cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Elektroliet
Sterk en swak
'n Stof soos asynsuur of "HAc", wat in suiwer vorm 'n vloeistof is, los egter as neutraal gesolveerde molekule op wat slegs gedeeltelik 'n dissosiasie-ewewig ondergaan.
Stowwe soos asynsuur word swak elektroliete genoem.
Isivivane
'n Isivivane is 'n klipstapel wat in die Zoeloe-kultuur 'n belangrike rol speel.
Nick Stewart
Nick Stewart (15 Maart 1910 – 18 Desember 2000) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Song of the South (1946), Carmen Jones (1954), It's a Mad Mad Mad Mad World (1963), en Silver Streak (1976).
Isivivane
Dit is 'n algemene gebruik onder veral die plattelandse Zoeloe-mense om 'n klip op 'n klipstapel te plaas voordat op 'n reis vertrek word om sodoende die plaaslike geeste gunstig te stem. Hierdie bakens, of isivivane, word dwarsoor Suider-Afrika aangetref, veral langs ou bekende en baie gebruikte voetpaaie.
Tien kilometer suidwes van Weenen langs die R74-pad in die rigting van Greytown is die grootste en bekendste isivivane, en is tot gedenkwaardigheid verklaar. Ander sulke bakens staan byvoorbeeld langs voetpaaie wat na Dukuza, koning Tsjaka se huis, lei en langs voetpaaie tussen Gingindlovu en die fontein waar koning Dingaan se drinkwater verkry is.
Tradisie vereis dat elke reisiger 'n klip plaas op die plek waarvandaan hy of sy vertrek. 'n Militêre leier doen dit voor hy op 'n veldtog gaan. Om 'n isivivane te begin, tel 'n persoon enige klip van sy keuse met die tone van die linkervoet op, vat dit dan met sy regterhand, spoeg op die klip en plaas dit dan waar hy of sy dit wil hê. Die gewoonte is dat elke persoon wat daarna daar verbygaan 'n klip optel, daarop spoeg en dit by die ander klippe pak en ontstaan daar dus mettertyd 'n hoë baken. So sal volgens die Zoeloe-bygeloof 'n suksesvolle reis verseker word.
Klas 39-000-diesellokomotief
Die Suid-Afrikaanse Klas 37-000 van 2006 is 'n Suid-Afrikaanse diesel-elektriese lokomotief uit die Spoornet-era.
Isivivane
Hierdie kulturele gebruik word teenswoordig soms vir kommersiële doeleindes misbruik.
Britse Indiese Oseaangebied
Die Britse Indiese Oseaangebied (Engels: British Indian Ocean Territory / BIOT) is 'n oorsese gebied van die Verenigde Koninkryk geleë in die Indiese Oseaan, halfpad tussen Afrika en Indonesië, suid van die Maledive. Die gebied bestaan uit die 7 atolle van die Chagos-argipel (Hindi: फेहंद्वीप / Phehandweep, Tamil: பேகான தீவுகள் / Paeikaana Theevukal, Dhivehi: ފޭހަންދީބު / Feyhandheebu) met meer as 1000 individuele eilande met 'n oppervlakte van 60 km². Die gebied word van Mauritius en die Seychelle geëis.
Klas 39-000-diesellokomotief
Transwerk het in 2005 met 'n projek begin om eenhonderd bestaande lokomotiewe tot nuwe Klas 39-000 Electro-Motive Diesel tipe GT26CU-3 lokomotiewe vir Spoornet om te bou. Slegs vyf is uiteindelik omgebou en in diens gestel tussen April 2006 en 2009.
Vervaardiging
In 2005 het Transwerk, later herdoop na Transnet Rail Engineering (TRE), en in 2013, Transnet Engineering, begin met 'n projek om die bestaande lokomotiewe in Klas 39-000 vir Spoornet te herbou. Die Electro-Motive Diesel tipe EMD GT26CU-3 diesel-elektriese lokomotiewe sou herbou word van Klas 34-600 en 34-800 tipe GT26MC en Klas 37-000 tipe GT26M2C lokomotiewe. Die oorspronklike lokomotiewe is almal ontwerp deur General Motors Electro-Motive Division (GM-EMD) en is gebou deur General Motors Suid-Afrika (GMSA) in Port Elizabeth tussen 1974 en 1981. Geskikte rame van ou skrootlokomotiewe is gebruik.
Die herbouwerk is by die Transwerk werkswinkels in Bloemfontein onderneem. Daar is beoog om 'n honderd Klas 39-000s te produseer, maar ten spyte van die tegniese sukses van die TRE-deel van die projek, is herbou gestaak ná die voltooiing van slegs vyf lokomotiewe, na bewering as gevolg van hoër-as-verwagte koste. Daar is besluit om in plaas van die herstel van 'n honderd ou lokomotiewe, eerder die program voort te sit met die bou van vyftig nuwe Klas 39-200 lokomotiewe.
Britse Indiese Oseaangebied
Die grootste eiland is Diego Garcia met 'n oppervlakte van 44 km², die ligging van 'n gesamentlike militêre fasiliteit van die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State. Ná die uitsetting van die inheemse bevolking (Chagossians) in die 1960's is die enigste inwoners Amerikaanse en Britse militêre personeel en gepaardgaande kontrakteurs, wat gesamentlik ongeveer 4 000 mense omvat (2004).
Geskiedenis
Die eilande van die Chagos-argipel is vroeg in die sestiende eeu deur Vasco da Gama ontdek en toe in die agtiende eeu deur Frankryk opgeëis as 'n besitting van Mauritius. In 1810 word Mauritius egter deur die Verenigde Koninkryk gebuit en doen Frankryk afstand van die gebied in die Verdrag van Parys. Plaaswerkers migreer in die laat 19de eeu na die hoofeiland Diego Garcia en vestig kopraplantasies.
In 1965 skei die Verenigde Koninkryk die Chagos-argipel van Mauritius en die eilande Aldabra, Farquhar en Desroches (Des Roches) van die Seychelle om die Britse Indiese Oseaangebied (BIOG) te vorm. Die doel hiermee was om die bou van militêre fasiliteite vir die gemeenskaplike voordeel van die Verenigde State en die Verenigde Koninkryk moontlik te maak. Die eilande is amptelik as 'n oorsese gebied van die Verenigde Koninkryk gevestig op 8 November 1965. Op 23 Junie 1976 word Aldabra, Farquhar en Desroches aan die Seychelle terugbesorg na aanleiding van die land se onafhanklikheidswording. Sedertdien bestaan die BIOG slegs uit die ses hoofeilandgroepe wat die Chagos-argipel beslaan.
In 1966 koop die Britse Regering die kopraplantasies in privaatbesit, sluit dit, en verwyder die hele bevolking (wat as die "Ilois" bekendstaan) van Diego Garcia na Mauritius. Die Ilois wat nou in Mauritius en die Seychelle woon het deurentyd aangedring op hulle reg om na Diego Garcia terug te keer en 'n belangrike regsoorwinning behaal in die Britse Hooggeregshof in 2000. Die beslissing is egter omgekeer deur 'n sogenaamde order-in-council of raadsbevel in Junie 2004, wat enige hoop op regstelling deur die Britse howe tot 'n einde gebring het. Die Ilois en hulle ondersteuners is tans besig om die beslissing in die Europese menseregtehof te appelleer.
Die Amerikaanse Lugmag het die basis op Diego Garcia tydens die 1991 Golfoorlog en die 2001-oorlog in Afghanistan, sowel as die 2003-inval van Irak gebruik.
Andile Phehlukwayo
Andile Lucky Phehlukwayo (gebore op 3 Maart 1996) is 'n Suid-Afrikaanse krieketspeler. Hy was deel van Suid-Afrika se groep vir die IKR o/19-krieketwêreldbeker in 2014 en ook ingesluit in die KwaZulu-Natalse krieketspan vir die 2015 T20I-Afrikabeker. Hy het in September 2016 sy internasionale buiging vir die Suid-Afrikaanse krieketspan gemaak en onder meer tydens die Krieketwêreldbeker 2019 vir Suid-Afrika gespeel.
Internasionale loopbaan
Hy is in September 2016 ingesluit in Suid-Afrika se EDI-groep vir hul reeks teen Australië en het sy ODI-buiging vir Suid-Afrika teen Ierland op 25 September 2016 gemaak. In Januarie 2017 is hy in Suid-Afrika se Twintig20 Internasionale (T20I)-groep opgeneem vir hul reeks teen Sri Lanka. Hy het op 20 Januarie 2017 sy T20I-debuut vir Suid-Afrika teen Sri Lanka gemaak.
Ron Moody
Ron Moody (8 Januarie 1924 – 11 Junie 2015) was 'n Engelse akteur, skrywer, en komponis. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Murder Most Foul (1964), Oliver! (1968), The Twelve Chairs (1970), en Unidentified Flying Oddball (1979).
Devon Odessa
Devon Odessa (gebore 18 Januarie 1974) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Uncle Buck (1989) en Nowhere (1997), en in die televisiereekse My So-Called Life (1994) en Sleepwalkers (1997).
Ward Crane
Ward Crane (18 Mei 1890 – 21 Julie 1928) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Destiny's Isle (1922), Sherlock Jr. (1924), The Blind Goddess (1926), en The Flaming Frontier (1926).
Gedig
'n Gedig (poësie) is 'n letterkundige teks in versvorm. Die skrywer van gedigte word 'n digter genoem.
Gereformeerde kerk Heidedal
Die Gereformeerde kerk Heidedal in ’n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika met oorwegend bruin lidmate in die woonbuurt met dieselfde naam in Bloemfontein. Die kerkgebou is geleë by Hibiscusstraat 6. Die gemeente is in 1987 gestig en vorm tans deel van die Klassis Suid-Vrystaat. Einde 2015 was hier net 21 belydende en 12 dooplidmate.
Midsomerfees
Die term Midsomerfees verwys na die feestelikhede wat orals in Europa, veral in die Nordiese lande (Denemarke, Finland, Noorweë en Swede), maar daarnaas ook in Estland, Letland en Litaue, Ierland, Cornwall, Frankryk, Italië, Malta, Portugal, Spanje, Kanada, die Verenigde State, Puerto Rico en selfs Brasilië, 'n land van die Suidelike Halfrond) op 24 Junie, die dag van die somer-sonstilstand in die Noordelike Halfrond, en op die voorafgaande aand plaasvind. In die Nordiese lande word die nagte tydens hierdie seisoen nouliks donker en staan derhalwe ook as "Wit Nagte" bekend.
Die Europese Midsomerfees met sy feestelikhede en tradisies het sy oorsprong in die Voor-Christelike tydperk, maar het as fees ter ere van Sint Johannes die Doper later ook 'n oppervlakkige Christelike karakter gekry. Volgens die Juliaanse kalender het die somer-sonstilstand op 24 Junie plaasgevind – die datum waarop die kerk die fees van Johannes die Doper gevier het. Die sterrekundige somer-sonstilstand vind in Sentraal-Europa egter op 21 (in buitengewone gevalle op 20) Junie plaas, die langste dag van die jaar.
Finland: Juhannus
Die Finne vier Juhannus steeds op die Saterdag wat tussen 20 en 26 Junie val. Ondanks die Christelike naam is sowel die oorsprong as die tradisies wat vandag nog gehandhaaf word, lankal oorgelewer. Juhannus is vroeër elke jaar op 24 Junie gevier, maar sedert 1955 geld die huidige reël, waarvolgens die fees altyd op die naweek val.
Nes Jaanipäev in Estland is Juhannus in Finland die Midsomerfees, die belangrikste vakansiedag in dié land na Kersfees.
Swede: Midsommar
Die Midsomerfees het in Swede – anders as in buurlande – nooit 'n Christelike karakter gekry nie. Op Midsomeraand word 'n feestelik versierde paal, die sogenaamde majstången of midsommarstången, opgerig (die naam is afgelei van die ouderwetse werkwoord maja wat letterlik "met blomme versier" beteken). Hierdie tradisie is in die 14de of 15de eeu uit Duitsland oorgeneem en het sy oorsprong in die Meibome wat daar in Mei tydens lentefeeste opgerig is. Baie streke en dorpe het hul eie tradisie van majstången sodat die pale duidelik van mekaar kan verskil. Nadat die paal met blare en blomme versier en opgerig is, word daar rondom die majstången gedans. Die kleredrag van feesgangers weerspieël die feestelike atmosfer van Midsomer, en dikwels is mense ook in tradisionele kleredrag geklee. Vroue en meisies gee voorkeur aan wit rokke of blomversierde kostuums. Ook kranse, wat van blomme of takkies van berkebome gevleg is, word soms gedra.
Midsomer is die tydstip wanneer in Swede die eerste vroeë aartappels geniet word. Hulle word saam met haring, suurroom, bieslook (sprietuie), knäckebrood en kaas bedien. Tradisionele dranke is schnaps en öl (bier), terwyl vars Sweedse aarbeie met slagroom as nagereg bedien word.
Noorweë: Sankthans
Die Midsomerfees word in Noorweë Sankthans, Sankt Hans of Jonsok genoem. Die naam is afgelei van St. Hans, die Deense benaming vir Johannes die Doper as beskermheilige. Daarnaas word die Oud-Noorse term jónsvaka ook nog gebruik. 23 Junie, die dag voor Sankt Hans, staan as Sankthansaften bekend. Veral hierdie dag word in Noorweë as 'n somerfees gevier, en in sommige stede vind buitemuurse baldanse plaas.
Die meeste streke het hul eie tradisie van feesvierings. Op die landtong Slinningsodden buite Ålesund word 'n 20 meter hoë feesvuur (Slinningsbålet) aangesteek wat jaarliks honderde toeskouers lok. In Laksevåg (Bergen) word tradisioneel ou vate versamel en op 'n hoë toring opgestapel en vasgespyker. Hierdie toring, wat al hoogtes van dertig meter bereik het, word in die nag voor Sankthans afgebrand.
In Flekkefjord het jongmense al sedert die 19de eeu 'n ou roeiboot na die land toe getrek, met brandbare materiaal gevul, aan die brand gesteek en deur die stad gedra. Deesdae word 'n boot, wat in die middel van die fjord geanker lê, vir die ritueel gebruik.
Groot feesvierings met onder meer baldanse langs die see word ook in die Oslofjord-omgewing en in Sørland gehou. Nogtans het sommige stede weens die brandgevaar 'n verbod op tradisionele Sankthans-feesvierings met feesvure geplaas. In gunstige weersomstandighede word daar nogtans oral in die land gebraai en 'n klein koffiebaldans georganiseer. Tradisionele geregte, wat op Sankthans-aand geniet word, is rømmegrøt (roompap) en Noorse aarbeie.
Denemarke: Sankt Hans
Net soos in Noorweë word ook in Denemarke saans op 23 Junie (Deens: Sankt Hans aften) feesvure (Sankt Hans bål) aangesteek. Die Deense feesvierings sluit die verbranding van 'n strooiheks en die sing van volksliedere (veral Holger Drachmann se Midsomervise) in. Hierdie ritueel is in die laat 19de eeu uit Duitsland oorgeneem en is 'n simboliese uitdrywing van bose geeste. Gewoonlik hou 'n bekende politikus of kunstenaar 'n kort toespraak (Deens: båltale) voordat die feesvuur aangesteek word. Die meeste feesvierings word op die strande langs die Noord- en Oosseekus gehou. In talle stede en dorpe word daarnaas optogte met fakkels of lanterns gehou.
Litaue: Joninės
Die Litause Midsomerfees (Litaus: Joninės of "Sint-Jansfees") het sy oorsprong in voor-Christelike tradisies en word saans op 23 Junie en in die nag voor 24 Junie gevier. Die heidense fees het as Rasos of Kupolės bekend gestaan en is tradisioneel op die dag van die somersonstilstand gevier. Volgens ou legendes kan wouddiere en voëls in hierdie nag praat. 24 Junie is 'n openbare vakansiedag en die gewildste nasionale feesdag in Litaue.
Die Rooms-Katolieke kerk het 'n Christelike karakter aan die heidense fees gegee wat nou ter ere van Sint Jan gevier word. Musiek en dans speel 'n sentrale rol by die feesvierings (waarvan die belangrikstes rondom die historiese heuwels van Kernavė en in die kusstede Palanga en Klaipėda plaasvind), en saans dans mense rondom die groot Sint-Jansvuur.
Letland: Jāņi
In Letland word Jāņi tussen 23 en 24 Junie as die gewildste fees gevier. Albei dae is openbare vakansiedae in Letland.
Die Letlandse mitologie skryf aan alle grasse en blomme, wat op die dag voor Midsomer versamel word, besondere geneeskrag vir mense en diere toe. Hulle word in kranse gevleg en in ruikers gerangskik. Letse vroue versier hulself tradisioneel met blommeruikers, terwyl mans eikeloofkranse dra. Daarnaas word ook deure en poorte, bepaalde kamers en stalle, maar ook diere met hierdie Sint-Jansgrasse (Lets jāņu zāles) versier wat die vorm van 'n eier en sodoende die "oorsprong van die lewe" naboots. Hulle weerspieël die natuur se vrugbaarheid.
Van oudtyd het Letlandse huisvroue vir die Midsomerfees karwy-kaas berei, terwyl hul eggenote bier gebrou het. Deesdae word die bier egter gekoop. Deurdat hulle kaas en bier aanbied en sing en dans, deel alle "Sint-Janskinders" (Lets jāņu bērns) in die seëninge van die natuur en godhede en is gaste by die huwelik tussen die hemelsvader Dievs en Mara (Moeder Aarde).
'n Ander besondere tradisie is līgo-gesange – dainas met 'n kenmerkende herhalende līgo, līgo-refrein wat ter geleentheid van die Midsomerfees gesing word. Volgens ou oorlewerings is die woord līgo deur die god Jānis na die Aarde gebring om die velde en akkers te seën en ryk oeste te verseker.
Daar is ook duisende liedjies waarin Saule (die Son), Jānis (wat dikwels ook die Seun van God genoem word) asook Jāņu māte en Jāņu tēvs (Sint-Jansmoeder en Sint-Jansvader, die here des huises van elke plaas) besing word. Jāņa bērni, die Sint-Janskinders wat hulself met kranse en gras versier het, begin hul feestelike optog van plaas tot plaas en vra met hul gesang na die tradisionele Midsomerfees-kos (kaas en bier) en wens die plaasbewoners geluk, seën en vrugbaarheid toe.
Die Sint-Jansfees bereik sy hoogtepunt met die Sint-Jansvure wat voor sononder aangesteek en tot sonop aan die brand gehou word. In landelike gebiede word die Sint-Jansvuur op 'n heuwel aangesteek waarby spesiale teervate op 'n paal, wawiele wat in teer gedompel en met strooi omwikkel is of spesiale fakkels gebruik word. Aan die Sint-Jansvuur word 'n reinigende krag toegeskryf, en dit bevorder volgens oorlewering ook gesondheid en vrugbaarheid. So ook verdryf die vuur, sodra dit velde, akkers, huise, mense en diere verlig, alle kwaad.
Langs die kus word die Sint-Jansvuur meestal reg op die strand aangesteek. Hiervoor word alle brandbare materiaal versamel wat in die loop van die tyd op die strand uitgespoel het, soos ou bome wat deur natuurkragte ontwortel is. Dit word sodoende na die "ewige kringloop" van aarde, water, vuur en lug teruggebring.
Estland: Jaanilaupäev
Die Estlanders se Midsomerfees (Jaanipäev) word op 24 Junie gevier; die viering begin egter op die aand van 23 Junie (Jaanilaupäev) en gaan voort tot in die vroeë oggend van die volgende dag. Dit is nog voor Kersfees die belangrikste fees in die land, wat – indien moontlik – op die platteland deurgebring word, waarvolgens die stede in hierdie tyd amper verlate is. 'n Tradisionele Estlandse Midsomerviering sluit in 'n vuurput wat die heelnag nie uitgedoof word nie. Volgens ou tradisies word ongebruikte bote dikwels op die eilande verbrand.
Pole, Slowakye, Silesië: Sobotka
In Pole word Midsomer algemeen as Noc świętojańska ("Sint-Johannes-nag") ter geleentheid van die Fees van Sint Johannes die Doper op 23 en 24 Junie gevier. Na die fees word ook kort as Sobotka verwys. Soortgelyke feesvieringe vind in Slowakye, Silesië en in die Karpateboog plaas. In Oos-Pole (Masowië en Podlachië) staan die fees as Kupała of Kupało bekend.
Kalifornië
In Santa Barbara, Kalifornië word sedert 1974 jaarliks 'n vrolike Midsomerfeesparade gehou, die Summer Solstice Parade.
Cyril Ramaphosa
Matamela Cyril Ramaphosa (gebore 17 November 1952) is 'n Suid-Afrikaanse prokureur, gewese vakbondleier, politikus en sakeman, sedert 15 Februarie 2018 die President van Suid-Afrika en sedert 18 Desember 2017 die president van die African National Congress (ANC). Daarbenewens het hy vanaf 10 Februarie 2020 tot 6 Februarie 2021 as president van die Afrika-unie gedien. Hy is in Soweto, naby Johannesburg, in die huidige Gautengprovinsie gebore. Ramaphosa was 'n groot figuur in Suid-Afrikaanse nasionale politiek, het daarna 'n prominente figuur in die besigheidsgemeenskap geword, en toe weer teruggekeer na die politiek.
Gerespekteer as 'n vaardige en rekeningswaardige onderhandelaar en strateeg, is Ramaphosa beter bekend vir die oprigting van die grootste en magtigste werkersunie in Suid-Afrika – die Nasionale Unie van Mynwerkers van Suid-Afrika (NUMSA) – sowel as vir die kritieke rol wat hy gespeel het, saam met Roelf Meyer van die Nasionale Party, gedurende die onderhandelinge om 'n vreedsame einde te bring aan apartheid en om die land gereed te maak vir die eerste demokratiese verkiesing in April 1994.
Hy is getroud met dokter Tshepo Motsepe, suster van die mynmagnaat Patrice Motsepe, en hulle het vyf kinders.
Vroeë lewe en opvoeding
Alhoewel hy die grootste deel van sy kinderjare in Soweto deurgebring het, het hy in 1971 aan die Mphaphuli Hoërskool in Sibasa, Venda, gematrikuleer. Hy het vervolgens geregistreer om regte aan die Universiteit van die Noorde (Turfloop) te studeer in 1972.
Op universiteit het Ramaphosa betrokke geraak by studentepolitiek, en hy het by die Suid-Afrikaanse Studenteorganisasie (SASO) en die Black People's Convention (BPC) aangesluit. Dit het gelei tot sy arrestasie en gevolglike alleenaanhouding vir elf maande in 1974 ingevolge Artikel 6 van die Wet op Terrorisme, vir sy betrokkenheid in die organisasie van pro-Frelimo byeenkomste. In 1976 is hy weer in hegtenis geneem, en vir ses maande aangehou.
Politieke aktivis en vakbondleier
Nadat hy sy graad ontvang het, het Ramaphosa by die Raad van Unies van Suid-Afrika (CUSA) aangesluit as regsadviseur. In 1982 het CUSA Ramaphosa gevra om 'n vakbond vir mynwerkers te begin; die nuwe vakbond is in dieselfde jaar gestig, en die Nasionale Unie van Mynwerkers (NUM) genoem. Ramaphosa is hierna in Lebowa gearresteer op die aanklag dat hy 'n byeenkoms in Namakgale georganiseer het, of beplan het om dit by te woon, wat verban is deur die plaaslike magistraat.
Ramaphosa is verkies tot die eerste sekretaris-generaal van die unie, 'n posisie wat hy beklee het tot sy bedanking in Junie 1991, na sy verkiesing as die sekretaris-generaal van die African National Congress. Onder sy leierskap het die unie se lidmaatskap gegroei van 6 000 in 1982 tot 300 000 in 1992 wat dit beheer gegee het oor amper die helfte van die totale swart arbeidsmag in die Suid-Afrikaanse mynbedryf. As sekretaris-generaal het hy ook die mynwerkers in een van die grootste stakings in Suid-Afrikaanse geskiedenis gelei.
In 1985 het NUMSA weggebreek van CUSA en het gehelp in die oprigting van die Congress of South African Trade Unions (COSATU). Toe COSATU aangesluit het by die United Democratic Front (UDF), 'n politieke beweging teen die Nasionale Party regering van P.W. Botha, het Ramaphosa 'n leidende rol gespeel in wat bekend geword het as die Mass Democratic Movement (MDM).
Toe Nelson Mandela vrygelaat is uit die gevangenis, het Ramaphosa op die Nasionale Ontvangskomitee gedien.
Politikus en president
Saam met sy verkiesing as die Sekretaris-Generaal van die ANC in 1991 het hy die hoof van die onderhandelingspan van die ANC geword, wat oor die vreedsame oorgang na demokrasie met die Nasionale Party-regering onderhandel het. Na die eerste werklike demokratiese verkiesing in 1994 het Ramaphosa 'n lid van die Parlement geword; en is hy verkies as die Voorsitter van sy Grondwetlike Vergadering (Engels: Constitutional Assembly) op 24 Mei 1994 en het 'n sentrale rol gespeel in die regering van nasionale eenheid.
Nadat hy die wedloop verloor het om die President van Suid-Afrika te word teen Thabo Mbeki, het hy bedank uit sy politieke poste in Januarie 1997 en aangesluit by die private sektor, waar hy die direkteur van die Nuwe Afrika Beleggings Beperk geword het. Nogtans het hy 'n lid van die Nasionale Uitvoerende Komitee (NUK) van die ANC gebly.
Alhoewel hy nie 'n lid van die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party (SAKP) is nie, het Ramaphosa verklaar dat hy 'n toegewyde sosialis is.
Op 10 Februarie 2020 het Cyril Ramaphosa die presidentskap van die Afrika-unie oorgeneem en Abdel Fattah el-Sisi in dié amp opgevolg. Op 6 Februarie 2021 is hy deur Félix Tshisekedi uit die Demokratiese Republiek die Kongo opgevolg.
Sakeman
Ramaphosa het in 2004 die pos van die uitvoerende voorsitter van Shanduka Holdings beklee, 'n maatskappy wat hy gestig het om deel te neem in swart ekonomiese bemagtigingstransaksies. Hy was ook voorsitter van Johnnic Holdings, Bidvest Group en die MTN Groep. Sy ander nie-uitvoerende direkteurskappe was Macsteel Holdings, Alexander Forbes, Standard Bank en Medscheme.
Ere-doktorsgrade en toekennings
Ramaphosa het ere-doktorsgrade ontvang van die Universiteit van KwaZulu-Natal, die Universiteit van Port Elizabeth, die Universiteit van Kaapstad, die Universiteit van die Noorde, die Universiteit van Lesotho en die Universiteit van Massachusetts. In Oktober 1991 was hy ook 'n besoekende Professor in Regte by Stanford Universiteit.
Ramaphosa het ook in Oktober 1987 die Olof Palme toekenning in Stockholm ontvang.
Internasionale posisies
In sy rol as sakeman was Ramaphosa 'n lid van die Coca-Cola-maatskappy se Internasionale Adviseursraad sowel as die Unilever Afrika Adviseursraad. Hy was ook die eerste adjunk-voorsitter van die Commonwealth Business Council.
Saam met die oud-president van Finland, Martti Ahtisaari, is hy aangewys as 'n inspekteur van die Ierse Republikeinse Lëer (IRL) se ontwapening in Noord-Ierland. Ramaphosa dien ook op die Internasionale Kommissie van Intervensie en Staatsoewereiniteit en is die Ere-Konsulgeneraal vir Ysland in Suid-Afrika.
Stefan Johannes Bleicher
Stefan Johannes Bleicher (gebore in 1962) is 'n Duitse orrelis. Hy het orrel studeer onder onderskeidelik Lionel Rogg in Genève en Ewald Kooiman in Amsterdam, asook historiese uitvoeringspraktyk onder Nikolaus Harnoncourt aan die Mozarteum. Hy is 'n dosent aan die Landesmusikakademie Ochsenhausen en is sedert 1991 die hoof van die Süddeutsche Orgelakademie in Baden-Württemberg.
Sy konserttoere het hom na die belangrikste katedrale en kerke in Europa geneem. Sy diskografie bestaan uit ongeveer 20 opnames, waaronder 'n CD bestaande uit werke van J.S. Bach (welke CD onder meer insluit Bach se Toccata en Fuga in D-mol BWV 565, Concerto in G majeur BWV 592, Sonate III in D mineur BWV 527 en sy Prelude, Largo en Fuga in C majeur BWV 545) wat opgeneem is op 28 en 29 November 1996 voor die Historische Holzey-Orgel in Weissenau, Duitsland vir die Arte Nova plate-etiket. Hy was tot 2011 orrelis by die Stadtkirche Winterthur en is professor in orrel aan die Hochschule für Musik Trossingen.
Beeldhouer (sterrebeeld)
Die Beeldhouer (Latyn: Sculptor) is ’n klein, dowwe sterrebeeld in die suidelike hemelruim. Dit is in die 18de eeu deur Nicolas-Louis de Lacaille geskep. Hy het dit aanvanklik die Beeldhouer se Ateljee (Apparatus Sculptoris) genoem, maar dit is later verkort.
Ruimtevoorwerpe
Die Beeldhouer bevat geen sterre helderder as 3 mag nie. Dit is omdat die sterrebeeld die galaktiese suidpool bevat waar min sterre voorkom.
Die helderste ster is Alpha Sculptoris, met ’n helderheid van net 4,31 mag. Die sterrebeeld bevat die Sculptor-dwergsterrestelsel, wat deel is van die Lokale Groep (die groep sterrestelsels waartoe die Melkweg behoort) sowel as die Sculptor-groep, die naaste sterrestelselgroep aan die Lokale Groep. Die Sculptor-sterrestelsel (NGC 253), ’n staafspiraalstelsel en die grootste lid van die groep, lê naby die grens tussen die Beeldhouer en die Walvis. Nog ’n prominente lid van die groep is die onreëlmatige sterrestelsel NGC 55.
’n Unieke sterrestelsel in die Beeldhouer is die Wawiel-stelsel, wat 500 miljoen ligjare van die Aarde af is. Dit het ontstaan met die samesmelting van twee sterrestelsels sowat 300 miljoen jaar gelede. Dit het ’n kern van ouer, geel sterre wat die kleinste van die twee stelsels was, en ’n buitenste ring van jonger, blou sterre wat die grootste stelsel was. Die skokgolwe van die botsing het intensiewe stervorming in die buitenste ring tot gevolg gehad.
Chakassies
Chakassies (Хакас тілі, Chakas tili) is ’n Turkiese taal wat in die Republiek Chakassië in Rusland gepraat word. Die meeste Chakasiërs is tweetalig en Chakassies is saam met Russies die amptelike taal van die republiek.
Alfabette
Die Chakassiese letterkundige taal, wat ná die Russiese Rewolusie van 1917 ontstaan het, is gebaseer op die sentrale dialekte Sagai en Katsja. Sedert 1924 is ’n vorm van die Cyrilliese alfabet daarvoor gebruik. Dit is 1929 vervang met ’n Latynse alfabet en in 1939 weer met ’n Cyrilliese alfabet.
Latynse alfabet:
Cyrilliese alfabet:
Kapitalisme
Kapitalisme is 'n ekonomiese stelsel waar mense vry is om hul arbeid en ware teen die hoogste prys wat hulle daarvoor kan kry, te verkoop. Die regering meng so min moontlik met die stelsel in. Kapitalisme gee mag aan diegene wat rykdom het en diegene wat dit beheer. Privaat eiendom is 'n basiese deel van hierdie rykdom. Die belangrikste uitdagings vir die kapitalistiese stelsel gedurende die eerste helfte van die twintigste eeu was onder meer die stigting van die eerste kommunistiese staat en die wêreldwye Depressie van die vroeë 1930's.
Ekonome, politieke ekonome en geskiedskrywers huldig verskillende sieninge in hul ontledings van kapitalisme en verskeie vorme word in die praktyk aanvaar. Hierby ingesluit is:
Die verskillende vorme van kapitalisme word bepaal volgens die vlakke van die vrye mark, openbare eienaarskap, struikelblokke vir gesonde kompetisie, en staats-goedgekeurde sosiale beleid. Die mate van mededinging in die markte, die rol van inmenging en regulering, en die omvang van staatseienaarskap is divers in die verskillende modelle van kapitalisme. Die omvang waarmee die verskillende markte vry mag handel dryf, sowel as die maatreëls wat vir privaat eienaarskap neergelê word, is kwessies vir staatsbeleid. Die meeste bestaande kapitalistiese ekonomieë is gemengde ekonomieë, wat elemente van die vrye mark met staatsbetrokkenheid kombineer, en in sommige gevalle, met ekonomiese beplanning.
Kapitalisme het al onder baie soorte van regerings, in verskillende tye, plekke en kulture gefloreer. Met die val van merkantilisme het gemengde kapitalistiese stelsels in die Westerse wêreld dominant geraak en is steeds aan die uitbrei.
Volgens die ekonoom, Joseph Schumpeter, is kapitalisme tot dusver die suksesvolste ekonomiese stelsel omdat 'n totale bevolking daarby baat vind met die verbetering van hul lewenstandaard. Hy reken dat kapitalisme rykdom skep deur gedurig na hoër vlakke van produktiwiteit en tegnologiese gesofistikeerdheid te reik. Dié sogenaamde kreatiewe verwoesting vereis dat die "oue" eers verwoes moet word voordat die "nuwe" beheer oorneem.
Woordvorming
Die term kapitalis, wat beteken om die eienaar van kapitaal te wees, het voor die uitdrukking kapitalisme al in die middel-17 de eeu posgevat. Capitale is 'n Latynse woord wat in die 12de- tot die 13de eeu gebruik is om na fondse, kuddes, handelsware, 'n hoeveelheid geld, of die rente op geld, te verwys.
Die geskiedenis
Kapitaal het al vir eeue op 'n klein skaal bestaan, met handelaars wat met die uitverhuring en uitlening van goedere 'n inkomste gegenereer het; en dan was daar ook op 'n klein skaal van loonarbeid gebruik gemaak. Die eenvoudige uitruil van handelsware, en die daaropvolgende eenvoudige produksie van goedere, wat die aanvanklike grondslag vir kapitaal uit handel gelê het, het 'n baie lang geskiedenis. Volgens Karl Marx dateer die "kapitalistiese era" uit die 16de eeu toe handelskapitalisme in relatief klein stedelike werkswinkels begin is. Die vroeë Islam het reeds beleid vir 'n kapitalistiese ekonomie gepromulgeer wat uiteindelik deur handelsvennote, in stede soos Venesië, na Europa migreer het. Daar moes talle verskillende sosiale, tegniese, en regs-politiese toestande bymekaar gebring word voordat kapitalisme die dominante produksieproses van die geemeenskap kon word.
Vir die grootste deel van die mensdom se geskiedenis het dit nooit 'n werklikheid geword nie. Kapitaal het bestaan en kommersiële handel was 'n werklikheid, maar dit het nie na industrialisasie en grootskaalse kapitalistiese industrieë gelei nie. Dit het 'n hele rits nuwe voorwaardes vereis soos:
Merkantilisme
Die ekonomiese doktriene wat tussen die 16de en die 18de eeu die septer geswaai het was algemeen bekend as merkantilisme. Dit is die tydvak van die ontdekkingsreise waar handelsreisigers op skepe die wêreld vol gevaar het, op soek na nuwe lande en handelsgeleenthede. Merkantilisme was 'n stelsel van handel dryf om geld te maak, hoewel kommoditeite toe nog grootliks met 'n nie-kapitalistiese metode geproduseer is. Die meeste navorsers beskou die era van handels-kapitalisme en merkantilisme as die oorsprong van die moderne kapitalisme, hoewel Karl Polyani geargumenteer het dat die vestiging van die veralgemeende markte, soos hy dit beskryf, as "denkbeeldige kommoditeite" soos grond, arbeid en geld, die waarmerk van kapitalisme is.
Engeland het gedurende die Elizabeth-era (1558–1603) met 'n grootskaalse en intergrerende benadering tot merkantilisme begin.
Europese handelaars, gerugsteun deur staatsbeheerde subsidies en monopolieë, het hul meeste geld gemaak met die koop en verkoop van goedere.
Die Britse Oos-Indiese Kompanjie en die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie het die weg gebaan vir die uitbreidings-era van handeldryf. Hierdie ondernemings word gekenmerk deur hul koloniale en uitbreidingsmagte wat die nasiestate vir hulle gegee het. Handelaars, wat onder die vorige stadium van merkantilisme geld in die Oos-Indiese maatskappye en ander kolonies belê het, het winste uit hul beleggings verwag.
Koringberg
Koringberg in die Swartland lê 6 km wes van die N7 nasionale pad tussen Piketberg en Moorreesburg en 15 km van beide dorpe. Dit is 116 km per pad en 146 km per spoor van Kaapstad. In die omgewing word hoofsaaklik met koring geboer, vandaar die dorp se naam. Teenswoordig word ook wingerddruiwe verbou.
Kapitalisme
Moderne
Kapitalisme is met die uitgebreide prosesse van Globalisering regoor die wêreld uitgedra, om teen die einde van die 19de eeu die dominante globale stelsel te word. Aan die ander kant het die snelle verspreiding van kapitalisme weer gesorg dat alle ander prosesse in die ekonomie en die globalisering ook vinniger kon uitbrei. In die laat 19de eeu het kapitalisme daarin geslaag om die uitdagings van die sentraal-beplande ekonomieë te oorbrug om die alomvattende wêreldstelsel te word, met die Gemengde ekonomie as die dominante vorm in die geÏndustrialiseerde Westerse wêreld.
Koringberg
Geskiedenis
Hierdie kerkdorp is in 1923 gestig op die plaas Brakwater na onenigheid met en gevolglike afstigting van die NG gemeentes te Piketberg en Moorreesburg. Dit is aanvanklik Warren’s Camp genoem na die spoorweghalte.
Kapitalisme
Moderne
Met industrialisasie is die Ekonomie van skaal gebruik om die produksie van goedkoop huishoudelike toestelle toe te laat terwyl die vinnige bevolkingsaanwas 'n volhoubare mark vir die kommoditeite verseker het. Globalisering is in dié tydperk in die 19de eeu deur imperialisme gevorm.
Koringberg
Geskiedenis
Die dorpie het die laaste dekade gewild geraak by stedelinge wat die rus en vrede van die platteland wil ervaar. Beide die Bergrivier en die Misverstanddam is in die nabye omgewing geleë.
Kapitalisme
Ter opsomming
Oor die algemeen kan kapitalisme as 'n ekonomiese stelsel en wyse van produksie as volg opgesom word:
Beker (sterrebeeld)
Die Beker (Latyn: Crater) is ’n dowwe sterrebeeld in die suidelike hemelruim. In die Griekse mitologie word dit verbind met die beker van die god Apollo. Dit is een van die 48 konstellasies wat deur die 2de-eeuse sterrekundige Ptolemeus beskryf is en is steeds een van die 88 moderne sterrebeelde. Dit het gee sterre helderder as 3 mag nie.
Ruimtevoorwerpe
Gamma Crateris is ’n dubbelster sowat 84 ligjare van die son af.
31 Crateris, wat nou as deel van die Kraai beskou word, is ’n ster van 5,2 mag wat eers verwar is met ’n maan van Mercurius.
Mitologie
Die Kraai word geïdentifiseer met ’n verhaal in die Griekse mitologie waarin ’n kraai Apollo bedien en gestuur word om water te gaan haal. Op pad rus die kraai lank en nadat hy eindelik die water in ’n beker opgeskep het, neem hy ’n waterslang terug as verskoning omdat hy so lank gevat het. Apollo besef egter wat gebeur het. Hy is woedend en werp die kraai, beker en slang in die lug in. So het die sterrebeelde Beker, Kraai en Noordelike Waterslang ontstaan.
Justine Bateman
Justine Bateman (gebore 19 Februarie 1966) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Satisfaction (1988) en in die televisiereekse Family Ties (1982) en Californication (2007).
Callyspongia asparagus
Callyspongia asparagus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Gereformeerde kerk Toekomsrus
Die Gereformeerde kerk Toekomsrus is ’n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika aan die Wes-Rand van Gauteng waarvan die lidmate oorwegend bruin is. Die gemeente ressorteer onder die Klassis Wesrand. Einde 2015 was hier 65 belydende en 50 dooplidmate. In sy hele bestaan het Toekomsrus nog nooit ’n eie predikant of selfs een in kombinasie gehad nie.
Callyspongia asparagus
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1814 deur Lamarck.
Gereformeerde kerk Toekomsrus
Die gemeente is in 1979 gestig en in die eerste twee jaar van sy bestaan is dienste in die saal van ’n plaaslike laerskool gehou. Twee erwe is van die stadsraad bekom en reeds van die stigting af het die gemeente begin beplan aan hul eie kerkgebou. Die kerkraad het self as bouaannemer opgetree en het soveel moontlik van lidmate se talente gebruik gemaak. Die beplanning was vir ’n doelmatige gebou, pleks van ’n sierlike.
Die gebou wat hulle opgerig het, bestaan inderwaarheid uit ’n pastorie sonder binnemure en bied sitplek aan 200 kerkgangers. Wanneer die finansies dit toelaat, wil die gemeente wel ’n regte kerkgebou oprig. Die agterste gedeelte van die gebou is as woonstel ingerig. Die ingebruikneming van die gebou het met ’n feestelike roetemars begin wat deur ’n blaasorkes gelei is. Dit het die trek van die gemeente van die laerskool af na die nuwe gebou voorgestel. By die gebou is ’n lint deurgeknip, die hoeksteen onthul en die deur amptelik oopgesluit. Daarna het prof. J.J.J. (Fika) van Rensburg ’n dankdiens gelei.
Klas 39-200-diesellokomotief
Die Suid-Afrikaanse Klas 39-200 van 2009 is 'n Suid-Afrikaanse diesel-elektriese lokomotief uit die Transnet Freight Rail era.
Teen die einde van 2009 is die eerste van vyftig Klas 39-200 Electro-Motive Diesel tipe GT26CU-3 diesel-elektriese lokomotiewe in diens gestel deur Transnet Freight Rail. Die lokomotiewe is nuut gebou na 'n vroeëre projek om ouer lokomotiewe na Klas 39-000 lokomotiewe te herbou laat vaar is.
Die Klas 39-000 projek
In 2005 het Transwerk, later herdoop na Transnet Rail Engineering (TRE), en in 2013, Transnet Engineering, begin met 'n projek om die bestaande lokomotiewe in Klas 39-000 vir Spoornet te herbou. Die Electro-Motive Diesel tipe EMD GT26CU-3 diesel-elektriese lokomotiewe sou herbou word van Klas 34-600 en 34-800 tipe GT26MC en Klas 37-000 tipe GT26M2C lokomotiewe. Die oorspronklike lokomotiewe is almal ontwerp deur General Motors Electro-Motive Division (GM-EMD) en is gebou deur General Motors Suid-Afrika (GMSA) in Port Elizabeth tussen 1974 en 1981. Geskikte rame van ou skrootlokomotiewe is gebruik.
Die herbouwerk is by die Transwerk werkswinkels in Bloemfontein onderneem. Daar is beoog om 'n honderd Klas 39-000s te produseer, maar ten spyte van die tegniese sukses van die TRE-deel van die projek, is herbou gestaak ná die voltooiing van slegs vyf lokomotiewe, na bewering as gevolg van hoër-as-verwagte koste. Daar is besluit om in plaas van die herstel van 'n honderd ou lokomotiewe, eerder die program voort te sit met die bou van vyftig nuwe Klas 39-200 lokomotiewe.
Die nuwe Klas 39-200
Die Klas 39-200 lokomotiewe is nuut gebou van ingevoerde en plaaslik vervaardigde komponente by die Koedoespoort TRE werkswinkels oos van Pretoria, in samewerking met EMD. Teen Oktober 2009 was meer as twintig lokomotiewe reeds gebou en het roltoetse ondergaan, en teen April 2010 het die laaste van vyftig lokomotiewe van die produksielyn afgerol. Die bouprojek is in twaalf maande voltooi en hulle is in die reeks 39-201 tot 39-250 genommer.
Paul Stewart (akteur)
Paul Stewart (13 Maart 1908 – 17 Februarie 1986) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Citizen Kane (1941), The Window (1949), Twelve O'Clock High (1949), en Kiss Me Deadly (1955).
Blues
Blues is 'n musiekstyl en genre wat tussen 1860 en 1900 ontstaan het uit die musiek van die slawe in die Suide van die Verenigde State, onder andere in die Mississippidelta, tussen Memphis en New Orleans. Die vernaamste musikale bronne wat tot die ontstaan van die blues bygedra het, is die godsdienstige liedjies (gospels) en liedjies wat die slawe gesing het terwyl hulle gewerk het. Musiek, in groepe of alleen, met of sonder selfgemaakte instrumente, was dikwels die enigste manier wat die slawe gehad het om hul lyding uit te druk en te versag. Vandaar ook die naam "blues", wat op die musiek se melankoliese toon en inhoud dui.
Tydens die Eerste Wêreldoorlog het baie swartes vanuit die Suide na die stede in die Noorde (onder andere Chicago en Detroit) getrek, waardeur hul musiek 'n meer "stedelike" geluid gekry het, gekenmerk deur die gebruik van elektriese instrumente. Hierdie musiek het ook 'n vinniger tempo gehad en sou later die weg baan vir rhythm and blues (R&B) en ruk-en-rol. Die laasgenoemde het tydens die vyftigerjare die voortou geneem, maar deurdat Britse musikante soos Eric Clapton, die Rolling Stones en Led Zeppelin ook blues in hul musiek gebruik het, het die genre weer gewild geword.
Jazz is 'n verwante musiekstyl wat sterk deur blues beïnvloed is.
Paleoproterosoïkum
Die Paleoproterosoïkum of Paleoproterosoïese Era is die eerste era van die Proterosoïese Eon en het geduur van 2,5-1,6 miljard jaar gelede. Dit was gedurende dié tydperk dat die kontinente die eerste keer gestabiliseer het.
Paleontologiese getuienis dui daarop dat die aarde se rotasiespoed in dié era ’n dag van 20 uur tot gevolg gehad het; daar was dus sowat 450 dae in ’n jaar.
Atmosfeer
Die katastrofe het ook die transformasie van eensellige organismes in die eerste eukariote tot gevolg gehad.
Natalse Haaie
Die Natalse Haaie is 'n rugbyspan gesetel in Durban, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Die Haaie het ontstaan uit die Natal Rugbyunie wat in 1890 gestig is. Die span was as die "Piesangboere" bekend tot die middel negentigs.
Metaalaap (astrologie)
Volgens die Chinese kalender kom so ’n verbinding elke 60 jaar voor. Die laaste Metaalaapjaar het in 1980 begin en volgens die Gregoriaanse kalender het dit geduur van 16 Februarie 1980 tot 4 Februarie 1981.
Metaalaapjare
Die volgende jare is Metaalaapjare:
Aritatsu Ogi
Aritatsu Ogi (小城 得達) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Callyspongia aspericornis
Callyspongia aspericornis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1814 deur Lamarck.
Hammerfest
Hammerfest is 'n stad met 'n oppervlakte van 847 vierkante kilometer en 9 372 inwoners (2007) in die Noord-Noorse fylke (provinsie) Finnmark. Dit staan bekend as een van die wêreld se noordelikste stede en as die eerste nedersetting in Europa wat in 1891 elektriese straatbeligting gekry.
Hammerfest is saam met sy susterstad Vardø die oudste stad in Noord-Noorweë en het op 17 Julie 1789 stadstatus gekry. Hammerfest het sy stigting aan die natuurlike seehawe in die gebied te danke en het ondanks sy afgeleë geografiese posisie al vroeg internasionale bande gehandhaaf. In 1852 is die eerste internasionale meting van die aarde se omtrek in Hammerfest voltooi.
Nick Cravat
Nick Cravat (11 Januarie 1912 – 29 Januarie 1994) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Flame and the Arrow (1950), King Richard and the Crusaders (1954), en The Island of Dr. Moreau (1977), en in die televisiereeks The Count of Monte Cristo (1956).
Kilimandjaro
Kilimandjaro (Engels: Mount Kilimanjaro) is 'n bergmassief in Afrika wat in die noordooste van Tanzanië naby die grens met Kenia geleë is. Met sy hoogte van 5 895 meter is dit die hoogste berg in Afrika, asook die hoogste alleenstaande berg ter wêreld. Die massief bestaan uit die drie vulkane: Kibo, Mawenzi en Shira. Dit is een van die Vulkaniese Sewe Kruine.
Tussen 1885 en 1918 was die berg die hoogste punt op Duitse gebied (Duits-Oos-Afrika) en vanaf 1902 tot 1918 is die berg ná Keiser Wilhelm Kaiser-Wilhelm-Spitze of Wilhelmskuppe genoem. Die Kilimandjaro Nasionale Park is in 1987 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.
Die hoogste punt op die berg staan bekend as Uhuru-piek (Swahili vir: "Vryheid"). Daar is sewe roetes wat lei na Uhuru-piek met slegs een wat werklike klimwerk vereis. Die temperatuur daal tot by -30 °C bo-op die berg.
Roetes na die bergtop neem 5-8 dae. Hoe meer tyd bestee word om te klim, hoe makliker sal dit wees om te akklimatiseer.
Tetrakwark
’n Tetrakwark is in deeltjiefisika ’n eksotiese meson wat uit vier kwarke bestaan. In beginsel is ’n tetrakwark-toestand moontlik in kwantum-chromodinamika, die moderne teorie van sterk wisselwerkings.
Die eerste kandidaat-tetrakwark is in 2003 in Japan voorgestel. Dié deeltjie sou 3,872 MeV weeg. In 2007 is die Z(4430)-deeltjie voorgestel wat ’n massa van 4,430 MeV sou hê, en in 2014 is dit waargeneem by die Groot Hadronversneller.
In 2009 het Fermilab aangekondig hulle het ’n deeltjie ontdek wat voorlopig Y(4140) genoem word, en dit kan ook ’n tetrakwark wees. In 2010 het drie wetenskaplikes data van vorige eksperimente herontleed en aangekondig dat ’n goed gedefinieerde tetrakwark bestaan.
In Junie 2013 het twee onafhanklike groepe die moontlike ontdekking van die Zc(3900)-tetrakwark aangekondig.
Dudley Moore
Dudley Moore (19 April 1935 – 27 Maart 2002) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bedazzled (1967), The Hound of the Baskervilles (1978), 10 (1979), en Arthur (1981).
Takaji Mori
Takaji Mori (森 孝慈) was 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Talitha Bateman
Talitha Bateman (gebore 4 September 2001) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The 5th Wave (2016), Annabelle: Creation (2017), Geostorm (2017), en Love, Simon (2018).
Logis de France
Logis de France is 'n gemeenskaplike handelsmerk van sowat 3 400 klein hotelle en restourante in Frankryk en Frans-Guyana, wat grotendeels in familiebesit is. Die gemiddelde aantal kamers per hotel is net sestien.
Die ruggraat van die vereniging se gemeenskaplike konsep is gasvryheid en 'n outentieke streekkarakter, wat ten opsigte van die kookkuns die klemtoon op plaaslike spesialiteite lê. Die simbool is 'n groen logo met 'n geel vuurplek, wat met 'n kaart van Frankryk versier is.
Lede van die Logis de France is ingedeel in drie kategorieë, wat met die aantal simbole aangedui word. Drie simbole word aan luukse hotelle en restourante toegeken. Daarnaas word aanvullende aanwysings soos Logis de Caractère (Losies met 'n besondere karakter), Logis Nature-Silence (Losies in 'n rustige landelike omgewing met natuurskoon) of Logis Bacchus (Losies vir wynliefhebbers) gebruik.
Klas 34-400-diesellokomotief
Die Suid-Afrikaanse Klas 34-400 van 1973 is 'n Suid-Afrikaanse diesel-elektriese lokomotief ontwerp deur General Electric (GE) en gebou vir die Suid-Afrikaanse Spoorweë deur die Suid-Afrikaanse General Electric-Dorman Long Locomotive Group (SA GE-DL, later Dorbyl).