cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sodiakmoordenaar
Nog boodskappe van die Sodiak
Op 27 Oktober het die verslaggewer Paul Avery van die Chronicle, wat oor die Sodiak-geval verslag gedoen het, ’n Halloween-kaartjie ontvang wat met die letter "Z" geteken was, asook die Sodiak-teken. Op die kaartjie is geskryf: "Peek-a-boo, you are doomed." Kort daarna het Avery ’n naamlose brief gekry waarin hy gewys is op die ooreenkomste tussen die Sodiak se bedrywighede en die onopgeloste moord op Cheri Jo Bates vier jaar vantevore in Riverside, Kalifornië, ’n paar honderd kilometer suid van San Francisco.
Riverside, Tahoe-meer en Santa Barbara
Cheri Jo Bates, ’n student, het die aand van 30 Oktober 1966 in die biblioteek van haar kollege deurgebring. Sy is die volgende oggend naby die biblioteek dood aangetref. Sy is wreed geslaan en met ’n mes doodgesteek. ’n Man se Timex-horlosie met ’n stukkende bandjie is daarnaby ontdek.
Magneetveld
’n Magneetveld is die magnetiese invloed van elektriese strome en gemagnetiseerde materie. Die magneetveld by enige gegewe punt word bepaal deur die rigting en sterkte; as sulks is dit ’n vektorveld. Die term word gebruik vir twee verskillende maar naby verwante velde wat deur die simbole
Sodiakmoordenaar
Riverside, Tahoe-meer en Santa Barbara
’n Maand later het die Riverside-polisie en die Riverside Press-Enterprise feitlik identiese briewe gekry met die titel "Die Bekentenis". Die skrywer het verantwoordelikheid aanvaar vir die Bates-moord en inligting genoem wat nie aan die publiek bekend gemaak is nie. Ses maande ná die moord het Bates se pa, Joseph, die Press-Enterprise en die polisie feitlik identiese briewe gekry met die woorde: "Bates/Sy moes sterf daar sal nog wees". Dis onderteken met iets wat soos die letter "Z" lyk. Die verband tussen Cheri Jo Bates, Riverside en die Sodiak is steeds onseker.
Magneetveld
B
Sodiakmoordenaar
Riverside, Tahoe-meer en Santa Barbara
Op ’n poskaart van 22 Maart 1971 aan die Chronicle, wat aan "Paul Averly" geadresseer was en vermoedelik van die Sodiak af kom, neem hy verantwoordelikheid vir die verdwyning op 6 September 1970 van Donna Lass. Lass was ’n verpleegster van die Sahara Tahoe-hotel en -casino. Sy het tot tweeuur die oggend van 6 September gewerk. Haar werkgewer en die eienaar van haar woonstel het oproepe ontvang van ’n man wat valslik beweer het sy is uitstedig weens ’n familienoodgeval. Lass is nooit gevind nie. Geen bewyse verbind haar verdwyning met die Sodiak nie.
Magneetveld
en
Sodiakmoordenaar
Riverside, Tahoe-meer en Santa Barbara
In ’n berig van die Vallejo Times-Herald op 13 November 1972 het die sheriffkantoor van Santa Barbara voorgestel die moord op ’n jong paartjie in dié stad kon die werk van die Sodiakmoordenaar gewees het. Robert Domingos en sy verloofde, Linda Edwards, is op 4 Junie 1963 doodgeskiet op ’n strand naby Lompoc, Kalifornië. Die polisie glo iemand het hulle probeer vasbind, maar hulle het losgekom en gevlug; die moordenaar het hulle toe herhaaldelik in die rug en bors geskiet met ’n .22-wapen.
Magneetveld
H
Sodiakmoordenaar
Laaste Sodiak-brief
Nadat geen korrespondensie drie jaar lank van die Sodiak af ontvang is nie, het die Chronicle ’n brief ontvang wat op 29 Januarie 1974 gepos is en waarin die skrywer die rolprent The Exorcist prys as "die beste satiriese komedie wat ek nog gesien het". Dit het ’n ongewone, onbekende simbool onderaan gehad met ’n nuwe telling: "Ek = 37, SFPD = 0".
Magneetveld
aangedui word. Dit word onderskeidelik in tesla en ampère per meter gemeet.
Sodiakmoordenaar
Laaste Sodiak-brief
Nog briewe is daarna deur onder meer die Chronicle ontvang, maar daar is twyfel of die Sodiak hulle geskryf het.
Arthur Leigh Allen
In Robert Graysmith se boek Zodiac word Arthur Leigh Allen, wat in 1992 dood is, 'n moontlike verdagte genoem, gebaseer op omstandigheidsgetuienis. Allen is van die vroeë dae van die ondersoek na die Sodiakmoorde al deur die polisie ondervra en is oor 'n tydperk van 20 jaar aan verskeie lasbriewe onderwerp. In 2007 het Graysmith genoem verskeie speurders beskou Allen as die waarskynlikste verdagte. In 2010 het die polisieman Dave Toschi verklaar alle getuienis teen Allen "was op die ou end negatief".
Magneetveld
word meestal gemeet in terme van die Lorentzkrag wat dit op bewegende elektriese ladings uitoefen.
Sodiakmoordenaar
Arthur Leigh Allen
Toschi se dogter het in 2018 gesê haar pa het altyd gedink Allen is die moordenaar, maar hulle het nie die bewyse gehad nie. Mark Ruffalo, wat die rol van Toschi vertolk het in die 2007-rolprent Zodiac, het gesê: "As jy weet hoe dié polisiemanne was, besef jy hulle moet van hulle eie vermoedens en persoonlike menings vergeet. Dave Toschi het vir my gesê: 'Die oomblik toe daardie man by die deur instap, het ek geweet dit is hy.' Hy het egter geen bewyse gehad nie en moes dus ander leidrade bly opvolg."
Jack Mulanax van die Vallejo-polisiekantoor het daarna geskryf Allen is in 1958 oneervol uit die Amerikaanse vloot ontslaan en dat hy in Maart 1968 uit sy werk as laerskoolonderwyser ontslaan is ná bewerings van seksuele wangedrag met skoliere. Die mense wat hom geken het, het van hom gehou, maar daar is ook genoem "dat hy op kinders fikseer en kwaad vir vroue is".
Magneetveld
Die Aarde skep sy eie magneetveld, wat belangrik is in navigasie.
Sodiakmoordenaar
Arthur Leigh Allen
In September 1972 het San Francisco se polisie 'n lasbrief gekry om Allen se huis te deursoek. In 1974 is Allen in hegtenis geneem vir seksuele aanranding op 'n 12-jarige seun; hy het skuld beken en twee jaar gevangenisstraf uitgedien.
Die Vallejo-polisie het in Februarie 1991 weer 'n lasbrief gekry om Allen se huis te deursoek. Twee dae ná Allen se dood in 1992 het hulle nog 'n lasbrief gekry en beslag op van sy besittings gelê. In Julie 1992 het die slagoffer Mike Mageau vir Allen van foto's af uitgeken as die man wat hom in 1969 geskiet het. Die polisieman Donald Fouke, wat die Sodiak vermoedelik gesien het toe hy van die Stine-moord gevlug het, het egter in die dokumentêr van 2007 His Name Was Arthur Leigh Allen gesê Allen was sowat 45 kg swaarder as die man wat hy gesien het en dat sy gesig "te rond" was.
Ander getuienis teen Allen bestaan ook, al is dit omstandigheidsgetuienis. 'n Brief wat deur Bates se moordenaar aan die Riverside-polisiekantoor gestuur is, was getik op 'n Royal-tikmasjien met 'n Elite-lettertipe, waarvan dieselfde soort in Februarie 1991 in Allen se huis gevind is toe dit deursoek is. Hy het 'n Zodiak-polshorlosie besit en gedra. Het het in Vallejo gewoon en minute weg gewerk van waar een van die Sodiak se slagoffers (Ferrin) gewoon en waar een van die moorde plaasgevind het.
In 2002 het die San Francisco-polisie 'n gedeeltelike DNS-profiel gekry van die spoeg op seëls en koeverte van Sodiakbriewe. Hulle het dié gedeeltelike DNS met die DNS van Arthur Leigh Allen vergelyk, asook met dié van Don Cheney, Allen se eertydse goeie vriend en die eerste persoon wat voorgestel het Allen kan die Sodiakmoordenaar wees. Die toetse het niks opgelewer nie.
Lloyd Cunningham, 'n afgetrede handskrifkenner van die polisie wat dekades lank aan die Sodiaksaak gewerk het, het gesê hy het bokse vol voorbeelde van Allen se handskrif gekry, "en nie een het naastenby soos die Sodiak se handskrif gelyk nie".
Gary Francis Poste
In Oktober 2021 het die Case Breakers, 'n span van meer as 40 ondersoekers wat bestaan uit voormalige polisiemanne, militêre-intelligensie-offisiere en joernaliste, beweer hulle het die Sodiakmoordenaar geëien as Gary Francis Poste, wat in 2018 op 80-jarige ouderdom dood is. Die span het beweer hulle het forensiese bewyse en foto's uit Poste se donkerkamer gekry en gesien letsets aan Poste se voorkop stem ooreen met dié wat volgens hulle aan die moordenaar se gesig voorgekom het. Hulle het ook beweer die verwydering van die letters van Poste se naam van een van die Sodiak se kriptogramme, het 'n alternatiewe boodskap onthul. Die FBI het daarna verklaar die saak bly steeds oop en dat daar geen inligting is om te verklaar nie, terwyl plaaslike polisiemanne gesê het hulle is skepties oor die span se bevindings. Die Riverside-polisieman Ryan Railsback het gesê die Case Breakers se bewerings berus grootliks op omstandigheidsgetuienis en die skrywer Tom Voigt, 'n ondersoeker van die Sodiaksaak, het gesê die bewerings is onsin. Volgens Voigt het nie een getuie in die saak gesê die Sodiak het littekens aan sy voorkop gehad nie.
Bronne
FBI-lêers:
Breyton Paulse
Breyton Paulse (gebore 25 April 1976 in De Keur, Koue Bokkeveld) is 'n Suid-Afrikaanse voormalige rugbyspeler wat van 1999 tot 2007 op vleuel vir die nasionale span, die Springbokke, gespeel het. Hy het 64 toetswedstryde vir Suid-Afrika gespeel en 26 drieë gedruk.
Vroeë lewe
In sy jeug het hy, benewens rugby, aan krieket, sokker en atletiek deelgeneem en Boland in die 200m en 400m naellope verteenwoordig. Die boer vir wie sy ouers gewerk het, het sy talent vir rugby raakgesien, en om dit te koester, het hy sy klasgeld betaal om aan die Universiteit Stellenbosch te studeer, wat baie Springbok-rugbyspelers opgelewer het.
Rugbyloopbaan
Paulse het byna van die begin van sy rugbyloopbaan af aandag getrek met 'n driekuns van drieë in sy eerste Curriebekerwedstryd in 1996, en het in 1999 sy buiging vir die Springbokke gemaak. In sy eerste verskyning vir die Springbokke teen Italië, het hy 'n driekuns behaal. Nadat hy sy derde drie daardie dag gedruk het, het hy sy kenmerkende flick flack uitgevoer, 'n wawiel gevolg deur 'n terugdraai, wat hy gereeld na besonder-spesiale drieë uitgevoer het.
Aan die einde van die 2000 seisoen het hy die eerste speler van kleur geword wat as Suid-Afrikaanse Rugbyspeler van die Jaar aangewys is, wat 'n seisoen afsluit waarin hy twee drieë gedruk het in die Westelike Provinsie se oorwinning oor Natal in die Curriebeker-eindstryd
Sy laaste verskyning in die groen en goud was teen Nieu-Seeland in Christchurch in 2007 op die ouderdom van 31.
Jordon Hodges
Jordon Hodges (gebore 2 Maart 1987) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Sand Castles (2014), The Things We've Seen (2017), en The Shade Shepherd (2019), en in die televisiereeks Claws (2017).
Myles Kennedy
Myles Richard Bass (gebore 27 November 1969), beter bekend as Myles Kennedy, is 'n Amerikaanse sanger, kitaarspeler, en liedjieskrywer. Hy is die hoofsanger en ritmekitaarspeler van die rockgroep Alter Bridge en die hoofsanger in kitaarspeler Slash se musiekgroep, bekend as Myles Kennedy and the Conspirators. 'n Voormalige kitaarinstrukteur van Spokane, Washington, Kennedy het as 'n sessie-musikant en liedjieskrywer gewerk, sowel ateljee- as lewendige optredes met verskeie kunstenaars gemaak, en was deur sy loopbaan by verskeie projekte betrokke.
Jonathan Ive
Sir Jonathan Paul (Jony) Ive, KBE (* 27 Februarie 1967 in Chingford, Londen) is 'n Britse ontwerper wat 'n beslissende bydrae gelewer het tot die ontwerp van baie produkte van die Amerikaanse rekenaar- en tegnologiereus Apple, Inc.
As Apple se hoofontwerper was hy ook betrokke by die ontwerp van die grafiese koppelvlak van sagteware, die verpakking van produkte, groter argitektoniese Projekte soos die hoofkwartier Apple Park en Apple-winkels dwarsoor die wêreld. Meer as 5 000 patente is aan Ive toegeken, net soos pryse in die ontwerpbedryf. So is Jonathan Ive aangewys as die Londense Ontwerpmuseum (London Design Museum) se eerste Ontwerper van die Jaar (in 2003). Daarnaas is die Design and Art Direction (D&AD) President’s Award  (in 2005) en die Cooper-Hewitt National Design Museum’s Product Design Award (in 2007) aan hom toegeken.
Op 27 Junie 2019 het hy aangekondig dat hy na byna dertig jaar uit sy pos sal bedank om sy eie kreatiewe besigheid, LoveFrom, te vestig - met Apple, Inc. as een van sy vernaamste klante. Ive sal opgevolg word deur Evans Hankey (ontwerp van hardeware) en Alan Dye (sagteware).
Biografie
Jonathan Ive is in 'n familie van ingenieurs en ambagslui gebore. Sy grootvader was 'n ingenieur, terwyl sy pa, 'n silwersmid, as dosent aan die Middlesex Polytechnic (tans Middlesex University) verbonde was. Een van die kersgeskenke, wat Jonahan van sy pa ontvang het, was 'n dag in sy ateljee waar hy iets volgens sy eie wens kon vervaardig - mits hy die projek vooraf sorgvuldig beplan en gedetailleerde tekeninge daarvan gemaak het. Toe hy 13 of 14 jaar oud was, het Jonathan besluit om self 'n beroepsloopbaan in 'n kreatiewe veld te volg - iets «met die tekenpen in die hand».
Hy het sy skoolopleiding aan die Chingford Foundation School en Walton High School in Staffordshire, Engeland gevolg en vervolgens in industriële produkontwerp aan die Northumbria University se Newcastle Polytechnic Art School gestudeer. Hier het hy in 1989 sy BA-graad behaal. Ives het sy loopbaan in die ontwerpateljee Tangerine te Londen begin waar hy onder meer die produkontwerp vir internasionale ondernemings soos Nokia en Samsung Electronics behartig het.
Ruschia approximata
Ruschia approximata is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Oorlogskloof
Die Oorlogskloof is 'n kloof in die suidweste van die Noord-Kaap, Suid-Afrika. Dit lê op 'n hoogte van 809 meter bo seespieël en lei na die nabygeleë Oorlogskloofrivier.
Die seldsame geofiet Romulea vinacea word hier aangetref.
Koördinate:
Haliclona violapurpura
Haliclona violapurpura is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Hoshino.
Ruschia ampliata
Ruschia ampliata is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap voorkom.
Haliclona virens
Haliclona virens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Topsent.
Elektrochromie
Elektrochromie of elektrochromisme is die verskynsel waar sommige stowwe kleurveranderings wys onder invloed van 'n elektriese veld of 'n elektriese stroom.
Gewoonlik is elektrochromiese stowwe materiale wat verskeie oksidasietoestande of beter redokstoestande toon wat verskillende optiese eienskappe in sigbare deel van die elektromagnetiese spektrum besit. Gewoonlik word aangeneem dat die elektrochemiese verandering omkeerbaar moet wees.
Die optiese verandering kan van 'n gekleurde of swart toef tot 'n kleurlose een lei (verbleking) of dit kan van die een kleur na 'n ander lei. Daar is selfs poliëlektrochromiese materiale wat meer as een kleur kan wys. Die definisie van elektrochromie is later ook uitgebrei na stowwe wat verandering in optiese eienskappe in ander dele van die spektrum soos infrarooi of ultraviolet wys. Die menslike oog kan dit dalk nie waarneem nie, maar daar is talle opspoorders wat kan.
Daar is verskeie klasse elektrochromiese materiale soos:
Aanwending
Elektrochromiese materiale word toegepas in truspieëls wat aangepas is om die bestuurder nie te verblind nie. Daar is ook toepassings in die ruimtevaart as "slim vensters" wat naby-infrarooi kan blokkeer.
Geissorhiza heterostyla
Geissorhiza heterostyla is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Geissorhiza behoort en deel is van die fynbos en renosterveld. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap, Oos-Kaap en die Wes-Kaap en kom van die suid-oostelike Namakwaland tot by die suide van die Wes-Kaap en ooswaarts tot by Port Elizabeth voor. Dit is die spesie in die genus wat die wydverspreidste voorkom.
Dietrich Fischer-Dieskau
Dietrich Fischer-Dieskau (28 Mei 1925 – 18 Mei 2012) was 'n Duitse liriese bariton en dirigent van klassieke musiek, asook een van die bekendste Lieder [kunslied) uitvoerders van die na-oorlogse periode.
Hy was die beste bekend as sanger van Franz Schubert se Lieder, en in besonder sy "Winterreise" waarvan sy opnames saam met Gerald Moore en Jörg Demus meer as 'n halfeeu na hul vrystelling steeds kritiese lof ontvang.
Die opname van 'n wydlopende reeks werke of repertoire deur Fischer-Dieskau,(wat eeue dek) het musikoloog Alan Blyth laat opgemerk, "Geen sanger in ons tyd, of waarskynlik enige ander sanger [van enige tyd], het daarin geslaag om die reeks en veelsydigheid van repertoire te behaal, wat behaal is deur Dietrich Fischer-Dieskau nie. Opera, Lieder en oratorios in Duits, Italiaans of Engels het almal asof van nature na hom toe gekom, en tog het hy na elkeen 'n presisie en individualiteit gebring wat getuig van sy reseptiewe insigte in die idioom wat ter hand is." Bykomend hiertoe, het hy opnames in Frans, Russies, Hebreeus, Latyns en Hongaars gemaak. Hy was beskryf as "een van die beste vokale kunstenaars van die 20ste eeu" en "die mees invloedrykste sanger van die 20ste eeu".
Fischer-Dieskau was gekies as die tweede grootste sanger van die eeu (na Jussi Björling) deur Classic CD(Verenigde Koninkryk). Die Franse het hom as die "Le miracle Fischer-Dieskau" gedoop, en Dame Elisabeth Schwarzkopf het hom "'n gebore god wat dit alles het", genoem.
Op die kruin van sy roem was hy bewonder vir sy interpretatiewe insigte en die eksepsionele beheer van sy sagte, pragtige instrument. Ten spyte van die onaansienlike grootte van sy liriese/kamer bariton stem, het Fischer-Dieskau ook 'n groot aantal opera rolle opgevoer en opgeneem. Hy het beide die opera - en konsertplatforms vir meer as dertig jaar oorheers.
Gabriella Wright
Gabriella Wright (gebore 19 Junie 1982) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Everly (2014), The Perfect Husband (2014), en The Transporter Refueled (2015).
Victoria Yeates
Victoria Yeates (gebore 19 April 1983) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Magic Hour 4 (2017) en in die televisiereekse Lip Service (2010) en Call the Midwife (2012).
Ruschia archeri
Ruschia archeri is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Geissorhiza hispidula
Geissorhiza hispidula is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Geissorhiza behoort en deel is van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van die Kaapse Skiereiland tot by Riversdal voor. Die plant het van sy habitat afgestaan aan gewasverbouing en ontwikkeling maar is tans nog veilig. Die plant blom op sy beste na dit gebrand het.
Ruschia aspera
Ruschia aspera is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap voorkom.
Reël van Sint Benediktus
Die Reël van Sint Benediktus (Latyn: Regula Sancti Benedicti) is 'n boek met voorskrifte wat in 516 deur Benediktus van Nursia geskryf is vir monnike wat in 'n klooster onder die gesag van 'n ab woon.
Beskrywing
thumb|220px|Die oudste eksemplaar van die Reël van Sint Benediktus, uit die 8ste eeu (Oxford, Bodleian Library, MS. Hatton 48, fols. 6v–7r).
Golanhoogland
Geskiedenis
Die vroegste bewyse van menslike bewoning op die Golan dateer van die Laat Steentydperk. Volgens die Bybel is ’n Amoritiese koninkryk Basan tydens die bewind van koning Og deur die Israeliete verower. Dwarsdeur die Ou Testamentiese tydperk was die Golan "die fokus van ’n magstryd tussen die konings van Israel en die Arameërs, wat naby die hedendaagse Damaskus gewoon het."
Reël van Sint Benediktus
Beskrywing
Die gees van sint Benediktus se voorskrifte word opgesom in die leuse van die Benediktynse Konfederasie: pax ("vrede") en die tradisionele ora et labora ("gebed en werk"). In vergelyking met ander voorskrifte verskaf die reël 'n gematigde weg tussen individuele besieling en geformuleerde institusionalisme; vanweë dié middeweg was dit baie gewild. Benediktus het hom uitgespreek oor die behoeftes van monnike in 'n gemeenskapsomgewing: om die vereiste orde te vestig, 'n begrip van die verhoudingsnatuur van die mens te koester en 'n spirituele vader te erken wat die individu se poging tot askese en spirituele groei wat vir die vervulling van teose nodig is, kan ondersteun en versterk.
Golanhoogland
Geskiedenis
Ná die Assiriese en Babiloniese heerskappy het Persië die streek oorheers en Jode uit Babiloniese gevangenskap toegelaat om hul daar te vestig. Die Iturene, ’n Arabiese of Aramese volk, het hulle in die 2de eeu v.C. daar gevestig en tot aan die einde van die Bisantynse tydperk daar gewoon. Georganiseerde Joodse vestiging in die streek het geëindig in 636 n.C., toe dit deur Arabiere verower is. In die 16de eeu is die Golan deur die Ottomaanse Ryk verower. In 1918 het dit ’n Franse mandaat geword. Toe die mandaat in 1946 verstryk, het dit deel van die nuwe onafhanklike Republiek Sirië geword.
Reël van Sint Benediktus
Beskrywing
Die Reël van Sint Benediktus is 15 eeue lank deur die Benediktyne gevolg. Sint Benediktus word soms beskou as die stigter van Westerse monastisisme vanweë die hervormings van die huidige Katolieke hiërargie wat sy reël teweeggebring het. Daar is egter geen bewyse dat sint Benediktus bedoel het om 'n godsdienstige orde in die moderne sin te stig nie en daar was eers in die laat Middeleeue sprake van die "Orde van Sint Benediktus".
Sint Benediktus se reël is geskryf as 'n riglyn vir individuele, outonome gemeenskappe. Voordele in die behouding van dié unieke klem op outonomie sluit in die kweking van modelle van nou gebonde gemeenskappe en peinsende lewenstyle. Moontlike nadele is die geografiese afsondering van belangrike bedrywighede in aangrensende gemeenskappe, die ondoeltreffendheid en gebrek aan mobiliteit in die diens tot ander, en onvoeldoende aantrekking vir moontlike lede. Dié verskillende aspekte het in die loop van die geskiedenis duidelik geraak in die raamwerk van die Reël van Sint Benediktus en is in 'n sekere mate teenwoordig in die Benediktyne Konfederasie, die Cisterciënsers en die Trappiste.
Golanhoogland
Israeliese besetting
thumb|420px|links|Die See van Galilea en die suidelike Golanhoogland.
Sedert die Sesdaagse Oorlog van 1967 word die westelike tweederdes van die Golanhoogland deur Israel beset en geadministreer, terwyl die oostelike derde onder Siriese beheer gebly het. Ná die oorlog het Sirië enige samesprekings met Israel as deel van die Resolusie van Khartoem verwerp. Die bou van Israeliese nedersettings het begin in die gebied wat onder Israel se beheer is. Die streek was onder militêre administrasie totdat die Knesset die Golanhooglandwet in 1981 goedgekeur het; dié het Israel se reg op die gebied bevestig, ’n stap wat as anneksasie beskryf is. Die stap is deur die VN se Veiligheidsraad in Resolusie 497 afgekeur. Daarvolgens is "Israel se besluit om sy wette, jurisdiksie en administrasie in die besette Siriese Golanhoogland te vestig onwettig en sonder internasionale wetlike geldigheid". In Resolusie 242 word ook klem gelê op die "ontoelaatbaarheid van die aanskaffing van grondgebied deur oorlog". Israel beweer hy het ’n reg om die Golan te behou en regverdig dit aan die hand van ’n ander resolusie, 242, wat vra vir "veilige en erkende grense sonder bedreigings of geweldsdade".
Ná die begin van die Siriese Burgeroorlog was beheer oor die Siriese deel van die Golan verdeel tussen die regerings- en opposisiemagte, met ’n VN-toesigmag wat ’n buffersone van 266 km2 tussenin gehandhaaf het om die skietstilstand tussen Israel en Sirië af te dwing. Van 2012 tot 2018 was die oostelike Golanhoogland die terrein van herhaalde gevegte tussen die Siries-Arabiese Weermag en rebellefaksies, insluitende dié van die gematigde Suidelike Front, die djihadistiese al-Noesra-front en faksies wat by die ISIL geaffilieer is. In Julie 2018 het die Siriese regering beheer oor die oostelike Golan teruggewen.
Ruschia atrata
Ruschia atrata is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap voorkom.
Haliclona virgata
Haliclona virgata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1875 deur Bowerbank.
Ancylomenes
Die genus bestaan uit die volgende spesies:
Seksualiteit
Menslike seksualiteit is die manier waarop mense hulle seksueel uitdruk. Dit sluit biologiese, erotiese, fisieke, emosionele, sosiale en spirituele gevoelens en gedrag in. Omdat dit ’n breë term is waarvan die betekenis van tyd tot tyd wissel, is daar nie ’n presiese definisie nie.
Aspekte
Die biologiese en fisieke aspekte van seksualiteit omvat hoofsaaklik menslike voortplantingsfunksies, insluitende die menslike seksueleresponssiklus. Iemand se seksuele oriëntasie is hulle patroon van seksuele belangstelling in die ander of dieselfde geslag.
Fisieke en emosionele aspekte van seksualiteit sluit in verbintenisse tussen individue wat uitgedruk word deur gevoelens van liefde, vertroue en sorg. Seksualiteit beïnvloed ook en word beïnvloed deur kulturele, politieke, regs-, filosofiese morele, etiese en godsdienstige aspekte van die lewe.
Belangstelling in seksuele aktiwiteit neem gewoonlik toe wanneer ’n persoon puberteit bereik. Hoewel geen enkele teorie oor die oorsaak van seksuele oriëntasie al wye ondersteuning gekry het nie, is daar aansienlik meer bewyse van niesosiale oorsake as van sosiale oorsake, veral onder mans.
Evolusionêre perspektiewe oor seks, voortplanting en voortplantingstrategieë asook die sosialeleerteorie verskaf verdere opinies oor seksualiteit. Sosiaalkulturele aspekte van seksualiteit sluit in historiese ontwikkelings en godsdienstige oortuigings. Sommige kulture word beskryf as seksueel onderdrukkend. Die studie van seksualiteit sluit ook in menslike identiteit binne sosiale groepe, seksueel oordraagbare infeksies en geboortebeperkingsmetodes.
Haliclonissa
Haliclonissa is 'n genus van sponsdiere uit die familie van die Demospongiae (gewone sponse).
Carlo Rizzi
Carlo Rizzi (19 Julie 1960, Milaan, Italië) is 'n Italiaanse dirigent.
Rizzi het sy Britse debuut tydens die 1988 Buxton-fees gemaak met Donizetti se Torquato Tasso, en daarna produksies opgevoer in die Royal Opera House, Covent Garden en Opera-North. In Augustus 1992 het hy musiekdirekteur van die Walliese Nasionale Opera (WNO) geword en tot 2001 in die pos gedien. Hy het Wallies leer praat tydens sy ampstermyn daar.
In 2004, na die skielike bedanking van Tugan Sokhiev, te wete Rizzi se opvolger by die WNO, het Rizzi teruggekeer as die WNO se musiekdirekteur, wat na verwagting vir 'n aanvanklike termyn van slegs 2 jaar sou wees. Hy het egter tot 2007 in die pos gebly.
In 2005 het Rizzi (wat ingetree het vir wyle Marcello Viotti) die Weense Filharmoniese Orkes gedirigeer tydens 'n opvoering van Willy Decker se nuwe produksie van La Traviata tydens die Salzburg-fees. Die rol van Violetta is gesing deur Anna Netrebko, met die tenoorrol van Alfredo Germont wat vertolk is deur Rolando Villazón. Die sewe geskeduleerde vertonings was na bewering oorboek, met kaartjies wat vir meer as 2000 euro verhandel het. Terwyl Netrebko en Villazón grotendeels positief deur kritici beoordeel is, het sommige beoordelaars (van die regstreekse optrede sowel as van die opname) Rizzi se dirigeerwerk gekritiseer.
Jeff Burton (akteur)
Jeff Burton (Maart 1924 – 18 Januarie 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Git! (1965), Planet of the Apes (1968), en Coffy (1973), en in die televisiereeks McCloud (1970).
Joel Hodgson
Joel Hodgson (gebore 20 Februarie 1960) is 'n Amerikaanse skrywer en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Mystery Science Theater 3000 (1988) en Mystery Science Theater 3000: The Return (2017).
Louis Slotin
{{Inligtingskas Wetenskaplike }} Louis Alexander Slotin (1 Desember 1910 - 30 Mei 1946) was 'n Kanadese fisikus en chemikus wat aan die Manhattan-projek gewerk het. Sy ouers was Joodse vlugtelinge uit Rusland. Hy is gebore in die North End woonbuurt van Winnipeg, Manitoba in Kanada. Slotin was akademies uitsonderlik en het op 16-jarige ouderdom universiteit betree. Hy het sy B.S.-graad sowel as sy Meesters-graad aan die Universiteit van Manitoba verwerf en later sy doktorsgraad in fisiese chemie aan King's College in Londen in 1936 verwerf. Daarna het hy by die Universiteit van Chicago aangesluit as navorsingsgenoot om te help met die ontwerp van 'n siklotron. In 1942 was hy uitgenooi om deel te neem aan die Manhattan-projek Hy is oorlede na blootstelling aan bestraling tydens 'n eksperiment.
Die Manhattan-projek
Die Manhattan-projek was 'n navorsings- en ontwikkelingsonderneming gedurende die Tweede Wêreldoorlog wat die eerste kernwapens opgelewer het. As deel van die projek het Slotin eksperimente met uraan- en plutoniumkorrels uitgevoer om hul kritieke massawaardes te bepaal. Kritieke massa is die kleinste hoeveelheid fissiele materiaal wat benodig word vir 'n volgehoue kernkettingreaksie. Na die Tweede Wêreldoorlog het Slotin sy navorsing aan die Los Alamos Nasionale laboratorium voortgesit. Op 16 Julie 1945 het Slotin die kern vir Trinity, die eerste atoomapparaat wat ontplof is, bymekaargemaak en het bekend geword as die "hoof persoon in beheer van kernwapens van die Verenigde State" vir sy kundigheid in die samestelling van kernwapens.
Die Dollar-eenheid van reaktiwiteit
Slotin was die eerste wat die naam "dollar" voorgestel het vir die interval van reaktiwiteit tussen vertraagde en vinnige kritiek. Nul is die punt van selfonderhoudende kettingreaksie, 'n dollar is die punt waarlangs die vrygestelde, vertraagde neutrone nie meer nodig is om kettingreaksie te ondersteun nie, en betree die domein genaamd "vinnig krities". Stabiele kernreaktors werk tussen nul en 'n dollar; kernontploffings werk bo 'n dollar. Die honderdste deel van 'n dollar word 'n sent genoem.
Harry Daghlian se dood
Op 21 Augustus 1945 het laboratoriumassistent Harry Daghlian, een van Slotin se kollegas, 'n kritiese massa-eksperiment uitgevoer toe hy per ongeluk 'n swaar wolframkarbiedsteen op 'n 6,2 kilogram plutonium-gallium-legeringsbomkern laat val het. Die 24-jarige Daghlian is met 'n groot dosis neutronbestraling bestraal. Latere ramings het voorgestel dat hierdie dosis dalk nie alleen dodelik was nie, maar hy het toe addisionele vertraagde gammastraling en beta-brandwonde ontvang terwyl hy sy eksperiment uitmekaar gehaal het. Hy het vinnig met akute bestralingsvergiftiging ineengestort en 25 dae later in die Los Alamos-basishospitaal gesterf.
Slotin se dood
Op 21 Mei 1946, met sewe kollegas wat daarna gekyk het, het Slotin 'n eksperiment uitgevoer wat die skepping van een van die eerste stappe van 'n splitsingsreaksie behels deur twee halfsfere berillium rondom 'n 8,9 cm-plutoniumkern te plaas. In die eksperiment is dieselfde plutoniumkern gebruik wat Harry Daghlian bestraal het. Slotin het die boonste berilliumhemisfeer met sy linkerhand gegryp deur 'n duimgat aan die bokant, terwyl hy die skeersel van die halfsfere gehandhaaf het met behulp van die lem van 'n skroewedraaier met sy regterhand, en die wig wat normaalweg gebruik is, verwyder het. Die gebruik van 'n skroewedraaier was nie 'n normale deel van die eksperimentele protokol nie.
Die skroewedraaier het gegly en die boonste berilliumhemisfeer het geval, wat 'n "vinnige kritieke" reaksie en 'n uitbarsting van harde bestraling veroorsaak het. Die ander wetenskaplikes in die kamer het die blou skynsel van lugionisasie waargeneem en 'n hittegolf gevoel. Slotin het 'n suur smaak in sy mond en 'n intense brandende sensasie in sy linkerhand ervaar. Hy het sy linkerhand na bo geruk, die boonste berilliumhemisfeer op gelig en dit op die vloer laat val en die reaksie geëindig. Hy is toe reeds aan 'n dodelike neutronbestraling blootgestel. Slotin is na die hospitaal gehaas en is nege dae later op 30 Mei oorlede.
Na die voorval is kritieke toetsing van die kerns by Los Alamos met afstandbeheerde masjiene gedoen en die operateurs is op 'n veilige afstand geleë.
Slotin is deur die Amerikaanse regering as 'n held beskou omdat hy vinnig genoeg gereageer het om die dood van sy kollegas te voorkom. Sommige fisici beweer dat dit 'n voorkombare ongeluk was. Die ongeluk en die nadraai daarvan is in verskillende fiktiewe en nie-fiksie verslae gedramatiseer, insluitend die film "Fat Man and Little Boy" in 1989 waarin John Cusack 'n fiktiewe karakter vertolk met die naam Michael Merriman gebaseer op Slotin, en die "Louis Slotin Sonata", 'n 2001-toneelstuk geregisseer deur David P. Moore.
In 2002 is 'n asteroïde wat in 1995 ontdek is, ter ere van Slotin die naam 12423 Slotin gegee.
Haliclona voeringi
Haliclona voeringi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1902 deur Lundbeck.
Ruschia bolusiae
Ruschia bolusiae is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Halfskub-grootbekvis
Die halfskub-grootbekvis (Opistognathus margaretae) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan en aan die ooskus van Afrika vanaf Kenia tot by KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Halfscaled jawfish.
Shimano
Shimano, Inc. is 'n Japannese multinasionale vervaardiger van fietsrykomponente, hengelgerei en roeitoerusting. Dit het gholfvoorrade tot 2005 en sneeuborde tot 2008 vervaardig. Die maatskappy het sy hoofkwartier in Sakai, Japan, en het 32 gekonsolideerde filiale en 11 ongekonsolideerde filiale. Shimano se primêre vervaardigingsaanlegte is in Kunshan, China; Maleisië; en Singapoer.
Bergfietskomponente
Die volgende is die belangrikste bergfietsmodelle wat in Suid-Afrika beskikbaar is in volgorde: beste kwaliteit na swakste kwaliteit:
Padfietskomponente
Die volgende is die belangrikste padfietsmodelle wat in Suid-Afrika beskikbaar is in volgorde beste kwaliteit na swakste kwaliteit:
Skoonmakergarnaal
Skoonmakergarnaal is die volksnaam vir 'n aantal swemmende tienpotige skaaldiere, wat ander organismes van parasiete skoonmaak. Hulle behoort aan enige van drie families: Hippolytidae, Palaemonidae, en Stenopodidae.
Ruschia pollardii
Ruschia pollardii is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Namibië is.
Ruschia bijliae
Ruschia bijliae is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Go, Dog. Go!
'''Go, Dog. Go!''' is 'n kinderboek wat deur P. D. Eastman in 1961 uitgegee is.
Harry Depp
Harry Depp (22 Februarie 1883 – 31 Maart 1957) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bill Cracks Down (1937) en Black Magic (1944).
Tyler Hoechlin
Tyler Hoechlin (gebore 11 September 1987) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Road to Perdition (2002) en Everybody Wants Some!! (2016), en in die televisiereekse 7th Heaven (1996) en Teen Wolf (2011).
Geissorhiza humilis
Geissorhiza humilis is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Geissorhiza behoort en deel is van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van die Kaapse Skiereiland tot by Paarl voor en ook in die Hexriviervallei. Die plant het 'n voorkomsgebied van 4503 km² en het reeds 80% van sy habitat afgestaan aan gewasverbouing en stedelike ontwikkeling. Die oorblywende subpopulasies word bedreig deur indringerplante en verdere ontwikkeling.
Otto van Boergondië
Otto van Boergondië (944 – 22 Februarie 965 ) was vanaf 956 tot sy dood in 965 Hertog van Boergondië en Graaf van Auxerre.
Otto was die seun van Hugo die Grote en sy vrou Hedwig van Sakse, suster van Otto I, keiser van die Heilige Romeinse Ryk, en dogter van Hendrik die Voëlkyker, Hertog van Sakse. Hy was die jonger broer van Hugo Capet, die latere koning van Frankryk en die stigter van die Huis van Capet. Hy behoort tot die Dinastie van die Robertiens.
Hy het deur sy huwelik aan Luitgard, dogter van Giselbert van Châlon, wat die meeste van die hertogdomme in Boergondië besit het, hertog geword. Hy het geen afstammelinge gehad nie.
Sy broer, Hendrik I van Boergondië, het hom opgevolg as Hertog van Boergondië.
Lewensloop
Otto was die tweede seun van hertog Hugo die Grote van Boergondië en Hedwig van Sakse, dogter van Hendrik die Voëlkyker, Hertog van Sakse.
In 955 tree hy op 11-jarige ouderdom in die huwelik met Luitgard, die dogter en erfgenaam van Giselbert van Châlon. Die huwelik moes die konflik tussen die Robertiens – die familie van sy vader – en die Buvinidiene – die familie van Giselbert van Châlon – beëindig. Toe sy skoonvader in 956 oorlede is, verwerf Otto formeel die volledige heerskappy oor Boergondië. Sy vader sterf egter dieselfde jaar, waarna die minderjarige Otto alleen oor sy gebiede moes heers. Koning Lotarius van Frankryk het hiervan gebruik gemaak om sy koninklike posisie in Boergondië te versterk, wat hy gedoen het deur Dijon in te neem. Die gevolg was die geleidelike verswakking van die hertog se gesag, aangesien ook die vasale in Boergondië daarna gestreef het om groter vryhede te verkry. Otto is eers in 960 amptelik as hertog erken. Sy regering was so swak dat die kroniekskrywer Flodoard van Reims geweier het om Otto as hertog te betitel.
Otto van Boergondië het in 965 gesterf. Hy was na alle waarskynlikheid ongetroud en kinderloos, en is deur sy jonger broer Hendrik I van Boergondië opgevolg.
Silikon-28
Silikon-28 (chemiese notasie: Si) is 'n stabiele isotoop van silikon. Dit is die isotoop wat die volopste voorkom.
KMR
Si het 'n kernspin I=0 en is daardeur in teenstelling tot silikon-29 ongeskik vir kernmagnetiese resonansie.
Nukleosintese
Silicon-28 is 'n primêre nuklied in nukleosintese. Dit word gevorm in die suurstofverbranding wat in 'n later fase van 'n ster se ontwikkeling plaasvind:
In hierdie fase is daar reeds magnesium aanwesig en het helium verdwyn. Die gevormde alfadeeltjie reageer daardeur as:
Later sal die ster ineenstort in 'n supernova en word volop silikon-28 vrygestel. Dit verklaar waarom hierdie nuklied volop is en 'n groot deel van die aardkors vorm.
Atoommassa
Silikon-28 se atoommassa is met groot noukeurigheid bekend en dit het aansienlik oor tyd verbeter. Daar is belangstelling in die isotoop omdat geleerdes van die Avogadroprojek planne maak om die definisie van die atoommassa-eenheid, die mol en die kilogram te hersien. Dit was op die isotoop koolstof-12 gebaseer (tot 2018), maar die definisie word dalk in die toekoms op silikon-28 afgestem. Daar is reeds 6 kg uiters suiwere silikon-28 vervaardig.
Ruschia namusmontana
Ruschia namusmontana is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Namibië is.
Jenotajefka-rajon
Jenotajefka-rajon (Russies: Енотаевский район) is 'n administratiewe rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit lê op die regteroewer van die Wolgarivier in die westelike deel van die oblast en grens aan die Republiek van Kalmikië, 'n ander federale deelgebied van Rusland. Die rajon se setel is die gelyknamige dorp Jenotajefka.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Jenotajefka-rajon 26 786 inwoners gehad. Etniese Russe vorm die meerderheid van die rajon se bevolking.
Haliclonissa verrucosa
Haliclonissa verrucosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclonissa en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur Burton.
Halicnemia
Halicnemia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
The Testament
The Testament is 'n juridiese riller deur John Grisham. Die boek handel oor 'n ou miljardêr se testament waarin hy sy kinders genadeloos uit die graf dissiplineer. Tot almal se verbasing word die geld uit die testament oorgelaat aan 'n dogter wat as sendeling in Brasilië werk, van wie niemand weet nie. Terwyl 'n prokureur hierdie erfgenaam gaan soek, slyp die kinders wat niks erf nie hul messe vir 'n regstryd.
Storielyn
Troy Phelan, met bates van 11 miljard dollar, het moeg geword vir die lewe. Hy wil egter nie sy geld aan sy vroue en kinders nalaat nie, aangesien hulle hom almal in sy lewe teleurgestel het. Die meeste van hulle is toe onder die skuld en wag net op sy erfenis. Hulle is:
Troy laat die geld oor aan sy buite-egtelike dogter Rachel Lane, van wie niemand nog ooit gehoor het nie, wat sendingwerk doen by 'n Indiese stam in die Pantanal in Brasilië. Volgens Troy is hierdie dogter die enigste een wat hom ten minste nie skaam gemaak het nie, en wat nie in afwagting op sy dood wag nie. Afgesien van haar laat hy 'n groot deel van sy boedel in sy onderneming oor, uit vrees dat die kinders hul hande daarop sal kry. Troy pleeg uiteindelik selfmoord deur uit sy kantoorwoonstel te spring.
Troy se prokureur Josh Stafford stuur Nate Riley, 'n vennoot, om Rachel te vind. Nate Riley is 'n alkoholis wat pas uit rehabilitasie gekom het. Sy kantoor wil eintlik van hom ontslae raak, maar hy is 'n vennoot en 'n briljante litigator as hy nugter is. Hy vind die taak om Rachel te vind nie maklik nie: die Pantanal is 'n oerwoud van uitgestrekte vleilande, riviere en spruite. Nate oorleef 'n vliegtuigongeluk, val terug, en drink homself amper dood op Kersaand.
Na baie omswerwinge slaag Nate daarin om Rachel Lane te vind, maar sy weier eers die erflating. Op pad terug doen hy denguekoors op. As gevolg hiervan en Rachel se standvastige geloof, bekeer Nate homself en beloof om sy lewe reg te maak en afskeid te neem van drank en die regsberoep. Nate neem troos en energie uit die geloof.
Deur prokureur Hark Gettys dui die boek egter ook daarop dat die gedrag van die kinders deels te wyte was aan die voorbeeld wat Troy gestel het. Hy was nooit daar as 'n pa vir sy kinders nie, en het hulle in die sorg van oppassers en privaatonderwysers gelaat terwyl hy oortyd in die kantoor gewerk het of by sy soveelste sekretaresse geslaap het. Hy het hulle vyf miljoen dollar elk op 'n jong ouderdom gegee toe hulle dit nog nie kon hanteer nie, en het gedink dat hy sy vaderskap hiermee kon afkoop. Die vroue het ook almal 'n moeilike lewe saam met Troy gehad.
Uiteindelik word die saak afgehandel, en die kinders kry elk $ 50 miljoen.
As Nate na Brasilië terugkeer met die vorms waarop Rachel kan teken, blyk dit dat Rachel gesterf het, maar sy het die erfenis aanvaar sodat 'n trustfonds daarmee opgerig kan word. Nate belowe om op te maak en daaraan te werk om die Pantanal te beskerm.
Cannes-rolprentfees 1962
Tydens die Cannes-fees van 1961 het Robert Favre le Bret, die artistieke direkteur van die fees, met die toestemming van die Association Française de la Critique de Cinéma besluit om die International Critics' Week tydens die volgende fees te hou. In 1962 het dié parallelle deel van die fees vir die eerste keer plaasgevind. Die doel daarvan was om eerste en tweede werke van regisseurs van oor die wêreld te vertoon, sonder om toe te gee aan kommersiële neigings.
Pryse
duimnael|140px|[[Katharine Hepburn, medewenner vir beste aktrise.]] duimnael|140px|[[Jason Robards, medewenner vir beste akteur.]] Van die mense en prente wat in 1962 pryse ontvang het, is:
Kortprente
Islah Abdur-Rahman
Islah Abdur-Rahman (gebore 20 April 1991) is 'n Engelse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Those Four Walls en in die televisiereekse The T-Boy Show (2014) en Corner Shop Show (2014).
Casey Ellison
Casey Ellison (gebore 2 Maart 1976) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Falcon Down (2001), Dead End (2003), en Bad Ass (2012), en in die televisiereeks Punky Brewster (1984).
Charles Abomeli
Charles Abomeli is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Hattrick (2007) en The 12 (2017), en in die televisiereeks Torchwood (2006).
Christian Hoff
Christian Hoff (gebore 21 April 1968) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Encino Man (1992) en in die televisiereekse Walt Disney's Wonderful World of Color (1954), Quantum Leap (1989), en Ugly Betty (2006).
Haliclonissa sacciformis
Haliclonissa sacciformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclonissa en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur Burton.
Anton Bruckner
Josef Anton Bruckner (4 September 1824, Ansfelden, Oostenryk – 11 Oktober 1896, Wene) was ‘n Oostenrykse komponis van ‘n aantal hoogs oorspronklike, en wat slegs beskryf kan word as monumentale, simfonieë. Hy was ook ‘n orrelis en pedagoog wat baie gewyde en sekulêre koormusiek gekomponeer het.
Lewe en loopbaan
Bruckner was die seun van 'n skoolhoof van 'n dorpskool en 'n orrelis in Bo-Oostenryk. Hy het teen die ouderdom van vier jaar talent getoon op die viool en spinet, en teen die ouderdom van tien jaar het hy spelers by die kerkorrel begin vervang. In 1835-36 het hy in Hörsching saam met sy pleegpa, J.B. Weiss - 'n mindere komponis - begin studeer. Na sy vader se dood in 1837 het Bruckner ingeskryf by die monnikeskool van St. Florian as 'n koorseun. Hierdie briljante Barokinstansie, met sy manjifieke orrel, sou weldra Bruckner se spirituele tuiste word. Hy het in 1840-41 in Linz opleiding as 'n assistent skoolonderwyser ontvang, en nadat hy poste beklee het in Windhaag en Kronstorf, het hy in 1845 teruggekeer na St. Florian as 'n ten volle gekwalifiseerde laerskool onderwyser. Bruckner het vir omtrent 'n dekade by St. Florian klasgegee, en in 1848 is hy aangestel as die hooforrelis van die abdy-kerk.