cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Neferefre
Piramidekompleks
Weens die vroeë dood van Neferefre het sy opvolger die werk aan sy piramide by Aboesir haastig voltooi en het dit die vorm van ’n mastaba aangeneem. Anders as ander mastabas loop dit nie van noord na suid nie en is dit nie reghoekig nie, maar vierkantig. Dit is net 7 m hoog. Nes dié van ander farao's bevat die terrein meer as een piramide en Neferefre se piramides vorm ’n reguit lyn. Volgens artefakte wat op die terrein gevind is, is Neferefre se piramide ook bekend as "Goddelik is Neferefre se Mag".
Al die ander geboue in die kompleks is voltooi tydens Neferefre se broer, Nioeserre, se bewind. Tydens uitgrawings deur ’n Tsjeggiese span is papirusse, standbeelde van die koning, versierde borde en seelafdrukke gevind. Stukke van mummiebedekkings is ook ontdek en ’n ondersoek het getoon dit is Neferefre s 'n. Dit het ook gewys die koning is in sy vroeë twintigs dood; hy was tussen 20 en 23 jaar oud. Dit verklaar sy kort bewind en sy onvoltooide piramide.
Alexandra Bastedo
Alexandra Bastedo (9 Maart 1946 – 12 Januarie 2014) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Casino Royale (1967) en Batman Begins (2005), en in die televisiereekse The Saint (1962) en The Champions (1968).
Nick Carter (musikant)
Nick Carter (gebore 28 Januarie 1980) is 'n Amerikaanse musikant, akteur en vervaardiger. Hy is bekend as 'n lid van Backstreet Boys. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Jimmy Neutron: Boy Genius (2001), What a Girl Wants (2003), A Mighty Heart (2007), en This Is the End (2013).
Scyphidium septentrionale
Scyphidium septentrionale is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Scyphidium en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Schulze.
Canthium macrocarpum
Canthium macrocarpum is 'n meerjarige struik wat deel is van die Rubiaceae familie. Die plant is endemies aan Sri Lanka en word as uitgestorwe beskou.
Canthium lucidum
Canthium lucidum is 'n meerjarige struik wat deel is van die Rubiaceae familie. Die plant is endemies aan Ethiopië.
Ray Chase (stemakteur)
Ray Chase (gebore 20 Mei 1987) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rol in die televisiereeks One Punch Man (2015).
Leiosella ramosa
Die spons behoort tot die genus Leiosella en tot die familie Spongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1995 deur Bergquist.
Scyphidium tuberculatum
Scyphidium tuberculatum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Scyphidium en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur Okada.
Neferirkare
Familie
Dit is nie bekend wie Neferirkare se ouers was nie. Sommige Egiptoloë dink hy was die seun van Sahoere. Op muurtonele in die Piramide van Sahoere is daar egter aanduidings dat hy dalk die broer van Sahoere en dus die seun van Oeserkaf was. Een teorie is dat die jong Neferirkare dalk bekend was as prins Ranefer en dat hy ’n broer (of broerskind) gehad het met die naam Netjerirenre, wat hom dalk as Sjepseskare opgevolg het.
Neferirkare was met koningin Chentkaoes II getroud en het twee seuns gehad wat albei farao geword het: Ranefer (onder die naam Neferefre) en Nioeserre.
Bewind
Min is bekend oor sy bewind. Volgens Manetho het hy 20 jaar lank regeer, maar die Tsjeggiese Egiptoloog Miroslav Verner glo dit was korter na aanleiding van sy onvoltooide piramidekompleks by Aboesir.
’n Verordening wat personeel van ’n tempel kwytskeld van verpligte arbeid, wys dat belasting as ’n algemene reël op almal van toepassing was. ’n Belangrike kis met administratiewe papirusse uit die Ou Ryk, die Aboesir-papirusse, is tussen 1893 en 1907 in Neferirkare se dodetempel ontdek. Dit dateer hoofsaaklik uit die bewind van Djedkare Isesi en Oenas. Een van die dokumente is ’n brief van Djedkare aan die tempelpriesters wat Neferirkare se dodetempel uitgerus het.
Daar is verskeie antieke verslae wat hom as ’n sagte en goedhartige heerser uitbeeld, soos blyk uit die volgende voorbeeld: Toe Rawer, ’n bejaarde edelman en hofamptenaar, die koning se ampstaf per ongeluk aanraak tydens ’n godsdienstige seremonie (’n gevaarlike situasie wat tot die amptenaar se verbanning of teregstelling kon gelei het omdat die farao in die Ou Ryk as ’n lewende god beskou is), het Neferirkare Rawer dadelik verskoon en gevra dat hy geen leed aangedoen word nie.
Dodekompleks
Uit die grootte van die dodekompleks by Aboesir kan afgelei word hy was ’n belangrike koning, maar min is oor hom bekend. Die Piramide van Neferirkare is oorspronklik beplan as ’n kunstruksie van 52 m hoog met ses trappe, maar dit is later vergroot en was eindelik 72 m hoog. Die kompleks is egter nie voltooi nie.
Sontempel
Dit is uit antieke bronne bekend dat Neferirkare ’n tempel vir die songod Ra gebou het wat nog nie deur argeoloë geïdentifiseer is nie. Dit is genoem Setibre, wat "Plek van die Hart van Ra" beteken, en was volgens bronne uit dié tyd die grootste een wat tydens die 5de Dinastie gebou is. Dit is moontlik dat die tempel net van modderstene gebou is, met die plan om dit met stene oor te bou – dié bouwerk het egter nog nie begin toe Neferirkare dood is nie. As dit waar is, sou dit vinnig verval het en dit is dalk hoekom dit so moeilik vir argeoloë is om te vind.
Van al die sontempels wat tydens die 5de Dinastie gebou is, word die Setibre die meeste in antieke bronne genoem. Besonderhede van sy uitleg is dus bekend: Dit het ’n groot sentrale obelisk gehad, asook ’n altaar, stoorkamers en ’n "saal van die Sed-fees". Van die ander feeste wat volgens rekords daar gehou is, is die "Nag van Ra". Dit was ’n fees wat Ra se reis deur nag gedenk het, en dit hou verband met die idees van vernuwing en hergeboorte, wat belangrike vierings in die sontempels van Antieke Egipte was.
Leiosella silicata
Leiosella silicata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Leiosella en tot die familie Spongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Lendenfeld.
USS Bunker Hill (CV-17)
Die USS Bunker Hill (CV/CVA/CVS-17, AVT-9) is een van 24 Essex-klas vliegdekskepe wat gedurende die Tweede Wêreldoorlog vir die Amerikaanse Vloot gebou is. Die skip is vernoem na die Slag van Bunker Hill wat deel was van die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog. Die skip is in 1943 in diens gestel en na die Stille Oseaan gestuur. Daar het dit aan verskeie offensiewe en slagte deelgeneem in die sentrale en suidwes Stille Oseaan en ook aan die offensief teen Japan deur aan die Iwo Jima, Okinawa-invalle deel te neem en lugaanvalle op Japan hoofeiland gedoen.
Terwyl die skip die inval van Okinawa gedek het, was dit deur twee Kamikaze-vlieëniers, kort na mekaar, getref en dit het die skip aan die brand gesteek het. Ongevalle was meer as 600, insluitend 352 dood, 41 verlore en 264 gewond. Dit was die tweede meeste ongevalle deur enige vliegdekskip gelei en nog die oorlog oorleef het na die USS Franklin. Na die aanvalle het die Bunker Hill na Amerika teruggekeer en was besig om herstel te word toe die Tweede Wêreldoorlog beeindig is.
Na die oorlog is Bunker Hill gebruik om troepe terug te bring na Amerika vanuit die Stille Oseaan en is in 1947 uit diens onttrek. Terwyl dit in die reserwevloot was, is die skip herklassifiseer as 'n aanvalsvliegdekskip (CVA), later as 'n teenduikbootvliegdekskip (CVS) en laastens as 'n bystand-vliegtuiglandingopleidingskip (AVT). Dit was egter nooit gemoderniseer of weer in diens gestel nie. Bunker Hill en USS Franklin is die enigste twee Essex-klas skepe wat nooit weer in diens gestel is na die Tweede Wêreldoorlog nie.
Die skip is van die Vloot se Vaartuigregister verwyder in 1966. Dit is vir jare daarna as 'n elektroniese toetsplatform gebruik in San Diegobaai en is uiteindelik as skroot verkoop in 1973. Pogings om die skip as 'n museum te bewaar het in 1972 misluk.
Lendenfeldia
Lendenfeldia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Paul Christie (stemakteur)
Paul Christie (* 1951) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Osmosis Jones (2001) en Brother Bear (2003).
Ongote-suikerbos
Die Ongote-suikerbos (Protea ongotium) is 'n blomdraende struik wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant is endemies aan Angola. In Engels staan die plant bekend as Ongote Sugarbush.
Satyrium mechowii
Satyrium mechowii is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan Angola.
Helen Baxendale
Helen Baxendale (gebore 7 Junie 1970) is 'n Engelse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Anonymous (2011) en in die televisiereekse Cardiac Arrest (1994), Cold Feet (1997), en Cuckoo (2012).
Heksrivier (Sederberg)
Die Heksrivier is 'n rivier wat langs die Sederberge in die Wes-Kaap van Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Wes-Kaapse Olifantsrivier.
Lorentzkrag
Elektrostatiese krag
Die formule vir elektrostatiese krag is:
waarin
Magnetiese krag
Die formule vir magnetiese krag is: waarin
Lorentzkrag
In fisika (veral in elektromagnetisme) is die Lorentzkrag 'n kombinasie van elektriese en magnetiese krag op 'n puntlading as gevolg van elektromagnetiese velde. 'n Deeltjie van lading q wat met snelheid v beweeg in die teenwoordigheid van 'n elektriese veld E en 'n magnetiese veld B ervaar 'n krag waarin
Groot Sfinks van Giza
Die Groot Sfinks van Giza (Arabies: أبو الهول, Aboe al-Haoel, "die Verskriklike Een") is ’n kalksteenstandbeeld van ’n sfinks (’n mitiese figuur met die lyf van ’n leeu en die gesig van ’n mens) op die wesoewer van die Nylrivier by Giza, Egipte. Dit word gewoonlik bloot die Sfinks genoem. Daar word geglo die standbeeld se gesig is dié van farao Chafra.
Dit is die grootste standbeeld in een stuk in die wêreld. Die oorspronklike beeld is uit die rotsbodem gekap en is sedertdien met lae kalksteenblokke gerestoureer. Die Sfinks is 73,5 m lank, 19,3 m breed en 20,22 m hoog. Dit is die oudste bekende monumentstandbeeld en is waarskynlik gebou deur die Antieke Egiptenare van die Ou Ryk tydens die bewind van farao Chafra (c. 2558–2532 v.C.).
Die Groot Sfinks is geleë langs die dodetempel van Chafra en is uit 'n rotsagtige formasie van kalksteen gekap wat in die geologiese tydperk die Eoseen gevorm het. Die terrein is duidelik deel van 'n steengroef waaruit die materiaal gehaal is om die Groot Piramide van Choefoe te bou.
Voor die beeld is 'n halfvoltooide tempel gebou, waarskynlik met klipblokke wat weggekap is. Van die klippe het tot 200 ton geweeg. Farao Amenhotep II (1570-1544 v.C.) het omtrent 1 000 jaar ná die oprigting van die Sfinks ’n nuwe tempel reg langsaan laat bou.
Die kop van die Sfinks beeld waarskynlik Chafra uit en is bedek met 'n koninklike hooftooisel. Die verhouding van die kop is nie heeltemal in verhouding met die liggaam nie, omdat daar bolangs meer erosie voorgekom het. In die oudheid was die Sfinks waarskynlik met helder kleure geverf, soos rooi, blou en geel. Die beeld is al verskeie kere gerestoureer en is erg beskadig.
Oprigting en name
Hoewel die Groot Sfinks een van die wêreld se oudste en grootste monumente is, word die feite daaromtrent, soos wanneer dit gebou is en deur wie, steeds betwis. Die Romeinse filosoof Plinius die ouere noem die Groot Sfinks in sy boek Natuurgeskiedenis. Hy sê die Egiptenare het die Sfinks as ’n "godheid" beskou en dat koning Harmais daarin begrawe is.
Satyrium amblyosaccos
Satyrium amblyosaccos is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is inheems aan Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Malawi, Rwanda, Tanzanië en Zambië.
Semperella alba
Semperella alba is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Groot Sfinks van Giza
Oprigting en name
Dit is nie bekend wat die naam van die standbeeld was toe dit gebou is nie, want dit verskyn nie in enige bekende inskripsies van die Ou Ryk nie, en daar is geen ander inskripsies oor die bou van die Sfinks of wat die doel daarvan was nie. In die Nuwe Ryk is dit Hor-em-akhet (Horus van die Horison) genoem, en farao Toetmoses IV (1401–1391 of 1397–1388 v.C.) het dit so genoem in sy Droomstele.
Artabanus IV van Partië
Artabanus IV, ook bekend as Ardawan IV (Parties: 𐭍𐭐𐭕𐭓), wat in ouer geskrifte soms verkeerdelik Artabanus V genoem word, was van omstreeks 213 tot 224 die laaste koning van konings van die Partiese Ryk. Hy was die jongste seun van Vologases V, wat in 208 gesterf het.
Groot Sfinks van Giza
Oprigting en name
Die naam Sfinks is daaraan gegee sowat 2 000 jaar ná die datum waarop dit vermoedelik gebou is; dit verwys na ’n figuur in die Griekse mitologie met ’n leeu se lyf, ’n vrou se kop en ’n arend se vlerke (hoewel dit nes die meeste Egiptiese sfinkse geen vlerke het nie). Die woord "sfinks" in Afrikaans en ander tale kom van die Antieke Griekse Σφίγξ, sfinks, oënskynlik van die werkwoord σφίγγω, sfingo (om te druk) na aanleiding van die Griekse sfinks wat enigiemand verwurg het wat nie haar raaisel kon oplos nie.
Semperella alba
Die spons behoort tot die genus Semperella en tot die familie Pheronematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1988 deur Tabachnick.
Artabanus IV van Partië
Bewind
In omstreeks 208 het Vologases IV sy pa, Vologases V, as koning van die Partiese Ryk opgevolg. Sy bewind was vir 'n paar jaar onbetwis, totdat sy broer Artabanus gerebelleer het. Die stryd om die troon tussen die twee broer het waarskynlik omstreeks 213 ontstaan. Artabanus het 'n groot deel van die ryk verower, onder meer Medië en Susa. Dit lyk of Vologases VI net Seleukië behou het waar hy geld gemunt het.
Die Romeinse keiser Caracalla het twee keer probeer om Artabanus tot 'n oorlog uit te lok, wat daarop dui dat hy Artabanus as die Partiese heerser beskou het. Artabanus het kort daarna oorlog teen Caracalla gemaak en sy magte afgeweer. Vrede is die volgende jaar gesluit. Artabanus het egter nog met sy broer Vologases te doen gehad, wat aanhou geld munt en hom uitgedaag het.
Groot Sfinks van Giza
Oprigting en name
Middeleeuse Arabiese skrywers het aan die Sfinks 'n Arabiese Koptiese naam, Belhib (Arabies: بلهيب) en Belhawiyya (Arabies: بلهويه), gegee. Dit kom van die Egiptiese pꜣ-Ḥwr, 'n naam van die god Horon, met wie dit verbind is. Die moderne Egiptiese Arabiese naam is أبو الهول (ʼabu alhōl, "Die Verskriklike Een"; letterlik "Vader van Vrees"), wat van die Koptiese naam afgelei is.
Artabanus IV van Partië
Oorlog met die Sassaniede
thumb|300px|links|'n Illustrasie uit 1840 van 'n Sassanidiese reliëf wat wys hoe [[Ardasjir I se magte die oorhand oor Artabanus IV en sy magte kry.]]
Intussen het die Sassanidiese familie, nou onder prins Ardasjir I, begin om naburige gebiede te verower. Sy magte het Artabanus aangeval; sy seun en erfgenaam, Sjapoer I, het ook aan die geveg deelgeneem. Dit slag het op 28 April 224 plaasgevind en Artabanus is oorwin en vermoor. Dit was die einde van die Arsakidiese tydperk en die begin van 427 jaar van Sassanidiese heerskappy.
Ardasjir I het hierna die titel "sjahansjah" ("koning van konings") aangeneem en begin met sy verowerings van 'n gebied wat hy "Iran" genoem het.
Groot Sfinks van Giza
Ou Ryk
"Alles in ag genome, moet ons blykbaar aan Chafra krediet gee vir die oprigting van hierdie wonderlikste standbeeld ter wêreld, maar altyd met dié voorbehoud: dat daar nie 'n enkele inskripsie uit dié tyd is wat die Sfinks met Chafra verbind nie. Hoe seker dit ook al lyk, ons moet die bewyse as omstandigheidsgetuienis beskou, totdat 'n gelukkige spit van die uitgrawer 'n definitiewe verwysing onthul oor die oprigting van die Sfinks."
Artabanus IV van Partië
Oorlog met die Sassaniede
Sy magte het Vologases VI kort ná 228 uit Mesopotamië verdryf. Pogings in die laat 6de eeu om die Arsakidiese dinastie te herstel was onsuksesvol.
Groot Sfinks van Giza
Nuwe Ryk
thumb|200px|Die [[Droomstele uit die Nuwe Ryk tussen die Sfinks se pote.]]
Semperella abyssalis
Semperella abyssalis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Groot Sfinks van Giza
Nuwe Ryk
Die een of ander tyd rondom die Eerste Oorgangstydperk is die Giza-nekropolis verlate gelos en dryfsand het die Sfinks tot by sy skouers toegewaai. Die eerste aangetekende poging om dit uit te grawe, is omstreeks 1400 v.C., toe die jong Toetmoses IV (1401-1391 of 1397-'88 v.C.) 'n span bymekaargekry en die voorpote met groot moeite uitgegrawe het. Hy het tussen die pote 'n altaar opgerig met die Droomstele, 'n granietblok met 'n inskripsie. Toe die stele ontdek is, was die teksreëls reeds beskadig en onvolledig. 'n Aanhaling lui:
Semperella abyssalis
Die spons behoort tot die genus Semperella en tot die familie Pheronematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2000 deur Tabachnick & Lévi.
Groot Sfinks van Giza
Nuwe Ryk
"... toe die koninklike seun Toetmoses aankom terwyl hy in die middag geloop het en in die skadu van dié magtige god gaan sit, is hy deur die vaak oorval en het geslaap toe Ra op sy hoogste aan die hemel was. Hy het gehoor die almagtige god praat met hom met sy eie mond, soos 'n vader met 'n seun: Kyk na my, o my seun Toetmoses; Ek is jou vader, Harmachis-Chepri-Ra-Toem; Ek verleen aan jou die soewreiniteit oor my gebied, die oppergesag oor die lewendes ... Aanskou my toestand sodat jy al my ledemate kan beskerm. Die sand van die woestyn waarop ek staan, het my bedek. Red my, en verwesenlik alles wat in my hart is."
Die Droomstele verbind die Sfinks met Chafra, maar dié deel van die teks is beskadig:
"wat ons vir hom bring: osse ... en al die jong groentes; en sal loftuitinge bring aan Wenofer ... Chaf ... die standbeeld wat vir Atoem-Hor-em-Achet opgerig is."
Die Egiptoloog Thomas Young het, nadat hy die hiërogliewe vir Chaf ontdek het in 'n beskadigde cartouche (wat gebruik word om 'n koninklike naam te omring), die hiëroglief ra bygevoeg om Chafra se naam te voltooi. Toe die stele in 1925 weer opgegrawe is, was die teksreëls wat na Chaf verwys, verwoes.
Later het Ramses II (1279-'13 v.C.) dalk weer 'n restourasiepoging aangewend.
In die Nuwe Ryk is die Sfinks meer spesifiek met die songod Hor-em-akhet ("Horus-aan-die-Horison") verbind. Farao Amenhotep II (1427-'01 of 1397 v.C.) het 1 000 jaar ná die sfinks se konstruksie 'n tempel aan die noordoostekant laat bou en dit gewy aan die kultus van Hor-em-akhet.
Grieks-Romeinse tydperk
In Grieks-Romeinse tye het Giza 'n toeristebestemming geword – die monumente is as oudhede beskou – en sommige Romeinse keisers het die Sfinks uit nuuskierigheid en vir politieke doeleindes besoek.
Die sand om die Sfinks is weer verwyder in die eerste eeu n.C., ter ere van keiser Nero en die goewerneur van Egipte, Tiberius Claudius Balbilus. 'n Monumentale trap van meer as 12 m wyd is opgerig. Dit het na 'n sypaadjie voor die pote van die Sfink gelei. Aan die bokant van die trap is 'n podium opgerig wat 'n uitsig op die Sfinks-heiligdom gebied het. Verder terug was nog 'n podium en trap. Die trap is verwyder tydens die uitgrawings van 1931-'32 deur Émile Baraize.
Volgens Plinius die ouere was die Sfinks se gesig rooi geverf.
'n Stele met die datum 166 n.C. vier die restourasie van die keermure om die Sfinks. Die laaste keiser wat met die Sfinks verbind is, is Septimius Severus, omstreeks 200 n.C. Met die val van die Romeinse Ryk het die sand weer eens die Sfinks toegewaai.
Middeleeue
Sommige antieke nie-Egiptenare het die Sfinks beskou as 'n ewebeeld van die god Horon. Die kultus van die Sfinks het tot in die Middeleeue voortgeduur. Die Sabiërs, 'n godsdiensgroep van Harran, het dit beskou as die plek waar Hermes Trismegistus ('n legendariese Hellenistiese figuur wat ontstaan het as 'n kombinasie van die Griekse god Hermes en die Egiptiese god Thoth) begrawe is. Arabiese skrywers het die Sfinks beskryf as 'n talisman wat die gebied teen die woestyn beskerm.
Die Arabies-Egiptiese historikus Al-Maqrizi beskryf dit as die "talisman van die Nyl", op wie die plaaslike inwoners geglo het die vloedsiklus geskoei was. Die Moslemse geograaf en Egiptoloog Muhammad al-Idrisi het beweer mense wat burokratiese poste in die Egiptiese regering wou hê, het wierookofferandes aan die monument gebring.
Vroeë buitelandse beskrywings
"Dit is die oudheid van die Sfinks wat ons aangryp wanneer ons daarna kyk, want dit het self geen betowering nie. Die woestyn se golwe kom tot by sy bors, asof dit die monster in 'n laag goud wil bedek. Die gesig en kop is deur Moslemse fanatici beskadig. Die mond, waarvan die lippe se skoonheid eens bewonder is, is nou uitdrukkingloos. Tog staan die oorblyfsel van die Egiptiese oudheid, groots in sy alleenheid – toegevou in die misterie van ongenoemde eeue – statig en stil in die teenwoordigheid van die verskriklike woestyn – simbool van ewigheid."
Deborah Baxter
Deborah Baxter (gebore 1953) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente A High Wind in Jamaica (1965), The Wind and the Lion (1975), en The Calling (2000), en in die televisiereeks My Honourable Mrs (1975).
Groot Sfinks van Giza
Vroeë buitelandse beskrywings
Van die 16de tot die 19de eeu het Europese waarnemers beweer die Sfinks het die gesig, nek en bors van 'n vrou. Hulle sluit in Johannes Helferich (1579), George Sandys (1615), Johann Michael Vansleb (1677), Benoît de Maillet (1735) en Elliot Warburton (1844).
Canthium sordidum
Canthium sordidum is 'n meerjarige struik wat deel is van die Rubiaceae familie. Die plant is endemies aan Tanzanië.
Groot Sfinks van Giza
Vroeë buitelandse beskrywings
Die meeste Europese beelde was boekillustrasies in drukvorm, wat deur 'n professionele graveerder gemaak is van vorige foto's of 'n oorspronklike skets wat deur 'n skrywer verskaf is en nou meestal verlore is. Sewe jaar nadat André Thévet (Cosmographie de Levant, 1556) Giza besoek het, het hy die Sfinks beskryf as "die kop van 'n kolos, wat gemaak is deur Isis, dogter van Inachus, vir wie Jupiter toe so lief was". Hy, of sy kunstenaar of graveerder, het dit uitgebeeld as 'n monster met krulhare en 'n grasagtige hondehalsband. Athanasius Kircher (wat Egipte nooit besoek het nie) het die Sfinks uitgebeeld as 'n Romeinse standbeeld (Turris Babel, 1679). Johannes Helferich (1579) se Sfinks is 'n vrou met 'n vervalle gesig, ronde borste en 'n pruik met reguit hare. George Sandys het gesê die Sfinks is 'n prostituut; Balthasar de Monconys het gedink die hooftooisel is 'n soort haarnet.
John Holmes (akteur)
John Holmes (8 Augustus 1944 – 13 Maart 1988) was 'n Amerikaanse akteur en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Tell Them Johnny Wadd Is Here (1976), The Jade Pussycat (1977), Eruption (1977), en Saturday Night Beaver (1986).
Groot Sfinks van Giza
Vroeë buitelandse beskrywings
Richard Pococke se Sfinks was 'n verwerking van Cornelis de Bruijn se tekening van 1698, met net 'n paar veranderings. Dit is egter nader aan die werklike voorkoms van die Sfinks as enigiets tevore. Die gedrukte weergawes van Norden se tekeninge vir sy Voyage d'Egypte et de Nubie van 1755 wys duidelik die neus is weg.
Wes Cunningham (musikant)
Wes Cunningham is 'n Amerikaanse komponis en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Wonderland (2003), Saved! (2004), Walking Tall (2004), en Middle Men (2009).
Groot Sfinks van Giza
Moderne uitgrawings
In 1817 het die eerste moderne uitgrawing, onder toesig van die Italiaanse kaptein Giovanni Battista Caviglia, die Sfinks se bors heeltemal ontbloot.
Menings van vroeë Egiptoloë
Vroeë Egiptoloë en uitgrawers het verskil oor die ouderdom van die Sfinks en die tempels wat daarmee verbind word.
In 1857 het Auguste Mariette, stigter van die Egiptiese Museum in Kaïro, die veel later Inventarisstele opgediep (wat na raming uit die 26ste Dinastie, omstreeks 664-525 v.C., dateer). Daarop word vertel hoe Choefoe op die Sfinks afgekom het wat toe al onder die sand begrawe was. Hoewel sekere dele van die stele waarskynlik waar is, word dié paragraaf deur argeologiese bewyse weerspreek, en dit word beskou as historiese revisionisme uit die Laat Tydperk, en dus 'n doelgerigte vervalsing wat deur plaaslike priesters geskep is in 'n poging om aan die destydse Isis-tempel 'n antieke geskiedenis toe te dig wat dit nooit gehad het nie. Sulke dade het algemeen geword toe godsdiensinstellings soos tempels en priesterdomeine meegeding het om politieke aandag en vir finansiële en ekonomiese skenkings.
Flinders Petrie het in 1883 oor die ouderdom van die Chafra-valleitempel, en by uitbreiding die Sfinks, geskryf: "Die datum van die Graniettempel is so positief vasgestel as vroeër as die 4de Dinastie dat dit onbesonne kan lyk om dit te weerspreek. Onlangse ontdekkings het egter bewys dit is werklik nie voor die bewind van Chafra, in die Vierde Dinastie, gebou nie."
Gaston Maspero, die Franse Egiptoloog en tweede direkteur van die Egiptiese Museum in Kaïro, het in 1886 'n opname van die Sfinks laat doen. Hy het tot die gevolgtrekking gekom dat, omdat die Droomstele die cartouche van Chafra in reël 13 wys, hy verantwoordelik was vir die uitgrawing en daarom moet die Sfinks van voor die tyd van Chafra en sy opvolgers kom – moontlik die Vierde Dinastie, omstreeks 2575-2467 v.C. Maspero het geglo die Sfinks is "die oudste monument in Egipte".
Die Duitse Egiptoloog Ludwig Borchardt het gevoel die Sfinks kom uit die Middelryk omdat die spesifieke eienskappe van die beeld uniek is aan die 12de Dinastie, en dat die Sfinks soos Amenemhat III lyk.
Die Engelse Egiptoloog E.A. Wallis Budge het saamgestem dat die Sfinks uit 'n tyd voor Chafra se bewind kom. Hy het in The Gods of the Egyptians (1904) geskryf: "Dié wonderlike voorwerp het reeds in die dae van Chafra, of Chefren ('n alternatiewe naam vir Chafra), bestaan en dit is moontlik baie ouer as sy bewind. Dit kan van die einde van die argaïese tyd [omstreeks 2686 v.C.] bestaan."
Die Egiptiese Egiptoloog Selim Hassan reken die Sfinks is opgerig ná die voltooiing van die Chafra-piramidekompleks.
Moderne hipoteses wat verskil
Rainer Stadelmann, voormalige direkteur van die Duitse Argeologiese Instituut in Kaïro, het die ikonografie van die hooftooisel en baard, wat afgebreek het, ondersoek en tot die gevolgtrekking gekom dat die styl meer dui op farao Choefoe (2589-2566 v.C.), die bouer van die Groot Piramide van Giza en Chafra se vader. Hy ondersteun dié idee deur voor te stel Chafra se straatweg is gebou na 'n vooraf bestaande struktuur, wat volgens hom net die Sfinks kon gewees het.
In 2004 het Vassil Dobrev van die Institut Français d'Archéologie Orientale in Kaïro aangekondig hy het nuwe bewyse ontdek dat die Groot Sfinks die werk kon gewees het van die minder bekende farao Djedefre (2528-2520 v.C.), Chafra se halfbroer en 'n seun van Choefoe. Volgens hom het Djedefre die Sfinks laat bou as die ewebeeld van sy pa, Choefoe, en hom geïdentifiseer as die songod Ra om respek vir die 4de Dinastie te herstel. Dobrev sê ook die straatweg wat Chafra se piramide met die tempels verbind, is om die Sfinks gebou, wat beteken die Sfinks het toe reeds bestaan.
Die Egiptoloog Nigel Strudwick het op Dobrev se stellings gereageer deur te sê: "Dit is nie onmoontlik nie. Maar ek kort beter verduidelikings, soos hoekom hy dink die piramide by Abu Roash is 'n sontempel, iets waaroor ek skepties is. Ek het nog nooit gehoor iemand stel voor die graffiti by Zawiyet el-Aryan noem Djedefre nie. Ek is meer oortuig van die tradisionele argument dat dit Chafra was, of die meer onlangse teorie dat dit Choefoe was."
Onlangse restourasie
In 1931 het ingenieurs van die Egiptiese regering die kop van die Sfinks gerestoureer nadat ’n deel van die kopbedekking in 1926 afgeval en ook die nek beskadig het.
Gymnosporia oxycarpa
Die grootvrugpendoring (Gymnosporia oxycarpa) is 'n boom wat hoort tot die genus Gymnosporia. Die spesie is inheems aan Limpopo en Zimbabwe. Dit kom in die noorde van die Krugerwildtuin en die suide van Zimbabwe voor.
Groot Sfinks van Giza
Onlangse restourasie
In dié twyfelagtige restourasie is 'n betonkraag tussen die hooftooisel en die nek ingevoeg, wat die profiel verander het. Baie restourasies aan die steenbasis en liggaam is in die 1980's gedoen en in die 1990's oorgedoen.
George Clooney
George Timothy Clooney (gebore 6 Mei 1961) is ’n Amerikaanse akteur, draaiboekskrywer, regisseur en aktivis. Hy het drie Golden Globes vir sy werk as akteur gewen en twee Oscars – een vir toneelspel en een vir vervaardiging.
Groot Sfinks van Giza
Agteruitgang en beskadiging
Die sandsteen van die gebied bestaan uit lae met wisselende weerstand teen erosie (meestal veroorsaak deur wind en gewaaide sand), en dit lei tot die onewige agteruitgang wat in die Sfinks se lyf gesien kan word. Die laagste deel van die liggaam, insluitende die pote, is van soliede rots. Die liggaam tot by die nek bestaan uit sagter lae wat taamlike agteruitgang toon. Die laag waaruit die kop gekap is, is weer harder. Oorblyfsels van rooi pigment is aan dele van die Sfinks se gesig te sien, asook spore van geel en blou pigment aan die res van die beeld. Die Amerikaanse argeoloog Mark Lehner het voorgestel die monument "was eens geverf in bont storieboekkleure". Soos met baie antieke monumente het die pigmente en kleure sedertdien vervaag, en vandag het dit net 'n geel/beige voorkoms.
George Clooney
Clooney het in 1978 sy akteursdebuut op televisie gemaak en van 1994 tot 1999 lof gekry vir sy rol as dr. Doug Ross in die mediese dramareeks ER, waarvoor hy twee Emmy-benoemings gekry het. Hy het terselfdertyd verskeie hoofrolle in rolprente gekry, onder andere die superheldfliek Batman & Robin (1997) en die misdaadkomedie Out of Sight (1998). In laasgenoemde prent het hy die eerste keer saam met die regisseur Steven Soderbergh gewerk wat later ’n lewenslange medewerker geword het. In 1999 het hy die hoofrol gespeel in Three Kings, ’n satire wat tydens die Golfoorlog afspeel en goed ontvang is.
Gymnosporia macrocarpa
Die tugelapendoring (Gymnosporia macrocarpa) is 'n boom wat hoort tot die genus Gymnosporia. Die spesie is endemies aan KwaZulu-Natal.
George Clooney
In 2001 het hy nog bekender geraak in sy grootste kommersiële sukses, die komedie Ocean's Eleven, die eerste prent in ’n trilogie. Hy het ’n jaar later sy regisseursdebuut gemaak met die spioenasiekomedie Confessions of a Dangerous Mind.
Gymnosporia macrocarpa
Die boom se FSA-nommer is 401.8
Gymnosporia oxycarpa
Die boom se FSA-nommer is 401.9
George Clooney
Clooney het ’n Oscar gewen vir beste manlike byspeler in die Midde-Oosterse riller Syriana (2005), en het daarna benoemings vir die Oscar vir beste akteur gekry vir Michael Clayton (2007), Up in the Air (2009) en The Descendants (2011). In 2013 het hy die Oscar vir beste prent ontvang vir die politieke riller Argo. Hy is die enigste persoon wat al in ses verskillende kategorieë vir ’n Oscar benoem is.
Sjepseskare
Sjepseskare (ook bekend as Sjepseskare Isi en onder die Hellenistiese naam Sisires volgens Manetho) was ’n Egiptiese farao van die 5de Dinastie tydens ’n tydperk bekend as die Ou Ryk. Sommige kenners glo hy het van omstreeks 2455 tot 2448 v.C. regeer. Sy troonnaam beteken "Edel is die siel van Ra".
Groot Sfinks van Giza
Agteruitgang en beskadiging
'n Paar skagte wat nêrens heen lei nie, kom voor in en onder die lyf. Dit is waarskynlik deur skatjagters en grafrowers gegrawe.
Tenen Holtz
Tenen Holtz (17 Februarie 1877 – 1 Julie 1971) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Exit Smiling (1926), Show People (1928), The Trail of '98 (1928), en British Agent (1934).
Ermeli
Ermeli (Russies: Эрмели, Kalmikies: Эрмл) is 'n klein dorpie in Jasjkoel-rajon van Kalmikië, Rusland. Dit behoort tot die Gasjoen Plaaslike Munisipaliteit en lê 60 kilometer oos van die republiek se hoofstad, Elista.
Sjepseskare
Hy is een van die farao's met die kortste bewind en sommige Egiptoloë soos die Tsjeg Miroslav Verner glo hy het net ’n paar maande lank regeer na aanleiding van sy onvoltooide piramide by Aboesir, waarvan die basis skaars voltooi was voor werk gestaak is, asook vanweë die min artikels wat die koning noem. Tog dui sowel die Turynse Koningslys as Manetho sy bewind as sewe jaar aan.
Groot Sfinks van Giza
Vermiste neus en baard
Die Sfinks se neus van sowat ’n meter breed word vermis. ’n Ondersoek van naderby wys lang stawe of beitels is in die neus gekap, een van die brug van die neus af en die ander van die neusgate af, en die neus is toe in ’n suidelike rigting afgeruk.
Ermeli
Die dorpie se naam is van Kalmikiese oorsprong en kom van die woorde эрмл худг (erml choedg) wat "uitgegrawe put" beteken.
George Clooney
In 2009 is hy aangewys as een van die tydskrif Time se 100 invloedrykste mense in die wêreld. Hy is ook bekend vir sy maatskaplike en politieke aktivisme, soos tydens die Darfoer-vredesveldtog.
Akteur
Onvolledige lys van flieks waarin hy gespeel het:
Moeras-suikerbos
Die Moeras-suikerbos (Protea paludosa) is 'n blomdraende struik wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant is inheems aan Angola, Demokratiese Republiek die Kongo en Zambië. In Engels staan die plant bekend as Swamp Sugarbush.
Groot Sfinks van Giza
Vermiste neus en baard
Die Arabiese historikus Al-Maqrizi het in die 15de eeu die skuld voor die deur van die Moslemse sultan Muhammad Sa'im al-Dahr gelê. In 1378 het die sultan glo die plaaslike inwoners betrap dat hulle offerandes aan die Sfinks bring vir ’n groter oes, en hy was so kwaad dat hy die neus afgebreek het. Hy is toe gehang weens vandalisme.
Moeras-suikerbos
Die plant het twee subspesies:
Reën-suikerbos
Die Reën-suikerbos (Protea humifusa) is 'n blomdraende struik wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant is endemies aan Tanzanië. In Engels staan die plant bekend as Rain Sugarbush.
Stade Roland Garros
Stade Roland Garros (Roland Garros-stadion) is 'n kompleks van tennisbane in Parys wat jaarliks die Franse Ope aanbied, 'n toernooi ook bekend as Roland Garros. Dit is 'n Grand Slam-kampioenskapstoernooi wat jaarliks ​​teen einde Mei en begin Junie gespeel word. Die kompleks is vernoem na ene Roland Garros, 'n baanbreker-Franse vlieënier. Dit is in 1928 gebou om Frankryk se eerste verdediging van die Davis Cup te huisves.
Groot Sfinks van Giza
Vermiste neus en baard
Die baard wat ook aan die Sfinks vas was, is vermoedelik ná die oorspronklike konstruksie bygevoeg. Die Egiptoloog Vassil Dobrev het gemeen as die baard oorspronklik deel van die standbeeld was, sou dit die ken beskadig het toe dit afval. Die gebrek aan tekens van skade onderskryf sy teorie dat die baard later aangelas is.
Stade Roland Garros
Die kompleks van 34 hektaar bevat twintig bane, insluitend drie stadions met groot kapasiteit; Les Jardins de Roland Garros, 'n groot restaurant en kroegkompleks; Le Village, die pers en BBP-gebied; Frankryk se nasionale opleidingsentrum (CNE); en die Tenniseum, 'n tweetalige, multimediamuseum van die geskiedenis van tennis.
Groot Sfinks van Giza
Gate en tonnels
links|220px|thumb|'n Man staan in die gat bo-op die Sfinks se kop (1925).
Stade Roland Garros
Speeloppervlak
Terwyl die oppervlak van Stade Roland Garros altyd as 'rooi klei' gekenmerk word, is die bane eintlik bedek met wit kalksteen gevolg deur 'n paar millimeter verpoeierde rooi baksteenstof. Onder die 7,6 cm (3 dm) laag poreuse kalksteen is 15 cm vulkaniese gesteentes, gevolg deur 91 cm (3 voet) sand, wat alles op 'n betonplaat lê. Gebreekte baksteen word met rollers op die kalksteenoppervlak gedruk en dan deurdrenk met water. Die proses word verskeie kere herhaal totdat 'n dun, kompakte laag elke baan bedek. Die gebreekte baksteen is diep genoeg om voetspore en balmerke toe te laat, maar vlak genoeg om te voorkom dat die baan sponserig of glibberig raak. In toernooisituasies maak werkers die oppervlak gelyk voor wedstryde en tussen stelle deur reghoekige kettinglengtes daaroor te sleep. Die rooi baksteenstof word aangevul indien nodig (daagliks tydens groot toernooie).
Ermeli
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Ermeli 240 inwoners gehad. Etniese Kalmikiërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Stade Roland Garros
Philippe Chatrier-baan
Philippe Chatrier-baan is in 1928 as die middelpunt van Stade Roland Garros gebou, en bly sy belangrikste baan. Dit het nou sitplek vir 15 225 toeskouers na 'n opknapping in 2019. Die stadion was eenvoudig bekend as "Court Central" tot in 2001, toe dit herdoop is na die jarelange president van die Fédération Française de Tennis (FFT) wat in 1988 gehelp het om tennis as 'n Olimpiese Somerspele-sport te hervestig.
Groot Sfinks van Giza
Gat in die kop
Johann Helffrich het die Sfinks besoek op sy reise van 1565 tot 1566. Volgens hom het 'n priester in die kop van die Sfinks ingegaan en toe hy praat, was dit asof die beeld self gepraat het.
Kanaal van Bristol
Groot dele van die kuslyn aan weerskante van die kanaal is as vanweë hul natuurskoon as Heritage Coast aangewys, insluitende Exmoor, Bideford Bay, die Hartland Point-skiereiland, die eiland Lundy, Glamorgan, die Gower-skiereiland, Suid-Pembrokeshire en die eiland Caldey.
Groot Sfinks van Giza
Gat in die kop
Baie steles uit die Nuwe Ryk beeld die Sfinks uit met 'n kroon op sy kop. As dit die geval is, kon die gat se doel gewees het om die kroon te anker.
Stade Roland Garros
Suzanne Lenglen-baan
Suzanne Lenglen-baan is die sekondêre stadion met 'n kapasiteit van 10 068 toeskouers. Dit is in 1994 gebou en vernoem na 'n internasionale beroemde en die eerste ware ster in vrouetennis, wat tussen 1914 en 1926 31 groot toernooie gewen het, waaronder ses Franse Ope-titels en ses Wimbledon-kampioenskappe. Die baan het 'n ondergrondse besproeiingstelsel, die eerste in sy soort, om vogvlakke binne die oppervlak te beheer.
Groot Sfinks van Giza
Gat in die kop
Émile Baraize het die gat in 1926 met 'n metaalluik toegemaak.
Amelia Bayntun
Amelia Bayntun (31 Maart 1919 – Januarie 1988) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Carry on Camping (1969), Carry on Loving (1970), en Carry on Abroad (1972), en in die televisiereeks David Copperfield (1966).
Groot Sfinks van Giza
Perring se Gat
links|220px|thumb|Perring se Gat agter die nek van die Sfinks. Regs is 'n deel van die hooftooisel. Die Britse Egiptoloog Howard Vyse het sy landgenoot John Shae Perring in 1837 opdrag gegee om 'n tonnel aan die agterkant van die Sfinks, net agter die kop, te boor. Die boorstange het op 'n diepte van 8,2 m vasgesit. Pogings om die stange los te skiet het nog skade berokken.
Hilda Bayley
Hilda Bayley (29 Junie 1888 – 26 Mei 1971) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Woman Who Obeyed (1923), Adventures Inc. (1929), Went the Day Well? (1942), en The Madame Gambles (1951).
Groot Sfinks van Giza
Perring se Gat
Die gat is in 1978 skoongemaak. Onder die rommel was 'n deel van die koptooisel.
Stade Roland Garros
Simonne Mathieu-baan
Die nuwe tersiêre baan van Stade Roland Garros is in Maart 2019 voltooi op die terrein van die Jardin des Serres d'Auteuil. Sy naamgenoot was die 1938- en 1939-enkelspeler vir vroue, wat ook onthou word as 'n leier van die Franse verset tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die baan is vier meter onder die grondvlak gebou met kweekhuise aan al vier kante.
Groot Sfinks van Giza
Groot skeur
'n Groot natuurlike skeur in die rotsbodem loop deur die middellyf van die Sfinks. Dit is die eerste keer in 1853 ontbloot, deur Auguste Mariette.
Die kante van die skeur is dalk kunsmatig reguit gemaak, maar die onderkant is onreëlmatige rotsbodem. 'n Baie smal kraak loop verder.
Canthium oligocarpum
Canthium oligocarpum is meerjarige, struik of boom wat deel is van die Rubiaceae familie. Die plant is inheems aan Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Ethiopië, Kenia, Malawi, Mosambiek, Rwanda, Soedan, Tanzanië, Uganda en Zimbabwe.
Groot Sfinks van Giza
Tonnel in die onderlyf
thumb|200px|Die tonnel se boonste deel (1 + 2) en onderste deel (3 + 4). In 1926 is sand om die Sfinks verwyder onder leiding van Baraize. Dit het 'n opening onthul na 'n tonnel op grondvlak aan die noordekant van die onderlyf. Dit is daarna met hout toegemaak en was byna vergete.
Sjepseskare
Bewind
Die enigste bekende artefakte uit Sjepseskare se bewind is ’n paar kleiseels van Aboesir, waar die koning moontlik begrawe is, en twee silinderseels volgens Verner. Verner glo ook Sjepseskare het Neferefre opgevolg en was nie sy voorganger nie, na aanleiding van die ontdekking in 1982 van verskeie nuwe kleiseels met Sjepseskare se naam Horus Sechemkaoe in die oudste deel van Neferere se dodetempel by Aboesir wat nie gebou was voor Neferefre se dood nie. Dit dui daarop dat Sjepseskare ná Neferefre moes regeer het. Hy meen die feit dat Sjepseskare in die Egiptiese koningslys as Neferefre se voorganger aangedui word, kan wees vanweë die politieke wanorde en dinastiese dispute van dié tyd.
Canthium oligocarpum
Die spesie het vyf subspesies:
Bob Homme
Bob Homme (8 Maart 1919 – 2 Mei 2000) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Stranger in the House (1997) en in die televisiereeks The Friendly Giant (1958).
Sjepseskare
Bewind
Sjepseskare kon die seun van Sahoere gewees het wat vir ’n kort ruk die mag oorgeneem het ná Neferefre se voortydige dood. Verner lê klem daarop dat werk aan Sjepseskare se piramide, tussen die Piramide van Sahoere en die sontempel van Oeserkaf, onderbreek is baie kort nadat dit begin het, ná ’n paar weke of hoogstens ’n maand of twee. Hy glo die koning wou met die ligging van die piramide sy verwantskap aan óf Sahoere óf Oeserkaf wys.
Lendenfeldia dendyi
Lendenfeldia dendyi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Semperella cucumis
Semperella cucumis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Semperella en tot die familie Pheronematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1895 deur Schulze.
Lendenfeldia dendyi
Die spons behoort tot die genus Lendenfeldia en tot die familie Thorectidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1889 deur Lendenfeld.
Groot Sfinks van Giza
Tonnel in die onderlyf
Meer as 50 jaar later het drie ouerige mans wat met die skoonmaakproses gehelp het, van die gang onthou. Dit het gelei tot die herontdekking en oopmaak daarvan in 1980.
Die gang bestaan uit 'n boonste en onderste deel wat teen 'n hoek van sowat 90 grade lê.
Dit is moontlik dat die tonnel van bo na onder gegrawe is en dat die huidige ingang later gemaak is.
Vyse het op 27 en 28 Februarie 1837 in sy dagboek aangeteken dat hy naby die stert boor, en hy was dus moontlik die skepper van die tonnel. Geen ander tonnel is op dié plek gevind nie.
Nog 'n verklaring kan wees dat die gang 'n antieke oorsprong het, miskien as 'n verkenningstonnel of 'n onvoltooide graftonnel.
Nis in die noordelike flank
'n Foto van 1925 wys 'n man wat onder die grondvlak in 'n nis in die noordelike flank van die Sfinks se lyf staan. Dit is tydens die restourasie van 1925-'26 toegemaak.
Ruimte agter die Droomstele
'n Ruimte agter die Droomstele, tussen die Sfinks se pote, is deur 'n ysterbalk en sementdak toegemaak, en 'n ystervaldeur is geïnstalleer.
Sleutelgatskag
Aan die rant van die muur om die Sfinks is 'n vierkantige skag oorkant die linkeragterpoot. Dit is in 1978 tydens uitgrawings deur Hawass oopgemaak, en is 1,42 x 1,06 m groot en 2 m diep. Lehner het gedink dit is 'n onvoltooide grafkelder en het dit die "Sleutelgatskag' genoem omdat uitgrawings in die lys bo die skag die vorm het van die onderste deel van 'n sleutelgat, maar onderstebo.
Rassetrekke
Tot die vroeë 20ste eeu is voorgestel die Sfinks het "Negergelaatstrekke", volgens rassistiese sterotipes wat nou verouderd is.
Semperella crosnieri
Semperella crosnieri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Gymnosporia capitata
Die vaalpendoring (Gymnosporia capitata) is 'n boom wat hoort tot die genus Gymnosporia. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap.
Die boom se FSA-nommer is 401.4.
Semperella crosnieri
Die spons behoort tot die genus Semperella en tot die familie Pheronematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2000 deur Tabachnick & Lévi.
Stersuikerbos
Die Stersuikerbos (Protea poggei) is 'n blomdraende struik wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant is inheems aan Angola, Demokratiese Republiek die Kongo en Zambië. In Engels staan die plant bekend as Star Sugarbush.
Die plant het drie subspesies:
Ledumahadi
Ledumahadi is Sesotho vir ’n "reusedonderslag teen dagbreek". Die navorsing oor die dinosourus is op 27 September 2018 aangekondig deur Wits-professor Jonah Choiniere, dr. Jennifer Botha-Brink van die Suid-Afrikaanse Nasionale Museum in Bloemfontein en dr. Emese Bordy van die Universiteit van Kaapstad.
Beskrywing
L. mafube was die grootste landdier in die tyd toe dit gelewe het – dit was omtrent twee keer so groot soos ’n Afrika-olifant. Die spesie was een van die eerste souropodes, wat die bekende Brontosaurus insluit. Alle souropodes was plantvretend en het op vier pote geloop. Hulle het ’n houding gehad soos dié van moderne olifante.
Taksonomie
Die filogenetiese ontleding van Ledumahadi lyk soos volg:
Nicholas Edwards (sanger)
Nicholas Edwards (gebore 31 Julie 1992) is 'n Amerikaanse akteur.
George Cadbury
George Cadbury (19 September 1839 – 24 Oktober 1922) was die derde seun van John Cadbury, 'n Kwaker wat die Cadbury's kakao- en sjokolademaatskappy in Brittanje gestig het. Hy was die eggenoot van Dame Elizabeth Cadbury.
Ann Beach
Ann Beach (7 Junie 1938 – 9 Maart 2017) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The City of the Dead (1960), Under Milk Wood (1971), en Notting Hill (1999), en in die televisiereeks BBC Play of the Month (1965).