cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
W.O. Kühne
Skryfwerk
Vir die jonger leser skryf hy etlike ander boeke. In “Hoera vir Klaas Jas!” gaan ’n gesin en hulle troeteldiere see toe waar Pa ’n strandhuis gaan bou. Op pad trek ’n huisie in Vaalvlei in die Klein Karoo die reisigers se aandag. Hulle vernuwe dit onherkenbaar, met die hulp van die hele gemeenskap, wit en bruin ingesluit. Klaas Jas is die vrolike bruin baasbouer, wat daarna aan die spits staan om die hele verwaarloosde omgewing op te kikker. “Piet en Jan” vertel van die tweeling Piet en Jan wat met konyne teel wat vinniger aanteel as wat hulle dit kan hanteer. Hulle besef dat hulle ’n groot probleem het wanneer die konyne al die kropslaai verorber en daar niks oor is nie. Towie, die towenaar van die besoekende sirkus, bring uitkoms wanneer hy al die konyne vir sy toorkunsies aankoop. “Die wonderbaarlike motor van Barnabas Bombas” verskyn eers as vervolgverhaal in Die Jongspan. Die Bombas-gesin bou uit rommel en afvalmateriaal meubels, ’n motor en ’n huis. Met die motor vertrek hulle vanaf Waenhuiskrans en deurreis die hele Suid-Afrika. In die fantasie “Pot, graaf en houtvurk” raak ’n bose bende messe en ander los goed soos ’n slypsteen, ’n koperpot, ’n bossaag, ’n graaf en ’n houtvurk in ’n stryd gewikkel oor ’n skat wat die graaf uitgespit het. “Pip in Otterland” het ten doel om die kind se belangstelling en liefde vir hulle natuurlike omgewing aan te wakker. Pip verander in ’n otter en kom eindelik weer as troeteldier by sy eie gesin aan. “Eendag was daar ’n witborskraai” is ’n storie binne ’n storie. Monique droom sy is ’n witborskraai en ondergaan vele avonture waarby haar eie familie ook betrokke is. Wanneer sy wakker word, het sy steeds die oorkrabbetjie wat sy as kraai by haar ma afgepik het by haar.
Verskeie gewilde verhale verwerk hy of vertel dit oor in Afrikaans. In die reeks “Bybelstories vir die kleinspan” skryf hy onder andere oor “Dawid en Goliat”, “Die geboorte van Jesus”, “Die kindertyd van Jesus” en “Moses in die mandjie”. Hy vertolk ook volksverhale van oor die hele wêreld in Afrikaans in die bundel “Die wêreld se mooiste volksverhale”, wat deur James Riordan byeengebring is. Ander kleuterboeke wat hy oorvertel of vertaal sluit in “Die flukse kabouters van Keulen”, “My prentepoetseboek” en vier stories in die reeks “Bybelstories vir die kleinspan”, naamlik “Die geboorte van Jesus”, “Moses in die mandjie”, “Dawid en Goliat” en “Die kindertyd van Jesus”. Van sy kinderverse word opgeneem in die versamelbundels “Nuwe Kleinverseboek” en “Nuwe Kleuterverseboek”. Sy verhaal “Die jong man wat te hoog wou vlieg” (’n verwerking van die Icarus-verhaal) word deur Linda Rode in die versamelbundel “Goue fluit, my storie is uit” opgeneem en sy verhale “Die gekraakte kalbas” en “Karoo-kikkers” word opgeneem in “Goue lint, my storie begint” onder redaksie van Alida Rode.
Hy skryf ook etlike verhale vir ouer kinders. Sy eerste jeugboek is “Kassie Krog in die knyp”. Hierdie boek bevat twee novelles wat beide in die droë en plattelandse Noordwes-Kaap afspeel. In beide raak Kassie betrokke by boewe, word self vir ’n tyd ’n verdagte en trek dan die skelms vas. “Die kring van Keerom” vertel van Dirk van Druten, ’n bedorwe stadsjapie, wat aanland by die plattelandse kosskool van Keerom. Weens groepdruk en die aanhitsing van Abram word hy nie aanvaar nie, maar hy verhang die bordjies wanneer hy die een is wat vir Abram red. In 1961 is “Die kring van Keerom” medewenner van die eerste prys in die wedstryd vir jeugverhale wat die Nasionale Boekhandel uitskryf. In “Die waterskeiding” is Dirk van Druten weer die held, maar dit is slegs ’n naamooreenkoms en nie ’n vervolg op die vorige boek nie. Dirk en sy hond voer die vreemde opdragte wat sy eksentrieke peetoom in sy testament gegee het, uit. Daar is egter ’n vroulike reisiger wat dieselfde opdragte as hy het en ’n aantreklike matriekmeisie raak op hom verlief. Die titel van die boek dui op sy uiteindelike keuse. Hy skryf verder die avontuurreeks van drie titels (“Die nagvlieërs”, “Die indringers” en “Die mededingers”), waarin seuns spannende avonture beleef. In “Die nagvlieërs” kuier Dirk Bodenstein in die Desembervakansie by sy vriend Raaf in die Karoo. Om sakgeld te verdien herstel hulle die buurman se grensdrade en kom dan op ’n bende af wat opium smokkel. “Vloedramp” vertel die verhaal van die vloed by Laingsburg in 1981. Sy kortverhaal “Hoe’t ons ou Koos Crous se hawerland sommer in ’n japtrap omgeploeë het” word in “Vertellers” opgeneem, saamgestel deur Merwe Scholtz, en saam met C.H. Winckler vertaal hy “Die wonderbaarlike avonture van Baron von Münchhausen” van Gottfried August Bürger.
Eerbewyse
Van die Suid-Afrikaanse Natuurlewevereniging ontvang hy in 1983 ’n goue medalje vir sy bydrae tot bewaring.
Fotografie
Fotografie is die tegniek om permanente beelde te skep deur lig op fotosensitiewe materiaal vas te vang. Die ligpatrone word vasgevang deur die fotosensitiewe materiaal vir 'n kort oomblik aan die lig bloot te stel. Die proses word uitgevoer deur óf meganiese/chemiese óf digitale toerusting, wat algemeen bekend staan as die kamera.
Die woord fotografie het ontstaan uit die Griekse woorde φως (phos, wat "lig" beteken) en γραφις (graphis, wat stilus of verfkwas beteken). Saam beteken dit "verf met lig". Sonder lig kan daar geen fotografie wees nie.
Geskiedenis
Die uitwerking van lig op sekere stowwe is reeds in die Middeleeue deur die Arabiere bestudeer. Dit het egter eers in die 16e eeu in Europa belangstelling gewek nadat Giambattista della Porta en ander omstreeks 1550 die camera obscura van 'n lens voorsien het. Die duidelike beelde wat deur 'n lens op die skerm van die camera obscura gegooi is, het die begeerte laat ontstaan om die beelde permanent vas te lê. Die geskiedenis van die fotografie word veral gekenmerk deur die ontwikkeling van die liggevoelige materiaal en nie soseer deur opsienbare verbeterings ten opsigte van die lense nie.
Intussen het die Fransman Joseph Nicéphore Niepce (1765 - 1833), 'n offisier wat in sy vrye tyd litografie (steendruk) bestudeer het, ook geëksperimenteer met silwerchloriedpapier-negatiewe. Toe hy ontdek dat Louis Jacques Mandé Daguerre (1787 - 1851) met soortgelyke ondersoeke besig was, het hulle in 1829 begin saamwerk. In 1835, twee jaar na Niepce se dood, het Daguerre die daguerreotipe bekendgestel. Daguerre het 'n silwer - of versilwerde plaat met jodium behandel en dit dan in die camera obscura belig. Deur die beligtingstyd van 'n paar uur tot nagenoeg 20 minute te verminder, het die plaat slegs 'n latente (onsigbare) beeld bevat, maar Daguerre het gevind dat die aanwending van kwikdamp die latente beeld tot 'n sigbare beeld laat ontwikkel. In 1837 het hy daarin geslaag om sy fotobeelde met pekelwater te fikseer.
Die Franse regering het Daguerre se patente gekoop en aan die hele wêreld beskikbaar gestel, en teen 1840 was die belangstelling in die hele Europa gaande. In 1841 het een ateljee in Berlyn honderd portrette weekliks geneem.
Terwyl Daguerre besig was om sy stelsel te vervolmaak, het John Herschel in Engeland ook op hierdie gebied geëksperimenteer. Sy groot bydrae was egter dat hy 'n effektiewe fikseermiddel, natriumhipofosfiet, ontdek het, waarmee die permanensie van fotografiese afdrukke verseker kon word. William Henry Fox Talbot (1800 - 1877) het intussen sy navorsing in Engeland voortgesit, en bevindings bekend gemaak. In 1835 het hy alreeds foto's of papiernegatiewe waarop 'n silwernitraatemulsie was, met sy camera obscura geneem en dit in pekelwater gefikseer. Daarna het hy spoedig sy metode verbeter, totdat hy 'n silwerbromiedemulsie aangewend het. Laasgenoemde is nog steeds die fotografiese emulsie wat die algemeenste gebruik word. Hy het sy foto's "talbottipes" en later "Calotipes" genoem. Verder het hy die grondslag gelê vir fotomikrografie, dit wil sê fotografie deur 'n mikroskoop.
Moderne Films
Die gebruik van glas in plaas van papier as basis vir fotografiese emulsies het die weg gebaan vir verdere verbeterings. In 1851 het Frederick Scott Archer (1851 - 1857) uitstekende resultate verkry deur fotografiese plate te bestryk met 'n nat kollodiumoplossing wat silwernitraat bevat. Teen 1871 het Richard Leach Maddox (1816 - 1902) 'n droë fotografiese plaat gemaak en kort daarna is vooraf vervaardigde droë plate in Engeland bemark.
Fotografiese apparaat
Wat die werklike fotografiese apparaat betref, is daar tussen 1850 en 1890 groot vordering gemaak. Joseph Petzval se spesiale fotografiese lens, wat in 1841 deur die Voigtländer-maatskappy bemark is, is in 1890 gevolg deur die eerste anastigmatiese lens, vervaardig deur Carl Zeiss. Die spleetsluiter het in 1861 in Engeland sy verskyning gemaak en in 1887 is die eerste irissluiter in Duitsland ontwerp. Die kamera van die middel van die 19e eeu was so groot dat hy op 'n stootwaentjie gekarwei moes word en wanneer foto's buite die ateljee geneem moes word, was verskeie draers nodig om al die apparaat te vervoer. Teen 1870 was die totale gewig van die apparaat verminder tot ongeveer 20kg en dit kon op die rug gedra word, terwyl die driepoot, waarop die kamera moes staan, gewoonlik as kierie gebruik is. Die verskyning van Maddox se droë emulsie en die gerief dat dit agterna in die donkerkamer ontwikkel kon word, het die fotograaf in staat gestel om sy apparaat in 'n gewone bagasietas te dra. Die uitvinding van die magnesiumflits het kunsmatige beligting baie vereenvoudig en die afneem van groepe vergemaklik
Die vroegste eksperimente met kleurfotografie is reeds in 1861 deur James Clerk Maxwell gedoen en die beginsels daarvan is teen 1868 deur Louis Ducos du Hauron geformuleer. Teen die einde van die 19e eeu is kleurbeelde geskep deur drie verskillende negatiewe in die kamera te belig nadat dit deur geel, blou en rooi filters gefiltreer is. Die drie negatiewe is agterna gekleur en dan gesamentlik geprojekteer, waardeur 'n kleurbeeld op 'n skerm verkry is. In 1912 het R. Fischer kleurontwikkeling uitgevind, waarby kleurvorms (wat silwerbeelde omsit in kleurbeelde) gebruik is om te reageer met die produkte van die ontwikkelingsproses en so kleurstof te vorm. Hierdie sogenaamde subtraktiewe kleurproses het gelei tot die bemarking van Kodachrome in 1935 en Agfacolor in 1936.
In die tweede helfte van die 19e eeu was die stereofotografie besonder gewild, hoewel dit vandag slegs vir wetenskaplike doeleindes aangewend word. Die driedimensionele effek van stereofotografie word verkry deur twee identiese opnames te maak vanaf 'n punt slegs 'n paar sentimeters van mekaar af en die twee foto's dan te beskou deur 'n spesiale kyker wat die een foto tot die linkeroog en die ander foto tot die regteroog beperk. 'n Natuurgetroue driedimensionele beeld word op hierdie wyse waargeneem.
Fotografiese kameras
Die kamera of camera obscura is die instrument of toestel waarmee foto's geneem word, en fotografiese film of 'n digitale stoorkaart is die medium waarop beelde vasgelê en/of gestoor word.
Fotograwe gebruik kontroles van die kamera en lens om die ligsensitiewe medium te belig (gewoonlik film of 'n beeldsensor). Met film word hierdie ligsensitiewe materiaal ontwikkel deur 'n chemiese proses om 'n negatief of 'n positief te skep.
Die kontroles is gewoonlik, maar nie altyd nie:
Digitale teenoor filmfotografie
Digitale teenoor filmfotografie het 'n debatsonderwerp in die fotografiewêreld geword, asook in die rolprentbedryf, sedert die beskikbaarheid van digitale kameras teen die einde van die 20ste eeu. Beide digitale fotografie, asook digitale kinematografie, teenoor film en filmfotografie het voor- en nadele. In die 21ste eeu het fotografie oorwegend digitaal geraak, maar tradisionele fotochemiese metodes duur voort wat vele gebruikers en toepassings bedien.
Die kwaliteit van digitale foto's kan op verskeie maniere gemeet word. Piekseltellings word vermoedelik met ruimtelike resolusie gekorreleer. Die hoeveelheid prentjie-elemente (pieksels) in die beeldsensor word gewoonlik in miljoene getel en die term "megapieksels" word as 'n kwaliteitsmaatstaf gebruik. Digitale kameras het 'n veranderlike verhouding tussen finale uitsetbeeldresolusie en sensormegapiekseltelling. Ander faktore wat belangrik is in digitale kameraresolusie, is die aantal pieksels wat gebruik word om die beeld op te los, die effek van die Bayerpatroon of ander sensorfilters op die digitale sensor en die beeldverwerkingsalgoritme wat gebruik word om sensorpieksels te herlei na beeldpieksels.
Digitale sensors is oor die algemeen in 'n vierkantige roosterpatroon gerangskik, wat beelde vatbaar maak vir patroonverwringing. Film word nie hierdeur geraak nie, as gevolg van die ewekansige oriëntasie van die silwersoute in sy emulsie; die voorkoms van sy silwersoute word dikwels "grein" genoem.
Die resolusie van filmbeelde hang af van die oppervlakgrootte (area) van die film wat gebruik word om die beeld vas te vang (35 mm, mediumformaat of grootformaat) en die filmspoed. Beramings van die resolusie van foto's wat met 'n 35mm kamera geneem is, wissel. Meer inligting kan vasgevang word indien 'n film met fyner grein gebruik word, gekombineer met 'n spesiaalgeformuleerde ontwikkelaar.
Skroef
’n Skroef is ’n skerp stukkie metaal soortgelyk aan ’n spyker, maar met groewe langs die kant af. In teenstelling met spykers wat gekap word om dit in ’n ander voorwerp vas te slaan, word skroewe gedraai. ’n Skroewedraaier word hiervoor ingespan.
Die kop van die skroef het ’n gleuf waar die punt van die skroewedraaier inpas. Die gleuf kan lank en plat of stervormig wees. Skroewe moet kloksgewys gedraai word om hulle vas te draai, en anti-kloksgewys om los te draai.
Skroewe en boute word vir die vasheg van onderdele en werkstukke gebruik. Die skroefdraadbeginsel berus op die omsetting van 'n draaibeweging in 'n reglynige beweging en dit is bekend dat Archimedes (781-212 v.C.) in die Oudheid reeds van 'n draaiende skroef gebruik gemaak het om water te verplaas.
Skroefdraad
Hoewel skroewe en boute van talle verskillende soorte skroefdraad voorsien kan word, is dit wenslik om standaardskroefdraad te gebruik. 'n Skroeflyn of heliks is 'n spiraalvormige kromme wat deur 'n punt op 'n silinder of 'n keël beskryf word as dit teen 'n konstante snelheid draai en die punt teen 'n konstante snelheid op die lengterigting daarvan beweeg.
'n Skroefdraad skroef word gevorm wanneer 'n reëlmatige groef op die skroeflyn gesny word. 'n Bout is silindervormig, terwyl ŉ skroef keëlvormig is. Die profiel van die groef kan driehoekig, reghoekig of trapesiumvormig wees. Met 2 of meer skroefdrade wat ewewydig oor die omtrek van die silinder gespasieer is, word 'n dubbele of meervoudige draad verkry.
Wanneer die skroefdraad op ŉ bout 'n styging na regs het, word dit 'n regse skroefdraad genoem en by 'n styging na links 'n linkse skroefdraad. By 'n bout kan 3 deursnee onderskei word:
- Die buitedeursnee (die grootste deursnee van die bout).
- Die kerndeursnee (buitedeursnee minus 2 maal die groefdiepte).
- Die effektiewe deursnee (buite- deursnee minus die groefdiepte).
Die vorm, die steek (die helling van die skroefdraad) en die skroefdraaddiepte is in die spesifikasies van die verskillende standaardstelsels vasgelê. Die algemeenste skroefdraad is die metrieke draad. By sekere reekse boutgroottes vermeerder die deursnee en die steek bykans verhoudingsgewys, maar ander boute het fyn skroefdrade en die steek is relatief klein in verhouding tot die deursnee.
Vervaardiging van skroewe en boute
Hoewel skroefdraad op ŉ draaibank of met behulp van ŉ snymoer gesny kan word, is koudverwerking en wals die vinnigste manier waarop skroewe en boute vervaardig kan word. Die kop en skag word in 'n stempel gevorm en daarna word die skroefdraad aangebring deur middel van 'n walsmasjien waarvan die vorm ook die vorm van die skroefdraad bepaal.
Geen materiaal word van die skag verwyder nie. Die draad wat so verkry word, is van 0,01 mm tot 0,02 mm akkuraat en 'n produksie van 200 tot 500 boute per uur is moontlik. Boute en moere vir spesiale toepassings word egter op 'n draaibank gesny. Die snelheid waarmee die beitel ten opsigte van die bout beweeg, en die snelheid waarteen die bout draai, bepaal die steek van die skroefdraad.
Skroefvorms en -soorte
'n Skroef wat self ŉ skroefdraad in materiaal moet sny, het gewoonlik 'n keëlvormige kern en die skroef het 'n skerp punt. Skroewe het gewoonlik slegs ŉ enkele steek. 'n Houtskroef kan 'n plat versink kop, 'n bolkop of 'n bolversinkkop hê. Die kop is voorsien van 'n gleuf waarin 'n skroewedraaier pas, en die skag van die skroef het 'n silindriese en 'n keëlvormige gedeelte.
Die keëlvormige gedeelte beslaan ongeveer drie vyfdes van die totale lengte van die skroef en het 'n driehoekige skroefdraad met 'n groot steek. Vir swaardiens toepassings word houtboute gebruik, met skroefdrade wat soortgelyk is aan die van houtskroewe, maar dit het vierkantige of seskantige koppe sodat dit met ŉ moersleutel vasgedraai kan word. Houtskroewe word van verskeie materiale, soos staal, gegalvaniseerde staal, kadmiumstaal, geelkoper, vernikkelde geelkoper of aluminium, gemaak.
Geelkoper-en aluminiumskroewe het baie minder wringkrag as staalskroewe en breek soms maklik. Soorte boute wat taamlik algemeen voorkom, is vleuelboute (of moere), T-kopboute, hamerkopboute, haakboute, oogboute, tapboute, ensovoorts. 'n Tapbout ('n koplose bout) het byvoorbeeld 'n kort skroefdraad en pas in 'n skroefdraad in die laaste laag wat geheg moet word. Verder is daar ook Allenskroewe, met seskantige holtes in die koppe wat met behulp van 'n spesiale Allensleutel gedraai kan word.
Weerhaakboute word gebruik om voorwerpe aan mure of aan betonfondamente te heg. Dit het vinne wat in 'n gat uitsprei wanneer die bout vasgedraai word, en die bout kan dan nie uittrek nie.
Bewegingskroewe
'n Bewegingskroef word gebruik om 'n reglynige beweging in 'n draaiende beweging om te sit (soos in die ratelskroewedraaier) of omgekeerd, met ander woorde om 'n draaibeweging in ŉ reglynige beweging om te sit (soos byvoorbeeld in 'n skroefpers).
Tom Kennedy (akteur)
Tom Kennedy (15 Julie 1885 – 6 Oktober 1965) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Monkey Business (1931), The Adventurous Blonde (1937), Torchy Blane in Chinatown (1939), en ''Torchy Blane.. Playing with Dynamite'' (1939).
Middelnederlands
Middelnederlands was 'n Wes-Germaanse taal wat tussen 1200 en 1500 gepraat is in die huidige Lae Lande.
Maurice Blanchot
Maurice Blanchot (Quain Devrouze, 22 September 1907 – Le Mesnil-Saint-Denis, 20 Februarie 2003) was 'n Franse skrywer, essayis en filosoof.
Middelnederlands
Die moderne Nederlands is die direkte afstammeling van Middelnederlands, wat op sy beurt afstam van Oudnederlands (ong. 800-1200).
Maurice Blanchot
Biografie
Gebore in Quain (Saône-et-Loire) op 22 September 1907, het Blanchot grootgeword in 'n ryk Katolieke familie, wat hom in staat gestel het om voordeel te trek uit goeie onderwys. Na sy baccalauréat (die Franse finale eksamen) voltooi hy op die ouderdom van sestien. Blanchot is vasbeslote om die filosofie en Duits in Straatsburg te studeer. Maar weens 'n mediese fout tydens 'n operasie op sy maag, moet hy 'n jaar wag voordat hy sy studie kan voortgaan. Sy bloed word geaffekteer, waarna hy sal altyd sieklik sal wees soos "'n ou man op sy sterfbed". Hy ly aan chroniese benoudheid, griep, tuberkulose, senuweestelselprobleme, tuberkulose, duiseligheid en verstikking. Deur sy lewe sal hy sy slegte gesondheid beskou as 'n vertraging van die dood, 'n konstante konfrontasie met die dood. Ten spyte van sy swak gesondheid behaal hy die ouderdom van 95. Oorlewende van sy eie lewe, wy Blanchot homself aan om te skryf. "Skryf om nie te hoef sterf nie," het Michel Foucault later in 'n essay oor Blanchot gesê.
Nadat hy uiteindelik met sy studies begin het, ontmoet Blanchot sy toekomstige vriend, Emmanuel Levinas, 'n jong Joodse seun wat uit Litaue kom en ook die filosofie studeer. In die begin is Blanchot gekant teen Levinas se Judaïsme, maar die vriendskap word gekenmerk deur die krag om die voortsetting van verandering te sien, soos Christophe Bident dit stel. Die intellektuele wisselwerking is so dat Blanchot Levinas aan die ' esprit français' bloodstel van Marcel Proust en Paul Valér. Levinas stel Blanchot op sy beurt voor aan Martin Heidegger se Sein und Zeit en Fjodor Dostojefski. Bietjie vir bietjie skei hul paaie, maar die vriendskap bly voortbestaan. Van die begin van die 1930's is Blanchot 'n politieke joernalis vir regsgesindes, 'n werk waarmee hy 'n goeie salaris verdien. Dit is die jare van die opkoms van fascisme, die jare van die anti-semitiese pamflette wat Céline en Drieu La Rochelle versprei het. Gedurende daardie jare is Blanchot nasionalisties, konserwatief en teen parlementêre demokrasie. Sy politieke idees word bevestig deur krisisse en mislukkings van regerings.
Middelnederlands
In teenstelling tot die moderne taal ken Middelnederlands nog drie geslagte en vier naamvalle. Die verbuiging kan swak of sterk wees.
Maurice Blanchot
Biografie
Op 25-jarige ouderdom begin Blanchot sy Thomas l'obscur, wat sy literêre debuut sal wees. Enkele jare later sterf Claude Séverac, sekretaris van Aux écoutes, waar Blanchot hoofredakteur is. Dit laat hom intens treur. Die dood van Séverac beteken dat Blanchot van daardie oomblik as 'n politieke redakteur onttrek. Hy beskryf later sy toewyding aan Séverac in L'Arrêt de mort, wat in 1948 gepubliseer is. Die 1940-oorlog dui op 'n keerpunt in sy lewe, 'n tyd van stilte en oorweging. Dit is in daardie tyd van meditasie dat Blanchot sy "joernalis se vel" vir die van skrywer ruil, soos Schulte Nordholt dit stel. 'n Jaar later, in 1941, word Thomas l'obscur gepubliseer. Nog 'n keerpunt is die ontmoeting met die skrywer, dissident surrealis en denker Georges Bataille. Hy word, soos Levinas, sy goeie vriend. Alhoewel hy so sieklik soos Blanchot is, is hy veral die teengewig wat die vriendskap balanseer.
Nazley Khan Sharif
Nazley Khan Sharif (gebore 18 Mei 1990) is 'n Suid-Afrikaanse politikus. Sy dien as 'n LP in die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die opposisie Demokratiese Alliansie (DA). Sy het 'n LP in Mei 2019 geword. Sy was voorheen 'n raadslid van die Stad Johannesburg Metropolitaanse Munisipaliteit van 2014 tot 2019.
Lewensloop
Khan Sharif is op 18 Mei 1990 gebore. Sy het by die Universiteit van die Witwatersrand gestudeer en dit is daar waar sy betrokke graak het in die DA se studente-organisasie. Sy is toe in 2014 as 'n proporsioneel-verteenwoordigende raadslid van die Stad Johannesburg Metropolitaanse Munisipaliteit aangestel. Sy is tot 'n tweede termyn in die Suid-Afrikaanse munisipale verkiesing van 2016 verkies.
Khan Sharif het na die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2019 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika geword. Mmusi Maimane het haar aangewys as die adjunk-skaduminister van vroue in die presidentskap aangesien sy op die portefeuljekomitee vir vroue, jeug, kinders en persone met gestremdhede dien.
Maurice Blanchot
Biografie
Gedurende die oorlogsjare speel die dood 'n belangrike rol: Levinas word gevange geneem deur die Duitse leër. Blanchot is in Junie 1944 byna in Quain gefusilleer. In L'instant de ma mort (1994) sal hierdie oomblik op 'n deurdringende manier beskryf word. Baie sien hulself onophoudelik gekonfronteer met hul eie dood of dié van hul vriende. Na die oorlog verskyn verskeie artikels wat handel oor die dood in Critique wat in 1946 deur Bataille gestig is. Die essays handel oor hierdie tema hoofsaaklik met betrekking tot taal: "Littérature et le droit a la mort" van 1948 (ook gepubliseer in La part du feu, 1949); «La mort possible» 1952; «Rile et l'exigence die la mort» 1953 (Gepubliseer in L'espace littéraire, 1955).
Maurice Blanchot sterf in Februarie 2003.
Kersiefees
Die jaarlikse Kersiefees word tydens die derde week van November op die Oos-Vrystaatse dorp Ficksburg gehou. Hierdie fees is die oudste oesfees in Suid-Afrika, en vier in 2017 sy 50ste herdenking. Die Kersiefees is sinoniem met die dorp Ficksburg, wat al die Kersiehoofstad van Suid-Afrika genoem is.
Aktiwiteite
Daar is verskeie aktiwiteite tydens die jaarlikse Kersiefees beskikbaar, met die Kersie-halfmaraton wat een van die hoogtepunte is. Hierdie halfmarathon begin in die dorp, en klim aan die noordelike kant teen Imperani, ('n groot berg aan die westekant van die dorp) uit. Dit strek 'n groot afstand oor die berg, en daal aan die suid-oostelike gedeelte van die berg af, waarna dit in die dorp eindig. Hierdie halfmaraton is 'n volle 23 km lank, langer as die 21,1km van 'n standaardhalfmaraton.
Ander aantreklikhede is kunstenaars wat optree, 'n gholftoernooi, veteraanmotors, 'n vlooimark en vele meer. In die verlede was daar 'n groot optog met vlotte, maar a.g.v. die geleidelike verarming van die platteland, het baie hiervan weggeval.
Geskiedenis
Die eerste Kersiefees is in 1968 gehou en is deur ongeveer 25 000 mense bygewoon.
Einar Selvik
Einar Selvik (gebore 18 November 1979), ook bekend onder sy verhoognaam Kvitrafn, is 'n Noorweegse musikant wat bekend is as die tromspeler in die black metal-orkes Gorgoroth van 2000 tot 2004, en vir die front van die Nordiese folkprojek. Wardruna, wat in 2003 gestig is en ook die voormalige vokalis van Gorgoroth, Gaahl, ingesluit het. Selvik en Wardruna se klankbaanwerk vir die History Channel-televisieprogram Vikings het hom internasionale aansien verwerf, en hy verskyn ook as akteur in die program.
Op 1 Maart 2016 is A Piece for Mind & Mirror van Skuggsjá, 'n samewerking tussen Kvitrafn en Ivar Bjørnson, van Enslaved, aangekondig en gestroom. Die album is voorberei op die 200ste herdenking van die Noorse Grondwet, vertel die geskiedenis van Noorweë en is op 11 Maart deur Season of Mist vrygestel.
Selvik het ook musiek opgeneem met ander projekte/groepe, waaronder Det Hedenske Folk, Bak de Syv Fjell, Jotunspor, Sahg, Dead to this World en Faun. Verder het hy aan die klankbaan vir Assassin's Creed Valhalla gewerk.
Persoonlike lewe
Einar Selvik is 'n aanhanger van die moderne heidendom wat gekenmerk word deur animisme. In 'n onderhoud met Morgenbladet in 2017 praat hy oor sy wêreldbeskouing: "Ek is 'n sterk voorstander van individuele verantwoordelikheid. Niemand het vir my sondes gesterf nie. Dit is 'n effense heidense gedagtegang: die gode help diegene wat hulself help. Dit weerspieël jy is jou eie god, dat dit jou verantwoordelikheid is hoe jy optree, wat jy in hierdie wêreld bydra."
Greg Graffin
Gregory Walter Graffin (gebore 6 November 1964) is 'n Amerikaanse punk rock sanger, liedjieskrywer, dosent, en skrywer. Hy is bekend as die voorsanger, liedjieskrywer, en die enigste konstante lid van die bekende Los Angeles orkes Bad Religion. Hy het begin met 'n solo-loopbaan in 1997. Graffin het sy PhD in die geskiedenis van wetenskap aan Cornell Universiteit behaal en doseer kursusse in die natuurwetenskappe by beide die Universiteit van Kalifornië en by Cornell Universiteit.
Loopbaan met'n Bad Religion
In 1979, op die ouderdom van 15, het Greg Graffin en 'n paar van sy hoërskool klasmaats Bad Religion gevorm in Suid-Kalifornië se San Fernando-Vallei. Na die vrystelling van twee EPs en twee ateljeealbums het hulle ontbind rondom 1985. Bad Religion het hervorm in 1986 met nuwe lede, wat bestaan uit Graffin op voorsang, Brett Gurewitz en Greg Hetson op kitare, Jay Bentley op baskitaar, en Pete Finestone op tromme. In 1988, het hulle Suffer vrygestel, wat gewild gemaak was deur kitaarspeler Gurewitz se Epitath Records. Hulle het twee meer ateljeealbums vrygestel voor Finestone die orkes verlaat het in 1991.
Bad Religion is bekend vir polities lirieke met vinnige harmonie en melodie. Graffin het die grootste deel van die materiaal op sy eie geskryf vir 'n drie-album tydperk in die laat 1990's. Gurewitz het die orkes verlaat in 1994 om te konsentreer op die toekoms van die Epitath.
Solo-loopbaan
Graffin het 'n solo-album vrygestel in 1997, American Lesion, wat bestaan uit sagter, meer pop-georiënteerde volksliedjies. Die meeste van hierdie album is geskryf tydens die ontbinding van sy huwelik.
In 2005, het Graffin sy tweede solo-album Cold as the Clay vrygestel. Die album is 'n samesmelting van nuwer liedjies deur Graffin en 18de - en 19de-eeuse Amerikaanse volksliedjies. Dit is vervaardig deur Brett Gurewitz en vrygestel op ANTI-Rekords op 10 Julie 2006.
Sy nuutste album, "Millport" is vrygestel op 10 Maart 2017. Dit was mede-geskryf en vervaardig deur Brett Gurewitz van Bad Religion met lede van Social Distortion.
Akademie
Greg Graffin het teruggekeer na UCLA waar hy natuurwetenskapkursusse gegee het. In 'n onderhoud met Jay Bentley van Bad Religion in Junie 2008 het hy genoem dat Graffin daar van Januarie tot Maart 2009 sal onderrig. In April 2011 het Graffin genoem dat hy na die Cornell Universiteit sal terugkeer, en 14 weke sal onderrig.
Samson Rickard Stuttaford
duimnael|regs|200px|Samson Rickard Stuttaford.
Samson Rickard Stuttaford (Engeland, Julie 1833–1915) was 'n Suid-Afrikaanse afdelingswinkeleienaar en 'n stigter van die afdelingswinkels Stuttafords.
Hy het na die Kaap toe geëmigreer nadat hy sy opleiding in die handel in Londen gekry het. In die onderneming van A.W. Fletcher ontmoet hy sy lewenslange vennoot, sir William Thorne, en stig in 1857 Plymouth House, wat kort daarna Thorne, Stuttaford & Co. geword het. Die onderneming verhuis in 1871 na Adderleystraat (waar dit meer as 120 jaar sou bly) en rig later takke op in Johannesburg (1892) en Durban (1924). Teen 2011 het Stuttafords 15 winkels gehad: Sandown, Roodepoort, Eastgate, Rosebank (Johannesburg), Cresta, Menlyn Park (Pretoria), Brooklyn (Pretoria), Canal Walk, Claremont, Tygervallei, Umhlanga Rocks, La Lucia, Westville (Durban), Windhoek en Gaborone, maar in Junie 2017 is die winkelgroep gelikwideer.
Stuttaford se seun, Richard, het twee jaar ná sy pa se dood hoof van die maatskappy geword. Hy was ook minister sonder portefeulje van 1933 tot 1936, van 1936 tot 1939 minister van volkswelsyn en van 1939 tot 1942 van handel en nywerhede in genl. Jan Smuts se oorlogskabinet.
Michelle Veintimilla
Michelle Veintimilla (gebore 7 November 1992) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Drunk Parents (2018) en in die televisiereekse Gotham (2014), Downward Dog (2017), en Seven Seconds (2018).
Sean Kenney (akteur)
Sean Kenney (gebore 13 Maart 1944) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Toy Box (1971) en Terminal Island (1973), en in die televisiereekse Get Smart (1965) en Star Trek (1966).
Deense kroon
Die Deense kroon (Deens: dansk krone, Faroëes: donsk króna, Groenlands: danskinut koruuni) is die geldeenheid van die Koninkryk van Denemarke. Die kroon is aan die Europese Unie se wisselkoersmeganisme gekoppel. In die Deense taal is die meervoud van krone, kroner. ’n Kroon bestaan uit 100 øre (øre word beide in die meervoud en enkelvoud so weergegee). Die ISO 4217-kode is DKK; die plaaslike afkorting is “kr.”. Soms word ook DKR of DKr opgemerk, hoewel dit nie amptelik erken word nie. Die geldeenheid staan in Afrikaans bekend as die “Deense kroon” (omrede krone letterlik “kroon” beteken in die Deense taal).
Geskiedenis
Tot met die laat 18de eeu was die kroon sowat 8 mark (rigsdaler) werd. ’n Nuwe kroon-stelsel is in Denemarke in 1873 bekendgestel. Dit het die Deense rigsdaler vervang teen ’n koers van 2 kroner = 1 rigsdaler. Die nuwe kroon-stelsel is as gevolg van die Skandinawiese Monetêre Unie bekend gestel, wat tot met die Eerste Wêreldoorlog sou voortduur. Die lande wat by die aanvang van die stigting betrek is, was Swede en Denemarke, met Noorweë wat eers twee jaar later sou aansluit. Dit het die kroon op ’n goudstandaard geplaas teen ’n koers van 2 480 kroon = 1 kilogram fyngoud.
Hierdie gemeenskaplike “kroon” tussen die drie lande het in Denemarke en Noorweë bekend gestaan as die “krone” en in Swede as die “krona” (albei name beteken “kroon” in Afrikaans). Na die afskaffing van die monetêre unie het nie een van die drie lande hul name verander nie.
Die Skandinawiese Monetêre Unie het in 1914 geëindig toe die goudstandaard afgeskaf is. Denemarke het tot die goudstandaard in 1924 teruggekeer, maar het dit permanent in 1931 verlaat. Tussen 1940 en 1945 wat die kroon gekoppel aan die Duitse Ryksmark. Na die Duitse besetting het ’n Britse pond teen 24 kroon gehandel, wat verminder is tot 19,34 (4,8 kroon / Amerikaanse dollar) daardie selfde jaar in Augustus. Binne die Bretton Woodstelsel het Denemarke se geld gedevalueer tot ’n koers van 6,91 kroon per Amerikaanse dollar. Ná verdere verswakking in 1967 was die koerse 7,5 kroon = 1 dollar en 18 kroon = 1 pond.
Verhouding teenoor die euro
Denemarke het by die Maastrichtse Verdrag onderhandel om sy geldeenheid te behou, terwyl die meeste ander lande van die Europese Unie die euro in 1999 aanvaar het. Die referendum omtrent die geldeenheid-kwessie het die voorstel om die euro te aanvaar, verwerp. Die Liberaal-Konserwatiewe regering van Anders Fogh Rasmussen wou aanvanklik nog ’n referendum aanvra in 2004, maar dit is laat vaar toe opnames getoon het dat die euro minder aansien van die burgers geniet het.
Die kroon is gekoppel aan die euro deur die ERM II, die Europese Unie se wisselkoersmeganisme. Voor die bekendstelling van die euro was die kroon gekoppel aan die Duitse mark, met die doel om die kroon van stabiliteit te verseker.
Munte
Munte van die kroon word deur die Deense Nasionale Bank uitgereik. Toe die geldeenheid bekendgestel is in die 1870, was dit gemunt in 1, 2, 5, 10 en 25 øre en 1, 2, 10 en 20 kroon. Die 1, 2 en 5 øre was in brons gemunt; die 10 en 25 øre, 1 en 2 kroon in silwer en die 10 en 20 kroon in goud. Die produksie van goue munte is in 1917 gestaak, so ook die silwermunte in 1919. Yster het brons vervang in 1918 en 1919. In 1920 is kopernikkel 10 en 25 øre bekendgestel, gevolg in 1924 deur aluminium-brons ½, 1 en 2 kroonmunte.
In 1941 is ’n 1, 10 en 25 øre van sink uitgegee en 2 en 5 øre van aluminium, waar laasgenoemde die volgende jaar ook in sink uitgegee is. Weens ’n gebrek aan metaal is die ½ kroon se produksie gestaak en die 2 kroon was tydens die Duitse besetting nie geslaan nie. Kopernikkel 10 en 25 øre munte is in 1946 heringestel, gevolg deur aluminiumbrons 2 kroonmunte die daaropvolgende jaar. In 1960 was die 5 kroonmunt uitgegee en die slaan van 2 kroonmuntstukke gestaak. 1 en 2 øre munte is in 1973 onttrek en 10 kroonmunte was in 1979 bekend gestel. 5 en 10 øre munte is in 1989 onttrek en is nie meer geldig nie. Tussen 1989 en 1992 is die 50 øre, 2 en 20 kroonmuntte bekend gestel en in 2008 is die 25 øre ongeldig verklaar.
Brugreeks
Die huidige ontwerpe van die Deense banknote sal tussen 2009 en 2011 vervang word. Die nuwe tema is Deense brûe. Die ontwerpproses van die nuwe note is in 2006 deur die Deense Nasionale Bank van stapel gestuur.
Megapogon crucifer
Megapogon crucifer is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Megapogon en tot die familie Achramorphidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1883 deur Poléjaeff.
Jacob Andersen
Jacob Andersen (* 1971 in Roskilde) is ’n Deense sanger wat beroemdheid verwerf het toe hy die 2004-talentkompetisie Stjerne for en aften (Ster vir ’n aand) gewen het.
In 2007 het Jacob Andersen in die Dansk Melodi Grand Prix deelgeneem, wat die Deense nasionale keuring vir die Eurovision-sangfees is. Hy het die liedjie “Listen to Love” by die halfeindrondte gesing. By die eindrondte op 10 Februarie 2007 het hy 5de geëindig met 12 punte.
Moqhaka Plaaslike Munisipaliteit
Die Moqhaka Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Fezile Dabi-distriksmunisipaliteit in die Vrystaat, Suid-Afrika.
Tenofovir
Tenofovirdisoproksielfumaraat (TDF of PMPA ), behoort tot die klas teenretrovirale middels bekend as nukleosied analoog trutranskriptase remmers (NRTIs), wat die ensiem trutranskriptase blokkeer, 'n ensiem wat onmisbaar is vir virusvoortplanting. In die VSA word dit bemark deur Gilead Sciences onder die Viread-handelsnaam, maar is ook in Suid-Afrika beskikbaar by Aspen en ander farmaseutiese firmas.
Geneesmiddelvorms
Tenofovirdisoproksielfumaraat is 'n voorloper van tenofovir. Tenofovir is algemeen beskikbaar in tablette bevattende 300 mg tenofovirdisoproksielfumaraat. Die nuutste formulering is 'n vasgestelde 300 mg dosis in kombinasie met 200 mg emtrisitabien en 600 mg efavirens in 'n produk genaamd Atripla ® as 'n eenmaal-per-dag dosering vir MIV.
Geskiedenis
Tenofovir is ontdek ná 'n gesamentlike poging deur Antonín Holý by die Instituut vir Organiese Chemie en Biochemie, Akademie vir Wetenskap van die Tsjeggiese Republiek in Praag, en Erik DeClercq by die Rega Instituut vir Mediese Navorsing aan die Katolieke Universiteit Leuven in België.
Neringa
Neringa is 'n Wes-Litause munisipaliteit suid van Klaipėda met 'n oppervlakte van 89,8 vierkante kilometer en 'n bevolking van 3 685 (2010). Die munisipaliteit is in 1961 uit dorpe in die Litause deel van die Koerse Skoorwal gevorm.
Neringa is tans die kleinste munisipaliteit in Litaue en het voor die administratiewe hervorming in die land stadstatus gehad, ondanks die feit dat daar nooit enige stedelike nedersetting bestaan het nie. Die destydse administratiewe stelsel van die Sowjetunie het nie voorsiening vir die skepping van hierdie soort klein munisipaliteite gemaak nie, maar dit was wél moontlik om aan 'n nedersetting selfregerende stadstatus toe te ken.
Geografie
Die huidige munisipaliteit - die enigste in die land wat nie na 'n nedersetting vernoem is nie - strek oor 'n lengte van sowat vyftig kilometer langs die Litause Oosseekus en behels die dorpe Juodkrantė (Duits: Schwarzort), Pervalka (Perwelk), Preila (Preil), Nida (Nidden, die hoofdorp en setel van die munisipale administrasie) en die plaas Alksynė (Erlenhein).
Die munisipaliteit word deur die strandmeer Koerse Haf van die Litause vasteland geskei en is slegs per veerboot toeganklik.
Geskiedenis
Neringa maak deel uit van die oorspronklik Suid-Koerse landskappe Pilsaten en Lamotina en is vanaf 1252 tot by die einde van die Tweede Wêreldoorlog (met uitsondering van die tydperk tussen 1923 en 1938) deur Duitse owerhede geregeer. Reeds in 1569 was die Koerse Skoorwal 'n multi-etniese gebied waar verskillende tale gebesig is. Duits was die taal van die owerhede, die kerk en die skoolwese, terwyl 'n groot deel van die bevolking Litaus, Lets-Koers (Skoorwalkoers) en Pruisies gepraat het. Volgens die sensus van 1897 het 994 bewoners of sowat 60 persent (uit 'n totale bevolking van 1 644 in die hoofdorpe) Skoorwalkoers as moedertaal gepraat, in die visserybedryf selfs 1 064 mense of 65 persent aangesien Skoorwalkoers hier ook as vaktaal gedien het. Die kerkdienste is nogtans in Litaus gehou sodat alle Koere Litaus as tweede taal verstaan en gepraat het.
Toe die Koerse Skoorwal in 1923 by die onafhanklike Republiek van Litaue ingelyf is, was die keuse van burgerskap vir baie bewoners 'n probleem. Slegs 'n klein persentasie het Litause burgerskap aanvaar, baie bewoners het na Duitsland geëmigreer, en ander het as buitelandse Duitsers in hul dorpe gebly. Ná die Tweede Wêreldoorlog het die etniese samestelling drasties verander, en talle Litauers van die vasteland het hulle in die noordelike gedeelte van die Koerse Skoorwal gevestig wat nou deel uitgemaak het van die Litause SSR. Volgens die mikrosensus van 1956, waaraan 147 gesinne deelgeneem het, was daar nou 'n meerderheid van Groot-Litauers (59 persent) en Russe (21 persent). Die oorspronklike bevolking - 22 gesinne - het nog slegs vyftien persent van die inwoners verteenwoordig.
In 1961 is alle nedersettings op die Litause gedeelte van die Koerse Skoorwal - met uitsondering van Smiltynė en Kopgalis in die uiterste noorde - in die nuwe munisipaliteit Neringa verenig.
Kaapse sterkastaiing
Die Kaapse sterkastaiing (Sterculia alexandri) is 'n seldsame, mediumgroot boom wat deel is van die Malvaceae-familie. Die boom is endemies aan die Oos-Kaap waar dit voorkom net wes van Gqeberha van die Kougadam tot by Van Stadensrivierberge. Dit is die enigste spesie van die sterculia-genus wat slegs in die Kaapse floraryk voorkom.
Die boom se FSA-nommer is 473. In Engels staan dit as die Cape star-chestnut bekend.
Taoïsme
duimnael|250px|’n Taoïstiese ritueel in die Qingyanggong (Groen Bok-tempel) in [[Chengdu.]] duimnael|250px|Priesters van die Zhengyi-orde buig tydens 'n rite in die Wit Wolk-tempel in [[Shanghai.]]
Taoïsme, ook bekend as Daoïsme, is ’n godsdiens- of filosofiese tradisie van Chinese oorsprong met die klem op ’n lewe in harmonie met die Tao (Chinees: 道, letterlik die "Weg"; pinyin-spelling: Dao). Die Tao is ’n basiese idee in die meeste Chinese filosofiese skole; in Taoïsme dui dit egter op die beginsel wat die bron, patroon en wese is van alles wat bestaan. Taoïsme het parallel aan Confucianisme en Boeddhisme ontwikkel. Dié drie strominge het gesamentlik die grondslag van Neo-Confucianisme gevorm. Taoïsme verskil van Confucianisme deur nie klem te lê op ’n rigiede rituele en sosiale orde nie.
Taoïstiese etiek wissel van skool tot skool, maar in die algemeen word klem gelê op wu wei (optrede sonder inspanning), "natuurlikheid", eenvoud, spontaniteit en die Drie Skatte: 慈 meegevoel, 儉 "matigheid" en 不敢為天下先 "ootmoed".
Taoïsme dateer van minstens die 4de eeu v.C. Vroeë Taoïsme het sy kosmologiese idees gekry van die Skool van Yinyang (Naturaliste), en is grootliks beïnvloed deur een van die oudste geskrifte van die Chinese kultuur, die Yijing, wat ’n uiteensetting gee van ’n filosofiese stelsel oor hoe om menslike gedrag in ooreenstemming met die wisselende siklusse van die natuur te hou. Die Daodejing, ’n kompakte boek wat leringe bevat waarvoor Laozi (vroeër Lao-tsoe) die eer kry, word wyd beskou as die hoeksteen van die Taoïstiese tradisie, saam met die latere Zhuangzi, die werk van Zhuangzi (vroeër Tsjoeang-tsoe).
Teen die tyd van die Han-dinastie (206 v.C. tot 220 n.C.) is die verskeie bronne van Taoïsme verenig in ’n samehangende tradisie van godsdienstige organisasies en ordes in die staat Shu (die moderne Sichuan). In die China van vroeër is Taoïste beskou as hermiete of kluisenaars wat nie aan die politieke lewe deelgeneem het nie. Van hulle was Zhuangzi die bekendste, en dit is betekenisvol dat hy in die suide gewoon het, waar hy deel was van die plaaslike sjamanistiese tradisies. Vroeë Taoïstiese bewegings het hul eie instellings ontwikkel in teenstelling met sjamanisme, maar het basiese sjamanistiese elemente opgeneem. Institusionele ordes van Taoïsme het in verskeie rigtings ontwikkel; in moderne tye kan dit in twee hooftakke verdeel word: Quanzhen- en Zhengyi-Taoïsme. Ná Laozi en Zhuangzi het die geskrifte van Taoïsme geleidelik aangegroei en is dit in die vorm van ’n kanon saamgestel: die Daozang. Deur die Chinese geskiedenis is Taoïsme verskeie kere as ’n staatsgodsdiens benoem, maar ná die 17de eeu het dit in onguns geraak.
Vandag is die Taoïstiese tradisie een van die vyf amptelik erkende leerstellings in die Volksrepubliek van China en Taiwan. Dit vind ook aanklank in ander gemeenskappe, veral Hongkong, Macau en Suidoos-Asië.
Taoïsme as term
Die woord "Taoïsme" word gebruik om verskillende Chinese terme te vertaal wat na verskillende aspekte van dieselfde tradisie verwys:
Dié onderskeid word egter deur die meeste Westerse en Japannese geleerdes verwerp.
Oorsprong en ontwikkeling
Taoïsme se grondslag is die Skool van Naturaliste (in die vorm van hul hoofelemente, jin en jang en die Vyf Fases), wat in die 4de en 3de eeu v.C. ontstaan het. Robinet identifiseer vier komponente in die opkoms van Taoïsme:
Sommige elemente van Taoïsme kan teruggespeur word na prehistoriese volksreligies in China wat later in ’n Taoïstiese tradisie vergroei het. Die eerste georganiseerde vorm van Taoïsme, die Tianshi-skool, wat later bekend geword het as die Zhengyi-skool, het teen die einde van die 2de eeu v.C. ontstaan. Die Tianshi-skool is in 215 amptelik erken deur die heerser Cao Cao, en dit het weer Cao Cao se magsopkoms gewettig. Laozi het in die middel van die 2de eeu v.C. keiserlike erkenning as ’n godheid gekry.
Taoïsme, in die vorm van die Shangqing-skool, het weer amptelike status gekry tydens die Tang-dinastie (618–907), waarvan die keisers beweer het hulle is familie van Laozi. Die Shangqing-beweging het egter al veel vroeër, in die 4de eeu, ontwikkel op grondslag van ’n reeks onthullings in die jare tussen 364 en 370 deur gode en geeste aan ene Yang Xi.
duimnael|160px|links|Die [[jin en jang; die wit verteenwoordig jang en die swart jin.]]
Tussen 397 en 402 het Ge Chaofu ’n reeks geskrifte saamgestel wat later as grondslag gedien het van die Lingbao-skool, wat sy grootste invloed gehad het tydens die Song-dinastie (960–1279). Verskeie Song-keisers, veral Huizong, het Taoïsme aktief bevorder; hulle het Taoïstiese geskrifte versamel en uitgawes van die Daozang laat publiseer.
In die 12de eeu is die Quanzhen-skool in Shandong gestig. Dit het tydens die 13de en 14de eeu floreer en tydens die Yuan-dinastie die grootste en belangrikste Taoïsmeskool in Noord-China geword. Dié skool se mees gerespekteerde meester, Qiu Chuji, het Djengis Khan in 1222 ontmoet en glo daarin geslaag om hom te oorreed om groter selfbeheersing te gebruik tydens sy wrede oorwinnings. Volgens ’n dekreet van die khan was die skool ook vrygeskeld van belasting.
Aspekte van Confucianisme, Taoïsme en Boeddhisme is doelbewus vermeng in Neo-Confucianisme, en dit het eindelik tydens die Ming-dinastie (1368–1644) die keiserlike godsdiens vir staatsdoeleindes geword.
Die Qing-dinastie (1644–1912) het egter die klassieke Confucianisme bo Taoïsme verkies.
Taoïsme is vandag een van vyf godsdienste wat in die Volksrepubliek van China erken word. Die regering oefen beheer oor die bedrywighede daarvan uit deur middel van die Chinese Taoïstevereniging. Taoïsme word vryelik in Taiwan beoefen, na bewering deur miljoene volgelinge.
Etiek
duimnael|250px|Die Tempel van die Goue Maat (Jīntáiguan) in [[Baoji, Shaanxi.]] duimnael|250px|Die Tempel van Berg Longhu in [[Jiangxi.]] duimnael|250px|Die Tempel van die Goue Lotus (Jīnlián dàoguàn) op Jinshan in [[Zhejiang.]]
In Taoïsme word verskeie temas van die Yijing, Daodejing en Zhuangzi beklemtoon, soos natuurlikheid, spontaniteit, eenvoud, ’n afstand van begeertes en, die belangrikste van alles, wu wei. Dié begrippe is egter nie tot Taoïsme beperk nie.
Tao en Te
Tao (道) beteken letterlik "weg", maar kan ook vertaal word as "pad", "kanaal", "leerstelling" of "lyn". In Taoïsme is dit "die Een, wat natuurlik, spontaan, ewig, naamloos en onbeskryflik is. Dit is terselfdertyd die begin van alle dinge en die manier waarop alle dinge verloop." Dit is ook al vertolk as die "vloei van die heelal" of ’n demonstrasie van die natuur. Die Tao is ook iets wat iemand in hulself kan ontdek.