cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kiepersol
Cussonia paniculata
Hoewel dit rypbestand is, stort veral die jong kiepersolle dikwels sonder enige rede ineen, maar loop soms weer teen die basis van die stam uit - vandaar die besonder interessante krom voorkoms wat kiepersolle soms het. Cussonia paniculata hou van baie warmte en sonskyn en kan eerder droogte as te veeI water oorleef. Die plant verkies veral in die winter baie min water en aard goed in ligte, goed gedreineerde klipperige grond. Nuwe plante groei uit saad en jong lote. Die kaal, verdikte stamme vertak bolangs en het 'n ronde, stofferagtige kroon. Die blare het ŉ bekoorlike grysgroen bladkleur en die klein, geel blommetjies is opgestel in kort bloeiwyses wat in pluime van 25 tot 30 cm lank saamgevoeg is. Die blare is handvormig saamgestel uit tussen 7 en 12 blaartjies wat elkeen 15 tot 30 cm lank is.
Germaanse kalender
Maandname
Die maande was heel waarskynlik volgens die maan ingestel – dit kan nagespeur word in die Oudengelse "mónaþ", Oudnoorse "mánaðr, en Oudhoogduitse "mánód", sowel as in die moderne Engelse "month", moderne Yslandse "mánuður", moderne Noorse "måned", moderne Sweedse "månad", moderne Afrikaanse en Nederlandse "maand" en die Duitse "Monat", wat almal afleidings van die woord “maan” is en met hetsy ’n –t of –d agtervoegsel bygelas is. Hierdie verbinding kan ook in ’n paar ander Indo-Europese tale opgemerk word.
Kiepersol
Cussonia paniculata
Die blaartjies is vingervormig en die rande is oneweredig en veeragtig gelob. Soms is die bopunte ook skerppuntig. Cussonia paniculata groei betreklik stadig, maar weens sy besondere voorkoms is die wag beslis die moeite werd indien hy in 'n tuin aangeplant word. Dit is besonder dekoratief as aksentplant en lyk baie mooi in houers op patio's, terrasse en stoepe.
Germaanse kalender
Maandname
Die Germaanse maandname het volgens plek en streekstaal verskil, wat uiteindelik deur plaaslike aanpassings van die Romeinse maandname vervang is. By die “week”, van Romeinse afkoms, wat omstreeks 1 n.C. ingevoer is, maak verskeie Germaanse tale van leenvertalings gebruik om die name van die klassieke planete (waarná die weeksname vernoem is) dié van Germaanse gode mee te vervang. Hierdie naamsvervanging heet interpretatio germanica.
Kiepersol
Cussonia spicata
Hierdie kiepersol, wat ook bekend staan as die sambreelboom ("spiked cabbage tree") of Laeveldse kiepersol, groei heelwat vinniger as Cussonia paniculata, maar is gevoeliger vir lae wintertemperature. Hierdie spesie is oor 'n baie groter gebied in Suid-Afrika versprei en word van Oos- en Suid-Kaapland, deur die hele Natal en eSwatini tot in feitlik die hele Gauteng aangetref.
Germaanse kalender
Maandname
Die verwysingsbron in hierdie artikel vir Oudengelse maandname spruit uit die Eerwaarde Bede (omstreeks 672-736). Hy het die voorchristelike Angel-Saksiese maandname in sy Latynse geskrif, bekend as De temporum ratione (De mensibus Anglorum), geskryf in 725, opgeteken.
Kiepersol
Cussonia spicata
Dit kom ook buite Suid-Afrika tot in die tropiese dele van Afrika voor, maar is nêrens werklik volop nie. Hoewel Cussonia spicata volgens die verspreidingsgebied geen definitiewe grondvoorkeur toon nie, lyk dit tog of dit goed gedreineerde grond en gebiede met 'n hoër gemiddelde reënval verkies. In gebiede waar dit baie reën, word hierdie kiepersol tot 10 m hoog, maar in droër dele selde hoër as 5 m. Die blare van die spesie is baie uiteenlopend wat kleur en vorm betref. Dit varieer tussen grysblou en donkergroen en die blare is gewoonlik bo-aan die takpunte kransstandig saamgevoeg.
Germaanse kalender
Maandname
Karel die Grote (768-814) het die Juliaanse Kalender só aangepas om van die Oudhoogduitse landboukalender-maandname in die dele van sy koninkryk gebruiklik te maak. Hierdie name was tot met die 15de eeu van krag en het tot met die 19de eeu in algemene of streekstaalgebruik bly voortbestaan.
Kiepersol
Cussonia spicata
Die blare is meestal lansetvormig, 10 tot 18 cm lank, 10 cm breed, gelob tot grof getand, en soms ook veervormig en onderverdeel. Gewoonlik sit 5 tot 9 blaartjies handvormig aan lang bladstele - meestal in 2 rye aan die bopunt van 'n besonder lang blaarsteel. Elke blaartjie is op sy beurt saamgestel uit 1 tot 3 paar en 1 eindstandige sekondêre blaartjie. In die boonste helfte is die blaartjies gewoonlik skerp getand en soms gaafrandig. Die glansende donkergroen, harde blare is liggroen en dofglansend aan die onderkant. Die bloeiwyse verskyn in die vroeë somer, maar die blomme gaan eers in Februarie of Maart oop. Die individuele blommetjies is klein, lig geelgroen en baie onwelriekend sodat bestuiwing hoofsaaklik deur middel van vlieë en brommers plaasvind.
Die vruggies, wat eers in Julie en Augustus ryp word, is klein en silindervormig, vlesig en pers van kleur. Veral voëls eet die vrugte en is in groot mate verantwoordelik vir die verspreiding van die kiepersolsaad. Saadproduksie by die kiepersol is besonder goed en ontkieming vind maklik plaas. Die hout van sowel Cussonia paniculata as Cussonia spicata is baie sag en eintlik heeltemal nutteloos. Vroeër jare is die hout egter gebruik vir die vervaardiging van briekblokke vir ossewaens en die San en Khoi het veral die groot knolagtige wortels geëet om hul dors te les omdat kiepersolle water in hul wortels bewaar. As voedingsbron vir diere is die kiepersol feitlik waardeloos. Voëls en diere eet veral die vrugte, maar net die olifant vreet die kiepersolblare. Die plant is egter baie gewild by die Swartmense omdat hulle dit gebruik vir die voorkoming en behandeling van 'n verskeidenheid siektes, soos naarheid, malaria, koors en veneriese siektes. In die Vrystaat en sommige Swart nasionale state word Cussonia spicata by wet teen vernietiging beskerm.
Leucosolenia lucasi
Leucosolenia lucasi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1891 deur Dendy.
Dana Gourrier
Dana Gourrier is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Bullet to the Head (2012), Django Unchained (2012), The Hateful Eight (2015), en Kidnap (2017).
Siberiese Federale Distrik
Die Siberiese Federale Distrik (Russies: Сиби́рский федера́льный о́круг, Sibirski federalni okroeg) is een van die agt federale distrikte van Rusland. Dit bestaan uit 12 federale deelgebiede, wat almal in Asië geleë is. Die bevolking is 19 256 426, volgens die 2010-sensus. Die huidige presidensiële afgevaardigde is Wiktor Tolokonski.
Kia Mohave
Die Kia Mohave is 'n kompakte sportnutsvoertuig wat sedert 2008 deur die Suid-Koreaanse vervaardiger Kia vervaardig word.
Leucosolenia macquariensis
Leucosolenia macquariensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Elektronneutrino
Die elektronneutrino of elektron-neutrino is ’n elementêre lepton wat geen netto elektriese lading het nie. Saam met die elektron vorm dit die eerste generasie van leptone, vandaar sy naam. Dit is in 1956 ontdek.
Soos alle elementêre deeltjies het die elektronneutrino ’n antideeltjie, die elektron-antineutrino, waarvan sommige eienskappe dieselfde magnitude maar ’n teenoorgestelde teken het.
Simpelveld
Simpelveld (Limburgs: Zumpelveld) is 'n dorp en munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Limburg, wat grens aan die Duitse deelstaat Noordryn-Wesfale. Die munisipale gebied het sowat 11 000 inwoners (2012) en 'n oppervlakte van 16 km². Die dorp Simpelveld het sowat 6 000 inwoners (2005).
In die munisipaliteit word Simpelvelds en Bocholts gepraat, wat variante van die Ripuariese dialek (veral Bocholts) is.
Plekke
Plekke in die munisipale gebied van Simpelveld:
Baaks/Sweijer, Baneheide, Bocholtz, Bocholtzerheide, Bosschenhuizen, Broek, Bulkemsbroek, Huls, In de Gaas, Molsberg, Prickart, Simpelveld (dorp), Vlengendaal, Waalbroek en Zandberg.
Catalogue of Galaxies and of Clusters of Galaxies
Die Catalogue of Galaxies and of Clusters of Galaxies, ook kortweg die Zwicky-katalogus genoem, is ’n katalogus wat deur die Switserse sterrekundige Fritz Zwicky en kollegas saamgestel is van sterrestelsels en sterrestelselswerms. Die afkorting "CGCG" en "ZWG" word in die katalogus vir die voorwerpe gebruik.
Tussen 1961 en 1968 het Zwicky ses volumes van die katalogus by die Kaliforniese Instituut vir Tegnologie gepubliseer. Dit is gebaseer op foto's van die lugruim en bevat sowat 30 000 sterrestelsels en sowat 10 000 swerms. Die doel was om alle sterrestelses helderder as 15,5 mag noord van 30° suidelike breedtegraad te lys, asook alle helder, sterrestelselryke swerms in dié gebied. Die posisies en helderheid van die sterrestelsels word aangegee en die swerms word geklassifiseer volgens soort. Die ledetal, posisie, grootte en geskatte afstand word ook aangegee.
Klipkop-spierinkie
Die Klipkop-spierinkie (Atherinomorus lacunosus) is 'n vis wat in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika vanaf Oman tot by Oos-Londen voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Hardyhead silverside.
Ebi
Ebrahim Hamedi (‎; * 19 Junie 1949 in Teheran, Iran), beter bekend onder sy verhoognaam Ebi (ابی), is een van die bekendste en invloedrykste Irannese sangers en musikante van sy tyd. Danksy sy ekspressiewe stem word hy as een van die beste sangers van sy generasie beskou.
Ebi bly sedert die Irannese Rewolusie in 1979 in Marbella, Spanje en Los Angeles en gaan dikwels op wêreldtoere. In sy repertoire verbind hy invloede van tradisionele Persiese musiek met westerse pop en soms ook Latino-ritmes.
As balling neem Ebi standpunt in teen die huidige Irannese bewind. Een van sy liedjies, Tasmim, behandel die omstrede presidensiële verkiesing in 2009. Met sy nasionalistiese liedjie Persian Gulf kies hy die kant van Iran in die Persiese Golf-naamstryd.
Eksterne skakels
Media
Stierlingse sanger
Die Stierlingse sanger (Calamonastes stierlingi) is 'n redelik algemene standvoël in breëblaarboomveld, veral miombo, en kom een-een of in pare voor. Hulle leef in die onderste blaredak en onderbos. Die voël is 14 cm groot en weeg 13 gram. In Engels staan die spesie bekend as Stieling's wren-warbler.
Dall Villaby
Dall Villaby is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Aalborg-munisipaliteit. Dit het 1 097 inwoners (2007).
I.D. Lamprecht
I.D. Lamprecht (1933–2017) was 'n Afrikaanse skrywer van jeug- en spanningsverhale. Hy het ook onder die skuilname Jan Lategan en Koot Kampher geskryf.
Lewe en werk
Na skool gaan werk hy by die groot Afrikaanse handelsbank Volkskas Beperk en word onder andere rekenmeester by die bank se takke op Aliwal-Noord, Excelsior, Oos-Londen, Mafeking, Kuruman, Bellville en Springs voordat hy na hul hoofkantoor in Pretoria verplaas word.
Na verskeie groot operasies waartydens sy hele maag verwyder is, gaan hy met vervroegde aftrede en vestig hom op Mosselbaai. Later verhuis hy na Christiana (Noordwes) waar hy baie jare woon, voordat hy in 2011 na 'n aftreeoord in Pretoria verhuis.
Lamprecht is op 9 Augustus 2017 in Pretoria oorlede.
Skryfwerk
Sy eerste ernstige poging tot skryfwerk is op skool met die beskrywing van 'n ware gebeurtenis. Hy en sy broer moes as jong seuns op 'n onweersnag sukkel om 'n koei met haar pasgebore kalfie by die huis te kry. Hierdie opstel word aan die klas voorgelees, maar smalend afgemaak as handelende oor “koeitjies en kalfies”. Na sy vrou 'n ernstige hartkwaal ontwikkel en hulle buite-aktiwiteite as gevolg daarvan tot 'n einde kom, wend hy sy aandag aan skryfwerk om die tyd te verwyl. Hy begin met spanningsverhale, waarvan die eerste een in 1972 gepubliseer is, maar skryf later ook liefdesverhale en selfs jeugverhale. Verskeie vervolgverhale en kortverhale word in tydskrifte gepubliseer.
Jeugverhale
Sy jeugverhale sluit in Ghoen keer terug, Die koperperd, Die blinde horlosie en Oom Johnny.
In Oom Johnny moet Barney van der Spuy gou geld in die hande kry. Nie sy nuuskierigheid oor die vreemde gedoentes by die spookhuis langsaan, of muisneste, of die gedurige veglustigheid van Spiere en sy makkers durf sy planne in die wiele durf ry nie. Oom Johnny hou die sleutel tot ’n oplossing.
Sending Kosmos is ’n ruimtefantasieverhaal wat ook op die jeugmark gerig is.
Spanningsverhale
Hy is egter veral bekend vir sy aksieverhale, veral die Dokter Skip Wessels en Hugo Storm boekreekse.
Hugo Storm-reeks
Hugo Storm is ’n private speurder. In Die vierkantige driehoek (1973) moet Hugo ’n misdaadbende binnesypel en dan die hele bende van kant maak – teen betaling natuurlik. Dis natuurlik nie so maklik om dit te doen nie en nadat hulle bewus word van sy motiewe is hy sy lewe nie meer seker nie. Daar’s ’n gat in die grond (1986) sê die ou tannie vir Hugo. Sy bedoel prospekteergate, maar hy besef gou dat iemand hom in ’n ander gat in die grond wil hê, want daar is verskeie onverklaarbare aanslae op sy lewe. Dit het iets te doen met die groot gat wat Bill Raymond op tant Em se plaas grawe, maar dit is al wat hy weet. In Kat aan die stert probeer Hugo uitvind watter verband die skatryk magnaat Jan du Preez, wat betrokke is by sake van staatbelang, met die berugte Smoothy Johnson en John Edwell het. In Die Judaskus vra twee mooi nooiens vir Hugo om ’n saak te ondersoek. Een wil hê hy moet haar broer se onskuld aan dwelmhandel bewys, die ander versoek hom om haar broer se skuld te bewys. Albei die meisies het boonop dieselfde naam en Hugo is smoorverlief op albei. Hugo aanvaar die uitdaging wat die saak bied en bevind hom byna onmiddellik in die pekel. Hy word deur vreemde mans as slaansak gebruik, die polisie wantrou hom en albei meisies gee voor dat hulle op hom verlief is. Een van hulle se soen is egter ’n Judaskus.
Klub 707-reeks
Sy boeke Ook terwyl ek lag, Die kleiskyf, Die derde kant van die sirkel, Vlug van die feniks, Die bangoed van Agan, Die Judaskus, Operasie skaakmat, Dank jou die duiwel en Blindemol is almal deel van die Klub 707-reeks.
Liefdesverhale
In die geur van narsings en Sing weer jou lied vir my (1984) is liefdesverhale. In Sing weer jou lied vir my  sterf Vienna Krogh se ouers in ’n ongeluk en sy erf skatryk, maar hoor die ontnugterende nuus dat sy ’n aangenome kind was. Sy besluit om na haar eie ma te gaan soek en versoek vir Karel Schoeman om haar te help. Karel het haar lief, maar sy behandel hom soos ’n ouer broer. Deur Karel ontmoet sy die losbol Mike Byleveldt, wat besluit om haar te verower. Om dit te doen, moet hy hom soos ’n heer gedra en sy ouers, met al hulle geraamtes in die kas, in bedwang hou. Die verlore ma word opgespoor en dit lei na ’n spannende einde.
Skuilname
Hy skryf ook onder die skuilname Jan Lategan en Koot Kampher. Die swart engel en ’n Knak in die kring is boeke in die Skip Wessels reeks wat hy onder die skuilnaam Jan Lategan skryf. Die rus is elders verskyn ook onder die naam Jan Lategan. Hierin verlaat die ambisieuse Anna Bornman die dorpie Stofdraai om in Johannesburg haar fortuin as model te gaan soek, maar sy loop sommer dadelik in die moeilikheid in. Sy kry losies in ’n jeugherberg, maar vind gou uit dat dit meer van ’n bordeel is. Wanneer die polisie ’n klopjag uitvoer, probeer sy wegsluip, maar die polisie sien haar. Die onbekende George Bosman verklaar egter aan die polisie dat hulle met mekaar uitgaan en hy neem haar na tant Bets se huis vir herberg, help haar om werk te kry as model, tree op as haar bestuurder en sorg dat sy ’n baie goeie salaris kry. Dan vind sy uit dat iemand sonder haar medewete naakfoto’s van haar geneem het en sy word afgepers.
Publikasies
Werke uit sy pen sluit in:
Long Beach
Long Beach is die sewende grootste stedelike nedersetting in die Amerikaanse deelstaat Kalifornië, geleë aan die monding van die Los Angeles-rivier in die Stille Oseaan in Suid-Kalifornië. Die stadsnaam is afgelei van die wit sandstrand wat oor 'n afstand van 5,5 myl (9 km) strek.
Long Beach se hawe het tot een van die besigstes ter wêreld ontwikkel en is tans die tweede grootste houerhawe in die VSA. Danksy die olievelde, wat hier aan- en aflandig ontgin word, is Long Beach daarnaas ook 'n sentrum van die oliebedryf. Ander belangrike plaaslike nywerhede sluit vliegtuie, motoronderdele, elektroniese en oudiovisuele toerusting en meubels in. Die ekonomiese ontwikkeling van die stad is nou gekoppel aan die groei van die plaaslike hoëtegnologie- en lug- en ruimtevaartbedrywe.
As deel van die metropolitaanse gebied van Los Angeles-Long Beach-Santa Ana - Long Beach is sowat 40 kilometer suid van Los Angeles se middestad geleë - het L.B., soos dit in die omgangstaal bekend staan, steeds in die skadu van sy groter susterstad gestaan. In die 1970's was Long Beach veral berug vir sy naglewe-distrikte wat talle seelui gelok het. Intussen is sy hawegeriewe tot van die bestes wêreldwyd herontwikkel, en talle nuwe bouprojekte is aangepak wat van Long Beach 'n stad van baie hoë lewensgehalte maak. Queensway Bay, 'n nuwe buurt langs die Stille Oseaankus, is een van die grootste bouprojekte in die geskiedenis van Kalifornië.
Geografie en klimaat
Long Beach is sowat 40 km (25 myl) suid van die middestad van Los Angeles geleë. Volgens die Verenigde State se Sensusburo beloop die totale oppervlakte van Long Beach 133,2 km² of 51,4 vierkante myl, waarvan 130,3 km² land en 2,9 km² water is. Signal City, 'n onafhanklike stad, is as 'n enklawe temidde van Long Beach se stadsgebied geleë. Die grootste deel van Long Beach het 'n Mediterreense tot halfdroë klimaat met baie sonskyndae. Vanweë die ligging aan die Stille Oseaan is Long Beach gedurende die somermaande dikwels in lae wolke en mis gehul wat oornag vorm en gewoonlik teen namiddag weer opklaar. Die seewind, wat dikwels vanuit die Stille Oseaan waai, het 'n matigende invloed op somertemperature. Hittegolwe en bedompige toestande kom selde gelyktydig voor sodat die somerhitte nouliks ongemaklik is.
Net soos in ander Suid-Kaliforniese streke val reën hoofsaaklik in die wintermaande. Swaar reënbuie sak uit tydens storms, maar Long Beach kry minder neerslae as nedersettings naby die San Gabriel- of San Bernardino-berge wat verder landwaarts lê.
Geskiedenis
Long Beach se moderne geskiedenis het met die grondskenking begin wat in 1784 aan die soldaat Manuel Nieto oorhandig is. Sy oorspronklike rancho of landgoed is deur sy nakomelinge opgedeel sodat die huidige stadsgebied uiteindelik deel uitgemaak het van twee ranchos, Los Cerritos en Los Alamitos. Los Cerritos is in 1866 aan Lewellyn Bixby verkoop en vervolgens deur sy broer Jotham bestuur. Die Bixby-familie was bekende plaaseienaars wat grootliks bygedra het tot die groei van Long Beach en vandag steeds 'n prominente rol speel.
In 1880 het Long Beach se eerste eiendomsontwikkelaar, William Erwin Willmore, 'n boorling van Engeland, 'n deel van Los Cerritos onderverdeel. Met die aankoms van twee groepe setlaars twee jaar later is die nedersetting (township) Willmore City gevestig. Nog twee jaar later was daar slegs 'n tiental geboue in die nuwe nedersetting. Nadat sy projek geblyk het om onsuksesvol te wees, het Willmore na Arizona verhuis. Nuwe setlaars het nogtans na die gebied gestroom, veral nadat strawwe mededinging tussen twee spoorwegmaatskappye, die nuutgestigte Santa Fe Railroad en die ouer Southern Pacific Railroad, groot getalle besoekers na Long Beach gelok het, en in 1888 is die nedersetting met altesaam 59 geboue en 'n skool onder sy nuwe naam City of Long Beach geïnkorporeer.
Ontevredenheid oor die prohibisie en hoë belastingtariewe was die rede vir 'n kortstondige disinkorporasie in 1897. Inwoners het nog in dieselfde jaar ten gunste van reïnkorporasie gestem. Met die opening van Pacific Electric se elektriese tremstelsel in 1902 het Long Beach as kommersiële sentrum en strandoord vinnig begin groei. In die eerste dekade van die 20ste eeu was dit een van die snelste groeiende stede in die Verenigde State.
Boukuns
Long Beach se middestad en belangrikste besienswaardighede is wes van die hawegeriewe langs die Stille Oseaankus geleë, met uitgestrekte woongebiede in 'n vlakte wat noordwaarts tot South Central Los Angeles strek en as eiendomsprojekte met meer of min eenvormige enkelgesinhuise ontwikkel is. Hierdie residensiële buurte kontrasteer met sorgvuldig gerestoureerde historiese boukuns en moderne toringgeboue van staal en glas in die middestad rondom Pine Avenue en Shoreline Drive. Hier word van die merkwaardigste geboue uit die vroeë 19de eeu as ook die vermaakgeriewe aangetref wat van Long Beach, ondanks sy ligging naby die hawe en sy nywerheidsgebiede, 'n gewilde strandoord gemaak het.
Vanaf 1902 het Long Beach se hawehoof met die omliggende vermaaklikheidsbuurt ontstaan wat as The Pike bekendstaan en destyds danksy nabygeleë tuimeltreine soos Jack Rabbit Racer en Salt Water Plunge van toeriste gekrioel het wat vir 'n rit  tougestaan het - asook skare straatsmouse.
Rolprentbedryf
In 1910 het die California Motion Picture Manufacturing Company 'n rolprentateljee in Long Beach op die hoek van 6th Street en Alamitos Avenue opgerig - die eerste ateljee wat wes van Chicago ontstaan het in 'n tydperk toe New York Stad nog die spilpunt van die Amerikaanse rolprentbedryf was. In April 1913 het H. M. Horkheimer saam met sy broer Elwood geërfde geld aangewend om die ateljee te koop.
Die Balboa Amusement Producing Company (ook bekend as Balboa Studios), wat hulle vervolgens hier gevestig het, het in die volgende vyf jaar meer as 1 000 rolprente vervaardig waarvan net sowat 'n tiende bewaar gebly het. Bekende akteurs, wat in dié tyd rolle in die gebroeders Horkheimer se stomfilms vertolk het, sluit Fatty Arbuckle en Buster Keaton in. Charlie Chaplin het drie keer besoeke aan die ateljee gebring - om Arbuckle se rolprentopnames by te woon en om meer oor die bestuur van 'n rolprentateljee te wete te kom. Sy verworwe kennis het Chaplin aangewend vir sy eie nuut gestigte onderneming - United Artists.
Hoëveldkiepersol
Die Hoëveldkiepersol (Cussonia paniculata) is 'n boom wat veral in Gauteng voorkom. Dit is ook inheems die Oos-Kaap, KwaZulu-Natal, Noord-Kaap en die Wes-Kaap. Dit kom ook voor in Botswana, Eswatini en Lesotho. Die boom is meestal kort en stewig. Dit staan ook as die bergkiepersol of karookiepersol bekend.
Daar is twee subspesies:
Leucosolenia microspinata
Leucosolenia microspinata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2009 deur Longo.
Muonneutrino
Die muonneutrino of muon-neutrino is ’n elementêre lepton wat geen netto elektriese lading het nie. Saam met die muon vorm dit die tweede generasie van leptone, vandaar sy naam. Dit is in 1962 ontdek.
Desirée Goyette
Desirée Goyette (gebore 10 September 1956) is 'n Amerikaanse komponis en aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Garfield and Friends (1988).
Klein Beer
Die Klein Beer of Klein Wa (Latyn: Ursa Minor) is ’n sterrebeeld in die noordelike hemelruim. Dit is een van die 48 konstellasies wat deur die 2de-eeuse sterrekundige Ptolemeus beskryf is en is steeds een van die 88 moderne sterrebeelde. Nes by die Groot Beer kan die Klein Beer se stert gesien word as die handvatsel van ’n lepel, vandaar die Engelse naam Little Dipper wat soms gebruik word.
Die Klein Beer is veral bekend daarvoor dat die noordelike hemelpool daarin geleë is, hoewel dit oor ’n paar eeue sal verander vanweë die presessie van die nagewenings. Vanweë sy beweging beskryf die aarde se as in 25 770 jaar ’n groot draaiende keël aan die hemel, sodat die twee hemelpole in ’n sirkel beweeg en dus langsamerhand skuif.
Ruimtevoorwerpe
Die sewe helderste sterre van die Klein Beer vorm die handvatsel van ’n opskeplepel. Die ster aan die einde van die handvatsel is Polaris, die noordelike poolster. Die vier sterre wat die "kom" van die opskeplepel vorm, is ongewoon omdat hulle ’n helderheid van 2, 3, 4 en 5 mag het. Hulle is dus ’n nuttige gids om die helderheid van sterre te meet (en as ’n oogtoets vir stadsjapies).
Die ses sterre in die sterrebeeld wat name het, is:
Tau (deeltjie)
duimnael|220px|links|’n Feynman-diagram van die algemene moontlike vervalle van die tau deur die emissie van ’n [[W-boson.]]
Klein Beer
Ruimtevoorwerpe
Polaris, die helderste ster in die sterrebeeld, is ’n geel-wit superreus met ’n sigbare magnitude van 2,02. Dit is ’n Cepheïed, ’n seldsame klas veranderlike sterre. Kochab is net effens dowwer as Polaris. Dit is ’n oranje reusester van 2,08 mag, 16 grade van Polaris af. Met ’n oppervlaktemperatuur van 4 000 K is dit 130 keer so helder soos die son.
Tau (deeltjie)
Die tau (τ), ook bekend as die taulepton of tauon, is ’n elementêre deeltjie soortgelyk aan die elektron, met ’n negatiewe elektriese lading en ’n spin van. Nes die elektron, muon en die drie neutrino's is dit ’n lepton. Soos alle elementêre deeltjies het die tau ’n antideeltjie met ’n teenoorgestelde lading maar dieselfde massa en spin – dit word die antitau of positiewe tau genoem.
Japan Standaardtyd
Voor die Meiji era (1868–1912) het elke plaaslike gebied sy eie tydsone gehad waarin middag gestel is na die tyd wanneer die son sy hoogste punt bereik het. Soos moderne vervoermiddels soos treine ingestel is, het die gebruik onprakties begin raak as gevolg van die verwarring wat dit veroorsaak het. 'n Verskil van ongeveer 5 lengtegrade tussen Tokio en Osaka lei tot 'n verskil van 20 minute tussen die stede. In 1886 is Ordinansie 51 uitgevaardig om die probleem op te los. Hiervolgens is standaardtyd (標準時) 9 ure voor GMT gestel (UTC was toe nog nie gevestig nie.) In die ordinansie noem die eerste klousule GMT, die tweede definieer oostelike lengtegraad en westelike lengtegraad en die derde sê dat die tydsone van 1888 sou geld. Die stad Akashi in Hyogo-prefektuur is toevallig presies op 135 grade Oos geleë en het gevolglik as Toki no machi (Dorp van Tyd) bekend geword.
Klein Beer
Geskiedenis en mitologie
Die sterrebeeld word meestal uitgebeeld as ’n klein beer met ’n besonder lang stert. Die Klein en Groot Beer is deur die Antieke Grieke verbind met die nimf Kallisto en haar seun Arkas. In ’n ander weergawe waar die Veewagter Arkas voorstel, is die Klein Beer ’n hond. Dit verklaar die lengte van die stert en die verouderde alternatiewe naam vir Polaris, die noordelike poolster: Cynosura ("die hond se stert").
Tau (deeltjie)
Tauleptone het ’n leeftyd van 2.9 s en ’n massa van 1,777.8 MeV/c2. Aangesien hul wisselwerkings baie soos dié van die elektron is, kan aan ’n tau gedink word as ’n swaarder elektron. Soos met ander gelaaide leptone die geval is, het die tau ’n ooreenstemmende tauneutrino.
Japan Standaardtyd
Met die anneksasie van Taiwan in 1895 is Ordinansie 167 uitgevaardig waarin die vorige standaardtyd na Sentrale Standaardtyd (中央標準時) hernoem is en die nuwe Westelike Standaardtyd (西部標準時) by 120° Oos gevestig is. Westelike Standaardtyd, wat in Taiwan en dele van Okinawa gebruik is, is deur Ordinansie 529 in 1937 afgeskaf. Gebiede wat tydens die Tweede Wêreldoorlog deur Japan beset is, insluitend Singapoer en Maleisië, het Japan Standaardtyd vir die duur van die besetting aangeneem, maar het na Japan se oorgawe hulle eie tye heraangeneem.
Klein Beer
Geskiedenis en mitologie
Die Klein Beer is voorheen beskou as net sewe sterre wat na aan mekaar geleë is, wat in die mitologie as susters beskou is (nie die bekende sterreswerm Sewe Susters nie). In die vroeë Griekse mitologie was die sewe sterre van die Klein Lepel die Hesperides, die dogters van die Titaan Atlas. Saam met die nabygeleë sterrebeelde Veewagter, Groot Beer en Draak kon dit die oorsprong gewees het van die mite van die appels van die Hesperides wat deel vorm van die twaalf take van Hercules.
Omdat die Klein Beer eers net uit sewe sterre bestaan het, is die Latynse woord vir "noord" (wat deur Polaris aangewys word) septentrio, van sewe en drie (die sewe sterre lyk ook soos drie osse voor ’n wa).
Tau (deeltjie)
Tauverval
Die tau is die enigste lepton wat in hadrone kan verval – die ander leptone het nie genoeg massa nie. Nes die ander vervalmodusse van die tau geskied die hadroniese verval deur die swak wisselwerking. Die vertakkingsverhouding van die dominante hadroniese tauvervalle is:
Omdoerman
Omdoerman (Arabies: أم درمان) is die grootste stad voor die hoofstad Khartoem in Soedan. In 2008 het die stad 'n bevolking van 2 395 159 gehad.
Khartoem grens aan die Nylrivier op die plek waar die Wit en die Blou Nyl ineen vloei. Vanuit die lug kan die twee kleure van die riviere (blou en wit) duidelik waargeneem word. Dis 'n streng Arabiese land en geen alkohol word toegelaat of verkoop nie. Selfs nie eers in Restaurante nie.
Tau (deeltjie)
Tauverval
Die vertakkingsverhouding van die suiwer leptoniese tauvervalle is:
Omdoerman
Besoekers moet toestemming verkry alvorens foto's geneem mag word. Openbare vervoer wissel tussen busvervoer, huurmotors en die "tuk-tuk's" wat 'n driewiel-motorfiets is met 3 klein sitplekkies agter die bestuurder. Die Tuk-tuks is baie gewild en word oral waargeneem.
Tau (deeltjie)
Tauverval
Die ooreenkoms in die waardes van die twee vertakkingsverhoudings is as gevolg van leptonuniversaliteit (die feit dat die wisselwerkings tussen leptone en ykbosone dieselfde vir alle leptone is)..
Omdoerman
By openbare swembaddens soos hotelle mag die mans en die vrouens nie saam swem nie en word daar swembeurte van een uur toegepas. Moslem vrouens mag glad nie in openbare swembaddens swem nie en daar is spesiale binnenshuise swembaddens vir hulle. Die meerderheid van die Moslem vroue in Omdoerman dra nie meer die tradisionele swart klere met die gesigbedekkings nie en oral kan vroue in gewone drag gesien word.
Tau (deeltjie)
Eksotiese atome
Daar word voorspel die taulepton sal, nes ander gelaaide subatomiese deeltjies, eksotiese atome vorm. Een so ’n atoom, wat "tauonium" genoem word na analogie van muonium, bestaan uit ’n antitau en ’n elektron:.
Nog een is die onium met die naam "ware tauonium" en is moeilik om te bespeur weens die tau se uiters kort leeftyd teen die lae (nierelativistiese) energieë wat nodig is om dié atoom te vorm. Die bespeuring daarvan is belangrik vir kwantumelektrodinamika.
Omdoerman
Sandstorms kom gereeld voor in Omdoerman en kan so erg wees dat dit stikdonker word in die middel van die dag. Dan word alle besighede gesluit en selfs die lughawens word gesluit.
Retseh la Grange
Retseh la Grange is ’n Afrikaanse haikoe-digter.
Lewe en werk
Retseh la Grange is op 21 Februarie 1929 gebore as die dogter van oud-hoofregter L.C. Steyn. Op skool word ’n opstel wat sy oor Liszt se Tweede Hongaarse Rapsodie skryf, oor die radio voorgelees. Van haar sketse verskyn ook in tydskrifte. Hoewel haar belangstelling in kuns lê, voltooi sy ’n onderwysgraad. Sy voltooi die lisensiaateksamen in sang en doen voor haar troue etlike radio-sangopnames. Tussen die kinders grootmaak studeer sy dan verder in die Sielkunde en sy stel veral belang in die metafisika. Aan die Universiteit van Pretoria behaal sy in 1973 die B.A. Honneurs-graad in Sielkunde en in 1976 die M.Litt. et Phil.-graad in Kliniese Sielkunde met ’n verhandeling oor “’n Psigogeniese ondersoek na Enkoprese”. Sy bly in Lynnwood Glen in Pretoria.
Skryfwerk
Sy dig in die tradisionele Japannese haikoe-vorm, wat uit drie reëls en sewentien lettergrepe bestaan. Die reëls is ook streng sillabies, naamlik vyf, sewe en weer vyf. Hierdie digvorm het in die dertiende eeu in ’n Japanse klooster ontstaan, waar monnike van die Zen-Boeddhisme dit as ’n speletjie beoefen het om te kyk of hulle so veel as moontlik in so min woorde as moontlik kan sê. As haikoe-skrywer word sy internasionaal erken en van haar haikoes word in 1990 onder duisende inskrywings van oor die hele wêreld heen tydens twee afsonderlike kompetisies, een in Japan en een in Nederland, in feesbundels opgeneem. Van haar haikoes verskyn ook in die Nederlandse haikoe-tydskrif Vuursteen en in Tydskrif vir Letterkunde. Haar debuut is die bundel “Vlinderstiltes”, waarin sy ook ’n interessante inleiding oor die haikoe-digvorm insluit. Die titel is gekies omdat vlinders en haikoes iets gemeen het in hulle fynheid en prag en beweging in stilte. Sy volg dit op met die soortgelyke “En winter die boom”. Saam met Gerhard Dreyer en Gerhard Mynhardt gee sy dan die bundel “Haikoe-verse” uit, wat ingedeel word volgens die gang van die seisoene.
Oeralgebergte
Die Oeralgebergte of kortweg Oeral (Russies: Ура́льские го́ры; Oeralskije gori) is ’n bergreeks wat rofweg noord-suid deur Wes-Rusland loop. Dit word gewoonlik beskou as die natuurlike grens tussen Europa en Asië, maar ook as die westelike grens van Siberië.
Erosie het ’n aansienlike rykdom aan minerale, edelstene en halfedelstene in die Oeral ontbloot, onder andere ystererts, goud en platinum en edelstene soos malagiet, topaas en beril. Die geskiedenis van mynbou in die gebergte strek terug tot in die 17de eeu toe onder tsaar Pieter die Grote met die ontginning en verwerking van ystererts vir die wapenbedryf begin is. Die Maagdelike Komi-woude in die noorde word beskou as ’n wêrelderfenisgebied.
Die bergreeks word in vyf streke verdeel: die Suid-, Midde-, Noord-, Subarktiese en Arktiese Oeral. Veral die Suid- en Midde-Oeral is ryk aan mineraalskatte wat ook die basis vir die streek se industrialisering in die 20ste eeu gevorm het.
Industriële hartland van Rusland
Die Oeral het in die Sowjetunie tot een van die mees geïndustrialiseerde gebiede ontwikkel. 'n Nuwe nywerheidstad, Magnitogorsk, is tydens Josef Stalin se bewind vanaf 1929/1930 in 'n rekordtyd deur die Duitse argitek en stadsbeplanner Ernst May (1886−1970) nuut beplan en gebou - as die prototipe van 'n sosialistiese stad en stedelike fabriekskompleks waarin 'n plattelandse bevolking van boere in nywerheidswerkers omgeskep sou word.
Ná die Duitse inval in 1941 het 'n nuwe fase in die Oeral se ekonomiese ontsluiting begin met die grootskaalse verskuiwing van meer as 1 300 nywerheidsaanlegte en honderdduisende mense uit die weste van Rusland en uit Oekraïne na die westelike voetheuwels van die Oeralgebergte. Die gebied met die grootste staal- en wapenbedryf ter wêreld was buite die bereik van die Duitse leër en lugmag, en binnekort kon die Sowjetunie se industriële kapasiteite verdriedubbel word. Die Oeral het die Rooi Leër van sowat veertig persent van sy militêre uitrusting voorsien. Geskiedkundiges beskou Stalin se besluit om nywerheidsaanlegte na die Oeralreeks te verskuif dan ook as een van die beslissende faktore wat bygedra tot die Sowjet-Russiese oorwinning in die oorlog teen Nazi-Duitsland.
Leucosolenia minchini
Leucosolenia minchini is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Jenkin.
Koezma Minin
Koezma Minin (Russies: Кузьма Минин; volle naam Koezma Minitsj Zacharjef-Soechoroeki, Кузьма Минич Захарьев Сухорукий; ? – 1616) was ’n handelaar van Nizjni Nowgorod, Rusland, wat saam met prins Dmitri Pozjarski ’n nasionale held geword het vir sy rol in die verdediging van Rusland teen die Pools-Litause Gemenebes in die vroeë 17de eeu.
Minin was ’n vooruitstrewende vleishandelaar in Nizjni Nowgorod. Toe ’n patriotiese beweging in sy tuisdorp begin word, het die plaaslike handelaars Minin gekies om toesig te hou oor die hantering van die publiek se geld en om ’n vrywilligerleër op die been te bring.
Die leër, wat deur prins Pozjarski gelei is, het die Poolse soldate op 1 November 1612 uit die Kremlin verdryf en so ’n einde gebring aan die Russiese Tyd van Beroeringe. Minin het homself bewys as ’n goeie aanvoerder en is ’n edelman gemaak onder die nuut verkose tsaar Michail Romanof. Hy is in 1616 dood.
Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia
Loch Ness
Loch Ness (Engels: [ˌlɒx_ˈnɛs]; Skots-Gaelies: Loch Nis, [l̪ˠɔx ˈniʃ]) is 'n uitgestrekte varswatermeer (in Skotland loch genoem) in die Skotse Hoogland, sowat 37 km (23 myl) suidwes van Inverness. Die meer, wat op 'n hoogte van 16 m (52 voet) bo seevlak geleë is, is – na Loch Lomond – die tweede grootste loch in Skotland volgens sy oppervlakte van 56 km² (22 vk myl). Danksy sy diepte (die diepste punt is 230 m of 755 voet – dus dieper as die Noordsee ) het dit nogtans die grootste watervolume van alle mere op die Britse Eilande. Loch Ness bevat meer varswater as die gekombineerde watervolume van alle mere in Engeland en Wallis.
Loch Ness is allesbehalwe 'n waterparadys vir swemsport. Die meer is nie net diep met swak sig onder water nie, maar sy water bly ook in die somermaande betreklik koud, met 'n gemiddeld van 15,8 °C/60,4 °F en 'n gemiddelde maksimum van 17 °C/62,6 °F in Augustus. Skotse mere word gekenmerk deur betreklik lae temperatuurskommelinge dwarsdeur die jaar. Op plekke is daar in Loch Ness sterk strominge wat gevaarklik sou wees vir swemmers.
Vir toeriste word boottoere deur die redery Jacobite Cruises aangebied.
Coscoroba-swaan
Die Coscoroba-swaan is 'n watervoël wat in Suid-Amerika voorkom. Dit is egter nie 'n ware swaan nie en word tans onder sy eie genus, Coscoroba, geplaas, in plaas van onder Cygnus, saam met die ander swane.
Coscoroba-swane lyk ook meer op fluiteende as swane, met sy kleiner bou en korter nek. Volwasse voëls is redelike groot, tussen 87 en 113 cm, met 'n massa tussen 3,2 en 3,6 kg. Hulle het 'n spierwit veredos met 'n helderpienk eendagtige snagwel en gewebde pote.
Hulle word in Tierra del Fuego, Argentinië, Chili, Uruguay, Paraguay en Brasilië aangetref. Hul habitat bestaan uit die mere en moeraslande van hierdie gebiede.
Die Coscoroba-swaan maak 'n buitengewone roepgeluid, bestaande uit vier harde note wat geleidelik sagter geroep word. Hulle maak ook 'n harde "kos-kor-oe" geluid, wat tot hul naam gelei het.
Paartjies broei die hele jaar deur. 'n Broeisel bestaan uit 4-7 eiers en daar is al aantekening gemaak van een broeipaar wat 18 kuikens uit drie broeisels grootgemaak het. Die buitengewoon hoë nes word van strooi gebou. Die wyfie lê telkens vier tot sewe eiers wat na 34 tot 36 dae uitbroei. Na twee tot drie jaar is die kuikens self broeigereed. Coscoroba-swane het 'n moontlike lewensduur van 36 jaar.
Alhoewel die bevolkings van hierdie voël geensins volop is nie, word die Coscoroba-swaan nie as 'n bedreigde spesie dier beskou nie. Die voortdurende verlies van hul habitat is hul ernstigste bedreiging.
Amazon.com
Amazon.com, Inc. is 'n Amerikaanse multinasionale elektroniese handelsmaatskappy met sy hoofkwartier in Seattle, Washington. Dit is die wêreld se grootste aanlyn-handelaar. Daarnaas vervaardig Amazon ook elektroniese verbruikersware soos die Amazon Kindle-reeks van e-boeklesers en die Kindle Fire-tabletrekenaar en is een van die grootste verskaffers van wolkdienste vir internet-gebruikers. In Julie 2015 het Amazon.com Walmart verbygesteek om die grootste Amerikaanse handelsreus volgens markkapitalisasie ($250 miljard) te word. Amazon het tans nasionale aanlynwinkels in die Verenigde State, Kanada, Meksiko, Brasilië, die Verenigde Koninkryk en die Republiek Ierland, Frankryk, Duitsland, Oostenryk, Italië, Spanje, Nederland, Turkye, Japan, Indië, die Volksrepubliek China en Australië. Nederlandse, Poolse en Turkse weergawes van die Duitse Amazon-aanlynwinkel is reeds in 2016 geloods.
Die maatskappy is oorspronklik in Julie 1994 deur Jeff Bezos as Cadabra geïnkorporeer en het in 1995 as amazon.com aanlyn gegaan. Dit is na die Amasone-rivier in Suid-Amerika, een van die grootste riviere ter wêreld, genoem. Aanvanklik het amazon.com as aanlyn-boekwinkel opgetree, maar sy besighede vinnig uitgebrei om ook kompakskywe, DVD's, MP3-lêers, sagteware, videospelletjies, elektroniese verbruikersware, klere, meubels, kos, speelgoed en juweliersware in te sluit.
In enkele Amerikaanse metropole het Amazon sy besigheidsbelange uitgebrei na vars en bevrore kos. Klante kan tussen 20 000 produkte kies wat deur Amazon se eie vloot vragmotors afgelewer word. In Februarie 2016 het die vierde grootste Britse supermarkketting Morrison's bekend gemaak dat hulle 'n strategiese alliansie met die Amerikaanse aanlynreus gesluit het. Klante, wat op Amazon se Prime- en Pantry-programme ingeteken het, sal kos aanlyn kan bestel.
In September 2018 het Amazon.com donasies ter waarde van VSA-$1 miljoen aan die Wikimedia-stigting geskenk.
Op 13 November 2018 het Amazon.com bekend gemaak dat die kampusse van sy tweede hoofkwartier in Long Island City, New York en Crystal City (in die noorde van die deelstaat Virginië) gevestig sal word. Die besluit, waaraan beleggings ter waarde van $5 miljard en die skepping van 50 000 nuwe goedbetaalde poste in die hoëtegnologiebedryf gekoppel sal wees, sal voor- en nadelige ekonomiese uitwerkings vir die metropolitaanse gebiede van New York en Washington, D.C. hê.
Kirsten Vangsness
Kirsten Vangsness (gebore 7 Julie 1972) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente In My Sleep (2010) en Diani & Devine Meet the Apocalypse (2016), en in die televisiereekse Criminal Minds (2005) en Pretty the Series (2010).
Aleksandr Loekasjenko
Aleksandr Grigoryevich Loekasjenko (Russies: Александр Григорьевич Лукашенко, of Alexander Ryhoravich Loekasjenko (Belarussies: Аляксандр Рыгоравіч Лукашэнка, gebore 30 Augustus 1954) is 'n Belorussiese politikus, wat sedert die skepping van hierdie amp op 20 Julie 1994 as president van Belarus gedien het. Voordat hy sy politieke loopbaan begin het, het Loekasjenko as direkteur van 'n kollektiewe boerdery (kolkhoz) gewerk, in die Sowjetgrensmag en in die Sowjetleër gedien. Hy was die enigste verteenwoordiger van die Sowjet-Belarusparlement wat teen die ontbinding van die Sowjetunie in 1991 gestem het.
Loekasjenko was teen die Westerse gesteunde-skokterapie gekant tydens die post-Sowjet-oorgang. Hy het die staatseienaarskap van belangrike bedrywe in Belarus ondersteun. Loekasjenko se regering het ook baie van die land se Sowjet-era-simboliek behou, veral die wat verband hou met die oorwinning in die Tweede Wêreldoorlog.
Loekasjenko staan aan die hoof van 'n outoritêre regime in Belarus. Verkiesings is nie vry en regverdig nie, teenstanders van die regime word onderdruk, en die media is nie vry nie. Sedert 2006 het die Europese Unie en die Verenigde State herhaaldelik sanksies teen Loekasjenko en ander Belorussiese amptenare ingestel vir menseregteskendings.
Kritiek en kontroversies
Lukashenko het in 1995 opslae gemaak toe hy in 'n onderhoud met die dagblad Handelsblatt Adolf Hitler se leierskapstyl geprys het as 'n model vir 'n Belo-Russiese regeringstelsel. Letterlik het hy gesê: "Dit het eeue geneem om die Teutoniese Orde tot stand te bring. Onder Hitler het hierdie formasie sy hoogtepunt bereik. Dit stem ooreen met ons opvatting van 'n presidentsrepubliek en die rol van 'n president daarin." Hy vervolg: "In sy tyd het Duitsland uit die ruïnes opgestaan danksy baie streng leierskap, en nie alles in Duitsland wat met die beroemde Adolf Hitler te doene gehad het, was sleg nie." Lukashenko wou nie sy opmerking terugtrek nie, maar het bygevoeg dat die gevolge van Hitler se leierskapstyl in die buitelandse beleid sleg was.
Enkelblaarkiepersol
Die enkelblaarkiepersol (Cussonia natalensis) is 'n boom wat voorkom in KwaZulu-Natal, Mpumalanga en Limpopo asook Eswatini en Zimbabwe. Die blare is enkelvoudig, wat ongewoon is vir hierdie genus, en is vyflobbig. Hulle het meestal stompgetande rande. Die boom staan ook bekend as die Rotskiepersol.
Lou van Wyk
Op universiteit, die PU vir CHO, was Lou van Wyk ondervoorsitter van die studenteraad en het hy die Abe Bailey-beurs verwerf om sy alma mater oorsee te verteenwoordig. Later het hy talle leiersposisies met groot onderskeiding in die gemeenskap beklee.
Gemeentebediening
duimnael|links|300px|Ds. Van Wyk en familie by Drieviersboom se 50ste verjaardag in Julie 1988.
Ds. Cassie Aucamp skryf in sy lewensberig in die Almanak vir die jaar 1999 ds. Van Wyk was in vele opsigte 'n pionier, 'n man van die voorposte. Nadat sy lewensideaal om predikant te word verwesenlik is met die beroep in 1962 na Naboomspruit, is hy sowat vier jaar later na die Gereformeerde kerk Lusaka beroep, waar hy in 1966 bevestig is en ook verantwoordelik was vir die bediening van die handjie vol lidmate wat toe nog op die wit hooglande van Kenia oorgebly het, nadat die gemeentes Eldoret en Skeurvallei enkele jare vantevore ontbind het. In die Almanak van 1965 word Eldoret nog as ’n wyk van Lusaka aangedui met 11 belydende lidmate en een dooplidmaat. In die jaar van ds. Van Wyk se koms na Zambië het die gemeentes wat hy in kombinasie bedien het, Lusaka en Koperstreek, onderskeidelik uit 32 en 21 huisgesinne bestaan. Ds. Van Wyk was dan ook die laaste Gereformeerde predikant noord van die Zambezi, al het Lusaka eers in 1980 ontbind. Nadat twee ander kerke verantwoordelikheid vir die lidmate in Zambië aanvaar het, val hulle nou (2018) onder Thabazimbi.
Reeds in 1967 het ds. Van Wyk ’n beroep aangeneem as eerste predikant van die gemeente Witrivier, met 'n groot deel van die Krugerwildtuin as sy arbeidsveld, tesame met die natuurskone gebied van Graskop en Sabie, waar hy en sy vrou, Sarie, ses jaar lank gearbei het. Hul volgende gemeente, van 1972 af, was die destydse Pretoria-Booysens (nou Andeon). En toe begin hul laaste, 16 jaar lange skof in die uitgestrekte voorposte van Matlabas en Drieviersboom, waar hy Sondae tot op drie verskillende punte die Woord bedien en sy kudde tot in die verste uithoeke liefdevol versorg het.
Sy gemeentebediening het in 1993 tot ’n einde gekom weens ernstige gesondheidsprobleme, toe hy eervol moes emeriteer. In al hul gemeentes het Sarie, wat hy as 'n nooi Steyn in sy eerste gemeente, Naboomspruit, ontmoet het, hom getrou bygestaan – dikwels ook agter die kerkorrel en in die huis die hulp wat uitnemend by hom gepas het.
Waardering
Ds. Aucamp skryf in ds. Van Wyk se lewensberig hy was ’n begaafde dienskneg, ’n man van die voorposte, ’n man van die veld en ’n man van humor. "Vir hierdie lewe op die voorposte was hy uitnemend geskik, juis ook vanweë sy besonderse liefde vir die veld. Kenner van die natuur, bewaarder in eie reg, grootwildjagter van formaat, met net op renoster ná die Groot Vyf op sy kerfstok. Hul plasie buite Thabazimbi eintlik 'n natuurreservaat. (Hulle het hul plasie die naam Intermezzo gegee, wat beteken: tussenspel.) Dat hy hier sy laaste jare kon deurbring, waar hy die koedoes van sy voorstoep af kon sien wei, het hom altyd met verwondering en dankbaarheid vervul." Ds. Van Wyk was die vader van die later alombekende Thabazimbi-wildsfees, die eerste van hierdie spesifieke kontreifeeste in die land. Hy is volgens sy begeerte te ruste gelê in die familiebegraafplaas op sy geboorteplaas naby Elandskraal.