cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skelet
Ongewerwelde diere
By die geleedpotiges (phylum Arthropoda) kom slegs 'n eksoskelet voor, wat ook 'n kutikula genoem word. By die meeste weekdiere (phylum Mollusca) word 'n eksoskelet in die vorm van 'n skulp aangetref. Die inkvisse met 2 kieue (subklas Dibranchiata) is die enigste weekdiere waar die skulp inwendig gevorm word; dit is ook baie gereduseer.
Die bekendste voorbeeld is die inwendige skulp van die seekat (Sepia officinalis). Slegs by die inkvisse met 4 kieue (subklas Tetrabranchiata) en by die Nautilusspesies kom ook 'n uitwendige skulp voor. Die skeletdele van die stekelhuidiges (phylum Echinodermata) word in die onderhuidse weefsel as klein stukkies kalk neergelê.
Werweldiere
By die werweldiere (subphylum Vertebrata) is die endoskelet baie goed ontwikkel en staan dit bekend as 'n geraamte. Dit bestaan gewoonlik uit 2 kenmerkende skeletweefsels, naamlik been en kraakbeen. Die rondebekvisse (orde Cyclostomata) en kraakbeenvisse (klas Chondrichthyes) is die enigste 2 groepe wat 'n kraakbenige skelet besit; by alle ander werweldiere bestaan die skelet hoofsaaklik uit been. Been is 'n weefseltipe wat by uitsluitlik werweldiere voorkom en meestal uit kraakbeen ontstaan deur middel van die afsetting van kalksoute (enchondrale beenontwikkeling).
Bykomstig hierby is daar ook dermale beenvorming, dit wil sê die been word direk gevorm. As gevolg van die onbuigbaarheid van die been en kraakbeen is daar tussen die benige komponente van die skelet gewrigte wat beweging moontlik maak. Die kenmerkendste onderdeel van die skelet, waaraan die groep gewerweldes sy naam ontleen het, is die werwelkolom. Die werwelkolom ontstaan tydens die embrionale ontwikkeling uit die chorda dorsal is of notochorda: 'n elastiese staaf waaruit 'n aantal gelykvormige, (kraak)benige segmente, die werwels, ontstaan.
Die werwels is deur middel van gewrigte met mekaar in verbinding en kan deur artikulasie beweeg; elke werwel dra 2 ribbes. Die werwelkolom en die ribbes word gesamentlik die rompskelet (lyfskelet) genoem. By die laer Vertebrata (visse en amfibieë) dra ongeveer aflê werwels ribbes; by die reptiele, voëls en soogdiere is die ribbes gebuig en is die een gedeelte daarvan gereduseer. Die meeste ribbes kom by die borsbeen (sternum) saam, terwyl enkeles met die werwelkolom artikuleer en aan die voorkant vry is (swewende ribbes).
Die ledemate is deur middel van die skouer- en bekkengordel aan die werwelkolom geheg. By visse dien die ledemate (vinne) oorwegend om ewewig te verleen aan die liggaam in die water en daarom is die gordels eenvoudig van bou. By die diere wat by 'n landlewe aangepas is, kom skarniergewrigte voor tussen die ledemate en die werwelkolom en is die bekken en die werwelkolom met mekaar vergroei. Daarby is die ledemate baie stewiger omdat die opwaartse druk van die water ontbreek en die  liggaam in verhouding dus baie swaarder is.
Ook ten opsigte van die kop is daar verskille: by visse vorm die kop en die romp 'n eenheid, terwyl daar by landdiere 'n nek aanwesig is wat meeronafhanklike beweging van die kop ten opsigte van die lyf (romp) moontlik maak. By voëls is die voorste ledemate omgebou tot vliegorgane en is die borsbeen baie vergroot, wat verband hou met die ontwikkeling en aanhegting van die vliegspiere. Afgesien van 'n endoskelet, wat as stut dien, word daar by werweldiere ook 'n eksoskelet aangetref.
Die mens
Die twee belangrikste kenmerke van die menslike skelet in vergelyking met die van werweldiere is eerstens die vorm van die skedel (die neurokranium is goed ontwikkel) en tweedens die bou van die rompskelet (lyfskelet), waardeur die regop posisie van die mens moontlik gemaak word. Die skelet word verdeel in ŉ aksiale skelet, wat gevorm word deur die skedel (kranium), die werwelkolom (vertebrale kolom) en die borskas (toraks), en in 'n appendikulere skelet wat bestaan uit die skouer- en bekkengordel (pektorale en pelviese gordel) en die boonste en onderste ledemate.
Die aksiale skelet beskerm die inwendige organe teen beskadiging, terwyl die aksiale sowel as appendikulêre skelet aanhegting bied vir spiere, wat weer saam met die gewrigte en skeletdele vir beweging verantwoordelik is. Laastens bevat die skelet ook die rooi beenmurg, wat ŉ belangrike rol speel in bloedselvorming (hematopoïese).
Die studie van die benige skelet staan bekend as osteologie. In die algemene osteologie word die algemene kenmerke van die benige komponente van die skelet (dit wil sê die verskillende benige gedeeltes of bene van die skelet) bestudeer, terwyl in die spesiale of besondere osteologie die verskillende benige komponente se tipiese kenmerke bestudeer word.
Algemene osteologie
As gevolg van hierdie rangskikking is daar klein openinge in die beenweefsel; hierdie tipe beenweefsel staan as sponsbeen of sponsagtige been (spongiosa) bekend. Die benige komponente bestaan nie geheel en al uit beenweefsel nie, maar is grotendeels hol, waarskynlik om die massa te verminder. Die beenmurg, wat hierdie holtes opvul, word in rooi en geel beenmurg verdeel. Die rooi beenmurg, wat verantwoordelik is vir die vorming van bloedselle, kom in die openinge van sponsbeen voor.
Die geel beenmurg bevat baie vetselle, wat verantwoordelik is vir die kleur van die beenmurg. Op 'n hoë leeftyd kan hierdie vetsel le begin verdwyn en deur bindweefsel vervang word, waardeur grys beenmurg ontstaan. Alle benige komponente is bedek met 'n dun, gryswit vlies (beenvlies of periosteum), wat ryk is aan bloedvate en senuwees; laasgenoemde dring die been vanuit die beenvlies binne. In die omgewing van die gewrigte ontbreek die beenvlies, maar daar is wel 'n lagie kraakbeen oor die gewrig (bekend as die gewrigskraakbeen).
ILembe-distriksmunisipaliteit
Die iLembe-distriksmunisipaliteit is een van die 10 distriksmunisipaliteite van KwaZulu-Natal. Die setel van die munisipaliteit is in KwaDukuza. Die meeste inwoners in die munisipale gebied is Zoeloesprekend. Die munisipaliteit se kode is DC29.
Skelet
Algemene osteologie
- Langbene (byvoorbeeld die boarm, skeenbeen, vingerfalankse); kenmerkend vir hierdie benige komponente is dat die middelstuk, die skag of diafise, 'n groot holte, die murgholte, bevat wat om ring word deur kompakte been en met geel beenmurg gevul is. Albei uiteindes (epifises) bestaan uit sponsbeen met rooi beenmurg. Suite-om die sponsbeen kom 'n dun lagie kompakte been voor wat as die kortikalis bekend staan.
- Platbene (byvoorbeeld die borsbeen, skedelbene en rib bes) wat uit grotendeels sponsbeen met 'n dun lagie kompakte beenweefsel buiteom bestaan.
ILembe-distriksmunisipaliteit
Plaaslike munisipaliteite
Die munisipaliteit bestaan uit die volgende plaaslike munisipaliteite:
Skelet
Algemene osteologie
- Kortbene (byvoorbeeld handwortelbeentjies, werwels); hierdie bene se struktuur lyk baie soos die van die platbene, maar die buitenste laag beenweefsel is oor die algemeen dikker.
ILembe-distriksmunisipaliteit
Demografie
Die volgende statistiek is van die sensus in 2011.
Skelet
Algemene osteologie
Afgesien van hierdie 3 tipes benige komponente word daar ook die aangetref wat luggevulde ruimtes bevat (gepneumatiseerde bene). Hiertoe behoort onder andere die voorhoofsbeen (os frontale) en die bokaak (maksilla). Met uitsondering van die meeste skedelbene (wat uit bindweefsel ontstaan) word die skelet tydens embrionale ontwikkeling as groot kraakbeenstukke afgeset.
ILembe-distriksmunisipaliteit
Verkiesingsuitslae
Verkiesingsuitslae vir die munisipaliteit in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004.
Skelet
Algemene osteologie
Die kraakbeen en bindweefsel word mettertyd deur been vervang, 'n proses wat al begin wanneer die embrio 2 maande oud is en eindig op ongeveer die 20e lewensjaar. Die vorming van been uit kraakbeen (enchondrale verbening) en uit bindweefsel (membraneuse verbening) begin by gebiede bekend as primêre ossi fiseringsentra (beenkerne), wat langsamerhand uitbrei. Met verloop van tyd verskyn in die meeste benige komponente meer sekondêre ossif iseringsentra.
In die langbene begin die verbening (ossifisering) byvoorbeeld in die derde embrionale maand met 'n ossifiseringsentrum in die skag (diafisekern). terwyl daar ook na die geboorte kerne in die epifises verskyn (epifisekerne). Die verskillende ossifiseringsentra groei na mekaar toe en terselfdertyd ontstaan die murgholte in die diafisekern. Uiteindelik is daar slegs op die grens tussen die diafise en die epifise 'n stukkie kraakbeen oor: die epifisiale skyf.
Omdat die kraakbeenselle 'n groot verdelingskapasiteit besit, kan groei voortgesit word totdat die epifisiale skyf ook verbeen het; die liggaam het dan sy definitiewe lengte bereik (wat grotendeels bepaal word deur die lengte van die langbene). Omdat dit bekend is hoeveel verbening op 'n bepaalde leeftyd voltooi behoort te wees, kan 'n mens met behulp van röntgenfoto's (waarop beenweefsel duidelik sigbaar is) die skeletleeftyd bepaal en sodoende sekere siektebeelde aantoon.
Spesiale osteologie
Die borskas (toraks) word, afgesien van die 12 borswerwels (torakale werwels), ook deur 12 paar ribbes (costae) en 'n borsbeen (sternum) gevorm. Elke rib (costa) is aan die agterkant deur middel van 'n gewrig met die werwelkolom verbind en eindig aan die voorkant in 'n kraakbenige gedeelte of ribkraakbeen (kostale kraakbeen). Die ribkraakbene van die boonste 7 paar ribbes, die ware ribbes (costae verae), is regstreeks aan die borsbeen gevestig, terwyl die volgende 3 paar steeds in verbinding is met die ribkraakbeen van die boonste liggende (superior) rib.
Hierdie laaste groep ribbes vorm saam met die 2 onderste (inferior) pare, wat geen kontak met die borsbeen het nie en daarom as swewende ribbes (costae fluctuantes) bekend staan, die vals ribbes (costae spuriae). Variasie kan voorkom, byvoorbeeld daar kan ribbes wees wat met die onderste nekwerwels (nekribbes) of met die boonste lendewerwels (lenderibbes) artikuleer. Die borsbeen (sternum) is 'n plat been en bestaan uit 3 dele: 'n manibrium, waaraan die sleutelbeen (klavikel) en die eerste paar ribbes geheg is, die liggaam of corpus, met die volgende 6 paar ribbes daaraan, en die swaardvormige aanhangsel of processus xiphoideus.
Deurdat die borsbeen vlak onder die vel geleë is, kan 'n geneesheer met behulp van 'n hol naald rooi beenmurg vir mikroskopiese ondersoek hieruit trek (sternale punksie). In die ruimte tussen die ribbes word tussenribspiere (musculi intercostales) aangetref, terwyl die borskas aan die onderkant (inferior) afgesluit word deur die middelrif (diafragma). Sowel die middelrif as die tussenribspiere behoort tot die asemhalingspiere wat by sametrekking die ruimte van die borskas vergroot.
Die bekken (pelvis) bestaan uit ŉ heiligbeen (os sacrum), 'n stuitjiebeen (os coccyx) en die 2 heupbene (ossa coxae). Daar word tussen ŉ groot bekken (vals bekken) en ŉ klein bekken (ware bekken) onderskei. Die grens tussen die vals en ware bekken word die bekkeningang genoem; die bekkenuitgang is die onderste rand van die ware bekken. In die holte van die ware bekken lê die blaas, rektum en geslagsorgane. By die vrou is die ware bekken ruimer as die van die man omdat die baba tydens geboorte daardeur moet beweeg, en dit staan derhalwe as die geboortekanaal bekend.
Waar die name vandaan kom
Die name van die beendere in die menslike skelet is deels van Grieks, deels van Latyn afgelei. Baie van die beendere is genoem volgens die liggaamsdele waarin hulle voorkom, maar ander dra die name van alledaagse gebruiksvoorwerpe omdat hulle so baie daarna lyk. Hier is 'n paar voorbeelde:
STERNUM : hierdie naam vir die borsbeen is afgelei van die Griekse woord sternon wat “bors" beteken.
RADIUS : 'n mens hoef maar net vlugtig na hierdie voorarmbeen te kyk om te weet hoekom die Latynse woord vir 'n speek as naam daarvoor gebruik word.
ULNA : die Grieke het die term olene vir die elmboog en die voorarm gebruik. Dit het later ulna geword, en dui die grootste van die twee voorarmbene aan.
FALANKS : hierdie term vir die vingerbeentjies is afgelei van die Grieks. Dit gee te kenne dat hierdie beentjies ‘n ooreenkoms toon met houtrollers of stompe.
PATELLA : die Latynse woord vir 'n klein pannetjie is ‘n goeie beskrywing van hoe die knieskyf voel as 'n mens dit deur die vet betas.
TIBIA : hierdie Latynse woord beteken “skeenbeen" en ook “fluit". Fluite is soms van hol bene gemaak
Harry Gwala-distriksmunisipaliteit
Die Harry Gwala-distriksmunisipaliteit is een van die 10 distriksmunisipaliteite van KwaZulu-Natal. Die setel van die munisipaliteit is Ixopo. Die meeste inwoners in die munisipale gebied is Zoeloesprekend. Die munisipaliteit se kode is DC43.
Bure
Die munisipaliteit word begrens deur:
Plaaslike munisipaliteite
Die munisipaliteit bestaan uit die volgende plaaslike munisipaliteite:
Demografie
Die volgende statistiek is van die sensus in 2011.
Verkiesingsuitslae
Verkiesingsuitslae vir die munisipaliteit in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004.
Asyn
Asyn is 'n vloeistof, 'n oplossing van 4 tot 15% asynsuur (CH3COOH) in water. Asynsuur word vervaardig deur die fermentasie van etanol deur asynsuurbakterieë. Asyn word deesdae hoofsaaklik gebruik as 'n kookbestanddeel en voedselpreserveerder, maar histories was dit die mees beskikbare ligte suur.
Asyn het 'n groot verskeidenheid van nywerheids-, mediese en huishoudelike gebruike. Sommige word steeds aanbeveel, soos die gebruik as 'n algemene huishoudelike reiniger.
Kommersiële asyn kan óf deur vinnige of stadige fermentasieprosesse vervaardig word. Gewoonlik word stadige metodes gebruik vir tradisionele asyn, en fermentasie vorder stadig oor die loop van maande of 'n jaar. Die langer fermentasietyd help met die opbou van 'n slyk bestaande uit skadelose asynsuurbakterieë.
Met vinnige metodes word asynmoer (d.w.s. bakteriële kultuur) by die vloeibare bron gevoeg voordat dit belug word met behulp van 'n venturi pompstelsel of groot waaiers. Die verhoogde suurstof-teenwoordigheid bevorder die versnelde fermentasie van die substraat tot asyn. Met die vinnige proses kan asyn binne 'n tydperk van 20 uur tot drie dae geproduseer word.
Indien daar tydens die veroudering van wyn lug in die vat kom, kan die alkohol omgeskakel word na asynsuur en ontstaan ​​wynasyn.
Die Franse chemikus en bioloog Louis Pasteur (1822-1895) het die asynsuurbakterieë ontdek.
Tarchonanthus
Tarchonanthus is 'n boom genus wat hoort tot die familie Asteraceae. Daar is drie spesies in die genus, almal het sterk, dikkerige, ongelykkleurige blare.
UMgungundlovu-distriksmunisipaliteit
Die uMgungundlovu-distriksmunisipaliteit is een van die 10 distriksmunisipaliteite in KwaZulu-Natal. Die setel van die munisipaliteit is in Pietermaritzburg. Die meeste inwoners in die munisipale gebied Zoeloesprekend. Die munisipaliteit se kode is DC22.
Bure
Die munisipaliteit word begrens deur:
Plaaslike munisipaliteite
Die munisipaliteit bestaan uit die volgende plaaslike munisipaliteite:
Demografie
Die volgende statistiek is van die sensus in 2011.
Verkiesingsuitslae
Verkiesingsuitslae vir die munisipaliteit in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004.
NG gemeente Chipinge
duimnael|regs|180px|Ds. [[Pieter Adam Strasheim|P.A. Strasheim, stigter van die gemeente.]]
duimnael|links|300px|Die NG kerk Chipinge.
duimnael|regs|180px|Ds. Jurie Johannes Wessels was die leraar van 1906 tot 1912, toe hy vertrek na die [[NG gemeente Griekwastad in die Kaapprovinsie waar hy op 18 Desember 1918 'n slagoffer word van die griep-epidemie.]]
Wawel-katedraal
Die Sint Stanislaus en Wenceslaus-katedraal in Krakau (Pools: Bazylika archikatedralna św. Stanisława i św. Wacława), kort Wawel-katedraal genoem, is die katedraal of biskopskerk van die Poolse Rooms-Katolieke aartsbisdom Krakow. Dit is op die Wawel-heuwel geleë.
NG gemeente Chipinge
Die NG gemeente Chipinge, vroeër bekend as Melsetter, is die derde oudste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Zimbabwe wat, sedert die ontbinding van die Sinode van Midde-Afrika, onder die Noordelike Sinode val as deel van die Ring van Midde-Afrika.
Wawel-katedraal
Geskiedenis
Die huidige kerkgebou het twee geskiedkundige voorlopers: die Sint Wenceslaus-katedraal uit die jaar 1020 (wat in 1038 deur die Tsjeggiese vors Břetislav vernietig is) en die Romaanse katedraal met drie skepe wat in 1142 gewy is. Dit huisves die graf van die heilige biskop en martelaar Sint Stanislaus van Krakow. Die laasgenoemde gebou is in 1305 deur 'n brand vernietig, en slegs die Sint Leonardus-kripte het bewaar gebly.
NG gemeente Chipinge
Op 7 Maart 1895 het ds. Pieter Adam Strasheim, indertydse leraar van NG gemeente Wynberg, opdrag gekry om te gaan "als verteenwoordiger onzer Kerk in Mashonaland om onze verstrooide leden aldaar te bezoeken, ze waar mogelijk tot eene gemeente te vormen". Die gevolg van sy geslaagde besoek was die stigting van vier gemeentes in die destydse Suid-Rhodesië: Bulawayo (6 September 1895), Enkeldoorn (9 November 1895) op die teenswoordige Chivhu, Melsetter (12 Oktober 1895) op die teenswoordige Chipinge en Fort Victoria (16 November 1895), wat doodgeloop het tot dit in 1936 opnuut gestig is.
Groot gordelakkedis
Die groot gordelakkedis (Cordylus giganteus, ook bekend as sonkyker en skurwejantjie) is die grootste spesie van gordelakkedisse. Dit is ook bekend as ouvolk in Afrikaanse gemeenskappe, mbedhla in Zoeloe en patagaly in Sotho. Engelse name vir die Groot gordelakkedis sluit in: Giant Girdled Lizard, sungazer, giant spiny-tailed lizard en giant zonure. Anders as die ander rotsbewoner-lede van die Cordylidae-familie, woon die groot gordelakkedisse in selfgemaakte tonnels in die sanderige grond van grasvelde in die Noord-Vrystaat en Mpumalanga van Suid-Afrika. Hul ander benaming, sonkykers, is afkomstig van hul gewoonte om voor hulle tonnels se ingange te sit en na die son te staar, terwyl hulle die son se hitte in hul liggame opneem.
NG gemeente Chipinge
Teen 1933 het die gemeente uit 308 lede en 580 siele bestaan en was die leraar ds. C.A. van Schalkwyk. Teen 1990 het die lidmate afgeneem tot 54 en 20 jaar later (2010) tot 41.
Wawel-katedraal
Geskiedenis
Enkele jare later het biskop Nanker met die bou van 'n nuwe Gotiese katedraal begin. Aangesien Krakow tot en met 1609 as hoofstad van Pole gefungeer het en die koninklike kasteel op die plaaslike Wawel-heuwel geleë was, het die katedraal as hofkerk gedien. Die konings van Pole is in sy grafkelder ter ruste gelê. Ook Pole se heilige koningin, Hedwig (Jadwiga) lê sedert 1399 in die katedraal begrawe.
Groot gordelakkedis
Hulle is hoofsaaklik insekvreters en vang motte, skoenlappers en sprinkane; maar mag ook af en toe klein gewerweldes vreet. Hulle reproduseer slegs elke twee tot drie jaar, en slegs een of twee kleintjies word per broeisiklus grootgemaak. Ouvolk se grootste bedreiging is habitat-vernietiging a.g.v. landbou-aktiwiteite, en onwettige versamel vir troeteldier- en tradisionele medisyne-handel.
Wawel-katedraal
Geskiedenis
Die katedraal is in die volgende eeue verskeie kere omgebou. Rondom die sakrale gebou het kapelle ontstaan, waaronder Bartholomeu Berrecci se Sigismund-kapel uit die jaar 1533. Die Sigismund-kloktoring, wat in die tweede helfte van die 14de eeu as deel van die Wawel-versterkings ontstaan het, behels die eerwaardigste klok van Pole, Sigismundus. Die Mausoleum van Sint Stanislaus het in die 17de eeu in die katedraal se viering ontstaan. Gedurende die 18de eeu is dele van die gebou en sy binneversiering gebarokiseer.
Laaste rusplekke in die Sint Leonardus-kripte
Die kripte onder die Wawel-katedraal huisves die laaste rusplekke van Poolse monarge, nasionale helde, generale en rewolusionêres, waaronders heersers van die Pools-Litause Gemenebes soos Jan III Sobieski en sy gemalin Maria Kazimiera, die sterflike oorskot van Tadeusz Kościusko – een van die leiers van die Poolse nasionale opstand en brigade-generaal in die Amerikaanse Rewolusionêre Oorlog; die nasionale barde: Adam Mickiewicz (wat hier in 1890 sy laaste rusplek gevind het) en Juliusz Słowacki (1927), asook Władysław Sikorski, eerste minister van die Poolse regering in ballingskap en opperbevelhebber van die Poolse weermag), maarskalk Józef Piłsudski, stigter van die Tweede Poolse Republiek, staatspresident Lech Kaczyński en sy eggenote Maria Kaczyńska.
Groot gordelakkedis
Volwassenes word 150 tot 180 mm lank van snoet tot anus. Die rug is geel tot donkerbruin van kleur en die flanke is geel. Mannetjies word uitgeken aan die teenwoordigheid van vergrote skubbe, bekend as generasiekliere, aan die voorpote.
Groot gordelakkedisse teel nie maklik in aanhouding nie, dus word wild-gevangde ouvolk uitgevoer na die VSA, Europa en Japan waar hulle astronomiese pryse behaal. Byna al hierdie diertjies word onwettig uit Suid-Afrika gesmokkel en het geen van die verlangde CITES-permitte om hulle in gevangenisskap aan te hou nie. Hulle is so hoogs-bedreig dat as iemand met een in sy besit gevang word sonder 'n permit, is die straf 'n boete van R100 000 of 10 jaar gevangenisstraf, of albei.
François Verster
Dr. François (Swys) Verster is 'n Afrikaanse skrywer wat fiksie- sowel as niefiksieboeke in Afrikaans en Engels vir verskillende ouderdomsgroepe skryf.
Biografie
François Philippus Verster is op 24 Januarie 1962 in Bellville, 'n voorstad van Kaapstad gebore. Hy word in Parow groot, waar hy aan die Laerskool Parow-Wes uitblink in atletiek en rugby. Weens kroniese rug- en spierbeserings neem hy eerder tennis op, wat hy met groot entoesiasme speel, hoewel slegs op klubvlak. Teen ouderdom 30 moes hy egter alle sport staak, en begin hy skilder en skryf. Van kleins af is hy versot op lees; enigiets van strokiesboeke tot volwasse lektuur. Hy matrikuleer by die Hoërskool President in Vrijzee in 1979 met 'n A-gemiddelde en bekom 'n onderwysbeurs, waarna hy inskryf aan die Universiteit van Stellenbosch.
Reeds in Julie 2007 verlaat hy die staatsdiens en begin as maatskappy-argivaris van die mediamaatskappy Naspers in Kaapstad werk. Sy eerste taak was om die hele argief te moderniseer en te digitaliseer, wat in verskillende stadia uitgevoer is. 'n Groot deel van sy pligte behels steeds bewusmaking van argiewe, wat lesings en die skryf van artikels insluit.
Gedurende sy loopbaan by die staatsargief konsentreer hy op skilderwerk, maar skryf hy ook honderde artikels oor argiefwetenskap, navorsing en geskiedenis vir 'n aantal publikasies, asook enkele kortverhale. Hy tree op as redakteur van die nasionale argiefblad Argiefnuus en skryf vir akademiese en vaktydskrifte, terwyl hy sy MA in Geskiedenis (1992) verwerf. In 1994 voltooi hy 'n Nasionale Argiefdiploma en 'n D Phil in Kultuurgeskiedenis in 2003. Tussendeur neem hy skilderklasse en neem hy aandklasse in Xhosa en Frans saam met sy Suidwesmeisie Charlene (van Zyl), met wie hy in 1992 getroud is.
In 2004 skryf hy sy eerste boek, gebaseer op sy doktorale studie oor die lewe en werk van T.O. Honiball en word genooi om in Frankryk by die Universiteit van Dijon 'n lesing daaroor te gee. Dit lei tot die egpaar Verster se eerste reis na Europa. Hy vertaal die boek self in Engels sodat die eerste uitgawe in Engels is en die Afrikaanse uitgawe in 2005 verskyn.
In dieselfde jaar word hy gevra om 'n boek te skryf oor 'n reis wat Simon van der Stel in 1685 na Namakwaland onderneem het, met vergelykende informasie aangaande 'n herdenkingsreis in 1985 deur (die uitgewer) Willie Visagie en 'n aantal vriende. Dié boek waarvoor Verster ook illustrasies gemaak het, verskyn in 2005 (in 2004 verskyn 'n boek Deur die Duineveld na Skipskop, deur die kultuur-historikus Brönnhilde Ekermans, waarvoor Verster ook illustrasies doen).
In 2006 neem Verster 'n skryfkursus by Riana Scheepers (op Wellington), wat hom motiveer om nuwe genres aan te durf en stel hy 'n CD ROM saam getiteld Verras jouself, waarin ook werke van medekursusgangers opgeneem is. In 2008 word van sy haikoes in 'n bundel (Gebede vir 'n landskap, deur Strijdom van der Merwe) opgeneem en in 2009 volg kinderverse in Die Nuwe Kinderverseboek, saamgestel deur R. Scheepers en S. Kotze-Myburgh. In 2011 word 'n gedig opgeneem in die jeugbundel Toulopers (Jaco Jacobs). Kortverhale vir kinders is vervat in die bundels Metz and Bop and the big library theft (2009) en Spoke, rillers en ander grillers (2010). In 2012 volg kortverhale vir volwassenes in Grensoorlogstories (2012) en Skarlakenkoors (2013). Sy eerste roman Een teen Adamstor verskyn ook in 2013, waarvoor hy die prys vir beste Afrikaanse jeugroman by Maskew Miller Longman wen en in 2014 verskyn die wetenskapfiksieroman Deur na Nebula Nege.
Tussendeur sit Verster sy studies voort – in 2007 verwerf hy 'n diploma in joernalistiek by CPUT in Kaapstad (waar hy hoë lof en aanmoediging kry) en gaan hy voort met vryskutwerk, veral met die doel om die publiek aan te moedig om te lees en hulle bewus te maak van hul erfenis en streeksgeskiedenis. Hy probeer deurgaans om sy repertoire uit te brei en meer oor skryfkuns te leer, waaroor hy ook sedert 2006 gereelde rubrieke skryf vir bv. Kaapse Bibliotekaris. 'n Tweede weeklange skryfskool by Scheepers, 'n dagkursus by Rachelle Greeff en 'n twee-weke kursus by Centre for the Book in Kaapstad stu sy ambisie om sy skryfvaardighede te verskerp.
Die meeste van Verster se skryfwerk bly steeds artikels en rubrieke en hy het ook dosyne boekresensies gedoen, maar verkies nou om op eie skryfwerk te fokus en hoop dat hy 'n paar substantiewe romans sal publiseer, maar nie-fiksiewerk sal ook altyd 'n belangstelling bly en hy hunker altyd terug na die akademie. In 2010, dertig jaar nadat hy daar as eerstejaarstudent ingeskryf het, voltooi hy sy MPhil in Joernalistiek by die Universiteit van Stellenbosch.
In 2016 is hy en Charlene geskei en in 2018 trou hy met Ilse Viljoen van Bloemfontein.
Beroep
François Verster is 'n argivaris by Naspers sedert 2007.
Artikels
Sy artikels het verskyn op die webblaaie van Afrifiksie, Litnet, History Online, wiki.nuwegeskiedenis en mygeskiedenis.com, Ancestry24.com, Potchefstroom ATKV Skryfskool webblad (Facebook-weergawe), Mediamense.com, asook in tydskrifte en koerante soos Village Life, @Stellenbosch, Cape Librarian, Beeld, Die Burger, By, Oudtshoorn Courant, Nuus Hoorn, Tygerburger, Bolander, The Plainsman, Atlantic Sun, Helderberg Sun, Cape Towner, Rapport, My24 en akademiese artikels in Argiefnuus, Quarterly Bulletin of SA National Library, Hugenote Bulletin, Suid-Afrikaanse Tydskrif vir Kultuurgeskiedenis en Global Media Journal.
Drietandkanferbos
Die Drietandkanferbos (Tarchonanthus trilobus) is 'n boom wat voorkom vanaf Oos-Londen tot in Eswatini en hiervandaan weswaarts na Noordwes en Limpopo. Daar is ook 'n afgesonderde populasie in die noordooste van Zimbabwe. Die boom groei in bosveld, gewoonlik op klipperige plekke en in droë woud. Die blare is dik, leeragtig, donkergroen, grof geriffel aan die bokant en witterig aan die onderkant. Daar is twee variëteite, een met blaarpunte wat drie tande het en die ander met gerolde blaarpunte.
Suurbergkussingbos
Die Suurbergkussingbos (Oldenburgia grandis) is 'n boom en spesies in die genus Oldenburgia. Die boom kom voor in die grasbedekte sandsteenheuwels om Grahamstad. Die blare is groot, sterk en regop. Hulle is aan die bokant gekwilt en bleek roomkleurig en wollerig aan die onderkant. Die blomhofies is groot. Op die SANBI-rooilys is die plant as veilig (LC) gelys. Dit is endemies aan Suid-Afrika. Die plant kom in die Natuurreservaat Thomas Baines voor wat gedeeltelik by die ekostreek rivierklowe van Maputa- tot Pondoland behoort. Dit word deur die Palmietrivier deurkruis.
François Verster
Artikels
Sy rubrieke het in Bolander, Paarl Post, Cape Librarian en My24 verskyn. Boekresensies verskyn in Rapport Boekeblad, Cape Librarian, Bolander, Litnet en Tydskrif vir Kultuurgeskiedenis. Redaksionele bydraes wissel van redakteur van Argiefnuus tot lid van die redaksionele raad: Journal of SA Society of Archivists.
Pryse en vermeldings
François Verster se boek Een teen Adamastor was die beste Afrikaanse roman in Maskew Miller Longman se jeugromanskompetisie vir 2013. Een teen Adamastor is op Listopia benoem as beste Afrikaanse wetenskapfiksieroman en "Inversim as derde beste op die lys. "Omega oor en uit" is deur 'n resensent die "beste Grensoorlogboek van 2016" genoem, terwyl "Die Groot Drie" die kortlys vir beste nie-fiksieboek van 2016 by KykNET-Rapport se jaarlikse boekpryse gehaal het.
Sy werk is vermeld in publikasies soos Tydskrif vir Kultuurgeskiedenis, Quarterly Bulletin for the SA National Library, Cape Librarian, Die Burger, Rapport Weekliks, BY, Kakkerlak, Pomp, Landbouweekblad, Taalgenoot en Huisgenoot.
Beeldende werk
'n Strokiesverhaal is in Basel, Switserland in 1999 uitgestal by 'n globale kompetisie. Ook is teks vir strokies in Rapport Boekeblad gedoen (2011).
Illustrasies en spotprente in die streekskoerant Bolander. Illustrasies in Deur die duineveld na Skipskop (2004), Op die spore van Simon van der Stel (2005) en Deur na Nebula Nege (2014). Van sy skilderye is in privaatversamelings soos dié van CPUT opgeneem.
Openbare diens
Verster was lid van die Kaapstadse Straatnamekomitee asook die Provinsiale Geografiese Pleknamekomitee tussen 2008 en 2013, trustee van die Coachman’s Cottage Museum, voorsitter van die SA Kultuurgeskiedenisvereniging, ondervoorsitter van die Vereniging van Argivarisse, lid van die Raad vir Nominasies van die Wes-Kaapse Ministeriële Kuns, Kultuur & Erfenistoekennings, en lid van die uitvoerende komitee van die Vriende van Boerneef- en Welgemeend, Vriende van die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika, Die Stigting VOC en die Van Riebeeck-Vereniging. In 2019 word hy deur die Minister van Kuns en Kultuur as voorsitter van die Adviserende Argiefkomitee van die Wes-Kaap aangestel.
Let wel: François Verster moet nie verwar word met 'n naamgenoot wat lid was van die Broederbond nie of die filmmaker met dieselfde naam nie. Van films weet hy niks, en 'n lid van geheime organisasies was hy nooit.
Verster is die oudste seun (hy het een broer Jacques en 'n suster, Sandra) van Frans Verster wat ook vir Naspers gewerk het in die rolpersafdeling. Die eerste Verster wat hom in Suid-Afrika gevestig het, Jacobus, was die eienaar van die plaas Oude Westhoff, in 1753.
Hy is ook trots daarop dat hy verwant is aan die skrywers J.H.H. de Waal en Dr Goedhardt, die spotprenttekenaars D.C Boonzaier en Fred Mouton, asook die gevierde illustreerder en skrywer, Tanja Joubert.
Oldenburgia
Oldenburgia (kreupelbos) is 'n genus van blomdraende plante in die Asteraceae familie. Die genus is endemies aan Suid-Afrika en kom slegs in die Oos- en die Wes-Kaap voor. Die spesies is struike of klein bome en drie van die spesies is deel van die fynbos.
Spesies
Daar is vier spesies wat tot die genus hoort:
Kupido
Kupido (cupido in Latyn, wat "begeerte" beteken) is in die Romeinse mitologie die god van begeerte, erotiese liefde, aantreklikheid en toegeneentheid. Hy is die seun van die gode Mars en Venus. Hy word ook Amor ("Liefde") genoem in Latyn. Sy Griekse eweknie is Eros.
Bimmen
Bimmen is 'n plat landboudorp in die weste van die Duitse deelstaat Noordryn-Wesfale, wat tot die munisipaliteit Kleef behoort. Bimmen lê langs die suidelike oewer van die Ryn en naby die Nederlandse dorp Millingen aan de Rijn. Die dorp het sowat 170 inwoners en beslaan 2,09 km².
Bimmen is die eerste keer in 891/892 beskryf maar was reeds langer bewoon. Die katolieke St. Martinuskerk dateer terug tot die 12de eeu.
Bob van Dijk
Bob van Dijk (gebore 1972 in Helmond) dien vanaf 1 April 2014 as die hoof uitvoerende beampte van Naspers. Van Dijk het 'n M.Sc.-graad in ekonometrie van die Erasmus Universiteit in Rotterdam en 'n M.B.A. van INSEAD in Frankryk verwerf. Hy was die hoof van EBay in Duitsland voordat hy in 2013 by Naspers aangesluit het. Hy is in Nederland woonagtig, is 'n ywerige sportman en praat vyf tale.
UMzinyathi-distriksmunisipaliteit
Die uMzinyathi-distriksmunisipaliteit is een van die 10 distriksmunisipaliteite van KwaZulu-Natal. Die setel van die munisipaliteit is in Dundee. Die meeste inwoners in die munisipale gebied is Zoeloesprekend. Die munisipaliteit se kode is DC24.
Bure
Die munisipaliteit word begrens deur:
Plaaslike munisipaliteite
Die munisipaliteit bestaan uit die volgende plaaslike munisipaliteite:
Demografie
Die volgende statistiek is van die sensus in 2001:
Verkiesingsuitslae
Verkiesingsuitslae vir die munisipaliteit in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004.
NG gemeente Masvingo
duimnael|regs|190px|Ds. [[Pieter Adam Strasheim|P.A. Strasheim, stigter van die gemeente.]] duimnael|links|340px|Die NG kerk Masvingo, 2014. duimnael|regs|190px|Ds. J.C. Botha, leraar omstreeks 1952.
Agtergrond
Die gemeente is die eerste keer in 1895 gestig. Luidens die oudste notule het ds. Pieter Adam Strasheim, destyds leraar van die NG gemeente Wynberg, op 7 Maart daardie jaar opdrag gekry om te gaan "als verteenwoordiger onzer Kerk in Mashonaland om onze verstrooide leden aldaar te bezoeken, ze waar mogelijk tot eene gemeente te vormen". Volgens sy verslag is Fort Victoria Masvingo op 16 November 1895 as die vierde oudste gemeente in Rhodesië gestig. Die eerste kerkraadsvergadering is reeds op 24 Junie 1895 gehou. Op die tweede kerkraadsvergadering, 5 Julie 1895, word besluit: "De manslidmaten op te roepen tot eene vergadering op Maandag, 8 Julie 1895 ten einde 2 broeders te kiezen die tezamen (by afwesigheid van ds. Strasheim) met den Eerw. A.A. Louw een Raad van Bestuur zullen vormen tot regeling der gemeentelyke belangen totdat eene gemeente zal zyn gesticht." Vir hierdie Raad is gekies op 8 Julie: G.F. van Rooyen en John Johnstone, en as sekundi: T.J. van der Riet en R.T.J. van Rooyen. T.J. van der Riet word as kassier gekies. 'n Raad van Bestuur word gemagtig om 'n skool op te rig en 'n skoolkommissie aan te stel. Verder is ook 'n Boukommissie benoem vir die oprig van 'n gebou wat as kerk en skool gebruik kon word.
Eerste stigting
Op 16 November 1895 het 'n gemeentevergadering besluit tot die stigting van 'n gemeente en "stelt zich onder het bestuur en de wetten der Ned. Ger. Kerk in de Kaapkolonie". Die gemeente magtig die kerkraad jaarliks nie minder nie as £37 10. te betaal tot die salaris vir die predikant wat na Bulawayo beroep word. Die kerkraad moet £50 vir die salaris van die onderwyser bydra en die Moderatuur sal gevra word om ook £50 by te dra. Op 'n vergadering op 11 Junie 1896 besluit die kerkraad dat die skoolsake onbepaald uitgestel word weens oorlog en runderpes.
In 1900 het die Sending onderneem om op Morgenster 'n kosskool plaaslik te stig. Die skool is later na 'n meer sentrale plek, die "Spes Bona" van mnr. Johnson, verskuif. Na die oorname deur ds. Geldenhuys van Bulawayo is die plaas "Goodhope" deur die kerk aangekoop. Mnr. Ben Geldenhuys as hoof en mej. Slabbert, 'n werkster van die Sending, het toe die skool daar voortgesit.
Natuurlike dood
Deur die wegtrek van die lidmate het die getal so verminder en was daar ook so 'n gebrek aan mans om in die kerkraad te dien, dat die gemeente vanself 'n natuurlike dood gesterf het. Intussen was die sendelinge nog steeds gewillig om in die behoeftes van die lidmate wat oorgebly het, te voorsien. Amptelik het die wyk Fort Victoria egter onder kerkweë onder Bulawayo geval met ds. Geldenhuys as leraar. Van 1916 is die wyk aan Enkeldoorn oorgedra. Met die bevestiging van ds. A.J. van Wyk as hulpprediker op Enkeldoorn is hy tot leraar van die wyk Fort Victoria afgesonder en was hy ook 'n tyd lank hier woonagtig.
Herstigting
Die gemeente is die tweede maal in 1936 afgestig en het kort voor lank sy eie kerkgebou gekry. Die plan wat al in 1895 bestaan het om fondse vir die kerkgebou in die Unie te vra, is later uitgevoer, want die 'n groot deel van die geld waarmee die nuwe kerkgebou opgerig is, het uit veral die O.V.S. gekom. Die grootste gedeelte het egter uit die gemeente self gekom.
Pieter Adam Strasheim
duimnael|regs|250px|Ds. P.A. Strasheim. Ds. Pieter Adam Strasheim (Terschelling, Friesland, 29 Junie 1851 - Stellenbosch 21 Februarie 1899) kan as die vader van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Zimbabwe beskou word.
Hy tree in 1881 in diens van die NG Kerk en is leraar van NG gemeente Philadelphia (destyds Koeberg genoem) van 1882 - '83. Van 1883 tot 1895 is hy leraar van NG gemeente Wynberg. Hy kry op 7 Maart 1895 opdrag van die Kaapse Sinode om te gaan "als verteenwoordiger onzer Kerk in Mashonaland om onze verstrooide leden aldaar te bezoeken, ze waar mogelijk tot eene gemeente te vormen". Die gevolg van sy geslaagde besoek was die stigting van vier gemeentes in die destydse Suid-Rhodesië, in chronologiese volgorde: Bulawayo, Enkeldoorn op die teenswoordige Chivhu, Melsetter op die teenswoordige Chipinge en Fort Victoria, wat doodgeloop het tot dit in 1936 opnuut gestig is.
Saam met ds. Strasheim het na Mashonaland gekom eerww. J.S. Groenewald (as sendeling toegelaat in 1895), later in Bulawayo bevestig as eerste leraar, A.J. Liebenberg op Enkeldoorn en P.L. le Roux op Melsetter. Eerw. Groenewald was tegelykertyd onderwyser en die Geoktrooieerde Maatskappy (British South Africa Company) was deur bemiddeling van dr. Leander Starr Jameson tot 1 April 1901 behulpsaam met £300 vir 'n skoolgebou en £75 jaarliks vir sy salaris.
Ds. Strasheim was tot en met sy dood by die werk in Rhodesië betrokke.
Umkhanyakude-distriksmunisipaliteit
Die Umkhanyakude-distriksmunisipaliteit is een van die 10 distriksmunisipaliteite van KwaZulu-Natal. Die setel van die munisipaliteit is in Mkuze. Die meeste inwoners in die munisipale gebied is Zoeloesprekend. Die munisipaliteit se kode is DC27.
Bure
Die munisipaliteit word begrens deur:
Demografie
Die volgende statistiek is van die sensus in 2001.
Verkiesingsuitslae
Verkiesingsuitslae vir die munisipaliteit in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004.
UThukela-distriksmunisipaliteit
Die uThukela-distriksmunisipaliteit is een van die 10 distriksmunisipaliteite van KwaZulu-Natal. Die setel van die munisipaliteit is in Ladysmith. Die meeste inwoners in die munisipale gebied is Zoeloesprekend. Die munisipaliteit se kode is DC23.
Bure
Die munisipaliteit word begrens deur:
Plaaslike munisipaliteite
Die munisipaliteit bestaan uit die volgende plaaslike munisipaliteite:
Verkiesingsuitslae
Verkiesingsuitslae vir die munisipaliteit in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004.
Kiepersol-pouoogmot
Die Kiepersol-pouoogmot (Bunaea alcinoe) is 'n mot in die familie Saturniidae wat in Afrika voorkom. Hoewel dit baie na 'n skoenlapper lyk, is dit 'n mot. Op die onderste twee vlerke is twee groot kolle wat soos oë lyk. Hierdie "oë" dien as afskrikmiddel vir hulle vyande. Hulle het 'n groot reeks gasheerplante, wat die kiepersol, essenhout, witstinkhout, laventelkoorsbessie (Croton-spp.) en Bauhinia-spp. insluit.
NG gemeente Caledon
Die NG gemeente Caledon is in 1811 as agtste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk gestig.
Ds. M.C. Vos, een van die eerste Afrikaners wat predikant geword het en in Europa, Afrika en Asië gearbei het, is as predikant benoem. Toe hy in Mei 1811 sy dienswerk aanvaar, was daar nog geen kerkgebou of pastorie nie. Hy het sy intrek in 'n boerewoning geneem en die wynkelder in 'n voorlopige kerkgebou verander. Later is die pastorie (wat in 1818 afgebrand het) en die kerk gebou. Laasgenoemde is op 1 Januarie 1813 ingewy. In daardie jaar het sir John Cradock, die goewerneur, die naam Caledon, ter ere van sy voorganger aan die dorp gegee. Die tweede kerkgebou is in 1876 ingewy tydens die dienstydperk van ds. P.J.G. de Vos. Dit is ontwerp deur die vermaarde kerkargitek Carl Otto Hager, maar gesloop om plek te maak vir die nuwe kerk.
Die Wes-gemeente is in 1973 afgestig. Saam het die twee gemeentes in 1979 sowat 1 850 belydende (volwasse) lidmate gehad, dog in 2007 het dit tot 1 600 afgeneem. Die NG sendinggemeente Caledon is in 1908 gestig.
Cora Marie
Cora Marie, die verhoognaam van Cora Nell (1953–1994), was 'n Afrikaanse country-sangeres. Sy reik oor haar loopbaan sowat 22 langspelers uit, waarvan 14 goue status behaal. Haar grootste treffers, waarmee sy bekendheid verwerf, was Gee haar 'n roos en Mamma Leonie. Sy is in 1994, op 41-jarige leeftyd, aan kanker oorlede.
Biografie
Cora Nell is op 3 Januarie 1953 in Pretoria gebore. Sy was die jongste van vier kinders en het drie broers gehad (Bobby, Jimmy en Dennis). Haar pa is in 'n motorongeluk oorlede toe sy een jaar oud was, waarna sy in 'n kinderhuis in Springs geplaas is.
Sy het aan talentkompetisies begin deelneem by die Hellenic Hotel in Johannesburg wat sy telkemale gewen het. In 1974 neem sy haar eerste enkelspeler, Hasta Manjana, 'n liedjie van ABBA, in Afrikaans op. Cora tree in September 1979 met die plateregisseur Corrie Myburgh in die eg.
In 1980 verwerf sy bekendheid met haar album Lang Verlang Kontrei, waarop haar grootste treffer Gee haar 'n roos, verskyn. In 1981 span en haar sangmaat Kupido kragte saam en hulle neem sewe langspeelplate oor die volgende 11 jaar saam op.
Cora is op 8 Julie 1994 in die ouderdom van 41, na 'n 2-jaar lange stryd teen kanker, oorlede. Sy laat haar man, Corrie Myburg, haar ma, Rina Heinlein, en drie aangenome seuns agter.
Cora Marie se biografie,"Gee Haar 'n Roos-Die Lewensverhaal Van Cora Marie" (ISBN 978-1-920575-13-7) geskryf deur Shaun Mynhardt is op 7 Desember 2012 vrygestel.
In Maart 2015 het die bestuurder van haar bewonderaarsklub 'n reeks Country Huldeblyk Konserte ter ere van Cora gereël. Op 28 Maart 2015 het kunstenaars soos Min Shaw, Lance James, Tommy Dell, Shaun Mynhardt en Clive Bruce spesiaal Kaap toe gevlieg om hulde aan Cora te bring. Die konsert was uitverkoop.
Op 31 Oktober 2015 is die tweede Country Legendes-Huldeblyk aan Cora Marie (weer deur Shaun Mynhardt gereël) in Pretoria, by die Centurion Teater aangebied. Hierdie konsert was nog groter met legendes: Min Shaw, Lance James, Tommy Dell, Vicki du Preez en Shaun & Philip Mynhardt wat hulde aan Cora Marie gebring het. 'n Spesiale toekenning van die ATKV is postuum aan Cora Marie tydens hierdie glansgeleentheid oorhandig.
Seksspeelding
’n Seksspeelding is ’n voorwerp of toestel wat hoofsaaklik gebruik word om seksuele plesier te verskaf, soos ’n dildo of vibrator. Baie gewilde seksspeelgoed word ontwerp om soos menslike geslagsorgane te lyk; sommige vibreer en ander nie. Dit word ook gebruik vir BDSM-apparate en seksmeubels soos ’n strop vir vuisseks, maar word gewoonlik nie gebruik vir byvoorbeeld voorbehoedmiddels of pornografie nie.
Vibrators
Vibrators is seksspeelgoed wat vibreer vir groter stimulasie. Hulle is in ’n verskeidenheid vorms en groottes beskikbaar, vir interne en eksterne gebruik. Sommige vibrators vir interne gebruik het ’n falliese ontwerp.
Asterales
Die Asterales is 'n orde van blomdraende plante wat die groot familie Asteraceae (sonneblomme, madeliefies, distels, ens.) asook ander verwante families insluit.
Spesies van hierdie orde kom wêreldwyd voor, insluitende woestyne en ysbedekte gebiede. Die meeste is kruidagtige spesies, hoewel 'n klein aantal bome (soos die Lobelia deckenii en Dendrosenecio) en struike ook teenwoordig is. Dit blyk dat alle Asterales uit 'n gemeenskaplike voorouer ontwikkel het en hulle deel sekere morfologiese en biochemiese eienskappe.
Families
Die orde bevat tans elf families. Die grootste hiervan is die Asteraceae, met ongeveer 25 000 spesies, en die Campanulaceae, met ongeveer 2 000 spesies. Die oorblywende families het gesamentlik minder as 500 spesies.
Hudsonrivier
Die Hudsonrivier (Engels: Hudson River, [ˈhʌdsn̩ˌɹɪvɚ]) is 'n 507 km-lange rivier wat van noord na suid vloei, hoofsaaklik deur die ooste van die staat New York in die Verenigde State. Die rivier het sy oorsprong by Hendersonmeer in Newcomb, New York, in die Adirondack Park, dit vloei suidwaarts verby die hoofstad Albany, en uiteindelik vorm dit die grens tussen New York Stad en die Amerikaanse deelstaat New Jersey by sy monding, voor dit uitmond in die Opper-New Yorkbaai. Die amptelike hidrologiese bron van die Hudsonrivier is "Tear of the Clouds"-meer in die Adirondack-gebergte. Die laer helfte van die rivier is 'n getymonding op die Hudson Fjord, wat tydens die mees onlangse tydperk van Noord-Amerikaanse vergletsering gevorm het, volgens skatting ongeveer 26 000 tot 13 300 jaar gelede. Getyvloei beïnvloed die Hudson se vloei van so ver noord as Troy, New York.
King Cetshwayo-distriksmunisipaliteit
Die King Cetshwayo-distriksmunisipaliteit (voorheen uThungulu-distriksmunisipaliteit) ) is een van die 10 distriksmunisipaliteite van KwaZulu-Natal. Die setel van die munisipaliteit is in Richardsbaai.  Die meeste inwoners in die munisipale gebied is Zoeloesprekend.  Die munisipaliteit se kode is DC28.
Bure
Die munisipaliteit word begrens deur:
Plaaslike munisipaliteite
Die munisipaliteit bestaan uit die volgende plaaslike munisipaliteite:
Demografie
Die volgende statistiek is van die sensus in 2001.
Verkiesingsuitslae
Verkiesingsuitslae vir die munisipaliteit in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004.
Filologie
Filologie (afgelei van die Griekse term „φιλολογία“ / philología "liefde vir die woord") is 'n sambreelterm vir die taalkunde en literatuurwetenskap van 'n spesifieke taal of taalgroep, volgens sy wyer betekenis ook vir die kultuur van 'n volk insoverre dit sy taal en literatuur raak.
In sy nouer betekenis verwys die term na die versameling en metodiese bewerking van die literêre oorlewering wat die basis vir filologie in sy wyer betekenis vorm aangesien dit die bewerkte materiaal op 'n wetenskaplike manier toeganklik maak vir verdere navorsing.
Akademiese sistematiek
Filologie as 'n studieveld word algemeen verdeel in taalkunde en literatuurwetenskap, met randgebiede soos volkskunde, regsgeskiedenis, kultuurgeskiedenis en godsdienswetenskap. Terwyl in Suid-Afrika gewoonlik net 'n baie beperkte aantal moderne tale op universiteitsvlak gestudeer kan word waarby byvoorbeeld Duits, Frans en Spaans in 'n departement van moderne tale verenig word, verdeel Europese universiteite die studieveld meestal in die vakgebiede lewende tale en literature van Europa en Noord-Amerika (moderne of nuwe filologie), en klassieke Griekse en Romeinse filologie. Die meeste moderne filologieë is vanuit die klassieke filologie ontwikkel.