cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
J.M. de Wet
J.M. de Wet (2 Julie 1907- 5 Julie 2002) was 'n Afrikaanse skrywer, wat benewens ’n biografie van Jopie Fourie verskeie nasionalistiese romans en gedigte onder sy eie naam en verskeie skuilname skryf. Hy maak onder meer van die volgende skuilname gebruik: Jan Malherbe, Danie Stegman en Petrus Naudé. Hy is op 5 Julie 2002 oorlede.
Lewe en werk
Johannes Marthinus de Wet is op 2 Julie 1907 in die distrik Ficksburg gebore as die agste kind van sy pa, na wie hy vernoem is, en die enigste kind van sy pa se tweede huwelik met Anna Gesiena du Plessis. Hy voltooi sy skoolopleiding aan die hoërskool op Senekal in die Vrystaat. In 1927 sluit hy by die Suid-Afrikaanse Polisie aan. Hy doen twee jaar diens in Johannesburg en word dan na die hoofkantoor in Pretoria verplaas, waar hy werk tot 1940. Hy was een van die stigters van die polisie debatsvereniging, ’n medestigter van die S.A. Polisie Atletiekvereniging, ’n gereelde medewerker aan die Polisie nuusblad Nongquai en medeverantwoordelik vir die reëling van verskeie kunskonserte ten bate van die Polisie-weesfonds. Hy word in 1940 gedwing om sy betrekking en offisiersrang neer te lê omdat hy lid is van die Stormjaers van die Ossewa-Brandwag en weier om die sogenaamde “rooi eed” af te lê waarin hy getrouheid sweer aan die Geallieerde Magte wat in die Tweede Wêreldoorlog aan die kant van Engeland teen Duitsland veg. Gedurende hierdie oorlog word hy kragtens die noodregulasies twee keer altesaam tien maande lank in die tronk in Pretoria aangehou. Hy keer later terug na die polisie en word eindelik bevorder tot luitenant-kolonel. Hy is in 1931 getroud met Johanna Christina Elizabeth Smit en hulle het ’n seun, maar is in 1934 geskei. In 1943 trou hy met Elsabie Petronella Nel en hulle het drie dogters en ’n seun. Hy is op 5 Julie 2002 oorlede en word in die Centurion begraafplaas begrawe.
Skryfwerk
Hy skryf verskeie boeke onder skuilname. Onder die naam Danie Stegman verskyn onder andere Nooit gevang nie (die herinneringe van Anna G. Janse van Rensburg van ’n Vrouevluglaer uit die Anglo-Boereoorlog wat nooit gevang is nie), Murasies (herinneringe uit die Anglo-Boereoorlog van N.G.J. Venter), Mylpale en Skoorsoek; onder die naam Jan Malherbe verskyn Dit is my plig!; en Die Middernagmoord word onder die naam Petrus Naudé uitgegee. Teen die einde van sy lewe gee hy die digbundel Amajuba en ander gedigte, waarin hy nasionalistiese verse bundel, privaat uit onder die naam Danie Stegman.
Petrus Naudé
=== Danie Stegman ===
Abby Walker
Abby Walker (gebore 8 April 1987) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Hollywood Adventures (2015) en in die televisiereekse Two and a Half Men (2003) en CSI: NY (2004).
Sif Mons
Sif Mons is 'n skild- of koepelvulkaan op Venus. Dit is vernoem na Sif, die graangodin van die Skandinawiese mitologie met haar tipiese lang goue hare. Die vulkaan is 2 km hoog en 300 km in deursnee. Dit rys uit bokant die breë plato Westelike Eistla Regio, 2 300 km lank en 2 000 km breed, 'n gebied wat waarskynlik deur die opwelling van warm materie uit die binneste van die planeet ontstaan het.
Fuzhou
Fuzhou (Chinees: 福州) is die hoofstad van die Chinese provinsie Fujian met 'n bevolking van 7 200 000 in 2010.
Die stad is geleë in die ooste van China aan die kus van die Oos-Chinese See. Fuzhou is 'n belangrike hawestad en is 'n susterstad van George, Suid-Afrika.
Mercedes-Benz OM639-enjin
Die OM639 is 'n turbo-aangejaagde inlyndriesilinder dieselenjin vervaardig deur Mercedes-Benz, in samewerking met Mitsubishi Motors.
Ontwerp
Die OM639 is gebaseer op die viersilinder-OM640-enjin en het 'n dubbele massa-vliegwiel, hersirkulering van uitlaatgas en voldoen aan die Euro 4-vrystelling. Dit is dwars agter die vooras gemonteer en is 60 grade gekantel as gevolg van die ontwerp van die vloerpan wat in die Smart- en Mitsubishi-modelle gebruik word, sodat die enjin onder die kajuit ingly in plaas van binne-in in die geval van 'n kop-aan-kopbotsing om veiligheid te verbeter.
Shenzhoupterus chaoyangensis
Shenzhoupterus chaoyangensis is 'n pterosourus wat tydens die Vroeë Kryt-periode geleef het in die gebied van die huidige Volksrepubliek China.
Die spesie is in 2008 beskryf deur Lü, Unwin en Zhang op grond van 'n volledige fossiel uit die Jiufotang-formasie (vroeë Aptium, ongeveer 120 miljoen jaar gelede) in die provinsie Liaoning. Die genusnaam verbind 'n ou naam vir China, 神州 of Shenzhou, "die Goddelike land", met die Griekse pteron, "vlerk", wat baie in pterosourusname gebruik word. Die spesienaam verwys na die Sjinese distrik Tsjaojang, waar die fossiel gevind is.
Shenzoupterus het 'n vlerkspan van 140 cm gehad en was tandloos. Die skedel was relatief groot, 225 mm en langer as die hele werwelkolom, en het 'n groot en hoë fenestra nasoantorbitalis (opening vir die oogbank), wat van die punt van die snawel deurloop tot aan die eweneens hoë plato; tesame vorm hulle 'n bol en hoë kamvormige struktuur op die kop wat in 'n skerp punt eindig. Die snawel was redelik kort en spits. Die oogkasse was klein en redelik laag geleë. Die nekwerwels was saam langer as die romp. Die rugwerwels was nie vergroei in 'n notarium nie. Die vlerkvingers was kort. Die pote was 32 cm lank. Die vergroeiing van die bene dui op 'n taamlik jong, maar nie meer vinnig groeiende, eksemplaar.
Senzhoupterus is na 'n ontleding deur die beskrywers geplaas in 'n nuwe klade, Chaoyangopteridae, saam met Chaoyangopterus, Jidapterus, Eoazhdarcho en Eopteranodon.
Landmark 81
Die Landmark 81 is 'n wolkekrabber geleë in Ho Chi Minh-stad, Viëtnam. Die gebou is in 2010 voltooi. Die hoogte daarvan is 461,2 meter.
Die totale koste vir die oprigting daarvan het 1 220 miljoen dollar beloop. Die eienaar is 'n Viëtnamese maatskappy. Dit word gebruik vir kantore en winkels. Dit is die hoogste gebou in die stad, en ook die hoogste gebou in die land, en die 14de hoogste gebou ter wêreld.
Pous Stefanus III
Stefanus III (IV) was die 94ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk. Weens die statusverandering van Pous Stefanus (II), was Stefanus III vanaf die begin van die 13de eeu tot 1961 bekend as Stefanus IV en was hy die 95ste pous. Sien Lys van pouse (die onderafdeling: Die spesiale geval van Pous Stefanus (II)) vir volle besonderhede.
Biografie
Pous Stefanus III (IV) is gebore in Sisilië die seun van Olivus. Op 7 Augustus 767 volg hy Pous Paulus I op en regeer tot sy dood op 24 Januarie 772. Hy word opgevolg deur Pous Adrianus I. Die naam ‘Stefanus’ beteken 'gekroonde'.
Pontifikaat
Pous Stefanus III is as pous gekies na die kort pontifikaat (wat met geweld afgedwing is) van Teenpous Constantinus II en die een dag van die bewind van Teenpous Filippus. Stefanus was 'n harde man waarvan verwag is dat hy met Constantinus sou afreken. In April 769 belê hy 'n sinode waarop Constantinus tot lewenslange boetedoening in 'n klooster veroordeel word. Ook is daar besluit dat die pous voortaan slegs deur kardinale gekies word, sonder inmenging van buite. Die besluit was veral gemik teen wêreldlike maghebbers, met die doel om misstande soos met die verkiesings van Constantinus en Filippus te voorkom. Die onafhanklikheid van die pous ten opsigte van konings en ander maghebbers is daardeur vergroot. Dit het egter nog eeue geduur voordat die besluit ook de facto geïmplementeer is.
Later in 769 het die Lombardiese koning Desiderius Constantinus laat vermoor, waarskynlik op aandrang van Stefanus.
Stefanus was tydens sy bewind nou betrokke by die magstryd tussen Karloman I en Karel die Grote.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse Wikipedia.
Nieu-Guelderland
Nieu-Guelderland is 'n klein dorpie aan die noordkus van Kwazulu-Natal in Suid-Afrika en is 16 km noord van KwaDukuza.
Geskiedenis
Die dorp is in 1859 deur Theodorus Colenbrander gestig. Die naam is afgelei van die Nederlandse provinsie Gelderland.
Colenbrander het 'n groep van 80 Nederlandse immigrante na die Britse Kroonkolonie van Natal gebring. Hy het hier 'n landbounedersetting begin wat na sy provinsie van herkoms in Holland vernoem is. Die aankomelinge is in 'n groot gebou langs 'n suikermeule gehuisves.
Omdat KwaDukuza so vinnig gegroei het, het Nieu-Guelderland begin kwyn - veral na 1910.
Mokala- Nasionale Park
Die Mokala- Nasionale Park is in die Noord-Kaap, Suid-Afrika. Dit park se naam is 'n Setswana-naam vir Kameeldoringboom. Die park is 80 km suidwes vanaf Kimberley, in Junie 2007 geproklameer en is 19 611 ha groot.
Diere is vanaf die voormalige Vaalbos Nasionale Park hierheen oorgeplaas deur SANParke.
Soogdiere
Hier is ook 'n groot verskeidenheid voëls om waar te neem.
Huisvesting
Huisvesting is in een van drie lodges, haak-en-steek, Mosu en Lilydale. Mosu Lodge kyk uit oor 'n watergat, wat veronderstel is om 'n bymekaarkomplek van voëls en diere te wees.
Besoekers kan behalwe in die lodges, ook oornag in die Stofdam-voëlskerm, die Kameeldoorn-boomhuis en in die rustieke Motswedi-kampterrein, deur van hulle eie kamptoerusting gebruik te maak. Motswedi se staanplekke bied elkeen 'n privaattoilet, stort en ingeboude ontbythoekie. Geen kragpunte is hier beskikbaar nie; die geysers is sonkragaangedrewe.
Twee restaurante is geleë by Mosu Lodge en Lilydale; maaltye by beide moet vooraf bespreek word by ontvangs. Lilydale bedien slegs ontbyt en middagetes, geen aandetes nie. Selfsorgwilderniskampe en 'n luukse privaatkamp word beplan vir die toekoms.
Bartolomeus Dias
Bartolomeus Dias (ca. 1450 – 24 Mei 1500) was 'n Portugese ontdekkingsreisiger en seevaarder wat in 1488 om die suidpunt van Afrika geseil het.
In 1487 vra koning Johan II van Portugal vir Dias om na die land van die Christelike koning genaamd Prester John in die ooste te soek. Omdat Prester John nie regtig bestaan het nie, het hy nie die land gevind nie, maar wel 'n roete vanaf die Atlantiese Oseaan na die Indiese Oseaan ontdek wat na Asië lei.
In Desember 1487 word hy die eerste Europeër wat in Suidelike Afrika voet aan wal sit toe hy by Kaap Kruis in Namibië aan land gaan. In Januarie 1488 word hy die eerste Europeër wat om Kaap die Goeie Hoop seil. In Februarie dieselfde jaar word hy die eerste Europeër om in Suid-Afrika voet aan wal te sit toe hy by Mosselbaai aan land gaan. Hy het 'n kalksteenkruis ('n padrão) by Kwaaihoek opgerig.
Dias is in 1500 ter see in 'n storm oorlede as die kaptein van 'n skip wat na Brasilië onderweg was.
Daar is later vir hom 'n standbeeld in Kaapstad, Suid-Afrika opgerig.
Agtergrond
Dias was een van die ontdekkingsreisigers wat in opdrag en op aansporing van die destydse Portugese koning, Johan II (1455-1495), 'n stelselmatige verkenning van die kus van Afrika onderneem het. Die ontdekkingstogte was 'n voortsetting van die werk waarmee prins Hendrik die Seevaarder (1394-1460), 'n seun van koning Johan I (1357-1433). reeds vroeg in die 15de eeu begin het. Die ontdekkings wat tydens die bewind van Johan II gedoen is, was baie meer opsienbarend as dié onder leiding van Hendrik die Seevaarder. Johan II kon egter voortbou op 'n stewige basis: In Lissabon is 'n seevaartskool gestig en baie geograwe en skeepbouers is daarheen gelok. Die vooruitgang in skeepsbou, die geleidelike opbou van geografiese kennis en die verbetering van navigasiehulpmiddels het daartoe bygedra dat verkenningstogte in die loop van die 15de eeu steeds vlotter verloop het en meer vrugte afgewerp het.
Columbus kon byvoorbeeld tydens die voorbereidings vir sy reis van 1492 groot voordeel trek uit die kennis wat reeds in Lissabon versamel was. Die Portugese het egter 'n voorsprong op hom gehad deurdat hulle beter daartoe in staat was om die omtrek van die aardbol te bereken. Toe Columbus in Portugal ondersteuning gesoek het vir sy beoogde weswaartse reis na Asië, is die plan as te gewaag beskou omdat die Portugese besef het hoe groot die afstand sou wees.
Bartolomeus Dias was 'n ander soort seevaarder as Columbus. Vandag sou hy 'n amptenaar van 'n Portugese "Departement van Ontdekkingswese" genoem kon word. In die Laat-Middeleeuse maatskappy was sy rol egter van veel losser aard as wat die woord amptenaar miskien suggereer. Sy plek in die samelewing is deur gunste en voorregte bepaal, soos altyd in 'n feodale samelewing die geval was. Hy was ongetwyfeld van goeie afkoms (hy was 'n ridder) en was deel van die koninklike gevolg. 'n Deel van sy inkomste het sekerlik bestaan uit 'n aandeel in die handel met Wes-Afrika, meer spesifiek die handel in goud en ivoor. (Slawehandel het eers later in omvang toegeneem.)
Reise
Die eerste betroubare historiese vermelding van Bartolomeus Dias is ten opsigte van 'n reis in 1481, toe hy bevelvoerder was van een van die skepe wat na die Goudkus (die huidige Ghana) gevaar het. Die reis het geëindig in die stigting van Elmina, die eerste Portugese fortifikasie op die vasteland van Afrika. Die naam Elmina is afgelei van Aldea da Mina, wat "Gouddorp" beteken. Dias het sy bekendheid egter aan sy reis van 1487/88 te danke. Dit was die eerste en enigste reis in sy lewe waartydens hy opperbevelhebber was (van drie skepe). Dias het die reis met 'n drieledige opdrag aangepak. In die eerste plek moes hy voortgaan met die kartering van die kus van Afrika, wat in daardie stadium tot Kaap Kruis gekarteer was. Kaap Kruis, aan die kus van Namibië, was die verste punt wat deur Diego Cam (?-1486) bereik is tydens 'n reis wat van 1482 tot 1484 geduur het en waartydens die Kongorivier ontdek is.
Dias se tweede opdrag was om 'n seeweg om die suidpunt van Afrika na die speserylande van Asië te vind. Handel met Asië het in daardie stadium nog altyd oor land geskied. Die Italiaanse stadstate het die ware aan die ooskus van die Middellandse See gekoop en na Europa vervoer. Die Portugese het gehoop om langs 'n seeweg 'n direkte en vinniger verbinding met Asië te vind, waardeur hulle die Italiaanse en Islamitiese tussenhandelaars kon uitskakel.
Ten derde moes Dias na die legendariese ryk van priester Johannes soek. Hierdie opdrag was kenmerkend vir die laat 15de eeu (vroeë Renaissance) toe moderne denke en Middeleeuse voorstellings mekaar nog oorvleuel het. Die legende van priester Johannes was reeds sedert die 11de eeu in Europa bekend en het as aansporing vir die eerste ontdekkingsreise gedien. Daar is geglo dat priester Johannes die vors van 'n magtige Christenryk iewers in Asië was. In die 12de eeu is daar vermoed dat die ryk iewers in Persië (tans Iran) geleë was. In Dias se tyd is daar van die veronderstelling uitgegaan dat die ryk in Oos-Afrika, suid van Ethiopië, geleë was. Daar is gehoop dat Johannes of sy opvolgers 'n magtige bondgenoot teen die Islamitiese vyand sou wees.
Japan Nasionale Roete 20
Nasionale Roete 20 is 'n nasionale snelweg van Japan.
Bartolomeus Dias
Die suidpunt van Afrika
In die eerste week van 1488 het die twee oorblywende skepe vertrek en die Atlantiese Oseaan meer as 'n duisend myl ver weswaarts ingevaar. Dit is nie bekend of die koersafwyking doelbewus was en of dit deur stormgeweld veroorsaak is nie. Daarna is die koers verander sodat hulle op 'n breedtegraad gevaar het wat die skepe verby die Kaap gevoer het totdat hulle weer noordwaarts kon begin vaar.
Die kuslyn (Mosselbaai) wat vroeg in Februarie in sig gekom het, het in 'n nuwe rigting geloop: 'n aanduiding dat dit die onderpunt van die vasteland was. Dias het tot so ver as die latere Algoabaai gevorder voordat hy deur sy bemanning gedwing is om terug te draai. Op sy terugreis het hy op drie plekke kalksteenkruise aan die kus opgerig: by Kwaaihoek (net wes van die Boesmansriviermond), naas die kaap wat deur hom Cabo de Boa Esperanza genoem is en by Lüderitz. (Volgens 'n bewysstuk uit dié tyd het die Kaap die Goeie Hoop sy naam van Dias ontvang en nie van die koning nie.)
Dias se verdere loopbaan was roemloos. Hy het nog twee belangrike reise help voorberei en in albei gevalle die reis meegemaak. In 1497 het hy saam met Vasco da Gama (wat tot in Indië gevaar het) gereis, maar is by die Kaap Verdiese Eilande al teruggestuur.
Storm eis Dias se lewe
Ondanks die 2 016 km onbekende kuslyn wat hy ontdek het, asook die feit dat hy die pad oopgemaak het die Ooste, het Dias nie juis veel daarby gebaat nie. Hy was maar net 'n kaptein van een van die dertien skepe wat in 1500 onder aanvoering van Alvares Cabral uitgevaar het. 'n Storm het hulle van koers af gedryf, en so het hulle toevallig Brasilië, die oostelikste deel van Suid-Amerika, ontdek. Van daar af het hulle verder gevaar na Indië, en in nog 'n storm by die Kaap die Goeie Hoop het vier skepe vergaan.
Een van die skepe was Dias s'n. So het hy op see gesterf by die landpunt wat hy self Kaap die Goeie Hoop genoem het, maar wat eeue lank deur matrose as die Kaap van Storms (Cabo Tormentoso) beskryf is. Hoewel dit hy was wat bewys het dat dit moontlik is om rondom Afrika na die Verre Ooste te vaar, het hy die Ooste nooit self gesien nie.
Helle Fastrup
Helle Fastrup (gebore 6 November 1951) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Circus Casablanca (1981) en The Chronic Innocence (1985).
Tony Curtis
Tony Curtis (gebore as Bernard Schwartz; 3 Junie 1925 – 29 September 2010) was ’n Amerikaanse akteur wie se loopbaan oor ses dekades gestrek het. Hy was in die 1950's en vroeë 1960's op sy gewildste. Hy was die pa van die aktrises Kelly Curtis en Jamie Lee Curtis.
Loopbaan
duimnael|170px|links|Curtis tydens die ondertekening van sy 2008-boek American Prince.
Hy was in beide drama- en komedierolle te sien en het een van die mees gesogte sterre in Hollywood geword. Sy komedies sluit in Some Like It Hot (1959), Sex and the Single Girl (1964) en The Great Race (1965). Onder sy dramas tel Spartacus (1960), saam met Kirk Douglas en Laurence Olivier en waarvoor hy vir ’n Golden Globe benoem is; The Outsider (1961); Taras Bulba (1962), met Yul Brynner in die titelrol en Curtis as sy seun; en The Boston Strangler (1968), waarin hy die rol van die reeksmoordenaar Albert DeSalvo vertolk. Hy was ook deel van die akteurspan van Elia Kazan se 1976-drama The Last Tycoon.
Curtis was dikwels op televisie te sien. Hy het saam met Roger Moore gespeel in die reeks The Persuaders! en was ook te sien in die reekse McCoy en Vega$.
Hy het ook geskilder en het in die laaste jare van sy lewe op sy surrealistiese skilderye gekonsentreer. Hulle kan nou gesien word in ’n kunsgalery in Carmel, Kalifornië.
In Maart 2006 het Curtis die Sony Ericsson Empire-prys vir sy lewenslange bydrae ontvang. Hy het ook ’n ster op die Hollywood Walk of Fame en het in 1995 die Franse Orde van Kuns en Lettere ontvang.
Skrywer
In Oktober 2008 is Curtis se outobiografie, American Prince: A Memoir, gepubliseer. Hy beskryf daarin ontmoetings met ander Hollywood-sterre soos Frank Sinatra en James Dean, asook sy moeilike kinderlewe en pad na sukses.
Sy volgende boek, The Making of Some Like it Hot: My Memories of Marilyn Monroe and the Classic American Movie, het in 2009 verskyn. Soos die titel aandui, skryf hy daarin hoofsaaklik oor sy herinneringe aan Marilyn Monroe en haar gedrag op die stel van Some Like it Hot.
Invloed van vigs op die ekonomie
[[Lêer:Life expectancy in select Southern African countries 1960-2012.svg|duimnael|400px|Veranderinge in lewensverwagting in sommige Afrikalande wat deur vigs swaar geraak word, tussen 1960 en 2012:
Verworwe immuniteitsgebreksindroom (vigs) is 'n toestand waarin verskeie simptome en infeksies, as gevolg van skade aan die immuniteitstelsel, na vore kom. Hierdie simptome en infeksies word veroorsaak deur die menslike immuniteitsgebrekvirus (MIV). Daar bestaan tans behandelingsmetodes wat die effekte van vigs kan vertraag, maar geen middel kan die toestand genees of die MI-virus totaal in bedwang bring nie.
MIV word oorgedra deur speeksel, bloed, semen, vaginale vloeistowwe, preseminale vloeistowwe en borsmelk.
Hierdie oordrag kan in die volgende vorms kom: anale, vaginale of orale seks, bloed-oordrag, gekontamineerde inspuitnaalde, gedurende swangerskap, geboorte of borsvoeding, of enige ander blootstelling aan liggaamsvloeistowwe.
Impak op ondernemings
Die effekte wat vigs op ondernemings en op die ekonomie het, is baie kompleks.
Sommige ondernemings word meer ernstig deur die epidemie geaffekteer. Byvoorbeeld, sekere werkers soos trekarbeiders in die landboubedryf kan maklik vervang word indien hulle sou sterf. Indien hierdie werkers nie baie belangrik vir die onderneming is nie, sal die betrokke sektor nie baie skade ly nie.
In ander sektore kan die storie dalk heel anders lyk. Ondernemings in ander sektore kan baie ernstig geraak word, self al is daar 'n lae voorkoms van vigs. Indien die werkers by afsterwe moelik is om te vervang, kan dit ernstige gevolge vir die onderneming inhou. Die finansiële sektor is 'n voorbeeld hiervan, omdat dit spesiale vaardighede van werknemers verg. Hierdie sektor het baie hoogs opgevoede en ervare werknemers in belangrike posisies.
Arbeid
Arbeidstekorte weens siekte en sterfte is die mees waarneembare effek wat MIV en vigs op die ekonomie het. Ondernemings sal 'n groot arbeidstekort asook die verandering in die komposisie van die werknemers ervaar. Wanneer daar 'n groot verandering in die samestelling van die werknemersmag is, lei dit tot groot uitgawes met betrekking tot die opleiding van nuwe werkers. Die Internasionale Arbeidsorganisasie (ILO) het 'n studie gedoen wat aanvoer dat die arbeidsmag van Suid-Afrika teen 2020 10% - 20% kleiner kan wees as gevolg van MIV/vigs alleen – dit beteken dat daar tot 11,5 miljoen minder mense sal werk.
In Afrika suid van die Sahara is daar gewoonlik 'n surplus van ongeskoolde werkers en 'n tekort aan geskoolde werkers. Daarom sal geskoolde personeel moeiliker wees om te vervang, en dít sal veroorsaak dat ondernemings wat erg op opgeleide werknemers staatmaak baie vatbaar sal wees vir die impak van die vigsepidemie. Sommige sleutelposisies kan baie moeilik wees om met opgeleide personeel te vul. Spesialiste wie se dienste fundamenteel vir die funksionering van 'n tegnologies gevorderde onderneming is, byvoorbeeld diamantwaardeerders en paneelkloppers, sal baie moeilik wees om te vervang. Die moontlike oplossing tot hierdie probleem is om ervare “expats” in ander lande te werf, maar 'n onlangse studie deur die ILO in Suid-Afrika het bevind dat minder as 40% van werkgewers glo dat hulle 'n goeie kans het om geskoolde werkers te vervang. Daar was 'n algemene opinie in die gemeenskap dat vigs 'n siekte onder arm mense is wat geeen opvoeding het nie. Verskeie studies het al daarop gewys dat daar geen bewyse vir hierdie verskynsel bestaan nie en dat dit in elk geval makliker is vir mense met 'n hoër inkomste om geld op kommersiële seks te spandeer. 'n Studie van Barings Bank in 1999 het gewys dat ongeskoolde werkers 'n laer besmettingskoers as middelvlakbestuur het.
Kapitaal
Alle ondernemings kort beleggings om hul kapitaal te behou of te vergroot. Die moontlike oorsprong van hierdie beleggings is wins wat herbelê word of ander bronne soos banke en finansiële instellings wat geld belê.
MIV en vigs het ook 'n groter en meer komplekse invloed op ondernemings as wat dit op arbeid en menslike hulpbronne het, omdat ondernemings al hoe meer geld aan gesondheidsorg-voordele moet bestee op geïnfekteerde werknemers, wat veroorsaak dat daar minder kapitaal in die onderneming oorbly.
Impak op produktiwiteit
Indirekte invloede: Die produktiwiteit van 'n onderneming kan ook afhang van eksterne faktore soos infrastruktuur en elektrisiteit, of ander ondernemings se noodsaaklike dienste. Die impak wat MIV op híérdie faktore het, sal die betrokke onderneming se produktiwiteit indirek beïnvloed.
In sommige besighede moet gesonde werknemers ekstra ure werk om in te staan vir hul afwesige kollegas, wat veroorsaak dat die onderneming ook meer moet betaal vir hierdie ekstra ure; maar die werknemers put hulself uit en sal dan minder produktief begin werk.
Werkers se vermoë om op hul werk te fokus sal ook daal wanneer daar probleme by hul huis is, soos byvoorbeeld wanneer iemand as gevolg van vigs sterf.
Impak op aanvraag na produkte
Hoë MIV-voorkoms en verhoogde maatskaplike probleme het 'n invloed op aanvraag. Die meeste goedere se verkope is afhanklik van sekere inkomstegroepe. Wanneer mense meer geld op gesondheidsorg en medisynes bestee, het hulle minder geld oor om ander produkte mee te koop. Die gevolg hiervan sal wees dat die vraag na sekere produkte sal verhoog, terwyl die vraag na ander produkte sal verlaag. Markte wat die meeste beïnvloed sal word, is die markte met 'n hoë inkomste elastisiteit, wat beteken dat die produkte wat op mense met 'n hoë inkomste gerig is nie meer so baie sal verkoop nie. Laer inkomste beteken dat meer mense basiese behoeftes sal koop, byvoorbeeld stapelvoedsel en melk. Markte vir medisynes en ander gesondheidsorgdienste sal waarskynlik baat vind as gevolg van die epidemie.
Invloed op die gemeenskap
Vigs het ook 'n groot invloed op die gemeenskap. As gevolg van vigs sal mediese onkostes in die toekoms al hoe meer styg. Dit is omdat die vraag daarna ook al hoe groter sal word en die sektor heel moontlik nie sal kan byhou met hierdie tendens nie. Mense sal al hoe meer afhanklik word van kleiner inkomstes, omdat die broodwinners in baie huishoudings sal sterf. Oor die algemeen het lande met hoë MIV/vigssyfers se lewensverwagtings erg gedaal.
Statistieke
Vigs is duidelik 'n bedreiging vir enige onderneming. Hoe dit ook al sy, vigs is hier om te bly. Die onderneming sal alles in sy vermoë moet doen om byvoorbeeld meer basiese behoeftes gerig op hierdie veranderende mark te verskaf, en sodoende die bedreiging in 'n geleentheid te omskep.
Klade
’n Klade (van die Griekse woord κλάδος klados, "tak") is ’n term uit die kladistiek (’n wetenskaplike stelsel vir die indeling van biologiese organismes). ’n Ander naam vir ’n klade is monofiletiese groep.
’n Klade is ’n skematiese voorstelling van ’n groep organismes wat alle individue insluit wat afstam van ’n bepaalde gemeenskaplike voorsaat, plus die voorsaat self. Dit kan op verskeie maniere gedefinieer word, afhangende van die wyse waarop die voorsaat-soort aangewys word.
’n Klade kan ook beskou word as ’n wetenskaplike hipotese oor die ewolusionêre verhouding tussen die organismes wat in die analise teenwoordig is. Hierdie hipotese spruit uit ’n sekere datastel van die kenmerke van die organismes wat ontleed word. Die hipotese word getoets deur ’n volgende, verkieslik meer akkurate, datastel wat ’n heel ander verdeling in klades (’n kladogram) kan oplewer. ’n Klade moet eintlik altyd vergesel word van ’n vermelding van die datastel waarop dit gebaseer is. Dit is nie uitsonderlik dat ’n organisme in een analise volgens datastel 1 in klade A geklassifiseer word, terwyl dit in ’n ander analise volgens datastel 2 in klade B val nie.
In die praktyk word dikwels verskeie analises gekombineer en slegs as ’n klade robuust is (deur opgawes in verskeie analises) word hulle as geloofwaardig beskou.
’n Klade moet onderskei word van ’n takson, die tradisionele taksonomiese groepe wat gebruik word vir ’n wetenskaplike klassifikasie. Die meeste taksa wat deesdae gedefinieer word, is egter feitlik identies aan ’n bepaalde klade. Daar is ’n plan vir die stigting van ’n amptelike liggaam wat deur middel van die sogenaamde Phylo Code ’n prioriteitsregistrasie moontlik sal maak van name en definisies van klades. Die bedoeling is dat hierdie Phylo Code sal toelaat dat ’n klade op verskillende maniere gedefinieer kan word.
Warmlugballon
Die warmlugballon is die eerste suksesvolle passasiersdraende lugvaarttegnologie wat ontwikkel is en dateer terug tot die uitvinding daarvan deur die Montgolfier broers in Annonay, Frankryk in 1783. Die eerste vlug wat mense saamgedra het is op 21 November 1783 in Parys deur Jean-François Pilâtre de Rozier en François Laurent d'Arlandes onderneem.
Warmlugballonne wat deur die lug aangedryf kan word eerder as om bloot deur die wind rondgestoot te word, staan bekend as 'n lugskip en meer spesifiek 'n termiese lugskip.
'n Warmlugballon bestaan uit 'n sak wat die vermoë het om die verhitte lug binne te hou. Daaronder word 'n gondola of mandjie gehang (in sommige ballonne wat baie hoog vlieg word 'n lugdigte kapsule daaronder gehang) wat die passasiers en die hittebron/-opwekker dra. Die verhitte lig in die ballon maak dat die lug dryf aangesien dit 'n laer digtheid het as die relatief kouer lug buite die ballon. Anders as gasballonne hoef dit nie onder geseël te word nie aangesien die stygende warm lug slegs druk op die boonste deel van die ballon uitoefen. Vandag se sportballonne word oor die algemeen uit Nylon vervaardig en die mond van die ballon (naby aan die brander) word van 'n brandbestande materiaal soos NOMEX ('n Produk van DuPont) vervaardig.
Voormoderne tyd
Onbemande warmlugballonne was nog altyd gewild in Chinese geskiedenis. Zhuge Liang van die Shu Han koninkryk in die tydperk van die drie koninkryke, het warmluglanterns vir militêre seindoeleindes aangewend. Hierdie lanterns staan bekend as Kongming lanterns.
Daar word ook gegis dat warmlugballonne sowat 1500 jaar gelede deur die Nazca-Indiane van Peru gebruik is as 'n hulpmiddel vir die ontwerp van reuse tekeninge op die Nazca vlakte.
'n Metode om voorwerpe op hul eie in die lug te laat dryf met behulp van warm lug is bespreek deur die 11de eeuse Joodse geleerde Rashi in sy kommentaar op die Bybel.
Die eerste aangetekende bemande ballonvlug
Die eerste aangetekende gevalle van ballonne wat die vermoë gehad het om passasiers te dra deur van die dryfvermoë van warmlug gebruik te maak is deur die broers Joseph-Michel en Jacques-Etienne Montgolfier in Annonay, Frankryk gebou. Hierdie broers was afkomstig uit 'n familie wat betrokke was by die vervaardiging van papier en hulle inspirasie het gekom toe hulle gesien het hoe die as in vuur na bo styg. Nadat hulle met onbemande ballonne geëksperimenteer het en met ballonne wat diere gedra het, het die eerste ballonvaart met mense aan boord op 19 Oktober 1783 plaasgevind met die wetenskaplike Jean-François Pilâtre de Rozier, Jean-Baptiste Réveillon en Giroud de Villette aan boord by die Folie Titon in Parys (Hierdie ballon was egter steeds met 'n tou aan die grond vasgeanker). Die amptelike vrye vlug het eers 'n maand later plaasgevind op 21 November 1783. Die eerste warmlugballonne was basies materiaalsakke (soms met papier uitgevoer) met 'n rokende vuur op 'n rooster onderaan.
Hedendaags
Vandag word warmlugballonne hoofsaaklik vir ontspanning gebruik. In Suid-Afrika is BAFSA, 'n afdeling van die Aeroklub van Suid-Afrika, die beheerliggaam ten opsigte van die administrasie van ballonsport en -ontspanning. BAFSA reël ook die jaarlikse Suid-Afrikaanse warmlugballonkampioenskappe. Een van die groot gebeurtenisse op die internasionale warmlugballonkalender is die Warmlugballon Fiesta te Albuquerque in die VSA.
Warmlugballonne kan uiters hoë hoogtes bereik. Op 25 November 2005 het Vijapat Singhania die wêreldhoogterekord vir warmlugballonne opgestel deur 21 290 m hoog te vlieg. Soos met alle ander gelisensieërde vliegtuie moet suurstof verskaf word vir enige vlug wat 3 810 m oorskry.
Op 15 Januarie 1991 het die Virgin Pacific Flyer ballon die langste vlug in 'n warmlugballon voltooi toe Per Lindstrand en Richard Branson van die Verenigde Koninkryk vanaf Japan na Noord-Kanada gevlieg het. Hierdie ballon met sy 74 duisend kubieke meter, was die grootste wat nog ooit gebou is. Dié ballon was ontwerp om in die transoseaniese straalstrome te vlieg en het ook die vinnigste grondsnelheid vir 'n bemande ballon aangeteken van 394 km/h.
Die warmballonvlug wat die langste geduur het, was deur Michio Kanda en Hirosuke Tekezawa van Japan op 2 Januarie 1997 tydens 'n vlug wat 50 uur en 38 minute geduur het.
Konstruksie
'n Warmlugballon vir bemande vlugte gebruik 'n enkellaagmateriaalsak met 'n opening aan die onderkant. Onderaan die sak hang 'n mandjie of gondola om passasiers te dra. Die mandjie word gewoonlik van riet of rottang vervaardig, maar kan ook uit aluminium vervaardig word. Bo aan die mandjie en presies in die middel onder die opening word 'n brander gemonteer wat die vlam in die sak inspuit sodat die lug daarbinne verhit kan word. Die brander word met propaan, 'n vloeibare petroleumgas (VPG) gevoer wat in hoëdruksilinders gestoor word.
Ballonsak
Moderne warmlugballonne word gewoonlik vervaardig uit ligte sterk sintetiese materiale soos ripstop nylon of dacron ('n soort poliëster).
Tydens die vervaardigingsproses word die materiaal in panele gesny en aanmekaar gestik saam met die strukturele seilband (webbing) wat die gewig van die gondola of mandjie moet dra. Die warmlugballon kan saamgestel word uit so min as 4 of soveel as 24 of selfs meer panele.
Die ballonsak word dikwels van 'n kroonring aan die bokant voorsien. Hierdie ring is 'n gladde metaalhoepel, gewoonlik aluminium en is ongeveer 300 mm in deursnee en die seilbande word daaraan vasgebind.
Sakgroottes
Ballonsakke is gewoonlik in verskeie groottes beskikbaar. Die kleinste eenpersoon mandjielose ballonne (Hoppers genoem) het minder as 1 000 m3 sakvolume (vir 'n perfekte sfeer sou dié volume ooreenstem met 13.3 meter. Aan die anderkant van die skaal is die ballonne wat deur kommersiële besigtigingstoermaatskappye gebruik word en meer as twee dosyn mense kan dra met volumes van soveel as 15 000 m3.  Die meeste ballonne kan gewoonlik so 3 tot 4 mense dra en het 'n volume van 2 500 m3
Uitlate
Die bokant van die ballon word gewoonlik met die een of ander soort uitlaat voorsien. Die mees algemene soort uitlaat is 'n ronde flap of valskermuitlaat. Die materiaal word aan sy rante voorsien met 'n stel ventilasielyne wat in die middel bymekaarkom. Die ventilasielyne word op hul beurt aan 'n beheertou verbind wat tot in die mandjie loop. 'n Valskermuitlaat word oopgemaak deur aan die beheertou te trek. As die beheertou losgelaat word, word die uitlaatflap deur die warm lug terug in sy plek gedruk. 'n Valskermuitlaat kan vir 'n kort tydperk oopgemaak word tydens vlug indien dit nodig sou wees om vinnig te daal. Gewoonlik word stadiger dalings bewerkstellig deur die lug in die ballon toe te laat om natuurlik af te koel. Die uitlaat word heeltemal oopgetrek na landing om die ballon heeltemal af te blaas.
'n Ouer, minder gebruikte soort uitlaat is die "Velcro" tipe uitlaat. Dit bestaan ook uit 'n ronde materiaaldak aan die bokant van die ballon. In plaas van 'n stel ventilasielyne wat die uitlaat gereeld oop en toe kan maak word hierdie soort uitlaat deur "haak en lus" hegters vasgeheg (soos Velcro) en word slegs aan die einde van die vlug oopgemaak. Ballonne met hierdie soort uitlaat word gewoonlik van 'n tweede maneuveruitlaat voorsien aan die kant in plaas van bo-op die ballon.
Sommige warmlugballonne het draai-uitlate wat kantuitlate is wat oopgemaak kan word om die ballon in die ronde te laat draai. Sulke uitlate is baie nuttig vir ballonne met reghoekige mandjies om te verseker dat die breër kant dwars teenoor die landingsrigting opgelyn word en ook in die geval van besigtigingstoere om passasiers 'n uitsig aan alle kante te gee.
Brander
Die brandereenheid vergas die vloeibare propaan, meng dit met lug, ontsteek die mengsel en stuur die vlamme en uitlaatgasse in die mond van die ballonsak in. Die eenheid kan bestaan uit een of meer indiwiduele branders waarvan die loods een of meer op 'n slag kan gebruik om die verlangde hoeveelheid warmte op te wek. Elke brander word gekenmerk deur 'n metaalspoel va propaanbuise waardeur die vlamme opskiet om die propaan brandstofvoer te voorverhit.
Die loods aktiveer die brander deur die propaanklep oop te draai. Die klep word soms vooraf belas deur 'n veer sodat dit outomaties kan toemaak of andersins kan dit oop bly totdat die loods dit toemaak. Die brander word van 'n loodsvlam voorsien om die propaan-en-lug mengsel te ontseek. Die loodsvlam kan aangesteek word deur van 'n flint of 'n aansteker gebruik te maak of deur 'n ingeboude piëso-elektriese vonk.
Sommige branders word toegerus met 'n sekondêre brander wat minder raas wanneer dit brand vir wanneer daar oor wild of lewende hawe gevlieg word. Branders kan tipies soveel as 31,7 MJ se warmte opwek.
Die druk benodig om brandstof deur die voerbuis by die brander uit te kry kan deur die dampdruk van die propaan self verskaf word indien dit warm genoeg is of deur die inspuit van 'n inerte gas soos stikstof. Die silinders kan ook voorverhit word deur van elektriese verhittingsband gebruik te maak om die dampdruk hoog genoeg te kry vir vlieg in koue weersomstandighede. Verhitte silinders word gewoonlik in 'n isolasiekombers toegedraai om die hitte te behou tydens die opstelling en die vlug.
Instrumentasie
'n Ballon kan met 'n verskeidenheid instrumente toegerus word om die loods by te staan. Tipies sluit dit 'n hoogtemeter, 'n stygspoedmeter en termometers om die lugtemperatuur binne en buite die ballonsak te bepaal. 'n GPS-ontvanger kan ook nuttig wees om die grondspoed aan te dui (tradisionele pitotbuisspoedmeters in vliegtuie sal nie werk nie, aangesien die ballon saam met die wind beweeg) en om rigting te bepaal.
Gekombineerde massa
Die gekombineerde massa van 'n gemiddelde stelsel is tipies:
Die totale massa van so 'n stelsel is dus sowat 3,2 ton
Tommy Savas
Tommy Savas is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Bad Roomies (2015) en in die televisiereekse The Online Gamer (2009), State of Affairs (2014), en The Last Ship (2014).
Warmlugballon
Teorie van Werking
Deur die lugtemperatuur binne die ballonsak te verhoog word dit ligter as die omliggende lug. Die ballon dryf na bo as gevolg van die stukrag wat daarop uitgeoefen word. Hierdie krag is dieselfde soort krag wat voorwerp op water laat dryf soos beskryf deur Archimedes se wet. Die hoeveelheid stukrag wat deur warmlugballon verskaf word hang hoofsaaklik af van die verskil in die temperatuur van die lug binne en buite die ballonsak. Die meeste ballonsakke word van nylon vervaardig en die maksimum temperatuur binne die ballonsak word beperk tot ongeveer 120 °C. Die smeltpunt van nylon is beduidend hoër as hierdie temperatuur (ongeveer 230 °C). Die laer temperature word egter gebruik omdat die meganiese sterkte van nylon mettertyd verminder. Met 'n 120 °C maksimum temperatuur kan sowat 400 tot 500 ure se vlug afgelê word voordat die materiaal vervang moet word. Baie loodse bedryf hulle ballonsakke teen temperature ver onder hierdie maksimum temperature om hulle ballonne se lewensduur so lank as moontlik te maak. Teen gewone atmosferiese toestande vereis 'n ballon ongeveer 3 m3 sakvolume om 'n kilogram te dra. Die presiese hoeveelheid stukrag hang nie alleen van die temperatuur binne-in nie maar ook die buitenste temperatuur, die hoogte bo seespieël en die voggehalte van die omliggende lug. Hoe warmer die buitelugtemperatuur, hoe minder stukrag sal verkry kan word. In die onderste laag van die atmosfeer sal die stukrag met ongeveer 3% verminder vir elke 1 000 meter wat dit styg
Ander
Ballōn (lyftcræft)
Lana Turner
Lana Turner (gebore as Julia Jean Turner; 8 Februarie 1921 – 29 Junie 1995) was ’n Amerikaanse aktrise. Sy is in 1937 deur ’n verslaggewer ontdek terwyl sy ’n koeldrank by ’n roomyseetplek gedrink het en het op 16-jarige ouderdom ’n kontrak met Metro-Goldwyn-Mayer onderteken.
Loopbaan
Sy het eerste aandag getrek in They Won't Forget (1937). In die vroeë 1940's het sy hoofrolle vertolk in prente soos Johnny Eager (1941), Honky Tonk (1941), Ziegfeld Girl (1941) en Somewhere I'll Find You (1942). Sy het in 1941 in die gruprent Dr. Jekyll and Mr. Hyde verskyn, en haar reputasie as ’n femme fatale is aangevuur deur haar rol in die film noir The Postman Always Rings Twice (1946). Sy was deur die 1950's gewild en te sien in prente soos The Bad and the Beautiful (1952) en Peyton Place (1957), waarvoor sy vir ’n Oscar vir beste aktrise benoem is.
Haar volgende prent, Imitation of Life (1959) was die suksesvolste fliek van haar loopbaan, maar van die vroeë 1960's af was sy in minder prente te sien. Sy was tydens die grootste deel van die 1970's en vroeë 1980's semi-afgetree en het net af en toe gewerk. In 1982 was sy in ’n gasrol in die televisiereeks Falcon Crest te sien – dit het daartoe gelei dat die reeks sy grootste kykerstal ooit gehad het. Haar laaste rolprentverskyning was in 1985, en in 1995 is sy op 74-jarige ouderdom aan keelkanker oorlede.
Mayonnaise
Mayonnaise of Mayo is 'n dik, romerige sous wat as kruiery of geurmiddel gebruik word saam met ander voedsel.
Voorbereiding
Dit kan gemaak word van sonneblomolie en eiergele en óf asyn of suurlemoensap, deur die bestanddele goed te emulgeer. Daar is baie opsies vir versiering met ander kruie en speserye. Lesitien in die eier is die emulgator. Mayonnaise wissel in kleur, maar is meestal wit, roomkleurig of liggeel. Dit kan verskil in tekstuur van 'n ligte room tot baie dik.
In lande wat deur die Franse kultuur beïnvloed is, is mosterd ook 'n algemene bestanddeel, maar die toevoeging daarvan verander die sous in 'n "remoulade" met 'n anderse geur. Die mosterd dien as 'n bykomende emulgator. In Spanje, Portugal en Italië word olyfolie gebruik, maar sonneblomolie en mosterd word nooit ingesluit nie.
Gebruik
Die voorkeurgebruik is in koue voorbereidings en dit is onontbeerlik in sekere kosse soos tamaties met garnale, Russiese slaai of eier Mimosa en het 'n lang geskiedenis in aartappelslaai.
Die sous word dikwels geëet in kombinasie met gebraaide produkte, soos skyfies, maar kan ook gebruik word as basis van 'n meer komplekse sous. Omrede mayonnaise baie vetterig is en 'n hoë energiewaarde het, gebruik baie mense deesdae produkte wat minder kalorieë bevat. Hierdie produkte word dikwels geadverteer met aanloklike name soos mayo-lyn, mayo-light of yogonnaise.
Bestanddele
Die inhoud van 'n tipiese kommersieelbereide produk in Suid-Afrika is:
As 'n riglyn, bevat elke 15-gramporsie volgens die etiket:
Schindler House
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Proteïen
'n Proteïen (in Grieks πρωτεϊνη = eerste draad) is 'n komplekse, hoë-molekulêre-massa organiese verbinding wat bestaan uit aminosure verbind deur peptiedbindings. Proteïene is noodsaaklik vir die struktuur en funksie van alle lewende selle en virusse.
Schindler House
Schindler House
Proteïen
Baie proteïene is ensieme of subeenhede van ensieme. Ander proteïene vervul strukturele of meganiese rolle, soos die wat (dwars)verbindings van die sitoskelet vorm en as biologiese ondersteuning dien vir die meganiese integriteit en weefselseinfunksies. Ander funksies wat deur proteïene vervul word sluit in immuunreaksie en die stoor en vervoer van verskeie ligande. In voeding, dien proteïene as die bron van aminosure vir organismes wat nie self die aminosure kan vervaardig nie.
Schindler House
833 North Kings Road, West Hollywood
Proteïen
Proteïene is een van die klasse van bio-makromolekule, saam met polisakkariede, vette, en nukleïensure, wat die hoofbestanddele van lewende dinge is. Hulle is van die mees aktief bestudeerde molekules in biochemie, en is in 1838 deur Jöns Jakob Berzelius ontdek.
Schindler House
Kalifornië
Proteïen
Byna alle natuurlike proteïene word deur DNS gekodeer. DNS word getranskribeer om RNS te lewer, wat dien as die sjabloon vir translasie deur ribosome.
Schindler House
Opgerig
Proteïen
Struktuur
Proteïene is aminosuurkettings wat in unieke 3-dimensionele strukture gevou is. Die vorm waarin 'n proteïen natuurlik vou staan bekend as die natuurlike toestand van die proteïen, wat bepaal word deur die volgorde van aminosure in die proteïen. Biochemici verwys na vier afsonderlike aspekte van 'n proteïen se struktuur:
Schindler House
1922
Proteïen
Struktuur
Benewens hierdie struktuurvlakke, kan proteïene tussen verskeie soortgelyke strukture wissel om hulle biologie funksie te vervul. In die konteks van hierdie funksionele herrangskikkings, word daar gewoonlik na hierdie tersiêre of kwaternêre strukture verwys as "konformasies," en oorgange tussen hulle word konformasie veranderings genoem.
Schindler House
Tipe
Proteïen
Struktuur
Die primêre struktuur word deur kovalente peptiedbindings, wat tydens die translasieproses gemaak word, aanmekaar gehou. Die sekondêre strukture word aanmekaar gehou deur waterstofbindings. Die tersiêre struktuur word hoofsaaklik aanmekaar gehou deur hidrofobiese interaksies maar waterstofbindings, ioniese interaksies, en disulfiedbindings is gewoonlik ook betrokke.
Schindler House
Gekombineerde woonhuis en ateljee
Isometriese tekening
Proteïen
Struktuur
Die twee eindpunte van 'n amunosuurketting word die karboksieterminus (C-terminus) en die aminoterminus (N-terminus) genoem op grond van die aard van die vry groep op elke punt.
Sarah Woodward
Sarah Woodward (gebore 3 April 1963) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Close Your Eyes (2002), I Capture the Castle (2003), en The Merry Wives of Windsor (2011).
Proteïen
Funksies
Proteïene is betrokke by so te sê elke funksie wat in die sel verrig word, insluitend regulasie van ander selfunksies soos seintransduksie en metabolisme. Byvoorbeeld, proteïen katabolisme vereis 'n ensiem genaamd protease en ander ensieme soos glikosidase.
Schindler House
Styl
Modernisme
Argitek
Richard M. Schindler
Schindler House, ook bekend as Schindler Chace House of Kings Road House, is 'n woonhuis in West Hollywood, Kalifornië wat in 1922 volgens 'n ontwerp van die Oostenryks-Amerikaanse argitek Richard M. Schindler (1887–1953) ontstaan het.
Schindler se huis het merkbaar verskil van tradisionele residensiële argitektuur, veral ten opsigte van geriewe waaroor dit nie beskik nie. Daar is geen konvensionele sitkamer, eetkamer of slaapkamer in die huis nie. Dit is eerder ontwerp en gebou om as 'n gemeenskaplike woning, werkplek en ateljee vir twee jong gesinne - Schindler en sy vrou en 'n egpaar met wie hulle bevriend was - te dien. Dit was tot en met 1953 Schindler se woon- en werkplek.
Proteïen
Meganismes van proteïen regulering
Aangesien proteïne betrokke is by byna alle funksies wat deur 'n sel verrig word, steun meganismes vir beheer van hierdie funksies dus op die beheer van proteïen aktiwiteit. Regulering kan 'n proteïen se vorm of konsentrasie behels. Sommige vorms van regulering sluit in: