cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Deir el-Bahari
Dodetempel van Mentoehotep
’n Opening lei na ’n ondergrondse gang met ’n standbeeld van die farao. Aan die agterkant van die voorhof en terras is pilare wat versier is met bootoptogte, jagtonele en militêre veldtogte.
Ionosfeer
Gebiede in die ionosfeer
Die laag is selfs gedurende die lang poolnagte nog by die pole teenwoordig. Dit kan deels verklaar word deurdat die temperatuur op hierdie hoogte aan die dagkant honderde grade hoër is as aan die nag kant en dat winde ontstaan wat ione en elektrone van die daggebiede na die naggebiede meevoer. Die magneetveld van die aarde en die breedtegraad het ook 'n invloed op die F2-Iaag. Die ionisasie is laer by die magnetiese ewenaar en vertoon by ŉ magnetiese breedtegraad 'n maksimum van ongeveer 10- 20º. Die digtheid van ione in die F-Iaag is ongeveer 2 x 106 ione per cm3 op 'n hoogte van 200 tot 300 km. Bundels gelaaide deeltjies van die son af kan steurings in veral die F2-Iaag veroorsaak en dit staan as ionosferiese storms bekend. Die digtheid van die atmosfeer in die F-Iaag is so klein dat satelliete lank in bane dan ook kan beweeg. Die F laag word dan ook deur satelliete ondersoek.
Hooglied van Salomo
Hooglied van Salomo is die 22ste boek in die kanon van Hebreeuse Geskrifte wat as Ou Testament in die Bybel opgeneem is. Hooglied bevat 'n versameling liefdesliedere (sommige daarvan met uitgesproke erotiese inhoud) waarin die man en vrou mekaar se aantreklikheid en hulle liefde en hartsog vir mekaar besing.
Deir el-Bahari
Dodetempel van Mentoehotep
Verskeie standbeelde van sy vroue en kinders is ook ontdek. Sy dogters was die priesteresse van Hathor, een van die hoof-begrafnisgodinne. Ses sarkofage van koninginne is ook gevind. Daar is ’n tonnel wat vir 150 meter na onder loop tot in ’n grafkamer met ’n altaar en die houtkis van Mentoehotep. ’n Diep skag lei na onvoltooide kamers wat waarskynlik aanvanklik bedoel was as die koning se grafkelder. ’n Toegedraaide beeld van die farao is hier ontdek.
Ionosfeer
Voortplanting van radiogolwe
Radiogolwe is elektromagnetiese golwe soortgelyk aan lig. Dit beweeg ook teen ligsnelheid (c= 3 x 108 m/s) deur 'n vakuum en golflengtes varieer van ongeveer 1m tot etlike kilometers. Die ooreenstemmende frekwensies is ongeveer 300 MHz tot 'n paar kHz. Wanneer die golwe die ionosfeer bereik, oefen die elektriese veld van die golf 'n krag op die gelaaide deeltjies in die ionosfeer uit. Elektrone is minstens 1 800 maal ligter as die positiewe ione, en die uitwerking wat die radiogolwe op die ione het, is dus weglaatbaar klein in vergelyking met die uitwerking op elektrone. Die elektrone vibreer in pas met die radiogolf se elektriese veld en absorbeer so die golf se energie.
Hooglied van Salomo
Daar is in die egte liefdesverhouding nie net vreugde nie maar ook misverstand en hartseer (3:1 e.v.; 5:6 e.v.), maar die liefde is onuitblusbaar. (8:6,7).
Deir el-Bahari
Dodetempel van Hatsjepsoet
Die fokuspunt van die kompleks by Deir el-Bahari is die Djeser-Djeseroe ("allerheiligste"), die dodetempel van Hatsjepsoet. Dit is ’n struktuur met suile wat gebou is ter ere van Amoen.
Hooglied van Salomo
Inleiding
Om die Bybel werklik te kan verstaan, Nuwe sowel as Ou Testament, is dit belangrik om 'n goeie kennis van die agtergrond van 'n teks te hê. Die leefwêreld waarin die Bybelse skrywers geleef het, is natuurlik iets heeltemal anders as die leefwêreld van vandag. Daarom is dit vir seker so dat daar talle tekste in die Bybel voorkom, hetsy gebruike, vergelykings of gewoontes, wat nie deur die mens van vandag verstaan word nie. Daarvoor is 'n studie van die agtergrond van tekste nodig.
Ionosfeer
Voortplanting van radiogolwe
Die fasesnelheid is die snelheid waarmee individuele golfies in 'n golfpakkie voortplant, en dit kan groter as ligsnelheid wees. Die groepsnelheid is die snelheid waarmee die golfpakkie of amplitudevariasies self beweeg, en dit is kleiner as ligsnelheid. Die groepsnelheid is ook 0 as die brekingsindeks 0 word. Die brekingsindeks van die ionosfeer is 'n funksie van sy plasmafrekwensie en ook van die frekwensie van die radiogolf. Indien 'n radiogolf met 'n bepaalde frekwensie opwaarts beweeg, is die brekingsindeks in die swak geïoniseerde lae feitlik 1, en die ionosfeer het weinig invloed op die radiogolf. Op hoër hoogtes neem ionisasie toe. Die plasmafrekwensie neem toe en die brekingsindeks en die groepsnelheid van die golf word kleiner. As dit 'n gebied bereik waar die plasmafrekwensie gelyk is aan die frekwensie van die radiogolf, word die brekingsindeks en groepsnelheid nul.
Deir el-Bahari
Dodetempel van Hatsjepsoet
Djeser-Djeseroe is geleë op ’n reeks terrasse met suile wat bereik kan word met lang opgange wat eens omring was deur tuine. Dit is gebou teen ’n krans wat daaragter uitsteek en word algemeen beskou as "een van die onvergelykbare tempels van Antieke Egipte".
Hooglied van Salomo
Inleiding
Daar sal oorsigtelik gekyk word wat die uitleg van die teks volgens komentatore is, maar daar sal nie soseer op die betekenis van die teks self ingegaan word nie. Die ware doelwit wat gestel is, is om iets te probeer verstaan van waar die vergelykings, produkte, gebruike en gewoontes, sowel as die name wat in die teks voorkom, vandaan kom, ten einde 'n breër perspektief te probeer vorm waarom die skrywer juis dié besondere aanhaling in die teks gebruik het.
Ionosfeer
Voortplanting van radiogolwe
Die radiogolf word dan vertikaal na die aarde teruggekaats. Volgens hierdie berekening is die hoogte wat deur 'n ionosonde aangedui word, altyd groter as die werklike weerkaatsingshoogte. Daar word dus gepraat van ŉ virtuele weerkaatsingshoogte. Indien die frekwensie van 'n radiogolf hoër is as die hoogste plasmafrekwensie van die laag, word die golf nie teruggekaats nie. Dit breek dus deur die laag en beweeg verder. 'n Verdere komplikasie by die weerkaatsing van radiogolwe is dat die magnetiese veld van die aarde veroorsaak dat twee brekingsindekse vir 'n bepaalde frekwensie bestaan. Elke brekingsindeks geld vir 'n bepaalde sirkulêre polarisasie; een regsom en een linksom.
Op die ionogram word dan twee weerkaatsings gesien. Een stem ooreen met die toestand waar daar geen magneetveld sou gewees het nie. Die tweede kom oënskynlik vanaf ŉ laer hoogte en is met ongeveer 1,4 MHz verskuif. Hierdie buitengewone komponent is veral naby die kritieke frekwensie van die F2-Iaag sigbaar. Vertikale radiogolwe met ŉ frekwensie hoër as die kritieke frekwensie van die F2-Iaag dring heeltemal deur die ionosfeer en word nie teruggekaats nie. Indien golwe egter skuins op die ionosfeer val, word dit volgens Snell se wet weg van die normale op die invalsvlak gebreek aangesien die brekingsindeks kleiner as 1 is. Omdat die brekingsindeks met hoogte afneem, word die golf al hoe meer gebuig en kan dit na die aarde teruggebuig word. Frekwensies hoër as die kritieke frekwensie kan dus wei na die aarde terugkeer indien dit teen 'n kleiner hoek as ŉ bepaalde kritieke hoek met betrekking tot die horisontale vlak uitgestraal word.
By 'n frekwensie gelyk aan die kritieke frekwensie verdwyn die dooie sone heeltemal. Vir radiokommunikasie oor groot afstande moet die hoogs moontlike frekwensie gebruik word omdat die absorpsie in die ionosfeer dan die minste is. Absorpsie in die D-Iaag is veral gedurende die dag van belang. 'n Frekwensie word dan sodanig gekies dat 'n horisontale golf van die F2-Iaag af weerkaats word. Die weerkaatsing vind op 'n afstand van 1 500 tot 2 000 km van die sender af plaas, en die straal bereik die aarde op 'n afstand van 3 000 tot 4 000 km van die sender af. In hierdie geval is die dooie sone dus baie groot.
Die vereistes kan so teenstrydig word dat kommunikasie via die ionosfeer onmoontlik word. Frekwensies hoër as 30 MHz kan nie van weerkaatsings van die ionosfeer af gebruik maak nie, en radio-ontvangs is dan tot die horison beperk. FM- en televisieuitsendings gebruik juis frekwensies hoër as 80 MHz. Deur bepaalde omstandighede in die troposfeer (die deel van die atmosfeer tot op 'n hoogte van 12 km) is reikwydtes van etlike honderde kilometers tog soms in hierdie frekwensiegebied moontlik.
Senders in die mediumfrekwensiegebied van 500 kHz tot 2 MHz se reikafstand is snags ook etlike duisende kilometers. Bedags is die absorpsie in die D-Iaag so groot dat weerkaatsing van die ionosfeer af onmoontlik is, en die regstreekse reikafstand is dan tot 100 tot 200 km beperk. Die golwe van senders in die langgolflengtegebied (frekwensies laer as 500 kHz) word bedags van die D-Iaag af weerkaats. Min absorpsie vind plaas en die sender het bedags 'n groot reikafstand.
Snags word van weerkaatsing van die E-Iaag af gebruik gemaak, en die reikafstand is dan nog groter. Indien radiogolwe met bale langer golflengtes gebruik word, kan groot reikafstande selfs bedags sonder ŉ dooie sone verkry word. In die afgelope dekade is satelliete in hoe bane geplaas vir langafstandkommunikasie. Die satelliete weerkaats nie radiogolwe nie, maar ontvang 'n radiogolf van 'n sender af, versterk dit elektronies, en straal dit dan teen dieselfde of teen ŉ ander frekwensie na bepaalde gebiede op aarde terug. Frekwensies van etlike honderde MHz word gebruik, en dit word dus geensins deur die ionosfeer beïnvloed nie.
Deir el-Bahari
Dodetempel van Hatsjepsoet
Die ongewone uitleg van Hatsjepsoet se tempel kan verduidelik word aan die hand van die ligging daarvan, in die vallei van Deir el-Bahari en omring deur hoë kranse. Die terrasse gee vandag slegs ’n geringe aanduiding van die oorspronklike bedoeling van die argitek. Die meeste van die ornamente is weg – die standbeelde van Osiris voor die suile van die boonste kollonade, die sfinkslane voor die hof en die staande, knielende en sittende standbeelde van Hatsjepsoet; dit is alles vernietig in ’n veroordeling van die farao ná haar dood. Die argitektuur is ook aansienlik verander as gevolg van inkorrekte rekonstruksiewerk in die 20ste eeu.
Boer (speelkaart)
thumb|240px|Die boer van die vier verskillende kleure of soorte van Franse of Britse kaarte, met die skoppensboer bo.
Deir el-Bahari
Terrorisme
In 1997 is 58 toeriste en vier Egiptenare deur Islamitiese terroriste afgemaai op die terrein in wat bekend geword het as die Luxor-slagting. Dit het gelei tot ’n afname van toerisme in die omgewing.
Boer (speelkaart)
'n Boer (Engels: Jack, Knave of in sommige speletjies Bower) is 'n speelkaart wat in tradisionele Franse en Engelse pakke kaarte 'n man uitbeeld in die tradisionele of historiese klere van 'n aristokraat wat gewoonlik met 16de- of 17de-eeuse Europa verbind word.
Gewoonlik val die waarde van die boer tussen dié van die 10 en die vrou (of dame, koningin).
Verteenwoordiging
In sommige Suid-Italiaanse pakke is daar androgiene "boere" wat soms "meisies" genoem word. In die Sisilaanse tarotpak is die "boere" ook vroulik. Omdat dié pak ook vroue insluit, is dit die enigste tradisionele pak kaarte wat tot in moderne tye behoue gebly het met twee range vroue. Dié pak is beïnvloed deur die ou Portugese pak, wat ook meisies ingehad het. Die moderne Mexikaanse pak het ook vroulike "boere".
Voorbeelde
Die kaarte hier onder is van die Paryse patroon (waar die rang as valet bekend is). Die prentkaarte verteenwoordig historiese en mitologiese figure. Die Engelse patroon kan regs boaan dié artikel gesien word.
Hooglied van Salomo
Boodskap
In die eerste vers van die Hebreeuse teks, lees ons die woorde “sjir hasjarim”. Hierdie frase kan vertaal word met “lied van die liedere”. Die interessantheid daarvan is egter dat die naamwoord sjir (d.i. lied) 166 keer in die Ou Testament voorkom, veral in Psalms, maar in Hooglied slegs hierdie een keer (Hess et al, 2005-12:37 ). Die vraag kan tereg gevra word: maar hoekom staan hier in Hooglied 1, wat 'n liefdeslied skyn te wees, “lied van die liedere”? Sou mens nie dit eerder in 'n lofpsalm, soos Psalm 91 verwag het nie? Baker se kommentaar stel dit egter duidelik: hierdie lied het 'n baie dieper betekenis as bloot net die liefde tussen man en vrou; dit gaan hier ook om God se liefde vir die mens (Hess et al, 2005-12:37).
Thompson-submasjiengeweer
Die Thompson is gebruik deur die Amerikaanse Marinierskorps tydens die sogenaamde "Piesangoorloë", asook die Verenigde State se Posinspeksiediens, die Ierse Republikeinse Leër, die Republiek van China en die FBI (na die Kansas City-slagting).
Hooglied van Salomo
Boodskap
Dit is egter ook so dat die woorde “sjir hasjirihm” ook met “beste lied” vertaal kan word. Dis baie interessant hoe die sjin (ש) en die resj (ר‬), die sj en r klank, telkens gebruik word om die belang van die lied aan te dui. Dit vorm 'n “sjr” klank, wat duidelik die belang van die lied poëties wil onderstreep (Hess et al, 2005-12:39). Daar bestaan dus geen twyfel dat die outeur dié lied as “lied van die liedere/die beste lied” wil uitdruk nie.
Thompson-submasjiengeweer
Die Thompson is wyd in gebruik geneem deur die Amerikaanse gewapende magte tydens die Tweede Wêreldoorlog, en is ook wyd gebruik deur ander Geallieerde troepe tydens die oorlog. Sy hoofmodelle in hierdie tyd was die M1928A1, M1 en M1A1. Meer as 1,5 miljoen Thompson-submasjiengewere is tydens die Tweede Wêreldoorlog vervaardig.
Hooglied van Salomo
Boodskap
Dit is egter ook so dat die hele Hooglied, wat eens op 'n tyd nie deel van die Kanonieke boeke was nie, letterlik, sowel as suiwer allegories verklaar kan word. Sy potensiaal as fisiese liefdesgids, sowel as sy sterk allegorie dat God voortdurend die mens in liefde vergewe en sy berou aanvaar, mag nooit onderskat word nie. Dit is dan ook die hoofgedagte van Hooglied 1: man en vrou wat soek na mekaar, sowel as die mens, wat voordurend toenader tot God (Hess et al, 2005-12:39) Net soos die man en vrou nie sonder mekaar kan leef nie, só kan die mens ook nie sonder God voortbestaan nie.
Agtergrond
Nou dat kortliks gekyk is na die boodskap van Hooglied 1, word daar ingegaan op die agtergrond, met die doel om te probeer bepaal waarom die skrywer juis dié woorde vir sy verwoording van die teks gekies het.
Thompson-submasjiengeweer
Dit is die eerste vuurwapen wat as 'n "submasjiengeweer" geëtiketteer en bemark is. Die oorspronklike selektiewe-vuur Thompson-variante word nie meer vervaardig nie, hoewel talle semi-outomatiese siviele weergawes steeds deur die vervaardiger Auto-Ordnance vervaardig word. Hierdie modelle behou 'n soortgelyke voorkoms as die oorspronklike modelle, maar het verskeie modifikasies om aan Amerikaanse vuurwapenwette te voldoen.
Hooglied van Salomo
Soene
In vers 2 staan daar: “Laat hy my soen met soene van sy mond”. (Die 1933 vertaling praat hier van “kus met kusse”). Mens kan dalk wonder (as agtergrond kennis ontbreek), hoekom “van sy mond”? Soene is tog altyd met die mond! Maar die rede vir hierdie verwysing is: Dit was wel so dat 'n soen op die mond as 'n passievolle bewys van liefde gedien het in die Nabye Ooste, maar die Egiptenare het baiemaal eerder die neusvryf-metode verkies. So wanneer die skrywer spesifiek dié woorde gebruik, impliseer hy daarmee dat die bruid se versoek aan haar beminde eerder die soen op die mond as die vryf van neuse is. Mens kan hiervan aflei dat die Jode óf die gebruik van neuse vryf laat vaar het, óf skynbaar nooit gebruik het nie. Laasgenoemde blyk eerder die geval te wees (Walton et al, 1997, Hoogl. 1:2).
Parfuum
Daar was 'n taamlik groot verskeidenheid olies gebruik, meestal met 'n harsbasis. Nou kan mens dalk die vraag vra: maar wat is hars? Hars word in die HAT as volg beskryf: klewerige, geelbruin, deurskynende stof. Dié stof word deur sekere plante, veral dennebome afgeskei. Die parfuum wat op hierdie stof gebaseerd was, het gedien as reukolie vir die liggaam en is ook gebruik om as wierook te verbrand. Onder dié tipes olies was daar mirre, wierook en bdellium (Walton et al, 1997, Hoogl. 1:3) (volg Jes. 60:6; Jer. 6:20).
Eersgenoemde, nl. mirre, is 'n soort geurige gomhars wat van 'n struik (Commiphora myrrha), verkry word. Dit het ook 'n bitter smaak en dié struik kom in Arabië en Oos-Afrika voor. Van wierook is dit vandag so dat dit in Rooms-Katolieke eredienste en Oorsterse godsdienste as simbool van aanbidding gebruik word. Die oorsprong daarvan is Arabies. Omdat dit so 'n aangename reuk het, is dit egter in die dae van Hooglied ook gebruik as reukwater. Bdelium is 'n geurige boom wat veral van die geslag Commiphora afkomstig is. Die boom bevat hars wat natuurlik gebruik is om parfuum mee te vervaardig Hierdie was egter nie die enigste olie wat vir parfuum gebruik is nie: kaneel is byvoorbeeld ingevoer van Sri Lanka en safraan, kalmoes en aalwyne van Indië (Walton et al, 1997, Hoogl. 1:3).
Kedar
In Hooglied 1:5 en ook onder andere die 5de vers van Psalm 120, word gepraat van “die tente van Kedar”. Kedar verwys na 'n groep magtige Arabiere wat in die 8ste tot en met de 4de eeu v.C. baie mag gehad het. Volgens Gen 25:13 stam dié groep oorlogvoerende nomade direk van Ismael af; Kedar was sy seun. Soos dieselfde hoofstuk van Genesis dit duidelik stel, was Ismael se kinders sommer manne wat teen al sy broers oorlog gevoer het (vlg Gen. 25:18 ). Die Hebreeuse teks lees leterlik: “teen al sy broers geval”. In hierdie geval het die 1983 vertaling dit nie ver mis om dit met “oorlogmaak” te vertaal nie. Kedar word ook genoem in die Asiriese, sowel as die Neo-Babaliniese annale (Walton et al, 1997, Hoogl. 1:5).
Hierdie rowwe manne se tente het gewoonlik of bestaan uit diervelle, of uit uitgestrekte weefsel, wat oor pale gespan is om 'n driekantige pawiljoen te vorm. Die swart kleur wat dit vertoon het, was afkomstig van die gebruik van swart bokhare. (Daar word ook van “bokhaargordyne” melding gemaak in Eks. 26:7-13.) (Walton et al, 1997, Hoogl. 1:5) Dié vergelyking is dus meesterlik gebruik deur die skrywer om aan te dui hoe donker die son die bruid gebrand het. Dit was ook heel gepas om spesifiek die tente van Kedar, wat welbekend was in sy tyd, as vergelyking te gebruik.
Outeniekwakreupelhout
Die outeniekwakreupelhout (Leucospermum glabrum) is 'n blomdraende struik wat hoort tot die Leucospermum genus en vorm deel van die fynbos. Die plant is endemies aan Suid-Afrika waar dit voorkom in die Outeniekwa- en Tsitsikammaberge. Die struik word tot 1 tot 2 m groot en dra blomme van Augustus tot Oktober.
Vlag van Skotland
Die vlag van Skotland is die Sint Andreaskruis. Die rooi kruis het in die Middeleeue as ’n embleem van Skotland verskyn en is een van die vroegste embleme wat Skotland verteenwoordig het. Dit het die status van nasionale vlag van Skotland verwerf tydens die 16de eeu.
Kniphofia goetzei
Kniphofia goetzei is 'n meerjarige plant wat tot die genus Kniphofia behoort. Die spesie is endemies aan Tanzanië.
Outeniekwakreupelhout
In Engels staan dit as die Outeniqua Pincushion bekend. Die boom se FSA-nommer is 84.3.
Hooglied van Salomo
Gesluierde vroue
Alhoewel die verwysing in vers 7 onseker is, mag dit hier daarop neerkom dat vroue, afhangende van watter sosiale situasie, 'n sluier moes dra. Volgens die middel Asiriese wette, byvoorbeeld, moes alle vroue, die getroudes, die weduwees, sowel as die ongetroude dogters, 'n sluier dra wanneer hul in die openbaar beweeg. Dink maar aan hoe Rebekka haarself gesluier het toe sy Isak daar in Gen. 24;65 ontmoet het. (Walton et al, 1997, Hoogl. 1:7).
Hegemonie
Hegemonie is die politieke, ekonomiese en militêre oorheersing van een staat oor ander state. In Antieke Griekeland (8ste eeu vC – 6de eeu nC), het hegemonie die polities-militêre oorheersing van die hegemon stadstaat oor ander stadstate aangedui. In die 19de eeu het hegemonie die "sosiale of kulturele oorheersing; oorheersing deur een groep binne 'n samelewing of omgewing" en "'n groep of regime wat onbehoorlike invloed binne 'n samelewing uitoefen" aangedui.
Hooglied van Salomo
Gesluierde vroue
By die huis, of tussen familie en vriende, sou die sluier onnodig wees. Dit mag dus dalk wees dat hier in vers 7, waar die vrou tussen haar beminde se vriende is, sy moontlik met hierdie verwysing bedoel dat sy nie nodig het om nou hier voor haar beminde se vriende, haarself as't ware “weg te steek” nie. Daar is egter nog 'n siening oor sluiers, dié vanuit die Kanaänitiese konteks: let op die sluier wat deur Tamar gedra is in Gen. 38:14-15. In hierdie konteks gesien, mag die sluier daarop dui dat hierdie vrou besig is met geheime prostitusie, of dalk 'n prostituut was wat onder die skaapwagters gewerk het (Walton et al, 1997, Hoogl. 1:7).
Hegemonie
In teorieë van imperialisme dikteer die hegemoniese orde die interne politiek en die samelewingskarakter van die ondergeskikte state wat die hegemoniese invloedsfeer uitmaak, hetsy deur 'n interne, geborgde regering of deur 'n eksterne, geïnstalleerde regering. Die term hegemonisme het die geopolitieke en kulturele oorheersing van een land bo ander lande aangedui, bv. die hegemonie van die Groot Moondhede gevestig met Europese kolonialisme in Afrika, Asië en Latyns-Amerika.
Vlag van Skotland
Sint Andreas het die beskermheilige van Skotland geword in die 9de eeu, nadat Pikte en Skotte volgens legende ’n veldslag teen Angel-Sakse gewen het, nadat ’n wit Andreaskruis in die blou hemel verskyn het.
Hegemonie
In die Marxistiese filosofie het Antonio Gramsci kulturele hegemonie gedefinieer as die heersende klas se oorheersing van die waardestelsel en sedes van 'n samelewing, sodat die regerende klas perspektief as die wêreldbeskouing van die samelewing afgedwing word dus, in die verhoudings tussen die sosiale klasse van 'n samelewing, beskryf die term hegemonie die kulturele oorheersing van 'n heersende klas, wat die ondergeskiktheid van die ander sosiale klasse afdwing.
In internasionale verhoudinge is 'n hegemoon die enigste groot moondheid in 'n unipolêre stelsel. Sy militêre mag is van so 'n vermoë dat geen ander staat die middel het om 'n ernstige stryd daarteen te voer nie; sy ekonomiese mag is van dieselfde omvang, en dit is ambisieus en gewillig om 'n sekere orde op die internasionale stelsel af te dwing.
Stipagrostis griffithii
Stipagrostis griffithii is 'n meerjarige plant wat deel is van die Poaceae familie. Die plant is endemies in Afghanistan.
Lydia Reed
Lydia Reed (gebore 23 Augustus 1944) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Seven Little Foys (1955), High Society (1956), en The Vampire (1957), en in die televisiereeks Matinee Theatre (1955).
Manna (graan)
Manna is een van die minderbekende en kleiner graansoorte. Voorheen was dit in Afrika die vernaamste bron van meel vir die bak van brood.
Belangrikste soorte
Daar bestaan verskeie spesies van manna en hulle is nie almal naby aan mekaar verwant nie. Alhoewel hulle lede is van die familie Poaceae, die grasfamilie, behoort hulle tot verskeie stamme en subfamilies. Die bekendste soorte manna is: Sommige mannasoorte is groot growwe grasse, maar skraler as die mielieplant. Hul sade is baie klein en rond, en kan wit, grys, geel en selfs rooi van kleur wees. Die saadjies is kleiner as sorghum of rys, maar groter as teff.
Verbouing
Manna is 'n belangrike landbouproduk in die droë tropiese dele van Afrika en Asië. Byna alle manna wêreldwyd word geoes in die ontwikkelende wêreld. Dit is 'n eenjarige somergewas en groei vinnig onder droë en warm toestande. Dit word gewoonlik verbou waar die reënval te laag, die temperatuur te hoog, die groeiseisoen te kort of die grond te onvrugbaar is vir koring en mielies.
Gebruik
Die saad van die manna word verwerk tot meel vir brood en pap en tot graanvlokkies en springmielies. Teenswoordig word dit ook verwerk in slaaie en roerbraai-geregte. Miljoene mense in Asië en Afrika leef egter van manna gekook soos rys. Van manna word ook bier gebrou.
Hooglied van Salomo
Merrie voor die wa van Farao
Hierdie is een van die interessantste vergelykings in die hele Hooglied en beslis iets wat ons in vandag se tyd glad nie kan begryp sonder agtergrondkennis nie. Dit kom in vers 9 voor. Die rede waarom hier bo “merrie” staan en nie “perd” soos die Afrikaanse vertaling dit stel nie, is omdat die Hebreeuse teks baie duidelik lees soesati (letterlik die merrie van my). Hier word dus nie van 'n hings gepraat nie, maar van 'n merrie. Dis interessant om te weet dat die woord soes (perd) 140 maal in die Ou Testament voorkom, maar hierdie status konstruktus van soesah (merrie) slegs hierdie een keer. Die enigste ander plek waar dit wel in Jeremia voorkom, verwys dit na 'n pleknaam (Hess et al, 2005-12:65).
Trevor Donovan
Trevor Donovan (gebore 11 Oktober 1980) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Savages (2012) en in die televisiereekse 90210 (2008) en Sun Records (2017).
Manna (graan)
Gebruik
Manna is vry van gluten en is daarom gewild by mense wat allergies is vir gluten. Maar 'n groot en langdurige inname van manna onderdruk weer die werking van die skildklier. Alhoewel die grootste gebruik van manna tans in Wes-Afrika is, het die gebruik wêreldwyd skerp afgeneem tussen 1970 en 2000 weens die toename in gebruik van ander graansoorte. In 2016 was die verbruik wêreldwyd 'n ruime 28 miljoen ton.
Hooglied van Salomo
Merrie voor die wa van Farao
Om verder te staaf dat “merrie” waarskynlik 'n beter vertaling sou wees: hierdie gebruik kom voor in Egiptiese literatuur. Die Egiptenare, manne wat kenners van oorlog was, het 'n slim taktiek gebruik: hulle het 'n merrie losgelaat in die omgewing van hul vyande se waens, sodat dié se perde dan deurmekaar raak en agter die merrie wil aanhol (Walton et al, 1997, Hoogl. 1:9). Hieruit kan 'n mens aflei dat die Egiptenare dan hul vyande die verkeerde koers laat inslaan het; nie die koers wat hul wou neem nie. Dan sou die Egiptenare natuurlik ook makliker hul vyande kon oorrompel, want 'n rigtinglose weermag, kan net gevaar vir homself inhou.
Nou wonder 'n mens steeds: wat wou die skrywer hier van sy beminde sê? Net die vinnigste en beste merries en perde is veral in Salomo se tyd en vir 'n eeu daarna, vir hierdie soort oorlogvoering gebruik. Hierdie vergelyking weerspieël dus baie duidelik die bruid se beweeglikheid en kosbaarheid. Die feit dat die skrywer sy beminde lys as “voor die wa van Farao” dui verder daarop dat sy beminde tussen die heel beste perde is, aangesien Egipte so ryk aan goud was en met net die beste tevrede was en besit het (Walton et al, 1997, Hoogl. 1:9). Dus kan 'n mens allegories saamvat deur te sê dat hierdie beminde van die bruidegom, die beste onder die beste vroue is, asook die kosbaarste.
Oorbelle van goud met silwer knoppe
Soos in Spreuke 25:11, gebruik die Bybelse skrywer die beeld van kosbare, goed ontwerpte juwele om liefkosing, aandag en gehegtheid te demonstreer. Hierdie oorbelle wat in Hooglied 1 beskryf word, het heel waarskynlik silwer knoppe opgehad (Walton et al, 1997, Hoogl. 11). Die feit dat hierdie soort beld ook in Spreuke gebruik word, mag dalk net daarop dui dat Salomo inderdaad die skrywer van Hooglied was. Daar word ook in Jes. 3:18:23 na hierdie soort oorbelle verwys, maar hierdie teks is nie 'n vergelyking met liefde nie. Dis egter tog baie interessant om te lees, aangesien dit baie weier uitbrei oor wat die antieke mense als gedra het; beslis nie net oorbelle nie!
Boodskap
Hierdie laaste hoofstuk van Hooglied, mag dalk op sigself baie deurmekaar voorkom; dit mag lyk asof die skrywer van die een onderwerp na die ander spring. Maar by nadere ondersoek, staaf Baker, sowel as die NIV Application se kommentatore, duidelik dat die teks wat hier gevind word, heelwat frases vanuit hoofstuk 1 herhaal en daarop uitbrei (Hess et al, 2005-12:232) (Arnold et al, 1999-12:264).
Daar word byvoorbeeld weer melding gemaak van die broers van die bruid en die bruid verwys weer aan die “dogters van Jerusalem” (vlg Hoogl. 8:4). Weereens, soos in hoofstuk 1, word die skeiding tussen die twee verliefdes vervang deur hul hervereniging. Hul passievolle liefde vir mekaar word duidelik uitgebeeld, maar dié keer is hulle nie net bloot agter plesier van vervulling van begeertes aan nie. Nee, hulle kyk nou dieper as dit: na die seën van familie en die skoonheid van die natuur, wat alles terugvoer na 'n Kunstenaar wat alles geskep en aanmekaar geheg het (Bakker et al, 232).
Wat hier dus duidelik navore kom, is dat ware liefde oor baie meer gaan as bloot uiterlike skoonheid en begeertes. Uiterlike skoonheid gaan tot niet en begeertes ook; ware liefde bly egter lewenslank van krag. So nie, was dit nooit ware liefde nie. Dis dan duidelik die beste riglyn wat 'n mens kan aantref rakende ware liefde tussen man en vrou.
So kan dié hoofstuk dus ook, ten spyte van argumente wat aangevoer word rondom die suffikse waarvan Hess in Baker se kommentaar melding mak, naamlik dat die kerk nie vir Christus en Israel vir God as't ware kan wakkermaak nie (Hess et al, 2005-12:237), ook met reg allegories verklaar word: God se liefde is die enigste ware liefde en Hy kyk beslis baie dieper as die uiterlike. Sy liefde is die enigste ware onsterflike liefde.
Agtergrond van Hooglied 8
Vervolgens gaan daar op die laaste hoofstuk van Hooglied se agtergrond gekonsentreer word. Dit beloof om 'n ongelooflik interessante reis te wees!
Gemengde wyn (Hooglied 7:2)
Voordat gekyk word na gekruide wyn in Hooglied 8, is dit ook van belang en baie interessant om bietjie terug te gaan an 'n kommentaar op Hooglied 7:2, wat handel oor gemengde wyn: wyn is, gedurende die Helenistiese tydperk, dikwels met water gemeng, sodat 'n groter hoeveelheid gedrink kon word en die gesprek gedurende die maaltyd langer kon voortgaan. Mens kan sommer dadelik die afleiding maak dat die gedagte agter als was dat mense nie so vinnig dronk kon word, en onder die invloed vreemde dinge tydens die maaltyd sou doen nie. In vroeëre tydperke, was gemengde wyn egter baie meer geneig om te lei tot dronkenskap en moes mense versigter daarmee dit omgaan (vlg. Rig. 9:13; Spr. (:2)  In Mesopotanië was wyn egter vir lank bitter skaars, tot die opkoms van die Asiriese Ryk. Toe is wyn veral by spesiale geleenthede gedrink. Soms was slegs druiwestroop beskikbaar, maar hulle het ook by tye die druiwestroop met heuning gemeng om 'n soort likeur te vorm (Walton et al, 1997 Hoogl. 7:2). Hierdie gebruik van die Asiriërs kan sekerlik ook deurgetrek word na vandag, waar mense steeds wyn tydens spesiale geleenthede nuttig. Dit is egter nie noodwendig so dat hierdie wyn normaalweg enigsins met iets gemeng word nie.
Gekruide wyn
Wat Hooglied 8 se kommentaar oor gekruide wyn betref: In sommige gevalle was wyn ook van ander vrugte se sap gemaak, soos byvoorbeeld granate. Egiptiese rekords toon ook aan dat hulle selfs palmsap, dadelstroop en vye gebruik het om wyn mee te maak. Die soetheid van hierdie soort vrugte in wyn, staan in Hooglied parallel teenoor die soetheid van 'n soen (Vlg. Hoogl. 1:2; 5:16) (Walton et al, 1997, Hoogl. 8:2).
Manna (graan)
Gebruik
Manna word ook gebruik as voëlsaad en as voer vir beeste en varke. As weiding is dit geskik vir beeste en skape. Dit leen hom goed tot die maak van kuilvoer. Die saadjies word soms selfs gebruik as vulling vir sekere klein balle.
Hooglied van Salomo
Die seël metafoor
Die metafoor van 'n seël speel hier 'n deurslaggewende rol in die intensiteit en konstante kontak van die dra van byvoorbeeld 'n seëlring (vlg Jer. 22:24), of 'n silinderseël wat om die nek gedra is, baie na aan die hart. Daar is een Kaïro liefdeslied (groep B, bekend as "die sewe wense"), wat 'n frase bevat wat vergelykbaar is. Die frase lui soos volg: “Was ek maar net haar seëlring, die bewaarder van haar vinger!” (Walton et al, 1997, Hooglied 8:6) Hieruit kan duidelik afgelei word dat die Egiptenare, en waarskynlik ook die ander voorkeure in daardie tyd, beslis maklik die seëlring as 'n metafoor kon gebruik het wat duidelik hul hunkering na die persoon kon uitbeeld. Mens kan selfs sê dat dit vandag nog 'n goeie metafoor sou wees; 'n seëlring sit nie net stewig en teenaan 'n persoon se vinger nie, maar is ook die simbool van die huweliksvereniging. Dit dui daarop dat die verliefdes mekaar as 't ware besit.
Manna (graan)
Geskiedenis
Manna het soos koring en gars sedert die prehistoriese tye uit wilde grasfamilies ontwikkel. Hawer en rog het eers baie later bekend geword. Verskillende mannasoorte was al rond 4 500 v.C. in die Verre Ooste bekend. Toe was manna bekender as rys.
Hooglied van Salomo
Baäl-Hamon
Baäl-Hamon was, soos dit in Hooglied 8:11 blyk, 'n pleknaam. Dié pleknaam is egter heeltemal onbekend en dus is dit onmoontlik om die ligging daarvan te bepaal. Dit word ook slegs eenkeer in die hele Bybel genoem – hier in Hooglied. Daar is wel 'n pleknaam wat soos 'n sinomiem vir Baäl-Hamon klink, naamlik Belamon. Dit staan in die buite-Bybelse boek, Judit 8:3. Dit word egter beskou as blote “toeval”. (Walton, 1997 et al, Hoogl. 8:7) Nogal opvallend dat dit ook in hoofstuk 8 van Judit staan.
Dit lyk egter of die ware rede vir dié spesifieke pleknaam simbolies van aard mag wees; dat daar nie fisies so 'n plek bestaan nie. Die naam Baäl-Hamon kon bloot gebruik gewees het aangesien dit letterlik beteken “voorsiener van rykdom”. Dié rykdom kan dan parallel staan met die vrugbaarheid van die wingerd, asook, in die konteks gesien, Salomo se “rykdom” van 'n duisend vroue (Walton et al, 1997, Hoogl. 8:7). Die feit dat Salomo ook die rykste man op die paneet was, mag dalk nog meer daarop dui dat die pleknaam eerder simbolies van aard moes wees, alhoewel fisiese rykdom nie heeltemal in hierdie konteks sou pas nie.
Slot
Met hierdie agtergrond tot 'n mens se beskikking, is dit ongetwyfeld heelwat makliker om die rede vir die spesifieke aanhalings in die teks van Hooglied beter te begryp. Nie net is dit geweldig interessant nie, maar 'n mens kan ook 'n baie meer insiggewende boodskap van die kansel af bring as iemand wat bloot net op die teks self fokus. Hiermee moet die waarde van die teks self geensins onderskat of afgekraak word nie; die teks self bring altyd kos vir die siel. Wat egter onthou moet word en beslis nie van geen waarde geag moet word nie, is dat 'n prediker met agtergrondkennis die gemeente op 'n baie beter reis kan neem na die wêreld van die Ou- en Nuwe Testament, en iets duideliker en meer verstaanbaar kan maak vir sy hoorders. Hierdie agtergrond is natuurlik ook van waarde vir gemeentelede wat belangstel daarin om dieper kennis van die Antieke Bybelskrywers se wêreld op te doen.
Stipagrostis brachyathera
Stipagrostis brachyathera is 'n meerjarige plant wat deel is van die Poaceae familie. Die plant is inheems in Algerië en Mauritanië.
Kniphofia gracilis
Kniphofia gracilis is 'n meerjarige plant wat tot die genus Kniphofia behoort. Die spesie is endemies aan KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap.
Hooglied van Salomo
Slot
Daar is natuurlik nog 'n hele enorme skatkis rakende die agtergrond van die hele Bybel; hierdie was slegs twee hoofstukke en 'n enkele ander vers se agtergrond en 'n hele referaat werd. Dit bevestig sekerlik dat die agtergrond, hoewel dit nooit die primêre bron van die Bybel boodskap mag wees nie, beslis nie weggegooi kan word of buite rekening gelaat kan word as sekondêre bron nie. Om die agtergrond te laat los staan van die teks, is beslis nie baie wys nie; om dit deel te maak van die teks, sal vir die prediker self, sowel as sy gemeente, geweldige waarde dra en lig op sake bring waarop die teks self juis nie ingaan nie.
Franse speelkaarte
220px|thumb|Die [[Paryse patroon.]]
Maria van Riebeeck-klub
Die Maria van Riebeeck-klub is ‘n vereniging van Afrikaanssprekende vroue in Johannesburg.
Franse speelkaarte
Franse speelkaarte is speelkaarte wat die Franse kleure of stelle trèfles (klawers ), carreaux (ruitens of diamante ), cœurs (hartens ) en piques (skoppens ) gebruik. Elke stel bevat drie of vier hof- of gesigkaarte. In 'n standaardpak van 52 kaarte is daar die valet (boer), die dame (vrou, dame of koningin) en die roi (heer of koning).
In pakke tarotkaarte is daar ook 'n cavalier (kavalier) met 'n rang van tussen dié van die vrou en boer.
Maria van Riebeeck-klub
Die doel met die klub is om sosiale verkeer en kulturele bevordering deur praatjies en uitstallings vir die lede te skep. Liefdadigheidswerk word deur hul Help die kind-fonds gedoen wat studieberuse toeken en skooluniforms aan behoeftige leerlinge van sekere skole verskaf.
Franse speelkaarte
Kaarte kan ook 'n groot verskeidenheid streek- en nasionale patrone insluit. Dié kaarte kan ook in grootte wissel. In vergelyking met Spaanse, Italiaanse, Duitse en Switserse kaarte is Franse kaarte die algemeenste vanweë die geopolitieke, kommersiële en kulturele invloed van Frankryk, Brittanje en die VSA in die 19de en 20ste eeu. 'n Ander rede vir hulle gewidheid is die eenvoud van die simbole, wat massaproduksie vergemaklik.
Georg Heinrich Ferdinand Nesselmann
Biografie
Nesselmann het tussen 1831 en 1837 aan die Universiteit van Koningsberg wiskunde onder Carl Gustav Jacobi en Friedrich Julius Richelot en oriëntalistiek onder Peter van Bohlen gestudeer. Nadat hy in 1837 sy doktorsgraad verwerf het, is hy in Koningsberg as privaatdosent vir oriëntalistiek aangestel. Vanaf 1843 was hy buitengewone professor in Arabistiek en Sanskrit, en vanaf 1859 het hy 'n volle professoraat in dié twee vakke beklee.
Franse speelkaarte
Die Engelse patroon van die Franse speelkaarte is so algemeen dat dit ook bekend is as die internasionale of Anglo-Amerikaanse patroon.
Cossypha
Cossypha is 'n genus van voëls in die familie van vlieëvangers (Muscicapidae). Hulle is klein insekvretende sangvoëls wat in Afrika voorkom.
Boermanna
Boermanna (Setaria italica) is gewone manna. Dit is ook bekend onder die name rooi en wit manna, goue of geel manna, trosmanna, voëlmanna, Italiaanse manna, Duitse manna en “foxtail millet”.
Cossypha
Spesies
Die genus bevat die volgende spesies:
Maria van Riebeeck-klub
Martie van den Heever (Anne Terblanche), die vrou van C.M. van den Heever, het die organisasie in 1940 tydens die Tweede Wêreldoorlog gestig om die Afrikaanssprekende vrou te motiveer om haar taal en kultuur te handhaaf.
Georg Heinrich Ferdinand Nesselmann
Biografie
Met sy standaardwerk oor Oud-Pruisies van 1845 het Nesselmann Balties as sambreelterm vir Oud-Pruisies, Litaus en Lets in die taalkunde ingevoer.
Tracy Reed (Amerikaanse aktrise)
Tracy Reed (gebore 28 Oktober 1949) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Trouble Man (1972) en Running Scared (1986), en in die televisiereekse Love, American Style (1969) en McCloud (1970).
Boermanna
In Suid-Afrika word boermanna as voëlsaad, hoenderkos en veevoer gebruik en word verbou op die Springbokvlakte.
Paul Dooley
Paul Dooley (gebore 22 Februarie 1928) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Breaking Away (1979), Popeye (1980), Sixteen Candles (1984), en Hairspray (2007).
Trudi Roth
Trudi Roth (2 April 1930 – 11 Junie 2016) was 'n Switserse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Heute gehn wir bummeln (1961), The 42nd Heaven (1962), en Theo Against the Rest of the World (1980), en in die televisiereeks Fascht e Familie (1994).
Misha Black
Sir Misha Black OBE (* 16 Oktober 1910 in Bakoe, Azerbeidjan, Russiese Ryk as Moisey Tcherny; † 11 Oktober 1977 in Londen, Verenigde Koninkryk) was 'n Britse argitek en ontwerper wat beslissende invloed op die ontwikkeling van die 20ste eeuse Britse argitektuur en ontwerpkuns uitgeoefen het. Baanbrekend was Black se konsep van adviesburos as nuwe organiesasievorm vir ontwerpers.
Saam met sy vennote het Black in 1933 die organisasie gevestig wat later as Artists' International Association bekend sou staan. In 1943 het hy saam met Milner Gray en Herbert Read die Londense onderneming Design Research Unit gestig wat as een van die eerste interdissiplinêre praktyke op argitektuur, grafiese ontwerp en binnenshuise ontwerp gefokus het. Black het veral bekendheid verwerf met sy ikoniese ontwerpe vir straatborde in die City of Westminster, Londen asook sy korporatiewe ontwerpe vir London Transport en British Railways.
Tussen 1959 en 1975 was hy professor in nywerheidsontwerp aan die Royal College of Art (RCA) te Londen - as eerste hoogleraar wat vir dié nuutgeskepte leerstoel benoem is. Black het die leerstoel tot sy aftrede beklee. Naas sy akademiese betrokkenheid by die RCA het Black 'n aktiewe rol by Unesco gespeel en was ook betrokke by die stigting van die International Council for the Societies of Industrial Design (ICSID) in 1959. Black het 'n Fellow of the Chartered Society of Designers geword en is met dié organisasie se hoogste toekenning vereer, die Minerva-medalje. Vir sy bydrae tot die ontwikkeling van ontwerp en nywerhede in die Verenigde Koninkryk is hy in 1972 tot ridder geslaan. In die laaste jare van sy loopbaan is hy as voorsitter van die Design & Industries Association (DIA) benoem - 'n pos wat hy vanaf 1974 tot 1976 beklee het.
Kerskoppas
Die Kerskoppas (ook bekend as die Eselbankpas) is ‘n pas in die Sederberge van die Wes-Kaap.
Stipagrostis dhofariensis
Stipagrostis dhofariensis is 'n meerjarige plant wat deel is van die Poaceae familie. Die plant is endemies in Oman.
Kerskoppas
Hierdie pas is by 32° 18′ suid en 19° 13′ oos, suid van Wupperthal op die pad na Eselbank en aan die westekant van die Tra-trarivier. Dit is 10½ km lank en bereik ‘n hoogte van 975 m bo seevlak en ‘n maksimum helling van 1:5. Alhoewel die steilste dele van die gruispad verhard is, is die roete eintlik slegs geskik vir viertrekvoertuie.
Hanna Scheuring
Hanna Scheuring (gebore 15 Junie 1965) is 'n Switserse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Die schwarze Spinne (1983) en in die televisiereekse Tatort (1970) en Fascht e Familie (1994).
Japannese manna
Japannese manna (Echinochloa frumentacea), ook bekend as hanekamgras, word beskou as die manna wat die beste geskik is vir weiding. Dit is ook geskik vir die maak van hooi en kuilvoer, en op klein skaal word dit vir voëlsaad verbou. Dit is minder geskik vir menslike verbruik.
Die plant is snelgroeiend, verg vrugbare grond, 'n goed verspreide reënval en 'n gematigde en vogtiger klimaat as ander mannasoorte. Dit word tot 1½ m hoog.
Vivian Reed (stomrolprentaktrise)
Vivian Reed (17 April 1894 – 19 Julie 1989) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Eternal Feminine (1915), Little Lost Sister (1917), The Lad and the Lion (1917), en The Guilty Man (1918).
Hedwiga Reicher
Hedwiga Reicher (12 Junie 1884 – 2 September 1971) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Leopard Lady (1928), Lucky Star (1929), The Godless Girl (1929), en Confessions of a Nazi Spy (1939).
Hermanusspeldekussing
Die Hermanusspeldekussing (Leucospermum gracile) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Leucospermum behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, waar dit voorkom in die Kleinrivier, Babilonstoringberge en Bredasdorpberge. Die struik word slegs 0,4 m hoog en dra blomme van Julie tot Desember.
Weekdiere
Weekdiere of Molluske (Mollusca) is 'n belangrike filum van ongewerwelde diere. Hierdie diere het 'n sagte liggaam en het meestal 'n uitwendige skelet (soos 'n skulp). Die meeste van hulle kom in die see voor, veral in vlak waters langs die kus. Dit is die grootste mariene filum, met sowat 93 000 erkende spesies, of 23% van alle beskrewe mariene organismes. Hulle kom ook in varswater en op land voor.
Weekdiere is baie uiteenlopend en word in 'n groot verskeidenheid van vorme in bykans alle wêrelddele aangetref. Spesies is al op berghange asook in die diepsee gevind. Hulle kom egter meestal in nat en tropiese dele voor. Hulle grootte kan wissel van so klein as 1 mm tot to groot as 10 meter.
Meeste weekdiere het skulpe van kalk, maar sommige spesies soos die seekatte en naakslakke, moet daarsonder klaarkom. Hierdie skulpe kan maklik gefossiliseer word. Fossiele van sulke skulpe is in die Kambriumgesteentes gevind, wat daarop dui dat hulle tydens die Prekambrium in die see ontstaan het.
Weekdiere word algemeen as 'n voedselbron benut: onder andere mossels, oesters, inkvisse (tjokka vir kalamarie) en landslakke. Oesters word ook verbou vir hulle pêrels, waarmee halssnoere en ander juweliersware gemaak word. Skulpe van weekdiere word ook algemeen opgetel, versamel en vir 'n verskeidenheid ornamente (soos asbakkies) gebruik.
Bou
Die liggaamsgrootte van die verskillende weekdierspesies kan tussen 1 mm en 10 m wissel. Sommige verteenwoordigers van die phylum is die grootste ongewerwelde diere (invertebrate). Die liggaamsbou van die verskillende weekdierklasse verskil baie, hoewel daar tog 'n basiese liggaamsplan waargeneem kan word. Die sagte liggaam kan 'n kop hê, of dit kan afwesig wees, terwyl die liggaam in baie gevalle deur ŉ stewige skulp beskerm word.
Die skulp is hoofsaaklik van kalk vervaardig en dit word deur die mantel gevorm, wat 'n huidplooi om die liggaam is en ook 'n mantelholte omsluit. By tweekleppiges (klas Bivalvia) bestaan die skulp uit 2 dele (die kleppe). Inkvisse (klas Cephalopoda) het 'n gereduseerde skulp wat binne die liggaam aangetref word (inwendige skulp). In sommige weekdiere, soos die naakslakke, is die skulp of baie gereduseer, of heeltemal afwesig. In die gevalle waar skulpe wel aanwesig is, word die liggaam met behulp van sluitspiere aan die skulp geheg.
Die diere dra dieselfde skulp lewenslank en dit groei saam met die dier se liggaam. Die meeste weekdiere het ŉ raspertong (radula) wat uit 'n aantal dwars chitienrye bestaan. Dit word gebruik om voedsel van oppervlakke af te skraap of dit fyn te rasper. Die voet word slegs by inkvisse en seekatte as gryporgane gebruik, want die voet is in 'n aantal arms verdeel. Die ander weekdiere gebruik die voet om mee te kruip of te grawe. Die bloedvatstelsel bestaan uit 'n enkele hart met 1 kamer en 2 sinusse.
Bloedvate ontbreek en die diere het dus 'n oop bloedvatstelsel. Slegs inkvisse en seekatte het ŉ bloedvatstelsel wat grotendeels geslote is. Suurstof word gewoonlik deur bladvormige kieue, of in die geval van landslakke deur die mantelholte, uit die omringende omgewing opgeneem en deur die pigment hemosianien in die bloed vervoer. Slegs 'n paar spesies gebruik hemoglobien vir die doel, terwyl ander spesies geen pigmente het nie maar die gasse opgelos in hul bloedplasma vervoer.
Die senuweestelsel bestaan uit 'n aantal gepaarde senuweeknope (ganglia) wat deur gepaarde senuweekoorde met mekaar in verbinding is. Die senuweekoorde word deur 'n aantal dwarssenuwees met mekaar verbind.
Voortplanting
Weekdiere plant altyd geslagtelik voort. Die diere kan een- of tweeslagtig wees. Selfbevrugting vind nie in die tweeslagtige spesies plaas nie, maar verskillende individue ruil geslagselle uit. Twee soorte larwes kan uit die bevrugte eier broei: 'n trogofoor-larwe, wat 'n eenvoudige krans van trilhare het, of 'n veligerlarwe, wat ŉ uitstaande huidplooi met trilhare daarop het. Die veligerlarwe kom die algemeenste by weekdiere voor.
Sodra die larwe 'n skulp ontwikkel, sak dit na die bodem, waar die res van hul lewens deurgebring word. Feitlik al die weekdiere is bodembewoners, terwyl sommige sessiel (sittend) leef. Slegs die inkvisse en 2 groepe slakke, die pteropoda (ordes Thecosomata en Gymnosomata) en die heteropoda is uitsluitend seelewend.
Tweekleppiges en slakke kan ook in varswater leef en die landslakke het hulle volkome by 'n landbestaan aangepas. By die diere vind al die embrionale ontwikkeling in die eiers plaas, sodat volledig ontwikkelde slakkies uitbroei.
Diversiteit
Beramings van aanvaarde beskrewe lewende spesies weekdiere wissel van 50000 tot maksimum 120000 spesies. Die totale aantal beskrewe spesies is moeilik om te skat vanweë onopgeloste sinonimie.
Klassifikasie
Die menings verskil oor die aantal klasse weekdiere; die onderstaande tabel toon byvoorbeeld sewe lewendige klasse aan, en twee uitgestorwenes. Alhoewel dit waarskynlik nie 'n klade is nie, kombineer sommige ouer werke die Caudofoveata en Solenogasters in een klas, die Aplacophora. Twee van die mees erkende "klasse" is slegs bekend uit fossiele.