cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grieks
Moderne Grieks is 'n lewende taal en een van die rykste oorblywende tale vandag, met meer as 600 000 woorde. Sekere vakkundiges plaas baie klem op die ooreenkomste met millennia-oue Griekse tale. Die onderlinge verstaanbaarheid met antieke Grieks is 'n saak van debat: Daar word aangevoer dat 'n "redelik goedgeleerde" spreker van die moderne taal die antieke dialekte sal kan lees, maar dit is nie duidelik gemaak hoeveel van hierdie opvoeding bestaan uit blootstelling tot woordeskat en grammatika wat verouderd in normale kommunikasie is nie. Grieks vanuit die Hellenistiese en Bisantynse tye is merkbaar nader aan Moderne Grieks. Vanaf 1834 tot 1976 is daar 'n poging aangewend om Καθαρεύουσα (Katharevousa, [kaTa'revus], "gereinigde taal", 'n poging om eeue-oue natuurlike linguistieke verandering aan 'n taal te korrigeer) as die enigste aanvaarbare vorm van Grieks in Griekeland te maak. Ná 1976 is Δημοτική (Dhimotiki, [Dimoti'ci], "taal van die mense") uiteindelik deur die Griekse regering aanvaar as beide die de facto en de jure vorme van die taal. 'n Groot hoeveelheid woorde en uitdrukkings bly onveranderd deur die eeue behoue, en word gevind in 'n aantal ander tale, insluitend Latyn, Nederlands, Italiaans, Duits, Frans, Engels en Afrikaans. Tipiese voorbeelde hiervan sluit meeste terminologiename in, soos astronomie, demokrasie, filosofie, antropologie ens.
Skryfstelsel
Grieks word geskryf met die Griekse alfabet wat dateer vanuit die 8ste eeu v.C. Die Griekse alfabet bestaan uit 24 letters: Α, Β, Γ, Δ, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω.
In die verlede het Grieke ander skryfstelsels gebruik: Lineêr B (hierdie skrif is heeltemal vergete na 12 eeu vC), en die Sipriese lettergreepskrif (verwant aan Lineêr B), wat in 10-3 eeue VC in Siprus bestaan het).
Chondrillidae
Chondrillidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Grieks
Zolotas se toespraak
In 1954 het professor Xenophon Zolotas 'n toespraak gemaak by die Harvard-universiteit. Die toespraak was natuurlik in Engels, maar vol woorde wat afgelei is vanuit Grieks:
''Kyrie,
I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Ecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms, methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas. With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous Organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and synthesized. Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is characteristic of our epoch. But, to my thesis, we have the dynamism to program therapeutic practices as a prophylaxis from chaos and catastrophe. In parallel, a panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic. I apologize for my eccentric monologue. I emphasize my eucharistia to you Kyrie, to the eugenic and generous American Ethnos and to the organizers and protagonists of this Amphictyony and the gastronomic symposia.
Mr Xenophon Zolotas''
Voorbeelde
Die Onse Vader in Grieks (Matteus 6:9-13):
Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου·
τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον·
καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ρῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.
Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας·
ἀμήν.
14 Januarie
14 Januarie is die veertiende dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender. Daar volg nog 351 dae in die res van die jaar (352 in skrikkeljare).
Kimberly Quinn (aktrise)
Kimberly Quinn is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente St. Vincent (2014), Hidden Figures (2016), en El Camino Christmas (2017).
Bertel Lauring
Bertel Lauring (11 Januarie 1928 – 28 Januarie 2000) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Adam og Eva (1953), Old Maids (1966), en The Marksman (1977), en in die televisiereeks Huset på Christianshavn (1970).
Heriotdale
Heriotdale beslaan sowat 0,6 km² in Johannesburg se munisipale gebied, plus nog ’n gedeelte van 0,1 km² oorkant die stad se grens met Ekurhuleni in wat destyds die stad Germiston was. Die twee dele word geskei deur Laer-Germistonweg. In die noorde grens albei aan die M2 (François Oberholzer-snelweg) en albei lê noord van Rosherville en die Simmer & Jack-myn. Heriotdale, Johannesburg, lê suid van Cleveden en Cleveland asook The Gables, en Heriotdale, Germiston, suid van Malvern-Oos en Wychwood.
Die Johannesburgse voorstad is uitgelê op die plaas Doornfontein, in Oktober 1946 geproklameer en na die uitgediende Heriotmyn genoem wat in 1887 gestig is. Die myn se naam is na bewering afgelei van die Skotse goudsmid George Heriot (1563–1624), die "Jingling Geordie" in sir Walter Scott se roman The Fortunes of Nigel. Sommige kenners beweer egter die myn is genoem na Heriot in Midlothian, Skotland, ’n naam wat in 1164 voorkom as Herth en in 1198 as Hereget, wat daarop dui dat dit afgelei is van Ou-Engels here-geat, wat ''’n gaping of opening in die heuwels waardeur ’n leër dalk kan beweeg"beteken.
Heriotdale was nog altyd ’n nywerheidsgebied. Tussen 1934 en 1961 is net een keer munisipale kiesers hier getel, drie Engelssprkeendes in 1961. In die sensus van 2011 is 13 bewoners aan die Germistonse kant getel en sewe aan die Johannesburgse kant, van wie 19 swart was en een Indies/Asies.
Libertynisme
Libertynisme is 'n politiese filosofie wat individuele regte en 'n beperkte regering voorstaan. Libertyne glo dat individue vry moet wees om enigiets te doen soos hulle goed dink, solank as dit wat hulle doen nie inbreuk maak op die gelyke regte van ander nie. In hierdie verband stem hulle saam met baie ander moderne politieke ideologieë. Die verskil kom voor in die definisie van "regte". Vir libertyne bestaan daar geen "positiewe regte" nie (soos die reg tot voedsel, beskutting en gesondheidsorg), slegs "negatiewe regte" (soos om nie aangerand, mishandel of beroof te word nie). Libertyne glo verder dat die enigste geregverdige gebruik van dwang (of geweld), hetsy deur privaat individue of deur die staat, die beskerming van die regte is.
Terminologie
Daar is 'n skerp onderskeid met die moderne gebruik van die woord (veral soos in die V.S.A), waar Libertyne glad nie sosialiste is nie, en die meeste mense wat hulself so beskryf is ook nie anargiste nie, maar eerder minargiste (d.w.s. voorstanders van beperkte regering). Die term het gewild geword in die V.S.A by denkers wat geglo het hulle sit die klassieke liberale tradisie van verligtheid voort. Daarteenoor is die woord liberalisme geassosieer met die voorstanders van groter regeringsbeheer van die ekonomie en herverdeling van rykdom deur die regering. Hierdie klassieke liberale denkers het daarom begin om hulself libertyne te noem.
Libertynisme en klassieke liberalisme
Soos vroeër genoem sien libertyne die oorsprong van hulle politieke oortuiging in die 17de en 20ste eeuse tradisie van klassieke liberalisme, en gebruik die term dikwels as sinoniem vir libertynisme, veral in gebruik buite die V.S.A. Daar is egter verskille in sienswyses tussen moderne libertyne en die klassieke liberale denkers.
Baie moderne libertyne huldig die sienswyse dat die baie rykes hul plek in die samelewing verdien terwyl die klassieke liberale denkers dikwels ryk mense, besigheidsmense en korporasies met skeptisisme bejeën het en hulle as aristrokate beskou wat begeer om mense te onderdruk. Die bekendste van die denkers onder die klassieke liberaliste was Thomas Jefferson wat baie krities was oor die groei van korporasies. Jefferson saam met ander 19de en 20ste eeuse libertyne (insluitend sommige moderne Libertyne sien geolibertyne, het geargumenteer vir 'n relatiewe losser konsep van die reg to eiendom, terwyl latere denkers soos Jean-Jacques Rousseau wat ook somtyds eerder as 'n liberaal gesien word, selfs die konsep van private reg op eiendom aangeval het.
Desnieteenstaande het moderne libertynisme heelwat ooreenkomste met klassieke liberalisme en baie libertyne sien hulself as erfgename van die tradisie. Voorstanders van vrye handel, beperkte regering, 'n buitelandse beleid van nie-inmenging en afsondering en individuele vryheid is algemene temas van beide klassieke liberalisme en libertynisme.
DuShon Monique Brown
DuShon Monique Brown (30 November 1968 – 23 Maart 2018) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente One Small Hitch (2013) en Unexpected (2015), en in die televisiereekse Prison Break (2005) en Chicago Fire (2012).
Libertynisme
Libertynisme en klassieke liberalisme
Hayek en ander lybertynse leermeesters stel dit egter duidelik dat libertynisme baie min met moderne neo-liberalisme of sosialisme in gemeen het.
Libertynisme in die politieke spektrum
Daar was tye gewees toe libertyne beskou was as linksgesindes op die politieke spektrum. Libertyne identifiseer hulself egter nie as "regsgesindes" of "linksgesindes" nie. Baie verwerp die een dimensionele linkse teenoor regse politiek en stel eerder 'n twee dimensionele spektrum voor om die politieke spektrum te beskryf met 'n "persoonlike vryheid" en "ekonomiese vryheid" op die ander Cartesiese as. Die spasie word geskets deur die Nolan kaart soos voorgestel deur David Nolan, die stigter van die Libertynse Party in die V.S.A. Hoewel baie libertyne glo dat die skeiding van persoonlike en ekonomiese vryheid 'n valse verdeling is, word die Nolan kaart dikwels gebruik om hul ideologie van ander te skei (bv. konserwatisme en moderne liberalisme) wat oor die algemeen groter beperkings op vryhede voorstaan in ooreenstemming met hulle onderskeie begrip van regte.
Die Libertynse begrip van regte staan maksimum individuele vryheid en selfstandigheid voor, met die gevolg dat Libertyne die minste moontlike beperkings van enigeen van die twee vryhede voorstaan.
Indiwidualisme, vryheid, verantwoordelikheid en eiendom
Die fundamentele beginsels wat libertyne voorstaan is die reg tot indiwiduele vryheid, indiwiduele verantwoordelikheid en indiwiduele eiendom. Libertyne het 'n uitgebreide teorie oor hierdie waardes wat hulle verdedig, wat nie noodwendig strook met heersende sienings oor vryheid nie en is sterk teenstanders van kollektivistiese sienings in die verband.
Baie libertyne huldig byvoorbeeld die sienswyse dat persoonlike vryhede (soos privaatheid en vryheid van spraak) onafskeidbaar is van ekonomiese vryhede (soos die vryheid om handel te dryf, te werk of te belê). Hulle beklemtoon die punt om hulself te onderskei van kollektivistiese sosialiste wat glo dat beheer van die ekonomie nodig is om persoonlike vryheid en persoonlike welstand te verseker, asook van konserwatiewes wat vrye handel verbind met beperkende maatreëls rondom persoonlike sake soos seksualiteit, dwelmgebruik en spraak.
Baie kritiek op libertynisme wentel rondom die begrip van "vryheid" self. Sosialiste argumenteer dat die ekonomiese vryheid wat deur libertyne verdedig word lei tot voorregte vir die ryk elite en tot skendings van werkers se regte.
Ander kritiek wentel weer rondom die wenslikheid en praktiese nut van sekere vryhede. Veral konserwatiewes argumenteer dat uitermatige persoonlike vryheid gevaarlike en onverantwoordelike gedrag bevorder of dat dit te tegemoetkomend is jeens misdaad.
Die klassieke probleem in politieke filosofie van die wettigheid van eiendom is onontbeerlik vir libertyne. Libertyne regverdig indiwiduele eiendomsreg op die basis van self-eienaarskap: 'n mens se reg om jou eie liggaam te besit; die vrugte van 'n mens se eie werk; wat 'n mens verkry deur vrywillige oordrag van 'n vorige eienaar deur handel, 'n present of erfenis, ens. Eienaarskap van betwisde natuurlike hulpbronne is meer problematies en oplossings hiervoor is al ondersoek deur denkers soos John Locke en Murray Rothbard.
Anti-staatsleer
Libertyne reken dat daar 'n gedefinieerde domein, gedefinieer deur die indiwidu en sy eiendom, bestaan en dat niemand, hetsy 'n private burger of die regering onder enige omstandighede die grens mag skend nie. Libertyne erken inderdaad geen organisasie, insluitende die regering, se regte buiten die wat vrywillig deur sy lede aan hom toegeken word -- wat impliseer dat hierdie lede die reg van die begin af moes gehad het om te delegeer.
Dus volgens libertyne is belasting en regulasies op sy beste noodsaaklike euwels, en waar onnodig eenvoudig 'n boosheid is. Spandering en regulering moet dus verminder word in soverre dit vervang kan word deur vrywillige privaatbesteding en private morele waardes moet eerder openbare dwang vervang. Libertyne reken dat regerings nie skole moet stig, hospitale moet bestuur, en ook nie beheer oor die nywerheid, handel en landbou moet uitoefen of sosiale welsynsprogramme moet bestuur nie. Verder moet regerings ook nie beperkings uitoefen op seksuele gebruike, dobbel, dwelmverbruik of enige ander 'slagoffervrye' misdade nie. Libertyne glo ook in 'n uiters breë vertolking van vrye spraak wat nie deur die staat beperk behoort te word nie. Libertyne sien dit as 'n noodsaaklikheid dat regerings 'n Laissez-faire betrokkenheid moet hê, behalwe om indiwidue se regte soos deur libertynisme erken te beskerm.
Libertyne glo in die minimisering van die burger se verantwoordelikheid teenoor die regering, wat ook direk tot gevolg het dat die regering se verantwoordelikheid teenoor sy burgers geminimaliseer word.
Sien Albert Jay Nock se Our Enemy the State (Ons vyand die staat) vir vroeë moderne anti-staat gedagtes en Lysander Spooner se The Constitution of No Authority vir kritiek op die sosiale kontrak teorie.
Anargiste en minargiste
Alle libertyne stem saam dat die regering beperk moet word tot die noodsaaklikste en niks meer of minder nie. Daar is egter nie ooreenstemming tussen hulle oor hoeveel regering nodig is nie.
Dus word libertyne verdeel tussen die minargiste en die anargo-kapitaliste asook die anargo-sosialiste en die libertynse sosialiste (wat gewoonlik nie as libertyne beskou word nie, hoewel groepe van die oortuiging dieselfde voel oor die voorafgaande groepe). Laasgenoemde twee groepe beweer dat kapitalisme onversoenbaar is met vryheid en dat libertynse/anargo-kapitaliste nie as ware libertyne beskou kan word nie (die probleem lê waarskynlik in die persepsies en gevoelswaarde wat mense aan woorde toeken vanweë hul agtergrond)
Die minargiste glo dat 'n "minimale" of 'n "brandwagstaat" nodig is om eiendomsreg en burgerregte te verseker en slegs vir die doeleinde aangewend behoort te word. Volgens hulle sluit die regte funksies van die regering die onderhoud van die howe, die polisie, die weermag en miskien 'n paar ander noodsaaklike funksies (soos paaie). Tegnies beteken dit dat hulle prostaats is aangesien hulle die bestaan van 'n regering ondersteun, hoewel die meeste libertyne 'n sterk afkeur aan so 'n beskrywing vir hulle het.
Die anargo-kapitaliste glo dat selfs in regsake en beskerming en veral in sulke gevalle, handelinge deur kompeterende en verantwoordelike privaat indiwidue (vrylik georganiseerde ondernemings, koöperasie of organisasies van hulle keuse) beter sal presteer as regerings. Alhoewel hulle hulself as anargiste beskou, verwerp hulle alle konnotasies wat die term met die sosialistiese ideaal het.
Minargiste beskou hulself as realiste en reken anargo-kapitaliste het 'n utopiese sienswyse om te glo dat daar geheel en al met regerings weggedoen kan word, terwyl anargo-kapitaliste die sienswyse huldig dat Minargiste naïef is om te glo dat die staat se monopolie op geweld tot 'n redelike mate beperk kan word. Mense wat beide hierdie sienswyses kritiseer dui op die geskiedenis van demokratiese regerings as bewys dat demokrasie nie net daarin geslaag het om die regering se misbruik van mag en skending van vryhede te beperk nie, maar ook daarin geslaag het om die staat van 'n geweldadige gesagvoerder van mense na 'n lojale en vreedsame dienaar te omskep.
Die meeste libertyne steur hulself egter nie te veel aan die verskillende ideologiese skeidslyne nie en glo eerder dat hulle inspanning eerder moet fokus op die beperking van regeringsmag en invloed.
Sommige libertynse filosowe argumenteer dat as 'n mens dit reg verstaan dat minargisme en anargo-kapitalisme nie in teenstelling met mekaar staan nie. Sien Revisiting Anarchism and Government deur Tibor Machan.
Nuttigheidsleer, natuurlike reg, en rede
Libertyne neig om of die natuurlike reg grondstelling, of 'n nuttigheidsleer as sienswyse te kies ter verdediging van hulle oortuigings.
Sommiges (soos Frederic Bastiat), beweer dat 'n natuurlike harmonie tussen die twee sienswyses bestaan.
'n Uiteensetting van die libertynse nutsgedagte verskyn in David Friedman se boek The Machinery of Freedom, wat 'n hoofstuk insluit met 'n beskrywing van 'n beweerde hoogs libertynse kultuur wat in Ysland bestaan het rondom 800 Na Christus.
Vir natuurlike reg libertynisme, sien byvoorbeeld Robert Nozick, Murray Rothbard en Hans-Hermann Hoppe.
Objektivisme (Gestig deur Ayn Rand) is 'n alternatiewe filosofie breedweg geskoei op libertynse idees en behels die gebruik van rede en die eerbiediging van 'n sekere gedragskode.
Die meeste libertyne probeer egter nie hulle oortuigings met filosofiese redenasies te regverdig nie maar ondersteun libertynisme omdat hulle die maksimum hoeveelheid vryheid moontlik vir hulself verlang en libertynisme as die politiese filosofie sien wat die naaste daaraan kom.
Omstrede kwessies tussen libertyne
Libertyne stem nie noodwendig saam oor elke onderwerp nie en bestaan daar ook nie 'n enkele gesaghebbende denker wie se opinies blindelings aanvaar word nie. Die libertynse filosowe se werk word eerder beskou as 'n verwysingsraamwerk waarmee elkeen sy eie opinies en argumente mee kan vergelyk.
Georgiese Sosialistiese Sowjetrepubliek
Die Georgiese Sosialistiese Sowjetrepubliek (Georgies: საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა, Sak'art'velos Sabčota Soc'ialisturi Respublika; Russies: Грузинская Советская Социалистическая Республика, Groezinskaja Sowjetskaja Sotsialistitsjeskaja Respoeblika), ook bekend as die Georgiese SSR, was een van die republieke van die Sowjetunie.
Dis op 25 Februarie 1921 gestig as die Georgiese SSR. Van 12 Maart 1922 tot 5 Desember 1936 was dit saam met die Armeense Sosialistiese Sowjetrepubliek en die Azerbeidjanse Sosialistiese Sowjetrepubliek deel van die Transkaukasiese SFSR. In 1936 is laasgenoemde ontbind. Onder die bewind van Josef Stalin is baie Georgiërs tereggestel.
Op 28 Oktober 1990 is demokratiese parlementêre verkiesings gehou en op 15 November is die land hernoem tot die Republiek van Georgië. Die land het hom op 9 April 1991 onafhanklik verklaar, maar is eers in September van dié jaar deur die Sowjetunie erken.
Raymond Walburn
Raymond Walburn (9 September 1887 – 26 Julie 1969) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Count of Monte Cristo (1934), Mr. Deeds Goes to Town (1936), Dark Command (1940), en Hail the Conquering Hero (1944).
Shuhei Terada
Shuhei Terada (gebore 23 Junie 1975) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Lughawe Dong Hoi
Die lugawe was in die 1930's deur die Franse kolonialiste gebou om tydens die eerste Indo-Chineese oorlog te gebruik, en is later deur Noord-Viëtnam opgegradeer as lugbasis vir die Viëtnamese oorlog. Op 30 September 2004 is begin met 'n herkonstruksie van die lughawe wat tot 2006 sou duur, maar die lughawe is eers op 18 Mei 2008 in gebruik geneem met die eerste vlug vanaf Hanoi se Noi Bai Internasionale lughawe.
Marisa Quinn
Marisa Quinn (gebore 8 Augustus 1980) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Mexican Sunrise (2007) en The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2 (2012), en in die televisiereeks Castle (2009).
Gunnar Lauring
Gunnar Lauring (31 Oktober 1905 – 21 Februarie 1968) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Baby på eventyr (1942), Ballade i Nyhavn (1942), Qivitoq (1956), en Krudt og klunker (1958).
Tsukasa Shiotani
Tsukasa Shiotani (塩谷 司) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Windsor Davies
Windsor Davies (28 Augustus 1930 – 17 Januarie 2019) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Carry on England (1976) en in die televisiereekse The Donati Conspiracy (1973) en It Ain't Half Hot Mum (1974).
Joachim Oppenheim
Joachim (Ḥayyim) Oppenheim (Hebreeus: חיים אופנהיים; ‎Morawië, –  Berlyn, ) was 'n skrywer en die rabbi van Toruń.
Chondrocladia
Chondrocladia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Wet op basiese diensvoorwaardes
<div class="noprint" style="clear: right; border: solid #aaa 1px; margin: 0 0 1em 1em; font-size: 90%; background: #f9f9f9; width: 250px; padding: 4px; spacing: 0px; text-align: left; float: right;"> Die volledige teks van hierdie wet kan besigtig word by die Afrikaanse Wikisource, by "Wet op basiese diensvoorwaardes 75 van 1997" Die Wet op basiese diensvoorwaardes 75 van 1997 was op 26 November 1997 goedgekeur en het op 1 Desember 1998 inwerking getree (met uitsonderings).
Volgens die wet self is dit bedoel "om uitvoering te gee aan die reg op billike arbeidspraktyke bedoel in artikel 23 (1) van die Grondwet deur voorsiening te maak vir die reëling van basiese diensvoorwaardes en dit te vestig; en daardeur te voldoen aan die verpligtinge van die Republiek as 'n lidland van die Internasionale Arbeidsorganisasie; en om voorsiening te maak vir aangeleenthede wat daarmee in verband staan".
Fionn Whitehead
Fionn Whitehead (gebore 18 Julie 1997) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Children Act (2017), Dunkirk (2017), en Port Authority.
Vlag van Belize
Die nasionale vlag van Belize is op 21 September 1981 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n vertikale tweekleur in drie bane in (van bo na onder) rooi, blou en rooi. Die blou baan is heelwat breër as die rooi bane en in die middel daarvan is ’n wit skryf met die wapenskild van Belize.
Simboliek
Die vlag is die simbool van die eenheid van Belize. Die nasionale leuse, Sub umbra floreo ("Ek floreer in die skadu"), staan ook op die vlag.
Val Dufour
Val Dufour (5 Februarie 1927 – 27 Julie 2000) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Undead (1957) en in die televisiereekse Search for Tomorrow (1951), The Sheriff of Cochise (1956), en The Adventures of Jim Bowie (1956).
Vlag van Belize
Ontwerp
Die vlag van Belize bevat twaalf kleure, wat uniek is vir ’n nasionale vlag: dit is drie meer as die volgende meeste. Belize se vlag is ook die enigste van ’n land waarop mense voorgestel word (op die vlae van Montserrat en die Britse Maagde-eilande, word ook mense voorgestel maar dit is Britse afhanklike gebiede).
Fairey Swordfish
Die Fairey Swordfish was 'n dubbeldekker-eenmotorige vliegtuig wat sy nooiensvlug in 1934 onderneem het. Dit was 'n bomwerper wat torpedo's gedra het. Dit is deur die Fairey Aviation Company ontwikkel. Die vliegtuig het bekend geword tydens die keldering van die Bismarck.
Gregory Walcott
Gregory Walcott (13 Januarie 1928 – 20 Maart 2015) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Plan 9 from Outer Space (1959), The Eiger Sanction (1975), en Ed Wood (1994), en in die televisiereeks The Six Million Dollar Man (1974).
Buffalo Bill
Buffalo Bill (1846–1917) was 'n kleurvolle figuur uit die Amerikaanse Wilde Weste. Hy was ’n verkenner vir die Amerikaanse Weermag en ’n bisonjagter. Nadat hy die weermag verlaat het, het hy die “Wild West Show” begin waarin hy (saam met mense soos Annie Oakley en Sitting Bull) sy slag met skiet en perdry gewys het. Die doel was om mense ’n kykie in die lewens van mense in die weste van Amerika te gee. Buffalo Bill se regte naam was William Frederick Cody.
Lewensloop
William Frederick Cody is op 26 Februarie 1846 in die Iowa-gebied (nou die Amerikaanse staat van Iowa) in Le Claire gebore. Hy het vir 'n paar jaar in sy vader se tuisdorp in Kanada gewoon voordat sy familie na die Kansas-gebied getrek het.
Hy begin op die ouderdom van elf (ná sy pa se dood) te werk. Op 14 word hy 'n ruiter vir die Pony Express. Gedurende die Amerikaanse Burgeroorlog het hy van 1863 tot die einde van die oorlog in 1865 gedien. Later het hy as 'n burgerlike verkenner vir die Amerikaanse leër tydens die Indiane-oorlog gedien, waarvoor hy 'n eremedalje in 1872 ontvang het.
Cody is op 10 Januarie 1917 aan nierversaking oorlede. Hy was omring deur familie en vriende by sy suster se huis in Denver. Die dag voor sy dood is hy deur vader Christopher Walsh in die Katolieke Kerk gedoop. Hy is begrawe op die bergrand van die Rocky Mountains naby Golden, Colorado. Die plek word "Lookout Mountain" genoem en dit is vandag 'n park met 'n museum.
15 Januarie
15 Januarie is die vyftiende dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender. Daar volg nog 350 dae in die res van die jaar (351 in skrikkeljare)
Wipneuskobra
Die wipneuskobra (Naja annulifera) is 'n slangspesie, met gevaarlike neurotoksiese gif wat die dood kan veroorsaak. Hulle is gelerig, bruinerig, gryserig, blou en swart. Sommige, veral mannetjies, het bande oor die hele liggaam. Die gemiddelde lengte van die slang is 1,2 tot 1,9 meter, maar wipneuskobras van so lank as 2,6 m is al opgemerk.
Gedrag
Hulle kom meestal voor in droë maar bedompige areas. Hierdie kobra is een van die grootste kobras in Afrika. Hulle lê 9 tot 3 eiers in die vroeë somer. Hulle natuurlike vyande is voëls en ander slange. Hulle eet meestal soogdiere en paddas of akkedisse. Die wipneuskobra hou daarvan om in die son te lê en bak.
Molly Quinn
Molly Quinn (gebore 8 Oktober 1993) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hansel & Gretel Get Baked (2013) en We're the Millers (2013), en in die televisiereekse Castle (2009) en Winx Club: Enchantix (2011).
Irene
Irene is 'n woonbuurt van Centurion in die Gautengprovinsie van Suid-Afrika wat langs die R21 en N1 snelweë geleë is.
Sophie Lauring
Sophie Lauring (gebore 17 November 1966) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Taxa (1997), Unit 1 (2000), en Nikolaj og Julie (2002).
Irene
Geskiedenis
Pylpunte van steen en ander gereedskap wat in die Hennopsrivier se bedding ontdek is, en verskeie jare terugdateer, dien as bewys dat mense al baie lank in die gebied woonagtig is.
Die vroegste geskiedkundige skrywes oor die gebied noem dat die Bakwenastam, ook bekend as die krokodil-mense, in die vroeë 1800's in die gebied gewoon het. Die Mzilikazi (wat se mense bekend geraak het as die Matabele) het in 1825 na die gebied gekom en baie van die Krokodil-mense doodgemaak en die res weggedryf.
'n Voortrekker, Daniel Elardus Erasmus, wat die Kaapkolonie in die 1830's verlaat het op soek na ekonomiese en politieke onafhanklikheid in die hinterland, vestig hom op 'n plaas wat as Doornkloof bekend sou word. Doornkloof word ook bekend as die kerkplaas van die distrik. Daniel is in 1875 oorlede en laat die plaas aan sy drie seuns na.
Veertien jaar later koop Alois Hugo Nellmapius twee derdes van die plaas. Nellmapius was 'n sakeman wat 'n vervoer-onderneming tussen Lourenço Marques en Pelgrimsrus bedryf het, asook 'n gin-en-whiskyfabriek, die eerste buskruitfabriek in Suid-Afrika, en die Irene-kalkaanleg bedryf het. Nellmapius het gereeld spoggerig op sy plaas onthaal en die Transvaalse president Paul Kruger was 'n gereelde gas.
Nellmapius neem kundiges in diens op sy plaas. Een van hulle was sir Arnold Theiler wat later die Onderstepoort-navorsings- en veeartsenykunde-kollege gestig het. 'n Ander was ene Fuchs, wat die tuin by die plaashuis uitgelê het.
Die Irene-konsentrasiekamp word in 1901 deur die Britte op die plaas opgerig. Die kamp het Boervroue en -kinders gehuisves wie se huise tydens die Tweede Vryheidsoorlog verwoes is. Die Irene Primary School word ook later in die kamp gestig.
Irene was in 1902 tot dorp geproklameer toe Johannes Albertus van der Byl, beter bekend as Bertie, 337 erwe op die plaas uitgelê het (hy het die landgoed reeds in 1896 gekoop). Die Doornkloof plaas was hernoem na Irene deur Nellmapius ter ere van sy dogter, Irene. Die Van der Byl familie het die plaas opgebou tot melkboerdery (die huidige Irene melkplaas) en het honderde bome geplant.
Genl. Jan Christian Smuts koop 'n derde van die oorspronklike Doornkloof in 1908. Omdat hy 'n huis nodig gehad het vir sy groeiende gesin, koop hy die hout-en-ystergebou wat as offisierskwartiere vir die Britse magte tydens die Tweede Vryheidsoorlog in Middelburg gebruik is teen £300, en bring dit na Doornkloof. Met sy dood is generaal Smuts se as op Smutskoppie naby sy huis gestrooi. Die Smuts-huismuseum beeld die lewenswyse en veelsydige loopbaan van een van die grootste Suid-Afrikaners uit.
In 2000 word Irene saam met die res van Centurion by die Tshwane-metropool ingelyf. Die woonbuurt het heelwat ontwikkeling in die laaste paar jare beleef.
Ryota Morioka
Ryota Morioka (森岡 亮太) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Utah
Utah (Engels: State of Utah) is 'n deelstaat in die weste van die Verenigde State met 'n bevolking van 3,2 miljoen. Die hoofstad en grootste stedelike nedersetting is Salt Lake City. Na die deelstaatbewoners word in Engels as Utahns verwys.
Utah se bynaam is die Byekorfstaat (Engels: Beehive State). Die byekorf as gekies as 'n simbool van harde werk, vlyt en toegewydheid en verskyn op Utah se deelstaatvlag en -seël. Industry of vlyt is ook die deelstaat se amptelike leuse, die heuningby sy amptelike insek. In 1996 is die Byekorf-sterregroep aangewys as Utah se amptelike sterregroep.
In 1896 was Utah die 45ste deelstaat wat tot die Unie toegelaat is. Dit word in die noorde deur Idaho en Wyoming, in die ooste deur Colorado, in die suide deur Arizona, en in die weste deur Nevada begrens. Dit raak ook aan 'n hoek van Nieu-Meksiko, by die sogenoemde Four Corners. Utah is die 11de grootste deelstaat in terme van area, die 33ste grootste in terme van bevolking, en 10de laagste bevolkingsdigtheid van die Amerikaanse deelstate. Nogtans is dit die mees verstedelikte deelstaat waar sowat 85 persent van die totale bevolking in stedelike nedersettings saamgetrek is.
Slegs vier persent van grond in Utah is geskik vir landboudoeleindes, en dit is merendeels langs die Wasatch Front geleë waar ekonomiese en bevolkingsgroei in die metropolitaanse gebied van Salt Lake City-Provo met die verlies van landbougrond gepaard gegaan. Utah is allesbehalwe selfvoorsienend ten opsigte van voedselproduksie. Utah het sy oorsprong in die weswaartse groot trek van tussen 50 000 en 80 000 lidmate van die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae oor die Groot Vlaktes tussen 1847 en 1868. Pioniers van die Britse Eilande en vastelandse Europa het by hulle aangesluit. Alhoewel hierdie groot binnelandse migrasie betreklik goed gedokumenteer is, is statistieke nie volledig nie. Die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae se Pioneer Database, wat deur medewerkers van die Kerk se Historiese Biblioteek begin en saamgestel is, bevat tans inligting oor meer as 61 000 pioniers en 384 pioniersgroepe wat die groot trek met ossewaens en stootkarretjies aangedurf het.
Die getal Europese immigrante, wat hulle as Kerklidmate in Utah gevestig het (volgens ’n doelgerigte immigrasiebeleid waarna as die Vergadering van Sion verwys is en waarvolgens alle Heiliges in ’n gemeenskaplike staat sou vergader), word op 51 000 beraam, van wie 38 000 van die Britse Eilande afkomstig was ('n verdere 5 000 Britse immigrante het hulle reeds in die tydperk tot 1844 in Nauvoo gevestig ), en meer as 13 000 uit vastelandse Europa en Skandinawië. Terwyl die meerderheid setlaars van Amerikaanse herkoms bekwame boere was, het die beroepe van Europese setlaars die gevorderde graad van industrialisering in die Ou Wêreld weerspieël en Utah van hoogs opgeleide mannekrag voorsien. Setlaars uit die Nuwe en Ou Wêreld het in die smeltkroes van Utah gou saamgesmelt tot 'n meer of min homogene bevolking. Nogtans is daar ook plekke soos Sanpete County, net suid van die metropolitaanse gebied van Salt Lake City geleë, wat deesdae as die Mormoonse hartland van Sentraal-Utah beskou word en waar Deens-Skandinawiese invloede steeds merkbaar is.
Brigham Young se aspirasies vir sy volk en Kerk was aanvanklik selfs groter. Sy idee was om 'n onafhanklike Staat Deseret buite die Verenigde State te vestig wat naas die hele Utah en Nevada ook die suidweste van Wyoming, die weste van Colorado, die noordweste van Nieu-Meksiko, die noorde van Arizona en Suid-Kalifornië insluitende San Diego sou insluit. Hierdie doelwit was onrealisties hoog gestel, en uiteindelik is 'n kompromis met politici in Washington, D.C. aangegaan waarvolgens in 1850 die Utah-territorium geskep is. Die naam Deseret is laat vaar, en die gebied is ná een van die plaaslike Eerste Nasies, die Ute, Utah vernoem. Hierdie territorium het naas Utah binne sy huidige grense ook die grootste deel van Nevada, Wes-Colorado en Suidwes-Wyoming ingesluit. Eers in 1868 is sy omvang verminder tot die gebied van die huidige Utah.
Die Kerk se wêreldhoofkwartier word in Salt Lake City gehuis. Die hoë persentasie lede van een geloof maak van Utah die enigste deelstaat in die Verenigde State waar 'n meerderheid van die bevolking tot dieselfde godsdienstige denominasie behoort. Al blyk die pad na gelykheid soos elders in die VSA lank te wees, erken die deelstaat selfdegeslaghuwelike en geniet LGBT-burgers uitgebreide regte.
Etimologie
Die naam "Utah" is afgelei van die Ute-stam, een van die Eerste Nasies in die gebied. 'n Alternatiewe teorie is dat dit van die Apache-woord 'yuttahih' afkomstig is, wat as "Hulle wat hoog is" vertaal word.
Pre-Kolumbiaans
Duisende jare voor die aankoms van Europeërs was Utah bewoon deur die Anasazi- en Fremontstamme. Hierdie stamme is van die Uto-Asteekse etnisiteit en was sedentêr. Die Anasazi het huise gebou met bergopgrawings, en die Fremont het in strooihuise gewoon todat hulle in ongeveer 1500 verdwyn het.
Nywerheidsektor
Die nywerheidsektor van deelstate in die weste van die VSA was histories kleiner as die nasionale gemiddeld. Toe die Unie weswaarts begin uitbrei het, het die ekonomie in deelstate soos Utah sterk op die primêre sektor gesteun. Mynbou- en ander produkte is vir prosessering na aanlegte in die oostelike deelstate vervoer. Nogtans het Utah se industriële sektor as gevolg van vroeë setlaars se strewe na ekonomiese selfversorging 'n ander pad ingeslaan as dié in ander westelike bergstate. So het gedurende die 1840's eerste baksteenfabrieke, 'n graan- en 'n saagmeul sowel as 'n aanleg ontstaan waarin sout uit die Groot Soutmeer ontgin is.
Waterverbruik
Vroeë setlaars was meestal afkomstig uit waterryke streke in New York, Nieu-Engeland of die Britse Eilande. Die grootste uitdaging vir hulle was om hul nuwe woestynagtige nuwe tuiste in Utah in ’n leefbare omgewing te omskep - volgens die Bybelse leuse van ’n woestyn wat blom soos ’n roos. Hul profeet en leier Brigham Young het hulle aangemoedig om ’n landboubedryf te vestig onder die beskermende hand van God wat in hul behoeftes sou voorsien - met voldoende water en gunstige klimaattoestande.
Die prys vir hierdie kunsmatige groen wêreld was en is die tweede hoogste per capita-waterverbruik in die Unie - in die tweede droogste van alle deelstate wat steeds weer deur langdurige droogtes geteister word.
19de eeuse argitektuur en stadsbeplanning: die verwesenliking van Sion
Nadat LDS-boukuns as een van die belangrikste uitdrukkings van die materiële kultuur van Kerklidmate in die 1970's 'n tyd lank belangstelling gewek het, is 'n gesaghebbende monografie oor 19de eeuse boukuns in Utah en die utopiese konsep van Sion binne die konteks van die LDS-samelewing se sosiale kultuur eers in 1995 gepubliseer met C. Mark Hamilton se Nineteenth-Century Mormon Architecture and City Planning, alhoewel die outeur, professor in argitektuurgeskiedenis aan die Brigham Young-universiteit in Utah, hom in sy werk grotendeels beperk tot 'n deskriptiewe analise van Mormoonse boukuns.
Rolprentbedryf
Die Spaans-Amerikaanse Oorlog van 1898, die eerste internasionale konflik ná Utah se toetreding tot die Unie, was vir baie Kerklidmate 'n welkome geleentheid om hul lojaliteit aan die Amerikaanse staat te bewys en uitdrukking te gee aan hul patriotiese gevoelens. Baie deelstaatbewoners het by die befaamde Rough Riders (1st United States Volunteer Cavalry) se Rocky Mountains-regiment aangesluit. Die Utah-kompanjie van 86 mans het die somer in Jacksonville in Florida deurgebring en sodoende geen kans gekry om aan die Slag van San Juan Hill deel te neem nie. In plaas daarvan het hulle die geleentheid gekry om in Julie gefilm te word vir die American Mutoscope Company se kort rolprent Salt Lake City Company of Rocky Mountain Riders waarin hulle twee en 'n half minute lank sou optree. Hulle was die eerste Kerklidmate wat op die silwerdoek verskyn het.
Die gewildheid van kort komiese films, sogenaamde one-shot comedies, in die vroeë 20ste eeu en die openbare politieke debat rondom die sakeman en Kerkapostel Reed Smoot (1862–1941), wat as praktiserende poligamis 'n setel in die Amerikaanse Senaat geweier is, is weerspieël in 'n latere rolprent van American Mutoscope & Biograph wat onder die titel A Trip to Salt Lake City vrygestel is. Alhoewel die Kerk reeds vroeër poligamie vir lidmate verbied het, word hulle in die film as stereotipes uitgebeeld - die hoofkarakter is 'n poligamis uit Utah wat tydens 'n treinrit in 'n Pullman-wa moeite het om sy vroue en groot kinderskaar onder beheer te hou.
Terwyl enkele lidmate van die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae hulle in Hollywood gevestig het om 'n loopbaan in die Suid-Kaliforniese rolprentbedryf te volg, het Utah se unieke natuurwonders reeds vroeg die aandag van Hollywood se rolprentateljees gewek. Gedurende die 1920's het rolprente die deelstaat, wat voorheen hoofsaaklik as die geïsoleerde land van Mormone beskou is, vir die eerste keer in die kollig geplaas. Die meeste vroeë rolprente het in die oop woestyne en canyons van Suid-Utah ontstaan - onder meer in die omgewing van Kanab (wat aan die nedersetting die bynaam "Utah se Hollywood" besorg het), Moab en Monument Valley. Die vallei het met sy unieke landskapsvorme en rotsformasies, wat as ideaal vir die vervaardiging van western-rolprente beskou is, ikoniese status behaal as John Ford Country, genoem na die befaamde western-regisseur John Ford (1894–1973). Sedertdien het honderde rolprente in die deelstaat se suide ontstaan.
Kazumichi Takagi
Kazumichi Takagi (gebore 21 November 1980) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Dustin Demri-Burns
Dustin Demri-Burns (gebore 11 Julie 1978) is 'n Britse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Alan Partridge (2013) en in die televisiereekse Cardinal Burns (2012), GameFace (2017), en Stath Lets Flats (2018).
Geskiedenis (dubbelsinnig)
Die term geskiedenis kan na een van die volgende verwys:
1450
Die jaar 1450 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 50ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Hyundai Motormaatskappy
Die Hyundai Motormaatskappy is 'n multinasionale motorvervaardiger met sy hoofkwartier in Seoel, Suid-Korea. Die maatskappy is in 1967 gestig en vorm saam met sy filiaal van 32.8%, Kia Motors, die Hyundai Motorgroep, wat die wêreld se vyfde grootste motorvervaardiger is gebaseer op jaarlikse voertuigverkope in 2012. Sedert 2008 word Hyundai Motors (sonder Kia) beskou as die wêreld se agtste grootste motorvervaardiger. Hyundai het in die 2012-jaar meer as 4,4 miljoen voertuie wêreldwyd verkoop, hulle totale verkope saam met Kia was 7,12 miljoen.
Hyundai is tans die vierde grootste motorvervaardiger ter wêreld. Hyundai bedryf die wêreld se grootste geïntegreerde motorvervaardigingsfasiliteit in Ulsan, Suid-Korea, wat 'n jaarlikse produksiekapasiteit van 1,6 miljoen eenhede het. Die maatskappy het ongeveer 75 000 werknemers wêreldwyd in diens. Hyundaivoertuie word in 193 lande deur meer as 6 000 handelaars en vertoonlokale bemark.
Bekende Hyundaimodelle in Suid-Afrika is/was:
Toby Whithouse
Toby Whithouse (gebore 5 September 1970) is 'n Engelse skrywer, vervaardiger, en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Bridget Jones's Diary (2001) en in die televisiereekse Doctor Who (2005) en Being Human (2008).
Shelby Rabara
Shelby Rabara (gebore 5 Oktober 1983) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent 17 Again (2009) en in die televisiereekse Steven Universe (2013) en Goliath (2016).
LaGuardia-lughawe
LaGuardia-lughawe (IATA: LGA, ICAO: KLGA) is 'n lughawe wat die Amerikaanse metropool New York bedien. Die lughawe is geleë op die waterfront van Flushing Bay. Die lughawe het eers Glenn H. Curtiss Lughawe geheet na die lugvaartpionier Glenn Hammond Curtiss, daarna het sy naam verander na North Beach Airport en is later vernoem na 'n vorige burgemeester van New York, Fiorello LaGuardia.
In 1960 het die lughawe die eer toegeval as die beste lughawe ter wêreld. LaGuardia is die kleinste van die drie New Yorkse primêre kommersiële lughawens. LaGuardia is baie gewild omdat dit so sentraal geleë is. Die meeste vlugte van LaGuardia af, is na bestemmings binne Amerika en Kanada, sowel as na Aruba, die Bahamas en Bermuda.
In 2021 het die lughawe 175 844 vlugte en 15 601 063 passasiers hanteer. Vanaf 2019 was dit die derde besigste lughawe in die metropolitaanse gebied van New York, na Kennedy- en Newark-lughawens, en die een-en-twintigste besigste in die Verenigde State volgens passasiersvolume.
Operasies
Die lughawe akkommodeer hoofsaaklik lugdienste na binnelandse (en beperkte internasionale) bestemmings.
Die lughawe is direk noord van die Grand Central Parkway geleë, die lughawe se primêre toegangshoofweg. Terwyl die lughawe 'n spilpunt vir beide American Airlines en Delta Air Lines is, word kommersiële diens streng beheer deur unieke regulasies, insluitend 'n aandklokreël, 'n gleufstelsel en 'n "omtrekreël" wat die meeste direkte vlugte na of van bestemmings verder as 2 400 km verbied.
Herkonstruksie
Deur die dekades van 2000 en 2010 was LaGuardia opvallend vir verouderde en onnet fasiliteite, ondoeltreffende lugbedrywighede en swak kliëntediensstatistieke. In reaksie op hierdie kritiek het die Hawe-owerheid van New York en New Jersey (PANYNJ) in 2015 'n multimiljard-dollar-herkonstruksie van die lughawe se passasiersinfrastruktuur aangekondig, wat na verwagting teen 2025 voltooi sal wees.
Jacque Lauritsen
Jacque Lauritsen (gebore 28 November 1958) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Eye of the Eagle (1997), Flame & Citron (2008), en The Shamer's Daughter (2015).
Erin Brown
Erin Brown (gebore 16 Oktober 1979) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Rage (2007) en die televisiereeks Lingerie (2009).
Takeshi Aoki
Takeshi Aoki (gebore 28 September 1982) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Charles Waldron
Charles Waldron (24 Desember 1874 – 4 Maart 1946) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Audrey (1916), The Real Glory (1939), Mademoiselle Fifi (1944), en The Big Sleep (1946).
Chondrocladia albatrossi
Chondrocladia albatrossi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Chondrocladia en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1973 deur Tendal.
Chondrocladia amphactis
Chondrocladia amphactis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Chondrocladia en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Schmidt.
Ganumedes (maan)
Ganumedes (Grieks: Γανυμήδης, Engels: Ganymede; ook Jupiter III genoem) is die grootste maan van die planeet Jupiter, asook die grootste maan en negende grootste voorwerp in die Sonnestelsel (insluitende die Son). Met ’n deursnee van 5 268 km is dit groter as Mercurius, maar sy massa is net 50% van dié van Mercurius. Ganumedes is die enigste maan wat sonder 'n teleskoop sigbaar is, maar net in baie goeie en donker situasies.
Ganumedes het ’n metaalkern en is die enigste maan in die Sonnestelsel wat sover bekend ’n magneetveld het. Dit is die derde van die mane van Galilei, die eerste groep voorwerpe wat om ’n ander planeet wentel wat ontdek is. Dit is die sewende maan van Jupiter af. Dit wentel rofweg elke sewe dae om Jupiter en is respektiewelik in ’n 1:2:4-baanresonansie met die mane Europa en Io.
Dis moontlik dat Ganumedes in 364 v.C. deur die Chinese sterrekundige Gan De ontdek is. Galileo Galilei kry egter gewoonlik die eer daarvoor; die sterrekundige het die maan se bestaan op 7 Januarie 1610 geregistreer, saam met die drie ander mane van Galilei, Kallisto, Europa en Io. Ganumedes is die enigste maan van Jupiter wat 'n manlike naam het. Dit is genoem na Ganumedes, ’n goddelike held en Trojaanse prins, seun van Tros van Dardanië en Kallirroë, en ’n geliefde van Zeus in die Griekse mitologie.
Ganumedes is saamgestel uit omtrent ewe veel hoeveelhede silikaatrots en waterys. Dit het ’n ysterryke, vloeibare kern en ’n interne oseaan wat meer water kan bevat as die Aarde se oseane saam. Sy oppervlak bestaan uit twee soorte terrein: Donker streke vol impakkraters wat dateer van vier miljard jaar gelede bedek omtrent ’n derde van die maan, terwyl ligter streke met uitgebreide groewe en riwwe wat net effens jonger is, die res bedek. Die oorsaak van die ligte terrein se versteurde geologie is nie bekend nie, maar dit is waarskynlik vanweë tektoniese aktiwiteit wat deur getyverhitting veroorsaak is.
Ganumedes se magneetveld word moontlik geskep deur konveksie in sy vloeibare ysterkern. Die maan het ’n dun suurstofatmosfeer wat O, O2 en moontlik O3 (osoon) insluit.