cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lillian Hall-Davis
Lillian Hall-Davis (23 Junie 1898 – 25 Oktober 1933) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Honeypot (1920), The Faithful Heart (1922), The Ring (1927), en The Farmer's Wife (1928).
Boutros Boutros-Ghali
Boutros Boutros-Ghali (Arabies: بطرس بطرس غالي Buṭrus Buṭrus Ghālī , Egiptiese Arabies: [ˈbotɾos ˈɣæːli]; 1922–2016) was 'n Egiptiese politikus en van 1992 tot 1996 die sekretaris-generaal van Verenigde Nasies. Hy is veral gekritiseer omdat die VN nie by nie burgeroorlog en volksmoord in Rwanda ingegryp het nie. Van 1997 tot 2002 was hy die sekretaris-generaal van La Francophone, ’n internasionale organisasie vir Franssprekende lande.
Lewensloop
Boutros-Ghali is op 14 November 1922 in Egipte uit 'n ryk Kopties-Christelik geslag gebore. Sy grootvader was eerste minister van Egipte in 1910. Hy het vir die regerings van Anwar Sadat en Hosni Mubarak gewerk en het in 1977 Sadat na Jerusalem vergesel. Hy speel 'n belangrike rol in die Camp David-akkoorde se totstandkoming. Onder Mubarak werk hy om Egipte opnuut 'n rol te gee in die Organisasie vir Afrika-eenheid, die Beweging van Onverbonde Lande en die Organisasie van Islamitiese Samewerking.
In 1996 word hy Sekretaris-Generaal van die Verenigde Nasies. Die Koue Oorlog is verby en hierdie organisasie soek na sy nuwe rol in die wêreld. Hy is die eerste sekretaris-generaal van 'n land in Afrika en van die Arabiese wêreld. Hy probeer die groot probleme in Somalië aan te pak, veral die hongersnood die daar uitbreek, maar die resultate is nie bevredigend nie. Ook die situasies in Bosnië en Rwanda kan hy nie ontlont nie.
Hy poog ook die organisasie van die VN te hervorm. Hy ontslaan mense of verlaag hulle posisie op 'n manier wat hom die bynaam 'die farao' verleen.
Die Verenigde State is skepties oor hom en weier meer as $1 miljard (VS$) in agterstallige bydrae te betaal. In 1996 wil 10 lede van die Veiligheidsraad hom vir 'n tweede termyn voordra, maar Amerika spreek sy veto uit en hy word deur Kofi Annan vervang.
Hy sterf in die Al Salaam hospitaal in Kaïro op Dinsdag, 16 Februarie 2016. Hy was 93 jaar oud.
John Travolta
John Joseph Travolta (gebore op 18 Februarie 1954) is ’n Amerikaanse akteur, danser en sanger.
Loopbaan
Hy het in die 1970's bekend geraak nadat hy in die televisiereeks Welcome Back, Kotter (1975–1979) verskyn en in die lokettreffers Saturday Night Fever (1977) en Grease (1978) gespeel het. Sy loopbaan het in die 1980's ’n agteruitgang beleef, maar hy het in die 1990's ’n terugkeer gemaak in Pulp Fiction (1994) en Face/Off (1997). Hy was sedertdien ook in Swordfish (2001), Wild Hogs en Hairspray (albei 2007).
Travolta is vir ’n Oscar vir beste akteur benoem vir Saturday Night Fever en Pulp Fiction. Hy het die Golden Globe gewen vir sy spel in Get Shorty. In 2014 het hy die IIFA-prys vir uitnemende prestasie in die internasionale rolprentwese ontvang.
Biokonstruksie
Biokonstruksie is strukture wat deur diere gebou is. Baie spesies bou hulle eie konstruksies. Voorbeelde van biokonstruksie sluit in termiethope, mierheuwels, perdebye en byekorwe, holkomplekse, bewerdamme, uitgebreide neste van voëls en spinnerakke.
Dikwels bevat hierdie strukture gesofistikeerde kenmerke soos temperatuurregulering, lokvalle, lokaas, ventilasie, spesiale-doel kamers en baie ander kenmerke. Hulle kan geskep word deur individue of komplekse samelewings van sosiale diere met verskillende vorms wat gespesialiseerde rolle vervul. Hierdie konstruksies kan voortspruit uit komplekse bou gedrag van diere soos in die geval van nagneste vir sjimpansees, van ingeboude neurale reaksie, wat prominent in die konstruksie van voëlliedjies voorkom, of veroorsaak word deur hormoon-vrystelling soos in die geval van huishoudelike sôe, of as opkomende eienskappe van eenvoudige instinktiewe reaksies en interaksies, soos vertoon deur termiete, of kombinasies hiervan.
Dit val op hoeveel dierespesies van mekaar verskil wat hul skuilings betref. Soogdiere (wêreldwyd ’n groep van sowat 4 000 tot 4 500 spesies), voëls (sowat 8 900 spesies) en visse (sowat 30 000 spesies) gebruik uiteenlopende skuilings om hulle buite bereik van hul vyande te hou. Selfs die kleinste wetenskaplike “groep” diere, ’n genus genoem, volg nie noodwendig dieselfde patroon om hulle teen hul vyande en natuurelemente te beskerm nie. Dit beteken byvoorbeeld dat die lede van die genus Canis, soos wolwe, prêriewolwe en honde, soortgelyk maar nie noodwendig eenvormig optree nie. So verskil die sowat 340 soogdierspesies in die Suider-Afrikaanse substreek se skuilings oor die algemeen van mekaar maar selfs meer van die ander soogdierspesies wat in die res van die wêreld aangetref word. Talle spesies het uiteraard oor eeue meganismes ontwikkel om in uiteenlopende omgewings te oorleef. Dit sluit in inheemse woude, savannebosveld en -grasveld, woestyngebiede, moerasse en selfs Kaapse fynbos, wat elk hul eiesoortige uitdagings bied.
Diere self het oor die verloop van baie eeue vernuftige en verbeeldingryke diereskuilings ontwikkel en verfyn. Dit is hoofsaaklik deur oorlewingsinstink gedrewe.
Diere se doeltreffendste beskerming teen hul vyande is om te voorkom dat hulle gesien word of maklik bereik kan word. Verskeie dieresoorte rus of slaap gevolglik in pasgemaakte diereskuilings. So kruip sommige paddas in krake in die grond weg. Krieke kruip onder rotse of die los bas van bome weg. Molle grawe ondergrondse tonnels.
Verskeie dierespesies, soos hase, verlaat hul skuilings hoofsaaklik in die nag. Ander spesies raak vir tydperke elke dag aktief en sorg gevolglik dat hulle nie lank aan roofdiere blootgestel word nie.
Wêreldwyd is daar bekende en minder bekende voorbeelde van diereskuilings, soos die volgende lys aandui:
1.Bewers in die Noordelike Halfrond bou skuilings van verskeie meters lank en tot drie meter hoog in damme of riviere deur boomtakke en selfs jong boompies vaardig te stapel. Daarmee dam hulle water op om ’n veilige blyplek vir bewerfamilies weg van gevaarlike diere en ander oortreders te verseker, waarin hulle in stewige tonnels bly. 2.Die grys boompadda, wat onder meer in die Krugerwildtuin aangetref word, bou skuimneste in bome waarvan die takke oor panne en watergate hang. Die paddas bou die neste met albumien (’n stof soos eierwit) deur dit styf te klop aan takke wat buite die bereik van vyande bo die water hang. Padda-eiers word daarin gelê, waarna die skuim verhard. Die paddavissies broei ná sowat een week in die skuim uit, waarna die skuimneste sag raak en die paddavissies daarin afsak en uiteindelik in die water afval.
3.Die Afrika-erdvark skuil in ondergrondse tonnels van verskeie meters lank en ruim genoeg om ’n mens daarin te laat wegkruip.
Die swartstert-prêriehond in die Noordelike Halfrond bou ook ’n ondergrondse dorp van tot vyf meter diep waarin ’n hele kolonie prêriehonde kan leef. Verskeie groter woonholtes word deur tonnels verbind. Die hele opset word vernuftig geventileer deur lug wat van ’n hoër punt na ’n laer punt beweeg deur hoë en lae druk. Dit verseker dat hulle vir lang tydperke in dié skuilings kan leef.
4.Die stroop van boomblare naby vinkneste, wat gewoonlik taamlik onbereikbaar aan dun takke hang, is ’n veiligheidsmaatreël om dié vaardige wewers teen onwelkome roofdiere te beskerm.
Seth Sakai
Seth Sakai (22 Mei 1932 – 10 Mei 2007) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Perfect Weapon (1991) en Pearl Harbor (2001), en in die televisiereekse Magnum, P.I. (1980) en M.A.N.T.I.S. (1994).
Biokonstruksie
Dit is ’n praktyk wat êrens in die oergeskiedenis van vinke begin is om beskerming teen slange en ander bedreigings te bied. Dit is slegs dié wat aan die kaal takke nes gebou het wat oorleef het. Hierdie voorsorgmaatreël is oor ’n tydperk van jare in die kulturele geheue van dié voëls vasgelê.
6.Ysbere beskerm hul beerbabas in sneeugate, waarin hulle lank kan oorleef. Die beertjies is slegs 30 cm lank, blind en hulpeloos, wat hulle maklike slagoffers maak. Die ma-beer kan die hele winter sonder voeding in haar skuiling oorleef deur van haar liggaamsvet te teer. Haar liggaamshitte verseker dat die kleintjies warm en veilig bly totdat hulle onafhanklik kan oorleef.
7.Swaels is slegs een groep van verskeie groepe voëls wat hul neste met modder bou waar hulle onbereikbaar vir katte en ander jagters is. Die skuilings word gewoonlik beplan in veral mensestrukture, insluitend stoepe, motorhuise en skure. Die effense nouer silinderagtige ingang bied verdere beskerming en binne voer hulle hul neste gerieflik uit met vere en selfs skaapwol.
8.Die Berghaan (of bateleur, Terathopius ecaudatus) bou sy nes gewoonlik ver buite bereik van sy meeste vyande, soos op hoë kranse. Hulle gebruik dieselfde nes vir tot 18 jaar en knap dit jaarliks op of herbou dit soms. Goue-arende gebruik dieselfde nes tot 40 jaar lank.
9.Bobbejane, van die sosiaalste diere, skuil snags veral in groepe in hoë bome, kranse en grotte teen hul vyande. Omdat hulle – nes ape – so spelerig is, word hulle egter in die dag maklik aan hul vyande blootgestel.
Hoe groot die gevaar ook al, word diere gedwing om ’n ewewig te probeer vind tussen hul eie en gesinne se veiligheid en ander dringende aspekte van hul lewe, soos om voldoende voedsel in die hande te kry. Diereskuilings maak hulle nie onaantasbaar nie maar verseker dat hul oorlewingskans heelwat beter is.
Raymond St. Jacques
Raymond St. Jacques (1 Maart 1930 – 27 Augustus 1990) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Green Berets (1968), Change of Mind (1969), Cotton Comes to Harlem (1970), en They Live (1988).
May Hallatt
May Hallatt (1 Mei 1876 – 20 Mei 1969) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Me and My Girl (1939), Black Narcissus (1947), en Separate Tables (1958).
Ted McGinley
Ted McGinley (gebore 30 Mei 1958) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Revenge of the Nerds (1984) en Pearl Harbor (2001), en in die televisiereekse Married with Children (1986) en Transformers: Robots in Disguise (2014).
Oemantsewo
Oemantsewo (Russies: Уманцево) is 'n dorpie in Sarpa-rajon van Kalmikië, Rusland. Dit is die setel en die enigste nedersetting van die gelyknamige Oemantsewo Plaaslike Munisipaliteit. Dit lê op die Zelmenrivier 18 kilometer suidwes van die rajon se setel, Sadowoje.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Oemantsewo 653 inwoners gehad. Etniese Russe en Kalmikiërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Metania spinata
Metania spinata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Metania en tot die familie Metaniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1881 deur Carter.
Marcelino Sánchez
Marcelino Sánchez (5 Desember 1957 – 21 November 1986) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Warriors (1979) en 48 Hrs. (1982), en in die televisiereekse CHiPs (1977) en Hill Street Blues (1981).
Delosperma abbottii
Die Pondokransvygie (Delosperma abbottii) is 'n meerjarige sukkulent wat deel is van die Aizoaceae (vygie)-familie. Die spesie is endemies aan KwaZulu-Natal in Suid-Afrika. Die plant is vernoem na Tony Abbott (1936–2013), die stigter van PlantLife-tydskrif.
Lena Halliday
Lena Halliday (1882 – 1937) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Bells of St. Mary's (1928), Honeymoon Abroad (1928), When Knights Were Bold (1929), en Inquest (1931).
Ryan McGinnis (akteur)
Ryan McGinnis is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Gayby (2012) en Hard Sell (2016), en in die televisiereekse Ugly Betty (2006) en The Good Wife (2009).
Cussonia arenicola
Die Sandkiepersol (Cussonia arenicola) is 'n struik wat deel is van die Araliaceae familie. Die spesie is inheems aan KwaZulu-Natal en Mosambiek. Die boom se FSA-nommer is 561.1.
Metania schoutedeni
Metania schoutedeni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Metania en tot die familie Metaniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1938 deur Burton.
Boris McGiver
Boris McGiver is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Wire (2002), Boardwalk Empire (2010), Person of Interest (2011), en House of Cards (2013). Sy vader was John McGiver.
Skeppingsmite
thumb|220px|Die Skepping (omstreeks 1896-1902), deur James Tissot.
'n Skeppingsmite is 'n simboliese vertelling van hoe die wêreld begin het en hoe die eerste mense dit begin bewoon het. Hoewel die algemene term "mite" dikwels na valse of denkbeeldige stories verwys, heg lede van kulture dikwels in verskillende mates waarheid aan hulle skeppingsmite. In die gemeenskap waarin dit vertel word, word 'n skeppingsmite gewoonlik beskou as 'n oordrag van die grondige waarheid – matafories, godsdienstig en histories, of as letterlik. Hulle word gewoonlik, maar nie altyd nie, beskou as kosmogoniese mites: dus dat hulle die skepping van orde in die kosmos uit 'n toestand van chaos beskryf.
Skeppingsmites het gewoonlik 'n paar eienskappe gemeen. Hulle word dikwels as heilige verhale beskou en word in feitlik alle bekende godsdienstradisies aangetref. Hulle het almal 'n storielyn en karakters wat óf gode óf mense of mensagtige figure óf diere is wat praat en maklik van vorm verander. Hulle speel dikwels af in 'n vae of niespesifieke verlede wat die godsdienshistorikus Mircea Eliade noem in illo tempore ("in daardie tyd").
Skeppingsmites raak vraagstukke aan wat baie belangrik is vir die gemeenskap wat hulle deel, en onthul hulle sentrale wêreldbeskouing en die raamwerk vir die selfidentiteit van die kultuur en individu in 'n universele verband.
Skeppingsverhale word aanvanklik mondelings oorgedra en het dus gewoonlik baie weergawes. Hulle is die algemeenste vorm van mites en kom in alle kulture voor.
Definisies
Definisies van skeppingsmites uit moderne bronne:
Eliade definieer die woord "mite" so wat die skepping betref: Mites vertel 'n heilige geskiedenis; dit gee 'n gebeurtenis weer wat plaasgevind het in die oertyd, die legendariese tyd van die "begin". Met ander woorde, mites vertel hoe 'n werklikheid deur die dade van bonatuurlike wesens begin het, of dit die hele werklikheid, die kosmos of net 'n deel van die werklikheid is – 'n eiland, 'n plantspesies, 'n sekere soort menslike gedra, 'n instelling.
Klassifikasie
thumb|200px|In die godsdiens van die [[Maja was die dwerg 'n beliggaming van die Mieliegod se helpers tydens die skepping.]]
Mitoloë gebruik verskeie skemas om skeppingsmites te klassifiseer. Eliade en sy kollega Charles Long het 'n klassifikasiestelsel ontwikkel wat gebaseer is op 'n paar algemene motiewe wat in stories van oor die wêreld voorkom. Vyf basiese soorte word geïdentifiseer: thumb|200px|[[Brahma, die Hindoe-deva van die skepping, kom uit 'n lotus wat opstyg uit die naeltjie van Vishnu, wat saam met Lakshmi op die slang Ananta Shesha lê.]]
Verskeie ander klassifikasies word ook aangetref.
Ex nihilo
thumb|200px|Die skepping op die buitepanele van [[Jheronimus Bosch se triptiek Tuin van Wellus (omstreeks 1490-1510).]]
Die mite dat God die wêreld uit niks – ex nihilo – geskep het, staan vandag sentraal in Judaïsme, die Christendom en Islam en die Middeleeuse Joodse filosoof Maimonides het gevoel dit is die enigste begrip wat die drie gelowe deel. Die begrip word egter nie in die hele Hebreeuse Bybel aangetref nie. Die skrywers van Genesis 1 was nie bekommerd oor die oorsprong van die materie waaruit God die bewoonbare kosmos geskep het nie, maar oor die toekenning van rolle sodat die kosmos kon funksioneer. In die vroeë 2de eeu het vroeë Christelike geleerdes 'n spanning begin sien tussen die idee van wêreldvorming en die almagtigheid van God, en teen die begin van die 3de eeu het die skepping ex nihilo 'n basiese leerstelling van die Christelike teologie geword.
'n Ex nihilo-skepping word aangetref in die skeppingsverhale van antieke Egipte, die Rig Veda en baie animistiese kulture in Afrika, Asië, Oseanië en Noord-Amerika. In die meeste van dié verhale word die wêreld geskep deur die woorde, droom, asem of blote denke van 'n skepper, maar 'n skepping ex nihilo kan ook plaasvind deur die liggaamafskeidings van die skepper.
Die letterlike vertaling van ex nihilo is "uit niks", maar in baie skeppingsmites is daar min onderskeid tussen 'n skepping ex nihilo of 'n skepping uit chaos. In 'n skepping ex nihilo kom die moontlikheid en stof van die skepping van binne die skepper. So 'n skepper bestaan in 'n fisieke omgewing soos duisternis of water, of nie. Hy skep in elk geval nie die wêreld daaruit nie, terwyl in 'n skepping uit chaos die stof vir die skepping vooraf in die ongevormde vakuum bestaan.
Skepping uit chaos
In 'n skepping uit chaos is daar aanvanklik niks buiten 'n vormlose uitgestrektheid nie. "Chaos" beteken in dié stories "wanorde", en dié vormlose uitgestrektheid wat soms 'n leemte of kolk genoem word, bevat die materiaal waarmee die wêreld gemaak sal word. Chaos kan beskryf word as met die digtheid van stoom of water, dimensieloos en soms sout of modderig. Dié mites verbind chaos met boosheid en vergetelheid, in teenstelling met "orde" ("kosmos"), wat goed is. Die handeling van skepping is die tot stand bring van orde uit wanorde. In baie van dié kulture word geglo die een of ander tyd sal die magte wat die orde handhaaf en vorm, verswak en die wêreld sal dan weer deur die kolk verswelg word. 'n Voorbeeld is die Skeppingsverhaal uit die eerste Bybelboek, Genesis.
Wêreldouer
right|thumb|200px|In een [[Maori-skeppingsmite is die oerpaar Rangi en Papa, wat mekaar hier styf vashou.]] Daar is twee vorme van wêreldouermites. Albei beskryf die skeiding van die oer-entiteit, die wêreldouer of -ouers. Een vorm beskryf die oertoestand as 'n ewige vereniging van die twee ouers, en die skepping vind plaas wanneer die twee geskei word. Die ouers is gewoonlik Lug (meestal manlik) en Aarde (meestal vroulik), wat in hulle oertoestand so styf aan mekaar vasgebind is dat hulle geen kinders kan hê nie. Dié mites beeld die skepping dikwels uit as 'n seksuele verbintenis en dien as genealogiese rekord van die gode wat daaruit gebore word.
In die tweede vorm ontstaan die skepping uit die verdeelde liggaamsdele van die oerwese. In dié stories word die ledemate, hare, bloed, bene of organe van die oerwese op 'n manier afgeskeur, afgesny of geoffer om te verander in die lug, aarde, diere, plante en ander dinge. In dié mites word die skeppingsmagte as animisties van aard uitgebeeld eerder as seksueel, en die heiliges as die elementele en integrale komponent van die natuurlike wêreld. 'n Voorbeeld hiervan is die Noorse skeppingsmite wat beskryf word in Völuspá, die eerste gedig van Gylfaginning.
Voortkoming
In voortkomingsmites verskyn die mensdom uit 'n ander wêreld in die een wat hulle tans bewoon. Die vorige wêreld word dikwels as die baarmoeder van die aardmoeder beskou en die proses van voortkoming word vergelyk met die proses van geboorte. Die rol van vroedvrou word gewoonlik gespeel deur 'n godin, soos die spinnekopvrou van verskeie mitologieë van inheemse volke van die Amerikas. Manlike karakters kom selde in sulke stories voor, en geleerdes beskou hulle as die teenvoeters van skeppingsmites met net mans, soos dié van die ex nihilo-soort.
Dié soort mites beskryf die skepping gewoonlik van mense of bonatuurlike wesens as 'n tevoorskynkoming in stadiums of in 'n metamorfose om hulle opwagting op die regte plek en in die regte vorm te maak. Dikwels word die beweging van een wêreld of stadium na die volgende aangedryf deur innerlike magte, 'n proses van ontkieming vanuit vroeëre, embrionale vorms. Die genre word meestal aangetref in inheemse Amerikaanse kulture waar die mites dikwels die finale tevoorskynkoming van die mens uit 'n gat na die onderwêreld verbind met stories oor hulle daaropvolgende migrasies en eindelike vestiging in hulle huidige tuislande.
Aardduiker
Die aardduiker is 'n algemene karakter in verskeie tradisionele skeppingsmites. In dié stories stuur 'n opperwese gewoonlik 'n dier (veral 'n soort voël, maar ook skaaldiere, insekte en visse in sommige vertellings) die oerwaters in om stukkies sand of modder te vind waarmee bewoonbare land gebou kan word. Sommige geleerdes ontleed dié stories sielkundig, terwyl ander dit kosmogonies ontleed. In albei gevalle word die klem geplaas op 'n begin wat uit die dieptes ontstaan.
Metania rhodesiana
Metania rhodesiana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Metania en tot die familie Metaniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1938 deur Burton.
Wahl Bartmann
Wahl Justice Bartmann (gebore 13 Junie 1963) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse rugbyspeler.
Rugbyloopbaan
Bartmann het in 1981 gematrikuleer en in dieselfde jaar die Suid-Afrikaanse Skolerugbyspan verteenwoordig. In 1982 het Bartmann by die Randse Afrikaanse Universiteit (RAU) in Johannesburg ingeskryf en as negentienjarige sy debuut vir die Transvaalse rugbyspan gemaak. Sy twee broers, Leon en Francois, het Transvaal ook op provinsiale vlak verteenwoordig. Bartmann het ook die Natalse rugbyspan 45 keer aangevoer en was deel van hierdie span wat die Curriebeker in 1990 en 1992 gewen het.
Bartmann het op 10 Mei 1986 op Nuweland in Kaapstad sy toetsbuiging vir die Springbokke teen die besoekende Nieu-Seelandse Kavaliers gemaak. Sodoende het Bartmann die eerste alumnus van RAU geword wat Springbokkleure vir rugby ontvang het. Hy het in 1993 saam met die Springbokke na Argentinië getoer en in 1994 na Nieu-Seeland, maar het nie in enige toetswedstryde op hierdie toere gespeel nie. Hy het agt toetse gespeel sonder om enige drieë vir die Springbokke te druk en ook in sewe toerwedstryde gespeel en een drie gedruk.
Toekennings
Bartmann is vir twee agtereenvolgende jare aangewys as Suid-Afrikaanse rugbyspeler van die Jaar, 1990 en 1991.
Metaniidae
Metaniidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Helter Skelter (boek)
Helter Skelter: The True Story of The Manson Murders is 'n boek van 1974 deur Vincent Bugliosi en Curt Gentry. Bugliosi was die staatsaanklaer in die 1970-verhoor van Charles Manson. Dit is sy eerstehandse weergawe van die verhale van die beskuldigdes Manson, Susan Atkins, Patricia Krenwinkel en ander lede van die bende wat hulleself die Manson-familie genoem het. Dit is die topverkoper onder misdaadboeke in die geskiedenis.
Beskrywing
Die boek se titel kom van die apokaliptiese rasseoorlog wat Manson na bewering geglo het sou plaasvind. Die naam daarvan kom weer van die liedjie "Helter Skelter" deur die Beatles. Manson was glo veral betower deur die Beatles se White Album, waarop die liedjie voorkom.
Jessica Lange
Jessica Phyllis Lange (gebore op 20 April 1949) is ’n Amerikaanse aktrise wat in rolprente, die teater en op televisie verskyn het. Sy het onder meer twee Oscars, drie Emmys en vyf Golden Globes gewen. Die tydskrif Entertainment Weekly het haar in 1998 gelys as een van die 25 grootste aktrises van die 1990's.
Loopbaan
Lange is ontdek terwyl sy deeltydse modelwerk gedoen het. Sy het haar rolprentdebuut in 1976 in King Kong gemaak en daarvoor haar eerste Golden Globe gewen. In 1982 was sy die eerste aktrise in 40 jaar wat in dieselfde jaar twee Oscar-benoemings gekry het: sy het haar tweede Golden Globe en die Oscar vir beste vroulike byspeler gewen vir haar rol as ’n sepiester in Tootsie, en is vir ’n Oscar vir beste aktrise benoem vir haar vertolking van die gekwelde aktrise Frances Farmer in Frances. Lange het ook Oscar-benoemings gekry vir Country (1984), Sweet Dreams (1985) en Music Box (1989), voordat sy ’n Oscar en haar derde Golden Globe gewen het vir die rol van ’n huisvrou met bipolêre gemoedsteuring in Blue Sky (1994).
Sy is net die tweede aktrise in die geskiedenis (naas Meryl Streep) wat ’n Oscar vir beste aktrise gewen het nadat sy een vir beste vroulike byspeler gewen het – sy het dié rekord amper 20 jaar lank gehou voordat Cate Blanchett dit in 2014 reggekry het.
Haar ander prente sluit in All That Jazz (1979), The Postman Always Rings Twice (1981), Crimes of the Heart (1986), Men Don't Leave (1990), Cape Fear (1991), Rob Roy (1995), A Thousand Acres (1997), Cousin Bette (1998), Titus (1999), Big Fish (2003), Don't Come Knocking (2005), Bonneville (2006), The Vow (2012), In Secret (2013), The Gambler (2014) en Wild Oats (2016).
Lange het haar Broadway-debuut in 1992 as Blanche DuBois gemaak in A Streetcar Named Desire, en haar West End-debuut in 1996 in dieselfde rol. Ander verhoogoptredes sluit in Long Day's Journey into Night (2000), waarvoor sy benoem is vir ’n Olivier-prys as beste aktrise, The Glass Menagerie (2005) en weer Long Day's Journey Into Night (2016). Sy het haar eerste Emmy gewen vir haar uitbeelding van Jackie Onassis se bekende tante, Big Edie, in Grey Gardens (2009), en haar eerste Screen Actors Guild Award, vyfde Golden Globe en tweede Emmy vir haar spel in American Horror Story se eerste en derde seisoen (2011–2015).
Lange is ook ’n fotograaf met twee gepubliseerde boeke en ’n welwillendheidsambassadeur van Unicef.
Darrell Sandeen
Darrell Sandeen (13 Julie 1930 – 22 Januarie 2009) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente L.A. Confidential (1997), The Education of a Vampire (2001), Interview with the Assassin (2002), en Pervert! (2005).
Metania vesparium
Metania vesparium is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Metania subtilis
Metania subtilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Metania vesparium
Die spons behoort tot die genus Metania en tot die familie Metaniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1868 deur Martens.
Metschnikowia
Metschnikowia is 'n monotypisch genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Jakkalsrivier
Die Jakkalsrivier is 'n rivier wat in die Wes-Kaap van Suid-Afrika vloei. Dit mond by Lambertsbaai in die Atlantiese Oseaan uit.
Metania vesparioides
Metania vesparioides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Metania en tot die familie Metaniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Annandale.
Matt McGorry
Matt McGorry (gebore 12 April 1986) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Orange Is the New Black (2013) en How to Get Away with Murder (2014).
Metschnikowia tuberculata
Metschnikowia tuberculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Metschnikowia en tot die familie Metschnikowiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1877 deur Grimm.
Delosperma zoeae
Delosperma zoeae is 'n meerjarige sukkulent wat deel is van die Aizoaceae (vygie)-familie. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap in Suid-Afrika.
Kay Hammond
Kay Hammond (18 Februarie 1909 – 4 Mei 1980) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Night in Montmartre (1931), Yes, Madam (1933), Jeannie (1941), en Blithe Spirit (1945).
Metschnikowiidae
Metschnikowiidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Boeing 737 NG
Die Boeing 737 Next Generation, gereeld afgekort as 737NG, of 737 Next Gen, is 'n smalrompvliegtuig aangedryf deur twee straalenjins en vervaardig deur Boeing Commercial Airplanes. Dit is in 1993 as die derde generasie Boeing 737 bekend gestel en sedert 1997 vervaardig. Dit is 'n opgradering van die 737 Classic (−300/-400/-500) reeks.
Die 737 Next Gen het 'n herontwerpte vlerk met 'n groter oppervlakte, 'n groter vlerkspan, groter brandstofkapasiteit, hoër maksimum opstygmassa en 'n langer reikafstand. Dit gebruik CFM International CFM56-7-reeks enjins, het 'n glaskajuit, en opgegradeerde en herontwerpte binnekonfigurasies. Die reeks sluit vier variante in, die -600/-700/-800/-900, met sitplek vir tussen 108 en 215 passasiers. Die 737NG se primêre kompetisie is die Airbus A320-familie.
Microcionidae
Microcionidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Delosperma waterbergense
Delosperma waterbergense is 'n meerjarige sukkulent wat deel is van die Aizoaceae (vygie)-familie. Die spesie is endemies aan Limpopo in Suid-Afrika.
Drimia mzimvubuensis
Drimia mzimvubuensis is 'n seldsame knolagtige vetplant endemies aan Suid-Afrika. Dit is deur die plantkundige dr. Ernst van Jaarsveld opgeteken tydens 'n ekspedisie op die Umzimvuburivier in die Transkei.
Drimia mzimvubuensis is 'n spesie van die genus Drimia, in die familie Asparagaceae. Dit kom in die Oos-, Noord- en die Wes-Kaap voor.
Delosperma aberdeenense
Delosperma aberdeenense is 'n meerjarige sukkulent wat deel is van die Aizoaceae (vygie)-familie. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Oos-Kaap. Dit het 'n voorkomsgebied van 30 066 km². Dit kom voor van Aberdeen tot by Noupoort en Somerset-Oos in die Albanie-ruigte en Nama-Karoo biome.
Steve Sanders (musikant)
Steve Sanders (17 September 1952 – 10 Junie 1998) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Hurry Sundown (1967) en in die televisiereekse Gunsmoke (1955), The Danny Kaye Show (1963), en ABC Stage 67 (1966).
Achondroplasie
thumb|160px|Jason "Wee Man" Acuña, 'n Amerikaanse akteur en waaghals met achondroplasie.
Achondroplasie is 'n genetiese steuring wat dwergisme veroorsaak. In mense met dié toestand is die arms en bene kort, terwyl die torso 'n normale lengte is. Mens met die toestand het 'n gemiddelde lengte van onderskeidelik 131 en 123 cm vir mans en vroue. Ander eienskappe kan insluit 'n groot kop en prominente voorkop. Komplikasies kan insluit slaapapnee of herhaalde oorinfeksies. Die toestand tas gewoonlik nie die intelligensie aan nie.
Sowat 80% van gevalle spruit uit 'n nuwe mutasie, wat in die pa se sperma ontstaan. Die res word oorgeërf van 'n ouer met die toestand. Die risiko van 'n nuwe mutasie neem toe saam met die ouderdom van die pa. In gesinne met twee ouers met die toestand sal kinders wat albei aangetaste gene erf, gewoonlik voor geboorte of kort daarna sterf weens asemhalingsprobleme. Die toestand word gewoonlik gediagnoseer op grond van die simptome, maar kan deur genetiese toetsing bevestig word.
Behandeling kan insluit steungroepe en groeihormoonterapie. Komplikasies soos obesiteit, 'n waterhoof, slaapapnee, middeloorinfeksies en werwelkanaalstenose kan dalk behandel moet word. Die lewensverwagting van mense met achondroplasie is 10 jaar minder as normaalweg.
Achondroplasie is die algemeenste oorsaak van dwergisme en tas sowat 1 in 27 500 mense aan.
Kinders
'n Waterhoof is 'n ernstige komplikasie wat met achondroplasie in kinders verbind word. Dit gebeur wanneer serebrospinale vloeistof nie in en uit die skedel kan vloei nie weens die manier waarop die werwelkolom vernou. Dié opbou van vloeistof word verbind met 'n vergrote kop, vomering, lusteloosheid, hoofpyne en irriteerbaarheid.
Volwassenes
Volwassenes met achondroplasie het dikwels probleme met obesiteit en slaapapnee. Hulle ondervind ook dikwels 'n dooie gevoel of tinteling in hulle bene weens die samepersing van senuwees.
Ranger 1
Ruimtetuig ontwerp
Die ruimtetuig se ontwerp was deel van die Blok 1 ontwerp en het bestaan uit 'n seskantige basis, 1,5 m in deursnee waarop 'n kegelvormige toring van 4 m, bestaande uit aluminiumstutte en -stange, aangebring was. Daar was twee sonkragpanele van 5,2 m lank wat aan die basis gekoppel was. 'n Hoëwins antenne was gekoppel aan die onderkant van die basis. Toerusting vir die uitvoer van eksperimente en ander toerusting was op die basis en in die toring geïnstalleer. Van die toerusting aanboord was 'n Lyman-alpha teleskoop, 'n rubidium-damp magnetometer, elektrostatiese analiseerders, medium-energie deeltjiedetektors, twee trippel teleskope, 'n kosmiese straal geïntegreerde ioniseerkamer, kosmiese stofdetektors en sonkrag X-straalskittertellers. Daar was geen midbaan korreksieënjin of enige kamera op dié tuig nie.
Die kommunikasiestelsel het die hoëwinsantenne asook 'n alomgerigte medium-wins antenne en twee senders ingesluit. Die een sender kon teen 960.1 MHz uitsaai en het 'n kraguitset van 0.25 watt gehad en die ander teen 960.05 MHz met 'n uitset van 3 watt. Elektrisiteit is verskaf deur die twee sonpanele via 'n 57-kg silwer-sink battery en kleiner batterye wat deur die toerusting gebruik was. Posisiebeheer is verskaf deur 'n soliede staat tydbeheerder, son- en aardsensors met rigting en hoogte stuwers. Temperatuurbeheer was 'n passiewe ontwerp deur middel van goudplatering, wit verf en gepoleerde aluminium oppervlaktes.
Sending
Die Ranger 1 was ontwerp om eers in 'n aardparkeerwentelbaan te gaan en later na 'n 60 000 x 1 100 000 km aardwentelbaan te gaan. Die doelwit van die sending was hoofsaaklik 'n ingenieurstoets, om die funksionaliteit van die Ranger se hardeware te toets en te bepaal.
Lansering
Gedurende die eerste helfte van 1961 het Lockheed die nuwe Agena B-fase vuurpyl bekendgestel wat die eerste toetsmodel, die Agena A van 1959-60 vervang het. Die Agena B was kragtiger en kon in 'n wentelbaan weer aangeskakel word. Dit was die eerste keer gebruik met die suksesvolle lansering van die MIDAS 3 op 24 Julie. Daar was verskeie vertragings ondervind met Ranger 1 se lansering, insluitende die ontplooiing van die sonpanele onder sy bedekking. Nadat Ranger 1 verwyder is en herstel is, is dit eindelik om 6:04 op 23 Augustus 1961 suksesvol gelanseer. Alles het seepglad verloop totdat dit in sy wentelbaan moes gaan, die beplande Agena heraanskakeling het egter probleme opgelewer, die enjin het afgeskakel 'n paar sekondes net nadat dit ontbrand het, met die gevolg dat die Ranger 1 in 'n 312x105 myl wentelbaan gelaat is.
'n Ondersoek na die tyd het bevind dat 'n elektriese stroombaan oorverhit het weens blootstelling aan die son. Die onbeplande wentelbaan waarin Ranger 1 homself bevind het, het dit moeilik gemaak om sy stelsels korrek te gebruik. Tog het die beheerpersoneel probeer om die probleem te versag. Die grootste probleem was die sonkragpanele wat 90 minute in donkerte gehul is elke keer as die ruimtetuig aan die nagkant van die Aarde verbybeweeg het. Die NASA opsporingstelsels, rondom die Aarde, het ook gesukkel om op die ruimtetuig ingeskakel te bly as gevolg van die lae wentelbaan. Gedurende dié tyd het die rekenaar ook herhaaldelik die posisiebeheerstelsel stuwers verniet afgevuur om op die son te sluit; dit het tot gevolg gehad dat die posisiebeheerstelsel uit gas geraak het na slegs een dag. Op dié stadium kon die tuig homself nie meer stabiliseer nie en die sonpanele het ontsluit vanaf die son. Die ruimtetuig het toe na batterykrag oorgeskakel en aanhoudend inligting uitgestuur totdat die batterye op 27 Augustus pap geraak het. Alle seine vanaf die ruimtetuig is gestaak. Die sending was nie 'n totale verlies nie, die ruimtetuigstelsels het goed gewerk en data van die kosmiese strale en radiasie is na die aarde gestuur. Weens die lae wentelbaan was die magnetometer onbruikbaar. Na vier dae en 111 omwentelinge het Ranger 1 die Aarde se atmosfeer binnegedring en uitgebrand oor die Golf van Meksiko.
Kirk Douglas
Kirk Douglas (gebore as Issur Danielovitch; 9 Desember 1916 - 5 Februarie 2020) was ’n Amerikaanse akteur, vervaardiger, regisseur en skrywer. Ná arm kinderjare as een van sewe kinders van Poolse immigrante, het hy sy rolprentdebuut in 1946 in The Strange Love of Martha Ivers (saam met Barbara Stanwyck) gemaak as ’n jong, onsekere en jaloerse man wat deur ’n ouer vrou oorheers word. Dit was die eerste en laaste keer dat hy die rol van ’n swakkeling gespeel het.
Hy was twee keer getroud, eers met Diana Dill in 1943, hulle skei in 1951 en met Anne Buydens in 1954 wat hom oorleef het.
In die 1950's en 1960's het hy ’n groot aantrekking by die loket geword. Hy is bekend vir sy ernstige dramas, onder meer Wilde Weste- en oorlogsprente.
Loopbaan
duimnael|links|180px|Saam met Eve Miller in The Big Trees (1952).
In 1949, ná ’n hoofrol as ’n boksheld in Champion, waarvoor hy vir ’n Oscar benoem is, het Douglas ’n ster geword. Sy toneelspelstyl het berus op die uitdrukking van groot konsentrasie, realisme en kragtige emosies. Van sy eerste rolprente was Young Man with a Horn, saam met Lauren Bacall (1950), die omstrede Ace in the Hole (1951) en Detective Story (1951). Hy het sy tweede Oscar-benoeming gekry vir sy dramatiese rol in The Bad and the Beautiful (1952), saam met Lana Turner. Sy kragtige vertolking van Vincent van Gogh in Lust for Life (1956) word as een van beste vertonings beskou.
In 1955 het hy Bryna Productions gestig wat rolprente so uiteenlopend soos Paths of Glory (1957) en Spartacus (1960) vervaardig het. Hy het in albei prente gespeel en saam met die destyds onbekende regisseur Stanley Kubrick gewerk. Hy het Lonely Are the Brave (1962), wat as ’n kultusfliek beskou word, vervaardig en daarin gespeel. Dit was sy eie gunstelingrol.
In Seven Days in May (1964) het hy saam met Burt Lancaster gespeel saam met wie hy sewe prente gemaak het. In 1963 het hy in die Broadway-toneelstuk One Flew Over the Cuckoo's Nest gespeel. Hy het die storie gekoop en later vir sy seun, Michael Douglas, gegee – dié het die bekroonde prent met Jack Nicholson daarin gemaak.
Douglas het drie Oscar-benoemings gekry en op die 68ste Oscar-toekenningsaand in 1996 die Oscar vir lewenslange bedrae tot die rolprentbedryf gewen. Hy het ook 10 romans en memoires geskryf. Hy is tans no. 17 op die Amerikaanse Rolprentinstituut se lys van die grootste manlike rolprentlegendes van klassieke Hollywoodse rolprente, en eerste van die lewende akteurs op die lys. Nadat hy in 1991 net-net ’n helikopterongeluk oorleef en in 1996 ’n beroerte gehad het, fokus hy daarop om sy spirituele en godsdienslewe te verbeter.
1992 Spaanse Grand Prix
Die 1992 Formule 1 Spaanse Grand Prix is op 3 Mei 1992 op die Barcelona-Catalunya-renbaan gehou.
Matthew McGrory
Matthew McGrory is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Bubble Boy (2001), Big Fish (2003), House of 1000 Corpses (2003), en The Devil's Rejects (2005).
West Derby
West Derby is 'n landelike nedersetting in die Ga-Segonyana Plaaslike Munisipaliteit naby Kuruman in die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
Microcioninae
Microcioninae is 'n subfamilie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Joel McHale
Joel McHale (gebore 20 November 1971) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Informant! (2009), Ted (2012), en Deliver Us from Evil (2014), en in die televisiereeks Community (2009).
Alfred Sandor
Alfred Sandor (5 November 1918 – 22 September 1983) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Our American Heritage (1959), Dark Shadows (1966), Behind the Legend (1972), en The Young Doctors (1976).
Hector Sarno
Hector Sarno (24 April 1880 – 16 Desember 1953) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur.
Ralph Sanford
Ralph Sanford (21 Mei 1899 – 20 Junie 1963) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Minesweeper (1943), Copacabana (1947), The Glass Menagerie (1950), en Sea Tiger (1952).
Maarten Gerritsz Vries
thumb|220px|Kaap Aniwa, Kaap Geduld, "Staten-eiland" (Isola di Stati) en die Straat van Vries kan alles op dié Italiaanse kaart uit 1682 gesien word. Soos die kaart wys, het De Vries nie kans gehad om die [[Straat van Tartarye en van La Pérouse te ontdek nie; die kaartmakers het Hokkaido en Sachalin deel van die vasteland gemaak.]]
Maarten Gerritszoon Vries (18 Februarie 1589 - 1647), ook de Vries genoem, was 'n 17de-eeuse Nederlandse kartograaf en ontdekkingsreisiger. Hy was die eerste Wes-Europeër wat 'n verslag agtergelaat het van sy besoek aan Sachalin, die Koerile en die See van Ochotsk.
Nie veel van De Vries se lewe is bekend nie. Hy is waarskynlik in 1589 in Harlingen, Nederland, gebore en het baie jare in Taiwan deurgebring. Hy is die bekendste vir sy ekspedisie van 1643 na die Noordwestelike Stille Oseaan en die ontdekking van die kus van Tartarye. Dit was die tweede ekspedisie om te soek na legendariese eilande met goud en silwer in dié oseaan, wat niemand ontdek het nie.
Na die noorde
thumb|links|200px|'n Franse kaart uit die vroeë 18de eeu, met die Straat van Vres en van Tartarye aangedui.
Itoeroep het hulle hulle "Staten-eiland" genoem, hoewel dié naam deesdae net vir Staten Island in New York gebruik word. Op Oeroep het hy die Ainoevolk ontmoet. Hulle het die eiland "Geselskapseiland" genoem en vir Nederland opgeëis.
Die Castricum het tussen die eilande Itoeroep en Oeroep deur gevaar. Die seestraat is later die Straat van Vries genoem. Van daar af het hulle die See van Ochotsk binnegevaar.
Helter Skelter (scenario)
thumb|200px|Vincent Bugliosi in 2009.
Susan Hampshire
Susan Hampshire (gebore 12 Mei 1937) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Forsyte Saga (1967) en Monarch of the Glen (2000).
Slag van Kessel
Die Slag van Kessel (55 v.C.) is die vroegste bekende veldslag op die huidige Nederlandse grondgebied.
Helter Skelter (scenario)
Die Helter Skelter-scenario is 'n teorie wat Vincent Bugliosi, die hoofstaatsaanklaer in die Tate-LaBianca-moordverhoor, voorgestel het. Dit is hoofsaaklik geskoei op die getuienis van Paul Watkins as 'n motief vir die reeks moorde wat die Mansonbende gepleeg het en is gebruik in 'n poging om Charles Manson aan te kla van sameswering om moord te pleeg. Bugliosi het die teorie tydens die verhoor verduidelik, asook in sy daaropvolgende boek, Helter Skelter: The True Story of the Manson Murders.
Maarten Gerritsz Vries
Na die noorde
Die Nederlanders het toe noord gevaar, sonder om enige land teen te kom, totdat hulle suidwes gevaar en by die eiland Hokkaido aangekom het. Hulle het toe weer noord gevaar en Kaap Aniwa (die suidpunt van Sachalin-eiland), die Golf van Geduld (waar hulle geduldig moes wag dat die mis opklaar) en Kaap Geduld oos daarvan ontdek.
Slag van Kessel
In hierdie slag is twee Germaanse stamme, naamlik die Tencteri en die Usipetes, deur Julius Caesar uitgewis. Die Romeinse generaal beskryf hierdie gebeurtenis in sy boek de Bello Gallico, maar dit het in 2015 eers duidelik geword waar die slag plaasgevind het. Dit was naby die dorp Kessel in die Brabantse gemeente Oss en die Gelderse dorp Heerewaarden in Nederland. Heerewaarden is geleë in die gebied tussen die riviere wat die Land van Maas en Waal genoem word, naby die punt waar die riviere amper saamstroom. Kessel lê naby op die Maas se suidoewer. Vandag verbind 'n dyk met 'n pad die Land van Maas en Waal met die Bommelerwaard wat verder westelik tussen die riviere lê, maar in die Romeinse tyd het die riviere moontlik regtig saamgestroom.
Maarten Gerritsz Vries
Na die noorde
Die skip het in Desember 1643 weer in Batavia aangeland. De Vries is in 1647 aan boord van sy skip dood weens 'n siekte nadat hy 'n onseksesvolle poging gelei het om die Filippyne binne te val.
Helter Skelter (scenario)
Volgens Bugliosi se teorie het Manson dikwels in die maande voor die moorde op Sharon Tate en Leno en Rosemary LaBianca in Augustus 1969 met lede van die bende, of "die Familie", gepraat oor Helter Skelter, 'n apokaliptiese oorlog wat sou voortvloei uit die rassespanning tussen swart en wit mense. Dit behels verwysings na musiek deur die Beatles, veral van hulle gelyknamige album van 1968 (ook bekend as die "White Album"), en die Nuwe Testament se boek Openbaring.
Slag van Kessel
In 55 v.C. het Caesar probeer om die groot riviere, naamlik die Ryn, Waal en Maas as die grens van die Romeinse Ryk te vestig en die Keltiese stam wat hier woon, die Menapii, by die Ryk in te lyf.
Aleksander K. Glazoenof
Aleksander Konstantinowitsj Glazoenof (Russies: Алекса́ндр Константи́нович Глазуно́в; 10 Augustus 1865 – 21 Maart 1936) was 'n Russiese komponis wat in Sint Petersburg gebore is. Hy was die belangrikste Russiese komponis van die geslag ná Tsjaikofski. Hy het musiekonderrig by Rimski-Korsakof ontvang, en in 1882 is sy Eerste Simfonie deur Balakiref uitgevoer.
Linda Kasabian
Staatsgetuie
Kasabian was die hoofgetuie vir die vervolging en het tranerig en in besonderhede getuig oor die gebeure tydens die moorde. Sy het aan die jurie alles vertel wat sy gesien en gehoor het tydens haar verblyf by die "Familie" en tydens die moorde. Haar getuienis is beskou as die dramatiesste deel van die baie lang verhoor, en dit het ongekende dekking in die nuusmedia gekry. Tydens die verhoor het lede van die Mansonbende wat nie in die tronk was nie 'n veldtog van intimidasie teen haar gevoer in 'n poging om haar te verhoed om te getuig. Die moordbeskuldigdes het ook haar getuienis voortdurend onderbreek met allerhande teatrale dade. Manson het sy vinger oor sy keel getrek en Kasabian aangegluur terwyl sy getuig het.
Aleksander K. Glazoenof
Na enkele minder belangrike werke het Glazoenof in 1886 sy Tweede Simfonie voltooi. Sy latere musiek toon die invloed van Liszt, Wagner en Tsjaikofski. Onder sy beste werk tel sy Vierde, Vyfde en Sesde simfonieë, sy ballette Raymonda, Die seisoene, en die Vioolconcerto in A-mineur.
Linda Kasabian
Lewe ná die verhoor
Die nuusdekking van die Manson-moordverhoor het Linda Kasabian 'n bekende figuur gemaak teen die tyd dat die vonnisse opgelê is. Opinies oor haar het gewissel van vyandig tot simpatiek. Kasabian het vir 'n kort ruk saam met haar man en kinders na New Hampshire teruggekeer om weg te kom van die media en haar kinders in vrede groot te maak. Sy het 'n ruk lank in 'n hippiekommune gewoon en later as 'n kok gewerk. Kasabian is ná die eerste verhoor verskeie kere teruggeroep na die Los Angeles-distrik: Sy was 'n getuie teen Tex Watson in sy aparte verhoor in 1971 en teen Leslie van Houten in haar herverhore in 1977.
Aleksander K. Glazoenof
Glazoenof het na 1906 min werk van besondere belang gekomponeer, maar die 2 klavierconcertos 2-strykkwartette en die Konsert vir saksofoon, fluit en strykinstrumente verdien aandag. Na die revolusie van 1917 het hy tot in 1928 in Sint Petersburg vertoef, waarna hy Rusland verlaat het. Hy is in 1936 in Parys oorlede.