cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kampioenetrofee 1998
Wedstryde
Die Kampioenetrofee 1998 het hoofsaaklik uit die uitklopfase bestaan en al die destydse toetslande het daaraan deelgeneem. Dus kon nege spanne aan die toernooi deelneem wat beteken het dat twee spanne in ’n voorwedstryd moes speel om die laaste van die agt spanne te bepaal. Aanvanklik is aangekondig dat die nege spanne volgens die Krieketwêreldbeker 1996 se plasings gerangskik sou word. Die trekking wat uiteindelik vrygestel is, was egter aangepas ten gunste van sommige van die spanne met ’n groter aanhangerskap, waarvolgens Nieu-Seeland teen Zimbabwe gespeel het om te bepaal watter span die uitklopfase haal.
Alphonse Giroux
François-Simon-Alphonse Giroux († 1 Mei 1848 in Parys, Frankryk) was ’n Franse kunsrestoureerder en meubelmaker.
Hy het as skilder onder Jacques-Louis David studeer en aan die einde van die 18de eeu ’n kunsretourasiesaak begin. Hy was die amptelike restoureerder van die Notre Dame-katedraal in Parys, asook van kunswerke deur Louis Daguerre, Charles Marie Bouton, Charles Arrowsmith, Charles Renoux en ander. Verder het hy meubels gemaak en gerestoureer.
Giroux het ook daguerreotipe-kameras gemaak wat deur Daguerre ontwerp is.
Ming Chen
Ming Chen (gebore 1 Augustus 1974) is 'n Amerikaanse vervaardiger, akteur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Air Strike (2018), Shakespeare's Sh*tstorm, en Burn in Hell, en in die televisiereeks I Sell Comics (2014).
Potamolepis micropora
Potamolepis micropora is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Potamolepis en tot die familie Potamolepidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1938 deur Burton.
Daguerreotipe
Daguerreotipe (ook genoem daguerreotipie) is ’n fotografiese proses wat in 1839 deur die Franse uitvinder en fotograaf Louis-Jacques-Mandé Daguerre bekend gestel is – die eerste sodanige proses wat algemeen gebruik is. Teen die vroeë 1860's het ander prosesse wat goedkoper was en korter beligtingstye moontlik gemaak het, dit feitlik heeltemal vervang.
Die daguerreotipe-beeld word gemaak op gejodeerde silwer of versilwerde koperplaatjies wat onder ’n veiligheidslig blootgestel word aan halogeengasse. Die plaat word dan na die kamera gedra in ’n ligdigte houer. Wanneer die deklaag verwyder word, word die gesensiteerde oppervlak aan die beeld blootgestel wat deur die lens in die donker kamera geprojekteer word. So word ’n onsigbare, latente beeld op die plaat geskep wat dan ontwikkel word deur dit aan kwikdampe bloot te stel.
Ná die ontwikkeling word die liggevoeligheid van die plaat stopgesit deur die oorblywende silwerhalogenide te verwyder. Daarna word ’n goudchloriedoplossing op die beeld aangebring en dit word vir ’n kort rukkie oor ’n vlam verhit, en dan afgespoel en droog gemaak. Selfs ná hierdie ingewikkelde proses is die oppervlak steeds baie delikaat en die silwer kan aanslaan weens blootstelling aan lug; daarom moet die plaat in ’n lugdigte houer onder glas gebêre word.
Verskeie soorte antieke foto's word soms verkeerdelik daguerreotipes genoem, veral wanneer hulle in klein, versierde houers voorkom soos dié waarin daguerreotipes gewoonlik gebêre is. Die term verwys egter net na foto's wat met die bogenoemde metode ontwikkel is – ’n proses wat net tussen die 1840's en die laat 1850's algemeen gebruik is.
Noguchi-koffietafel
Die Noguchi-koffietafel is 'n modernistiese meubelstuk wat die eerste keer in die middel van die 20ste eeu vervaardig is. Dit is in 1947 deur Herman Miller bekend gestel, en is in Amerika deur die Japannees-Amerikaanse kunstenaar en industriële ontwerper, Isamu Noguchi ontwerp. Die Noguchi-koffietafel het 'n houtbasis, wat uit twee identiese geboë houtstukke, en 'n swaar plaatglasblad, bestaan.
Geskiedenis
Die Herman Miller-katalogus in 1947 het die Noguchi-koffietafel as 'beeldhouwerk-vir-gebruik' en 'ontwerp vir produksie', beskryf. Die basis was van soliede okkerneuthout en het bestaan uit twee identiese dele; die een deel is onderstebo gedraai en met 'n spilpen aan die ander deel vasgeheg. Dit het tot gevolg gehad dat die basis 'n aaneenlopende, vloeiende vorm verkry het. Die ontwerp van die koffietafel het tot ongekende belangstelling in die meubelstuk gelei. Die vorm van die twee houtstutte het 'n selfondersteunende en stabiele basis tot gevolg, waarvolgens die swaar glasplaatblad, sonder die gebruik van verbindings, ondersteun word.
Romulea sladenii
Romulea sladenii is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort en is deel van die strandveld. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom voor op die Gifberg-plato. Die spesie het 'n voorkomsgebied van kleiner as 200 km2 en daar is twee subpopulasies. Die plant word bedreig deur moontlike uitbreiding van die rooibostee bedryf.
Noguchi-koffietafel
Konstruksie
Die basis is oorspronklik van okkerneut-, berk e- en kersiehout gemaak. Dit is later ook van geeboniseerde okkerneut gemaak. Basisse van kersiehout is slegs gedurende die eerste jaar wat die tafel op die mark was gemaak, en is sedertdien baie gesog. Basisse van berkehout is na 1954 nie meer vervaardig nie. Vanaf 2016 is die tafel in 'n geeboniseerde afwerking, okkerneuthout, wit essehout en natuurlike kersiehout beskikbaar.
Die blad van die koffietafel is oorspronklik van 22 mm dik, swaar plaatglas gemaak. In 1965 is die dikte van die glasblad tot 19 mm verminder, terwyl die basis verhoog is, sodat die totale hoogte van die tafel van 380 mm tot 400 mm verhoog is.
Britt Ekland
Britt-Marie (Britt) Ekland (Stockholm, 6 Oktober 1942) is 'n Sweedse aktrise. Sy is veral bekend vir haar rolle in The Night They Raided Minsky's, Baxter!, The Double Man, Get Carter, The Wicker Man en The Man with the Golden Gun.
Ekland is in Swede gebore, maar verhuis later na Engeland waar sy beroemd word vir haar huwelik met Peter Sellers in 1964. In 1965 kry hulle 'n dogter, Victoria. Hulle het drie rolprente gemaak voordat hulle in 1968 geskei is. Daarna het sy 'n aantal verhoudings met bekende figure gehad, soos Rod Stewart en Phil Lewis. In 1973 kry sy 'n seun, Nicholai van Lou Adler. Sy trou later 'n tweede keer met Slim Jim Phantom, by wie sy nog 'n seun, Thomas Jefferson (1988) kry.
Noguchi-koffietafel
Produksie
Die Noguchi-koffietafel het een van Herman Miller se mees ikoniese en suksesvolste ontwerpe geword. Die produksie van die koffietafel is in 1973 gestaak, met die gevolg dat die meubelstuk dadelik 'n versamelstuk geword het. In 1980 het Herman Miller 'n beperkte produksie van ongeveer 480 tafels vervaardig. Sedert 1984 is daar weer begin om die tafel te vervaardig, as deel van die 'Herman Miller-klassieke reeks, en is dit sedertdien in volgehoue produksie.
Britt Ekland
Sy speel die rol van 'n blondine in die James Bond-film, The Man with the Golden Gun (1974). Sy het ook 'n oudisie gedoen om as 'n blondine in die eerste Bond-film, "Dr. No" (1962) te speel, maar die rol is uiteindelik aan Ursula Andress toegeken.
Noguchi-koffietafel
Voorbeelde
Ondanks die status van die Noguchi-koffietafels as moderne klassieke kunsvoorwerpe, is die tafels algemeen beskikbaar en relatief bekostigbaar. Die rede hiervoor is dat die tafel van 1947 tot 1973 op 'n deurlopende basis vervaardig is, dat produksie in 1984 hervat is, en dat dit tans steeds vervaardig word. Die tafel is boonop baie duursaam, en min het deur die jare tot niet gegaan. Die basis kan gestamp of gekrap word, maar sal amper nooit kraak of breek nie. Die rande van die glasblaaie is geneig om af te splinter en die glasblad kan bo-op krapmerke kry, maar omdat dit so swaar is, breek die glasblad selde. Die tafel kan sonder om beskadig te word 'n groot gewig dra. Vroeëre tafels kan maklik aan hul 22 mm dikte glasblad uitgeken word, maar die kwaliteit daarvan is nie werklik beter as die huidige, ligter en makliker hanteerbare modelle, met die dunner glasblaaie, nie. Kopers kan verwag om $ 500 en meer te betaal vir 'n onbeskadigde tafel, en $ 1.500 en meer vir 'n vroeë weergawe van berkehout. Slegs die kersiehouttafels van 1947 is werklik skaars versamelstukke, wat selde te koop is, behalwe by eksklusiewe veilings.
Britt Ekland
Ekland is fiksheid-bewus en skryf in 1984 'n boek oor die onderwerp. In 1992 het sy 'n video oor fiksheid gemaak.
Passerina burchellii
Passerina burchellii is 'n struik wat tot die Thymelaeaceae familie hoort. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Wes-Kaap voor, in die Riviersonderendberge en Stettynsberge. Die plant is deel van die fynbos-bioom. Dit het 'n voorkomsgebied van 189 km² en daar is vyf subpopulasies wat deur indringerplante bedreig word.
Vusamazulu Credo Mutwa
Vusamazulu Credo Mutwa (21 Julie 1921 - 25 Maart 2020) was 'n Zoeloe-sangoma (tradisionele geneser) uit Suid-Afrika. Hy was bekend as skrywer van boeke wat gebruik maak van die Afrikamitologie, tradisionele Zoeloe-volksverhale, buiteaardse ontmoetings en sy eie persoonlike ervarings. Sy laaste werk was 'n grafiese roman genaamd Tree of Life Trilogy, gebaseer op die geskrifte van sy beroemdste boek, Indaba my Children. In 2018 is hy vereer met 'n USIBA-toekenning wat deur die Suid-Afrikaanse Departement van Kuns en Kultuur aangebied is vir sy werk in inheemse wysheid.
Emily McLaughlin
Emily McLaughlin (1 Desember 1928 – 26 April 1991) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Young Doctors in Love (1982) en in die televisiereekse The Twilight Zone (1959), General Hospital (1963), en The Man Who Never Was (1966).
Vusamazulu Credo Mutwa
Credo het homself 'n sanusi (algemene spelling isanuse) genoem, wat 'n soort Zoeloe-waarsêer of sangoma is. Die term spruit uit 'n meer historiese tyd en word deesdae nie wyd gebruik nie, selfs nie in 'n tradisionele omgewing nie.
Credo het saam met sy vrou, Virginia, in Kuruman gewoon waar hulle 'n verpleeginrigting bestuur het.
Vroeë lewe
Sy pa was 'n wewenaar met drie oorlewende kinders toe hy sy ma ontmoet het. Sy pa was 'n bouer en 'n Christen en sy moeder 'n jong Zoeloe-meisie. Enersyds vasgevang tussen Katolieke sendelinge en 'n hardkoppige oud-Zoeloe-kryger, die oupa van Credo Mutwa, het sy ouers geen ander keuse gehad as om te skei nie. Credo is buite die huwelik gebore, wat 'n groot skandaal in die dorp veroorsaak het en sy ma is deur haar pa uitgegooi. Later is hy deur een van sy tantes inngeneem.
Hy is later deur sy pa se broer grootgemaak en is na die Suidkus van Natal (vandag KwaZulu-Natal), naby die noordelike oewer van die Mkomazirivier, geneem. Hy was reeds 14 jaar oud toe hy die eerste keer skool toe is. In 1935 het sy pa bouwerk in die Transvaal-provinsie gekry en die hele gesin verhuis na waar hy gebou het.
Nadat hy ernstig siek geword het, is hy deur sy oom na KwaZulu-Natal teruggeneem. Waar moderne medisyne misluk het, het sy oupa, 'n man wat sy vader as 'n heiden- en demoonaanbidder verag het, hom gehelp om gesond te word. Op hierdie punt begin Credo baie van die dinge oor sy mense wat die sendelinge hulle sou laat glo, bevraagteken. "Was ons Afrikane regtig 'n ras van primitiewe wat glad nie kennis gehad het voordat die witman na Afrika gekom het nie?" vra hy homself. Sy oupa het die oortuiging dat sy siekte 'n heilige oproep was om 'n sangoma, 'n geneser, te word. Hy het thwasa (sangoma-opleiding en inisiasie) ondergaan saam met sy oupa en moeder se suster, 'n jong sangoma met die naam Mynah.
Kwa-Khaya Lendaba kultuurdorp
In 1974 het Credo 'n stuk grond in die Oppenheimer-tuine in Soweto bekom om 'n Afrika-kultuurdorp te skep om die kulturele erfenis en sy eie leerstellings te bewaar. Hy het tradisionele wonings geskep wat verbeeldingryk die boupatrone van dwarsoor Afrika verteenwoordig het, terwyl menslike en mitologiese figure lewendige, volksoorlewing, oortuigings en tradisies in Afrika lewendig gemaak het, soos gesien deur sy artistieke visie. Die plaaslike bevolking wat die Christendom aangehang het, was destyds agterdogtig oor hierdie kulturele dorpie.
Credo het geglo dat die Soweto-opstand en die popularisering van kommunisme in die swart stryd Afrikane van hul tradisionele wortels verwyder het. Anders as die meeste politieke aktiviste, het hy 'n skeiding tussen wit en swart ondersteun om swart tradisionele stamgebruike en lewenswyse te bewaar. In 1976 het skoliere die kulturele dorpie gedeeltelik afgebrand nadat hy op die Afrikaanse radio verkeerd aangehaal is, aangesien hulle van mening was dat die dorp stam- en afsonderlike ontwikkeling bevorder. Gedeeltes van die dorp is in die middel 80's weereens afgebrand tydens 'n staking teen die Wes-Randse Stadsraad. Na die moord op sy seun deur swart politieke "aktiviste" en die tweede brandstigting in sy dorp, het Credo weggetrek uit Soweto en 'n kulturele toeristedorp in Lotlamoreng, Mahikeng, (in die destydse Bophuthatswana) ontwikkel. Hier het hy toesig gehou oor die bou van klein kulturele dorpies wat elk die tradisionele kulture van die belangrikste Suid-Afrikaanse stamvolke verteenwoordig.
Profetiese beeldhouwerke
Alhoewel baie van die beeldhouwerke by Kwa-Khaya Lendaba onbekend was vir die Afrikane wat hulle bedoel was om te verteenwoordig, is daar volgens sommige van hulle profeties van aard. Die opmerklikste was eise wat die koms van MIV/vigs na Suid-Afrika voorspel het. Dit is gesien in sy fiktiewe beelde van koning Khandakhulu, met 200 vrouens. Hy kon hulle nie almal seksueel bevredig nie, en daarom het hulle elders uitgegaan vir bevrediging, wat daartoe gelei het dat hulle almal ongeneeslike seksueel oordraagbare infeksies opgedoen het. Die sere aan Koning Khandakhulu se penis lyk soos die Vigs-embleem. Hierdie beeldhouwerke is in 1979 geskep, drie jaar voordat wetenskaplikes die menslike immuniteitsgebreksvirus ontbloot het. Bewerings van sy ander voorspellings sluit in die vernietiging van Wêreldhandelsentrums in die aanvalle op 11 September 2001, die sluipmoord op Chris Hani en die politieke ondergang van president Thabo Mbeki.
Tradisionele behandeling van MIV/vigs
Credo was 'n aktiewe en uitgesproke voorstander vir die gebruik van tradisionele Afrika-medisyne vir die behandeling van MIV/vigs, kanker en tuberkulose. Hy het in 1999 'n trust, genaamd die Vulinda Trust, geskep om tradisionele kennis te bewaar en om die gebruik van hierdie tradisionele medisyne te bevorder. Die fokus van sy navorsing was veral op 'n Suid-Afrikaanse plant genaamd unwele in Zoeloe (Sutherlandia frutescens). Unwele word tradisioneel as 'n opkikkertonikum gebruik, maar dit het 'n teenkankeraktiwiteit getoon deur middel van in-vitro studies. Navorsing oor die doeltreffendheid van Sutherlandia frutescens in die behandeling van MIV/vigs word voortgesit en fase IIb-proewe word by die Suid-Afrikaanse Instituut vir Kruiewetenskap en Geneeskunde (SAHSMI) gedoen.
'Reptiliaanse agenda'
Mutwa het hom verbind met David Icke se teorie van 'n 'reptiliaanse agenda' - d.w.s. dat 'n reptiel-buiteaardse ras die wêreld al duisende jare beheer het.
Kevin Cheng
Kevin Cheng (gebore 15 Augustus 1969) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Hong Kong Graffiti (1995) en Badges of Fury (2013), en in die televisiereekse Scarlet Heart (2011) en Ip Man (2013).
Passerina comosa
Passerina comosa is 'n struik wat tot die Thymelaeaceae familie hoort. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Noord-Kaap en die Wes-Kaap voor.
Tulbaghia acutiloba
Tulbaghia acutiloba is 'n geofiet wat tot die Amaryllidaceae familie hoort. Die spesie is inheems in Botswana, Eswatini en Suid-Afrika.
Potamolepis weltneri
Potamolepis weltneri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Potamolepis en tot die familie Potamolepidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1903 deur Moore.
Lia Eibenschütz
Lia Eibenschütz (19 Maart 1899 – 9 Maart 1985) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Der Tempel der Liebe (1919), Der letzte Schuß (1920), Nathan der Weise (1922), en Der Puppenmacher von Kiang-Ning (1923).
Peter Sellers
Peter Sellers (8 September 1925 – 24 Julie 1980) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Pink Panther (1963), Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964), The Pink Panther Strikes Again (1976), en Being There (1979).
Passerina corymbosa
Passerina corymbosa is 'n struik wat tot die Thymelaeaceae familie hoort. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in KwaZulu-Natal, die Oos-Kaap en die Wes-Kaap voor.
August-prys
Die August-prys (Sweeds:Augustpriset) is 'n jaarlikse Sweedse literêre prys wat reeds sedert 1989 deur die Sweedse Uitgewers-assosiasie toegeken word.
Prys
Vir die eerste drie jaar van die bestaan van die prys, was daar slegs een algemene kategorie vir toekennings. Vanaf 1992 is pryse toegeken in die volgende kategorieë: Fiksie, Nie-fiksie, en Kinders en Jong Volwassenes. Die prys is vernoem na August Strindberg.
Seleksie
Alle Sweedse uitgewers mag nominasies vir die toekenning nomineer. 'n Beoordelingspaneel plaas in elke kategorie ses titels op 'n kortlys. Hierdie titels word dan gelees en op gestem deur 'n vergadering van 63 persone, derhalwe een-en-twintig in elke kategorie. Die paneellede kom van regoor Swede, en bestaan uit boekverkopers, bibliotekarisse, en bibliotekaresse en literêre kritici. Die boeke wat die grootste aantal stemme kry wen dienooreenkomstig die prys.
Die pryse word oorhandig by die Berwaldhallen in Stockholm. Die wenners ontvang elk 100,000 Sweedse krona, asook 'n brons standbeeldjie deur die beeldhouer Michael Fare.
Romulea sinispinosensis
Romulea sinispinosensis is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort en is deel van die strandveld en fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom voor by Doringbaai en Velddrif. Die spesie het 'n voorkomsgebied van 760 km2 en daar is twee sub populasies. Die plant het habitat afgestaan aan mynbou aktiwiteite, onder andere diamant ontginning. Dit word ook bedreig deur moontlike ontwikkeling van fasiliteite vir toerisme.
Passerina galpinii
Passerina galpinii is 'n struik wat tot die Thymelaeaceae familie hoort. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Wes-Kaap voor.
Hartversaking
Hartversaking, dikwels ook kongestiewe hartversaking genoem, vind plaas wanneer die hart nie meer doeltreffend genoeg pomp om die nodige bloedvloei te handhaaf nie. Tekens en simptome sluit gewoonlik kortasemheid, oormatige moegheid en beenswelling in. Die kortasemheid is gewoonlik erger tydens oefening en wanneer gelê word, en die persoon kan snags wakker word daarvan. Borspyn, insluitende angina, kom nie gewoonlik voor weens hartversaking nie.
Oorsake
Algemene oorsake van hartversaking sluit in kroonslagaarsiektes (onder meer ’n vorige hartaanval), hoë bloeddruk, atriale fibrillasie, hartklepaandoening, ’n oormaat alkoholverbruik, infeksie en kardiomiopatie met ’n onbekende oorsaak. Hulle veroorsaak hartversaking deur óf die struktuur óf die werking van die hart te verander.
Daar is twee soorte hartversaking, na gelang van wat aangetas is: die vermoë van die linkerhartkamer om saam te trek of die hart se vermoë om te ontspan. Die erns van die siekte word gewoonlik bepaal deur die graad van probleme met oefening. Hartversaking is nie dieselfde as hartspierinfarksie (waar ’n deel van die hartspier doodgaan) of hartstilstand (waar die bloedvloei heeltemal ophou) nie. Ander siektes wat soortgelyke simptome kan hê, is obesiteit, nierversaking, lewerprobleme, bloedarmoede en skildkiersiekte.
Diagnose en behandeling
Die toestand word gediagnoseer deur die geskiedenis van die simptome in ag te neem en ’n fisieke ondersoek te doen wat eggokardiografie kan insluit. Bloedtoetse, elektrokardiografie en borsradiografie kan ook help om die onderliggende oorsaak vas te stel.
Behandeling hang af van die erns en oorsaak van die siekte. In minder ernstige gevalle bestaan die behandeling gewoonlik uit leefstylaanpassings soos om op te hou rook, oefening, en dieetaanpassings sowel as medikasie. In gevalle waar die linkerhartkamer aangetas is, word inhibeerders en blokkeerders aanbeveel. In ernstige gevalle kan aldosteroonantagoniste of hidralasien met ’n nitraat gebruik word. ’n Ontwateringsmiddel is nuttig teen vloeistofretensie. Soms, na gelang van die oorsaak, kan ’n toestel soos ’n pasaangeër ingeplant word.
As alle ander behandelings ondoeltreffend is, kan ’n hartkamerhulptoestel of hartoorplanting aanbeveel word.
Passerina drakensbergensis
Die Drakensberg Gonna (Passerina drakensbergensis) is 'n struik wat tot die Thymelaeaceae familie hoort. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in KwaZulu-Natal voor.
Champagne Castle
Champagne Castle is 'n bergpiek in die Sentrale Drakensberge in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit is die tweede hoogste bergpiek in Suid-Afrika. Om dit lê ander pieke, waaronder Cathkinpiek (3 149 m), Sterkhorn (voorheen bekend as Mount Memory), Monk's Cowl en Dragon's Back.
Volgens oorlewering het twee onverskrokke bergklimmers, David Gray en majoor Grantham, die piek direk aan die voorkant van Cathkin af uitgeklim. Toe hulle hul oorwinning wou vier, val die bottel sjampanje op 'n rots stukkend en is die berg terstond Champagne Castle gedoop.
Cathkinpiek het sy naam aan 'n immigrant van Lanarkshire, Stephan Snyman, te danke. Snyman het die piek na 'n koppie in Glasgow, genaamd Cathkin Braes, genoem.
Die Champagne Castle-hotel bied 'n praguitsig oor die bergpiek. Op die perseel is rondawels wat in 1941 deur Italiaanse krygsgevangenes gebou is. Staproetes kan 'n entjie verder in die pad af, by Monk's Cowl, aangedurf word.
Romulea sphaerocarpa
Romulea sphaerocarpa is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom op die hooglande van die Tankwa-Karoo tussen die Katbakkiespas en Waboomsberg voor. Die spesie is stabiel.
Kampioenetrofee 2000
Die Kampioenetrofee 2000 (Engels: 2000 ICC KnockOut Trophy) is van 3 tot 15 Oktober 2000 in Kenia beslis. Dit was die tweede Kampioenetrofee in EDI-krieket wat deur die Internasionale Krieketraad (IKR) aangebied is en ná die IKR-trofee 1994 die tweede vername kriekettoernooi in Kenia. Destyds is na dié toernooi as die Uitkloptrofee 2000 (KnockOut Trophy 2000) verwys, maar sedert die 2002-toernooi staan dit as Kampioenetrofee bekend.
Jackie Gleason
John Herbert "Jackie" Gleason was 'n Amerikaanse akteur, musikant en komediant. Gleason was bekend vir sy rol as Ralph Kramden in The Honeymooners. Van sy ander noemenswaardige rolle sluit in: Minnesota Fats in die rolprent The Hustler (1961) en Buford T. Justisie in die Smokey and the Bandit movie series. In 1960 is 'n ster vir hom op die Hollywood Walk of Fame aangebring. Sy loopbaan het oor byna 41 jaar tot en met sy aftrede in 1986 gestrek.
Kampioenetrofee 2000
Elf nasionale krieketspanne het aan die Kampioenetrofee 2000 deelgeneem: Die destydse nege toetskrieketlande (Australië, Engeland, Indië, Nieu-Seeland, Pakistan, Sri Lanka, Suid-Afrika, Wes-Indië en Zimbabwe) saam met die voorste assosiaatlid Bangladesj en die gasheer Kenia. Aangesien die toernooi net uit die uitklopfase bestaan het, moes die ses laagste spanne in die ranglys om die oorblywende drie plekke speel. Vervolgens het in die voorwedstryde Kenia teen Indië, Sri Lanka teen Wes-Indië en Bangladesj teen Engeland gespeel. Indië, Sri Lanka en Engeland het hul onderskeidelike wedstryde gewen en en sodoende hul plekke in die kwarteindrondte bespreek. Al die tien wedstryde is op die Gymkhana Klubveld in Nairobi gespeel.
Die vyf beste spanne van die Krieketwêreldbeker 1999 het regstreeks tot die uitklopfase gevorder, terwyl die ses laagste spanne van die 1999-toernooi in die voorwedstryde om die laaste drie plekke vir die uitklopfase moes speel. Vervolgens het Australië, Pakistan, Suid-Afrika, Nieu-Seeland en Zimbabwe regstreeks die uitklopfase gehaal, terwyl Indië, Sri Lanka en Engeland tot die uitklopfase gevorder het nadat hulle in hul onderskeidelike voorwedstryd onderskeidelik Kenia, Wes-Indië en Bangladesj geklop het. In die eindstryd het Nieu-Seeland Indië met vier paaltjies verslaan en sodoende sy eerste internasionale kriekettitel ingepalm. Die verdedigende kampioen Suid-Afrika is in die halfeindrondte uitgeskakel.
Jackie Gleason
Biografie
Hy is op 24 Junie 1987 by sy huis in Lauderhill, Florida aan kolonkanker oorlede. Hy was 71 jaar oud.
Asima Chatterjee
Asima Chatterjee (23 September 1917 – 22 November 2006) was 'n Indiese organiese chemikus wat bekend is vir haar werk in organiese chemie en plantgeneeskunde. Voorbeelde van haar mees noemenswaardige werk is navorsing op vinca alkaloïede, en die ontwikkeling van anti-epileptiese medikasie en anti-malariamedisyne. Sy het ook baie werke oor medisinale plante van die Indiese subkontinent gepubliseer. Sy was die eerste vrou om 'n doktorsgraad in die Wetenskap aan 'n Indiese Universiteit te verwerf.
Kampioenetrofee 2000
Deelnemers
Die destydse nege toetslande het vir die Kampioenetrofee 2000 gekwalifiseer: Australië, Engeland, Indië, Nieu-Seeland, Pakistan, Sri Lanka, Suid-Afrika, Wes-Indië en Zimbabwe. Daarbenewens het Bangladesj en Kenia, wat destyds oor EDI-status beskik het, vir dié toernooi gekwalifiseer.
Asima Chatterjee
Vroeë lewe
Asima Chatterjee is gebore (as Asima Mookerjee) op 23 September 1917 in Bengale. Chatterjee het in Kolkata grootgeword in 'n middelklasgesin waar sy aangemoedig is om 'n goeie opvoeding te bekom. Sy het haar pa se belangstelling in plantkunde gedeel. Sy het in 1936 haar graad in chemie met lof behaal aan die Scottish Church College van die Universiteit van Kolkata.
Kampioenetrofee 2000
Stadion
Die Kampioenetrofee 2000 is op die Keniaanse Gymkhana Klubveld in Nairobi gespeel. Altesaam tien wedstryde is tydens die Kampioenetrofee 2000 gespeel, waaronder die drie voorwedstryde en die uitklopfase.
Asima Chatterjee
Akademiese werk
Chatterjee se navorsing was gefokus op die chemie van natuurlike produkte en het gelei tot anti-konvulsiewe, anti-malaria, en chemoterapeutiese middels. Sy het ongeveer veertig jaar gewy aan navorsing oor verskeie alkaloïedverbindings. Sy het ook die anti-epileptiese aktiwiteit in Marsilea minuta en anti-malaria-aktiwiteit in die plante Alstonia scholaris, Swertia chirata, Picrorhiza kurroa en Caesalpinia crista ontdek. Hierdie middels het egter hulself nie as klinies mededingend bewys teenoor die medikasie wat tans gebruik word vir hierdie toestande nie. Haar werk het gelei tot die ontwikkeling van 'n anti-epileptiese medikasie (Ayush-56) en 'n paar anti-malaria medisynes.
Chatterjee het ongeveer 400 artikels geskryf wat in nasionale en internasionale joernale gepubliseer is.
Kampioenetrofee 2000
Voorwedstryd
Die voorwedstryde tussen onderskeidelik Kenia en Indië, Sri Lanka en Wes-Indië asook Bangladesj en Engeland was die enigste wedstryde voor die uitklopfase om te bepaal watter van die ses spanne na die uitklopfase deurdring.
Asima Chatterjee
Behalings
Chatterjee se bydraes tot die wetenskap sluit in:
Kampioenetrofee 2000
Uitklopfase
Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit sewe wedstryde bestaan het: vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde en die eindstryd. Die wenners van die voorwedstryde het na die uitklopfase deurgedring, terwyl al die ander toetslande die toernooi in die kwarteindrondte begin het. Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná albei kolfbeurte ’n gelykopuitslag was, is die wedstryd deur ’n uitboul beslis.
Asima Chatterjee
Loopbaan
Sy het by die Dame Brabourne Kollege van die Universiteit van Calcutta. In 1954 het Chatterjee by die University College of Science van die Universiteit van Kolkata aangesluit as 'n medeprofessor in suiwer chemie, en het later daar as volle professor die Khaira leerstoel beklee.
Kampioenetrofee 2000
Wedstryde
Die Kampioenetrofee 2000 het hoofsaaklik uit die uitklopfase bestaan en al die destydse toetslande saam met die voorste assosiaatlid Bangladesj en die gasheer Kenia het daaraan deelgeneem. Dus kon elf spanne aan die toernooi deelneem wat beteken het dat ses spanne in ’n voorwedstryd moes speel om die laaste agt spanne te bepaal. Die voorwedstryde is tussen die ses laagste spanne van die Krieketwêreldbeker 1999 beslis, terwyl die vyf beste spanne van die 1999-toernooi regstreeks tot die uitklopfase gevorder het.
Drakensberg-amfiteater
Die Drakensberg-amfiteater is 'n geografiese kenmerk van die Noordelike Drakensberg in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit word as een van die indrukwekkendste kranswande op Aarde beskou. Die krans se aangesig is ongeveer drie keer die totale gesamentlike oppervlakte van al die kranswande van die Yosemite Nasionale Park se beroemde El Capitan, en meer as 10 keer die grootte van El Capitan se bekendste (suidwestelike) aansig. Dit is deel van die Royal Natal- Nasionale Park.
Die Amfiteater is meer as 5 km (3,1 myl) lank en het steil kranse wat ongeveer 1 220 meter (4 000 voet) langs sy totale lengte uitstyg. Die onderkant van die vallei, vanwaar baie foto's geneem word, is meer as 1 830 meter (6 000 voet) onder die Amfiteater se hoogste punt. Mont-aux-Sources, een van die hoogste pieke van die Drakensberg, is meer as 3 254 meter (11 000 voet) bo seevlak geleë. Die Tugelawaterval, die tweede hoogste waterval ter wêreld, stort ongeveer 948 meter (3 100 voet) vanaf die Amfiteater na benede.
Verskeie staproetes, onder ander na die voet van die Tugelawaterval, kan vanaf die Royal Natal- Nasionale Park aangedurf word.
Alhazen
Abū ʿAlī al-Ḥasan ibn al-Ḥasan ibn al-Haytham (Arabies: أبو علي، الحسن بن الحسن بن الهيثم), dikwels genoem Ibn al-Haytham (in die Weste bekend as Alhazen of Alhacen; omstreeks 965 – omstreeks 1040) was ’n vooraanstaande Arabiese wetenskaplike, wiskundige, sterrekundige, filosoof en fisikus wat bydraes gelewer het op die terreine van optika, sterrekunde, wiskunde, meteorologie, visuele persepsie en wetenskaplike metodiek.
In die Middeleeuse Europa was sy bynaam Ptolemaeus Secundus ("Ptolemaeus die Tweede") of bloot "Die Fisikus".
Volgens een weergawe van sy biografie het al-Haytham geglo hy kan oorstromings van die Nyl met die toepassing van sy wiskundekennis voorkom. Nadat Al-Hakim bi-Amr Allah, die sesde heerser van die Fatimidiese Kalifaat, hom opdrag gegee het om dit te doen, het hy besef dit is nie moontlik nie. Hy het vir sy lewe gevrees en voorgegee hy is kranksinnig. Hy is toe in huisarres geplaas. Ná Al-Hakim se dood kon hy bewys dat hy nie kranksinnig is nie, en hy het vir die res van sy lewe geld gemaak deur wiskundewerke te skryf en klas te gee.
Potamophloios
Potamophloios is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Catherine McLeod
Catherine McLeod (2 Julie 1921 – 11 Mei 1997) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Studio One in Hollywood (1948), Chevron Hall of Stars (1956), The Virginian (1962), en The Outer Limits (1963).
Nederlandse Kaapkolonie
Die Nederlandse Kaapkolonie was tussen 1652 en 1795 'n kolonie van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie. Die kolonie is deur Jan van Riebeeck gestig as 'n herlaai- en tussenstop-hawe vir skepe van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie wat met Asië handel gedryf het. Die kolonie het in die jare na sy stigting vinnig uitgebrei tot 'n vestigingskolonie, tot die groot ontsteltenis van die bestuur van die Nederlandse Oos-Indiese Kompanjie wat hoofsaaklik geïnteresseerd was in winsbejag uit die Asiatiese handel.
Omdat die kolonie, as enigste permanente vestiging van die Nederlandse Oos-Indiese Kompanjie, nie as 'n handelspos gedien het nie, was dit 'n ideale plek vir afgetrede werknemers van die Kompanjie om hulle in te vestig. Na 'n paar jaar van diens in die maatskappy kon werknemers as 'n "vryburgher" 'n stuk grond in dié kolonie huur waarop hulle gewasse kon kweek wat hulle aan die Nederlandse Oos-Indiese Kompanjie moes verkoop het vir 'n vaste prys. Omdat hierdie plase arbeidsintensief was, het die vryburghers slawe uit Madagaskar, Mosambiek en Asië ingevoer wat die bevolking vinnig laat toeneem het. Nadat Lodewyk XIV die Edik van Nantes, wat die reg van die Hugenote in Frankryk beskerm het om hul godsdiens sonder vervolging van die staat te beoefen, in Oktober 1685 herroep het, het die kolonie baie Hugenoot-setlaars gelok wat uiteindelik met die algemene Vryburgher-bevolking gemeng het.
As gevolg van die outoritêre gesag van die Kompanjie, wat boere aangesê het wat om te verbou en teen watter prys, en die monopolisering van die handel, het sommige boere probeer om die oppergesag van die maatskappy te ontsnap deur verder na die binneland te trek. Die maatskappy het probeer om hierdie migrante te beheer deur die oprigting van 'n landdroskantoor in Swellendam in 1745 en 'n verdere een by Graaff-Reinet in 1786. Die Kompanjie het die Gamtoosrivier tot die oosgrens van die kolonie verklaar, net om te sien hoe die trekboere dit kort daarna oorsteek. Om moontlike konflik met die Bantoevolke te vermy wat van Oos-Sentraal-Afrika na die suide en weste beweeg het, het die Nederlanders in 1780 besluit dat die Groot-Visrivier die kolonie se oosgrens sal vorm.
In 1795 is die Kaapkolonie ná die Slag van Muizenberg deur die Britte beset. Onder die voorwaardes van die Vrede van Amiens in 1802 was dat die kolonie op 1 Maart 1803 aan die Nederlanders teruggegee sou word, maar nadat die Nederlandse Oos-Indiese Kompanjie genasionaliseer is, is die kolonie direk deur die Bataafse Republiek geregeer. Die oordrag was egter nie lank van krag nie, omrede die uitbreek van die Napoleontiese Oorloë die Vrede van Amiens ongeldig gemaak het. In Januarie 1806 is die kolonie ná die Slag van Blaauwberg vir 'n tweede keer deur die Britte beset. Hierdie oordrag is bevestig in die Anglo-Nederlandse Verdrag van 1814.
Grondkunde
Grondkunde is die wetenskap wat grond en die eienskappe daarvan bestudeer. Dit sluit hulle fisiese, chemiese, morfologiese, mineralogiese eienskappe in, maar ook hul genese, klassifikasie, verspreiding en hul vrugbaarheid. 'n Belangrike aspek is die benutting van grond vir die landbou.
Nederlandse Kaapkolonie
Administratiewe afdelings
Die Nederlandse Kaapkolonie was verdeel in vier distrikte:
Grondkunde
Grond is 'n uiters dun laag wat die planeet bedek, maar dit is 'n uiters kosbare laag omrede dit alle aarde lewensvorme onderhou. Dit moet as hernubare natuurlike hulpbron beskou word. Grondkunde is daarom 'n onontbeerlike studieveld vir volhoubare voedselproduksie in die toekoms.
Grondkunde het talle onderafdelings:
Koninklike Kanadese Lugmag
Die Koninklike Kanadese Lugmag (Royal Canadian Air Force, RCAF) is die lug- en ruimtemag van Kanada. Die rol daarvan is om die Kanadese magte "te voorsien van relevante, responsiewe en doeltreffende lugkrag". Die RCAF is een van drie omgewingskommandemente binne die verenigde Kanadese Gewapende Magte. Vanaf 2020 bestaan die Koninklike Kanadese Lugmag uit 12 074 gewone lede en 1 969 primêre reserwepersoneel, ondersteun deur 1 518 burgerlikes, en bedryf 258 bemande vliegtuie en nege onbemande vliegtuie. Luitenant-generaal Al Meinzinger is die huidige bevelvoerder van die Koninklike Kanadese Lugmag en hoof van die lugmagpersoneel.
Die Koninklike Kanadese Lugmag is verantwoordelik vir alle vliegtuigbedrywighede van die Kanadese Magte, wat die veiligheid van Kanada se lugruim afdwing en vliegtuie verskaf om die missies van die Koninklike Kanadese Vloot en die Kanadese Leër te ondersteun. Die RCAF is in vennootskap met die Amerikaanse Lugmag in die beskerming van kontinentale lugruim onder die Noord-Amerikaanse Lugvaartverdedigingskommando (NORAD). Die RCAF verskaf ook alle primêre lughulpbronne aan en is verantwoordelik vir die Kanadese Nasionale Soek- en Reddingsprogram.
George Hepplewhite
George Hepplewhite (1727? - 21 Junie 1786) was 'n kabinetmaker. Hy word as een van die 'drie groot' Engelse meubelmakers van die 18de eeuse Georgiaanse tydperk, saam met Thomas Sheraton en Thomas Chippendale, beskou. Daar is nie meer bestaande meubelstukke wat deur Hepplewhite of sy firma gemaak is nie. Hepplewhite word egter met 'n eiesoortige styl van ligte, elegante meubels wat tussen ongeveer 1775 en 1800 in die mode was, geassosieer. Reproduksies van sy ontwerpe is deur die daaropvolgende eeue voortgesit. Een eienskap wat in baie van sy stoelontwerpe gebruik is, is 'n skildvormige rugleuning, waar 'n uitvoerige skild in die plek van smaller ruglatte gebruik is.
Koninklike Kanadese Lugmag
Die Koninklike Kanadese Lugmag het in die Tweede Wêreldoorlog, die Korea-oorlog, die Golfoorlog, sowel as verskeie Verenigde Nasies-vredesmissies en NAVO- operasies gedien. As 'n NAVO-lid het die mag gedurende die tweede helfte van die 20ste eeu 'n teenwoordigheid in Wes-Europa behou. In die laat 1990's het Air Command se CF-18 Hornets aan die Operasie Geallieerde Mag in Joego-Slawië deelgeneem, en in die 2000's was AIRCOM baie betrokke by die Afghanistan-oorlog en het troepe en bates na Kandahar vervoer. Later in die dekadelange oorlog het AIRCOM 'n doelspesifieke lugvleuel, Joint Task Force Afghanistan Air Wing gestig, toegerus met verskeie CH-146 Griffon- en CH-147 Chinook-helikopters, C-130 Hercules, CU-161 Sperwer en gehuurde CU-170 Heron UAV's ter ondersteuning van die Kanadese Magte en ISAF-sending. Die vleuel is op 18 Augustus 2011 ontbind.
George Hepplewhite
Lewe en werk
Daar is baie min oor Hepplewhite self bekend. Sommige gevestigde bronne het geen inligting oor sy geboorte nie; 'n sekere "George Hepplewhite" is egter in 1727 in Ryton, Durham-distrik, Engeland gebore. Volgens sommige bronne het hy sy vakleerlingskap by Gillows in Lancaster, voltooi, maar die Oxford Dictionary of National Biography (Oxford woordeboek van nasionale biografieë), is skepties hieroor. Dit is bekend dat hy homself in Londen gevestig het, waar hy 'n winkel geopen het. Nadat hy in 1786 oorlede is, is die onderneming deur sy weduwee, Alice, voortgesit. In 1788 het sy 'n boek gepubliseer met ongeveer 300 van sy ontwerpe, The Cabinet Maker and Upholsterers Guide (Gids vir kabinetmakers en stoffeerders), met twee verdere uitgawes wat in 1789 en 1790 gepubliseer is.
Baie mense is vinnig om die ontwerper George Hepplewhite te prys, maar daar is teenstrydighede met betrekking tot sy roem. Die gepubliseerde gidsboeke wat George Hepplewhite as die skrywer aantoon, is eers na sy dood deur sy weduwee gepubliseer. Dit was eers jare na sy dood dat sy ontwerpe erkenning begin kry het. Daar is min bekend oor die man George Hepplewhite, en slegs sy doodsertifikaat lewer skynbaar werklike bewys van sy bestaan. Die vraag ontstaan of “George Hepplewhite” 'n regte persoon was of net 'n naam wat Alice Hepplewhite gebruik het om die gids onder te publiseer.
Koninklike Kanadese Lugmag
Van 18 Maart tot 1 November 2011 was die RCAF betrokke by Operasie Mobile, Kanada se bydrae tot Operasie Unified Protector in Libië. Sewe CF-18 Hornet-vegvliegtuie en verskeie ander vliegtuie het onder Taakmag Libeccio gedien as deel van die militêre ingryping. Die Kanadese regering het op 16 Augustus 2011 aangekondig dat die naam "Air Command" verander word na die lugmag se oorspronklike historiese naam: Royal Canadian Air Force. Die verandering is gemaak om Kanada se militêre erfenis beter te weerspieël en Kanada in lyn te bring met ander sleutel Statebondlande wie se militêre eenhede die koninklike benaming gebruik. Die RCAF het in 2013 'n nuwe kenteken aangeneem, wat soortgelyk is aan die RCAF-kenteken voor eenwording (hoewel geplaas in die moderne raam wat vir bevelkentekens gebruik word). Die Latynse leuse van Air Command – Sic itur ad astra – wat die leuse was van die Kanadese Lugmag toe dit eers ná die Eerste Wêreldoorlog gevorm is (voor dit die Royal Canadian Air Force in 1924 geword het) is behou. Alhoewel tradisionele kentekens vir die RCAF in 2015 herstel is, was daar geen herstel van die tradisionele uniforms of rangstruktuur van die historiese diens nie.
George Hepplewhite
Lewe en werk
Met tydgenote soos Thomas Chippendale, wat meubelstukke in 'n verskeidenheid style vervaardig het, is Hepplewhite se befaamde styl makliker identifiseeerbaar. Hepplewhite het meubels wat slanker, meer gerond, gekurfd en goed gebalanseerd was, ontwerp. Daar is 'n paar kenmerke wat op 'n Hepplewhite-ontwerp dui: korter, meer geboë stoelarms, reguit pote, en skildvormige stoelrugleunings, alles sonder uitkerfwerk. Die meubels is met verf en inlegsels wat op die stuk aangebring is, versier.
Koninklike Kanadese Lugmag
Rondeels
Rondeels wat van 1920 tot 1945 gebruik is, was gewoonlik dieselfde as Royal Air Force-rondeels, alhoewel nie alle variasies gebruik is nie en kleure aangepas is by plaaslik-beskikbare verf.
George Hepplewhite
Lewe en werk
Die boek het kabinetmakers en meubelvervaardigers vir etlike generasies beïnvloed. Die werke van hierdie geslagte het op hulle beurt namaaksels van die oorspronklike ontwerpe, en variasies daarvan, regdeur die 19de en 20ste eeu beïnvloed.
Else Elster
Else Elster (22 Februarie 1910 – 28 Maart 1998) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Der Liebling von Wien (1930), Geheimnis des blauen Zimmers (1932), Three Girls Around Schubert (1936), en Jud Süß (1940).
Morton Selten
Morton Selten (6 Januarie 1860 – 27 Julie 1939) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Ten Minute Alibi (1935), Juggernaut (1936), Fire Over England (1937), en Shipyard Sally (1939).
Saringwarivier
Die Saringwarivier is 'n rivier wat vir sy hele lengte aan die westekant van die Krugerwildtuin vloei. Sy monding is aan die noordebank van die Sabierivier tussen Hazyview en die Paul Krugerhek in Mpumalanga, Suid-Afrika.
Mercedes-Benz C-klas (W205)
Die Mercedes-Benz W205 is die fabrieksbenaming vir die Mercedes-Benz C-klas wat van 2014 tot 2021 vervaardig is.
Ontwerp en bakvorms
Die nuwe C-klas het effens groter geword. Nietemin is die motor ongeveer 100 kg ligter as voorheen. 70 kg hiervan is te wyte aan die feit dat die bakwerk van 'n aluminium-staalhibried vervaardig word. Die brandstofverbruik het ook met ongeveer 20% verbeter. Die voorkoms volg op die nuwe S-klas, met meer kurwes as voorheen. Daar is ook 'n nuwe soort sierrooster vir Mercedes-Benz. Die C-klas is ook vir die eerste keer beskikbaar as 'n kabriolet, wat die totale aantal bakvorms op 4 bring. Die binneruim het drasties verander. Daar is 'n middelkonsole met 'n paar rye knoppies wat nog sigbaar is, maar meeste word beheer deur 'n 7-duim-skerm hierbo. Dit word gedoen met behulp van 'n soort muis/draaiknop. Die drie ronde ventilasieroosters in die middel is ook opvallend.
Nuwe tegnologie
Daar is groot veranderinge aan die onderstel van die W205. Daar is 'n heeltemal nuwe aanpasbare onderstel met drie verskillende modusse en opsionele lugvering, wat vier modusse het: gemak, eko, sport en sport +. Daar is ook baie nuwe veiligheidstelsels. Daar is ook nuwe enjins vir die C-klas. Die C180 het nou 'n 1,6 liter van 156 pk, daar was ook 'n meer ekonomiese 180 BlueEFFICIENCY met dieselfde krag. Die C200 het 'n 2,0 liter van 184 pk en die C250 een van 211 pk. Die top-petrolenjin is nou die vierwielaangedrewe C400, met 'n 3,0 liter V6-turbo van 333 pk en 480 Nm. Die C-klas is nou slegs met turbo-enjins beskikbaar.
Daar is ook 'n nuwe intreevlak-diesel, die 180d van 1,6 liter wat 116 pk lewer. Die 200d het ook hierdie enjin van 136 pk. Die 220d kry die 2,1 liter-blok met 170 pk en die 250d met 204 pk. Daar is ook die eerste hibried C-klas, in die vorm van die 300 h. Hier word gebruik gemaak van die 2,1 liter-dieselenjin gekombineer met 'n elektriese motor vir 'n totale drywing van 231 pk en 500 Nm wringkrag. Dit is nou die sterkste diesel, geen sessilinder is meer beskikbaar nie.
C 350e Inprophibried (2015–2019)
'n Inprop-hibriedweergawe is by die Noord-Amerikaanse Internasionale Motorskou in Januarie 2015 bekendgestel, beskikbaar in beide Saloon- en Estate-variante. Die C 350e inprophibried word aangedryf deur 'n viersilinder petrolenjin, in samewerking met 'n 60 kW elektriese motor, wat 'n totale stelseluitset van 205 kW (275 pk) en wringkrag van 600 N⋅m lewer. Die motor word aangedryf deur 'n 6,2 kWh litiumioonbattery wat 'n volledig elektriese reeks van 31 km (19 myl), CO2-vrystellings van 48 g/km en 'n brandstofverbruik van 2,1 l/100 km lewer onder die New European Driving Cycle (NEDC). Die C 350e het 'n haptiese versnellerpedaal.
C-klas koepee (2015 – hede)
Die voorkoms van die C-klas-koepee, wat by die 2015 Frankfurt-motorskou gedebuteer het, leun sterk op dié van die 2014 C-klas-saloon. Die twee motors deel dieselfde basiese stilering aan die voorkant tot by die voorkant van die deure. Van agter boots die tweede generasie C-Klas Coupé die ontwerp van die 2014 S-Klas Coupé noukeurig na.
As deel van Mercedes-Benz se pogings om homself aan die voorpunt van outonome bestuurstegnologie te vestig, kom die 2015 C-klas Coupé ook met 'n opsionele Distronic Plus-stelsel. Dit stel die Coupé in staat om outonoom te stuur om in sy baan te bly teen snelhede tussen 0 en 124 mph (0 en 200 km/h).
AMG
Mercedes-AMG het probeer om iets nuuts met die W205-model te verrig. Van hierdie modelreeks af is daar nie net een AMG nie, maar verskeie variasies beskikbaar. Om met die C 63 AMG te begin, is dit die topweergawe en opvolger van vorige AMG's. Daar word gebruik gemaak van 'n 4,0 liter biturbo V8 van 476 pk en 650 Nm. As 'n sterker variant is daar die C 63 S AMG met 510 pk en 700 Nm. Maar die groot verandering was die C 450 AMG. Dit is 'n mildere AMG wat met die Audi S4 moet meeding. Daar word gebruik gemaak van 'n 3,0 liter V6-turbo van 367 pk en 520 Nm wringkrag. Dit het 4MATIC-vierwielaandrywing as standaard en versnel van 0-100 km/h in slegs 4,9 sekondes. Vanaf 2016 word hierdie model die C 43 AMG genoem.
Tina Engel
Tina Engel (gebore 6 April 1950) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Second Awakening of Christa Klages (1978), The Tin Drum (1979), en Womb (2010), en in die televisiereeks Die Kinder (1990).
Romulea stellata
Romulea stellata is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Gifberg en Pakhuisberg voor. Die spesie het 'n voorkomsgebied van kleiner as 10km2 en daar is vyf sub populasies. Die spesie word bedreig deur vertrapping deur toerisme sowel as vee, wildernis voertuie en veranderinge van die watervloei patrone as gevolg van die uitwerking van die rooibostee bedryf.
Allyn Ann McLerie
Allyn Ann McLerie (1 Desember 1926 – 21 Mei 2018) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Calamity Jane (1953), The Desert Song (1953), The Way We Were (1973), en All the President's Men (1976).
George Selway
George Selway (21 Februarie 1924 – 1 Mei 1994) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse New Ramps for Old (1956), Doctor Who (1963), en A Tale of Two Cities (1965).
Phabenirivier
Die Phabenirivier is 'n rivier wat vir sy hele lengte aan die wesgrens van die Krugerwildtuin, in Mpumalanga, Suid-Afrika vloei. Sy monding is aan die suidebank van die Sabierivier naby die Phabeni-toegangshek.