cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jan Hofmeyr
Herkoms
Hofmeyr was die tweede oudste seun van prof. N.J. Hofmeyr, een van die eerste twee hoogleraars aan die Kweekskool op Stellenbosch. Sy oudste broer, ds. Adriaan Hofmeyr, is in 1899 ook as predikant geskors, maar is in 1928 in die amp herstel, maar sy broer Nico het ná 'n dienstyd van vyf en 'n half haar as leraar van die NG gemeente Warrenton bedank en toe skrywer en skoolinspekteur geword.
Jan Hofmeyr is in die NG pastorie op Calvinia in die Noordwes-Kaap gebore waar sy vader predikant was. Hy was een van 13 kinders. Die jong ds. N.J. Hofmeyr was ’n seun van die vermoënde en goedhartige Jan Hendrik Hofmeyr (1798–1862) en Hester Sophia Joubert van Welgemeend, die Kaapstadse Hofmeyr-woning wat in 1944 in die besit van die Hoërskool Jan van Riebeeck gekom het. N.J. Hofmeyr was 'n neef van Onze Jan Hofmeyr. Jan Hendrik sr. se vader, Stephanus Johannes Hofmeyr (1760–1826), was die tweede seun van die Hofmeyrs se stamvader, Johann Heinrich Hofmeyr (1721–1805). Een van N.J. Hofmeyr se broers was ds. Servaas Hofmeyr. Hy trou op sy 25ste verjaardag met Maria Magdalena Louw (1834–1918). Hy het in 1859, toe Jan drie jaar oud was, ’n beroep aanvaar om, saam met ds. John Murray, een van die eerste twee hoogleraars aan die Teologiese Kweekskool op Stellenbosch te word.
Jan Hofmeyr se moeder, Maria Magdalena Louw (1834–1918), was ’n kleindogter van Johannes Wynand Louw (1786–1854), en die oudste van sewe susters wat almal met ’n predikant getroud was. Hulle was: 1. Maria (Miemie); 2. Louisa Adriana (Wiesie) getroud met ds. Arend Hermanus Hofmeyr van Hanover; 3. Margaretha Johanna (Maggie) met ds. Johannes Rudolph Albertyn; 4. Catharina Johanna (Kitty) met ds. George Murray; 5. Johanna Hendrina met prof. C.F.J. Muller; 6. Charlotte met ds. J.C. Truter; 7. Susanna Maria met ds. P.G.J. Meiring. Jan Hofmeyr se grootouers aan moederskant was Adriaan Jacobus Louw van Babylons Toren, Paarl, en Charlotte Louise Herold, ’n dogter van ds. T.J. Herold (1788–1857). Sy oom Adriaan Jacobus Louw (1859–1935) het ’n leidende rol in die Transvaalse NG Kerk gespeel van 1894 en veral van 1916 tot 1924 toe hy Transvaalse moderator was. Hy was 38 jaar predikant van die NG gemeente Heidelberg, Transvaal. ’n Tante van Jan, Susanna Maria Louw (1813–1887), was getroud met die Kaapse bankier Arend Hofmeyr (1802–1887), en hulle was die ouers van ds. J.H. Hofmeyr (1835–1908), 31 jaar predikant van die NG gemeente Somerset-Oos. Hierdie Jan Hendrik Hofmeyr se vrou, Isabella, was ’n suster van prof. John Murray.
Omdat Jan drie jaar oud was toe die gesin Stellenbosch toe verhuis, geniet hy sy eintlike jeugjare en opvoeding in die Eikestad. Hier studeer hy eers aan die Victoria-kollege en later aan die Kweekskool waar hy as student uitgeblink het; hy behaal die M.A.-graad in 'n tyd toe dit nog weinig in hierdie land beskore was. Toegelaat tot die bediening aan die einde van 1881, was Uitenhage sy eerste (en enigste) gemeente.
In die bediening
Dit was moeilike jare vir die gemeente Uitenhage. Ruim 17 maande sou die gemeente herderloos wees ná die vertrek van ds. A.I. Steytler voor ds. J.H. Hofmeyr die beroep hierheen sou aanneem. Ná aanvanklike oplewing onder die jong en talentvolle ds. Hofmeyr, volg tye van knaende droogte en drukkende kerkskuld, en toe die skokkende wyse waarop ds. Hofmeyr se bediening hier beëindig is.
Voor hy die beroep aanvaar het, het die een beroep ná die ander misluk, ondanks die aangebode salaris van £600, destyds heel aanloklik. Met die uitbring van die sesde beroep einde September 1881, besluit die kerkraad om prop. J.H. Hofmeyr van Stellenbosch uit te nooi om “de diensten alhier te komen verrigten voor den tyd van 3 maanden" teen 'n salaris van £100 per kwartaal, “met reiskosten hierheen". Intussen gaan die gemeente sigbaar agteruit. In die godsdiensverslag van 1881 hef die konsulent, ds. J. H. Hofmeyr van Somerset-Oos, 'n “klaagtoon" aan: Die opkomste neem onrusbarend af. Boonop het baie Engelssprekendes wat die afgelope jare hul kerklike voorregte in hierdie gemeente geniet het, onlangs besluit om 'n afsonderlike (Engelse) gemeente te stig, met 'n eie leraar in die persoon van die hoofonderwyser van die plaaslike seunskool, iemand wat juis indertyd in hierdie onderwyspos aangestel is op voorwaarde dat hy Sondae met die Engelse dienste sou help.
Die gemeente was dus sy “hulpprediker" kwyt, en alle versoeke van die kerkraad om minstens vir die duur van die vakature nog met die Engelse dienste te help, het op dowe ore geval. Die kerkraad was vanselfsprekend baie teleurgesteld en ontevrede met die optrede van hierdie broeder. Die gemeente maak 'n moeilike tyd deur. Danksy die onvermoeide ywer van die konsulent, ds. Hofmeyr, kon die gemeente darem gedurende die eerste nege maande van die vakature 10 keer op 'n Sondag besoek ontvang van die konsulent of 'n ander besoekende predikant. Op 26 Desember 1881 het die kerkraad byeengekom om sy agtste beroep uit te bring. Intussen het prop. J.H. Hofmeyr, wat die afgelope maand hier waargeneem het, die hart van oud en jonk so verower dat die keuse vanselfsprekend op hom geval het. Dit was die eerste keer in die geskiedenis van die gemeente dat die salaris in sy geheel uit die kerkkas aangebied sou word, sonder 'n duit uit die staatskas. (In gevolge die “Vrywillige Beginsel"-wet moes alle leraars wat ná 1875 in diens tree volledig deur die gemeente self besoldig word.)
Groot was die gemeente se vreugde toe prop. Hofmeyr hom die beroep laat welgeval. Maar hierdie vreugde is enigermate gedemp deur die voorwaarde waarop hy dit aangeneem het, naamlik dat die kerkraad hom sou toelaat om “voor den tyd van 9 maanden, nl. van July aanstaande (1882) tot April 1883 ene reis naar Europa en elders te doen, zullende hy ten genoege der gemeente voor de vervulling zyner diensten zorgen". Maar die broeders was so dankbaar vir die vooruitsig om weer 'n predikant van hul eie te hê dat hul hiertoe eenparig ingewillig het.
Die lang afwesigheid van sy leraar was reeds baie ongerieflik vir die gemeente. Maar om sake te vererger vra ds. Hofmeyr toe nog boonop verlenging van verlof, tot einde Junie 1883 “zullende hy syn werk als leeraar dezer gemeente op den eersten Julie hervatten". Hierdie keer willig die kerkraad in, maar met hierdie voorbehoud: mits ds. Helm gedurende Mei en Junie hier aanbly as plaasvervanger. Ds. Helm, wat gelukkig toegestem het, is daarna as hulpprediker na Oudtshoorn, waar hy op 7 Julie bevestig is. In latere jare (1887–1898) arbei hy onder meer met seën in belang van die Soutpansbergsending. Einde Junie 1883 was ds. Hofmeyr terug uit die buiteland ná 'n afwesigheid van ruim 14 maande. Op 2 Julie 1883 neem by die voorsitterstoel in op die kerkraadsvergadering, en kon die broeders 'n sug van verligting slaak.
Opbloei in gemeentelike lewe
duimnael|regs|320px|Die [[NG gemeente Uitenhage se vorige kerk, waarin ds. Hofmeyr die woord van 1883 tot 1887 bedien het.]]
Onder hierdie knap jong dominee, toe maar 26 jaar oud, het die verwaarloosde gemeente spoedig tot verhaal gekom. Groot en geseënde Nagmaalnaweke, geslaagde kerkbasaars, spesiale boodskappe deur besoekende leraars ensovoorts was nou weer aan die orde van die dag. So 'n “rooiletter"-naweek was die April-nagmaal van 1884. Die droogte wat so lank en swaar gedruk het, is gelukkig kort tevore gebreek sodat die opkoms uit die buitewyke “taamlik” was. Die jaarlikse kerkbasaar daardie Saterdag het £210 ingebring, wat ’n groot bedrag was gegewe die droogte. Met die Oktober-nagmaal (gewoonlik dié nagmaal van die jaar) van daardie jaar (1884) was die opkoms groter “dan men zich in jaren herinneren kan". Die kerk was dan ook by al die dienste “wel gevuld". Vrydag was die jaarlikse sustersbasaar, terwyl Saterdag 37 persone tot lidmate bevestig is, onder wie “een bejaarde zuster van 60 jaren". Die voorafgaande drie weke lange katkisasie het ds. Hofmeyr se stem so ooreis dat hy beswaarlik deur al die dienste kon kom. Die kerkraad het daarom besluit om die aanneming en voorstelling in die vervolg nie meer met 'n Nagmaalsgeleentheid te hê nie, maar “halverswege tusschen de nagmaalstyden", dit wil sê die eerste weke van Februarie en Augustus.
Nog ’n teken van die tyd was 'n voorstel in die kerkraadsvergadering van Januarie 1885 om die Nagmaal nie meer op Kersdag te vier nie, 'n voorstel wat egter verwerp is. Dié jare lange gebruik sou dus nog voortgesit word.
Geseënde spesiale dienste
Teen die middel van Desember 1884 besoek ds. Andrew Murray die gemeente met spesiale dienste. Bygestaan deur ds. S.P. Helm van Britstown (vorige hulpleraar van die gemeente), volg 'n reeks dienste wat, ondanks die heersende droogte en die feit dat dit “deels in het Hollands, deels in het Engelsch" gehou moes word, baie goed bygewoon en besonder geseënd was. As vrug hiervan is daar toe, veral op die dorp, kringe “tot gezamentlyk gebed en onderzoeking van Gods Woord" gestig, afsonderlik vir “vaders, moeders, jongedochters en jongelingen". Geruime tyd was hierdie gebedskringe 'n middelpunt van geestelike seën en krag.
Swak geldsake
Geldelik trek die gemeente weer noustrop. Weens slegte tye is huurders van kerkgrond traag om hul huur te betaal. In Mei 1885 is bankgelde (vir sitplekke in die kerk) weliswaar verhoog, maar dit was 'n eindelose gesukkel om dit in te vorder. Buitengewone doop is opgestoot tot 15s. Deurdat die gemeente nou vir die hele salaris van die predikant verantwoordelik was, kon die gewone inkomste nie die lopende uitgawes dek nie. Boonop was daar nog 'n taamlike groot kerkskuld. Toe die kollektelyste wat vir skulddelging van tyd tot tyd rondgeneem is, nie die verwagte resultate lewer nie, het die kerkraad einde 1884 besluit om £2 500 teen 5% by Springfield Woolwashing Company van Port Elizabeth te leen, ten einde die skuld van die kerk by verskillende persone te vereffen. Vroeg in 1885 word vir die eerste maal oorgegaan tot die druk van die finansiële jaarverslag, wat toe gewoonlik met 'n Nagmaalsgeleentheid in 'n gemeentevergadering ter tafel gelê is.
. In die godsdiens-verslae van 1884 en 1885 word verwys na die knellende droogte wat in die vroeë 1880’s hierdie dele geteister het. Ds. Hofmeyr kla dat die gemeente “in zwaren druk" verkeer. “Eenige jaren achtereen hebben wy de droogte gevoeld, doch nooit heeft die zoo zwaar als dit jaar (1884-'85) op ons gedrukt. Alles op het dorp, zoowel als in het district, is achteruit gegaan. Velen hebben groote schade geleden, en velen moesten klagen dat zy niets te verdienen krygen.” Gelukkig het milde reëns aan die begin van die winter van 1885 geval.
Weer is gepoog om pleks van die jaarlikse basaar met die April-nagmaal “inteekeningslysten" deur die gemeente te neem, en van lidmate minstens tien sjielings in die jaar per persoon vir die kerkkas te vra. Maar dit het nie die gewenste resultate gelewer nie, en andermaal moes die jaarlikse basaar gehou word. “Wy gaan nog onder eene zware schuld gebukt en moeten in deze zware tyden alles mogelyk aanwenden om Gods huis in stand te houden,” aldus 'n beriggewer aan die begin van 1886. Gelukkig het goeie reëns die vorige jaar besonder groot oeste tot gevolg gehad. Die vooruitsigte vir die aanstaande basaar in April was dus redelik goed, al was geld indertyd skaars en die pryse van landbouprodukte laag.
Ds. Hofmeyr het dan ook die gemeente opgewek om 'n besondere dankoffer aan die Heer te gee. Die reaksie van die gemeente met die groot produkte-basaar die Saterdagmôre met die April-nagmaal van 1886 was dan ook bemoedigend. Die Kerkbode-korrespondent van die gemeente het soos volg hieroor berig: “Hoewel de drukking des tyds hier zowel als elders, bitter gevoeld wordt, heeft de Heer ons tog een gezegende jaargetyde gegeven. Het vee is in een goede conditie en de oogst is ruim uitgevallen. Met dankbare harten hebben ryk en arm van het hunne gegeven en een groote hoeveelheid vee en producten werd aangebracht. .. Wy kregen goede pryzen voor alles, tot op het laatste dozyn appels dat er was overgebleven. Wy maakten over de £250 na aftrek van alle kosten.” Dis duidelik dat die gees van samewerking in die gemeente vaardig was. Met so 'n knap en energieke jong dominee aan die spits, het 'n rooskleurige toekoms die gemeente toegelag.
’n Pynlike skok
Sonder om demissie aan te vra het ds. Hofmeyr kort daarna uit die gemeente vertrek. Nadat hy 'n ruk in Kimberley vertoef het, is hy oplaas na Barberton, waar hy as sekretaris in diens van een van die goudmynmaatskappye getree het. Deur 'n ongelukkige sameloop van omstandighede is die tugsaak teen ds. Hofmeyr etlike maande vertraag, tot groot ongerief van die gemeente wat intussen (omdat die gebruiklike demissie nie gegee is nie) nie kon beroep nie. Ds. Hofmeyr was verkeerdelik onder die indruk dat die herindeling van ringe soos deur die jongste sinode neergelê, Uitenhage in die ressort van die Ring van Graaff-Reinet geplaas het. Hy het daarom sy saak by die voorsitter van daardie ring aanhangig gemaak.
Op laas het die stukke toe langs 'n ompad by die regte persoon, die voorsitter van die Ring van Albanie, uitgekom. Hy het dit in die hande van sy ringskommissie gestel, wat op 16 Junie 1887 op Uitenhage vergader het en ds. Hofmeyr (in sy afwesigheid) voorlopig geskors het. Op 15 Augustus het die Ring van Albanie in 'n buitengewone vergadering op Uitenhage agter geslote deure (die kerkraadslede van die gemeente is wel toegelaat) byeengekom. Onder die stukke wat ter tafel gelê is, was ook 'n skrywe van ds. Hofmeyr waarin hy te kenne gee dat hy finaal die bediening neerlê en voornemens is om hom aan die onderwys te wy. Uit die voorgelegde stukke, asook die ootmoedige bekentenis per brief van die beklaagde, kon die Vergadering nie anders nie as om hom skuldig te bevind aan 'n ernstige sedelike vergryp, “en besluit Art. 287 (1) (d) der Kerkwetten, met verlies van tractement op genoemden ds. J. H. Hofmeyr toe te passen, en verklaart hem voor een onbepaalden tyd in zyn dienst geschorst".
Terselfdertyd het die Vergadering die deur vir die gemeente oopgemaak deur te verklaar dat die gemeente Uitenhage “van heden af vacant (is) en geregtigd volgens wet eenen anderen Herder en Leeraar te beroepen". Dat hierdie pynlike gebeure groot “verwarring en achteruitgang" in die gemeente tot gevolg gehad het, is maar alte duidelik uit die godsdiensverslag van 1887. Op sy eie versoek is die sensuur op ds. Hofmeyr as lidmaat in 1889 opgehef, maar hy het nooit weer tot die bediening teruggekeer nie.
Latere loopbaan
Met sy heengaan het 'n tydgenoot hierdie mooi getuienis van hom gegee: “De ontslapene was bescheiden, zacht geaard en van edele inborst, en diende op ootmoedige en kinderlyke wyze zyn Hemelsche Vader en Zaligmaker.”
Tjokka
Die Tjokka (Loligo vulgaris reynaudii) is 'n pylinkvis wat aan die wes- en suidkus van Suid-Afrika voorkom. Tjokka is slanker as 'n pylinkvis met driehoekige vinne wat nie langs die hele lyf strek nie. Die kop het agt kort arms en twee lang tentakels. Dit kom voor in die diepsee. Dit vreet klein vissies en vorm groot skole. Dit broei in die somer in baaie langs die suidkus. Die vleis word kommersieel as kalamari verkoop.
Jon Polito
Jon Polito (1950 – 2016) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Miller's Crossing (1990), The Crow (1994), The Big Lebowski (1998), en Big Nothing (2006).
Alytus
Alytus is die sesde grootste stad van Litaue met 'n oppervlakte van 40 vierkante kilometer en 'n bevolking van 51 561 in 2018. Die stad, wat 65 kilometer suid van Kaunas en 108 kilometer suidwes van Vilnius aan weerskante van die Nemunas-rivier geleë is, is 'n beduidende administratiewe en nywerheidsentrum in die suidelike etnografiese gewes Dzūkija en die hoofstad van die administratiewe gewes Alytus (Litaus: Alytaus apskritis).
Geskiedenis
Vanweë sy strategiese ligging was Alytus eeue lank 'n omstrede nedersetting wat in die gevegte tussen Litause magte en Duitse kruisridders sentraal gestaan het. Later het Pruise, Pole en Russe pogings onderneem om Alytus in te neem. Die burgheuwel (Piliakalnis) by die samevloeiing van die Alyputin- en die Nemunas-rivier dateer uit hierdie vroeë tydperk. Omstreeks 1340 was hier 'n vesting van vors Keštutis, Aliten, geleë.
Die eerste historiese verwysing na Alytus in 'n kroniek van Wigand von Marburg dateer uit die jaar 1377. In 1581 het Alytus stadstatus volgens die Maagdenburgse Reg verkry.
Aangesien die Nemunas-rivier in die geskiedenis dikwels 'n grenslyn gevorm het, was Alytus verskeie kere in twee helftes verdeel. Die eerste verdeling het uit 'n vredesooreenkoms tussen Litaue en die Duitse Ridderorde voortgespruit wat in 1422 gesluit is. In 1795 is die stad tussen Pruise en Rusland en in die tydperk voor die Tweede Wêreldoorlog tussen Pole en Litaue verdeel.
Alytus is deur die oorlogshandelinge grotendeels verwoes en onder die Sowjet-bewind herenig. Die Nemunas-brug tussen die twee stadsdele is in 1960 voltooi. Vandag staan Alytus onder meer as hoofkwartier van Litaue se leidende vervaardiger van vonkelwyn en ander alkoholiese dranke, Alita, bekend.
Ekonomie
Alytus is vandag 'n beduidende nywerheidstad waar naas Alita en chemiese fabrieke ook die bekende Litause vervaardiger van koel- en vrieskaste, AB Snaigė (letterlik "Sneeuvlok"), sy hoofkwartier het. Die stad beskik daarnaas oor 'n aantal vakskole.
468
Die jaar 468 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 68ste jaar van die 5de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Leucandra armata
Leucandra armata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Urban.
Lea Thompson
Lea Thompson (gebore 31 Mei 1961) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Back to the Future (1985), Howard the Duck (1986), Some Kind of Wonderful (1987), en Back to the Future Part II (1989).
Nag van vrees
Nag Van Vrees is ’n Afrikaanse rolprent wat in 1985 uitgereik is. Die vervaardiger was Flip Bezuidenhout, terwyl Stanley Roup die regie behartig het.
Genre
Die rolprent is ’n riller. As gevolg van sekere spannigstonele, asook 'n omstrede naaktoneel het die rolprent 'n 2-18 ouderdomsperk.
Storielyn
Steve doen navorsing op sy plaas oor giftige slangoorte met die hulp van sy jarelange assistent en vriend, Thabo. Hy en sy vrou, Katrien is pasgetroud en dolverlief, maar vrees vir sy gevaarlike werk gooi 'n skadu oor Katrien se geluk en veroorsaak spanning tussen hulle.
Katrien se vriendin Sonja kuier by hulle en as kunstenares put sy inspirasie uit die lieflike omgewing, maar raak ook bewus van onderstrominge wat haar vreesbevange stem. Vreemde moorde in hul omgewing verdiep haar onrus, en 'n onverwagte ontdekking bepaal haar noodlot.
Katrien verdwyn en vrees vir haar welsyn dryf Steve tot die uiterste.
Natalse rotskrap
Die Natalse rotskrap (Grapsus grapsus tenuicrustatus) is 'n krap wat aan die ooskus en verder noord aan die kuslyn van Suid-Afrika voorkom. Dit het 'n swart tot donkergroen liggaam met rooibruin en geel pote. Die knypers is donkerrooi. Die karapaks het fyn, dwars groefies. Die mannetjies ontwikkel helder kleure gedurende die paarseisoen. Die krap bly in die rotsagtige tussengetysone en word 5 cm breed.
Paul Auster
Paul Benjamin Auster (gebore op 3 Februarie 1947) is 'n Amerikaanse romanskrywer en filmregisseur wat veral bekendheid verwerf het vir sy postmodernistiese romans. Sy boeke is vertaal in meer as veertig tale, en sluit 'n verskeidenheid genres in soos memoires, misdaadfiksie, realisme en absurde fiksie. Hy het in die vroeë 1970's gewerk as 'n letterkundige vertaler in Frankryk. Sedert 1981 is hy getroud met die romanskrywer Siri Hustvedt. Hulle woon tans saam in Brooklyn. Auster het aan 'n briewewisseling saam met die Suid-Afrikaanse romanskrywer J.M. Coetzee deelgeneem, gepubliseer in 2013 as Here and Now: Letters, 2008–2011.
Orestes van Masedonië
Orestes (Grieks: Ὀρέστης), uit die Argeïese Dinastie, was van 399 tot 396 v.C. koning van Masedonië. Hy was die seun van Archelaos I en het sy vermoorde pa opgevolg nadat dié se moordenaar, Krateros, die troon vir slegs vier dae bestyg het. Hy het drie jaar lank regeer saam met sy voog, Airopos II.
Halogeen
'n Halogeen is 'n chemiese element wat in die 17de kolom van die periodieke tabel voorkom.
Hierdie groep omvat die elemente fluoor (F), chloor (Cl), broom (Br), jodium (I) en die minder bekende en radioaktiewe elemente astaat (At) en tennessien (Ts). Die groep is deel van die p-blok van die hoofgroepelemente.
Kenmerke
Kenmerkend vir hierdie elemente is dat hulle 'n elektronkonfigurasie het waarin die p-subskil amper gevul is: […]np5. Daar ontbreek steeds een elektron om 'n edelgaskonfigurasie te vorm. Dit verklaar waarom hierdie elemente dikwels eenwaardige anione X1- met 'n volle skil […]np6 vorm. 'n Ander gevolg is dat hulle gewoonlik 'n diatomiese molekulêre struktuur besit: F2, Cl2, Br2 en I2 wat 'n enkele kovalente binding het. Dit geld ook vir waterstof H2. Hulle is gasse, behalwe broom wat 'n vloeistof en jodium wat 'n (vlugtige) vastestof is.
Eienskappe
Deur die slegte afskerming van die p-elektrone wat in hierdie blok reeds opgevul is het die elemente 'n hoë elektronegatiwiteit en is baie reaktief. Dit is veral die geval aan die bokant van die kolom. Fluoor is die element met die hoogste elektronegatiewiteit van alle elemente. Dit is 'n uiters sterke oksidant en vertoon net die oksidasietoestande 0 (in die element) en 1- (in sy verbindings, die fluoriede). Die ander lede van die groep vertoon ook hierdie waardes en vorm chloriede, bromiede en jodiede, maar in teenwoordigheid van 'n element wat elektronegatiewer is as hulself kan ook ander waardes van die oksidasiegetal (OX) bereik word. Byvoorbeeld chloor het OX=7+ in perchloraat ClO4-, 5+ in chloraat ClO3-, 3+ in chloriet ClO2- en 1+  in hipochloriet ClO-.
Waterstofhalogeniede
Met waterstof vorm die elemente HF, HCl, HBr en HI wat almal monoprotiese sure is. Deurdat die jodiumatoom die grootste deursnee het en die elektrostatiese aantrekking van die proton daardeur die minste is, is HI die sterkste suur en HF die swakste. Maar dit wil nie sê dat HF minder gevaarlik of reaktief is nie: dit kan selfs glas oplos.
Interhalogeenverbindings
Twee halogene kan reageer en gemengde molekules vorm, byvoorbeeld:
Die gevormde stof ICl word 'n interhalogeenverbinding genoem. Van hierdie verbindings vertoon ook ander oksidasietoestande soos BrF5 wat 'n Br(V)-verbinding is.
Pseudohalogene
Daar bestaan party verbindings wat eienskappe besit wat op die halogene s'n lyk, soos (CN)2. Hulle word die pseudohalogene genoem.
Pieter Bezuidenhout
Pieter Bezuidenhout was 'n Suid-Afrikaanse regisseur en vervaardiger.
R503 (Suid-Afrika)
Die R503 is 'n streeksroete in Suid-Afrika wat by die N12-nasionale pad 6 km wes van Klerksdorp begin. Die roete gaan eers noordwes en daar is 'n verspringende kruising by Hartbeesfontein met die R507. Die roete swaai nou feitlik noordwaarts en daar is nog 'n verspringende kruising met die N14 in Coligny. Dit word medebeskryf met die R52 -provinsiale roete en R505 deur Lichtenburg. Die R503 breek weg van die twee roetes, hou noordwes, gaan deur Rooigrond en eindig waar dit aansluit met die N18 in Mafikeng.
Pieter Bezuidenhout
Filmografie
As akteur: As vervaardiger:
Betty Gabriel
Betty Gabriel is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Experimenter (2015), The Purge: Election Year (2016), en Get Out (2017), en in die televisiereeks Good Girls Revolt (2015).
En die vonke spat
En die Vonke Spat is 'n swart-en-wit Afrikaanse rolprent wat op 2 Oktober 1961 vrygestel is. Die regisseur was Pierre de Wet.
Genre
Die rolprent is 'n romantiese komedie. Dit het geen ouderdomsperk nie en is goeie gesinsvermaak.
Storielyn
Oom Koot, 'n koppige boer weier volstrek dat elektrisiteitspale oor sy plaas opgesit word. Hy kom goed genoeg oor die weg met sy paraffienstofie, opsitkers en flikkerende lampe. Dan vind hy tot sy ontsteltenis uit dat sy windpomp eintlik op sy buurvrou, by wie hy probeer aanlê, se grond is. Intussen steel diewe die koperdraad van die elektrisiteitskabels en hy word verdink. Op die ou einde trek hy die diewe vas en kry tog 'n kans om sy buurvrou vir die ja-woord te vra.
Jaguar Racing
Jaguar Racing is 'n voormalige Formule Een-renspan van Engeland wat deur hul moedermaatskappy Ford befonds was. Die span het van 2000 tot 2004 aan 85 renne deelgeneem, maar kon weinig sukses behaal in die wêreldkampioenskap weens Ford se besuinigingsmaatreëls. Uiteindelik het Ford die span in 2004 aan die Red Bull-maatskappy verkoop wat dit tans as Red Bull Racing bedryf.
Renjaers vir Jaguar Racing was o.a. Johnny Herbert, Eddie Irvine, Pedro de la Rosa, Mark Webber en Christian Klien. Die fabriekswerke was by Milton Keynes, Buckinghamshire, Verenigde Koninkryk geleë.
Inandadam
Die hoofdoel van die dam is vir huishoudelike en nywerheidswater.
Steruitbarsting-sterrestelsel
’n Steruitbarsting-sterrestelsel (Engels: starburst galaxy) is ’n sterrestelsel wat ’n buitengewoon aktiewe stervorming ondergaan. Sterrestelsels het dikwels ’n steruitbarsting ná ’n botsing of amper-botsing met ’n ander sterrestelsel. Die tempo van stervorming in sulke stelsels is so groot dat as die tempo gehandhaaf sou word, die gasbronne waaruit die sterre gevorm word, opgebruik sou wees in tye baie korter as die ouderdom van die stelsel. Daarom word geglo steruitbarstings is tydelik. Bekende steruitbarsting-sterrestelsels sluit in Messier 82, NGC 4038/NGC 4039 (die Antennae-stelsels) en IC 10.
Definisies
Verskeie definisies bestaan vir die term "steruitbarsting-sterrestelsel" en daar is nie ’n vasgestelde een waaroor alle sterrekundiges saamstem nie. Die meeste glo egter dat ’n definisie op die een of ander manier met hierdie drie faktore te doen moet hê:
Soorte steruitbarstings
Die klassifikasie van ’n steruitbarsting-sterrestelsel self is nie maklik nie, aangesien steruitbarstings in enige soort sterrestelsel kan voorkom. Daar is egter sekere soorte wat onderskei word:
Bestanddele van ’n steruitbarsting
Eerstens moet ’n steruitbarsting ’n groot voorraad gas beskikbaar hê om sterre te vorm. Die uitbarsting self kan aan die gang gesit word deur ’n nabye ontmoeting met ’n ander stelsel (soos met M81/M82), ’n botsing met ’n ander stelsel (soos met die Antennae) of ’n ander proses wat materiaal na die middel van die sterrestelsel forseer.
Uiterste toestande heers in ’n steruitbarsting. Die groot hoeveelheid gas beteken besonder groot sterre word gevorm. Jong, warm sterre ioniseer die gas (hoofsaaklik waterstof) om hulle en dit skep H II-gebiede. Groepe baie warm sterre is bekend as OB-verbindings. Dié sterre brand baie helder en baie vinnig, en sal moontlik as supernovas ontplof aan die einde van hul bestaan. Ná die supernova-ontploffing sal die uitgeworpe materiaal uitsit en ’n supernova-oorblyfsel word. Hierdie oorblyfsels reageer met die omliggende omgewing in die steruitbarsting (die interstellêre medium) en kan die terrein wees van natuurlik gevormde masers.
Deur nabygeleë steruitbarsting-sterrestelsel te ondersoek, kan ons meer leer oor die geskiedenis van die vorming en evolusie van sterrestelsels. Baie van die heel verafgeleë sterrestelsels in die Hubble-diepveld is byvoorbeeld bekende steruitbarsting-sterrestelsels, maar hulle is te ver om deeglik te bestudeer. Die bestudering van nabygeleë voorbeelde en hul eienskappe kan ons ’n idee gee van wat aan die begin van die heelal gebeur het omdat die lig wat ons nou sien, uitgestraal is toe die heelal veel jonger was. Ongelukkig is dié soort stelsel baie seldsaam in ons lokale heelal en meer volop verder weg – en dit is ’n aanduiding dat daar miljarde jare gelede meer van hulle was. Die sterrestelsels was toe ook nader aan mekaar en hul swaartekrag het dus ’n groter invloed op mekaar uitgeoefen.
Bekende steruitbarsting-sterrestelsel
Messier 82 is ’n tipiese steruitbarsting-sterrestelsel. Sy hoë vlak van stervorming is vanweë sy nabye ontmoeting met die nabygeleë spiraalstelsel Messier 81. Kaarte van die gebiede wat met radioteleskope gemaak is, wys groot strome neutrale waterstof verbind die twee stelsels, ook vanweë die nabye ontmoeting. Radiobeelde van die sentrale streek van M82 wys ook ’n groot aantal supernova-oorblyfsels wat ontstaan het nadat massiewe sterre wat in die steruitbarsting gevorm het, die einde van hul bestaan bereik het.
470
Die jaar 470 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 70ste jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Leucandra aspera
Leucandra aspera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1862 deur Schmidt.
Viool
Die viool is 'n snaarinstrument met vier snare. Die klank word voortgebring deur die snare met 'n strykstok in trilling te bring of deur dit met die vingers te tokkel (pizzicato). Die houtklankkas dien om die geluid van die trillende snare te versterk. Die viool word deurgaans bespeel deur die instrument tussen ken en skouer te klem en met die vingers van die linkerhand die snare teen die ebbehouttoets vas te druk om sodoende die snaar te verkort om die gewenste toonhoogte weer te gee. Die speler van 'n viool is 'n violis(te).
Bekende violiste sluit in Hilary Hahn, Wolfgang Amadeus Mozart en meer onlangs, TwoSet Violin en Chloe Chua.
Lagomorpha
Die Lagomorpha is 'n orde soogdiere wat tot die Euarchontoglires behoort. Hierdie groep bevat die pika's en die hase en konyne.
Isabel Perón
María Estela Martínez Cartas de Perón (gebore 4 Februarie 1931), beter bekend as Isabel Martínez de Perón of Isabel Perón, is 'n voormalige president van Argentinië. Sy was die derde vrou van die voormalige president, wyle Juan Perón.
Gedurende haar man se derde termyn as president van 1973 tot 1974, het Isabel as beide vise-president en die eerste dame van Argentinië gedien. Nadat haar man in 1974 in die amp oorlede is, was Isabel van 1 Julie 1974 tot 24 Maart 1976 die president gewees.
Walter Huston
Walter Huston (6 April 1883 – 7 April 1950) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Dodsworth (1936), The Devil and Daniel Webster (1941), And Then There Were None (1945), en The Treasure of the Sierra Madre (1948).
Robert Smith
Robert James Smith (* 21 April 1959 te Blackpool, Engeland) is 'n Engelse kitaarspeler, sanger en liedjieskrywer. Hy is die bekendste daarvoor vir sy rol as voorsanger en hoof liedjieskrywer vir die groep The Cure, waarvan hy ook die enigste konstante lid is sedert die groep se tot standkoming in 1976. NY Rock noem hom "popkultuur se slordige plakkaatkind van ondergang en droewigheid" en beskryf sy liede as "sombere introspeksie oor weelderige, broeierige kitare". Smith is 'n multiïnstrumentalis en kan die kitaar, baskitaar, kontrabas, sintetiese klavier, dwarsfluit en trompet bespeel. Sy kenmerkende en ingewikkelde kitaarspel, kitaarstemming, en innoverende gebruik van flangering- en faseringeffekte het daartoe gelei dat hy as een van die pionierkitaarspelers van die new wave-musiekgenre geag word.
Lodewyk XIII van Frankryk
Lodewyk XIII (Frans: Louis XIII; 27 September 1601—14 Mei 1643) was die koning van Frankryk van 1610 tot en met sy dood in 1643. Koning Lodewyk XIV was die seun van Lodewyk XIII.
Leucandra astricta
Leucandra astricta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1942 deur Tanita.
.hr
Die .hr-domeinname word deur CARNet (Croatian Academic and Research Network), wat in Zagreb geleë is, uitgegee. Dié instansie vir die beheer en die registrasie van die .hr-domeine is op 27 Februarie 1993 gestig.
Nezami
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
.hr
Beperkings
'n .Hr-domein is in beginsel gratis, maar registrasie word beperk. 'n Besigheid of regspersoon kan net een domeinnaam registreer met sy (besigheids)naam. Vir alle ander doeleindes, o.a. kommersiële gebruik, kan 'n subdomein soos byvoorbeeld .com.hr geregistreer word. Hierdie tipe (sub)domein is nie gratis nie.
Nezami
Nezami
.hr
Beperkings
Daarnaas is dit nie moontlik om 'n .hr-domein met diakritiese tekens te registreer nie.
Nezami
Persiese digter
.hr
Eksterne skakels
Toppdomän
Nezami
Gebore
1141
in Ganja, tans Azerbeidjan
Oorlede
1209
Literêre stroming
Romantiese Persiese epiese digkuns, liriek, wysheidsliteratuur
Bekende werke
Layla en Majnun
Die Vyf Juwele (Panj Ganj)
Nezami Ganjavi (Persies: نظامی گنجوی, Nezāmi-ye Ganjavi; Koerdies: نیزامی گه‌نجه‌وی, Nîzamî Gencewî; Azerbeidjans: نظامی گنجوی, Nizami Gəncəvi; * 1141, † 1209; 6de Hejri-eeu), meestal volgens sy digtersnaam kort Nezami genoem (sy geboortenaam was Jamal ad-Dīn Abū Muḥammad Ilyās ibn-Yūsuf ibn-Zakkī), was 'n 12de eeuse Persiese digter. Hy word as die grootste romantiese epiese digter in die Persiese literatuur beskou. Een van sy belangrikste literêre prestasies was die oorgang tot 'n realistiese styl en die gebruik van die algemene standaardtaal in sy gedigte.
Naas literatuur het Nezami ook oor 'n uitgebreide kennis van wiskunde, sterrekunde, geneeskunde, regspraak, geskiedenis, filosofie, musiek en skone kunste beskik. Sy skoliere het die bynaam Hakīm ("wyse", "geneeskundige") aan hom verleen.
Nezami het al vroeg 'n weeskind geword en is deur sy oom aan moederskant, Chwadja Umar, grootgemaak. Sy ma Ra'isa was Koerdies, en daar word aangeneem dat sy pa Yusūf in 'n gesin uit Qom (tans Iran) gebore is. Nezami was drie keer getroud. Min is bekend oor Nezami se lewe wat hy, behalwe vir 'n enkele reis, in sy geboortestad Gəncə deurgebring het. Volgens oorlewerings was hy die gunsteling-digter van die Seldjoeke-vorste wat destyds in Azerbeidjan geregeer het.
Sy literêre werk en erfenis word steeds hoog geskat en gedeel deur Afghanistan, Azerbeidjan, Iran, die streek Koerdistan en Tadjikistan. Die jaar 1991 is deur Unesco tot Nezami-jaar verklaar.
Gariepdam
Die Gariepdam, vroeër bekend as die Hendrik Verwoerddam, is die grootste dam in Suid-Afrika met 'n oppervlak van meer as 374 vierkante kilometer wanneer vol. Die bakmaat word op 5 340 miljoen m3 geskat. Die dam vorm die beginpunt van die Oranjerivierprojek wat die verspreiding van water na die Groot-Visrivier en Sondagsrivier behels.
Afmetings
Die damwal is ongeveer 88 meter hoog en 914 meter lank. Die damwal is van beton gebou en bevat ongeveer 1,73 miljoen m³ daarvan. Die damwal se ontwerp is 'n kombinasie van 'n gravitasie- en boogdam. Die dam het ses kruinsluise, drie aan elke kant. By die damwal word hidroëlektrisiteit opgewek deur vier generators, elk met 'n vermoë van 90 MW. Water wat deur die generators gebruik word, vloei verder af in die Oranjerivier na die Vanderkloofdam.
Dorpie en toerisme
Die werkers wat betrokke was by die bou van die Gariepdam is gehuisves in 'n dorpie, net onder die wal, wat bekend was as Oranjekrag. Die dorp heet nou Gariepdam en is 'n vakansie- en aftreedorp. Aan die dam se oewers is verskeie natuurreservate en vakansieoorde, die bekendste is seker die Forever Resorts se Gariep-vakansieoord, die Gariepdam-natuurreservaat en die Oviston-natuurreservaat.
Fotogalery
Nota: Afstande per pad gemeet
Geelsee
Die Geelsee (Chinees: 黄海, pinyin: huáng hǎi; Koreaans: 황해) is 'n see van die Stille Oseaan wat deel uitmaak van die Oos-Chinese See en tussen die Volksrepubliek China in die weste en Korea in die ooste geleë is. Dit word begrens deur die Volksrepubliek China in die weste, Noord-Korea in die noordooste en Suid-Korea in die ooste. In Korea word die Geelsee soms ook die Westelike See (서해) genoem. Die noordelike deel van dié see, wat deur die Volksrepubliek China omring word, word die Bohaisee genoem, en tussen die Volksrepubliek China en Noord-Korea staan dit as Koreabaai bekend. Die beskermde gebiede vir migrerende voëls langs die kus langs die Geelsee-Bohaisee is in 2019 deur Unesco as 'n wêrelderfenisgebied gelys.
Die Geelsee het 'n oppervlakte van sowat 380 000 km² en 'n gemiddelde diepte van 44 m. Belangrike stede wat aan dié see geleë is, sluit in Dalian, Huludao, Qingdao, Qinhuangdao, Weihai, Yantai en Yingkou in die Volksrepubliek China asook Incheon in Suid-Korea. Die belangrikste riviere wat in dié see uitmond is die Geelrivier, die Hai, die Huai, die Liao en die Yalu.
Die Geelsee is een van vier seë wat in Afrikaans en ander tale na kleure genoem is – die ander is die Rooi-, Swart- en Witsee. Die naam van dié see is afgelei van die geel sand wat deur winde van die Gobiwoestyn oor die see verstrooi word en van geel sediment wat die Geelrivier oor die Bohaisee dié see inbring.
Nick Bostrom
Nick Bostrom (gebore Niklas Boström) (Swede, 10 Maart 1973) is 'n Sweedse filosoof verbonde aan die Oxford Universiteit.
Persoonlike en werksareas
Hy is bekend vir sy werk oor die eksistensiële risiko, antropiese beginsel en die simulasiehipotese. Hy neem ernstig in ag dat die wêreld waarin ons leef, 'n illusie is en miskien, 'n baie gevorderde rekenaarsimulasie is. Hy is een van die grondleggers van transhumanisme en skepper van die konsep Enkeling.
Bostrom het 'n PhD van die London School of Economics (2000). Hy is tans deel van die Oxford Martin School (deel van die Oxford Universiteit) direkteur van sowel die Future of Humanity Institute as die program oor die impak van toekomstige tegnologie. .
Hy is die skrywer van ongeveer 200 publikasies, waaronder Anthropic Bias (Routledge, 2002), Global Catastrophic Risks (red., OUP, 2008) en Human Enhancement (red., OUP, 2009). Sy werk is in meer as 20 tale vertaal. Benewens sy akademiese publikasies en sy skryfwerk vir die gewilde pers, verskyn Bostrom gereeld in die media. Hy praat dan oor onderwerpe wat verband hou met transhumanisme, soos kloning, kunsmatige intelligensie, superintelligensie, gedagtesverskuiwing, kryonisme, nanotegnologie en die simulasie-argument.
Etiek van menslike verbetering
In 1998 het Bostrom en David Pearce die Wêreld-Transhumanistiese Vereniging gestig (wat sedertdien sy naam na Humanity + verander het). In 2004 stig hy saam met James Hughes die Institute for Ethics and Emerging Technologies saam. In 2005 word hy aangestel as direkteur van die Future of Humanity Institute, wat pas aan die Universiteit van Oxford gestig is. In 2009 was Bostrom die ontvanger van die Eugene R. Gannon-toekenning vir die voortgesette strewe na menslike bevordering. Hy is in 2009 aangewys as die toplys van die tydskrif, Foreign Policy of Global Thinkers in erkenning vir die "nie aanvaarding van perke vir die menslike potensiaal."
Eksistensiële risiko
Bostrom het die filosofiese vraagstuk oor die oorlewing van die mensdom op lang termyn aangespreek. Hy definieer 'n eksistensiële risiko as een waarin 'n "negatiewe uitkoms die aardse intelligente lewe vernietig of die potensiaal daarvan permanent en drasties beperk." In die werk uit 2008 Global Catastrophic Risks bied Bostrom en Milan Ćirković as redakteurs 'n gedetailleerde taksonomie van eksistensiële risikos, en verskeie artikels koppel eksistensiële risikos aan die seleksievooroordele van waarnemers en die Fermi-paradoks.
Prins Albertweg
Prins Albertweg is 'n gehuggie geleë in Laingsburg Plaaslike Munisipaliteit, Wes-Kaap.
Nick Bostrom
Antropiese beginsel
Bostrom het aangevoer dat die korrekte begrip van die antropiese beginsel deur sy "sterk selfmonsternemingaanname"-argument moet geskied: Elke waarnemer-oomblik moet redeneer asof dit lukraak gekies word uit die klas van alle waarnemingsmomente in sy verwysingsklas. In hierdie opvatting moet elke waarnemer-oomblik geanaliseer word asof dit uit 'n ewekansige steekproef kom. Analise van 'n waarnemerervaring in 'n reeks "waarnemer-oomblikke" help om sekere paradokse te voorkom. Die belangrikste dubbelsinnigheid is egter die keuse van die toepaslike "verwysingsklas". Vir die swak antropiese beginsel kan dit ooreenstem met alle werklike of potensiële waarnemingsmomente in ons heelal.Vir die sterk weergawe kan dit ooreenstem met alle waarnemingsmomente in die multivers. Bostrom se wiskundige ontwikkeling toon aan dat die keuse van 'n te breë of te noue verwysingsklas tot intuïtiewe resultate lei; hy kan egter nie 'n perfekte keuse voorskryf nie.
Prins Albertweg
Geskiedenis
Die nedersetting van Prins Albertweg het sy bestaan te danke aan die roete wat deur Eerste Minister John Molteno gekies is in 1872 vir die Kaapse Regeringspoorweë se weshooflyn en sy stasies, vanuit Kaapstad na die diamantvelde by Kimberley.
Nick Bostrom
Simulasiehipotese
Op die oppervlak is Bostrom se simulasiehipotese 'n voorbeeld van 'n skeptiese hipotese, 'n voorstel rakende die aard van die werklikheid wat gelewer word om oortuigings te bevraagteken. As sodanig bestaan daar 'n lang geskiedenis van die onderliggende stelling dat die werklikheid 'n illusie is. Hierdie gedagte kan nagespoor word na Plato, wie se werk op sy beurt weer onderliggend is aan Rene Descartes se liggaam-gees-dualisme. Dit is ook nou verwant aan fenomenalisme. Bostrom het egter aangevoer dat dit nie die geval is nie en dat daar empiriese redes bestaan waarom die 'simulasiehipotese' geldig is. Hy het gesê dat as dit moontlik is om heel bewoonde planete of selfs totale heelalle op 'n rekenaar te simuleer, en dat sulke gesimuleerde mense ten volle bewus is, dan is die groot aantal sulke simulasies wat geproduseer kan word deur 'n voldoende gevorderde beskawing, dit (tesame met sy " Sterk selfmonsternemingaanname") is baie waarskynlik dat ons as mensdom in so 'n simulasie leef.
Prins Albertweg
Geskiedenis
'n Stasie is gebou op hierdie spesifieke punt deels as gevolg van sy ligging ongeveer halfpad tussen Beaufort-Wes en Laingsburg, en 'n pad wat loop na Prins Albert, aan die voet van die Swartberge, 40 km na die suide. Hierdie pad het dus die naam van Prins Albertweg (nou die R407) gekry, en die stasie is dieselfde naam gegee, as "Prince Albert Road". Daar het gou 'n klein dorpie ontwikkel rondom die stasie; uit hierdie het die moderne dorp gegroei.
Nick Bostrom
Simulasiehipotese
Bostrom noem dat ten minste een van die volgende stellings heel waarskynlik korrek is:
Prins Albertweg
Toerisme-aantreklikhede
Dit is vandag bekend vir sy fossielroetes in die omliggende Karoo. Die kunstenaar Jan Schoeman ("Outa Lappies") was moontlik die dorp se beroemdste inwoner. Hy was 'n kunstenaar, herwinner en filosoof, wat aangewys is as die Wes-Kaapse Toerisme-persoonlikheid van die Jaar in 2000. Hy is op 7 Julie 2011 oorlede.
Nick Bostrom
Simulasiehipotese
1.	Geen beskawing sal die tegnologiese vlak bereik wat grootskaalse produksie van gesimuleerde realiteite moontlik maak nie.
2.	Geen beskawing wat die bogenoemde tegnologiese status sal bereik, sal 'n beduidende aantal gesimuleerde realiteite ontlok nie; dit om 'n aantal moontlike redes, soos die prioritisering van rekenaarvermoeëns vir ander take, etiese oorwegings rakende die "gevangenskap" van selfbewuste entiteite in gesimuleerde realiteite, ens.
Die volgende vergelyking word gebruik om hierdie drie stellings te kwantifiseer:
waar:
fp
,is die breukdeel van alle beskawings wat 'n tegnologiese kapasiteit sal bereik wat dit moontlik maak om virtuele realiteite te produseer.
N
,is die gemiddelde aantal moedersimulasies wat deur bogenoemde beskawings geproduseer sal word deur
.
H
fsim
,is die breukdeel van alle individue wat in 'n virtuele werklikheid leef. Omdat H so 'n groot waarde het, sal ten minste een van die drie benaderings hieronder waar wees:
fp ≈ 0
N ≈ 0
fsim ≈ 1
Regs (politiek)
Die benaming regs (regsgesinde) word in die politieke spektrum gebruik om die politieke oriëntasie van politieke partye, individue en organisasies te karakteriseer. Die betekenis wat daaraan gegee word, kan van land tot land verskil en kan met verloop van tyd verander.
Die terme, regs, middel-regs, links, middel-links, (ens.) dui daarop dat alle politieke partye redelik maklik geposisioneer kan word in 'n politieke spektrum wat van die uiters-regse tot uiters-linkse posisie wissel. In die praktyk kan so 'n klassifikasie nie eenvoudig gemaak word op grond van die partye se posisies nie, omdat 'n party byvoorbeeld 'n regse posisie op die etiese veld hê en dan 'n linkse posisie op die sosiale veld ondersteun. 'n Praktiese reël vir die klassifikasie van 'n party kan wees om die vlak van regsheid teen sy standpunte op drie sleutelgebiede te meet: die visie oor die rol van die regering in die ekonomie, die visie van die verlangde verdeling van mag (die gewenste invloed van die burger in die politiek) en die visie op die vraag of daar streng voorgeskrewe waardes en norme op die morele gebied moet wees.
'n Spektrum kan ook binne 'n party of organisasie onderskei word. Die twee uiterste punte daarvan word deur die linkse of regse vleuels aangedui.
Oorsprong van die term
Daar is verskeie verduidelikings oor die presiese oorsprong van die politieke terme links en regs, alhoewel daar ooreenstemming is dat dit dateer uit die tyd van die Franse Revolusie, waarin 'n ruimtelike indeling van die Franse state-generaal (États généraux) ingestel is waarvolgens die voorstanders van die behoud van die ou magverhoudinge aan die regterkant gesit het en hul teenstanders aan die linkerkant. Die konserwatiewe (reaksionêres en geestelikes) het aan die regterkant van die voorsitter gesit. Hulle het hoofsaaklik bestaan uit edeles, kerkleiers en monargistiese burgers wat die tradisionele Ancien Régime wou handhaaf. Links van die voorsitter was die sekulêre liberale. Hulle wou die mag van die tradisionele orde vernietig tot voordeel van die bourgeoisie. Later in die negentiende eeu het die aksente verskuif: die linkerkant het hoofsaaklik van toegepasing geword op sosialistiese partye, waardeur die liberale in die politieke sentrum beland het en die konserwatiewes as regs beskou is.