cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Colorado
Geskiedenis
Die Voorlopige Regering van die Gebied van Jefferson is op 24 Augustus 1859 gestig, maar die nuwe gebied het geen federale hulp ontvang nie. Die verkiesing van Abraham Lincoln as president van die Verenigde State op 6 November 1860 het gelei tot die afskeiding van die ses slawestate en die bedreiging van 'n burgeroorlog. Om die politieke mag van die vrye state te vergroot, is die oostelike gedeelte van die Gebied van Kansas deur die Republikeins-geleide Amerikaanse Kongres versnel, om tot die Unie as die Vrystaat van Kansas toegelaat te word op 29 Januarie 1861. Dit het die westelike deel van die gebied, insluitend die goudvelde, ongeorganiseerd gelaat.
Dertig dae later, op 28 Februarie 1861, het uittredende president James Buchanan 'n wet van die Kongres onderteken wat die Vrye Gebied van Colorado tot stand gebring het. Colorado se oorspronklike grense het tot vandag toe onveranderd gebly. Die naam Colorado is gekies omdat daar algemeen geglo is dat die Coloradorivier in hierdie gebied ontstaan ​​het. Vroeë Spaanse ontdekkingsreisigers het die rivier die Rio Colorado genoem, vanweë die rooibruin slik wat die rivier van die berge af gedra het.
Die Amerikaanse kongres het op 3 Maart 1875 'n bemagtigende wet aangeneem wat die voorwaardes uiteengesit het vir die gebied van Colorado om 'n staat te word. Op 1 Augustus 1876, 28 dae na die eeufees van die Verenigde State, het president Ulysses S. Grant 'n proklamasie onderteken wat die staat Colorado tot die Unie as die 38ste staat toegelaat het. Colorado is as gevolg hiervan die "Eeufeesstaat" genoem. Die 1878-ontdekking van 'n groot silwerertsneerslag naby Leadville het tot die Colorado Silver Boom gelei. Die Sherman Silver Purchase Act van 1890 het silwermynbou versterk, maar die wet se herroeping in 1893 het gelei tot die ineenstorting van die staat se myn- en landbou-ekonomie.
Vroue in Colorado het op 7 November 1893 stemreg verkry. Colorado het die eerste staat in die Verenigde State geword wat algemene stemreg ingestel het.
Drie oorlogskepe van die Amerikaanse vloot is die USS Colorado genoem. Die eerste USS Colorado is na die rivier vernoem, die ander twee na die staat.
Aardrykskunde
Die grense van die staat Colorado word gevorm deur 'n reghoek wat tussen 37° N en 41° N en tussen 102°3' W en 109°3' W lê. Weens die kromming van die aarde is die suidelike grens een en 'n half kilometer langer as die noordelike grens. Colorado, Wyoming en Utah is die enigste Amerikaanse state wat geen natuurlike grense het nie, maar word begrens deur meridiane en parallelle sirkels. Toe die die regering se landmeter die grenspunte van die Colorado-gebied bepaal het, het klein metingsfoute gelei tot afwykings in die grense, wat die duidelikste langs die Utah-grens is. Die opnamepunte wat deur die landmeters geplaas is, nadat alle partye saamgestem het, het die wetlike grense van die Colorado-gebied gevorm. Colorado het 'n oppervlakte van 269 837 km².
Die kruin van Mount Elbert in Lake County is die hoogste piek in Colorado op 4 401 meter bo seevlak en ook die hoogste piek in die Rotsgebergte. Daar is meer as 100 berge in Colorado wat hoër as 4000 meter is. Colorado is die enigste staat in Amerika wat bo 1000 meter is. Die laagste punt in Colorado, op 1 010 meter, is waar die Arikaree-rivier Yuma County verlaat en Cheyenne County in Kansas binnegaan.
Byna die helfte van die staat, veral die oostelike deel, is plat, in die weste is daar die Rotsgebergte. Oos van die suidelike Rocky Mountains is die Colorado Eastern Plains, 'n gedeelte van die Groot Vlaktes binne Colorado, op 'n hoogte wat wissel van ongeveer 1 020 tot 1 980 meter. Oos van Colorado is die state Kansas en Nebraska. Hierdie streek is ylbevolk met die hoogste konsentrasie inwoners langs die riviere; die South Plains en Arkansas.
Die jaarlikse neerslag hier is laag teen gemiddeld 300 tot 460 mm per jaar. Winterkoring is die mees bewerkte gesaaide en die meeste nedersettings in die streek het 'n watertoring en 'n graansilo. Die meeste van Colorado se bevolking woon langs die oostelike rand van die Rocky Mountains, in die Front Range Urban Corridor. Hierdie streek word gedeeltelik beskerm teen die heersende weersomstandighede deur die berge in die weste.
Die Continental Divide, wat die waterskeiding tussen die Atlantiese en Stille Oseaan is, loop oor die pieke van die Rotsgebergte. Wes hiervan vloei die water in die Golf van Kalifornië in, insluitend deur die Colorado. 'n Aantal riviere begin in Colorado. Die Rocky Mountains-gebied bevat baie groot parke en hoë, breë komme. In die noorde, oos van die Continental Divide, is die North Park. Die water dreineer vandaar in die North-Flativier, wat noord vloei. Suid daarvan, maar steeds wes van die Continental Divide, is Middle Park, waar die water in die Colorado vloei. Die Suidpark is die area waar die South Flatrivier begin. In die suide is die San Luis-vallei, waar die Rio Grande begin, wat in die Golf van Meksiko uitvloei. Grand Junction is die grootste stad wes van die waterskeiding.
Die Rocky Mountains in Colorado het meer as 53 pieke van meer as 4 267 meter bo seevlak. Hierdie pieke staan ​​bekend as die veertieners; meer as 14 duisend voet hoog. Die berge wissel van 3700 m in die suide tot 3200 m in die noorde van Colorado. Hulle is oorgroei met konifere en populiere; bo die boomgrens groei net alpiene plantegroei.
Die pieke van die Rotsgebergte in Colorado is nie voortdurend bedek met sneeu nie; meeste van die sneeu, met die uitsondering van 'n paar gletsers, smelt teen die einde van die somer. Die Colorado Mineral Belt, wat van die San Juan-berge in die suidweste tot by Boulder en Central City loop, bevat die meeste van Colorado se historiese goud- en silwermyndistrikte.
In die weste is die oostelike voetheuwels van die Rotsgebergte met die hoofpieke Longs Peak, Mount Evans, Pikes Peak en die Spaanse Peaks naby Walsenburg in die suide. In dié gebied vloei die water na die ooste. Dit is bebos en gedeeltelik verstedelik. Hinsdale County, met Lake City (ongeveer 300 inwoners) as hoofstad, word beskou as die mees afgeleë gebied van die 48 aangrensende State.
Opmerklik is die ruwe San Juan-berge in die suide en ten weste hiervan die Colorado-plato, 'n woestynagtige streek op die hoë hoogte van die grens met Utah. Suidoos van Grand Junction is Grand Mesa, die wêreld se grootste tafelberg. Verder oos is die ski-oorde Aspen, Vail, Crested Butte en Steamboat Springs. Die noordwestelike hoek van Colorado, op die grens met Utah en Wyoming, bestaan ​​hoofsaaklik uit 'n ylbevolkte prairie-landskap.
Colorado, saam met Arizona, Nieu-Mexico en Utah, het 'n gemeenskaplike grenspunt by Four Corners.
Lesley Sharp
Lesley Sharp (gebore 3 April 1960) is 'n Engelse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Naked (1993), The Full Monty (1997), en From Hell (2001), en in die televisiereeks Afterlife (2005).
Paul Wexler (akteur)
Paul Wexler (23 Mei 1929 – 21 November 1979) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Suddenly (1954), 101 Dalmatians (1961), en Doc Savage: The Man of Bronze (1975), en in die televisiereeks State Trooper (1956).
Charkif
Charkif (Oekraïns: Харків, [ˈxɑrkiu̯], ; Russies: Харькoв, Charkof, [ˈxarʲkəf]) is die grootste stad van Oekraïne naas die hoofstad, Kijif, en lê in die ooste aan die grens met Rusland in die Charkif-oblast. Die stad is in 1654 deur Russe gestig. Dit het in 2021 'n bevolking van 1 433 886 en van 2 032 400 in die metropolitaanse gebied gehad en beslaan 'n oppervlakte van 350 km². Charkif was een van die gasheerstede tydens die Europese Sokkerkampioenskap 2012 wat Oekraïne en Pole saam aangebied het.
1437
Die jaar 1437 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 37ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Franse Ope
Die Franse Ope is 'n groot tenniskampioenskapstoernooi wat jaarliks oor twee weke tussen middel Mei en vroeg Junie in Parys, Frankryk, besleg word in die Roland Garros-stadion. Die stadion se bane is van rooi klei en kan ongeveer 37 000 toeskouers huisves. Die program sluit mans- en vroue-enkels, sowel as mans-, vroue- en gemengde dubbels in.
Geskiedenis
Die eerste Franse Ope is in 1891 gehou, maar die eerste vrouekampioenskappewas eers in 1897. In 1927 is die baan genoem na die Franse vlieënier en oorlogsheld Roland Garros (1888–1918).
Onlangse kampioene sluit in: die Spanjaard Rafael Nadal en die Belg Justine Henin wat beide die toernooi jaarliks vanaf 2005 gewen het.
In Maart 2007 is aangekondig dat dieselfde prysgelde vir die eerste keer vir alle rondtes aan beide mans- en damesspelers oorhandig sal word.
Rekords en statistieke
Meeste enkeltitels
Institute for the Future
Institute for the Future (IFTF) (Afrikaans: Die Instituut vir die Toekoms) is 'n Palo Alto, Kalifornië, nie-winsgewende dinktenk in die VSA. Dit is in 1968 gestig as 'n uitvloeisel van die RAND Korporasie om organisasies te help beplan vir die langtermyn-toekoms, 'n benadering bekend as toekomsstudies.
Skepping
Eerste verwysings na die idee van 'n Instituut vir die Toekoms kan gevind word in 'n prospektus van 1966 deur Olaf Helmer en ander. Terwyl hy by RAND Korporasie was, was Helmer reeds betrokke by die ontwikkeling van die Delphi-metode van toekomsstudies. Hy en ander wou die werk verder uitbrei met die klem op die ondersoek van verskeie scenario's. Dit kan gesien word in die prospektus opsomming:
Cladorhiza depressa
Cladorhiza depressa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Institute for the Future
Skepping
• Om vas te stel watter een van hierdie moontlike toekomste wenslik is en waarom.
• Om maniere te soek waardeur die waarskynlikheid van hul voorkoms versterk kan word deur toepaslike doelgerigte optrede.
Cladorhiza depressa
Die spons behoort tot die genus Cladorhiza en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Kieschnick.
Institute for the Future
Begin jare
Die Instituut het in 1968 in Middletown, Connecticut, geopen. Die aanvanklike groep is onder leiding van Frank Davidson en sluit in Olaf Helmer, Paul Baran, Arnold Kramish en Theodore Gordon. Die Instituut se werk was aanvanklik gebaseer op die voorspellingsmetodes wat deur Helmer in RAND ontwikkel is. Die Delphi-metode is gebruik om inligting uit veelvuldige anonieme bronne te verkry. Dit is aangevul deur kruisimpakanalise (Cross Impact Analysis), wat ontleders aangemoedig het om verskeie toekomstige scenario's te oorweeg.
Alhoewel presies en kragtig was die metodes wat in 'n korporatiewe omgewing ontwikkel is grootliks georiënteer om besigheids- en ekonomiese ontledings te verskaf. Op 'n konferensie in 1971 oor wiskundige modellering het Helmer kennis geneem van die behoefte aan soortgelyke verbeterings in maatskaplike modellering. Vroeë pogings om dit te doen sluit in 'n ‘Future State of the Union’-verslag, geformateer volgens die tradisionele Amerikaanse presidentiële toespraak aan die bevolking.
Ten spyte van die skepping van 'n uitstekende reputasie vir die noukeurige analise van toekomstige ontledings en voorspellingsmetodes, het verskeie probleme beteken dat die Instituut eers gesukkel het om gevestig te raak. In 1970 het Helmer die leierskap van Davidson oorgeneem en die Instituut het sy hoofkantoor na Menlo Park, Kalifornië, verskuif.
In 1971 het Roy Amara oorgeneem by Helmer, wat voortgegaan het om die Middletown kantoor te bedryf tot met sy vertrek in 1973. Amara het hierdie posisie tot 1990 gehou. Tydens Amara se presidentskap het die Instituut van die vroegste studies oor die impak van die ARPANET op samewerkende werk en wetenskaplike navorsing onderneem en was bekend vir sy navorsing oor rekenaarbemiddelde kommunikasie, ook bekend as groepware.
Vanaf die vroeë sewentigerjare het die astrofisikus en rekenaarwetenskaplike Jacques Vallee, sosioloog Bob Johansen, en tegnologievoorspeller Paul Saffo vir die IFTF gewerk.
'n Toename in korporatiewe fokus
In 1975 is die Corporate Associates-program begin om private organisasies te help om opkomende tendense en die langtermyn-gevolge te interpreteer. Alhoewel hierdie program tot 2001 bedryf is, is sy rol as die hoofverslagdoeningsinstrument van die Instituut vervang deur die tienjaarvoorspelling in 1978.
In 1984 het die sosioloog Herbert L Smith opgemerk dat die idee van 'n oop ‘Future State of the Union’-verslagdoeningsformaat teen die einde van die 1970's vervang is deur die proporsionele tienjaarvoorspelling. Smith het dit as 'n nuwe fokus op besigheidsvoorspelling geïnterpreteer, aangesien openbare fondse skaars geword het.
Dit is nie duidelik hoe relevant Smith se waarnemings was hoe die Instituut in hierdie tydperk gewerk het nie. Sosioloë soos Bob Johansen was steeds aktief in die Instituut se projekte. Na aanleiding van die vroeë ARPANET-ontwikkeling was die personeel van die Instituut deeglik bewus van die impak wat rekenaarnetwerke op die samelewing sou hê en die insluiting daarvan in beleidmaking. In 'n essay van 1984 het Roy Amara egter een of ander vorm van krisis erken en 'n nuwe belangstelling in maatskaplike vooruitskatting gestel.
Evolusie van maatskaplike vooruitskatting
Nuwe maniere om studies aan 'n minder gespesialiseerde gehoor voor te stel, is aangeneem of ontwikkel. As 'n hulpmiddel vir geheue behoud, is Vignetting gebruik, toekomstige scenario's as kortverhale aangebied; om die punt van die scenario te illustreer en die aandag van die leser te trek. Latere inisiatiewe het toenemende klem op verhalende betrokkenheid, bv. 'Artefakte van die toekoms', en 'Mens-toekoms-interaksie' geplaas. Etnografiese vooruitskatting is aanvaar omdat dit erken word dat die samelewing eintlik 'n magdom subkulture is, elk met sy eie vooruitsigte.
Terwyl ouer voorspellingsmetodes die raad van veldkenners vereis het, het nuwe tegnieke die statistiese insette van alle lede van die samelewing versoek. Openbare interaksie, wat via die internet en sosiale media verskaf is, het dit moontlik gemaak om "bottom up forecasting" te laat werk. Terwyl rolspel- en simulasiespeletjies lank reeds deel was van 'n voorspeller se gereedskap, kan hulle nou in "massiewe multispeler-voorspellingswedstryde" opgeneem word, soos Superstruct. Hierdie speletjie het die webjoernale en wiki's van meer as 5000 mense aangewys om die lewe 10 jaar in die toekoms te bespreek; hulle te konfronterer met 'n stel hipotetiese, oorvleuelende sosiale bedreigings, en hulle aan te moedig om saamwerkende "superstruktuur"-oplossings te soek. Die konsep van superkonstrueer is vervolgens opgeneem in die Instituut se "Voorsig-engine"- instrument.
Werk
Die Instituut behou navorsingsprogramme oor die toekoms van tegnologie, gesondheid en organisasies. Dit publiseer 'n verskeidenheid verslae en kaarte, sowel as Future Now, 'n webjoernaal oor opkomende tegnologie. Dit bied drie programme aan sy kliënte:
• Die Technology Horizons-program, begin rondom 2004, word deur die Instituut beskryf as "' die samevoeging van 'n diep begrip van tegnologie en samelewings kragte om diskontinuïteite en innovasies in die volgende drie tot tien jaar te identifiseer en te evalueer."
• Die Health Horizons-program word sedert 2005 bedryf. Die Instituut beskryf sy doel as "op soek na meer veerkragtige reaksies vir die komplekse uitdagings wat globale gesondheid in die gesig staar".
In 2014 het die Instituut sy hoofkwartier verskuif na Hamiltonlaan 201, Palo Alto, Kalifornië.
Die Instituut se jaarlikse publikasie Future Now is bedoel om opsommings van die Instituut se navorsingswerk te verskaf. Die eerste uitgawe is in Februarie 2017 gepubliseer. Die tema "Die Nuwe Liggaamstaal" het gekonsentreer op die Technology Horizons-program se studies oor mens- en masjien-simbiose.
Mense
Vanaf 2016 is die Instituut se uitvoerende direkteur, Marina Gorbis. David Pescovitz, Anthony M. Townsend, Jane McGonigal en Jamais Cascio word ook verbind met die Instituut.
Vorige leiers
•	Frank Davidson (1968–70)
•	Olaf Helmer (1970)
•	Roy Amara (1971–90)
•	Ian Morrison (1990–96)
•	Peter Banks (2004–06)
•	Marina Gorbis (2006-)
Bosoordeelboom
Die bas word dikwels vir medisinale doeleindes gebruik en is in die laat 19de eeu ook na Europa uitgevoer waar dit teen hartsiektes gebruik is. Later is dit deur digitoksien vervang. Die hout van die boom is hard, swaar en duursaam. Die hout se kern is geelbruin of rooibruin en het 'n digtheid van 900 kg/m³ met 'n voggehalte van 12%. Die hout word baie stadig droog en kan vervorm en 5 – 8 % krimp in verskeie rigtings. Wanneer dit droog is, is dit taamlik stabiel. Die hout is moeilik om te saag, maar die hout is bestand teen swamme, termiete en houtboorders.
Verspreiding
Die boom kom in Benin, Burkina Faso, Demokratiese Republiek die Kongo, Gaboen, Gambië, Ghana, Guinee, Guinee-Bissau, Ivoorkus, Kameroen, Kenia, Liberië, Malawi, Mali, Mosambiek, Nigerië, Republiek die Kongo, Senegal, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Sierra Leone, Soedan, Tsjad, Tanzanië, Togo, Uganda, Zambië en Zimbabwe voor.
Dit word langs riviere en in tropiese woude in die Benede-Zambezivallei aangetref. Dit groei in vogtige halfbladwisselende woude, galerybosse en bosveld van seevlak tot 1 100 m hoog. Dit is afwesig in immergroenwoude.
Savoy Estate
Savoy Estate is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se E-streek geleë.
George Fawcett
George Fawcett (25 Augustus 1860 – 6 Junie 1939) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Burn 'Em Up Barnes (1921), The Circle (1925), Flesh and the Devil (1926), en The Four Feathers (1929).
Sam Shilowa
Shilowa het bedank as premier weens ongelukkigheid oor die manier hoe die ANC vir president Thabo Mbeki gedwing het om te bedank.
Lucy Speed
Lucy Speed (gebore 31 Augustus 1976) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Shakespeare in Love (1998) en in die televisiereekse The Bill (1984) en EastEnders (1985).
Yucatán
Yucatán is een van die 31 deelstate wat saam met die Federale Distrik, die 32 Federale Entiteite van Meksiko vorm. Mérida is die hoofstad en die grootste stad in die deelstaat. Hierdie deelstaat is op die Yucatan-skiereiland geleë aan die ooste van Sentraal-Amerika langs die Golf van Meksiko. Sisal word in die deelstaat bewerk. Die deelstaat is 'n laagliggende plato wat nie hoër as 210 m bo seevlak is nie.
Rehoboth
Rehoboth is 'n dorp in sentraal Namibië (Hardap), sowat 90 kilometer suid van Windhoek. Die meerderheid inwoners is Basters. Die B1-hoofweg gaan deur die dorp.
Geskiedenis
Die dorp is in 1845 deur die Rynse Sendinggenootskap as 'n sendingspos gestig en Franz Heinrich Kleinschmidt het dit vernoem na 'n plek wat in die Bybel voorkom.
Die inboorlinge van Rehoboth en sy omgewing is die nou oënskynlik uitgestorwe of die grootliks geassimileerde San (Haiǁom) en Damaras. Hulle het die eerste keer op die warmwaterbronne afgekom ná die val van die Damara-samehorigheid in die 16de eeu en die terrein ǀGaoǁnāǀaus of " Fontein van die vallende buffel " genoem.
Die ǃAinîn het hulle later permanent by ǃNawases, in die middel 1700's 11 km NE van Rehoboth gevestig onder die bewind van opperhoof Xomaǀkhāb.
Die tradisionele gemeenskap word tans volgens die post-onafhanklike Namibiese wetgewende raamwerk geadministreer deur 'n tradisionele owerheid (die ǃAinîn Tradisionele Owerheid) onder die bewind van Kai|Garub (die "Groot Luiperd"), Hoofman Hans Eichab.
Ohio
Ohio (Engels: State of Ohio) is 'n deelstaat in die Groot Mere-streek van die Verenigde State van Amerika met 'n oppervlakte van 116 096 vierkante kilometer en 'n bevolking van 11,5 miljoen. Die hoofstad en grootste stad is Columbus. Ohio word in die noorde deur Michigan en die Eriemeer, in die ooste deur Pennsilvanië en Wes-Virginië, in die suide deur Kentucky, en in die weste deur Indiana begrens. Dit is die 17ste staat wat tot die Unie toegelaat is.
Rehoboth
Geskiedenis
In 1845 het die ǁKhauǀgôan-stam aangekom onder leiding van Willem Swartbooi (ǃHuiseb) en Franz Heinrich Kleinschmidt van die Duitse, Rynse Sendinggenootskap. Kleinschmidt het die plek Rehoboth genoem en daar 'n Rynse Sendingstasie gestig. In 1864 het die Nama die gebied verlaat as gevolg van 'n aanval deur die Oorlam-Afrikaners. Rehoboth beteken "strate" in Hebreeus.
Ohio
Ohio se bynaam is The Buckeye State. 'n Buckeye is 'n tipe kastaiingboom. Die naam Ohio kom van die Seneca woord ohi:yo wat 'groot kreek' beteken.
Rehoboth
Geskiedenis
Die aankoms van die ǀHôaǀaran (Oorlam-Afrikaners) in Windhoek in 1840 was die begin van die Oorlam-Afrikaner en Swartbooi-Nama vete. Hierdie vete het van 1840 tot 1865 geduur, aangesien Oorlam-Afrikaners die Swartbooi-Nama by Rehoboth in 'n bloedige botsing aangeval het wat daartoe gelei het dat die Swartbooi Namas na ǃAmaib, in die Erongo-streek, gevlug het.
Ohio
Somers is gewoonlik warm en vogtig. Koel temperatuur oorheers in die winter. Die Ohio Wesleyan-universiteit is ook in die staat geleë.
Rehoboth
Geskiedenis
In 1885 het die Baster Kaptein, Hermanus van Wyk, 'n 'Verdrag van Beskerming en Vriendskap' met die Duitse Ryk onderteken wat hom toegelaat het om 'n mate van outonomie te behou in ruil vir die erkenning van koloniale heerskappy. Betrekkinge tussen Rehoboth en Duitsland het vir meer as twintig jaar goed gegaan, maar in 1914, na die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog, het Duitsland se gebruik van Bastersoldate om Suid-Afrikaanse gevangenes te bewaak - strydig met die voorwaardes van hul ooreenkoms - tot gewapende opstand gelei. Duitse magte het Rehoboth aangeval, gruweldade teen Basterburgerlikes gepleeg en vlugtelinge aangeval wat op die berg Sam Khubis, gekamp het. Die magte kon, ten spyte van herhaalde aanvalle en die gebruik van voortreflike wapentuig, nie die Basters se posisie vernietig nie. Later het die Duitsers teruggetrek en Rehoboth se Bastergemeenskap is teruggetrek.
Namibië is in 1915 deur Suid-Afrika beset en tien jaar later het 'n tweede rebellie by Rehoboth uitgebreek. Hierdie opstand het egter in duie gestort toe koloniale magte, gewapen met masjiengewere en ondersteun deur twee oorlogsvliegtuie, die dorp binnegeruk en meer as 600 mense gearresteer het.
Fabrizio Santino
Fabrizio Santino (gebore 12 Desember 1982) is 'n Britse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Captain America: The First Avenger (2011), Fragments (2018), en Pleasureland (2018), en in die televisiereeks Hollyoaks (1995).
Lisbeth Movin
Lisbeth Movin (25 Augustus 1917 – 7 November 2011) was 'n Deense aktrise en regisseuse. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Viking Watch of the Danish Seaman (1948), Det gælder os alle (1949), Min kone fra Paris (1961), en Rikki og mændene (1962).
1438
Die jaar 1438 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 38ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Kate Mundt
Kate Mundt (9 Januarie 1930 – 5 Mei 2004) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Glem det aldrig (1951), Ved Kongelunden... (1953), Justine & Juliette (1975), en Agent 69 in the Sign of Scorpio (1977).
Cladorhiza ephyrula
Cladorhiza ephyrula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cladorhiza en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1964 deur Lévi.
Caitlin Carmichael
Caitlin Carmichael (gebore 2 Julie 2004) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente 300: Rise of an Empire (2014), Wheelman (2017), en Life Itself (2018).
Michael Whalen (akteur)
Michael Whalen (30 Junie 1902 – 14 April 1974) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Mysterious Miss X (1939), Outside These Walls (1939), Sign of the Wolf (1941), en The Dawn Express (1942).
Sydney Sturgess
Sydney Sturgess (5 Maart 1915 – 30 September 1999) was 'n Engelse aktrise en skryfster.
Moderne kuns
Moderne kuns sluit kunswerke in wat gedurende die tydperk van ongeveer die 1860's tot 1970's geskep is, en dui op die styl en filosofie van die kuns wat uit daardie era dateer. Die term hou gewoonlik verband met kuns wat in 'n gees van eksperimentering met die tradisies van die verlede weggedoen het. Moderne kunstenaars het geëksperimenteer met nuwe maniere van sien, en met vars idees oor die aard van materiale en funksies van kuns. 'n Neiging weg van die narratief, 'n kenmerk van die tradisionele kunste, in die rigting van abstraksie is tiperend van baie moderne kuns. Meer onlangse kunswerke word dikwels kontemporêre kuns of postmoderne kuns genoem.
William Fawcett (akteur)
William Fawcett (8 September 1894 – 25 Januarie 1974) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Adventures of Sir Galahad (1949), Batman and Robin (1949), Cattle Queen (1951), en King of the Congo (1952).
Moderne kuns
Moderne kuns met die nalatenskap van skilders soos Vincent van Gogh, Paul Cézanne, Paul Gauguin, Georges Seurat en Henri de Toulouse-Lautrec begin, almal kunstenaars wat noodsaaklik vir die ontwikkeling van moderne kuns was. Aan die begin van die 20ste eeu het Henri Matisse en verskeie ander jong kunstenaars, insluitend die pre-kubiste Georges Braque, André Derain, Raoul Dufy, Jean Metzinger en Maurice de Vlaminck, die Paryse kunswêreld gerevolusioneer met "wilde", veelkleurige, ekspressiewe landskappe en figuurskilderye wat deur kritici Fauvisme genoem is. Matisse se twee weergawes van The Dance was 'n strategiese punt in sy loopbaan en in die ontwikkeling van moderne kuns. Dit weerspieël Matisse se aanvanklike fassinasie met primitiewe kuns: die intense warm kleur van die figure teen die koel blou-groen agtergrond en die ritmiese opeenvolging van die dansende naakfigure kommunikeer die gevoelens van emosionele bevryding en hedonisme.
Aanvanklik beïnvloed deur Toulouse-Lautrec, Gauguin en ander laat 19de-eeuse innoveerders, was Pablo Picasso se eerste kubistiese skilderye op Cézanne se idee gebaseer dat alle uitbeeldings van die natuur tot drie vaste liggame herlei kon word: die kubus, sfeer en keël. Met sy skildery Les Demoiselles d'avignon (1907) het Picasso op dramatiese wyse 'n ruwe en radikale prentjie geskep waarin 'n rou en primitiewe bordeeltoneel met vyf wild geskilderde prostitute uitgebeeld word. Van ongeveer 1908 tot 1912 is analitiese kubisme gesamentlik deur Picasso en Georges Braque ontwikkel. 'n Voorbeeld hiervan is Violin and Candlestick, Paris. Analitiese kubisme, die eerste duidelike manifestasie van kubisme, is deur sintetiese kubisme gevolg. Braque, Picasso, Fernand Léger, Juan Gris, Albert Gleizes, Marcel Duchamp en verskeie ander kunstenaars het hierdie kunsvorm tot in die 1920's beoefen. Sintetiese kubisme word deur die bekendstelling van verskillende teksture, oppervlakke, collage-elemente, papier collé en 'n groot verskeidenheid gemengde materiale gekenmerk.
Die idees rondom moderne kuns is nou verwant aan modernisme.
Oorsprong in die 19de eeu
Hoewel daar gereken word dat moderne beeldhouwerk en argitektuur teen die einde van die 19de eeu verskyn het, kan die begin van moderne skilderkuns moontlik verder teruggevoer word. Die jaar wat algemeen as die geboortedatum van moderne kuns beskou word, is 1863, die jaar waarin Édouard Manet sy skildery Le dejeuner sur l'herbe in die Salon des Refuses in Parys uitgestal het. Vroeër datums is onder meer 1855 (die jaar waarin Gustave Courbet Die Kunstenaar se ateljee uitgestal het), en 1784 (die jaar waarin Jacques-Louis David sy skildery Die Eed van die Horatii voltooi het). In die woorde van die kunshistorikus H. Harvard Arnason: "Elkeen van hierdie datums is van belang vir die ontwikkeling van moderne kuns, maar nie een van hulle dui op 'n nuwe begin nie  .... 'n geleidelike metamorfose het deur die loop van 'n honderd jaar plaasgevind."
Die denke wat uiteindelik tot moderne kuns aanleiding gegee het, kan na die Verligting, en selfs die 17de eeu, teruggevoer word. Die prominente moderne kunskritikus Clement Greenberg het Immanuel Kant byvoorbeeld "die eerste werklike modernis" genoem, maar ook 'n onderskeid getref:  "Die Verligting kritiseer van buite af.... modernisme van binne af." Die Franse Rewolusie van 1789 het aannames en instellings ontwortel wat deur baie eeue sonder meer aanvaar is, en die publiek aan intense politieke en maatskaplike debat gewoond gemaak.
Invloede op hierdie bewegings was uiteenlopend: van blootstelling aan die Oosterse dekoratiewe kunste, veral Japannese drukkuns, tot die koloristiese vernuwings van Turner en Delacroix, tot 'n soeke na meer realisme in die uitbeelding van die gewone lewe, soos gesien in die werk van skilders soos Jean-François Millet. Die kampvegters van realisme het standpunt ingeneem teen die idealisme van die tradisiegebonde akademiese kuns wat publieke en amptelike guns geniet het.
Die impressioniste het aangevoer dat mense nie voorwerpe sien nie, slegs die lig wat hulle weerkaats, en dat skilders dus in natuurlike lig (en plein air) in plaas van ateljees moes skilder ten einde die effek van lig in hulle werk vas te vang. Impressionistiese kunstenaars het 'n groep, die Société Anonyme Coopérative des Artistes Peintres, Sculpteurs, Graveurs ("Vereniging van Skilders, Beeldhouers, en Graveerders") gestig wat ten spyte van interne spanning, 'n reeks onafhanklike uitstallings gehou het. Die styl is deur kunstenaars in verskillende lande bo 'n "nasionale" styl verkies. Hierdie faktore het daartoe bygedra dat dit as 'n "beweging" gesien is. Hierdie eienskappe — die totstandkoming van 'n werkwyse wat integraal tot die kuns is, die vestiging van 'n beweging of sigbaar aktiewe ondersteuningskern en internasionale aanvaarding — sou deur kunsbewegings in die era van moderne kuns herhaal word.
Vroeë 20ste eeu
Van die bewegings wat in die eerste dekade van die 20ste eeu floreer het, was Fauvisme, kubisme, ekspressionisme, en futurisme.
Tussen 1910 en die einde van die Eerste Wêreldoorlog en ná die bloeityd van kubisme, het verskeie bewegings in Parys na vore gekom. Giorgio de Chirico het in Julie 1911 na Parys verhuis waar hy by sy broer Andrea (die digter en skilder bekend as Alberto Savinio) aangesluit het. Deur sy broer het hy Pierre Laprade ontmoet, 'n lid van die jurie by die Salon d'Automne waar hy drie van sy droomagtige werke uitgestal het: Enigma van die Orakel, Enigma van 'n Middag en Selfportret. In 1913 het hy sy werk by die Salon des Indépendants en Salon d'Automne uitgestal, en sy kuns is deur Pablo Picasso, Guillaume Apollinaire en verskeie ander raakgesien. Sy meesleurende en misterieuse skilderye is as 'n bydrae tot die vroeë begin van surrealisme beskou. Lied van die Liefde (1914) is een van die bekendste werke deur De Chirico en is 'n vroeë voorbeeld van die surrealistiese styl, ongeag die feit dat dit tien jaar voor die beweging se "stigting" deur André Breton geskilder is.
Die Eerste Wêreldoorlog het 'n einde aan hierdie fase gemaak, maar die begin van 'n aantal anti-kunsbewegings soos Dadaïsme ingelui, insluitend die werk van Marcel Duchamp en van surrealisme. Kunstenaarsgroepe soos de Stijl en die Bauhaus het nuwe idees oor die onderlinge verhouding van die kunste, argitektuur, ontwerp, kuns en opvoeding ontwikkel.
Met die Armory Show in 1913 en deur Europese kunstenaars wat hulle tydens die Eerste Wêreldoorlog in Amerika kom vestig het, is moderne kuns aan die Verenigde State bekendgestel.
Na die Tweede Wêreldoorlog
Dit was egter eers ná die Tweede Wêreldoorlog dat die VSA die fokuspunt van nuwe kunsbewegings geword het. Die 1950's en 1960's is deur die opkoms van abstrakte ekspressionisme, kleurveldskilder, popkuns, optiese kuns, skerp belynde (hard-edge) kuns, minimale kuns, liriese abstraksie, fluxus, happening, videokuns, postminimalisme, fotorealisme en verskeie ander bewegings gekenmerk. In die laat 1960's en 1970's het landkuns, vertoonkuns, konseptuele kuns en ander nuwe kunsvorms die aandag van kurators en kritici getrek, ten koste van meer tradisionele mediums. Groter installasies en vertonings het meer algemeen geword.
Teen die einde van die 1970's, toe kulturele kritici van "die einde van skilder" ('n uitdagende essay deur Douglas Crimp(1981)) begin praat het, was nuwe mediakuns op sigself 'n kategorie, met 'n toenemende aantal kunstenaars wat met tegnologiese middels soos videokuns geëksperimenteer het. In die 1980's en 1990's het skilder weer 'n belangriker rol aangeneem, soos gesien kan word deur die opkoms van neo-ekspressionisme en die herlewing van figuratiewe skilder.
Teen die einde van die 20ste eeu het 'n aantal kunstenaars en argitekte die idee van "die moderne" begin bevraagteken en tipies postmoderne werke begin skep.
Trisa Hugo
Lewe en werk
Trisa Hugo het in 1972 in Brits matrikuleer, maar uiteindelik in Kleinmond geland waar sy 'n gastehuis bedryf. Hoewel sy 'n paar grade en diplomas langs die pad verwerf het, teken sy nou prentjies met 'n stokkie op die strand wat dan waar word.
Sy het haar lewe lank gewerk, nou speel sy – met woorde en met rekenaars. So het haar twee groot passies bymekaargekom in die vorm van Boekemakranka, 'n onafhanklike klein uitgewer van e-boeke.
Fiksie
My Kort vir jou Sop was 'Boekemakranka' se eerste groot liefdadigheidsprojek: Kortverhale deur 'n verskeidenheid bekende Suid-Afrikaanse skrywers is daarin opgeneem en alle opbrengs is aan liefdadigheid geskenk. Daar was onderhoude op RSG daaroor, asook 'n artikel in die Rapport.
Sunningdale Ridge
Sunningdale Ridge is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se E-streek geleë.
1439
Die jaar 1439 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 39ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Frank Fay (Amerikaanse akteur)
Frank Fay (17 November 1891 – 25 September 1961) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Show of Shows (1929), The Matrimonial Bed (1930), God's Gift to Women (1931), en Nothing Sacred (1937).
Holger Munk Andersen
Holger Munk Andersen (21 Maart 1924 – 2 September 2005) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Vi er allesammen tossede (1959), Topsy Turvy (1983), en Stolen Spring (1993), en in die televisiereeks Taxa (1997).
George Sargeant
George Sargeant (gebore November 1997) is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Broken (2012) en City of Tiny Lights (2016), en in die televisiereeks EastEnders (1985).
Nuusvoer
duimnael|regs|150px|Ikoon wat aandui dat 'n nuusvoer beskikbaar is.
'n Nuusvoer is 'n lys van artikels wat op 'n webbladsy geskep is, en wat mense wat nuuslesersagteware gebruik in staat stel om op hoogte te bly van watter webbladsye nuwe artikels op het sonder om die webbladsy herhaaldelik te moet besoek. Moderne webprogamme skep gewoonlik outomaties 'n opgedateerde nuusvoer sodra 'n nuwe artikel geskryf is. 'n Nuusvoer word in die RSS- of Atomformaat geskep (of in albei). Hierdie XML-formate bevat die inligting wat nodig is vir nuuslesersagteware om aan te dui watter artikels is nuut, en wat die titel en inhoud van die nuwe artikel is. Die gebruiker kan gewoonlik die artikel direk in sy nuuslesersagteware lees.
Nuuslesersagteware
Webgebaseer
In webblaaier
Vir Windows
Vir GNOME (Linux)
Vir KDE (Linux)
Moedertaal
'n Moedertaal (of T1) is 'n taal wat 'n persoon gedurende sy jeug sonder formele taalonderrig verwerf. Moedertaalsprekers het 'n kenmerkende intuïsie oor wat in hulle taal (al dan nie) gesê kan word.
Die vermoë om 'n taal sonder formele onderwys te verwerf verminder namate 'n persoon ouer word. In die moderne taalkunde word die begin van puberteit gesien as die einde van die sogenaamde kritiese periode, waarin moedertaalverwerwing nog moontlik is.
'n Taal wat nie as moedertaal gepraat word nie word meestal 'n tweede taal (T2) genoem. Met genoeg blootstelling tydens hul jeug kan sprekers 'n groot aantal T1's verwerf. Tweetaligheid en "meertaligheid" is die norm in groot dele van die wêreld. In westerse lande verdring die nasionale standaardtale meestal die streeksvariëteite, en neig die bevolking tot eentaligheid.
Die verwerwing van T2's is aansienlik moeiliker as die van T1's en algemene gebruik is noodsaaklik om T2's in stand te hou. Taalkundiges verwys na die 'verwerwing' van T1's, maar na die 'leer' of 'aanleer' van T2's.
Veral by T2's wat verwant is aan die moedertaal is die passiewe kennis, die verstaan, meestal beter as die aktiewe kennis van die taal. Selfs al kan iemand 'n T2 perfek en sonder moeite praat, kan daar nog dikwels gemerk word dat die spreker nie sy moedertaal praat nie vanweë die vreemde aksent.
Die bestudering van die eienskappe van moedertale (in teenstelling tot tweede tale) vorm die kern van die psigolinguistiek, soos in die Chomskiaanse taalkunde.
Internasionale Moedertaaldag word op 21 Februarie gevier.
Mary Shelley
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Mary Shelley
Engelse skryfster, dramaturg, essayis en reisskrywer
Gebore
30 Augustus 1797
in Somers Town, Londen, Engeland, Groot-Brittanje
Oorlede
1 Februarie 1851
in Chester Square, Londen Groot-Brittanje
Literêre stroming
Romantiek
Bekende werke
Frankenstein: or, The Modern Prometheus (1818)
Mary Shelley (née Mary Wollstonecraft Godwin; * 30 Augustus 1797, † 1 Februarie 1851) was 'n Engelse skryfster, dramaturg, essayis, biograaf en reisskrywer wat veral bekend staan vir haar Gotiese roman Frankenstein: or, The Modern Prometheus. Daarnaas het sy ook die werke van haar man, die romantiese digter en filosoof Percy Bysshe Shelley, geredigeer en bemark. Haar ouers, die politieke filosoof William Godwin en die filosoof en vegter vir vroueregte Mary Wollstonecraft, was progressiewe denkers van die tyd.
Mary Godwin se ma is oorlede toe sy elf dae oud was, en sy is saam met haar ouer halfsuster, Fanny Imlay, deur haar pa grootgemaak. Toe Mary vier jaar oud was, het haar pa met sy buurvrou, Mary Jane Clairmont, getrou. Vir Mary het hy omvattende, alhoewel informele opleiding verskaf en haar aangemoedig om sy liberale politieke teorieë aan te hang. In 1814 het Mary Godwin 'n romantiese verhouding met een van haar pa se politieke aanhangers begin, Percy Bysshe Shelley wat destyds al getroud was. Saam met Mary se stiefsuster, Claire Clairmont, het die twee na Frankryk vertrek en in Europa rondgereis. Toe hulle na Engeland teruggekeer het, was Mary swanger met Percy se kind. Hul vroeggebore dogtertjie het gesterf. In die volgende twee jaar het die paar met uitsluiting en voortdurende skuldlas te kampe gehad. Laat in 1816 het hulle getrou nadat Percy se eerste vrou, Harriet, selfmoord gepleeg het.
Saam met Lord Byron, John William Polidori en Claire Clairmont het die egpaar die somer van 1816 (die "Jaar sonder somer") in die herehuis Villa Diodati naby Genève in Switserland deurgebring waar Mary deur haar spookverhaal-sessies met Percy en Lord Byron geïnspireer is tot haar roman Frankenstein. In 1818 het die Shelleys vanuit Brittanje na Italië gereis waar hul tweede en derde kind gesterf het voordat Mary Shelley die lewe aan haar laaste en enigste oorlewende kind, Percy Florence, geskenk het. In 1822 het haar man verdrink toe sy boot tydens 'n storm in die baai van La Spezia vergaan het. Mary Shelley het een jaar later na Engeland teruggekeer en haar daarna aan die grootmaak van haar seun gewy, terwyl sy 'n loopbaan as professionele skrywer begin het. Die laaste dekade van haar lewe is deur 'n siekte oorskadu. Die oorsaak daarvan was waarskynlik die breingewas waaraan sy in die ouderdom van 53 beswyk het.
Tot in die 1970's het Mary Shelley veral bekend gestaan vir die moeite wat sy gedoen het om die werke van Percy Bysshe Shelley te publiseer, en vir haar roman Frankenstein wat ook vandag steeds groot aanklank by lesers vind en verskeie kere vir die toneel en televisie verwerk is. Moderne navorsing het daartoe bygedra dat ook Shelley se ander prestasies gewaardeer word, terwyl haar ander werke, waaronder die historiese romans Valperga (1823) en Perkin Warbeck (1830), die apokaliptiese roman The Last Man (1826) en haar laaste twee romans, Lodore (1835) en Falkner (1837) steeds meer aandag by literatuurwetenskaplikes trek.
Studies oor haar minder bekende werke soos die reisverhaal Rambles in Germany and Italy (1844) en haar biografiese artikels vir Dionysius Lardner se Cabinet Cyclopaedia (1829-46) steun die beskouing dat Mary Shelley haar lewe lank radikale politieke teorieë aangehang het. In haar werke huldig sy die standpunt dat samewerking en simpatie, veral soos dit deur vroue in 'n gesinsomgewing getoon word, die grondslag vir hervormings van die samelewing kan wees. Hierdie beskouing kontrasteer met die individualistiese romantiese etos van Percy Shelley en die verligte politieke teorieë van haar pa, William Godwin.
Cladorhiza flosabyssi
Cladorhiza flosabyssi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cladorhiza en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1909 deur Topsent.
1440
Die jaar 1440 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 40ste jaar van die 15de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
1441
Die jaar 1441 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 41ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Donetsk
Donetsk (Oekraïns: Донецьк, Donećk, [doˈnɛtsʲk], ; Russies: Донецк, [dɐˈnʲetsk]) is die vyfde grootste stad van Oekraïne en lê in die ooste aan die grens met Rusland in die Donetsk-oblast. Die stad is in 1869 deur die Russe gestig. Die stad het 'n bevolking van 905 364 en van 1 560 000 in die metropolitaanse gebied in 2021 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 358 km². Donetsk was een van die gasheerstede tydens die Europese Sokkerkampioenskap 2012 wat Oekraïne en Pole saam aangebied het. Sedert 2014 dien dit as hoofstad van die selfverklaarde Volksrepubliek Donetsk wat sedert 2022 deur Rusland erken word.
Simba, Gauteng
Simba is 'n klein voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se E-streek geleë.
Die woongebied bestaan slegs uit 'n aantal hoë woonstelblokke en vier kruisstrate (sien GOOGLE maps)
Détente
Détente, ook bekend as afkoelingspolitiek, ontladingspolitiek of ontspanningspolitiek, is die opklaring of ontknoping van geagiteerde, gelade verhoudinge, veral in 'n politieke situasie. Die term word dikwels gebruik met verwysing na die algemene opklaring van betrekkinge tussen die Sowjetunie en die Verenigde State in die 1970's, 'n ontdooiing op 'n tydstip byna in die midde van die Koue Oorlog. In die Sowjetunie, was détente bekend as разрядка ("razryadka", d.w.s. ontspanning, ontlading). Détente is 'n alternatiewe strategie vir terugrol, die strategie van aftakeling van 'n vyandstaat, en inperking, 'n beleid van walgooi teen, en isolering van die vyandelike uitbreiding.
Liza Walker
Liza Walker (gebore 7 Julie 1972) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Jungle Book (1994) en Hackers (1995), en in die televisiereekse London's Burning (1988) en Maigret (1992).
Larry Wheat
Larry Wheat (10 Oktober 1876 – 7 Augustus 1963) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Man Who Saw Tomorrow (1922), Back Home and Broke (1922), The Ne'er-Do-Well (1923), en Irene (1926).
Gabrielle Carmouche
Gabrielle Carmouche (gebore 22 Mei 1978) is 'n Afro-Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Cosby Show (1984), Big Brother Jake (1990), en In the House (1995).
Johannes Hendrik Conradie
Herkoms en opleiding
Conradie was die oudste seun van David Jacob Gideon Conradie en Geertruida Jacoba Koorts. Conradie ontvang sy eerste onderrig op Calitzburg, waar sy vader onderwyser is. Hy gee gou blyke van sy skranderheid en lê sy “School Hogere-eksamen” (Junior Sertifikaat) met onderskeiding af. Op sestienjarige leeftyd moet hy egter die skool verlaat om winkelklerk te word. Weens ’n handelslapte as gevolg van ’n daling van die prys van volstruisvere word hy kort daarna gedwing om van werk te verander.
Vooroorlogse onderwysloopbaan
Nog voor sy sewentiende jaar word hy onderwyser op Christiana in die ZAR aan ’n skool wat opgerig is deur Mathilde Konig, later die eggenote van genl. C.F. Beyers. Ná ’n jaar word hy rondgaande onderwyser in die nabygeleë Boshof, Oranje-Vrystaat, waar hy vyf jaar lank met groot sukses arbei. Deur privaat studie lê hy in hierdie tyd die Vrystaatse eksamen in Lettere en Wetenskap af en voltooi daarna ook die Matrikulasie-eksamen. Op aanbeveling van dr. J. Brill, die Vrystaatse Superintendent van Onderwys, word hy in 1895 aangestel as onderwyser in Hollands en as onderhoof van die Grey-kollege in Bloemfontein. Hy was pas vier-en-twintig toe hy hoof word van dieselfde skool.
Naoorlogse loopbaan
Terug op Stellenbosch lê hy die Intermediêre Eksamen van die Universiteit van die Kaap die Goeie Hoop af en laat hom inskryf as prokureursklerk. In 1905 word hy as prokureur toegelaat, maar praktiseer nie as sodanig nie. Van 1905 tot 1912 tree hy op as finansiële sekretaris van die NG Kerk in Kaapstad en daarna tot 1920 as superintendent van die kerk se arbeidskolonie op Kakamas. Daar verwerf hy algemene bekendheid met die mense van die Noordweste en kom deeglik op die hoogte met hul probleme.
Politieke deelname
Sy belangstelling in die politiek begin in 1904 toe hy tydens sy verblyf op Stellenbosch as verkiesingsagent van J.H. (Jannie) Marais en G.J. Krige medeverantwoordelik is vir hul sukses by die stembus teenoor die kandidate van dr. L.S. Jameson se Progressiewe Party. In die algemene verkiesing van 1920 verower hy die Volksraadskiesafdeling Prieska vir die Nasionale Party, maar verloor dit met die volgende verkiesing die jaar daarop. Hierna volg sy benoeming as assistent- organiserende sekretaris van die Kaaplandse Nasionale Party.