cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johannes Theophilus Hahn
Jeugjare
Hahn was die derde kind van die Rynse sendeling Johannes Samuel Hahn en Helene Langenbeck. Hy bring sy eerste ses lewensjare op die sendingstasies Eben-Ezer aan die Kaapse Weskus deur, waarna die gesin in 1848 na Bethanien in Groot-Namakwaland (later Suidwes-Afrika) verhuis. Reeds as kind leer hy die moeilike Namataal soos 'n tweede moedertaal praat. In 1849 word hy vir sy skoolopleiding na Barmen in Duitsland gestuur, die hoofkantoor van die Rynse Genootskap waartoe sy vader behoort. Toe dié in 1852 aftree, keer hy na Barmen terug en kan Johannes weer in sy ouerhuis woon, waar die herinnerings aan die verblyf in Namaland nooit vervaag het nie.
Opleiding
'n Groot deel van sy vakansies in sy studentetyd bring hy deur op Poschwitz, die kasteel van Geheimrat Hans Conon von der Gabelentz, 'n kollega van Pott, omdat hy daar toegang kry tot 'n uitmuntende boekery van publikasies oor Afrika.
Hahn was met opmerklike geestesgawes bedeeld en het, afgesien van die Nama- en die Hererotaal, Duits, Engels, Nederlands, Latyn en Grieks beheers. Dat hy 'n toegewyde student en navorser was, blyk uit die belangwekkende studies wat hy voor 1870 voltooi. Daar is ook blyke dat hy vroegtydig met vakmanne soos C.F. Wuras en dr. W.H.I. Bleek gekorrespondeer het. Ná sy promosie tree Hahn gedurende 'n kort verblyf aan die Kaap in die huwelik met Marianne Esther de la Roche Smuts (1847–1895), dogter van Cornelius Smuts, M.D.; uit die huwelik is twee seuns gebore en 'n dogter wat jonk oorlede is.
Terug in sy geboorteland
duimnael|regs|180px|Dr. Hahn.
In 1871 gaan hy na SWA, waar hy hom onder die Namastam van die Velskoendraers (Veldschoendragers) op Keetmanshoop vestig. Sy poging om daar as handelaar in sy onderhoud te voorsien, misluk weens die gedurige onluste tussen die roofsugtige stamme. Hy besef dat die land sonder bestaansbeveiliging nie kon ontwikkel nie en tree daarom op 21 Oktober 1872 met die Kaapse magistraat op Springbokfontein in verbinding om deur sy bemiddeling 'n brief aan die Kaapse regering te rig, waarin hy statistiese gegewens omtrent die winsgewende handel tussen die Kaapkolonie en SWA verstrek en te kenne gee dat die omvang daarvan verdubbel kon word sodra die Kaapse regering orde en vrede in die land herstel. Daar is geen reaksie op hierdie brief nie en Hahn verhuis noordwaarts na Rehoboth om in vennootskap met die handelaar Hermanus Steyn 'n beter heenkome onder die Basters te soek.
Daar vind albei dit moeilik om hulle te onderwerp aan die gesag van die Basterraad en maak beswaar teen die heffing van 'n jaarlikse handelsbelasting van £25 en 'n kleiner plaaslike belasting. Hulle weier om meer as die helfte daarvan te betaal en eis dat die helfte van die lede van die geregshof wat geskille tussen Basters en blankes moes besleg, uit blankes sou bestaan. Dit veroorsaak 'n hewige twis wat vererger word deur die feit dat Hahn die Transvaalse Boer en jagter Hendrik van Zyl wat met 'n groepie aanhangers op Ghansies gestaan het, in 1875 skriftelik uitnooi om hulle in die gebied oos van Rehoboth te kom vestig. Hahn het aan hom te kenne gegee dat hy met die hulp van 40 of 50 Boere maklik beheer oor die gebied kon kry. Ook het hy vermeld dat by op 'n handelsreis na Kaapstad reeds Boere in die Kamiesberg aangemoedig het om hulle in die noordelike deel van Namaland te vestig.
Toe Hahn se optrede rugbaar word, gelas die kaptein Hermanus van Wyk en sy Basterraad hom en Steyn om die gebied te verlaat. Hahn, wat van nature 'n aggressiewe mens was, doen onmiddellik 'n beroep op die hoof van die Swartbooistam, as voormalige besitter van die Bastergebied, en vra hom om verlof om daar te bly. Omdat die gemoedere mettertyd bedaar, word geen stappe teen Hahn gedoen nie. Intussen jaag sy brief egter ook Maharero, opperhoof van die Herero, in die harnas omdat hy niks meer gevrees het as 'n inval van Boere in Damaraland nie. Hy dagvaar Hahn om op Okahandja rekenskap te kom gee van sy handeling. Hy weier botweg om dit te doen en versoek Maharero om sy skuld by hom te betaal.
Maharero en ander hoofde stuur vervolgens 'n petisie aan die Kaapse regering om beskerming te vra. As gevolg word in 1876 die kommissaris W.C. Palgrave na SWA gestuur om die moontlikhede van 'n protektoraat te ondersoek en met die hoofde te onderhandel. Palgrave word op sy beurt ontevrede omdat Hahn sy sagmoedige optrede teenoor die inboorlinge laak en laat blyk dat hy teen 'n Britse protektoraat in die Transgariep gekant is.
Verhuising na die Kaapkolonie
Hahn ag dit gerade om die land in 1878 te verlaat. Hy kry huisvesting op Stellenbosch, waar sy ouer broer, Johannes Samuel Hahn, as hoof van die Rynse sendingskool gevestig is. Daar voltooi hy as opgeleide landmeter die eerste kaart van SWA: Original map of Namaqualand and Damaraland (Kaapstad, 1879). Op aanbeveling van die vermaarde Duitse taalkundige Max Mliller word hy op 1 Februarie 1881 aangestel as "regeringsfiloloog" en bewaarder van die Grey-versameling in die Suid-Afrikaanse Biblioteek, Kaapstad. In hierdie hoedanigheid stel Hahn 'n katalogus van die versameling saam, An index to the Grey collection in the South African public library (Kaapstad, 1884). Ondanks ernstige bibliografiese gebreke en veelvuldige onnoukeurighede, bly dit dekades lank daarna as basiese katalogus en aanvulling by dié van Bleek van 1858, in gebruik.
Van sy arbeid as navorser getuig verskeie publikasies na sy terugkeer uit SWA: The graves of Heitsi-eibib: a chapter on the prehistoric Hottentot race, Cape Monthly Magazine, XVI (1878); Tsuni-//Goam, The Supreme Being of the Khoi-Khoi (Londen, 1881); Early African exploration, up to the end of the 16th century (Kaapstad, 1882), en On the science of language and its study with special regard to South Africa (Kaapstad, 1882), 'n toespraak op 29 April 1882 in Kaapstad voor die 53ste jaarvergadering van die lede van die Suid-Afrikaanse Openbare Biblioteek. Hy lewer 'n belangrike bydrae tot die getuienis en rapport van die Kaapse regeringskommissie van 1883 oor naturellewette en gewoontes en toon weer dat hy volkome vertroud is met die lewe en gewoontes van die Nama.
Blykbaar was Hahn egter 'n beter navorser en geleerde as bibliotekaris; die biblioteekkomitee is ontevrede met sy werk en hy bedank op 30 November 1883 weens die teenstand van Charles A. Fairbridge en andere teen hom.
Terwyl hy in Kaapstad woon, is hy nogeens betrokke by 'n historiese gebeurtenis; hy verstrek aan die verteenwoordiger van F.A.E. Lüderitz, die jong Duitser Heinrich Vogelsang wat op pad was om in SWA die eerste grondkonsessies te verwerf, waardevolle inligting omtrent die ontwikkelingsmoontlikhede van die land en vergemaklik Vogelsang se verwerwing van die Angra Pequena-gebied deur 'n aanbevelingsbrief te skryf aan Josef Frederiks, die besitter van daardie streek en kaptein van die Nama van Bethanien, waar Hahn se vader vroeër sendeling was.
Gedurende die jare wat Hahn op Stellenbosch moes deurbring, oormeester 'n gevoel van verydeling hom omdat die toerusting vir navorsingswerk daar ontbreek asook die nodige geld vir sy onderhoud. Uit hierdie maer jare op Stellenbosch dagteken sy brosjure Viticulture in South Africa: a scheme for the development of the Cape wine industry (Londen, 1888).
Vir oulaas in SWA
In 1889 is hy weer in SWA as agent van die Kharaskhoma Exploring and Prospecting Syndicate en verkry teen die einde van die jaar vir die maatskappy grond- en mineraleregte in die gebiede van die Bondelswarts, die Velskoendraers en by Swartmodder (die huidige Keetmanshoop). Ná sy terugkeer het hy die middele om op Stellenbosch die plaas van 'n geneesheer, dr. Hanf, aan die voet van die Papegaaiberg op die pad na Lynedoch te koop. Alhoewel sy seun Roderick hom bystaan, misluk sy pogings om te boer; sy vrou sterf in November 1895 en teen 1898 is hy insolvent. Ná die Tweede Vryheidsoorlog vind hy 'n karige bestaan as werknemer van 'n mynmaatskappy tot hy in Johannesburg aan kanker oorlede is.
Persoonlikheid en waardering
Baie van sy moeilikhede moet toegeskryf word aan sy opvlieënde en aanmatigende geaardheid wat selfs by familielede ergernis veroorsaak. Sy belangstelling in navorsing bring hom in aanraking met geleerdes. Deur sy publikasies geniet hy aansien in die buiteland met die gevolg dat hy benoem word as korresponderende lid van beroemde wetenskaplike verenigings soos die Geographische Gesellschaft (Dresden), die Gesellschaft für Erdkunde (Berlyn) en die Anthropologische Gesellschaft (Wenen). Nogtans was hy geen geleerde van betekenis nie. Sy afleidings en teorieë soos vervat in sy Tsuni-//Goam: the Supreme Being of the Khoi-Khoi en On the science of language hou nie altyd steek nie en sy redenering is dikwels onsaaklik, veral in laasgenoemde brosjure, waarin hy blyk gee van sy antipatie teen wat hy the Dutch patois in this Colony noem. Andersyds het hy deur sy mededelings oor die leefwyse en (by)gelowe en kultuur van die Khoikhoi sowel as die San heelwat bygedra tot die hedendaagse kennis. en sy mededelings oor die gifbereiding by inboorlinge was in daardie tyd betreklik nuut.
Van sy nagelate boeke en geskrifte is in besit van die universiteitsbiblioteek op Potchefstroom. Foto's van Hahn kom voor in die albumversameling van die Suid-Afrikaanse Openbare Biblioteek. Die hoogleraar aan die Suid-Afrikaanse Kollege P.D. Hahn was sy broer.
Daisy Aitkens
Daisy Aitkens (gebore 25 Maart 1986) is 'n Engelse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent You, Me and Him (2017) en in die televisiereekse Watson & Oliver (2012) en The Crazy Ones (2013).
Kgalagari (taal)
Kgalagari is een van die Bantoetale wat in Botswana, langs die Suid-Afrikaanse grens gepraat word. Dit word deur ongeveer 40 000 mense gepraat. In die taal staan dit bekend as Shekgalagari.
Klassifikasie
Kgalagari (ook weergegee as Kgalagadi, Kgalagarhi, Khalagari, Khalakadi, Kxhalaxadi, Qhalaxarzi, Shekgalagadi, Shekgalagari of Kqalaqadi ) is die naaste verwant aan Tswana, en is tot onlangs as 'n dialek van Tswana geklassifiseer.
Dialekte sluit in Shengologa, Sheshaga, Shebolaongwe, Shelala, Shekhena, Sheritjhauba en Shekgwatheng.
Antiklerikalisme
Antiklerikalisme is 'n stroming wat die invloed of magsposisie van geestelikes op die gebiede van die openbare lewe, onderwys, en die politiek (wat bekendstaan as klerikalisme) teenstaan. Dit is hoofsaaklik 'n Europese verskynsel wat veral in 19de eeuse Frankryk voorgekom het. Dit is gebaseer op die libertynisme van die 17de en 18de eeu.
Alhoewel die term in beginsel op alle godsdienste van toepassing is, word die term veral gebruik in lande waar die Katolieke Kerk 'n groot invloed het. Soms handel dit bloot oor sekere aspekte van Katolieke priesters se gedrag wat afkeurenswaardig is. Antiklerikalisme streef gewoonlik na die skeiding van kerk en staat en kan gesien word as 'n vorm van (of sinoniem met) sekularisme.
Alhoewel antiklerikalisme nie noodwendig teen godsdienstiges gerig is nie het antiklerikalisme dikwels tot gevolg dat aanhangers daarvan mettertyd van die dominante kerk of godsdiens wegbreek. Antiklerikalisme as verskynsel kom meestal voor in liberale en sosialistiese kringe. In sy meer radikale vorm kan antiklerikalisme met godsdiensvryheid bots en die vorm aanneem van godsdiensvervolging.
Antiklerikalisme in die geskiedenis
Alhoewel die term antiklerikalisme uit die 19de eeu dateer, word ouer vorme daarvan ook gevind.
In die Middeleeue het monarge dikwels probeer om die invloed en voorregte van die geestelikes te beperk. Hierdie invloed is dikwels ook in sekere kringe gekritiseer en bespot. Keiser Frederik II het openlik die invloed van die pous in sekulêre aangeleenthede bevraagteken.
Die Protestantse Hervorming was deels 'n reaksie op die invloed en rykdom van die Katolieke geestelikes. In Protestantse lande het dit gelei tot die afskaffing van kloosters en die verdwyning van geestelikes as 'n afsonderlike klas.
In die 17de- en veral die 18de eeu het sommige Katolieke state soos Frankryk en Oostenryk ingetree om die geestelikes onder hul gesag te bring. Dit het deels onder die invloed van die Verligting gebeur. Die invloed van die pous in interne kerklike aangeleenthede is beperk. Die Jesuïete is in baie lande verbied en het in reaksie hul bedrywighede uiteindelik (tydelik) self afgeskaf. Die stappe wat keiser Josef II in Oostenryk teen die geestelikes geneem het, het die grootste afmetings aangeneem en derhalwe die weerstand van die geestelikes verwek.
Die daaropvolgende Franse Rewolusie het die invloed van die kerk in Frankryk en lande onder Franse invloed aansienlik verminder.
Deur die loop van die negentiende eeu het godsdiens weer sy invloed op die openbare lewe herwin. In sommige Katolieke lande het die Kerk 'n mate van beweegspasie herwin as gevolg van die Europese restourasie en die instelling van grondwette wat vryheid van godsdiens gewaarborg het. Kloosters wat tydens die Franse rewolusie ontruim is, is onder moeilike omstandighede herbou. Omstreeks daardie tyd het nuwe kerklike inisiatiewe (nuwe kloosters, godsdienstige gemeentes, skole, liefdadigheidsorganisasies) ook ontstaan, wat 'n nuwe impak op die samelewing uitgeoefen het. Dit het gepaard gegaan met die Kerk se verwerping van sosialisme en liberalisme. Die Vrymesselary en 'n deel van die liberale burgery het die Kerk teëgestaan en probeer om die invloed daarvan in die onderwys te verminder (vgl. Die skoolstryd in Nederland en België). Die opkomende sosialistiese arbeidsbewegings was ook heftig gekant teen die geestelikes.
Die meeste Katolieke lande het in mindere of meerdere mate vorme van antiklerikalisme ondervind, sowel in Europa as in Latyns-Amerika. Daar bestaan egter uitsonderings hierop, soos Ierland en Pole, waar Katolisisme as deel van die nasionale identiteit beskou is en as bolwerk gefunksioneer het teen die inmening van 'n buitelandse onderdrukker.
Die meeste Westerse lande is vandag in so 'n mate gesekulariseer dat uitgesproke en openlike antiklerikalisme minder algemeen voorkom.
Potberg
Potberg is 'n berg in die Overberg-distriksmunisipaliteit, provinsie Wes-Kaap, in die suidweste van Suid-Afrika geleë. Die naaste dorpies is Malgas en Witsand.
Antiklerikalisme
Frankryk
Verskeie leiers van die Franse rewolusie het hulle teen die mag van die Kerk gewend. Kerklike eiendom is gekonfiskeer en biskoppe is in staatsdiens geplaas. Een van die mees ekstreme vorme van antiklerikalisme kan gevind word in die denke van Robespierre, wat met geweld gepoog het om die Katolieke godsdiens tydens die skrikbewind te vervang met 'n deïstiese kultus van die Opperwese.
Potberg
Geografie
Die Potberg is 590 meter bo seevlak geleë. Die landskap rondom Potberg is plat in die noordweste, maar in die suidooste is dit heuwelagtig. Potberg is die hoogste punt in die omgewing. Minder as 2 mense per vk. kilometer bewoon die gebied rondom Potberg en tipiese plantegroei van die Wes-Kaapse fynbos kom volop hier voor.
Antiklerikalisme
Frankryk
As teenreaksie op die Franse Rewolusie (restourasie) het die invloed van die Kerk op die openbare lewe teruggekeer. In 1905 is dit weer omgekeer en 'n streng skeiding tussen Kerk en staat ingestel, dikwels teen die wil van die Franse volk.
Potberg
Klimaat
Die klimaat rondom Potberg is 'n gematigde kusklimaat met winterreën. Die gemiddelde jaarlikse temperatuur is 15 °C. Die warmste maand is Desember met 22 °C, en die koudste is Julie met 9 °C. Die gemiddelde reënval is 731 millimeter per jaar. Die natste maand is Augustus, met 92 millimeter reën, en die droogste Desember op 17 millimeter.
Antiklerikalisme
België
In België was die koerant Het Laatste Nieuws, wat in Junie 1888 deur Julius Hoste gestig is, 'n spreekbuis vir radikale antiklerikalisme.
Potberg
Flora
Die potbergsuikerbos en potbergspeldekussing is na die berg vernoem.
Antiklerikalisme
Meksiko
In 1856 het Miguel Lerdo de Tejada met die Lerdo-wet beslag gelê op alle kerkeiendom. 'n Jaar later het die Grondwet van 1857 die skeiding van Kerk en Staat bekragtig. Konserwatiewes het teen hierdie wette in opstand gekom en 'n hervormingsoorlog het uitgebreek waarin die liberales getriomfeer het. Die liberale regering het egter in 1860, tydens die oorlog, godsdiensvryheid erken.
Spanje
Die Tweede Spaanse Republiek het vanaf sy stigting in 1931 'n sterk antiklerikale houding ingeneem. In die grondwet en gepaardgaande wette is die Katolieke Kerk teruggedwing na die private sfeer, terwyl dit kort tevore nog die openbare lewe oorheers het.
Invloed van vrymesselary
Vrymesselary word tradisioneel, en veral in Katolieke kringe, as 'n belangrike bron van antiklerikalisme gesien.
Turkye
Na sy magsoorname het Kemal Atatürk die 1,300 jaar-oue kalifaat, waarin sekulêre en godsdienstige mag saamgevoeg was (sien in die verband teokrasie), afgeskaf. Sharia is ook afgeskaf. Hy het die Islamitiese kalender vervang met die Gregoriaanse kalender, tradisionele Arabiese syfers met moderne Arabiese syfers, en Arabiese skrif met Latynse skrif. Hy het ook 'n verbod op kopdoeke (in hierdie geval die hidjab) in openbare geboue ingestel.
Albanië
Die kommunistiese diktator Enver Hoxha het antiklerikalisme die verste gevoer deur godsdiens geheel en al te verbied. Dit het die kommunistiese Albanië die enigste land in die geskiedenis gemaak waar godsdiens heeltemal verbied is. Alle godsdienstige geboue is gekonfiskeer en daarna vernietig of omskep. Godsdienstige voorwerpe en boeke is verbied en ouers mag nie hul kinders godsdienstige name gegee het nie.
Staatsateïsme
Die radikale vorm van antiklerikalisme, soos dit in Albanië toegepas is, staan bekend as staatsateïsme en is ook in die een of ander vorm in die Sowjetunie en die Oosblok aangetref. Godsdiens is in hierdie gebiede toegelaat, maar godsdiensorganisasies is dikwels vervolg. 'n Vorm van staatsateïsme bestaan steeds in Vietnam, Noord-Korea en Laos. In China word die ondergrondse Katolieke Kerk (wat lojaal aan Rome is) veral deur die regime vervolg en benadeel ten gunste van die Chinese Katolieke Staatskerk.
Norman Fell
Norman Fell (24 Maart 1924 – 14 Desember 1998) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente It's a Mad Mad Mad Mad World (1963), The Graduate (1967), en Bullitt (1968), en in die televisiereeks Three's Company (1976).
Christopher Simpson (akteur)
Christopher Simpson (gebore 1975) is 'n Britse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Code 46 (2003) en Brick Lane (2007), en in die televisiereeks Spooks: Code 9 (2008).
Sorel Carradine
Sorel Carradine (gebore 18 Junie 1985) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Good Doctor (2011) en The Man Who Knew Infinity (2015), en in die televisiereekse Southland (2009) en Runaways (2017).
Cladorhiza moruliformis
Cladorhiza moruliformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cladorhiza en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Ridley & Dendy.
John Sylvester White
John Sylvester White (31 Oktober 1919 – 11 September 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Search for Tomorrow (1951), Banyon (1971), Kojak (1973), en Welcome Back, Kotter (1975).
Parker Fennelly
Parker Fennelly (22 Oktober 1891 – 22 Januarie 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Whistle at Eaton Falls (1951), The Trouble with Harry (1955), en The Kettles on Old MacDonald's Farm (1957), en in die televisiereeks Headmaster (1970).
Leif Mønsted
Leif Mønsted (13 November 1931 – 2 Augustus 1989) was 'n Deense akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Det er så synd for farmand (1968), Havoc (1977), en Heaven and Hell (1988), en in die televisiereeks Ka' De li' østers (1967).
Kaapse bloutulp
De Kaapse bloutulp (Moraea polystachya) is 'n geofiet wat inheems is aan Suid-Afrika en Namibië. Dit kom in die Wes-, Oos- en Noord-Kaap voor. Op die SANBI-rooilys is dit as 'veilig' gelys.
Dit is 'n meerjarige plant met 'n knol wat drie tot ses lang, bandvormige blare het wat ongeveer 6 – 12 mm wyd is. Die deursnee is 'n bietjie U-vormig en hulle is spiraalvormig gedraai. Soos by ander Moraea-spesies het die blomme drie groot buitenste blomblare, wat 6 cm lank kan wees, en die ander blombare is klein en onopvallend. Die blomme is gewoonlik blou van kleur, maar dit kan ook violet of wit wees.
Die plant is giftig vir vee. In die noorde van die Noord-Kaap kom ook M. venenata voor, wat baie soos die Kaapse bloutulp lyk, maar die blare is breër (10 -30 mm).
Erik Mørk
Erik Mørk (3 Desember 1925 – 27 Januarie 1993) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Susanne (1950), Heaven and Hell (1988), en Europa (1991).
Bosappelblaar
Die bosappelblaar (Philenoptera sutherlandii) is 'n middelgroot tot groot boom. Die boom kom voor in die hoë woude in die Ongoyewoudreservaat naby Richardsbaai. Die boom word ook in woudkolle van Eswatini en Pondoland in die Oos-Kaap aangetref.
Helena Lochner
Helena Johanna Francina Lochner (distrik Moorreesburg, 15 September 1892 – Bloubergstrand, 15 Julie 1951) was 'n Afrikaanse skrywer en illustreerder van leesboekies vir jong kinders. Haar skrywersnaam was Helena J.F. Lochner.
Eindelik is 62 boekies met meer as honderd van haar verhaaltjies gepubliseer met oorspronklike stories wat Lochner self geïllustreer het, onder meer Tafelberg se kleed (1935), Drie ou broertjies (1935), Die dom varkie (1937) asook Vrolike versies (1935). Die boekies het gewoonlik 'n gekleurde buiteblad met 'n skets deur Lochner gehad en illustrasies en groot druk binne. Buiten skryfwerk was haar groot belangstelling reis. Sy was byvoorbeeld die enigste wit vrou wat die gebalsemde lyk van die patriarg van Siam aanskou het. Ook kon sy onder haar vriende van die vooraanstaande mense van Suid-Afrika tel. Sy het self op ’n keer vertel hoe George Bernard Shaw haar een aand gehelp het om haar kamerdeur in ’n hotel in Seepunt oop te breek toe sy dit per ongeluk gesluit het.
Opleiding en onderwysloopbaan
duimnael|links|300px|Vir haar eie broers en susters en die Pienaar-pastoriekinders (hier afgeneem in 1901) het Helena Lochner van die ouderdom van 10 jaar af toneelstukkies geskryf wat hulle in die eetkamer van die pastorie opgevoer het waar die eetkamertafel as verhoog gedien het. Ds. Pienaar was die plaaslike NG predikant van 1891 tot 1936.
regs|300px|duimnael|In dié ou pastorie van die [[NG gemeente Somerset-Wes, skuins oorkant die huis waarin Lochner en haar gesin op Somerset-Wes gewoon het, het sy haar sibbes en die pastoriekinders afgerig om haar toneelstukkies op te voer. Die gebou is in Mei 1948 vir £7 500 verkoop. Dié gebou, by Lourensstraat 41, huisves nou (2015) 'n boetiekhotel.]]
160px|links|duimnael|Die Lochners het skuins oorkant die pastorie van die [[NG gemeente Somerset-Wes gewoon en daar het die Lochner-kinders dikwels saam met ds. en mev. P.J. Pienaar se kinders baljaar.]]
Op tienjarige leeftyd het Helena Lochner reeds toneelstukkies geskryf wat die Lochner- en Pienaar-kinders in die pastorie se eetkamer opgevoer het waar die groot eetkamertafel as verhoog vir hul opvoerings gedien het. Reeds hier, so skryf Kay Carter in Die Huisgenoot van 26 Januarie 1951, het sy uitgeblink as "onderwyseres", want "die kleintjies moes die toneel speel soos sy dit vir hulle voorsê, of glad nie".
Op Somerset-Wes het Helena eers na 'n voorbereidende skooltjie gegaan en vanaf haar sewende jaar na dieselfde "groot skool" waar haar broers en susters ook hul skoolonderrig ontvang het. Nadat sy op Somerset-Wes gematrikuleer en daarna 'n onderwysdiploma verwerf het, het sy 'n jaar lank onderwys gegee op die plaas De Keur by Ceres. Die volgende twee jaar was sy onderwyseres op Simondium naby die Paarl en eindelik 24 jaar lank kindertuinonderwyseres in die Strand. In 1938 het sy met vervroegde pensioen afgetree en enkele jare 'n ouderwetse huis op die rotse by Bloubergstrand gekoop omdat sy lief was vir die see.
Sy het vir haar vader en moeder gesorg tot albei se dood. Dit sowat as die onverwagte dood van haar verloofde, die portret skilder George Crosland Robinson (1858–1930), het daartoe bygedra dat sy nooit getrou nie, hoewel sy ten tyde van Robinson se dood reeds 37 jaar oud was. Hy het haar aangespoor om haar illustrasietalent te ontwikkel. Sy was baie lief vir kinders, wat haar "auntie Molly" genoem het en vir reis. In 1930 en weer in 1937 het sy 'n uitgebreide reis onderneem waartydens sy 'n studie van die kinderlektuur van ander lande gemaak het. In bogenoemde uitgawe van Die Huisgenoot het sy van een van haar reise vertel: "Toe ek in 1937 na die Ooste gereis het, was dit in ’n boot van die Holland-Afrika-lyn. Die kaptein en offisiere het maar aangeneem da ek ’n dame van Engelse afkoms is en saans aan die eettafel was hulle nie so versigtig soos hulle in ander omstandighede sou gewees het nie. Die grappies wat hulle vertel het, was nie juis bedoel vir die ore van ’n dame nie. So kon dit egter nie aangaan nie. So teen die vyfde dag steek ek los met ’n toesprakie in Hollands. Jong, jy moet hulle gesigte gesien het. Hulle wou my met alles geweld oorboord smyt."
Skryfwerk
duimnael|regs|180px|Adv. [[J.H.H. de Waal|Jannie de Waal het 'n artikel deur Helena Lochner uit haar huis gesteel en ingestuur na Die Huisgenoot. Nadat hulle dit geplaas het, het die redakteur gevra sy moet nog artikels skryf en so het haar skryfloopbaan in erns begin.]]
links|duimnael|200px|Helena Lochner het ná haar vervroegde aftrede uit die onderwys in 'n geskiedkundige huis op [[Bloubergstrand gaan woon, waar hierdie foto vir Die Huisgenoot einde 1950 of begin 1951 geneem is.]]
duimnael|300px|Miss Molly, soos sy bekendgestaan het, in haar werkplek op Bloubergstrand. Die muer is bedek met die oorspronklike ontwerpe vir die buiteblaaie van haar kinderboeke.
Van omstreeks die ouderdom van 10 jaar af het sy kinderstories vir haar eie plesier geskryf. As onderwyseres het sy gereeld stories uitgedink om vir haar klas te vertel. Haar eintlike skrywersloopbaan het begin in 1926 – sy was nagenoeg 34 jaar oud – toe adv. J.H.H. de Waal 'n artikel van haar na Die Huisgenoot gestuur het sonder haar medewete. Vyf-en-twintig jaar later het sy in dié tydskrif vertel hoe dit gebeur het: "Ek was nog maar jonk toe ek begin skrywe het. Party artikels en storie het ek bewaar, ander verwaarloos. Maar eendag kom oom Jannie de Waal, die skrywer van Johannes van Wyk, my besoek, en onderwyl ons so sit en tee drink, tel hy ’n tekening van my op wat eenkant op die tafel lê. 'Het jy dit gedoen, Molly?' vra hy. Ek sê toe: 'Ja, dit is een van baie.' 'Maar Molly, as jy so goed kan teken, behoort jy ook te skrywe.' Ek lag en vertel hom dat ek al baie geskrywe het om my besig te hou. Hy vra my toe om hom net een artikel te wys. Onder die stoelkussing was juis een waarmee ek net klaar was, en dié het ek hom gegee. Nadat hy dit deurgelees het, steek ek dit weer onder die kussing weg. 'Molly, stuur dit na die Pers,' sê hy. 'Ag, oom Jannie, hulle sal dit nooit plaas nie.' Hy kyk my ewe ernstig aan en sê: 'Kom ek wed jou.' 'Goed,' sê ek. 'Ek sal jou ’n doos van die duurste sigare gee indien dit geplaas word, maar as die artikel terugkom, gee jy my ’n groot doos sjokolade.'
"Reken, ek vergeet toe alles daarvan. ’n Paar weke daarna kry ek ’n brief van die redakteur van Die Huisgenoot waarin hy my meedeel dat my artikel geplaas sal word, en my vra of ek nie meer wil skrywe nie. My eerste gedagte was dat ’n gruwelike fout begaan was, want ek het mos nie iets aan Die Huisgenoot gestuur nie. Adv. De Waal bel my toe ’n kort tydjie daarna en vra of ek my artikel in Die Huisgenoot gesien het. Ek was so verbaas dat ek nie kon antwoord nie. 'Ja, Molly,' sê hy, 'ek het jou artikel gesteel onder die stoelkussing, dit ’n titel gegee en ingestuur. Baie geluk ook; jy skuld my ’n doos sigare.'" Lochner vertel adv. De Waal het haar weer kom besoek en haar vertel "hoe nodig my land Afrikaanse skrywers het, dat die tyd nou ryp was vir my om my deel by te dra. Toe skrywe ek eers ’n paar artikels vir grootmense, maar besluit somaar een dag dat ek liewer kinderstories wil skrywe." So het sy help voldoen aan die geweldige behoefte aan geskikte Afrikaanse kinderlektuur.
Haar eerste kinderverhaal, Ou Koning van Klou, het eers as vervolgverhaal in Die Jongspan verskyn en is in 1930 in boekvorm uitgegee, die eerste Afrikaanse kinderboek wat die skrywer self geïllustreer het. Hierna het nog sowat 60 verhaaltjies die lig gesien, soms enkelstaande, soms in kleiner of ook omvattender bundels. Ná haar aftrede as onderwyseres kon sy haar voltyds aan haar skryfwerk wy. Altesaam 62 van haar boekies is gepubliseer wat meer as honderd verhaaltjies bevat het.
Danksy haar reise en biblioteeknavorsing kon Helena Lochner die afdeling "Kinders van die wêreld" in die Afrikaanse Kinderensiklopedie skryf. 'n Stokperdjie was om sprokies en legendes van ander lande te versamel.
Oor die skryfproses het Lochner kort voor haar dood gesê: "Dit was eienaardig, maar ek het nooit nodig gehad om hierdie stories uit te dink nie. Hulle het somaar so vanself gekom. Selfs wanneer ek in die nag wakker word, kry ek ideë. As ek te vaak is om op te staan en papier te soek, maak ek die aantekeninge teen die wit tafeltjie waarop die lamp staan. Môre vroeg, wanneer ek wakker word, skryf ek dan my storie." Sy het destyds erken dat sy soms ook die wind van voor gekry het. "Dit het soms opdraand gegaan. Die uitgewers wou nie instem dat groot druk vir die kleintjies absoluut nodig is nie. Ook het hulle gesê dat gekleurde illustrasies te duur vir die Pers is."
Waardering
duimnael|regs|180px|Helena Lochner se grafsteen in die begraafplaas op [[Somerset-Wes, haar grootworddorp.]] Steenberg skryf: "Vir die Afrikaanse kinderliteratuur het Helena Lochner baanbrekerswerk gedoen – nie net omdat sy met haar gewilde stories in 'n dringende behoefte voorsien het vir die verskyning van kinderboeke wat werklik vir kinders geskik sou wees. Sy het ingewikkelde en abstrakte woorde vir kleuters vermy en deur die gebruik van koppeltekens lang woorde makliker leesbaar vir die kleintjies gemaak. Sy het daarvoor gesorg dat haar boeke in groot druk verskyn het en van gekleurde buiteblaaie en genoeg illustrasies, wat sy self gemaak het, voorsien was. Deur haar lewe het sy haar onvermoeid beywer vir groter erkenning van die kinderboek as onontbeerlike deel van 'n volk se literatuurskat."
Prof. F.E.J. (Fransie) Malherbe skryf in die Standard Encyclopaedia of Southern Africa Locher se stories was vol lewe en humor en hoewel elke verhaaltjie 'n morele lessie bied, irriteer dit nooit en weerspieël elkeen die sonnige geaardheid van sy skrywer. Steenberg skryf egter: "Literêr is Helena Lochner se werk nie besonder hoogstaande nie. Haar groot waarde as skryfster is daarin geleë dat sy die skamele kinderlektuur van haar tyd beduidend aangevul het en daarvoor gesorg het dat die kinderboek sterker onder die algemene aandag, en veral dié van uitgewers, gekom het."
'n Straat op Vanderbijlpark, Gauteng, heet Helena Lochnerstraat.
Publikasies
Werke uit haar pen sluit in:
Jodi Albert
Jodi Albert (gebore 22 Julie 1983) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Popcorn (2007) en in die televisiereekse Hollyoaks (1995) en The Inspector Lynley Mysteries (2001).
Sportclub Enschede
Sportclub Enschede (of SC Enschede) is 'n amateursokkerspan in die Nederlandse stad Enschede. Die professionele afdeling van die klub het in 1965 met Enschedese Boys saamgesmelt om FC Twente te vorm. Die klub het die nasionale titel in 1926 gewen.
Tamil Suid-Afrikaners
Tamil Suid-Afrikaners is Indiese Suid-Afrikaners van Tamilafkoms. Die meeste van die Indiese immigrante wat vanaf 1860 na Natal gekom het, was Tamils. Ná die verstryking van hul kontrak het die meeste van hierdie Indiërs na die stede verhuis en as 'n heeltemal stedelike bevolking gevestig geraak.
Aankoms in Suid-Afrika
In 1833 het die Britse Parlement die Wet van Afskaffing deurgevoer, wat slawerny regoor die Britse Ryk verbied het. As gevolg hiervan het baie Afrika-slawe in die Natalkolonie besluit om hul voormalige meesters te verlaat. Die voormalige meesters het, a.g.v. 'n gebrek aan voldoende arbeid, die skeptiese Britse owerheid in Indië oortuig om 'n stelsel van ingeboekte arbeid in Natal te implementeer. Op 16 November 1860 het 342 mans, vroue en kinders met die S.S. Truro in Port Natal (deesdae Durban) aangekom.
Integrasie
Oor hul 150 jaar verblyf in Suid-Afrika het deelname in hul godsdiens en feeste waardevolle gevoelens van identiteit en solidariteit aangevuur, veral in die lig van die marginalisering en diskriminasie wat hulle onder die apartheidstelsel ervaar het. ’n Onlangse oplewing in belangstelling in inheemse Tamilfeeste is besig om ’n verskeidenheid van godsdienstige, sosiale en politieke belange te herstel. Die Tamil-gemeenskap in Suid-Afrika verwys gereeld na hul godsdiens as "Tamil" eerder as Hindoe, hoewel hierdie vervaging van die onderskeid tussen godsdiens en taal ook met ander Hindoe etniese groepe in Suid-Afrika voorkom.
Feeste
"Purataasi" is die Tamil-maand wat tussen middel-September tot middel-Oktober plaasvind. Dit is ’n tydperk wat aan die god Vishnu toegewy is. Die hele tydperk van Purataasi word met die onthouding van vleis-eet, seksuele plesier en bedwelmende middels eerbiedig. Die belangrikste gebed in elke Tamilhuis word op enige van die vier Saterdae gedurende hierdie tydperk gehou.
Die Tamil-gemeenskap in Suid-Afrika vier ook die Mariamman-fees in die Aadi-maand wat tussen middel-Julie en middel-Augustus plaasvind. Mieliemeel is ’n groot deel in die Mariamman-gebede en daarom word hierdie gebede gewoonlik deur die plaaslike bevolking as "Porridge Prayers" verwys.
De Standaard
De Standaard is 'n Vlaamse dagblad wat deur Mediahuis gepubliseer word (voorheen Corelio en VUM). Dit is 'n Christen-demokratiese koerant wat geassosieer word met die Christen-Demokraties en Vlaamse Party, in opposisie teen die Sosialistiese Vlaamse dagblad De Morgen.
Geskiedenis
In 1911 stig Frans Van Cauwelaert Ons Volk Ontwaakt, die weekblad van die Vlaamse Katolieke studenteorganisasie.
In 1914 stig Van Cauwelaert, Alfons Van de Perre en Arnold Hendrix 'n uitgewersmaatskappy, De Standaard NV (die "Standaard-groep"). Hulle doel was om 'n konserwatiewe, Katolieke, Vlaamse dagblad in Brussel genaamd De Standaard uit te gee. Die slagspreuk van De Standaard was "Alles voor Vlaanderen - Vlaanderen voor Kristus" (afgekort AVV-VVK). AVV-VVK het tot 1999 op De Standaard se voorblad verskyn. Die eerste uitgawe sou op 22 November 1914 verskyn, maar die publikasie is gekanselleer weens die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog. De Standaard het eers op 4 Desember 1918 verskyn na die einde van die oorlog. Gustave Sap, wat in 1919 by die raad van direkteure aangesluit het, het die nodige kapitaal voorsien vir die aanvanklike uitbreiding daarvan. Die koerant is begin as 'n konserwatiewe dagblad met Katolieke waardes.
In 1940 is België beset deur Duitsland. De Standaard se publikasie is weereens gestaak. 'n Nuwe koerant, Het Algemeen Nieuws, is gepubliseer met behulp van die personeel en drukperse van De Standaard. Het Algemeen Nieuws kon egter slegs inligting publiseer wat deur die Duitse besetters goedgekeur en toegelaat is. Na die bevryding van België in 1944 is die bestuur van die Standaard-groep van kollaborasie met die Duitse besetters beskuldig, en die maatskappy is vir twee jaar verban. Derhalwe is 'n nuwe maatskappy genaamd De Gids NV gestig, wat in November 1944 De Nieuwe Standaard begin publiseer het.
In die 1960's en 1970's was De Standaard bekend vir sy hoë gehalte en vir sy onafhanklike beriggewing oor buitelandse sake. Ondanks sy Katolieke en konserwatiewe aard was De Standaard krities oor die Amerikaanse beleid in Suidoos-Asië.
Die finansiële toestand van die Standaard-groep het egter verswak en in 1976 kritiek geword. Die Standaard-groep het op 22 Junie bankrotskap verklaar. De Standaard is gered deur André Leysen, 'n Belgiese sakeman, wat die Vlaamse Uitgeversmaatschappij N.V. (VUM - Vlaamse uitgewersvennootskap) gestig het. VUM het die Standaard-groep se titels oorgeneem en die uitgewer van De Standaard geword. In 2006 het VUM sy naam verander na Corelio. De Standaard se susterskoerant is Het Nieuwsblad.
Cladorhiza nematophora
Cladorhiza nematophora is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
De Standaard
Geskiedenis
Sedert 30 September 1999 verskyn die letter AVV-VVK nie meer op De Standaard se voorblad nie. In Maart 2004 het De Standaard sy formaat van tradisionele breëblad na kompakte formaat verander. In teenstelling met die algemene tendens vir koerante het hierdie verandering tydens sy moderniseringsproses plaasgevind en nie as 'n reaksie op lae sirkulasiesyfers nie.
Biskopsuikerbos
Die biskopsuikerbos (Protea caespitosa) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea-genus behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika. Die plant het 'n voorkomsgebied van 1613 km² en kom van die Slanghoek- en Du Toit'sberge tot by die Kogelberg voor asook die westelike Riviersonderendberge.
De Standaard
Oplaag
In 2002 het De Standaard 'n oplaag van 98,169 eksemplare gehad. Daar is ook berig dat die sirkulasie van die koerant in 2002 93,500 was. Die koerant het in 2003 'n oplaag van 79,000 eksemplare gehad en in 2004 'n oplaag van 81,000 eksemplare.
Cladorhiza nematophora
Die spons behoort tot die genus Cladorhiza en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1964 deur Lévi.
De Standaard
Oplaag
In 2007 was die oplaag 102,280. Gedurende die eerste kwartaal van 2009 het die koerant 'n oplaag van 107,888 eksemplare gehad. In 2009 was die intekenaarsyfer (betalende intekenaars) om en by 98,000.
Biskopsuikerbos
Dit kom op die Kogelberg voor en die populasie klein. Die struik word 1.0 m hoog. 'n Brand vernietig die plant maar die sade oorleef. Min is bekend insake die bestuiwings proses. Die plant groei op hoogtes van 1 200 - 1 800 m.
In Engels staan dit as die Bishop sugarbush bekend.
Dave Fennoy
Dave Fennoy (gebore 20 Januarie 1952) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger.
Cladorhiza nobilis
Cladorhiza nobilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cladorhiza en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Fristedt.
Deeltitelskema
Tot en met die inwerkingtrede van die eerste '''Wet op Deeltitels, nr. 66 van 1971''', was dit nie moontlik vir 'n persoon om eiendomsreg te verkry van 'n gebou of deel van 'n gebou op grond wat nie aan dieselfde persoon behoort nie. Die 1971 Wet het egter hierdie situasie verander toe die wetgewer besluit het om die Suid-Afrikaanse eiendomsreg te wysig om dit wel moontlik te maak. Dit was gedoen primêr met die doel om eienaarskap van residensiële eiendom vir meer mense toeganklik te maak deur 'n meer bekostigbare kategorie van behuising te skep, en was hoofsaaklik gebaseer op soortgelyke Australiese wetgewing. Sedertdien het die wetgewing aansienlike ontwikkeling deurgaan, en het die heersende wetgewing in hierdie verband, die '''[http://www.gov.za/sites/www.gov.za/files/Act%2095%20of%201986.pdf Wet op Deeltitels, nr. 95 van 1986 ("die Wet")] ,''' op 1 Junie 1988 in werking getree. Intussen het die Parlement die '''[http://www.gov.za/sites/www.gov.za/files/a8_2011.pdf Sectional Titels Schemes Management Act, nr. 11 van 2008]  (Deeltitelskemas Bestuurswet'''), goedgekeur, maar moet die President nog die inwerkingtredingsdatum daarvan bepaal. 'n Ander belangrike ontwikkeling is die '''[http://www.gov.za/sites/www.gov.za/files/a9_2011.pdf Community Schemes Ombud Service Act, nr. 9 van 2011]  (Wet op Gemeenskapskemas Ombuddienste'''), 'n wet wat ten doel het om meer bekostigbare geskilbeslegtingsmeganismes vir gemeenskapskemas tot stand te bring. Laasgenoemde moet ook nog deur die President in werking gestel word. Deeltitelskemas maak tans nie net voorsiening vir eiendomsreg oor residensiële eiendom nie, maar kan eiendomsreg oor kommersiële en industriële eiendom ook op hierdie wyse gevestig word.
Griekwas (rugbyspan)
Die Griekwas (weens borgskapsredes bekend as die Windhoek Draught Griekwas) is 'n provinsiale rugbyspan in Kimberley, Suid-Afrika.
Die Griekwas se voedingsbron vir spelers is uit die Noord-Kaap. Hulle tuisveld is die Griekwapark en hulle neem aan die Curriebeker- en SuperSport Rugby-uitdaagreeks (sedert 2017) deel. Griekwas se truikleur is poublou.
Springbokspelers
Die Griekwaspelers wat ook vir die Springbokke uitgedraf het is in alfabetiese volgorde:
Rekords
Rekords vir die Griekwas:
NRC Handelsblad
NRC Handelsblad, dikwels afgekort as NRC, is 'n Nederlandse dagblad wat gepubliseer word deur NRC Media. Dit word algemeen beskou as Nederland se "koerant van rekord".
Die NRC Handelsblad is die eerste keer op 1 Oktober 1970 gepubliseer, na die samesmelting van die Amsterdamse koerant Algemeen Handelsblad (In 1828 gestig deur J.W. van den Biesen) en die Rotterdamse Nieuwe Rotterdamsche Courant (In 1844 gestig deur Henricus Nijgh). Die koerant se slagspreuk is Lux et Libertas – Lig (verwysende na die Verligting) en Vryheid.
In Februarie 2006 het NRC Handelsblad met 'n oggendblad genaamd nrc•next begin om meer belese lesers te lok wat nie elke dag 'n koerant lees nie. Folkert Jensma is op 12 Desember 2006 deur Birgit Donker as redakteur opgevolg. Na 'n dispuut met die nuwe eienaars het Donker op 26 April 2010 bedank. Sy is vervang deur Peter Vandermeersch.
In 2014 was die NRC se oplaag 188,500 eksemplare, wat dit in die 4de plek geplaas het.
In 2015 is die NRC Media-groep deur die Belgiese maatskappy Mediahuis aangeskaf.
Algemeen Handelsblad
Die Algemeen Handelsblad was 'n invloedryke Amsterdamse liberale dagblad wat tussen 1828 en 1970 gepubliseer is. Dit is in 1828 gestig deur J.W. van den Biesen, 'n aandelemakelaar. Die koerant het nuus verskaf oor handel, die aandelemark en banksake. Mettertyd het die koerant ook politieke artikels begin gepubliseer.
Op die kruin van sy gewildheid—vanaf die Tweede Vryheidsoorlog, toe dit 'n voorstander van die Boere se saak was, tot die Tweede Wêreldoorlog—is dit geredigeer deur Charles Boissevain. Die koerant was liberaalgesind.
Nieuwe Rotterdamsche Courant
Die Nieuwe Rotterdamsche Courant was 'n invloedryke Rotterdamse liberale dagblad wat tussen 1844 en 1970 gepubliseer is. Dit is in 1844 deur Henricus Nijgh gestig. Die koerant het in 1970 met die Algemeen Handelsblad saamgesmelt om die NRC Handelsblad te vorm.
Joernaliste
Joernaliste wat vir NRC Handelsblad gewerk het sluit Henk Hofland, Hans van Mierlo, Marc Chavannes, Geert Mak, Karel van Wolferen, Jérôme Louis Heldring, Joris Luyendijk, Marjon van Royen, Derk Jan Eppink, Adriaan van Dis, Ben Knapen en Paul Marijnis in.
Jules White
Jules White (17 September 1900 – 30 April 1985) was 'n Amerikaanse vervaardiger, regisseur, en akteur.
Richard Southgate (akteur)
Richard Southgate (gebore 24 Februarie 1990) is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Man with Four Legs (2017) en in die televisiereekse Skins (2007) en Borgia (2011).
Pete Sampras
Pete Sampras (Grieks: Πιτ Σάμπρας; gebore op 12 Augustus 1971 in Washington, D.C. as Petros Sampras) is 'n voormalige Amerikaanse tennisspeler. In sy loopbaan van 15 jaar het hy 14 Grand Slam-mansenkelspeltitels op 52 geleenthede gewen. Hy was 'n wêreldwye no. 1-speler en word beskou as een van die grootste spelers in die tennisgeskiedenis. Vanweë sy presiese en kragtige afslane het hy die bynaam "Pistol Pete" gekry.
Griekwapark
Griekwapark (Windhoek Draughtpark vir borgskapredes en voorheen bekend as Hoffepark) is 'n sportstadion in Kimberley wat vir rugby en sokker gebruik word. Dit bied sitplek aan 11 000 toeskouers.
Pete Sampras
Sampras se professionele loopbaan het in 1988 begin en op die VSA-Ope van 2002 geëindig waar hy Andre Agassi in die eindstryd verslaan het. Hy was die rekordhouer van sewe Wimbledon-mansenkelspeltitels tot in 2017, toe Roger Federer sy agtste titel gewen het. Sampras het ook vyf VSA-Ope-titels gewen, ’n Ope-era-rekord wat hy met Federer en Jimmy Connors deel, asook twee titels in die Australiese Ope. Sy 14 Grand Slam-titels was ’n rekord totdat Federer sy 15de titel in 2009 op Wimbledon gewen het. Rafael Nadal het dié prestasie in 2017 in die Franse Ope herhaal en Novak Djokovic in 2019 in die Australiese Ope.
Sampras het altesaam 64 enkelspeltitels gewen. Hy was in 1993 die eerste keer die wêreld se no. 1-speler en het dié posisie 286 weke lank gehou (die tweede langste naas Federer se 310 weke). Hy was van 1993 tot 1998 ’n rekordgetal van ses agtereenvolgende jare no. 1. In 2007 is hy in die Internasionale Tennisheldesaal vereer.
Grand Slam-rekord
Die tabel toon Sampras se prestasie tydens elk van die Grand Slam-toernooie in mansenkels waaraan hy deelgeneem het:
Jade Alleyne
Jade Alleyne (gebore 16 Maart 2001) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse 4 O'Clock Club (2012) en The Lodge (2016).
Dranus Vermeulen
Dranus Vermeulen (1942- ) is ’n Afrikaanse dramaturg en senior lektor in Afrikaans en Nederlandse letterkunde aan die Universiteit van Natal.