cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Domestikasie
Veranderings as gevolg van domestikasie
Naas die kleur van die pels, kan die digtheid daarvan ook verskil. Soms neem hare of vere by huisdiere uiterste afmetings aan (byvoorbeeld die angoratipe), terwyl ander soorte heeltemal kaal is. Daar is byvoorbeeld die sogenaamde "naakhonde", haarlose katte en selfs skape sander huidbedekking. Ongewoon lang vere is 'n kenmerk van die Onaga-dori-haan met ’n stertlengte van ruim 6 m. Die barokperd (bekend uit 'n afbeelding van 1687) se stert en maanhare was so lank dat dit deur lakeie gedra moes word. Om te verhinder dat die hare vuil word, is hulle met rooi satynstrikke vasgebind wanneer die dier op stal was.
'n Algemene verskynsel is die velplooie van sommige honderasse. Veral die gesigte van bloedhonde en boksers is vol plooie. Die sebu het ’n velplooi aan die keel, net soos wat sekere bokrasse 'n keelaanhangsel het. Gedomestiseerde diere het ook dikwels kenmerkende lang are, byvoorbeeld konyne (Franse en Engelse langoor), varke, honde en ook skape. Die liggaamsgrootte van huisdiere kan baie wissel. By perde wissel die skofhoogte van 50-60 cm tot 1,80 m, terwyl honde se massa van ’n 0.5 kg tot 80 kg kan wissel.
Daarenteen is huisdiere se geslagsorgane en die funksie daarvan beter ontwikkel as by wilde diere. By honde is die teef twee keer per jaar loops en 'n wolvin net een keer. ’n Reun is deur die hele jaar bereid tot dekking, maar 'n wolf net tydens bronstigheid. Huisdiere het gewoonlik ook 'n groter aantal kleintjies wat vroeër geslagsryp is. ’n Vark het gewoonlik 10 tot 14 kleintjies, terwyl 'n wilde vark maar 5 tot 8 het. Wanneer die veranderinge as gevolg van domestikasie nie te ingrypend is nie, kan 'n huisdier weer wild word. Katte, esels en sommige honde kan opnuut leer om hulself in die natuur te handhaaf. In dié geval verdwyn die meeste kleurvariasies en word die tipe meer eenvormig. ’n Goeie voorbeeld hiervan is die Australiese wildehond, die dingo. In Suid-Amerika is daar klein kuddes esels wat weer wild geword het en baie sku is.
'n Ondersoek het aan die lig gebring dat die harsingsmassa geleidelik toeneem by diere wat weer wild geword het. By die Suid-Amerikaanse esels is die massatoename ongeveer 15 %, en so ook by katte wat wild geword het.
Plante
Die eerste tekens van domestikasie (plante en diere) is in Suidwes-Asië gevind by nedersettings van voor 8000 v.C. Beskawings wat op die beoefening van landbou en veeteelt gebaseer was, het egter eers tussen 3000 en 4000 v.C. ontstaan, onder andere in Egipte, Mesopotamië en die Indusvallei. Die geleidelike oorgang van 'n ekonomie wat nie op voedselversameling, jag en visvangs berus het nie maar op landbou en veeteelt, word die Neolitiese Revolusie genoem en het in die jongste Steentydperk plaasgevind. Die oorsake vir die domestikasie van plante is vroeër veral gesoek in klimatologiese veranderings wat kort na die laaste Ystyd (ongeveer 10 000 v.C.) ontstaan het.
Daar is beweer dat die algehele droogte die mense gedwing het om in riviervalleie en oases in Suidwes-Asië saam te dring en dat voedselskaarste gelei het tot die "uitvinding" van landbou en veeteelt. Die teorie is egter te eenvoudig. Bowendien blyk dit uit onlangse ontdekkings dat die domestikasie van plante begin het by nedersettings wat juis nie in die riviervalleie geleë was nie maar in die sogenaamde vrugbare halfmaan: die vlaktes en heuwelgebied aan die binnekant van die groot bergreekse van Suidwes-Asië, naamlik Karmel, Taurus en Zagros.
Dit blyk ook dat die klimaat vogtiger as gewoonlik was. In die betrokke gebied (heuwellandskap met oop loofbosse en bossteppe) was daar uitgestrekte velde met wilde graan, wat die voorouers van die gekweekte soorte is. Waar daar 'n oorvloed van graan aanwesig is, bestaan daar egter nog geen noodsaaklikheid om die plant te kweek nie. Die mense wat daar gelewe het, het nie net voedsel (graan) versamel nie, maar ook gejag (vleis en vis). Hulle het dus ’n breëspektrumdieet gehad.
Die oorvloed van voedsel het waarskynlik tot oorbevolking gelei, wat veroorsaak het dat sekere groepe mense na minder vrugbare gebiede moes uitwyk. Volgens die nuwe teorie het die mense wat na die minder vrugbare gebiede getrek het, begin om plante te domestiseer in 'n poging om die oorvloedigheid wat hulle vroeër geken het, kunsmatig te herstel. 'n Voorbeeld van die domestikasie van plante is wanneer 'n landbouer 'n graansoort wat 'n maklik breekbare aarspil het, kruis met 'n ander soort waarvan die aarspil taaier is, Sodoende word 'n graansoort verkry met 'n aarspil wat nie maklik breek nie en waarvan die hele aar geoes kan word.
Die oudste gedomestikeerde graan is koring, gars, rog, hawer, rys en mielies. Eenaarkoring (Triticum monococcum) is omstreeks 7 000 v.C. uit wilde eenaarkoring (Triticum boeoticum thaondar) van die Zagrosgebergte gekweek. Die voorouer van emmerkoring (Triticum dicoccum), wat min of meer in dieselfde tyd gedomestikeer is, is die wilde emmer (Triticum dicoccoides) wat in die velde naby die Jordaanrivier voorgekom het. Broodkoring (Triticum aestivum) is tussen 6 000 en 5 000 v.C. gedomestikeer as 'n kruis tussen emmerkoring en die wilde bokgras (Aegilops squarozza), wat in Noord-Iran en Sentraal-Asië voorgekom het. Gars (Hordeum vulgare) het oral wild in die vrugbare halfmaangebied voorgekom.
Tweeryige gars (Hordeum sativum hexastichum) is omstreeks 5 000 v.C. vir die eerste keer geteel en is waarskynlik afgelei van die gekweekte tweeryige gars. Hawer (Avena sativa) en rog (Secale cereale) het oorspronklik as onkruid tussen akkers gekweekte graan gegroei. Rys is waarskynlik vir die eerste keer in Indië of Suidoos-Asië gekweek. Daar is twee soorte rys: bergrys (Oryza montana) en laaglandrys (Oryza sativa). Mielies (Zea mays) is aan die ander kant van die aardbol, in Meksiko, tussen 6 000 en 5 000 v.C. gedomestikeer.
Aphiwe Dyantyi
Aphiwe Odwa Dyantyi (gebore 26 Augustus 1994 in Oos-Londen) is ’n rugbyspeler wat op senter vir die in Superrugby speel, asook vir die Goue Leeus in die Curriebekerreeks.
Hy maak sy toetsdebuut vir die Springbokke op 9 Junie 2018 teen Engeland in Johannesburg op die ouderdom van 23.
Boorsuur
Boorsuur of ortoboorsuur is 'n chemiese verbinding met formule. Dit kom in die natuur as die mineraal sassoliet voor. Sy soute word borate genoem. Die stof bestaan uit vlak molekule met 'n drietallige simmetrie.
Die stof is 'n swakke suur, wat egter nie met sy waterstofatome saamhang, maar met die feit dat die sentrale booratoom net drie ligande en geen alleenpaar besit. Dit is dus 'n swakke Lewissuur.
Al-Infitar
Al-Infitâr (Arabies: الانفطار, "Die Klowing") is die 82ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 19 ajat, of verse, en is vermoedelik in Mekka aan Mohammed geopenbaar.
Boorsuur
Kristalstrukture
Die struktuur van trikliniese -2A is reeds in 1934 deur Zachariasen bepaal. Dit staan uit lae waarin die -molekuul amper geheel trigonale C3h simmetrie vertoon en deur waterstofbindings met drie buurmolekule verbind is. Die stapeling van hierdie lae is egter triklinies. Shuvalov en Burns het aangetoon dat daar ook 'n -3T bestaan waar die stapeling trigonale kristalsimmetrie oplewer.
Waterverlies
Die stof het 'n smeltpunt van ongeveer 171 oC, en 'n kookpunt onder stoom, maar by stadige, droë verhitting is dit nie stabiel nie en ontbind omtrent 100 oC stadig volgens:
Al-Infitar
Opsomming
Die naam van die soera kom uit vers 1 en 2: "Wanneer die hemele van mekaar gekloof en die sterre verstrooi sal word". Die hoofstuk, saam met Wanneer Die Son Opgevou Sal Word en Die Uiteenbarsting, beskryf die verskriklike tonele van die oordeelsdag.
Boorsuur
Waterverlies
Die stof word metaboorsuur genoem en sy soute heet metaborate.
Verder droe verhitting tot 140 oC gee tetraboorsuur volgens
Amfotere eienskappe
Boorsuur kan met hidroksied as 'n suur reageer, hoewel dit gewoonlik tetraborate produseer. Die suur is 'n monobasiese Lewissuur wat in waterige oplossings 'n hidroksied-ioon aanvaar volgens:
Boorsuur het nogtans amfotere eienskappe en kan ook as basis reageer. Dit kan byvoorbeeld in swaelsuur opgelos word en met swaweltrioksied kan dit die boortriwaterstofsulfaat vorm:
NG gemeente Reivilo
Die NG gemeente Reivilo is ’n NG gemeente in die ring waaraan hy sy naam verleen en in die Sinode van Noord-Kaapland. Die middelpunt is op die dorp Reivilo, padlangs sowat 100 km suidoos van Kuruman en sowat 110 km suidwes van Vryburg.
Geskiedenis
Die stigting van die gemeente het plaasgevind op Saterdag 2 Junie 1883 op die plaas Klein-Boetsap, ongeveer 130 km noordwes van Kimberley. As konsulent is aangestel ds. J.D. Kestell, wat ’n jaar tevore as leraar van Kimberley georden is. Die eerste kerkraadsvergadering is op 21 Julie 1883 onder voorsitterskap van Vader Kestell gehou en die eerste notule verskyn ook in die netjiese handskrif van die voorsitter. Die eredienste is waargeneem in die skoolgebou wat die kerkraad later vir ’n kerk gekoop het. Die gebou is in die middel van die 20ste eeu deeglik herstel in die tyd toe dit nog as aanbiddingsplek gedien het, maar op 17 April 1969 het die kerkraad besluit geen dienste sou langer daar gehou word nie weens die ontvolking van die dorpie.
In die beginjare het die gemeente die naam Cathcart-West gedra, maar in 1890 is die naam op aandrang van die kerkraad na Klein-Boetsap verander. In 1887 het prop. J.J. Ackermann die beroep hierheen aanvaar. In 1914 het ds. A.J. Olivier die beroep na Klein-Boetsap aangeneem. Destyds het dit duidelik begin blyk dat Klein-Boetsap nie langer ’n geskikte middelpunt van die gemeente gevorm het nie. Rondom het groot “reservate” vir swart mense gelê waarin geen wit mense mog woon nie. Die kerkraad het toe ’n geskikte plek gesoek.
Einde 1917 het hulle die plaas Bruintjiesfontein op die Ghaapse plato, amper 70 km noordwes van Boetsap, van A.J. du Plessis teen ’n pond per morg aangekoop. Die woonhuis het as pastorie gedien. Langsamerhand het Bruintjiesfontein in belangrikheid toegeneem. Die predikant het hier kom woon. ’n Dorpie is aangelê en is ter ere van ds. Olivier Reivilo genoem, sy van agterstevoor geskryf. Tog het die gemeente se naam nog tot 1927 Klein-Boetsap gebly.
Ná ds. Olivier se vertrek het ds. A.F. Marais van Namies (later Pofadder genoem) die beroep in 1926 aanvaar. Ná sy vertrek in 1919 het ds. C.W.I. Pistorius die herderstaf opgeneem. Gedurende sy verblyf is in 1933 die vyftigjarige bestaan van die gemeente luisterryk gevier.
Ná sy vertrek in 1939 is ds. J.N.W. de Jager bevestig en in 1944 het ds. D. de Jager van die arbeidsnedersetting Goedemoed (waar indertyd nog ’n afsonderlike gemeente was) sy vangenoot opgevolg. Op 6 Maart 1949 is R.P.B. Erasmus in die gemeente bevestig. Die eerste kerk op Reivilo is in 1923 in gebruik geneem.
Vanaf kort voor die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog het die dorp en daarmee saam die gemeente vinnig uitgebrei, hoofsaaklik te danke aan die Koöperatiewe Kaasfabriek wat in 1937 op Reivilo opgerig is. In 1946 is die gemeente Goedvertrou van Reivilo afgestig. In 1952 kon die gemeente se medewerker aan Ons gemeentelike feesalbum berig: “Op verskillende terreine het die Kerk sy stempel gedruk en met groot dankbaarheid kan ons getuig van die seën van die Here wat op die werk van die Kerk gerus het. Ons gemeente beskik oor ’n hele aantal goeie geboue en is dankbaar vir die bestaan van ’n hoërskool met 360 kinders.”
In Februarie 1972 het die kerkraad besluit om ’n nuwe kerk te bou omdat die bestaande kerkgebou onttoereikend geword het. In Julie 1973 het ’n argitek planne vir ’n nuwe gebou voorgelê en in 1974 is besluit om die gemeente se bestaande orrel te herbou en te versterk sodat dit in die nuwe kerk ingebou kon word. Dié kerkgebou is op Saterdag 22 en Sondag 23 November 1975 in gebruik geneem.
Shell Kepler
Shell Kepler (5 Oktober 1958 – 1 Februarie 2008) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Great American Girl Robbery (1979) en Homework (1982), en in die televisiereekse General Hospital (1963) en Port Charles (1997).
What Is It Like to Be a Bat?
What Is It Like to Be a Bat? ("Hoe voel dit om 'n vlermuis te wees?") is 'n referaat van die Amerikaanse filosoof Thomas Nagel wat aanvanklik in The Philosophical Review (Oktober 1974) en later in Nagel se Mortal Questions (1979) gepubliseer is. Die referaat stel verskeie probleme voor wat opduik as gevolg van bewussyn, insluitend die moontlike onoplosbaarheid van die gees-liggaam-probleem as gevolg van “feite buite die bereik van menslike begrippe”, die grense van objektiwiteit en reduksionisme, die “fenomenologiese kenmerke” van subjektiewe ervaring, die grense van menslike verbeelding, en wat dit beteken om 'n spesifieke, bewuste ding te wees. Nagel konstateer (in Engels) dat "an organism has conscious mental states if and only if there is something that it is like to be that organism—something it is like for the organism." Hierdie verklaring het 'n spesiale status in bewussynstudies behaal as die standaard 'hoe dit is' frase. Alhoewel Daniel Dennett nie oor sommige beweringe saamstem nie, het hy Nagel se referaat erken as "die mees aangehaalde en invloedrykste denkeksperiment oor bewussyn." Peter Hacker ontleed die uitspraak van Nagel as nie net "verkeerd gekonstrueer" nie, maar filosofies "verkeerd bedink" as 'n definisie van bewussyn; hy voer aan dat Nagel se referaat "die grondslag gelê het vir ... veertig jaar se nuwe verwarring oor bewussyn."
Tesis
Nagel bevraagteken die moontlikheid daarvan om "die belangrikste en mees kenmerkende kenmerk van bewuste geestelike verskynsels" te verklaar deur reduktiewe materialisme (die filosofiese posisie dat alle uitsprake oor die verstand en geestestoestande vertaal kan word -sonder enige verlies of betekenisverandering- na stellings oor die fisiese). Byvoorbeeld, 'n reduktiewe fisikalis se oplossing vir die gees-liggaam-probleem postuleer dat wat ook al die bewussyn is, dit volledig beskryf kan word via fisiese prosesse in die brein en liggaam.
Nagel begin met die veronderstelling dat "bewuste ervaring 'n wydverspreide verskynsel is" wat by baie diere (veral soogdiere) voorkom, selfs al is dit "moeilik om te sê ... wat as bewys daarvan dien." Nagel beskou die bewussyn dus nie as iets uitsluitlik menslik nie, maar as iets wat deur baie, indien nie alle, organismes gedeel word. Nagel praat hier waarskynlik van iets anders as sensoriese persepsie, aangesien objektiewe feite en wydverspreide bewyse toon dat organismes met sensoriese organe biologiese prosesse van sensoriese persepsie het. Volgens Nagel noem hy dit wat alle organismes deel die "subjektiewe karakter van ervaring."
Die referaat argumenteer dat die subjektiewe aard van bewussyn enige poging om bewussyn op objektiewe, reduksionistiese wyse te verklaar ondermyn. Die subjektiewe karakter van ervaring kan nie verklaar word deur 'n stelsel van funksionele of doelbewuste toestande nie. Bewussyn kan nie volledig verklaar word as die subjektiewe karakter van ervaring geïgnoreer word nie, en die subjektiewe karakter van ervaring kan nie deur 'n reduksionis verklaar word nie; dit is 'n geestelike verskynsel wat nie tot materialisme verwater kan word nie. Vir die bewussyn om dus vanuit 'n reduksionistiese standpunt verklaar te word, moet die idee van die subjektiewe karakter van ervaring weggegooi word, wat absurd is. 'n Fisikalistiese siening kan ook nie volgehou word nie, want in so 'n wêreld sou elke verskynsel-ervaring wat deur 'n bewuste wese ondervind word 'n fisiese eienskap daaraan toegeskryf moet hê, wat onmoontlik is om te bewys as gevolg van die subjektiwiteit van bewuste ervaring. Nagel argumenteer dat elke subjektiewe ervaring met 'n "enkele oogpunt" verband hou, wat dit onmoontlik maak om enige bewuste ervaring as "objektief" te beskou.
Nagel gebruik die metafoor van vlermuise om die onderskeid tussen subjektiewe en objektiewe begrippe duidelik te maak. Vlermuise is soogdiere, en daar word aanvaar dat hulle bewustelike ervaring het. Nagel het vlermuise vir sy argument gebruik vanweë hul sterk ontwikkelde en aktiewe gebruik van 'n biologiese sensoriese apparaat wat aansienlik verskil van dié van baie ander organismes. Vlermuise gebruik eggopeiling om te navigeer en voorwerpe waar te neem. Hierdie metode van waarneming is soortgelyk aan die menslike visie. Beide sonar en visie word as persepsie ervarings beskou. Terwyl dit moontlik is om te dink hoe dit sou wees om te vlieg, om by wyse van sonar te navigeer of onderstebo te hang en insekte te eet soos 'n vlermuis, is dit nie dieselfde as die perspektief van 'n vlermuis nie. Nagel beweer dat selfs al sou die mens geleidelik in vlermuise kon metamorfoseer, hul brein nie van geboorte af as 'n vlermuis 'bedraad' sou wees nie; daarom sou hulle slegs die lewe en gedrag van 'n vlermuis kon ervaar, eerder as die ingesteldheid. Dit is vir ‘n mens nie moontlik om hom in beduidende mate in te dink hoe ‘n vlermuis die werklikheid ervaar nie omdat mense in ‘n te groot mate van vlermuise verskil. Dit is vir ‘n mens veel makliker om hom in die plek van ‘n medemens te stel omdat daar sterker ooreenkomste is. Maar elke mens verskil van elke ander mens en mense se ervaring en omstandighede is ook in meerdere of mindere mate verskillend.
Dit is die verskil tussen subjektiewe en objektiewe oogpunte. Volgens Nagel is "ons eie geestelike aktiwiteit die enigste onbetwisbare feit van ons ervaring", wat beteken dat elke individu net weet hoe dit is om hulself te wees (Subjektivisme). Objektiwiteit vereis 'n onbevooroordeelde, nie-subjektiewe staat van waarneming. Vir Nagel is die objektiewe perspektief nie haalbaar nie, omdat mense beperk is tot subjektiewe ervaring.
Nagel sluit af met die stelling dat dit verkeerd sou wees om aan te neem dat fisikalisme verkeerd is, aangesien daardie posisie ook onvolmaak is. Volgens fisikalisme is toestande en gebeure fisiek, maar daardie fisieke toestande en gebeure word slegs as onvolmaak gekarakteriseer. Desondanks meen hy dat fisikalisme nie verstaan kan word sonder die karakterisering van objektiewe en subjektiewe ervaring nie. Dit is 'n noodsaaklike voorwaarde om die gees-liggaam-probleem te verstaan.
Kritiek
Dennett ontken Nagel se bewering dat die bewussyn van die vlermuis ontoeganklik is, en postuleer dat enige "interessante of teoreties belangrike" kenmerke van die bewussyn van 'n vlermuis vatbaar sou wees vir waarneming deur derde persone. Byvoorbeeld, dit is duidelik dat vlermuise voorwerpe wat meer as 'n paar meter van hulle af is nie kan opspoor nie, omdat eggopeiling 'n beperkte omvang het. Hy doen aan die hand dat enige soortgelyke aspekte van die ervarings daarvan verkry kan word deur verdere wetenskaplike eksperimente.
Heinz Klevenow
Heinz Klevenow (8 November 1908 – 27 Januarie 1975) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Made in Germany - Die dramatische Geschichte des Hauses Zeiss (1957) en Confessions of Felix Krull (1957), en in die televisiereeks Zu viele Köche (1961).
Ernie Lotinga
Ernie Lotinga (1876 – 1951) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Dr. Josser, K.C. (1931).
Heinz Klingenberg
Heinz Klingenberg (1905 – 1959) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Queen of Atlantis (1932), S.A.-Mann Brand (1933), en Between Heaven and Earth (1934).
Tylecodon pygmaeus
Die dwerg botterboom (Tylecodon pygmaeus) is 'n plant wat hoort tot die familie Crassulaceae. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom op die Knersvlakte voor waar dit deel van die Sukkulente Karoo vorm. Dit het 'n voorkomsgebeid van 534 km².
Jannie Loots
Jannie Loots (gebore in Prieska op 4 Junie 1914, oorlede in Kaapstad in 1998) was 'n Suid-Afrikaanse politikus en lid van die regerende Nasionale Party.
Nadat hy tot die Suid-Afrikaanse Volksraad (parlement) verkies is in 1961, word hy tien jaar later Minister van Beplanning en Kleurlingsake (1970-1972), Minister van Beplanning en Statistiek (1972-1976) en Minister van die Omgewing (1973-1976) in die Vorster-regering. Sy politieke loopbaan eindig as Speaker van die Volksraad (1976 tot 1981).
Politieke loopbaan
In 1968 sluit hy aan by die regering van John Vorster as adjunkminister van Kleurlingsake en Rehoboth-aangeleenthede en word daarna adjunkminister van ekonomiese sake en beplanning. Op 11 Mei 1970, tydens 'n kabinetskommeling wat gevolg het op die algemene verkiesing van 22 April, wat weer deur die Nasionale Party gewen is, het premier John Vorster Loots in die pos van Minister van Beplanning en Kleurlingsake aangestel. In Augustus 1972 word hy Minister van Beplanning en Statistiek. 'n Jaar later is sy ministeriële portefeulje verryk met die skepping van die ministeriële departement vir die omgewing.
Van Januarie 1976 tot Junie 1981 was Loots die Speaker van die Suid-Afrikaanse Parlement. Hy tree uit die openbare lewe en sterf kort na 'n heupoperasie in Oktober 1998.
Sif
'n Sif is 'n toestel wat gebruik word om soliede materiaal van verskillende grootte te skei of om soliede materiaal van vloeistof te skei. Dit word gewoonlik gemaak van 'n geweefde skerm soos 'n gaas, net of metaal. Wanneer jy kook word 'n sif gebruik om klonte in droë bestanddele soos meel te skei en op te breek, sowel as om dit te belug en te kombineer. 'n Vergiettes is 'n vorm van sif wat gebruik word om vaste stowwe van vloeistof te skei.
In die Engelse taal word onderskei tussen die volgendeː
Drukval oor siwwe
Die algemene formule vir drukval oor 'n sif isː
Perry's Chemical engineering handbook
Volgens Perry's Chemical engineering handbook word die drukval oor 'n sif soos volg berekenː
of
C is 'n funksie van die Reynoldsgetal gekorrigeer vir persentasie opening (N_{Re}) en word van die grafiek aan die regterkant afgelees.
Die volgende formules kan ook gebruik word:
Waar:
Fathom
Die volgende metode word in die sagtewarepakket, Fathom, gebruik:
Vir geperforeerde plate, gate met skerp rante, gebruik:
Waar:
Meetskyfvergelyking
Waar:
Bogenoemde formule kan herskryf word in terme van vloeisnelheid v en % opening \alpha:
% Oop area:
Volumevloei:
Hakies:
Dus:
Siwwe teen 'n hoek
Wanneer die sif teen 'n hoek geïnstalleer is, kompenseer die snelheid soos volg:
Waar:
Dus, wanneer die sif loodreg met die vloei geïnstalleer is, gaan dit die maksimum drukval gee.
Aigamasgrot
Aigamasgrot is 'n grot in Namibië geleë in die Otjozondjoepa-streek.
Die grot is bekend as die enigste woonplek van die skaars Spelonkbaber.
Paul Klinger
Paul Klinger (14 Junie 1907 – 14 November 1971) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Marriage in the Shadows (1947), Suchkind 312 (1955), en Rommel ruft Kairo (1959).
Gasteria excelsa
Gasteria excelsa is 'n vetplant wat tot die genus Gasteria behoort. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap.
Montagu Love
Montagu Love (15 Maart 1877 – 17 Mei 1943) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Damsel in Distress (1937), The Adventures of Robin Hood (1938), Gunga Din (1939), en The Sea Hawk (1940).
Sabees
thumb|180px|links|’n [[Stele met ’n Sabese inskripsie. Alabaster, omstreeks 700 v.C., Jemen.]] Sabees was ’n Oud-Suid-Arabiese taal wat tussen omstreeks 1000 v.C. en die 6de eeu n.C. deur die Sabeërs gepraat is. Dit is as ’n skryftaal gebruik deur ’n paar ander volke van antieke beskawings in Suid-Arabië.
Sabees behoort tot die Suid-Arabiese Semitiese tak van die Afro-Asiatiese taalfamilie. Dit word van ander lede van die Oud-Suid-Arabiese groep onderskei deur die gebruik van "h" vir die derde persoon en as ’n kousatiewe voorvoegsel; die ander tale gebruik almal "s1" in dié gevalle. Sabees word dus ’n "h"-taal genoem en die ander "s"-tale.
Sabees is met die Suid-Arabiese alfabet geskryf en het, nes Hebreeus en Arabies, net konsonante gehad.
Dikblaarbosmirt
Die dikblaarbosmirt (Eugenia umtamvunensis) is 'n plant spesie in die Myrtaceae familie. Die is endemies aan Suid-Afrika. Dit word bedreig deur habitatverlies.
Die boom se FSA-nommer is 553.6.
Bierspruit
Die Bierspruit is 'n takrivier van die Krokodilrivier in die provinsie Limpopo van Suid-Afrika.
Tiki-styl
Tiki-styl of tiki-kultuur was 'n belangrike stroming in die Amerikaanse populêre kultuur wat sy hoogtyd in die 1940's, 1950's en 1960's gevier het. Tiki-styl het gestileerde elemente uit die kuns en kultuur van Polinesiese eilande op 'n fantasievolle manier op mode, musiek, gastronomie en argitektuur toegepas. Gewilde stylelemente het bamboes, rietdakke, houtmaskers en ander houtsnykuns, lawastene en hula-dansers ingesluit. Tiki-styl behels die romantiese visie van 'n Suidsee-eilandparadys en sy kulturele inbesitneming deur die Amerikaanse vryetyds-, restaurant- en onthaalbedryf.
Die styl word verbind met persoonlikhede soos Ernest Raymond Beaumont Gantt (1907–1989), beter bekend as Don the Beachcomber, 'n boorling van Texas wat tydens sy reise na die Karibiese See en Suidelike Stille Oseaangebied die inspirasie vir 'n ontspanne eksoties-Polinesiese styl gevind het wat in 1934 as konsep vir die opening van sy eerste tiki-kroeg in Los Angeles se befaamde laan Hollywood Boulevard sou dien. Die ongewone dekorasie het die eskapistiese ingesteldheid van bekende en minder bekende persoonlikhede bevredig wat hier eksotiese kookkuns (Chinese Kantonese geregte wat volgens die Amerikaanse smaak effens aangepas is en destyds nog min bekend was) en dranke soos rum geniet het.
In dieselfde jaar het Victor J. Bergeron, bekend as "Trader" Vic Bergeron, 'n soortgelyke kroeg in Oakland geopen wat orspronklik as Hinky Dinks bekendgestaan het, maar sy naam in 1937 na Trader Vic's gewysig het. Ook hier het Polinesies-geïnspireerde eksotiese boukuns, versierings, kos en dranke skare gaste gelok. Danksy die groot sukses, wat Bergeron met sy konsep behaal het, kon hy verdere kroeë in plekke soos Seattle en Hawaii open om 'n ketting van sestien kroeë en restaurante te vestig wat van tiki-kultuur gaandeweg 'n hoofstroomstyl gemaak het. Albei kroeg- en restaurantkettings bestaan steeds, terwyl kroeë en eetplekke, wat die tiki-styl eweneens as konsep gebruik en as subkategorie van Amerikaanse restaurantkultuur beskou word, in metropole dwarsoor die wêreld aangetref word - van Londen en Berlyn tot Tokio en van Stockholm tot Kaapstad.
Jomotsangkha-natuurlewereservaat
duimnael|links|220px|Wilde [[gaurs by ’n soutlekplek.]]
Die Jomotsangkha-natuurlewereservaat (voorheen die Khaling-natuurlewereservaat) is die kleinste beskermde gebied in Bhoetan. Dit beslaan ’n gebied van 334,73 km2 in die distrik Samdrup Jongkhar aan die suidoosgrens. Sy hoogte wissel tussen 400 en 2 200 m.
Ondanks die klein gebied wat dit beslaan, is die reservaat ’n belangrike habitat vir olifante, gaurs en ander tropiese diere. Dit grens aan die Khaling-reservaat in die naburige Assam.
Kathleen Kerrigan (aktrise)
Kathleen Kerrigan (11 April 1868 – 27 Januarie 1957) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Samson (1914), The Uplifters (1919), The World Aflame (1919), en The Walk-Offs (1920).
Werner Klingler
Werner Klingler (23 Oktober 1903 – 23 Junie 1972) was 'n Duitse regisseur, akteur, en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Journey's End (1930), Die letzten Vier von Santa Cruz (1936), Die barmherzige Lüge (1939), en Das Geheimnis der schwarzen Koffer (1962).
Laudo Liebenberg
Laudo Liebenberg, gebore 18 Junie 1984, in Kaapstad, Wes-Kaap, is ŉ Suid-Afrikaanse sanger van die groep aKING (sedert 2007) en Eet Kreef (sedert 2019) en akteur. Na skool het Liebenberg BA Drama studeer aan die Universiteit van Stellenbosch.
aKING
Liebenberg is een van die stigters van die musiekgroep aKING, asook die hoofsanger en hoofkitaarspeler. Die groep is in 2007 in Bellville, Wes-Kaap gestig. Die groep het regoor Suid-Afrika getoer en het ook by groot konserte soos Oppikoppi Musiekfees en die Coke Zero Fees in 2009 opgetree, waar hulle die verhoog met internasionale kunstenaars soos Oasis, Snow Patrol en Panic! at the Disco gedeel het. Die lede is tans: Laudo Liebenberg (sang en kitaar), Hennie van Halen (baskitaar). Jaco “Snakehead” Venter (tromme) en Andrew Davenport (kitaar).
Aan die einde van 2008 het aKING drie enkelsnitte opgeneem, In the Twilight, wat hulle deur die Kaapse produksiemaatskappy, Ghetto Vibrations, gedoen het in samewerking met Khayelitsha United Mambaso en Thokozani Brothers. aKING word ook geassosieer met Fokofpolisiekar, Van Coke Kartel en Die Heuwels Fantasties en tree baie keer saam op in konserte. In 2009 het aKING na Argentinië gevlieg om ŉ musiekvideo te maak vir hul enkelsnit, You and I. Vroeg in 2011 het die groep ook ŉ verskyning op die SABC2-sepie, 7de Laan, gemaak.
Eet Kreef!
Tans is Liebenberg deel van die groep wat die Afrikaanse musieklegende, Johannes Kerkorrel, se satiriese album Eet Kreef! herinterpreteer met hul eie unieke stempel met hul album Eet Kreef Herleef! Die album sluit bekende snitte in soos Sit dit af, Hillbrow, Energie en Hoe ek voel. Bykans 30 jaar gelede is Kerkorrel en sy orkes, Die Gereformeerde Blues Band, se Eet Kreef!-album deur die destydse Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie (SAUK) van radiospeellyste verban. Liebenberg, Frank Freeman (Arno Carstens se kitaarspeler), Sheldon Yoko, Etienne van Rooyen en Schalk van der Merwe is deel van hierdie projek. Freeman en Van Rooyen is verantwoordelik vir die verwerking van die musiek. Die groep het ook in 2020 ŉ Fiësta-toekenning gewen vir Beste Musiekgedrewe Produksie.
Persoonlike lewe
Liebenberg is getroud met Cara Bastiaanse op 1 Oktober 2016 op Snyderskloof in die Karoo.
NG gemeente Mafikeng
Die NG gemeente Mafikeng is ’n gemeente in die gelyknamige stad in die provinsie Noordwes, maar dit ressorteer onder die Sinode van Noord-Kaapland. Volgens die NG Kerk Jaarboek van 2021 het die gemeente toe 133 belydende en 32 dooplidmate gehad.
Geskiedenis
duimnael|regs|Die kerkraad het [[Hendrik Vermooten op 23 Augustus 1957 as argitek aangestel vir die gemeente se nuwe kerkgebou. Die hoeksteenlegging was op 31 Oktober 1959.]]
Die gemeente is op Saterdag 7 Mei 1892 gestig. Die dienste van prop. Izak van Heerden is van 22 Mei 1893 af op ’n tydelike grondslag verkry. Die eerste kerkgeboutjie kon reeds in die stigtingsjaar gebou word danksy £300 wat die kerkraad uit Sinodale Fondse geleen het. Nadat ’n storm die dak afgewaai het, is in 1903 uit die oorblyfsels ’n tweede saaltjie gebou. In 1897 is ’n pastorie gebou, maar in 1898, ná die vertrek van ds. Van Heerden na sy eerste vaste standplaas, Kenhardt, waar hy op 22 Januarie as die gemeente se derde leraar sedert 1893 bevestig is, is dit verkoop om die gemeente uit sy haglike geldelike posisie te red. Eers in 1903 is weer ’n pastorie gebou wat met enige veranderings tot 1946 as sodanig gedien het.
Op 3 Junie 1898 is ds. J.W. Meyer, van Griekwastad, hier bevestig. Tydens die beleg van Mafeking het hy en sy gesin, ten spyte van gevare, op die dorp gebly en bearbei wat van die gemeente oorgebly het. Ná die ontset van die dorp op 17 Mei 1900, het hy ook die geestelike werk in die konsentrasiekamp verrig. Sowat 4 000 vroue en kinders het in dié tyd in die kamp gesterf. Die graffies in die konsentrasiekamp-kerkhof, wat deur die latere beywering van ds. J.C.N. Mentz (1924–’1932) die eiendom van die gemeente geword het, is in 1949 met behulp van bydraes uit buurgemeentes en die Sentrale Burgergraftekomitee netjies opgemaak. Ongeveer £4 000 is reeds bestee.
Ds. Meyer het in 1910 en is in 1912 deur prop. F.J.W. Koch opgevolg. Hy het hom dadelik vir die bou van ’n kerk beywer. In 1914 het die gemeente by sy vertrek Stanford toe vakant geraak, tot ds. J.N. Geldenhuys, van Deben, op 25 September 1915 hier bevestig is. In sy tyd is oorgegaan tot die bou van ’n kerk, wat op 11 November 1916 ingewy is en diens gedoen het tot die huidige kerk in gebruik geneem is.
Ds. N.J. Louw het die gemeente vanaf Desember 1919 twee en ’n half jaar bearbei, toe hy ’n beroep na Cornelia aanneem. Ná sy vertrek het eerw. W.J. Wentzel tydelik opgetree, tot prop. J.C.N. Mentz op 30 Augustus 1924 as leraar bevestig is. Tydens sy diensjare is ’n kerkie te Lobatsi (1926) gebou en ook ’n deeglike kerkkoshuis (1930). In 1932 het ds. P.M. Murray hierheen gekom van Malopo af en is hy op 21 Junie bevestig. Tydens sy bediening tot Junie 1940 is in 1938 aan die behoefte aan ’n kerksaal voldoen toe die Eeufeessaal gebou is. Van 8 September 1940 tot 4 Desember 1943 het ds. J. P. Strümpher in die gemeente gestaan, terwyl ds. J.A. Theron vanaf Junie 1944 tot Julie 1947 die gemeente bedien het. In November 1948 het ds. G.J. le Roux vanaf Fort Victoria (Masvingo) hierheen gekom.
Athene Internasionale Lughawe
Athene Internasionale Lughawe (IATA: ATH – ICAO: LGAV) is die grootste internasionale lughawe in Griekeland wat die stad Athene en die streek Attika bedien. Dit het op 28 Maart 2001 geopen (betyds vir die Olimpiese Somerspele 2004) en is die hoofbasis van Aegean Airlines, sowel as ander kleiner Griekse lugrederye. Dit het die ou Ellinikon Internasionale Lughawe vervang. Athene Internasionaal is tans 'n lid van Groep 1 van Airports Council International (meer as 25 miljoen passasiers) sedert 2021. Dit is die 15de besigste lughawe in Europa en die besigste en grootste in die Balkan.
Annalena Baerbock
Annalena Charlotte Alma Baerbock (gebore 15 Desember 1980 in Hannover) is 'n Duitse politikus van die Alliansie 90/Die Groenes-party.
Athene Internasionale Lughawe
In 2005 en 2006 het die lughawe die Skytrax-toekenning vir die beste lughawe in Suid-Europa ontvang.
Terminale
Die lughawe het tans twee terminale, die hoofterminaal en die satellietterminaal, wat toeganklik is deur 'n ondergrondse skakel vanaf die hoofterminaal. Dit is ontwerp om uitgebrei te word in 'n modulêre benadering oor die daaropvolgende jare ten einde toename in lugreise te akkommodeer. Hierdie uitbreidings word in 'n sesfase-raamwerk beplan. Die eerste (en huidige) fase het die lughawe bemagtig om 26 miljoen passasiers per jaar te akkommodeer. Toe die lughawe oorspronklik geopen is, het die huidige fase 'n kapasiteit van slegs 16 miljoen passasiers per jaar gehad; die kapasiteit kon egter verhoog word sonder om na die volgende fase te vorder danksy gevorderde IT-logistiek. Die sesde en laaste uitbreidingsfase sal die lughawe toelaat om 'n jaarlikse verkeer van 50 miljoen passasiers te akkommodeer, met die huidige uitleg wat genoeg spasie laat vir nog vyf terminale om bygevoeg te word. Die parallelle aanloopbaanstelsel wat tans in plek is, is ontwerp om vlugverkeer te akkommodeer met hierdie hoë ekwivalente jaarlikse passasiersvrag na voltooiing van die finale uitbreidingsfase.
Annalena Baerbock
Baerbock is sedert 2013 'n lid van die Bundestag en vanaf 8 Desember 2021 ook die bondsminister van Buitelandse Sake in die Scholz-kabinet, as opvolger van Heiko Maas (SPD).
Van 2009 tot 2013 was sy die partyvoorsitter in Brandenburg gewees en van 2018 tot 2022 die landelike partyvoorsitter, saam met Robert Habeck.
Ernst von Klipstein
Ernst von Klipstein (3 Februarie 1908 – 22 November 1993) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Hochzeit auf Bärenhof (1942), ''Der 5. Juni (1942), en Two Blue Eyes'' (1955).
Krylbo
Krylbo is 'n deel van die dorp Avesta in die Avesta Munisipaliteit, distrik Dalarna, Swede. Dit was 'n mark-dorp totdat dit saamgesmelt het met die stad van die Avesta in 1966. Krylbo is meestal bekend as 'n belangrike spoorwegmiddelpunt bekend as Avesta-Krylbo.
Op 19 Julie 1941, het 'n Duitse trein wat ammunisie vervoer, ontplof terwyl dit by Krylbo stasie staan. 24 mense is beseer.
Gasteria glauca
Gasteria glauca is 'n vetplant wat tot die genus Gasteria behoort. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en kom in die Kougariviervallei naby Joubertina voor. Daar is net een populasie en die plant word as krities seldsaam beskou.
Margaret Kerry
Margaret Kerry (gebore 11 Mei 1929) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Canon City (1948) en If You Knew Susie (1948), en in die televisiereekse The Lone Ranger (1949) en Clutch Cargo (1959).
Isipingo
Isipingo is 'n woonbuurt gebou op 'n hoë sandbank by die mond van die Siphingo-rivier. Dit vorm tans deel van die EThekwini Metropolitaanse Munisipaliteit en is geleë 19 km suid van Durban in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dorp is vernoem na die Siphingo-rivier, wat op sy beurt genoem is na die verknoopte katdoringstruike (Scutia myrtina), wat teenwoordig is in die gebied. Die dorp bestaan ​​uit Isipingo Rail, Isipingo Hills, Lotus Park, Orient Hills, Malakazi en Isipingo Beach.
Isipingo Beach grens aan 'n groot industriële gebied, Prospecton, wat een van Suid-Afrika se grootste motorfabrieke, naamlik dié van Toyota, huisves. Die fasiliteit, wat byna nege vierkante kilometer beslaan, verskaf werk aan menige inwoners van Isipingo en omstreke.
Die bevolking is oorwegend van Indiese afkoms en die dorp huisves heelwat Moslemmoskees en 'n Hindoetempel.
Wayne Brady
Wayne Brady (gebore 2 Junie 1972) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Foodfight! (2012) en in die televisiereekse Whose Line Is It Anyway? (1998), The Wayne Brady Show (2002), en Sofia the First (2013).
NG gemeente Vryburg
Die NG gemeente Vryburg was die moedergemeente van die drie NG gemeentes op die gelyknamige dorp in Noordwes, in die Ring van Reivilo en in die Sinode van Noord-Kaapland. Op 1 Maart 2010 het dié gemeente met Vryburg-Oos saamgesmelt en die nuwe gemeente Vryburg-Harmonie gevorm.
D.C.H. Uys
Dirk Cornelius Uys (gebore op 15 Mei 1909, oorlede op 20 November 1995 te Bredasdorp in Suid-Afrika) was 'n Suid-Afrikaanse politikus, lid van die Nasionale Party en parlementslid van 1948 tot 1972. Hy was Minister van Landbousake en Handel (1958 - 1966) in die Verwoerd-regering, Minister van Lande en Grondsake (1964 - 1968) onder Verwoerd en sy opvolger John Vorster, en laastens Minister van Landbou (1968 - 1972) en water (1968) in die Vorster-regering.
NG gemeente Vryburg
Vryburg is sowat 150 km suidwes van Mafikeng en 205 km noord van Kimberley in die provinsie Noordwes geleë. Die dorp is in 1883 gestig as die hoofstad van die Republiek van Stellaland en het in 1896 munisipale status verwerf. Die inwoners van die republiek het hulself as vryburgers beskou en hul hoofstad se naam van dié benaming afgelei.
D.C.H. Uys
Biografie
Dirk Uys jnr. was die seun van Dirk Cornelius Uys en Susanna Maria van Papendorf. Hy was getroud met Ellen Gertruida Walters (1911-1994) en hulle het tussen 1936 en 1945 drie kinders gehad.
As kandidaat in 1948 in die kiesafdeling Hermanus-Bredasdorp, word hy verkies tot die parlement teen die sittende Pieter van der Byl. Vyf jaar later, in 1953, na die herverdeling van die kiesafdelings, word hy verkies in die nuwe kiesafdeling van Caledon-Bredasdorp en toe vir Valsbaai in 1958.
NG gemeente Vryburg
Gemeentegeskiedenis
Die vergadering is gehou nes versoek, en op dieselfde dag is onder voorsitterskap van ds. C.W. du Toit ’n gemeente gestig onder die naam Nederduitsch Hervormde Kerk van Stellaland (volgens Ons gemeentelike feesalbum, 1952) of Ned. Herv. of Ger. Gemeente van Vrijburg (volgens Ons Kerk Album, 1917). Terselfdertyd is die eerste kerkraadslede gekies: as ouderlinge P. van Vrede, G. van Aswegen en as diakens J. Naudé, J. Peens, H, van Rooyen en J. Pretorius. Voorts is op die vergadering, op voorstel van ds. Du Toit, eenparig besluit dat die kerke in Stellaland gegrond sou word op die “vereenigingsgronden” soos deur die vereenigingskommissie in Pretoria in Oktober 1882 voorgestel.
D.C.H. Uys
Biografie
In 1958 tree hy toe tot die Verwoerd-regering as Minister van Landbousake en Handel (1958-1966). Tot 1972 het hy ook die land- en grondsake-portefeuljes (1964-1968) sowel as landbou en water (1968-1972) bestuur.
NG gemeente Vryburg
Gemeentegeskiedenis
Dié vereenigingskommissie was die gevolg van die pogings in die 1880’s om die NH en NG Kerk in Transvaal te verenig in die gees van samewerking wat geheers het ná die oorwinning in die Eerste Vryheidsoorlog. Die Hervormde Kerk het drie keer meer lidmate as die NG Kerk gehad en was die Staatskerk, wie se wapen ook die land s’n was. Uit elke kerk is ’n kommissie benoem om met mekaar oor die vereniging te onderhandel.
D.C.H. Uys
Biografie
Van 1970 tot 1972 was hy 'n lid van die Senaat van die Republiek van Suid-Afrika.
Hy verlaat die politieke lewe in 1972 en is op 20 November 1995 in Bredasdorp op 86-jarige ouderdom oorlede.
NG gemeente Vryburg
Gemeentegeskiedenis
Die Hervormde Kerk se kommissie het op die vergadering van die twee kommissie op 31 Oktober 1882 besluit dat 1. Die naam van die kerk sou onveranderd bly. 2. Die Verenigde Kerk los van alle gesag van die Kaapse Kerk sou wees. 3. Daar geen gelykstelling tussen wit en swart sou wees nie en ‘n sendeling nie ook predikant van ‘n blanke gemeente sou kon wees nie. Ná dae lange onderhandelings is die eerste voorstel gewysig en sou die te stigte kerk voorlopig die Ned. Herv. of Geref. Kerk in de ZA Republiek heet. Die 22ste Algemene Vergadering van die Hervormde Kerk op 27 November 1882 het die drie voorstelle aanvaar en is dit dan ook die grondslag waarop die gemeente Vryburg gestig is.
Spoedig is sterk protes aangeteken teen die naam van die gemeente van Stellaland omdat dit verdeeldheid gewek het. Op ‘n gemeentevergadering gehou op 8 Desember 1883 is besluit dat die naam van die gemeente De Christelike Gemeente van Stellaland sou wees. Hierdie naam het die gemeente tot in 1887 behou. Tot 1885 Desember 1885 is die gemeente deur verskillende leraars besoek, toe besluit is om hulle vrywillig onder die Ring van Colesberg te stel.
Die gemeente was vakant tot in 1887, toe prop. A.A. Weich op 12 Junie daardie jaar as die eerste leraar van die gemeente op Vryburg bevestig is. Op ‘n voorgestel dat die hand dat die naam van die gemeente verander word na Nederduitse Gereformeerde Kerk, “het welk met acclamatie (goedkeuring deur applous/toejuiging) word aangenomen”.
Die gemeente was geruime tyd sonder ‘n kerkgebou, tot die oorspronklike kerkgebou in 1891 voltooi is; later, tydens die dienstyd van ds. D. Pienaar wat in 1896 bevestig is, is dit tot die vorm vergroot waarin dit bestaan het tot die oprigting van die nuwe kerk. In daardie jaar het die ledetal op 373 gestaan; die gemeente het egter gegroei sodat mettertyd afgestig is: Deben (1909), Stella (1919), Kameelboom (1943), Mispa (later Louwna, 1950) en in 1961 Vryburg-Wes (1952), -Oos (1961) en -Noord (1975). Die gemeente se ledetal is tans nog 2000.
Op 1 November 2010 het Vryburg op ’n kerkraadsvergadering samesmelting met Vryburg-Oos goedgekeur. Die nuwe gemeente se grense bestaan uit die twee gemeentes s’n voor eenwording. Ná die stigting van Vryburg-Harmonie op 1 Maart 2011 is die eerste erediens op 6 Maart daardie jaar gehou.
Tsjerniftsi-oblast
Tsjerniftsi-oblast (Oekraïens: Чернівецька область, Roemeens: Regiunea Cernăuţi) is 'n oblast in westelike Oekraïne. Die hoofstad en grootse stad van die oblast is Tsjerniftsi (Roemeens: Cernăuţi). Die oblast is die kleinste ten opsigte van sy oppervlakte in die land.
Arthur Lowe
Arthur Lowe (22 September 1915 – 15 April 1982) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Kind Hearts and Coronets (1949), The Ruling Class (1972), en O Lucky Man! (1973), en in die televisiereeks Dad's Army (1968).
Fredrik Gustafsson
Agtergrond
Fredrik Gustafsson is gebore in Aneby, Swede. In 1988 verwerf hy 'n Meester van Wetenskap in elektroniese ingenieurswese en in 1992 'n doktorsgraad in outomatiese beheer, beide by Linköping Universiteit. Hy is aangestel as professor van kommunikasiestelsels in 1999 en van sensorinformatika in 2005 by Linköping Universiteit.
Gustafsson se navorsingsbelangstellings is in stogastiese seinverwerking, aanpasbare filtering en veranderingopsporing, met toepassings in kommunikasie, voertuie, en lug- en klankstelsels.
In 2004, is hy bekroon met die Arnbergprys deur die Koninklike Sweedse Akademie van Wetenskap (KVA), in 2007 is hy verkies as lid van die Koninklike Sweedse Akademie vir Ingenieurswetenskappe en in 2011 ontvang hy 'n toekenning van SAAB in die naam van die voormalige HUB Åke Svensson.
Hy is 'n mederedakteur van die EURASIP-joernaal oor toegepaste seinverwerking en IEEE Transaksies in ruimte- en elektroniese stelsels.
Multisensoriese leer
Multisensoriese begripvorming is gebaseer op die aanname dat individue beter leer as hulle onderrig word deur om meer as een sintuig (modaliteit) te gebruik. Die sintuie wat gewoonlik gebruik word in multisensoriese onderrig is visuel, gehoor, kinesteties, en taktiel (VGKT) (Dit wil sê, sien, hoor, doen en aanraak). Ander sintuie kan reuk, smaak en balans insluit (bv. groentesop maak of fietsry).
Multisensoriese begripvorming verskil van ander leerstyle wat aanneem dat mense volgens hul voorkeur leerstyl geklassifiseer kan word (ouditief, visueel of kinesteties). Inteendeel sê Kritici van leerstyle dat daar geen konkrete bewyse is dat die identifisering en toepassing van ‘n individuele leerder se voorkeur leerstyl beter uitkomste sal oplewer nie. Gevolglik het voorkeurleerstyle nie wydverspreide ondersteuning van wetenskaplikes ontvang nie, en is dit ook nie in die klaskamer bewys om effektief te wees nie. (Vir meer hieroor, sien leerstyle.)
Verslae suggereer dat die menslike brein getransformeer het om multi-senoriese seine te verwerk, wat dit meer natuurlik maak as enkel-sensoriese verwerking. Onlangse navorsing het dit duidelik gemaak dat multisesoriese verwerking van inligting deel is van die daaglikse lewe, waar die brein die inligting van verskillende modaliteite (sintuie) in 'n samehangende verstandelike persepsie integreer.
Sommige studies kom tot die gevolgtrekking dat die voordele van multisensoriese begripvorming die grootste is as die sintuie gelyktydig betrokke is (sien multisensoriese integrasie) en die onderrig direk (eksplisiet) en sistematies is (sien Voor-attentiewe verwerking § Multisensoriese integrasie Sommige neuroloë bevraagteken egter of “meer in werklikheid beter is vir leerders wat sukkel”. Die rasionaal is dat leerders met ontwikkelingsversteurings moontlike beperkings kan hê in kognitiewe beheer, beplanning en aandag, en dat multimodale integrasie moontlik addisionele eise op stelsels kan plaas wat reeds onder druk is. Gevolglik word voorgestel dat dit beter mag wees om die alternatiewe te beperk tot een wat werk. Ander studies suggereer dat multisensoriese integrasie slegs optimaal ontwikkel teen middel kinderjare (dit wil sê agt jaar of ouer).
Volgens die “U.K. Independent Review of the Teaching of Early Reading (Rose Report 2006)” is multisensoriese leer ook effektief omdat dit studente meer betrokke hou by hul leerproses. In 2010 het die “U.K. Department for Education” die kernkriteria vir programme vasgestel wat skooliere leer om te lees deur middel van sistematiese sintetiese fonetiek.