cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sun Microsystems
Lêersisteme
Sun het die Network File System (NFS), wat op meeste Unix en Linux stelsels beskikbaar is, ontwerp. Meer onlangs het hulle ook die Zettabyte File System (ZFS) vrygestel.
Gregory D. Gadson
Gregory D. Gadson (gebore 19 Februarie 1966) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Battleship (2012) en in die televisiereekse Made in Hollywood (2005) en The Inspectors (2015).
Latynse Kerk
thumb|220px|Die [[Aartsbasiliek van Sint Johannes Lateraan in Rome, Italië.]] Die Latynse Kerk, ook bekend as die Westerse Kerk, is die grootste outonome kerk van die Rooms-Katolieke Kerk en gebruik die Latynse liturgiese rites. Dit is een van 24 soortgelyke kerke – die ander 23 maak die Oosters-Katolieke Kerke uit.
Die Latynse Kerk was in volle gemeenskap met die Oosters-Ortodokse Kerk tot met die Oos-Wes-skisma tussen Rome en Konstantinopel in 1054.
Met sowat 1,311 miljard lidmate (2018) is die Latynse Kerk verreweg die grootste outonome kerk – nie net in die Katolieke Kerk nie, maar ook in die Christendom.
27 Februarie
27 Februarie is die 58ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender. Daar volg nog 307 dae in die res van die jaar (308 in skrikkeljare).
Mia Goth
Mia Goth (gebore 30 November 1993) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Nymphomaniac: Vol. II (2013), The Survivalist (2015), Everest (2015), en A Cure for Wellness (2016).
Arend-newel
Die Arend-newel (ook bekend as onder meer Messier 16 en NGC 6611) is ’n jong oop sterreswerm in die sterrebeeld Slang. Dit is in 1745-'46 deur Jean-Philippe de Cheseaux ontdek en daarna deur Charles Messier in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem. Dit is die tuiste van die bekende Skeppingspilare wat op ’n foto deur die Hubble-ruimteteleskoop gesien kan word as pilare van stervormende interstellêre gas en stof.
Eienskappe
duimnael|links|160px|Die toring gas in M16, die Arend-newel. Die Arend-newel is deel van ’n emissienewel, of H II-gebied, wat gelys word as IC 4703. Die streek met sy aktiewe stervorming is sowat 7 000 ligjare van die Aarde af. ’n Toring gas wat uit die newel kom, is sowat 9,5 ligjare of 90 biljoen kilometer hoog.
Die helderste ster in die newel (HD 168076) het ’n skynbare magnitude van 8,24 en kan dus met ’n verkyker gesien word. Dit is eintlik ’n dubbelster bestaande uit ’n O3.5V-tipe en ’n O7.5V-tipe ster.
Die sterreswerm wat met die newel verbind word, het sowat 460 sterre, waarvan die helderste een ’n massa van sowat 80 sonmassas en ’n helderheid van tot 1 miljoen keer dié van die son het. Sy ouderdom word geraam op 1-2 miljoen jaar.
Meertenwei
Meertenwei is ’n nedersetting in die munisipaliteit Buren in die provinsie Gelderland in Nederland.
Arend-newel
Skeppingspilare
Foto's wat in 1995 deur Jeff Hester en Paul Scowen met behulp van die Hubble-ruimteteleskoop geneem is, het sterrekundiges se begrip van die prosesse in die newel grootliks verbeter. Een van die foto's is van die wolkkolomme bekend as die Skeppingspilare. ’n Groot gebied van stervorming kan daarop gesien word. Die klein, donker gebiede is waarskynlik protosterre. Die pilaarstruktuur van die streek lyk baie soos die heelwat groter stervormende gebied wat in 2005 deur die Spitzer-ruimteteleskoop geneem is in die sterrebeeld Kassiopeia en wat die Siel-newel genoem word.
Die langste pilaar is 7 ligjare hoog. Weens die geweldige afstand van die Aarde af kan daar reeds ’n jong klomp sterre in die plek van die pilare wees sonder dat ons dit weet. Vroeg in 2007 het sterrekundiges wat die Spitzer-ruimteteleskoop gebruik, bewyse gevind wat dalk daarop dui dat die pilare sowat 6 000 jaar gelede vernietig is deur ’n supernova-ontploffing daar naby, maar die lig wat wys hoe die nuwe vorm van die newel nou lyk, sal die Aarde eers oor ’n millennium bereik.
Laeveldklappertjie
Die Laeveldklappertjie (Mirafra rufocinnamomea) is 'n algemene standvoël wat in pare in grasveld, savanne en boomveld met minstens 'n paar ooptes voorkom. Die voël is 14 – 15 cm groot en weeg 21 - 32 gram. In Engels staan die voël bekend as die Flappet Lark.
Pous Martinus IV
Martinus IV was die 189ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1281 tot 1285 na 'n sedis vacatio van ses maande.
Biografie
Pous Martinus IV is gebore as Simon de Brion (ook Simon de Brie) na 1210 in Montpensier, Frankryk, die seun van Jean, sieur van Brion. Hy begin studeer aan die universiteit van Parys en later studeer hy regte aan die universiteite van Padua en Bologna. In 1238 word hy kannunnik in St. Quentin en van 1248 tot 1259 is hy verbonde aan die katedraal van Rouen waar hy aartsdeken word. In 1259 stel koning Lodewyk IX hom aan as kanselier van Frankryk. Pous Urbanus IV stel hom aan as kardinaal-priester met die titel van St. Cecilia in 1261. Simon word pouslike legaat in Frankryk onder Pous Clemens IV van 1264 tot 1269 en weer onder Pous Gregorius X van 1274 tot 1279. Tydens die tyd word hy 'n groot aanhanger van Karel van Anjou. Ses maande na die dood van Pous Nicolaas III in 1280 gryp Karel in in die pousverkiesing deur twee Italiaanse kardinale wat die verkiesing vertraag het, gevange te neem. Op 22 Februarie 1281 word Simon eenparig verkies en hy neem die naam Pous Martinus IV aan. Hy regeer tot sy dood op 28 Maart 1285. Hy word opgevolg deur Pous Honorius IV. Die vorige pous met die naam Martinus was Pous Martinus I. Daar was egter verwarring oor die telling weens pouse Marinus II en Marinus III. Simon het toe Martinus IV geword. Die naam ‘Martinus’ beteken 'aan (die Romeinse god) Mars gewy'.
Pontifikaat
Omdat Viterbo onder 'n interdik geplaas is oor die gevangeneming van die Italiaanse kardinale en Rome nie die gehate Fransman wou aanvaar nie, is Pous Martinus IV gekroon in Orvieto op 23 Maart 1281.
Die pous was heeltemal afhanklik van Karel van Anjou. Hy maak Karel 'n senator van Rome en op Karel se aandrang ekskommunikeer hy die Bisantynse keiser Michael VIII Palaeologus. Dit het die skeuring in die kerk wat tydelik bygelê was deur die tweede konsilie van Lyon, weer vererger.
Op 31 Maart 1282 word Karel se bewind omver gewerp deur die geweldadige volksopstand wat bekend staan as die Sisiliaanse Vespers. Die Sisiliane het Peter III van Aragon as hulle koning gekies en soek pouslike goedkeuring. Hulle wil selfs Sisilië weer as 'n pouslike vasalstaat erken. Karel het egter sy greep op die pous behou en Martinus het Peter geëkskommunikeer op 21 Maart 1282, sy koninkryk van Aragon verbeurd verklaar en probeer om 'n kruistog teen hom te organiseer. Van dit alles het niks gekom nie.
Toe Karel in 1285 sterf, kan die pous nie langer in Rome bly nie. Hy vertrek na Perugia waar hy op 28 Maart 1285 sterf.
Pous Martinus IV het Benedetto Gaetano as kardinaal aan gestel. Benedetto word later die berugte Pous Bonifatius VIII.
Kaapse Veldartillerie
Die Kaapse Veldartillerie is 'n artillerieregiment in die reserwemag (voorheen burgermag) van die Suid-Afrikaanse Leër. Dit is in 1857 gestig, en het aan verskeie koloniale veldslae, die Tweede Vryheidsoorlog, die Eerste Wêreldoorlog, die Tweede Wêreldoorlog, die Grensoorlog, en die Noodtoestand deelgeneem.
Pous Martinus IV
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Kaapse Veldartillerie
Geskiedenis (Chronologie)
1850's 1860's 1870's 1890's 1900's 1910's 1920's 1930's 1940's 1950's 1960's 1970's 1980's 1990's 2000's
Gevegsonderskeidings
Gewoonlik word gevegsonderskeidings nie aan artillerieeenhede toegeken nie, maar 'n uitsondering is gemaak vir die Eerste Wêreldoorlog, en die KVA pronk dus met die onderskeiding 'Suidwes-Afrika 1914-15'.
Vrahovice
Vrahovice is 'n nedersetting in die administratiewe streek Olomouc van die Tsjeggiese Republiek, naby Prostějov waaraan dit administratief as stadsdeel behoort. Dit het ongeveer 3400 inwoners. Die dorp is in 1337 vir die eerste keer in die literatuur vermeld.
Die musikante Zdeněk Tylšar en Bedřich Tylšar is in die dorp gebore en die taalkundige dr. František Kopečný het vir baie jare daar gewoon. Die sokkerspeler Rostislav Václavíček is in Vrahovice gebore en hy het vir die plaaslike span aan die begin van sy loopbaan sokker gespeel.
In Vrahovice is daar baie klubs soos die atletiekvereniging Sokol, Vereniging van Vryewillige Brandweermanne, Spolek za staré Vrahovice, ens.
Monty Woolley
Monty Woolley (17 Augustus 1888 – 6 Mei 1963) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Man Who Came to Dinner (1942), The Pied Piper (1942), Since You Went Away (1944), en The Bishop's Wife (1947).
Arandis
Arandis is 'n dorp in die Namibiese streek van Erongo, wat in 1976 gestig is. Dit is 15 km buite een van die wêreld se grootste oopgroefuraanmyne, die Rössing uraanmyn. Die naam kom vanaf Nama, wat beteken 'die plek waar mense huil'.
Arandis is in 1978 gestig vir die werkers by die Rössing uraanmyn, en het in 1994 dorpstatus ontvang. In 2010 was die bevolking 7 600, waarvan meeste by die myn werk wat 29 km² van die grond besit.
Ekonomie en infrastruktuur
In 2000 was daar 'n herlewing in ekonomiese groei in Arandis. Met die wêreldwye energiekrisis het 'n aansienlike toename in kernkrag plaasgevind, met toenemende vraag na Arandis se uraan. Selfs banke wat voorheen gesluit het, het teruggekeer.
Politiek
Arandis word bestuur deur 'n stadsraad wat vanaf November 2015 sewe setels het.
In die 2010 plaaslike owerheidsverkiesing het SWAPO met 664 stemme gewen. SWAPO het ook die plaaslike owerheidsverkiesing in 2015 gewen, met 5 setels (780 stemme).
Zoboomafoo
Zoboomafoo is 'n Amerikaanse / Kanadese televisiereeks wat deur Chris en Martin Kratt vervaardig is.
Gamba Osaka
Gamba Osaka (ガンバ大阪) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Osaka-prefektuur, Japan.
Oosters-Katolieke Kerke
Die Oosters-Katolieke Kerke of Oriëntaal-Katolieke Kerke, of bloot die Oosterse Kerke, is 23 Oosters-Christelike outonome kerke van die Katolieke Kerk wat in gemeenskap is met mekaar en met die Latynse Kerk (ook bekend as die "Westerse Kerk").
Beskrywing
Aan die hoof van die Oosters-Katolieke Kerke is patriarge, metropolitane en aartsbiskoppe. Hulle volg die kerkwette van die Oosterse Kerke, hoewel elke kerk daarbenewens sy eie wette volg en sy eie tradisies handhaaf. Die totale lidmaatskap van die verskeie kerke is sowat 18 miljoen, volgens die Annuario Pontificio (die jaarlikse direktorium van die Katolieke Kerk). Dit is sowat 1,5% van die lidmate van die Katolieke Kerk, terwyl die ander meer as 1,3 miljard lidmate tot die Latynse Kerk behoort.
Die Maronitiese Kerk word algemeen beskou as die enigste Oosters-Katolieke kerk wat altyd in volle gemeenskap met Rome was, terwyl die meeste ander kerke van die 16de eeu af verenig het.
Oosters-Katolieke Kerke het hulle oorsprong in die Midde-Ooste, Noord-Afrika, Oos-Afrika, Oos-Europa en Suid-Indië. Sedert die 19de eeu het die diaspora egter na Wes-Europa, die Amerikas en Oseanië versprei, deels vanweë vervolging.
Delaware
Delaware (Engels: State of Delaware) is 'n deelstaat in die Middel-Atlantiese gebied van die Verenigde State van Amerika. Die hoofstad is Dover en die grootste stad is Wilmington.
Delaware het 'n bevolking van 0,9 miljoen en 'n oppervlakte van 6 452 vierkante kilometer. Delaware word in die noorde deur Pennsilvanië, in die ooste deur New Jersey, en in die suide en weste deur Maryland begrens. Die Atlantiese Oseaan asook die Delaware Baai lê in die ooste. Delaware is die tweede kleinste deelstaat, maar dit is die eerste deelstaat wat tot die Unie toegelaat is. Danksy die ligging digby die Atlantiese Oseaan het die deelstaat 'n matige klimaat.
Delaware se byname is The First State, The Small Wonder State, Blue Hen State, en The Diamond State. Die deelstaat is vernoem na die Delawarerivier wat na Thomas West, 3de Baron De la Warr (1577-1618) vernoem is.
Bloeding
Bloeding is die verlies van bloed uit 'n lewende liggaam. Die mediese term hiervoor is hemorragie. Dit kom voor as die bloedvate sodanig beskadig is, dat bloed daaruit ontsnap.
Bloeding kan inwendig plaasvind, waar die bloed uit bloedvate in die liggaam lek, of uitwendig, hetsy deur 'n onderbreking in die vel, of deur 'n natuurlike opening soos die mond, neus of oor.
Skielike en ernstige bloeding kan tot skok lei en kan selfs noodlottig wees. Vinnige mediese ingryping is nodig. Langdurige, selfs geringe, bloedverlies lei gewoonlik tot bloedarmoede as die ystervoorraad van die liggaam opraak, en hemoglobien (bloedkleurstof) nie meer geskep kan word nie.
'n Gesonde persoon kan 10% tot 15% van sy totale volume bloed sonder ernstige mediese probleme verloor. Tydens bloedskenking word ongeveer 8% tot 10% van die skenker se bloed getrek.
Laura Greenwood
Laura Greenwood (gebore 11 Desember 1991) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente V for Vendetta (2005), The Brothers Grimm (2005), en Pinprick (2009).
Otjikotomeer
Die Otjikotomeer is die kleinste van Namibië se twee natuurlike mere. Die ander meer is die Guinasmeer. Die Otjikotomeer is 'n ingevalle sinkgat.
Vislewe
Drie spesies kom in die meer voor naamlik: Guppie, Swaarddraer en Otjikoto-kurper. Laasgenoemde is uit die Guinasmeer ingevoer en in dié meer vrygelaat.
Fenotipiese kenmerk
’n Fenotipiese kenmerk, of bloot ’n kenmerk, is ’n herkenbare variasie van ’n fenotipiese eienskap van ’n organisme. Dit kan geërf wees of deur die omgewing bepaal word, maar dit kom tipies as ’n kombinasie van die twee voor. Byvoorbeeld, oogkleur is ’n eienskap van ’n organisme,  terwyl blou, bruin en groen kenmerke is.
Definisie
'n Fenotipiese eienskap is 'n waarneembare kenmerk; dit is die waarneembare uitdrukking van gene. 'n Voorbeeld van 'n fenotipiese kenmerk is haarkleur; daar is onderliggende gene wat beheer uitoefen oor die haarkleur, wat die genotipe uitmaak, maar die werklike haarkleur, die deel wat ons sien, is die fenotipe. Die fenotipe is die fisiese eienskappe van die organisme. Die fenotipe word beheer deur die genetiese samestelling van die organisme en die omgewingsdruk waaraan die organisme onderhewig is.
Genetiese oorsprong van kenmere in diploïede organismes
Die oorerflike eenheid wat ’n kenmerk kan beïnvloed, word ’n geen genoem. ’n Geen is ’n deel van ’n chromosoom, wat ’n baie lang en kompakte string DNS en proteïene is. ’n Belangrike verwysingspunt op ’n chromosoom is die sentromeer; die afstand van ’n geen tot die sentromeer word die geen se lokus genoem.
Die kern van 'n diploïede sel bevat twee van elke chromosoom, met homoloë (meestal identiese) pare chromosome met dieselfde gene by dieselfde lokusse.
Verskillende fenotipiese kenmerke word veroorsaak deur verskillende vorme van gene, of allele, wat ontstaan deur mutasie in 'n enkele individu en oorgedra word aan opeenvolgende geslagte.
Mendeliaanse uitdrukking van gene in diploïede organismes
'n Geen is net 'n DNS-kodeopeenvolging; die effens verskillende variasies van daardie opeenvolging word allele genoem. Allele kan aansienlik van mekaar verskil en produseer verskillende produk-RNS'e.
Kombinasies van verskillende allele bring dus verskillende kenmerke voort deur middel van die vloei van inligting wat hierbo getoon word. Byvoorbeeld, as die allele op homoloë chromosome 'n verhouding van "eenvoudige dominansie" toon, kan die kenmerk van die "dominante" alleel in die fenotipe gesien word.
Gregor Mendel was 'n baanbreker op die gebied van moderne genetika. Sy bekendste ontledings was gebaseer op duidelike eienskappe met eenvoudige dominansie. Hy het bepaal dat die oorerflike eenhede, wat ons nou gene noem, in pare voorkom. Sy instrument was statistiek.
Biochemie van dominansie en uitbreidings van uitdrukking van kenmerke
Die biochemie van die tussenproteïene bepaal hoe hulle in die sel op mekaar reageer. Die biochemie voorspel dus hoe verskillende kombinasies verskillende kenmerke sal voortbring.
Uitgebreide uitdrukkingspatrone wat in diploïede organismes gesien word, sluit fasette van onvolledige dominansie, kodominansie en veelvuldige allele in. Onvolledige dominansie is die toestand waar nie een van die allele in een heterosigoot die ander oorheers nie. ’n Mens kan dus vasstel dat elke alleel in die heterosigoot teenwoordig is. Kodominansie verwys na die alleelverhouding wat bestaan wanneer twee allele albei in die heterosigoot uitgedruk word, en albei fenotipes gelyktydig gesien word. Veelvuldige allele verwys na die situasie waar daar meer as 2 gemeenskaplike allele van ’n spesifieke geen is. Bloedgroepe in mense is ’n klassieke voorbeeld. Die ABO-bloedgroep se proteïene is belangrik om die bloedgroep by mense vas te stel en dit word bepaal deur verskillende allele op die een lokus.
Skisotipie
Skisotipie is ’n voorbeeld van ’n sielkundige fenotipiese kenmerk wat in skisofreniespektrumversteurings gevind kan word. Studies het getoon dat geslag en ouderdom die uitdrukking van skisotipiese kenmerke beïnvloed. Sekere skisotipiese kenmerke kan byvoorbeeld gedurende adolessensie verder ontwikkel, terwyl ander gedurende hierdie tydperk onveranderd bly.
Kongokoors
Kongokoors, of Krim-Kongo-hemorragiese koorssiekte, is 'n virussiekte wat spontane bloeding veroorsaak en deur bosluise versprei word. Die siekte is endemies aan Afrika, maar kom ook in Asië en Oos-Europa voor. Dit is hoogs aansteeklik en lewensgevaarlik. Tussen 30 en 50 persent van mense wat Kongokoors opdoen, sterf daaraan.
Die virus word tipies deur 'n bosluis se byt oorgedra, maar kan ook deur die besmette bloed en weefsel van vee versprei word. Bosluise dra die virus vir lang periodes, wat dit deur hul eiers na die volgende geslag oordra. 'n Besmette persoon kan die virus na ander persone versprei wanneer hul bloed met ander mense in aanraking kom.
Die siekte het sy naam te danke daaraan dat dit in 1944 in die Krim en later in 1956 in die Belgiese Kongo opgespoor is. In 1969 is daar vasgestel dat dit eintlik dieselfde siekte is. Hemorragie is die mediese naam vir bloeding.
Simptome
Kongokoors begin met griepagtige simptome soos koors en lyfseer. Die eerste simptome is tussen een en nege dae ná die byt sigbaar. 'n Paar dae begin die pasiënt gewoonlik inwendig te bloei. Noodlottige multi-orgaanversaking kan later intree.
Behandeling
Pasiënte word afgesonder om verspreiding te voorkom. Dit word hoofsaaklik simptomaties deur middel van bloedoortappings en koorswerende medisyne behandel. Die antivirale middel, ribavirin, blyk suksesvol teen die virus te wees.
Voorkoming
Daar bestaan nie 'n antibiotikum teen Kongokoors of 'n entstof om dit te voorkom nie. Immunisering is al probeer, maar daar is geen bewyse dat dit suksesvol was nie.
Bosluise moet nooit met die kaal hande tussen die vingers dooddruk word nie (die bloed kan besmet wees). Persone wat met die bloed van vee en ander diere in aanraking kom, behoort beskermende klere en handskoene te dra. In gebiede met baie bosluise kan klere met insekgif behandel word.
Bosluise kan by diere beheer word deur hulle te dip.
Kongokoors in Suid-Afrika
Sowat 25 mense kry elke jaar in Suid-Afrika Kongokoors. Die siekte word hoofsaaklik deur drie spesies bontpootbosluise in die genus Hyalomma veroorsaak. Die drie spesies wat hiervoor verantwoordelik is, is die groot growwe bontpootbosluis (Hyalomma rufipes), die vaal bontpootbosluis (Hyalomma glabrum) en die klein gladde bontpootbosluis (Hyalomma truncatum).
Hoewel hierdie bosluise redelik algemeen voorkom, is hulle minder geneig as ander bosluise om mense te byt. Slegs 'n klein persentasie bontpootbosluise is draers van die virus.
Armstrong Whitworth Siskin
Daar was 465 Siskin III's' gebou waarvan sommige na Estonië en Kanada uitgevoer is. Die Siskin IIIA was toegerus met die nuwe Armstrong Siddeley Jaguar IV enjin en het in Oktober 1925 sy verskyning gemaak. Elf Britse Eskaders was met die vliegtuig toegerus vanaf September 1926. Die Britse Eskaders het die pioneerwerk ten opsigte van kunsvlieëry met dié gedoen. Die laaste Sisken van die Britse Lugmag was in Oktober 1932 onttrek terwyl sommige van die Kanadese vliegtuie eers in 1939 met die Hawker Hurricane vervang was.
Dithakong
Dithakong is 'n nedersetting tussen Vryburg en Kuruman in die Noord-Kaap, Suid-Afrika. In 1823 het die Slag van Dithakong hier plaasgevind, as deel van die Mfecane.
Volgens die 2011-sensus het dit 'n bevolking van 1 691, van wie 99.4% hulself as Swart Afrikane beskryf en 96% Tswana as huistaal praat.
Heterochromie
In anatomie is heterochromie (Grieks: heteros ‘verskillend’ + chroma ‘kleur’ ) ’n verskil in kleur, gewoonlik van die iris maar ook van hare of die vel. Heterochromie is ’n gevolg van die relatiewe oormaat of gebrek aan melanien (’n pigment). Dit kan oorgeërf word of die gevolg wees van mosaïsisme, chimera, siekte of besering.
Heterochromie van die oog (heterochromia iridis of heterochromia iridum is tweesoortig. In algehele heterochromie is een iris ’n ander kleur as die ander.  In gedeeltelike heterochromie of sektorale heterochromie is die gedeelte van een iris ’n ander kleur as die res van dieselfde iris.
Oogkleur, spesifiek die kleur van die irisse, word hoofsaaklik bepaal deur die konsentrasie en verspreiding van melanien. Die geaffekteerde oog kan hipergepigmenteer (hiperchromaties) of hipogepigmenteer (hipochromaties) wees. Gewoonlik dui ’n oormaat van melanien in mense op hiperplasie van die irisweefsel en ’n tekort aan melanien dui op hipoplasie. <!--
Classification
Heterochromia is classified primarily by onset: as either genetic or acquired. Although a distinction is frequently made between heterochromia that affects an eye completely or only partially (sectoral heterochromia), it is often classified as either genetic (due to mosaicism or congenital) or acquired, with mention as to whether the affected iris or portion of the iris is darker or lighter. Most cases of heterochromia are hereditary, caused by a disease or syndrome, or due to an injury. Sometimes one eye may change color following certain diseases or injuries.
Congenital heterochromia
Heterochromia that is congenital is usually inherited as an autosomal dominant trait.
Acquired heterochromia
Heterochromia that is acquired is usually due to injury, inflammation, the use of certain eyedrops, or tumors.
Abnormal iris lighter
Heterochromia has also been observed in those with Duane syndrome.
Central heterochromia
Eye color is determined primarily by the concentration and distribution of melanin within the iris tissues. Although the processes determining eye color are not fully understood, it is known that inherited eye color is determined by multiple genes. Environmental or acquired factors can alter these inherited traits.
The human iris can be seen in a number of various colors. There are three true colors in human eyes that determine the outward appearance: brown, yellow, and grey. The amount of each color an individual has determines the appearance of the eye color.
Bosman di Ravelli
Vere Bosman di Ravelli (gebore Jan Gysbert Hugo Bosman, Piketberg 24 Februarie 1882 – Strand 20 Mei 1967) was ’n Suid-Afrikaanse pianis, komponis en skrywer.
Heterochromie
Central heterochromia
Eyes displaying central heterochromia are often referred to as "cat eyes" because of their multi-colored iris. Central heterochromia appears to be prevalent in irises containing low amounts of melanin.
Bosman di Ravelli
Herkoms
duimnael|links|180px|Di Ravelli se suster het klavierlesse by prof. F.W. Jannasch gekry. Bosman was die seun van Izak Daniel Bosman van Bottelary, Stellenbosch, en sy vrou, Hermina Elizabeth Boonzaaier van die plaas Winkelshoek, Piketberg. Bosman het uit 'n musikale familie gekom. Sy broer wat 10 jaar ouer as hy was, het klavier gespeel en sy suster, 'n begaafde pianiste, was 'n student van F.W. Jannasch. Van haar het hy sy eerste musieklesse ontvang. Nadat hy die destydse matrikulasie-eksamen afgelê het, het hy hom as student in moderne en klassieke tale by die Victoria-kollege, Stellenbosch, ingeskryf maar nie sy kursus voltooi nie. Hy is so aangegryp deur die klavierspel van die Kaapse pianiste Apolline Niay en daarna deur die Duitse pianis-komponis Albert Friedenthal wat Suid-Afrika in 1898 besoek het, dat hy teen die wense van sy ouers besluit het om 'n musiekloopbaan te volg.
Sonop
Sonop is 'n dorpie in Noordwes, Suid-Afrika. Dit is 18 km wes van Brits geleë, met Marikana verder wes.
Bosman di Ravelli
Opleiding in Europa
Op 1 Oktober 1899 het hy met die Briton na Engeland vertrek om aan die musiekkonservatorium van Leipzig as konsertpianis opgelei te word. Nieteenstaande sy uiters gebrekkige musikale agtergrond, is hy as student aanvaar en het sy musiekonderrig onder leiding van prof. Alexander Winterberger ('n leerling van Liszt) en sy assistent Dufour begin. Later het Bosman ook kennis gemaak met die vermaarde Chopin-vertolker, Wladimir von Pachmann, wie se konsertuitvoerings hy op aandrang van sy leermeesters gereeld bygewoon en van wie hy baie geleer het.
Heterochromie
Central heterochromia
A famous case of a person with central heterochromia was Baroness Rozsika Edle von Wertheimstein, whose daughter wrote: "She was a very beautiful woman... She had dark, dark brown eyes, but each eye had a purple ring to it, about a quarter of an inch of purple around these dark brown eyes."
Bosman di Ravelli
Opleiding in Europa
Danksy sy innemende geaardheid en skerp intellek en die feit dat die moedige stryd van die Boerevolk op daardie tydstip die verbeelding gepak en die simpatie van die mense in Europa gewek het, het Bosman spoedig vriende gemaak en die steun en bystand van invloedryke persone verkry. Met sy eerste openbare optrede in Leipzig in 1902 het hy die verhoognaam Vere Bosman di Ravelli aangeneem.
Heterochromie
In other organisms
Although infrequently seen in humans, complete heterochromia is more frequently observed in other species, where it almost always involves one blue eye. The blue eye occurs within a white spot, where melanin is absent from the skin and hair (see Leucism). These species include the cat, particularly breeds such as Turkish Van, Turkish Angora, Khao Manee and (rarely) Japanese Bobtail. These so-called odd-eyed cats are white, or mostly white, with one normal eye (copper, orange, yellow, green), and one blue eye. Among dogs, complete heterochromia is seen often in the Siberian Husky and few other breeds, usually Australian Shepherd and Catahoula Leopard Dog. Horses with complete heterochromia have one brown and one white, gray, or blue eye - complete heterochromia is more common in horses with pinto coloring. Complete heterochromia occurs also in cattle and even water buffalo. It can also be seen in ferrets with Waardenburg Syndrome, although it can be very hard to tell at times as the eye color is often a midnight blue.
Sectoral heterochromia, usually sectoral hypochromia, is often seen in dogs, specifically in breeds with merle coats. These breeds include the Australian Shepherd, Border Collie, Collie, Shetland Sheepdog, Welsh Corgi, Pyrenean Shepherd, Mudi, Beauceron, Catahoula Cur, Dunker, Great Dane, Dachshund and Chihuahua. It also occurs in certain breeds that do not carry the merle trait, such as the Siberian Husky. -->
Bosman di Ravelli
Terug na Suid-Afrika
duimnael|links|220px|Di Ravelli, geskilder deur [[Maggie Laubser.]]
Tony Galento
Tony Galento (12 Maart 1910 – 22 Julie 1979) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente On the Waterfront (1954), Guys and Dolls (1955), The Best Things in Life Are Free (1956), en Wind Across the Everglades (1958).
Bosman di Ravelli
Terug na Suid-Afrika
Hoewel hy in sy programme voorkeur gegee het aan Chopin, het sy repertoire ook werke ingesluit van Liszt, Rimsky-Korsakof, Grieg en Rachmaninof. Uit 'n geldelike oogpunt beskou, was die welslae van hierdie ondernemings egter beperk. Verder het Bosman hom sterk beywer vir die bevordering van die musieklewe in Suid-Afrika en onder meer die oprigting van 'n akademie vir musiek bepleit. Hierdie ideaal kon egter weens gebrek aan die nodige ondersteuning nie verwesenlik word nie. As komponis het Bosman daarna gestreef om musiek in 'n tipies Suid-Afrikaanse idioom te skryf. Hy het verse van die Afrikaanse digters Totius (“Die howenier”), E.N. Marais (“Winternag”) en J.F.E. Celliers (“Die veldwindjie”) getoonset. Die komposisies het in 1908 in die bundel “Drie liederen” verskyn. Hiermee het Bosman baanbrekerswerk vir die Afrikaanse kunslied in Suid-Afrika gedoen. Daarby was hy 'n sterk teenstander van die sentimentele Sankey- en Moody-liedere as kerkmusiek in die plek van die oorspronklike psalms en gesange.
Ná 'n besoek aan Zoeloeland het Bosman 'n studie van Zoeloemusiek gemaak. Hy was veral getref deur die meer subtiele ritme in hierdie musiek en het dan ook daarvan gebruik gemaak in sy twee klavierkomposisies, die “Zulu Wedding Chant” en die “Zulu Funeral Chant”, wat hy in 1910 geskryf het. Met die verskyning van Die Brandwag in 1910 het Bosman die musiekrubriek van dié tydskrif behartig. In dieselfde jaar het hy na Europa teruggekeer waar hy tot 1955 hoofsaaklik in Engeland, Frankryk, Duitsland en Italië as konsertpianis en veral as vertolker van Chopin welslae behaal het.
Siekte en emigrasie
In 1919 het hy ernstig siek geword aan Spaanse griep en terwyl hy in Locarno aangesterk het, het hy 'n liefde vir Italië ontwikkel. Sy permanente tuiste was die volgende 22 jaar lank naby die Boboli-tuin in Florence. Tydens die Tweede Wêreldoorlog (1939–1945) was hy drie jaar lank in 'n interneringskamp by Salzburg in Oostenryk. Nog voor dit is sy dood – weens 'n verwarring met sy broer wat in 1938 in München oorlede is – in sy vaderland aangekondig.
Skrywer
Bosman was 'n hoogs begaafde en ontwikkelde man. Hy het 'n besonderse aanleg vir die aanleer van tale gehad en het naas die volkome beheer van verskeie Europese tale ook 'n leeskennis van Grieks, Arabies, Chaldeeus, Siries en Persies gehad. Hy het onder meer 'n Arabies-Engelse woordelys vir die bestudering van die Koran saamgestel. Hy was 'n tyd lank medewerker van De Volkstem en het verskeie tydskrifartikels geskryf, onder meer “Fantasie o'er die lewe van die komponis Chopin”, 'n reeks wat van 31 Mei tot 5 Oktober 1910 in Die Brandwag verskyn het en “Griekse en Gregoriaanse kerkmusiek” (ook in Die Brandwag, September 1912). In 1921 het sy “In an Italian mirror”, 'n bundel gedigte in Engels, verskyn en in 1964 'n gefantaseerde biografie “Saint Theodore and the crocodile”. Sy lewenskets “Music's exile — the autobiography of Vere Bosman di Ravelli” het in Vita Musica (Junie 1963 tot Augustus 1964) verskyn, maar is nooit voltooi nie.
Waardering
Bosman was die eerste gebore Suid-Afrikaner wat as konsertpianis erkenning in die buiteland verwerf het. Verder was hy 'n baanbreker op die gebied van die Afrikaanse kunslied, terwyl sy tydskrifartikels oor musiek die eerste was wat in Afrikaans verskyn het. Hy het volgens W.E.G. Louw tot met sy dood “iets van 'n byna ouderwetse hoflikheid, elegansie en wellewendheid behou”. Bosman was nie getroud nie.
Compton se aalwyn
Compton se aalwyn (Aloe comptonii) is 'n aalwyn wat endemies is aan die Wes-Kaap en Oos-Kaap waar dit van Montagu tot by Jansenville voorkom. Dit staan ook bekend as die Kleinkaroo aalwyn. Die aalwyn is vernoem na prof. R.H. Compton, 'n gewese direkteur van die Kirstenbosch Nasionale Botaniese Tuin.
In Engels staan dit bekend as Christmas Aloe of Eastern Mitre Aloe.
Omega-newel
Die Omega-newel (ook bekend as die Swaan-, Kreef- of Hoefyster-newel, Messier 17 en NGC 6618) is ’n emissienewel in die sterrebeeld Boogskutter. Dit is in 1745 deur Philippe Loys de Chéseaux ontdek en Charles Messier het dit in 1764 in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem. Dit is geleë in die ryk stervelde van die Boogskutter-gebied van die Melkweg.
Die Omega-newel is tussen 5 000 en 6 000 ligjare van die Aarde af en strek sowat 15 ligjare ver. Die wolk van interstellêre materiaal waarvan die newel deel is, het ’n deursnee van sowat 40 ligjare en ’n massa van 30 000 sonmassas. Omega self se massa word geraam op sowat 800 sonmassas. Dit word beskou as een van die helderste en grootste stervormende streke in ons sterrestelsel.
’n Oop sterreswerm van 35 sterre lê in die newelagtigheid en veroorsaak dat die gasse van die newel glinster vanweë bestraling deur hierdie warm jong sterre. Daar is egter heelwat meer sterre in die newel, tot 800.
Abikwakop
Abikwakop is 'n heuwel geleë in die Namakwa-distriksmunisipaliteit in die Noord-Kaapprovinsie, in die noordwestelike deel van Suid-Afrika. Dit is 900 km suidwes van die hoofstad Pretoria tussen Kenhardt en Brandvlei, op 'n hoogte van 866 meter bo seespieël geleë.
Geografie
Die land rondom Abikwakop is uitgestrek en plat. Die hoogste punt in die omgewing het 'n hoogte van 956 meter en is 15 km wes van Abikwakop. Minder as 2 mense per vierkante kilometer woon rondom Abikwakop. Daar is geen dorp in die omgewing nie. Die gebied rondom Abikwakop is ylbedek met karoobossies.
Klimaat
Die klimaat is koud. Die gemiddelde temperatuur is 22 °C. Die warmste maand is Januarie, op 32 °C, en die koudste Junie, op 9 °C. Die gemiddelde reënval is 212 mm per jaar. Die natste maand is Maart, met 42 mm reën, en die droogste September, met 3 mm.
Clarens-sandsteenformasie
Die Clarens-sandsteenformasie maak deel uit van die Stormberg-groep. Die formasie word onderlê deur die rooi modderstene van die Elliot-formasie en oorlê deur die Drakensberg-lawas. Die Stormberg-groep vorm op sy beurt die boonste gedeelte van die Karoo-supergroep, wat 'n groot gedeelte van Sentraal-Suid-Afrika bedek.
Vorming
Die Clarens-sandsteenformasie verteenwoordig 'n eoliese afsetting (wind), waar dit afgeset word as sandduine in 'n woestynomgewing voor die opbreking van die superkontinent Gondwana.
Gebruike
Die Clarens-sandstene is vroeër gebruik as boumateriaal, met verskeie historiese geboue wat op verskeie dorpe in die Oos-Vrystaat hiermee gebou is. Voorbeelde op Ficksburg is die NG kerk, die ou poskantoor en die ou perseel van die Hoërskool Ficksburg.
Dit is egter 'n vaardigheid wat grotendeels verdwyn het, maar die sandsteen word deesdae gebruik as dekstene wat buite aan moderne strukture gepleister word om 'n mooi voorkoms te verleen. Verskeie kunstenaars soos Michael Albertyn sr. het landskapstonele van die Oos-Vrystaat geskilder, onder andere van die Brandwagrots van Golden Gate.
Britse Statebond
Nie alle lede van die Statebond erken die Britse monarg as staatshoof nie. Dié wat dit wel doen, is bekend as Statebondgebiede, maar die meeste lede is republieke, en 'n handvol ander is inheemse monargieë. Alle lede erken wel koning Charles III as hoof van die Statebond, 'n rol wat miskien die beste met dié van 'n seremoniële president vergelyk kan word.
Oorsprong
Die Statebond het die Britse Ryk vervang, en sy oorsprong lê in die Rykskonferensies van die laat 1920's (konferensies van Britse en koloniale eerste ministers het gebeur vanaf 1887), waar die onafhanklikheid van selfregerende kolonies en dominiums erken is, en is uiteindelik geformaliseer deur die Statuut van Westminster in 1931. Die Statebond is geskep as 'n vereniging van vrye en gelyke state, en lidmaatskap was gebaseer op die gemene trou aan die Britse Kroon.
Ná die Tweede Wêreldoorlog is die Ryk stadig afgebreek, wat deels aan die groei van onafhanklikheidsbewegings in die onderdanige streke (mees belangrik in Indië onder die invloed van Mahatma Gandhi) toegeskryf kan word, asook die Britse Regering se verkrampte omstandighede as gevolg van die koste van die oorlog. Burma (1948) en Suid-Jemen (1967) was onder die paar vorige kolonies/protektorate wat nie tot die Statebond toegetree het by onafhanklikheidswording nie. Miskien die mees bekende groep vorige Britse kolonies, die Verenigde State, is ook nie lid van die Statebond nie, omdat die onafhanklikheid van die VSA hierdie instelling met oor 'n honderd jaar voorafgaan. Die Republiek Ierland was 'n lid, maar het die Statebond verlaat met republiekwording in 1949.
Die kwessie van republiekstatus binne die Statebond is eers in 1950 opgelos toe daar ooreengekom is, volgens 'n formule voorgestel deur Kanadese eerste minister Louis St. Laurent, dat Indië 'n lid mag bly ten spyte van sy huidige republiekgrondwet1. (Voorheen het Ierland en Burma die Statebond verlaat na republiekwording.) Hierdie besluit, soos uiteengesit in die London Declaration, het toegelaat dat lede die Britse monarg as Hoof van die Statebond aanvaar ongeag van hulle binnelandse grondwetlike opset, en word deur baie gesien as die begin van die moderne Statebond.
Soos die Statebond gegroei het, het Brittanje en die vorige "blanke Dominiums" informeel (en meestal veragtend) bekend geraak as die Wit Statebond, spesifiek wanneer hulle met die armer, meestal nie-blanke Statebondslede verskil het oor verskeie kwessies by die Statebond Regeringshoofde-ontmoetings. Aantygings dat die "Wit Statebond" ander belange as spesifiek die Afrika Statebondnasies het, asook beskuldigings van rassisme en kolonialisme het gereeld voorgekom gedurende debatte oor Rhodesië in die 1970's, die oplegging van sanksies teen die apartheidsera Suid-Afrika in die 1980's, en meer onlangs oor die kwessie van om druk uit te oefen vir demokratiese hervorming in Nigerië en later Zimbabwe in onlangse jare.
Sedert die toetrede van Mosambiek (in 1995), Rwanda (in 2009) asook Gaboen en Togo (albei in 2022) het die Britse Statebond ook lidlande wat nooit deel van die Britse Ryk was nie, maar onderskeidelik Portugese, Belgiese of Franse kolonies.
Sport
Die Statebond hou die Statebondspele elke vier jaar, twee jaar na elke Olimpiese Somerspele.
Lys van Statebondslede volgens kontinent
[[Lêer:Commonwealth of Nations.svg|duimnael|Lidlande van die Statebond:
]] [[Lêer:Commonwealth realms republics and monarchies.svg|duimnael|Lidlande volgens regeringstelsel:
]] [[Lêer:Commonwealth realms map.svg|duimnael|
]] Datum van lidmaatskap tussen hakies. )
Sekretarisse-generaal
Sekretarisse-generaal van die Britse Statebond:
Meerten
Meerten is ’n nedersetting in die munisipaliteit Buren in die provinsie Gelderland in Nederland.
28 Februarie
28 Februarie is die 59ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender. Dit is ook gewoonlik die laaste dag van Februarie, maar in skrikkeljare is 29 Februarie die laaste dag. Daar was ook al drie keer in die geskiedenis 'n 30 Februarie gewees. Daar volg nog 306 dae in die res van die jaar (en 307 in skrikkeljare).
Hoëveldklappertjie
Die Hoëveldklappertjie (Mirafra fasciolata) is 'n algemene, amper-endemiese standvoël in grasveld en oop savanne. Die voël is 15 cm groot en weeg 26 – 44 gram. In Engels staan die voël bekend as die Eastern clapper lark.
Robert Woolsey
Robert Woolsey (14 Augustus 1888 – 31 Oktober 1938) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Cracked Nuts (1931), So This Is Africa (1933), Cockeyed Cavaliers (1934), en On Again-Off Again (1937).
Rockwell B-1 Lancer
Die Rockwell B-1 Lancer is 'n supersoniese, swaaivlerk, langafstand-strategiese bomwerper wat kernwapens dra. Dit is ontwikkel uit 'n 1965-spesifikasie van die Amerikaanse Lugmag vir 'n hoëspoedbomwerper wat op lae hoogtes kan funksioneer om die B-52 Stratofortress te vervang. Konstruksie van die eerste prototipe het in laat-1972 begin en die prototipe het wel op 23 Desember 1974 gevlieg. Teen die einde van Junie 1977 het nog drie prototipes reeds 118 vlugte onderneem en 646 vliegure is aangeteken. As gevolg van kostes wat eksponensieel toegeneem het, is die projek in 1977 gekanselleer. Tog het toetsvlugte met die prototipes voortgeduur tot in 1981.
Na militêre en politieke ingryping op hoë vlak is die program deur die Reagan-administrasie in 1982 herroep. Die nuwe verbeterde produksiemodel het op 18 Oktober 1984 sy nooiensvlug voltooi en was bekend as model B-1B. Die B-1B het van die B-1A verskil; dit het oor verbeterde lugvaartelektronika aanboord beskik, die onderstel is versterk, dit het oor uitskietstoele beskik (B-1A het 'n ontsnappingshok gehad) en kon wapens buite die vliegtuig dra. Die eerste B-1B is aan die Dyess Lugmagbasis in Texas afgelewer in Junie 1985 en op 1 Oktober 1986 as operasioneel verklaar. Die laaste van die 100 B-1B's is op 2 Mei 1988 afgelewer en het elk VS$200 miljoen gekos.
Die Rockwell B-1 Lancer is die laaste strategiese bomwerper met 'n lang togafstand wat gebou is. Dit kan meeste vyandige verdedigingstelsels binnedring en is die ruggraat van die Amerikaanse langtogafstand-bomwerpermag. Dit kan groot vragte dra van 'n verskeidenheid wapens en dit blitsvinnig aflewer of vuur; feitlik enige plek op die aarde op kort kennisgewing. Die B-1 gebruik korter aanloopbane as die B-52, kan laer vlieg en is vinniger as die B-52, dit dra twee keer die bomvrag van die B-52 en het 'n kleiner radarprofiel as die B-52.
Die deurlopende Conventional Mission Upgrade Program verseker dat die B-1 se vermoëns voortdurend verbeter. Dit verbeter die vliegtuig se akkuraatheid en vermoë om te oorleef deur die slim wapens en ander wapens en die aanboord teenmaatreëls te integreer.
Die B-1B se AN/ALQ 161A verdedigingsavionikastelsel bespeur outomaties enige radarbedreiging, insluitende missiele wat die vliegtuig van agteraf aanval. Dit sal self besluit watter teenmaatreëls toegepas moet word bv. of chaff (metaalstrokies) of fakkels uitgeskiet moet word en of daar elektroniese storing van seine moet plaasvind.
Die Sowjetunie het die Toepolef Tu-160 ontwikkel as teenvoeter vir die B-1.
Monoi-olie
duimnael|regs|200px|Monoi-olie word gemaak van [[Tiaré tahiti en klapperolie.]]
Monoi-olie of Monoï-olie is ’n parfuumolie wat gemaak word deur blomme van die struik Tiaré tahiti in klapperolie te laat week. Monoï (ma-noi uitgespreek) is ’n ou Tahitiaanse woord wat "gegeurde olie" beteken. Die olie word algemeen in Frans-Polinesië gebruik as ’n vel- en haarversagter.
In die vervaardiging van Monoi-olie word ’n streng stel reëls gevolg, vandat die blomme met die hand gepluk word tot met die berging en versending van die eindproduk.
Geskiedenis
Dit is onbekend van wanneer af Monoi-olie gemaak word. Die oorsprong kan egter nagespeur word tot minstens 2 000 jaar gelede, toe dit deur die Maohi-volk, die inheemse Polinesiërs, gemaak is. Vroeë Europeërs wat die Polinesiese eilande besoek het, onder andere James Cook, het berig oor die gebruik van die olie vir medisinale, kosmetiese en godsdienstige doeleindes. Dit het van geboorte tot die dood ’n rol in die eilandbewoners se lewe gespeel: Babas is daarmee gesmeer om te keer dat hulle in die hitte dehidreer en in die winter koud kry. Wanneer ’n persoon gesterf het, is hul liggaam met Monoi-olie gesalf om hul reis na die hiernamaals te vergemaklik.
Tydens godsdiensseremonies in die marae (tempels) het priesters die olie gebruik om heilige voorwerpe te salf en offerandes te reinig.
Seevaarders het dit gebruik om hulle teen die koue winde en sout water te beskerm. Selfs vandag smeer duikers die olie aan hul hele lyf vir dieselfde doel.
duimnael|200px|Die Tiaré-blom.
Algemene gebruike
Volgens moderne vervaardigertoetse bevat Monoi-olie baie metielsalisilaat, wat die vel streel. Dit dring glo die vel binne, rehidreer die lae van die epidermis en beskerm dit.
Monoi-olie word gebruik:
Messier 18
Messier 18 of M18 (ook bekend as NGC 6613) is ’n oop sterreswerm in die sterrebeeld Boogskutter. Dit is in 1764 deur Charles Messier ontdek wat dit in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem het.
Van die Aarde af gesien, lê M18 tussen die Omega-newel (M17) en die Boogskutter-sterwolk (M24). Dit is na raming sowat 32 miljoen jaar oud en is 4 900 ligjare van hier.
Kolima
Die Kolima (Russies: Колыма́, [kəlɨˈma]; Jakoeties: Халыма) is 'n groot noord-vloeiende rivier in die Russiese Verre-Ooste. Dié rivier, met 'n lengte van 2 129 km (1 323 myl), ontstaan deur die saamvloei van die Koeloe und Ajan-Joerjach in Soentar-Chajata, Jakoetië, net suidoos van die Indigirka se bron. Aansluitend vloei dié rivier in 'n noordoostelike rigting deur die Magadan-oblast en bereik Sinegorje. Hiervanaf vloei die Kolima in 'n noordwestelike rigting deur Sejmchan en vloei later in 'n noordelike rigting tot by Zyryanka en bereik die Jakoetië-republiek. Aansluitend vloei dié rivier in 'n noordwestelike rigting deur Srednekolymsk en mond noord van Chersky in 'n delta in die Oos-Siberiese See uit.
Die omgewing van die Kolima word gekenmerk deur die taiga, wat by die kus verder noord in 'n toendra oorgaan. Die rivier vries in Oktober en bly tot Mei-Junie onder die ys.
Kosakke
Kosakke (Oekraïens: козаки́, kozaki; Russies: казаки́, kazaki; Pools: Kozacy) was oorspronklik lede van demokratiese, halfmilitêre gemeenskappe in die Oekraïne en Suid-Rusland, veral in ylbevolkte gebiede en aan die Don- en die Dnjepr-rivier. Hulle het ’n belangrike rol gespeel in die ontwikkeling van hierdie streke.
Naam
Die woord "Kosak" kom van die Turkse woord quzzaq, wat "avonturier" of "vry man" beteken. Die term is die eerste keer gebruik in ’n Russiese dokument uit 1395. "Kosakke" (Kozacy) was ook die naam van ’n soort ligte infanterie in die Pools-Litause Gemenebes. Dié naam word egter nie met enige etnisiteit verbind nie.
Oorsig
Dit is onseker hoe die Kosakke ontstaan het. Die mees algemene teorie is dat hulle afstammelinge was van kleinboere wat gevlug het om slawerny vry te spring. Dié mense was van verskillende etniese groepe soos Roeteniërs, Turke en Duitsers, maar veral Oekraïners en Russe.
Hulle het in die 14de tot 15de eeu militêre gemeenskappe gevorm om hul leefstyl van seerowery, strooptogte en onwettige jagtogte te kan voortsit en om hulself teen aanvalle van Tartare, Mongole en ander nomadiese volke op die steppe van Suid-Rusland te verdedig. Hulle het grondgebied gekoloniseer wat voorheen deur nomadiese stamme bewoon is en het ook in ’n mate met dié stamme vermeng.
Die twee grootste Kosakke-gemeenskappe was:
Later het nog Kosakke-groepe ontstaan in die Suid-Oerals, Siberië en die Kaukasus. Die Poolse Kosakke (Kozacy) en Tartaarse Kosakke (Nağaybäklär) was minder bekend.
Die Kosakke het met die Tsaredom van Rusland saamgewerk en met ’n stelselmatige verowering en kolonialisasie van grondgebied begin wat Rusland se grense vasgestel het op die Wolga-rivier, die hele Siberië en die Oeral- en Terek-rivier.
In die laat 18de eeu het Rusland, met sy toenemende ambisie om uit te brei, al hoe meer staatgemaak op die lojaliteit van die Kosakke en dit het hulle tradisioneel onafhanklike leefstyl bedreig. Die gevolg was opstande wat gelei is deur onder andere Stenka Razin en wat deur Rusland onderdruk is. In sommige gevalle is hele leërs ontbind, soos in 1775 die geval was met die Zaporozje-Kosakke.