cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Willman 1
Willman I is ’n dwergsterrestelsel of sterreswerm met ’n besonder lae ligsterkte. Dit is genoem na Beth Willman van die Haverford-kollege, die belangrikste skrywer van ’n studie geskoei op die data van die Sloan Digitale Lugopname.
Dit is ’n elliptiese satellietstelsel van die Melkweg en sowat 120 000 ligjare van die Son af. Dit is naas Segue 3 die dofste sterrestelsel bekend, met ’n absolute magnitude van −2,7. Sy massa is na raming sowat 0,4 miljoen sonmassas, en die verhouding tussen sy ligsterkte en massa is dus sowat 800. Dit beteken Willman I word oorheers deur donker materie.
Sy sterre is ouer as 10 miljard jaar en het ’n baie lae metaalinhoud.
Emeishan-trappe
Die Emeishan-trappe is ’n groot basaltlawa-gebied in Suidwes-China, veral die provinsie Sichuan. Nes ander soortgelyke "trappe" van dié aard is Emeishan veelvuldige lae stollingsgesteente wat deur groot vulkaniese uitbarstings gevorm is.
Die uitbarstings wat die Emeishan-trappe gevorm het, het sowat 260 miljoen jaar gelede begin. Wat volume aanbetref, word die trappe verdwerg deur die enorme Siberiese Trappe, wat nie lank daarna nie, sowat 251 miljoen jaar gelede, gevorm is. Tog was die Emeishan-uitbarstings groot genoeg om ’n ernstige, wêreldwye uitwerking op die omgewing te hê. Dit word verbind met die sogenaamde einde-Guadalupium- of einde-Capitanium-uitwissing, toe baie plante en diere uitgesterf het tydens die Perm-periode.
Die Emeishan-trappe maak dus deel uit van ’n groter wetenskaplike debat oor die oorsake van massauitwissings. Die tydsooreenkoms tussen die vorming van die Emeishan-trappe en die einde-Guadalupium-uitwissing word deur baie aanvaar as ’n bewys dat vulkaanuitbarstings die hoofrede vir uitwissings is. Die teenstellende standpunt is dat uitwissings veroorsaak word deur die impak van groot asteroïdes en komete. Daarvolgens is die Emeishan- en soortgelyke trappe self die gevolg van sulke impakvoorvalle.
Arlen Aguayo-Stewart
Arlen Aguayo-Stewart (1988, Montreal) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Dead Silent (1999), Roads in February (2018), en Zoe (2018), en in die televisiereeks Taken (2017).
Carolyn Craig
Carolyn Craig (gebore Adele Ruth Crago; 27 Oktober 1934 – 12 Desember 1970) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Giant (1956), House on Haunted Hill (1959), en Studs Lonigan (1960), en in die televisiereeks Northwest Passage (1958).
Valsbruidsbos
Die Valsbruidsbos (Tarenna pavettoides) is 'n klein tot middelgroot boom wat voorkom vanaf Port St. Johns tot in eSwatini en ook die oostelike hooglande van Zimbabwe. Dit groei onder die kruin van woude en in moeraswoude.
Artha
Artha (Sanskrit: अर्थ) is een van die vier doelwitte van ’n mens se lewe in Indiese filosofie. Die woord beteken letterlik "betekenis, sin, doel, essensie", na gelang van die verband.
In Hindoeïsme
Dit is ook ’n breër begrip in die geskrifte van Hindoeïsme. As ’n begrip het dit verskeie betekenisse, wat almal neerkom op "maniere om te lewe", bedrywighede en bronne wat ’n mens in staat stel om in die toestand te wees waarin hy wil wees.
Artha is van toepassing op ’n individu sowel as ’n regering. In verband met ’n individu sluit dit in geld, ’n loopbaan, inkomste, finansiële sekuriteit en ekonomiese sukses. Die regte navolging van artha word in Hindoeïsme beskou as ’n belangrike doel in die lewe. Op regeringsvlak sluit artha sosiale, wetlike, ekonomiese en wêreldsake in. Behoorlike arthashastra word beskou as ’n belangrike en noodsaaklike doelwit van ’n regering.
In Hindoetradisies word artha verbind met drie ander doelwitte van ’n mens se lewe: dharma (etiek/pligte), kama (begeertes/passies) en moksha (bevryding/vryheid van die siklus van dood en hergeboorte/verlossing). Saam word dié vier doelwitte purusharthas genoem.
Catherine Craig
Catherine Craig (18 Januarie 1915 – 14 Januarie 2004) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Parachute Nurse (1942), Spy Train (1943), Here Come the Waves (1944), en Appointment with Murder (1948).
Kama
Kama (Sanskrit, Pali, Devanagari: काम) beteken "begeerte, wens, hunkering" in die geskrifte van Hindoeïsme, Boeddhisme en Djainisme. Kama beteken dikwels in Hindoe-, Boeddhistiese en Indiese letterkunde sensuele plesier, seksuele begeerte en ’n hunkering, maar die begrip verwys in ’n breër sin na enige begeerte, wens, passie en verlange daarna om die lewe te geniet, of na liefde of deernis.
Liefde kan met of sonder seksuele konnotasies wees.
Kathryn Alexandre
Kathryn Alexandre (gebore 6 Mei 1990) is 'n Kanadese aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Orphan Black (2013), Designated Survivor (2016), en Cardinal (2017).
Kama
Purushartha
Dit word beskou as ’n noodsaaklike en gesonde doel in ’n mens se lewe wanneer dit nagevolg word sonder om die ander drie doelwitte – dharma (etiek/pligte), artha (sukses/werk) en moksha (bevryding/vryheid van die siklus van dood en hergeboorte/verlossing) – in te boet.
Biostratigrafie
Biostratigrafie is ’n manier om gesteentes te dateer deur middel van fossiele. Daar word van die standpunt uitgegaan dat bepaalde kombinasies van fossiele karakteriserend is van ’n bepaalde tydvak en aan die hand daarvan word biostratigrafiese eenhede opgestel. Dit is tydvakke waarvoor ’n bepaalde fossiel of ’n kombinasie van fossiele karakteriserend is.
Deur uit te gaan van die standpunt dat die opeenvolging van fossielinhoud sydelings gelyk is, kan sydelingse verhoudings tussen gesteente of afsettings getrek word. Dit is belangrik omdat afsettings van dieselfde ouderdom oor groot afstande kan verskil – op een plek kan byvoorbeeld klei afgeset word en terselfdertyd op ’n ander plek sand. As gesteentes met dieselfde gidsfossiel op twee plekke gevind word, is dit duidelik dat die twee lae ewe oud is.
Reggaeton
Reggaeton is 'n relatief nuwe musiekstroming. Dit ontstaan in die jare negentigs van die twintigste eeu in die "underground" van veral Panama, Puerto Rico en die Dominikaanse Republiek. Die kunsvorm is deur reggae, dancehall, hiphop en tradisionele Puerto Ricaanse musiek beïnvloed. Reggaeton word gekenmerk deur 'n dwingende, maar herhalende ritme wat die "Dem Bow" genoem word. Die naam is 'n verwysing na die titel van 'n liedjie wat deur Shabba Ranks gesing is en wat die ritme populêr gemaak het.
Surat
Surat (Gujarati: સુરત) is 'n groot stad en die ekonomiese sentrum van die Indiese staat Gujarat. Die stad lê in die weste van die land. Surat het 'n bevolking van 4 467 797 inwoners in 2010 gehad en is die 8ste grootse stad in Indië.
Ermelo, Nederland
Ermelo, Nedersaksies: Armelo, is 'n munisipaliteit en dorp in die Nederlandse provinsie Gelderland. Die munisipale gebied het sowat 26 000 inwoners (2012) en 'n oppervlakte van 87 km².
Geskiedenis
Ermelo bestaan al vanaf 855. Vir 'n lang tyd bestaan dit net uit plase, enkele geboue 'n windmeul en 'n kerk. Die dorp was relatief stil tot in die 19e eeu - in 1830 word daar 'n pad en 'n treinstasie gebou. In 1973 word Ermelo 'n selfstandige munisipaliteit nadat dit voorheen deel was van die munisipaliteit Nunspeet.
Sommige voorstede
Plekke in die munisipale gebied van Ermelo:<br/ > De Beek, Drie, Horst, Houtdorp, Leuvenum, Speuld, Staverden, Telgt en Tonsel.
Wes-Australiese Standaardtyd
Wes-Australiese Standaardtyd (WAST) is 'n tydsone wat gelykstaande aan UTC+08:00 is.
Vlag van Chili
Die nasionale vlag van Chili is op 18 Oktober 1817 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon twee ewe hoë horisontale bane in wit bo en blou onder met ’n blou vierkant in die skildhoek waarin ’n wit vyfpuntige ster is. Die Chileense vlag is in Spaans bekend as La Estrella Solitaria (Die Alleenstaande Ster).
Dit het ’n verhouding van 2:3 en is horisontaal verdeel in twee bane van gelyke grotte waarvan die onderste rooi is. Die boonste deel is verder verdeel in ’n blou vierkant met ’n enkele gesentreerde wit ster en ’n wit reghoek met ’n verhouding van 1:2.
Die ster verteenwoordig dalk ’n gids tot vordering en eer, terwyl volgens ander interpretasies die ster onafhanklikheid voorstel; blou verteenwoordig die hemel en die Stille Oseaan, wit is vir die sneeubedekte Andes en rooi staan vir die bloed wat op pad na onafhanklikheid gevloei het.
Volgens die epiese gedig La Araucana is die kleure ontleen van die vlag wat deur die Mapuche tydens die Arauco-oorlog gehys is. Die Vlagdag word jaarliks op 9 Julie gehou om die 77 soldate wat tydens die Slag van Concepción in 1882 gesterf het te gedenk.
Simboliek
Die ster verteenwoordig ’n begeleiding na vooruitgang en eer, blou stel die lug en die Stille Oseaan voor, wit stel die sneeubedekte Andesgebergtes voor en rooi stel die bloed voor wat gevloei het in die stryd om onafhanklikheid.
Vertoning
Volgens Chileense wetgewing word openbare vertoning van die vlag toegestaan sonder voorafkennisgewing. Voor Oktober 2011 was gebruik van die vlag verbied sonder die goedkeuring van die betrokke goewerneur.
Openbare geboue en privaat wonings moet die vlag op die Vlootdag (21 Mei), Nasionale Dag (18 September) en Weermagdag (19 September) vertoon. Indien die vlag verkeerdelik of glad nie vertoon word gedurende hierdie dae nie, kan die persoon daarvoor verantwoordelik ’n boete opgelê word.
Aan ’n paal
Volgens die protokol moet die vlag aan ’n wit paal gehys word. Wanneer ander vlae ook gehys word moet die ander vlae ewe groot of kleiner as die Chileense vlag wees. Die Chileense vlag moet links van die middel van die vlae hang in die geval van ’n ewe getal vlae, en in die middel wanneer daar ’n onewe getal vlae is. Dit vlag moet ook die eerste wees wat gehys word en die laaste wat gestryk word.
Vrylik hangend
Die Chileense vlag kan horisontaal of vertikaal van ’n gebou of muur hang. In albei gevalle moet die skildhoek aan die aanskouer se boonste linkerhoek wees.
Eerbetoon aan die vlag
Artikel 22 van die Grondwet van Chili van 1980 maak dit duidelik dat alle inwoners van Chili die Chileense simbole en die land self moet respekteer. Die nasionale simbole is die vlag, die wapenskilde en die Chileense volkslied. Ooreenkomstig artikel 6 van die Chileense Wet op Staatsveiligheid (890/1975) is dit ’n oortreding om die vlag, die wapenskild, die naam van die moederland of die volkslied in die openbaar met disrespek te hanteer.
Vlae voor onafhanklikheid
Die eerste verslae van die waarskynlike gebruik van vlae deur inheemse volkere dateer terug na die Arauco-oorlog. Die bekendste is die gebruik soos beskryf in die epiese gedig La Araucana van die laat 16de eeu. In vers XXI beskryf Alonso de Ercilla vir Talcahuano, kryger en hoofman van die Mapuche-stam wat die gebied beset het naby wat vandag die stad Talcahuano is, as die aanvoerder van embleme van blou, wit en rooi.
Twee vlae wat deur Mapuche-krygers gebruik is, is aangeteken. Hierdie beskrywings is egter eers laat in die 18de eeu gemaak sonder sekerheid oor hoe oud die vlae sou wees. Een het bestaan uit ’n vyfpuntige wit ster op ’n blou agtergrond soortgelyk aan die skildhoek van die huidige Chileense vlag, en die tweede het ’n agtpuntige wit ster in die middel van ’n blou diamant met ’n rand wat oor ’n swart agtergrond sigsag. Die tweede vlag word skynbaar vertoon deur die hoofman Lautaro in die artistieke weergawe daarvan deur die skilder Pedro Subercaseaux.
In die geval van die koloniserende troepe is verskeie Spaanse vlae gebruik. Elke bataljon het sy eie vlag gehad met verskillende elemente, insluitend die heraldiese wapenskild van die koning van Spanje daarin geïnkorporeer. Een van die simbole wat baie algemeen gebruik is, was die Boergondiese Kruis, ’n getande rooi skuinskruis op ’n wit agtergrond. Die Boergondiese Kruis was een van die hoof simbole van die Spaanse Ryk oorsee en is daarom gebruik op oorlogskepe en gevoer deur die burgermag in die koloniale gebied gedurende die Spaanse kolonisering van die Amerikas.
In 1785 het Carlos III ’n eenvormige vlag vasgestel vir alle skepe van die Spaanse Armada, soortgelyk aan die huidige vlag van Spanje. Die gebruik van hierdie rooi-en-geel vlag sou in 1793 uitgebrei word na “hawestede, -kastele en -kusskanse”. Ten spyte van die vestiging van hierdie nuwe vlag is die Boergondiese Kruis steeds algemeen gebruik deur koloniale entiteite.
Vlag van die Patria Vieja (1812–1814)
Met die aanvang van die Chileense Onafhanklikheidsoorlog is die Eerste Regeringsjunta op 18 September 1810 verklaar. Dit het Chili se eerste treë tot onafhanklikheid beteken. Dit was gedurende die regering van José Miguel Carrera waar die behoefte om bevryding baie steun gekry het. Die junta is nietemin in naam opgerig as ’n manier om die regering te beer gedurende die afwesigheid van Koning Ferdinand VII, sodat die regeringsimbole Spaans kon bly. Een van die eerste handelinge van die regering sou dus die implementering van nasionale simbole wees, soos ’n kenteken, wapenskild en ’n onderskeidende vlag om die patriotte uit te ken. Die eerste vlag, volgens oorlewering, is deur Javiera Carrera, suster van die regeerder, geborduur en sou op 4 Julie 1812 vir die eerste keer vertoon en gehys word tydens ’n dinee met die konsul van die Verenigde State, ene Joel Roberts Poinsett. Die geleentheid sou die viering van die Amerikaanse onafhanklikheid wees, wat vir baie Chileense pro-onafhanklikes ’n groot inspirasie was.
Die vlag is die Patria Vieja (Ou Vaderland) genoem en het drie horisontale bane in blou, wit en geel gehad. Vir sommiges het die drie bane die drie takke van die regering voorgestel, nl. die majesteit, wet en mag; vir andere het die drie kleure die eienskappe van die natuur voorgestel, nl. die lug, die besneeude Andes en die velde van goue koring. Op 30 September 1810, gedurende ’n fees in die hoofstad ter viering van die eerste regeringsjunta, is die Chileense wapenskild, ook genoem die Patria Vieja, plegtig aanvaar en in die middel van die vlag ingesluit.
Hoewel die blou-wit-geel vlag van die Patria Vieja die mees herkenbare was, is ander weergawes dikwels gebruik met die kleure in ander volgordes soos wit-blou-geel. Met ander geleenthede is die rooi Santiagokruis in die skildhoek ingesluit saam met die wapenskild in die middel van die vlag. Die kruis is afkomstig van die oorwinning van die patriotiese troepe in die Slag van El Roble waar ’n onderskeidende kenteken van die Orde van St. Jakobus, ’n belangrike simbool van Spaanse trots, onder die oorlogsbuit was.
In 1813 na die koningsgesinde inval en die uitbraak van die Onafhanklikheidsoorlog is die Spaanse simbole laat vaar en die driekleur is formeel deur die patriotiese magte aangeneem op ’n seremonie by die Plaza Mayor van Santiago. Maande later, in 1814, het Carerra politieke en militêre mag opgegee en Francisco de la Lastra is gekies as opperste leier. Die onafhanklikheidsoorlog het begin met groot verliese aan die kant van die patriotte wat uiteindelik die Verdrag van Lircay op 3 Mei 1814 onderteken het. Hierdie ooreenkoms het onder meer Spaanse soewereiniteit oor die gebied van Chili bevestig en as een van die direkte gevolge hiervan, is die koloniale vlag weer aanvaar, ten koste van die driekleur.
Nadat Carrera op 23 Julie 1814 weer aan bewind gekom het, sou die vlag van die Patria Vieja weer wapper tot met die Slag van Rancagua (1-2 Oktober) waar die oorwinning vir die koningsgesindes die regering van die patriotte beëindig het en die Reconquista (Herowering) van 1814 tot 1817 begin het en die imperiale vlag weer ingestel het. Die driekleur is vir die laaste keer in die Slag van die Papier vertoon maar sou weer gehys word in die skepe wat deur José Miguel Career in 1817 gebring is in sy veldtogte in Argentinië (1820–1821). Die Reconquista het geëindig in ’n oorwinning vir die Andesleër (Ejército de los Andes) in die Slag van Chacabuco op 12 Februarie 1817. In hierdie veldslag het die patriotiese troepe onder die kolonel van die leër geveg en die vlag van die Andesleër, geïnspireer deur die vlag van Argentinië, sonder om die blou-wit-geel vlag opnuut te aanvaar.
Oorgangsvlag (1817–1818)
Die oorwinning by die Slag van Chacabuco op 26 Mei 1817 het plek gemaak vir ’n nuwe periode bekend as die Patria Nueva (Nuwe Vaderland). ’n Nuwe vlag is daardie dag aanvaar, vandag bekend as die Oorgangsvlag (Bandera de la Transición) en word erken as die eerste nasionale vlag en die laaste vlag wat gebruik is voor die huidige vlag. Daar is destyds wyd gepubliseer dat die ontwerp van die vlag te danke was aan Juan Gregorio de Las Heras. Hierdie vlag het drie ewe hoë bane in blou, wit en rooi gehad. Die onderste rooi baan het die geel van die vlag van 1812 vervang. Die oorsprong van die vlag se kleure is gebaseer op die beskrywing van die Mapuche-troepe wat deur Alfonzo de Ercilla gegee is. Die betekenisse van hierdie kleure was gelykstaande aan dié van die Patria Vieja behalwe dat die geel deur rooi vervang is wat die bloed van baie konflikte voorgestel het.
Ten spyte van die aanvanklike entoesiasme het hierdie vlag nie amptelike wetlike erkenning verkry nie en vyf maande later verdwyn. Een rede vir die onderdrukking van die vlag was dat dit maklik verwar sou kon word met die vlag van Nederland of die driekleur van rewolusionêre Frankryk, waar die inspirasie vir die vlag vandaan gekom het. Volgens Diego Barros Arana is die Oorgangsvlag vir die laaste keer ontvou by ’n seremonie ter herdenking van die Slag van Rancagua, twee weke voor die aanvaarding van die huidige nasionale vlag. Daar is egter bespiegelinge van ’n vlag wat gebruik is na die oorgangsvlag maar voor die huidige vlag waarvan die kleure anders gerangskik sou wees en ’n ster bygevoeg sou wees, maar daar is geen duidelikheid hieroor nie en die meerderheid van Chileense historici aanvaar nie hierdie teorie nie.
Derde en huidige vlag
Die ontwerp van die huidige Chileense vlag word algemeen toegeskryf aan Bernardo O’Higgins se Krygsminister, José Ignacio Zenteno en is ontwerp deur Antonio Arcos, ’n Spaanse soldaat. Historici argumenteer egter dat dit Gregorio de Andía y Varela was wat dit geteken het.
Die vlag is op 18 Oktober 1817 deur ’n regeringsbesluit amptelik gemaak waarvan slegs inderekte verwysings bestaan aangesien die oorspronklike kopie nie meer bestaan nie. Dit is amptelik aangebied gedurende die Belofte van onafhanklikheid-seremonie op 12 Februarie 1818.
Die oorspronklike vlag is ontwerp volgens die Goue Verhouding, wat weerspieël word in die verhouding tussen die breedte en hoogte van die vlag en die vierkant van die skildhoek. Die ster lyk skeef in die reghoekige skildhoek en die boonste punt lyk of dit effe na die vlagpaal hel sodat die uitsteeksel die lengte van die skildhoek in die Goue Verhouding deel. Daarmee saam is die wapenskild, bekend van die oorgangsvlag en soos aanvaar in 1817, in die middel van die vlag gedruk.
Die aanvaarding van die ster se opstelling dateer terug na die ster wat deur die Mapuches gebruik is. Volgens O’Higgins was die star van die vlag die Ster van Arauco. In Mapuche-ikonografie is Venus, die oggendster (in Mapudungun: Wünelfe of die verspaansde Guñelve) verteenwoordig deur die figuur van ’n oktagram ster of ’n gelaagde kruis. Die ster wat uiteindelik aanvaar is het ’n vyfpuntige ster bevat met die ontwerp van die guñelve as asterisk in die middel van die vyfpuntige ster sodat ’n kombinasie van Europese en inheemse tradisies verteenwoordig kon word.
Hierdie ontwerpe het vinnig in die vergetelheid geval weens die graad van moeilikheid van die vlag se konstruksie. Die geborduurde seël en agtpuntige asterisk het verdwyn en die ster is regop gedraai. In 1854 is die verhouding vasgestel terwyl die kleure van die vlag gehou is. Die skildhoek is as ’n vierkant gehou en die breedte-hoogte-verhouding is vasgestel op 2:3. In 1912 is die deursnee van die ster en die voorkeur van die kleure vir die presidensiële vlag en dekoratiewe kokarde vasgestel in die volgorde van blou, wit en rooi van bo na onder of van links na regs van die aanskouer.
Al hierdie reëlings sou later omgewerk word in die Opperste Dekreet No. 1534 van 1967 van die Chileense Ministerie van Binnelandse Sake gedurende die regering van Eduardo Frei Montalva. In hierdie dokument is die nasionale embleme, die wapenskild, die roset of kokarde en die presidensiële vaandel gevestig. Intussen het die Politieke Grondwet van Chili van 1980 die eerste klousule van artikel 222 vasgestel dat alle inwoners van die republiek die land en sy nasionale simbole moet respekteer.
Min gegewens van die oorspronklike ontwerp het oorgebly waarvan die waardevolste die vlag is wat gebruik is in die Onafhanklikheidsverklaring waarvan die breedte twee meter was en die hoogte net meer as twee voet. Die vlag is beskerm deur verskeie oorerflike instellings totdat dit in 1980 gesteel is deur lede van die Rewolusionêre Linkse Beweging as ’n protes teen die militêre diktatorskap onder Pinochet. Hierdie groep het die vlag gehou tot laat in 2003 toe hulle dit teruggegee het aan die Nasionale Historiese Museum waar dit vandag nog besigtig kan word.
Daar is ’n legende in Chili wat aanvoer dat die Chileense vlag die kompetisie vir die ”Mooiste Nasionale Vlag in die Wêreld” gewen het. Die mees algemene weergawe is dat die kompetisie in 1907 plaasgevind het in Blankenberge, België, aan die kus van die Oossee (sic). Ander weergawes van hierdie storie lui dat dit in die 19de eeu gebeur het of dat die Chileense vlag tweede was na die vlag van Frankryk; daar is selfs variasies wat noem dat Chili se volkslied eerste was of ook, soos die vlag, tweede gekom na die Marseillaise. Die feit dat die enigste gedokumenteerde weergawe van hierdie storie basiese besonderhede foutief het (België het ’n kus aan die Noordsee, nie die Oossee nie) reflekteer nie goed op die historiese akkuraatheid van die storie nie.
Streeksvlae
Chili is onderverdeel in 15 gebiede. Hoewel sommige streeksregerings het hul eie insinjes aangeneem het, dra dit dikwels geen toepaslikheid nie en word dit hoofsaaklik gebruik vir openbare streeksorganisasies. Die enigste uitsondering is die vlag van die gebied Magallanes en Antartica Chilena, wat deur sy inwoners aangeneem is as ’n identiteitsimbool.
Die streeksvlae kan in die ingangsportaal van die Nasionale Kongres van Chili in Valparaíso gesien word. Baie munisipaliteite en stede het ook hul eie vlae.
Soortgelyke vlae
Die vlag van die Amerikaanse deelstaat van Texas is soortgelyk aan die Chileense vlag. Die vlag van Texas is op 25 Januarie 1839 ontwerp en aanvaar, 28 na die aanvaarding van die Chileense vlag in 1817. Dit is wel noemenswaardig dat die Chileense vlag eers in 1912 gestandaardiseer is toe die deursnee van die ster vasgestel is. Die Chileense vlag het al verskeie interpretasies gehad as gevolg van die enkele ster en baan; dit ondersteun die idee dat die ster die unitêre staat in plaas van ’n federasie voorstel. Dit kan egter ook geargumenteer word dat die ooreenkoms van voorwerpe en kleure tussen die vlae van Texas en Chili slegs toevallig is aangesien hierdie patrone in daardie tyd algemeen was en nie noodwendig uniek tot die VSA nie.
Gedurende die Peruviaanse Onafhanklikheidsoorlog van 1822 het troepe van die Bevrydingsekspedisie van Peru (Expedición Libertadora del Perú) sowel as die Verenigde Bevrydingsleër van Peru (Ejército Unido Libertador del Perú) ’n vaandel gevoer wat soortgelyk was aan die moderne Chileense vlag, behalwe dat hul vlae drie sterre in die skildhoek gehad het. Die drie sterre het die drie nasies verteenwoordig wat eenheid gevind het in die onafhanklikheidsaak nl. die Argentynse provinsies, Chili en Peru.
Andersyds het die Chileense vlag gedien as inspirasie vir die ondersteuners van die Kubaanse onafhanklikheid aan die begin van die Tienjarige Oorlog in die sogenaamde Oorlogskreet van Yara ( Grito de Yara) in 1868. Die leier van hierdie rewolusie, Carlos Manuel de Céspedes, is geïnspireer om die eerste Kubaanse vlag genaamd La Demajagua te ontwerp ter ere aan die plek waar die opstand begin het. Die twee grootste verskille is dat die rooi en blou kleure omgeruil is en dat die skildhoek tot in die middel van die vlag se breedte strek.
Céspedes sou geïnspireer gewees het deur die Chileense vlag sodat die pogings van Benjamín Vicuña Mackenna om namens Chili onafhanklikheid vir Kuba te verkry na die oorwinning oor Spanje in die Chincha-eilandoorlog, geëer kon word. Volgens Céspedes se seun het sy vader “ ’n nuwe vlag voorgestel wat dieselfde kleure as dié van Carreras en O’Higgins en wat hom sou onderskei deur die plasing van daardie kleure.” Die vlag was egter nie werklik suksesvol nie en ’n vroeëre ontwerp sou uiteindelik die vlag van Kuba word.
Die eerste vlag ban die Gekonfedereerde State van Amerika, bekend as die Sterre en Bane, is ietwat soortgelyk aan die vlag van Chili.
Die vlag van Liberië wat in 1847 aanvaar is, sluit ook ’n enkele ster in die skildhoek in maar dit het veelvuldige horisontale bane soortgelyk aan die Amerikaanse vlag.
Die vlag van Malacca, ’n deelstaat in Maleisië, is soortgelyk, met dieselfde kleure (buiten die geel sekelmaan en ster) en ’n soortgelyke skildhoekontwerp. Die kleurvolgorde en verhouding is ook verskillend.
Die deelstaat Amazonas in Brasilië het in 1982 ’n soortgelyke vlag aangeneem. Die vlag het egter ook ’n verlengde skildhoek en heelwat sterre.
2006 Super 14-seisoen
Die 2006 Super 14-seisoen het in Februarie 2006 afgeskop met voorseisoenwedstryde wat van middel Januarie gespeel is. Dit het op 27 Mei ten einde geloop. Die 2006-seisoen was die eerste van die vergroting van die kompetisie, wat gelei het tot die verandering van Super 12 na Super 14. Die skedule was oor ’n tydperk van 3½ maande met 94 wedstryde waarvan elke span een keer teen elk van die dertien ander spanne gespeel het (in ’n rondomtalietoernooi) plus twee halfeindrondes en een eindronde. Elke span het een loslootjie oor die veertien rondes gekry.
Suid-Afrikaanse afskuiwing
Aanvanklik sou die swakste Suid-Afrikaanse span in Superrugby deur die Southern Spears vervang word, wat oorspronklik aan die 2007- en 2008-seisoene sou deelneem. Die Suid-Afrikaanse Rugbyunie (SARU) het egter die besluit teruggetrek en op 19 April 2006 aangekondig dat die Spears nie aan die kompetisie sou deelneem nie.
Op 5 Augustus 2006 het die Suid-Afrikaanse Hooggeregshof beslis dat die Spears wel aan die kompetisie in 2007 moet deelneem. Die beslissing was dat die Spears ’n geldige kontrak met SA Rugby gehad het en dat die span in die Superrugby-opset opgeneem moet word vir 2007 en 2008. Die Spears en SA Rugby het in November 2006 ’n skikking bereik. Die Spears was in ’n bedenklike finansiële posisie en het die hofsaak laat vaar. Die unie bestaan voort (as die Southern Kings) en is daarop gemik om rugby in die Suidelike en Oos-Kaap te ontwikkel met die ondersteuning van SA Rugby. Met die skikking is die seisoen se Super 14-lys gefinaliseer met die Lions wat die laaste Suid-Afrikaanse plek sou inneem.
Desmacidon adriaticum
Die spons behoort tot die genus Desmacidon en tot die familie Desmacididae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1969 deur Sarà.
Mudanjiang
Mudanjiang (Chinees: 牡丹江) is 'n stad in die Chinese provinsie Heilongjiang met 'n bevolking van 2 798 723 in 2010. Die stad is in die noordooste van China aan die grens tot Rusland en noord van Noord-Korea geleë.
Gladiolus exiguus
Gladiolus exiguus is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan Mpumalanga en kom op die Drakensberg-eskarp voor.
Mudanjiang
Mudanjiang grens in die weste aan Harbin, in die noordooste aan Jixi, in die noorde aan Qitaihe en in die suide aan Yanbian. Die Russiese hawestad Wladiwostok lê net 248 kilometer van Mudanjiang af.
Niue
Niue (Niuies: Niuē) is 'n eilandstaat in die suidelike deel van die Stille Oseaan en lê in Polinesië. Dit is 'n selfregerende eilandstaat in vrye assosiasie met Nieu-Seeland en word deur 24 lande erken.
Die eiland beslaan 'n oppervlakte van 261,46 vierkante kilometer en het 'n bevolking van 1 937 in 2021 gehad, meestal Polinesiërs. Niue is in die weste van die Cookeilande, in die suide van Amerikaans-Samoa en in die ooste van Tonga geleë. Die hoofstad en grootste stad is Alofi.
Internasionale erkenning
[[Lêer:Foreign relations of Niue.svg|duimnael|400px|Buitelandse betrekkinge van Niue:
]]
Sport
Die sokkerbeheerliggaam Niue Island Soccer Association is nie 'n lid van die wêreldbeheeliggaam FIFA nie en slegs 'n geassosieerde lid van die kontinentale beheerliggaam OFC. Vervolgens kan die land nóg vir die Sokker-Wêreldbeker nóg vir Oseanië-sokkerkampioenskappe kwalifiseer. Tot dusver het 'n nasionale sokkerspan net in twee wedstryde tydens die Suid-Pasifiese spele 1983 verskyn. Hulle het beide wedstryde verloor, teen Papoea-Nieu-Guinee (met 0–19) en Tahiti (met 0–14).
Rugby is die gewildste sportsoort op Niue en hulle beskik oor 'n taamlik suksesvolle nasionale rugbyspan wat aan die kwalifikasie vir die Rugbywêreldbeker 2007 deelgeneem het. Tydens die kwalifikasie het hulle op 23 Julie 2005 'n oorwinning oor Tahiti (met 55–8) aangeteken, maar hulle is twee weke later deur die Cookeilande verslaan (met 5–24), waardeur hulle die toernooi misgeloop het.
In Sewesrugby het Niue tydens die Wêreldrugby-sewesreeks ook suksesse aangeteken. Veral twee oorwinnings teen die hoër geplaaste Japan tydens die Wellington Sewes 2003 het opskudding veroorsaak.
Desmacidon clavatum
Desmacidon clavatum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Desmacidon en tot die familie Desmacididae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1969 deur Lévi.
Desmacidon anceps
Desmacidon anceps is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Brittany Allen
Brittany Allen (gebore 5 Februarie 1986) is 'n Kanadese aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente It Stains the Sands Red (2016) en What Keeps You Alive (2018), en in die televisiereekse Falling Water (2016) en The Boys (2019).
Skyler Shaye
Skyler Shaye (gebore 14 Oktober 1986) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Superbabies: Baby Geniuses 2 (2004), Berkeley (2005), en Bratz (2007), en in die televisiereeks Grey's Anatomy (2005).
Anqing
Anqing (Chinees: 安庆) is 'n stad in die Chinese provinsie Anhui met 'n bevolking van 5 311 000 in 2010. Die stad is in die ooste van China aan die Yangtze-rivier geleë. Anqing grens in die ooste aan Tongling, in die suidooste aan Chitsjou, in die suide aan Jiujiang, in die weste aan Huanggang, in die noorde aan Lu'an en in die noordooste aan Chaohu.
Barbara Eden
Barbara Eden (gebore 23 Augustus 1931) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Five Weeks in a Balloon (1962) en Harper Valley P.T.A. (1978), en in die televisiereekse Burke's Law (1963) en I Dream of Jeannie (1965).
Linda Eder
Linda Eder (gebore 3 Februarie 1961) is 'n Amerikaanse aktrise.
Desmacidon fragilis
Desmacidon fragilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Jeanne Crain
Jeanne Crain (25 Mei 1925 – 14 Desember 2003) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente State Fair (1945), Apartment for Peggy (1948), A Letter to Three Wives (1949), en Pinky (1949).
Desmacidon fragilis
Die spons behoort tot die genus Desmacidon en tot die familie Desmacididae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Kieschnick.
Tokelau
Tokelau (letterlik: "noordnoordoos") is 'n groep van drie eilande in die suidelike deel van die Stille Oseaan en lê in Polinesië. Die argipel is 'n afhanklike gebied onder Nieu-Seelandse beheer.
Sport
Gewilde sportsoorte op Tokelau is rugby, netbal en kilikiti, 'n plaaslike soort krieket.
Netbal is glo deur Britte na Tokelau gebring, maar dit het veral gewildheid verwerf, toe Nieu-Seeland beheer oor die eiland oorgeneem het. Die sport word gewoonlik tydens intereilandse sporttoernooie beoefen, langs ander sportsoorte soos Rugby League en vlugbal.
Deyang
Deyang is 'n stad in die provinsie Sichuan, Volksrepubliek China. Deyang is 'n ryk, meestal industriële stad, met die Erzhong Heavy Machinery Company (中国二重), Dongfang Electrical Company (东方电机), en die hoëtegnologiebedryf wat bydra tot sy ekonomie. Dit het in 2004 ongeveer 3 810 000 inwoners gehad en 'n oppervlakte van 5 818 vk. kilometer.
Minder as een uur vanaf die provinsiale hoofstad van Chengdu, is Deyang bekend vir 'n drankfabriek genaamd jiannanchun in die provinsie Mianzhu en die Sanxingdui-museum in Guanhan City (graafskapvlak) oor die antieke Shu-kultuur wat beroemd is vir sy bronsmasker. Deyang se hoofstad Jinyang is geleë op die Jinghurivier wat onder sewe brûe loop wat van noord na suid vloei. Die rivier is verbreed, vyf van die brûe is gedeeltelike damme en het die naam Jinghu Lake aangeneem. Die stad spog met Confuciaanse tempels en 'n klipbeelde-park, die oostelike berge en meergebiede. Die platteland lei in alle rigtings na plattelandse dorpies.
Alhoewel Deyang hoofsaaklik op die nywerheid gebaseer is, is dit opvallend skoon (en bekend daarvoor in die hele Sichuan-provinsie) met die plaaslike regering wat waaksaam optree. Luggehalte is baie hoog, met wind wat uit die onmiddellike oostelike bergreekse en uitgestrekte platteland waai. Met die hoë nywerheidsomset, besoek baie sakemanne die gebied, dus is daar vele gevestigde akkommodasie-opsies, met hotelle in restaurante in alle pryskategorieë. Gemaklike vervoer is beskikbaar, met 'n uitgebreide busroetes en taxi's.
Aardbewing
Op 12 Mei 2008 het ' n aardbewing op sterkte 8,0 voorgekom. Na raming is 90 000 mense dood of nog vermis met 'n geskatte 400 000 beseerdes. Ongeveer 5 miljoen inwoners is deur eiendomsverliese dakloos gelaat. Skole in Mianzhu en Shifang het in duie gestort.
Eonoteem
’n Eonoteem is die chronostratigrafiese weergawe van ’n geochronologiese eon. Eonoteme word weer onderverdeel in erateme. Dus is ’n eonoteem die totale gesteentes wat afgeset is tydens ’n spesifieke eon, terwyl laasgenoemde die tydperk is waarin die gesteentes gevorm is.
Die meeste eonoteme en eons het dieselfde naam. Met Proterosoïkum kan byvoorbeeld die eonoteem of eon bedoel word.
Daar was altesaam vier eonoteme/eons. Hulle is van oud tot jonk:
Chronostratigrafie
Chronostratigrafie is binne die stratigrafie die wetenskaplike vakgebied wat probeer om rotslae ten opsigte van mekaar te dateer. Die doel daarvan is om die volgorde en ouderdom van alle gesteentes uit ’n bepaalde gebied vas te stel. In teenstelling met geochronologie, waarby ’n absolute geologiese tydskaal opgestel word, het chronostratigrafie te doen met die indeling van fisiese gesteentes. Chronostratigrafiese eenhede bestaan dus naas die ooreenstemmende geochronologiese tydvakke.
Metodes
Die datering van inpersings gee ’n minimum ouderdom aan die rotslae waardeur sit sny. Omdat inpersings, op die geologiese tydlyn beskou, oombliklik gevorm word en omdat hulle bestaan uit minerale waarvan ’n absolute ouderdom van stolling gemeet kan word, is die datering van inpersings baie belangrik by die opstel van absolute chronostratigrafieë.
Chronostratigrafiese eenhede
Chronostratigrafiese eenhede word van mekaar geskei deur tydgrense. Hulle is, met die ooreenstemmende geochronologiese tydperke:
Meestal het die chronostratigrafiese eenheid dieselfde naam as die ooreenstemmende geochronologiese tydvak, wat verwarrend kan wees. So kan ’n mens sê die Kambrium is 200 meter dik, waarmee jy bedoel die sisteem Kambrium, nie die periode nie. Nog ’n voorbeeld: as gesê word dat Tyrannosaurus rex in die Laat-Kryt geleef het, word die geochronologiese subperiode bedoel, nie die chronostratigrafiese subsisteem nie (dit heet "Bo-Kryt"). (Laasgenoemde sou beteken T. rex het in die gesteente geleef.)
Olivia Edward
Olivia Edward (gebore 25 Januarie 2007) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Mysteries of Laura (2014), Unbreakable Kimmy Schmidt (2015), Crazy Ex-Girlfriend (2015), en Better Things (2016).
Florence Crawford
Florence Crawford (7 April 1880 – 15 Maart 1954) was 'n Amerikaanse aktrise.
Gladiolus fenestratus
Gladiolus fenestratus is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan Angola.
Norma Crane
Norma Crane (10 November 1928 – 28 September 1973) was 'n Amerikaanse aktise. Sy was bekend vir haar rolle in die films Fiddler on the Roof (1971) en die televisiereeks Studio One in Hollywood (1948), Ben Casey (1961), and Banyonshee (1971).
Gladiolus exilis
Gladiolus exilis is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en word bedreig deur indringerplante uit die Hakea-genus.
Purushartha
Al vier purusharthas is belangrik, maar in ’n geval van konflik is dharma belangriker as artha en kama. Moksha word beskou as die hoogste ideaal van ’n mens se lewe. Daar is egter verskille onder Hindoes oor die volgorde.
Etimologie
Die woord "purushartha" is ’n samestelling tussen die Sanskrit-woorde purusha (पुरुष) en artha (अर्थ). Eersgenoemde beteken "oermens as die siel en oorspronklike bron van die heelal". Laasgenoemde beteken in ’n sekere sin "doel", "voorwerp van begeerte" en "betekenis". Saam beteken die woorde letterlik "doelwit van ’n mens" of "voorwerp van nastrewing".
Die Amerikaanse professor in godsdiens, geskiedenis en geesteswetenskappe Alf Hiltebeitel vertaal purushartha as "doelwitte van die mens".
Desmacidon fruticosum
Desmacidon fruticosum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Desmacidon en tot die familie Desmacididae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1818 deur Montagu.
Serie (stratigrafie)
’n Serie is die chronostratigrafiese weergawe van ’n geochronologiese epog. Series is die eenhede waarin sisteme verdeel word en word self weer onderverdeel in etages.
Xinxiang
Xinxiang (Chinees: 新乡) is 'n stad in die Chinese provinsie Henan met 'n bevolking van 5 707 801 in 2010.
Die stad is in die ooste van China geleë. Xinxiang grens in die suidweste aan Zhengzhou, in die suidooste aan Kaifeng, in die noorde aan Hebi en in die weste aan Jiaozuo.
Gladiolus flanaganii
Gladiolus flanaganii is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is inheems aan KwaZulu-Natal en Lesotho.
Serie (stratigrafie)
Die meeste series en epogs het dieselfde naam. Met Pleistoseen kan byvoorbeeld die serie of epog bedoel word.
Sarah Allen
Sarah Allen (gebore 1980) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Secret Window (2004) en On the Road (2012), en in die televisiereekse Warehouse 13 (2009) en The Expanse (2015).
Sisteem (stratigrafie)
’n Sisteem is die chronostratigrafiese weergawe van ’n geochronologiese periode. Sisteme is die eenhede waarin erateme verdeel word en word self weer onderverdeel in series. Dus is ’n sisteem die totale gesteentes wat afgeset is tydens ’n spesifieke periode, terwyl laasgenoemde die tydperk is waarin die gesteentes gevorm is.
Die meeste sisteme en periodes het dieselfde naam. Met Kryt kan byvoorbeeld die sisteem of periode bedoel word.
Die jonste erateem, die Kainosoïkum, kan verdeel word in drie sisteme, van oud tot jonk:
Kara Edwards
Kara Edwards (gebore 17 Februarie 1977) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Dragon Ball Z: Fusion Reborn (1995) en Dragon Ball Z: Battle of Gods (2013), en in die televisiereekse Dragon Ball Z (1989) en Dragon Ball Z (1996).
Desmacidon mamillatum
Desmacidon mamillatum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Desmacidon en tot die familie Desmacididae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1988 deur Bergquist & Fromont.
Chron
’n Chron is die kleinste eenheid van tyd wat in die geochronologie gebruik word en is tydperke waarin tydsnedes onderverdeel word.
In die chronostratigrafie word dit ’n chronosone genoem.
Gladiolus flavoviridis
Gladiolus flavoviridis is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan Zimbabwe.
Gladiolus filiformis
Gladiolus filiformis is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is inheems aan die Noordwes en Botswana. Die plant kom in die Makadimaberge tussen Lobatse en Zeerust voor en sy habitat word bedreig deur mynbou aktiwiteite en oorbeweiding.
Erateem
’n Erateem is die chronostratigrafiese weergawe van ’n geochronologiese era. Erateme is die eenhede waarin eonoteme verdeel word en word self weer onderverdeel in sisteme. Dus is ’n erateem die totale gesteentes wat afgeset is tydens ’n spesifieke era, terwyl laasgenoemde die tydperk is waarin die gesteentes gevorm is.
Die jongste eonoteem, die Fanerosoïkum, kan verdeel word in die volgende erateme, van oud tot jonk:
Terugflits (narratief)
'n Terugflits is 'n ingevoegde toneel wat 'n narratief terugneem na 'n gebeurtenis wat voor die huidige punt in die verhaal afgespeel het. Terugflitse word dikwels gebruik om gebeure weer te gee wat voor die verhaal se primêre verloop van gebeure plaasgevind het om sodoende noodsaaklike agtergrondinligting te verskaf. Aan die ander kant word 'n vorentoeflits (of prolepsis) gebruik om te verklap wat in die toekoms gaan gebeur. Terug- sowel as vorentoeflitse word gebruik om 'n verhaal saam te bind, 'n karakter te ontwikkel of struktuur aan die narratief te gee. In letterkunde is interne analepsis 'n terugflits na 'n vroeëre punt in die vertelling; eksterne analepsis is 'n terugflits na 'n tyd voordat die narratief begin het.
In rolprente en televisie is daar verskillende kamerategnieke en spesiale effekte wat die kyker daarop wys dat die betrokke toneel 'n terugflits of 'n vorentoeflits is; die rand van die beeld kan byvoorbeeld wasig wees; die fotografie kan stamperig of onegalig wees; daar kan ook van 'n ander kleur gebruik gemaak, soos sepia of swart-en-wit terwyl die res van die verhaal in volkleur is.
Letterkunde
'n Vroeë voorbeeld van analepsis is in die Ramayana en Mahabharata waar die primêre verhaal binne 'n kaderverhaal vertel word wat op 'n latere tydstip afspeel. Nog 'n antieke voorbeeld is in die Odussee, waarin Odusseus die hoofgebeure aan 'n luisteraar vertel.
Nog 'n vroeë gebruik van hierdie tegniek in 'n raaiselverhaal was in "Die Drie Appels", 'n storie in die ''Duisend-en-een Nag. ''Die verhaal begin met die ontdekking van 'n jong vrou se lyk. Wanneer die moordenaar na vore kom, deel hy die redes vir die moord deur middel van in 'n reeks terugflitse wat tot die ontdekking van haar liggaam aan die begin van die verhaal lei. Terugflitse word ook in verskeie ander verhale in die Duisend-en-een Nag gebruik, soos "Sinbad die Matroos" en "The City of Brass".
Analepsis is gereeld deur die outeur Ford Madox Ford, en die digter, outeur, historikus en mitoloog Robert Graves gebruik.
Die 1927-boek The Bridge of San Luis Rey deur Thornton Wilder is die voorloper van die moderne rampverhaal in letterkunde en rolprentvervaardiging. In sulke verhale word die slagoffers deur 'n spesifieke ramp bymekaargebring en word hulle lewens dan deur middel van terugflitse ondersoek.
Analepsis is ook in Night deur Elie Wiesel gebruik.
Indien terugflitse omvangryk en in chronologies is, kan daar gesê word dat die terugflitse die teenwoordige verhaal vorm terwyl die res van die verhaal uit vorentoeflitse bestaan. Indien terugflitse nie chronologies aangebied word nie, kan die tyd waarin die verhaal afspeel, dubbelsinnig of onduidelik wees. 'n Voorbeeld van so 'n verhaal is Slaughterhouse-Five waar die narratief heen en weer spring en daar geen werklike teenwoordige tyd is nie.
Die Harry Potter-reeks maak gebruik van 'n Pensieve, 'n magiese voorwerp wat die aard van terugflitse verander. In plaas van 'n bloot narratiewe metode is dit 'n gebeurtenis wat direk deur die karakters ervaar word en dus as kommentaar kan dien.
Rolprente
Die skepper van die terugflitstegniek in die rolprentbedryf was D.W. Griffith.
Terugflitse is vir die eerste keer gedurende die klank-era in Rouben Mamoulian se 1931-film City Streets aangewend, maar is selde gebruik tot ongeveer 1939 toe, in William Wyler se Wuthering Heights (nes in Emily Brontë se oorspronklike verhaal), die huishoudster Ellen die hoofverhaal aan 'n besoeker, Mr. Lockwood, vertel nadat hy Heathcliff se frenetiese agtervolging van wat oënskynlik 'n spook was, gesien het. 'n Meer bekende voorbeeld, ook in 1939, is Marcel Carne se rolprent Le jour se lève wat amper heeltemal in terugflitse afspeel: die verhaal begin met die moord van 'n man in 'n hotel. Terwyl die moordenaar, gespeel deur Jean Gabin, deur die polisie omsingel word, is daar verskeie teruglitse wat verklaar waarom hy die man aan die begin van die film doodgemaak het.
Alhoewel dit dikwels gebruik word om 'n intrige of agtergrondverhaal te verhelder, kan terugflitse ook as 'n onbetroubare verteller optree. In Alfred Hitchcock se Stage Fright van 1950 is daar 'n berugte terugflits wat nie die waarheid vertel nie, maar waarin 'n leuen van 'n getuie gedramatiseer word. Die veelvuldige en teenstrydige rekonstruksies van 'n misdaad in Errol Morris se 1988-dokumentêr, The Thin Blue Line, word as terugflitse aangebied wat op uiteenlopende getuienisse gebaseer is. In Akira Kurosawa se Rashomon (1950) word die mees bekroonde fiktiewe gebruik van teenstrydige getuienisse aangetref.
Soms word 'n terugflits in 'n film gebruik ongeag of daar een in die oorspronklike bron was waarop die film gebaseer is. Die 1956-rolprentweergawe van Rodgers en Hammerstein se musiekblyspel Carousel het 'n terugflitstegniek gebruik wat die impak van 'n baie dramatiese ontwikkeling later in die film versag het. Dit is gedoen aangesien die intrige van Carousel op daardie stadium as ongewoon sterk vir 'n rolprent-musiekblyspel beskou is. In die rolprentweergawe van Camelot (1967), is daar, volgens Alan Jay Lerner, 'n terugflits bygevoeg, nie om die skok te versag nie, maar aangesien die verhoogweergawe daarvoor gekritiseer is dat die stemming te skielik van amper-komies na tragies oorgegaan het.