cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dendrilla acantha
Die spons behoort tot die genus Dendrilla en tot die familie Darwinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1958 deur Vacelet.
Bourgeoisie
Die bourgeoisie is een van die ryk klasse waarin 'n kapitalistiese samelewing verdeel word, volgens sekere westerse ekonomiese denkwyses, veral in Marxisme. Die term is 'n Franse woord afgelei van die Italiaanse borghesia (van borgo, dorp, wat op sy beurt van die Griekse pyrgos kom). 'n Borghese is dus iemand wat 'n huis in die sentrum van 'n dorp het.
'n Bourgeois-klas het in die Middeleeuse Italië verskyn, waar inwoners van dorpe ryker begin raak het as die mense in die omliggende platteland. Dit het hulle relatief meer mag en invloed in die samelewing gegee, wat hulle nader gebring het aan die regerende klas en godsdiensstand, en verder van die landelike klasse. Die tipiese middeleeuse bourgeoisie was die meuleienaar, wat só vinnig soveel invloed oor die plaaslike ekonomie verkry het dat hy selfs sy prins kon veto.
In die daaropvolgende eeue was die term beter toegepas om die eerste bankiers en mense in ontwikkelende aktiwiteite soos handel en finansiering mee te definieer.
Volgens die Marxistiese definisie word iedereen by die bourgeoisie gereken wat nie sy werkkrag hoef te verkoop om sy lewensonderhoud te verdien nie. Die spesifieke Franse term bourgeoisie kom uit die tyd van die Franse Rewolusie (vanaf 1789) en word as sinoniem vir "besittersklas" gebruik. Danksy die Marxistiese literatuur word "bourgeoisie" in die 19de eeu 'n politieke skeldwoord wat gelykstaan aan "uitbuitende besittersklas".
Afrikanernasionalisme
Die begrip Afrikanernasionalisme verwys na die gestalte wat volksnasionalisme aangeneem het onder die Afrikanervolk, soos vertolk deur sy politieke leiers in Suid-Afrika. Die begrip vat egter baie fasette van die Afrikaners se lewens- en wêreldbeskouing saam. Dit verwys onder andere ook na die kulturele groepsgebondenheid van die Afrikaners, sowel as na 'n bepaalde politieke opvatting. Om Afrikanernasionalisme reg te verstaan is dit nodig om die hele verloop van die Afrikanervolk se geskiedenis in oënskou te neem. In hierdie artikel word slegs enkele perspektiewe op die begrip Afrikanernasionalisme omskryf.
Opsommend gesien
Die woord Afrikanernasionalisme word vandag hoofsaaklik gebruik om te verwys na die onderliggende politieke filosofie van Afrikaners in die twintigste eeu, en meer spesifiek na die uitlewing daarvan binne die Nasionale Party (NP) wat in 1914 tot stand gekom het en die daaropvolgende ontplooiing van die Afrikaners se politieke stryd teen Britse onderdrukking en oorheersing.
Afrikanernasionalisme was die drywende politieke mag wat die NP van generaal J.B.M. Hertzog in 1924 aan bewind gebring het. Na die skeuring in die NP, tydens "koalisie" in 1933, is die gesuiwerde Nasionale Party gestig onder leiding van jonger leiers soos dr D.F. Malan in Kaapland, en adv. J.G. Strijdom in Transvaal. Weer eens groei Afrikanernasionalisme sterk in die politiek, en word die oorwinning by die stembus in 1948 behaal. Die Herenigde Nasionale Party (HNP) kom aan bewind onder leiding van dr DF Malan.
Deurentyd was die ideaal van 'n eie vrye republiek (die herstel van republikeinse vryheid wat tydens die Verdrag van Vereeniging in 1902 afgeteken is) een van die sterkste dryfvere in die Afrikaans-nasionale beweging. Dit verskaf die energie vir die stryd om Suid-Afrika 'n republiek te maak, los van Brittanje. Die ideaal word op 31 Mei 1961 verwesenlik.
In die algemeen word die begrip Afrikanernasionalisme verbind aan hierdie politieke geskiedenis, aan die oprig van die Republiek en die toepassing van die beleid van afsonderlike ontwikkeling onder die leiers van die NP na 1948. Die begrip strek egter wyer, en moet dus nie alleen gekoppel word aan die bestaan en lotgevalle van 'n politieke party nie.
Brackenfell
Brackenfell is 'n noordelike voorstad van Kaapstad en is tussen Bellville, Durbanville, Kuilsrivier en Kraaifontein geleë.
Ontstaansgeskiedenis
Die huidige Brackenfell word reeds vroeg in die agtiende eeu beskryf as geleë oor die Kuylsrivier en by die Duyvenheuvel. Die naam Duyvenheuvel kom nog in dokumentasie voor tot aan die einde van die VOC-tydperk in 1795. Later word die heuwel Kanonberg genoem en nog later Kanonkop. Eens was dit die poort na die vreemde, die onbekende, die ongetemde binneland, later poort na die Bolandse dorpe, grens tussen stad en platteland. Ru afgeëts teen die groen wingerde van die Bottelaryberge was dit sedert die vroegste tye 'n uitstaande baken in die omgewing. Reisigers het die koppie in die oog gehou om hulle koers te bepaal, want van ver af kon jy hom al sien. Dit was dan ook sedert die vroegste tye 'n gewilde uitspanplek waar paaie gekruis het van noord na suid en van oos na wes, 'n bymekaarkomplek aan die voet van die heuwel, veral aangesien hier verskeie fonteine was. Die boere van die Koeberg het in tye van droogte regs van die koppie verbygetrek met hul vee na die weivelde van die Hottentots-Holland. Grond is destyds spesiaal deur die regering uitgehou as 'n deurgang vir vee. Die pad van Durbanville af het by die drif van Stellenberg deurgekom en links by die kop verby verder na Bottelary en Stellenbosch gelei. Die pad van Kaapstad na Klapmuts, Paarl en Wellington het ook links teen die voet van die kop verbygegaan. Vandag is hierdie pad die R101, die Ou Paarlpad en ook vroeër genoem die Kaapse Hardepad.
Geografie
Die granietkop was maar altyd daar sedert die vroegste eeue. Elke môre het die opkomende son oor die ruwe granietspits geglim om die nuwe dag aan te kondig. Die granietlaag wat nader aan Kaapstad diep onder die sand begrawe lê, het hier aan die oostekant weer sy kop bokant die aarde uitgesteek om 'n sierlike heuwel te vorm wat die kusvlakte onderbreek. Vir eeue het die kop graniet in sy boesem bewaar tot die mens dit ontdek het en uitgegrawe het en die kop so te sê verdwyn het. Later is die kop ook sommer Kwarriekop of Gruiskop genoem as gevolg van die gesogte graniet wat hier ontgin is. Reeds voor 1888 het die eerste klipkappers op die kop geswoeg. Destyds is meulstene hier uitgehaal en geslyp wat vir die maal van graan in Kaapstad en omgewing gebruik is. Die bekende Mostert se meul op die Groote Schuurlandgoed se meulsteen kom ook van Kanonkop. Mooi granietklippe vir Kaapstad se strate is ook hier gekap.
Vandag bedek die huise en teerstrate van die woonbuurt Proteahoogte die hange van die koppie. Brackenfellstasie so ongeveer drie kilometer wes van Kanonkop is 73,46 meter bo seevlak en Kanonkop se hoogste punt is 350,2 meter bo seespieël. Van die koppie af het mens dus 'n wye uitsig oor Tafelbaai, Valsbaai, die Drakensteinberge en die groen wingerde van Bottelary. Kanonkop is geleë op 33º 56' 44" suid 18º 44' 16" oos. Die eerste plase wat in hierdie omgewing toegeken is, was Hazendal in 1704, Stellenberg in 1705 en Het Kruijspad op 15 Maart 1712. Laasgenoemde plaas in vier dele, 59 morg groot, geleë aan beide kante van die Ou Paarlpad is toegeken aan die Franse Hugenoot Josua Selie (ook gespel Cellier, Cillier en Sollier), en sy vrou Isabeau Couvret van Orléans. Hulle het in 1700 met die Reijgersdaal vanaf Nederland hier aangekom. Het Kruyspad is kort daarna aan hom toegesê maar eers in 1712 aan hom toegeken. Daar was soms 'n lang tydperk tussen die toesegging en die toekenning per grondbrief van sekere plase. In 1712 word die plaas Orleans in die Paarl aan hom toegesê nadat die vorige eienaar Matthieu Frachassé in 1711 na Nederland verban is weens veeroof van die Hottentotte. Op 11 Oktober 1713 word Orleans aan Josua Sollier oorgedra en op dieselfde dag word Het Kruijspad geregistreer op die naam van Hendrik Rodenburgh na betaling van £2 800. Josua Selie is eers in 1721 oorlede en het sy vrou en elf kinders agtergelaat.
Hendrik Rodenburgh het in 1708 toestemming ontvang om sy vee te laat wei "aan de Piketbergh in de Lange Valleij", en in 1712 het hy weiregte ontvang "in de Bottercloof, geleegen aan de Paarde Bergh". In 1716 raak Rodenburgh betrokke in 'n geskil oor die verlenging van die huurtydperk van grond met die Politieke Raad en toe dit geweier word wil hy terstond na Nederland terugkeer.
Hy beweer verder dat hy al in 1712 al sy goed verkoop het en baie geld aan die plaas, wat hom nou geweier word, spandeer het. Die Politieke Raad wys hom daarop dat hy 'n verkwister is en soos 'n swerwer leef wat hier en daar iets verdien om van te lewe. Hulle meld ook dat hy steeds die plaas Kruispad besit asook 'n opstal op Joostenberg.
Op 15 April 1790 besoek den Lieutenant der Arthillerie C G Schildbach en die Burger Capitain Joost Reinhard van As, Duyvenheuvel in opdrag van die owerhede om die toestand van die seinkanon op genoemde heuwel te ondersoek. Hulle vind 'n sespond kanon wat egter met agtpond koeëls gelaai kon word weens sterkke roest veroorzaakt. Hulle krap 'n kwartduim los roes uit die loop uit. Aan die buitekant kon hulle 'n halfduim roes afslaan. Verder was daar oral reeds gate deurgeroes. Die slee waarop die kanon gerus het was merendeels verrot. Hulle meld verder in hul verslag dat van die toebehore op die plaas De Kruyspad van die burger en brandmeester Elster gehou word, wie ook gelas is om indien nodig 'n seinskoot af te vuur. Onder andere is daar nog 'n vat met ongeveer vyftig pond buskruit in, voorhande op die plaas. Hulle beveel aan dat 'n nuwe seinkanon met al sy toebehore na Duyvenheuvel gestuur moes word.
In 1792 word daar weereens 'n inspeksie van alle seinkanonne in Kaapstad, Stellenbosch, Drakenstein en Swellendam uitgevoer en word daar onder andere bevind dat, Aan 't Duijvenheuvel, bij George Michiel Elster, komt te mancqueeren Lond en d:o Stok.
Laura Dreyfuss
Laura Dreyfuss (gebore 22 Augustus 1988) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent After Party (2017) en in die televisiereekse Glee (2009), The Marvelous Mrs. Maisel (2017), en The Politician (2019).
Brackenfell
Geografie
Kanonkop is so bekend sedert die bewind van die V.O.C. en word steeds vandag so genoem. Die destydse owerheid het dit as 'n kanonstelling gebruik en 'n seinkanon met 'n loop van 2.25 m en 'n kaliber van 114.5 mm bo-op die ruwe granietspits geplaas.
Kruispad was van die begin af hoofsaaklik 'n veeplaas. Goewerneur Willem Adriaan van der Stel het veeboerdery aangemoedig en teen 1701 was daar reeds 'n veepos by De Kuilen wat aan Kaptein Olof Bergh behoort het. Goewerneur van der Stel is egter in 1707 uit sy amp ontslaan en het die Kaap verlaat.
Op 6 November 1818 is die plaas Kruispad op die naam van Johan Hendrick Bruchheise geregistreer. Kruispad was toe reeds 1 356 morg 331 vierkant roede groot en het Kanonkop ingesluit. Die plaas het gestrek van Stellenberg en Hammansvlakte tot by Joostenbergvlakte in die noordooste. Die huidige Kraaifontein was dus ook deel van die plaas Kruispad. Na 1818 gaan die plaas van tyd tot tyd in nuwe hande oor totdat Andries Brink dit op 26 Oktober 1888 op 'n vendusie koop vir £1 000 (R2 000) en onmiddellik die deel wat vandag Kraaifontein is verkoop vir £250 (R500). Die bure wou van hom weet wat hy met die plek wou maak want selfs 'n dier kan nie die heel jaar deur daarop lewe nie. Die veld was suur en nie dwarsdeur die jaar vir veeboerdery geskik nie. Nege jaar later begin Andries Brink dele van sy plaas verkoop.
George Henry Walton van Richmond, Yorkshire in Engeland koop die gedeeltes wat vandag bekendstaan as Proteahoogte met Kanonkop ingesluit en noem dit Bracken Fell. Bracken is 'n versamelwoord vir geharde veldstruike, maar omdat die veldstruike in Skotland meesal uit heide bestaan dink die Skotte dadelik aan heide wanneer hulle die woord "bracken" hoor. Bracken kom oorspronklik van die Sweedse woord Bräken en omdat die struikgewas in Swede weer meesal uit geharde varings bestaan, het die woord oorspronklik varing beteken, by die plantkundiges bekend as Pteris aquilina. Fell is weer van die Noorse woord Fjal afgelei. Die woord het net een betekenis: koppie of heuwel. Burroughs skryf in sy Century Magazine “Many of these eminences in the north of England, too lofty for hills and to smooth for mountains are called fells”. Die Skotte praat van “The brackened fell side”, as hulle wil vertel van 'n heuwelhang wat oortrek is met heide. Kanonkop en sy plantegroei het dus die deurslag gegee aan die naam wat die dorp vandag dra naamlik Brackenfell of dan letterlik varingheuwel of heidekoppie.
Die dorp het ook 'n skool vir serebraalgestremde kinders.
Plaaslike bestuur
Brackenfell was van 1970 tot 1996 'n afsonderlike munisipaliteit. Vanaf 1996 to 2000 was dit deel van die Oostenberg oorgangsmunisipaliteit. Sedert 2000 is dit deel van die Stad Kaapstad Metropolitaanse Munisipaliteit.
Canes Venatici II-dwergsterrestelsel
Die Canes Venatici II-dwergsterrestelsel of CVn II is in die sterrebeeld Jaghonde geleë en in 2006 ontdek deur die Sloan- Digitale Lugopname. Dit is sowat 490 000 ligjare van die Son af en beweeg teen ’n snelheid van sowat 130 km/s in die rigting van die Son.
Die sterre is meestal ou sterre van sowat 12 miljard jaar en was waarskynlik van die eerstes wat in die heelal gevorm het. Hulle het ook baie min metale. Daar vind tans geen stervorming in CVn II plaas nie.
NG gemeente Riversdal
Die NG Gemeente Riversdal is die 24ste oudste gemeente van die NG Kerk en die derde oudste tussen Kaapstad en George, waar Swellendam in 1798 en Caledon in 1811 gestig is.
Tot en met sy stigting as gemeente het Riversdal deel van die groot gemeente Swellendam uitgemaak, en dr. William Robertson, toe predikant van laasgenoemde gemeente, het van tyd tot tyd oorgekom om dienste hier waar te neem. Die behoefte aan ’n plek van aanbidding is sterk gevoel en op aanbeveling van dr. Robertson is die plaas Doornkraal in Julie 1837 van Hermanus Jacobus Steyn vir die bedrag van sesduisend ryksdaalders gekoop.
Die bestaande woonhuis op die plaas was ’n ruim, stewige gebou en die kerkbestuur het besluit om die middelmure te verwyder sodat dit dan as “Godsdienstig Gesticht” sou kon dien. Hierdie eerste plek van aanbidding of “Godsdiensgestig”, is op 5 Februarie 1838 plegtig ingewy en was tot 1945 in gebruik.
Die dorp Riversdal is genoem na die destydse siviele kommissaris van die distrik Swellendam, Sy Ed. Harry Rivers, wat in die stigting van die gemeente baie belanggestel het. In April 1839 is ds. H.A. Moorrees as die eerste leraar van die pas gestigte gemeente aangestel, met dr. Robertson van Swellendam as die eerste konsulent. Ds. Moorrees se dienstyd was egter van korte duur. In Februarie 1843 het hy die beroep na Kruisvallei (op Tulbagh) aangeneem en daar tot sy dood in 1866 gearbei.
Die ou kerkgebou is in 1907 afgebreek en die huidige kerk is in 1908 op dieselfde plek opgerig. Die ontwerp van die nuwe kerk word toegeskryf aan Hermann Kallenbach en A. Reynolds, maar die eintlike argitek was die Skots gebore Alexander Forrest (1878–1943) wat by hulle firma gewerk het. Ds. Johannes Rudolph Albertyn het die hoeksteen op 4 Maart 1908 gelê. Dit bied sitplek aan meer as die 1 600 kerkgangers.
In 1955 het die eerste en enigste dogtergemeente op die dorp, Riversdal-Wes, van die moedergemeente afgestig. Die gemeentes Ladismith (1850), Heidelberg (1855), Vanwyksdorp (1904), Albertinia (1904) en Stilbaai (1942) kan as dogtergemeentes van Riversdal beskou word.
Gedurende die eerste 100 jaar van sy bestaan het 10 predikante die gemeente bedien.
Winifred Deforest Coffin
Winifred Deforest Coffin (16 Oktober 1911 – 18 Desember 1986) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent The Yellow Mask (1930) en in die televisiereekse The Detectives (1959), Route 66 (1960), en Honey West (1965).
Dendrilla antarctica
Dendrilla antarctica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Melissa Schuman
Melissa Schuman (gebore 21 Augustus 1984) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Love Don't Cost a Thing (2003) en in die televisiereeks Actress(es): A Web Series (2015).
Rebecca Schull
Rebecca Schull (gebore 22 Februarie 1929) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Crimes and Misdemeanors (1989), Little Children (2006), en United 93 (2006), en in die televisiereeks Wings (1990).
Clarence (TV-reeks)
Clarence is 'n Amerikaanse kinder-televisiereeks.
Karen Margrethe Bjerre
Karen Margrethe Bjerre (28 Julie 1942 – 24 Oktober 2008) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Har du set Alice? (1981), En afgrund af frihed (1989), en Offscreen (2006).
Adam (dubbelsinnig)
Adam kan na een van die volgende verwys:
Eva (dubbelsinnig)
Eva kan na een van die volgende verwys:
Svend Bjerre
Svend Bjerre (4 Februarie 1938 – 17 Junie 2003) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rol in die televisiereeks Trolderiks julekalender (1991).
Popeyes Chicken & Biscuits
Popeyes Chicken & Biscuits, algemeen bekend as Popeyes, is 'n braaihoender kitskosgroep in besit van AFC Enterprises. Die franchise bestaan uit meer as 1800 restaurante in meer as 40 state, Distrik Columbia, Puerto Rico en meer as twintig ander lande wêreldwyd. Popeyes is rondom 1972 gestig.
Dendrilla cactos
Dendrilla cactos is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dendrilla en tot die familie Darwinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1867 deur Selenka.
Natalie Dreyfuss
Natalie Dreyfuss (gebore 25 Februarie 1987) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse True Blood (2008), The Secret Life of the American Teenager (2008), The Originals (2013), en Still the King (2016).
Chifeng
Chifeng (Chinees: 赤峰), of Ulanhadhot (Mongools: ᠤᠯᠠᠭᠠᠨᠬᠠᠳ ᠬᠣᠲ), is 'n stad in die Chinese outonome gebied Binne-Mongolië met 'n bevolking van 4 341 245 in 2010. Die stad is in die noordooste van China, suidoos van die grens tot Mongolië, geleë. Chifeng grens in die noorde en weste aan Xilin Gol, in die noordooste aan Tongliao, in die suidooste aan Chaoyang en in die suide aan Chengde. Die stad is veral bekend as politieke, ekonomiese en kulturele sentrum tydens die Liao-dinastie.
Amy Schumer
Amy Schumer (gebore 1 Junie 1981) is 'n Amerikaanse skryfster, aktrise, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Trainwreck (2015), Snatched (2017), en I Feel Pretty (2018), en in die televisiereeks Inside Amy Schumer (2013).
Ton Vosloo
Theunissen Vosloo, bekend as Ton Vosloo (gebore op 29 September 1937 op Uitenhage in die teenswoordige Oos-Kaap), is 'n toonaangewende afgetrede Suid-Afrikaanse senior joernalis en sakeleier, wat hom in sy loopbaan as dagbladredakteur, hoof van maatskappye, innoveerder, inisieerder en gemeenskapsleier as 'n wêreldbekende figuur gevestig het.
Oud-kollegas beskryf hom as 'n besonder veelsydige en talentvolle mens wat deur harde werk en by uitstek dryfkrag op verskeie lewensterreine uitmuntend gepresteer het. As voorsitter van die Nasionale Pers Beperk (later Naspers genoem) – eers uitvoerende en later nie-uitvoerende voorsitter – asook stigter-voorsitter van die sogenaamde M-groep van maatskappye en later eweneens voorsitter van Sanlam, het hy tot een van die invloedrykste figure in die Suid-Afrikaanse perswese en sakewêreld uitgestyg.
Meer nogː onder sy voorsitterskap en met sy stukrag en seën sou Naspers in die 21ste eeu deur die geniale sakeman Koos Bekker uitgebou word tot een van die wêreld se toonaangewendste internetmaatskappye met 'n omset wat alle 20ste eeuse prestasies sou verdwerg. Benewens die internet en drukmedia, spits Naspers hom ook toe op televisie en ander vertakkings van die mediabedryf in 129 lande.
Vosloo se vele en intensiewe bedrywighede as sakeleier het hom nie daarvan weerhou om sy belangstelling en liefde vir die Afrikaanse taal en kultuur prakties uit te leef nie. Hy het veral bekendheid verwerf vir sy pogings en inisiatiewe om die Afrikaanse taal te beskerm en te bevorder, terwyl hy die stigting en uitbouing van die Klein Karoo Nasionale Kunstefees en ander feeste aktief gesteun en bevorder het. Hy was ook 'n inisieerder van die Stigting vir Afrikaans en die Afrikaanse Oorlegplatform.
Hy het hom eweneens in natuurbewaring verdiep en gou 'n leidende rol begin speel in Suid-Afrikaanse en internasionale instellings wat daarmee belas is. So was hy vyf jaar die Suid-Afrikaanse voorsitter van die Wêreldwye Natuurfonds (WWF, World Wide Fund for Nature) en was hy elf jaar raadslid van die Suid-Afrikaanse Nasionale Parke.
Sy prestasies op die verskillende terreine het nie ongemerk verbygegaan nie, soos blyk uit die groot aantal eerbewyse wat hy ontvang het.
Een van Vosloo se jongste inisiatiewe, in hierdie geval saam met sy vrou Anet, was die stigting in 2018/19 van Waarheid Eerste, 'n nie-winsgewende maatskappy om ondersoekende joernalistiek in die Media24-groep te ondersteun. Hieroor en oor sy memoires, Oor grense – 'n Lewe in die media in 'n tyd van verandering, word ondertoe in hierdie artikel meer vertel.
Jeugtyd en eerste jare in die joernalistiek
Vosloo se geboorte op Uitenhage, as die tweede seun van Jacobus Johannes Vermaak Vosloo, gebore 1902, en Hester Jacoba Combrinck, gebore Pienaar, was in die betreklike stilte voor die verwoestende storm van die Tweede Wêreldoorlog. Sy noemnaam, Ton, het hy in sy laerskooldae gekry. Hy het 1954 aan die Hoërskool Brandwag op Uitenhage gematrikuleer, met onderskeidings in Engels en Aardrykskunde. Van kleintyd het hy 'n belangstelling in die joernalistiek ontwikkel, en op skool het hy reeds bydraes vir die plaaslike koerant begin lewer.
Long John Silver's
Long John Silver's is 'n groep Amerikaanse kitskosrestaurante opgerig in 1969. Die bedryf was tot 2011 'n afdeling van Yum! Brands. Die restaurant spesialiseer hoofsaaklik in vis en ander seekosgeregte. Die naam en konsep is geïnspireer deur Robert Louis Stevenson se boek, Treasure Island. Die hoofkantoor is in Louisville, Kentucky geleë. Die eerste restaurant is in 1969 in Lexington geopen.
Ton Vosloo
Jeugtyd en eerste jare in die joernalistiek
In sy memoires onthou Vosloo die trauma van sy broer se vroeë dood en die letsel wat dit op 'n jong gemoed gelaat het: "Freddie word op Uitenhage langs Pa begrawe. Ek het ’n foto van (Ma) Hetta in swart met peuter Joan in wit op haar arm en ek langs Pa se Willys. Oom Bunny Pienaar, Ma se broer, en sy vyf seuns ontferm hom oor my en ek kuier by hulle op Despatch. Hy neem ons bioskoop toe op Uitenhage vir ’n matinee waar King Kong wys. Maar droefheid oor my broer oorval my en ek huil deur die fliek. Tot vandag toe het ek nog nooit weer na ’n King Kong-prent gaan kyk nie."
Daar was ook nie middele om 'n jong Ton na 'n universiteit te stuur nie. Nadat hy vergeefs 'n aanstelling as joernalis by 'n koerant probeer kry het, het hy hom by die Departement van Bosbou in Pretoria aangesluit, waar hy buitemuurs vir 'n BA-graad begin studeer het. In 1956 is sy ideaal verwesenlik om koerantman te word, toe hy as joernalis by die destydse Die Oosterlig in Port Elizabeth aangestel is.
Van Die Oosterlig het hy in 1958 na Die Landstem in Kaapstad geskuif. Hy is in 1960 getroud met 'n medejoernalis, Lorna van der Merwe, redakteur van die destydse tydskrif Mense en later van Fleur. Daarna het hy twee en 'n halwe jaar lank as politieke joernalis by die Sondagkoerant Dagbreek gewerk voordat hy hom met die stigting van die Sondagblad Die Beeld in November 1965 weer by die Nasionale Pers aangesluit het.
Dendrilla camera
Dendrilla camera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Ton Vosloo
Jeugtyd en eerste jare in die joernalistiek
Van toe af het hy vinnig opgang gemaak in die joernalistiek – steeds sy grootste liefde. Hy was Die Beeld se eerste politieke beriggewer waar hy gesaghebbend oor die politieke woelinge in die laat jare sestig geskryf het. In 1970 het hy die gesogte Nieman Fellowship verwerf, wat hom in staat gestel het om vir 'n jaar aan die Harvard-universiteit in Cambridge, Massachusetts, te studeer.
Dendrilla camera
Die spons behoort tot die genus Dendrilla en tot die familie Darwinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1936 deur De Laubenfels.
Ton Vosloo
Jeugtyd en eerste jare in die joernalistiek
Terwyl hy op Harvard was, het die twee Sondagkoerante Die Beeld en Dagbreek saamgesmelt en is Rapport gestig. Met sy terugkeer uit die Verenigde State het hy in 1971 Rapport se eerste nuusredakteur geword.
Vosloo as redakteur van Beeld
Beeld was destyds in 'n moordende sirkulasiestryd met die toenmalige Transvaler gewikkel. Dit was hier waar Vosloo sy staal getoon het. Hy het nie geskroom om baie lang ure te werk nie en onder sy leiding het Beeld die stryd beslissend gewen om die oggendmark in Transvaal in te palm.
As redakteur het hy sy koerant steeds verder uitgebou om dit later die eerste Afrikaanse dagblad te laat word wat meer as 100 000 eksemplare per dag verkoop het. Beeld se redaksionele beleid was sterk op hervorming en vernuwing gerig en as sodanig het dit een van die invloedrykste koerante in die land geword.
'n Voorbeeld van die sterk politieke leiding wat van Vosloo gekom het, was 'n opspraakwekkende rubriek onder sy eie naam in 1981 waarin hy gesprekvoering tussen die destydse Nasionale Regering en die verbode ANC bepleit het. Die rubriek het wêreldwye opslae gemaak en hom die gramskap van die destydse bewindhebbers op die hals gehaal. Dit was agt jaar voordat die regering in die geheim wel met die ANC gesprek begin voer het.
Vosloo as besturende direkteur van Nasionale Pers en sy aanstelling van Koos Bekker
Reeds toe hy adjunk-besturende direkteur was, het hy die visie gehad dat die Pers ter wille van oorlewing ander inkomstebronne sou moes soek omdat die gedrukte media se vernaamste inkomstebron – advertensies – erg geknou is toe televisie in 1976 in Suid-Afrika onder 'n staatsmonopolie ingestel is. Daar moes dus gediversifiseer word.
In dié tyd het hy kennis gemaak met Koos Bekker, wat toe in Amerika 'n studie van betaal-televisie gemaak het. Vosloo het besef dat betaal-TV dalk die oplossing vir die gedrukte media is en die geleentheid met albei hande gegryp.
Hy en Bekker het 'n span gevorm en 'n nuwe maatskappy, M-Net, gestig waarby al die groot persgroepe met dagblaaie in die land betrek is. Ná lang en taai onderhandelinge met die destydse regering is 'n lisensie vir betaal-TV in Suid-Afrika bekom.
Later het ander selfstandige maatskappye uit M-Net gespruit soos Multichoice Beleggings (MIH), die selfoongroep M-Cell, die internetgroep M-Web en Supersport. Naspers se noue betrokkenheid by die M-familie met Vosloo steeds as voorsitter van die filiale in die M-groep, het aan Naspers 'n toonaangewende belang in die ontluikende elektroniese en inligtingstegnologie in die land gegee.
Op 12 September 1994 is 'n groot mylpaal in die Pers se geskiedenis bereik toe Naspers onder Vosloo se leiding op die Johannesburgse Aandelebeurs genoteer is. Dit is opgevolg met noterings van MIH en daarna Open TV op die Nasdaq in New York.
Naspers en die inligtingstegnologie – onder Ton Vosloo as voorsitter word die maatskappy tot 'n internasionale mediareus omgeskep
Daar was by geleentheid groot voorspoed op gelyk grond, dog ook insinkings weens onverwagte slaggate, soos 'n ploeër maar te wagte kan wees op 'n algehele braakland, vertel 'n oud-kollega. Maar, ondanks die onvoorspelbare wipperigheid van die markte, het daar met Vosloo se hand aan die ploeg 'n bloeityd vir die Nasionale Pers ( van 1997 bekend as Naspers) aangebreek. Benewens die inisiatief met die M-familie het Naspers honderde miljoene rande belê in nuwe drukgeriewe vir sy koerante en tydskrifte, terwyl talle nuwe publikasies in die koerant- en tydskrifsektor die lig gesien het. Met die verloop van jare is die Engelse mark betree met tydskrifte soos You, Women’s Value en Finance Week benewens die vroeëre Fair Lady.
In dié tyd was hy ook president van die vorige Nuusblad-Persunie (NPU) en het hy in 1992 die Suid-Afrikaanse afvaardiging gelei na die tweejaarlikse beraad van die internasionale koerantgemeenskap F.I.E.J. (nou die World Association of Newspapers) in Praag, waar Suid-Afrika weer lidmaatskap na die sanksiejare verkry het.
Soos Vosloo die visie gehad het om na die tegnologie te diversifiseer, het hy ook besef dat swart bemagtiging en diversifikasie op die mediatoneel nie agterweë kon bly nie. Daarom het Naspers hom ook op die swart mark begin toespits en is publikasies soos die Sondagkoerant City Press en tydskrifte soos Drum en True Love verkry en uitgebou.
Op die gebied van bemagtiging het Naspers R200 miljoen se aandele aan sogenaamde agtergeblewe gemeenskappe beskikbaar gestel. Met die skema, bekend as die Welkom-skema, het Naspers Media 24 se aandeelhouers verdubbel.
Met die diversifikasie van die Engelse en swart markte het Naspers uitvoering gegee aan Vosloo se credo vir die maatskappy: Ons publiseer vir 'n volle samelewing. Later is dit met 'n nuwe credo opgevolg -- vooruitgang deur kommunikasie.
Wat Vosloo se welslae as sakeman so merkwaardig maak, sê oud-kollegas, is dat hy geen formele finansiële of ekonomiese opleiding gehad het nie. Deelnemende bestuur deur 'n topspan wat hy om hom versamel het, was vir hom van kritieke belang. Sy taak was om sy span te motiveer en konstruktief te lei.
Op 30 September 1997, kort ná sy sestigste verjaardag, het hy die teuels as uitvoerende voorsitter van Naspers neergelê en as nie-uitvoerende voorsitter opgetree totdat hy in 2015 uitgetree het. Vosloo se laaste optrede as uitvoerende hoof in 1997 was om volle beheer oor Rapport te verkry om sodoende weg te breek van die 50/50-vennootskap. Dit was 'n ontwikkeling wat Vosloo en baie Naspersers besonder na aan die hart gelê het omdat dit 'n lank gekoesterde ideaal was om die aandeelhouding van 50 persent van Perskor in die destydse Rapport-Uitgewers te bekom.
Oor die wenspan Vosloo-Bekker het prof. Anton Harber, hoogleraar in die joernalistiek aan die Universiteit van die Witwatersrand, by geleentheid geskryf: "Bekker had made all these moves with Ton Vosloo right behind him ... But a big part of the credit belongs with Vosloo, the corporate pater-familias who spotted Bekker at the age of 31 and has backed him ever since, even when things looked dire."
Toekennings en bekronings, drie eredoktersgrade – en nog meer
Vir sy uitmuntende prestasies op die verskillende lewens- en saketerreine is Ton Vosloo gereeld vereer. In 1987 is hy deur die Vereniging van Geakkrediteerde Reklamepraktisyns aangewys as Media-Innoveerder van die Jaar en in 1989 was hy die wenner van die Protea-prys as bemarkingsman van die jaar.
In Mei 1992 het hy 'n erepenning van die Technikon Pretoria ontvang vir sy bydrae om die voortbestaan van die media se vryheid in Suid-Afrika te verseker. Dit is later opgevolg met 'n ere-doktorsgraad van die inrigting. Later is hy vereer as Die Burger se Sakeleier van die Jaar en in November 1992 het Business Times hom as een die Top Vyf Sakemanne van die jaar aangewys.
Vosloo kan ook twee ander eredoktorsgrade by sy naam voeg: die graad D.Phil., in 1994 toegeken deur die Potchefstroomse Universiteit vir sy diens en bydraes op die terreine van kommunikasie en die behoud en ontwikkeling van Afrikaans; en die graad D.Com. van die Universiteit Stellenbosch in 2001 vir sy sake-uitnemendheid en die bevordering van Afrikaans.
In 1998 is hy bekroon met die M.S. Louw-medalje van die Afrikaanse Handelsinstituut vir besondere prestasie in die sakesektor. In dieselfde jaar het hy die Orde van die Wit Roos – die hoogste Finse eerbewys – ontvang vir Naspers se jarelange handelsverbintenisse met die papierproduserende Finland, asook vir sy inisiatiewe met die Afrikaanse taal.
Vosloo-familieboek, familiesake, aftrede, nog inisiatiewe en Vosloo se memoires
Ondanks die leiersrol wat Vosloo vervul het in sekere van die mees dinamiese maatskappye in die land, vertel oud-kollegas, het hy 'n innemende en beskeie mens gebly vir wie lees een van sy groot genietinge in die lewe is. Hy was getroud met Lorna en uit die huwelik is een dogter, Nissa, gebore wat, net soos haar ouers, die joernalistiek as loopbaan gekies het.
In 2003 het Vosloo ’n familieboek oor die Vosloos uitgegee, met die titel Nuttige burgers. Die navorsing is gedoen deur die genealoog Daniel Malan Jacobs. In Ton Vosloo se voorwoord skryf hy die Vosloos het heelwat individualisme in hul gene opgesluit. "'n Kenmerk is dié van praktiese mense wat aangevuur word deur vergesigte. Hulle kon en het dinge gedoen, oorwegend konstruktief. Nuttige landsburgers!"
Vosloo is in 2001 getroud met Anet, dogter van oud-regter Jan Johannes Strydom en Florence Wills. Skoonma Florrie was op haar dag 'n Springbok-atleet en lid van die vroue-aflosspan wat in 1950 in Kimberley 'n wêreldrekord in die destydse 4x110 tree-aflos opgestel het. Skoonpa Jan was in sy storm-en-drang-jare eweneens 'n geïnterneerde op Koffiefontein, saam met latere bekendes soos John Vorster, Kowie Marais en die Vosloos Hannes en Dormehl. Oud-regter Strydom se spannende belewenisse uit daardie tyd is opgeteken in die boekie  Oupa Jan se Boek, wat ook deur Vosloo uitgegee en in 2002 met sy tagtigste verjaardag aan die oud-regter oorhandig is.
Ná sy aftrede het Vosloo sy ander belangstellings voortgesit, Hy dien in die Hiemstra-Trust wat die saak van die Afrikaanse boek en kultuurlewe bystaan; hy is trustee van Eseltjiesrus, wat verwaarloosde donkies op hul oudag bystaan en hy was jare voorsitter van die Kaapstadse Filharmoniese Orkes en is nou voorsitter van die Orkes se beleggingstrust.
In 2018/19 het Vosloo en sy vrou Anet 'n inisiatief begin met die naam Waarheid Eerste. Dit is 'n nie-winsgewende maatskappy met die doel om ondersoekende joernalistiek in die Media 24-groep te ondersteun. Die Vosloos glo ondersoekende joernalistiek is geweldig belangrik vir die voortbestaan van 'n korrupsievrye Suid-Afrika. Dit het 'n deurslaggewende rol gespeel om grootskaalse bedrog in die samelewing aan die kaak te stel en die egpaar glo dat die bestryding van die euwels volgehou moet word.
Hierdie inisiatief is voorgegaan deur twee bydraes aan die Universiteit Stellenbosch om die departement van joernalistiek te ondersteun om sy taak uit te bou.
Ná 2015 het Ton Vosloo sy memoires geskryf, Oor grense – 'n Lewe in die media in 'n tyd van verandering. Hy het dit ook in Engels laat publiseer om, soos hy sê, 'n groot deel van die samelewing in te lig oor die Afrikaanse leefwêreld.
In 'n voorwoord skryf die bekende sakeleier Hendrik du Toit, mede-besturende direkteur van die internasionale Investec-groep: “Toe Ton Vosloo en 2015 uittree ná 59 jaar se verbintenis met Naspers, het die suksesvolste kombinasie van voorsitter en uitvoerende hoof wat Suid-Afrika nog gesien het, tot 'n einde gekom. Vosloo het Koos Bekker toegelaat om een van die wêreld se mees aanpasbare media-ondernemings – vandag een van die wêreld se toonaangewendste internetmaatskappye – te bou. Dis 'n leierskapkombinasie waarvan baie besighede net kan droom.”
Erkenning
Verreweg die grootste deel van hierdie artikel, effens aangepas vir tydsverloop, kom uit ’n skrywe deur Alf Ries en Hennie van Deventer in die familieboek Die Vosloos — nuttige landsburgers, saamgestel en nagevors deur die genealoog Daniel Malan Jacobs, en in 2003 uitgegee deur Ton Vosloo.
Umshumayeli Wendaba
Umshumayeli Wendaba was die eerste koerant wat in Suid-Afrika in 'n swart taal, Xhosa, uitgegee is van 1837 tot 1841.
Die koerant is deur die Wesleyan Mission Society in Grahamstad (Oos-Kaap) gestig. Die eerste tien uitgawes (1837-1839) is in Grahamstad uitgegee, en die laaste vyf (1840-1841) in Peddie. Die eerste en vyfde uitgawes van die publikasie was 10 bladsye lank, en die ander 13 uitgawes was 8 bladsye elk.
Verwysings
uitgegee
Carina-dwergsterrestelsel
Die Carina-dwergsterrestelsel of PGC 19441 is ’n satellietstelsel van die Melkweg in die sterrebeeld Kiel (Carina). Dit is in 1977 met die UK Schmidt-teleskoop ontdek deur Cannon en ander.
Carina beweeg teen ’n snelheid van 230 km/s weg van die Melkweg. Dit lyk of dit miljarde jare gelede ontstaan het ná die vorming van die Melkweg se ander satellietstelsels, aangesien sy oudste sterre jonger as 7 miljard jaar is. Dit is dus redelik jonk in vergelyking met die Melkweg, wat na raming sowat 13,6 miljard jaar gelede gevorm het – byna saam met die res van die heelal. Dit het waarskynlik ’n komplekse geskiedenis, met drie moontlike afsonderlike uitbarstings van stervorming. Dit word ook deur die Melkweg se swaartekrag beïnvloed.
Sing vir die harlekyn
Sing vir die Harlekyn is 'n Afrikaanse rolprent wat in 1980 deur Rand Films uitgereik is. Johann Schutte was die vervaardiger en F.C. Hamman die regisseur. Anton Goosen het die musiekverwerking behartig.
Storielyn
Sing vir die Harlekyn is 'n musiekrolprent met Sonja Herholdt in die hoofrol as Tina. Dit is die verhaal van Diederik, 'n vuurtoringwagter wat droom van die dag wanneer sy dogter geleerd sal terugkom as onderwyseres om klas te gee onder hulle mense aan die Weskus. Tina droom egter van groter hoogtes en sterstatus met haar sang. Sy druip haar eerste jaar op universiteit tot haar pa se diepe teleurstelling, maar Niek, 'n jarelange vriend, glo dat drome die begin van alles is. Hy praat haar moed in en met die simpatieke ondersteuning van Charlie die harlekyn, betree sy die pad na sukses. Dit is 'n hartseer suksesverhaal, propvol musiek en speel af op Paternoster aan die Weskus en in Johannesburg.
NG gemeente Swellendam
Die NG gemeente Swellendam is die enigste gemeente van die NG Kerk op die geskiedkundige Overbergse dorp met dieselfde naam.
Eers 53 jaar ná die proklamering van die distrik Swellendam en die aanlê van die drosdy en die dorp aan die voet van die Langeberg, het die stigting van die gemeente Swellendam in 1798 deur die opdrag van die goewerneur tydens die eerste Engelse besetting van die Kaap, lord George Macartney, plaasgevind.
Swellendam, met sy ryke tradisie en interessante verlede, is die sewende oudste gemeente van die NG Kerk. Binne die gebied van die oorspronklike gemeente is met die jare meer as 15 gemeentes gestig. Met die driehonderdjarige viering in 1952 van die volksplanting aan die Kaap het die gemeente geografies ’n gebied van 50 by 50 myl (80 x 80 km) beslaan, waarbinne sy 2 650 lidmate en 4 100 siele gewoon het, met gereelde kerkplekke in sale en selfs ’n kerkgebou in die buitewyke. Ondanks die inlywing van Swellendam-Wes by die moedergemeente, was dié se lidmaattal 1 184 en sy sieletal 1 451.
Die eerste kerkgebou was in gebruik van 1802 tot 1910, toe hy afgebreek is en plek gemaak het vir die nuwe met sy 1 200 sitplekke. Dis in 1911, tydens die dienstyd van ds. A.G. du Toit, ingewy. Die eerste 43 jaar van sy bestaan het die gemeente gebuk gegaan onder ’n sware skuldelas wat deur die bou van die eerste kerk veroorsaak is.
Ds. J.H. von Manger was die eerste van die meer as 30 evangeliedienaars wat die gemeente benewens ’n hele paar hulppredikers bedien het. Vanaf 1908 is gebruik gemaak van ’n hulpleraar en sedert 1917 is die werksaamhede deur ’n eerste en tweede predikant behartig. Sedert 1944 het die gemeente twee medeleraars en tussen 1948 en 1950 was hier drie medeleraars.
Dr. William Robertson, na wie die dorp Robertson genoem is, het die langste dienstyd in die gemeente gehad, naamlik 38 jaar. Ds. D.J. Malan kon slegs 10 maande lank die gemeente bearbei voor sy vroeë dood (1905), hoewel sy geestelike spore dekades later nog waarneembaar was.
Tye van buitengewone geestelike seëninge en herlewings kenmerk die gemeentelike geskiedenis en het baie bygedra tot sy ryke verlede. In 1948 is die 150-jarige bestaan van die gemeente feestelik gevier en sy geskiedenis saamgevat in ’n gedenkboek onder die opskrif Een en ’n halwe Eeu van Genade.
Gertrude Coghlan
Gertrude Coghlan (1 Februarie 1876 – 11 September 1952) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent The Royal Box (1914).
Dendrilla cruor
Dendrilla cruor is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dendrilla en tot die familie Darwinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Carter.
Imvo Zabantsundu
Imvo Zabantsundu (Mening van die swart mense) was die eerste onafhanklike swart koerant in Suid-Afrika. Dit is deur Thanda Press in King William's Town uitgegee en het gedien as 'n koerant vir swart lesers in Suid-Afrika. Die koerant wat vir die eerste keer in 1884 uit gegee is, se eerste redakteur was John Tengo Jabavu. Artikels is in Engels en Xhosa gepubliseer. Van 27 Augustus 1901 tot 8 Oktober 1902 tydens die Tweede Vryheidsoorlog is die koerant verbied. Dit het later in die besit van Perskor gekom, maar publikasie is in 1998 gestaak.
Ranger 8
Ranger 8 was 'n onbemande Amerikaanse ruimtetuig en deel van NASA se Ranger-program. Die doel van die sending was om foto's van die Maan se oppervlak te neem en data in te samel ter voorbereiding van die Apollo-program. Dit was die tweede suksesvolle sending van die Ranger-program; sy voorganger, Ranger 7, is ook as suksesvol beskou.
Gedurende sy missie het Ranger 8 altesaam 7 137 beelde van die maan in die laaste 23 minute van sy sending na die aarde gestuur voordat dit teen die Maan op Mare Tranquillitatis gebots het. Hierdie was die tweede suksesvolle sending van die Ranger-program na Ranger 7 se sukses. Ranger 8 se ontwerp en doelwit was feitlik identies aan dié van Ranger 7. Dit het oor ses vidikon televisiekameras beskik: twee wyehoekkameras en vier nouhoekkameras. Die doelwit was om foto's van die maan se oppervlakte te neem.
Algemeen
Ranger-program ruimtetuie was oorspronklik vanaf 1959, in drie groepe, meer bekend as blokke. Rangers 6, 7, 8 en 9 was Blok III-ontwerpe.Die ruimtetuig het uit 'n seskantige aluminiumbasis bestaan wat 1,5m wyd was waarop die aandrywingstelsel en die krageenhede gemonteer was. Bo-op dit was 'n koniese toring waarin die televisiekameras geïnstalleer was. Daar was twee sonpanele aan die teenoorgestelde kante van die basis geheg, elk 739mm wyd en 1537mm lank. Van punt tot punt was die sonpanele 4,6m lank. Daar was ook een hoëwinsantenne met skarniere aan een van die hoeke gemonteer, weg van die sonpanele. Die antenne kon dus gerig word. Daar was ook 'n silindriese, half-omni-gerigte antenne bo-op die koniese toring. Die totale hoogte van die ruimtetuig was 3,6m.
Aandrywing vir die middebaan korreksie was verskaf deur 'n 224-N stukrag mono-aandrywingsmidde hidrasien enjin met vier stuwers. Oriëntasie- en posisiebeheer oor drie asse is moontlik gemaak deur twaalf stikstofgasstuwers gekoppel aan 'n stelsel van drie giroskope, vier primêre sonsensors, twee sekondêre sonsensors en 'n aardsensor. Elektrisiteit is voorsien deur 9 792 silikon sonselle wat in die twee sonpanele is en oor 'n oppervlakte van 2,3 m² versprei is. Die sonselle het 200 W geproduseer en het die twee 1200 watt-uur AgZnO batterye gelaai. Die batterye het 'n kapasiteit van nege ure gehad wat hulle aan elk van die twee kommunikasie- en televisiekettings verskaf het. Daar was ook twee 1 000 watt-uur AgZnO batterye wat krag gestoor het vir die ruimtetuig se eie gebruik.
Kameras
Daar was ses vidikon televisiekameras aan boord: twee wyehoekkameras (kanaal F, kameras A en B) en vier nouhoekkameras (kanaal P) om die sendingdoelwitte te bereik. Die kameras was in twee aparte kettings gerangskik, elk kon onafhanklik werk met sy eie kragbron, tydreëlaar en senders om die grootste mate van betroubaarheid en waarskynlikheid te gee dat hoëkwaliteit televisiebeelde verkry sou word. Daar was geen ander eksperimente aan boord nie.
Kommunikasie
Kommunikasie het geskied deur een kwasi-alomgerigte laewinsantenne en 'n paraboliese hoëwinsantenne. Die senders aanboord het 'n 60W TV-kanaal F teen 959.52MHz, 'n 60W TV-kanaal P teen 960.05MHz en 'n 3W transponderkanaal 8 teen 960.58MHz ingesluit. Die telekommunikasietoerusting het die saamgestelde videosein van die TV-kamerasenders omgeskakel na 'n radiofrekwensiesein sodat dit via die ruimtetuig se hoëwinsantenne na die aarde gestuur kon word. Daar was genoegsame bandwydte verskaf om videos van beide die nou- en wyehoek TV-kameras te kan hanteer.