cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Guernésiais
Taaleienskappe
Volgens inwoners van die Kanaaleilande is Guernésiais baie meer deur Engels beïnvloed as Jèrriais, wat weer baie meer deur Frans beïnvloed is. In sommige gevalle het die twee eilandtale egter bloot verskillende Engelse woorde vir moderne konsepte gekies soos gesien kan word in Guernésiais se gebruik van die woord lorry teenoor Jersiais se wagon of wagonette vir vragmotor (Frans:camion). In die geval is die Jèrriais uitspraak van wagonette, wat wel ook in Guernsey gebruik word, toevallig meer Engels as die van Guernésiais. Ander woorde wat uit Engels ingevoer is vir moderne verskynsels sluit in le bike, en le gas-cooker. Die kontak tussen Engels en Guernésiais beïnvloed oënskynlik ook die grammatika van die dialek. Dit kan gesien word in die plasing van die byvoeglike naamwoord ten opsigte van die selfstandige naamwoord waar sprekers volgens die voorbeeld van Engels en ander Germaanse tale in baie meer gevalle, tot 70%, as in Frans die byvoeglike naamwoord voor die selfstandige naamwoord plaas. Daar word gemeen dat kontak met Engels die skuif veroorsaak het aangesien die skuif nie beperk is tot eenvoudige byvoegliknaamwoorde nie maar ook komplekse byvoeglikenaamwoorde wat in vasteland Normandies steeds na die selfstandigenaamwoord geplaas word. 'n Voorbeeld van die skuif is kangsien word in die sinsnede: ses anti-rouoyalistes principes (Guernésiais), ses principes anti-rouoyalistes (Frans), his anti-royalist principles (Engels).
Fonologie
Metatesis van /r/ is algemeen in Guernésiais, in vergelyking met Sercquiais en Jèrriais.
Werkwoorde
oimaïr – om lief te hê (reguliere vervoeging)
Hops
Hop (Humulus lupulus) is 'n meerjarige klimplant, waarvan die vroulike bloeiwyse vir die voorbereiding van bier gebruik word om dit 'n bitter, dog aangename smaak te gee. Hop is inheems aan Europa, Wes-Asië en Noord-Amerika. In Suid-Afrika word op plase rondom George gekweek.
Outeniqua-hop
Hops word in Suid-Afrika veral in Outeniekwaland gekweek en daar bestaan 'n eie hopvariëteit wat Outeniqua-hops genoem word en afstam van die Atlas-variëteit en 'n wilde voorouer uit Joego-Slawië. Outeniqua-hop het 'n hoë gehalte alfasure van 12-13,5%.
Let Wel
Die korrekte benaming vir hierdie plant in Afrikaans is hop en nie hops nie.
Jeffrey Richman
Jeffrey Richman is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Wings (1990), Frasier (1993), Back to You (2007), en Modern Family (2009).
Logaritme
'n Logaritme is 'n wiskundige funksie, gewoonlik afgekort tot log. Die logaritmiese funksie word gedefinieer as die inverse van 'n eksponensiële funksie ('n mag met vaste grondtal, as funksie van die eksponent). Om dit duidelik te spesifiseer word die grondtal benodig.
Die volgende drie logaritmes word dikwels gebruik:
Definisie
Die logaritme vir die grondtal a van 'n getal x is die mag waartoe mens die grondtal a moet verhef om x as uitkoms te kry, dus:
Of anders geskryf:
Sowel die grondtal a as die argument x moet groter as 0 wees; bowendien mag a nie gelyk aan 1 wees nie.
Die logaritme vir die grondtal a is dus die inverse van die eksponensiële funksie met a as grondtal. Wanneer mens die grafiek van die logaritme vir die grondtal a teken ten opsigte van die lyn y=x, kry mens die grafiek van die funksie x → ax.
Definisies
Voorbeeld
Logaritme vir grondtal a (logax)
Om die logaritme van 'n getal x te kry in grondtal a, kan dit soos volg gedoen word.
Volgens die tweede definisie in die tabel hierbo kan die volgende gedoen word:
Dan is:
Hierdie beginsel word gebruik in rekenaarprogramme wat slegs 'n natuurlike logaritme funksie het, soos Visual Basic.
Gewone of briggse logaritme
Die gewone of briggse logaritme, log, is die logaritme met die grondtal 10. Voor die koms van sakrekenaars is hierdie logaritme baie by berekeninge gebruik.
Natuurlike of neperiaanse logaritme
Die natuurlike logaritme, dikwels geskryf as ln, maar in wiskunde gewoonweg as log, is die logaritme met die grondtal e = 2,718281828... :
In plaas van loga(x) word dit ook as alog(x) geskryf. By 'n n-tallige getalstelsel word die a in loga(x) dikwels nie genoteerd wanneer hierdie gelyk is aan n nie. So word in die normale tientallige stelsel log(x) genoteer, waar log10(x) bedoel word.
Voorbeelde
In die praktyk is log veral handig om oplossings vir x te vind in die volgende vergelyking:
Dus is:
Byvoorbeeld (sien log-log grafiek aan die regterkant), volgens teorie is die verband tussen die tydperk van 'n planeet se wentelbaan en sy afstand vanaf die son deur gegee. Aangesien die helling van die lyn op die grafiek 3/2 is, is die verwantskap gedemonstreer.
1938
Die jaar 1938 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 38ste jaar van die 20ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Jaco Barnard-Naudé
Jaco Barnard-Naudé is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en is in die laat sewentigerjare in Pretoria gebore. Tans is hy Navorsingsprofessor in die Vrystaat Sentrum vir Menseregte aan die Universiteit van die Vrystaat.
Lewe en werk
Hy gaan skool in Brits in die Noordwes Provinsie en studeer dan verder aan die Universiteit van Pretoria vir 'n B.Com.-graad in die Regte (wat hy in 2000 met lof behaal) en 'n LL.B.-graad (wat hy in 2002 summa cum laude behaal). Een van sy deurlopende byvakke is uitvoerende musiek en hy speel die tjello. Na voltooiing van sy voorgraadse studies is hy kortstondig betrokke in 'n prokureurspraktyk in Johannesburg, maar wend hom dan eerder tot die akademie. In 2003 skryf hy in vir 'n doktorsgraad in kritiese regsfilosofie wat hy in 2005 aan die Universiteit van Pretoria verwerf met 'n proefskrif oor die beregtiging in die Suid-Afrikaanse kontraktereg in transformasie. Tydens sy regstudies verwerf hy vele bekronings vir sy prestasies, onder andere die Grotius-medalje, die Sanlam-prys vir Ekonomie en die Gauteng Regsraad-prys. Sedert 2004 is hy verbonde aan die Departement Privaatreg aan die regsfakulteit van die Universiteit van Kaapstad, waar hy tans professor is. 'n Gedeelte van elke jaar spandeer hy in Londen om as ere-navorsingsgenoot by die Birkbeck Instituut vir die Geesteswetenskappe aan die Universiteit van Londen te werk. Hy spandeer ook tyd aan navorsing aan die Max Planck Instituut vir Internasionale Privaatreg in Hamburg in Duitsland en die Regskool aan Birkbeck-Kollege aan die Universiteit van Londen.
Hy skryf verskeie vakkundige artikels wat in tydskrifte soos The South African Journal on Human Rights, Law and Critique, Stellenbosch Law Review, South African Law Journal en die South African Journal on Criminal Justice verskyn. Hy is lid van die uitvoerende raad van die Instituut vir Geregtigheid en Versoening saam met Pumla Gobodo-Madikizela medestigter van die Living Reconciliation Forum aan die Universiteit van Kaapstad en die Universiteit van die Vrystaat. Aan die Universiteit van Kaapstad behaal hy in 2009 'n M.A.-graad in Kreatiewe Skryfkuns.
Skryfwerk
Hy begin skryf in standerd agt. Na 'n mislukte poging tot 'n liefdesverhouding met 'n heteroseksuele man skryf hy aan die einde van standerd nege 'n aantal gedigte op 'n ou tikmasjien in sy koshuiskamer op Brits en stuur hierdie “bundel” na Tafelberg-Uitgewers. Die antwoord is dat die manuskrip nie publiseerbaar is nie, maar Charles Fryer bring uitvoerige kommentaar in potlood op die manuskrip aan, wat dien as besondere motivering. Hy publiseer van sy gedigte op LitNet en dit word dan opgeneem in “Nuwe stemme 5”.
The Gods Must Be Crazy
Genre
Die rolprent is 'n komedie en is goeie gesinsvermaak.
Hoofrolspelers
en andere.
Storielyn
In Botswana volg dit die verhaal van 'n San van die Kalahari-woestyn, gespeel deur die Namibiese San boer N!xau, 'n Kalahari-Boesman wat niks van die Westerse beskawing weet nie, Andrew Steyn (Marius Weyers), 'n bioloog wat bemestingsmonsters vir sy doktorale proefskrif ontleed, en Kate Thompson (Sandra Prinsloo), 'n nuut aangestelde dorpskoolonderwyser.
'n Raserige voël (vliegtuig) laat 'n besonder nuttige voorwerp ('n leë Coke-bottel) uit die lug val, en 'n boesmankind tel dit van die grond af op. Hy neem dit huis toe waar almal in die gesin skielik 'n nut vir die bottel vind. Hulle is egter ongelukkig omdat die "gode" net één gestuur het.
Die bottel se gebruike ontketen emosies soos selfsug, haat, woede en jaloesie onder hulle. N!xau probeer die voorwerp teruggee aan die gode, maar kan op geen manier daarvan ontslae raak nie; dit val elke keer terug in sy skoot. Hy vertrek toe op 'n interessante reis na die "einde van die wêreld" om dit daar te gaan afgooi, aangesien die voorwerp tuis soveel onmin veroorsaak het.
Ondertussen word die wildbewaarder, Andrew Steyn, gevra om die verfynde nuwe onderwyseres, Kate, met sy ou Land Rover sonder remme te gaan oplaai. Hy is egter nie so gemaklik met die skoner geslag nie, en Kate is glad nie beïndruk as hy telkens uit die bewegende voertuig spring om die hekke oop en toe te maak nie.
Pride and Prejudice
Pride and Prejudice is 'n roman deur Jane Austen geskryf wat die eerste keer in 1813 gepubliseer is. Dit volg die verhaal van Elizabeth Bennet, terwyl sy omgaan met kwessies van maniere, opbrengs, moraliteit, opvoeding en huwelik soos wat dit gedurende die Regency-tydperk in die Britse burgery se samelewing verstaan was.
The Gods Must Be Crazy
Storielyn
'n Rebellegroep onder leiding van Sam Bocha voer daarna 'n mislukte staatsgreep uit. Hulle neem Kate en 'n groep skoolkinders gyselaar en probeer om met hulle oor die grens te vlug.
Pride and Prejudice
Hierdie roman bly tot vandag toe een van die mees populêre en suksesvolle werke van Engelstalige fiksie. Dit is alreeds verskeie male verwerk in gelyknamige dramatiserings vir televisie en film, insluitend 'n 1995 reeks vir die BBC met Jennifer Ehle en Colin Firth in die rolverdeling, en 'n 2005 rolprent met Keira Knightley en Matthew Macfadyen in die rolverdeling.
The Gods Must Be Crazy
Storielyn
Die boesman, N!xau, word deur die polisie gearresteer nadat hy honger geword en vir homself 'n mak bok geskiet het. Hy sou nie in aanhouding kon oorleef nie en word toe maar deur die plaaslike landdros onder Andrew se toesig op die plaas geplaas.
Die rolprent bereik 'n hoogtepunt toe Xi sy jagvernuf inspan en vir Andrew help om die gyselaars te bevry.
Ontvangs
Ten spyte daarvan dat die rolprent wêreldwyd meer as VS$100 miljoen gemaak het, het N!xau na bewering minder as VS$2,000 verdien vir sy hoofrol. Voor sy dood het Uys dit aangevul met 'n bykomende VS$20,000 sowel as 'n maandelikse toelae.
Nuwejaarspruit (Oranjerivier, Vrystaat)
Die Nuwejaarspruit is 'n spruit wat suidwaarts in die verresuide van die Vrystaat, Suid-Afrika vloei. Dit is 'n regterhandse sytak van die Oranjerivier. Die spruit se samevloei is slegs ongeveer 1500 m oos van waar die groter Kraairivier uit 'n suidelike rigting vanuit die Oos-Kaap by die magtige Oranje aansluit.
Hoogfunksionerende outisme
Hoogfunksionerende outisme (HFO) is 'n informele benaming vir outistiese individue wat geag word as "beter funksionerend" as ander outistiese mense. Daar is tans geen konsensus oor die definisie van die term nie. Die graad van oorvleueling tussen HFO en Aspergersindroom word betwis. Sommige meen dat dit aparte diagnostiese entiteite is, terwyl ander glo daar kan nie daartussen onderskei word nie.
Matla-kragstasie
Matla-kragstasie in Mpumalanga, Suid-Afrika, is 'n steenkoolkragstasie wat deur Eskom bedryf word en wat die produksie van die Matla-steenkoolmyn verbruik.
Geskiedenis
Konstruksie aan die stasie het in 1974 begin, en die laaste eenheid is in Julie 1983 in gebruik geneem. In 1981 is die suidelikste rookskoorsteen van 276 meter (906 voet) in hoogte gesloop nadat dit gedeeltelik in duie gestort het tydens konstruksie, en 4 werkers dood is. Dit het vir 24 jaar die wêreldrekord gehou vir die hoogste vrystaande struktuur wat eksplosief gesloop is tot die sloping van die 300 m (980 vt) skoorsteen van die Westerholt-kragstasie.
Florence Court
Florence Court is 'n afgeleë 18de eeuse herehuis en landgoed agt myl suidwes van Enniskillen in die Noord-Ierse graafskap Fermanagh. Die herehuis is in 'n beboste landskap in die voetheuwels van die Cuilcagh-bergreeks geleë, naby die gelyknamige dorp, en word tans saam met die naburige Coole-kasteel deur die National Trust bestuur.
Florence Court was oorspronklik in besit van die Cole-familie, die latere grawe van Enniskillen, wat die herehuis in verskillende boufases laat oprig het. Die sentrale hoofgebou met drie verdiepings het vanaf 1750 ontstaan, terwyl die arkadevleuel later bygevoeg is. Die huis en landgoed is in 1953 deur die National Trust aangekoop, net vyf jaar voordat die boonste verdiepings deur 'n brand vernietig is. Die herehuis is intussen tot sy oorspronklike glorie gerestoureer, alhoewel enkele vertrekke tans nog nie vir die publiek toeganklik is nie. Florence Court staan veral bekend vir sy keurige rokoko-versierings en kosbare Ierse meubilering. Baie oorspronklike meubelstukke, wat vroeër verkoop is, is intussen herkoop.
'n Ommuurde tuin maak deel uit van die landgoed. Hier word plante uit die gematigde en halftropiese klimaatstreke vertoon, insluitende die bekende Florencecourt-taksusboom, terwyl besoekers ook 'n water-aangedrewe saagmeul, 'n yshuis, 'n fontein wat deur 'n natuurlike bron gevoed word. Die Larganess-rivier vloei deur die landgoed wat grotendeels uit weilande en bosse bestaan. Die laasgenoemde lewer die gewilde Ierse taksusboomhout (Taxus baccata) op.
N!xau
Biografie
Nǃxau was 'n lid van die San, ook bekend as die Boesmans. Hy het Ungwatsi, Herero en Tswana vlot gepraat, asook 'n bietjie Afrikaans. Hy het nie geweet presies hou oud hy was nie, en voordat hy ooit 'n rol in in 'n film gespeel het, het hy nog net drie wit mense in sy lewe gesien.
Hy sterf op 5 Julie 2003 aan middelweerstandige tuberkulose, terwyl hy besig was om tarentale te jag. Daar word geskat dat hy tussen 58 of 59 jaar oud was toe hy oorlede is. Hy is op 12 Julie begrawe met 'n semi-tradisionele begrafnis by Tsumkwe, langs die graf van sy tweede vrou. Hy het ses kinders gehad.
Dodekanesos
Rhodos is sedert die antieke tyd die belangrikste eiland van die groep. Van die ander is Kos en Patmos histories die belangrikste; die oorblywende 12 is Agathonisi, Astypalaia, Halki, Kalymnos, Karpathos, Kasos, Leipsoi, Leros, Nisyros, Symi, Tilos en Kastellorizo.
Naam
thumb|links|160px|Die [[Kolos van Rhodos, een van die Sewe Wonders van die Antieke Wêreld.]] Die naam "Dodekanesos" (ouer Griekse vorm: ἡ Δωδεκάνησος, hē Dōdekanēsos; moderne vorm τα Δωδεκάνησα, ta Dōdekanēsa, Turks: Oniki Adalar) beteken "Twaalf Eilande". Dit verskyn die eerste keer in die 8ste eeu in Bisantynse bronne. Dit is nie aanvanklik vir die huidige eilandgroep gebruik nie, maar vir 12 eilande van die Kuklades wat om Delos lê. Die naam kan egter 'n veel vroeër oorsprong hê; baie moderne historici dink die 12 eilande wat deur Strabo (Geographica Χ.485) genoem is, was die oorspronklike term. Dit is deur die Middeleeue gebruik en was nog tot die 18de eeu in die volksmond en in Griekse geskrifte in gebruik vir die Kuklades.
links|thumb|200px|Die Klooster van Sint Johannes, Patmos. Dit was in dié tyd dat die pers in die onafhanklike Griekeland na die 12 eilande met voorregte (Astypalaia, Chalki, Ikaria, Kalymnos, Karpathos, Kasos, Kastellorizo, Leros, Nisyros, Patmos, Symi, Tilos) verwys het as "Dodekanesos", in 'n poging om hulle hulle voorregte te laat behou. Kort daarna, in 1912, is die meeste van die Suid-Sporades deur die Italiane verower in die Italiaans-Turkse Oorlog. Dit sluit Ikaria en Kastellorizo uit. Dié twee eilande se plek is deur Kos en Rhodos ingeneem, wat die totaal van die eilande onder Italiaanse bewind weer op 12 te staan gebring het.
Toe die Grieke in 1913 begin druk uitoefen dat die eilande aan Griekeland oorgedra word, is die term "Dodekanesos" steeds gebruik. Die owerhede van die Italiaanse besetting het die term help vestig toe hulle die eilande onder hulle beheer "Rhodos en die Dodekanesos" (Rodi e Dodecaneso) begin noem het. Die eiland Leipsoi is toe by die 12 eilande gevoeg om op te maak vir Rhodos wat apart genoem is.
Tweede Wêreldoorlog
thumb|200px|'n WOII-begraafplaas op Leros.
In die Tweede Wêreldoorlog het Italië aangesluit by die Spilmoondhede, wat die Dodekanesos in 1941 gebruik het as 'n wegspringplek vir die inval in Kreta. Nadat Italië in September 1943 oorgegee het, het die eilande vir 'n kort ruk gelei tot 'n geveg tussen Duitsland en die Geallieerde magte, insluitende die Italiane. Die Duitsers het die stryd gewen en hoewel hulle in 1944 van die Griekse vasteland verdryf is, het die Dodekanesos tot aan die einde van die oorlog in 1945 in hulle besit gebly. In dié tyd is feitlik die hele Joodse bevolking van 6 000 gedeporteer en vermoor. Op 8 Mei 1945 het Duitsland die eilande aan die Britte oorhandig.
Ná die oorlog het die eilande 'n Britse militêre protektoraat geword en daarna is hulle informeel met Griekeland herenig. Ondanks besware deur Turkye, wat ook die eilande wou hê, is hulle amptelik met Griekeland herenig kragtens die vredesverdrag met Italië in 1947.
Bloom-dag
Bloom-dag is 'n herdenking en viering van die Ierse skrywer James Joyce se lewe en werk, waarin gebeurtenisse in sy roman Ulysses nageboots en opgevoer word. Hierdie feesviering word jaarliks op 16 Junie gehou, hoofsaaklik in Dublin maar ook op ander plekke, juis omdat Ulysses hierdie spesifieke dag in die protagonis Leopold Bloom se lewe uitbeeld.
Ostariophysi
Ostariophysi is die tweede grootste superode van straalvinnige visse. Hierdie diverse groep bevat amper 8 000 spesies, omtrent 28% van die bekende visspesies en 68% van varswatervisse ter wêreld. Hulle kom op al die kontinente voor, met die uitsondering van Antarktika. Hulle het verskeie gemeenskaplike kenmerke, onder andere beskik almal oor 'n orgaan van Weber. Van die spesies in die groep is belangrik vir mense vir kos, sport, die akwarium-industrie en navorsing.
Taksonomie
Die superorde word as volg geklassifiseer:
Mansfield Park
Mansfield Park is 'n roman deur Jane Austen geskryf wat die eerste keer in 1814 gepubliseer is. Dit is die mees kontroversiële roman uit Austen se ouevre, hoofsaaklik omdat moderne lesers baie moeilik itentifiseer met die vroulike protagonis Fanny Price se skugterheid en afgetrokkenheid. Edward Said het hierdie roman fel gekritiseer vir die oppervlakkige manier waarop dit slawerny aanvaar as 'n gegewe. Nietemin was Austen self gekant teen slawerny en het sy, saam met ander skrywers soos Samuel Johnson en Edmund Burke, bygedra tot die moontlikheid dat die praktyk uiteindelik afgeskaf is.
Hierdie roman is alreeds verskeie male verwerk vir gelyknamige dramatiserings op televisie en film, insluitend 'n 1983 televisiereeks vir die BBC, 'n 1999 film wat biografiese elemente uit Austen se lewe deel maak van die storie, 'n 2003 radio-verwerking vir BBC Radio 4 met Felicity Jones en Benedict Cumberbatch in die rolverdeling, en 'n 2007 televisiereeks vir die Britse televisiekanaal ITV.
Izak Coetzee
Izak Coetzee (*12 Mei 1905, Steynsburg–† 14 September 1980, Ladybrand) was ’n Afrikaanse joernalis en skrywer.
Lewe en werk
Izak Jan Hendrik Coetzee is op 12 Mei 1905 op Steynsburg gebore. Op driejarige ouderdom trek hy saam met sy ouers per ossewa Vrystaat toe en na baie rondswerf gaan bly hulle in 1914 op Ladybrand in die Oos-Vrystaat. Hier ontvang hy sy skoolopleiding. Na skool begin hy op die dorp werk deur korrespondensie, vertaling en lees van drukproewe te doen. By ’n plaaslike weekblad behartig hy vir ’n tyd lank ’n gereelde rubriek onder ’n skuilnaam "Katzenellenbogen" (waarin gesiene inwoners van die dorp gehekel word) en hy skryf ook verskeie radiosketse wat sedert 1936 landwyd uitgesaai word. Hy skryf ook sketse wat onder andere in Die Vaderland en Die Suiderstem geplaas word. Hy bekommer hom oor die tekort aan gehalte Afrikaanse leesstof vir die ontspanningsmark en is dan medestigter van Vaslek (Vereniging van Afrikaanse Skrywers en Lesers vir Kultuurbevordering), waarvoor hy ook as sekretaris optree. Hulle het ’n keurkomitee wat goeie ontspanningsleesstof aanbeveel deur middel van hulle mondstuk Brug.
Skryfwerk
Op skool publiseer die Ladybrandse skoolblad ’n bydrae van hom oor die Kruistogte. Van sy radiosketse word later as toneelstukkies verwerk en as Droomwolke en Kom-help-my-druppels gepubliseer. Hierdie toneelstukkies is weinig meer as anekdotes, waar die insident en beskrywing daarvan voorrang geniet en daar weinig sprake is van karakteruitbeelding.
Chinese ui
Die Chinese ui (Allium chinense) (ook bekend as Chinese scallion, glinsterende sprietui, Japannese scallion, Kiangsi scallion en Oosterse ui) is 'n eetbare spesie van Allium, inheems aan China en Korea, maar dit word ook in baie ander lande verbou. Sy naasverwantes sluit die ui, sjalot, prei, sprietui en knoffel in.
Verspreiding
Allium chinense is inheems aan China (in Anhui, Fujian, Guangdong, Guangxi, Guizhou, Hainan, Henan, Hubei, Hunan, Jiangxi, en Zhejiang-provinsies) plus in gebiede waar dit ook doelbewus aangeplant word. Dit is genaturaliseer in ander dele van Asië sowel as in Noord-Amerika.
Kulinêr
As gevolg van sy baie sagte en vars smaak, word A. chinense dikwels gepiekeld bedien as 'n bykos in Japan en Viëtnam, om die sterker geure van ander komponente in 'n maaltyd te neutraliseer. In die Japannese kookkuns word dit bv. saam met Japannese kerrie as 'n garnering geëet.
In Viëtnam word gepiekelde Chinese uie dikwels tydens Tết (die Viëtnamese nuwejaar) bedien.
Medisinaal
Allium chinense word gebruik as 'n volksmedisyne in tonikums om te help met 'n ongemaklike ingewande.
Name in ander tale
Name in ander tale sluit in: in Japannees, ラッキョウ (rakkyō), ook geskryf as 辣韮, 辣韭, of 薤; in Chinees: 薤/薤 (xiè) of 藠头/藠頭 (jiào tóu); in Viëtnamees củ kiệu.
Matthew Perry
Matthew Perry (gebore 19 Augustus 1969) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Fools Rush In (1997) en The Whole Nine Yards (2000), en in die televisiereekse Friends (1994) en Studio 60 on the Sunset Strip (2006).
Hy het die rol van Chandler Bing op die NBC-sitkom Friends vir tien jaar tussen 1994 en 2004 vertolk en het 'n Primetime Emmy-toekenningsnominasie in 2002 vir daardie rol ontvang. Hy is vir 'n Golden Globe-toekenning vir sy rol in The Ron Clark Story genomineer.
Adam West
Adam West (19 September 1928 – 9 Junie 2017) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Batman: The Movie (1966), Drop Dead Gorgeous (1999), en Chicken Little (2005), en in die televisiereeks Batman (1966).
Dorothy Alison
Dorothy Alison (4 April 1925 – 17 Januarie 1992) was 'n Australiese aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Crash of Silence (1952), The Third Key (1956), en Reach for the Sky (1956).
DDT
DDT (dichloordifenieltrichlooretaan) is 'n middel, 'n gifstof, wat gebruik word om onder andere vlieë, miere, luise en muskiete dood te maak. Die gebruik van die middel is verbied in baie lande omrede die gifstof vinnig in die voedselketting beland, met tragiese gevolge.
Amphimedon tenera
Amphimedon tenera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Thiele.
C. Johan Bakkes
Casparus Johannes Bakkes (gebore 21 Oktober 1956, Stellenbosch) is 'n Suid-Afrikaanse skrywer van veral reissketse. Hy is op 21 Oktober 1956 in Stellenbosch gebore as die oudste van vier kinders (drie seuns en een dogter) van die bekende skrywer Margaret Bakkes en die geskiedkundige dr. Casparus Marius Bakkes. Hy is 'n rekenmeester en professor in toegepaste rekenmeesterskap aan die Universiteit van Wes-Kaapland, asook 'n wêreldreisiger en toergids. Hy is met die kunstenaar Nanna Vorster-Bakkes getroud, en sy ma en broer is ook skrywers.
Lewe en werk
Die skrywer en veldwagter Christiaan Bakkes is een van sy broers, sy ander broer is Marius wat in die filmbedryf werk en sy suster is die spraakterapeut Matilda. Hy word groot op Saldanha aan die Kaapse Weskus waar hy sy laerskoolopleiding ontvang. Hier ontwikkel hy sy liefde vir avontuur en reis en kamp hy onder andere as agtjarige saam met die studente van die Militêre Akademie in die Sederberge. In 1974 matrikuleer hy aan die Afrikaanse Hoër Seunskool in Pretoria. 'n Opname van die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing dui in hierdie tyd aan dat bourekenaars die meeste geld verdien, gevolg deur ouditeure. Aangesien hy nie Wetenskap geneem het op skool wat 'n voorvereiste is vir bourekenaar nie, besluit hy om 'n ouditeur te word. Hy studeer verder aan die Universiteit van Pretoria en behaal in 1977 die B.Com.-graad in Rekeningkunde en in 1979 die B.Com. Honneurs-graad in Rekeningkunde. In 1980 behaal hy die C.T.A. (Sertifikaat in die Teorie van Rekeningkunde) en kwalifiseer dan in 1981 as 'n geoktrooieerde rekenmeester en ouditeur wanneer hy die kwalifiserende eksamens deurkom. In 1990 kwalifiseer hy as 'n toergids by die Suid-Afrikaanse Toerismeraad (Satoer). Hy studeer deeltyds verder aan die Universiteit van Suid-Afrika en behaal in 1992 die M.Compt.-graad met die verhandeling “ 'n Bestuurs/koste-analise en die toepassing van finansiële bestuurstegnieke in die Suid-Afrikaanse wildboerderybedryf”. Die studies vir 'n Diploma in Natuurbewaring wat hy in 1991 aan die Technikon RSA begin word nie voltooi nie. Hy skryf later in vir 'n doktorsgraad oor die ekonomiese oorlewing van natuurbewaring in Afrika. Sy professionele lidmaatskappe sluit in die Suid-Afrikaanse Instituut vir Geoktrooieerde Rekenmeesters, die Wes-Kaapse Vereniging vir Geoktrooieerde Rekenmeesters, die Suid-Afrikaanse Toerismeraad en die Wildboervereniging.
Tydens sy militêre diensplig word hy bevorder tot kaptein in die Suid-Afrikaanse Weermag. Hy is vanaf Julie 1976 tot einde 1981 as klerk ingeskryf by die ouditeursfirma Von Geusau, Coetzee en De Wit in Pretoria. In 1982 begin hy sy eie ouditeursfirma en hy word in 1983 dosent en later professor in Rekeningkunde aan die Universiteit van Suid-Afrika, 'n betrekking wat hy tot aan die einde van 2000 beklee. In Januarie 2001 aanvaar hy 'n soortgelyke betrekking aan die Universiteit van Wes-Kaapland en vestig hom in Paarl. Hy dien ook op die Fakulteitsraad en Senaat van die universiteit, terwyl hy eksterne eksaminator is vir die Universiteit van Kaapstad. As konsultant voltooi hy verskeie projekte om sakestrategie te vestig, finansiële stelsels en inligting te ontwikkel en uitvoerbaarheidstudies te onderneem. Hy besit ook 'n suksesvolle toeronderneming wat hy Induku Safari’s noem en is aandeelhouer in 'n wildplaas naby Marble Hall, wat onder die vaandel van die maatskappy Terra Nostra (Edms.) Bpk. bedryf word. As ekspedisieleier en logistieke organiseerder reël hy onder andere in 1992 die Pick 'n Pay Coastal Awareness Campaign, waartydens die hele Suid-Afrikaanse kuslyn gestap word, in 1993 die South African / Zambian Crocodile Expedition en in 2006 die BMW Motorfiets Dorsland-ekspedisie. Saam met 'n paar vriende help hy die sanger Theuns Jordaan om sy eerste CD te sny deur die finansiële opbrengs daarvan in aandele te omskep en die fondse so ingewin aan te wend as 'n trust vir voornemende Afrikaanse kunstenaars. By geleentheid tree hy op as spreker by leeskringe en feeste soos die Woordfees op Stellenbosch en die Paarl Cultivaria Skrywersfees, terwyl hy ook 'n gas is op verskeie televisieprogramme.
Sy toere in die wilde dele van die wêreld, soms as toerleier en soms op sy eie, neem hom deur ongetemde dele van Rusland, Pakistan en Nepal en baie Afrika-lande soos Angola, Botswana, Egipte, Ethiopië, Ivoorkus, Kenia, Malawi, Mali, Marokko, Mauritanië, Namibië, Senegal, Soedan, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe. Die staptoer deur die Visrivierskeurvallei in Namibië het hy reeds negentien keer voltooi en hy het ook op beide die Trans-Sahara-trein en die Trans-Siberiese trein gereis. Berge wat hy uitgeklim het, sluit in Kilimandjaro en die Himalajas. Meer as twee kilogram brons armbande klingel aan sy arms, aandenkings van sy vele reise. Gedurende die loop van 2011 word kolonkanker by hom gediagnoseer, maar na 'n operasie en behandeling gaan die kanker in remissie. Hy is getroud met Nancy Vorster, 'n kliniese sielkundige en ook bekende skilder, en hulle het twee kinders, 'n seun (Marc) en 'n dogter (Cara).
Skryfwerk
Van sy kortverhale word opgeneem in versamelbundels, waaronder “ 'n Anderse Kersfees” in “Op hulle stukke” onder redaksie van Jeanette Ferreira. Sy verhale word ook deur Elsa Silke in Engels vertaal en uitgegee onder die titel “To hell and gone”.
Breitbart
Breitbart News Network (meer algemeen bekend as Breitbart News, Breitbart of Breitbart.com) is 'n konserwatiewe gesindikeerde Amerikaanse nuus, opinie en kommentaar Webblad, wat in die middel van 2007 gestig is deur konserwatiewe kommentator Andrew Breitbart, wat Breitbart geformuleer het as "die Huffington Post van die Regs. Breitbart het homself met die alt-regs beweging vereenselwig onder die bestuur van die voormalige uitvoerende voorsitter Steve Bannon, wat in 2016 verklaar het dat die Webtuiste "die platform is vir die alt-regses". In 2016 het Breitbart Nuus 'n bymekaarkomplek geword vir ondersteuners van die verkiesingsveldtog van die toe-kandidaat president van die Verenigde State, Donald Trump. Die maatskappy se bestuur het ook die voormalige personeellid Milo Yiannopoulos, ingesluit. Breitbart Nuus se hoofkwartiere is geleë in Los Angeles, met buros in Texas, Londen, en Jerusalem. Mede-stigter Larry Solov is die mede-eienaar (saam met Andrew Breitbart se weduwee, Susie Breitbart, en die Mercer familie) en HUB, terwyl Alex Marlow die hoofredakteur is, met Wynton Hall as besturende redakteur en Joel Pollak en Peter Schweizer as senior redakteurs. Syfers van Amazon se webwerf-ranglysstelsel Alexa (webwerf-ranglysstelsel) het getoon dat Breitbart Nuus sy mededingers, die Washington Post en die Huffington Post, wat gewildheid in die VSA betref, oortref het. Volgens Alexa was Breitbart Nuus in Maart 2018 die 54ste gewildste webwerf in die Verenigde State. Die Washington Post, ter vergelyking, was die 61ste gewildste webwerf. Ten spyte van pogings deur die sosiale media Meesters (Facebook, Twitter ens.) om konserwatiewe standpunte te sensor, het die sosiale media-betrokkenheids-kenners by NewsWhip Breitbart Nuus as een van die top tien Facebook-uitgewers vir Oktober 2018 gelys. Breitbart Nuus se amptelike webadres is https://www.breitbart.com.
Andries Stockenström
Loopbaan
Stockenström het sy skoolonderrig aan Tot Nut van 't Algemeen in Kaapstad ontvang. Hy het sy loopbaan as 'n soldaat begin, word 'n vaandrig in die Kaapse Regiment en onderskei homself in die oorloë met die grensstamme.
Van 1822 tot 1824 moes hy die grens van die Kolonie afbaken. As gevolg van sy prestasies daar word hy in 1828 Kommissaris-generaal van die Oostelike Provinsie en 'n lid van die Goewerneur se Adviesraad.
In 1829 is die taak aan hom opgedra om 'n groot aantal Hottentotte aan die Katrivier tot bedaring te bring, wat baie kritiek tot gevolg gehad het. Hulle is hier gevestig as bolwerk teen die Xhosas en het hulle kerk na hom genoem, NG gemeente Stockenström. Talle van dié opstandelinge is hulle grond ontneem omdat hulle hulle aan die Xhosas se kant geskaar het.
Tydens 'n besoek aan Europa in 1833 is druk op hom uitgeoefen om met pensioen af te tree. Hy het aanstoot gegee deur vyandige getuienis voor 'n komitee van die Britse Laerhuis te lewer oor die Koloniste se gedrag. Daar was selfs groter protes toe hy in 1836 as luitenant-goewerneur van die Oostelike Provinsie aangestel is, en dadelik die Provinsie van Koningin Adelaide aan die plaaslike stamme teruggegee het.
Hy is op 'n monstervergadering in Grahamstad gevra om sy vyandelike gedrag teenoor Engeland te verduidelik. Ongestoord het hy egter voortgegaan om die vrede met die plaaslike opperhoofde te bewaar.
Aspartaam
duimnael|260px|'n Bal-en-stokmodel van aspartaam duimnael|180px|'n Fles met aspartaam Aspartaam is 'n kunsmatige, nie-sakkariede versoeter, wat 200 keer soeter as sukrose is, en word gewoonlik as suikervervanger in voedsel en drank gebruik. Dit is 'n metielester van die aspartiensuur/fenielalaniendipeptied met die handelsname NutraSweet, Equal, en Canderel. Aspartaam is die eerste keer in 1965 vervaardig en in 1981 goedgekeur vir gebruik in voedselprodukte deur die Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA).
Aspartaam is een van die strengste getoetsde voedselbestanddele. Resensies deur meer as 100 regeringsinstansies het bevind dat die bestanddeel veilig is vir gebruik teen huidige vlakke. Teen 2018 het verskeie kliniese toetse getoon dat die gebruik van aspartaam in die plek van suiker die kalorie-inname en liggaamsmassa van volwassenes en kinders verminder.
Andries Stockenström
Loopbaan
As gevolg van die kwade gevoelens jeens Stockenström het hy betrokke geraak in 'n lastersaak wat hy uiteindelik verloor het. Hy het 'n sterk teenstander van die Voortrekkers geword, wat hy probeer dwing het om na die Kaapkolonie terug te keer. Verder was daar 'n onaangenaamheid in Engeland waar hy éérs afstand van sy pos gedoen het, toe sy bedanking teruggetrek het en eindelik 'n ridderskap en pensioen aanvaar het.
Hy het baie onrus in die vroeë Suid-Afrikaanse politiek veroorsaak en was 'n aanvegbare figuur tot en met sy dood in 1864.
Aspartaam
Veiligheid en gesondheidseffekte
Die veiligheid van aspartaam is sedert sy ontdekking bestudeer en is een van die meesgetoetsde voedselbestanddele. Aspartaam word as veilig beskou vir menslike gebruik deur meer as 100 regulerende agentskappe in hul onderskeie lande, insluitend die Verenigde State se Food and Drug Administration, die European Food Safety Authority (EFSA), Health Canada, asook Australië en Nieu-Seeland.
In 'n oorsig in 2017 van metaboliese effekte weens die gebruik van aspartaam, is bevind dat dit geen bloedglukose, insulien, totale cholesterol, trigliseriede, kalorie-inname of liggaamsmassa beïnvloed nie, terwyl hoëdigtheid-lipoproteïenvlakke hoër was.
Fenielalanien
Hoë vlakke van die natuurlik voorkomende essensiële aminosuur fenielalanien is 'n gesondheidsgevaar vir diegene wat gebore word met fenielketonurie (PKU), 'n seldsame oorerflike siekte wat voorhinder dat fenielalanien behoorlik gemetaboliseer word. Omdat aspartaam 'n klein hoeveelheid fenielalanien bevat, moet voedsel wat aspartaam bevat wat in die Verenigde State verkoop word, op die etikette van die produk die volgende vermeld: "Fenielketonurika: bevat fenielalanien".
In Kanada moet voedsel wat aspartaam bevat, die hoeveelheid aspartaam per porsie bevat en noem dat die produk fenielalanien bevat.
Metaboliete
Aspartaam word vinnig in die dunderm gehidroliseer. Selfs met inname van baie hoë dosisse aspartaam (meer as 200 mg/kg) word geen aspartaam in die bloed gevind nie weens vinnige afbraak. By inname breek aspartaam af in oorblywende komponente, insluitend asparagiensuur, fenielalanien, metanol, en verdere afbraakprodukte, insluitend formaldehied  en mieresuur. Menslike studies toon dat mieresuur vinniger uitgeskei word as wat dit gevorm word na inname van aspartaam. In sommige vrugtesappe kan hoër konsentrasies metanol gevind word as die hoeveelheid geproduseer uit aspartaam in drankies.
Chemie
Aspartame is 'n metielester van die dipeptied van die natuurlike aminosure L -aspartiensuur en L -fenielalanien. Onder sterk suur of alkaliese toestande kan aspartaam metanol vorm deur hidrolise. Onder erger toestande word die peptiedbindings ook gehidroliseer, wat vrye aminosure tot gevolg het.
Inname
Die aanvaarbare daaglikse inname (ADI) vir aspartaam, word gedefinieer as die "hoeveelheid voedseltoevoeging, uitgedruk op 'n liggaamsmassabasis, wat daagliks gedurende 'n leeftyd ingeneem kan word sonder 'n noemenswaardige gesondheidsrisiko". Die FAO/WHO se kundige kommisie het dit vasgestel op 40 mg/kg liggaamsmassa, terwyl FDA sy ADI vir aspartaam op 50 mg/kg vasgestel het.
Die primêre bron vir blootstelling aan aspartaam in die Verenigde State is dieetkoeldrank, alhoewel dit in ander produkte, soos farmaseutiese preparate, vrugtedrankies en kougom, in kleiner hoeveelhede verbruik kan word. 'n 355 ml blikkie koeldrank bevat 0.18 g aspartaam, en vir 'n 75 kg volwassene, neem dit daagliks ongeveer 21 blikkies koeldrank om die 3,75 g aspartaam wat die FDA se 50 milligram per kilogram liggaamsmassa ADI van aspartaam uit dieetkoeldrank alleen, te oortref.
Kompeterende produkte
Omdat sukralose, anders as aspartaam, sy soetheid behou nadat dit verhit is en ten minste twee keer die rakleeftyd van aspartaam het, het dit meer gewild geword as versoetingsbestanddeel. Dit, tesame met die verskille in bemarking en veranderende verbruikersvoorkeure, het veroorsaak dat aspartaam markaandeel weens sukralose verloor het. In 2004 het aspartaam teen ongeveer $30/kg verhandel en sukralose, wat ongeveer drie keer soeter volgens massa is, teen ongeveer $300/kg.
Yochai Benkler
Yochai Benkler (gebore 1964 in Givatayim) is die Jack N. en Lillian R. Berkman Professor in Entrepreneur Regstudies aan die Harvard Skool vir Regte en skrywer van The Wealth of Networks.
Biografie
Hy was ’n professor aan die New York Universiteit Skool vir Regte van 1996 tot 2003, besoekende professor aan die Yale Skool vir Regte en Harvard Skool vir Regte (gedurende 2002 tot 2003), voordat hy by die Yale Skool vir Regte aansluit in 2003. In 2007 aanvaar Benkler ’n senior pos by die Harvard Skool vir Regte.
Werke
Hy gebruik ook die term genetwerkte informasie ekonomie wat hy defineer as ’n "stelsel van produksie, verspreiding en verbruik van informasiegoedere wat gekenmerk word deur gedesentraliseerde indiwiduele aksie wat uitgevoer word deur ongetemde verspreiding, nie-markgerigte metodes wat nie afhanklik is van markstrategieë nie" (Benkler 2006, p. 3). Benkler se boek The Wealth of Networks (Benkler 2006) ondersoek die wyses waarop informasietegnologie uitgebreide vorms van samewerking toelaat wat potensieel transformatiewe gevolge vir die gemeenskap en ekonomie mag hê. Wikipedia, Creative Commons, oopbronsagteware en die webjoernaalsfeer is voorbeelde waarna Benkler verwys. (The Wealth of Networks is gepubliseer onder ’n Creative Commons lisensie).
Benkler argumenteer dat webjoernale en ander metodes van deelnemende kommunikasie kan lei tot "’n meer kritiese en self-peinsende kultuur," waarin burgers bemagtig word deur hul vermoë om hul eie opinies te publiseer oor ’n reeks onderwerpe. ’n Groot gedeelte van The Wealth of Networks word aangebied in ekonomiese terme, en Benkler opper die moontlikheid dat ’n kultuur waarin informasie meer vryelik gedeel word moontlik meer ekonomies doeltreffend is as een waarin innovasie dikwels deur patente en kopiereg beskerm word, aangesien die marginale koste om die meerderheid van informasie te reproduseer effektief niks is nie.
Volgens Benkler het die mens toenemend toegang tot goedkoop proseseerders wat die manipulasie van informasie, storing, kommunikasie binne die bereik van baie mense bring. Dit is die kombinasie van lae-koste persoonlike rekenaars en die internet wat dié tipe gesamentlike optrede moontlik maak. Sake wat normaalweg sleg sou verdwyn as sosiale gebare het nou ’n vashoudenheid as ekonomiese produkte. Dit verskil radikaal van enigiets sedert die industriële revolusie.
Benkler stel dit dat indiwidue vandag platforms en gereedskap kan gebruik wat aanneem dat wat jy doen fasilitering en deelname is in teenstelling daarmee om ’n finale produk vir die verbruiker daar te stel. Benkler verwys na die voorbeeld van Skype. ’n Platform is geskep wat indiwidue in staat stel om persoonlike rekenaars se oorskot vermoë te benut om geskakeldheid te produseer. Niemand het ’n netwerk geskep vir Skype nie, alhoewel die miljoen of 2 milljoen mense aanlyn hulpbronne beskikbaar gestel het. Daar is ook geen komersiële transaksie tussen die deelnemers nie.
17 Again
17 Again (Afrikaans: Weer 17) is 'n Amerikaanse fantasie-komedierolprent deur Burr Steers wat in 2009 deur New Line Cinema versprei is. In die Verenigde State van Amerika is dit op 17 April 2009 uitgereik. Dit is op 11 Augustus 2009 op DVD en Blu-Ray vrygestel.
Intrige
Mike O'Donnell (Zac Efron) was in 1989 'n suksesvolle hoërskoolleerder. Dit was amper asof hy alles goed gehad het toe sy meisie, Scarlet Porter (Allison Miller) hom voor 'n basketbalwedstryd inlig dat sy verwagtend is. Op daardie oomblik neem hy die besluit om alles weg te gooi (insluitende basketbal en 'n kans op 'n beurs) en maak hy 'n huweliksvoorstel aan haar.
Omtrent twintig jaar later kom Mike (Matthew Perry) se lewe tot 'n staanstil. Scarlet (Leslie Mann) het van hom geskei en hy moes noodgedwonge by sy bleeksiel- en ryk bestevriend, Ned Gold (Thomas Lennon) intrek. Sy loopbaan het geen rigting nie en sy kinders, Maggie (Michelle Trachtenberg) en Alex (Sterling Knight) wil niks met hom te doen hê nie. Nadat hy Hayden High School besoek om oor die lewe wat hy weggegooi het na te dink, loop hy 'n misterieuse terreinvoorman (Brian Doyle-Murray) raak. Op pad huis toe sien hy die voorman op die rand van 'n brug staan — skynbaar van plan om selfmoord te pleeg. Mike hardloop na hom toe, maar sy weg word tydelik deur 'n verbygaande bus versper. Wanneer hy die brugsrand bereik, is die voorman nêrens te siene nie, maar is daar 'n eienaardige draaikolk onder die brug. Mike gly en val by die draaikolk in, verloor sy bewussyn en word weer op die brug wakker. Wanneer hy by die huis aankom, besef hy dat hy magies in sy 17-jaar oue self verander is.
Ned sien Mike in sy huis en dink dat hy 'n dief is. Derhalwe raak hy met Mike in 'n bakleiery betrokke, terwyl Mike probeer bewys dat hy die regte Mike is. Ned sien egter 'n foto en besef dat dit die werklike Mike is. Gevolglik gee hy homself as Mike se vader voor en skryf hy hom onder die alias Mark Gold by Hayden High in. Mike glo hy het die kans gekry om sy lewe oor te hê en probeer om dit hierdie keer reg te doen. Hy ontdek dat Maggie met die basketbalkaptein, Stan (Hunter Parrish) uitgaan en dat dié Alex afknou. Hy besef sy werklike missie is om sy kinders te help, en derhalwe bevriend hy beide Alex en Maggie. Met "Mark" se hulp kry Alex 'n plek in die basketbalspan asook die meisie wat hy begeer. Mark betroos Maggie wanneer sy deur Stan afgesê word omdat sy geweier het om seks met hom te hê. Mark ontmoet ook Scarlet en help haar haar tuin versier. Hy bekom 'n nuwe waardering vir haar en dans met haar op die wysie waarop hulle by hul troue gedans het, voordat sy op 'n afsprakie gaan. Mark en Scarlet belewe duidelik 'n konneksie terwyl hulle dans en was op die oomblik om te soen toe Alex die vertrek betree. Eers blyk sy onverskillig te reageer ten opsigte van haar seun se teenwoordigheid, maar dan voel sy skielik verleë en beklemtoon sy aan Mark dat sy Alex se moeder is en dat hierdie situasie onvanpas is.
Intussen voel Ned aangetrokke tot die skoolhoof van Hayden High, Jane Masterson (Melora Hardin). Alhoewel sy probeerslae om haar te "peacock" faal, kliek hulle gou oor 'n gemeenskaplike liefde vir The Lord of the Rings. Toe hy haar egter na sy huis terugneem, ontdek hulle 'n heersende partytjie wat buite beheer blyk te wees. Die okkasie is die viering van Alex se wendoel in 'n basketbalwedstryd. Scarlet verskyn en soek Alex. Mike vertel haar dat Alex 'n meisie voor die einde van die partytjie sal hê, en neem haar op na die balkon om haar te wys. Terwyl hulle praat, vlam Mike se gevoelens vir haar weer op, veral wanneer sy aan hom sê dat hy 'n deel van hul gesin geword het. Maar wanneer hy haar soen, is sy met afgryse vervul. Sy klap hom deur die gesig en noem hom 'n "weirdo little man, child" (vreemde klein mannetjie, kind). Hy hardloop haar agterna en probeer haar vertel dat hy Mike is. Hierdie gebeurtenis word deur Maggie en haar vriendinne waargeneem; hulle is ontstig, veral omdat Maggie 'n gevoel vir Mark begin ontwikkel het.
Die volgende oggend herinner Ned Mike daaraan dat dit die dag van sy skeiverhoor met Scarlet is. "Mark" verskyn in die hof en lees 'n brief voor wat skynbaar deur Mike O'Donnell geskryf is. Scarlet word deur die brief geroer. Wanneer sy ontdek dat die "brief" bloot 'n nota met aanwysings op is, besef sy dat "Mark" onvoorbereid gepraat het. Later, by die kampioenskapwedstryd, maak Mike 'n gebaar wat Scarlet as eie aan die ou Mike onthou. Sy besef sy verkeer in presies dieselfde situasie as twintig jaar vantevore, en daarom vlug sy van die toneel. Mike oorhandig die bal aan Alex, wat die wendoel skiet, en volg Scarlet. Hy hardloop weer deur 'n draaikolk en verander in sy grootmensself. Mike belowe Scarlet om die res van sy lewe aan die heropbou van hul verhouding te bestee. Scarlet en Mike soen en word herenig.
In die gelukkige einde is Mike volledig en gelukkig met sy familie herenig. Hy word die afrigter van die Hayden High-basketbalspan terwyl Ned en Me. Masterson in 'n verhouding blyk te wees.
Lausanne
Lausanne (Frans: [lo'zan]; Duits: [loˈzan], ; Italiaans en Romansch: Losanna) is die hoofstad van die Switserse kanton Vaud en die distrik Lausanne, met sowat 140 200 inwoners in die stads- en 312 000 in die metropolitaanse gebied. Die stad in die Franssprekende weste van Switserland is die vyfde grootste in die land en 'n belangrike ekonomiese, kulturele, vervoer- en onderwyssentrum. Lausanne huisves sedert 1874 die Federale Geregshof van Switserland.
Lausanne is aan die noordoewer van die Meer van Genève (Frans: lac Léman) geleë. Die stadsgebied strek vanaf die seeoewer by die Ouchy-hawe tot by die bosgebiede van Jorat. Menslike gemeenskappe het hulle al omstreeks 6000 v.C. in die gebied gevestig. Die stad se huidige naam dateer uit die antieke tydperk; die 2de eeuse Gallies-Romeinse nedersetting Lousanna het omstreeks 400 as civitas Lausanna bekend gestaan.
Lausanne speel as setel van die Internasionale Olimpiese Komitee (IOK, sedert 1915) – en sedert 1993 as hoofstad van die Olimpiese Beweging – ook 'n belangrike rol op die gebied van sport. Op godsdienstige gebied was Lausanne tussen die laat 6de eeu en 1536 'n biskopsetel en belangrike bestemming vir pelgrims.
Etimologie
Lausanne staan in Italiaans en Retoromaans as Losanna bekend, terwyl die vroeëre Duitse naam Losannen intussen verouderd geraak het.
Historiese name is vanaf die 2de eeu n.C. gedokumenteer: vicanor[um] Lousonnensium, Lacu Lausonio (omstreeks 280), civitas Lausanna (omstreeks 400) en Losanna (990).
Geografie
Die munisipaliteit Lausanne is sowat 60 kilometer noordoos van Genève, aan die noordoewer van die Meer van Genève (Frans: Lac Léman) geleë en strek van die meeroewer met die Ouchy-hawe tot by die bosgebiede van Jorat. Dit sluit Vidy, Cour, Ouchy, Mornex, Chailly, La Sallaz, Vennes, Montblesson, Vers-chez-les-Blanc, Montheron en Chalon-à-Gobet asook die eksklawe Vernand in.