cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Helen Keller
Lewensgeskiedenis
In 1887 het Anne vir Helen begin onderrig. Sy het onmiddellik begin om vir Helen te leer om met haar vingers te spel. Binne enkele maande het sy geleer om voorwerpe te betas en dan te identifiseer met woorde wat sy op haar palm uitgespel het, om sinne te lees op haar palm en haar eie sinne te konstrueer. Haar vermoë om te leer was verbasend goed. Dit was nie lank nie, toe begin Anne vir Helen leer lees - eers met uitstaande letters en daarna met braille. Sy het ook geleer om te skryf met 'n gewone sowel as 'n braille-tikmasjien. Op tienjarige ouderdom het Helen onder leiding van Sarah Fuller by die Horace Mann-skool vir Dowes in Boston begin leer om te praat. Alhoewel sy geleer het om te verstaan wat iemand sê deur haar vinger op sy lippe en keel te sit terwyl die persoon die woorde aaneenlopend uitspel, was haar pogings om te praat onsuksesvol.
In 1894 het hulle John Wright en dr Thomas Humason ontmoet, wat beplan het om 'n skool in New York te stig om dowe persone te leer praat. Helen en Anne was baie opgewonde hieroor en het hulle by die Wright-Humason-skool vir Dowes ingeskryf. Ongelukkig het dít ook nie gehelp nie en het Helen se spraak nooit verbeter nie. Daar is later uitgevind dat dit toegeskryf kon word aan die feit dat Helen se stembande nooit ten volle geoefen was voordat sy haar spraak verloor het nie.
In 1896 het Helen by die Cambridge-skool vir Jongmeisies onderrig begin ontvang en in 1900 het sy haar by die Radcliff-kollege ingeskryf. Daarmee het sy die eerste blind-en-doofstom persoon geword om haar by 'n sekondêre skool vir hoër onderrig in te skryf. Die lewe by Radcliff-kollege was vir sowel Helen as Anne baie moeilik. Die groot hoeveelheid werk het ook daartoe gelei dat Anne se oë vinnig begin agteruitgaan het.
Gedurende haar tydperk by Radcliff-kollege het Helen haar lewensverhaal begin skryf. Sy het in braille sowel as op 'n gewone tikmasjien geskryf. Op 28 Junie 1904 het Helen aan die Radcliff-kollege gegradueer en het sodoende die eerste blind-en-doofstom persoon met 'n graad in die skone kunste geword.
Sy en Anne het talle uitnodigings gekry om byeenkomste by te woon en onderhoude met tydskrifte te voer. Hulle het ook vergaderings bygewoon waarop hulle die moontlikhede van onderrig aan dowe en blinde mense bevorder het. Helen moes haar baie goed voorberei op die openbare optredes. Haar stem het soms nog heeltemal buite beheer geraak en met behulp van 'n musiekonderwyseres moes sy die probleem te bowe kom. Sy het haar eerste openbare toespraak in 1913 gelewer en daarna het die twee vroue gereeld in die openbaar opgetree.
Helen Keller het 'n veldtog ten behoewe van die wêreld se blindes begin en sy was baie bedrywig me lesings, onderhoude en geldinsamelingsveldtogte. Sy het aktief deelgeneem aan die werksaamhede van die Amerikaanse stigting vir blindes en die Amerikaanse stigting vir oorsese blindes. Sy het ook die Helen Keller-fonds van twee miljoen dollar in die lewe geroep. Intussen is Anne Sullivan met ŉ letterkundige, John Macy, getroud. 'n Jong Skotse meisie, Polly Thomson, het as sekretaresse en bestuurder haar by die groep aangesluit. Die drie vroue het oral saamgereis en is selfs na Hollywood vir die verfilming van Deliverance.
In 1936 het 'n groot ramp die groep getref: Anne Sullivan Macy, wat Helen 50 jaar Iank bygestaan het en letterlik haar oë en ore was, is oorlede. ln dieselfde jaar is die Roosevelt-medalje vir "Cooperative Achievement of Unique Character and Far-reaching Significance" aan die twee vroue toegeken. Aanvanklik is gevrees dat Anne se dood Helen se einde sou beteken, maar Polly Thomson het Anne se taak oorgeneem en slegs 'n paar maande na Anne se dood het die twee vroue op 'n uitgebreide reis na die Ooste vertrek.
Helen Keller se oorsese reise het ontsettend baie vir die saak van blindes en dowes beteken. Oral waar sy gegaan het, is skole vir dowes en blindes opgerig, drukperse vir blindes gestig en het werkwinkels vir blindes tot stand gekom. Haar laaste jare het sy gewy aan die bevordering van die onderrig van blindes, veral in onderontwikkelde lande.
Gedurende die Tweede Wêreldoorlog was sy 'n steunkrag vir blinde soldate wat sy in hospitale besoek het. Afgesien van die boek wat Helen Keller geskryf het toe sy nog op universiteit was, is verskeie ander boeke van die merkwaardige vrou gepubliseer, waaronder The world I live in, Out of the dark, The song of the stone wall, Helen Keller's journal, Let us have faith, The open door en Midstream - my later life. In 1955 het sy 'n boek gepubliseer ter ere van Anne Sullivan Macy, Teacher, a tribute to Anne Sullivan Macy, by the foster-child of her mind. Helen Keller is op 1 Junie 1968 in haar huis in Wesport, Connecticut, oorlede.
Yin Chang
Yin Chang (gebore 23 April 1989) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Prom (2011) en in die televisiereeks Gossip Girl (2007).
Philip Glass
Philip Glass is 'n Amerikaanse musikant en komponis. Sy musikale werk word as een van die invloedrykstes van die laat 20ste eeu beskou. Saam met Steve Reich, Terry Riley en La Monte Young het Glass kunsmusiek soos Minimal music aan 'n breë publiek bekend gestel.
Al word na Philip Glass se komposisies dikwels as Minimal music verwys, het hy hom ten opsigte van sy latere werk van hierdie kategorisering gedistansieer en homself as 'n komponis beskryf wat "musiek met herhalende strukture" skep. Sy vroeë werk deel baie kenmerke met stukke wat gewoonlik as "minimalisties" geklassifiseer word, maar sy musiekstyl het mettertyd verder ontwikkel. So beskou Glass homself tans as 'n "klassisis" en verwys na die feit dat sy musikale opleiding onder meer harmonie en kontrapunt ingesluit het en dat hy saam met Nadia Boulanger die musiek van komponiste soos Franz Schubert, Johann Sebastian Bach en Wolfgang Amadeus Mozart bestudeer het.
Philip Glass is 'n vrugbare komponis: hy het werke vir sy eie musiekensemble, die Philip Glass Ensemble (waar hy steeds klawerbord speel), asook operas, musikale toneelstukke, tien simfonieë, tien concerto's, solostukke, kamermusiek (waaronder strykkwartette en instrumentele sonatas) en filmmusiek geskryf. Drie van sy filmklankbane is vir Academy Awards genomineer.
Invloede
Naas sy komposisies volgens die tradisies van westerse klassieke musiek, word Glass se musiek ook met rock, ambient, elektroniese musiek en wêreldmusiek verbind. Vroeë bewonderaars van sy musikale minimalisme sluit musici soos Brian Eno en David Bowie in. Twee langspelers, wat uit die samewerking tussen Eno en Bowie in die laat 1970's in Berlyn voortgespruit het – Low en Heroes – het as inspirasie vir Glass se simfonieë Low (Simfonie nr. 1, 1992) en Heroes (Simfonie nr. 4, 1996) gedien.
Bungeni
Bungeni se buurdorp na die oostekant is die woongebied Hlanganani. Die meeste inwoners is Tsongasprekend.
13 September
13 September is die 256ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (257ste in skrikkeljare). Daar volg nog 109 dae.
Desmond Roberts
Desmond Roberts (5 Februarie 1894 – 11 Januarie 1968) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Royal Bed (1931), Christopher Strong (1933), Of Human Bondage (1934), en Simba (1955).
Northrop Grumman B-2 Spirit
Die Northrop Grumman B-2 Spirit is 'n Amerikaanse strategiese bomwerper. Die publiek het op 22 November 1988 vir die eerste keer die rewolusionêre ontwerp gesien. Die vliegtuig is effektief 'n vlieënde vlerk en toon baie ooreenkomste met die Northrop YB-49 vlieënde vlerk van 1947. Dit is 'n strategiese bomwerper met 'n lang togafstand wat 'n bemanning van twee dra. Die vliegtuig se vermoë om teen alle hoogtes te kan vlieg met 'n uiters lae sigbaarheid vir radar maak dit 'n sluipvliegtuig (stealth) en gee dit die vermoë om die mees gesofistikeerde verdediging binne te dring en tot 16 kernwapens op sleutelteikens los te laat.
Die vliegtuig het sy nooiensvlug op 17 Julie 1989 voltooi. Die vliegtuig het 'n kleiner infrarooi, akoestiese, elektromagnetiese, visuele en radarprofiel. Dit maak dit moeilik vir die mees gesofistikeerde verdedigingstelsels om die vliegtuig te bespeur, te volg en aan te val. Baie van die tegnologie wat die vliegtuig sy sluipeienskap gee is geklassifiseer, van die tegnologie behels grafietharsmateriaal, radarabsorberende verf en die vlieënde vlerk-eienskap dra daartoe by.
Die B-2 kan kern- sowel as konvensionele wapens dra. Sonder hervulling het dit 'n togafstand van 9 654 km.
Operasionele diens
Die B-2 het op 24 Maart 1999 sy operasionele vuurdoop gehad as deel van Operasie Allied Force in Serwië. Twee B-2's het 32 908 kg se bomme en vuurpyle met behulp van Joint direct-attack munitions (JDAM) op Serwiese teikens afgevuur. Die missie het begin op die Amerikaanse Lugmagbasis Whiteman in Missouri en 31 uur later, sonder om enige plek te stop, het die twee vliegtuie teruggekeer nadat hulle hul geleide vuurpyle akkuraat afgevuur het. Die missie beklemtoon die B-2 se vermoë.
Pamela Bach
Pamela Bach (gebore 16 Oktober 1963) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Nudity Required (1990) en Castle Rock (2000), en in die televisiereekse Knight Rider (1982) en Baywatch (1989).
Northrop Grumman B-2 Spirit
Operasionele diens
Deur die loop van Operasie Allied Force het ses B-2's 45 missies voltooi en 656 se JDAM vuurpyle op kritiese teikens gevuur. Die B-2 was verantwoordelik vir die vernietiging van 33 persent van alle teikens in die eerste agt weke.
Gedurende Operasie Enduring Freedom in Afghanistan het die B-2's ses missies in die eerste drie dae van die oorlog voltooi. Elke missie het 70 uur geduur, dit sluit die vlug in van Whiteman na Afghanistan, omdraai te Diego Garcia om nuwe bemanning te kry, en dan die vlug terug na Whiteman Lugmagbasis.
Die vliegtuig kos $1,2 miljard en gee die Verenigde State 'n groot voordeel oor sy vyande.
François Gagnepain
regs|duimnael|François Gagnepain
Afval
duimnael|'n Stalletjie op 'n mark in [[Istanbul wat afval verkoop.]] Afval is die ingewande en interne organe van 'n geslagte dier. Die woord verwys nie na 'n spesifieke lys organe nie, maar sluit meeste interne organe buiten die spiere en bene in. Afhangende van die kulturele konteks mag afval as weggooibare dele beskou word, of as delikatesses waarvoor duur betaal word. Afval wat nie direk vir die gebruik deur mense of diere aangewend word nie, word dikwels geprosesseer om materiaal te verskaf wat vir dierevoer, bevrugter of selfs brandstof gebruik kan word.
François Gagnepain
François Gagnepain (23 September 1866 – 25 Januarie 1952) was 'n Franse plantkundige. Die standaard botaniese skrywer afkorting Gagnep. word toegepas op plante wat deur Gagnepain beskryf is.
Centro Federal de Educação Tecnológica de Minas Gerais
Die Universiteit van Tecnológica de Minas Gerais (Portugees: Centro Federal de Educação Tecnológica de Minas Gerais of CEFET-MG) is 'n universiteit geleë in Belo Horizonte, Minas Gerais, Brasilië.
Afval
Suid-Afrika
Vroeër was afval in Suid-Afrika 'n baie breër begrip: toe die meeste boere self hul vee geslag het was dit gebruiklik om die slagoorblyfsels vir geregte aan te wend, soos beestong, skaaptongetjies, bees- en skaapderms, harslag (gemaalde of in klein stukkies gesnyde longe, hart en lewer; soms ook milt of niertjies), 'peertjies' ('n hoefdier se testikels), beessnoet, skaapharsings, die netvet, soetvleis (sweserik), beesstert en dies meer.
François Gagnepain
Gagnepain het saam met Achille Eugène Finet 'n aantal spesies in die botaniese familie Annonaceae benaam.
Centro Federal de Educação Tecnológica de Minas Gerais
Dit is op 8 September 1910 gestig.
François Gagnepain
Die genus Gagnepainia (familie Zingiberaceae) is tot sy eer deur Karl Moritz Schumann benaam. Die Franse Akademie vir Wetenskappe het die Prix de Coincy vir die jaar 1907 aan Gagnepain toegeken.
Afval
Suid-Afrika
Wanneer skaapafval met die kop berei word, kap 'n mens eers die kop oop en sit die harsings in die kleinpensie (ritikulum, ook harsingpensie, heuningkoekpens of ruitjiespens genoem) sodat jy dit met die kop, pens en pootjies in die afvalpot kan laat prut. Die onderkaak word afgesny en weggegooi (die tong kan 'n mens darem eet). Sommige mense beskou die oë as 'n lekkerny.
Party mense verkies hul afval met uie, aartappels en naeltjies. Party mense voeg borrie, kerrie, kortgekookte uie, wonderpeperkorrels, lourier, suiker en sout by. Dit maak 'n pot kerrieafval.
Bereiding
As die vleis so sag is word die kop, pote en pens uit die pot gehaal, die vleis word in klein stukkies gesny (die kopvleis word afgesny en dit word ook in klein stukkies gesny), waarna die vleis terug in die pot gesit word. Dan word die speserye en uie by die afval gevoeg en word dit 'n halfuur gekook, terwyl dit goed geroer word om aanbrand te verhoed.
Afval lyk na 'n dik, klewerige, ryk sop. Dit behoort goed lymerig te wees, aangesien die binnegoed van die onderste lit baie lymstof -- kollageen -- bevat. As die afval heeltemal afgekoel is, is dit so dik soos poeding. Beendere en veral die binnegoed van die kloutjies bevat behalwe lymstof immers ook jellie.
Dit is baie belangrik dat die afval goed skoongeskraap is voordat dit gekook word. Die pootjies se harde naeldeel van die kloutjies moet afgehaal word, die kop en pootjies se hare moet met koeksoda of kalkwater afgeskraap word. Die pootjies moet tot by die eerste lit tussen die kloutjies ingesny word om die kliertjies te verwyder.
Veral die pens kan die afval 'n alte wilde smaak gee indien dit nie goed skoongemaak is nie. Dit kan ook gebeur indien 'n goed-skoongemaakte pens meteens met die res van die afval aan die prut raak. Sommige mense hou van hierdie smaak.
Deesdae word afval -- verbruikersvriendelik -- in die supermarkte en by slagters, skoon en wit (dit word ook 'vaalafval' genoem) afgelewer of verkoop.
Sult
Van die varkkop (hoofkaas) en van die varkpote of beespote word ook sult berei. Hierby word die vleis met lourier, naeltjies, sout en peper gekook, dan word dit gemaal (sonder die lourierblare) en by die dik, lymerige sous teruggesit. Dan stol dit in 'n bakkie in die yskas. Soms is die sult te dik; in dié geval word die sult weer opgewarm en word daar water bygevoeg.
Ragnar Fjørtoft
Ragnar Fjørtoft (1 Augustus 1913 – 28 Mei 1998) was ’n Noorse weerkundige wat saam met ’n navorsingspan by die Institute for Advanced Study die eerste numeriese weervoorspelling gelewer het.
In 1946 het Fjørtoft ’n verhandeling oor die stabiliteit van sirkelvormige werwels gepubliseer. Hierdie publikasie het Fjørtoft ’n internasionale erkenning besorg. In dieselfde jaar is hy as weerkundige by die Noorse meteorologiese instituut aangestel. In hierdie posisie het hy kennis gemaak met Einar Høiland en Arnt Eliassen.
Clathria arteria
Clathria arteria is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1954 deur De Laubenfels.
Ragnar Fjørtoft
In 1949 is Fjørtoft na die Institute for Advanced Study in Princeton, VSA uitgenooi. Hier het hy by ’n groep aangesluit wat uit Jule Charney, Philip Thomson, Larry Gates, en John von Neumann bestaan het. Saam het hulle die eerste suksesvolle rekenaargesteunde weervoorspelling gedoen. Hulle het hul navorsingsresultate oor numeriese weervoorspelling in ’n artikel in die tydskrif Tellus gepubliseer.
Fjørtoft het daarna na Oslo teruggekeer waar hy ’n filosofiese doktorsgraad oor die stabiliteit van atmosferiese golwe behaal het. Van 1950 tot 1955 was hy hoogleraar in teoretiese meteorologie by die Universiteit van Kopenhagen. Daarna is hy as direkteur van die Noorse meteorologiese instituut aangestel. Hy het hierdie posisie tot 1978 beklee. In 1967 is hy met die Koninklike Noorse Orde van Sint-Olaf vereer.
George Gebhardt
George Gebhardt (19 September 1879 – 2 Mei 1919) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Puppet Crown (1915) en The Chosen Prince, or The Friendship of David and Jonathan (1917).
Merklap
‘n Merklap is gemaak as bewys van iemand se vaardigheid in borduurwerk en as voorbeeld vir volgende borduursters.
Die eerste blanke setlaars het reeds hierdie leerlappe na Suid-Afrika gebring en die maak daarvan is daarna hier voortgesit. Gewoonlik was die borduurwerk op ‘n handgeweefde langerige graslinnelap van growwerige tekstuur sodat dit maklik was om die skering- en inslagdrade te tel. Daarop het die jong meisie haar naam en geboortedatum, die hele alfabet en alle syfers uitgewerk. Daarna het soms allerlei motiewe in ‘n verskeidenheid steke gevolg. Geborduurde illustrasies het soms sedelesse bevat en is dikwels vergesel van Bybelverse en rympies. Meesal is rooi en blou borduurgare gebruik. In verskeie museums kan verbleikte merklappe nog gesien word. By die bestudering van die kultuur- en kunsgeskiedenis sowel as die genealogie is hulle van belang.
Deutsche Bank
Deutsche Bank is een van die grootste banke ter wêreld, en die grootste in Duitsland. Die bank is in 1870 in Berlyn gestig. Hulle hoofkantoor is tans in Frankfurt am Main, Hesse, Duitsland geleë. Die bank het meer as 81 000 werknemers in 76 lande, en het 'n groot teenwoordigheid in Europa, Amerika, Asië en die opkomende markte. Deutsche Bank se Hoof Uitvoerende Direkteur is Josef Ackermann. Hulle is gelys op die Frankfurt- (FWB) en die New York-aandelebeurse (NYSE).
Gereformeerde kerk Philipstown
Die Gereformeerde kerk Philipstown is 'n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika op die Noord-Kaapse dorpie Philipstown, wat ontstaan het as 'n regstreekse gevolg van die "vervolging en smaad" wat die Doppers, lidmate van die Gereformeerde Kerk, voor én ná die afskeiding van dié Kerk van die Nederduitse Gereformeerde Kerk deur ds. Dirk Postma in 1859 moes verduur. Die stryd om die sing van die evangeliese gesange in die NG gemeente Colesberg onder ds. Thomas Reid was sekerlik die hewigste in die land; daarom het heelparty Doppers Colesberg verlaat en weswaarts getrek na waar hulle Philipstown in 1863 as kerkplaats gestig het. Groot getalle het ook oor die Oranjerivier getrek en Reddersburg as Gerefromeerde kerkdorp gestig waar hulle hul kerklike voorregte sonder vervolging (op Colesberg veral in die pers, maar ook in die kerk) kon geniet.
Dit was een van die min gevalle dat 'n dorp 'n Gereformeerde gemeente gekry het voor 'n NG gemeente aangesien die NG gemeente Philipstown eers in 1873 gestig is. Dit het ook gebeur op Barkly-Oos, waar die Gereformeerde kerk in 1871 gestig is, maar die NG gemeente eers in 1873. Ander gevalle is Ventersburg: Gereformeerde kerk 1864, maar NG gemeente Desember 1890, Postmasburg: Gereformeerde kerk 1883, NG gemeente 1929; Reddersburg: Gereformeerde kerk 1859, NG gemeente 1910; en Steynsburg: Gereformeerde kerk 1872, NG gemeente 1876. In al dié gevalle, buiten Barkly-Oos, was dit Gereformeerdes wat die dorp gestig het.
Stigting
Die Gereformeerde kerk Philipstown is in 1863 gestig en die eerste kerkraad op 12 Mei verkies. Die kerkraad het 'n deel van die plaas Rietfontein aangekoop vir £3 150 en op 'n deel daarvan is 'n dorp toe uitgemeet en ter ere van die toenmalige goewerneur, sir Philip Wodehouse, Philipstown genoem. Ook die distrik waarvan Dordrecht die hoofdorp is, Wodehouse, is na hom genoem.
Di. Coetsee en Cachet
As eerste konsulent van die gemeente het ds. J. Beyer van die Gereformeerde kerk Reddersburg opgetree, maar hy is heel spoedig vervang deur ds. Dirk Postma van die Gereformeerde kerk Burgersdorp wat die gemeente as konsulent bedien tot 1869. In daardie jaar is ds. A.A.J. de Klerk Coetsee as die eerste herder en leraar bevestig. Hy is ná sy vertrek na die Gereformeerde kerk Reddersburg in Junie 1872 eers in 1875 opgevolg deur ds. Jan Lion Cachet, skrywer van 'n volle oor die Hugenote en Sewe duiwels en wat hulle gedoen het: sketse uit di Afrikaanse buitelewe. Tydens ds. Cachet se bediening is 'n nuwe kerk gebou van sandsteen wat sonder stene £8 000 gekos het. Die plan om die kerk met toring te versier, is tot 'n later tydstip uitgestel, maar eindelik is dit afgestel.
Di. Vorster en Hamersma
Toe ds. Cachet in 1883 na die Gereformeerde kerk Steynsburg vertrek, is prop. L.P. Vorster beroep en in 1884 bevestig. In Januarie 1893 het ds. Vorster aan die Burgersdorpse Taalfees gaan deelneem waartydens die Taalmonument daar onthul is. Op een van die feesdae het ’n groot menigte mense en rytuie opgeruk na die Dreunbergvlakte vir ’n piekniek. In die predikante-wedloop was ds. Vorster eerste, ds. Postma (die bron vermeld nie watter een nie) laaste en ds. Adriaan Hofmeyr, van die NG gemeente Prins Albert, in die middel, "kort agter den manelpanden van den Philipstownschen atleet". Hy het ook 'n toespraak tydens die fees gelewer namens die Gereformeerde Kerk en gepraat van die taaiheid en krag van die Afrikaanse volk. In Mossamedes het dit hom getref hoe geheg die volk aan sy taal, godsdiens en voorvaderlike sedes is. Hy het gesê hy mis "de oude Langklip van Willem" wat nog daar begrawe lê. Ds. Hofmeyr antwoord hierop: "Die ou klip het gegroei." Hy roep die Afrikaners toe om steeds hoër te strewe, nooit moed te verloor nie, op te hou twis, en nie alleen geesdriftig te wees in woord nie, maar ook in daad. Ds. Vorster aanvaar in 1893 'n beroep na die Gereformeerde kerk Burgersdorp en in 1894 kom prop. T. Hamersma as sy opvolger na Philipstown.
Lidmaattal
Die gemeente se ledetal was omstreeks 1916 768. In 1959, die eeufeesjaar van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, was hier 31 dooplidmate en 107 belydende lidmate, in 1998 was dit 49 en 21 en in 2014 21 en nul.
Clathria aruensis
Clathria aruensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hentschel.
Julius Sachs
Julius Sachs (6 Julie 1849 - 2 Februarie 1934) was 'n Amerikaanse opvoeder. Hy het die Sachs Collegiate Instituut in 1872 gestig, en het tot 1902 as skoolhoof gedien toe hy aangestel is as Professor van Onderrig by die Onderwysers College van Columbia Universiteit. Sachs is in die Goldman-Sachs-familie van bankiers gebore. Hy het in 1874 met Rosa Goldman, die dogter van Marcus Goldman, getroud. Julius se seun Ernest Sachs (geïnspireer deur Julius se broer Bernard Sachs), het 'n geagte dokter geword.
Anthony Gatto
Anthony Gatto (* 14 April 1973, regte naam Anthony Commarota) is 'n Amerikaanse jongleur (juggler) wat verskeie wêreldrekords in jonglering hou. Hy het op tienjarige ouderdom in Las Vegas begin optree.
In 1998 het Gatto sy toekomstige vrou, Danielle, ontmoet, wat later sy assistent tydens sy optredes sou word. Danielle was reeds 'n professionele danseres, en het sirkusvaardighede bygeleer om haar man op sirkustoere te vergesel. Danielle en Anthony is in 1999 getroud en hulle het twee kinders.
In 2000 het hy die eerste en tot dusver enigste jongleur geword om die gesogte Goue Nar-toekenning te wen, 'n eer wat hom by die 24ste Internasionale Circus Festival van Monte-Carlo te beurt geval het. Tussen 2007 en 2009 was Gatto se optrede deel van die Cirque du Soleil se vertoning Koozå. Van 2010 tot 2012 was hy deel van die Cirque du Soleil se vertoning La Nouba.
Vaardighede
Gatto is 'n vorige rekordhouer vir die meeste ringe gejongleer en ten minste een keer gevang. Hy hou tans die volgende 10 jongleer-wêreldrekords:
Ernst August, keurvors van Brunswyk-Lüneburg
Ernst August (Latyn: Ernestus Augustus; 20 November 1629 – 23 Januarie 1698) was die Hertog van Brunswyk-Lüneburg en het oor die prinsdom Calenberg (met Hannover as hoofstad) regeer. Hy is as keurvors van Hannover aangestel, maar is oorlede voor die aanstelling in werking getree het. Hy was ook die prins-biskop van Osnabrück.
Diana, Prinses van Wallis was ’n afstammeling van hom, so ook alle Britse monarge van George I tot die huidige koningin, Elizabeth II.
Lewe
Ernst August is op Herzberg am Harz gebore as die seun van Georg, die Hertog van Brunswyk-Lüneburg, en Anna Eleonore van Hesse-Darmstadt. In 1658 is hy in Heidelberg, Duitsland, getroud met Sophia van die Palts. As die vierde seun was die kans baie skraal dat hy sy pa as heerser sou opvolg en dus het sy familie hom in 1662 aangestel as prins-biskop van Osnabrück. Nadat twee van sy broers egter sonder kinders gesterf het, het Ernst August die gebied Calenberg van sy pa geërf.
In die Groot Turkse Oorlog het hy aan die kant van keiser Leopold I van die Heilige Romeinse Ryk geveg. In 1692 het die keiser hom aangestel as keurvors. Dit sou egter eers in 1708 in werking tree, en Ernst August is in 1698 oorlede. Hy is as hertog opgevolg deur sy seun Georg Lodewyk, wat later koning van Groot-Brittanje sou word.
Hans van Mierlo
Henricus Antonius Franciscus Maria Oliva (Hans) van Mierlo (gebore 18 Augustus 1931 in Breda - oorlede 11 Maart 2010 in Amsterdam) was 'n Nederlandse joernalis en politikus.
In 1966 was hy medestigter van die politieke party Demokrate 66 (D66). Van 1966 tot 1973 en van 1986 tot 1998 was hy die politieke leier van hierdie party. Onder sy leiding het D66 verskeie oorwinnings behaal, veral tydens die verkiesings vir die Tweede Kamer van die State-Generaal in 1994, toe die party 24 setels verower het.
Hans van Mierlo is op die ouderdom van 78 oorlede.
Library Genesis
Library Genesis of LibGen is 'n soektog vir artikels en boeke oor verskeie onderwerpe, wat toegang bied aan inhoud wat anders agter 'n betaalmuur is, of andersins nie digitaal beskikbaar is nie. Onder andere, dra dit PDFs van Elsevier se ScienceDirect web-portaal.
In 2015, het die webwerf betrokke geraak in 'n hofsaak toe Elsevier hulle daarvan beskuldig van die onwettige verskaffing van artikels en boeke. LibGen is berig om in beide Rusland en Amsterdam geregistreerd, en dit maak dit onduidelik watter wetgewing van toepassing is, en of verweerders sal verskyn in 'n hofverhoor in die Verenigde State van Amerika. LibGen is geblokkeer deur 'n aantal van ISPs in die Verenigde Koninkryk, maar so 'n DNS-gebaseerde blokkering doen min om toegang te beperk. In laat Oktober 2015, het die Distrikshof vir die Oos-Distrik van New York LibGen bevel om toe te maak en opskort gebruik van die domein naam (libgen.org), maar die webwerf is toeganklik deur middel van alternatiewe domeine.
Amersfoort, Nederland
Bevolking
Teen die begin van die 19e eeu het Amersfoort maar nog 9 000 inwoners gehad. Amersfoort het in 'n kort tydjie enorm gegroei tot die status van "groeistad". In 1970 tel die stad 75 000 inwoners en in 2008 woon daar ruim 140 000 mense in Amersfoort. Tydens 'n munisipale herindeling is die munisipaliteit Hoogland in sy geheel en Leusden en Hoevelaken deels deur Amersfoort geabsorbeer. Vathorst word in die toekoms die grootste distrik. Teen 2016 groei Amersfoort tot ongeveer 160 000 inwoners.
Carol Channing
Carol Channing (31 Januarie 1921 – 15 Januarie 2019) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The First Traveling Saleslady (1956), Thoroughly Modern Millie (1967), Skidoo (1968), en Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1978).
Ewan Roberts
Ewan Roberts (29 April 1914 – 10 Januarie 1983) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Invasion of the Triffids (1962), Five to One (1963), en The Internecine Project (1974), en in die televisiereeks Colonel March of Scotland Yard (1954).
Centro Federal de Educação Tecnológica Celso Suckow da Fonseca
Die Universiteit van Celso Suckow da Fonseca (Portugees: Centro Federal de Educação Tecnológica Celso Suckow da Fonseca of CEFET-RJ) is 'n universiteit geleë in Rio de Janeiro, Brasilië.
Dit is in 1917 gestig.
Clathria basiarenacea
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1973 deur Boury-Esnault.
Oosblok
duimnael|240px|Oosbloklande.
Die Oosblok was die groep sosialistiese state van Sentraal- en Oos-Europa, gewoonlik die Sowjetunie en die lande van die Warskouverdrag.
Malgassiese Opstand
duimnael|250px|Die Malgassiese Opstand teen die Franse koloniale bewind word herdenk deur ’n monument in Moramanga.
Die Malgassiese Opstand (Frans: Insurrection malgache) was ’n nasionalistiese rebellie in Madagaskar teen die Franse koloniale bewind in die land. Dit het van Maart 1947 tot Desember 1948 geduur.
Verloop
Vanaf laat 1945 het Madagaskar se eerste afgevaardigdes in die Franse Nasionale Vergadering, Joseph Raseta, Joseph Ravoahangy en Jacques Rabemananjara van die politieke party Mouvement démocratique de la rénovation malgache (MDRM), deur regskanale probeer om onafhanklikheid vir die land se bewerkstellig. Die mislukking van die inisiatief en die fel reaksie wat dit van die administrasie van die Sosialis Paul Ramadier ontlok het, het elemente van die Malgassiese bevolking geradikaliseer – dit het leiers van verskeie militante nasionalistiese geheime organisasies ingesluit.
Teen Mei 1947 het die Franse begin optree teen die nasionaliste. Hulle het die getal troepe op die eiland verdriedubbel tot 18 000, hoofsaaklik deur soldate van ander Franse kolonies in Afrika na die eiland oor te plaas. Hulle wou die opstand fisiek én sielkundig onderdruk en ’n verskeidenheid terreurtaktieke is gebruik om die bevolking te demoraliseer. Die Franse magte het onder meer massateregstellings uitgevoer, mense gemartel en verkrag, hele dorpe afgebrand en lewende gevangenes uit vliegtuie gegooi.
Will Geer
Will Geer (9 Maart 1902 – 22 April 1978) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Winchester '73 (1950), Bandolero! (1968), en Jeremiah Johnson (1972), en in die televisiereeks The Waltons (1971).
Malgassiese Opstand
Verloop
Die geraamde getal Malgassiese sterfgevalle wissel tussen 11 000 en meer as 100 000. Op hul beurt het die nasionaliste sowat 550 Franse doodgemaak, sowel as 1 900 ondersteuners van PADESM, ’n pro-Franse Malgassiese politieke party wat met die hulp van die koloniale owerhede gestig is om met MDRM mee te ding. Teen Augustus 1948 was die meeste nasionalistiese leiers óf dood óf gevange geneem en die opstand was teen Desember onderdruk.
Nagevolge
Die gewelddadige onderdukking van die nasionalistiese opstand het diep letsels in die Malgassiese gemeenskap gelaat. ’n Generasie van die bestuursklas is uitgewis en dit het uitdagings tot gevolg gehad toe die land in 1960 onafhanklik word. Madagaskar se eerste drie afgevaardigdes is in hegtenis geneem, gemartel en in die tronk aangehou totdat hulle in 1958 amnestie gekry het. Nog ’n leier wat die konflik oorleef het, Monja Jaona, was ook nege jaar lank in die tronk. Hy het daarna die Madagascar for the Malagasy-party (MONIMA) gestig wat ’n groot invloed op die Malgassiese politiek gehad het.
Die Franse regering het die meeste dokumente oor die opstand as geklassifiseerde inligting behandel en ’n stilte daaroor gehandhaaf totdat die Franse oudpresident Jacques Chirac dit op ’n amptelike besoek in 2005 aan Madagaskar as "onaanvaarbaar" beskryf het.
In 1967 het die Malgassiese regering 29 Maart as ’n jaarlikse openbare vakansiedag verklaar en in 2012 is ’n museum in Moramanga geopen wat aan die opstand gewy is.
Kingston, Ontario
Kingston is 'n stad in Ontario, Kanada, met 'n bevolking van 123 363 in 2011. Die stadse bynaam is Limestone City.
14 September
14 September is die 257ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (258ste in skrikkeljare). Daar volg nog 108 dae.
Agri Wiki
Agri Wiki is 'n wiki-tipe webwerf wat geskep is om inligting aangaande landbou in Suid-Afrika te versamel. Die webwerf is geskoei op Wikipedia-beginsel, waar enige iemand inligting kan bysit, verander en opdateer. Al die inligting op die webwerf is vir al die besoekers beskikbaar. Dit is op 1 Julie 2008 geloods.
Fokusareas
Agri Wiki se hoof fokusareas is:
Gidget Gein
Gidget Gein (11 September 1969 – 8 Oktober 2008) was 'n Amerikaanse akteur en komponis. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente S.F.W. (1994), Strange Days (1995), Nowhere (1997), en The Devil's Muse (2007).
Alice Backes
Alice Backes (17 Mei 1923 – 15 Maart 2007) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Twonky (1953) en Gable and Lombard (1976), en in die televisiereekse The Rifleman (1958) en Mannix (1967).
Sywurm
Die sywurm (Bombyx mori, wat in Latyn beteken: "sywurm van die moerbeiboom") is die larwe van 'n mot. Die insekte word só genoem omdat hulle met hul speekselkliere 'n kokon van sy spin. Die spesie is van groot globale ekonomiese belang, siende dat die syproduksie geheel en al hiervan afhanklik is. Sywurms vreet net moerbeiblare. Oorspronklik het sywurms slegs in die noordelike gedeeltes van China en Persië (die huidige Iran) voorgekom.
Biologiese en ander feite
Sywurms vreet ongelooflik baie, en vreet dag en nag (dit is 'n eienskap wat al die larwes van die orde Lepidoptera in gemeen het). Hulle groei daarom baie vinnig. Vervelling is náby wanneer die koppies van die larwes donkerder verkleur. Sywurms vervel gemiddeld vier keer. Daarná verander hulle in papies. Hulle lyfies word gelerig, en hulle velletjies span stywer. Nét voordat hulle in papies verander, spin hulle hulself toe in 'n kokon, of papiehuisie. Tydens hulle rustyd in die kokon, verander hulle in motte.
Die kokon bestaan uit 'n enkele sydraad, wat tussen 300 tot 900 meter lank is. Die vesels waaruit dit bestaan, is blink en baie fyn. Die deursnit van die draadjie is maar slegs 1/100ste van 'n millimeter. Tussen 4 400 en 6 600 kokonne word benodig om 'n kilogram sy te verkry. Na berekening word ten minste 32 000 metrieke ton onverwerkte sy per jaar geproduseer. Om dit reg te kry, word vier en 'n half miljoen ton se moerbeiblare verorber.
Teen die tyd wat die gedaanteverwisseling van 'n papie na 'n mot toe plaasgevind het, moet die mot sy pad na buitentoe deur die kokon vreet. Die gaatjie breek die sydraad, en dit maak dan die kokon nutteloos vir die sy-industrie. Daarom word die sywurmpapies binne hul kokonne in kookwater gegooi. Dit vergemaklik die proses van uitrafeling van die onverwerkte sy. (In Korea is die gekookte papies 'n lekkerny).
Die mot (of volwasse fase) is al vir duisende jare lank geteel vir syproduksie. Dit kan nie vlieg nie. Dit het 'n vlerkspan van ongeveer vyf sentimeter en 'n wit, harige lyfie. Siende dat die teelgeskiedenis so oud is, en in die lig van die insek se ekonomiese belang, word die sywurmgenoom die onderwerp van intensiewe navorsing, vroeg in die 21ste eeu.
Die mier is een van die sywurm se gedugste vyande. Miere vreet sywurms op.
Sywurms kan besmet word met aansteeklike siektes, soos dié veroorsaak deur protosoë, swamme, virusse en bakterieë. Louis Pasteur, die Franse mikrobioloog het op sy dag verskeie sywurmsiektes bestudeer.
15 September
15 September is die 258ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (259ste in skrikkeljare). Daar volg nog 107 dae.
Sywurm
Biologiese en ander feite
Die ruspe het 'n gladde vel, ŉ horinkie op die agterlyf en 9 asemhalingsopeninge aan die sye. Sodra die ruspe volgroei is, spin hy hom in 'n wit of geel kokon toe, waar hy eers in 'n papie en dan in 'n mot verander. Die sy is afkomstig van spesiale kliere (wat speeksel by baie ander insekte vorm) wat deur ŉ smal opening net agter die mond gepers word.
Die vloeistof word hard sodra dit met lug in aanraking kom. Die kokon word met 'n enkele draadjie van tot 900 m gespin. Na 10 tot 12 dae kruip die mot by die punt van die kokon uit. Hy is ook roomwit van kleur met ligte bruin strepies oor die voorste vlerke en hy is baie harig. Die motte het ŉ gemiddelde vlerkspan van 50 mm. Die wyfies is groter as die mannetjies en lê tussen 300 en 500 eiertjies.
Die motte leef ongeveer 4 dae, vreet glad nie en vlieg baie selde. Die eiertjies is aanvanklik geel, maar verkleur later tot ŉ donker grys en broei na ongeveer ŉ jaar uit wanneer nuwe blare aan die moerbeiboom verskyn. Wanneer sywurms vir die vervaardiging van sy aangehou word, word die papies binne die kokonne deur middel van warm lug doodgemaak sodat die sydraad heel kan bly.
Daarna word die kokon in warm water geplaas om die sydraad sag te maak. Die punte van 5 of meer kokonne word dan saam om 'n tol gedraai totdat die sydraad heeltemal van die kokon afgedraai is. Later word die afsonderlike draadjies saamgedraai in een draad wat geskik is om geweef te word.
Sowat 1 500 kokonne is nodig om 1 kg sy te vervaardig. Die belangrikste syprodusente is Japan, China, Indië, Rusland, Italië, Brasilië en Frankryk. Japan vervaardig sowat twee derdes van die wêreld se sy. Die Ooste is besonder geskik vir die vervaardiging van sy omdat sywurms daar nie soos in Europa slegs een siklus voltooi nie, maar 6 of meer geslagte in 'n jaar kan oplewer.
Geskiedenis
'n Chinese legende vertel dat 'n keiserin, genaamd Xi Ling-Shi, lank, lank gelede 'n sywurm raakgesien het. Toe sy aan die wurm raak, het 'n sydraadjie aan haar vinger vasgesit. Van die sy het rondom haar vinger begin draai, en toe het sy opgemerk dat die sy vanaf 'n kokon kom. Streng maatreëls is egter toegepas om die "geheim" van sy nie aan ander lande te verklap nie en teen 600 v.C. het die Chinese ŉ bloeiende syhandel met lande om die Middellandse See gehad.
In omstreeks 400 n.C. het ŉ Chinese prinses egter sywurmeiertjies en sade van die moerbeiboom uit die land na Korea gesmokkel van Korea het dit na Japan en Indië versprei. Sywurms (Bombyx mori) is eers in omstreeks 550 n.C. vir die eerste keer in Europa geteel toe twee Westerse monnike wat sendingwerk in die Ooste gedoen het, eiertjies na Konstantinopel teruggeneem het. Van Konstantinopel (vandag Istanboel) het dit na die res van Europa en ook na ander wêrelddele versprei. Die sywurm is inheems aan China, maar is deur die eeue in so 'n mate gedomestikeer dat dit vandag nie meer in die natuur aangetref word nie.
Quo vadis
Quo vadis? is 'n Latynse sinsnede met die betekenis “Waar gaan u heen?” of “Waarheen is u op pad?”. Die moderne gebruik hiervan word vanuit 'n Christelike agtergrond geheet, wat uit die Apokriewe Handelinge van Petrus (Vercelli Handelinge XXXV) terugverwys, waar Petrus tydens sy ontvlugting van moontlike kruisiging in Rome vir Jesus weer langs die pad ontmoet. Petrus vra dan hierdie vraag aan Jesus. Jesus het geantwoord: “Ek gaan Rome toe om weer gekruisig te word” (Eo Romam iterum crucifigi). Hierdie antwoord het Petrus aangespoor om met sy bediening voort te gaan en om uiteindelik ’n martelaar te word.
Hierdie sinsnede kom ook ’n paar keer in die Vulgaat voor, die merkbaarste in Johannes 13:36 wanneer Petrus dieselfde vraag aan Jesus vra, nadat Hy sy dissipels meegedeel het “Waar Ek heengaan, kan julle nie kom nie”. Jesus het op Petrus se vraag geantwoord: “Waar Ek heengaan, kan jy My nou nie volg nie, maar later sal jy My volg.”
Susan Backlinie
Susan Backlinie (gebore 1 September 1946) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Jaws (1975), Day of the Animals (1977), 1941 (1979), en The Great Muppet Caper (1981).
Alt-Marzahn
Alt-Marzahn is die geskiedkundige sentrale meent van Marzahn, 'n dorp in die Mark Brandenburg wat in die Middeleeue gestig is en tans deel uitmaak van Berlyn. Dit is ook die naam van die straat wat om die meent loop.
Die historiese middedorp met sy lae huise, die kerkgebou met die pastoor- en gemeentehuis, die geskiedkundige straatplaveisel, enkele huise en groen ruimtes buite die middedorp is in 1977 as argitektoniese gedenkwaardighede aangewys. Die tradisionele dorpsvorm met die spilvormige sentrale meent het tot vandag bewaar gebly.
Geskiedenis
Die eerste bewoners het hulle vermoedelik vanaf die tweede kwart van die 13de eeu in die dorpsgebied gevestig. Die dorpsuitleg en groepering van woonhuise en plase rondom die sentrale meent of plein (Duits: Dorfanger) langs die pad na Frankfurt (Oder) en Altlandsberg dateer uit hierdie tydperk, net soos die eerste middeleeuse veldsteenkerk op die meent. Dié sakrale gebou is van steen gebou, terwyl die middeleeuse plase gewoonlik as vakwerkhuise opgerig is.
Op 19 November 1300 het markgraaf Albrecht III die besittings van nonne in die klooster Friedlant bevestig - drie hoewe land in die dorp Morczane. Dit is die eerste historiese verwysing na Marzahn. Die landboek van keiser Karel IV van 1375 lys 52 hoewe in Marzahn op. In 1421 was groot dele van die dorp in besit van die Von Lindenberg-gesin, wat tot in die laat 16de eeu hier woonagtig was.
Uitleg van Alt-Marzahn
Grys syfers dui sakegeboue aan. Die groen syfers verwys na die volgende geboue:
1 – Evangelies-Lutherse dorpskerk 2 – Museum 3 – Meul 4 – Dierehof 5 – Uitstalterrein met landboumasjiene 6 – Graan-opleidingstuin 7 – Evangelies-Lutherse kleuterskool 8 – Paastoor- en gemeentehuis 9 – Huis nr. 57 10 – „Marzahner Krug“ (dorpskroeg) 11 – KulturGut 12 – Oorlogsmonument 13 – Infopunkt 14 – Huis nr. 26 15 – Huis nr. 62 16 – Huis nr. 64 17 – Brandweer 18 – Leestuin 19 – Rooms-Katolieke kerk "van die Verheerliking van die Here"
NG gemeente Meyerton
duimnael|regs|300px|Die NG kerk Meyerton, waarvan ds. C. Van N. Pretorius die hoeksteen op [[22 Augustus 1970 gelê het.]]
Die NG gemeente Meyerton is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Sinode van Wes-Transvaal).
Die gemeente is gestig in 1947. Die kerkgebou is geleë op die hoek van Loch- en Verwoerdstraat, Meyerton. In 2013 was die gemeente vakant. Daar was in daardie jaar 213 doop- en 837 belydende lidmate.
Geskiedenis
Op die middag van 15 Maart 1947 stig die gemeente Meyerton af van die moedergemeente Vereeniging. Die Ringskommissie, bestaande uit di C.B. Brink (voors.), A.M. Meiring en H.J. Piek (scriba), voer die opdrag van die Ring van Johannesburg uit voor 'n goed verteenwoordigende vergadering. Ds. J.J. Odendaal tree namens die moedergemeente op. Die volgende persone word as ampsdraers gekies: P.J. du Plessis, G. Pretorius, J.P. Steynberg, J.R. Koekemoer, J.H. van Loggerenberg, F. Henning, J.S.F. Botha, A.S. Steynberg, S.J. Strydom, P.J.J. Pretorius, J.G. van Jaarsveldt, C.M. Norval, C.J.J. McDonald as ouderlinge, en P.L. Moolman, R.P.F. Mouton, J.O. Swarts, H.J. Geyer, R. Swanevelder, P.J. van Aswegen, J.M. van der Merwe, J.C. Els, C.J. Opperman en J.S. van Niekerk as diakens.
Nadat 'n paar beroepenes bedank het, aanvaar ds. L.M. Cilliers die taak en word op 8 November 1947 feestelik ontvang in ’n groot tent wat vir dié doel met pale en seile opgerig is. Hierin vier die gemeente ook sy eerste Nagmaal en word sy eerste basaar gehou. Maar voortaan moet die gemeente gebruik maak van skoolgeboue om die eredienste in te hou. Dit was moeilike dae van beperkte ruimte en nou bankies om in te sit, maar die gemeente was dankbaar en het ook so sy Nagmale gehou.
Ná 'n kort tydjie word daar op Meyerton 'n stadsaal ingewy en kon dit met sy groter ruimte ook gebruik word om die sentrale dienste van die gemeente te huisves. Die behoefte aan 'n eie gebou het egter by die dag gegroei en gedurende 1950 kom daar op wonderlike wyse drie kerksale tot stand. Die gemeente, soos min ander in die land, bestaan uit ses verskillende dorpies, naamlik Rothdene, Kookrus, Riversdal, Meyerton, Daleside en Kliprivier, en om in die behoefte van almal so goed moontlik te voorsien, word die sale te Kookrus, Meyerton en Daleside gebou. Die gemeente het met ongeveer 770 lidmate afgestig, maar groei so vinnig dat reeds teen die einde van 1948 die duisendtal bereik is. Bearbeiding het dit noodsaaklik gemaak om hulp te kry en vanaf die begin van 1950 was eerw. prop. Fanie du Toit alhier werksaam tot einde Mei, toe hy na sy eie gemeente, Rosendal, moes vertrek. Ná sy vertrek moes die werk onder een leraar voortgaan. Eerw. J.P.J. Zeeman het egter met aanddienste kon help.
Fritz Deelman
Fritz Deelman is 'n Afrikaanse James Bond-agtige karakter geskep deur Leon Rousseau in die 1950's. Die eerste Fritz Deelman-stories is as ’n reeks in Die Jongspan gepubliseer en daar het uiteindelik 8 boeke tussen 1956 en 1963 verskyn.
Fritz is 'n luitenant in die Suid-Afrikaanse afdeling van die Internasionale Veiligheidspolisie. Hy werk onder generaal Pierre Heyns en die liefde van sy lewe is Loeki de Klerk, wie se oom, dokter Toon de Klerk, die hoof van die Geallieerde Mediese Navorsingsentrum in Kaapstad is.
Die karakter van Fritz Deelman is volgens Leon Rousseau, die skrywer van die reeks, gebaseer op die Afrikaanse skrywer Gideon Joubert wat beskou is as Suid-Afrika se eerste "paddaman" (skubaduiker). Ondersese avonture en skubaduik het in drie van die titels 'n belangrike rol gespeel.
Vertalings
Van die boeke is in Nederlands vertaal:
Poinsettia
Die poinsettia (Euphorbia pulcherrima) is ’n belangrike plantspesie van die uiteenlopende melkkruidfamilie, Euphorbiaceae, wat inheems is aan Meksiko en Sentraal-Amerika. Dit is veral bekend vir sy rooi en groen blare en sy gebruik in Kersrangskikkings. Dit is 'n indringerplant in Suid-Afrika.
Eienskappe
Euphorbia pulcherrima is ’n struik of klein boom wat gewoonlik sowat 0,6 tot 4 meter hoog word. Dit het donkergroen, getande blare van sowat 7 tot 16 cm lank. Die blomme is klein en onopvallend, maar die gekleurde skutblare is meestal helderrooi. Hulle kan egter ook oranje, groen, roomkleurig, pienk of wit wees.
Daar is meer as 100 variëteite. In dele waar dit nie natuurlik voorkom nie, word dit gewoonlik as ’n huisplant gegroei, maar dit aard ook buite, waar dit goeie oggendson verkies en dan skadu tydens die warm deel van die dag. Hulle kan ook in die winter buite gehou word in rypvrye gebiede.
Probleme
Poinsettias kan verskeie siektes kry – meestal swamsiektes, maar ook bakterieë en parasiete. As die blare silwerkleurige vlekke ophet, het dit silwerblaarvirus en moet die plant vernietig word aangesien daar geen kuur voor is nie.
Die melksap van die plant is effens giftig. Dit kan ’n allergiese reaksie by sensitiewe mense veroorsaak. Dit kan ook die vel en maag irriteer, en as dit geëet word, soms diarree en vomering veroorsaak.
Georgia Backus
Georgia Backus (13 Oktober 1900 – 7 September 1983) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Citizen Kane (1941), Apache Drums (1951), Cause for Alarm! (1951), en The Mark of the Renegade (1951).
Keurvors
’n Keurvors van die Heilige Romeinse Ryk (Duits: Kurfürst, Latyn: princeps elector) was die lede van die kieskollege van die Heilige Romeinse Ryk wat sedert die 13de eeu die koning, en van die middel van die 16de eeu af die keiser, gekies het.
Dit was ’n groot eer om die amp te beklee en die keurvorste se gesag was net onder dié van die koning of keiser.
Pous Innocentius III het gelas dat net sewe keurvorste daarop geregtig is om in die kieskollege te dien. Die kollege het sedert 1257 bestaan uit: