cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Katherine Johnson
Jeug
Katherine Coleman is in 1918 gebore as die dogter van Joshua en Joylette Coleman in White Sulphur Springs in Greenbrier County, Wes-Virginië. Sy was die jongste van vier kinders. Haar vader het as timmerman, boer en balju gewerk. Haar ma was 'n onderwyseres. Vandat sy 'n kind was, het Katherine 'n groot talent vir wiskunde gehad. Haar ouers het die belangrikheid van onderwys benadruk. Omdat swart studente in Greenbrier County nie na die einde van hul laerskooljare ("agtste graad") kon skoolgaan nie, is Katherine en haar broers en susters by 'n hoërskool in Institute, Kanawha County, Wes-Virginië, ingeskryf. Die gesin het gedurende die skooljaar hul tyd tussen Institute en White Sulphur Springs in die somer verdeel.
Johnson het na haar hoërskoolloopbaan na die West Virginia State College gegaan en wiskunde-lesse geneem by verskillende professore, soos die chemikus en die wiskundige Angie Turner King (wat ook haar mentor tydens hoërskool was) en W.W. Schiefflin Claytor (die derde Afro-Amerikaner wat 'n PhD in wiskunde ontvang). Johnson behaal in 1937 summa cum laude in wiskunde en Frans op 18-jarige ouderdom. Nadat sy gegradueer het, verhuis Johnson na Marion (Virginië) om wiskunde, Frans en musiek te onderrig.
In 1938 was Johnson die eerste Afro-Amerikaanse vrou wat by die Wes-Virginië-universiteit in Morgantown (Wes-Virginië) toegelaat is, ná die Verenigde State se hooggeregshof uitspraak, ''Missouri ex rel. Gaines v. Canada''.
Wiskundeloopbaan
Johnson het gehoor dat die National Advisory Committee for Aeronautics (NACA), later NASA, op soek was na nuwe mense, veral Afro-Amerikaanse vroue vir die departement van leiding en navigasie. Johnson tree in 1953 in diens.
Van 1958 tot haar aftrede in 1983 het sy as ruimtetegnoloog gewerk. Later het sy by die ruimtebeheerkantoor gaan werk. Daar bereken sy Alan Shepard se baan vir sy ruimtevaart in 1959, die eerste Amerikaner in die ruimte. Sy bereken ook die lanseringvenster vir sy Mercury-program in 1961. Sy het ook navigasietabelle vir ruimtevaarders opgestel in geval van elektroniese probleme.
Toe NASA die eerste keer in 1962 elektroniese rekenaars gebruik het om die baan van John Glenn na die aarde te bereken, is Johnson gevra om die resultate na te gaan. Johnson het later ook met digitale rekenaars gewerk. Sy bereken ook die baan vir die vlug van Apollo 11 na die maan in 1969. Johnson was tydens die maanlanding by 'n vergadering in die Pocono-gebergte. Sy en 'n paar ander het op televisie na die eerste tree op die maan gekyk.
In 1970 werk Johnson op die Apollo 13-sending na die maan. Nadat hierdie missie laat vaar is, het Johnson op die rugsteunprosedures en tabelle gewerk waarmee die bemanning vier dae later veilig na die aarde teruggebring is. Later in haar loopbaan het Johnson aan die pendeltuigprogram gewerk, die Earth Resources Satellite en aan planne vir 'n sending na Mars.
Privaat lewe
In 1939 trou Johnson met James Francis Goble; hulle het drie dogters saam gehad. Na Goble se dood in 1956 trou sy weer in 1959 met lt. Kolonel James A. Johnson, waarna sy haar loopbaan by NASA voortgesit het.
Nalatenskap
Johnson was in totaal mede-outeur van ses en twintig wetenskaplike artikels. NASA hou 'n lys van Johnson se belangrikste artikels by.
Johnson se sosiale invloed as 'n baanbreker in ruimtewetenskappe en rekenaars kan maklik gesien word in die huldeblyk wat sy ontvang het en die aantal kere wat haar verhaal vertel is. Sy kan beskou word as 'n rolmodel.
Sedert 1979 (voordat sy afgetree het) was Johnson se biografie 'n ereplek in opnames van Afro-Amerikaners in wetenskap en tegnologie.
Op 16 November 2015 het die Amerikaanse president Barack Obama Johnson benoem as een van 17 Amerikaners wat die presidensiële medalje van vryheid in 2015 ontvang het. Sy het die prys op 24 November 2015 ontvang en is benoem as 'n voorbeeld van Afro-Amerikaanse vroue in wetenskaplike vakke (STEM).
In 2017 is die film Hidden Figures vrygestel, 'n film oor Johnson en haar Afro-Amerikaanse kollegas by NASA.
Dragmacidon australe
Dragmacidon australe is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dragmacidon en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1970 deur Bergquist.
Cory Monteith
Cory Monteith (11 Mei 1982 – 13 Julie 2013) was 'n Kanadese akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Invisible (2007), Monte Carlo (2011), en McCanick (2013), en in die televisiereeks Glee (2009).
Jacob "Mpharanyana" Radebe
Jacob "Mpharanyana" Radebe (16 April 1948 - 21 Augustus 1979) was 'n Suid-Afrikaanse sanger, liedjieskrywer en kitaarspeler. Sy musiek word normaalweg as geklassifiseer jazz, fusion, Disco, Soul en mbaqanga geklassifiseer. Radebe se komposisies was hoofsaaklik in Sesotho maar hy het soms in Engels gesing.
Loopbaan
Radebe is in Katlehong in die Oos-Rand gebore en sy belangstelling in musiek is vroeg reeds aangewakker. Hy is beskou as een van die magtigste stemme in township-soul. In Springs het hy met The Peddlars opgetree en in Katlehong was hy die hoofsanger van The Weavelets. Een van die lede van hierdie groep was Lloyd Lelosa, wat later klawerbord vir Stimela gespeel het. Gedurende die 60's tot en met sy dood het Radebe met vele bekende Suider-Afrikaanse musikante gewerk, waaronder Ray Chikapa Phiri en West Nkosi saam met wie hy die groep The Cannibals gestig het.
Sally Fraser
Sally Fraser (12 Desember 1932 – 13 Januarie 2019) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente It Conquered the World (1956), War of the Colossal Beast (1958), en The Spider (1958), en in die televisiereeks Chevron Hall of Stars (1956).
Vertellingstegniek
'n Vertellingstegniek (ook bekend as literêre tegniek) is enige van verskeie spesifieke metodes wat die skepper van 'n narratief gebruik om oor te dra wat hulle wil hê —met ander woorde, 'n strategie wat gebruik word in die maak van 'n narratief om inligting aan die gehoor oor te dra en veral om die narratief te ontwikkel, gewoonlik om dit meer volledig, kompleks of interessant te maak. Literêre tegnieke word onderskei van literêre middels, wat net in skryfwerke bestaan.
Dragmacidon clathriforme
Dragmacidon clathriforme is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dragmacidon en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Lendenfeld.
Peter Mooney
Peter Mooney (gebore 19 Augustus 1983) is 'n Kanadese akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent We Were Wolves (2014) en in die televisiereekse Rookie Blue (2010) en Camelot (2011).
Tasmaniese duiwel
Die Tasmaniese duiwel (Sarcophilus harrisii) is 'n karnivoriese buideldier wat in die natuur op Tasmanië, 'n eilandstaat van Australië, voorkom. Dit is die enigste oorblywende lid van die genus Sarcophilus en is so groot soos 'n klein hond, dog stewig gebou. Sedert die uitsterwing van die buidelwolf in 1936 is die Tasmaniese duiwel die grootste karnivoriese buideldier in die wêreld. Die dier word gekenmerk aan sy swart pels, onaangename reuk wanneer gespanne, uiters harde skreeu en verwoede vreetsessies. Tasmaniese duiwels jag hulle eie prooi, maar is ook 'n aasdier. Alhoewel dit hoofsaaklik 'n alleenlopende dier is, sal hy soms ook saam met ander duiwels vreet.
Tasmaniese duiwels is reeds 400 jaar voor die Europese setlaars se aankoms in Australië op dié kontinent uitgeroei. Op die eiland Tasmanië is hulle tot 1941 gejag, as 'n bedreiging vir vee, maar is toe tot 'n beskermde spesie verklaar. Die diere worstel sedert laat in die 1990's met 'n gesigsgewas (kankeragtig) wat hulle getalle só verminder het dat die Australiese regering hulle in Mei 2008 tot 'n bedreigde spesie verklaar het.
Oasis
Oasis is 'n musiekgroep wat in 1991 in Manchester (Engeland) deur Liam Gallagher (stem), Paul Arthurs (kitaar), Paul McGuian (baskitaar) en Tony McCarroll (tromme en perkussie) onder die naam The Rain gestig is. Die groep is kort na die stigting deur Liam Gallagher se broer, Noel, aangevul. Die Gallagher-broers is die groep se leidende liedjieskrywers en ook die enigste oorblywende stigterslede. Die huidige groepsbelyning word deur kitaarspeler Gem Archer, baskitaarspeler Andy Bell, en nie-amptelike tromspeler Chris Sharrock voltooi. Oasis het al meer as 50 miljoen plate wêreldwyd verkoop en al agt nommer-een-treffers in die VK gehad, en hulle het ook al vyftien NME-toekennings, vyf BRIT-toekennings, nege Q-toekennings en vier MTV Europa-musiektoekennings ontvang. In 2007 is die groep met die BRIT-toekenning vereer vir hul uitstaande bydrae tot musiek.
Henoteïsme
Henoteïsme (van die Griekse ἑνός θεοῦ henos theou, "van een god") is die aanbidding van ’n enkele, oorkoepelende god sonder om die moontlike bestaan van laer gode te ontken. Friedrich Schelling (1775-1854) het die term uitgedink en Friedrich Welcker (1784-1868) het dit gebruik om primitiewe monoteïsme onder antieke Grieke te beskryf.
Max Müller (1823-1900), ’n Duitse filoloog en oriëntalis, het die term wyer gebruik in sy geskrif oor Indiese gelowe, veral Hindoeïsme. In laasgenoemde noem en loof geskrifte verskeie godhede asof hulle ’n opperste goddelike essensie is.
Myxilla hiradoensis
Myxilla hiradoensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Myxilla en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Hoshino.
Kris Allen
Kristopher Neil Allen (* 21 Junie 1985) is 'n musikant en wenner van die Amerikaanse popmusiekkompetisie en werklikheidsreeks American Idol vanuit Conway, Arkansas (VSA). Vóór die Idol-faam het hy in 2007 'n self-getitelde album genaamd Brand New Shoes uitgereik.
Myxilla incrustans
Myxilla incrustans is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Myxilla en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1842 deur Johnston.
Australopithecus
Australopithecus (uit die Latynse australis, "suidelike", en Griekse πίθηκος pithekos, "aap") is ’n uitgestorwe genus van hominiede. Dit lyk of Australopithecus sowat 4 miljoen jaar gelede in Oos-Afrika ontstaan en daarna oor die hele kontinent versprei het. Dit het eindelik sowat 2 miljoen jaar gelede uitgesterf.
Gwendoline Christie
Gwendoline Christie (gebore 28 Oktober 1978) is 'n Engelse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Hunger Games: Mockingjay - Part 2 (2015), Star Wars: The Force Awakens (2015), en Star Wars: The Last Jedi (2017), en in die televisiereeks Game of Thrones (2011).
Australopithecus
In dié tyd het ’n paar spesies ontwikkel, onder andere:
11de eeu v.C.
Die 11de eeu v.C. bevat al die jare van 1100 tot 1001 v.C. Hoewel baie menslike beskawings in dié tyd geletterd was, kan baie van die mense hieronder beskou word as legendaries eerder as histories.
Dragmacidon coccineum
Dragmacidon coccineum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dragmacidon en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1891 deur Keller.
Gladiolus oppositiflorus
Gladiolus oppositiflorus is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap. Dit kom voor vanaf die KwaZulu-Natal Middeland en die Drakensberge voorheuwels wes van Pietermaritzburg suidwaarts tot by Oos-Londen en die Amatholeberge.
Daar is een subspesie: ''Gladiolus oppositiflorus subsp. salmoneus'' (Baker) Oberm.
Andrea Camilleri
Andrea Camilleri (* 6 September 1925 in Porto Empedocle, Sisilië; † 17 Julie 2019 in Rome) was 'n Italiaanse roman-, draaiboek- en toneelskrywer, teater- en televisieregisseur en dosent in regie aan die Accademia Nazionale d’Arte Drammatica in Rome wat internasionale bekendheid verwerf het met sy misdaadromans rondom die Sisiliaanse Commissario Montalbano wat hy na die Spaanse skrywer Manuel Vázquez Montalbán genoem het en vir wie hy ook enkele karaktertrekke van Montalbán se eie fynproewer-speurder Pepe Carvalho oorgeneem het. Die Montalbano-romanreeks, wat op Camilleri se geboorte-eiland in die fiktiewe nedersetting Vigàta afspeel en - ondanks die streng narratiewe lyne wat gevolg word - bont en kleurryk soos 'n kaleidoskoop bly en 'n verskeidenheid fasette van die Sisiliaanse leefstyl weerspieël, insluitende die leksikale en sintaktiese besonderhede van die plaaslike dialek wat, alhoewel dit vir ander Italianers dikwels moeilik verstaanbaar is, ook ingang tot die romantekste gevind het (en - met verklarende notas - gewoonlik onvertaal oorgeneem word in buitelandse vertalings daarvan), is in 'n dertigtal ander tale vertaal en deur die openbare uitsaaier RAI 1 vir televisie bewerk - met Luca Zingaretti as Commissario Montalbano. Die reeks is aangevul deur enkele kortverhale en een begeleidende boek.
As een van Italië se kritiese stemme aan die linkse kant van die politieke spektrum het Andrea Camilleri steeds weer politieke en maatskaplike kwessies soos korrupsie en georganiseerde misdaad getematiseer en aktief deelgeneem aan openbare debatvoering. Hier het die politieke sukses van die vroeër uitsluitlik Noord-Italiaanse party Lega in heel Italië net soos sy leier Matteo Salvini welkome afwisseling gebied.
Kinderjare en jeug
Andrea Camilleri is gebore as die enigste seun van Carmelina Camilleri (née Fragapane) en Giuseppe Camilleri, 'n hawe-inspekteur in Porto Empedocle aan die weskus van Sisilië wat aktief betrokke was by die fascistiese party van Benito Musolini en sy magsoorname, die befaamde Mars na Rome in 1922. Andrea het in Porto Empedocle aanvanklik skoolgegaan by 'n diosesaanskool. Uit dié Rooms-Katolieke skool is hy geskors nadat 'n eier, wat hy gegooi het, per ongeluk 'n kruisbeeld getref het. So het hy sy skoolopleiding by 'n staatskool voortgesit, die Liceo ginnasio statale Empedocle in Agrigento. Sy matriekeksamen in 1943 is gekanselleer weens die dreigende geallieerde landing op Sisilië. Die skoolowerheid het ander eksamens in plaas daarvan as maturità erken.
Aanvanklik was Andrea net soos sy pa aktief in die fascistiese party, maar volgens sy eie bewering het 'n werk van die omstrede Franse skrywer André Malraux sy belangstelling vir die linkse politieke spektrum gewek. In Julie 1943 het hy nog sewe dae lank in die Italiaanse leër gedien totdat die Duitse weermag Sisilië ontruim het. Met die Amerikaanse besetting is die oorlog op Sisilië beëindig. In April 1947 het die Kommunistiese Party van Italië, waarvan Camilleri intussen 'n lid was, die streeksverkiesing op Sisilië gewen.
Huwelik en RAI-loopbaan
In 1957 het Andrea Camilleri met Rosetta dello Siesto getrou, 'n boorling van Milaan wat destyds so pas haar akademiese graad in letterkunde verwerf het en met wie Andrea al tien jaar vroeër vriendskap gesluit het. Drie dogters sou uit die gelukkige huwelik gebore word. Nog in dieselfde jaar het hy 'n vaste aanstelling by die openbare uitsaaier RAI gekry wat drie jaar tevore gestig is.
As uitvoerende vervaardiger het hy 'n reeks speurderreekse geproduseer wat groot sukses behaal het, waaronder Le Avventure di Laura Storm (1965-1966), genoem na die hoofkarakter, 'n vroulike speurder wat ook in gevegskuns opgelei is - 'n baanbrekende rol in die behoudende Italiaanse samelewing van die 1960's waarin geslagsrolle nog vas afgebaken was volgens tradisionele patrone.
Afsterwe
Andrea Camilleri was vanaf 1950 ononderbroke aktief as een van die produktiefste Italiaanse outeurs. Op 17 Junie 2019 het hy ná 'n hartaanval asemhalingprobleme ondervind en is na 'n hospitaal in Rome geneem waar hy op 17 Julie aan hartversaking oorlede is. Hy word oorleef deur sy vrou Rosetta, sy drie dogters en sy kleinkinders.
Myxilla hastatispiculata
Myxilla hastatispiculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Myxilla en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Swartschevsky.
Pinchas Zukerman
Pinchas Zukerman (gebore 16 Julie 1948, Tel Aviv) is 'n Israeliese vioolspeler, altvioolspeler, en dirigent wat in April 1998 in die pos as Direkteur van Ottawa se Nasionale Kunstesentrum-orkes aangestel is. Zukerman is in Tel Aviv tot Yehuda en Miriam Lieberman Zukerman gebore. Hy het na die VSA vertrek en aan Juilliard School gestudeer.
In 1963 het hy sy debuut in New York gemaak. Hy het in 1966 die Young Concert Artists International Auditions gewen. Vanaf 1980 tot 1987 was hy die direkteur van die St. Paul-kamerorkes in Minnesota.
Green Porno
Green Porno is 'n reeks kortfilms oor die seksuele gedrag van diere. Die reeks is deur Isabella Rossellini bedink en geskryf en sy behartig ook die regie (saam met Jody Shapiro) en vertolk die rol van die verskillende diere. Die reeks is bedoel om humoristies en vermaaklik dog feitelik akkuraat en opvoedkundig te wees. Die episodes is kort: tussen 1 en 2 minute elk.
Salvatore Riina
Salvatore "Totò" Riina (16 November 1930 – 17 November 2017) was ’n Italiaanse mafioso en hoof van die Sisiliaanse Mafia. Hy is bekend vir sy hartelose moordveldtog wat in die vroeë 1990's ’n hoogtepunt bereik het met die moorde op die anti-Mafiamagistrate Giovanni Falcone en Paolo Borsellino. Dit het gelei tot ’n openbare protes en ’n groot aanslag deur die owerhede. Hy was ook bekend onder die byname Totò 'u Curtu (Totò die Korte; Totò is die verkleiningsvorm van "Salvatore"), La Belva ("Die Monster") en Il Capo dei Capi ("Die Baas van Base").
Green Porno
duimnael|links|Isabella Rossellini vertolk die (enigste) rol in Green Porno.
Salvatore Riina
Riina het Luciano Leggio in die vroeë 1980's opgevolg as baas van die Corleonesi-misdaadfaksie en het oorheersing oor die Sisiliaanse Mafia verkry met ’n veldtog van geweld. Hy het vroue en kinders laat vermoor, asook onskuldige lede van die publiek net om wetstoepassingsagentskappe se aandag af te lei. Die moordenaar Giovanni Brusca het geraam hy het 100 tot 200 mense namens Riina vermoor. Hoewel hierdie verskroeide-aarde-beleid interne bedreigings uit die weg geruim het, het hy sy organisasie openlik met die staat laat bots. Nadat hy 23 jaar lank ’n voortvlugtige was, is hy in 1993 in hegtenis geneem. Dit het gelei tot ’n reeks bomaanvalle deur sy organisasie op kunsgalerye en kerke op die vasteland van Italië. Weens sy algehele gebrek aan berou is hy tot met sy dood onder die strengste moontlike omstandighede aangehou.
Green Porno
Sundance was op soek na kortrolprente vir die "derde skerm": 'n metafoor vir skerms anders as die silwer- en televisieskerm. Volgens Rossellini wou sy nog altyd kortrolprente maak en was sy sedert kindwees in dierelewe geïnteresseer. Sundance het bygevoeg dat die rolprente mense se aandag op 'n manier moet trek en Rosselini het besluit op 'n seksuele tema.
In die eerste reeks (2008) het Rossellini op die paarrituele van verskeie goggas gekonsentreer: die spinnekop, vlieg, erdwurm, slak, by, hotnotsgot, naaldekoker en vuurvlieg. Die tweede reeks (2009) het weer lig op die paargewoontes van lewe in die see gewerp: die klipmossel, eendmossel, walvis, seester en seeduiwel. Een episode het ook op die uniekheid van elke spesie se voortplantingsorgane gefokus. Die komende derde reeks sal plaasdiere behandel.
Salvatore Riina
Vroeë lewe en loopbaan
duimnael|170px|links|Luciano Leggio. Die hoof van die Corleone-clan was Michele Navarra tot in 1958, toe hy doodgeskiet is op bevel van Luciano Leggio, ’n ongenaakbare 33-jarige mafioso wat daarna die familie se nuwe baas geword het. Saam met Totò Riina, Calogero Bagarella en Bernardo Provenzano (Navarra se drie moordenaars), het hy die mag van die Corleonesi begin vergroot. Omdat hulle van ’n plattelandse dorpie was, was hulle in die 1950's ’n klein clan in vergelyking met die groteres in die hoofstad, Palermo.
Green Porno
Die reeks is op die Sundance-kanaal se webwerf beskikbaargestel, maar sommige episodes is ook tydens die Sundance-rolprentfees en Berlynse Rolprentfees gewys.
Salvatore Riina
Vroeë lewe en loopbaan
In die vroeë 1960's moes Leggio, Riina en Provenzano, wat ’n paar jaar lank tientalle van Navarra se ondersteuners opgespoor en vermoor het, wegkruip weens dagvaardings vir hul arres. Riina en Leggio is in 1969 gevang en verhoor. Hulle is vrygespreek danksy die intimidasie van die jurielede en getuies. Riina het weer weggekruip nadat hy aan nog ’n moord skuldig bevind is en was die volgende 23 jaar voortvlugtig.
Jane Frazee
Jane Frazee (18 Julie 1918 – 6 September 1985) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Almost Married (1942), Beautiful But Broke (1944), Swing in the Saddle (1944), en Springtime in the Sierras (1947).
Salvatore Riina
Vroeë lewe en loopbaan
In 1974 is Leggio in hegtenis geneem en tronkstraf opgelê vir die moord op Navarra 16 jaar tevore. Hoewel hy nog invloed van agter die tralies uitgeoefen het, was Riina eintlik toe die aktiewe hoof van die Corleonesi. In die 1970's het Sisilië ’n belangrike ligging geword in die internasionale heroïenhandel. Die winste was groot in vergelyking met die inkomste uit tradisionele praktyke soos afpersing en geldlenery. Riina wou beheer oor die handel hê en het ’n oorlog teen mededingende Mafiafamilies beplan.
Laat in dié dekade het Riina die moord op ’n paar belangrike openbare figure georkestreer en die Corleonesi se teenstanders onder verdenking geplaas. Hulle was baie meer in die kollig as Riina, Provenzano en ander, wat voortdurend weggekruip het.
Tweede Mafiaoorlog
duimnael|150px|Tommaso Buscetta (1960's). Die Corleonesi se gootste teenstanders was Stefano Bontade, Salvatore Inzerillo en Tano Badalamenti, die base van verskeie magtige Palermo-families. Tussen 1981 en 1983 is Bontade en Inzerillo, asook baie van hul vennote, mede-mafiosi en familielede, vermoor. Daar was tot duisend moorde in dié tydperk dat Riina, die Corleonesi en hul bondgenote hul teenstanders uitgewis het. Teen 1983 het die Corleonesi feitlik die hele Mafia beheer en oor die volgende paar jaar het Riina sy invloed verder vergroot deur ontslae te raak van hul bondgenote, soos Filippo Marchese, Giuseppe Greco en Rosario Riccobono.
Die Corleonesi se taktiek het ietwat geboemerang toe ’n veroordeelde moordenaar, Tommaso Buscetta, in 1984 die eerste Sisiliaanse informant teen die Mafia word. Hy was van ’n familie wat aan die verloor was in die Mafiaoorlog en het baie vriende en familielede verloor wat deur Riina se moordenaars uit die weg geruim is. Deur ’n informant te word het hy homself gered én wraak geneem. Buscetta het baie inligting aan die owerhede verskaf en in die middel 1980's in die Maxiverhoor getuig wat tot honderde mafiosi se skuldigbevinding gelei het. Riina het tydens die verhoor nog ’n lewenslange vonnis vir moord gekry, maar dit was in absentia en hy was steeds op die vlug.
Mafialeierskap
Terwyl sy voorgangers so ’n lae profiel gehandhaaf het dat sommige wetstoepassers eintlik aan die bestaan van die Mafia getwyfel het, het Riina opdrag gegee vir moorde op regters, polisiemanne en aanklaers in ’n poging om die owerhede te intimideer.
Terwyl Buscetta sy inligting aan die owerhede gegee het, het Riina die aandag van sy getuienis probeer aflei met ’n soort terroristeaanval: Op 23 Desember 1984 is 17 mense gedood en 267 beseer in ’n bomaanval op ’n trein. Politieke ekstremiste het aanvanklik die skuld gekry; die polisie sou eers jare later plofstof van dieselfde soort in ’n wegkruipplek van Giuseppe Calò vind en besef die Mafia het agter die aanval gesit.
Sluipmoorde op Falcone en Borsellino
Riina en 360 ander mafiosi is tydens die Maxiverhoor skuldig bevind en die vonnisse is in Januarie 1992 deur die hooggeregshof bekragtig.
duimnael|Die toneel van die bomontploffing waarin Giovanni Falcone, sy vrou en drie lyfwagte dood is. Die twee magistrate wat die aanslag op die Mafia geloods het, was Giovanni Falcone en Paolo Borsellino. Op 23 Mei 1992 is Falcone, sy vrou en drie lyfwagte buite Palermo vermoor met plofstof wat onder ’n snelweg geplant is. Twee maande later is Borsellino en vyf polisie-offisiere met ’n motorbom vermoor. Riina het opdrag vir albei aanvalle gegee. Die publiek was woedend vir die Mafia, maar ook vir die politici wat, soos hulle gevoel het, Falcone en Borsellino nie voldoende beskerm het nie. Die Italiaanse regering het uit reaksie nog ’n groot aanslag teen die Mafia geloods.
Inhegtenisneming en vonnisse
Riina het Balduccio Di Maggio oor die kole gehaal omdat hy sy vrou vir ’n minnares verlaat het en gesê hy sal nooit ’n volle Mafiabaas word nie. Di Maggio het geweet Riina laat ondergeskiktes vermoor wat hy as onbetroubaar beskou en het met die owerhede begin saamwerk. By ’n woonkompleks het hy Riina se vrou aan hulle uitgewys en op 15 Januarie 1993 is Riina in Palermo in hegtenis geneem. Hy was 23 jaar jaar lank voortvlugtig.
Die Corleonesi het gereageer met ’n terreurveldtog op die vasteland van Italië. Bomme is op verskeie plekke geplant, onder meer Via dei Georgofili in Florence, Via Palestro in Milaan en Via San Teodoro in Rome. Altesaam 10 mense is gedood en 93 beseer. Groot skade is ook aan kultuurerfenisse soos die Uffizi-galery aangerig. Die Katolieke Kerk het die Mafia openlik veroordeel. Daarna is twee kerke met bomme bestook en ’n priester in Rome doodgeskiet.
Hoewel Riina reeds twee vonnisse van lewenslange tronkstraf gehad het, is hy verhoor en skuldig bevind aan meer as 100 moorde, onder andere op Falcone en Borsellino. In Oktober 1993 is hy aan nog twee moorde skuldig bevind.
In 1998 het hy nog ’n lewenslange vonnis gekry vir die moord in 1992 op die politikus Salvo Lima, wat lank daarvan verdink is dat hy Mafiabande gehad het. Hy is doodgeskiet omdat hy nie die vonnisse van die Maxiverhoor van die middel 1980's kon omkeer nie.
Riina is in ’n maksimumsekuriteitstronk aangehou met beperkte toegang tot die buitewêreld om hom te keer om sy organisasie vanuit die tronk te beheer.
Dood
Riina is op 17 November 2017, ’n dag ná sy 87ste verjaardag, dood terwyl hy in ’n geïnduseerde koma was ná twee operasies in die hospitaaleenheid van die tronk in Parma. Die spesifieke rede vir sy dood is nie bekend gemaak nie. Hy is privaat op sy tuisdorp, Corleone, begrawe.
Vlag van die Oranje-Vrystaat
Die Vlag van die Oranje-Vrystaat is amptelik van 1857 tot 1902 gebruik. Dit is vervang deur die vlag van die Oranjerivierkolonie.
Rick Moranis
Rick Moranis (gebore 18 April 1953) is 'n Kanadese akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Strange Brew (1983), Little Shop of Horrors (1986), Spaceballs (1987), en Parenthood (1989).
Vlag van die Oranje-Vrystaat
Geskiedenis
Toe die Oranje-Vrystaat in Februarie 1854 'n onafhanklike republiek geword het, het die regering 'n rooi, wit en blou vlag gehys. Besonderhede van die presiese ontwerp is nie opspoorbaar nie, maar dit was vermoedelik soortgelyk aan die hedendaagse vlag van Nederland. Dit was klaarblyklik bedoel as 'n tydelike vlag, aangesien die eerste Staatspresident, Josias Philip Hoffman, koning Willem III van Nederland (regeer 1849–1890) gevra het om die nuwe staat wat die Nederlandse koninklike familie se naam dra, van 'n vlag en wapen te voorsien. Die koning het gemoedelik ingestem.
’n Vlag en wapen is deur die Hoge Raad van Adel in Nederland ontwerp. Dit is 'n jaar later, op 23 Februarie 1857, die derde herdenking van die republiek, amptelik in gebruik geneem, en is gebruik totdat die republiek op 31 Mei 1902 tot 'n einde gekom het.
Die vlag is later in die ontwerp van die nasionale vlag van Suid-Afrika (van 1928 tot 1994) opgeneem en ook deur die Anglo-Boereoorlogmuseum en die Voortrekkermonument gebruik.
Beskrywing
Die vlag het bestaan uit sewe horisontale bande van 4 wit en 3 oranje, met die Nederlandse vlag in die kanthoek.
Ribosoom
Ribosome kom onder ŉ transmissie-elektronmikroskoop as 'n klein korreltjie voor. Verdere analise het getoon dat die organelle uit 'n groot en 'n klein subeenheid bestaan en dat albei eenhede van ribosomale RNS en proteïene vervaardig is. Eukariotiese ribosome is groter as die van prokariote en dit verskil ook van die ribosome wat in mitochondria en plastiede aangetref word.
Ribosome speel 'n belangrike rol tydens proteïensintese, hoewel die presiese besonderhede hiervan nie bekend is nie. Die organelle is definitief die plek van proteïensintese. Hulle kan op die endoplasmatiese membrane of in die sitoplasma in assosiasie met die mikro-traberkulêre stelsel voorkom. Die wat in die sitoplasma voorkom, kan 61 individueel 61 in groepe, die polisome, aangetref word. Groot getalle ribosome word gevind in sel le wat baie proteïene vervaardig en hulle is algemeen in die pankreas, ander spysverteringselle en senuweeselle.
Pauline Frederick
Pauline Frederick (12 Augustus 1883 – 19 September 1938) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Slave Market (1917), Bonds of Love (1919), The Paliser Case (1920), en Self Defense (1932).
Yoga Sutra van Patanjali
thumb|200px|Bladsye van ’n historiese Yoga Sutra-manuskrip (in [[Sanskrit, Devanagari). Die verse is onderstreep en word deur bhasya (kommentaar) aangevul.]] Die Yoga Sutra of Jogasoetra van Patanjali is ’n versameling sutras (leringe) in Sanskrit oor die teorie en praktyk van joga – daar is 195 sutras volgens sommige en 196 volgens ander.
Beskrywing
Die Yoga Sutra van Patanjali is iewers tussen 500 v.C. en 400 n.C. in Indië saamgestel deur die wysgeer Patanjali, wat kennis oor joga uit veel ouer tradisies saamgestel en georganiseer het. Dit was in die Middeleeue die antieke Indiese geskrif wat die meeste vertaal is – in sowat 40 Indiese tale en twee nie-Indiese tale, Oudjavaans en Arabies. Die teks is van die 12de tot 19de eeu sowat 700 jaar lank nie eintlik gebruik nie, totdat dit laat in die 19de eeu herontdek is danksy die pogings van Swami Vivekananda en ander. Dit het in die 20ste eeu weer ’n klassieke werk geword.
In die jogatradisie word die Yoga Sutra van Patanjali beskou as een van die basiese werke van klassieke jogafilosofie. Die aanwending van die sutras en hulle invloed op joga word egter deur sommige geleerdes soos David Gordon White bevraagteken, maar deur ander soos James Mallinson herbevestig.
Moderne geleerdes van joga soos Philipp A. Maas en Mallinson meen die kommentaar oor die sutras is Patanjali se eie, en dat die sutras self sy opsomming van ouer geskrifte oor joga is. Die gesamentlike dokument word dus beskou as ’n enkele werk, die Patanjalayogasastra.
Kirby Morrow
Kirby Morrow (gebore 28 Augustus 1973- 18 November 2020) is 'n Kanadese akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Dragon Ball Z (1996), Stargate: Atlantis (2004), en The Bridge (2010).
12de eeu v.C.
Die 12de eeu v.C. het geduur van 1200 tot 1101 v.C.
Monisme
thumb|right|180px|’n Kol in ’n sirkel is deur Grieke gebruik om die eerste metafisiese entiteit, "die monade" of "die absolute", te verteenwoordig.
Monisme is ’n filosofiese denkrigting wat een beginsel, soos bestaan, aanvaar as die oorsprong van alle dinge en daaraan ’n "alleenheid" of uniekheid (Grieks: μόνος) toeken. Verskeie soorte monisme kan onderskei word:
Definisies
Daar is twee soorte definisies van monisme:
Hoefysterwaterval
Hierdie waterval is gewild onder toeriste. Hoewel dit nie besonder hoog is nie, het dit 'n uitsonderlike vorm en is as 'n nasionale besienswaardigheid verklaar. Besoekers kan die voëllewe geniet of forelle in die rivier vang.
Die waterval is een van verskeie watervalle in die Sabie-omgewing. Van die ander is die Berlynwaterval, Bruidsluierwaterval, Forestwaterval, Lisbonwaterval, Mac-Macwaterval, Lone Creekwaterval, Sabiewaterval en die Maria Shireswaterval.
Helen Freeman (aktrise)
Helen Freeman (3 Augustus 1886 – 25 Desember 1960) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Song of Songs (1933), Bulldog Drummond Comes Back (1937), Mademoiselle Fifi (1944), en Mrs. Parkington (1944).
Dragmacidon condylia
Dragmacidon condylia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dragmacidon en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Hooper & Lévi.
Tūheitia Paki
Tūheitia Pōtatau Te Wherowhero VII KStJ GCCT KCLJ (gebore as Tūheitia Paki op 21 April 1955 en gekroon as kiingi Tūheitia) het in 2006 die Maori-koning in Nieu-Seeland geword. Hy is die oudste seun van die vorige Maori-monarg, Te Arikinui dame Te Atairangikaahu. Hy is as haar opvolger aangekondig en gekroon op 21 Augustus 2006, die dag van haar begrafnis.
Tūheitia is getroud met makau ariki (koningingemalin) Atawhai en hulle het drie kinders.
Poukai
Die Poukai is 'n jaarlikse reeks besoeke deur die Maori-koning aan verskeie marae, 'n tradisie wat van die 19de eeu dateer. Poukai is deur die tweede Maori-koning, Tāwhiao, ingestel. Hy het gesê: "Ek het hierdie instelling begin om die weduwees, ontneemdes en behoeftiges te voed; dit is 'n deur wat geopen is vir die talle mense en die gawe van voedsel."
Daar is elke jaar 29 Poukai en koning Tuheitia woon elkeen by.
Politieke betrokkenheid
Koning Tuheitia is aan die voortou van baie politieke kwessies, veral insake die Maori's. In 2018 het hy, in samewerking met die Nieu-Seelandse polisie en die departement van justisie, die Iwi Justice Panel gestig. Dit het ten doel om tronkstrafsyfers onder Maori's te verlaag, wat van die hoogste van enige inheemse volk in die wêreld is.
In 2017 het koning Tuheitia 'n grondverskuiwende oomblik vir die Kingitanga ingelei met die ondertekening van 'n formele ooreenkoms met die departement van korrektiewe dienste, namens die regering van Nieu-Seeland. Die ooreenkoms het onder meer gelei tot die ontwikkeling van 'n reïntegrasiesentrum vir vroue in die tronk wat die lewe geskenk het terwyl hulle daar is. In 'n buitengewone besoek aan 'n vrouetronk in Auckland het die koning moeders en hulle kinders besoek en belowe om nog te doen vir mense wat tronkstraf uitdien.
Orrorin
Orrorin tugenensis is ’n veronderstelde vroeë spesie van Homininae wat sowat 6,1 tot 5,7 miljoen jaar gelede geleef het en in 2000 ontdek is. Daar is nog nie vasgestel hoe Orrorin aan die mens verwant is nie. Die ontdekking daarvan het gelei tot die vermoede dat Australopithecus nie ’n voorsaat van die mens is nie, hoewel dit steeds die mees aanvaarde teorie van menslike evolusie is.
Die naam van die genus, Orrorin (meervoud Orroriek), beteken "oorspronklike mens" in die taal Tugen en die naam van die enigste geklassifiseerde spesie, O. tugenensis, is afgelei van die Tugenheuwels in Kenia, waar die eerste fossiele in 2000 ontdek is.
Fossiele
Die 20 fossiele wat tot dusver ontdek is, sluit in twee dele van ’n kakebeen, ’n paar tande, drie stukke dybeen, ’n deel van ’n boarmbeen en ’n distale vingerbeen van ’n duim. Orrorin het klein tande gehad in vergelyking met die res van sy liggaam, soos by die moderne mens. Sy gebit verskil van dié van Australopithecus en Ardipithecus.
Dit lyk of Orrorin op twee bene geloop het, maar hulle het waarskynlik ook boom geklim. Terwyl die proksimale vingerbeen gekrom was, stem die distale vingerbeen van die duim met die mens s’n ooreen. Dit kan in dié geval daarop dui dat dit hulle gehelp het om boom te klim en nie, soos gewoonlik, dat hulle gereedskap gemaak het nie.
Klassifikasie
As bewys kan word dat Orrorin ’n direkte voorsaat van die mens was, kan Australopithecus-spesies soos Australopithecus afarensis ("Lucy") beskou word as ’n sytak van die hominied-stamboom: Orrorin is beide ouer (amper 3 miljoen jaar) en stem meer ooreen met die moderne mens as A. afarensis. Veral die Orrorin se dybeen is meer soos die mens s’n as wat "Lucy" s’n is, maar dit is ietwat van ’n twispunt.
Peugeot 106
Die Peugeot 106 is 'n klein stadsmotor wat tussen 1991 en 2003 deur die Franse motorvervaardiger Peugeot vervaardig is. Dit was Peugeot se intreevlakaanbieding gedurende sy hele produksielewe en is aanvanklik slegs as 'n driedeurluikrug verkoop, met 'n luikrug met vyf deure wat aan die begin van 1992 tot die reeks toegevoeg is. Produksie is in Julie 2003 gestaak.
Vir die eerste produksiejaar het die 1.0- en 1.1-petrolenjins met 'n vergasser verskyn, maar is vanaf die einde van 1992 vervang deur brandstofinspuitenjins, as gevolg van die EEG-uitlaatregulasies.
Die "10" lyn van Peugeot supermini's het in 1972 begin met die bekendstelling van die 104, een van die eerste moderne Europese supermini's. Die 104 is in 1983 effektief deur die Peugeot 205 vervang, maar het tot 1988 in sommige markte in produksie gebly. Daar was geen '105' nie.
Sportweergawes
Om sy sportbeeld te verbeter, is twee verskillende Rally 1.3- en 1.6-weergawes, asook die S16's deur Peugeot in lyn gebring as deel van hul promosieformules. Met die bekendstelling van fase 2 word 'n "Maxi" weergawe ook ontwikkel.
Dragmacidon debitusae
Dragmacidon debitusae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dragmacidon en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Hooper & Lévi.
Peugeot 206
Die Peugeot 206 is 'n superminimotor (B-groep) wat vanaf Mei 1998 tot vandag toe deur die Franse vervaardiger Peugeot vervaardig word.
Dit is amptelik in September 1998 bekendgestel in luikrugvorm, wat gevolg is deur 'n coupé cabriolet (die 206 CC) in September 2000, 'n stasiewa (die 206 SW) in September 2001, en 'n sedanweergawe (die 206 SD) in September 2005.
Die Chinese gesamentlike onderneming Dongfeng Peugeot-Citroën het in November 2006 'n afgeleide weergawe van die Peugeot 206 bekendgestel as die Citroën C2, maar wat nie tegnies verwant is aan die Europese markmodel nie.
Edwin Cameron
Edwin Cameron (gebore 15 Februarie 1953 in Pretoria) is 'n oudregter van die Konstitusionele Hof van Suid-Afrika. Hy is bekend vir sy aktivisme vir die beskerming van mense met MIV/vigs en die regte van LGBT-mense. Nelson Mandela het hom as "een van die helde van die nuwe Suid-Afrika" beskryf.
Vroeë jare
Cameron is in Pretoria gebore. Sy pa is na 'n motorongeluk in hegtenis geneem en sy moeder het nie genoeg geld gehad om hom op te voed nie. Daarom het hy sy kinderjare as 'n weeskind in Queenstown deurgebring. Toe Cameron nege was, is sy ouer suster oorlede.
Myxilla inequitornota
Myxilla inequitornota is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
St. Petrus Embrachervallei
Die Petruskerk is 'n Rooms-Katolieke kerk in Embrach in Zürich Unterland (Zürichse Unterland). Dit is aan die Steinackerweg in Embrach. Die St. Petrus-kapel was die eerste gemeente in Embrach. Dit is aan die Rheinstrasse naby die treinstasie Embrach-Rorbas. Die gemeente waaraan hierdie twee kerkgeboue behoort strek oor die hele Embrachervallei met die dorpe Lufingen, Oberembrach, Embrach, Rorbas en Freienstein-Teufen.
Myxilla inequitornota
Die spons behoort tot die genus Myxilla en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1931 deur Burton.
St. Petrus Embrachervallei
Voorgeskiedenis en benoeming
Vanaf die elfde eeu tot die reformasie het die kanonnekoorklooster van Sint Petrus aan die Augustiniese kanonne behoort. Die kerk was in die middel van die dorp Embrach. Die kerk het reeds voor die stigting van die kannonekoorklooster bestaan en was gewy aan die heilige Petrus (Simon Petrus). Vanweë hierdie patronaat word die twee sleutels van Sint Petrus in die dorpswapen van Embrach uitgebeeld. Die kannonekoorkloorster is in die loop van die reformasie in 1524 ontbind. Die Gotiese stigtingskerk het die eerste gereformeerde kerk in Embrach geword, maar dit het in 1778 ineengestort en is vervang deur 'n nuwe gebou, die hedendaagse gereformeerde kerk van Embrach.
Sedert die reformasie tot aan die begin van die 19de eeu was katolieke eredienste in die kanton van Zürich verbied. Die Verdraagsaamheidsedik van die regeringsraad van Zürich het op 10 September 1807 die eerste keer weer 'n katolieke gemeente in Zurich toegelaat. In 1863 erken die sogenaamde Erste zürcherische Kirchengesetz die katolieke gemeentes nie net in Zürich nie, maar ook in Winterthur, Dietikon en Rheinau (die laaste twee was tradisioneel katolieke gemeenskappe). Op grond van die wet vir vereniginge (ook byvoorbeeld klubs en stigtings) was dit sederdien moontlik om in die hele kanton katolieke takke te stig. Teen 1900 was reeds 20 katolieke gemeentes in die kanton Zürich. Tesame met die naburige katolieke gemeentes Bülach en Pfungen is in die 20ste eeu die pastorale sorg in die Embrachervallei geskep.
Myxilla insolens
Myxilla insolens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
St. Petrus Embrachervallei
Ontstaan- en baugeskiedenis
Individuele katolieke het die Sondagdiens bygewoon in die Kerk van St. Pirminius in Pfungen, waar 'n katolieke kerk sedert 1905 gestaan het, maar die meeste katolieke van die Embrachertal het Sondag te voet oor die Dettenberg of per trein deur die spoorwegtonnel in die Dettenberg, kerk toe gegaan in Bülach. (Die trein het net soontoe gery en nie terug nie.) Van tyd tot tyd is 'n diens vir die katolieke van Embrach vanaf 1898 in die saal van die Embrach-skoolhuis gehou. Vir 'n lang tyd het godsdiensonderrig vir die kinders in die sekondêre skool Freienstein plaasgevind en later in die wagkamer van die Embrach-Rorbas-treinstasie.
Myxilla insolens
Die spons behoort tot die genus Myxilla en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1964 deur Koltun.
St. Petrus Embrachervallei
Ontstaan- en baugeskiedenis
Vir die groeiende gemeente het bou van 'n nuwe kerk met 'n gemeentesentrum al dringender geword. Groter eredienste soos eerste nagmaalsvieringe het sedert 1970 in die gereformeerde kerk plaasgevind totdat die nuwe kerk gebou is. In die lente van 1976 is 'n argitektuurkompetisie gehou waarin die projekte Chuppe van Karl Higi en Horst van Robert Tanner en Felix Loetscher vir verdere verwerking aanbeveel was. Die projek van Tanner en Lötscher het die jurie uiteindelik oortuig. Die projek moes as gevolg van die hoë kostes egter afgeskaal word voordat dit in 1979–1980 gebou is. Op die 30ste September 1979 is die hoeksteen binne die voltooide skulp (rowwe raamwerk) gelê. In Junie 1980 is die kerk ingewy deur biskop Johannes Vonderach. Namate die gemeente aanhou groei en sy aktiwiteite uitgebrei het, is die gemeentesentrum in die jare 2004-2005 uitgebrei volgens die planne van die argitek Walter Hollenstein waardeur verdere sale en 'n meditasiekamer toegevoeg is. Op 2 en 3 Julie 2005 is die nuut uitgebreide en opgeknapte gemeentesentrum ingewy.
Die gemeente St. Petrus van die Embrachervallei is met sy 4 364 lede (stand 2017) een van die middelgroot katolieke gemeentes in die kanton van Zürich.
Meditasiekamer
Toe die gemeentesentrum in 2004-2005 uitgebrei is, is 'n meditasiekamer by die kerk gevoeg. Die atmosfeer van die kamer word gevorm deur die lig wat van bo af deur die skagte in die kamer val. Die Zürichse kunstenaar Urs Kamm is geïnspireer deur die Wildbach-spruit wat aan die onderkant van die heuwel waarop die gemeentesentrum staan, vloei en het drie skilderye geskilder wat Bybelse tekste met die molekuul water toon. Die muurkruis deur die Obwalden-kunstenaar Alois Spichtig is in 2006 ontwerp en rond die meditasiekamer af. Die kruis is gemaak van beukenhout en graniet en gee saam met die Bybelse tekste op die blou prentjies die kamer sy Christelike karakter.
Literatuur in Duits
Alle bronne met skakels kom vanaf die Duitse Wiki-bladsy a
Gladiolus oreocharis
Gladiolus oreocharis is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom van die Sederberg tot by in die Langeberg voor. Die plant word nie bedreig nie en word as seldsaam beskou.
Tony Nardi
Tony Nardi (gebore 1958) is 'n Kanadese akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente La sarrasine (1992), My Father's Angel (1999), en The Red Maple Leaf (2016).
Myxilla iophonoides
Myxilla iophonoides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Myxilla en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1906 deur Swartschevsky.
Matteo Messina Denaro
Matteo Messina Denaro (gebore 26 April 1962), ook bekend as "Diabolik", is ’n baas van die Sisiliaanse Mafia. Hy het sy bynaam gekry van die Italiaanse strokieskarakter met dieselfde naam. Hy word beskou as een van die nuwe leiers van Cosa Nostra ná die inhegtenisneming van Bernardo Provenzano op 11 April 2006 en van Salvatore Lo Piccolo in November 2007. Messina Denaro het 12 April 2001 nasionaal bekend geword toe die tydskrif L'Espresso hom op hul voorblad plaas met die opskrif "Hier is die nuwe Mafiabaas". Hy is sedert 1993 voortvlugtig en is volgens Forbes onder die 10 mees gesoekte misdadigers in die wêreld. Met die dood van Provenzano in 2016 en Salvatore Riina in 2017 word Messina Denaro beskou as die onbetwiste capo di tutti capi ("baas van base") in die Italiaanse Mafia.