cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Londen
Argitektuur
Sir Christopher Wren (1632–1723), wat sy wetenskaplike opleiding aan die Universiteit van Oxford ontvang het, is ná die Groot Brandramp as direkteur-generaal vir die heropbou van Londen benoem. Hy staan vandag veral bekend vir sy sakrale boukuns. Die torings van sy kerke vorm die raamwerk vir 'n uitsig oor die middestad waarin die koepel van die St. Paul's-katedraal – 'n gestandaardiseerde weergawe van sy beroemde eweknie in Rome, die Sint Pieterskerk, wat aan St. Paulus as beskermheilige van Londen gewy is – sentraal staan. Wren het vir sy ontwerpe gebruik gemaak van klassieke Renaissance-elemente wat in Londen se middeleeuse stadskern ingepas moes word.
Wren het daarnaas ook 'n aantal wêreldlike geboue ontwerp soos die Royal Naval Hospital in Greenwich (1696–1702) en die Koninklike Hospitaal in Chelsea (1681–1691). Wren het naas sy assistent Nicholas Hawksmoor, wat 'n aantal kerkgeboue soos St. Mary Woolnoth (1716–1724) geskep het, ook invloed op ander argitekte soos James Gibbs, 'n leidende verteenwoordiger van die Engelse Barokstyl, uitgeoefen wat met St. Martin-in-the-Fields (1722–1726) 'n geslaagde kombinasie van Renaissance- en Barokelemente geskep het. Sy toring kontrasteer met die hoofgebou wat op 'n antieke tempel lyk.
In die Georgiaanse periode het boumeesters die reëls en konvensies van klassieke boukuns hervat, soos uit die ontwerp vir die Palladiaanse Chiswick-huis (1725–1729) blyk. Die tuin vir hierdie gebou, wat in die gelyknamige voormalige dorp aan die Teemsoewer ontstaan het, is deur William Kent geskep.
Kenmerkend vir hierdie stylperiode is die Georgiaanse terrashuise waarmee Robert Adam (1728–1792) bekendheid verwerf het. Sy ontwerpe deel elegante fasades as hul unieke stylelement. Die Regency-argitek John Nash (1752–1835) het dié elemente in die laat Georgiaanse tydperk ingespan om 'n elegante voorkoms aan die stadsbeeld van die middestad te gee. Sy mees ambisieuse plan het voorsiening gemaak vir 'n Royal Mile ("Koninklike Myl") wat vanuit die prins-regent se woning in Carlton-huis tot Regent's Park sou strek. Carlton House Terrace (1827–1832) en Park Crescent (1812–1822) in Regent Street gee steeds 'n indruk van sy visie wat later, in die 1820's en 1830's, deur Thomas Cubitt se terrashuise en halfmaanvormige strukture in Belgravia en Chelsea voortgesit is.
Die morele waardes van die Victoriaanse tydperk is in 'n aantal kerkagtige ontwerpe soos dié vir die Houses of Parliament (Parlementsgebou) weerspieël wat tussen 1840 en 1850 volgens planne van Sir Charles Barry en Augustus Pugin ontstaan het. Die Victoriaanse styl, wat later as Gothic Revival (Gotiese Herlewing) bekend sou staan, het nogtans ook fantasievolle elemente ingesluit soos uit sy Sir Gilbert Scott se ontwerp vir St. Pancras-stasie met sy toringspitse (1868–1874) blyk.
Die regentskap van koningin Victoria was daarnaas 'n tydperk van tegnologiese vooruitgang en asemberowende prestasies – en die begin van die spoorwegtydperk. Siviele ingenieurs het 'n beslissende rol by die ontwerp van strukture soos Paddington-stasie (1850–1854) gespeel. Gietyster en glas was gewilde boumateriale vir geboue soos Decimus Burton se konservatorium in Kew Gardens (1844–1848).
Baie voorbeelde van 20ste eeuse argitektuur het nie onmiddellik byval gevind by die publiek nie, maar is eers dekades later gewaardeer soos die industriële boukuns van die 1920's en 1930's wat strukture soos die Art Deco-Hoover-fabriek in Western Avenue, Perivale en die Battersea-kragsentrale (1939) opgelewer het. Berthold Lubetkin (1901–1990), 'n Russiese emigrant, het die ontwerpgroep Tecton in die lewe geroep wat onder meer deur Le Corbusier vir hul behuisingskompleks Highpoint Flats (1936) in Highgate, 'n voorbeeld van Internasionale Styl-boukuns, geprys is.
Na-oorlogse projekte in Londen was dikwels omstrede, soos Richard Seifert se veelverdieping-kantoorgebou Centre Point (1966) in Oxford-straat en Denys Lasdun se National Theatre (1967–1977) wat deel uitmaak van die South Bank-kompleks. In sommige dele van die stadsgebied is daar beperkings ten opsigte van die aantal verdiepings van nuwe projekte sodat die uitsig op bekende bakens soos St. Paul's-katedraal en ander historiese geboue nie belemmer word nie.
Nogtans het ook in die historiese middestad 'n aantal wolkekrabbers ontstaan soos die Lloyd's-gebou, Richard Rogers se gewaagde futuristiese hoofkwartier vir die assuransie-maatskappy Lloyd's of London; Norman Foster se 30 St Mary Axe, wat intussen 'n ikoniese simbool van Londen geword het; en Renzo Piano se The Shard (2012) wat met 72 verdiepings tans die rekord vir die hoogste gebou in Europa hou. Buite die City of London is wolkekrabbers veral in Londen se tweede belangrikste finansiële distrik Canary Wharf opgerig.
Ander bekende voorbeelde van moderne argitektuur in Londen sluit City Hall in Southwark, die Britse Biblioteek (British Library) in Somers Town/Kings Cross en die O 2 Arena aan die Teemsoewer oos van Canary Wharf in. Die aantal veelverdiepinggeboue in aanbou en beplande projekte het volgens navorsing deur die forum New London Architecture en die eiendomskonsultante GL Hearn in 2018 'n nuwe rekordvlak bereik. 510 nuwe torings met meer as twintig verdiepings was in 2018 in die beplanningsfase. 155 was reeds in aanbou.
22 Bishopsgate, wat oorspronklik die bynaam the Pinnacle en later, nadat boubedrywighede tydelik gestaak is, the Stump genoem is die hoogste wolkekrabber in die City of London wees met 62 verdiepings en 'n hoogte van 278 meter. Dit sal na verwagting gedurende die 2020's verbygesteek word deur 1 Undershaft, ook bekend onder sy bynaam the Trellis, met 'n hoogte van 290 meter. Twee van Europa se hoogste residensiële toringgeboue sal na verwagting in 2020 voltooi wees – die Landmark Pinnacle op die eiland Isle of Dogs (met 233 meter) en die Spire London, eweneens in Canary Wharf, met 235 meter.
Rekenaargesteunde ontwerp gee nuwe moontlikhede aan argitekte wie se geboue nie meer beperk moet bly tot die ou tekenbord se strukture met regte hoeke nie. Laat 20ste en vroeë 21ste eeuse boukuns word gekenmerk deur oopheid en ligtheid, nuwe materiale en kleurvolle fasades.
Sport
Londen is die eerste stad wat reeds drie keer Olimpiese Somerspele aangebied het: 1908, 1948 en 2012. Daarbenewens het Londen ook twee keer as gasheer van Statebondspele opgetree: in 1911 (destyds Inter-Ryk Kampioenskappe genoem) en 1934.
In Londen vind sedert 1981 elke jaar die Londen-maraton plaas, volgens prysgelde, wentye en aantal deelnemers een van die belangrikste maratons ter wêreld.
The Boat Race tussen die roerspanne van die Universiteit van Oxford en die Universiteit van Cambridge is een van die mees tradisionele wedstryde ter wêreld en word sedert 1856 op die Londense Teems aangebied.
Sokker
Van die Engelse Premier League se suksesvolste sokkerspanne is in Londen gebaseer. Ses van die 20 spanne wat in die 2014–2015 seisoen in die Premier League gespeel het kom van Londen. Hierdie spanne is: Arsenal, Chelsea, Tottenham Hotspur, West Ham, Queens Park Rangers en Crystal Palace. Tweedeliga spanne Charlton Athletic en Fulham is ook van Londen afkomstig. Die bekendste sokkerstadion is Wembley, waar die eindstryd van die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1966 tussen Engeland en Wes-Duitsland gespeel is wat deur die gasheer gewen is.
Tennis
Tussen einde Junie en die begin van Julie word vir twee weke die oudste belangrike en mees prestigeryke kampioenskap in tennis aangebied: Die Wimbledon-kampioenskap. Dit vorm saam met die Australiese Ope, Franse Ope en VSA Ope die vier "Grand Slam"-toernooie van elke jaar.
Greater London
• 3
City of London
• 3
NGC 3
NGC 3 is ’n lensvormige sterrestelsel sowat 179,3 miljoen ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Visse. Dit het ’n skynbare magnitude van 13,4 en is in 1864 deur Albert Marth ontdek.
Maurits Pasques de Chavonnes
Mauritz Pasque de Chavonnes is in Den Haag gebore in 1654. Hy was die jongste seun van Jeanne de Savornin en Pierre Pasque de Chavonnes, wie se vader, Joachim Pasque, marquis de Chavonnes, uit Frankryk gevlug het na die Bartolomeusnag slagting in 1572. In 1689 trou hy met Bathazarina Kien met wie hy later twee kinders gehad het:Anna Magdalena Pasques De Chavonnes en Pieter Rochus Pasques De Chavonnes. Hy het hom as soldaat opgelei en het gevorder het tot luitenant-kolonel in die infanterie van die State-Generaal. Tydens die Spaanse Opvolgingsoorlog (1701-1713) was Mauritz de Chavonnes in bevel van 'n infanterie regiment in die leër van die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande. Na die Vrede van Utrecht die oorlog tot 'n einde gebring het, het hy by die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie aangesluit, wat hom in 1714 as Kaapse goewerneur aangestel in die plek van Louis van Assenburg wat op 27 Desember 1712 te sterwe gekom het.
Binne die eerste paar maande ná sy aankoms aan die Kaap het De Chavonnes die pligte van die garnisoen gereguleer en vir die eerste keer in die Kaapse geskiedenis die soldate uniforms laat dra en 'n stel instruksies uitgevaardig vir onderhoud van gewere en ammunisie. De Chavonnes het ook vir die eerste keer veeboere aan die Kaap vir weilisensies laat betaal: in Julie 1714 het hy en die Politieke Raad besluit dat "alle degeene die permissie sullen komen te versoekken om eenigh land tot weijdingh van vee in leeningh te hebben, in cassa tot een recognitie aan de E. Compe. zullen moeten betalen voor een halv jaar ses, en een heel jaar twaalv rijxdds". Verder moes boere tiendes betaal van alles wat hulle op sulke plase geoes het. Hy het baie vir die ontwikkeling van die vesting gedoen en is in 1721 bevorder tot gewone raadsheer van Indië.
Van sy militêre innovasies het ingesluit die organisasie in 1722 van die sogenaamde Vry-swartes en Sjinese wat in die Tafelvallei gewoon het in 'n burgermag genaamd die Companie Vryswarten onder bevel van hulle eie offisiere. Die kompanjie het met ander burgermagte beurte geneem in die nagtelike bewaking van die barakke.
Hy is in die Kaap oorlede op 8 September 1724 na een dag se siekte en is op 14 September met militêre eerbewys begrawe.
202
Die jaar 202 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 2de jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Knoop (tou)
'n Knoop is 'n metode waardeur 'n stuk lineêre materiaal soos 'n lyn of tou vasgemaak of gevleg word. Terwyl knope dikwels met tou gemaak word, kan dit ook met ander materiale, soos vislyn, gemaak word. Die knoop is gewoonlik naby die punte van die tou sodat dit aan 'n vaste voorwerp of aan 'n ander tou geheg kan word. As die tou rondom 'n voorwerp geneem word, word daarna as 'n steek verwys.
Persone van so jonk as 5 jaar leer al om hulle skoenveters vas te knoop. Knope word ook gebruik om ballonne toe te bind sodat die lug nie kan ontsnap nie. Vasgeknoopte linte word as versiering gebruik, selfs om geskenke of blomme te versier. Matrose gebruik verskillende knope om toerusting aan bote vas te knoop.
Doel van knope
Knope word vir verskeie doeleindes gebruik, bv. om twee toue te las, om voorwerpe mee vas te bind, knope vir versiering, reddingswerk, steke na mediese operasies en vele meer.
Dit is egter belangrik om te besef dat daar verskeie knope is wat vir enige doel gebruik kan word, en dat sekere knope meer geskik is as ander, afhangende van die behoeftes (bv. tipe tou (materiaal), dikte van tou, moeilikheidsgraad om te knoop, hoe moeilik dit is om los te maak, waar in die tou dit geknoop moet word, hoe veilig die knoop is en vele meer).
Thomas Adès
Thomas Adès (* 1 Maart 1971 – ) is 'n Britse komponis, pianis en dirigent.
Groentee (kleur)
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word groentee as volg voorgestel:
Rick Jason
Rick Jason (21 Mei 1923 – 16 Oktober 2000) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Prescription for Murder (1958) en in die televisiereekse Alfred Hitchcock Presents (1955) en Combat! (1962).
Lora Lee Gayer
Lora Lee Gayer (gebore 27 April 1988) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Towheads (2013) en Holiday Inn: The New Irving Berlin Musical - Live (2017), en in die televisiereekse House of Cards (2013) en The Tick (2017).
Fontainebleau, Johannesburg
Fontainebleau is 'n noordelike voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika wat sentraal in Randburg geleë is.
203
Die jaar 203 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 3de jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Hall, Gelderland
Hall is ’n dorp in die munisipaliteit Brummen in die provinsie Gelderland in Nederland.
Alessandra Torresani
Alessandra Torresani (gebore 29 Mei 1987) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Two and a Half Men (2003), The Big Bang Theory (2007), Caprica (2009), en American Horror Story (2011).
Hans Dons de Lange
Johannes de Lange, meer bekend as Hans Dons de Lange (1799–1861) was 'n Voortrekkerverkenner wat vir Gerrit Maritz op die Groot Trek vergesel het. Hy het ook as verkenner vir Piet Retief en Andries Pretorius opgetree. Hy was aangestel as die amptelike Resident van die Boere by die Zoeloekoning, Panda, na die oorwinning oor Dingaan. Hy vestig hom later by Ladysmith waar hy groot aansien geniet. In 1860 word hy aangekla van moord op 'n swartman en al het die Kroon se hoofgetuie sy eie weergawe, wat hy tydens die ondersoek voor die verhoor verskaf het ook ontken, word Hans Dons nogtans ter dood veroordeel. Hy word in 1861 in treurige omstandighede gehang.
Biografiese inligting
De Lange tree op 26 Januarie 1817 in die huwelik met Catharina Cornelia Lombard (geb. 16 September 1798; oorl. 19 Oktober 1874). Hulle het drie seuns en drie dogters. Die KwaZulu-Natal Argief bewaar 'n portret van die egpaar. Hoewel De Lange hom tydens die stigting van die Somerset-distrik in 1825 by sy vader aangesluit het in die veldkornetskap op die plase Klein Leeuwfontein en Brakfontein in die Oos-Rietriviergebied, word hierdie twee plase eers ná hul vertrek op hul naam geregistreer, onderskeidelik op 31 Januarie 1836 en 1 Augustus 1837.
Naasbestaandes en bure
De Lange se vele jagtogte en sy gevolglike verkenning van die binneland is sterk beïnvloed deur sy naasbestaandes en bure aan die Oos-Rietrivier, net soos sy uiteindelike besluit om hom by die Groot Trek aan te sluit. Onder diegene was die invloedryke bevelvoerder van Albanie (Cornelis Meyer, getroud met De Lange se niggie), asook sy broers Lucas Johannes en Willem Petrus. Daar was ook Cornelis Meyer se skoonseun (Abraham Greyling) wat 'n stiefseun van Piet Retief was, asook Cornelis Meyer se eie seun (Lucas Petrus) wat getroud was met Deborah Jacoba Retief (Piet Retief se dogter). Nog 'n stiefseun van Piet Retief was Piet Greyling. Piet Retief was deeglik bekend met die binneland, en het danksy familie- en vriendskapsbande groot aansien by De Lange geniet en sy invloed het direk bygedra tot De Lange se latere besluit om die Kolonie vir die binneland te verruil. Hy was ook vergesel deur sy twee swaers, die broers Willem Abraham en Paul Dirk Bester. Verder was die latere Voortrekkerleiers Louis Tregardt (Trichardt) en Louis Jacobus Nel sy bure gedurende sy tyd aan die Oos-Rietrivier.
Jag- en verkenningstogte na die binneland
Dit is nie duidelik of De Lange se reise na die binneland primêr gemik was op verkenning nie, maar die vermoede is dat hy as ywerige jagter toevallig 'n meesterkenner van die geografie en reisroetes geword het. Hierdie kennis het De Lange in sy later lewe deeglike voordeel gegee in sy rol as Voortrekkerleier en verkenner in die boerekommando's. Verder sou sy skakeling met die plaaslike stamhoofde in die binneland hom goed te staan kom, sowel omdat hy reeds bekend was aan sommiges gedurende die trekkers se omswerwinge, asook deurdat De Lange waardevolle kennis van die kulture opgedoen het en dus meer geredelik met die plaaslike bevolking kon skakeling vind.
Reeds voor die Groot Trek het De Lange minstens drie jagtogte na die binneland onderneem. Die eerste wat aangeteken is, was ongeveer Maart 1830 terwyl 'n tweede groep ook uitgegaan het om handel te dryf met die plaaslike gemeenskap en olifante te jag. Die onderlinge familiebetrekkinge binne die twee groepe suggereer dat die twee groepe óf saamgereis het, óf minstens van mekaar bewus was: Albei groepe het die gebied enkele dae van mekaar noord van die huidige Mafikeng binnegegaan. Die een groep het gemik na Thlaping (Maruping naby Kuruman) maar het ietwat noordoos daarvan aangekom. Uit JC Steyn se navorsing blyk dit dat De Lange en sy geselskap verder noordoos van Mafikeng gereis het en besoek afgelê het by die Ndebele-koning Mzilikazi (Silkaats) in die Magaliesberg. Daarvandaan het De Lange se geselskap wes-noordwes gereis na die Hurutshe-gebied ('n kort afstand noord van die huidige Groot Marico) en selfs so ver as die gebied van die Ngakwetse (sowat 40 km noord van die huidige Gaborone in Botswana) om verder te jag. Hoewel nie almal saamstem met JC Steyn se weergawe oor De Lange se vermeende besoeke by die plaaslike stamhoofde nie, is dit 'n uitgemaakte saak dat De Lange se geselskap die eerste setlaars was wat teen 1830 die gebied noord van die huidige Mafikeng verken en daar gejag het.
Of die twee groepe aanvanklik van mekaar bewus was of nie, is dit bekend dat hulle ten noorde van Setlagole by mekaar aangesluit en hul terugreis saam aangepak het en só teen Oktober 1830 weer by Oos-Rietrivier tuisgekom het.
Waarskynlik in 1832 het De Lange saam met WP Meyer 'n verdere tog onderneem na Natal (tans: kwaZulu-Natal Provinsie), hierdie keer skynbaar eerder gemik op verkenning as op jag. Hoe dit ookal sy, hulle het tydens hierdie ekspedisie ook ten doel gehad om uit daardie gebied monsters van die boksoorte, voëlsoorte en insekte te versamel vir die Duitse naturoloog Ludwig Krebs wat naby De Lange gewoon het in die Baviaanskloof-grensgebied.
De Lange se vertellings van sy 1830 jag- en verkenningstogte na die binneland het bygedra tot die vorming van die idee van 'n trek na die binneland en het dus 'n belangrike bydrae gemaak tot die gedagte van die Groot Trek. Trouens, inligting wat deur die lede van hierdie ekspedisies versprei is onder die gemeenskap van Somerset, Albanie en Uitenhage, het direk bygedra (gelei) tot 'n lys handtekeninge van persone wat sou belangstel in 'n nuwe lewe in die "onbewoonde" noordelike gebied.
Redes vir de Lange se trek na die binneland
Die boere aan die oosgrens was sat vir die gevaarlike lewenswyse weens die gereelde aanvalle en veediefstalle deur die Xhosas van oorkant die rivier. Verder was die behoefte aan goedkoop boerderygrond ook 'n oorweging (onthou dat die konsep van "onbewoonde" gebied beteken het dat 'n eerste setlaar die grond so te sê gratis kon verkry). Die Xhosa-werkers het ook reeds 'n beter begrip van die waarde van kontantgeld gehad en wou nie meer vir die plaaslike boere werk vir blote bestaansmiddele nie. Die deurslaggewende faktor vir die koloniste was egter die verpligte vrystelling van alle slawe, en dit was die laaste strooi wat hulle oortuig het om die Brits-beheerde Kaapkolonie te verlaat en 'n Boererepubliek te stig waar hulle self kon regeer en hul eie wette uitvaardig.
De Lange, sy vader, en drie van sy broers het in die eerste helfte van 1834 uitgewyk na Gcalekaland (tans Kentani- en Willowvalegebiede in die Oos-Kaap Provinsie). Die feit dat hul vorige twee plase eers later in hul name geregistreer is laat die vermoede ontstaan dat die De Langes die moontlikheid voorsien het om na hul ou plase terug te keer indien dinge nie sou uitwerk nie, maar dit is nie baie duidelik nie. Die vooruitsig van 'n enorme stuk grond wat Hintsa aan hulle sou verhuur, die beskikbaarheid van water, huurarbeid, en (natuurlik) wild vir jagdoeleindes was egter 'n groot trekpleister. Verdere oorwegings was die relatief geïsoleerde ligging, die vooruitsig om sonder stoornis te jag, en (soos De Lange se belangstelling teen dié tyd was) die geleentheid om die binneland verder te verken.
De Lange en sy seun Adriaan sluit in Gcalekaland aan by Piet Uys se verkenningskommissie na Natal in September 1834. Die Uys-Kommissie het groot voordeel geput uit De Lange en WP Meyer se reeds gevestigde kennis van binnelandse reisroetes. Die Sesde Grensoorlog (1834–1835) breek uit tydens die Kommissie se besoek aan Natal en De Lange se gesin moes in sy afwesigheid uit Gcalekaland spore maak na die veiligheid van die gebied onder die Tarka-kornetskap. Ná sy terugkeer in Maart 1835 het De Lange na alle waarskynlikheid soos sy broers deelgeneem aan die Tarka-kommandopatrollies aan die noordoostelike grensgebied.
Na afloop van die oorlog vestig De Lange hom op die plaas Hans Donsieskraal (tans Hazelmere in die Sterkstroom-distrik) op die oewer van die Klaas Smitsrivier aan die voet van die Salpeterberg, digby die Stormberge en die Penhoekpas. Die plaas was geleë in die omgewing van die Tarka vanwaar die latere Voortrekkerleiers JC Potgieter (ook bekend as Koos Grootvoet) en Jan du Plessis afkomstig was. Louis Tregardt en Andries Hendrik Potgieter se trekgeselskappe het ook in hierdie omgewing by die Bamboesberg en Tarkarivier oorgestaan ter voorbereiding van hul trek noordwaarts. Een van die gewilde roetes na die Transoranje het regdeur hierdie plaas geloop.
De Lange sluit aan by die Voortrekkers
Ongeveer middel 1837 verlaat De Lange met sy gesin hul plaas aan die Klaas Smitsrivier en sluit aan by die trekkers wat reeds noord daarvandaan was. Dit is hoogs waarskynlik dat hy noordwaarts deur die Penhoekpas getrek het, verby die plek waar Jamestown vandag staan en deur die Somersetdrif by Buffelsvlei (tans Aliwal-Noord). Die vroegste bevestigde vermelding van De Lange se naam noord van die Oranjerivier is in Erasmus Smit se dagboekinskrywing op 4 Oktober 1837, toe hy geskryf het dat De Lange se trek by Retief se laer vertoef het. Skynbaar was dit naby die Oliviershoekpas in die Drakensberge.
De Lange het in Natal dikwels 'n belangrike rol gespeel. Hy was lid van Retief se span tydens sy eerste besoek aan Dingaan en het vermoedelik ook in 1838 in die kommando geveg by Italeni - hierdie groep het later die skelnaam "Vlugkommando" verwerf weens die nederlaag wat hulle gely het met die verlies van tien waardevolle manskappe, insluitend Piet Uys en Uys seun, Dirkie. De Lange was ook een van die ses afgevaardigdes wat namens die Voortrekkers oor die moontlike inlywing van Natal moes onderhandel. Hy het 'n leiersrol vervul tydens die drie dae lange Zoeloe-aanval op Veglaer van 13 tot 15 Augustus 1838. Hy was as meesterverkenner hoogs waarskynlik lid van die beplanners van die wenkommando, en dit was hy wat op 15 Desember 1838 aan hoofbevelvoerder AWJ Pretorius verslag gebring het dat die Zoeloe-hoofmag in aankoms en reeds sowat 12 myl (20 km) van die laer was. Die volgende dag het De Lange aan die oorwinning in die Slag van Bloedrivier deelgeneem. Hy is ook beskou as een van die helde van die geveg by die Wit Umfolozirivier waarin sowat 1000 Zoeloes en 11 Voortrekkers op 27 Desember 1838 gesneuwel het. Op Nuwejaarsdag 1839 en die dag daarna was De Lange in bevel van sowat 140 manskappe waartydens hulle sowat 4000 beeste en 1000 skape van die Zoeloes weggevoer het. In Oktober van dieselfde jaar dien hy onder regter Frans Roos as lid van die kommissie om Mpande se gesag en die opregtheid van sy vriendskap teenoor die Trekkers te ondersoek, waartydens Mpande aangewys is as die regerende prins van die emigrerende Zoeloes.
De Lange word kort daarna van sy bevel onthef weens 'n klag dat hy onwettig beeste van die Zoeloes geneem het. Die Trekkers se vertroue in hom as leier blyk egter uit die vertoë van drie veldkornette (en ander) dat De Lange in bevel geplaas word van die beeskommando. Hoewel die Volksraad die versoek toegestaan het, het De Lange gekies om nie aan hierdie kommando mee te doen nie.
Rebellie teen Britse gesag
in 1847 speel De Lange 'n leidende rol in die Kliprivier-boere se rebellie teen die Britse bewind in Natal. Hierin word hy veral onthou vir sy onderhandelings met Mpande en die sogenaamde koopkontrak wat hy en Andries Spies met Mpande gesluit het op 7 Januarie 1847, waardeur die Klipriviergebied vir 1000 Rijksdaalders aan die Boere "verkoop" is.
Verhoor, vonnis en teregstelling
Op 1 Desember 1860, nie ver nie van De Lange se plaas Valsfontein (naby die huidige Newcastle), sterf 'n Zoeloe-man weens 'n skietwond. De Lange word aangekla vir moord, hoewel geen motief tydens die verhoor vasgestel kon word nie. Die Kroon se hoofgetuie ontken ook tydens die verhoor sy eie weergawe wat hy tydens die ondersoek voor die verhoor verskaf het. Ten spyte van die swak gehalte van die getuienis teen hom vind die jurie De Lange nogtans skuldig aan moord. Die verdediging voer ter versagting aan dat dit nie moord met voorbedagte rade was nie en dat De Lange dus vrygelaat behoort te word, maar die doodsvonnis word hom nogtans opgelê.
Omdat niemand van die omgewing 'n tou aan die laksman wou verkoop nie, het hy (die laksman) 'n tou laat vleg van gras. Met die eerste ophangslag het die tou gebreek. Die laksman het hom egter nie daaraan gesteur nie en net weer vir Hans Dons gehang.
Ben Turok
Prof. Ben Turok (26 Junie 1927 – 9 Desember 2019) was 'n Suid-Afrikaanse politikus, anti-apartheid aktivis, professor in ekonomie en 'n lid van die parlement waar hy die African National Congress (ANC) verteenwoordig het.
Hans Dons de Lange
Verhoor, vonnis en teregstelling
Hans Dons De Lange sterf op 26 Maart 1861 op Ladysmith aan die galg en sy oorskot is begrawe op Watersmeet in die Ladysmith-distrik waar daar 'n gedenksteen vir hom opgerig staan.
Ben Turok
Dood
Turok sterf op 9 Desember 2019 in die ouderdom van 92.
Hans Dons de Lange
Hoe Hans Dons onthou word
De Lange is in lewe en daarná deur sy tydgenote uit die Groot Trek en in Natal beskou as 'n ywerige verkenner, vurige jagter, dapper soldaat, en 'n militêre strateeg van formaat: dit blyk uit hul memoirs asook die wyse waarop hy erkenning van leiers soos Retief en Pretorius ontvang het. Hulle het hom gesien as een van die beste Voortrekkerleiers wat die grootste vertroue kon inboesem in tyd van nood, iemand wat geensins teruggestaan het om self die wapen te gryp ter verdediging van 'n laer nie.
Leucandra mawsoni
Leucandra mawsoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1918 deur Dendy.
204
Die jaar 204 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 4de jaar van die 3de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Mozilla Firefox
Mozilla Firefox (oorspronklik bekend as Phoenix en kortliks as Mozilla Firebird) is 'n vrye kruis-platform-webblaaier wat deur die Mozilla-stigting en honderde vrywilligers ontwikkel word. Dit is meer as vyf miljoen keer in die eerste 12 dae ná die vrystelling van weergawe 1.0 afgelaai, en meer as 20 miljoen keer in minder as 11 weke daarna. Dit maak Firefox een van die mees populêre, gratis oopbronprogramme, veral onder tuisgebruikers.
Met Firefox beoog die Mozilla-stigting om 'n klein, vinnige, eenvoudige en hoogs uitbreibare webblaaier te ontwikkel wat onafhanklik van die Mozilla-suite staan. Firefox het die fokus van Mozilla-ontwikkeling geword, tesame met die Mozilla Thunderbird e-posleser, en het die Mozilla-suite vervang as die amptelike blaaier van die Mozilla-stigting.
Ondersteuning van Afrikaans
Die voordeel van so 'n blaaier is dat die koppelvlak in Afrikaans is, maar ook dat die taalvoorkeur outomaties na Afrikaans gestel is. Webtuistes wat in Afrikaans beskikbaar is, soos Google, Facebook en andere, sal dus outomaties in Afrikaans laai.
'n Afrikaanse speltoetser is ook beskikbaar wat spelfoute kan uitwys soos mens in teksareas tik.
Tropiese groen
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word tropiese groen as volg voorgestel:
Amerikaanse kolonies
Die Verenigde State van Amerika het hul kolonies verkry deur die Spaans-Amerikaanse Oorlog van 1898. Spanje het toe sy laaste steunpunte in die Karibiese gebied verloor;
Verder het Amerika in 1898 in die Stille Oseaangebied die Filippyne en Guam van Spanje verower. Die Filippyne het in 1946 onafhanklikheid verkry, terwyl Guam, die Noordelike Mariana-eilande en baie andere eilande (Eilandgebiede van die Verenigde State van Amerika en Klein afgeleë eilande van die Verenigde State van Amerika) in die Stille Oseaan vir strategiese doeleinde deur die Amerikaners behou is.
Geelseeperdjie
{{Spesieboks }}
Die Geelseeperdjie (Hippocampus kuda) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika, af tot by Mosselbaai in Suid-Afrika. In Engels staan die vis bekend as die Yellow seahorse.
Voorkoms
Die vis kan tot 30 cm lank word.
205
Die jaar 205 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 5de jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Gevlekte klopkloppie
Die Gevlekte klopkloppie (Cisticola textrix) is 'n amper-endemiese algemene standvoël in kortgrasveld, beweide landerye en laaglandfynbos. Hulle is onopvallend buite die broeiseisoen en vlieg ver wanneer hulle opgejaag word. Die voël is 10 cm groot en weeg 11 gram. In Engels staan die voël bekend as die Cloud Cisticola.
Three Mile Island
Three Mile Island is 'n kernkragsentrale in Harrisburg, Pennsilvanië in die Verenigde State van Amerika. Die sentrale lê op 'n eiland in die Susquehanna-rivier en beskik oor twee drukwaterreaktors genaamd TMI-1 en TMI-2. Op 28 Maart 1979 het Amerika se ernstigste siviele kernongeluk hier plaasgevind. Reaktor TMI-2 se verkoelingstelsel het gefaal wat tot 'n gedeeltelike smelting van die reaktor gelei het en 'n aansienlike hoeveelheid straling in die atmosfeer vrygestel het.
Kernongeluk
Die voorval van 28 Maart 1979 begin met 'n betreklik geringe storing in die sentrale se sekondêre verkoelingstelsel. Die storing veroorsaak dat die temperatuur in die primêre koelwater begin styg. Die reaktor het, soos verwag, homself outomaties afgeskakel. Dit het alles in ongeveer 'n sekonde gebeur.
As 'n reaktor afgeskakel word, stop die kernreaksie en kernsplyting vind nie meer plaas nie. Die produksie van hitte word grotendeels gestop, maar 'n afgeskakelde reaktor produseer (as gevolg van die radioaktiewe materiaal se vervalprosesse) steeds hitte wat gedreineer moet word.
In Three Mile Island begin die druk in die primêre verkoelingstelsel op te bou, wat veroorsaak dat 'n veiligheidsklep oopgaan om die druk te verlaag. Die klep het egter nie weer dig gesluit nadat die druk voldoende verlig is nie. As gevolg van die sentrale se ontwerp kon die operateurs nie die probleem op hulle kontrolepaneel sien nie, en was hulle nie daarvan bewus nie. 'n Groot deel van die primêre koelmiddel het so verlore gegaan en stoomballe het in die reaktor se pype ontstaan. Dit veroorsaak dat die reaktor nie meer voldoende afgekoel kon word nie en die temperatuur het bly styg. In die proses is die reaktor ernstig beskadig en is radioaktiewe gasse in die atmosfeer vrygestel.
Die operateurs in die kontrolekamer was nie in staat om die situasie waar te neem en daarop te reageer nie. Tydens die ondersoek is bevind dat onvoldoende instrumentasie en weinig opleiding oor hoe om noodsituasies te hanteer vir die ongeluk verantwoordelik was.
Shosholoza
Shosholoza is 'n tradisionele Suid-Afrikaanse volksliedjie. Dit is oorspronklik deur manlike werkers in 'n roep-en-antwoord-styl (call and response) gesing.
Die lied is deur baie kunstenaars gesing, soos Helmut Lotti, Ladysmith Black Mambazo, PJ Powers, The Glue, Soweto Gospel Choir en Peter Gabriel. Dit het baie gewild geword nadat Suid-Afrika in 1995 die Rugbywêreldbeker gewen het. Dis nou 'n geliefkoosde liedjie by Suid-Afrikaanse sportwedstryde.
Die Zoeloe-woord shosholoza beteken "voorwaarts gaan" of "uit die pad gaan vir die volgende man".
Die lirieke van Shosholoza wissel; die volgende lirieke is 'n voorbeeld van een van die bewerkings:
Vertaling:
Lys van Staatspresidente van die Zuid-Afrikaansche Republiek
Hier volg 'n lys van die Staatspresidente van die Zuid-Afrikaansche Republiek, waarna ook as die Transvaal Republiek verwys is deur die Britse Owerhede.
Richard Jeni
Richard Jeni (14 April 1957 – 10 Maart 2007) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Mask (1994) en Chasing Robert (2007), en in die televisiereeks Platypus Man (1995).
Lys van Kaapstad se voorstede
Hierdie is 'n lys van voorstede in die stad Kaapstad, in Suid-Afrika.
Elke voorstad word deur sy poskode gevolg. Die eerste poskode is vir straataflewering, die tweede, waar van toepassing, verwys na posbusaflewering. Party voorstede deel dieselfde poskode.
In Suid-Afrika verwys die term "voorstad" nie noodwendig na 'n "woonarea op die buitewyke van 'n stadsgebied nie"; dit word eerder as 'n sinoniem vir 'n woonbuurt gebruik.
Mozilla
Mozilla (ook bekend as die Mozilla Suite of die Mozilla Application Suite, met kodenaam Seamonkey) is 'n vrye, kruis-platform Internet-sagtewaresuite, wat bestaan uit 'n webblaaier, 'n eposleser, 'n HTML-redigeerder en 'n IRC-kliënt. Die ontwikkeling daarvan is deur Netscape Communications Corporation begin, gebaseer op die bronkode van hul Netscape Communicator-produk, maar die Mozilla-stigting lei nou ontwikkeling.
Emeraude Toubia
Emeraude Toubia (gebore 1 Maart 1989) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Tattooed Love (2015) en in die televisiereekse Cosita Linda (2014), Voltea Pa'Que Te Enamores (2014), en Shadowhunters: The Mortal Instruments (2016).
Abdomen
Die abdomen of buik beslaan by die mens en ander gewerweldes die deel van die liggaam tussen die bors en bekken. Die abdomen is die voorste deel van die abdominale segment van die torso; die agterkant van dié segment is die rug. In die abdomen lê die buikholte. Onder die abdomen is die bekken, wat strek tot by die simfise (waar die twee heupbene aan mekaar grens).
By geleedpotiges is die abdomen die agterste liggaamsegment, wat volg op die kopborsstuk.
Inhoud
thumb|200px|links|Die verhouding tussen die ingewande en die groot bloedvate van die abdomen, van agter gesien.
Die abdomen bevat die meeste van die buisvormige organe van die spysverteringstelsel, sowel as verskeie soliede organe. Hol abdominale organe sluit in die maag, dunderm en dikderm, met die blindederm en appendiks aan die punt. Organe soos die lewer, galblaas en pankreas is nou by die spysverteringstelsel betrokke. Die milt, niere en byniere lê ook in die abdomen, saam met baie are soos die aorta en onderste holaar. Die blaas, baarmoeder, Fallopiusbuise en eierstokke word soms as abdominale organe en soms as bekkenorgane beskou. Laastens bevat die abdomen ’n uitgebreide membraan bekend as die buikvlies. Sekere organe word heeltemal deur die buikvlies bedek terwyl ander, wat gewoonlik nader aan die buikwand geleë is, net aan die een kant bedek word. Anatome noem laasgenoemde organe "retroperitoneaal".
Abdominale organe kan in sommige diere baie gespesialiseerd wees. Die maag van herkouers (’n suborde van die soogdiere) het byvoorbeeld vier afdelings – die groot-, net-, blaar- en melkpens.
In gewerweldes is die abdomen ’n groot holte wat omsluit word deur die maagspiere aan die onder- en sykant en deur die werwelkolom aan die agterkant. Die laer ribbes kan ook van die wande omsluit. Die buikholte is bo die bekkenholte en onder die borsholte; dit word deur die middelrif aan laasgenoemde geheg. Strukture soos die aorta, onderste holaar en slukderm loop deur die middelrif. Beide die maag- en bekkenholte is uitgevoer met die buitenste laag van die buikvlies, die pariëtale peritoneum. Hierdie vlies is aaneenlopend met die binneste laag van die buikvlies, die visserale peritoneum, wat die organe bedek.
Spiere
Die buikspiere maak bewegings van die torso moontlik, soos buk en sydelings draai. Hulle kan ook die druk in die buik verhoog en dus help met verskeie liggaamsfunksies, soos asemhaling, hoes, nies en ontlasting.
Die spiere word in drie groepe verdeel:
Die laterale buikspiere loop tot tussen die werwelkolom, die laer ribbes, die boonste deel van die heupbene en die skaambeen. Al hul vesels loop na die middel en omsluit die reguit buikspier voordat hulle bymekaarkom aan die ander kant van die wit lyn van die buikwand (linia alba abdominis, waar die twee helftes van die reguit buikspier aaneengeheg is). Die spiere word versterk deur die kriskraspatroon van die vesels: Die buitenste skuins spiere loop na onder en na voor, die binneste skuins spiere na bo en na voor, en die dwars spiere horisontaal na voor.
Liggaamshouding
Die dwars buikspiere is die diepste spiere en kan nie van buite aangeraak word nie. Hulle kan ’n mens se liggaamshouding in ’n groot mate beïnvloed. Die binneste skuins buikspiere is ook diep geleë en het ook ’n invloed op die liggaamshouding. Albei soorte spiere help met die rotasie en laterale buiging van die ruggraat; hulle steun die ruggraat aan die voorkant. Die buitenste skuins spiere is vlakker geleë en is ook betrokke by die rotasie en laterale buiging van die ruggraat. Hulle stabiliseer ook die ruggraat wanneer dit in ’n regop posisie is.
Tropiese reënwoud (kleur)
Tropiese reënwoud is 'n skakering van die kleur groen.
Abdomen
Liggaamshouding
Die reguit buikspier word bedek deur die skede van spiervesels wat deur die laterale buikspiere gevorm word. Dit is die spier wat fikse mense ontwikkel tot die sespakvoorkoms. Eintlik behoort dit ’n "tienpak" te wees, want daar is vyf vertitale seksies aan elke kant. Die onderste twee seksies aan weerskante is egter net bo die skaambeen geleë en is gewoonlik nie sigbaar nie.
Tropiese reënwoud (kleur)
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word Tropiese reënwoud as volg voorgestel:
Abdomen
Liggaamshouding
Die funksie van die reguit en laterale buikspiere is om die ruggraat vorentoe te laat buig deur konsentries saam te trek. As die spiere met oefening versterk word, help dit om die liggaam te steun en om rugpyn en beserings te verminder. Dit verminder ook die druk wat op die ruggraat geplaas word.
Gemeenskap en kultuur
Sosiale en kultuurbeskouings van die buitenste voorkoms van die abdomen verskil van kultuur tot kultuur. ’n Vet abdomen kan beskou word as ’n teken van rykdom en aansien omdat dit daarop dui dat iemand baie kos het om te eet, of as ’n teken van swak gesondheid weens te min oefening. ’n Kaal andomen word in baie kulture geseksualiseer.
Ondersoeke
Verskeie mediese prosedures kan gebruik word om die organe van die maagdermkanaal te ondersoek. Dit sluit in ’n endoskopie, kolonoskopie, sigmoïdoskopie, enteroskopie en esofagogastroduodenoskopie. Daar is ook ’n paar mediese beeldingstegnieke wat gebruik kan word. Oppervlakeienskappe is belangrik in ondersoeke van die abdomen.
Oppervlakeienskappe
thumb|200px|’n Oppervlakaanduiding van die organe van die torso, waarop die ligging van die organe hoofsaaklik afgelei word van werwelvlakke, ribbes en die heupbeen.
In die middel van die abdomen loop ’n effense groef van die ensiforme kraakbeen aan die bokant tot by die simfise aan die onderkant. Dit verteenwoordig die linea alba (wit lyn) in die buikwand. Min of meer in die middel is die naeltjie geleë. Die reguit buikspier weerskante van die linea alba staan uit in gespierde mense. Die buitelyn van hierdie spiere word onderbreek deur drie of meer groewe wat spierveselkruisings aandui. Daar is gewoonlik een by die ensiforme kraakbeen, een by die naeltjie en een tussenin. Dit is die kombinasie van die linea alba en die spierveselkruisings wat die sespak vorm wat so gesog is onder spierbouers.
Die boonste laterale grens van die abdomen is die onderkant van die ribbekas, waar die kraakbeen van die vals ribbes (8, 9, 10) bymekaarkom. Die onderste laterale grense is die voorste kruin van die heupbeen en die liesband, wat loop van die voorste boonste doring van die heupbeen tot by die doring van die skaambeen. Hierdie laer grense is as induikings sigbaar. Net bo die skaambeendorings aan weerskante is die buitenste buikringe: openings in die spierwand van die abdomen waardeur die saadstring by mans uitkom.
Een metode waardeur die ligging van die organe bepaal kan word, is om drie horisontale en twee vertikale lyne te trek.
Vertikale lyne
Die twee vertikale lyne word getrek van die punt in die middel van die voorste boonste doring en die simfise aan elke kant, opwaarts tot by die kostale rand (rand van die ribbes).
Nege streke
Hierdie drie horisontale en twee vertikale lyn verdeel die abdomen in nege "streke". (Let daarop dat "hipo" "onder" en "epi" "bo" beteken, terwyl "chondron" "kraakbeen" (van die ribbes, in dié geval) en "gaster" "maag beteken. Die omruiling van "links" en "regs" is met opset, want dit dui op ’n persoon wat oorkant jou staan.) thumb|300px|Vergelyking van die stelsels met nege en vier streke.
Vier streke
Soms word die abdomen in kwarte verdeel:
Ander diere
thumb|By die werkermier bestaan die abdomen uit die propodeum, wat saamgesmelt is met die borsstuk, en die metasoma. Laasgenoemde word weer verdeel in die nou petiool en die bolvormige gaster.
Die abdomen van ongewerweldes bestaan uit ’n reeks boonste plate bekend as tergiete of rugplate en onderste plate bekend as sterniete. Alles word bymekaargehou deur ’n sterk maar rekbare membraan.
thumb|240px|links|Die rowwe ooreenkomste tussen die kop, bors en abdomen van ’n mens en ’n mier. Die abdomen bevat die insek se spysverteringstelsel en voortplantingsorgane. Dit bestaan uit elf segmente in die meeste insekordes, hoewel die elfde segment afwesig is by volgroeide diere van die meeste hoër ordes. Die getal segmente wissel van spesie tot spesie; die heuningby het net sewe sigbare segmente en sandvlooie het net ses segmente.
Die abdomen is soms taamlik aangepas. In Apocrita (bye, miere en perdebye) is die eerste segment saamgesmelt met die borsstuk en word dit die propodeum genoem. In miere vorm die tweede segment die nou petiool. Sommige miere het ’n bykomende postpetiool, en die orige segmente vorm die bolvormige gaster. Die petiool en gaster word saam die metasoma genoem.
Anders as ander geleedpotiges het volwasse insekte geen pote aan die abdomen nie, hoewel sommige pootagtige uitsteeksels het.
By spinnekopagtiges word die term "abdomen" afgewissel met "opistosoma" ("agterlyf"), wat die deel van die lyf is agter die een met die kop en pote (die "prosoma").
Willem Bilderdijk
Willem Bilderdijk (Amsterdam, 7 September 1756 - Haarlem, 18 Desember 1831) was 'n Nederlandse geskiedkundige, taalkundige, digter en advokaat.
Jeug en studie
Bilderdijk is in 1756 gebore as die seun van die arts dr. Izaäk Bilderdijk en sy vrou Sibilla Duyzenddaalders. Die dag na sy geboorte is die ruite van sy vader se huis aan die Westermarkt met klippe begooi. Bilderdijk sou dit beskou as die eerste aanslag op sy lewe. Sy vader is in die jaar na sy geboorte benoem tot belastinginspekteur; sy mediese praktyk was daarmee heen gewees vanweë sy orangisme of prinsgesinde simpatieë. Sy vader het danksy Anna van Hannover die pos gekry. Bilderdijk is vroeg reeds gekwel deur "gonzingen in het hoofd van vermoeidheid van denken ontstaan" wat die lewe vir hom ondraaglik gemaak het. Melancholie en 'n verlange na die dood sou lewenslank by hom spook. In sy sesde lewensjaar is hy getref deur 'n ongeluk wat ontsteking van die beenmembraan in sy voet veroorsaak het. Mediese nalatigheid en foute het hom gedwing om binnenshuis te bly, geskei van die buitewêreld en sy maats. Hy het vir 'n tydperk van meer as tien jaar meestal binnenshuis gebly, waar hy hom toegewy het aan studie, teken en skryf. Hier het hy die grondslag gelê vir sy wonderbaarlike en fenomenale kennis. Sy vaardighede as tekenaar en gravis is te danke aan die opleiding van Johannes van Dreght, wat vir tien jaar sy onderwyser was.
Advokaat
In 1785 het hy in die huwelik getree met Catharina Rebecca Woesthoven (1763-1828). As advokaat het hy hoofsaaklik die prinsgesindes verdedig, waaronder die legendariese volksvrou Catharina Mulder, alias Kaat Mossel. Maar sonder om sy eie oortuiging te ontken, het hy ook vervolgde patriotte verdedig. In die somer van 1787, toe die burgeroorlog tussen prinsgesindes en patriotte op sy felste was, is Bilderdijk na Wezel gestuur waar die Pruisiese leër 'n aanval voorberei het. Sy opdrag was onder meer om die manifeste van Brunswijk in Nederlands te vertaal."
Inval van die Franse leër
In 1795 met die inval van die Franse leërs en die ontvlugting van die stadhouer Willem V na Engeland is hy gedwing om sy aansienlike vermoëns as advokaat vir doeleindes van die Franse Rewolusie te gebruik. Hy het egter geweier en is daardeur genoop om die land te verlaat. Sy powere huwelikslewe, sy diepe bedroefdheid wat veroorsaak is deur die sterfte van sy jong kinders en die groot aantal skuldeisers wat hom vervolg het, het hom laat besluit om na Groningen te vertrek.
Brunswyk
In 1795 het hy in Londen vir Katharina Wilhelmina Schweickhardt, die negentienjarige dogter van die skilder Hendrik Willem Schweickhardt ontmoet, en verlief geraak op haar. Nadat haar vader hom toegang tot sy huis geweier het, het 'n vurige korrespondensie tussen die twee minnaars ontstaan. Alhoewel die egskeiding tussen Bilderdijk en sy vrou eers baie jare later toegestaan is, het hy Katharina Wilhelmina in 1797 as sy nuwe vrou beskou. In die somer het hy na Brunswyk vertrek waar hy deur die gee van 'n groot aantal vakke en lesse in staat gestel is om in sy behoeftes te voorsien. Katharina Wilhelmina het hom gevolg, maar 'n paar uur van Brunswyk af gewoon. Hy is egter ook in ballingskap deur ellende getref. Van die vyf kinders wat hy in Duitsland saam met Katharina gehad het, is vier op 'n jong ouderdom oorlede. Eers in 1802, nadat hy amptelik van Catharina Rebecca Woesthoven geskei is, het hy by sy geliefde aangesluit. Hulle het nog vier jaar in Brunswyk gebly. Hy het daarin geslaag om 'n dosyn bundels saam met sy lesse te publiseer. In 1806 kon die vyftigjarige Bilderdijk na sy vaderland terugkeer. In die tyd het hy Nederlandse lesse gegee aan Louis Napoleon Bonaparte en aan die oprigting van die Koninklike Bibliotheek gewerk.