cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Grot van die Patriarge
Israeliese beheer
Spanning het later toegeneem toe die Israeliese regering ’n verdrag in September 1993 onderteken waarvolgens hulle beperkte outonomie aan die Palestynse Bevrydingsorganisasie (PBO) in die Wesoewer-stad Jerigo en die Gasastrook gee. Hebron en die res van die groot Palestynse sentrums in die Wesoewer is nie in die aanvanklike ooreenkoms ingesluit nie. In die Grot van die Patriarge-slagting in Februarie 1994 deur Baruch Goldstein, ’n Israelies-Amerikaanse setlaar, is 29 Palestynse Moslems gedood en talle beseer. Die daaropvolgende betogings het die lewe van nog 35 mense geëis.
Bruinmalgas
Die bruinmalgas (Sula leucogaster) is 'n voël en 'n seldsame swerwer aan die ooskus van Suid-Afrika en Mosambiekkanaal en word gewoonlik na somersiklone gesien. Die voël is 64 – 74 cm groot en weeg 900 – 1 300 g met 'n vlerkspan van 1.3 – 1.5 m. In Engels staan die voël bekend as Brown booby.
Subspesies
Die 4 subspesies wat erken word is:
Grot van die Patriarge
Israeliese beheer
Op 6 November 2015 is twee Israeli's gewond in ’n Palestynse skietaanval op die terrein.
Gebou
Die reghoekige gebou bo die grot lê op ’n noordwes-suidoostelike as en word in twee seksies verdeel deur ’n muur tussen die noordwestelike drie vyfdes en die suidoostelike twee vyfdes. Die noordwestelike seksie het ’n dak aan drie kante, met die sentrale en noordoostelike deel wat oop is bo. Die suidoostelike deel is heeltemal onderdak; die dak word deur vier eweredig verspreide pilare gesteun.
In die noordwestelike seksie is vier senotawe, elk in ’n aparte agtkantige kamer. Dié van Jakob en Lea is aan die noordwestekant en dié van Abraham en Sara aan die suidoostekant. ’n Gang loop tussen die senotawe aan elke kant. ’n Derde gang loop al langs die suidwestelike muur, waar ’n ingang is. ’n Mens moet deur ’n moskee buite die ingang loop om in die gebou te kom.
duimnael|links|220px|Die sigbaarste ingang na die grot.
In die middel van die noordoostelike kant is ook ’n ingang. Dit word van buite bereik deur ’n gang wat loop vanaf ’n lang trap wat al langs feitlik die hele noordwestelike muur loop. Die suidoostelike seksie, wat hoofsaaklik as moskee dien, bevat twee senotawe, dié van Isak en Rebekka. Tussen die twee is ’n mihrab.
Volgens die huidige reëlings mag Jode die gebou net aan die suidwestekant binnegaan en word hulle beperk tot die suidwestelike gang en die gange tussen die senotawe. Moslems mag net die noordoostelike ingang gebruik, maar word in die hele gebou toegelaat.
Die grot
Toegang tot die grot se kamers self is beperk. Daar bestaan sover bekend net twee ingange; die sigbaarste een is net suidoos van Abraham se senotaaf in die suidoostelike seksie. Dit is ’n nou opening wat deur ’n dekoratiewe traliewerk bedek word, en dié het ’n versierde afdak en koepel oor. Die ander ingang is in die suidooste, naby die mihrab, en word deur ’n groot klip verseël.
Programmeerder
Rekenaarprogrammeerders of rekenaarprogrammeurs skep, wysig en toets die vorms, skripte en bronteks wat vir die rekenaar sê wat om te doen. Hulle dien as die skakel tussen die operateur en die rekenaar.
Die werk van rekenaarprogrammeerders is beide veeleisend en belonend. In algemene terme is hulle mense wat programme skryf vir spesifieke doeleindes of behoeftes, soos 'n virtuele realiteitspeletjie, 'n databasisstelsel, beheer oor masjinerie, of om 'n onderneming se telefoonstelsel te beheer.
Rekenaarprogrammeerders skryf programme, bestaande uit eksakte, gedetailleerde instruksies, wat die stappe lys wat die rekenaar moet volg om 'n probleem op te los of om inligting in 'n logiese orde te verwerk. Stelselontleders verskaf die spesifikasies vir 'n spesifieke taak. Programmeurs skryf programme en vertaal dit in rekenaartale soos VISUAL BASIC, DELPHI, Pascal, Cobol, Java, Informix, C, C# en C++. Die volgorde van instruksies word sekuur deur middel van die toetsbord ingevoer en gekontroleer om te verseker dat die instruksies korrek is en dat dit die gewensde inligting sal produseer. Indien foute deursypel, word die program gewysig en getoets totdat die gewensde resultaat bereik word.
Rekenaarprogrammeerders werk nou met stelselontleders om programme te produseer gebaseer op die behoeftes van die kliënt.
Die werk van rekenaarprogrammeerders behels die navorsing en dokumentering van rekenaargebruikers se verwagtinge, die ontleding van die einddoele en probleme wat deur die stelselontleder gespesifiseer word, en die vasstelling van watter stappe gedoen moet word en in watter volgorde, gevolg deur die vertaling van hierdie stappe in rekenaartaalopdragte. Hulle toets programme en sagtewaretoepassings en ontfout ("debug") dit dan. Hulle moet ook die wyse en beskrywing van die program se funksionering dokumenteer deur gebruiksaanwysings en helpskerms voor te berei.
Elias Motsoaledi
Elias Motsoaledi (26 Julie 1924 – 9 Mei 1994) was een van die agt mans wat in die Rivonia-verhoor aan sabotasie skuldig bevind is en lewenslank tronk toe gestuur is. Die Elias Motsoaledi Plaaslike Munisipaliteit is na hom vernoem.
Motsoaledi is op 26 Julie 1924 gebore in Phokoane in die Nebo-distrik, in Sekoekoeniland, Noord-Transvaal (nou Limpopo), Suid-Afrika. Hy was die derde van agt kinders, en het op die ouderdom van 17 na Johannesburg gegaan. Sy eerste botsing met die owerhede in Johannesburg was sy inhegtenisneming vir versuiming om sy pasboek te toon, en hy is gevonnis om konstruksiewerk aan paaie te doen. Later het hy in 'n leerfabriek gewerk. Hy het in 1945 by die Kommunistiese Party van Suid-Afrika (KPSA)aangesluit en in 1948 by die African National Congress (ANC). In 1949 het hy by die Leerunie aangesluit, wat veroorsaak het dat hy sy werk verloor het.
Motsoaledi was een van verskeie KPSA lede wat verkies was om die ANC in Transvaal te verteenwoordig. Hy was betrokke by die Raad van Nie-Europese Vakbonde (CNETU - Council of Non-European Trade Unions), wat in 1941 tot stand gebring is met 100,000 lede. CNETU was deur KPSA-lede bestuur en het ongeveer 150,000 lede bereik teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog.
Motsoaledi was in 1953 verkies as voorsitter van CNETU. Intussen het die regering die KPSA ontbind, en dit is vervang deur die ondergrondse Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party (SAKP) in 1953. In die 1950's het die Congress Alliance begin om burgerlike ongehoorsaamheidsveldtogte te loods. Die Congress Alliance het bestaan uit die ANC, die Coloured People's Congress (SACPO), die (wit) Congress of Democrats (COD), en die South African Indian Congress (SAIC). Een van die bekende veldtogte, waarin Motsoaledi aktief was, is die Defiance Campaign in 1952. Motsoaledi is vir die eerste keer in 1952 verban.
In 1955 is die Suid-Afrikaanse Kongres van Vakbonde (SACTU - South African Congress of Trade Unions) gestig. Motsoaledi was 'n belangrike figuur in hierdie vakbondfederasie, wat noue bande met die Congress Alliance gehad het vir die bevordering van veelrassige vakbonde.
Die 1950's is gekenmerk deur 'n stygende onderdrukking, en Motsoaledi was onder diegene wat daardeur geraak is. Hy is verban om enige unieposisie te vervul in terme van die Wet op die Onderdrukking van Kommunisme (1950), en in hegtenis geneem tydens die noodtoestand na die Sharpeville-slagting van 21 Maart 1960. Hy is tot vier maande tronkstraf gevonnis. Die ANC was in April 1960 verban en tot 'n onwettige organisasie verklaar. In Junie 1961 het die ANC en die SAKP hulle vorige posisie van nie-geweld verskuif, en die gewapende groep, Umkhonto we Sizwe (MK) gevorm. MK het in Desember 1961 met sabotasie begin. Met sy vrylating het Motsoaledi ondergronds begin dien op die Johannesburgse Streekbevel van Umkhonto we Sizwe (MK).
Motsoaledi is in 1963 in hegtenis geneem onder die nuwe 90-dae aanhouding wette, en is vir sy betrokkenheid in MK, saam met oudpresident Nelson Mandela en ander, gevonnis tot lewenslange tronkstraf tydens die Rivonia-verhoor van 1963 en 1964.
Hy is vrygelaat op Robbeneiland in 1989, nadat hy 26 jaar in die gevangenis was. Nadat die ANC in 1989 ontban is, is Motsoaledi in 1991 verkies tot die ANC se nasionale uitvoerende komitee.
Elias Mathope Motsoaledi sterf op 9 Mei 1994.
Straatnaam
Elias Motsoaledistraat (voorheen bekend as Kerkstraat, vanaf die R511 na die Weste) in Pretoria is in 2012 na hom genoem.
Pascal (programmeertaal)
Pascal is 'n programmeertaal wat in 1970 deur Niklaus Wirth geskep is en vernoem is na die Franse wiskundige Blaise Pascal. Die klem val op eenvoud en om mense te help om beter programme te kan skryf. Die taal is 'n verbetering op "Algol-60" wat enkele jare vroeër ontwikkel was en 'n alternatief vir die te ingewikkelde opvolger daarvan, "Algol-68". Gestruktureerde programmering en datastrukture word in die taal benadruk.
Jean Lesage
Jean Lesage ([ʒɑ̃ ləsaʒ]; * 10 Junie 1912 in Montreal, Quebec; † 12 Desember 1980 in Sillery naby Quebecstad) was 'n Kanadese advokaat, liberale politikus en hervormer in die Franssprekende provinsie Quebec. Vanaf 22 Junie 1960 tot 16 Junie 1966 het hy as die 19de premier van dié provinsie gedien.
Pascal (programmeertaal)
Pascal-variante
Deesdae is daar 'n paar verskillende dialekte van die taal, wat beteken dat 'n Pascalprogram wat vir een saamsteller geskryf is nie maklik met 'n ander sal saamstel (Engels: compile) nie. Van die meer bekende Pascal-variante sluit in:
Jean Lesage
Naas Georges-Émile Lapalme, René Lévesque en ander persoonlikhede word na Jean Lesage dikwels verwys as die "Vader van die Stille Rewolusie", 'n tydperk van modernisering in Quebec wat met ingrypende politieke en maatskaplike veranderinge gepaard gegaan het.
Pascal (programmeertaal)
Voorbeeld
'n Eenvoudige Pascalprogram word hieronder vertoon: program hallo(output); begin writeln('Hallo wêreld!'); end.
Gesproete valkvis
Die gesproete valkvis (Paracirrhites forsteri) is 'n vis wat voorkom in die Stille Oseaan en die Indiese Oseaan, meer spesifiek die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Blackside hawkfish.
Identifikasie
Die vis word tot 22cm lank en is een van die grootste van die valkvisse. Die vis kleur varieer maar oor die algemeen is die voorste gedeelte van die lyf rooi- of donkerbruin. Die lyf word meer donkerder na die agterkant toe. Daar is 'n breë wit tot geel horisontale streep deur die middel van die sye en daar is ook een net onder die dorsale vin. Die kop is bedek met digte klein rooi tot swart spikkels. Die onvolwasse visse varieer ook maar is oor die algemeen rooibruin en meer donkerder na die agterkant. Die pens is wit.
Die vis leef in rotsagtige gebiede en aflandige riwwe in water wat 6 tot 35 m diep is. Hulle alleenlopers en word gesien net bo koraal takke vanwaar hulle klein vissies en skaaldiere aanval.
Sirkus
'n Sirkus is 'n reisende geselskap van narre, towenaars, akrobate, dieretemmers, opgeleide diere, ensovoorts.
Tydens die vertoning word mense vermaak met toertjies wat deur musiek begelei word. Die vertoning word gewoonlik in 'n groot ovaal tent aangebied met opgestapelde sitplekke langs die kante en die arena in die middel.
Geskiedenis
Die woord sirkus is afgelei van die Latynse woord circus, wat "sirkel" of "kring" beteken. Die Romeinse sirkus was 'n plek waar daar byvoorbeeld strydwarenne en gevegte tussen gladiatore (swaardvegters) en wilde diere gehou is. Dit het gewoonlik met die dood van minstens een van die deelnemers geëindig.
Die bekendste Romeinse sirkus was die Circus Maximus, wat reeds in die 4e eeu v.C. bestaan het, asook die sirkus van Maxentius aan die Via Appia in Rome, wat in die 4e eeu n.C. gebou is, en waarvan die oorblyfsels vandag nog te sien is.
Hierdie vorm van georganiseerde vermaak het mettertyd die naam van die plek waar dit gehou is, oorgeneem, en daarom dui sirkus vandag nie op die plek waar die vermaak aangebied word nie, maar op die vermaak self en die geselskap of groep wat dit verskaf.
Met die opkoms van die Christelike Kerk en die verval van die Romeinse Ryk het die soort sirkus in onguns geraak en is gladiatorgevegte en strydwarenne mettertyd verbied. Die laaste Romeinse sirkus is in 549 in Rome gehou. In die Middeleeue was daar geen georganiseerde sirkus nie, maar wel groepies akrobate, jongleurs (minnesangers of musikante) en koorddansers wat van dorp tot dorp geswerf en by kermisse opgetree het.
In die 18e eeu was Europa byna altyd in 'n staat van oorlog en perdedressuur of perdeafrigting is tot 'n fyn kuns ontwikkel. 'n Ruiter se lewe het dikwels in 'n veldslag afgehang van hoe goed sy perd afgerig was. Oud-soldate het dikwels hul brood verdien deur rykunsdemonstrasies te lewer. Een so 'n oud-soldaat, Philip Astley (1742-1814), was die vader van die moderne sirkus. Hy het in 1769 rykunsvertonings in Londen begin lewer wat baie gewild was.
'n Ruk later het hy rondreisende akrobate begin huur om sy vertoning af te wissel, en in 1779 het Astley sy eerste teater spesiaal vir sirkusvoorstellings geopen. In die tyd het die sirkuskryt sy tradisionele afmeting ('n deursnee van 13 m) gekry. Astley se nuwe vorm van vermaaklikheid was so gewild dat hy genooi is om voor die Franse koning op te tree.
Dit het in 1782 gelei tot die bou van die eerste permanente sirkusgebou in Parys, die Amphithéatre Astley. Tydens die Franse Revolusie het Astley se Franse vennoot, Antonio Franconi (1738-1836), die sirkus oorgeneem en in 1793 is die Amphithéatre Astley se naam na die Amphitéatre Franconi verander. 'n Ander soort sirkus, die hippodrome of perdedrama, was in die eerste helfte van die 19e eeu baie gewild in Engeland en Frankryk.
Een van die gewildste hippodrome was Mazeppa, wat gegrond was op 'n gedig van lord Byron. Sirkusgeboue is oral in Engeland en Europa opgerig en daar was ook talle klein geselskappe wat op die platteland van dorp tot dorp gereis het. Die koms van gasbeligting en die ontwikkeling van die sirkustent het sirkusvertonings in die aande ook moontlik gemaak. Die eerste sirkustent is in 1830 in die VSA op die proef gestel. Hierna was groot sirkusgeselskappe nie meer aan 'n bepaalde gebou gebonde nie en kon hulle ook op reis gaan.
Die laat 19e en vroeë 20e eeu was die era van die sirkusreuse. So is Barnum en Bailey se sirkus as "the greatest show on earth" beskryf. Dit is deur Phineas Taylor Barnum (1810-1891) gestig en het onder meer 'n groot verskeidenheid wilde diere en 'n groot groep mense met liggaamsabnormaliteite ingesluit. Barnum se sirkus is in 1919 oorgeneem deur sy grootste mededingers, die Ringling-broers, en daarna was die sirkus bekend as die Ringling Brothers and Barnum and Bailey Circus.
Europese sirkusse het in die tyd tussen die 2 wêreldoorloë groot geldelike probleme begin ondervind en baie van hulle het bankrot gespeel. Mense se idee van vermaak het ook met die koms van televisie begin verander en sirkusse was nie meer so gewild nie. Nog 'n faktor wat die moderne sirkus nadelig geraak het, was die opkoms van 'n beweging wat die voorkoming van wreedheid teenoor diere ten doel gehad het. Dit het baie mense met nuwe oë na die afrigting van wilde diere vir sirkusvertonings laat kyk. Hulle het gemeen dat dit wreed en vernederend vir die diere was om vir sirkustoertjies afgerig te word.
Samestelling
Sirkusperde was lank die vernaamste en enigste dierevertoning in die sirkus. Daar is 2 soorte dressuur: die haute école of hoërskool, wat uit die fyn ruiterykuns stam, en die Liberty- of vrye perde, wat of met net 'n akrobaatruiter, of sonder teuels hul passies uitvoer. Hansworse dra gewoonlik verspotte klere en het groot, rooi gegrimeerde neuse en monde. Hansworse val oor hul eie voete, oor mekaar en dikwels oor die ernstige artieste en verbreek die spanning van 'n waagtoertjie deur die gehoor te laat lag.
Die hanswors is dikwels 'n dwerg. Dit is 'n rol wat 'n fyn mensekennis verg omdat so 'n kunstenaar moet weet presies op watter oomblik hy sy gehoor in die regte stemming het. Akrobate vermaak die gehoor deur verstommende toertjies uit te voer. Sommige is talentvolle gimnaste, ander is koorddansers wat die gehoor telkens na hul asems laat snak, en ander lewer weer vertonings om hul liggaamskrag ten toon te stel. Baie sirkustoertjies is eintlik net oëverblindery.
So berus koorddansers se oënskynlik lewensgevaarlike vertonings op die beginsel dat iets of iemand wat op 'n smal oppervlakte soos 'n koord balanseer, stabieler is wanneer 'n voorwerp (byvoorbeeld 'n ander akrobaat of 'n swaai) daaraan hang. Die afrigting van wilde diere vir sirkustoertjies is ook tot 'n fyn kuns ontwikkel.
Die gewildste diere is waarskynlik die groot katte, soos leeus en tiers, en ook olifante, wat geleer word om te dans en om op hul afrigter te klim sonder om hom te beseer. Hulle laat selfs toe dat 'n jong kind hulle beheer. Beroemde dieretemmers soos Julius Seeth en Willy Hagen beck het volgehou dat die geheim van dieredressuur in baie geduld en liefde lê, omdat 'n bang of ongelukkige dier nooit betroubaar is nie.
Sirkusse in Suid-Afrika
Die sirkus het reeds besonder vroeg die see oorgesteek en ook sy verskyning in Suid-Afrika kom maak. Daar kan in die Kaapse koerant e van November-Desember 1847 gelees word van 'n Italiaanse Sirkus wat die Kapenaars destyds aan die praat gehad het - nog voor die einde van die Groot Trek, in 'n tyd toe die Kaap nog allesbehalwe 'n groot stad was.
Volgens 'n advertensie in De Zuid-Afrikaan is die vertonings gehou op die "werf" van Thomas Sutherland in Buitenkantstraat en het dit om vyfuur die namiddag begin. Van kunsmatige beligting was daar natuurlik nog geen sprake nie en die vertonings moes dus voor donkeraand verby wees.
Perdetoertjies het 'n belangrike plek op die program ingeneem en die Hollandse koerante praat dan ook van die " Italiaanse renperk", die ingeslote ruimte met perde en ruiters. hinese gimnaste, koordlopers en -dansers en harlekyne was ook op die program. Getemde diere was daar nog nie.
In Oktober 1850 is "Gymnastieken te paard" in Kaapstad aangebied. Hierdie vertonings, wat onder beskerming van die goewerneurspaar, sir Harry en lady Smith, gehou is, het bestaan uit historiese en ander voorstellings te perd. Vele ander het gevolg.
Moderne sirkusse wat nog dikwels gesien kan word is onder andere:
Dubbelpunt
'n Dubbelpunt is 'n leesteken gevorm deur twee punte bo op mekaar te plaas.
Dubbelpunt as leesteken
Wanneer die dubbelpunt as leesteken gebruik word, is daar geen spasie vóór die dubbelpunt nie, maar wel 'n spasie ná die dubbelpunt.
Die dubbelpunt word gebruik om 'n reeks sake wat in 'n sin opgenoem word, in te lei. Byvoorbeeld:
'n Dubbelpunt word gebruik vóór 'n aanvulling of 'n verduideliking wat ná ’n voorafgaande sin verwag word. Byvoorbeeld:
Die dubbelpunt word gebruik vóór woorde wat in die direkte rede aangehaal word. Byvoorbeeld:
Dubbelpunt in tegniese notasie
As die dubbelpunt gebruik word om deling in wiskunde aan te dui, kom daar 'n spasie voor én na die dubbelpunt. Byvoorbeeld:
By  wiskundige verhoudings  moet daar nie spasies weerskante van die dubbelpunt geplaas word nie. Byvoorbeeld: As daar na 'n teks verwys word (soos 'n Bybelvers, of in akademiese literatuur), kom daar gewoonlik nie 'n spasie voor of na die dubbelpunt nie. Byvoorbeeld:
Daar kom ook geen spasies voor of na die dubbelpunt in tydnotasie nie. Byvoorbeeld:
Hoof- of kleinletters ná die dubbelpunt
Bv: Hiervan kan jy seker wees: Die son gaan more skyn.
Halternek
Halternek is 'n styl van vrouekleredrag wat strek vanaf die voorkant van die kleed om die agterkant van die nek, maar laat die meeste van die rug ontbloot. Die naam is afkomstig van beeshalters.
Dubbelpunt
Bron
Afrikaanse woordelys en spelreëls, 2017. Kaapstad: Pharos
Gatineau
Gatineau (Frans: [gatino]) is 'n stad in die Région Nationale de la Capitale van Kanada, in die provinsie Quebec, wat deur die samesmelting van vyf voorheen selfstandige munisipaliteite (Aylmer, Buckingham, Hull, Gatineau en Masson-Angers) in die Stedelike Gemeenskap Outaouais (Communauté urbaine de l'Outaouais) ontstaan het. Volgens die sensus van 2011 het Gatineau 265 349 inwoners.
6 v.C.
Die jaar 6 voor Christus (6 v.C.) was 'n gewone jaar volgens die Juliaanse kalender wat op 'n Sondag of Maandag begin het (bronne verskil oor die presiese dag).
Halternek
Die halterstyl word gebruik met swemkostuums om die sonblootstelling op die rug te maksimaliseer en sonbrandstrepe te verminder. Dit word ook gebruik vir rokke of hemde, om 'n kaalrugrok te skep. Die nekband kan selfs bedek word deur die draer se hare, wat die indruk van agter skep dat daar niks is wat die rok bo hou nie.
Vuurrot (astrologie)
Die Vuurrot (丙子, bǐngzǐ) is die 13de jaar van die Chinese kalender (sien die tabel regs onder van die 60-jaarsiklus). Dit is ’n begrip uit die Chinese astrologie en dui op dié maanjare wat gekenmerk word deur ’n verbinding van die derde Hemelstam (丙, bǐng; die element Vuur en Jang) met die eerste Aardtak (子, zǐ), gesimboliseer deur die Rot (鼠, shǔ).
Volgens die Chinese kalender kom so ’n verbinding elke 60 jaar voor. Die laaste Vuurrotjaar het in 1996 begin en volgens die Gregoriaanse kalender het dit geduur van 19 Februarie 1996 tot 6 Februarie 1997.
Halternek
Indien 'n bra gedra word met 'n haltertop, is dit oor die algemeen óf bandjieloos of self van halternekkonstruksie, om sodoende die blootstelling van die skouerbande van 'n tipiese bra te verhoed. Dit word volgens openbare etiket as 'n duidelike nee-nee beskou om 'n halternekrok, saam met 'n gewone bandjiesbra wat oor die skouers uitsteek, te dra.
Pous Pius IV
Pius IV was die 224ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1559 tot 1565. Hy is veral bekend weens sy suksesvolle hervatting en afsluiting van die konsilie van Trente.
Biografie
Pous Pius IV is gebore as Giovanni Angelo Medici op 31 Maart 1499 in Milaan, Italië die seun van Bernardino Medici en sy vrou Clelia Serbelloni. Hy was van nederige afkoms en geen familie van die de' Medici van Florence nie. Sy vroeë loopbaan is verbind aan die van sy ouer broer Gian Giacomo Medici, die van 'n gewone "bravo" (avonturier) gevorder het tot markies van Marignano. Hy het regte, sowel siviele as kanonieke reg, gestudeer aan die universiteit van Bologna. Hy gaan op 26 Desember 1527 na Rome en word die gunsteling van Pous Paulus III. Op 14 Desember 1545 word hy aartsbiskop van Ragusa, maar word eers op 20 April 1546 tot biskop gewy. Hy word vinnig bevorder tot goewerneur van verskillende dorpe, vise-legaat van Bologna en op 8 April 1549 tot kardinaal-priester. Hy het drie buite-egtelike kinders gehad. Op 25 Desember 1559 toe hy 60 jaar oud was, volg hy Pous Paulus IV op na 'n konklaaf van drie maande en word gekroon op 6 Januarie 1560 deur kardinaal Alessandro Farnese. Hy regeer tot sy dood op 9 Desember 1565, word begrawe op 19 Desember 1565 en word opgevolg deur Pous Pius V. Die naam ‘Pius’ beteken 'die vrome'.
Pontifikaat
Op 9 Oktober 1562 publiseer hy die bul "In eligendis" wat pouslike verkiesings reël.
Hy het die aanklag teen Jeanne van Albret, koningin van Navarre, deur die Inkwisisie, as sou sy Calvinis geword het, laat terugtrek in 1564 ondanks die protes van koning Karel IX van Frankryk. In dieselfde jaar laat hy die leke in Boheme en Oostenryk toe om die Nagmaalsbeker te gebruik.
In 1565 was daar 'n sameswering teen die pous deur Benedetto Accolti, 'n seun van 'n kardinaal, wat egter ontdek en onderdruk is.
Pous Pius IV was, soos baie van sy voorgangers en opvolgers, 'n nepotis. Hy het onder andere sy neef Carlo Borromeo as kardinaal aangestel.
Gatineau
Die belangrikste besienswaardighede is die Musée canadien des civilisations, die Domaine Mackenzie-King (die huis van die voormalige Eerste Minister van Kanada), en die Centrale des Rapides-Farmers ('n waterkragstasie wat oop staan vir besoekers). Die Gatineau-park strek tot die stadsgrense van Gatineau. Dit het 'n oppervlakte van 356 km² en wandelpaaie met 'n lengte van 125 kilometer (waarvan sowat 90 kilometer ook as fietspaaie dien).
7 v.C.
Die jaar 7 voor Christus (7 v.C.) was 'n Gewone jaar volgens die Juliaanse kalender wat op 'n Saterdag of Sondag begin het (bronne verskil hieroor).
Pous Pius IV
Die kollege van kardinale
Pous Pius IV het 46 nuwe kardinale aangestel in vier konsistories.
Opvolging
Basis-URL: en:Pope Pius IV
Voorhoofreeksster
’n Voorhoofreeksster (of VHR-ster) is ’n ster in ’n stadium voordat dit die hoofreeks bereik. Vroeër in sy ontwikkeling is die voorwerp ’n protoster wat groei deur die verkryging van massa uit die omringende sirkumstellêre skyf stof en gas. Nadat die protoster dié skyf weggeblaas het, is dit opties sigbaar en verskyn dit op die sterontwikkelingslyn op die Hertzsprung-Russell-diagram.
Ontwikkeling
In dié stadium het die ster reeds al sy massa, maar het hy nog nie begin met die verbranding (dus kernfusie) van waterstof nie. Die ster krimp dan saam, sy interne temperatuur neem toe totdat dit waterstof begin verbrand op die nulposisie van die hoofreeks. Dié tydperk van inkrimping is die voorhoofreeksfase.
’n VHR-voorwerp wat waargeneem kan word, kan óf ’n T Tauri-ster wees as sy massa kleiner as 2 sonmassas is óf ’n Herbig Ae/Be-ster as sy massa tussen 2 en 8  is. Swaarder sterre het geen voorhoofreeksstadium nie, omdat hulle te vinnig inkrimp as protosterre. Teen die tyd dat hulle sigbaar word, het die kernfusie in hulle kern reeds begin en is hulle al hoofreekssterre.
Die energiebron van VHR-voorwerpe is swaartekraginkrimping, terwyl dit in hoofreekssterre waterstofverbranding is. Op die Hertzsprung-Russell-diagram beweeg voorhoofreekssterre met ’n massa van meer as 0,5 eers vertikaal na onder en dan links en horisontaal totdat dit eindelik die hoofreeks bereik. Dié met ’n massa van minder as 0,5 bly vertikaal beweeg.
Analitiese meganika
In teoretiese fisika en wiskundige fisika, is analitiese meganika, of teoretiese meganika 'n versameling van nou nouliks verwante alternatiewe formulerings van klassieke meganika. Dit is ontwikkel deur baie wetenskaplikes en wiskundiges gedurende die 18de eeu asook daarna, na aanleiding van Newton-meganika. Aangesien Newton-meganika vektor hoeveelhede van beweging, veral versnellings, momentum en kragte van die dele van 'n sisteem oorweeg, is 'n alternatiewe naam vir die meganika wat deur Newton se wette en Euler se wette regeer word vektor meganika.
Voornaamwoord
'n Voornaamwoord is 'n woord wat as plekhouer of plaasvervanger vir 'n selfstandige naamwoord dien. In Afrikaans is daar verskillende voornaamwoorde.
Persoonlike voornaamwoord
Die persoonlike voornaamwoord staan in die plek van:
Analitiese meganika
Analitiese meganika benut 'n stelsel se beperkings om probleme op te los. Die beperkings beperk die grade van vryheid wat die stelsel kan hê en dit kan gebruik word om die getal koördinate wat nodig is om die beweging op te los te verminder. Die formalisme is geskik vir arbitrêre koördinaat keuses, bekend is in hierdie konteks as veralgemeende koördinate. Die kinetiese en potensiële energie van die stelsel word uitgedruk met behulp van hierdie veralgemeende koördinate of momenta, en die bewegingsvergelykings kan so maklik opgestel word, dus laat analitiese meganika toe dat talle meganiese probleme opgelos kan word met 'n groter doeltreffendheid as wat die ten volle vektor gebaseerde metode doen. Dit werk nie altyd vir nie-konserwatiewe kragte of 'dissipative' kragte soos wrywing nie, in watter geval 'n mens kan terugkeer na Newton-meganika, of kan gebruik maak van die Udwadia–Kalaba vergelyking.
Voornaamwoord
Onpersoonlike voornaamwoord
Die onpersoonlike voornaamwoord kom gewoonlik by natuurlike verskynsels voor:
Besitlike voornaamwoord
Die besitlike voornaamwoord dui besitting aan:
Analitiese meganika
Twee hoof takke van 'n analitiese meganika is Lagrange-meganika (met behulp van veralgemeende koördinate ('generalized coordinates') en die ooreenstemmende veralgemeende snelhede in die opset ruimte ('configuration space')), en Hamiltoniese meganika (met die gebruik van koördinate en die ooreenstemmende momenta in fase ruimte (phase space)). Beide formulerings is ekwivalent deur 'n Legendre transformasie op die veralgemeende koördinate, snelhede, en momenta, dus bevat beide dieselfde inligting vir die beskryf van die dinamika van 'n sisteem. Daar is ander formulerings soos die Hamilton–Jacobi-teorie, Routhian meganika, en Appell se vergelyking van beweging. Al die bewegingsvergelykings vir deeltjies en velde, in enige formalisme, kan afgelei word uit die wyd toepasbare resultaat hiervan wat bekend staan as die beginsel van die minste aksie. Een hiervan is Noether se stelling, 'n verklaring wat behoudswette aan hulle geassosieerde simmetrieë konnekteer.
Voornaamwoord
Betreklike voornaamwoord
'n Voornaamwoord wat 'n bysin tot die selfstandige naamwoord van die omvattende saamgestelde sin betrek, word 'n betreklike voornaamwoord genoem. Hierdie tipe voornaamwoord, as deel van 'n bysin, staan dus relatief (en met betrekking tot) die selfstandige naamwoord in die hoofsin.
Nicholas Hannen (akteur)
Nicholas Hannen (1 Mei 1881 – 25 Junie 1972) was 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Who Killed John Savage? (1937), The Prime Minister (1941), Quo Vadis (1951), en Richard III (1955).
Voornaamwoord
Betreklike voornaamwoord
Voorbeelde:
Mol (eenheid)
Die mol (simbool: mol) is die meeteenheid vir 'n hoeveelheid stof in die SI-stelsel. Dit word gedefinieer as presies 6.02214076x1023 deeltjies, wat atome, molekules, ione of elektrone kan wees.
Die definisie is in November 2018 aanvaar as een van die sewe SI-basiseenhede, wat die vorige definisie hersien het wat een mol as die hoeveelheid stof in 12 gram koolstof-12 (12C), 'n isotoop van koolstof, gespesifiseer het.
Voornaamwoord
Betreklike voornaamwoord
"Wat" is die mees gebruikte betreklike voornaamwoord in Afrikaans en dit word vir sowel mense as diere en dinge gebruik, byvoorbeeld:
Mol (eenheid)
Die getal 6.02214076x1023 (die Avogadro-getal) is gekies sodat die massa van een mol van 'n chemiese verbinding in gram vir die meeste praktiese doeleindes numeries gelyk is aan die gemiddelde massa van een molekule van die verbinding in daltons. So bevat een mol water byvoorbeeld 6.02214076x1023 molekules waarvan die totale massa ongeveer 18.015 gram is en die gemiddelde massa van een molekule water ongeveer 18.015 dalton.
Die mol word wyd in die chemie gebruik as 'n maklike manier om hoeveelhede reaktante en produkte van chemiese reaksies uit te druk. Die chemiese vergelyking 2H2 + O2 → 2H2O kan byvoorbeeld geïnterpreteer word as dat vir elke 2 mol diwaterstof (H2) en 1 mol disuurstof (O2) wat reageer, 2 mol water (H2O) gevorm word. Die mol kan ook gebruik word om die hoeveelheid atome, ione, elektrone of ander eenhede te meet. Die konsentrasie van 'n oplossing word gewoonlik uitgedruk deur die molariteit daarvan, gedefinieër as die hoeveelheid opgeloste stof in mol per eenheid volume oplossing. Die eenheid wat gewoonlik hiervoor gebruik word is mol per liter (mol/l), gewoonlik afgekort M.
Voornaamwoord
Betreklike voornaamwoord
"Wie" verwys na mense en diere maar word in Afrikaans as betreklike voornaamwoord nooit alleen gebruik nie. Dit is dus grammatikaal verkeerd om te sê:
Щ
Щ (kleinletter: щ) is ’n letter van die Cyrilliese alfabet. Dit word uitgespreek as /ɕː/ in Russies, as /ʃt͡ʃ/ in Oekraïens en Roeteens en as /ʃt/ in Bulgaars. Die letter word in Afrikaans getranslitereer as "sjtsj" en in Engels as "shch", wat die historiese uitspraak verteenwoordig. Dit kan verwarrend wees, aangesien die uitspraak beskou kan word as die letter Ш ("sj") gevolg deur die letter Ч ("tsj"), wat nie die geval is nie.
Voornaamwoord
Betreklike voornaamwoord
wie is egter wel korrek indien voorsetsel soos vir, van, aan, met, op en tot vooraf gebruik word, of wanneer dit voor die partikel se gebruik word om besit aan te dui.
Mol (eenheid)
Molêre massa
Die molêre massa van 'n stof is die massa van 1 mol van die stof, in gram.
Molêre konsentrasie
Die molêre konsentrasie van 'n oplossing van een of ander stof is die aantal mol per volume-eenheid van die finale oplossing. In die SI is die standaardeenheid mol/m3, hoewel meer praktiese eenhede, soos mol per liter (mol/l), gebruik word. Dit word ook molariteit genoem.
Щ
In die ou Cyrilliese alfabet was die letter se naam sjta (шта). Die uitspraak "sjt" is behou in Bulgaars.
Analitiese meganika
Analitiese meganika bring nie nuwe fisika in die prentjie in nie en is nie meer algemeen as Newton-meganika nie. Dit is eerder 'n versameling van ekwivalent formalismes wat wyd toepassings het. Die feit is dat dieselfde beginsels en formalismes gebruik kan word in relatiwistiese meganika en algemene relatiwiteit, en met 'n bietjie verandering, ook in kwantummeganika en kwantum-veld teorie.
Mol (eenheid)
Molêre fraksie
Die molêre fraksie of molfraksie van 'n stof in 'n mengsel (soos 'n oplossing) is die aantal mol van die verbinding in een monster van die mengsel, gedeel deur die totale aantal mol van alle komponente. As 20 g NaCl in 100 g water opgelos word, is die hoeveelhede van die twee stowwe in die oplossing (20 g)/(58,443 g/mol) = 0,34221 mol en (100 g)/(18,015 g/mol) = 5,5509 mol, onderskeidelik; en die molêre fraksie van NaCl sal 0.34221/(0,34221 + 5,5509) = 0,05807 wees.
In 'n mengsel van gasse is die parsiële druk van elke komponent eweredig aan die molfraksie.
Analitiese meganika
Die metodes van analitiese meganika is van toepassing op diskrete deeltjies, elk met 'n beperkte aantal grade van vryheid. Hulle kan aangepas word om kontinue velde of vloeistowwe te beskryf, wat 'n oneindige hoeveelheid grade van vryheid besit. Die definisies en vergelykings het 'n noue analogie met dié van daardie meganikas.
Voornaamwoord
Betreklike voornaamwoord
Korrekte voorbeelde:
Sonder 'n voorsetsel is die vorm dus altyd wat, en in die geval van mense en diere, word wie slegs tesame met 'n voorsetsel of die partikel "se" gebruik.
In die gevalle waar wat saam met 'n voorsetsel of agtersetsel gebruik sou word, word nuwe betreklike voornaamwoorde geskep:
Die oorblywende betreklike voornaamwoorde is dan:
Vraende voornaamwoord
Die vraende voornaamwoord staan gewoonlik aan die begin van 'n sin:
Onbepaalde voornaamwoord
Die onbepaalde voornaamwoord het nie betrekking op een persoon of saak nie:
Etimologie
Die woord "voornaamwoord", stam van die gelyknamige Nederlandse woord af. Die vrye morfeem, voor, kan in Nederlands (afhangende van die konteks) óf voor óf vir beteken. Die betekenis van "voornaamwoord" is dus dat dit "vir" 'n naamwoord instaan, en nie dat dit in 'n posisie relatief tot (dit wil sê voor) 'n naamwoord staan nie.
Gotenburg
Gotenburg (Sweeds: Göteborg, [jœtɛˈbɔrj], ) is die tweede grootste stad van Swede en die vyfde grootste in Skandinawië met 'n bevolking van sowat 'n halfmiljoen in die stad (Sweeds: tätorten) en meer as 1 000 000 in die metropolitaanse gebied van Storgöteborg ("Groot-Gotenburg"). Gotenburg is aan die weskus van Swede naby die monding van die rivier Göta älv in die Kattegat geleë.
Die geografies gunstige ligging halfpad tussen Stockholm, Kopenhagen en Oslo het van Gotenburg die beduidendste seehawe vir vrag- en passasierskepe in Noord-Europa gemaak. Die Gotenburghawe hanteer met jaarliks 30 miljoen ton vrag 'n groot deel van Swede se in- en uitvoere en moderne passasierskepe van rederye soos Stena Line en Scandinavian Seaways doen hier aan en vervoer jaarliks meer as vier miljoen passasiers uit Denemarke, Duitsland, die Verenigde Koninkryk en Nederland na Swede. Die tradisionele skeepsbou het vanweë die sterk mededinging uit die Verre Ooste lankal agteruitgegaan, maar Gotenburg is nog steeds 'n beduidende nywerheidsentrum en die tuiste van groot maatskappye soos die motorvervaardiger Volvo, SKF (koeëllaers) en Hasselblad (kameras) se hoofkwartiere. Die ryk kulturele lewe het van Gotenburg een van die leidende kunsmetropole in Skandinawië gemaak.
Gotenburg is volgens die tipiese voorbeeld van 'n Nederlandse stad uit die 16de en 17de eeu met kanale, twintig brûe en 'n vesting beplan en gebou. Die eerste stadsraad het naas sewe Swede en 'n Skot ook uit tien verteenwoordigers van die plaaslike Nederlandse bevolking bestaan. Alhoewel twee kanale intussen toegegooi is om plek te maak vir twee strate, Östra en Västra Hamngatan, het die stadsentrum van Gotenburg sy Nederlandse karakter grotendeels bewaar.
Etimologie
Die stad is na die Gaute (Sweeds: Götar) vernoem, die oorspronklike bewoners van Suid-Swede, en sy naam kan dus letterlik as "versterking of bolwerk van die Gaute" vertaal word.
In die 17de eeu het die skryfwyse nog gevarieer van Giötheborg (1605) en Göteborgh of Gothenburg (1607) tot Gamble Gotenborg in 1619.
NG gemeente Bronkhorstspruit
duimnael|regs|160px|Ds. D.J. Kriel was van 1906 tot 1911 die gemeente Erasmus se eerste leraar.
Gotenburg
Etimologie
In Duits, Nederlands, Skots en Engels – almal tale wat vanweë Göteborg se geskiedenis as 'n belangrike seehawe en handelsentrum eeue lank hier gebesig is – is tradisioneel name soos Gotenburg en Gothenburg gebruik om na die stad te verwys. Die Afrikaanse Gotenburg word steeds in dié taal gebruik.
NG gemeente Bronkhorstspruit
Die NG gemeente Bronkhorstspruit is die moedergemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die Gautengse dorp Bronkhorstspruit.
Gotenburg
Etimologie
Die tradisionele benamings is in sommige tale laat vaar en met die Sweedse vorm Göteborg vervang, byvoorbeeld Göteborg Opera, Göteborg Ballet en Göteborg Film Festival. Die stad verwys in amptelike Engelse tekste na homself eweneens as die City of Göteborg, alhoewel die stad se universiteit University of Gothenburg as sy Engelse benaming gekies het.
NG gemeente Bronkhorstspruit
Die gemeente is op 5 Oktober 1905 gestig. Die eerste leraar was ds. D.J. Kriel wat in 1906 bevestig is, maar die gemeente in 1911 verlaat vir Reddersburg in die Vrystaat waar hy ook die eerste leraar was. Reeds in 1912 is hy terugberoep en dien die gemeente vir die tweede maal, tot hy sy emeritaat vir die eerste maal in 1918 aanvaar het. Aan die begin was die gemeente net in besit van ’n sinkkerk, maar het reeds ná sowat 10 jaar begin geld insamel vir die bou van ’n behoorlike Godshuis.
Gotenburg
Etimologie
Gotenburg het in Swede die bynaam Lilla London ("Klein-Londen") gekry, terwyl die stad in die omgangstaal as Götet bekend staan. Dikwels word die term Sveriges framsida ("Swede se voorkant") gebruik om na die stad te verwys, alhoewel dit eintlik as benaming vir die hele Sweedse weskus bedoel is.
NG gemeente Bronkhorstspruit
Die gemeente is gestig met die naam Erasmus, maar in later jare het dit die naam van die dorp gekry. Reeds in 1920 het die gemeente Premiermyn op Cullinan afgestig en in 1976 die gemeente Nooitgedacht, ook op Bronkhorstspruit.
Gotenburg
Geografie
Die stadsgebied van Gotenburg het langs die oewers van die Göta älv-rivier en die valleie van die omgewing landinwaarts uitgebrei. Die stadsbuurte noord van die Göta älv is op Hisingen geleë, die vierde grootste eiland van Swede. Groot dele van die eiland maak in administratiewe opsig deel uit van die landskap Bohuslän, terwyl die res van Gotenburg in Västergötland geleë is.
Die suidelike van die talle skere of klein eilandjies in die Kattegat maak deel uit van die munisipaliteit Gotenburg (Sweeds: Göteborgs kommun), terwyl die noordelike gedeelte tot in die munisipaliteit Öckerö strek. Die eilande Tjörn en Orust is noord van die Gotenburghawe geleë. Die skoon seewater het van Gotenburg 'n eersterangse bestemming vir watersportentoesiaste gemaak.
Volgens die amptelike Sweedse statistieke is daar verskillende definisies vir die geografiese uitbreiding van Groter Gotenburg. Die sogenaamde tätorten Göteborg (die digbeboude stadskern met sy voorstede) sluit ook dorpe en stede in die aangrensende munisipaliteite Mölndal (Mölndals kommun) en Partille (Partille kommun) in. Daar is egter ook 'n aantal tätorter in die munisipaliteit Gotenburg wat nie by die tätorten Göteborg gereken word nie, veral in die noordoostelike dele van die munisipaliteit en op Hisingen.
Klimaat
Danksy sy ligging aan die Noordseekus en die matigende invloed van die Golfstroom het Gotenburg 'n tipiese seeklimaat met gematigde temperature en baie reënval dwarsdeur die jaar. Tydens die somer styg die kwik op sonskyndae bedags tot tussen 18 en 25 °C. Die somerdae is langer, met 18 ure se daglig en merendeels helder nagte. Die najaar word deur helder lig en koel weer gekenmerk, met wind en reënbuie tussendeur.
Die winters in Gotenburg is in die algemeen gematig met temperature net bokant vriespunt. Sonnige weer kom net soos sneeuvalle en temperature benede vriespunt dikwels voor. Die winterdae is betreklik korter met slegs ses ure se daglig in Desember en Januarie.
Vroeg in die lente word die dae vinnig langer en die kwik begin duidelik styg. Die gemiddelde daaglikse temperature is tussen -1 en 1 °C in die winter, tussen 3 en 12 °C in die lente, tussen 18 en 25 °C in die somer en tussen 4 en 13 °C in die najaar.
Lugbesoedeling
Gotenburg het die hoogste lugbesoedelingsvlakke van alle Sweedse stede. Volgens die Europese Unie se riglyne mag die maksimale daaglikse meetwaarde vir stikstofoksied van 60 milligram per kubieke meter net op sewe dae per jaar oorskry word. Hierdie meetwaarde is in Gotenburg net in Januarie 2006 al meer as sewe keer oorskry. Daarnaas is in 2005 ook die maksimale toelaatbare meetwaarde vir fyn stof in bepaalde stadswyke oorskry.
Inversie in die omgewing van Gotenburg is die grootste vraagstuk ten opsigte van lugbesoedeling vanaf uitlaatgasse. Luguitruiling word deur die topografiese besonderhede soos valleie sterk beperk, sodat baie hoë lugbesoedelingsvlakke bereik word.
Vroeë geskiedenis
Omstreeks 1200 het die kusgebiede van die Skagerrak en die Kattegat deel uitgemaak van Denemarke en Noorweë. Van die eilande langs die kus is die Öckerö-eilande as Noorse en die Bränn-eilande as Deense gebied beskou, terwyl Swede destyds nog nie oor enige gebiede langs die weskus beskik het nie.
In die tydperk tussen 1206 en 1261 het Swede nogtans 'n smal kusstrook aan die Noordseekus verwerf wat oor 'n afstand van sowat vyftien kilometer gestrek en uit die distrikte (Sweeds: härader) Askim en Sävedal asook die parogieë Lundby en Truve op Hisingen bestaan het. Sodoende het die suidoewer van die Göta älv se mondingsgebied Sweeds geword, terwyl Halland in die suide Deens en Bohuslän vanaf Hisingen en verder noordwaarts Noors gebly het. Met die hawens in die Göta älv het Swede sy enigste toegang tot die Noordsee in die weste gekry.
Met die bou van die vesting Älvsborg (naby die huidige Klippan) se stadsbuurt Kungsladugård teen die middel van die 14de eeu, het Swede sy aanspraak op die Göta älv se mondingsgebied bevestig. In die 15de eeu het Lödöse, 'n klein rivierhawe, vanweë die groeiende veeuitvoere uit die suidelike Västergötland tot 'n beduidende nedersetting ontwikkel. Handelsbetrekkinge is onder meer met die Hansestad Lübeck aangeknoop en in die periode tussen 1378 en 1400 het jaarliks agt handelskepe Lödöse-hawe aangedoen. Die belangrikste invoere was sout, harings en bier, terwyl Swede veral botter, perde en huide uitgevoer het. Naas Lübeck en Noorse en Deense stede het die handelsbetrekkinge ook seehawens in ander lande langs die Duitse, Vlaamse, Engelse en Skotse Noordseekus ingesluit.
Tydens sy vergadering in Kalmar in 1473 het die Sweedse Ryksraad derhalwe besluit om 'n nuwe hawestad, Götaholm, op die riviereiland Säveholmen naby die samevloeiing van die Säveå met die Göta älv te stig. Dit het egter geblyk dat die terrein minder geskik was en die hawe is na die gebied van die huidige Gamlestaden (die historiese stadskern van Gotenburg) verskuif. Die nuwe seehawe, Nya Lödöse (wat ook as Nylöse bekend gestaan het), was slegs 'n halfmyl vanaf die see geleë en het op grond van hierdie geografies-voordelige ligging die ou Lödöse-hawe vinnig vervang. Nya Lödöse is reeds in 1493 as die vierde belangrikste handelstad in die Sweedse Ryk na Stockholm, Åbo en Söderköping beskryf. In die loop van die 16de eeu het dit selfs tot die tweede grootste handelsplek met sowat 1 500 inwoners ontwikkel.
Rondom die vesting in die weste het 'n kleiner nedersetting ontstaan. Älvsborg, wat in 1541 gestig is, het sodoende die derde, kortstondige voorloper van die huidige Gotenburg geword. Die vesting is twee keer, in 1563 en 1612, deur Deense troepe ingeneem, en in albei gevalle is die Swede genoodsaak om aansienlike bedrae as losgeld vir die teruggawe te betaal.
Die eerste stad aan die monding van die Göta älv, wat amptelik Gotenburg genoem is, is deur koning Karl IX op die eiland Hisingen, net teenoor Ou-Älvsborg gestig. Die eerste geboue het in 1604 naby Färjenäs op Hisingen ontstaan. Op 14 Augustus 1607 het die koning 'n amptelike dokument onderteken waarin 'n aantal voorregte aan die nuwe stad toegeken is, waaronder belastingvryheid vir 'n tydperk van twintig jaar. Aanvanklik was Gotenburg 'n suiwer Nederlandse nedersetting: die name van die eerste sewe Nederlandse burgers – A. Cabeliau, Paulus de Kempenere, P. Coymans, Herman Pelgroms, Nyclaes de Hand, Peeter Langer en Paridon van Horn – verskyn in 'n brief aan koning Karl IX gedateer 5 Desember 1606, waarin die setlaars vermeld dat hulle 'n kompanjie gestig het met die doel om nuwe koloniste na Gotenburg te lok. Maar reeds in 1611 het Deense troepe die nuwe kolonie tydens die Kalmar-oorlog aan die brand gesteek en Gotenburg so volledig verwoes dat sy oorblyfsels eers tydens argeologiese opgrawings in die 20ste eeu herontdek is.
Die 17de eeu
Die bou van die nuwe Gotenburg het in 1619 op bevel van koning Gustav II Adolf begin. Die koning het tydens sy terugreis na Stockholm op 18 Maart 1619 in Jönköping die eerste dokument onderteken waarin voorlopige voorregte aan die stad toegeken is. In die middel van Julie 1619 is die eerste stadsplan vir "Gutenborgh" (soos dit destyds genoem is) deur die ingenieur Johan Schultz vasgestel en aan die stadhouer-generaal Nils Stiernsköld in Stockholm gestuur.
Die kerk het sy invloed al vroeg laat geld en op 26 Julie 1619 is die eerste pastoor van Gotenburg, magister Sylvester Johannis Phrygius, benoem. Die eerste kerkgebou van hout met 'n hoë, spits toring het in 1621 op die nuwe katedraalplein langs die straat Kungsgatan ontstaan.
Gustav II Adolf het die opdrag om Gotenburg te bou doelbewus aan Nederlanders gegee, wat destyds as die beste spesialiste vir die bebouing van moerasgrond beskou is. Die stadsplan van Gotenburg het die destydse Nederlandse praktyke van stadsbeplanning weerspieël wat onder meer ook in Batavia (die huidige Jakarta in Indonesië) toegepas is. Die eerste Nederlanders het hulle reeds vroeër as koperhandelaars in Gotenburg gevestig.