cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Insulien
Dit stimuleer sintese van glikogeen in spier- en lewerselle, asook die sintese van vetsure. Dit is ook betrokke by die sintese van proteïene o.a. in spierweefsels. Insulien stimuleer ook die vervoer van glukose deur selwande, via GLUT-4 sodat dit vir stofwisseling vrygestel kan word (dit verlaag die bloedsuiker) en verhinder die afbraak van vette en glikogeen. Dit beheer saam met glukagon en adrenalien die bloedsuiker. Insulien het 'n antagonistiese werking ten opsigte van glukagon en adrenalien.
Wanneer daar geen insulien in die liggaam gemaak word nie, word daar van Tipe 1 diabetes gepraat. Pasiënte wat hieraan ly benodig dan eksogene insulien (wat tipies onderhuids ingespuit word) om te oorleef.
Wanneer onvoldoende insulien gemaak word en/of die liggaamselle is weerstandig teen insulien, word daar van Tipe 2 diabetes gepraat. Pasiënte met tipe 2 diabetes gebruik meestal orale medikasie (gewoonlik tablette) om die bloedglukose te beheer, maar 'n klein persentasie van gevalle benodig later insulien wanneer die orale middels onvoldende is om die bloedsuiker laag genoeg te hou.
Sycon giganteum
Sycon giganteum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1893 deur Dendy.
Biesiespoort
Biesiespoort (Biesjespoort) is ‘n verlate spoorwegdorpie in die Karoo.
Hier is die hoogste punt op die spoorlyn tussen Kaapstad en Potchefstroom. Die trajek was aanvanklik een van die moeilikste vir stoomlokomotiewe op die Kaapse hooflyn en daarom is die roete hier in 1942 gewysig.
Die dorpie het uit huise vir spoorwegpersoneel, ‘n laerskool, ‘n hotel en ‘n winkel bestaan. Daar was ‘n groot gemeenskap rondom die stasie en die dorp het ‘n eie tennis- en rugbyspan gehad.
Robert Broom en sy span het hier fossiele versamel. Die spoorlyn loop oor die plaas van Mannetjies Roux.
Frank Kjosås
Frank Kjosås (gebore 28 Julie 1981) is 'n Noorse akteur. Hy is bekend vir sy rol in die rolprent Ta meg med! (2014).
Slag van Soutrivier
Die Slag van Soutrivier was 'n skermutseling tussen die bemanning van 'n Portugese vloot onder leiding van Francisco de Almeida en die inheemse !Uriǁ’aekua, ('Goringhaiqua' volgens Nederlandse spelling), ook bekend as die Khoina in sommige bronne, 'n Khoikhoi-stam. Dit is bekend as die eerste militêre slag tussen Europeërs en inheemse mense in wat later Suid-Afrika sou word. Die slag was 'n bloedbad vir die Portugese magte en 'n oorwinning vir die !Uriǁʼaekua.
Agtergrond
Nadat hy die Slag van Diu in die Indiese Oseaan gewen het, het De Almeida in Desember 1509 na Portugal teruggevaar en Tafelbaai naby die Kaap die Goeie Hoop bereik, waar die Garcia, Belém en Santa Cruz anker gegooi het in Februarie 1510 om water aan te vul. Daar het hulle die plaaslike inheemse bevolking, die !Uriǁ'aekua Khoikhoi-stam, teëgekom. Na vriendelike handeldryf met die !Uriǁ'aekua besoek 'n groep van 12 of 13 bemanningslede hul nabygeleë dorp, geleë in die hedendaagse Observatory of Mowbray.
Die Portugese is teruggedryf na hul skepe, waarna hulle Almeida gesmeek het om wraak te neem. Die Portugese offisiere het lank gedebatteer oor die vraag of hulle weerwraak moet neem en De Almeida het uiteindelik ingestem om die volgende oggend 'n strafaanval uit te voer.
Slag
Almeida het sy kapteins Pedro en Jorge Barreto toegelaat om op die oggend van 1 Maart 1510 na die dorp terug te keer met 'n mag van ongeveer 150 man gewapen met swaarde, kruisboë en spiese en het op die dorp toegeslaan. Daar word gedink dat die !Uriǁ'aekua die Portugese toegelaat het om die binneland binne te gaan om sodoende met hulle in nabye kontak te kon veg in die digte beboste gebiede van die binneland. Die Portugese het die dorpie bereik wat hulle verlate gevind het, behalwe vir 'n paar kinders en beeste wat die Portugese ontvoer en gesteel het.
'n Mag van ongeveer 170 !Uriǁ'aekua het teenaanvalle met klippe, vuurverharde houtpuntspiese en gifpyle geloods. Die !Uriǁ'aekua het ook veral opgeleide beeste ingespan wat reageer het op spesifieke fluitjies en geluide. Toe die! Uriǁ'ekua-wapens ondoeltreffend geblyk het teen die Portugese, het hulle hul vee as bewegende skilde gebruik, agter hulle weggekruip en die Portugese akkuraat met assegaaie en klippe bestook Die skielike en beheerde (deur die !Uriǁ'aekua) gebruik van nabyaanvalle het gelei tot 'n Portugese nederlaag en hul onttrekking na die strand.
Toe die vlagskip se meester Diogo d'Unhos die landingsbote na 'n waterpunt verder strand-op verskuif het, is die Portugese sonder 'n geleentheid gelaat om na die vlagskip terug te keer. Die !Uriǁ’aekua het bespeur dat daar 'n gulde geleentheid vir ’n aanval was, en dit aldus benut sodat De Almeida met 64 van sy manskappe en 11 van sy kapteins in die skermutseling omgekom het. De Almeida se verminkte liggaam is dieselfde middag teruggevind en aan die oewer begrawe in wat vandag 'n deel van Soutrivier, Kaapstad is.
Komplotteorie
Die Suid-Afrikaanse argivaris, Nicolaas Vergunst, het in 'n boek van 2011 beweer dat De Almeida die slagoffer was van 'n komplot deur sy eie manne, wat sy terugtog opsetlik afgesny het na die beplande provokasie van die !Uriǁ'aekua.
Impak
Die nederlaag was 'n noemenswaardige militêre verleentheid vir die Portugese en het gelei tot die strenger toepassing van 'n vroeëre beleid om nie met hul skepe in die streek te land nie. Dit het ook die Khoikhoi-families in die streek 'n reputasie van wreedheid onder Europese lande besorg. Die Portugese opdrag om nie hul skepe in die streek te land nie, het hul op die langtermyn benadeel teenoor die Nederlanders, Engelse en Franse as hulle mededingers om handel en invloed in die Indiese Oseaan, aangesien laasgenoemdes steeds vry was om by die kus aan te doen vir aanvullings.
Die slag word sedert die 1500's sporadies deur 'n aantal skrywers gebruik as 'n gelykenis om na te dink oor morele of politieke angs van hul tyd. Hedendaagse Portugese skrywers soos Correa, João de Barros en Luís de Camões sowel as latere Britse skrywers (soos Thomas Herbert en William Julius Mickle) gebruik die slag om na te dink oor die "spanning en sinergie tussen militêre verowering en kommersiële strewe. In meer onlangse tye het 'n voormalige president van Suid-Afrika, Thabo Mbeki, die slag uitgebeeld ter nadenke aan wat hy as die "eerste oomblik van die swart anti-koloniale stryd" beskou het.
Fred le Roux
Fred Jacobus le Roux (28 Maart 1913, Stormsvlei - 20 April 1984, Stellenbosch) was ’n Afrikaanse joernalis en eerste redakteur van die tydskrif Sarie, waarna hy professor en hoof van die Departement Drama aan die Universiteit van Stellenbosch word. Met sy letterkundige rubrieke onder die skuilnaam Kees Konyn en sy vertalings van dramas en wetenskaplike boeke maak hy ook ’n groot bydrae tot Afrikaans.
Lewe en werk
Hy matrikuleer aan die Hoërskool De Villiers Graaff, waarna hy vanaf 1931 verder studeer aan die Universiteit van Kaapstad. Hier doen hy gelyktydige kursusse vir die B.A.-graad en B.Sc.-graad en behaal in 1934 die B.A.-graad met onderskeiding in Afrikaans-Nederlands. In 1935 verwerf hy die Senior Onderwysdiploma met onderskeiding, waarna hy vir twee jaar onderwys gee op Steytlerville.
Hierna sluit hy vir etlike jare aan by die redaksie van Die Huisgenoot en is dan vanaf die stigting van die tydskrif Sarie Marais (later net Sarie) in 1948 tot 1968 die redakteur daarvan. Vir ’n ruk is hy terselfdertyd mede-hoofredakteur van Fair Lady. Hy lewer in hierdie tyd ook teaterresensies vir Die Burger. Kort na die stigting van die letterkundige tydskrif Standpunte begin hy help met die redaksie, maar hy word eers in  Desember 1950 amptelik lid van die redaksie, ’n posisie wat hy beklee tot Junie 1970.
As akteur maak hy groot naam vir homself, en speel reeds in die dertigerjare in opvoerings van die Kaapstadse Amateur Toneelvereniging. Hy vertolk onder andere belangrike rolle in die opvoering van D.J. Opperman se drie versdramas, Periandros van Korinthe, Vergelegen en Voëlvry, terwyl hy ook in Germanicus en Die pluimsaad waai ver van N.P. van Wyk Louw, Koopman van Venesië van William Shakespeare en Die vroue van Troje van Euripides speel
In Junie 1968 word hy hoof van die Departement van Drama aan die Universiteit van Stellenbosch, ’n pos wat hy beklee tot 1978. Na sy aftrede vertaal hy veral wetenskaplike werke in Afrikaans.
Hy is op Vrydag 20 April 1984 in sy huis op Stellenbosch oorlede
Skryfwerk
As vertaler van dramas en wetenskaplike werke maak hy ’n baie groot bydrae. John van Druten se drama I remember Mama vertaal hy as Ek onthou vir Mamma en dit word in die veertigerjare opgevoer deur die Akademie vir Dramakuns, waarna dit deur Dalro gepubliseer word. Dalro publiseer ook sy vertalings van Die reënmaker van Richard Nash (wat suksesvol deur TRUK opgevoer word), Die stasiebevelvoerder van Georges Courteline en Ses personasies op soek na ’n skrywer van Luigi Pirandello. Sy vertaling van Twis onder die geleerdes van Pieter Langendijk word ook gepubliseer.
Ander dramas wat hy vertaal sluit in The glass menagerie van Tennessee Williams as Speelgoed van glas (wat onder andere in 2010 by die Woordfees opgevoer word), Die dubbelbed van Jan de Hartog, Piekniek op die slagveld van die Spaanse dramaturg Fernando Arrabal Terán en Stemme van die Amerikaner Susan Griffin
Vakkundige boeke wat hy vertaal sluit in Die aard van die heelal van Fred Hoyle, Die hart van die Christendom van C.S. Lewis, Die groot stryd: hoe kanker oorwin kan word van Ronald J. Glasser, Die proteas van Suider-Afrika van John P. Rourke en 'n Eeu van onreg van F.W. Reitz.
Meulspruitdam
Meulspruitdam is 'n dam wat buite die dorp Ficksburg in die Oos-Vrystaat geleë is. Die Meulspruitdam is 'n lang, smal dam wat etlike kilometer lank is, maar as gevolg van sy ligging tussen twee berge (Imperani aan die ooste) is dit op sy breedste skaars 100 m wyd. Die dam is in die Meulspruit gebou, wat etlike kilometer onder die damwal in die Caledonrivier invloei.
Die dam is in die 1970's gebou, en het 'n betonwal.
Thembelihle Plaaslike Munisipaliteit
Die Thembelihle Plaaslike Munisipaliteit (voorheen bekend as die Oranje-Karoo Plaaslike Munisipaliteit) is een van die plaaslike munisipaliteite in die Pixley ka Seme-distriksmunisipaliteit in die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
Meulspruitdam
Meulspruitdam dien as die vernaamste watervoorsiening vir die dorp Ficksburg, en het ook 'n vakansieoord op die oostelike oewer van die dam, wat veral tydens die jaarlikse Kersiefees in November baie gewild is.
Thembelihle Plaaslike Munisipaliteit
Geskiedenis
In 2000 wou die Noord-Kaapse regering die Hopetown Verteenwoordigende Raad, die Strydenburg Verteenwoordigende Raad en die Orania Verteenwoordigende Raad laat saamsmelt in die nuwe Oranje-Karoo Plaaslike Munisipaliteit. Die Orania Verteenwoordigende Raad en die Orania Inwonersvereniging het daarna die Noord-Kaapse regering voor die Noord-Kaapse Hooggeregshof in Kimberley gedaag. Die Suid-Afrikaanse regering, die Noord-Kaapse regering en ander het toe 'n skikking met die Orania Verteenwoordigende Raad getref, waarin bepaal is dat Hierdie skikking is op 4 Desember 2000 deur die Noord-Kaapse Hooggeregshof bekragtig.
In Desember 2011 het die opposisie 'n meerderheid in die munisipale raad verkry, toe die ANC 'n tussentydse verkiesing verloor het. Die wyk het na 'n onafhanklike kandidaat gegaan. Hierdie onafhanklike raadslid, Danny Jonas wat voorheen ook lid van die ANC was, het toe die nuwe burgemeester geword. Hy is toe gesteun deur die Demokratiese Alliansie en die Congress of the People.
Danny Jonas het tydens sy burgemeesterskap lid geword van die EFF. Ook het hy in 2016 tydens 'n onderhoud met die SAUK gesê hy en die EFF sal geen 'Boerestaat' (verwysing na Orania) in die munisipaliteit duld nie as die EFF die munisipale verkiesings in Thembelihle sou wen. Die EFF het 'n paar dae later verassingsbesoek aan Orania gebring. 'n Week later het Jonas egter in 'n gesamentlike verklaring met Orania gesê dat Orania 'n positiewe bydrae lewer aan die omgewing. Jonas het ook gevra of die Thembelihle Plaaslike Munisipaliteit met die Orania Verteenwoordigde Raad kan saamwerk, sodat Orania se kennis ook in Hopetown en Strydenburg gebruik kan word.
Die uitslag van die Suid-Afrikaanse munisipale verkiesing van 2016 was dat die ANC sy meerderheid in die munisipale raad van Thembelihle weer teruggekry het.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Orania is slegs in geografiese opsig deel van die Thembelihle Plaaslike Munisipaliteit. Orania het sy eie politieke raad in die vorm van die Orania Verteenwoordigende Raad en lewer ook sy eie dienste.
Setels
Die inwoners van Orania stem nie in die munisipale verkiesings vir de raad van Thembelihle nie. Die inwoners van Orania stem vir die Orania Verteenwoordigende Raad.
Audi Q5
Die Audi Q5 (Typ 8R) is 'n kompakte luukse oorkruiser wat sedert 2008 deur die Duitse motorvervaardiger Audi vervaardig en bemark word. Die voertuig is tydens die 2008 Beijing Motorskou onthul en later tydens die Los Angeles Motorskou in 2008. Vroeë modelle sluit die 2.0 TFSI quattro (211PS), 2.0 TDI quattro (170PS) en 3.0 TDI quattro in.
Dit maak gebruik van Audi se modulêre lengteplatform wat eerste op die 2007 Audi A5 koepee gebruik is. Die Q5 is kleiner as die Q7, maar groter as die Q3.
Q5-hibried
Audi het oorspronklik berig dat hy die Q5-hibried as bekendstellingsmodel sou aanbied, maar later het Audi die plan opgeskort as gevolg van onbevredigende botsingstoetsuitslae vir die nikkelmetaalhidriedbatterye. In 2009 het Audi aangekondig dat hy die Q5-hibried-ontwikkeling sou hervat. Dit bevat 'n batterypak van 266V, 1,3 kWh. Die Q5 het 'n vol-elektriese reikafstand van ongeveer 3 km en 'n maksimum vol-elektriese snelheid van 100 km/h.
Toyota M-enjin
Toyota Motorkorporasie se M-familie van enjins is 'n langsgemonteerde inlynsessilinder enjinontwerp.
Huis (astrologie)
duimnael|’n Kaart van die ontstaan van astrologie. Die huise in astrologie is die twaalfvoudige verdeling van die horoskoop wat betrekking het op die verskillende lewensterreine. Die stand van ’n planeet weerspieël hiervolgens op watter gebied die planeet werksaam is. Daar is verskeie huisstelsels in gebruik, waarvan dié van Placidus die gewildste is.
Toyota M-enjin
Hulle is gebruik van die 1960's tot die 1990's. Alle M-familie enjins was stootstangkopklep (OHV)-ontwerpe. Terwyl die M-familie met 'n kettinggedrewe enkelnokas onstaan het, het dit later ontwikkel tot 'n bandgedrewe dubbelbonokas (DBNA)-stelsel na 1980.
Huis (astrologie)
Ooreenstemming met die sterretekens
Die indeling van die horoskoop in huise het op dieselfde wyse ontstaan as die indeling van die 12 tekens van die diereriem: So het dus ook 4 kwadrante ontstaan wat eweneens opgedeel word in 3 huise elk, en so het die 12 huise ontstaan.
Toyota M-enjin
Alle M-familie-enjins gebruik 'n gietysterblok met 'n aluminiumsilinderkop, en word in die Toyota Kamigo aanleg in Toyotastad, Japan gebou.
Owen Horwood
Owen Pieter Faure Horwood (gebore 6 Desember 1916 in Somerset-Wes, Kaapland, Unie van Suid-Afrika, sterf 13 September 1998 op Stellenbosch, Wes-Kaap) was 'n Suid-Afrikaanse ekonoom, universiteitsprofessor en politikus van die Nasionale Party (NP), wat van 1972 tot 1974 as Minister van Toerisme en Indiërsake, van 1974 tot 1975 as Minister van Handel en Nywerheid en van 1975 tot 1984 as Minister van Finansies gedien het.
Vallei van Sluiers
Vallei van Sluiers is 'n TV dramareeks wat vir vier seisoene op KykNET (DStv kanaal 144) uitgesaai was.
Die Reeks volg die lewens van drie vrugteboerfamilies, die De Bruyns, Robertse en Van Rijns, en die mense wat in die onmin, twis en skandale van die families ingetrek word.
Owen Horwood
Trivia
Hy was 'n familielid van Ian Smith.
Vallei van Sluiers
Reeks 1 was Maandae 20:00 op KykNET uitgesaai.
Reeks 2 was Dinsdae om 19:30 op KykNET uitgesaai.
Reeks 3 was Dinsdae om 20:00 op KykNET uitgesaai.
Reeks 4 was Dinsdae om 20:30 op KykNET uitgesaai.
Die reeks is ook beskikbaar op Showmax
Sint Matthéüskerk
Geskiedenis
Die sloping van Kopenhagen se vestingwerke was 'n lang en uitgerekte proses. Toe 'n wet in 1868 uiteindelik die eienaarskap van die vesting laat vaar en die versperrings in die gebied net buite hierdie strukture ophef, het nuwe woonbuurtdistrikte buitekant die vier voormalige stadspoorte, wat in 1868–1869 gesloop is, verrys. Dit was ook die geval met Vesterbro buite die voormalige Westelike Stadspoort wat in 'n stampvol en arm werkersklas woonbuurt ontwikkel het.
Die Sint Matthéüskerk is tussen 1879 en 1880 aangebou; die eerste kerk in die daardie gebied. Op daardie tydstip het die gemeente ongeveer 2 000 lidmate gehad. Die argitek was Ludvig Fenger, wat ’n rukkie voor die tyd die Sint Jakobskerk in Østerbro voltooi het.
Tot in die middel van die 1890’s was die Sint Matthéüskerk die enigste kerk in Vesterbro. Teen die aanvang van die 20ste eeu het die bevolking tot ongeveer 7 000 vermeerder.
Boukuns
Nes baie ander Deense geboue uit die betrokke tyd, is die Sint Matthéüskerk deur die Noord-Italiaanse Romaanse baksteenargitektuur geïnspireer.
Interieur
Die meeste van die interieur, insluitend die orrelkas, is deur Ludvig Fenger ontwerp. Die orrel is in 1880 deur AH Busch & Sønner gemaak. Die altaarstuk is 'n muurskildery wat op die muur agter die preekstoel deur Henrik Olrik geverf is. Die beeld die Bergpredikasie uit.
Taurus
Die Taurus (Turks: Toros Dağları; Koerdies: Çiyayên Torosê; Oud-Grieks: ὄρη Ταύρου) is 'n bergreeks in Suid-Turkye wat die kusstreek langs die Middellandse See in die suide van die Anatoliese hoogland in die noorde skei. Die bergreeks streek langs 'n kurwe van die Eğirdirmeer in die weste tot die bolope van die Eufraat- en Tigrisriviere in die ooste.
Die Taurus streek oor sowat 1 500 km. Demirkazık Dağı is met 3 756 meter bo seevlak die hoogste bergpiek van die Taurus. Dit behoort tot die Alpynse berggordel van Eurasië.
Die Taurusgebergte word soos volg van wes na oos in drie kettings verdeel:
Otto Kruger
Otto Kruger (6 September 1885 – 6 September 1974) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Saboteur (1942), Cover Girl (1944), High Noon (1952), en Magnificent Obsession (1954).
Vlag van Armenië
Die nasionale vlag van Armenië is op 24 Augustus 1990 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n horisontale driekleur in rooi, blou en oranje. Armenië het hierdie ontwerp van die nasionale vlag tussen 1918 en 1921 gebruik en weer in 1990 die vlag aanvaar.
Die huidige vlag is deur die Armeense Opperste Sowjet goedgekeur. Op 15 Junie 2006 is die Wet op die Nasionale Vlag van Armenië deur die Armeense Nasionale Vergadering gepromulgeer, waardeur die gebruik van die vlag gereguleer word.
Deur die geskiedenis was daar baie variasies van die Armeense vlag in gebruik. In antieke tye is die Armeense dinastieë voorgestel deur verskillende simboliese diere wat op die vlae gepryk het. In die twintigste eeu is verskeie Sowjetvlae gebruik om Armenië te verteenwoordig.
Geskiedenis
Vandag se driekleurvlag herinner nie juis aan die vroegste Armeense ‘vlae’ nie; in die antieke tyd is oorlog gevoer met ’n leër wat ’n paal met gravures in, geloop. Die gravures was iets in die styl van ’n draak, arend, leeu of “een of ander geheimsinnige voorwerp van die gode.” Met die opkoms van Christendom het die Armeense Ryk talle verskillende vlae aangeneem wat die verskillende dinastieë voorgestel het. Die vlag van die Artaxiad-dinastie het byvoorbeeld bestaan uit ’n rooi baan met twee arende wat oor die rug na mekaar kyk met ’n blom tussen die twee arende.
19de eeu
Nadat Armenië opgedeel is tussen die Persiese en Ottomaanse Ryke, het die idee van ’n Armeense vlag vir ’n wyle uitgesterf. Die Armeens Katolieke priester Vader Ghevont Alishan het in 1885 ’n nuwe vlag vir Armenië geskep nadat die Armeense Studentevereniging van Parys ’n vlag versoek het vir die begrafnis van die Franse skrywer Victor Hugo. Alishan se eerste ontwerp was baie soortgelyk aan vandag se Armeense vlag: ’n horisontale driekleur. Dit het baie gelyk soos ’n onderstebo weergawe van die huidige vlag van Bulgarye. Die boonste baan was rooi wat die eerste Paassondag (ook genoem “Rooisondag”) voorgestel het, die groen baan het die “Groen“ Paassondag voorgestel en die wit is ingesluit om die kleurkombinasie te voltooi. Terwyl hy in Frankryk was het Alishan ’n tweede vlag ontwerp. Dit staan vandag as die “Nasionalistiese Armeense Vlag” bekend. Dit was ook ’n driekleur, hierdie keer vertikaal en soortgelyk aan die vlag van Frankryk. Die kleure van hierdie tweede vlag was rooi, groen en blou wat die reënboog wat Noag gesien het nadat hy Berg Ararat gesien het.
Transkaukasiese Demokraties-Federatiewe Republiek
In 1828 is Persarmenië na die Russies-Persiese Oorlog deur die Russiese Ryk geannekseer en bekend geword as Russies-Armenië. Toe Russiese Ryk verkrummel het, het Russies-Armenië sy onafhanklikheid verklaar en aangesluit by die kortstondige Transkaukasiese Demokraties-Federatiewe Republiek saam met Georgië en Azerbeidjan. Hierdie verenigde staat het skaars ’n jaar bestaan waarna dit ontbind het. Omdat die Republiek so ’n kort bestaan gehad het, het dit geen vlae of simbole gebruik nie. Sommige historici beskou ’n horisontale goud, swart en rooi driekleur, soortgelyk aan die vlag van Duitsland met die kleure wat anders gerangskik is, egter as ’n vlag van vir Transkaukasië gebruik is. Die federasie is op 26 Mei 1918 ontbind toe Georgië sy onafhanklikheid verklaar het as die Demokratiese Republiek van Georgië. Armenië en Azerbeidjan het twee dae later, op 28 Mei 1918, ook hul onafhanklikheid verklaar as die Demokratiese Republiek van Armenië en die Demokratiese Republiek van Azerbeidjan onderskeidelik.
Demokratiese Republiek van Armenië
Nadat onafhanklikheid verkry is, het die Demokratiese Republiek van Armenië die moderne driekleur aanvaar. Met Stepan Malkhasyants se verskyning in die Nasionale Vergadering het die onafhanklike Armeense regering op die kleure besluit wat gedurende die laaste tydperk van die Rubenid-dinastie gebruik is. ’n Vroeëre prototipe, wat uiteindelik verwerp is, was ’n reënboogvlag. Hierdie prototipe kan by die Martiros Saryan Huismuseum in Jerewan gesien word. Daar is besluit om die geel met oranje te vervang “omdat dit beter met die ander twee kleure geskakel het en ’n meer bevredigende samestelling gebied.” Die vlag van Armenië het toe ’n verhouding van 2:3 gehad. Op 24 Augustus, toe die Armeense Opperste Sowjet hierdie vlag aanvaar het as die vlag van die Republiek Armenië, is die verhouding na 1:2 verander.
Vroeë Sowjet-Armenië en die Transkaukasiese SFSR
Op 29 November 1920 het die Bolsjewiste die Armeense SSR gestig. ’n Nuwe vlag is aanvaar en in die grondwet vasgelê wat op 22 Februarie 1922 goedgekeur is deur die Eerste Sowjetkongres van die Armeense SSR. Daardie vlag het slegs vir ’n maand bestaan want op 12 Maart het die Armeense SSR met die Georgiese SSR en die Azerbeidjanse SSR saamgesmelt om die Transkaukasiese SFSR tot stand te bring. Op 30 Desember 1922 het die Transkaukasiese SFSR een van die vier Sowjetrepublieke geword wat saamgesmelt het om die USSR te vorm. Die vlag van die republiek het ’n hamer en sekel in ’n ster gehad met die letters “ЗСФСР” (ZSFSR) in Russies daarop. Hierdie letters staan vir Закавказская Советская Федеративная Социалистическая Республика (Zakavkazskaja Sovjetskaja Federativnaja Sotsalistitsjeskaja Respoeblika, "Transkaukasiese Sowjet Federatiewe Sosialistiese Republiek"). In 1936 het die TSFSR ontbind in sy drie samestellende gebiede, onderskeidelik die Georgiese, Armeense en Azerbeidjanse SSR’e.
Armeense SSR
As ’n republiek van die USSR is die Armeense SSr se vlag in 1936 aanvaar. Dit is baie soortgelyk aan die vlag van die Sowjetunie in dat dit ’n rooi vlag was met ’n hamer en sekel in die skildhoek. Daaronder het gestaan “H-Kh-S-H” in Armeensse skrif. Hierdie letters, in Wes-Armeens, staan vir “Haygagan Khorhurtayin Sodzialistakan Hanrabedutyun,” of die “Armeense Sosialistiese Sowjetrepubliek.” In die 1940’s is die vlag aangepas om die Oos-Armeens wat in die Republiek gepraat is, te akkommodeer. Die letters is verander na “H-S-S-R” vir “Hayastani Sovetakan Sotsialistikakan Respublika” in die Oos-Armeense uitspraak. In 1952 is ’n nuwe vlag bekendgestel. Die letters is geheel en al verwyder en ’n horisontale blou baan is in die middel aangebring.
Laat in Mei 1988, te midde van groeiende nasionalistiese spanning, het die nuwe leier van Armenië se kommunistiese party die vertoon van die verbande driekleur van die DRA in Jerewan toegestaan vir die eerste maal in sestig jaar. ’n Jaar later, na die massabetoging vir Nagorno-Karabach waar die driekleur vertoon is, het hy amptelike erkenning daarvoor versoek. Op 24 Augustus 1990 is amptelike erkenning aan die vlag gegee, ’n dag nadat die Armeense Opperste Sowjet die republiek se soewereiniteit verklaar het en die land hernoem het na die Republiek Armenië. Op daardie tydstip, het Armenië net meer as ’n jaar van tevore sy formele onafhanklikheid van die USSR verklaar en die driekleur het die vlag van 1952 vervang.
Simboliek
Die kleure is gereeld verskillende betekenisse toegedig. Die rooi het byvoorbeeld vir die bloedvergieting deur die Armeense soldate in oorlog voorgestel, die blou het die Armeense lug voorgestel en die oranje die moed van die land.
Die amptelike definisie van die kleure, soos vasgestel deur die Grondwet van die Republiek van Armenië is:
Gebruik
Die wetgewing van 2006 oor die Nasionale Vlag van Armenië vereis dat die vlag op die volgende openbare geboue gehys moet word:
Die wet vereis ook dat die vlag halfstok moet hang op dae wanneer daar gerou word of gedurende roudienste. ’n Swart lint moet dan bo-aan die vlagpaal geplaas word; die lengte van die lint moet gelyk wees aan die lengte van die vlag. Die wapperende vlag moet in sy geheel, skoon en onverwelk gehys word; verder moet die onderste gedeelte van die vlag ten minste 2,5 meter van die grond af wees.
Nasionale vlagdae
Die dag van die Nasionale vlag van Armenië word jaarliks op 15 Junie gevier. Die dag is gekies om die rede dat die Armeense wet oor die Nasionale Vlag van Armenië op 15 Junie 2006 deurgevoer is. Die dag van die Armeense driekleur is vir die eerste keer op 15 Junie 2010 in Jerewan gevier.
Die daaglikse vertoon van die Armeense vlag word aangemoedig maar slegs wetlik vereis op die volgende dae:
Invloed
Die nasionale vlag word genoem in die “Mer Hayrenik”, die volksied van Armenië. Die tweede en derde strofes verwys spesifiek na die skepping van die nasionale vlag:
Vlag van Artsach
Op 2 Junie 1992 het die selfverklaarde Republiek Artsach, ’n de facto onafhanklike republiek in Suid-Kaukasië wat deur Azerbeidjan opgeëis word, ’n vlag aangeneem wat afgelei is van die vlag van Armenië met ’n wit patroon op die wapperkant toegevoeg. ’n Wit sigsagstyl chevron wat op die verste punt van die wapperkant begin en in die middel van die blou baan bymekaar kom. Die chevron is een derde van die lengte van die vlag lank. Die wit patroon stel die huidige afsondering van Artsach (Nagorno-Karabakh) van Armenië en hul aspirasie vir uiteindelike unifikasie met “die Moederland”. Dit stel die Armeense erfenis, kultut en populasie van die omgewing voor. Dit stel ook Nagorno-Karabakh voor as ’n afgesonderde gebied van Armenië deur die driehoekige vorm en die sigsag wat deur die vlag sny. Die patroon is ook soortgelyk aan die ontwerp wat op matte gebruik word. Die vlag se hoogte-breedteverhouding is 1:2, dieselfde as die Armeense driekleur.
Bognor Regis
Bognor Regis [ˌbɒɡnər_'riːdʒɨs] is 'n seeoord en civil parish (administratiewe parogie) in die Arun-distrik van die Engelse graafskap Wes-Sussex, sowat 89 km suidwes van Londen, 39 km wes van Brighton en 9 km suidoos van Chichester. Ander nabygeleë nedersettings sluit Littlehampton oos-noordoos van Bognor Regis en Selsey suidwes daarvan in. Twee dorpe in die omgewing, Felpham en Aldwick, is tans voorstede van Bognor Regis, net soos North en South Bersted.
Die gebied van Bognor Regis het eeue lank 'n klein vissersgemeenskap gehuisves. In die laat 18de eeuse Regency-periode het die Londense hoedemaker, politikus en eiendomsontwikkelaar Sir Richard Hotham (1722-1799) met die bou van sy statige woning Hotham House die hupstoot vir die nedersetting se ontwikkeling tot 'n gewilde see- en herstellingsoord gegee. Na bewering het die Engelse skrywer Jane Austen Hotham en sy projek in haar onvoltooide roman Sanditon beskryf. Maar nog tot in die Victoriaanse tydperk was Bognor Regis temidde van 'n onontwikkelde sanderige terrein aan die Engelse suidkus geleë. Eers met die bou van 'n spoorweg tussen die Britse hoofstad en die kusgebied in 1846 deur Brighton and Chichester Railway, later bekend as London Brighton and South Coast Railway, wat ook 'n stasie in Bognor ingesluit het, het die nedersetting begin groei. Victoriaanse persoonlikhede het vervolgens groot vakansiehuise in die omgewing laat oprig.
In 1929 het die raadgewers van koning George V die kusdorp as bestemming vir een van die monarg se herstellingsvakansie gekies. Later is die predikaat Regis of "koninklik" met George V se toestemming by die dorpsnaam gevoeg. In die vroeë 1930's is 'n vermaaklikheidspark en dieretuin in die kusdorp geopen. 'n Vakansiekamp het in 1960 gevolg. Die kamp, waarin oorspronklik chalets aan toeriste verhuur is, is intussen opgegradeer tot 'n hotel met moderne geriewe.
Sylvestre François Lacroix
Sylvestre François de Lacroix (28 April 1765–24 Mei 1843) was 'n Franse wiskundige.
Lacroix is in Parys gebore en het in 'n arm gesin grootgeword wat nogtans daarin geslaag het om 'n goeie opvoeding vir hul seun te verseker. Hy het 'n besondere talent vir wiskunde getoon en het op ouderdom veertien die beweging van die planete bereken. In 1782 toe hy 17 was het hy 'n instrukteur in wiskunde geword by die École Gardes de Marine in Rochefort, Frankryk. Hy het na Parys teruggekeer en kursusse in sterrekunde en wiskunde by die Lycée aangebied. In 1787 was hy die medewenner van daardie jaar se Grand Prix van die Franse Académie des Sciences, maar is nooit die prys toegeken nie. In dieselfde jaar is die Lycée afgeskaf en het hy na die provinsies teruggekeer.
In Besançon het hy wiskunde, fisika en chemie by die École d'Artillerie aangebied. In 1793 het hy die eksaminator van die Artilleriekorps geword en Pierre-Simon Laplace in die pos vervang. Teen 1794 het hy sy ou instrukteur, Gaspard Monge, bygestaan om materiaal vir 'n kursus in beskrywende meetkunde voor te berei. In 1799 is hy aangestel as professor by die École polytechnique. Lacroix het meeste van sy tekste geproduseer met die doel om sy kursusse te verbeter. Ook in 1799 is hy verkies tot die nuutgestigte Institut National des Sciences et des Arts. In 1812 het hy by die Collège de France begin doseer en is in die wiskundeleerstoel aangestel in 1815.
Gedurende sy loopbaan het hy 'n aantal belangrike handboeke in wiskunde geskryf. Vertalings van die boeke in Engels is in Britse universiteite gebruik en die boeke het vir byna 50 jaar in sirkulasie gebly. In 1812 het Babbage The Analytical Society opgerig vir vertaling van die Differensiaal- en Integraalkalkulus; dit het aangevoer dat Lacroix se werk so perfek was dat enige kommentaar oorbodig was, en die boek is in 1816 deur George Peacock in Engels vertaal.
Lacroix-krater op die Maan is na hom vernoem.
Slag van Dwarsvlei
Die slag van Dwarsvlei het plaasgevind op 11 Julie 1900 in die distrik van Krugersdorp. Die Boeremagte onder aanvoering van genl. Sarel Oosthuizen (bekend as die Rooibul van Krugersdorp) het die Engelse aangeval op Oosthuizen se plaas. Die Boeremagte was omtrent 150 sterk en met 'n verskeidenheid gewere soos Mausers, Lee-Metfords, Martini-Henry's en selfs Guedesse bewapen. Die Engelse konvooi het bestaan uit ongeveer 2 000 soldate onder Smith-Dorrien.
Die Boeremagte het ten spyte van hulle getalle hewige weerstand gebied. Die geveg het heeldag geduur en teen skemer het Oosthuizen saam met slegs 'n paar burgers besluit om die Engelse se kanonne te probeer buit. In hierdie laaste fase van die veldslag is Oosthuizen swaar gewond.
Die Engelse het toe onttrek vanaf die slagveld en word dit gesien as 'n Boereoorwinning, maar die prys wat daarvoor betaal is was groot aangesien Oosthuizen een van die knapste boereoffissiere was en net 'n maand later gesterf het weens sy wonde wat hy opgedoen het by Dwarsvlei. Die Boeremag was ook te swak om die Engelse onttrekking te ontwrig.
Die aksie by Dwarsvlei was deel van genl. De la Rey se strategie en het saamgeval met die gevegte by Silkaatsnek en Onderstepoort op dieselfde dag. Genl. Oosthuizen se optrede het ook verhoed dat die Engelse genl. De la Rey kon gaan lastig val met versterkings terwyl hy besig was om die Engelse aan te val by Silkaatsnek.
Civil parish
'n Civil parish of nie-kerklike administratiewe parogie is die laagste vlak van plaaslike regering in Engeland. Dit is ondergeskik aan distrikte en graafskappe, of aan 'n kombinasie van die twee, die unitary authority of unitêre owerheid.
Administratiewe parogieë varieer grootliks ten opsigte van hul oppervlak en bevolking en kan wissel van 'n dorpie met 'n bevolking van enkele honderd, tot 'n groot nedersetting met 80 000 inwoners. In enkele gevalle, waar stadstatus deur die Britse monarg verleen is, val 'n hele stad binne die gesag van 'n civil parish. Danksy hul uiteenlopende karakter word na administratiewe parogieë volgens die besluite van hul parogiale rade verwys as town (groter nedersetting), village (dorp), neighbourhood (buurt) of community (gemeenskap).
'n Geskatte 35 persent van die Engelse bevolking woon in administratiewe parogieë. Volgens amptelike statistieke was daar op 31 Desember 2013 altesaam 10 501 nie-kerklike parogieë in Engeland.
Op 1 April 2014 het Queen's Park die eerste administratiewe parogie in Groter Londen geword. Die skepping van parogieë in Londense boroughs was nie voor 2008 toegelaat nie.
In Skotland en Wallis is administratiewe parogieë as plaaslike regeringseenhede deur communities of gemeenskappe vervang. In die Republiek Ierland en Noord-Ierland het nie-kerklike parogieë eweneens in onbruik verval, al is hulle nie formeel afgeskaf nie. Hul gebruik is tans beperk tot enkele regtelike doeleindes.
Dimetielformamied
Dimetielformamied is 'n organiese verbinding met die formule (of (CH3)2NC(O)H) en is deel van die groep verbindings wat amiede genoem word. Dit word gewoonlik afgekort as DMF. Hierdie kleurlose vloeistof is mengbaar met water en die meeste organiese vloeistowwe. DMF is 'n algemene oplosmiddel vir chemiese reaksies.
Voorbereiding
DMF is die eerste keer in 1893 deur die Franse chemikus Albert Verley voorberei deur 'n mengsel van dimetielamienhidrochloried en kaliumformiaat te distilleer. DMF word berei deur kombinasie van metielformiaat en dimetielamien, of deur reaksie van dimetielamien met koolstofmonoksied. Alhoewel dit tans onprakties is, kan DMF met superkritiese koolstofdioksied met behulp van katalisators gebaseer op ruthenium voorberei word.
Gebruike
Die primêre gebruik van dimetielformamied is as 'n oplosmiddel met 'n lae verdampingstempo. DMF word gebruik in die vervaardiging van akrielvesels en plastiek. Dit word ook gebruik as oplosmiddel in peptiedkoppeling vir farmaseutiese produkte, in die ontwikkeling en vervaardiging van plaagdoders, en by die vervaardiging van kleefmiddels, sintetiese leer, vesels, films en oppervlakbedekkings.
Ander gebruike:
Midvaal Plaaslike Munisipaliteit
Die Midvaal Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Sedibeng-distriksmunisipaliteit in Gauteng, Suid-Afrika.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Engeland, Apeldoorn
Engeland is ’n nedersetting in die munisipaliteit Apeldoorn in die provinsie Gelderland in Nederland.
Itamar Franco
Itamar Augusto Cautiero Franco ( Portugese uitspraak: [itaˈmaʁ ˈfɾɐ̃ku]; 28 Junie 1930 - 2 Julie 2011) was 'n Brasiliaanse politikus wat van 29 Desember 1992 tot 31 Desember 1994 die 33ste president van Brasilië gedien het. Voorheen was hy vise-president van Brasilië vanaf 1990 tot die bedanking van president Fernando Collor de Mello. Gedurende sy lang politieke loopbaan was Franco ook senator, burgemeester, ambassadeur en goewerneur. Ten tyde van sy dood was hy 'n senator van Minas Gerais, nadat hy die setel in die 2010-verkiesing gewen het.
Sycon globulatum
Sycon globulatum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hozawa.
Leonhard Euler
Leonhard Paul Euler (15 April 1707 – ) was 'n baanbrekende Switserse wiskundige en fisikus, wat die grootste deel van sy lewe in Rusland en Duitsland deurgebring het.
Euler het belangrike ontdekkings in wyduiteenlopende vertakkings soos analise en grafiekteorie gemaak. Hy het ook baie moderne wiskundige terminologie en notasie ingevoer, veral vir wiskundige analise, soos die konsep van 'n wiskundige funksie. Hy is ook bekend vir sy werk in meganika, optika en sterrekunde.
Euler word beskou as die vernaamste wiskundige van die 18de eeu en een van die grootste van alle tye. Hy was ook een van die mees produktiewe; sy versameling beslaan 60–80 kwartovolumes. 'n Opmerking wat toegeskryf word aan Pierre-Simon Laplace druk Euler se invloed op wiskunde as volg uit: "Lees Euler, lees Euler, hy is die meester [d.i., onderwyser] van ons almal."
Toyota R-enjin
Die Toyota R-reeks was 'n familie inlynviersilinderpetrolenjins vervaardig deur Toyota van 1953 tot 1997.
Dit was ontwerp vir longitudinale gebruik in voertuie soos die Celica en Hilux, maar die gebruik het weggekwyn toe baie van Toyota se hoofstroommodelle oorgeskakel is na voorwielaandrywing. Die R-enjin was bonokasweergawes, gekenmerk deur kettinggedrewe nokaste, wat die gevaar van interne enjinskade uitgeskakel het soos met bandgedrewe enjins ondervind is.
Diereriem
220px|regs|duimnael|’n Astronomiese klok met die diereriem op die Sint Markusplein in [[Venesië.]] 220px|regs|duimnael|Die diereriem in ’n sinagoge in [[Israel (6de eeu).]]
Die diereriem (ook die sodiak genoem) is ’n sowat 20 grade breë, denkbeeldige gordel aan die hemelruim waarlangs die son, maan en planete oënskynlik beweeg.
Die sterrehemel draai elke dag van oos na wes om ’n vaste pool. Nes die son elke dag op dieselfde plek sit, so keer die sterre elke jaar terug na dieselfde plek aan die hemelruim. Van die oudste bekende sterrebeelde is die 12 van die diereriem. Aan hulle is ’n besondere betekenis geheg omdat hulle as't ware die agtergrond vorm waarteen die son, maan en planete oënskynlik beweeg.
Die sonnebaan
140 px|duimnael|links|Presessie met ’n [[giroskoop.]] Die gordel van die diereriem (sonnebaan) lê skeef op die hemelewenaar, die denkbeeldige lyn wat van die aarde se ewenaar tot in die oneindigheid strek. Dié twee vlakke vorm ’n hoek van 23,5 grade: die "helling" van die sonnebaan. As gevolg daarvan is slegs twee dae en nagte per jaar ewe lank, tydens die nagewenings: aan die begin van die herfs (in die Noordelike Halfrond die begin die lente, ongeveer 21 Maart) op 0 grade Ram; en aan die begin van die lente (in die Noordelike Halfrond die begin die herfs, ongeveer 23 September) op 0 grade Weegskaal.
Die lentepunt in die Noordelike Halfrond op 0 grade Ram is omstreeks 300 v.C. as die beginpunt van die diereriem gekies. Dit is dus die tydstip (omstreeks 21 Maart) waarop die son in die snypunt van die diereriem en die hemelewenaar tree. Die Griekse sterrekundige Hipparchos (2de eeu v.C.) het reeds opgemerk dat die lentepunt stadigaan verskuif in ’n "agteruitwaartse rigting" met die sonnebaan langs. Hy het bereken dat hierdie verskuiwing ongeveer 1 graad per 72 jaar beloop. Van hom kom ook die naam van dié verskynsel, wat hy "presessie" gedoop het. Veel later sou moderne fisici hierdie presessie vanuit ’n beweging van die aarde self kon verklaar. Die aardas lê immers skeef op sy wentelbaan: Hy slinger dus as't ware soos ’n tol. As gevolg van hierdie beweging, wat 25 800 jaar neem voordat dit weer dieselfde punt bereik, stem die sterretekens van die astrologie (sterrevoorspelling) nie meer ooreen met die sterrebeelde van die astronomie (sterrekunde) nie.
Die belangrikheid van die presessie
Terwyl hierdie presessie belangrik vir die sterrekunde is, is dit van weinig of geen belang vir die astrologie. Daarvoor is slegs die planete van belang en hoe hulle skynbaar in ’n baan om die aarde beweeg. Volgens die ou Westerse astrologiese tradisies is die pad wat die son aflê in 12 dele, of tekens, verdeel met elk ’n lengte van 30 grade. In die loop van die jaar beweeg die son deur al die tekens. Omdat die tekens hoofsaaklik diere of mense voorstel, word dié baan of gordel die diereriem genoem. Die enigste nielewende teken is die Weegskaal, wat eers later bygevoeg is. Aanvanklik is die skale van die Weegskaal beskou as die kloue van die Skerpioen.
Babiloniese astronomie
Die verdeling van die diereriem in verskillende tekens stam uit die Babiloniese astronomie, waarskynlik in die 7de eeu v.C. Die Babiloniese kalender het aan elke maand ’n bepaalde sterrebeeld toegeken, beginnende by die posisie van die son in die lentepunt, wat toe nog in die Ram gelê het.
Hellenistiese astrologie
Die Hellenistiese (Griekse) astrologie was ’n samesmelting van die Babiloniese en Egiptiese astrologie. Dit was in dié tyd (vanaf die 4de eeu v.C.) dat die eerste astrologiese horoskope verskyn het.
Indiese diereriem
Die Indiese diereriem is direk van die Griekse stelsel afgelei in ’n tyd van intense kulturele kontak met Griekeland in die 2de tot 1ste eeu v.C. In die Hindoe-astrologie word die tekens rāshi genoem.
Chinese diereriem
In China het ’n onafhanklike diereriem, die "Geel Weg", ontstaan wat met die teken Rot begin. Anders as by die Westerse astrologie word tekens aan verskillende jare, en nie maande nie, toegeken.
Verhouding met die moderne astronomie
Ongeveer 2 000 jaar gelede het die son vanaf ongeveer 21 Maart inderdaad in die sterrebeeld Ram gelê, maar deur die presessie van die nagewenings het die lentepunt sedertdien 30 grade geskuif, wat beteken dat die son tans op dié datum in die Visse lê. Binnekort sal dit in die Waterdraer lê.
Die Westerse astrologie hou by die oorspronklike indeling, waarvolgens die son aan die begin van die lente astrologies in die Ram lê. Die tekens dra dus steeds die name van sterrebeelde wat eeue gelede op ’n sekere tydstip in die pad van die son gelê het. Dis egter nie so belangrik nie, aangesien die astrologie werk met sektore van die hemelruim waaraan bepaalde eienskappe toegeken word, ongeag watter sterrebeeld daar lê.
Volgens die moderne indeling van die astronomiese diereriem is daar selfs een met die naam Slangdraer (Ophiuchus) wat nie tot die astrologiese diereriem behoort nie.
Anders Danielsen Lie
Anders Danielsen Lie (gebore 1 Januarie 1979) is 'n Noorse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Reprise (2006), Oslo, August 31st (2011), Personal Shopper (2016), en 22 July (2018).
Wildegranaat
Die wildegranaat (Burchellia bubalina) is 'n monotipiese genus in die Rubiaceae familie. Die genus het neet een spesie, viz. Burchellia bubalina, wat endemies is aan Suider-Afrika.
Die klein boompie of struik is wydverspreid aan die oostelike en suidelike gedeeltes van die land. Die boompie groei in woude, oop boswêreld, grasveld en moerasse. Die aanskoulike blomme is tot 25 mm lank en is reukloos. Hulle bevat nogtans groot hoeveelhede nektar wat die voëls lok. Die boom se FSA-nommer is 688.
Die boom se bas en wortels word medisinaal aangewend.
Emmanuel Levinas
Emmanuel Lévinas (Kaunas, Litaue, 12 Januarie 1906 - Parys, 25 Desember 1995) was 'n Joods-Franse filosoof en Talmoed-kommentator. Wysgerig beskou, was hy 'n fenomenoloog en ekistensialis. Lévinas koester aanvanklik 'n groot bewondering vir Martin Heidegger maar het later die denke van Heidegger sowel as die eksistensieel fenomenologiese tradisie in sy geheel ge-kritiseer. Heidegger koester simpatieë vir die Duitse Nazi-regime, wat ook wel meegehelp het in die wysgerige breuk tussen Lévinas en Heidegger. Die kritiek van Lévinas op die fenomenologiese tradisie lui dat hierdie tradisie vanaf die begin geen ruimte laat vir wat Lévinas as sentraal in sy denke beskou het, naamlik die konsep van die "Ander" nie.
Lewensloop
Lévinas ontvang 'n tradisionele Joodse opvoeding in Litaue. Hy begin sy filosofiese studies aan die Strasbourg Universiteit in 1923, waar hy ook sy lewenslange vriendskap met die Franse filosoof Maurice Blanchot begin. In 1928, gaan hy na die Freiburg Universiteit om fenomenologie onder leiding van Edmund Husserl te studeer. By Freiburg ontmoet hy ook Martin Heidegger. Lévinas word een van die eerste Franse intellektuele om aandag op Heidegger en Husserl te vestig deur die vertaling van Husserl se Cartesian Meditations en deur op hul werke te steun in sy eie filosofiese werke soos The Theory of Intuition in Husserl’s Phenomenology, De l'Existence à l'Existent, en En Découvrant l’existence avec Husserl et Heidegger.
Nadat hy sy doktorsgraad behaal het, het Levinas gedoseer aan 'n private Joodse universiteit in Parys, die École Normale Israélite Orientale, waarvan hy uiteindelik die direkteur geword het. Lévinas het 'n genaturaliseerde Franse burger in 1930 geword. Toe Frankryk oorlog verklaar het teen Duitsland, is hy opgeroep vir militêre-diens. Gedurende die Duitse inval van Frankryk in 1940, is sy militêre eenheid gou omsingel en tot oorgawe gedwing. Lévinas het die res van die Tweede Wêreldoorlog as 'n krygsgevangene in 'n kamp naby Hannover in Duitsland deurgebring. Die Duitsers het die Derde Geneefse Konvensie gerespekteer wat die stuur van krygsgevangenes na 'n konsentrasiekamp verbied. Na die Tweede Wêreldoorlog bestudeer hy die Talmud onder leiding van Monsieur Chouchani.
In die 1950's, kom Lévinas na vore as prominente Franse filosoof van die kring intellektuele wat sterk deur Jean Wahl beïnvloed is. Hy doseer aan die Universiteit van Poitiers in 1961, aan die Nanterre kampus van die Universiteit van Parys in 1967, en aan die Sorbonne in 1973, waar hy aftree in 1979.