cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Katherine Heigl
Katherine Heigl (gebore 24 November 1978) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Knocked Up (2007), The Ugly Truth (2009), en One for the Money (2012), en in die televisiereeks Grey's Anatomy (2005).
Middelnederduits
Middelnederduits is die taal wat uit Oudnederduits ontstaan het en as die voorloper van moderne Nederduits beskou word. Dit was die gesproke taal van Noord-Duitsland, die skryftaal van die Hanse het gedien as die internasionale lingua franca van die Hanseverbond. Buurtale was Middelnederlands in die weste en Middelhoogduits in die suide, Slawiese tale in die ooste en Deens in die noorde. Dit is van omtrent 1100 tot 1600 gepraat.
As gevolg van die taal se rol as lingua franca van die Hanseverbond het dit 'n beduidende invloed op tale van Noord-Europa gehad. Die invloed sluit in talle leenwoorde in verskeie tale soos Sweeds, Fins, Russies en die Baltiese tale. Dit het verder ook bygedra tot morfologiese vereenvoudiging van die Middel-Skandinawiese tale wat ontwikkel het tot moderne Sweeds, Deens en Noors. Die vereenvoudingings sluit in die verlies in verbuiging in die Vasteland Skandinawiese tale.
Errol Sadler
Errol Sadler (gebore 16 September 1982) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Comeback Dad (2014) en The Choice (2016), en in die televisiereekse For Better or Worse (2011) en Superstition (2017).
Tricia Walsh-Smith
Tricia Walsh-Smith (gebore 24 Maart 1956) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Terror (1978) en in die televisiereekse Grange Hill (1978), Legacy of Murder (1982), en Constant Hot Water (1986).
HD 7924
HD 7924 is ’n hoofreeksster van spektraaltipe K met ’n skynbare magnitude van 7,185 wat sowat 55 ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Kassiopeia lê. Dit is kleiner, koeler en dowwer as ons Son en het ’n laer massa en metaalinhoud.
In 2009 is ’n Superaarde-eksoplaneet in ’n wentelbaan om die ster ontdek. In 2015 is nog twee planete ontdek. Die eienskappe van die eerste planeet is hersien en die beraamde massa verminder.
Calling Time
Calling Time is 'n ateljeealbum van die Sweedse musikant Basshunter. Die album is op 13 Mei 2013 vrygestel.
Slaapkamer in Arles
Slaapkamer in Arles (Frans: La Chambre à Arles; Nederlands: Slaapkamer te Arles) is 'n skildery deur die 19de-eeuse Nederlandse skilder Vincent van Gogh. Dit is 'n uitbeelding van Van Gogh se slaapkamer by sy "Geel Huis" in Arles, Bouches-du-Rhône, Frankryk.
Van Gogh het Slaapkamer in Arles in Oktober 1888 geskilder terwyl hy daar gewoon het kort voor sy opname in die psigiatriese inrigting by die Klooster Saint-Paul de Mausole. Die skildery is bekend vir die gebruik van kleur en perspektief.
Van Gogh het aan sy broer Theo oor die skildery geskryf hy wil uitdrukking gee aan rus en die eenvoud van sy slaapkamer benadruk met behulp van die simboliek van kleure.
"Ek het die mure bleeklila geskilder, die vloer ’n geruite rooi, die geel van die stoele en houtbed is dié van vars botter, die kussings en laken ’n bleek lemmetjiegroen, die deken bloedrooi, die toilettafel oranje, die kom blou, die venster groen. En dit is al. Daar is niks anders in die kamer met toe hortjies nie. Die vierkantige meubelstukke moet doelgerigte rus voorstel; ook die portrette teen die muur, die spieël, die bottel, en 'n paar kostuums. Wit is nie in die skildery gebruik nie, die raam sal dus wit wees. Ek het geen vorm van skadu uitgebeeld nie; ek het slegs eenvoudige kleure gebruik soos dié in pannekoeke."
Die skildery hang tans in die Van Gogh-museum in Amsterdam.
Tweede weergawe
Van Gogh het aan sy broer geskryf dat die skildery weens die vloede van die Rhône beskadig is terwyl hy in die psigiatriese inrigting was. Op aanbeveling van sy broer het hy toe ’n tweede weergawe geskilder en dit in September 1889 voltooi. Dit hang tans in die Art Institute in Chicago.
Derde weergawe van die skildery
Van Gogh het in die somer van 1889 besluit om kleiner weergawes van verskeie van sy beste werke vir sy ma en suster te maak, en Slaapkamer in Arles was een van die skilderye wat hy gekies het. Dit is egter nie ’n presiese kopie nie; opmerklik is die gebruik van blouer kleure as in die oorspronklike skildery, die minder detail van die vloer, sowel as verskille in die twee portrette teen die mure.
Walter Matthau
Loopbaan
Matthau het toneelklasse geloop by die Duitse regisseur Erwin Piscator. Hy was jare lank ’n gerespekteerde verhoogakteur en het in 1962 die Tony vir beste akteur in ’n toneelstuk gewen.
duimnael|links|220px|Matthau in Charade (1963).
Hy het sy rolprentdebuut in 1955 gemaak in The Kentuckian teenoor Burt Lancaster. In 1958 was hy saam met Elvis Presley in ''King Creole. Ander prente in die laat 1950's sluit in Ride a Crooked Trail en Onionhead. In 1962 was hy saam met Kirk Douglas in Lonely are the Brave en in 1963 saam met Audrey Hepburn in Charade.
Hy het ook dikwels op televisie verskyn, in onder meer die reeks Naked City, ’n episode van The Eleventh Hour en Dr. Kildare, en ’n paar keer in The DuPont Show of the Week. In dié tyd het Matthau nie eintlik in komedies verskyn nie, maar meestal in dramas soos Fail Safe (1964).
Antibiotikum
duimnael|Staphylococcus aureus se vatbaarheid vir antibiotikum word getoets deur die Kirby Bauer-metode: die antibiotikum versprei oor die skyf en beperk die groei van S. aureus, wat lei tot remsones.
Walter Matthau
Loopbaan
In 1965 het Neil Simon hom in die toneelstuk The Odd Couple laat speel. Hy het dié rol later in die rolprent met dieselfde naam herhaal, saam met Jack Lemmon. Hy was daarna ook in die komedie The Fortune Cookie (1966) saam met Lemmon en het ’n Oscar vir beste manlike byspeler gewen – dit was die eerste van baie kere dat hy saam met Billy Wilder gewerk het. Ook vir Kotch (1971) en The Sunshine Boys (1975) is hy vir ’n Oscar benoem, en vir laasgenoemde het hy ’n Golden Globe gewen.
Hy het daarna in nog filmweergawes van toneelstukke gespeel, soos Hello, Dolly! en Cactus Flower (albei 1969), asook Plaza Suite (1971) en die opvolg, California Suite (1978).
Antibiotikum
'n Antibiotikum is 'n geneesmiddel wat bakterieë doodmaak of die groei daarvan vertraag. Antibiotika is 'n klas van antimikrobes wat 'n groter groep is wat antivirus-, antiswam- en antiparasitiese geneesmiddels insluit. Hulle is relatief skadeloos vir die gasheer en kan daarom gebruik word om besmetting (infeksies) te behandel. Die begrip wat deur Selman Waksman verwoord is, het oorspronklik slegs na preparate verwys wat afgelei is vanaf lewende organismes, in teenstelling met "chemoterapeutiese middels" wat suiwer sintetiese produkte is. Deesdae verwys die begrip "antibiotika" ook na die sintetiese antimikrobes soos onder andere die sulfageneesmiddels. Antibiotika is klein molekules met 'n molekulêre massa van minder as 2000. Hulle is nie ensieme nie. Sommige antibiotika word vanaf muf verkry.
Anders as vroeëre behandelings vir besmettings wat giwwe soos strignien en arseen ingesluit het, teiken antibiotika die siekte sonder om die gasheer skade aan te doen. Konvensionele antibiotika is nie doeltreffend vir die behandeling van virus-, swam- en ander nie-bakteriese besmettings nie. Die verskeie antibiotika se werking verskil ook baie ten opsigte van hulle effektiewiteit ten opsigte van die verskillende soorte bakterieë.
Antibiotika kan gekategoriseer word volgens die teikensoort: nou-spektrum antibiotika teiken slegs besondere soorte bakterieë soos byvoorbeeld Gram-negatiewe of Gram-positiewe bakterieë, terwyl breë spektrum antibiotika 'n wye reeks bakterieë beïnvloed.
Die doeltreffendheid van indiwiduele antibiotika wissel met die ligging van die betrokke besmetting, die vermoë van die antibiotikum om die plek van besmetting te bereik en die vermoë van die bakterieë om weerstand teen die antibiotikum te bied of om dit te deaktiveer. Sommige antibiotika is bakteriedodend terwyl ander slegs verhoed dat die bakterie vermeerder (bakteriostaties) sodat die gasheer se immuumstelsel hulle kan oorrompel.
Walter Matthau
Loopbaan
In 1994 het hy die rol van Albert Einstein vertolk in die prent I.Q. Sy samewerking met Lemmon was een van die suksesvolstes in Hollywood. Hulle het in altesaam 10 prente saam verskyn – 11 as ’n mens Kotch bytel waarin Lemmon in ’n kameerol verskyn. Hulle was ook albei in die drama JFK (1991), maar verskyn nie saam in tonele nie. Matthau was in 1992 die verteller in die Dr. Seuss-prent How the Grinch Stole Christmas! en in 1993 het hy die rol van mnr. Wilson vertolk in Dennis the Menace.
Antibiotikum
Mondelingse antibiotika is die eenvoudigste benadering indien dit doeltreffend is, dus word binneaars-toegediende antibiotika vir ernstiger gevalle voorbehou. Antibiotika kan soms uitwendig toegedien word soos in die geval van oogdruppels of salwe.
Maddie Baillio
Maddie Baillio (gebore 15 Februarie 1996) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Dumplin (2018) en in die televisiereekse Access Hollywood (1996) en Access Hollywood Live (2010).
Walter Matthau
Loopbaan
Matthau en Lemmon het weer saamgewerk in die komedie Grumpy Old Men (1993) en sy opvolg, Grumpier Old Men (1995). Verder was hulle saam in Out to Sea (1997) en The Odd Couple II (1998). Matthau se laaste verskyning in ’n rolprent was in 2000 in Hanging Up, met Diane Keaton as regisseur.
Antibiotikum
Antibiotika kan ook geklassifiseer word volgens die organismes waarteen hulle doeltreffend is en volgens die soort besmetting waarvoor hulle nuttig is, wat afhang van die vatbaarheid van die organismes wat die besmettings veroorsaak en die konsentrasie antibiotika wat in die besmette weefsel bereik kan word.
Geskiedenis
Baie antieke kulture, insluitend die antieke Grieke en die antieke Chinese, het muf en ander plante gebruik om besmettings te behandel. Dit het gewerk omdat sommige mufsoorte antibiotiese stowwe afskei. Hulle kon egter nie die aktiewe bestanddele uitken of onttrek nie.
Die eerste antibiotikum is ontdek toe Alexander Fleming in 1928 in Engeland daarin geslaag het om die stof penisillien van 'n skimmelgewas in die laboratorium te skei. Fleming het ontdek dat 'n bepaalde skimmel, Penicillium notatum, wat in die la­boratorium op 'n bakteriekultuur gegroei het, die spesifieke bakterie vernietig het. Hy het die gevolgtrek­king gemaak dat 'n sekere stof wat deur hierdie skimmel afgeskei word, die bakterie uitwis en die stof penisillien genoem.
Hierdie ontdekking het tot groot­skaalse navorsing gelei en in 1940 kon wetenskaplikes penisillien op groot skaal vir menslike gebruik ver­vaardig. Baie ander antibiotika is sedertdien ontwikkel en hul bydrae tot die vordering van die mediese wetenskap is van onskatbare waarde.
As 'n mens die sterftesyfers as ge­volg van sekere infeksies voor- en na die ontdekking van antibiotika verge­lyk, blyk die belang van antibiotika duidelik. Voor die ontdekking van penisillien het soveel as 85% van die mense wat longontsteking opge­doen het, gesterf.
Antibiotika bekamp siektes deur­dat dit die groei van organismes wat siektes veroorsaak, soos byvoor­beeld bakterieë, verhinder. Antibiotika maak nie noodwendig die or­ganismes dood nie, maar keer dat hulle voortplant en versprei. Anti­biotika kan met groot sukses gebruik word, omdat dit die bakterieë wat die liggaam aanval, uitwis sonder dat dit die menslike liggaam­selle beskadig.
Werking van antibiotika
Antibiotika werk op ver­skillende maniere. Sekere antibio­tika, soos penisillien, versteur die normale sintese van 'n bakteriële selwand. Blootstelling aan hierdie antibiotikum verhoed dat die bakterieë normale selwande vorm. As ge­volg hiervan gaan die selinhoud van hierdie mikro-organismes verlore en gaan hulle dood. Ander anti­biotika, soos tetrasiklien, eritro­misien, streptomisien en neomisien, versteur weer die bakterieë se nor­male proteïensintese en verhinder so hul voortplanting. Nog 'n ander groep antibiotika tas weer die sel­membrane van bakterieë aan.
Jan van Riebeeck
Johan Anthoniszoon (Jan) van Riebeeck (Culemborg, 21 April 1619 – Batavia, 18 Januarie 1677), was die stigter van die eerste kolonie in Suid-Afrika in opdrag van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie (VOC). Sy stigting by die Kaap die Goeie Hoop groei tot die Kaapkolonie, die Unie van Suid-Afrika en uiteindelik die Republiek van Suid-Afrika.
Antibiotikum
Werking van antibiotika
Antibiotika soos penisillien en streptomisien is slegs teen 'n paar bakterieë effektief, en daarom noem ons hulle smalspektrum antibiotika. Ander antibiotika, soos tetrasiklien, is doeltreffend teen 'n wye reeks bakterieë asook sommige fungi en Rickettsias en word dus breëspektrumantibiotika genoem. In die algemeen is antibiotika baie veilig. Daar is egter mense wat vir sekere antibiotika oorgevoelig is, met nadelige gevolge. In sulke ge­valle ontvang die persoon dan 'n ander soort antibiotika sonder enige negatiewe effekte. Nog 'n probleem wat met die gebruik van antibiotika te voorskyn gekom het, is die geweldige weerstand wat sommige bakte­rieë teen sekere antibiotika kan op­bou. As gevolg hiervan kan 98% van antibiotika slegs op voor­skrif van 'n dokter verkry word. Hul gebruik word ook beperk tot siektes waarvoor hulle werklik nodig is.
Tipe antibiotikas
Die volgende antibiotika word tans algemeen gebruik: amoksisillien, ampisillien, penisillien, bensielpenisillien, fenoksimetiel­penisillien, tetrasiklien, strepto­misien, chlooramfenikol, eritro­misien, neomisien, polimiksien B, ens.
Streptomisien: Streptomisien is nog 'n groep breëspektrumantibiotika wat besonder doeltreffend is teen bakterieë wat tering veroorsaak. Die nadeel van hierdie antibiotikum is die feit dat bakterieë vin­nig 'n weerstand daarteen opbou.
Jan van Riebeeck
Lewensloop
Van Riebeeck vul al vanaf 1639 ’n aantal poste by die VOC: eerste vertoef hy in Batavia as doktersassistent, waarna hy Japan besoek. Sy belangrikste pos was as hoof van die handelspos in Tonkin, Viëtnam, maar hy word teruggeroep nadat dit aan die lig kom dat hy homself aan privaathandel skuldig gemaak het. In 1648 doen Van Riebeeck aan boord van De Coninck van Polen in Tafelbaai aan. Die skip was deel van die retoervloot onder vlootvoog Wollebrand Geleynsz de Jong wat van 8 Maart tot 3 April aldaar vertoef het om die bemanning van die Nieuwe Haerlem af te haal. In 1651 word hy uitgestuur om ’n verversingstasie in te rig by die Kaap die Goeie Hoop aan die suidpunt van Afrika. Op 24 Desember 1651 het Van Riebeeck met sy vlagskip, die Drommedaris, en nog twee ander skepe, die Reiger en die Goede Hoop, uit die hawe van Texel vertrek.
Antibiotikum
Tipe antibiotikas
Streptomisien het ook meer dikwels as penisillien en tetrasiklien 'n tok­siese uitwerking. Die oormatige ge­bruik van streptomisien kan in sommige gevalle die gehoorse­nuwees aantas en as die gebruik daarvan dan nie gestaak word nie, kan die pasiënt moontlik doof word.
Penisillien: Penisillien is veral effektief teen infeksiesiektes wat deur streptokokbakterieë ver­oorsaak word. Penisillien word ge­bruik vir die genesing van besmette wonde, pitsere, absesse, akute mangelontsteking, skarlakenkoors, rumatiekkoors, longontsteking, harsingvliesontsteking, beenmurgont­steking, gonorree, sifilis, ens.
Jan van Riebeeck
Lewensloop
Op Saterdag 6 April 1652 land Van Riebeeck in Tafelbaai, plant die vlag van die VOC en kies die plek waar die Fort de Goede Hoop opgerig moet word, die eerste Nederlandse nedersetting aan die Kaap. Van Riebeeck en sy 90 koloniste (onder wie agt vroue is) lê tuine aan om vrugte en groente te verbou om die VOC-skepe wat by die kolonie aandoen, mee te kan voorsien. Vars vleis word verkry deur middel van ruilhandel met die plaaslike Khoikhoi-stamme, wat deur die Nederlanders Hottentotten genoem word.
Antibiotikum
Tipe antibiotikas
Penisillien is vroeër gereeld in salwe, oogdruppels, oordruppels en dies meer gebruik, maar as gevolg van die groot weerstand wat bakterieë teen hierdie middels kan opbou, is die wye gebruik daarvan gestaak.
Tetrasiklien: Tetrasiklien is 'n groep breëspektrum-antibiotika wat ook vir 'n wye verskeidenheid infek­siesiektes gebruik word. Dit rem bakteriese groei deur proteïensintese te versteur.
Jan van Riebeeck
Lewensloop
Van Riebeeck was die regte persoon vir die groot, moeilike taak om 'n halfwegstasie aan die Kaap de Goede Hoop te vestig. Hy was 'n rustelose, energieke mens met groot werksvermoë. Sy opdragte het hy so stiptelik moontlik uitgevoer en alle take met optimisme aangepak. In Maart 1653 kon hy reeds aan die retoervloot vars produkte verskaf - ten spyte van talle terugslae.
Van Riebeeck kon een groot vraagstuk egter nie oplos nie: die verversingspos kon nie genoeg graan produseer om selfs in eie behoefte te voorsien nie, en die VOC moes dit in die beginjare steeds onderhou. Dit was juis die graantekort wat die kommandeur een van sy groot dienste aan Suid-Afrika laat bewys het. Op sy aandrang is vryburgers in 1657 ingestel. Hulle was mense wat nie in diens van die VOC was nie, maar privaat geboer het. Daardeur het die karakter van die Kaap van 'n verversingspos in 'n kolonie verander en is die grondslag gelê vir die ontwikkeling van 'n nasie.
Op 17 Desember 1652 ontdek Van Riebeeck die komeet C/1652 Y1, die eerste komeet wat in Suid-Afrika ontdek is.
Van Riebeeck bly die leier van die kolonie vir 10 jaar tot 7 Mei 1662, toe hy na sy nuwe amp in Batavia vertrek. Hy is deur Zacharias Wagenaer opgevolg as kommandeur van Kaap die Goeie Hoop.
Sy geboortehuis in Culemborg huisves tans ’n eiendomsagentskap.
Nalatenskap in Suid-Afrika
Jan van Riebeeck is van kulturele en geskiedkundige betekenis vir Suid-Afrika. Hy word deur die Afrikaners as die grondlegger van die Afrikanervolk beskou. Dit het onder meer uiting gekry in die feit dat sy gesig op posseëls en die Suid-Afrikaanse banknote en munte verskyn het van die 1940's tot 1993 toe die Suid-Afrikaanse Reserwebank die Suid-Afrikaanse geld na ’n apolitiese ontwerp van fauna en flora van die verskillende streke verander het. Die beeld wat op die Suid-Afrikaanse banknote gebruik was, is waarskynlik nie dié van Van Riebeeck nie, maar van Bartholomeus Vermuyden.
6 April was voor 1994 in Suid-Afrika bekend as Van Riebeeckdag en is later herdoop tot Stigtingsdag, maar nadat die ANC die regering oorgeneem het, is die dag as 'n vakansiedag laat vaar. Sy beeld verskyn op geen amptelike posseëls of geldstukke meer nie, maar in Adderleystraat in Kaapstad staan nog 'n standbeeld van hom en sy vrou.
Die wapen van die stad Kaapstad is gebaseer op die Van Riebeeck-familiewapen.
Baie Suid-Afrikaanse dorpe, stede en strate is na hom vernoem. Riebeek-Kasteel is een van die oudste dorpe in Suid-Afrika en is 75 km vanaf Kaapstad geleë in die Riebeek-vallei saam met Riebeek-Wes, 'n susterdorp.
Hoërskool Jan van Riebeeck is ’n Afrikaanse hoërskool in Kaapstad.
Vryburgers
Teen die einde van 1652 was daar reeds 'n florerende tuin, en vee is by die Khoi geruil. Toe die eerste retoervloot uit Batavia in Maart 1653 die Kaap aandoen, kon Van Riebeeck hulle dus van genoeg vars voorrade voorsien. Die ideaal om die Kaap selfversorgend te maak, kon egter in die heersende omstandighede nie verwesenlik word nie. Die eerste koringlande is deur die wind verniel, rys kon nie met sukses gekweek word nie (groot hoeveelhede rys moes ingevoer word), die uitvoer van robbevelle was nie geslaag nie en geen minerale rykdomme is in die Kaap gevind nie.
Boonop was die amptenare onder hom onwillig om ekstra werk te verrig waaruit hulle self geen voordeel sou put nie. Reeds in sy eerste brief aan Batavia (die Kaap het onder die gesag van die Raad van Indië geval) het Van Riebeeck voorgestel dat VOC-amptenare aan die Kaap toegelaat word om 'n stuk grond vir eie gewin te bewerk. Hy het voorgestel dat vryburgers uit Nederland of die Ooste ook vir die doel gebruik kon word. Namate die getal inwoners aan die Kaap toegeneem het (in 1658 was daar reeds 189) en die uitgawes vir hul onderhoud gestyg het, het die VOC om ekonomiese redes meer aandag aan Van Riebeeck se voorstelle geskenk. In ‘n brief van 12 Oktober 1656 het hulle hom opdrag gegee om 8 tot 10 mans vry te stel en te laat boer in die hoop dat dit sou help om die Kaap selfversorgend te maak. In Februarie 1657 het Van Riebeeck 9 vrybriewe uitgereik. Die vryburgers is in 2 groepe ingedeel: een groep onder leiding van Steven Jansz van Wageningen en die ander onder leiding van Harman Remajenna. Hulle het elk 'n stuk grond aan die Liesbeeckrivier (indertyd bekend as die Amstel) ontvang.
Die vryburgers moes hul produkte teen 'n vasgestelde prys aan die VOC verkoop waarmee in die behoeftes van sowel die vlote as die inwoners van die Kaap voorsien moes word. Oorblywende produkte kon hulle onder mekaar verhandel of na Batavia uitvoer. Hulle kon hul inkomste aanvul deur jag, visvangs, biermakery en deur varke en pluimvee aan te hou. Die implemente wat hulle op krediet van die VOC ontvang het, sou die eerste 3 jaar gratis deur die VOC in stand gehou word.
Tydens kommissaris Rijckloff van Goens se besoek in Maart/April 1657 is die tiende vrybrief uitgereik en in 1658 was daar reeds 15 vryburgers. Van Goens het daarop gewys dat die amptenare nie dieselfde voorregte as die vryburgers moes geniet nie omdat laasgenoemde as gevolg van die mededinging dan nie 'n bestaan sou kon maak nie. Konflik tussen die amptenare en vryburgers het egter spoedig 'n groot rol in die geskiedenis van die Kaap gespeel.
Die uitreiking van die vrybriewe was 'n belangrike gebeurtenis in die geskiedenis van Suid-Afrika omdat die aard van die verversingspos daardeur verander is. Dit was die begin van 'n permanente Blanke bevolking wat weens aanwas ook onvermydelik tot gebiedsuitbreiding gelei het. Die instelling van vryburgers het 'n wysiging in die samestelling van die Kaap se bestuursliggaam, die Politieke Raad, geverg. Die Raad, wat bestaan het uit die skeepskapteins met Van Riebeeck as voorsitter, het vir die eerste keer aan boord van die Drommedaris byeengekom.
Nadat die kapteins die Kaap verlaat het, het die Politieke Raad bestaan uit die kommandeur, die sekunde, die fiskaal, die bevelvoerder van die garnisoen (eers 'n korporaal, toe 'n sersant en later 'n kaptein) en 'n sekretaris. Laasgenoemde het egter nie stemreg gehad nie. As verteenwoordiger van die vryburgers is Steven Jansz van Wageningen as die eerste burgerraad aangestel. Dit was in ooreenstemming met die VOC se beleid dat 'n beskuldigde altyd deur 'n lid van sy eie klas op die regsbank verteenwoordig moes word.
Later is Hendrik Boom, die hooftuinier wat intussen ook 'n vryburger geword het, as tweede burgerraad aangestel. Elke jaar het een van die 2 burgerrade afgetree en hy is dan vervang deur een wat deur die Kommandeur aangestel is. Die vryburgers se boerdery het die astrantheid van die Hottentotte, veral die Kaapmans of Goringhaikwas, laat toeneem. Van Riebeeck het uit die staanspoor met die Khoi ruilhandel gedryf, maar reeds in 1653 het konflik ontstaan toe Herry, die tolk en leier van die Strandlopers, feitlik al die nedersetting se vee gesteel het.
Kort daarna is hy as ‘n goewerneur van Malakka aangestel, waar sy vrou en dogter Joanna hom aan die einde van 1664 ontval het. Hy het versoek om na Nederland gerepatrieer te word, maar het in November 1665 die pos van sekretaris van die Raad van Indië aanvaar. Hy het die pos tot met sy dood op 18 Januarie 1677 beklee. Hy is op 10 Maart 1667 met Maria Scipio getroud en een seun, Joan, is uit die huwelik gebore.
Jan van Riebeeck se gebed (1652)
Barmhartige, genadige God en hemelse Vader, volgens u goddelike wil is ons geroep om die sake van die Verenigde Nederlands Geoktrooieerde Oos-Indiese Kompanjie hier aan die Kaap die Goeie Hoop te bestuur. Met hierdie doel voor oë is ons met ons Raad in u heilige Naam vergader om met die Raad se advies sodanige besluite te neem waarmee ons die Kompanjie se belange die beste kan bevorder. Ons is hier om die wet te handhaaf en om, as dit moontlik is, onder hierdie wilde en onbeskaafde mense u ware gereformeerde Christelike leer voort te plant en bekend te maak tot lof van u heilige Naam en tot voordeel van die wat oor ons regeer. Hiertoe is ons sonder u genadige hulp allermins in staat. Daarom bid ons U, allerhoogste Vader, dat U met u vaderlike wysheid by ons sal bly. Ons bid dat U self leiding in ons vergadering sal gee en ons harte so verlig dat alle verkeerde hartstogte, tweedrag en ander dergelike gebreke van ons geweer sal word sodat ons harte van alle menslike hartstogte skoon sal wees. Laat ons gemoedere so ingestem wees dat ons in ons beraadslaging niks anders beplan of besluit nie as dit wat mag strek tot grootmaking en lof van u allerheiligste Naam en tot diens van die wat oor ons regeer. Laat ons nie in watter mate ook al op eie voordeel of winsbejag let nie, maar net op die uitvoering van ons opdragte en dit wat vir ons saligheid nodig is. Ons bid en vra dit in die Naam van u geliefde Seun, ons Heiland en Saligmaker, Jesus Christus … wat ons leer bid het: Ons Vader wat in die hemel is, … Amen
Die Gelofte van Jan van Riebeeck, 6 April 1654
Hier volg die gelofte van Jan van Riebeeck:
Waar dit vandag die tweede verjaardag is van die dag waarop ons deur die HERE gelei, met die skepe Drommedaris, Reyger en De Goede Hoop hier ter plaatse behoue aangeland het om hierdie vesting en kolonie na die bevel van ons here en meesters Here XVII – die Direkteure van die VOC te bou en te bestendig, en opgelet dat God die HERE alle sake tot vandag toe met vele seëninge voorspoedig en na wense laat verloop en laat slaag het, daarom het ons besluit, en ook vir die eerste keer begin om hierdie dag, die 6de April, tot eer van God met danksegging te vier en vir altyd tot 'n vasblywende dank- en biddag in te stel, sodat daarby die weldade van die HERE wat aan ons bewys is, deur ons nakomelinge nooit vergeet mag word nie, maar altyd tot eer van God in gedagtenis en herinnering gehou sal word.
R717 (Suid-Afrika)
Die R717 is 'n streeksroete in Suid-Afrika wat Colesberg met Dewetsdorp verbind. Die roete begin Colesberg waar dit aftak van die R369 en noord gaan. Dit kruis die Oranjerivier met die J.J. Serfonteinbrug en gaan deur Philippolis. Hierna swaai die roete noordoos en gaan deur Trompsburg waar die R704 aftak. Die roete gaan nou weer noord tot by Edenburg. Hier kruis dit die N1-nasionale pad en gaan noordoos tot in Reddersburg waar die N6 gekruis word. Die roete gaan nou feitlik oos tot in Dewetsdorp waar dit aansluit en eindig by die R702.
Tartu
Tartu (Võro: Tarto, Duits: Dorpat) is die tweede grootste stad in Estland wat aan weerskante van die Emajõgi-rivier uitgebrei het en dien vandag as die ekonomiese en kulturele sentrum van Suid-Estland. Tartu het die oudste en grootste Universiteit in Estland met sowat 16 000 studente wat 'n jeugdige karakter aan die stad gee en groot invloed op Tartu se ryk kulturele lewe uitoefen. Kuns, teater en literatuur speel hier al lank 'n sentrale rol.
Toe Dorpat in die 13de eeu by die magtige Hanseverbond aangesluit het, het die nedersetting tot die beduidendste handelsstad in Lyfland naas Riga gegroei. Die historiese Middeleeuse sentrum van die Hansestad Dorpat is deur oorloë vernietig, tog beskik die stad nog oor 'n 19de eeuse stadskern met oorwegend klassisistiese geboue.
Die Universiteit van Tartu
Tartu is vandag nog steeds 'n tipiese studentestad wat in baie opsigte deur die plaaslike universiteit oorheers word. Die Universiteit van Dorpat is oorspronklik in 1602 deur die Sweedse koning Gustav II Adolf onder die Latynse naam Academia Dorpatensis volgens die model van die Universiteit te Uppsala in Swede gestig. In 1802 het Baltiese Duitsers hierdie akademiese instelling met die ondersteuning van tsaar Alexander as die enigste Duitssprekende universiteit in die Russiese Tsareryk herstig.
Die universiteit het sodoende as 'n kulturele bemiddelaar tussen die Duitse en Russiese kultuur gefungeer, maar het daarnaas ook die bakermat van die Estniese en Letlandse nasionale ontwaking geword. Die nasionale kleure van Estland is oorspronklik deur die plaaslike Estniese studentevereniging gebruik.
In die tydperk tussen 1886 en 1889 was die universiteit aan 'n kompromislose beleid van Russifisering blootgestel, en Duits is as tersiêre onderrigmedium deur Russies vervang. Die oorgrote meerderheid van die akademiese personeel, waarvan meer as 90 persent Duitssprekendes was, het na Duitsland geëmigreer.
Ná 1919 het die akademiese instellings, wat nog in Tartu gesetel was, deel van die onafhanklike Republiek van Estland se Nasionale Universiteit (Estnies Eesti Vabariigi Tartu Ülikool) en sodoende ook die eerste tersiêre instelling met Estnies as onderrigmedium geword. Die Universiteit van Tartu is tans die enigste volwaardige universiteit in Estland en dien ook as moederuniversiteit vir die Tegniese Universiteit van Tallinn en die Universiteit vir Biowetenskappe.
Die Universiteit van Tartu behels tans nege departemente en vyf kolleges wat 70 Baccalareus-, 70 Magister- en 35 doktoralestudieprogramme aanbied. Sowat 650 van die altesaam 16 000 studente kom vanuit die buiteland. Die universiteit het 'n akademiese personeel van 1 700, waaronder 180 professore val, en 1 800 nie-akademiese medewerkers.
24 April
24 April is die 114de dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (115de in skrikkeljare). Daar volg nog 251 dae in die jaar.
Nicolae Timofti
Nicolae Timofti ( Roemeense uitspraak: [nikoˈla.e tiˈmofti]; gebore op 22 Desember 1948 in Ciutulești) is 'n Moldawiese juris en politikus wat van 23 Maart 2012 tot 23 Desember 2016 president van Moldowa was. Hy het gedien as hoof van Moldawië se hoogste landdrosraad en is op 16 Maart 2012 tot president verkies.
Vryduik
Vryduik (Engels: free-diving) beskryf 'n vorm van onderwater duik sonder skuba-toerusting of enige ander eksterne hulpmiddel vir asemhaling. Tydens 'n vryduik moet die duiker sy asem ophou totdat hy weer bo die watervlak uitkom. Tydens die duiktog kan foto's geneem word of met 'n spies op visse gejag word. In kompeterende verband word daar gekyk wie die diepste op een asem kan duik of wie die langste onderwater kan bly.
24 April
Geboortes
<!-- ......ROOI SKAKELS hieronder............. -->
Sterftes
<!-- ......ROOI SKAKELS hieronder.......
Kekerertjie
Die kekerertjie (Cicer arietinum) is 'n eenjarige peulgewas van die familie Fabaceae, subfamilie Faboideae. Die verskillende tipes daarvan staan bekend as gram, Bengaalse gram, garbanzo of garbanzo boon en Egiptiese ertjie. Kekerertjiesade is hoog in proteïene. Dit is een van die vroegste verboude peulgewasse. 7500-jaar-oue oorblyfsels daarvan is al gevind in die Midde-Ooste.
Kekerertjies is 'n hoofbestanddeel in hummus en chana masala. Dit kan gemaal word ten einde falafel te maak. Dit word ook gebruik in slaaie, soppe, bredies, kerriegeregte en ander produkte soos channa. Die Kekerertjie is een van die hoofbestanddele van die Indiese, Mediterreense, en Midde-Oosterse kookkuns. In 2018 was Indië verantwoordelik vir 66% van die wêreldproduksie.
Katharina II van Rusland
Katharina II Aleksejewna (Russies: Екатерина II Алексеевна), ook bekend as Katharina die Grote (Екатерина Великая; Jekaterina Welikaja) (Stettyn, 2 Mei 1729 – Tsarskoje Selo, 17 November 1796) was van 1762 tot 1796 keiserin van Rusland.
Sy is in die Duitse Stettyn gebore as prinses Sophie Auguste Frederike, dogter van prins Christiaan August van Anhalt-Zerbst. Sy was ’n niggie van konings Gustaaf III en Karel XIII van Swede en van die Russiese troonopvolger Pieter III.
Kekerertjie
Geskiedenis
Oorblyfsels van Kekerertjies wat uit 3500 v.C. dateer is gevind by Thessalonika, Kastanas, Lerna en Dimini in Griekeland. In die suide van Frankryk het Mesolitiese lae wat in 'n grot by L'Abeurador, Hérault gevind is wilde kekerertjies voortgebring wat dateer uit 6790±90 v.C.
Katharina II van Rusland
Vroeë lewe aan die hof
In 1744 kies keiserin Elisabeth haar as huweliksmaat vir die Russiese troonopvolger, Pieter III. Daarvoor moes sy haar bekeer tot die Russies-Ortodokse geloof en haar naam verander in Katharina (Jekaterina). Die huwelik was nie gelukkig nie, deels omdat Pieter glo impotent en onvolwasse was. Katharina het haar omring met ’n groep invloedryke mense en belangrike leëroffisiere, onder wie Grigori Orlof. In 1754 skenk Katharina die lewe aan ’n seun, Paul. Dit is onseker of Pieter die kind se biologiese pa was. Katharina het self later beweer dat Paul se regte pa haar destydse minnaar, Sergei Saltikof, was en dat Pieter nooit hul huwelik in die bed voltrek het nie.
Kekerertjie
Geskiedenis
Kekerertjies word genoem in Karel die Grote se Capitulare de villis (omstreeks 800 AD) as cicer italicum. Albertus Magnus maak melding van rooi, wit en swart variëteite. Nicholas Culpeper het opgemerk dat kekerertjies minder "winderigheid" veroorsaak as ertjies en meer voedsaam is. Die antieke mens het ook kekerertjies geassosieer met Venus omdat dit na bewering mediese voordele ingehou het soos om o.a. spermtellings en melkproduksie te verhoog. Dit is ook gebruik om nierstene te behandel.
Katharina II van Rusland
Vroeë lewe aan die hof
Ná die dood van keiserin Elisabeth op 25 Desember 1761 (Juliaanse kalender) het Pieter keiser geword. Hoewel Rusland in ’n oorlog betrokke was met Pruise, het Pieter Frederik die Grote bewonder en ’n ongunstige vredesooreenkoms met hom gesluit. Dit, asook Pieter se beleidsrigtings en eksentrieke persoonlikheid, het hom ongewild gemaak. Toe hy boonop inmeng in ’n dispuut tussen Holstein en Denemarke oor die provinsie Sleeswyk en betrokke raak by die meegaande oorlog, het hy ’n groot deel van sy steun onder die Russiese adel verloor.
Kekerertjie
Geskiedenis
In 1793 het 'n Duitse skrywer opgemerk dat geroosterde en gemaalde kekerertjies as 'n plaasvervanger vir koffie gebruik kan word. Tydens die Eerste Wêreldoorlog is kekerertjies vir die doel verbou in sommige dele van Duitsland. Dit word somtyds in die plek van koffie gebrou.
Katharina II van Rusland
Staatsgreep
Terwyl Pieter en sy gevolg in die paleiskompleks Oranienbaum was, is hy deur Katharina en haar ondersteuners gedwing om te abdikeer ten gunste van sy vrou. Ses maande later is Pieter vermoor deur Aleksei Orlof, die jonger broer van Katharina se minnaar Grigori. Dit het aanleiding gegee tot gerugte dat Katharina hom laat vermoor het, maar moderne historici glo dat sy geen aandeel in die moord gehad het nie.
Katharina, wat nie ’n afstammeling van enige vorige Russiese keiser was nie, het haar man opgevolg nadat die presedent geskep is deur Katharina I wat haar man, Pieter die Grote, in 1725 opgevolg het. ’n Groot deel van die adel was teen haar bewind gekant en wou haar net op die troon toelaat terwyl haar seun Paul minderjarig was. In die 1770's het ’n groep adellikes na aan Paul (Nikita Panin en ander) die moontlikheid van ’n staatsgreep oorweeg om haar seun op die troon te plaas. Niks het egter daarvan gekom nie en Katherina het tot met haar dood regeer.
Kekerertjie
In die kookkuns
Volwasse kekerertjies kan in slaaie koud geëet word of in bredies gekook word. Dit kan tot meel gemaal word, in balletjies gevorm word, en gebraai word as falafel. Dit kan ook gebak word om farinata of cecina te maak, of gebraai word om panelle te maak. Kekerertjiemeel staan bekend as gram meel of besan in Suid-Asië en word gereeld gebruik in die Suid-Asiatiese kookkuns.
Katharina II van Rusland
Staatsgreep
Sy het in November 1796 ’n beroerte gehad en kort daarna gesterf. Sy is opgevolg deur haar seun Paul, met wie sy nooit goed oor die weg gekom het nie. Sy het ’n veel hegter band met haar kleinseun Aleksander gehad en daar is sterk aanduidings dat sy wou hê hy moes eerder die volgende keiser word, maar sy het nooit haar reg gebruik om self ’n opvolger aan te wys nie.
Kekerertjie
In die kookkuns
In Portugal is kekerertjies een van die hoofbestanddele van rancho, wat geëet word saam met pasta en vleis of saam met rys. Dit word gebruik in ander warm geregte saam met bacalhau, asook in sop en vleisbredies. Dit word ook in slaaie gemeng met tuna en groente, olyfolie, asyn, soetrissie en sout. In Spanje word dit koud gebruik in tapas en slaaie, sowel as in cocido madrileño.
Katharina II van Rusland
Binnelandse politiek
Gedurende byna haar hele lewe het Katharina met bekende filosowe uit die tydperk van die Verligting gekorrespondeer, soos Voltaire en Diderot. Hoewel hulle mekaar nooit ontmoet het nie, het Katharina ’n groot indruk op Voltaire gemaak en hy het haar "Die ster van die noorde" genoem. Hiermee is haar reputasie in die Weste gevestig.
Kekerertjie
In die kookkuns
Ḥummuṣ is die Arabiese woord vir kekerertjies, wat dikwels gekook en tot 'n pasta gemaal word en gemeng word met ṭaḥīna (sesamsaadpasta) ten einde ḥummuṣ bi ṭaḥīna te maak. Kekerertjies word gerooster, gekrui en as 'n peuselhappie geëet, soos bv. leblebi. Teen 2010 het 5% van Amerikaners hummus op 'n gereelde basis geëet.
Katharina II van Rusland
Binnelandse politiek
Op die basis van geskrifte van Diderot het Katharina die hervorming van die Russiese wetgewing voorgestel. Sy het dit deur ’n kommissie laat beoordeel wat verteenwoordigend van al die bevolkingsgroepe was, behalwe die lyfeienes.
Tog was Katharina se bewind allesbehalwe verlig. Sy het die adel volle beheer oor hul landgoede en lyfeienes gegee. Boonop het sy groot stukke land aan sommige adellikes in die Oekraïne gegee en hulle van lyfeienes voorsien. Weens hierdie maatreëls het die lyfeienes nog minder regte as tevore gehad.
Buitelandse politiek
Aan die westelike grens het Katharina in 1764 gesorg dat een van haar voormalige minnaars, Stanislaus August Ponjatofski, as die laaste koning van Pole en grootprins van Litaue gekies word. Hy moes egter langsamerhand toesien hoe Pole-Litaue in 1772, 1793 en 1795 verdeel word onder Rusland, Pruise en Oostenryk.
R719 (Suid-Afrika)
Die R719 is 'n streeksroete in Suid-Afrika wat Bultfontein met die R30 tussen Bothaville en Odendaalsrus verbind. Die roete begin waar dit van die R710 aftak net noord van Bultfontein. Die roete gaan nou noordoos, kruis die Vetrivier, gaan deur Wesselsbron waar dit die R34 kruis. Die R505 tak ook van die R719 af hier. Die R719 gaan noordoos tot waar dit aansluit en eindig by die R30, tussen Bothaville en Odendaalsrus.
Katharina II van Rusland
Buitelandse politiek
Van 1768 tot 1774 was Rusland in oorlog gewikkel met die Ottomaanse Ryk. Die Russiese leër het belangrike veldslae gewen onder leiding van generaals Pjotr Roemjantsef en Aleksander Soeworof, terwyl die Russiese vloot onder leiding van Aleksei Orlof met die Turkse vloot klaargespeel het. Vanweë hierdie oorwinnings het die Russiese invloedsfeer uitgekring tot in die Oekraïne, die Krim en die noordelike Kaukasus, wat homself onafhanklik van die Ottomaanse Ryk verklaar het.
In 1783 annekseer Katharina die Krim. Uiteindelik lei dit tot ’n tweede Russies-Turkse oorlog van 1787 tot 1792, waarin Rusland, weer onder leiding van Roemjantsef en Soeworof, groot militêre oorwinnings behaal. By die vredesonderhandelinge moes die Turke die Krim aan Rusland afstaan, en het Rusland boonop grondgebied in die Oekraïne tussen die riviere Dnjepr en Dnjestr bygekry.
Kuns en kultuur
Katharina het haar beeld as verligte heerser probeer gestand doen deur kultuurbevordering in die Russiese samelewing. Nes ander heersers het sy haar gaste probeer beïndruk met haar kunsversameling, wat enorm was. Binne twintig jaar het sy 4 000 skilderye gekoop. By elke veiling in Europa was agente van Katharina om van die beste stukke te koop, soos skilderye van Rembrandt, Frans Hals, Jan Steen en Rubens. In 1769 het sy 600 skilderye van Heinrich von Brühl gekoop en in 1772 die versameling van Pierre Crozat. Nog ’n aankoop was die versameling van sir Horace Walpole in 1779, wat gelei het tot groot ontevredenheid in Engeland.
Kekerertjie
In die kookkuns
Kekerertjies en Bengaalse gram word gebruik om kerries te maak en is een van die gewildste vegetariese voedselsoorte in die Indiese subkontinent en in gemeenskappe in diaspora wat in ander lande wortelgeskiet het. Dit word bedien met verskillende brode of gestoomde rys. Gewilde geregte in die Indiese kookkuns wat met kekerertjiemeel gemaak word is mirchi bajji en mirapakaya bajji. In Indië sowel as in die Levant word onryp kekerertjies dikwels uit die saadpeul gepluk en as 'n rou peuselhappie geëet. Die blare word in slaaie geëet. In Indië word nageregte soos besan halwa en lekkers soos mysore pak, besan barfi en laddu gemaak.
Kekerertjiemeel word gebruik om 'n Birmaanse tofu te maak. Dit was aanvanklik bekend onder die Shan-mense van Birma. In die Suid-Asiatiese kookkuns word kekerertjiemeel (besan) gebruik om groente te bedek voordat dit gebraai word om pakoras te maak. Die meel word ook alleen gebraai, soos die geval is met panelle ("bietjie brood") en 'n kekerertjie "fritter" uit Sisilië. Kekerertjiemeel word gebruik om die Mediterreense platbrood genaamd socca te maak. In Provence, Suid-Frankryk word dit panisse genoem. Dit word gemaak van gekookte kekerertjiemeel en toegelaat om te stol. Daarna word dit in repe gesny en in olyfolie gebraai en dikwels tydens vastyd geëet. In Toskane word kekerertjiemeel (farina di ceci) gebruik om 'n oondgebakte pannekoek te maak: die meel word met water, olie en sout gemeng. Kekerertjiemeel, bekend as kadlehittu in Kannada, word gebruik vir die maak van die soetgereg Mysorepak.
In die Filippyne word kekerertjies wat in stroop gepreserveer word as lekkerny geëet en in nageregte soos halo-halo gebruik. Jode uit Ashkenazi-lande bedien tradisioneel heel kekerertjies tydens 'n Shalom Zachar- viering vir babaseuntjies.
Guasanas of garbanza is 'n Mexikaanse kekerertjie-straathappie. Alhoewel die boontjies nog groen is, word dit in water en sout gekook, en in 'n stoompot gehou om die vogtigheid te behou waarna dit bedien word.
'n Vloeistof wat van kekerertjies afkomstig is (aquafaba) kan gebruik word om eierwit te vervang in die maak van meringue of roomys, met die residuele pulp wat as meel gebruik kan word.
Katharina II van Rusland
Kuns en kultuur
Tydens Katharina se bewind het die Russe die klassieke en Europese invloede ingevoer en bestudeer. Dit het gelei tot die Russiese "era van nabootsing". Gawrila Derzjawin, Denis Fonwizin en Ippolit Bogdanowitsj het die fondament gelê vir die groot skrywers van die 19de eeu, veral Aleksander Poesjkin. Haar bewind word egter ook gekenmerk deur alomteenwoordige sensuur en staatsbeheer oor publikasies. Aleksander Radisjtsjef is selfs na Siberië verban oor sy Reis van Sint Petersburg na Moskou in 1790, waarin hy waarsku teen opstande weens die droewige maatskaplike toestande onder die lyfeienes.
Persoonlike lewe
Tydens haar bewind het Katharina baie minnaars gehad. Sy het hulle dikwels in hoë posisies aangestel en het hulle goed behandel solank as wat hulle aan haar getrou was en haar belangstelling gehou het. Daarna sou sy hulle wegstuur met groot bedrae geld, landgoede en talle lyfeienes. In 1762, toe sy nog maar ’n paar maande regeer het, het sy ’n seun by Orlof gehad: Aleksei Bobrinski. Ná haar verhouding met Grigori Potjomkin (of Potemkin) het hy dikwels vir haar ’n kandidaat-minnaar gekies omdat hy haar so goed geken het. Haar laaste minnaar, prins Platon Zoebof, was meer as 40 jaar jonger as sy.
R720 (Suid-Afrika)
Die R720 is 'n streeksroete in Suid-Afrika wat Senekal met Vredefort verbind. Die roete begin waar dit aftak van die R70 7 km noord van Senekal. Die roete kruis die R76 by Steynsrus en gaan deur Edenville waar dit die R34 deel vir 6 km. Die roete gaan deur Koppies en ook die R82 kruis. Dit kruis dan die N1-nasionale pad en sluit aan by die R721, net suid van Vredefort, waar dit eindig.
Selfportret (Opgedra aan Paul Gauguin)
Selfportret (Opgedra aan Paul Gauguin) is 'n selfportret wat die Nederlandse skilder Vincent van Gogh in 1888 in Arles, Frankryk, geskilder het.
Van Gogh het in 1886 na Parys verhuis waar hy Henri de Toulouse-Lautrec ontmoet en vriendskappe met Émile Bernard en Paul Gaugin gesmee het. Van Gogh en Gauguin se ontmoeting was die begin van een van die "mees besproke kunsvriendskappe in die kunsgeskiedenis. Dit is 'n verbintenis waarin hoop en teleurstelling, kameraadskap en wedywering, bewondering en jaloesie mekaar voortdurend afgewissel het."
Van Gogh beraam ook 'n plan waarvolgens hy en Gauguin in die Geel Huis in Arles sou saamwoon as 'n oplossing vir die finansiële probleme wat hulle voortdurend ondervind. Theo van Gogh, Vincent se broer, oortuig Gauguin uiteindelik om by Van Gogh in Arles aan te sluit. Daar bring hulle van 21 Oktober tot 24 Desember 1888 'n kort maar hoogs produktiewe samewerkingsperiode deur. Die besoek eindig op 'n treurige noot met die insident waarin Van Gogh deel van sy oor afsny en in 'n psigiatriese inrigting beland en Gauguin na Parys vlug.
Selfportret is in die aanloop tot Gauguin se besoek aan Arles geskilder en is aan hom opgedra en aan Gaugin gestuur in 'n ruilooreenkoms.
Sigrun Otto
Sigrun Otto (13 April 1896 – 15 Augustus 1980) was 'n Noorse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Jeg drepte! (1942), Two Lives (1946), Saint Hans' Celebration (1947), en The Summer Wind Blows (1955).
Stanza Bopape
Johannes Maisha Stanza Bopape was 'n ANC-aktivis en burgerlike leier. Hy is in 1987 verkies as die eerste hoofsekretaris van die South African National Civic Organisation (SANCO) in Mamelodi. Die polisie het hom daarvan beskuldig dat hy 'n kommunis was en 'n gevaarlike invloed. Ondanks die feit dat hy moes vlug, het hy daarin geslaag om te mobiliseer en mense teen apartheid te organiseer.
Bopape is uiteindelik op 10 Junie 1988 deur die polisie in hegtenis geneem. Hy is na John Vorsterplein geneem waar hy wreed gemartel is tesame met Murphy Morobe, 'n jong aktivis van Soweto. Hy is op 12 Junie 1988 in polisie-aanhouding oorlede, waarna sy liggaam in die krokodilbesmette Komatirivier, op die grens van Mosambiek en Suid-Afrika, gegooi is. Op 4 Julie 1988 het die polisie vir sy ouers gesê dat hy uit die tronk ontsnap het.
Straatnaam
Stanza Bopapestraat (voorheen bekend as Kerkstraat, vanaf Nelson Mandelarylaan na die ooste) in Pretoria is in 2012 na hom genoem.
Laurie Heineman
Laurie Heineman (gebore 4 Augustus 1948) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Save the Tiger (1973) en Spotlight (2015), en in die televisiereekse As the World Turns (1956) en Another World (1964).
Skubaduik
Skubaduik is 'n aktiwiteit waar mense ("skubaduikers", of net "duikers" genoem) 'n lang tyd onderwater deurbring. Skubaduik word vir ontspanning beoefen en is 'n groeiende tydverdryf. Die woord skuba is afgelei van die Engelse woord scuba wat die afkorting is vir: Self-Contained Underwater Breathing Apparatus.
Umkomaas en Sodwanabaai is gewilde bestemmings vir skubaduikers langs die Suid-Afrikaanse kus. Verder op teen die ooskus is Ponta do Ouro in Mosambiek ook gewild. In die binneland word varswaterduiktogte by Miracle Waters en Bass Lake onderneem.
Toerusting
Noodsaaklike toerusting sluit in:
Veiligheid
Vir veiligheid moet daar op die volgende gelet word: