cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Shoshana Zuboff
Die ondersteuningsekonomie
Zuboff het teen die middel van die negentigerjare begin om die visie van die progressiewe korporasie in die meeste bestuursliteratuur te bevraagteken. Deur die neiging van maatskappye om inligtingstegnologie te gebruik, hoofsaaklik vir die beperkte doel van outomatisering, kostebesparings en beheer, het hulle nuwe maniere ondersoek wat die inligtingsmag van die tegnologie sy volle uitdrukking kan vind. Dit het gelei tot 'n tydjie van onderrig en publikasie vir 'n tydperk van studie en refleksie en het 'n dekade lange intellektuele reis begin waaruit sy afgelei het dat vandag se sakemodelle gebaseer op die raamwerke van konsentrasie en beheer wat verband hou met die twintigste eeuse "bestuurskapitalisme" bereik het die grense van hul aanpassingsreeks. Wat eers die enjins van welvaartskepping was, het hulle verander in belemmerings. Die samelewing van die een en twintigste eeu vereis 'n nuwe benadering tot handel gebaseer op 'n nuwe "verspreide kapitalisme."
Hierdie insigte het gelei tot Zuboff se boek, The Support Economy: Why Corporations Are Failing Individuals and the Next Episode of Capitalism.
Oorsig
Volgens die Conference Board is The Support Economy: Why Corporations Are Failing Individuals and the Next Episode of Capitalism; "...gedeeltelik 'n geskiedenis en kritiek op kapitalisme, 'n analise van korporatiewe funksie en organisasie, en 'n visioenêre verklaring van 'n nuwe ekonomiese orde. Dit is die visie wat die boek uit die pak verhef, wat dit omstrede sal maak, en dit kan dus 50 jaar as die belangrikste beskou word."
Nuwe konsepte en diffusie
Ondersteuningsekonomie beginsels was die bron van beduidende eksperimentering in die onderwys sektor, veral buite die VSA. Die innovasie werk in die Verenigde Koninkryk se Specialist Schools and Academic Trust is gestrutureer op ondersteunende ekonomie beginsels, so ook die werk van opvoedkundige teoretikus en praktisyn Brian Caldwell. It has also been influential in the marketing field. Dit was ook invloedryk op die bemarkingsveld. Zuboff het ook geskryf oor innovasies in ouersorg.
Resente werk
In 2009, kort ná haar aftrede by die Harvard Business School, het Zuboff 'n opvolg boek van The Support Economy voltooi, saam met 'n boek oor die ODYSSEY-program, toe sy deur weerlig in haar huis in Maine getref is. Die huis het toe tot op die grond afgebrand en haar werk saam met die hele struktuur en inhoud van die gesinswoning is vernietig. Aspekte van hierdie ervaring word beskryf in haar Huffington Post-essay, "When Global Warming Ate My Life". In daardie essay het sy ook die konsep van "die fout van voorspelbaarheid" voorgestel.'n Publikasie in 2010, Creating Value in the Age of Distributed Capitalism, verskyn in die McKinsey Quarterly.
Sy het die konsep waarnemingkapitalisme in 'n akademiese artikel in September 2014 gebruik. Dit verwys na 'n nuwe markvorm en 'n spesifieke kapitalistiese akkumulasie proses. Sy het dit beskryf as 'n "radikale ontwrigtende en uittreksel variant van inligtingskapitalisme" gebaseer op die kommodifiseering van die "werklikheid" en die transformasie daarvan in gedragsdata vir analise en verkope. Zuboff se boek The Age of Surveillance Capitalism: The Fight for a Human Future at the New Frontier of Power word in 2019 uitgegee. Die boek se vorige werkstitel was Master Or Slave?: The Fight for the Soul of Our Information Civilization.
C.H. Mitchellbrug
Die C.H. Mitchellbrug (ook bekend as die Mtamvunabrug) is 'n motorbrug oor die Mtamvunarivier op die R61-provinsiale pad wat die Oos-Kaap met KwaZulu-Natal verbind.
Vanaf 1943 was die oorgang oor die rivier met 'n pont totdat die brug in 1966 gebou is. Die brug is by 31° 4′ 31.4″ suid en 30° 11′ 33.8″ oos, net suid van Port Edward en digby die Wildekus-kasino. Dit verbind die Hibiskuskus met die Wildekus.
Piers Morgan
Morgan begin sy loopbaan in 1989 in Fleet Street as skrywer en redakteur vir verskeie Britse poniekoerante, waaronder The Sun, News of the World en die Daily Mirror. In 1994, op 29-jarige ouderdom, word hy deur Rupert Murdoch aangestel as redakteur van die News of the World, wat hom die jongste redakteur van 'n Britse nasionale koerant in meer as 'n halwe eeu gemaak het. Van 2006 tot 2007 was hy die redaksionele direkteur van First News. Op televisie het Morgan sy eie geselsprogramme Piers Morgan's Life Stories (2009 – hede) en Piers Morgan Live (2011–2014) aangebied, saam met Susanna Reid die ITV-ontbytprogram Good Morning Britain (2015–2021) aangebied, en saam met Susanna Reid beoordeel op die talentkompetisie America's Got Talent (FIPS1) en Britain's Got Talent (2007–2010). In 2008 wen hy die sewende seisoen van die Amerikaanse Celebrity Apprentice. Morgan het agt boeke geskryf, waaronder vier volumes van sy outobiografie.
C.H. Mitchellbrug
Hierdie staalboogbrug het 'n oorspanning van 206 m, 'n lengte van 210 m en is 30 m bo die watervlak. Ten tye van sy ingebruikname was dit die langste hangbrug in die land. Dit dra die naam van 'n plaaslike politikus.
Piers Morgan
Terwyl hy by die Daily Mirror gewerk het, was hy aan die stuur van sake tydens die tydperk wat die koerant betrek is by die skandaal vir telefoonafluistering. In 2011 het Morgan ontken dat hy ooit 'n telefoon afgeluister het of "na my wete 'n verhaal gepubliseer het wat verkry is uit die afluister van 'n telefoon". Die volgende jaar is hy gekritiseer in die bevindings van die Leveson-ondersoek deur voorsitter, Brian Leveson, wat verklaar het dat kommentaar in Morgan se getuienis oor die afluister op die telefoon "heeltemal onoortuigend" was en dat hy daarvan bewus was dat dit in die pers plaasgevind het as 'n geheel en dat hy onbevange oor die misdadige gedrag was dat hy bereid was om daaroor grappe te maak". Morgan se uitgesproke menings en omstrede kommentaar oor Good Morning Britain het Ofcom daartoe gelei dat hy by verskeie geleenthede uitspraak gelewer het.   Op 9 Maart 2021 het ITV aangekondig dat Morgan besluit om die program onmiddellik te verlaat, na aanleiding van negatiewe opmerkings wat hy gemaak het oor Meghan, Hertogin van Sussex, in die dae nadat die Oprah Winfrey onderhoud met Meghan- en  Harry uitgesaai is. Ofcom het meer as 41 000 klagtes van kykers ontvang.
C.H. Mitchellbrug
In die jare 2000 en 2001 is ingrypende onderhoudswerk aan die brug uitgevoer. Op 27 November 2002 het die brug in 'n sabotasieaanval deur verregses ernstige skade opgedoen.
Northanger Abbey
Northanger Abbey is 'n roman deur Jane Austen geskryf wat postuum gepubliseer is in 1817. Dit was alreeds in 1803 gereed vir publikasie, en is aan 'n Londense boekeverkoper verkoop vir £10, om onder die titel Susan gepubliseer te word. Die boekeverkoper het egter teen publikasie besluit en het die roman in 1816 terugverkoop aan die skrywer se broer, Henry Austen, vir dieselfde bedrag geld, op daardie stadium onwetend dat Austen toe alreeds vier baie populêre romans gepubliseer het. Austen het die roman hersien met die oog daarop om dit aan 'n ander drukkery te verkoop, maar sy is oorlede voordat daardie plan suksesvol deurgevoer kon word. Haar broer het uiteindelik gereël vir die roman se publikasie, en ook die nuwe titel, Catherine, wat sy vir die hersiene roman gekies het verwerp ten gunste van Northanger Abbey.
Lundzi
Lundzi is 'n dorp in die weste van Eswatini. Dit is naby die grenspos met Suid-Afrika, 25 km wes van die hoofstad, Mbabane, geleë.
Northanger Abbey
Daar is prominente Gotiese elemente in die roman, en hierdeur ondersoek dit die gevare van fiksie en realiteit met mekaar verwar. Die konvensionele Austen-temas wat kyk na 'n jong dame se weerlose posisie in die Britse burgerlike samelewing is ook teenwoordig.
Groenlandsee
Die Groenlandsee (Deens en Noors: Grønlandshavet, Yslands: Grænlandshaf) is 'n see van die Atlantiese Oseaan tussen Groenland in die weste, Svalbard in die noordooste, Jan Mayen in die suide en Ysland in die suidweste. Die Groenlandsee grens aan die Noorse See in die suidooste, die Arktiese Oseaan in die noorde en die Barentssee in die ooste. Die Groenlandsee word deur die Straat van Denemarke tussen Groenland en Ysland met die Atlantiese Oseaan in die suidweste en deur die Fram-straat tussen Groenland en Svalbard met die Wandelsee in die noorde verbind. Die see het 'n oppervlakte van sowat 465 000 km² en 'n gemiddelde diepte van 1 450 m.
Belangrike nedersettings aan die see is Ittoqqortoormiit op Groenland en Longyearbyen op Svalbard.
Aileen Britton
Aileen Britton (1916 – 19 April 1986) was 'n Australiese aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Timberland Terror (1937) en My Brilliant Career (1979), en in die televisiereekse Matlock Police (1971) en Solo One (1975).
Akkoord oor Afrikaner-selfbeskikking
Die Akkoord oor Afrikaner-selfbeskikking (Engels: Accord on Afrikaner self-determination) is 'n Suid-Afrikaanse politieke akkoord wat die reg van die Afrikaner volk op selfbeskikking erken. Die ooreenkoms is onderteken deur die Vryheidsfront, die African National Congress en die deur die Nasionale Party/Suid-Afrikaanse regering op 23 April 1994.
Agtergrond
Tydens die onderhandelinge tussen die Suid-Afrikaanse (apartheid s) regering en die ANC om 'n nuwe demokratiese Suid-Afrika te skep, was daar baie weerstand onder konserwatiewe Afrikaners. Hul belangrikste politieke party - die Konserwatiewe Party - wou nie dat die Afrikaners hul politieke mag in Suid-Afrika sou verloor nie. In 1992 het die Suid-Afrikaanse regering besluit om 'n einde-van-apartheid referendum te hou met die vraag of die onderhandelinge met die ANC en ander partye vir 'n nuwe grondwet moet voortgaan. Tydens die veldtog het die Nasionale Party-regering belowe dat hy nooit 'n proporsionele kiesstelsel sou aanvaar nie, want dit sou beteken dat wit minderheid (12% van die bevolking) alle mag aan die swart meerderheid (74% van die bevolking) sou verloor. Die NP sou net 'n vorm van magsdeling aanvaar. En 'n tweede referendum sou gehou word om die resultate van die onderhandelinge aan wit kiesers voor te lê. Uiteindelik het 68,7% van die wit kiesers gestem vir die voortgaan van die onderhandelinge.
In die laaste maande van 1992 het die NP-regering, die ANC en ander belangrike groepe tot 'n ooreenkoms gekom om 'n nuwe grondwet te ontwikkel. Die partye het ooreengekom op 32 grondwetlike beginsels. Hierdie grondwetlike beginsels het 'n proporsionele kiesstelsel uiteengesit wat gebaseer is op die beginsel van Een man, een stem, in plaas van magsdeling tussen die verskillende kulturele groepe in Suid-Afrika. Konserwatiewe Afrikaners was baie ontevrede met die uitkomste van die onderhandelinge. Op 25 Junie 1993 - tydens die tweede ronde van onderhandelings vir die tussentydse grondwet van 1993 - het ongeveer 3000 ondersteuners van die Afrikaner Weerstandsbeweging die World Trade Centre in Johannesburg bestorm om die onderhandelinge te ontwrig.
Aan die einde van 1993 het die African National Congress en die nuutgestigte Afrikaner Volksfront - wat 'n sambreelorganisasie van verskeie regse Afrikaner organisasies was - onderhandel oor 'n tuisland (ook 'n volkstaat genoem) vir Afrikaners rondom Pretoria. Die ANC het ingestem om te onderhandel, want hy was bang dat die konserwatiewes in die (wit) Suid-Afrikaanse weermag 'n staatsgreep sou pleeg om wit bestuur in Suid-Afrika te handhaaf. Hoewel die ANC en die Afrikaner Volksfront tot 'n ooreenkoms gekom het, het die ver-regses in die Afrikaner Volksfront geweier om die ooreenkoms te onderteken.
In die tussentyd het die ver-regses in die Afrikaner Volksfront die Afrikaner Volksfront gedwing om die algemene verkiesing op 27 April 1994 te boikot. Op 26 Februarie 1994 dit lei tot 'n skeuring in die Afrikaner Volksfront, wat bestaan uit 'n alliansie tussen verkramptes wat geen algemene (multi-rassige) verkiesings wou hê nie en gematigdes wat 'n volkstaat wou stig voordat die algemene verkiesings gehou sou word. Die matige Volkstaters gelei deur generaal Constand Viljoen het die Afrikaner Volksfront verlaat en het hul eie party, die Vryheidsfront, gestig.
In dieselfde tyd het ongeveer een miljoen Afrikaners het geweier om 'n nuwe staatstruktuur te aanvaar, waarin Afrikaners hul politieke mag sou verloor. Dit kon volgens waarnemers lei tot permanente openbare onrus na die verkiesings. Veral in die laaste weke voor die algemene verkiesing, was die ANC bang vir 'n staatsgreep deur die konserwatiewe Afrikaners. Tewens het die Nasionale Party geweier om die finale ooreenkomste met die ANC te onderteken, omdat daar nog geen ooreenkoms oor die amnestie vir die lede van die veiligheidsdienste van die apartheidsregering was nie. Daarom het die ANC voortgegaan om te onderhandel met konserwatiewe Afrikaners oor 'n tuisland of volkstaat vir Afrikaners. Na die skeuring van die Afrikaner Volksfront het die ANC hierdie gesprekke voortgesit met die Vryheidsfront. Die ANC, die Vryheidsfront en die NP-regering van Suid-Afrika het tot 'n ooreenkoms gekom op 23 April 1994.
Akkoord
Die Akkoord oor Afrikaner-selfbeskikking is onderteken op 23 April 1994 in Pretoria, vier dae voor die eerste veelrassige algemene verkiesings van Suid-Afrika. Die akkoord sluit agt ooreenkomste in: Met die Akkoord het die Vryheidsfront sy moontlikhede gekry om Afrikaner-selfbeskikking na die algemene verkiesing van 27 April 1994 op die regering se agenda te plaas. Die ANC het die deelname van konserwatiewe Afrikaners in dieselfde algemene verkiesing verseker, het 'n moontlike staatsgreep deur die konserwatiewe Afrikaners vermy en het die legitimiteit aan die algemene verkiesing verhoog.
Artikel 235
Die Akkoord oor Afrikaner-selfbeskikking het selfbeskikking een van die 33 grondwetlike beginsels gemaak. Hierdie 33 beginsels is die basis van enige Suid-Afrikaanse grondwet. Die nuwe 1996-grondwet van Suid-Afrika erken die reg van selfbeskikking van afsonderlike kulturele en taalkundige groepe: Die Suid-Afrikaanse bevolking as geheel se reg op selfbeskikking soos in hierdie Grondwet vergestalt, belet nie, binne die raamwerk van dié reg, die erkenning nie van die konsep van die reg van enige gemeenskap wat ‘n gemeenskaplike kultuur- en taalerfenis deel, op selfbeskikking binne ‘n territoriale entitiet in die Republiek of op enige ander wyse, soos deur nasionale wetgewing bepaal.
Moosa-verklaring
Op 5 Junie 1998 het Valli Moosa, die destydse minister van Grondwetlike Ontwikkeling (ANC), tydens 'n parlementêre debat verklaar dat: The pursuit on the part of the Freedom Front and other Afrikaners to strive towards the development of a particular region in the country (the North Western Cape corridor) as a home for Afrikaner culture and language within the framework of the constitution and Bill of Rights, is in government’s view indeed a legitimate pursuit.
Volkstaatraad
Na afloop van die provinsiale verkiesing van 1994 is daar bevind dat daar genoeg ondersteuning vir die oprigting van die Volkstaatraad was. Die Volkstaatraad se taak sou wees om die moontlikhede van die Afrikaner selfbeskikking in kaart te bring. Tydens die verkiesings het 37% van die Afrikaners of 640.000 mense gestem het vir die Vryheidsfront. Die Volkstaatraad het bestaan uit 20 lede en is gestig op 16 Junie 1994. Die Volkstaatraad het navorsing gedoen oor die wenslikheid van verskillende vorme van outonomie en selfbeskikking onder die bevolking van sekere gebiede, die demografiese haalbaarheid van hierdie vorms en die moontlike staatkundige bedeling van hierdie gebiede.
Stephan Weyte
Stephan Weyte is 'n Amerikaanse akteur.
Akkoord oor Afrikaner-selfbeskikking
Volkstaatraad
Tussen 1994 en 1996 het die Volkstaatraad ook deelgeneem aan die ontwerp van 'n nuwe grondwet en die politieke bestel van Suid-Afrika. Die Volkstaatraad het verskillende voorstelle aan verskillende die kommissies wat besig was met die ontwerp van'n nuwe grondwet, gestuur.
Op 31 Maart 1999 het die Volkstaatraad sy bevindinge aan die Suid-Afrikaanse regering gestuur. Die Volkstaatraad het die volgende voorstelle ingedien: 'n Vorm van outonomie vir die Bosveld in die westelike deel van Limpopo (Noord-Transvaal) is reeds deur die Volkstaatraad as onbereikbaar beskou.
Tot op vandag het die Suid-Afrikaanse regering nie gereageer op die voorstelle van die Volkstaatraad nie. Die regering het die argument gebruik dat Afrikaners slegs 'n minderheid in alle munisipaliteite vorm en dat daarom enige vorm van gebiedsgebonde selfbeskikking onmoontlik is. Die regerende African National Congress het naamlik om 'n vorm van herafbakening gebruik om die munisipale grense in 2000 opnuut af te baken. In 2000 het baie stede en dorpe met 'n Afrikaner-meerderheid saamgesmelt in 'n groot munisipaliteite met'n groter konsentrasie van mense met ander kulture.
Orania
Tydens die ontbinding van die Afrikaner Volksfront het die meer gematigde Volkstaters die Afrikaner Volksfront verlaat om vervolgens die Vryheidsfront te stig. Die belangrikste stigters van die Vryheidsfront was: Constand Viljoen, Pieter Mulder en Carel Boshoff. Carel Boshoff was ook die leier van die Afrikaner-dorp Orania. Alhoewel Orania nie 'n ondertekenaar van die Akkoord oor Afrikaner-selfbeskikking is nie, wil die dorp 'n plek wees waar Afrikaners oor hul eie politieke sake kan besluit.
Sedert 2000 is daar onderhandelinge tussen Orania aan die een kant en die Suid-Afrikaanse regering en die Noord-Kaapse regering aan die ander kant oor die status van die dorp. Sedertdien is daar geen ooreenkoms bereik nie. Daarom is Orania die enigste dorp wat nie val binne die huidige munisipale struktuur van Suid-Afrika, want dit het nog steeds sy eie verteenwoordigende raad in plek.
Jacobus van Reenen
Jacobus van Reenen (1727 – ) was 'n vroeë Kaapse politieke leier. Hy is in 1727 gebore. Van Reenen word 'n boer en in 1778 neem hy namens die Kaapse Patriotte, wat selfregering vir die koloniste geëis het, die leiding om 'n deputasie na Nederland te stuur. Aangesien hy 'n welgestelde, voormalige burgerraadgewer was, is hy gevra om die deputasie in 1779 na Amsterdam te vergesel. Hulle het min uitgerig gekry, maar het minstens die eerste stap tot selfbeskikking gedoen.
Korat
Die Korat (Thai: โคราช, มาเลศ, สีสวาด; Khorat, Malet, Si-Sawat) is ’n blou-grys, kortharige katras wat sy oorsprong in Thailand het.
Geskiedenis
Die korat is een van die oudste natuurlike katrasse en is genoem na die Nakhon Ratchasima-provinsie, wat deur die mense van Thailand "Korat" genoem word. Die kat is in Thailand bekend as Si-Sawat, wat beteken "kleur van die sawat-saad". Die eerste vermelding van die katte is in Die Katboek-gedigte, wat tussen 1350 en 1767 in Thailand geskryf is. Die illustrasie van die korat is egter nie duidelik genoeg om dit definitief te eien nie.
Korats het tussen 1889 en 1896 die eerste keer in Brittanje beland as die "blou Siamees", maar omdat hulle nie voldoen het aan die Siamese kat se standaarde nie, het hulle teen 1901 van die toneel verdwyn. Hulle het in die 1950's in die VSA beland en in 1972 van daar weer in Brittanje.
Die Britse Governing Council of the Cat Fancy erken korat-tipe katte wat anders lyk as die tradisionele katte van effekleurige blou-grys: die Thaise lila wat ’n effekleurige lilakleur het, en die Thaise kleurpuntkat wat ’n kleurpuntpatroon soos ’n Siamees het. Die gene wat vir laasgenoemde katte verantwoordelik is, het in die korat se bloedlyn beland toe nuwe katte met die resessiewe geen van Thailand ingevoer is. Die eerste Thaise lila is in 1989 in Brittanje gebore. Van 1990 af is nog van hulle geteel.
Beskrywing
Die korat is ’n kat van klein of gemiddelde grootte en ’n klein persentasie liggaamsvet. Hul lywe is halfstewig en hulle is verbasend swaar vir hul grootte. Hulle het hartvormige koppe en groot oë, en is een van die min katrasse wat net een oogkleur het – in dié geval groen. Jong katte se oë is amberkleurig en word eers ná twee tot vier jaar heeltemal groen. Hoewel dit selde voorkom, kan korats dowwe merke of strepe hê. Soms word die merke groter namate die kat ouer word. Dit word as ’n fout beskou en sulke katte mag nie geskou word nie.
Die katte is intelligent, spelerig en aktief en vorm sterk bande met mense.
Gerrit Jacobus van Niekerk
Gerrit Jacobus van Niekerk (ca. 1849—1896) was 'n Boerevrybuiter en enigste president van die Republiek van Stellaland. Hy is omstreeks 1849 naby Fauresmith gebore. Hy vestig hom op die plaas, Kromellenboog, naby die huidige Christiana wat nou die sentrum van 'n besproeiingsskema is. Tydens die stamoorloë tussen Mankoroane en Massouw aan die Wes-Transvaalgrens, het hy 'n geselskap vrywilligers byeengebring om laasgenoemde te ondersteun. Uit dankbaarheid het Massouw hom 'n stuk grond present gegee waarop hy in 1883 die miniatuur-republiek van Stellaland (q.v.) gestig het. Later het hy hoof van die Polisie in Pretoria geword en is in 1896 oorlede.
D.F. Malanbrug
Die D.F. Malanbrug verbind Noordoewer in Namibië oor die Oranjerivier met Vioolsdrif in Suid-Afrika.
Vir baie jare was die toegangsroete tussen Suid-Afrika en Namibië met ponte oor die Oranje by Goodhouse en Vioolsdrif. Op 28 November 1956 is die D.F. Malanbrug oopgestel. Dit vorm die mees noordelike punt van die N7-hoofpad vanaf Kaapstad en die mees suidelike punt van die B1-hoofpad vanaf Angola via Windhoek en Grünau. Die brug is 150 km suidwes van Karasburg, 110 km noord van Springbok, 350 km van die Oranje se mond, 300 m bo seespieël en nagnoeg by 28° 47′ suid en 17° 38′ oos. Die dubbelbaanbrug is 350 m lank, 9 m breed en 12 m bo die rivierbedding.
Hierdie brug het die besproeiingsboere van die omgewing nader aan en vinniger by die spoorwegeindpunt by Bitterfontein en dus die markte vir hul produkte gebring.
Geysdorp
Geysdorp is 'n dorpie in die Noordwesprovinsie van Suid-Afrika. Die dorpie is noordwes van Delareyville geleë.
Sandveldlelie
Die Sandveldlelie (Gladiolus caryophyllaceus) is 'n plant en geofiet wat hoort tot die Iridaceae-familie.
Geysdorp
Geskiedenis
Die Transvaalse regering het op 22 Januarie 1895 toestemming gegee vir die stigting van die dorp op die plaas Paardefontein, distrik Lichtenburg. Dit is onseker na wie die dorp genoem is, maar een moontlikheid is kmdt. N.C. Gey van Pittius (1837–1893), administrateur van die Republiek van Goosen.
Sandveldlelie
Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Wes-Kaap vanaf Namakwaland tot Caledon en ooswaarts na die Swartberge voor. Op die SANBI-rooilys is dit as veilig (LC) gelys, omrede dit ook in ontoeganklike plekke in die berge groei, waar dit nie bedreig word nie.
Ystersulfied
'n Ystersulfied is 'n verbinding van yster met swawel
Daar is 'n verskeidenheid ystersulfiede bekend. Die meeste word as minerale aangetref
In die meeste ystersulfiede tree die swawelatome as sulfied-ione op, maar die chemiese binding het 'n kovalente komponent. Die ysteratome het gewoonlik 'n oksidasietoestand Fe(II), maar in greigiet is 'n deel van die yster Fe(III). In die disulfiede (piriet en markasiet) is yster Fe(II) maar swawel is as disulfiedione teenwoordig.
Kalsium
Kalsium is 'n chemiese element in die periodieke tabel met die simbool Ca en atoomgetal van 20. Kalsium is 'n sagte grys aardalkalimetaal wat as reduseermiddel gebruik word in die onttrekking van torium, sirkonium en uraan. Die element is ook die vyfde volopste element in die aardkors. Dit is noodsaaklik vir alle lewende organismes en speel 'n belangrike rol in die fisiologie van selle.
Kalsium is 'n sagte, wit metaal wat nie vry in die natuur aangetref word nie. Kalsiumverbindings behoort egter tot die volopste stowwe in die aardkors, onder meer in die vorm van kalsiumkarbonaat, CaCO3 kalsiumsulfaat of gips, CaSO3, 2H2O; kalsiumfosfaat, Ca3(PO4)2. Die suiwer metaal word berei deur die elektrolise van die chloried, CaCI2.
Die simbool vir kalsium is Ca, sy atoomgetal is 20, en sy smeltpunt 851 °C. In die boonste laag van die aardkors is daar talle kalsiumverbindings. Kalsium maak 3,5 persent van die aardkors uit, m.a.w. elke 100 kg van die aardkors bevat 3,5 kg kalsium. Ook in seewater word kalsiumverbindings aangetref: I liter seewater bevat sowat 1,4 g kalsiumverbindings in oplossing.
Kalsiumkarbonaat (CaCO3) is die volopste verbinding van kalsium. Dit kom as 'n glashelder mineraal, kalsiet, voor, waarvan die suiwerste vorm - Yslandspaat - in optiese instrumente gebruik word. Ander stowwe wat kalsiumkarbonaat bevat, is marmer, kalksteen, skulpe, eierdoppe en bene. Travertyn, 'n gestreepte kalktuf (dit wil sê kalksteen wat aan die oppervlak ontstaan deur verdamping van die grondwater) is deur die Romeine as boumateriaal gebruik.
Die kryt waarmee 'n mens op 'n skryfbord skryf, word van kalsiumsulfaat gemaak. Die chemiese formule is CaSO4. Gips, wat vir so 'n groot verskeidenheid doeleindes aangewend word, is waterhoudende kalsiumsulfaat (CaSO4 .2H2O). Gips word op groot skaal gebruik vir binnenshuise muurpanele. Omdat gips die eienskap het dat dit gou hard word, word dit gebruik om gipsafdrukke te maak en om gebreekte bene te spalk.
Kalsium in die menslike liggaam
Die menslike liggaam bevat betreklik baie kalsium - omtrent anderhalf kilogram, veral in die bene en tande. Kalsium is noodsaaklik vir die menslike liggaam, nie net vir die skelet nie, maar ook vir die werking van die senuwees en spiere en die stolling van die bloed. Om hierdie rede moet die liggaam daagliks minstens een gram kalsium ontvang in die vorm van voedsel wat kalsium bevat.
Melk (1,2 g/t), eiergeel, kaas, jong ertjies en spinasie bevat baie kalsium. Die bene in ons liggaam bestaan uit organiese sowel as anorganiese bestanddele. Die bene bestaan normaalweg uit 'n lang, silindervormige deel wat die skag genoem word. Aan die eindpunte verdik die been om koppe te vorm.
Dit is die skaggedeelte van die been wat al die massa dra. Hierdie deel moet dus hard en stewig wees. Die hardheid van die been is te danke aan die groot hoeveelheid kalsiumsoute wat dit bevat – kalsiumfosfaat 85%, en kalsiumkarbonaat 10%. Kalsiumsoute maak dus sowat 95% van die bestanddele van ons bene uit. Been is buitengewoon sterk en kan ongelooflike massas dra. Die menslike skeenbeen (tibia) kan 'n massa van 1 600 kg dra.
Hard en sagte water
In die binneland van ons land vind mens byna deurgaans dat seep nie in die water wat uit boorgate verkry word, wil skuim nie. Sulke water is hard, vanweë die aanwesigheid van die bikarbonate, chloriede en sulfate van kalsium en magnesium.
Tydelike harde water, wat die bikarbonate van kalsium en magnesium bevat, kan sag gemaak word bloot deur dit te kook. Permanente harde water, wat die chloriede en sulfate bevat, kan egter nie net gekook word nie. Gewoonlik word wassoda bygevoeg om dit sag te maak.
Kenmerkende eienskappe
Dit brand met 'n geelrooi vlam en vorm 'n wit nitried laag op die oppervlak wanneer dit aan lug blootgestel word. Dit reageer met water met die gepaardgaande vrystelling van waterstof en vorming van kalsiumhidroksied.
Mercedes-Benz M113 enjin
Die Mercedes-Benz M113 (en die soortgelyke M155)-enjin is 'n 4-slag, vonkontsteekte, binnebrand-petrol V8-enjinfamilie wat in die jare 2000 gebruik is. Dit is gebaseer op die soortgelyke M112 V6 wat in 1998 bekendgestel is, en later in 2007 uitgefaseer ten gunste van die M156 AMG-enjin en die M273-enjin.
Kalsium
Aanwendings
Kalsium is 'n belangrike bestanddeel van 'n gesonde dieet. 'n Effense tekort daaraan kan been en tandgroei belemmer. 'n Oordosis daarvan kan lei tot die vorming van nierstene. Vitamien D is noodsaaklik vir die absorbsie van kalsium deur die liggaam. Melkprodukte het tipies 'n hoë kalsium inhoud.
Vir meer inligting omtrent Ca in die natuur, sien kalsium in biologie.
Mercedes-Benz M113 enjin
Die standaard Mercedes-Benz M113's is in Untertürkheim, Duitsland gebou, terwyl die AMG-weergawes by die fabriek in Affalterbach, Duitsland, deur AMG gemonteer is. M113's het aluminium-enjinblokke en aluminium bonokassilinderkoppe met twee vonkproppe per silinder. Die silinders is gevoer met silikon/aluminium, en die koppe het 3 kleppe per silinder (twee inlaat, een uitlaat). Ander kenmerke sluit in die opeenvolgende brandstofinspuiting, suierstange van gegote staal, eenstuk-gegote nokasse en 'n magnesiuminlaatspruitstuk.
Kalsium
Verbindings
Wanneer water deur kalksteen of ander oplosbare karbonaatgesteentes syfer, word die rots gedeeltelik opgelos en word grotte gevorm asook die kenmerkende stalaktiete en stalagmiete. Kalsiumsoute in water veroorsaak ook die verskynsel wat as harde water bekend staan. Ander belangrike kalsiumverbindings is kalsiumnitraat, -sulfied, -chloried, -karbied, -siaanamied en -hipochloriet.
Voorbereiding
Voor die Tweede Wêreldoorlog is kalsium vervaardig deur die elektrolise van kalsiumchloried. Die metode word egter nie meer gebruik nie. Die proses tans in gebruik is die termiese reduksie van kalk met aluminium. Aluminiumpoeier en kalk word gemeng in 'n hoëtemperatuuroond tot 'n temperatuur van ongeveer 1200 °C onder vakuumtoestande en stel sodoende 'n kalsiumdamp vry wat dan herwin word deur middel van kondensasie.
Isotope
Kalsium het ses stabiele isotope, waarvan twee in die natuur voorkom: stabiele Ca-40 en radioaktiewe Ca-41 met 'n halfleeftyd van 103 000 jaar. 97% van die element kom in die Ca-40 vorm voor. Ca-40 is, saam met Ar-40, een van die dogterprodukte van K-40 verval. Alhoewel K-Ar datering al op groot skaal in die geologiese wetenskappe ingespan is, het die oorvloed waarmee Ca-40 in die natuur voorkom die gebruik daarvan beperk. Tegnieke wat gebruik maak van massa spektrometrie en dubbelpiek isotoop verdunning is al gebruik vir K-Ca die ouderdomsbepaling van gesteentes. Anders as kosmogeniese isotope wat in die atmosfeer gevorm word, word Ca-41 deur neutronaktivering van Ca-40 gevorm. Die grootste hoeveelheid daarvan word in die boonste meter of so van die grond gevorm waar die kosmogeniese stroomdigtheid van die neutronvloei nog voldoende sterkte het. Ca-41 het baie aandag geniet in sterrekundige studies omdat Ca-41 na K-41 verval, 'n kritiese aanduiding van afwykings in sterrestelsels se gedrag.
Voorsorgmaatreëls
Kalsium reageer met water en sure om waterstofgas, kalsiumoksied en kalsiumhidroksied te vorm. Die reaksies is eksotermies. As kalsium-metaal dus in kontak met die vel, oë of lugweg kom, kan dit ernstige chemiese brande veroorsaak. Dus moet die stof so gou doenlik verwyder word.
Indien dit per mond geneem word kan dit akute irritasie en brande in die mond, keel en maag veroorsaak en braking veroorsaak.
As eerstehulpmaatreël moet die slagoffer so gou moontlik verwyder word na waar daar vars lug is. Verwyder enige metaal met 'n droë lap en was met groot hoeveelhede water.
Water moet onder geen omstandighede gebruik word om kalsiumvure te blus nie. Droë poeier moet verkieslik gebruik word en indien die vuur baie groot is moet die omgewing ontruim word en die metaal toegelaat word om uit te brand.
Stootskraper
'n Stootskraper is 'n grondverskuiwingstoerusting (gewoonlik 'n kruiptrekker) toegerus met 'n groot metaalplaat (bekend as 'n lem) wat groot hoeveelhede materiaal op die grond kan verskuif. Dit word gebruik om grond, sand, puin, of enige ander materiaal gedurende konstruksie- of omsettingswerk weg te stoot, en is tipies aan die agterkant met 'n klou-agtige toestel (bekend as 'n skeurtand of "ripper") toegerus om digsaamgepersde materiaal los te maak.
Stootskrapers kan gevind word op 'n wye verskeidenheid van plekke, myne en steengroewe, militêre basisse, swaarindustrie-fabrieke, padbouwerk, ingenieursprojekte en vir plaaswerk.
Die meeste stootskrapers is groot en kragtige rusperspoor swaar toerusting. Die spore gee hulle uitstekende grondhouvermoë en mobiliteit deur 'n baie rowwe terrein. Wye spore help om die stootskraper se gewig te versprei oor 'n groot gebied (verminderde gronddrukking), en voorkoming dus insinking in sanderige of modderige grond. Ekstra wye spore is bekend as moerasspore of LGP (lae gronddruk) spore. Stootskrapers het ratkasstelsels wat ontwerp is om voordeel te trek uit die spoorstelsel en bied uitstekende trekkrag.
As gevolg van hierdie eienskappe word stootskrapers dikwels gebruik in padbou, konstruksie, mynbou, bosbou, die skoonmaak van grond, die ontwikkeling van infrastruktuur, en enige ander projekte wat hoogs mobiele, kragtige en stabiele grondverskuiwingstoerusting benodig.
Bunney Brooke
Bunney Brooke (9 Januarie 1921 – 2 April 2000) was 'n Australiese aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Number 96 (1974) en in die televisiereekse Homicide (1964), Number 96 (1972), en Round the Twist (1989).
Baleariese Eilande
Die Baleariese Eilande (Katalaans: Illes Balears, Spaans: Islas Baleares) (39° 30'N, 3° 0'W) is 'n eilandgroep van die Koninkryk van Spanje in die Middellandse See. Dit is geleë naby die ooskus van Spanje (Katalonië en Valencia). Dit vorm 'n outonome gewes van Spanje. Die vernaamste eilande is Maroka, Ibiza, Minorka, Formentera en Cabrera.
Saam met ander kleiner eilandjies beslaan hierdie eilandgroep 'n oppervlakte van 5 014 km^{2}. Majorka, die grootste en belangrikste eiland, is baie ru. Die hoogste spits, Puit Mayor, is 1 445 m hoog. Die eiland het egter vrugbare laaglande in die suide en graan en groente word gekweek in die lande omring met vrugtebome. Minorka is laer geleë en ook meer blootgestel aan wind as Majorka en, soos die ander klein eilande, minder ontwikkel.
Nadat die eilande jare lank uit die hand van die een veroweraar in die ander oorgegaan het, het hulle in 1343 'n provinsie van Aragon geword. In 1708 is Minorka deur Engeland verower, maar later het die Franse dit afgeneem. In 1782 het dit weer in Spaanse besit gekom.
Samevoegingsdwaling
Die samevoegingsdwaling (of samesmeltingsdwaling of konjunktiewe dwaling of konjunksie-dwaling, ook bekend as die Linda-probleem) is 'n formele dwaling wat voorkom as daar aanvaar word dat spesifieke toestande meer waarskynlik is as 'n enkele algemene toestand.
Definisie en basiese voorbeeld
Die mees genoemde voorbeeld van hierdie dwaling het sy oorsprong by Amos Tversky en Daniel Kahneman. Alhoewel die beskrywing en persoon wat uitgebeeld word fiktief is, is die beroemde karakter na Amos Tversky se sekretaresse in Stanford, Linda Covington benoem.
"Linda is 31 jaar oud, ongetroud, uitgesproke en baie intelligent. Sy studeer in filosofie. As student was sy diep bekommerd oor kwessies van diskriminasie en sosiale geregtigheid, en het ook deelgeneem aan demonstrasies teen kernkrag."
Wat is meer waarskynlik?
As jy selfs 'n baie lae waarskynlikheid kies dat Linda 'n bankteller is, sê byvoorbeeld Pr(Linda is 'n bankteller)=0,05 en 'n groot waarskynlikheid dat sy 'n feminis sal wees, sê Pr(Linda is 'n feminis)=0,95. Dan as ons onafhanklikheid aanneem is Pr(Linda is 'n bankteller en Linda is 'n feminis)=0,05 × 0,95 of 0,0475, laer as Pr(Linda is 'n bankteller).
Verteenwoordigendheid
In ander demonstrasies het hulle aangevoer dat 'n spesifieke scenario meer waarskynlik lyk as gevolg van verteenwoordigendheid, maar elke bygevoegde besonderhede die scenario al hoe minder waarskynlik sou maak. Op hierdie manier kan dit soortgelyk wees aan die dwalings van misleidende aanskoulikheid, gladde helling of uitbreiding verwaarlosing.
Oor die algemeen is die beoordeling van 'n samevoeging van twee gebeurtenisse meer waarskynlik as een van die gebeure alleen 'n voorbeeld van 'n samevoegingsfout; die menslike neiging om dit in die algemeen te doen staan ​​bekend as die samevoegingsdwaling. Hierdie onderskeid is belangrik omdat 'n redenaar hierdie foute kan maak sonder om noodwendig 'n vooroordeel te hê om sulke foute in die algemeen te maak, net soos 'n mens in die algemeen 'n weddenskap kan maak met 'n goeie verwagte waarde en steeds geld kan verloor op spesifieke weddenskappe.
Gesamentlike teenoor afsonderlike evaluering
In sommige eksperimentele demonstrasies word die saamgestelde opsie afsonderlik van die basiese opsie geëvalueer. Met ander woorde, een groep deelnemers word gevra om die waarskynlikheid dat Linda 'n bankteller of 'n hoërskoolonderwyser of verskeie ander opsies is, te rangskik. 'n Ander groep word gevra om die rangorde te bepaal of Linda 'n bankteller is en aktief is in die feministiese beweging teenoor dieselfde stel opsies (sonder "Linda is 'n bankteller" as opsie). In hierdie tipe demonstrasies rangskik verskillende groepe "Linda is 'n bankteller en aktief in die feministiese beweging" hoër as "Linda is 'n bankteller".
Afsonderlike evalueringseksperimente het die vroegste gesamentlike evalueringseksperimente voorafgegaan, en Kahneman en Tversky was verbaas toe die effek steeds onder gesamentlike evaluering waargeneem is.
In aparte evaluering kan die term samevoegingseffek verkies word.
1932
Die jaar 1932 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 32ste jaar van die 20ste eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Samevoegingsdwaling
Ander voorbeelde
Alhoewel die Linda-probleem die bekendste voorbeeld is, het navorsers tientalle probleme ontwikkel wat die samevoegingsdwaling betroubaar uitlok.
Tversky & Kahneman (1981)
Die oorspronklike verslag deur Tversky & Kahneman (later gepubliseer as 'n boekhoofstuk) het vier probleme beskryf wat die samevoegingsdwaling ontlok, insluitend die Linda-probleem. Daar was ook 'n soortgelyke probleem met 'n man genaamd Bill (wat goed geskik is vir die stereotipe van 'n rekenmeester - "intelligent, maar verbeeldingloos, kompulsief en oor die algemeen leweloos"), en twee probleme waar die deelnemers gevra is om voorspellings vir die jaar 1981 te maak.
In 'n eksperiment wat in 1980 gedoen is, is mense die volgende gevra:
Deelnemers het gemiddeld "Borg sal die eerste stel verloor, maar die wedstryd wen" hoër gerangskik as "Borg sal die eerste stel verloor".
Tversky & Kahneman (1983)
Tversky en Kahneman het hul oorspronklike bevindinge opgevolg met 'n artikel uit 1983 wat na tientalle nuwe probleme gekyk het, waarvan die meeste veelvuldige variasies gehad het. Die volgende is 'n paar voorbeelde.
65% van die deelnemers het die tweede reeks gekies, alhoewel opsie 1 in opsie 2 is en korter is as die ander opsies. In 'n weergawe waar die weddenskap van $25 slegs hipoteties was, het die resultate nie beduidend verskil nie. Tversky en Kahneman het aangevoer dat opsie 2 meer "verteenwoordigend" lyk van 'n toevallige volgorde.
Die waarskynlikheid van die samevoeging is nooit groter as dié van die gedeeltes nie. Daarom is die eerste keuse waarskynliker.
Kritiek
Kritici soos Gerd Gigerenzer en Ralph Hertwig het die Linda-probleem gekritiseer op grond van die bewoording daarvan. Baie tegnieke is ontwikkel om hierdie moontlike verkeerde interpretasie te beheer, maar nie een daarvan het die effek laat verdwyn nie.
Tversky en Kahneman het baie bewoordings van die Linda-probleem bestudeer. As die eerste opsie verander word na "Linda is 'n bankverteller of sy aktief is in die feministiese beweging al dan nie", word die effek verminder, maar die meerderheid (57%) van die respondente pleeg steeds die samevoegingsdwaling. As die waarskynlikheid verander word na frekwensie-formaat word die effek verminder of uitgeskakel. Daar bestaan ​​egter studies waarin ononderskeibare samevoegingsdwalingskoerse waargeneem word met stimuli opgestel in terme van waarskynlikhede teenoor frekwensies.
In 'n aangespoorde eksperimentele studie is aangetoon dat die samevoegingsdwaling afgeneem het by diegene met 'n groter kognitiewe vermoë, hoewel dit nie verdwyn het nie. Daar is ook getoon dat die samevoegingsdwaling minder voorkom wanneer proefpersone toegelaat word om met ander mense te konsulteer.
Die samevoegingsdwaling kom voor selfs wanneer mense gevra word om weddenskappe met regte geld te maak, en wanneer hulle intuïtiewe fisika-probleme van verskillende ontwerpe oplos.
Buffel
Die buffel of Kaapse buffel (Syncerus caffer) is 'n gelyktonige hoefdier van die familie Bovidae (beesagtiges), en die subfamilie Bovinae. Benamings in ander inheemse tale is affalo, nyati en mbogo.
Martin Ritt
Martin Ritt (2 Maart 1914 – 8 Desember 1990) was 'n Amerikaanse regisseur, vervaardiger, en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Hud (1963), The Spy Who Came in from the Cold (1965), Norma Rae (1979), en Cross Creek (1983).
Buffel
Identifikasie
* Nota: Gemeet langs die buiging af van die middel van die horingbasis tot by die punt.
Die swaarste trofeebuffel (aangeteken in die Willem Pretorius-wildreservaat) het 900 kilogram geweeg. Die rekordhoringlengte vir Suider-Afrika is aangeteken in Zimbabwe as 124,8 cm.
Die buffel is enorm groot, swaargebou en beesagtig in voorkoms. Volwasse bulle se velkleur is donkerbruin tot swart. Die koeie se velkleur is gewoonlik ligter. Jong buffels se vel het 'n rooibruin voorkoms. Die hare van die pels is kort en grof, en word yler met toenemende ouderdom.
Hulle het groot koppe, dik nekke, massiewe liggame en betreklike kort bene, met groot swaar hoewe. Die horings is swaar en enorm, en die sentrale horingbasis is veral by die bul goed ontwikkel. By ou bulle smelt die horingbasis van die twee horings oor die voorkop saam. Die horings buig eers af- en buitewaarts, en dan op- en binnewaarts, en word al dunner tot by skerp punte. Die ore is groot en hang onderkant die horings. Die stert is soortgelyk aan dié van 'n bees en het 'n kwas van lang bruin of swart hare.
Verspreiding
Die buffel het vantevore 'n wye verspreiding in Suider-Afrika gehad, maar is nou beperk tot die noordelike dele van die streek, met 'n geïsoleerde natuurlike bevolking in die Addo-olifant- Nasionale Park, en 'n kleiner een in die Hluhluwe-Imfolozipark in KwaZulu-Natal. Hulle is wel hervestig in verskeie wildplase en natuurreservate. In die res van Afrika word hulle nog aangetref in Ethiopië, Somalië, en Zambië, en kom ook seisoenaal voor in Kenia en Tanzanië.
Habitat
Buffels word aangetref in oop- en ruigveld, naby moddergate; met ander woorde, genoeg water, gras (wat tussen 5 tot 80 cm lank moet wees) en skuiling. Hulle verkies oop boswêreldsavanne en sal van grasland gebruik maak indien daar ook skuiling is. Hulle kom nie natuurlik voor in gebiede wat minder as 250 mm reën per jaar ontvang nie.
Gedrag
Die buffel lewe in troppe — 'n groot trop kan uit duisende individue bestaan —- en kleiner troppe kan van die hooftrop af wegbreek, om hul later weer daarby aan te sluit. Sommige troppe bestaan slegs uit vrygeselbulle, en heelwat alleenloperbulle word ook aangetref. In 'n gemengde trop het die volwasse bulle 'n oorheersingsrangorde wat die mees dominante bulle toegang gee tot die koeie wat in estrus is. Die koeie het hule eie 'pikrangorde'. Die dominante diere word gewoonlik aan die voor- en middelpunt van die trop gevind: daar is beter weiding en beter beskerming teen roofdiere. 'n Dier wys sy dominansie deur sy kop omhoog te hou, met die snoet uitgestrek na vore, en deur sywaarts te staan tot die opponent of vyand. Die horings word ook rondgeswaai. Die onderdanige dier laat sak sy kop en plaas sy neus onder die buik van die dominante dier.
Buffeltroppe het duidelik gedefinieerde tuisgebiede. Hulle wei meestal snags (ongeveer 8 ure lank per dag), en gaan drink water vroeg soggens en teen skemer saans. Hulle hou daarvan om in moddergate rond te rol: dit verlig hittestres en het ook 'n belangrike sosiale funksie. Hulle soek skadu op gedurende die warmste tye van die dag.
Die buffel is 'n baie kragtige dier wat selfs by leeus respek afdwing. Behalwe vir die mens, het hulle bittermin natuurlike vyande. Hulle is in staat om hulself te verdedig teen die meeste roofdiere, en is selfs in staat om 'n leeu dood te maak. Leeus, oor die algemeen, maak slegs jag op ou, siek, of onvolwasse buffels. Die ander roofdier wat wel ook soms buffels jag is die gevlekte hiëna. Die luiperd is 'n bedreiging vir pasgebore kalwers. As deel van die sogenaamde "Groot Vyf", word die buffel geken as 'n formidabele en onvoorspelbare teenstander. Hulle kan tot 56 km per uur hardloop. 'n Gewonde buffel is uiters gevaarlik, en verskeie jagters is al gedood in buffelaanvalle. Ou veldkenners beweer dat 'n gewonde buffel op sy spore teruggaan en die jagter voorlê.
Geluide
Die meeste van die buffel se kommunikasie is deur middel van die lyftaal hierbo beskryf. Hulle repertorium van vokalisering is nie groot nie. Die meeste klanke is steungeluide en mompelgeluide wat hulle maak terwyl hulle wei. Moeders maak 'n gorrelgeluid wanneer gevaar dreig, en die kalwers reageer daarop. As 'n buffel skrik of hom vererg, uiter dit 'n luide, ontploffende steungeluid.
Voedsel
Die buffel is nie 'n kieskeurige weier nie, en eet die meeste van die beskikbare gras. Dit verkies wel eerder blare as stingels, en grassoorte wat ryk is aan ru-proteïen. Die gemiddelde buffel eet tot 17,5 kg se plantmateriaal per dag.
Voortplanting
Die buffel se dragtigheidstydperk wissel tussen 330 tot 346 dae. 'n Enkele kalf word gewoonlik gebore, enige tyd van die jaar, maar veral gedurende die somer. Die kalf se geboortegewig is 36 kg. Dit word gespeen enige tyd vanaf vyf tot 15 maande, en die tydperk is ook afhanklik van of die volgende kalf gebore word. Hulle beweeg naby die koei rond vir 'n periode van twee jaar. Koeie kalf gewoonlik elke ander jaar, of twee maal in drie jaar.
Be'er Sheva
Be'er Sheva (ook wel Beersheba en Beër Sjeva), Hebreeus: באר שבע, Arabies: بئر السبع , is 'n Israelse stad en die hoofstad van die Suidelike distrik met 'n bevolking van sowat 209 687 in 2020.
Buffel
Voortplanting
Bulle word volwasse op 8 jaar, en koeie kalf die eerste keer op 5 jaar. Die leeftyd van die buffel is ongeveer 15 jaar.
Be'er Sheva
Die metropolitaanse gebied van Be'er Sheva is die vierde van Israel en het 'n bevolking van sowat 377 000 in 2017 gehad.
Buffel
Spoor en veldtekens
Die spoor van die voorhoef is groter as die van die agterhoef (die voorhoef is links op die diagram).
Hulle mis lyk soos die van 'n bees; meestal platgetrapte misbolle.
Be'er Sheva
Die nuwe Be'er Sheva is in 1900 gestig maar die ou stad het al in die tyd van die Ou Testament bestaan.
Allgemeine Zeitung (Namibië)
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Allgemeine Zeitung
Windhoek
Opgerig
22 Julie 1916 as Der Kriegsbote
Frank Steffen
Publikasie
Maandag tot Vrydag
Sirkulasie
5 000
Uitgewery
Namibia Media Holdings (NMH)
Webtuiste