cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Suid-Afrikaanse Klas 14E
Service
Class 14E locomotives are Bellville based and are mainly employed in freight service on the route between Cape Town and Beaufort West in the Western Cape. Since they are dual voltage 3 kV DC and 25 kV AC locomotives, they can work on any electrified line country-wide with the exception of the 50 kV AC Sishen Saldanha iron ore line. On many occasions the Class 14E locomotives are employed to haul the Blue Train all the way along the Cape Town-Pretoria route across the 25 kV AC stretch between Beaufort West and Kimberley, but this task is usually performed by selected Class 14E1 locomotives.
In 1998 a number of Spoornet’s electric locomotives and most of their Class 38-000 electro-diesel locomotives were sold to Maquarie-GETX (General Electric Financing) and leased back to Spoornet for a ten-year period that was to expire in 2008. Of the Class 14E, numbers 14-002 and 14-003 were subsequently also included in this leasing deal. -->
Eurypon graphidiophora
Eurypon graphidiophora is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Eurypon en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1911 deur Hentschel.
Alnilam
Alnilam, ook bekend as Epsilon Orionis en 46 Orionis, is ’n groot blou superreus sowat 2 000 ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Jagter. Dit is na raming 275 000 tot 537 000 keer so helder soos die Son, en sy massa is omtrent 34 keer dié van die Son.
Roesskaja Prawda
duimnael|190px|Die eerste bladsy van die oudste eksemplaar van die Roesskaja Prawda (uitgebreide weergawe) van 1282.
Alnilam
Beskrywing
duimnael|260px|links|Alnilam is die middelste ster van die Jagter se Belt.
Roesskaja Prawda
Roesskaja Prawda ("Die Reg van die Roes"; Ou Kerkslawies: Правда роусьскаꙗ, Prawda roesskaja; Russies: Русская Правда; Oekraïens: Руська Правда) was die regskode van Kiëf-Roes en die daaropvolgende prinsdomme in die streek. Dit is aan die begin van die 12de eeu geskryf en daarna deur die eeue bygewerk. Die basis daarvan was die regskode van Jaroslaf die Wyse, wat aan die begin van die 11de eeu geskryf is. Dit was ’n hoofbron van die ou Russiese wette.
Alnilam
Beskrywing
Alnilam is die 29ste helderste ster in die naglug en die 4de helderste in die Jagter; dit is ’n blouwit superreus. Saam met Mintaka en Alnitak vorm dit die Jagter se Belt, of Drie Konings. Alnilam is die middelste ster. Dit is effens veranderlik, van magnitude 1,64 tot 1,74. Sedert 1943 dien sy spektrum as een van die stabiele ankerpunte waarvolgens ander sterre geklassifiseer word. Dit is ook een van die 58 sterre wat snags vir navigasie gebruik word.
Jeannine Riley
Jeannine Riley (gebore 1 Oktober 1940) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Electra Glide in Blue (1973) en Timebomb (1991), en in die televisiereekse Petticoat Junction (1963) en Dusty's Trail (1973).
Alnilam
Beskrywing
Binne die volgende miljoen jaar kan die ster ’n rooi superreus word en as ’n supernova ontplof. Dit word omring deur ’n molekulêre wolk, NGC 1990, wat deur Alnilam verlig word en dus ’n refleksienewel is. Die ster se winde bereik snelhede van tot 2 000 km/s, wat veroorsaak dat dit 20 miljoen keer vinniger as die Son massa verloor.
Naam
Die tradisionele naam Alnilam kom van die Arabiese naam النيلم (Al-nilam), wat verwant is aan die woord nilam "saffier". Ander spellings is Alnihan en Alnitam: Al drie spellings is blykbaar transliterasie- of kopieerfoute. In 2016 het die Internasionale Astronomiese Unie ’n werksessie gereël om stername te standaardiseer en katalogiseer. Daar is op die naam Alnilam vir dié ster besluit.
Roesskaja Prawda
Weergawes
Drie weergawes van die Roesskaja Prawda is bekend: die Kort (Kratkaja), Uitgebreide (Prostrannaja) en Beknopte (Sokrasjtsjonnaja) Weergawe. Meer as 110 eksemplare uit van die 13de tot die 18de eeu het bewaar gebly. Van hulle is meer as 100 eksemplare, onder meer die oudste een wat bewaar gebly het, van die Uitgebreide Weergawe.
duimnael|240px|Die toepassing van geregtigheid in Kiëf-Roes, deur [[Iwan Bilibin.]] Die regskode is deur die Russiese historikus Wasili Tatisjtsjef in die teks van een van die Nowgorod-kronieke ontdek. Hy het dit in 1738 onder die aandag van die Russiese Wetenskapakademie gebring. Die eerste uitgawe met kommentaar is in 1767 deur die Duitse historikus August Ludwig von Schlözer gepubliseer.
Beskrywing
Die wette van die Roesskaja Prawda weerspieël die ontwikkeling van sosiale verhoudings in die Kiëf-Roes van die 11de tot 13de eeu. Die basis daarvan word gevorm deur algemene reg, prinslike wette en regsprosedures.
Die Kort Weergawe bevat twee oënskynlik aparte dele, wat deur navorsers Prawda Jaroslawa ("Die Wet van Jaroslaf", omstreeks 1017) en Prawda Jaroslawitsjei ("Die Wet van Jaroslaf se Seuns", omstreeks 1054) genoem word. Ander dele is waarskynlik nog later bygevoeg.
Prawda Jaroslawa bestaan uit regsregulasies van die feodale reg en argaïese regulasies wat teruggevoer kan word na die primitiewe gemeenskapstelsel. Daaropvolgende verbeterings is aangebring in die tyd van Jaroslaf se seuns en sy kleinseun Wladimir Monomach. Nuwe regulasies is vermoedelik bygevoeg ná opstande in 1068-1071 in Kiëf-Roes.
Draakdans
Draakdans (vereenvoudigde Chinees: 舞龙; tradisioneel Chinees: 舞龍; pinyin: wǔ lóng) is 'n vorm van tradisionele dans en uitvoering in die Chinese kultuur. Soos die leeudans, word dit meestal tydens feestelike vieringe gesien. Die dans word uitgevoer deur 'n span ervare dansers wat 'n lang, buigsame reusagtige marionet van 'n draak manipuleer met behulp van pale wat met gereelde tussenposes langs die lengte van die draak geposisioneer is. Die dansspan simuleer die verbeelde bewegings van hierdie riviergees op 'n kronkelende, golwende manier.
Die draakdans word dikwels tydens Chinese Nuwejaar uitgevoer. Chinese drake is 'n simbool van China se kultuur, en daar word geglo dat hulle geluk vir mense bring, dus hoe langer die draak in die dans is, hoe meer geluk sal dit vir die gemeenskap bring. Daar word geglo dat die drake eienskappe besit wat kragtigheid, waardigheid, vrugbaarheid, wysheid en gunstigheid insluit. Die voorkoms van 'n draak is beide vreesaanjaend en gewaagd, maar dit het 'n welwillende geaardheid, en dit was 'n embleem om imperiale gesag voor te stel. Die bewegings in 'n opvoering simboliseer tradisioneel die mag en waardigheid van die draak.
Sparaxis
Sparaxis (fluweeltjies) is 'n genus van meerjarige blomplante wat tot die familie Iridaceae hoort. Die genus bestaan uit vyftien spesies waarvan almal geofiete is en veertien vorm deel van die fynbos.
Fluweeltjies is endemies in Suid-Afrika, maar aard ook goed in tuine in Europa, Australië en Nieu-Seeland. Die fluweeltjieplant word gewoonlik 15 tot 45 cm hoog. Die blare is smal en die blomme, wat oranje, rooi, pienk, pers of wit kan wees, het 'n fluweelagtige voorkoms.
Fluweeltjies is van die mooiste klein blomsoorte van die Noord-Kaap, Oos-Kaap en die Wes-Kaap, waar dit wild groei. Die blomme kom in 'n verskeidenheid kleure voor en het opvallende simmetriese merke aan die binnekant.
Die plante kan van knolIe of sade gekweek word. Die knolIe moet in Februarie of Maart in krummelrige grond 10 tot 12 cm uitmekaar en tussen 2 en 5 cm onder die grond geplant word. Fluweeltjies hou nie van ryp nie en moet dus in baie koue streke in beskutte plekke in die tuin geplant word en gereeld water kry. Die blomme sal laat in die winter of vroeg in die somer hul verskyning maak. As hulle klaar geblom het, kan die knolIe vir die somer in die grond gelaat word. Hulle groei hoofsaaklik in kleigrond.
Wanneer fluweeltjies van sade gekweek word, moet dit in Maart of April gesaai word. In hierdie geval dra die plante dikwels al in die eerste jaar blomme, hoewel die blomme gewoonlik in die tweede jaar van 'n beter gehalte is. Fluweeltjies is gewild as potplante en in venstertuine.
Spesies
• Sparaxis bulbifera (L.) Ker Gawl.
• Sparaxis caryophyllacea Goldblatt
• Sparaxis elegans (Sweet) Goldblatt
• Sparaxis fragrans (Jacq.) Ker Gawl.
• Sparaxis galeata Ker Gawl.
• Sparaxis grandiflora (D.Delaroche) Ker Gawl.
• Sparaxis maculosa Goldblatt
• Sparaxis metelerkampiae (L.Bolus) Goldblatt & J.C.Manning
• Sparaxis parviflora (G.J.Lewis) Goldblatt
• Sparaxis pillansii L.Bolus
• Sparaxis roxburghii (Baker) Goldblatt
• Sparaxis tricolor (Schneev.) Ker Gawl.
• Sparaxis variegata (Sweet) Goldblatt
• Sparaxis villosa (Burm.f.) Goldblatt
Gangesdal
Die Gangesdal is een van die digs bevolkte streke ter wêreld. Dit beslaan sowat 10% van die totale oppervlakte van Indië. 'n Derde van Indië se bevolking van meer as 650 miljoen woon hier en die helfte van Indië se groot stede is in die gebied geleë.
Geslag
Baie organismes op aarde word verdeel in twee geslagte wat onderling kombineer vir voortplanting deur middel van geslagsomgang. Ook ongeslagtelike of aseksuele voortplanting kom voor.
Kollege van kardinale
Die Kollege van Kardinale (Collegium Cardinalium) bestaan uit alle kardinale van die Rooms-Katolieke Kerk. Die kollege vervul twee pligte in die Kerk:
Magte van die Kollege
Die kollege het geen uitvoerende mag nie, behalwe tydens 'n sedis vacatio. Selfs dan is die mag beperk tot die afhandeling van dringende sake en moet die besluite naderhand bekragtig word deur die nuwe pous. Die riglyne vir die magte van die kollege is neergelê in die Apostoliese konstitusie van Pous Johannes Paulus II met die naam "Universi Dominici Gregis".
Omvang
Die grootte van die kollege is vir 'n lang tyd deur Pous Sixtus V in 1588 vasgestel op 70 kardinale. (volgens die oorlewering was dit die aantal van Jesus se onmiddellike dissipels) Pous Johannes XXIII was die eerste pous wat die aantal oorskry het, origens sonder om die dekreet van Sixtus te verander. By sy afsterwe in 1963 het die kollege 82 kardinale gehad. Pous Paulus VI het die huidige reglement ingestel. Tydens die konsistorie van 22 Februarie 1965 het hy 27 kardinale aangestel en die totale aantal het 100 oorskry. In sy motu proprio "Ingravescentem Aetatem" bepaal hy dat kardinale wat 80 jaar of ouer is geen stemreg in die konklaaf het nie. Hulle bly egter wel lid van die kollege van kardinale. Slegs 120 stemgeregtigde kardinale mag aan 'n konklaaf deelneem. Soms stel die pous wel meer as 120 stemgeregtigde kardinale aan omdat hy die 80ste verjaarsdag van kardinale vooruit loop. Daar is geen vaste reëling van wat sou gebeur as daar 'n konklaaf sou plaasvind waar meer as 120 kardinale stemgeregtig is.
Die pous of in sy afwesigheid die deken van die kollege is die voorsitter by die vergaderings.
Gangesdal
Die Gangesrivier is die gebied se belangrikste waterbron en is nie net van groot ekonomiese belang nie, maar neem ook ŉ belangrike plek in die godsdienslewe van die Hindoes in. Miljoene pelgrims trek jaarliks op die oewer van die Ganges saam.
Geslag
Die vroulike geslag van ’n organisme word gedefinieer as die geslag met die grootste geslagselle. Skimmels en sommige ander organismes het meer as twee geslagte, maar plante kom ook in pare van twee geslagte voor. Sommige diere, soos sekere soorte akkedisse, kan ook aseksueel voortplant en sommige, soos erdwurms, is hermafrodiete (met eienskappe van albei geslagte).
Gangesdal
Oorsprong en boloop
Die Ganges is 'n breë en stadig vloeiende rivier wat deur een van die vrugbaarste en digs bevolkte gebiede van die wêreld vloei. AI is die rivier 2 506 km lank, is daar oor die wêreld nog 38 riviere wat langer is. Die Ganges - deur die Indiërs Ganga Ma of Moeder Ganges genoem - ontspring in die Kumaun-Himalaja, aan die voet van die Himalajagebergte wes van Nepal. Die oorsprong word gevorm deur twee bronriviere, die Alaknanda, ŉ bergstroom van 120 km lank wat deur die smeltwater van die Kamet-, die Satopanth- en die Badrinath-gletser gevoed word, en die Bhagirathi, wat ongeveer dieselfde lengte het en deur die Gangotri-, die Sri Kanta- en die Kedernath-gletser gevoed word. (‘n Deel van die Ganges se benedeloop in Wes-Bengale word ook Bhagirathi genoem.)
Die twee bronriviere vloei saam by Devaprayag, 60 km suidoos van Dehra Dun in die noordweste van die deelstaat Uttar Pradesj, en vorm so die Ganges. Die rivier vloei deur die bewoude dele van die Siwalik-bergreeks, wat 'n hoë reënval het. In die reënseisoen bring die suidwestelike moesonwinde op sommige plekke meer as 4 000 mm reën. Oorstrominge vind dikwels plaas. By Hardwar verlaat die rivier die bergreeks en vloei deur die moesonwoud- gebied Terai, tot in die noordwestelike deel van die Gangesvlakte.
Die belangrikste syrivier wat in Uttar Pradesj by die Ganges aansluit, is die Joemna, wat by die Yamunotri-gletservan Bandarpunch ontspring. Dit vloei vir 800 km parallel met die Ganges, verby Delhi, die derde grootste stad van Indië, tot waar dit naby Allahabad by die Ganges aansluit.
Ander syriviere in die deel is die Tons, wat in die staat Madhya Pradesj ontspring, die Ramganga, die Gomati en die Ghaghara. Die middelloop van die Ganges val in die deelstaat Bihar. Tussen Allahabad en Wes-Bengale. Die belangrikste syrivier wat hier aansluit, is die Gogra, of Ghaghara, wat in die Himalaja ontspring. In Nepal word hy die Karnali genoem. Die rivier ontvang smeltwater van die Gurta Mandhata. Ander noordelike riviere wat in die Ganges uitmond, is die Gandak en die Kosi.
Benedeloop en monding
Die voortsetting van die Ganges in die Bhagirathi word deur die Indiërs as die eintlike benedeloop van die rivier. beskou. Die Bhagirathi gaan in die Hooghlyrivier oor. Die stad Kalkutta is op die oostelike oewer van die Hooghly. Voordat die Hooghly in die Ganges uitmond, sluit twee ander riviere, die Damodar en die Rupnarayan, by hom aan. In Bangia Desj, waar die Ganges as Padma bekend staan, smelt die Ganges met die Joemna, 'n voortsetting van die Brahmapoetra, saam.
Die rivier sluit later by die Meghna aan en vloei na die Baai van Bengale. Benewens die Hooghly en die Meghna bestaan die Gangesdelta ook nog uit kleiner riviere soos die Jalangi, die Matabhanga, die Bhairab, die Kobadak, die Gorai en die Arial Khan. In die gebied, met slikafsettings afkomstig van die Ganges- en die Brahmapoetravallei, kom klei, sand en marlynstowwe met lae turfmoeras of ligniet afwisselend voor.
Die riviere in die gebied van Wes-Bengale is stadig vloeiend en bevat min water. Die Bhagirathi en die Hooghly ontvang met verloop van tyd al hoe minderwater. Die afname aan water het tot gevolg gehad dat Kalkutta sy Rosisie as hawestad aan Bombaai moes afstaan. In Bangla Desj is die syriviere groot en waterryk. Van sy oorsprong in die Himalaja tot by die delta het die Ganges 7755 m gedaal.
Die gemiddelde reënval in die deltagebied is meer as 1 200 mm per jaar. 'n Groot deel ontvang tussen gemiddeld 1 500 en 2000 mm reën per jaar. Die deltagebied is ook onderhewig aan siklone voor en na die moesonseisoen. Die storms kan soms groot skade aanrig, soos in 1970, toe ongeveer 200000 mense dood is.
Die Ganges kry sy water van Julie tot Oktober hoofsaaklik van die moesonreën, en in die somer – April tot Junie - van smeltwater uit die Himalaja.
Ekonomiese betekenis
Die Gangesdal beslaan 350 000 km² van die oppervlakte van Indië (3,37 miljoen km²). Die totale bevolking van Indië is meer as 650 miljoen, van wie meer as 180 miljoen in die Gangesdal woon. Die gemiddelde bevolkingsdigtheid van die gebied is 540 inwoners per km², 'n syfer wat net in die suidwestelike staat Kerala geëwenaar word. Die konsentrasie van mense is 'n teken van die groot ekonomiese belangrikheid van die rivierdale.
Die boloop van die rivier tot by Hardwar is dun bevolk, maar ekonomies baie belangrik. Die aanwesigheid van kragsentrales maak Hardwar en Dehra Dun belangrike nywerheidsgebiede. Ligtemetaalnywerhede en saagmeulens is daar gevestig en landbouprodukte word daar verwerk. Die boloop tussen Hardwar en Allahabad is ŉ belangrike landbougebied: koring, mielies, rog, rys, katoen en suiker word daar verbou. 'n Omvattende kanaalstelsel voorsien die gebied van water omdat die reënval nie voldoende is vir landbouproduksie nie. Besproeiingskanale is reeds in die 19e eeu gebou. Die stelsel voorsien die vrugbare Ganges-, Joemna- en Doabvlakte tussen die Ganges en die Joemna van water.
William Westbrooke Burton
Sir William Westbrooke Burton (1794 - 1888) was 'n regter van die Kaapse Hooggeregshof. Hy is in 1794 in Daventry, Northhamptonshire gebore. Hy kom in die Kaapkolonie aan en word in 1827 aangestel as regter. van die Kaapse Hooggeregshof. In 1833 verlaat hy die Kaap nadat hy 'n aanstelling in Nieu-Suid-Wallis gekry het. Daarvandaan gaan hy na Indië. Hy is op 6 Augustus 1888 in Londen oorlede.
Gangesdal
Ekonomiese betekenis
Die kanaal mond in die Joemna uit, is 235 km lank en is in 1874 in gebruik geneem. Die laagliggende gebied (100 m bo seespieël en laer) van die middelloop word gereeld oorstroom, want die modderige, stadig vloeiende rivier kan in die reënseisoen nie al die water vinnig genoeg afvoer nie. Die landbouprodukte is hoofsaaklik rys en suikerriet. In die westelike deel word rog en koring verbou. Belangrike stede in die gebied is Patna (500000 inwoners), die hoofstad van die deelstaat Bihar, Bhagalpur, en Gorakhpur. Patna is nie net die bestuursentrum van die gebied nie, maar ook 'n sentrum van ligte nywerhede en handel in landbouprodukte. Die benedeloop van die Ganges is belangrik vir die verbouing van rys, jute, suikerriet en vrugte. ln Wes-Bengale is die 70 km lange stedelike gebied van Kalkutta, wat 10 groot stede en 27 kleiner stede bevat, van oorheersende ekonomiese betekenis in die Gangesdal. Dacca die hoofstad van Bangla Desj, lê ook in die Gangesdal en is sy land se belangrikste hawe en nywerheid- en handelsentrum.
Kulturele betekenis
Die Ganga Ma of Moeder Ganga is die belangrikste rivier van die Hindoes. Hulle beskou die rivier as heilig en sy water as Gangesdal gesond en genesend. Daar word geglo dat 'n paar druppels van die water op die tong van 'n sterwende hom vry van sonde sal maak. Langs die rivier is gebedeplekke, waarvan Gangroti, Hardwar, Allahabad en Varanasi die belangrikste is. Volgens Hindoe-oorlewering is laasgenoemde 3 stede geleë op die plek waar druppels nektar uit die hemel geval het toe 'n geveg tussen die gode en die bose geeste uitgebreek het oor die drank wat ewige lewe gee.
By 'n soortgelyke seremonie in 1954 is honderde mense doodgetrap. Varanasi, aan die middelloop van die rivier, is ook 'n pelgrimsoord wat van toerisme afhanklik is vir sy onderhoud. 'n Strook van 6 km langs die oewer van die rivier word as heilige grond beskou. Vanaf die stad na die rlvier is daar 4 700 trappies wat verby honderde tempels lei. Ongeveer 30 000 Iyke word jaarliks op die trappies veras deur Doms, lede van 'n lae klas, omdat die Hindoes Iyke en kadawers as onrein beskou. In die benedeloop van die Ganges is 'n eiland, Djahangira, wat deur net soveel pelgrims besoek word. Die eiland Iê wes van die plek waar die Kosi in die Ganges uitmond. Op die eiland staan ŉ tempel wat aan Sjlva gewy is.
Besoedeling
Die feit dat die Ganges die mees besoedelde rivier in Indië is, is hoofsaaklike te wyte aan die godsdienstige bedrywighede aan sy oewers. In die vroeë tagtigerjare het wetenskaplikes bereken dat sowat 150 ton halfverbrande Iyke en karkasse jaarliks in die Ganges naby Varanasi afdryf. Dit word toegeskryf aan die feit dat die Hindoes (sowat 80 % van die bevolking in Indië behoort tot die geloof) nie hul verassingseremonies behoorlik uitvoer nie. Volgens die gebruiklike seremonie word die Iyke veras en die as dan oor die rivier gestrooi. Dit gebeur egter dikwels dat die Iyke nie heeltemal verbrand word nie en net so in die rivier gegooi word. Omdat die bees in Indië 'n heilige dier is, word sy vleis nie geëet nie. Dooie beeste word dan waarskynlik ook net halfpad verbrand en dan in die rivier gegooi. Die besoedeling van die Ganges kan egter nie net hieraan toegeskryf word nie.
Huishoudelike en nywerheidsafval van die groot stede langs die oewers van die rivier is in groot mate verantwoordelik vir besoedeling. Nie een van die groot stede op die oewers van die Ganges het rioolsuiweringswerke nie. Daar is wei rioolstelsels, maar die afvalwater word nie behoorlik gesuiwer voor dit in die rivier gestort word nie. In 1982 het die waterbesoedelingsbeheerraad van die Indiese regering verklaar dat die water van die Ganges ongeskik is vir menslike gebruik.
Die besoedeling van die rivier in die jaar het sulke groot afmetings aangeneem dat die regering, die hoofde van akademiese instellings en omgewingsbewustes onderneem het om 'n veldtog teen besoedeling van stapel te laat loop by geleentheid van die Magh Melaseremonie wat die jaar daar gehou is. Die waterbesoedelingsbeheerraad beskou die water van die Ganges as 'n gesondheidsrisiko, maar die Hindoes bly glo dat die rivier 'n simbool van rykdom, waardigheid en krag is.
Esaias Reinier Grobler
Senator Esaias Reinier Grobler (* 1861 - † 1937) was 'n Boereleier en administrateur van die Oranje-Vrystaat provinsie. Hy word lid van die Republiek van Oranje-Vrystaat se Volksraad van 1886 tot aan die einde van die republiek se bestaan. Tydens die die Tweede Wêreldoorlog was hy in bevel van die troepe aan die Kaapse grens en het teen generaal Gatacre in die Slag van Stormberg geveg.
Hy was geïnteresseerd in boerdery. Van 1907 tot 1910 was hy die President van die Wetgewende Raad van die Oranje-Vrystaat onder die kroonkoloniebewind. Na Uniewording word hy Senator. Van 1924 tot 1929 was hy die Administrateur van die Oranje-Vrystaat. Hy is in 1937 oorlede.
Gretchen Corbett
Gretchen Corbett (gebore 13 Augustus 1947) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Let's Scare Jessica to Death (1971) en in die televisiereekse The Rockford Files (1974), Magnum, P.I. (1980), en Otherworld (1985).
Groot Rif
duimnael|300px|’n Foto van die Groot Rif, ’n stoflaan in die Melkweg wat hier te sien is van die sterrrebeeld Swaan tot by die Boogskutter. Dit strek nog verder tot by die Sentour.
Die Groot Rif of Donker Rif is in sterrekunde ’n reeks oorvleuelende, donker molekulêre stofwolke tussen die Sonnestelsel en die Carina-Sagittarius-arm van die Melkweg, op ’n afstand van sowat 300 ligjare (3×1015 kilometer) van die Aarde af. Die wolke bevat na raming sowat ’n miljoen sonmassas plasma en stof.
Eienskappe
Met die blote oog lyk die Groot Rif soos ’n donker streep wat die helder strook van die Melkweg in die lengte verdeel, deur ’n derde van sy inhoud, met stroke helder sterre weerskante.
Dit begin by die sterrebeeld Swaan, waar dit as die Cygnus-rif bekend is. Van daar strek dit tot by die Arend; tot by die Slangdraer, waar dit breër word; tot by die Boogskutter, waar dit die middel van die Melkweg verberg; en eindelik tot by die Sentour. Een van die belangrikste gebiede wat dit verberg, is die Cygnus OB2-assosiasie, ’n groot sterreswerm van jong sterre en een van die grootste stervormingsgebiede naby die Aarde. Soortgelyke donker stroke kan gesien word in ander sterrestelsels, soos NGC 891 in die sterrebeeld Andromeda.
Nemesia hanoverica
Nemesia hanoverica is 'n plant wat deel is van die Scrophulariaceae familie.
Eurypon hispidulum
Eurypon hispidulum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Eurypon en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Topsent.
Sean Faris
Sean Faris (gebore 25 Maart 1982) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Pearl Harbor (2001), Sleepover (2004), Yours, Mine & Ours (2005), en Never Back Down (2008).
Blanche Ring
Blanche Ring (24 April 1871 – 13 Januarie 1961) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Yankee Girl (1915), It's the Old Army Game (1926), If I Had My Way (1940), en Having Wonderful Crime (1945).
Geheimskrif
Geheimskrif is die versamelterm vir 'n aantal metodes en tegnieke waarvan die doel is om 'n mededeling oor te dra op so 'n manier dat net diegene vir wie die boodskap bestem is, dit kan verstaan. In breë trekke kan die metodes en tegnieke in twee hoofgroepe verdeel word: die steganografie, waar dit nie direk duidelik is dat iemand wei besig is om 'n geheime boodskap oor te dra nie (byvoorbeeld deur die gebruik van onsigbare ink), en die kriptografie, waar dit wei direk duidelik is dat geheime inligting oorgedra word. By die laaste geval staan die letters en woorde in sodanige geheime volgorde dat 'n spesifieke sleutel of kode nodig is om die boodskap te ontsyfer.
Die oorstuur van boodskappe op ŉ manier wat vir buitestaanders ontoeganklik is, word reeds lank deur die mensdom gebruik, Voorbeelde van die gebruik van geheimskrif, is talryk: gevangenes, geliefdes en geheime organisasies, het dit dikwels gebruik, maar veral in die militêre, diplomatieke en bedryfslewe word geheime kommunikasiemetodes reeds eeue lank met groot vrug aangewend.
Ook gebaretaal is 'n vorm van geheim-"skrif", alhoewel die term geheim-"taal" sekerlik gepaster sou wees.
Soorte
Daar kan twee hoofgroepe geheimskrif onderskei word: die steganografie en die kriptografie. By die steganografie is dit nie vir buitestaanders moontlik om te sien dat boodskappe wat vir hulle geheim is, oorgedra word nie. Daar word onder meer gebruik gemaak van onsigbare ink, wat dikwels uit dierlike of plantaardige stowwe soos vrugtesap, speeksel, moedersmerk of urine bestaan. Die geheime teks word bruin, of op 'n ander manier leesbaar as dit verhit word met byvoorbeeld 'n strykyster. Ook chemiese stowwe soos ammoniumchloried of kobaltchloried kan hiervoor gebruik word. Daar is ook soorte onsigbare ink wat deur ultraviolet strale sigbaar gemaak word.
Benewens onsigbare ink is daar ook ander maniere om die boodskap "onsigbaar" te hou. Mikroskopies kleine syfers, letters of tekens kan in 'n gewone teks aangebring word. Met die blote oog Iyk dit dan soos 'n punt of ander leesteken. Alhoewel dit streng gesproke nie "skrif" is nie, word die wegsteek van briefies in skoene, aanstekers, armbande, kieries, ensovoorts ook as steganografie beskou.
Die ander vorm van geheimskrif, kriptografie, is wei vir buitestaanders duidelik sigbaar, maar die boodskap is deur die gebruik van ŉ sleutel of kode s6 verander dal dit vir die buitestaander onherkenbaar en onbegryplik is. Die gewone teks (" plain text") word op 'n vasgestelde en vooraf gereelde wyse omgesit in 'n kriptogram (die boodskap in geheimskrif). Die omsetting word enkodering genoem. Wanneer die kriptogram dan met behulp van 'n bekende sleutel of kode in die gewone (oorspronklike) teks omgesit word, word van dekodering (ontsyfering) gepraat. Die ontsyfering van 'n kriptogram waarvan die sleutel of kode onbekend is (byvoorbeeld by die onderskepping van vyandelike berigte), word kripto-analise genoem. Kriptografie (met bekende kodes en sleutels) en kripto-analise (wanneer die sleutel of kode onbekend is) word saam kriptologie genoem.
Transposisie en vervanging
Die 2 belangrikste vorme van kodering by kriptografie is transposisie en vervanging. By transposisie (verplasing en omsetting) behou die letters van ŉ boodskap hulle eie identiteit (A bly byvoorbeeld A en Z bly byvoorbeeld Z); hulle word bloot in 'n ander volgorde geplaas en hulle plekke in die teks verander. Vorme van transposisiekodes is die sogenaamde hekkode, die roetetransposisie en die kolomtransposisie. By die hekkode word die gelyke en ongelyke letters geskei en in twee reëls geskryf. Die woorde "hond blaf" word dan:
HNBA
Othonna bulbosa
Othonna bulbosa is 'n struik wat endemies aan die Wes-Kaap is. Dit kom van die Koue Bokkeveld en Piketberg tot by Bredasdorp voor. Die plant word tot 30 cm hoog, is deel van die fynbos en blom van Junie tot Oktober.
Geheimskrif
Transposisie en vervanging
Die kriptogram is so ontwerp: h, n, b en a in die boodskap is ongelyk: hulle korrespondeer met die syfers 1, 3, 5 en 7, terwyl o, d, I en f gelyk is: hulle korrespondeermet die syfers 2, 4,6 en 8, ensovoorts. Deur die proses om te draai, kan daar by die oorspronklike berig uitgekom word. So 'n herrangskikking word 'n anagram genoem.
By roetetransposisie word die letters in 'n diagram geplaas en dan volgens 'n bepaalde roete afgelees, byvoorbeeld in 'n golfbeweging van links bo na onder en van daar weer boontoe, ensovoorts. Die letters kan byvoorbeeld in rye van 3 letters langs mekaar geplaas word. Die woorde "kinders speel' word dan so gerangskik:
KIN
SSP
EEL
Wanneer die kriptogram volgens die golfmetode gelees word, lui dit: kdseeseinrpl. As die proses omgedraai word, word daar by die oorspronklike teks uitgekom. Verskeie kriptografiese metodes is vernoem na die uitvinder of die organisasie wat dit op groot skaal gebruik. Die Cardan-rooster is byvoorbeeld vernoem na Hieronymus Cardanus, wat in die 16e eeu geleef het en vermoedelik die stelsel ontwerp het. Die rooster bestaan uit 'n vel papier waarin 'n aantal gate aangebring is.
Deur die gate word die letters of woorde van die boodskap op 'n ander vel papier geskryf. Die rooster, ofte wei sleutel, word dan verwyder en die ruimtes tussen die letters op die onderste vel papier word met ander letters opgevul, sodat dit uiteindelik na ŉ onskuldige brief of verhaallyk. As die rooster teruggeplaas word, kan die eintlike boodskap afgelees word. Die metode kom baie ooreen met die wat gebruik word om toetse met veelvuldige-keuseantwoorde met behulp van sogenaamde " maskers" na te sien. Die kriptografiese metode wat die meeste gebruik word, is vervanging, dit wil sê letters word deur ander letters of simbole vervang, terwyl die onderlinge volgorde dieselfde bly.
'n Ou en eenvoudige metode is die Julius Caesar-alfabet: elke letter word vervang deur die letter wat in die alfabet 3 plekke verderaan staan. Die boodskap "posbus val om" word dan SRVEXV YDO RP.
In plaas van letters kan ander simbole ook gebruik word.
Ontsyfering
By die "oop kode" word die boodskap as 'n geheel op 'n afgespreekte wyse en via openbare kanale versend. So byvoorbeeld kan afsonderlike woorde, boodskappe of selfs liedjies gebruik word as aanduiding of kode vir afsprake en planne. Alhoewel die beskrywing van sommige geheimskrifte en –kodes die indruk wek dat dit uiters eenvoudig is om te ontsyfer, is dit doelbewuste skyn. In baie gevalle word talle stelsels gekoppel en word rekenaars gebruik om 'n gekodeerde boodskap verskeie kere weer te kodeer. Dit is vir die kripto-analis 'n enorme taak om uit die harwar van letters en syfers te kan bepaal watter kodestelsel gebruik is.
Dat buitestaanders wei daarin slaag om kodes te ontsyfer, is dikwels bloot 'n kwessie van geluk en gevoel. In spioenasie word die teenpartye se kodeboeke en kodestelsel dikwels bloot per geluk in die hande gekry. Omdat die korrekte ontsyfering op die lang duur altyd moontlik is, werk kriptograwe dikwels volgens die beginsel dat die kode so ingewikkeld moet wees dat die inligting nutteloos sal wees wanneer die teen party uiteindelik daarin geslaag het om die kode wei te ontsyfer.
Nico (akteur)
Nico (16 Oktober 1938 – 18 Julie 1988) was 'n Duitse aktrise en komponis. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente La Dolce Vita (1960), The Inner Scar (1972), Killing Them Softly (2012), en Allegiant (2016).
Carolina Cotton
Carolina Cotton (20 Oktober 1925 – 10 Junie 1997) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente I'm from Arkansas (1944), Texas Panhandle (1945), Apache Country (1952), en The Rough, Tough West (1952).
Nemesia hemiptera
Nemesia hemiptera is 'n plant wat deel is van die Scrophulariaceae familie.
Die Dood van Sokrates
Op die skildery sit ’n ou man in ’n wit kleed regop op ’n bed, met sy een hand oor ’n beker en die ander hand in die lug. Hy word omring deur ander mans van verskeie ouderdomme, van wie die meeste ontsteld lyk, anders as die ou man. Die jong man wat vir hom die beker aangee, kyk weg en staan met sy vry hand oor sy gesig. Nog ’n jong man hou die ou man se been vas. ’n Ou man sit aan die voetenent van die bed; hy sit vooroor gebuig en kyk na sy skoot. Links op die skildery is daar ’n boog in die muur, met nog mense op die agtergrond.
Die skildery
Hoewel David ’n kenner van die onderwerp geraadpleeg het, bevat die skildery baie historiese onakkuraathede. Hy het baie karakters, onder andere Sokrates se vrou, uitgelaat om die skildery eenvoudiger te maak. Hy het egter vir Apollodorus ingesluit; dit is die man wat in die boog teen die muur staan. Sokrates het hom egter voor die tyd weggestuur omdat hy te openlik getreur het. David het ook die ouderdomme van die verskillende studente verkeerd gehad, insluitende dié van Plato. Plato sou ten tyde van Sokrates se dood ’n jong man gewees het, maar op die skildery is hy die ou man aan die voetenent van die bed. Selfs Sokrates se gesig lyk anders as op die klassieke borsbeeld wat beskou word as die ideale verwysingsportret van hom.
David het die skildery op twee plekke geteken – sy volle naam onder die man wat Sokrates se been vashou, Crito, en sy voorletters onder Plato. Daarmee gee hy erkenning aan Plato om te wys die storie kom van hom af en uit erkenning vir die inspirasie vir die skildery. Sy naam onder die ander man wys dit is die karakter waarmee hy hom die beste identifiseer. Dit kan wees omdat Crito Sokrates se been vashou; so het David gewys hy klou vas aan die morele waardes wat Sokrates verteenwoordig.
Ekstremofiel
’n Ekstremofiel (van die Latynse extremus, "ekstreem", en die Griekse philiā, "liefde") is ’n organisme wat floreer in fisies of geochemies ekstreme toestande wat skadelik vir die meeste lewensvorme op Aarde is. Daarteenoor word organismes wat in matige omgewings voorkom mesofiele of neutrofiele genoem.
Eienskappe
In die 1980's en '90's het bioloë ontdek mikrobiese lewe het ’n besondere vermoë om by ekstreme toestande aan te pas – nisse wat buitengewoon warm, droog, koud of suur is en heeltemal onbewoonbaar is vir komplekse organismes. Sommige wetenskaplikes meen selfs lewe op Aarde het begin in hidrotermiese openinge diep onder die oseane se oppervlak. Volgens die astrofisikus dr. Steinn Sigurdsson "is daar lewensvatbare bakteriële spore op Aarde ontdek wat 40 miljoen jaar oud is – en ons weet hulle is uiters bestand teen bestraling".
Op 6 Februarie 2013 het wetenskaplikes aangekondig bakterieë is ontdek in die koue en donkerte van ’n meer sowat ’n kilometer onder die ys in Antarktika. Op 17 Maart 2013 het navorsers data bekend gemaak wat daarop dui mikrobiese lewensvorme floreer in die Marianetrog, die diepste plek op Aarde. Ander navorsers het soortgelyke studies bekend gemaak oor mikrobes aan die kus van die Noordwes-VSA wat voorkom in rotse tot 580 meter onder die seebodem onder 2 590 meter water. Volgens een van die navorsers "kan jy mikrobes oral aantref – hulle is uiters aanpasbaar by toestande en oorleef waar hulle ook al voorkom".
Morfologie
Die meeste bekende ekstremofiele is mikrobes. Die domein Archaea bevat bekende voorbeelde, maar ekstremofiele kom voor in verskeie en diverse genetiese linies van bakterieë en Archaea. Van laasgenoemde is ook mesofiele. Alle ekstremofiele is ook nie eensellig nie; hulle sluit in die Pompeji-wurm en Antarktiese kril.
Kategorieë
Daar is baie soorte ekstremofiele wat oral op Aarde voorkom en genoem word na die soort omgewing waarin hulle aangetref word. Dié klassifikasie is nie eksklusief nie; baie ekstremofiele kom in meer as een kategorie voor en staan bekend as poliëkstremofiele. Organismes in rotse diep onder die Aarde se oppervlak, soos Thermococcus barophilus, is byvoorbeeld termofiele én barofiele. Poliëkstremofiele is bekend daarvoor dat hulle in beide hoë en lae pH-vlakke kan oorleef.
Van die soorte ekstremofiele en die toestande waarin hulle voorkom, is:
In astrobiologie
Astrobiologie is die terrein wat verskynsels soos panspermia ondersoek, asook die verspreiding, aard en toekoms van lewe in die heelal. Mikrobiese ekoloë, sterrekundiges, geochemici, filosowe en verkenners werk saam in die soeke na lewe op ander planete. Astrobioloë is veral geïnteresseerd in die bestudering van ekstremofiele omdat van hulle sou kon oorleef in die toestande wat op ander planete voorkom.
Hippokrates
Hippokrates van Kos (Oudgrieks: Ἱπποκράτης ὁ Κῷος) (Kos, omstreeks 460 v.C. – Larissa, omstreeks 370 v.C.) was ’n Griekse geneesheer. Sy naam beteken "perdetemmer". Hy word beskou as die vader van die moderne geneeskunde omdat hy die eerste persoon was wat natuurlike oorsake as die rede vir siektes gesien het in plaas van bonatuurlike oorsake. Hy is die eerste arts in die Westerse wêreld wat ’n diagnose kon doen na gelang van simptome en daarvolgens ’n bepaalde terapie kon voorskryf. Dié beginsel is egter toe reeds millenniums lank in Indië en China toegepas. Hy het dus die geneeskunde in die Westerse wêreld uit die taboe-sfeer van towenary en godsdiens gehaal.
Ekstremofiel
In astrobiologie
So het Mars dalk streke in sy diep ysgrond onder die oppervlak waar endoliete sou kon oorleef. Die water onder die oppervlak van Jupiter se maan Europa kan ook dalk lewe huisves, veral in die hipotetiese hidrotermiese openinge op die oseaanbodem.
Hippokrates
Nalatenskap
Een van Hippokrates se beste nalatenskappe is dat hy die mediese wetenskap van die heersende natuurfilosofiese benadering geskei het. Hy het sterk nadruk gelê op higiëne, vir artse sowel as pasiënte, op gesonde eet- en drinkgewoontes, die belangrikheid van vars lug en ’n natuurlike verloop van die prosesse in die liggaam.
Hy was oortuig daarvan dat die mens se gesondheid afhang van ’n balans tussen liggaamsvloeistowwe, en dat ’n wanbalans siekte sou veroorsaak. Die menslike liggaam het volgens hom vier vloeistowwe bevat: slym, bloed, geel gal en swart gal. Die fisieke en fisiese toestand (temperament) en siekteverskynsels is verklaar aan die hand van die bestaande gehalte van die verskillende vloeistowwe. Te veel slym (flegma) sou ’n flegmatiese of te kalm temperament tot gevolg hê; te veel bloed ’n optimistiese, passievolle temperament; te veel geel gal ’n prikkelbare, opvlieënde temperament en te veel swart gal ’n swartgallige of depressiewe temperament. ’n Wanbalans sou met ’n dieet behandel moes word.
Mense het eers gedink epilepsie (van die stam van die Oud-Griekse woord λαμβάνειν "slaan", "gryp") word veroorsaak deur die gode wat iemand straf omdat hulle hom op ’n goddelose daad betrap het en hom dus gryp of slaan. Hippokrates het ontdek dat dit ’n fisieke oorsaak het en dus nie ’n straf was nie.
Hy het ’n praktyk en mediese skool op sy geboorte-eiland, Kos, begin waar hy ’n hoë beroepsmoraal by sy studente aangewakker het. Hy het ’n plegtige eed opgestel wat sy studente moes aflê wanneer hulle afstudeer. Hoewel verskillende vorme van die eed bestaan, word dit algemeen die Hippokratiese eed genoem.
Voor Hippokrates was die geneeskunde in Griekeland hoofsaaklik gebaseer op die towerkuns, bygeloof en godsdienstige rituele. Die Grieke het geglo dat party siektes deur wraaksugtige gode veroorsaak word as straf vir die mense. Hippokrates het hierdie opvatting geheel en al verwerp, en sy hele lewe lank het hy volgehou dat alle siektes natuurlike oorsake het, en nie bonatuurlike nie. Hierdie siening, sowel as baie ander van die groot geleerde, is egter eers deur die moderne mediese wetenskap as korrek bewys.
Een van die dinge wat hy benadruk het, en wat vandag eintlik as vanselfsprekend beskou word, was dat 'n dokter altyd sy pasiënte noukeurig moet ondersoek en so die voorkoms en ontwikkeling van elke siekte bestudeer. Op hierdie manier kan die dokter leer hoe 'n sekere siekte ontwikkel, en sal hy in staat wees om die verdere ontwikkeling en uiteinde van soortgelyke gevalle reg te voorspel. Hippokrates het slegs 'n paar eenvoudige geneesmiddels gebruik, aangesien hy geglo het in die vermoë van die liggaam om self te herstel.
Dit het hy die geneeskrag van die natuur genoem. Hoewel hy in die eerste plek 'n geneeskundige was, het Hippokrates ook in die snykunde belang gestel - altans sover ons kan aflei van die geskrifte wat aan hom toegeskryf word. Hy het breuke en ontwrigtings behandel, verswerings verwyder en, hoewel hy in beginsel geen voorstander daarvan was nie, ook soms ingewikkelde operasies uitgevoer. Van sy advies aan chirurge is selfs vandag nog toepasbaar: Die naels moet nie langer of korter as ''die punte van die vingers wees nie. 'n Mens moet oefen om alle soorte werk met albei hande te kan doen, en jy moet daarna strewe om dit goed, elegant, vinnig en netjies te doen''. Hy het ook voorskrifte neergelê in verband met die instrumente, die beligting van die operasiekamer en die beste posisies vir pasiënt en chirurg.
Hippokrates-versameling
Griekeland was natuurlik nie die enigste deel van die antieke wêreld waar die mediese wetenskap gebloei het nie. Ook in Alexandrië in Egipte het ŉ mediese skool mettertyd tot stand gekom, en die biblioteek van Alexandrië het 'n baie groot versameling mediese werke gehad. 'n Deel van hierdie werke het mettertyd as die Hippokrates-versameling bekend geword. Daar was tussen 70 en 100 werke in die versameling, en die idee was dat hulle gehandel het oor die werk van die geneesheer van Kos.
Maar selfs die vroegste geleerdes wat hierdie boeke bestudeer het, het besef dat hulle uit 'n groot aantal verskillende bronne gekom het. Dit is trouens twyfelagtig of selfs een van hulle deur Hippokrates self geskryf is. Die beroemdste boek in die Hippokrates-versameling is waarskynlik Die heilige siekte. Hierdie boek is vermoedelik reeds in 400 v.C. geskryf, en dit gee vir ons 'n duidelike beeld van die siekte wat ons vandag as epilepsie ken. In Hippokrates se tyd het die mense geglo dat epilepsie deur die gode veroorsaak word.
Daarom is dit dan ook heilig genoem. Hoewel die skrywer van die boek nie die werklike oorsaak van epilepsie geken het nie, het hy geen twyfel gehad dat dit die gevolg was van natuurlike oorsake nie. Verskeie van die boeke in die versameling is in 'n baie besondere styl geskryf, die aforistiese styl. ŉ Aforisme of kernspreuk is 'n kort en maklik onthoubare sin wat 'n belangrike waarneming, oordeel of instruksie bevat.
Skoterlandse Kompanjie
Die Skoterlandse Kompanjie of Veenkompanjie is in 1551 gestig om die veengronde van Skoterland in Friesland uit te graaf.
Die maatskappy is deur drie here opgerig: Piter van Dekema, Johan van Cuyck en Floris Foeyts. Dit is op een na die oudste Naamloze Vennootschap van Nederland. In 1602 vestig die maatskappy hom in Oranjewoud in die Sickingastate. Dit was die begin gewees van die later besit van die Huis van Oranje.
In 1556 word die Heeresloot, die kanaal van Akkrum na Heerenveen gegraaf en dit het die begin van die veengebied se ontginning moontlik gemaak. Later is haaks op die kanaal nog vaarte gegraaf en kleiner wyke haaks op die vaarte om die afvoer van die turf te bevorder. So is die Skoterlandse Kompanjonsvaart na Ketlik en Nijhorne ontstaan wat in 1732 deurgetrek is na Hoornsterzwaag.
Hyundai Equus
Die Hyundai Equus is 'n volgrootte luukse motor wat van 1999 tot 2016 deur die Suid-Koreaanse maatskappy Hyundai vervaardig is.
In 2009 het Hyundai die tweede geslag vrygestel met behulp van 'n platform vir agterwielaandrywing om met die BMW 7-reeks, Mercedes-Benz S-klas, Audi A8 en Lexus LS mee te ding. Vanaf Augustus 2014 word die tweede generasie verkoop in Suid-Korea, Rusland, China, die Verenigde State, Kanada, Sentraal-Amerika, Suid-Amerika, sowel as in die Midde-Ooste onder die Hyundai Centennial naamplaat.
Op 4 November 2015 het Hyundai amptelik aangekondig dat die Genesis-model in Genesis Motor, die nuwe afdeling vir luukse voertuie vir Hyundai, omgeskep gaan word. Die 2016 opvolger van die Hyundai Equus is hernoem as Genesis G90 (EQ900 in Korea tot 2018). Die Equus dien tans as die amptelike staatsmotor van die Republiek Korea.
Thelma Ritter
Thelma Ritter (14 Februarie 1902 – 5 Februarie 1969) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente All About Eve (1950), The Mating Season (1951), Pickup on South Street (1953), en Rear Window (1954).
Neolitikum
Die Neolitikum was die laaste deel van die Steentydperk en beteken "Nuwe Steentydperk". Dit was ’n tydperk van primitiewe tegnologie en sosiale ontwikkeling. In die Neolitikum het vroeë dorpe ontwikkel, asook landbou, die mak maak van diere, die vervaardiging van gereedskap en die eerste tekens van oorlogvoering. Die tydperk het sowat 10 000 jaar gelede begin en met die begin van die Bronstydperk geëindig. Die Sumeriërs het eerste begin boer, in omstreeks 9500 v.C. Teen 7000 v.C. het landbou afsonderlik in Indië en Peru ontwikkel; teen 6000 v.C. in Egipte; teen 5000 v.C in China en omstreeks 2700 v.C. in die noordelike Suid-Amerika.
Eurypon hispidum
Eurypon hispidum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Eurypon en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1970 deur Bergquist.
Neolitikum
Vaste blyplek
Met die ontwikkeling van landbou was dit nie meer so noodsaaklik soos vroeër om agter dieretroppe aan te trek nie. Mense was nou verseker van voedsel uit landerye. Daarom het voorheen nomadiese stamme hulle op een plek begin vestig. Skuilings en wonings was nou meer permanent en mense het begin soek na maniere om hul huise stewiger te maak. By Mezhirich in die Oekraïne is 15 000 jaar oue wonings gevind wat bestaan het uit ’n komplekse, versigtig inmekaar-geweefde massa van die ribbene, dybene en rugwerwels van mammoete.
Die wieë van die vroeë beskawings was riviervalleie soos die Eufraat- en Tigrisvallei in Mesopotamië, die Nylvallei in Egipte, die Indusvallei in Indië en die Yangtze- en Geelvallei in China. Sommige nomadiese volke soos die inheemse Australiërs en die San van Suider-Afrika het eers redelik onlangs landbou begin beoefen.
Tegnologie
Mense het ook begin eksperimenteer met klei en gras om hul wonings sterker te maak en daar is gou ontdek klei kan ook gebruik word om potte en ander erdewerk te skep. Dié ontdekking het daartoe gelei dat voedsel, wat vroeër verlore gegaan het, nou in erdepotte gebêre kon word, in gedroogde vorm of deur die potte te begrawe. Die nuwe oorvloed van beskikbare voedsel het gelei tot 'n verdubbeling van die bevolking.