cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Poësie
Visuele voorstelling
Met die koms van drukkuns verkry digters groter beheer oor die massavervaardigde visuele voorstellings van hul werke. Visuele elemente word 'n belangrike deel van die digter se gereedskapskis en heelwat digters maak van visuele voorstelling gebruik vir wye en uiteenlopende redes. Sommige modernistiese digters maak die plasing van individuele reëls of groepe reëls 'n geïntegreerde deel van die gedig se samestelling. Met tye komplimenteer dit die gedig se ritme deur visuele sesure van verskillende lengtes, of skep jukstaposisies met die uitlig van betekenis ten doel, dubbelsinnigheid of ironie, of selfs net om 'n esteties aangename vorm te skep. In sy mees ekstreme vorm kan dit lei tot konkrete poësie of asemiese skryfwerk.
Diksie
Poëtiese diksie behandel die manier waarop taal gebruik word, en dit verwys nie net na die klank nie, maar ook die onderliggende betekenis en die se interaksies met klank en vorm. Baie tale en poëtiese vorme besit heel spesifieke poëtiese diksie, tot met 'n punt waar unieke grammatika en dialekte spesifiek vir digkuns gebruik word. Registers in poësie kan wissel van streng toepassing van gewone spraakpatrone, soos voorgetrek in meeste laat 20ste-eeuse prosodie, tot hoogs sierlike gebruik van taal, soos in Middeleeuse en Renaissance-digkuns.
Poëtiese diksie kan retoriese middele soos vergelykings en metafore gebruik, asook stemtone soos ironie. Aristoteles skryf in die Poëtika dat die grootste ding by verre is om 'n meester van die metafoor te wees. Sedert die opkoms van Modernisme verkies sommige digters 'n poëtiese diksie wat die retoriese middele onderbeklemtoon, en poog in stede daarvan na die direkte voorstelling van dinge en ondervindinge en die verkenning van toon. Aan die anderkant druk surrealiste weer retoriese middele tot hul limiete en maak geredelik gebruik van katachrese.
Allegoriese stories staan sentraal tot die poëtiese diksie van heelwat kulture, en was prominent in die Weste gedurende die klassieke tye, die laat Middeleeue en die Renaissance. Esopus se fabels wat al herhaaldelik in digkuns en prosa weergegee is sedert dit die eerste keer opgeteken is in 500 v.C., is moontlik die rykste enkele bron van allegoriese poësie deur die eeue. Ander belangrike voorbeelde sluit in die Roman de la Rose, 'n 13de-eeuse Franse gedig, William Langland se Piers Ploughman in die 14de eeu en Jean de la Fontaine se fabels (beïnvloed deur Esopus s'n) in die 17de eeu. Eerder as om ten volle allegories te wees, kan 'n gedig egter simbole of allusies bevat wat die betekenis of die effek van sy woorde verdiep sonder die samestel van 'n volledige allegorie.
Ander sterk elemente van poëtiese diksie is moontlik die gebruik van duidelike beelde vir effek. Die jukstaposisie van onverwagse of onmoontlike beelde is, byvoorbeeld, 'n spesifieke sterk element in surrealistiese poësie en die haikoe. Duidelike beelde word dikwels versterk met simboliek en metafoor. Heelwat poëtiese diksie maak gebruik van herhalende frases vir effek, of 'n kort frase (soos Homeros se "die wyn-donker see") of 'n langer refrein. Die soort herhaling kan 'n somber toon by 'n gedig voeg, of deurtrek wees van ironie soos die konteks van die woorde verander.
Die karakter van poësie
Meestal kan poësie van prosa onderskei word, deurdat prosataal gemik is om inligting oor te dra deur middel van 'n logieser en meer rigiede verhaalstruktuur. Ongelukkig is dit nie altyd só maklik nie, aangesien prosa-poësie die karaktertrekke van poësie het, maar versteek is binne na wat oppervlakkig na prosa lyk. Verder is daar ook vertellingspoësie, en drama-poësie. Beide tipes word gebruik om 'n verhaal te vertel en lyk dus na die roman en toneelstuk.
Die woord poësie kom van die ou Griekse werkwoord poieo (Ek maak of skep), in sy vervoeging as selfstandige naamwoord: poiesis (die skeppingsdaad).
Klank in poësie
Ritme is waarskynlik die allerbelangrikste deel van die klankelement van poësie. Die ritme van elke versreël word dikwels in 'n spesifieke meter geplaas. Verskillende soorte meter het sleutelrolle gespeel in die Klassieke, Vroeg-Europese, Oosterse en Moderne poësie. Wat vryvers aanbetref, is die versreëls se ritme meer dikwels 'n losser kadans.
Afrikaanse poësie gebruik gereeld rym. Versreëls wat aan die einde daarvan met een of meer ander versreëls in die gedig rym, meestal in 'n rympatroon, vorm die grondslag van 'n hele aantal algemene digvorme soos die ballades, die sonnette en rymende koeplette. Rym word egter nie regdeur in die kunsvorm gebruik nie. Talle van die moderne poësie vermy juis rympatrone. Rym is eintlik 'n "nuwe" Westerse verskynsel, sedert die Middeleeue, toe dit geleen is uit Arabies. Die Klassieke Grieks en Latyn het glad nie rym gebruik nie.
Alliterasie was sentraal tot die struktuur van die vroeë Germaanse en Engelse poësie. (Dit word alliteratiewe vers) genoem. Hierdie alliteratiewe patrone het ook meter gebruik: die leser verwag, as gevolg van die meter, dat alliterasie of rym gaan voorkom. Dit is in kontras met die hoofmetodiek van "parallelisme" in Hebreeuse of Bybelpoësie. Dié vorm het 'n retoriese struktuur: opeenvolgende versreëls stem ooreen met die vorige, deur hul grammatikale –, klank-, konsepstruktuur, of al drie. Dit is ook hierdie tipe poësie wat tot die antifoniese vertolking en gedigvorme gelei het.
Bo en behalwe rympatrone en alliterasie, help assonansie, konsonansie, dissonansie en binnerym om genotvolle elemente van die gedig te skep.
Vorm in poësie
Siende dat poësie geskep word deur middel van taal, gebruik dit soos die prosa dieselfde taaleenhede soos frases, sinne en paragrawe. Maar dit gebruik ook organisasie-eenhede wat net in die poësie voorkom. Hierdie sluit die versreël, die koeplet, die strofe, die stanza en die versparagraaf in. Versreëls kan net so op hul eie staan, betreffende 'n begripseenheid. 'n Voorbeeld hiervan is: "Die vy die val dat sop so spat." Aan die ander kant kan 'n versreël in die middel van die frase of sin ophou: "Is kopstamp dan nie maar" en die res van die begripseenheid word dan gewoonlik in die volgende versreël voltooi: "net deel van wysword nie?" Hierdie tegniek word enjambement genoem, en word gebruik sodat die leser 'n sin van verwagting het oor wat nou gaan volg, of omdat die tegniek 'n sekere dinamika aan die vloei van die gedig verleen. Baie dikwels verkry 'n gedig die beste resultate deur 'n spanning tussen die taaleenhede en die vormeenhede te skep. Vandat die drukpers ontwikkel is, het digters al hoe meer beheer gekry oor hoe hul gedig op papier lyk. Witspasie en vorm het al hoe meer belangrik as instrumente in die digter se gereedskapkissie geword. In die modernistiese poësie is die proefneming tussen taal en vorm -- versreëls kan byvoorbeeld op verskillende areas van die bladsy voorkom -- soms waaroor die hele samestelling van die gedig gaan, soos in konkrete poësie.
Poësie en retoriek
Vergelykings en metafore word dikwels in poësie gebruik. Reeds in die jaar 350 voor Christus het Aristoteles geskryf dat dit in poësie die belangrikste is om die metafoor te bemeester. Sommige digters verkies egter, veral sedert die opkoms van die Modernisme, om minder van hierdie tipe digtegnieke gebruik te maak, en verkies eerder om 'n direkte voorstelling van voorwerpe en ervarings neer te pen. Aan die ander kant, gebruik moderne digters, veral die Surrealiste, dié tegniek tot sover as wat dit kan gaan, en maak dikwels gebruik van katakrese.
NG gemeente Schweizer-Reneke-Noord
Die NG gemeente Schweizer-Reneke-Noord is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Sinode van Wes-Transvaal).
Die gemeente het in 1964 afgestig van die moedergemeente Schweizer-Reneke. Die kerkgebou is geleë op die hoek van Van Zyl- en Du Plessisstraat, Schweizer-Reneke. In 2013 was die leraar ds. Johann Ekkerd. Daar was in daardie jaar 85 doop- en 341 belydende lidmate.
R63 (Suid-Afrika)
Die R63 is ’n geteerde provinsiale roete in Suid-Afrika wat Calvinia met Komga verbind via Carnarvon, Victoria-Wes, Graaff-Reinet, Somerset-Oos en King William’s Town. Dit is medebeskryf met die N10 tussen Eastpoort en Kookhuis vir 24 kilometer.
Paris Maru
Die Paris Maru was 'n Japanse vragskip wat op 15 Januarie 1934 in Algoabaai vergaan het. Hierdie stoomskip van 7 197 ton is in 1921 in Engeland gebou en was die eiendom van die Osaka Shosen Kaisha Line. Dit was met 'n gemengde vrag met o.a. sykouse en paraffien van Japan na Kaapstad onderweg. Buite die hawe van Port Elizabeth was die suidoosterstorm besonder kwaai en tref die skip die Roman Rock. Uiteindelik sink die skip op 3 km van die hawe-ingang teenoor die Noordeinde-strand. Omdat die wrak direk in die vaarlinie van die hawe lê, is dit opgeblaas. Wrakstukke lê tot 16m diep en vorm 'n kunsmatige rif waarop die seelewe floreer. Slegs as die toestande uiters gunstig is, kan duikers dit besoek.
Erika Christensen
Erika Christensen (gebore 19 Augustus 1982) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Traffic (2000), Swimfan (2002), en Flightplan (2005), en in die televisiereeks Parenthood (2010).
Watervalrivier (Mpumalanga, lat -24,95, lang 30,30)
Watervalrivier is 'n rivier wat noordwes van Lydenburg in Mpumalanga, Suid-Afrika vloei.
Tom Gilson
Tom Gilson (* 1934, † 1962) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Young and Wild (1958), The Crowded Sky (1960), en Convicts 4 (1962), en in die televisiereeks The Gallant Men (1962).
Nagmaal
Die nagmaal is 'n Christelike sakramente. In die nagmaal is Jesus teenwoordig onder die verskynings van brood en wyn. Tydens die bediening van nagmaal word brood geëet en wyn (of druiwesap) gedrink. Die brood is Jesus se liggaam wat aan die kruis geoffer is, en die wyn Sy bloed wat gestort is. Die eerste nagmaal is deur Jesus self ingestel die nag voordat hy uitgelewer is, en is daarna gereeld deur gelowiges herhaal.
en nadat Hy gedank het, het Hy dit gebreek en gesê: Neem, eet; dit is my liggaam wat vir julle gebreek word; doen dit tot my gedagtenis.
Net so ook die beker ná die ete, met die woorde: Hierdie beker is die nuwe testament in my bloed; doen dit, so dikwels as julle daaruit drink, tot my gedagtenis.
Ernest Trimingham
Ernest Trimingham (1880 – 1942) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Jack, Sam and Pete (1919).
NG gemeente Sederpark
Die NG gemeente Sederpark is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Sinode van Wes-Transvaal).
Messier 61
Messier 61 of M61 (ook bekend as NGC 4303) is ’n spiraalsterrestelsel sowat 60 miljoen ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Maagd. Dit is op 5 Mei 1779 deur Barnabus Oriani ontdek en Charles Messier het dit daarna in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem.
NG gemeente Sederpark
Die gemeente is gestig in 1974. Die kerkgebou is geleë by Veertiendelaan 36, Lichtenburg. In 2013 was die leraar dr. Grant du Plessis. Daar was in daardie jaar 230 doop- en 651 belydende lidmate.
Messier 61
M61 is een van die grootste stelsels in die Virgo-sterrestelselswerm. Ses supernovas is al in M61 gesien:
Standerton (kiesafdeling)
Standerton was 'n kiesafdeling in Transvaal vir die Suid-Afrikaanse Volksraad en die Transvaalse Provinsiale Raad vanaf die eerste algemene verkiesing ná Uniewording in 1910.
Grimm se Wet
Grimm se Wet (ook bekend as die Eerste Germaanse Klankverskuiwing) is 'n uitsluitlik Germaanse klankwet waarby die Proto-Indo-Europese plosiewe 'n verandering ondergaan het. Jakob Grimm, die Duitse filoloog en sprokiesoptekenaar het dit in 1822 ontdek.
Grimm se Wet kan as volg saamgevat word:
Vir meer inligting omtrent hierdie klankwet sien by Eerste Germaanse klankverskuiwing.
1137
Die jaar 1137 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 37ste jaar van die 12de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Camila Pitanga
Camila Pitanga, gebore Camila Manhães Sampaio op 14 Junie 1977 in Rio de Janeiro, is 'n Brasiliaanse aktrise.
Persoonlike lewe
Sy is die dogter van die akteur Antônio Pitanga en die aktrise Vera Manhães, en die suster van die akteur Rocco Pitanga.
In 2001 het sy getroud met die kunsregisseur Cláudio Amaral Peixoto. Op 19 Mei 2008 het Antônia, die eerste dogter van die egpaar, geboorte gegee, die naam van die meisie was 'n huldeblyk aan sy pa. In 2011, na 11 jaar van verhouding, het die egpaar geskei.
Thomas Jefferson
Thomas Jefferson (13 April 1743 – 4 Julie 1826) was die 3de president van die Verenigde State van Amerika (1801–1809). Tydens sy ampstermyn het Ohio op 1 Maart 1803 die 17de deelstaat van die Verenigde State geword.
Biografie
Thomas Jefferson is in Albemarle County in Virginië, in 'n ryk familie van grondeienaars, gebore. Sy pa, Peter Jefferson, was 'n selfopgeleide landmeter wat 'n beskeie boedel van 60 slawe bekom het. Sy seun sou later self 'n boer en slawe-eienaar word. Thomas se ma, Jane Randolph Jefferson, kom uit een van Virginië se belangrikste families. Thomas was die oudste van haar twee seuns. Sy het ook ses dogters gehad. Thomas het omtrent niks oor sy ma te sê gehad in sy memoires nie. Toe sy pa in 1757 oorlede is, het hy alles gedoen om van haar toesig te ontsnap. Hy het by 'n plaaslike skoolmeester ingetrek en daar Latyn en Grieks geleer totdat hy in 1760 na die College of William and Mary in Williamsburg gegaan het.
Thomas Jefferson was 'n veelsydige man. Benewens die feit dat hy 'n politikus en filosoof was, was hy ook 'n wetenskaplike, regsgeleerde, uitvinder, skrywer en stigter van Jeffersoniaanse argitektuur. In 1767 word hy toegelaat tot die landdroshof in Virginië as 'n prokureur. Gedurende die tydperk waarin hy as ambassadeur in Frankryk gedien het, het hy hom verdiep in die wyn van daardie land. Uit die evaluasies van die wyne wat oorleef het, kan afgelei word dat hy 'n fynproewer was. Jefferson het oor sy leeftyd duisende boeke in sy persoonlike biblioteek in Monticello versamel. Ná die dood van sy pa het die toekomstige president onder meer sy biblioteek geërf. Hy het ook baie boeke van George Wythe geërf. Nadat die Britte die Library of Congress in 1814 afgebrand het, het Jefferson sy versameling van meer as 6 000 boeke aan die Kongres oorgegee teen $4 per boek.
Dit lyk asof hy homself tot sy verkiesing in die Huis van Burgesses gehelp het deur gratis rumpunch uit te deel. As politikus het hy pamflette geskryf. Hiermee het hy die oog gevang van latere president John Adams, wat hom voorgehou het as die regte persoon om die Onafhanklikheidsverklaring te skryf. Benewens die Verenigde State se onafhanklikheidsverklaring, het Jefferson ook die Statuut van Virginië vir Godsdiensvryheid geskryf.
Daar kom die Alibama
Daar kom die Alibama is 'n bekende tradisionele Afrikaanse liedjie. Dit is in die FAK-sangbundel opgeneem as lied 257. Volgens sommige bronne strek die liedjie se geskiedenis terug na omstreeks 1863, en het hy oorspronklik na die oorlogskip, die CSS Alabama, verwys. In die Kaapse volksmond, het die Alabama egter die Alibama geword.
In die Amerikaanse Burgeroorlog was die CSS Alabama deel van die Gekonfedereerde State van Amerika se vloot, maar in plaas daarvan dat hy direk teen die Noordelike oorlogsvloot ingespan is, het hy eerder die oseane deurkruis op soek na Noordelike handelskepe. Hy was uiters suksesvol hiermee, en deur die handelskepe te kaap het hy wêreldberoemdheid verwerf. Sy faam is deels daaraan toegeskryf dat die skip nie die bemanning van verowerde skepe leed aangedoen het nie, en hulle weer vrygelaat het sodra dit 'n neutrale hawe aangedoen het. In 1863 en in 1864 het dit die Kaapse hawe aangedoen, onder meer vir vars voorraad, maar ook om van sy gebuite skepe te verkoop. Die liedjie sou dan tydens hierdie besoeke ontstaan het.
Ander herkoms van liedjie aangetoon
Die bogenoemde is die bekende, mees populêre verklaring. En dit word steeds vir evangelie vertel, hoewel die skrywer Lawrence G. Green ná grondige navorsing reeds in 1967 daarop gewys het dat die lied 'n veel nederiger herkoms het – in sy boek On Wings of Fire, wat hier afgelaai kan word. Die teks word aangedui as kopieregvry (in die openbare domein).
In die 1800's, vertel Green, was daar 'n rivierboot op die Bergrivier in die Boland waar dekriet en matjiesgoed geoes is. Die rivierboot is die Alabama (Alibama) genoem. Een keer per jaar het die Alibama se werkers met hul vrag riete op die Bergrivier afgevaar see toe, en daar links koers gekies op die golwe om reguit na Kaapstad-hawe te vaar.
In die hawe is hulle deur wewers ingewag wat een soort riet sou gebruik om bruidsbeddens vir die Kaap se gretige Maleise bruide te vleg. En op die hawe is daar gesing: "Daar kom die Alibama … die Alibama die kom oor die see ..."
Dit verklaar duidelik waarom daar in die refrein van die lied na 'n nooi en 'n rietkooi verwys word -- wat natuurlik op aarde niks te doen kan hê met 'n befaamde oorlogskip uit die Amerikaanse Burgeroorlog nie.
Tog word die oorlogskip-legende lewend gehou, nie die minste nie deur mense in die Amerikaanse staat Alabama self, waar dit as 'n bewys beskou word van die blywende invloed van die Amerikaanse Burgeroorlog tot in die uithoeke van die wêreld. En die jeug daar sing steeds lustig aan ons "oorlogsliedjie", min wetende dat dit eerder sou kon inpas in 'n romantiese blyspel in die beste tradisie van 'n Rodgers en Hammerstein!
Woorde
Die FAK-sangbundel dui die liedjie se woorde soos volg aan:
Daar kom die Alibama, die Alibama die kom oor die see.
Nooi, nooi, die rietkooi, nooi, die rietkooi is gemaak,
die rietkooi is vir my gemaak om daarop te slaap.
Die Alibama, die Alibama, die Alibama kom oor die see.
Laeveldsterkastaiïng
Die Laeveldsterkastaiïng (Sterculia murex) is 'n middelgroot boom wat inheems is aan die suidelike laeveld. Die boom word slegs in Eswatini en Mpumalanga op droë rotsagtige plekke aangetref. Die boom is bladwisselend en nuwe blare is bronskleurig en later donkergroen en bedek met fluweelagtige hare.
Leon Wessels
Leon Wessels (gebore 19 April 1946) is 'n Suid-Afrikaanse prokureur, politikus, en aktivis wat in die blanke minderheidsregering van die Nasionale Party tydens apartheid gedien het. Hy was een van die min Afrikanerpolitici om openbare berou vir die dade van daardie regering te toon.
Onderwys
Soos F.W. de Klerk het hy aan die Hoërskool Monument in Krugersdorp, Suid-Afrika, skoolgegaan. Nadat hy in 1963 gematrikuleer het, behaal Wessels die Baccalaureus in regte (LLB)-graad aan die Potchefstroomse Universiteit in 1972 en in 2001 die Doktor in die regte (LLD)-graad aan die Randse Afrikaanse Universiteit. As voorgraadse student was hy voorsitter van die Universiteit se Studenteraad (SR), en van 1971 tot 1973 president van die Afrikaner Studentebond (ASB), 'n studente-organisasie waarin vele Afrikanerleiers hul politieke kwekelingskap ondergaan het.
Apartheid-era politikus
Wessels tree toe tot die nasionale politiek in 1977 toe hy verkies is as parlementslid (LP) vir die kiesafdeling Krugersdorp, 'n Afrikanervesting. Alhoewel hy gedurende die volgende twee dekades toenemend geïdentifiseer is as 'n verligte ('n lid van die party se meer liberale vleuel), het hy deur partygeledere gevorder om 'n kabinetslid te word in die laaste apartheidsadministrasie as minister van plaaslike regering, nasionale behuising en mannekrag.
By die verhore van die Suid-Afrikaanse Waarheid-en-versoeningskommissie oor onwettige dade van die land se veiligheidsmagte, het Wessels – 'n voormalige adjunkminister van wet en orde – erken: "Ek glo nie die politieke verdediging van 'ek het nie geweet nie' is beskikbaar vir my nie omdat ek in baie opsigte nie wou weet nie”.
In 1999 hy aangestel in die Suid-Afrikaanse Menseregtekommissie waar hy verantwoordelik was vir die monitering van die Wet op die Bevordering van Toegang tot Inligting, 'n wet wat sentraal staan in die versekering van deursigtigheid in die regering, die sakewêreld en die burgerlike samelewing.
Persoonlik
Sy vrou, Tersia Wessels, het in 2009 'n lid van die Gauteng provinsiale wetgewer geword vir die Congress of the People
1136
Die jaar 1136 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 36ste jaar van die 12de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Clathria phorbasiformis
Clathria phorbasiformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Hooper.
Watervalrivier (Mpumalanga, lat -26.97, lang 28,71)
Watervalrivier is 'n rivier wat op die grens van Mpumalanga en die Vrystaat, Suid-Afrika vloei.
Joanne Baron
Joanne Baron (gebore 3 Februarie 1953) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Real Genius (1985), Universal Soldier (1992), Spider-Man 2 (2004), en School for Scoundrels (2006).
Saljoet 2
Ontwerp
Die Almaz-ruimtestasies was die breinkind van die ruimte- ingenieur Vladimir Chelomej. Beide Almaz en die burgerlike Saljoets het dieselfde ontwerp vir die romp gebruik. Maar anders as Saljoet 1 en DOS-2, het die eerste bemande Almaz-stasie die aansluitpoort vir die Sojoes-ruimtetuig agter. Aan albei kante hiervan was ook die belangrikste enjins vir baanregstellings. Boonop is die aanhegpunte van die twee groot sonpanele hier gevind.
Die voorkant van die struktuur was die toegangstonnel vir 'n bemande Merkoerterugkeerkapsule. Hierdie kapsule was egter nog in ontwikkeling ten tyde van die lanseering van die eerste Almaz en het dus nie daarmee gewentel nie.
Die binnekant van Almaz-ruimtestasies is oorheers deur die groot Agat-spioenasiekamera waarmee beelde van die aarde afgeneem kon word met 'n resolusie van tot 3 meter per pixel. Geselekteerde beelde kon ontwikkel en aan boord gedruk word en dan met 'n TV-stelsel geskandeer word. Die televisie-opnames is daarna via die veilige kommunikasieverbinding na die aarde gestuur. Die oorblywende negatiewe van die verskillende kamerastelsels kan in 'n KSI-kapsule gepak word om terug te keer na die aarde. Hierdie outomatiese terugkeerkapsule is spesiaal vir hierdie doel ontwikkel en was in 'n aparte houer onder die dokstasie van die ruimtestasie geleë.
NG gemeente Skeerpoort
duimnael|regs|300px|Die NG kerk Skeerpoort.
Saljoet 2
Ontwerp
Verder bevat die voorste bedieningspaneel, 'n sanitêre kamer met toilet, 'n voorlopige kombuis en slaapplek vir die bemanning, asook die bedieningspanele vir baie ander militêre waarnemingsinstrumente.
NG gemeente Skeerpoort
Die NG gemeente Skeerpoort is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal).
Die gemeente is gestig in 1951. Die kerkgebou is geleë op die Skeerpoortpad (R560), Skeerpoort. In 2013 was die leraars di. C.D. Smit en R.P. Momberg. Daar was in daardie jaar 219 doop- en 793 belydende lidmate. Einde 2014 was dit onderskeidelik 219 en 801, met ds. Momberg as die enigste leraar.
Saljoet 2
Terugkeer
Na die voorval het die pers berig dat Saljoet 2 suksesvol was en dat daar deurlopend radiokontak met die stasie was. Dit duur tot 1985 voordat die waarheid oor die missie geopenbaar word.
Militêre sending met burgerlike dekking
Ondanks die geheimsinnigheid en verwarrende benaming van hierdie militêre missie, het dit nie in die Weste ongemerk verbygegaan nie. In teenstelling met die burgerlike voorganger Saljoet 1, het hierdie stasie radioseine uitgesaai op 'n golflengte wat normaalweg deur die Sowjet-spioenasiesatelliete gebruik is. Volgens die tradisie was die ontwerper van die Almaz-stasies, Vladimir Chelomej, ongelukkig oor die feit dat die Almaz-stasies onder die beskerming van 'n burgerlike program gelanseer is. Hy het die dekmantelnaam "Салют.2" ("Saljoet.2") op die eerste Almaz-stasie geverf, maar dan op 'n deel wat na die lansering laat val is, verskyn die regte naam van die stasie, Almaz.
Clathria pachyaxia
Clathria pachyaxia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1960 deur Lévi.
Jack Ging
Jack Ging (30 November 1931-9 September 2022) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Play Misty for Me (1971) en High Plains Drifter (1973), en in die televisiereekse The Eleventh Hour (1962) en The A-Team (1983).
NG gemeente Roodepoort
duimnael|240px|links|Ds. P.J. Ebersöhn was leraar van Roodepoort van 1920 tot 1925. Dié gesinsfoto is tydens sy bediening hier geneem. duimnael|regs|170px|Ds. C.A. van der Merwe, van 1905 tot 1909 die gemeente se eerste leraar. duimnael|links|230px|Die kerkgebou nadat die toring in 1955 aangebou is. duimnael|regs|170px|Ds. T.D. Potgieter, leraar van 1926 tot 1931. duimnael|regs|170px|Ds. Marthinus Cornelis Hattingh, medeleraar van 1946 tot 1949. duimnael|regs|250px|Ds. J.P. Theron en gesin. Hulle het die pastorie bewoon van 1951 tot 1953. duimnael|regs|220px|In 1955 het die gemeente 'n gedenkboek uitgebring ter viering van sy 50-jarige bestaan.
Die NG gemeente Roodepoort is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode van Wes-Transvaal.
1138
Die jaar 1138 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 38ste jaar van die 12de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
NG gemeente Roodepoort
Die kerkgebou is geleë op die hoek van Rubidgelaand en Orangeweg, Roodepoort-Wes. In 2013 was die gemeente vakant. Daar was in daardie jaar 48 doop- en 280 belydende lidmate. Die laaste erediens in die kerkgebou is op 26 Augustus 2018 gehou nadat die gebou reeds in Januarie verkoop en die kansel toe afgetakel is.
Geskiedenis
Eers is 'n pastorie vir die bedrag van £843 gebou, en om die geld te vind moes die kerkraad sy bankrekening met £600 oortrek. Die salaris van die predikant is vasgestel teen £300 per jaar. Aan hom is 'n bedrag van £2.10.0 vir reparasie aan sy rywiel en £1.10.0 per maand vir "paarden voer" toegeken. Die bestaande skoolgeboutjie wat as vergaderplek moes dien is vergroot met 76 sitplekke vir die bedrag van £76.10.0.
Ná ds. Van der Merwe volg: di. J.F. Naudé, P.J. Ebersohn, T.D. Potgieter (1926–'31), in wie se tyd die kerkgebou ingewy is in 1927, Ph. Pistorius (1932–36), J.C.G. Kotzé (1936–'37), D.J.J. de Vos (1937–'40), J.F. de Vos, hulpleraar (1937–'40) — sierlike saal as eeufeesmonument opgerig, 1938, C.B. Brink (1941–'45), R.J.N. van Tonder, medeleraar (1945–'48), M.C. Hattingh (1946–'49), H.W. Ziervogel (1949) en Joz. P. Theron (1951).
Gedurende 1946 is Luipaardsvlei afgestig, en Ontdekkers in 1947. Gedurende 1949 is Roodepoort deur 'n geweldige orkaan getref. Ontsettende materiële skade is aangerig en talle van ons gemeentelede was dakloos. Op wonderbaarlike wyse was daar onder ons gemeente geen lewensverlies nie. Ook die materiële skade is spoedig herstel met behulp van gulle ondersteuning wat in die vorm van geldelike bydraes uit alle oorde ingestroom het.
In 1951 was die ledetal van die gemeente ongeveer 1 750. In 1952 berig Ons gemeentelike feesalbum: "As onthou word dat die gemeente in 1905 met 400 lidmate gestig is en dat die ledetal saam met dié van die dogtergemeentes vandag ongeveer 3 200 tel, dan kan die indruk gevorm word van die geweldige uitbreiding wat ons Kerk in hierdie omgewing in die afgelope halfeeu belewe het."
Kerkbou
Die vorige kerkgebou is op 5 Februarie 1927 ingewy nadat die boukommissie al in 1911 aangestel is, maar weens die gemeente se geldelike probleme het die saak baie stadig gevorder en moes die pogings kort-kort tydelik onderbreek word. Die gebou was reeds in 1938 te klein vir die groeiende gemeente, maar die middele was nie daar om te vergroot nie. Dis in die laat sewentigerjare gesloop omdat die stadsraad van Roodepoort die pad wou verbreed. Die gebou is ontwerp deur Gerard Moerdyk en lyk baie na byvoorbeeld die kerkgebou van die gemeente Turffontein, wat afgebrand het.
Bruno Taut
Bruno Julius Florian Taut (* 4 Mei 1880 in Koningsberg; † 24 Desember 1938 in Istanboel) was 'n Duitse argitek en stadsbeplanner.
As een van die verteenwoordigers van die Modernistiese argitektuurstroming (Duits Neues Bauen) het hy veral met groot residensiële woonprojekte soos die Hufeisensiedlung ("Hoefysterbuurt") in Berlyn-Britz en Onkel Toms Hütte in Berlyn-Zehlendorf bekendheid verwerf. Bruno Taut het vanaf 1909 met Franz Hoffmann in 'n gemeenskaplike argitekteburo saamgewerk. In 1912 het ook sy jonger broer Max Taut (1884-1967), wat later veral met sy kantoorgeboue in die Nuwe Saaklikheid-boustyl bekendheid sou verwerf, tot dié onderneming toegetree.
Henrietta Edgecomb Hooker
Henrietta Edgecomb Hooker (12 Desember 1851 – 13 Mei 1929) was 'n Amerikaanse plantkundige. Sy is in Gardiner, Maine, gebore.
Maine-et-Loire
Maine-et-Loire (49) is 'n Franse departement van die gewes Pays de la Loire. Sy prefektuur (hoofstad) is Angers en sy onderprefekture is Cholet, Saumur, en Segré.
NG gemeente Sannieshof
duimnael|links|230px|Die NG kerk Sannieshof is ontwerp deur [[Gerard Moerdyk en Henry Watson, ook sy vennoot in die ontwerp van die Voortrekkermonument. Ds. N.E. de Kock het die hoeksteen gelê op 5 September 1953.]]
Die NG gemeente Sannieshof is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Sinode van Wes-Transvaal).
Die gemeente is in 1929 gestig. Die kerkgebou is geleë by De Klerkstraat 25, Sannieshof, Noordwes. In 2013 was die leraar ds. J.P. Rademeyer. Daar was in daardie jaar 120 doop- en 377 belydende lidmate.
Stigting van Gemeente
Deur veral die toedoen van Daniël Jacobus Fourie, van Mooiplaas, voorsitter van die Sannieshof-stigtingskommissie, was een van die punte op die agenda van die Ring van Zeerust se vergadering van Januarie 1928 te Lichtenburg die stigting van 'n gemeente te Sannieshof. Na bespreking van hierdie punt het die vergadering besluit dat "die stukke in verband met die stigting van 'n gemeente te Sannieshof word na die te-worde gekose Rings-Kommissie verwys om te handel na bevind van sake".
Meier Tzelniker
Meier Tzelniker (1894 – 1982) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Teckman Mystery (1954), Make me an Offer! (1955), en A Night to Remember (1958), en in die televisiereeks The Avengers (1961).
NG gemeente Sannieshof
Stigting van Gemeente
Toe die Ringskommissie, bestaande uit di. HW Ziervogel, NE de Kock en JD Roos (skriba), Sannieshof besoek het in verband met die stigting, het hulle egter teenstand ondervind van Biesiesvlei wat beweer het dat hulle die aangewese sentrum is vir die nuwe gemeente. Hierdie aanspraak van Biesiesvlei het gespruit uit die volgende omstandigheid:
In 1928 het die fonds £243 bedra en is besluit om tot die bou van die saal oor te gaan. Tenders is gevra en is aangeneem, maar met die bou van die saal is nooit begin nie, want dit was op hierdie tydstip dat die Sannieshof=stigtingskommissie die Ring genader het met die versoek om 'n nuwe gemeente te stig waaronder ook Biesiesvlei sou ressorteer.
Met hierdie versoek het Biesiesvlei nie genoë geneem nie aangesien hulle van mening was dat hulle alreeds kerkplaas was, alreeds £500 gehad het vir die bou van die saal en dus die aangewese plek was vir die toekomstige gemeente.
'n Hewige stryd het nou tussen die twee partye ontstaan wat byna 'n jaar geduur het en uiteindelik uitgeloop het op die verkiesing van 'n Biesiesvleikommissie op 1 Desember 1928 wat met Sannieshof sou saamwerk in verband met die stigting. Biesiesvlei het hulle hartlike samewerking vir die toekoms beloof en dat hulle hulle vir die welvaart van die gemeente sal beywer, maar op voorwaarde dat die naam van die gemeente wat gestig gaan word onger geen omstandighede Biesiesvlei, Sannieshof of Roosville sal wees nie, maar 'n ander naam waarop later besluit sou word. Ook is ooreengekom dat die pastorie te Sannieshof gehuur sal word of so nie deur hulle verskaf sal word teen 'n billike huur. Daar moes ook absolute gelyke behandeling wees wat die twee plekke betref met betrekking tot preekbeurte, nagmaalsviering, saalbou, ensovoorts. Ten slotte is bepaal dat die Biesiesvleikommissie hom die reg voorbehou om as een geheel uit die ooreenkoms te tree wanneer daar ongelyke behandeling is.
Op die stigtingsdatum - 15 Januarie 1929 - het die twee kommissies amptelik die volgende besluite geneem:
So is die tweeledige Hartsrivier-gemeente gebore wat onder hierdie ooreenkoms vir byna ses jaar saamgewerk het en waartydens 'n saal te Biesiesvlei gebou is en 'n pastorie te Sannieshof. Op 21 Augustus 1935 het Biesiesvlei afgestig van die Hartsrivier-gemeente wat die naam bly behou het totdat dit in 1954 verander is na Sannieshofgemeente.
Christiaan de Wet
Christiaan Rudolf De Wet (*Smithfield, 7 Oktober 1854 – †Dewetsdorp, 3 Februarie 1922) was ’n Boeregeneraal tydens die Tweede Vryheidsoorlog en ’n leier in die Rebellie van 1914. Teen die einde van die Tweede Vryheidsoorlog het hy die belange van die Oranje-Vrystaat by die vredesamesprekinge verteenwoordig as waarnemende Staatspresident omdat pres. M.T. Steyn te siek was om dit te doen.
Vroeë lewe
De Wet het die lewenslig op die plaas Leeukop in die distrik Smithfield aanskou. Saam met sy agt broers en vyf susters het hierdie sesde kind van Jacobus Ignatius de Wet en Aletta Susanna Margaretha, gebore Strydom, jonk geleer om God in alle opregtheid te dien en die ontberinge van ’n baanbrekerslewe met blymoedigheid te dra, aldus die geskiedskrywer Anna Böeseken. Hy het grootgeword op sy pa se plaas, Nuwejaarsfontein, naby Dewetsdorp. “Christiaan was ’n skrander seun wat die edele inbors van sy vader en vasberade wilskrag van sy moeder in ruime mate geërf het,” skryf Böeseken. In sy ouerhuis het hy leer lees en skryf en later drie maande die skooltjie van Margaretha Nel besoek, terwyl ’n Joodse skoolmeester, Isaac Baumann, hom onderrig in rekenkunde gegee het. Die verantwoordelike werk wat die plaasseun vir sy vader moes verrig, was vir hom van onskatbare waarde, en die Basoeto-oorlog wat in 1865 uitgebreek het, het hom vroeg blootgestel aan gevare. Daarom het hy reeds op elfjarige leeftyd leer skiet. Nog voordat hy negentien was, het hy in die huwelik getree met Cornelia Margaretha Krüger, sewentienjarige dogter van Izak Krüger en Cornelia Lombaard. Die jong egpaar het baie hard gewerk; dikwels was hulle tot laat in die nag op die lande besig. Uit dié huwelik is 16 kinders gebore. De Wet kon met baie min slaap klaarkom en was altyd om drieuur soggens weer aan die werk. Sy eerste graan het hy op Kimberley verkoop en tegelyk as transportryer die Vrystaat sowel as Transvaal van hoek tot kant leer ken.
Tydens die anneksasie van Transvaal in 1877 deur Brittanje het hy na die Vredefortdistrik in die Oranje Vrystaat verhuis en daarna na Weltevreden naby Koppies en toe weer daarna in 1880 na Rietfontein in die Heidelbergdistrik in Transvaal.
Die Eerste Vryheidsoorlog en nadraai
De Wet was sewe-en-twintig jaar oud met die uitbreek van die Eerste Vryheidsoorlog in 1880. Hy het saam met die Heidelberg Kommando geveg en deelgeneem aan die Slag van Laingsnek, hy het sy dapperheid getoon by die Slag van Ingogo en met die bestorming van Majuba vroeg in 1881. Na die oorlog en die herstel van Transvaal se onafhanklikheid is hy tot veldkornet verkies. In 1882 het die gesin weer verhuis na die plaas Bergstroom in die distrik Carolina nadat hy op 3 Julie 1882 oordrag van die oorspronklike plaas (destyds distrik Lydenburg) geneem het. Hy verkoop hy die plaas op 19 Oktober 1886 aan ene Jacobus Ignatius de Wet en op dieselfde datum neem hy weer oordrag van die aangrensende plaas Suikerboskop in die Lydenburg distrik. In 1885 is hy tot die Transvaalse Volksraad verkies. Hy het egter slegs ’n enkele sitting bygewoon aangesien die gesin daarna weer teruggetrek het na die Oranje-Vrystaat. Hier in ’n diep afgesonderde kloof, waar die tekens van sy huis vandag nouliks sigbaar is, het hy enkele jare lank geboer. In 1896 het hy vir die soveelste maal getrek na die plaas Rooipoort in die Heilbron distrik. In 1889 is hy tot die Vrystaatse Volksraad verkies waar hy die Bowe Modderrivier kiesafdeling verteenwoordig het in 1898.
Tweede Vryheidsoorlog
De Wet was vyf-en-veertig met die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog in 1899. Op die 2de Oktober 1899 is De Wet en sy oudste seun, Kotie, as gewone burgers opgeroep na die Heilbron kommando. De Wet se seuns, Izak en Christiaan het hulself as vrywilligers aangesluit en so het dit gebeur dat die vier hulself vir diens aangemeld het onder Kommandant Lukas Steenkamp.
Guerrillafase
In Maart en April 1900 het De Wet 'n offensief van stapel gestuur wat 'n herlewing in die Boere se stryd ingelui het. Hy het 'n legende geword met sy guerilla-aanvalle in die suidooste van die land.
Vredesonderhandelinge
’n Konferensie van sestig afgevaardigdes uit die Transvaal en die Vrystaat is op die 15de Mei in Vereeniging gehou waar die Boereleiers beraadslaag het oor die Britse voorwaardes vir oorgawe. De Wet het as President van die Vrystaat waargeneem in plek van die President Steyn wat siek was op daardie stadium. De Wet wou die stryd voortvoer tot die bitter einde.
Ná die oorlog
De Wet het met sy gesin teruggekeer na sy geruïneerde plaas, Rooipoort. In Julie van 1902 het hy sy vrou en kinders in ’n tent op die plaas agtergelaat en saam met genl. Louis Botha en genl. Koos de la Rey na Europa vertrek om geld te gaan insamel vir die weduwees en weeskinders wat deur die oorlog verarm is.
Aan boord van die skip het ds. J.D. Kestell hom bygestaan met die skryf van sy gedenkskrif of memoires getiteld, De Strijd Tusschen Boer en Brit (wat dan ook later in Engels as die Three Years War gepubliseer is). Die boek het groot sukses behaal en is later in ses ander tale vertaal. Met sy terugkeer het De Wet ’n belangrike rol gespeel in die beweging om Milnerisme in die Vrystaat te beveg. Hierdie pogings het gelei tot die ontstaan van die Orangia Unie in 1906.
Toe daar in 1907 aan die “Oranje rivier soewereiniteit” selfbestuur toegestaan is, is De Wet verkies tot lid vir Vredefort en is hy aangestel as Abraham Fischer se minister van landbou. Hy was ’n afgevaardigde by die Nasionale Konvensie van 1908-09, waar daar beraadslaag is oor die nuwe grondwet vir die Unie van Suid-Afrika. Hy het uit die politiek getree ná Uniewording in 1910 en te Allanvale naby Memel gaan woon waar hy benoem is om in die Unieverdedigingsraad te dien.
Sy vurige persoonlikheid het na vore getree toe dié stoere ondersteuner van Hertzog sy bekende Mishoop-toespraak in Pretoria op 28 Desember 1912 lewer. Die daaropvolgende jaar het hy uit die verdedigingsraad bedank. In 1914, toe De Wet en Hertzog die Nasionale Party gestig het, was daar ’n toenemende tweespalt onder Afrikanergeledere.
Die weerstandsbeweging
In die middel van Augustus 1914 het ’n aantal prominente Boereleiers (genl. de la Rey, lt.kol. Manie Maritz, genl. Beyers, genl. Kemp en genl. De Wet) saamgesweer om ’n staatsgreep uit te voer. Hulle was gekant teen die deelname van Suid-Afrika aan die Eerste Wêreldoorlog en het ook ’n geleentheid gesien om weer onafhanklikheid te verkry.
Ná die voorval op Langlaagte waar genl. De la Rey doodgeskiet is, het die Rebellie in volle gang gekom en het De Wet ’n aantal dorpe ingeval en eiendom in beslag geneem in die Noordoos-Vrystaat. De Wet se seun Danie is saam met verskeie ander rebelle tydens ’n skermutseling te Allemanskraal gedood. Genl. Louis Botha se regeringstroepe het die rebellie baie vinnig onderdruk, De Wet het egter ontsnap en met ’n handjievol volgelinge na die Kalahari uitgewyk in ’n poging om by Manie Maritz in Suidwes-Afrika aan te sluit. De Wet is op die 30ste November 1914 op die Waterburyplaas naby Vryburg in hegtenis geneem. De Wet is ’n vonnis van ses jaar en ’n boete van 2 000 pond opgelê wat ’n baie ligte vonnis was. Na ses maande in die tronk is hy begenadig en vrygelaat.
Kort na sy vrylating het De Wet sy plaas, Allanvale, verkoop en naby Edenburg gaan woon. Daarna het hy vir die laaste maal na die plaas Klipfontein naby Dewetsdorp verhuis. De Wet is op 3 Februarie 1922 op sy plaas oorlede en langs President Steyn en Emily Hobhouse aan die voet van die Nasionale Vrouemonument begrawe.
Nalatenskap
In 1922 jaar het die beeldhouer Mendes da Costa in opdrag van die Nederlandse familie, Kröller-Möller, ’n groot standbeeld ter nagedagtenis aan hom in Nederland opgerig, wat nou in die nasionale park ‘De Hoge Veluwe’ staan. Tydens die herdenking van sy 100ste verjaarsdag is ’n bronsstandbeeld deur Coert Steynberg van De Wet op ’n perd by die Raadsaal in Bloemfontein onthul. Daar is ook talle strate wat na De Wet vernoem is in Suid-Afrika. In Nederland dra in totaal 35 strate sy naam, in Vlaandere 1 (in Antwerpen).
Op 30 Januarie 2022 is ’n monument vir genl. De Wet op die plaas waar hy gesterf het, Klipfontein in die Dewetsdorpdistrik, opgerig deur die eienaars van die plaas.
Jónatan
Jónatan  (Hebreeus: יְהוֹנָתָן  Jəhōnāṯān of Jehonatan; of יוֹנָתָן Jonatan) is ’n held wat in I Samuel van die Hebreeuse Bybel voorkom. Hy was die seun van koning Saul en boesemvriend van koning Dawid. Die verhouding tussen Dawid en Jónatan is een van die merkwaardigste wat in die Bybel opgeteken staan.
Jónatan word die eerste keer in die Bybelverhale genoem waar hy die wagpos van die Filistyne in Geba verslaan, (I Samuel 13) en in die daaropvolgende hoofstuk ’n alleenaanval op ’n ander Filistynse wagpos uitvoer wat sy “manhaftigheid en moed as kryger” bewys. Hy eet egter heuning, onwetend daarvan dat sy vader, as ’n eed, enige voedselinname verbied het: “Vervloek is die man wat iets eet tot vanaand” (I Samuel 14:24). Saul was van plan om Jónatan hiervoor om die lewe te bring, maar versag nadat die manskappe daarteen beswaar maak. (I Samuel 14:45).
duimnael|links|210px| Omhelsing tussen Dawid en Jónatan in ’n tekening uit die 14de eeu. Die verhaal van Dawid en Jónatan vind sy aanvang in hoofstuk 18, waar daar geskrywe staan dat “die siel van Jónatan verkleef geraak het aan die siel van Dawid, en Jónatan het hom liefgehad soos sy eie siel” (vers 1). Jónatan help vir Dawid om van Saul af weg te vlug en vra Dawid om sy barmhartigheid teenoor Jónatan se geslagte te behou (1 Samuel 20:14-15). Dit dui daarop dat Jónatan vir Dawid as die toekomstige koning erken.
Jónatan sterf tragies saam met sy vader en broers in ’n neerlaag op die gebergte Gilbóa. (I Samuel 31) Jónatan was die vader van Mefibóset, teenoor wie Dawid besondere edelmoedige gedrag, om Jónatan se onthalwe, betoon het. (II Samuel 9). T. H. Jones maak die opmerking dat Jónatan ’n “toonbeeld van getrouheid aan die waarheid en vriendskap is”.
Turffontein (kiesafdeling)
Turffontein was 'n kiesafdeling in Transvaal vir die Suid-Afrikaanse Volksraad en die Transvaalse Provinsiale Raad vanaf die eerste algemene verkiesing ná Uniewording in 1910. Die naam is ontleen aan óf die plaas óf voorstad Turffontein.
Clathria placenta
Clathria placenta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1814 deur Lamarck.
Wakkerstroom (kiesafdeling)
Wakkerstroom was 'n kiesafdeling in Transvaal vir die Suid-Afrikaanse Volksraad en die Transvaalse Provinsiale Raad vanaf die eerste algemene verkiesing ná Uniewording in 1910.
R64 (Suid-Afrika)
Die R64 is ’n provinsiale roete in Suid-Afrika wat Kimberley met Bloemfontein verbind via Boshof en Dealesville. Dit is effens langer as die nuwer N8-roete via Petrusburg, met sowat 10 kilometer.
Groothertog Michail Nikolajewitsj van Rusland
Groothertog Michail Nikolajewitsj van Rusland (Russies: Михаи́л Никола́евич; –  ) was die jongste kind van keiser Nikolaas I van Rusland en prinses Charlotte van Pruise (keiserin Aleksandra Fjodorowna), en een van die stamvaders van die takke van die Russiese keiserlike familie. Hy was ’n militêre leier, staatsman, veldmaarskalk en voorsitter van die Russiese Staatsraad (1881-1905).
Biografie
Michail is in Peterhof by Sint Petersburg gebore en na sy pa, Nikolaas I, se jonger broer Michail Pawlowitsj genoem.
Sy militêre loopbaan het in 1846 begin en in 1852 het hy ’n veldmaarskalk geword. Van November 1852 tot Mei 1855 was hy bevelvoerder van Wagartilleriebrigade. Hy was ook van die begin van die Krimoorlog daarby betrokke. Vir besondere diens by die Slag van Inkerman het hy die Orde van Sint Joris ontvang. Van 1855 af was hy die bevelvoerder van verskeie eenhede. Van 1862 tot 1882 was hy onderkoning van die Kaukasus, met Tbilisi as setel, en bevelvoerder van die Kaukasiese weermag.
Op 13 Maart 1881 was Michail vir tee in die Michailofski-paleis in Sint Petersburg saam met onder andere sy broer Aleksander II. Aleksander het op pad terug na die Winterpaleis in ’n sluipmoordaanval gesterf. Michael het kort ná die tweede, noodlottige ontploffing op die toneel aangekom.
Op 14 Julie 1881 is hy ook as voorsitter van die Staatsraad aangestel.
Familie
duimnael|305px|Die paleis van Michail Nikolajewitsj by Peterhof.
In 1857 het Michail op 25-jarige ouderdom in die huwelik getree met prinses Cecilia van Baden (later Olga Fjodorowna), die jongste dogter van groothertog Leopold van Baden. Hulle het ses seuns en ’n dogter gehad:
Van 1857 tot 1863 is ’n paleis vir die hertog en sy nuwe vrou aan die Paleisoewer in Peterhof gebou: die Nuwe Michailofski-paleis.
Robert Ginnaven
Robert Ginnaven (1 Januarie 1937 – 17 Februarie 2008) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente White Lightning (1973), The Best Little Whorehouse in Texas (1982), End of the Line (1987), en Steel Magnolias (1989).
Groothertog Michail Nikolajewitsj van Rusland
Dood
Michael is op 18 Desember 1909 in Cannes, Frankryk, oorlede. Hy was die laaste oorlewende wettige kleinkind van Paul van Rusland.
Drakensberge
Die Drakensberge, wat oor 'n afstand van byna 1 000 kilometer van die Kaapse Stormberge deur die Vrystaat en KwaZulu-Natal tot by die Wolkberg in Limpopo strek, is die grootste bergreeks in Suider-Afrika.