cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Desjima
In die hele tydperk tot 1853 was Dezjima die enigste punt van kontak van die keiserryk met die buitewêreld. Daar is altyd slegs 'n beperkte aantal (20) Nederlanders op die eiland toegelaat en behalwe een jaarlikse besoek aan die shogun in Edo (vandag Tokio) mag hulle nie die eilandjie verlaat het nie. Bowendien het daar ongeveer 200 sogenoemde dwarskijkers op die eiland gewoon, mense wat die gevaarlike barbare in hulle gate moes hou.
Hoewel die Nederlandse handelspos met sy handelsmonopolie vir die VOC besonder winsgewend was, is Japan ook baie aan Dezjima verskuldig. Die Nederlandse skepe het boeke en ander inligting na Japan gebring wat die land in staat gestel het om meer oor die buitewêreld, en in die besonder die ontwikkelende Europese wetenskap, te leer. Die Japanners, waarvan sowat 70% tot 80% geletterd was, het ywerig Rangaku beoefen, 'n soort 'Nederlandkunde' waarvolgens duisende Nederlandse boeke vertaal en versprei is. Die vertaalde boeke het gretig aftrek in die geïsoleerde Japan gekry.
Die aanwesigheid van die Nederlanders het ook die plaaslike kultuur beïnvloed. In straatfeeste in die stad Nagasaki word afbeeldings van die Nederlandse skepe, kompleet met rooi-wit-blou, rondgedra. Verder het Nagasaki 'n pretpark, Huis ten Bosch, met Nederland as onderwerp.
Met verloop van tyd het die oorspronklike Dezjima byna geheel en al verdwyn; deur drooglegging is dit al lank nie meer 'n eilandjie nie en die ou geboue is grotendeels gesloop. Na aanleiding van die herdenking van die 400 jaar oue betrekkinge tussen Nederland en Japan in die jaar 2000 is daar egter 'n projek van stapel gestuur om die eiland weer in geheel na sy ou staat te restoureer. Inmiddels is enkele van die geboue op ware skaal gerekonstrueer en dien tans as museums.
Johannes van Jerusalem
Lewe en werk
Van Staden matrikuleer in 1987 aan die Hoërskool Pietersburg. Hy studeer verder aan die Universiteit van Pretoria, waar hy ’n B.A.-graad, ’n B.A. Honneurs-graad en in 1992 ’n M.A.-graad in Letterkunde verwerf, laasgenoemde met ’n verhandeling oor “Manlike diskoerse: teorie, mag, politiek, teks-geweld en seks – gerig op die prosa van P.J. Haasbroek en Alexander Strachan”. Hierna is hy van 1992 tot 1995 vertaler in die Staatsdiens en is daarna vanaf 1995 tot 2000 lektor in Kommunikasiekunde aan die Universiteit van Suid-Afrika in Pretoria. Tussen 2002 en 2009 is hy ’n Biodanza-fasiliteerder van die Rolando Toro School of Biodanza. Vanaf September 2004 tot  November 2010 gee hy ook saam met Annalie Pauw onder die vaandel van Biodanza Pretoria Body and Soul Fun ’n weeklikse Biodanza klas in Brooklyn in Pretoria. Hy gee steeds op deeltydse basis Biodanza-klasse vir individue en ook op ’n groepsbasis.
Vanaf Januarie 2003 tot Maart 2011 is hy as assosiaat betrokke by KnowHouse CC, waar hy strategiese konsultasiewerk in die menslike hulpbronne veld doen, spesifiek in die ontwerp en ontwikkeling van navorsingsprogramme om kultuurtransformasie, veranderingsbestuur en ander gedragsveranderinge in die werkplek teweeg te bring. Hy is vanaf 2008 besturende direkteur van Move Transformation Modalities CC, wat optree as konsultante in kreatiwiteit en korporatiewe lering. Saam met Henning Pieterse ontwikkel hy die opleidingsprogram Creative Journey waar deelnemers deur middel van beweging, klank en direkte tegnieke geleer word om hulle kreatiwiteit te herwin. In April 2011 is hy medestigter van Oxygen for Conscious Organisation, ’n konsultasiefirma wat die inherente sterkpunte van die kliënte-organisasie op holistiese wyse saamsnoer tot ’n gedugte eenheid. Hierdie firma word in Julie 2012 ontbind. Vanaf Augustus 2012 is hy onder andere as bestuurder van intervensies betrokke by WorldsView Academy for Organisational Change in Johannesburg. Hulle spits hulle daarop toe om leiers, bestuurders en spanne op alle vlakke te help om ’n sterk gedeelde visie en doelwitte te ontwikkel om die organisasie so meer doeltreffend te maak.
Hy tree by verskeie geleenthede by Versindaba op Stellenbosch op waar hy van sy eie gedigte voorlees en neem gereeld deel (soms onder die naam JC Van) aan die Bekgevegte by kunstefeeste en elders, waar toeskouers getrakteer word op impromptu gedigte. In 2012 skryf hy by die Universiteit van Pretoria in vir ’n Ph.D.-graad in Kreatiewe Skryfkuns.
Skryfwerk
Hy skryf sy gedigte meestal onder die skuilnaam Johannes van Jerusalem, hoewel sommiges onder die naam Christo van Staden onder andere in Tydskrif vir Letterkunde verskyn. Die titel van sy debuutbundel “Eros ontbind” verwys na Eros, die liefdesgod, wat tot niet gaan. In die meerderheid van die gedigte is Eros egter springlewendig en die herkoms van die titel is te vind in die inleidende gedig, waar die begrafnis van Eros beskryf word. In hierdie gedig word die noue verbintenis tussen dood en lewe en tussen ontbinding en vrugbaarheid as die hooftemas van die bundel ingelui. Volgens die Griekse mitologie beliggaam Eros die erotiese liefde en seksuele begeerte en sorg hy ook vir ’n kosmiese samesyn tussen die hemelse en die aardse. Hy word dus ook beskou as simbool van lewe na die dood. Die bundel bevat baie erotiese fantasieë, aangevul met mitologiese verwysings, waar seks gesien kan word as ’n kortpad na ’n geestelike dimensie. Daar is dan ook gedigte wat om ’n religieuse interpretasie vra, soos twee “psalms”, ’n klaaglied en die eie motto voor in die bundel, gekoppel met die digter se skuilnaam. Hoewel daar vyf afdelings is, word die gedigte genommer en loop die nommering regdeur, sodat dit ’n strak opeenvolging en eenheid suggereer. Van sy gedigte word in die geleentheidsbundels van Versindaba asook in versamelbundels soos “Groot verseboek” opgeneem. Hy skryf ook Engelse gedigte wat onder andere in Scrutiny2 gepubliseer word en twee Engelse gedigte word in “Eros ontbind” geplaas.
Hy publiseer ook kortverhale onder die naam Christo van Staden in Tydskrif vir Letterkunde. Sy kortverhaal “Die duiwel se haan kraai net een keer” word opgeneem in die versamelbundel “Naglopers” onder redaksie van Lindeque de Beer.
Waaierkelp
Waaierkelp (Laminaria pallida) is 'n seewier wat in die see groei. Dit kom voor vanaf Kaap Agulhas, weswaarts al langs die Weskus. Hierdie bruinalge word 5 m hoog en die stamme het groot, waaieragtige blare aan die punte. Die massa van die wortels anker die alge op die seebodem. Dit verkies koue water en kom voor in die benedegetysone tot 30 m diep. Dooie kelp spoel langs die strand uit.
Pietermaritzburg
Pietermaritzburg (ook bekend slegs as Maritzburg) is die hoofstad van die provinsie KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die stad, wat 596 meter bo seevlak in die hart van Zoeloeland lê, was oorspronklik die eerste hoofstad van die Boererepubliek Natalia. Desondanks het die stad vandag 'n sterk Britse voorkoms. Danksy die bewaring van sy historiese geboue word Pietermaritzburg dikwels as een van die mooiste Victoriaanse stede in Afrika beskryf.
Geskiedenis
Die eerste Voortrekkers, wat die gebied van die Midlands in 1837 bereik het, het hulle in die vrugbare heuwellandskap van die Umsindusirivier gevestig. Die dorp, wat hulle as die sentrum van die nuwe republiek Natalia gestig het, is vernoem na die Voortrekkerleiers Piet Retief en Gerrit Maritz en in 'n soort dreineringsruitpatroon aangelê. In 1839 is die dorp Pietermaritzburg amptelik geproklameer.
Onder die Britte, wat in 1843 aan bewind gekom het, het Pietermaritzburg 'n administratiewe en militêre sentrum van die kolonie Natal geword. Die oorspronklike Voortrekkerpatroon het behoue gebly, tog het die Britte ook begin om kruisstrate aan te lê, terwyl arkades en lane vir die gebruik van voetgangers ontstaan het. Indiërs, wat deur die Britte as werkers na die gebied gebring is, gee die stad later ook 'n Oosterse inslag.
Tydens die Krieketwêreldbeker 2003 is Pietermaritzburg se Pietermaritzburg-ovaal vir twee wedstryde ingespan.
Duke Mitchell
Duke Mitchell (26 Mei 1926 – 2 Desember 1981) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bela Lugosi Meets a Brooklyn Gorilla (1952), Baby Face Nelson (1957), Like Father, Like Son (1974), en Gone with the Pope (2010).
Erica lawsonia
Erica lawsonia is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Pous Gregorius XIII
Gregorius XIII was die 227ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1572 tot 1585. Hy is veral bekend vir die invoering van die Gregoriaanse kalender. Gregorius was ook betrokke by die onderdrukking van die Protestantisme in Europa, veral by die pogings om Elizabeth I van Engeland af te set en by die massamoord op die Hugenote in Frankryk tydens die Bartolomeusnag.
Biografie
Pous Gregorius XIII is gebore as Ugo Boncompagni op 7 Januarie 1502 in Bologna, Pouslike Staat (nou Italië). Hy was die vyfde seun van Cristoforo Boncompagni en sy vrou Angela Marescalchi. Hy was die oom van kardinale Filippo Boncompagni en Filippo Guastavillani. Aanvanklik het hy regte studeer aan die Universiteit van Bologna en later ook doseer. Onder sy studente was kardinaal Alessandro Farnese, kardinaal Reginald Pole en kardinaal Carlo Borromeo. Op dertigjarige leeftyd verhuis hy na Rome en werk aanvanklik vir Pous Paulus III die hom op 23 Februarie 1539 aanstel as "abbreviatore del Parco Maggiore" en as "solleciatore" van pouslike briewe op 2 Maart 1539. Op 1 Junie 1539 tree hy toe tot die priesterskap in Bologna. Op 15 Oktober 1539 word hy regter van die Campidoglio en op 7 Januarie 1545 referendaris van die tribunaal van die Apostoliese hof vir geregtigheid en genade. Op 7 April 1552 koop hy die pos van pouslike sekretaris. Op 20 Julie 1558 word hy verkies tot biskop van Viesti. Op 12 Maart 1565 stel Pous Pius IV hom aan as kardinaal-priester en stuur hom na die konsilie van Trente. Hy dien ook as pouslike gesant na Spanje vanaf 13 Julie 1565, waar hy 'n hegte band met die Spaanse koning Filips II van Spanje opbou, wat hom later goed gepas het. Op 13 Mei 1572 volg hy Pous Pius V op en word gekroon op 25 Mei 1572 deur kardinaal Innocenzo del Monte. Hy regeer tot sy dood op Woensdag 10 April 1585 en word opgevolg deur Pous Sixtus V.
Die naam ‘Gregorius’ beteken 'wagter'.
Verkiesing
Ugo Boncompagni is tot pous verkies binne 24 uur na die dood van sy voorganger Pous Pius V. Vermoedelik het die invloed van die Spaanse koning daartoe bygedra. Hy kies die naam Gregorius XIII en in teenstelling met sy voorgangers het hy baie sober gelewe en sy persoonlike lewe was onberispelik. Sy briljante juridiese kennis en sy bestuursvermoë het die kerk goed te staan gekom. Na sy kroning het hy onmiddellik aan die kerkhervorming begin werk. Hy het hom daartoe verbind om die aanbevelings van die konsilie van Trente te implementeer. Kardinale en biskoppe moet in hulle streke woon en werk. Die kerkreg word versterk met die uitgawe van die "Corpus Juris canonici". Hy sentraliseer mag en vervang die konsistorie van kardinale met kolleges wat vir spesifieke take benoem word. Dit het die mag van die pous aansienlik versterk en die mag van die kardinale laat afneem.
Trias politica
In die reg behels die leerstuk van trias politica die skeiding van magte. Die staat se magte, naamlik wetgewende -, regsprekende - en uitvoerende gesag, moet geskei wees. Die doel daarmee is om die sentralisasie van mag te verhoed. Die oorspronklike mag verdeling, voorgestel deur John Locke, is die wetgewende, uitvoerende en federale mag, waarvan laasgenoemde hom vir die nasionale verdediging beywer. Die verspreiding wat deesdae meer gereeld voorkom, behels 'n wetgewende gesag wat wette opstel, 'n uitvoerende gesag wat die daaglikse bestuur van die staat beoefen en 'n regsprekende gesag wat hierdie implementering teen die wet toets. Hierdie verdeling gaan terug na die werk van die Franse verligtingfilosoof Charles Montesquieu, wat met hierdie staatstruktuur 'n alternatief vir die Franse absolutisme geformuleer het.
Kort geskiedenis
Die trias politica (die skeiding van magte) is 'n belangrike beginsel van die demokratiese staatsorganisasie. Dit gaan terug na die antieke Griekse konsep van sosiale organisasie, en veral na die verspreiding van die uitoefening van mag.
Pous Gregorius XIII
Die Gregoriaanse kalender
Gregorius is veral bekend vir die invoering van die Gregoriaanse kalender met die hulp van die Jesuïet en sterrekundige Christopher Clavius. Die hervorming was nodig omdat die bestaande kalender, die Juliaanse kalender, te lank was en die lente dag-en-nag-ewening van 21 Maart tot 10 Maart gegly het. Vir die bepaling van Paasfees is 21 Maart egter steeds gebruik. Christopher Clavius het die nodige berekenings gemaak en die pous het beveel in die bul "Inter gravissimas" van 24 Februarie 1582 dat die dag na Donderdag 4 Oktober 1582, Vrydag 15 Oktober 1582 sou wees. Die nuwe kalender (die Gregoriaanse kalender) het die Juliaanse kalender wat sedert 45 v. Chr. in gebruik was, vervang. Die algemene bevolking was bitterlik gekant teen die verandering, aangesien hulle maandelikse huur moes betaal vir 'n maand wat 10 dae korter was. Die katolieke lande Spanje, Portugal, Pole en Italië het die nuwe kalender dadelik aanvaar. Frankryk, die Nederlande en verskeie dele van Duitsland en Switserland na twee jaar en Hongarye in 1587. Groot-Brittanje en sy Amerikaanse gebiede volg eers in 1752, waar Woensdag 2 September gevolg is deur Donderdag 14 September en Swede is die laaste Wes-Europese land wat die kalender aanvaar op 1 Maart 1753. In die Ortodokse Christelike lande is dit nog baie later aanvaar; Rusland in 1917, Turkye in 1923 en in Griekeland eers in 1923.
Trias politica
Kort geskiedenis
In die vroeë Middeleeue (na die val van die Romeinse Ryk) is Noordwes-Europa gedurende die Groot Migrasie oorstroom deur veral Germaanse stamme. Die Germane het 'n stamorganisasie van hul samelewing gehad, en byna elke dorpie het 'n dorpshoof gehad. In die stamstelsel is besluite geneem deur die dorpshoof en 'n raad van dorpswyses. Hierdie beslissings was beide wetgewend, uitvoerend en geregtelik. Daardie stamstelsel ontwikkel redelik vinnig tot die feodale stelsel waardeur die adellikes alle mag uitgeoefen het; mag wat hulle in die eerste plek vir hulself bewillig het, maar wat later in hul adelbriewe opgeteken is. In teenstelling met die Griekse en Romeinse formele regstradisie, het die Germane gewoontereg.
Pous Gregorius XIII
Die Gregoriaanse kalender
Saam met die datum het ook die begin van die jaar met die invoering van die Gregoriaanse kalender verskuif van 1 April na 1 Januarie. Party mense was onbewus van die verskuiwing, of wou dit nie aanvaar nie en het aangehou om Nuwejaar steeds op 1 April te vier. Hulle is uitgelag en as gekke beskou. Die gebruik het gelei tot die viering van 1 April as Gekkedag (Eng. "All Fools day")
Trias politica
Kort geskiedenis
In hierdie evolusie, is die regsrepekende gesag na vertrouelinge oorgedra (afgesien van enkele belangrike onderwerpe). Met die ontwikkeling van die stede in Europa het die sogenaamde "vryhede" ook ontstaan, gebiede wat nie onder die beheer van die adellikes was nie. Stede het hul eie regerings gekry, reëls uitgereik en regspraak ontwikkel.
Pous Gregorius XIII
Buitelandse beleid
Hoewel hy die konvensionele gevaar van die Turke besef het, het Gregorius meer gekonsentreer op onderdrukking van die Protestantisme. Hy het die planne van Filips II van Spanje om Elizabeth I van Engeland te onttroon, gesteun en daardeur agterdog onder die Engelse gesaai wat elke Katoliek begin sien het as 'n verraaier. Hy stuur in 1578 die avonturier Thomas Stukely met 'n skip en 800 soldate na Ierland om te probeer om die bewind van Elizabeth omvêr te werp. Stukely het hom egter by koning Sebastiaan van Potugal aangesluit vir die stryd teen keiser Abdul Malik van Marokko. 'n Tweede poging in 1579 onder die bevel van James Fitzmaurice was ook onsuksesvol. Die pous het geen aandeel gehad in die sluipmoordpoging op Elizabeth deur Henri, hertog van Guise en sy broer Charles, hertog van Mayenne nie.
Trias politica
Kort geskiedenis
In Engeland het die adellikes seggenskap gekry oor die wetgewende deel van die mag deur die Magna Carta en hulle het toesig gehou oor die besteding van die koninkryk. Die koning se funksies was hoofsaaklik uitvoerend van aard gewees, maar hy het tog nog steeds 'n belangrike speler in die instelling van wette gebly. Die gewoontereg in Engeland het veroorsaak dat die aksies van die parlement minder deursigtig en verantwoordbaar aan die volk was.
Pous Gregorius XIII
Buitelandse beleid
Na afloop van die Sint Bartolomeus-nag bloedbad op Sondag 24 Augustus 1572 in Frankryk teen die Hugenote, het pous Gregorius 'n plegtige "Te Deum"-mis opgedra in danksegging. Daar word algemeen aanvaar dat die pous onkundig was oor die ware toedrag van sake en gedink het dat 'n staatsgreep deur die Hugenote gefnuik is. Op 22 Maart 1585 ontvang die pous vier ambassadeurs van Japan wat deur die bekeerde konings Bungo, Arima en Omura gestuur is. Hulle het die pous bedank vir die sendelinge wat hy na hulle gestuur het.
Trias politica
Kort geskiedenis
Die State Generaal ontwikkel in die Lae Lande, wat eintlik 'n uitvoerende liggaam was, maar wat wel as die voorloper van die parlement in die vasteland van Europa genoem kan word.
Pous Gregorius XIII
Kulturele Patronaat
In Rome het Pous Gregorius XIII die pragtige Gregoriaanse kapel van die Sint Pieterskerk laat bou. Hy het die Quirinaal-paleis vergroot in 1580 en die baddens van Diocletianus in 'n graanskuur laat ombou in 1575.
Trias politica
Kort geskiedenis
Mense het tot en met die Verligting nooit gefilosofeer oor die wyse waarop mag uitgeoefen word nie. Onder die filosowe van die Verligting was dit Charles Montesquieu wat geïnspireer is deur die State Generaal in Nederland en die konsulêre periode in die Romeinse Ryk. Na die Franse Revolusie van 1789, het die konsep van Montesquieu steun begin kry, en is 'n triumviraat geïnstalleer wat die uitvoerende gesag (verdediging, openbare orde en belasting) verseker het en 'n beslissende raad wat allerlei besluite geneem en op papier gestel het. Toe Napoléon Bonaparte aan bewind gekom het, het hy uitvoerende mag (veral verdediging) bewillig en gesorg dat al die los wetgewing in die Napoléon-kode (Code civil des Français) saamgevat word. Hy het die senaat verder in die rol van rekenmeester aangestel. Hy het sy staatstelsel in 'n soort piramide van dorpe, stede, prefekture en departemente omskep, saam met 'n gelyke piramide van die regsprekende gesag.
Pous Gregorius XIII
Kulturele Patronaat
Die pous het sy buite-egtelike seun Giacomo (gebore in Bologna voor die pous se klerikale loopbaan begin het en gelegitimeer op 5 Julie 1548 deur die biskop van Feltre) kasteelheer van Sint Angelo gemaak. Koning Filips II van Spanje maak Giacomo 'n generaal in sy leër. Pous Gregorius het hom ook gehelp om 'n leenheer te word deur die verkryging van die hertogdom Sora op die grens van die pouslike staat en die koninkryk van Napels.
Trias politica
Moderne ontwikkelinge
Nadat die Amerikaanse state hul onafhanklikheid in die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog bekom het en die kruitdampe van die Burgeroorlog verdwyn het, is daar ook in Europa vasgestel dat daar 'n versterkte stelsel van drie magte in die VSA ontstaan het:
Pous Gregorius XIII
Die kollege van kardinale
Pous Gregorius XIII het 34 nuwe kardinale aangestel in agt konsistories.
Trias politica
Moderne ontwikkelinge
• die wetgewende mag, met 'n tweekamerparlement op federale vlak, 'n verkose parlementêre verteenwoordiging en 'n senaat van staatsverteenwoordigers, en ook in die oorgrote meerderheid van die state is daar 'n tweekamerparlement;
Pous Gregorius XIII
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse Wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Trias politica
Moderne ontwikkelinge
• die uitvoerende gesag, bestaande uit 'n president met 'n kabinet van ministers en staatssekretarisse op federale vlak, en staatsbestuurders op staatsvlak;
• die regterlike gesag, wat piramidaal is met 'n hooggeregshof aan die bokant.
Na die Napoleontiese periode begin die vormingstydperk van die sogenaamde nasiestate in Europa. Twee verskynsels kom gelyktydig in die proses voor:
• die bourgeoisie (die welgestelde nyweraars) het die mag van die verarmde adel oorgeneem en terselfdertyd die geestelikes uit die staatsapparaat gedwing; die rasionele benadering tot die uitoefening van mag lei onvermydelik tot die sogenaamde instrumentalisering: die staatsapparaat word 'n hiërargie van klerke, wispelturige gewoontereg word vervang deur formeel geïmplementeerde wetgewing (statutêre reg).
• die verdringing van die geestelikes lei ook tot sekularisering: die parlement (dit wil sê die mens) word die bron van geregtigheid; God se rol word in hierdie saak uitgespeel.
Die skeiding van kerk en staat en die skeiding van magte word die twee filosofiese pilare van die moderne staatsorganisasie.
Die meeste nasiestate kies dieselfde magsverdeling: die drie magspiramides word nasionaal verteenwoordig deur:
• die wetgewende mag met 'n tweekamerparlement;
• die uitvoerende mag met 'n koning (met die eerste minister wat gewoonlik mag uitoefen) of 'n verkose president;
• die regsprekende gesag met 'n konstitusionele hof aan die bokant.
Hierdie drie piramides dupliseer hierdie struktuur aan verskillende plaaslike owerhede
Die staatsowerheid is sedertdien verbonde aan die verskillende liggame wat daartoe gemagtig is. Hulle wou verhoed dat die een magstruktuur die ander beïnvloed, en daarom is die skeiding van magte ingestel, waardeur die regbank ook konflikte arbitreer, enersyds tussen die wetgewende en uitvoerende gesag, en andersyds tussen die verskillende vlakke van regerings.
Horisontale skeiding van magte
Met die horisontale skeiding van magte word volgens Montesquieu bedoel 'n verdeling van mag in wetgewende, uitvoerende en geregtelike gesag, wat nooit by een en dieselfde persoon of liggaam berus nie.
Jim Carter (akteur)
Jim Carter (gebore 19 Augustus 1948) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Shakespeare in Love (1998), Ella Enchanted (2004), en Transformers: The Last Knight (2017), en in die televisiereeks Downton Abbey (2010).
Trias politica
Horisontale skeiding van magte
Die uitvoerende gesag is teenoor die wetgewer verantwoordbaar, die wetgewer is dan teenoor die burgers verantwoordbaar. Burgers het 'n invloed op die wetgewer deur verkiesings.
Die regterlike gesag monitor dan die implementering van wette en regulasies en arbitreer in konflik tussen magte. Die regbank self kan volgens die basiese beginsels van die Trias beheer word deur middel van openbare toegang tot sittings, openbare toegang tot uitsprake, goeie klagtes en 'n insig in belangebotsings (aanvullende funksieregisters), maar in die praktyk word die regterlike gesag deur die uitvoerende gesag georganiseer, en die nodige infrastruktuur en hulpbronne vir die funksionering daarvan deur die uitvoerende gesag beskikbaar gestel. Die wetgewende gesag het ook 'n geregtelike wapen in die sin dat dit toesig kan hou oor die implementering van die ander magte deur ondersoekkomitees.
Die staatsdiens, media en eksterne adviseurs word ook soms as 'n gesag erken, dit word soms beskryf as 'n skadumag of ook die vierde mag.
Vertikale skeiding van magte
Teenoor die horisontale skeiding van magte is ook 'n vertikale skeiding, dit is die verdeling van magte tussen die verskillende owerhede op nasionale, streeks- en plaaslike vlak. Hierdie vertikale skeiding kom nie direk uit die teorie van Montesquieu nie, maar volg dit wel.
Dit beteken dat die verdeling van magte oor die hoër en laer regerings ook volgens die reëls van die trias politica geskied. Die regulerende gesag van die regering is byvoorbeeld na provinsies, waterrade en munisipaliteite oorgeplaas omdat nie alles deur die sentrale regering in detail gereguleer kan word nie. In die verlede is die outonomie van die verskillende regeringsvlakke vooropgestel. Dit word die drie-kring-teorie genoem. Vandag is die skeiding van horisontale vlakke van die regering minder streng en is daar dikwels samewerking.
Trey Songz
Trey Songz (gebore 28 November 1984) is 'n Amerikaanse akteur en komponis. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Confessions of a Shopaholic (2009), Texas Chainsaw 3D (2013), Million Dollar Arm (2014), en American Honey (2016).
Leilani Jones (aktrise)
Leilani Jones (gebore 14 Mei 1957) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Universal Soldier (1992).
Frank Mitchell (akteur)
Frank Mitchell (13 Mei 1905 – 21 Januarie 1991) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Roaring Frontiers (1941), Bullets for Bandits (1942), The Devil's Trail (1942), en Scaramouche (1952).
Aloe confusa
Aloe confusa is 'n aalwyn wat inheems is aan suidoos Kenia en noordoos Tanzanië. Die spesienaam confusa beteken "verwarrend", aangesien plantkundiges nie aanvanklik begryp het watter spesie dit in der waarheid was nie.
Verspreiding
Aloe confusa kom wydverspreid voor aan die voet van berg Kilimandjaro op hoogtes van 885 tot 1 000 meter.
Die eerste beskrywing deur Adolf Engler is in 1895 gepubliseer.
Ilse Steyn
Ilse Steyn (*10 Maart 1947, Stellenbosch -) is ’n Afrikaanse skryfster van gewilde leesstof, wat liefdesverhale, wetenskapfiksie, historiese romans en spanningsverhale insluit. Hoewel Ilse se getroude van Evertse is, skryf sy onder haar nooiensvan Steyn.
Lewe en werk
Ilse Lelong Steyn is op 10 Maart 1947 op Stellenbosch gebore. Haar ma is die bekende aktrise Miems de Bruyn. Sy gaan skool in Johannesburg en studeer daarna tale aan die Universiteit van Stellenbosch. Vir vyf jaar gee sy onderwys in Engels as tweede taal en gaan daarna na Europa om verder te studeer. In Nederland ontmoet sy ’n ou studentevriend, Jan Evertse, met wie sy trou. Hulle bly aanvanklik in Den Haag vir twee jaar, waar sy ’n maandelikse nuusbrief vir die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie skryf. Dan keer hulle terug na Stellenbosch, waar sy weer vir twee jaar skoolhou terwyl haar man werk by die universiteit se inligtingstegnologie-afdeling. In hierdie tyd het die egpaar tweelingseuns. Op deeltydse basis doen sy vertalings en gee onderrig in rekenaargeletterdheid aan die universiteit se personeel. Later werk sy vir drie jaar vir die Sportwetenskap-afdeling. Hulle emigreer terug na Nederland, waar hulle weer in Den Haag woon. Hier redigeer sy Engelse tekste van nie-Engelse akademici van regoor die wêreld. Na aftrede keer hulle terug na Suid-Afrika en bly in Johannesburg.
Spanningsverhale
Verskeie spanningsverhale verskyn ook van haar. In ’n Rissie op sending (1983) word Nicky Smuts van die Staatsvertaalburo aanbeveel vir ’n geheime betrekking in die Geheime Diens, omdat sy ’n vrou is wat Portugees en Russies ken. Haar bevelvoerder blyk Regardt le Roux te wees, die bywonerseun op hulle plaas. Hy noem haar steeds Rissie, maar sy en Regardt kom nie met mekaar klaar nie – totdat hy vermis word en vermoedelik dood is. Marli Dippenaar is in Meisie aan ’n tou (1988) ’n jong skeikundige by ’n navorsingsinstituut. Die lewe behandel haar stief, want sy kon nooit vir haar pa die seun wees wat hy so graag wou hê nie en haar verhoudings loop almal in teleurstellings uit. Sy word ’n siniese, harde mens wat alle mans wantrou behalwe haar troue vriend, Bert Lotriet, wat saam met haar by die navorsingseenheid werk. Sy bied aan om een Vrydagaand ná kantoorure belangrike toetsresultate vir hom in die rekenaar te sleutel. Op hierdie aand verander haar prosaïese bestaan egter radikaal en sy word ’n internasionale terroris se gevangene en die onskuldige pion in ’n internasionale skaakspel. Die aksie draai selfs in Libië in Noord-Afrika.
Historiese romans
Die lewe in die ou Kaap is die onderwerp van ’n aantal van haar romans. Die soeter wraak (1985) begin in 1780 in Frankryk. Die tienjarige Maryke Lelong verloor haar moeder en sweer wraak teen die edelman Antoine de Roubaix. Tydens die revolusie sterf Antoine se vader aan die hand van Maryke se vader, maar Antoine ontsnap en volg die Lelongs jare later na die Kaap. Hier vind hy dat Louis Lelong oorlede is en hy kan dus nie wraak neem nie. Maryke het egter self steeds wraakgedagtes. In ’n Laspos aan die Kaap (1986) knoop goewerneur Bertus van Loon se kleinseun Jean links en regs flirtasies met getroude vroue in die Kaap aan en stel die goewerneur so in die verleentheid. Dan daag die rooikop Minette Niemand uit die binneland op met ’n brief van haar pleegmoeder waarin sy versoek dat die goewerneur vir Minette ’n huwelik moet reël. Die goewerneur bevestig sy kleinseun en Minette in die huwelik, maar die vonke spat tussen die twee. In ’n Kaapse droom (1989) verneem Jeanne Villon in Holland dat haar vader ontvoer is en op die eiland Madagaskar as gyselaar aangehou word. Die V.O.C. weier om die losprys te betaal of om te onderhandel. Sy besluit om die bende seerowers wat haar vader gevange hou, alleen aan te durf. Sy ontmoet vir Simon van der Horst, voorheen van die Kaap, en hulle besluit om hulle voor te doen as broer en suster, omdat dit ongehoord is vir ’n jong dame om sonder ’n familielid of chaperone op reis te gaan. Boonop mag Jeanne se familie nie van haar plan uitvind voordat sy eers op die wye oseaan is nie.
Wetenskapsfiksie
Prinses in die ruimte (1996) is ’n wetenskapfiksie verhaal. Die eeue oue voorspelling is dat die prins van Woltan, Erik, ’n wese van die aarde as sy vrou sal neem en dat sy van die voorvaders kom en sekere van sy eienskappe sal hê. Anaïs van Aarde het nie ’n goue vel soos hy nie, maar kommunikeer deur middel van telepatie met hom en laat sy sekuriteitsdeur op die pendeltuig sonder moeite oopgaan. Al waarin sy egter belangstel is om die tien weeskinders met wie sy ’n band het, van die heersers van die Aarde te bevry. Liefde in die ruimte (1998) is ook wetenskapfiksie. Trumi van der Walt word na twee eeue in vriesslaap in die drie en twintigste eeu wakker. Haar geliefde Aarde word nou deur die tirannieke Hoofraad beheer en sy besluit om by die Bevrydingsfront aan te sluit. Generasi Bart, die leier van die Front, beskou haar egter as heeltemal te impulsief en ongedissiplineerd om ’n rekruut te word. Trumi laat haar egter nie intimideer nie.
Ander publikasies
Onder haar getroude naam is sy redaktrise van die handleiding Mikrorekenaars en apparatuur: ’n kopersgids.
Bergen (dubbelsinnig)
Bergen kan wees:
Verslawing
Verslawing is 'n breinversteuring wat gekenmerk word deur kompulsiewe betrokkenheid by lonende stimuli ondanks nadelige gevolge. Ondanks die betrokkenheid van 'n aantal psigososiale faktore, 'n biologiese proses — een wat veroorsaak word deur herhaalde blootstelling aan 'n verslawende stimulus — is die kern patologie wat die ontwikkeling en instandhouding van 'n verslawing dryf, volgens die "breinsiekte-model" van verslawing. Baie geleerdes wat verslawing bestudeer, voer egter aan dat die breinsiekte-model onvolledig en misleidend is.
1 Junie
1 Junie is die 152ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (153ste in 'n skrikkeljaar). Daar volg nog 213 dae in die res van die jaar.
Victor Adamson
Victor Adamson (4 Januarie 1890 – 9 November 1972) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Rawhide Romance (1934), Adventures of Texas Jack (1934), Boss Cowboy (1934), en Desert Mesa (1935).
Ted Adams (akteur)
Ted Adams (17 Maart 1890 – 24 September 1973) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Ridin' Fool (1931), Custer's Last Stand (1936), The Lion Man (1936), en Trail Dust (1936).
Wetzlar
Wetzlar is 'n stad in die deelstaat Hesse, Duitsland met sowat 51 200 inwoners. Die stad maak deel uit van die Groter Metropolitaanse Gebied van Rhein-Main en lê sowat sestig kilometer van Frankfurt am Main af. Die stad is die hoofkwartier van maatskappye soos Buderus, Minox en Leica.
Besienswaardighede
Die Altstadt (ou stadskern) met sy oorspronklik sowat 350 vakwerkhuise is ingevolge die bomaanvalle van die Tweede Wêreldoorlog grotendeels vernietig.
Todd Carty
Todd Carty (gebore 31 Augustus 1963) is 'n Engelse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Krull (1983) en in die televisiereekse Tucker's Luck (1983), The Bill (1984), en EastEnders (1985).
Tora
Jode glo God praat met die individu sowel as met die Joodse volk deur die Tora (Hebreeus: תּוֹרָה, "onderwysing", "leerstelling", "ontwerp"), die Heilige Skrifte van Judaïsme wat beskou word as God se geopenbaarde wil of instruksies. Die Tora bestaan uit vyf boeke wat die eerste gedeelte van die Tanag vorm en staan in die Jodedom as gamisjá goemsjei torá, "die vyf vyfdes van die Tora" bekend. Die Griekse benaming is Πεντάτευχος (Pentáteuchos), Latyn: Pentateuchus of Pentateuchum, Afrikaans: Pentateug, letterlik: "vyf boeke" of "vyf boekrolle".
In sy breedste betekenis verwys die woord Tora na al die Joodse bepalings en leringe, wat die Tanag sowel as die Talmoed insluit. In die nou betekenis van die woord verwys dit net na die eerste vyf boeke (Pentateug) van die Bybel wat op die berg Sinai deur God aan Moses geopenbaar is.
Tanag – die Hebreeuse Bybel
Die Tanag is die Hebreeuse Bybel en word verdeel in drie groepe boeke – die Tora, die Profete en die Geskrifte. Hoewel die inhoud byna identies is met die inhoud van die Ou Testament van die Christelike Bybel, is daar enkele verskille wat onder ander met die volgorde verband hou. Sommige boeke wat afsonderlik in die Ou Testament voorkom, word in die Tanag as een boek behandel, terwyl daar ook kleiner verskille is in die nommers van verse.
Hoewel die Tora en sommige van die ander boeke voorheen gebruik is as riglyne vir Judaïsme, is die Hebreeuse Bybel eers in die eerste eeu n.C. amptelik saamgestel. 'n Groep rabbyne het in dié tyd by Jawne bymekaargekom en alle beskikbare Joodse geskrifte ondersoek om te bepaal watter boeke in die Kanon opgeneem moet word.
Vyf boeke van die Tora
Die vyf boeke van die Tora (Pentateug) is die oudste van die Heilige Skrifte van Judaïsme en is waarskynlik voor die 13de eeu v.C. geskryf. Jode glo dat die vyf boeke tydens die uittog uit Egipte deur God aan die profeet Moses geopenbaar is en beskou dit steeds as die belangrikste en volledigste openbaring van God aan die mensdom.
Die boeke, wat ook die eerste vyf boeke in die Christen-Bybel is, is Beresjiet (Genesis), Sjemot (Eksodus), Wajikra (Levitikus), Bemidbar (Numeri) en Dwarim (Deuteronomium). Die inhoud van dié boeke word sedert die tyd van Moses beskou as die riglyne en voorskrifte waarvolgens die Jode moet leef om hul kant van hul verbond met God na te kom.
Met die terugkeer van die Jode uit hul ballingskap in Babilon (hoofstad van Babilonië, 539 v.C. deur Persië verower – moderne Irak) het Esra, 'n profeet en skrifgeleerde, teen sowat 458 v.C. die vyf boeke van die Tora opnuut as die amptelike grondwet van die Joodse volk ingestel (Nehemia 10). Die volk het by dié geleentheid onder eed belowe om voortaan gehoorsaam te wees aan die bepalings en voorskrifte daarin. Só is die antieke verbond tussen God en Israel hernieu en het die vyf boeke opnuut die kern geword van die Joodse godsdiens en lewenswyse.
Die vyf boeke
Die Tora of Pentateug bestaan volgens die Hebreeuse en Griekse tradisie uit vyf boeke. Hierdie indeling het sy oorsprong in die beperkte plek van antieke skrifrolle wat van papirus of perkament gemaak is. Hulle word in Hebreeus na die eerste woorde van die teks en in die Griekse Septuaginta na hul sentrale onderwerp genoem; in Afrikaans word die Latynse name gebruik.
Profetiese boeke
Die Hebreeuse Bybel bevat agt profetiese boeke. Die ouderdom van hierdie boeke wissel van sowat 1300 v.C. (Jehosjoea) tot sowat 500 v.C. (Mal'agi). Die skrywers was almal profete met agtergronde wat gewissel het van 'n generaal en Moses se opvolger (Josua), 'n skaapboer (Amos) tot Joodse priesters (Jeremia en Esegiël).
Die Geskrifte
Die Geskrifte bestaan uit elf boeke wat tussen 1100 v.C. (Roet) en sowat 500 v.C. (Diwrei haJamim) geskryf is. Sommige meen dat die boek Ijów (Job) heelwat ouer is en uit dieselfde tyd as die vyf boeke van die Tora (14de eeu v.C.) dateer.
Tydens die samestelling van die Hebreeuse Bybel in die eerste eeu was dit veral die insluiting van sommige van dié boeke wat die meeste debat onder die rabbyne uitgelok het. Só was daar diegene wat gevoel het dat die boek Sjier haSjierim (Hooglied van Salomo) te eroties is en nie in 'n heilige geskrif hoort nie. Dit is egter wel ingesluit nadat rabbi Akiwa ben Joséf verduidelik het dat die boek nie handel oor die liefde tussen 'n man en vrou nie, maar simbolies is van die liefde tussen God en die volk Israel.
Die Geskrifte bestaan uit die boeke Tehillim (Psalms), Misjlei (Spreuke van Salomo), Ijów (Job), Sjier haSjierim (Hooglied van Solomo), Roet (Rut), Eigá (Klaagliedere van Jeremia), Kohélet (Prediker), Ester, Dani'él (Daniël), Ezrá & Negemjá (Esra en Nehemia in een boek saamgevat) en Diwrei haJamim (I en II Kronieke).
Talmoed – Mondelingse Tora
Volgens die Joodse tradisie het God op die berg Sinai aan Moses nie net die geskrewe Tora geopenbaar het nie, maar ook 'n mondelingse Tora. Dié mondelingse Tora is deur die eeue heen van geslag tot geslag deur Joodse priesters en skrifgeleerdes oorgedra.
In die 1ste en 2de eeu n.C. het Joodse leermeesters, die Tanna'im, die mondelingse Tora, asook latere byvoegsels daartoe (meestal kommentare en interpretasies van die geskrewe Tora) neergeskryf en saamgevat in 'n dokument wat die Misjna genoem word. Die Misjna bestaan uit ses afdelings: Zera'im (זרעים, "Saad"), wat handel oor landbouwette, Mo'éd (זרעים, "Fees"), wat handel oor die Sabbat en Joodse feeste en herdenkings, Nasjim (נשים, "Vroue"), wat handel oor die huwelik, egskeiding en kontrakte, Nezikin (נזיקין, "Skades"), wat handel oor finansiële wette, Kodasjim (קדשים, "Heilige Dinge"), wat handel oor offerandes en die Tempel in Jerusalem en Toharot (טהרות, "Reinhede"), wat handel oor wette van rituele reinheid en onreinheid.
Oor die volgende paar eeue het die rabbyne in Palestina (Erets Jisra'él) en Babilonië die Misjna met volgehoue ywer bestudeer en dit nog verder uitgebrei. In die 5de eeu n.C. het die Babiloniese rabbi Raw Asji (352–427) hierdie uitgebreide teks, wat die Ghemara ("voltooiing") genoem is, saam met die Misjna in een versameling saamgevat wat as die Talmoed ("dit wat bestudeer word") bekend is. 'n Soortgelyke werk, die Jerusalemse Talmoed (תַּלְמוּד יְרוּשָׁלְמִי, Talmoed Jeroesjalmie), is deur rabbyne in Palestina (Erets Jisra'él) saamgestel, maar het nooit die erkenning en gesag ontvang van Raw Asji se Babiloniese Talmoed (תַּלְמוּד בַּבְלִי, Talmoed Bawlie) nie.
Ander geskrifte
Naas die Tora en Talmoed, gebruik Jode ook die midrasjim en 'n versameling responsa as bronne van inligting oor hul godsdiens. Die midrasjim is meestal uitbreidings van bestaande Bybelse verhale. In een word vertel dat Moses as kind brandende kole in sy mond gesit het en daarom nie as volwassene goed kon praat nie. In 'n ander word weer vertel hoedat Abram sy pa se afgodsbeelde stukkend geslaan het om te wys dat hulle kragteloos is en dat net die Een Ware Skeppergod waardig is om aanbid te word.
Die derduisende responsa wat daar bestaan, is basies hoog geagte rabbyne se antwoorde op spesifieke vrae oor die Joodse wette en godsdiens. Volgens 'n gebruik wat in die Middeleeue ontstaan het, het gerespekteerde rabbyne in afgeleë gebiede die godsdienstige vrae wat hulle nie self kon beantwoord nie, per brief aan en gerespekteerde wetsgeleerdes gerig. Dié geleerdes se antwoorde, of responsa, het hulle gehelp om 'n sekere mate van eenheid in hul godsdiens te behou.
Paraíba
Paraíba (uitgespreek [paɾaˈiba]) is een van die 26 deelstate van Brasilië. Paraíba se hoofstad en grootste stad, João Pessoa, het 'n bevolking van 723 514 in 2010 gehad.
Costa de Oro
Die Costa de Oro, geleë in die Departamiento de Maldonado, is - naas Punta del Este en die Departamiento de Rocha - die gewildste vakansiekus van Uruguay (Suid-Amerika). Die "Goue Kus" bekoor met sy pragtige sandstrande en reusagtige duine, en baie strande word deur groen dennebome versier.
Die besigste vakansieoorde is Atlántida, Salinas, Parque del Plata en La Floresta. Die grootpad Ruta Interbalnearia verbind die Costa de Oro met die hoofstad Montevideo, en ook die internasionale lughawe Carrasco is binne maklike bereik. Die moderne infrastruktuur bied alle geriewe vir binne- en buitelandse besoekers soos hotelle, woonstelle, kampeerterreine, restourante, 'n kasino en die naglewe van 'n toeristegebied.
Karan Soni
Karan Soni (gebore 8 Januarie 1989) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Safety Not Guaranteed (2012), Deadpool (2016), Office Christmas Party (2016), en Deadpool 2 (2018).
Edward Smith (seekaptein)
Edward John Smith (* 27 Januarie 1850; † 15 April 1912) was 'n reserwe-offisier in die Britse Koninklike Vloot wat as offisier in bevel op 'n verskeidenheid passasierskepe van die White Star Line-redery gedien het. Hy het veral bekendheid verwerf as die kaptein van die noodlottige RMS Titanic en het gesterf nadat dié skip op sy nooiensvaart in April 1912 'n ysberg getref en gesink het.
Privaat lewe
Edward John Smith is op 27 Januarie 1850 in Well Street, Hanley, Staffordshire as seun van Edward Smith, 'n pottebakker, en sy vrou Catherine Hancock (née Marsh) gebore. Sy ouers is op 2 Augustus 1841 in Shelton, Staffordshire getrou. Hulle het later 'n winkel bedryf.
Smith het tot op die ouderdom van dertien by die British School in Etruria, Staffordshire skool gegaan en daarna 'n stoomhamer by die plaaslike smitswinkel bedien. In 1867, toe hy 17 jaar oud was, het hy na Liverpool gegaan om in die voetspore van sy halfbroer Joseph Hancock, 'n kaptein op 'n seilskip, te volg. Hy het sy opleiding op die Senator Weber ontvang, 'n skip van die Liverpoolse redery A. Gibson & Co.
Op 13 Januarie 1887 het Smith in die St. Oswaldskerk te Winwick in Cheshire met Sarah Eleanor Pennington getrou. Uit die huwelik is op 2 April 1898 in Waterloo, Liverpool 'n dogter, Helen Melville Smith, gebore. Die gesin het destyds 'n indrukwekkende baksteenhuis, Woodhead, in Winn Road, Highfield, Southampton bewoon.
Skeepskaptein
In Maart 1880 is Edward Smith as vierde offisier op die SS Celtic, 'n stoomskip van White Star Line, aangestel. Hy het sy diens op skepe verrig wat roetes na Australië en New York bedien het en hier vinnig in sy loopbaan gevorder. In 1887 het hy vir die eerste keer as kaptein die kommando op 'n White Star-skip, die Republic, gevoer.
Groter skepe
Vanaf 1895 het Smith nege jaar as kaptein van die SS Majestic gedien. Toe die Boereoorlog in 1899 begin het, is Majestic opgeroep om troepe na die Kaapkolonie te vervoer. Smith het twee vaarte na Suid-Afrika onderneem wat sonder voorvalle verloop het, en vir sy dienste het koning Edward VII in 1903 die Transport Medal ("Vervoermedalje") met die "Suid-Afrika"-gespe aan hom toegeken.
Smith is vervolgens as 'n "veilige kaptein" beskou. Nadat hy jare lank ervaring op see opgedoen het, het hy by passasiers en bemanningslede 'n reputasie vir rustige gesofistikeerdheid verdien. Sommige passasiers het transatlantiese reise uitsluitlik op skepe onderneem wat onder kaptein Smith se bevel was. Hy het gaandeweg as die "miljoenêrs se kaptein" bekend gestaan omdat Engelse hoërklas-passasiers gewoonlik skepe onder sy kommando gekies het.
Vanaf 1904 was White Star Line se nuutste skepe op hulle nooiensvaarte onder beheer van kaptein Smith. In dieselfde jaar het die redery die kapteinskap oor die destyds grootste skip ter wêreld, die Baltic, aan Smith toevertrou. Die Baltic het op 29 Junie 1904 vanaf Southampton-hawe vir haar nooiensvaart na New York vertrek en dit sonder voorvalle voltooi. Ná drie jaar as kaptein van die Baltic het Smith die bevel oor sy tweede groot skip, die Adriatic, oorgeneem. Ook dié skip het sy nooiensvaart suksesvol voltooi.
Deon Groot
Deon Groot, alias Deon Laubscher, gebore in Omaruru, Namibië, is ŉ Suid-Afrikaanse sanger en liedjieskrywer. Hy is veral bekend vir sy Afrikaanse liedjies wat in 2016 deur die platemaatskappy Sony Musiek uitgereik is. Gee my oor, Bietjie, Lepellê, As ek net jou man kon wees en Is die koeël deur die kerk was onder andere landswye treffers. Verdere treffers met die Universal Musiekgroep in 2019 was met liedjies soos “Wyn", "Hemelpoorte, "Ek Sweer” en “Prikkel”.
Hans Sauer
Dr. Hans Sauer (1857 – 1939) was 'n Rhodesiese pionier. Hy is in 1857 op Smithfield gebore. Hy bekwaam hom in Londen en Edinburgh in die medisyne waar hy sy graad ontvang. Hy keer terug na Suid-Afrika en vestig homself in Kimberley. Hy word 'n mediese gesondheidsbeampte en ontmoet sy lewenslange vriend, Cecil John Rhodes. Na die ontdekking van goud is hy na die Witwatersrand as Rhodes se verteenwoordiger en as mediese gesondheidsbeampte waar hy bly tot in 1889. In 1893 gaan hy na Rhodesië as besturende direkteur van die Rhodesia Exploration and Development Co. Ltd.. In die Matabele-opstand van 1896 het hy en Rhodes en 'n handvol ander persone ongewapen na die Matopos vergesel om vrede te maak met die opstandige leiers. Hy was 'n lid van die Reform-beweging in die Jameson-inval en is met £2 000 beboet vir sy aandeel daarin. Hy tree af in Engeland en is in 1939 oorlede. Sy outobiografie, Ex Africa, is 'n klassieke werk in sy soort.
Derick Minnie
Derick Minnie (gebore in Alberton, 29 Oktober 1986) is 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat vir die Goue Leeus in die Curriebeker en die Lions in Superrugby speel. Hy het in 2013 drie keer vir die Sharks oorsee uitgedraf, toe die Lions nie kon deelneem aan Superrugby nie. Hy speel op die flank-posisie.
Deon Groot
Biografie
In 1994 het sy ouers na Alexanderbaai, Noord-Kaap, verhuis waar Deon ook gematrikuleer het. Na sy studies in Kaapstad by die Kaapse Technikon, het Deon as 'n diamanthanteerder gewerk op die Alexkor Diamantmyn en later na Pretoria verhuis vir ŉ beter werksgeleentheid waar hy onder meer vir die Protea Coin Sekerheidsgroep, Denel Land Systems, DHL en Imperial Logistics as risikobestuurder gewerk het.
Loopbaan
In 2017 stel Deon ŉ album vry in samewerking met Sony Musiek Suid-Afrika en die daaropvolgende jaar het hy aan sy eerste groot optrede, Krone 4, deelgeneem asook ander nasionale kunstefeeste onder andere: Klein Karoo Nasionale Kunstefees, Innibos fees en die Luister fm fees.
In 2019 het hy in samewerking met Universal Musiek die album, Deon Groot, vrygestel wat meer aan sy identiteit en missie gekoppel is om luisteraars te inspireer. Die album was vir ŉ Bokkie-toekenning benoem en Deon het ook tydens hierdie geleentheid opgetree.
Groot se lirieke is geskoei op moderne country met ŉ Namakwalandse ondertoon wat hy met ŉ popmusiek klank kombineer. Groot het al verskeie televisie optredes onderneem, onder andere: Emo Adams se televisieprogram, Jou Show, kykNET se musiekprogram, Juke Box, die ontbytprogram op SABC, Exspresso, die geselsprogram op SABC 2, Pasella, die geselsprogram op kykNET, Toks en Tjops, SABC se program, Kliphard en Klink soos Naweek op die Via-kanaal. In 2018 het Deon ŉ kontrak geteken om saam met Universal Musiek Suid-Afrika te werk en het ook die treffer, Wyn, onder hierdie platemaatskappy in 2019 vrygestel.
Wesley Addy
Wesley Addy (4 Augustus 1913 – 31 Desember 1996) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Kiss Me Deadly (1955), What Ever Happened to Baby Jane? (1962), Network (1976), en The Verdict (1982).