cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
25143 Itokawa
Hayabusa
Op 20 November 2005 het die Japannese ruimtetuig Hayabusa die eerste poging aangewend om op die kleinplaneet te land maar het baie probleme ondervind. Op 25 November volg die tweede poging. Die landing en die latere vertrek het geslaag, maar die projektiel wat vir die monsterneming benodig was het nie afgevuur nie. Gelukkig is deur statiese elektrisiteit tog deeltjies versamel wat op 13 Junie 2010 op aarde aangekom het. Die missie het ondanks baie probleme tog uiters waardevolle inligting opgelewer.
Eienskappe
Die resultate van die sigbare en naby-infrarooi-spektra wys dat Itokawa kenmerkend is vir 'n S-tipe-asteoïde met 'n breë absorpsieband naby 1 um. Dit bevestig wat vanaf die aarde reeds gesien is. Die materiaal waaruit die kleinplaneet bestaan kom met 'n LL5-6 chondriet ooreen. Die wentelperiode het toegeneem van 6,5 uur omtrent 100 000/180 000 jaar gelede deur die sogenaamde YORP-effek en daar is aanwysings dat Itokawa uit twee verskillende liggame saamgestel is wat taamlik in digtheid verskil het (omtrent 1750 en 2850 kg/m3). Die huidige kleinplaneet is eintlik net 'n hoop puin wat oorgebly het van 'n katastrofale botsing.
Die stofdeeltjies wat die missie na die aarde gebring het is met talle wetenskaplike tegnieke ondersoek. Hulle bestaan hoofsaaklik uit die minerale olivien, Ca-ryke en Ca-arme pirokseen, plagioklaas en troiliet met klein hoeveelhede kamasiet, taeniet, chromiet, kaliumveldspaat, apatiet en merrilliet. Die chemiese samestelling en die suurstofisotoopanalise kom ooreen met 'n LL chondriet wat in ewewig is. Die yster II/III-verhouding in plagioklaas is omtrent 50-50 wat wys dat die materiaal onder taamlik oksiderende omstandighede gevorm is. Dit is normaal vir LL-chondriete.
Die kleinplaneet het waarskynlik ontstaan uit 'n groter LL-chondrietliggaam van 20 km-deursnee wat deur radioaktiewe verhitting veroorsaak deur die nou uitgestorwe oerisotoop aluminium-26 'n temperatuur van omtrent 800 °C bereik het. Die maksimum temperatuur is dalk na 4 miljoen jaar bereik. Later het 'n katastrofale botsing plaasgevind en puin daarvan het deur die swaartekrag weer saamgekom, eers as 'n binêre stelsel. Later het die kop en die liggaam een geheel gevorm.
Itokawa het deur ν6-sekulêre resonansie uit die hoofgordel van die asteroïde in 'n baan naby die aarde gekom en is nou waarskynlik reeds 60-75 jaar daar teenwoordig.
Bennu
Die bennu was 'n heilige voël in die Egiptiese mitologie. Dit word dikwels as 'n reier weergegee. Dit is nie heeltemal duidelik watter reier die Egiptenare bedoel het nie. Dit kan Ardea cinerea of die groter A. goliath gewees het, maar daar het ook 'n bennu-reier A. bennuides bestaan waarvan die beenders in Adu Dhabi gevind is en wat nou uitgestorwe is. Die bennu word verbind met Atoem, die skeppergod maar ook met Ra die songod. Die voël is egter hoofsaaklik aan Osiris gewy en is 'n simbool van wederopstanding. Die naam beteken dié wat terugkeer of omdraai. 'n Legende uit Heliopolis vertel dat die voël singend uit die vlamme van 'n bepaalde boom opstyg en dat sy lied so pragtig is dat selfs die songod Ra na hom luister. Die siel van 'n oorlede mens word dikwels met 'n bennu vergelyk. Hoofstuk LXXXIII van die Egiptiese Boek van die Dooies is aan die verandering in 'n bennu-voël gewy.
Jan Volschenk
Kinderjare
Volschenk is op die plaas Melkhoutkraal gebore. As jong seun was hy reeds vroeg by die boerdery as skaapwagter betrokke. Plaasskole het daardie jare daar nog nie bestaan nie en sy onderrig het bestaan uit Bybelonderrig en basiese lees-, skryf- en rekenvaardigheid. Met sy tekeninge in die sand en op klippe van die omringende berge en die plaaslike plante openbaar hy 'n besondere tekenaanleg. Dit herinner aan Giotto, wat in die 13de eeu in Italië ook tekeninge op klippe en op die grond gemaak het. Dit het veral die aandag getrek van landmeter James Reitz op sy besoek aan die plaas. Met die gevolg dat Volschenk op 13-jarige ouderdom ingeskryf word as leerling aan die pasgestigte Hoër Seunskool op Riversdal. Na sy skoolloopbaan tree Volschenk as boekhouer in diens van prokureur Gysbert Reitz, broer van die landmeter, by die firma Reitz en Versfeld op Riversdal.
Opleiding
In sy vrye tyd lees Volschenk wyd oor die skilderkuns, bekyk skilderye en eksperimenteer met die penseel. 'n Sesmaande-lange reis in 1893 bring hom in verskeie Europese lande. Hy besoek talryke kunsgalerye en bekyk hul kunsskatte. Met die oog op moontlike hoëvlakonderrig spreek hy 'n Belgiese meester. Daar kry hy die onverwagte advies om voort te gaan op sy reeds ingeslane weg en om nie formele opleiding te ondergaan nie. Volschenk se enigste werklike kunsonderrig was dus die kunslesse wat hy as leerling volgens die normale skoolleerplan ontvang het.
Styl, kleur, tegniek, onderwerpe
Omdat Volschenk homself in die skilderkuns onderrig het, kan hy moeilik by 'n groep skilders met 'n bepaalde styl ingedeel word. Na sy uitgebreide Europese besoek het sy gebruik van kleur merkbaar verander. Voorheen was dit baie donkerder en na sy besigtiging van skilderye van die Impressioniste was daar 'n bepaalde invloed deur die groep in sy werk merkbaar. Sy latere skilderye was ligter van kleur met flou pienk, oranje, blou, grys en pers. Tipiese kleure van sy omgewing wat hy gebruik, is die mistige blou, silweragtige grys en rosige vlaktes. Verder gebruik hy donker rooi en pers tinte en lig op die berghellings. Kenners bespeur 'n ooreekoms tussen sommige van Volschenk se werke en Duitse kunstenaars van sy tyd. Volschenk het die natuur so getrou as moontlik op die doek probeer vasvang. Sy tegniek was eenvoudig. Veral opvallend was sy smal verfhale. Sy onderwerpe was meesal uit sy omgewing: Langeberg, Riversdal, Boland, Klein Karoo, 'n lae oggendson, see, aalwyne, pienk heide, wolke. Sy nalatenskap lê veral in sy uitbeelding van die landskap van die Suid-Kaap.
Professionele loopbaan
Die jaar 1879 kan beskou word as die begin van Volschenk se professionele loopbaan as landskapskilder. Toe neem hy vir die eerste maal en slegs met 4 skilderye deel aan 'n uitstalling in Kaapstad. Sy bekendheid het van toe af stadig toegeneem en kunskopers het by hom aan huis gekom om skilderye te koop. In 1904 word hy die eerste Suid-Afrikaanse kunstenaar wat hom voltyds aan die skilderkuns wy. Sedert 1914 raak sy werke landswyd gewild, veral ook deur die bemarking deur die firma Lezard. Sy werke het belangstelling en 'n liefde vir skilderkuns by die Suid-Afrikaanse publiek gewek. Gevolglik word hy in 1931 verkies tot erelid van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns.
Karakter, belangstellings
Volschenk was 'n beskeie, beminlike en verdraagsame persoon. Daarby was hy oplettend en noukeurig. Die karaktertrek lei daartoe dat hy 'n versameling van 4 000 verskillende kewersoorte opgebou het. Dit het soveel buitelandse belangstelling gewek dat hy moes kies tussen 'n loopbaan as kunsskilder of insektekundige. Ook die heraldiek het sodanig sy belangstelling geprikkel dat hy as 'n kenner beskou is. Houtwerk, houtsnywerk en tuinmaak was sy stokperdjies. Vir jare lank was hy ere-sekretaris van die skoolkomitee van die plaaslike Hoër Meisieskool. Die Volschenk-gesin was betrokke by hul gemeenskap en by feestelike geleenthede het Volschenk die leiding geneem in dorpsverfraaiing.
Volschenk-gesin
Die 44-jarige Volschenk trou in 1898 met Helen(a) Smalberger, 'n meisie van die plaas De Draai net buite Riversdal. Uit die huwelik is nege dogters gebore wat almal 'n kunstalent geopenbaar het. In die gees van die tyd was die Volschenk-gesin se huistaal oorwegend Engels.
Vera Volschenk en Elaine Hayward
Volschenk se oudste dogter Vera is op 11 Mei 1899 te Riversdal gebore. Ook sy het 'n bekende skilder geword met 'n styl wat verrassend veel met die van haar vader ooreenkom. Sy skilder ook dieselfde onderwerpe. Vera het haar opleiding in Grahamstad ontvang en is daarna dosent aan die destydse onderwyserskollege op Oudtshoorn. Na haar egskeiding vestig sy haar op Stilbaai en hou gereeld uitstallings. Haar dogter Elaine Hayward (later bekend as Helene Volschenk Hayward en na haar troue as Helene Volschenk Gerrand) het haar moeder en oupa se kunstalent geërf. Sy leer die fynere tegniek van die skilderkuns by 'n kunsskool in Londen. Vera Volschenk sterf op 20 April 1987 en haar dogter Elaine (gebore 1924) enkele dae laterop 26 April 1987 naby Graaff-Reinet terwyl sy op pad terug was van haar ma se begrafnis.
Volschenk leef voort
Jan Volschenk leef nie net voort in sy werke wat landswyd in verskeie kunsgalerye vertoon word nie. Laerskool Volschenk en Volschenkstraat, beide op Riversdal, dra sy naam. In 1978 het die poskantoor 4 posseëls uitgegee met skilderye van Volschenk. Op die eerstedagkoevert wat saamgegaan het met hierdie posseëls is ook 'n foto van die skilder. Volschenk lê begrawe in die begraafplaas aan die suidekant van die nasionale pad N2 wat deur Riversdal gaan.
1999-Drienasiesreeks
Die 1999-Drienasiesreeks was die vierde keer wat die rugbytoernooi tussen Australië, Nieu-Seeland en Suid-Afrika plaasgevind het. Dit is vanaf 10 Julie tot 28 Augustus oor ses wedstryde beslis met elke span wat vier wedstryde gespeel het. Nieu-Seeland het die toernooi vir die derde keer gewen nadat hulle drie wedstryde gewen het. Buitendien het Australië die Bledisloebeker behou, wat hulle die vorige jaar gewen het, nadat die All Blacks en die Wallabies elkeen een wedstryd gewen het.
Die toernooi is deur SANZAR georganiseer, ’n konsortium wat uit die drie lande se rugbyfederasies bestaan. Sedert 2012 is dit na die Rugbykampioenskapreeks verander toe ook Argentinië tot die toernooi toegetree het.
Formaat
Die formaat vir die 1999-toernooi was soortgelyk aan dié van die vorige jare. Elke span het twee keer tuis gespeel, en twee keer weg, met ’n totaal van vier wedstryde elk, en ses in totaal. Met ’n wen het ’n span vier punte verdien, gelykop twee ligapunte, en ’n verloor met agt of meer punte nul ligapunte. ’n Bonuspunt kon verdien word op een van twee maniere: deur ten minste vier drieë in ’n wedstryd te druk, of deur met sewe punte of minder te verloor. Die toernooi se wenner was die span met die meeste ligapunte aan die einde van die toernooi.
Angels Fall First
Angels Fall First is 'n album van Nightwish wat in 1997 vrygestel is.
Milo Gibson
Milo Gibson (gebore 16 November 1990) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Hacksaw Ridge (2016), Gangster Land (2017), All the Devil's Men (2018), en Breaking & Exiting (2018).
FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2018
Die 21ste FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi (Russies: Чемпионат мира по футболу FIFA 2018, Tsjempionat mira po foetboloe FIFA 2018, [tɕɪmʲpʲɪɐˈnat ˈmʲirə pə fʊdˈboɫʊ ˈfiːfə dvʲɪˈtɨsʲɪtɕɪ vəsʲɪmˈnatsətʲ]; Engels: FIFA World Cup) is vanaf 14 Junie tot 15 Julie 2018 in Rusland aangebied. Dit was die eerste Sokker-Wêreldbekertoernooi wat in Rusland aangebied is en die elfde in Europa; net die stad Jekaterinburg met die Sentrale Stadion is in die Asiatiese deel van dié land (Noord-Asië en Siberië) geleë, waarmee die toernooi vir die eerste keer op twee vastelande gehuisves is: Asië en Europa. Ná die Olimpiese Winterspele 2014 in Sotsji was die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2018 die tweede groot sportkompetisie in Rusland. Die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2017 het as ’n voorbereiding vir die gasheerland gedien.
Die Suid-Afrikaanse nasionale sokkerspan het nie vir die toernooi gekwalifiseer nie en dus nie daaraan deelgeneem nie. Die nasionale sokkerspanne van Panama en Ysland het vir die eerste keer aan ’n Sokker-Wêreldbekertoernooi deelgeneem.
Toewysing
FIFA het op 19 Desember 2008 in Tokio beslis dat die toernooie van 2018 en 2022 gesamentlik toegewys sou word. Volgens FIFA se beleid mag net al om die drie toernooi deur dieselfde vastelandse vereniging gehou word. Lande van CAF was dus onverkiesbaar vir 2018, omdat die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 aan Suid-Afrika toegewys is; lande van CONMEBOL was onverkiesbaar vir 2018 én 2022, omdat die vorige FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014 aan Brasilië toegewys is.
Die stemming het as volg verloop:
Kwalifisering
Die gasheer Rusland het regstreeks vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2018 gekwalifiseer. Van die 31 oorblywende plekke is 13 vir nasionale sokkerspanne van UEFA (Europa) gereserveer, vyf vir CAF (Afrika), vier vir CONMEBOL (Suid-Amerika), vier vir AFC (Asië) en drie vir CONCACAF (Karibiese gebied, Noord- en Sentraal-Amerika). Twee plekke is tydens uitspeelwedstryde tussen AFC en CONCACAF, asook tussen OFC (Oseanië) en CONMEBOL beslis.
Die kontinentale kwalifiseringswedstryde is tussen 12 Maart 2015 en 15 November 2017 beslis. Noemenswaardige lande wat nie gekwalifiseer het nie sluit in die viermalige wêreldbekerwenner Italië en die derde plek van 2014, Nederland. Vier verdedigende kontinentale kampioene kon ook nie kwalifiseer nie: die Afrikanasiesbeker 2017-wenner Kameroen, die tweemalige Copa América- en FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2017-naaswenner Chili, die Oseanië Nasiesbeker 2016-wenner Nieu-Seeland en die CONCACAF se Gouebeker 2017-wenner die Verenigde State. Vir die eerste keer het drie Skandinawiese lande (Denemarke, Swede en Ysland) en vier Arabiese lande (Egipte, Marokko, Saoedi-Arabië en Tunisië) aan dieselfde Sokker-Wêreldbekertoernooi deelgeneem.
Kwalifiserende spanne
[[Lêer:2018 FIFA World Cup qualification map.png|duimnael|400px|Uitslag van die kwalifisering:
]]
Stadions
Rusland het die volgende gasheerstede voorgestel: Jaroslawl, Jekaterinburg, Kaliningrad, Kazan, Krasnodar, Moskou, Nizjni Nowgorod, Rostof aan die Don, Samara, Saransk, Sint Petersburg, Sotsji en Wolgograd.
Formaat
Die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2018 is oor 32 dae tussen 32 verskillende nasies oor 64 wedstryde uitgespeel. Dit het op 14 Junie 2018 op die Loezjnikistadion in Moskou met ’n wedstryd tussen die gasheer Rusland en Saoedi-Arabië afgeskop. Die toernooi het geëindig by dieselfde stadion op 15 Julie met die eindstryd tussen Frankryk en Kroasië, waartydens Frankryk die Sokker-Wêreldbekertrofee ingepalm het. Dieselfde formaat is voorheen tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooie in 2006, 2010 en 2014 ingespan.
Kalender
Die volgende tabel dui die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2018 se daaglikse program aan. ’n Pers blokkie dui op wedstryde tydens die groepfase, ’n groen blokkie op wedstryde tydens die uitklopfase, ’n blou blokkie op die bronseindstryd en ’n geel blokkie op die eindstryd.
Groepfase
Die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2018 is deur 32 nasionale sokkerspanne uitgespeel. Vir die groepfase is die 32 deelnemende spanne in agt groepe van vier spanne elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde groep gespeel, dus het elke span drie wedstryde in die groepfase gespeel. Drie punte is vir ’n oorwinning toegeken, een vir ’n gelykop en geen punte vir ’n nederlaag: spanne wat met dieselfde aantal punte geëindig het, is volgens aangetekende doele gerangskik.
Klassifisering binne elke groep was gegrond op die volgende puntestelsel:
Aan die einde van die groepfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vierde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die twee top spanne wat na die uitklopfase deurgedring het. As twee spanne gelyk op punte was, is die rangorde deur hul aantal aangetekende doele bepaal.
Uitklopfase
Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit 16 wedstryde bestaan het: agt agtste eindstryde, vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde, ’n derdeplekwedstryd en die eindstryd.
Die wenner en naaswenner van elk van die groepe het na die uitklopfase deurgedring. Groepwenners het teen naaswenners in ander groepe in die agtste eindstryde gespeel, byvoorbeeld: die wenner van Groep A het teen die naaswenner van Groep B en die wenner van Groep B het teen die naaswenner van Groep A gespeel. Spanne van dieselfde groep sou dus eers weer in óf die klein finale óf die eindstryd kon ontmoet het.
Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná negentig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om die wenner te bepaal. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel, 15 minute in elke rigting. As daar steeds nie ’n wenner was ná 120 minute nie, is die wenner deur ’n strafskopkompetisie bepaal.
Wedstryde
Die wedstryde is in twee fases opgedeel, naamlik die groep- en die uitklopfase. Die loting is op 1 Desember 2017 in die Moskouse Kremlin gehou.
Meyerton
Meyerton is 'n dorp in Gauteng wat 15 km noord van Vereeniging lê. Dit vorm deel van die Midvaal Plaaslike Munisipaliteit en die Sedibeng-distriksmunisipaliteit. Meyerton is in 1891 gestig en is genoem na J.P. Meyer, 'n veldkornet, lid van die Transvaalse Volksraad en eienaar van die plaas Klipriviersberg, waarop Johannesburg se suidoostelike voorstede aangelê is. Die dorp het in 1961 munisipale status verkry. Kortgolf- uitsaaifasiliteite van die SAUK word in Meyerton gehuisves.
In 1958 het dr. Hendrik Verwoerd die parlementêre verkiesing as LV vir Heidelberg gewen. Meyerton was deel van dié kiesafdeling. In Januarie 1960 het hy as eerste minister van Suid-Afrika tydens die parlementsopening 'n volkstemming oor republiekwording uitroep. Die eerste openbare geleentheid wat Verwoerd ná dié aankondiging gehad het is in Meyerton deur sowat 80 000 mense bygewoon.
'n Borsbeeld van Verwoerd voor die Midvaal Munisipaliteit is in Mei 2011 deur die DA-beheerde stadsraad verwyder. Dit was die laaste standbeeld van Verwoerd in 'n openbare ruimte buite die Afrikaner dorpie Orania, waar verskeie van sy standbeelde en borsbeelde tans gehuisves word.
FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2018
FIFA se ranglys
Ná die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2018 het FIFA ’n verslag gepubliseer waarin al die deelnemende spanne geranglys is volgens vordering in die toernooi, algehele resultate en kwaliteit van die meedinger. Die ranglys vir die 2018-toernooi is soos gevolg:
Meyerton
Meyerton word dikwels genoem as die tuiste van die skool wat deur die kletskoningin Oprah Winfrey begin is (die Oprah Winfrey Leadership Academy for Girls), maar dit is in Henley-on-Klip. Dit is 'n idilliese dorpie buite Meyerton langs die Kliprivier.
FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2018
Meeste doele aangeteken
Meeste doele aangeteken:
Huis van die Swartkoppe
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Huis van die Swartkoppe Schwarzhäupterhaus Melngavju nams
UNESCO-wêrelderfenis
Ligging
Riga, Letland
Die eerste historiese verwysing na die Huis van die Swartkoppe op die Raadhuisplein in Riga, Letland kom reeds in 'n dokument van 1334 voor waar na die gebou as die "Nuwe Huis van die Groot Gilde" verwys word.
Die huis is sowel deur koopmanne asook die merendeels Duitse burgers van Riga vir vergaderings gebruik. Die huis in die Gotiese styl het met sy steil geweldak en sy 27 meter hoë nok die tipiese voorkoms van 'n Middeleeuse woonhuis. Die gewelfasade van die huis is volgens die voorbeeld van Hollands-Vlaamse gildehuise omgebou en ryk versier met skulpture en reliëfs. Die Huis van die Swartkoppe is in 1941 deur Duitse bombardement vernietig en sy bouvalle in 1948 onder meer om ideologiese redes opgeblaas. Dit is tussen 1993 en 1999 volgens die historiese bouplanne heropgerig en tans weer 'n simbool en een van die hoofbesienswaardighede in die Letlandse hoofstad.
Oorsprong van die naam
Die Compagnie der Schwarzen Häupter ("Kompanjie van Swartkoppe") het uit die laat 13de eeuse Broederskap van Sint Joris ontstaan. Dit was 'n vereniging van jong ongetroude buitelandse koopmanne wat in Riga gebly het, maar nie oor dié stad se burgerskap beskik het nie. Sint Joris, die beskermer van ridders en krygers, was ook die Komphanjie se beskermheilige. Later het Sint Maurits hierdie rol vervul, en so verskyn ook sy simbool, die moorkop, op die Swartkoppe se wapen.
Die Kompanjie se statuut van 1416 het bewaar gebly. Die Kompanjie van Swartkoppe bestaan nog steeds en het sy setel in Bremen, Noord-Duitsland. Sy lede eerbiedig steeds die historiese statuut.
Die Raad van Riga het die paradesaal in die boonste verdieping van die gebou in 1447 aan die Swartkoppe verhuur. Die naam "Huis van die Swartkoppe" het eers vanaf 1687 gebruiklik geword, en die huis was eers vanaf 1713 in die besit van die Kompanjie.
Lee Grant
Lee Grant (gebore 31 Oktober 1927) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente In the Heat of the Night (1967), Damien: Omen II (1978), Visiting Hours (1982), en Mulholland Dr. (2001).
Gamal Abdel Nasser
Gamal Abdel Nasser Hussein (15 Januarie 1918 – 28 September 1970) was van 1956 tot sy dood die tweede president van Egipte. Hy het (saam met Egipte se eerste president, Mohammed Naguib) die Egiptiese Rewolusie van 1952 gelei. Dié rewolusie het die monargieë van Egipte en Soedan omvergewerp en 'n nuwe era van verandering in Egipte ingelei. Dit het Egipte 'n meer sosialistiese en moderne land gemaak. Na die rewolusie het Egipte pan-Arabiese nasionalisme deur sy beleid bevorder, insluitende 'n unie met Sirië, wat nie lank gehou het nie.
Mario Majeroni
Mario Majeroni (* 1870, † 18 November 1931) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Dictator (1915), Sherlock Holmes (1916), From Now On (1920), en The Valley of Silent Men (1922).
Gamal Abdel Nasser
Nasser word as een van die belangrikste politieke figure in die moderne Arabiese geskiedenis en politiek beskou. Onder sy leierskap het Egipte die Suezkanaal en verskeie ander industrieë genasionaliseer, en 'n belangrike rol gespeel om imperialisme in die Arabiese wêreld en in Afrika stop te sit. Hy het ook 'n belangrike rol in die stigting van die Beweging van Onverbonde Lande gespeel. Sy pan-Arabiese nasionalisme, wat dikwels "Nasserisme" genoem is, was in die 1950's en 1960's gewild gewees in die Arabiese wêreld. Die Israeliese oorwinning oor die Arabiese weermagte in die Sesdaagse Oorlog, tussen 5 en 10 Junie 1967, het sy beeld beskadig. Desnieteenstaande hiervan het baie Arabiere hom steeds as 'n simbool van Arabiese waardigheid en vryheid beskou.
James Bond
James Bond is 'n fiktiewe spioen in die romans van die Britse skrywer Ian Fleming. James Bond is ’n onverskrokke, aantreklike geheime agent vir die Britse regering, met die kodenaam "007". Talle van die Bond-verhale is tot trefferflieks verwerk. Hierdie rolprente wemel van opwindende tonele vol gevaar, mooi vroue en spesiale geheime toerusting om mense aan te val, boodskappe te stuur, ens. Hierdie stories is ook vir TV, radio, strokiesprente en video-speletjies aangepas.
Fleming het die Bond-karakter in twaalf romans en twee verhaalbundels gebruik. Die eerste hiervan heet Casino Royale. Ná Fleming se dood in 1964 het verskeie ander skrywers Bond-boeke gelewer, onder andere Kingsley Amis, Christopher Wood, John Gardner, Raymond Benson, Sebastian Faulks, Jeffery Deaver en Anthony Horowitz.
Die karakter
Fleming se James Bond is 'n spioen met 'n license to kill (mandaat om te dood). Hy werk vir MI6 en rapporteer aan M, die hoof van die agentskap. Moneypenny is M se sekretaresse. Bond is 'n ware heer. As hy hom aan iemand voorstel, sê hy gewoonlik: "The name's Bond, James Bond". Ongeag die dringendheid van die situasie benut hy elke geleentheid om tyd saam met 'n mooi meisie te spandeer.
'n Belangrike element in die meeste Bond-films is die karre, wapens en "gadgets" wat Bond van Q (die kwartiermeester) kry. Die bekendste Bond-motor is die silwergrys Aston Martin DB5, wat sy debuut in Goldfinger gemaak het.
Akteurs
Die akteurs wat die rol van Bond vertolk het:
Standbeeld
'n Standbeeld is 'n beeld ter ere van, of ter nagedagtenis aan, iets of iemand wat in die openbaar opgerig word. Standbeelde kan van natuursteen, brons, hout of ander materiale gemaak word. Dit word dikwels op 'n voetstuk gemonteer. Historiese of belangrike figure word meestal in 'n standbeeld verewig. Belangrike gebeurtenisse word ook soms in 'n standbeeld vasgevang om dit te laat bly voortleef.
Afrikaanse sperwer
Die Afrikaanse sperwer (Accipiter tachiro) is 'n roofvoël. Dié roofvoël word dikwels misgekyk aangesien hulle in digte plantegroei jag. Hulle is meer opsigtelik wanneer hulle soggens vroeg oor die boomtoppe vlieg en herhalend roep.
Beskrywing
Hierdie spesie se hele borskant is dwarsgestreep, dit het nie wit aan die kruis nie en die geel oog en grys washuid onderskei volwassenes van ander valke wat amper so lyk. Die Kleinsperwer is 'n soortgelyke spesie.
Die geslagte is hoogs dimorfies; mannetjies is kleiner, het 'n blouerige grys rugkant en rooibruin dwarsstrepe oor die borskant, en twee wit kolle op die stert (soos die Kleinsperwer); wyfies is groter, bruin aan die rugkant, het bruin dwarsstrepe oor die borskant en kolle is afwesig op die stert. Jong voëls het duidelike vlekke aan die borskant en word van jong Kleinsperwers onderskei aan die grys washuid, en van jong Koekoekvalke aan die kleiner vorm, langer bene en afwesigheid van 'n kuif. Die voël is 36 tot 46 cm lank.
Gedrag en habitat
Hul roep is 'n lawaaierige, kort 'whiet'- of 'tjip'-geluid in vlug of vanuit 'n uitkykpos. Wyfies het 'n miaauende 'kieeoee'- roep. Duiwe en Tiptolle vorm hulle vernaamste prooi en word met 'n duikslag uit versteekte uitkykplekke gevang.
Dit is 'n algemene standvoël van immergroen- en rivierwoude, boswêreld met groot bome en boomryke voorstede. Dié roofvoël sal tuine besoek met groot lowerryke bome en digte plantegroei. Weens hul kosvereistes sal 'n goeie bevolking kleiner voëls en reptiele daartoe lei dat die Afrikaanse sperwer gereeld kom besoek aflê in die tuin en soms ook 'n broeibewoner word.
Broeigewoontes
Afrikaanse sperwers bou hul neste bo in hoë bome. Hoewel neste soms slegs vier meter bo die grond gebou word, is die gemiddelde hoogte van die Afrikaanse sperwer se nes nader aan agt meter. Hulle het 'n voorkeur vir die inheemse flora soos Ficus, Breonadia en Syzygium maar hou ook van uitheemse bome soos bloekoms (Eucalyptus). Die nes is 'n platform van stokkies wat uitgevoer word met groen blare, soortgelyk aan dié van 'n Kleinsperwer. Die broeiseisoen strek van September tot November, maar is oorwegend in Oktober. Die getal eiers is 2 tot 3, en die broeitydperk is sowat 35 dae. Die kuikenstaduim is ongeveer 35 dae.
Eritrea
Eritrea (Tigrinya: ኤርትራ? ʾErtrā, Arabies: إرتريا Iritriyā) is 'n land in die ooste van Afrika. Die land grens in die noordweste aan Soedan, in die suide aan Ethiopië, in die suidooste aan Djibouti en in die ooste en noordooste aan die Rooisee. Eritrea was op 'n tyd 'n provinsie van Ethiopië gewees. Sedert 1993 is die land onafhanklik, maar omdat dit Ethiopië van die Rooisee afsny, is daar voortdurend spanning tussen die twee lande.
Oppervlakte
totaal: 121 320 vk km. land: 121 320 vk km. water: 0 vk km.
Klimaat
Warm, droë woestynstrook langs Rooisee-kus; koeler en natter in die sentrale hoogland (tot 61 cm reënval jaarliks); semi-dor in westelike heuwels en laagland; reënval swaarste gedurende Junie-September, behalwe in kuswoestyn.
Terrein
Oorheers deur uitbreiding van die noordsuid-neigende Ethiopiese Hoogland, daal in ooste tot 'n kuswoestynvlakte, in die noordeweste tot heuwelagtige terrein en in die suidweste tot plat tot golwende vlaktes.
Natuurlike hulpbronne
Goud, potas, sink, koper, tafelsout, moontlik ru-olie en aardgas, vis.
Bevolking
4 447 307 (Julie 2004-skatting).
Nasionaliteit
Selfstandige naamwoord: Eritrees (-ese). Byvoeglike naamwoord: Eritrees.
Etniese groepe
Etniese Tigrinya 50%, Tigre 30%, Kunama 10%, Afar 4%, Saho (Rooisee-kusbewoners) 3%, ander 3%.
Landnaam
Konvensionele lang vorm: Staat van Eritrea. Konvensionele kort vorm: Eritrea.
Regeringsoort
Nota: Ná 'n geslaagde referendum oor onafhanklikheid vir die Outonome Gebied van Eritrea op 23-25 April 1993, is 'n nasionale vergadering wat heeltemal bestaan het uit die Volksfront vir Demokrasie en Justisie of PFDJ, gestig as 'n oorgangswetgewer; 'n konstitusionele kommissie is ook gestig om 'n grondwet te skryf; ISAIAS Afworki is tot president verkies deur die oorgangswetgewer; die grondwet, wat in Augustus 1997 bekragtig is, het nie in werking getree nie hangende parlementêre en presidensiële verkiesings; parlemenêre verkiesings was veronderstel om gedurende Desember 2001 plaas te vind, maar dié verkiesings is onbepaald uitgestel ná die begin van die grenskonflik met Ethiopië. Op die oomblik is The People's Front for Democracy and Justice (PFDJ) die enigste wetlike party.
Hoofstad
Asmara (voorheen Asmera). Onafhanklik: 23-25 April 1993 is 'n referendum gehou ten gunste van onafhanklikheid; 24 Mei 1993 (van Ethiopië; voorheen die Eritrea Outonome Gebied).
Grondwet
Die oorgangsgrondwet, afgekondig op 19 Mei 1993, is vervang deur 'n nuwe grondwet, wat aanvaar is op 23 Mei 1997, maar word nog nie toegepas nie.
Regstelsel
Dit funksioneer op die grondslag van oorgangswette wat insluit voor onafhanklikheid-verordenings van die Eritrese Bevrydingsvolksfront, gewysigde Ethiopiese wette, gewoontereg en postonafhanklikheidswette.
Ekonomie
BBP: koopkragpariteit - $3,3-miljard (2002-skatting). BBP – per kop: koopkragpariteit - $700 (2002-skatting).
Nywerhede
Voedselverwerking, drinkgoed, klere en tekstielstof.
Geldeenheid
1 Eritrese nafka = 100 sent.
Huronmeer
Die Huronmeer (Engels: Lake Huron, Frans: Lac Huron) is geleë in Noord-Amerika en is een van die Groot Mere. Die meer beslaan 'n oppervlakte van 59 600 km² met 'n geskatte volume van 3 543 km³.
Zabaikalski-krai
Zabaikalski-krai (Russies: Забайкальский край) is genoem na die geografiese gebied Transbaikal ("agter die Baikal") en is sedert 1 Maart 2008 ’n krai van Rusland. Dit het ontstaan deur die samesmelting van die Tsjita-oblast en die Agin-Boerjatiese Outonome Okroeg nadat ’n referendum daaroor op 11 Maart 2007 gehou is. Meer as 90% van die inwoners het daarvoor gestem.
Volgens die sensus van 2010 het die gebied 1 107 107 inwoners, waarvan Russe 89,9%, uitmaak, Boerjate 6,8% en Oekraïners 0,6%.
Rawil Geniatoelin, goewerneur van die Tsjita-oblast, is op 5 Februarie 2008 verkies tot goewerneur van Zabaikalski-krai deur die meerderheid van doema-afgevaardigdes van Tsjita en Agin-Boerjatië. Hy is sedert 1 Maart 2008 in die amp.
Geskiedenis
Die eerste tekens van menslike lewe in die streek dateer terug na 35 000 tot 150 000 jaar gelede. Vroeë bewyse is ontdek aan die oppervlak van antieke riviergruis van die Girsjeloenki (’n sytak van die Chilokrivier) naby die stad Tsjita.
Mongoolsverwante plaatgrafmonumente is in die Baikalstreek ontdek. Die Zabaikalsk-streek is beheer deur die Xiongnu-ryk (209 v.C. - 93 n.C.), die Mongoolse Xianbei-staat (93-234), Rouran-khaganaat (330-555), Mongoolse Ryk (1206-1368) en Noord-Yuan (1368-1691).
In die 17de eeu het Mongoolssprekende Daurs aan die Sjilka-, die Amoer- en die Boerejarivier gewoon. Die streek Dauria is na hulle genoem – dit is ook die Transbaikal genoem en is nou die gebied van Rusland oos van die Baikalmeer. Vandag is daar nog Boerjat-Mongole in die streek.
In April 2006 het streeksowerhede begin met voorbereidingswerk vir die vereniging van die Tsjita-oblast en Agin-Boerjatiese Outonome Okroeg. Leiers van die streke het op 17 November dié jaar ’n brief na die Russiese president, Wladimir Poetin, gestuur en hy het die inisiatief ondersteun.
’n Referendum oor die vereniging is op 11 Maart 2007 gehou. In Tsjita-oblast het 90,29% (535 045 kiesers), ja gestem en net 8,89% (52 698 kiesers) nee. Die stempersentasie was 72,82%. In die Agin-Boerjatiese Outonome Okroeg het 94% (38 814 kiesers) ja gestem en net 5,16% (2 129 kiesers) nee. Die stempersentasie was 82,95%.
Oceanborn
Oceanborn is 'n album van Nightwish wat in 1998 vrygestel is.
Zabaikalski-krai
Geskiedenis
Op 23 Julie 2007 het president Poetin ’n federale konstitusionele wet onderteken vir die vereniging van die twee streke en op 1 Maart 2008 is die Zabaikalski-krai gebore.
Vinkel
Vinkel (Foeniculum vulgare) is 'n plantspesie in die genus Foeniculum. Dit is 'n lid van die familie Apiaceae. Die geharde meerjarige plant is 'n krui met geel blomme en veeragtige blare. Dit word algemeen as inheems tot die gebiede om die Middellandse See beskou, maar het in baie wêrelddele gevestig geraak, veral in droë grond naby kusgebiede en rivieroewers.
Zabaikalski-krai
Godsdiens
Volgens ’n opname in 2012 behoort byna 25% van die bevolking tot die Russies Ortodokse Kerk, 6,3% tot Boeddhisme en 6% tot ander Christelike kerke as die Ortodokse kerke.
Vinkel
Dit is 'n baie geurige en smaakvolle krui wat kook- en geneeskundige gebruike besit. Dit is een van die hoofbestanddele van die alkoholiese drank, absint.
Segwahleng
Segwahleng is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is 28 km wes van Polokwane geleë.
Zabaikalski-krai
Godsdiens
Daarbenewens is 2% Ortodokse Christelike gelowiges, maar behoort nie tot enige (nie-Russiese) Oosters-Ortodokse kerk nie, 28% meen hulle is spiritueel maar nie godsdienstig nie, 17% is ateïsties en 16,15% volg geen godsdiens nie of het geen antwoord verskaf nie.
Etniese verspreiding
Volgens die Russiese sensus van 2010 maak Russe 89,9% van die bevolking uit en Boerjate 6,8%. Ander groepe is Oekraïners (0,6%), Tatare (0,5%), Belarusse (0,2%), Azeri (0,18%) en Ewenks (0,1%). Altesaam 19 981 mense het nie hulle etnisiteit verklaar nie. Daar word geraam die verspreiding van dié groep is dieselfde as vir die groep wat wel hulle etnisiteit verklaar het.
Lys van kardinale aangestel deur Pous Pius VI
Pous Pius VI die 250ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1775 tot 1799 het 73 nuwe kardinale aangestel in 23 konsistories.
Mako (akteur)
Mako (10 Desember 1933 – 21 Julie 2006) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Sand Pebbles (1966), Conan the Barbarian (1982), Conan the Destroyer (1984), en Pearl Harbor (2001).
PubMed
PubMed is ’n gratis soekenjin wat veral soek in die Medline-databasis van verwysings oor lewenswetenskappe en biomediese onderwerpe. Die Nasionale Biblioteek van Medisyne (NLM) by die Nasionale Gesondheidsinstituut van die VSA hou die databasis in stand.
Robert F. Chew
Robert F. Chew was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Jamesy Boy (2014) en in die televisiereekse Homicide: Life on the Street (1993) en The Wire (2002).
Orlando Figes
duimnael|190px|Orlando Figes Orlando Guy Figes (*20 November 1959) is 'n Britse geskiedkundige en skrywer wat bekend is vir sy werke oor die Russiese en Europese geskiedenis. Hy is professor van geskiedenis aan Birkbeck-kollege, Universiteit van Londen.
Figes is veral bekend vir sy werke oor die Russiese geskiedenis, soos A People's Tragedy (1996), Natasha's Dance (2002), The Whisperers (2007), Crimea (2010) en Just Send Me Word (2012). A People's Tragedy is 'n studie van die Russiese Rewolusie, en kombineer sosiale en politieke geskiedenis met biografiese besonderhede in 'n historiese verhaal.
Figes was die geskiedkundige konsultant van die 2012-rolprent Anna Karenina en het ook as geskiedkundige konsultant gewerk aan die 2016 BBC-TV-reeks oor Leo Tolstoi se Oorlog en Vrede, waarvan Tom Harper die regisseur en Andrew Davies die draaiboekskrywer was.
Figes dien op die redaksionele raad van die tydskrif Russian History, skryf vir die internasionale pers, maak gereeld uitsendings op televisie en radio, skryf resensies vir die New York Review of Books, en is 'n genoot van die Koninklike Letterkundegenootskap.
Sy boeke is al in meer as dertig tale vertaal. Sy Revolutionary Russia, 1891-1991 wat uitgegee word deur Pelican Books, 'n druknaam van Penguin Books, is ook hoog aangeprys.
Charles Jacobie
Charles Henry Jacobie (1928–1988) was 'n Afrikaanse country-sanger wat in die sestigerjare as die "Singende Beesboer" bekend was. Hy word deur baie as die vader van countrymusiek in Suid-Afrika beskou. Op 9 April 1988 is 'n trofee op die Randse Skou aan hom oorhandig om hom vir sy lang loopbaan in die musiekwêreld te vereer. Hy is later in dieselfde jaar op Nelspruit aan 'n hartaanval oorlede.
Rebecca Grant (Amerikaanse aktrise)
Rebecca Grant (gebore 11 Desember 1968) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Merry Ex-Mas (2014) en Entourage (2015), en in die televisiereeks Don't Trust the B in Apartment 23 (2012).
Langholt
Langholt is ‘n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek van die Aalborgmunisipaliteit. Dit het 936 inwoners.
Ray Mala
Ray Mala (27 Desember 1906 – 23 September 1952) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Last of the Pagans (1935), Robinson Crusoe of Clipper Island (1936), Hawk of the Wilderness (1938), en Red Snow (1952).
Mooirivier (dubbelsinnig)
Mooirivier kan na een van die volgende verwys:
Coco Chanel
Gabrielle Chanel, beter bekend as Coco Chanel (1883–1971), was ’n Franse modeontwerper wat die modehuis Chanel begin het en ook bekendheid verwerf het met parfuums soos Chanel Nº 5. Haar klere-ontwerpe het ’n groot invloed op 20ste-eeuse modes gehad. Sy is veral bekend vir haar eenvoudige tweestukpakke vir vroue en die "klein swart nommertjie".
Lewensloop
In daardie tyd het sy die minnares van Etienne Balsan, 'n miljoenêrkavallerie-offisier, geword en hy het haar eerste hoedewinkel in 1909 gefinansier. Haar volgende minnaar, Balsan se vriend Arthur Capel, het haar uitbreiding van hoede tot klere in plekke soos Parys, Deauville en Biarritz gefinansier.
Chanel het die eerste keer tydens die Eerste Wêreldoorlog bekendheid verwerf toe sy werksklere ontwerp het, gebaseer op haar eie eenvoudige klere, vir die vroue wat die mans wat gaan veg het se werk oorgeneem het. Sy het hobbelrokke vervang met reguit rokke, mansoortrektruie, matroosbaadjies en eenvoudige truistofrokke. Die meeste vroue het haar nuwe styl verwelkom en teen die middel twintigerjare was die Chanel-voorkoms die norm.
Deur die volgende paar dekades het haar bekendheid toegeneem en het sy bekend geword vir 'n verskeidenheid nuwe style, waaronder kort haarstyle, sigeunerrompe, kostuumjuweliersware, blink aanddrag, kort swart rokkies, oophakskoene en kwilthandsakke. Sy het verder gegaan en die eerste ontwerperparfuum, Chanel Nº 5, bekend gestel en dit het haar suksesvolste produk geword.
In 1939, toe Frankryk oorlog teen Duitsland verklaar, het sy haar modehuis gesluit en in 1945 is sy na Switserland verban oor haar verhouding met die Nazi-offisier Hans Gunther von Dincklage. Sy het haar modehuis eers in 1953 weer oopgemaak, toe sy haar gedistilleerde Chanel-voorkoms weer bekend gestel het in eenvoudige, gemaklike vorms van sagte tweeds, gedra saam met kostuumjuweliersware. Haar nuwe pakkies was dadelik gewild by die Amerikaners en teen 1959 was haar bekende Chanel-pakkies 'n "noodsaaklikheid" vir elke welgeklede vrou.
Sy het aangehou werk en was besig met voorbereidings vir haar 1971-versameling toe sy skielik op 10 Januarie 1971, op die ouderdom van 87, in haar privaatkwartiere in die Ritz-hotel in Parys oorlede is.
Wishmaster
Wishmaster is 'n album van Nightwish wat in 2000 vrygestel is.
Coco Chanel
Belangrikste prestasies
Gabrielle "Coco" Chanel, elegante Franse mode-ontwerpster wat die duidelike grense tussen manlike en vroulike kleredrag laat vervaag het, het 'n klein modewinkeltjie omskep in een van die mees winsgewende moderyke van alle tye en het een van die 20ste eeu se invloedrykste modetoonaangewers geword. Alhoewel sy nie haarself as 'n feminis wou beskryf nie, het sy 'n moderevolusie begin wat vroue bevry het van korsette en wat eenvoud en gemak elegant gemaak het.
Sy het praktiese klere soos broeke vir vroue, matroosbaadjies, oortrektruie, sportklere en laehakskoene gewild gemaak en 'n omwenteling teweeggebring in die tekstielbedryf deur die eerste ontwerper te wees wat woltruie in vrouedrag gebruik. Sy het ook haar eie toebehorelyn begin wat kostuumjuweliersware aanvaarbaar gemaak het. Haar suksesvolste produk was egter nie klere nie, maar haar bekende Chanel No 5-parfuum, die wêreld se eerste ontwerpergeur wat in 1923 bekendgestel is.
Alhoewel sy in 1971 oorlede is, bestaan haar ryk, die House of Chanel, wat ten tyde van haar dood meer as $160 miljoen per jaar verdien het, steeds voort en sal die modewêreld vir nog baie jare daardeur beïnvloed word.
2017 Formule Een-seisoen
Die Formule Een-seisoen van 2017 het uit 20 Grands Prix-wedrenne bestaan, wat oor alle wêrelddele, behalwe Afrika, plaasgevind het.
Ingeskrewe spanne en renjaers
Die volgende spanne en renjaers het aan die FIA Formule 1-wêreldkampioenskap in 2017 deelgeneem:
Opmerking:
Francois Hougaard
Francois Hougaard (gebore 6 April 1988) is 'n professionele Suid-Afrikaanse rugbyspeler. Hy speel hoofsaaklik as skrumskakel, maar het meer onlangs in 'n vleuel vir die Blou Bulle ontwikkel. Hy is in die Paarl in Suid-Afrika gebore en het op skool vir Paul Roos Gimnasium uitgedraf.
Sy eerste toer vir die Springbokke was na Frankryk, Italië, Ierland en Engeland in laat 2009 waar hy een toets teen Italië op 21 November 2009 en in twee toerwedstryde gespeel het. Sy span wen die Curriebeker in 2009 en die Superrugby-titel in 2011. Hy het tydens beide die eindstryde drieë vir sy span gedruk.
Vlag van die Amerikaanse Maagde-eilande
Die nasionale vlag van die Amerikaanse Maagde-eilande is op 17 Mei 1921 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n goue arend met ’n skild voor sy bors, ’n olyftak in sy regterklou, drie pyle in sy linkerklou en die letters V (vlagpaalkant) en I (wapperkant), alles op ’n wit agtergrond. Die arend kyk in die rigting van die vlagpaal en die kleure van die Amerikaanse vlag word vertoon in die skild voor die arend se bors.
Simboliek
Die drie pyle in die arend se linkerklou stel die drie grootste eilande van die Maagde-eilande voor: Sint Thomas, Sint John en Sint Croix. Verder stel geel die verskeie eienskappe van die gebied en die blomme voor, groen stel die heuwels voor, wit stel die wolke voor en blou stel die water voor.
Provinsies van die Volksrepubliek China
Daar is drie-en-twintig provinsies, vier munisipaliteite, vyf outonome streke en twee spesiale administratiewe streke in die Volksrepubliek China. Die eiland van Taiwan word deur die Volksrepubliek China as 'n "provinsie" opgeëis, maar is nie onder hulle beheer nie. Taiwan is tans 'n demokratiese eiland wat amptelik as die Republiek China bekend staan.
Provinsiale indeling
Daar is 34 provinsiale indelings in die Volksrepubliek China:
Sekuruwe
Sekuruwe is 'n Swart gehug in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is ongeveer 45 km wes van Polokwane geleë.
Sebora
Sebora is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is naby Takalane, ongeveer 28 km wes van Polokwane geleë.
Moses J. Moseley
Moses J. Moseley (1990-2022), is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Hunger Games: Catching Fire (2013) en Attack of the Southern Fried Zombies (2017), en in die televisiereekse The Walking Dead (2010) en The Originals (2013).
Over the Hills and Far Away
Over the Hills and Far Away is 'n album van Nightwish wat in 2001 vrygestel is.
NG gemeente Fauresmith
duimnael|regs|220px|Vooraansig van die kerkgebou.
duimnael|links|300px|Fauresmith se huidige NG kerk. Mev. Bettie Botha, eggenote van ds. Hennie Botha, het die hoeksteen gelê op [[6 Oktober 1962.]]
duimnael|190px|Ds. [[Philip Eduard Faure|P.E. Faure. Fauresmith is na hom en die goewerneur sir Harry Smith genoem.]]
320px|links|duimnael|Fauresmith se vorige NG kerk is in 1910 opgeknap en vergroot, maar later gesloop om plek te maak vir die teenswoordige kerk.
duimnael|links|180px|Ds. [[Andries Adriaan Louw|A.A. Louw was van 1854 tot 1859 Fauresmith se eerste leraar.]]
duimnael|regs|160px|Ds. H.J. Lückhoff, leraar van 1868 tot hy sy demissie aanvaar in 1894.
duimnael|regs|160px|Ds. Rudolph Johannes van Niekerk (1865-1934) het in Augustus 1909 van [[NG gemeente Prieska af na Fauresmith toe gekom en arbei hier tot hy sy emeritaat aanvaar op 10 Desember 1933. Hy sterf net meer as 'n maand later op 20 Januarie 1934.]]
duimnael|regs|160px|Ds. C.D. Bam, leraar van 1894 tot 1908.
duimnael|regs|160px|Ds. R.J.N. van Tonder, leraa van 1934 tot 1942.
duimnael|regs|160px|Dr. H.W. de Jager, leraar van [[8 April 1967 tot 1974.]]
Die NG gemeente Fauresmith is die tweede oudste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Vrystaatse Sinode en die 37ste wat in die hele Kerk gestig is. Dit is gesetel op die Vrystaatse dorp Fauresmith. Dit is die moedergemeente van die gemeentes Jagersfontein, Luckhoff (albei 1892) en Edenburg (1862).
Agtergrond
In opdrag van die Ring van Graaff-Reinet, waaronder al die noordelike gemeentes van die Kaapprovinsie geval het, het ds. W.A. Krige, predikant van Victoria-Wes, oor die Oranjerivier gegaan om die emigrante op te soek wat tydens die Groot Trek en later daarheen verhuis het. In Mei 1846 bevind hy hom aan die oewers van die Rietrivier. Op verskeie plekke het hy dienste gehou en sowat 100 kinders gedoop waarvan sommige al 'n jaar oud was. Die vernaamste stoot wat aan sake gegee is, is dat hy 'n direksie van nege lede laat het kies het met opdrag om, eerstens ondersoek in te stel na die moontlikheid om 'n gemeente aldaar te stig en tweedens om na 'n geskikte plek vir 'n kerkplaas of dorp uit te sien. Ook het hy die som van £700 vir die aankoop van so 'n plaas gekollekteer, asook 'n waarborglys van £124 per jaar vir vyf jaar vir die predikant se salaris opgestel.
Stigting
Op 11 Maart 1848 was 'n kommissie van die Kaapse Kerk saam met die lede van die direksie byeen op Groenkloof. Hier is die gemeente Fauresmith gebore, maar met 'n ander naam: "De Gemeente aan de Rietrivier". Uit die eerste kerkraad is 'n kommissie van vier lede benoem wat moes soek na 'n geskikte kerkplaas, want almal was toe vuur en vlam om 'n sentrum van aanbidding - 'n kerkgebou - op te rig en 'n predikant te kry. Ná veel moeite en teleurstelling in die pogings om 'n kerkplaas te bekom, huur die kerkraad 'n deel van die plaas Sannahspoort van mnr. W.D. Jacobs en bou dadelik 'n tydelike kerkie ondanks protes van Adam Kok. Die plaas, in die onvervreembare gebied van dié Griekwa-opperhoof, is na sy vrou genoem omdat sy na bewering haar been daar gebreek het.