cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mondi
Volhoubaarheid
Gestandaardiseerde parameters word toegepas om die omgewingsimpak van die produksieprosesse te monitor. Mondi het sy produkverantwoordelikheid gedefinieer aan die hand van die UNEP Life Cycle Initiative.
In 2020 ontvang Mondi 'n platinum-MVO-gradering van EcoVadis, wat Mondi in die beste 1% van die ondernemings in sy sektor plaas vir volhoubaarheidsmaatreëls rondom die omgewing, arbeid, menseregte, etiek en volhoubare verkryging.
Koper-63
KMR en kwadrupoolresonansie
Koper-63 kan vir kernmagnetiese resonansie aangewend word. Hoewel die chemiese verskuiwings baie groot is, is die seine ook baie breed vanweë die kwadrupool wat die kern besit. In groot molekules is die sein te breed om in 'n spektrometer met hoë oplossende vermoë waargeneem te word.
Clathria oudekraalensis
Clathria oudekraalensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Odessa (organisasie)
Die Odessa of ODESSA is ’n kodenaam (van die Duitse naam Organisation der ehemaligen SS-Angehörigen, "Organisasie van Voormalige SS-lede") wat in 1946 geskep is vir ’n moontlike ondergrondse Nazi-ontsnappingsplan aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog. Dit sou SS-offisiere in staat stel om met vals paspoorte uit Europa te ontsnap na Argentinië, Brasilië en die Midde-Ooste. Dit is wel deur sowat 300 Nazi's reggekry met die hulp van Juan Perón nadat hy in 1946 in Argentinië aan die bewind gekom het, maar die bestaan van ’n organisasie soos die Odessa word deur die meeste kenners verwerp.
Die idee van so ’n netwerk is gewild gemaak deur fiktiewe spioenasierillers en -rolprente soos Frederick Forsyth se topverkoper van 1972 The Odessa File.
Debat
Volgens die Holocaust-oorlewende en Nazi-jagter Simon Wiesenthal is die Odessa in 1944 op die been gebring om vlugtende Nazi's te help. In ’n dokumentêr van die Duitse TV-stasie ZDF word egter beweer daar was nooit net een geheime organisasie soos wat Wiesenthal beskryf het nie, maar verskeie organisasies wat oudlede van die SS gehelp het.
Daar word algemeen aanvaar dat daar wel ontsnappingsorganisasies vir die Nazi's was. Die Argentynse skrywer Uki Goñi beweer daar is argiefbewyse van ’n georganiseerde ontsnappingsnetwerk, hoewel dit nie ’n organisasie soos Odesse ingesluit het nie. Guy Walters skryf in sy boek van 2009, Hunting Evil, hy hon nie bewyse vir die bestaan van die Odessa vind nie, hoewel hy talle ander organisasies soos Konsul, Scharnhorst, Sechsgestirn, Leibwache en Lustige Brüder noem.
Die historikus Daniel Stahl beweer ook in ’n werk van 2011 die konsensus onder historici is dat ’n organisasie soos die Odessa nie bestaan het nie. Ook die historikus Gitta Sereny skryf in haar boek van 1974, Into That Darkness, wat gebaseer is op onderhoude met die voormalige kommandant van die Treblinka-verdelgingskamp Franz Stangl dat daar nooit ’n oorkoepelende organisasie soos die Odessa was nie.
West Nicholson
West Nicholson is 'n dorp in suidelike Zimbabwe.Volgens die 1982 sensus het die dorp 'n bevolking van 1 633 mense gehad. West Nicholson lê suid-ooste van Bulawayo, Zimbabwe se tweede grootste stad.
Odessa (organisasie)
Debat
Uki Goñi se boek The Real Odessa beskryf die rol van die diktator Juan Peron in die verskaffing van skuilplek vir Nazi-oorlogsmisdadigers met die samewerking van die Vatikaan, die Argentynse regering en Switserse owerhede deur middel van ’n geheime kantoor wat in Bern deur Peron se agente daargestel is.
In vermaakkultuur
Frederick Forsyth se topverkoperboek van 1972, The Odessa File, het die organisasie onder die aandag van die publiek gebring. ’n Rolprent, met Jon Voight, is in 1974 van die boek gemaak. In die boek smokkel die Odessa oorlogsmisdadigers na Suid-Amerika, maar probeer ook om dié SS-lede wat in Duitsland agtergebly het, te beskerm en om politieke besluite in Wes-Duitsland te beïnvloed. Baie lesers het aanvaar die Odessa het wel bestaan.
In ’n rillerroman van 1976, Ira Levin se The Boys from Brazil, is dr. Josef Mengele, die dokter wat in die Tweede Wêreldoorlog grusame eksperimente op slagoffers in die konsentrasiekampe uitgevoer het, betrokke by die Odessa. Volgens ’n jong man en spioen op sy spoor, aktiveer Mengele die "Kameradenwerk" vir ’n vreemde opdrag: Hy stuur ses voormalige SS-offisiere om 94 mans, wat ’n paar gedeelde eienskappe het, dood te maak. In die boek word die name "Kameradenwerk" en "Odessa" afwisselend gebruik.
Die Eerste Orde, die hoofantagoniste in die Star Wars-trilogie, is gebaseer op die konsep van die Odessa, veral die teorie dat verskeie Nazi's na Argentinië ontsnap het.
Verenigde Arabiese Republiek
Die Verenigde Arabiese Republiek (V.A.R., Arabies: الجمهورية العربية المتحدة) was 'n unie tussen Egipte en Sirië, wat vanaf 22 Februarie 1958 tot 28 September 1961 as 'n enkele staat saamgesnoer was. Die V.A.R. stort in 1961 na 'n staatsgreep in Sirië in duie. Sirië verklaar hulself onafhanklik, maar Egipte behou die naam Verenigde Arabiese Republiek tot in 1970, waarna die land se naam in die Arabiese Republiek Egipte verander is.
1297
Die jaar 1297 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 97ste jaar van die 13de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Reisigerspalm
Die reisigerspalm (Ravenala madagascariensis) is die enigste spesie van die genus Ravenala en endemies aan Madagaskar. Dit is nie ’n ware palm (familie Arecaceae) nie, maar lid van die  blomplantfamilie Strelitziaceae. Die genus is naby verwant aan die Suider-Afrikaanse genus Strelitzia en die Suid-Amerikaanse genus Phenakospermum. Volgens sommige klassifikasies val hierdie genera in die piesangfamilie (Musaceae).
Hoewel dit gewoonlik as ’n enkele spesie beskou word, is vier verskillende vorms al onderskei.
Naam
duimnael|200px|links|’n Groot reisigerspalm in ’n stadsgebied.
Die plant het die naam "reisigerspalm" gekry omdat die skedes van die stam reënwater hou wat veronderstel is om nuttig te pas te kom vir dors reisigers. Die water in die plant is egter swart en ruik sleg en behoort nie gedrink te word nie. Nog ’n moontlike rede vir die naam is dat die waaier geneig is om op ’n oos-wes-lyn te groei, en dit kan ’n ruwe kompas uitmaak.
Die wetenskaplike naam Ravenala kom van die Malgassiese woord ravinala, wat "woudblare" beteken.
Beskrywing
Die enorme roeispaanvormige blare word gedra aan lang blaarstele in ’n kenmerkende waaiervorm en lê op ’n enkele vlak. Die groot, wit blomme lyk soos dié van verwante Strelitzia reginae en Strelitzia nicolai. Hulle word egter gewoonlik as minder mooi beskou en het ’n groen skutblaar. Die blomme produseer helderblou sade wanneer hulle bestuif word; dit is moontlik die enigste blou sade in die natuur.
In tropiese en subtropiese streke word die plant algemeen gegroei vanweë sy kenmerkende voorkoms. Namate die plant ouer word, verloor dit sy laagste en oudste blare en dan is ’n stewige grys stam sigbaar. Van die vier vorms, of subspesies, is die "Bemavo" van die heuwels van Oos-Madagaskar die grootste – hulle kan tot 30 m hoog word, met ’n stam van 60 cm dik. Die waaierdeel bestaan uit 20 tot 35 blare, wat elk tot 11 m lank kan wees.
Voorkeure
Die gemiddelde hoogte is 77 m en dit het ’n gemiddelde hoeveelheid water nodig.
Woiwodskap Podlachië
Die Woiwodskap Podlachië (Pools: Województwo podlaskie) is in die noordooste van Pole geleë en behels naas Suwalszczyzna of die Suwałki-streek ook 'n deel van die naamgewende Podlachië. Die woiwodskap – een van 16 in Pole – is in 1999 met die samesmelting van die voormalige woiwodskappe Białystok en Łomża en 'n deel van Suwałki gevorm en word deur die woiwodskappe Ermland-Masurië, Masowië en Lublin omsluit. Behalwe vir die hoofstad Białystok is Podlachië 'n oorwegend landelike en ylbevolkte gebied.
Deur die loop van eeue was Podlachië meestal 'n grensgebied – tussen Pole en die Grootvorstedom Litaue, tussen Poolse gebiede wat deur Pruise geannekseer is en Rusland en later tussen Rusland en die Koninkryk Pole. Die grootste deel van hierdie streek het met die herstigting van 'n onafhanklike Poolse staat in 1918 weer Pools geword. Die munisipaliteit Puńsk (Gmina Puńsk, Litaus: Punsko valsčius), wat merendeels deur Litaussprekendes bewoon word, is sedert 2006 amptelik tweetalig.
Geografie en klimaat
Nywerheidsontwikkeling in Podlachië het beperk gebly tot groter nedersettings sodat die woiwodskap ook vandag 'n redelik ylbevolkte streek met natuurskoon is wat vir sy vars onbesoedelde lug, ongerepte woude en wilde riviere (soos die Biebrza) bekend staan.
Die Poolse benaming vir Podlachië, Podlasie, kan vertaal word as "Land benede die woud", alhoewel hier 'n verskeidenheid landskapsvorme aangetref word wat van klein oorblyfsels van die oorspronklike oerwoude tot uitgestrekte vlaktes strek. Dikwels gee donker wolke 'n besonderse atmosfeer aan die streek. Podlachië se bosgebiede sluit dié van Białowieża (hierdie biosfeerreservaat, wat tot in Wit-Rusland strek, is deur Unesco tot wêrelderfenisgebied verklaar), Augustow, Knyszyń en Czerwony Bór in.
Veertig persent van die totale oppervlakte word as natuurbewaringsgebiede bestuur. Tans bestaan daar vier nasionale parke (Biołowieża, Narew, Biebrza en Wigry), 'n aantal natuurparke soos Suwalski, Lomżyński en Nadbużański i Knyszyński asook meer as tagtig natuurreservate. Podlachië vorm sodoende 'n habitat vir talle dierspesies soos rooikatte, wolwe, bewers en wisente ('n bisonsoort).
Vanweë sy ligging in die uiterste noordooste van die land is Podlachië die koudste gebied in Pole. Dit het 'n kontinentale klimaat met warm somers en koue winters, waarby koue fronte uit Skandinawië en Siberië 'n beduidende invloed op die plaaslike weerstoestande kan uitoefen. Die gemiddelde wintertemperature is tussen -15 °C en -4 °C.
Geskiedenis
Podlachië was in die Middeleeue oor 'n lang tyd omstrede tussen Kiëf-Roes, die vorstedom Wladimir en Pole en het in die 14de eeu onder Litause invloed gekom. Eers in 1520 en 1569 is groot dele van die gebied by Pole ingelyf. Na die grootste nedersetting in Podlachië, Białystok, word in 'n 15de eeuse dokument nog as 'n onbeduidende dorpie verwys. Eers in 1665 het die nedersetting stadstatus verwerf en het daarna 'n besitting van die Branicki-gesin geword. In 1815 is die doeanegrens tussen Kongres-Pole en Rusland (insluitende Białystok) langs die Narew-rivier vasgelê. As mededinger van Ŀódź het Białystok nou danksy belastingvoorregte vir ambagsmanne en nyweraars 'n ekonomiese bloeitydperk beleef.
Een van die bekendste inwoners van Białystok was Ludwik Lejzer Zamenhof (1859–1917) wat as skepper van die kunsmatige taal Esperanto bekendheid verwerf het. Sy hoop dat dié taal tot 'n vreedsame naasbestaan van nasies sou kon bydra, kontrasteer met een van die ergste anti-Joodse pogroms ooit wat in 1906 deur die tsaristiese owerheid in Białystok aangestook is.
1920 het Feliks Dzierżyński, beter bekend onder sy Russiese naam Dzerzjinski (1877–1926) en as stigter van die Sowjet-Russiese geheime veiligheidsdiens Tsjeka (later GPU, NKW en KGB), 'n kortstondige Poolse Republiek van Rade vanuit die plaaslike kasteel se balkon uitgeroep.
Tussen 1939 en 1941 het die gebied rondom Białystok deel gevorm van Sowjet-Rusland. Dit was sodoende die enigste stalinistiese gebiedsuitbreiding volgens die ooreenkoms tussen Hitler en Stalin van 1939 wat ná 1943 weer herroep is. In 1941 het die Nasionaal-Sosialistiese Duitse besetters hier 'n ghetto opgerig waar bewoners in September 1943 'n opstand begin het.
Kultuurgeskiedenis
Podlachië staan bekend vir sy kulturele diversiteit – mense van verskillende etniese en godsdienstige agtergronde het hulle stempel op die gebied afgedruk: Wit-Russe, Litauers, Oekraïeners, Russe, Sinti en Roma, Tatare, Jode en Ougelowiges uit Rusland.
'n Groot verskeidenheid sakrale geboue word by Podlachië se kulturele en argitektoniese erfenis gereken, soos die 18de eeuse barok-klooster van die Kamedule-orde naby die Wigry-meer, die Jesuïete-klooster in Drohiczyn, die Russies-Ortodokse Verheerliking-van-Christus-kerk by die Heilige Berg Grabarka (Pools Święta Góra Grabarka), die Russies-Ortodokse Nikolaas-die-Wonderdadige-kerk in Białystok, die sinagoge in Tykocin en die moskees in Bohoniki en Kruszyniany, die oudste in Pole. Ander belangrike religieuse geboue sluit die Rooms-Katolieke kerke van Sejny, Drohiczyn en Siemiatycze, die Ortodokse kerke in Bielsk Podlaski, Białowieża, Mielnik, Sokółka en Hajnowka in. Die Ougelowiges beskik oor heiligdomme (sogenaamde molenny) in Wodziłki en Grabowe Grądy.
Die belangrikste voorbeeld van geskiedkundige wêreldlike argitektuur is die Lutoslawski-landgoed in Drozdowo. Van die beduidendste kulturele instellings is die Joodse museum in Tykocin, die museums vir natuurwetenskappe in Białowieża en Drozdów en die Skansen-of opelug-museums vir volkskunde in Ciechanowiec, Nowgoród en Jurowce. Die dorp Suchowola is sedert 1775 een van 'n aantal nedersettings in Europa wat daarop aanspraak maak om die geografiese middelpunt van die vasteland te wees.
Landbou
Landbou is steeds die belangrikste bron van inkomste vir Podlachië se bevolking. Die streek se meer as 100 000 boerderye (met 'n gemiddeld van 13 hektaar per eenheid) verkeer in 'n moeilike en uitdagende natuurlike omgewing. Groeiperiodes word verkort deur die ongunstige plaaslike klimaat met betreklik lae temperature in die wintermaande en wisselvallige reënval wat soms tot watertekorte kan lei. Ook is die bewerkbare grond meestal van lae gehalte. Nogtans het melkboerdery en beesteelt potensiaal in die gebied. Daarnaas word aartappels en graan (soos rog, hawer, koring en mielies) asook suikerbiet verbou. Eko- en agrotoerisme bied nuwe geleenthede vir Podlachiese boere.
Landbouverwante nywerhede soos aanlegte vir melkverwerking, vleis, pluimvee, graan en brouerye toon stewige groei. Podlachië se groot en moderne suiwelfabrieke het in Pole 'n reputasie opgebou met produkte van hoë gehalte wat intussen ook na ander lidstate van die Europese Unie uitgevoer word.
Bosbou
Podlachië se bosse vorm die natuurlike basis vir 'n goed ontwikkelde houtverwerkingsbedryf wat parketvloere, meubels en houtgebaseerde boumateriale vervaardig.
Ligte nywerhede
Podlachië se ligte nywerhede vervaardig tekstiele, tapyte en vliese, keramiek, keistene, silikate, masjiene asook verskillende komponente vir die masjienboubedryf.
Athol Fugard
Athol Fugard OIS (11 Junie 1932) is 'n Suid-Afrikaanse dramaturg, akteur en regisseur en het internasionale erkenning ontvang as een van die voortreflikste figure op die gebied van Suid-Afrikaanse Engelse drama gedurende die laaste dertig jaar van die twintigste eeu. Sy toneelstukke is op verhoë dwarsoor die wêreld aangebied en sluit die volgende in: Fugard was 'n onvermoeide kritikus teen die apartheidsbewind en sy toneelstukke het skerp, maar sarkastiese, kommentaar gelewer oor die leed wat apartheidswetgewing meegebring het. Fugard is "Suid-Afrika se teaterstem of gewete tydens apartheid" genoem.
Lewensgeskiedenis
Athol Fugard is op 11 Junie 1932 op Middelburg, Oos-Kaap, gebore as die seun van 'n Engelse vader en Afrikaanse moeder. Hy het in Port Elizabeth grootgeword en filosofie en antropologie aan die Universiteit van Kaapstad studeer.
Net voor voltooiing van sy graad het Fugard die U.K. verlaat en deur Afrika geryloop totdat hy by Port Sudan by 'n skip aangesluit het. Sy ervarings aan boord van die handelstoomskip, wat die Afrika-Japan-Fiji-Engeland-roete bedien het, het die grondslag gevorm vir sy jongste, outobiografiese toneelstuk The Captain's Tiger (1998).
Ná twee jaar aan boord van die handelskip, het Fugard in 1956 na Suid-Afrika teruggekeer en met Sheila Meiring getrou, 'n aktrise wat sy liefde vir die teater aangewakker het. In 1958 begin hy as 'n klerk by die Naturelle-Kommissarishof in Fordsburg werk waar hy getuie was van die vernedering en die leed wat die paswette vir swart mense meegebring het. Hierdie eersterangse ervaring van die wreedheid wat Suid-Afrika se apartheidswetgewing meegebring het, het hom in 1958 aangespoor om sy eerste toneelstuk, No Good Friday, te skryf.
Fugard en sy vrou het 'n jaar in Londen deurgebring om teaterervaring op te doen, maar het in 1960 teruggekeer. The Blood Knot is in 1961 vir die eerste keer in Suid-Afrika opgevoer en is spoedig oorsee opgevoer en gebeeldsend. Fugard is dikwels deur die Suid-Afrikaanse regering geroskam weens die omstrede aard van sy dramas en sy protes teen die amptelike segregasie van teatergehore. In 1976 het die Suid-Afrikaanse regering Fugard se paspoort ingetrek en hom onder toesig geplaas.
Hello and goodbye is die eerste keer in 1965 in Johannesburg opgevoer, People are living there maak in 1968 sy debuut in Londen en Boesman and Lena in 1969. Boesman and Lena, Fugard se studie van 'n verarmde gesin wat in die buitewyke van Port Elizabeth 'n bestaan probeer maak, is op die "off-Broadway Circle" in die Square Teater in New York opgevoer. Die swart aktrise, Ruby Lee, het tydens die opvoering die rol van Lena vertolk en James Earl Jones, een van die VSA se voorste swart akteurs, die rol van Boesman.
Msjatta-fasade
Die Msjatta-fasade is die reliëf-versierde fasade van die Jordaanse woestynkasteel Msjatta wat teen die middel van die 8ste eeu n.C. ontstaan het. Die fasade het deel uitgemaak van die paleis van Msjatta, waarvan die bouvalle sowat dertig kilometer suid van die Jordaanse hoofstad Amman geleë is. Oorblyfsels van die gebou kan nog steeds op die terrein van Amman se lughawe besigtig word.
Athol Fugard
Lewensgeskiedenis
In Julie 1971 is die drama onder regie van Fugard self in die Royal Court Teater in Londen aangebied. Vir hierdie geleentheid het hy van 'n volledig Suid-Afrikaanse toneelgeselskap gebruik gemaak: Yvonne Bryceland, Zakes Mokae en Blake Modisane. Die kritici het met oorweldigende geesdrif reageer. Fugard se People are living there is later daardie jaar in die Lincoln Teater in New York opgevoer.
Intussen het Fugard ywerig met nuwe werk voortgegaan. Sy drama Orestes is vir die eerste keer vroeg in 1971 vir 'n kort tydperk in Kruik se eksperimentele teater aangebied. Die totstandkoming van die Space Teater (Die Ruimte) in Januarie 1972 in Kaapstad het verdere geleenthede aan hom gebied.
Msjatta-fasade
Die paleis het oorspronklik as Oemajadiese winterkwartier gedien, en boubedrywighede het waarskynlik tydens die regentskap van kalief Al-Walid II (743-744) begin. Ná vdie moord op die kalief het die paleis onvoltooi gebly en is 'n kort tyd later deur 'n aardbewing verniel. Die benaming Msjatta is van plaaslike Bedoeïne oorgeneem aangesien die oorspronklike naam nie oorlewer is nie.
Athol Fugard
Lewensgeskiedenis
In Maart daardie jaar is sy Statements after an arrest under the Immorality Act daar op die verhoog aangebied. 'n Paar maande later het hy Boesman en Lena vir 'n rolprent aangepas. In 1973 het Fugard Sizwe Banzi is dead in 'n werkswinkel met John Kani en Winston Ntshona deurgewerk en na Londen gereis met sy medespelers om die drama aan te bied. Martin Walker van die Guardian het verklaar dat die toneelstuk geen gelyke op die Britse verhoog het nie.
Msjatta-fasade
Die bouvalle van die paleis is in 1840 ontdek. Weens vrese dat waardevolle dele van die kasteel vir die bou van die Hedjas-spoorweg gebruik sou kon word, is die Osmaanse soeltan Abdülhamit II oorreed om die fasade aan die Duitse keiser Wilhelm II te skenk. Groot dele daarvan is in 1903 na die Kaiser-Friedrich-Museum (tans Bodemuseum) geneem wat destyds nog in aanbou was. In 1932 is die fasade in die Pergamonmuseum opgebou. Tydens die Tweede Wêreldoorlog is die boukunswerk ernstig beskadig. Die Msjatta-fasade is tans naas die Aleppo-kamer een van die hooftrekpleisters in die Museum vir Islamitiese Kuns, 'n afdeling van die Pergamonmuseum te Berlyn. Die fasade is hier oor 'n lengte van 33 meter en 'n hoogte van vyf meter met twee torings heropgebou en is 'n goeie voorbeeld van vroeë Islamitiese boukuns.
Athol Fugard
Lewensgeskiedenis
In 1974 het Fugard 'n nuwe toneelstuk geskep oor die lewe van twee gevangenes op Robbeneiland. The Island en Sizwe Banzi is dead is in November op Broadway opgevoer en Kani en Ntshona het die toonaangewende Tony-toekenning vir die voorste toneelspel in die VSA verower.
Gedurende die tagtigerjare het Fugard die volgende werke geskryf: Master Harold and the Boys (1982), The Road to Mecca (1984), Blood Knot (1985), A Place with the Pigs (1987) en ''My Children! My Africa!'' (1989). Fugard se ná-apartheid toneelstukke is nie so gunstig soos sy vorige werk ontvang nie, hoewel hy voel dat die skerp A Valley Song een van sy beste toneelstukke is.
Mariska Aldrich
Mariska Aldrich (27 Maart 1881 – 28 September 1965) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Lady by Choice (1934), Whistling in the Dark (1941), en Song of the Sarong (1945).
Keetmanshoop Privaatskool
Keetmanshoop Privaatskool, geleë op Keetmanshoop in die suide van Namibië, is 'n Afrikaanse, Christelike privaat skool wat by Namibië se ministerie van onderwys geregistreer is.
Die skool is in 1996 gestig met die doelstelling om "op 'n dinamiese wyse en vanuit 'n Christelike grondslag leerlinge op alle terreine so (voor te berei) dat hulle as volwaardige landsburgers in die samelewing kan uitstaan. Om dit te kan doen, word hoë kwaliteit onderrig en opvoeding op die mees bekostigbare wyse aan leerlinge gebied."
Die skool het in 2013 sowat 250 leerders van gr. 1 tot 12 gehad wat onderrig is deur 19 onderwysers. Daar was ook twee sekretaresses.
Die skool beskik oor koshuisgeriewe waar leerders in 'n veilige omgewing en warm huislike atmosfeer kan inwoon.
Geskiedenis
Die behoefte aan 'n privaat skool het omstreeks in 1994 op Keetmanshoop ontstaan omdat 'n groot groep ouers destyds nie meer heeltemal saamgestem het met die stelsel van staatsonderwys nie. Een van die grootste kwellings was dat Afrikaans as onderrigtaal in die staatskool uitgefaseer is en deur Engels vervang is, ongeag die leerder se huistaal.
In Maart 1995 het die eerste groep van 15 ouers o.l.v. Dawie O'Callaghan bymekaargekom en oor die saak besin. Daar was geen teenkanting teen ander plaaslike skole, onderwysers, kinders wat anderskole bywoon of enige bestuurspersoneel nie, maar die ouers wou waarborge hê ten opsigte van taal, godsdiens, waardes, dissipline, beskikbaarheid van opgeleide onderwysers, universiteitstoelating en nog ander aspekte.
Die ouers wou veral 'n skool stig waarin hulle volle inspraak kon hê. Die skool doen moeite om elke ouer wat sy kind by Keetmanshoop Privaatskool inskryf, te akkommodeer.
Die Keetmanshoop Privaatskool het amptelik geopen op 16 Januarie 1996 met 21 gr. 8-leerlinge en 'n pre-primêre klas met 15 kinders.
Skoollied
Lig is lewe,
Dis ons leuse
By die Keetmanshoop Privaatskool
God ons Alfa en Omega
Waak oor 'n ieder en 'n elk
In die Suide met sy kokerboom
En sy dor-vaal vlaktes
Leer ons hier van dissipline,
Van 'n liefde vir volk en taal
Leer ons hier van Onse Vader
Van gee, van deel en werk.
God ons anker in die lewe
Waak oor ons dag en nag
Lig is lewe
Sport
Verskeie KPS-leerders het met die jare nasionale kleure verwerf in tennis, hokkie, rugby, netbal en krieket. Die skool maak gebruik van die groot stadion wat die eiendom van die munisipaliteit is en waar KPS in 2010 besluit het om twee netbalbane te bou wat deur die gemeenskap gebruik word. Teen 2013 was daar vier netbalbane, twee rugbybane, een hokkiebaan en 'n atletiekbaan. Leerders kan buitemuurs deelneem aan gholf, perdry, gimnastiek, moderne danse, swem en Voortrekkers. KPS maak gebruik van ouers en onderwysers vir afrigting in sportsoorte.
KPS se leerders ding jaarliks op die Privaatskool Atletiekbyeenkoms mee teen atlete van die meeste ander privaat skole in Namibië, onder wie Berg-Op Akademie (Okahandja ), Mauritz Devenish Privaatskool (Ongwediva), Deutsche Schule Grootfontein, Otjiwarongo Christian School, The Dolphin Schools (Walvisbaai), Privatschule Otjiwarongo, Edugate Akademie (Otjiwarongo), Privaat Skool Swakopmund, Elnatan Privaatskool, Pro-Ed Akademie (Swakopmund), Excelsior (Aroab), Rosh Pinah Academy, Grootfontein Agri Kollege, International School of Walvis Bay, Tsumeb Gimnasium, Walvisbaai Privaat Hoërskool, Privaatskool Moria, Welwitschia (Windhoek) en Windhoek Afrikaanse Privaatskool.
Poolkoördinatestelsel
In wiskunde is die poolkoördinatestelsel, of poolkoördinaatstelsel, 'n twee-dimensionele koördinatestelsel waarin punte aangegee word deur 'n hoek en 'n afstand. Die poolkoördinatestelsel word in baie velde gebruik insluitend wiskunde, fisika, ingenieurswese, navigasie en robotika. Dit is veral nuttig in omstandighede waar die verhouding tussen twee punte geredelik in terme van hoeke en afstande bepaal kan word; in die Cartesiese koördinatestelsel kan sulke verhoudings slegs deur trigonometriese formules gevind word. Vir baie soorte krommes is 'n poolvergelyking die eenvoudigste wyse van voorstelling; en vir sommige die enigste.
Aangesien die koördinatestelsel tweedimensioneel is word elke punt deur twee polêre koördinate bepaal: die radiale-koördinaat en die hoekkoördinaat. Die radiale-koördinaat (gewoonlik voorgestel deur r of \rho) dui die punt se afstand vanaf 'n sentrale punt wat as die pool (ekwivalent aan die oorsprong in die Cartesiese stelsel) bekendstaan. Die hoekkoördinaat (wat ook bekendstaan as die poolhoek of die asimuthoek, gewoonlik deur \theta, \phi of t voorgestel) dui die positiewe of antikloksgewyse hoek tussen die punt en die 0° straal of poolas (wat ekwivalent is aan die positiewe x-as in die Cartesiese koördinaatvlak is) aan. In die poolkoördinatestelsel is die koördinaatlyne dus konsentriese sirkels (r = konstant) en strale (\theta = konstant) eerder as die reghoekige roosterpatroon wat by die Cartesiese koördinatestelsel ontstaan. Die poolkoördinatestelsel is dan ook ortogonaal aangesien die koördinaatlyne mekaar teen regtehoeke sny.
Die poolkoördinatestelsel kan op twee maniere na 'n driedimensionele stelsel uitgebrei word. In die silindriese koördinatestelsel word 'n derde koördinaat bygevoeg wat die hoogte van enige punt bo die vlak aandui, soortgelyk aan die manier waarop die Cartesiese koördinatestelsel na drie dimensies uitgebrei word. In die sferiese koördinatestelsel word 'n punt afgestip deur die koördinate deur twee hoeke en die afstand van die oorsprong te spesifiseer.
Geskiedenis
Dit is bekend dat die Grieke die konsepte van hoek en radius gebruik het. Die sterrekundige Hipparchos (190-120 v.C.) het 'n tabel van koordfunksies opgestel wat die lengte van elke koord vir elke hoek gee en daar is verwysings na sy gebruik van poolkoördinate in die bepaling van sterposisies. In Oor Spirale, beskryf Archimedes sy beroemde spiraal, 'n funksie waarvan die radius afhang van die hoek. Die Griekse werk het egter nie sover as 'n volle koördinatestelsel gestrek nie.
Daar is verskeie bewerings oor wie poolkoördinate vir die eerste keer as deel van 'n formele koördinatestelsel gebruik het. Die verhaal van die onderwerp word volledig vertel in Harvard professor Julian Lowell Coolidge se Origin of Polar Coordinates. Gréggoire de Saint-Vincent en Bonaventura Cavalieri het die konsepte onafhanklik op omtrent dieselfde tyd ingevoer. Saint-Vincent het privaat daaroor geskryf in 1625 en dit in 1647 gepubliseer, terwyl Cavalieri dit in 1635 gepubliseer het met 'n gekorrigeerde weergawe wat in 1653 uitgekom het. Poolkoördinate is aanvanklik vir spesiale doeleindes gebruik vir die studie van sekere krommes voor dit as 'n algemene meetkundige stuk gereedskap aangeneem is. Cavalieri het poolkoördinate vir die eerste keer gebruik om 'n probleem oor die oppervlak binne 'n Archimedesspiraal op te los. Blaise Pascal het poolkoördinate vervolgens gebruik om die lengte van paraboliese boë te bereken. Die probleem is wel te vore deur Roberval opgelos, maar sy oplossing is nie universeel as geldig aanvaar nie. James Gregory het 'n transformasie soortgelyk aan dié van Cavalieri tussen twee individuele krommes waar die oppervlaktes verwant was gebruik en Pierre Varignon het 'n effens aangepaste transformasie gebruik vir die studie van spirale.
In Method of Fluxions (geskryf in 1671, gepubliseer in 1736) was Sir Isaac Newton die eerste wat poolkoördinate oorweeg het as 'n algemene metode om enige punt in 'n vlak te bepaal. Newton het in Method of Fluxions agt nuwe koördinaatstelesels voorgestel wat bestaan het uit verskillende kombinasies pare van afstande wat radiaal van 'n gegewe punt, of sywaarts teenoor gegewe reguitlyne of kromlynig langs boë of sirkels gemeet is. Een van die nuwe stelsels, waarna Newton verwys het as Seventh Manner; For Spirals, is in wese wat vandag as die hedendaagse poolkoördinatestelsel bekendstaan. In Acta eruditorum (1691) het Jacob Bernoulli 'n stelsel met 'n punt op 'n lyn, onderskeidelik genaamd die pool en poolas, gebruik. Koördinate is deur die afstand van die pool en die hoek van die poolas gegee. Bernoulli se werk het gestrek tot bepaling van die buigingsradius van krommes wat in die koördinate uitgedruk is. In 1729, twee jaar ná Newton se dood, het Jacob Hermann poolkoördinate vir die eerste keer as 'n behoorlike element van beskrywende meetkunde gebruik in sy studie oor lokusse. Hermann het sy vergelyking nie in die moderne vorm uitgedruk nie, maar drie veranderlikes z, m, en n gebruik, waar z die radius was en m en n sinus en kosinus van die poolhoek. Waar sy voorgangers poolkoördinate vir die studie van spirale gebruik het, het hy dit uitsluitlik vir algebraïese krommes gebruik.
Die term coordinate polari, Italiaans vir poolkoördinate, word aan Gregorio Fontana toegeskryf en is deur 18de eeuse Italiaanse skrywers gebruik. Die term is vir die eerste keer in Engels gebruik in George Peacock se 1816 vertaling van Lacroix se Differensiaal- en Integraalanalise.
Liesbreuk
In die mediese vakterminologie verwys liesbreuk (Latyn: hernia inguinalis) na 'n uitstulping van die ingewande deur die lieskanaal, soms tot in die balsak.
Poolkoördinatestelsel
Geskiedenis
Alexis Clairaut was die eerste om die uitbreiding van poolkoördinate na drie dimensies oorweeg, terwyl Leonhard Euler dit ontwikkel het.
Uitstip van punte met poolkoördinate
Soos in ander tweedimensionele koördinatestelsels is daar twee poolkoördinate: r (die radiale koördinaat) en θ (die hoekkoördinaat, poolhoek of asimuthoek, soms voorgestel deur φ of  t). Die r-koördinaat verteenwoordig die radiale afstand van die pool af, en die θ-koördinaat die antiklokgewyse (linksom) hoek van die 0° straal (soms die poolas genoem), wat as die positiewe x-as op die Cartesiese koördinaatvlak bekend staan.
Een belangrike aspek van die poolkoördinatestelsel wat nie in die Cartesiese koördinatestelsel is nie is die vermoë om 'n enkele punt met oneindig verskillende koördinate uit te druk. In die algemeen kan die punt (r, θ) uitgedruk word as (r, θ ± n×360°) of (r, θ (2n + 1)180°), waar n enige heelgetal is. 'n Ander interessante feit oor die afstip van punte in poolkoördinate is dat indien die r-koördinaat van 'n punt 0 is, sal die punt by die pool geleë wees, ongeag van die θ-koördinaat.
Gebruik van radiaalmeting
Hoeke in poolnotasie word gewoonlik in of grade of radiale uitgedruk waar 2 rad = 360°. Die keuse hang hoofsaaklik van die konteks af. Navigasietoepassings gebruik grade terwyl sommige fisikatoepassings (spesifiek rotasie-meganika) radiaalmetings gebruik, gegrond op die verhouding van die radius van 'n sirkel tot die omtrek daarvan.
Omskakeling tussen pool- en Cartesiese koördinate
Die twee poolkoördinate r en θ kan na Cartesiese koördinate x en y omgeskakel word deur die trigonometriese funksies:
terwyl die twee Cartesiese koördinate x en y na die poolkoördinate r omgeskakel kan word deur
om die hoek koördinaat θ te bepaal moet die volgende twee gedagtes oorweeg word:
Om θ in die interval [0, 2π) te verkry word die volgende gebruik (\arctan of boogtan dui die inverse van die tangens funksie aan):
Om θ in die interval (−π, π] te verkry kan die volgende gebruik word:
'n Mens kan dit vermy om tred te hou met teller en noemer deur die atan2 funksie te gebruik wat aparte argumente vir die teller en noemer is.
Poolvergelykings
Die vergelyking van 'n algebraïese kromme uitgedruk in poolkoördinate staan bekend as 'n poolvergelyking, en word gewoonlik geskryf met r as 'n funksie van θ.
Poolvergelykings kan verskillende grade van simmetrie vertoon. As r(-θ) = r(θ) sal die kurwe simmetries om die horisontale (0°/180°) straal wees; as r(π−θ) = r(θ) sal dit simmetries om die vertikale (90°/270°) straal wees; as r(θ−α) = r(θ) sal dit rotasioneel simmetries α° antikloksgewys om die pool wees.
Sirkel
Die algemene vergelyking vir enige sirkel met 'n middelpunt by (r0, ) en radius a is
Dit kan op verskeie maniere vereenvoudig word om ooreen te kom met meer spesifieke gevalle, soos die vergelyking vir 'n sirkel met 'n middelpunt by die pool en 'n radius a.
Lyn
Radiale lyne (die wat deur die pool loop) word voorgestel deur die vergelyking waar φ die hoogtehoek (elevasiehoek) van die lyn is; dit wil sê met m die helling van die lyn in die Cartesiese koördinatestelsel.
Enige lyn wat nie deur die pool gaan nie is reghoekig tot 'n radiale lyn. Die lyn wat die lyn θ = φ reghoekig kruis by die punt (r0,φ ) het die vergelyking
Poolroos
'n Poolroos is 'n beroemde wiskundige kromme wat soos 'n blom met kroonblare lyk, en wat slegs as 'n poolvergelyking uitgedruk kan word. Dit word beskryf deur die vergelykings As k 'n heelgetal is sal die vergelykings 'n k-blaar roos produseer as k onewe is, of 'n 2k-blaar roos as k ewe is. As k nie 'n heelgetal is nie word 'n skyf gevorm, aangesien die aantal blare ook nie 'n heelgetal is nie. Let daarop dat dit met die vergelykings onmoontlik is om 'n roos te maak met 2 meer as 'n veelvoud van 4 (2, 6, 10, ens.) blare. Die veranderlike a verteenwoordig die lengte van die blare van die roos.
Archimedesspiraal
Die Archimedesspiraal is 'n beroemde spriraal wat deur Archimedes ontdek is wat ook slegs deur 'n poolvergelyking uitgedruk kan word. Dit word uitgedruk deur die vergelyking: Verandering van die parameter a sal die spiraal draai, terwyl b die afstand tussen die arms beheer, wat altyd konstant is. Die Archimedesspiraal het twee arms, een vir θ > 0 en een vir θ < 0. Die twee arms is glad verbind by die pool. Die spieëlbeeld van een arm oor die 90°/270°-lyn sal die ander arm lewer.
Charlotte Riley
Charlotte Riley (gebore 29 Desember 1981) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Entity (2012), Edge of Tomorrow (2014), en In the Heart of the Sea (2015).
Poolkoördinatestelsel
Keëlsnitte
Keëlsnitte word uitgedruk deur die vergelyking waar l die semi-latus rectum is en e die eksentrisiteit is.
As e < 1 definieer die vergelyking 'n ellips, as e = 1 definieer dit 'n parabool en as e > 1 definieer 'n hiperbool.
Ander krommes
As gevolg van die sirkulêre basis van die koördinatestelsel is dit baie eenvoudiger om sekere krommes deur 'n vergelyking in poolkoördinate eerder as in Cartesiese vorm uit te druk. Onder die krommes tel lemniskaat, limaçons, en kardioïde.
Komplekse getalle
Komplekse getalle, geskryf in reghoekige vorm as a + bi, kan ook op twee verskillende maniere in poolvorm uitgedruk word: wat beide ekwivalent is volgens Euler se formule. Om tussen reghoekige en poolkomplekse getalle om te skakel word die volgende omskakelingsformules gebruik: Vermenigvuldiging, deling, en magsverheffing, en die bepaling van wortels van komplekse getalle is dit baie makliker om poolkomplekse getalle te gebruik as reghoekige komplekse getalle. In afgekorte vorm:
Analise
Analise kan op vergelykings wat in poolkoördinate uitgedruk is toegepas word.
Differensiasie
Ons het die volgende formules:
Om die Cartesiese helling van die raaklyn aan die poolkromme r(θ) by enige gewe punt te verkry word die punt eers as 'n stel parametriese vergelykings geskryf.
Differensiasie van beide vergelykings met betrekking tot θ lewer
Deur die tweede vergelyking deur die eerste te deel word die Cartesiese helling van die raaklyn tot die kromme by punt (r, r(θ)) verkry:
Intergraalanalise
Hierdie resultaat kan as volg gevind word. Eers word die interval [a, b] verdeel in n subintervalle, waar n 'n arbitrêre positiewe heelgetal is. Dus Δθ, die lengte van elke subinterval, is gelyk aan b − a (die totale lengte van die interval), gedeel deur n, die aantal subintervalle. Vir elke subinterval i = 1, 2, …, n, laat θi die middelpunt van die subinterval wees, en konstrueer 'n sektor met die middelpunt by die pool, radius r(θi), sentrale hoek Δθ en booglengte. Die oppervlak van elke gekonstrueerde sektor is dus gelyk aan. Gevolglik is die totale oppervlak van al die sektore
Soos die aantal subintervalle n vermeerder word, word die benadering van die oppervlak al hoe beter. In die limiet soos n → ∞, word die som die Riemann som vir die bostaande integraal.
Veralgemening
Deur Cartesiese koördinate te gebruik kan 'n infinitesimale oppervlak element bereken word as dA = dx dy. Die substitusie reël vir vermenigvuldiging stel dat, wanneer ander koördinate gebruik word, die Jacobiaanse determinant van die koördinateomskakelingformule oorweeg moet word:
Yitzhak Rabin
Yitzhak Rabin (/rəˈbiːn/; Hebreeus: יצחק רבין‬, IPA: [jitsˈχak ʁaˈbin] ( listen) ; 1 Maart 1922 – 4 November 1995) was ‘n Israelse politikus en generaal. Hy was van 1964 tot 1967 die Tzahal (die Israelse Weermag) se opperbevelhebber gewees. Hy was ook die - vyfde - eerste minister van Israel gewees; hy het twee terme in die amp gedien, 1974-1977 en 1992-1995 toe hy vermoor is.
Poolkoördinatestelsel
Veralgemening
Gevolglik kan 'n oppervlak element in poolkördinate geskryf word as
Nou, 'n funksie wat in poolkoördinate gegee word kan as volg geïntegreer word: Hier is R dieselfde gebied as hier bo, naamlik, die gebied ingesluit deur 'n kromme r(θ) en die strale θ = a en θ = b.
Die formule vir die oppervlak van R word verkry deur f identies gelyk aan 1 te neem. 'n Meer verrassende toepassing van hierdie resultaat gee die Gauss integraal
Vektoranalise
Analise kan toegepas word op uitdrukkings in poolkoördinate. Laat \mathbf{r} die posisievektor wees, met r en \theta wat afhang van tyd t, laat  'n eenheidsvektor in die regting \mathbf{r} wees en  'n eenheidsvektor reghoekig tot \mathbf{r}. Die eerste een tweede afgeleides van posisie is Laat \mathbf{A} die oppervlakte wees gevee deur 'n lyn wat die fokus met 'n punt op die kromme verbind. In die limiet is d\mathbf{A} helfte van die oppervlak van die parallelogram gevorm deur \mathbf{r} en d\mathbf{r}, en die totale oppervlak sal die integraal van d\mathbf{A} met betrekking tot tyd wees.
Drie dimensies
Die poolkoördinatestelsel word deur twee verskillende koördinatestelsels na drie dimensies uitgebrei, die silindriese en sferiese koördinatestelsels.
Silindriese koördinate
Die silindriese koördinatestelsel is 'n koördinatestelsel wat die tweedimensionele poolkoördinatestelsel uitbrei na drie dimensies deur 'n derde koördinaat by te voeg wat die hoogte van enige punt bo die vlak aandui, soortgelyk aan die manier waarop die Cartesiese koördinatestelsel na drie dimensies uitgebrei word. Die derde dimensie word gewoonlik deur h voorgestel wat die drie koördinate (r, θ, h) lewer.
Sferiese koördinate
Poolkoördinate kan ook na drie dimensies uitgebrei word deur die sferiese koördinatestelsel. In die koördinatestelsel word 'n punt afgestip deur die koördinate (ρ, φ, θ) waar ρ afstand van die pool is, φ die hoek van die z-as (bekend as die Engels: colatitude of zenith en gemeet van 0 tot 180°) en θ die hoek van die x-s (soos in die poolkoördinatestelsel). Die sferiese koördinatestelsel soortgelyk aan die breedtegraad en lengtegraad stelsel wat op die aarde gebruik word, met die breedtegraaddie komplement van φ, wat bepaal word deur δ = 90° − φ, en die lengtegraad gemeet word deur l = θ − 180°.
Die drie sferiese koördinate word omgekakels na Cartesiese koördinate deur
Toepassings
Poolkoördinate is tweedimensioneel en kan dus slegs gebruik word waar punte op 'n enkele tweedimensionele vlak lê. Poolkoördinate is veral geskik in gevalle waar die verskynsel wat beskryf word inherent verband hou met die lengte en rigting van 'n sentrale punt. Elementêre poolkoördinaatvergelyking kan by voorbeeld krommes soos die Archimedesspiraal beskryf terwyl die ekwivalente vergelyking in Cartesiese koördinate heelwat meer ingewikkeld sou wees. Verder word baie fisiese verskynsels, soos die wat bemoei is met liggame wat om 'n sentrale punt beweeg of waar verskynsels hulle oorsprong by 'n sentrale punt het, kan baie eenvoudiger en op meer intuïtiewe wyse gemodelleer wanneer poolkoördinate gebruik word. Die aanvanklike rede vir die invoer van die poolkoördinatestelsel was om die studie van sirkulêre en orbitale beweging moontlik te maak
Posisie en navigasie
Poolkoördinate word baiekeer in navigasie gebruik aangesien die bestemming en bewegingsrigting as 'n hoek en die afstand van voorwerp wat beskou word gegee kan word. Vliegtuie gebruik byvoorbeeld 'n effens aangepaste weergawe van die poolkoördinatestelsel vir navigasie. In die stelsel, wat gewoonlik vir enige vorm van navigasie gebruik word, word die 0° straal gewoonlik 360 genoem, en word die hoek in kloksgewyse rigting gemeet eerder as in die teenkloksgewyse rigting wat in die wiskundige stelsel gebruik word. 360 kom ooreen met Noord, terwyl 90, 180, en 270 onderskeidelik met Oos, Suid, en Wes, ooreenkom. Dus sal 'n vliegtuig wat teen 5 seemyl oosvlieg teen 5 eenhede in rigting 90 (lees niner-zero lugverkeerbeheer) wees.
Modellering
Radiaal asimmetriese stelsels kan ook met poolkoördinate gemodelleer. 'n Mikrofoon se opvangspatroon illustreer byvoorbeeld die eweredige reaksie tot 'n inkomende klank uit enige gegewe rigting, en die patrone kan voorgestel word as polêre krommes. Die kromme van 'n standaard kardioïedmikrofoon, die mees algemene eenrigtingmikrofoon, kan voorgestel word as r = .5 + .5 sin θ.
Koninkryk Iberië
Iberië (Grieks: Ἰβηρία; Georgies: იბერია) was ’n koninkryk in die Suid-Kaukasus wat geleë was op die plek van die huidige Georgië. Dit was in Georgies ook bekend as Kartli (ქართლი), na aanleiding van sy belangrikste provinsie. Tydens die Antieke tyd en die Middeleeue was dit ’n belangrike staat in die Kaukasus, óf as ’n onafhanklike staat óf as deelstaat van groter ryke soos die Romeinse Ryk en Persië. Sy inwoners het die kern van die Georgiërs gevorm en die staat, tesame met Kolchis in die weste, het die Middeleeuse Koninkryk van Georgië gevorm.
Die term "Kaukasiese Iberië" word soms gebruik om die land te onderskei van die Iberiese Skiereiland in Wes-Europa.
Geskiedenis
Pharnavaz (c. 302 – c. 237 v.C.) het die eerste koning van Iberië geword en naburige lande aan sy gesag onderwerp nadat hy invallers teruggedryf het. Een van dié lande was Kolchis (plaaslike bekend as Egrisi). Sy opvolgers het beheer oor die bergpasse van die Kaukasus gekry, waarvan Daryal die belangrikste was.
Ná hierdie tyd van vooruitgang moes Iberië hom voortdurend verweer teen invallers. Eindelik het die land opgedeel in verskeie prinsdomme. Teen die einde van die 2de eeu v.C. is koning Farnadjom deur sy eie onderdane van die troon af gesit en die kroon is gegee aan die Armeense prins Arsjak, wat die Iberiese troon in 93 v.C. bestyg het.
Romeinse tydperk
In die volgende twee eeue het die Romeinse invloed op Iberië voortgeduur, maar teen die bewind van koning Pharsman II (116 – 132 n.C.) het die land ’n deel van sy vorige mag herwin. Betrekkinge met Rome was gespanne en dit het eers verbeter tydens die bewind van die Romeinse keiser Antoninus Pius. In dié tyd is Iberië beskou as ’n bondgenoot eerder as ’n voormalige deelstaat.
Kerstening
Die Romeinse invloed het ook op godsdiensgebied gegeld en koning Mirian III het die Christelike geloof omstreeks 317 as die amptelike staatsgodsdiens verklaar. Dié gebeurtenis word ook verbind met ’n vrou van Kappadosië, sint Nino, wat die geloof sedert 303 in Oos-Georgië (Iberië) versprei het. Die kerstening het bande met Rome (later Bisantium) versterk en ’n groot invloed op die kultuur en gemeenskap gehad.
In 363 het Rome beheer oor Iberië aan Persië oorgegee nadat die Romeinse keiser Julian verslaan is. Persië het die leerstellings van Zoroaster in die middel van die 5de eeu na Iberië uitgebrei en Zoroastrisme het die tweede amptelike godsdiens van Oos-Georgië geword.
Koning Vakhtang I van Iberië het sy koninkryk weer versterk. Hy het die Patrirgaat van Mtscheta outokefaal gemaak en Tbilisi het die hoofstad geword. In 482 het hy teen Persië in opstand gekom, maar kon nie steun van Bisantium kry nie. Hy is verslaan en het in 502 in ’n geveg gesneuwel.
Val van die koninkryk
Die konstante mededinging tussen Bisantium en Persië het eindelik ook Iberië nadelig beïnvloed. Die koning het min mag gehad en die land is effektief deur Persië regeer. In 580 is die koninkryk afgeskaf en Iberië het ’n Persiese provinsie geword. In 591 het Bisantium en Persië Iberië tussen hulle verdeel ná ’n vredesooreenkoms.
Aan die begin van die 7de eeu het die ooreenkoms tot ’n einde gekom en die Iberiese prins Stephanoz I (c. 590-627) het besluit om in 607 met Persië saam te werk om al die voormalige gebiede van Iberië te herenig. Hy het dit reggekry, maar in 627 en 628 het die Bisantynse Ryk beheer oor die Kaukasus gekry tot met die inval van die Arabiere.