cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hendrik van Blerk
Geskiedkundige romas
Swart Oktober (1980) speel af tydens die Rebellie en die jare van die Eerste Wêreldoorlog en vertel van Koen Oberholzer se stryd om Hermina, die meisie wat hy liefhet, te wen. Daar word stories vertel oor haar en sy ouers keur nie die verhouding goed nie, maar hy staan by haar deur dik en dun, ook toe sy omtrent almal na aan haar verloor tydens die griep-epidemie. Hy gaan weg om geld te verdien om haar en haar boeties en sussies te onderhou. Wanneer hy eindelik kan terugkeer, kry hy die nuus dat sy getroud is met sy aartsvyand, die wrede Riekert Monsen. Koen glo nie die stories nie en Riekert se huis word dag en nag bewaak, wat hom laat vermoed dat Hermina teen haar sin gevange gehou word.
Van Blerk skryf ook die eerste roman wat spesifiek handel oor die storm en drang van die Ossewa-Brandwag tydens die Tweede Wêreldoorlog, naamlik En drie maal kraai die haan (1968), wat later (1989) heruitgegee word onder die titel Stormjaer. Die liefde tussen die Afrikaner Thys Lombaard en die Engelse Ruth Fremont speel af teen hierdie agtergrond, met gemoedere wat hoog loop tussen Afrikaner en Engelsman en selfs Afrikaner en Afrikaner.
Die Slagtersnek-rebellie is die tema van  Blydevooruitzicht  (2001) en die slag van Majuba word uitgebeeld in Bo-op Majuba brand ’n lig (2001).
Spanningsverhale
’n Hele aantal spanningsverhale verskyn uit sy pen. Die verklikker (1963) is die verhaal van Schalk Pretorius se stryd om oorlewing wanneer die mense wat hy verraai het hom begin agtervolg. Hulle is Ursula Meiring, die meisie met wie hy sou trou; Peet Williams en Gert Pieterse, sy kamerade wat saam met hom gewerk het in die oorlogsjare en saam met wie hy tronk toe is en planne beraam het om te ontsnap. Daar was egter ’n verklikker in hulle midde en alles het daarop gedui dat dit Schalk was. Vir tien jaar kon Schalk dit nie waag om sy voete in Suid-Afrika te sit nie, maar nou het hy teruggekom om te probeer om sy vriende te oortuig van sy onskuld en om vir Ursula te probeer terugwen. Die haat het oor die jare egter reeds diep in sy vriende se harte posgevat.
Nag oor Ninevé (1968) speel af in Dar-es-Salaam, vanwaar ’n groep Kommuniste, wat almal een of ander tyd uit Suid-Afrika ontvlug het, ’n aanslag op Suid-Afrika beplan. Willem Steyn is een van Suid-Afrika se berugste Kommuniste en hy is ook hier, maar slegs ’n paar offisiere in die Veiligheidspolisie weet dat hy eintlik ’n spioen vir sy land is. In Dar-es-Salaam vind hy gou uit dat die kontakpersoon uitgeskakel is en hy vind dit onmoontlik om met die Veiligheidspolisie kontak te maak, selfs toe hy uitvind dat die aanval reeds oor drie dae gaan plaasvind. Dit lyk asof slegs ’n wonderwerk hierdie belangrike inligting in Suid-Afrika kan kry.
Plek van die dooie geeste (1982) is ’n spanningsverhaal in die Klub 707-reeks, waarin ’n geselskap ’n ekspedisie in die woestyn onderneem, op soek na die verlore stad in die Kalahari. Zirk Immelman se redes om by die ekspedisie te wees draai rondom die San-legende van verborge skatte wat onder die sandkors verskuil lê en die stil donkerkopmeisie wat ook saamgaan, maar vir Renate is dit net ’n vreemde, opwindende vakansie saam met miljoenêrsvriende. Professor Greunewal lei die ekspedisie en hulle vind meer as net argeologiese wondere, wat die soekgeselskap laat ontaard in gierigaards wat nie meer hulle beste vriende sal ontsien nie.
In twee boeke gee hy sy lewenservarings en herinneringe weer. Dé wêreld, hier’s ’n kind vir jou (1995) is sy lewensverhaal vanaf sy geboorte tot die 1948-verkiesing toe die Nasionale Party aan bewind gekom het en My God, my volk, my land, Suid-Afrika (1996) neem sy lewensverhaal verder tot en met die middel negentigerjare. Beide boeke gee ’n interessante blik op gebeure in die geskiedenis en beskryf talle gebeurtenisse wat nog nie elders verstrek is nie. Die skrywer se sienings word weergegee sonder om doekies om te draai, maar sonder om beledigend of neerhalend te wees, terwyl hy deurentyd weldeurdagte motiverings vir sy standpunte gee.
Jeugromans
Hy skryf ook verskeie jeugromans. Die Blou Tartare-reeks is bendeverhale, waar Faanman en sy maats die een spannende avontuur na die ander beleef, met die verhoudings tussen mense en tussen mens en dier op die voorgrond.
Die wonderperd (1965) beskryf Faanman se twee groot kwellings. Teen ’n uitdruklike verbod in het die Blou Tartare ’n foefieslaaid gebou en daardeur het Japie sy kreupel beentjie gebreek en lê hy nou en wegkwyn in die hospitaal. Dan wil Faanman baie graag die klein skimmelperdjie Kleinmeid hê. Die vurige wilde perdjie wil nie toelaat dat enigeen haar bemeester nie. Hierdie twee dinge veroorsaak dat sy skoolrapport nie goed is nie.
In Ou meisiewagter (1966) kom ’n Amerikaanse miljoenêrskind by hulle bly. Claire O’Donovan se koms gooi dinge nog meer omver as wat Faanman kon gedink het. Die meisiekind wil nie haar plek ken nie en volg hom oral waarheen hy gaan, selfs na die geheime vergaderplek van die Blou Tartare. Hy moet ook Engels praat, want sy ken geen woord Afrikaans nie. Die heel ergste is dat dit skielik nie so onaardig is om ’n meisiekind in die huis te hê nie.
In Die spooklig (1968) gewaar die Blou Tartare op die eerste aand van hul vakansie op Perdeplaas ’n lig in die verte wat geheimsinnig verskyn en verdwyn. Hulle stel ondersoek in en vind dat die ou halfklaar kasteel in die rante nie meer verlate is nie. Om die geheim op te los, doen die Tartare iets wat hulle nooit sou gewaag het as hulle bietjie nagedink het nie. Dit dompel hulle in lewensgevaar.
In Die renperd (1972) beveel sy pa hy moet die perd Kleinmeid verkoop, maar Faanman sal eerder wegloop. So maklik gaan hy egter nie die probleem oplos nie Sy vriend Japie Smit is egter reeds lank in Amerika vir behandeling en Japie se ma skryf in ’n brief dat die dokters Japie se gebreklike been heeltemal gesond kan maak as hulle die nodige geld daarvoor kan vind. Die Blou Tartare doen hul bes om die geld te kry, maar hulle kry nie genoeg nie. Boonop raak Faanman betrokke by ’n kranksinnige man.
Faanman speel Kupido(1978) beskryf sy pogings om twee onderwysers se liefdeslewe te bevorder en sy deursettingsvermoë op die renbaan. Faanman slaags met terroriste (1979) speel af tydens Faanman se besoek aan sy oom in Rhodesië se plaas, waar hy ’n onvergeetlike vakansie saam met sy maats meemaak. Op die laaste aand voor hulle vertrek slaap hulle sommer in die boomhuis, maar word wakker van masjiengeweervuur onder die boom en sodoende raak hulle betrokke by die bosoorlog teen die terroriste.
Roman en Robyn (1964) is twee speurhonde en die verhaal beeld hulle verhouding met hulle leermeester uit en hulle avonture in die bekamping van misdaad.
Die tweebeenjagter en ander kinderstories (1965) is kortverhale vir jonger kinders, met die elemente van sprokies en fabels daarin verweef. Inheemse motiewe van die swart en bruin mense word vermeng met die Westerse sprokieserfenis.
’n Weeskind is die hoofkarakter in Die treinstelers (1966). Hy ontsnap uit ’n verbeteringskool en word dan deur vier boemelaars “aangeneem”.
Die tier van Ruigberg (1973) is die verhaal van Boetman en sy hond Boel se stryd teen die mensvretertier in die klowe van Ruigberg. Die grootmense is taamlik skepties oor die bestaan van die tier, totdat ’n maat van Boetman lelik verskeur word. Boetman moet eindelik ’n groot keuse maak tussen sy liefde vir sy hond en sy maatjie.
Sakman staan vas (1982) se hoofkarakter is die tienjarige Sakman Bibbejee. Hy glo dat hy op sy ouderdom volleerd is en gaan dus eerder saam met sy pa na die delwerye toe as om verder skool te gaan. Sy donkie Bileam gaan natuurlik saam en besorg vir Sakman groot vreugde, maar ook baie skade en skande. Die dag toe die aarde oopskeur om die Noortmandogters en Lenie Vergotini in te sluk, staan Sakman en Bileam egter vas en weet almal dat hy dit nog ver sal bring.
Die edelvalk van Donkerkruin (1985) vertel van Org, sy makgemaakte jagvalk en sy maats se ontmoeting met ’n ontsnapte misdadiger wat in die berge skuil.
Bewaker van die oerbos (1988) handel oor natuurbewaring, waar Peetman Naudé, enigste seun van ’n veldwagter, ’n nuwe dwergbosbok ontdek. Hy moet die skaars bok beskerm teen die baie jagters en vernielers in die bos, veral die Minnaars. Hulle is die seuns van die nuwe hoofveldwag wat slegs daarin belangstel om toeriste deur die bos te neem en hulle toelaat om die wilde diere te skiet. Dit is net Naomi, ’n dogtertjie wat deur die Minnaars onder pleegsorg geneem is, wat bereid is om hom by te staan.
Liefdes- en spanningsverhale
Die grootste liefde (1959) is ’n liefdesverhaal wat in die Waterlelie-reeks van slapbandboeke verskyn. Sy eie mense het hulle rug op Wil Richter gekeer en die samelewing het hom verban, maar Maria Breedt het besluit dat sy nie ’n onskuldige man aan sy lot kan oorlaat nie.
Van Blerk skryf ook ’n aantal spanningsverhale onder die skuilnaam Melt Froneman, wat insluit Die rower van Eldorado, Stil is die nag, Die jagter van O’djidji, Wagters van Walhalla en Stel ’n strik vir ’n jakkals.
Digkuns
Die gedigte wat hy tydens sy gevangenskap in die tronk geskryf het, gee hy self in 1993 uit onder die titel Biegverse uit die dodesel en ander gedigte. Reeds die versoek voorin die bundel, “resensies nie verlang”, dui aan dat hy hier nie aanspraak maak op letterkundige meriete nie. Die gedigte is egter interessant aangesien dit ’n insae gee in sy denkprosesse en politieke oortuigings van daardie tyd. Die verse word in vier afdelings verdeel, naamlik Biegverse uit die dodesel (wat almal in 1942 in die dodesel geskryf is, waar sy eie sterfte sy gedagtes oorheers), Bloed en bodem (waarin hy besin oor vaderlandsliefde en die politiek), Verse van verset (waarin hy hoofsaaklik bestek opneem van eie gevoelens) en Katkoppe (wat bestaan uit kort oordenkings oor ’n aantal onderwerpe.
Publikasies
Werke wat uit sy pen verskun sluit in:
Rooivlerkpatrys
Die rooivlerkpatrys (Scleroptila levaillantii) is 'n algemene standvoël en kom in die Oos-Kaap en Drakensberg voor. Die voël is 33 – 38 cm groot en weeg 360 - 550 gram. Hulle leef in grasveld en landerye. In Engels staan die voël bekend as die red-winged francolin.
Amorphinopsis oculata
Amorphinopsis oculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amorphinopsis en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Kieschnick.
Bring Up the Bodies
Bring Up the Bodies is 'n historiese fiksie roman deur Hilary Mantel wat die eerste keer in 2012 gepubliseer is. Dit is 'n opvolging van haar roman Wolf Hall, en is die tweede roman in 'n trilogie wat die opkoms, bevordering en uiteindelike nederlaag van Thomas Cromwell binne die hof van Hendrik VIII weergee. Net soos met Wolf Hall gebeur het, is Mantel ook met die Booker-prys bekroon in die jaar wat Bring Up the Bodies gepubliseer is.
Johnnie Ray
Johnnie Alvin Ray (10 Januarie 1927 – 24 Februarie 1990) was 'n Amerikaanse sanger, liedjieskrywer en pianis. Baie gewild vir die meeste van die 1950's, is Ray deur kritici aangehaal as 'n belangrike voorloper van wat rock en roll geword het, vir sy jazz- en blues-beïnvloed musiek, en sy geanimeerde verhoogpersoonlikheid. Tony Bennett het Ray die "vader van rock en roll" genoem, en historici het hom aangedui as 'n baanbrekerfiguur in die ontwikkeling van die genre.
Comoraans
Comoraans (Shikomori of Shimasiwa, letterlik: "taal van die eilande") is 'n Bantoetaal wat deur sowat 922 000 mense op die eilandnasie Comore-eilande in die Indiese Oseaan gepraat word. Dit vorm saam met Arabies en Frans die amptelike tale van die Comore-eilande. Die teks van die Comore-eilande se volkslied, Udzima wa ya Masiwa, is in Comoraans.
Comoraans word met die Latynse alfabet of die Arabiese alfabet geskrewe. Comoraans is nou verwant aan Swahili, die ampstaal van die Oos-Afrikaanse lande Kenia, Rwanda, Tanzanië en Uganda.
Elke eiland van die Comore-eilande het sy eie dialek:
Jon Voight
Bekendste rolle
Voight het in die laat 1960's internasionaal bekend geword danksy sy rol as ’n aspirant-gigolo in Midnight Cowboy (1969). In die 1970's vertolk hy ’n sakeman wat met moord deurmekaar raak in Deliverance (1972), ’n paraplegiese Viëtnam-veteraan in Coming Home (1978), waarvoor hy ’n Oscar vir beste akteur wen, en ’n platsak oud-bokskampioen in The Champ (1979).
Comoraans
In teenstelling met die Comore-eilande word Comoraans in die Franse oorsese gebied Mayotte, wat deur die Comore-eilande opgeëis word, nie as 'n amptelike taal erken nie. Daarbenewens word Comoraans op Madagaskar en Réunion gepraat.
Jon Voight
Bekendste rolle
Hoewel hy in die 1980's en 1990's in minder rolprente gesien is, het hy groot lof gekry vir sy spel as ’n meedoënlose bankrower in Runaway Train (1985) en ’n gewetenlose prokureur in The Rainmaker (1997). In die 2000's het hy uitstekende spel gelewer as Howard Cosell in Ali (2001), die Nazi-offisier Jürgen Stroop in Uprising (2001) en pous Johannes Paulus II in die TV-minireeks met dieselfde naam (2005).
Persoonlike lewe
Voight is in Yonkers, New York, gebore as die seun van Elmer Voight (gebore Voytka) en sy vrou, Barbara. Voight sr. was ’n professionele gholfspeler. Jon het twee broers, Barry en Wesley. Laasgenoemde is bekend as die sanger en liedjieskrywer Chip Taylor. Voight sr. se ouers was Slowaakse immigrante van Košice, toe nog deel van Oostenryk-Hongarye. Barbara se grootouers was van Duitse afkoms.
Voigt jr. het die Hoërskool Aartsbiskop Stepinac in White Plains, New York, bygewoon waar hy die eerste keer in toneelspel belanggestel het en in die skool se jaarlikse musiekblyspel, The Song of Norway, gespeel het. Hy het in 1960 ’n B.A.-graad met kuns as hoofvak aan die Katolieke Universiteit van Amerika in Washington, D.C. behaal. Daarna is hy na New York, waar hy begin toneelspeel het.
In 1962 is Voight met die aktrise Lauri Peters getroud, saam met wie hy in die oorspronklike Broadway-produksie van The Sound of Music gespeel het. Hulle is in 1967 geskei en 1971 is hy met Marcheline Bertrand getroud. Hulle is in 1976 van bed en tafel geskei en in 1980 finaal geskei. Angelina Jolie en James Haven is sy kinders by Bertrand. Voight was verskeie jare lank vervreem van sy kinders, maar ná Bertrand se dood in 2007 het hulle versoen geraak.
Filmografie
’n Paar van sy bekende rolle was:
Triode
'n Triode is 'n elektronbuis met drie elektrodes en die eerste aktiewe elektroniese komponent wat dit moontlik gemaak het om 'n versterker te bou. 'n Triode kan geïnterpreteer word as 'n verlenging van 'n vakuumdiode, waarin 'n derde elektrode in die vorm van 'n rooster, die beheerrooster, tussen katode en anode geplaas word. Die elektron vloei van die verhitte katode na die hoëspanningsanode gaan deur hierdie beheernet en word beïnvloed deur die spanning op hierdie rooster.
Die naam "triode" is ongeveer 1920 deur die Britse fisikus William Eccles geskep, afgelei van die Grieks τρίοδος, tríodos, van tri- (drie) en hodós (pad, weg), wat oorspronklik die plek waar drie paaie ontmoet beteken.
Werking
In teenstelling met 'n vakuumdiode word die elektriese veld rondom die katode by die triode nie net bepaal deur die toegepaste positiewe spanning op die anode nie, maar ook deur die spanning op die beheernet. Hierdie veld beheer die grootte van die katodestroom. Omdat die rooster baie nader aan die katode as die anode is, is 'n veel kleiner spanning nodig om vergelykbare velde te genereer as deur die anodespanning. Om die veldvlak te hou, dws met konstante katode stroom, moet 'n klein verandering van die spanning op die beheernet vergoed word deur 'n groot verandering van die anodespanning. Die verhouding van hierdie veranderinge word versterkingsfaktor (μ) genoem. Dit is nie moeilik om te sien dat die versterkingsfaktor presies die verhouding van die kapasitans "Cgk" C tussen die beheerrooster en die katode is nie, en "Cak" tussen die anode en die katode.
Amorphinopsis pallescens
Amorphinopsis pallescens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amorphinopsis en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1892 deur Topsent.
Gene Rayburn
Gene Rayburn (22 Desember 1917 – 29 November 1999) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Kraft Theatre (1947), The Match Game (1962), One Life to Live (1968), en Match Game (1973).
Frances O'Connor
Frances O'Connor (gebore 12 Junie 1967) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Mansfield Park (1999), A.I. Artificial Intelligence (2001), Timeline (2003), en The Conjuring 2 (2016).
Mhlobo Jadezweni
Opleiding en loopbaan
Jadezweni is op 14 Junie 1954 in Idutywa, Oos-Kaap, gebore. Hy het sy skoolonderrig aan St John's College in Mthatha ontvang. Hy het 'n BA-graad aan die Universiteit van Fort Hare en sy BA Hons en MA aan die Universiteit Stellenbosch verwerf. Hy het sy onderwysdiploma in 1974 by Cicira-onderwysersopleidingskollege voltooi en by skole in die Transkei onderrig gegee.
In 1983 het hy by die Departement Afrikatale aan die Universiteit Stellenbosch aangesluit. Hy was 'n gas-akademikus aan die Universiteit van Leipzig in 1998-1999 en aan die Universiteit van Bayreuth in 2002.
Geskrewe werke
Jadezweni is die skrywer van 'n veeltalige kinderboek uTshepo Mde: Tall Enough. Die boek is in Xhosa en Engels geskryf en is in verskeie tweetalige uitgawes, insluitend Afrikaans, Sweeds en Portugees, gepubliseer. Die boek is genomineer as 'n Suid-Afrikaanse ereboek deur die Internasionale Raad op Boeke vir Jongmense (IBBY).
Frans Viljoen
Frans Viljoen (gebore in Ficksburg, 22 Oktober 1982) is 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat al vir die Luiperds, Griekwas en Vrystaat rugby gespeel het. Hy is tans by die Vrystaat Cheetahs waar hy hulle verteenwoordig in die Curriebeker en die Super 14.
Mhlobo Jadezweni
Geskrewe werke
Hy is die skrywer van verskeie publikasies oor Xhosa-digters en -skrywers en het stories vertaal vir die hoofstuk Xhosa-skrywers in die Afrikaanse boek Ensiklopedie van die Wêreld.
Jadeweni het die volgende boeke geskryf of het 'n bydrae tot hulle gemaak:
Private lewe
Jadezweni is getroud met Nokuzola Jadezweni, 'n skoolonderwyseres in Khayelitsha. Hulle het drie kinders.
Okenyo
Okenyo is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Casting Game (2017) en in die televisiereekse The Code (2014), Janet King (2014), en Harrow (2018).
1983
Die jaar 1983 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 83ste jaar van die 20ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Amorphinopsis papillata
Amorphinopsis papillata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amorphinopsis en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1906 deur Baer.
Sharp PC-1500
duimnael|230px|Die Sharp PC-1500 met drukker/dromplotter in reistas. Die Sharp PC-1500 was 'n sakrekenaar wat met 'n 8-bis SVE (sentraleverwerkingseenheid) en 8kB ingeboude geheue in 1982 op die mark gekom het. 'n Ekstra CE-155 8kB geheuemodule was as opgradering beskikbaar. Die programmeertaal was BASIC en dit het ook heelwat wetenskaplike funksies beheers. Later het 'n paar Duitse ingenieurs die sisteem geknak en ook 'n saamsteltaal daarvoor te koop aangebied. Die ontwerp was soortgelyk aan die Zylog Z80 SVE, maar alle elektroniese kringe was in CMOS-tegnologie uitgevoer om 'n klein stroomverbruik en dus 'n langer batterylewe te bied. Later het selfs die rekenaartaal, C, gevolg.
Voorbeeld van programmering in BASIC
1 ARUN 10 5 REM  "PC1500 VAT Program:" 10 INPUT "Prys: ";R 20 PRINT R;" ";V*R;"  ";R*V*M 30 GOTO 10 40 END 'n PC-1500 spesiale afgekorte sintaks kan soos volg lyk: 20 PRINT R;" ";VR;"  ";RVM
Gebruik van veranderlikes
R = Rand-waarde aankoopprys<BR> V = VAT (%/100)    - (BTW) moet met die hand ingevoer word voor berekenings begin, bv.: V=1.15 (Enter) M = Prysverhoging (%/100) - moet met die hand ingevoer word voor berekenings begin,   bv.: M=1.15 (Enter)
Vertoon van die antwoorde is soos volg
Antwoord1;      Antwoord2;      Antwoord3 Aankoopprys;    BTW-prys;       Verkoopsprys Waarde: R;      Waarde: R*V;    Waarde: R*V*M
Beskrywing
Reël 1  Die ARUN-bevel begin die program outomaties en gaan na reël 10 wanneer die rekenaar aangesit word. Reël 5  Dit is die REMARK-stelling (gebruik om kommentaar in te voeg). Reël 10 Die INPUT-bevel vra vir inset vanaf die gebruiker en stoor die waardes in die veranderlike "R". Reël 20 Die PRINT-bevel vertoon die berekende resultate soos volg, bv.: 100   114   142.5. Die afgekorte skryfwyse is spesiaal vir PC-1500 toelaatbaar, omdat dit slegs enkelletter-plekhouers en matrikse kan verwerk. Dit spaar stoorplek! Reël 30 Die GOTO-bevel laat die program terug spring na reël 10, om weer oor te kan begin Reël 40 Die END-bevel is die laaste in die program, alhoewel dit hier nie eintlik nodig is nie, is dit korrek om dit tog te gebruik.
Lagasj
Lagasj (wigskrif: LAGAŠKI ; Sumeries: Lagaš), of Shirpurla, was ’n antieke stadstaat noordwes van die samevloei van die Eufraat en die Tigris en oos van Uruk in die hedendaagse Irak. Lagasj (nou Al-Hiba) was een van die oudste stede van die antieke Nabye Ooste. Die antieke terrein van Nina (hedendaagse Surghul) is sowat 10 km van daar en dui die suidelike grens van die staat aan. Die nabygeleë Girsu (hedendaagse Telloh), sowat 25 km noordwes van Lagasj, was die godsdienssentrum van die stadstaat. Lagasj se hooftempel was die É-Ninnu, wat aan die god Ningirsu opgedra was. Dit lyk of Lagasj die antieke stede Girsu, Nina, Uruazagga en Erim ingesluit het.
Geskiedenis
thumb|links|120px|Gudea van Lagasj. Diorietbeeld, [[Louvre.]] thumb|120px|links|Die naam "Lagash Ki" ("Land Lagasj"), op klei. Uit inskripsies wat by Girsu ontdek is, lyk dit of Lagasj in die laat 3de millennium v.C. ’n belangrikse Sumeriese stad was. Dit is in dié tyd regeer deur onafhanklike konings, Ur-Nanshe en sy opvolgers. Nadat die Akkadiese Ryk dit oorgeneem het, het Lagasj sy onafhanklikheid verloor en sy heerser, of ensi, het ’n vasal van Sargon van Akkad en sy opvolgers geword. Lagasj het egter ’n baie belangrikste stad gebly en bowenal ’n sentrum van kunsontwikkeling.
In Gudea se tyd was Lagasj se hoofstad eintlik Girsu. Die koninkryk het ’n oppervlakte van sowat 1 600 km2 beslaan. Dit het 17 groter stede ingesluit, asook 8 distrikshoofstede en talle dorpe (sowat 40 se name is bekend). Volgens een raming was Lagasj van omstreeks 2075 tot 2030 v.C. die grootste stad in die wêreld.
Kort ná Gudea se tyd is Lagasj opgeneem in die Ur III-staat as een van sy belangrikste provinsies. Ná die Ou Babiloniese tydperk het die stad blykbaar minder belangrik geword en min is oor die Lagasj daarna bekend.
Vlag van Nauru
Die nasionale vlag van Nauru is op 31 Januarie 1968 in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n blou agtergrond met ’n enkele dun geel horisontale baan in die middel en ’n twaalfpuntige wit ster onder die skildhoek.
Seychellekreools
Seychellekreools (kreol of seselwa) is 'n Frans-gebaseerde Kreools wat deur sowat 80 200 mense op die eilandnasie Seychelle gepraat word. Dit vorm saam met Engels en Frans die amptelike tale van die Seychelle-eilande. Die teks van die Seychelle-eilande se volkslied, Koste Seselwa, is in Seychellekreools. Seychellekreools is nou verwant aan die kreooltale van Mauritius (Morisyen) en Réunion (Réunionnais), maar net Seychellekreools geniet ampstaalstatus.
Seychellekreools word deur 80 200 mense gepraat, sowat 95% van die Seychelle se bevolking.
Schwa
Met schwa of sjwa word die uitspraak van die sogenaamde 'stomme e' (byvoorbeeld in die woord 'vader') aangedui. Die schwa is 'n vokaal. By die uitspreek van 'n schwa rus die spiere in die mond.
In Afrikaans, Nederlands en die meeste ander Europese tale is lettergrepe met schwa's altyd onbeklemtoon. Albanees en Bulgaars vorm hierop uitsonderings.
In die Internasionale Fonetiese Alfabet word die schwa met 'n 'omgekeerde e' as [ə] geskryf. In die Afrikaanse ortografie word die schwa geskryf as 'e' (vader) of 'i' (moeilik).
Lys van Nederlandse oorloë
Die Lae Lande (en later Nederland, België en Luxemburg) was in verskillende oorloë betrokke gewees. Hierdie oorloë was (en is) wêreldwyd gevoer. Deesdae is Nederland, België en Luxemburg via die Verenigde Nasies nog by oorloë in die Midde-Ooste en Afganistan betrokke.
Hierdie lys bevat ook oorloë wat buite die grondgebied van die hedendaagse Nederland gevoer is (soos in die Suidelike Nederlande, België, Luxemburg of die ou Nederlandse en Belgiese kolonies).
Japannese Wikipedia
Die Japannese weergawe van Wikipedia (ウィキペディア) is op 20 Mei 2001 geskep. Op 31 Augustus 2010 bevat dit reeds 700 000 artikels.
Die wikipedia het tans artikels, wat dit die  grootste uitgawe van Wikipedia maak, na die Engelse, Sweedse, Duitse, Franse, Italiaanse, Poolse en ander Wikipedias.
Geskiedenis
Die Japannese Wikipedia word in Mei 2001 saam met 12 nie-Engelse Wikipedias opgerig. Die URL van die webwerf was daai tyd  http://nihongo.wikipedia.com . Aangesien die MediaWiki-sagteware destyds nog nie met Japannese tekens kon werk nie, is die eerste bladsye in 'n Latynse alfabet genaamd Rōmaji geskryf.
Die eerste artikel heet Nihongo No Funimekusu en was volledig in Rōmaji geskryf. Tot einde Desember 2001 het die Wikipedia slegs twee artikels gehad.
Verplaasliking
Op 1 September 2002 word die sagteware opgegradeer na die sogenaamde "Fase III"-weergawe en die artikels word vanaf die ou na die nuwe weergawe oorgedra. Ná die opgradering is dit steeds moontlik om vroeër wysigings aan artikels te sien. Sommige artikels is deur mense geskryf wat nie Japannees as moedertaal praat nie. Belangrike onderwerpe soos Japannese kultuur, Japannese taal, geografie en rekenaarprogrammering is voorbeelde hiervan.
In dieselfde maand word begin om die koppelvlak na Japannees te vertaal. Teen die einde van die jaar was die wysigingsproses en die GNU-lisensie vir vrye dokumentasie vertaal.
Uitbreiding
Op 31 Januarie 2003 plaas 'n Japannese aanlyntydskrif, Wired News Japanese edition, 'n artikel oor Wikipedia op hulle voorblad. Ná die gebeurtenis neem die aantal gebruikers dramaties toe en heelwat artikels word vertaal of nuut geskep.
Hoërskool Waterkloof
Hoërskool Waterkloof is 'n Afrikaanse hoërskool (enkelmedium) wat in die oostelike voorstede van Pretoria, Suid-Afrika geleë is. Leerders staan as Klofies bekend.
Die onderwyseres Helena Coetzee was in 2009 die eerste Suid-Afrikaner wat die internasionale Pre University Teachers Award in die VSA ontvang het vir haar buitengewone bydrae op wetenskaplike en tegnologiese gebied. Onderwysers lewer provinsiaal en nasionaal bydraes op akademiese gebied.
Ongeveer 8 500 leerders het reeds aan die skool gematrikuleer. Die skool het reeds 23 jaar agtereenvolgens ’n 100%-laagsyfer behaal en is vyf jaar agtereenvolgens dié top akademiese skool in Gauteng. Hoërskool Waterkloof het in 2010 die Anglo American Chairman’s Fund se prys ontvang as een van die Top 10 Wiskunde en Wetenskapskole in die land. Die 305 matrikulante van 2012 het byvoorbeeld 765 onderskeidings behaal. Dans, visuele kuns en ontwerp was die afgelope vyf jaar die toppresteerders in Gauteng tydens die matriekeindeksamen.
Sport
Die Sportakademie doen baanbrekerswerk met die aanbieding van sportopvoedingsvakke. Die Sportburo bied afrigting aan en die skool neem mededingend aan ’n verskeidenheid sportbyeenkomste deel.
Klofies is bekend vir sy netbal wat die afgelope vyf jaar 'n Klofienetbalfees hou waaraan ongeveer 500 netbalspelers vanoor die hele land en Namibië deelneem. Waterkloof is tans een van die top drie netbalskole in die land volgens die webwerf www.schoolsportsnews.co.za.
Klofies het ’n sportspesifieke gimnasium en hoëprestasiesentrum wat gehalte-afrigting en ondersteuning aan leerders en sportmense in die omgewing bied. Leerders wat "Sport" as ’n vak neem, word geoefen met ’n smartspeed wat hulle wetenskaplik toets. Fiksheidstoetse word verder verfyn met die InBody-masjien. Die skool beskik oor die voltydse dienste van fisioterapeute. Biokinetici en sportwetenskaplikes doen die fiksheidstoetse op leerders en sodoende word Klofies se sport wetenskaplik bestuur.
Hoërskool Waterkloof bied ’n groot verskeidenheid sportsoorte aan. Daar is 18 rugbyspanne, 22 hokkiespanne, wat seunspanne insluit, 18 netbalspanne, 12 krieketspanne, 10 gholfspanne, swem, bergfiets, trompoppies, perdry, 20 tennisspanne, skaak en 2 atletiekspanne. Derbies word met ander skole gehou en bande is met skole in die Noord-Kaap gesmee. Volgens www.schoolsportsnews.co.za is Hoërskool Waterkloof een van die top krieketskole in die land. Die skool word ook as een van die top rugbyskole in die land beskou.
Kultuur
Die skool se konsertorkes is tien jaar agtereenvolgens nasionale wenners. Dié sukses simboliseer Klofies se toewyding tot die kunste. Klofies presteer jaarliks by kultuurgeleenthede soos Applous, Van Huyssteens redenaarsfees, ATKV-koorkompetisie en die Afrikaans-Ekspo. Kultuur in Klofieland wek altyd groot belangstelling en prestasies op redenaarsgebied, by eisteddfods, kunswedstryde, tonele, kunstefeeste en revues is nie onbekend nie. Klofies se dansers en koor tree gereeld internasionaal op. Klofies het ’n groot verskeidenheid kultuuraktiwiteite: Koor, Konsertorkes, Revue, Toneel, Voortrekkers, Junior Stadsraad, Klofie Kunstefees, Afrikaanse redenaars / English Orators, Eisteddfods, Kunswedstryde, Kunstefeeste en kreatiewe skryfkompetisies. Dans en Musiek as vakke word op internasionale standaard aangebied.
Sosiaal
Belangrike sosiale geleenthede is die Druppelkonsert waarmee die nuwe graad 8’s volledig deel van die skool word, die Valentynsbal, sokkies, Lentedag, skoolverjaarsdag, Graad 10-bal, Mnr. en Mej. Waterkloof, Matriekafskeid en Damesaand. Die skool bied jaarliks 'n dansproduksie aan en verskeie kultuuraande wat musiek en toneel insluit.
Gemeenskapsprojekte
’n Klofie toon deernis teenoor diegene wat minderbevoorreg is. Klofies is van mening dat ware diens is om na mense uit te reik wat regtig hulp nodig het. Liefdadigheid word as prioriteit beskou en die meeste van die projekte word deur die leerders self gekies en gedryf.
Klofies identifiseer twee soorte projekte: mini-projekte en makro-projekte. Mini-projekte word deur verskillende graadgroepe, vanaf gr 8 tot 12 gedryf. Die hele skool neem aan 'n makro-projek deel. Die reaksie van die leerders en die gemeenskap is gewoonlik oorweldigend ondersteunend. Tydens die C4C-projek is 18 ton klere bymekaargemaak wat aan liefdadigheidsorganisasies oorhandig is vir verspreiding.
1979
Die skool is op 9 Januarie 1979 geopen met 12 onderwysers, twee tiksters en 215 leerders. Die oorspronklike skoolgeboue is op 3 Augustus 1979 voltooi. Die skool se leuse, "Ons bou in geloof", is amptelik op 2 Julie 1979 aanvaar. Op 8 Januarie het die personeel begin en die eerste personeelvergadering is gehou. Die skool is op 9 Januarie 1979 in 'n half voltooide saal met 215 standerd 6- en standerd 7-leerlinge geopen.
In sy eerste koerantonderhoud het mnr. Davin gesê: ”Hoewel dit voorbarig sou wees om in hierdie stadium enige voorspellings te waag, is ek oortuig dat Hoërskool Waterkloof groot hoogtes kan bereik.” Slegs 12 klaskamers is vir die 12 onderwysers beskikbaar gestel. Twee administratiewe dames is aangestel.
Op 6 Maart 1979 het die skoolkomitee die naam Hoërskool Waterkloof aanvaar. Die skool is op die waterryke plaas Waterkloof gebou wat aan die Erasmusfamilie behoort het, te bou. Carel Erasmus het drie eikebome aan die suidekant van die saal geplant as simbool van die Erasmusfamilie se verbintenis met die skool. ’n Spreekkoor, dogterskoor en toneelgroep is gestig.
Interhuisatletiek is op 10 Februarie op die baan van Menlopark gehou. Rugby het met 32 spelers in standerd 6 en 7 begin. Al hierdie spelers is gebruik om ’n o/15A en B-span in die D-liga in te skryf. Oefeninge het op Laerskool Monumentpark se bane plaasgevind. Op 31 Maart is die eerste rugbywedstryde gespeel. Ses netbalspanne is in die B-liga ingeskryf. Die O/13-span eindig tweede in die liga. Die o/14A-span het net een van agt ligawedstryde verloor. In die finaal verloor hulle 4-6 teen Hoërskool Eldoraigne. In die semi-finaal van die B-liga van Noord-Transvaal, verloor die span teen Hoërskool Wonderboom. Die bane van Laerskool Monumentpark en Hoërskool Verwoerdburg is vir die oefeninge gebruik.Skaak het in die F-liga begin. 'n Swemspan en 'n tennisspan is saamgestel.
Die skoolgebou is voltooi en op 3 Augustus is die sleutels oorhandig. Die eerste opening is op 6 Augustus in die saal gehou. Die leerders het almal hulle nuwe skooldrag aangehad – die dogters in ligblou rokkies en die seuns in blou dashemde en grys broeke.
Die eerste opvoering is op 10 Augustus in die saal gehou – die SA Leërorkes het opgetree. Die eerste skoolkonsert is op 26 Oktober in die saal gehou. Die eerste prysuitdelingsfunksie het op 16 November plaasgevind en die eerste prefekte is aangekondig. Met die skoolsluiting op 6 Desember, was die leerlingtal 219.
1980
Mnr. P van der Merwe Martins het op 2 Januarie 1980 diens as die eerste permanente hoof aanvaar. Die eerste departementshoof was mnr D de Bruin wat as Departementshoof: Natuurwetenskappe aangestel is.
Die skool het met ’n leerlingtal van 393 geopen met 20 voltydse onderwysers en een wat deeltyds was. Die skool het aan die einde van die jaar met 402 leerlinge gesluit. Die eerste groentjiekonsert wat op 25 Januarie gehou is, het ’n wins van R190 getoon. Die ouers, personeel en leerders het op 9 Februarie gras en bome geplant. Binne ’n uur-en-’n-half is 200 bome geplant.
Die eerste skoolkermis het ’n wins van R8 404 getoon. Op 19 Junie is die eerste Beheerraad gekies. Die skoolwapen is op 4 Februarie deur die Skoolkomitee goedgekeur en na die Buro vir heraldiek vir registrasie verwys. Die woorde van die skoollied wat deur prof SJ Pretorius geskryf is, is op 13 Mei 1980 aanvaar. Op 12 Junie was die toonsetting deur prof BS van der Linde voltooi en die oorspronklike manuskrip is aan die hoof oorhandig.
Amorphinopsis sacciformis
Amorphinopsis sacciformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Hoërskool Waterkloof
1980
Op 18 September 1980 is die skool amptelik deur die Direkteur van Onderwys geopen. Die skoolkoor het by dié geleentheid die skoollied vir die eerste keer in die openbaar gesing met prof. Van der Linde wat die begeleiding waargeneem het.
Tydens die eerste interhoëratletiekbyeenkoms het die atletiekspan vierde uit ses skole gekom. Vyf atlete het eerste plekke behaal.
Amorphinopsis sacciformis
Die spons behoort tot die genus Amorphinopsis en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Thiele.
Hoërskool Waterkloof
1980
Op rugbygebied het drie van die vyf rugbyspanne hul afdelings van die liga gewen. Een netbalspan het die streekskompetisie gewen en in die gemengde afdeling het twee van die tennisspanne skoonskip gemaak. Een van die meisiespanne was ook wenners. Ses meisies is in die Noord-Transvaalgimnastiekspan opgeneem. Op 13 Februarie het die skool se swemspan tydens hulle eerste swemgala sesde uit 8 skole geëindig. Die skaak het die D-liga gewen. Die standerd 6-redenaarspan het die junior afdeling van die Noord-Transvaalstreek gewen. Wynand Louw het die Noord-Transvaalafdeling van die ATKB-redenaars gewen en aan die nasionale finaal deelgeneem. Op 15 Oktober 1980 is 'n tak van die ACSV gestig.
1981
Met die opening van die skool op 7 Januarie 1981 was die leerlingtal 636 met 30 voltydse onderwysers en een deeltydse personeellid. Die jaar is begin met die plant van gras op die B- en C-rugbyveld. Met die ontwikkeling van die sportterrein, moes die gebied waar die B-en C-rugbyveld is, eers drooggelê word. Dit was ’n natuurlike pan waar vele watervoëls aangetref is. Tydens die atletiekinterhoër het die junior dogters hulle afdeling gewen. Die skool se eerste koerant, toe nog naamloos, het verskyn. Die eerste dankie-sê-aand wat later die Damesaand geword het, is gehou.
1982
1982 open die skool met 895 leerlinge en 42 onderwysers. Die skool het dié jaar sy eerste matriekklas.
Die eerste matriekafskeid met 101 matrieks word in die skoolsaal aangebied. Hulle het ’n 100% slaagsyfer behaal met 70 vakonderskeidings.
1983
1983 heropen die skool met 57 personeellede en 1060 leerlinge. Die skool wen die D-bond tydens interhoëratletiek, asook 9 van die 11 trofeë. Lydia Venter word Springbokgimnas. Die eerste personeelkonsert word aangebied.
Die eerste skaakspan verower die Administrateurbeker.
1984
In 1984 is Everhard Carstens (Beheerliggaamvoorsitter vanaf 2012) die hoofseun en Ulinda Gresse, tans Human en reeds vir jare onderwyseres by die skool, die hoofleiers.
Die skool open met 1 266 leerlinge en 62 personeellede. Die skool wen die C-bond interhoëratletiekbyeenkoms. Die bouwerk aan die pawiljoen begin. Die eerste operette word aangebied.
1985
1985 begin met 1 404 leerlinge en 71 personeellede. Die skoolvlag word die eerste keer gehys tydens die interhuisatletiekbyeenkoms. Die skool wen die B-bond interhoëratletiek.
1986
In 1986 is die leerlingtal 1 551 met 78 personeellede. Die “Druppels” het hulle eerste atletiekbyeenkoms. In die A-Bond interhoëratletiek kom die skool derde. Die wintersportsoorte het puik gevaar en is na die A-afdeling opgeskuif.
Die st. 9-seuns gaan op ’n eerste bivak. In die kadetkompetisie kom die dogtersdrilpeloton tweede en die seuns derde. Die eerste krieketspan wen die B-afdeling in die Noord-Transvaal Afrikaanse Skoleliga.
1987
Die skool begin 1987 met 1 646 leerlinge en 81 personeellede. Vir die eerste keer wen Hoërskool Waterkloof die A-bond atletiekbyeenkoms, met die seuns- en dogterspanne wat albei wenners was. Die pawiljoen word op 13 Junie amptelik in gebruik geneem. Die Afrikaanse en Engelse toneel is albei Noord-Transvaalwenners. Die Afrikaanse toneel verower die Direkteurstrofee. Mnr. Martins word bevorder en verlaat die skool na 8 jaar as skoolhoof.
1988
Die skool open in 1988 met 1 592 leerlinge en 81 personeellede. Tydens die A-bond Interhoër wen die skool weer die seuns-, dogters- en groottotaalafdeling. Die seuns kom tweede tydens die SASOL nasionale atletiekbyeenkoms. Die tweede permanente hoof, mnr FJ van Dyk aanvaar op 1 Augustus diens.
Die o/15B en vyfde hokkiespan, asook o/13A en o/15A-rugbyspan is Noord-Transvaalwenners. Die o/15A-span is naaswenners van die Piet Krynauwtrofee.
1989
Die skool open in 1989 met 1 554 leerlinge.
Die skool wen die A-bond interhoëratletiekbyeenkoms vir die derde agtereenvolgende keer. Die Top 10-span wen die Prestige-byeenkoms. Die seunspan verower die Direkteurstrofee; die dogterspan eindig tweede. Die seuns en dogters wen die SASOL nasionale atletiekkampioenskap.
Die dogtersdrilpeloton wen die Noord-Transvaalstreekkompetisie en eindig vyfde in die nasionale kompetisie. Die dogterstennisspan is naaswenners van die Direkteurstrofee. Vier seuns is in die Cravenweekspan opgeneem.
Anina van der Bijl is as Junior Burgemeester van Pretoria aangewys. Die Artium Vesper, ’n kunstefees, kom tot stand.
1990
In 1990 open die skool met 1 466 leerlinge en 78 personeellede.
Die spreiligte op die A-veld word die eerste keer aangeskakel. Die vierde agtereenvolgende jaar wen die skool die A-Interhoër en vir die tweede eer wen die Top10-atletiekspan die byeenkoms. Die seunspan wen die tweede keer die Direkteurstrofee en die dogters eindig derde. Burger Lambrechts verbeter die SA o/17-gewigstootrekord.
Die eerste hokkiespan wen Noord-Transvaalfinaal teen Hoërskool Menlopark. Die hoof, mnr Van Dyk verlaat die skool met bevordering.
1991
Vir die vyfde jaar wen die atletiekspan die Interhoër en vir die derde keer die Top 10. Die seunspan wen die SASOL nasionale atletiekkampioenskap vir die derde keer. Frits Potgieter verbeter die SA-rekord in gewigstoot en diskus.
Die seunslandloopspan eindig tweede tydens die Direkteurstrofee-finaal. Die eerste netbalspan wen Noord-Transvaal.
1992
In 1992 wen Waterkloof die A-bond Interhoër vir die sesde agtereenvolgende jaar en die Top 10 vir die vierde keer. Frits Potgieter verbeter die SA o/19 diskusgooirekord en hy neem aan die Junior Wêreldkampioenskap deel waar hy ’n silwer medalje verower.
Die junior dogterslandloopspan is SA Skolekampioen. Die eerste rugbyspan verower die Direkteursbeker.
Die skool verower die trofee vir die skool wat die beste op die Noord-Transvaal Expo vir Wetenskaplikes presteer.
1993
1993 het die skool 1 335 leerlinge.
Waterkloof wen die A-bond Interhoër die sewende agtereenvolgende jaar en die Top 10 vir die vyfde jaar met twee atlete in die SA Skole Atletiekspan. Die dogterspan wen Spoornet se Top 10-byeeenkoms.
Die seuns- en dogterslandloopspan is Noord-Transvaalkampioen en die dogters verower die Direkteurstrofee. Twee leerlinge word vir die SA Skole tennisspan gekies.
Die koor neem aan die finaal van die Direkteurstrofee deel.
1994
In 1994 het die skool 1 408 leerlinge en die koshuis, Klofiesig, word geopen met 44 leerlinge as inwoners.
Die atletiekhuisspanne word vir die vierde keer verander en heet nou: Orkane, Tifone, Siklone en Tornado’s. Vir die agste agtereenvolgende jaar wen die atletiekspan die Interhoër en die Top 10-byeenkoms. Marna Schutte verbeter die SA o/17 400 m rekord. Die dogterspan wen die eerste keer die Direkteurstrofee vir atletiek en die seuns is naaswenners.
Die dogterstennisspan verower die Direkteurstrofee. Surina de Beer wen die Junior Amerikaanse Ope Dubbelspeltitel.
Die gholfspan is die eerste keer die Noord-Transvaalkampioen. Sewe medaljes is tydens die Nasionale Expo vir Wetenskaplikes verower en FC Buys het internasionaal deelgeneem. Die Wolwespruitbewaringsprojek word geloods. Die Engelse en Afrikaanse toneel is Noord-Transvaalwenners.
1995
In 1995 het die o/15-hokkiespan die Direkteurstrofee gewen. Die gholfspan het die Noord-Transvaalkompetisie gewen. Die dogterslandloopspan het die Direkteurstrofee verower en die seuns was naaswenners. Louisa Leballo was lid van die Suid-Afrikaanse junior landloopspan.
Die trofee vir die beste prestasie in die Expo vir Jong Wetenskaplikes is vir die vierde keer verower. Nege gou medaljes is verower. Al die skaakspanne was ligawenners en twee spanne was naaswenners van die Direkteurstrofee. Die sportburo is gestig. Die Artium Vesper Kunstefees is herdoop na die Klofie Kunstefees.
1996
In 1996 het Hoërskool Waterkloof die tiende agtereenvolgende jaar die A-bondinterhoër verower met die seuns- en dogterspan wat wenners was. Die Top 10-span het vir die sewende agtereenvolgende jaar gewen. Klofie-atlete het 56 medaljes by die Noord-Gautengkampioenskap gewen. By die SA-junior atletiekkampioenskap het Klofies 14 medaljes gewen. Dit is meer as die totaal van 'n paar provinsies. Marna Schutte en Vanessa Becker was SA junior kampioene. Vier atlete het internasionaal deelgeneem.
Die eerste seunstennisspan het die Wayne Ferreira Uitdaagbeker gewen en die o/15-dogters was Noord-Transvaalwenners. Vier dogters was lede van die seëvierende Suid-Afrikaanse Hoërskoletennisspan.
Al die rugbyspanne het na die Noord-Transvaalfinaal deurgedring en 6 rugbyspelers het vir nasionale spanne gespeel. Netbal het die A-bond gewen. Die Akademie vir Lugvaart het tot stand gekom. Vir die vyfde agtereenvolgende jaar het Klofies die trofee tydens die Noord-Transvaal Expo vir Jong Wetenskaplikes verower vir die bes presterende skool.
1997
In 1997 het tennis uitgeblink. Die eerste seunspan het al die nasionale hoërskole-kompetisies gewen en die SA-hoërskoletitel gewen.
Vir die elfde agtereenvolgende jaar het die atletiekspan die Interhoër gewen. Die span het ook die United Top 10-byeenkoms gewen. By die Gauteng-Noordkampioenskap is 56 medaljes verower. 29 atlete het aan die nasionale kampioenskap deelgeneem. Twaalf atlete het Suid-Afrika by die Wêreldskole atletiekkampioenskap in Frankryk verteenwoordig. Die seunspan het tweede plek uit 20 seunskolespanne behaal.
Die eerste hokkiespan was Noord-Gautengwenners. Al vier A-rugbyspanne het in die Noord-Transvaalfinaal gespeel en sewe spelers is in die Craven-weekspan opgeneem. 'n Uitruilskema na St. Leo College in België is begin. Die eerste skaakspan het die Direkteurstrofee gewen. Die skaakakademie is gestig. Vir die sesde agtereenvolgende jaar het Klofies die trofee tydens die Noord-Transvaal Expo vir Jong Wetenskaplikes verower vir die bes presterende skool. 45 medaljes is verower en drie projekte is internasionaal uitgestal. Vyf goue medaljes is op die Nasionale Expo behaal.
1998
In 1998 het die seuns- en dogterslandloopspan tot die Direkteurstrofeefinaal deurgedring. Vir die twaalfde agtereenvolgende jaar het die atletiekspan die prestige-interskolebyeenkoms gewen. Die span het ook die United Top 10-byeenkoms gewen. 45 atlete het aan die nasionale kampioenskap deelgeneem en hulle het 13 medaljes verower.
David Manuel en Gary Botha is in die SA-skolerugbyspan opgeneem. Vir die vyfde agtereenvolgende jaar het Klofies die trofee tydens die Noord-Transvaal Expo vir Jong Wetenskaplikes verower vir die bes presterende skool. Nege het aan die Nasionale Expo deelgeneem en vyftien het internasionaal deelgeneem.
Al vier A-hokkiespanne het na die Gauteng-Noordfinaal deurgedring en 24 dogters is in Noord-Gautengspanne opgeneem. Die eerste skaakspan was Suid-Afrikaanse Hoërskole skaakkampioene en Super 12-wenners. 4 leerders is in die nasionale span opgeneem.