cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zambezikurper
Habitat
Die vis word in 'n groot verskeidenheid habitatte aangetref waar daar gewoonlik beskerming is soos plante of boomwortels. Hulle vreet insekte, vissies en eiers en larwes van ander vissies. Hulle is weer die slagoffers van kormorante. Die wyfie is 'n mondbroeier en lê haar eiers in die somer.
Witsand
Witsand is 'n vissersdorpie en vakansieoord by die mond van die Breederivier aan die Wes-Kaapse kus, naby Port Beaufort, Suid-Afrika (Nota: moenie verwar met Fort Beaufort nie). Die dorpie ontleen sy naam aan die lang wit strande. Die dorpie is ook gewild onder die hengelaars omrede die groot verskeidenheid lynvis wat hier gevang kan word. Die strand is as 'n blouvlagstrand gesertifiseer.
Witsand se baai word beskou as die walvis-kraamsaal van die Suid-Afrikaanse kuslyn.
Sabtega
Sabtega is ´n seun van Kus.
Sommige sien ´n verband tussen "Sabtega" en "Samydake", ´n stad aan die oostelike oewer van die Persiesese Golf, en ook ´n rivier. Ander weer vermoed dat dit ´n gebied in die suidelike Arabië is.
Verwysings in die Bybel
Genesis 10: 7, 1 Kronieke 1: 9
The Good Terrorist
The Good Terrorist (Afrikaans: Die Goeie Terroris) is 'n politieke roman deur Doris Lessing wat die eerste keer in 1985 gepubliseer is. Die roman se intrige het te doen met 'n naïewe jong dame wat saam met 'n groep radikales in Londen bly en wat betrokke raak by hulle terroriste-bedrywighede. Lessing se inspirasie vir die roman is afkomstig van die werklike bomaanval op Harrods-winkel in 1983 deur die Ierse Republikeinse Leër (IRA), en put verder ook uit haar eie jeugdige kommunistiese oortuigings.
Sy was 'n lid van die Britse Kommunistiese Party, maar het na die Hongaarse opstand van 1956 die party verlaat. Sommige beoordelaars het die roman 'n satire genoem, terwyl Lessing dit humoristies noem. Die titel is 'n oksimoron wat Alice se ambivalente aard beklemtoon.
The Good Terrorist verdeel resensente. Sommige het die boek se insig en karakterisering geprys, ander het die styl en die karakters se gebrek aan diepte uitgewys. Een kritikus het Lessing se "sterk beskrywende prosa en presiese karakteriserings" gekomplimenteer. Nog het haar "briljante weergawe van die soort individue wat terroristedade pleeg". Nog een het dit "verrassend eenvoudig" genoem en die karakters "triviale of tweedimensionele aan bande gelê deur selfbedrog". The Good Terrorist was op die kortlys vir die Booker-prys en het die Mondello-prys en die WH Smith-literêre toekenning gewen.
Storielyn opsomming
The Good Terrorist is in die subjektiewe derde persoon geskryf, vanuit die gesigspunt van Alice, 'n werklose politiek en ekonomie gegradueerde in haar middeldertigerjare wat van kommune tot kommune dryf. Sy word gevolg deur Jasper, 'n gegradueerde wat sy ingeneem het in 'n studentekommune waar sy vyftien jaar tevore gewoon het, wat op haar teer. Alice het verlief geraak op hom, gefrustreerd deur sy hoogdrawendheid en ontluikende homoseksualiteit. Sy beskou haarself as 'n revolusionêre aktivis wie teen "fascistiese imperialisme" veg, maar is steeds afhanklik van haar ouers, wat sy met minagting behandel. In die vroeë tagtigerjare sluit Alice by 'n groep eendersdenkende kamerade in 'n vervalle huis in Londen aan. Ander lede van die groep is Bert, sy oneffektiewe leier, 'n lesbiese paartjie, die moederlike Roberta en haar onstabiele en brose vennoot Faye.
Die verlate huis is in 'n toestand van verval en deur die stadsraad geoormerk vir sloping. In die lig van die onverskilligheid van haar kamerade, neem Alice haarself op om die huis skoon te maak en te herstel. Sy oortuig ook die owerhede om die elektrisiteits- en watervoorsiening te herstel. Alice word die huis se "moeder", kook vir almal en onderhandel met die plaaslike polisie. Die lede van die groep behoort aan die Communist Centre Union (CCU), en neem deel aan betogings en stakings. Alice raak betrokke by sommige van hierdie aktiwiteite, maar sy spandeer die meeste van haar tyd aan die huiswerk.
Om vir die stryd nuttiger te wees, reis Jasper en Bert na Ierland en die Sowjetunie om hul dienste aan die IRA en die KGB te bied, maar word afgekeur. 'n Meer georganiseerde groep van revolusionêres trek by die buurhuis in en begin Alice se huis as 'n wapenkanaal gebruik, waarteen Alice beswaar maak. Geheimsinnige vreemdelinge besoek die groep en bevraagteken hulle besluitneming.
Die kamerade besluit om self op te tree, en noem hulself die "Freeborn British Communists". Hulle begin met plofstof eksperimenteer en bou 'n motorbom. Alice ondersteun nie hierdie aksie nie, maar aanvaar die meerderheidsbesluit. Hulle teiken 'n luukse hotel in Knightsbridge, maar hul onervarendheid lei tot die voortydige ontploffing van die bom, wat Faye en verskeie verbygangers doodmaak. Die oorblywende kamerade, wat geskud word deur wat hulle gedoen het, besluit om die huis te verlaat en te verdeel. Alice, ontnugter deur Jasper, verkies om hom nie te volg nie omdat sy soveel moeite gedoen het met die huis. Ten spyte van haar aanvanklike bedenkings oor die bomaanval, voel Alice die behoefte om hul aksies teenoor ander te regverdig, maar besef dit sal vrugteloos wees omdat "... gewone mense eenvoudig nie verstaan het nie." Sy erken dat sy nou 'n terroris is, maar sy kan nie onthou wanneer die verandering gebeur het nie.
Agtergrond
Doris Lessing se belangstelling in politiek het in die 1940's begin toe sy in Suid-Rhodesië (nou Zimbabwe) gewoon het. Sy was aangetrokke tot 'n groep of "kwasi-kommuniste en het by 'n tak van die Left Book Club in Salisbury (nou Harare) aangesluit. Later, gemotiveer deur die konflikte wat voortspruit uit rasse-segregasie wat destyds prominent in Rhodesië was, het sy ook by die Southern Rhodesian Labour Party aangesluit. Lessing het in 1949 na Londen verhuis en haar skryfloopbaan daar begin. Sy het in die vroeë 1950's 'n lid van die Britse Kommunistiese Party geword en was aktief in die veldtog teen die gebruik van kernwapens. Teen 1964 het Lessing ses romans gepubliseer, maar het na die Hongaarse opstand van 1956 ontnugter geword met Kommunisme. Nadat sy The Sufis deur Idries Shah gelees het, het sy haar aandag verskuif na die Soefisme, 'n Islamitiese geloofstelsel. Dit het haar aangespoor om haar vyf-volume "ruimtefiksie"-reeks te skryf, Canopus in Argos: Archives , wat op Soefi-konsepte gesteun het. Die reeks is nie goed ontvang deur sommige van haar lesers nie, wat gevoel het dat sy haar "rasionele wêreldbeskouing" verlaat het.
The Good Terrorist was Lessing se eerste boek wat na die Argos-reeks gepubliseer is. Dit het verskeie reaksies van beoordelaars uitgelok, waaronder: "Lessing het na die aarde teruggekeer", en "Lessing keer terug na die werklikheid." Verskeie kommentators het The Good Terrorist as 'n satire getipeer, terwyl Lessing dit humoristies noem. Sy het gesê:
“Dit is nie 'n boek met 'n politieke stelling nie. Dit is ... oor 'n sekere soort van politieke persoon, 'n soort van selfgestylde revolusionêre wat slegs deur welgestelde samelewings geproduseer kan word. Daar is baie speelse toneelspel wat ek nie dink jy sal vind in ultra - linksrevolusionêres in samelewings nie, waar hulle 'n onmiddellike uitdaging het.”
Lessing sê sy was geinspireer om The Good Terrorist te skryf deur die IRA-bomaanval op die Harrods-afdelingswinkel in Londen in 1983. Sy het onthou dat "...die media berig het gesuggereer dat dit die werk van amateurs was. Ek het begin dink, watter soort amateurs kon hulle gewees het?" en het besef "...hoe maklik dit vir 'n kind kan wees om nie te weet wat hy of sy doen nie, om in 'n terroriste-groep te dryf." Lessing het Alice al in gedagte gehad as die sentrale karakter: "Ek ken verskeie mense soos Alice-hierdie mengsel van ... moederlike omgee ... en wat kan dink daaraan om groot getalle mense sonder 'n oomblik se arseling te dood." Sy beskryf Alice as "rustig komiese " omdat sy so teenstrydig is. Sy het gesê sy is verbaas hoe sommige van die karakters (behalwe Jasper, Alice se liefdesbelangstelling) ontwikkel het, soos die pil-drinker en brose Faye wat 'n "vernietigde persoon" geword het.
Platinumgroep
Die platinumgroep word deur die elemente van die groepe 8, 9 en 10 van die periodieke tabel gevorm.
Dit is tans 'n min of meer informele groep, maar in vroeër weergawes van die periodieke tabel, wat net 8 kolomme geken het, is hulle saam in die laaste kolom VIIIB geplaas. Daar is ook ooreenkomste in hulle gedrag en voorkoms. Hulle is almal waardevol en vind baie aanwendings.
Die elemente van die eerste ry van hierdie groep (4de periode van die tabel) is die volopste in die aardkors hoewel die aarde se kern baie meer van hulle bevat. Die kern bestaan hoofsaaklik uit yster en nikkel.
Die elemente van die tweede en derde ry (5de en 6de periode) is seldsaam in die aardkos. Hulle is taamlik swaar en het in die aarde se geskiedenis na sy kern gesak. Asteroïede bevat egter dikwels hoë konsentrasies van hulle. Dit verklaar die dun iridiumlagie wat gevind word op die Kryt-Paleogeen-grens. Ertse wat dit bevat is op aarde nogtans seldsaam. Die minerale wat dit bevat word PGE-minerale genoem en elemente van hierdie groep kom dikwels saam voor. Hierdie elemente is kosbaar. (Rodium is die kosbaarste een). Daar is veel toepassings, hoofsaaklik as katalisators. Die elemente is edelmetale wat nie maklik deur oksidatore aangetas word nie en veral Os en Ir het 'n uitsonderlik hoë digtheid, ong. 25 g/cm3, wat meer as twee keer lood s'n is.
Alle elemente word deur 'n taamlik groot getal oksidasietoestande gekenmerk, wat ook uitsonderlik hoog kan wees (8 vir Os en selfs 9 vir Rh).
Die elemente van die vierde ry (7de periode) is kunsmatig en uiters onstabiel. Hulle word tradisioneel nie tot hierdie groep gereken en sal dalk geen toepassings vind nie.
Legenda
Pous Sabinianus
Sabinianus was die 65ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Sabinianus is gebore in Blera (nou Bieda) by Viterbo, Italië, die seun van Bonus. Op 13 September 604 volg hy Pous Gregorius I op nadat keiser Phokas sy aanstelling goedgekeur het en regeer tot sy dood op 22 Februarie 606. Hy word opgevolg deur Pous Bonifatius III. Die naam ‘Sabinianus’ verwys na die Sabyne 'n stam wat noord-oos van Rome gewoon het'.
Pontifikaat
Hy werk onder sy voorganger Pous Gregorius I en is vanaf 593 pouslike gesant in Konstantinopel. Hy het die standpunt van die kerk nie sterk uitgedra nie en nie kragdadig opgetree nie. Hy keer terug na Rome in 595. Hy word sendeling in Gallië en word stadig bevorder tot hy uiteindelik pous word.
Die gebruik om kerkklokke te lui voor die diens, word aan Pous Sabinianus toegeskryf. Tydens 'n hongersnood in Rome het hy graan uit die pouslike voorraad aan die armes verkoop, waar sy voorganger dit gratis gegee het.
Hy bemiddel die vrede tussen Smaragdus van Ravenna en koning Agilulf van die Lombarde
Ágreda
Ágreda is 'n stad en munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
KSV Klein-Karben
KSV Klein-Karben is 'n sportklub in Karben in die deelstaat Hessen, Duitsland. Die klub is veral bekend vir sy sokkerafdeling. Klein-Karben is 'n dorpsdeel van Karben.
Nieuwoudtville-tolbos
Die struik word 1.7 m hoog en blom van Augustus tot September. Die plant is eenslagtig en daar is afsonderlike plante met manlike- en vroulike blomme, wat deur die werking van klein kewers bestuif word. Die plant groei op hellings op hoogtes van 680 tot 860 m.
In Engels staan dit as die Nieuwoudtville conebush bekend.
Phil Brown (akteur)
Phil Brown (30 April 1916 – 9 Februarie 2006) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente State Fair (1945), Star Wars: Episode IV - A New Hope (1977), Superman (1978), en Chaplin (1992).
Katrina Milosevic
Katrina Milosevic is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent I Love You Too (2010) en in die televisiereekse Neighbours (1985), Stingers (1998), en Wentworth (2013).
Ben, in the World
Ben, in the World is 'n roman deur Doris Lessing wat die eerste keer in 2000 gepubliseer is. Dit is die opvolgverhaal van haar 1988 roman The Fifth Child. Dit skets die lewe van 'n buitestaander, en Lessing gebruik haar hoofkarakter in hierdie roman om kommentaar te lewer op 'n samelewing wat 'n groot omwenteling ondergaan.
Manaen
Manaen (die Griekse vorm van "Menahem") was ´n Christen in Antiochië wat leraar en profeet was. Hy het saam met Herodes Antipas grootgeword, of as sy maat of as sy pleegbroer.
Verwysings in die Bybel
Handelinge 13: 1
Kenneth Meshoe
Eerw. Kenneth Rasalabe Joseph Meshoe is die President van die Afrika Christen Demokratiese Party in Suid-Afrika.
Kenneth Meshoe is op 18 Januarie 1954 in Pretoria gebore as die vierde van sewe kinders. Hy het sy Matrieksertifikaat voltooi in 1972, en het in 1975 gegradueer aan die Universiteit van die Noorde met 'n Sekondêre Onderwysdiploma. In 1976 tree hy in die huwelik met Lydia; hulle het drie kinders.
In 1976 sluit Kenneth en Lydia aan by Christ For All Nations, en hy is sedert Februarie 1980 een van Reinhard Bonnke se mede-evangeliste.
Finnie van der Walt
duimnael|300px|regs|Mev. Finnie en ds. [[J.G.H. van der Walt.]]
Finnie van der Walt (née Venter, Venterstad, 18 Mei 1879 – 1 Maart 1937) was amper 40 jaar lank predikantsvrou in die Gereformeerde Kerk.
Kenneth Meshoe
In 1988, begin Kenneth 'n onafhanklike kerk bekend as die Hope of Glory Tabernacle, wat sedertdien goed gegroei het.
Finnie van der Walt
Van der Walt was ’n dogter van J.A. Venter en sy eggenote. Ná haar huwelik met ds. J.G.H. van der Walt het hulle die moeilik jare van die Tweede Vryheidsoorlog in die gemeente Barkly-Oos beleef waar hy bevestig is in 1899 en eindelik sou bly tot 1904. Haar man is op 16 Julie 1904 na die Gereformeerde kerk Middelburg, Kaap, beroep en op 26 Augustus het hy die kerkraad in kennis gestel dat hy die beroep aanvaar. Hy is op 9 Oktober 1904 bevestig te Middelburg, die begin van ’n besonder lang dienstyd wat sou strek tot die aanvaarding van sy emeritaat op 17 April 1939. Hierna het ds. Van der Walt (met 'n kort onderbreking) op Middelburg bly woon tot hy op 6 Februarie 1956 oorlede is. Hy is weer getroud ná sy vrou se dood.
Kenneth Meshoe
In Desember 1993, begin hulle 'n politieke party wat gebaseer is op bybelse beginsels en noem dit die Afrika Christen Demokratiese Party (ACDP), waarvan Meshoe die eerste en dienende president is.
Finnie van der Walt
Ds. Van der Walt was sowat 35 jaar lank die plaaslike leraar en hy het altesaam sowat 50 jaar op die dorp gewoon. Hy moes leiding gee in die moeilike jare ná die Driejarige Oorlog; hy moes uit die Bybel die koers aandui in die moeilike tye van die griepepidemie en depressie; hy moes aan die roer staan toe ook op die groot wêreldtoneel storm geheers het (1914–'18) en toe Suid-Afrika weer ervaar het wat rebellie is. M.D. van der Vyver skryf in die gemeente se eeufeesgedenkboek: "Die krag en betekenis van hierdie lang bedieningstyd is vir my egter bo alles daarin geleë dat sterk na binne gearbei kon word, dat 'n voortdurende bediening van die Woord die gemeente sterk ten goede was."
Kenneth Meshoe
Gedurende die April 1994 verkiesings het die ACDP twee setels in die nasionale parlement verower, en drie in die provinsiale parlement. In die 1999 verkiesing, het hul steun met meer as 300% toegeneem deurdat hulle 7 setels in die nasionale parlement verower het, en 4 in die provinsiale wetgewers. In April 2004 neem die party se verteenwoordiging in die nasionale parlement (7 parlementslede) en die provinsiale wetgewers (8 lede) verder toe.
Finnie van der Walt
Toe die Van der Walts die pastorie op Middelburg betrek, het die gesin twee klein kindertjies gehad. Ida Bosman skryf in die gedenkboek Die Gereformeerde Vrou 1859–1959 van mev. Van der Walt: "Sy het oor ’n sterk, opgeruimde en minsame persoonlikheid beskik en almal het vrymoedigheid gehad om die pastorie te besoek. Sondagmiddae het sy saam met haar eggenoot siekebesoek gedoen en sy het ’n innige en hartlike glimlag vir die siekes en beproefdes gehad. By al haar veelvuldige lewe as predikantsvrou was sy ’n sorgsame en liefdevolle moeder wat haar dogters geleer het om goeie kos te berei, pragtige konfyt te kook en heerlike gebak klaar te maak. Die dogters spog vandag (1959) nog met artikels in kunsnaaldwerk wat deur hulle moeder gemaak is."
Kenneth Meshoe
Gedurende die Plaaslike Munisipale verkiesing van Desember 2000 het die ACDP se steun met oor die 1000% toegeneem van 5 stadsraadslede in 1995 tot 62. Die ACDP is nou op plaaslike vlak in al die provinsies van Suid-Afrika verteenwoordig
Finnie van der Walt
Kort ná hul koms na Middelburg het Finnie van der Walt haar vir die stigting van die eerste Dorkasvereniging beywer. Sy is dan ook tot die eerste voorsitster verkies en het die vereniging, aldus Bosman, "met takt en minsaamheid" gelei tot haar afsterwe.
Kenneth Meshoe
Meshoe verteenwoordig die ACDP in die Nasionale Vergadering, tesame met 6 ander LP's.
Op 18 Desember 1994 ontvang Kenneth Meshoe sy Eredoktorsgraad (Doctorate of Humane Letters afgekort L.H.D.), toegeken deur die Bethel Christian College van Riverside, Kalifornië VSA, en word ook aangewys om te dien as 'n assosiaatlid op die Raad van Regente van Bethel College.
Ourikupried
Ourikupried is 'n seldsame mineraal met formule. Die mineraal is 'n koper-goud-allooi.
Kristalstruktuur
Die mineraal het 'n kubiese struktuur wat 'n ordening van die koper-tipe (A1) kubiese digpakking is. Een van die vier posisies van die Fmm-sel word deur 'n goudatoom beset, die ander drie deur koperatome. Dit verminder die simmetrie tot primitief: Pmm. Hierdie struktuur is die argetipe van die Strukturbericht-klassifikasie se L1-struktuur.
Finnie van der Walt
Benewens die dogters het die egpaar ook vier seuns gehad. Vakansietye het die gesin die plase in die distrik besoek omdat Finnie van der Walt elke suster in haar gemeente wou ken. Sy het haar tussendeur beywer vir die institute vir dowes en blindes op Worcester en ook geld help insamel vir die Potchefstroomse Universiteitskollege.
Aka ruetzleri
Die spons behoort tot die genus Aka en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2007 deur Calcinai, Cerrano & Bavestrello.
32-Bataljon
32-Bataljon (wat ook bekend gestaan het onder die byname die Buffalo Battalion en Os Terríveis, Portugees vir Die Skrikwekkendes) was 'n infanterie-bataljon van die Suid-Afrikaanse Weermag. Die eenheid het uit swart soldate en blanke leiergroepe bestaan. Die eenheid is in 1993 kort voor die verkiesing van 1994 ontbind op versoek van die ANC.
Die eenheid is deur luitenant-kolonel Jan Breytenbach gestig, en daarna tot 'n gedugte gevegsmag gesmee deur kolonel Eddie Viljoen en daarna deur kolonel Deon Ferreira. Eddie Viljoen het as Big Daddy onder sy troepe bekend gestaan. Die eenheid is as een van die elite-eenhede van die toenmalige Suid-Afrikaanse Weermag beskou. Die eenheid is ook een van die eenhede wat die meeste vereer is tydens die Angola-Bosoorlog, met 'n totaal van 14 Honoris Crux medaljes wat aan sy lede toegeken is. Die enigste eenheid wat meer medaljes verwerf het was die Suid-Afrikaanse Spesiale Magte wie se lede 'n totaal van 46 medaljes tydens die Angolese Grensoorlog verwerf het.
Geskiedenis
Na die MPLA se oorwinning in die Angolese Burgeroorlog in 1975 het baie van hul FNLA-teenstanders na die destydse Suid-Afrikaans beheerde Suidwes-Afrika gevlug. Uit hierdie groep vlugtelingsoldate en lede van kolonel Sybie van der Spuy se 2 Verkenningsregiment tesame met luitenant-kolonel Jan Breytenbach as die bevelvoerder is die Bravogroep gestig wat later herdoop is tot 32-Bataljon. Bravogroep het aanvanklik bestaan uit twee infanterievendels, 'n mortierpeleton, 'n tenkafweergroep asook 'n masjiengeweerpeleton. 32-Bataljon is egter later uitgebrei om ses infanterievendels, 'n verkenningsvleuel en 'n ondersteuningsgroep in te sluit. Die ondersteuningsgroep het bestaan uit 81mm mortier-, tenkafweer- en masjiengeweerafdelings.
Cherokees
Cherokee (ᏣᎳᎩ ᎦᏬᏂᎯᏍᏗ, Tsalagi Gawonihisdi, [dʒalaˈɡî ɡawónihisˈdî]) is die enigste van die Irokese tale wat nog gebesig word, met 12 300 sprekers in die Amerikaanse deelstate Oklahoma, Noord-Carolina, Arkansas en Kalifornië. Cherokee word deur die Cherokee-Indiane gepraat. Die oorspronklike naam van hierdie taal was Aniyunwiya, die huidige naam Tsalagi is van die Engelse term Cherokee afgelei, wat eens na die Irokese verwys het.
Cherokee is 'n polisintetiese taal met 'n onderwerp-voorwerp-werkwoord-volgorde en word met die unieke Cherokee-sillabeskrif, wat deur die bekende Sequoyah in die laat 1810's en vroeë 1820's ontwerp is, geskryf. Hedendaags is die meeste Cherokee tweetalig met Engels as tweede taal. Die Unesco beskou Cherokee as 'n bedreigde taal.
Dit is die inheemse taal van die Amerikas waarin die meeste literatuur, insluitende die Bybelse Nuwe Testament en Psalms, gepubliseer is. Die Cherokee Phoenix (ᏣᎳᎩ ᏧᎴᎯᏌᏅᎯ, Tsalagi Tsulehisanvhi) is die eerste koerant wat deur inheemse Amerikaners in die Verenigde State gepubliseer is en die eerste wat in 'n inheemse Amerikaanse taal uitgegee is.
Po' boy
'n Po' boy (ook gespel as po-boy of po boy, 'n afkorting van poor boy) is 'n tradisionele toebroodjie (gewoonlik Franse stokbrood of baguette uit New Orleans) in die kookkuns van Louisiana en New Orleans wat in die helfte oopgesny en met gebraaide hoender- of beesvleis of seekos (dikwels garnale, vis, oesters of krappe) gevul word.
Volgens 'n stedelike legende uit New Orleans het die po' boy-toebroodjie sy oorsprong in 'n tremwerker-staking in 1929. Destyds het 'n plaaslike restaurant, Martin Brothers Restaurant, belowe om aan die sowat 1 800 stakende trembestuurders en -meganici gratis kos te bedien. 'n Bakker, John Gendusa, is gevra om 'n smullekker toebroodjie te bak wat teen 'n lae prys aan hulle verskaf kon word. Toe die stakende mans hul toebroodjies by die restaurant se agterdeur kom haal het, is die kombuis luidkeels van die bestelling laat weet: "Here comes another poor boy!"
Robert Curtis Brown
Robert Curtis Brown (gebore 27 April 1957) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Trading Places (1983), Catch Me If You Can (2002), Dreamgirls (2006), en The Men Who Stare at Goats (2009).
2000
Die jaar 2000 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 100ste jaar van die 20ste eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Adriaan Strauss
Adriaan Strauss (gebore in Bloemfontein op 18 November 1985) is 'n Springbokrugbyspeler wat as haker vir die in die Superrugbykompetisie speel. Hy het voorheen vir 8 jaar lank die verteenwoordig.
Hy trek die gesogte Springboktrui die eerste keer op 19 Julie 2008 aan as plaasvervanger-haker vir Schalk Brits teen die Wallabies. Hy druk sy eerste drie vir die Springbokke op 18 November 2012 teen Skotland in die Murrayfield-Stadion en hy verras die Skotte met nog 'n drie, 25 minute later, nadat hy die bal onderskep het. In 2012–2013 is hy die eerste-keuse haker vir die nasionale span. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2015.
Strauss is op 30 Mei 2016 as die nuwe Springbokkaptein aangewys. Hy kondig egter teen einde 2016 sy totale internasionale uittrede aan nadat hy vir slegs 3 toetswedstryde kaptein was.
San Leonardo de Yagüe
San Leonardo de Yagüe is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Tony Randall
Tony Randall (26 Februarie 1920 – 17 Mei 2004) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Will Success Spoil Rock Hunter? (1957), Pillow Talk (1959), en Everything You Always Wanted to Know About Sex * But Were Afraid to Ask (1972), en in die televisiereeks The Odd Couple (1970).
Aka siphona
Aka siphona is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Aka en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1949 deur De Laubenfels.
Perdebye
Perdebye is 'n groep insekte wat voorkom in die familie Vespidae. In Engels staan hulle bekend as die Paper wasps. Daar is 35 spesies in die familie.
Mont Blanc
Mont Blanc (Frans: [mõˈblɑ̃], Italiaans: Monte Bianco [ˌmonteˈbi̯aŋko]) is 'n berg in Europa wat op die grens tussen Frankryk en Italië geleë is. Met sy hoogte van 4 810 meter is dit die hoogste berg in die Alpe en die Europese Unie en word gewoonlik as die hoogste berg van Europa beskou. Volgens 'n ander definisie van die Eurasiese grens is die Elbroes in die Kaukasus met 5 642 meter die hoogste berg van Europa.
België
België (Nederlands: België, [ˈbɛlɣijə], ; Frans: Belgique, [bɛlʒik], ; Duits: Belgien, [ˈbɛlɡi̯ən], ), amptelik die Koninkryk België (Nederlands: Koninkrijk België; Frans: Royaume de Belgique; Duits: Königreich Belgien), is 'n land in Noordwes-Europa begrens deur Nederland, Duitsland, Luxemburg en Frankryk. België het 'n bevolking van amper 11,7 miljoen mense (in 2023) in 'n gebied meer as dertigduisend vierkante kilometer groot. België lê op 'n kulturele kruispad tussen die Germaanse Europa (met Nederlandssprekende mense in die noorde, die Vlaminge) en die Romaanse Europa (met Franssprekende mense in die suide). Twee hooftale word in België gepraat: Nederlands – soms nie-amptelik Vlaams genoem – in Vlaandere in die noorde; en Frans, in Wallonië in die suide. Die hoofstad, die Brusselse Hoofstedelike Gewes, is amptelik tweetalig, maar die meerderheid van die inwoners praat Frans. 'n Amptelik erkende minderheid Duitse sprekers is in die ooste gesetel. Die linguistieke diversiteit lei gereeld tot politieke konflik, en word weerspieël in België se ingewikkelde regeringstelsel en politieke geskiedenis.
België se naam is afgelei van die gebiede se eerste benoemde inwoners, die Belgae, 'n groep van meestal Keltiese stamme, en van die Romeinse provinsie in noordelike Gallië, wat as Gallia Belgica bekendgestaan het. Geskiedkundig was België deel van die Lae Lande, wat ook Nederland en Luxemburg ingesluit het en 'n effens groter gebied as die huidige Benelux-stategroep gedek het. Van die einde van die Middeleeue tot die sewentiende eeu, was dit 'n vooruitstrewende handel- en kultuurmiddelpunt. Van die sestiende eeu tot met onafhanklikheid in 1830 was België, op daardie stadium die Suidelike Nederlande genoem, die terrein van talle veldslae tussen die Europese moondhede en is die "die vegkamp van Europa" genoem.
Etimologie
Volgens Julius Caesar het die Belgae die noordelikste deel van Gallië bewoon. Hulle het in 'n gebied geleef wat gestrek het van Parys tot by die Ryn en heelwat groter was as die huidige België. Caesar het eerder spesifiek die Latynse woord Belgium gebruik om na 'n polities dominante deel van die gebied te verwys wat nou in Noord-Frankryk is. Ná Caesar se veroweringe het Gallia Belgica die Latynse benaming geword vir 'n groot Romeinse provinsie wat die grootste deel van Noord-Gallië ingesluit het.
Geskiedenis
Oor die afgelope twee millennia het die gebied beduidende demografiese, politiese en kulturele skommelings ondergaan. Die eerste goed gedokumenteerde bevolkingsbeweging was die verowering van die gebied deur die Romeinse Republiek in die 1ste eeu v.C.
Rustenburgiet
Rustenburgiet is 'n mineraal met formule. Dit is 'n PGE-mineraal wat nouverwant aan die minerale atokiet en zvyagintseviet is. Navorsing met sintetiese materiale het getoon dat die drie minerale lede is van een reeks mengkristalle met 'n algemene formule waar MI = Pt of Pd en MII = Sn of Pb.
België
Geskiedenis
Die Germaanse Franke het in die vyfde eeu die Merowingiese koninkryk gevestig wat in die 8ste eeu met Pepijn die Korte en Karel die Grote die Karolingiese Ryk geword het. Tydens die Middeleeue is die Lae Lande verdeel in menige klein feodale state (Vlaandere, Brabant, Henegouwen, Holland, Luxemburg, ensovoorts). Meeste daarvan is in die loop van die 14de en 15de eeue deur die Boergondiese hertoë Filips die Stoute, Jan sonder Vrees en Filips die Goeie in die Boergondiese Nederlande verenig. Die state het 'n mate van selfbestuur in die 15de eeu bereik en is in die 16de eeu die Sewentien Provinsies genoem.
Die geskiedenis van België kan vanaf 1585 (val van Antwerpen) onderskei word van die van Holland. 'n Burgeroorlog, die Tagtigjarige oorlog (1568–1648), het die Sewentien Provinsies in die Verenigde Provinsies in die noorde en die Spaanse Suidelike Nederlande in die suide verdeel. Die suidelike provinsies is opeenvolgend deur die Spaanse en Oostenrykse Habsburgers oorheers.
Rustenburgiet
Natuurlike rustenburgiet het gewoonlik Pd en Pb as onsuiwerhede, maar is gedefinier as Pt>Pd en Sn>Pb. Die sintetiese rustenburgiet- en atokietkristalle, wat stadig uit die smelt afgekoel is, het die geordende Cu3Au-struktuur gehad (ourikupried- L1), maar die natuurlike mineraal is baie aan spanning blootgestel, waarskynlik tydens die ertsverwerking en het 'n wanordelike rooster getoon, wat met die kubiese digpakking van die koperstruktuur (A1) ooreenkom. In binêre allooie van hierdie tipe is dit gebruiklik dat skielike afkoeling of later meganiese beskadiging die ordening kan verhoed of weer versteur. Die mineraal is na die Rustenburgmyn naby Rustenburg genoem, maar dit kom op heelparty plekke in platinummyne in Suid-Afrika voor, soos Driekop, Sandsloot, Thabazimbi, Onverwacht, Amandelbult en Impala.
België
Geskiedenis
Tot met onafhanklikheid was die Suidelike Nederlande gesog deur talle Franse veroweraars en was dit die teater vir meeste van die Frans-Spaanse en Frans-Oostenrykse oorloë tydens die 17de en 18de eeue. Na die Veldtogte van die Franse Rewolusionêre Oorloë in 1794, is die Oostenrykse Nederlande – insluitend gebiede wat nooit onder Habsburgse beheer was nie, soos die Bisdom van Luik – deur Frankryk oorrompel, wat 'n einde gebring het aan die Oostenrykse heerskappy.
Die Franse oorheersing sou twintig jaar duur, vanaf 1794 tot 1814. Napoleon Bonaparte sou 'n kragtige verfransingspolitiek toepas en gedurende die tyd het Vlaandere vinnig verfrans. Franse amptenare, onderwysers, regters en advokate het die land binnegestroom, en Nederlands was verbode verklaar. Alle moontlike maatreëls is getref om Nederlands in Vlaandere uit te roei. Nederlands is uit die stadsbestuur, gereg en die leer verban. Daarby is die Nederlandstalige pers ook vervolg (Picard 1963:87). In die groot stede Gent, Antwerpen en Brussel, waar die stadsbesture Nederlands gebruik het, was verplig om slegs Frans te gebruik. Die hereniging van die Lae lande as die Verenigde Koninkryk van die Nederlande het in 1814 plaasgevind.
Die moderne staat België ontstaan in 1830, toe Nederland se suidelike provinsies afstig. Die Belgiese Rewolusie van 1830 lei tot die vestiging van 'n onafhanklike, Rooms-Katolieke en neutrale België onder 'n voorlopige regering. Sedert die inhuldiging van Leopold I van België as koning in 1831, is België 'n grondwetlike monargie en parlementêre demokrasie. Tussen onafhanklikheid en die Tweede Wêreldoorlog het die demokratiese stelsel ontwikkel van 'n oligargie gekenmerk deur twee hoofpartye, die Katolieke en die Liberale, tot 'n algemene stemregstelsel wat 'n derde party, die Belgiese Arbeidersparty insluit en 'n sterk rol vir die vakunies. Oorspronklik was Frans, wat die aangenome taal van die adelstand en die bourgeoisie was, die enigste amptelike taal. Die land het sedertdien 'n tweetalige Nederlands-Franse stelsel ontwikkel.
Politiek
België is 'n grondwetlike populêre monargie en parlementêre demokrasie wat ná die Tweede Wêreldoorlog ontwikkel het van 'n unitêre staat tot 'n federasie. Die tweekamerparlement bestaan uit 'n senaat en 'n Kamer van Verteenwoordigers. Die eersgenoemde is 'n mengsel van direk verkose senior politici en verteenwoordigers van die gemeenskappe en geweste; terwyl laasgenoemde alle Belge agtien jaar en ouer in 'n proporsionele kiesstelsel verteenwoordig. België is een van die min lande met verpligte stemmery het en dus een van die hoogste verkiesingsdeelname ter wêreld het.
Die federale regering, voorheen deur die koning benoem, moet die vertroue van die Kamer van Verteenwoordigers hê. Dit word deur die eerste minister gelei. Die aantal Nederlands- en Franssprekende ministers is gelyk soos vereis deur die Grondwet. Die koning of koningin is die staatshoof. Hy of sy het egter slegs beperkte prerogatiewe. Werklike mag is gevestig in die eerste minister en die verskillende regerings wat die land regeer. Die regstelsel is gegrond op siviele reg en het sy oorsprong in die Napoleontiese kode. Die appèlhof is een vlak laer as die Hof van Cassatie, 'n instelling gegrond op die Franse Cour de cassation.
België se politieke instellings is kompleks; politieke mag is grootliks georganiseer ter ondersteuning van verteenwoordiging van die hooftaalgroepe. Sedert ongeveer 1970 het die belangrike nasionale Belgiese politieke partye verdeel in afsonderlike komponente wat hoofsaaklik die belange van die twee gemeenskappe verteenwoordig. Die belangrikste partye in elke gemeenskap behoort tot drie hoof politiese families: die regtervleuel Liberale, die sentristiese Christen Demokrate, en die linkervleuel Sosiaal-Demokrate. Ander belangrike jonger partye is die Groenpartye en, veral in Vlaandere, die nasionaliste en verregse partye. Politiek word beïnvloed deur drukgroepe, soos vakunies en sakebelange in die vorm van die Verbond van Belgiese Ondernemings (Frans: Fédération des Entreprises de Belgique; Nederlands: Verbond van Belgische Ondernemingen).
In 1999 het die eerste minister Guy Verhofstadt van die VLD 'n ses-party Liberaal-Sosiaal-Demokrate-Groen koalisie, baie keer "die reënboog-regering" genoem. Dit was die eerste regering sonder die Christen-Demokrate sedert 1958. In die 2003-verkiesings het Verhofstadt 'n tweede termyn in die amp gewen en 'n Liberaal-Sosiaal-Demokrate koalisie van vier partye gelei.
'n Beduidende prestasie van die twee opeenvolgende Verhofstadt-regerings is die behaal van 'n begroting wat klop; België is een van slegs 'n paar lidlande van die EU wat dit kon regkry. Die beleid is in die 1990's onder druk van die Europese Raad deur opeenvolgende regerings toegepas. Die val van die vorige regering word hoofsaaklik toegeskryf aan die dioksienkrisis, 'n groot voedselvergiftigingskandaal in 1999 wat gelei het tot die vestiging van die Belgiese Voedselagentskap. Die voorval het uitgeloop op 'n ongewoon groot verteenwoordiging deur die Groenparty in die parlement, en groter klem op omgewingspolitiek in die eerste Verhofstadtregering. Een Groenbeleid het byvoorbeeld gelei tot die kernkraguitfaseringwetgewing, wat moontlik aangepas sal word. Die afwesigheid van Christen-Demokrate in die regering het dit vir Verhofstadt moontlik gemaak om sosiale aangeleenthede uit 'n meer liberale oogpunt aan te pak en om nuwe wetgewing oor die gebruik van sagte dwelms, gay huwelike en die genadedood deur te voer. Tydens die twee mees onlangse parlementsittings het die regering aktiewe diplomasie in Afrika aangemoedig, militêre ingryping in die Irakontwapeningskrisis teëgestaan, en wetgewing aangaande oorlogsmisdade deurgevoer. Beide van Verhofstadt se termyne is gekenmerk deur dispute tussen die Belgiese gemeenskappe. Die hoofgeskilpunte is die nagtelike lugverkeer by Brussellughawe en die status van die verkiesingsdistrik Brussel-Halle-Vilvoorde.
Die huidige eerste minister is Alexander De Croo van die Open Vld. Die huidige koning, Filip, het koning Albert II op 21 Julie 2013 opgevolg.
Gemeenskappe, geweste en provinsies
[[Lêer:Communities of Belgium.svg|duimnael|links|Belgiese gemeenskappe:
]] [[Lêer:Regions of Belgium.svg|duimnael|links|Belgiese geweste
]]
Die land se grondwet is op 14 Julie 1993 aangepas om 'n unieke federale staat gegrond op drie vlakke: Konflikte tussen die liggame word deur die Arbitrasiehof besleg. Die reling maak voorsiening vir 'n kompromis wat verskillende kulture toelaat om vreedsaam met mekaar te lewe.
Die Vlaamse Gemeenskap het in 1980 met die Vlaamse Gewes saamgegaan om die regering van Vlaandere te vorm. Die oorvleuelende grense van die geweste en gemeenskappe het twee noemenswaardige eienaardighede te weeg gebring: die Brusselse Hoofstedelike Gewes word ingesluit in beide die Vlaamse en Franse gemeenskappe, en die gebied van die Duitstalige Gemeenskap lê geheel en al in die Waalse Gewes (Wallonië). Die Vlaamse en Waalse geweste word verder onderverdeel in administratiewe entiteite, die provinsies.
Op die hoogste vlak van die drievlak-opstelling is die federale regering wat omsien na buitelandse sake, ontwikkelingsteun, verdediging, leër, polisie, ekonomiese bestuur, welsyn, maatskaplike sekuriteit, vervoer, energie, telekommunikasie en wetenskaplike navorsing, beperkte vermoëns in onderwys en kultuur, en die toesig van belasting deur streeksowerhede. Die federale regering beheer meer as 90 persent van alle belasting. Die gemeenskapregerings is verantwoordelik vir die bevordering van taal, kultuur en onderwys – hoofsaaklik in skole, biblioteke en teaters. Die derde vlak is die gewesregerings, wat hoofsaaklik grond- en eiendomverwante sake soos behuising, vervoer, ens. hanteer. Byvoorbeeld, vir die bou van 'n skool word die boupermit vir 'n skoolgebou in Brussel wat aan die openbare skoolstelsel behoort deur die gewesregering van Brussel toegeken. Die skool as 'n inrigting val onder die regulasies van die Vlaamse regering as die primêre onderrigtaal Nederlands is, maar onder die Franse gemeenskapregering as die primêre taal Frans is.
België het tien provinsies, waarvan vyf in die Vlaamse Gewes en vyf in die Waalse Gewes:
In Vlaandere:
In Wallonië:
Die Vlaamse Gewes bestaan uit 300, die Waalse Gewes uit 262 en die Brusselse Hoofstedelike Gewes uit 19 munisipaliteite, in totaal 581 munisipaliteite.
Geografie
België, met 'n oppervlakte van 30 689 vierkante kilometer, het drie geografiese streke: die laagliggende kusvlakte in die noordweste, wat deel uitmaak van die Noordseebekken, die sentrale plato met heuwels, en die bergagtige Ardenne-hooglande in die suidooste. Die kusvlakte bestaan hoofsaaklik uit sandduine en polders. Polders is drooggemaakte gebiede, naby seevlak of onder seevlak wat van die see herwin is, waarteen dit beskerm word met dyke of verder in die binneland, deur velde wat met kanale gedreineer word.
Die tweede geografiese streek, die sentrale plato, lê verder in die binneland. Dit is 'n golwende gebied wat geleidelik styg en baie vrugbare valleie het.
Die derde geografiese gebied, genaamd die Ardenne, is meer ru as die eerste twee. Dit is 'n digbeboste plato, baie rotsagtig en nie juis geskik vir boerdery nie, wat tot in die noorde van Frankryk strek. Dit is waar meeste van België se wild aangetref word. Daar is ook dele wat meer gebroke is met grotte.
België se hoogste punt, die Signal de Botrange in die Hoë Vene-gebergte, teen slegs 694 meter (2 277 voet) is in die gebied geleë.
Die klimaat is maritiem-gematig, met 'n beduidende neerslag in al die seisoene (Köppen klimaat klassifikasie: Cfb). Die gemiddelde temperatuur is 3 °C (37 °F) in Januarie, en 18°C (64°F) in Julie; die gemiddelde neerslag is 65 millimeter (2,6 duim) in Januarie, en 78 millimeter (3,1 duim) in Julie). In die Ardenne neem die maritieme invloed geleidelik af, en hier word jaarliks meer as 120 dae met temperature benede vriespunt aangeteken.
Oorsig
As 'n hoogs ontwikkelde markekonomie was België in 1961 een van 19 stigterslande van die OESO, 'n groep van leidende geïndustrialiseerde westerse demokrasieë. Met 'n bevolking van sowat 11,5 miljoen en 'n geskatte bruto binnelandse produk (BBP) van €550 miljard in 2019 het België een van die hoogste BBP per capita ter wêreld. Die BBP-groei vir 2011 is op 2,5 persent gereken. Die openbare skuldlas, wat teen die einde van 2011 96,8 persent van die BBP beloop het, is nogtans relatief hoog.
As 'n digbevolkte land trek België voordeel uit sy geografiese ligging in een van die wêreld se mees geïndustrialiseerde streke. Dit was die eerste land op die Europese vasteland waar 'n nywerheidsomwenteling in die vroeë 19de eeu plaasgevind het. België het 'n uitstekende infrastruktuur van vervoergeriewe met seehawens, kanale, spoorweë en paaie ontwikkel om sy ekonomie met dié van sy buurlande te integreer. As een van die stigterslede van die destydse Europese Ekonomiese Gemeenskap (tans die Europese Unie) is België 'n groot voorstander van verdere ekonomiese integrasie in Europa.
Die land het 'n baie oop ekonomie waar in- en uitvoere min of meer gelykstaan aan die BBP. België is sodoende heeltemal afhanklik van die wêreldmark en trek naas sy ligging digby belangrike markte soos Duitsland, Frankryk, Nederland en die Verenigde Koninkryk ook voordeel uit sy menslike hulpbronne van hoogs opgeleide, meertalige en produktiewe werknemers.
Die Belgiese nywerheidsektor steun veral op die verwerking en veredeling van ingevoerde grondstowwe en halfvervaardigde goedere wat dan as verwerkte goedere uitgevoer word. Behalwe vir steenkool, wat nie meer teen mededingende koste ontgin kan word nie, beskik die land nie oor noemenswaardige natuurlike hulpbronne nie. Nogtans is die meeste tradisionele nywerheidsektore in België se ekonomie verteenwoordig, waaronder staal- en tekstielvervaardiging, raffinaderye, chemiese nywerhede, voedselverwerking, farmaseutiese nywerhede, motorvervaardiging (Renault in Vilvoorde), elektroniese nywerhede en masjienbou. Ondanks die sterk nywerheidsektor het dienste 77,4% van die totale BBP in 2009 opgelewer. Die landbousektor se aandeel het tot sowat een persent gedaal.
Ekonomiese ontwikkeling in die 20ste eeu
Sowat twee eeue lank, van die begin van die Belgiese nywerheidsomwenteling tot in die tyd van die Eerste Wêreldoorlog, was Franssprekende Wallonië die tegnologies mees gevorderde landsdeel waar swaar nywerhede uit die plaaslike mynbouaktiwiteite, veral die ontginning van steenkoolvoorrade, ontwikkel het. Vlaandere het daarenteen hoofsaaklik 'n landboustreek gebly.
Hierdie prentjie het eers in die tyd tussen die twee wêreldoorloë begin verander. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog is België se nywerhede en infrastruktuur nouliks deur oorlogshandelinge geraak, om sodoende die basis vir 'n vinnige na-oorlogse ekonomiese groei te vorm waaruit veral Vlaandere voordeel kon trek. Hier het ligte nywerhede op groot skaal hoofsaaklik in die korridor tussen Brussel en Antwerpen ontstaan. In Antwerpen, die tweede grootste seehawe in Europa ná Rotterdam, is belangrike petrochemiese aanlegte gekonsentreer.
In dieselfde tydperk het Wallonië se tradisionele nywerhede soos staalvervaardiging hul mededingendheid op die wêreldmark verloor. Aanvanklik is die uitwerkings van hierdie ekonomiese agteruitgang nog deur die algemene groei van die wêreldekonomie versag, maar uiteindelik het die sterk verhoging in energiepryse gedurende die oliekrisisse van 1973 en 1979 die ekonomie in 'n langdurige resessie gedompel. In die 1980's en 1990's het die ekonomiese sentrum van België geleidelik noordwaarts na Vlaandere begin verskuif.
Buitelandse beleggings
Die ekonomiese groei wat België in die 1960's ervaar het, het sterk op buitelandse beleggings gesteun. Veral Amerikaanse ondernemings het 'n sentrale rol by die uitbreiding van ligte en petrochemiese nywerhede in die 1960's en 1970's gespeel. Die Belgiese regering bevorder steeds buitelandse beleggings om die skepping van nuwe werkgeleenthede te verseker. Vlaandere, die Hoofstedelike Gewes van Brussel en Wallonië geniet intussen 'n groot mate van outonomie wat die werwing van beleggers betref.
Die kumulatiewe buitelandse beleggings het in 2009 $705 miljard beloop. Amerikaanse en ander buitelandse ondernemings in België verteenwoordig sowat 11% van alle werkgeleenthede (die Amerikaanse aandeel is 6%). Amerikaanse maatskappye het groot belange in die chemiese bedryf, motorvervaardiging, olieraffinaderye en farmaseutiese nywerhede. Industriële beleggings het uiteindelik ook 'n groot aantal Amerikaanse ondernemings uit die dienstesektor na België gelok, waaronder banke, regskantore, PR- en advertensiemaatskappye, rekeningkundige firma's en personeeladviseurs. Tans woon meer as 20 000 Amerikaanse deskundiges in België. Die Europese Unie se program om 'n geïntegreerde gemeenskaplike mark te skep, het vanaf 1989 die vestiging van talle Amerikaanse regsondernemings en advokate in Brussel bevorder.
Buitelandse handel
Die Belgiese ekonomie is sterk gefokus op buitelandse handel, veral in hoë waardetoegevoegde goedere. Die belangrikste invoere is voedselprodukte, masjinerie, ongeslypte diamante, petroleum en petroleumprodukte, chemikalieë, klere en bybehore, en tekstiel. Die hoofuitvoere is motors en motoronderdele, voedsel en voedselprodukte, yster en staal, geslypte diamante, tekstiel, plastiek, petroleumprodukte, en nie-yster-metale. Sedert 1922 het België en Luxemburg 'n enkele handelsmark binne 'n aksyns- en monetêre unie – die België-Luxemburg Ekonomiese Unie. Die grootste handelsvennote is Duitsland, Nederland, Frankryk, die Verenigde Koninkryk, Italië, die Verenigde State en Spanje.
Bronne: Suid-Afrikaanse Departement van Handel en Nywerheid en die Duitse Departement van Buitelandse Sake
Monetêre beleid
Op 1 Mei 1998 het België een van die lidstate van die Europese Monetêre Unie geword. Op 1 Januarie 2002 het die Euro die Belgiese frank (BFR) as geldeenheid en wettige betaalmiddel vervang.
Mannekrag en welsynstelsel
Die welsynstelsel, wat in die 1950's en 1960's gedurende 'n lang fase van ekonomiese groei en stabiliteit uitgebrei is, sluit werkloosheidversekering, kinderonderhoudstoelaes, pensioene vir invaliedes en ander toelaes in. Met die resessie in die 1970's het die welsynstelsel 'n groeiende finansiële las vir die ekonomie geword en tot begrotingstekorte gelei.
Die nasionale werkloosheidstatistieke versluier die verskille tussen Vlaandere en Wallonië. Die suidelike Franssprekende landsdeel ly hoofsaaklik aan strukturele werkloosheid, terwyl dit in Vlaandere eerder siklies van aard is.
Die nasionale werkloosheidsyfer het in November 2011 7,0% beloop. Die totale Belgiese mannekrag is 4,47 miljoen, waarvan 73% in die dienstesektor, 25% in die nywerheidssektor en 2% in die landbousektor werksaam is.
Demografie
Die bevolkingsdigtheid (376 per vierkante kilometer) is een van die hoogstes in Europa, na Nederland en sommige klein lande soos Monaco. Die gebiede met die hoogste bevolkingsdigtheid is die Brussel-Antwerpen-Gent-Leuven agglomerate, ook bekend as die Vlaamse Diamant, sowel as belangrike stedelike sentra soos Liège (Luik), Charleroi, Kortryk (Courtrai), Brugge (Bruges), Hasselt en Namur (Namen). Die Ardenne het die laagste digtheid. Teen 2005 het die Vlaamse gewes 'n bevolking van omtrent 6 043 161 gehad, Wallonië 3 395 942 en Brussel 1 006 749. Byna die hele bevolking is stedelik (97,3% in 1999). Die belangrikste stede en hulle bevolking is Brussel (1 006 749), Antwerpen (457 749), Gent (230 951), Charleroi (201 373), Liège (185 574) en Brugge (117 351).