cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aalwyn
Aalwynsap
Byna alle aalwynspesies bevat 'n galbitter geel sap wat uit die blare getap kan word. Die sap loop uit die blare as hulle gesny word en word stadigaan hard in die lug. In antieke Egipte en Babilon is hierdie sap as 'n purgeermiddel aangewend vir beide mens en dier.
In Suid-Afrika word veral die sap van die bitteraalwyn (Aloe ferox) getap in die omgewing van Herbertsdale, Albertinia en Mosselbaai. Die plant se groen blare word stomp afgesny en in 'n kring om 'n gat opmekaar gestapel, sodat die sap in 'n houer in die gat in kan drup. Die druk van die swaar blare opmekaar is genoeg om die sap uit te pers. Die versamelde sap word dan verhit en geroer tot dit styf en dik is. Dit word dan uitgegiet en verhard, waarna dit gereed is om te verwerk.
Habitat en voorkoms
Maar hulle aard ook in die somer en winterreënvalstreke met 'n gemiddelde jaarlikse reënval van 1 250 tot 1750 mm. Baie aalwyne verkies klipperige of rotsagtige rantjies of hoogtes, omrede vogtigheid langer onder die klippe behoue bly, die grond beter dreineer, en sommige rotsformasies meer voedingstowwe tot die grond bydra as wat op gelyktes of vlaktes aangetref word. Wind of water versprei die sade oor vlaktes en heuwels, maar die sade wat tussen klippe en beskutte plekke Iê, kry beter vastrapplek en meer vog as op ander dele waar die sade of nooit ontkiem nie, of vroeg doodgaan.
Omdat aalwyne goed aard in hul natuurlike omgewing, pas baie besonder moeilik aan wanneer hulle uit hul natuurlike omgewing verwyder word om in tuine of parke aangeplant te word. Die plant begin dan geleidelik kwyn en gaan uiteindelik dood. Aalwyne wat van saad gekweek word, het 'n groter kans op oorlewing omdat die plantjies hulle van kleins af by ander omstandighede kan aanpas. Elke aalwyn het nogtans spesifieke behoeftes waarvan die kweker kennis behoort te dra.
Aalwyne in die ekologie
Die aalwyn speel net soos enige ander plant 'n onmisbare rol in die ekologie. Aalwyne verskaf blyplek aan 'n verskeidenheid voëls en diere, veral in dele waar aalwyne die hoogste plante in die veld is. Mos­sies en ander voëls maak gereeld in groot aalwyne soos Aloe mar­lothii en Aloe ferox nes, terwyl 'n mens dikwels 'n reuse-familie­ voëlnes in kokerbome (Aloe dichotoma) in die droë dele van die Kaap sien.
'n Groot aalwynblaar bied ook 'n geskikte plek vir som­mige duiwe se oop nessies, terwyl die droë blare en dorings besker­ming bied teen die roofdiere.
Baie insekte is afhanklik van aalwyne vir hul voort­bestaan. Af­gesien van die droë blare wat beskerming bied teen vyande en die koue, vul die aalwyn 'n groot leem­te as die kos skaars is. Omdat 'n groot aantal spesies in die winter­maande blom, beteken die soet nektar oorlewing vir duisende in­sekte, voëls en diere vir wie daar in dié tyd geen ander voedselbron beskikbaar is nie.
Die blare van die groter aalwyn­spesies vang ook reënwater op wat nie net vars water vir voëls en diere beteken nie, maar ook broei­plek vir insekte, soos muskiete, wat ondanks hul slegte naam, 'n on­misbare skakel in die voedsel­ketting is.
Aalwyne is ook baie nuttig vir mens en dier. Wildsbokke, soos koedoes, eet soms soveel aalwyn­blare dat selfs hulle vleis bitter smaak. Moontlik help dit teen bos­luise en ander bloedsuiende insekte wat nie baie van die bitter smaak hou nie.
Die blare van Aloe ferox en ander groot aalwyne kan gebruik word om konfyt van te maak, terwyl die jong blomlote van aal­wyne soos Aloe cooperi in Oos­-Transvaal en Noord-Natal as groente gekook en geëet word.
Jong veewagtertjies wat bedags die vee oppas, het dikwels die gewoonte om groot aalwynblomme te pluk en die soet nektar uit die blomme te suig. Die helderkleurige stuifmeel laat dit lyk asof die jong­ kêrel 'n breë, geel oor-tot-oor­ glimlag het.
Aalwyne se nektarproduksie is só oorvloedig dat byeboere sekere tye van die jaar heuning uithaal wat byna uitsluitlik van aalwynnektar gemaak is. Die volop stuifmeel help die bye met hul byewasproduksie, waarsonder die opberging van heuning nie moontlilk is nie.
Aalwyne word gereeld as natuur­like omheining vir statte en krale aangeplant. Spesies soos Aloe arborescens, Aloe marlothii en Aloe striatula is die bekendste aalwynsoorte wat hulle hiertoe leen.
Aalwyne kan ook as veevoer ge­bruik word. Ongelukkig het boer­bokke baie min aanmoediging nodig om van die mineraalryke blare en blomme te vreet, en die voortbestaan van aalwyne op sekere plase word daardeur bedreig.
'n Mens kan selfs gronderosie met aalwyne bestry. Omdat die meeste grassoorte en bossies in die winter of doodgaan of deur veldbrande verwoes word, word aalwyne wat bv. in groepe aan­geplant is of van nature in groepe staan, geensins beïnvloed nie.
Hulle is dan die laaste vesting teen wind en reën totdat die ander natuurlike plantegroei weer herstel het. Aalwyne soos Aloe davyana in Sentraal-Transvaal, Aloe ammophila in Limpopo en Aloe claviflora in die droë noor­delike deel van Kaapland, is drie voorbeelde wat 'n aansienlike rol speel.
Antoni Gaudí
Antoni Gaudí i Cornet (25 Junie 1852 in Reus of Riudoms, Katalonië, Spanje - 10 Junie 1926 in Barcelona, Katalonië, Spanje) was 'n Spaanse argitek.
Discodermia tuberosa
Discodermia tuberosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1922 deur Dendy.
Heterodontosauridae
Heterodontosauridae ("akkedisse met verskillende tande") is ’n familie vroeë dinosourusse wat waarskynlik onder die mees primitiewe lede van die orde Ornithischia was. Hoewel daar min fossiele van hulle is, het hulle regoor die wêreld voorgekom aan die begin van die Laat Trias-periode, en ’n paar spesies het tot in die Vroeë Kryt oorleef.
Heterodontosauridae is genoem na hul heterodontale gebit (met meer as een tandmorfologie). Hulle was omtrent so groot soos jakkalse: minder as 2 m lank, insluitende ’n lang stert. Hulle word veral geken aan hul kenmerkende tande, onder meer vergrote slagtande en kiestande wat aangepas was vir kou. Hulle was plant- en moontlik allesvreters.
Fossiele
Onder die Heterodontosauridae is dit net Heterodontosaurus self waarvan daar ’n volledige skedel bestaan. Die meeste ander fossiele bestaan net uit stukke kakebeen en tande. Daarom is die meeste beskrywings van die familie van tande afgelei.
Die genus Heterodontosaurus was net langer as 1 m, terwyl die stukke oorblyfsels van Lycorhinus aandui dat hulle dalk groter was.
Tianyulong uit China lyk of hy veselrige vliese gehad het wat beskou kan word as ’n soort proto-vere wat by sommige teropodes gevind is. Dit sluit ’n kuif naby sy stert in. Die teenwoordigheid van hierdie vliese kan aandui dat beide Ornithischia en Saurischia warmbloedig was.
Verspreiding
Hoewel Heterodontosauridae oorspronklik bekend was uit die Suider-Afrika van die Vroeë Juras, is fossiele nou al op vier kontinente ontdek. Vroeg in die familie se geskiedenis was Pangea nog grootliks een superkontinent, en kon hulle oor die wêreld versprei. Die oudste fossiel is ’n stuk kakebeen en los tande uit die Laat Trias uit Argentinië. Die mees uiteenlopende voorbeeld kom uit Suider-Afrika, waar fossiele van Heterodontosaurus, Abrictosaurus, Lycorhinus en Geranosaurus ontdek is.
Myxilla massa
Myxilla massa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Myxilla en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Ridley & Dendy.
Buffalo Bay Point
Buffalo Bay Point is 'n baie klein onbewoonde stukkie land aan Muskeg Bay in die Lake of the Woords, wat in die noorde van die Amerikaanse deelstaat Minnesota gelë is.
Die gebied word deur die Kanadese provinsie Manitoba begrens, maar dit vorm ‘n Amerikaanse eksklawe want dit is aan die suide van die 49ste breedtegraad gelë, wat as ‘n deelte van die grens met Kanada diens. Buffalo Bay Point se grens met Kanada loop vir net 120 m.
Buffalo Bay Point is ter weste van Elm Point en Northwest Angle gelë, wat ander Amerikaanse eksklawes is.
Discodermia vermicularis
Discodermia vermicularis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Döderlein.
Amichand Rajbansi
Amichand Rajbansi (14 Januarie 1942 – 29 Desember 2011) was 'n Suid-Afrikaanse politikus. Hy is die voormalige Hoofminister van die Huis van Verteenwoordigers, wat die parlementêre kamer vir die Suid-Afrikaanse Indiërbevolking was. Hy was ook die leier van die Minority Front gewees.
Amichand Rajbansi, met die bynaam die Bengaalse tier, is gebore in Clairwood, Durban op 14 Januarie 1942. Hy voltooi sy skoolloopbaan aan die Clairwood Sekondêre skool en gradueer aan die destydse Indiër Universiteitkollege met geskiedenis en sielkunde as hoofvakke.
Na 'n loopbaan as 'n sportadministrateur, professionele sokkerafrigter, gemeenskapsleier, en in diens van plaaslike regeringstrukture word Rajbansi in 1974 tot die Indiërraad verkies. In 1976 bedank hy uit die Indiërraad in protes teen die  inter-kabinetraad tussen die Indiërraad en die kabinet van Eerste Minister John Vorster. In 1981 stig hy die National Peoples Party (NPP) en word verkies tot die leier van dié party. Die NPP het aan die verkiesings vir die Suid-Afrikaanse Indiërraad deelgeneem en beheer oor die liggaam bekom.
In 1984, na die konstitusionele hervormings deur Eerste Minister P.W. Botha het die NPP deelgeneem aan verkiesings vir die Huis van Verteenwoordigers, die Indiërbevolking se parlementêre kamer. Die NNP het die meerderheid setels in die Huis van Verteenwoordigers gewen. As gevolg hiervan word Rajbansi 'n lid van die Suid-Afrikaanse kabinet en voorsitter van die Ministersraad vir Indiërsake. Ná die oorgang in Suid-Afrika na 'n volle inklusiewe demokrasie in 1994, is die NPP ontbind en vervang met die Minority Front, 'n party wat gedurende die verkiesing in 2009 genoegsame steun in veral die Suid-Afrikaanse Indiërgemeenskap ontvang het vir een setel in die parlement.
Na die 2004 verkiesings het Rajbansi 'n alliansie met die African National Congress (ANC) gevorm en is hy as lid van die uitvoerende raad vir sport en ontspanning van die KwaZulu-Natal Provinsie aangestel. In Januarie 2009 het die Indian International Friendship Society in New Delhi aan Rajbansi 'n Lifetime Achievement Award toegeken, die eerste ontvanger van dié toekenning in Afrika.
Hy is op Donderdag, 29 Desember 2011 om 10:10 aan natuurlike oorsake oorlede, nadat hy in Oktober in Durban se Umhlanga-hospitaal met brongitis opgeneem is.
Pous Nicolaas V
Nicolaas V was die 208ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1447 tot 1455.
Biografie
Pous Nicolaas V is gebore as Tommaso Parentucelli op 15 November 1397 in Sarzana, 'n dorp in Ligurië, Italië. Hy was die seun van Bartolomeo Lucando, alias Parentucelli, en Andreola de Calderini. Sy pa sterf vroeg en sy ma hertrou met Ser Giarente Calandrini. Hulle het 'n seun (dus Tomasso se halfbroer) Filippo Calandrini, biskop van Bologna en later kardinaal-nepoot van Pous Nicolaas. Na die dood van sy vader studeer Tomasso verder in Bologna en Florence waar hy tutor word van die Strozzi- en Albizzi-families. In 1442 kry hy 'n graad in teologie en die biskop van Bologna Niccolò Albergati, gee hom werk en stuur hom op 'n studiereis na Duitsland, Frankryk en Engeland. Hy het veral boeke versamel op sy reis, waarvan sommige vandag nog in die Vatikaan se biblioteek bewaar word.
Hy het deelgeneem aan die konsilie van Florence en in 1444 volg hy sy werkgewer op as biskop van Bologna op 27 November 1444. Pous Eugenius IV stuur hom as legaat na Frankfurt om te onderhandel met die Heilige Romeinse Ryk oor die besluite van die konsilie van Basel. Op 12 Maart 1443 stel Pous Eugenius hom aan as apostolies diaken en vise-camerlengo. Hy was baie suksesvol en by sy terugkeer in Rome word hy op 16 Desember 1446 bevorder tot kardinaal-priester van Santa Susanna. Op 6 Maart 1447 volg hy Pous Eugenius op. Hy word gekroon op 19 Maart deur kardinaal Prospero Colonna en regeer tot sy dood op 24 Maart 1455. Hy word opgevolg deur Pous Callixtus III. Die naam ‘Nicolaas’ beteken 'oorwinnaar oor/uit die volk'.
Pontifikaat
In Rome bevorder Nicolaas die Renaissance. Hy het die stad laat herstel en verfraai, die hoofstrate plavei en die akwaduk herstel. Hy het die Vatikaan, die Sint Pieterskerk en die Borga-distrik laat herbou. Hy stel Fra Angelico aan om die Lateraanse paleis te verfraai.
Die humanisme het ook groot vordering gemaak onder pous Nicolaas. Die pous stel Lorenzo Valla en ander geleerdes aan om werke uit Grieks in Latyn te vertaal. Die pous het die Vatikaanse biblioteek gestig en versterk met nege duisend boeke.
Op 18 Junie 1452 publiseer Nicolaas die bul "Dum Diversas" waarin die koning van Portugal die reg gegun word om "Saraseners, heidene en ander ongelowiges" as slawe aan te hou. Die ekspedisies van Hendrik die Seevaarder wat die roete na Indië om die Kaap ontdek het, is deels deur slawehandel finansier. Die slawehandel is herbevestig met die bul "Romanus Pontifex" op 8 Januarie 1455.
Op 29 Mei 1453 word Konstantinopel deur die Turke ingeneem en dit was 'n groot slag vir die pous. Hy het probeer om 'n kruistog te organiseer om die stad te bevry, maar het nie daarin geslaag nie.
Die volk van Rome het nie die pous waardeer nie en op 6 Januarie 1453 is daar 'n sameswering teen sy bewind onder leiding van Stefano Porcaro. Die sameswering is egter ontdek en gou onderdruk.
Die kollege van kardinale
Gedurende sy pontifikaat het Pous Nicolaas V elf kardinale aangestel:
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Quinn Lord
Quinn Lord (gebore 19 Februarie 1999) is 'n Kanadese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Trick 'r Treat (2007) en Hyde Park (2018), en in die televisiereekse Once Upon a Time (2011) en The Man in the High Castle (2015).
Jared Leto
Jared Joseph Leto (geb. 26 Desember 1971 in Bossier City, Louisiana) is ’n Amerikaanse akteur, musikant, vervaardiger, aktivis, fotograaf en sakeman. Hy het sy loopbaan vroeg in die 1990's afgeskop in die TV-reeks My So-Called Life (1994).
Loopbaan
In 1995 het hy sy rolprentdebuut gemaak in How to Make an American Quilt en in 1997 lof ontvang vir sy spel in Prefontaine. Leto het hierna byrolle gehad in The Thin Red Line (1998), Fight Club (1998) en American Psycho (2000), sowel as die hoofrol in Urban Legend (1998). In 2000 het hy lof ontvang vir sy uitbeelding van die heroïenverslaafde Harry Goldfarb in Requiem for a Dream (2000). Hy het daarna op sy musiekloopbaan gekonsentreer en toe in 2002 in Panic Room (2002), Alexander (2004), Lord of War (2005), Lonely Hearts (2006), Chapter 27 (2007) en Mr. Nobody (2009) gespeel. Hy het sy debuut as regisseur in 2012 gemaak met die dokumentêre prent Artifact.
Myxilla methanophila
Myxilla methanophila is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Jared Leto
Loopbaan
Leto het groot lof ingepalm vir sy rol as ’n transgender-vrou in Dallas Buyers Club (2013) en het in 2014 onder meer ’n Oscar as beste manlike byspeler daarvoor gewen. Hy word beskou as ’n metodetoneelspeler wat sy rolle deeglik navors en dit met oorgawe vertolk. Hy is ook baie kieskeurig met sy rolle.
Myxilla methanophila
Die spons behoort tot die genus Myxilla en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1998 deur Maldonado & Young.
Discodermia verrucosa
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1928 deur Topsent.
Jared Leto
Musikant
Leto is die hoofsanger en -liedjieskrywer van die musiekgroep Thirty Seconds to Mars, wat hy in 1998 in Los Angeles, Kalifornië, gestig het saam met sy ouer broer, Shannon Leto. Hul debuutalbum van 2002 met dieselfde naam het groot lof ingepalm, maar beperkte sukses behaal. Die groep het wêreldwyd roem behaal met hul tweede album, A Beautiful Lie (2005). Ook hul volgende albums, This Is War (2009) en Love, Lust, Faith and Dreams (2013), het lof ingepalm en sukses behaal. In Mei 2013 het die groep reeds meer as 10 miljoen albums wêreldwyd verkoop.
Leto was ook die regisseur van musiekvideo's, onder meer The Kill (2006), wat die MTV Video Music Award gewen het, Kings and Queens (2009) en Up in the Air (2013).
Sally Forrest
Sally Forrest (28 Mei 1928 – 15 Maart 2015) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Not Wanted (1949), The Strange Door (1951), The Strip (1951), en While the City Sleeps (1956).
Sweedse kroon
Die  Sweedse kroon (Sweeds: krona, meervoud: kronor) is die geldeenheid van Swede.
Geskiedenis
Die kroon is as gevolg van die Skandinawiese Monetêre Unie in 1873 ingevoer en het sodoende die Riksdaler as wettige betaalmiddel vervang. Die kroon het tot by die Eerste Wêreldoorlog as die gemeenskaplike geldeenheid van Swede, Noorweë en Denemarke gedien. Al drie lande het ná die ontbinding van hul monetêre unie besluit om hul nuwe en onafhanklike nasionale geldeenhede steeds ”kroon“ te noem en 'n vaste wisselkoers volgens die goudstandaard toe te pas.
Banknote en muntstukke
Op die Sweedse een-kroon-muntstuk word tradisioneel die portret van die Sweedse monarg of monargin op een en die staatswapen (of die koninklike kroon) op die ander kant afgebeeld. Daarnaas verskyn ook die koninklike leuse op die muntstuk.
Die historiese voorlopers was die „Riksdaler“ (wat in 48 ”Skilling Banco“ opgedeel is). Die nuwe Riksdaler is vanaf 1858 in 100 öre opgedeel.
Volgens 'n besluit van die Sweedse parlement is die 50-öre-muntstuk op 30 September 2010 afgeskaf.
Sveriges Television
Sveriges Television AB (SVT) is die publieke uitsaaikorporasie van Swede met sy hoofkwartier in Stockholm en produksie-ateljees in verskeie ander Sweedse stede. SVT het 29 streekantore en sowat 2 300 medewerkers.
Sveriges Television word as 'n aandelemaatskappy bedryf waarby die meerderheid aandele in besit van 'n stigting is. Die bestuursraad word deur die Sweedse regering benoem. Sveriges Television word uitsluitlik deur middel van lisensiegelde gefinansieer wat deur die Sweedse parlement (Riksdagen) vasgelê word en in Mei 2009 SEK 2076 (ZAR 2212 ) per jaar beloop het. SVT saai geen televisie-advertensies uit nie.
Die Sweedse televisie-programme is oorspronklik deur Sveriges Radio (SR), die land se publieke radiodiens, geproduseer, en eers in 1979 het die televisiediens SVT as 'n selfstandige onderneming ontstaan. Die bogenoemde huidige stigting bestaan naas die televisie- en algemene radiodiens ook uit die uitsaaidiens Utbildningsradion (UR). UR beskik egter nie oor sy eie kanale nie, en sy programme word deur SVT en SR uitgesaai.
SVT se huidige televisiekanale sluit SVT1, SVT2, SVTB ('n kinderkanaal), Kunskapskanalen, SVT24 en die internasionale televisiekanaal SVT World in. Die laasgenoemde kan - in teenstelling met die ander programme - ook as betaaltelevisie via satelliet in die buiteland opgevang word. Ander platforms is svt.se met SVT Play en Prima Play, SVT HD, mobil.svt.se en SVT Text & Web (teleteks).
Die programme van SVT en SR word via digitale terrestriële televisie, satelliet, kabeltelevisie, IPTV en televisie vir mobiele toestelle uitgesaai. Sweedse wetgewing verseker dat daar naas lisensiegelde en kragtariewe geen bykomende intekengelde gevra mag word nie - aanbieders van privaat betaaltelevisiekanale wat via satelliet gebeeldsaai word (Canal Digital en Viasat) is verplig om aan Sweedse verbruikers ook gratis toegang tot satelliet-televisie te verskaf. Kabelgebaseerde betaaltelevisie-ondernemings is eweneens verplig om seker te maak dat alle huishoudings, wat oor toegang tot kabeltelevisieprogramme beskik, ten minste die publieke SVT-programme asook dié van Swede se grootste privaat uitsaaikorporasie TV4 kan kyk, selfs al het hulle die maandelikse kabeltelevisie-intekengeld nie betaal nie.
Rhubarb Triangle
Die Rhubarb Triangle ("Rabarberdriehoek") is 'n driehoekgebied in Wes-Yorkshire, Engeland, geleë tussen die nedersettings Wakefield, Morley en Rothwell met 'n oppervlakte van 9 vierkante myl (23 km2) wat in die Verenigde Koninkryk bekendstaan vir sy soet kweekhuis-rabarber wat vroeg in die jaar geoes en bemark word. Oorspronklik was die Rabarberdriehoek veel groter en het 'n gebied tussen Leeds, Bradford en Wakefield beslaan. Belangrike nedersettings in die huidige kleiner streek sluit Kirkhamgate, East Ardsley, Stanley, Lofthouse en Carlton in.
Die plaaslike rabarberbedryf is vanaf die eerste dekade van die 20ste eeu tot 1939 grootliks uitgebrei en het op sy hoogtepunt 'n gebied van 30 vierkante myl (78 km2) met sowat 200 rabarberplase beslaan. Die taai rabarberplant is oorspronklik uit Siberië afkomstig en aard goed in die nat en koue winters van Wes-Yorkshire, 'n streek wat vroeër sowat 90 persent van die wêreld se winterrabarber in eenvoudige kweekhuisskure geteel het wat daar orals op die velde aangetref is. Yorkshire se kweekhuis-rabarberplante begin eers buite ontwikkel om daarna uitgegrawe en in lang, lae en verwarmde kweekhuisskure oorgeplaas te word waar hulle in volledige donkerheid vinnig groei. Sonder sonlig gebruik die rabarberplant sy eie suikers om te groei en ontwikkel sodoende sy unieke soet smaak.
Kweekhuis-rabarber uit Yorkshire is in 2010 deur die Europese Unie as 'n produk van beskermde oorsprong (Protected Designation of Origin, PDO) gelys. Die PDO-etiket waarborg dat die produk volgens tradisionele metodes in 'n lank gevestigde verbouingsgebied gekweek en geoes is.
Air France (musiekgroep)
Air France is 'n musiekgroep vanuit Göteborg (Swede) wat uit die lede Joel Karlsson en Henrik Markstedt bestaan. Hul musiek is al as "post-rave bliss", "beach foam pop", en "Baleaarse disco" beskryf. Hul No Way Down-EP het is op Pitchfork Media se lys van Beste Nuwe Musiek ingesluit en het 'n gradering van 8,6 ontvang.
Pieksel
In digitale afbeelding is 'n pieksel kolletjies, of beeldelement 'n fisiese punt in 'n rowwe beeld, of die kleinste assesseerbare element in 'n vertoontoestel, so dit is die kleinste beheerbare element van 'n foto op 'n skerm.
Elke pieksel is 'n steekproef van die oorspronklike beeld; 'n groter steekproef verskaf groter akkurate voorstelling van die oorspronklike. Die intensiteit van elke pieksel is veranderlik. In kleurbeeldvormingstelsels, word 'n kleur gewoonlik verteenwoordig deur drie of vier komponent intensiteite soos rooi, groen, en blou, of siaan, magenta, geel en swart.
Die woord is 'n kombinasie van pix, vir die Engelse "picture", en die element. Die woord pix verskyn in tydskrifnuus in 1932 as 'n afkorting vir die Engelse woord "pictures', in verwysing na films.  Teen 1938 is "pix" in Engels gebruik vir foto's deur fotojoernaliste.
Pieksels, afgekort as "px" is ook 'n maateenheid wat algemeen gebruik word in grafiese en webontwerp, gelykstaande aan ongeveer 0,26 mm. Hierdie mate word gebruik om seker te maak dat 'n gegewe element in dieselfde grootte sal vertoon, ongeag die skermresolusie.
Tegnies
'n Pieksel word gewoonlik beskou as die kleinste enkele komponent van 'n digitale beeld. Maar die definisie is hoogs kontekssensitief. Dit kan bv. "gedrukte pieksels" op 'n bladsy wees, of pieksels deur elektroniese seine uitgevoer, of verteenwoordig deur digitale waardes, of pieksels op 'n skermtoestel, of pieksels in 'n digitale kamera (fotosensor-elemente). Pieksels kan ook gebruik word as 'n maateenheid bv: 2400 pieksels per duim, 640 pieksels per lyn, of gespasieer as 10 pieksels uitmekaar.
Carlo Maria Giulini
Carlo Maria Giulini (Cavaliere di Gran Croce OMRI) (* 9 Mei 1914 – † 14 Junie 2005) was 'n Italiaanse dirigent.
Giulini het op die ouderdom van vyf jaar viool begin speel. Sy musikale opvoeding is uitgebrei toe hy op die ouderdom van sestien by Italië se mees vooraanstaande konservatoria, te wete die Accademia Nazionale di Santa Cecilia in Rome begin studeer het. Aanvanklik het hy die altviool en dirigeer gestudeer en daarna, na 'n oudisie, het hy 'n plek gewen in die Orchestra dell'Accademia Nazionale di Santa Cecilia.
Alhoewel hy twee jaar later 'n dirigeerkompetisie gewen het, kon hy nie van die prys - naamlik die geleentheid om te dirigeer - gebruik maak nie aangesien hy opgeroep is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Soos die oorlog einde se kant toe beweeg het, het hy tot die bevryding sou aanbreek weggekruip ten einde te verhoed dat hy saam met die Duitsers moes veg. Terwyl hy weggesteek was het hy met sy metgesel, Marcella, getrou en hulle het tot haar dood in 1995 onafskeidbaar gebly. Hulle het drie kinders gehad.
Na die 1944 bevryding is hy uitgenooi om wat toe bekend gestaan het as die Augusteo Orkes (nou die Santa Cecilia Orkes) te lei in die orkes se eerste na-oorlogse konsert. Ander geleenthede het gou na sy kant toe gekom. Die geleenthede het sommige van die wêreld se grootste simfonieorkeste ingesluit, soos die Chicago Simfonieorkes, Londen se Philharmonia Orkes, en die Weense Filharmoniese Orkes. Sy loopbaan het oor 54 jaar gestrek en hy het eers in 1998 afgetree. Giulini is op die ouderdom van 91 jaar in Brescia, Italië, oorlede.
Noemenswaardige opnames
Giulini se mees noemenswaardige opera-opnames sluit die Philharmonia Orkes en Koor 1959-weergawes van Mozart se operas Le nozze di Figaro en Don Giovanni vir EMI in, sowel as sy lewendige opname in 1955 van Verdi se La traviata met Maria Callas. Hy het ook opnames gemaak van Verdi se Requiem en die Vier Gewyde Stukke, wat hoog aangeprys was.
Ami Foster
Ami Foster (gebore 5 Augustus 1975) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Punky Brewster (1984) en Pound Puppies (1986).
Carlo Maria Giulini
Noemenswaardige opnames
Bewonderenswaardige orkestrale stukke sluit Debussy se La mer (Debussy) en Nokturnes (Debussy), Dvořák se 9de Simfonie en Tsjaikofski se 6de Simfonie met die Philharmonia Orkes, Moessorski se Prente by 'n Uitstalling, Brahms se 4de Simfonie en Mahler se 1ste en 9de simfonieë met die Chicago Simfonieorkes, Beethoven se 3rde en 5de Simfonieë, en Schumann se 3rde Simfonie met die Los Angeles Filharmoniese Orkes, Mahler se Das Lied von der Erde met die Berliner Philharmoniker, Brahms se vier simfonieë, Bruckner se 7de, 8ste en 9de simfonieë met die Weense Filharmoniese Orkes, en Dvořák se 7de en 9de Simfonieë met die Koninklike Concertgebouw Orkes van Amsterdam in. Die meeste van hierdie opnames was gemaak vir die Deutsche Grammophon plate-etiket. Sy lewendige opname van Britten se War Requiem wat gemaak is in die Royal Albert Hall in 1969, is beskikbaar as 'n BBC Legends opname en is 'n Gramophone-toekenningwenner.
Nwarhelerivier
Die Nwarhelerivier is 'n kort sytak van die Sandrivier in  Mpumalanga in Suid-Afrika.
Magalieskruin
Magalieskruin is 'n voorstad van Pretoria. Dit is 12 km noordoos van Pretoria se middestad geleë.
Discorhabdella
Discorhabdella is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Anomura
Anomura (valskrappe) is 'n infraorde wat behoort tot die orde Decapoda. Oppervlakkig lyk hulle nes krappe omrede hulle ook tien pote het, maar verskil deurdat van hulle pote kleiner is. Pote wat verloor word in gevegte of ander redes groei weer terug oor tyd.
Adorp
Adorp is ’n dorp in die munisipaliteit Het Hogeland in die provinsie Groningen in Nederland. Tot 1990 was Adorp 'n eie munisipaliteit gewees. Die dorp het 'n kerk wat uit die 13de eeu dateer.
Die Aeolus-meul dateer uit 1851. Aeolus is nog in private besit, maar word nie meer bedryf nie. Die meul benodig dringende herstelwerk.
Luphindweni
Luphindweni is 'n nedersetting geleë noord van Oos-Londen in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit val onder die Groot Kei Plaaslike Munisipaliteit.
Frances Foster
Frances Foster (11 Junie 1924 – 17 Junie 1997) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Five Corners (1987), Malcolm X (1992), Clockers (1995), en The Juror (1996).
Mafia (dubbelsinnig)
Die term Mafia of mafia kan verwys na:
Austin MacDonald
Austin MacDonald (gebore 17 Julie 1995) is 'n Kanadese akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Kit Kittredge: An American Girl (2008) en He Never Died (2015), en in die televisiereekse Life with Boys (2011) en Hannibal (2013).
Waterkloof Glen
Waterkloof Glen is 'n voorstad in die suidooste van Pretoria, Suid-Afrika.
Gereformeerde kerk Pretoria-Alkantrant
Die Gereformeerde kerk Pretoria-Alkantrant is die vierde jongste van die 11 gemeentes in die Gereformeerde Kerk se Klassis Oostelike Pretoria. In dié klassis was dit einde 2014 die derde grootste gemeente met 462 belydende en 91 dooplidmate, vergeleke met 681 en 132 einde 2001. Die sieletal het dus binne die eerste 13 jaar van die 21ste eeu met amper ’n derde afgeneem.
Die gegoede voorstede en woonbuurte binne die gemeente se grense is onder meer Alphen Park, Ashlea Gardens, Constantiapark, Faerie Glen (sonder sy uitbreidings), Hazelwood, Lynnwood Glen, Lynnwood Park, Menlyn, Newlands en Waterkloof Glen.
Pretoria-Alkantrant het op 3 November 1974 uit die oostelike wyke van die Gereformeerde kerk Pretoria-Brooklyn afgestig. As bruidskat het die nuwe gemeente twee erwe in die woonbuurt Ashlea Gardens ontvang wat geskenk is deur Harm Oost en die familie Koelman. Oudl. Koelman was juis die eerste lidmaat wat uit die kerk begrawe is en die straat waarin die kerk opgerig is, is dan ook na hom genoem. Eers is eredienste in skoolsale gehou en in April 1978 het die kerkraad ’n tender vir die oprigting van die kerk aanvaar.
Daar was geen sprake van simboliek in die plan, wat ontwerp is deur die firma Hartman, Van der Walt en Vermooten, nie. Dit bied sitplek aan sowat 500 kerkgangers, maar wanneer die konsistorie se skuifdeure oopgemaak word, is daar plek vir nog 80. Daar was voorheen ’n skaapkraal op wat die kerkperseel geword het, iets wat voordelig was vir die ontwikkeling van die tuin.
Ds. A. Le R. du Plooy het die kerkgebou se hoeksteen op 23 September 1978 gelê en sewe maande later kon die gebou in gebruik geneem word. Ná aanbouing kon die vergrote saal-konsistorie-kompleks op 30 Junie 1991 ingewy word.
Discorhabdella incrustans
Discorhabdella incrustans is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discorhabdella en tot die familie Crambeidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Dendy.
The Tough Alliance
The Tough Alliance is 'n musiekduo vanuit Gotenburg (Swede) wat in 2003 deur die vriende Henning Fürst en Eric Berglund gevorm is. Die groep het voorheen 'n platekontrak met die Sweedse platemaatskappy Service gehad, maar het later hul eie uitgewer, Sincerely Yours, gestig.
Matthew McConaughey
Matthew David McConaughey (geb. 4 November 1969 in Uvalde, Texas) is ’n Amerikaanse akteur. Hy het die eerste keer aandag getrek met sy spel in die komedie Dazed and Confused (1993), en het daarna in prente gespeel soos Texas Chainsaw Massacre: The Next Generation (1994), A Time to Kill (1996) en Steven Spielberg se historiese drama Amistad. In die 2000's het hy in verskeie romantiese dramas gespeel soos The Wedding Planner (2001) en How to Lose a Guy in 10 Days.
Sedert 2010 was hy in ernstiger rolle, soos dié in The Lincoln Lawyer, Bernie, Killer Joe, Mud en The Wolf of Wall Street. In 2013 het hy die rol vertolk van ’n cowboy wat met vigs gediagnoseer word in Dallas Buyers Club. Vir laasgenoemde het hy in 2014 verskeie pryse gewen, onder meer die Golden Globe en Oscar. Hy het ook saam met Woody Harrelson in die TV-speurreeks True Detective gespeel.
Vroeë lewe
McConaughey, die jongste van drie seuns, is in Uvalde, Texas, gebore. Sy pa, James Donald McConaughey, was ’n vulstasie-eienaar wat eens vir die NFL Amerikaanse voetbal gespeel het   en sy ma, Mary Kathleen "Kay" (geb. McCabe), was ’n kindertuinonderwyseres en skrywer. Sy ouers is verskeie kere geskei en weer met mekaar getroud. Hy het Skotse, Engelse, Ierse, Sweedse en Duitse bloed.
McConaughey het in Longview, Texas, gewoon waar hy op hoërskool was en in die jaarboek as "die aantreklikste leerling" aangewys is. Hy het in 1988 vir ’n jaar in Warnervale in Nieu-Suid-Wallis, Australië, gebly as ’n uitruilstudent. Daarna het hy aan die Universiteit van Texas studeer, waar hy in 1993 ’n BA-graad behaal het in radio-en-TV-rolprente.
1991–2000
McConaughey het in 1991 begin toneelspeel en in verskeie TV-advertensies verskyn voordat hy in Richard Linklater se rolprent Dazed and Confused verskyn het. Dit het goeie resensies gekry. Ná ’n paar kleiner rolle in Angels in the Outfield, Texas Chainsaw Massacre: The Next Generation en Boys on the Side, het hy sy deurbraak gemaak as die regsgeleerde Jake Brigance in die 1996-prent A Time to Kill, wat gebaseer was op die John Grisham-roman met dieselfde naam. Laat in die 1990's het McConaughey hoofrolle vertolk in onder meer Contact, Amistad, The Newton Boys, EDtv en U-571.
2001–2011
Teen die vroeë 2000's het hy dikwels romantiese rolle vertolk in prente soos The Wedding Planner en How to Lose a Guy in 10 Days. Albei dié prente was ’n sukses by die loket. Hy het in dié tyd ook gespeel in Tiptoes, Two for the Money en Frailty.
In 2005 het hy saam met Penélope Cruz in die prent Sahara gespeel en in dieselfde jaar is hy aangewys as die tydskrif People se "Sexyste man in die wêreld".
In 2006 was hy saam met Sarah Jessica Parker in die romantiese komedie Failure to Launch, asook in We Are Marshall. Hy het Owen Wilson vervang in Ben Stiller se Tropic Thunder ná Wilson se selfmoordpoging.
Vanaf 2012
Nadat hy vir ’n rukkie nie toneelgespeel het nie, het McConaughey in kleiner, onafhanklike prente meer uitdagende rolle vertolk en groot lof daarvoor gekry. In 2012 het hy teenoor Channing Tatum gespeel in Magic Mike, wat gebaseer is op Tatum se vroeë lewe. Die regisseur was Steven Soderbergh. Daarna het hy saam met Shirley MacLaine in die prent Bernie gespeel. In Junie 2012 is McConaughey genooi om by die Academy of Motion Picture Arts and Sciences aan te sluit.
In 2013 het hy die rol van Ron Woodroof gespeel in die prent Dallas Buyers Club. Die prent het groot lof gekry en McConaughey het verskeie pryse daarvoor gekry, onder meer ’n Golden Globe en Oscar. Hy moes meer as 17 kg vir die rol verloor.
McConaughey speel saam met Woody Harrelson in die 2014-TV-reeks True Detective. Vroeg in 2013 is dit bevestig dat hy die hoofrol speel in Christopher Nolan se wetenskapsfiksieprent Interstellar, wat in November 2014 uitgereik was.
Sommige resensente noem sy terugkeer na prente en sy aanvaarding van meer ingewikkelde rolle die "McConaissance".
Persoonlike lewe
McConaughey het die Brasiliaanse model en TV-persoonlikheid Camila Alves in 2006 ontmoet. Hulle is op 9 Junie 2012 in Austin, Texas, getroud en woon steeds daar. Hulle het saam drie kinders, Levi, Vida en Livingston.
Discorhabdella hindei
Discorhabdella hindei is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discorhabdella en tot die familie Crambeidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1992 deur Boury-Esnault, Pansini & Uriz.
Fredrik Reinfeldt
John Fredrik Reinfeldt ([ˈfreːdrɪk ˈrajnˌfɛlt], * 4 Augustus 1965) is 'n Sweedse politikus. Hy was van 2003 tot 2015 partyleier van die konserwatiewe Moderata samlingspartiet.
Ná die politieke alliansie Allians för Sverige se oorwinning in die nasionale verkiesing op 1 September 2006 is Fredrik Reinfeldt op 5 Oktober 2006 as die eerste minister van Swede (Sweeds: statsminister) verkies. Hy was destyds die derde jongste politikus wat hierdie amp beklee het.
Reinfeldt was van 1992 tot 2013 getroud met Filippa Reinfeldt, 'n konserwatiewe afgevaardigde in die parlement van Stockholms län.
Meyerspark
Meyerspark is 'n voorstad in die ooste van Pretoria, Suid-Afrika.
Helen Foster (aktrise)
Helen Foster (23 Mei 1906 – 25 Desember 1982) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Road to Ruin (1928), Is There Justice? (1931), The Primrose Path (1931), en The Boiling Point (1932).
Ngxingxolo
Ngxingxolo is 'n nedersetting geleë noord van Oos-Londen in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit val onder die Groot Kei Plaaslike Munisipaliteit.
Geskilderde stekelkreef
Die Geskilderde stekelkreef (Panulirus versicolor) is 'n stekelkreef wat voorkom in die westelike Stille Oseaan en die Indiese Oseaan; meer spesifiek die Rooisee en aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by KwaZulu-Natal. Die stekelkreef word tot 40 cm lank en het 'n groot, patroon voorkoms. Die karapaks is doringagtig en groen met swart en wit strepe op. Daar is twee lang horings tussen die oë wat vorentoe wys en die lang antennas is wit. Die stert is groenerig van kleur met die rante wat swart en wit gekleur is. Die swemvoete onder die lyf is donker en omring met wit. Die bene is bedek met blou en wit strepe op.
Hulle leef in skeure in koraal en rotsriwwe tot op 'n diepte van 25 m. Hulle is gewoonlik alleenlopers wat in die nag lewe. Die stekelkreef is 'n karnivoor en vreet vis, slakke, ander skaaldiere en wurms. Die spesie kom algemeen voor.
Ulrum
Die Afskeiding
Ulrum is die dorp waar Hendrik de Cock in 1834 sy gemeente van die Nederlands Hervormde Kerk afgeskei het. Dit was die begin van die Gereformeerde kerk in Nederland. Presies 25 jaar later het 'n soortgelyke afskeiding op Rustenburg in Suid-Afrika plaasgevind en het die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika ontstaan.
Arlington, Oregon
Arlington is 'n dorp in die noorde van Oregon, in die Gilliam-distrik.
Demografie
In 2000 het die dorp 'n bevolking van 524 gehad: 95,42% wit, 0,00% swart of Afro-Amerikaans, 1,72% Amerikaanse inboorlinge, 0,00% Asiaties, 0,00% Stille Oseaan-eilanders, 1,72% van ander rasse en 1,15% van twee of meer rasse. Spaans-Amerikaners of Latyns-Amerikaners van enige ras het 3,24% van die bevolking uitgemaak.
Phoebe Foster
Phoebe Foster (9 Julie 1895 – Junie 1975) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Night Angel (1931), Dinner at Eight (1933), Our Betters (1933), en Anna Karenina (1935).
Menlyn
Menlyn is 'n klein voorstad in die suidooste van Pretoria, Suid-Afrika.
Skimstam
Skimstam is 'n paramorfeem met oënskynlike betekenis maar dit het in werklikheid geen gespesifiseerde betekenis nie.
Volgens Prof. Gerhard van Huysteen is 'n skimstam die teenoorgestelde van 'n zeromorfeem omrede skimstamme wel vorme het, maar geen betekenis nie. Verder sê van Huysteen dat skimstamme ook soos morfeme lyk, maar dat dit net in een of twee ander woordvorme voorkom. Voorbeelde in Afrikaans van skimstamme sluit die volgende in: boe in boe-pens, tjoep in tjoep-stil.
Hierdie woorde lyk soos 'n morfeem maar is eintlik nie volwaardig nie, omrede hulle in geen ander woorde voorkom nie.
Skimstamme vorm deel van die morfologie van Afrikaans en val onder die paramorfeen afdeling van morfologie.
Winterdriehoek
Die Winterdriehoek (in die Noordelike Halfrond bekend as die "Somerdriehoek") is 'n eenvoudige, maar nogtans sigbare sterrepatroon of asterisme van drie sterre aan die sterrehemel.
Op winteraande is dit die opvallendste sterrepatroon aan die suidelike naghemel. Dit kan selfs in groter stedelike gebiede gesien word ondanks ligbesoedeling, asook deur ligte sluierwolke.
Die beeld bestaan uit die sterre
Discorhabdella littoralis
Discorhabdella littoralis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discorhabdella en tot die familie Crambeidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2001 deur Maldonado, Carmona, Van Soest & Pomponi.
Discorhabdella tuberosocapitatum
Discorhabdella tuberosocapitatum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Leens
Leens (Gronings: Lains) is 'n dorp in die munisipaliteit Het Hogeland en is die vroeë administratiewe setel van die voormalige munisipaliteit De Marne in die provinsie Groningen in Nederland. Tot 1990 het Leens 'n eie munisipaliteit gehad.
Discorhabdella tuberosocapitatum
Die spons behoort tot die genus Discorhabdella en tot die familie Crambeidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1890 deur Topsent.
Leens
Die Petruskerk
Leens het 'n kerk wat uit die 12de eeu dateer. Die oudste deel is van tuff in die romaanse styl. Die kerk het 'n besonderse orrel wat in 1734 deur Albert Antonius Hinsz gebou is.
J. C. MacKenzie
J. C. MacKenzie (gebore 17 Oktober 1970) is 'n Kanadese akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Aviator (2004), The Departed (2006), en The Wolf of Wall Street (2013), en in die televisiereeks Vinyl (2016).
Kosmologiese argument
Die kosmologiese argument is 'n teorie dat alle dinge in die wêreld deur iets anders geskep of ontstaan het. Synde daar ŉ heelal is eerder as niks nie, impliseer dit dat die kosmos sy oorsprong buite homself moes vind. Die beredenering is gebaseer op die wet van kousaliteit. Die wet sê basies dat elke tydelike ding sy oorsaak by iets anders as homself vind.
Die kosmologiese argument vir die bestaan van God is so oud soos die filosofie self. Die Grieke het ŉ vorm van die kosmologiese argument ontwikkel, wat sy beginpunt vind by “die Eerste Beweger”. Die argument was later deur die Christenfilosowe aangevoer, hoofsaaklik deur die skolaste. Die grootste naam om hier van kennis te neem is Thomas van Aquino. Anzelm het later die kosmologiese argument ondersteun en verder ontwikkel tot in die vorm wat ons hom vandag kry. Hierdie argument was egter nie alleen ŉ Westerse produk nie. Die Moslemfilosoof Avicenna het ook later daarby aangesluit. Binne die moderne filosofie het daar ook verskeie vorme van die kosmologiese argument ontstaan (Kenny, 2006:151).
Cogito ergo sum
Descartes (soos aangehaal deur Rhys, 1912:95) het ŉ proses van onsekerheid of skeptisisme gevolg om uiteindelik by die waarheid uit te kom. Hy het vanuit ŉ byna ondenkbare skeptiese posisie begin, waarby hy twyfel oor al sy ervaringe gebring het. Hy wou ŉ ander perspektief kry oor alles wat die mens as waarheid beskou. Descartes het getrou aan sy metode gebly en God in twyfel getrek met die vraag of daar moontlik “ŉ reuse Bedrieër” die wêreld beheer, ŉ demoniese wese wat by die mens voortdurend en doelbewus ŉ valse skyn oor die werklikheid wek. Gevolglik vra Descartes: Hoe is dit moontlik om met sekerheid te weet, dat die werklikheid soos ek dit ervaar, inderdaad die werklikheid in sy geheel is? Dié vraagstuk staan bekend as die subjek-objek probleem. Met ander woorde: Hoe kan die mens met sekerheid vasstel dat die objektiewe werklikheid daar buite in ooreenstemming is met my subjektiewe perspektief daarvan? Vanuit die oordrewe skeptisisme het Descartes homself afgevra wat hy wel met sekerheid kan vasstel. Hierop volg die geboorte van die bekende slagspreek Cogito ergo sum: Ek dink daarom is ek. Descartes het tot die besef gekom dat hy alles met sy kritiese skeptisisme in twyfel kon trek, maar dat sy denke die een aspek van die werklikheid is wat nie in twyfel getrek kan word nie. Daar was dus geen manier vir hom om die werklikheid van twyfel te ontsnap nie. Descartes het bewys dat ŉ mens nooit die bestaan van die self kan betwyfel sonder om die werklikheid van die self te bevestig nie.
Dubito to cogito to sum
Descartes (soos aangehaal deur Geisler, 1999:194) vind sy universele beginpunt in twyfel. Hy argumenteer vanaf twyfel na denke tot bestaan: Dubito to cogito to sum (Vanaf “ek wonder” word daar beweeg na “ek dink” tot “ek is”) Dit is vanuit dié metodiek wat Descartes ŉ vorm van die kosmologiese argument ontwikkel het. Sy argument lyk soos volg: Gevolgtrekking: Daar moet ŉ volmaakte intelligensie wees wat die bron van die perfekte idee skep.
Gottfried Leibniz
Leibniz (1989:149) se kosmologiese argument het verskil van Aquinos s’n aangesien dit gebruik maak van die beginsel van genoegsame rede. Aquinos het alleen op die beginsel van kousaliteit staat gemaak. Leibniz wat ŉ kind van die rasionalisme was, het gepoog om dit op daardie vlak in te laat skakel. Die beginsel het egter daartoe gelei, dat ateïste soos Sartre en Nietzsche die argument later as ŉ teenstrydige argument afgeskryf het, aangesien God self 'n geskepte wese hiervolgens moes wees. Nietemin het sy kosmologiese argument soos volg verloop (Broad, 1975:98): Gevolglik moet daar ŉ eerste oorsaak van die kosmos wees, wat onafhanklik en self-eksistent is.
Die tradisonele kosmologiese argument
Locke (soos aangehaal deur Emmanuel & Goold, 2002:138) se bewyse vir God volg die lyn van die tradisionele kosmologiese argument.
Die kosmologiese argument vandag
Vandag is daar meer ondersteuning vir die argument vanuit die wetenskap, ŉ luuksheid wat die moderne filosowe nie gehad het nie. Die argument kan as volg uiteen gesit word (Geisler, 1999:161): Daar is hoofsaaklik twee maniere waarmee die wetenskap die kosmologiese argument ondersteun. Sonder om te lank op die onderwerp te dwaal, bespreek ek hul vlugtig. Daar is konsensus onder wetenskaplikes vandag dat die heelal in ŉ konstante proses van uitbreiding is. Elke objek beweeg weg van elke ander objek wat impliseer dat ruimte self vergroot.