cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Millenniër-leerders
Gebruik van humormateriaal vir Afrikaans-onderrig aan millenniërs
Om die huidige generasie tieners te verstaan en leerdergerig onderwys te gee, kan daar veral op die kenmerke en behoeftes van die millenniërs gelet word. Sekerlik is al hierdie kenmerke nie noodwendig op alle tieners in onderwysstudente se taalklasse van toepassing nie, maar dit gee wel 'n raamwerk waarbinne die kontekstualiteit van hulle keuse van inhoude, tekste, aktiwiteite en aanbiedingswyses benader kan word.
Bronverwysings
Hierdie artikel is grootliks gebaseer op die navorsing van Kruger.
Streep-hengelaar
Die Streep-hengelaar (Antennarius striatus) is 'n vis wat voorkom in die tropiese en subtropiese water van die Atlantiese Oseaan, die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika van die Rooisee tot by Knysna. In Engels staan die vis bekend as die Striped angler.
Voorkoms
Die vis het 'n tentakel aan die voorkop wat vier takkies aan het waarmee hy prooi nader lok - vandaar die eienaardige naam. Die vis se kleur kan wissel van liggeel na groen, grys, geelbruin of swart wat mekaar afwissel in vlekke; afhangend van die habitat. Daar is swart strale wat van die oë uitstraal. Die vis word tot 22 cm groot.
Habitat
Die vis leef in sagte bodems, seegrasbeddings, getypoele en riwwe tot op 'n diepte van 219 m. Die vis kan in akwariums oorleef maar vreet enige vis in die tenk insluitende visse van sy eie grootte.
Debra Messing
Debra Messing (gebore 15 Augustus 1968) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Along Came Polly (2004), The Wedding Date (2005), en The Women (2008), en in die televisiereeks Will & Grace (1998).
Hematologie
Hematologie is die bestudering van bloedkomponente: Wit bloedselle, Rooi bloedselle en plaatjies. Mediese laboratoriums spesialiseer in die sellulêre abnormaliteite sowel as die navorsing van verwante studierigtings.
Patologies word daar onderskei:
Thomas Watt
Sir Thomas Watt (naby Glasgow, Skotland, 1857 - 1947) was 'n Suid-Afrikaanse politikus en kabinetsminister.
Watt studeer aan die Glasgow-universiteit en word 'n advokaat. In 1883 kom hy in Natal aan en gaan op Dundee. Nadat hy vir Brittanje diens doen in die Anglo-Boereoorlog, word hy tot die Natalse Wetgewende Vergadering verkies en word hy minister van justisie en onderwys vir kolonie en later van 1908 tot 1909 lid van die Nasionale Konvensie wat die Suid-Afrika-wet opgestel het ingevolge waarvan Uniewording die volgende jaar moontlik was. Ná die unifikasie word hy minister van poswese en van openbare werke in genl. Louis Botha se kabinet. Hy dien onder hom en genl. Jan Smuts tot die Suid-Afrikaanse Party in 1924 tot 'n val kom as minister van volkswelsyn, binnelandse sake en spoorweë. Hy sterf in 1947 in die ouderdom van 90 jaar.
Calvinisme
Calvinisme is 'n stroming in die Protestantse Christendom wat gebaseer is op die teologiese leer van die hervormer Johannes Calvyn, asook die daaruit voortspruitende sosiale en politieke leer.
Calvinisme sorg vir die tweede fase van die Protestantse Hervorming, toe evangeliese kerke begin vorm het na Martin Luther verban is uit die Rooms-Katolieke Kerk. Calvinisme ontstaan dus uit die Lutherse beweging (Calvyn het self ook die Lutherse Augsburgse Geloofsbelydenis geteken in 1540). Calvyn se invloed was egter groter by die Switserse Hervorming wat nie Luthers was nie, maar eerder onder die invloed was van Ulrich Zwingli. Calvinisme het ook groot invloed gehad in Frankryk, Hongarye, Skotland (waar John Knox die Calvinistiese denke verbreed het) en ook die Nederlande.
Dit het duidelik geword dat die Gereformeerde kerke se dogma besig was om in 'n rigting te ontwikkel onafhanklik van Luther s'n, onder die invloed van vele skrywers en hervormers, waaronder Calvyn vooraanstaande was, en hierdie vorm van dogma het só bekend begin staan as Calvinisme. Calvinisme verwys dus nie net na die bewegings wat spesifiek gebaseer is op die leer van Calvyn nie, maar verwys ook oor die algemeen na Protestantse dogmas van nie-Lutherse nasionale kerke in Protestantse lande asook verskeie klein Protestantse hervormingsbewegings – Hervormde kerke wat buite die Katolieke Kerk in die sestiende eeu gevorm het.
Verspreiding van Calvinisme
Sien Johannes Calvyn vir die hoofartikel oor hierdie onderwerp.
Omdat Calvyn 'n swaar stempel op Protestantisme as kerklike beweging afgedruk het, word Calvinisme en Protestantisme deesdae dikwels in lande soos Suid-Afrika en Nederland met mekaar vereenselwig. Die mate waarin latere Protestantisme afwyk van of ooreenstem met Calvyn se oorspronklike idees, is 'n studie op sigself.
Sien Protestantisme vir die hoofartikel oor hierdie onderwerp.
In die 16de eeu het Calvinisme 'die tweede golf van reformasie' voorsien, nadat aanhangers van die Lutheranisme van die groot hervormer Martin Luther die eerste vervolgings beleef het. Calvinisme het groot invloed in Frankryk gehad met die Hugenote, Skotland, waar John Knox Calvinistiese denke versprei het en die Skotse Hervorming begin het, asook in dele van Switserland en die Sewentien Provinsies. Hugenote ('n Franse korrupsie van Eidgenossen) was die naam wat verwys het na die konfederasie van Switserland wat die Protestante in die 16de, 17de en 18de eeue in Frankryk ontvang het. Die lering het ook by die Puriteine in Engeland en in die Verenigde State bygekom, waar dit steeds in die Presbiteriaanse en Congregational kerke daar gevind kan word. Aan die einde van die negentiende eeu het die Calvinisme onder leiding van Abraham Kuyper en Herman Bavinck 'n herlewing in Nederland in die vorm van neo-Calvinisme beleef.
In Nederland en Vlaandere is die Calvinisme nou in 'n breë kerklike spektrum van Protestantisme te vinde. Die Protestantse Kerk in Nederland en alle ander Protestantse denominasies baseer hulle ook op Calvyn se teologie.
Calvinisme het die hoofstroom van die Christendom geword in verskeie Europese lande en selfs ver verder, dit was ook die geval in Nederland, die Nederlandse Grondwet is selfs sterk gegrond op Calvinistiese beginsels, standpunte en vertrekpunte. Vandag het Katolisisme die meeste aanhangers in Nederland, gevolg deur Calvinisme. In Duitsland en Skandinawië is veral Lutheranisme 'n baie belangrike beweging, maar Calvinisme speel ook 'n groot rol in Duitsland.
Die oorgrote meerderheid van die Afrikaanssprekende bevolking in Suid-Afrika en Namibië is ook 'n aanhanger van Calvinisme, soos in die Nederduits Hervormde Kerk en die Nederduitse Gereformeerde Kerk. Calvinisme was vroeër baie belangrik in Pole, Oostenryk, Hongarye en Roemenië, veral Transsilvanië.
Calvinisme en kapitalisme
Verskeie skrywers, wat begin met Richard Henry Tawney en Max Weber, het die opkoms van kapitalisme in die sestiende-eeuse Wes-Europa terselfdertyd aan dié van Calvinisme verbind. Hierdie godsdienstige beweging het sekere waardes wat, volgens Weber, nodig was om 'n kapitalistiese ekonomie te bestuur.
Volgens Weber was kapitalisme nie soseer gulsig nie, maar rasioneel, ordelik en daarop gefokus om voor te kom in die wêreld. Benewens harde werk moes Calviniste ook betroubaar wees en oor ander goeie eienskappe beskik. Hierdie eienskappe het Calviniste klaarblyklik betroubare sakevennote gemaak, wat hul sukses verder verbeter het.
Danksy die asketiese lewe van Calviniste (harde, rasionele en sistematiese werk, beperkte genot van die geld wat verdien word) sou baie wins gemaak word, waarmee beleggings vir nuwe aktiwiteite gemaak kon word. Boonop, in die lig van hul godsdienstige verpligting om hard te werk, kon werkers maklik uitgebuit word. Hy het dit beweer in sy boek Die protestantische Ethik und der Geist des Kapitalismus, wat in sy tyd bekend maar ook omstrede was.
Weber is hierin deur sy kinderjare geïnspireer – sy ma was 'n askeet met 'n streng Calvinistiese geloof en sy pa 'n lewenslustige. Weber het sy lewe lank gesukkel met die skerp kontras tussen sy twee ouers.
Calvinisme en kuns
Calvinisme was die amptelike, maar nie verpligte, godsdiens in die Republiek van Nederland. Tydens die Sinode van Dordrecht (1618-1619) is ruim ruimte aan die strengste in die leer gegee. Calvinisme het dus sy stempel op die sewentiende-eeuse samelewing afgedruk. Calviniste het hoë sosiale posisies beklee, die land regeer en baie geld uit oorsese handel gemaak.
Hulle het hul rykdom en sosiale status ten toon gestel met groot huise, sjiek interieurs en pragtige kuns. Die idee dat kuns (wat met rykdom en weelde geassosieer word) en Calvinisme (wat met soberheid en spaarsaamheid geassosieer word) nie saamgaan nie, stem nie ooreen met die werklikheid nie; dit is 'n idee wat ons van die negentiende eeu af behou het.
Johannes Calvyn het nooit negatief oor kuns gepraat nie. “Om te beeldhou en te skilder,” het hy geglo, was “gawes van God”, alhoewel die beelde beperk moes word tot dinge “wat ons met ons eie oë kan sien”, sowel as “geskiedenisskilderye en voorstellings van wat in die geskiedenis gebeur het.” Laakbaar was "alle beelde, beelde en ander tekens waardeur mense in hulle bygelowe gedink het om Hom naby te bring." Calvyn het afgodery veroordeel, maar het nooit gevra vir 'n algehele verbod op beelde nie.
Gewilde waardes
In die algemene spreektaal verwys Calvinisme na 'n versameling kenmerke, insluitend beskeie gedrag, beskeidenheid om emosies uit te druk, nie met jou suksesse te wys nie, kapitaal of besittings te hê en min waarde daaraan te heg, rigiditeit in beginsel, werksetiek en waardes soos spaarsaamheid.
Alhoewel die stigter van Calvinisme, Johannes Calvyn, 'tydhou' in sy Institute voorgestaan het, het Calvyn beslis 'n oog vir vermaak en plesier gehad. Hy stel byvoorbeeld dat God nie net met klere en kos in ons lewensbehoeftes wou voorsien nie, maar ook vermaak en plesier wou verskaf. Calvyn skryf ook oor 'die wyn wat die hart bly maak' as 'n seën van God.
Walaho IV
Walaho IV., ook bekend as Werner IV († voor 891), van die familie van die Walahone, was ná 840 graaf/hertog in die Wormsgau. Hy was waarskynlik die stamvader van die Saliërs.
Walaho was getroud met Oda, 'n dogter van die Rupertynse Rutpert III en met Wiltrud (Waldrada) van Orleans. Oda was 'n suster van Guntram en Robert die Dapper. Robert III is opgevolg deur sy seuns Guntram (tot 837) en Robert die Dapper (tot 840), graaf/hertog in Wormsgau, voordat haar swaer Walaho die hertogdom oorgeneem het, nadat Robert die Dapper na die Wes-Frankiese Koninkryk vertrek het,.
'n Moontlike dogter van Walaho was Wiltrud (903-933) wat met die Konradynse graaf/hertog Eberhard getroud was en daarom ook die moeder van Konrad Kurzbold was.
Quadrantides
Die Quadrantides is ’n meteoorreën wat elke jaar in Januarie te sien is. Die maksimum komete wat waargeneem kan word, is soms net so baie as dié van twee aktiewe reëns, die Perseïdes in Augustus en die Geminides in Desember, maar Quadrantide-meteore word minder dikwels gesien omdat die hoogtepunt kort duur – soms net ’n paar uur.
Algemene inligting
Die meteore oorskry die helfte van hul maksimum getal vir net agt uur (in vergelyking met twee dae by die Perseïdes). Dit beteken die stroom stofdeeltjies wat die Quadrantides veroorsaak, is besonder smal. Die moederliggaam van die meteoorreën is tentatief in 2003 deur Peter Jenniskens geïdentifiseer as die kleinplaneet, wat op sy beurt kan verband hou met die komeet C/1490 Y1, wat sowat 500 jaar gelede deur Sjinese, Japannese en Koreaanse sterrekundiges waargeneem is.
Die uitstralingspunt van dié meteoorreën is in die sterrebeeld Veewagter, nie ver van die Groot Wa nie. Dit word die beste in die Noordelike Halfrond gesien, maar is ook sigbaar tot 51 grade suid.
Die naam is afgelei van Quadrans Muralis, ’n voormalige sterrebeeld wat in 1795 deur die Franse sterrekundige Jérôme Lalande geskep en nou deel van die Veewagter is. Vroeg in Januarie 1825 het Antonio Brucalassi in Italië berig oor die "talle helder liggame in die lug wat bekend is as verskietende sterre". Dit het gelyk of hulle uit Quadrans Muralis kom. In 1839 het Adolphe Quetelet in België en Edward C. Herrick in Amerika onafhanklik van mekaar voorgestel dat die Quadrantides ’n jaarlikse meteoorreën is.
Aulospongus spinosus
Aulospongus spinosus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Aulospongus en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Topsent.
Chick Chandler
Chick Chandler (18 Januarie 1905 – 30 September 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Lightning Strikes Twice (1934), Three of a Kind (1936), Seven Doors to Death (1944), en It's a Mad Mad Mad Mad World (1963).
Frieda de Villiers
Frieda de Villiers (1927–2008) was ’n Afrikaanse skrywer van jeugverhale, dramas, liefdesromans en kortverhale.
Lewe en werk
Frieda Smuts is op 3 Februarie 1927 in die distrik Mosselbaai gebore as die jongste van agt kinders van Jan Abraham Smuts. Haar skoolopleiding ontvang sy aan die Hoërskool Punt op Mosselbaai, waar sy in 1943 matrikuleer. Sy studeer verder aan die opleidingskollege te Oudtshoorn en bekwaam haar as onderwyser. Later sit sy haar studies deeltyds voort aan die Universiteit van Suid-Afrika. Sy gee onderwys aan die Hoërskool Postmasburg en tree dan in 1949 in die huwelik met Almero de Villiers, ’n prokureur. Die egpaar woon '’n paar jaar op Swellendam, waarna hulle op Oudtshoorn gaan woon waar Almero ’n regspraktyk het. Hulle het twee seuns, Almero en Raoul. Ná aftrede vestig die egpaar hulle op Struisbaai. Hier is sy die stigter van die T’same Handwerkgroep, voorloper van Onse Hoop-gemeenskapsentrum, waar plaaslike inwoners gehelp word met die aanleer van praktiese handwerkvaardighede. Frieda is op Saterdag 22 Maart 2008 in die Strand oorlede.
Skryfwerk
Van kleins af lewer sy bydraes vir skooljoernale en haar eerste kortverhaal verskyn kort voor haar 23ste verjaarsdag in 1950 in Die Huisgenoot. Haar liefde vir drama lei uiteindelik na die radio. Sy skryf verskeie stukke wat deur die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie uitgesaai word, onder andere “Die ysterbrein moet swoeg”, wat een van die bekroonde stukke is in ’n blyspelkompetisie wat deur die SAUK uitgeskryf word. Dit is opgeneem in haar dramabundel “Nikodemus en ander verhoogstukke”, wat voorgeskryf word vir gebruik in hoërskole. Die dramas in hierdie bundel is “Skoktaktiek” (’n radiodrama), “Nikodemus”, “Die krip” en “Weg met die maatemmer”. “Skoktaktiek”  is ’n radiodrama. “Nikodemus” is ’n radiodrama wat oorspronklik in opdrag van die SAUK geskryf is en uitgesaai is in die Jaar van die Bybel. “Die krip”  is ’n Kersdrama, wat die verhaal van die twaalfjarige Frikkie vertel wat ná ’n motorongeluk na juffrou Tillie se spesiale klas oorgeplaas word. Sy pa, die adjunkhoof, sien neer op sy seun en doen alles in sy vermoë om juffrou Tillie se jaarlikse Kersspel in die wiele te ry. Altesame drie van haar radiodramas word deur die SAUK bekroon en “Een vir vryheid” word ook vir ’n Artes benoem. Hierdie radiodrama is die verhaal van drie susters wie se roetinebestaan verbreek word met die koms van Josef Walters. Op ’n dag verdwyn hy egter weer, maar sy spook loop steeds rond. Vir die destydse Springbok Radio skryf sy vyf radiovervolgverhale.
Reeds vroeg skryf sy kinderverhale, wat in die vernaamste kindertydskrifte gepubliseer word. Vir die kinderprogramme op radio lewer sy ook gereeld bydraes. Haar eerste gepubliseerde werke in boekformaat is die gewilde jeugreeks oor “Bergarend”, met die briljante student Arnold Bergh in die helderol. Die jeugroman “Vissers moenie in die water mors nie” word voorgeskryf vir gebruik in hoërskole. Hendrik Paulse is ’n begaafde jong seun, maar hy word in ’n krisis gedompel wanneer sy pa in ’n ongeluk op see dood is. As arm visserseun kan hy dalk gedwing word om sy belowende skoolloopbaan prys te gee om broodwinner te word vir sy ma en sussie. Oom Sakkie Pienaar is sy mentor en lei hom in die regte besluite. In “Die kermis-komper” beplan die eienaar van die plofstoffabriek die installering van ’n komper wat ’n hele aantal werkers sal vervang. Hierin het hy die hulp van Peet se pa, die werksvoorman, nodig. Hy weier omdat dit werkloosheid sal meebring. Sy weiering kan sy eie ontslag beteken en ook die toekoms van die skrander Peet belemmer. Die kinders neem sake in hulle hande en bedink ’n plan. Hulle hoop word gevestig op Janie en Peet se kanse in die kermiskompetisie. Zoon Ahlers, die hekwagter by die fabriek, help hulle en leer hulle in die reëls van die grootste spel – ’n lewe waar eerlikheid, opregtheid en persoonlike integriteit die belangrikste reëls is. Frieda lewer ook werk vir kleiner kinders, wat in die vernaamste Afrikaanse kindertydskrifte gepubliseer word en versamel word in bundels soos “Siembamba-stories”.
“Debora se dogter” verskyn aanvanklik in Huisgenoot as vervolgverhaal. Die jong Debora Cronjé het 22 jaar gelede die wildsplaas van die Du Préz’s, Fleur de Lis, vir ’n vakansie besoek. Sy het kom kuier vir haar ouer broer, Hans Cronjé, voorman op die plaas. Albei Du Préz-broers raak oor hul ore op haar verlief. Herc is egter reeds getroud en sy is nie goed genoeg vir Marius nie, omdat sy nie skatryk is en uit ’n baie gesiene familie kom nie. Op onverklaarbare wyse beland sy in die leeuhok en kom op ’n grusame manier aan haar einde. Geen gemene spel word vermoed nie. Dan kom Fleur, ’n familielid van Hans Cronjé, vir hom kuier en sy lyk op ’n druppel water soos Debora. Skielik slaap ’n paar van die trotse Du Préz’s baie onrustig. “Wie die wind saai” verskyn oorspronklik as vervolgverhaal in Huisgenoot. Tien dae voor sy dood bel Dave Marais sy dogter Mart om haar in te lig dat sy die plaas erf as hy iets sou oorkom. Sy droom dat iemand hom by die waterval afstamp en is oortuig dat sy dood nie ’n ongeluk was nie. Monique, Dave se tweede jong vrou, deel haar mee dat sy die plaas erf en nie Mart nie. Die prokureur se klerk bevestig dat hy vermoed daar is met die testament gekonkel. Dan ontvang ’n paar mense ’n naamlose foonoproep van ’n mansstem wat sê: “Wie die wind saai, sal die stormwind maai”. Diegene wat hom goed geken het, kan sweer dit is die stem van Dave Marais. “Koms van die engel” vertel van die plaas De Bron, wat ’n warmwaterbron vir plesiersoekers is. ’n Gas, Liena Oosthuizen, sien iets wat soos ’n engel lyk by die water en verklaar dat haar pyne nou gesond is. Die plaaseienaar se vrou, Magda, gebruik hierdie getuienis as bemarking. Dit lei tot ’n toestroming van hoopvolles om van hulle skete ontslae te raak. Die vraag bly egter of daar wel ’n engel is. Talle van haar boeke word in Braille gedruk en verskyn ook in groot druk.
Verskeie van haar kortverhale verskyn in tydskrifte. “Sjef en minnaar” is ’n bundel kortverhale wat gekeur word uit van haar verhale wat voorheen in Landbouweekblad verskyn het. Die kortverhaal “Die volbloed brak” word deur Abraham H. de Vries in die versamelbundel “Steekbaard” opgeneem. Sy skryf ook die skoollied vir Laerskool Lochnerhof in Die Strand.
HTS Nic Diederichs
Die Hoër Tegniese Skool Nic Diederichs is 'n hoërskool in Krugersdorp. Die skool is in 1962 geopen en genoem na Nicolaas Johannes Diederichs, 'n voormalige staatspresident van Suid-Afrika. 'n Vorige hoof, Günther Bühner, is op 14 Junie 2015 in 'n motorongeluk saam met sy vriendin en haar dogtertjie van 5 jaar oud oorlede.
Die skool was in 2008 in die nuus nadat 'n skolier 'n medeleerling met 'n swaard doodgemaak en verskeie ander gewond het.
1782
Die jaar 1782 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 82ste jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Afrikageelmelkhout
Die Afrikageelmelkhout (Garcinia livingstonei) is 'n klein tot middelgroot boom in Suider-Afrika. Dit kom voor vanaf die noorde van KwaZulu-Natal tot by Beira in die laeveld. Dit kom ook in die Zambezivallei voor. Die boom groei op laagliggende plekke in oop bosveld en in rivierbos.
Dit het stywe takkies wat reghoekig uitgroei. Die blare is styf, leeragtig, dof van kleur, ronderig en word in kranse van drie gedra. Die boom bring 'n oranje, bolvormige vrug voort met 'n sterk skil. Die vrug is eetbaar ondanks die dik, geel melksap en ook smaakvol.
Die boom se FSA-nommer is 486 ,
Bruindwerg
’n Bruindwerg is kleiner as die kleinste sterre, maar groter as die grootste gasplanete – met ’n massa van sowat 13 tot 80 keer dié van Jupiter.
Beskrywing
Bruindwerge word op dieselfde manier as sterre gevorm, dit wil sê deur die sametrekking van ’n wolk gas en stof, maar die massa van die sametrekkende wolk is onvoldoende om die fusie van waterstof (1H) in helium in hul kern mee te bring. Om dié rede word bruindwerge soms "mislukte sterre" genoem.
Hulle verbrand egter vermoedelik deuterium (2H), en dalk ook litium (7Li) as hulle massa groter as is. Die minimum massa wat vereis word om volhoubare waterstofverbranding te begin, vorm die boonste perk van die definisie wat tans deur die Internasionale Astronomiese Unie (IAU) gebruik word, terwyl die minimum massa vir die verbranding van deuterium (~) die onderste limiet van die klas vorm; daaronder lê die planete.
links|240px|thumb|’n Vergelyking tussen die [[Son, ’n bruindwerg, Jupiter en die Aarde. Die meeste bruindwerge is effens kleiner as Jupiter (15-20%), maar die massa kan tot 80 keer so groot wees vanweë ’n groter digtheid. Die voorstelling is nie volgens skaal nie.]] Daar word gedebatteer oor of bruindwerge dalk beter gedefinieer kan word deur hulle vormingsproses as deur die teoretiese massaperke volgens kernfusiereaksies. Volgens dié vertolking is bruindwerge dié voorwerpe wat die produkte met die laagste massa in die stervormingsproses verteenwoordig, terwyl planete voorwerpe is wat gevorm word in ’n akkresieskyf om die ster. Die koelste vrydrywende voorwerpe wat nog ontdek is, soos WISE 0855, asook die voorwerpe met die laagste bekende massa, soos PSO J318.5−22, het vermoedelik massas keiner as, en dus word soms na hulle verwys as "planetêremassavoorwerpe" omdat dit onseker is of hulle as dwaalplanete of as bruindwerge beskou behoort te word. Daar is planetêremassavoorwerpe wat om bruindwerge wentel, soos 2M1207b, MOA-2007-BLG-192Lb en 2MASS J044144b.
Sterrekundiges klassifiseer voorwerpe wat self lig uitstraal volgens spektraalklas, ’n onderskeid wat na gelang van oppervlaktemperatuur getref word, en bruindwerge kom voor in klas M asook klas L, T en Y. Omdat hulle nie stabiele waterstoffusie ondergaan nie, koel hulle mettertyd af en gaan hulle deur latere spektraalklasse namate hulle ouer word.
Hoewel teorieë oor hulle bestaan reeds in die 1960's bestaan het, is die eerste sterre wat ongetwyfeld bruindwerge is eers in die middel 1990's ontdek. Omdat hulle oppervlaktemperatuur relatief laag is, is hulle nie baie helder op sigbare golflengtes nie en straal hulle die meeste van hulle lig in die infrarooi uit. Ná die ontdekking van beter infrarooi-opsporingstoestelle is duisende bruindwerge al geïdentifiseer.
Die naaste bruindwerge lê in die Luhman 16-stelsel, ’n dubbelster met ’n klas L- en klas T-ster op ’n afstand van sowat 6,5 ligjare. Luhman 16 is die naaste ster aan die Aarde naas Alpha Centauri en Barnard se Ster.
Masabata Klaas
Masabata Klaas (gebore 3 Februarie 1991) is 'n internasionale krieketspeler wat 52 Internasionale Eendag- en 43 Twintig20 Internasionale wedstryde vir Suid-Afrika se nasionale vrouekrieketspan gespeel het sedert haar debuut in 2010.
Buig-my-nie
Die buig-my-nie of Afrikaanse buksboom (Buxus macowanii) is 'n regopgroeiende boom met een of meer stamme en hangende takke. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en die FSA nommer is 358. Op die SANBI-rooilys is dit as veilig gelys. Dit kom in die Oos-Kaap, KwaZulu-Natal, Limpopo en Noordwes voor.
Dit is bladhoudend, groei baie stadig en word 4 tot 10 meter hoog. Dit is gehard, rypbestand en ook droogtebestand. Die boom dra klein groenerige blommetjies van winter tot lentetyd. Die ryp vrugte is bruinerig en die blare heldergroen. Dit kan in potte geplant word, tot 'n bonsai gesnoei word, en kan ook in allerhande vorme, soos heinings of lolliepop-boompies, gesnoei word.
Aardgas
Aardgas het die afgelope twee dekades al hoe belangriker geword, veral vir die lande van Wes-Europa, waar aardolie net op enkele plekke in die Noordsee gevind is, maar aardgas heelwat algemener en in groter hoeveelhede voorkom. Vir Suid-Afrika het aardgas in die tagtigerjare ook nuwe betekenis gekry. In hul soektog na aardolie het Soekor reeds 'n aantal redelik belowende aardgas bronne raak geboor en moontlik sal dit binne die volgende dekade ook vir Suid-Afrika van ekonomiese belang kan word.
Omskrywing
Aardgas omskryf die verskillende mengsels brandgasse wat in ondergrondse gesteentes vasgekeer is. Daar bestaan geen sekerheid oor die manier waarop aardgas ontstaan het nie. Dit word dikwels saam met olie aangetref. Dit het dieselfde samestelling as die myngas in steenkoolmyne. Die opsporing van aardgas en die boorwerk geskied op presies dieselfde manier as vir aardolie. Daarby vind ons dieselfde koolwaterstowwe in aardgas as in die geval van aardolie. Soms bevat dit aansienlike hoeveelhede onskadelike stikstofgas, maar wat wel skadelik en giftig is, is die swaelwaterstof wat soms gevind word en by verbranding swaeldioksied vrystel.
Droë en nat aardgas
Aardgas is hoofsaaklik saamgestel uit skoonbrandende metaan wat nie giftig is nie. Aardgas wat uit steenkool ontstaan, bestaan hoofsaaklik uit metaan en word droë aardgas genoem. Die samestelling van aardgas verskil van boorgat tot boorgat, maar by droë aardgas bly metaan die hoofbestanddeel (tussen 75% en 95%). Benewens metaan kan aardgas ook sekere koolwaterstowwe soos propaan of butaan bevat. Sulke aardgas word in die bedryf nat aardgas genoem. Die moontlikheid bestaan dat sulke aardgas ook by die vorming van steenkool ontstaan het en daarna deur die boonste aard- en rotslae kon dring. 'n Konsentrasie van aardgas word gevorm sodra dit deur 'n ondeurdringbare rotslaag gestuit word.
Gebruik
Warmwatertoestelle, stowe, verwarmingsapparaat in fabrieke, sportsale en swembaddens, en die verkoelingstelsels van ysskaatsbane werk alles met aardgas. In die nywerheid word aardgas ook meestal aangewend vir masjiene en apparaat wat nie heeldag gebruik word nie. Die gebruik van aardgas by kragsentrales en chemiese bedrywe hang af van die prys van die aardgas teenoor die van aardolie.
Vandat olie skaarser, duurder en moeiliker bekombaar is, het heelwat instansies reeds oorgeskakel na aardgas. Een van die belangrikste voordele van aardgas is in ieder geval die groter suiwerheid. Dit hoef maar min prosesse te ondergaan om dit suiwer en bruikbaar te kry. Dit besoedel nie die omgewing nie en het buitendien 'n groter gebruiksmoontlikheid as olie.
Produksie
Die aanlê, verwerking, opslag en verspreiding van aardgas:
Bronne en ontginning
Dis bekend dat die Chinese in 300 v.C. as deel van hul soutindustrie bamboespale gebruik het om aardgas uit ondergrondse reservoirs te lei. Vandag werk diamantpuntbore op groot produksieplatforms dag en nag om die aardgasvoorrade te bereik wat 3 000 meter onder die aarde se oppervlak vasgevang is.
Lande soos Algerië, wat groot hoeveelhede aardgas uitvoer, het installasies opgerig waarin gas vloeibaar gemaak word voordat dit vervoer word. Vloeibare aardgas word in verkoelde tenkskepe oor die wêreld versprei. Aardgasbronne in Lacq, Frankryk, bevat tot 15% swaelwaterstof en moet eers deur afkoeling van die bruikbare gas geskei word.
Van die belangrikste probleme met aardgas word ondervind wanneer die bron onder die see lê. Dit moet dan met duur en kwesbare pypleidings na die industriële gebiede vervoer word. Noorweë het byvoorbeeld goeie bronne in sy konsessiegebied in die Noordsee raak geboor, maar kan dit nie ontgin nie. Tussen die bron en die kus van Noorweë lê so 'n breë trog dat dit nie met 'n pypleiding oorbrug kan word nie. Die meeste verbruikers in Brittanje ontvang nou aardgas deur 'n verspreidingsnetwerk wat direk deur 'n ondersese pypleiding verbind is met produksieplatforms in die Noordsee. Maar selfs vandag nog word hierdie kosbare brandstof deur oliemaatskappye weggebrand, omdat dit kommersieel nie so winsgewend blyk te wees as ru-olie nie.
Die geskiedenis van aardgas-ontginning is dus lank en kleurryk.
Vervaardigde gasse
Steenkoolgas, wat vroeër 'n groot persentasie van die huishoudelike gasvoorraad uitgemaak het, is deur die distillasie van steenkool vervaardig. Daar is vandag meer effektiewe metodes om steenkool en olie in die skoner en doeltreffender vervangingsaardgas om te skakel.
Butaan en propaan word industrieel vervaardig deur die distillasie van olie. Dit word gerieflik as vloeistowwe teen normale temperature in drukvaste houers geberg, vir o.a. huishoudelike gebruik.
Die waterstofekonomie
Die reeds beperkte voorraad olie en aardgas raak al hoe skaarser. Selfs al is die energie wat uit steenkool-, kern-, en ander bronne verkry word voldoende om die groot kragsentrales aan te dryf, kan dit in só 'n vorm voorkom dat dit nie geskik is vir gebruik in voertuie nie.
In hierdie proses word elektrisiteit deur gewone water gelei om sodoende die waterstof van die suurstof te skei. Met die nodige tegnologie kan die waterstof wat só vervaardig word uitstekende brandstof vir motors en vliegtuie uitmaak en selfs huishoudelike en industriële verwarming verskaf.
Melville-eiland
Melville-eiland (Engels: Melville Island), die wêreld se 33ste grootste eiland en die agste grootste eiland van Kanada, beslaan 'n oppervlakte van 42 149 km². Melville-eiland behoort tot die Koningin-Elizabeth-eilande, 'n subgroep van die Kanadese Arktiese Argipel, met Banks-eiland in die suidweste, Victoria-eiland in die suide, Prins van Wallis-eiland in die suidooste, Bathurst-eiland in die ooste, Ellef-Ringnes-eiland in die noordooste en Prins-Patrick-eiland in die noordweste. Die eiland is in die noorde van Kanada in die Arktiese Oseaan geleë en maak deel uit van die gebiede Nunavut en die Noordwestelike gebiede. Die eiland is onbewoon en genoem na Robert Dundas, die tweede Burggraaf van Melville.
Feodalisme
Die feodalisme of leenwese was 'n stelsel wat die maatskaplike, politieke en ekonomiese lewe van die Europese Middeleeue gekenmerk het - die term verwys na die oorheersing van afhanklike maatskaplike klasse soos burgers, boere, sogenaamde horiges en lyfeienes deur wêreldlike en geestelike grondbesitters. Laasgenoemdes se voorregte, belangrike politieke status en leefwyse is deur die staat gesteun of tenminste geduld. Feodalisme moet as 'n sambreelterm vir 'n wye verskeidenheid van politieke en sosiale verskynsels beskou word wat van outokratiese willekeur tot patriargale sorg vir die ondergeskiktes gestrek het. Die feodalisme het betrekking op die verhouding tot ondergeskiktes wat op twee verskillende gebiede ontwikkel: Die verhouding van boere tot grondbesitters en die betrekkinge tussen vasalle en here. Die stelsel is gebaseer op die eed (foedus) wat 'n leenman aan sy leenheer (die koning in die algemeen) afgelê het.
Nepas
Nepas is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Feodalisme
Etimologie
Die term feodalisme is afgelei van die Oud-Duitse woord fihu (vee - wat destyds gelykstaan aan besit) en verskyn as Middellatyns feudum of feudalia ("leensake"). Dit is vir die eerste keer deur die Franse skrywer en filosoof Charles Montesquieu (1689-1755) gebruik om na die maatskaplike stelsel van die Middeleeuse Europese leenwese te verwys.
Oorsprong
Die feodale stelsel het sy oorsprong in die vroeë Middeleeue, toe die polities-ekonomiese basisse van die antieke en Germaanse samelewings begin versmelt het. Ná die volksverhuising het in die voormalige Romeinse Ryk 'n aantal Germaanse koninkryke ontstaan. Die feodale instellings het eers eeue later, omtrent 800, in die Frankiese Ryk begin ontwikkel waar die boere ná 'n lang reeks van oorloë en invalle van die Wikings, Sarasene, Magjare en ander vreemde troepe ekonomies geruïneer was en afhanklik geword het van die feodale grondbesitters.
Die kerngebied van die Europese feodalisme was Noord-Frankryk wat deur 'n suiwer en hoogs ontwikkelde vorm van die leenwese gekenmerk is. In Suid-Europa, veral Spanje, Languedoc en Italië, het die erfenis van die antieke tydperk bewaar gebly. Hier het 'n groter gedeelte van die land vry van leenverhoudings gebly, terwyl ook die stedelike kultuur anders as in die noorde van Europa nie uitgewis is nie. In Languedoc en Italië het die stede vanaf die 10de eeu selfs 'n nuwe bloeitydperk beleef.
Die leenheer
Feodalisme was nie net 'n administratiewe stelsel nie, maar het ook 'n ekonomiese betekenis. Die leenkneg kry 'n area "geleen", maar deel van die opbrengs van aktiwiteit in die area het na die leenheer gegaan. Dit het hoofsaaklik betrekking op inkomste uit die natuur (die oes), omdat geld skaars geword het in groot dele van Wes-Europa. 'n Leenkneg kan dus net sy leengebied nuttig maak deur die direkte opbrengs daaruit te genereer. Dit het gelei tot die ontwikkeling van die hofstelsel (Manorialism), veral in die gebiede waar geld skaars 'n rol gespeel het.
In die hofstelsel het die leenheer sy leengoed verdeel in hoewes (saalgoedere) wat vir hom benut is. Ondergeskiktes wat 'n hoewe as leenarea ontvang het, moes 'n deel van hul opbrengs aan hul verhuurder oorhandig, en ook hul eie lande bewerk as hulle enge gehad het. Om voldoende opbrengste te verseker, was die leenheer afhanklik van sy ondergeskiktes se werk. Hy het daarna gestreef om sy "boere" aan sy "hof" te bind.
Boere wat moontlik nie van hierdie leenverhouding kon ontslae raak nie, was knegte van die heer. Hulle het uiteindelik die meerderheid van die bevolking in groot dele van Europa uitgemaak, so ook die kern van die oorspronklike Frankiese Ryk. Tog het dit nooit die algemene vorm van grond bewerking geword nie. In groot gebiede in Wes-Europa was knegskap skaars en 'n meerderheid het bestaan as tradisioneel vrye boere gemaak. Dit was veral die geval in gebiede waar geld nie heeltemal verdwyn het nie, byvoorbeeld Friesland, waar die inkomste uit veeboerdery aangevul is deur handel te dryf met die surplus.
Orgaan
'n Orgaan is 'n versameling van verskillende liggaamsweefsels, soos gladdespierweefsel en skeletspierweefsel, wat saamwerk om 'n spesifieke funksie te verrig. Voorbeelde is die hart waarvan die funksie is om bloed deur die liggaam te pomp en die longe wat die liggaam van suurstof voorsien. Organe is baie belangrik om lewensprosesse in lewende organismes te onderhou.
Feodalisme
Die leenheer
Knegskap was terloops nie net 'n verpligting van die leenboer aan die leenheer nie. Die heer het ook verpligtinge teenoor "sy" knegte gehad. In die besonder was die versekering van regsekerheid en veiligheid en ook sekere sosiale sekerheid onder hierdie take. Die verhouding kneg-heer kon nie eensydig beëindig word nie en in beginsel oorgeskakel na 'n volgende generasie.
Orgaan
Van die organe in die menslike liggaam is:
Feodalisme
Die leenheer
In sommige lande van Europa, byvoorbeeld Pole, het die stelsel so ver gegaan dat 'n wet uiteindelik aanvaar is dat iemand óf 'n heer was oor kneg of 'n kneg onder 'n heer. Dit het dit onmoontlik gemaak om 'n vrye boer te wees.
Lyfeienskap
Terwyl die kneg in teorie die land wat hy bewerk het besit het, was daar ook nie-vrye boere wat geen eiendom gehad het nie: die lyfeiene. Suiwer slawerny het ook sporadies voorgekom.
Ridders
Sommige nie-vrye mans in diens van hoë edeliede of die koning het daarin geslaag om na generasies na 'n nuwe adel, die milites of ridders te styg. In teenstelling met die ou adel, kom hierdie ridders nie uit vrye boere met hul eie land nie, maar van nie-vrye gesinne.
Mapudungun
Mapudungun (afgelei van mapu "aarde", "grond" of "land" en sdugun "praat", "spraak" of "taal") is 'n inheemse taal van Suid-Amerika wat deur sowat 260 000 mense in die suidsentrale Andesstreek van Argentinië en Chili gepraat word. Dit word veral deur die Mapuche gepraat en is naas die amptelike taal Spaans die tweede belangrikste taal van Chili. Mapudungun word oorwegend in die sentrum en suide van Chili gepraat en behoort tot die taalfamilie van Araukaniese tale, 'n geïsoleerde taalfamilie wat naas Mapudungun nog Huilliche insluit.
James Buckley (akteur)
James Buckley (gebore 14 Augustus 1987) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Inbetweeners Movie (2011), Charlie Countryman (2013), The Inbetweeners 2 (2014), en Popstar: Never Stop Never Stopping (2016).
Mikrobiologie
Die monsters (urien, stoel, speeksel, ens.) word uitgeplaat op agarplate. Na inkubasie vorm die bakterieë kolonies - d.m.v. weerstandigheid en sensitiwiteite word die organisme geïdentifiseer.
Mikrobioloë werk bykans in elke moontlike bedryf met 'n verskeidenheid van verskillende werksgeleenthede, insluitend menslike gesondheidsorg en veeartsenykunde, die landbou sektor, vervaardiging van voedsel, drank, farmaseutiese en medisinale produkte, industriële mikrobiologie en biotegnologie, openbare gesondheid, forensiese wetenskappe, omgewingssektore soos soos water behandeling en suiwering, asook staats en private navorsing agentskappe en onderwysinstellings. Take van 'n mikrobioloog kan uiteenlopende van aard wees en sluit in basiese navorsing, proses ontwikkeling, produksie, tegniese dienste, gehaltebeheer, nakomingsbeheer of tegniese verkope. As jy as persoon van 'n verskeidenheid van verantwoordelikhede hou en geniet om oplossings vir probleme te vind en dinge maak werk, moet jy ernstig 'n loopbaan in hierdie gebied oorweeg.
Met mikrobiologie of biotegnologie as loopbaankeuse, moet jy bereid wees om 'n multi-dissiplinêre wetenskapsaanslag aan te gryp. Baie selde sal uitdagings beperk wees tot net een spesifieke gebied, en dikwels sal verskeidenheid van vaardighede en kundigheid in bykomende velde soos molekulêre biologie, biochemie, chemie, immunologie en biostatistiek vereis word.
Mikrobiologie bestaan uit die volgende vakke:
Thegan
Thegan (* voor 800; † 20 Maart tussen 849 en 852; ook Theganbert of Degan, Verlatynste Theganbertus) was 'n Frankiese geestelike en biograaf van Lodewyk die Vrome.
Lewe
Thegan (die ou Duitse woord vir "vegter"), of Theganbert (die ou Duitse woord vir "die beroemde stryder"), was afkomstig van 'n edele Frankiese familie en ontvang vermoedelik sy opleiding as geestelike in Lorsch. Daarna, maar nie voor 814, was hy koorbiskop in Trier en om 842 was hy Provost van die Cassiusklooster in Bonn. 848 word hy vir die laaste keer genoem. In 'n dokument van 1 Julie 853 verskyn Rutgar as Provost van die klooster in Bonn. Dit impliseer dat Thegan tussen 849 en 852 oorlede is. Die dag van sy dood, die 20. Maart, word oorgelewer in die oudste dodelys van die klooster van St Maximin in Trier.
Werk
835/37 het Thegan, 'n biografie oor Keiser Lodewyk die Vrome, die Gesta Hludowici ("Die dade van Lodewyk") geskryf. Die geskrif dek die periode tot die somer 835. 'n anonieme skrywer van die klooster St Kastor in Koblenz het die jare 836 en 837 bygevoeg.
Thegan het min verwysings na skriftelike bronne maar steun veral op berigte van ooggetuies (sy vriende die abde Adalung von Lorsch, Grimald von Weissenburg, Markward von Prüm). Thegan het die samestelling van sy werk op Einhard se Vita Karoli geskoei. Hy kon egter nie dieselfde literêre gehalte as Einhard bereik nie.
Gedeeltes van Thegan se Gesta Hludowici is bewustelik partydig. Thegan was diep verontwaardig oor die afsetting van die Keiser Lodewyk die Vrome wat volgens hom (en die middeeeuse begrip) deur God in sy rol bevestig is. Daarom, is dit die belangrikste onderwerp van sy werk, om Lodewyk – wat ten tye van die skryf van die biografie nog steeds aan die mag was – voor sy kritici te verdedig. Daarbenewens het Thegan skerp kritiek uitgespreek teen die geestelikes, wat by die afsetting van Lodewyk betrokke was, veral Aartsbiskop Ebo von Reims. Hy is reeds in die lente van 835, van sy pligte onthef, maar daar het nog steeds die moontlikheid bestaan dat hy sou kon terugkeer na die Aartsbiskop se stoel van Reims. Thegan het dit probeer verhoed deur Ebo as onwaardigheid daar te stel.
Thegan se verwysings in die biografie oor Lodewyk word deur vakkundiges hoog geag. Gevolglik het die Gesta Hludowici van Thegan die opvatting van Lodewyk die Vrome, tot vandag sterk beïnvloed. Die bekende ab van Reichenau Walahfrid Strabo het 840/49 Thegan se Gesta Hludowici in hoofstukke ingedeel 'n kort voorwoord daarvoor geskryf, waarin hy homself distanseer van Thegan se van hewige polemiek en sy onbeholpe Latyns, maar hy het die werk andersins as waardevol klassifiseer.
Eddy Chandler
Eddy Chandler (12 Maart 1894 – 23 Maart 1948) was 'n Amerikaanse akteur en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Hurricane (1929), High Speed (1932), State Trooper (1933), en The Roaring Twenties (1939).
David Ogden Stiers
David Allen Ogden Stiers was 'n Amerikaanse komediant en akteur. Hy is veral bekend vir sy rol as Jumba Jookiba in Lilo & Stitch.
Belinda (maan)
Belinda behoort tot die Portiagroep satelliete, wat ook Bianca, Desdemona, Cressida, Juliet, Rosalind, Kupido, Perdita en Portia insluit. Dié mane het soortgelyke wentelbane en fotometriese eienskappe. Buiten sy wentelbaan, radius van 45 km en geometriese albedo van 0,08 is feitlik niks oor Belinda bekend nie.
Op die Voyager 2-foto's lyk Belinda soos ’n baie langwerpige voorwerp, waarvan die lengteas na Uranus wys. Die verhouding van die asse is 0,5 ± 0,1. Die oppervlak het ’n grys kleur. Belinda se wentelbaan verskil met met 863 km van dié van die kleiner Kupido.
Belinda kan binne die volgende 10 miljoen tot 1 miljard jaar teen Kupido bots.
Asa Akira
Asa Akira (gebore 3 Januarie 1986) is 'n Amerikaanse pornoster.
Cairntoul
Die Cairntoul is 'n bergpiek in die Suidelike Drakensberg in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Die piek is 2 779 m hoog, een van die hoogste punte in die Oos-Kaap. Die bergpiek is 160 km suid van Maseru, die hoofstad van Lesotho, in die suidelike deel van die land geleë.
Die landskap rondom Cairntoul is meestal bergagtig. Die hoogste punt in die omgewing het 'n hoogte van 2779 meter en is 1,0 km noordoos van Cairntoul. Minder as 2 mense per vierkante kilometer woon rondom Cairntoul. Daar is geen dorp in die omgewing nie, behalwe die Tenahead Lodge & Spa. Die gebied rondom Cairntoul is byna heeltemal bedek met plantegroei.
1783
Die jaar 1783 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 83ste jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Bosgeelmelkhout
Die Bosgeelmelkhout (Garcinia gerrardii) is 'n klein boom of 'n struik wat in Suider-Afrika voorkom. Die boom word aangetref in kus- of afrikabergwoude vanaf die noordelike gebiede van die Oos-Kaap, deur KwaZulu-Natal en ook langs die Lebomboberge. Die blare is teenoorstaande, leeragtig en glansend aan die bokant. Die vrug is ovaalvormig met 'n spits punt.
New York (dubbelsinnig)
New York kan wees:
Trappe en spronge
In musiek is 'n trap, of konjunkte beweging,  die verskil in toonhoogte tussen twee opeenvolgende note van 'n toonleer. Met ander woorde, dit is die interval tussen twee opeenvolgende trappe van ’n toonleer. Enige groter interval staan bekend as 'n sprong, of disjunkte beweging.
Meer in die algemeen, 'n trap is 'n kleiner of nouer interval in 'n musikale lyn, en 'n sprong is 'n breër of groter interval. Die kategorisering van die intervalle in trappe en spronge word bepaal deur die stemmingstelsel en die toonstelsel wat gebruik word.
Melodiese beweging waarin die interval tussen enige twee opeenvolgende toonhoogtes nie meer as 'n trap is nie, of, minder streng, waar spronge skaars is, is die sogenaamde stapsgewyse of konjunkte melodiese beweging, in teenstelling met sprongsgewyse of disjunkte melodiese beweging, wat gekenmerk word deur baie spronge.
Halftone
Gemeet in halftone is die verskil tussen trappe en spronge in 'n diatoniese toonleer redelik duidelik:
Melodie
Melodie kan gekenmerk word deur sy graad en tipe van konjunkte en disjunkte beweging. Byvoorbeeld, Middeleeuse cantus planus-melodieë word oor die algemeen gekenmerk deur konjunkte beweging met sporadiese gebruik van derdes, vierdes en oor die algemeen stygende vyfdes, terwyl die groter intervalle baie skaars is; hoewel spronge van ’n oktaaf tussen twee aparte frases kan plaasvind. Renaissance-melodieë word oor die algemeen gekenmerk deur konjunkte beweging, met ongereelde spronge van meer as 'n vyfde en dan selde enigiets anders as 'n sesde of ’n oktaaf. In teenstelling daarmee het melodie in die 20ste eeu grootliks gewissel, insluitende die diatoniese idioom van die 18de eeu (Klassiek), die verskeidenheid idiome uit die 19de eeu (Romanties), en nuwer niediatoniese toonlere van die 20ste eeu. Sommige van hierdie latere idiome het baie spronge gebruik.
Anthony Doerr
Anthony Doerr (gebore 27 Oktober 1973) is 'n Amerikaanse skrywer van romans en kortverhale. Hy het wydverspreide erkenning gekry vir sy 2014-roman All the Light We Cannot See, wat die Pulitzer-Prys vir Fiksie gewen het.
Vroeë lewe en opvoeding
Doer het in Cleveland, Ohio groot geword. Hy het die nabygeleë University School bygewoon, waar hy in 1991 gegradueer het. Hy het toe geskiedenis as hoofvak geneem aan Bowdoin Kollege in Brunswick, Maine, waar hy in 1995 gegradueer het, en daarna 'n Meestersgraad van Beeldende Kunste van Bowling Green State-universiteit ontvang het.
Loopbaan
Doerr se eerste gepubliseerde boek is 'n versameling van kort stories genoem The Shell Collector (2002). Baie van die stories vind plaas in Afrika en Nieu-Seeland, waar hy gewoon en gewerk het. Hy het nog 'n boek van kort stories geskryf, wat Memory Wall (2010) genoem is. Sy eerste roman, About Grace, was in 2004 vrygestel. Doerr het toe sy memoires, Four Seasons in Rome, geskryf wat in 2007 gepubliseer is.
Doerr se tweede roman, All the Light We Cannot See, geset in die besette Frankryk gedurende die Tweede Wêreldoorlog, was gepubliseer in 2014. Dit het aansienlike kritieke lof ontvang en was 'n finalis vir die National Book Award vir Fiksie. Die boek is 'n New York Times beste verkoper en is deur die koerant as 'n noemenswaardige boek uit 2014 aangewys. Dit het die Pulitzer-Prys vir Fiksie in 2015 gewen. Dit was ook die naaswenner vir die 2015 Dayton Literêre Vrede-Prys vir Fiksie en het die 2015 Ohioana Biblioteek Vereniging Boek-Toekenning vir Fiksie gewen.
Doerr skryf ook 'n rubriek oor wetenskap boeke vir die Boston Globe en is 'n bydraer tot The Morning News, 'n aanlyn-tydskrif.
Van 2007 tot 2010, was hy die writer-in-residence vir die staat van Idaho.
Persoonlike lewe
Doerr is getroud, het tweeling seuns, en woon in Boise, Idaho.