cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Voedselketting
Energie kan nooit vernietig word nie, hoewel die hoeveelheid beskikbare energie kan verminder, dit wil sê 'n deel van die energie word inwendige latente energie van die omgewing. Dit moet egter beklemtoon word dat daar met elke oordrag van die een organisme na 'n ander 'n groot hoeveelheid potensiële energie verlore gaan. Dit word gebruik vir normale liggaamsmetabolisme, voortbeweging, voortplanting, en so voorts. 'n Aansienlike hoeveelheid gaan ook verlore as warmte-energie.
Hoe langer 'n voedselketting dus word, hoe minder energie is beskikbaar. Korter voedselkettings hou dus groter voodele vir die betrokke organismes in. Voedselkettings, al is hulle ook hoe lank of ingewikkeld, openbaar egter almal dieselfde basiese kenmerke, naamlik die vloei van energie van die outotrofe organismes (produseerders) af deur die heterotrofe organismes (verbruikers) na die ontbinders. Elk van hierdie voedingsvlakke staan bekend as 'n trofiese vlak.
Sekere soorte kan meer as een trofiese vlak beset, soos omnivore. Diatome (alge, eensellig of in kolonies, wat deel vorm van die fitoplankton) is die belangrikste produseerders in vars water (mere) en seewater (oseane). Hulle is dus deel van die eerste trofiese vlak en saam met ander alge die beginpunt van alle voedselkettings in water. Baie spesies van klein waterdiere, byvoorbeeld skaaldiere, slakke en visse, lewe van die plankton en is deel van die tweede trofiese vlak. Groter waterdiere eet die kleiner diere – die derde trofiese vlak. Wanneer hierdie diere en plante sterf, word hulle deur die ontbinders ontbind.
In die meeste biotiese gemeenskappe kan daar tussen die volgende voedselkettings onderskei word:
Doeltreffentheid
Elke organisme gebruik 'n groot deel van die energie (uit voedsel verkry) vir sy eie metabolisme. Slegs 'n fraksie van die opgeneemde energie word belê in die opbouing van lewende weefsel (biomassa), sodat daar met elke skakel minder energie tot beskikking van die daaropvolgende verbruiker kom. Vandaar dat die voed- selkettings gewoonlik nie meer as hoogstens vyf skakels bevat nie. Wanneer die produksie van biomassa van die verskillende voedselvlakke op 'n grafiek aangetoon word, ontstaan daar 'n piramiedvormige geheel, 'n piramied van biomassa.
Die verhouding tussen die produktiwiteit van die verskillende vlakke is 'n maatstaf vir die doeltreffenheid. Dit lê by die verbruikers van die eerste en tweede orde op ongeveer 10 %. Die beteken byvoorbeeld dat as die mens self sy landbougewasse sou eet en nie via die omweg van varke, skape en beeste nie, dit 'n skakel uit die voedselketting sou kon elimineer, waardeur daar ongeveer 10 maal soveel energie sou oorbly vir menslike gebruik.
Onderlinge wisselwerking in die biotiese komponent van 'n ekostelsel
In die ekostelsel is daar 'n gedurige onderlinge wisselwerking tussen die organismes, omdat baie organismes in een gemeenskap saam woon. Herbivore is afhanklik van die produseerders en die predatore is weer afhanklik van die herbivore en/of ander karnivore. Alle dooie plante en diere word deur die ontbinders ontbind. Op hierdie wyse word die omgewing skoongehou. Dit is goeie voorbeelde van die gedurige wisselwerkng en toon baie duidelik die indirekte of direkte onderlinge afhanklikheid tussen organismes. Die voorafgaande toon hoofsaaklik die voedingsverwantskappe tussen organismes aan. Daar is egter ook talle ander noodsaaklike wisselwerkinge, byvoorbeeld groot bome wat skaduwee bied aan skaduplante; bome en struike wat plek bied vir voëls om nes te maak, vir spinnekoppe om hul webbe te spin en vir insekte om hul eiers te lê; diere wat sade van plante versprei, en so voorts. Hierdie verwantskappe lei tot spesiale interaksieverskynsels.
Kompetisie
Kompetisie is 'n wisselwerking waardeur albei betrokke organismes benadeel word. Kompetisie ontstaan wanneer 'n aantal organismes gelyktydig afhanklik is van die een of ander gemeenskaplike en beperkte hulpmiddel of bron.
Natuurlike seleksie
Elke populasie bestaan uit baie individue. Alhoewel die individue baie ooreenkomste kan vertoon, is hulle, met weinig uitsonderinge, nooit presies eenders nie. Sommige individue kan kenmerke hê wat hulle 'n beter kans op voortbestaan bied as ander. Hierdie kenmerke kan deur oorerwing al hoe meer prominent word, met ander woorde die populasie ontwikkel kenmerke wat dit 'n beter kans op voortbestaan bied. Hierdie verskynsel word natuurlike seleksie genoem.
Gebiedsgebondenheid
By baie diere kom daar gebiedsgebondenheid voor, dit wil sê hulle bly lank en soms selfs hul hele lewe lank in 'n bepaalde gebied. Diere wat só 'n bepaalde afgebakende gebied bewoon, sal dan ook, wanneer nodig, die reg van toegang tot so 'n gebied verdedig. Soms geld gebiedsgebondenheid net ten opsigte van voortplanting, byvoorbeeld 'n nes op 'n bepaalde plek. Dikwels geld dit vir voortplanting én voeding of net vir voeding. Dit is egter duidelik dat gebiedsgebondenheid 'n belangrike rol in die uitskakeling van kompetisie tussen organismes speel deurdat dit individue of groepe gebiedsgesproke beter spasieer. Hierdie verskynsel is oral in die natuur opvallend en kan maklik tydens beplande ekologiese studies waargeneem word.
Dominansie en onderwerping
Dominansie en onderwerping kom algemeen by diere in die natuur voor. By baie troppe is daar dikwels 'n onbetwisbare leier, byvoorbeeld 'n groot manlike bobbejaan onder die bobbejane. Die leierskap word gewonlik deur onderlinge bakleierye bepaal. So byvoorbeeld veg rooibokramme kort voor paartyd om leierskap en keer die oorwinnaar dan vir hom 'n aantal ooie af. By voëls is hierdie eienskap sterk ontwikkel en word die aggressiefste, grootste en sterkste die dominante voël, byvoorbeeld by hoenders.
Simbiose
Simbiose (Grieks: syn = saamwees + bios = lewe) beteken letterlik "saamlewe" en verwys na enige direkte en intieme saamleefverhouding tussen twee organismes van verskillende spesies. Bioloë onderskei tussen drie soorte simbiosie, naamlik kommensalisme, mutualisme en parasitisme.
Philipp Bouhler
Philipp Bouhler (11 September 1899 - 19 Mei 1945) was 'n Duitse senior Nazi-party-funksionaris wat sowel 'n Reichsleiter (nasionale leier) as hoof van die kanselier van die Führer van die NSDAP was. Hy was ook die SS-amptenaar verantwoordelik vir die Aktion T4-genadedoodprogram wat meer as 250,000 gestremde volwassenes en kinders in Nazi-Duitsland doodgemaak het, asook mede-inisieerder van Aktie 14f13, ook genoem "Sonderbehandlung" ("spesiale behandeling"), wat doodgemaak is 15 000-20 000 gevangenes in die konsentrasiekamp.
Bouhler is op 10 Mei 1945 deur Amerikaanse troepe in hegtenis geneem. Hy het op 19 Mei 1945 selfmoord gepleeg terwyl hy in die Amerikaanse interneringskamp op Zell am See in Oostenryk was.
Warren Stevens
Warren Stevens is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Barefoot Contessa (1954) en Forbidden Planet (1956), en in die televisiereekse Hawaiian Eye (1959) en Star Trek (1966).
Richard Arlen
Richard Arlen (1 September 1899 – 28 Maart 1976) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Island of Lost Souls (1932), Tropic Fury (1939), Legion of Lost Flyers (1939), en The Big Bonanza (1944).
Wasagtige broodboom
Die Wasagtige broodboom (Encephalartos cerinus) is 'n spesie van die genus Encephalartos. Die boom is seldsaam, endemies aan KwaZulu-Natal en kom in slegs een kloof by Tugela Ferry voor in 'n gebied van 10km2. Die boom is eers in 1989 taksonomies beskryf deur John J. Lavranos en Douglas L. Goode. Dit is een van die kleiner broodbome. Die boom is eenslagtig: manlike en vroulike plante is afsonderlike eksemplare. Indien die blare tussen die vingers gevryf word laat dit 'n wasagtige reuk agter, vandaar die boom se naam.
Quentin Crisp
Quentin Crisp (25 Desember 1908 – 21 November 1999) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Hamlet (1976), The Bride (1985), en Orlando (1992), en in die televisiereeks The Equalizer (1985).
Porsche 924
Die Porsche 924 is 'n sportmotor wat van 1976 tot 1988 deur Porsche AG in Duitsland vervaardig is. 'n Tweedeur 2+2-coupé, die 924, was bedoel om die Porsche 914 as die intreemodel van die maatskappy te vervang.
Hoewel die watergekoelde voorenjin-928-gran turismo eerste ontwerp is, was die 924 die eerste Porsche met 'n voorenin en agterwielaandrywing. Dit was ook die eerste Porsche wat met 'n vol-outomatiese ratkas aangebied is.
Die 924 het in November 1975 sy openbare debuut gemaak. Dit was geliefd onder entoesiaste vir die prestasie en die sukses van die verkope, met net meer as 150 000 wat tydens 'n produksietydperk 1976–1988 geproduseer is, en 'n belangrike inkomstebron vir die maatskappy. Die nouverwante 944 wat in 1983 op die Amerikaanse mark bekendgestel is, moes die 924 vervang, maar die produksie van die 924 het tot in 1985 voortgeduur, gevolg deur 'n 924S-motor met 'n 944-enjin tot 1988.
Kruisblom
Die kruisblom is 'n versierende beeldhouwerk van die Gotiese boukuns, wat as 'n spruit met kruisvormige gebladerte uitgevoer is. Kruisblomme is dikwels as die versierende spitse van torings, gewels (gewelblomme) en as sluitstene by Gotiese geboue gebruik.
Harald V van Noorweë
Harald V (* 21 Februarie 1937 in Skaugum naby Oslo) is sedert die afsterwe van sy vader op 17 Januarie 1991 koning en seremoniële staatshoof van Noorweë.
Funksies as staatshoof
Die Koninkryk Noorweë is 'n konstitusionele monargie, en as sy seremoniële staatshoof voer Harald V naas belangrike konstitusionele verantwoordelikhede oorwegend representatiewe funksies uit. Die Noorse kabinet word - afhangende van die spesifieke parlementêre situasie - deur hom formeel bekragtig of ontslaan.
Die Noorse parlement (Stortinget) word volgens die Noorse grondwet elke jaar deur Harald V plegtig geopen, en net soos die monarge van die Verenigde Koninkryk dra ook die Noorse koning die jaarlikse wetgewende program van die regering voor wat in sy naam regeer. Hierdie toespraak staan as troonrede (Noors: trontale) bekend.
Die Noorse regering vergader gewoonlik elke Vrydag onder voorsitterskap van die koning en die kroonprins in die statsråd ("Staatsraad") in die koninklike kasteel in Oslo. Tydens hierdie byeenkomste lê die regering sy besluite aan die koning voor, en volgens die parlementêre en grondwetlike praktyk word die besluite deur die monarg bekragtig. Wetsontwerpe sonder sy handtekening is ongeldig. Die koning het teoreies die reg om wetsontwerpe van die regering, wat teen die Noorse grondwet indruis, te veto. Sedert die regeringstydperk van koning Haakon VII het egter geen Noorse monarg meer regstreeks by die politieke debatte betrokke geraak nie.
Die koning voer daarnaas elke week 'n privaat gesprek met die Noorse eerste minister (Noors: statsminister) en die minister van buitelandse sake (utenriksminister) waartydens hy oor die belangrikste perspektiewe van die land ten opsigte van die binne- en buitelandse beleid ingelig word.
Lewe en koninklike gesin
Koning Harald V is die seun van Olav V en kroonprinses Märtha van Noorweë (Märtha van Swede) en 'n lid van die Duitse Huis Sleeswyk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, 'n sylyn van die Huis Oldenburg. Hy is die eerste Noors-gebore koning sedert Olav IV in die jaar 1370. Sy leuse is Alt for Norge ("Alles vir Noorweë").
James W. Morrison
James W. Morrison (15 November 1888 – 15 November 1974) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Christian (1914), The Sex Lure (1916), Captain Blood (1924), en The Count of Luxembourg (1926).
Harald V van Noorweë
Lewe en koninklike gesin
As 'n jong seun het prins Harald tydens die Tweede Wêreldoorlog eers enkele maande lank in Swede gebly en later na die Amerikaanse hoofstad Washington, DC verhuis. Op 7 Junie 1945 het hy egter weer na Noorweë teruggekeer. Hy het 'n openbare skool, Smestad skole, en later Oslo Katedralskole bygewoon waar hy sy Examen Artium (matriek) afgelê het. Hy het sy opleiding aan die Noorse Militêre Akademie en aan die Balliol-kollege in Oxford (Verenigde Koninkryk) voltooi. Toe koning Haakon VII in 1957 oorlede is, het sy pa Olav V koning van Noorweë geword, terwyl Harald as kroonprins gefungeer het. Reeds in 1958 het hy tydens die afwesigheid van sy vader as kroonprinsregent in die Statsråd gefungeer. Kroonprins Harald het op 29 Augustus 1968 in die katedraal van Oslo met die nie-adellike Sonja Haraldsen getrou. Sy vader het die huwelik eers ná nege jaar goedgekeur aangesien hy 'n nie-adellike eg as 'n bedreiging vir die toekoms van die Noorse monargie beskou het. Harald en Sonja het twee kinders, prinses Märtha Louise en kroonprins Haakon.
Die egpaar het intussen vier kleinkinders. Hul seun, kroonprins Haakon, en sy eggenote, kroonprinses Mette-Marit, is sedert 21 Januarie 2004 ouers van prinses Ingrid Alexandra. Hul eerste seun, prins Sverre-Magnus, is op 3 Desember 2005 gebore. Harald se dogter, prinses Märtha Louise, het op 29 April 2003 moeder van haar eerste dogter Maud Angelica Behn, en op 8 April 2005 van haar tweede dogter Leah Isadora Behn geword. Net soos die kinders van die koning se suster voer ook die meisies geen adellike titels as prinsesse nie en word ook nie as "koninklike hooghede" aangespreek nie. Die laasgenoemde geld ook vir die jongste seun van die prinslike egpaar, prins Sverre.
Koning Harald V is deur sy moeder, kroonprinses Märtha, verwant aan die Sweedse en Belgiese koningshuise (koning Albert II van België is sy neef) en deur sy grootmoeder, koningin Maud, aan die Britse koningshuis. As agterkleinseun van koning Edward VII van Engeland word hy as 'n potensiële Britse troonopvolger gelys. Die huidige Noorse koningshuis is 'n sylyn van die Deense koningshuis (sonder die reg tot troonopvolging in Denemarke).
Sportbedrywighede
As 'n seiler het koning Harald V Noorweë verskeie kere by Olimpiese seilwedvaarte verteenwoordig. By die Olimpiese Spele van 1964 in Tokio het hy ook die Noorse vlag gedra. Die monarg is al enkele dekades lank 'n geesdriftige en suksesvolle seiljagvaarder. In 1987 het hy met sy seiljag Fram X wêreldkampioen geword. In 2005 het hy met sy seiljag Fram XV in Swede Europa-kampioen geword. Harald V seil in die sogenaamde Non-Corinthian Class en dus met 'n professionele seilspan. Koning Harald V het hom intensief beywer vir die toekenning van die Olimpiese Winterspele van 1994 aan die Noorse stad Lillehammer.
Gesondheid
Op 17 Maart 2005 het die koningshuis bekend gemaak dat die koning 'n operasie vir subvalvulêre aortastenose sou ondergaan. Die kroonprins hedt nog eens tot by 7 Junie 2005 die funksies van sy vader uitgevoer. As gevolg van sy siektes het die koning sy rookgewoontes gestaak en volgens die advies van sy dokters ook sy werklas aansienlik verminder.
<br clear="all" style="clear:both;" />
Elvis Blue
Jan Hoogendyk, beter bekend as onder sy verhoognaam Elvis Blue, is 'n sanger en liedjieskrywer. Die naam Elvis Blue het hy in 2008 begin gebruik nadat hy ’n seun met die naam Elvis Blaauw in ’n kinderhuis ontmoet het. Die seun is in 2009 oorlede. Van sy treffers sluit in Rede om te glo, Toe ons jonk was, Die hemel en Spore.
Elvis was die mentor van Faraway George en Natasha Zaaiman in die huidige realiteitsmusiekkompetisie Die Kontrak op VIA op DStv. Albei het reeds uitgeval.
Lewensloop
Jan Hoogendyk is op 28 Desember 1979 in Linden, Johannesburg gebore. Daar het reeds vyf albums van hom verskyn — drie onder die naam Mono en twee onder sy eie naam — voordat hy in 2010 as Elvis Blue die Suid-Afrikaanse Idols-kompetisie gewen het. ’n Gelyknamige album verskyn in November 2010 en behaal platinumstatus. In 2012 ontvang hy die Sama-prys vir beste volwasse kontemporêre album. Sy album, Journey, wen in 2013 die Sama-prys vir beste Engelse kontemporêre album.
Hoogendyk is 'n kitaar-onderwyser en het met minderbevoorregte kinders in sy tuisdorp gewerk. Een van sy vriende, wat Elvis Blaauw geheet het, is op 12-jarige ouderdom aan vigsverwante komplikasies oorlede. Die vriend het aan hom gesê dat sy droom is om eendag 'n musikant te wees. Hoogendyk het besef dat sy eie naam nie by Engelse popmusiek pas nie, en het die naam as sy verhoognaam aangeneem.
Elvis is met Chireze Hoogendyk getroud. Die egpaar het twee dogters, Lila en Jua.
Elandsrivierwaterval
Die Elandsrivierwaterval is in Mpumalanga, Suid-Afrika. Die waterval is 75m hoog en die Elandsrivier stort oor die val. Die waterval is tussen Waterval-Boven en Waterval-Onder.
Franche-Comté
Franche-Comté (Frankoprovensaals Franche Comtât, letterlik: Vrygraafskap) is 'n klein (16 202 km² teenoor die gemiddelde 24 762 km²) administratiewe gewes (Frans: région) van Frankryk. Dit verteenwoordig 3% van die Franse grondgebied en bevat vier départements: Doubs (25), Haute-Saône (70), Jura (39) en Territoire de Belfort (90). Terwyl die eerste drie elkeen in die omgewing van 5 000 km² beslaan, is laasgenoemde minder as 600 km² groot en verteenwoordig dit die kleinste metropolitaanse département buite Parys. Franche-Comté het 1 786 munisipaliteite (Frans: communes) waarvan klein dorpies die grootste gedeelte uitmaak.. Besançon, die streekshoofstad is 405 km van Parys, 200 km van Nancy, 226 km van Straatsburg, 155 km van Basel (Frans: Bâle), 177 km van Genève, 195 km van Lyon en 91 km van Dijon af geleë.
Shreveport
Shreveport is die derde grootste stad in die Amerikaanse deelstaat van Louisiana, en het 'n bevolking van 218 021 in 2010 gehad.
Franche-Comté
Die inwoners van Franche-Comté staan bekend as die: Francs-Comtois - Francs-Comtoises.
Shreveport
Geografie
Shreveport is geleë in die noord-weste van Louisana, aan die oewer van die Redrivier.
Franche-Comté
Geskiedenis
Die naam Franche-Comté verskyn nie amptelik voor 1366 nie; voor die datum is van Comté de Bourgogne (Graafskap van Boergondië) gepraat.
Die Comté de Bourgogne het deel gevorm van die Heilige Romeinse Ryk, maar dit het 'n groot mate van outonomie geniet. Met die uitsterwing van die manlike tak van die Graaf van Boergondië het die graafskap onder diverse verskillende invloede gekom (Frankryk, Hertogdom van Boergondië, Spanje), maar die gebied het deurlopend sy besonderse vryhede behou.
Die Spaanse tydperk kom op 'n manier ooreen met die bloeitydperk van Franche-Comté. Die tydperk van voorspoed is egter onderbreek deur die Tienjarige Oorlog (1634 – 1644) wat deel gevorm het van die Dertigjarige Oorlog. Die Graafskap van Boergondië het Spaans gebly, maar 'n paar jaar later het Louis XIV dit teruggeëis. Hy beset dit in 1668 maar moes dit weer in die Vrede van Aken teruggee.
Franche-Comté word beslis deel van Frankryk in 1678 deur die Vrede van Nijmegen, behalwe vir die Comté de Montbéliard wat eers — vrywillig — Frans word op 18 Oktober 1793.
In 1922 word die stad en omgewing as 'n département gevestig onder die naam Territoire de Belfort en word daarmee die vierde département van Franche-Comté.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het Franche-Comté met sy groot aantal weerstandsvegters respek verdien.
Geografie
Franche-Comté is in die ooste van Frankryk geleë en die streek deel ongeveer 230 Kilometer landsgrens met Switserland. Franche-Comté lê tussen Elsas en die région Champagne-Ardenne. Dit word in die weste deur Boergondië en in die suide deur die région Rhône-Alpes begrens. Die natuurlike grens met Switserland word deur die Juragebergte gevorm. Die Suidwesteleike punt van die Vogese lê ook in Franche-Comté.
Franche-Comté is bedek met uitgestrekte woude en is die mees beboste deel van Franryk met 42% van die oppervlak wat bebos is. Denne, eike en beukehoutbome kan hoogtes van tot 40 meter bereik. Die bosse word afgewissel met talle mere en riviere.
Ondergronds is daar meer as 9000 grotte en gangetjies wat die Glacière grot, wat reg deur die jaar indrukwende hoeveelhede ys bevat, en die Poudrey grot in sluit wat die grootste ondergrondse holte in Frankryk bevat.
In die winter bied die streek se kombinasie van sneeu en berge ski en ander wintersportsoorte soos sneeutrek en hondesleetrek vervang.
Bekende toeriste aantreklikhede sluit in die Hérissonvaterval, die blind vallei Baume-les-Messieurs, Saut de la Truite (waterval), Corniche de Goumois (krans), Ballon de Servance (ronde bergspits ), die Lisonfontein, La Motte uitkykpunt, die Cusancinvallei, die Les Croix pas en die Langouetteklowe.
Landbou, Wyn en Kookkuns
Franche-Comté is 'n landelike gebied en tradisionele nywerhede en boerdery metodes het tot 'n groot mate behoue gebly. Die woude van Franche-Comté onderhou tradisionele nywerhede soos speelgoed- en pypmaak sowel as die maak van ander klein houtvoorwerpe.
Franche-Comté is 'n beesboerdery gebied wat beide suiwel en vleis produkte lewer. 'n Aantal kase soos Comté, Morbier, Emmental, Mont d’or, Bleu de Gex, en Cancoillotte word vervaardig. Vleis gebaseerde lekkernye soos brési (gedroogte gerookte bief), Morteauwors, Luxeuil ham, Montbéliard wors, Ballon des Vosges (gerookte blad) kom uit Franche-Comté. Die delikatesse word met denne en jenewer gegeur.
Eenvoudige tradisionele disse word van gehalte plaaslike produkte gemaak. Kaassop en groentebredie wat met gerookte vleis bedien word is voorbeelde hiervan. Die mere en riviere van Franche-Comté ondersteun varswatersnoeksouffles, forel in Vin Jaune (geelwyn), palingbredie en gestoofde kreef. Die woude lewer talle sampioene soos chanterelles, morilles, mousserons en petit-gris. Verder inspireer die beskikbaarheid van wildsvleis disse soos haas in witwyn met spek, Franche-Comté haas met room en geroosterde lyster (grive) gevlam in Marc d'Arbois. Kaas is weer die basis vir disse soos biefstuk met Bleu de Gex, au gratin comté disse, soutterte en fondue comtoise.
In een van die oudste wyngebiede van Frankryk word vyf antieke druifsoorte verbou: Savagnin, Chardonnay, Pinot noir, Trousseau en Poulsard in ses Appellation d'Origine Contrôlée (AOC). Die Jura wyne is uniek en ongewoon en sluit die beroemde vin jaune in wat in proses soortgelyk aan die van sjerrie gemaak word. Die streek se vrugtebome ondersteun ook die maak van vrugtebrandewyne en likeurs soos kirsch uit Fougerolles en Mouthier, en denne en gentiaanlikeur. 'n Tradisionele plaaslike aperitief word met die anys van Pontarlier gemaak. Ander Alcohols sluit in absint. Bier word in Doubs deur Brasserie du Mont d'Or gemaak en in Jura by Brasserie de Granges-sur-Baume.
Franche-Comté se kookkuns kan beleef word in talle restaurants, tables régionales (plaaslike kookkuns restaurants), herberge of B&Bs.
Tegnologie en Nywerhede
Franche-Comté is Frankryk se voorste streek vir horlosie maak, brilraam vervaardiging en speelgoedvervaardiging. Die gebied is ook bekend vir die hoë aantal mense wat die motor- en metaalsektore werk. Die gebied word vandag gekenmerk deur uitnemendheid in hoëtegnologie gegrond op die kultuur van "klein-en-presies" wat voortspruit uit tradisionele horlosie maak en gesteun word deur die startegies posisie naby Switserland.
Die streek het dan ook die hoogste digtheid van mikrotegnologie vermoëns in Frankryk. Die motorbedryf se aktiwiteite word gerig deur die Pôle Véhicule du Futur (Voertuig van die toekoms pool) wat daarop gemik is om sinergie te bewerkstellig tussen nywerheidskennis en plaaslike wetenskaplikes om voor te bly in die veld. Agriprosesering word onder die vaandel van Vitagora bevorder onder die temas van voedingswaarde, smaak en gesondheid. Die vierde pool van Franche-Comté se hoëtegnologie bedryf is in plastiek waar Plastipolis navorsing en ontwikkeling in saamgestelde materiale, mikro/- en nano-strukturering van polimere, gevorderde vervaardiging en beheer oor materiale bevorder.
Daar is ook byna 700 maatskappye wat hulle op inligtings- en kommunikasie-tegnologie toespits of in multimedia werk. Bekende maatskappye, wat in die gebied gevestig is, sluit in PSA Peugeot Citroën, Faurecia, Alastom, Solvay en ITT Cannon.
Nasionale Katedraal van Washington
Die Katedraalkerk van Sint Pieter en Sint Paulus in die Stad en Bisdom van Washington, wat algemeen as die Nasionale Katedraal van Washington bekend staan, is 'n Episkopale katedraal in Washington, D.C., die hoofstad van die Verenigde State. Die katedraal, wat volgens die Neogotiese styl ontwerp is, is in die Nasionale Register van Historiese Plekke (National Register of Historic Places) gelys en dien as die amptelike "Nasionale Gebedshuis" (National House of Prayer) van die Verenigde State.
Die katedraal is die amptelike setel van sowel die Voorsittende Biskop van die Episkopale Kerk in die Verenigde State van Amerika asook die Episkopale Bisdom van Washington. Dit is die moederkerk van die Episkopale Kerk in die Distrik van Columbië en in die deelstaat Maryland se Charles-, Montgomery-, Prince George's- en St. Mary's-distrikte. Die Protestantse Episkopale Katedraal-stigting hou toesig oor die Nasionale Katedraal en sy suster-instellings, die Beauvoir-skool, die Katedraalkollege, die Nasionale Katedraalskool en St.Albans-skool.
Die katedraal is geleë by die kruispunt van Massachusetts- en Wisconsin-lane in die noordwestelike kwadrant van Washington. Dit is die sesde grootste katedraal ter wêreld en op een na die grootste in die Verenigde State (die grootste Amerikaanse katedraal is die Basiliek van die Nasionale Heiligdom van die Onbevlekte Ontvangenis, wat ook in Washington geleë is).
Die Nasionale Katedraal van Washington is deur 'n oktrooi van die Amerikaanse Kongres, wat op 6 Januarie 1893 onderteken is, met die VSA-regering geaffilieer, maar word nie deur enige federale of distrik-instelling befonds nie. Die katedraal ontvang sy befondsing oorwegend van die Nasionale Katedraalvereniging (National Cathedral Association).
Die hoeksteen vir die katedraal is al in 1907 in die aanwesigheid van president Theodore Roosevelt gelê, maar dit het 83 jare geneem voordat die sluitsteen, 'n Gotiese kruisblom, in 1990 in aanwesigheid van president George H.W. Bush gelê kon word.
Aardbewingskade in 2011
Die sogenaamde Virginia-aardbewing, wat gebiede langs die Amerikaanse Ooskus op 23 Augustus 2011 geskud het, het naas ander geboue in die Amerikaanse hoofstad ook skade by die Nasionale Katedraal berokken. Kruisblomme het op 'n aantal spitstorings afgebreek, enkele spitstorings het ineengestort, geutspuite het skade gely, en vallende stene het die metaaldak beskadig. Volgens die hoofmesselaar Joe Alonso sal herstelwerk moontlik 'n dekade neem en sowat $15 miljoen kos.
Hyundai i20
Die Hyundai i20 is 'n superminimotor wat sedert 2008 deur die Suid-Koreaanse vervaardiger Hyundai vervaardig word.
Die i20 het sy debuut by die Paryse Motorskou in Oktober 2008 gemaak en is tussen die i10 en i30 geposisioneer. Dit is 'n voorwielaangedrewe motor en is beskikbaar in drie- en vyfdeur weergawes. Die i20 het die Getz in byna al sy markte vervang, al is die Getz eers in 2011 in die meeste wêrelddele uitgefaseer.
Die tweede geslag van die motortjie is in Augustus 2014 vrygestel.
Amaranthus (mitologie)
In die Griekse mitologie was Amaranthus die jagter van die eiland Euboea en die seun van Koning Abas. Hy is deur die godin Artemis liefgekry en het by haar met jag aangesluit. Hy het egter Poseidon as 'n nikswerd sleggesê, waarvoor die god 'n reusagtige golf gestuur het wat hom die see in gespoel het en waarvan hy gevolglik verdrink het. Artemis het hom toe in 'n amaranthblom, haar heilige plant, verander.
Curitiba
Curitiba is die hoofstad van die Suid-Brasiliaanse deelstaat Paraná met 'n oppervlakte van 430,9 vierkante kilometer en 1 948 626 inwoners (2020). Curitiba is die grootste stad in Suid-Brasilië en beskik oor 'n versameling aan museums, kunsgalerye, teaters, media-ondernemings, internasionale organisasies en korporasies, en effektebeurse, en is 'n sentrum vir politiek, vermaaklikheid, en kultuur van die Brasiliaanse suide.
Rosebergpas
Die Rosebergpas is 'n bergpas in die Nuweveldberge noord van Beaufort-Wes en suid van die Moltenopas op die R381 na Loxton. Ten weste van die Rosebergpas lê die Karoo Nasionale Park.
Guus Hiddink
Speler
As speler het Guus Hiddink tussen 1967 en 1983 uitgedraf vir De Graafschap, PSV Eindhoven, weer by De Graafschap, Washington Diplomats, San Jose Earthquakes, NEC Nijmegen en weer by De Graafschap. As speler kon Hiddink net by De Graafschap die kampioenskap in die Tweede divisie in seisoen 1968/69 gewen het.
Afrigter
By PSV het Guus Hiddink heelwat kampioenskappe gewen, maar ook deur met Suid-Korea die halfeindronde van die Wêreldkampioenskappe te bereik, het hom baie gewild gemaak. Die stadion in die Suid-Koreaanse dorp Gwangju, waar wedstryde ook tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002 gespeel is, is na hierdie WK na hom vernoem: Guus Hiddinkstadion.
Fenisiese alfabet
Toe die Fenisiese skrif in die 19de eeu vir die eerste keer ontdek is, was die oorsprong daarvan onbekend. Geleerdes het eers geglo dit was ’n direkte variant van Egiptiese hiërogliewe. Die idee was veral gewild vanweë die ontsyfering van hiërogliewe kort tevore. Hulle kon egter geen skakel vind tussen die twee skryfstelsels nie.
In 2005 het Unesco die Fenisiese alfabet geregistreer as ’n Wêrelderfenisdokument van Libanon.
Verspreiding
Fenisies het een van die wyds verspreide skryfstelsels geword deurdat Fenisiese handelaars dit deur die hele Mediterreense wêreld versprei het, waar dit deur baie kulture aangeneem en aangepas is.
Die Aramese alfabet, een van die aangepaste weergawes, was die voorloper van die moderne Arabiese alfabet en Hebreeuse skrif. Die Griekse alfabet (en daardeur ook die Latynse, Cyrilliese en Koptiese alfabet), was ’n direkte uitvloeisel van Fenisies, hoewel sekere letterwaardes verander is om klinkers voor te stel.
Omdat die letters oorspronklik met ’n skryfstif aangebring is, was die vorm van die letters reguit en hoekig. Meer kursiewe vorms het later al hoe meer voorgekom en daaruit het die Neo-Puniese alfabet van die Noord-Afrika van die Romeinse periode ontwikel. Die skrif is gewoonlik van regs na links geskryf, maar sommige tekste is heen en weer geskryf.
Geskiedenis
Die Proto-Sinaïtiese alfabet was van omstreeks 1850 v.C. in gebruik in die Sinai-skiereiland deur Kanaänities-sprekendes. Daar is sporadiese voorbeelde van baie kort Proto-Sinaïtiese inskripsies in Kanaän in die middel- en laat-Bronstydperk, maar die skrif is nie wyd gebruik voor die opkoms van die nuwe Semitiese koninkryke in die 13de en 12de eeu v.C. nie.
Daar is na die skrif verwys as "Proto-Kanaänities" tot die middel van die 11de eeu, en as "Fenisies" eers ná 1050 v.C.
Die Fenisiese aanpassing van die alfabet was uiters suksesvol en variasies is van omstreeks die 9de eeu om die Middellandse See aanvaar. Die gewildheid was hoofsaaklik te danke aan die fonetiese aard van die alfabet; dit was die eerste algemeen gebruikte skrif waar een klank deur een simbool voorgestel is. Ander skrifte van dié tyd, soos wigskrif en Egiptiese hiërogliewe, het talle komplekse karakters gebruik en was moeilik om te leer. Nog ’n rede vir sy sukses was die handelkultuur van die Fenisiërs, wat die alfabet na dele van Noord-Afrika en Europa versprei het.
Blyderivierbroodboom
Die Blyderivierbroodboom (Encephalartos cupidus) is 'n spesie van die genus Encephalartos. Die boom is endemies aan Mpumalanga en Limpopo en kom op die Drakensbergeskarp tussen die Blyde- en Steelpoortriviere voor. Die boom is eenslagtig: manlike en vroulike plante is afsonderlike eksemplare. Die plant is in 1971 deur Robert Allen Dyer beskryf. Dit is droogtebestand en verkies vol sonlig.
Fenisiese alfabet
Geskiedenis
Vanweë die eenvoud daarvan kon dit vir verskillende tale gebruik word en het baie mense leer skryf en lees. Voorheen was dit net lede van die koninklike en geestelike lae van die samelewing beskore en hulle het skryf as ’n magsinstrument gebruik om toegang tot inligting vir die grootste deel van die bevolking te beperk.
Blyderivierbroodboom
Die boom se FSA-nommer is 14.13. In Engels staan die boom as die Blyde River cycad bekend.
Fenisiese alfabet
Letters
Die name van Fenisiese letters is basies dieselfde as in die voorafgaande skrifte en is afgelei van die woordwaardes van die oorspronklike hiërogliewe. Die oorspronklike woord is uit Egipties in die Semitiese taal vertaal, en die beginklank van die vertaalde woord is dan gebruik as die naam van die letter.
Die letters wat hier onder gewys word, is geïdealiseerde weergawes van die werklike letters, wat rowwer geskryf was en meer van mekaar verskil het. Vorms het ook aansienlik gewissel tussen streke en tydperke.
Toe die Grieke alfabeties begin skryf, het hulle dieselfde lettervorms gebruik en klinkers is bygevoeg. Daar was egter verskillende variasies in verskillende streke van Griekeland, veral in die manier waarop letters gebruik is waarvoor daar nie presiese klanke in Grieks was nie. Een van dié weergawes het ontwikkel in die Griekse alfabet en ’n ander een in die Latynse alfabet, en dit verklaar die verskille tussen die twee.
Die tabel wys die grafiese evolusie van die Fenisiese lettervorms in ander alfabette. Die klankwaardes het aansienlik verander – toe die alfabette ontstaan het en ook vanweë geleidelike veranderings in die tale wat dit gebruik het.
Unicode
Die Fenisiese alfabet is by die Unicode-standaard gevoeg in Julie 2006, met die uitreiking van weergawe 5.0. Die Unicode-blok vir Fenisies is U+10900–U+1091F.
Sien ook
Geskiedenis van die alfabet
Ochnaceae
Ochnaceae is die ochna of rooihout-familie wat hoort tot die orde Malpighiales. Hierdie familie het ongeveer 30 genera en waarskynlik 600 spesies wat in die tropiese dele van Asië, Afrika en Amerika voorkom. Slegs die bekendste genus Ochna kom algemeen in Suid-Afrika voor terwyl die genus Brackenridgea relatief onlangs in die voormalige Venda ontdek is. Slegs 20 spesies kom in Suider-Afrika voor en 17 is bome.
Genera
Die volgende lys van 33 genera sluit Neckia in, wat in 2014 opgewek is, plus die 32 genera wat beskryf was in die mees onlangse hersiening van Ochnaceae. Die klassifikasie is van Schneider et alii (2014).
Clavelin
'n Clavelin is 'n kort vet 62 centiliter wynbottel wat tradisioneel vir die Vin Jaune wyn van die Jura département in die Franche-Comté streek, Frankryk, gebruik word. Die ongewone grootte van 62 centiliter (620 ml) kom ooreen met die hoeveelheid wyn wat van 'n oorspronklike liter wyn oorbly na die 6 jaar en drie maande wat die wyn in eikehout vaatjies verouder word. In die in 18de eeu het 'n familie van Château-Chalon die glassmakers van Vieille-Loyen gevra om 'n spesiale bottel vir Vin Jaune te maak. In 1914 bestel die Abdy Clavelin van Nevy-sur-Seille dertig bottels as deel van sy glasbestelling wat die oorsprong van die woord Clavelin verklaar
Vin Jaune
duimnael|regs|250px|Vin Jaune van die Jura in Franche ComtéVin jaune (letterlik "geelwyn") is 'n ongewone wyn wat in die Jura-département in die Franche-Comté streek, Frankryk gemaak word.
Die wyn word van laatoes-Savagnindruiwe gemaak, 'n ongewone plaaslike wit druifsoort. Die druiwe word stadig gefermenteer en in klein eikehoutvaatjies gestoor. Die vaatjies word nie volgemaak nie, anders as by meeste ander wyne, wat veroorsaak dat 'n luggaping bo die wyn vorm as gevolg van verdamping. 'n Gislagie groei oor die wyn wat dit gedeeltelik teen oksidasie beskerm. Die wyn verkry 'n kenmerkende geel kleur en die geur daarvan ontwikkel soos dit vir ses jaar en drie maande verouder word. Teen die tyd bly omtrent 62% van die oorspronklike wyn behoue en die wyn word gebottel in 62cl wynbottels wat clavelins genoem word.
Die wyn verouder geweldig goed en word gewoonlik nie gedrink voor dit ten minste tien jaar gebottel is nie, omtrent sestien jaar na die oes. Dit kan vir vyftig of 'n honderd jaar hou.
Etiketsbenamings sluit in Château-Chalon AOC, Arbois Vin Jaune AOC, Cotes du Jura vin Jaune AOC en Vin Jaune de L'Etoile.
La Percée du Vin Jaune
'n Fees genaamd La Percée du Vin Jaune (Letterlik: "Oopmaak van die geelwyn") word elke jaar in die eerste week van Februarie gehou om die vrystelling van 'n nuwe oesjaar bekend te stel. Onlangse feeste, wat proesessies insluit, het meer as 30 000 beoekers gelok. Die fees vind elke jaar in 'n ander dorpie in die streek plaas.
Jonathan Zaccaï
Jonathan Zaccaï (gebore 22 Julie 1970) is 'n Belgiese akteur, regisseur, en skrywer.
Oldenzaal
Oldenzaal is 'n munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Overijssel. Die dorp is in die streek Twente geleë. Ongeveer 32 000 mense woon hier. Oldenzaal is bekend vir sy Karnaval, wat die grootste in Nederland ten noorde van die riwiere is.
Geskiedenis
Die dorp Oldenzaal het moontlik al in die Romeinse tyd ontstaan. In hierdie tyd het Tubante ('n Germaanse stam) hier geleef. In 806 is bekend dat op hierdie plek 'n dorpie met die naam Audenzeel geleë was. Ongeveer hierdie tyd is ook die fundamente van die Sint-Plechelmusbasiliek gebou. Wanneer Oldenzaal stadsregte het gekry is nie bekend nie, maar in 1249 het hulle seker stadsregte. Tot in die 19de eeu, as die industrie hom ontwikkel in Twente, bly Oldenzaal naas Enschede 'n belangrike dorp in hierdie streek. In Oldenzaal word egter ampel fabrieke gebou, sodat Hengelo en Almelo baie sterker groei as Oldenzaal. Tans is Oldenzaal die vierde grootste nedersetting in Twente.
Sport
In Oldenzaal het met Quick '20 'n sokkerspan wat in die Topklasse speel. Ook is die vrouespan van VV Pollux een van die beste Volleybalspanne in Nederland.
Jordin Sparks
Jordin Brianna Sparks (gebore 22 Desember, 1989 te Staten-eiland, New York ) is 'n Amerikaanse sanger. Sy is as die wenner van die sesde seisoen van die realiteitsreeks American Idol op 24 Mei 2007, rondom 04:00 SAST, aangewys. Op die ouderdom van 17 maak dit haar die jongste wenner van die Idol-titel in die geskiedenis van American Idol. Sy is ook die enigste wenner wat van die Suidweste afkomstig is en nie van die tradisionele Amerikaanse Suide nie.
Ferdinand Schörner
Ferdinand Schörner (12 Junie 1892 - 2 Julie 1973) was 'n Duitse leërbevelvoerder en oorlogsmisdadiger van die Nazi's. Hy was 'n generaal en later veldmaarskalk in die Wehrmacht van Nazi-Duitsland tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was onder leiding van verskeie leërgroepe en was die laaste opperbevelvoerder van die Duitse leër.
Schörner word algemeen in die historiese literatuur voorgestel as 'n eenvoudige dissiplinêr en 'n slaafse aanhanger van Hitler se verdedigingsorde, nadat Duitsland die inisiatief in die tweede helfte van die Tweede Wêreldoorlog 1942/43 verloor het. Meer onlangse navorsing deur die Amerikaanse historikus Howard Davis Grier en die Duitse historikus Karl-Heinz Frieser beeld Schörner uit as 'n talentvolle bevelvoerder met 'n 'verbasende' organisatoriese vermoë om 'n leërgroep van 500 000 man tydens die gevegte aan die Oostelike Front in 1944 te bestuur. Hy was hewig teenoor meerderes sowel as ondergeskiktes en het op eie gesag operasies uitgevoer teen die bevele van Hitler toe hy dit nodig ag, soos die ontruiming van die Sõrve-skiereiland.
Schörner was 'n oortuigde Nazi en het bekend geword vir sy brutaliteit. Aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog was hy Hitler se gunsteling bevelvoerder. Na die oorlog is hy deur howe in die Sowjetunie en Wes-Duitsland skuldig bevind aan oorlogsmisdade en is hy in die USSR, Oos-Duitsland en Wes-Duitsland aangehou. Met sy dood in 1973 was hy die laaste lewende Duitse veldmaarskalk.
Jean Louisa Kelly
Jean Louisa Kelly (gebore 9 Maart 1972) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Uncle Buck (1989), Mr. Holland's Opus (1995), en Ant-Man (2015), en in die televisiereeks Yes, Dear (2000).
Schedar
Schedar (ook bekend a Alpha Cassiopeiae of α Cas) is ’n ster van die tweede magnitude in die sterrebeeld Kassiopeia. Hoewel dit deur Johann Bayer as die "alfaster" aangedui is, ding dit om helderheid mee met die β-ster in die sterrebeeld. Dit is soms effens dowwer en soms effens helderder, na gelang van die metingsmetode wat gebruik word. Onlangse metings deur Nasa het egter bevestig α Cas is die helderste ster in Kassiopeia, met ’n skynbare magnitude van 2,24. Sy absolute magnitude is 18 keer dié van β Cas, maar dit is verder van die Son af geleë (228 ligjare teenoor 54).
Eienskappe
Dit is ’n oranje reusester met ’n sterreklassifikasie van K0 IIIa wat aansienlik koeler as die Son is. Omdat die oranje reus naby die finale stadium van sy evolusie is, het hy aansienlik uitgesit en is sy ligsterkte sowat 676 keer dié van die Son.
Volgens Hipparcos is die ster sowat 228 ligjare van die Son af. Nes alle reusesterre, roteer Schedar stadig – teen sowat 21 km/s. Dit neem die ster sowat 102 dae vir een volle revolusie om sy as.
Schedar is vermoedelik sowat 100 miljoen tot 200 miljoen jaar oud, en was vir ’n groot deel van sy bestaan ’n blouwit B-tipe hoofreeksster.
Name
Die ster se Bayer-naam is "Alpha Cassiopeiae" en sy Flamsteed-naam "18 Cassiopeiae". Die naam "Schedar" kom van die Arabiese صدر şadr, "bors", wat verband hou met sy relatiewe posisie tot die hart van die mitologiese koningin Kassiopeia.
In 2016 het die Internasionale Astronomiese Unie se sternaamwerkgroep (WGSN) die naam "Schedar" vir die ster goedgekeur.
Lekkerbreek
Die Lekkerbreek (Ochna pulchra) is 'n klein boompie wat in Gauteng, Limpopo, Mpumalanga en Noordwes voorkom. Verder noord kom die boom in Angola, Botswana, Demokratiese Republiek die Kongo, Gaboen, Mosambiek, Namibië, die Republiek die Kongo, Zambië en Zimbabwe voor.
Die boom se FSA-nommer is 483.
Klipriviersberg (plaas)
Klipriviersberg is een van die plase waarop die stad Johannesburg aangelê is.
Die plaas het sy naam verleen aan ’n suidoostelike voorstad, Klipriviersberg, wat op 29 Junie 1943 aangelê is en bestaan uit die Rosewood Estate-behuisingsprojek en nog 10 huise op enkeltitel-erwe. Die Klipriviersberg-natuurreservaat, wat 680 ha beslaan, is na dié plaas genoem, asook die NG gemeente Klipriviersberg en Gereformeerde kerk Klipriviersberg, wat albei ontbind het.
Agtergrond
duimnael|links|330px|'n Kaart van die plase waarop die [[Witwatersrand aangelê is met die dagsoom daarop aangedui.]]
Met die uitsoek van plase op die Rand het die Boere net belanggestel in die landbouwaarde van die grond aangesien hulle onbewus was van die enorme ondergrondse rykdom. Volgens oorlewering was daar gevalle dat plase op die Rand voor 1886 vir ’n span osse of ’n ossewa verruil is. Tog het die waarde van die grond vanaf omstreeks 1883 vermeerder, waarskynlik omdat die gemeenskap op die Witwatersrand toe reeds sterk bewus was van die moontlike aanwesigheid van goudrykdomme.
Weens onderverdeling van die plase en die groot families wat daarop gewoon het, is die Rand reeds etlike jare voor die ontdekking van die dagsoom betreklik dig bewoon. In Julie 1875 was daar byvoorbeeld 281 burgers in die wyk Witwatersrand (distrik Pretoria) en minstens 200 in die wyk Kliprivier (distrik Heidelberg); dus sowat 500 burgers en hul afhanklikes in ’n tyd toe gesinne dikwels uit agt of meer kinders bestaan het en in sommige gevalle bejaarde ouers ook op die plaas gewoon het in 'n tyd toe ouetehuise ongekend was.
Klipriviersberg se geskiedenis
Johannes Petrus Meyer (1842–1919) het in die Groot-Karoo in die 1840's saam met sy ouers verlaat en op die Witwatersrand kom woon toe hy twee jaar oud was. In 1881 is hy tot veldkornet verkies vir die wyk Kliprivier, distrik Heidelberg. Mettertyd het hy drie plase van die landdros van Heidelberg ontvang, naamlik Klipriviersberg, Elandsfontein oos daarvan en Roodekop, ’n langwerpige stuk grond suid van Elandsfontein waarvan die westelike puntjie aan Klipriviersberg grens. Op dié drie plase het Meyer met vee geboer en ’n saaiery aan die gang gesit volgens die beste landboumetodes van destyds. Hy het 'n belangrike aandeel in die ontdekking en opsporing van die Hoofrif gehad. As Volksraadslid en myneienaar het Meyer ’n groot rol gespeel in die openbare lewe van sy tyd en was hy in 1894 ’n stigterslid van die Witwatersrandse Landbougenootskap. As vooraanstaande beesteler het hy bekendheid verwerf en heelparty pryse op tentoonstellings van die Witwatersrandse Genootskap verower. Meyer is op 19 Februarie 1919 op Klipriviersberg oorlede toe hy op sy plaas gestap, gestruikel en homself in die kop geskiet het. Twee dae later is hy op Klipriviersberg begrawe. Die dorp Meyerton is waarskynlik na hom genoem.
Volgens New Dictionary of South African Place Names is die eerste voorstad op ’n gedeelte van Klipriviersberg reeds in 1904 aangelê met Regents Park, genoem na Regent's Park in Londen, se proklamering in die noordwestelike uithoek van die plaas. Dit was egter net sowat 10 ha. Die tweede sou eers volg in Meyer se sterfjaar, 1919, toe sowat 165 ha as The Hill geproklameer is. Eers sowat 23 jaar later is nog ’n dorpsgebied op ’n gedeelte van die plaas ontwikkel, dié keer die sowat 120 ha waarop Welfare Park (later Suidheuwels genoem) aangelê is. ’n Jaar later is die kleine Rewlatch noord van The Hill ontwikkel en ná die Tweede Wêreldoorlog kort ná mekaar Moffat View (1946), Roseacre (1947) en Linmeyer (1947). Die twee laaste voorstede in die 20ste eeu sou eers in die middel 1950's volg: Elladoone (1955) en Unigray (1956). Ten spyte van al die ontwikkel is ’n groot gedeelte in die middel van die plaas langer as ’n eeu ongerep gelaat, tot ’n gedeelte daarvan ná 2010 afgesny is vir die oprigting van hoëdigtheidsbehuising. Intussen is ’n klein woonbuurt, Risana, ook in die suide van die oorspronklike plaas aangelê. Dit grens aan Linmeyer.
Parker Stevenson
Parker Stevenson is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en assistentregisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Hardy Boys/Nancy Drew Mysteries (1977), Baywatch (1989), en Greenhouse Academy (2017).
Charles Croker-King
Charles Croker-King (30 April 1873 – 25 Oktober 1951) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Question of Trust (1920), The Four Just Men (1921), One Exciting Night (1922), en The White Angel (1936).
Administratiewe streke van Tsjeggië
Hierdie artikel lys al die administratiewe geweste van Tsjeggië.
Jan Sokol
Jan Sokol kan na die volgende mense verwys:
Marc Zinga
Marc Zinga (gebore 21 Oktober 1984) is 'n Belgiese akteur, regisseur, en skrywer.
Planetêre differensiasie
thumb|300px|Die lae van die Aarde, ’n gedifferensieerde liggaam. Planetêre differensiasie is die proses waardeur die verskillende materiale van ’n planeet vanweë hulle fisiese of chemiese eienskappe skei en aparte lae vorm. Die digter materiale sak af na die middel, terwyl minder digte materiale na die oppervlak styg, gewoonlik in ’n oseaan van magma. In so ’n proses word ’n planeetkern en -mantel gewoonlik gevorm, soos die Aarde se kern en mantel. Soms word ’n chemies verskillende kors bo-op die mantel gevorm, soos die aardkors. Planetêre differensiasie kom voor in planete, dwergplanete, die asteroïde 4 Vesta en natuurlike satelliete soos die Maan.