cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kernoorlog
Kernoorlog in populêre kultuur
Sedert die einde van die Tweede Wêreldoorlog het skrywers, rolprentmakers en kunstenaars verskeie fiksiewerke geskep wat 'n kernoorlog en die gevolge daarvan uitbeeld. Meeste van hulle vereenselwig dit met wydverspreide dood en verwoesting in 'n donker post-apokaliptiese wêreld waar 'n paar oorlewendes sukkel om sonder krag, medisyne of kos te oorleef. Sommige wys hoe die beskawing verval, primitiewe samelewings ontwikkel en die goeie ou dae vinnig vergete raak.
Kwadrant
'n Kwadrant is daardie deel van 'n sirkel wat begrens is deur twee radiusse en die tussenliggende omtrek.
Haderup
Haderup is 'n nedersetting in die Deense Midde-Jutlandstreek in die Herning-munisipaliteit. Daar bly 613 inwoners (2012).
Deidre Hall
Deidre Hall (gebore 31 Oktober 1947) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Days of Our Lives (1965), Emergency! (1972), Electra Woman and Dyna Girl (1976), en Dating in the Middle Ages (2011).
Civic Warriors of Maruleng
Die party het drie setels in die Maruleng Plaaslike Munisipaliteit in die 2016 munisipale plaaslike verkiesings gewen, op 'n platform van landelike ontwikkeling en die bestryding van misdaad en korrupsie.
Die party het verskeie dade van korrupsie in Maruleng beklemtoon. In Januarie 2018 het die Civic Warriors of Maruleng 'n saak uitgewys waar die munisipaliteit 'n enkele vragmotor vir R500 000 per maand huur.
Jason Ritter
Jason Ritter (gebore 17 Februarie 1980) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Freddy vs. Jason (2003), Raise Your Voice (2004), The Education of Charlie Banks (2007), en W. (2008).
Civic Warriors of Maruleng
Die party betwis slegs die Limpopoprovinsie in die 2019 algemene verkiesing.
Moord op Mapampole Hendrick Shai
Partypresident Mapampole Hendrick Shai is in Februarie 2017 buite die landdroshof van die Naphuno-landdroshof vermoor. Hy was destyds in die hof aangekla van taxi-geweld. Daar word geglo die aanval was 'n wraakaanval. Shai se neef, Jeffrey Morema, het gesê Shai was 'n toegewyde gemeenskapsaktivis en het geglo die moord is uitgevoer deur diegene wat "bevrees was vir sy nuwe politieke party".
Barolong, Botswana
Barolong is 'n distrik van Botswana. Volgens die 2011 sensus woon hier 54831 mense, waarvan 26683 mans en 28148 vrouens is.
Dorpe
Dorpe in die distrik sluit in:
Rolong
Rolong is die stamnaam vir die Tswanas (Barolong) wat in die noord-weste van Suid-Afrika, hoofsaaklik in Mafikeng (die Barolong boo rra Tshidi) woon. Ander Barolong-gemeenskappe kan in Lotlhakane en Thaba Nchu (Barolong ba ga Moroka) gevind word.
Die eerste Rolong-hoofman was Morolong, wat baie jare terug geleef het. Die stam het hulle naam van hom gekry. Die Rolong-hoofmanne Moroka (James Moroka) en Dr. Silas Molema het 'n belangrike rol in die vorming van die ANC gespeel.
Schlage doch, gewünschte Stunde, BWV 53
Schlage doch, gewünschte Stunde, BWV 53, is 'n kantate vermoedelik deur Melchior Hoffmann. Dit is eens geglo die werk te wees van Johann Sebastian Bach.
Posseëls en posgeskiedenis van Lesotho
Hierdie is 'n opname van die posseëls en posgeskiedenis van Lesotho, voorheen bekend as Basoetoeland.
Kwadrat
'n Kwadrat is 'n rooster met 'n aantal klein vierkantige blokkies daarbinne. Hierdie blokkies word gebruik om die aantal en dus die digtheid van entiteite in die kwadrat te bepaal. Sulke roosters het gewoonlik 10 x 10 vierkante. Die rooster self kan van 'n soliede konstruksie wees, soos die 50 cm-toestel met 5 cm roosters wat regs getoon word. Ander kwadrate kan op die perseel gebou word met behulp van penne en tou.
Posseëls en posgeskiedenis van Lesotho
Eerste seëls (1933)
Die eerste seëls van Basoetoeland was die vastereeks uitgereik in 1933. Dit was 'n stel van tien seëls, almal met die dieselfde ontwerp: 'n uitbeelding van Koning George V en die Nylkrokodil teen 'n bergagtergrond.
Koning George V en VI (1935–1949)
Lesotho het deelgeneem aan die Britse Statebond 1935 Silwer Jubilee-omnibusuitgifte en die 1937 Kroning-omnibusuitgifte. In 1938 is 'n nuwe vastereeks uitgereik, identies aan die eerste reeks van Koning George V, maar met die portret van George VI. Hierdie reeks het uit elf seëls bestaan.
Erica fuscescens
Erica fuscescens is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Oos- en Wes-Kaap.
Posseëls en posgeskiedenis van Lesotho
Koning George V en VI (1935–1949)
In 1945 is die Victory-seëls van Suid-Afrika oordruk met Basutoland.
Onafhanklikheid (1966- )
Die eerste seëls van die onafhanklike Lesotho is uitgereik op 4 oktober 1966. Op 1 November daardie jaar, is die 1961–1963 stel van Basoetoeland oordruk met "LESOTHO". In 1979 is die geldeenheid verander van die Suid-Afrikaanse rand na lisente (s) en die maloti (m). In 1980–1981 is die destydse 1976–1978 vastereeks oordruk met die nuwe geldeenheid, en dit het 'n wye verskeidenheid foute opgelewer (soos toeslag verdubbeling, albino bybetalings, omgekeerde bybetalings, ens.) en seëls met tweede en derde verskillende bybetalings.
Kwadrat
Hierdie wyse van konstruksie is nuttig wanneer 'n mens 'n kwadrat van 10 meter by 10 meter kwadrate met 'n rooster grootte van een meter wil bou. Wanneer die roostergrootte nog groter is, kan die rooster by lugfoto's bygevoeg word. Lugfoto's sal dalk nuttig wees wanneer woonplekke of groot diere met 'n roostergrootte van 100 meter of meer getel moet word.
Widerstehe doch der Sünde, BWV 54
Widerstehe doch der Sünde, BWV 54, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Pelsrob
Pelsrobbe verteenwoordig een van twee afsonderlike groepe soogdiere wat "robbe" genoem word. Beide pelsrobbe en die egte-robbe is lede van die Pinnipedia, wat gewoonlik as 'n suborde van die orde Carnivora gesien word, maar soms as 'n onafhanklike orde. Die pelsrobbe behou egter soos hulle familiegenote, die seeleeus, tot 'n mate die vermoë om op land te loop aangesien hulle agterste ledemate vorentoe onder die liggaam gebring kan word om die dier se liggaam te dra. Dit behou ook klein, maar sigbare ore.
Taksonomie
Die pelsrobbe en seeleeus verteenwoordig as 'n groep die familie Otariidae, en word die lopende robbe genoem om hulle te onderskei van die oorlose egte-robbe van die familie Phocidae. Die pelsrobbe, op hulle eie, verteenwoordig die Arctocephalinae subfamilie.
Lyn Osgebore
Lyn Osborn (23 Januarie 1926 – 30 Augustus 1958) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Invasion of the Saucer Men (1957), The Amazing Colossal Man (1957), en The Cosmic Man (1959), en in die televisiereeks Space Patrol (1950).
Gestippelde snellervis
Die gestippelde snellervis (Balistoides viridescens) is 'n vis wat voorkom in die Indiese- Stille Oseaan-gebied, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis as die Titan triggerfish bekend.
Identifikasie
Die vis word tot 75 cm lank en is plomp en ovaalvormig. Die lyf is groenerig geel en word ligter na die stertvin se kant. Daar is donker merke op die skubbe.
NG gemeente Goedemoed
150px|regs|duimnael|Ds. [[Jozua Francois Naudé|Jozua Naudé, van 1910 tot 1911 Goedemoed se eerste leraar en ook sy eerste gemeente.]]. duimnael|links|280px|Die kerkie op Goedemoed wat vandag nog vir dienste as dogter van die [[NG gemeente Aliwal-Noord gebruik word.]] duimnael|regs|150px|Ds. T.C. Dönges, vader van die kabinetsminister [[Eben Dönges, was leraar van Goedemoed van 1920 tot sy aftrede in 1929.]] duimnael|regs|150px|Ds. Francois Piherres Charles Duminy was leraar van Goedemoed van 1947 af. duimnael|regs|150px|Ds. Daniël de Jager, Goedemoed se leraar van 1938 tot 1944.
Die NG gemeente Goedemoed was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die suide van die Vrystaat met sy kern op die arbeidskolonie Goedemoed. Dit het in later jare deel geword van die NG gemeente Aliwal-Noord in die Oos-Kaapse Sinode, al was die gemeente eens deel van die Vrystaatse Sinode.
Agtergrond
In die donker jare ná 1902, toe die naweë van 'n driejarige oorlog 'n groot deel van die Afrikanervolk met verlammende werklikheid getref het en hulle op ekonomiese gebied, asook maatskaplik en andersins, ondergang in die gesig gestaar het, het die NG Kerk van die Oranje-Vrystaat die voortou geneem om hierdie noodlydende volks- en geloofsgenote te hulp te kom. Kerk- en volksleiers het gevoel dat daar iets gedoen moes word en gedoen kan word; veral wyle ds. JD Kestell het hom onvermoeid hiervoor beywer. Die staat het destyds nie 'n plan gehad of sy weg oopgesien om 'n skema daar te stel wat die mense op tydelike en stoflike gebied sou kan help nie. Eindelik het die NG Kerk van die OVS ná baie oorweging en beraadslaging daartoe gekom om 'n arbeidskolonie te stig.
Hier het die staat 'n helpende hand gereik deur die toekenning van 'n lening vir die aankoop van die nodige grond vir so 'n kolonie. Die geskikste plek daarvoor gevind, was die onderverdelings van die oorspronklike plaas Bosmansfontein, geleë in die distrik Rouxville, op die walle van die Oranjerivier, tussen Rouxville en Bethulie. Die jare 1909-1910 was die geboortejare van die toekomstige nedersetting. In 1911 was die arbeidskolonie 'n werklikheid; 'n besproeiings- en landbounedersetting, reeds vol koloniste. Hierdie eerste koloniste het met ongelooflike volharding en deursettingsvermoë alle struikelblokke en moeilikhede oorwin. Kapitaal van hul eie was daar byna nie, maar met die weinige steun en geringe loon wat die Kerk hulle aangebied het, kan hulle handewerk getuig dat hulle oorwin het, en self in die toekoms 'n selfstandige en eie bestaan sou maak.
Aan die begin was ds. J.F. Naudé, later van Graaff-Reinet, verantwoordelik vir die geestelike toesig oor die nedersetting. Die amp van superintendent en geestelike arbeider is aan hom toevertrou, want die superintendent en die siele-arbeider was 'n ampsdraer van die Sinodale Armesorgkommissie, maar kerklik en kerkregtelik het die mense onder die gemeente Bethulie geressorteer. Hierdie dubbele funksie van superintendent en geestelike arbeider is later geskei, want die twee funksies kan nie deur een persoon behartig word nie.
Gemeentestigting
So het ds. Naudé en sy opvolgers, eerw. J. Poelakker, eerw. Willemse, ds. T.C. Dönges en eerw. F.W. Potgieter, die beginstene vir die stigting van 'n aparte en selfstandige gemeente gelê. Op 6 Junie 1938 vergader die Ringskommissie van die Ring van Smithfield met 'n groot aantal belangstellendes op Goedemoed. Die voorsitter wys daarop dat ondanks geestelike bearbeiding, belangstellendes tog gevoel het dat die afstigting van 'n selfstandige gemeente noodsaaklik is. In die eerste jare sedert stigting het daar in die gemeente die beste vooruitsigte vir ontwikkeling en groei gekom. Nadat die Ringskommissie vir 'n tweede keer die grense kom vasstel het, het eenwording van die gemeente 'n feit geword. Sondagskoolwerk is reeds voor die stigting van die gemeente onder uiters moeilike omstandighede begin. Kerkdienste self is gehou onder 'n ou amandelboom wat later gestaan het op die perseel van die pastorie. Reeds in 1952 was die getal kinders in die Sondagskool baie min omdat daar nog net 'n paar huisgesinne op die nedersetting was, maar die min in getalle is vergoed deur die goeie opkoms en getroue bywoning van die Sondagskool en dienste. Destyds was die leraar is ds. F.P.C. Duminy. Die gemeente is in later jare by die NG gemeente Bethulie ingelyf, maar hoewel dit in die Vrystaat geleë is, eindelik aan die NG gemeente Aliwal-Noord in die Oos-Kaap oorgedra.
Assegaaibospas
Die Assegaaibospas lê oos van Vanwyksdorp op die grondpad na die Rooibergpas en Calitzdorp in die Wes-Kaap.
Ooskus-longvis
Die Ooskus-longvis (Protopterus amphibius) is 'n varswatervis wat in die kusgebiede van Oos-Afrika tussen Somalië en Kenia voorkom, asook die delta van die Zambezirivier.
Die Ooskus-longvis se voorkoms is eenders as dié van die Suider-Afrikaanse longvis, met sagte, ronde skubbe en 'n verlengde lyf wat tot 'n punt afgespits is. Die vis het slanke bors- en buikwinne wat ook afgespits is, terwyl sy rug- en anaalvin slegs sagte strale het. Die borsvinne het breë vliese. Sy kop is groter as dié van die Suider-Afrikaanse longvis en sy rugvin is ook nader aan sy kop; die afstand tussen sy snoet en sy rugvin is tussen 1,4 en 1,7 maal die koplengte.
Ooskus-longvisse is 'n egalige blougrys of leikleurig met onopvallende swart kolletjies; hulle pense is liggrys en hulle koppe is donker van onder met wit kolletjies of kronkelstrepies. 'n Gemiddelde volwasse vis het 'n totale lengte van 412 mm.
Soos die naam te kenne gee, het 'n longvis 'n long waarmee hy asem kan haal en wat hom in staat stel om in die suurstofarme waters van tropiese panne, vleie en moerasse te lewe. 'n Kenmerkende eienskap van die longvis is dat hy in staat is om, wanneer die watervlak sak, 'n holte in die sagte afsaksels te grawe. Hy versteek hom dan in die holte en skei 'n slymkokon af om die opening te vul. Die longvis kan dan vir sewe tot agt maande in 'n rustende toestand in hierdie holte bly (estivering), tot sy habitat weer oorstroom word. Tydens hierdie periode haal hy asem deur 'n gaatjie in die kokon.
Hierdie vis is 'n onskadelike vis en van min kommersiële waarde vir die mens: dit word deur plaaslike inwoners gevang, maar die presiese verkoopwaarde is nie bekend nie. Die Ooskus-longvis is redelik kwesbaar vir bedreiging.
Parallelogram
'n Parallelogram is 'n vierhoek waarvan twee paar teenoorgestelde sye parralel loop. Dit is verwant aan 'n trapesium, maar 'n trapesium is 'n vierhoek waarvan ten minste een paar teenoorgestelde sye parallel loop.
Area of oppervlak
Die oppervlak van 'n parallelogram kan as volg verkry word:
TRAPPIST-1
duimnael|200px|links|Die posisie van TRAPPIST-1 (in rooi) in die sterrebeeld Waterdraer (Aquarius).
TRAPPIST-1, ook bekend as 2MASS J23062928-0502285, is ’n baie koel dwergster sowat 39 ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Waterdraer.
’n Span sterrekundiges onder leiding van Michaël Gillon van die Institut d’Astrophysique et Géophysique aan die Universiteit van Luik in België het TRAPPIST (Transiting Planets and Planetesimals Small Telescope) by die La Silla-sterrewag in Chili gebruik om die ster waar te neem en na eksoplanete te soek.
Deur oorgang-fotometrie het hulle aanvanklik drie aardgrootte-planete ontdek wat om die ster wentel; die binneste twee het ’n sinchroniese rotasie, terwyl die buitenste een blykbaar in die ster se bewoonbare sone of net daarbuite lê. Die span het hul waarnemings van September tot Desember 2015 bekendgemaak en hul bevindings in die Mei 2016-uitgawe van die tydskrif Nature gepubliseer.
Op 22 Februarie 2017 het sterrekundiges aangekondig nog vier aardgrootte-eksoplanete is om TRAPPIST-1 ontdek. Benewens die TRAPPIST-teleskoop is onder meer die Baie Groot Teleskoop en Nasa se Spitzer-ruimteteleskoop gebruik, en so is die totaal op sewe te staan gebring. Hiervan kom minstens drie in die ster se bewoonbare sone voor. Die ander kan moontlik ook bewoonbaar wees (vloeiende water op hul oppervlak hê).
Ontdekking en name
Die ster in die middel van die stelsel is in 1999 ontdek tydens die Two Micron All-Sky Survey (2MASS). Dit is in die daaropvolgende katalogus opgeneem as "2MASS J23062928-0502285". Die syfers verwys na die ster se regte klimming en deklinasie, dus sy posisie in die lug, en die "J" na die huidige epog in die sterrekunde.
Die naam "TRAPPIST-1" kom van die feit dat die ster se eksoplanete die eerstes is wat deur die TRAPPIST-teleskoop ontdek is. Die akroniem gedenk ook die Katolieke Trappiste-godsdiensorde en die Trappistebier wat dit vervaardig, hoofsaaklik in België.
Die name van die planete is in die volgorde waarin hulle ontdek is. Die letter "b" word tradisioneel bygevoeg vir die eerste planeet wat om ’n spesifieke ster ontdek word, "c" by die tweede een en so aan. In TRAPPIST-1 se geval is die eerste drie wat ontdek is "b", "c" en "d" genoem, volgens toenemende wentelperiodes, en die tweede groep "e" tot "h"; laasgenoemde is die verste planeet.
Stereienskappe
TRAPPIST-1 is ’n rooidwerg met ’n massa van sowat 8% en ’n radius van 11% van dié van die Son; dit is min of meer so groot soos Jupiter. Sy temperatuur is 2 550 K en dit is minstens 500 miljoen jaar oud. Die Son is in vergelyking sowat 4,6 miljard jaar oud en het ’n temperatuur van 5 778 K.
TRAPPIST-1 se ligsterkte is sowat 0,04% van dié van die Son, waarvan die grootste deel in die infrarooispektrum uitgestraal word. Vanweë dié lae luminositeit kan die ster tot 12 biljoen jaar lank bestaan. Dit is metaalryk – sowat 109% soveel as die Son.
Planetêre stelsel
In Februarie 2017 het sterrekundiges aangekondig die planetêre stelsel bestaan uit sewe aardgrootte-planete, waarvan minstens drie (e, f en g) in die bewoonbare sone voorkom. Vyf van die planete (b, c, e, f en g) is omtrent so groot soos die Aarde en twee (d en h) se grootte is tussen dié van Mars (waarvan die deursnee sowat die helfte van die Aarde s’n is) en die Aarde. Die totale massa van die binneste ses planete is sowat 0,02% van TRAPPIST-1 s'n, soortgelyk aan dié van Jupiter se Mane van Galilei – dit kan daarop dui dat hul vormingsgekiedenis ooreenstem.
Al sewe planete van TRAPPIST-1 is in wentelbane wat veel kleiner as Mercurius s’n om die Son is. Die afstand tussen die wentelbane van TRAPPIST-1b en TRAPPIST-1c is net 1,6 keer die afstand tussen die Aarde en die Maan. Die planete behoort goed sigbaar van mekaar af te wees en sal waarskynlik in sommige gevalle groter lyk as die Maan van die Aarde af. ’n Jaar op die planeet die naaste aan die ster is net 1,5 aarddae lank, op die tweede planeet 2,4 aarddae en op die sesde planeet 12,3 aarddae; die data oor die verste planeet is minder seker vasgestel op sowat 20 dae, omdat nog net een volle omwenteling waargeneem is.
Al sewe planete het dalk ’n sinchroniese rotasie, wat lewe minder waarskynlik, maar nie onmoontlik maak nie. Planete met ’n sinchroniese rotasie se temperatuurverskil tussen die permanent verligte kant en die permanent donker kant is baie groot en dit kan baie sterk winde veroorsaak wat om die planete waai. Die beste plek vir lewe sal naby die gematigde skemerstreke tussen dié twee uiterste kante wees.
Die wentelbane van planete b tot g is feitlik in wentelresonansie, met relatiewe periodes van onderskeidelik sowat 24/24, 24/15, 24/9, 24/6, 24/4 en 24/3. Dit is die langste bekende ketting van amper-resonante eksoplanete en is vermoedelik die gevolg van wisselwerkings tussen die planete toe hulle in die protoplanetêre skyf nader aan die ster geskuif het nadat hulle aanvanklik verder weg gevorm het.
Nog ’n aspek wat in ag geneem moet word, is dat rooidwerge gereelde, intense opvlammings ondervind wat moontlik die atmosfeer van enige planeet in so ’n klein wentelbaan kon vernietig het. Verder het ’n X-straalstudie getoon die planete word onderwerp aan genoeg X-straal- en ekstreme ultraviolet-uitstralings dat dit hul primêre en dalk sekondêre atmosfeer aansienlik kon verander het.
Indiese snellervis
Die Indiese snellervis (Melichthys indicus) is 'n vis wat wydverspreid in die Indiese Oseaan voorkom, die Rooisee, Oman en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Indian triggerfish.
Identifikasie
Die vis word tot 30 cm lank en is swart met 'n wit lyn op die basis van die tweede dorsale- en stertvinne. Die rand van die sertvin is ook wit. Daar is onreëlmatige wit lyne op die agterkant van die lyf wat gevorm word deur wit kolletjies. Daar is soms 'n ligter gelerige area tussen die twee dorsale vinne.
Die vis leef in aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat 10 tot 30m diep is. Hulle is alleenlopers maar vorm soms groepe wanneer hulle saam aan soöplankton vreet bokant die rif. Hulle vreet ook alge, sponse en ongewerweldes.
Dit kan maklik verwar word met die Swartsnellervis.
Vincent van Gogh
Vincent Willem van Gogh (30 Maart 1853 – 29 Julie 1890) word aanvaar as die beste Nederlandse skilder naas Rembrandt van Rijn, alhoewel hy slegs een skildery tydens sy eie leeftyd verkoop het. Hy het al sy werk - 'n indrukwekkende totaal van 900 skilderye en 1100 sketse - geproduseer gedurende 'n periode van slegs die dekade voor sy selfmoord (waarskynlik weens 'n bipolêre gemoedsversteuring). Na sy dood, met behulp van die uitstalling van 71 van sy werke in Parys, op 17 Maart 1901, het sy roem vinnig toegeneem.
Van Gogh se invloed op ekspressionisme, fauvisme en die vroeë abstrakte beweging was enorm. Die Van Goghmuseum in Amsterdam is opgedra aan sy werk en dié van sy tydgenote. Ook die Kröller-Müllermuseum in Otterlo (ook in Nederland), het aansienlik baie van sy werk.
Verskeie van sy skilderye is onder die duurste in die wêreld. Drie van hulle is die Portret van Dokter Gachet, Irisse en Portret van die kunstenaar sonder baard.
Sy lewe en sy werk
Vincent van Gogh is gebore in Zundert, Nederland, as die seun van Anna Cornelia Carbentus en Theodorus van Gogh, 'n Protestantse predikant. Later het sy suster hom as 'n ernstige en introspektiewe kind beskryf.
Sy broer Theo was vier jaar jonger as hy, maar hulle was baie naby aan mekaar. Theo het dwarsdeur Vincent se lewe hom finansieel ondersteun. Die groot volume van hul briefwisseling is in 1914 publiseer.
Nadat hy aanvanklik vir 'n kunsfirma gewerk het, wat hom eers na Londen, en toe na Parys verplaas het, het hy 'n onderwysersassistent geword, en toe na Amsterdam teruggekeer om teologie te studeer.
'n Jaar later, in 1878, het hy opgeskop, en toe 'n lekepredikant geword in België in 'n arm myngemeenskap. Hy is na ses maande laat loop. Tydens hierdie tydperk het hy begin om houtskoolsketse te maak.
In 1880, op aandrang van sy broer, het hy voltyds begin skilder.
Aanvanklik het hy konsentreer op die skilder van arbeiders en plattelandse landskappe. later het hy Japannese kuns ontdek, en 'n paar skilderye in hierdie styl geverf.
In 1888, verlaat hy Parys en trek na Arles, in Bouches-du-Rhône, Frankryk. Hy het baie van die landskap daar gehou, sy geel huis geverf en ander kunstenaars soontoe genooi. Net Paul Gauguin het daarop gereageer, en in 'n gees van wedersydse bewondering het hulle 'n rukkie saamgewerk. Toe hulle stry kry, het Van Gogh 'n deel van sy linkeroor afgesny en dit aan 'n onthutste straatvrouvriendin gegee. Op dié tydstip het hy opgehou met kolletjies verf en begin om klein strepies te maak.
Hy het erg aan depressie begin ly, en hy is in 1889, op eie versoek, in die gestig te Saint Remy de Provence, Bouches-du-Rhône, Frankryk, opgeneem. Tydens sy verblyf het die hospitaal en die hospitaaltuin sy onderwerpe geword, en het sy strepies vir warrelinge plek gemaak.
In Mei 1890 het hy die hospitaal verlaat en die sorg van 'n dokter, Paul Gachet, in Auvers-sur-Oise naby Parys, opgesoek. Dit het hom ook afstandsgewys nader aan sy broer, wat kort tevore getroud is, gebring. Gachet is deur Pissarro aanbeveel; hy het al heelwat kunstenaars behandel. Die enigste ets wat van Gogh ooit gemaak het, is van die melankoliese Gachet gedoen. Van Gogh se depressie het vererger, en op 27 Julie, op die ouderdom van 37 jaar, na 'n sessie van intense skilderwerk, het hy homself in die borskas geskiet. Twee dae later is hy dood, met sy geliefde broer Theo aan sy sy. Theo het vertel dat sy laaste woorde was "La tristesse durera toujours" of "Treurigheid sal vir altyd duur". Hy is in die begraafplaas van Auvers-sur-Oise begrawe; Theo sterf net ses maande later, nie in staat om oor die dood van sy broer te kom nie. Op sy vrou se versoek is Theo langs Vincent begrawe.
Sy roem het baie vinnig daarna gegroei: groot uitstallings is kort na sy dood begin hou: in Parys 1901, Amsterdam 1905, Keulen 1912, New York 1913, en Berlyn 1914.
Befaamde skilderye
† verwys na skilderye wat onlangse rekordhouers is vir die duurste skilderye ooit.
Enkelsilinderenjin
'n Enkelsilinderenjin is 'n basiese suierenjinuitleg van 'n binnebrandenjin. Dit word dikwels gesien op motorfietse, motorriekshas, bromponies, veldrenfietse, "dirt bikes", "go-karts" en radio-beheerde modelle, en het baie gebruike in draagbare gereedskap en tuinmasjinerie. Sommige enkelsilinder motors en trekkers was in die vorige eeu beskikbaar, maar is deesdae baie skaars as gevolg van die vinnige ontwikkeling in enjintegnologie.
Francisco Goya
Francisco Jose Goya y Lucientes is op 30 Maart 1746 in Fuedetodes (Aragon) gebore as seun van Gracia Lucientes, die dogter van 'n verarmde adellike familie, en Jose Francisco de Paula Goya, ŉ vergulder van beroep.
Danksy briefwisseling met sy jeugvriend Martin Zapater, waarvan 135 briewe bewaar gebly het, is intieme feite oor die lewe en persoonlikheid van Goya bekend. Omstreeks 1760 het hy onder die skilder Jose Luzan y Martinez (1710-1785) in Saragossa begin studeer. In 1763 het hy deelgeneem aan 'n wedstryd vir 'n beurs om aan die Akademie van San Fernando te studeer, maar hy is afgewys. Vervolgens het hy enkele jare deur ltalië gereis.
Na sy terugkeer in Spanje het hy in 1772 'n fresko vir die katedraal van Saragossa gemaak, sy eerste skildery wat met sekerheid gedateer is. Hy het daarna waarskynlik by die destydse hofskilder Francisco Bayeu (1734-1795) in Madrid gewerk, met wie se suster, Josefa Bayeu, hy in 1773 getroud is. Daar word aanvaar dat hy via sy swaer die opdrag gekry het om 40 ontwerpe vir die koninklike tapytfabriek te maak.
Die onderwerpe van die ontwerpe tussen 1776 en 1792 vervaardig en tans in die Prado in Madrid, wissel van idilliese tonele tot alledaagse gebeurtenisse. Volgens styl behoort hulle tot die dekoratiewe Rococo, soos onder andere te vinde in die werk van die Venesiaanse skilder Giambattista Tiepolo wat van 1762 af tot met sy dood in 1770 hofskilder van Karel III in Madrid was.
'n Ernstige siekte in 1792 het hom stokdoof gemaak. Intussen is hy in 1789 benoem tot hofskilder van Karel IV. In die stadium het hy hoofsaaklik portrette geskilder wat aanvanklik baie ooreenkomste getoon het met die streng neoklassisistiese portrette van die Duitser Anton Raphael Mengs (1728-1779) wat ook omstreeks 1770 hofskilder in Madrid was. Later het Goya se portrette steeds natuurliker en persoonliker geword, veral danksy sy studie van die werk van die groot Spaanse skilder Velazquez (1599-1660), wat ook dikwels portrette van die lede van die Spaanse hof geski Ider het.
Vanaf 1790 het Goya se werk somberder geraak. Die lugtige, vrolike Rococo-elemente het verdwyn en in plaas daarvan het fantasieë met 'n dreigende sfeer verskyn. Daarnaas het hy in die periode enkele van sy mooiste portrette geskilder, soos die van die beroemde toneelspeelster La Tirana (1794; Madrid, Juan March-versameling). In 1798 het hy binne drie maande die kerk van San Antonio de la Florida (Madrid) versier. Die belangrikste werk uit die periode is egter 'n reeks etse, "Los Caprichos", wat hy tussen 1793 en 1798 gemaak het.
Die 80 etse was bedoel as 'n satiriese aanval op allerlei sosiale en kerklike wanopvattings. Wat die tegniek betref, het die etse invloed van die 17e eeuse Hollandse kunstenaar Rembrandt getoon; die uitbeelding is demonies en kenmerkend van Goya se nuwe styl. In 1799 is Goya tot eerste hofskilder benoem en 'n jaar later het hy sy beroemde groepportret, "Die Familie van Karel IV", (Madrid, Prado) gemaak waarin hy skerp karaktersketse van die koninklikes gemaak het.
Van die private portrette uit die jare moet die van Isabel Cobos de Porcel (1806) genoem word (National Gallery, Londen). Sy is in die klere van 'n maja en vrou uit die Yolk) geskilder, wat vroue uit die hoëre Spaanse klasse toe ook meer dikwels gedra het. Ook uit hierdie periode kom die bekende "Geklede Maja" en die "Naakte Maja" (1797- 1800). albei tans in die Prado, Madrid. In 1808 het die leër van die Franse keiser Napoleon Spanje binnegeval en moes die koning die land verlaat.
Goya het sy posisie as hofskilder onder die nuwe maghebber, Joseph Bonaparte (1768-1844), oudste broer van Napoleon, behou. Die bloedige opstand van die volk van Aranjuez op 17 Maart 1808 en veral die daaropvolgende teregstellings van 2 en 3 Mei, het Goya in 1814 geïnspireer om twee groot skilderye te maak wat van sy indrukwekkendste skeppings is (tans in die Prado, Madrid). Amper ewe belangrik is die reeks van 83 etse, wat tussen 1810 en 1814 gemaak is en as "Los desastres de la guerra" bekend staan. Die etse is nog gruweliker en ook heftiger in hul protes teen die wreedheid en die verskrikking van die oorlog, en is as sodanig uniek in die geskiedenis van die Westerse beeldende kuns.
Na die terugkeer van die Spaanse koningshuis Bourbon in 1814 het Goya hom in sy eie villa, La quinta delsordo (die landgoed van die dowel teruggetrek. Daar het hy in 1819 opnuut ernstig siek geword. Van 1820 tot 1822 het hy 14 fresko's in sy huis geskilder wat nou almal in die Prado in Madrid is en waarin hy net swart, grys en bruin gebruik het. Dit is vreemde visioene en fantasies met 'n dreigende aard. Verwant aan die tema is 'n reeks etse uit 1820-1824, getitel "Los disparates" (Die Dwaashede) of "Los proverbios" (Die Spreekwoorde).
Dit was sy laaste groot reeks etse waarin hy weer sy uiters verfynde etstegniek laat blyk het, die keer teen 'n akwatint-agtergrond. m 1824 het hy, amptelik nag steeds hofskilder, van koning Ferdinand VII toestemming gekry am die land, waar groot wanorde geheers het, te verlaat. Hy het hom in Bordeaux gevestig waar baie Spaanse bannelinge gewoon het. Daar het hy weer portrette geskilder. Hy het ook begin om litografiese werke, wat toe nog ‘n nuwe tegniek was, te maak.
Op 16 April 1828 is hy in die ouderdom van 82 jaar oorlede. Goya se oeuve is baie omvangryk. dit omvat ruim 500 skilderye en fresko's, ongeveer 300 etse en hond. erde tekeninge. In sy tyd is hy veral vir sy portrette gewaardeer; later het ook sy tekeninge en etse – veral Los desastres" - hom groot roem besorg. Saam met Velazquez en EI Greco behoort hy tot die geniaalste Spaanse kunstenaars. Sy ontwikkeling was buitengewoon: van ŉ vriendelike Rococo-styl het sy werk via ‘n strenge neoklassisistiese invloed wat hy deur baie latere kunstenaars bewonder is. Die Franse Impressioniste het hom byvoorbeeld as 'n voorloper beskou.
Ken Osmond
Ken Osmond (gebore 7 Junie 1943) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Leave It to Beaver (1957), The New Leave It to Beaver (1983), Parker Lewis Can't Lose (1990), en Hi Honey, I'm Home (1991).
Yakovlev Yak-23
Die Yakovlev Yak-23 is 'n vegvliegtuig van die Sowjetunie wat die laaste ontwikkeling is van die Yak-15/17 familie. Dit grootste verskil van die Yakovlev Yak-17 is die stertvin wat groter is met hoogteroer wat hoër gemonteer is. Die vliegtuig was ontwerp as 'n dagligvegter en het sy nooiensvlug op 17 Junie 1947 voltooi. Dit was aangedryf deur 'n ingevoerde Rolls-Royce Derwent motor.
Die produksie-eenhede was aangedryf deur 'n Russiesvervaardigde Derwent motor, die RD-500 en 310 eenhede is uitgerol vanaf 1948. Ander Oosbloklande soos Bulgarye, Roemenië, Pole en Tsjeggo-Slowakye het ook die vliegtuig gebruik. Die Yak-23 was gesien as bystand aan die nuwer geslag vegvliegtuie soos hulle beskikbaar word en was later vervang deur die MiG-15 vanaf die middel van die 1950's in al die Oosbloklande.
Haldrup
Haldrup is ’n plek in die Deense Midde-Jutlandstreek in die Horsens-munisipaliteit. Daar bly 318 inwoners (2008).
Anchorage
Anchorage (letterlik: "ankerplek") is 'n stad in die Amerikaanse deelstaat Alaska. Met 'n bevolking van 260 283 (volgens die 2000-sensus) is Anchorage die grootste stad en ekonomiese sentrum van die deelstaat Alaska. 'n Bietjie minder as die helfte van die deelstaat se bevolking woon hier.
Anchorage lê in Suid-Sentraal-Alaska, 61 grade noord (omtrent dieselfde as Stockholm en Sint Petersburg). Dit was aanvanklik 'n konstruksiekamp vir die bou van die Alaska Spoorweg. Teen 1920 het dit só gegroei dat dit amptelik as 'n stad geproklameer is. Vandag is die hawestad die middelpunt van die streek se olie- en gasbedryf.
Op 27 Maart 1964 skud 'n hewige aardbewing, wat 9,2 op die Richterskaal gemeet het, die stad. Grootskaalse grondverskuiwings en 'n tsoenami berokken groot skade, en 125 mense verloor hulle lewens in die natuurramp. Die maksimum aantal verdiepings vir nuwe geboue is na die aardbewing tot 21 beperk.
Klimaat
Die gemiddelde daaglikse temperatuur in die somer is 13° tot 23 °C, terwyl die gemiddelde temperature tydens die winter tot -15 °C kan daal. Desondanks geniet die stad 'n milder klimaat as baie gebiede van die kontinentale VSA. 'n Tipiese kenmerk van Anchorage se weer is die onvoorspelbaarheid daarvan.
Mont-aux-Sources
Die naam is van Franse oorsprong en beteken “berg van fonteine”. Die area is so genoem deur twee Franse sendelinge wat die berg as die oorsprong van riviere beskou het. Drie belangrike riviere, naamlik die Oranje, Vaal- en Tugelariviere het hul oorsprong in die area.
Die Oranjerivier ontspring net suid-oos van Mont-aux-Sources in Lesotho en staan bekend as die Senqurivier daar terwyl die Tugela se oorsprong oos van Mont-aux-Sources is. Een van die Vaalrivier se grootste sytakke, die Wilgerivier, ontstaan net noord-wes van Mont-aux-Sources. Die Tugelawaterval (948 m hoog en die tweede hoogste in die wêreld) is ook naby Mont-aux-Sources.
V-enjin
'n V-enjin is 'n algemene uitleg vir 'n binnebrandenjin. Die silinders en suiers is in ooreenstemming, in twee afsonderlike vlakke of "banke", sodat hulle soos 'n "V" lyk wanneer dit langs die as van die krukas beskou word. Die V-uitleg verminder gewoonlik die algehele enjinlengte, -hoogte en -massa in vergelyking met 'n ekwivalente inlynuitleg.
V-enjins is oor die algemeen meer kompak as reguitenjins met silinders van dieselfde afmetings en aantal. Hierdie effek verhoog met die aantal silinders in die enjin; daar is geen merkbare verskil in die algehele grootte tussen V-tweelinge en reguit-tweelingenjins nie, terwyl V8-enjins baie meer kompak is as inlynagt-enjins.
Verskeie silinderbankhoeke van Vee word gebruik in verskillende enjins, en afhangende van die aantal silinders, kan daar hoeke wees wat beter werk vir stabiliteit as ander. Baie smal hoeke van Vee kombineer 'n paar van die voordele van die V-enjin en die inlynenjin (hoofsaaklik in die vorm van kompaktheid) sowel as nadele; die konsep is 'n ou een, gepionier deur Lancia se V4-enjin in die 1920's, maar dit is onlangs herontwerp deur die Volkswagen Groep met hul VR6-enjins, wat eintlik 'n kombinasie van 'n V- en 'n inlynuitleg is.
Sommige V-konfigurasies is goed-gebalanseerd en glad, terwyl ander minder vlot loop as hul ekwivalente reguit eweknieë. V8s met 'n kruisvlakkrukas kan maklik gebalanseer word deur slegs die gebruik van teengewigte. V12s, wat in effek twee inlyn-6 enjins wat saamgevoeg is, is ten volle gebalanseerd; as die V-hoek 60° vir 'n 4-slag, of 30° vir 2-slag is, vuur hulle ook selfs eweredig. Ander, soos die V2, V4, V6, V8, V10, V14 en V18 enjins toon verhoogde vibrasie en vereis oor die algemeen balanseeraste of verdeelde krukasse.
Pascal Lissouba
Pascal Lissouba (15 November 1931 – 24 Augustus 2020) was die eerste demokratiesverkose president van die Republiek die Kongo en dien van 31 Augustus 1992 tot 25 Oktober 1997. Sy regering is in die burgeroorlog van 1997 deur die huidige president Denis Sassou Nguesso omvergewerp.
Dood
Lissouba sterf in Perpignan, Frankryk, op 24 Augustus 2020, as gevolg van komplikasies van Alzheimersiekte, op die ouderdom van 88.
Smokie
Die groep is deur drie skoolvriende, Chris Norman, Ron Kelly and Alan Silso gestig. Hulle het aanvanklik by skoolkonserte gespeel, en na verskeie naamverandering het hulle die groep Smokie in 1975 gestig. In 1986 verlaat Chris Norman die groep, en word vervang met Alan Barton as hoofsanger. Op 19 Maart 1995 is die groep se toerbus in 'n motorongeluk bertokke en Barton sterf 4 dae later in 'n hospitaal. Die res van die groep besluit om voort te gaan en Mike Craft sluit by die groep aan as hoofsanger.
Gabriella Hall
Gabriella Hall (gebore 11 November 1966) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Desires of Innocence (1997) en Sex Files: Alien Erotica (1998), en in die televisiereeks Click (1997).
Goeie Vrydag-aardbewing
Die Goeie Vrydag-aardbewing, ook bekend as die "Great Alaska Earthquake" van 27 Maart 1964 was die enkele sterkste aardbewing in die Verenigde State se geskiedenis. Die episentrum van die aardbewing was in Prince William Sound in Suid-Sentraal-Alaska. Die aardbewing het 9.2 op die Richterskaal gemeet.
Meeste van die eiendomsbeskadiging was in Anchorage, 120 km noordwes van die episentrum. Die aardbewing het tot 125 sterftes gelei, amper almal as gevolg van die tsoenami wat ontstaan het in die fjords van Prins William Sound en die Kenai Skiereiland.
Die skokgolf het amper 3 minute lank aangehou, en die meeste van die skade in die stad was as gevolg van die massiewe landverskuiwings. Amper al die huise in die buurt van Turnagain Heights is verwoes in die aardbewing.
Erica galgebergensis
Erica galgebergensis is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die spesie se wetenskaplike naam is die eerste keer deur H.A. Baker gepubliseer. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor by Galgeberg in die Riviersonderendberge. Hier is daar een populasie van minder as 'n 1 000 plante wat voorkom in 'n gebied van 6 km2. Die plant se habitat word bedreig deur indringerplante. Die plant groei op rotshange op die suidelike hellings waar dit klam en skaduryk is op hoë hoogtes.
Pieter Hendrik Kritzinger
Pieter Hendrik Kritzinger (1870–1930) is gebore is op die plaas Wildemanskraal in die Port Elizabeth distrik en oorlede is in Cradock. Hy was ‘n Boere generaal en guerillamag aanvoerder tydens die Tweede Vryheidsoorlog.
Hy was die seun van Wessel Kritzinger en Magdalena Rudolph. As kind trek hy saam met sy ouers na die Ladybrand omgewing. Op die ouderdom van 17 begin hy op sy eie boer in die Rouxville distrik.
Tweede Vryheidsoorlog
Toe die oorlog uitbreek dien hy in die Rouxville kommando van Hoof Kommandant Olivier. Hy neem deel aan die Slag van Stormberg gedurende Desember 1899. Gedurende Februarie 1900 bevind hy hom in die Bloemfontein omgewing en word later deel van generaal Christiaan de Wet se mag. Kritzinger neem vervolgens deel aan die Slagte van Sannaspos, Reddersburg en Lindley. Gedurende Augustus 1900 neem hy deel aan die aanval op Winburg waar Kommandant Olivier gevangene geneem word. Kritzinger word in sy plek aangestel.
Op bevel van generaal De Wet se instruksies val hy die Kaapkolonie binne gedurende Desember 1900 en gaan draai by Oudtshoorn. Hy het saam met Gideon Scheepers suksesvolle aanvalle diep in die Kaapkolonie teen Britse troepe geloods. Dit het Britse kommunikasie- en voorraadlyne erg ontwrig. Hy keer terug na die Vrystaat gedurende April 1901. Gedurende Mei 1901 val hy weer die Kaapkolonie binne met die doelwit om rebelle magte op die been te bring. Nadat die Britse Magte hom gesoek het keer hy terug na die Vrystaat in Augustus. Op 15 Desember 1901 val hy die Kaapkolonie weer binne maar word gewond en gevang op 16 Desember.
Richterskaal
Die Richterskaal is 'n wiskundige tegniek wat gebruik word om die intensiteit van 'n aardbewing aan te dui. Dit word verkry deur die seismologiese krag (energievrystelling) van aardbewings te vergelyk, en dan as 'n waarde tussen 0 en 10 weer te gee. Dit is gebaseer op amplitudemetings verkry van seismograminstrumente wat oor die hele oppervlak van die aarde versprei is, alhoewel dié op 'n relatief kort afstand (binne 'n paar honderd kilometer) van die episentrum, die akkuraatste is.
Dit was ontwikkel in 1935 deur Charles Richter in samewerking met Beno Gutenberg, beide van die California Institute of Technology. Die Richterskaal ken 'n enkele nommer toe aan die sterkte van die aardbewing. Die mees korrekte naam is die ML Skaal (vir local magnitude).
John Ritter
John Ritter is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Problem Child (1990), Sling Blade (1996), en Bad Santa (2003), en in die televisiereeks Three's Company (1976).
Carsten Byhring
Carsten Byhring (8 Desember 1918 – 6 April 1990) was 'n Noorse akteur, skrywer, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bjørnepatruljen (1956), På tokt med terna (1958), Olsen-banden (1968), en Olsen-banden og Dynamitt-Harry går amok (1973).
Ich will den Kreuzstab gerne tragen, BWV 56
Ich will den Kreuzstab gerne tragen, BWV 56, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Peter Ostrum
Peter Ostrum (gebore 1 November 1957) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Willy Wonka & the Chocolate Factory (1971) en Sicko (2007), en in die televisiereekse After They Were Famous (1999) en Top Chef: Just Desserts (2010).
Selig ist der Mann, BWV 57
Selig ist der Mann, BWV 57, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Elandskloofrivier (Riviersonderend)
Die Elandskloofrivier is 'n rivier wat naby Villiersdorp in die Overbergstreek van Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Riviersonderend.
Moroka II
Moraka die tweede, gebore in c. 1795 en oorlede in Thaba Nchu in 1880, was 'n Barolong-hoofman wat op vriendskaplike voet met die Voortrekkers was.
Moroka het die Voortrekkerleiers altyd goed by sy hoofstad by Thaba Nchu ontvang. Hy het 'n groep Voortrekkers teen aanvalle van Matabele plunderaars beskerm en het die Blanke setlaars in die Vrystaat gehelp om aanvalle teen Silkaats (Mzilikazi) te loods. Moroka het ook gedurig in konflik met Moshweshwe geleef. Vir sy lojaliteit het President Brand in 1865 territoriale outonomie aan die Barolong gegee, maar dit is kort na Moroka se dood in 1884 onttrek toe die area deur die Vrystaat geannekseer is.
Hampen
Hampen is ’n plek in die Deense Midde-Jutlandstreek in die Ikast-Brandemunisipaliteit. Daar bly 351 inwoners (2008).
Nils Reinhardt Christensen
Nils Reinhardt Christensen (13 April 1919 – 8 November 1990) was 'n Noorse akteur, regisseur, skrywer, en kunsregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Selv om de er små (1957), Line (1961), Et øye på hver finger (1961), en Stompa til Sjøs! (1967).
Hanna R. Hall
Hanna R. Hall (gebore 9 Julie 1984) is 'n Amerikaanse aktrise en assistentregisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Forrest Gump (1994), The Virgin Suicides (1999), Halloween (2007), en Happiness Runs (2010).
2010 TK7
2010 TK7 is die eerste Aarde-trojaan wat ontdek is; die asteroïde lê voor die Aarde in sy wentelbaan om die Son. Trojane kan die beste beskryf word as ’n voorwerp by ’n Lagrange-punt (’n stabiele ligging waar swaartekrag en middelpuntvliedende kragte mekaar balanseer) 60 grade voor of agter ’n groot wentelende liggaam, in ’n soort 1:1-verhouding van wentelperiodes. Sulke voorwerpe is vroeër ontdek in die wentelbane van Mars, Jupiter, Neptunus en die Saturnus-mane Tethis en Dione.
Gisela Ullyatt
Ulyatt (née Weingartz) word in Bloemfontein gebore, en behaal die grade MA (Duits) en MA (Engelse taalstudie) aan die Universiteit van die Vrystaat. Sy behaal haar PhD (NWU) in 2013. Haar tesis handel oor die Amerikaanse digter, Mary Oliver, gesien vanuit ’n Boeddhistiese raamwerk.
2010 TK7
2010 TK7 het ’n deursnee van sowat 300 m. Sy pad wissel om die Son-Aarde se L4-punt (60 grade voor die Aarde), en beweeg elke sowat 400 jaar tussen sy naaste afstand aan die Aarde en sy naaste afstand aan die L3-punt (180 grade van die Aarde af).
Gisela Ullyatt
Van haar gedigte is in Nuwe Stemme 5 opgeneem. Kort voor haar dood in 2020 verskyn haar bundel Die waarheid oor duiwe, wat deur Protea Boekhuis gepubliseer is.
Sy was getroud met Tony Ulyatt, en was deel van die vertaalprojek In a Burning Sea, met Marlise Joubert as samesteller.
2010 TK7
Die asteroïde is in Oktober 2010 ontdek deur die NEOWISE-span sterrekundiges met behulp van Nasa se Wide-field Infrared Survey Explorer (WISE).
Eienskappe
duimnael|links|Die illustrasie wys die Aarde se Lagrange-punte (nie volgens skaal nie); die ovale om L4 en L5 wys die moontlike bane van trojane. 2010 TK7 het ’n absolute ligsterkte van sowat 20,8 magnitude. As die albedo as 0,1 aanvaar word, is die geraamde deursnee sowat 300 m. Geen spektraaldata is nog bekend om sy samestelling vas te stel nie. Die asteroïde sal ’n oppervlakswaartekrag hê van minder as ’n 20 000ste dié van die Aarde.
Toe dit ontdek is, het dit elke 365,389 dae ’n wentelbaan om die Son voltooi, in vergelyking met die Aarde se 365,256 dae. Sy langtermyn-wentelperiode sal egter met die Aarde s’n ooreenstem solank hy in sy huidige posisie bly. In sy eksentrieke wentelbaan (e = 0,191) wissel 2010 TK7 se afstand van die Son af jaarliks tussen 0,81 en 1,19 astronomiese eenhede (AE). Sy wentelvlak vorm ’n hoek van sowat 21 grade met die vlak van die sonnebaan.
Trojane bly nie reg by die Lagrange-punte nie, maar beweeg verder en nader daaraan. Dit neem 2010 TK7 altesaam 395 jaar om ’n siklus (heen en weer) te voltooi. Die pad wat die asteroïde beweeg, vorm so ’n lang ovaal dat hy hom soms amper aan die teenoorgestelde kant van die Son as die Aarde bevind. Hy kom nooit nader as 20 miljoen km van die Aarde af nie; dit is meer as 50 keer die afstand na die maan. In 2010/2011 was 2010 TK7 by sy naaste punt aan die Aarde, wat help lei het tot sy ontdekking.
Die asteroïde se wentelbaan het chaotiese eienskappe, wat langtermynvoorspellings bemoeilik. Voor 500 n.C. kon dit by die Son-Aarde se L5-punt (60 grade agter die Aarde) voorgekom het, voordat dit via L3 na L4 gespring het.
Erica galpinii
Erica galpinii is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom in die Kleinrivierberge by Hermanus voor.
Hierdie bedreigde en seldsame spesie bestaan uit slegs 450 planteksemplare wat in twee subpopulasies voorkom in 'n gebied van 4 km2. Een van die twee populasies het met 50% afgeneem die afgelope twee generasies, hoofsaaklik as gevolg van oormatige veldbrande.
Kreutz-sonskeerder
220px|thumb|Charles Piazzi Smyth: The Great Comet of 1843.
Die Kreutz-sonskeerders is ’n familie komete wat baie na aan die Son verbybeweeg tydens hul perihelium. Hulle is vermoedelik fragmente van een groot komeet wat verskeie eeue gelede opgebreek het en is genoem na die Duitse sterrekundige Heinrich Kreutz, wat eerste aangedui het dat hulle verwant is.
'n Kreutz-sonskeerder se afelium (verste punt van die Son af) is sowat 170 AE. Hulle kom uit 'n verafgeleë deel van die Sonnestelsel in die sterrebeeld Groot Hond na die binneste Sonnestelsel, maak 'n nabydraai om die Son en keer dan terug na hulle afelium.
Verskeie lede van die Kreutz-groep het Groot Komete geword; sommige was in daglig naby die Son sigbaar. Die mees onlangse een was Komeet Ikeya-Seki in 1965, wat moontlik een van die helderste komete in die laaste 1 000 jaar was. Daar is al berig dat nog ’n groep helder Kreutz-sonskeerders binne die volgende paar jaar tot paar dekades in die binneste Sonnestelsel sal verskyn.