cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paul Hindemith
Lewe en loopbaan
Op dieselfde stadium dat hy sy musikale taal gekodifiseer het, is Hindemith se onderrig en komposisies, volgens kritici soos Ernest Ansermet, beïnvloed deur sy teorieë. In die VS het hy hoofsaaklik klas gegee aan Yale-universiteit, waar hy die Yale Collegium Musicum gestig het. Sy studente het Lukas Foss, Graham George, die jazzmusikant Andrew Hill, Norman Dello Joio, Mitch Leigh, Mel Powell, Yehudi Wyner, Harold Shapero, Hans Otte, Ruth Schönthal, die komponis Samuel Adler, Leonard Sarason en die Oscar-bekroonde filmregisseur George Roy Hill ingesluit. Hy het ook klas gegee aan die Universiteit van Buffalo, Cornell-universiteit en Wells College. Gedurende hierdie tyd het hy ook die Charles Eliot Norton-lesings op die Harvard-kampus gegee, wat die bron was vir die boek A Composer's World. Hindemith het 'n jarelange vriendskap gehad met Erich Katz, wie se komposisies deur hom beïnvloed is. Onder Hindemith se studente tel ook die komponiste Franz Reizenstein en Robert Strassburg.
Hindemith het in 1955 die Wihuri Sibelius-prys ontvang. Hy is in 1962 bekroon met die Balzan-prys "vir die rykdom, omvang en verskeidenheid van sy werk, wat onder die meeste geldigste werk in kontemporêre musiek tel, en wat meesterwerke uit die opera-, simfoniese- en kamermusiek repertorium bevat."
Ondanks 'n uitgerekte verswakking in sy gesondheid het Hindemith byna tot sy dood aanhou komponeer. Hy is op 68-jarige ouderdom in Frankfurt aan pankreatitis oorlede. Hy is begrawe in die Cimetière La Chiésaz, Saint-Légier-La Chiésaz, Vaud, Switserland.
Styl
Hindemith is een van die belangrikste Duitse komponiste van sy tyd. Sy vroeë werke bevat 'n laat romantiese idioom. Hy het later ekspressionistiese werke gekomponeer in die styl van die vroeë Schoenberg, voordat hy 'n slanker, kontrapuntaal-ingewikkelde styl in die 1920's ontwikkel het. Hierdie styl is beskryf as neoklassiek, maar verskil heeltemal van die werke van Igor Strawinski wie se werke met die term gemerk is, en het meer te danke aan die kontrapuntale taal van J.S. Bach en Max Reger as die klassisisme van Mozart.
Die nuwe styl kan gehoor word in die reeks werke genaamd Kammermusik uit 1922 tot 1927. Elk van hierdie stukke is geskryf vir 'n verskillende klein instrumentale ensemble, en baie van hulle is uiters ongewoon. Kammermusik No. 6 is byvoorbeeld 'n concerto vir die altviool d'amore, 'n instrument wat sedert die barok-periode nie baie gebruik is nie, maar wat Hindemith self gespeel het. Hy het gedurende sy lewe voortgegaan om vir ongewone groepe instrumente te skryf, en het 'n trio vir altviool, heckelphone en klavier (1928), 7 trio's vir 3 trautoniums (1930) ), 'n sonate vir kontrabas en 'n concerto vir trompet, fagot en strykinstrumente (albei in 1949) gekomponeer.
In die dertigerjare het Hindemith minder vir kamer -groepe begin skryf, en meer vir groot orkeste. In 1933–35 het Hindemith sy opera Mathis der Maler geskryf, wat gebaseer is op die lewe van die skilder Matthias Grünewald. Hierdie opera word selde opgevoer, alhoewel 'n bekende produksie van die New York City Opera in 1995 'n uitsondering hierop is (Holland 1995). Dit kombineer die neo-klassisisme van vroeëre werke met volksmusiek. Hindemith het as voorloper tot die komponeer van hierdie opera 'n suiwer instrumentale simfonie geskryf, wat ook Mathis der Maler heet en een van sy mees opgevoerde werke is. In die opera verskyn sommige dele van die simfonie as instrumentale tussenspel, en word daar word weer op andere uitgebrei in vokale tonele.
Hindemith het ook Gebrauchsmusik (Musiek vir gebruik) geskryf - d.w.s. komposisies wat bedoel is om 'n maatskaplike of politieke doel te dien en soms geskryf is om deur amateurs gespeel te word. Die konsep is geïnspireer deur Bertolt Brecht.
Hindemith se gewildste werk is waarskynlik die Simfoniese Metamorfose van Temas deur Carl Maria von Weber wat geskryf is in 1943. Dit neem melodieë uit verskillende werke van Weber, hoofsaaklik klavierduette, maar ook een uit die ouverture tot sy insidentele musiek vir Turandot (Op. 37/J. 75 ), en transformeer dit sodat elke beweging van die stuk op een tema gebaseer is.
Pedagogiese skrywes
Sy volledige stel instruksieboeke
Opnames
Hindemith was a prolific composer. He conducted some of his own music in a series of recordings for EMI with the Philharmonia Orchestra and for Deutsche Grammophon with the Berlin Philharmonic Orchestra, which have been digitally remastered and released on CD. The Violin Concerto was also recorded by Hindemith for Decca/London, with the composer conducting the London Symphony Orchestra with David Oistrakh as soloist. Everest Records issued a recording of Hindemith's postwar When Lilacs Last in the Dooryard Bloom'd ("A Requiem for Those We Love") on LP, conducted by Hindemith. A stereo recording of Hindemith conducting the requiem with the New York Philharmonic Orchestra, with Louise Parker and George London as soloists, was made for Columbia Records in 1963 and later issued on CD. He also appeared on television as a guest conductor of the Chicago Symphony Orchestra's nationally syndicated "Music from Chicago" series; the performances have been released by VAI on home video. A complete orchestral music collection has been recorded by German and Australian orchestras, all released on the CPO label, recordings all conducted by Werner Andreas Albert.
Tassimo
Tassimo is 'n handelsmerk van die internasionale voedselvervaardiger Mondelēz International (vroeër Kraft Foods) vir 'n stelsel van klein porsies koffie, espresso, kakao, tee en melk wat met spesiale koffiemasjiene berei word.
Alle warm dranke word in klein plastiekkapsules, sogenaamde T-Discs, aangebied wat met aluminiumfolie verseël word om aroma en smaak te bewaar. Die inhoud is presies vir een koppie afgemeet. T-Discs met ultragefiltreerde vloeibare melk word ingespan om koffiespesialiteite soos cappuccino of latte macchiato te berei. Deur middel van 'n strepieskode op die aluminiumdeksel, wat deur Tassimo-koffiemasjiene gelees kan word, word die brouproses en benodigde hoeveelheid water vir elke warm drank presies aangepas.
Die Tassimo-koffiemasjiene is deur Kraft Foods ontwikkel, maar aanvanklik deur Saeco International Group S.p.A. en Braun vervaardig en versprei. Die huidige reeks masjiene word sedert 2008 deur die Duitse Robert Bosch GmbH vervaardig nadat Braun die produksie van klein kombuistoestelle gestaak het.
Die Tassimo-stelsel is in 2004 op die Franse mark ingevoer en word intussen ook in Andorra, Duitsland, Griekeland, Ierland, Kanada, Nederland, Noorweë, Oostenryk, Pole, Portugal, Rusland, Spanje, Swede, Switserland, Tsjeggië, die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State bemark.
Penelope Ann Miller
Penelope Ann Miller (gebore 13 Januarie 1964) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Freshman (1990), Carlito's Way (1993), The Shadow (1994), en The Artist (2011).
BMW M30
Die BMW M30 is 'n EBNA inlynsessilinderpetrolenjin wat van 1968 tot 1995 vervaardig is. Met 'n produksietydperk van 27 jaar is dit die BMW-motor wat die langste vervaardig is en in baie motormodelle gebruik is.
Die enjin het die byname van 'Big Six' en 'Senior Six' gekry na die bekendstelling van die kleiner BMW M20-reguitsesenjin in die laat 1970's. Die M30 is saam met die M20 geproduseer gedurende die hele M20-produksie, en voor die bekendstelling van die BMW M70 V12-enjin in 1987, was die M30 BMW se kragtigste en grootste produksie enjin.
Na die bekendstelling van die BMW M50-enjin in 1990, is begin om die M30 uit te faseer.
Ontwerp
Die M30 is oorspronklik in die laat 1960's ontwikkel, losweg gebaseer op die BMW M10-viersilinder-enjin wat die eerste keer in die BMW New Class- sedan en koepees gebruik is. Aanvanklik was die enjinkode "M06" totdat dit later herdoop is na die M30.
Algemene kenmerke tussen die M10 en M30 sluit in 'n profiel wat 30 grade skuins na regs kantel, 'n kruisvloeisilinderkop en kettinggedrewe nokas met tuimelaarklepbediening. Verdere ooreenkomste sluit in 'n gietysterblok met 'n aluminiumkop en 'n gegote krukas. Die eerste twee M30-enjins wat bekendgestel is, was die 2788 cc en die 2494 cc weergawes, wat albei 'n boor van 86 mm gehad het.
1717
Die jaar 1717 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 17de jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Dane Clark
Dane Clark (26 Februarie 1912 – 11 September 1998) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Destination Tokyo (1943), Action in the North Atlantic (1943), Pride of the Marines (1945), en Moonrise (1948).
2015 Singapoerse Grand Prix
Die 2015 Formule Een Singapoerse Grand Prix is op 20 September 2015 op die Marinabaai Straatrenbaan in Singapoer gehou. Dit was die dertiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Sebastian Vettel in sy Ferrari gewen.
Poesta
Die Hongaarse term Puszta as sinoniem vir 'n barre en verlate landskap het in die tydperk van die Turkse heerskappy gebruiklik geword toe die Hongaarse bevolking die platteland verlaat het om hulle in stedelike omgewings te hervestig. Eers later is enkele boerderye in die streek herstig, maar weens die gereelde oorstromings kon plase net tydelik bewerk word. Die kanalisering van die Theißrivier het nuwe probleme geskep soos die versouting van grond. Tans word groot hoeveelhede kunsmis in Hongarye se intensiewe boerderybedryf gebruik.
Natuurnavorsers het nog tot redelik onlangs aangeneem dat die Poesta eers in die 16de en 17de eeu deur grootskaalse ontbossing ontstaan het en vervolgens nog net as weiveld gebruik kon word. Meer onlangse navorsing deur Hongaarse landskapsargeoloë het egter die bewys gelewer dat die Poesta reeds 35 000 jaar gelede as woudsteppe ontstaan en 8 000 jaar gelede geleidelik na 'n grassteppe verander het. Sy uitbreiding oor die afgelope 3 000 jaar is aan menslike invloede te danke – veral in die tydperk tussen die 14de en 18de eeu – wat van die landskap 'n sogenaamde kultuur- of sekondêre steppe gemaak het. Vervolgens is die gebied, veral gedurende die 20ste eeu, vir intensiewe boerdery gebruik. Groter samehangende gebiede van die oorspronklike steppelandskap het net op enkele plekke bewaar gebly, so langs die Theißrivier en in die Nasionale Hortobágy-park.
1716
Die jaar 1716 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 16de jaar van die 18de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Jeugdag
Jeugdag is 'n dag wat die jeug van 'n land gedenk. In sommige lande, soos Suid-Afrika, is jeugdag ook 'n nasionale openbare vakansiedag.
Internasionaal
Internasionale Jeugdag word op 12 Augustus gevier. Die dag word amptelik deur die Verenigde Nasies erken (resolusie 54/120 van 1999).
Suid-Afrika
Vroeër was die beleid van die onderwysdepartement nie landwyd eenvormig van toepassing soos vandag in Suid-Afrika nie. Elke provinsie (die Kaapprovinsie, Oranje-Vrystaat, Transvaal en Natal) het elk sy eie onderwysstelsel en kurrikulum gehad. Afrikaans en Engels as taalmedium in swart skole sou slegs in die Noord-Transvaalse gebied vanaf Januarie 1975 toegepas word in Standerd 5 (tans graad 7) en nie dwarsoor die Republiek van Suid-Afrika of sy protektoraat, Suidwes-Afrika (vandag Namibië) nie. In 1976 sou die sekondêre skole van die Noord-Transvaal voortgaan om hierdie stelsel deur te voer.
Ander besware was die swak toestand van die skole en die tekort aan handboeke. Verskeie kinders is dood of beseer nadat die Polisiemag op hulle losgebrand het om die skare in toom te hou. Dit het weer tot verdere opstande dwarsoor die land gelei waarin 600 mense gesterf het.
Verenigde State van Amerika
Die Verenigde State vier Jeugdag op 28 Februarie.
Ander jeugdae
Die Rooms-Katolieke Kerk vier Wêreldjeugdag sedert 1984, toe dit deur Pous Johannes Paulus II ingestel was.
Peter Henry Abrahams
Peter Henry Abrahams OIS (1919–2017) was 'n Suid-Afrikaanse romanskrywer, digter, joernalis en politieke kommentator.
Abrahams is op 3 Maart 1919 in Vrededorp naby Johannesburg gebore. Hy was 'n seun van 'n Ethiopiese vader en 'n kleurlingmoeder, Angelina du Plessis. Hy verlaat Suid-Afrika in 1940 en word eers 'n matroos. Daarna gaan werk hy as joernalis in Engeland, waar hy kontak met swart leiers soos Jomo Kenyatta en Kwame N'krumah maak. Hy was 'n mede-organiseerder van die PAC in Manchester in 1946.
Sy romans en kortverhale, onder meer Mine Boy, Dark Testament, The Path of Thunder, A Wreath far Udomo, A Night of Their Own en This Island Now, handel hoofsaaklik oor politieke en maatskaplike kwessies, veral rassisme. Hy het ook memoires, genaamd Tell Freedom, geskryf.
Die boek, The Path of Thunder (1948), is Abrahams se bekendste roman. Dit gaan oor die verbode liefde tussen wit en swart. Die roman is in nagenoeg dertig tale vertaal.
Abrahams het vanaf 1956 in Jamaika gewoon en is op 18 Januarie 2017 daar oorlede.
Wortel (wiskunde)
'n Wortel, nulpunt of sero is in wiskunde 'n waarde x in die domein van 'n reële, komplekse of, in die algemeen, 'n wektorfunksie f sodat f(x) by x verdwyn, dit is, dit is 'n waarde
Met ander woorde, 'n wortel van 'n funksie f is 'n waarde van x wat 'n resultaat van nul (0) lewer. Byvoorbeeld, beag die funksie f gedefinieer deur die formule
Dan het f 'n wortel by 3, aangesien
Indien die funksie reële getalle na reële getalle verbeeld, is die wortels van daardie funksie die x-koördinate van die punte waar die funksie se grafiek die x-as ontmoet. 'n Alternatiewe naam vir so 'n punt (x,0) is 'n x-afsnit.
Die konsep van komplekse getalle is ontwikkel om die wortels van kubiese vergelykings met negatiewe diskriminante, dit is, daardie kubiese vergelykings wat na uitdrukkings lei wat die negatiewe vierkantswortel van negatiewe getalle bevat, te hanteer. Komplekse getalle verskyn ook as die nulpunte van kwadratiese vergelykings met negatiewe diskriminante.
Axinella minor
Axinella minor is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Axinella en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Thomas.
Redelinghuys
Redelinghuys is 'n klein dorpie in die Bergrivier-munisipaliteit, noord van Aurora in die Wes-Kaap.
Geskiedenis
Die dorp het in 1906 uit die NG-kerkgemeente ontstaan. Weens die onbeheerbare grootte van die NG gemeente Piketberg het twee dogtergemeentes twee dae agtereenvolgens afgestig: Aurora op 25 April 1906 en Redelinghuys op 26 April 1906. Die kerkgebou van gemeente Redelinghuys het op 9 April 2019 afgebrand nadat 'n elektriese kortsluiting in die kloktoring ontstaan het. Die brand het vinnig versprei na die hoofgebou en dit binne 45 minute in puin gelê. Alhoewel die kloktoring staande gebly het, is die struktuur sodanig beskadig dat dit gesloop moes word.
Algemeen
Die omgewing is bekend vir voëlkykers met tot 500 spesies wat hier voorkom. Die skaars sandveldlelie groei welig in die distrik.
Winkelshoek
Winkelshoek is 'n nedersetting in die munisipaliteit Bronckhorst in die provinsie Gelderland in Nederland.
1718
Die jaar 1718 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 18de jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Jason Forbes
Jason Forbes (gebore 27 Oktober 1990) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Borg vs McEnroe (2017) en in die televisiereekse Pompidou (2015) en Tracey Ullman's Show (2016).
Aymara (volk)
Die Aymara (Aymara: Aymaranaka ) is 'n etniese groep inheems aan Noordwes-Argentinië, Wes-Bolivië, Noordoos-Chili en Suidoos-Peru wat met die taal Aymara verband hou. Die etniese groep omvat sowat 2 miljoen mense en hulle praat Aymara of Spaans as moedertaal. Dit is naas die Quechua een van die grootste inheems etniese groepe in Suid-Amerika.
Die Aymara leef in die sentrale Andesstreek suidoos van die Titicacameer en oos van die Atacamawoestyn. Hulle vorm 17% van Bolivië se bevolking en een van die mees bekende Aymara is Evo Morales, Bolivië se 80ste president.
Knoet
Die Knoet (Calidris canutus) is 'n gelokaliseerde algemene somerbesoeker by riviermondings en strandmere. Die voël is 'n swerwer binnelands en oorwinter gereeld. Die streekbevolking is ongeveer 8000 voëls en hulle kom grotendeels voor by Walvisbaai, Sandvishawe in Namibië en Langebaanmeer. Die voël is 23 – 25 cm lank, 110 - 200 g groot met 'n vlerkspan van 58 cm. In Engels staan die voël bekend as die red knot.
Martin Van Buren
Martin Van Buren (* 5 Desember 1782; † 24 Julie 1862) was die 8ste president van die Verenigde State van Amerika (1837-1841). Hy is gedoop as Maarten Van Buren. Voor sy presidentskap het hy gedien as die agtste visepresident (1833-1837) en tiende minister van buitelandse sake onder Andrew Jackson (1829-1831).
Van Buren was 'n goeie organiseerder van die Demokratiese Party, 'n dominante figuur in die tweepartystelsel.
Sy voorgangers is op die gebied van die latere Verenigde State gebore, maar was Britse onderdane voor die Amerikaanse Revolusie. Van Buren was die eerste president wat as 'n Amerikaanse burger gebore is en boonop die eerste president wat nie van Britse afkoms was nie - sy familie was Nederlands en sy moedertaal was Nederlands.
As minister van buitelandse sake onder Andrew Jackson en daarna as visepresident, was hy 'n belangrike figuur in die bou van 'n organisasiestruktuur vir Jacksoniaanse demokrasie, veral in die staat New York. As president wou hy nie hê dat die Verenigde State Texas annekseer nie, 'n daad wat 'n latere opvolger, John Tyler, sou bewerkstellig agt jaar ná Van Buren se aanvanklike verwerping van die idee. Met die nie-gewelddadige Aroostook-oorlog en die Caroline-aangeleentheid was verhoudings met Brittanje en sy kolonies gespanne.
Sy bewind is grootliks gekenmerk deur die ekonomiese probleme van sy dag, die Paniek van 1837. Hy is 'n sondebok vir die Depressie gemaak en is deur sy politieke teenstanders "Martin Van Ruin" genoem. Van Buren is ná vier jaar uitgestem en verloor teen die Whig- kandidaat William Henry Harrison.
Lewe
Van Buren is in Kinderhook in die deelstaat New York gebore. Sy oupagrootjie Cornelis Maessen het in 1631 van Buurmalsen in Nederland geëmigreer. Sy vader Abraham Van Buren was 'n boer en belastingbeampte. Sy moeder Maria Goes van Alen het ook kinders uit 'n vorige huwelik gehad.
Van Buren trou op 21 Februarie 1807 met Hannah van Buren, 'n niggie van hom, te Catskill, Greene County. Hulle het saam in Kinderhook grootgeword.
Vroeë politieke loopbaan
Van Buren se prokureurspraktyk het hom finansieel onafhanklik gemaak, en dit het hom op die politieke pad gelei. Die politieke situasie in New York na 1800, die jaar wat Jefferson verkies is en die Federaliste mag verloor het, was besonder bitter en persoonlik. Die Demokraties-Republikeinse Party is in drie verdeel, volgelinge van onderskeidelik George Clinton (en later sy neef De Witt Clinton), Robert Livingston en Aaron Burr.
Federalistiese mag na 1799 was afhanklik van 'n koalisie met een van hierdie groepe. Van Buren, wat vroeg by die Clintons aangesluit het, het in 1812 die Senaat betree en ook lid geword van die Hof vir die Korreksie van Foute, die hoogste hof in New York tot 1847.
Nasionale politiek
In 1821 is Van Buren tot senator verkies. Hy was baie aktief in die Senaat. In die betwiste presidensiële verkiesing van 1824, wat uiteindelik deur John Quincy Adams gewen is, het hy hom aan die kant van William Crawford, minister van die tesourie, geskaar. Ná die verkiesing het hy hom by Andrew Jackson geskaar en was instrumenteel in die stigting van die Demokratiese Party. In 1828 is hy verkies tot goewerneur van New York. Na 'n paar maande het hy as goewerneur bedank om minister van buitelandse sake onder die nuwe president Andrew Jackson te word. Vir die volgende vier jaar was hy 'n stoere ondersteuner van Jackson. In 1832 is hy tot visepresident verkies. Vier jaar later is hy tot president verkies.
Douglas DB-7
Die Douglas DB-7 is 'n tweemotorige bomwerper wat tydens die Tweede Wêreldoorlog deur die Amerikaanse, Britse en Franse Lugmagte gebruik is. Die vliegtuig het sy nooiensvlug op 23 Januarie 1939 onderneem.
Geskiedenis
Die vervaardiger Douglas het in 1938 'n ontwerp van sy model 7A ingedien na aanleiding van 'n spesifikasie van die Amerikaanse Leër. Die spesifikasie het 'n tweemotorige aanvalsbomwerper versoek. Douglas is toestemming verleen om twee prototipes te bou. Die eerste prototipe het as Model 7B bekend gestaan en was toegerus met 1 100 perdekrag Twin Wasp motors en het 'n driewielonderstelontwerp gehad.
Die Franse Lugmag het in Februarie 1939 sy eerste bestelling van 100 eenhede geplaas.
Wynand Malan
Wynand Malan (gebore 25 Mei 1943) is 'n verligte, Afrikaanssprekende Suid-Afrikaanse politikus en regsgeleerde.
Louis Luyt het kort daarna die leiers van die N.D.B., O.P. en Progressiewe Federale Party bymekaar gebring om te onderhandel oor die stigting van 'n nuwe parlementêre party links van die N.P. Dit lei op 8 April 1989 tot die stigting van die Demokratiese Party onder leiding van die gewese P.F.P.-leier Zach de Beer, Malan en Worrall. Malan wen Randburg in die verkiesing van 6 September 1989 met 'n vergrote meerderheid. Worrall het, nadat hy in Helderberg met 39 stemme teen die minister van grondwetlike ontwikkeling, Chris Heunis, verloor het, in 1989 in die veilige opposisiesetel Berea in Durban gestaan en ook die paal gehaal. Malan bly hierna tot 1993 medeleier van die D.P.
In 1994 word hy ondervoorsitter van die Waarheids-en-Versoeningskommissie, waarvan Desmond Tutu voorsitter was.
R355 (Suid-Afrika)
Die R355 is 'n streeksroete in Suid-Afrika wat die R46-provinsiale pad naby Ceres met Kleinsee verbind. Die roete begin waar dit van die R46-provinsiale pad aftak by Hottentotskloof. Hierna gaan die roete noordwaarts, deur Papkuilsnekpas en Bloukranspas voor dit Calvinia bereik. Hiervandaan gaan die roete deur Loeriesfontein en deel die R357 vir 10 km, gaan weer noordwes, deel dan die R358 vir 15 km. Dan gaan die roete deur Aalwynsfontein, Platbakkies en Gamoep voor dit Springbok bereik waar die N7-nasionale pad gekruis word. Die roete gaan weswaarts deur die Spektakelpas, Grootmis en eindig in Kleinsee.
Aloe saundersiae
Die Aloe saundersiae is 'n aalwyn wat endemies is aan KwaZulu-Natal en kom voor van Melmoth tot by Greytown en Wartburg. Die plant se habitat verklein en word bedreig deur te veel troppe beeste en bokke wat hier wei en loop.
David Aaron Clark
David Aaron Clark (5 September 1960 – 28 November 2009) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en skrywer.
Europese jaguar
Die Europese jaguar (Panthera (onca) gombaszoegensis) het sowat 1,5 miljoen jaar gelede geleef en is die oudste bekende Panthera-spesie van Europa. Fossieloorblyfsels is eerste in op die Olivola-terrein in Italië gevind, wat allereers onder die sinoniem Panthera toscana bekend gestaan het en ook in ander Italiaanse streke gevind is. Later is soortgelyke fossiele ook in Engeland, Duitsland, Spanje, Frankryk en Nederland opgegrawe. Dit word soms as 'n subspesies van die jaguar, Panthera onca, erken.
Europese jaguars was groter gebou as dié wat in Suid-Amerika gevind is, en kon moontlik groter prooi plattrek. 'n Spesie soortgelyk aan die Panthera gombaszoegensis, wat uit die Pleistoseen Oos-Afrika dateer, het oor beide leeu- en tierkenmerke beskik.
Die Europese jaguar was moontlik 'n alleenlopende dier. Daar word dikwels aangevoer dat hierdie katsoort 'n bosbewoner was, ooreenkomstig met die gedrag en gewoontes van die moderne jaguar, hoewel onlangse bevindinge daarop dui dat die verbintenis tussen die Europese jaguar en woudgebiede nie soseer so sterk is as wat voorheen aangeneem is nie.
Eerste Nagorno-Karabach-oorlog
Die Eerste Nagorno-Karabach-oorlog was 'n gewapende konflik tussen die magte van Azerbeidjan en Armenië, tesame met die selfverklaarde Artsach in die Nagorno-Karabach-streek. Die botsings het van die laat 1980's tot Mei 1994 plaasgevind.
Volledige gevegte het vroeg in 1992 uitgebreek. Internasionale bemiddeling deur verskeie groepe, waaronder die organisasie vir Veiligheid en Samewerking in Europa (OVSE), kon nie 'n eindresolusie kry waarmee beide kante saamwerk nie. Vroeg in 1993 het Armeense magte sewe distrikte van die Azerbeidjans-meerderheid buite die enklawe self gevang, wat die betrokkenheid van ander lande in die streek bedreig het. Teen die einde van die oorlog in 1994 was die Armeniërs in volle beheer van die enklave, benewens die omliggende Azerbeidjanse gebiede, veral die Lachin-gang - 'n bergpas wat Nagorno-Karabakh met die vasteland van Armenië verbind. 'N Wapenstilstand wat deur Rusland bemiddel is, is in Mei 1994 onderteken.
As gevolg van die konflik is ongeveer 724.000 Azerbeidjaniërs uit Armenië, Nagorno-Karabakh en die omliggende gebiede verdryf, terwyl 300,000-500,000 Armeense wat in Azerbeidjan of Armeense grensgebiede woon, verplaas is. Na die einde van die oorlog en oor 'n tydperk van baie jare, is gereelde vredesgesprekke tussen Armenië en Azerbeidjan bemiddel deur die OVSE Minsk-groep, maar kon nie 'n vredesverdrag tot gevolg hê nie. Dit het die Nagorno-Karabakh-gebied in 'n wettige toestand gelaat, met die Republiek van Artsakh de facto onafhanklik, maar internasionaal onherkenbaar. Voortdurende spanning het voortgeduur, met gewapende botsings wat soms uitbreek. Armeense magte het ongeveer 9% van Azerbeidjan se gebied buite die enklave beset tot die Nagorno-Karabach-konflik van 2020. Die Nagorno-Karabach-oorlog het in 1994 met 'n skietstilstand geëindig, met Armenië in beheer van die Nagorno-Karabach-streek, asook die omliggende distrikte Aghdam, Jabrail, Fuzuli, Kalbajar, Gubadli, Lachin en Zangilan van Azerbeidjan.
Verloop
Die botsings spruit uit die geskil oor die Armeense meerderheid in Nagorno-Karabach, 'n internasionaal erkende gebied van Azerbeidjan, wat tans deur die selfverklaarde Republiek Artsakh beheer word.
Henkel-se-geelhout
Die Henkel-se geelhout (Podocarpus henkelii) is 'n boom wat inheems aan Suid-Afrika is. Hulle kom in Afromontane woude vanaf King William's Town, langs die groot platorand, tot by Pietermaritzburg voor. Hulle het die langste blare van die geelhoutbome, en dié is kenmerkend neerhangend. Die spesie is ook inheems in Malawi, Tanzanië en Zimbabwe.
Die boom se FSA-nommer is 17. Soos ander geelhoute is dit 'n beskermde spesie in Suid-Afrika, en kan net met die nodige lisensie benut word.
Voortplanting
P. henkelii is 'n tweehuisige, meerjarige, immergroen boomsoort. Manlike en vroulike bome kry in die lente keëls. Die manlike keëls word in die vegetatiewe blare se oksels gevorm; feitlik uitsluitend op takkies van die vorige groeisiklus. Gedurende die vrystelling van die stuifmeel groei die keëls tot ongeveer 40 mm lank. Hulle word gewoonlik in groepies van drie aangetref. Volwasse stuifmeelkorrels bevat gewoonlik ses of sewe kerne. In Pretoria begin hulle aan de begin van September hulle stuifmeel vry te stel en dit duur ongeveer drie weke. Die bestuiwing vind plaas deur die wind soos in alle Podocarpaceae. Die vroulike keëls verskyn teen die einde van Augustus. Hulle word in die oksels van jong blare gedra. Dit bestaan uit een of meer saadknoppe wat ongeveer 3 mm lank word. Die saadknop se poortjie ontwikkel 'n bestuiwingdruppel wat weer verdwyn as dit stuifmeel ontvang het. Onbestuifde knoppe word met verloop van tyd afgestoot. Bevrugting vind gewoonlik vyf of ses weke ná die bestuiwing plaas.
Frans-Baskeland
Frans-Baskeland (Frans: Pays Basque Français; Baskies: Iparralde, letterlik: Noordekant) is die deel van Baskeland wat in Frankryk lê. Die maak deel uit van die département Pyrénées-Atlantiques. 'n Ander benaming vir die gebied is Noord-Baskeland. Sedert 1 Januarie 2017 vorm dit die Baskiese Munisipale Gemeenskap (Communauté d'Agglomeration du Pays Basque), onder voorsitterskap van Jean-René Etchegaray.
Die Baskiese Munisipale Gemeenskap sluit drie historiese Franse provinsies in die noord-ooste van tradisionele Baskeland in: Neder-Navarra (Basse-Navarre) - wat tot 1789 nominaal bekend gestaan het as die Koninkryk van Navarre, Labourd, en Soule. Die geskatte 309,723 inwoners van die Baskiese Munisipale Gemeenskap is versprei in 158 munisipaliteite.
Indeling
Frans-Baskeland bestaan uit die volgende provinsies:
Geskiedenis
Die gebied het aanvanklik deel uitgemaak van die koninkryk van die Navarrese koning Sancho die Grote. Na sy dood het die ryk egter ineengestort. Die provinsies Labourd en Soule het deel geword van Aquitaine, en saam met die res van hierdie hertogdom in 1154 Engelse besittings geword. Die Engelse bewind oor hierdie gebiede het geduur tot 1451, waarna dit in Franse hande oorgegaan het. Neder-Navarra, wat geleë is tussen Labourd en Soule, was oorspronklik deel van die ou koninkryk Navarra. Die grootste deel van hierdie ou koninkryk is nou geleë in Spanje, en vorm die provinsie en streek Navarra. Voor die verdeling van Navarra (1521) is daar na Neder-Navarra verwys as die "'merindad' Over-de-Passen". Neder-Navarra was van 1589 tot 1620 deel van 'n persoonlike unie met Frankryk, waarna dit formeel met Frankryk verenig is. In 1790 is al die ou Franse provinsies afgeskaf, en die drie Noord-Baskiese provinsies is saamgevoeg met die Béarn om die departement van Basses-Pyrénées (later herdoop tot Pyrénées-Atlantiques) te vorm.
Taal
Behalwe vir Frans, die amptelike taal, word Baskies gepraat, met uitsluiting van 'n smal strook in die noorde. Baskies word ook gepraat in 'n klein aangrensende deel van Béarn (rondom die dorpie Esquiule). Verder word daar in 'n klein deel van Frans-Baskeland Gaskons ('n dialek van Oksitaans) gepraat.
Die Baskiese dialek van Soule, genaamd Souletyns, wyk sterk af van die standaardtaal.
Anders as in Spanje word Baskies, soortgelyk aan ander streekstale in Frankryk, nie erken nie. Daar is egter wel 'n aantal Baskies- en tweetalige laer en hoërskole. Ook is die rigtingwysers steeds dikwels tweetalig.
1719
Die jaar 1719 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 19de jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Annelie Botes
Annelie Botes (gebore as Annelie Basson, 1957-) is ’n Afrikaanse roman-, kortverhaal- en rubriekskrywer. Sy skryf vanaf haar agtiende jaar. Haar skryfwerk word deur die behandeling van moeilike, maar menslike temas, gekenmerk. Sy skryf onder meer oor dobbelverslawing (in Trippel sewe), outisme (in Raaiselkind) en bloedskande (in Thula-Thula).
Sy wen die ATKV-Prosaprys vir gewilde prosa vir Klawervier in 1998. In 2010 bars 'n storm oor Botes se kop los wanneer sy in 'n Rapport-onderhoud erken dat sy 'nie van swartmense hou nie'. Die Suid-Afrikaanse Letterkundetoekenning (SALA) is aan haar toegeken vir Thula-Thula, maar later as gevolg hiervan teruggetrek.
Vroeë lewe en opleiding
Annelie Basson is in 28 Junie 1957 op die plaas Grootfontein in die Kamanassie naby Uniondale gebore as die vierde van vyf kinders en die jongste van die twee dogters. Haar ouers is Dick en Ann Basson en sy is nog klein toe haar ouer suster aan witseerkeel oorlede is. Sy word groot en gaan skool in die Uniondale distrik, naby die Kammanassieberge, waar sy aan die Hoërskool Uniondale matrikuleer. Tydens haar matriekjaar is beide haar ouers oorlede, enkele maande na mekaar.
Op negentienjarige ouderdom word sy swanger en sy is dan ook op Uniondale getroud met haar skoolliefde Chris Botes wat by Telkom as kursusontwerper werk. Hulle het ’n seun (Rudolph) en ’n dogter (Natasja). Op Uniondale raak sy goed bevriend met Dalene Matthee, destyds daar as vrou van die bankbestuurder, by wie sy reeds as skoolkind kitaarlesse neem. Haar Unisa Graad 8 eksamens slaag sy reeds wanneer sy in standerd nege is. Sy woon op die dorp tot 1982 en vestig haar daarna vir sestien jaar op Bedford in die Oos-Kaap. In 1986 behaal sy ’n onderwyslisensiaat in klavier aan die Universiteit van Suid-Afrika en sy gee geruime tyd private klavierlesse, terwyl sy ook kerkorreliste is. Sy kan ook kitaar en blokfluit speel. Vir Volksblad behartig sy gereeld die Goeie Môre-rubriek, terwyl sy vir Die Burger die Van alle kante-rubriek skryf. Sy is ook ’n gewilde gasspreker wat gereeld by leeskringe en ander geleenthede optree.
Polemiek in die media
Sy is in Mei 2003 in die nuus wanneer ’n geveg tussen haar en haar buurvrou oor laasgenoemde se hond wat aanhoudend blaf, in koerante gepubliseer word en kort duskant die hof eindig. Daar word onder meer ’n klag van aanranding teen haar by die polisie gemaak, maar die direkteur van openbare vervolging besluit om haar nie te vervolg nie. Hierdie voorval word opgevolg deur veel groter polemiek wanneer sy tydens ’n profiel-onderhoud met Rapport se Hanlie Retief op die 21 November 2010, verklaar: "Ek hou nie van swartmense nie, want ek verstaan hulle nie". Weens die publikasie van haar onderhoud was sy afgedank as die rubriekskrywer van Die Burger en Volksblad.
Haar roman Thula-thula het byvoorbeeld kort tevore die Suid-Afrikaanse Letterkunde-toekennings se K. Sello Duiker-gedenkprys verower, maar na hierdie uitlating van haar word die toekenning en die groot kontantprys daaraan verbonde, teruggetrek. Daar is ook ’n groot aantal briewe wat aan die koerante geskryf word, met die oorgrote meerderheid wat haar uitlating (en selfs haar as mens) veroordeel. Vir ’n hele aantal jare behartig sy rubrieke vir onder andere Die Burger en Volksblad, maar sy word deur hierdie koerante in hierdie kapasiteit afgedank weens hierdie polemiek. ’n Kerklike kommissie ondersoek ook die saak en bevind dat sy nie aan gemeentestandaarde voldoen nie, waarna sy verplig word om haar pos as orreliste op te gee.
Romans
Haar eerste kortverhaal word in Brandwag gepubliseer wanneer sy agtien jaar oud is. Sy begin egter eers meer ernstig skryf in 1993, wanneer diabetes by haar gediagnoseer word, en sedertdien verskyn meer as vyftig verhale in Huisgenoot, Sarie en Rooi Rose. In 1995 maak sy haar debuut met ’n roman oor dobbel, Trippel sewe, waarin sy die storie vertel van die onderwyseres Carla Marais wat verstrik raak in die dobbelgier en byna daardeur vernietig word. Hierdie verslawing het ’n enorme impak op haar huwelik, haar man en haar kinders en sy self word in ’n tehuis vir verslaafdes opgeneem vir behandeling.
Later in 1995 verskyn die ligter roman Ribbokvoete. Die hoofkarakter, Rut, het voor haar mondigwording ’n aborsie en veg hierna met haar gewete en met God, omdat sy glo dat sy steeds daarvoor gestraf word.
Klawervier behandel ’n familiesage oor vier geslagte heen, met die hooftema die man (Daniël Verryne) wat sy lewe daaraan wy om valse waardes na te jaag en in die proses lewenswette verontagsaam. Dit veroorsaak dat ’n duur prys betaal moet word deur hom en sy nageslagte. Daniël ontwikkel die plaas Sewesterfontein met bloed en sweet, in gedurige stryd met sy hardvogtige pa en kortsigtigheid van die groter gemeenskap. Sy stryd met sy eie pa en sy liefde vir sy aartsvyand (Stanley Joubert) se vrou (Salomien) gee hom egter nie die nodige insig om sy seun Schoonraad se verhouding met Josephine, Salomien en Stanley se dogter, te aanvaar nie. Sy brute reaksie daaroor veroorsaak ’n byna onoorbrugbare kloof tussen hom en sy seun. Daniël word later aan ’n rolstoel vasgekluister en die roman se vertrekpunt is die hede waar hy onder die bome wag terwyl ’n man van Bosbou en Schoonraad ’n waardebepaling maak van die Stinkhoutbos, waarvan die bestaan net aan Daniël en Schoonraad bekend is. Daniël is bereid om die bos te laat afkap as dit net vir Schoonraad sal laat terugkom na die plaas, sodat hy sonder skuld die toekoms met Josephine kan ingaan. Hierdie roman het ’n bewaringsboodskap wat sterk deurkom en bevat ook Khoi verhale en legendes wat mondeling deur die plaasvolk oorgedra word, wat ’n sterk magies-realistiese toonaard daaraan gee. Dit is ook ’n verhaal oor die enorme skade wat misplaaste trots kan aanrig. Die ATKV-prys word in 1998 aan Klawervier toegeken en hierdie roman verskyn in Engels as Mountain of lost dreams (waarvoor sy self die vertaling doen), in Nederlands as Klavertje Vier en in Duits as Berg der Verlorenen Träume.
Raaiselkind vertel die aangrypende verhaal van ’n moeder (Ingrid Dorfling) se stryd met ’n outistiese kind, hoe dit die gesinslewe vernietig en hoe die gemeenskap faal in hulle ondersteuning. Alexander is die derde kind van Ingrid en Dawid Dorfling. Van geboorte is hy ’n raaiselkind wat huil sonder ophou, weier om te eet en kompulsiewe bewegings oor en oor uitvoer. Die enigste mens wat tot hom deurdring, is die bruin huishulp Miriam. Ingrid weier om op te gee met die kind, maar word algaande afgetakel met groeiende wanhoop en word deur haar medemense en die kerk in die steek gelaat. Dit staan in skrille kontras met die innige simpatie wat sy ontvang van Miriam en die bruin gemeenskap. Die impak van die seun op die familie is enorm. Eers begin die pa die seun te haat, raak dan aan alkohol verslaaf en is na ’n klompie jaar selfdood, terwyl die dogters in ’n koshuis geplaas word en min kontak het met hulle ma. Die seuntjie self sterf eindelik ’n onnatuurlike dood, met die moeder as hoofverdagte. Hierdie roman word in 2002 die eerste Afrikaanse boek om genomineer te word vir die kortlys van die Booksellers Choice en is ook op die kortlys vir die ATKV-prys. In Nederlands verskyn dit as Raadselkind en in Engels in haar eie vertaling as Riddle child. Dit word ook in 2003 deur Saartjie Botha vir die verhoog verwerk en by die Stellenbosse Woordfees, die Klein Karoo Nasionale Kunstefees op Oudtshoorn en die Volksblad-Kunstefees in Bloemfontein opgevoer.
Thula-thula se titel beteken “bly stil”. Die grafiese beskrywings van bloedskande daarin noop die publikasieraad om die uitgewers van die boek te verplig om ’n ouderdomsperk van 18 op die boek te plaas. Dit vertel van ’n meisie (Gertruida Strydom) wat vanaf vierjarige ouderdom vir amper twee dekades deur haar pa (Abel) verkrag en gesodomiseer word. Die pa is ’n vooraanstaande boer in die gemeenskap en die verkragtings vind plaas met die ma se medewete. Hierdie aktuele kwessie word met groot sensitiwiteit hanteer, al is die lewe uitsigloos vir die slagoffers, omdat hulle noodgedwonge hierdie wete vir die res van hulle lewe saam met hulle dra. Dit is veral die kontrasterende gevoelens van die slagoffer wat realisties uitgebeeld word, omdat daar ’n gedurige stryd is tussen haat vir die vader en terselfdertyd ’n begeerte om hom lief te hê om so die vaderfiguur te herwin. Ook Abel word met erbarming geteken, omdat sy gedrag terug gevoer kan word na sy verstotenheid as kind met ’n gebrek aan ouerliefde en sy ervarings in die weermag. Hierdie roman is in 2010 op die kortlys vir die toekenning van die ATKV-Prosaprys en dit verower in dieselfde jaar die Suid-Afrikaanse Letterkunde-toekennings se K. Sello Duiker-gedenkprys. Laasgenoemde prys word egter teruggetrek weens haar uitlating in ’n koerantonderhoud dat sy nie van swart mense hou nie omdat sy hulle nie verstaan nie.
Sabbatsreis se titel verwys na die afstand van tweeduisend tree wat die ou Israeliete op die Sabbat van hul huis kon aflê, met die implikasie dat hulle altyd na die huis sal terugkeer. Die titel het die verdere suggestie van die jaar van rus en vernuwing, die sabbatsjaar. Dit is ’n outobiografiese roman van haar verblyf in Engeland om ponde te verdien om haar dobbelskulde te kan betaal. Sy versorg ’n verswakte bejaarde vrou en kry voldoende tyd om haarself en haar persoonlike geskiedenis in oënskou te neem en daarmee vrede te maak. Hierdie aanvaarding van self en ander geskied eers via ’n troebel reis deur ’n versteurde gemoed, maar bring eindelik ook die heling waarna sy hunker.
Kortverhaal- en essaybundels
In Die trousseaukis en Nawelstring bundel sy van haar kortverhale wat ’n keur is uit dié wat reeds in tydskrifte verskyn het. Soos in haar ander werk vind ons hier hoofsaaklik karakters wat deur eie toedoen in onbenydenswaardige situasie beland en dan self ’n uitweg moet vind. Daardeur ondergaan hulle dan emosionele ontwikkeling.
In Broodsonde versamel sy essays wat voorheen in die Van alle kante rubriek in Die Burger verskyn het. Hierdie sowat sewentig essays word so gekies dat dit gesamentlik die storie van haar lewe vertel.
Duiwelsbrood en ander kort en lang stories bevat drie kort romans en negentien kortverhale. Haar kortverhale word ook in versamelbundels opgeneem, insluitende Uit die kontreie vandaan van Abraham H. de Vries.
Publikasies
Die volgene werke verwakyn uit haar pen:
Valdenebro
Valdenebro is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Sienna Miller
Sienna Miller (gebore 28 Desember 1981) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente G.I. Joe: The Rise of Cobra (2009), American Sniper (2014), Burnt (2015), en The Lost City of Z (2016).
Axinella minuta
Die spons behoort tot die genus Axinella en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1957 deur Lévi.
Fermat se laaste stelling
Fermat se laaste stelling is 'n stelling in getalleteorie wat sê dat geen positiewe heelgetalle a, b en c die vergelyking vir enige heelgetalwaarde van n groter as twee kan bevredig nie. Wanneer n gelyk is aan twee, ontaard die stelling in Pythagoras se stelling.
Hierdie stelling is die eerste in 1637 deur Pierre de Fermat, beroemd in die kantlyn van 'n afskrif van Arithmetica, genoem, waar hy beweer het dat die bewys te groot was om in die kantlyn te pas. Ten spyte van die inspanning van talle wiskundiges, is 'n suksesvolle bewys eers 358 jaar later in 1995 deur Andrew Wiles gepubliseer. Die onopgeloste probleem het die ontwikkeling van algebraïese getalleteorie in die 19de eeu en die bewys van die modulariteitstelling in die 20ste eeu gestimuleer.
Attie van der Colf
Dr. Adriaan Petrus (Attie) van der Colf (16 Desember 1932 - Johannesburg, 16 Junie 2002) was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk, onder meer van 1977 tot 1995, toe hy sy emeritaat aanvaar het, verbonde aan die NG gemeente Linden, en 'n digter verantwoordelik vir 126 omrymings in die Liedboek van die Kerk.
Van der Colf was een van die grootste drie bydraers tot die Liedboek. Sy vars, eietydse berymings sluit verbeterings van ouer Afrikaanse tekste, nuwe Afrikaanse tekste vir bekende geestelike liedere in ander tale en nuwe oorspronklike Afrikaanse tekste in. Sy bekendste lied is waarskynlik die Afrikaanse weergawe van Amazing Grace.
Hy was getroud met Fesia en het vyf kinders en sewe kleinkinders gehad.
Van Der Colff was aangekla van aanranding op drie minderjarige seuns in die parkeerarea van die NG Kerk Linden. Hulle is met ‘n leer gordel geslaan nadat hulle blomme vir hulle ma’s gepluk het. Al drie seuns was jonger as 10 jaar.
Dr. Attie van der Colf is op 16 Junie 2002 skielik aan 'n hartaanval oorlede.
Onafhanklike Party
duimnael|240px|Dr. [[Denis Worrall was die enigste leier van die Onafhanklike Party, wat 'n jaar na sy ontstaan in die Demokratiese Party opgeneem is.]]
Die Onafhanklike Party was 'n politieke party links van die destydse regerende Nasionale Party in Suid-Afrika van 1987 tot 1989.
Ná die verkiesing stig Worrall, Momberg en andere in Februarie 1988 die Onafhanklike Party, maar weens persoonlike verskille sluit Malan hom nie by die party aan nie, maar gaan sy eie gang in die Nasionale Demokratiese Beweging saam met Esther Lategan. Die Onafhanklike Party kry 'n onverwagse hupstoot toe die Nuwe Republiek Party, erfgenaam van die eens magtige Verenigde Party wat net een setel in 1987 kon wen, op 'n vergadering in Scottburgh in Natal in Maart 1988 besluit om te ontbind na 11 jaar van kwynende steun. Die nasionale leier, Bill Sutton, raai die net meer as 40 000 kiesers wat die jaar vantevore vir die party gestem het, om die Onafhanklike Party te ondersteun.
Skaars 'n jaar na die O.P. se stigting smelt die party, die N.D.B. en die Progressiewe Federale Party op 8 April 1989 saam in die Demokratiese Party, met Worrall, Malan en Zach de Beer as die drie medeleiers.
Vaduz
Vaduz is die hoofstad van Liechtenstein, die setel van owerhede en die parlement (Landtag) en huisves sedert die jaar 1939 ook die vorstelike hof van Liechtenstein. Vaduz is aan die oostelike Rynoewer aan die voet van die Drie-Susters-bergmassief (Duits: Dreischwesternmassiv) net oos van die grens tot Switserland geleë. Die voormalige boeredorp, wat oorspronklik vir sy eersterangse wyn bekend gestaan het, is vandag 'n besige administratiewe sentrum met 'n uitgebreide banke- en dienstesektor.
Geskiedenis
Die naam Vaduz is van Retoromaanse oorsprong en dateer uit die tydperk toe die Romeine die gebied as deel van die provinsie Raetia beheer het.
Die eerste historiese verwysing na Vaduz dateer uit die jaar 1150. Die graafskap Vaduz, wat grotendeels ooreenkom met die huidige vorstedom, is met die opsplitsing van die Sargansies-Werdenbergse besittings in 1342 uit die ou regterlike distrik van Vaduz gevorm.
Die kasteel van Vaduz, wat omstreeks 1300 opgerig is, was die setel van die Liechtensteinse landshere. Die graafskap is (in historiese volgorde) deur die grawe van Werdenberg te Vaduz, die baronne van Brandis uit die Switserse Emmental, die grawe van Sulz uit die Badiese gewes Klettgau en die grawe van Hohenems uit Vorarlberg geregeer. Die Duitse keiser Rudolf II het in 1592 die markreg aan Vaduz verleen.
Eva Amurri
Eva Amurri (gebore 15 Maart 1985) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Banger Sisters (2002), Saved! (2004), Middle of Nowhere (2008), en That's My Boy (2012).
1720
Die jaar 1720 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 20ste jaar van die 18de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Freddie Fox (akteur)
Freddie Fox (gebore 4 Mei 1989) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Three Musketeers (2011), Victor Frankenstein (2015), en King Arthur: Legend of the Sword (2017).
Calidris
Calidris is 'n genus van voëls in die familie strandlopers en snippe (Scolopacidae). Die genus omvat ongeveer 19 spesies.
Voëls in die genus is klein tot mediumgrootte trekvoëls met lang vlerke en relatief kort snawels wat in die Arktiese-gebiede broei. Hulle vorm in die winter groot swerms langs riviermondings en kusgebiede.
Edward Clark (akteur)
Edward Clark (6 Mei 1878 – 18 November 1954) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Kaiser, the Beast of Berlin (1918), Private Izzy Murphy (1926), Broken Hearts of Hollywood (1926), en Sally in Our Alley (1927).