cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Opkoms van Japan as Wêreldmoondheid
Die Russies-Japanse Oorlog (1904-5)
Die Japanners was volkome voorbereid vir die oorlog. Die hele volk was bereid om vir die belange van die keiser en die vaderland te veg. Rusland, daarenteen, alhoewel hy vir die sterkste militêre moondheid in die wêreld gehou is, was, soos by 'n vorige geleentheid ten tyde van die aanvang van die Krimoorlog in 1854, nie gereed nie. Alhoewel die Transsiberiese spoorweg reeds feitlik voltooi was, is hy gestrem deur die groot afstand waaroor die versterkings aangebring moes word. Gedurende die eerste twaalf maande van die oorlog is die Russe uit Korea oor die Jaloe-rivier verdryf, en Port Arthur is na 'n langdurige beleg deur die Japanners ingeneem. In Maart 1905 het die Russe 'n beslissende neerlaag by Moekden gely. Die doeltreffendheid van die Japanse vloot is ook bewys, toe dit die Russiese vlote van Port Arthur na Wladiwostok verhinder het om te verenig, en deur die vernietiging van 'n Russiese vloot in die Straat Tsoesjima in Mei 1905.
Die vredesverdrag is in September 1905 te Portsmouth in New Hampshire onderteken. Die Russe het ingewillig om Japanse belange in Korea te erken, en albei moondhede moes Mantsjoerye ontruim. Rusland het ook die suidelike gedeelte van Saghalin aan Japan afgestaan, sowel as sy huurregte van Port Arthur en die skiereiland Liao-toeng.
Gevolge van die Russies-Japanse Oorlog
Japan het nou die oppermag op militêre gebied in die Verre Ooste gehad en het die status as een van die groot moondhede ten volle verwerf. Die vernietiging van die Russiese vloot deur Japan en die Russiese militêre neerlaag het 'n diepgaande uitwerking op die Asiatiese vasteland gehad. Japan, nie Rusland nie, sou die politieke beheer van Oos-Asië hê. Japan het nou 'n aggressiewe beleid aanvaar om sy mag oor die aangrensende gebiede uit te brei. Sy posisie is des te meer beveilig toe die Brits-Japanse bondgenootskap in 1905 (en toe weer in 1911) hernieu is; ook is 'n nuwe ooreenkoms getref waarvolgens, in geval die een party in 'n oorlog gewikkel sou raak, die ander party onmiddellik te hulp moes snel. In 1907 is 'n verdrag met Frankryk gesluit waarin voorsiening gemaak is vir die onderlinge steun om die vrede in Chinese gebiede wat aan hulle besittings gegrens het, te bewaar. Ook is ooreenkomste met Rusland getref aangaande die verdeling van Mantsjoerye in bepaalde ekonomiese invloedsfeer. Japan, wat nou onbelemmerd kon optree, het voortgegaan om sy beheer oor Korea uit te brei, met die verontskuldiging dat die Koreane nie in staat was om hulself te verdedig nie, totdat in 1910, nadat die Japannese prins Ito deur 'n jong Koreaan vermoor is, die land formeel geannekseer is.
Die Japanse oorwinning oor die Russe het selfs verreikende gevolge vir Japan se Asiatiese bure gehad. In China, nou bewus van die feit dat hy by ander lande ver agtergestaan het, is 'n tydperk van ingrypende hervormings ingelui. In 1912, nadat die keiser afstand van die troon gedoen het, is 'n verenigde Chinese Republiek gestig. Dit was egter eers in 1928 dat die Nasionalistiese party onder 'n jong militêre leier, Tsjiang Kai-sjek, werklik 'n gesentraliseerde regering tot stand gebring het. In Indië het die nasionalistiese beweging wat na 'n groter mate van selfbestuur gestreef het, 'n aggressiewer vorm aangeneem. Politieke veranderinge is ook in Persië en Turkye teweeggebring, waar die agitasie ten gunste van verwestering in krag toegeneem het. Die reperkussies in Turkye is in Europa gevoel vóór die aanvang van die Eerste Wêreldoorlog weens die opkoms van die Jong Turke.
Japan en die Eerste Wêreldoorlog
Toe Brittanje in die oorlog teen Duitsland in 1914 gewikkel geraak het, het Japan besluit om kant te kies vir die Geallieerdes. Volgens die verbond was dit nie sy plig om Brittanje by te staan nie, omdat laasgenoemde nie werklik in Indië of die Verre Ooste aangeval is nie. Die Japanse regering het egter nie die rol vergeet wat Duitsland na die oorlog met China gespeel het nie, en waardeur die Duitsers 'n sterk vlootbasis slegs 'n paar honderd kilometer van Japan af gekry het. Troepe is na Sjantoeng, Kiao-tsjou en die vlootbasis in Tsing-tau gestuur; ook is al die myne en ander konsessies in besit geneem. Verder is al die Duitse eilande in die Stille Oseaan beset. Japan het aan die Geallieerdes waardevolle dienste bewys deur die handelsweë in die Ooste te beskerm. Bowendien het die Japanners die Russe van wapentuig en voorrade voorsien, en in 1917 het ligte Japanse vlooteenhede Geallieerde troepeskepe en handelsvaartuie in die Middellandse See geleide gedoen. China het stiptelik neutraal gebly tot die Verenigde State se toetrede tot die oorlog, en toe het hy ook by die geallieerdes aangesluit. Hy kon egter maar weinig werklike steun verleen, want die oorlogsverklaring het groot politieke steurings in die land veroorsaak. Die Chinese het egter die hoop gekoester dat hulle op die vredeskonferensie teen die planne van Japan beskerm sou word.
In 1915 het Japan van die geleentheid gebruik gemaak dat ander nasies met Europese sake besig was, om die berugte ,,Een-en-twintig Eise” aan China voor te lê, waardeur hy verwag het om sy houvas in Mantsjoerye en Sjantoeng te versterk en om baie waardevolle konsessies in ander dele van China te verkry. China was verplig om die meeste van die Japanse eise toe te staan. Hierdie aanvaarding van die leierskap van die Verre Ooste het egter gedien om China asook die Verenigde State te vervreem. Nietemin is Japan se posisie op die vredeskonferensie in Parys na die Eerste Wêreldoorlog verder verstewig. Die regte in Sjantoeng, waaroor die Duitsers voorheen beskik het, asook die mandaat van die Duitse eilande in die Stille Oseaan noord van die ewenaar, is aan hom toegeken. Sy belangrikheid as 'n wêreldmoondheid is ook erken deur sy verwerwing van 'n permanente setel in die Raad van die Volkebond. In 1922 is op die Washingtonse konferensie 'n poging aangewend om die groeiende vlootmag van Japan te beperk. Ook is getrag om die verdere uitbreiding van Japanse beheer oor China en die Verre Ooste teen te gaan. Deur die Verdrag van die Nege Moondhede (1922) is die Anglo-Japanse verbond beëindig, en het Japan met die Amerikaanse "ope-deur-politiek" in China akkoord gegaan.
Die Anneksasie van Mantsjoerye
Dit het 'n tyd lank voorgekom asof Japan minder bedrywig in China was. China het onder die bewind van Tsjinag Kai-sjek al vinnig begin vorder op die weg om 'n moderne staat te word. Toe die Chinese Nasionalistiese leër Noordoos-China binnetrek in 'n poging om die land te verenig, het die Japanners daarteen beswaar gemaak. In September 1931 het Japan China skielik beskuldig dat hy 'n stuk van die Suid-Mantsjoerye spoorweg wat die eiendom van Japan was, opgeblaas het. Dit staan as die Mantsjoerye Insident bekend. 'n Paar dae later het die Japanners die hele Chinese provinsie Mantsjoerye oorrompel en beset. China het hom op die Volkebond beroep, en dié liggaam het teen hierdie daad van aggressie geprotesteer. Nogtans is die jong Chinese Republiek geen tasbare hulp aangebied nie. Japan, wat hom aan die Volkebond onttrek het, was in staat om sy greep te verstewig op Mantsjoerye (wat daarna tot die vasalstaat Mantsjoekwo gevorm is) waarby die Chinese provinsie Jehol in 1933 gevoeg is. Japan se imperialistiese oogmerke het nou openbaar geword.
Die inval van China
Die Japanners het daarna voortgegaan om Noord-China dieper binne te dring, en dit het die Chinese tot meer verenigde optrede aangespoor. Die staat van gewapende teenstand wat reeds sedert 1931 tussen die twee lande bestaan het, is skielik in openlike oorlog verander as gevolg van 'n woeste skietvoorval by die Marco Polo-brug buite Beijing in 1937. Dit word die Marco Polo-brug-insident genoem. Japan het hom reeds sorgvuldig voorberei om krygsoperasies op groter skaal teen China te onderneem. Die dag ná die insident het groot getalle Japannese soldate, ondersteun deur pantsers, teen Beijing opgeruk. Die Chinese het sterker weerstand gebied en 'n nasionale oorlog het ontwikkel, alhoewel nóg die een nóg die ander kant formeel oorlog verklaar het.
Die Japanse oorlogsmasjien het dié van die Chinese ver oortref. Hul vloot was ook in staat om al die Chinese seehawens te blokkeer. Tsjiang Kai-sjek was nietemin vasbeslote om die stryd voort te sit, totdat sy land uiteindelik bevry sou wees. Oral in die land het daar 'n soort guerilla-oorlog ontwikkel. Alhoewel Nanjing, die hoofstad van China, ingeneem en geplunder is, is 'n nuwe hoofstad ver in die binneland by Chongqing ingerig. Die ongelyke stryd ten spyte van sware verliese is voortgesit.
Die Sowjetunie het van die aanvang af krygstuig en geldelike hulp aan China verskaf, onderwyl hy terselfdertyd kommunistiese denkbeelde verkondig het. Nadat Hankou en Kanton deur die Japanners in 1938 verower was, kon geen voorrade die land van die kant van die kus af binnekom nie. Toe is die Birmapad in die suide aangebou, 'n moeilike pad vir vragmotors deur die bergagtige streek. Uiteindelik is die Japanners met die hulp van bondgenote uit die land verdryf, maar China het 'n Kommunistiese staat geword wat op politieke gebied met die Sowjetunie nou verbonde was.
Die Neerlaag van die Japanners
Nadat Japan deur die leërs van die V.S.A. en van lande van die Statebond beset is, is 'n poging met die skynbare goedkeuring van die keiser aangewend om die gees van demokrasie in die land in te voer. Die gedagte wat as grondslag van die gematigdheid van die vredesverdrae gedien het, was die strewe om Japan as bolwerk teen die voortgang van die Kommunisme in Asië te behou.
In China het die toestand na die beëindiging van vyandelikhede gestadig versleg. Burgeroorlog het tussen die Nasionaliste en die Kommuniste uitgebreek. Tsjiang Kai-sjek was genoodsaak om sy bedanking in te dien, waarna hy hom met die oorblyfsels van sy Nasionalistiese troepe na Formosa teruggetrek het. Die land het toe onder die Volksrepubliek te staan gekom, wat heeltemal Kommunisties was. Kommunistiese China is nie toegelaat om by die Verenigde Volke-organisasie aan te sluit nie, alhoewel Tsjiang Kai-sjek se Nasionalistiese China nog altyd erken is.
Die hele toestand in die Verre Ooste het dus as gevolg van twee Wêreldoorloë radikaal verander.
Synute pulchella
Synute pulchella is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Synute en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1892 deur Dendy.
Erica alnea
Erica alnea is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
Ferapontof-klooster
Die Ferapontof-klooster (Russies: Ферапонтов монастырь) in die Wologda-oblast in Rusland is een van die beste oorblywende voorbeelde van Russiese Middeleeuse kuns, die rede wat Unesco gegee het vir die plasing van die klooster op sy wêrelderfenislys.
In die Tyd van Beroeringe is dit kwaai deur die Pole beskadig, maar daar herbou en verskeie geboue is bygevoeg. Die kerktoring se klokke is vermoedelik die oudstes in Rusland.
Namate die klooster ’n al hoe minder belangrike godsdienstige instelling geword het, het dit ’n plek van verbanning vir kerklikes soos patriarg Nikon geword. Dié praktyk is in 1798 deur tsaar Paul stopgesit, dit het in 1904 weer ’n klooster geword, is 20 jaar later deur die Bolsjewiste gesluit en is in 1975 in ’n museum verander.
Die museum is sedert 1991 deel van Russiese Noorde- Nasionale Park.
Nadezhda Sergeevna Kalugina
Loopbaan
Sy het reg studeer by die Staatsuniversiteit van Moskou, maar na een jaar het sy oorgeskakel na biologie. Sy het in 1954 gegradueer.
In 1960 verdedig sy haar proefskrif oor The Systematics and Biology of the Chironomids of the Uchinsky Reservoir (Diptera, Chironomidae).
Na haar nagraadse studies het sy voortgegaan om 'n gesogte posisie van die Nematocera Diptera-kurator in die Zoologiese Museum van die Staatsuniversiteit van Moskou (1957-1964) te behaal. Daarna het sy as hidrobioloog by die Moskou-akwakulturele-melioratiewe stasie van die Landbou Akademie van Timiryazev, Moskou, en in die Instituut vir Genetika, Sowjet-Akademie vir Wetenskap, gewerk.
Van 1971 tot haar voortydige dood in 1990, het sy as 'n navorser in die Boris Roddendorf laboratorium van Artropode gewerk by die Paleontologiese Instituut Akademie van Wetenskap in Moskou.
Sy het 48 wetenskaplike referate geskryf.
Atlantis
Atlantis kan na een van die volgende verwys:
Amina Sewali
Amina Sewali (gebore 23 Junie 1989) is 'n Noorse aktrise, skryfster, en komponis. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente 99% ærlig (2008) en Oslo: Copenhagen.
Basson
Basson is 'n van en kan na die volgende mense verwys:
Pixley ka Seme Plaaslike Munisipaliteit
Die Pixley ka Seme Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Gert Sibande-distriksmunisipaliteit in Mpumalanga, Suid-Afrika.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Slawiese draak
In die Slawiese mitologie word ’n draak onder meer zmei (Russies en Bulgaars), zmi (Ou Kerkslawies en Oekraïens), zmaj (Serwies, Kroaties, Bosnies en Sloweens) en żmij (Pools) genoem. Die meeste van dié woorde is die manlike vorm van woorde vir slang, wat gewoonlik vroulik is (soos zmeja in Russies).
Welkom-Gimnasium
Welkom-Gimnasium is die oudste akademiese hoërskool in Welkom en is gestig in 1953. Welkom-Gimnasium bied fasiliteite vir verskeie sportsoorte soos atletiek, gholf, hokkie, krieket, landloop, muurbal, netbal, rugby, swem, tennis en tweekamp. Gerrie Sonnekus (1974 & 1984), Christo Ferreira (1986) en Lukas van Biljon (2001–2002) is Springbokke (rugby) wat Welkom-Gimnasium hul alma mater kan noem, terwyl Zarck Visser, tydens die 2012 Statebondspele 'n silwermedalje in verspring verwerf het . Wat kultuur betref bied die skool o.m. die volgende: Voortrekkers, skaak, debat, redenaars en VCSV.
Slawiese draak
Oos-Slawies
In Rusland en die Oekraïne het ’n sekere draakagtige figuur, Zmei Gorinitsj, drie koppe. Hy is groen, loop op sy agterpote, het klein voorpote en spuug vuur. Volgens een bilina word Zmei Gorinitsj doodgemaak deur Dobrinja Nikititsj.
Ander Russiese drake (soos Toegarin Zmejewitsj) het Turkse name en simboliseer moontlik die Mongole en ander volke van die steppe. Sint Joris (George) (simbool van die Christendom) wat die draak (Satan) doodmaak, is op die stadswapen van Moskou. Sommige prehistoriese strukture, veral die Slangmuur naby Kiëf, word verbind met drake as simbole van ander volke.
Russiese drake het gewoonlik koppe in meervoude van drie. Party se koppe groei terug as al die koppe nie afgekap word nie.
Suid-Slawies
In Sloweens word ’n draak zmaj genoem, hoewel ’n ou woord van onsekere afkoms, pozoj, ook soms gebruik word. Sloweense drake het gewoonlik negatiewe eienskappe. Hulle hou egter nie altyd gevaar vir die mens in nie. Die beste voorbeeld is die Ljubljana-draak, wat dié stad bewaak en op die stadswapen pryk.
In Macedonië, Kroasië, Bulgarye, Bosnië, Serwië en Montenegro word ’n draak zmaj, zmej of lamja genoem. Dit het 3, 7 of 9 koppe en spuug vuur. In Serwies en Bosnies word dit ook aždaja of aždaha genoem. Ala (in Serwies) of hala (in Bulgaars) is ’n vroulike draak, maar sy word gewoonlik as ’n aparte wese beskou.
Welkom-Gimnasium
Die skool beskik oor 'n uitstekende koshuis, "Huis Hoewe", met 'n ryke tradisie, waar ongeveer 80 leerders gehuisves kan word.
Naam van die skool
Uittreksels uit die Eerste Jaarblad van 1957
"Die Welkom-Gimnasium het sy ontstaan en lewenskrag te danke aan 'n verbysterende tempo van ontwikkeling in hierdie hartsnaar van die Vrystaatse Goudvelde, wat die eertydse veld soos met 'n towerstaf in 'n wordende stad verander het.ontwikkel het.  Die personeel en skoolkommissie het gevoel dat daar in die volgende dekades waarskynlik nog verskeie hoërskole in die Welkom-gebied sal verrys, en daar is allerweë gepeins oor 'n naam wat hierdie hoërskool in die toekoms as die eerste hoërskool in Welkom sal onderskei. Daarom het die ingewing wat die eggenote van haar man en lid van die personeel (Mnr. M.J. van der Vyver) om die skool "Gimnasium" te doop, het onmiddellik algemene byval gevind.  Aangesien Gimnasia die eerste of oudste hoërskole in die Europese skoolstelsel was, sou die eerste hoërskool in Welkom bekend staan as die "Welkom-Gimnasium".
Die personeel het hulle ook ten doel gestel om die bekende tradisies van die Europese Gimnasia op 'n waardige wyse in die Welkom-Gimnasium te probeer nastrewe, naamlik:
Eerstens: die ou Griekse tradisies van:
Tweedens: die Wes-Europese tradisies van akademiese opleiding aan hierdie onderskeidende hoërskole in Holland, Duitsland en Skandinawië.
Die skool sal egter in alle opsigte in die volle stroom van die lewe staan, en sal ten alle tye die ideale van werk en spel tot 'n harmonieuse eenheid saamsnoer en poog om sy leerlinge die juiste verband tussen die twee te leer."
Skole wat afgestig het van Welkom-Gimnasium
Welkom High School het in Januarie 1957 afgeskei van Welkom-Gimnasium met 253 leerlinge, terwyl Goudveld-Hoërskool in Januarie 1961 van Welkom-Gimnasium afgestig en onder die tydelike naam Welkom-Suid Hoërskool, met ongeveer 150 leerlinge en 12 onderwysers sy deure geopen het.
Skoolwapen en Leuse
"Die eerste skoolwapen wat in 1953 deur die eerste tydelike personeel ingestel is, het wel die estetiese sin bevredig, maar die vreemde embleme en heraldiek het nie juis by 'n Afrikaansmedium-skool  gepas nie.  Omdat die skoolkleure, egter reeds onder die ou bedeling van die parallel-mediumskool verander is, is daar besluit om, wat die wapen betref, vereers die "Status Quo"  te handhaaf tot na die afskeiding van die nuwe Engelsmedium-skool.
Met die Afrikaanswording van die skool in Januarie 1957 is daar dadelik 'n kompetisie vir 'n nuwe skoolwapen uitgeskryf. Meer as 100 ontwerpe is ontvang en baie deeglik deur 'n onpartydige komitee, wat hiermee belas was, behandel, voordat die personeel die ontwerp van mev. J.J. Fourie, eggenote van die hoof, aanvaar het. (Terloops moet gemeld word dat betrokke komitee en die personeel nie geweet het wie die ontwerpe geteken het nie, en dat die hoof nie in hierdie komitee gedien het nie).
(a) Historiese verband
Die twee embleme in die skild, die fakkel en die Ioniese pilaar met die kenmerkende ramshoring, is albei van Griekse oorsprong en behou die historiese verband met die naam "Gimnasium". Dit verleen 'n baie sterk eenheid en vormgeslotenheid aan die wapen. Dit is egter nie volksvreemde embleme nie, want die pilaar of suil leef nog in ons boukuns, en die fakkel het in 'n sekere sin selfs simbolies van die Afrikanerstrewe geword.
(b) Leuse
'n Fors en gespierde leuse, met binnerym: "Wees Sterk, daar's Werk" was van krag tot en met 1996, waartydens dit verander het na die Latynse "Persevera et Labora". Die Latyn skakel weer terug na die Europese agtergrond van die Gimnasia. Die skool se ideale het dus nie verander nie.
(c) Simboliek
Die twee embleme beklemtoon baie sterk die tweevoudige eenheidsgedagte van die leuse: "Wees Sterk, daar's Werk".
Krag is die eerste of kwalifiserende deel van die leuse: krag is nodig, want dar is 'n roepingsplig - "daar's werk":  liggaamlike krag (d.i. die Griekse ideaal van spele in die Gimnasia), maar veral ook geestelike krag op die krag van 'n sterk karakter, en die krag van die opvoeding! Dit is die uitgangspunt van die leuse; en die uitgangspunt van die wapen is die pilaar wat die ondersteunende krag simboliseer.
Die hoofaksent in die leuse val op tweede gedeelte:- "daar's werk", gesimboliseer deur die helder vlam wat tot die werk of roepingsplig moet aanvuur.
Die derde of newemotief word deur die ferme hand gesimboliseer wat 'n kragtige greep op die fakkel het, naamlik: ons neem dié leuse en dra dit uit in die lewe."
Oorspronklike Skoollied
Sterk soos die rots uit die hart van die aarde,
Fyn soos die goud uit die rotse gehou,
Hoërskool Gimnasium, ons trots ons vermaarde,
Skool uit die polsende lewe gebou.
Fel soos die stryd in jou wordingsjare,
Fel gloei die vlam van jou glorie en trou
Trou aan ons Taal, aan die God van ons Vad're
Trou vir ons nasie te handhaaf en bou.
Kragtig die klank in die lied van oorwinning
Fors is ons wagwoord-
WEES STERK! DAAR'S WERK!
Leuse verhewe, keus' vir ons lewe,
Bly steeds ons strewe:
Wees dan getrou, handhaaf en bou
Hoërskool Gimnasium, vir my en vir jou!
Uittreksels uit die Eerste Jaarblad van 1957
"Net so ferm soos die leuse is, so fors is die skoollied wat, volgens 'n persverklaring van mnr. D.H. Maree, onderhoof van die skool, "die stryd en strewe van die skool en die dinamiese lewe in Welkom", vertolk. Vir 'n skool soos hierdie wat 'n baie harde stryd in sy wordingsjare gehad het en uit die "polsende lewe" van 'n wordende stad in aansyn geroep is, kan en mag daar niks idillies en landeliks in sy skoollied wees nie.  Daar moet vuur en krag uit elke versreël straal: die skool word met die harde rots vergelyk waaruit die kosbare fyn goud gehaal word.  Dit verleen nie slegs lokale kleur aan die lied van 'n goudveldse hoërskool nie, maar sinspeel veral op die krag van die skool waaruit die kosbare skat van die opvoeding gehaal moet word, d.i. die fyn goud (opvoedingsideaal van verfyning en kultuur) uit die sterk rots.
Dit kan ook verder vertolk word dat die skool se harde geskiedenis hom sterk en lewenskragtig gemaak het .... "Sterk soos die rots...."
Harry Langdon
Harry Langdon (15 Junie 1884 – 22 Desember 1944) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Tramp, Tramp, Tramp (1926), Long Pants (1927), The Chaser (1928), en House of Errors (1942).
Welkom-Gimnasium
Oorspronklike Skoollied
Die orige versreëls spreek vir hulself – veral ook die middelste gedeelte (in 'n mineurtoonaard) wat op die ideale van die Afrikaansmedium-skool sinspeel, en die woordspelings in die laaste strofe en die refrein wat om die beurt deur seuns en dogters afsonderlik gesing moet word, om na 'n groot gesamentlike klimaks op te werk.
Die woorde van die lied is die digterlike skepping van iemand wat die veelbewoë geskiedenis van hierdie skool baie intiem en intens deurleef het en wie se hele strewe opgegaan het in die verhewe ideale wat hy vir hierdie Afrikaansmedium-skool koester – die skoolhoof van 1954–1959, Dr. J.J. Fourie. Mnr. Dirkie de Villiers, Sang-inspekteur van die Vrystaat op daardie stadium, het vir die geïnspireerde musiek gesorg.
Oor die heerlike musiek en toonsetting van die lied het Dr. Fourie hom soos volg uitgelaat in 'n brief aan die komponis: "Dis iets groots, iets heerliks, besield en vol besieling, tegnies tot in die fynste besonderhede afgewerk en afgerond, en elke noot het vir my net die regte gevoelswaarde. Die sterk marsritme, afgewissel deur die ernstige en byna gewyde dog nietemin forse middelste gedeelte in die mineurtoonaard ("Trou aan ons taal, aan die God van ons vad're ...."), die kragtige gevoelsopwelling in die note en die ruising van die triomf dwarsdeur die lied, die variasies in die herhaling van die tema – alles is groots en geïnspireerd, en vertolk vir my presies daardie gevoel wat ek vir 'n lang tyd in my omgedra het as 'n ideaal vir ons Gimnasiumskoollied ..... totdat die Muse een nag my hart ontsluit, die woorde op my lippe gelê het, en baie sterk in my ore gefluister het: "Gaan na Mnr. de Villiers! Hy sal jou help en jou die taal van die musiek gee wat jou ideaal sal bevredig en soos 'n magtige ruising tot die hart van jou skool sal spreek!"
Die musiek is later, in opdrag van die destydse skoolhoof, mnr. PJ Clase, herskryf deur mnr. Louis Fourie, 'n musiekonderwyser, wat op daardie stadium aan die skool verbonde was, om dit meer singbaar te maak.
Huidige Skoollied
Nadat die skool in 1996 'n dubbelmedium-skool geword het, is die tweede en derde verse van die skoollied in Engels vertaal deur mevv. Isa Theron (musiekonderwyseres) en Sarie Redpath (Engels-onderwyseres).
Sterk soos die rots uit die hart van die aarde,
Fyn soos die goud uit die rotse gehou,
Hoërskool Gimnasium, ons trots ons vermaarde,
Skool uit die polsende lewe gebou.
Fierce as the fight in our forming years.
Keen glows the flame of our glory and faith,
True to our land, to the God of our fathers
True to our nation, to build and to Hold!
Mighty the sound in our song of conquest!
Forceful be our motto- be strong in your work!
Leuse verhewe, keus' vir ons lewe,
Bly steeds ons strewe: WEES STERK! DAAR'S WERK!
Wees dan getrou, handhaaf en bou
Hoërskool Gimnasium, vir my en vir jou!
Taalmedium
Daar is egter besluit dat die skool se naam Welkom-Gimnasium nie vertaal sou word nie en dat die skool se kleure en skooldrag dieselfde sou bly.
Jaarlikse Derby
Een van die hoogtepunte op die sosiale- en sportkalender van Welkomiete, is die jaarlikse Derby, waartydens daar in hokkie, rugby en netbal meegeding word teen Goudveld Hoërskool. Dit word deur derduisende mense bygewoon, wat verskeie oud-skoliere insluit, omdat die verskillende jaargroepe se reünies dan ook gewoonlik plaasvind.
Die eerstespanuitslae van 2015 was as volg:
Baltiese Duitsers
Baltiese Duitsers was oorspronklik 'n Duitssprekende minderheid in die gebied van die huidige Estland en Letland wat vanaf die 12de eeu geïmmigreer en as heersende klas groot invloed op die kultuur en taal van die inheemse Estiese en Letse bevolking uitgeoefen het.
Baltiese Duitsers het die adelsklas en grotendeels ook die bourgeoisie in die oorspronklike Baltiese provinsies Koerland, Lyfland, Estland en Ösel (tans Saaremaa) gevorm, maar het geen beduidende rol in Litaue gespeel nie.
Bekende Balties-Duitse persoonlikhede sluit die skrywer Werner Bergengruen, Siegfried von Vegesack, Robert Gernhardt en Gertrud von den Brincken, die regsgeleerde Boris Meissner, die chemikus Wilhelm Oswald, die dierkundige en ekoloog Jakob Johann von Uexküll, die komediant Heinz Erhardt, die Russiese admiraal (en bevelhebber van die Baltiese Vloot in die Eerste Wêreldoorlog) Nikolai von Essen, die Russiese generaal-veldmaarskalk Michael Barclay de Tolly, die ontdekkingsreisiger Adam Johann von Krusenstern, die religieus-politieke profeet en skryweres Juliane von Krüdener, die Struve-dinastie van sterrekundiges, die generaal Władysław Anders, maar ook die Nasionaal-Sosialistiese ideoloog Alfred Rosenberg in.
Geskiedenis
Vanaf die laat 12de eeu het die eerste Duitse setlaars hulle tydens die kolonisasie van Oos-Europa, wat vanuit die Heilige Romeinse Ryk deurgevoer en ook deur verowerings van die Swaardridderorde bevorder is, in die Baltiese lande gevestig. Die kolonisasiebeleid van die Swaardridderorde was uiteindelik nie soos dié van die Duitse Orde in Pruise deur 'n assimilering van die inheemse bevolking gekenmerk nie, en die orde is ná 'n reeks verpletterende militêre nederlae met die Duitse Orde verenig.
Die Duitse immigrante het hulle, in suid-noordelike rigting, in die historiese geweste Koerland, Lyfland en Estland asook op die eiland Ösel (Saaremaa) gevestig en die heersende klas in hierdie gebiede geword. Die destydse Estland het die huidige noordelike deel van die Republiek van Estland behels, Lyfland het gebiede soos die huidige Suid-Estland en Noord-Letland, Koerland die res van die Baltiese gebied behels. Daar was egter geen Duitse immigrasie in Litaue nie.
Die Duitssprekende ridders het as adellikes oor 'n lang tydperk oor die inheemse boere (lyfeienes) geheers. Die Baltiese Hansestede – waaronder Reval, Riga en Dorpat – het oor 'n uitgebreide netwerk van ambagsmanne en koopmans asook welvarende en invloedryke burgers beskik. Die voorouers van die huidige Baltiese Duitsers was oorwegend in die landbou- en handelsektor as landbesitters en koopmans werksaam – in teenstelling met Duitse immigrante in Rusland.
Volgens die geheime ooreenkoms tussen Adolf Hitler en Josef Stalin is die meeste Baltiese Duitsers voor en tydens die Tweede Wêreldoorlog na die Duitse Ryk gerepatrieer.
Taal
Baltiese Duitsers praat oorwegend Hoogduits (dikwels met 'n Baltiese aksent), 'n minderheid ook Nederduits.
Huidige situasie
Tans is daar nog klein Duitssprekende minderhede in die Baltiese lande. Volgens die laaste sensus van 2000 was daar 1 870 Duitssprekendes in Estland en 3 311 in Letland (sensus van 2004). Daar is ook enkele duisend Duitse moedertaalsprekers in Litaue. Hierdie Duitssprekendes is nogtans dikwels geen Baltiese Duitsers nie, maar immigrante uit Russiese gebiede soos Siberië en Kasakstan.
Appel
'n Appel is die eetbare, vlesige vrug van die appelboom, die spesies Malus domestica in die roosfamilie Rosaceae. Die oorsprong van appels is uit die wilde spesie Malus sieversii in Sentraal-Asië, waar voorbeelde tot vandag toe nog gevind kan word. Van hierdie streke het die appelboom voor die Ystydperk na Europa versprei, en daarna na die Nuwe Wêreld. In Suid-Afrika is die appel 'n gewilde vrug om vars te eet, maar klein hoeveelhede word ook verwerk tot appelsap en appelpuree of word gedroog. Appels word ook gebruik om appelwyn, wat sider genoem word, te maak. Hiervoor word 'n spesiale soort appel, die siderappel, gekweek. Die gewone appel (Malus sylvestris) is ook familie van die Siberiese “crab"- appel (Malus baccata) en die Japanse blomappel (Malus pulcherima), wat as sierbome struike in tuine aangeplant word.
Kuifkopboskraai
Die Kuifkopboskraai (Bycanistes brevis) is 'n groot neushoringvoël, met 'n lengte van 75 tot 80 cm, gekarakteriseer deur 'n baie groot roomkleurige kas op die snawel, wat kleiner by die wyfie is. Die kop is silwergrys en die res van die vere is swart, behalwe 'n breë wit streep op die laer rug.
Appel
Die boom
Die appelboom aard in 'n gematigde klimaat. Dit verkies koue winters omdat die koue die slapende knoppe se rus breek. As die winter nie koud genoeg is nie, bly baie van die knoppe slapend en die boom ly aan die verskynsel van vertraagde bot, wat verpotte groei en 'n beperkte vrugtedrag tot gevolg het. Om hierdie rede kan appels nie in die warmer dele van Suid-Afrika verbou word nie. 'n Appelboom word om verskeie redes op 'n onderstam geënt wanneer dit nog jonk is.
Kuifkopboskraai
Kuifkopboskraaie kom minder gereeld voor en is gelokaliseerde inwoners van die hoë immergroen woude van Oos-Afrika vanaf Ethiopië tot Suid-Afrika. In Zimbabwe word hulle bedreig deur die vernietiging van habitat. Gewoonlik leef hulle in pare maar hulle maak soms nes in swerms van honderde individue.
Teichonopsis labyrinthica
Teichonopsis labyrinthica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Kuifkopboskraai
Hierdie neushoringvoël eet vrugte, insekte, klein voëltjies, knaagdiere, klein reptiele en honderdpote. Hulle paar in die lente (September en Oktober) en lê groepe van 1 tot 3 wit eiers, wat tot 40 dae neem om uit te broei. Die jong voëls bly by beide ouers vir ongeveer 80 dae.
Teichonopsis labyrinthica
Die spons behoort tot die genus Teichonopsis en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1878 deur Carter.
Appel
Die boom
Dit is bekend dat 'n ton vrugte van een boom gepluk kan word, maar in die algemeen word appelbome baie kleiner gehou om hantering te vergemaklik. Om te vergoed vir die kleiner drag per boom word baie bome na aanmekaar geplant, en ŉ oes van 80 tot 100 t per ha is vandag 'n algemene verskynsel. Die vorm van die boom wissel volgens die manier waarop dit gesnoei en opgelei word, en dit kan ŉ heining- of kelkvorm hê.
Die blaar en blom
Appelblare is meestal ovaalvormig met gesaagde rande; die bladskyf het dikwels hare aan die onderkant en het 'n korterige bladsteel. Die blare en blomme kom saam uit 'n vrugteknop in die lente te voorskyn. Vier tot sewe blomme verskyn uit een knop en word in ŉ tros gedra. Die blom aan die bopunt van die tros gaan die eerste oop en dra die beste vrug. Elke blom het vyfkroonblare, 'n menigte stuifmeeldrade en 'n vrugbeginsel wat vyf saadhokke en style bevat.
Die vrug
Volgens die plantkundiges is die appel nie 'n tipiese vrug soos die perske nie. Die vrug bestaan uit 'n kerngedeelte (klokhuis) wat die sade bevat en die eintlike botaniese vrug behoort te wees. Die vleisgedeelte rondom die kern is die deel wat geëet word, en dit is vermoedelik afkomstig van die blombodem of die gesamentlike basisgedeeltes van die kelkblare, kroonblare en stuifmeeldrade. Die dooie blomoorblyfsels is duidelik te sien in die induiking (kelkent) aan die teenoorgestelde kant van die stingelent van die vrug.
Produksie
Ander lande met meldbare produksie is Duitsland (898 448 t), Suid-Afrika (781 124 t) en Japan (655 300 t).
Erica alopecurus
Daar is ook twee subspesies:
Bloukopdrawwertjie
Die Bloukopdrawwertjie (Cursorius rufus) is 'n waadvoël in die sprinkaanvoël- en drawwertjiefamilie, Glareolidae.
Alhoewel geklassifiseer as waadvoëls, is hierdie voëls wat van droë, oop landskappe hou, verkieslik halfwoestyn, waar hulle tipies hulle insekprooi jag deur op die grond te hardloop.
Bewoonbare sone
Bewoonbare sone is in sterrekunde ’n term wat gebruik word vir die streek om ’n ster waarin ’n planeet of maan met genoeg atmosferiese druk vloeibare water op sy oppervlak kan hê. Die term word gebruik vir toestande soos wat op die Aarde nodig is vir lewe – aangesien water noodsaaklik is vir alle bekende lewensvorme, word planete in dié sone beskou as die belowendste plekke vir lewe in die ruimte. Die terme "ekosfeer" en "vloeibarewatergordel" is in 1953 deur Hubertus Strughold en Harlow Shapley onderskeidelik gebruik. Daar word ook soms van "lewensone" of "Gouelokkies-sone" gepraat.
Die term bewoonbare sone word soms meer algemeen gebruik vir verskeie streke wat moontlik die een of ander vorm van lewe kan huisves. Een voorbeeld is die "galaktiese bewoonbare sone", wat in 1995 deur die sterrekundige Guillermo Gonzalez uitgedink is en dui op die afstand vanaf die galaktiese middel, gebaseer op ons Sonnestelsel se posisie in die Melkweg. As meer as een bewoonbare sone ter sprake is, word die interseksie van die sones gebruik vir die plek waar daar die grootste moontlikheid van lewe is.
Die ligging van ’n planeet of maan in die ster se bewoonbare sone en ’n byna-sirkelvormige wentelbaan is maar twee van die kriteria vir bewoonbaarheid. Dit is teoreties moontlik dat lewe buite die bewoonbare sone kan voorkom. Die term "Gouelokkies-sone" word dikwels gebruik vir aardagtige planete met toestande wat min of meer met dié op Aarde ooreenstem. Die naam kom van die verhaal Die Drie Beertjies, waarin ’n dogtertjie kies tussen die drie bakkies pap. Sy ignoreer die twee wat te groot, te klein, te warm of te koud is en kies die een wat "net reg" is. Net so is ’n planeet in die Gouelokkies-sone nie te naby of nie te ver van ’n ster om vloeibare water op sy oppervlak te kan hê nie. Tientalle planete is al in bewoonbare sones gevind, hoewel hulle almal heelwat groter as die Aarde is – moontlik omdat groter planete makliker is om waar te neem. Daar is moontlik tans minstens 500 miljoen sulke planete in die Melkweg.
Bewoonbare sones is egter nie stabiel nie. Gedurende ’n ster se leeftyd verander en verskuif die sone. Hemelliggame in die sone is tipies baie na aan die ster en is dus meer blootgestel aan ongunstige invloede soos getykragte en stervlamme. Saam met galaktiese bewoonbaarheid sorg dié en ander faktore vir ’n teenoorgestelde teorie van interstellêre "dooie gebiede" waar lewe nie kan voorkom nie. Sommige wetenskaplikes glo die teorie is te simplisties en steun neem toe vir ekwivalente sones om sterre waar ander oplosmiddels (soos ammoniak en metaan) in ’n stabiele vloeibare vorm kan voorkom. Dit kan bevordelik wees vir alternatiewe biochemie. Daar is waarskynlik ook talle potensiële habitats buite die bewoonbare sone in onderaardse oseane van vloeibare vloeistowwe, soos oseane van ammoniak of metaan.
Vasstelling van sones
Verder weg van die bewoonbare sone van ’n ster sal ’n planeet of maan te koud wees vir vloeibare water en dit sal dus vries. ’n Hemelliggaam wat te naby aan die ster is, se water sal kook of in die atmosfeer verlore raak. Vloeibare water word as baie belangrik beskou omdat dit op Aarde lewe onderhou.
Binne die Sonnestelsel
Ramings vir die bewoonbare sone in die Sonnestelsel wissel van 0,725 tot 3 astronomiese eenhede (AE), na gelang van verskillende wetenskaplike modelle.
Die bepaling van ons bewoonbare sone word bemoeilik deur verskeie faktore. Hoewel die aphelion van die planeet Venus en die hele wentelbane van die maan, die planeet Mars en die dwergplaneet Ceres binne die bewoonbare sone val, bepaal die onderskeie atmosfeerdrukke van dié liggame, eerder as die bewoonbare sone, die moontlikheid van vloeibare water. In Venus se geval is die amosfeerdruk heeltemal te hoog en ’n uiterse kweekhuiseffek laat die oppervlaktemperatuur geweldig styg. In Mars se geval is die atmosfeerdruk te laag, hoewel seisoenale watervloei teen Mars se warm hange nie uitgesluit kan word nie. Die maan en Ceres het feitlik geen atmosfeer nie en daarom kan vloeibare water nie op hulle voorkom nie.
Dit is egter moontlik dat liggame met ’n digter atmosfeer as die Aarde verder weg in die bewoonbare sone (dalk soos Gliese 667 Cd of Gliese 581 d) vloeibare water kan hê.
Buite die Sonnestelsel
Sterrekundiges gebruik skynbare magnitude, ligsterkte en solêre vloed saam met die omgekeerde kwadratewet om die bewoonbare sones van sterre te bepaal. Die middel van die sone word bepaal as die afstand wat ’n eksoplaneet van die ster af sal moet wees om die regte hoeveelheid energie te kry om vloeibare water te onderhou. ’n Ster met byvoorbeeld 25% van die Son se ligsterkte se bewoonbare sone sal gesentreer wees by 0,50 AE, terwyl ’n ster met twee keer die Son se ligsterkte se bewoonbare sone gesentreer sal wees by sowat 1,4 AE.
Graaf Dracula
Graaf Dracula is die titelkarakter en hoofantagonis in Bram Stoker se 1897-rilroman Dracula. Hy word beskou as die model vir alle daaropvolgende vampiere. Hy word ook in die roman uitgebeeld as die oorsprong van weerwolflegendes.
Bewoonbare sone
Oorsprong van water
Vir ’n planeet om ’n hidrosfeer te hê, moet die water ’n oorsprong hê. ’n Ligging in die bewoonbare sone waarborg nie dat die planeet ’n oorsprong van water sal hê nie. Daar is verskeie teorieë oor waar water op die Aarde vandaan kom. Moontlike bronne kan wees botsings met ysliggame, die vrystelling van gas, die teenwoordigheid van waterhoudende minerale en fotolise.
Graaf Dracula
Dracula is ’n ondooie, eeue oue vampier wat in ’n vervalle kasteel in Transsilvanië woon. Hy was in die lewe ’n soldaat en staatsman met ’n goeie kennis van vele vakgebiede, onder meer swartkuns. Hy word beskryf as die slimste, slinkste en dapperste seun van Transsilvanië.
Bewoonbare sone
Oorsprong van water
Nog ’n teorie is dat ’n ysliggaam in ’n bewoonbare sone kan inbeweeg en die ys op sy oppervlak dan smelt.
Graaf Dracula
As vampier het Dracula menslike bloed nodig om te oorleef. Hy het talle bomenslike kragte, soos om van gedaante te verander en diere te beheer, en hy beskik oor hipnotiese en telepatiese vermoëns. Wanneer hy iemand byt, verander hy of sy ook in ’n vampier. Daar is egter beperkings aan sy kragte – bedags kan hy nie funksioneer nie en slaap hy; hy kan nie sy lus vir bloed beheer nie; sekere voorwerpe kan hom doodmaak of sy kragte ongedaan maak; hy het in die vreemde Transsilvaniese grond nodig om volkome te rus en sy kragte te herwin.
Bewoonbare sone
Atmosfeer
Voldoende atmosfeerdruk moet bestaan vir die moontlikheid van water op ’n hemelliggaam. Die liggaam moet dus genoeg massa en swaartekrag hê dat atmosfeerdruk voortdurend aangevul word. As die swaartekrag te klein is, sal enige moontlike water sublimeer en meer waarskynlik in die ruimte verlore gaan, soos wat vermoedelik op Mars gebeur het. As die druk te hoog is, sal dit water saampers tot ’n soliede toestand ongeag die temperatuur.
Graaf Dracula
Ander eienskappe wat aan Dracula toegeskryf word, is in daaropvolgende aanpassings van die oorspronklike boek bygevoeg of verander. Die karakter verskyn dikwels in van rolprente tot allerlei stories.
Bewoonbare sone
Atmosfeer
Die atmosfeer van ’n planeet reguleer ook die temperatuur. As ’n uiterse kweekhuiseffek plaasvind, kan dit te warm raak, soos op Venus. Die Aarde se atmosfeer word aangevul deur vulkane, die koolstofsiklus en biologiese prosesse. Ander prosesse is op ander planete waargeneem, soos die uitruil van atmosfeer tussen Saturnus en sy maan Enkelados deur geisers, asook tussen Io en die ander mane van Jupiter.
Graaf Dracula
Aan die begin van Stoker se boek beplan graaf Dracula om die wêreld oor te neem en koop hy ’n huis in Londen. Daarna reis hy na Engeland, waar hy gou sy oog op twee vroue het. Hy verander die een, Lucy, in ’n vampier. Haar vriendin, Mina, en ’n paar mans begin inligting oor Dracula versamel en volg hom toe hy eindelik terugvlug na Transsilvanië. Hier vermoor hulle hom.
Bewoonbare sone
Wentelbaan
Die wentelbane van die Aarde en die ander planete in die Sonnestelsel is rofweg sirkelvormig. Die Aarde se wentelbaan laat die temperatuur stabiel bly. Baie eksoplanete het egter sonderlinge wentelbane, sodat sommige van hulle hulle soms buite die bewoonbare sone bevind. ’n Voorbeeld is Venus en 16 Cygni Bb. Die onstabiliteit van sulke temperature sal die vloeibaarheid van water beïnvloed. Dit is nog nie bekend of lewe by sulke uiterste toestande sal kan aanpas nie, indien dit enigsins sal kan begin.
Graaf Dracula
Sommige van Dracula se eienskappe, veral wat sy herkoms betref, is volgens sommige geskoei op die 15de-eeuse prins Vlad die Deurboorder van Walachye, wat ook as Dracula bekend was.
Clarens, Vrystaat
Clarens is 'n klein dorp wat in die Oos-Vrystaat, Suid-Afrika, wat in 'n vallei van die Rooiberge, en binne sig van die Malutiberge geleë is. Dit ressorteer onder die Dihlabeng Plaaslike Munisipaliteit in die Thabo Mofutsanyana-distriksmunisipaliteit. Die dorp staan bekend as die "Juweel van die Vrystaat".
Bewoonbare sone
Wentelbaan
Planete se wentelbaan kan mettertyd verander: ysplanete en mane kan oor ’n lang tydperk nader aan ’n ster beweeg en dan meer bewoonbaar raak wanneer die ys smelt.
Clarens, Vrystaat
Geskiedenis
Die dorp is in 1912 tussen die hoofsaaklik sandsteenberge gestig; teen die hang van die Rooiberge. Die dorp is vernoem na Clarens in Switserland waar President Paul Kruger van die Zuid-Afrikaansche Republiek in ballingskap oorlede is. Paul Kruger se verbintenis met Clarens gaan terug na 1866 toe hy sy Transvaalse kommando ter ondersteuning van die Vrystaat se oorlog teen die Basoeto's gelei het. Vyf van sy manskappe het by Noupoort gesneuwel.
Graaf Dracula
Stoker se skepping
Graaf Dracula (hoewel sy naam nie in die roman genoem word nie, kry hy in sommige flieks die voornaam "Vladimir") is ’n ondooie, eeue oue vampier en ’n Transsilvaniese edelman wat beweer hy is ’n Szekler wat van Attila die Hun afstam. Hy woon in ’n vervalle kasteel in die Karpate. Anders as die vampiere van Oos-Europese folklore, wat as weersinwekkend en lyk-agtig uitgebeeld is, straal Dracula ’n soort aristokratiese sjarme uit. In sy gesprekke met Jonathan Harker blyk hy is baie trots op sy bojaarse erfenis en het ’n nostalgie vir die verlede, waarvan die heroïsme, eer en dapperheid volgens hom in moderne tye net ’n herinnering is.
Clarens, Vrystaat
NG gemeente Clarens
Die NG gemeente Clarens is in 1920 van Bethlehem afgestig. Die eerste predikant was ds. S.J. Stander. Die Clarens-tak van die Oranje-Vrouevereniging het die President Paul Kruger-gedenksaal vir die gemeente laat bou. Eers in 1940 is die kerkgebou opgerig waarvan die destydse predikant, ds. J.J. le Roux, die hoeksteen gelê het. In die voorportaal van die kerk is 'n klip ingemessel wat kom uit die fondament van die tweede Voortrekkerkerkie wat in Natal gebou is. Bokant die klip is 'n koperplaat aangebring met die opskrif: "Hierdie klip is uit die Marianna (Tweede Voortrekkerkerkie), gebou deur die Voortrekkers in 1852 op Mount Howell, tussen die groot en klein Tugelarivier, Natal, en is gesloop in 1874."
Graaf Dracula
Vroeë lewe
Besonderhede oor sy vroeë lewe is vaag, maar daar word genoem "hy was in die lewe ’n uiters wonderlike man. Soldaat, staatsman en alchemis. Alchemie was in sy tyd die hoogste ontwikkeling van wetenskaplike kennis. Hy het ’n sterk brein, ’n opvoeding sonder gelyke en ’n hart wat geen vrees of wroeging geken het nie, gehad . . . daar was nie ’n kennisveld wat hy nie ondersoek het nie." Hy het swartkuns bestudeer aan die Scholomance-akademie in die Karpate en het ’n groot kennis van alchemie en towerkuns gehad. Soos dit sy status as woiwode (prins of hertog) betaam het, het het hy soldate teen die Turke aan die ander kant van die Donau gelei. Volgens die bewerker van sy ondergang, Abraham van Helsing, "moes hy inderdaad woiwode Dracula gewees het wat naam teen die Turke gemaak het, anderkant die groot rivier aan die grens van Turkye-land. As dit so is, was hy geen gewone man nie; in daardie tyd, en eeue daarna nog, is van hom gepraat as die slimste en slinkste, sowel as die dapperste van die seuns van die 'land anderkant die woud'." Nadat hy gesterf het en in die kapel van sy kasteel begrawe is, het Dracula as ’n vampier teruggekeer uit die dood en lewe hy al verskeie eeue lank in sy kasteel met drie verskriklike mooi vroulike vampiere aan sy sy.
Clarens, Vrystaat
NG gemeente Clarens
Die gemeente wat, soos die dorp, altyd klein was, se belydende lidmate het in 2012 op 142 gestaan en die dooplidmate op 65, vergeleke met 150 en 60 tien jaar vantevore (2002) en 285 en 126 in 1952.
Graaf Dracula
Verhaal
duimnael|180px|links|Die voorblad van Dracula's Guest, ’n versameling kortverhale deur Bram Stoker.duimnael|180px|links|Die eerste uitgawe van Bram Stoker se boek Dracula (1897).