cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sjamanisme
Praktyke
In die algemeen steek die sjamaan die axis mundi, of wêreldas – die grens tussen twee wêrelde – oor en gaan hy die geesteryk binne deur sy staat van bewussyn te verander. Hy gaan in ’n ekstatiese beswyming, deur middel van óf selfhipnose óf enteogene. Die metodes is uiteenlopend en soms word ’n paar tegelykertyd gebruik.
Enteogene
’n Enteogeen (van Oudgrieks; "afkomstig van die god in onsself") is ’n psigoaktiewe middel wat in ’n godsdienstige, sjamanistiese of spirituele verband gebruik word. Dit word al duisende jare lank in rituele gebruik; daar is antropologiese en moderne bewyse van die godsdienstige belangrikheid daarvan. Voorbeelde sluit in meskalien, hallusinogene sampioene, onberookte tabak, dagga, ajahuaska, Salvia divinorum (’n soort salie), Tabernanthe iboga, Ipomoea tricolor en Amanita muscaria.
Musiek en dans
Nes sjamanisme self, is die musiek en dans wat daarmee verband hou uiteenlopend. In sommige gevalle boots liedere natuurlike klanke na, deur middel van onomatopee.
Ander praktyke en toerusting
Ander praktyke kan insluit medisyneliedere, nagwake, vas, ’n sweethut, ’n soeke na visioene en swaardgevegte.
Westcliff
Westcliff (ook Westcliffe gespel) is 'n voorstad van Johannesburg in Gebied B.
Standbeeld van Nelson Mandela (Uniegebou)
Die Nelson Mandela-beeld is 'n bronsbeeld in die Uniegebou gronde in Pretoria, Gauteng, van die voormalige president van Suid-Afrika en die anti-apartheidsaktivis Nelson Mandela. Die standbeeld is onthul op die Versoeningsdag (16 Desember 2013), wat die amptelike rouperiode van tien dae tot 'n einde gebring het nadat Mandela op 5 Desember oorlede is.
Limehouse
Limehouse is 'n buurt in die ooste van die Britse hoofstad Londen wat deel uitmaak van die administratiewe stadsdistrik London Borough of Tower Hamlets. Reeds vanaf die 14de eeu is Limehouse verbind met kalkbrandery. So is die buurt se naam afgelei van die kalkoonde wat langs die Teemsoewer ontstaan het.
Standbeeld van Nelson Mandela (Uniegebou)
Beskrywing
Die standbeeld is 9 m hoog, wat dit die hoogste standbeeld van Nelson Mandela ter wêreld maak. Andre Prinsloo en Ruhan Janse van Vuuren is die kunstenaars wat die beeld geskep het. Dit is van brons vervaardig en weeg ongeveer 3,5 ton. Die ingenieurswerk is deur die Knight-broers by die Sculpture Casting Services Foundary in Kaapstad verrig. Die bene en arms is in die Nottingham-straat, KwaZulu-Natal, gegiet.
Inhuldiging
Die standbeeld is ingehuldig deur die destydse president van Suid-Afrika, Jacob Zuma, wat in sy toespraak gesê het:
Limehouse
In die buurt se destyds beklemmende en onheilspellende atmosfeer speel ook die Britse skrywer Peter Ackroyd se riller Dan Leno and the Limehouse Golem af wat in 1994 gepubliseer en in 2016 deur die Amerikaanse regisseur Juan Carlos Medina as The Limehouse Golem vir die silwerdoek verfilm is.
Standbeeld van Nelson Mandela (Uniegebou)
Inhuldiging
"U sal sien dat hy in al die standbeelde wat van Madiba gemaak is, sy vuis lig en dit soms uitstrek. Dit spruit uit die slagspreuk van die ANC. Hierdie een verskil van baie. Hy steek sy hande uit. Hy omhels die hele volk. U moet nie sê dat dit nie Madiba is nie, want ons ken hom met sy een [opgeligte] hand."
Limehouse
Limehouse het sy oorspronklike karakter kwytgeraak met die verwoesting, wat Duitse bomaanvalle gedurende die Tweede Wêreldoorlog gesaai het, en die na-oorlogse uitbreiding van Londen se padnetwerk. Enkele straatname is die laaste oorblyfsels van die vroeëre Chinatown, terwyl ook Limehouse se dokke in die 20ste eeu gesluit is.
Standbeeld van Nelson Mandela (Uniegebou)
Ligging
Die standbeeld is voor die geboue geleë op 'n plek waar vroeër die standbeeld van J.B.M. Hertzog wat die premier van Suid-Afrika van 1924–1939 was, gestaan het. Die standbeeld is op 22 November 2013 na 'n ander plek op die terrein verskuif.
Haas in die oor van die standbeeld
Na inhuldiging van die standbeeld is ontdek dat die beeldhouers wat hiedie standbeeld geskep het, ook 'n klein haas in die oor van Mandela insgesluit het. Die Suid-Afrikaanse regering het opdrag is gegee dat die haas verwyder moet word. Die beeldhouers, Andre Prinsloo en Ruhan Janse van Vuuren, het gesê dat hulle die haas in die geheim ingesluit het omdat die regering hul versoek om hul handtekeninge op die broek van die beeldhouwerk te graveer, geweier het. Die kunstenaars het hierdie dier gekies omdat 'haas' in Afrikaans ook 'haas' (vinnig) beteken, en hulle moes die standbeeld, wat elf dae na Mandela se dood onthul is, baie vinnig voltooi. Prinsloo het bygevoeg dat 'jy 'n lang lens of verkyker nodig het om dit te sien', en dat niemand die haas opgemerk het tydens die vervaardigingsproses toe mense dit van naderby bekyk het nie. Die haas is verwyder en die regering het verklaar dat die  kunstenaars toegelaat sou word om hul name op 'n diskrete plek op die standbeeld te graveer.
Parnassos
Die berg Parnassos is 'n kalksteenberg in sentraal-Griekeland wat uittoring bo Delphi, noord van die Golf van Korinthe, en skone uitsigte bied oor die omliggende olyfboorde en landskap. Volgens Griekse mitologie was hierdie berg heilig vir Apollo en die Korikiaanse nimfe, asook die tuiste van die muse. Die berg is ook voorrang verleen deur die Doriërs. 'n Vermoede bestaan dat *Parna- afgelei is uit dieselfde woordstam as die Luwiaanse woord vir "huis".
Mitologie
Die berg Parnassos is vernoem na Parnassos, die seun van die nimf Kleodora en die man Kleopompos. 'n Stad, waarvan Parnassos die leier was, sou deur 'n vloed getref gewees het, en die burgers daarvan sou, om van die vloed te ontsnap, bergop in die rigting van 'n wolfsgehuil gevlug het. Daar het die oorlewendes 'n ander stad gebou, en dit Lykoreia genoem, wat in die Grieks beteken "die gehuil van die wolwe". Terwyl Orpheus op Parnassos gewoon het by sy moeder en sy agt aantreklike tantes, het hy Apollo ontmoet wat die laggende muse Thalia die hof gemaak het. Orpheus het Apollo welgeval, en het aan hom 'n klein goue lier gegee, en hom geleer om dit te bespeel. Orpheus se moeder het hom geleer om te vers vir sang. Soos die Orakel van Delphi aan die god Apollo geheilig is, so het die berg self ook 'n verbintenis met Apollo verkry. Volgens sommige tradisies, is Parnassos die ligging van die fontein Kastalia en die tuiste van die muse; volgens ander tradisies het daardie eer die berg Helikon toegekom, 'n berg van dieselfde bergreeks. As die tuiste van die muse, het Parnassos bekend geword as die tuiste van digtery, musiek en opvoeding.
Parnassos was ook die ligging van verskeie onverwante mindere gebeure in Griekse mitologie:
Parnassos as 'n metafoor
Die naam "Parnassos" in die literatuur verwys tipies na die onderskeiding daarvan as tuiste vir digtery, literatuur en geleerdheid; die Montparnasse voorstad in Parys, Frankryk, byvoorbeeld, het sy naam te danke aan die baie literatuurstudente wat gedigte in die strate voorgelees het, en dit gevolglik "(le) Mont Parnasse" genoem het.
Parnassos vandag
Vandag is twee ski-oorde op die helling van die berg Parnassos geleë. Die Parnassos Ski-oord bestaan uit twee sentrums, Kellaria en Fterolakka, wat tesame die grootste ski-oord van Griekeland uitmaak. 'n Kleiner ski-oord (met twee sleep-hysers), genaamd Gerontovrahos is geleë oorkant 'n brug na Kellaria. Parnassos word gemyn vir die digte neerslae van bauxite wat om die beurt in aluminium oksied en aluminium verwerk word.
Die aanlê van die ski-oord het in 1975 'n aanvang geneem en is in 1976 voltooi, toe die eerste twee sleephysers by Fterolaka in werking gestel is. In 1981 is die aanlê van 'n verdere ski-area in Kelaria voltooi, en tydens die winterseisoen van 1987–1988 is die stoelhyser Hermes in werking gestel wat die twee ski-oorde verbind. Albei ski-oorde is stelselmatig uitgebrei en in 1993 is die eerste hoëspoed 4-sitplek-stoelhyser in Griekeland geïnstalleer, genaamd Herkules. Vandag word die ski-oord bedryf met 14 hysers, 'n 4-sitplek-kabelkar, 'n hoëspoed 4-sitplek-stoelhyser, vier 3-sitplek-hysers, een 2-sitplek-stoelhyser, en 6 sleephysers, met 'n maksimum kapasiteit van sowat 5 000 mense per uur. Die ski-oord spog met 25 afgemerkte ski-lopies en sowat 12 ski-roetes van 30 km in totaal, met 'n langste lopie van sowat 4 km lank.
Solly Ozrovech
duimnael|regs|270px|Ds. Ozrovech, sy vrou, Louise (gebore Du Toit), en hul eerste drie kinders. Hul vierde kind, 'n dogtertjie, is omstreeks 1969 gebore.
Ds. Solomon (Solly) Ozrovech (gebore Pole, 17 Januarie 1927 – 4 Maart 2015) was 'n skrywer van Christelike boeke, 'n afgetrede predikant van die Nederduitse Gereformeerde Kerk en gewese direkteur van die destydse weeshuis op Ugie in die Noordoos-Kaap, wat op sy voorstel herdoop is tot die Kinderoord M.T.R. Smit, ter ere van die instelling se stigter, ds. M.T.R. Smit.
Herkoms
Ozrovech se ouers was Poolse Jode wat, toe hy en sy broer nog klein was, na Suid-Afrika geïmmigreer het en so die Jodeslagting van die Tweede Wêreldoorlog, waarin meer as 3 miljoen Jode net in Pole hul lewe verloor het, vrygespring het. Nadat albei hul ouers in 'n motorongeluk in Johannesburg gesterf het, is die seuns in 'n onbekende land sonder enige familie wees gelaat. Weens 'n misverstand het hulle in die weeshuis op die Noordoos-Kaapse dorp Ugie beland, pleks van die Joodse weeshuis in Brixton. Ozrovech het in 'n onderhoud met Hanlie Retief wat op 11 November 2012 in Rapport verskyn het, vertel: "Toe hulle die fout agterkom, was die tannie al so geheg aan ons sy’t tougetrek om ons te hou. Sy’t selfs belowe dat ons Sondae nie NG kerk toe sou gaan nie, maar naweke by Joodse families sou oorbly. Ek dink dit was die eerste ingryping van God in my lewe."
In die Ugie-weeshuis
duimnael|links|270px|Ds. Ozrovech was verantwoordelik vir die uitbreidings aan die kinderhuis op [[Ugie van sowat R500 000 (destyds 'n reusebedrag). Dit het voorsiening gemaak vir 14 en later meer gesinseenhede, waarin die kinders soos 'n groot gesin met 'n moeder en vader en huishulpe kon woon. Dit is op 2 Maart 1962 in gebruik geneem. Die argitek was Wouter Bronkhorst.]]
Die stigter van die Ugie-weeshuis, ds. Mattheus Smit, het later van Ozrovech geskryf: "Hierdie briljante weeskindjie het die Here aangeneem en hom toegewy aan 'n groot ideaal. Sy eksamens het hy met lof afgelê, en eindelik daarin geslaag om die graad B.A. (Hons.) te neem en om hom voor te berei as leraar van ons kerk." Nadat ds. Ozrovech in twee sendinggemeentes (Sionskerk in die Paarl en Steytlerville) gedien het, is hy in 1958 aangestel as assistentdirekteur van die weeshuis waarin hy grootgeword het. Later het hy besturende direkteur geword.
Ds. Smit, na wie ds. Ozrovech later die weeshuis die Kinderoord M.T.R. Smit genoem het, skryf: "Daar hy geen ander tuiste gehad het as die Ugie-Weeshuis nie, het hy gedurende sy studiejare maar altyd vakansies op Ugie kom deurbring en altyd in die weeskindertjies belang gestel, hulle sport waargeneem, hulle met vakansies na die see vergesel, en so al meer kennis van weeskinders opgedoen, sodat hy hulle diepste gevoelens kon vertolk, soos niemand anders nie. Hy het hom vereenselwig met elke weeskindjie om al sy probleempies te ontdek en hom tot troos te wees. Daarby was hy besonder briljant as student, en vroom van gemoed."
Skryfwerk en gemeentebediening
In 1965 het ds. Ozrovech 'n beroep aangeneem na die gemeente Strand-Noord, waar hy sy eerste boek, In Stilwees en Vertroue, geskryf het. In 1970 is die gesin Gordonsbaai toe, in 1979 neem hy 'n beroep aan na Robertson-Oos, en in 1985 na sy laaste gemeente, Vishoek, waar hy afgetree het op 14 April 1991.
Beweerde seksuele aanranding
In 2014 het twee mans (wat anoniem wou bly) beweer dat hulle deur Ozrovech gemolesteer is. Die eerste man beweer dat hy as tienjarige weeskind deur Ozrovech, toe direkteur van die M.T.R. Smit-kinderoord, gesodomiseer is. Die tweede man het soortgelyke voorvalle beskryf. Ozrovech se boeke is tydelik van winkelrakke verwyder en daar is berig dat hy met regstappe teen Huisgenoot, wat die storie onthul het, sou begin. Die NG Kerk het 'n ondersoek van stapel gestuur, maar later verklaar dat hulle nie 'n bevinding oor sy skuld of onskuld kon maak nie: "Vanweë die fisieke en psigiese onvermoë van ds. Ozrovech om aan homself reg te laat geskied in ’n ondersoek, was dit nie vir die ondersoekliggaam moontlik om die ondersoek te voltooi volgens die kerkordelik-voorgeskrewe prosedure nie.”
Die nasionale vervolgingsgesag het in Februarie 2015 bekendgemaak dat Ozrovech nie vervolg kan word nie omdat die saak verjaar het. Ozrovech se liggaamlike en psigiese vermoë om sinvol tot die ondersoek by te dra en moontlik in ’n hof tereg te kan staan, is ook in ag geneem.
William Allen Young
William Allen Young (gebore 24 Januarie 1954) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Jagged Edge (1985) en Lock Up (1989).
John Chandos (akteur)
John Chandos (27 Julie 1917 – 21 September 1987) was 'n Britse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Crimson Pirate (1952), The Long Memory (1953), Simba (1955), en I Accuse! (1958).
Aimee Kelly
Aimee Kelly (gebore 8 Julie 1993) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Sket (2011) en The Personal History of David Copperfield (2019), en in die televisiereekse Wolfblood (2012) en Call the Midwife (2012).
Naadia
Naadia (Russies: наадя) is 'n Russiese indie-popgroep wat in 2013 in Moskou gestig is. Naadia - die groepsnaam is 'n sinspeling op hulle hoofsangeres en liedjieskryfster Nadia Gritskewitsj - het bekendheid verwerf met elektroniese klanke (sogenaamde dream wave music) wat met Russiese lirieke gekombineer word.
Maloti
Maloti is 'n dorp in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Volgens die 2011-sensus het die nedersetting 'n bevolking van 7 223 gehad, waarvan 7 172 (99,3%) Swartes was.
Distrik
Die distrik is 3 357 km2 groot. Suiwelboerdery is die grootste ekonomiese aktiwiteit in die distrik. Daar is ook forelle in die strome.
Legia Warskou
Legia Warskou is 'n Poolse sokkerklub uit Warskou. Die klub is in 1916 as drużyna Legjonowa gestig.
Erelys
Poolse sokkerkampioen (15)
Amniota
Die Amniota is 'n groep hoër werweldiere, wat deur 'n amnion, 'n vlies wat die embrio beskerm, gekenmerk word.
Kladogram
'n Vereenvoudigde kladogram wat die verwantskap van die huidige Amniota weergee is:
Buck Young
Buck Young (12 April 1920 – 9 Februarie 2000) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Mitchell (1975) en in die televisiereekse McMillan & Wife (1971), Dallas (1978), en MacGyver (1985).
Monantsapas
Monantsapas is 'n bergpas en 'n grenspos geleë tussen Suid-Afrika en Lesotho. Die Caledonrivier of Mohokarerivier ontspring naby die pas.
Sestigdelige siklus
Die sestigdelige siklus, ook bekend as die Stamme-en-Takke (Chinees: 干支, gānzhī), is ’n siklus van 60 terme wat in China en ander lande in Oos-Asië gebruik is om tyd aan te dui. Dit is vermoedelik in die eerste Chinese tekste, van die middel van die 3de eeu v.C. af, gebruik om dae en jare aan te dui. Die siklus en variasies daarvan was ’n belangrike deel van die tradisionele kalenderstelsels in gebiede wat deur China beïnvloed is, veral Japan, Korea en Viëtnam. Die ou Chinese stelsel word steeds in Taiwan gebruik.
Die tradisionele metode om dae en jare te nommer speel nie meer enige betekenisvolle rol in moderne Chinese kalenders nie. Die sestigdelige siklus word egter steeds gebruik in die name van baie geskiedkundige gebeure, soos die Chinese Xinhai-rewolusie, die Japannese Boshin-oorlog en die Koreaanse Imjin-oorlog. Dit speel ook steeds ’n rol in Chinese astrologie en waarsêery.
Oorsig
Elke term in die sestigdelige siklus bestaan uit twee Chinese karakters. Die eerste is die naam van een van die 10 Hemelstamme, en die tweede die naam van een van die 12 Aardtakke (of diere van die diereriem) wat die jare van Jupiter se 12-jarige omwenteling om die son verteenwoordig.
Die eerste term, 甲子 (jiǎzǐ), kombineer die eerste Hemelstam met die eerste Aardtak. Die tweede term, 乙丑 (yǐchǒu), kombineer die tweede Hemelstam en tweede Aardtak. Dié patroon hou aan totdat albei siklusse gelyk eindig met 癸亥 (guǐhài) – daarna begin dit weer by 甲子.
Omdat twee-twee Hemelstamme weer met een van die Vyf Elemente verbind word, en net een van die twee Hemelstamme per Aardtak gebruik word (óf jin óf jang), gee hierdie kombinasies ’n totaal van 60 (12 Aardtakke x Vyf Elemente = 60) en nie 120 nie. Die helfte van die moontlike kombinasies word dus nie gebruik nie.
duimnael|220px|Beelde van Tai Sui-gode verantwoordelik vir individuele jare van die sestigdelige siklus.
10 Hemelstamme
Die 10 Hemelstamme is ’n kombinasie van die Vyf Elemente en jin en jang.
Omskakeling tussen siklus- en Westerse jare
duimnael|250px|Die verhouding tussen siklus- en onlangse Gregoriaanse jare. Die sestigdelige siklus is sedert die Han-dinastie gebruik om jare te benoem, maar dit kan retrospektief ook vir vroeëre jare gebruik word. Omdat die siklus homself herhaal, kan dit nie vir ’n spesifieke jaar gebruik word sonder bykomende inligting nie, soos die Chinese eranaam. Die jaar begin met die Nuwejaar van wie ook die kalender gebruik. In China verander die siklusjaar gewoonlik op die Chinese Maannuwejaar. In Japan het dit tot onlangs op die Japannese Maannuwejaar verander, maar dit is nou 1 Januarie. ’n Mens moet dit dus in gedagte hou wanneer jy ’n siklusjaar in ’n Gregoriaanse jaar wil omskakel. Die volgende omskakelings gebruik die Chinese datums ná die Maannuwejaar. Om die ooreenstemmende siklusjare in die datums voor die Maannuwejaar te vind, sal die Gregoriaanse jaar met 1 verminder moet word.
As voorbeeld was die jaar 2697 v.C. (of -2696) – tradisioneel die eerste jaar van die bewind van die legendariese Geel Keiser – die eerste jaar (甲子; jiǎzǐ) van ’n siklus. 2700 jaar later, in 4 n.C. (die duur van 45 sestigjaarsiklusse), was ook die begin van ’n nuwe siklus. Net so was 1980 jaar later, 1984, die begin van ’n nuwe siklus.
Die resultaat sal ’n getal tussen 0 en 59 wees, wat sal ooreenstem met die jaarvolgorde in die siklus; as die resgetal 0 is, stem dit ooreen met die 60ste jaar van die siklus. As die eerste metode gebruik word, is die ekwivalente siklusjaar van 2012 n.C. die 29ste jaar (壬辰; rén-chén), as (2012 - 3) mod 60 = 29 (dit is: die resgetal van (2012 - 3) gedeel deur 60 is 29). As die tweede metode gebruik word, sal die ekwivalente siklusjaar van 221 v.C. wees die 17de jaar (庚辰; gēng-chén), as 60 - [(221 + 2) mod 60] = 17 (dit is: 60 minus die resgetal van (221 + 2) gedeel deur 60 is 17).
Voorbeelde
’n Voorbeeld om die teken vir 1967 vas te stel:
’n Voorbeeld om die siklusjaar van die eerste jaar van die bewind van Qin Shi Huang (246 v.C.) vas te stel:
’n Korter metode
Wanneer dié berekenings gedoen word, kan die jaar 246 v.C. nie as -246 n.C. gebruik word nie omdat daar in die Gregoriaanse kalende nie ’n jaar 0 was nie.
Die volgende tabelle wys onlangse jare (op die Gregoriaanse kalender) en hul ooreenstemmende siklusjare:
Sestigdelige maande
Daar is twee stelsels vir sestigdelige maande, die maan- en sonstelsel.
Die eerste stelsel volg die gewone Chinese maankalender en verbind die name van die maande regstreeks met die middelste sontermyn (Chinees: 中氣; zhōngqì). Die jiànzǐyuè (建子月) is die maand wat die wintersonstilstand bevat (dus Dongzhi). Die jiànchǒuyuè (建丑月) is die maand van die volgende middelste sontermyn, Dahan, terwyl die jiànyínyuè (建寅月) die maand van Yushui is, ens.
In die ander stelsel duur die maand vir twee sontermyne. Die zǐyuè (子月) is die tydperk wat begin met Daxue; dit is die sontermyn voor die wintersonstilstand. Die chǒuyuè (丑月) begin met Xiaohan, die termyn voor Dahan, terwyl die yínyuè (寅月) begin met Lichun, die termyn voor Yushui, ens. ’n Maand in die sonstelsel begin dus enige tyd van 15 dae voor tot 15 dae ná sy maan-eweknie.
Die takname is nie die gewone maandname nie; die hoofgebruik van die Takke vir maande is astrologies. Vir astrologiese doeleindes is Stamme ook nodig, en vir die maande se name word die sestigdelige siklus gebruik volgens ’n vyfjaarsiklus wat in ’n jiǎ (甲; 1ste) of jǐ (己; 6de) jaar begin. Die eerste maand van die jiǎ of jǐ jaar is ’n bǐng-yín (丙寅; 3de) maand (sien die 3de Hemelstam en 3de Aardtak hier bo), die volgende is ’n dīng-mǎo (丁卯; 4de) maand, ens., en die laaste maand van die jaar is ’n dīng-chǒu (丁丑, 14de) maand. Die volgende jaar begin met ’n wù-yín (戊寅; 15de) maand, ens., in die volgorde van die siklus. Die 5de jaar eindig met ’n yǐ-chǒu (乙丑; 2de) maand. Die volgende maand, die begin van ’n jiǎ of jǐ jaar, sal dus weer ’n bǐng-yín (3de) maand wees.
Die begin en einde van die sonmaande in die tabel hieronder is die benaderde datums van huidige sontermyne; hulle wissel effens van jaar tot jaar na gelang van die skrikkeldae van die Gregoriaanse kalender.
Sestigdelige dae
Die tabel hier bo laat ’n mens die Stam en Tak vir enige datum vind. Vir beide die Stam en Tak, vind die N in die ry vir die eeu, jaar, maand en dag, en tel hulle bymekaar. As die totaal vir die Stamme se N meer as 10 is, trek 10 af totdat die resultaat tussen 1 en 10 is. As die som van die Takke se N meer as 12 is, trek 12 af totdat die resultaat tussen 1 en 12 is.
Vir enige datum voor 15 Oktober 1582, gebruik die kolom vir die Juliaanse eeu om die ry vir daardie eeu se N te vind. Vir datums ná 15 Oktober 1582, gebruik die kolom vir die Gregoriaanse eeu om die eeu se N te vind. Wanneer gekyk word na datums in Januarie en Februarie van ’n skrikkeljaar, gebruik die kursiewe, vetgedrukte Feb. en Jan.
Francois Pienaar
Jacobus Francois Pienaar (gebore 2 Januarie 1967) is Suid-Afrika se twee-en-veertigste Springbokkaptein en die eerste wat die Rugbywêreldbekertoernooi gewen het.
Jeugjare
Sy ouers was Jan-Harm en Valerie Pienaar en hy is die oudste van vier broers. Hy word by die Plattelandse Distrikte skolekrieketspan ingesluit wat in sy matriekjaar in 1984 aan die Nuffieldweek deelneem, en in 1985 haal hy Suidoos-Transvaal se Cravenweekspan. Na skool gaan studeer hy met 'n sportbeurs aan die Randse Afrikaanse Universiteit en behaal 'n LLB-graad.
Rugbywêreldbeker 1995
Francois Pienaar was die eerste Springbokkaptein wat 'n span moes lei in 'n rugbywêreldbekertoernooi en dit in Suid-Afrika. Hy het dit baie goed gedoen en op 24 Junie 1995 wen sy span die finaal teen die All Blacks. Die eer het hom toegeval om die Webb Ellis-beker van die President van Suid-Afrika, Nelson Mandela, te ontvang.
Rooi Ster
Die vyfpuntige rooi ster, 'n pentagram sonder die inwendige vyfhoek ( ★ ), is 'n simbool van die kommunisme asook van die breër sosialisme in die algemeen. Daar word soms gereken dat die vyf punte van die ster 'n arbeider se hand voorstel, asook die vyf kontinente. 'n Minder algemene voorstelling is dat die vyf punte op die ster veronderstel was om die vyf groepe voor te stel wat Rusland na kommunisme sou lei, naamlik die jeug, die leër, die industriële werkers, die landbouwerkers of landelike bewoners en die intelligentsia. Dit was een van die embleme, simbole en seine wat die Sowjetunie verteenwoordig het onder leiding van die Kommunistiese Party, saam met die hamer en sekel. In hierdie konteks het die rooi ster berugtheid verwerf as 'n simbool van totalitarisme en staatsterreur, asook 'n besettingsimbool in baie lande.
Geskiedenis
Een beweerde oorsprong van die ster kan in 'n massapolitiekebeweging gevind word in die Russiese burgeroorlog en die einde van die Eerste Wêreldoorlog, maar die skepper daarvan (indien enige) is onbekend. Daar word geredeneer dat Russiese troepe wat op die vlug geslaan het teen die Oostenrykse en Duitse fronte hulself in 1917 in Moskou bevind het en met die Moskowiete begin meng het. Om die Moskowitiese troepe te onderskei van dié wat op die vlug geslaan het, het die offisiere bliksterre aan die Moskowitiese besettingsoldate uitgedeel om op hul hoede te dra. Toe die troepe by die Rooi Leër en die Bolsjewiste aangesluit het, het hulle die bliksterre rooi geverf (die kleur van sosialisme) om die oorspronklike rooi ster te skep. 'n Ander beweerde oorsprong vir die rooi ster het te doen met 'n beweerde botsing tussen Leon Trotsky en Nikolai Krylenko. Krylenko, wat 'n Esperantis was, het 'n groen ster ('n teken van Esperanto) op sy lapel gedra; Trotsky het navraag gedoen oor die betekenis van die ster en het die verduideliking gekry dat elke punt van die ster die vyf oorspronklike kontinente voorstel. Toe Trotsky dit hoor het hy aanbeveel dat die soldate van die Rooi Leër 'n soortgelyke rooi ster moes dra.
Ander gebruike
Na die aanvaarding van die rooi ster as 'n embleem van die Sowjetunie, het dit ook 'n simbool vir kommunisime in die groter sin geword. Die simbool het een van die mees prominente simbole van die Sowjetunie geword en dit het alle amptelike geboue, toekennings en insinjes versier. Soms is die hamer en sekel binne-in of onder die ster afgebeeld. In 1930 is die Orde van die Rooi Ster ingestel en gegee aan personeel van die Rooi Leër en Sowjetvloot vir "uitstaande diens in die saak van die verdediging van die Sowjetunie in tye van oorlog sowel as vrede". Die gebruik daarvan het vinnig na ander Kommunistiese state en organisasies gesprei.
Kovsie FM 97.0
Kovsie FM 97.0 is 'n kampus- / gemeenskapsradiostasie in Bloemfontein, Suid-Afrika. Die radiostasie is geleë op die Bloemfontein-kampus van die Universiteit van die Vrystaat. Die uitsaaigebied sluit 'n radius van ongeveer 80 kilometer in.
Republic F-84 Thunderstreak
Die Republic F-84 Thunderstreak is ‘n Amerikaanse vegvliegtuig wat uit die Republic F-84 Thunderjet ontwikkel is. Anders as die Thunderjet het dit swiepvlerke gehad en was 'n nuwe ontwerp. Dit het eers bekend gestaan as model YF-84A en die eerste prototipe het sy nooiensvlug op 3 Junie 1950 voltooi. Dit is die enigste Amerikaanse vegvliegtuig wat uit 'n reguitvlerk vliegtuig ontwikkel is. Onder die Mutual Defence Assistance Program is meer as 2000 F-84's aan verskeie Europese Lugmagte verskaf om NAVO te versterk tydens die Koue Oorlog. In Amerika is die laaste Thunderstreak in 1971 uit diens onttrek.
Kovsie FM 97.0
Kovsie FM is in 1978 deur 'n groep studente gestig en het slegs binne die kafeteria uitgesaai. Die Onafhanklike Uitsaai-owerheid, nou bekend as OKASA (Onafhanklike kommunikasie-owerheid van Suid-Afrika), het in 1995 'n uitsaailisensie met die frekensie 97.0 FM aan die radiostasie verleen.
Rooi Ster
Ander gebruike
Die rooi ster is deur verskeie kommunistiese state aanvaar en gewoonlik op hul onderskeidelike vlae en wapenskilde; byvoorbeeld, op die vlag van die Sosialistiese Federale Republiek van Joego-Slawië. Seperatistiese en sosialistiese bewegings het soms ook die rooi ster aangeneem, soos die Estelada vlag in die Katalaanse lande.
Soos wat die rooi ster na kommunisme in die Ooste versprei het, is dit aangepas: terwyl sommige state die ster gehou het soos dit was het sommiges 'n geel ster op 'n rooi agtergrond gebruik vir dieselfde simboliek. Die Verre-Oostelike Republiek het 'n geel ster gebruik op sy militêre uniforms gebruik, en op die vlag van die Volksrepubliek China is vyf geel sterre op 'n rooi agtergrond. In Brasilië het die ster egter rooi gebly.
Die Russiese militêre koerant word ook die Rooi Ster (Russies Krasnaya Zvezda) genoem. Verskeie sportklubs van lande wat deur Kommunistiese partye geregeer is het die rooi ster as simbool gebruik en Rooi Ster Belgrado (Serwies Crvena zvezda (Црвена звезда)) en Roter Stern Leipzig het hulself daarna vernoem. Sedert die val van die Oosblok is die rooi ster in sekere lande verbied.
In 1970 is die Rote Armee Fraktion of Rooi Leër Faksie (RAF) amptelik gestig. Die RAF, wat homself as 'n kommunistiese "stedelike guerilla"-groep beskryf het, was 'n na-oorlogse linkse terroristiese organisasie in Wes-Duitsland. Die hoogs-herkenbare simbool was 'n rooi ster en 'n Heckler & Koch MP5. Die RAF was van 1970 tot 1998 aktief en het talryke misdade, veral in die herfs van 1977 (Noordelike Halfrond) gepleeg, wat tot 'n nasionale krisis gelei het wat bekend gestaan het as "Duitse Herfs". Dit was verantwoordelik vir 34 moorde — waaronder sekondêre teikens soos chauffeurs en lyfwagte — en baie beserings in sy bestaan van amper 30 jaar.
Kovsie FM 97.0
Kovsie FM 97.0 saai in Engels, Afrikaans en Sesotho uit. Die gehoor sluit die jeug tussen die ouderdom van 15 en 35 in. Die radiostasie se missie is om gemeenskapsbetrokkenheid, opleiding, ontwikkeling en volhoubaarheid te bevorder. Kovsie FM bied ook 'n platform vir plaaslike musikante en saai nuus uit wat akkuraat en onpartydig is.
Rooi Ster
Ander gebruike
Die rooi ster is ingesluit in die vlag van die Ejército Zapatista de Liberación Nacional (EZLN) of Zapatista Weermag van Nasionale Bevryding met sy stigting in 1994. Die EZLN, 'n gewapende revolusionêre groep wat in Chiapas, Meksiko gebaseer is, se naam kom van die Meksikaanse opstandeling Emiliano Zapata en word dikwels verteenwoordig deur Subcomandante Marcosalhoewel hy nie die leier is nie. Dieselfde vlag, 'n swart vlag ('n anargistiese simbool) met 'n rooi ster is gebruik deur die Amerikaanse musiekgroep Rage Against the Machine — wat uitgesproke ondersteuners van die EZLN en ander linkse sake was. Die rooi ster word ook gebruik deur die Werkersparty in Brasilië en deur die militante Suid-Afrikaanse krotbewonersbeweging by name Abahlali baseMjondolo.
Kovsie FM 97.0
Die stasie het agt voltydse personeellede, waaronder 'n stasiebestuurder (Gerben van Niekerk), programbestuurder (JayBee Mohlante), bemarkingsbestuurder (Thendo Limbo), musiekbestuurder, produksiebestuurder (Morena Sprinkaan), sportredakteur en nuusredakteur.
Rooi Ster
Ander gebruike
Hugo Chávez en sy ondersteuners in Venezuela het die rooi ster in talryke simbole en logos gebruik en het ook voorgestel dat dit ingesluit moet word in die logo van die Verenigde Sosialistiese Party van Venezuela (PSUV). Dit is ook in 2007 gebruik as simbool van die "5 enjins van die Bolivariaanse Sosialistiese Revolusie in Venezuela.
Rooi ster in etikette en logo's
Die Rooi ster is ook deur die Texaco oliemaatskappy gebruik voor 1966. Sy oorsese afdeling, Caltex, het ook die rooi ster gebruik. Die Red Star Auto Manufacturing Company gebruik ook die rooi ster in hul naam maar sover bekend nie in hul logo nie.
Kovsie FM 97.0
Uitsaaitye
24/7
Rooi Ster
Wetlike status
Die Rooi Ster en die Hamer en Sekel word beskou deur sommiges as die besettingsimbole asook simbole van totalitarisme en staatsterreur beskou, veral in lande wat voorheen in die invloedsfeer van die Sowjetunie was. Ooreenstemmend het Letland en Litaue die gebruik van die simbole in die openbaar beperk, terwyl Hongarye slegs die hamer-en-sekel-simbool verbied het. 'n Soortgelyke wet is in Estland oorweeg, maar het uiteindelik misluk in 'n parlementêre komitee waar gemeen is dit perk grondwetlike vryhede, soos die vryheid van spraak, is.
Kovsie FM 97.0
Ligging
Thakaneng-brug, Bloemfontein-kampus, Universiteit van die Vrystaat, Bloemfontein, Vrystaat
Rooi Ster
Wetlike status
Die Europese Menseregtehof het uitspraak gelewer teen die wette wat hierdie simbool verbied, omdat dit beskou is as strydig met basiese menseregte, soos die vryheid van spraak en uitdrukking. Hierdie beslissing maak die nasionale wette van EU-lidlande tot niet. Die besluit is vergelyk met die wetgewing met betrekking tot die simbole van Nasionale Sosialisme, wat steeds verbied word in sekere EU-lidlande, insluitend Duitsland en Frankryk.
Versoeke aan die Europese Unie om Sowjet en Nazisimbole te verban kom gereeld van politici in lande soos Litaue, Estland, Tsjeggië, Hongarye en Slowakye. Die Europese Kommissaris vir Justisie, Franco Frattini, het aanvanklik die idee ondersteun maar voorstelle is uiteindelik teruggetrek omdat daar nie konsensus was om die simbole te verban nie.
In Slowenië word die Rooi Ster gerespekteer as simbool van weerstand teen fascisme en nazisme. Op 21 Maart 2011 het Slowenië 'n twee-Euro gedenkmunt (met 'n groot rooi ster wat noodwendig die kleur van die munt is) uitgereik om die 100ste herdenking van die geboorte van Franc Rozman, 'n Partizanbevelvoerder, te stempel.
Venice in Peril
Venice in Peril is 'n Britse weldadigheidsorganisasie wat in 1967, ná die verwoestende oorstromings van 1966 in Venesië en Florence, deur Sir Ashley Clarke (1903−1994), gewese ambassadeur in Rome en destydse voorsitter van die British-Italian Society, in die lewe geroep is om Venesiaanse kunswerke en historiese geboue te restoureer en vir die nageslag te bewaar.
1968 Suid-Afrikaanse Grand Prix
Die 1968 Formule Een Suid-Afrikaanse Grand Prix het op 1 Januarie 1968 op die Kyalami Grand Prix-renbaan naby Johannesburg, Suid-Afrika plaasgevind. Die ren was amptelik die Tweede AA Suid-Afrikaanse Grand Prix genoem. Dit was die eerste wedren van die 1968-Wêreldkampioenskapseisoen vir bestuurders en die Internasionale Beker vir Formule Een-vervaardigers in 1968.
Die wedren van 80 rondtes is deur die tweemalige wêreldkampioen vir jaers en die 1965 Indianapolis 500-wenner, Jim Clark, met 'n Lotus-Ford gewen, nadat hy in die voorste plek weggespring het. Die ren was nie net die laaste Formule Een-ren wat Clark gewen het nie, maar ook die laaste waarin hy ooit deelgeneem het, weens sy noodlottige ongeluk op die Hockenheimring in Duitsland drie maande later.
Tydens hierdie wedren het Team Gunston die eerste Formule Een-span geword om hul motors in hul borg se kleure te verf, toe hulle vir John Love 'n privaat Brabham en 'n LDS vir Sam Tingle ingeskryf het.
Keramiek
Keramiek is 'n versamelnaam vir alle voorwerpe wat uit klei gevorm en na droging aan 'n hoë temperatuur blootgestel word sodat 'n reaksie in tree wat nie onmerkbaar is nie. Die klei wat gebruik word, besit die eienskap dat dit deur die byvoeging van 'n bietjie water breibaar word, en deur die byvoeging van meer water in klein deeltjies opbreek en vloeibaar word. Die hardheid, poreusheid, kleur en toepassingsmoontlikhede van keramiek hang af van die samestelling van die kleisoort, die hoogte van die temperatuur waarby dit gebak word en die baktyd daarvan.
Een of meer lae glasuur wat by 'n hoë temperatuur smelt en aan die klei heg, kan op die voorwerp aangebring word. Die voorwerp se oppervlak kry hierdeur 'n ander kleur en word waterdig. Reeds in prehistoriese tye is voorwerpe uit klei vervaardig, meestal gebruiksvoorwerpe soos potte. In die verskillende kulture is verskillende metodes ontwikkel om die klei te vorm en te versier.
Prehistoriese tyd tot Oudheid
Die belangrikste grondstof vir die vervaardiging van keramiese produkte is klei, wat hoofsaaklik uit alkalisilikate bestaan. Klei word in die meeste lande aangetref en daar is reeds in die prehistoriese tyd vasgestel dat die eienskappe van die klei verander wanneer dit in die son, 'n oop vuur of 'n oond gebak word.
Die voorwerp word hard, is nie meer oplosbaar nie en is derhalwe duursamer. Die keramiek uit die prehistoriese tyd van die verskillende kulture (in Mesopotamië en Egipte tot ca. 3000 v.C., maar in Europa tot die koms van die Romeine) het heelwat bygedra tot die kennis wat vandag oor die verskillende kulture bestaan: die soort samelewing, die peil van tegniese ontwikkeling, ensovoorts. In die Nabye Ooste is keramiekvoorwerpe gevind wat uit ca. 6000 tot 5000 v.C. dateer.
Dit bestaan uit huishoudelike artikels soos potte en komme, en voorwerpe in die vorm van mense en diere wat by godsdienstige en magiese seremonies gebruik is. Die voorwerpe is met die hand gevorm. In Mesopotamië is potte gevind wat dateer uit ca. 3000 v.C. en waarop horisontale strepe voorkom, wat duidelik op die gebruik van 'n draaiskyf en pottebakkerswiel dui. Die eerste draaiskywe was moontlik ŉ stuk hout wat deur 'n helper in die rondte gedraai is. Later het draaiskywe van klip wat om 'n as gedraai het, in gebruik gekom.
Oonde is reeds omstreeks 4000 v.C. in Persië en in Mesopotamië gebou waarin die kleivoorwerpe gebak is. Temperature van tot ca. 450-700 °C is hierin bereik. ŉ Kleiproduk wat by ca. 1 050 °C gebak is, word erdewerk genoem. Die gebakte klei (skerf) bly dan poreus. Die oppervlak van erdewerk word waterdig gemaak deur dit met 'n lagie slib te bedek en dan te poleer. Teen ongeveer 3000 v.C. het die Egiptenare 'n soort glasuur begin gebruik wat die oppervlak waterdig gemaak het.
Glasuur
Glasuur bestaan uit glasvormende stowwe, byvoorbeeld kwarts, wat by 'n hoe temperatuur smelt en na afkoeling baie hard word. Deur die toevoeging van oksides kan verskillende kleure glasuur gemaak word. Die glasuur heg aan die klei en maak die oppervlak glad en glansig, en ondeurdringbaar vir gasse en vloeistowwe. Die vroegste Egiptiese glasuur het 'n blougroen kleur gehad. In die meeste prehistoriese kulture was die gebruik van glasuur onbekend. Voorwerpe (potte, vase en beeldjies) is versier deur patrone in die klei te kerf of te stempel, of deur dit met 'n sliblaag waarby kleurstof gevoeg is, te beskilder. In Noord-Europa word verskillende kulture volgens die vorm van hul keramiese produkte onderskei: die sogenaamde bekerkulture (2700-1700 v.C.). Daar is byvoorbeeld die tregterbeker-, die standvoetbeker- en die klokbekerkultuur. Gedurende die Bronstyd het die verassing van dooies geleidelik in gebruik begin kom en daarmee saam die vervaardiging van urns of Iykbusse (vaas van erdewerk waarin die as van die oorledene bewaar word).
Sekere strominge kan aan die vorm en versiering daarvan uitgeken word. Die urns wat gedurende die Ystertydpe rk vervaardig is, is met grafiet beskilder of het ingekerfde geometriese patrone gehad. Die sogenaamde Marne-keramiek is sedert ca. 450 v.C. gemaak: dit is erdewerk met skerp profiele wat deur die vorm van bronsvoorwerpe van daardie tyd beïnvloed is. Die prehistoriese keramiek van Indië het veral bestaan uit voorwerpe wat in die Indusvallei gevind is (tot ca. 2000 v.C.). In China het die prehistorie ca. 1500 v.C. geëindig, terwyl dit in sommige gebiede in Afrika en Amerika tot in die moderne tyd geduur het. AI hierdie keramiek vertoon vanweë die beperkte tegniese hulpmiddels wat beskikbaar was, 'n sekere ooreenkoms.
Europa
In die oostelike Middellandse Seegebied is keramiek van die 4e millennium v.C. af vervaardig. Klei wat plaaslik beskikbaar was, is gebruik, en die bestanddele, die temperatuur waarby dit gebak is (erdewerk nooit hoer as ca. 1 050 °C nie), asook die metode wat gebruik is, het die erdewerk se verskillende kleure bepaal. In die Minoïese beskawing, wat sedert 4000 v.C. op Kreta en die omringende eilande geheers het, is aanvanklik swart keramiek wat uit rolle klei opgebou is, vervaardig. Later (ca. 3000 v.C.) het die sogenaamde snawelkanne in gebruik gekom. Dit het 'n ligte kleur gehad, en donker patrone is met 'n sliblaag wat 'n kleurstof bevat het, daarop aangebring. Omstreeks 1800 v.C. het die draaiskyf in die Minoïese en die Miceense (op die vasteland van Griekeland) kulture in gebruik gekom. Tiperend vir die Kretensiese en Miceense erdewerk is die versierings en motiewe wat aan die plante- en diereryk ontleen is, veral visse.
Omstreeks 1000 v.C. het daar 'n einde aan hierdie beskawings gekom. Daarna het 'n nuwe styl in die Griekse wêreld en veral op Petoponnesos begin ontwikkel. Dit is die geometriese styI genoem en het tussen die 10e en 8e eeu v.C. ontstaan. Gebruikserdewerk en beeldjies is van 'n klei gemaak wat tydens die bakproses van liggeel tot rooibruin verkleur het (die hoeveelheid yster in die klei het die kleur bepaal). Voordat dit gebak is, is dit met 'n sliblaag in ligte en donker kleure versier.
In Oos-Griekeland is dieremotiewe wat 'n verwantskap met die meer oostelik geleë gebiede toon, dikwels as versierings gebruik. Die keramiek van Korinthe en Attika was hul belangrikste en gewildste uitvoerartikel. Vase is al hoe meer versier met tonele in die sogenaamde swart- en rooifiguurstyl, wat hul hoogtepunt in die 5e eeu v.C. bereik het. Die swartfiguurstyl word soos volg uitgevoer: Nadat die vaas klaar gedraai en dit 'n tyd lank gelaat is om te droog (dit moet nie heeltemal droog word nie), word die versiering met 'n sliblaag, 'n kleisuspensie en 'n hulpkleur met wit pigment daarop aangebring. Fyner besonderhede word nou met 'n skerp voorwerp hierop ingegrif.
Wanneer die vaas heeltemal droog is, begin die bakproses. Eers word die oond oksiderend verhit, dit wil se suurstof word in die oond ingelaat. Dit bring mee dat die vaas en die sliblaag rooi word. Nou word die oond weer reduserend verhit (suurstof word onttrek) en die vaas en die sliblaag word swart. Vervolgens word suurstof weer ingelaat. Die kleb van die vaas neem dit op en word rooi, maar die sliblaag wat te dig van struktuur en ondeurdringbaar geword het vir suurstof, bly swart. Die dele wat wit pigment bevat, bly tydens die bakproses wit. Soms is ŉ lagie oker na die bakproses aangebring om die rooi kleur te intensiveer. By die rooifiguurstyl word die figure in die sliblaag behou.
En het 'n besondere hoë glansafwerking gehad. In die Romeinse Ryk is gebruiksvoorwerpe van terrasigillata vervaardig: keramiek van klei wat tydens die bakproses rooi verkleur, besonder dun uitgewerk kan word maar tog baie hard is, en bedek is met 'n glansende rooi of soms swart sliblaag. Versierings was ingestempel. Hierdie erdewerk is in bykans al die provinsies van die Romeinse Ryk gevind. Ook na die val van die Ryk is terrasigillata nog vir 'n lang tyd in die lande rondom die Middellandse See vervaardig.
Van die 9e eeu af
Met afkoeling stol die glasuur tot 'n glasagtige laag wat deursigtig of gekleurd kan wees. Sowel gebruiksvoorwerpe as teëls is met Oosterse motiewe geglasuur. Gedurende die 11e eeu is daar begin met die toepassing van die graffito-tegniek, wat uit Persië afkomstig was. Klei wat tydens die bakproses rooi verkleur, is met ŉ laag wit slib bedek en die figure is dan daarop uitgegrif sodat die rooi onderlaag sigbaar was. 'n Laag geel of groen deursigtige glasuur is vervolgens oor die onderlaag aangebring. Hierdie tegniek is veral in Suid-Europa toegepas. In die Noord-Europese lande en in Engeland is tot die 16e eeu veral gebruiksvoorwerpe en teëls in baie eenvoudige vorms vervaardig en dan met 'n lagie deursigtige loodglasuur bedek. Die versiering het uit eenvoudige patrone bestaan wat ingestempel of met glasuur aangebring is.
By die gebruikserdewerk is meestal net die binnekant van die pot met glasuur bedek. In die 12e eeu is 'n metode in Duitsland ontwikkel wat dit moontlik gemaak het om die temperatuur in die bakoond tot ongeveer 1100-1300 °C te verhoog. Keramiek wat so verkry word, is' baie harder as erdewerk en word proto-Steinzeug (proto-steenwerk) genoem, 'n voorloper van grès, wat teen ongeveer 1400 ontstaan het. By hierdie hoë temperatuur "smelt" die kleideeltjies as 't ware ineen en word die skerf so dig dat dit heeltemal ondeurdringbaar is. Meestal word grès, wat 'n blougrys of bruin kleur het, bedek met 'n "glasuur" wat ontstaan deur sout in die brandende oond te strooi. 'n Dun lagie slaan dan op die voorwerpe neer.
'n Baie spesifieke vorm vir grès is die jakobakan, wat 'n lang uitgerekte vorm en 'n ringvormige oor het. Na ca. 1400 is dit veral in die Rynland vervaardig. Teenswoordige voorbeelde van grès is die Keulse potte en die bekende Bolskruike. 'n Proses waaruit majolika (of faïence) ontstaan het, is in die 11e eeu in Italië ontwikkel. Majolika is erdewerk waarop eers 'n ondeursigtige glasuur van tinokside aangebring word wat gedurende die bakproses wit verkleur. Hieroor kom ŉ laag glasuur met metaalokside wat die verskillende kleure gee, en die voorwerp word dan weer gebak. Tinglasuur was toe reeds in Persië en in die lande in die oostelike Middellandse Seegebied gebruiklik. Vanweë verbintenisse met die Islam is hierdie tegniek vroeër reeds in Spanje toegepas en erdewerk is reeds van die 9e eeu af met die sogenaamde glansglasuur vervaardig. Glansglasuur word verkry deur metaalokside en swael in die glasuur te verwerk.
Nadat dit gebak is, het die oppervlak 'n metaalglans. Baie gebruiks- en siervoorwerpe asook teëls van lustererdewerk is van Spanje af na die ander Europese lande uitgevoer. Versierings en ornamente wat hierop aangebring is, was Moors-Spaans en ook soms Romaans en Goties. In die 15e eeu was Noord- en Sentraal-Italië die kunssentrum van keramiekprodukte. In plekke soos Faenza, Urbino, Orvieto, Sienna en Florence is majolika van besondere gehalte vervaardig, en die versierings het al hoe kleurvoller geword. Aan die einde van die 15e eeu is daar deur handelsverbintenisse met Chinese porselein kennis gemaak. Porselein is keramiek wat by 'n baie hoë temperatuur gebak word (1200-1500 ·C), die skerf is dig gesinter ("gesmelt") en glasagtig, wit en deurskynend.
Besonder fyn en dun voorwerpe kan van porselein gemaak word. Porseleinaarde (ook kaolien genoem) is 'n noodsaaklike bestanddeel. Hoewel die Europeërs nog nie in staat was om porselein te vervaardig nie, het hulle die versierings wat gewoonlik daarop aangebring is, op hulle erdewerk nageboots. Die erdewerk van die familie Della Robbia (Florence, 15e eeu) het ŉ besondere plek ingeneem in die keramiekkuur. In terra-cotta, erdewerk met 'n rooi kleur, het die lede van die familie reliëfs en beeldjies (meestal madonnas, heiliges, ensovoorts) vervaardig. Hulle het die beeldjies met skerp helder kleure geglasuur, veral blou, geel, rooi en wit. Die oppervlak het 'n hoë glans gehad. ln die 16e eeu het die skerp kleure minder gewild geword en het die klem meer op lig/donker geval. Die vorm van die voorwerpe, vase, flesse en borde het meer aandag gekry, en die versiering was sekondêr. Soms is versierings heeltemal weggelaat en is die voorwerp in net een kleur geglasuur. Baie van die Italiaanse majolika is na Frankryk uitgevoer en is daar nageboots. In St. Porchaire is Hendrik II - majolika gemaak (1530-1570). Hierdie erdewerk is met reliëf, wat agterna aangebring is, en dekorasies in verskillende kleure versier. Die belangrikste kunstenaar wat volgens hierdie styI gewerk het, was Bernard Palissy (ca. 1510-1589/90). In die 16e eeu is erdewerk en grès in Duitsland met reliëfwerk, gestempelde ornamente en ingekraste (ingegrifde) Iyne versier. Vanuit Keulen het grès oor die hele Europa versprei. In die 17e eeu het Delft 'n belangrike keramieksentrum geword.
Chinese porselein is hier in erdewerk nageboots. Delftse erdewerk is soos volg gemaak: die vorm van die voorwerp is verkry deur dit op ŉ draaiskyf te maak of deur klei met water vloeibaar te maak (gietslib), en dit in gipsvorms (malle) te giet sodat 'n lagie teen die binnekante van die vorm agterbly en later ŉ baie dun wand vorm. 'n Vorm kan talle kere gebruik word, sodat reekse van dieselfde voorwerp gemaak kan word. Nadat dit die eerste keer gebak is, word die voorwerp in tinglasuur gedompel of die glasuur word daaroor gegiet. Hierdie glasuur is ondeursigtig wit nadat dit gebak is. Voordat die tinglasuur gebak word, word die versiering egter eers met 'n ander glasuur, wat blou word (of 'n ander kleur kry) nadat dit gebak is, daarop aangebring.