cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Crella albula
Crella albula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Crella en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1866 deur Bowerbank.
620
Die jaar 620 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 20ste jaar van die 7de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Crella commensalis
Crella commensalis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Crella en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1906 deur Whitelegge.
623
Die jaar 623 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 23ste jaar van die 7de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Louise Campbell (aktrise)
Louise Campbell (30 Mei 1911 – 5 November 1997) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Bulldog Drummond Comes Back (1937), Bulldog Drummond's Peril (1938), Bowery Boy (1940), en Devil Ship (1947).
Mesosoïkum
Die Mesosoïkum het begin ná 'n katastrofe aan die einde van die Perm, die laaste periode van die Paleosoïkum. Die oorsaak van die katastrofe is nie bekend nie, maar 90% van alle dier- en plantspesies is uitgewis. Dit het die evolusie van 'n geheel en al nuwe dier- en plantlewe moontlik gemaak. Tydens die Mesosoïkum het die wêreld stadigaan sy huidige vorm begin aanneem. Die dinosourusse het ontstaan, die aarde oorheers en weer uitgesterf. Hulle naaste oorlewende verwante is die voëls en krokodille. Verder het die Pterosauriërs en 'n verskeidenheid waterreptiele ontwikkel wat weer aan die einde van die Mesosoïkum uitgesterf het. Die eerste soogdiere en blomplante het hulle verskyning in die Mesosoïkum gemaak asook die meeste moderne bome.
Die einde van die Mesosoïkum word aangedui deur die Kryt-Paleogeen-uitwissing, wat moontlik veroorsaak is deur die impak van 'n reuse meteoriet wat die Chicxulub-krater op die Yucatán-skiereiland veroorsaak het. Ongeveer 50% van alle genera het uitgesterf, insluitend al die dinosourusse.
624
Die jaar 624 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 24ste jaar van die 7de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Anne Katrine Andersen
Anne Katrine Andersen (gebore 2 Maart 1972) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent You & Me Forever (2012) en in die televisiereekse Sprinter Galore (2016) en Comedy Cocktail (2019).
Klotoïde
duimnael|regs|300px|Grafiek van 'n Klotoïde
Die Klotoïde, (uit Grieks klôthô “spin”), Cornu-spiraal (vernoem na Marie Alfred Cornu) of Euler-spiraal is 'n kromme wat 'n simmetriese dubbelspiraal beskryf waarvan die kromming toeneem met toenemende booglengte (afstand van die oorsprong langs die kromme). Die krommingsradius is omgekeerd eweredig aan die hoek gemeet van die oorsprong. Dit staan ook as 'n spinkromme bekend na aanleiding daarvan dat die grafiek wat van een konfergensiepunt tot by die ander loop soos 'n garingtol lyk wat omgespin is.
Dit word as oorgangsboog gebruik in die ontwerp van paai en treinspore. Die kromming daarvan neem lineêr toe en 'n voertuig wat teen konstante spoed daarlangs beweeg sal dus 'n konstante rotasieversnelling ondervind wat sywaartse kragte verminder. Teen hoër snelhede is daar egter ander kragte ter sprake en is dit dus nie die ideale vorm nie
Vergelykings
Die algemene formule vir 'n klotoïde in geparametriseerde vorm word deur die volgende vergelyking wat as die Fresnel-integrale bekend staan gegee:
met
Vir die booglengte L geld:
Alle klotoïdes is dus deur die skaalparameter k met mekaar verbind.
Hennie van Deventer
Jakob Hendrik van Deventer, bekend as Hennie van Deventer (gebore 3 Januarie 1941 op Dundee in die teenswoordige KwaZulu-Natal), is 'n afgetrede Suid-Afrikaanse dagbladredakteur en koerantehoof, skrywer, gemeenskapsleier en meningsvormer.
Van Deventer was sy lewe lank koerantmens. Hy was, met sy uittrede in 1998, Uitvoerende Hoof: Koerante van Naspers. Van 1980 tot 1992 was hy twaalf jaar lank redakteur van die Naspers-koerant Die Volksblad (nou Volksblad) in Bloemfontein. Naspers het in 1997 sy hoogste eerbewys, die Phil Weber-medalje, aan hom toegeken vir “die nalatenskap wat hy in elke fase van sy loopbaan van 35 jaar gelos het”. Hy was ook die ontvanger van verskillende ander eerbewyse van verskeie instansies.
Die talle rade en liggame waarin hy gedien het en sy betrokkenheid oor 'n breë front by verskillende projekte, instansies, gemeenskapsake en veldtogte, tesame met nagenoeg twintig boeke uit sy pen, het van Van Deventer oor meer as drie en 'n halwe dekade in openbare ampte – en reeds langer as twintig jaar ná sy aftrede – 'n baie bekende figuur in verskillende kringe landwyd gemaak.
Nuwe werke verskyn steeds uit sy pen, asook gereelde artikels of briewe in publikasies.
Crella dispar
Crella dispar is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Hennie van Deventer
Koerantloopbaan
Van Deventer het hom in 1962 in Bloemfontein by Die Volksblad se redaksie aangesluit (as student was hy 'n beurshouer van Naspers). Hy was spoedig o.m. parlementêre verslaggewer, hoofsubredakteur en nuusredakteur van Die Volksblad, asook later die eerste nuusredakteur en die adjunk-redakteur van Beeld, Naspers se koerant in Gauteng.
Crella dispar
Die spons behoort tot die genus Crella en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Topsent.
Hennie van Deventer
Koerantloopbaan
In sy agttiende jaar as joernalis is hy in 1980 aangestel as redakteur van Die Volksblad. Hy was 39 jaar oud.
As redakteur het Van Deventer internasionale konferensies oor die perswese en oor die politiek bygewoon in die VSA, Europa, Brittanje en Australië, ook as referent. Artikels uit sy pen het o.m. in die boek Joernalistiek Vandag en die vaktydskrifte Nieman Reports (VSA) en Ecquid Novi (SA) verskyn. Hy was 'n beoordelaar in die Frewin-kompetisie vir koerante. Hy was 'n stigterslid van die Afrikaanse Studente-Persunie en die skolekoerantkompetisie van die Junior Rapportryers.
Waarnemers en geskiedskrywers van die joernalistiek in Suid-Afrika maak veral gewag van Van Deventer se rol as meningsvormer in die Vrystaat en elders in die aanloop tot die totstandkoming van die “nuwe Suid-Afrika” en die eerste volledig dekomokratiese verkiesing in 1994. Hy het hom sterk ten gunste van onderhandelings, geregtigheid en 'n vreedsame skikking met die ANC uitgespreek.
In 'n artikel daaroor in 2017 in die koerant Beeld skryf prof. Johannes Froneman van die Noordwes-Universiteit: “Hennie van Deventer was by Volksblad 'n verbete vegter soos (Schalk) Pienaar. Ja, 'n Broederbonder en Nasionalis, maar nie sonder baie moed en deursettingsvermoe in sy stryd teen die verkramptes in die AWB en KP nie. Sy lewe (en die van lede van sy gesin) was soms op die spel maar hy het met sy kenmerkende geesdrif vasgeskop en 'n belangrike bydrae gelewer om 1994 in die Vrystaat moontlik te maak.”
Van Deventer se voorlegging aan die Waarheids- en Versoeningskommissie oor Afrikaanses se moeilike stryd om regverdigheid en 'n demokratiese bestel aan regse gemeenskappe te "verkoop", was ook die enigste deur 'n individuele Nasperser. Hy het onder meer aan die kommissie vertel dat hy in die laat jare tagtig senior ANC-figure soos Thabo Mbeki, Pallo Jordan, Steve Tshwete, Trevor Manuel en Jay Naidoo op oorsese konferensies ontmoet het, en aangevoer dat Die Volksblad op baie krediet aanspraak kon maak vir die wyse waarop die Vrystaat in die referendum van Maart 1992 gestem het (om F.W. de Klerk-hulle die magtiging te gee om vir 'n nuwe demokratiese bestel te onderhandel).
Hoof van Naspers se koerante
Van Deventer het in 1992 die uitnodiging van Naspers se destydse besturende direkteur Ton Vosloo aanvaar om na Kaapstad te verhuis as uitvoerende hoof van Naspers se koerante. Volgens kollegas het hy dieselfde “drif” waarmee hy koerant uitgegee het, met hom saamgebring na sy bestuurspos.
Ander eerbewyse
* Van die Hoër Volkskool, Potchefstroom, by die skool se 75ste verjaardag die eerste erepenning vir 'n oud-Volkie wat op nasionale en/of internasionale vlak presteer het (1997) en by die skool se eeufees 'n Alumnustoekenning vir “die buitengewone wyse waarop hy hom in die samelewing onderskei het” (2022).
Betrokkenheid by ander instansies en nog persoonlike inligting
DIREKSIES EN RADE: Hy het gedien in die direksies van Nasionale Media Bpk. (die eerste dienende redakteur van Die Volksblad in die direksie), Rapport-Uitgewers Bpk., Worcester Standard Electric Press Ltd, die Suid-Afrikaanse Persvereniging (SAPA) en die Drukmedia-Assosiasie van Suid-Afrika. Hy was lid van die Uitvoerende Rade van die Wêreldvereniging van Koerante (WAN), die Afrikaner-Broederbond, die UOVS, die Technikon OVS en die Bond van Oudstudente van UP.
Antanas Žmuidzinavičius
Antanas Žmuidzinavičius (* 31 Oktober 1876 in Seirijai, Suid-Litaue, † 9 Augustus 1966 in Kaunas) was 'n Litause landskapskilder en versamelaar van volkskuns.
Hennie van Deventer
Betrokkenheid by ander instansies en nog persoonlike inligting
VOORSITTERSKAPPE: Hy was voorsitter van o.m. die Nuusblad-Assosiasie van Suid-Afrika (voorheen NPU), die SA Vereniging van Nieman Fellows, die Vrystaatse tak van die Bond van Oud-Studente van UP, die Bloemfonteinse Junior Rapportryerskorps en die direksie van Worcester Standard Electric Press Ltd.
Antanas Žmuidzinavičius
Biografie
Žmuidzinavičius het in 1894 'n graad aan die Onderwysersseminarie in Veiveriai behaal en daarna vier jaar lank as laerskoolonderwyser gewerk. Uiteindelik het hy besluit om kuns te studeer en in 1898 sy akademiese opleiding in Warskou onder Wojciech Gerson begin, 'n bekende Poolse skilder van historiese gebeurtenisse. Žmuidzinavičius se eerste werke is in 1902 tydens die Warskouse Kunssalon vertoon.
Hennie van Deventer
Betrokkenheid by ander instansies en nog persoonlike inligting
GENOOTSKAPPE: In 1976/77 verwerf hy die gesogte Nieman Fellowship vir joernaliste vir 'n jaar se studie aan die Harvard-universiteit in Cambridge, Massachusetts, VSA. Deur Drukmedia SA word hy in 1998 as een van die eerste ses lewenslange Genote ("Fellows") aangewys – die eerste van 'n Afrikaanse publikasie. In die commendatio word verklaar: “Hennie van Deventer holds a reputation of great stature both within the local industry and within the newspaper publishing fraternity across the globe. He is recognised for his wisdom, his diplomacy and naturally for his contribution to print media in South Africa over a considerable number of years.”
Antanas Žmuidzinavičius
Biografie
Tussen 1905 en 1906 het hy 'n opleiding by privaat kunsakademies in Parys gevolg. Kort ná sy terugkeer na Vilnius in die somer van 1906 is hy as voorsitter van 'n komitee verkies wat die eerste uitstalling van Litause kunstenaars georganiseer het. Hierdie kunsuitstalling is op 9 Januarie 1907 geopen. Van die altesaam 213 skilderye is 35 deur Žmuidzinavičius geskep, waaronder werke soos Die Neris-rivier naby Antakalnis, Hamlet in Dzūkija, 'n Litauer na werk en Ballingskap. Danksy die inisiatief van Žmuidzinavičius en ander is nog in dieselfde jaar die Litause Kunsvereniging met Žmuidzinavičius as sy verkose voorsitter in die lewe geroep.
Hennie van Deventer
Betrokkenheid by ander instansies en nog persoonlike inligting
ORGANISASIES: Hy is lid van die Akademie vir Wetenskap en Kuns, die Afrikanerbond, die FAK, die Erfenisstigting, die Vriende van die Voortrekkermonument en die Probusklub van Bloubergstrand, waarvan hy twee termyne president was.
Antanas Žmuidzinavičius
Biografie
In 1908 het die skilder 'n lang reis deur Wes-Europa en die Verenigde State onderneem. In die herfs van 1909 het hy na Vilnius teruggekeer en sy aktiwiteite by die Kunsvereniging hervat. In 1912 het hy 'n opleiding in freskoskildery in Hamburg ontvang. Twee jaar later het Žmuidzinavičius deur Noord-Noorweë gereis om arktiese landskapstonele te skilder en eers kort voor die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog na Vilnius teruggekeer.
Hennie van Deventer
Betrokkenheid by ander instansies en nog persoonlike inligting
BORGSKAPPE: Hy is die alleen-borg van die woord "koerant" by die Woordeboek van die Afrikaanse Taal (WAT). Hy is ook 'n borg van die woord "joernalis".
Antanas Žmuidzinavičius
Biografie
Ná die oorlog het Žmuidzinavičius hom in die voorlopige Litause hoofstad Kaunas gevestig waar hy homself met die organisasie van die plaaslike kunslewe besig gehou het en gedurende die kort periode van Litause onafhanklikheid tussen die twee wêreldoorloë ook by die politieke lewe betrokke geraak het. Gedurende 'n retrospektiewe uitstalling van Litause kuns in 1920 het hy 109 van sy eie skilderye vertoon.
Žmuidzinavičius het tussen 1922 en 1924 nog eens 'n reis na die Verenigde State onderneem. Sy kunswerke is by uitstallings in Washington, DC (1923) en in Chicago en New York (1924) vertoon. In die tydperk tussen 1926 en 1931 het hy as voorsitter van die herleefde Litause Kunsvereniging gedien.
Hennie van Deventer
Hennie van Deventer, skrywer
Hennie van Deventer is die skrywer van sowat 20 boeke, o.m.
asook 'n e-boek, Spore in die Bos (eboeke vir Afrika, 2013 ).
Antanas Žmuidzinavičius
Biografie
As 'n aktiewe lid van die Nasionale Garde van Litaue (Šaulių Sąjunga) het hy tussen 1929 en 1934 as dié organisasie se president gedien en tydelik die Garde se spreekbuis, Trimitas ("Die Trompet") uitgegee. Vanaf 1926 tot 1940 het hy onderwys in tekenkuns aan die Kunsskool van Kaunas gegee.
Ná die Sowjet-besetting van Litaue tydens die Tweede Wêreldoorlog het hy hom as dosent by die Instituut van Toegepaste Kuns en Dekoratiewe Kunste in Kaunas (1944-1951), die Instituut van Skone Kunste in Vilnius (1951-1953) en die Politegniese Instituut van Kaunas (1953-1966) bekwaam.
Gedurende sy hele lewe was Žmuidzinavičius 'n toegewyde kunsversamelaar wat 'n omvattende en waardevolle versameling van Litause kuns, historiese en etnografiese voorwerpe en werke van die volkskuns vergader het. 'n Deel van hierdie versameling word in museums in Kaunas en Vilnius vertoon, waaronder die Žmuidzinavičius-museum in Kaunas wat in 1965 gestig is. Die Duiwelsmuseum, wat in 'n afsonderlike vleuel van die museum gehuisves word, bewaar die kunstenaar se unieke versameling van duiwelskunswerke.
Mercedes-Benz M273 enjin
Die Mercedes-Benz M273 is 'n V8-enjinfamilie wat in die 2000-dekade gebruik is. Dit is gebaseer op die soortgelyke M272 V6-enjin wat in 2004 bekendgestel is.
Die enjin is 'n evolusie van die M113 V8, en alle M273s het aluminium-enjin blokke, sekwensiële brandstofinspuiting, gesmeede staal suierstange, 'n een-stuk gegote nokas, en 'n magnesium inlaatspruitstuk. Die silinders is gevoer met silikon/aluminium en 'n dubbele lengte verstelbare lengte inlaatspruitstuk is aangebring.
Daarbenewens bevat dit nuwe eienskappe wat met die M272 gedeel word, soos DOHC aluminium silinderkoppe, 4 kleppe per silinder en onafhanklike deurlopend-veranderlike kleptydreëling aan beide die inlaat- en uitlaatkante. 'n Nuwe elektroniesbeheerde verkoelingstelsel het die behoefte aan 'n meganiese termostaat uitgeskakel vir verbeterde enjinopwarming en optimale beheer van enjintemperatuur.
E47
Die E47 is 'n 4663 cc weergawe. Boor en slag is 92,9 mm × 86 mm. Kraglewering is 250 kW teen 6000 opm met 460 Nm se wringkrag teen 2700–5000 opm.
E55
Die E55 is 'n 5461 cc weergawe. Boor en slag is vergroot tot 98 x 90,5 mm. Kraglewering is 285 kW teen 6000 opm met 530 Nm se wringkrag teen 2800–4800 opm.
Asbjørn Andersen
Asbjørn Andersen (30 Augustus 1903 – 10 Desember 1978) was 'n Deense akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Op med lille Martha (1946), I de lyse nætter (1948), John and Irene (1949), en The Musketeers (1961).
Musaceae
Musaceae is die piesang-familie wat hoort tot die orde Zingiberales. Wêreldwyd hoort daar slegs nege spesies tot die familie waarvan vier in Suider-Afrika voorkom en daarvan is een 'n boom.
Crella fallax
Crella fallax is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Crella en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1890 deur Topsent.
Benjamin Britten
Edward Benjamin Britten, Baron Britten, OM, CH (* 22 November 1913; † 4 Desember 1976) was 'n Engelse komponis, dirigent en pianis. Hy was 'n sentrale figuur in 20ste eeuse Britse klassieke musiek en word met 'n groot verskeidenheid musikale werke verbind, waaronder operas, orkeswerke en kamermusiek. Sy bekendste werke sluit die opera Peter Grimes (1945), die War Requiem (1962) en die orkesstuk The Young Person's Guide to the Orchestra (1945) in.
Britten is as die seun van 'n tandarts in Suffolk gebore en het al vroeg sy musikale talent gewys. Hy het sy musikale opleiding by die Royal College of Music in Londen en privaat lesse van die komponis Frank Bridge ontvang. In 1934 het hy met die a cappella-koorwerk A Boy Was Born vir die eerste keer die publiek se aandag getrek. Elf jaar later het die première van Peter Grimes internasionale bekendheid aan hom besorg. In die volgende 28 jaar het veertien verdere operas uit sy pen gevloei en van Britten een van die leidende 20ste eeuse komponiste in dié musiekgenre gemaak. Naas grootskaalse operas, wat in Sadler's Wells en Covent Garden opgevoer is, het hy ook "kameroperas" vir kleiner opvoerlokale geskep, waaronder The Turn of the Screw (1954) wat wye bekendheid verwerf het. 'n Wederkerende tematiek in sy operawerke is die stryd van buitestaanders teen 'n vyandelik gesinde samelewing en die korruptering van onskuld. As oortuigde pasifis en gay man het Britten homself as buitestaander beskou.
Britten se ander werke sluit orkes- en koormusiek, instrumentale en werke vir solostem asook filmmusiek in. Die komponis het steeds groot belang daarin gestel om stukke vir kinders en amateurmusici te skryf, waaronder die opera Noye's Fludde, 'n Missa Brevis en die sangbundel Friday Afternoons. Sy komposisies was dikwels op bepaalde musici gemik. In sy lewensmaat en professionele vennoot, die tenor Peter Pears, het Britten sy gewildste en belangrikste muse gevind. Ander bekende persoonlikhede, met wie hy saamgewerk het, was Kathleen Ferrier, Jennifer Vyvyan, Janet Baker, Dennis Brain, Julian Bream, Dietrich Fischer-Dieskau en Mstislaf Rostropowitsj.
Britten was 'n gevierde pianis en dirigent wat baie van sy eie werke opgevoer en opgeneem het. Daarnaas het hy ook werke van ander bekende komponiste gedirigeer, soos Johann Sebastian Bach se Brandenburgse Konserte, Wolfgang Amadeus Mozart se simfonieë en liedsiklusse uit die pen van Schubert en Schumann.
Saam met Peras en die librettis en vervaardiger Eric Crozier het Britten die musiekfees Aldeburgh Festival in die lewe geroep wat sedert 1948 jaarliks gehou word en het in 1967 'n sentrale rol by die ontstaan van Snape Malting se konsertsaal gespeel. In sy laaste lewensjaar was hy die eerste komponis wat met 'n lewenslange lidmaatskap in die Britse Hoërhuis vereer is.
625
Die jaar 625 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 25ste jaar van die 7de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
626
Die jaar 626 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 26ste jaar van die 7de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Walvishaai
Die walvishaai (Rhincodon typus) is 'n haai wat wêreldwyd in tropiese en subtropiese water voorkom. Hulle kom ook seisoenaal aan die ooskus van Suider-Afrika voor. Hulle kan tot 15 m lank word en 30 ton weeg. Dit is die grootste vis in die wêreld (egte walvisse, wat groter is, is soogdiere) en word deur die IUBN as 'n kwesbare spesie geklassifiseer. In Engels staan die haai bekend as die Whale shark.
Wolf-Rayetster
Eienskappe
Wat baie besonders aan WR-sterre is, is hul spektrum. Die buitenste lae van die meeste sterre bestaan uit waterstof en helium, met net enkele spore van ander elemente. In WR-sterre, daarenteen, ontbreek waterstof heeltemal en is daar groot hoeveelhede stikstof en/of koolstof en suurstof. Daar word aangeneem dat WR-sterre in ’n vroeëre stadium hul buitenste lae volledig verloor het. Wat nou van buite gesien word, is die kern van die ster.
Walvishaai
Voorkoms
Die haai het wit kolle en lyne op die boonste gedeelte van sy liggaam. Die kop is stomp en plat en die bek is groot. Dit swem met 'n oop bek en filtreer die water om plankton, klein vissies en inkvisse te onttrek. Die vis kom in die oop see voor en is skadeloos.
Wolf-Rayetster
Eienskappe
Die sterre staan aan die einde van hul lewensduur en sal ontplof as ’n supernova of hipernova. Dit het ook ’n groot kans om in te plof as ’n swartkolk.
Jan van Tonder
Jan van Tonder is ’n joernalis en Afrikaanse skrywer.
Lewe en werk
Jan Christiaan van Tonder is op 29 Augustus 1954 op Sabie in die Oos-Transvaal (tans Mpumalanga) gebore as die jongste van sewe kinders. Hy het een broer (Andries, wat vyf jaar ouer is as hy) en vyf susters. Sy pa was operateur van ’n stootskraper en ’n eenmanbaggerboot en sy ma was huisvrou. Hy word in Durban in ’n spoorwegwoonbuurt groot en matrikuleer dan op Stanger aan die Natalse Noordkus. Hier leer hy die Zoeloes goed ken en gebruik hierdie agtergrond later vir sy roman “Die kind”. Sy militêre diensplig verrig hy in 1973 by die Vlootbasis in Simonstad, waar hy hondehanteerder is. Hierna studeer hy aan die Universiteit van Pretoria, eers in die Teologie, maar verander later van studierigting. Gedurende vakansies werk hy as stoker en kaartjiesondersoeker op die Spoorweë. In 1978 behaal hy die B.A.-graad met Afrikaans, Sielkunde en Kriminologie as hoofvakke. Gedurende sy finale jaar op universiteit trou hy, maar skei weer enkele jare daarna en trou daarna nie weer nie. Die huwelik was kinderloos. Hy is in 1979 vir ’n jaar in diens van die Gevangeniswese in Durban by Pointgevangenis, waar sy gekla oor die onaanvaarbare behandeling en willekeurige aanranding wat swart, bruin en Indiër-gevangenes kry hom uiteindelik met geweer in ’n wagpos op die muur laat beland Hierdie ervarings is die inspirasie vir die kortverhale wat hy in “Aandenking vir ’n vry man” bundel. Dan aanvaar hy ’n betrekking as nywerheidsopleidingsbeampte vir ’n groot myngroep, wat hy vir twee jaar beklee. Hierna word hy joernalis, eers as Hooggeregshofverslaggewer by Die Transvaler en later by Die Vaderland en die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie. Benewens skryf, skilder hy ook en speel die kitaar.
Sedert 1988 is hy voltydse skrywer. Hy roep telkens die stadslewe vaarwel om te gaan skryf en keer dan tydelik terug na sy joernalistieke loopbaan in die stad. So woon hy onder andere op Ladismith, waarna hy hom op ’n Karooplaas naby Oudtshoorn vestig, waar hy in die veld rondloop, skryf en skilder. In hierdie milieu ontstaan sy koffietafelboek “Die Klein Karoo / The Little Karoo” (met foto’s deur Lanz van Hörsten). In 1998 verhuis hy na Kaapstad, waar hy vir ’n tyd lank omroeper is by die radiostasie Suid-Kaap Stereo. Hy vestig hom in 2000 weer in Oudtshoorn. In hierdie tyd hou hy hom besig met skryf (onder andere van radiodramas), restaurant bestuur, skilder en dig. Deur die jare word verskeie van sy kortverhale en sketse in tydskrifte gepubliseer. Volgens eie erkenning is hy rusteloos van geaardheid en verhuis gereeld, selfs deur in een stad van een plek na ’n ander te trek net om weer gestimuleer te kan word deur nuwe mense en nuwe indrukke. In 2004 koop hy sy eerste eie huis op Oudtshoorn en ’n betroubare voertuig, op sterkte van inkomste uit “Die kind”, wat twintig herdrukke beleef en voorgeskryf word aan wit en swart skole. Later verhuis hy na Gordonsbaai, sodat hy nader aan meer kunsuitstallings kan wees, ander kunstenaars se werk kan sien en beleef en op die see kan seil. Sy lewensmaat is Jenny.
Skryfwerk
Hy begin ernstig skryf terwyl hy tronkbewaarder is, hoofsaaklik om ’n uitlaatklep vir sy frustrasies in sy werk te vind. Sy eerste kortverhaal (die tema waarvan hy later grondig verwerk as die roman “Is Sagie”) word in 1979 in Huisgenoot gepubliseer en ook aangewys as hierdie tydskrif se Kortverhaal van die Maand. In sy beste werk is dit die suiwer en onsentimentele vertelstyl wat opval, waardeur die leser die verhaal as eg en deurleef ervaar. Sy eerste kortverhaalbundel is “Aandenking vir ’n vry man”, waarin hy kortverhale oor die tronk skryf en die ingehoue geweld en die mens op sy wreedste en mees weerlose uitbeeld in ’n nugter styl wat nie die skokeffek uitbuit nie. Hy gebruik die tegniek van skielike ommeswaai baie goed in hierdie meestal baie kort verhale, met die stroefheid van die taal wat die inhoud se wreedheid versterk. Hoogtepunte in die bundel is onder andere “’n Mooi dag” (waarin ’n laksman ’n ander lewensperspektief kry deur ’n enkele opmerking van die Zoeloe wat hy voorberei vir teregstelling); “Dube weet” (waar die verteller ’n medegevangene se foltering weergee wanneer hy deur vier bewaarders gemartel word op vermoede dat hy aandadig is aan ’n verhoorde se ontsnapping, met die openbaring in die slotsin dat die verteller eintlik die skuldige is); en “Ontsnapping” (waar ’n grootskaalse soektog na ’n vermiste gevangene op tou gesit word, met die onthulling aan die einde dat die gevangene wat gedurende die dag se werk aan hitte-uitputting op die lande dood is, nie bygetel is nie). “Aandenking vir ’n vry man” is ’n verhaal oor ontsnapping, wat op fisiese en geestelike vlakke beweeg. Een van die gevangenes stel die lewe in die tronk gelyk aan die lewe self en wanneer Allies inderdaad uitkom, is hy uit die tronk maar deur sy selfdood ook uit die lewe uit. In die kort kortverhaal “Victor Singh” is die naam ironies, want daar is geen sprake van ’n oorwinnaar en vreugde nie. Victor Singh was Pretoria toe om gehang te word, maar het teruggekeer, net om voortaan te lewe asof hy gedurig in die skadu van die galgtou is. “Elias” beskryf ’n gevangene wat by die sel (met 96 gevangenes) se tralies uitkyk na die see, vasberade om te ontsnap al het hy net ’n maand van sy vonnis oor. As lid van die werkspan wat bedags kan uitgaan om te werk, is hy hierdie dag inwendig ondersoek om te verseker dat hy niks ingesmokkel het nie. Die wrede bewaarder het hom verseker dat hy die res van die tyd soortgelyke vernederings sal moet deurmaak, want hy hou nie van Elias nie. Partykeer gaan ’n bewaarder egter te ver en kry hy onverwagse teenstand.
’n Keur uit Van Tonder se reisrubrieke en reisverhale wat hoofsaaklik in Tydskrif Rapport verskyn het, word onder die titel “Anderkant omdraai” gepubliseer. Hy lewer gereelde verhale vir Tydskrif, die bylae tot Rapport, en kortverhale en sketse van hom verskyn ook in ander tydskrifte. Van sy kortverhale word in versamelbundels opgeneem, waaronder “Die hardloper” en “Ragel” in “Op hulle stukke” onder redaksie van Jeanette Ferreira. Ander versamelbundels waarin sy werk verskyn sluit in “Die Afrikaanse kortverhaalboek” saamgestel deur Abraham H. de Vries, “Vuurslag” onder redaksie van Hennie Aucamp, “Vertellers 1 en 2” van Merwe Scholtz en “Drif” onder redaksie van Lindeque de Beer.
Hy debuteer met die roman “Wit vis”. Dit behandel ’n lesbiese verhouding in ’n eng gemeenskap uit die perspektief van ’n man, maar is nie ’n geslaagde roman nie. Hyself erken later dat die boek te vroeg uitgegee is. “Is Sagie” vertel die verhaal van die onskuldige verhouding tussen twee verstandelik gestremde jongmense, maar veral behandel dit die mens se hulpeloosheid teenoor die wêreld en sy onvermoë om homself of sy geliefdes teen die katastrofes van hierdie lewe te beskerm. Sagie boer saam met sy pa Barend op die plaas Greundal in die Dwarsrivier-vallei in die Klein Karoo. Die verhaal word hoofsaaklik uit sy kinderlike perspektief vertel. Hy beleef baie vreugde, want hy kan klein dingetjies waardeer, terwyl sy omgang met mense en diere en sy vriendskap met Ansie de Wet van die buurplaas Kopland opreg en ongekompliseerd is. Hierteenoor staan die onvolkomenheid van die lewe en die tekortkoming van mense. Ansie se pa is teen die verhouding gekant en besluit om haar uit die Dwarsrivier-vallei weg te neem. Sagie kan met sy beperkte vermoëns nie die traumatiese gebeurtenisse verwerk nie, hoofsaaklik omdat hy dit nie begryp nie. Daarom probeer hy dit ontken deur te sê “issie”, waaruit die ironiese titel van die boek dan afgelei word. Hy besluit ten slotte om ten spyte van alles tog voort te gaan met die bou van Ansie se huis. “Is Sagie” is in 1987 die naaswenner van die ATKV-prys en in 1988 weer op die kortlys vir hierdie prys. “Is weer Sagie” is ’n vervolg hierop en hervat Sagie se verhaal vier jaar nadat hul bure, die De Wets, met hul dogter Ansie uit die Ladismith-distrik vertrek het. Sagie (Sagrys van Greunen) het nou groot toekomsdrome en is steeds besig om eiehandig te bou aan die huis. Hoewel hy in vier jaar nog niks van Ansie gehoor het nie, oortuig sy kinderlike geloof en onskuld hom dat sy sal terugkeer sodra daar rook uit die huis se skoorsteen trek. Sagie is steeds onderdanig aan sy pa, maar sy karakter het goed ontwikkel en hy raak al hoe meer selfstandig, ondanks sy beperkte intellektuele vermoëns. Hy slaag daarin om talle teleurstellings te oorkom en toon deernis met sy medemens, al word hy by talle geleenthede verneder en onwaardig geag. Die verrassende slot skep verwagtinge dat Sagie se droom verwesenlik kan word, al is dit miskien nie heeltemal soos hy dit verwag nie.
“Die kind” slaag daarin om deur middel van die eenvoudige, maar treffende verhaal van ’n Zoeloevrou en die kind wat sy lank nie wou hê nie, die dilemma van ’n hele volk uit te beeld. Die Zoeloe-vrou Amazolo verwag ’n kind van haar geliefde, Mlenzana, wat weggaan om op die myne te gaan werk. Hy is onbewus daarvan dat hy pa gaan word en kom nie weer terug nie, waarna Amazolo die kind om daardie rede verstoot. In die roman word die naamlose kind se kinderdae en jeug in hierdie omstandighede uitgebeeld, asook die ma se hartseer en verset teen die impak van Westerse gebruike op die Zoeloe-tradisies. Die rol van die eiesoortige geloof van die Zoeloes in die daaglikse gebruike en lewe in ’n landelike swart gemeenskap word goed geskets as agtergrond tot die gebeure. Die kind (Mvula, wat later Zolile word) weier na voltooiing van sy skoolloopbaan om te gaan boer en skryf in as ’n mediese student, waarin ook die nuwe teenoor die tradisionele gebruike teen mekaar afgespeel word. Zolile word eindelik ’n groot man in sy gemeenskap. “Die kind” word in 1990 bekroon met die ATKV-prys, verower ook ’n FAK-prys en is in 1991 op die kortlys vir die toekenning van die M-Net-prys. Hierdie boek word wyd voorgeskryf aan wit en swart skole, beleef meer as twintig drukke en word in Engels vertaal.
Hy skryf ook gedigte en publiseer daarvan op die webwerf LitNet.
Skeurtandhaai
Die skeurtandhaai (Carcharias taurus) is 'n haai wat aan die hele Suid-Afrikaanse kus voorkom alhoewel dit skaars is aan die weskus. In Engels staan die vis bekend as die ragged-tooth shark. Dit word deur die IUBN geklassifiseer as 'n kwesbare spesie. In Engels staan die haai bekend as die Spotted raggedtooth shark.
Voorkoms
Die kop en lyf is bruinerig of grys aan die bokant met donker kolle en is wit aan die onderkant. Die haai het twee dorsale vinne. Dit word 3,2 m lank en weeg sowat 290 kg. Die haai is 'n bodembewoner en gewoonlik nie gevaarlik nie.
Slag van die Twee Riviere
Om 04:00 die oggend van die 28ste was die Britse mag aan't opmars na die Modderrivier-brug (die spoorbrug loop vandag nog op dieselfde plek oor die rivier en 'n replika van 'n blokhuis kan vandag nog daar gesien word). Lord Methuen wat die Boeremagte op die koppe verwag het, het reguit in die Boere se lokval ingestap. Die skietgeveg tussen die twee magte het 'n volle 10 uur lank geduur. Die Britte was aanvanklik vasgepen op die oop veld maar 'n aanval op die Boeremagte se regterflank was suksesvol en het die Boere genoop om te onttrek. Die Britse verliese was 70 sterfgevalle en 413 gewondes; Methuen self is in die regterheup gewond tydens die geveg. Aan die Boeremagte se kant het 16 soldate gesneuwel, 66 gewond en 13 manskappe is gevange geneem.
NG gemeente Reddersburg
duimnael|regs|160px|Ds. D.J. Kriel was van 1911 af Reddersburg se eerste NG leraar, maar het in 1912 teruggekeer na die gemeente Erasmus, waarvandaan hy hierheen gekom het.
duimnael|links|270px|Reddersburg se ou NG kerkgebou.
Exeter
Exeter is 'n stad in die suidweste van Engeland (in die Verenigde Koninkryk), in die graafskap van Devon. Die stad het 'n bevolking van 122 400 in 2007. Daar is ook 21 plekke in die Verenigde State van Amerika en een in Kanada wat na Exeter genoem is. Die Universiteit van Exeter is ook hier geleë.
NG gemeente Reddersburg
duimnael|regs|160px|Ds. [[Matthys du Toit|M.M. du Toit was van 1912 tot 1920 Reddersburg se tweede NG leraar.]]
duimnael|regs|160px|Ds. [[Pieter de Waal, van 1920 tot 1925 Reddersburg se derde NG leraar. Dit was ook sy derde gemeente.]]
Exeter
Geskiedenis
Exeter se Sandy Park was een van die gasheerstadions tydens die Rugbywêreldbeker 2015.
Demografie
Exeter is een van die grootste stede in die suidweste van Engeland. In 2007 was 97,5% van sy bevolking Blankes, 1,4% Indiërs, 0,4% Swartes, 0,6% Chinese, en 0,1% ander.
NG gemeente Reddersburg
duimnael|regs|160px|Ds. J.M.C. van den Berg. Reddersburg was, van 1938 tot 1942, sy eerste gemeente.
duimnael|regs|160px|Ds. Jan Hendrik Crous, Reddersburg se NG leraar van 1950 tot sy eerste aftrede in 1953. Daarna was hy nog van 1958 tot 1961 leraar van [[NG gemeente Derby|Derby en van 1961 tot sy tweede en laaste aftrede in 1963 van Parys-Wes.]]
Die NG gemeente Reddersburg is die gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die Vrystaatse dorp Reddersburg. Dis in 1910 gestig as slegs die 47ste gemeente van die Vrystaatse Kerk, 51 jaar nadat die Gereformeerde kerk Reddersburg in 1859 as die eerste gemeente van dié kerkverband in die Vrystaat tot stand gekom het. In 2016 het die gemeente 250 belydende en 80 dooplidmate gehad.
Stigting
Die gemeente is op 27 April 1910 gestig met ds. P. du Toit as konsulent. Op 10 April 1911 is die eerste leraar, naamlik ds. Kriel, hier bevestig, maar reeds op 18 November 1911 het hy na Erasmus vertrek. Die volgende leraar was ds. M.M. du Toit (7 September 1912 tot 20 Maart 1920). Dan volg ds. P. de Waal (1920 tot '25) hom op. Van 19 September 1925 tot 3 November 1927 het ds. P.S.Z. Coetzee as konsulent die gemeentelike werk met ywer en welslae waargeneem, waarna ds. Driessen tot 1931 hier gedien het. Hierna het di. D. de Vos, J.M.C. van den Berg, A. van der Merwe en G.J. Naudé agtereenvolgens die gemeente met groot seën bedien.
Sedert 1950
Ds. J.H.A. Crous is in 1950 hier bevestig. In die jare het die klein gemeente 'n nuwe kerkgebou onder leiding van ds. De Waal opgerig, 'n nuwe orrel is in 1933 aangekoop, 'n nuwe pastorie is omstreeks 1951 voltooi en die kerksaal is vroeg in die vyftigerjare, onder leiding van ds. Crous, vergroot en hernu — en dit alles sonder enige skuld. Die gemeente het deur pragtige samewerking groot bedrae vir bogenoemde werk byeengebring, asook vir die griepwese £500 en vir die Helpmekaarbeweging £950. In samewerking met Edenburg is 'n eie sendeling beroep, eers eerw. S.F. Skeen, wat jare met vrug hier gearbei het, en toe eerw. I. Steyn.
In 1952 kon die medewerker van Ons gemeentelike feesalbum opmerk: "Hier bestaan verskeie kerklike verenigings, Kindersendingkrans, Sondagskool, OVS-Bond, asook 'n tak van die OVV, wat almal geseënde werk op die gebied van Armesorg en Sending verrig. Die eienskappe wat naas die seën van die Here tot die bloei van die gemeente bygedra het, is seker hartlike samewerking, eensgesindheid en oop hande en harte vir sy saak."
Pieter Smith
Pieter Smith (gebore op 19 Augustus 1975 in Potchefstroom) is 'n Afrikaanse sanger en kitaarspeler. Sy debuutalbum, Alles wat gejaagd is, is in 2001 uitgegee.
Ammoniumsianaat
Geskiedenis
Dit word algemeen aanvaar dat organiese chemie as 'n wetenskap in 1828 begin is deur die Duitse chemikus Friedrich Wöhler se sintese van die organiese, en biologies betekenisvolle stof, ureum, deur per abuis 'n waterige oplossing van ammoniumsianaat te verdamp.
Wöhler het verskeie reaksies uitgevoer wat gelei het tot die produksie van ureum [(NH2)2CO], 'n organiese komponent van urine. Wöhler het die reaksie in sy oorspronklike publikasie gedemonstreer met verskillende stelle reaktante: 'n kombinasie van siaansuur en ammoniak, 'n kombinasie van silwersianaat en ammoniumchloried, 'n kombinasie van loodsianaat en ammoniak en uiteindelik uit 'n kombinasie van kwiksianaat en sianatiese ammoniak.
Reaksie
In so 'n reaksie is loodsianaat en ammoniak in 'n waterige oplossing gebruik:
Ammoniumsianaat ontbind tot ammoniak en siaansuur, wat omkeerbaar reageer om ureum te produseer:
Vitalisme
Die sintese van Wöhler word histories as die begin van organiese chemie aangebied, as die eerste in vitro-sintese van 'n chemiese verbinding wat andersins slegs deur lewende stelsels geproduseer word. In wese het hy 'n organiese molekule geskep uit 'n anorganiese molekule.
Daar is berig dat Wöhler aan Berzelius geskryf het en gesê: "Ek kan dus nie my chemiese water hou nie en moet jou vertel dat ek ureum kan maak sonder dat ek niere of 'n dier hoef te hê, hetsy mens of hond"
Berzelius het in reaksie op Wöhler erken dat die resultate van Wöhler baie belangrik was vir die begrip van organiese chemie, en beide wetenskaplikes het ook die belangrikheid van die werk vir die bestudering van isomerisme, toe nog 'n nuwe navorsingsgebied, erken.
Gebruike
Ammoniumsianaat is 'n isomeer van ureum en word as sodanig slegs gebruik vir die produksie van ureum.
Norma Cenal
Norma Candal (10 April 1930 – 5 Februarie 2006) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Sun and the Moon (1990), A Flight of Hope (1993), en Dios los cría 2 (2004), en in die televisiereeks Trespatines en su salsa (1970).
Montserrat Caballé
Montserrat Caballé (1933-2018) was ’n Spaanse operasangeres en een van die belangrikste soprane van die 20ste eeu. As sanger het sy 'n wye verskeidenheid rolle vertolk, maar sy word veral met die belcanto-repertoire geassosieer, waarin sy as een van die mooiste moderne eksponente beskou word. Sy het 'n stem met groot omvang en merkwaardige skoonheid, wat sy met haar onberispelike musikaliteit en 'n foutlose tegniek kombineer.
Crella gelida
Crella gelida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Princeton, Wes-Virginië
Princeton is 'n dorp in die deelstaat Wes-Virginië. Dit is in 1837 gestig deur kaptein William Smith. Die dorp was die middelpunt van die Slag van Pigeon Roost wat tydens die Amerikaanse Burgeroorlog in 1862 hier plaasgevind het. Die stad was aan die brand gesteek deur terugvallende Konfederale soldate.
Asta Esper Andersen
Asta Esper Andersen (19 Julie 1919 – 24 Junie 2012) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Alle gaar rundt og forelsker sig (1941) en Babette's Feast (1987), en in die televisiereekse Unit 1 (2000) en Park Road (2009).
Montserrat Caballé
Lewensloop
thumb|240px|links|Caballé saam met haar man en seun, Milaan, 1971. Caballé is op 12 April 1933 in Barcelona gebore. Haar ouers het gevrees dat hulle haar voor geboorte sou verloor. Hulle het onderneem om haar na die Montserrat-klooster te vernoem as sy gesond gebore sou word. In 1964 trou sy met Bernabe Marti, met wie sy 'n dogter en 'n seun het. Haar dogter, ook Montserrat genoem, is ook 'n sopraan.
Princeton, Wes-Virginië
Die dorp se ekonomie is industrieel van aard.
Crella gelida
Die spons behoort tot die genus Crella en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Lundbeck.
Montserrat Caballé
Lewensloop
Sy begin haar loopbaan met 'n 12-jare lange studie aan die Teatro Liceu in Barcelona en wen in 1954 die Liceu-goue medalje. Twee jaar later sing sy by die Opera van Basel, waar sy 'n indrukwekkend repertoire opbou, van onder meer Tosca, Aïda, Arabella en Salome.
Caballé het met die Spaanse tenoor, Bernabé Martí, op 14 Augustus 1964 getrou te Santa Maria de Montserrat Abdy.
Tussen 1956 en 1965 sing sy by talle operahuise in Bremen, die Teatro alla Scala (Milaan), Wene en Lissabon. In 1965 word sy in New York bekend toe sy Marilyn Horne tydens 'n konsertuitvoering van Donizetti se "Lucretia Borgia" vervang.
In 1987 het sy op versoek van die Internasionale Olimpiese Komitee die liedjie "Barcelona", in duet saam met Freddie Mercury, die hoofsanger van die Britse rockgroep Queen, opgeneem. Die liedjie is deur Caballé se tuisstad geïnspireer, en is later as een van die twee amptelike temaliedjies van die Olimpiese Spele in 1992 gebruik.
Skulprandhamerkophaai
Die Skulprandhamerkophaai (Sphyrna lewini) is 'n haai wat net aan die ooskus van Suid-Afrika voorkom en wel vanaf die Transkei. Die haai se uitstaande kenmerk is die afgeplatte kop met die hamervormige uitsteksels aan weerskante. Die haai word tot 3 m lank en weeg dan net meer as 'n 100 kg. Hy kom voor in die oop water en staan in Engels bekend as die ''Scalloped hammerhead.
Daniela Ruah
Daniela Ruah (gebore 2 Desember 1983) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Red Tails (2012) en in die televisiereekse NCIS (2003), NCIS: Los Angeles (2009), en Hawaii Five-0 (2010).
Hamamelidaceae
Hamamelidaceae is die Towerhaselaar-familie wat hoort tot die orde  Saxifragales. Wêreldwyd hoort daar slegs 85 spesies tot die familie waarvan drie in Suider-Afrika voorkom en al drie is bome. Die hout van die familie is baie hard en sterk en dit is handig om kieries en vegstokke mee te maak.
Spesies
Uitgesoekte spesies:
Cabaret (1972)
Cabaret (1972) ’n Amerikaanse sang-en-dans-rolprent waarin Liza Minnelli die rol van ’n nagklubsangeres vertolk. In die fliek woon sy in die 1930’s saam met haar minnaar in Berlyn, voordat die Nazi’s beheer oorgeneem het.
Die fliek is 'n verwerking van die gelyknamige musiekblyspel van John Kander (musiek) en Fred Ebb (tekste) uit 1966, die toneelstuk I Am a Camera van John van Druten uit 1951 en die semi-outobiografiese verhale uit die bundels, The Last of Mr. Norris (1935) en Goodbye to Berlin (1939) van Christopher Isherwood.
Cabaret was 'n reuse sukses in bioskope gewees en het meer as 42 miljoen dollar by die loket verdien. Die film is vir tien Oscars genomineer, waarvan agt toegestaan is, waaronder vir beste regie, beste musiek (van Fred Ebb en John Kander), beste kamerawerk, beste kinematografie, beste hoofrolspeler (Minnelli) en beste byrolspeler (Joel Grey). Daarnaas het dit meer as 20 ander pryse losgeslaan, waaronder sewe Bafta-pryse, drie Golden Globes, vier National Board of Review Awards, een Writers Guild of America Award en twee Premi David di Donatello.
Die film is vanweë die kulturele, historiese en estetiese belang daarvan in 1995 vir bewaring in die National Film Registry van die American Library of Congress opgeneem.
Mary Grace Canfield
Mary Grace Canfield (3 September 1924 – 15 Februarie 2014) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Pollyanna (1960) en in die televisiereekse The Best of Broadway (1954), The Hathaways (1961), en Green Acres (1965).
629
Die jaar 629 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 29ste jaar van die 7de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Gabrielle Dennis
Gabrielle Dennis (gebore 19 Oktober 1978) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Black Coffee (2014) en in die televisiereekse The Game (2006), Rosewood (2015), en Insecure (2016).
Tacitus
Publius (of Gaius) Cornelius Tacitus (56 – 120) was 'n senator en 'n historikus van die Romeinse Ryk. Die behoue dele van sy twee vernaamste werke – die Annale en die Geskiednisse – ondersoek die bewind van die Romeinse keisers Tiberius, Claudius, Nero en dié wat regeer het in die jaar van die vier keisers. Hierdie twee werke behels die geskiedenis van die Romeinse ryk vanaf die dood van Augustus in 14 n.C., tot (waarskynlik) die dood van keiser Domitianus in 96 n.C.. Daar is aansienlike lakunes in die behoue tekste, insluitend een van vier boeke in omvang, in die Annale.
Donald Andersen
Donald Andersen (gebore 30 September 1956) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Bente - En barrierekvinde (2001), Nikolaj og Julie (2002), en The Legacy (2014).
Tacitus
Tacitus was 'n outeur wat geskrywe het in die silwer era van Latynse literatuur. Sy werk word onderskei deur 'n manhaftigheid en skerpsinnigheid, en 'n kompakte en soms onkonvensionele aanwending van Latyn.
Lewe
Alhoewel Tacitus se werke menige detail omtrent sy eietydse wêreld bevat, is besonderhede van sy persoonlike lewe skaars. Die breukdeel wat bekend is word verkry uit toevallige wenke regdeur sy werke, die briewe aan sy vriend en bewonderaar Plinius die jongere, 'n inskripsie wat te Mylasa in Karië gevind is, en deur ingeligde raaiwerk.
Tacitus is in 56 of 57 gebore in 'n familie van ridderstand; soos baie Latynse outeurs van die goue en silwer eras, was hy van die provinsies, waarskynlik noord-Italië, Gallië Narbonensis, of Hispanië. Die presiese plek en datum van sy geboorte is onbekend, terwyl sy praenomen (voornaam) eweneens 'n raaisel is; in die briewe van Sidonius Apollinaris is sy naam Gaius, maar in die belangrikste behoue manuskrip van sy werk, word sy naam aangedui as Publius. (Een geleerde se voorstel van Sextus het min ondersteuning gelok.)
Jeug en afkoms
Die ouer aristokratiese families was met die einde van die republiek reeds grootliks uitgedelg deur proskripsies, en Tacitus maak dit duidelik dat sy rang te danke was aan die Flawiese keisers (Gesk. 1.1). Bespiegeling dat hy van 'n vrygelatene sou afstam, vind geen ondersteuning, buiten vir sy stelling, in 'n denkbeeldige toespraak, dat etlike senatore en ridders van vrygelate afkoms was nie (Ann. 13.27), en word verwerp deur vooraanstaande historici.