cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Voetpad
'n Voetpad is 'n pad wat alleenlik deur voetgangers gebruik is. Daar is verskeie soort voetpaaie - voetpaaie wat langsaan 'n gewone pad loop, voetpaaie wat deur beboude gebiede loop, voetpaaie wat deur die platteland loop ensovoort.
In baie dele van die wêreld gaan voetpaadjies al duisende jare terug. In Engeland, byvoorbeeld, dateer sommige voetpaadjies terug tot 5000 vC. Voordat mense perde of karre begin gebruik het, was voetpaaie die enigste manier waardeur hulle van een dorp na 'n ander kan beweeg.
Deesdae is daar baie paaie sypaadjies (wat eintlik ook voetpaadjies is) om voetgangers en voertuigverkeer van mekaar te skei. Op sommige paaie is sulke sypaadjies, veral in stedelike gebiede, geplavei, maar veral op die platteland kan die sypaadtjie dalk net 'n oop strook land aan die kant van die pad wees. In groot dorpe is baie paaie wat vroeër deur voertuie gebruik is, na voetganger-alleen-deurgange omgeskep.
Sommige voetpaaie wat deur die platteland loop word deur die plaaslike bevolking vir alledaagse doeleindes gebruik maar andere voetpaaie, veral dié in natuurreservate, word vir ontspanningsdoeleindes gebruik. Sulke voetpaaie is ook as staproete bekend en word dikwels deur die natuurreservate owerhede ondergehou.
James Lindsay (akteur)
James Lindsay (26 Februarie 1869 – 9 Junie 1928) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Second Mrs. Tanqueray (1916), Her Greatest Performance (1919), The Honeypot (1920), en Love Maggy (1921).
Fritz Kampers
Fritz Kampers (14 Julie 1891 – 1 September 1950) was 'n Duitse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Die Drei von der Tankstelle (1930), Little Man What Now (1933), I Sing Myself Into Thy Heart (1934), en Der Bettelstudent (1936).
Ixia reclinata
Ixia reclinata is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel is van die renosterveld. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom suidwes van die Theewaterskloofdam voor. Die plant het 80% van sy habitat verloor toe die dam gebou is. Die oorblywende habitat is omskep in wingerde en gewas verbouings. Die oorblywende sub populasies is klein.
Hazel Keener
Hazel Keener (22 Oktober 1904 – 7 Augustus 1979) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente North of Nevada (1924), Ten Days (1925), The Freshman (1925), en One Hour of Love (1927).
Martin Bester
Martin Bester, gebore in Bethal, Oos-Transvaal, is 'n Suid-Afrikaanse sanger, akteur, radio-omroeper en televisiepersoonlikheid en woon in Johannesburg. Bester is ook die hoofsanger van die groep Kinky Robot en ontvanger van vele toekennings. Bester se oggendprogram op Jacaranda FM, The Breakfast, word gelys as een van die gewildste radioprogramme onder luisteraars, omdat hulle kan identifiseer met die onderwerpe wat hy aanraak.
Vroeë lewe
Bester is in Bethal (in die ou Oos-Transvaal) gebore en het grootgeword in Port Elizabeth in die Oos-Kaap. Bester het sy loopbaan in die uitsaaiwese reeds as eerstejaarstudent begin, toe hy as omroeper by die studente-radiostasie op die kampus van die Universiteit van Port Elizabeth aangesluit het, waar hy Sielkunde en isiXhosa studeer het.
Hy het hierna die geleentheid gekry om as omroeper by Algoa FM te werk. Terwyl Bester nog werksaam by Algoa FM was, het hy 'n aanbod gekry om as omroeper by Jacaranda FM te werk, wat Suid-Afrika se grootste kommersiële radiostasie is. Hy het by Jacaranda FM begin in die tydgleuf van 16:00 tot 19:00 met The Martin Bester Drive Show, om die namiddagprogram te dek en hy is twee keer daarvoor met 'n MTN Radio-toekenning vereer.
Iain McGilchrist
Iain McGilchrist (gebore 1953) is 'n psigiater, skrywer en voormalige Oxford-letterkundige. McGilchrist het prominent geword ná die publikasie van sy boek The Master and His Emissary, met die subtitel The Divided Brain and the Making of the Western World.
Elizna Naudé
Elizna Naudé (* 14 September 1978) is 'n Suid-Afrikaanse skyfwerper (diskusgooier).
Iain McGilchrist
Volgens sy webwerf het McGilchrist in 2009, toe The Master and His Emissary gepubliseer is, privaat as 'n konsultantpsigiater in Londen gewerk. Hy woon steeds op die eiland Skye, langs die kus van Skotland en gaan voort om te skryf, en om baie lesings en onderhoude te lewer.
Martin Bester
Radioprogram: The Breakfast
Die program, The Breakfast, wat Bester op die kommersiële radiostasie, Jacaranda FM, elke weeksoggend uitsaai vanaf 06:00 tot 09:00 is baie gewild onder die luisteraars en het ook al 'n toekenning ontvang as Beste Plaaslike Radioprogram. Die luisteraars kan 'n aanduiding gee na watter musiek hul graag wil luister en watter tipe onderwerpe bespreek moet word, sodoende gee dit eienaarskap aan die luisteraars en vergemaklik dit die vloei van die program. Daar is ook ŉ gewilde segment aan die program gekoppel, naamlik Secret Sound. Luisteraars ontvang 'n leidraad van 'n geluid en moet dan inbel en sê wat hulle dink die klank maak. Die persoon wat dan eerste reg geraai het, ontvang 'n bedrag geld wat in die program gestipuleer word.
Elizna Naudé
Haar persoonlike beste gooi is 64,87 meter, wat sy in Maart 2007 in Stellenbosch aangeteken het.
Martin Bester
Televisie
Bester se televisieloopbaan sluit die aanbieding van die volgende programme in:
Iain McGilchrist
In 2021 het McGilchrist 'n nuwe boek oor neurowetenskap, epistemologie en metafisika gepubliseer genaamd The Matter with Things.
Elmarie Gerryts
Elmarie Gerryts (* 25 Augustus 1972 in Kaapstad) is 'n uitgetrede paalspringer van Suid-Afrika.
Sy het tiende geëindig by die 1999 Wêreldkampioenskappe en die silwermedalje gewen by die 1999 Afrikaspele. Sy verteenwoordig haar geboorteland by die Olimpiese Somerspele 2000 in Sydney, Australië, en bereik die finaal, maar kry geen geldige sprong in nie.
As 'n sewemalige nasionale kampioen, het sy haar persoonlike beste van 4,42 meter in Junie 2000 opgestel in Wesel, Duitsland. Dit is die huidige Afrikarekord.
Martin Bester
Film
Bester het ook sy loopbaan as akteur verbreed en het in die volgende films gespeel:
Polonek
'n Polonek (VK),  rolnek, turtleneck (VSA, Kanada), of skivvy (Australië, Nieu-Seeland) is 'n kledingstuk—gewoonlik 'n trui—met 'n digsluitende, ronde, hoë deel soortgelyk aan 'n kraag wat oor die nek vou. Dit kan ook verwys na 'n tipe halslyn, of die styl van die kraag self.
Martin Bester
Solosang
Bester se album, Vir Die Eerste Keer, is vrygestel deur Universal Music (Pty) Ltd.
Musiekgroep: Kinky Robot
Bester is die hoofsanger van die musiekgroep Kinky Robot. Die klank wat die groep meebring is alternatiewe rock. Die groep is in 2010 in Johannesburg gevorm en hul eerste enkelsnit was getiteld: Hobie Beach en Lover of Life. Die groep het ook by die Apollo-teater in Londen opgetree by die London Goes SA-vertoning.
Polonek
'n Eenvoudiger variant van die standaard polonek is die blufpolonek, wat net soos 'n polonek lyk, met die sagte vou by sy top en die manier waarop dit opstaan rondom die nek, maar beide kante van die buisvorming van die kraag is vasgewerk aan die halslyn. Dit word hoofsaaklik gebruik om die voorkoms van 'n polonek te behou waar die weefstof sou uitrafel, rol, of anders sou optree, tensy vasgewerk. Die blufpolonek klou gladweg aan die nek, is maklik om te vervaardig, en werk selfs goed met 'n ritssluiter.
Elizna Naudé
Sy is 'n onderwyser by Vaalpark Primêre Skool, Sasolburg, Suid-Afrika. Sy is 'n oudstudent van die Universiteit van Pretoria.
Tutuka-kragstasie
Tutuka-kragstasie in Mpumalanga, Suid-Afrika, is 'n steenkoolkragsentrale wat deur Eskom bedryf word. Dit is 'n tweelingsuster van Duvha-kragstasie.
Geskiedenis
Die eerste eenheid by Tutuka is in Junie 1985 in gebruik geneem en die laaste eenheid het in Junie 1990 krag begin lewer aan die nasionale netwerk.
Kragopwekking
Die stasie het ses 609MW-eenhede met 'n totale geïnstalleerde kapasiteit van 3 654MW met turbine- maksimum deurlopende gradering op 38,00%. Tutuka is 'n belangrike skakel in die 765kV ekstra-hoëspanning transmissiestelsel wat Mpumalanga met die Wes-Kaap en KwaZulu-Natal verbind.
Korrupsie
In November 2021 is twee persone in diens van die stasie en 'n verskaffer van goedere en dienste in hegtenis geneem. Hulle is aangekla van diefstal, bedrog en korrupsie in verband met die verdwyning van onderdele. Daar is verder beweer dat vier persone 'n oliemisdaadsindikaat bedryf het wat groot hoeveelhede brandstof van die stasie gesteel het, ter waarde van honderde miljoene rande.
Main
Die Main is 'n rivier in Duitsland met 'n lengte van 527 kilometer. Beide die rivier se bronriviere ontstaan in Beiere. Die Wit Main (Duits: Weißer Main) ontspring in die Fichtelgebergte en die Rooi Main (Duits: Roter Main) ontspring in die Frankiese Saale.
Die Main se monding is in die Hessiese hoofstad Wiesbaden wat teenoor die stad Mainz geleë is waar die rivier in die Ryn uitmond.
Frankfurt am Main is die grootste stad wat aan die Main geleë is.
Brunia latebracteata
Brunia latebracteata is 'n struik wat tot die Bruniaceae familie hoort. Die spesie is endemies in die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Die plant kom in die Riviersonderendberge op die hoër berg hange voor. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 10 km² en daar is twee subpopulasies. Die plant word deur die indringerplant Pinus as ook te veel brande bedreig.
Isabelle Keith
Isabelle Keith (27 Mei 1898 – 20 Julie 1979) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Greater Glory (1926), Very Confidential (1927), Barnum Was Right (1929), en Manhattan Melodrama (1934).
John B. Boss
John B. Boss is 'n Amerikaanse akteur.
Karretjiemense
Die karretjiemense is werk- en voedselsoekende swerwers in die Karoo van Suid-Afrika. Hierdie nomade vorm gewoolik die spanne skaapskeerders wat tussen die plase rondtrek.
Hulle swerf rond oor ‘n wyduitgestrekte gebied: Colesberg, Victoria-Wes, Beaufort-Wes, Carnarvon, Noupoort, Prieska, Cradock, Hanover, Loxton, Middelburg, Richmond, Steynsburg. Hierdie mense besit geen grond nie, maar speel wel ‘n vername rol in die boerderygemeenskap, hoofsaaklik as bedrewe skeerders van die merinoskape en spanners en herstellers van plaasheinings. As hulle sulke stukwerk kan vind, werk hulle lang ure.
Maar andersins is hulle werkloos en swerwend. Dan beweeg hulle in familiegroepe met hul verslete donkiekarretjies al langs die afgeleë grondpaaie en bou hul tydelike oornagskuilings tussen die pad en die plaasheining (die stuk grond by die karretjiemense bekend as die "gang" of "langplaas"). Hierdie primitiewe huisies bestaan uit ou sinkplate, planke, goiingsakke en plastiek. Vuurmaakhout versamel hulle in die veld, water word gehaal uit ‘n nabygeleë plaasdam en vleis word geëet as daarin geslaag is om ‘n rooikat of iets dergliks te vang. Hulle leef onder haglike omstandighede, vorm ‘n landelike onderstand in die samelewing en is van die armste mense in Suid-Afrika.
Meganisasie en die samevoeging van kleiner plase tot groter wildsplase het tot gevolg gehad dat daar minder werk vir die karretjiemense oorgebly het. Skeerspanne uit Lesotho ding ook om die werk mee. Gevolglik het in die afgelope jare baie van hulle hul nomadiese leefwyse vaarwel toegeroep en hulle gaan vestig op die Karoodorpe.
Plantsiektes
Plantsiektes is een van die grootste probleme in veral die landbou en kan deur 'n groot verskeidenheid lewende organismes of fisiese of chemiese faktore veroorsaak word. Die meeste ernstige plantsiektes word egter deur fungi veroorsaak, terwyl virusse ook 'n baie belangrike rol speel.
Die simptome kan wissel van effense verkleuring, verwelking en plaaslike nekrose tot vrektes of die totale inhibering van groei. Die belangrikste metodes vir die bestryding van plantsiektes is bespuiting met chemiese middels, met die gepaardgaande besoedelingsprobleme, en die teel van siektebestande variëteite. Plantsiektes kan deur 'n groot verskeidenheid biogeniese of abiogeniese faktore veroorsaak word. Biogeniese faktore is te wyte aan lewende organismes, terwyl abiogeniese faktore fisies of chemies van aard kan wees.
Verreweg die meeste plantsiektes word deur biogeniese faktore veroorsaak. Die belangrikste patogeniese (siekteveroorsakende). organismes is fungi, terwyl virusse in 'n land soos Suid-Afrika ook baie belangrik is. 'n Paar siektes soos bakteriese vlek by tamaties word deur bakterieë veroorsaak, maar oor die algemeen is daar min patogeniese bakterieë by plantsiektes betrokke. 'n Paar siektes word ook deur slymswamme of mikoplasmas veroorsaak.
Diere soos myte en ŉ paar insekte veroorsaak ook plantsiektes, in die meeste gevalle minder ernstig, en aalwurms of nematode kan veral by die aartappelagtige gewasse (aartappels, tamaties, tabak) ernstige skade aanrig. Dikwels word die siektes egter veroorsaak deur virusse wat deur middel van die nematode aan plante oorgedra word. Net so is insekte soos plantluise self selde vir plantsiektes verantwoordelik, maar hulle kan virusse oordra wat ernstige siektes kan veroorsaak.
Die holoparasiete soos dodder (genus Cuscuta) en die rooiblom (Striga lutea) veroorsaak meer skade en kan soms ernstige oesverliese meebring. Die algemeenste abiogeniese faktore vir plantsiektes is tekorte aan sekere voedingstowwe wat maklik reggestel kan word deur die toediening van die voedingstowwe. Besoedeling, die verkeerde gebruik van plantgroeistowwe en fisiese faktore soos droogte en oormatige straling kan ook verminderde of abnormale plantgroei tot gevolg hê.
Verswakking van plante deur abiogeniese faktore veroorsaak baie keer dat hulle dan vatbaarder is vir patogeniese organismes. Plantsiektes kan sistematies of lokaal van aard wees. In die eerste geval word die hele plant geaffekteer, terwyl in die tweede geval net dele daarvan geaffekteer word.
Simptome
'n Geweldige verskeidenheid siektesimptome word by plante aangetref, en verskillende siektes kan dikwels dieselfde simptome tot gevolg hê. 'n Algemene simptoom is die verkleuring van die blare van groen na geel. Die verkleuring word veroorsaak deur die vernietiging van die chloroplaste en dit lei tot die verswakking van die plant omdat minder fotosintese kan plaasvind. Mikroörganismes soos virusse en slymswamme kan hiervoor verantwoordelik wees, maar in baie gevalle word dit deur 'n voedingstekort soos 'n tekort aan magnesium veroorsaak.
'n Tekort aan 'n element soos magnesium het tot gevolg dat chlorofil nie gevorm kan word nie. Verwelking van plante word meestal veroorsaak deurdat die vaatbundels geblokkeer word en water dus nie die blare kan bereik nie. Die algemeenste oorsaak daarvan is die indringing van fungushifes, hoewel bakterieë ook soms daarvoor verantwoordelik is. Wanneer die vaatweefsels aan die basis van 'n stingel geblokkeer en verswak word, is die plant geneig om om te val en word daar soms gepraat van omvalsiekte (Engels: "damping off").
'n Voorbeeld van ŉ fungus wat vir so 'n simptoom verantwoordelik is, is Phytophtora infestans. In die helfte van die 19e eeu is byna die hele aartappeloes van Ierland deur hierdie swam vernietig. Die simptome van die meeste ernstige plantsiektes wat deur fungi veroorsaak word, staan bekend as meeldou, brand of roes. Hierdie name dui op die uiterlike voorkoms van die plante, wat meestal deur die vrugliggame van die swamme veroorsaak word.
Ander tipiese siektes wat deur fungi veroorsaak word, is wortelvrot en plaaslike nekrose, met ander woorde klein stukkies weefsel, veral van blare, wat doodgaan. Wanneer vrugte deur die fungushifes aangeval word, kan die vrugweefsel naderhand heeltemal deur die hifes vervang word. Die fungushifes kan ook lei tot orgaanvergroting. Die ontydige afval van blare, blomme en vrugte kan 'n groot aantal oorsake hê. Die oorsake is dikwels biogenies in die vorm van bakterieë, swamme of selfs parasiete, maar dit kan ook deur omgewingsfaktore veroorsaak word.
Laatryp het byvoorbeeld ŉ baie negatiewe invloed op die vrugvorming van perskes. Galle op plante is die gevolg van onbeheerste groei van sekere selle en is dus soortgelyk aan kanker by mense en diere. Sommige insekte induseer die vorming van galle deur middel van hul speeksel en hulle leef dan van die galweefsel. In ander gevalle word die galle as reaksie op die indringing van organismes soos virusse, myte en bakterieë gevorm.
Hoewel dit sleg lyk, is galle selde ŉ ernstige probleem. In baie gevalle is die enigste simptoom van 'n siekte wat by ŉ plant gesien kan word, 'n algemene swak toestand: die plant groei stadig, is nie so groen soos wat dit moet wees nie, die blare is kleiner as normaal, min blomme word gevorm, ensovoorts. Die vatbaarheid van plante vir verskillende siektes verskil van plant tot plant en van streek tot streek. In warm, vogtige dele soos Mpumalanga, Natal en Oos-Kaap word baie meer las van swamsiektes ondervind as in die droër en kouer dele. Insekte is dikwels verantwoordelik vir die oordra van veral virussiektes, en waar daar minder insekte is, word daar in sulke gevalle ook minder virussiektes aangetref.
In subtropiese dele is daar oor die algemeen meer insekte wat deur die hele jaar aktief is, sodat die gevaar van virusbesmetting daar groter is as in gematigde dele met koue winters.
Bestryding
Die metode van bestryding van plantsiektes hang af van die tipe gewas, die verhouding van die onkoste tot die waarde van  die gewas, die streek, besoedelingsgevaar en verskeie ander faktore. Die chemiese beheer van veral swamsiektes is 'n belangrike metode van bestryding. Die gewasse kan bespuit of bestuif word, maar altwee metodes is betreklik duur en kan slegs gedoen word waar die winste uit die gewas dit regverdig. Bespuiting is oor die algemeen doeltreffender as bestuiwing en feitlik die enigste plek waar bestuiwing wel gereeld gedoen word, is in die wingerde van die Wes-Kaap.
Plante wat reeds deur fungi aangeval is, kan gewoonlik nie meer gered word nie, en daarom is dit belangrik dat chemiese bestryding van swam me as 'n voorkomende maatreël toegepas word. Sommige swamdoders is baie doeltreffend, maar met talle ander word nie baie goeie resultate behaal nie. In Suid-Afrika moet alle swamdoders geregistreer word en dit word slegs gedoen wanneer bewys gelewer is dat die stowwe wel doeltreffend is. Bepaalde swamdoders word meestal vir bepaalde soorte swamme gebruik.
Benewens die hoe koste daarvan is besoedeling ook ŉ wesenlike probleem by die bespuiting van gewasse. Die belangrikste metode vir die bestryding van 'n groot aantal siektes in Suid-Afrika en baie ander lande is die teel van siektebestande plantvariëteite of –kultivars. Verskillende variëteite word geteel vir verskillende tipes siektes en in elke streek moet die variëteite wat die beste bestand is teen die siektes wat daar voorkom, geplant word. Nog 'n belangrike voorkomende maatreël is die gebruik van siektevrye plantmateriaal, byvoorbeeld saad waarin geen swamspore voorkom nie en aartappelmoere waarin geen virusse is nie. Die virussiektes wat by aartappels aangetref word, kom meestal voor onder gematigde klimaatsomstandighede.
Om virusvrye aartappelmoere te bekom, word hulle gevolglik in koue, vogtige dele of in warm, droë dele, waar die virusse nie voorkom nie, geplant. In die geval van virussiektes is die beste bestryding die bestryding van die draers daarvan, wat gewoonlik insekte is. Die bestryding is meestal chemies van aard, maar kan ook deur biologiese beheer gedoen word. Verskillende tipes plante is vir verskillende tipes siektes vatbaar en deur die proses van wisselbou, waarin verskillende tipes gewasse afgewissel word, kan plantsiektes tot 'n minimum beperk word.
Swamsiektes soos antraknose by bone en swart roes by koolplante kan byvoorbeeld doeltreffend beheer word deur die gebruik van siektevrye saad en driejaarlikse rotasie. Wortelknopaalwurms val 'n groot verskeidenheid plante aan, maar kan beheer word deur die gewasse af te wissel met Afrikaners (Tagetes erecta) of Eragrostis curvula. Ander patogeniese organismes bly egter jare lank in die grand en kan nie deur wisselbou beheer word nie.
Wisselbou sluit meestal ook tye in wanneer die grond glad nie beplant word nie. Benewens die bekamping van siektes het hierdie stelsel ook die voordeel dat die grand nie so gou uitgeput word nie. Dikwels kan plantsiektes bestry word deur die plante op die regte tyd te plant. Tamaties word byvoorbeeld in die warmer dele van die land meestal in die winter geplant, omdat die klimaat dan relatief ongunstig is vir swamme. Op die Hoëveld verskyn die meeste insekteplae na die eerste reëns en deur gewasse 'n hele ruk voor die eerste reëns te plant, kan die siektes grootliks vermy word.
Hoewel baie plantsiektes wêreldwyd versprei het, is daar ander wat nog tot sekere streke beperk is. Deur streng beheer uit te oefen oor die in- en uitvoer van plantmateriaal en sulke materiaal eers in kwarantyn te hou, kan die verdere verspreiding van sulke siektes voorkom word.
Chadwick Boseman
Chadwick Boseman (29 November 1976 − 28 Augustus 2020) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente 42 (2013), Captain America: Civil War (2016), Black Panther (2018), en Avengers: Infinity War (2018).
Chadwick Boseman is op 28 Augustus 2020 in sy woning in Los Angeles aan kolorektale kanker oorlede.
Nigel Lindsay
Nigel Lindsay (gebore 17 Januarie 1969) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Four Lions (2010) en Alan Partridge (2013), en in die televisiereeks Victoria (2016).
Brunia macrocephala
Die vaalstompie (Brunia macrocephala) is 'n struik wat tot die Bruniaceae familie hoort. Die spesie is endemies in die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Die plant kom van Du Toitskloof tot by die Hexrivierberge en Kwadousberg voor. Dit het 'n voorkomsgebied van 700 km² en het geen bedreigings nie.
Bruno Kastner
Bruno Kastner (1 Januarie 1890 – 30 Junie 1932) was 'n Duitse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Nur ein Diener (1919), Zwischen zwei Welten (1919), Das Herz des Casanova (1919), en Luther (1928).
Sewedagoorlog
Die Sewedagoorlog of die ANC-IVP Oorlog was 'n oorlog tussen die ANC en die IVP.
Agtergrond
In die tagtigs was Edendale grootliks onder die beheer van die UDF end die ANC. Die Vulindlela-gebied wat buite Edendale strek, is oorwegend onder die beheer van die IVP. Daar was aansienlike stryd tussen IVP en UDF, en die IDF oorheers meeste van die gebied. Maar daar is 'n klein aantal UDF-ondersteunende gebiede soos KwaShange, Nxamalala, Gezubuso en Mnyandu.
Gereformeerde kerk Elliot
duimnael|regs|270px|Dr. C.N. van der Merwe, leraar van 1969 tot 1971, en sy gesin.
Sewedagoorlog
Agtergrond
In Februarie 1990 vlug jong UDF/ANC-vlugtelinge van Vulindlela en skuil in Edendale om van krygshere te ontsnap wat spanning verhoog. Reeds in geweld en politieke faksie-gevegte, kan hierdie jongmense nie na hul gesinne in Vulindlela terugkeer nie omdat hulle bang is dat hulle vermoor sal word. Hulle neem dikwels hul frustrasies uit, selfs op onskuldige pendelaars wat in Pietermaritzburg gaan werk. 'n Aantal voorvalle van bus-stenings word by die polisie aangemeld.
Gereformeerde kerk Elliot
Die Gereformeerde kerk Elliot was ’n gemeente van die GKSA met sy middelpunt op die dorp Elliot in dié kerkverband se tradisionele hartland van die Noordoos-Kaap.
Sewedagoorlog
Konflik
Op 25 Maart is 'n IVP-byeenkoms by Kings Park in Durban gehou. Busse wat mense huis toe vervoer vanaf die byeenkoms word gestenig deur jong vlugtelinge van Vulindlela wat in Edendale woon. IVP-lede van die byeenkoms veg met UDF/ANC-lede by KwaShange, en twee mense sterf. Die hoof van KwaShange is na berig woedend, want hoewel die gebied onder sy gesag is, is mense wat daar woon vyandig teenoor hom en die IVP-beweging.
Gereformeerde kerk Elliot
Reeds in 1886 is ’n buitestasie in Temboeland, die gebied oorkant die suidelike Drakensberg, gestig. Dit was onder die toesig en bediening van die kerkraad van die Gereformeerde kerk Barkly-Oos. Op 28 Januarie 1899 is die Gereformeerde kerk Elliot as selfstandige gemeente afgestig. Toe het daar reeds ’n klein kerkgebou op die dorp gestaan wat ondanks sy grootte in lidmate se behoeftes voorsien het.
Sewedagoorlog
Konflik
Op 27 en 28 Maart begin massiewe aanvalle op nie-IVP-gebiede in Vulindlela, Edendale, Ashdown en Imbali, wat lei tot die dood van 200 mense. 'n Groot aantal mense is gewond. Soveel as 12000 impi-lede aanval 'n aantal gebiede in Vulindlela, veral in KwaShange. 120 huise is verbrand en eiendom word geplunder. Hulle het blykbaar logistieke ondersteuning gehad, en daar is groot vragmotors gesien wat gewapende mans vervoer, insluitende mense in blou spesiale konstabel uniforms, ongehinderd deur die polisie of weermag wat teenwoordig was.
Gereformeerde kerk Elliot
Op 13 April 1906 is oudl. S.C.J. van Niekerk opdrag gegee om ’n nuwe kerk op te rig. Dit was ’n tipiese saalkerk en het geen vensters aan die voorkant gehad nie. Ds. P.C. Snyman van die Gereformeerde kerk Steynsburg het die plegtigheid tydens die hoeksteenlegging op 6 Oktober 1906 waargeneem. Die skare het Psalm 118:11 gesing en ’n gebed is gedoen. Dié gebou is die volgende jaar in gebruik geneem. Die kerkgebou sou verhuur word teen £1.10 per maand, maar die bron meld nie deur wie aan wie nie.
In 1938 is ’n trap voor die kerkgebou aangebring en in 1955 is nuwe banke, ’n preekstoel, Nagmaaltafel en los stoele in gebruik geneem. Toe is al die ou banke verkoop.
Sewedagoorlog
Konflik
Op 29 Maart vergader 'n krisiskomitee in die Katedraal van die Heilige Geboorte in Pietermaritzburg. Gemaak van vakbondlede, kerkwerkers en menseregte en politieke regte-ondersteunersgroepe, nadat hulle grafiese rekeninge van die gebeure van die vorige twee dae gehoor.
Gereformeerde kerk Elliot
Elliot hê in 1960 nog 88 belydende en 43 dooplidmate gehad vergeleke met Maclear se 32 en 19 en Barkly-Oos se 136 en 59. Nietemin was dit Elliot wat op 18 Augustus 1979 ontbind en ’n wyk van Barkly-Oos geword het. Van 1980 tot 1991 was daar ’n bedieningsooreekoms tussen Barkly-Oos, Elliot en Maclear. Daarna is ’n kombinasie-akte aanvaar en het Elliot ’n wyk geword van Maclear, waarvan die naam toe verander is na die Gereformeerde kerk Maclear-Elliot.
In 2010 (en waarskynlik vandag nog) is die kerkgebou op Elliot steeds twee Sondae per maand vir eredienste gebruik. Op 19 November 2006 het die plaaslike Gereformeerdes die honderdjarige herdenking van die hoeksteenlegging feestelik gevier en ’n gedenksteen onthul. Die ou traporrel staan vandag nog agterin die kerkgebou.
Dopstelsel
Die dopstelsel was ‘n gebruik waarvolgens ‘n paar maal per dag ‘n sopie ligte wyn aan die arbeiders op die wynproduserende plase in die Boland verskaf is.
Op die wynplase in die Wes-Kaap is gewoonlik minstens drie maal per dag aan die arbeiders wyn verskaf - normaalweg teen die tyd vir ontbyt, middagete en uitvaltyd (dus die sogenaamde loopdop). Meesal was dit die witwyn bekend as vaaljapie. Vir die boer was dit voordelig, want so het hy van oortollige wyn ontslae geraak. Helaas het die stelsel alkoholisme in die hand gewerk en tot groot maatskaplike probleme onder die plaasarbeiders aanleiding gegee.
Drankwet no. 30 van 1928 het die boere verbied om aftrekkings van die arbeiders se salarisse te maak om vir die verbruikte hoeveelheid wyn te betaal. Van toe af moes boere die wyn gratis verskaf, slegs aan manlike werknemers van 21 jaar of ouer, net meer as ‘n ½ liter in totaal per dag en in ten minste 3 gelyke dele met ‘n tussenpose van minstens twee uur. Alhoewel die tradisie diep gewortel was in die kultuur op die wynplase, het wetgewing van 1963 en 2003 die dopstelsel byna uitgewis.
Greta Keller
Greta Keller (8 Februarie 1903 – 4 November 1977) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Right to Happiness (1932), The Paris Adventure (1936), Blaue Stunde (1967), en Cabaret (1972).
Günther Kaufmann
Günther Kaufmann (16 Junie 1947 – 10 Mei 2012) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Ludwig - Requiem for a Virgin King (1972), Vicky the Viking (2009), en Vicky and the Treasure of the Gods (2011).
Sun International
Sun International Hotels Limited is 'n hotelketting en kasinobestemming uit Suid-Afrika, geskep deur Sol Kerzner, veral bekend vir sy Sun City-oord naby Rustenburg in die Noordwesprovinsie. Die maatskappy, wat spesialiseer in dobbel, gasvryheid en vermaak, besit 42,5% van die Suid-Afrikaanse kasinomark.
Sun International Hotels se hoofkwartier is in die Bahamas, op Paradise Island, wat die grootste eilandoord ter wêreld is, waarvan 70% deur die maatskappy besit word. Sun International is in 1967 in Suid-Afrika ingelyf en bedryf ook 'n hoofkantoor in Sandton, Johannesburg.
Josh Boswell
Josh Boswell (gebore 5 Februarie 1985) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Boy Culture (2006), Resident Butch (2009), en Green Day: 21st Century Breakdown (2010).
Sun International
Sun International-bestemmings is bekend vir hul aanbied van 'n wye verskeidenheid plaaslike en internasionale sport- en musiekgeleenthede, sowel as hoë-profiel media en ander sosiale funksies. Die Sun City-oord bied jaarliks die Mejuffrou Suid-Afrika-kompetisie en die Nedbank Gholfuitdaagtoernooi aan.
NG gemeente Oudtshoorn-Wes
duimnael|regs|Ds. Siebie Sieberhagen was die gemeente se tweede leraar.
Die NG gemeente Oudtshoorn-Wes is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van Oudtshoorn en in die Sinode van Wes-Kaapland gesetel op die hoofdorp van die Klein-Karoo, Oudtshoorn.
Stigting en eerste leraars
Op 10 Desember 1948 is dié gemeente van Oudtshoorn afgestig as die eerste dogtergemeente op die dorp. In 1951 het Oudtshoorn-Noord aan die beurt gekom en in 1954 Oudtshoorn-Suid, gevolg deur nog drie tussen 1966 en 1982. As eerste leraar het ds. A.P. Treurnicht opgetree. Hy het later naam gemaak as koerantredakteur van Die Kerkbode en Hoofstad en as leier van die Konserwatiewe Party. Hy is op 19 Maart 1949 bevestig. Ná 'n kort maar vrugbare dienstyd het hy op 4 Junie 1950 van die gemeente afskeid geneem. Op 20 Augustus 1950 is ds. J.J. Sieberhagen as leraar bevestig.
Kerkbou
Die plek waar die eredienste gehou moes word, was 'n primitiewe saaltjie, heeltemal te klein om die gemeente te huisves. Die meeste van die seuns van die verskillende opvoedingsinrigtings moes aanvanklik vir die eredienste na die moedergemeente gaan. Die kerkraad het dadelik aandag aan die probleem van groter ruimte gegee. Daar is besluit om 'n kerkgebou met 650 sitplekke op te rig. Op 4 Desember 1950 is die eerste sooie vir die fondament omgekeer. Op 3 Maart 1951 is die hoeksteen gelê. Dit was destyds 'n jong, lewenskragtige gemeente met sowat 750 lidmate en 'n sieletal van 1425. In 1985 het was die belydende lidmate 760 en die dooplidmate 385 en in 2020 onderskeidelik 804 en 128.
Willard Van Orman Quine
Willard Van Orman Quine (Akron, Ohio, 25 Junie 1908 - Boston, 25 Desember 2000) was 'n invloedryke Amerikaanse filosoof en logikus in die analitiese tradisie uit die 20ste eeu. 'n Onlangse internet meningsopname onder filosowe is Quine geidentifiseer as een van die vyf belangrikste filosowe van die laaste twee eeue. Hy het ook die eerste Rolf Schockprys vir logika en filosofie in 1993 gewen. Na hom is die Duhem-Quinestelling genoem.
Werk
Volgens The Time of My Life, Quine se outobiografie uit 1986, ontvang Quine sy baccalaureus diploma in sowel die wiskunde as in die filosofie in 1930. Twee jaar later ontvang hy sy PhD in filosofie aan Harvard-universiteit. Hy was 'n student van Alfred North Whitehead, Rudolf Carnap en C.I. Lewis en het self ook bekende studente gehad, waaronder David Kellogg Lewis, Donald Davidson en Daniel Dennett. Hy het sy hele lewe aan die Harvard-universiteit gedoseer.
Hy was 'n aanhanger van die analitiese filosofie, hoewel hy ook een van die vernaamste voorstanders was van 'n visie van filosofie as meer as net 'n konseptuele analise. Sy vernaamste werk is Two Dogmas of Empiricism (1951), waarin hy 'n aanval doen op die onderskeid tussen analitiese en sintetiese stellings en waarin hy 'n betekenisleer verdedig, naamlik 'n vorm van "semantiese holisme". Dit hou die oortuiging in dat 'n bepaalde deel van die taal, dit is 'n term of 'n volledige sin, kan slegs verstaan word deur middel van sy verhoudings met 'n (voorheen verstaande) groter segment van die taal. In hierdie werk het hy veral Rudolf Carnap, sy leermeester,onderskryf maar daar gaan stemme op die stel dat dit onregverdig is. 'n Ander belangrike werk is Word and Object (1960), waarin hy hierdie posisies verder ontwikkel en sy indeterminacy of translation-thesis (die onbepaaldheid van 'n vertaling) bekendstel. Dit is 'n pleidooi vir epistemologie en bevat 'n argument om fisiesisme voor fenomenologie en dualisme te plaas, en ekstensionaliteit voor intensionaliteit. Quine ontwikkel ook 'n invloedryke natuurlike epistemologie, dit wil sê 'n epistemologie wat 'n sterk nadruk lê op die rol wat die natuurwetenskappe speel in die verkryging van kennis. Hierdie poog "'n beter wetenskaplike verklaring [te gee] van hoe ons daarin geslaag het om ingewikkelde wetenskaplike teorieë te ontwikkel op grond van net marginale sensoriese insette."
Hiernaas word Quine ook gesien as 'n belangrike wetenskap filosoof weens sy "sistematiese progings om wetenskap te verstaan vanuit die middele of bronne van die wetenskap self."
Versamelingleer
Terwyl sy bydraes tot logika elegante uiteensettings en 'n aantal tegniese resultate behels, was dit in die versamelingsleer wat Quine die mees innoverende was. Hy het altyd volgehou dat die wiskunde die versamelingsleer nodig het en dat die versamelingsleer sterk verskil van die logika.
Joseph Bottoms
Joseph Bottoms (gebore 22 April 1954) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Dove (1974) en The Black Hole (1979), en in die televisiereeks The Net (1998).
Charles Willy Kayser
Charles Willy Kayser (28 Januarie 1881 – 1942) was 'n Duitse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Die Autofahrt unter der Erde (1920), Tschetschensen-Rache (1921), Waterloo (1929), en Im Trommelfeuer der Westfront (1936).
Claire Kelly
Claire Kelly (15 Maart 1934 – 1 Julie 1998) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Party Girl (1958), The Badlanders (1958), The Loved One (1965), en What Ever Happened to Aunt Alice? (1969).
Ezulwini-vallei
Ezulwini-vallei is 'n vallei in die noordweste van Eswatini in Suider-Afrika. Die vallei, ook bekend as 'The Valley of Heaven', strek ongeveer 30 kilometer en word in die ooste begrens deur die Mdzimba-heuwels. Die historiese hoofstad van Eswatini, Lobamba, is geleë in die vallei, ook bekend as die Royal Valley, 'n plek van baie legendes uit die Swazi-geskiedenis. Die hoofweg is die MR3-pad; sommige dele het vier bane. Die vallei strek tot by Kwaluseni. Die vallei bevat 'n aantal noemenswaardige natuurreservate en kenmerke, waaronder die Mlilwane Wildreservaat van 4500 hektaar, gestig in 1964, en die Royal Swazi Sun Hotel. Die vallei is tans besig om aansienlik te ontwikkel weens die groei in toerisme in Eswatini, met die bou van kasino's, kroeë, hotelle, winkels soos die Gables-winkelsentrum en ander verstedeliking. Die Ezulwini Handwerk-sentrum en die Swazi Nasionale Museum in Lobamba is ook opmerklik. Ten spyte van die stedelike ontwikkeling in die vallei, is daar steeds 'sagte' groen heuwels en wildsbokke wat in die welige grasvelde ondertoe wei.
Dorothy Kelly
Dorothy Kelly (12 Februarie 1894 – 31 Mei 1966) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Wheels of Justice (1915), Mother's Roses (1915), en The Secret Kingdom (1916).
Stuart Lindsell
Stuart Lindsell (18 Julie 1892 – 1969) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Man of Evil (1944), The Blue Lagoon (1949), en Passport to Pimlico (1949).
Brunia microphylla
Brunia microphylla is 'n struik wat tot die Bruniaceae familie hoort. Die spesie is endemies in die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Die plant kom vanaf die Limietberg, noord van Bainskloof, suidwaarts tot by berge noord van Bettysbaai en Kleinmond, en vandaar ooswaarts tot by die Riviersonderendberge en Kleinrivierberge so ver as Bredasdorp voor.
Christian Kayßler
Christian Kayßler (14 Junie 1898 – 10 Maart 1944) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente D III 38 (1939), I accuse (1941), Battle Squadron Lützow (1941), en The Dismissal (1942).
Ixia rigida
Ixia rigida is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel is van die renosterveld. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en kom op die Roggeveld-eskarp voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 89 km2. Daar is drie subpopulasies en al drie word bedreig deur oorbeweiding deur vee.
Seksuele identiteit
Historiese modelle van seksuele identiteit het geneig om dié inligting te beskou as ’n proses wat net deur seksuele minderhede ondergaan word, terwyl moderne modelle die proses as veel universeler beskou en probeer om seksuele identiteit te stel binne ’n groter omvang van ander identiteitsteorieë en -prosesse.
Definisies en identiteit
Seksuele identiteit word beskryf as ’n komponent van ’n individu se identiteit wat hulle seksuele selfbegrip weerspieël. Die integrasie van die onderskeie identiteitskomponente (dit wil sê morele, godsdienstige, etniese en beroepskomponente) werk saam om ’n groter algehele identiteit te vorm.
Seksuele identiteit kan deur ’n individu se lewe verander en kan ooreenstem met biologiese geslag, seksuele gedrag en seksuele oriëntasie of nie. In ’n studie in 1990 het net 16% van vroue en 36% van mans met die een of ander mate van aangetrokkenheid tot dieselfde geslag gesê hulle het ’n homoseksuele of biseksuele identiteit.
Seksuele identiteit is nader verwant aan seksuele gedrag as seksuele oriëntasie. In dieselfde studie is bevind 96% van vroue en 87% van mans met ’n homo- of biseksuele identiteit het seks gehad met iemand van dieselfde geslag, in teenstelling met 32% van vroue en 43% van mans wat aangetrokke tot dieselfde geslag was. Nadat hulle die resultate ontleed het, het die navorsers gesê: "Die ontwikkeling van selfidentifikasie as homoseksueel of gay is ’n sielkundige en sosiaal ingewikkelde toestand, iets wat in hierdie samelewing net oor tyd bereik word, dikwels met ’n aansienlike persoonlike stryd en selftwyfel, om nie te praat van sosiale ongemak nie."
Identiteite
thumb|240px|Simbole van homo- en biseksualiteit.
Seksualiteit sonder etiket
Seksualiteit sonder etiket is wanneer individue verkies om nie hulle seksualiteit te etiketteer nie. Dit kan spruit uit onsekerheid oor hulle seksualiteit of ’n onbereidwilligheid om tot ’n seksualiteit te konformeer omdat hulle nie van etikette hou nie, of omdat hulle vry wil voel in hulle aantrekkings eerder as om in ’n spesifieke soort gedwing te word. Dit kan ook wees dat iemand onbereidwillig is om hulle status as ’n "seksuele minderheid" te aanvaar.
Mense wat nie etikette verkies nie, is meer geneig om seksualiteit as onstabieler en buigsamer te ervaar en meer op die "persoon en nie die gender nie" te fokus.
Helen Mirren
Dame Helen Lydia Mirren DBE (geb. Mironoff op 26 Julie 1945) is ’n Britse aktrise. Sy het haar loopbaan in 1967 by die Royal Shakespeare Company begin en is een van die min akteurs wat drie van die volgende vier pryse gewen het: die Oscar, Emmy, Grammy en Tony. Sy het die Oscar vir beste aktrise in 2007 ontvang vir haar rol as koningin Elizabeth II in The Queen. In 2015 het sy die Tony gewen vir beste aktrise in ’n toneelstuk vir haar rol, ook as Elizabeth II, in The Audience. In 1993 het sy die eerste van verskeie Emmys gewen vir haar rol as speurder Jane Tennison in die ITV-reeks Prime Suspect.
Van haar ander noemenswaardige rolle was in die 1984-rolprent Cal, waarvoor sy ’n Cannes-prys gewen het, The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover (1989), The Madness of King George (1994), Teaching Mrs. Tingle (1999), Gosford Park (2001), Calendar Girls (2003), The Last Station (2009), Hitchcock (2012) en The Hundred-Foot Journey (2014). Sy het ook die rol van Victoria Winslow vertolk in die aksiekomedies Red en Red 2.
In 2003 het sy ’n Damekommandeur van die Britse Ryk (DBE) geword vir haar werk in die uitvoerende kunste. In 2013 het sy ’n ster op die Hollywood Walk of Fame gekry en in 2014 het Bafta aangekondig dat sy die ontvanger van die Academy Fellowship is.
Vroeë lewe en familie
Sy seun, Helen se pa, het hul van in die 1950's tot Mirren verengels en sy naam na Basil Mirren verander. Hy het die viola in die Londense Filharmoniese Orkes bespeel voor die Tweede Wêreldoorlog en later ’n taxi bestuur voordat hy ’n staatsdienswerker geword het. Mirren se ma was van die Ooseinde, die 13de van 14 kinders van ’n slagter wie se eie pa koningin Victoria se slagter was. Mirren beskou haar opvoeding as "baie antimonargisties".
Mirren was die tweede van drie kinders. Sy het in Leigh-on-Sea, Essex, grootgeword.
Vroeë werk
Nadat Mirren haar skoolloopbaan en studie aan ’n onderwyserskollege in Londen voltooi het, is sy in die National Youth Theatre (NYT) aanvaar. Danksy haar werk hier is sy genooi om by die Royal Shakespeare Company aan te sluit. In 1970 het die regisseur/vervaardiger John Goldschmidt ’n dokumentêre rolprent, Doing Her Own Thing, gemaak oor Mirren tydens haar tyd by die Royal Shakespeare Company; dit is in Brittanje op televisie gewys.
Teater
links|duimnael|160px|Mirren by die Orange British Academy Film Awards, 2007. Van November 1975 af het Mirren in verskeie produksies in die Weseinde gespeel. Ná ’n redelik onsuksesvolle poging tot ’n loopbaan in Amerika het sy na Brittanje teruggekeer en weer in verskeie Britse produksies opgetree. Op 15 Februarie 2013 het sy in die Gielgud-teater die rol begin vertolk van koningin Elizabeth II in die wêreldpremière van Peter Morgan se The Audience. In April is sy by die Olivierprys-toekenningsaand aangewys as beste aktrise vir dié rol.
Rolprente
Meer onlangs het sy gespeel in Gosford Park saam met Maggie Smith en in Calendar Girls saam met Julie Walters, asook in The Clearing, Pride, Raising Helen en Shadowboxer. Sy het ook die stem verskaf vir verskeie rolprentrolle. Tydens haar loopbaan het sy drie Engelse koninginne in verskillende rolprente en TV-reekse vertolk: Elizabeth I in die TV-reeks Elizabeth I (2005), Elizabeth II in The Queen (2006) en Charlotte van Mecklenburg-Strelitz, vrou van George III, in The Madness of King George (1994). Sy is die enigste aktrise wat albei koninginne Elizabeth op die silwerdoek uitgebeeld het.
duimnael|180px|Mirren ontvang haar ster op die [[Hollywood Walk of Fame in Januarie 2013.]] Mirren het verskeie pryse gewen vir haar naamrol in The Queen, onder meer ’n Bafta, Golden Globe en Oscar. Sy het Alfred Hitchcock se vrou gespeel in die 2012-prent Hitchcock, oor die maak van die 1960-prent Psycho.
Televisie
Mirren is bekend vir haar rol as speurder Jane Tennison in die gewilde Prime Suspect, ’n televisiedramareeks wat verskeie pryse gewen het. Vir haar vertolking van Tennison het sy tussen 1992 en 1994 drie agtereenvolgende Bafta-pryse ontvang. Sy het ook talle ander TV-rolle vertolk, onder meer in Cousin Bette (1971); As You Like It (1979); The Twilight Zone (1985); The Passion of Ayn Rand (1999), waarvoor sy ’n Emmy en Golden Globe gewen het; en The Collection, saam met Laurence Olivier, Alan Bates en Malcolm McDowell. Sy was Elizabeth I in Elizabeth I (2005), waarvoor sy ’n Emmy gewen het. Haar ander vertolking waarvoor sy ’n Emmy gekry het, was in Prime Suspect: The Final Act (2006).
Persoonlike lewe
Mirren het in die vroeë 1980's saam met die akteur Liam Neeson gewoon. Sy is op 31 Desember 1997, op sy 53ste verjaardag, getroud met haar lewensmaat sedert 1986, die regisseur Taylor Hackford. Hulle het op die stel van die rolprent White Nights ontmoet. Dit is haar eerste huwelik en sy derde.
Mirren se outobiografie, In the Frame: My Life in Words and Pictures, is in September 2007 in Brittanje gepubliseer.
Friedrich Kayßler
Friedrich Kayßler (7 April 1874 – 30 April 1945) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Gold (1934), A Woman of No Importance (1936), The Hound of the Baskervilles (1937), en Bismarck (1940).
Timothy Bottoms
Timothy Bottoms (gebore 30 Augustus 1951) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Johnny Got His Gun (1971), The Last Picture Show (1971), The Paper Chase (1973), en Elephant (2003).
Patrick McKenzie
Patrick McKenzie (gebore op 8 Desember 1952 in Kaapstad) is 'n Suid-Afrikaanse politikus uit die bruin gemeenskap, agtereenvolgens lid van die Arbeidersparty (1984-1991), van die Nasionale Party (1991-1998), van die Nuwe Nasionale Party (1998-1999) en van die African National Congress (sedert 1999).
Lid van die Nasionale Vergadering
Hy was 'n lid van die Huis van Verteenwoordigers van die driekamerparlement vir die kiesafdeling Bonteheuwel (1984-1994), lid van die Nasionale Vergadering (Parlement) (1996-1997) en van die Provinsiale Vergadering van die Wes-Kaap (1994-1996 en 1997-2012). Hierna was hy van Maart tot Junie 1996 Minister van Maatskaplike Ontwikkeling in die Kabinet van Nelson Mandela.
Lid van Wes-Kaapse provinsiale parlement
Van 1994 tot 1999 was hy lid van die uitvoerende raad van die Wes-Kaapse provinsiale parlement, verantwoordelik vir polisiedienste (1994-1996), toe plaaslike regering en loterye (1997-1999). Hierna was hy weer lid van die uitvoerende raad, verantwoordelik vir kultuursake, sport en ontspanning (2001-2004) en veiligheid (2008-2009).
Kitty Kelly
Kitty Kelly (27 April 1902 – 29 September 1968) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Bachelor Apartment (1931), Behind Office Doors (1931), en Too Much Harmony (1933).
Passerina (plant)
Passerina is 'n genus in die Thymelaeaceae familie
Lys van Spesies
Daar is omtrent 20 aanvaarde spesies in die Passerina genus, plus omtrent sestig onopgeloste en meer as 100 sinonieme. Die volgende is die aanvaarde spesies, met weglating van subspesies.
Gereformeerde kerk Zastron
duimnael|regs|170px|Dr. F.R.P. de Bruyn, die leraar van 1969 tot 1971.
Die Suidoos-Vrystaat was tradisioneel nie ’n gebied waarin Gereformeerdes wortelgeskiet het nie. Van 1902 tot 1912 was dié gebied rondom Rouxville, Zastron, Smithfield en Wepener wyke van die Gereformeerde kerke Bethulie (in die Vrystaat) en Aliwal-Noord (in die Oos-Kaap), maar die afstande het die bediening altyd bemoeilik. Gevolglik is die Gereformeerde kerk Zastron op 16 April 1916 gestig. Sowat 20 jaar later, in 1935, het die siele in dié gemeente 83 getel.
Omdat Zastron altyd ’n betreklik klein gemeente was, moes hy amper deurentyd bedieningsooreenkomste met ander gemeentes sluit, onder meer Aliwal-Noord, Reddersburg en Ladybrand. Nogtans kon die gemeente ’n mooi kerkie laat oprig in Ralphstraat in ’n eenvoudige, waardige styl wat eie is aan tallose plattelandse Gereformeerde kerkgeboue.
In 1965 het Zastron die eerste keer ’n inwonende predikant gekry in die persoon van dr. Petrus Kruger, maar ook net tot 1968 waarna hy na die Gereformeerde kerk Uitenhage vertrek het. Die gedurige wegtrek van Gereformeerdes van die platteland na die stede het die belydende lidmate teen 2000 laat afneem tot net 17 en die dooplidmate tot vyf. In 2004 het die gemeente dan ook ontbind, waarna die oorblywende lidmate ingeskakel het by Aliwal-Noord.
Nitraat
'n Nitraat is 'n sout wat die komplekse anioon NO3- of 'n ester wat die -ONO2-groep bevat. Hierdie ioon is die suurres van salpetersuur HNO3.