cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Parthenon
Die Parthenon self het 'n ouer tempel vir Athena vervang, wat onder historici as die Pre-Parthenon of Ouer Parthenon bekend is, wat in die Persiese inval van 480 v.C. vernietig is. Soos meeste Griekse tempels is die Parthenon ook aangewend as 'n tesourie. Vir 'n tyd het dit dan ingestaan as die skatkis van die Deliese bond, wat later as die Atheense ryk bekend geword het. In die 6de eeu n.C., is die Parthenon omskep in 'n Christenkerk wat gehuldig is aan die maagd Maria. Ná die Ottomaans-Turkse besetting, is dit weer omskep in 'n moskee in die vroeë 1460's, en is daar ook 'n minaret aangebring. Op 26 September 1687 is 'n Ottomaans-Turkse wapendepot binne die gebou getref deur bombardement van 'n Venisiese aanvalsmag. Die gevolglike ontploffing het die Parthenon en die beeldhouwerk daarvan beskadig. In 1806 het Thomas Bruce, 7de hertog van Elgin, sekere van die oorblywende beeldhouwerk verwyder, met toestemming van die Ottomaanse Turke. Hierdie beeldhouwerke, tans bekend as die Elgin marmerbeelde of die Parthenon marmerbeelde, is in 1816 verkoop aan die Britse Museum in London, waar dit tans uitgestal word. Die Griekse regering is van vaste voorneme dat die beeldhouwerke aan Griekeland terugbesorg moet word, maar dusvêr sonder samewerking aan Britse kant.
AB de Villiers
Abraham Benjamin (AB) de Villiers (17 Februarie 1984 in Pretoria) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse krieketspeler en -kaptein van die Eendag- en T20-span van die Proteas. Hy het onder meer tydens die Krieketwêreldbeker 2007, Krieketwêreldbeker 2011 en Krieketwêreldbeker 2015 vir Suid-Afrika gespeel. Op 23 Mei 2018 het AB de Villiers sy uittreding uit internasionale krieket aangekondig. In Januarie 2020 het De Villiers egter sy belangstelling uitgespreek om vir die T20I-wêreldbeker 2020 terug te kom, maar later dié jaar is bevestig dat hy dit nie sou doen nie. Op 19 November 2021 het De Villiers sy uittrede uit alle vorme van krieket aangekondig.
Skoolloopbaan
De Villiers het aan die Afrikaanse Hoër Seunskool (ook bekend as Affies) gematrikuleer, 'n openbare skool in Pretoria. Hy het skoolgegaan saam met Jacques Rudolph, Heino Kuhn en Faf du Plessis, mede-Titans en Suid-Afrikaanse internasionale krieketspelers. Op skool het hy 'n gesogte nasionale medalje van wyle president Nelson Mandela vir 'n wetenskapprojek ontvang.
Ander sportsoorte
Hy is 'n talentvolle sportman en het uitgeblink in gholf, rugby, pluimbal, krieket en tennis. Op skool was hy deel van die o/14-krieketspan. Hy speel gholf met 'n nulvoorgee, wat beteken dat sy gemiddelde telling vir 'n rondte gholf baansyfer of beter is. Rugby was die gewildste sport by sy skool, en hy het ook daaraan deelgeneem. Hy is begaafde sportman met 'n natuurlike talent vir enige sport. Hy het 'n voorliefde vir hokkie, en was in die o/16-span van die skool. Hy was op die kortlys vir Suid-Afrika se junior nasionale hokkiespan.
Hy het teruggekeer na rugby nadat hy opgehou het om hokkie te speel. Hy was gou deel van die skool se prestige rugbyspan, die 1ste XV van Affies. Hy het buitengewoon goed presteer en is gekies vir die Blou Bulle se o/18-span, wat later 'n paar groot name in Suid-Afrikaanse rugby opgelewer het.
Hy was lid van Suid-Afrika se junior Davisbeker-tennisspan, en ingedeel in die top twee in sy ouderdomsafdeling vir tennis in Suid-Afrika. Hy was ook Suid-Afrika se nasionale o/19-pluimbalkampioen. Verder hou ook ses Suid-Afrikaanse skoolswemrekords, asook die rekord in die 100 m hekkies in Suid-Afrika se junior atletiek.
Internasionale loopbaan
AB de Villiers se toetskrieket-loopbaan begin op 20-jarige ouderdom op 16 Desember 2004 vir die Proteas teen Engeland op St. Georgespark in Port Elizabeth. Hy het 'n goeie openingsbeurt gespeel, maar word afgeskuif op die kolforde vir die tweede toets en kry ook die taak as paaltjiewagter by. Gedurende hierdie wedstryd behaal hy 'n gelukkige vyftigtal wat die wedstryd red vir Suid-Afrika.
Op 18 Januarie 2015 speel AB de Villiers 'n verpletterende kolfbeurt teen Wes-Indië, en teken die vinnigste honderdtal in eendaagse geskiedenis aan. Hy verbeter Corey Anderson van Nieu-Seeland se rekord en bereik 100 lopies van net 31 balle. Ten laaste teken hy 149 lopies aan van net 44 aflewerings teen die Wes-Indiese Eilande, voor hy uitgevang word.
Toetsontleding teen opponente
soos op 26 Januarie 2016
Beste vertonings van sy loopbaan
soos op 20 Oktober 2017
Gujarat
Gujarat (Gujarati: ગુજરાત, Gujarāt, [guʤəˈrɑːt], ; Hindi: गुजरात) is 'n groot deelstaat in die weste van Indië. Die hoofstad is Gandhinagar en die grootste stad Ahmedabad. Van die ander groot stede is Rajkot, Surat en Vadodara. Die bevolking praat Gujarati en bestaan veral uit Gujarati's. Deur die suide van die deelstaat vloei die Narmada, een van die groot riviere in Indië.
Amber Rose
Amber Rose (gebore 21 Oktober 1983) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente School Dance (2014) en Sister Code (2015), en in die televisiereeks Inside Amy Schumer (2013).
Gereformeerde kerk Durban-Noord
duimnael|links|160px|Dr. E.J.G. Norval,van 19553 tot 1958 die eerste predikant.
duimnael|regs|160px|Ds. J.J. De Wet Kruger, leraar van 1983 tot sy aftrede in 1998.
Die Gereformeerde kerk Durban-Noord is ’n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika (GKSA) in die grootste stad in KwaZulu-Natal, Durban, maar die gemeentegrense sluit ook die gebied van Umhlanga af noordwaarts tot by Stanger in.
Ds. J. Venter het op 23 November 1952 ’n erediens in ’n kerkgebou by Montpellierweg (nou Sandile Thusiweg) 112, Berea, gehou. By hierdie geleentheid is die nuwe Gereformeerde kerk Noord-Durban afgestig van die Gereformeerde kerk Durban, die tweede en voorlaaste afstigting in dié oorwegende Engelse hawestad. Later (omstreeks 1983) het die naam Durban-Noord geword. In 1968 het ook nog Durban-Wes aan die beurt gekom, maar nadat Pinetown se afstigting in 1986 dié gemeente blykbaar sodanig verswak het dat dit nie selfstandig kon voortbestaan nie, het dit in 1990 ontbind en met leraar en al oorgegaan na Durban.
’n Tweede kerk in Durban het nodig geword omdat die enkele leraar van Durban, ds. P.J. de Klerk, die hele Natalse kusgebied met amper 600 belydende lidmate moes bedien. Onder ds. E.J.G. Norval se leiding is besluit om ’n kerkgebou op te rig. Geld was skaars; daarom het die GKSA se Administratiewe Buro ’n lening van £9 000 toegestaan. Selfs in dié kerkverband se eeufeesjaar (1959) het Noord-Durban nog net 202 belydende lidmate gehad, vergeleke met die moederkerk se 472, oftewel meer as ’n derde van al die Doppers in Natal. Ds. Norval het die hoeksteen van die Totiussaal in Floridaweg, dieselfde straat waarin die NG gemeente Berea se kerkgebou geleë was, gelê.
Intussen het die gemeente sendingwerk in KwaMashu gedoen en twee erwe bekom. Op 29 Augustus 1959 is twee kerkgeboue toe in gebruik geneem. Die Gereformeerde kerk KwaMashu, in 2015 die grootste Gereformeerde gemeente in KwaZulu-Natal, het dié twee kerke minstens nog in 2010 gebruik.
Durban-Noord het einde 1998 185 belydende lidmate gehad en die moedergemeente 240. Einde 2014 het Durban-Noord 138 belydende lidmate gehad en die moedergemeente 74. In min of meer dieselfde tyd het die 14 NG gemeentes in Durban en omstreke se belydende lidmate van sowat 10 000 tot sowat 6 600 afgeneem.
Maharashtra
Maharashtra (Marathi: महाराष्ट्र, Mahārāṣṭra, [mʌɦɑːˈrɑːʂʈrə], ) is 'n deelstaat in die sentraalweste van Indië. Die hoofstad en grootste stad is Mumbai. Van die ander groot stede is Aurangabad, Kalyan-Dombivali, Nagpur, Nashik, Navi Mumbai, Pimpri-Chinchwad, Pune, Solapur, Thane en Vasai-Virar. Die bevolking praat Marathi en bestaan veral uit Marathi's. Naas die ampstaal word onder andere Konkani gepraat. Die Bene Israel was 'n histories belangrike etniese groep in dié deelstaat, maar die meeste van hulle het hulle in Israel gevestig. Die deelstaat se geografie word gekenmerk deur die Wes-Ghats, asook die Godavari en die Krisjna, twee van die grootste riviere van Indië.
879
Die jaar 879 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 79ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Ariana DeBose
Ariana DeBose (gebore 25 Januarie 1991) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Company (2011) en Seaside, en in die televisiereeks Blue Bloods (2010).
Marilyn Buferd
Marilyn Buferd (30 Januarie 1925 – 27 Maart 1990) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Maracatumba... ma non è una rumba! (1949), Black Fire (1951), The Unearthly (1957), en Queen of Outer Space (1958).
Waals-Brabant
Waals-Brabant (Frans: Brabant wallon, Nederlands: Waals-Brabant, Duits: Wallonisch-Brabant, Waals: Roman Payis of Braibant walon, Pikardies: Roman Poaiyis of Brabant walon) is 'n Belgiese provinsie in Wallonië. Die provinsie het 'n bevolking van 410 000 in 2022 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 1 097 km² met 'n bevolkingsdigtheid van 373 per km². Die hoofstad is Waver (Wavre).
Waals-Brabant lê in die midde van België, teenoor Vlaams-Brabant. In die provinsie word naas Frans ook Waals gepraat, met uitsondering van die uiterste westelike deel waar Pikardies naas Standaardfrans as omgangstaal gebruik word.
Die ooste van Waals-Brabant behoort tot die Haspengouw (Hesbaye). Die hoogste punt is 174 m en lê in die munisipaliteit Perwez.
Administratiewe indeling
Waals-Brabant het slegs een administratiewe arrondissement:
Die arrondissement is in 27 munisipaliteite verdeel.
Jurie van Tonder
Jurie van Tonder (gebore 9 Augustus 1980 in Windhoek) is 'n Namibiese rugbyspeler. Hy speel op die posisie van skrumskakel. Van Tonder het tydens die Rugbywêreldbeker van 2007 vir die Namibiese nasionale rugbyspan uitgedraf.
Luxemburg
Luxemburg (Luxemburgs: Lëtzebuerg, [ˈlətsəbuə̯ɕ], ; Duits: Luxemburg, ; Frans: Luxembourg, ), amptelik die Groothertogdom Luxemburg (Luxemburgs: Groussherzogtum Lëtzebuerg, [ˈgʀəʊ̯sˌhɛχtsoːktuːm ˈlətsəbuːə̯ɕ]; Duits: Großherzogtum Luxemburg, [ˈgʁoːsˌhɛɐ̯tsoːktuːm ˈlʊksm̩ˌbʊɐ̯k], ; Frans: Grand-Duché de Luxembourg, [ɡʁɑ̃ dyʃe də lyksɑ̃buʁ]), is op een na die kleinste staat van die Europese Unie, met 'n oppervlakte van 2 586 km² en 'n bevolking van 563 000 (soos op 1 Januarie 2015). Dit word begrens deur België in die weste en noorde, Frankryk in die suide en Duitsland in die ooste, vervolgens is dit 'n landingeslote land.
Die geskiedenis van Luxemburg is onskeibaar verbonde met dié van sy buurlande. Vanweë sy sentrale ligging in Europa was die land van groot strategiese belang vir 'n verskeidenheid moondhede. Die geskiedenis van versterkings en kastele, wat in Luxemburg gebou is, strek terug tot in die antieke tydperk toe hier 'n Romeinse fort ontstaan het. Later, in die vroeë middeleeue, is 'n belangrike Frankiese kasteel hier gebou, en tussen die 16de en 17de eeu was dit 'n vesting langs die Spaanse Pad, 'n Europese roete van militêre en ekonomiese belang.
Luxemburg is in sy geskiedenis deur 'n verskeidenheid state en dinastieë geregeer, maar vorm sedert die 10de eeu 'n eie politieke entiteit, al was dit nie steeds onafhanklik of outonoom nie. Vandag is Luxemburg, 'n land van saggies golwende heuwellandskappe en bosse met matige winters en warm somers, 'n erflike konstitusionele monargie met 'n eenkamerparlement – en die laaste onafhanklike groothertogdom ter wêreld.
Danksy die politieke onafhanklikheid het die groothertogdom sy plaaslike dialek, Luxemburgs of Lëtzebuergesch, tot nasionale taal uitgebou. Dit is nou verwant aan die Moeselfrankiese dialekte wat oorkant die grens in Duitsland gepraat word, terwyl Duits ook die eerste vreemde taal en die medium van die mediabedryf is. Frans dien as administratiewe taal.
Die Luxemburgse ekonomie word veral deur die bank-, assuransie- en staalbedryf oorheers. Maar ook die plaaslike landbousektor en wynbedryf speel 'n belangrike rol. Die Moeselvallei, 'n vallei wat oor Luxemburgse en Duitse gebied strek, lewer witwyne van gehalte op. Net soos in ander Europese lande noord van die Alpe is ook bier baie gewild. Die inheemse bosse, mere en rivier lewer 'n verskeidenheid eersterangse produkte op, waaronder haasvleis (Hasenpfeffer of haasbredie is een van die nasionale geregte van die land), Ardenne-ham en forelle.
Luxemburg is 'n stigterslid van die Europese Unie en van die NAVO. In 1999 is die Euro-geldeenheid ingevoer en in 2002 die Eurobanknote en -muntstukke.
Keltiese en Romeinse tydperk
Die vroegste nedersettings in die gebied van die huidige Luxemburg is deur Kelte gestig en dateer uit die 2de eeu v.C. Sowat honderd jaar later het die Romeine die streek binnegedring toe Julius Caesar met sy troepe tussen omstreeks 58 en 52 v.C. op 'n veroweringsveldtog in Gallië en Germanië was. Dit het vervolgens deel van die Romeinse Ryk (Imperium Romanum) geword.
In die 5de eeu, die tydperk van die volksverhuising, is die Romeine deur Germaanse Franke teruggedring. Rondtrekkende monnike het die bewoners in die gebied tot die Christendom bekeer en kloosters opgerig. Die beroemde Klooster Echternach is in 698 deur die Angel-Saksiese sendeling Willibrord gestig.
Middeleeue
Koning Lotarius II van Lotaringe (omtrent 835-869) het die gebied van Luxemburg as leen aan die abdy van Sint Maximinus van Trier (Duitsland) gegee. Die owerstes van die klooster het Luxemburg as leenhere in die 9de en 10de eeu geregeer. Die burg wat tot beskerming van die streek opgerig is, het sy naam ook aan die omliggende gebied verleen. Die vroegste dokument waarin die naam Luxemburg verskyn dateer uit die jaar 963 toe graaf Siegfried Lucilinburhuc, die "klein burg" op die rotse van die huidige stad gekoop het.
Luxemburg was tot 1443 'n onafhanklike graafskap en later 'n hertogdom binne die verband van die Heilige Romeinse Ryk. Tydens die Middeleeue het vier Duitse keisers, vier Boheemse en een Hongaarse koning vanuit Luxemburg gekom; die bekendstes was Hendrik VII, hertog van Luxemburg en keiser van die Heilige Romeinse Ryk (1308–1313); Johan die Blinde, graaf van Luxemburg en koning van Boheme; Karel IV, Wenceslous II en Sigismond, keisers van die Heilige Romeinse Ryk en konings van Boheme. In sy bloeitydperk het die magsgebied van die Huis Luxemburg van Duitsland tot by die Russiese grens gestrek. Keiser Karel IV (1347–1378) het Luxemburg in 1354 tot hertogdom verhef.
Vroeë moderne tyd
Tussen 1443 en 1815 is Luxemburg deur buitelandse magte regeer: Deur die Boergondiërs (1443 tot 1506), deur die Spanjaarde (1506 tot 1684), deur die Franse (1684 tot 1697), deur die Oostenrykers (1714 tot 1795), en 'n tweede keer deur die Franse (1795 tot 1814).
Die Kongres van Wene (1815) het die onafhanklikheid aan Luxemburg verleen as deelstaat van die Duitse Bond en in personele unie met die koning van Nederland (tot by die jaar 1890, die begin van Luxemburg se eie dinastie). Eers met die Verdrag van Londen (1839) het die groothertogdom sy volle soewereiniteit verkry, wat egter nog twee keer – tydens die Eerste en Tweede Wêreldoorlog – geskend is. Die land is in sy geskiedenis ook drie keer gedwing om gebiede aan Frankryk, België en Duitsland af te staan.
Gereformeerde kerk Pinetown
Die Gereformeerde kerk Pinetown is, soos die naam aandui, ’n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika (GKSA) op Pinetown in KwaZulu-Natal
Luxemburg
Volledige onafhanklikheid
In 1890 het die Nederlandse koningshuis, die Huis Oranje-Nassau, in sy manlike linie uitgesterf. Volgens 'n privaatregtelike familieverdrag, wat tussen die prinse uit die Huis Nassau (die Nassause Erfvereniging) gesluit is, het die naaste manlike bloedverwante, die hertoë van Nassau-Weilburg, aan die bewind gekom. Sodoende is Luxemburg vir die eerste keer in sy geskiedenis deur sy eie erflike dinastie, die huis Nassau-Weilburg, geregeer.
Ná die afsterwe van die Nederlandse koning Willem III in 1890 het Luxemburg sy volle onafhanklikheid verwerf. Die groothertogdom het egter ook ná die stigting van die Noord-Duitse Bond en die Duitse Ryk tot en met 1919 'n lidstaat van die Duitse Doeane-Unie (Deutscher Zollverein) gebly.
Gereformeerde kerk Pinetown
Die Gereformeerde kerk Durban het op 17 Desember 1954 ’n perseel op Pinetown gekoop en op 8 Junie 1957 is ’n kerksaal, bekend as die Amajuba-saal, op dié grond in gebruik geneem. Ds. P. de Klerk het die hoeksteen gelê. In 1970 is dié saal teen ds. De Klerk se sin verkoop.
Luxemburg
20ste eeu
Gedurende die Eerste Wêreldoorlog (1914–1918) is die Luxemburgse neutraliteit deur Duitse troepe geskend. Die groothertogdom is beset en het as opmarsgebied teen Frankryk gedien. Die soewereiniteit en politieke meganismes van die groothertogdom is egter nie aangetas nie. Die pro-Duitse gesindheid van groothertogin Marie Adelheid tydens die oorlog het in 1918 aanleiding tot 'n staatskrisis gegee. Liberale en Sosialiste het 'n poging onderneem om die monargie af te skaf en die aansluiting by België teweeg te bring, maar die Luxemburgse parlement het in Desember 1918 met 29 teen 11 stemme ten gunste van die onafhanklikheid van die groothertogdom gestem. Marie Adelheid het in die volgende jaar onder politieke druk geswig en ten gunste van haar suster Charlotte bedank.
Gereformeerde kerk Pinetown
In die loop van die dekade ná 1960 het die moedergemeente Durban so gegroei dat die 12 wyke wes van die ou Suidkuspad in 1968 as die Gereformeerde kerk Durban-Wes kon afstig. Mettertyd het die toename in Gereformeerdes in die Pinetown-deel van dié gemeente die afstigting van die Gereformeerde kerk Pinetown moontlik gemaak, en wel op 5 Oktober 1986. Aanvanklik is eredienste in ’n plaaslike skoolsaal gehou, maar die gemeente het van die begin af die behoefte aan ’n eie kerkgebou gevoel. Die plaaslike munisipaliteit het pogings om ’n kerkperseel te bekom teengestaan.
880
Die jaar 880 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 80ste jaar van die 9de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Luxemburg
20ste eeu
In 1922 is die doeane-unie tussen België en Luxemburg gestig, terwyl die Franse troepe die land in 1925 ontruim het.
Gereformeerde kerk Pinetown
Die kerksaal van die NG gemeente Pinetown in Voortrekkerstraat, wat destyds as ’n preprimêre skool gebruik is, was in die mark. ’n Gemeentevergadering het op 25 Oktober 1992 besluit om dié saal te koop. Dit het kort voor lank bekendgestaan as Ons Klein Jerusalem. Francois Smith is as argitek aangestel en Bert Bouwers as bouaannemer om die restourasie van die saal te behartig. Op 26 November 1994 kon Pinetown sy sobere kerkgebou in gebruik neem. Die preekstoel is gemaak van hout uit die kroeg van ’n skeepswrak. NG lidmate van Pretoria het R5 000 vir die matte geskenk. Lidmate het banke gemaak. Die Nagmaaltafels is gemaak van skooltafels uit die Westridge-skool. Dié tafels is in die lengte deurgesaag en van ekstra pote voorsien.
Die afstigting van Pinetown het die moedergemeente Durban-Wes blykbaar so verswak dat dié gemeente in 1990 ontbind en die oorblywende lidmate ds. H.B. Coetzee by die moedergemeente Durban ingeskakel het. Pinetown het einde 2001 155 belydende lidmate gehad, maar einde 2014 net 81, vergeleke met die NG gemeente Pinetown se 748 einde 2001 en 327 einde 2014.
Luxemburg
Politiek
Die uitvoerende gesag lê by die Groothertog en die regering. Die destydse regering beklee sy amp sedert Desember 2013 en word gevorm deur die Eerste Minister Xavier Bettel, wat ook die tradisionele titel Staatsminister dra, twaalf ministers, 'n adjunkminister en 'n staatssekretaresse. Die Staatsraad met 27 lede dien as 'n raadgewende orgaan, en nege lede word respektiewelik deur die parlement, die Groothertog en die Staatsraad self benoem.
Die belangrikste politieke partye in Luxemburg is die Chrëstlich-Sozial Vollekspartei (CSV, Christelik-Sosiale Volksparty), die Lëtzebuergesch Sozialistesch Arbechterpartei (LSAP, Luxemburgse Sosialistiese Arbeidersparty), die Demokratesch Partei (DP, Demokraties-Liberale Party), Déi Gréng (Groen Party) en die Aktiounskommittee fir Demokratie an Rentengerechtegkeet (Protesbeweging).
Sedert 4 Desember 2013 fungeer Xavier Bettel (DP) as eerste minister nadat 'n koalisieregering uit DP, LSAP en die Groen Party gevorm is. Die vorige premier, Jean-Claude Juncker, is die leier van die opposisie.
In 'n referendum op 10 Julie 2005 het die Luxemburgers die voorgestelde Europese Grondwet met 56,52 persent van die uitgebragte stemme goedgekeur.
Geografie
Gutland in die suide (1 758 km²) is 'n dig bevolkte vlakte met bosgebiede, klein riviere, weivelde, akkerland en wingerde. Die Moeselrivier (Frans: Moselle, Duits: Mosel) vorm die grenslyn tussen Luxemburg en Duitsland. Teen die kalkhellings van sy vallei is wingerde aangeplant.
Die belangrikste riviere van Luxemburg naas die Moesel is Sauer, Our en Uelzecht (Frans: Alzette).
Flora en fauna
Groot dele van Luxemburg was oorspronklik met loofbosse bedek, veral beuke- en eikebome. Die oorblyfsels van hierdie bosgebiede word tans veral in die Ösling van Noord-Luxemburg aangetref. Ander tipiese plantspesies sluit steekpalms en heidestruike in. Gutland in die suide is die hoofstreek van intensiewe boerdery. In die suidooste van die groothertogdom word enkele Mediterreense plantspesies soos byvoorbeeld Lamiaceae aangetref.
Die getal inheemse dierspesies is lankal verminder. Die bosgebiede van Luxemburg is de natuurlike habitat van Sentraal-Europese soogdierspesies soos vosse, rooi wild, wilde varke, Europese dassies, eekhorinkies en boommarters. Die belangrikste voëlspesies sluit reiers, ysvoëls, spegte en Falconiformes soos jakkalsvoëls en valke in.
Klimaat
Luxemburg het 'n gematigde Wes-Europese klimaat wat hoofsaaklik deur westerse Atlantiese winde beïnvloed word, met aangename, warm somers en matige winters. Die gemiddelde jaarlikse temperatuur is 9 °C (0,8 °C in Januarie en 17,5 °C in Julie) en die gemiddelde jaarlikse reënval 782,2 millimeter. Weerstoestande in die noorde van die land, die Ösling, word deur laer temperature en hoër neerslae gekenmerk.
Struktuur
Die ekonomiese struktuur van Luxemburg, wat oorspronklik deur swaar nywerhede en landbou oorheers is, het sedert die vroeë 1970's ingrypend verander. In dié dekade het dit steeds geblyk dat die belangrikheid van swaar nywerhede geleidelik sou afneem, en die Luxemburgse regering het vanaf 1975 'n doelbewuste en konsekwente beleid van ekonomiese diversifisering gevolg waarvolgens nuwe nywerhede gevestig en die finansiële en assuransiesektor ontwikkel is.
Luxemburg beskik oor beperkte naturlike hulpbronne soos leisteen, kalk, sand en kieselsteen. 98 persent van Luxemburg se energiebehoeftes – aardolie, aardgas, steenkool en elektrisiteit – moet ingevoer word. Tans word pogings onderneem om die aandeel hernieubare energie te verhoog.
Die Luxemburgse regering bevorder sedert 1929 danksy 'n liberale wetgewing die vestiging van buitelandse beleggingmaatskappye en banke. Vandag is die land een van die finansiële sentra van Europa, en die voordelige belastingwetgewing lok groot en klein beleggers na die groothertogdom. Ander belangrike sektore van die ekonomie is handel en vervoer, assuransiemaatskappye, media en radio- en televisiemaatskappye wat ook programme vir die buurlande uitsaai. Die Luxemburgse onderneming SES-Global is die grootste satellietmaatskappy ter wêreld. Satelliet-TV-, -radio-, en -datatransponders word vir heel Europa aangebied. Die belangrikste uitvoergoedere is metale, masjiene, plastiek en industriële gom.
Ná die globale finansiële krisis het die banksektor 'n konsentrasieproses ondergaan, terwyl honderde Luxemburgse ondernemings in 2011 en 2012 bankrot gespeel het. Intussen toon aandelefondse stewige groei. Die regering se ekonomiese beleid fokus tans op nuwe snelgroeiende sektore soos logistiek, hernieubare energie, inligtingstegnologie, navorsing en biotegnologie.
Ekonomiese ontwikkeling
Die regerings van Luxemburg het al vroeg die noodsaaklikheid besef om deel van 'n groter ekonomiese gemeenskap te word. In 1842 het Luxemburg by die Duitse Doeane-unie aangesluit. Eers met die einde van die Eerste Wêreldoorlog het die groothertogdom in sy buitelandse en ekonomiese beleid nader aan België beweeg. Die twee lande vorm sedert 1921 'n ekonomiese gemeenskap wat in 1958 deur Nederland vergroot en tot die Benelux-unie uitgebou is. In 1957 het Luxemburg ook 'n lid van die Europese Ekonomiese Gemeenskap geword, die historiese voorloper van die Europese Unie.
Vanaf 1969 het die Luxemburgse regering massief in die Arbed-staalaanlegte belê, en reeds een jaar later het die Luxemburgse staalproduksie 'n rekordsyfer van 5,5 miljoen ton bereik (wat gelykstaan aan 16 ton per inwoner of twintig keer so veel as byvoorbeeld in Duitsland). Staal het destyds twee derdes van Luxemburg se uitvoerwaarde gelewer en 'n groot aantal werkgeleenthede geskep wat ook duisende buitelandse werknemers ingesluit het.
Ná 'n dekade met 'n gemiddelde jaarlikse groeikoers van die bruto binnelandse produk (BBP) van vyf persent het dié groeikoers in 2008 verstadig tot 2,8 persent. In 2009 het die BBP selfs met 5,3 persent gekrimp. Intussen het die Luxemburgse ekonomie sy groeikoers hervat met 2,7 persent in 2010, 1,6 persent in 2011 en 0,3 persent in 2012.
Demografie
Volgens die sensus van 2001 was Luxemburg se bevolking in daardie jaar 439 764. Dit het tot 448 000 in 2003 en 562 958 op 1 Januarie 2015 gegroei.
Naas die inheemse Moesel-Frankiese Lëtzebuergers (304 300) was daar in 2015 sowat 258 700 buitelanders (46 persent van die totale bevolking en die hoogste persentasie buitelanders in 'n lidstaat van die Europese Unie), veral Portugese (92 100), Franse (39 400), Italianers (19 500), Belge (18 800), Duitsers (12 800), Britte (6 000), Nederlanders (4 000) en 29 600 burgers van ander lidstate van die Europese Unie (EU). 36 500 buitelanders was afkomstig uit lande buite die EU. Meer as 150 000 pendelaars uit die buurlande (waarvan 67 500 Franse, 35 000 Belge en 31 500 Duitsers) werk in Luxemburg.
In 2008 was 68,7 persent van die bevolking Rooms-Katoliek, naas 3,7 persent lidmate van Protestantse en ander Christelike kerke en 2,6 persent aanhangers van ander gelowe. 24,9 persent van die bevolking was ongebonde. Die jaarlikse bevolkingsgroei het in 2013 sowat 2,4 persent beloop.
Die stedelike bevolking in Luxemburg het in 2003 92,5 persent beloop. Die grootste stede naas Luxemburg (stad) met 83 800 inwoners is Esch-Uelzecht (Frans: Esch-sur-Alzette, 29 100 inwoners in 2007), Déifferdeng (Frans: Differdange, Duits: Differdingen, 20 100 inwoners), Diddeleng (Frans: Dudelange, Duits: Düdelingen, 18 000 inwoners), Péiténg (Pétange/Petingen, 15 000 inwoners) en Suessem (Sanem/Sassenheim, 14 100 inwoners). Echternach is 'n bekende bedevaartsentrum en toeristebestemming.
Taalbeleid
Weens die noue politieke en ekonomiese bande met België is Frans die taal van die administrasie en wetgewing, terwyl koerante merendeels in Duits verskyn. Die inheemse dialek en omgangstaal, Luxemburgs of Lëtzebuergesch, is 'n Moesel-Frankiese streektaal wat tot die Middelduitse groep van dialekte behoort. Net soos die Switsers-Duitse dialek in Switserland het Lëtzebuergesch sedert die Tweede Wêreldoorlog al hoe meer gewild geraak en dien intussen selfs as derde amptelike taal.
Hoewel daar in 1946 pogings onderneem is om die spelling te hervorm, volg dit in die algemeen nog steeds meer of minder die reëls van die Duitse taal. Talle vreemde woorde word uit die Franse taal oorgeneem. Meertaligheid beteken in Luxemburg dat net die situasie bepaal watter taal gebruik word: Lëtzebuergesch is die omgangstaal wat ook in die parlement, op die radio en op die televisie gebruik word; Duits is die taal van die meeste koerante; terwyl die onderwys op skool aanvanklik in Duits en later in Frans voorsien word.
Verdediging
Volgens die Londense Verdrag van 11 Mei 1867 sou Luxemburg 'n onbewapende neutraliteit handhaaf. Vanweë sy negatiewe ervarings gedurende die Eerste en Tweede Wêreldoorlog – ondanks die Groothertogdom se ewige neutraliteit is dit in albei oorloë deur Duitse troepe beset – het die land sy beleid van neutraliteit in 1948 laat vaar. Ingevolge 'n groothertoglike verordening van 30 November 1944 is hierdie besluit reeds gedurende die Tweede Wêreldoorlog geneem en algemene diensplig ingevoer. Hierdie maatreël is in 1948 deur die Luxemburgse parlement bekragtig.
Diensplig is in 1967 weer afgeskaf. Vrywilligers in die weermag geniet ná hul militêre loopbaan besondere voorregte wat betref toegang tot die staatsdiens (byvoorbeeld polisiediens, posdiens, doeane of gevangenisdiens).
Luxemburg se huidige strydmag van vrywilligers met sowat 900 offisiere, onderoffisiere en soldate is volledig in NAVO geïntegreer en neem aan internasionale vredesendings deel. Daar is planne om die Luxemburgse weermag met 500 lede te vergroot.
881
Die jaar 881 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 81ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Craniella sputnika
Craniella sputnika is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2011 deur Lehnert & Stone.
Al Bayda
Al Bayda (Arabies: ‏البيضاء) is 'n stad in Libië met 'n bevolking van 250 000 (2010-sensus). Die stadsgebied strek oor 'n oppervlakte van 155,54 km².
Amelia Rose
Amelia Rose (gebore 1 Augustus 1987) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse CSI: NY (2004), Criminal Minds (2005), Hawaii Five-0 (2010), en Grimm (2011).
Craniella spinosa
Craniella spinosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1893 deur Lambe.
Brooke Bundy
Brooke Bundy (gebore 8 Augustus 1944) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors (1987) en A Nightmare on Elm Street 4: The Dream Master (1988), en in die televisiereekse Mission: Impossible (1966) en Star Trek: The Next Generation (1987).
Andrea Deck
Andrea Deck (gebore 5 Februarie 1994) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Les Misérables (2012) en The Devil's Violinist (2013), en in die televisiereekse Mr Selfridge (2013) en The Crown (2016).
Rooiwangmuisvoël
Die Rooiwangmuisvoël (Urocolius indicus) is 'n standvoël wat feitlik dwarsoor Suider-Afrika voorkom. In Engels staan die voël bekend as die Red-faced mousebird.
Voorkoms
Die voël is blougrys met 'n rooi gesigsvel en 'n dofgeelkaneel tint oor die gesig, bors en ondervlerke. Die bene is rooierig. Die jong voëls het 'n groenerige gesigsvel. Die voël word tot 34 cm lank en weeg 40-70 gram.
Geluid
Die voël maak 'n tsie-tie-tie-fluit.
Habitat
Hulle leef in savanne, boomveld, laaglandfynbos en tuine.
882
Die jaar 882 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 82ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
883
Die jaar 883 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 83ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
2019 Kanadese Grand Prix
Die 2019 Formule Een Kanadese Grand Prix is op 9 Junie 2019 op die Gilles Villeneuve-renbaan in Montreal, Kanada gehou. Dit was die sewende wedren van die kampioenskapseisoen gewees.
Bande
Pirelli het die volgende bande verskaf:
Renuitslag
Valtteri Bottas verdien 'n ekstra punt vir die vinnigste rondte.
Portland, Maine
Portland is die grootste stad in die deelstaat Maine. Dit is ook die administratiewe setel van die Cumberland County. Die stad is geleë op 'n skiereiland in die suidweste van die staat ongeveer 8km vanaf die Atlantiese Oseaan.
George Cleeve en Richard Tucker was die eerste blankes wat hulle hier gevestig het in 1632. Die nedersetting het toe bekend gestaan as Falmouth. In 1786 word die nedersetting as 'n dorp verklaar en kry die naam van Portland. Die dorp verkry stadstatus in 1832 en was die deelstaat se hoofstad vanaf 1820 tot 1831. Die stad het sy kwota rampe beleef; in 1690 het die Indiane amper die nedersetting vernietig, in 1775 tydens die Amerikaanse Rewolusionêre Oorlog het skepe van die Britse Vloot die dorp aan flarde geskiet en in 1886 was die stad amper deur 'n vuur verwoes.
Craniella stewarti
Craniella stewarti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Gereformeerde kerk Empangeni
Die Gereformeerde kerk Empangeni is, soos die naam aandui, ’n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika op die KwaZulu-Natalse dorp Empangeni, maar dit sluit ook omliggende dorpe soos Mtubatuba, Eshowe, Melmoth, Richardsbaai en St. Lucia in.
’n Klein groepie lidmate in Zoeloeland het met visie en die ywer om dit ’n werklikheid te maak reeds in 1950 ’n erf op Empangeni gekoop met die oog daarop om later ’n kerkgebou op te rig. Met die afstigting van die Gereformeerde kerk Empangeni van Noord-Durban in 1958, het die lidmate dadelik ’n boukommissie in die lewe geroep. Nadat verskeie planne oorweeg is, het die kommissie besef hulle sou vir eers met net ’n saal tevrede moes wees. In 1968 is die argitek Carl Mouton, van die firma Boogertman, Brink & Mouton, se dienste bekom. Hy het ’n ontwerp voorgelê wat dit moontlik sou maak om die saal, konsistorie en toilette te bekostig en boonop ’n deel van die kerk (met net vyf banke) te bou, wat later maklik vergroot sou kon word. Die bouaannemer was Tienie van Staden.
Empangeni het einde 1997 276 belydende lidmate gehad, maar teen einde 2014 het dit afgeneem tot 122. Die NG Kerk het min of meer agt gemeentes, saamgetrek in die Ring van Melmoth, in die gebied wat ooreenstem met dié van die Gereformeerde kerk Empangeni. Dié ring het einde 2014 3 838 belydende lidmate gehad, vergeleke met 5 264 einde 2001. Die Hervormde kerk het op 21 Junie 1968 ’n gemeente Empangeni gestig, wat einde 2014 127 belydende lede gehad het. Die Hervormde gemeente Richardsbaai is op 15 Januarie 1978 gestig. Dié gemeente het einde 2014 381 belydende lede gehad.
Bariumsulfaat
Bariumsulfaat is die anorganiese verbinding met die chemiese formule BaSO4. Dit is 'n reuklose wit kristallyne vaste stof en onoplosbaar in water. Dit kom voor as die mineraal bariet, wat die belangrikste kommersiële bron van barium en bariumprodukte is. Sy hoë digtheid en ondeursigte wit voorkoms is die eienskappe wat lei tot sy belangrikste toepassings.
Boorvloeistowwe
Sowat 80% van die wêreld se bariumsulfaat produksie, meestal die gesuiwerde mineraal, word as 'n bestanddeel van olieboorvloeistof aangewend. Dit verhoog die digtheid van die vloeistof, en verhoog sodoende die hidrostatiese druk in die put, wat die risiko van 'n uitbarsting verminder.
Radiokontrasmiddel
Bariumsulfaat suspensies vind mediese aanwending as radiokontrasmiddel vir X-straal radiografie en ander diagnostiese prosedures. Die mees bekende gebruik is in radiografie van die spysverteringskanaal. Dit word mondelings toegedien, of deur enema, as 'n suspensie van fyn deeltjies in 'n dik melkagte oplossing (dikwels met bykomende versoeters en geure). Hoewel barium 'n swaar metaal is, en sy water-oplosbare verbindings dikwels hoogs giftig is, beskerm die lae oplosbaarheid van bariumsulfaat die pasiënt teen die absorbsie van skadelike hoeveelhede van die metaal. Bariumsulfaat word ook geredelik uit die liggaam verwyder, in teenstelling met Thorotrast, 'n suspensie van Toriumdioksied wat deur bariumsulfaat vervang is. As gevolg van die relatief hoë atoomgetal van barium (Z = 56), absorbeer bariumverbindings X-strale sterker as verbindings van atome met ligter kerne.
Pigment
Die grootste aanwending van sintetiese bariumsulfaat is as 'n komponent van wit pigment vir verf. In olieverf is bariumsulfaat byna deursigtig, en word as 'n vulmiddel gebruik om of die tekstuur van die verf te verander. Een van die grootste vervaardigers van olieverf verkoop "permanente wit" wat 'n mengsel van titaan pigment (TiO2) en bariumsulfaat gebruik. Die kombinasie van bariumsulfaat en sinksulfied (ZnS) as 'n anorganiese pigment word lithopone genoem. In fotografie word dit gebruik as 'n deklaag vir sekere fotografiese papiere.
Papier
'n Dun laag bariumsulfaat, sogenaamde baryta, word op die basisoppervlak van meeste fotografiese papier aangebring om die weerkaatsingsvermoë te verhoog. Die eerste sodanige papier is in 1884 in Duitsland vervaardig. Die ligsensitiewe silwerhalogeniedemulsie word dan bo-oor die baryta laag gesprei. Die baryta laag beperk die penetrasie van die emulsie in die vesels van die papier en maak die emulsie meer egalig, wat lei tot meer uniforme swart skakerings lei. Verdere bedekkings kan daaroor aangebring word om die beeld vas te lê en te beskerm. Meer onlangs is baryta ook gebruik om ink-jet drukkerpapier helderder te maak.
Plastiekvuller
Bariumsulfaat word algemeen gebruik as 'n vulmiddel vir plastiek om die digtheid van die polimeer in vibrasie massa dempingsaanwendings te verhoog. In polipropileen en polistireen plastiek kan dit tot by 'n massapersentasie van 70% gebruik. Benewens die digtheidsverhoging verbeter dit ook die suur- en alkaliweerstand, en maak die plastiek meer ondeurlaatbaar vir lig.
Ander gebruike
Bariumsulfaat word gebruik in analise van grond. Toetsstelle wat die pH en ander eienskappe van die grond meet gebruik gekleurde indikatore, en klein deeltjies van die grond (gewoonlik klei) kan die toets mengsel troebel maak en dit moeilik maak om die kleur van die indikator waar te neem. Wanner bariumsulfaat bygevoeg word, bind dit met hierdie deeltjies, wat hulle swaarder maak sodat hulle neerslaan en 'n helderder oplossing agterlaat.
In kleurmeting, word bariumsulfaat as 'n hoë-kwaliteit diffusor gebruik vir die meting van ligbronne.
Metaal gietvorms word dikwels met bariumsulfaat bedek om te verhoed dat die gesmelte metaal aan die vorm vaskleef.
Dit word ook in remvoerings, anakoestiese skuim, poeierbedekkings, en wortelkanaal stopsels gebruik.
Vuurwerke
Bariumverbindings gee 'n groen lig af wanneer hulle verbrand, sodat bariumsoute gebruik word in groen vuurwerkformules, maar nitrate en chlorate is meer algemeen. Bariumsulfaat word algemeen gebruik word as 'n komponent van flikkerende vuurwerke.
Koperindustrie
Bariumsulfaat se hoë brandpunt en onoplosbaarheid in water lei daartoe dat dit gebruik word as 'n bedekking in die gietproses van koper anodeplate. Die anodeplate word gooi in koper gietvorms gegiet, en en 'n oplossing van bariumsulfaat in water word gebruik om te verhoed dat die vloeibare koper en die soliede koper kontak maak. Sodoende kan die gietstuk maklik vrygestel word uit die vorm.
Radiometriese metings
Bariumsulfaat of PTFE word dikwels gebruik om die binnekant van integrasiesfere te bedek as gevolg van die hoë reflektansie van die materiaal en en die feit dat dit die Lambert-wet baie goed gehoorsaam.
Produksie
Byna al die barium wat kommersieel gebruik word, word uit bariet gewin, wat dikwels baie onsuiwer is. Bariet word verwerk deur karbotermiese reduksie (verhitting met kooks) om bariumsulfied te lewer: In teenstelling met bariumsulfaat, is bariumsulfied oplosbaar in water en word geredelik omgeskakel na die bariumoksied, bariumkarbonaat, en haliede. Om suiwer bariumsulfaat te produseer, word die sulfied of chloried met swawelsuur of alkaliese soute behandel: Bariumsulfaat wat in hierdie manier geproduseer word, word dikwels blanc-fixe genoem, Frans vir "permanente wit." Blanc-fixe is die vorm van barium wat in die verbruikersprodukte soos verf voorkom.
In die laboratorium word bariumsulfaat geproduseer deur oplossings van bariumione en sulfate te kombineer. Omdat bariumsulfaat weens sy onoplosbaarheid die mins toksiese bariumsout is, word afval wat barium soute bevat soms met magnesiumsulfaat behandel om die barium te immobiliseer en sodoende te ontgiftig. Sy lae oplosbaarheid word ook uitgebuit in kwalitatiewe anorganiese analise as 'n toets vir die Ba2+ ione sowel as vir sulfate.
Geskiedenis
Bariumsulfaat word deur koolstof tot bariumsulfied gereduseer. Die toevallige ontdekking van hierdie omskakeling baie eeue gelede het gelei tot die ontdekking van die eerste sintetiese fosfor. Die sulfied, in teenstelling met die sulfaat, is water-oplosbaar.
Aan die begin van die 20ste eeu, tydens die Japannese besetting, is hokutoliet in die Beitou warm bronne gebied naby Taipei, Taiwan. Hokutoliet is 'n radioaktiewe mineraal wat meestal uit PbSO4 en BaSO4 bestaan, maar ook spore van uraan, Torium en Radium bevat. Die Japanese het hierdie elemente vir industriële gebruik gewin, en het ook dosyne "terapeutiese warmbad bronne" in die gebied ontwikkel.
Veiligheidsaspekte
Hoewel oplosbare soute van barium is matig giftig vir die mens, is bariumsulfaat as gevolg van sy onoplosbaarheid nie toksies nie. Die mees algemene rede vir bariumvergiftiging is wanneer oplosbare bariumsoute verkeerdelik as BaSO4 geëtiketteer is, en ingeneem word. In die Celobar voorval (Brasilië, 2003), het nege pasiënte gesterf omdat radiokontrasmiddel verkeerd voorberei is. Die Beroepsveiligheid en Gesondheidsadministrasie van die VSA stel 'n toelaatbare blootstellingsperk van 15 mg/m3 voor, terwyl die Nasionale Instituut vir beroepsveiligheid en Gesondheid 'n aanbevole blootstellingsperk van 10 mg/m3 stel. Vir asemhalingsblootstelling, stel beide agentskappe 'n beroepsblootstellingsperk van 5 mg/m3.
Jack (Kaapse bobbejaan)
Jack (oorlede in 1890) was 'n Kaapse bobbejaan, wat 'n mate van roem bereik het as die assistent van 'n gestremde spoorwegseinwagter in Suid-Afrika.
Geskiedenis
Jack was die troeteldier en assistent van die seinwagter en parapleeg James Wide, wat gewerk het vir die Kaapstad-Port Elizabeth-Spoorwegdiens. James "Jumper" Wide was bekend vir sy spronge tussen treinwaens voordat hy in 'n ongeluk geval en albei sy bene verloor het. Om te help met die uitvoering van sy pligte, het Wide die bobbejaan genaamd "Jack" gekoop en hom opgelei om sy rolstoel te stoot en om die spoorwegseine onder toesig te hanteer.
'n Amptelike ondersoek is van stapel gestuur na berig van 'n bekommerde lid van die publiek dat 'n bobbejaan die verandering van die spoorwegseine by Uitenhage naby Port Elizabeth hanteer het.
Ná aanvanklike skeptisisme het die spoorweg besluit om vir Jack amptelik in diens te neem indien sy werksbevoegdheid bevestig sou kon word. Die bobbejaan het twintig sent per dag en 'n halwe bottel bier elke week ontvang. Daar word wyd berig dat in die nege jaar wat hy by die spoorweg gewerk het, Jack nooit 'n fout gemaak het nie.
Tønder
Tønder (Duits: Tondern) is 'n stadjie in die suide van Denemarke. Dit lê in die gelyknamige munisipaliteit Tønder in die streek Suid-Denemarke. Die stad het 7 792 inwoners (2007), ongeveer 20% van die totale aantal inwoners in die munisipaliteit. Tønder behoort tot die historiese Sleeswyk en het 'n Duitstalige minderheid.
Tønder kry in 1243 stadsregte. Dit was indertyd een van die weinige hawens aan die weskus van Sleeswyk. Deur landwinning verloor dit toegang tot die see en daarmee die status as 'n handelstad. Tønder ontwikkel egter in die 17de eeu tot 'n sentrum van kant-produksie.
Die noorde van Sleeswyk was in die 19de eeu 'n betwiste gebied tussen Denemarke en Duitsland. Dit is egter in 1920 opgelos en aan Denemarke toegeken.
Westelik van Tønder lê die dorp Møgeltønder.
Die familie Van Tonder is oorspronklik van hierdie gebied afkomstig.
Witkruismuisvoël
Die witkruismuisvoël (Colius colius) is 'n standvoël wat voorkom in Namibië - uitgesonder die noordooste en Caprivistrook - die Wes-Kaap, Noord-Kaap en die weste van Noordwes en die Vrystaat. In Engels staan die voël bekend as White-backed mousebird.
Voorkoms
Die voël is ligter as die gevlekte muisvoël. Die snawel is blouwit met 'n swart punt en die bene is pienk. Die voël word tot 31 cm lank en weeg tussen 30 tot 55 gram.
Anika Noni Rose
Anika Noni Rose (gebore 6 September 1972) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Dreamgirls (2006), The Princess and the Frog (2009), en For Colored Girls (2010).
885
Die jaar 885 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 85ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
884
Die jaar 884 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 84ste jaar van die 9de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Nasionale Vrouedag
Nasionale Vrouedag is 'n openbare vakansiedag wat jaarliks op 9 Augustus in Suid-Afrika gevier word. Die eerste Nasionale Vrouedag het op 9 Augustus 1994 plaasgevind. Die dag gedenk die nasionale optog van vroue op hierdie dag in 1956 om beswaar te maak teen wetgewing wat Swart Afrikane verplig het om 'n pas te dra. Die pas (bewysboek) was 'n spesiale dokument wat die daaglikse beweging van swart mense gedurende die apartheidsera beperk het, met die doel om wit woongebiede te beveilig.
In 2006 is die optog herhaal om die vyftigjarige herdenking te vier. Baie van die veterane wat in 1956 deelgeneem het, het dié geleentheid bygewoon.
Die geleentheid
Op 9 Augustus 1956 onderneem 20 000 vroue 'n optog na die Uniegebou in Pretoria om teen die voorgestelde wysigings aan die Groepsgebiedewet (algemeen bekend as die paswette) van 1950 te protesteer.
Die optog is deur die vroueaktiviste Helen Joseph, Lillian Ngoyi, Rahima Moosa en Sophia Williams gelei.
Brooklyn Decker
Brooklyn Decker (gebore 12 April 1987) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Just Go with It (2011), Battleship (2012), What to Expect When You're Expecting (2012), en Stretch (2014).
Craniella tethyoides
Craniella tethyoides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Schmidt.
Arden Rose
Arden Rose (gebore 3 Mei 1995) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Guidance (2015), Mr. Student Body President (2016), en Let's Learn Japanese (2017).