cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Clarias
Clarias, is 'n visgenus wat hoort tot die familie Clariidae. Die genus word maklik herken aan die kop van been, lang sagte dorsale en anale vinne, groot mond met vier pare baarde en die kamer bo die kieue met die asemhaalorgaan daarin. Daar is 32 spesies van die genus in Afrika waarvan ses in Suider-Afrika voorkom.
Spesies
Die volgende spesies kom in Suider-Afrika voor:
Zane Kirchner
Kirchner gaan skool op PW Botha-kollege in sy tuisdorp en speel op losskakel vir die skoolspan; hy word eers op heelagter gekies tydens die 2002 Cravenweek. Hy begin sy provinsiale rugbyloopbaan by die Wildeklawer Griekwas, en draf 58 keer vir hul uit sedert sy Curriebekerdebuut in 2003 voordat hy na die Blou Bulle skuif in 2007. Hy maak sy debuut vir die in 2008 en behaal 105 punte vir hul in 82 wedstryde.
Op 7 Maart 2017 het Kirchner by die Dragons geteken vir die Walliese streek van die Pro 12-reeks vanaf die 2017–18 seisoen.
Kolstert-coris
Voorkoms
Die vis het 'n dun lyf met 'n lang dorsale vin. Die stertvin is bolrond en die sylyn is aaneenlopend. Die kleure van die vis wissel maar hulle het altyd 'n donker kol (rooi of swart) op die stertvin se basis, een op die bopunt van die operkulum en een op die voorste membraan van die dorsale vin. Die vis word tot 20 cm groot.
Habitat
Die vis leef in koraal en rotsriwwe in water wat 2 – 32 m diep is. Hulle vreet skaaldiere, slakke, wurms en seesterretjies.
Niemandsland
Niemandsland was die oorspronklike naam vir Griekwaland-Oos, 'n distrik wat in noordoostelike deel van Kaapland was, maar in 1978 aan die destydse Natal, sedert 1994 KwaZulu-Natal, oorgedra is.
In 1862 het sowat 2 000 Griekwas onder kaptein Adam Kok III hulle daar vestig. Hulle het van Griekwastad af gekom, op Philippolis in die Vrystaat gewoon en toe deur Basoetoeland, nou Lesotho, getrek met die meeste van hul 20 000 stuks vee en 300 waens na dié onbewoonde maar vrugbare hoogland. Met hul hoofkwartier op Kokstad was die Griekwas deels onafhanklik en het papiergeld uitgereik (tans uiters seldsaam) in 1868 en ook munte, maar druk van nabygeleë swart stamme en van die naderende wit nedersetters was te sterk. In 1878 het Griekwaland-Oos deel van die Kaapkolonie geword en is dit onder 'n magistraat geplaas, wat die orde help herstel het.
In 1880 het die Griekwas in opstand gekom, maar sedertdien het die gebied vooruitgegaan en het dit eindelik een van Suid-Afrika se belangrikste suiwel- en beesgebiede geword.
Voëlvis
Die voëlvis (Gomphosus caeruleus) is 'n vis wat voorkom in die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika vanaf Oman tot by Aliwal-bank in KwaZulu-Natal. Die onvolwasse vissies is al opgemerk in die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die Bird wrasse.
Voorkoms
Die vis het 'n dun lyf en die volwasse vis se snoet en kakebeen is verleng sodat die bek soos dié van 'n voël lyk. Die vis word tot 28 cm groot.
Habitat
Die vis leef in koraal- en rotsriwwe in water wat 10 tot 32 m diep is. Hulle vreet skaaldiere en is daglewend.
Dagga
Dagga (ook bekend as cannabis of marijuana) is 'n geharde struikagtige plant wat byna oral kan groei. Dit kom voor in streke met 'n warm, vogtige klimaat, soos die Transkei en KwaZulu-Natal. Dagga sluit 3 spesies in: Cannabis sativa, Cannabis indica en Cannabis ruderalis. Hierdie 3 daggaspesies is inheems aan Sentraal-Asië en Suid-Asië. Dagga is vir dekades gebruik vir vesel, saad, saadolie, rekreasie en ook vir medisinale doeleindes.
Beskrywing
Dagga is 'n eenjarige blomdraende kruid en is geslagtig, maar kan ook tweeslagtig word onder stres. Die plant vorm 'n bos en die grootte kan wissel na gelang van temperatuur, reënval, samestelling van die grond en weens die plant se gene. Die blare van die daggaplant kan groen, groen-bruin en pers van kleur wees en die blare groei in ongelyke getalle van 3 blare tot 11 blare per vertakking en is gewoonlik digby die stam van die plant. Dagga groei maklik in swak toestande en word gewoonlik tussen ander gewasse in klowe van berge geplant. Bestuiwing vind met behulp van wind plaas.
Na tabak en drank is dagga die dwelm wat mees algemeen in Suid-Afrika gebruik word.
Die menslike liggaam, die endo-cannabinoïdsisteem en dagga
Die menslike liggaam is ontwerp met 'n voledige cannabinoïdsisteem. Cannabinoïde wat deur die menslike liggaam vervaardig word, word endo-cannabinoïde genoem.
Die menslike liggaam het cannabinoïdreseptore waarmee die cannabinoïde soos bv. THC en CBD kan bind om funksies van die liggaam te bevorder soos byvoorbeeld honger reguleer, 'n voorbeeld daarvan word getoon deur die endo-cannabinoïde wat in borsmelk voorkom, wat 'n baba se eetlus bevorder. Hierdie reseptore word orals in die liggaam gevind, in die brein, vel en verskeie organe.
Keisuke Honda
Keisuke Honda (gebore 13 Junie 1986) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Dagga
Die menslike liggaam, die endo-cannabinoïdsisteem en dagga
Ongeag van die metode van gebruik is die aksie en uitwerking van die cannabinoïde dieselfde. Die cannabinoïde vind hul pad in die bloedstroom in en gaan selfs verby die bloed-breinskans waar dit dan koppel met CB1- en CB2-reseptore in die brein. Dit is hierdie koppeling wat verantwoordelik is vir die euforie wat slegs kan plaasvind wanneer THCA (suur) verhit word om dit te omskep in psigo-aktiewe THC. Dit wil se, om dit moontlik te maak vir THC om te bind met die reseptore moet die THCA in die plant materiaal eers verhit of verbrand word om in sy psigo-aktiewe vorm, THC, voor te kom. Dus kan 'n mens nie hoog word as jy rou dagga sou in neem deur dit te eet of drink nie.
Name vir dagga
Van die straatname vir dagga sluit in:
Redes vir gebruik
Meeste jong tieners begin dagga gebruik omdat hul vriende, broers of susters dit gebruik en hulle deur groepsdruk geforseer word om dit ook te doen. Ander dink dit is "cool" om dagga te gebruik omdat hulle dit op TV of in films sien. Sommige tieners dink hulle het dit nodig omdat dit hulle help ontvlug van probleme by die huis, skool of met vriende.
Dagga het ook medisinale waarde, soos om pyn ná operasies te verlig. Die Chinese het al 5 000 jaar gelede dagga in kruiemedisyne gebruik.
Verkope van dagga
Dagga word in die volgende vorms verkoop:
Dagga verkoop vir tussen ongeveer R1,00 tot R120,00 per gram en die pryse wissel vanaf R1,00 vir ’n stop tot R12 000,00 vir ’n streepsak van 20 kg. Dagga word gewoonlik gerook, as daggakoekies geëet of as tee gedrink.
’n Algemene gebruik in Suid-Afrika is om dit deur ’n bottelnek te rook. Die nek van ’n drankbottel word afgeslaan en 'n filter, bekend as ’n "diamond", word van opgerolde papier gemaak. Die filter word dan in die mond van die bottelnek geplaas met die dagga bo-op. Persone wat dagga deur ’n bottelnek rook se hande word gewoonlik geelbruin gevlek.
Effekte van dagga
Die dwelm neem slegs ’n paar minute om ’n uitwerking op die persoon te begin hê. Dagga lei tot 'n matige euforie wat tot 2 ure kan duur. Dit kan ook tot verskerpte persepsies, giggel, moontlike angstigheid en soms vervolgingswaan lei as gevolg van streng daggawetgewing.
Fisiese effekte sluit in dors, eetlus, verhoging in hart- en polsslag (nie noodwendig nie), droë mond en rooi oë afhangede van die stam waarvan die dagga afkomstig is.
Petra Müller
Petra Müller (27 Julie 1935 - 25 Junie 2021) was ’n joernalis, uitgewer en Afrikaanse digter en skrywer. Die Hertzogprys is aan haar toegeken vir haar poësie.
Dagga
Effekte van dagga
THC word in die vetweefsel van die liggaam geberg en stadig vrygestel vir tot ’n maksimum van twee maande na inname. Die meeste vetselle in die liggaam kom in die brein en geslagskliere voor. Dagga van een "slowboat" kan tot 3 weke na gebruik nog in die liggaam opgespoor word.
Petra Müller
Lewe en werk
In 1958 trou sy met Wilhelm Grütter, ook joernalis, en uit die huwelik word drie seuns gebore, Anton, Herman en Philip. As getroude vrou moet sy noodgedwonge by Nasionale Pers as verslaggeefster uittree, omdat dit ’n personeelreëling is in daardie tyd. Sy maak dus die kinders groot as tuisteskepper en skryf ontspanningsverhale onder die skuilnaam Magriet Smalberger. Die gesin bly eers in Tamboerskloof in ’n woonstel waarna hulle die huis Vlagmanshoogte hoog teen die hange van Tafelberg laat bou.
Wanneer die kinders groot genoeg is, begin sy in 1969 weer werk, hierdie keer as verhaalredaktrise by Sarie, ’n pos wat sy sowat tien jaar lank beklee. In 1980 word die Eugène Maraisprys aan haar toegeken vir Patria. Van 1980 tot 1989 is sy redaksielid by Tafelberg-Uitgewers, waar sy keuring doen en veral werk met die ontwikkeling van jong skrywers.
Dagga
Gevolge van daggagebruik
Van die gevolge van daggagebruik sluit in:
Petra Müller
Lewe en werk
Sy skaf vir haar ’n klein plasie, Waterval in die Piketberg-omgewing aan, waar sy rustig met die natuur kan omgaan – belewenisse wat ook in haar digkuns neerslag vind. ’n Verwoestende brand rig in Januarie 1984 groot skade aan op hierdie plaas en vernietig ook die woonhuise, ’n gebeurtenis wat inspirerend is vir haar digbundel “My plek se naam is Waterval”.
Vanaf 1989 lê sy haar toe op haar eie skryfwerk, hoewel sy steeds as vryskutkeurder vir verskeie uitgewers werk. Sy skryf kortstories, kinderboeke en gedigte. Haar digbundel Die Aandag Van Jou Oë (2002) het haar bekend gemaak, en in 2005 word die Hertzogprys vir poësie aan haar toegeken.
Dagga
Wetlike aspekte
Alhoewel lande soos Noord-Korea geen wetgewing toepas teen dagga nie, is daar weer ander lande soos Thailand waar daggasmouse en -verbruikers die doodstraf opgelê kan word vir die gebruik of besit van dagga.
Petra Müller
Lewe en werk
Sy neem in 2013 deel aan die Dansende Digtersfees wat in Mei op die Spier-landgoed buite Stellenbosch gehou word as ’n gesamentlike projek tussen Spier en die Pirogue-kollektief, ’n verlengstuk van die Gorée-Instituut in Senegal. Sy tree hier op saam met Breyten Breytenbach, Antjie Krog en Marlene van Niekerk, en digters van lande soos China, Amerika, Suid-Korea, Duitsland, Nederland, Slowenië en Israel.
Skryfwerk
Sy skryf kortstories, kinderboeke en gedigte. Haar digbundel Die Aandag Van Jou Oë (2002) het haar bekend gemaak. In 1980 word die Eugène Maraisprys aan haar toegeken vir Patria en in 2005 word die Hertzogprys vir poësie aan haar toegeken. Hoewel sy hoofsaaklik onder haar nooiensnaam Petra Müller skryf, publiseer sy ook onder haar getroude naam, Petra Grütter.
Dagga
Wetlike aspekte
In Suid-Afrika verklaar die wet op Dwelms en Dwelmhandel (Wet 140 van 1992) alle dele van die daggaplant onwettig insluitend die saad, blare, vrug sowel as meeste van die cannabinoïde wat in die daggaplant voorkom.
Petra Müller
Poësie
Haar ouers se stories stimuleer haar om reeds as kind sprokies, raaisels en fantasieë te vertel. Op tienjarige ouderdom word ’n storie van haar in Die Jongspan gepubliseer. Die verdrinking van haar broer Nico in November 1961 is vir haar die aansporing om te begin dig om die hartseer te verwerk. In die aanloop tot haar eerste bundel stuur sy sommige van hierdie gedigte (in Afrikaans en Engels) na Contrast vir publikasie en publiseer ook later in Tydskrif vir Letterkunde en Standpunte. Haar eerste digbundel is “Obool”. Die titel verwys na die muntstukkie wat familielede in die Griekse mitologie onder die tong van die oorledene geplaas het as reisgeld vir die bootsman Charon wat die siel oor die Styx-rivier na die Onderwêreld moes voer. Die gedigte in die bundel staan dus in die teken van die tydelike en nietige wat oorbrug wil word om na ’n meer blywende staat oor te gaan. Hierdie versugting kom in uiting in die elegiese aanroep van gestorwenes, pogings om lewe en dood te versoen, asook mens en aarde, alles in ’n poging om heiligheid te verwerf. Die bundel word in sewe afdelings verdeel. Die eerste afdeling, wat ook die titel “Obool” dra, bevat gedigte oor die dood. Die openingsgedig is “Nico”, ’n elegie aan haar gestorwe broer. “Halfpad” gee die bootreis saam met Charon weer. Die afdeling “Saad” verteenwoordig die teenoorgestelde van dood met sy lewegewende krag. “Kind” bevat gedigte oor en vir die kind, met “Die kind” wat getuig van onafhanklikheid en ontdekkingsdrif, terwyl “Onwaarheid” die kind gerusstel oor die werklike bedreiging van die wilde diere. “Oggend op die vlakte” is die aangrypende weergawe van die verkragting en moord op ’n klein dogtertjie, wat veral tref deur sy sobere suggestie. Die afdeling “Profeet” bevat gedigte oor Bybelse en ander historiese figure. “Landslied” se gedigte gaan oor die vestiging aan die Kaap en ander vaderlandse verse, terwyl “The world at war” die gruwele van die Tweede Wêreldoorlog beskryf. In “Pelikane oor die oorlogstad” sien die spreker hierdie voëls eers as bomwerpers aan en spreek die vers van hoe die menslike verwoesting die natuur vervreem het. Die bundel sluit af met die afdeling “Klein begin”, waarin twee gedigte oor die Skepping opgeneem is.
Die opvolgbundel is “Patria”, waar die titel die vaderland aandui en ook die digter se eie naam (Petra) en ervaringswêreld of persoonlike vaderland suggereer. Die temas van die gedigte wentel dan ook rondom verse oor die land (en ander lande), persoonlike ervarings en soeke na perspektief en oor die digkuns en die tuiste wat ’n gedig bied. Deur verkenning van die siklus van geboorte tot dood (waarna mens weer deel word van die aarde) en die noue verbintenis wat hierdie siklus met die natuur het, word hierdie gedigte almal met verwysing na die aarde of vaderland verbind. Die bundel word in vier afdelings verdeel. Die eerste is “Fokus”, met gedigte oor strooptogte van verskillende aard, uitgevoer deur Inkas, Vikings en die alchemiste. Die afdeling “Patria” bevat verskillende temas en motiewe. Die persoonlike wissel van die gedagtes van die verwagtende vrou in “April voor my geboorte”, herinneringe aan die impak van ’n ouma in “Watter boom se bitter wortel”, kindermites en drome in “Krismisprente” en “Terug uit Bisantium” en die ouer vrou se jeugherinneringe in “Die Witsand”. Alledaagse dinge is oënskynlik die tema van “Gesprek met ’n oogarts”, maar hier bevind die spreker haar eers in die posisie dat sy glad nie kan sien wat die oogarts na kyk nie en dit net kan verbeel, wat daartoe lei dat sy haarself in ’n kosmiese gedaante sien en bewus raak van God, waarna die werklikheid en tyd weer die plek van die oneindige inneem. Die verhouding tussen ouer en kind word mooi saamgevat in die weergawe van die kinderspeletjies (“Laat-aand”) en die swerftogte van ouer kinders (“Brief aan ’n bekende”). “Kinderkonsert” handel oor die kinders se uitbeelding van die aankondiging aan Maria dat sy aan Christus geboorte sal skenk. Die kinders is nog onhandig en die ironiese woorde van die engel aan die einde het nie slegs betrekking op Jesus nie, maar ook op die kinders, wat self “groot en magtig” sal word en die naïewe kindwees sal ontgroei. “Skaatsplankryer” gee ’n mooi uitbeelding van die seun wat genoeg spoed teen die afdraand optel om hom soos ’n windswael van die aarde se swaartekrag te bevry. Daar is ook ’n afdeling met reisgedigte (“Reis”), wat die mense se verbondenheid tot ander vaderlande weerspieël. Hierin is ook ’n paar Christus-gedigte soos die drieluik oor “Visbraai by Tiberias” en “Lasarus” se ervaring na sy opwekking uit die dode. Die laaste afdeling is “Brood op die water”, met die titelgedig wat die versugtinge van Moses se moeder vir haar kind beskryf. In die gedigte waarin sy werk met persoonlike perspektief gebruik sy op indrukwekkende wyse haar eienaam (Petra – wat klip beteken) as vroulik van Petrus om sodoende ekstra dimensie aan die reeks Petrus-gedigte in die bundel te verleen. Die gedig “Stad Petra, in Jordanië” lê weer die teenstelling tussen Petra (persoonlike fokus) en Patria (die fokus op vaderland), ’n dubbelfokus wat regdeur die bundel loop. T.T. Cloete noem “Patria” “’n bundel van voortreflike, glansende gedigte”. “Patria” word in 1980 met die Eugène Marais-prys bekroon.
“Liedere van land en see” is ’n dig gekomponeerde bundel, met die titel wat reeds die vastigheid en vloeibaarheid van die lewe beklemtoon. Beide die land en see is egter ook simbole van die mens se reis en beweging. Die gedigte wys gedurig heen en terug na mekaar. Deur hierdie skakels word die huidige verbind met die Griekse, Egiptiese, Bybelse en prehistoriese mitologie en religie. Die soeke van Odysseus na Ithaca (sy tuiste waar hy vrede en rus kan vind) word simbool van die mens se soeke na ’n holte vir die voet, iewers tussen land en see waar die droomland is. “Vir Eraine, wat sing terwyl sy skilder” is ’n hoogtepunt, met die lied wat soomloos uit die skildery uitvloei en een kunssoort in ’n ander transponeer. “Op sy branderplank” is ’n uitbeelding van ’n lewenslustige seun wat op sy branderplank strand toe beur. Wanneer hy op die strand kom spoeg hy die seewater uit, net soos die Grieks- mitologiese Glaukus dit gedoen het, waarmee die gedig aansluit by die mitologiese. Nou word die seun los van die see, net soos sy voorgeslagte ten spyte van hulle seereise steeds gebonde was aan die land. Die Bybelse verse sluit in “Hy trek Hom dit aan”, waar Christus sy mensheid aantrek en daaraan gewoond raak en “Pilatus skryf aan ’n vriend”, waar Pilatus se emosionele trauma na Jesus se kruisiging voortduur, ten spyte van die skyn van normaliteit wat hy probeer handhaaf. Die “Here-maak-tuin” reeks verse se aardsheid sluit aan by die “Klipwerk”-reeks van N.P. van Wyk Louw, terwyl veral die Odysseus en Glaukus-figure aansluiting vind by die werke van D.J. Opperman se “Komas uit ’n bamboesstok”. Die algemene toonaard van die bundel is nou strakker en soberder van aard.
Dagga
Wetlike aspekte
Dagga mag nie verkoop, aangekoop, vervoer, verbou, versend, verskaf of verskuif word nie.
Petra Müller
Poësie
“Die aandag van jou oë” het as subtitel “gedigte vir die liefde”. Die bundel beskryf dan ook hoe die liefde lyk en verval, met die aarde as gebondenheid en ook as wins wanneer die verlies van die geliefde ervaar word. In hierdie geval is die gestorwene haar man, Wilhelm Grütter. Baie plekke, geskiedenis, kulture en godsdienste word betrek. Soos die titel aandui, is die kyk-aksie en die oë ’n deurlopende motief, soos ook aangedui deur die talle gedigte oor skilders. Die bundel word in ses afdelings verdeel. “Oëmblik I” is liefdesgedigte waarin daar besef word dat afskeid van die geliefde naby is. In “Die aandag van jou oë” word die spreker se oë afgewend, want sy weet die aandag van die geliefde se oë is reeds op ’n ander horison gerig. “Yashmak” (die sluier wat deur Moslemvroue gedra word sodat net die oë uitsteek) is elegiese gedigte oor die geliefde wat nie meer daar is nie. Die afdeling “Strandloper” bevat liefdesgedigte waarin die see (veral in “Skemergesprek”) as die metafoor van die minnaar geskets word. “Broodblom” bevat gedigte wat ’n loflied is aan die lewe en die liefde, met ook natuurdinge wat haarfyn beskryf word, soos die skilpadjie in “Tjie”. “Ystyd” se gedigte beskryf verwydering tussen die geliefdes, soos wanneer hulle op reis van mekaar geskei is. Benewens die reisgedigte is hier ook etlike gedigte oor skilders, insluitende Chagall en Picasso. Die laaste afdeling is “Oëmblik II”, waarin die siektegeskiedenis beskryf word. In “Tyding” word die besoek aan die onkoloog beskryf en “Voorskrif” gee die aanwysings aan die pasiënt oor hoe hy die res van sy lewe moet hanteer. Die aftakeling van die liggaam volg (“Wintersnag I”) waarna die eindelose moegheid besit neem van die liggaam (“Klarinet om 6 vm.”). Vir die eerste keer staan die geliefde nie meer op ’n Sondagoggend op nie (“Jesus bleibet meine Freude”), waarna die dood kom (“Maanveld”). Die bundel sluit af met “Warm middag”, waarin die spreker na die liggaam van die gestorwe liefde kyk en die bundelmotief tot sy finale punt deurgetrek word. Die spreker wil nie haar oë toemaak nie en wil net aanhou kyk en onthou. In 2005 word die Hertzogprys aan “Die aandag van jou oë” toegeken. Hierna gee sy die Engelse digbundel “Night crossing” uit, ’n bundel wat sy skryf vir haar kleinkinders in Kanada wat vra dat sy iets moet skryf wat hulle ook kan verstaan. In die drie afdelings bundel sy verse oor die liefde, die dood en verlies, waar die temas vernuftig aanmekaar gekoppel word op intertekstuele wyse. Sy verwoord die kuns van die lewe as die vermoë om aarde toe te kom.
In “Om die gedagte van geel” se titel verteenwoordig geel die kleur van lig en lewe, met ’n skildery van die ruimtevaarder Neil Armstrong wat die buiteblad versier. Die bykans 190 gedigte in hierdie bundel is dan ook ’n viering van die lewe, wat op fyn wyse dinge waarneem en belewenisse beskryf. Deurgaans is daar ’n bewustheid dat waarnemings en die lewe self tydelik en vervlietend is, maar terselfdertyd deel en simbool van die ewigheid. Die bundel bestaan uit sewe afdelings, elkeen ingelei met ’n gedig wat as soort van motto dien. “Telefoonpale” verwys na die getal sewe (kinders, sieners en sprekers) wat voltooidheid impliseer, terwyl daar ook ’n agste spreker is, naamlik die “Onvindbare Een”, wat die mistieke belewenis verteenwoordig. Die telefoonpale is simbool van die kommunikasie en ook afstand tussen mense, die hede en verlede. Die tweede afdeling is “Agter ’n drywende son aan”, wat herinneringsgedigte bevat oor die onskuldige jeugwêreld en die ouers, wat met deernis beskryf word. “Om mee te begin” delf verder in die herinneringe, waarin afstand gedoen word van die kinderlike en die spreker se biografiese verhaal verander. “Lief” is ’n afdeling met liefdesgedigte, waarin veral die onvoltooidheid of nimmereindigende aard van die liefde verklaar word. “Somer in Eleusis” is gedigte oor en rondom Griekeland, waarin talle mitologiese verwysings voorkom. “Met Afrika af” verken die meer bekende eie wêreld, hierdie keer met groter insig as tydens die jeugherinneringe. Die laaste afdeling verken die seelandskappe van die spreker se jeug. Hierdie digbundel wen in 2013 die ATKV-poësieprys en die Suid-Afrikaanse literêre toekenning vir poësie en is in dieselfde jaar op die kortlys vir die toekenning van die W.A. Hofmeyr-prys en die Universiteit van Johannesburg-prys.
Dagga
Wetlike aspekte
Indien 'n persoon dagga kommersieel groei of daarmee handel dryf, kan die hof so ’n persoon ’n swaar boete of gevangenisstraf van tot 15 jaar oplê.
Die Wes-Kaapse hooggeregshof het op 31 Maart 2017 beslis dat volwassenes in die privaatheid van hulle eie huis dagga mag besit, kultiveer en gebruik. Die hof het ook beslis dat die parlement 24 maande gegun word om die wetgewing aan te pas.
Petra Müller
Prosa
In “Voëls van die hemel” is die voëls of ander gevleueldes van die hemel telkens boodskapper van die goddelike, die dood of selfs die apokalips. Die figure waarmee gewerk word is meermale die afwykende persoonlikhede, wat geïsoleerd of haweloos of emosioneel wanaangepas is. Die bundel word geheg deur die motief in die titel en die eerste verhaal aan te kondig, waarna die verhale self talryke variasies en verbredings hiervan bevat, om weer in die slotafdeling bymekaar gebring te word. “Marcu Taillefer” speel af in die verdroomde stad Vercours, waar die ineenskakeling van die karakters die droom van versoening van teenoorgesteldes bewerkstellig. “Vlerke oop en vlerke toe” is mal Maans se bynaam weens sy abnormale vrees vir sprinkane, wat hy glo die Armageddon aankondig. Hy smeek tekens van God af op ’n dorsvloer in sy veld, maar die dag dat die helikopter sy noodlanding daar maak, is hy nie daar nie. So mis hy die openbaring en met dankbaarheid kan hy agterna die tekens sien, maar is hy die veldslag gespaar. In “Junkheap in Oktober” versamel ’n groep swart seuns rommel op die stad se vullishope en maak dan beelde daarvan. In die krisistydperk waarbinne hulle lewe word die beeld egter ’n saambindende simbool wat hulle verenig en onheilspellend aan hulle ’n besef gee van hulle gesamentlike mag.
Dagga
Rehabilitasie
Die onttrekkingsimptome van dagga is nie soos dié van persone wat heroïen of ander dwelms soos drank en tabak misbruik nie.
Dagga veroorsaak 'n psigologiese afhanklikheid maar geen fisiologiese onttrekkingsimptome nie.
Petra Müller
Prosa
Rachelle Greeff maak ’n keur uit haar kortverhale wat in 2007 onder die titel “Desembers” gebundel word. Die verhaal “By die ghoeniebos” word opgeneem in die versamelbundel “Vrou: Mens” onder redaksie van Corlia Fourie en “Waar son en maan verbykom” in “Blommetjie gedenk aan my” onder redaksie van Hennie Aucamp. Ander versamelbundels waarin haar werk opgeneem word, sluit in “Borde borde boordevol”, “Wys my waar is Timboektoe” en “Vuurslag”, almal onder redaksie van Hennie Aucamp; “Die Afrikaanse kortverhaalboek” en “Uit die kontreie vandaan” van Abraham H. de Vries; “Vertellers” en “Vertellers 2” van Merwe Scholtz; “Op Afrikaanse werf” van A. Schwerdtfeger en N.J. Snyman; “Majesteit, die kat” van Lina Spies; “Stad en stedelig”, ’n versamelbundel met sketse en vertellings oor wêreldstede; en “Soort soek soort” onder redaksie van Johann de Lange. Sy publiseer ook kortverhale in Tydskrif vir Letterkunde.
Aanvanklik, terwyl sy by die huis is en kinders grootmaak, skryf sy ontspanningsverhale vir tydskrifte, hoofsaaklik onder die skuilnaam Magriet Smalberger. Die kortverhaal “Helletjie” wat sy onder hierdie naam skryf word in die versamelbundel “Om lief te hê” opgeneem, wat ’n keur bevat van die mooiste liefdesverhale wat in Sarie verskyn het. Sommige van haar vervolgverhale word later in boekvorm gepubliseer, insluitende “Die elande van Kruisberg”, “Die koue vuur” en “Tant Madeleine se somer”. “Hy wat die goud bring” is ook aanvanklik ’n vervolgverhaal. Tessa Louw is ’n suster in ’n groot stedelike hospitaal, waar sy ’n verhouding aanknoop met die bedorwe seun van ’n ryk sakeman. Hulle uiteenlopende agtergronde bring egter ernstige komplikasies mee, wat vererger word deurdat ’n ander jong man en ook haar vriendin by die verhouding betrokke raak. Kort voor lank bevind Tessa haar in ’n onmoontlike situasie waaruit sy haar nie meer kan loswikkel nie, Onder haar getroude naam (P. Grütter) verskyn die roman “Verlore vallei” en onder die naam Petra Müller verskyn die roman “Die windskerm”. Jansie Swart se pa is nie op die braklandjies gebore nie en sy verlange na die wêreld daarbuite maak dat hy die windskerm uit groen populiere maak. Jansie aard na hom en hunker na die onbekende. Sy kan haar nie vereenselwig met haar trotse en selfstandige ma, tant Maria, se aanvaarding van die alewige stryd teen die natuur nie. Só ontwikkel daar ’n stryd tussen ma en dogter, maar ook ’n stryd in Jansie se gemoed. Sy moet kies tussen die rustige Koen en haar pligsgevoel wat haar vashou waar sy is, of die onvoorspelbare en geheimsinnige nuwe dokter wat haar kan wegvat.
Dagga
Rehabilitasie
Ligte gebruikers van dagga ondervind weinig onttrekkingsimptome.
Petra Müller
Prosa
Petra Müller skryf ook die kinderboeke “Die kind van konings” (van ’n akkerboom, die koningsboom, se stryd om aan die lewe te bly in ’n bos populiere); “KleinWiek se groot pampoen” (van Wikus se pampoen wat die hele dorp vol groei en ’n so ’n groot pampoen word dat almal kan eet); en “’n Reënboog vir Hannatjie” (waar Hannatjie se droom om die son te vang en so ’n reënboog te kry en vas te hou, op ’n ander manier waar word nadat sy met haar wit rok in die pruime, moerbeie, hawe, klei en delfiniums gespeel het). Laasgenoemde boek word in Engels vertaal as “A rainbow for Christmas”. Haar werk is onder andere in Engels, Frans, Nederlands en Russies vertaal en sy doen self vertalings, hoofsaaklik van jeugboeke, in Afrikaans uit Engels, Duits en Sweeds. Sommige van hierdie vertalings is “Die groot sneeustorm”, “Ferdinand die fluitspeler”, “Die drie konings”, “Die lepelboom” en “Die verhaal van die drie bome”.
Eerbewyse
Petra Müller kry in 1996 die Leserskring toekenning as Boekjoernalis van die Jaar vir haar resensies en letterkundige essays. In 2016 word sy by die KKNK met ’n Afrikaans Onbeperk-prys vereer vir haar lewensbydrae.
Dagga
Rehabilitasie
Die meeste verbruikers van dagga wat rehabilitasie ontvang is deur die staat verwys waar die hof die verbruiker skuldig bevind het aan die besit van dagga en was rehabilitasie deur die beskuldigde bo tronkstraf gekies en is die verbruiker nie noodwendig emosioneel verslaaf aan dagga nie.
Hulp
Mense wat voel hul is verslaaf aan dagga kan by die volgende bronne om hulp aanklop:
Gwilym Lee
Gwilym Lee (gebore 24 November 1983) is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Tourist (2010) en Bohemian Rhapsody (2018), en in die televisiereekse Midsomer Murders (1997) en Fresh Meat (2011).
Brno
Brno (uitgepsreek /ˈbr̩no/, Duits: Brünn) is die tweede grootste stad in die Sentraal-Europese land Tsjeggië met 'n bevolking van sowat 378 000 (in 2017). Die vroegste nedersetting het met die vestiging van Slawiese stamme in die 6de eeu ontstaan. Die gebied word sedertdien sonder onderbreking bewoon. In die laat 13de eeu is Brno deur die vesting Špilberk (Duits: Burg Spielberg) beskerm wat as residensie van die Morawiese markgrawe uit die Huis van Luxemburg gedien het.
Die stad was vanaf die 17de eeu die historiese sentrum van Morawië en is die huidige administratiewe setel van die streek van Suid-Morawië. 'n Aantal universiteite en ander tersiêre instellings is hier gesetel, net soos navorsingsinstellings en die Rooms-Katolieke Kerk se bisdom Brno. As Tsjeggië se juridiese hoofstad is Brno die setel van die Grondwetlike Hof (Ústavní soud), die Appèlhof (Nejvyšší soud), die Hoogste Administratiewe Geregshof en die aanklaer-generaal. Daarnaas het ook die Tsjeggiese Ombudsman en die hoogste Kartelkantoor hul hoofkwartiere in Brno.
Die nywerheidsomwenteling in die 19de eeu het van Brno een van die mees vooruitstrewende stedelike nedersettings in Europa gemaak. Die stad handhaaf steeds sy status as een van Tsjeggië se belangrikste industriële, ekonomiese, kulturele en handelspilpunte. Belangrike handelskoue en ander uitstallings word jaarliks op 'n uitgestrekte terrein in die stadsdeel Pisárky gehou. 'n Verskeidenheid historiese, argitektoniese en kulturele monumente maak van Brno 'n gewilde toeristebestemming. Besienswaardighede sluit Brno se katakombe en die Duitse argitek Ludwig Mies van der Rohe se Villa Tughendhat in, 'n juweel van modernistiese boukuns in Europa wat deur Unesco in 2001 as wêrelderfenis gelys is.
Jill Remez
Jill Remez is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Green Hornet (2011) en in die televisiereekse Passions (1999), How to Get Away with Murder (2014), en The Kicks (2015).
Leif Maibom
Leif Maibom (gebore 8 Desember 1951) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Wild Flowers (1997) en Anja After Victor (2003), en in die televisiereeks At the Faber (2000).
Louis Ludik
Louis Ludik (gebore op 8 Oktober 1986 op Kempton Park) is 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler vir die Natal Haaie in die Curriebeker en die Sharks in Superrugby speel.
Millau
Millau (Oksitaans: Milhau) is 'n stad en onderprefektuur in die Suid-Franse département Aveyron (regio Midi-Pyrénées) met 'n oppervlakte van 168,23 vierkante kilometer en 22 013 inwoners (2009). Die stad lê in die vallei van die Tarnrivier, wat hier in die Dourbie uitmond.
Besienswaardighede
Naas Cabrières, die kasteel van die sopraan Emma Calvé, wat in 1942 in Millau oorlede is, is die Millau-brug (Frans: Viaduc de Millau), die hoogste ter wêreld, die bekendste mensgemaakte besienswaardighede van Millau.
Sport
Die omgewing van Millau word as een van die mooiste gebiede vir sweefvliegsport-entoesiaste in Europa beskou.
William Elmer
William Elmer (25 April 1869 – 24 Februarie 1945) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Squaw Man (1914), The Virginian (1914), Ready Money (1914), en Carmen (1915).
3 Februarie
3 Februarie is die 34ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender. Daar volg nog 331 dae in die res van die jaar (332 in skrikkeljare).
Erin Cahill
Erin Cahill (gebore 4 Januarie 1980) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Cut to the Chase (2016) en in die televisiereekse Power Rangers Time Force (2001), Power Rangers Wild Force (2002), en Power Rangers HyperForce (2017).
Montenegryns
Montenegryns (crnogorski, црногорски, [t͡sr̩nǒɡorskiː]) is 'n Suid-Slawiese taalvariëteit en die amptelike taal van Montenegro. Dit word dikwels as tak van Serwo-Kroaties of Serwies beskou, maar deur ander taalkundiges as 'n selfstandige taal.
Gestandaardiseerde Montenegryns is die mees verspreide dialek van Serwo-Kroaties, Štokawies, meer spesifiek op Oos-Herzegowiniaans, gebaseer wat ook die grondslag van Serwies, Bosnies en Kroaties vorm.
Montenegro se taal is histories en tradisioneel Serwies genoem. Die idee van 'n Montenegrynse gestandaardiseerde taal apart van Serwies het in die 2000's opgekom nadat Serwië en Montenegro uitmekaar gebreek het deur middel van voorstanders van 'n Montenegrynse onafhanklikheid. Montenegryns het met die goedkeuring van 'n nuwe grondwet op 22 Oktober 2007 die amptelike taal van Montenegro geword. Die ontwikkeling van 'n Montenegrynse standaardtaal duur nog steeds voort. Die ortografie is op 10 Julie 2009 met die toevoeging van twee letters tot die alfabet ingestel, alhoewel die grammatika en 'n skoolkurrikulum nog goedgekeur sal moet word.
Die verstandhouding met sprekers van Serwies, Bosnies en Kroaties gebeur gewoonlik sonder probleme, aangesien die taalverskille minimaal is.
Cinachyrella novaezealandiae
Cinachyrella novaezealandiae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cinachyrella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Brøndsted.
EMI
Die EMI-groep, ook bekend as EMI Music of net EMI, is 'n Britse multinasionale musiek maatskappy met sy hoofkwartier in Londen. Dit was die vierde grootste platemaatskappy in die opname-industrie en is as een van die "groot vier" platemaatskappye beskou. EMI-groep het ook 'n belangrike publikasie arm, EMI Music Publishing - ook in Londen gebaseer, met kantore wêreldwyd. Die maatskappy was eens deel van die FTSE 100 indeks, maar sedert Februarie 2011 word dit geheel en al deur Citigroup besit (wat die maatskappy wat op daardie stadium finansieel gesukkel het met meer as $ 4 miljard skuld, oorgeneem het). EMI is n lid van die RIAA en IFPI.
In November 2011 het Citigroup aangekondig dat 'n voorlopige ooreenkoms bereik is om die maatskappy te ontbondel en stukke van die maatskappy af te verkoop.
Michael Lieber
Michael Lieber (gebore 6 Mei 1988) is 'n Britse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Basil (1998), Ramanujan (2014), en A Room to Die For (2017).
Lene Maimu
Lene Maimu (gebore 24 Julie 1944) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Me, Too, in the Mafia (1974), Den kyske levemand (1974), en The Reunion (2011), en in die televisiereeks Jul i Gammelby (1979).
Minor Watson
Minor Watson (22 Desember 1889 – 28 Julie 1965) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Woman of the Year (1942), Gentleman Jim (1942), Beyond the Forest (1949), en The Jackie Robinson Story (1950).
Skilder-hengelaar
Identifikasie
Die vis word tot 25 cm lank en is geel, bruin en pienk bont gevlek met onreëlmatige donker en wit kolle op. Daar is ook verskeie los lelle wat op die lyf voorkom.
Die vis leef in rotsagtige kusareas en aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat tot 40 m diep is. Dit vreet vis en skaaldiere. Die vis word selde gesien.
Julian Eltinge
Julian Eltinge (14 Mei 1881 – 7 Maart 1941) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Widow's Might (1918), Madame Behave (1925), Maid to Order (1931), en If I Had My Way (1940).
L. Scott Caldwell
L. Scott Caldwell (gebore 17 April 1950) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Fugitive (1993), The Net (1995), en Dragonfly (2002), en in die televisiereeks Lost (2004).
Snyblomme
Snyblomme is blomme of blomknoppe (dikwels met sommige stingel en blaare) wat gesny is van die plant wat dit dra. Dit word gewoonlik van die plant verwyder vir dekoratiewe gebruik. Tipiese gebruike is in vaas uitstallings, kranse en slingers. Baie tuiniers oes hul eie snyblomme uit huistuine, maar daar is 'n beduidende blomme-bedryf vir snyblomme in meeste lande. Die plante wat gesny word, wissel volgens klimaat, kultuur en die plaaslike welvaart. Dikwels word die plante spesifiek vir die doel gekweek, in veld- of kweekhuisomstandighede. Snyblomme kan ook uit die natuur geoes word.
Snyblomme is 'n belangrike siergewas. Die verbouing en handel van blomme is 'n spesialisering in tuinbou, spesifiek blombou.
Verbouing
Snyblomverbouing is intensief, gewoonlik op grond van kweekhuis monokultuur, en benodig groot hoeveelhede baie giftige plaagdoders, oorblyfsels waarvan dikwels nog steeds in blommewinkels op ingevoerde blomme gevind kan word.
Hierdie feite het die ontwikkeling van bewegings soos "Slow Flowers" aangespoor, wat volhoubare blomme verbou in die verbruikersland (VSA, Kanada) self.
Gebruike
'n Algemene gebruik is vir bloemiste, gewoonlik vir versiering in 'n huis of gebou. Die snyblomme word gewoonlik in 'n vaas geplaas. 'n Aantal soortgelyke soorte versierings word gebruik, veral in groter geboue en by geleenthede soos troues. Hierdie is dikwels versier met addisionele blare.
In sommige kulture is die gebruik van snyblomme hoofsaaklik vir aanbidding; dit kan veral in die suide en suidooste Asië gesien word.
Soms word die blomme gepluk eerder as gesny, sonder enige noemenswaardige blaar of stingel. Sulke blomme kan gebruik word om hare te dra of in 'n knoopsgat. Massas blomme kan gebruik word vir besprenkeling, op 'n soortgelyke manier as konfetti.
Slingers, kranse en blomruikers is belangrike afgeleide produkte en toegevoegde waarde.
Leah Remini
Leah Remini (gebore 15 Junie 1970) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Old School (2003) en in die televisiereekse Fired Up (1997) en The King of Queens (1998).
Cinachyrella nuda
Cinachyrella nuda is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Bosveldstollingskompleks
Die Bosveldstollingskompleks (of BSK) is ‘n groot gelaagde stollingsintrusie binne die aardkors wat gekantel en verweer is, en tans dagsome vorm langs die rand van ‘n groot geologiese bekken, die Transvaalse bekken. Hierdie Suid-Afrikaanse gesteentekompleks bevat sekere van die rykste ertsneerslae op aarde. Die reserwes van platinumgroep-metale (PGMe), naamlik platinum, palladium, osmium, iridium, rhodium en rutenium, is die grootste ter wêreld, en daar is omvangryke hoeveelhede yster, tin, chroom, titaan en vanadium. Gabbro of noriet word ook uit dele van die kompleks gesteengroef vir lewering van maatsteen. Die geologiese verskynsel is omstreeks 1897 ontdek deur Gustaaf Molengraaff.
Oorsprong
Die ekstrusies is geleë oor ‘n vroeë diabasiese intrusieplaat, waarvan die dagsome aan die suidoostekant van die kompleks sigbaar is. Voorgenoemde ekstrusies is tipies groenerig gekleurd en saamgestel uit klinopiroksien, wat omvorm is na hoornblende en plagioklase, wat beskou word as die vroegste fase van die kompleks.
Die kompleks sluit gelaagde mafiese intrusies (die Rustenburg-gelaagde suite) en ‘n felsiese fase in. Die geografiese sentrum daarvan is noord van Pretoria geleë in Suid-Afrika by omtrent 25° S en 29° O. Dit bedek meer as 66 000 km2, ‘n gebied so groot soos Ierland. Die kompleks wissel in dikte, en is plek-plek tot 9 km dik. Litologies varieer dit van oorwegend ultramafiese peridotiet, chromitiet, harzburgiet en bronzitiet in die laer afdelings tot mafiese noriet, anortosiet en gabbro na die bolae. Die mafiese Rustenburg-gelaagde suite word gevolg deur ‘n felsiese fase (die Lebowa-granietsuite).
Die ertsliggame binne die kompleks sluit die BG2 (Bogroep 2) rif in, wat tot 43.5% chromiet bevat, en die platinumdraende horisonne Merenskyrif en Platrif. Die Merenskyrif wissel van 30 tot 90 cm in dikte. Dit is ‘n noriet met ekstensiewe chromitiet en sulfiedlae of -sones wat die erts bevat. Die Rif bevat ‘n gemiddeld van 10 dpm platinumgroep-metale, vasgevang in pyrrhotien, pentlandiet en piriet, benewens rare platinumgroep-minerale en allooie. Die Merensky- en BG2-riwwe bevat sowat 90% van die wêreld se bekende PGM-reserwes. Omtrent 80% van die platinum en 20% van die palladium wat jaarliks gemyn word, word uit hierdie horisonne geproduseer.
Miskow Makwarth
Miskow Makwarth (5 November 1905 – 13 Desember 1992) was 'n Deense akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Guds mærkelige veje (1944), Støv på hjernen (1961), en Sangen om den røde rubin (1970).
Ben Lloyd-Hughes
Ben Lloyd-Hughes (gebore 14 April 1988) is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Great Expectations (2012), Divergent (2014), Insurgent (2015), en Me Before You (2016).
Takashi Inui
Takashi Inui (gebore 2 Junie 1988) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Villa Alemana
Villa Alemana is 'n stad in Chili met 122 806 inwoners (2002) en 'n oppervlakte van 97 km².
Roy Watson
Roy Watson (6 Augustus 1876 – 7 Junie 1937) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Chasing Trouble (1926) en Carolina (1934).
Río Madre de Dios
Die Río Madre de Dios (Spaans: [ˈmaðɾe ðe ðjos]; letterlik "Moeder van God se rivier") is saam met die Río Mamoré een van die Rio Madeira se twee bronriviere, die grootste sytak van die Amasonerivier in Suid-Amerika. Die rivier, met 'n lengte van 1 060 km, vloei deur Oos-Peru en Noord-Bolivië.
Die Río Madre de Dios ontspring oos van Cusco in die Peruviaanse Andes. In die weste daarvan ontspring die Río Ucayali, saam met die Río Marañón een van twee bronriviere van die Amasonerivier. Die Río Madre de Dios vloei aansluitend in noordoostelike rigting deur die oostelike Peru en noordelike Bolivië. Naby Riberalta mond die Río Beni, die Río Madre de Dios se grootste sytak, in die rivier in. 'n Wyle later, op die grens tussen Bolivië en Brasilië, vloei die rivier met die uit suidelike rigting komende Río Mamoré saam en die hoofloop van die Rio Madeira ontstaan.
Sytakke
Die grootste sytakke (stroomaf):
James Elward
James Elward (22 November 1928 – 30 Augustus 1996) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Kraft Theatre (1947), Encounter (1952), The United States Steel Hour (1953), en Matinee Theatre (1955).
Eden Cale
Eden Cale (gebore 14 Julie 1985) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Revolution in Three Acts (2006) en in die televisiereeks The Sonnet Project (2013).
Alexander MacKidd
Ds. Alexander MacKidd (Millbank, Thurso, Skotland, 8 Maart 1821 – Goedgedacht, Soutpansberg, Transvaal, 30 April 1865) was die eerste buitelandse sendeling van die Kaapse Sinode van die Nederduitse Gereformeerde Kerk. Hoewel hy net 'n kort rukkie as die eerste sendeling van enige kerkgenootskap in Noord-Transvaal gewerk het, het sy opvolger, eerw. Stephanus Hofmeyr van hom gesê: "Niemand sou die fondament beter kon gelê het nie."
Herkoms en opleiding
duimnael|links|300px|MacKidd het skoolgegaan op die Skotse dorp Thurso. duimnael|links|300px|MacKidd het sy M.A. verwerf aan King's College, [[Aberdeen, Skotland.]] duimnael|regs|180px|Thomas Chalmers (1780–1847), 'n Skotse predikant, professor in teologie en leier in die Kerk van Skotland en die Vrye Kerk van Skotland, was een van MacKidd se dosente aan New College in [[Edinburg. Hy word beskryf as een van Skotland se grootste 19de-eeuse kerklui.]]
MacKidd was ’n seun van Alexander MacKidd, ’n meulbouer, en sy vrou, Elizabeth McLeod. Sy ouers was afstammelinge van die Puriteine of Covenanters wat hulle in 1843 met die Disrupsie by die Vrye Kerk van Skotland aangesluit het. Hy het skoolgegaan op die dorp Thurso en in Maart 1842 die M.A.-graad aan King's College in Aberdeen, Skotland, verwerf. Hierna het hy van 1844 tot '49 studeer aan New College van die Vrye Kerk van Skotland in Edinburg en is op 5 September 1849 ná volbragte teologiese studie onder prof. Thomas Chalmers en andere deur die Presbiterium (of Ring) van Edinburg tot die evangeliebediening toegelaat. Twaalf jaar lank het hy in Noord-Skotland evangelisasiewerk as hulpprediker op talle plekke, onder meer Baniff, verrig. In dié tyd het hy ’n uitleg van Romeine 7 gepubliseer, An Exposition of the Chapter Seventh of Paul's Epistle to the Romans (1854).
Opwekking in Suid-Afrika
Intussen is in 1860 is ’n geseënde konferensie van die NG Kerk op Worcester gehou. Daar is veel gepraat en gebid oor die opwekking wat juis toe in Engeland en Amerika in volle gang was. Die konferensiegangers se gebede is verhoor, want nie lank daarna nie het die opwekking ook met groot krag deur Suid-Afrika versprei, veral in die gemeentes Worcester en Montagu, asook in die Paarl en Wellington en op ander plekke. Op die konferensie het dit egter nie by praat en bid gebly nie, want hulle het ook besluit om op te tree. Daar is besluit dat dr. William Robertson van die NG gemeente Swellendam na Europa sou gaan om daar na regsinnige sendelinge en onderwysers te soek wat in die groot behoefte in Suid-Afrika sou kon voorsien. Twee sendelinge het gehoor gegee aan sy versoek, van wie een ds. Alexander MacKidd was.
MacKidd en H.T. Gonin was dan die eerste buitelandse sendelinge van die NG Kerk en albei het die volle status van predikant gehad. Eersgenoemde was ’n Skot en laasgenoemde ’n Switser. Dié twee het mekaar in Edinburg ontmoet, waar dr. William Robertson hulle beweeg het om na Suid-Afrika in die sendingdiens van die NG Kerk te kom. Hulle het ongeveer dieselfde tyd hul werk in die Transvaal begin, hoewel ds. MacKidd eerder as ds. Gonin in Suid-Afrika aangekom het en in diens van die NG Kerk was; daarom kan hy tereg die eerste buitelandse sendeling van die Kerk genoem word.
Koms na Suid-Afrika
In Julie 1861 ds. MacKidd met die Roxana in Kaapstad geland. Hy was dadelik gewillig om as baanbreker na die Transvaal te gaan, dog vooraf het hy enige gemeentes in die Westelike Provinsie soos Stellenbosch, Swellendam, Montagu en Worcester besoek om belangstelling in die sending op te wek. Op 15 Augustus 1861 is hy met die volle status van predikant gelegitimeer en 14 dae later, op 29 Augustus 1861, in die Groote Kerk, Kaapstad, georden ná ’n toepaslike rede oor Johannes 4:35–38 deur ds. J.H. Neethling van Stellenbosch, later die swaer van ds. MacKidd se opvolger in Soutpansberg, eerw. Stephanus Hofmeyr. Dit was ’n uiters plegtige afvaardiging na die sendingveld wat ds. MacKidd, toe 40 jaar oud, te beurt geval het.
Die binneland in
Kort daarna het hy op reis gegaan na die Vrystaat, waar hy op die aankoms en aansluiting van ds. Gonin en dié se eggenote sou wag. Ds. Gonin het in Januarie 1896 in die Gereformeerd Maandblad onder meer van hul ontmoeting geskryf die plan was eers dat ds. MacKidd na Basoetoland sou gaan om met die sending van die Franse kennis te maak en die inboorlingtaal te begin leer, maar daar was toe in die Vrystaatse hoofstad vele vooroordele teen die Franse Evangeliese Sending en in Bloemfontein het die mense hom afgeraai om na Basoetoland te gaan. In die Vrystaatse hoofstad het hy kennisgemaak met Hessie Bosman (Esther Susanna Bosman, 8 Februarie 1826 – 4 Mei 1864) van Worcester, wat ’n skooltjie vir die kinders van die bruin mense van Bloemfontein bedryf het, en aan wie hy hom verloof het. In dié tyd het hy by eerw. Prosper Lemue van die Franse sendingstasie Carmel naby Smithfield met sy studie van Suid-Sotho begin.