cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Theuns Kotzé
Skryfwerk
Theuns skryf verhale en sketse oor Namakwaland, waarin hy daarin slaag om hierdie eiesoortige streek en mense se kern saam te vat en weer te gee in knap vertellings wat weet wat om te sê en wat om te verswyg. Sy taalgebruik en sêgoed is ook besonder beskrywend en ’n realistiese weergawe van die streektaal. Sy kortverhale maak dus ’n bydrae as streekskuns en as letterkunde. Hy lê die vertellings in die mond van oom Klaas Rosyntjie en verskeie van hierdie verhale word eers in Huisgenoot gepubliseer voordat dit in ’n boek versamel word. Hy publiseer dan die verhaalbundel “Latjieboud en die horingmansooi”, wat die titelverhaal, “Joeka”, “Jasper” en “Van Oshoek na Koffiemeul” bevat. “Die vlugroep van die kelkiewyn” bevat korter sketse oor Namakwaland. Die akteur Albert Johan Nel voer in 1987 van hierdie vertellinge onder die titel “Slukkies uit die brakgorra” in die André Huguenet-teater in Bloemfontein op. Die stories wat hy kies vir die vertoning is “Die misvloernuwejaar” wat vol is van nostalgiese herinnering; “Oom Klaas en die ouderling” waar die mens se skynheiligheid onder die loep kom; die natuursiening in “Oom Klaas en die skoolmeester” en die onderonsie met ’n polisieman in “Oom Klaas en die Bottelkuit”. Abraham H. de Vries neem sy kortverhaal “Die skrywelekker” in die versamelbundel “Uit die kontreie vandaan” op en “Die vroedvrou kom betyds” in die versamelbundel “Steekbaard”. Theuns vertaal Wilbur Smith se “The diamond hunters” in Afrikaans as “Die diamantsoekers”.
2005 Brasiliaanse Grand Prix
Die 2005 Formule Een Brasiliaanse Grand Prix het op 25 September 2005 op die Autódromo José Carlos Pace in São Paulo, Brasilië plaasgevind. Dit was die sewentiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Juan Pablo Montoya in sy McLaren - Mercedes gewen.
223
Die jaar 223 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 23ste jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
221
Die jaar 221 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 21ste jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Sarah Michelle Gellar
Sarah Michelle Gellar (gebore 14 April 1977) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger en entrepreneur. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente I Know What You Did Last Summer (1997), Cruel Intentions (1999), en Scooby-Doo (2002), en in die televisiereeks Buffy the Vampire Slayer (1996).
Bongi Mbonambi
Mbongeni Theo Mbonambi (gebore te Bethlehem, Vrystaat, 7 Januarie 1991) is 'n rugbyspeler wat vir die Westelike Provinsie in die Curriebeker en die in Superrugby speel. Hy het ook tydens die Rugbywêreldbeker 2019 vir Suid-Afrika uitgedraf, 'n toernooi wat deur die Springbokke gewen is.
Springbokrugby
Mbonambi is op 28 Mei 2016 ingesluit in 'n 31-man Springbokspan vir hul toetsreeks van drie wedstryde teen 'n Ierse toerspan, en weer in Junie 2017 teen 'n Franse toerspan. Hy druk sy eerste toetsdrie op 24 Junie 2017 teen die Franse op Ellispark.
Leucandra nausicaae
Leucandra nausicaae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1877 deur Schuffner.
Wasili van Kostroma
Wasili (Russies: Василий Ярославич; 1241–1276) was een van die mins noemenswaardige grootprinse van Wladimir. Hy was die jongste seun van Jaroslaf II van Wladimir en het Kostroma in 1246 by sy oom Swjatoslaf III van Wladimir gekry. As die oudste oorlewende kleinseun van Wsewolod die Groot Nes het hy Vladimir in 1272 gekry en Novgorod die volgende jaar. Hy was een van die eerste prinse wat nie die moeite gedoen het om sy eie stad (dus Kostroma) te verlaat en in Wladimir te gaan bly nie. Sy afstammelinge het ná sy dood in Januarie 1276 nog ’n halfeeu lank oor Kostroma regeer.
Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia
Stem
Die stembande, in samewerking met die artikulators, kan 'n wye reeks klanke produseer. Die stemtoon kan gemoduleer word om emosies soos woede, opgewondenheid of gelukkigheid te kommunikeer. Sangers en sangeresse benut die menslike stem as 'n musikale instrument om musiek te skep.
Skree
'n Geroep, skree, gil, toet, getier, oproer, of geloei is 'n groot vokalisasie deur die lug, wat deur die vokale voue met 'n groter krag voortgebring word as wat gebruiklik is in gereelde of naby-afstand vokalisasie. Hierdie funksie kan deur enige wese wat longe besit, insluitend die mens, uitgevoer word. Daar is geringe verskille in betekenis tussen hulle; byvoorbeeld, "skree" en "gil" verwys gewoonlik na 'n hoër-frekwensie, skerp geluid, wat gebruik word deur sommige voëls en ander diere, en 'n "toet", soos wat uitgestraal word deur 'n uil, het gewoonlik nie betrekking op woordspraak nie.
'n Gil is dikwels 'n instinktiewe optrede, met 'n sterk sielkundige aspek, soos vrees, pyn, verbasing, vreugde, woede of ander.
Gregory Whitehead definieer die gil tydens geboorteskenk as 'n "ja"-gil, want dit open die wêreld vir 'n nuwe mens wat die lewe begin deur te skree. Vroue beskryf hierdie gil as onopsetlik en as 'n reaksie op die verbasing oor die baba wie se koppie tevoorskyn kom. Hierdie oomblik word deur die meeste vroue as baie eufories beskou, want blykbaar skree sommige vroue gelyktydig van pyn, plesier én entoesiasme.
Republiek van Graaff-Reinet
Geskiedenis
In die 18de eeu bereik die eerste berede kommando's van die Nederlandse setlaars die gebied waar Graaff-Reinet tans lê. Hulle het vanuit die Kaapkolonie na die ooste getrek. Die eerste boerderye word in die jare '70 van die 18de eeu opgerig. In hierdie eerste jare heers daar anargie en wetteloosheid in die gebied. Nadat 'n nuwe landdros na die streek gestuur is om wet en orde te handhaaf, kon daar met die vreedsame ontwikkeling van die nedersetting begin word.
In 1795 roep die inwoners, na jare van onderdrukking deur die V.O.C., 'n republiek uit. Die inwoners van Swellendam het dit ook gedoen (sien kaart). Voordat die leiers van die Kaapkolonie die nuwe republieke weer kon inneem, word die Kaapkolonie (saam met die twee opstandige gebiede) in 1795 (en Graaff-Reinet tot in Augustus 1796) self deur Groot-Brittanje verower.
Nadat Nederland die Kaapkolonie weer van die Britte teruggewen het, word dit in 1806 finaal deur die Britte ingeneem. Baie bewoners van die kolonie was erg ontevrede hieroor. Vir die rede het veral baie mense uit die distrik Graaff-Reinet aan die Groot Trek deelgeneem.
Klip-vlagstert
Voorkoms
Die vis verkies varswater maar skiet kuit in die see.
224
Die jaar 224 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 24ste jaar van die 3de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Kimiko Gelman
Kimiko Gelman (gebore 20 Februarie 1966) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Mother (1996), Billy's Hollywood Screen Kiss (1998), en The Hunger Games (2012), en in die televisiereeks Chicago Hope (1994).
Gewone blikslanertjie
Die gewone blikslanertjie (Cacosternum boettgeri) is 'n padda wat in die grootste gedeelte van Suid-Afrika behalwe die noordweste van die Noord-Kaap voorkom. Die padda is 2 -3 cm lank en het 'n gesette lyf met 'n kleur wat wissel van smaraggroen tot dofbruin. Strepe, vlekke en kolle kan ook op die padda voorkom. Die pens is wit met donker kolle op. Dit leef in vogtige of oorstroomde grasveld of seisoenale reënpoele. Die padda is veral aktief na reën. Hulle leef van klein insekte.
Hotel zum Schwan
Die Hotel zum Schwan ("Swaan-hotel") was 'n befaamde hotel in Frankfurt am Main wat tussen 1592 en 1919 bestaan het. Die laaste in 1792 nuut opgerigte hotelgebou is in 1944 tydens geallieerde lugaanvalle vernietig. Later het op die perseel 'n rolprentteater en 'n filiaal van die boekwinkelketting Hugendubel ontstaan. Die laasgenoemde bestaan steeds.
Die Schwan was veral in die 19de eeu een van Europa se mees vooraanstaande luukse hotelle. Dit het historiese betekenis gekry met die Vredesooreenkoms van Frankfurt wat hier op 10 Mei 1871 onderteken is en waarmee die Frans-Duitse Oorlog beëindig is. Die meubilering van die sogenaamde "Vredeskamer", waar die vredesverdrag deur die Duitse rykskanselier Otto von Bismarck en die Franse minister van buitelandse sake, Jules Favre, onderteken is, het bewaar gebly en word tans in Frankfurt se Historiese Museum vertoon.
Zenobia Kock
Zenobia Kock is ’n Afrikaanse skrywer.
Lewe en werk
Zenobia Anna Susanna Kotzé is op 24 Januarie 1958 op Wesselsbron gebore as die oudste van drie dogters. Sy word op die plaas Cherabe naby Wesselsbron groot waar haar ouers boer en gaan op die dorp skool, waar sy in 1975 aan Sandveld Sekondêre Skool matrikuleer. Tydens ’n Christelike Studentevereniging (CSV) kamp kom sy tot bekering. Sy spandeer in 1976 ’n jaar by die Burgerlike Beskermingskollege op George en studeer dan vanaf 1977 verder aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat. Hier behaal sy in 1979 ’n B.A.-graad en in 1980 ’n B.A. Honneurs-graad in Kommunikasiekunde met die doel om ’n ondersoekende joernalis te word. Daarna werk sy vanaf 1981 tot 1984 as marknavorser by Market Research Africa in Johannesburg, terwyl sy in Hillbrow en Berea in woonstelle bly. In 1985 gaan sy saam met ’n vriendin op ’n rugsaktoer deur Europa, waar sy om die beurt reis en los werkies doen. Na haar terugkeer in 1986 werk sy weer vir ’n ruk by Market Research Africa en ontmoet in hierdie tyd haar aanstaande predikantman Ben Kock, destyds hulpleraar by die NG Kerk Aasvoëlkop-gemeente. Hulle trou en haar man aanvaar in 1987 ’n beroep na die NG Sendingkerk (nou Verenigende Gereformeerde Kerk) in Colesberg, waar hulle die plaaslike bruin gemeente van Lowryville bedien. Hulle het een dogter, Coyla. Op Colesberg doen sy behalwe die gewone werk van ’n predikantsvrou ook die boeke vir ’n Educare-sentrum se crèche in die swart woonbuurt. Sy behoort aan ’n leeskring en is ouderling en Sondagskoolonderwyser in die kerk. Later word sy onderwyseres by die Hoërskool Colesberg op die dorp, terwyl sy steeds aktief deelneem aan die gemeenskap se aktiwiteite. So help sy met ’n leesprojek, die maak van goedkoop skoolklere en die stig van ’n skool vir straatkinders waar hulle vaardighede kan aanleer. Sy verhuis vir ’n ruk na Skotland, waar sy haar tweede roman voltooi. By haar terugkeer na Suid-Afrika gaan woon sy in Umtata in die Transkei. In 2002 tree sy by Woordfees op Stellenbosch op waar sy uit haar werk voorlees.
Skryfwerk
Op universiteit skaf sy vir haar ’n tweedehandse tikmasjien aan en begin skryf. Haar kortverhale verskyn dan vanaf Maart 1980 periodiek in Huisgenoot, die eerste waarvan “Die man in haar lewe” was. Huisgenoot publiseer ook die verhale “Swerwersliefde” in September 1980, “Die vrou en die jongeling” in Januarie 1983 en die opvolg hierop in Maart 1984. Tussenin word vele van haar verhale vir publikasie afgekeur, wat haar motiveer om in 1995 die ATKV-Herfsskryfskool in Potchefstroom by te woon. Hier word sy aangemoedig om ’n boek te skryf, wat sy toe ook doen. “Die mense wat so rou is” beskryf die dood van ’n klein plaasseuntjie en die raaiselagtige verdwyning daarna van ’n konserwatiewe wit plaasvrou, wat ten spyte van haar politieke oortuigings nogtans die lewensomstandighede van haar swart arbeiders verbeter. Die verhaal word vertel vanuit die perspektief van ’n predikantsvrou, Maria Marais, wat betrokke raak en dan leidrade en vermoedens navolg deur die blanke woonbuurt Donkerbos, die bruin woonbuurt Lourentia en die swart woonbuurt Thuthwini. Die ontknoping van die misdaad betrek vier predikante van verskillende denominasies en rassegroepe en bied ’n vernuwende blik op die verhoudings tussen die rasse en skuld, haat en vrede. Dit belig ook die kulture en leefwyse van die verskillende rassegroepe en die onbegrip wat daar tussen hulle heers. Boweal is dit ook ’n opwindende speurverhaal, waar die predikantsvrou geen steen onaangeroer laat om die vermiste vrou op te spoor nie. In 2001 is “Die mense wat so rou is” op die kortlys vir die toekenning van die RAU Mardene Marais-prys vir debuutwerk. “Die kruppel engel” is ’n aangrypende jeugroman (wat volwassenes ook sal geniet) oor identiteit, ras, geslag en taal, waar die impak van ongevraagde swangerskappe, armoede, molesterings en die soeke na ’n plek om te behoort ondersoek word. Tina bly op ’n skaapplaas waar haar aanneem-pa ’n skaapwagter is. Sy vermoed haar werklike pa is die boer van Engelsplaas, waar daar ’n engel is. Uiteindelik gee die kreupel padloper Jakob haar die raad om haar werklike pa vir geld te vra. In 2015 verower haar radiodrama “Die nag van die wyses” die derde plek in die jaarlikse Sanlam en Radiosondergrense se radiodramakompetisie. Die beoordelaars beskryf dit as ’n “pragtige, poëtiese teks Dit is ’n tipe Kersverhaal met heelwat kinkels.
Jaroslaf III van Twer
Jaroslaf III (Russies: Ярослав Ярославич; 1220 – 9 September 1271) was die eerste prins van Twer en van 1264 tot 1271 die tiende grootprins van Wladimir. Jaroslaf en sy seun Michail het Twer van ’n klein dorpie verander in een van die grootste magsentrums in Middeleeuse Rusland. Al die ander prinse van Twer is afstammelinge van Jaroslaf.
In 1252 het Jaroslaf en sy broer Andrei II Aleksander se hoofstad, Pereslawl-Zalesski, binnegeval. Aleksander het teruggeveg met die hulp van Mongoolse magte en Jaroslaf se kinders gevange geneem. Jaroslaf het na Ladoga gevlug, waar hy deur Nowgorod gevra is om Aleksander as hulle militêre aanvoerder op te volg. Twee jaar later het hy Nowgorod aangevoer teen die Duitse Orde.
In 1270 het die leërs van drie prinse naby die dorp Staraja Roessa gereed gestaan om te veg. Die biskop het hulle egter laat versoen. Jaroslaf het Nowgorod aan sy broerskind oorgegee en hom na Sarai, die Mongoolse khans se hoofstad, vergesel. Op 9 September 1271 op pad terug na Twer is hy dood. Hy is ná sy dood in Twer opgevolg deur sy oudste seun, Swjatoslaf, en toe deur ’n beroemder een, Michail.
Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia
Lys van heiligverklarings deur Pous Pius XII
Pous Pius XII die 260ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1939 tot 1958 het 28 persone heilig verklaar waaronder sy voorganger Pous Pius X.
Wêreldwye web
Die Wêreldwye web (afgekort as WWW of W3, algemeen bekend as "die web" of die "inligting supersnelweg"), is 'n globale stelsel van geskakelde Hypertext Markup Language HTML-bladsye wat oor die Internet gelees kan word. 'n Webblaaier word gebruik om hierdie webbladsye wat teks, prente, beelde en video's bevat oop te maak. Deur op die skakels in die bladsye te kliek kan daar van een bladsy na 'n volgende genavigeer word.
Die web is in 1989 deur Tim Berners-Lee by CERN in Geneva, Switserland ontwerp. Sir Tim Berners-Lee het 'n nuwe taal, genaamd HTML geskep. Webwerwe is saamgestel uit bladsye wat in HTML geskryf is. Dokumente en aflaaibare media word deur webbedieners aan die netwerk beskikbaar gestel en kan deur programme soos webblaaiers verkry word. Bedieners en hulpbronne op die Wêreldwye Web word geïdentifiseer en geleë deur karakterstringe wat bronadresse (URL's) genoem word. Die oorspronklike en steeds baie algemene dokumenttipe is 'n webblad wat in HTML geformateer is. Hierdie opmaaktaal ondersteun gewone teks, beelde, ingebedde video- en oudio-inhoud, en skripte (kort programme) wat komplekse gebruikerinteraksie implementeer. Die HTML-taal ondersteun ook hiperskakels (ingebedde URL's) wat onmiddellike toegang tot ander webbronne bied. Webnavigasie, of navigeer, is die algemene praktyk om sulke hiperskakels oor verskeie webwerwe te volg. Webtoepassings is webblaaie wat as toepassingsagteware funksioneer. Die inligting op die web word oor die internet oorgedra deur gebruik te maak van die Hypertext Transfer Protocol (HTTP).
Die Wêreldwye Web het die wêreld se dominante sagtewareplatform geword. Dit is die primêre hulpmiddel wat miljarde mense wêreldwyd gebruik om met die internet te kommunikeer. Webblaaie wat nie op die Internet beskikbaar is nie, is nie deel van die Wêreldwye web nie. Om die wêreldwye web te sien het mens 'n rekenaar of selfoon nodig wat oor 'n webblaaier beskik. Daarnewens het mens het ook toegang tot die Internet nodig.
Geskiedenis
Die web is uitgevind deur die Engelse rekenaarwetenskaplike Tim Berners-Lee by CERN. Hy het dit bedink as 'n inligtingbestuurstelsel wat verskeie konsepte en tegnologieë gebruik, waarvan die mees fundamentele die verbande en koppeling tussen inligting was. Die eerste voorstel is in 1989 geskryf en 'n werkende stelsel wat teen die einde van 1990 geïmplementeer is, insluitend die WorldWideWeb-blaaier en 'n HTTP-bediener. Die tegnologie is buite CERN vrygestel aan ander navorsingsinstellings vanaf Januarie 1991, en toe aan die algemene publiek op 23 Augustus 1991. Die Web was 'n sukses by CERN, en het na ander wetenskaplike en akademiese instellings begin versprei. Binne die volgende twee jaar is daar 50 webwerwe geskep.
CERN het die webprotokol en -kode in 1993 tantièmevry beskikbaar gestel, wat die wydverspreide gebruik daarvan moontlik gemaak het. Nadat die NCSA Mosaic later daardie jaar vrygestel het, het die web baie gewild geword met duisende webwerwe wat in minder as 'n jaar verskyn het. Mosaic was 'n grafiese blaaier wat inlynbeelde kon vertoon en vorms kon indien, en HTTPd, 'n bediener wat vorms kon verwerk (sien CGI). Marc Andreessen en Jim Clark het Netscape die volgende jaar gestig en Navigator vrygestel, wat Java en JavaScript aan die web bekendgestel het. Dit het vinnig die dominante blaaier geword. Netscape het in 1995 'n publieke maatskappy geword wat 'n waansin vir die web veroorsaak het en die dot-com-borrel begin het. Microsoft het gereageer deur sy eie blaaier, Internet Explorer, te ontwikkel. Deur dit met Windows te bundel, het dit vir 14 jaar die dominante blaaier geword.
225
Die jaar 225 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 25ste jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Robert du Preez jr.
Robert du Preez (*30 Julie 1993, Durban) is ’n rugbyspeler wat vir die speel. Hy het van 2015–2017 vir die Westelike Provinsie in die Curriebeker en die in Superrugby gespeel.
Hy maak sy toetsdebuut vir die Springbokke op 2 Junie 2018 teen Wallis in Washington, D.C. op die ouderdom van 24 jaar.
Hy is die seun van Robert du Preez sr., oudrugbyspeler, wat ook die afgerig het.
IRC
IRC (Engels: Intenet Relay Chat) is 'n internet-kommunikasieprotokol wat gebruik kan word vir kletskamers. Dit is veral geskik vir groepsgewyse (een-tot-baie) kommunikasie, maar direkte een-tot-een kommunikasie tussen persone word ook toegelaat.
IRC is oorspronklik in Finland deur Jarkko Oikarinen (beter bekend onder die bynaam WiZ) in Augustus 1988 ontwerp om die toepassing MUT (Multi User Talk) mee te vervang.
Boesmanland
Die Boesmanland is 'n streek in die Noord-Kaap, Suid-Afrika. Die streek strek vanaf Calvinia in die suide tot by die Oranjerivier in die noorde en ooste, Namakwaland in die weste en die Sakrivier en die Hartbeesrivier in die ooste.
Die dorpe Brandvlei, Pofadder en Aggeneys, asook gehuggies soos Namies en Bosluispan, lê in Boesmanland. Die landskap bestaan uit uitgebreide vlaktes wat deur inselberge, soos Gamsberg, onderbreek word. Die naam van die streek is van sy eertydse inwoners, die Boesmans (San-bevolkingsgroep), wat steeds daar aangetref word, afgelei.
Die Sishen-Saldanha-spoorlyn loop deur die Boesmanland. Vaalputs, waar kernafval gestoor word, is tussen Boesmanland en Namakwaland geleë.
Klimaat
Boesmanland is 'n dor en droë gebied grensend aan Namakwaland. Dit is waarskynlik die mees onherbergsame streek in Suid-Afrika. Die grond is grotendeels onvrugbaar en die grondwater het 'n hoë soutgehalte. Die flora en fauna, hoewel skaars, is van groot belang. Hoewel die veld te dor is om te bloei (soos aan die weskus van Namakwaland), selfs nie wanneer dit in die lente reën nie, is plantjies wat opkom ongewoon en dikwels van asemrowende skoonheid.
Maselspruit
Die Maselspruit is 'n nie-standhoudende spruit in die noorde van die Vrystaatprovinsie in Suid-Afrika.
Dit is op 'n hoogte van 1 315 m bo seevlak in die opvanggebied van die Vaalrivier geleë, en sluit suid van Ventersburg aan by die Sandrivier by die koördinate.
Noord-Brabant
Noord-Brabant is een van die 12 provinsies van Nederland en is in die suide geleë. Die provinsie het 'n bevolking van 2 574 000 in 2021 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 5 082 km² met 'n bevolkingsdigtheid van 488 per km². Die hoofstad is 's-Hertogenbosch en die grootste stad is Eindhoven. Ander belangrike plekke is onder meer Tilburg, Breda, Helmond, Roosendaal, Bergen op Zoom en Oss.
Munisipaliteite
Noord-Brabant bestaan uit 56 munisipaliteite:
Jocelyn Towne
Jocelyn Towne (gebore 8 Augustus 1976) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Almost Famous (2000), I Am I (2013), We'll Never Have Paris (2014), en Diani & Devine Meet the Apocalypse (2016).
Pagar Alam
Pagar Alam is 'n stad en lê in die provinsie Suid-Sumatra in Indonesië.
Onderdistrike
Die stad het 5 onderdistrikte:
Leucandra nicolae
Leucandra nicolae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2003 deur Wörheide & Hooper.
Steven Michael Quezada
Steven Michael Quezada is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Beerfest (2006) en Spare Parts (2015), en in die televisiereekse In Plain Sight (2008) en Breaking Bad (2008).
226
Die jaar 226 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 26ste jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Michael Jeter
Michael Jeter (26 Augustus 1952 – 30 Maart 2003) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Green Mile (1999), Jurassic Park III (2001), en Open Range (2003), en in die televisiereeks Evening Shade (1990).
Djambi
Djambi is 'n stad en lê in die provinsie Djambi in Indonesië op die Sumatra- eiland. Djambi is die provinsiale hoofstad.
Buurte
Die stad het 8 buurte/administratiewe distrikte:
Vervoer
Die stad het 'n lughawe Sultan Thaha Syaifuddin
Jean-Luc du Preez
Jean-Luc du Preez (gebore 5 Augustus 1995, Durban) is ’n losvoorspeler wat vir die Natalse Haaie in die Curriebeker en die in Superrugby speel.
Hy is die seun van Robert du Preez sr., oudrugbyspeler, wat tans die afrig.
Warmteoordrag
Warmteoordrag is die oordrag van termiese energie vanaf 'n warm massa na 'n kouer massa. Wanneer 'n voorwerp se temperatuur van die omgewing verskil, of 'n ander nabygeleë voorwerp, sal oordrag van termiese energie plaasvind, wat ook as hitte vloei, hitte oordrag, of hitteruiling bekend staan. Dit geskied só 'n wyse dat die betrokke liggaam en die omgewing termiese ewewig bereik — wat beteken dat albei dieselfde temperatuur bereik, en so voortbestaan. Warmteoordrag vind altyd plaas vanaf 'n hoër temperatuur na 'n lae temperatuur voorwerp soos beskryf deur die Tweede Wet van Termodinamika. Waar daar 'n temperatuurverskil tussen twee aanliggende voorwerpe is, kan die warmteoordrag nooit gestop word nie, dit kan net verminder word.
Die begrip van warmteoordrag word gewoonlik in drie verskillende prosesse opgedeel: warmtegeleiding, konveksie, en termiese straling. Al drie hierdie prosesse dra by tot die verskynsel van warmteoordrag.
Formules
Simbole:
Geleiding
Silinders:
Berekeninge van warmte-oordrag
Die totale warmte-oordrag weerstand is:
Berekeninge van hitte-oordrag:
Radiasie/straling
Stralingsenergie word gegee deur die Stefan–Boltzmann vergelyking:
As 'n warm voorwerp energie uitstraal aan sy koeler omgewing en die temperatuur van die warm voorwerp is naby aan die temperatuur van die omgewing, kan die netto bestralingshitteverlies uitgedruk word as:
Indien Tw baie hoër is as Tk, dan kan die volgende vereenvoudinging gedoen word:
Waar:
Let wel: Werk altyd met die absolute temperatuur, maw die tempetuur in Kelvin.
Voorbeeld
Aan die regterkant is 'n blok (met dikte z) wat bestaan uit verskillende stowwe.
Druk die hitte-oordrag deur die blok uit in terme van al die toepaslike veranderlikes:
Antwoord:
Totale warmte-oordrag:
Bereken ΔTtotaal:
Berekening van weerstand:
Weerstand van 2, 3 en 4:
(Hierdie is die algemene manier om weerstand van parallele weerstande te bereken. Dieselfde metode word gebruik om parallele weerstande in 'n elektriese stroombaan te bepaal.)
Dus is die totale weerstand:
Tammy Townsend
Tammy Townsend (gebore 17 Augustus 1970) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Playing Mona Lisa (2000) en in die televisiereekse Sherri (2009), The Client List (2012), en K.C. Undercover (2015).
Edward Jobson (akteur)
Edward Jobson (29 Februarie 1860 – 7 Februarie 1925) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Someone Must Pay (1919), Someone in the House (1920), Burning Daylight (1920), en The Brass Bottle (1923).
227
Die jaar 227 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 27ste jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Dylan Gelula
Dylan Gelula (gebore 7 Mei 1994) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent First Girl I Loved (2016) en in die televisiereekse NCIS (2003), Chasing Life (2014), en Unbreakable Kimmy Schmidt (2015).
228
Die jaar 228 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 28ste jaar van die 3de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
229
Die jaar 229 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 29ste jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Leucandra odawarensis
Leucandra odawarensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hozawa.
Erwin Mortier
Erwin Mortier (gebore 28 November 1965) is 'n Vlaamse skrywer. Hy het groot geword in Hansbeke en verhuis later na Gent waar hy dié stad se stadsdigter word (2005–2006).
Hy het rubrieke geskryf vir koerante soos De Morgen en reeds verskeie romans gepubliseer.
Pous Pius XII
Pius XII was die 260ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk vir 19 jaar, 7 maande en 8 dae, van 1939 tot 1958. Voor sy verkiesing as pous was Pius nuntius in Duitsland en kardinaal-staatsekretaris. In die funksie sluit hy die berugte “Reichskonkordaat” met die Hitlerregering. Na die oorlog tree Pius baie versoenend op teen die Spil-moondhede en hulle satelliete. Hy was ‘n bitter vyand van die kommunisme en het veral streng opgetree teen die lede van die Italiaanse kommunistiese party. Hy stel die dogma van Maria se hemelvaart in.
Erwin Mortier
Vertalings
In die oorsig van 2014, die 100 ste herdenking van die begin van die Eerste Wêreldoorlog, vertaal Mortier drie Engelse werke, bestaande uit getuienisse van oorlogsverpleegsters en andere uit die periode.
Pous Pius XII
Pius XII het ‘n einde gebring aan die Italiaanse meerderheid in die kollege van kardinale.
Erwin Mortier
Vertalings
In 2013 voltooi hy die vertaling van Between the Acts van Virginia Woolf, met as Nederlandse titel Tussen de bedrijven.
Pous Pius XII
Biografie
Pous Pius XII is gebore as Eugenio Maria Giuseppe Giovanni Pacelli  (Eugenio Pacelli) op 2 Maart 1876 in Rome, Italië. Hy was die seun van Filippo Pacelli en Virginia Pacelli (gebore Graziosi). Hy het twee sussies gehad (Giusseppa en Elisabetta) en ‘n broer (Francesco). Die familie het nou bande met die Vatikaan gehad. Eugino se oupa Marcantonio Pacelli was sekretaris van Binnelandse Sake onder Pous Leo XIII en was mede-stigter van die Vatikaanse koerant L’Osservatore Romano. Sy broer Francesco Pacelli was ‘n regsadviseur vir Pous Pius XI. In 1894 begin Pacelli sy teologiese studie aan die Tridenine Caprancia seminarie. In 1899 verkry hy ‘n meestersgraad in die teologie.
Erwin Mortier
Toekennings
Mortier behaal verskeie letterkundige pryse vir sy werk, insluitende:
Mortier het oorlogsprosa deur Ellen N. La Motte, Mary Borden en Enid Bagnold in Nederlands vertaal en die eerste Nederlandse vertaling van Virginia Woolf se Between the Acts geskryf.
Pous Pius XII
Biografie
Op Paassondag 2 April 1899 word Pacelli priester gewy deur biskop Paolo Cassetta. Vervolgend studeer hy kerkreg aan Sint Apollinaire en word priester by die Chiesa Nuova kerk. Hy kry verskeie poste by die Vatikaan en verwerf sy doktorsgraad in kerkreg in 1904. In 1912 word hy adjunk-sekretaris van die departement van Besondere Kerklike Sake onder Pous Pius X en later Pous Benedictus XV. Na die dood van Pius X word kardinaal Gaspari kardinaal-staatssekretaris en Pacelli ondersekretaris. Op 23 April 1917 word Pacelli nuntius in Beiere. Na die val van die Beierse republiek word Pacelli nuntius in Duitsland op 23 Junie 1920 en verhuis na Berlyn in Augustus 1925. Op 10 Desember 1929 word hy teruggeroep na Rome.
Pous Pius XI stel Pacelli aan as kardinaal-priester van SS Giovanni e Paolo op 16 Desember 1929 en op 7 Februarie 1930 word hy kardinaal-staatsekretaris. In 1935 word hy ook Camerlengo. As staatsekretaris sluit hy verskeie konkordate onder andere met Oostenryk, Duitsland, Joegoslawië en Portugal. Die belangrikste konkordaat was die “Reichskonkordat” geteken op 20 Julie 1933 met die Nazi-regering van Adolf Hitler.
Tussen 1933 en 1939 teken Pacelli 55 proteste aan by die Duitse regering oor skending van die konkordaat. Die proteste loop uit op die ensikliek “Mit brennender Sorge” wat die nasionaal-sosialisme verwerp.
Op 2 Maart 1939 volg hy Pous Pius XI en word gekroon op 12 Maart 1939 deur kardinaal Camillo Caccia Dominioni. Hy regeer tot sy dood op 9 Oktober 1958. Hy word opgevolg deur Pous Johannes XIII.
Die naam ‘Pius ’ beteken 'die vrome'.
Pontifikaat
Pous Pius XI sterf op 10 Februarie 1939 en Pius XII word verkies op 2 Maart 1939 op sy 63ste verjaarsdag na ‘n konklaaf van slegs een dag en drie stemrondtes. Sy eerste aanstelling was die van kardinaal Luigi Maglione as staatsekretaris.. Hy het ook die Italiaanse meerderheid in die kurie verminder deur Duitse en Nederlandse kardinale aan te stel.. Hy het ook die Amerikaanse kardinaal Francis Spellman ‘n groot rol in die Kerk laat speel. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het Pius geen kardinale aangestel nie en die aantal lewende kardinale het gedaal tot 38. By die eerste konsistorie op 18 Februarie 1946 het hy 32 nuwe kardinale aangestel onder hulle was kardinale uit China, Indië en die Midde Ooste.
Pous Pius XII het die Katolieke geloof in 41 ensiklieke en byna duisend boodskappe en toesprake toegelig. In “Mediator Dei” verduidelik hy lidmaatskap en deelname in die kerk. Die ensikliek “Divino Afflante Spiritu” van 1943 open die deure vir Bybelnavorsing en gee nuwe vryheid na die ondersoek van teologiese kwessies.
Op 1 November 1950 kondig hy die dogma van Maria se hemelopneming aan. Die ensikliek “Fulgens corona’’ van 8 September 1953 kondig die Maria-jaar aan.
Oor geboortebeperking laat die pous die ritme-metode toe as aanvaarbaar in beperkte situasies. Hy was ook spyt oor die Kerk se hantering van die Gallileo-saak. In die ensikliek “Humani Generis” erken hy dat evolusie dalk die biologiese ontwikkeling van die mens kan beskryf, maar beklemtoon dat die siel deur God geskep is.
Die kollege van kardinale
Pous Pius XII het geen kardinale aangestel tydens die Tweede Wêreldoorlog nie. Die aantal lewende kardinale het gedaal tot 38. Na die oorlog het hy in 2 konsistories 56 nuwe kardinale aangestel. Hy het ook die meerderheid wat die Italiaanse kardinale in die kollege gehad het, tot niet gemaak. Weens die omvang van die lys word dit hier gehou.
Saligverklarings
Pous Pius XII het 31 saligverklarings gedoen, waaronder die sewe martelaresse van Shanxi en twee van sy voorgangers Pous Innocentius XI en Pous Pius X. Weens die omvang van die lys word dit hier gehou.
Heiligverklarings
Pous Pius XII het 28 persone heilig verklaar, waaronder sy voorganger Pous Pius X. Weens die omvang van die lys word dit hier gehou.
Bulle, briewe, ensiklieke en dekrete
Pous Pius XII het 41 ensiklieke uitgereik. Weens die omvang van die lys word dit hier gehou.
Verering
Pous Benedictus XVI het Pius eerwaardig verklaar op 19 Desember 2009.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Warmtegeleiding
In warmteoordrag, is warmtegeleiding of konduksie die oordrag van termiese energie tussen aanliggende molekules in 'n stof wat veroorsaak word deur 'n temperatuurgradiënt. Dit vind altyd plaas vanaf 'n hoë temperatuurstreek na 'n lae temperatuurstreek, en neig om ewewig tussen die temperatuurverskil te bereik. Warmtegeleiding kom voor in alle vorme van materie — vastestowwe, vloeistowwe, gasse en plasmas — en benodig nie die meerderheid beweging van materie nie. In vastestowwe kom dit voor weens die kombinasie vibrasies van die molekules, en die vervoer van energie deur vrye elektrone. In vloeiers is warmtegeleiding moontlik deur die botsings en diffusie van molekules gedurende willekeurige beweging.
Anders as warmtegeleiding, kan warmteoordrag ook plaasvind deur termiese straling (of radiasie) en konveksie. Dikwels kom meer as een van hierdie prosesse voor in 'n gegewe situasie.
Gallië
Die term Gallië (Latyns: Gallia) verwys na die geografiese gebied tussen die Ryn in die ooste, die Alpe en die Middellandse See in die suide, die Pireneë en die Atlantiese Oseaan in die weste en noorde, wat sedert die 7de en 6de eeu v.C. deur Kelte (Latyns: Galli) bewoon is. Die sowat sestig Galliese stamme in hierdie gebied, wat ongeveer die huidige Frankryk, België, westelike Switserland en Noord-Italië beslaan, moet eerder as 'n kulturele en waarskynlik ook ekonomiese eenheid beskou word. Voor die Romeinse verowering het hierdie stamme nooit in 'n gemeenskaplike ryk verenig nie.
Geografiese ligging
Die Romeine het ook die Noord-Italiaanse Po-vlakte met sy Keltiese bevolking by Gallië gereken en daarna as Gallia Cisalpina (of Cisalpynse Gallië) verwys. Die huidige gebruik beperk Gallië meesal op die Romeinse Gallia transalpina (of Transalpynse Gallië), die Galliese gebiede oorkant die Alpe.
Die Keltiese tydperk
Argeologiese opgrawings staaf die teorie dat die Galliese gebiede van die huidige Frankryk reeds voor die aankoms van die eerste Keltiese setlaars deur 'n aantal verskillende volkere bewoon is. Die immigrasie van Keltiese stamme het tussen 700 en 600 v.C. begin. Hierdie setlaars het 'n aantal Gallies-Keltiese dialekte gepraat. Die nie-Keltiese bevolking, veral die Iberiërs noord van die Pireneë en die Liguriërs in die kusgebiede van die Middellandse See is aanvanklik nie deur die vestiging van Keltiese stamme geraak nie en kon hulle onafhanklikheid handhaaf.
Die gebied van die Po-vlakte, wat deur die Gallies-Keltiese stamme van die Cenomane, Insubriërs en Boiërs bewoon is, het omtrent 200 v.C. onder Romeinse heerskappy gekom en is as provinsie Gallia cisalpina by die Romeinse Ryk ingelyf.
Die Romeinse verowering
Vanaf 125 v.C. het die Romeine met die verowering van die kusgebiede langs die Middellandse See en die Rhônevallei begin. Die stad Aquae Sextiae (die huidige Aix-en-Provence) is in 122 v.C. as 'n Romeinse kolonie gestig. Een jaar later is die suidoostelike Gallië as 'n provinsie onder die naam Gallia Narbonensis by die Romeinse Ryk ingelyf. Narbo (die huidige Narbonne) het in 118 v.C. as sy administratiewe sentrum ontstaan. Die inval van die Kimbers en Teutone in Suid-Gallië en Noord-Italië is in die jaar 113 v.C. blykbaar as 'n ernstige bedreiging vir Rome beskou. Die twee Germaanse volkere is moontlik deur 'n springvloed in hul Skandinawiese tuisland (vermoedelik die huidige Jutland in Denemarke) gedwing om na ander geweste te verhuis. Later het ook ander Germaanse stamme by hulle trek aangesluit. Die Germane het verskeie kere groot Romeinse leërs verslaan, onder meer naby Noreia in die huidige Oostenryk en in 105 v.C. naby Arausio (die huidige Orange) in Suid-Gallië. Twee Romeinse leërs het in 105 v.C. daarin geslaag om die twee Germaanse stamme na die Rhône terug te dryf. Die Romeinse veldheer Gaius Marius het in 102 v.C. naby Aquae Sextiae 'n oorwinning oor die Teutone behaal en een jaar later ook die Kimbers naby Vercellae in Noord-Italië verslaan. Die oorlewende vroue het in hul laers saam met hulle kinders selfmoord gepleeg om nie die Romeinse slawerny te moet verduur nie.
Historiese Romeinse berigte wat die getalle van die Germaanse stamme van die Kimbers en Teutone op meer as 300 000 beraam het, was vermoedelik oordrewe. Danksy hulle vreemde en skrikwekkende voorkoms, byvoorbeeld hulle blonde hare en blou oë, en hulle barbaarse godsdiens, waarin vroulike priesters met grys hare en wit tabberds 'n groot gespeel het (hulle het volgens oorlewerings die ingewande van menslike slagoffers, veral oorlogsgevangenes, gebruik om die toekoms te voorspel), het die nuus van hulle invalle tot groot paniek in Rome gelei.
Die herinnering aan hierdie barbaarse krygers uit die onbekende noordelike geweste het in Rome dekades lank lewendig gebly. Met sy slim verwysings na hierdie moontlike gevaar uit die noorde het Julius Caesar later op 'n hoogs geskikte manier sy veldtog teen die Keltiese stamme geregverdig.
In die tydperk tussen 58 v.C. en 51 v.C. het Gaius Julius Caesar die res van Gallië verower en in sy beroemde boek De bello Gallico uitvoerige persoonlike waarnemings en kommentaar rondom dié veldtog neergeskryf. Die gemeenskaplike opstand onder die leiding van die Galliese hoof Vercingetorix in 52 v.C. was die laaste vergeefse poging van die inheemse stamme om die Romeine uit Gallië te verdryf. Met sy oorwinning naby Alesië in dieselfde jaar het Caesar daarin geslaag om alle verset teen die Romeine plat te vee.
Die Romanisering
As deel van die Romanisering van die nuwe provinsies is die Romeinse administratiewe en regstelsel ook in Gallië ingevoer, met Latyn as amptelike taal. As Vulgêrlatyn het die taal van die Romeine ook die basis vir die ontwikkeling van die moderne Franse taal gevorm. Ondanks hulle nederlaag het baie Galliërs die Romeinse heerskappy, wat ook die gesofistikeerde Mediterreense leefwyse na hulle geweste gebring het, as 'n verbetering van hulle lewensomstandighede ervaar. Geen ander Barbaarse volk het in die antieke tydperk beter by die Romeinse kultuur aangepas as die Galliërs nie. Daarnaas het die Romeine ook 'n einde aan die voortgesette stamgevegte gemaak en Gallië geleidelik tot een van die welvarendste gebiede in die Romeinse Ryk ontwikkel. Die Provincia (die huidige Provence) het danksy 'n golf van Romeinse immigrante, veral veterane van die Romeinse leër, een van die mees geromaniseerde gebiede geword, wat ook vandag oor die rykste Romeinse erfenis in Frankryk beskik, met die antieke Nemausus (die huidige Nîmes) en Arles as sentrums van die Romeinse boukuns.
Die inwoners van dié Galliese provinsie het sedert 50 v.C. (volgens ander bronne sedert 69 n.C.) in aanmerking gekom vir Romeinse burgerskap, mits hulle aan bepaalde voorwaardes kon voldoen. Beheersing van die Latynse taal was gewoonlik 'n voorvereiste vir die verlening van die ius Latinum, wat byna dieselfde burgerregte behels het as die burgerskap van die stad Rome. Die beleid om die Romanisering op 'n vrywillige manier te bevorder, het in die geval van Gallië geblyk om hoogs suksesvol te wees. Onder die heerskappy van keiser Claudius is byvoorbeeld die stamhoofde van die Aedui as lede van die Romeinse senaat aanvaar. Gallië het tot by die verval van die Romeinse Ryk in die 5de eeu 'n belangrike steunpilaar van die Romeinse heerskappy in Wes-Europa gevorm en ná die Germaanse verowering van groot dele van die Wes-Romeinse Ryk 'n beduidende rol by die bewaring van die Romeins-Christelike kultuur gespeel.
Die laat antieke tydperk
Die kerstening van Gallië het teen die einde van die 2de eeu 'n aanvang geneem. Die opgradering van baie versterkings omtrent die jaar 300 verwys reeds na die bedreiging deur Germaanse stamme. Die Romeinse keisers het egter die belangrikheid van die Galliese provinsies beklemtoon en van Lutetia, die huidige Parys, 'n keiserlike residensie gemaak.
Die volksverhuising, wat teen die einde van die 4de eeu begin het, het 'n einde aan Gallië se vreedsame ontwikkeling en welvaart as 'n deel van die Romeinse Ryk gemaak. Germaanse stamme (Vandale, Alemanne, Wes-Gote, Boergondiërs en Franke het in Gallië ingeval. Ná die jaar 410 het groot dele van Armorica en Sentraal-Gallië onder die heerskappy van opstandelinge gekom, die sogenaamde Bacaudae, en plaaslike barbaarse heersers.
Gedurende die 5de eeu het die Franke, Boergondiërs en Wes-Gote hulle heerskappy oor groot Galliese gebiede gevestig, aanvanklik as Romeinse bondgenote, later as selfstandige heersers. Die vestiging van barbaarse setlaars in Gallië, veral in die gebied van die provinsie Aquitania secunda, het ingevolge die ius hospitalitatis ("Reg van Gasvryheid") plaasgevind wat die verdeling van land tussen die Romeinse landeienaars en die Germaanse "gaste" gereël het.
Die Gallies-Romeinse adel en veral die kerk het 'n tyd lank daarin geslaag om die Romeinse kultuur te bewaar, met Gregorius van Tours en Sidonius Apollinaris as die invloedrykste van die Gallies-Romeinse persoonlikhede in hierdie oorgangstydperk. 'n Aantal briewe, wat Sidonius Apollinaris tydens die tweede helfte van die 5de eeu geskryf het, het bewaar gebly en getuig van die gereelde onderlinge kontak tussen lede van die Gallies-Romeinse adel. Mense soos Pontius Leontius, 'n adellike burger uit die gebied van Burdigala (Bordeaux), het op hulle landgoedere en in hulle villas steeds die tradisionele Romeinse leefwyse gehandhaaf. Sidonius se versterkte landgoed, wat hy burgus ("burg") genoem het, was 'n tipiese voorbeeld van hierdie soort Christelik-Galliese argitektuur, met kenmerkende torings, mure, kolonnades met Christelike muurskilderye, magasyne en 'n kapel.
Ook die Frankiese en Wes-Gotiese koninkryke het by die Romeinse tradisies aangesluit. Nogtans het mense met die ondergang van die Romeinse keiserlike hof min belang in 'n klassieke opleiding gestel wat vroeër 'n voorvereiste vir 'n loopbaan as beampte was. Die onderwysinstellings, wat in die Romeinse tyd onder meer deur die stedelike administrasies aangebied is, is gesluit, en slegs die kerk het in hierdie tydperk nog 'n basiese opleiding verskaf. Uiteindelik het in die laat antieke tydperk die onvermydelike agteruitgang van die Gallies-Romeinse kultuur begin, en met die middel van die 6de eeu het die vroeë middeleeuse tydperk 'n aanvang geneem.
Administrasie
Die gebiede noord van die ou Provincia Narbonensis, wat deur Caesar verower is, is in drie administratiewe gebiede verdeel: Aquitania in die suidweste; Lugdunensis met die Sentraal-Galliese gebiede tussen die Loire en die Seine en die huidige Bretagne; en Belgica in die noorde. Lugdunum (die huidige Lyon) het as 'n soort federale hoofstad gedien en het ook die Galliese munt gehuisves wat in die keisertydperk goue geldstukke van eersterangse gehalte geslaan het.
Gallia Narbonensis as die oudste Galliese provinsie oorkant die Alpe het in baie opsigte van die drie ander gebiede verskil. Gaius Julius Caesar het die stigting van 'n aantal Romeinse stede saam met die Romeinse volksplanting in hierdie suidoostelike gewes bevorder. Die Italiese stelsel van stedelike gemeenskappe het hier gou die ou kantonale stelsel van die Kelte vervang. Die huidige Franse plekname weerspieël nog steeds die unieke karakter van Narbonensis. Terwyl die plekname hier die ou name van die plaaslike stamme verdring het en name soos Arlete (die huidige Arles) en Vienna (die huidige Vienne) bewaar is, het die plekname in die noorde in vergetelheid geraak en is uiteindelik deur die name van die plaaslike stamme vervang: Lutetia Parisiorum ("Lutetia van die Parysers") staan dus vandag nie as *Lutèce bekend nie, maar as Paris (Parys).
Godsdiens en maatskappy
Die Galliese stede was die belangrikste smeltkroes van die Gallies-Romeinse maatskappy, en vanuit hierdie sentrums het die Romanisering en die gebruik van die Latynse taal ook geleidelik na die plattelandse gebiede begin uitbrei. Die Romeine het nie die oorheersende rol van die landelike Galliese adel aangetas nie wat as een van die mees betroubare bondgenote by die vestiging van die Romeinse heerskappy beskou is. Adellike seuns is in die Latynse skole van die stede opgelei en het sodoende in noue aanraking met die Mediterreense kultuur en leefwyse gekom.
Op godsdienstige gebied kon daar - in teenstelling met die Romeinse praktyk in ander geweste - geen sprake van verdraagsaamheid teenoor die Keltiese tradisies wees nie. Alhoewel die Keltiese godsdiens aanvanklik nog geduld is, het die Romeinse beleid onder die heerskappy van keiser Claudius drasties verander. Vanweë hulle oorheersende stelling in die Keltiese maatskappy is die Galliese priestersklas, die Druïdes, as 'n moontlike bedreiging vir Rome beskou en gevolglik genadeloos uitgeroei.
Daarenteen is die aanbidding van plaaslike Keltiese godhede soms bevorder, en keiser Augustus het selfs 'n altaar vir 'n aantal Galliese godhede opgerig. Tegelykertyd is die vergoddeliking van Rome en sy heersers ingevoer om sodoende die Romeinse heerskappy te vestig. Veral in stedelike gebiede van Gallië het die Romeinse owerhede die aanbidding van die Romeinse godhede en keisers bevorder. Ook hier was dit veral adellike Galliërs wat die voortou geneem het by die aanvaarding van die nuwe godsdiens.
Ekonomie
Gallië het in demografiese en ekonomiese opsig rofweg uit drie heeltemal verskillende gebiede bestaan:
Danksy die Pax Romana, die Romeinse vrede, het met die Romeinse heerskappy 'n ongestoorde ekonomiese opbloei van die Galliese stede en hulle onmiddellike omgewing begin. Plaaslike nywerhede soos die tekstiel-, glas- en keramiekvervaardiging was hoogs ontwikkeld en het hulle produkte na ander gebiede van die Romeinse Ryk en na Germanië uitgevoer waar hulle die plaaslike markte vinnig begin oorheers het.