagtig teen die Xhosas opgetree het. Hy word gedwing om die distrik te verlaat toe Adriaan van Jaarsveld en andere die kortstondige republiek van Graaff-Reinet uitvaardig. Op Kersdag 1799 word hy benoem tot resident-kommissaris van die distrikte Swellendam en Graaff-Reinet, maar die goewerneur, genl. Francis Dundas, roep hom twee jaar later terug, waarna 'n kommissie klagtes teen hom ondersoek. In 1802 word die klagtes teen hom ongegrond verklaar en hy ontvang vergoeding vir al sy verliese. Hy is omstreeks 1837 oorlede.
Ekonomie van Zimbabwe
Die ekonomie van Zimbabwe is in vergelyking met die meeste ander Afrikalande hoogs ontwikkeld en het al 'n hoë vlak van industrialisering bereik. Nogtans het die Zimbabwiese ekonomie as gevolg van wanbestuur in 'n baie ernstige krisis beland en was in die eerste dekade van die 21ste eeu besig om in mekaar te tuimel.
Zimbabwe beskik oor 'n beduidende ekonomiese potensiaal met sektore soos landbou, mynbou en toerisme wat tot in die middel van die 1990's gefloreer het. Naas vrugbare landbougrond is die land ook ryk bedeel met natuurlike hulpbronne soos hoëgraadse metallurgiese chromietreserwes, steenkool, koper, asbes, nikkel, goud, platinum, ystererts en seldsame aardes, en 'n natuurskoon wat toeristetrekpleisters soos die Victoria-waterval insluit.
Die ekonomiese klimaat word oorheers deur uiters negatiewe faktore soos hiperinflasie, 'n wisselkoers wat kunsmatig op 'n onrealistiese vlak gehou word, 'n algemene tekort aan buitelandse valuta en beperkings op invoere. Nywerheidsproduksie en beleggings het sterk afgeneem, en talle sakeondernemings is gesluit. Die nywerheids- en dienstesektor word bowendien deur die grootskaalse emigrasie van opgeleide mannekrag geknel.
Die regering het pogings onderneem om die inflasiedruk deur 'n monetêre hervorming (in Junie 2006 is nuwe banknote uitgereik en drie nulle van Zimbabwe se geldeenheid "geskrap") en die afkondiging van amptelike prysbeheer in Junie 2007 te verswak. Algemene regsonsekerheid en die regering se onvermoë om eiendomsregte te beskerm het nogtans dringend benodigde buitelandse beleggers afgeskrik. Die Zimbabwiese bevolking ervaar gereeld krag- en wateronderbrekings, terwyl brandstof nouliks beskikbaar is en gewoonlik net op die swartmark gekoop kan word.
Die vernietiging van krotbuurte het baie nadelige gevolge vir die informele sektor gehad, wat die hoofbron van inkomste vir die armer bevolking is. As gevolg van die humanitêre ramp ly tot by 5,5 miljoen mense aan ondervoeding, terwyl honderdduisende Zimbabwiërs na die buiteland, onder meer Suid-Afrika, gevlug het. Volgens beramings het in laat 2005 reeds sowat 'n kwart van die totale bevolking van 13 miljoen mense in die buiteland gebly.
Oorsake van die ekonomiese krisis
Die huidige krisis is die gevolg van natuurlike invloedfaktore en ekonomiese wanbestuur wat reeds baie jare gelede begin het, waaronder
Naas die bogenoemde strukturele oorsake het Zimbabwe se regering op die kort termyn baie min vir die vertroue in die land se ekonomiese ontwikkeling gedoen – die onteiening en besetting van plase (waardeur onder meer ooreenkomste ter beskerming van beleggings verontagsaam is), politieke geweld en die aankondiging dat onteienings ook in die mynbousektor oorweeg sal word het sowel binne- asook buitelandse beleggers verder afgeskrik. Die sogenaamde "indigeniseringsproses", wat in Oktober 2007 deur die twee kamers van Zimbabwe se parlement goedgekeur is, behels die oordrag van 'n meerderheid aandele van alle maatskappye in die land aan Zimbabweërs. Die wet wat later deur die president onderteken en bekragtig is, hou negatiewe gevolge vir buitelandse beleggings in.
Grondhervorming
duimnael|regs|250px|Mashona-plase Grond word nie bloot as 'n primêre produksiemiddel deur die inwoners van Zimbabwe beskou nie. Die inbesitneming van grond deur Britse kolonialiste is deur die inheemse bevolking nie slegs as 'n onteiening van land ervaar nie, maar ook as 'n berowing van hul eie geskiedenis, tradisies en identiteit. Net soos in die buurlande het grondhervorming dus 'n baie emosionele kwessie geword, wat deur politici maklik geïnstrumentaliseer kon word. In Zimbabwe het die regerende party sedert die laat 1990's drastiese grondhervorming as 'n politieke troefkaart begin speel.
Toe Zimbabwe onafhanklik geword het, was die helfte van die landbougrond – veral die vrugbare gebiede – in besit van 4 500 groot boerderye wat deur Blanke boere beheer is, terwyl meer as 700 000 kleinboere die ander helfte bewerk het. Die Lancaster House-ooreenkoms, wat vir 'n oorgangsperiode van tien jaar gesluit is, het privaatbesit gewaarborg en sodoende die oordrag van grond aan die mees behoeftiges gekeer. Grondverdeling was derhalwe beperk tot land wat deur die regering op die vrye mark aangekoop kon word. In plaas van 'n beplande 162 000 Swart gesinne is slegs 62 000 op 2,5 miljoen hektaar landbougrond gevestig.
Ná afloop van die Lancaster House-ooreenkoms was die regering formeel geregtig om grondpryse te bepaal, tog het die inisiatief doodgeloop. In die periode tussen 1992 en 1997 is 800 000 hektaar deur die owerheid aangekoop, maar grotendeels oorgedra aan leidende politici of invloedryke Zimbabwiese sakelui. 'n Nuwe regeringsinisiatief in 1998 het eweneens doodgeloop.
Eers ná die neerlaag in die grondwetlike referendum van 2000 het die regering begin om toevlug te soek in radikale maatreëls, die sogenaamde fast track. Blanke boere is onteien, verdryf en in enkele gevalle selfs vermoor, hul plase beset. Hierdie beleid het binnekort byna die hele kommersiële landbousektor vernietig en tot 'n dramatiese verlies aan buitelandse valuta gelei. Naas Blanke boere en hul gesinne was Swart plaaswerkers die hoofsaaklike slagoffers van onteienings. Die fast track het nóg die grondhervorming nóg die ekonomiese ontwikkeling van Zimbabwe bevorder, en slegs 'n klein groepie regeringsaanhangers het hieruit voordeel getrek.
Die landbousektor het inmekaar getuimel, en die feit dat Zimbabwe tans aangewese is op buitelandse voedselhulp, is net gedeeltelik aan die droogteperiodes van die eerste dekade van die 21ste eeu te wyte.
Huidige stand van sake
Die ekonomie het nie goed oorgeskakel na Robert Mugabe se leierskap nie. Dit het veroorsaak dat een van Afrika se sterkste ekonomieë tot die wêreld se heel swakste ekonomie verval het. Hulle inflasie is meer as 730 000% en oortref die van enige ander nasie op aarde. Birma beklee die tweede laaste plek met 'n inflasie van 39.5%. Die regering skryf die slegte prestasie toe aan 'n 2001-wet (Zimbabwe Democracy and Economic Recovery Act), 'n VSA-kongresbesluit wat skuldverligting koppel aan sosiale hervormingsteikens, en die vries van die heersersklas se internasionale bates. Die land het tans die laagste BBP-groei van enige onafhanklike land en die 3de swakste groei in totaal (net ná die Palestynse grondgebied).
Mugabe se beleid van grondhervorming het gelei tot interne onrus, bevolkingsverskuiwings, hiperinflasie, en 'n onvermoë van die land se burgers om hulleself te voed.
Ontwikkeling sedert 2009
Nadat in Februarie 2009 'n oorgangsregering gevorm kon word, is vir die eerste keer in jare weer sinvolle ekonomiese besluite geneem. So is die inheemse Zimbabwe-dollar voorlopig afgeskaf en deur die euro, VSA-dollar en Suid-Afrikaanse rand vervang. Die hiperinflasie-probleem – die inflasiekoers het laat in 2008 tot enkele honderd miljoen persent gestyg – is sodoende meteens opgelos.
Die goewerneur van Zimbabwe se sentrale bank, Gideon Gono, wat as die hoofverantwoordelike met betrekking tot Zimbabwe se rampsalige monetêre beleid beskou word, is weliswaar nie uit sy pos ontslaan nie, maar van baie van sy bevoegdhede ontneem. Tans is die Departement van Finansies onder leiding van MDC-sekretaris-generaal Tendai Biti in beheer van alle monetêre, finansiële en begrotingsake. Biti se pogings om Zimbabwe se finansiële stabiliteit te herstel word deur 'n aantal banke in Afrika ondersteun, terwyl die Wêreldbank en die Internasionale Monetêre Fonds net soos die grootste verskaffers van ontwikkelingshulp tans nog 'n afwagtende houding inneem. Westerse regerings het sedert 2008 'n jaarlikse bedrag van 650 miljoen VSA-dollar beskikbaar gestel.
Die hernieude vlaag onwettige plaasbesettings sedert Februarie 2009 word net soos die toepassing van Zimbabwe se nasionale wet op inheemse besit en bemagtiging as struikelblokke op die land se pad na ekonomiese stabiliteit beskou. Die tekort aan geskoolde landboudeskundiges, korrupsie en die gebrek aan beleggings het steeds baie nadelige uitwerkings op die landbousektor. Desondanks het Zimbabwe se ekonomie in 2010 weer met agt persent gegroei. Die ekonomiese groei het in 2011 en 2012 verstewig, maar in die verkiesingsjaar 2013 weer verswak tot slegs drie persent.
Omgewingsbeleid
Die Zimbabwiese regering het die drie konvensies van Rio de Janeiro (ten opsigte van klimaat, woestyne en biodiversiteit) geratifiseer, terwyl die Kioto-protokol nog nie onderteken is nie. 'n Nasionale strategie vir volhoubare ontwikkeling word tans nog ontwikkel.
Die belangrikste omgewingsvraagstukke, wat grotendeels deur armoede veroorsaak word, is gronderosie as gevolg van ontbossing en die besoedeling van drinkwaterbronne. Daarnaas ontwikkel die vrystelling van kwiksilwer as 'n neweproduk van goudontginning steeds meer tot 'n omgewings- en gesondheidsprobleem. Die land beskik nie oor die nodige kapasiteit om sy omgewingsvraagstukke op te los nie. Verder is daar geen statistieke ten opsigte van omgewingsake beskikbaar nie.
Die brandstofkrisis het belangstelling vir hernubare energiebronne gewek – Zimbabwe spits hom tans op die ontginning van biodiesel uit die jatropha-plant toe.
Energieverbruik
duimnael|regs|250px|Die [[Karibadam, een van die vyf grootstes ter wêreld, is tussen 1955 en 1959 gebou en verskaf elektrisiteit aan die Zambiese en Zimbabwiese Kopergordel, 'n uitersbelangrike mynboustreek]]
'n Chinese belegger, Shandong Taishan Sunlight, het saam met die Zimbabwiese Old Stone Investments 'n gemeenskaplike onderneming, China Africa Sunlight Energy, gestig wat in die vyf jaar vanaf 2014 tot 2019 VS$ 2,1 miljard in kragopwekking, steenkoolmynbou en metaangasontginning belê het. 'n 300 MW-steenkoolkragaanleg is in 2016 in Gwayi, Matabeleland in bedryf gestel. Namate die ontginning van metaangasbronne versnel, sou in 2017 'n verdere 300 MW-gaskragsentrale voltooi gewees het.
Cannes-rolprentfees 1996
Die 49ste jaarlikse Cannes-rolprentfees is van 9-20 Mei 1996 gehou. Die Amerikaanse regisseur en vervaardiger Francis Ford Coppola was die voorsitter van die jurie en die Franse aktrise en regisseur Sabine Azéma het die opening- en die afsluitingseremonie aangebied. Altesaam 61 rolprente en kortfilms is vir mededinging gekies.
Die Britse rolprent Secrets & Lies van die regisseur Mike Leigh het die Palme d'Or gewen. Die fees is geopen met Patrice Leconte se Ridicule en afgesluit met Flirting with Disaster van David O. Russell.
Linda Arsenio
Linda Arsenio (gebore 20 Junie 1978) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Kanaa Kanden (2005), Sachein (2005), Kabul Express (2006), en Dam999 (2011).
Mari, Sirië
Mari (wigskrif:, ma-riki, die moderne Tell Hariri; Arabies: تل حريري) was ’n antieke Semitiese stadstaat in die hedendaagse Sirië. Die oorblyfsels is ’n tell 11 km noordwes van Abu Kamal aan die westeroewer van die Eufraatrivier.
Geskiedenis
thumb|150px|links|Ishqi-Mari, koning van die Tweede Koninkryk van Mari, omstreeks 2300 v.C. Mari het tussen 2900 v.C. en 1759 v.C. (middelchronologie) floreer as ’n handelsentrum en leidende staat. As ’n stad wat doelbewus gestig is, het sy bestaan afgehang van sy ligging in die middel van die Eufraat-handelsroetes en was dit ’n tussenganger tussen Sumer in die suide en Ebla en die Levant in die weste.
Dit is in die middel van die 26ste eeu v.C. die eerste keer verlaat, maar is voor 2500 v.C. herbou en het die hoofstad van ’n leidende Oos-Semitiese staat geword. Dié tweede Mari het in ’n lang oorlog met sy teenstander Ebla betrokke geraak en is bekend vir sy sterk aantrekking tot die Sumeriese kultuur. Die Akkadiërs het dit in die 23ste eeu v.C. verwoes.
Hulle het toegelaat dat die stad herbou word en ’n militêre goewerneur aangestel. Die goewerneurs het later onafhanklik geword met die vinnige agteruitgang van die Akkadiese Ryk en het die stad herbou as ’n streeksentrum in die middel van die Eufraatvallei. Hulle het tot die tweede helfte van die 19de eeu v.C. oor Mari regeer, en daarna het die dinastie om onbekende redes geëindig. Kort daarna het Mari die hoofstad van die Amoritiese Lim-dinastie geword. Die Amoritiese Mari se bestaan was kortstondig, want dit is omstreeks 1761 v.C. deur Babilonië verower. Die stad het as ’n klein nedersetting voortbestaan onder die heerskappy van die Babiloniërs en Assiriërs, voordat dit weer verlaat en vergete gegaan het in die Hellenistiese tydperk.
Mari se ontdekking in 1933 het ’n belangrike insig in die geopolitieke kaart van antieke Mesopotamië en Sirië verskaf danksy die ontdekking van meer as 25 000 tablette met belangrike inligting oor staatsadministrasie in die 2de millennium v.C. en die aard van diplomatieke betrekkinge tussen die politieke entiteite in die streek. Hulle het ook die groot handelsnetwerk van die 18de eeu onthul wat gebiede so ver as Afganistan in Suid-Asië en Kreta in die Mediterreense streek ingesluit het.
Oostelike sterretjie
Die Oostelike sterretjie (Gelochelidon nilotica) ook bekend as die Oostelike seeswael, is 'n seldsame voël en somerswerwer na strandmere en kuswatermassas. Hulle soek soms kos in die aangrensende velde en rietplate. Die voël word 35 – 38 cm lank, 190 - 260 g groot met 'n vlerkspan van 1.0 - 1.1 m. In Engels staan die voël bekend as die Gull-billed tern.
Dit is die enigste spesie in die genus Gelochelidon.
Robert F. Simon
Robert F. Simon (2 Desember 1908 – 29 November 1992) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Buccaneer (1958), Operation Petticoat (1959), en The Man Who Shot Liberty Valance (1962), en in die televisiereeks The Amazing Spider-Man (1977).
Jerry Colonna (vermaker)
Jerry Colonna (17 September 1904 – 21 November 1986) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Road to Singapore (1940), Atlantic City (1944), Kentucky Jubilee (1951), en Alice in Wonderland (1951).
Hoogbroek, Neder-Betuwe
Hoogbroek is ’n nedersetting in die munisipaliteit Neder-Betuwe in die provinsie Gelderland in Nederland.
Kontinent
'n Kontinent is 'n groot aaneenlopende landmassa wat 'n relatiewe selfstandige geheel vorm en natuurlike grense het. Die planeet aarde het die volgende kontinente (gelys volgens grootte):
Aantal kontinente
Daar is verskeie maniere om die kontinente van mekaar te onderskei:
Matamala de Almazán
Matamala de Almazán is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Saint Hill Manor
Saint Hill Manor is 'n Engelse country house (herehuis) in Saint Hill Green naby East Ginstead, 'n nedersetting in die graafskap Wes-Sussex. Die herehuis is in 1792 vir Gibbs Crawfurd (1732–1793) uit sandsteen gebou en was vervolgens in besit van verskeie bekende persoonlikhede voordat dit in 1959 deur die Amerikaanse wetenskapsfiksie-skrywer en stigter van die Kerk van Sciëntologie, L. Ron Hubbard, van sy laaste eienaar, die Maharadja van Jaipur, gekoop is om sewe jaar lank as die Hubbard-gesin se privaat woning en vervolgens ook as die kerk se Britse hoofkwartier te dien. Tot 1967 was dit ook die wêreldhoofkwartier. Die Kerk is vervolgens agt jaar lank vanuit 'n skip bestuur wat ook as privaat woning van L. Ron Hubbard en sy gesin gedien het, die Apollo.
Duncan James
Duncan James (gebore 7 April 1978) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Hollyoaks (1995), Idols! (2002), DanceX (2007), en Comedy Showcase (2007).
Vanrhynsdorp
Vanrhynsdorp is 'n dorp is in die Munisipaliteit Matzikama sowat 307 km noord van Kaapstad, 23 km oos van Vredendal en 80 km noord van Clanwilliam geleë in wat algemeen as die Noordweste bekend staan. Die dorp is langs die N7 nasionale pad geleë.
Geskiedenis
Vanrhynsdorp is in 1887 uitgelê, nadat die NG gemeente reeds in 1877 van Clanwilliam afgestig is. Dit is genoem na Petrus Benjamin van Rhyn, die eerste parlementslid vir Namakwaland. Hy was die grootvader van 'n latere minister van ekonomie, dr. A.J.R. van Rhyn. Dit het munisipale status in 1913 verkry, maar is nou deel van die munisipaliteit Matzikama, waarvan Vredendal die hoofdorp is.
Tweede Vryheidsoorlog
Tydens die Tweede Vryheidsoorlog het generaal Barry Hertzog die dorp op 19 Januarie 1901 beset. Hy was nog steeds in die dorp toe hy op 23 Januarie verneem het van die afsterwe van Koningin Victoria. Uit respek laat hy toe dat die magistraat die Britse vlag halfmas mag hang.
Wapens
Munisipaliteit (1) — Vanrhynsdorp se munisipale raad het in 1961 'n wapen by die Kaapse Provinsiale Administrasie geregistreer : In goud, 'n groen keper belaai met drie goue koringgerwe en vergesel van Namakwalandse madeliefies gestingel en geblaar van natuurlike kleur; 'n rooi skildhoof belaai met 'n staande merinoram van natuurlike kleur. Die wapenspreuk was Sterker deur eenheid.
Afdelingsraad — Die afdelingsraad (d.w.s. die plaaslike owerheid vir die landelike gebiede buite die dorpsgrense) het in 1976 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer: In goud, 'n verhoogde golwende dwarsbalk van blou in die skildhoof vergesel van 'n druiwetros hangende aan 'n geblaarde wingerdrank van natuurlike kleur; 'n golwende skildvoet van rooi belaai met 'n aansiende ramkop van natuurlike kleur. Die helmteken was 'n rooi veldblom tussen twee goue koringare. Die wapenspreuk was Bou aan die toekoms.
Munisipaliteit (2) — Die munisipale raad het in 1988 'n nuwe wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer: Kepersgewys verdeel, rooi en groen, 'n silwer keper vergesel van drie goue blomme, silwer geknop, gestingel en geblaar. Die helmteken was 'n silwer muurkroon met oor die middel heen 'n versmalde gewelfde goue dwarsbalk belaai met 'n ander van groen. Die wapenspreuk was weereens Sterker deur eenheid.
Axos flabelliformis
Axos flabelliformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Teruo Abe
Teruo Abe (安部 輝雄) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Axos flabelliformis
Die spons behoort tot die genus Axos en tot die familie Hemiasterellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1879 deur Carter.
Meeue
Meeue (en sterretjies) is 'n familie van seevoëls in die orde van steltloperagtiges (Charadriiformes). Die familie omvat 11 genera met ongeveer 102 spesies.
Spesies in die familie is oor die algemeen middelgroot tot groot voëls, meestal grys of wit, dikwels met swart merke op die kop en snawel. Hulle het 'n tipiese skel, krysende roep. Hul snawels is stewig en redelik lank; en hul pote is van swemvliese voorsien.
Algemeen
Meeue (familie Laridae) is betreklik groot swemvoëls van die koue en gematigde streke wat hoofsaaklik langs die kus, maar soms ook by binnelandse waters, aangetref word. Hulle het kort sterte, lang vlerke en kort pote met swemvliese tussen die tone. Die snawels is stewig en sterk. Die groter spesies se bosnawel is gekrom en eindig in 'n haakvormige punt.
Die algemene kleur is wit en spesies word onderskei op grand van die grys of swart patrone van die vlerke en die kleur van die pote. In Suider-Afrika word drie spesies algemeen aangetref. Die bekendste is die swartrugmeeu (Larus dominicanus). Soos sy naam aandui, het hy 'n swart rug en swart vlerke; sy snawel is organjegeel. Van Port Elizabeth af ooswaarts word die gryskopmeeu (Larus cirrocephalus) aangetref.
Tydens die broeityd het hy 'n duidelike grys "kappie" op die kop. Sy snawel is donkerrooi en die pote is grysrooi. In teenstelling met die ander twee meeue is die gryskopmeeu hoofsaaklik ŉ varswatermeeu wat oor die grootste gedeelte van Suider-Afrika aangetref word. Die witkopmeeu of sterretjie (Larus novaehollandiae) lyk soos 'n kleiner weergawe van die gryskopmeeu maar sonder 'n grys kappie.
In die broeityd het sommige voëls van hierdie spesie 'n baie ligte pers ring om die nek. Drie ander meeuspesies (genus Larus) doen af en toe Suider-Afrikaanse kuste aan.
Leefwyse
Meeue word hoofsaaklik langs die kus aangetref, maar soms kom hulle ook in die binneland voor. Die swartrugmeeu word byvoorbeeld soms by Chrissiesmeer naby Carolina gesien, terwyl die gryskopmeeu algemeen by varswaterplekke is. Die meeste meeue is alleseters.
Hulle is goeie vlieërs en volg dikwels skepe op soek na afval wat oorboord gegooi word of na visse wat deur die skip na die oppervlak gejaag word. Hulle duik nie juis na kos nie, maar pik dit van die oppervlak af op terwyl hulle swem. So nie, staan hulle op die strand en wag die branders in wat seediertjies uitspoel.
Meeue broei in kolonies. Die nes bestaan of uit 'n vlak kuil tussen gras, of is 'n pieringvormige konstruksie van seegras en stokkies wat tussen rotse gebou word. Die twee tot drie eiers is wit, bruinerig of olyfgroen en gespikkel. Die kuikens is bruin gevlek en verlaat die nes na ses tot agt weke. Dit duur egter twee tot drie jaar voordat hulle die kleur en kleur patroon van die volwasse meeue het.
Indeling
Ornitoloë is dit nie eens oor die klassifikasie van meeue nie. Die indeling wat tans gebruik word, is op kenmerke van die liggaamsbou gegrond. Wat gedrag betref, kan die indeling in bale gevalle egter anders lyk.
Kolonies wat om die een of ander rede geen kontak met ander het nie - byvoorbeeld weens geografiese skeiding - kan in die loop van tyd bepaalde kenmerkende eienskappe ontwikkel. 'n Goeie voorbeeld hiervan is die klassifikasie van die silwermeeu (Larus argentatus) en die klein swartrugmeeu (Larus fuscus) wat ook soms by Durban aangetref word.
Tans word hulle as aparte spesies beskou, maar daar word vermoed dat hulle ontwikkel het uit een spesie van Oos-Siberië waarvan daar mettertyd subspesies wes sowel as oos van die oorspronklike voorkomsgebied ontstaan het. Albei spesies kom in Wes-Europa voor en verskil uiterlik sowel as in gedrag, en hulle paar gewoonlik nie onderling nie. Gemengde pare is wel al aangetref en die nasate van die kombinasie was vrugbaar. Dit dui daarop dat hulle eintlik as subspesies van dieselfde spesie beskou moet word.
Gedrag
Baie navorsing is oor meeue, veral silwermeeue, gedoen en daaruit blyk dat die meeue ŉ uitgebreide sosiale gedrag vertoon. Die taal waarmee die lede van ŉ kolonie met mekaar in voeling bly, bestaan uit minstens 18 verskillende roepgeluide wat, na gelang van toonhoogte en geluidsterkte, kan dui op byvoorbeeld opwinding of ŉ voedselvonds, of dit kan 'n alarmroep wees, ensovoorts.
Axos cliftoni
Axos cliftoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Meeue
Gedrag
Spesiale geluide word gebruik om kuikens of paarmaats te roep. Die voortplantingsgedrag van silwermeeue het ook 'n aantal kenmerkende eienskappe. Die meeste voëls keer jaarliks na dieselfde broeiplek terug en soek hul vorige paarmaat op.
Axos cliftoni
Die spons behoort tot die genus Axos en tot die familie Hemiasterellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1867 deur Gray.
Lennie James
Lennie James (gebore 11 Oktober 1965) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Snatch (2000), Colombiana (2011), en Lockout (2012), en in die televisiereeks The Walking Dead (2010).
Don Simpson
Don Simpson (29 Oktober 1943 – 19 Januarie 1996) was 'n Amerikaanse rolprentvervaardiger, akteur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Top Gun (1986), Days of Thunder (1990), Bad Boys (1995), en The Rock (1996).
9K121 Wichr
9A1472 Wichr (Russies: Вихрь), (Afrikaans: Warrelwind) is 'n Russiese lasergeleide anti-tenkmissielstelsel. Die GRAU-naamstoewysing vir die stelsel is 9K121. Die missiel staan volgens die NAVO-klassifikasie bekend as die AT-16.
Die missiel word uit die lug gelanseer van 'n Ka-50-, Ka-52-helikopter of Soechoi Su-25-vegvliegtuig. Daar word veronderstel dat dit reeds teen 1990 operasioneel ontplooi was in die Russiese Lugmag maar is eers in 1992 vir die eerste keer by die Farnborough Lugskou tentoongestel.
Die aanwending van die missiel is gerig om veral grondteikens aan te val, spesifiek tenks, en teikens met reaktiewe pantser. 'n Teiken kan tot so ver as 8 km aangeval word indien die missiel deur 'n helikopter gelanseer word, of 10 km van 'n vastevlerkvliegtuig. Die Wichr kan ook stadigbewegende lugteikens neerskiet.
Die Wichr-missiel is 'n onderdeel van die Wichr-M stelsel, die ander dele sluit in 'n outomatiese teikensoekstelsel en 'n lanseerder.
Die missiel beweeg tydens sy vlug deur die lug, in deurlopende spiraalbeweginge, terwyl 'n enkele beheermeganisme die rigting voortdurend aanpas. Om die kans op 'n voltreffer te verhoog kan twee missiele per salvo gelanseer word op 'n teiken.
Mandy Moore
Mandy Moore (gebore 10 April 1984) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente A Walk to Remember (2002), Saved! (2004), Tangled (2010), en 47 Meters Down (2017).
Zebedy Colt
Zebedy Colt (20 Desember 1929 – 29 Mei 2004) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Farmer's Daughters (1976), White Fire (1976), Virgin Dreams (1977), en Babylon Nights (1984).
Hoog-Baarlo
Hoog-Baarlo is ’n nedersetting in die munisipaliteit Ede in die provinsie Gelderland in Nederland.
Vorchten
Vorchten is 'n dorp in die munisipaliteit Heerde in die provinsie Gelderland in Nederland.
Universiteit van Wes-Kaapland
Die Universiteit van Wes-Kaapland (UWK), of ook die University of the Western Cape (UWC), is in 1960 opgerig as 'n universiteit vir Kleurlinge in Bellville, naby Kaapstad. Ander universiteite in of naby Kaapstad is die Universiteit van Kaapstad (University of Cape Town, UCT, oorspronklik vir Engelstalige blankes) en die Universiteit van Stellenbosch (oorspronklik vir Afrikaanssprekende blankes). Die stigting van UWK was 'n tipiese apartheidsfenomeen, 'n direkte gevolg van die Wet op Aparte Universiteite, wat in 1957 aangeneem is. Met dié wet is die segregasie tot in die hoër onderwys deurgevoer. Kleurlinge het slegs toegang gehad tot 'n beperkte aantal universiteite en is nie meer toegelaat by blanke universiteite nie. Ook ander "etniese universiteite", soos die Universiteit van Zoeloeland en die Universiteit van die Noorde, is in dié tydvak opgerig.
Beginperiode
UWK was oorspronklik 'n 'boskollege', dit wil sê dat dit nie 'n outonome universiteit was nie, maar onder gesag van UNISA gestaan het. Die onderwys was boonop gerig op die opleiding van kleurlinge vir funksies op laer en middelbare vlak binne die eie kleurlinggemeenskap, spesiaal vir funksies van opleiding en dienslewering. In die eerste jare na die oprigting van UWK het die akademiese personeel uitsluitlik bestaan uit blankes, veral Afrikaners; 'n groot deel van die dosente het van die Universiteit van Stellenbosch gekom. Die taal was in die meeste van die lesings Afrikaans. Die eerste rektor was prof J G Meiring. Die universiteit het klein begin: in die eerste jaar was 166 studente geregistreer en was daar 17 personeelmedewerkers. Eers in 1970 het die UWK universiteitstatus verkry en kon universiteitsdiplomas en -grade toegeken word.
Verset teen apartheid
In die eerste vyftien jare was die bestuurders en 'n groot deel van die personeel ondersteuners van die Nasionale Party, en dus ook van apartheid. Een van die min uitsonderings was Adam Small, hoof van die departement Filosofie. Small is in 1973 ontslaan as gevolg van sy politieke betrokkenheid by die Swartbewussynsbeweging. Naas dosente soos Small was daar ook baie studente aktief in die apartheidstryd en solidêr met die Swartbewussynsbeweging. Proteste van studente teen die konserwatiewe bestuur en die gemis aan inspraak/medeseggenskap het in 1975 tot die benoeming gelei van die eerste kleurlingrektor, Richard E. van der Ross. In die jare daarna het 'n vryer klimaat ontstaan, waarin die universiteit meer en meer afstand geneem het van die apartheidsideologie. In 1982 is 'n missieverklaring opgestel waarin apartheid formeel verwerp is. Die volgende jaar is 'n wet aangeneem wat die universiteit dieselfde outonomie verleen het as die blanke universiteite.
In die jare tagtig en negentig het die universiteit meer en meer 'n linkse beeld gekry. Rektor Jakes Gerwel maak van UWK 'n "intellektuele tuiste vir linksgesindes", met baie aandag vir sosiale en politieke kwessies. Studente uit agterstandsposisies was baie welkom en die universiteit het naas kleurlinge ook meer en meer swart studente getrek. Gerwel is in 1995 opgevolg deur Cecil Abrahams, wat in 2001 op sy beurt opgevolg is deur Brian O'Connell. By die hervorming van die Suid-Afrikaanse hoëronderwys in 2002, het UWK die status van 'n outonome universiteit behou.
Wapen
Die universiteitskollege het kort na sy ontstaan 'n heraldiese wapen aangeneem. Dit is in 1989 by die Buro vir Heraldiek geregistreer: In blou, 'n silwer portiek met ses kolomme; op 'n skildhoof drie rooi proteas, silwer geknop en groen gestingel en geblaar. Die wapenspreuk is "Respice prospice". 'n Helmteken bestaande uit 'n protea binne-in 'n ope silwer lourierkrans is ook in 1989 geregistreer maar in die praktyk gebruik die universiteit steeds die oorspronklike tekening uit die 1960's wat slegs die skild (omsoom met goue lourierblare) en wapenspreuk toon.
ZF Mgcawu-distriksmunisipaliteit
Die ZF Mgcawu-distriksmunisipaliteit (voorheen "Siyanda") is een van die 5 distriksmunisipaliteite van die Noord-Kaap. Die setel van die munisipaliteit is in Upington. Die meeste inwoners in die munisipale gebied is Afrikaanssprekend. Die munisipaliteit se kode is DC8.
Munisipaliteite
Die munisipaliteit bestaan uit die volgende plaaslike munisipaliteite:
Bure
Die munisipaliteit word as volg begrens:
Verkiesingsuitslae
Verkiesingsuitslae vir die munisipaliteit in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004.
Takeshi Natori
Takeshi Natori (名取 武) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.