cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Henri Poincaré
Loopbaan en prestasies
Poincaré se werk het 'n beduidende impak op die ontwikkeling van moderne wiskunde en fisika gehad, en hy is wyd erken vir sy prestasies. Hy het talle eerbewyse en toekennings ontvang, insluitend die Bolyai-prys, die Sylvester-medalje en die Copley-medalje.
Poincaré was ook 'n bekende wetenskapfilosoof, en sy idees oor die aard van wetenskaplike kennis en die verhouding tussen wiskunde en die fisiese wêreld beïnvloed steeds die filosofie en wetenskap tot vandag toe.
Poincaré se loopbaan en prestasies 'n blywende impak op die velde van wiskunde, fisika en filosofie gehad, en hy word allerweë beskou as een van die belangrikste denkers van die laat 19de en vroeë 20ste eeue.
Wiskunde
In topologie het Poincaré die konsep van homologie ontwikkel, wat 'n instrument is om die "gate" in 'n ruimte te meet. Hy het hierdie konsep gebruik om die grondslae van algebraïese topologie te vestig, wat sedertdien 'n groot tak van wiskunde geword het.
Poincaré het ook belangrike bydraes gelewer tot algebraïese meetkunde, wat die studie van meetkundige voorwerpe is wat deur algebraïese vergelykings gedefinieer word.
Outomorfiese funksies
Hy het die konsep van outomorfiese funksies bekendgestel, wat funksies is wat onveranderlik is onder sekere soorte transformasies, en dit gebruik om algebraïese krommes en oppervlaktes te bestudeer.
Getalteorie
In getalteorie het Poincaré bydraes gelewer tot die studie van modulêre vorme, wat 'n tipe funksie is wat sekere simmetrieë het.
Diomfantiese vergelykings
Hy het ook gewerk aan die teorie van diofantiese vergelykings, wat vergelykings met heelgetaloplossings is, en vordering gemaak met die beroemde "Laaste Stelling" van Fermat.
Differensiaalvergelykings
Laastens, in die teorie van differensiaalvergelykings, het Poincaré belangrike bydraes gelewer tot die studie van nie-lineêre dinamiese stelsels, insluitend die ontdekking van chaos in die drieliggaamprobleem.
Fisika
In elektromagnetisme het Poincaré gehelp om die teorie van elektromagnetiese golwe te ontwikkel en getoon dat dit verstaan kan word as 'n kombinasie van elektriese en magnetiese velde.
Lorentz-transformasies
Hy het ook belangrike bydraes gelewer tot die teorie van Lorentz-transformasies, wat die manier beskryf waarop metings van tyd en ruimte verander vir verskillende waarnemers wat teen verskillende spoed beweeg.
Relatiwiteitsteorie
Poincaré het ook gewerk aan die relatiwiteitsteorie, wat beskryf hoe tyd en ruimte deur swaartekrag en beweging beïnvloed word. Hy was een van die eerste wetenskaplikes wat verstaan het dat die beginsels van relatiwiteit ook op elektromagnetisme toegepas kan word, wat uiteindelik gelei het tot die ontwikkeling van die spesiale relatiwiteitsteorie.
Kraairivier (Noord-Kaap)
Die Kraairivier is 'n rivier wat in die Noord-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Kraairivier (Aberdeen, Oos-Kaap)
Die Kraairivier is 'n spruit wat naby Aberdeen in die Oos-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Wet op Bantoe-onderwys
Die Wet op Bantoe-onderwys, No. 47 van 1953, is deur Suid-Afrika se Parlement goedgekeur en op 5 Oktober 1953 deur die goewerneur-generaal onderteken. Dit sou in werking tree op ’n datum deur die goewerneur-generaal in ’n proklamasie bepaal. Die wet is voorafgegaan deur ’n kommissie, bekend as die Eiselen-kommissie, wat aangestel is om ’n plan te beraam vir die onderwys en opleiding van swart kinders. In 1976 sou die wet, veral die toepassing daarvan, blameer word vir die skoliere se oproer in Soweto.
Henri Poincaré
Swaartekrag
Laastens, in die teorie van gravitasie, het Poincaré belangrike bydraes gelewer tot die studie van die drieliggaamprobleem, wat die bewegings van drie voorwerpe onder die invloed van swaartekrag voorspel. Hy het 'n nuwe soort simmetrie in die probleem ontdek, wat sedertdien as Poincaré-simmetrie bekend geword het.
Filosofie
Henri Poincaré was ook 'n wetenskapfilosoof wat belangrike bydraes gelewer het tot ons begrip van die aard van wetenskaplike kennis.
Wet op Bantoe-onderwys
Die Onderwysbeleid van die Nasionale Party onder Verwoerd word dikwels gekritiseer deur die "per skolier" uitgawe tussen wit en swart kinders te vergelyk. Giliomee betoog dat blanke onderwys destyds nie te wonderlik was nie en inderdaad veel meer befondsing nodig gehad het. Die regering sou kwalik wit kiesers kon oorreed om vier keer meer op swart onderwys te spandeer.
Sally Long
Sally Long (5 Desember 1901 – 12 Augustus 1987) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente When Danger Calls (1927), The Kid Sister (1927), The King of the Jungle (1927), en Cock o' the Walk (1930).
Henri Poincaré
Wetekskapskennis
Poincaré het geglo dat wetenskaplike kennis altyd voorlopig is, en dat ons begrip van die natuurlike wêreld altyd onderhewig is aan hersiening gebaseer op nuwe bewyse. Hy het ook aangevoer dat wetenskaplike teorieë nie suiwer van empiriese waarnemings afgelei word nie, maar eerder uitgewerk word deur 'n proses van kreatiewe verbeelding en logiese afleiding.
Audrey Long
Audrey Long (14 April 1922 – 19 September 2014) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente A Night of Adventure (1944), Born to Kill (1947), Stage Struck (1948), en David Harding, Counterspy (1950).
Henri Poincaré
Natuurgrondslag
Poincaré was veral geïnteresseerd in die verhouding tussen wiskunde en die fisiese wêreld. Hy het geglo dat wiskunde nie net 'n instrument is om die wêreld te beskryf nie, maar eintlik 'n fundamentele deel daarvan is. Hy het aangevoer dat wiskundige konsepte en strukture nie net deur mense uitgedink word nie, maar eintlik onafhanklik van ons bestaan.
Persoonlike Lewe
Henri Poincaré was 'n privaat individu wat hoofsaaklik bekend was vir sy werk in wiskunde, fisika en filosofie. Daar is egter inligting oor sy persoonlike lewe beskikbaar.
Poincare was getroud met Louise Poulin d'Andesi, en die egpaar het saam vier kinders gehad. Hy was bekend as 'n toegewyde gesinsman, en hy het dikwels tyd saam met sy gesin deurgebring wanneer hy nie aan sy navorsing gewerk het nie.
Ten spyte van sy vele prestasies in wiskunde, fisika en filosofie, het Poincaré sy lewe lank beskeie en nederig gebly. Hy was bekend vir sy vriendelikheid en vrygewigheid, en hy het 'n reputasie gehad as 'n goeie vriend en kollega vir diegene wat hom geken het.
Kritiek
Sommige kritici het 'n probleem gehad met Poincaré se filosofiese sienings, veral sy oortuiging dat wiskundige konsepte en strukture nie net deur mense uitgevind word nie, maar eintlik onafhanklik van ons bestaan. Sommige het aangevoer dat hierdie siening onnodig spekulatief was en nie empiriese ondersteuning het nie.
Poincaré se werk in die relatiwiteitsteorie is met 'n mate van skeptisisme en kritiek teëgekom. Terwyl hy een van die vroeë pioniers van die teorie was, het hy later twyfel uitgespreek oor sommige van die fundamentele aannames daarvan, veral die idee van "ruimte-tyd."
Carol Campbell (aktrise)
Carol Campbell (gebore 27 Mei 1966) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Babes' Petrol (1997) en in die televisiereekse Alarm für Cobra 11 - Die Autobahnpolizei (1996), Drehkreuz Airport (2001), en Nachtschicht (2003).
Jake Cannavale
Jake Cannavale (gebore 1 Mei 1995) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Romance & Cigarettes (2005) en in die televisiereekse Nurse Jackie (2009), Misfits (2017), en The Elevator (2018).
Wet op Bantoe-onderwys
Vooraf
Teen 1934 het 70% van Suid-Afrika se swart mense geen onderwys ontvang nie. Van skoolgaandes was 57% in die eerste twee skooljare, 2,4% in standerd 6 en minder as 2% in sekondêre– en hoër instellings. Die Universiteitskollege van Fort Hare, wat swart studente op eksamens van die Universiteit van Suid-Afrika voorberei het, het van 1916 tot 1934 ’n totale studentetal van 570 gehad. Teen 1954 was byna die helfte van die leerders in die eerste twee skooljare, 10% het standerd 2 bereik, 3,5% standerd 6, ’n half persent die Junior Sertifikaat (standerd 8) en ’n baie klein getal matrikulante. Enkeles het aan “blanke” universiteite studeer.
In 1948 was slegs 2,6% van swart kinders in sekondêre standerds. Die gemiddelde swart kind het slegs 4 jaar op skool deurgebring. Slegs 24,5% van swart kinders was op skool. Voor 1953 was swart skoliere se onderwys hoofsaaklik deur sendinggenootskappe onderneem. Die staat se bydrae was verdeel tussen die sentrale regering en die provinsies. Voor 1945 was die sentrale regering se geldelike bydrae tot sendingskole beperk deur die bedrag wat ontvang is van belasting betaal deur swart mense. In daardie jaar het die regering besluit om hierdie uitgawe uit die sentrale staatskas te befonds. Dit het aanleiding gegee tot ’n verhoging in subsidies, maar net tot die 1953-wet ingestel is.
Geleenthede vir swartmense voor 1948
Die ekonomiese en politieke establishment voor 1948 was dit eens dat die ekonomie, politiek en samelewing in Suid-Afrika blanke domein was. Swart mense is daarin toegelaat soos hulle nodig was en moes andersins na die “reservate” terugkeer. Die VP het nooit gepoog om paswette of die “kleurslagboom” in die werkplek te verwyder nie. As Verwoerd in 1954 stel dat daar bo sekere vlakke nie vir ‘n swart mens plek in die blanke samelewing is nie, stel hy bloot ‘n feit, en die Amptelike Opposisie (die VP) het nie daarvan verskil nie.
Swart aspirasies was ‘n turksvy. Die VP-benadering was om ‘n beperkte aantal te “beskaaf,” Westerse onderwys te gee en in die ekonomie te akkommodeer, in die hoop dat hulle solidariteit met hulle eie gemeenskap sou afskud. Een benadering in die NP was om swart mense doodgewoon van alle vooruitsigte uit te sluit. Nog een was die van “afsonderlike ontwikkeling.”
Geleenthede in terme van “afsonderlike ontwikkeling”
Wyser geeste in die NP het besef dat die gees van bevryding in Afrika nie gestuit sou word nie. Die vraag was of dit moes lei tot uitwissing van die Afrikaner en of daar ‘n uitweg was. Die uitweg het Afrikaners in hulle eie verlede gesien: ‘n proses van modernisering en ontwikkeling deur middel van eie identiteit, en nie tot uitsluiting daarvan nie.
John D. Caputo
John D. Caputo (gebore 26 Oktober 1940) is 'n Amerikaanse filosoof, wat die Thomas J. Watson Professor van Religie-Emeritus by die Universiteit van Syracuse en die Professor David R Cook van die Filosofie Emeritus by die Villanova Universiteit is. Caputo is 'n belangrike figuur wat verband hou met die Postmoderne Christendom, Kontinentale Godsdiensfilosofie, sowel as die stigter van die teologiese beweging bekend as die “swak teologie”. Baie van Caputo se werk fokus op hermeneutiek, fenomenologie, dekonstruksie en teologie.
Wet op Bantoe-onderwys
Geleenthede in terme van “afsonderlike ontwikkeling”
Die “reservate” is in “tuislande” omskep en vir elke tuisland sou ‘n swart staatsdiens ontwikkel moes word. Ekonomiese geleenthede sou deur staatsbesteding in dié tuislande geskep word, en swartmense moes die kennis en vaardighede kry om dit aan te gryp. Stedelike swartes sou beperkte selfbestuur kry en ook dit sou sover moontlik deur swartmense bedryf word. Dienste wat die staat aan swart mense gelewer het, sou toenemend deur swart mense self gedoen word. Dit is hier wat “alle deure” oopgestaan het. Onbetwisbaar het meer poste op hoër vlakke vir swart mense beskikbaar geword as enige land in koloniale Afrika, Suid-Afrika voor 1948 ingesluit.
John D. Caputo
Opleiding
Caputo het sy B.A. in 1962 aan die La Salle Universiteit, sy M.A. in 1964 aan die Villanova Universiteit en sy Ph.D. in die filosofie in 1968 aan Bryn Mawr Kollege behaal.
Wet op Bantoe-onderwys
Geleenthede in terme van “afsonderlike ontwikkeling”
Om al hierdie geleenthede te benut, moes die breë bevolking onderwys ontvang en geleenthede vir tersiêre onderwys moes aansienlik uitgebrei word.
John D. Caputo
Werk
Caputo spesialiseer in kontemporêre kontinentale filosofie, met spesifieke kundigheid in fenomenologie, hermeneutiek en dekonstruksie. Deur die jare het hy 'n dekonstruktiewe hermeneutiek ontwikkel wat hy radikale hermeneutiek noem, wat sterk beïnvloed word deur die gedagtes van die Franse filosoof, Jacques Derrida. Daarbenewens het Caputo 'n kenmerkende benadering tot godsdiens ontwikkel wat hy die swak teologie noem. Onlangs is sy belangrikste werk om die aanklagte van relativisme teen dekonstruksie te weerlê deur te wys dat dekonstruksie georganiseer word ter bevestiging van sekere onvoorwaardelike etiese en politieke eise.
Wet op Bantoe-onderwys
“Bantoe-onderwys”
Bantoe-onderwys moes ten bate van swart leerlinge, onder beheer van ouerliggame, en sover moontlik deur swart onderwysers aangebied word. Moedertaalonderrig, as ‘n middel tot skolastiese aanpassing en kontinuïteit tussen huis en skool, is tot die hoogste moontlike vlak nagestreef. Ten spyte van vrese, moes waarnemers erken dat die standaard van sillabi nie vir dié van blanke onderwys teruggestaan het nie.
Please Please Me
Please Please Me is 'n album van The Beatles wat in 1963 vrygestel is. Hierdie album was die groep sy debuut album.
Wet op Bantoe-onderwys
“Bantoe-onderwys”
Implementering was inderdaad problematies, weens die geweldige getalle. Teen 1953 was daar 800 000 skoolsitplekke vir swart Suid-Afrikaners, teen 1963 1,8 miljoen en teen 1973 was daar 3,3 miljoen. Om werklik tot selfgedrewe groei te lei en ‘n neo-koloniale opset te vermy, moes soveel moontlik personeel swart wees. Duisende blanke onderwysers het nietemin ‘n belangrike bydrae gelewer. Dr. Manie Opperman, eertydse wiskunde-onderwyser in swart onderwys, het onderrig aan twee huidige rektore van Suid-Afrikaanse universiteite, een vise-rektor, ‘n hooggeplaaste weermagoffisier, ‘n aantal mediese dokters en talle goeie landsburgers gegee.
John D. Caputo
Posisies beklee
Caputo het die filosofie van die Universiteit van Villanova van 1968 tot 2004 gedoseer. Hy is aangestel as die David R. Cook professor in die filosofie aan die Villanova Universieit in 1993. Caputo was die Thomas J. Watson professor in godsdiens aan die Universiteit van Syracuse, waar hy in beide departemente van filosofie en godsdiens vanaf 2004 tot sy aftrede in 2011 gedoseer het. Hy is emeritus professor aan beide Villanova Universiteit en Syracuse Universiteit en skryf en doseer in beide die Verenigde State en Europa. Hy is aktief in die Amerikaanse Filosofiese Vereniging, die Amerikaanse Akademie vir Godsdiens, die Vereniging vir Fenomenologie en Eksistensiële Filosofie en is die voorsitter van die redaksie vir die Journal of Cultural and Religious Theory.
Wet op Bantoe-onderwys
“Bantoe-onderwys”
Owerheidsbesteding op swart onderwys was R13 miljoen (meer as R2 miljard in 2010 terme) plus vier vyfdes van alle belastings wat van swart mense ingesamel is. Dit is later na die volle “swart belasting” verhoog, hoewel die R13 miljoen eers ná byna 10 jaar verhoog is. Dit was moeilik om hoë besteding op swart onderwys aan blanke kiesers te bemark, terwyl die behoefte steeds gegroei het.
Die ineenstorting van Bantoe-onderwys
Hoewel die owerhede geglo het alles is wel met swart onderwys, het weerstand daarteen tot ‘n geweldige uitbarsting in 1976 gelei. Die department van onderwys en opleiding (in wese Bantoe-onderwys) het besluit om ‘n ou bepaling, dat sekere vakke deur medium van Afrikaans aangebied moet word, deur te voer. Skole het betoog om ideologiese sowel as praktiese redes, maar dit is steeds deurgevoer. Op 16 Junie 1976 het skoolkinders in Soweto daarteen betoog. Hulle het van skool tot skool marsjeer, en elke keer het nog leerlinge by die groot optog aangesluit.
Waar hierdie groot groep betogers deur die polisie gekonfronteer is, het geweld uitgebreek en die polisie het soms op die ongewapende kinders geskiet. Hierdie tonele het skokgolwe deur die hele land en die res van die wêreld gestuur. Opstande in bykans elke swart woongebied in Suid-Afrika het gevolg. Klipgooiery en afbranding van skole en ander regeringsgeboue het alledaags geword. Orde is eers drie jaar later deels herstel.
"Liberation before education" het die swart jeug se slagspreuk geword. Deur die loop van die 1980’s was skole die slagvelde van die "struggle" en ‘n leerkultuur het ernstige skade gely. Die ANC-regering kon dit tot op datum nog nie herstel nie. Daar word bereken dat sowat 80% van skole in townships wanfunksioneel is.
Beoordeling van swart onderwys onder apartheid
Onderwys onder apartheid het ’n beeld van kru onderdrukking. Die regering het blankes, wie se onderwyspeil nog Westerse standaarde moes bereik, verteenwoordig. Die swart bevolking was nog grootliks ongeletterd. Daar is gepoog om hulle, deur onderwys, toegang tot die Westerse wêreld van kennis te gee, sonder om die Afrika-wortels af te sny. Massa-onderwys vir ‘n snelgroeiende bevolking moes van die grond af opgebou word, terwyl blankes steeds op vooruitgang in hulle eie onderwys aangedring het.
Margit Carstensen
Margit Carstensen (29 Februarie 1940 – 1 Junie 2023) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Bitter Tears of Petra von Kant (1972), The Third Generation (1979), en Shattered Glass (2002).
Wet op Bantoe-onderwys
Beoordeling van swart onderwys onder apartheid
Met al die regverdigbare kritiek, moet erken word dat die grondslag vir suksesvolle regstellende aksie deur hierdie onderwys gelê is. Verder, dat die handhawing van hoogstaande onderwys vir die ANC ‘n land gebied het met (gedeeltelik) ‘n Eerste Wêreld ekonomie. Bemagtiging van die swart elite en deelname aan internasionale organisasies soos BRICS sou daarsonder onmoontlik gewees het.
Guillotine
'n Guillotine is 'n toestel waarmee mense (as 'n vorm van doodstraf) onthoof word. Die toestel gebruik 'n valbyl wat 'n persoon se kop op 'n besonder vinnige en (so word veronderstel) pynlose manier afkap. Dit is vir die eerste keer algemeen tydens die Franse Revolusie gebruik.
'n Guillotine bestaan ​​uit 'n swaar lem (valbyl) wat vertikaal in 'n raam op en af beweeg. Die lem is aan 'n katrol geheg wat dit ophys. Wanneer die katrol vrygestel word, val die lem as gevolg van swaartekrag op die gevangene se kop neer, wat dit dan afsny.
Prost Grand Prix
Prost Grand Prix was 'n Formule Een-renmotorspan besit en bestuur deur die viermalige Formule Eenwêreldkampioen Alain Prost. Die span het aan vyf seisoene, van 1997 tot 2001 deelgeneem.
Guillotine
Histories is guillotine-agtige toestelle in die Middeleeue uitgevind en reg oor die hele Europa aangewend (soos in Skotland met hul "Scottish Maiden"). Die guillotine is egter vir die eerste keer algemeen in Frankryk tydens die Franse Revolusie van 1789 gebruik. Dit was destyds die enigste wettige manier van teregstelling in Frankryk gewees. Dit is ook algemeen in lande soos België, Duitsland, Swede en sommige Switserse kantons gebruik. Aangesien hierdie lande die doodstraf afgeskaf het, word die guillotine vandag nie meer gebruik nie.
Wet op Bantoe-onderwys
Eiselen-kommissie
Eiselen se benadering tot die probleem wat die regering in die gesig gestaar het, is insiggewend en nogal verbasend. Die kommissie rapporteer dat daar geen getuienis was dat die intelligensie van swart kinders van so ’n aard was dat hulle ’n spesiale soort onderwys benodig het nie. Hulle kom skool toe met ’n basiese fisiese en sielkundige begaafdheid wat so min verskil van dié van blanke kinders dat geen spesiale voorsiening gemaak moes word in die teorie en basiese oogmerke van hul onderwys nie. In 1951 het hulle die volgende aanbevelings gemaak: (1) Daar moes ’n nuwe sub-departement, met die naam Bantoe-onderwys, in die lewe geroep word en alle onderwysfunksies van die provinsies moes daarheen oorgedra word; (2) Sendingskole moes geleidelik gesluit word; (3) Swart-onderwys moes verpligtend word; en (4) Moedertaal-onderrig moes na standerd 2 ook verpligtend gemaak word.
Guillotine
Joseph Guillotin en die eerste guillotin
Die ontwerp van 'n vinnige, pynlose masjien vir onthoofding is aan Tobias Schmidt, 'n Duitse ingenieur toevertrou. Schmidt het die eerste guillotine gebou en het dit aanvanklik op diere, maar later ook op dooie mense getoets. Sy ontwerp het uit twee veertien voet pale met 'n dwarsbalk bestaan. Die lem was reguit of soos 'n byl gebuig. Die stelsel is met 'n tou en katrol aan die gang gesit, terwyl die hele konstruksie op 'n platform opgestel is.
Prost Grand Prix
Aankoop van Ligier
Alain Prost het reeds in 1992 ambisies gehad om die Ligierspan te koop, en het hulle '92-motor getoets, met die doel om 'n bestuurder-eienaar te wees, en het selfs mededingende rondetye opgestel. Ligier is destyds van Elf-smeermiddels en Renault-enjins voorsien, en die Franse vervaardigers het sterk bande met Prost gehad. Hulle het gepoog om hom in F1 te hou ná sy afdanking deur Ferrari aan die einde van 1991. Prost wou John Barnard, wat sy titelwenner McLaren-motors in 1985 en '86 ontwerp het, as deel van die pakket saamneem. Die ooreenkoms het egter net voor die aanvangswedren in Suid-Afrika deur die mat geval, en Prost het die seisoen uitgesit voordat hy by die soortgelyke Renault-aangedrewe Williamsspan vir 1993 aangesluit het en sy vierde wêreldkampioenskap gewen het voordat hy uit motorwedrenne getree het.
Wet op Bantoe-onderwys
Die Wet
Artikel 1(iii) stel dit onomwonde dat die bepalings van die wet niks te doen het met hoër onderwys nie. Die gevolg is dat enige verwysing daarna in hierdie artikel waarskynlik oorbodig en irrelevant is. Artikel 1(iv) het bepaal dat die woord "Minister" in die wet, die Minister van Naturellesake beteken.
Prost Grand Prix
Aankoop van Ligier
Intussen is Ligier egter deur Cyril Bourlon de Rouvre gekoop. Die span het onder sy eienaarskap 'n opswaai gehad en was in die middel 1990's redelik mededingend.
Wet op Bantoe-onderwys
Die Wet
Ingevolge artikel 2 is die beheer van naturelle-onderwys aan die sentrale regering toegewys. In die besonder is bepaal dat alle magte wat die provinsies voorheen oor naturelle-onderwys gehad het, opgehef word. Ingevolge artikel 5 is alle personeel van die provinsies na die Departement van Naturellesake oorgeplaas. Artikel 6 het bepaal dat die Minister die bantoeskole, opgerig of onderhou deur gemeenskappe, stamme of bantoe-owerhede, kon subsidieer. Artikel 7 het hom gemagtig om regeringsbantoeskole op te rig en te onderhou. Artikel 9 het bepaal dat niemand ’n bantoe- of naturelleskool mag bedryf nie, tensy dit by die nasionale departement geregistreer was. Artikel 12 het voorsiening gemaak vir die deelname van die gemeenskap in die beheer en bestuur van bantoeskole.
Prost Grand Prix
Aankoop van Ligier
Prost het die aankoop van die Ligier-span in Februarie 1997 voltooi ná 'n paar maande se bespiegeling. Die nuwe eienaar het die naam onmiddellik na Prost verander. 'n Eksklusiewe kontrak vir Peugeot- enjins met volledige fabriekswerke is vir 1998 aangekondig, maar die span het voortgegaan met Ligier se beplande Mugen-Honda- enjins vir 1997. Aangesien daar geen tyd was voordat die seisoen begin het om 'n nuwe motor te ontwerp en te bou nie, het die span die Ligier JS45 wat deur Loïc Bigois ontwerp is, gebruik en dit hernoem na die Prost JS45.
Wet op Bantoe-onderwys
Administrasie
Die staatsubsidie betaalbaar aan kerkskole is oor ’n tydperk van vier jaar uitfaseer. Die gevolg was dat meeste van hulle gesluit het. Daarbenewens het die staat ’n groot poging aangewend om onderwysdienste aan duisende swart kinders te lewer. Aan die einde van 1960 is sekere statistiek aan die Cottesloe-kerkeberaad voorgelê en in die notule opgeneem. Die geloofwaardigheid van hierdie syfers word onderstreep deur die teenwoordigheid van prof. Z.K. Matthews, aartsbiskop Joost de Blank en liberale leier Alan Paton se teenwoordigheid by die beraad. Van 1953 tot 1960 het die aantal kinders op skool van 850 000 tot 1 514 000 gegroei, ’n 80% vermeerdering. Van 1948 tot 1960 het sekondêre skole van 150 tot 250 vermeerder. In die 12 jaar het die staat se uitgawe op Bantoe-onderwys van £6m tot £10m vermeerder. Swart kinders het gemiddeld 6 jaar onderwys ontvang; dit was meer as in die res van Afrika, Indië en China. Swart skoolkomitees (waarop gemeenskapsleiers gedien het), het meer magte gehad as blanke skoolkomitees. Die kurrikulum en eksamens in hoërskole was dieselfde in blanke en swart skole. Teen 1963 was daar reeds 1 800 000 swart kinders op skool. In 1955 het 330 swart skoliere matriek geslaag en hierdie syfer is in 1966 opgeskuif na 871. Syfers wat Rakometsi aanhaal toon dat daar meer as 7 miljoen swart skoliere in 1988 was.
Besteding deur die staat
Die regering is gereeld verkwalik omdat dit minder geld per kind spandeer het op swart skoliere as op ander kinders. Die volgende statistiek word deur Nwaila aangehaal:
Prost Grand Prix
Vroeë belofte
Met sy voorste jaer wat die grootste deel van die seisoen moes misloop, het Prost gesukkel met die beginners Jarno Trulli en Shinji Nakano tot Panis se terugkeer by die Luxembourg Grand Prix. Daar was 'n oogopslag, 'n beherende rit deur Trulli in Oostenryk, waar hy 'n groot deel van die ren gelei het voordat sy enjin verval het, en 'n lopie deur Trulli weer na die vierde plek in Duitsland, het potensiaal getoon, en 'n afgeronde punt vir Panis met sy terugkeer in Luxemburg het beteken dat Prost geen tyd gemors het om die paar vir 'n verdere seisoen aan te teken nie.
Wet op Bantoe-onderwys
Oproer in Soweto
Afrikaans word gewoonlik verkwalik vir die oproer van skoliere wat op 16 Junie 1976 uitgebreek het. Kundiges verwys ook na strukturele veranderings in die ekonomie en die gemeenskap, die opkoms van subkulture onder die jeug, Swart Bewussyn en die optrede van plaaslike bevrydingsorganisasies.
Prost Grand Prix
Vroeë belofte
Die wêreldkampioen in 1997, Jacques Villeneuve het later opgemerk dat hy Panis in die jaar van sy titeloorwinning as 'n bedreiging beskou het. Panis was die vinnigste in Spanje en het reg agter Villeneuve in Argentinië gejaag toe sy motor ingegee het. Hy het ook byna in Kanada gewen, want sy Bridgestone-bande was beter toegerus as die Goodyear-bande rondom hom.
Wet op Bantoe-onderwys
Oproer in Soweto
In 1973 het die Departement van Bantoe-onderwys 'n beleidsdokument, Omsendbrief no. 2 van 1973, uitgereik met die opskrif: "Medium of Instruction in Secondary Schools in White Areas". Ingevolge daarvan moes Engels en Afrikaans gelyke status geniet in die taal van onderrig in hoërskole. Die volgende jaar het die Streeksdirekteur van Bantoe-onderwys in die Suid-Transvaal omsendbrief 2 van 1974 uitgereik. Ingevolge daarvan moes Afrikaans as onderrigtaal gebruik word vir wiskunde en sosiale studies.
Prost Grand Prix
Probleme en agteruitgang
Na so 'n belowende 1997 het sake in die volgende seisoene slegter geraak. Na ernstige probleme met die ratkas tydens toetsing, het die span byna nie die 1998-seisoenopening begin nie, aangesien hul motor nog 'n botsingstoets moes slaag. Hulle maak dit vir die Australiese Grand Prix, maar die seisoen was 'n mislukking. Net Trulli se sesde plek by Spa het die span van laaste op die puntelys weerhou. In die eerste paar wedlope van 1998 het die span ook met X-vleuels gejaag totdat dit om veiligheidsredes verbied is.
Wet op Bantoe-onderwys
Oproer in Soweto
Mense word selde daaraan herinner dat dr. Melville Edelstein, 'n man wat sy lewe gewy het aan diens aan minderbevoorregtes, op die eerste dag van die onluste op wreedaardige wyse deur die skoliere vermoor is.
Prost Grand Prix
Stryd om oorlewing
In 2000 begin die span sy skerp agteruitgang. Die veteraanrenjaer Jean Alesi, Prost se voormalige spanmaat by Ferrari in 1991, is by die span geteken. Die span het ook die nuweling F3000-kampioen Nick Heidfeld vir 2000 aangemeld.
Ondanks 'n belowende bestuurderspan, eindig Prost laaste in die vervaardigerskampioenskap, sonder 'n enkele punt. Heidfeld is in die Europese Grand Prix op die Nürburgring gediskwalifiseer omdat sy motor twee kilogam ondergewig was. Prost het Alan Jenkins, die motor se ontwerper na Monaco, afgedank. Tydens die Oostenrykse Grand Prix die twee jaers in mekaar vasgery en albei is uit die ren. Die verhouding tussen Prost en Peugeot het in duie gestort.
Aan die einde van die seisoen is daar bespiegel oor die lot van die span in die lig van die toenemende skuld. Uiteindelik het die span vroeg in 2002 bankrot gespeel. Prost kon nie genoeg borgskap insamel om die span aan die gang te hou nie. Prost was diep seergemaak deur die episode en beskryf dit as 'n ramp vir Frankryk. Frentzen het gehoop om aan te bly, maar beland by Arrows. Die span het nooit daarin geslaag om die geld wat Gauloises geborg het, te vervang toe hulle hul titelborgskap aan die einde van 2000 onttrek het nie.
With the Beatles
With the Beatles is 'n album van The Beatles wat in 1963 vrygestel is.
John Paul (akteur)
John Paul (20 April 1921 – 23 Februarie 1995) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Deadly Record (1959), Doomwatch (1972), en Eye of the Needle (1981), en in die televisiereeks Doomwatch (1970).
F-nommer
In optika is die f-nommer (ook genoem die diafragmagetal of relatiewe lensopening ) van ’n optiese stelsel ’n aanduiding van die lensopening; dis die verhouding van die lens se fokusafstand tot die deursnee van die intreepupil. Dit is veral in fotografie ’n belangrike begrip.
Skryfwyse
Die f-nommer N word aangedui deur
waar f die fokusafstand is en D die deursnee van die intreepupil (effektiewe lensopening). Hoe groter die f-nommer is, hoe kleiner is die effektiewe lensopening dus. Die nommer word gewoonlik voorafgegaan deur. As ’n lens se fokusafstand byvoorbeeld 10 mm en die deursnee van die intreepupil 5 mm is, is die f-nommer 2 en die lensopening sal aangedui word as 2. As die f-nommer verdubbel word, neem die helderheid van die beeld met ’n faktor van vier af. Om dieselfde beligting te behou as die f-nommer verdubbel word, moet die sluiterspoed dus vier keer so stadig wees.
Die meeste lense het ’n verstelbare diafragma wat die grootte van die intreepupil verander. ’n 4-lens met ’n fokusafstand van 100 mm het ’n intreepupil-deursnee van 25 mm. ’n 4-lens met ’n fokusafstand van 200 mm het ’n intreepupil-deursnee van 50 mm. Die 200 mm-lens se intreepupil het ’n oppervlakte van vier keer dié van die 100 mm-lens se intreepupil en kry dus vier keer soveel lig van elke voorwerp in die lens se sigveld. Maar in vergelyking met die 100 mm-lens, projekteer die 200 mm-lens ’n beeld van elke voorwerp twee keer so hoog en twee keer so breed, wat dus vier keer soveel van die oppervlak beslaan, en daarom produseer albei lense dieselfde ligsterkte by die fokusvlak vir ’n toneel met ’n spesifieke ligsterkte.
F-nommers en beligting
’n Kamera se lensopening word gewoonlik verstel deur middel van die f-nommers wat op die kamera aangedui word. Elke groter f-nommer gee die helfte van die ligintensiteit van die vorige nommer. Moderne kameras gebruik ’n standaardskaal vir f-nommers: 1, 1.4, 2, 2.8, 4, 5.6, 8, 11, 16, 22, 32, 45, 64, 90, 128 ens.
Net so vermeerder die sluiterspoed telkens met ’n faktor van sowat twee. As ’n lens op een f-nommer laer gestel word, word twee keer soveel lig ingelaat vir ’n spesifieke tyd. Om die beligting dus dieselfde te hou, moet die sluiterspoed twee keer so vinnig wees (sodat net die helfte soveel lig deurgelaat word). Die filmspoed werk ook saam met bogenoemde twee faktore: twee keer soveel lig kan die film bereik deur óf die f-nommer met een te verklein (vir ’n groter effektiewe lensopening) óf die sluiterspoed met die helfte te verminder (vir ’n langer beligting) óf ’n film te gebruik wat twee keer so ligsensitief is.
Uitwerking op die beeld se skerpte
Die velddiepte neem saam met die f-nommers toe, soos op die foto hierby gesien kan word. Dit beteken foto's wat met ’n lae f-nommer geneem word, sal dele hê wat skerper is as ander. Dit word dikwels by natuur- en portretfotografie gebruik om ’n spesifieke voorwerp te laat uitstaan teen ’n dowwe agtergrond. Dit vestig die kyker se aandag op die hoofvoorwerp omdat dit nie afgelei word deur onbelangrike detail nie. Die velddiepte by ’n sekere f-nommer word egter ook deur ander faktore beïnvloed, insluitende die fokusafstand, die afstand van die voorwerp en die formaat van die film of sensor wat gebruik word. Kleiner formate sal byvoorbeeld ’n groter velddiepte hê as groter formate by dieselfde f-nommer en met dieselfde plek van fokus omdat kleiner formate ’n korter fokusafstand (’n wyer lens) verg om dieselfde beeld te produseer, en die velddiepte neem toe by korter fokusafstande. Om ’n kleiner velddiepte te verkry, sal dus by kleinerformaatkameras kleiner f-nommers (en dus groter lensopeninge en ingewikkelder optika) verg as by kameras met groter formate.
Aloe parallelifolia
Aloe parallelifolia is 'n aalwyn wat endemies aan Madagaskar is.
Beverly Long (aktrise)
Beverly Long (18 April 1933 – 8 Mei 2014) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Rebel Without a Cause (1955), The Green-Eyed Blonde (1957), As Young as We Are (1958), en Super Capers: The Origins of Ed and the Missing Bullion (2009).
Plicatellopsis amphispicula
Plicatellopsis amphispicula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Plicatellopsis en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1961 deur De Laubenfels.
Ann Radcliffe
Ann Radcliffe
Engelse skrywer
Gebore
9 Julie 1764
in Holborn, Londen, Engeland, Groot-Brittanje
7 Februarie 1823
in Londen, Engeland Groot-Brittanje
Literêre stroming
Jordan Carver
Jordan Carver (gebore 30 Januarie 1986) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Who Killed Johnny (2013) en Muck: Chapter 1, en in die televisiereekse King Bachelor's Pad (2012) en Wild Girls - Auf High Heels durch Afrika (2013).
Ann Radcliffe
Romantiek, Gotiese roman
Bekende werke
The Castles of Athlin and Dunbayne A Sicilian Romance The Romance of the Forest The Mysteries of Udolpho The Italian Gaston de Blondeville
Ann Radcliffe (* 9 Julie 1764 as Ann Ward; † 7 Februarie 1823) was 'n Engelse skrywer en baanbreker vir die Gotiese roman. Haar literêre styl was romanties wat haar aanskoulike en kleurryke beskrywings van landskapstonele betref, maar die Gotiese element skyn deur in haar gebruik van bonatuurlike verskynsels. Haar besondere literêre tegniek was die uiteindelike verklaring van skynbaar onverklaarbare verskynsels - iets waarmee sy in die 1790's 'n belangrike bydrae tot die aanvaarding van die Gotiese roman as literêre genre gelewer het.
Johnny Cannizzaro
Johnny Cannizzaro is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Jersey Boys (2014) en The Best People (2017), en in die televisiereekse Mob City (2013) en Colony (2016).
Skoenmakerskop
Skoenmakerskop is 'n nedersetting aan die suidelikste kuspunt van Nelson Mandelabaai, ongeveer 12 km suidwes van die stadskern van Gqeberha (voorheen Port Elizabeth), Suid-Afrika. Hierdie dorpie, koppie en die Skoenmakersrivier hier naby is na bewering genoem na Volcker Schoenmaker, 'n soldaat wat gedros het en homself op sy plaas in die Oostelike Provinsie gevestig het.
Plicatellopsis antarctica
Plicatellopsis antarctica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Plicatellopsis en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1876 deur Carter.
A Hard Day's Night
A Hard Day's Night is 'n album van The Beatles wat in 1964 vrygestel is. Albumliedjies uit A Hard Day's Night vir die film.
Maruping
Maruping is 'n landelike nedersetting wat 15 km noordwes van Kuruman geleë is in die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
Rehabilitasie (Sowjetunie)
thumb|220px|'n Rehabilitasiesertifikaat wat lui: "...en die saak is gesluit weens gebrek aan corpus delicti... rehabilitasie nadoods".
Rehabilitasie (Russies: реабилитация, reabilitatsija) is 'n term wat in verband met die voormalige Sowjetunie en oud-Sowjetstate gebruik is. Ná die dood van Josef Stalin in 1953 het die regering die politieke en sosiale herstel, of politieke rehabilitasie, van mense onderneem wat sonder voldoende rede onderdruk en vervolg is. Daarmee is iemand vrygespreek van enige skuld. In baie gevalle was rehabilitasie nadoods, want duisende slagoffers is tereggestel of het in strafkampe gesterf.
Beatles For Sale
Beatles For Sale is 'n album van The Beatles wat in 1964 vrygestel is.
Katarak (dubbelsinnig)
Die term katarak kan verwys na:
Sydney Paxton
Sydney Paxton (25 Junie 1860 – 13 Oktober 1930) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Girl from Downing Street (1918), Single Life (1921), en The Rotters (1921).
Prion
'n Prion is 'n foutiewelik gevoude proteïen wat oor die vermoë beskik om die foutiewelik gevoude vorm daarvan op of na normale variasies van dieselfde proteïen te transmitteer. Die proteïene kom voor by verskeie noodlottige en oordraagbare neuro-degeneratiewe siektes in mense en ander diere. Die oorsaak van die proteïen se foutiewelike invouing is nie bekend nie, maar daar word vermoed dat die abnormale tersiêre (driedimensionele) Proteïenstruktuur aansteeklike eienskappe oordra, wat nabygeleë proteïenmolekules in dieselfde vorm laat invou. Die woord prion kom van "proteïnase aansteeklike deeltjie". Die veronderstelde rol van 'n proteïen as 'n aansteeklike agent staan in kontras met alle ander bekende aansteeklike agente soos virusse, bakterieë, swamme en parasiete, wat almal nukliënsure bevat (DNS, RNS of albei).
Prion variante van die prionproteïen (PrP), waarvan die spesifieke funksie onseker is, word voorgehou as die oorsaak van oordraagbare sponsagtige enkefalopatie (TSEs), insluitende scrapie in skape, Sponsagtige beesenkefalopatie (BSE) in beeste (algemeen bekend as "malkoeisiekte") en Creutzfeldt–Jakob-siekte (CJD) in mense. Alle bekende prionsiektes in soogdiere affekteer die struktuur van die brein of ander neurale weefsel; almal is progressief, met geen bekende effektiewe behandeling nie en altyd dodelik. Tot 2015 is gedink dat alle bekende prion-siektes wat soogdiere affekteer veroorsaak word deur die prion-proteïen (PrP); In 2015 is daar egter gevind dat veelvuldige stelselatrofie (MSA) oordraagbaar is en is daar voorgestel dat dit veroorsaak word deur 'n prionvorm van alfa-synukleïn.
Ingrid Caven
Ingrid Caven (gebore 3 Augustus 1938) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Merchant of Four Seasons (1972), Ludwig - Requiem for a Virgin King (1972), Satan's Brew (1976), en Looping (1981).
Prion
'n Prionsiekte is 'n tipe proteopatie, of siekte van struktureel abnormale proteïene. Daar word geglo dat 'n prion in mense die oorsaak is van Creutzfeldt–Jakob-siekte (CJD), die variant daarvan (vCJD), Gerstmann–Sträussler–Scheinker sindroom (GSS), noodlottige slaaploosheid (FFI) en die kuru siekte. Daar bestaan ook bewyse wat suggereer dat prione 'n rol speel in die proses van Alzheimer se siekte, Parkinson se siekte en amiotropiese laterale sklerose (ALS), en die term prion-tipe siektes word al aan die siektes toegedeel. Verskeie gisproteïene is ook geïdentifiseer wat beskik oor prion-genetiese eienskappe. Prion kopiëring is net soos ander vorme van kopiëring onderhewig aan epimutasie en natuurlike seleksie, en die struktuur daarvan verskil effens tussen spesies.
Ontdekking
In the 1950's het Daniel Carleton Gajdusek met navorsing begin wat uiteindelik getoon het dat kuru oorgedra kan word na Sjimpansee deur middel van wat moontlik 'n nuwe aansteeklike medium of middel kon wees. Hy het uiteindelik vir dié werk in 1976 die Nobelprys gewen. Gedurende die 1960's het twee Londense navorsers, die bestralingsbioloog Tikvah Alper en die biofisikus John Stanley Griffith, die hipotese ontwikkel dat die Aansteeklike sponsagtige enkefalopatie veroorsaak word deur 'n aansteeklike middel wat geheel en al uit proteïene bestaan. Vroeëre ondersoeke deur E.J. Field na scrapie en kuru het bewyse gevind ten opsigte van die oordrag van patologies onbeweeglike polisakkariede wat slegs aansteeklik word na oordrag in die nuwe gasheer. Alper en Griffith wou 'n verklaring bied vir die ontdekking dat die geheimsinnige aansteeklike middel, wat scrapie en Creutzfeldt–Jakob-siekte versprei, ioniserende bestraling kon weerstaan. Griffith het drie maniere voorgestel waarop 'n proteïen 'n patogeen kan wees.
In die eerste hipotese het hy voorgestel dat indien die proteïen die produk is van 'n normaal-onderdrukte geen - en die invoer van die proteïen die uitdrukking van die geen kan veroorsaak, dit wil sê, die slapende geen kan aanwakker - die resultaat 'n proses sou wees wat nie van kopiëring onderskei kan word nie, aangesien die uitdrukking van die geen die proteïen sou produseer, wat dan die gene in ander selle sou opwek.
Sy tweede hipotese vorm die basis van moderne prion-teorie, en stel voor dat 'n abnormale vorm van 'n sellulêre proteïen 'n normale proteïen van dieselfde tipe na sy abnormale vorm kan omskakel, en sodoende tot kopiëring kan lei. Sy derde hipotese stel voor dat die middel 'n teenliggaam kan wees indien die teenliggaam sy eie teiken antigeen is, aangesien so 'n teenliggaam daartoe sal lei dat al hoe meer teenliggame teen homself geproduseer word. Griffith het egter erken dat hierdie derde hipotese waarskynlik nie korrek was nie, as gevolg van die gebrek aan 'n waarneembare immuunrespons.
Francis Crick het die potensiële belang van die Griffith "proteïen-slegs-hipotese" vir skrapie-voortplanting in die tweede uitgawe van sy "Central dogma of molecular biology" (1970) erken: Terwyl hy beweer dat die vloei van sekwensie-inligting van proteïen na proteïen, of van proteïene aan RNS en DNS "uitgesluit" is, het hy opgemerk dat Griffith se hipotese 'n moontlike teenstrydigheid was (alhoewel dit nie so deur Griffith aangevoer is nie). Die hersiene hipotese is later deels geformuleer om omgekeerde transkripsie te akkommodeer (wat Howard Martin Temin en David Baltimore in 1970 ontdek het).
In 1982 het Stanley B. Prusiner van die Universiteit van Kalifornië, San Francisco, aangekondig dat sy span die hipotetiese aansteeklike proteïen gesuiwer het, ten opsigte waarvan dit wou voorkom of dit nie in gesonde gashere teenwoordig is nie, alhoewel hulle tot twee jaar na die aankondiging van Prusiner nie daarin kon slaag nie om die proteïen te isoleer. Die proteïen is 'n prion genoem, vir "Proteïnase aansteeklike deeltjie", afgelei van die woorde proteïen en infeksie (infection). Toe die prion ontdek is, is Griffith se eerste hipotese naamlik, dat die proteïen die produk van 'n normaalweg stille geen was, deur baie verkies. Dit is egter daarna ontdek dat dieselfde proteïen in normale gashere, maar in 'n verskillende vorm, bestaan.
Na die ontdekking van dieselfde proteïen in verskillende vorme by onbesmette individue is die spesifieke proteïen waaruit die prion saamgestel is die Prion Proteïen (PrP) genoem. Griffith se tweede hipotese naamlik; dat 'n abnormale vorm van 'n gasheerproteïen ander proteïene van die dieselfde tipe na die proteïene se abnormale vorm kan omskakel; het die dominante teorie geword. Prusiner het in 1997 die Nobelprys vir Geneeskunde gewen vir sy navorsing oor die prion. <!--
Struktuur
The protein that prions are made of (PrP) is found throughout the body, even in healthy people and animals. However, PrP found in infectious material has a different structure and is resistant to proteases, the enzymes in the body that can normally break down proteins. The normal form of the protein is called PrPC, while the infectious form is called PrPSc – the C refers to 'cellular' PrP, while the Sc refers to 'scrapie', the prototypic prion disease, occurring in sheep. While PrPC is structurally well-defined, PrPSc is certainly polydisperse and defined at a relatively poor level. PrP can be induced to fold into other more-or-less well-defined isoforms in vitro, and their relationship to the form(s) that are pathogenic in vivo is not yet clear.
PrPC
PrPC is a normal protein found on the membranes of cells. It has 209 amino acids (in humans), one disulfide bond, a molecular mass of 35–36 kDa and a mainly alpha-helical structure. Several topological forms exist; one cell surface form anchored via glycolipid and two transmembrane forms. The normal protein is not sedimentable; meaning that it cannot be separated by centrifuging techniques. Its function is a complex issue that continues to be investigated. PrPC binds copper (II) ions with high affinity. The significance of this finding is not clear, but it is presumed to relate to PrP structure or function. PrPC is readily digested by proteinase K and can be liberated from the cell surface in vitro by the enzyme phosphoinositide phospholipase C (PI-PLC), which cleaves the glycophosphatidylinositol (GPI) glycolipid anchor. PrP has been reported to play important roles in cell-cell adhesion and intracellular signaling in vivo, and may therefore be involved in cell-cell communication in the brain.
PrPres
Protease-resistant PrPSc-like protein (PrPres) is the name given to any isoform of PrPc which is structurally altered and converted into a misfolded proteinase K-resistant form in vitro. To model conversion of PrPC to PrPSc in vitro, Saborio et al. rapidly converted PrPC into a PrPres by a procedure involving cyclic amplification of protein misfolding. The term "PrPres" has been used to distinguish between PrPSc, which is isolated from infectious tissue and associated with the transmissible spongiform encephalopathy agent. For example, unlike PrPSc, PrPres may not necessarily be infectious.
PrPSc
The infectious isoform of PrP, known as PrPSc, or simply the prion, is able to convert normal PrPC proteins into the infectious isoform by changing their conformation, or shape; this, in turn, alters the way the proteins interconnect. PrPSc always causes prion disease. Although the exact 3D structure of PrPSc is not known, it has a higher proportion of β-sheet structure in place of the normal α-helix structure. Aggregations of these abnormal isoforms form highly structured amyloid fibers, which accumulate to form plaques. The end of each fiber acts as a template onto which free protein molecules may attach, allowing the fiber to grow. Under most circumstances, only PrP molecules with an identical amino acid sequence to the infectious PrPSc are incorporated into the growing fiber. However, rare cross-species transmission is also possible.
Claudine Longet
Claudine Longet (gebore 29 Januarie 1942) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Party (1968), The In-Laws (2003), en Pineapple Express (2008).
Prion
Normale funksie PrP
The physiological function of the prion protein remains poorly understood. While data from in vitro experiments suggest many dissimilar roles, studies on PrP knockout mice have provided only limited information because these animals exhibit only minor abnormalities. In research done in mice, it was found that the cleavage of PrP proteins in peripheral nerves causes the activation of myelin repair in Schwann cells and that the lack of PrP proteins caused demyelination in those cells.
PrP eb gereguleerde selsterftes
MAVS, RIP1, and RIP3 are prion-like proteins found in other parts of the body. They also polymerise into filamentous amyloid fibers which initiate regulated cell death in the case of a viral infection to prevent the spread of virions to other, surrounding cells.