cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kanadese nasionale rugbyspan
Beginnende stagnasie
Hoofrede vir die beginnende stagnasie was die ontbreek aan ’n professionele liga. Nadat die IRR in Augustus 1995 al die beperkinge rakende die spelers se betaling opgehef en daarmee die professionele tydperk van die rugbyspel ingelui het, het die Kanadese rugbysport in sy ontwikkeling egter bly staan. In 1998 is die semiprofessionele Rugby Kanada Superliga van stapel gestuur, maar dit was nie mededingend nie. Dit is in 2009 deur die Kanadese Rugbykampioenskap vir amateurs vervang, wat in 2018 ontbind is. Uitstekende spelers, wat met die sport ’n inkomste wou maak, moes daarop wag dat hulle deur Europese klubs ingespan word. Vervolgens het die swak strukture ’n negatiewe impak op die nasionale span se kwaliteit gehad, wat met die verloop van tyd al hoe sterker na vore getree het. Hierdie ontwikkelling kontrasteer met dié van die nasionale vrouespan, wat tot die wêreld se bestes behoort en tydens die Rugbyvrouewêreldbeker 2014 as naaswenner geëindig het.
Takayuki Kuwata
Takayuki Kuwata (桑田 隆幸) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Kanadese nasionale rugbyspan
Beginnende stagnasie
Ná die draai van die millennium het die internasionale spelbedryf talle veranderinge ondergaan. Die tradisionele toere is deur die gereelde midjaarrugbytoetsreeks en eindjaarrugbytoetsreeks vervang. In 2001 is die Stille Oseaanrand Rugbykampioenskap en in 2003 die Pan-Amerikaanse Rugbykampioenskap vir die laaste keer aangebied. Die Kanadese het nou en dan daarin geslaag om ’n verrassing aan te teken. In Junie 2000 het hulle teen die Iere in Markham met 27–27-gelykop gespeel. Twee jaar later, in Junie 2002, tydens een van die laaste toere volgens die ou tradisie, het hulle in Vancouver die toerende Skotte met 26–23 geklop. Onmiddellik daarna het die volgende rugbywêreldbekerkwalifisering begin, waartydens Kanada vyf oorwinnings aangeteken en vir die toernooi gekwalifiseer het; hul enigste nederlaag was weg teen Uruguay. In 2003 het die IRR ’n nuwe toernooi ingevoer, die Churchillbeker, wat tot in 2011 elke jaar aangebied is. Kanada het dié toernooi vyf keer aangebied, maar nooit die eindstryd gehaal nie. Tydens die Rugbywêreldbeker 2003 in Australië het die Kanadese in hul eerste twee groepwedstryde in Melbourne duidelike nederlae teen Wallis en Nieu-Seeland gely (onderskeidelik met 10–41 en 6–68). Die derde wedstryd teen Italië was aansienlik meer gebalanseerd en het in ’n naelskraapse 14–19-nederlaag geëindig. Hul enigste oorwinning het die Kanadese in hul laaste wedstryd in Wollongong met 24–7 teen Tonga aangeteken.
Vlag van Nepal
Simboliek
Die vlag is aanvaar nadat Prithvi Narayan Shah al die klein vorstedomme van Nepal verenig het. In die moderne tyd is die konsep van ’n vlag na ’n ander betekenis herlei. Sedert die tyd van Ramayana en Mahabharata is die driehoekige rooi vlag ’n Hindoeteken van oorwinning. Die uitbeelding van hemelliggame stel duursaamheid voor in die hoop dat Nepal so lank soos die son en maan sal bestaan. Die maan stel voor dat die Nepalese rusgewend en kalm is terwyl die son felle vasberadenheid voorstel. Die maan stel ook die skaduwee en die koel weer van die Himalaja voor waar die son die hitte en hoë temperatuur van die Terai voorstel. ’n Ander interpretasie is dat die vorm van die vlag ’n Nepalese pagode, ’n tradisionele Oosterse boustyl, voorstel, veral wanneer ’n spieël aan die vlagpaal gehou word.
Vlagverhouding
Volgens die geometriese konstruksiewet moet die omskrywende reghoek ’n irrasionele hoogte-breedte-verhouding van 1:1.21901033… hê.
Bedfordshire
Bedfordshire (uitgespreek /ˈbɛdfərdʃər/) is 'n graafskap in Engeland, in die Verenigde Koninkryk. Die graafskap sluit in die stede van Bedford, Dunstable en Luton. Bedfordshire het 'n bevolking van 617 100 in 2011 gehad en is dus die 36ste grootste graafskap in die land.
Kanadese nasionale rugbyspan
Beginnende stagnasie
Die Kanadese was in Julie 2009 die eerste span wat ná die deelnemers aan die 2007-kwarteindrondte vir die Rugbywêreldbeker 2011 kon kwalifiseer. Hulle is in hul eerste wegwedstryd in Charleston deur die Verenigde State met 12–6 geklop, maar ná ’n 41–18-tuisoorwinning in Edmonton het hulle met ’n totale telling van 47–30 die eerste kwalifiserende plek beklink. In 2009 het hulle ook vir die eerste keer teen Georgië en Rusland, in 2010 vir die eerste keer teen België en Spanje te staan gekom; al hierdie wedstryde het in oorwinnings geëindig. Twee oorwinnings teen die Verenigde State tydens die opwarmingswedstryde het die Kanadese span die Rugbywêreldbeker 2011 in Nieu-Seeland met selfvertroue laat aanpak. In hul eerste groepwedstryd in Whangarei het hulle Tonga met 25–20 verslaan. Daarop het ’n 19–46-nederlaag teen Frankryk en ’n 23–23-gelykop teen Japan gevolg, albei was in Napier. Die laaste wedstryd teen die gasheer en latere kampioen in Wellington het soos verwag in ’n duidelike 15–79-nederlaag geëindig en die Kanadese het in die vierde plek van Groep A geëindig.
Aangesien die Churchillbeker nie meer aangebied is nie, is Kanada in 2013 vir die eerste keer genooi om aan die Pasifiese Nasiesbeker deel te neem. Kanada het die Verenigde State, Fidji en Tonga verslaan, maar hulle het hul laaste wedstryd teen Japan verloor en die titel net-net misgeloop. In Augustus 2013 is weer die rugbywêreldbekerkwalifisering uitgespeel. Kanada het met twee oorwinnings teen die Verenigde State in Charleston en Toronto die Amerikaanse vasteland se eerste kwalifiserende plek bespreek. Gedurende die twee volgende jare het Kanada teenoor die ander tweede-vlak-spanne agteruitgegaan: Hulle het 13 nederlae gely en net twee oorwinnings aangeteken. Tydens die Rugbywêreldbeker 2015 in Engeland het die reeks nederlae voortgegaan en Kanada is in al sy vier groepwedstryde verslaan. In Cardiff deur Ierland (met 7–50), in Leeds deur Italië (met 18–23), in Milton Keynes deur Frankryk (met 18–41) en in Leicester deur Roemenië (met 15–17). Vervolgens het hulle in die laaste plek van hul groep geëindig, hul ergste toernooi-uitslag tot dusver, hoewel hulle teen Italië en Roemenië ook die kans op oorwinnings gehad het.
Huidige ontwikkeling
Gedurende lente 2016 het Kanada vir die eerste keer aan die Amerikaanse Rugbykampioenskap deelgeneem. Dié aan die Sesnasies-toernooi in Europa soortgelyke en jaarlikse toernooi word sedert 2009 uitgespeel, maar die Kanadese beheerliggaam het aanvanklik net die tweede span Canada A laat deelneem. Met drie oorwinnings en twee nederlae het die nasionale span die derde plek onder ses deelnemers beklee. Hierdie aanvanklike sukses is in die twee daaropvolgende jare deur ’n nuwe reeks nederlae omgekeer. Tot in middel 2018 het hulle in toetswedstryde 19 nederlae gely, net vyf oorwinnings aangeteken en in een gelykop gespeel, waardeur die Kanadese in die wêreldranglys vir ’n rukkie die 24ste plek beklee het, hul ergste plek nog. Aangesien hulle gedurende somer 2017 die regstreekse rugbywêreldbekerkwalifisering misgeloop het, moes hulle in Januarie en Februarie 2018 twee keer teen Uruguay te staan kom. Albei wedstryde het ook in nederlae geëindig, waarvolgens net een kans oorgebly het: ’n Interkontinentale kwalifiseringstoernooi in November 2018 in Marseille, waartydens vier spanne om die laaste oorblywende plek meegeding het. Kanada het teenoor Kenia, Duitsland en Hongkong geseëvier. In die volgende agt wedstryde tot die begin van die Rugbywêreldbeker 2019 in Japan het hulle net een oorwinning teen Chili aangeteken. Tydens die Rugbywêreldbeker kon die Kanadese geen verrassing aanteken nie. Hulle is in Fukuoka met 8–47 deur Italië, in Oita met 0–63 deur Nieu-Seeland en in Kobe met 7–66 deur die latere kampioen Suid-Afrika verslaan. Die vierde wedstryd teen Namibië is nes twee ander wedstryde weens tifoon Hagibis se verwoestinge afgelas en as ’n 0–0-gelykop geag. In plaas daarvan om dadelik te vertrek het die span gehelp om die Kamaishi-gebied skoon te maak.
As gevolg van die reisbeperkings tydens die wêreldwye Covid-19-pandemie het die Kanadese span in 2020 nie in ’n enkele wedstryd gespeel nie en in 2021 is die Amerikaanse Rugbykampioenskap vir die tweede agtereenvolgende keer afgelas. Eers tydens die 2021 Midjaarrugbytoetsreeks het die Kanadese weer internasionale wedstryde gespeel, maar hulle moes duidelike wegnederlae teen Wallis en Engeland verduur. In September 2021 het die rugbywêreldbekerkwalifisering se eerste rondte gevolg. Ná ’n tuis- en wegwedstryd elk is die Kanadese deur die Verenigde State met ’n totale telling van 59–50 verslaan. In die beslissende tweede rondte het hulle in Oktober twee keer teen Chili te staan gekom. Terwyl hulle die eerste wedstryd tuis in Langford naelskraap met 22–21 gewen het, is hulle weg in Santiago de Chile met 33–24 verslaan. Vervolgens sal Kanada vir die eerste keer nog ’n rugbywêreldbekertoernooi misloop.
Kleure, embleem en bynaam
Kanada speel tradisioneel in ’n rooi trui met wit kleuraksente, wit broeke met rooi strepe en rooi sokkies met wit strepe. Hul alternatiewe trui is wit met rooi kleuraksente, rooi broeke met wit strepe en wit sokkies met rooi strepe.
Die huidige truiverskaffer is Macron en die truiborg is DHL. Die beheerliggaam se kenteken verskyn op die regterbors, die truiverskaffer se kenteken links en die borgkenteken in die middel.
Psalms
Baie psalmopskrifte is egter tot vandag toe nog nie verklaar nie, ondanks intensiewe ondersoeke wat gedoen is. Die details van die reëls wat deur die psalmdigters gevolg is, is onbekend. Sekere afwykende woordkeuses kom voor, asook die gewoonte om iets twee keer met verskillende woorde te sê, die sogenaamde parallelismus membrorum, byvoorbeeld: "Selfs vind die mossie 'n huis en die swaweltjie 'n nes vir haar, waar sy haar kleintjies kan neerlê ... " (Ps. 84:4).
Kanadese nasionale rugbyspan
Kleure, embleem en bynaam
Die beheerliggaam Rugby Kanada se kenteken toon ’n elfpuntige esdoringblaar (Acer saccharum) in die nasionale kleure wit en rooi, ontleen aan die Vlag van Kanada, met die belettering Rugby op. Die nasionale span se byname is Canucks, ontleen aan die slangterm vir Kanadese, en Les Rouges („die rooies“), afgelei van die truikleur.
Centenera de Andaluz
Centenera de Andaluz is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Kanadese nasionale rugbyspan
Tuisstadions
Die nasionale span het vir ’n lang tydperk nie oor ’n permanente tuisstadion beskik nie en van sy tuiswedstryde op verskeie plekke aangebied. Daar was ’n duidelike voorkeur vir stadions in Brits-Columbië en Ontario. In albei provinsies is altesaam meer as twee derdes van hul tuiswedstryde gespeel, terwyl die tweede mees bevolkte provinsie Quebec nog nooit ’n tuiswedstryd aangebied het nie.
Op soek na ’n deur die hele jaar geskikte stadion (wat gegewe die klimaattoestande in min streke die geval is) het die beheerliggaam van 2006 gepoog om die vir die sokkerspan Vancouver Whitecaps beplande Waterfrontstadion in Vancouver se stadsentrum te gebruik. Dié projek is egter nie gerealiseer nie en sedert 2011 nie meer op die agenda nie. In Augustus 2011 het die beheerliggaam die oprigting van ’n nasionale opleidingssentrum in Langford, ’n voorstad van Brits-Columbië se hoofstad Victoria, aangekondig. Op dié perseel staan die in 2009 geopende Starlight-stadion, wat saam met die sokkerklub Pacific FC bestuur word en sedert ’n uitbreiding in 2019 ’n kapasiteit van 6 000 het. Hier het die nasionale span op 6 Februarie 2016 sy eerste toetswedstryd teen Uruguay gespeel. Hoewel tuiswedstryde steeds in ander streke van Kanada gehuisves word, word die meeste op Langford aangebied. Dié stad se betekenis vir die Kanadese rugbysport het met die hervestiging van die beheerliggaam in 2017 aansienlik toegeneem.
Toetswedstryde
Kanada het 107 van sy 258 toetswedstryde gewen, ’n wenrekord van 41,47%. Kanada se statistieke in toetswedstryde teen alle lande, in alfabetiese volgorde, is soos volg (korrek teen April 2022):
Wedywering met die Verenigde State
Kanada se grootste mededinger in rugby is die Verenigde State. Kanada het meer toetswedstryde teen dié suidelike buurland as teen enige ander land gespeel. Die twee spanne het in 1977 vir die eerste keer teen mekaar te staan gekom en ontmoet sedertdien jaarliks, met uitsondering van 2010 en 2020. Kanada en die Verenigde State het tot dusver in 65 toetswedstryde ontmoet, van wie Kanada 39 gewen het en die Verenigde State 24, met twee gelykopuitslae.
Kanada en die Verenigde State speel gereeld tydens die rugbywêreldbekerkwalifisering teen mekaar. Hulle het tot dusver in elke kwalifisering ontmoet, met uitsondering vir die 1987-toernooi, waar spanne pleks van kwalifisering vir deelname uitgenooi is, en die 1995-toernooi, waarvoor Kanada as deelnemer in die kwarteindrondte tydens die Rugbywêreldbeker 1991 regstreeks gekwalifiseer het. Sedert 2015 ontmoet albei spanne jaarliks tydens die Amerikaanse Rugbykampioenskap.
Van 2014 af was die Verenigde State in twaalf toetswedstryde onoorwonne (elf oorwinnings en een gelykop), totdat Kanada in 2021 weer geseëvier het. Die eerste oorwinning in die Arende se wenreeks het ’n onoorwonne wenreeks van Kanada beëindig wat in 2009 begin het.
Wêreldbekerrekord
Kanada het van 1987 tot 2019 aan elke rugbywêreldbekertoernooi deelgeneem. Hul beste prestasie tot dusver was hul kwalifisering vir die kwarteindrondte tydens die Rugbywêreldbeker 1991. In 2023 sal Kanada vir die eerste keer ’n rugbywêreldbekertoernooi misloop.
Amerikaanse Rugbykampioenskap
Kanada se enigste jaarlikse toernooi is die Amerikaanse Rugbykampioenskap, waar hulle teen Brasilië, Chili, Uruguay en die Verenigde State asook die Argentynse tweede span speel. Hulle het nog geen titeloorwinning aangeteken nie.
Ander toernooie
Van 2003 tot 2011 het Kanada aan die jaarlikse Churchillbeker deelgeneem, hul beste prestasie was die tweede plek in 2004. Daarbenewens is Kanada vier keer vir die Pasifiese Nasiesbeker genooi. In 2013 het hulle met die tweede plek hul beste prestasie behaal. Tydens die Panamerikaanse Rugbykampioenskap, wat van 1995 tot 2003 vyf keer gehou is, het Kanada vier keer die tweede en eenkeer die derde plek behaal. Tydens die Stille Oseaanrand Rugbykampioenskap, wat van 1996 tot 2001 aangebied is, het Kanada nog beter gevaar: Gedurende die eerste drie toernooie in 1996, 1997 en 1998 het hulle die titel ingepalm.
Ander toetswedstryde
Gedurende die amateurtydperk het Kanada deels maandelange oorsese toere onderneem, waartydens hulle teen ander nasionale spanne, plaaslike saamgestelde spanne en klubspanne gespeel het. Eweneens het hulle ander nasionale spanne in Kanada gehuisves. Teen die jaar 2000 het die oorsese toere volgens die ou tradisie tot ’n einde gekom, aangesien die professionalisering van die rugbyspel te min tyd vir toere oorlaat. Vandag is toetswedstryde teen die spanne van die Suidelike Halfrond gedurende twee tydstippe van die jaar moontlik. Gedurende die Juniemaand se midjaarrugbytoetsreeks vertrek Kanada in die Suidelike Halfrond, terwyl gedurende die Novembermaand se eindjaarrugbytoetsreeks Kanada as gasheer optree. As deel daarvan ding Kanada sedert 2008 met Skotland om die Douglas Horn-trofee mee.
Huidige span
Die volgende spelers het Kanada se span tydens die 2021 midjaarrugbytoetsreeks gevorm:
Bekende spelers
Twee voormalige Kanadese spelers is vir hul uitstekende prestasies in Wêreldrugby se Heldesaal opgeneem:
Spelerstatistieke
Vervolgens die belangrikste statistieke van Kanada se spelers. Die spelers wat met * gekenmerk is, is nog aktief en kan hul statistieke verbeter.
(Korrek teen April 2022)
Psalms
Die psalmdigters het vermoedelik probeer om ŉ bepaalde versmaat of 'n vaste ritme te handhaaf. 'n Groot aantal van die Psalms is gebruik in die liturgie van die tempel in Jerusalem en beklee ook in die liturgie van die sinagoge tot vandag toe 'n belangrike plek. Die Psalms vervul egter hul grootste rol in die persoonlike oordenking. Die Christelike Kerk het die liturgiese funksie van die Psalms in die erediens oorgeneem, onder meer as belangrike onderdeel van die missaal en die brevier (die gebedeboek vir die priesters).
Die Protestantse Kerk in Nederland en Suid-Afrika gebruik 'n omdigting in berymde koeplette (psalmberyming), wat op 16e-eeuse melodieë deur die hele gemeente gesing word. In 1976 is daar in Suid-Afrika begin om die melodieë van die Psalms te hersien. Die woorde van die Psalms het in groot mate die taal en die uitdrukkings van die sinagogale gebede beïnvloed, en dieselfde geld ook vir die gebede en die liturgie van die Christelike Kerke.
Die Psalms het as lied of musikale komposisie, of as materiaal vir persoonlike oordenking, vir talle mense vertroosting gebied, byvoorbeeld Ps.130 "De profundis" (Uit dieptes gans verlore ... ), wat as ŉ bedevaartslied gebruik word. Ook die digters het hulle deur die eeue heen aangetrokke gevoel tot die Boek van die Psalms. Bekende berymings van die Psalms sluit onder meer in die van Marnix van St. Aldegonde, Joost van den Vondel (harpgesange van Dawid) en Gabriel Smit (geb. 1910), terwyl talle digters een of meer Psalms berym het.
Die mees onlangse (Nederlandse) vertaling van die Psalms is die van die digteres Ida Gerhardt (geb. 1905) en Marie van der Zeyde van 1972, wat enersyds probeer het om die Hebreeuse taaleie so goed as moontlik weer te gee, en andersyds die oorspronklike ritme te behou. Met die tweede herlewing van Afrikaans in Suid-Afrika, en die vertaling van die Bybel in Afrikaans, het daar ook 'n behoefte ontstaan aan 'n Psalmboek in Afrikaans. In 1920 het dr. J.D. du Toit (Totius) opdrag van die Sinode van die Gereformeerde Kerk ontvang om die Psalms in Afrikaans te berym.
Sy berymings vir die 150 Psalms is goedgekeur, terwyl ook berymings van dr. G.B.A. Gerdener (tweede beryming van Psalm 23) en die van ds. Kuhn (tweede beryming van Psalm 130) aanvaar is.
Joy Nash
Joy Nash (gebore 5 Augustus 1980) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Locked Up Abroad (2007), The Mindy Project (2012), Twin Peaks (2017), en Dietland (2018).
Bihar
Bihar (Bhojpuri: 𑂥𑂱𑂯𑂰𑂩) is 'n deelstaat in die noordooste van Indië en een van die armstes in die land. Die hoofstad en grootste stad van die deelstaat is Patna (met 'n bevolking van 5 772 804 in 2010). Volgens die 2011-sensus het Bihar 'n bevolking van sowat 104 miljoen gehad en is dus die derde mees bevolkte deelstaat in die land. Bihar se geografie word veral deur die groot Gangesrivier gekenmerk. Naas die ampstale word veral die Bihari-tale Bhojpuri, Magahi, Maithili en Pali, asook Ho in dié deelstaat gepraat.
Bubaris
Bubaris is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Speuld
Speuld is ’n nedersetting in die munisipaliteit Ermelo in die provinsie Gelderland in Nederland.
Oliver Maltman
Oliver Maltman (gebore 19 Januarie 1976) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Happy-Go-Lucky (2008), Another Year (2010), en Maleficent (2014).
Karl Eliasberg
Karl Ilitsj Eliasberg (Wit-Russies: Карл Ілліч Эліасберг; Карл Ильич Элиасберг) (10 Junie 1907, Minsk - 12 Februarie 1978, Leningrad ) was 'n Sowjet-dirigent.
Eliasberg het in 1929 aan die Leningrad Konservatoria as violis studeer, en was vanaf 1929 tot 1931 dirigent van die Leningrad Teater van Musikale Komedie, voordat hy by Leningrad Radio aangesluit het as dirigent.
Die beleg van Leningrad
Eliasberg is erken as 'n verdienstelike kunstenaar van die RSFSR in 1944, maar na die oorlog het Jefgeni Mrawinski teruggekeer en Eliasberg se loopbaan in Leningrad gekniehalter sodat hy 'n reisende dirigent geword het.
Tussen 1945 en 1975 het Eliasberg nog net drie keer in Leningrad as hoofdirigent opgetree - elke keer saam met die reserwe-orkes in opvoerings van die Sewende Simfonie. In 1961 het hy slegs die 1ste beweging behartig. In 1964 was daar 'n reünie van Eliasberg en 22 van die oorspronklike musikante. Die uitvoering in Sjostakowitsj se teenwoordigheid op 27 Januarie 1964 was die eerste keer in 22 jaar dat hulle weer saam was. Die oorlewendes het in dieselfde posisies gespeel. Eliasberg het gesê dat die konsert opgedra is aan diegene wat destyds gespeel het, maar sedertdien gesterf het; die gehoor het 'n staande ovasie gegee. Eliasberg het later geskryf:
Die derde keer was op 9 Mei 1975, drie jaar voor sy dood.
Eliasberg het in 1978, byna vergete, gesterf. Sy as is begrawe in 'n klein erf aan die agterkant van die Piskaryovskoye-begraafplaas. Na die val van Kommunisme was Yuri Temirkanov aan die voorpunt gewees van 'n herwaardering van Eliasberg se reputasie. Die burgemeester Anatoly Sobchak het gereël dat die as van Eliasberg na 'n meer geskikte graf tussen die Literatorskie Mostki by die Volkovo-begraafplaas verskuif word.
Konstantyn I van Griekeland
Konstantyn I (Grieks: Κωνσταντῖνος Αʹ, Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων, Konstantínos Αʹ, Vasiléfs ton Ellínon; 2 Augustus 1868 – 11 Januarie 1923) was van 1913 tot 1917 en van 1920 tot 1922 koning van Griekeland. Hy was aanvoerder van die Griekse leër tydens die onsuksesvolle Grieks-Turkse Oorlog van 1897 asook die suksesvolle Balkanoorloë van 1912–1913 waarin Griekeland Thessaloniki verower en sy grondgebied en bevolking verdubbel het.
Vroeë lewe en bewind
Konstantyn was die oudste seun van koning George I en Olga Konstantinowna van Rusland, ’n kleindogter van tsaar Nikolaas I.
Hy het sy vader op 18 Maart 1913 opgevolg ná dié se dood in ’n sluipmoordaanval. Toe die Eerste Wêreldoorlog in 1914 uitbreek, wou die Griekse eerste minister Eleftherios Venízelos hom by die Geallieerdes aansluit, maar koning Konstantyn, die swaer van keiser Wilhelm II van Duitsland, was pro-Duits. Dit het aanleiding tot vele struwelinge gegee en tot die ontslag en verbanning van Venízelos. duimnael|links|130px|Koningin Sophie.
Karl Eliasberg
In die populêre kultuur
Die konsert tydens die beleg van Leningrad was te sien in die dokumentêre program Leningrad and the Orchestra that defied Hitler wat op 2 Januarie 2016 op BBC Two uitgesaai is. Die BBC se vroeëre radio-uitsendings oor dieselfde onderwerp sluit Witness en Newshour in.
Konstantyn I van Griekeland
Vroeë lewe en bewind
Onder druk van die Geallieerdes moes Konstantyn in 1917 afstand doen van die troon. Hy het die land saam met kroonprins George verlaat en Franse troepe het Athene daarna binnegeruk. Venízelos het na sy land teruggekeer en oorlog teen Duitsland verklaar.
Intussen het Konstantyn se tweede oudste seun as Alexander koning geword. Die volk het Konstantyn egter as ’n martelaar beskou en het Alexander "prins regent" pleks van "koning" genoem. In 1920 is Alexander dood nadat ’n aap hom gebyt het. Ná ’n volkstemming is Konstantyn gevra om weer koning te word. Hy is met groot geesdrif ontvang en Venízelos moes die land weer verlaat.
In 1922 het ’n baie ongelukkige oorlog teen Turkye uitgebreek waarteen Konstantyn gekant was. Die Grieke het nog altyd die droom gehad om Istanbul van die Turke terug te wen en die Bisantynse Ryk te herstel. Die oorlog het rampsalige gevolge gehad vir Griekeland, wat talle nederlae gely het. Konstantyn het die skuld vir alles gekry en hy het weer van die troon afstand gedoen om ’n burgeroorlog te voorkom. Sy oudste seun het hom dié keer opgevolg as George II. Konstantyn is in 1923 in ballingskap in Palermo dood.
Huwelik
Op 27 Oktober 1889 is Konstantyn in Athene getroud met Sophie, ’n dogter van keiser Frederik III van Duitsland en keiserin Victoria van Sakse-Koburg en Gotha. Die egpaar het ses kinders gehad:
1673
Die jaar 1673 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 73ste jaar van die 17de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Klossie-suikerbos
Die klossie-suikerbos (Protea intonsa) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Proteagenus behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom voor in die oostelike Swartberg, Kammanassieberge en Baviaanskloofberge waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die struik is klein, dwergagtig en word slegs 30 cm hoog en blom hoofsaaklik van September tot November.
Die plant vrek in 'n brand, maar die sade oorleef. Die saad word in 'n doppie geberg, na twee jaar vrygelaat en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van knaagdiere. Die plant groei in droë oop berghellings op hoogtes van 1 000 - 1 600 m.
In Engels staan dit as die Tufted sugarbush bekend.
Gevolge van aardverwarming op oseane
Die gevolge van aardverwarming op oseane behels watter uitwerking aardverwarming op die aarde se oseane kan inhou. Dit het 'n invloed op seevlakke, kuslyne, oseaanversuring, seestrome, seewater, seeoppervlaktemperatuur, getye, die seebedding, weer en klimaatsverandering, waarvan die veranderinge samelewings kan versteur.
Kuste
In die afgelope eeu het seevlakke wêreldwyd weens aardverwarming gestyg, hoewel daar streekgebonde variasies voorkom. Hoewel aardverwarming die volume seewater regoor die wêreldseë beïnvloed het, is dit belangrik om op die seevlakveranderinge in sekere kusgebiede te let, veral oor 'n kort tydperk (van vyftig tot honderd jaar). Om wêreldwye seevlakstygings te skat, kombineer wetenskaplikes seevlakneigings by getystasies van regoor die wêreld.
Daar is 'n etlike aantal faktore wat seevlakstyging beïnvloed; eerstens is daar warmteuitsetting van seewater; tweedens is daar smeltende gletsers en ysvelde; derdens moet mensgemaakte veranderinge aan grondwaterberging ook ingesluit word.
Wat warmteuitsetting betref, het die toename van die aarde se kweekhuisgasse in die lug 'n verhittende uitwerking oor die hele planeet, maar veral op oseane wat baie van hierdie hitte absorbeer. Ten spyte van water se hoë warmtekapasiteit, laat hierdie hitte wat deur kweekhuisgasse die oseane inbestraal word watermolekules uitsit. Dit het 'n groter watervolume in die oseane tot gevolg.
Deur smeltende gletsers en ysvelde het aardverwarming ook 'n groot impak. Verhoogde wêreldtemperature smelt groot massas see-ys, veral naby Groenland en uit hierdie nuwe waterbronne loop water die oseane in wat die hoeveelheid seewater vermeerder. Seevlakstyging hou vele probleme in. Volgens die Verenigde State se Omgewingsbeskermingsagentskap (OBA) sal so 'n styging vleilande en laaglande aan die kus oorstroom, vloedrisiko’s verhoog en die soutvlakke van riviermondings, waterdraers en vleilande laat toeneem.
Die plekke wat die kwaaiste sal deurloop onder seevlakstygings is daarom kusgebiede. Volgens die 2007-skatting deur die Internasionale Paneel van Klimaatsverandering sal die gemiddelde seevlak tussen 18 tot 59 cm in die volgende eeu styg.
Samelewing
Seevlakstyging langs kusgebiede bring probleme vir verskeie dierehabitatte en inwoners mee. Die stygende seevlakke het 'n destruktiewe impak op strande – plekke wat mense vir ontspanning besoek en 'n gesogte ligging vir strandhuise is. Die idealistiese beeld om aan die kus te bly weens 'n meer gematigde klimaat en prag natuurskoon word bedreig deur kuserosie en seevlakstyging. Omrede hierdie bedreiging al meer na vore tree, het eiendomsbesitters en plaaslike owerhede maatreëls getref om vir die ergste voor te berei. So het Maine, VSA, 'n beleid deurgevoer dat geboue aan die kus moet verskuif word om strande en vleilande die kans te gee om na die binneland en hoër grondgebied te skuif. Sand word ook by strande gestort om kuserosie teen te werk en baie grondeienaars het hul strukture in laagliggende gebiede hoër gemaak.
Nog 'n belangrike kushabitat wat deur seevlakstyging bedreig word, is vleilande. Dit kom langs die randgebied van riviermondings en ander kusgebied voor wat beskut is teen die oop see en sluit moerasse, getyvlaktes en bayous in. Vleilande is verskriklik kwesbaar vir stygende seevlakke, omrede dit enkele meter bo seevlak lê. Hierdie bedreiging moet in 'n ernstige lig gesien word, omrede hierdie ekosisteme hoogs produktief is, ryk aan dier- en plantelewe is en as vloedbeheer en suiweraars van rivierlope dien. Vleilande is vinnig aan die agteruitgaan deur die vestiging en uitbreiding van behuising, nywerhede en landbou. Deur stygende seevlakke erodeer die buitegrense van die vleilande, met nuwe vleilande meer landwaarts tot gevolge. Volgens die OBA is die aantal nuutgevormde vleilande egter veel kleiner as die oorspronklike vleiland wat nou vernietig is – veral in ontwikkelde areas wat beskerm word deur afskortings, dyke en ander strukture wat voorkom dat nuwe vleilande landwaarts ontstaan. 'n Land soos die VSA kan tussen 30 tot 61 persent van sy huidige vleilande verloor sou die seevlak binne die volgende eeu met 50 cm styg.
Schotsche Kloof
Schotsche Kloof (Schotschekloof) is die geskiedkundige Maleier-woonbuurt in die middestad van Kaapstad. Dit is aan die voet van Seinheuwel en deel van die Maleise kwartier.
Gevolge van aardverwarming op oseane
Samelewing
Seevlakstyging sal nie alleen eiendom vernietig en die ekonomie benadeel nie, maar ook die varswaterbronne laat kwyn. Die styging van seevlakke verhoog die soutvlakke van sowel die oppervlak- as grondwater deur die deursyfering van soutwater. Riviermondings, strandmere en waterdraers loop daarom ’n hoë risiko om deur die stygende seevlakke te versout. Nie alle waterdiere en –plante in riviermondings en strandmere kan in sulke hoë soutgehalte bly voortbestaan nie. Waterdraers dien dikwels as hoofwaterbron vir omliggende gebiede, soos Florida se Biscayne-waterdraer, wat gevoed word deur die Everglades en dan water aan die Florida Keys voorsien. Met die seevlak wat styg sal die laagliggende gebiede van die Everglades oorstroom word, met verbrakking van varswater wat volg. 'n Aansienlike seevlakstyging en kwynende varswaterbronne maak sulke plekke taamlik onbewoonbaar.
Meting van wêreldkwessie
Omrede seevlakstyging 'n dreigende gevaar inhou vir sowel kusgemeenskap as wêreldbevolking, is baie wetenskaplike studie gedoen om die oorsake en gevolge van stygende seevlakke na te vors. Die VS Geografiese Opname het so 'n studie gelei met betrekking op seevlakstyging en het ses fisiese veranderlikes ingespan om die veranderinge in seevlak te analiseer. Die ses veranderlikes was: geomorfologie; kushelling (gemeet volgende persentasie); relatiewe seevlakstygingskoers (millimeter per jaar); kuserosie en versnelkoers (meter per jaar); getyomvangmiddelwaarde (meter) en golfhoogtemiddelwaarde (meter).
Sprokieswoud
Die sprokieswoud is 'n deel van die Nasionale Etoshawildtuin in Kunene, Namibië wat naas Grünewald geleë is. Dit bestaan uit 'n oop woud van sprokiesbome.
Dit is net 2 km x 2 km groot en is op 'n vlakte met soetgras op kalksteen geleë. Dit is die grootste konsentrasie van Moringa ovalifolia in die wêreld. Die park se olifante beskadig hierdie bome dikwels, maar hulle is nou daarteen beskerm.
Kalifornië
Kalifornië (Engels en Spaans: California) is 'n deelstaat aan die suidelike weskus van die Verenigde State van Amerika (VSA). Dit is die grootste deelstaat ten opsigte van sy bevolking van sowat 39,3 miljoen (soos op 1 Januarie 2016) en die derde grootste ten opsigte van sy oppervlak (410 000 vierkante kilometer), na Alaska en Texas. Die staat grens in die ooste aan Nevada, in die noorde aan Oregon, en in die suidooste aan Arizona. Die Kaliforniese Kanaaleilande maak ook deel uit van die deelstaat.
Die gebied is deur stamme van die Eerste Nasies bewoon toe Europese ontdekkers die gebied in die 16de eeu geleidelik begin verken het. Die Spaanse navigator Juan Rodríguez Cabrillo was die eerste seevaarder wat in 1542 langs die Kaliforniese kus geseil het. Die eerste Spaanse sendingstasie in die gebied van die huidige San Diego is egter eers in 1769 gevestig. Dekades later het Kalifornië met die Meksikaanse Onafhanklikheidsoorlog in 1821 die juk van kolonialisme afgeskud en deel van die Eerste Meksikaanse Keiserryk geword. In die Meksikaans-Amerikaanse Oorlog tussen 1846 en 1848 het die Meksikane 'n verpletterende neerlaag teen Amerikaanse magte gely. Volgens die Verdrag van Guadalupe Hidalgo is uitgestrekte gebiede in Noord-Meksiko aan die Verenigde State afgestaan. Kalifornië is reeds in 1847 aan Amerikaanse magte onder die bevel van John C. Frémont oorhandig. Op 24 Januarie 1848 het James W. Marshall naby Sutter's Mill goud ontdek. Gedurende die goudstormloop, wat hy ontketen het, het sowat 90 000 setlaars na die gebied gestroom. In 1850 het Kalifornië as 31ste deelstaat by die Verenigde State aangesluit.
Kalifornië was sedertdien een van die vernaamste bestemmings vir immigrante. In 1964 het Kalifornië New York verbygesteek om die mees bevolkte Amerikaanse deelstaat te word. In die 20ste en 21ste eeu het Kalifornië veral nuwe aankomelinge uit Asië, Meksiko en die Stille Oseaangebied ontvang.
Kalifornië het 'n hoogs-ontwikkelde ekonomie, en dit sou as 'n onafhanklike staat met sy bruto geografiese produk die sesde grootste ekonomie ter wêreld wees (die elfde grootste volgens koopkragpariteite ). Met 'n bruto binnelandse produk (BBP) van 2,2 biljoen (2 200 miljard) € het die deelstaat in 2015 ondanks sy betreklik kleiner bevolking (39 miljoen) by die Europese Unie se tweede grootste ekonomie, Frankryk (met 'n BBP ter waarde van 2,12 biljoen € en 'n bevolking van 66 miljoen) verbygesteek. Die deelstaat se aandeel aan die VSA se BBP het in 2015 13,9 persent beloop.
Kalifornië het meer as 'n vyfde bygedra tot die Verenigde State se ekonomiese groei sedert 2010 - meer as sy aandeel aan die totale bevolking of nasionale ekonomie. Nogtans is die deelstaat se ekonomie en arbeidsmark kwesbaarder as dié van die hele Verenigde State - die verlies aan werksgeleenthede tydens 'n resessie is groter as die Amerikaanse gemiddeld. Daarenteen groei die Kaliforniese ekonomie vinniger tydens 'n opswaaifase.
Die belangrikste sektore van die plaaslike ekonomie is landbou, die vermaaklikheidsbedryf, ligte nywerhede (waaronder vervoertoerusting, masjienbou en elektronika), biotegnologie, ruimtevaarttegnologie, wapenvervaardiging en toerisme. Enkele streke in die deelstaat word met bepaalde sektore verbind, soos Los Angeles en Hollywood met vermaak; die Central Valley (Sentraalvallei) met landbou; die Silicon Valley met inligtings- en hoëtegnologie (tegnologie- en internetreuse soos Intel, Oracle, Apple, Google en Facebook het hier hulle hoofkwartiere); en die Kaliforniese Wynlande met wynbou. Belangrike natuurlike hulpbronne, wat in die deelstaat aangetref word, sluit hout, olie, sement en natuurgas in.
Kalifornië vorm nie net die Verenigde State se demografiese en ekonomiese swaartepunt nie, maar was en is ook die deelstaat waar kwessies van nasionale belang opgewerp en nuwe leefstyle gevolg word. Die Universiteit van Kalifornië se Berkeley-kampus was in die 1960's die bakermat van die Amerikaanse Free Speech Movement en die stadsbuurt Haight Ashbury in San Francisco het tot 'n mekka van die hippie-beweging ontwikkel. Tans is die deelstaat onder meer 'n nasionale leier op die gebied van alternatiewe energiebronne. In 2019 was byna twee derdes van die deelstaat se kragverkope uit koolstofvrye energiebronne afkomstig (hierby word kernenergie ingesluit), terwyl die aandeel hernieubare energiebronne op sowat 36 persent beraam is.
Geografie
Kalifornië is aan die weskus van die Verenigde State geleë waar dit oor 'n afstand van byna 800 myl in noord-suidelike rigting strek en 200 myl in wes-oostelike rigting. Die kuslyn langs die Stille Oseaan varieer grootliks, van warm sandstrande in die suide tot die rotskus van Noord-Kalifornië. Halfpad langs die kus strek bergpieke regstreeks tot in die see om die skouspelagtige natuurtonele van Big Sur te vorm.
Die laer bergreekse, wat langs die kus gevorm is, beskerm die wye Sentraal-Vallei wat oor die hele lengte van die deelstaat strek en skep 'n gunstige klimaat vir intensiewe boerdery. Verder landinwaarts verrys die hoë bergpieke van die Sierra Nevada-reeks, met Mount Whitney as die hoogste piek in die vastelandse Verenigde State - op 4 421 m bo seevlak. Anderkant die Sierras en suid daarvan lê die barre Mojave-woestyn wat ooswaarts oor die deelstaatgrens tot Nevada strek.
Kalifornië word geomorfologies in elf verskillende streke onderverdeel - van noord na suid: die Klamath-berge, die Kaskade-bergreeks, die Modoc-plato, die Basin and Range Province, die Kusbergreeks (Coast Range), die Sentraal-Vallei, die Sierra Nevada, die Transverse Ranges (ook Los Angeles Ranges genoem), die Mojave-woestyn, die Peninsular Ranges en die Colorado-woestyn.
Klimaat
Weens sy groot oppervlakte en topografiese variasie is daar nogtans 'n groter spektrum klimaatsones wat van polêr tot subtropies strek. 'n Besondere verskynsel langs Kalifornië se kus is somermis wat deur die koel Kaliforniese Seestroming (California Current) veroorsaak word. Gebiede, wat verder landinwaarts geleë is, het koeler winters en warmer somers. Daarenteen oefen die Stille Oseaan 'n matigende invloed op die klimaat in kusstreke uit.
So is die somertemperature, wat in kusgebiede naby Los Angeles en San Francisco gemeet word, nie net die koelste van alle groot metropolitaanse gebiede in die Verenigde State nie, maar ook merkbaar koeler as dié van gebiede in die binneland en langs die ooskus van die Noord-Amerikaanse vasteland wat op dieselfde breedtegrade geleë is. Selfs temperature, wat in die somermaande langs San Diego se kuslyn naby die grens met Meksiko gemeet word, is laer as in ander vastelandse streke van die Verenigde State (behalwe vir Alaska). Enkele myle verder landinwaarts begin temperature merkbaar styg. So is die middestad van Los Angeles enkele grade warmer as die nabygeleë kusgebied. Dieselfde verskynsel kan in die gebied rondom die San Franciscobaai waargeneem word. In plekke, wat teen die see beskerm word, word hoër temperature gemeet as in plekke langs die kus.
Noord-Kalifornië kry in die algemeen meer reën as die suide. Daarnaas oefen ook die bergreekse beslissende invloed op neerslagpatrone uit. Baie van Kalifornië se natste plekke is teen die westelike hellings van berggebiede geleë. Die noordweste van Kalifornië het 'n gematigde klimaat, terwyl die Sentraal-Vallei se klimaat as Mediterreens geklassifiseer word, alhoewel met groter temperatuurskommelinge as in die kusstreke. Hoë bergreekse, insluitende die Sierra Nevada, word deur 'n Alpynse klimaat gekenmerk, met sneeuval gedurende die wintermaande en gematigde tot warm temperature in die somer.
Streke oos van die bergreekse is in die reënskadu geleë. Hier het uitgestrekte woestynlandskappe ontstaan. Hoër geleë woestynstreke in die ooste van die deelstaat word deur baie warm somers en koue winters gekenmerk, terwyl die laer woestyne oos van die Suid-Kaliforniese bergreekse gematigde winters het. Hier daal die kwik nouliks benede vriespunt. Die Vallei van die Dood, 'n woestynstreek waarvan groot dele benede seevlak geleë is, word as die warmste plek op aarde beskou. Hier is die warmste temperatuur ooit aangeteken - 134 °F (56,7 °C) op 10 Julie 1913. Die laagste temperatuur, wat ooit in die deelstaat gemeet is, was -45 °F (-43 °C) in 1937 in Boca in Nevada County, Noordoos-Kalifornië.
Geologie
Kalifornië maak deel uit van die Stille Oseaan se Ring van Vuur, 'n geologies hoogs aktiewe gebied. So loop baie groot breuklyne soos die San Andreas-breuk, waarlangs twee tektoniese plate - die Noord-Amerikaanse en Pasifiese Plaat, elkeen sowat 300 km dik - teen mekaar skuur, dwars deur die deelstaat en stel 'n groot deel daarvan, insluitende die groot metropolitaanse gebiede van Los Angeles en San Francisco, aan aardbewings bloot. 'n Deel van die vulkaniese Kaskade-bergreeks strek suidwaarts tot Noord-Kalifornië, met aktiewe vulkane soos Mount Shasta en Mount Lassen.
Hoofkenmerke
Kalifornië het in die loop van die 20ste eeu merkwaardige bevolkingsgroei ervaar - met 'n inwonertal wat van slegs sewe miljoen in 1940 tot 17 miljoen in 1962 (toe die dit New York vebygesteek het om die mees bevolkte Amerikaanse deelstaat te word) en 19 miljoen teen die middel van die 1960's gestyg het (toe immigrasiewette hervorm is om migrasie uit Afrika, Asië, Latyn-Amerika en die Midde-Ooste te vergemaklik).
Volgens bevolkingsopnames deur die Verenigde State se Sensusburo is die deelstaat Kalifornië se bevolking in 2011 op 37,3 miljoen en die aantal huishoudings op naastenby 12,5 miljoen beraam. Van die totale bevolking was 20,1 miljoen in Kalifornië en 6,7 miljoen in ander deelstate gebore. 0,4 miljoen is in Puerto Rico en ander Amerikaanse gebiede en 10,1 miljoen in die buiteland gebore. Van die buitelandse immigrante is 5,4 miljoen of 53,7% in Latyns-Amerika, 3,65 miljoen of 36,2% in Asië, 0,7 miljoen of 6,6% in Europa, 0,1 miljoen of 1,3% in Noord-Amerika en 0,07 miljoen of 0,7% in Oseanië gebore.
Tripura
Tripura (Bengaals: ত্রিপুরা)] is een van die kleiner deelstate in die noordooste van Indië. Die hoofstad en grootste stad is Agartala (met 'n bevolking van 367 822 in 2004). Die belangrikste etniese groep is die Bengale. Die derde kleinste staat in die land, dit beslaan 10 491 km2 en die sewende-minsbevolkte staat met 'n bevolking van 3,67 miljoen. Dit word begrens deur Assam en Mizoram in die ooste en deur Bangladesj in die noorde, suide en weste. Tripura is verdeel in 8 distrikte en 23 onderafdelings, waar Agartala die hoofstad en die grootste stad in die staat is. Tripura het 19 verskillende stamgemeenskappe met 'n meerderheid van die Bengaalse bevolking. Bengaals, Engels en Kokborok is die staat se amptelike tale maar Garo, Meitei (Manipuri) en Mizo word ook in die deelstaat gepraat.
Kalifornië
Hoofkenmerke
Vir 19,65 miljoen Kaliforniërs of 56,5% van die totale bevolking was Engels in 2012 die huistaal, terwyl 15,1 miljoen of 43,5% ander huistale gebesig het. Die grootste hiervan was Spaans met 10 miljoen sprekers of 28,6%.
Tripura
Die gebied van moderne Tripura, wat vir etlike eeue deur die Manikya-dinastie regeer is, was deel van die Tripuri Koninkryk (ook bekend as Hill Tippera). Dit het 'n vorstelike staat geword onder die Britse Raj tydens sy ampstermyn, en het in 1947 tot onafhanklike Indië toegetree. Dit het in 1949 met Indië saamgesmelt en is as 'n 'Deel C-staat' (uniegebied) aangewys. Dit het in 1972 'n volwaardige staat van Indië geword.
Tripura lê in 'n geografies geïsoleerde plek in Indië, aangesien slegs een groot snelweg, National Highway 8, dit met die res van die land verbind. Vyf bergreekse - Hathai Kotor, Atharamura, Longtharai, Shakhan en Jampui Heuwels - loop noord na suid, met tussenliggende valleie; Agartala, die hoofstad, is op 'n vlakte in die weste geleë. Die staat het 'n tropiese savanneklimaat en ontvang seisoenale swaar reën vanaf die suidwestelike moeson.
Kalifornië
Etnisiteit in Kalifornië
Die geskiedenis van betrekkinge tussen Kalifornië se verskillende etniese groepe verskil merkbaar van dié in ander deelstate waar Amerikaners van Europese afkoms, Indiane en swart Amerikaners die belangrikste rolspelers was. Grondleggende patrone is reeds in die tweede helfte van die 19de eeu gevestig. Die militêre verowering van die Amerikaanse Weste as gevolg van die Amerikaans-Meksikaanse Oorlog van 1846-48 het 'n nuwe samelewing laat ontstaan waarin betrekkinge tussen verskillende bevolkingsgroepe - veroweraars, verowerdes en die groot getal nuwe immigrante wat hulle in die gebied gevestig het - op 'n etniese grondslag gevorm is.
Tripura
Woude beslaan meer as die helfte van die gebied, waarin bamboes- en rietgebiede algemeen voorkom. Tripura het die hoogste aantal primaatspesies wat in enige Indiese staat voorkom. As gevolg van sy geografiese isolasie word ekonomiese vooruitgang in die staat belemmer. Armoede en werkloosheid teister seeds Tripura, wat beperkte infrastruktuur het. Die meeste inwoners is betrokke by landbou en verwante aktiwiteite, hoewel die dienstesektor die grootste bydraer tot die staat se bruto binnelandse produk is.
Volgens die 2011-sensus is Tripura een van die mees geletterde state in Indië, met 'n geletterdheidsyfer van 87,75%. Hoofstroom Indiese kulturele elemente bestaan saam met tradisionele praktyke van die etniese groepe, soos verskeie danse om godsdienstige geleenthede, troues en feestelikhede te vier; die gebruik van plaaslik vervaardigde musiekinstrumente en klere; en die aanbidding van streekgode. Die beeldhouwerke by die argeologiese terreine Unakoti, Pilak en Devtamura lewer historiese bewyse van artistieke samesmelting tussen georganiseerde en inheemse godsdienste.
Kalifornië
Ekonomie
Kalifornië het die grootste ekonomie van alle Amerikaanse deelstate, met 'n bruto geografiese produk van 2,3 biljoen (2 300 miljard) in 2014. Alhoewel dit hoogs gediversifiseerd is, word dit veral verbind met hoëtegnologie, vermaak en landbou. Sommige van die wêreld se grootste ondernemings het hulle hoofkwartiere in die deelstaat, insluitende Chevron, Apple, Hewlett-Packard, Intel, Google, Facebook, McKesson (die grootste farmaseutiese onderneming ter wêreld) en Wells Fargo & Co.
Tripura
Etimologie
Die naam Tripura is gekoppel aan die Hindoe-godin Tripura Sundari, die hoof godheid van die Tripura Sundari-tempel by Udaipur, een van die 51 Shakti Peethas (pelgrimstogsentrums van Shaktisme), en aan die legendariese tirankoning Tripur, wat in die streek regeer het. Tripur was die 39ste afstammeling van Druhyu, wat aan die geslag van Yayati, 'n koning van die Maandinastie, behoort het.
Jackie Cooper
Jackie Cooper (15 September 1922 – 3 Mei 2011) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Ziegfeld Girl (1941), Superman (1978), Superman II (1980), en Superman III (1983).
Kuifkophoutkapper
Die kuifkophoutkapper (Trachyphonus vaillantii) is 'n voël wat aan die familie van Afrika-houtkappers (Lybiidae) behoort. Hulle kom in oop savannes in Afrika suid van die Sahara voor. In Engels staan die spesie as die Crested barbet bekend.
Die spesie kan maklik aan hul dik snawel en kleurvolle vere uitgeken word. Hierdie klein voëltjie het 'n geel en rooi gesig met 'n klein swart kuifie. Die buik is geel met rooi spikkels, die vlerke is swart met wit spikkels en dit het 'n breë swart band om die nek.
1674
Die jaar 1674 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 74ste jaar van die 17de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Borjabad
Borjabad is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Tripura
Etimologie
Daar is alternatiewe teorieë oor die oorsprong van die naam Tripura, soos 'n moontlike etimologiese herinterpretasie na Sanskrit van 'n Tibeto-Burman (Kokborok) naam. Variante van die naam sluit Tipra, Tuipura en Tippera in, wat almal die inheemse mense kan aandui wat die gebied bewoon. 'n Kokborok-etimologie uit tüi (water) en pra (naby) is voorgestel; die grense van Tripura het tot by die Baai van Bengale gestrek toe die konings van die Tipra-koninkryk van die Garo-heuwels van Meghalaya na Arakan, die huidige Rakhine deelstaat van Birma, geheers het; sodat die naam die nabyheid van die see kan weerspieël.
Niecy Nash
Niecy Nash (gebore 23 Februarie 1970) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Guess Who (2005) en G-Force (2009), en in die televisiereekse Reno 911! (2003) en Claws (2017).