cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
William Philip Schreiner
Sy laaste vyf lewensjare
Met sy gesondheid heelwat beter, het Schreiner enkele dae voor die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog na Londen teruggekeer. Met die dood van die hoofregter, lord De Villiers, in September 1914, is Schreiner 'n setel in die regbank van die appèlhof aangebied, maar hy het dit van die hand gewys. Pleks hiervan het hy die amp van hoë kommissaris van die Unie in Londen aanvaar toe sir David Pieter de Villiers Graaff uit die pos bedank. Sy moeilikste taak in dié veeleisende amp was die versorging van die Suid-Afrikaanse troepe in Europa, wat buite sy ampspligte geval het. Hoewel sy gesondheid ondermyn is deur die voortdurende spanning, het hy sy dienste tot die einde van die oorlog beskikbaar gestel. Hy sterf op die dag waarop die Verdrag van Versailles onderteken is en doen so tot op die dag sy belofte gestand dat hy tot aan die einde van die Groot Oorlog hoë kommissaris sou bly.
Schreiner was 'n Vrymesselaar, sedert sy kollege-dae 'n geesdriftige sportman en 'n uitmuntende rotshengelaar.
Gesinslewe
William Schreiner is op 3 Januarie 1884 getroud met Frances Hester Reitz, 'n dogter van F.W. Reitz die oue van Kliprivier, Swellendam, en 'n suster van F.W. Reitz, later president van die Oranje-Vrystaat. Schreiner se skoonvader, 'n seun van die familie Reitz se stamvader in Suid-Afrika, Jan Frederik Reitz (1761–1824), was 'n merkwaardige man en 'n leier in die Overbergse distrik. Jan Frederik, 'n voormalige skeepskaptein, het die merinobedryf in Suid-Afrika tot stand gebring en saam met Michiel van Breda jr. se plaas Zoetendalsvlei (distrik Bredasdorp), het F.W. die oue se plaas Rhenosterfontein (distrik Swellendam) die vroeë middelpunt van die merinobedryf geword. Hy was ook die stigter van die Swellendamse Landbouvereniging en het hom beywer vir selfregering aan die Kaap en vir 'n skeiding tussen staat en kerk. Hy het van 1854 tot 1863 in die Wetgewende Raad gedien en van 1869 in die Wetgewende Vergadering. Uit die huwelik tussen William Schreiner en Frances Reitz is drie dogters en twee seuns gebore.
Amandelmelk
In die Middeleeue was amandelmelk bekend in beide die Islamitiese wêreld en die Christendom; aangesien amandels afkomstig van die amandelboom is, kon die neute, en produkte waarvan die neute 'n bestanddeel vorm, tydens vasting genuttig word. Amandelmelk was ook 'n stapel in middeleeuse kombuise omdat koeimelk nie lank gehou het voor dit suur geword het nie en dus byna dadelik gebruik was om botter of kaas te maak.
Die Viandier, 'n 14de eeuse resepteboek, bevat 'n resep vir amandelmelk en stel voor dat dit as 'n plaasvervanger vir dieremelk gebruik word tydens vasting.
Voor die Sjinese Burgeroorlog was amandelmelk meer algemeen as sojamelk in Taiwan.
Kommersiële amandelmelkprodukte is verkrygbaar in gewone, vanielje of sjokolade geure en word gereeld met vitamiene verryk. Dit kan ook tuis gemaak word deur fyngemaalde amandels met water in 'n versapper te meng. Vanielje en versoeters kan ook bygevoeg word.
Basmala
duimnael|Die Basmala in 'n kalligrafiese vorm
Die spreuk word deur Moslems in verskeie kontekste gebruik, byvoorbeeld tydens daaglikse gebed. Dit word ook voor elke soera (hoofstuk) van die Koran, behalwe vir die negende, geresiteer.
Scott Patterson
Scott Patterson (gebore 11 September 1958) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Little Big League (1994), Saw IV (2007), en Saw V (2008), en in die televisiereeks Gilmore Girls (2000).
Gert Bester
Ds. Gert Barend Cornelius Bester (distrik Louis Trichardt, 14 Julie 1932 – 14 Desember 2002) was tussen 1959 en sy emeritaat in 1991 predikant in sewe gemeentes van die Gereformeerde Kerk (GKSA), waarvan een in die destydse Rhodesië, een in die Vrystaat, twee in Natal en drie in Transvaal. Hy het die onderskeiding dat hy in die Gereformeerde Kerk se byna 160-jarige bestaan die enigste Bester-predikant was.
Herkoms en huwelik
duimnael|links|300px|Ds. G.B.C. Bester, van 1965 tot 1968 die vyfde leraar, en sy gesin: Anita, Alrina en Joné. Gert Bester is op ’n plaas naby Louis Trichardt gebore. Ná sy laerskooldae is hy na die Hoërskool Ben Viljoen op Groblersdal, waar hy in 1951 gematrikuleer het. Ds. L.S. Kruger, wat later jare sy mentor en vriend sou wees, het hom geïnspireer om vir predikant te leer. Hoewel Bester in die Nederduitsch Hervormde Kerk grootgeword het, was dit die Gereformeerde Kerk wat hom 'n beurs gegee en dit vir hom moontlik gemaak het om vir predikant te leer. Sy studiebeurs was van die Gereformeerde kerk Marble Hall, die omgewing waarin hy grootgeword het. Vir die beurs is ooreengekom dat hy waar moontlik elke jaar ’n preek in die gemeente sou lewer. Die gemeente het dit baie waardeer dat hy die ooreenkoms nagekom het. Hy voltooi sy studie aan die Teologiese Skool Potchefstroom in 1958 met die grade B.A en Th.B. Uit sy huwelik omstreeks dié tyd met Anita Brits is twee dogters gebore, Alrina en Joné. Anita Bester is oorlede op 11 Desember 2013 op Langebaan, waar hul jongste dogter, Joné, woon.
Gemeentebediening
In ds. Bester se 28 jaar in die bediening is hy 42 maal beroep. Dit verklaar moontlik waarom hy gemiddeld net vier jaar in ’n gemeente gebly het. In sy eerste werkkring, Beestekraal, is hy in 1959 bevestig as ook die gemeente se eerste predikant, maar vertrek in 1962 na Odendaalsrus. Met die oog op die gemeente Odendaalsrus se vyftigste verjaardag in 1983 het ds. Bester sy herinneringe soos volg neergeskryf: "Wanneer ek terugpeins oor ons verbondenheid aan die Gereformeerde Kerk Odendaalsrus, dan was daar donker dae in ons gesinslewe, maar ook helder flitse in die bediening. Die beginmaande vir my en my vrou was baie moeilik omdat ons geworstel het met ons oudste dogtertjie van iets net meer as een en 'n half kilogram. So klein dat Jan en Dollie van Jaarsveld haar 'n 'klein bietjie niks' genoem het. Menslik gesproke het ons haar lewe te danke aan dr. Eksteen wat letterlik saam met ons dag en nag oor haar gewaak het. Bogenoemde stukkie intieme ouerbelewenis noem ek omdat dit 'n groot invloed op ons lewe gehad het en ook die aard van bediening beïnvloed het deurdat my vrou lank huisgebonde was."
"Daar was egter nie net diep dale van beproewing nie, maar ook die heerlike bergspitse van bedieningsgenot: 'n gemeente wat altyd waarderend was ten opsigte van alle fasette van die arbeid wat ek daar in swakheid verrig het; 'n kerkraad wat my as jong predikant waarlik ondersteunend gebou het, my vir my latere dienswerk werklik toegerus het. Hierdie terugblik sal sonder 'n nagedagtenis aan die gemeenskap en die ander twee Afrikaanse kerke nie volledig wees nie. Die liefde en respek en waardering wat van hulle kant na my gekom het, bly een van my mooi herinneringe. Ja, ek 'dink' nie net terug aan Odendaalsrus Gemeente nie — Ek 'peins', en 'peins' is (’n) daad van verlange na dit wat was — want dit wat was het ons toegekom uit die Alwyse Raadsplan van 'n Ewige, Getroue, Verbonds-God. Daarom, wanneer ek terugpeins — aan Hom bo alles en almal, die eer uit dankbare harte."
Van Odendaalsrus het die gesin in 1965 na Rhodesië gegaan, waar ds. Bester predikant van die gemeente Salisbury was tot 1968. In daardie jaar is hy beroep as die eerste predikant van die nuwe gemeente Durban-Wes, waar sy sewe jaar lange bediening die langste van sy loopbaan sou word. Daarvan volg sowat vyf jaar van 1975 tot 1980 in Magol, ses van 1980 tot 1986 in Rustenburg-Wes 1980–1986 en eindelik vier jaar van 1987 tot hy sy emeritaat aanvaar in 1991 in Amanzimtoti, waarvan hy die tweede predikant was sedert afstigting van Durban in 1985. Ná aftrede het hy nog in talle gemeentes gehelp, maar veral in Namibië.
Breër betrokkenheid
Ds. Bester was 25 jaar lank direkteur van die Maatskappy vir Europese Immigrasie. Vir hierdie diens het hy ’n goue penning ontvang. Hy was lid van die Kuratorium van die Teologiese Skool Potchefstroom en het etlike jare lank in die raad van die Gereformeerde Stigting gedien. Ook was hy lid van verskeie skole se beheerliggaam.
Waardering
Ds. Theuns de Klerk, destyds van Okahandja, skryf in ds. Bester se lewensberig in die Almanak vir 2007: "’n Groot stem het stil geraak. In nederigheid en in ootmoed was hy getrou aan sy roeping as VDM – bedienaar van die Goddelike Woord." Hy skryf onder vyf hoofpunte: "Ds. Gert het alles vir die bediening gegee." Sy prediking was suiwer, kort, kragtig en diep treffend. Wat huisbesoek betref, het hy sy skape opgepas, versorg en met simpatieke omgee elkeen begelei. In sy kategese het hy op besonderse wyse die kinders – klein en groot – vir die lewe toegerus. Sy uitsonderlike kennis van kerkreg het hom ’n groot rol laat speel in kerklike vergaderings. Wat die gemeenskap betref, het sy betrokkenheid en meelewing met alle mense meegebring dat hy ’n besonderse rol in die gemeenskap gespeel het.
Ds. De Klerk skryf: "Ds. Gert het nooit erkenning gesoek nie, maar in nederigheid altyd gedien, tot op die end."
Volgens oorlewering het ds. Bester gesê: "As jy nie binne 20 min. jou sê (in 'n preek) kan sê nie, dan het jy 'n probleem." Nog 'n wysheid van hom was: Daar is twee redes hoekom 'n predikant nie 'n beroep opvolg Namibië toe nie: óf sy kinders is al op skool óf dis te ver vir die predikant se vrou van haar ma af. Baie oudlidmate van hom onthou sy welluidende stem, wat sommige beskryf as die mooiste wat hulle al gehoor het.
Sy dogter Alrina vertel die volgende staaltjie: "Pappa het op 'n keer ook iewers gepreek in 'n klein kerkie. Vra toe mooi dat die mikrofoon afgesit word. Die koster wou nie. Dit is hier te kort en daar te lank, want die 'akoestiek' is nie so gaaf nie. Pappa klim toe maar op die kansel, staan terug, lees rustig die afkondigings . . . Die oomblik toe hy begin met 'Ons hulp is in die naam van die Here', sê daar 'n vrou kliphard: 'O hel, hy breek daai ding!' Dit is ook al wat ek op sy begrafnisbrief gesit het: '' 'n Groot stem is stil.'"
Frances Sternhagen
Frances Sternhagen (gebore 13 Januarie 1930) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Outland (1981), Misery (1990), en The Mist (2007), en in die televisiereeks Cheers (1982).
Willem Petrus Steenkamp
Dr. Willem Petrus Steenkamp (distrik Calvinia 14 Februarie 1879 – Kaapstad, 16 Julie 1956) was 'n Suid-Afrikaanse politikus en 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk.
Agtergrond
Steenkamp het arm grootgeword en was lewenslank 'n kampvegter teen armoede. Hy voltooi sy teologiese studie aan die Kweekskool van die Universiteit Stellenbosch en behaal in 1910 sy doktorsgraad aan die Vrije Universiteit in Amsterdam oor die agnostisisme van Herbert Spencer met die eerste proefskrif in Afrikaans. Met sy terugkeer na Suid-Afrika is hy 'n jaar lank in die Fort in Johannesburg aangehou omdat hy tydens die 1914-Rebellie van sameswering verdink is nadat hy 'n tyd lank ook in Kaapstad saam met onder andere ds. Louis Vorster (van die Gereformeerde Kerk) gevange gehou is.
Predikant
Op Saterdag 1 Oktober 1910 is dr. Steenkamp op Nieuwoudtville bevestig en die gemeente met 'n kerkraad wat alles verpand het om die kerk te behou, het onder sy besielende leiding aan die werk gespring om weer finansieel op die been te kom. Later sou dr. Steenkamp skryf: "Van die armstes tot die rykstes het bygedra met 'n blymoedigheid wat roerend was om te aanskou. Op die eerste basaar was oor die 4 000 skape en oor die die 200 donkies en beeste. Van die armste mense wat geen vee gehad het nie, het olienhoutswingels en besems gemaak of bossiestroop gekoop, maar elkeen het sy bydra gegee." Binne drie kort jare is die reuse-som byeengebring "en op voorstel van eenige ouderlinge had men een gedenksteen opgericht tot gedachtenis van de verlossing van der schuld door God gewrocht."
Steenkamp arbei hier tot hy in Januarie 1919 bevestig word as leraar van die NG gemeente Namakwaland op Springbok. Hier raak hy 'n legendariese figuur danksy sy kerklike werksaamhede en politieke betrokkenheid. Onder sy leiding kon die gemeente spoedig genoeg geld insamel om die sierlik klipkerk wat vandag nog in gebruik is, te laat oprig. Hy was ook verantwoordelik vir of behulpsaam met die oprigting van talle ander kerkgeboue, onder meer die Volkshospitaal in Kaapstad.
Uit die bediening
Nadat hy uit die bediening getree het, het Steenkamp saam met sy seun medies in die VSA en Nederland studeer en hulle het gelyktydig hul studie voltooi. Steenkamp het belanggestel in die evolusieteorie en skryf die ongepubliseerde manuskrip The instinct of animals and evolution. Reeds op vroeë ouderdom raak hy betrokke by die partypolitiek en wen die kiesafdeling Namakwaland in die tussenverkiesing van 1929 as onafhanklike kandidaat met 1 258 stemme teen die Nasionale Party se J.P. Mostert, wat net 502 stemme op hom kon verenig en nog twee onafhanklikes, A.M. Roux (391 stemme) en W.P. Thom (agt stemme). In die verkiesing van 1933, waarin die Suid-Afrikaanse Party en die Nasionale Party 'n koalisie vorm en 136 van die 150 setels wen, klop Steenkamp, steeds as onafhanklike, vir dr. A.J.R. (Albertus) van Rhijn, wat in 1948 sukses behaal in Bethlehem, in 1953 in 'n tussenverkiesing in Vasco en in 1958 in Windhoek en minister van ekonomiese sake was, met 326 stemme. Sy vrou, A.C.S. Steenkamp, in die eerste verkiesing waarin vroue kon stem en as kandidaat staan (1933), was minder gelukkig as onafhanklike in Calvinia teen dr. D.F. Malan van die Nasionale Party, die latere eerste minister, waar sy met 621 stemme verloor.
Steenkamp bly net aan as Namakwaland se LV tot 11 April 1938 en in die daaropvolgende verkiesing op 18 Mei wen hy naelskraaps met 'n meerderheid van 112 stemme in die kiesafdeling Calvinia vir die Verenigde Party teen die kandidaat van die Nasionale Party, A.E. Erlank. In 1939 kan Steenkamp nie vir genl. J.B.M. Hertzog steun in sy mosie om neutraal te bly in die Tweede Wêreldoorlog nie. Dit was die einde van hul jare lange vriendskap.
Steenkamp het LV vir Calvinia gebly tot en met die ontbinding van die Volksraad op 31 Mei 1943, kort voor die algemene verkiesing op 7 Julie daardie jaar. Van 1946 tot 1948 dien hy as senator van die Verenigde Party. In dié tyd skryf hy ook sy outobiografie, I conclude: Convictions of a free-thinking doctor and hunter (1947).
Edmond de Sélys Longchamps
Baron Michel Edmond de Sélys Longchamps (25 Mei 1813 – 11 Desember 1900) was 'n Belgiese liberale politikus en wetenskaplike, en 'n vername kenner van naaldekokers.
Gent
Gent (Afrikaans, Nederlands en Duits: Gent, Frans en Italiaans: Gand, Engels: Ghent) is die ou hoofstad van die graafskap Vlaandere (België) en geboorteplek van keiser Karel V wat ook hier grootgeword het. Vandag is Gent met sy sowat 262 219 inwoners (2019) die hoofstad van die provinsie Oos-Vlaandere en op twee na die grootste hawe van België. Gent het twee spoorwegstasies (Gent-Sint-Pieters en Gent-Dampoort) wat verbindings na Kortrijk, Brussel, Dendermonde, Mechelen, Lokeren en Antwerpen bied.
Die Universiteit van Gent het sowat 44 000 studente en 9 000 personeellede.
Geskiedenis
Die stad is by die Leie se monding in die Schelde geleë. Gent het rondom twee kloosters gegroei wat in 630 n.C. gestig is. Die vroegste dokumente, waarin die stad vermeld word, dateer uit die 8ste eeu. Nadat Gent in die 9de eeu deur Normandiese aanvallers verwoes is, het die Grawe van Vlaandere, wat hier en in Brugge gesetel was, met die bou van versterkings begin.
Besienswaardighede en vermaak
Die hawe met sy nywerheidsgebied strek in die noorde tot by die Nederlandse grens; die ou stadsentrum met sy middeleeuse Gravensteen (kasteel van die grawe van Vlaandere) en talle historiese geboue vorm 'n skerp kontras teen die nuwe voorstad. Saans word die geboue tot middernag feestelik verlig. Drie abdye, die Sint-Baafskatedraal, die Sint-Niklaaskerk, die Gildehuizen aan die Graslei, die historiese huise langs die Korenlei en 'n aantal museums lok besoekers, wat meer as een dag nodig het om 'n indruk van die pragtige argitektuur te kry.
In die laatsomer vind die bekende Festival van Vlaanderen plaas; toeriste kan konserte van internasionale gehalte in die middeleeuse omgewing van katedrale, abdye, die raadsaal en ander geboue geniet.
In die omgewing van Gent lok die statige kasteel van Laarne.
Kookkuns
Gent se bydraes tot die voortreflike Belgiese kookkuns is onder meer die Waterzooi van Gent ('n hoendergereg met groente), die Hutsepot (Frans Hochepot Gantois, 'n bredie met allerlei soorte vleis en groentes) en die Gentse Mokken (ronde koekies wat met meelblom en stroop gebak word).
Hemigrammocharax
Hemigrammocharax is ‘n genus wat hoort tot die familie Distichodontidae. Die spesies wat tot die genus hoort is klein en slank met vertikale bane op die lyf en oogkol op die basis van die stertvin. By die genus is die sylyn onvolledig
Magnus Bruun
Magnus Bruun (gebore 3 Januarie 1984) is 'n Deense akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Land of Mine (2015) en Gælden (2017), en in die televisiereekse Sprinter Galore (2016) en Below the Surface (2017).
Hemigrammocharax
Spesies
Die volgende spesies kom in Suider-Afrika voor:
Candice Bergen
Candice Patricia Bergen (gebore op 9 Mei 1946) is ’n Amerikaanse aktrise en voormalige model. Sy het vyf Emmys en twee Golden Globes gewen vir haar rol as die titelkarakter in 10 seisoene van die sitkom Murphy Brown (1988–'98). Sy is ook bekend vir haar rol as Shirley Schmidt in die TV-drama Boston Legal (2005–'08). Sy is vir ’n Oscar as beste vroulike byspeler benoem vir Starting Over (1979) en vir ’n Bafta vir Gandhi (1982), waarin sy die rol van die fotograaf Margaret Bourke-White vertolk het.
Loopbaan
Bergen het haar loopbaan as model begin en op die voorblad van onder meer Vogue verskyn voordat sy haar rolprentdebuut in 1966 in The Group gemaak het.
Sy was daarna te sien in The Sand Pebbles (1966), Soldier Blue (1970), Carnal Knowledge (1971) en The Wind and the Lion (1975). Sy het haar debuut op Broadway in 1984 gemaak in die toneelstuk Hurlyburly. Van 2000 tot 2002 was sy in drie episodes van die TV-reeks Sex and the City.
Haar ander rolprentrolle sluit in Miss Congeniality (2000), Sweet Home Alabama (2002), The Women (2008) en Bride Wars (2009). In die 2010's het sy na Broadway teruggekeer in nuwe produksies van The Best Man (2012) en Love Letters (2014).
Amber Stevens West
Amber Stevens West (gebore 7 Oktober 1986) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Fast and the Furious: Tokyo Drift (2006), Fired Up! (2009), The Amazing Spider-Man (2012), en 22 Jump Street (2014).
Oegriese tale
Die Oegriese tale is 'n tak van die Fins-Oegriese taalfamilie. Dit sluit drie tale in naamlik Hongaars, en die twee Ob-Oegriese tale Ostjaaks en Wogoels. Die tale se gemeenskaplike oorsprong, Proto-Oegries het waarskynlik tussen 4000 v.C. en 200 v.C ontstaan toe Fins-Oegries in Oegries en Fins-Permies verdeel het. Dit is in Westelike Siberië, oos van die Oeralgebergte gepraat.
Mark Herron
Mark Herron (8 Julie 1928 – 13 Januarie 1996) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente 8½ (1963), Girl in Gold Boots (1968), en Eye of the Cat (1969), en in die televisiereeks Schlitz Playhouse (1951).
Alison Pargeter
Alison Pargeter (gebore 31 Mei 1972) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Calendar Girls (2003), The National Union of Space People (2016), en The Little Stranger (2018).
Maas
Die Maas (Duits: Maas, Engels: Meuse, Frans: Meuse, Latyn: Mosa, Limburgs: Maos, Wallonies: Mouze) is 'n Wes-Europese rivier, wat vanaf Frankryk deur België na Nederland vloei. Dit is 'n rivier wat hoofsaaklik deur reën gevoed word. Die herkoms van die naam is nie bekend nie.
Die Maas se oorsprong is naby die dorp Pouilly-en-Bassigny op die Plateau van Langres in die suide van die Franse gewes Champagne-Ardenne. Dit vloei noord (deur Lotaringe en weer deur Champagne-Ardenne) langs die Franse stede Verdun, Sedan en Charleville-Mézières.
Verby Givet vloei die rivier deur België, langs die Waalse stede Dinant, Namur (Namen), Huy (Hoei) en Liège (Luik). Verby Visé (Wezet) vorm die Maas die grens tussen België en Nederland en vloei langs die Nederlands-Limburgse stad Maastricht en die Belgies-Limburgse stad Maaseik.
Vanaf Thorn vloei die Maas alleen nog deur Nederland, langs die Limburgse stede Roermond en Venlo en langs die Noord-Brabantse stede 's-Hertogenbosch en Heusden. Tot 1904 het die Maas met die Waal -die grootste een van die drie Rynarme- naby Woudrichem saamgekom en het daar die Merwe of Merwede gevorm, wat bekend is van die Afrikaanse van Van der Merwe. In 1904 is die Maas daar egter afgesluit en het sy water 'n ander uitweg gekry, deur die Bergse Maas wat suideliker gegrawe is. Via die Hollandsch Diep vloei dit nou in die Ryn-Maas-delta, waar die water van die Maas vermeng met die Ryn se water in die Noordsee uitmond. In dié delta is daar nog stukke rivier soos die Oude Maas naby Dordrecht, die Nieuwe Maas naby Rotterdam -wat homself trots die Maasstad noem- en die Brielse Maas naby Brielle wat die naam Maas dra en herinner aan die oorspronklike loop van die rivier. Die Brielse Maas het tot ná die Tweede Wêreldoorlog in die Noordsee uitgemond, maar is al voor die Watersnoodramp in 1953 afgesluit.
In die middeleeu was die Maas 'n belangrike logistieke roete met kastele.
Syriviere
Die Maas se syriviere is o.a.:
Nikki Patel
Nikki Patel (gebore 5 Julie 1990) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Branagh Theatre Live: Romeo and Juliet (2016) en in die televisiereekse Coronation Street (1960), Holby City (1999), en Waterloo Road (2006).
Genesis
Genesis (Grieks Γένεσις = ontstaan ; Hebreeus בראשית beres'jiet =  in die begin) is die eerste boek van die Joodse Tanag, die Samaritaanse Pentateug asook die Christelike Ou Testament (ook Hebreeuse Skrifte genoem). Dit is sodoende die eerste boek van die Bybelse kanon.
Die boek is 'n verslag van die skepping van die wêreld, die vroeë geskiedenis van die mensdom, en van Israel se voorvaders en die oorsprong van die Joodse volk.
Tradisie erken Moses as die skrywer van Genesis, sowel as die boeke Eksodus, Levitikus, Numeri en die meeste van Deuteronomium, maar moderne geleerdes, veral vanaf die 19de eeu, sien dit as geskryf honderde jare nadat Moses veronderstel was om te leef, in die 6de en 5de eeue vC. Gebaseer op die wetenskaplike interpretasie van argeologiese, genetiese en linguistiese bewyse, beskou die meeste geleerdes Genesis as hoofsaaklik Joods-Christelike mitologie eerder as histories.
Genesis is in twee dele verdeel, die oergeskiedenis (hoofstukke 1–11) en die voorvadergeskiedenis (hoofstukke 12–50). Die oergeskiedenis sit die skrywer se konsepte uiteen van die aard van die godheid en van die mensdom se verhouding met die skepper daarvan: God skep 'n wêreld wat goed en geskik is vir die mensdom, maar wanneer die mens dit met sonde bederf, besluit God om sy skepping te vernietig, wat net die regverdige Noag en sy gesin spaar om die verhouding tussen mens en God te hervestig. Die voorvadergeskiedenis (hoofstukke 12–50) vertel van die voorgeskiedenis van Israel, God se uitverkore volk. Op God se bevel, Abraham se reise vanaf sy geboorteplek (beskryf as Ur van die Galdeërs) na die godgegewe land Kanaän, waar hy as 'n bywoner woon, net soos sy seun Isak en sy kleinseun Jakob. Jakob se naam word verander na "Israel", en deur die agentskap van sy seun Josef, verhuis die kinders van Israel na Egipte toe, altesaam 70 mense met hul huishoudings, en God belowe hulle 'n toekoms van grootheid.
Genesis eindig met Israel in Egipte, gereed vir die koms van Moses en die uittog. Die vertelling word gekenmerk deur 'n reeks verbonde met God.
In Judaïsme sentreer die teologiese belangrikheid van Genesis op die verbonde wat God verbind met sy uitverkore volk en die volk met die Beloofde Land. Die Christendom interpreteer Genesis as die prefigurasie van sekere kardinale Christelike oortuigings, hoofsaaklik die behoefte aan redding (die hoop of versekering van alle Christene) en die verlossingsdaad van Christus aan die Kruis as die vervulling van verbondsbeloftes as die Seun van God.
Temas
Genesis begin reg by die begin. God het die wêreld geskep. 'n Wêreld wat goed is. Hy het die mens gemaak, die kroon van sy skepping.
Die goeie skepping van God versleg gaandeweg as gevolg van die sonde van die mens, wat homself wou oortref deur te probeer om soos God te word. Dan word alles weggevee deur die groot vloed. 'n Nuwe begin word gemaak - om maar net weer in die dwaasheid te verval.
In hoofstuk 12 verskuif die klem. Daar word nou gefokus op een man, Abram, en sy familie. God wil nie sy skepping vernietig nie. Daarom werk Hy, deur een uitverkore man, en een uitverkore nasie, om die wêreld te vernuwe. Genesis voer die verhaal verby Isak en Jakob tot by die dood van Josef in Egipte.
Die Skepping
Die groot drama van die oorsprong van alle dinge begin by God:
Die skepping is in twee fases gedoen. Genesis 1-2 lees as volg:"'In die begin het God die hemel en die Aarde geskep. Die aarde was heeltemal onbewoonbaar, dit was donker op die diep waters, maar die Gees van God het oor die waters gesweef'"
Daarna het God die Aarde georden. Derhalwe hoef die mens nie bekommerd te wees as die wetenskaplikes sê dat die aarde miljoene jare oud is nie. Niemand weet hoe lank die twee fases van God se skeppingswerke van mekaar was nie. In die ses skeppingsdae is daar agt skeppingsdade, wat elk inglei word met die woorde "Toe het God gesê...":
Fokus op die mens
Hierdie tweede beskrywing van die skepping is nie net 'n herhaling van die eerste nie. Dit gaan hier oor die fokus op die mens. Hier word ook 'n ander naam vir God gebruik. In die eerste weergawe was dit Elohim (God die Skepper, die groot en verhewe een wat in die ewigheid woon). Nou is dit Jahwe (God in verhouding tot sy mense).
God skep die mens (die Hebreeuse woord wat met Adam vertaal word, beteken man). Hy plant 'n tuin in Eden, waar die mens moet woon.
Maar die mens is nie gemaak vir 'n eensame, selfgenoegsame bestaan nie. Voëls en diere bied nie die soort kameraadskap wat hy nodig het nie. Derhalwe skep God die vrou, 'n nuwe wese, wat die ere-aard van die man deel.
Die mens is aan God ongehoorsaam
God het gesê hulle mag alles gebruik en eet, maar net nie van die twee bome in die middel van die tuin nie. Die slang bevraagteken egter die woord van God en noem God 'n leuenaar. Die slang oorreed die vrou om van die aanloklike vrugte van die boom van "Goed en Kwaad" te eet, wat weer vir Adam oorreed om van die vrugte te eet.
Die gevolge is onvermydelik. 'n Heilige God kan nie met sonde saamleef nie. Hy bestraf die slang én die mens. Die mens word uit Eden verban. Maar voor hulle gaan, sorg Hy eers weer vir hulle deur hulle te klee.
Die eerste gesin en die eerste moord
Nadat Adam en Eva uit Eden gedryf word kry hulle twee seuns, Kain, die boer en Abel, die veewagter. Later bring hulle elk 'n offer aan God. Abel se offer word aanvaar, maar Kain se offer nie. Dit is nie wat Abel geoffer het nie, maar sy geloof, wat gemaak het dat sy offer aanvaar is.
Mahalia Jackson
Mahalia Jackson (26 Oktober 1911 – 27 Januarie 1972) was 'n Afro-Amerikaanse gospelsangeres. Sy was veral bekend vir haar kragtige, eiesoortige altstem en het een van die invloedrykste gospelsangeresse ter wêreld geword en so die eretitel "Queen of Gospel Music" gekry. Sy het sowat 35 langspelers (meesal by Columbia Records) opgeneem en onder haar kortspelers was talle wat goue status (meer as 'n miljoen verkope) bereik het.
Genesis
Die eerste gesin en die eerste moord
Kain bewys waarom sy offer nie aanvaar is nie, deur vir Abel te vermoor.
Mahalia Jackson
Loopbaan
Jackson het in 1927 op die ouderdom van sestien uit die Suide van Amerika na Chicago verhuis. Ná haar eerste kerkdiens daar, waartydens sy spontaan haar gunstelinglied, "Hand Me Hand Me Down My Favorite Trumpet, Gabriel" gesing het, is sy genooi om aan te sluit by die kerkkoor van die Baptistekerk Greater Salem. Kort voor lank het sy in talle kerk in die stad en omgewing opgetree saam met die Johnson Gospel Singers, een van die eerste beroepsgospelgroepe. In 1929 ontmoet sy die komponis Thomas A. Dorsey, wat baanbrekerswerk in gospelmusiek gedoen het. Hy het haar musikale raad gegee en in die middel van die volgende dekade het hulle 14 jaar lange verbintenis begin waartydens hulle getoer en Jackson sy liedjies in kerke en op konvensies gesing het. Sy "Take My Hand, Precious Lord" het mettertyd haar kenmerkendste liedjie geword.
Genesis
Die eerste gesin en die eerste moord
God verban Kain tot 'n swerwerslewe, maar beskerm hom teen menslike wraak.
Mahalia Jackson
Loopbaan
In 1936 trou Jacskon met Isaac (Ike) Lanes Grey Hockenell, wat tien jaar ouer as sy was. Mahalia het deurgaans geweier om sekulêre musiek te sing, selfs toe sy dikwels geld aangebied is om van dié standpunt af te sien. Sy skei in 1941 omdat haar man volgehoue druk op haar toegepas het om wel sekulêre musiek te sing en vanweë sy verslawing aan dobbel op perdewedrenne.
In 1947 teken sy 'n kontrak met die Apollo-platemaatskappy en neem in 1948 die William Herbert Brewster-liedjie "Move On Up A Little Higher". Dit was so gewild dat platewinkels skaars kon voorbly en uiteindelik altesaam agt miljoen eksemplare verkoop het. Net op grond van die verstommende sukses het Jackson oornag hoogs gewild in die VSA geword en kort daarna ook in Europa. Sy het toe wyd getoer as konsertkunstenaar en meer dikwels in konsertsale as in kerke opgetree. Weens dié verandering, het haar musiekverwerkings uitgebrei van net klavier en orrel na volledige orkesbegeleiding.
Ander opnames is wyd geloof, waaronder "Let the Power of the Holy Ghost Fall on Me" 1949),wat 'n Grand Prix du Disque van die Franse Akademie ontvang het, en "Silent Night, Holy Night", wat een van die topverkopers in Noorweë se plategeskiedenis is. Van haar ander opnames is onder meer: "He Knows My Heart" (1946), "Amazing Grace" (1947), "Tired" (1947), "I Can Put My Trust in Jesus" (1949), "Walk with Me" (1949), "Let the Power of the Holy Ghost Fall on Me" (1949), "Go Tell It on the Mountain" (1950), "The Lord's Prayer" (1950), "How I Got Over" (1951), "His Eye is on the Sparrow" (1951), "I Believe" (1953), "Didn't It Rain" (1953), "Hands of God" (1953) en "Nobody Knows" (1954).
Stryd teen rassediskriminasie
Een van die hoogtepunte van Jackson se loopbaan was op 28 Augustus 1963 tydens 'n grootskaalse protesoptog by die Lincoln Memorial in die Amerikaanse hoofstad, Washington D.C. Op versoek van dr. Martin Luther King, Jr. sing sy vir die skare van meer as 200 000 "I've Been Buked and I've Been Scorned" en "How I Got Over". Danksy geldelike steun en haar deelname aan die optogte, wat King byeengeroep het, het sy 'n groot bydrae gelewer tot die bevryding van swart Amerikaners, hand aan hand met voorvegters teen diskriminasie soos King, sy vrou, Coretta Scott King, en Rosa Parks, wie se weiering in 1955 om haar sitplek op 'n bus aan 'n wit passasier af te staan toe sy versoek is om dit op grond van haar ras te doen, aanleiding gegee het tot 'n busboikot in Montgomery, Alabama. Jackson was lidmaat van dieselfde Baptistekerk as King en sy vrou.
Haar dood
Mahalia Jackson is vroeg in 1972 in haar aangenome tuisstad aan hartversaking en diabetes oorlede. Twee stede, Chicago en New Orleans (haar geboortestad), het amptelik hulde aan haar gebring. Sowat 50 000 bewonderaars het in stilte verby haar kis (van mahoniehout met 'n glasdeksel) verbygestap om hulle laaste eer aan haar te betoon buite die Baptistekerk Greater Salem, waar haar sangtalent 45 jaar vantevore die eerste keer opgemerk is. Die volgende dag het meer as 6 000 die stad se openbare konsertsaal volgepak vir 'n twee uur lange begrafnisdiens. Haar leraar, die burgemeester en Coretta Scott King het haar geprys as "a friend - proud, black and beautiful". Sammy Davis Jr. en Ella Fitzgerald het ook hulde aan Jackson gebring. Aretha Franklin het die diens afgesluit met 'n roerende weergawe van "Take My Hand, Precious Lord".
Nalatenskap
Jackson word allerweë as een van die groot stemme van die twintigste eeu en die grootste gospelsanger van alle tye beskou. Haar musiek is tydens haar leeftyd meesal net deur gospel- en Christenradiostasies gespeel. Haar goeie vriend Martin Luther King Jr. het gesê: "A voice like hers comes along once in a millennium.".
Chris Patton
Chris Patton (gebore 15 Maart 1971) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Dragon Ball Z: Tree of Might (1990) en Spriggan (1998), en in die televisiereekse Fullmetal Alchemist (2003) en Chrono Crusade (2003).
Mahathir Mohamad
Mahathir bin Mohamad ( IFA: [maˈhaðɪr bɪn moˈhamad]; gebore op 10 Julie 1925) is 'n Maleisiese politikus en voormalige premier van Maleisië. Hy word in 1981 as premier aangestel, tree in 2003 af, keer in 2018 na die amp terug, en tree uit in 2020.
Genesis
Die eerste gesin en die eerste moord
Die eerste stad word gebou, hulle leer om musiek te maak en om yster en brons te smee.
Die laaste twee verse verleen hoop. Set word vir Adam en Eva gebore en die mense begin om die naam van die Here aan te roep.
Geslagsregister
Daar kan gemerk word dat al die geslagsregisters in die Bybel dieselfde patroon volg: "Toe A x jaar oud was, het hy die vader van B geword. Na die geboorte van B het hy nog y jaar gelewe en ander seuns en dogters gehad. So was al sy dae z jaar, en hy het gesterwe."
Rasmus Bruun
Rasmus Bruun (gebore 15 Januarie 1983) is 'n Deense akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent St. Bernard Syndicate (2018) en in die televisiereekse Lokummet brænder (2012) en Go' lorte weekend (2014).
Genesis
Redding en God se belofte aan Noag
Vloedverhale is uit die meeste wêrelddele en in baie tale oorgelewer. Die Babeloniese weergawes stem aansienlik ooreen met die verhaal wat hier opgeteken is. Dit is nie verbasend nie, want albei berus op dieselfde gebeurtenis.
Die woord ark beteken in Hebreeus "kis". Dit word elders net gebruik vir die waterdigte mandjie waar die baba, Moses, op die Nyl gedryf het.
Die ark was geweldig groot en ontwerp om te dryf en nie om te seil nie. Die ark was 135x22½x14 meter, in ons mate.
Noag se dronkenskap
Gam minag sy dronk vader en Noag vervloek hom deur sy afstammelinge, die Kanaäniete. Hulle het onderdane van Israel, wat van Sem afstam, geword.
Die families van Noag se drie seuns
Sien weereens die artikel in Wikepedia nl. "Geslagsregister van Adam tot Jesus."
Die ander geslagsregisters is interessant, maar die belangrikste is die laaste een, nl. die van Sem. Uit hom word die stam van Juda gebore.
Babel
In Sinar, koningkryk van Nimrod die jagter, span mense saam in 'n groot bouprojek - 'n stad en 'n toring wat tot in die hemel reik word gebou. God kyk af na hierdie gesamentlike poging van die mens om homself te vergoddelik, die begin van hernieude opstand teen Hom.
Hy verdeel die mense deur taalverskille en verstrooi hulle in verskillende landstreke - juis dit wat hulle wou verhoed.
Die toring van Babel was waarskynlik 'n tempeltoring met baie verdiepings, soos die wat in die vroeë derde millennium vC in Babelonië gebou is.
Geslagsregister Sem tot Abraham
Hier is die name weer selektief en word die totale tydsduur waarskynlik verkort. Noag se voorsate het aansienlik langer gelewe as Tera s'n en die ouderdom vir die ouerskap is baie jonger.
By Tera se naam word meer besonderhede gegee. Tera se drie seuns word genoem, asook hul geboorteplek. Na die dood van Haran, vertrek Tera na Kanaän met sy kleinseun Lot en sy seun Abraham en kinderlose skoondogter Sarai.
Hulle trek nie verder as Harran nie. Tera sterf en die toneel is gereed vir die verhaal van Abraham, om "die vader van baie nasies te word.
God se roeping van Abraham en die reis na Kanaän
God roep een man en maak aan hom beloftes, wat Abraham gehoorsaam beantwoord. Abram se antwoord lei regstreeks tot die geboorte van 'n nuwe nasie en lei later tot seën vir die hele aarde.
By Sigem in die landstreek Kanaän praat God weer met hom. Hierdie land sal die erfdeel van Abram se nakomelinge word. Steeds gaan die reis voort, suidwaarts na die Negeb, 'n droë landstreek van sowat 7 500 km, wat strek vanaf Berseba tot by die Sinai-gebergtes. Hier is weiveld vir die nomade se vee.
Die skeding van Lot
Abram en Lot se veekuddes brei so uit dat hulle dit nie meer kon dra nie. Dit lei tot 'n familiebreuk. Lot wat deur sy groothartige oom die geleentheid gegun word om te kies, soek die vrugbare aarde van die Jordaanrivier uit.
Oorlog teen die konings en die ontmoetinge met Melgisedek
Hoewel 'n half-nomadiese lewe in Abram se tyd niks buitengewoon was nie, was daar ook gevestigde lewe in dorpe en ommuurde stede. Sjeiks wat op hul beurt vasalle van konings was, het plaaslik regeer.
Daar het oorlog uitgebreek tussen Kedorlaomer en ander konings teen die konings van oa. Sodom en Gomorra.
In die Siddimvlakte was daar oral asfaltgate. Die konings van Sodom en Gemorra het gevlug en baie van hulle het in die gate geval. Die wat oorleef het, het berge toe gevlug. Koning Kedorlaomer het al die besittings van Sodom en Gomorra gebuit en weggevat. Ook Lot, wat in Sodom gewoon het is weggevoer.
Toe Abram hoor dat Lot weggevoer was, het hy sy volgelinge, 318 slawe wat by hom gebore is, hulle wapens laat vat en die konings agtervolg.
Die nag het Abram en sy manne hulle van alle kante af aangeval, hulle oorwin en al die besittings teruggekry. Hy het ook vir Lot, al die vrouens en ander mense gered.
Nadat Abram teruggekom het, het die konings van Sodom en Gomorra, asook Melgisedek, die koning en priester van Salem, kos en wyn gebring en vir Abram geseën. Abram het aan Melgisedek 'n tiende van alles gegee.
Abram het ook geweier om enigiets uit die hand van die konings van Sodom en Gomorra te aanvaar. Hy het egter seker gemaak dat die manne by hom hulle deel kry.
Die verbond word bevestig
Die argeologie het getoon dat die gebruike wat hier en in latere hoofstukke, die bekende sosiale en kulturele gedragspatroon van noordelike Mesopotanië weerspieël.
Die woord van God het in 'n gesig tot Abram gekom:"'Moenie bang wees nie, Abram, Ek beskerm jou. Jou beloning sal baie groot wees'."Verder het die Here met Abram 'n verbond gesluit:"'Aan jou nageslag gee Ek hierdie land, van Egiptespruit af tot by die Eufraat, die grootrivier; die land van die Keniete, die Kenessiete en die Kadmoniete, die Hetiete, die Feresiete en die Refaïte, die Amoriete, die Kanaäniete, die Girgasiete en die Jebusiete'."
In verse 3 en 4 kom die "erfgename" voor. Dit was nie ongewoon in daardie tyd om 'n erfgenaam aan te neem nie. Soms soos hier, was dit 'n slaaf.
Leipziger Platz
Leipziger Platz is 'n plein in die Berlynse stadsdistrik Mitte wat in die weste aan die plein Potsdamer Platz en in die ooste, by die beginpunt van Leipziger Straße, aan die Pruisiese Herehuis, die eerste parlementskamer van die voormalige Duitse deelstaat Koninkryk Pruise en huidige setel van die Federale Raad van Duitsland, een van die grondwetlike liggame van Duitsland met afgevaardigdes uit alle sestien deelstate wat besluite oor federale wetgewing, administrasie en aangeleenthede rakende die Europese Unie kan neem.
Genesis
Die verbond word bevestig
In vers 6 staan: "Toe het Abram in die Here geglo". Hy is dus gered deur sy geloof en nie oor sy goeie werke nie.
Leipziger Platz
Die plein is tussen 1732 en 1738 met 'n kenmerkende agthoekige uitleg aangelê en het voor 1945 deel uitgemaak van Berlyn se besigste winkelstraat, Leipziger Straße. Die meeste geboue is gedurende die Tweede Wêreldoorlog deur geallieerde lugaanvalle vernietig en hul bouvalle later verwyder. Ná die Duitse hereniging is die plein herbou met moderne kantoor- en sakegeboue wat onder meer die ambassade van Kanada en die winkelsentrum LP12 Mall of Berlin huisves.
Genesis
Die verbond word bevestig
Die ritueel wat hom afspeel in verse 9-11 is 'n tipiese prosedure vir die bevestiging van 'n verdrag.
'n Seun by 'n slavin
Soos altyd dink die mens hy moet die Here so 'n bietjie help. Sarai val terug op 'n ou gebruik deur haar slaaf aan Abram te gee. Die kind wat uit hierdie verbintenis gebore word, word Sarai se kind. Maar Sarai se emosies maak dat sy Hagar later laat wegjaag.
Die besnydenis as verbondsteken en gee van nuwe name
Die vyfde bevesting van die verbond van God met Abram gaan gepaard met die gee van nuwe name. Abram word Abraham en Sarai word Sara. Daarby kom die fisieke teken van die besnydenis. 24 jaar na die vertrek uit Harran word die geboorte van Abraham se erfgenaam aangekondig.
Drie besoekers en Abraham se gebed vir Sodom
Abraham het 'n vreemdeling verwelkom, en heeltemal ontwetend, die Here self in sy huis ingeneem. Die gullle ontvangs en versorging (tenspyte daarvan dat die besoekers in die middel van die middagslapie aangekom het), is tipies van die gasvryheid van die nomadiese. woestynbewoners.
Abraham se gebed vir Sodom gee ons insig in die kwaliteit van sy verhouding tot God.
Sodom kon nie eers tien goeie mense oplewer nie, maar God het sy lankmoedigheid gewys.
Die vernietiging van Sodom en Gomorra en Lot se redding
Daar is uiteenlopende konkretiserings van Sodom se sondigheid in Bybeltekste, soos hoogmoed en gierigheid (Es. 16, 49) of 'n verbreking van die ongeskrewe wet van gasvryheid (Gen 19, in teenstelling met Abraham in Gen 18). Op die seksuele aspek daarvan word eers in latere Christelike tradisies gefokus. Geslagsgemeenskap dui hier op seksuele vernedering deur gedwonge geslagsomgang - dit wil sê die verkragting van een heteroseksuele man deur 'n ander. In die betrokke nie-Europese oosterse samelewings was dit 'n ritueel waardeur die verkragter sy dominante status op 'n gewelddadige manier beklemtoon het.
Gedwonge geslagsomgang met Abraham se gaste, die engele, sou 'n dubbele vernedering vir Abraham gewees het (iets wat vandag in Engels as gang rape beskryf word). Elke man in die stad is betrokke - nie een ondersteun Lot se protes teen die skending van die grondbeginsels van gasvryheid en van menslikheid nie.
Argeologiese bevindinge getuig van 'n katastrofe in hierdie gebied. Die vlak water van die Dooie See bedek nou die stede.
Niks kon die stede red nie, maar om Lot se ontwil spaar die Here Soar en vertraag die oorstroming totdat Lot veilig is.
Lot se vrou, onwillig om te volg, bly staan, kyk om en verander in 'n soutpilaar. In plaaslike oorleweringe word die soutrotse langs die Dooie See nou nog na haar vernoem.
Abraham en koning Abimelek
Adam het van Mamre af weggetrek na die suidland en hom gevestig tussen Kades en Sur. Hy het op 'n keer in Gerar gewoon en voorgegee dat Sara sy suster is. Koning Abimeleg het haar laat haal om met haar te trou. Een nag het God in 'n droom aan Abimeleg verskyn en gesê: "'Jy gaan sterf omdat jy met hierdie vrou wil trou, sy is al getroud'."
Abimeleg het met Abraham geraas, maar aan hom geskenke en Sara teruggegee. Abraham het vir Abimeleg gebid en die Here het vir Abimeleg gesond gemaak.
Isak word gebore en Hagar en Ismael vertrek
Tussen die die belofte van Isak se geboorte en die vervulling daarvan het 25 jaar verloop. Die bejaarde ouers het rede om verheug te wees. Sara se bevel om Hagar weg te stuur was in stryd met die gebruike van daardie tyd, daarom raadpleeg Abraham eers die Here voordat hy daartoe instem.
Paulus verduidelik waarom dit onvermydelik was "'Maar wat sê die Skrif hiervan? Jaag die slavin en haar seun weg, want die seun van die slavin mag hoegenaamd nie saam met die seun van die vrygeborene erf nie. Ons is dus nie kinders van 'n slavin nie, broers; ons is kinders van die vrye.'"
'n Twis oor waterputte
Waterputte was in die droë klimaat van Palestina kosbaar vir veewagters, en daar het dikwels twiste oor die besit daarvan ontstaan. Die reënval in die gebied krimp van 100mm in Januarie tot so te sê niks in die vier somermaande.
Abraham het by Abimeleg beswaar aangeteken oor die waterput wat deur Abiimeleg se slawe afgevat is. Abimeleg het nie daarvan geweet nie en hy en Abimeleg het 'n ooreenkoms aangegaan, wat verklaar dat die put wel Abraham s'n is.
Die hoogste toets - Abraham moet vir Isak offer
Abraham se vorige ondervinding van God sou hom sekerlik nie laat dink het, 'n kinderoffer Hom sou behaag nie. Maar dit is juis wat God hier vir Abraham vra. Net toe Abraham vir Isak wou slag, het God hom gekeer en gesê dat Hy nou weet dat Abraham Hom lief het en bereid was om sy enigste seun te offer vir Hom. Toe Abraham weer sien daar 'n skaaplam agter hom en offer toe die bok in Isak se plek. Die Here het verder gesê hy sal Abraham baie seën oor dit wat hy gedoen het. Abraham het sy offer gebring op een van die hewels waarop Jerusalem nou staan. Die reis daarnatoe het sowat 3 dae geneem en was 85km ver.
Die dood en begrafnis van Sara
Sara het 127 jaar oud geword. Sy is oorlede in Kirjat-Arba, dit is Hebron, in Kanaän. Abraham het oor haar gaan rou en huil. Abraham het 'n graf gekoop by die Hetiete. Die Hetiete is vermoedelik immigrante van die Hetitiese ryk (wat omstreeks 1800vC in Turkye tot stand gekom het. Die hele transaksie voldoen in die fynste besondergede aan die bekende Hetitiese wet: die afweeg van die silwer volgens erkende standaarde in die teenwoordigheid van getuies by die stadspoort. Daarna het Abraham sy vrou Sara in die Makpelagrot op die stuk grond, oos van Mamre, begrawe. Vandag is daar 'n moskee bo-oor die tradisionele plek van die graf in Hebron, gebou.
'n Vrou vir Isak
Hierdie verhaal is, wat vorm en inhoud betref, een van die lieflikste in die Ou Testament. Dit bied 'n lewendige beeld van die tradisionele Oosterse huwelik.
Abraham laat sy slaaf sweer dat hy nie Isak sal laat trou met 'n dogter van die Kanaäniete by wie hy nou woon nie.
Die slaaf vertrek met geskenke na Mesopotamie, na die stad waar Nahor gewoon het. Hy bid dat God die vrou moet aandui wat Isak se vrou moet word. God antwoord die slaaf se gebed en wys Rebekka, die kleindogter van Nahor aan.
Isak het vir Rebekka in die tent van sy ma laat woon en met haar getrou. Isak het Rebekka liefgehad en is vertroos na die dood van sy ma.
Abraham se laaste dae
Isak het Abraham se enigste ergenaam gebly, en by die dood van Abraham het die seën van God syne geword.
Ismael se afstammelinge
Die stamme het Sinai en Noordwes-Arabië bewoon vanaf Gawila tot by Sur.
Die tweeling Esau en Jakob
Isak het tot die Here gebid oor Rebekka, want sy was kinderloos. Die Here het sy gebed verhoor, en Rebekka het swanger geword.