cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wapen van Namibië
Die wapen van Namibië is met die onafhanklikheidwording van Suid-Afrika op 21 Maart 1990 amptelik in gebruik geneem. Die simbole is die vlag van Namibië, die Welwitschia in die Namibwoestyn, die visarend, die gemsbok en die leuse Unity, Liberty, Justice (Engels: “Eenheid, vryheid, geregtigheid”).
Ontwerp
Die wapenskild in blou en groen word deur ’n skuinsstreep in rooi met wit fraiings verdeel. In die vordere veld is ’n goue son. Twee in hul natuurlike kleure afgebeelde gemsbokke dien as skildhouers van die wapen regop op woestynsand. In die woestynsand groei ’n groen Welwitschia. Bo die wapenskild ’n in die landskleure geverfde visarend op ’n toque. Onder die wapen die leuse
Simboliek
Die verskeie elemente van die wapen verteenwoordig die volgende:
Die wapenskild bevat die vlag van Namibië en beskik oor dieselfde simboliek. Dit staan vas in die sand van die duisendjarige Namibwoestyn.
In hierdie sand groei die Welwitschia, een van die oudste plante wêreldwyd.
Die visarend verteenwoordig die noordelike Namibië met sy waterhulpbronne. Die visarend is bekend vir sy deurdringende skree en sy kragtige liggaam. Hy verteenwoordig Namibië se toekoms.
Die twee gemsbokke weerskante die skild verteenwoordig die halfdroë gebiede van Namibië. Hulle staan vir elegansie, trots en moed.
Die heraldiese lint dra die Engelse leuse van die nasie, wat die grondliggende beginsels uit Namibië se grondwet noem:
Duits-Suidwes-Afrika
In 1914 het die Duitse Keiserryk besluit om wapens vir al sy kolonies, insluitende Duits-Suidwes-Afrika, te ontwerp. Die wapen is ontwerp, maar die Eerste Wêreldoorlog het voor die voltooiing van die projek uitgebreek, en die wapen is nooit goedgekeur nie. Die wapen van Duits-Suidwes-Afrika het ’n silwer Afrikanerbeeskop, ’n diamant tussen sy horings, die Duitse Keiserlike arend en bo die Duitse Keiserkroon bevat. Hierdie wapen is, effens verander, op die vlag van die Duitse Keiserryk geplaas. Gedurende die 1920’s se neokolonialisme het die voorgestelde wapen ’n kort publieke verskyning gemaak, toe ’n effens veranderde weergawe deur die “Duitse koloniale Soldatevereniging” (Deutscher Kolonialkrieger-Bund), maar dit ook as ’n dekorasie op kalenders, gebruik is.
Suidwes-Afrika
In 1958 het die Suid-Afrikaanse administrasie besluit om ’n amptelike wapen te ontwerp. Ná die goedkeuring van die Suid-Afrikaanse regering het die regering dr Coenraad Beyers betrek om die wapen te ontwerp. Dit is in 1961 gefinaliseer, in 1963 in gebruik geneem en in 1964 deur die Buro vir Heraldiek geregistreer. Dele van die Duitse ontwerp is ook vir die wapen van Suidwes-Afrika onder Suid-Afrikaanse administrasie gebruik.
Die wapen is in 1980 uit gebruik geneem toe in Suidwes-Afrika ’n drieledige regeringstelsel ingestel is. Die Verteenwoordigende Owerheid van die Blankes (1980–89) het die wapen in 1981 oorgeneem.
Namibië
Die Nasionale Subkomitee van die Konstituerende Vergadering van Namibië, met lede soos Hidipo Hamutenya en Andrew Matjila, het opdrag gehad om ’n vlag, ’n wapen en ’n volkslied te kies. Die komitee is deur die Suid-Afrikaanse Buro vir Heraldiek bygestaan. Nadat hulle die vlag van Namibië goedgekeur het, het hulle daarop besluit om dieselfde ontwerp ook vir die wapen te gebruik, saam met ’n visarend (Haliaeetus vocifer) vir ’n kruin en twee gemsbokke (Oryx) as skildhouers. Die Welwitschia mirabilis op die kompartement is van die vorige wapen van Suidwes-Afrika oorgeneem.
Durnacol
Durnacol is 'n klein voorstedelike dorpie in die sentrale deel van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die naam is 'n akroniem vir "Durban Navigational Collieries", 'n myn wat teen die einde van die 19de eeu hier geopen is.
Die Dapper Muis
Die Dapper Muis is 'n tradisionele Afrikaanse liedjie.
Lirieke
Die eerste vers van die liedjie is:
Viva la vida
Viva la vida (Spaans vir Leef die Lewe) is 'n enkelspeler (Engels: single) van die Britse rockgroep Coldplay vanaf hulle album Viva la Vida or Death and All His Friends. Die album is op 7 Mei 2008 vrygestel. Dit was die groep se eerste nommer een enkelspeler in beide die Verenigde Koninkryk en Verenigde State van Amerika.
Die Dapper Muis
Lirieke
En sê nou daar's 'n kat? Oe, 'n kat! Ja, 'n kat met 'n huis wat altyd hunker na 'n muis. Ag nou ja! Buiten vir 'n kat, is daar niks waarvoor ek skrik nie.
Ek's 'n dapper muis, kyk hoe stap ek deur die huis, en daar's niks waarvoor ek skrik nie. Vir niemand is ek bang, daar is niks wat my kan vang, nee daar's niks waarvoor ek skrik nie.
En sê nou daar's 'n valletjie? Oe, 'n valletjie! Ja, 'n ding wat val met 'n gruwelike knal. Ag nou ja! Buiten vir 'n kat en 'n valletjie, is daar niks waarvoor ek skrik nie.
En sê nou daar's 'n uil? Oe, 'n uil! Ja, 'n uil van wie muise altyd skuil. Ag nou ja! Buiten vir 'n kat en 'n valletjie en 'n uil, is daar niks waarvoor ek skrik nie.
En wat van 'n lawaai, soos 'n haan wat kraai, en 'n gebreek en 'n gekraak en iets wat tjiep-tjiep maak. En 'n geklingel en 'n getingel en 'n gekletter en 'n geknetter, en 'n boems en 'n kardoems.
Waar's jy?
O buiten vir 'n kat met 'n gryns wat altyd hunker na 'n muis en 'n ding wat val met 'n gruwelike knal en 'n uil in die nag wat vir muise sit en wag en 'n huis met 'n lawaai soos 'n haan wat kraai. 'n Gebreek, 'n gekraak, iets wat tjiep-tjiep maak. 'n Getjingel, 'n getingel, 'n gekletter, 'n geknetter en 'n boem en 'n kardoems Oe-eee! Is daar niks waarvoor ek skrik nie.
Jy jok!
FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2022
Die 22ste FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi (Arabies: كَأسُ اَلعَالَمِ 2022, Kaʾsu al-ʿālami 2022; Engels: FIFA World Cup) is vanaf 20 November tot 18 Desember 2022 in Katar beslis. Dit was die eerste Sokker-Wêreldbekertoernooi in die Midde-Ooste en die eerste in Asië sedert 2002 in Japan en Suid-Korea. Dit was ook die eerste groot sporttoernooi in Katar, die eerste Sokker-Wêreldbekertoernooi in die Arabiese wêreld en ’n land met ’n Islamitiese bevolkingsmeerderheid, nadat Marokko al vyf keer vir dié toernooi aansoek gedoen het (in 1994, 1998, 2006, 2010 en 2026), asook Egipte, Libië en Tunisië vir 2010. Weens die groot somerhitte in Katar is in Maart 2015 daarop besluit om die toernooi op 20 November te laat begin en die eindstryd is op 18 Desember, Katar se nasionale dag, beslis. Dit was die eerste keer wat ’n Sokker-Wêreldbeker aan die einde van die jaar aangebied is. Die toernooi het dus 29 dae geduur, minder as ’n maand en vier dae langer as die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1978. Die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2021 sou as ’n voorbereiding vir die gasheerland gedien het, maar dié toernooi is deur FIFA geskrap.
32 nasionale sokkerspanne het aan die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2022 deelgeneem. Die spanne is in agt groepe verdeel, waarvan die twee beste spanne van elke groep na die agtste eindrondte deurgedring het. Argentinië het die trofee gewen nadat hulle die verdedigende kampioen Frankryk op 18 Desember in die Lusail Ikoniese Stadion geklop en sodoende hul derde wêreldbekertitel ingepalm het. Die eindtelling was Argentinië 3 – Frankryk 3, maar Argentinië het met 4–2 ná strafdoele gewen. Dit was die laaste toernooi met die aantal van 32 nasionale sokkerspanne; vir die volgende FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2026 in Noord-Amerika sal die aantal tot 48 vermeerder word.
Die Suid-Afrikaanse nasionale sokkerspan het nie vir die toernooi gekwalifiseer nie en het dus nie daaraan deelgeneem nie. Die nasionale sokkerspan van die gasheer Katar het vir die eerste keer aan ’n Sokker-Wêreldbekertoernooi deelgeneem. Die verdedigende kampioen was Frankryk, nadat hulle die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2018 gewen het.
Toewysing
Katar is op 2 Desember 2010 in Zürich deur FIFA gekies as gasheer vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2022. Ander kandidaatlande was Australië, Japan, Suid-Korea en die Verenigde State. Gelyktydig is die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2018 aan Rusland toegewys.
Die stemming het as volg verloop:
Kontroversie oor aanbieding deur Katar
Sedert die bod gemaak is, is as gevolg van die warm klimaat in Katar kommer uitgespreek oor die hou van die byeenkoms gedurende die tradisionele maande vir die Wêreldbekertoernooi van Junie en Julie. In Oktober 2013 is ’n taakspan die opdrag gegee om alternatiewe datums te ondersoek en verslag te doen daaroor na die 2014-sokkertoernooi in Brasilië. Die gasheer Katar ontvang ook fel kritiek as gevolg van die manier waarop baie van die konstruksie-projekte verloop; honderde werkers het gesterf sedert die toernooi toegeken is aan Katar in 2010. Verder is beskuldigings van korrupsie en omkopery gemaak met betrekking tot hoe Katar die reg om die geleentheid aan te bied bekom het. FIFA is besig met ’n voortgesette ondersoek na dié bewerings, en daar was ook al oproepe om die Sokker-Wêreldbekertoernooi na ’n ander land te verskuif.
Kwalifisering
Die gasheer Katar het regstreeks vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2022 gekwalifiseer. Van die 31 oorblywende plekke is 13 vir nasionale sokkerspanne van UEFA (Europa) gereserveer, vyf vir CAF (Afrika), vyf vir CONMEBOL (Suid-Amerika), vier vir AFC (Asië) en drie vir CONCACAF (Karibiese gebied, Noord- en Sentraal-Amerika). Twee plekke is tydens uitspeelwedstryde tussen CAF en CONCACAF, asook tussen OFC (Oseanië) en CONMEBOL beslis.
Die kontinentale kwalifiseringswedstryde is tussen 6 Junie 2019 en 5 Junie 2022 beslis. Noemenswaardige lande wat nie gekwalifiseer het nie sluit in die viermalige wêreldbeker- en verdedigende UEFA Europa-bekerwenner Italië, die tweemalige Copa América-wenner Chili en die Oseanië Nasiesbeker 2016-wenner Nieu-Seeland.
Kwalifiserende spanne
Die volgende 32 spanne het vir die finale toernooi gekwalifiseer:
[[Lêer:2022 world cup qualification.svg|duimnael|400px|Uitslag van die kwalifisering:
]]
Kalender
Die volgende tabel dui die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2022 se daaglikse program aan. ’n Pers blokkie dui op wedstryde tydens die groepfase, ’n groen blokkie op wedstryde tydens die uitklopfase, ’n blou blokkie op die bronseindstryd en ’n geel blokkie op die eindstryd.
Groepfase
Klassifisering binne elke groep was gegrond op die volgende puntestelsel:
Aan die einde van die groepfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vierde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die twee top spanne wat na die uitklopfase deurgedring het. As twee spanne gelyk op punte was, is die rangorde deur hul aantal aangetekende doele bepaal.
Uitklopfase
Die wenner en naaswenner van elk van die groepe het na die uitklopfase deurgedring. Groepwenners het teen naaswenners in ander groepe in die agtste eindstryde gespeel, byvoorbeeld: die wenner van Groep A het teen die naaswenner van Groep B en die wenner van Groep B het teen die naaswenner van Groep A gespeel. Spanne van dieselfde groep sou dus eers weer in óf die klein finale óf die eindstryd kon ontmoet het.
Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná negentig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om die wenner te bepaal. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel, 15 minute in elke rigting. As daar steeds nie ’n wenner was ná 120 minute nie, is die wenner deur ’n strafskopkompetisie bepaal.
Ciara Hanna
Ciara Hanna (gebore 20 Januarie 1991) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente All American Christmas Carol (2013) en Pernicious (2014), en in die televisiereekse The Bold and the Beautiful (1987) en Power Rangers Megaforce (2013).
FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2022
Wedstryde
Die wedstryde is in twee fases opgedeel, naamlik die groep- en die uitklopfase. Die loting is op 1 April 2022 in die Uitstallings- en Konferensiesentrum in Doha gehou. Op 10 August het FIFA ’n aansoek deur Katar ontvang om Katar se openingswedstryd teen Ecuador na 20 November te herskeduleer, een dag vroeër as oorspronklik beplan. Twee dae later is die verskuiwing van Katar se openingswedstryd amptelik goedgekeur deur FIFA.
Vlag van Bermuda
Die nasionale vlag van Bermuda is op 4 Oktober 1910 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n rooi Britse vaandel met die eiland se wapenskild op die wapperkant.
FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2022
FIFA se ranglys
Ná die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2022 het FIFA ’n verslag gepubliseer waarin al die deelnemende spanne geranglys is volgens vordering in die toernooi, algehele resultate en kwaliteit van die meedinger. Die ranglys vir die 2022-toernooi is soos gevolg:
Cayenne-strafkolonie
Die Cayenne-strafkolonie (Frans: Bagne de Cayenne), algemeen bekend as Duiwelseiland (Île du Diable), was in die 19de en 20ste eeu ’n berugte tronk van Frankryk. Dit het verskeie plekke in Frans-Guiana beslaan. Dit is in 1852 geopen en was veral berug daarvoor dat dit in dié tydperk gebruik is vir die opsluiting van Franse politieke gevangenes, van wie die bekendste kaptein Alfred Dreyfus was. Dit was ook bekend vir die ongenaakbare behandeling van misdadigers, wat uit alle dele van die Franse Ryk daarheen verban is. Die stelsel is in 1953 gesluit.
FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2022
Meeste doele aangeteken
Meeste doele aangeteken:
Cayenne-strafkolonie
Organisasie
Die tronkstelsel het verskeie plekke omsluit, op die vasteland en op die Îles du Salut-eilandgroep. Île Royale was die ontvangsgebied vir die algemene bevolking van die strafkolonie; hulle is nie streng bewaak nie omdat dit moeilik was om van die eiland af te ontsnap. Île Saint-Joseph was die plek waarheen gevangenes gestuur is vir eensame opsluiting. Île du Diable was vir politieke gevangenes.
Benewens die tronke op elk van die drie eilande in die Salut-groep, het die Franse drie verwante tronkgeriewe opgerig op die Suid-Amerikaanse vasteland, net oorkant die seestrate by Kourou, oos van Cayenne, wat later die hoofstad van Frans-Guiana geword het.
In 1938 het die Franse regering opgehou om gevangenes na Duiwelseiland te stuur en die tronk is in 1953 finaal gesluit. Die meeste van die gevangenes het na Frankryk teruggekeer, maar sommige het verkies om in Frans-Guiana agter te bly. Sedert 1965 is die Guiana-ruimtesentrum in beheer van die eilande en word vuurpyle van daar gelanseer.
Sommige geboue is as historiese monumente gerestoureer. Sedert toerismegeriewe bygevoeg is, besoek meer as 50 000 toeriste die eilande jaarliks.
Clément Duval
Clément Duval, ’n anargis, is in 1886 na Duiwelseiland gestuur. Hy is aanvanklik tot dood veroordeel, maar sy vonnis is versag tot lewenslange dwangarbeid. Hy het in April 1901 ontsnap en na New York gevlug, waar hy vir die res van sy lewe gewoon het. Hy het eindelik ’n boek, Revolte, oor sy ervarings geskryf.
Vlag van Bermuda
Die vlag is ongewoon vir ’n Britse oorsese gebied omdat dit ’n rooi vaandel op land gebruik waar die gebruik normaalweg die blou vaandel op land is. Die gebruik van die rooi vaandel stem ooreen met Kanada (pre-1965) en die Unie van Suid-Afrika (pre-1928) wat ook albei die rooi vaandel eerder as die blou vaandel gebruik het in die vroeë jare van die twintigste eeu. Bermuda se vlag is geskik as ’n burgerlike vaandel vir skepe wat geregistreer is by die Bermudagedeelte van die Britse Register deur Bermuda se Wet op Handelsverskeping (2002). Die goewerneur van Bermuda gebruik ’n Unievlag met die wapenskild van Bermuda in die middel van die vlag. Dit is tradisioneel vir goewerneurs van Britse oorsese gebiede. Vir die staatsvaandel word ’n blou Britse vaandel gebruik, wat algemeen is vir Britse oorsese gebiede.
Kalium-42
Kalium-42 (chemiese notasie K) is 'n radio-aktiewe isotoop van kalium. Dit ondergaan betaverval.
Neutronaktivering
Hierdie isotoop word deur neutronvangs uit K gevorm. (K(n,γ)K) Dit is taamlik radioaktief en ondergaan betaverval na Ca wat elektrone met 'n energie van 3,55 en 1,99 MeV vrystel, gevolg deur vrystelling van 'n gammafoton van 1,53 MeV. Hierdie vrystelling kan gebruik word vir die bepaling van kalium in gesteentes met 'n konsentrasie van dpm's.
Laos (bevolkingsgroep)
Die Laos (Lao: ລາວ, Thai of Isan: ลาว, [láːw]) is 'n nasie en etniese groep inheems aan die land Laos en die aangrensende lande van Suidoos-Asië, veral Thailand. Hulle vorm die titulêre nasie van Laos en maak omtrent 68% van Laos se bevolking uit. Die enkelvoud is Lao.
Die Laos behoort tot die Tai-volke wat naas Thailand ook in die Volksrepubliek China se suidooste asook in Indië se noordooste leef en nog die Thai en Zhuang insluit. Hulle praat Lao as moedertaal wat saam met Thai tot die Tai-Kadai-tale behoort.
Die Laos is hoofsaaklik aanhangers van die Theravada-Boeddhisme, byna 95% volgens die laaste skatting in 2010, gevolg deur klein minderhede soos Satsana Phi en Christene.
Cayenne-strafkolonie
Francois Frean, Paul Renuci, Raymond Vaude en Giovanni Batistoti
Vier ontsnaptes van Duiwelseiland het op 18 Oktober 1936 in St. Thomas op die Maagde-eilande gearriveer. Hul boot is amper op ’n rif vernietig en die gevangenes is aanvanklik as gaste onthaal en by die munisipale hospitaal vir beserings behandel. Die vlugtelinge – die Fransmanne Francois Frean (37), Paul Renuci (32) en Raymond Vaude (35) en die Italianer Giovanni Batistoti (35) – was na berig word deur ’n moeilike tyd.
Ned Denison, Jacques Tuset en Jills Vanegas
In Februarie 2016 was hulle die eerste mense wat (sonder bystand) van Île Saint-Joseph na die kus geswem het, in 3 uur 45 minute. Hulle het swembroeke, -kepse en -brille gedra.
Slag van Sandfontein
Agtergrond
As gevolg van die sluipmoord op aartshertog Ferdinand van Oostenryk in Sarajewo, het Oostenryk op 28 Julie 1914 oorlog verklaar teen Serwië. Op 1 Augustus het Duitsland oorlog verklaar teen Rusland en op 3 Augustus teen Frankryk. Groot Brittanje het op 4 Augustus oorlog verklaar teen Duitsland. Op 7 Augustus het Brittanje Suid-Afrika versoek om Deutsch-Südwestafrika (Duitswes) in te neem en veral om beheer te verkry oor die radiosenders in Windhoek, Lüderitz en Swakopmund. Die Botha-kabinet het op 10 Augustus ingestem, op voorwaarde dat slegs vrywilligers gebruik word en dat die Parlement die optrede goedkeur. Hierdie goedkeuring is eers op 14 September bekom.
Inleiding
Die finale plan vir die veldtog is reeds op 21 Augustus goedgekeur. Daar sou drie taakmagte wees. Mag C, aangevoer deur kolonel P.S. Beves, sou Lüderitz beset. Hulle het dit dan ook gedoen op 15 September. Mag B, onder aanvoering van luitenant-kolonel Manie Maritz, is opgedra om Duitswes vanaf Upington te bedreig. Brigadier-generaal Tim Lukin, in bevel van 1 800 berede skutters en agt kanonne (Mag A), sou in Port Nolloth land en oor Steinkopf die suide van Duitswes binneval en na Warmbad opmars. Sy totale mag het uit 4 000 manskappe bestaan.
Die troepe van Taakmag A en hul toerusting het reeds voor September in Port Nolloth begin aankom en het geleidelik hul weg gebaan na die grens op die Oranjerivier by Ramansdrif en Houmsdrif. Ramansdrif (aan Suid-Afrika se kant) is op 12 September beset. Twee dae later is dit ook aan die Duitse kant beset. Warmbad was omtrent 64 km noordoos daarvandaan. Op 16 September het luitenant-kolonel Berrangé voorgestel dat hulle Sandfontein, omtrent 28 km noordoos van Ramansdrif beset. Dit was die enigste bron van vars water tussen die Oranjerivier en Warmbad. Digby die watergate by Sandfontein was 'n keëlvormige ysterklipkoppie, skynbaar omtrent 50 meter hoër as die omliggende sandveld. Die Duitsers het die plek jarelank as polisiekamp gebruik en dit was soms deur troepe beset tydens gevegte teen die Nama Bondelswarts. Daar was verskeie klipskanse met skietgate op die koppie.
Teen 24 September, toe Lukin eindelik by Ramansdrif aankom, was daar reeds 200 manskappe onder bevel van kaptein Edward Welby by Sandfontein. Lukin het gereken dat daar maar net omtrent 300 Duitse soldate in die omgewing was. Lukin het dus nog 160 manskappe, twee kanonne en twee masjiengewere onder luitenant-kolonel Reginald Grant na Sandfontein gestuur. Hulle het laatmiddag op 25 September uit Ramansdrif vertrek en dwarsdeur die nag gemarsjeer om vroegoggend op 26 September by Sandfontein aan te kom.
Sandfontein was omsingel deur 'n oormag Duitsers. Kolonel Joachim von Heydebreck, die opperbevelvoerder in Duitswes, het bykans tweeduisend manskappe aangevoer. Hulle was in vyf groepe, elkeen onder aanvoering van 'n majoor, verdeel. Majoor von Rapport, met 400 berede troepe, sou Sandfontein uit die ooste aanval. Majoor Bauszus, ondersteun deur kanonne, se opdrag was die aanval uit die noordweste te loods. Helfte van sy troepemag, aangevoer deur die opperbevelvoerder self, sou die aanval uit die noordooste loods. Drie berede kompanies en 'n battery kanonne, onder bevel van majoor Ritter, het die aanval uit die suidweste geloods. Majoor Franke en sy soldate was die reserwes.
Die Slag van Sandfontein was die begin van die Suidwes-Afrika-veldtog. Kaptein E.J. Welby het die middag van die 25ste vir Lukin per telefoon laat weet dat die Duitsers gaan aanval. Sy skatting was dat die Duitse mag 300 man sterk was. Gevolglik stuur Lukin vir Grant na Sandfontein met nog troepe, twee 13-ponder kanonne en twee masjiengewere. Daar was ook mediese personeel saamgestuur. Grant het Ramansdrift eers om 17:30 op die 25ste verlaat. Hulle marsjeer deur die nag en arriveer eers om 7:25 op die 26ste. Grant neem onmiddellik beheer oor. Hy sien dat sy posisie nie goed was nie, moeilik om te verdedig en onuithoudbaar teen artillerie. Sy mag was 237 man sterk. Dit was duidelik dat indien die Duitsers die hoë grond aan die suide en suidooste beset dat hulle gou uitgewis kan word. Binne 'n halfuur na sy aankoms verskyn Duitse magte aan die noordweste, ooste en suide. Teen 08:00 was Grant omsingel en hy besef dat hy teen 'n oormag gaan veg. Uitkomkans was daar nie.
08:00 tot 10:30
Grant se twee 13-ponderkanonne het die eerste skote suidwaarts gevuur. Die Duitsers het die vuur beantwoord met 'n battery van vier kanonne uit die noordooste. 'n Drywer en sy muil het omgekom toe hulle getref is. Teen 08:30 het die Duitsers ook uit die noordweste met nog 'n vierkanon battery begin vuur. Die ongevalle het aan die Suid-Afrikaanse kant begin groei. Hulle het een van hul 13-ponders omgedraai om die nuwe uitdagings die hoof te bied. Duitse voetsoldate het begin nader sluip maar is met die twee masjiengewere afgeweer. 'n Duitse masjiengeweer het die meeste van die Suid-Afrikaanse pakdonkies doodgeskiet. Daarna het 'n masjiengeweer op die suidoostelik koppie gevuur en, onder andere luitenant Owen, is getref. Hy het sig in beide sy oë verloor. Teen 09:00 is Grant se masjiengewere geteiken en een is bykans buite aksie gestel. Tussen 10:00 en 10:30 het 50 Duitse voetsoldate probeer om Sandfontein vanaf die suide te bekruip. Hulle het die afstand egter onderskat en ses word geskiet, terwyl die res in 'n donga duik waar hulle vir 'n lang ruk geskuil het.
14:00 tot 18:00
Teen ongeveer 14:00 het die Duitsers hul bombardering van Sandfonteinheuwel hervat. Net hierna is luitenant Northway en drie van sy makkers getref toe hulle probeer om na Sandfontein terug te val. Teen 17:00 was die Duitsers ongeveer 300 meter van die koppie en 'n bajonetaanval deur hulle het na 'n sterk moontlikheid gelyk. Teen daardie tyd het die Duitsers reeds 3000 skote met hul kanonne gevuur. Teen 17:30 was die kanonne slegs 1 200 meter van die koppie af en, met die son agter hulle, was hulle goed versteek. Hulle het in hierdie stadium granate in hul kanonne begin gebruik. Kapteins Turner-Jones en Geary, en luitenant Wakefield is gewond. Grant het teen hierdie tyd, ongeag sy wond, weer bevel oorgeneem. Hy het besef dat die oorblywende soldate hulself nie teen 'n bajonetaanval sou kon verdedig nie.
Reddingspogings
Teen die middag het Lukin, weens die gedonder van kanonne, twee afdelings gestuur om ondersoek te gaan instel. Kaptein King was in bevel van ’n eskadron van die vierde regiment en kaptein Davidson van ’n afdeling van die vyfde regiment. Beide is deur die Duitsers voorgekeer. Die volgende oggend het Lukin self gaan kyk.
Oorgawe
Om 18:00 het Grant ’n junioroffisier opdrag gegee om die witvlag te hys. Tien blanke Suid-Afrikaners en veertien Duitsers is doodgeskiet. Hulle is by Sandfontein begrawe. Moontlik is ses nie-blanke Suid-Afrikaners ook daar begrawe. Daar was 205 krygsgevangenes. Die Duitsers het toe noordwaarts uitgewyk.
Zalambdalestidae
Zalambdalestidae (Gregory en Simpson 1926) is 'n familie van vroeë Eutheria van die Laat-Kryt en moontlik Vroeë Paleoseen van Asië. Hulle is klein klimmende insektivore, waarvan Zalambdalestes die bekendste een is. Die skedel was 40 (Barumlestes) tot 50 mm (Zalambdalestes) lank. Die postkraniale skelet lyk meer soos 'n plasentale skelet as by die Asioryctitheria.
Die oorspronklike tandformule was waarskynlik I I I C dP P P P M M M, maar ouer indiwidue van Zalambdalestes verloor dP en P
Kladogram
Hallday gee 'n kladogram waarin hierdie familie die susterklade van die Asioryctitheria is.
Protestantse Hervorming
Die Protestantse Hervorming (ook Reformasie genoem, afgelei van die Latynse reformatio "hernuwing, herstelling") was 'n godsdienstige beweging wat deur die Duitse hervormer Martin Luther in 1517 begin is en tot die einde van die Dertigjarige Oorlog in 1648 sou voortduur.
Alhoewel Luther met sy oorspronklike optrede slegs die bestryding van wanpraktyke in die destydse Rooms-Katolieke Kerk ten doel gehad het, het die beweging uiteindelik tot die verdeling van die Westerse Christendom in die Rooms-Katolieke, Lutherse en Gereformeerde hoofstromings gelei, maar ook tot grootskaalse veranderinge in die politieke, sosiaal-kulturele en maatskaplike orde in groot dele van Europa.
Verloop
Die godsdienstige stryd tussen die Rooms-Katolieke geestelikheid en fanatieke aanhangers van die nuwe geloofsrigting het met teologiese dispute begin wat egter nie die gewenste sukses behaal het nie. Rooms-Katolieke owerhede het hul veldtog teen Protestantisme vervolgens met administratiewe besluite en onderdrukkende maatreëls voortgesit, tog is die nuwe geloof intussen ook deur wêreldlike magte soos Duitse en Franse vorste en welvarende burgers in Nederland en Switserland gesteun. Die teologiese dispuut het uiteindelik ontaard tot bloedige oorloë waarin nie slegs Lutherane en Calviniste teen Rooms-Katolieke geveg het nie, maar ook Lutherse en Calvinistiese Protestante onderling in konflik was. Al drie groeperings het daarnaas gemeenskaplik teen die mees radikale hervormingsbewegings, Wederdopers en Antitrinitariërs, opgetree.
Die Protestantse Hervormingsbeweging is in Duitsland hoofsaaklik deur Martin Luther, en in Switserland deur Johannes Calvyn en Ulrich Zwingli begin. Sy oorsake en voorlopers strek ver in die verlede terug, maar as sy begin word algemeen as 1517 beskou – die jaar toe Martin Luther sy 95 stellinge aan die deur van die slotkerk te Wittenberg aangeplak het. Met die vredesluiting in Münster in 1648 is die godsdienstige hervorming voltooi en 'n einde aan die godsdienstige oorloë in Europa gemaak.
Die hervormingsbeweging was toe as gevolg van uiteenlopende leerstellings reeds in verskillende Protestantse kerke verdeeld. Die belangrikste denominasies, wat uit die Hervormingsbeweging voortgespruit het, is Lutherane (veral in Duitsland, Skandinawië en die Baltiese lande behalwe Litaue) en Gereformeerdes (waaronder ook Calviniste, Zwingliane en Presbiterianers; veral in Duitsland, Switserland, Nederland en Skotland). Ook die radikaal-reformatoriese Wederdoperbeweging (die sg. Anabaptiste) het sy oorsprong in die tydperk van die Hervorming.
In gebiede wat aan die Rooms-Katolieke geloof vasgehou het, is die beweerde korrupsie en wanpraktyke tydens die sogenaamde Teenreformasie beveg. Sodoende het uiteindelik ook binne die geledere van die Rooms-Katolieke Kerk 'n vernuwing plaasgevind.
Uitgangspunte
'n Aantal faktore het daartoe bygedra dat die Protestantse Hervorming sy aanvang juis in Duitsland geneem het en hier en elders in Europa groot aanklank by die publiek sou vind.
Humanisme en boekdrukkuns
Die humanisme was 'n opvoedkundige beweging wat hom vir die herlewing van antieke geleerdheid beywer en sedert die 14de eeu vanuit Italië ook na ander gebiede uitgebrei het. 'n Grondbeginsel van humaniste was Ad fontes (“[Terug] na die bronne”) waarvolgens die werke van antieke skrywers bestudeer en sodoende 'n kritieke houding teenoor die teenswoordige tyd ontwikkel is.
Nog 'n beslissende faktor was die uitvinding van die boekdrukkuns met los letters in die middel van die 15de eeu wat 'n ware revolusie in die destydse mediabedryf meegebring het. Met boeke en pamflette het die kerkhervormers oor nuwe massamedia beskik waarmee hulle hul gedagtes maklik aan 'n breë publiek kon bekend stel.
Sosiale en ekonomiese faktore
Die bestendige toevloei van edelmetale uit die Spaanse kolonies in Amerika het die geldwaarde laat daal en inflasionêre druk aangeblaas. Die koopkrag van groot dele van die bevolking is sodoende dramaties verminder. Ekonomiese historici verwys in hierdie verband na 'n "prysrewolusie".
Heptagoon
'n Sewehoek of Heptagoon is 'n veelhoek met sewe sye. "Hepta - έπτα" is Grieks vir sewe, en "gonia - γωνία" is Grieks vir hoek. Heptagone het sewe hoeke en sewe sye. 'n Reëlmatige sewehoek se hoeke is ewe groot en die sye is ewe lank.
Ich habe genug, BWV 82
Ich habe genug, BWV 82, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Oliver Robins
Oliver Robins (gebore 22 Julie 1971) is 'n Amerikaanse skrywer, akteur, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Poltergeist (1982), Airplane II: The Sequel (1982), Poltergeist II: The Other Side (1986), en ''29000 Wishes. 1 Regret.'' (2012).
Hotel Astoria (Brussel)
Die Hotel Astoria in Brussel is een van die mees gesogte en luukste hotelle in die stad. Die Hotel Astoria is 'n mitiese plek in Brussel, dit is eeue reeds die byeenkomsplek van konings en belangrike persone van die wêreld.
Dit is gebou in 1909 ter viering van die Brussel World's Fair (1910), op versoek van koning Leopold II, en is ontwerp deur die bekende argitek Henri van Dievoet (1869-1931), 'n neef van Joseph Poelaert.
Gebou in 'n ware Paryse gees, Louis XVI gevel gee dit' n aristokratiese voorkoms en die binneland in styl Louis XV is vol lof en beïndruk met hul majesteit.
Dit blyk, net soos die Hotel Sacher in Wene, die Ritz in Parys, die Hotel Negresco in Nice of die Pera Palace in Istanbul, onder die legendariese luukse hotelle.
Die hotel is sedert 2000 'n beskermde monument.
Enkelspeler
'n Enkelspeler is 'n spesiale vrystelling van 'n musiekopname wat minder snitte as 'n langspeler bevat. Die vrystelling kan in verskeie formate aan die publiek te kope aangebied word. In die meeste gevalle is die enkelspeler 'n liedjie wat apart van 'n album vrygestel word, maar dit kan self ook op die album voorkom. Dit is dikwels die gewildste liedjies van albums wat afsonderlik vir promosie en vir uitsaai op radiostasies uitgereik word.
Meulrivier (Wes-Kaap, lat -33,98, long 21,97)
Die Meulrivier is 'n rivier wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Erfreute Zeit im neuen Bunde, BWV 83
Erfreute Zeit im neuen Bunde, BWV 83, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Jean Simmons
Jean Simmons (31 Januarie 1929 – 22 Januarie 2010) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Young Bess (1953), Guys and Dolls (1955), Spartacus (1960), en Howl's Moving Castle (2004).
Namakwa- Nasionale Park
Die Namakwa- Nasionale Park is in die Noord-Kaap geleë en is 150 000 hektaar groot. Die park is 21 km wes van Kamieskroon. Die noordelike deel van die park is bergagtig en vol heuwels met die hoogste punte ongeveer 900 m bokant seevlak. Die suidelike gedeelte grens aan die Atlantiese Oseaan. Hierdie park is in 1999 as 'n nasionale park geproklameer.
Leptictida
Die Leptictida (McKenna 1975) is 'n uitgestorwe orde soogdiere (Eutheria).
Fossiele van hierdie groep word aangetref van die Laat-Kryt tot in die Oligoseen.
Hulle taksonomiese posisie is niet duidelik nie. 'n Onlangse kladistiese ontleding (Halliday 2015) plaas hulle effens buite die eintlike Plasentalia. Hulle is dalk 'n sustergroep daarvan of 'n parafiletiese groep ten opsigte van die Plasentalia. Dit sou beteken dat die Plasentalia uit die Leptictida ontstaan het.
Leptictida was klein insektivore diertjies met opvallende lang agterpote. Hulle lyk soms soos klein kangaroes.
ISO 8601
ISO 8601 is 'n internasionale standaard vir die uitruil van datum- en tydverwante data. Die standaard is getiteld "Data-elemente en uitruilformate - Inligtinguitruiling - Voorstelling van datums en tye" en is deur die Internasionale Standaardeorganisasie (ISO) uitgereik. Die doel van die standaard is om die risiko van verkeerde interpretasie te vermy waar numeriese verteenwoordiging van die datums en tye oor nasionale grense uitgeruil word, en verwarring en ander gevolglike foute of verliese te vermy. Die standaard organiseer die data sodat die grootste termyn (jaar) eerste in die datastring verskyn en vorder tot in die kleinste tydperk (sekonde). Dit maak ook voorsiening vir 'n gestandaardiseerde metode van tydgebaseerde kommunikasie-inligting oor tydsones deur die gebruik van Gekoördineerde Universele Tyd (UTC).
2018-’19 Pro14-seisoen
Die 2018-’19 Pro14-seisoen (ook bekend as die Guinness Pro14 weens borgskapredes) het op 31 Augustus 2018 afgeskop, met die eindstryd wat op 25 Mei 2019 gespeel is. Dit was die agtiende seisoen van die kompetisie wat oorspronklik as die Keltiese Ligabeker bekend gestaan het, die tweede van die vergrote 14-span-toernooi en die tweede toernooi wat as Pro14 bekend staan (dit was voorheen as Pro12 en die Keltiese Ligabeker bekend).
Die veertien spanne wat aan die kompetisie deelgeneem het verteenwoordig Ierland (Connacht, Leinster, Munster en Ulster), Italië (Benetton Treviso en Zebre), Skotland (Edinburgh en Glasgow Warriors), Suid-Afrika ( en ) en Wallis (Cardiff Blues, Dragons, Ospreys en Scarlets).
Kompetisieformaat
Op 18 Mei 2017 het Europese Professionele Klubrugby (EPKR) veranderinge aangekondig vir hoe Pro14-spanne vir die Europese Rugbykampioenebeker kwalifiseer. Aan die einde van die 2017-’18-seisoen sal die sewe beste spanne outomaties kwalifiseer vir die 2018-’19 Europese Rugbykampioenebeker, ongeag die land van oorsprong (voorheen moes die sewe kwalifiseerders ten minste een span van Ierland, Wallis, Skotland en Italië elk insluit. Die twee Suid-Afrikaanse spanne kom nie in aanmerking vir EPKR-toernooie nie.
Op 30 Junie 2017 is finaal besluit dat die en  nie meer aan die Superrugbykompetisie gaan deelneem nie, en dat hulle by die Pro12 ingelyf sou word. Die twee spanne, die Suid-Afrikaanse Rugbyunie en Keltiese Rugby Beperk, organiseerder van die Pro12, het nie kommentaar hierop gelewer nie. Hul betrokkenheid is egter op 1 Augustus 2017 bevestig.
Die veertien spanne word in twee groepe van sewe spanne elk verdeel, elk met twee spanne van Ierland en Wallis en een span van Italië, Skotland en Suid-Afrika. Die rondomtaliedeel bestaan uit 21 rondtes – twaalf tuis- en wegwedstryde teen spanne van dieselfde groep, sewe wedstryde, hetsy tuis of weg, teen spanne van die ander groep en twee streeksderbies. Die uitspeelwedstryde sal vir die eerste keer ’n rondte van twee kwarteindstryde hê voor die halfeind- en eindstryde.
Rondte 3
{{rugbywedstryd Doelskoppe: Joey Carbery (5}, Ian Keatley Doelskop: Sam Davies Strafdoele: Sam Davies (2) Kaarte: Giorgi Nemsadze, Adam Beard }}
{{rugbywedstryd Doelskoppe: Carlo Canna (3) Doelskoppe: Gareth Anscombe (3) Strafdoel: Gareth Anscombe }}
{{rugbywedstryd Doelskop: Masixole Banda Kaart: Tienie Burger Doelskoppe: Billy Burns, Peter Nelson Strafdoele: John Cooney (3) Kaarte: Alan O’Connor, Rob Herring }}
French Toast
French Toast is 'n rolprent wat op 24 April 2015 in Suid-Afrika vrygestel is. Die rolprent is deels in Frankryk en deels in Suid-Afrika geskiet. Groot dele van die dialoog is in Afrikaans, Frans en Engels.
Genre
Die rolprent is 'n romantiese komedie. Dit het geen ouderdomsperk nie en is geskik vir die hele gesin.
Hoofrolspelers
Lika Berning en Thierry Ballarine vertolk die hoofrolle as Lise le Roux en Jean-Pierre Baptiste onderskeidelik. Van die ander akteurs wat in die film speel:
Storielyn
Die rolprent handel oor fotograaf Lise le Roux (Lika Berning) wat saam met haar pa op 'n wynplaas naby Stellenbosch woon. Lise se ma, wat lank gelede oorlede is, het as simbool van haar nagedagtenis 'n geheime familieresep vir Franse braaibrood nagelaat.
In Parys ontmoet Lise 'n Franse sjef, Jean-Pierre Baptiste. Jean-Pierre soek ‘n fotograaf vir sy nuwe kookboek. Lise stem in om die foto's vir sy boek te neem mits hy haar help om leidrade te volg om haar verlore broer of suster op te spoor.
Terwyl hulle Parys saam verken, ontdooi Jean-Pierre se warm spontane persoonlikheid Lise se koel terughoudendheid. Lise se lewe verander in 'n palet van nuwe smake, teksture, kleure en emosies, totdat daar skielik iets gebeur wat meebring dat Jean-Pierre verdwyn nadat hy vir Lise laat belowe het dat sy nie na hom sal soek nie. Lise ontdek uiteindelik die waarheid wat sy gehoop het haar vry sou maak.
Landless People's Movement
Die Landless People's Movement (LPM) is 'n hoofstroom politieke party in Namibië wat in 2016 gestig is en amptelik in 2018 geregistreer is. Die party word tans gelei deur die voormalige adjunkminister van lande en hervestiging, Bernadus Swartbooi, wat as president dien. Die adjunkleier van die party is Henny Seibeb. Die LPM het tans elf setels in die Nasionale Vergadering.
Geskiedenis
Nadat Bernadus Swartbooi, adjunkminister van grondhervorming, in Desember 2016 deur president Hage Geingob afgedank is, het hy die LPM van stapel gestuur.
Beleide
Swartbooi is 'n uitgesproke voorstander van grondhervorming en herstellende geregtigheid vir grondlose Namibiërs wat van hul grond onteien is, insluitende inheemse gemeenskappe. Die party is ook ten gunste van LGBT-regte en beplan om die kwessies oor aborsie en wettiging van dagga aan te spreek. Die party se jeugvleuel is die LPM Youth and Student Command Element.
Prins Christian Victor van Sleeswyk-Holstein
Prins Christian Victor van Sleeswyk-Holstein (Albert Ludwig Ernst Anton; 14 April 1867 – 29 Oktober 1900) was ’n lid van die Britse koningshuis wat in Suid-Afrika aan maagkoors gesterf het. Hy was die oudste seun van Helena, prinses Christiaan van Sleeswyk-Holstein, die derde dogter van Koningin Victoria, en prins Christian van Sleeswyk-Holstein.
Burgerspark
Burgerspark is 'n park in die sentrale gedeelte van Pretoria, Suid-Afrika. Die park is tussen Andries- Jacob Mare- en Van der Waltstraat en Burgersparksteeg geleë. Die park is vernoem na President van die Zuid-Afrikaansche Republiek tussen 1872 en 1877, T.F. Burgers. Burgers het versoek dat 'n stuk grond opsy gesit word vir die aanlê van 'n botanies tuin. Die park is op die ou einde tussen 1890 en 1892 deur George Heys, die eienaar van Melrose-huis uitgelê. 'n Aantal gedenkbome is in die park aangeplant insluitend die Koningin Wilhelminaboom wat in 1898 op die koningin se verjaarsdag geplant is. Die park bevat 'n Victoriaanse kiosk,'n orkespawiljoen, 'n standbeeld van President T.F. Burgers deur Moses Kottler, 'n standbeeld wat ter nagedagtenis aan die Skotse Regiment wat in die Eerste Wêreldoorlog geval het, en die floratorium waarin eksotiese plante uitgestal word.
Prins Christian Victor van Sleeswyk-Holstein
Prins Christian is op 14 April 1867 in Windsor-kasteel gebore. Hy het skoolgegaan aan Wellington-kollege, Magdalen-kollege, Oxford, en die Koninklike Militêre Akademie Sandhurst. Hy was in dié opsig die eerste lid van die koninklike familie wat nie tuis onderrig is nie. Op Wellington het hy voetbal gespeel en hy was kaptein van die krieketspan by Wellington- en Magdalen-kollege en Sandhurst. In 1887 het hy selfs ’n wedstryd op professionele vlak gespeel.
Burgerspark
Die park is op 9 Maart 1979 tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar.
Prins Christian Victor van Sleeswyk-Holstein
Ná sy studies aan Sandhurst is hy in 1888 aangestel in die regiment “60th King's Royal Rifles” en later in “4th King’s Royal Rifle Corps”. Vervolgens het hy in verskillende gebiede gedien. Hy het in 1898 onder lord Kitchener gedien toe die Britse troepe deur die Dervishe by Omdoerman naby Khartoem in Soedan verslaan is. Hy het deelgeneem aan die Ashanti-ekspedisie na Ghana. In 1900 is hy na Suid-Afrika gestuur om in die Anglo-Boereoorlog te veg waar hy onder lord Roberts gedien het. Hier het hy malaria opgedoen en is op 29 Oktober op 33-jarige ouderdom aan maagkoors dood. Hy is op 1 November in Pretoria begrawe.
Prins Christiaan Victor is tydens sy lewe geëer as “Ridder Grootkruis van Bad” (GCB) en “Ridder Grootkruis in die Koninklike Victoriaanse Orde” (GCVO). ’n Metaalkruis is ter ere van hom in die Sint Alban Anglikaanse Katedraal in Pretoria aangebring.
Belgrade, KwaZulu-Natal
Belgrade is 'n dorp in Zululand-distriksmunisipaliteit in die noorde van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Kennisleer
Kennisleer (ook: kennisteorie, kenteorie, epistemologie, of roëtiek) is 'n vertakking van die filosofie en behels die studie van die teorie van die oorsprong, die aard, die metodes en die grense van kennis. Dit hou verband met die beginsels waarvolgens onderskei kan word tussen dit wat waar en onwaar is, en dui ook die moontlike grense aan vir ons vermoë om te dink, waar te neem, en te verstaan. Dit word dikwels gekontrasteer met ontologie.
Etimologie
Die woord "epistemologie" kom van die Griekse woord episteme wat "kennis" beteken en logos wat "woord" of "segging" beteken.
Antieke Grieke
Die epistemologie is so oud soos die filosofie self. Die Griekse filosofie begin met die natuurfilosowe Thales van Milete en Anaximander. Anders as die mite benader hulle die natuur op 'n radikaal naturalistiese en materialistiese wyse; alles kan herlei word tot 'n oerstof, byvoorbeeld water, lug of die onbepaalde (apeiron). Refleksie oor die grondslae van "kennis" van die kosmos is by hulle nog nie te bespeur nie.
Die eerste aanduidings hiervoor vind mens by Xenophanes, wat sterk kritiek uitspreek op die tradisionele godsdiens, maar ook op die Ioniese natuurfilosowe. Hy kritiseer die antropomorfe (menslik-feilbare) karakter van die Griekse gode en stel dat mense niks seker oor die gode kan weet nie. Hierdeur staan Xenophanes bekend as die eerste agnostikus en skeptikus. Dit is egter eers by Herakleitos dat mens vir die eerste van 'n volwaardige kennisleer kan praat. Ook Herakleitos dui steeds 'n oer element aan, naamlik vuur, as basis van die kosmos. Vuur moet volgens Herakleitos egter nie slegs as die basisbousteen beskou word nie, maar ook as die ordenende beginsel van die kosmos opgevat word; die ewige stryd en tegelykertyd eenheid van teenoorgesteldes orden die kosmos. Xenophanes pas die idee van vuur as ordenende beginsel ook toe op die mens. Die mens is in staat om kennis te vergaar omdat ook die menslike siel 'n vuurige substansie is, en die gelyke (die mens) kan die gelyke (die kosmos) nou eenmaal verstaan. Soortgelyke idees is ook te vinde by Anaxagoras en Empedokles.
Die sofiste was die eerste Griekse filosowe wat die aard van kennis as probleem gestel het. Sofiste was rondtrekkende leerraars, soos Protagoras en Gorgias, wat deur hulle kontak met verskillende kulture, kennis as iets relatiefs sien. Sekere kennis was eintlik nie moontlik nie; alles is subjektief, alles is relatief. Dit hang van mens tot mens af of iets warm of koud is, ensovoort. Antieke filosowe soos Sokrates, Plato en Aristoteles reageer hierop; vir hulle was daar wel deeglik 'n vaste fondament, wat egter nog deur die filosowe gevind moes word.
Plato
In die dialoog Theaetetus stel Plato 'n ander definisie van kennis voor, naamlik kennis as 'n "geregverdigde ware opvatting" (justified true belief). Hierdie definisie van kennis is tot op hede 'n baie gedebateerde siening van kennis in die epistemologie en die analitiese filosofie.
Aristoteles
Aristoteles hanteer 'n geheel ander visie op kennis as Plato, maar ook Aristoteles stel dat kennis wel deeglik moontlik is. Die begrip "regverdigheid" en die kennis van wat dit inhoud, haal die mens volgens Aristoteles via 'n abstrakte proses uit konkrete beleefde situasies. Kennis moet dus nie gesoek word in 'n ander wêreld (transendensie) nie, maar in hierdie wêreld self (immanensie). Kennis kom by hom voort uit die waarneming, en Aristoteles kan dan ook beskou word as die eerste empiris. Hy sal dan ook sistematiese tekste skryf, gebaseer op empirisisme, oor die kennis in die biologie en fisika.
Ook beweer Aristoteles in die eerste hoofstuk van sy werk Metafisika (A1-2) dat die mens van natuur na kennis verlang, wat blyk uit die plesier wat die mens ontleen van die sensoriese waarneming (aisthêsis). Uit die waarneming ontstaan die geheue (mnêmê), 'n soort innerlike nabeeld wat deur herinnering opgeroep word. Baie waarnemings en die herinnering daaraan lei tot ervaring (empeiria). Vakkundigheid of "kuns" (technê) kom voort uit baie herhaalde ervaring van soortgelyke situasies; 'n voorbeeld wat Aristoteles uitwerk is die geneeskunde. Technê is volgens hom altyd prakties of produktief. Baie professionele mense doen soms hul werk sonder om presies te weet wat hulle doen, maar die meesters weet wat hulle doen en kan dus hul professionele kennis oordra. Wetenskaplike kennis (epistêmê) is nie produktief nie, maar altyd teoreties: epistêmê is kennis vir die doel van kennis en het nooit gefokus op praktiese gebruik of plesier nie. Aristoteles gee geen definisie van kennis nie, maar herlei dit tot die eienskap van nuuskierigheid of weetgierigheid.
Klassieke skeptisisme
Na die dood van Aristoteles was die volgende nuwe element in epistemologie die ontstaan van die skeptisisme. Binne hierdie klassieke Griekse skeptisisme moet twee vorme onderskei word. Die akademiese of dogmatiese skeptisisme wat ontstaan het in die Akademeia, die skool van Plato, waarvan Arkesilaos as die eerste skeptikus beskou kan word. Hierdie skeptici het aangevoer dat niks met sekerheid geken kan word nie en daarom probeer om die tesisse van die ander skole te verwerp. Hulle was sterk geïnspireer deur Plato se vroeëre dialoë, wat altyd geëindig het in 'n aporie om die leser te stimuleer om vir hulleself te dink.