cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Indonesië
Taal
Die amptelike taal is Indonesies (Bahasa Indonesia), maar die meeste van die mense praat Javaans, gevolg deur Soendanees, Maleis, Madoerees, Minangkabau en daar is talle ander tale. Nederlands word nog baie min gepraat.
Albert Ballin
Albert Ballin (* 15 Augustus 1857; † 9 November 1918 in Hamburg) was 'n Hamburgse reder en een van die vernaamste sakepersoonlikhede van Joodse afkoms in die tyd van die Duitse Keiserryk. As besturende direkteur het hy van sy redery, die Hamburg-Amerikanische Packetfahrt-Actien-Gesellschaft, kort HAPAG, die grootste skeepvaartlyn ter wêreld gemaak. Hy word as die vader van moderne plesierboot-toerisme beskou.
Ballin was 'n vurige patriot en het aktief aan die politieke lewe deelgeneem. As vriend en raadgewer van keiser Wilhelm II het hy die monarg probeer oorreed om liewer met die Verenigde Koninkryk te koöpereer as om konfrontasie te soek. Die keiser het egter voortgegaan om die Britse regering met sy beleid van vlootuitbreiding uit te daag.
As gevolg van die Eerste Wêreldoorlog het Ballin die vernietiging van sy lewenswerk en die verlies van sy skepe in die gesig gestaar. Twee dae voor die einde van die oorlog het hy selfmoord gepleeg deur 'n oordosis slaappille te drink.
Ann-Mari Max Hansen
Ann-Mari Max Hansen (gebore 14 Januarie 1949) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Liar (1970), The Imprudent Lover (1982), en Elise (1985), en in die televisiereeks Unit 1 (2000).
Theophilus Shepstone
Sir Theophilus Shepstone (8 Januarie 1817 - 23 Junie 1893) was ‘n Brits-Suid-Afrikaanse staatsman wat verantwoordelik was vir die anneksasie van die Zuid-Afrikaansche Republiek deur Brittanje in 1877.
Vroeë lewe
Theophilus Shepstone is gebore in Westbury-on-Trym naby Bristol, Engeland. Toe hy drie jaar oud was het sy pa, eerwaarde William Theophilus, na die Kaapkolonie geëmigreer. Die jong Shepstone het sy opvoeding ontvang by die naturelle-sendingstasies waar sy pa gewerk het, en die seun het aansienlike vertroudheid opgedoen met die inheemse tale van Suid-Afrika, ‘n omstandigheid wat sy loopbaan bepaal het. In die Xhosa-oorlog van 1835 het hy diens gedoen as hoofkwartier-vertaler in die staf van die goewerneur, sir Benjamin D'Urban, en het na afloop van die kampanje in die grensgebied aangebly as klerk van die agent vir die naturellestamme.
.tc
.tc is die Internettopvlakdomein vir die Turks- en Caicoseilande.
Theophilus Shepstone
Natal
In 1838 was hy een van die party wat vanuit die Kaapkolonie gestuur is om Port Natal om Brittanje se onthalwe te beset. Hierdie mag is in 1839 teruggeroep, toe Shepstone aangestel is as Britse gesant onder die Fingo en ander stamme in Brits-Kaffrarië. Hier het hy aangebly tot die voltrekte vestiging van Britse regering in Natal en die organisering daarvan as ‘n administratiewe entiteit, waarna Shepstone in 1845 aangestel is as agent vir die inboorlingstamme. In 1848 het hy kaptein-generaal geword van naturelleheffings; in 1855 geregtelike aanslaer vir naturellebelange; en, in 1856, tydens die herskikking van die Natalse regering, sekretaris vir naturellesake en ‘n lid van die uitvoerende en wetgewende rade. Hierdie posisie het hy tot 1877 beklee.
Hy was gevolglik vir meer as dertig jaar die direkteur van naturellesake in Natal. As ‘n man van sterk wil en uitgesproke sieninge het hy groot invloed onder die inheemse mense verkry, onder wie hy bekend gestaan het as "vader," en skalks "Somtseu" genoem is (‘n beroemde swart jagter) deur die Zoeloes toe hy voor ‘n olifant gevlug het. Die rigsnoer van sy beleid was om stamgebruike te behou sover dit met die beginsels van menslikheid vereenselwig kon word, en om nie beskawing te probeer afdwing nie. Die gevolg van sy beleid is steeds opmerkbaar in die welgevalle en status van die Natalse mense. Terwyl hy daar in bevel was, was daar slegs een ernstige opstand – dié van Langalibalele in 1873 teen wit bestuur.
Shepstone se invloed onder die Zoeloes is deur die Natalse regering benut; in 1861 het hy Zoeloeland besoek en het by Mpande ‘n publieke erkenning van Cetshwayo as opvolger verkry. Twaalf jaar later het Shepstone die proklamasie van Cetshwayo as koning bygewoon, waar die Zoeloe-opperhoof sy voorneme gegee het om in vrede met sy bure te leef. In 1874, en weer in 1876, het Shepstone na Londen gereis rakende Suid-Afrikaanse sake.
Transvaal
Tydens Shepstone se teenwoordigheid in Londen in 1876, is hy deur die 4de hertog van Carnarvon, toe minister vir die kolonies, toevertrou met ‘n spesiale kommissie om met die Transvaalse uitvoerende gesag te beraadslaag oor die vraagstuk van federasie met die Suid-Afrikaanse state, en is hy gemagtig om, sou hy dit nodig vind, die land te annekseer, onderhewig aan bevestiging deur die Britse regering.
Shepstone het in Januarie 1877 na Pretoria gereis, en op 12 April ‘n proklamasie uitgevaardig wat die instelling van Britse gesag oor Transvaal verklaar het. Shepstone se mag het uit slegs 25 berede polisiemanne bestaan, en tog was daar geen openlike weerstand teen die anneksasie nie; ‘n toestand wat hy aan die "bykanse anargie" van die destydse republiek toegeskryf het. "Niks anders as anneksasie," het Sir Theophilus aan die Koloniale Kantoor geskryf, "sal of kan die staat red nie, en niks anders kan Suid-Afrika red van die verreikendste gevolge nie. Al die denkende en intelligente mense weet dit, en sal dankbaar wees om bevry te word van die gedrang van kleinlike faksies waardeur hulle in 'n konstante toestand van opruiing en onrus gehou word, deurdat die regering en alles wat daarmee verband hou, ‘n volstrekte klug is". Shepstone se aksie is al afgemaak as voortydig. Hy het egter rede gehad om te glo dat indien Brittanje nie bepalend sou optree nie, Duitsland moontlik oorreed kon word om Transvaal onder beskerming te neem. Is sy anneksasie-proklamasie se voorgeskrewe beleid van selfregering vir die Boere verder tot uitvoering gebring, het die opstand van 1880-81 moontlik nie uitgebreek nie.
Shepstone het in Pretoria aangebly as administrateur van Transvaal tot Januarie 1879; sy bewind is getipeer, volgens Sir Bartle Frere, wat hom beskryf het as "’n eiesoortige Afrikaner-jakkalsdraaier," deur ‘n "blykbare afwesigheid van enige ywer om ‘n beter stelsel te beraam of te konstateer" as dié wat die vorige regime gekenmerk het. Shepstone is na Engeland ontbied om die Koloniale Kantoor oor Suid-Afrikaanse sake in te lig en het in Mei 1879 daar aangeland; met sy terugkeer na Natal het hy (in 1880) uit die publieke diens getree. In 1883 is hy egter afgevaardig om ‘n opvolger vir Cetshwayo in Zoeloeland aan te stel. Hy was aktief in kerksake in Natal, en was voor die Langalibalele-rebellie goed bevriend met Biskop Colenso. Die twee is egter mettertyd van mekaar vervreem ná Colenso se toenemende oortuiging dat Shepstone ‘n onheilsame invloed op Zoeloesake uitgeoefen het. Shepstone het die aanbod van selfregering aan Natal teëgestaan. Hy is in Pietermaritzburg oorlede op 23 Junie 1893.
Alhoewel Shepstone se lewe en werk by tye geloof is deur Britte en Suid-Afrikaners, het kenners van die era, soos die Suid-Afrikaanse historikus Jeff Guy, hom geïmpliseer by die aanhitsing van ‘n sameswering vir die inval van die Zoeloekoninkryk en die ontbinding daarvan deur magte van Natal en Transvaal. Sy motiewe hiervoor sou die voorsiening in die toenemende behoefte aan arbeid in die Natal-kolonie wees, benewens ‘n poging om die vriendskap van die Transvaalregering terug te win.
Familie
Shepstone het in 1833 met Maria getrou, die dogter van Charles Palmer, kommissaris-generaal in Kaapstad, en het ses seuns en drie dogters gehad. Een van sy seuns het by Isandhlwana gesneuwel; van die ander seuns was HC Shepstone (gebore 1840) sekretaris vir naturellesake in Natal van 1884 tot 1893; Theophilus was adviseur vir die Swazi's (1887-1891); en AJ Shepstone (gebore 1852) het in verskeie naturelle-ekspedisies diensgedoen, as assistent-kommissaris in Zoeloeland, in die Boere-oorlog van 1899-1902, en het in 1909 die sekretaris vir naturellesake (vir Natal) geword, en sekretaris van die Natalse naturelletrust. ‘n Jonger broer van Sir Theophilus, John Wesley Shepstone (gebore 1827), het tussen 1846 en 1896 verskeie ampte in Natal beklee insake die administrasie van naturellesake.
Shepstone-versameling
Hierdie versameling briewe, dagboeke, verslae en ander dokumente is van besondere geskiedkundige belang. Dit word bewaar in die staatsargief in KwaZulu-Natal.
WaYao
Geskiedenis
Die grootste deel van die Yao-stam is bestaansboere. Toe Arabiere aan die suidooskus van Afrika arriveer, het hulle met die Yao begin handeldryf, hoofsaaklik in ivoor, graan en slawe in ruil vir klere en gewere. Vanweë dié handel het hulle een van die rykste en invloedrykste stamme in Suider-Afrika geword. Groot Yao-koninkryke het in die 19de eeu tot stand gekom terwyl Yao-kapteins beheer oorgeneem het van die Niassa-provinsie van Mosambiek. In dié tyd het die Yao van hul tradisionele tuiste in Malawi en Tanzanië getrek na die gebiede wat hulle nou bewoon. Die belangrikste gevolg van die kapteinskappe was dat die hele volk aan die begin van die 20ste eeu en ná die Eerste Wêreldoorlog Islam as hul geloof aangeneem het. Vanweë hul handel met die Arabiere en Swahili, het die Yao-kapteins skribas nodig gehad wat kon lees en skryf. Die Islamitiese geleerdes het ’n groot invloed op die Yao gehad, want hulle het aan hulle geletterdheid, ’n heilige boek, godsdiensklere en vierkantige pleks van ronde huise gebied. Die Islam wat die Yao aanvaar het, is versmelt met hul tradisionele animistiese geloofstelsel.
Verder het die Yao-kapteins die Portugese, Britse en Duitse koloniale heerskappy teengestaan en dit beskou as ’n groot kulturele en ekonomiese bedreiging. Die Britte het die ivoor- en slawehandel probeer stopsit deur van die Yao-handelskaravane naby die kus aan te val.
Die Yao in Mosambiek
duimnael|240px|links|’n Tradisionele Yao-dokter wys sy tuisgemaakte stetoskoop wat hy gebruik. duimnael|240px|links|Dié dramagroep oefen vir ’n drama op hul dorpie oor ’n siek man wat weier om die regte medisyne vir MIV/vigs te gebruik.
Die Yao in die noorde van Mosambiek (voorheen Portugees-Oos-Afrika) het veral in die Niassa-provinsie gewoon. Die meeste was bestaansboere, hoewel sommige ook by ivoor- en slawehandel betrokke was. Hulle het sosiaal en polities agteruitgegaan met die aankoms van die Portugese in die provinsie. Laasgenoemde het stede en dorpe in die gebied gestig, en die onafhanklike landbou-en-handelsekonomie is verander in ’n plantasie-ekonomie wat deur hulle self beheer is. Hulle het in die 15de eeu forte, handelsposte en hawens in Oos-Afrika gebou in direkte mededinging met die Moslemse politieke magte op die vasteland.
Die Speseryroete en Christelike evangelisasie was die belangrikste dryfkragte agter die Portugese uitbreiding in die streek. Later in die 19de eeu was die Portugese egter ook betrokke by ’n groot slawehandel waardeur Afrika-slawe uit Mosambiek na Brasilië gestuur is. Die Portugese Ryk was toe een van die grootste politieke en ekonomiese magte in die wêreld. Portugees beheerde plantasies het begin uitbrei en arbeid aan stambevolkings verskaf. Die Yao het al hoe meer arm plantasiewerkers geword. Hulle het egter hul kultuur bewaar.
Daar is tans minstens 450 000 Yao's in Mosambiek, hoofsaaklik in die oostelike en noordelike deel van Niassa-provinsie. Hulle maak sowat 40% uit van die inwoners van Lichinga, die provinsie se hoofstad.
Die Yao buite Mosambiek
Die Yao het omstreeks 1830 migreer na wat vandag die oostelike streek van Malawi is, waar hulle geboer en handelgedryf het. Hulle is hoofsaaklik Moslems en het ’n ryk kultuur, tradisie en musiekerfenis. Twee vorige presidente van Malawi was van die Yao-stam: Bakili Muluzi en Joyce Banda. Die Yao het in die laat 19de eeu noue bande met die Swahili aan die kus gehad en het dele van hul kultuur aangeneem, soos hul argitektuur en Islam, maar het hul eie nasionale identiteit behou. Hul noue samewerking met die Arabiere het hulle toegang gegee tot vuurwapens, wat in hul guns getel het in hul baie oorloë teen naburige volke soos die Ngoni en Chewa.
Die Yao het aktief weerstand gebied teen die Duitse magte wat Suidoos-Afrika gekoloniseer het (rofweg die huidige Tanzanië, Rwanda en Burundi). In 1890 het koning Machemba ’n verklaring uitgereik waarin hy aan die Duitsers gesê het hy is bereid om met hulle handel te dryf, maar nie om sy gesag prys te gee nie. Ná verdere kontak het die Yao hulle eindelik aan die Duitsers oorgegee.
Taal
Die Yao praat ’n Bantoetaal bekend as Chiyao (chi- is ’n voorvoegsel wat taal beteken). Daar is ’n geraamde miljoen sprekers in Malawi, 495 000 in Mosambiek en 492 000 in Tanzanië. Ander tale wat in Malawi gepraat word, is Chichewa en Chitimbuka. Die Yao praat ook die amptelike tale van die lande waarin hulle woon: Swahili in Tanzanië, Engels in Malawi en Tanzanië, en Portugees in Mosambiek.
Rijksmuseum
Die Rijksmuseum is 'n Nederlandse museum wat gewy is aan kuns en geskiedenis en wat in Amsterdam geleë is. Die museum is geleë op die Museumplein in die buurt Amsterdam-Suid, naby die Van Gogh-museum, die Stedelijk Museum Amsterdam en die Concertgebouw.
Die Rijksmuseum is op 19 November 1798 in Den Haag gestig en het in 1808 na Amsterdam verhuis, waar dit eers in die Koninklike Paleis en later in die Trippenhuis geleë was. Die huidige hoofgebou is deur Pierre Cuypers ontwerp en die eerste keer in 1885 geopen. Op 13 April 2013, na 'n tien jaar-lange restourasieproses wat € 375 miljoen gekos het, is die hoofgebou deur koningin Beatrix heropen. In 2013 en 2014 was dit die mees besoekte museum in Nederland, met rekordgetalle van 2,2 miljoen en 2,47 miljoen besoekers. Dit is ook die grootste kunsmuseum in die land.
Die museum stal tans 8000 kuns- en geskiedenisvoorwerpe uit, uit hul totale versameling van 1 miljoen voorwerpe wat uit die jare 1200–2000 dateer, insluitende enkele meesterwerke van Rembrandt, Frans Hals en Johannes Vermeer. Die museum beskik ook oor 'n klein Asiatiese versameling wat in die Asiatiese paviljoen te sien is.
18de eeu
In 1795 is die Bataafse Republiek uitgeroep. Die minister van finansies, Isaac Gogel, het aangevoer dat 'n nasionale museum, volgens die Franse voorbeeld van die Louvre, die nasionale belang sou dien. Op 19 November 1798 besluit die regering om die museum op te rig.
Op 31 Mei 1800 open die Nationale Kunst-Galerij, wat die voorloper sou wees van die Rijksmuseum in Huis ten Bosch in Den Haag. Die museum het ongeveer 200 skilderye en historiese voorwerpe uit die versamelings van die Nederlandse stadhouers uitgestal.
19de eeu
In 1806 word die Koninkryk van Holland deur Napoleon Bonaparte gestig. Op bevel van koning Louis Bonaparte, broer van Napoleon, het die museum in 1808 na Amsterdam verhuis. Die skilderye wat deur die stad besit word, soos Die Nagwag deur Rembrandt, het deel geword van die versameling. In 1809 word die museum in die Koninklike Paleis in Amsterdam geopen.
In 1876 is 'n nuwe kompetisie gehou, en hierdie keer het Pierre Cuypers wel getriomfeer. Die ontwerp was 'n kombinasie van gotiese en Renaissance-elemente. Die bouwerk het op 1 Oktober 1876 'n aanvang geneem. Aan die binne- en buitekant was die gebou ryklik versier, met verwysings na die Nederlandse kunsgeskiedenis. Nog 'n kompetisie is gehou vir hierdie versierings. Die wenners was B. van Hove en JF Vermeylen vir die beeldhouwerke, G. Sturm vir die teël tableaus en skilderye en WF Dixon vir die loodglas ontwerp. Die museum is op 13 Julie 1885 te sy nuwe ligging geopen. In 1890 is 'n nuwe gebou 'n kort entjie suid-wes van die Rijksmuseum bygevoeg. Aangesien die gebou bestaan uit fragmente van gesloopde geboue; gee dit 'n oorsig van die geskiedenis van Nederlandse argitektuur, en het dit informeel bekend gestaan as die 'fragment gebou'. Dit staan ook bekend as die 'suidvleuel' en word tans (vanaf 2013) die Philips-vleuel genoem.
20ste eeu
In 1906 is die saal waarin die Die Nagwag gehuisves word herbou. In die interieure ruimte is meer veranderinge tussen die 1920's en 1950's aangebring- daar is oor die meeste veelkleurige muurversierings geverf. In die 1960's is uitstallingskamers en verskeie verdiepings in die twee binnehowe ingebou. Die gebou het in 1984, 1995-1996 en 2000 'n paar geringe opknapping- en restourasieprojekte ondergaan.
'n Opknapping van die suidelike vleuel van die museum, ook bekend as die 'fragmentgebou' of 'Philips-vleuel', is in 1996 voltooi, dieselfde jaar wat die museum sy eerste groot fotografie-uitstalling gehou het met sy uitgebreide versameling foto's uit die 19de eeu.
21ste eeu
In Desember 2003 het die hoofgebou van die museum vir 'n groot opknapping gesluit. Tydens hierdie opknapping was ongeveer 400 voorwerpe uit die versameling te sien in die 'fragmentgebou', waaronder Rembrandt se Die Nagwag en ander meesterwerke uit die 17de eeu.
Die restourasie en opknapping van die Rijksmuseum is gebaseer op 'n ontwerp deur die Spaanse argitekte Antonio Cruz en Antonio Ortiz. Baie van die ou binneversiering is herstel en die vloere in die binnehowe is verwyder. Die opknapping sou aanvanklik vyf jaar geduur het, maar is vertraag en het uiteindelik amper tien jaar geneem om te voltooi. Die opknapping het € 375 miljoen gekos.
Die rekonstruksie van die gebou is op 16 Julie 2012 voltooi. In Maart 2013 is die belangrikste kunswerke van die museum vanaf die 'fragmentgebou' (Philips-vleuel) na die hoofgebou verskuif. Die Nagwag is teruggeneem na die Nagwag Kamer. Op 13 April 2013 is die hoofgebou deur koningin Beatrix heropen. Op 1 November 2014 heropen die Philips-vleuel weer met die uitstalling getiteld "Moderne Tye: Fotografie in die 20ste Eeu".
Versameling
Die versameling van die Rijksmuseum bestaan uit 1  miljoen voorwerpe en word gewy aan kuns en geskiedenis wat dateer uit die jare 1200 tot 2000. Ongeveer 8000 voorwerpe word tans in die museum vertoon.
Die versameling bevat meer as 2000 skilderye uit die Nederlandse Goue Eeu deur noemenswaardige skilders soos Jacob van Ruisdael, Frans Hals, Johannes Vermeer, Jan Steen, Rembrandt en Rembrandt se leerlinge. Die museum het ook 'n klein Asiatiese versameling wat in die Asiatiese paviljoen te sien is.
In 2012 het die museum die ongewone stap geneem om ongeveer 125,000 hoë resolusie- beelde beskikbaar te stel via die Rijksstudio webplatform, met planne om nog 40,000 prente per jaar by te voeg totdat die hele versameling van een miljoen werke beskikbaar is. volgens die direkteur van die versameling, Taco Dibbits.
Aantal besoekers
Die besoekersrekord vir die 20ste eeu, van 1.412.000, het in 1975 plaasgevind.
In die 1990's en vroeë 2000's is die Rijksmuseum jaarliks deur 0,9 tot 1,3 miljoen mense besoek. Op 7 Desember 2003 is die hoofgebou van die museum tot 13 April 2013 vir restourasiewerk gesluit. In die voorafgaande dekade het die aantal besoekers effens afgeneem tot 0,8 tot 1,1  miljoen mense. Die museum het gesê dat die museum na die opknapping 1,5 tot 2,0 miljoen besoekers jaarliks kan akkommodeer. Die museum is binne agt maande na die heropening daarvan in 2013 deur 2 miljoen mense besoek.
Biblioteek
Die Rijksmuseum Navorsingsbiblioteek is deel van die Rijksmuseum, en is die beste en die grootste openbare biblioteek vir kunsgeskiedenisnavorsing in Nederland.
Restaurant
Rijks, gestileer as RIJKS®, is 'n restaurant met 140 sitplekke wat in die Philips-vleuel geleë is. Joris Bijdendijk is sedert die opening daarvan in 2014 die sjef. Die restaurant is in 2017 met 'n Michelin-ster bekroon.
Mpumalanga
Mpumalanga is een van die nege provinsies van Suid-Afrika. Die hoofstad is Nelspruit (sedert 2009 ook bekend as Mbombela). Mpumalanga, wat "die plek waar die son opkom" beteken, was vroeër bekend as Oos-Transvaal. Behalwe dat dié provinsie uit 'n deel van die ou provinsie Transvaal gekerf is, is dit ook saamgestel uit dele van vier gewese Bantoestans (tuislande): KaNgwane, KwaNdebele, Gazankulu en Lebowa.
Ligging en topografie
Aan Mpumalanga se oostekant lê Mosambiek en eSwatini, terwyl die provinsie Gauteng aan die westekant lê. Na die suide is die provinsies Vrystaat en KwaZulu-Natal. Die westelike deel van Mpumalanga lê op die Hoëveld, 'n plato wat oor 'n groot deel van die Suid-Afrikaanse binneland strek. Die Drakensbergreeks verrys in die noordooste van die provinsie. In die ooste daal die land plotseling na die sogenaamde Laeveld met sy subtropiese plantegroei.
Ekonomie
Hout, steenkool, vervaardiging, landbou en toerisme is alles deel van Mpumalanga se geskakeerde ekonomie. Die provinsie sorg vir sowat 85% van Suid-Afrika se steenkool, terwyl Witbank die grootste steenkoolprodusent in Afrika is. Die grootste kragsentrales word hier aangetref. Papier en vlekvrye staal word ook vervaardig. Daar is 'n groot papiermeule by Ngodwana, terwyl Middelburg staal en vanadium produseer. Onder die vernaamste landbouprodukte is mielies, suikerriet en sitrusvrugte, en skaap- en suiwelboerdery word ook beoefen. Benewens steenkool word minerale soos mangaan, goud en yster ontgin. Die provinsie is 'n baie gewilde toeristebestemming: die Krugerwildtuin en omliggende reservate lok 'n menigte besoekers, ook vanuit die buiteland.
Hrad Rabí
Hrad Rabí (Afrikaans: Rabí-kasteel, Duits: Burg Raby) is die ruïne van 'n laat-Gotiese hoogteburg in Tsjeggië, geleë in die gelyknamige nedersetting in die Suidwes-Boheemse distrik Okres Klatovy. Die kasteel is in 1978 tot nasionale kulturele monument verklaar en in die 1980's gerestoureer.
Die kasteel het in die bergstreek Bavorovská vrchovina, op 'n hoogte van 480 m bo seevlak, aan die boloop van die Otavarivier en sowat 10 km noordoos van die stadjie Sušice ontstaan. Dit is een van die magtigste en mees versterkte vestings in Tsjeggië en heel Sentraal-Europa, met 'n oppervlakte wat in sy bloeitydperk omstreeks 10 000 vierkante meter beslaan het. Sy kasteeltoring was die tweede grootste in Boheme na dié van die Karlštejn-kasteel.
Die eerste gedokumenteerde verwysing na Hrad Rabí dateer van 1380, maar heel waarskynlik het die kasteel al in die 12de eeu ontstaan, soos uit enkele Romaanse stylelemente blyk, met 'n hoë uitkyktoring in sy middel en 'n binnehof. Landbougeriewe het eweneens deel uitgemaak van die kompleks. Om die handelsroete tussen Sušice en Horažďovice asook goudmynbou langs die Otava te beskerm, is vir die vesting 'n strategiese ligging op 'n heuwel gekies. Net suid daarvan kronkel die Otava se rivierloop.
Vroeë geskiedenis
Dit is nie bekend in wie se opdrag die kasteel oorspronklik gebou is nie. Binne die historiese konteks van die streek dui alles daarop dat die Oos-Beierse grawegesin Bogen, wat danksy 'n huwelik tussen 1124 en 1273 in besit van die omliggende gebiede was, die vesting laat oprig het. In die laat 13de eeu het die kasteel teruggeval aan Boheme en is vermoedelik deur die adellike Velhartic-familie bewoon, die destydse eienaars van landerye rondom Sušice.
Die eerste historiese verwysing na Rabí van 1380 noem Puta I van Švihov (Duits: Schwihau), 'n familielid van die Huis Riesenberg, as kasteelheer. Dié adellike familie het die vesting, wat destyds slegs uit 'n donjon (woontoring) bestaan het, òf gekoop òf danksy hul verwantskap met die Velhartices verwerf.
Uitbou tot vesting
In die tydperk tussen die laat 14de en die vroeë 15de eeu is die kasteel - onder die indruk van 'n konflik tussen die Boheemse adelsunie Panská jednota en koning Wenceslaus - deur Břeněk Švihovský uit die Huis Riesenberg uitgebrei, versterk en tot militêre vesting uitgebou.
In 1407 het met Jan van Riesenberg 'n verteenwoordiger van die Rooms-Katolieke adel, wat lojaal teenoor die koning gestaan het, die kasteel geërf. Vanaf 1415 was Hrad Rabí dus 'n militêre basis vir die teenstanders van die Hussiete-beweging. Hussietemagte het gedurende die Hussiete-oorloë twee keer, in 1420 en 1421, daarin geslaag om die kasteel in te neem. Hul aanvoerder, die eenogige Jan Žižka, het tydens die gevegte ook sy tweede oog verloor.
Ná Jan se afsterwe het Wilhelm von Riesenberg Rabí geërf. Die kasteel was vervolgens in besit van Půta Švihovský (Puta II von Schwihau) wat die vesting verder laat uitbrei het. So is die kasteel is van 'n tweede verdedigingsmuur voorsien. Die kasteel se status is verhoog deur die feit dat Puta die amp van hoogste koninklike regter beklee het en talle onderhandelinge en feestelike etes hier plaasgevind het.
Agteruitgang
Puta se nakomelinge, in wie se besit die kasteel vanaf 1504 was, het toenemend in 'n moeilike finansiële situasie verkeer. In 1548 was die Riesenberg-familie dus genoodsaak om die kasteel te verkoop. Rabí het vervolgens meerdere male van eienaar gewissel. So was dit in besit van Heinrich Kurzbach von Trachenberg, Diviš Malovec van Libějovice en Wilhelm von Rosenberg. In 1570 is dit oorgeneem deur die Chanovský-familie van Dlouhá Ves. Die kasteel was tot in die erste dekade van die 18de eeu in hul besit.
Ondanks keiserlike dekrete, uitgevaardig deur Ferdinand III en Leopold I, waarvolgens die vesting gesloop sou word, het Rabí bly voortbestaan. Nogtans is daar geen noodsaaklike instandhoudingswerk meer gedoen nie, en die kompleks het in verval geraak. Veral gedurende die Dertigjarige Oorlog het die kasteel groot skade gely. Die bouval se mure het vir die plaaslike dorpsbevolking as steengroef gedien, en in 1720 het 'n brand in die kasteelkompleks gewoed.
Restourasie
Teen die begin van die 18de eeu het die Lambergs, 'n Oostenrykse adellike familie in diens van die Huis van Habsburg, die kompleks oorgeneem. In 1920 is die kasteel se bouval teen 'n simboliese prys van een Tsjeggoslowaakse kroon aan 'n vereniging in Horažďovice verkoop wat hom vir die bewaring van kunswerke en kulturele en natuurmonumente beywer het en omvattende herstelwerk begin het. In 1954 het Rabí staatsbesit geword. Aan die kasteel, wat in 1978 tot nasionale monument verklaar is, is tussen 1979 en 1985 nog eens omvattende herstelwerk gedoen.
Nicholas Ball (akteur)
Nicholas Ball (gebore 11 April 1946) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Overlord (1975), Lifeforce (1985), en Mutant Chronicles (2008), en in die televisiereeks Red Dwarf (1988).
Charing Cross
Charing Cross is die naam van 'n stadsdeel in sentraal-Londen in die Verenigde Koninkryk. Dit is amptelik die middelpunt van Londen en afstande na verskeie plekke in Londen word van hier af aangedui. Die naam kom van die dorpie Charing, waar koning Eduard I van Engeland in 1290 'n kruis ter nagedagtenis aan sy oorlede vrou laat bou het. Die kruis is reg oorkant die Charing Cross-treinstasie en staan as die Eleanor-kruis bekend.
Apollo-program
Die Apollo-program was 'n reeks missies wat tussen 1961 en 1975 deur die Amerikaanse Ruimte-administrasie (NASA) met die gebruik van die Apollo-ruimtetuig en die Saturn-V-vuurpyl onderneem is. Die bevelmodule en tweede fase van die Saturn-V is deur North American Aviation ontwikkel en het die landing van 'n mens op die Maan, en ook sy veilige terugkeer na die Aarde, ten doel gehad. Hierdie doel is uiteindelik met die Apollo 11 missie op 20 Julie 1969 bereik. Die woorde van een van die ruimtevaarders toe Apollo 13 later nie dié sukses kon herhaal nie, "Houston, we have a problem", word vandag soms op humoristiese wyse gebruik wanneer iets skeefloop.
Agtergrond
Die Apollo-program kan beskou word as 'n voortsetting van die Mercury- en die Gemini-ruimtepro­gramme. Die doel was om bemande reise na die maan te onderneem sodat navorsing op die hemelliggaam gedoen kon word. Die eerste maan­landing is op 21 Junie 1969 deur Neil Armstrong en Buzz Aldrin uitgevoer. Die derde ruimtereisiger, Michael Collins, het in die Apollo-beheer en diensmodule in 'n baan om die maan gewentel.
Die maan is aanvanklik te voet verken, maar later kon groot afstande met 'n spesiaal ontwerpte maankar afgelê word. Gedurende die Apollo-program is ongeveer 400 kilogram maanrots na die aarde gebring, waar daar stelselmatig met die ontleding daarvan begin is. Dit het nie alleen die mens se kennis van die maan as hemelliggaam baie verbreed nie, maar het ook 'n beter begrip gegee van die ontstaan en samestelling van die sonnestelsel.
Geskiedenis
Die geskiedenis van die Apollo-program het reeds in 1957 begin. In daardie jaar het 'n span ruimtevaartdeskundiges onder leiding van Wernher von Braun met die ontwerp van 'n “super-vuurpyl" vir die Amerikaanse leer begin. Die vuurpyl, Juno, was bedoel om 'n stukrag van 700 ton te ontwikkel en 'n massa van 2,5 tot 5 ton in 'n baan om die aarde te plaas. Aangevuur deur die sukses wat die Russe in die ruimte behaal het, en die feit dat hulle reeds die agterkant van die maan gefotografeer het, is die program in aller haas aangepak.
Charlie Sexton
Charlie Sexton is 'n Amerikaanse akteur.
Apollo-program
Geskiedenis
Die aanvanklike projek is opgevolg met die ontwerp van Juno-V later tot Saturn-V herdoop wat 'n stukrag van 3 400 ton sou kon lewer en selfs meer as een ruimtevaarder na die maan sou kon vervoer. Aan Amerikaanse kant is daar toe egter nog nie met die werk aan die bemande maanvlugte begin nie.
NASA (National Aeronautics and Space Administration) het hom intussen besig gehou met die vraag oor wat na die Mercury-projek moet gebeur die proefstadium van die eenman-ruimtetuie was feitlik afgehandel. In 1960 is 'n program van bemande maanvlugte voorgestel, wat die naam Apollo gekry het.
Die vuurpyl wat vir die maanreis ontwerp is, was die driefase-Saturn-V, wat 'n totale lengte van 111 m gehad het. Vir die eerste fase is vyf motore gebruik, met keroseen en vloeibare suurstof as brandstof. Hierdeur kon die vuurpyl ŉ snelheid van bykans 10 000 km/h haal en die ruimtetuig tot 65 km die ruimte indra. Na 160 sekondes is hierdie fase afgehandel en is die vyf motore vir die tweede fase ontsteek. As brandstof is vloeibare waterstof en suurstof gebruik en is die snelheid nou tot 12 500 km/h verhoog. Vir die derde fase is slegs een motor gebruik, maar dit is twee keer in werking gestel; die eerste keer om die tuig in 'n wentelbaan om die aarde te plaas en daarna om in 'n baan om die maan te kam. Gedurende elke fase is die aanjaer­vuurpyle trapsgewys ontkoppel. Die Apollo-ruimtetuig is, na die ontkoppeling van die derde trap, op sy alleenreis voort gestuur.
Missies
Die eerste bemande maanmodule (LM-3) was nie gereed in Desember 1968 vir die lanseerdatum van Apollo 8 nie. Dit is as 'n maanwentelbaanmissie gevlieg met slegs die CSM, waarna die E-missie toe gekanselleer is.
Datums hier gelys is die datums van die lansering.
Bronnelys
Wêreldspektrum, Volume 2, bl.39, ISBN 0908409419
Arne Hansen
Arne Hansen (26 Junie 1938 – 14 Junie 1992) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Den rige enke (1962), Land of Plenty (1983), en Zappa (1983), en in die televisiereeks Nissebanden (1984).
Wendy Hoopes
Wendy Hoopes (* 4 November 1972) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Captain America: The Winter Soldier (2014).
Kiely Williams
Kiely Williams (gebore 9 Julie 1986) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Sisterhood of the Traveling Pants 2 (2008) en The House Bunny (2008).
.tf
.tf is die Internettopvlakdomein vir die Franse Suidelike en Antarktiese Gebiede.
Eksterne skakels
Toppdomän
Mike Mazurki
Mike Mazurki (25 Desember 1907 – 9 Desember 1990) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Some Like It Hot (1959), Donovan's Reef (1963), It's a Mad Mad Mad Mad World (1963), en Dick Tracy (1990).
Henry Charles Hull
Henry Charles Hull (1860 – 1932) was 'n Suid-Afrikaanse kabinetsminister, gebore in 1860. Hy bekwaam homself as 'n prokureur en vestig hom aan die Witwatersrand. Hy was 'n lid van die Reform Commitee en is na die Jameson-inval skuldig bevind aan hoogverraad. Hy veg in die Tweede Vryheidsoorlog en word later lid van die Transvaalse Wetgewende Raad waar hy sterk gekant is teen die invoer van Chinese arbeid. Onder verantwoordelike bestuur was Hull Minister van Finansies in die Transvaalse Kabinet en een van die afgevaardigdes na die Nasionale Konvensie. Hy word Minister van Finansies in die eerste Unie-kabinet. Hy is in 1932 oorlede.
Ooskus-rondeharing
Die Ooskus-rondeharing (Etrumeus teres) is 'n vis wat wêreldwyd in tropiese en subtropiese water voorkom, en ook noord van Durban. In Engels staan die vis bekend as die East coast roundherring.
HMS Onslow
Die HMS Onslow was 'n torpedojaer van die Britse Vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog. Sy ontwerp was gebaseer op die Kelly-klas. Hy en sy drie susterskepe was betrokke by die beskerming van die konvooi JW51B.
Tegniese besonderhede
Hy het 1 610 ton water verplaas en was aangedryf deur twee turbines wat gesamentlik 40 000 dryfasperdekrag gelewer en 'n topspoed van 36 knope verseker het. Hy was toegerus met vier 4,7-duim kanonne, een 4-duim lugafweerkanon en vier 21-duim torpedobuise.
Conti di Cavour
Die Conti di Cavour was 'n slagskip van die Italiaanse Vloot. Sy was in diens gestel in 1915 en het min aktiewe diens gedoen tydens die Eerste Wêreldoorlog. Tussen 1933 en 1937 was sy herbou en verbeter. Daar is weg gedoen met die sentrale skiettoring, haar romp is verleng en die bowerk was oorgedoen. Na die verbeterings was sy 5 knope vinniger as in 1915. Sy was gedurende November 1940 by Taranto gekelder deur 'n torpedo van 'n vliegtuig van die Britse Vloot. Sy was later geberg en was nog onder herstelwerk toe Italië oorgegee het aan die Geallieerdes in 1943. Sy was later oorgeneem deur die Duitsers en finaal gekelder deur die Geallieerdes gedurende 1945.
Wachtendonckse Psalms
Die Wachtendonckse Psalms is 'n versameling Latynse psalms, met 'n vertaling daarvan in 'n oostelike variëteit van Oudnederlands. Dit bevat 'n aantal Oudhoogduitse karakteristieke omdat dit waarskynlik gebaseer is op 'n dokument wat oorspronklik in Wes-Middelduits geskryf is. Baie min bly daarvan oor. Die psalms is vernoem na 'n verlore manuskrip. Skolastici is van mening dat die oorblywende fragmente daaruit gekopieer is. Hierdie manuskrip was eens in die besit van die Luikse priester Arnold Wachtendonck. Hy was toesighouer van die Munsterbilzen Abdy, waar hy die manuskrip gevind het.
Die taal van die Psalms dui daarop dat dit oorspronklik in die 10de eeu geskryf is. Daar bestaan 'n aantal uitgawes, onder andere deur die 19de-eeuse Nederlandse filoloog Willem Lodewijk van Helten en, meer onlangs, die uitgawe deur die Amerikaanse historiese taalkundige Robert L. Kyes (1969), asook die kritiese uitgawe deur die Nederlandse filoloog Arend Quak (1981). Soos verwag kan word van 'n interlineêre vertaling volg die woordorde van die Ou Frankiese teks baie noukeurig die teks van die Latynse oorspronklike.
Asta Hansen
Asta Hansen (20 Desember 1914 – 21 Oktober 1962) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Sjette trækning (1936), Der var engang en Vicevært (1937), Alle gaar rundt og forelsker sig (1941), en Erik Ejegods pilgrimsfærd (1943).
MD
MD, Md, mD of md kan na een van die volgende verwys:
Verskeie
bedoel vir die berging van tot 80 minute van digitale oudio
Jamie Bamber
Jamie Bamber (gebore 3 April 1973) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Money (2016) en in die televisiereekse Battlestar Galactica (2004), Law & Order: UK (2009), en Marcella (2016).
NG gemeente Hertzogville
duimnael|regs|240px|Ds. en mev. J.D. Kilian was die pastoriepaar van Hertzogville van 1918 tot 1929, toe hulle na [[NG gemeente Memel|Memel vertrek waar dié foto geneem is. Daar het hy sy emeritaat aanvaar in 1957.]]
duimnael|links|300px|Die NG kerk op [[Hertzogville in die 1920's. Die argitek was Gerard Moerdijk.]]
duimnael|regs|160px|Ds. J.H. van Loggerenberg, leraar van 1930 tot 1934.
duimnael|regs|160px|Ds. [[Kosie Stofberg|J.J.P. Stofberg, leraar van 1947 tot 1952.]]
duimnael|regs|160px|Ds. M.C. Fourie, leraar van 1953 tot 1960.
duimnael|regs|160px|Ds. [[Petrus Swart|P.H.J. Swart, leraar van 1960 tot 18 Januarie 1975 toe hy sy emeritaat moes aanvaar weens verswakte gesondheid.]]
Die NG gemeente Hertzogville is 'n Vrystaatse gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van Boshof. Met sy stigting was dit reeds die 57ste gemeente in die Vrystaatse Sinode.
Dorpstigting
Voor die stigting van die NG gemeente Boshof in 1856 moes die inwoners van die omgewing wat baie later Hertzogville sou word, Bloemfontein toe gaan vir inkopies en om hul kerklike voorregte uit te oefen. Boshof was steeds baie ver; daarom het die boere net die naweek lange Nagmaal bygewoon, wanneer hulle ook voorraad aangekoop het. So het die gedagte aan ’n nuwe dorp ontstaan omdat die mense afvallig begin raak het weens die groot afstand na die naaste kerk. Toe reeds was daar heelwat plaasskole in die omgewing, enkele Jodewinkels op plase en selfs ’n herberg op Kareespruit.
Die Tweede Vryheidsoorlog het die droom van ’n dorp onderbreek. In Junie 1902 het die boere na hul verwoeste plase teruggekeer. Die gemeenskap moes uit die as opstaan en van vooraf begin. Eers in 1911 was daar weer ’n algemene gevoel vir dorpstigting. Talle vergaderings is gehou om ’n geskikte ligging te kies. Omdat eenstemmigheid nie bereik kon word nie, is die provinsiale administrasie gevra om ’n kommissie aan te stel, wat al drie die voorgestelde plase afgekeur het. Hulle stel wel ene De Waal se plaas Donkerfontein voor.
Die 1914-rebellie het die gemeenskap verdeel, maar nogtans is ’n nege-man-kommissie aangestel wat die Donderfontein vir £6 000 by die weduwee De Waal koop. In 1915 kom belanghebbendes byeen in die waenhuis van die plaaswoning, later die pastorie, om oor die te stigte dorp se naam te besluit. Die een voorstel was Gladstone, ter ere van die eerste goewerneur-generaal van die Unie en die ander Hertzog, na leier van die Nasionale Party. Al dadelik het landmeters erwe begin opmeet en op 15 Desember 1915 verskyn die proklamasie van die nuwe dorp in die Staatskoerant.
Stigting
Die gemeente is op Woensdag, 20 Junie 1917 deur die kommissies van die destydse Westelike en Noordelike Ringe van die NG. Kerk in die OVS gestig. Die gemeente, wat by die afstigting uit 600 lidmate bestaan het, is van Boshof, Bultfontein en Hoopstad afgestig. Die eerste kerkraadsvergadering is op 7 Julie 1917 op Rietvlei gehou waar 'n kerksaal gestaan het. Op 7 Oktober van dieselfde jaar het die gemeente die voorreg gehad om vir die eerste keer in die nuut gestigte gemeente by die Nagmaal die dood van die Here Jesus Christus te herdenk.
Eerste dekades
Op 9 Maart 1918 kon die gemeente hulle eerste leraar, ds. J.D. Kilian, verwelkom. Vereers moes 'n kerksaal op Hertzogville voorsien in die behoefte vir aanbidding. Maar op 24 Oktober 1924 het genl. J.B.M. Hertzog die hoeksteen van die kerkgebou deur gelê. Agttien maande later, op 24 April 1926, is die sierlike en stewige Godsgebou van blou ysterklip ingewy. In Mei 1929 neem ds. Kilian afskeid van die gemeente en word hy op 7 Desember 1929 opgevolg deur ds. J.H. van Loggerenberg.
Op 28 Februarie 1931 is 'n sendinggemeente amptelik gestig, terwyl daar reeds van 1919 van 'n swart evangelis gebruik gemaak is, en in 1923 reeds 'n sendingkerkie gebou is. In Augustus 1934 vertrek ds. Van Loggerenberg uit die gemeente en word die vakante plek in November van dieselfde jaar deur ds. M.L.J. van Rensburg gevul. Op 26 Januarie 1935 is die hoeksteen van 'n nuwe kerksaal gelê, en in November is dit ingewy.
In Augustus 1946 het ds. Van Rensburg vertrek en op 15 Maart 1947 is ds. J.J.P. Stofberg verwelkom. In Februarie 1949 is 'n nuwe kerkkoshuis ingewy. Op 17 Junie 1950 kon die sendinggemeente die intrek in 'n nuwe en ruimer sendingkerk neem, aangesien die eerste bouvallig en te klein geword het.
In 1952 berig Ons gemeentelike feesalbum: "Die gemeente tel nou reeds 1 100 lidmate, wat byna twee keer soveel is as waarmee hy begin het. Die gemeente kan terugkyk op 34 jare van seën van die Here, in dankbaarheid teenoor die Opperherder wat gewaak het oor sy kudde. Die gemeente kan vorentoe kyk met die oog gevestig op Jesus, die Leidsman en Voleinder van die geloof."
Jeremy Shada
Jeremy Shada is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Team America: World Police (2004) en in die televisiereekse Adventure Time (2010) en Voltron (2016).
Hebban olla vogala
duimnael|Teks (middel, regs): quid expectamus nunc. Abent omnes uolucres nidos inceptos nisi ego et tu. Hebban olla uogala nestas hagunnan hinase hic enda thu uuat unbidan uue nu. Rector celi nos exaudi ut dignare nos saluare. duimnael|Fragment uit die teks.
"Hebban olla vogala", somtyds gespel "hebban olla uogala", is die eerste drie woorde van 'n 11de eeuse teksfragment wat in Oudnederlands geskryf is. Die fragment is in 1932 ontdek op die flapteks van 'n manuskrip wat waarskynlik gemaak is in die abdy van Rochester, Kent, en by Oxford gehou word. Dit word gewoonlik beskou as 'n Wes-Vlaamse variant van Oudnederlands.
Dit word dikwels aangehaal. Die Nederlanders het lank geglo dat dit die enigste oorblywende Oudnederlandse teks was. Deskundiges was egter lank reeds bewus van ander bronne wat destyds nog nie toeganklik was nie. Vandag is daar reeds meer as 42,000 Oudnederlandse woord en frases ontdek uit bronne soos die Wachtendonck Psalms en die Leiden Willeram. Die oudste definitiewe bron wat bestaan is die Saliese wet.
Teks
Die volledige teks, 'n probatio pennae, d.w.s 'n "gekrabbel" deur die skrywer om sy pen te toets, word gewoonlik getranskribeer as Hebban olla uogala nestas hagunnan hinase hic enda thu uuat unbidan uue nu. Laasgenoemde is 'n woordelikse vertaling van die Latynse sin wat direk bokant dit geskryf is: Abent omnes uolucres nidos inceptos nisi ego et tu quid expectamus nu(nc). Dit word rofweg in Afrikaans vertaal as Al die voëls het neste begin, behalwe ek en jy - waarvoor wag ons nou? en in Moderne Nederlands as: Zijn alle vogels nesten begonnen, behalve ik en jij - waarop wachten we nu?. Volgens Dr. Daniël Hugo het die Nederlandse — en daarom ook die Vlaamse– en Afrikaanse letterkunde — daarmee 'n aanvang geneem.
Verskeie teorieë
Volgens professor Luc de Grauwe van die Universiteit van Gent kan die teks ook Oudengels wees, en meer spesifiek Ou Kenties.
Onlangs het professor Frits van Oostrom van die Universiteit van Utrecht dit gekoppel aan die Moorse Kharjas genre, wat verse insluit wat vroue tot hul afwesig minnaars sou rig. Hy kom tot die gevolgtrekking dat die fragment waarskynlik geskryf is deur 'n vrou, of uit 'n vroulike perspektief.
Buitenpost
Buitenpost (Wes-Fries: Bûtenpost) is 'n dorp in die Nederlandse provinsie Friesland. Die dorp lê tussen Groningen en Leeuwarden en ressorteer onder die munisipaliteit Achtkarspelen ('acht kerkdorpen'). Dit het sowat 5 822 inwoners (2014).
Sport
Sportverenigings:
Chip McAllister
Chip McAllister (gebore 2 Oktober 1957) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Greatest (1977) en Hamburger: The Motion Picture (1986).
NG gemeente Primrose-Oos
Die NG gemeente Primrose-Oos is die oudste en grootste wat sieletal betref, van die drie dogtergemeentes van die sowat eeu oue NG gemeente Cachet in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Sinode Hoëveld wat die naam van die Oos-Randse stadsgebied Primrose gekry het, hoewel Primroseheuwel se naam intussen verander is na Omnia.
Die gemeente is in 1947 afgestig. Van die kerkgebou op die hoek van Firlaan en Belhambrastraat, Primrose-Oos. In 2017 was die predikant ds. D.S. (Danie) Oosthuizen. Einde 2016 het die dooplidmate 209 getel en die belydende lidmate 765.
Kimberly Williams-Paisley
Kimberly Williams-Paisley (gebore 14 September 1971) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Father of the Bride (1991) en We Are Marshall (2006), en in die televisiereeks According to Jim (2001).
Redery
'n Redery is 'n firma wat mense en goedere per skip vervoer, 'n skeepsvaartbedryf of die beheer en uitrus van skepe.
Daarteenoor is 'n reder 'n skeepseienaar. 'n Reder besit een of meer skepe, of het ten minste 'n beherende belang daarin.
Benuerivier
Die Benuerivier is in 1851 deur die Duitse Afrika-verkenner Heinrich Barth ontdek en in 1854 deur sy landsgenoot Eduard Vogel besoek. Die Skotse William Balfour Baikie het die rivier in 1854 en 1857–58 vir die eerste keer met 'n stoomboot tot die grens by Adamaua bevaar. Sedertdien is die onderloop verskeie keer bevaar, soos deur Gerhard Rohlfs, Adolph Burdo en Eduard Flegel, wie in 1882 ook die Benuerivier se bron ontdek het.
Die rivier was in die 19de eeu 'n belangrike vertrekpunt na Sentraal-Afrika. Die belangrikste hawestad is Yola, waar jaarliks tussen 60 en 80 ton ivoor gehandel is. Vanaf Adamaua het die Benuerivier die grens tussen die Sokoto-kalifaat en die kleiner lande suid daarvan in Swart-Afrika gevorm.
Kolneus-akkedisvis
Die Kolneus-akkedisvis (Synodus binotatus) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika tot by KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Spotnose lizardfish.
Laureaat
'n Laureaat is 'n titel of prys wat aan persone toegeken word vir 'n uitsonderlike bydrae gelewer tot 'n sekere gebied of dissipline. Dit word ook gebruik vir wenners van die Nobelprys.
Midde-Ooste
Die Midde-Ooste is 'n transkontinentale streek wat gesentreer is rondom Wes-Asië, Siprus, Turkye (Suidoos-Europa), en Egipte (Noord-Afrika). Die ooreenstemmende byvoeglike naamwoord is Midde-Oosterse, en die afgeleide naamwoord is Midde-Oosterling.
Vroeër jare is die Eurosentriese sinoniem van die Midde-Ooste (in teenstelling met die verwysing na die Verre Ooste) oor die algemeen gebruik. Arabiere, Azerbeidjanners, Koerde, Perse, en Turke was die grootste etniese groepe in die streek, gegrond op bevolkingsgetalle, terwyl die Armeniërs, Assiriërs, Sirkassiërs, Kopte, Droese, Grieke, Jode, Maronites, Somaliërs, en ander etniese en etno-godsdienstige groepe die beduidende minderheidsgroepe uitgemaak het.
Die Midde-Ooste se klimaat is oor die algemeen warm en dor, met verskeie groot riviere wat besproeiing moontlik maak vir landbou in bepaalde gebiede soos die Nyldelta in Egipte, die Tigrisrivier en die Eufraat se waterskeidings van Mesopotamië, en die meeste van die sogenaamde Vrugbare Halfmaan.
Die meeste lande wat grens aan die Persiese Golf het groot reserwes van ru-olie, met die diktators van die Arabiese Skiereiland wat veral baat vind by die petroleum-uitvoere.
Terminologie
Die term "Midde-Ooste" het vermoedelik sy oorsprong in die 1850's gekry uit die Brits-Indiese kantoor. Die uitdrukking het egter meer prominensie gekry toe die Amerikaanse vlootstrateeg, Alfred Thayer Mahan, in 1902 dit gebruik het om die gebied tussen Arabië en Indië aan te dui. In dié tyd het die Britse Ryk en die Russiese Ryk albei geveg vir invloed in Sentraal-Asië, 'n stryd wat bekend geword het as "Die Groot Spel". Mahan het nie net die waarde van die streek besef nie, maar ook die belangrikheid van die gebied se middelpunt, die Persiese Golf. Hy het die gebied rondom die Persiese Golf die Midde-Ooste genoem, en gesê naas die Suezkanaal, is dit die belangrikste gedeelte vir Brittanje om te beheer om die Russe te keer om na Brits-Indië op te ruk.