cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aspalathus bowieana
Aspalathus bowieana is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap en vorm deel van die fynbos. Dit kom in die Outeniekwaberge en Tsitsikammaberge voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van kleiner as 1 732 km². Daar is vyf subpopulasies oor, die plant word bedreig deur indringerplante en onbeheerde brande.
Aspalathus callosa
Aspalathus callosa is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en vorm deel van die fynbos. Dit kom in die Kaapse Skiereiland tot by Bredasdorp voor, het 'n voorkomsgebied van 23 087 km² en die totale populasie is tans stabiel.
Ellen Schwiers
Ellen Schwiers (11 Junie 1930 – 26 April 2019) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Helden (1958), The Last Witness (1960), en Everyman (1961), en in die televisiereeks Doktor Martin (2007).
Nokukhanya Mthembu
Nokukhanya Mthembu is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Oak Park, Illinois
Oak Park is 'n voorstad van Chicago in Illinois, Verenigde State. Dit het 'n bevolking van 54 583 (2020).
Vurkhyserdrywer Klaus – Die eerste Werksdag
Vurkhyserdrywer Klaus – Die eerste werksdag (Duits: Staplerfahrer Klaus – Der erste Arbeitstag) is 'n kortfilm uit die jaar 2000 oor die eerste werksdag van vurkhyserbestuurder Klaus Bersek. Die film is 'n parodie op beroepsveiligheidsfilms, in die vorm van 'n bloederige gruwelfilm. Die draaiboek en redaksie is deur Stefan Prehn en Jörg Wagner, en die hoofrol van Klaus word deur die akteur Konstantin Graudus vertolk. Die film is op 'n maatskappyperseel in Buchholz in der Nordheide geskiet en is gedeeltelik deur die filmstigting van Noordryn-Wesfale ondersteun.
Inhoud
Die film is in die styl van die opvoedkundige veiligheidsfilms uit die vroeë 1980's en beeld op aanskoulike wyse die gevare van verkeerde hantering van 'n vurkhyser uit. Die agtergrondstem is deur Egon Hoegen, wat bekendheid verwerf het vir sy rol in die ernstige verkeersveiligheidsreeks ''Der 7. Sinn'' (Die 7de Sintuig).
Die hoofkarakter is Klaus, wat pas sy vurkhyserlisensie gekry het, en wat op sy eerste werksdag 'n klomp foute maak wat lei tot grusame ongelukke.
Terwyl klassieke opvoedkundige films beserings net suggereer, gebruik hierdie film die irrasionaliteit van 'n harlekynspel sowel as 'n bloederige gruwelfilm: arms en koppe word afgesny en mense word deur die vurkhyser se vurk deurboor. Alhoewel noodlottige beserings getoon word, is alle beseerdes buiten vurkhyserdrywer Klaus, wie se kop afgesny word, en 'n pakhuiswerker wat deur 'n kettingsaag in twee gesny word, nog by hulle volle bewussyn, wat hoogs onrealisties is.
Aan die einde van die film is daar 'n verwysing na die Western-genre, wanneer die vurkhyser met die onthoofde Klaus agter die stuur, en met twee pakhuiswerkers wat nog steeds deurboor is deur die vurk van die vurkhyser, en agtervolg deur 'n kettingsaag, die sonsondergang invaar.
Ontvangs
Die film het vinnig 'n kultusrolprent geword. Dit het talle toekennings gewen en is in 2001 as 'n kompetisie-inskrywing op die Cannes-rolprentfees vertoon. Sedert 2003 is dit as 'n digitaal opgeknapte weergawe in DVD-formaat met bonusmateriaal beskikbaar.
Dún Laoghaire
Dún Laoghaire [d̪ˠuːn̪ˠ ˈɫeːrʲə] is 'n groot kusdorp en hawestad aan die ooskus van die Republiek Ierland, sowat sewe myl (12 km) suid van die hoofstad Dublin, waarna tradisioneel as die "Poort na Ierland" verwys word. Die dorp, wat deur 'n golwende heuwellandskap omring word, het intussen ook 'n gewilde bestemming vir plesierbote geword.
Dún Laoghaire het vanaf 1821 ter ere van koning George IV van die Verenigde Koninkryk, wat in dié jaar 'n besoek aan die kusdorp gebring het, die Engelse naam Kingstown gedra. In 1921 is die Ierse naam herstel wat afgelei is van dún ("fort" of "vesting") en die naam van 'n 5de eeuse Hoë Koning van Ierland voor die aankoms van Wiking-setlaars in Dublin, Laoghaire Mac Néill (Lóegaire mac Néill volgens die historiese spelwyse).
Nasionale Seevaartmuseum
Ierland se Nasionale Seevaartmuseum (National Maritime Museum) is in die historiese Old Mariners-kerk gevestig, een van min sakrale geboue ter wêreld wat vir seelui opgerig is en tot vandag toe bewaar gebly het. Die museum huisves 'n uitgebreide versameling oor alle aspekte van seevaart, insluitende 'n groot anker in die binnehof en klein modelle van skepe wat deur vuurtoringwagters vervaardig is om die lang eensame ure te vul wat hulle langs Ierland se kus deurgebring het.
Verder is daar meganiese versamelings, 'n kunsgalery met werke wat aan die see gewy is, 'n herboude radiokamer van 'n skip, 'n uitstalling oor die RMS Titanic en versamelings oor die fauna en flora van Ierland se kusgebiede.
Mimusops sechellarum
Mimusops sechellarum is 'n plant wat deel is van die Sapotaceae familie.
Mathole Motshekga
Mathole Serofo Motshekga (gebore op 2 April 1949 in Noord-Transvaal) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en prokureur. Hy is 'n dienende lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress, en 'n voormalige parlementêre hoofsweep van die party.
Debralee Scott
Debralee Scott (2 April 1953 – 5 April 2005) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente American Graffiti (1973), Police Academy (1984), en Police Academy 3: Back in Training (1986), en in die televisiereeks Mary Hartman, Mary Hartman (1976).
Mathole Motshekga
In Junie 2017 het Motshekga gesê die ANC kan president Jacob Zuma sonder teenstand verwyder. Hy het Cyril Ramaphosa openlik ondersteun vir die volgende presidentskap.
Forcepia koltuni
Forcepia koltuni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Forcepia en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1989 deur Lévi & Lévi.
Leeurivier (Mohokare)
Oorsprong
Hierdie rivier het etlike sytakke en voorlopers in die Vrystaat, en 'n duidelike oorsprong is moeilik om op 'n Google-kaart vas te stel.
Disa caffra
Disa caffra is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort. In Suid-Afrika kom die plant in KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap voor. Dit is ook inheems aan Angola, Demokratiese Republiek die Kongo, Madagaskar, Malawi, Tanzanië en Zambië.
Bronne
,
Győrgy Lehel
Lehel was 'n student van Kadosa (komposisie) en Somogyi (dirigeer) in Boedapest. Vanaf 1950 was hy 'n dirigent by die Hongaarse Radio-simfonieorkes in Boedapest, en was vanaf 1962 hul hoofdirigent. Hy het ook as gasdirigent in Europa, die VSA en Japan opgetree.
Lehel is vereer met die Liszt- (1955, 1962) en Kossuth-pryse (1973) en is deur die Hongaarse regering as kunstenaar van verdienstelikheid (1967) aangewys vir sy dienste aan die musiek van sy vaderland.
Forcepia lissa
Die spons behoort tot die genus Forcepia en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1954 deur De Laubenfels.
Jon Foster
Jon Foster (gebore 3 Augustus 1984) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Terminator 3: Rise of the Machines (2003), Stay Alive (2006), The Informers (2008), en The Mysteries of Pittsburgh (2008).
Disa cardinalis
Disa cardinalis is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Langeberg tussen Barrydale en die Gouritsrivier op noordelike hellings voor, langs standhoudende strome tot op hoogtes van 600 m. Die spesie het geen bedreigings nie en word as seldsaam beskou.
Aspalathus biflora
Aspalathus biflora is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap en vorm deel van die fynbos.
Die plant het twee subspesies:
Giordano Bruno
Giordano Bruno (gebore Filippo Bruno; 1548 tot 17 Februarie 1600) was ’n Italiaanse Dominikaanse monnik, filosoof, wiskundige, digter en astroloog. Hy is bekend vir sy kosmologiese teorieë, wat selfs verder gegaan het as die destyds nuwe Koperniese model; hy het voorgestel die sterre is net verafgeleë sonne met hul eie planete en dat hulle lewe kan huisves. Hy het ook gesê die heelal is oneindig en daarom is daar geen hemelliggaam in die "middel" daarvan nie.
Vroeg in 1593 is Bruno deur die Romeinse Inkwisisie verhoor vir kettery op aanklagte van onder meer die verwerping van verskeie Katolieke kernleerstellings (soos die Drie-eenheid, die goddelikheid van Christus en die maagdelikheid van Maria). Sy panteïsme was ook rede tot groot kommer. Die Inkwisisie het hom skuldig bevind en in 1600 het hy in Rome se Campo de' Fiori op die brandstapel gesterf.
Ná sy dood het hy aansienlike roem verwerf, veral onder 19de- en vroeë 20ste-eeuse geleerdes wat hom beskou het as ’n martelaar vir wetenskap, hoewel klem gelê word daarop dat Bruno se astronomiese sienings ’n klein deel was van die teologiese en filosofiese oortuigings wat tot sy verhoor gelei het. Sy verhoor word egter steeds beskou as ’n mylpaal in die geskiedenis van vrye gedagtes en die moderne wetenskap.
Benewens sy kosmologiese geskrifte het Bruno ook aansienlik geskryf oor begrippe rakende die geheue. Die historikus Frances Yates meen Bruno is sterk beïnvloed deur Arabiese astrologie, Neoplatonisme, Renaissance-Hermetisisme en die Egiptiese god Thoth. Sy ander studies het gehandel oor wiskunde en die toepassing van geomteriese paradigmas op taal.
Forcepia macrostylosa
Forcepia macrostylosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Forcepia en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2001 deur Lee.
Othonna euphorbioides
Die doringkers (Othonna euphorbioides) is 'n klein struikie wat endemies aan die Noord-Kaap is en kom van Steinkopf en Boesmanland tot by Kamiesberg voor. Die spesie is deel van die Sukkulente Karoo-plantegroei. Die plant word tot 150 mm hoog.
Daar is twee subspesies:
Roswell-voorval
Die Roswell-voorval verwys na die gebeure rondom ’n Amerikaanse militêre verkenningsballon wat in 1947 naby Roswell, Nieu-Mexiko, neergestort het. Dit het aanleiding gegee tot bewerings dat dit ’n buiteaardse ruimteskip is wat geval het.
Die weermag wou die ware doel van die ballon, om Sowjet-kerntoetse op te spoor, wegsteek en het ná die aanvanklike groot belangstelling in die voorval berig dit was ’n gewone weerballon. Belangstelling oor die ongeluk het afgeneem tot in die laat 1970's, toe mense wat in VVV's belangstel, verskeie komplotteorieë uitgedink het. Daar is beweer een of meer ruimtetuie het by Roswell neergestort, dat die buiteaardse wesens in die tuie deur die weermag gevind is en dat hulle dit probeer wegsteek.
In die 1990's het die weermag die ware aard van die Projek Mogul-ballon bekend gemaak. Tog is gissings oor Roswell steeds gewild in populêre media en komplotteorieë duur voort.
Andrei Nikolski
Andrei Vladimirovich Nikolski (Russies: Андрей Владимирович Никольский; gebore in 1959 in Moskou, Rusland; sterf op 3 Februarie 1995 naby Waterloo, België) was 'n Russiese pianis.
Nadat hy sy eerste klaverlesse ontvang het op die ouderdom van vyf jaar, het Nikolski in 1976 ingeskryf by die Moskouse Konservatoria waar sy onderwysers Stanislav Neuhaus en Lev Naumov ingesluit het. Hy het ook saam met Hans Leygraf by die Mozarteum in Salzburg gestudeer. Nikolsky het in 1979 tweedeprys tydens die Long-Thibaud-Crespin Kompetisie gewen, sowel as eersteprys tydens die Concours International Reine Elisabeth in 1987. Hy sterf tragies in 1995 tydens 'n motorongeluk.
Enock Mthethwa
Enock Mthethwa is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Andrei Nikolski
Sommige van sy opnames sluit die Chopin preludes en Sonate No. 2 vir die Arte Nova plate-etiket in, sowel as Rachmaninoff se Sonate No. 2
SPAD S.XIII
Die SPAD S.XIII is 'n Franse dubbeldekker vegvliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Dit was ontwikkel deur Société Pour L'Aviation et ses Dérivés (SPAD) uit die SPAD S.VII. Dit was ontwerp as 'n teenvoeter vir die Duitse vliegtuie wat oor twee masjiengewere beskik het. Die het 'n groter vlerkspan gehad en kragtiger motor terwyl sy vuurkrag ook verdubbel het teenoor die S.VII. Die Franse vlieëniers was gaande oor die vliegtuig en die Franse regering het onmiddellik 2,000 van hulle bestel. Daar was later meer as 8,000 gebou. Die Franse Magte is Mei 1917 met die vliegtuig uit gereik; dit het die S.VII en die Nieuport vervang. Die Franse bobaasvlieëniers soos Charles Nungesser, Fonck en Guynemer het die vliegtuig gebruik.
Behalwe die Franse Lugmag, het die voorloper van die Britse Lugmag, die Royal Flying Corps asook die lugmagte van Italië en België die vliegtuig gebruik. Die Amerikaanse Air Service het ook die vliegtuig gebruik vanaf Maart 1918 en het teen die einde van die oorlog 893 besit. Gedurende 1917 en 1918 het die vliegtuig sy man gestaan teen die Duitse vliegtuie en was eers teen die einde van die oorlog oorskadu deur die Fokker D.VII. Toe die oorlog eindig was 'n bestelling vir nog 10,000 eenhede gekanselleer.
Robert Forster
Robert Forster ( 13 Julie 1941 - 11 Oktober 2019) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Jackie Brown (1997), Mulholland Dr. (2001), The Descendants (2011), en Olympus Has Fallen (2013).
Othonna macrophylla
Othonna macrophylla is 'n struik en geofiet wat endemies aan die Noord-Kaap is.
Robert Forster
Biografie
Hy debuteer in die film saam met Elizabeth Taylor en Marlon Brando in Reflections in a Golden Eye van John Huston, wat in 1967 vrygestel is. Hy verower dan klein rolle in films soos The Wild Man (Robert Mulligan, 1968), Medium cool (Haskell Wexler, 1969) of Justine (George Cukor, 1969). Na die verskyning van die televisie het hy die hoofrol van die televisiereeks Banyon (en) gewen. Nadat hy die reeks in 1973 gestaak het, speel hy in ongeveer vyftien episodes van Nakia. Hy speel ook in reeks B as Parallel Police (Harry Falk, 1974) en The City (1977). In die 1980's het hy saam met Chuck Norris in verskeie aksiefilms gespeel soos Delta Force (1986). Dieselfde jaar het hy ook sy eerste en enigste speelfilm, Hollywood Harry, vrygestel. Sy loopbaan het opgewonde geraak en hy het besluit om aan filmskole in Hollywood les te gee [2].
In 1997 herleef Quentin Tarantino se film Jackie Brown sy loopbaan. Die regisseur-draaiboekskrywer kies hom veral na 'n sewe-uur-oudisie, veral 'n fan van die eerste films van die akteur. Robert Forster neem die rol van Max Cherry aan saam met Pam Grier, Samuel L. Jackson en Robert De Niro. Hy is benoem vir die Oscar vir beste akteur in 'n ondersteunende rol vir sy opvoering.
Die sukses van Jackie Brown laat hom toe om meer belangrike films te neem, soos Psycho (1998) van Gus Van Sant, herverhaal van Psychosis of Alfred Hitchcock [2]. Hy het in die vroeë 2000's ander films gemaak, soos Fools of Irene (2000) Peter en Bobby Farrelly, Human Nature (Michel Gondry, 2001) of Mulholland Drive (David Lynch, 2001). Hy wissel af met 'n paar televisie-optredes met veral Karen Sisco, Heroes of Alcatraz (2012). Hy het saam met George Clooney vir The Descendants (2012) getoer. Tussen 2012 en 2018 verskyn hy in verskeie episodes van C'est moi le chef! In 2013 speel hy in 'n episode van seisoen 5 Breaking Bad waarin hy die karakter vertolk van Ed, 'n man wat nuwe identiteite kan verskaf. Hy word beloon vir hierdie rol met die Saturn Award vir beste gaskunstenaar. Hy keer daarna terug na David Lynch vir Twin Peaks: The Return (2017), waar hy Sheriff Truman speel.
Sy laaste verskyning is die film El Camino (2019), beskikbaar op Netflix en volg op die reeks Breaking Bad.
Jackson Mthembu
Jackson Mthembu (5 Junie 1958 – 21 Januarie 2021) was 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Hy het die pos van Minister in die Presidensie van Suid-Afrika bekleë tydens sy afsterwe aan covid-19. Voorheen was hy die hoofsweep en die nasionale woordvoerder van die ANC. Hy was van 1997–1999 die LUK vir Vervoer in Mpumalanga.
Persoonlike lewe
Mthembu is op 5 Junie 1958 in Witbank gebore. Sy moeder was Nantoni Mthembu.
Mthembu was met Thembi Mthembu getroud en het ses kinders gehad. Een van sy kinders, die 25-jaarige Nokhwezi Mthembu, het selfmoord gepleeg op 20 Maart 2019 by hulle huis in Kaapstad.
In 2014, is Mthembu in die wang geskiet terwyl hy 'n ABSA-kitsbank in Mandelastraat in die Witbank-middestad gebruik het. Die gewapende man en sy medepligtiges is hierna na Mthembu se motor toe, waar vier van sy vriende van hulle geld en selfone beroof is.
Mthembu sterf as 'n gevolg van komplikasies van die Koronavirussiekte-2019 op 21 Januarie 2021.
Linda Gaye Scott
Linda Gaye Scott (gebore 1 Februarie 1943) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Party (1968) en Westworld (1973), en in die televisiereekse The Green Hornet (1966) en Batman (1966).
Betty Ann Grove
Betty Ann Grove (9 September 1929 – 13 November 2015) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Admiral Broadway Revue (1949), The Bert Parks Show (1950), The Big Payoff (1951), en The Red Buttons Show (1952).
Samuel Cunard
Sir Samuel Cunard, 1ste Baronet (* 21 November 1787 in Halifax, Nova Scotia; † 28 April 1865 in Kensington, Londen, Engeland), was 'n Kanadese skeepvaartmagnaat wat bekendheid verwerf het as stigter en naamgewer van die Britse redery Cunard Line - die eerste redery ter wêreld wat gereelde vaarte op die transatlantiese roete aangebied het. Cunard se eerste passasierskip op dié roete, die RMS Britannia, het haar nooiensvaart op 4 Julie 1840 vanuit Liverpool onderneem.
Samuel Cunard is gebore as die seun van 'n baastimmerman en houthandelaar wat gedurende die Amerikaanse Rewolusie na Brits-Noord-Amerika gevlug en hom in Halifax gevestig het. Samuel het tot die saak van sy vader toegetree, 'n houtonderneming met belange in uiteenlopende bedrywe soos walvisvangs, steenkool, yster en skeepvaart waarmee hy reeds in die 1830's 'n groot fortuin verdien het. Saam met Enos Collins het hy in 1825 die bankonderneming Halifax Banking Company gevestig. Sy skeepvaartbedrywighede het veral op seilskepe gesteun, alhoewel as aandeelhouer van die houtratboot Royal William (wat in 1833 geskiedenis geskryf het met sy hoofsaaklik stoomgedrewe transatlantiese vaart) ook ervaring opgedoen het met vroeë stoomboottegnologie. In 1839 het hy vir 'n Britse regeringskontrak getender om 'n gereelde posbootdiens op die Noord-Atlantiese roete tussen Liverpool en Halifax, Quebecstad en Boston in te stel - vir 'n jaarlikse bedrag van £55 000 oor 'n tydperk van tien jaar.
Die tender was suksesvol, en nog in dieselfde jaar het Cunard, saam met vennote in Glasgow en Liverpool, die redery British and North American Royal Mail Steam Packet Company as historiese voorloper van die Cunard Line gestig. Cunard se eerste seilskip het reeds in Mei 1840 vertrek, maar eers met die Britannia, wat vir haar vaart na Halifax en Boston 14 dae en agt ure benodig het, het die gereelde posdiens tussen die Verenigde Koninkryk en Noord-Amerika begin.
In die vroeë 1840's het Cunard se sake in Nova Scotia en Nieu-Brunswyk deur moeilike tye gegaan, terwyl sy skeepvaartonderneming steeds gefloreer het danksy Cunard se voortreflike bestuur en 'n aantal tegniese innovasies. Vanaf 1855 het dit op ysterskepe gesteun, terwyl skepratte in die vroeë 1860's deur skroewe vervang is. Strawwe Amerikaanse mededinging het die redery genoodsaak om Halifaxhawe vanaf 1867 as gereelde bestemming in Noord-Amerika deur New York te vervang. Die roete na Kanada is eers kort voor die Eerste Wêreldoorlog hervat. Later het Montrealhawe Cunard se Kanadese bestemming geword totdat ook dié roete weens strawwe mededinging deur lugrederye uiteindelik nie meer bedien is nie.
Cunard het hom in Engeland gevestig om daar sy skeepvaartbelange te bestuur. Vir die dienste, wat sy vloot tydens die Krimoorlog voorsien het, is Cunard in 1859 met die adelstitel baronet vereer. Ses jaar later is hy in Londen oorlede.
Scott Michael Foster
Scott Michael Foster (gebore 4 Maart 1985) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Teenage Dirtbag (2009) en in die televisiereekse The River (2012), Chasing Life (2014), en Crazy Ex-Girlfriend (2015).
Jeremy Maggs
Jeremy Maggs (gebore 1 Februarie 1961) is 'n Suid-Afrikaanse joernalis, radio-omroeper en televisie-aanbieder wat bekend word as die aanbieder van die Suid-Afrikaanse weergawe van die televisieskouspel Who wants to be a millionaire? (Engels; Wie wil 'n miljoenêr wees?). Hy is tans werksaam as redakteur van die televisiekanaal eNCA.
Disa caulescens
Disa caulescens is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Oos- en die Wes-Kaap.
Mimusops zeylanica
Mimusops zeylanica is 'n plant wat deel is van die Sapotaceae familie.
Othonna pteronioides
Othonna pteronioides is 'n struik wat endemies aan die Noord- en die Wes-Kaap is.
Othonna quercifolia
Othonna quercifolia is 'n struik wat endemies aan die Wes-Kaap is.
Hanna Schygulla
Hanna Schygulla (gebore 25 Desember 1943) is 'n Duitse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Marriage of Maria Braun (1978), Lili Marleen (1981), The Delta Force (1986), en The Edge of Heaven (2007).
Andreas (apostel)
Sint Andreas (Grieks: Ανδρέας, Andreas, "die manlike, die moedige") was 'n volgeling van Johannes die Doper en later, soos sy broer Simon Petrus, een van die twaalf apostels van Jesus van Nasaret. Hy word as die stigter en eerste biskop van die Kerk van Bisantium beskou en word daarom as beskermheilige van die Ekumeniese patriargie van Konstantinopel gesien.
Andreas is in Griekeland aan 'n X-vormige kruis gekruisig. Nadat hy deur sewe soldate met 'n sweep gegesel is, het hulle sy liggaam aan die kruis gebind om sy lyding te verleng. Sy volgelinge het gesê dat hy die volgende woorde geuiter het toe hy na die kluis gelei is: "Ek het lank verlang en uitgesien na hierdie vreugdevolle oomblik. Die kruis was geheilig deur die liggaam van Christus wat daaraan gehang het." Hy het twee dae lank vir sy folteraars gepreek voordat hy gesterf het.
Sint Andreas is die beskermheilige van Skotland. Die vlag van Sint Andreas (met 'n "X" daarop) is die amptelike vlag van Skotland. Sint Andreasdag, die Skotse nasionale dag, word op 30 November gevier. Hy is ook die beskermheilige van verskeie ander lande, onder andere Barbados, Oekraïne, Rusland, Sisilië, Griekeland, Siprus en Roemenië.
Mimusops voalela
Mimusops voalela is 'n plant wat deel is van die Sapotaceae familie.
Expensive Typewriter
Expensive Typewriter is 'n teksredigeerprogram wat in die 20ste eeu op die DEC PDP-1 -rekenaar geloop het.
Inligting
Aangesien dit 'n IBM Selectric-tikmasjien ('n briefkwaliteitdrukker) kon beheer, kan dit beskou word as die eerste woordverwerkingprogram. Dit is in 1961–1962 deur Steve Piner en L. Peter Deutsch geskryf en verbeter. In die gees van 'n vorige verwerker met die naam "Colossal Typewriter", is dit "Expensive Typewriter" genoem, want destyds was die PDP-1 baie duur gewees, ongeveer VS$ 100 000.
Lizabeth Scott
Lizabeth Scott (29 September 1922 – 31 Januarie 2015) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Strange Love of Martha Ivers (1946), Dead Reckoning (1947), Too Late for Tears (1949), en Loving You (1957).
Matthew Fox
Matthew Fox (gebore 14 Julie 1966) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente We Are Marshall (2006), Vantage Point (2008), en Bone Tomahawk (2015), en in die televisiereeks Lost (2004).
Nathi Mthethwa
Emmanuel Nkosinathi "Nathi" Mthethwa (gebore 23 Januarie 1967) is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Hy is die dienende kabinetsminister van sport, kuns en kultuur.
Shelley Hack
Shelley Hack (gebore 6 Julie 1947) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Annie Hall (1977), The King of Comedy (1982), Troll (1986), en The Stepfather (1987).
Abram Molefe Mudau
Abram Molefe Mudau is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Forcepia minima
Forcepia minima is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Forcepia en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2009 deur Van Soest.
Laerskool Malvern
duimnael|regs|270px|Die Ou Kerk (links, van 1923 tot 1951 die [[Gereformeerde kerk Johannesburg-Oos) en Ou Skool van die NG gemeente Jeppestown, Prinsesstraat, Troyeville. Dit is moontlik in die geboutjie regs dat die Laerskool Malvern die eerste jaar van sy bestaan gehuisves is.]]
Forcepia mertoni
Die spons behoort tot die genus Forcepia en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hentschel.
Laerskool Malvern
Die skool het op 20 Julie 1920 met 60 leerlinge in die kerksaal van die NG gemeente Jeppestown, Fairview, ontstaan as die Malvern-Afrikaansmediumskool of die Oostelike Voorstede Afrikaansmediumskool. In die 1930’s is die naam verander na die Laerskool Malvern. Die skool het ’n nuwe skoolgebou in Julesstraat op 17 Maart 1921 betrek. Eindelik is die laaste skoolgebou in Oktober 1959 in gebruik geneem.
Ontstaansgeskiedenis
Die Laerskool Malvern het sy ontstaan te danke aan die ywer van ds. Louis Johannes Fourie (12 Oktober 1882 – 23 Januarie 1941), predikant van die NG gemeente Jeppestown van 1913 tot 1921. Die onderwys van die Afrikaanssprekende kind deur medium van sy eie moedertaal was ’n saak waaroor die jong predikant sterk gevoel het. Saam met die predikant van die NG gemeente Johannesburg-Oos, ds. William Nicol, het hy hom aan die voorpunt gestel van die stryd vir die verkryging van Afrikaansmediumskole aan die Rand in die vroeë jare 20 van die 20ste eeu.
Ds. Fourie se dienstyd in Jeppestown saamgeval saam met die bloeityd van die Tweede Afrikaanse Taalbeweging. Sedert die verskyning van Die Brandwag in Mei 1910 is doelbewuste pogings aangewend om meer belangstelling vir die volkstaal, Afrikaans, op te wek en veral om vir hierdie sogenoemde "kombuistaal" die status van amptelike taal te verkry. Dit was 'n opdraande stryd om deur die harde kors van verset, veral in kerklike kringe, te breek. Maar vandat die Kaaplandse Provinsiale Raad in April 1914 Afrikaans as een van die voertale op skool erken het, het die een oorwinning ná die ander gevolg: in 1916 die erkenning van Afrikaans deur die NG Kerk, in 1918 dié deur die staat, en in 1925 kon die finale en volledige erkenning van Afrikaans deur die staat.
Ds. Fourie het hom reeds kort na sy aankoms in Jeppestown met die doelstellings van hierdie Afrikaanse Taalbeweging vereenselwig. Hy het veral baie sterk vir die invoer van Afrikaans in die skool gevoel, en toe Afrikaans as sodanig in 1916 erken word, het hy hom doelbewus vir die stigting van 'n Afrikaansmediumskool in sy gemeente begin beywer. Dit het nie te lank geduur nie of hy het etlike kerkraadslede (onder wie G.J. Malherbe, B.C. Bezuidenhoud en W. Jooste) tot die saak van Afrikaans "bekeer". (Om taktiese redes is wel nog in die kerkraadsnotule van "Hollands" gepraat, maar vanaf 1920 baie duidelik van "Afrikaans".)
Uit die verslag wat ds. Fourie 'n paar maande later namens hierdie kommissie in die kerkraadsvergadering voorgelê het, het dit geblyk hy en br. Malherbe het reeds 'n onderhoud oor hierdie saak met die direkteur van onderwys gehad. Die kommissie het toe aan die hand gegee om deur middel van petisies te werk en die ouers van skoolgaande kinders wakker te skud. Te "Jeppe Extension" was byvoorbeeld baie Hollandssprekende ouers wat 'n „laere Hollandsmedium-skool" wou hê. Voorts het die kommissie gerapporteer stappe word teen 'n sekere skoolhoof in die vooruitsig gestel, indien hy sou voortgaan met sy beleid om "die Hollandse punte nie by die Engelse te voeg vir die klasposisie nie".
Die kerkraad het blykbaar ingestem met die wenk van die kommissie om vir hierdie saak onder die ouers te petisioneer, want hierna het ds. Fourie persoonlik met 'n petisie rondgegaan. "Hy het self al die moontlike huisgesinne besoek om kinders vir die skool te werf," het sy weduwee omstreeks 1947 onthou. Teen November 1917 kon hy aan sy kerkraad bekendmaak dat hy reeds die "name van honderd kinders op die lyste vir die Hollandsmediumskool het en dat hy die lyste so spoedig moontlik by die skoolraad sal indien".
Toe die getal name op die petisies in Maart van die volgende jaar op 150 staan, het die kerkraad aan bogenoemde kommissie opdrag gegee "om dadelik in hierdie saak handelend op te tree". Ná 'n harde stryd het ds. Fourie en sy kommissie eindelik daarin geslaag om hierdie Afrikaansmediumskool te verkry. Vir ds. Fourie persoonlik, hy wat hom vroeg en laat vir hierdie saak beywer het, moes dit 'n blye dag gewees het toe die Malvern-Afrikaansmedium-skool omstreeks Julie 1920 in die plaaslike kerksaal geopen kon word. Reeds op 8 Maart 1921 het Jeppestown se kerkraad aan ds. Fourie demissie verleen nadat hy ’n beroep na Middelburg, Kaap, aangeneem het.
Sluiting
Die laaste skoolhoof, Leon van Eeden, was die laaste drie jaar van die skool se bestaan die hoof tot die sluiting van die skool op Dinsdag 3 Desember 1991. Hy het in Januarie 1992 die hoof van die saamgestelde Laerskool Kensington geword, wat ontstaan het uit die samesmelting van die Laerskole Malvern, Kensington en Johan Rissik. Die laaste hoofseun was Francois van Niekerk en die laaste hoofdogter Susan Cresswell. Vyf van Malvern se personeellede het met die sluiting met vervroegde pensioen afgetree, terwyl sewe oorgegaan het na die (nuwe) Laerskool Kensington. Van Eeden is kort ná sy aftrede in 1994 oorlede.
Paul E. Marik
Paul Ellis Marik (26 Maart 1958) is 'n Suid-Afrikaanse professor in medisyne en dien as hoof van die afdeling vir long- en kritieke sorggeneeskunde aan die Eastern Virginia Medical School in die VSA. Marik het homself 'n "status quo-destabiliseerder" genoem. Hy is die uitvinder van 'n protokol vir die voorkoming van sepsis tydens intensiewe sorg, hoewel die voordele van die protokol nie bevestig is nie. Hy is 'n voorstander van die doeltreffendheid van ivermektien as 'n COVID-19 behandeling en 'n stigterslid van die Front Line COVID-19 Critical Care Alliance (FLCCC), 'n antikoronavirusentstof organisasie wat ivermektien en ander alternatiewe behandelingsprotokolle vir COVID-19 voorstel.
Marik-protokol
Marik is die uitvinder van die "Marik-protokol", ook bekend as die "HAT"-protokol wat 'n kombinasie van hidrokortisoon, askorbiensuur en tiamien voorstel as behandeling vir die voorkoming van sepsis vir mense in intensiewe sorg. Marik se eerste aanvanklike navorsing, wat in 2017 gepubliseer is, het 'n dramatiese bewys van voordeel getoon, wat daartoe gelei het dat die protokol gewild geword het onder intensiewe sorggeneeskundiges, veral nadat die protokol op sosiale media en National Public Radio aandag geniet het, en kritiek op "wetenskap deur perskonferensie" van die breër mediese gemeenskap verwerf het. Latere onafhanklike navorsing het nie daarin geslaag om Marik se positiewe resultate te herhaal nie, wat dui op die moontlikheid dat hulle deur vooroordeel gekompromitteer is. 'n Stelselmatige oorsig van proewe in 2021 het bevind dat die beweerde voordele van die protokol nie bevestig kon word nie. 'n Studie, getiteld Vitamien C, tiamien en steroïede in sepsis (VICTAS), om die Marik-protokol verder te toets, is op 22 Augustus 2018 begin. Opvolg vir die primêre uitkomsmaatreël is op 22 Augustus 2019 voltooi en opgevolg vir die sekondêre uitkomsmaatreëls is op 29 Januarie 2020 voltooi. Geen resultate is teen Julie 2021 bekend gemaak nie.
Ivermektien vir Koronavirussiekte-2019
Marik was hoofskrywer van 'n vaktydskrifartikel oor die doeltreffendheid van ivermektien as 'n COVID-19-behandeling, wat vroeg in 2021 voorlopig deur 'n vaktydskrif Frontiers Media vir publikasie aanvaar is, maar wat later van die hand gewys is as gevolg van wat die uitgewer gesê het "'n reeks sterk, nie-ondersteunde eise gebaseer op studies met onvoldoende statistiese betekenisvolheid" wat beteken dat die artikel nie "'n objektiewe [of] gebalanseerde wetenskaplike bydrae tot die evaluering van ivermektien as 'n potensiële behandeling vir COVID-19 bied nie".
Die FLCCC-groep het ook die sepsis-protokol vir COVID-19 aangepas deur 'n kragtiger steroïed te gebruik en 'n antistolmiddel saam met ander elemente by te voeg. Die nuwe naam was MATH+, vir metielprednisoloon, askorbiensuur, tiamien en heparien, plus 'n statien, sink, vitamien D, famotidien, melatonien en magnesium.
Ander omstredenheid
In Maart 2021 word Marik deur die Virginia Board of Medicine tereggewys en beveel om aanvullende opleiding in voorskryfpraktyke te voltooi nadat bevind is dat hy medikasie, waaronder fenobarbital, oksikodoon, tramadol, alprasolam en diasepam, aan mense wat nie sy pasiënte was nie voorgeskryf het.
Mediese opvoeding
Marik het aan die Universiteit van die Witwatersrand (WITS) in 1975 begin studeer en het sy mediese graad (Baccalaureus in Geneeskunde en Baccalaureus in Chirurgie) in 1981 behaal. In 1983 het hy 'n diploma in Lugvaartgeneeskunde van die Suid-Afrikaanse Weermag behaal. In 1982 voltooi hy sy internskap by die Hillbrow-hospitaal en hy het na-graadse werk in die H.F. Verwoerd-hospitaal in 1983-1984 en die Johannesburgse Algemene Hospitaal in 1985-1986 voltooi. In 1984 het hy 'n diploma in homeopatiese en alternatiewe medisyne aan die Bantridge Forest School, Oos-Sussex, Engeland verkry.
In 1989 het hy 'n M.Med in interne medisyne aan WITS behaal met 'n proefskrif getitld "Prognostiese profiele in akute miokardiale infarksie" en in 1991 'n Baccalaureus in farmakologie (honneurs), met onderskeiding met 'n proefskrif getitld "Die farmakokinetika van amikasien is geanaliseer deur 'n twee-kompartement-model by kritiek siek volwassenes en kinders: 'n Vergelyking van 'n eenmalige versus twee keer daaglikse dosisregime."
Akademiese en kliniese werk
Marik het verskeie akademiese aanstellings in baie dele van die Verenigde State gehad, waaronder Michigan, Massachusetts, Washington, D.C., Pittsburgh en Oos-Virginia. In 2009 word hy aangestel as professor in medisyne in die afdeling vir long- en kritieke sorg van die East Virginia Medical School. In dieselfde jaar is hy as direkteur van die Algemene Intensiewe Sorgeenheid en die Neuro-Intensiewe Sorgeenheid aangestel. In 2014 het hy sy amp aan die Eastern Virginia Medical School behaal.
Lidmaatskappe
Marik het lidmaatskappe en genootskappe van verskeie organisasies, insluitend:
Persoonlike lewe
Marik is in 1958 in Johannesburg gebore. Hy is getroud met Susan Marik en hulle het drie kinders.
Aspalathus astroites
Die keurtjiedoring (Aspalathus astroites) is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en vorm deel van die fynbos. Dit kom in die Kaapse Skiereiland tot by Du Toitskloof en suidwaarts tot by die Kleinrivierberge voor, dit het 'n voorkomsgebied van 3983 km² en die populasie is stabiel.
Othonna leptodactyla
Othonna leptodactyla is 'n struik wat endemies aan die Noord- en die Wes-Kaap is.
Gereformeerde kerk Kleinmond
duimnael|links|320px|Die Gereformeerde kerk Kleinmond is geleë op die hoek van Dertiende Laan en Sesde Straat, [[Kleinmond.]] duimnael|links|260px|Hierdie steen is onthul op die dag van die kerk se ingebruikneming, 1 Maart 2003.
Die Gereformeerde kerk Kleinmond is die derde jongste van die 20 gemeentes in die GKSA se Klassis Boland wat die hele Wes-Kaap beslaan asook die westelike uithoeke van die Noord-Kaap. Einde 2015 het die gemeente 92 belydende en vyf dooplidmate gehad, vergeleke met 86 en nege einde 2011. Die buitengewone lae persentasie dooplidmate is daaraan te wyte dat die meeste dorpe binne die gemeentegrense, naamlik Kleinmond, Bettysbaai, Pringlebaai en Rooi-Els, gewilde aftreeplekke is. Die enigste uitsonderings is Caledon en Botrivier, maar daar woon waarskynlik bitter min van die lidmate. Terwyl Kleinmond se sieletal dus met twee toegeneem het (2,1 persent), het die hele Gereformeerde Kerkverband se sieletal in dieselfde tydperk van 77 036 tot 69 507 afgeneem, 'n afname van 9,8 persent, oftewel amper 2,5 persent per jaar.
Die verspreidwonendes in die Overstrand en Overberg is vanaf 1979 deur die Gereformeerde kerk Strand bedien. In 1983 het die gebied Kleinmond, Bettiesbaai en Caledon 'n afsonderlike wyk met Willie Venter as eerste ouderling geword. Dienste is een maal per kwartaal op Kleinmond gehou. Van 1991 af is die Fellowship-kerkgebou op Kleinmond gebruik en is dienste elke Sondagmiddag om vieruur gehou. Vanaf 26 Desember 1999 is elke Sondag 'n erediens op Kleinmond gehou en van 27 Februarie 2000 is die Nagmaal elke kwartaal hier gevier.
Cyrano de Bergerac
Lewe
Hercule-Savinien Cyrano de Bergerac was die seun van ’n Franse edelman, hoewel minstens een skrywer, Ishbel Addyman, beweer hy was nie ’n aristokraat nie, maar die seun van ’n vishandelaar. Volgens haar het hy sifilis gehad en was hy moontlik homoseksueel. Hy was van 1640 tot omstreeks 1653 in ’n verhouding met die skrywer en musikant Charles Coypeau d'Assoucy. Daarna het hulle in ’n bitter stryd betrokke geraak en dit het tot ’n reeks satiriese werke deur albei mans oor die ander een gelei.
Gereformeerde kerk Kleinmond
Reeds in 1995 het plaaslike lidmate geld vir die bou van ’n eie kerkgebou begin insamel. Dié gebou is ontwerp C. Jacobs, lidmaat. Die ontwerp is eenvoudig dog doelmatig en dis pragtig geleë aan die voet van die berg tussen fynbos en proteas. Die koste was R331 248,91 en is ten volle betaal. Baie geld is bespaar deurdat die lidmate self al die afwerkings gedoen het. Die gebou is binne vier maande sodanig voltooi dat twee dienste vanaf Desember 2002 gehou kon word. Twee lidmate het al die houtwerk gedoen. Die preekstoel is van kamferhout, afkomstig uit die distrik Swellendam.
Cyrano de Bergerac
Lewe
In fiktiewe werke oor sy lewe word hy met enorme groot neus uitgebeeld. Volgens portrette het hy wel ’n groot neus gehad, maar nie naastenby so groot soos wat in werke oor hom beskryf word nie.
Gereformeerde kerk Kleinmond
Op 1 Maart 2003 is die nuwe kerk in gebruik geneem en die hoeksteen deur Danie Oppermann, ’n lidmaat, gelê met die inskripsie: "Soli Deo Gloria". Die gemeente het 'n pyporrel wat gefinansier is deur een van die vrouelidmate.
Cyrano de Bergerac
Werke oor hom
In 1897 het die Franse digter Edmond Rostand ’n toneelstuk, Cyrano de Bergerac, oor Cyrano se lewe geskryf. Dit vertel van sy liefde vir die pragtige Roxane, wat hy verplig is om die hof te maak namens ’n meer konvensioneel aantreklike, maar minder woordvaardige vriend, Christian de Neuvillette.
Gereformeerde kerk Kleinmond
In 2003 het Kleinmond finansiële selfstandigheid van die Strand verkry en op 1 Februarie 2006 het die Klassis Boland toestemming tot afstigting verleen sodat Kleinmond op 25 Februarie 2006 'n volwaardige gemeente kon word.
Maria Sebaldt
Maria Sebaldt (gebore 26 April 1930 - 4 April 2023) was 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Gypsy Baron (1954), The Buddenbrooks (1959), en Charley's Aunt (1963), en in die televisiereeks Die Wicherts von nebenan (1986).
Cyrano de Bergerac
Werke oor hom
Die stuk is verskeie kere vir die silwerdoek aangepas; van die bekendste rolprente is die 1990-weergawe met Gérard Depardieu in die titelrol, die 1950-film met José Ferrer, waarvoor hy ’n Oscar gewen het, en die 1988-aanpassing Roxanne van Steve Martin.
Komyn
Beskrywing
Komynsaad is die gedroogde saad van die plant Cuminum cyminum, 'n lid van die Umbelliferae (pietersielie) familie. Die komynplant groei van 30-50 cm hoog en saad word met die hand geoes. Die skraal, kaal, vertakte stingel wat 20-30 cm lank word het 'n deursnee van 3-5 cm. Elke tak het 2-3 sytakke, en al die takke bereik dieselfde hoogte, dus het die plant 'n eenvormige kapsel. Die stam is grys gekleur of donkergroen. Die blare is 5-10 cm lank, dubbelgeveerde, met draad-agtige pamflette. Die blomme is klein, wit of pienk, en word in skerms gedra. Elke blomskerm het vyf tot sewe nawels Die vrug is langwerpig of eiervormig en 4-5 mm lank, met twee deelvruggies en 'n enkele saadjie. Komynsaad het agt rante met oliekanale. Hulle lyk soos karwysaad, synde langwerpig gevorm, in die lengte geriffel, en geelbruin van kleur, soos ook ander lede van die Umbelliferae familie bv. karwy, pietersielie en dille.
Grayson Hall
Grayson Hall (18 September 1922 – 7 Augustus 1985) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Night of the Iguana (1964), House of Dark Shadows (1970), en Night of Dark Shadows (1971), en in die televisiereeks Dark Shadows (1966).
Disa cedarbergensis
Disa cedarbergensis is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Sederberg voor.
'n Enkele plant is op Sneeukop in die Sederberg gevind in 1987, twee jaar na 'n veldbrand. Daar is aanvanklik gedink dat die plant net blom nadat sy habitat gebrand het en dat nog plante gevind sal word na verdere brande, maar dit het nie gebeur nie. Die plant is sedertdien nog nie weer gesien nie en word beskou as 'n natuurlike seldsame plant.
Surrealisme
Die Surrealisme is 'n kunsbeweging wat rondom 1920 in Frankryk ontstaan en het 'n groot bydrae tot die ontwikkeling in die kuns van die 20e eeu gelewer. Die kunstenaars van die beweging het dit nie as 'n kunsstroming beskou nie, maar as 'n lewensbeskouing, 'n geestesgesteldheid. Die Surrealisme het die vryheid van die mens en die wegbreek van tradisie deur revolusionêre optrede vooropgestel. In die strewe na 'n totale vernuwing van alle kuns- en maatskaplike waardes het die Surrealis 'n oorgawe aan die droom, die onbewuste en die toeval bepleit.
Algemeen
Die Surrealisme, wat in die jare tussen die 2 wêreldoorloë ontstaan het, was 'n direkte voortsetting van die Dada-beweging, wat in 1916 in Zürich gestig is. Die beweging, wat die gevestigde orde en die morele en kunsstandaarde aangeval het, het na die Eerste Wêreldoorlog na Duitsland en later ook Parys versprei. In Parys was onder andere André Breton, Philippe Soupault, Paul Eluard en Louis Aragon lede van die Dadaïsme. Hulle was almal medewerkers van die tydskrif Littérature, wat in 1919 deur Tristan en Tzara gestig is.
Hulle kon hulle egter al hoe minder met die vernietigende karakter van die Dadaïsme vereenselwig en in 1922 het daar 'n finale breuk met Tzara gekom. Hoewel "opstand" en "skandaal" hulle belangrike plekke behou het, het die nuwe groep 'n positiewe vertroue daarin gehad dat die situasie van die mens in die wêreld verbeter kon word - deur die vrymaking van die menslike gees. Nuwe idees is op ontdekkings in die wetenskap gegrond, veral op die psigoanalise van Freud en die filosofie van Marx en Hegel.
Skilders het die kuns van die skrywers Rimbaud, Jarry en Lautréamont, wat die irrasionele as sentrale element van die kuns beskou het, in hulle werke weerspieël. Direkte voorlopers van die Surrealisme was Apollinaire en die skilder Giorgio de Chirico (geb. 1888), die grondlegger van die metafisiese skilderkuns. In 1934 het André Breton die Manifeste du surréalisme gepubliseer, waarin hy die artistieke uitdrukking as '"n suiwer psigiese outomatisme ... 'n uiting van die gedagtes in woord, skrif of welke vorm ook al, sonder beheer deur die rede, sonder estetiese of meer bedoelinge ... " beskryf het.
Breton het groot waarde geheg aan die droom as middel om die doelstelling van die Surrealisme, naamlik die ontsluiting van die onbewuste en die bevryding van die menslike gees van rede en logika, te bereik. Ander lede van die groep was die skrywers Antonin Artaud, Michel Leiris, Jacques Prévert, Raymond Queneau, Robert Desnos en Benjamin Péret, terwyl enkele jong kunstenaars met verwante idees hulle ook by die beweging aangesluit het: Max Ernst, André Masson, Joan Miró en Yves Tanguy. Van 1924 af het hulle gereelde internasionale tentoonstellings van lede sowel as ondersteuners in Parys aangebied.
Die tentoonstellings is altyd opgehelder met opvallende manifestasies. Omdat die poëtiese revolusie waarna die groep gestreef het (wat onder meer deur die stigting van die tydskrif La révolution surrealiste in 1924 beklemtoon word), steeds meer politiek stelling ingeneem het, het wrywing ontstaan. Aragon en Eluard het hulle by die Kommunisteparty aangesluit, asook Breton, wat 'n meer uitdagende houding aangeneem het maar in 1933 weer die Party verlaat het. In sy Second manifeste du surréalisme het hy 'n aantal lede van die beweging uitgesluit: Artaud, Masson, Soupault, Desnos en andere. Michel Leiris, Raymond Queneau en Jacques Prévert het uit hulle eie van die groep weggebreek.
Verskillende nuwe lede is in die groep opgeneem: Salvador Dali, die rolprentvervaardiger Luis Bunuel, die skrywers, René Char en Georges Sadoul en andere. Die "tweede manifes" het, afgesien van 'n groter beklemtoning van die mistieke en die droom, 'n groter betrokkenheid by die politiek, veral die van die Kommuniste, aangekondig. 'n Nuwe tydskrif is in die lewe geroep: Le surréalisme au service de la révolution (1930). Naas 'n bedrywige politieke lewe, veral aan die kant van die skrywers, het die Surrealiste gedurende die dertigerjare ook 'n groot aantal werke voortgebring.
Bunuel het in samewerking met Dali 2 films gemaak wat die hoogtepunt van die Surrealisme gevorm het, naamlik Un chien andalou (" 'n Andalusiese hond"; 1928) en l'Age d'or ("Die goue eeu"; 1929). Die samestelling van die Surrealistiese beweging het voortdurend van karakter verander, deels vanweë die feit dat sommige lede die groep verlaat het, en deels omdat jonger skrywers en kunstenaars, soos die Switserse beeldhouer Alberto Giacometti en die Belgiese skilders René Magritte (Crevel) en Paul Delvaux, hulle by die groep aangesluit het.
Verskillende vooraanstaande 20e-eeuse kunstenaars soos Marchel Duchamp en Pablo Picasso het nuwe bande met die beweging gesmee. Met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog het baie Surrealiste Frankryk verlaat. Breton, Duchamp, Dali, Roberto Matta Echaurren, Tanguy en andere het hulle tydelik in New York gevestig, waar hulle hul aktiwiteite voortgesit het en ook enkele Amerikaanse kunstenaars, soos Arshile Gorky, betrek het. In 1942 is 'n groot tentoonstelling van Surrealistiese werke in die Museum of Modern Art in New York gehou waaraan ook Amerikaners deelgeneem het.