cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Natuurlike taal
Hoewel die presiese definisie verskil onder geleerdes, kan natuurlike taal breedweg gedefinieer word in kontras tot, aan die eenkant, kunsmatige of saamgestelde tale, soos rekenaarprogrammeertale onder andere Python en internasionale hulptale onder andere Esperanto, en aan die ander kant tot ander natuurlike kommunikasiestelsels soos die waggeldans van bye. Al is daar ŉ verskeidenheid natuurlike tale, besit enige kognitief normale menslike suigeling die vermoë om enige natuurlike taal aan te leer. Deur die verskillende natuurlike tale te vergelyk, hoop akademici om iets wys te raak oor die wese van menslike intelligensie en die ingebore neigings en beperkings, soms universele grammatika genoem, wat natuurlike taal vorm gee.
Die term "natuurlike taal" verwys slegs na ŉ taal wat natuurlik ontwikkel het, en dus na werklike spraak, eerder as voorgeskrewe spraak. Daarom is ongestandaardiseerde spraak (soos Afrikaans-Amerikaanse Engels) natuurlik, maar standaardspraak soos Standaard Amerikaanse Engels, wat gedeeltelik voorgeskrewe is, ietwat kunsmatig.
Erica propinqua
Erica propinqua is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
John Browning
John Moses Browning (23 Januarie 1855 - 26 November 1926) was 'n Amerikaanse vuurwapenontwerper wat baie variëteite van militêre en burgerlike vuurwapens, magasyne en geweermeganismes ontwikkel het - waarvan baie nog wêreldwyd in gebruik is. Hy het sy eerste vuurwapen op 13-jarige ouderdom in die geweerwinkel van sy vader gemaak en op 7 Oktober 1879, op 24-jarige ouderdom, die eerste van sy 128 vuurwapenpatente ontvang. Hy word beskou as een van die suksesvolste vuurwapenontwerpers van die 19de en 20ste eeue, en was die pionier in die ontwikkeling van moderne outomatiese en semi-outomatiese vuurwapens.
Browning het byna alle kategorieë vuurwapenontwerp beïnvloed. Hy het geweer en haelgewere uitgevoer, of beduidende verbeterings daaraan gedoen, aan die hand van geweer en geweer. Sy belangrikste bydraes was sekerlik op die gebied van die outolaai van vuurwapens. Hy het die eerste betroubare en kompakte outolaai-pistole ontwikkel deur die teleskoopbout uit te vind en die bout en die vaten van die loop in die sogenaamde pistoolskyf te integreer. Browning se teleskoopbout-ontwerp word nou gevind op byna elke moderne semi-outomatiese pistool, sowel as verskeie moderne outomatiese wapens. Hy het ook die eerste gasaangedrewe vuurwapen, die Colt–Browning Model 1895-masjiengeweer, ontwikkel - 'n stelsel wat meganiese herwinningsbewerking oortref het om die standaard te word vir die meeste kragonderbrekende vuurwapenontwerpe wêreldwyd. Hy het ook belangrike bydraes gelewer tot outomatiese kanonontwikkeling.
Browning se suksesvolste ontwerpe sluit die M1911-pistool, die waterverkoelde M1917, die lugverkoelde M1919 en swaar M2-masjiengewere, die Browning Outomatiese Geweer en die Browning Auto-5 in - die eerste semi-outomatiese haelgeweer. Sommige van hierdie wapens word steeds vervaardig, dikwels met slegs klein veranderinge in detail of kosmeties aan dié wat deur Browning of sy lisensiehouers saamgestel is. Sy gewere is van die mees gekopieerde vuurwapens ter wêreld.
Nuwelandstadion
Nuwelandstadion is ’n stadion wat in Kaapstad, Suid-Afrika geleë is. Die stadion het ’n kapasiteit van 51 900 mense en bied sitplekke en losies.
Verskeie sportklubs het oor die jare die stadion as hulle tuisveld gebruik, die mees onlangse is:
Toekoms
Dit het in 2020 verander toe daar bevestig is dat die stadion aan 'n belegger via 'n verseelde koevert bie-proses verkoop en in 2022 gesloop sal word vir residensiële en kleinhandelontwikkelings wat gebou gaan word.
Arnhem
Arnhem (Nedersaksies: Arnem, Duits: Arnheim), is die hoofstad van die provinsie Gelderland in Nederland. Die stad het 149 272 inwoners.
Arnhem beskik met Vitesse Arnhem oor 'n Eredivisie sokkerspan.
Anthony Perkins
Anthony Perkins (4 April 1932 – 12 September 1992) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Friendly Persuasion (1956), Psycho (1960), Psycho II (1983), en Psycho III (1986).
Engelse Renaissance
Die Engelse Renaissance is 'n onlangse term wat gebruik word om 'n kultere en kunssinnige beweging te beskryf wat in die vroeë 16e tot vroeë 17e eeu in Engeland plaasgevind het. Dit word geassosieer met die Europese Renaissance wat, volgens spekulasie, in Noord-Italië begin het in die 14e eeu. Daar word ook soms na dié tydperk in Engelse kulturele geskiedenis verwys as "die tydperk van Shakespeare" of "die tydperk van Elizabeth"; die twee name verwys na die Engelse renaissance se bekendste skrywer en belangrikste monarg. Die twee benamings is egter ietwat misleidend: Shakespeare was nie besonders beroemd in sy eie leeftyd nie en die Engelse Renaissance dek 'n tydperk voor en ná Elizabeth I se heersing.
Digters soos Edmund Spenser en John Milton het werke geproduseer wat 'n toenemende belangstelling in Engelse Christelike geloof getoon het, soos byvoorbeeld die allegoriese voorstelling van die Tudor-stamhuis in The Faerie Queen en die hervertelling van die sondeval in Paradise Lost; toneelskrywers, soos Christopher Marlowe en William Shakespeare het uitbeelding van die Engelse interpretasie van lewe, die dood en geskiedenis geskep. Nader aan die einde van die heersing van die Tudor-stamhuis het filosowe soos sir Thomas More en sir Francis Bacon hulle eie idees oor menswees en die aspekte van die perfekte samelewing gepubliseer, in 'n tydperk waarin die analise van die mens se denkpatroon nie wyd bestudeer was nie.
Engeland het ook in die tyd hulle astroloë en alchemici afgeskaf en nader aan moderne wetenskap beweeg met die Bacon-metode, 'n voorloper van die wetenskaplike metode.
Aardos (astrologie)
Die Aardos (己丑, jǐchǒu) is die 26ste jaar van die Chinese kalender (sien die tabel regs onder van die 60-jaarsiklus). Dit is ’n begrip uit die Chinese astrologie en dui op dié maanjare wat gekenmerk word deur ’n verbinding van die sesde Hemelstam (己, jǐ; die element Aarde en Jin) met die tweede Aardtak (丑, chǒu), gesimboliseer deur die Os (牛, niú).
Aardosjare
Die volgende jare is Aardosjare:
Chen Shui-bian
Chen Shui-bian (Chinese spelling: Tân Chúi-píⁿ, 陳水扁), * 12 Oktober 1950 in Guantian (distrik Tainan, Republiek China) is 'n Taiwannese politikus wat tussen 20 Mei 2000 en 20 Mei 2008 as president of staatshoof van die Republiek van China (Taiwan) gefungeer het.
Chen is lid van die Demokratiese Progressiewe Party (DPP) en sedert Oktober 2007 ook sy voorsitter en 'n voorstander van die Republiek China se onafhanklikheid. Chen is die eerste Nasionaal-Chinese president wat nie 'n lid van die Kuomintang (KMT) is nie, het die republiek dekades lank geregeer en is net soos sy voorganger Lee Teng-hui (KMT) nie op die Chinese vasteland nie, maar op Taiwan gebore.
Cuauhtémoc
Cuauhtémoc (1497 — 26 Februarie 1525, Hueyimollan) was die laaste hueyi tlahtoani (Asteekse leier). Die naam Cuauhtémoc beteken "neergedaalde arend".
Cuauhtémoc word teenwoordig in Meksiko as 'n held beskou. Cuauhtémoc is in Meksiko 'n veel voorkomende voornaam. In Ixcateopan in die deelstaat Guerrero is 'n graf waarin Cuauhtémoc vermoedelik begrawe lê.
Sportvriende Lotte
Sportfreunde Lotte is 'n sportklub uit Lotte in die deelstaat Noord-Rynland-Wesfale in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Behalwe sokker, het die klub onder andere afdelings vir handbal, klootskiet, voetslaan, gimnastiek en swem.
Die klub is in 1929 gestig as die gimnastiekklub Turnverein Lotte. Na die Tweede Wêreldoorlog is die klub ontbind deur die Geallieerdes, maar dis op 9 Februarie 1946 herstig as VfL Sportfreunde Lotte.
Die klub het in 2004 tot die Oberliga Wesfale gepromoveer, die klub se beste prestasie tot dusver.
Lotte speel sy tuiswedstryde in die SolarTechnics-Arena, wat tussen 2006 en April 2007 opgegradeer is. Voorheen was die stadion se tradisionele naam die Lotter Kreuz.
Nigel Hawthorne
Nigel Hawthorne (5 April 1929 – 26 Desember 2001) was 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Demolition Man (1993), The Madness of King George (1994), en The Object of My Affection (1998), en in die televisiereeks Yes Minister (1980).
Wouter Kellerman
Wouter Kellerman, gebore op 20 September 1961 in Johannesburg, is 'n Suid-Afrikaanse fluitspeler en komponis. Hy begin fluit speel op die ouderdom van tien, en in 1981 tree hy as 'n solis op saam met die Johannesburgse Simfonie-orkes. Daarna tree hy saam met verskeie Suid-Afrikaanse orkeste op en palm 'n reeks musikale toekennings in. Sy albums is internasionaal vrygestel in Duitsland, Oostenryk, Switserland, Noord-Amerika en Australië, en hy tree dwarsoor die wêreld op, waaronder in Berlyn, Sjanghai, New York en Sydney.
Eerbewyse
Kellerman tree by die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi se afsluitings-seremonie op in 2010 en sy album Two Voices word aangewys as die beste instrumentale album by die Suid-Afrikaanse Musiekpryse (SAMA) in 2011. Hy verower 'n Grammy-prys vir sy album Winds of Samsara by die 57ste jaarlikse Grammy-toekenningsaand in die Verenigde State van Amerika in 2015. In dieselfde jaar stap hy weg met 'n internasionale prestasieprys en die prys vir die beste klassieke en / of instrumentale album vir Winds of Samsara by die Suid-Afrikaanse Musiekpryse (SAMAXXI). Hy verower weer die beste klassieke en / of instrumentale albumprys vir sy album Love Language by SAMA22 in 2016.
Filantroop
Kellerman borg die lewenskoste van tien kinders by die SOS Children's Village in Ennerdale, Suid-Afrika, en hy het ook die bou van 'n huis by die SOS Children's Village in Rustenburg gefinansier. Hy is ook 'n musiekambassadeur vir Project Peace on Earth (PPOE), 'n organisasie wat internasionale vredesinisiatiewe organiseer.
Erica pseudocalycina
Erica pseudocalycina is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Oos-kaap en Wes-Kaap.
Versekering
Versekering is 'n kontrak waar een party, die versekeraar, onderneem om, in ruil vir betaling in die vorm van 'n premie, te vergoed vir die verliese wat deur 'n ander party, die versekerde, gely is weens 'n spesifieke gebeurtenis.
Entrepreneurs, produsente, vervaardigers en individue word blootgestel aan baie gevare soos stormskade, droogtes, brand, inbraak, diefstal, ensovoorts wat almal aansienlike verliese tot gevolg kan hê. Sakemense kan besluit om die risiko sélf te dra, of hulle kan versekering uitneem.
Fabriekseienaars is blootgestel aan die gevaar van ongelukke, werkloosheid, beserings en lewensverlies, waarteen hulle hul moet laat verseker. Versekering gee die entrepreneur die gerusstelling dat, indien 'n ongewenste gebeurtenis plaasvind, die versekeraar hom vir verliese sal vergoed.
Geskiedenis
'n Vorm van versekering is moontlik reeds in die jaar 1182 deur die Jode wat deur die Franse koning Filips Auguste verjaag is gebruik, maar eers in 1435 word in Barcelona 'n verordening geskryf wat op versekering gerig is. In die sestiende eeu word dit meer algemeen, en byvoorbeeld in 1523 verskyn daar 'n ordonnansie in Florence. In 1549 vaardig keiser Karel V die ordonnansie Op 't faiet van der seevaerdt uit, wat gerig is op die versekering van die skepe van die Antwerpenare. In 1598 word die eerste "Kamer van assurantie" opgerig in Amsterdam en versekerings word 'n belangrike element van die Hollandse koloniale uitbreiding.
Goeie trou
Alle vrae moet eerlik en in goeie trou beantwoord word deur die persoon wat versekering verlang. Hy moet ál die feite gee wat die versekeraar kan beïnvloed om die risiko te bereken. As die versekeraar kan bewys dat die versekerde nie in goeie trou gehandel het nie, kan die polis in 'n hof nietig verklaar word.
Versekerbare belang
Die versekerde moet aan die versekeringsmaatskappy kan bewys dat hy 'n finansiële verlies sal ly as die risiko sou plaasvind. Daar moet 'n persoon of voorwerp wees wat verseker kan word. Die persoon/voorwerp moet die grondslag van die versekering vorm.
Versekeringsrisiko's
Versekeringsrisiko's is risiko's waarvoor die onderneming versekering kan kry.
Brand
Eiendom moet beskerm word teen verliese wat deur brand veroorsaak word deur brandversekering uit te neem. Dit dek verliese weens brand en die skade wat veroorsaak word deur die water wat gebruik word om die brand te blus.
Stormskade
Dit is versekering teen verliese wat deur stormskade aan die gebou en/of sy inhoud veroorsaak word. Dit sluit die volgende in: verliese weens hael, vloede, reën, gebarste waterpype en wind.
Diefstal en inbraak
Inbraak vind plaas as 'n ongemagtigde persoon gewelddadig toegang tot die perseel van 'n onderneming verkry (bv. 'n venster breek). Daar moet sigbare tekens van gewelddadige toegang wees. Diefstal vind plaas as iemand goedere sonder toestemming neem. As goedere gesteel word terwyl die winkel oop is, kan die onderneming nie vir skade eis nie. Winkeldiefstal is 'n risiko wat gewoonlik nie deur versekeraars aanvaar word nie.
Geld in transito
Hierdie versekering dek verliese wanneer geld tussen die onderneming en die bank vervoer word. Spesiaal opgeleide personeel behoort hierdie taak te verrig.
Voertuigversekering
Ondernemings neem versekering uit op die voertuie wat hulle gebruik om hulle teen verliese weens diefstal, kaping en motorongelukke beskerm.
Ekonomiese risiko's
Die volgende is ekonomiese risiko's wat die sakepersoon gewoonlik self dra:
Verpligte versekering
Sekere tipes versekering is verpligtend.
Werkloosheidsversekerig
Die werknemers, hul werkgewers en die staat moet tot hierdie fonds bydra. As werknemers wat tot die fonds bygedra het hul werk verloor en nie ander werk kan kry nie, kan hulle van die fonds eis.
Interaktiewe kuns
Interaktiewe kuns is 'n kunsvorm waar die kyker betrek moet word sodat die kuns sy doel bereik. Sommige interaktiewe kunsinstallasies slaag hierin deur die kyker of besoeker die geleentheid te gee om in, op en rondom die werke te "loop"; ander vereis van die kunstenaar of kykers om deel van die kunswerk te word.
Hierdie soort kunswerke behels dikwels dat rekenaars, koppelvlakke en soms sensors op beweging, hitte, meteorologiese veranderinge of ander toevoer reageer waarvoor hulle skeppers hulle geprogrammeer het. Die meeste voorbeelde van internetkuns en elektroniese kuns is hoogs interaktief. Soms kan besoekers deur 'n hiperteks-omgewing snuffel; sommige werke reageer op eksterne tekstuele of visuele invoere; soms kan toeskouers die verloop van 'n uitvoering beïnvloed of selfs daaraan deelneem. Sommige ander interaktiewe werke word as "immersief" beskou aangesien die interaksie die hele spektrum van omringende stimuli behels. Virtuele realiteitsomgewings soos werke deur Maurice Benayoun en Jeffrey Shaw is hoogs interaktief aangesien die werke waarmee die kykers – Maurice Benayoun noem hulle "besoekers", Char Davies "immersante" – omgaan, al hulle persepsies betrek.
Alhoewel sommige van die vroegste voorbeelde van interaktiewe kuns uit die 1920's dateer, het die grootste hoeveelheid digitale kuns eers in die laat 1990's tot die kunswêreld toegetree. Sedert hierdie debuut is digitale en interaktiewe kuns toenemend deur museums en uitstallokale geakkommodeer. Hierdie ontluikende kunsgenre is steeds besig om taamlik vinnig deur middel van grootskaalse stedelike installasies en die sosiale internet-subkultuur te ontwikkel.
Interaktiwiteit in kuns
Interaktiewe kuns is 'n kunsgenre waar die kykers op een of ander manier deelneem deur invoere te verskaf wat die uitkoms bepaal. Anders as tradisionele kunsvorms waar die interaksie van die kyker bloot 'n verstandelike gebeurtenis is, vereis interaktiwiteit verskeie vorms van navigasie, opstelling en/of bydraes tot 'n kunswerk wat baie meer as 'n suiwer psigologiese aktiwiteit behels. Interaktiwiteit as 'n medium skep betekenis.
Interaktiewe kunsinstallasies is oor die algemeen rekenaargebaseer en berus op sensors wat faktore soos hitte, beweging, nabyheid en ander meteorologiese verskynsels opneem wat deur die ontwerper ingeprogrammeer is. Die uitkoms is reaksies wat deur deelnemer-aksies veroorsaak word. By interaktiewe kunswerke is daar 'n dialoog tussen toeskouer en masjien wat uiteindelik 'n totaal unieke kunswerk vir elke toeskouer skep. Nie alle kykers visualiseer dieselfde prentjie nie. Aangesien dit interaktiewe kuns is, het elke kyker sy eie vertolking van die kunswerk en dit kan heeltemal van 'n ander kyker s'n verskil.
Die onderskeid tussen Interaktiewe en Generatiewe kuns bestaan daarin dat daar 'n dialoog tussen eersgenoemde en die deelnemer is; die deelnemer het die vermoë om, selfs op onbedoelde wyser, op die kunswerk te reageer en word verder genooi om dit binne die konteks van die stuk te doen, m.a.w. die werk skep 'n geleentheid vir interaksie. Die besoeker word meestal deur die kunswerk in berekening gebring. In al hoe meer gevalle kan 'n installasie as 'n reagerende omgewing gedefinieer word, veral dié wat deur argitekte en ontwerpers geskep is. Aan die ander kant is Generatiewe kuns, wat interaktief kan wees, maar nie op sigself reagerend nie, geneig om 'n monoloog te wees – die kunswerk kan in die teenwoordigheid van die kyker verander of ontwikkel, maar die kyker word nie genooi om aan die reaksie deel te neem nie, maar om dit bloot te geniet..
Geskiedenis
Sommige van die vroegste voorbeelde van interaktiewe kuns is reeds in die 1920's geskep. 'n Voorbeeld is Marcel Duchamp se stuk genaamd Rotary Glass Plates. Die kunswerk het van die kyker vereis om die masjien aan te skakel en een meter weg te staan ten einde 'n optiese illusie te sien.
Die huidige idee van interaktiewe kuns het in die 1960's begin floreer, deels om politieke redes. Baie mense het dit destyds as onvanpas beskou dat kunstenaars oor die enigste kreatiewe vermoë binne hulle werk beskik. Kunstenaars wat hierdie siening gehuldig het, wou kykers 'n eie rol in hierdie kreatiewe proses gee. Roy Ascott se "veranderingskilderye" in die vroeë 1960's is 'n voorbeeld hiervan. Frank Popper het die volgende oor hom geskryf: "Ascott was een van die eerste kunstenaars wat 'n beroep op totale kykerdeelname gedoen het". Benewens hierdie "politieke" siening is daar ook gemeen dat interaksie en betrokkenheid 'n positiewe rol in die kreatiewe proses sou speel.
In die 1970's het kunstenaars nuwe tegnologie soos video's en satelliete begin gebruik om deur middel van direkte video- en klankuitsendings met lewende optredes en interaksies te eksperimenteer.
Interaktiewe kuns het in die 1990's groot opgang gemaak as gevolg van rekenaargebaseerde interaktiwiteit. Hiermee saam het 'n nuwe soort kunservaring gekom. Toeskouer en masjien kon nou makliker in dialoog saamwerk ten einde 'n unieke kunswerk vir elke toeskouer te produseer. In die laat 1990's het museums en galerye al hoe meer interaktiewe kuns in hulle uitstallings geïnkorporeer, en selfs hele uitstallings daaraan gewy. Dit gaan steeds voort en brei uit weens toenemende kommunikasie deur digitale media.
'n Hibridiese opkomende dissipline wat uit die gekombineerde belange van spesifieke kunstenaars en argitekte put, het gedurende die laaste 10–15 jaar tot stand gekom. Dissiplinêre grense het vervaag en 'n beduidende hoeveelheid argitekte en interaktiewe ontwerpers het by elektroniese kunstenaars aangesluit in die skepping van nuwe, op-bestelling-ontwerpte koppelvlakke en ontwikkelde tegnieke vir die verkryging van gebruikersinvoere (soos hondevisie, alternatiewe sensors, stem-analise, ens.); vorms en hulpmiddels vir elektroniese tentoonstelling (soos videoprojeksie, laserstrale, robotiese en megatroniese aandrywers, led-beligting ens.); metodes vir mens-tot-mens en mens-tot-masjienkommunikasie (deur die Internet en ander telekommunikasienetwerke); en die ontwikkeling van sosiale kontekste vir interaktiewe stelsels (soos utilitêre hulpmiddels, formele eksperimente, speletjies en vermaak, sosiale kritiek en politieke bevryding).
Impak
Die estetiese impak van interaktiewe kuns is dieper as wat daar verwag sou word.
Aanhangers van meer "tradisionele" kontemporêre kuns het in die gebruik van rekenaars 'n manier gesien om artistiese tekorte uit te kanselleer. Ander meen dat kuns nie meer in die daarstelling van die formele vorm van die werk is nie, maar in die ontwerp van die reëls wat die evolusie van die vorm volgens die gehalte van die dialoog bepaal.
Geleenthede en plekke
Daar is verskeie wêreldwye belangrike feeste en uitstallings van interaktiewe en mediakuns. Prix Ars Electronica is 'n groot jaarlikse kompetisie en uitstallings waar toekenings aan uitstaande voorbeelde van (tegnologies gedrewe) interaktiewe kuns gegee word. Die Association of Computing Machinery's Special Interest Group in Graphics (SIGGRAPH), DEAF (Nederlandse Elektroniese kunstefees), Transmediale in Duitsland, FILE – Electronic Language International Festival in Brasilië, en die AV Festival in Engeland, tel onder die ander.
Interaktiewe argitektuur word vandag in verskeie wêreldstede op geboue se fasades, in foyers, museums en groot openbare ruimtes, insluitend lughawens aangetref. 'n Aantal toonaangewende museums, soos die Nasionale Galery, die Tate, Victoria & Albert-museum en Science Museum in Londen (Britse museums wat aktief is in hierdie veld) was vroeë aannemers wat interaktiewe tegnologieë betref. Hulle het in opvoedkundige hulmiddels belê, en meer onlangs in die kreatiewe gebruik van MP3-spelers vir besoekers. In 2004 het die Victoria & Albert-museum die kurator en outeur Lucy Bullivant opdrag gegee om Responsive Environments (2006) te skryf, die eerste publikasie van sy soort. Interaktiewe ontwerpers ontvang dikwels opdrag vir museumuitstallings; 'n aantal spesialiseer in drabare rekenaarstoestelle.
Nukleosintese
Oerknalnukleosintese
Die heel eerste vorm van nukleosintese het tydens die vroeë fases van die heelal voorgekom toe kerns gevorm is wat swaarder is as die heel ligste isotoop van waterstof (waterstof-1, 1H, met ’n enkele proton as kern). Baie sterrekundiges glo dit het plaasgevind van 10 sekondes tot 20 minute ná die Oerknal, en was verantwoordelik vir die vorming van die meeste helium in die heelal as die isotoop helium-4 (4He), asook klein hoeveelhede van die waterstofisotoop deuterium (2H of D), die heliumisotoop helium-3 (3He) en baie klein hoeveelhede van die litiumisotoop litium-7 (7Li). Benewens dié stabiele kerns is twee onstabiele, of radioaktiewe, isotope gevorm: die swaar waterstofisotoop tritium (3H of T); en die berilliumisotoop berillium-7 (7Be). Hierdie onstabiele isotope het egter later verval tot 3He en 7Li, soos hierbo.
Sternukleosintese
Feitlik alle elemente swaarder as litium het veel later begin vorm deur sternukleosintese, wat plaasvind in swaar sterre wat evoleer en ontplof. ’n Baie hoë temperatuur en druk in die sterre veroorsaak kernreaksies waardeur hoofsaaklik helium uit waterstof gevorm word, daarna koolstof uit helium en nog later swaarder elemente uit hierdie koolstof.
Die eerste stadium, dié van ’n omskakeling van waterstof in helium, vind in alle sterre plaas, en die ander stadiums net in swaar sterre (met ’n groot massa). In sulke sterre vorm "skille" (lae) om die kern waarin verskillende elemente kernfusie ondergaan om swaarder elemente te vorm. Hoe nader die laag aan die ster se kern is, hoe warmer is dit en hoe groter die druk, wat beteken hoe swaarder elemente kan daar kernfusie ondergaan. In die buitenste laag (by temperature vanaf 10 miljoen grade) word waterstof in helium omgeskakel (4 1H \rightarrow 4He); in die laag daaronder (vanaf 100 miljoen grade) helium in koolstof (3  4He \rightarrow  12C); in die lae nader aan die ster se kern word agtereenvolgens koolstof met helium omgeskakel in suurstof (16O) en neon (20Ne), en neon met helium in magnesium (24Mg), silikon (28Si),
Die alfaproses
Die vorming van kerne tot 28Si vind veral deur heliumvangs plaas. Wanneer 28Si gevorm word is die temperatuur in die ster nogtans so hoog (omtrent 3x109 K) dat die termiese straling 'n energie van MeV's besit en dit is genoeg om die kerne to fotodissosieer. Kerne word dus afgebreek na heliumkerne, maar hierdie heliumkerne kan ook met 28Si reageer en so 32S, 36Ar, 40Ca, 44Ti, 48Cr, 52Fe en 56Ni vorm. Hierdie kerne wat se massagetal 'n veelvoud van 4 is en wat eweveel neutrone as protone bevat word die alfakerne genoem. Ander kerne soos 19F, 23Na, 31P ens. kan ook gevorm word, maar dit vereis ander prosesse. Dit verklaar hoekom hulle nie so volop gevorm word nie.
Supernovas
Elemente swaarder as yster kan nie in brandende sterre ontstaan nie, maar dit gebeur wel in supernovas. Tot met die vorming van yster word energie vrygestel tydens kernfusie. Vir die vorming van swaarder elemente is energie nodig. Hierdie elemente ontstaan deur neutronvangs. Hierdeur kan die atoomkern oorgaan in ’n isotoop wat aan betaverval onderhewig is en so een plek verder in die periodieke stelsel vorder.
Burbridge et. al. en Cameron het in 1957 reeds voorgestel dat die vorming van swaarder nukliede (A>70) deur drie verskillende prosesse veroorsaak kan word:
Generasies sterre
’n Ster is dus eintlik ’n soort fabriek waar chemiese elemente vervaardig word. Alle elemente swaarder as waterstof, helium en litium, met ander woorde die grootste deel van die bestanddele van die Aarde, het deur nukleosintese in die sterre ontstaan. Dit het weliswaar nie in die Son gebeur nie, maar in vroeër, groter sterre wat in die een of ander stadium in ’n supernova ontplof het. Tydens ’n supernova word al die swaar elemente in die ster die ruimte ingeslinger en daarna kan dit in nuwer sterre opgeneem word. (Alle elemente swaarder as waterstof en helium word in sterrekunde metale genoem.) Ons Son is in hierdie stadium net warm genoeg om waterstof in helium om te skakel.
Die Son is dus ’n ster van die tweede generasie, waarvan die swaarder elemente kom uit ouer sterre wat sternukleosintese ondergaan en toe ontplof het. Dit verklaar waarom daar in ons Son meer yster en swaarder elemente is as in veel ouer sterre.
Ontdekking deur Hoyle en ander
Nukleosintese is in die 1950's ontdek deur die fisikus Fred Hoyle, wat ’n belangrike ondersoek gedoen het na die ontstaan van chemiese elemente in sterre. Sy werk het gelei tot die nou klassieke artikel "Synthesis of the Elements in Stars" deur die egpaar Geoffrey en Margaret Burbidge, William Fowler en Hoyle oor nukleosintese. In die artikel word alle meganismes ontleed waardeur ligter elemente in sterre in swaarder elemente omgeskakel word. Hoyle het ook die ingewikkelde wiskundige modelle ontwikkel waarmee die snelheid van kernreaksies bereken kon word. Dit verklaar onder meer waarom bepaalde elemente in die heelal in groter of kleiner hoeveelhede voorkom.
Hoyle het ook die proses verklaar waardeur heliumkerns in koolstofkerns omgeskakel word.
Danksy die werk van bogenoemde skrywers is die Nobelprys vir Fisika in 1983 aan William Fowler toegeken. Dit is merkwaardig dat Hoyle nie ook beloon is nie, maar dit is waarskynlik omdat hy intussen ’n omstrede figuur in wetenskaplike kringe geword het weens ’n paar ongewone teorieë en uitlatings. Hy het ook die Oerknalteorie verwerp, ’n term wat hy uitgedink het om sy minagting daarvoor te toon.
Kransvygie
Die kransvygie (Delosperma obtusum) is 'n blomdraende plant wat deel vorm van die vygiefamilie en kom hoofsaaklik voor in die Vrystaat. Die plantjie word net 5 cm hoog en die blomme is heldermagenta van kleur.
Westelike kusreier
c Die Westelike kusreier (Egretta gularis) is 'n voël en swerwer wat selde in Suid-Afrika voorkom. Die voël is 56 – 66 cm groot en weeg 350 - 500 g. Hulle kom natuurlik voor in aan die tropiese kuste van Wes- en Oos-Afrika. Een voël is opgeteken in Kaapstad. In Engels staan die voël bekend as Western reef heron.
Elio Di Rupo
Elio Di Rupo (gebore 18 Julie 1951 in Morlanwelz, Hainaut) is 'n Belgiese skeikundige en politikus van die Parti Socialiste (PS).
Sedert 13 September 2019 beklee hy vir die derde maal die amp van eerste minister van die Waalse Gewes.
Di Rupo is die seun van Italiaanse immigrante en was baie jare lank afgevaardigde in die Belgiese parlement as ook 'n lid van die Europese Parlement gewees. Hy het as minister in die federale regering gedien. Van 1999 tot 2011 en sedert 2014 fungeer Di Rupo as voorsitter van die PS. Van 2000 tot 2018 was hy ook burgemeester van Mons gewees.
Elio Di Rupo, wat in België vir sy vlinderdas bekend staan, dra die eretitel 'staatsminister'.
Opleiding
Di Rupo is een van sewe kinders van 'n Italiaanse gasarbeidergesin wat hulle in 1947 in België gevestig het. Sy pa is in Julie 1952 in 'n padongeluk oorlede sodat die kinders deur hul ma in moeilike omstandighede grootgemaak moes word. Vir Elio was dit al vroeg duidelik dat hy sy toekoms slegs deur 'n goeie opleiding sou kon verseker.
Di Rupo het 'n akademiese opleiding as skeikundige ontvang en 'n doktorsgraad aan die Université de Mons-Hainaut verwerf. Hier het Di Rupo ook 'n politieke bewussyn begin ontwikkel en by die Sosialistiese Party aangesluit waar hy erkenning vir sy humanistiese ideale van sosiale geregtigheid en vryheid van die indiwidu geniet.
Clem Bevans
Clem Bevans (16 Oktober 1879 – 11 Augustus 1963) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Idol of the Crowds (1937), Sergeant York (1941), Saboteur (1942), en Harvey (1950).
Kagyu
Kagyu of Kagyü is een van die vyf hoofskole van Tibettaanse Boeddhisme. Die ander vier is Gelug, Nyingma, Sakya en Jonang.
Vanweë die Kagyu-tradisie se sterk klem op ghoeroe-verering en -joga, asook die persoonlike oordrag van esoteriese instruksies van meester aan dissipel, het die vroeë Kagyu-tradisie gou gelei tot ’n groot getal onafhanklike subskole of subsektes wat sentreer om individuele charismatiese Kagyu-onderwysers en hul opvolgingslyne. Hierdie lyne is oorerflik.
Stadion
'n Moderne stadion is 'n plek waar sport beoefen of konserte of ander geleenthede aangebied word. 'n Stadion bestaan oor die algemeen uit 'n plat oppervlak omring deur 'n struktuur wat ontwerp is om toeskouers te laat sit of staan.
Stadions het reeds in die antieke Griekse tye bestaan waar dit tydens die oorspronklike Olimpiese Spele gebruik is.
In stede word stadions soms betaal om 'n produk se naam by die stadion se naam te voeg. 'n Voorbeeld hiervan is Loftus Versfeld wat op 'n tyd al as Securicor Loftus Versfeld en Minolta Loftus bekend gestaan het.
Sien ook
Voorbeelde van groot stadions in Suid-Afrika:
Voorbeelde van groot internasionale stadions:
Anthony Hawtrey
Anthony Hawtrey (1909 – 1954) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Headline (1943) en in die televisiereekse Studio One in Hollywood (1948) en BBC Sunday-Night Theatre (1950).
Belmont
Belmont is 'n klein nedersetting en spoorwegaansluiting in die Noord-Kaap, Suid-Afrika en is geleë langs die N12 nasionale pad. Die dorpie is ongeveer 40 km noord van Hopetown. Daar het verskeie gevegte in die omgewing van Belmont plaasgevind tydens die Tweede Vryheidsoorlog; ook die Slag van Belmont.
Carmen Llywelyn
Carmen Llywelyn (gebore 16 Augustus 1973) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Chasing Amy (1997), The Mod Squad (1999), Never Been Kissed (1999), en Jay and Silent Bob Strike Back (2001).
Jack Perkins (akteur)
Jack Perkins (19 September 1921 – 7 Mei 1998) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Fuzz (1972), Nickelodeon (1976), en Grand Theft Auto (1977), en in die televisiereeks The Wild Wild West (1965).
Mimosa
Mimosa (ook bekend as Beta Crucis, β Cru of Becrux) is ’n dubbelster; die tweede helderste ster in die sterrebeeld Suiderkruis, naas Acrux (Alpha Crucis); en die 19de helderste ster in die naglug. Dit is deel van die prominente asterisme wat ook as die Suiderkruis bekend is.
Eienskappe
Mimosa is vermoedelik die warmste ster van die eerste magnitude; dit het ’n skynbare magnitude van 1,25. Volgens parallaksmetings is dit sowat 280 ligjare van die Son af. In 1957 het die Duitse sterrekundige Wulff-Dieter Heintz ontdek dit is ’n spektroskopiese dubbelster met komponente wat te na aan mekaar is om met ’n teleskoop van mekaar te onderskei. Die twee sterre wentel elke vyf jaar om mekaar op ’n afstand wat wissel van sowat 5,4 tot 12 AE. Die stelsel is net 8 tot 11 miljoen jaar oud.
Die primêre ster, Beta Crucis A, is ’n groot ster met ’n massa van sowat 16 keer dié van die Son. Sy geprojekteerde rotasiespoed is sowat 35 km s-1.
Dit is ’n bekende Beta Cephei-veranderlike, maar met ’n effektiewe temperatuur van sowat 27 000 K is dit aan die hoë kant van die onstabiele strook waar sulke sterre voorkom. Dit het drie verskillende pulseringsperiodes, waarvan nie een radiaal is nie. Al die pulseringsperiodes is tussen omtrent 4,03 en 4,59 uur. Die ster het ’n sterreklassifikasie van B0,5 III – die ligsterkteklas van "III" dui aan dis ’n reusester wat die waterstof in sy kern opgebruik het. Dit is sy hoë oppervlaktemperatuur wat die ster die blouwit skynsel van ’n B-tipe ster gee. Dit het ’n sterk sterwind en verloor moontlik sowat 10-8 keer die Son se massa per jaar, of die Son se volle massa elke 100 miljoen jaar. Die wind verlaat die stelsel teen ’n snelheid van 2 000 km s-1 of meer.
Die sekondêre metgesel is dalk ’n hoofreeksster met ’n klassifikasie van B2 V. In 2007 is ’n derde metgesel bekendgemaak; dit is dalk ’n voorhoofreeksster met ’n lae massa. Die X-straaluitstralings van die ster is deur die Chandra-X-straalsterrewag opgespoor. Nog twee sterre, teen ’n hoekskeiding van onderskeidelik 44 en 370 boogsekondes, is moontlik optiese metgeselle wat nie fisiek met die stelsel verbind is nie. Die Beta Crucis-stelsel is dalk lid van die Laer Centaurus-Crux-subgroep van die Scorpius-Centaurus-assosiasie; dit is ’n assosiasie van sterre wat dieselfde oorsprong het.
Name
In 2016 het die Internasionale Astronomiese Unie se sternaamwerkgroep (WGSN) die naam "Mimosa" vir die ster goedgekeur.
Erica psittacina
Erica psittacina is 'n boom wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan KwaZulu-Natal en kom voor by Donnybrook waar daar een populasie van ongeveer 100 plante is. Die habitat word bedreig deur onbeheerde veldbrande. In Engels staan die plant bekend as Parrot Tree Erica. Die boom se FSA-nommer is 574.4.
Pinyin
Hanyu pinyin (Vereenvoudigde Chinees: 汉语拼音, Tradisionele Chinees: 漢語拼音, pinyin: Hànyǔ pīnyīn, uitspraak: [pʰín ín]) is die amptelike stelsel waarmee Chinese karakters in die Volksrepubliek China, Taiwan (Republiek China), Singapoer en Maleisië in die Latynse alfabet getranskribeer word. Dit word algemeen gebruik om Standaard-Chinees te leer en om Chinese name in buitelandse publikasies te spel. Dit word ook as 'n invoermetode gebruik om Chinese karakters (汉字 / 漢字, hànzì) op rekenaars te skryf.
Die pinyinstelsel is in die 1950's ontwikkel en is op vroeë vorme van romanisering gebaseer. Dit is in 1958 deur die Chinese regering gepubliseer en is sedertdien etlike male hersien. Die Internasionale Standaardeorganisasie het pinyin in 1982 as die standaard aanvaar. Die stelsel is in 2009 in Taiwan in gebruik geneem, waar dit algemeen as die Nuwe Fonetiese Stelsel bekend staan en slegs vir romanisering en nie vir opvoedkundige of rekenaarinvoerdoeleindes gebruik word nie.
Hànyǔ beteken die gesproke taal van die Han-mense, en pinyin beteken "gespelde klank" (fonetiek).
Die teenoorgestelde proses, d.i. transkripsie van Latynse letters na Chinees, geniet slegs semi-amptelike status en is hewig inkonsekwent weens die groot aantal homofone in Mandaryn-Chinees.
Erica puberuliflora
Erica puberuliflora is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Panathinaikos
Panathinaikos FC is 'n sportklub in die Griekse hoofstad Athene. Die klub is in 1908 gestig en hulle belangrikste sport is sokker en basketbal. Die sokkerspan speel sy tuiswedstryde in die Olimpiese Stadion van Athene (wat 70 000 toeskouers kan akkommodeer). Panathinaikos speel in die Griekse Super Liga en het die nasionale titel 20 keer gewen. Die klub het ook in 1971 die eindstryd van die Europese Beker gehaal, waar hulle vir Ajax geklop het. Die klub kry sterk mededinging met 'n ander klub uit Athene: Olympiacos Piraeus. Hierdie derby staan wêreldwyd bekend as een van die strafste derbies: die Derby van die ewige vyande.
Pomfret (dubbelsinnig)
Pomfret kan na een die volgende verwys:
Dominique Botha
Dominique Botha is ’n Afrikaanse skrywer wat etlike pryse wen met die roman “Valsrivier”. Sy ontvang in 2023 die Ingrid Jonkerprys vir haar debuut poësiebundel, “Donkerberg/Bloodwood”.
Lewe en werk
Dominique Botha word groot op die plaas Rietpan in die Vrystaat. Sy is lid van die Pirogue kollektief, ’n inisiatief van Breyten Breytenbach se Gorée-instituut in Dakar in Senegal wat kunstenaars in Afrika ondersteun. Verder dien sy op die raad van die Spier-kunstrust, die Afrika-sentrum en die Yellowwoods- kunstrust. Sy is getroud met Adi Enthoven en die egpaar het vier kinders. Hulle bly in Johannesburg
Skryfwerk
Sy skryf in standerd vier ’n opstel oor Racheltjie de Beer wat haar onderwyseres gaande het en haar ouers spesiaal hiervan in kennis stel. Ten spyte hiervan neem sy haar skryfwerk nie ernstig op nie en dit is eers die behoefte om die dood van haar broer te verwerk wat haar ernstig laat skryf. “Valsrivier” is ’n biografiese roman wat handel oor die skrywer se verhouding met haar ouer broer Paul. Hy is agtien maande ouer as sy en die oudste van die vyf kinders in die gesin. Hulle word saam groot op die plaas Rietpan in die distrik Viljoenskroon in die Vrystaat, aan die walle van die rivier. Op die plaas word die werkers met menslikheid behandel, maar pa Andries is steeds rigied in sy Calvinistiese denkwyse oor opvoeding. Paul is ’n begaafde, maar sensitiewe kind wat sterk beïnvloed word deur sy verhoudings met ander en sy ervarings. So het sy komplekse verhouding met sy vader en die onregverdigheid van die apartheidsbestel ’n groot invloed op hom. Later gaan Paul Londen toe om die wêreld te sien en met die hoop om uit die kloue van sy selfvernietigende leefstyl te ontsnap. Hy kry werk as ’n skrynwerker by ’n rolprentateljee buite Londen, maar is eensaam. Op 27-jarige ouderdom is hy dood aan ’n oordosis heroïen. Die verhaal word vertel in poëtiese en sensitiewe taal, met aangrypende beelde, wat die leser intrek en ontroer. “Valsrivier” word in 2014 met die Eugène Maraisprys vir ’n eerste of vroeë werk, die Jan Rabie-Rapport-prys vir vernuwende fiksie en die Universiteit van Johannesburg-prys vir ’n debuutwerk bekroon. In dieselfde jaar is dit ook op die kortlys vir die toekenning van die KykNet-Rapport-prys. Die roman is eers in Engels geskryf en sy vertaal dit daarna in Afrikaans. Die Engelse weergawe van die roman, “False River”, word eweneens in 2014 bekroon met die Universiteit van Johannesburg-prys vir ’n debuutwerk in Engels en is in dieselfde jaar op die kortlys vir die toekenning van die Sunday Times-fiksieprys. Sy skryf ook gedigte en verower in 2014 die tweede prys in Versindaba se lykdigte kompetisie oor gestorwe digters met haar gedig oor Eugène Marais, “I always loved the wildest things best”.
Louis de Deyster
Louis de Deyster (1656 – 18 Desember 1711), ook bekend as Lodewyk Deyster, was 'n Vlaamse kunstenaar en maker van musikale instrumente. Sy barokskilderye toon die duidelike invloed van Italiaanse meesters soos Giordano, Maratta, Barocci en Suid-Nederlandse skilders soos Rubens, Van Dyck en Boekhorst. Sy dogter, Anne de Deyster, wat in 1696 gebore is, het ook 'n skilderes en maker van musikale instrumente geword.
Biografie
Deyster is in 1656 in Brugge gebore. Hy was 'n student van Jan Maes, 'n gerespekteerde kunstenaar van die stad. Hy het vanaf 1682 tot 1688 in Italië gewoon en gewerk. Toe hy na sy geboortestad Brugge teruggekeer het, het hy 'n fyn ontwikkelde en flambojante Romaanse barokstyl saamgebring. Hy het 'n diep godsdienstige ingesteldheid gehad en sy karaktertrekke is weerspieël in sy keuse van onderwerpe.
Hy het verskeie skilderye vir die kerke van sy geboortestad geskilder. Sy afdrukke, almal godsdienstige onderwerpe, deel die hoë drama en energie van sy skilderye, met protagoniste wat in komplekse posisies gerangskik is. Hy het net soos sy skilderwerk, ook sy etse met vryheid en spontaneïteit aangedurf. In die Kerk van die heilige Jakobus in Brugge is daar drie skilderye deur Deyster wat die Kruisiging, die Opstanding, en die dood van die Maagd voorstel. In die Kerk van die heilige Anna, ook in Brugge, is daar 'n skilderye oor die Martelaarskap van Sint Sebastiaan.
Charles Hawtrey (akteur, gebore 1858)
Charles Hawtrey (21 September 1858 – 30 Julie 1923) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Message from Mars (1913), Honeymoon for Three (1915), Masks and Faces (1917), en The Private Secretary (1935).
Pomfret, Noordwes
Pomfret is 'n woestyndorpie op die rant van die Kalahari-woestyn by 'n asbesmyn in Noordwes, Suid-Afrika. Baie van die inwoners is voormalige lede van die 32-Bataljon. Hulle is oorwegend Portugeessprekende Angolese soldate wat aan die kant van die Suid-Afrikaanse regering in Angola en Namibië geveg het. Teen die einde van die grensoorlog het hulle die polisie gehelp om wet en orde in die swart woonbuurte van Suid-Afrika te handhaaf.
Abel Tasman
Abel Janszoon Tasman (Lutjegast, Groningen, 1603 - Batavia, 10 Oktober 1659) was 'n Nederlandse ontdekkingsreisiger. Hy tree in 1632 in die huwelik met Jannetje Tjaerts. Hy was die eerste Europeër wat Nieu-Seeland en Tasmanië bereik het. Die Tasmansee tussen Australië en Nieu-Seeland is na hom genoem.
Vroeë Jare
Abel Tasman is gebore in 1603 in Lutjegast, 'n dorpie in die Nederlandse provinsie van Groningen. Hy het met Jannetjie Tjaers getrou.
Don Bexley
Don Bexley (10 Maart 1910 – 15 April 1997) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Vibes (1988) en in die televisiereekse Sanford and Son (1972), Sanford Arms (1977), en T.J. Hooker (1982).
FV Bad Vilbel
FV Bad Vilbel is 'n sokkerklub uit Bad Vilbel in die deelstaat Hessen in Duitsland.
Gebaretaal
’n Gebaretaal is ’n taal wat handkommunikasie en lyftaal gebruik om betekenis oor te dra, in teenstelling met akoesties-oorgedraagde klankpatrone. Dit kan gelyktydig handvorm, oriëntasie en beweging van die hande, arms of lyf en gesigsuitdrukking kombineer om ’n spreker se gedagtes vloeiend weer te gee. Dit deel baie ooreenkomste met gesproke taal (soms "mondelinge taal" genoem, wat primêr op klank steun), en dit is waarom taalkundiges beide as natuurlike tale beskou, hoewel daar ook ’n paar groot verskille tussen gesproke en gebaretaal bestaan.
FV Bad Vilbel
Die klub is op 30 Maart 1919 gestig as SV 1919 Bad Vilbel. In 1933 het die klub met FG Phönix Bad Vilbel saamgesmelt onder impuls van die Derde Ryk om FC Phönix Bad Vilbel te word. Na die Tweede Wêreldoorlog is die klub met die huidige naam heropgerig.
Bad Vilbel se beste prestasie was om die derde plek in die Oberliga Hessen in 2000 te haal.
Gebaretaal
’n Algemene wanopvatting heers dat alle gebaretale dwarsoor die wêreld dieselfde is, of dat gebaretaal internasionaal is. Buiten die pidgin Internasionale gebaretaal, het elke land sy eie gebaretaal wat soms ooreenkomste toon met dié in ander lande.
Skilpoppe
Skilpoppe is 'n Afrikaanse storieboek en 'n rolprent wat op die storie gebaseer is.
Maranello
Maranello (Italiaans: Città di Carpi) is 'n dorp en comune in die streek Emilia-Romagna, in die noorde van Italië. Die dorp het op 31 Augustus 2015 'n bevolking van ongeveer 17 353 gehad met 'n oppervlakte van 32 km².
Skilpoppe
Storieboek
Die boek is deur Barrie Hough geskryf en deur Tafelberg uitgegee. Dit is die storie van Anna, Elise, Julian en Ching-Kung in Suid-Afrika. Dit is 'n boek vir tieners en volg Anna se lewe en die ongelukke in haar lewe. Sy is die dogter van 'n doktor, Marius, en 'n huismoeder. Elise is Anna se sussie.
Die boek het die Sanlam-prys vir Jeuglektuur en die MER-prys vir Jeuglektuur gewen en is ’n voorgeskrewe boek vir verskillende grade. Dit is ook al opgevoer onder regie van Lizz Meiring.
Rolprent
'n TV-film gebaseer op die boek is op 27 September 2004 met Sandra Prinsloo en Marius Weyers vrygestel.
Erica pubescens
Erica pubescens is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Perikles
Perikles (c. 495 – 429 v.C., Grieks: Περικλῆς, menend "omgewe van glorie") was 'n prominente en invloedryke staatsman, redenaar en generaal van antieke Athene tydens die stad se goue era — spesifiek die tydperk tussen die Persiese en Peloponnesiese oorloë. Hy het aan sy moederskant afgestam van die gesaghebbende en histories invloedryke Alkmaionide-familie.
Perikles het sodanige grondige invloed op die Atheense samelewing gehad dat Thukydides, sy eietydse historikus, hom aangeslaan het as die "eerste burger van Athene". Perikles het die Deliese bond omskep in 'n Atheense ryk en sy landgenote gelei tydens die eerste twee jaar van die Peloponnesiese oorlog. Sy Atheense ampstermyn, min of meer van 461 tot 429 v.C., is soms bekend as die "Era van Perikles", alhoewel die tydperk wat so aangedui word, ook 'n tydperk van so vroeg as die Persiese oorloë kan insluit, tot selfs so laat as die volgende eeu.
Perikles het die kunste en literatuur aangemoedig; dit was die hoofrede waarom Athene beskou is as die opvoedkundige en kultuursentrum van die antieke Griekse wêreld. Hy het 'n ambisieuse bouprojek ingelei wat verantwoordelik is vir die meerderheid oorblywende strukture van die Akropolis (insluitend die Parthenon). Hierdie projek het die stad verfraai, die stad se leierstatus sigbaar tentoongestel, asook werk verskaf aan die inwoners daarvan. Benewens het Perikles die Atheense demokrasie so aangevuur dat die kritici hom 'n populis genoem het.
Vroeë jare
Perikles is in 495 v.C., in die dêmos Cholargos, net noord van Athene gebore. Hy was die seun van die politikus Xanthippos, wat, alhoewel verban in 485 – 484 v.C., kwalik vyf jaar later na Athene teruggekeer het om die Atheense kontingent aan te voer in die Griekse oorwinning te Mykale. Perikles se moeder, Agariste, was 'n afstammeling van die gesaghebbende en omstrede adellike familie van die Alkmaionide, en haar familieverband het 'n deurslaggewende rol gespeel in die vestiging van Xanthippos se politieke loopbaan. Agariste was die agterkleindogter van die tiran van Sikyon, Kleisthenes, en haar oom was die leidende Atheense hervormer Kleisthenes, ook 'n Alkmaionid. Volgens Herodotos en Plutarchus, het Agariste 'n paar nagte voor Perikles se geboorte gedroom dat sy geboorte gegee het aan 'n leeu. Volgens een uitleg van die vertelling verteenwoordig die leeu die tradisionele simbool van grootsheid, maar die storie mag ook heenwys na die ongewone grootte van Perikles se skedel, in sy tyd 'n gewilde teiken onder die komediante. (Alhoewel Plutarchus beweer dat hierdie wanskapenheid die rede was dat Perikles telkens met 'n helm uitgebeeld is, is dit egter nie die geval nie; die helm was inderdaad die simbool van sy amptelike rang as strategos, d.i. generaal).
Perikles het behoort aan die plaaslike Akamantis stamgroep (Ἀκαμαντὶς φυλὴ). Sy vroeë jare was stil; die introverte jong Perikles het openbare verskynings gesystap, en instede verkies om al sy tyd aan sy studies te spandeer.