cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wladimir I van Kiëf
Vroeë jare
Daarna het hy Smolensk verower en toe Kiëf beleër met die hulp van die bojaar Bloed, Jaropolk se raadgewer. Bloed het Jaropolk aangeraai om uit Kiëf te vlug en hom terug te trek in die stad Rodja. Maar Wladimir het Rodja ook beleër en Jaropolk gevra dat hulle oor vrede onderhandel. Jaropolk het geglo dat Bloed en sy broer werklik vrede wou hê en het na Wladimir se hoofkwartier gegaan waar hy vermoor is.
Jaropolk se seun, Swjatopolk, wat ná sy dood gebore is en volgens baie eintlik Wladimir se seun was nadat hy Jaropolk se weduwee verkrag het, is met ’n Poolse prinses laat trou om hom uit die stryd om die troonopvolging te hou. Dit het misluk toe Swjatopolk se skoonpa Kiëf aanval. Wladimir het Swjatopolk toe gevange laat neem.
Heidense bewind
Volgens baie historici was Wladimir die gunsteling van die heidene, wat bang was dat Jaropolk ’n Christen sou word (of reeds een was). Ná sy bewindsoorname het Wladimir ’n klomp heidense beelde in Kiëf laat oprig. Hy het ook baie vroue en bywywe gehad.
Nadat hy verskeie gebiede verower het, het hy betrokke geraak by die hofintriges van Konstantinopel. Hy het 6 000 soldate na Konstantinopel gestuur as hulp vir Basilius II teen Bardas Fokas. Hy het hom terselfdertyd om sy suster, Anna, se hand gevra. ’n Huwelik tussen ’n Bisantynse prinses en ’n heiden was egter buite die kwessie.
Bekering van Rusland
Wladimir het besluit dis tyd om hom te bekeer. Volgens oorlewering het hy gesante gestuur om die Christelike, Joodse en Islamitiese gelowe te ondersoek om uit te vind watter een die meeste voordeel vir Rusland sou inhou. In 988 het hy hom laat doop nadat hy op die Christendom besluit het.
Nadat hy sy familie laat doop en afstand van sy talle vroue gedoen het, het hy afgodsbeelde laat afbreek en in die Dnjepr-rivier laat gooi. Alle inwoners van Kiëf moes hulle laat doop tydens ’n massaplegtigheid in die Dnjepr. Wladimir is daarna met Anna getroud. Hy het ná sy bekering ’n Christelike lewe probeer lei, en het kerke, skole en hospitale laat bou.
Aan die einde van sy lewe het Wladimir sy ryk onder sy twaalf seuns verdeel: ’n besluit wat volgens baie die eerste stap was in die versplintering van Rusland in talle klein prinsdomme. Hy is op 15 Julie 1015 in Berestowo dood terwyl hy op pad was na Nowgorod om sy seun Jaroslaf te straf omdat hy te onafhanklik probeer wees het. Ná sy dood het sy "oudste seun", Swjatopolk, vir hom die troon van Kiëf toegeëien. Hy het sy twee "broers" Boris en Gleb laat vermoor – hulle is later nes Wladimir en Olga tot heiliges verklaar. Die onrus in Kiëf-Roes het voorgeduur totdat Jaroslaf die Wyse die troon bestyg het.
Pizza Hut
Pizza Hut is 'n Amerikaanse kitskosrestaurantketting en multinasionale franchise-groep, wat in 1958 in Wichita, Kansas deur Dan en Frank Carney gestig is. Die maatskappy is bekend vir sy Italiaans-Amerikaanse spyskaart, insluitend pizza en pasta, sowel as bykosse en nageregte.
Pizza Hut het meer as 17 640 afsetpunte wêreldwyd (2020), wat dit die wêreld se grootste pizza-ketting maak volgens die aantal liggings. Dit is 'n filiaal van '''Yum! Brands, Inc.''', een van die wêreld se grootste restaurantgroepe.
Hulle spyskaart bestaan onder andere uit pizza, pasta, diepgebraaide hoendervlerkies, slaaie, stokbrood en knoffelbrood.
Rosemary Ames
Rosemary Ames (11 Desember 1906 – 15 April 1988) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Love on the Spot (1932), Pursued (1934), I Believed in You (1934), en Our Little Girl (1935).
Prins Andrew Romanoff
Prins Andrew Romanoff (gebore as Andrew Andreevich Romanov; Afrikaanse transliterasie: Andrei Andrejewitsj Romanof; 21 Januarie 1923 – 28 November 2021) was ’n Russies-Amerikaanse kunstenaar en skrywer. Hy was ’n kleinneef van Rusland se laaste keiser, Nikolaas II, en 'n agter-agter-kleinseun in die manlike lyn van tsaar Nikolaas I. Sedert prins Dmitri Romanof se dood op 31 Desember 2016 was hy ’n aanspraakmaker op die hoofskap van die Huis van Romanof en president van die Romanof-familievereniging. Hy is ná sy dood opgevolg deur sy seun, prins Alexis Romanov, ook bekend as Alex Romanoff.
Biografie
links|thumb|Prins Andrew Romanoff (middel) saam met die Russiese miljardêr Arkadi Wolozj (regs).
Romanoff is in Londen, Engeland, gebore as seun van prins Andrei Aleksandrowitsj van Rusland en sy eerste vrou, Elisabetha Sasso-Ruffo. Hy was die hoof van die familie van sy oupagrootjie, tsaar Aleksander III. Hy was die oudste lewende kleinseun in die manlike lyn van groothertog Aleksander Michailowitsj van Rusland en sy vrou, groothertogin Ksenia Aleksandrowna, die oudste suster van Nikolaas II; hy was dus die laaste tsaar se naaste verwant in die Romanof-familie. Sy peetpa was Edward VIII van die Verenigde Koninkryk. Die gesin het in sy kinderjare in ’n gastehuis by Windsor-kasteel gewoon.
Hy het in die Tweede Wêreldoorlog in die Britse vloot gedien. In 1949 het hy Brittanje verlaat en na die VSA verhuis, waar hy ’n ruk lank as ’n timmerman gewerk het. Hy het op 20 Desember 1954 ’n Amerikaanse burger geword.
In Amerika het Romanoff in Kalifornië gewoon. Hy het in 2007 ’n outobiografie, The Boy Who Would Be Tsar, die lig laat sien; dit is met sy eie kunswerk geïllustreer. Hy het ook al wêreldwyd uitstallings gehou.
Hy was getroud met Inez von Bachelin, sy derde vrou. Hy het drie seuns uit sy vorige huwelike gehad, onder andere sy opvolger, prins Alexis Andreievich Romanov.
Titel en aanspreekvorm
''L.W. Sedert die Russiese Rewolusie gebruik ander lede van die keiserlike familie nie eintlik meer "van Rusland" agter hulle naam nie – eerder die prinslike titel met die van Romanof agteraan.
Annabelle Wallis
Annabelle Wallis (gebore 5 September 1984) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente X-Men: First Class (2011), Annabelle (2014), en The Mummy (2017), en in die televisiereeks Peaky Blinders (2013).
Port Moresby
Teen 2020 het Port Moresby 'n bevolking van sowat 383 000 gehad. Die plek waar die stad gestig is, is oor eeue heen deur Motu-Koitabu bevolk. Die eerste Brit wat die gebied bereik het, was in 1873 die kaptein van die Britse Vloot John Moresby. Die stad is in dieselfde jaar as 'n handelspos gestig en na sy vader, Admiraal van die vloot Sir Fairfax Moresby, genoem. Die stad is geleë in 'n beskutte baai en het dus 'n voorkeur-ankerplek vir skepe geword. Tydens die Tweede Wêreldoorlog is dit deur die Japannese Keiserryk verower en het as 'n militêre basis gedien om Australië van Suidoos-Asië en die Amerikas af te sny.
Alhoewel Port Moresby deur die sentrale provinsie omring word en as hoofstad van dié provinsie dien, is dit nie deel van die provinsie nie en vorm die Nasionale Hoofstaddistrik (Engels: National Capital District, NCD). Die tradisionele grondeienaars, die Motu- en Koitabu-mense, word deur die Motu Koita-vergadering verteenwoordig.
Port Moresby het in 2018 die APEC-spitsberaad gehuisves. Daar was egter kommer oor veiligheid as gevolg van die hoofstad se bekende geweldsmisdaad. Ter geleentheid van hierdie spitsberaad het die kruisvaartskepe Pacific Jewel en Pacific Explorer, maar ook die oorlogskip USS Green Bay die hawe besoek en vir die eerste keer het 'n Chinese staatshoof Papoea-Nieu-Guinee besoek.
Voor kolonisasie
Die Motuan-inwoners van die gebied, nou bekend as Port Moresby, het hul potte verruil vir sago-, ander kos- en kano-stompe, wat van Hanuabada en ander dorpies op die stelte bo die waters van die baai gebou het. Hul taal, Motu, was die basis van Hiri Motu, 'n amptelike taal van Papoea-Nieu-Guinee. Dit het sedert die 1860's geleidelik agteruitgegaan toe Tok Pisin (Kreools - tot dan aan die noordekant van die voormalige grens tussen Papoea, Brits-Nieu-Guinee tot 1905 en tot 1914 Duits-Nieu-Guinee was) begin gewild geword het.
Die Hiri-ekspedisies wat deel was van die Motu-mense se kultuur het op groot skaal plaasgevind. Tot 20 kano's of lakatoi met ongeveer 600 man beman, het op elke reis ongeveer 20 000 kleipotte vervoer. Vir die Motuans was die Hiri 'n ekonomiese onderneming en het dit hul stamidentiteit bevestig deur hierdie lang en gevaarlike reise.
Kolonisering
Daar was reeds 'n belangrike handelsentrum op die terrein van Port Moresby toe die Engelse kaptein John Moresby van HMS Basilisk dit die eerste keer besoek het. Hy vaar deur die Koraalsee aan die oostelike punt van Nieu-Guinee, sien drie voorheen onbekende eilande en gaan daar aan land. Om 10 uur op 20 Februarie 1873 verklaar hy die gebied as beset deur Brittanje en noem dit na sy vader, admiraal Sir Fairfax Moresby. Hy noem die binneste hawe 'Fairfax Harbour' en die ander Port Moresby.
In 1883 het Queensland probeer om die suidoostelike hoek van die eiland Nieu-Guinee (later bekend as Papoea) te annekseer, uit vrees dat Duitsland die hele oostelike helfte van die eiland sou oorneem. Britse owerhede het geweier om die anneksasie goed te keur na die Duitse anneksasie van Nieu-Guinee in 1884, maar vier jaar later het dit 'n protektoraat oor Papoea tot stand gebring as die Britse Nieu-Guinee.
In 1905 het die Australiese regering wat op daardie stadium 'n federasie gevorm het, die Papoea-wet aangeneem wat in 1906 in werking getree het. Papoea, met Port Moreseby as hoofstad, onder direkte Australiese beheer geplaas. Van toe tot 1941 het Port Moresby stadig gegroei. Die hoogste groei was op die skiereiland, waar die hawefasiliteite en ander dienste geleidelik verbeter is. Die eerste slaghuis en kruidenierswarewinkel het in 1909 geopen elektrisiteit is in 1925 ingestel, en pypwater toevoer is in 1941 voorsien.
Tweede Wêreldoorlog
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het sommige Papoeaanse mans by die Papua Infantry Battalion aangesluit en ander as draers oor paadjies en rowwe terreine (portiers) ter ondersteuning van die Geallieerde en Japannese leërs tydens lang oerwoudmarse. Die historikus William Manchester skets in sy biografie van generaal Douglas MacArthur, dat die taak van portiere nie hoog op die plaaslike inwoners se lys van aanvaarbare vrywillige aktiwiteite was nie en dat hulle vinnig sou kon verdwyn sonder veel aansporing. Baie inwoners van Port Moresby in Papoea het óf na hul gesinsdorpe teruggekeer óf is na kampe ontruim toe die bedreiging van die Japannese inval op dreef kom. Teen September 1942 was die stad 'n belangrike basiskompleks van geallieerdes, en duisende troepe was in die gebied of meer gereeld gestasioneer, daardeur opgevoer, want dit was die laaste geallieerde bastion op die eiland en omgekeerd, 'n belangrike logistieke en afspringpunt toe die Geallieerdes self offensiewe oorlogvoering begin voer het, wat die Japannese aanmars teruggedruk het. Generaal MacArthur het sy hoofkwartier in Port Moresby van November 1942 tot Oktober 1944 gevestig.
In 1945 is die gebied Papoea en Nieu-Guinee gevorm toe Papoea en die voormalige Duitse Nieu-Guinee, wat sedert 1918 deur Australië bestuur is, onder 'n enkele Australiese regering saamgevoeg is, hoewel verskeie wette in twee gebiede gebly het soos dit was, wat dit bemoeilik het  met provinsies wat aan twee kante van die andersins geskiedkundige grens bevind. Port Moresby het die hoofstad van die nuwe gekombineerde gebied geword en 'n fokuspunt vir die uitbreiding van openbare dienste. Port Moresby het in 1972 stadstatus gekry, met Oala Oala-Rarua wat die eerste burgemeester geword het.
Onafhanklikheid
In September 1975 het Papoea-Nieu-Guinee 'n onafhanklike land geword met Port Moresby as hoofstad. Prins Charles, prins van Wallis, het die koningin in Papoea-Nieu-Guinee tydens die vieringe verteenwoordig. Nuwe regerings-, intellektuele en kulturele geboue is in die voorstad Waigani gebou om die geboue van die middestad van Port Moresby aan te vul en te vervang. Dit het die regeringsdepartemente ingesluit, insluitend 'n nasionale parlementsgebou, wat in 1984 deur prins Charles geopen is en tradisionele ontwerp met moderne gebou tegnologie gemeng.
Verskeie van die regeringsgeboue is verlate weens langdurige verwaarlosing. Die belangrikste hiervan is Marea Haus (bekend by die meeste inwoners as die "Pynappelgebou") en die Sentrale Regeringskantore. Geboue in die omgewing, soos Morauta Haus en Vulupindi Haus, begin merkbare tekens van verval toon as gevolg van 'n gebrek aan instandhouding. Wydverspreide herstel eerder as die sloping van kantoorgeboue wat lank nie meer gebruik is nie, is sedert die eerste eerste dekade van die 21ste eeu meer algemeen. Die wetgewende gebou voor onafhanklikheid en die eerste parlementsgebou is reeds gesloop, maar die ou hof in die stad Port Moresby is nog steeds, met sy etiket voor onafhanklikheid met sy vorige titel.
Die bevolking van die Port Moresby-gebied het vinnig uitgebrei na onafhanklikheid. In 1980 het die sensusopgawe 'n bevolking van 120 000 geregistreer; teen 1990 het dit toegeneem tot 195 000.
Clathria hymedesmioides
Clathria hymedesmioides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1984 deur Van Soest.
Coetzeesberg
Die Coetzeesberg is geleë in die Namakwa-distriksmunisipaliteit, in die suidwestelike deel van Suid-Afrika en 900 km suidwes van Pretoria, die hoofstad van die land. Dit lê op 'n hoogte van 1 596 meter bo seespieël of 108 meter bo die omliggende landskap. Dit is ongeveer 1,6 kilometer breed aan sy voet. Coetzeesberg is deel van die Steenkampsberg.
Geografie
Die land rondom Coetzeesberg is heuwelagtig in die suidweste, maar in die noordooste is dit plat. Die hoogste punt in die gebied is 1880 meter bo seespieël, 4,1 km suidoos van Coetzeesberg. Minder as 2 mense per vk km woon rondom Coetzeesberg. Die naaste dorp in die omgewing is Fraserburg. Die omgewing van Coetzeesberg is bedek met bosse.
Klimaat
Die klimaat is koud. Die gemiddelde temperatuur is 18 °C. Die warmste maand is Januarie, op 29 °C, en die koudste Junie, op 7 °C. Die gemiddelde reënval is 308 millimeter per jaar. Die natste maand is Maart met 55 millimeter reën en die droogste September met 4 mm.
Jou lewe...vir my liefde
Jou lewe...vir My liefde is ’n fantasie roman gemik op die meer volwasse leser. Die boek is geskryf deur Petronel en in 2013 deur Thompson Boekdrukkery gepubliseer.
’n Wilde verjaarsdagviering, ’n dronkie in ’n donker stegie, ’n vreemde hand op sy skouer... dood. Dit is die verhaal van Alix Mitchell se lewe. Behalwe dat Alix se dood, in die gedaante van ’n liplekker lyfie onder ’n stywe korset en glinsterende silwer-groen katoë bokant ’n paar ek-belowe-jou-die-hemel pruil lippies, toe nie die dood soos in rigor mortis begrawe-dood was nie. Dit is veel erger. Na honderd en agt jaar se desperate soeke na wraak en vergelding spoor Alix haar uiteindelik op. Die Satans-Delilah van daardie lank-verby stegie. Dit is definitief sy! Dieselfde gesig, dieselfde hare, dieselfde onmiskenbare tatoeëermerk. Presies net soos wat hy dit in elke een van sy nagmerries kan onthou. Maar iets is fout. Groot fout! Hierdie Delilah wat bewusteloos en half verskeur in sy arms lê en veg vir haar lewe ruik na angeliere en appelkose en...menslik!
Titel beskrywing
In sy hele bestaan was daar nog net twee vroue wat hierdie dringendheid van vlees in hom kon aanwakker. Caitlin en nou Muirin. Met Caitlin, daardie eerste dag op die brug; daar was ’n magnetiese iets wat hom by haar wou hou, tesame met die gevoelens van hoop en vrees wat haar stywe korset-bedekte lyf in hom opgewek het. Hoop dat sy hom ook aantreklik vind en vrees dat die aantrekkingskrag net van sy kant af kom. Later, in daardie stegie...dit was duidelik dat sy ook iets vir hom voel... en hy het met sy lewe daarvoor betaal. Met Muirin was daar van die begin af geen hoop vir hom nie. Geen opwekking van daardie eerste gevoelens van opgewondenheid, hoop, of die magtelose vrees vir aanvaarding nie. Net ’n onverklaarbare nie-onderhandelbare instink wat hom na haar toe trek met dieselfde trefkrag as dié van ’n guillotine se vlymskerp lem na sy blok toe. Wat kon hy anders doen as om haar lewe te neem? Haar verander in wat hy is; waarin Caitlin hom verander het?
Londen aan die begin van die 19 honderds
Waar Alix gebore is, grootgeword het en sy menslike lewe gelei het. Stad van kontras en uiterstes. Waar idealiteite soos die pragtigste, doodstilste parke botsend uitstaan met die oorverdowende geraas van speekwiel motorkarre en perde wat beangs runnik voor ’n volgepropte buswa. En mense wat met ’n deurmekaar warboel van harde stemme en opgewonde handgebare probeer beduie waar hulle bestemmings moet wees. Waar die fabelagtige glinstering van die eens Romeinse stad van Londinium se Flaviaanse mosaïek en oop ruimtes hand aan hand kompeteer met die digte walm van vuil onderdorpse klipstraatjies besaai met die laagste laag van die Victoriaanse samelewing; half-kaal prostitute wat saam met boemelaars, dwelmverslaafdes en die reuk van ou sweet en vrot sigaret-asems in rou desperasie vir die dag se broodnodige verkwikking aan eeue oue gotiese metaal paaltjies hang. En net so deel van Londen soos die Paddington beer en Wellington stewels is daardie blomryke grasperke van Middeleeuse kasteel-binnehowe, katedrale en kloosters wat soos groepe klein dorpies parallel loop met ’n hedendaagse middestad van graffiti bekrapte mure en donker gangetjies gevul met digte bolle verstikkende steenkool mis. En reg deur die middel van al die patriargiese glinstering, ontugtige warboel en liederlike agterbuurte kronkel die donker waters van die ou Teems deur die diepste siel van ’n millennium se geskiedkundige gebeure.
Die Mordak
Kryger van die see. Wat begin het as een van Alix en Faolan se, kom-ons-maak-hierdie-oneindige-bestaan-van-ons-’n-bietjie-interesanter projekte het ’n lewenswyse geword. Die Mordak is ’n 5- mas klipper wat deur Alix en Faolan self gebou is, met elke plankie en balkie in haar slanke romp deur hul eie twee hande uitgesoek en aanmekaargetimmer – natuurlik met die hulp van die dronk matroos wat in sy alkohol waan seker is dat die natuur self die hout sal uitsoek. Met die eerste toetslopie na die Mediterreense Mojácar het hulle al die eerste van hulle ‘kinders’ aan boord verwelkom. Nou, ’n volle 80 jaar later is Die Mordak meer as net ’n skip vir hierdie klompie uitgeworpe siele van oor die wêreld heen. Sy is ’n toevlug en ’n tuiste.
Kuslyn van Antrim, Noord-Ierland
Muirin se tuiste en Caitlin se geboorte plek. Ook die tuiste van die legendariese Giant’s Causeway, een van die natuur se rare fenomenale. Volgens een van Ierland se baie legendes was die Giant’s Causeway lank gelede presies net dit wat die naam voorstel, ’n oorgangsbrug tussen Ierland en Skotland wat deur Bres, die leier van ’n eertydse reuse- stam die Fomorian’s, gebou is. Natuurlik het geologiese navorsing anders bewys. Die Giant’s Causeway, sê die geleerde mense, is gevorm nadat ’n vulkaan oopgebars het. Die warm basaltiese lawa het afgeloop na die see en waar dit met die water kontak gemaak het, het dit afgekoel, gekrimp, gebars en die kolom formasies gevorm. Agter die Giant’s Causeway se kolom formasies strek die Antrim Bergreeks geheimsinnig en misterieus oor die horison uit. Eeue gelede was die grotte en valleie van die Antrim Bergreeks die tuiste van die magtige Keltiese Druïdes. Al wat vandag egter sigbaar is van hierdie magtige volk met hulle misterieuse anderwêreld superstisie en verborge gewoontes is die erosie verweerde ruïnes van dolmens, feëtjieforts en klip sirkels.
Inleiding
In die nat, besige hoofstad van Engeland verloop die jonge Alix Mitchell se lewe sy normale gang. Hy is jonk en gelukkig en sy toekoms as bekende akteur aan die Globe teater strek blink en rooskleurig voor hom uit. Tot die dag van sy sewe-en-twintigste verjaarsdag. In ’n opeenvolging van ‘gelukkige’ insidente wat later blyk om noodlottig te wees beland Alix daardie selfde nag in die onderdorp van Londen. Hy is sterk aangeklam, maar die gelukkigste wat hy nog in sy lewe was as hy al laggend van straatjie na straatjie strompel om by die huis te kom. Nog ’n dronkie wat uit ’n stegie gestrompel kom stamp teen Alix. Hy lag en hou die man teen die muur regop en lag nog harder as die idee skielik by hom opkom dat hy nog nugter genoeg blyk te wees om ’n ander dronkie regop te hou. Die man teen die muur lag nie saam nie en Alix vererg hom effens. Maar dan sien hy iets wat hom verskrik laat terug steier. Die man is nie dronk nie...hy het hulp nodig! Dit is daardie hulp wat Alix aan die ander man verleen wat die laaste plig teenoor sy medemens blyk te wees...
Ontvouing
Die volgende tien lange jare bring Alix deur in ’n gestig vir geestes versteurde kriminele nadat hy, vasgevang in ’n greep van bloed waansin, sy beste vriend en sy huishoudster grusaam vermoor. Dit is waar Faolan hom opspoor. Hy help Alix ontsnap en leer hom hoe om in sy nuwe lewenswyse aan te pas. Saam bou hulle aan Die Mordak en maak haar ’n tuiste. In sy soeke na wraak en vergelding vir die Delilah van daardie lank-verby stegie help Alix en Faolan ander vampiere wat daardie selfde noodlottige paadjie as hulle gestap het. Op hulle eerste toetsvaart al red hulle die jonge Carlos wat vasgevang is in die kloue van ’n sadistiese Arnaldo. Vir die volgende negentien jaar word Carlos vir Alix soos die seun wat hy nooit gehad het nie en dit is ook Carlos wat Alix oorreed om sy storie aan die bemanning van Die Mordak te vertel. Natuurlik met ’n noodlottige gevolg...
Samevloeiing
In die noodlot se siek sin vir humor blyk dit dat die laaste sadistiese samevloeiing van omstandighede nog ’n onaangename verrassing vir Alix, Muirin, Caitlin en die bemanning van Die Mordak inhou. Waar gaan dit eindig? Caitlin is toe nie die sadistiese Satans-Delilah wat Alix gedink het sy is nie. Haar storie is maar net soos die res van hulle s’n. Maar wat van sy wraak? En sy vergelding? Dit kriewel onder sy vel, soos ’n jeuk wat nie wil weggaan voor dit nie gekrap word nie. Hy moet iets daaraan doen, maar wat? Alix raak verlief op Muirin en Muirin haat hom vir wat hy haar in verander het. Of doen sy? Caitlin red Carlos se lewe en raak in die proses bewus van die blonde reus met die staal in sy arms en watte in sy hart. Muirin en Maria, nog ’n ‘weeskind’ wat Alix en Faolan aangeneem het, verdwyn van Die Mordak af. Caitlin roep ’n visioen op en wat sy sien laat elke een van hulle in afgryse terugsteier. Caitlin en die jong Carlos het iets in gemeen. ’n Wrede, sadistiese Iets wat niks goeds vir Muirin, of die Portugese Maria inhou nie...
Alix Mitchell
Alix Dominique Mitchell word op 17 April 1878 in Victoria straat, Londen gebore as enigste seun van Harley en Alice Mitchell. Met Harley as een van die stad se besigste bankiers het die gesin genoeg van ’n inkomste om vir Alix ’n rosige toekoms te verseker. Toe Alix na skool besluit om akteur te word ondersteun sy ouers hom ten volle en Harley betaal met ’n glimlag aan sy impulsief en koppige kunssinnige seun se universiteitsgelde. Nie Harley of Alice bly egter leef om hul seun te sien presteer nie, maar Alix se toekoms is gelukkig klaar vir hom oopgelê en hoewel hy sy ouers geweldig mis lê sy lewe blink en gelukkig voor hom uitgestrek. Of so het hy gedink. Daardie aand van 17 April 1905, die aand van sy sewe-en-twintigste verjaarsdag en die makabere gebeure van die week agterna...sal hy ooit daardie tydperk in sy lewe uit sy gedagtes kan wis? Nou, honderd en agt jaar later onthou Alix daardie aand in die donker stegie van die mistige onderdorp asof dit net gister was wat hy hom in die Satan’s – Delilah vasgeloop het. Die een wat hom gemaak het wat hy vandag is, grusame monster, mensejagter. As hy daardie rooikop met die tatoeëermerk van die roos oor haar bors net opgespoor kan kry... sy sal betaal – al is dit die laaste ding wat hy doen!
Muirghean Bhán Ceallaigh a.k.a. Muirin Kelly
Op 21 Julie 1985 gebore in ’n grot in die Antrim Bergreeks in Noord-Ierland. Jongste van die magtige Druïde paar Ivan en Maire Caellaigh. Lei ’n bykans normale kinderlewe tot en met haar sestiende verjaarsdag wanneer sy ’n tatoeëermerk van ’n bloedrooi roos met ’n verstrengelde stingel bokant haar bors kry as inlywing by haar bloedlyn se verborge geheime. Kort daarna begin haar opleiding as Druïde geneser maar word ru onderbreek wanneer albei haar ouers op ’n grusame wyse vermoor word. Tot en met nou toe is die skuldige soek en die rede vir haar ouers se moord nog net so duister soos daardie dag toe sy op hulle lyke afgekom het, maar tyd bring aanvaarding en vandag kan Muirin amper ’n normale lewe lei...totdat Caitlin, Carlos, Alix en die bemanning van Die Mordak met eienaardige bedoelings en duistere gevolge oor haar lewenspad stap.
Faolan Knox
Massiewe liggaamsbou, blonde hare en welige baard, nes die Skotse Viking wat hy in die 1200’s was. Sonder twyfel die oudste op dek. En die sterkste. Wolf, soos hy onder die bemanning van Die Mordak bekend staan. Alix se redder en sy beste vriend. Mede-eienaar van Die Mordak en ook mede ouer vir hulle talle ‘aanneem kinders’.
Carlos Azaña
Die jong Spanjaard en Alix se ‘seun’ wat hy nooit gehad het nie. Op 19 jarige ouderdom beland Carlos in die hande van ’n sadistiese vampier met die voorliefde vir jong seuns. Hy verander Carlos, met die doel om hom as ’n seksslaaf aan te hou en nadat Carlos hom nie goed genoeg in sy ‘taak’ kwyt nie, straf hy die seun deur hom eers uit te honger en hom dan in die bloedige son vas te maak. Faolan en Alix red Carlos uit die kloue van sy sadistiese maker en bring hom na Die Mordak. Vyftien jaar later maak Alix een aand na ’n tifoon sy hart oop en vertel hy sy storie aan die bemanning. Toe Carlos die volgende oggend op die rooikop afkom het hy sommer geweet, hierdie is Alix se Delilah en as bedanking hy sal die wraak van sy redder op sy hande neem. Gaan sy manier van bedanking hom egter sy lewe kos? En waarom is sy verlede so met die rooikop s’n verstrengel...wat het hy met Caitlin in gemeen?
Die res van Die Mordak se bemanning
Maria Da Costa, die donker skoonheid van Portugal
Die petite donker koppie, Christene Badoglio van Italië
Die hooghartige Buhta, Ashoka Nqoroji
Michael Cuza van Romania
Die aristokratiese Fransman Nicolas de Montfort
Yaroslaf Polotsk, die verstrooide Rus van Tulun
Antonio Cortés van Mexico
Otto Barbarossa, die humeurige Duitser met die min woorde en vinnige vuiste
Met soveel uiteenlopende persoonlikhede en gewoontes saam op die dek van Die Mordak ingehok, kan die vonke nie anders as spat nie.
Toekennings en Vermeldings
“Jou lewe...vir my liefde... is ’n volwasse fantasie roman, propvol tone krul aksie, rooiwarm romanse en verbeeldingryke, asem snak-gruwel karakters.” – Mimi-Jean Pretorius.
Arena Manawatu
Die Arena Manawatu is 'n 180 000 vierkante meter publieke kompleks net wes van Palmerston North se stadskern in Nieu-Seeland. Die kompleks het drie binnenshuise stadions, met skuifbare en gelaagde sitplekke. Fasiliteite in die buitelug sluit 'n sokkerveld en renbaan in.
Hulle beweer dat hul ongeveer 8000 besprekings per jaar hanteer, vir 36 verskillende sportsoorte voorsiening maak, bykomend tot die jaarlikse of ander ongereelde gebeurtenisse soos die "A & P Show", godsdienstige konvensies en feeste wat hier plaasvind.
'n Aantal internasionale wedstryde is al hier aangebied, onder andere Netbal tussen Nieu-Seeland en Engeland, Superrugbywedstryde en die Hyundai A-liga wedstryd (sokker). Verskeie wedstryde is gedurende die Rugbywêreldbeker 1987 en die Rugbywêreldbeker 2011 hier gespeel.
Willem de Vlamingh
Willem de Vlamingh (28 November 1640, Oost-Vlieland – 1698 of later) was 'n Nederlandse ontdekkingsreisiger, gebore in Oost-Vlieland, wat die weskus van Australië tussen 28 Desember 1696 en 21 Februarie 1696 verken het.
In Mei van 1696 het hy met 'n fregat, de Geelvinck, vanaf Texel uitgevaar, vergésel deur die hoeker Nijptangh en die galjoot 't Weseltje. Hy is uitgestuur met die doel om 'n soektog na die vermiste skip van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie, De Ridderschap, wat op 11 Julie 1693 uit Holland na Batavia vertrek het met 325 man aan boord. Vroeg in 1694 het die De Ridderschap die Kaap die Goeie Hoop aangedoen, waarna dit spoorloos verdwyn het. De Vlamingh kon egter nie die skip opspoor nie.
De Vlamingh het ook uitgebreide instruksies ontvang waarin Tristan da Cunha ook genoem is. Hy moes ondersoek instel om vas te stel of dit 'n geskikte vasmeerplek sou wees om aan land te gaan. Hy het ook opdrag ontvang om die eiland en omliggende eilande te karteer. Die gevolg van sy ondersoek was dat die VOC besluit het dat Tristan da Cunha nie 'n geskikte verversingstasie op die roete na die Ooste sou wees nie.
Daarna het die ekspedisie onder bevel van De Vlaming verder gevaar om die weskus van Australië te ondersoek, wat hulle op 29 Desember bereik het. Hy ontdek die Swanrivier, karteer die omtrek van Rottnest-eiland (de Vlamingh het verskeie Quokkas daar gesien en gedink hulle is groot rotte, vandaar die naam) en die kus tot by die huidige baai van Exmouth. Willem de Vlamingh het ook Dirk Hartog-eiland herbesoek. De Vlamingh se bevindinge het daartoe gelei dat die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie verdere verkenning van Australië gestaak het. Die land het volgens hom min rykdomme gehad en was ook ontoeganklik.
Emily Temple-Wood
Emily Temple-Wood (gebore 24 Mei 1994, in Chicago, Illinois) is 'n Amerikaanse Wikipedia outeur wat die skryfnaam Keilana gebruik. Sy is bekend vir haar pogings om die gevolge en oorsake van geslagsvooroordeel op Wikipedia teen te werk, veral deur artikels oor vroue in die wetenskap te skep. Sy was 'n medeontvanger van die 2016 Wikipedian of the Year toekenning, wat op 24 Junie 2016 deur Jimmy Wales by Wikimania bekend gemaak is.
Vroeë lewe
Temple-Wood is die dogter van Laura Temple en Andrew Wood. Sy het op Avery Coonley School in Downers Grove, Illinois skoolgegaan. 'n 2017 Wired artikel beskryf haar as "die tipe skoolkind wat geweier het om op te staan om die Eed van Getrouheid te sweer, omdat sy die idee dat kinders 'n lojaliteits-eed moet sweer, bisar gevind het." Sy het die 2008 DuPage County Spelling Bee gewen, wat daartoe gelei het dat sy deelgeneem het aan die 2008 Scripps National Spelling Bee, waar sy deurgedring het tot die kwarteindronde en die 46ste plek bereik het. Haar hoërskool was Downers Grove North High School, waar sy 'n lid van die toespraakspan was wat vier medaljes, onder andere die eerste plek, by die 2011 Illinois Hoërskoolvereniging staatskompetisie in Peoria gewen het. As 'n senior hoërskoolstudent is sy tot die "top twee persent" in 2012 vernoem. In Mei 2016 het sy by Loyola Universiteit in Chicago grade in molekulêre biologie en Arabiese en Islamitiese studies verwerf, en het in 2016 haar studies by die mediese skool van Chicago se Midwestern Universiteit voortgesit.
Werk op Wikipedia oor vroue in die wetenskap
Temple-Wood het nasionale persdekking gekry omdat sy soveel Wikipedia artikels oor vroue wetenskaplikes geskep het, en ook omdat sy 'n kampvegter is om hulle profiel op Wikipedia te verhoog. Sy het haar eerste bydrae tot Wikipedia in 2005 gemaak, toe sy 10 jaar oud was, toe sy 'n artikel geskep het waarin sy haar suster 'n "stupid butthead" genoem het. Die artikel is vinnig verwyder. Sy het op die ouderdom van 12 ernstig begin bydra tot Wikipedia,  en is in dieselfde jaar reeds aanlyn geteister as gevolg van haar Wikipedia bydraes. Sy het in middle school (junior hoërskool) begin om oor vroue wetenskaplikes te skryf. Sy was in 2012 'n mede-stigter van Wikipedia se WikiProject Vroue Wetenskaplikes; sedertdien het sy honderde Wikipedia artikels oor vroulike wetenskaplikes geskryf. Sy het hiermee begin toe sy opgemerk het hoe min vroue wat lede van die Royal Society Wikipedia artikels het. Sy het aan die Wikimedia-Stigting verduidelik dat toe sy die eerste keer dit opgemerk het, sy kwaad geraak het en net daar in die koshuisgang tot 2 v.m. haar eerste vroue-in-wetenskap artikel geskryf het. Die artikel waaroor sy die trotsste is, is die een oor Rosalyn Scott, die eerste Afro-Amerikaanse vrou om 'n torakale chirurg te word.
Temple-Wood het ook edit-a-thons (byeenkomste waar Wikipedia geskryf word) georganiseer by museums en biblioteke met die doel om die profiel van vroue wetenskaplikes op Wikipedia te verhoog. In Oktober 2015 het sy in 'n onderhoud met The Atlantic gesê dat sy 4400 vroue wetenskaplikes geïdentifiseer het wat nie Wikipedia-artikels het nie, alhoewel elkeen van hulle bekend genoeg was om een te kry. In Maart 2016 het sy internasionale aandag van die media gekry as gevolg van haar benadering tot aanlyn seksuele teistering wat sy ontvang het: vir elke e-pos van hierdie aard wat sy ontvang het, het sy beplan om 'n Wikipedia artikel oor 'n vroue wetenskaplike te skep. Sy het aan BuzzFeed Nuus verduidelik dat sy daardeur die frustrasie wat sy oor die teistering ervaar vir 'n produktiewe doel wou gebruik. In Mei 2016 het sy vir the Fader vertel dat dit haar natuurlike reaksie is, wanneer sy 'n gaping in die projek se dekking sien, om 'n projek te loods, byvoorbeeld met die Vroue Wetenskaplikes projek. Omdat die verhaal van die geskiedenis deur mans oorheers is, kan vroue terug in die verhaal ingeskryf word o.a. deur seker te maak dat vroue biografieë ingesluit word in Wikipedia.
Haar werk het daartoe gelei dat sy in 2016, saam met Rosie Stephenson-Goodknight, tot mede-Wikipedianer van die jaar benoem is.
Posisies
Temple-Wood is die vise-president van Wikimedia-DC, die Distrik van Columbia-area Wikimedia organisasie. Sy is ook 'n raadslid van die Wiki-Project Med-Stigting, en 'n Wikipedian in Residence by die National Institute for Occupational Safety and Health (Nasionale Instituut vir beroepsveiligheid en Gesondheid).
Badkamer
'n Badkamer bestaan meestal uit 'n wasbak, 'n spieël, 'n stort en/of 'n bad. Dikwels is daar ook 'n toilet.
In baie huise is die (enige) toilet in die badkamer ingebou. In lande waar dit al langer gebruiklik is, soos die Verenigde Koninkryk, word dikwels badkamer gesê as eufemisme vir die as te direk gevoelde begrip toilet. Mens vra dan Can I use the bathroom? of Where can I wash my hand se? (Mag ek die badkamer gebruik? Waar kan ek myn hande was?). Selfs in (openbare) geboue waar aparte toilet-ruimtes is, dui mens dit so aan. In lande waar die eufemisme nie gebruiklik is, sal die vraag maklik verkeerd begryp word.
Oorsprong
Die Romeine het eers badkamers se in hul wonings gebou. Dié badkamers word lavantrinium genoem. Omdat die uitleg daarvan kosbaar was, bou die Romeine ook (publieke) badhuise of balnea.
Trivia
'n Kombinasie van 'n wasbak, spieël, verligting en kaste word 'n badkamermeubel genoem.
Wêreldposunie
Wêreldposunie (amptelike Franse naam: Union postale universelle, UPU) is 'n internasionale organisasie wat die posbeleid van sy lidstate en sodoende ook die beleid vir die internasionale poswese koördineer. Elkeen van die lidstate stem saam om dieselfde bepalings ten opsigte van die internasionale posverkeer te volg. Die Wêreldposunie het sy hoofkwartier in die Switserse hoofstad Bern.
Swjatopolk I van Kiëf
Swjatopolk I of Swjatopolk die Vervloekte (Russies: Святополк Окаянный; omstreeks 980 – 1019) het van 1015 tot 1019 as grootprins oor Kiëf-Roes regeer. Sy ma was ’n Griekse non wat deur Swjatoslaf I uit Bulgarye ontvoer is en getroud was met Jaropolk I. Sy pa was waarskynlik Wladimir I, wat Jaropolk se weduwee verkrag het nadat hy Jaropolk laat vermoor het. Wladimir het gereël dat Swjatopolk met ’n Poolse prinses trou om hom uit die stryd om die troonopvolging te hou. Dit het misluk toe Swjatopolk se skoonpa Kiëf aanval. Wladimir het Swjatopolk toe gevange laat neem.
Wêreldposunie
Voor die stigting van die UPU was 'n staat genoodsaak om afsonderlike ooreenkomste ten opsigte van die posverkeer met elkeen van die lande te sluit, waarvandaan internasionale pos ontvang en waarheen internasionale pos gestuur is. Die Verenigde State het hulle ten gunste van 'n internasionale poskongres uitgespreek, wat in 1863 plaasgevind het.
Swjatopolk I van Kiëf
Aan die einde van sy lewe het Wladimir sy ryk onder sy twaalf seuns verdeel. Hy is op 15 Julie 1015 in Berestowo dood terwyl hy op pad was na Nowgorod.
Wêreldposunie
Uiteindelik het die Duitse Minister vir Poswese Heinrich von Stephan volgens die Verdrag van Bern, wat op 9 Oktober 1874 onderteken is, in dieselfde jaar die Algemene Posunie gestig (die naam is in 1878 gewysig na Universele Posunie). Dit maak van die UPU die tweede oudste internasionale organisasie na die Internasionale Telekommunikasie-Unie (ITU).
Swjatopolk I van Kiëf
Bewind
Ná Wladimir se dood het Swjatopolk, sy "oudste seun", vir hom die troon van Kiëf toegeëien. Toe die Kiëfse bevolking hom nie steun nie, het hy geskenke onder hulle uitgedeel. Toe dit nie slaag nie, het hy sy grootste mededingers, sy twee "broers" Boris en Gleb, laat vermoor – hulle is later nes Wladimir en Olga tot heiliges verklaar.
Toe Swjatopolk se jongste broer, Jaroslaf, die prins van Nowgorod, die nuus van die moord kry, het hy teen Swjatopolk opgeruk. Die verslane Swjatopolk het na Pole gevlug. Hy het egter teruggekeer, Jaroslaf met die hulp van sy skoonpa verslaan en Kiëf in 1017 beleër. Jaroslaf het hom egter weer aangeval en verslaan. Swjatopolk moes vlug, maar het Jaroslaf weer eens aangeval. Hy is egter weer verslaan en is onderweg na Pole dood.
Wêreldposunie
Funksies
Die UPU het bepaal dat
Die amptelike taal van die Wêreldposunie is Frans. Ná die stigting van die Verenigde Nasies het die UPU in 1948 een van sy gespesialiseerde organisasies geword.
Lidmaatskap
]] Lidmaatskap van die Wêreldposunie staan oop vir alle lidstate van die Verenigde Nasies (VN), en van die 193 lidstate van die VN het almal by die UPU aangesluit, behalwe vir Andorra, die Marshalleilande, die Gefedereerde State van Mikronesië en Palau, waarvan die status ten opsigte van die UPU nog nie bepaal is nie.
Enige staat, wat nie by die VN aangesluit het nie, kan nogtans 'n lid van die UPU word, mits twee derdes van die UPU-lidstate sy aansoek vir lidmaatskap goedkeur. Vatikaanstad, wat net waarnemende status by die VN het, is 'n lidstaat van die Wêreldposunie.
Met die aansluiting van Oos-Timor (Timor-Leste) op 28 November 2003, Montenegro op 26 Julie 2006 en Suid-Soedan op 4 Oktober 2011 het die UPU-ledetal op 192 te staan gekom, waaronder Aruba, Curaçao, Sint Maarten en die Verenigde Koninkryk se oorsese gebiede, wat geen onafhanklike lande is nie.
Cargolux
Cargolux Airlines International S.A., handeldrywend as Cargolux, is 'n lugvragredery met sy hoofkantoor te Luxemburg Findel Lughawe in Sandweiler, Luxemburg. Dit is een van die grootste geskeduleerde uitsluitlik-vrag operateurs in Europa met 'n wêreldwye netwerk. Huurvlugte en instandhouding aan derde partye word ook onderneem.
Wêreldposunie
Lidmaatskap
Die Republiek van China het op 1 Maart 1914 by die Wêreldposunie aangesluit en het China ook ná die stigting van die Volksrepubliek van China in 1949 nog steeds verteenwoordig. Op 13 April 1972 het die Wêreldposunie besluit om net die Volksrepubliek as die amptelike verteenwoordiger van China te erken. Die meeste internasionale posdienste is nog steeds beskikbaar vir die Republiek van China, alhoewel die posstukke die opskrif "Taiwan" eerder as "Republiek van China" as die land van bestemming gekies moet word om te vermy dat hulle per ongeluk eers na die vasteland van China gestuur word.
Cargolux
Geskiedenis
Die lugredery is in Maart 1970 deur Luxair, die Salen Skeepsrederygroep, Loftleiðir en verskeie privaatbelange in Luxemburg gestig. Dit het bedrywighede in Mei 1970 begin met een Canadair CL-44 vragtuig met dienste van Luxemburg na Hongkong. Oor die volgende twee jaar het die lugredery vinnig gegroei, en so ook sy openbare sigbaarheid. [4] Teen 1973 het Cargolux 5 CL-44s besit en die sprong na stralers gemaak deur die verkryging van 'n Douglas DC-8. Dit het die maatskappy se vragaflewerings bespoedig. In 1974 het Loftleiðir en Cargolux hul onderhoud- en ingenieursdepartemente saamgesmelt, en teen 1975 bekom Cargolux nuwe fasiliteite bestaande uit sentrale kantore en twee loodse.
Wêreldposunie
Lidmaatskap
'n Aantal lande, wat internasionaal nie erken word nie, soos Somaliland, Sealand en die Turkse Republiek van Noord-Siprus moet hulle pos deur 'n derde land laat hanteer, aangesien daar geen regstreekse posverkeer met hulle bestaan nie. Die pos van Seeland word deur die Verenigde Koninkryk se poskantoor gehanteer, dié van Noord-Siprus deur Turkye, en dié van Somaliland deur Ethiopië.
Cargolux
Geskiedenis
Teen 1978 het die lugredery die vorm begin aanneem van die maatskappy wat dit vandag is. Die CL-44s word stadigaan aan diens onttrek en die redery bestel sy eerste Boeing 747. In dieselfde jaar begin dit ook na ander plekke in Asië, sowel as die Verenigde State van Amerika vlieg. In 1979, toe die maatskappy sy eerste dekade vier, word sy eerste Boeing 747 afgelewer. In 1982 het China Airlines die eerste lugrederymaatskappy geword om 'n strategiese vennootskap met Cargolux te onderteken. Die laaste Douglas DC-8 in die vloot word afgelê in 1984 met die toevoeging van 'n derde Boeing 747. Lufthansa koop 'n aandeel van 24.5% in die lugredery in 1987 en Luxair verhoog sy aandeel tot 24,53%.
Wêreldposunie
Organe
Die hoofsaaklike organe van die Wêreldposunie is
Siyathemba
Siyathemba is 'n township langs Balfour, 'n klein landbou- en steenkoolmynboudorp in Mpumalanga, Suid-Afrika.
Spikkel-skreeubaber
Voorkoms
Die rugvin is driehoekig, die stekel langer as die kop en skerp met weerhakkies. Die vetvin is goed ontwikkel. Die stertvin is V-vormig en goed ontwikkel. Die anale vin is goed ontwikkel en vorm ook ‘n driehoek. Die buikvin is gepaard en goed ontwikkel. Die borsvin is gepaard, net so lank as die rugvin, die stekels is sterk, skerp met weerhakkies wat in die teenoorgestelde rigting gebuig is.
Die vis se vorm is soos die van ‘n haai. Die vis is geel tot olyfbruin, die vinne is effens ligter gekleurd. Daar is klein kolletjies oor die hele vis, ook oor die kop.
Die vis word tot 300 mm lank en die Suid-Afrikaanse hengelrekord is 0,145 kg.
Habitat
Die vis kom orals voor; sand of modderbodem, diep stilstaande of vinnigvloeiende water of plantbegroeide kuile. Die bodem bepaal sy kleur, byvoorbeeld sand = liggeel, modder = donker.
Hy is ‘n omnivoor en vreet alles maar ‘n klein hoekie met ‘n stukkie vleis, vis of erdwurm is sy ondergang.
Geelvin-keiser
Voorkoms
Die vis se lyf is gelerig en die meeste skubbe het 'n swart kol op terwyl die kop bruin is. Al die vinne is ook gelerig. Die dorsale vin kan 'n rooierige rant hê en die mond is rooi binne. Party visse kan dowwe swart strepe op hê. Die vis word tot 60 cm groot en 9 kg swaar.
Harry Agar Lyons
Harry Agar Lyons (1878 – 1944) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Little Lord Fauntleroy (1914) en Chinatown Nights (1937).
Geelvin-keiser
Habitat
Die vis leef in riwwe en aangrensende sanderige areas in water wat tot 150 m diep is.
Paarl Gimnasium
Gimnasium in die Paarl is op 12 Januarie 1858 deur ds. G.W.A. van der Lingen gestig en het die grondslag gevorm van die Christelik-nasionale onderwys in Suid-Afrika deurdat dit Nederlands as onderrigmedium gebruik het toe Engels die enigste amptelike onderrigtaal was, en deurdat godsdiensonderrig 'n verpligte vak was.
Verskeie taalstryders van die Afrikaanse Taalbeweging het aan die Gimnasium skoolgegaan, onder meer ds. S.J. du Toit, wat 'n leerling van Arnoldus Pannevis was.
Sedert 1902, die jaar waarin sport op 'n georganiseerde wyse by Gimnasium begin beoefen is, het die skool 74 mans en vroue opgelewer wat Suid-Afrika in 22 verskillende sportsoorte verteenwoordig het, onder meer ook 27 Springbokke. Die bekendstes van die afgelope jare is De Wet Barry, Marius Joubert, Jean de Villiers en Schalk Burger.
In 1964 skei die skool in 'n hoër- en laerskool, met in 2007 onderskeidelik 1 161 en 550 leerders. Meisies is eers ná die skeiding toegelaat.
2014 Duitse Grand Prix
Die 2014 Formule Een Duitse Grand Prix het op 20 Julie 2014 op die Hockenheim-renbaan in Duitsland plaasgevind. Dit was die tiende wedren van die kampioenskapseisoen.
Suzy Amis Cameron
Suzy Amis Cameron (gebore 5 Januarie 1962) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Ballad of Little Jo (1993), Blown Away (1994), The Usual Suspects (1995), en Titanic (1997).
Clathria illawarrae
Clathria illawarrae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Hooper.
2 Augustus
2 Augustus is die 214de dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (215de in skrikkeljare). Daar volg nog 151 dae in die res van die jaar.
Hannah Ware
Hannah Ware (gebore 8 Desember 1982) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Cop Out (2010), Shame (2011), Oldboy (2013), en Hitman: Agent 47 (2015).
Juliette Binoche
Juliette Binoche is 'n Franse aktrise. Binoche word as een van die beste aktrises van Frankryk geag en het hoofrolle in rolprente soos Jetlag en Chocolat vertolk. Sy het ook die Academy-toekenning gewen vir haar rol in The English Patient.
Korrupsie
Korrupsie is 'n vorm van oneerlikheid of kriminele aktiwiteit wat onderneem word deur 'n persoon of organisasie wat 'n gesagsposisie het, dikwels om onwettige voordeel te bekom. Korrupsie kan baie aktiwiteite insluit, byvoorbeeld omkopery en verduistering, alhoewel dit ook praktyke kan insluit wat in baie lande wettig is. Politieke korrupsie vind plaas wanneer 'n kantoorhouer of ander regeringswerknemer in 'n amptelike kapasiteit vir persoonlike gewin optree. Korrupsie kom voor meestal in kleptokrasies, oligargies, narco-state en mafia state.
Korrupsie kan op verskillende skale voorkom. Korrupsie wissel van klein gunste tussen 'n klein aantal mense (kleinlikke korrupsie), tot korrupsie wat die regering op groot skaal beïnvloed (groot korrupsie), en korrupsie wat so algemeen voorkom dat dit deel is van die alledaagse samelewingstruktuur, insluitend korrupsie as een van die simptome van georganiseerde misdaad. Korrupsie en misdaad is endemiese sosiologiese gebeure wat in wisselende mate en proporsies in feitlik alle lande op 'n wêreldwye skaal voorkom. Individuele nasies ken elk huishoudelike hulpbronne toe vir die beheer en regulering van korrupsie en misdaad. Strategieë ter bestryding van korrupsie word dikwels onder die sambreel van anti-korrupsie opgesom.