cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fordisme
Fordisme, so genoem na die motorvervaardiger Henry Ford, verwys na verskillende sosiale teorieë oor produksie en organisering van werk. In 'n breër sin verwys Fordisme na die verbruikersamelewing van die 20ste eeu.
Triptiek
In kuns
Die triptiek as kunsvorm verskyn in die vroeë Christelike kuns en was vanaf die Middeleeue 'n gewilde standaardformaat vir altaarskilderye. Dit het geografies voorgekom van die Bisantynse kerke in die ooste tot die Keltiese kerke in die weste. Dit is in die Bisantynse tydperk dikwels gebruik vir privaat aanbidding, saam met ander relieke soos ikone. Skilders van die Renaissance soos Hans Memling en Jheronimus Bosch het die vorm gebruik. Beeldhouers het ook daarvan gebruik gemaak.
Fordisme
Fordisme in die Verenigde State
Die Ford Motormaatskappy behaal merkwaardige sukses met die bekendstelling van die Model T, 'n kompakte motor vir 'n lae prys, wat dit moontlik gemaak het vir selfs sy eie werkers om so 'n motor te koop. Terselfdertyd het die onderneming 'n stelsel van standaardisering, sinchronisasie en spesialisasie in produksie bekendgestel, wat gewoonlik as die produksielyn beskryf word.
Triptiek
In kuns
Van die Gotiese tydperk af was altaarskilderye in kerke en katedrale in Europa en elders dikwels triptieke. Twee katedrale met 'n triptiek as 'n altaarskildery is die Llandaff-katedraal in Wallis en die Notre-Dame-katedraal in Parys, Frankryk. Ons Liewe-vrouekatedraal in Antwerpen, België, bevat twee voorbeelde deur Rubens. Die vorm kom ook voor in baie kerkvensters van gebrandskilderde glas. Hoewel dit gewoonlik die vorm van altaarskilderye is, is ander sodanige kunswerke ook geskep, veral deur Jheronimus Bosch, Max Beckmann en Francis Bacon.
Die hoogste prys wat destyds op 'n veiling vir 'n kunswerk betaal is, was $142,4 miljoen in November 2012 vir 'n triptiek van 1969, Three Studies of Lucian Freud deur Francis Bacon. Die rekord is in Mei 2015 verbeter deur $179,4 miljoen vir Pablo Picasso se skildery van 1955 Les Femmes d’Alger.
Fordisme
Fordisme in die Verenigde State
In die Verenigde State beteken Fordisme meestal die stelsel van massaproduksie en massaverbruik, wat kenmerkend is van die ekonomiese groei in die periode 1940-1970. Vanaf 1970 het die organisasie van die ondernemings 'n tweede transformasie ondergaan. Henry Ford was 'n gewilde simbool van die oorgang van die landbou-ekonomie na 'n industriële ekonomie. Ford was die kreatiewe krag agter die groei van die motorbedryf. By hom kom die gedagte om die vir die werkers te sorg, 'n familiementaliteit in die onderneming meegebring, wat vriendelik en streng kon wees. Rook is byvoorbeeld verbode of ontmoedig, selfs buite die werkplek.
Triptiek
In kuns
Die formaat is later ook gebruik in ander godsdienste, soos die Islam en Boeddhisme. Ook in die Tibettaanse Boeddhisme is dit vir tradisionele altare gebruik.
Fordisme
Fordisme in die Verenigde State
Die kritiek is uitgespreek deur Aldous Huxley in sy boek Brave New World (1932) en Charlie Chaplin in sy film Modern Times (1936).
Triptiek
In fotografie
'n Fotografiese triptiek is 'n algemene styl in moderne kommersiële kunswerke. Die foto's word gewoonlik gerangskik met 'n eenvoudige raam tussen hulle.
Die werk kan bestaan uit verskillende foto's met 'n gemeenkaplike tema of kan een foto wees wat in drie verdeel is.
Fordisme
Fordisme in Europa
Volgens historikus Charles Maier, is die werklike Fordisme in Europa voorafgegaan deur Taylorisme. Dit was ook 'n teorie van werkdissipline en werkorganisasie, gebaseer op 'wetenskaplike' studie, hoofsaaklik in Duitsland en Italië tot die Eerste Wêreldoorlog. Die term wetenskaplike bestuur word ook gebruik. Na 1918 verskuif die Europese denke in die rigting van die nuwe Amerikaanse metodes wat tydens die Groot Depressie hul aantrekkingskrag tydelik laat afneem het, maar beslis 'n sterk aanvaarding gevind het na die Tweede Wêreldoorlog.
Post-Fordisme
Die periode na Fordisme word soms as post-Fordisme beskryf. Die Westerse lande het ontwikkel van vervaardiging en nywerheid na 'n diensekonomie. Benewens massaproduksie, het maatskappye weer begin soek na baie spesifieke goedere en dienste, bedoel vir spesifieke klante. Dit het meer kennis en meer buigsaamheid geverg, soos om "net betyds" (just-in-time) gedagte vir produksie en verspreiding. Die nuwe inligtingstegnologieë het dit moontlik gemaak.
Terselfdertyd het die ondernemingstruktuur begin verander. In plaas van 'n enkele onderneming wat die produksielyn van grondstof tot eindproduk beheer, word meer gespesialiseerde verskaffers geskep. Hierdie ondernemings vestig hulle dan saam in groepe (clusters), soos in Silicon Valley.
Outonome Marxisme
Die term word ook wyd gebruik deur Italiaanse outonome Marxisme deur denkers soos Paolo Virno en Antonio Negri. In hul terminologie is die oorgang na post-Fordisme dieselfde as die oorgang na "immateriële arbeid". Werk is nie meer 'n streng gedefinieerde verskynsel wat binne vaste werksure en volgens vaste prosedures plaasvind nie. Baie van die werk van vandag bestaan uit kreatiewe werk, soos bemarking, IT of ontwerp.
Vaatbundel
Vaatbundels word in die stingels, blare, wortels en blomme van varings en saadplante aangetref. Gewoonlik bestaan dit uit 'n hout en 'n basgedeelte. Die belangrikste funksie van die vaatbundels is die vervoer van voedingstowwe en uitskeidingsprodukte van en na alle dele van die plant.
Fordisme
Outonome Marxisme
Die gevolg hiervan is dat werk nie meer oorweeg moet word in terme van die werktyd van 'n werker nie (soos Karl Marx gedoen het). Die 'fabriek' waarbinne werk gedoen word, het vandag in die hele samelewing versprei. Mario Tronti praat dus van die 'sosiale fabriek'. Byvoorbeeld, om met bemarkingstrategieë of nuwe ontwerpe vorendag te kom, is nie meer die produk van 'n vaste aantal ure nie, maar is die resultaat van 'n taamlike willekeurige benaderings. Hierdie inspirasie-oomblikke kom dikwels buite die tradisionele werkplek voor: mense kom aan tafel by 'n nuwe idee, tydens 'n bespreking met 'n vriend of in 'n kafee. In hierdie sin word die hele samelewing by die kollektiewe produksieproses ingesluit.
Vaatbundel
Bykomstig verleen dit ook stewigheid. Die vaatbundels vorm 'n fyn vertakte netwerk van geleidende buise in die hoër plante. Dit bestaan uit 'n houtgedeelte (xileem) en 'n basgedeelte (floëem). In die xileem kom houtvate (trageas) en/of trageïede voor. Trageas is lang, uitgerekte buise van dooie selle waarvan die tussenwande verdwyn het (selfusie). Ware trageas kom by net die bedeksadiges voor.
Fordisme
Outonome Marxisme
Hierdie Italiaanse Marxiste sien ook in hierdie veranderings nuwe metodes van weerstand teen die kapitalistiese samelewing. Noudat arbeid hoofsaaklik uit sulke kollektiewe produkte bestaan, kom die mag (potenza) van die 'menigte' ook na vore. In plaas daarvan om mense as 'n anonieme en chaotiese massa te beskou, moet hulle gesien word as 'n "menigte" of 'n versameling van "singulariteite." Dit is dus 'n versameling individue (hoewel hierdie term moontlik onvanpas is) wat samewerking onderhou sonder enige hiërargie en elkeen hul eie individualiteit, of eerder singulariteit behou. Bekende boeke wat hierdie idees uiteensit, is Empire (2000), Multitude (2004) en Commonwealth (2009), geskryf deur Negri en Michael Hardt.
Vaatbundel
Die trageïede bevat meer dwarswande en het dikwels ŉ lewende selinhoud. Albei strukture is vir die vervoer van water en die opgeloste stowwe daarin verantwoordelik. Die basgedeelte bestaan uit sifvate (lang, uitgerekte buise met 'n poreuse tussenwand, die sifplaat) en begeleidende selle. Die sifvate is verantwoordelik vir die vervoer van suiker en ander organiese stowwe van die blare na ander dele van die plant. Sowel in die hout- as in die basgedeelte kom bas- en houtvesels voor, dit is selle met 'n spesifieke ondersteuningsfunksie.
Cadaba barbigera
Cadaba barbigera is 'n struik wat inheems aan Ethiopië, Kenia en Somalië is.
Vaatbundel
Tipes
Op grond van die posisie van die xileem en floëem word verskeie tipes vaatbundels onderskei. By die-kollaterale vaatbundel le die xileem en floëem teenoor mekaar gerangskik; die floëem lê aan die buitekant van die stingel (aan die onderkant van die blare) en die xileem aan die binnekant (aan die bokant van die blaar). Die kollaterale vaatbundels, wat by alle saadplante voorkom, word onderverdeel in geslote kollaterale vaatbundels en oop kollaterale vaatbundels.
Die geslote kollaterale vaatbundel besit geen kambium nie en word dikwels deur 'n skede van steunweefsel (sklerenchiem) omring. Hierdie tipe vaatbundel word by varings, eensaadlobbige plante en enkele tweesaadlobbige plante (sonder diktegroei) aangetref. In die oop kollaterale vaatbundel is baie kambium tussen die floëem en xileem aanwesig. Die tipe vaatbundel is kenmerkend vir die naaksadiges en die meeste tweesaadlobbige plante.
Die bikollaterale vaatbundel lyk baie soos die vorige tipe, maar wyk hiervan af deurdat floëem aan weerskante van die xileem voorkom. Slegs tussen die buitenste ring floëem en xileem lê 'n laag kambiumweefsel. Bikollaterale vaatbundels is kenmerkend vir die familie Solanaceae, vir die windagtiges (familie Convolvulaceae) en vir die komkommeragtiges (familie Cucurbitaceae). By die konsentriese vaatbundel lê die floëem in 'n ring rondom die xileem of word dit deur 'n ring xileem omsluit.
Eersgenoemde word by wortelstokke van 'n aantal eensaadlobbiges aangetref en laasgenoemde is kenmerkend vir sommige vetplante (familie Crassulaceae) en enkele varings (afdeling Pterydophyta). Wanneer daar sprake is van ŉ stervormige xileemgedeelte, waar die floëem tussen die strale van die ster lê, word dit 'n radiale vaatbundel genoem. Hierdie tipe kom voor in die wortels van 'n groot aantal tweesaadlobbiges.
Frederik VI van Denemarke
Frederik VI (28 Januarie 1768 - 3 Desember 1839) was van 13 Maart 1808 tot 3 Desember 1839 koning van Denemarke en van dieselfde tyd tot 7 Februarie 1814 koning van Noorweë. Van 1784 tot met sy troonbestyging het hy as regent opgetree in die tyd van sy pa se geestesongesteldheid. Hy was toe bekend as die "kroonprinsregent". Sy leuse was Gud og den retfærdige sag ("God en die regverdige saak"). Sedert sy bewind het Deense konings ’n Deense leuse gekies in plaas van een in Latyn soos voorheen.
Lewe
duimnael|links|Die 19-jarige kroonprins omring deur sy personeel, deur Christian August Lorentzen.
Tydens sy regentskap het Frederik groot hervormings deurgevoer met die hulp van hoofminister Andreas Peter Bernstorff, insluitende die afskaffing van lyfeieneskap in 1788. Krisisse sluit in botsings met Brittanje oor neutrale skeepvaart. Dit het gelei tot twee Britse aanvalle op Kopenhagen, in 1801 en 1807. Die konflik het tot in 1814 voortgeduur.
Om sy onafhanklikheid van sy stiefma te wys, het Frederik sy eie vrou gekies: sy niggie Marie Sophie van Hesse-Kassel. Hulle is op 31 Julie 1790 getroud en het agt kinders gehad. Nie een van sy seuns het ’n volwasse ouderdom bereik nie en hy is ná sy dood deur sy neef Christiaan VIII, die seun van sy half-oom Frederik, opgevolg.
Ná die Franse neerlaag in 1814 en die verlies van Noorweë het Frederik afstand gedoen van die liberale idees van sy regentskap en outoritêr begin raak. Sensorskap, die onderdrukking van alle opposisie en die swak ekonomie stel sy latere bewind in ’n skadu.
Frederik VI was ’n beskermheer van sterrekunde en het in 1832 ’n goue medalje uitgeloof vir enigiemand wat ’n komeet met ’n teleskoop ontdek. Sy opvolgers het dit volgehou tot in 1850. Ná die ontdekking in 1835 van die Haraldskær-vrou in veenmos in Jutland, het Frederik VI beweer die mummie uit die Ystertydperk is die reste van koningin Gunnhild en hy het dit in ’n groot sarkofaag laat begrawe. Later het dit geblyk dié identifikasie is verkeerd, maar sy optrede het in dié tyd sy politieke agenda gepas.
Frederick VI is in die ouderdom van 71 oorlede. Hy het altesaam 55 jaar lank oor Denemarke regeer; 24 jaar as prinsregent en 31 jaar as koning.
Cadaba divaricata
Cadaba divaricata is 'n struik wat inheems aan Ethiopië en Somalië is.
Mogontiacum
Mogontiacum (soms ook Moguntiacum) is die Latynse naam van die moderne Mainz, die administratiewe hoofstad van die Duitse deelstaat Rynland-Palts, afgelei van 'n Romeinse militêre kamp wat hier met twee legioene en sowat 12 000 soldate gevestig is. Dit is genoem na Mogon, 'n Keltiese godheid wat as die beskermgod van beide kamp en burgerlike nedersetting vereer is.
Hymedesmia jecusculum
Hymedesmia jecusculum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Mogontiacum
Mogontiacum het as militêre buitepos en later as provinisiale hoofstad byna 500 jaar lank deel uitgemaak het van die Romeinse Ryk. Die Romeinse stad het sy oorsprong in 'n legioenkamp wat tussen 13 en 12 v.C. deur Nero Claudius Drusus, stiefseun van keiser Augustus, op 'n strategies geleë hoogplato oor die Ryn opgerig is. Hierdie kamp, waarvan die oppervlakte op sowat 26 hektaar beraam is, was veral vanweë sy ligging strategies belangrik - geleë bo-oor die Ryn (Latyns: Rhenus) se regteroewer, maar ook teenoor die Main (Moenus) se rivierloop en bowendien nie ver van die Romeinse Rynvallei-grootpad nie. As Romeinse grens- en buitepos naby die wilde, onverowerde Germanië was dit 'n maklike uitgangspunt vir militêre operasies op die Ryn se regteroewer asook bootpatrollies op die Mainrivier. Die stigting van die Romeinse militêre kamp word tegelykertyd as stigtingsdatum vir die stad Mainz beskou. Benede die kamp het vinnig 'n burgerlike nedersetting, die sogenaamde cannabae, ontstaan waar Keltiese inwoners hulle as handelaars en ambagsmanne in diens van die Romeine gevestig het.
Hymedesmia jecusculum
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1866 deur Bowerbank.
Mogontiacum
Burgerlike nedersettings (Latyns: vici of "dorpe"), wat rivieraf naby die militêre kamp ontstaan het, het vinnig tot een enkele stedelike sentrum gegroei. Nogtans het Mogontiacum - in teenstelling met Colonia Claudia Ara Agrippinensium (Keulen) of Augusta Treverorum (Trier) - nog tot in die tweede helfte van die 4de eeu sy hoofsaaklik militêre karakter bewaar en, anders as die voorgenoemde nedersettings, nooit tot 'n beduidende stedelike sentrum ontwikkel nie.
Gandalf
Gandalf is die hoofkarakter in J.R.R. Tolkien se romans The Hobbit en The Lord of the Rings. Hy is 'n towenaar van die Istari-orde, en leier en mentor van die Fellowship of the Ring. Tolkien het die naam "Gandalf" uit die Oudnoorse "Katalogus van Dwerge" (Dvergatal) in die Völuspá geneem.
Mogontiacum
Vanaf 90 n.C. was Mogontiacum die setel van 'n stadhouer asook die administratiewe sentrum van die Romeinse provinsie Germania Superior. Teen die middel van die 3de eeu was dit weer 'n grensstad wat in die volgende 150 jaar verskeie kere deur Germaanse stamme en Hunne aangeval en verwoes is. Ná die einde van die Romeinse periode omstreeks 450 het Mogontiacum ná 'n kortstondige oorgangsfase deel uitgemaak van die Frankiese Ryk.
Gandalf
As towenaar en draer van 'n Ring of Power, het Gandalf groot mag, maar doen dit meestal deur aan te moedig en te oorreed. Hy vertrek as Gandalf die Gryse, beskik oor groot kennis en reis voortdurend, altyd gefokus op die missie om Donker Heer Sauron teë te werk. Hy word verbind met vuur, sy ring is Narya, die Ring van Vuur, en hy geniet beide vuurwerke om die Hobbits van die Graafskap te vermaak, en gebruik vuur in nood as wapen. As een van die Maiar is hy 'n onsterflike gees, maar in 'n fisiese liggaam op Middelaarde kan hy in stryd gedood word, soos deur die Balrog van Moria. Hy word teruggestuur na Middelaarde om sy missie te voltooi, nou as Gandalf die Witte en leier van die Istari.
Tolkien het Gandalf eens beskryf as 'n vleesgeworde engel; later het beide hy en ander geleerdes Gandalf vergelyk met die Noorse god Odin in sy swerwersgedaante.
Mogontiacum
Beduidende oorblyfsels uit die Romeinse tydperk het in die moderne Mainz bewaar gebly, waaronder die Romeinse teater, die Groot Jupiterkolom van Mainz, die Drusussteen en die Romeinestene en die oorblyfsels van die legioenkamp se akwaduk. Belangrike argeologiese vondse uit die Romeinse periode word in die Romeins-Germaanse Sentraalmuseum, die Landesmuseum Mainz en die Museum vir Antieke Skeepvaart bewaar en vertoon - onder meer antieke Romeinse rivierbote wat volgens vondse, wat in 1981/82 gemaak is, gerekonstrueer is.
Alexander Kowarsky
duimnael|regs|180px|Alexander Kowarsky, M.B.E.
Alexander Leopold Kowarsky (datums onbekend) was ’n Suid-Afrikaanse sakeman en politikus wat met die M.B.E. vereer is vir sy diens in die Tweede Wêreldoorlog.
Kowarsky was die seun van John Kowarsky. Hy het sy skoolloopbaan aan die prestigeryke openbare Hoër Seunskool King Edward VII in Johannesburg voltooi en daarna sy B.Com. aan die Universiteit van die Witwatersrand verwerf. Nadat hy afgestudeer het, het hy by sy vader se firma aangesluit, maar dit was in 1939, en toe die oorlog kort daarna uitbreek, het hy as soldaat by die Transvaal Scottish aangesluit. Hy het diens gedoen in Oos-Afrika, Abessinië, die Westelike Woestyn en gevorder tot die rang majoor, maar is gewond tydens die Slag van Sidi Rezegh op 23 November 1941. Hy het na die Unie teruggekeer en senior stafoffisier (admin.) van die Kaapse Kommandement geword.
Ná demobilisasie het hy ’n invoeronderneming in Johannesburg begin, maar met die koms van invoerbeheer het hy oorgeskakel na vervaardiging en die firma Green & Benham begin. Teen 1963 was hy direkteur van dié firma asook van Vulcan Manufacturing Co. en Groves (Edms.) Bpk.
Hy was lid van die Transvaalse provinsiale raad vir Yeoville van 1951 tot 1959. Hy is in die algemene verkiesing van 1958 onbestrede as Volksraadslid vir die Verenigde Party in dieselfde kiesafdeling verkies, maar het sy setel bedank ten gunste van Marais Steyn, wat met 843 stemme teen Blaar Coetzee van die Nasionale Party in Vereeniging verloor het. So het hy die setel net van 13 Maart tot 25 April 1958 verteenwoordig.
Tyler Patrick Jones
Tyler Patrick Jones (gebore 12 Maart 1994) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Red Dragon (2002), Minority Report (2002), Yours, Mine & Ours (2005), en Bad News Bears (2005).
Cadaba fruticosa
Cadaba fruticosa is 'n struik wat inheems aan Bangladesj, Indië en Sri Lanka is.
Evan Jonigkeit
Evan Jonigkeit (gebore 25 Augustus 1983) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente X-Men: Days of Future Past (2014), Bone Tomahawk (2015), en Whiskey Tango Foxtrot (2016), en in die televisiereeks Frontier (2016).
Eerste Babiloniese dinastie
Oor hierdie eerste bloeitydperk, die eerste dinastie van Babilon, bestaan talle bronne. Een bron (die argiewe van Mari) bied insig in die politieke en diplomatieke verhoudinge van die Babiloniërs met volke buite Mesopotamië. 'n Provinsiale argief te Larsa verduidelik hoe Hammoerabi die land verdeel wou hê en hoe die administrasie daar moes uitsien.
Cadaba gillettii
Cadaba gillettii is 'n struik wat inheems aan Ethiopië, Kenia en Soedan is.
Katia en Marielle Labèque
Die Labèque susters, Katia (* 11 Maart 1950) en Marielle (* 6 Maart 1952), is 'n internasionaal-bekende Franse klavierduet.
Persoonlike lewens
Katia Labèque se mansvriend is David Chalmin, die komponis, musiekprodusent en sanger/kitaarspeler van die groep Triple Sun. Sy was voorheen getroud met die Engelse kitaarspeler John McLaughlin en sy was ook in die vroeë 1980s 'n lid van sy groep. Marielle Labèque is getroud met die dirigent Semyon Bychkov. Die susters woon steeds saam. Hulle het in 1987 na Londen getrek, in 1993 na 'n paleis in Florence, en sedert 2005 woon hulle in 'n paleis wat eens aan die Borgia-familie van Rome behoort het.
Hymedesmia jugalis
Hymedesmia jugalis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1928 deur Topsent.
Christiaan VIII van Denemarke
Christiaan VIII (18 September 1786 - 20 Januarie 1848) was van 1839 tot 1848 koning van Denemarke en in 1814 as Christiaan Frederik koning van Noorweë.
Lewe
Christiaan was die seun van erfprins Frederik van Denemarke en hertogin Sophia Frederica van Mecklenburg-Schwerin. Sy grootouers aan vaderskant was koning Frederik V van Denemarke en Noorweë en sy tweede vrou, hertogin Juliana Maria van Brunswyk-Wolfenbüttel.
duimnael|links|260px|Christiaan VIII en sy vrou Caroline Amalie van Sleeswyk-Holstein-Sonderburg-Augustenburg.
Hy is op 21 Junie 1806 met sy niggie hertogin Charlotte Frederica van Mecklenburg-Schwerin getroud. Hul oudste seun is op die dag van sy geboorte dood en hul tweede seun het later koning Frederik VII geword. Die egpaar is in 1810 geskei nadat Charlotte Frederica van owerspel aangekla is. Christiaan se tweede vrou was prinses Caroline Amalie van Sleeswyk-Holstein-Sonderburg-Augustenburg, die susterskind van Frederik VI. Hulle is op 22 Mei 1815 getroud.
Christiaan het 10 buite-egtelike kinders gehad. Daar is gerugte dat die sprokieverhaalskrywer Hans Christian Andersen een van hulle was, maar daar is min getuienis om dit te staaf.
In Mei 1813 is Christiaan na Noorweë gestuur om die land se lojaliteit jeens die Huis van Oldenburg te bevorder ná Frederik VI se rampspoedige bande met Napoleon. Hy is selfs vir ’n paar maande tot koning van Noorweë verkies onder die naam Christiaan Frederik. Ná probleme met Swede en ’n Noorse nederlaag in ’n kort Sweeds-Noorse oorlog het hy egter geabdikeer. Op 4 November is Karel XIII van Swede verkies tot nuwe koning van Noorweë onder die naam Karel II.
Op 3 Desember 1839 het Christiaan VIII die Deense troon bestyg. Hy het gou sy liberale ondersteuners teleurgestel deur elke liberale projek te verwerp. Sy houding jeens die groeiende onrus in die dubbele hertogdom Sleeswyk-Holstein was dikwels twyfelend en halfhartig, en dit het sy posisie daar geknou. Eers in 1846 was hy duidelik ten gunste van Sleeswyk as ’n Deense gebied.
Sy enigste wettige seun, die toekomstige Frederik VII, was drie keer getroud, maar het geen wettige kinders gehad nie. Christiaan wou ’n opvolgingskrisis afweer; die gevolg was die verkiesing van die toekomstige Christiaan IX as erfprins.
Haworthia decipiens
Haworthia decipiens is 'n meerjarige sukkulent wat tot die genus Haworthia behoort. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap.
Die plant het vyf subspesies:
Armando Emilio Guebuza-brug
Die hoofpad tussen Maputo en Pemba in Mosambiek gaan met die Ponte Armando Guebuza (Armando Emilio Guebuza-brug) oor die Zambezirivier.
Die betonbrug by 17° 48′ 29.2″ suid, 35° 23′ 51″ oos, tussen Caia in die provinsie Sofala en Chimuara in die provinsie  Zambezia.
Dit is 2376mlank en 16 m breed en bestaan uit 6 boë. Gebruikers betaal 'n tol vir die gebruik van die padbrug.
WSP Global, GRID en die Louis Berger Groep was die ingenieurs verantwoordelik vir die ontwerp. Die konstruksie is tussen Maart 2006 en Augustus 2009 uitgevoer deur die firmas Mota-Engil en Soares da Costa. Dit het 'n pont oor die rivier vervang en dra die naam van 'n vorige president van die land.
Hymedesmia koehleri
Hymedesmia koehleri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Topsent.
Hymedesmia lacera
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Lundbeck.
Anton Arenski
Anton Stepanovich Arenski (Russies: Анто́н Степа́нович Аре́нский}}; (12 Julie [O.S. 30 Junie] 1861 – 25 Februarie [O.S. 12 Februarie] 1906) was 'n Russiese komponis van Romantiese klassieke musiek, 'n pianis en 'n professor van musiek. Hy is veral bekend om sy Klaviertrio in D mineur, Op 32.
Biografie
Arenski was gebore in 'n gegoede gesin in Novgorod, Rusland. Hy het oor 'n musikale aanleg beskik en reeds teen die ouderdom van nege jaar 'n aantal liedere en klavierstukke gekomponeer. Hy het in 1879 saam met sy moeder en vader na Sint Petersburg getrek waar hy komposisie by die Sint Petersburg Konservatoria studeer het saam met Nikolai Rimski-Korsakof.
Arenski het in 1895 na Sint Petersburg as die direkteur van die Keiserlike Koor teruggekeer. Hy is deur Mili Balakiref vir die pos aanbeveel. Hy het in 1901 uit die posisie afgetree, en voortaan van 'n gemaklike pensioen gelewe en sy oorblywende tyd as pianis, dirigent en komponis spandeer.
Arensk is op die ouderdom van vier-en-veertig jaar aan tuberkulose in 'n sanatorium in Perkjärvi oorlede, in wat toe die die Russies-geadministreerde Hertogdom van Finland was. Terwyl min bekend is oor sy private lewe, beweer Rimski-Korsakof dat drank en dobbel sy gesondheid aangetas het. Arenski was in die Tikhvin Begraafplaas begrawe. Die Antarktiese Arenski Gletser is na hom vernoem.
Klavier
(vir solo klavier; tensy anders vermeld)
Admiralteiskaja Kosa
Admiralteiskaja Kosa (Russies: Адмиралтейская коса) is 'n voorstad en historiese buurt van Astrachan, Rusland. Dit lê naby die Wolgarivier tussen die voorstede Kosa en Elling.
In 1993 het Admiralteiskaja Kosa die amptelike status van 'n beskermde histories gebied gekry danksy sy unieke houtargitektuur wat voor die Russiese Rewolusie gebou is.
Cadaba kirkii
Cadaba kirkii is 'n struik wat inheems aan Malawi, Mosambiek, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe is.
Emanuel Ax
Emanuel Ax (gebore op 8 Junie 1949) is 'n bekroonde Amerikaanse klassieke pianis. Hy is 'n dosent by die Juilliard Skool vir Musiek.
Vroeë lewe
Ax is gebore in 'n Pools-Joodse gesin in Lviv, Oekraïne, (in wat toe nog die Sowjetunie was) as die seun van Joachim en Hellen Ax. Beide ouers het die konsentrasiekampe van die NSDAP oorleef. Ax het op die ouderdom van ses jaar begin klavierspel aanleer. Sy vader was sy eerste onderwyser gewees. Toe hy sewe jaar oud was het die gesin na Warskou, Pole getrek (waar hy klavierspel studeer het by die Miodowaskool). Twee jaar later het die gesin na Winnipeg, Manitoba, Kanada verhuis waar Ax voortgegaan het met sy musiekstudies, insluitende as 'n lid van die Junior Musikale klub van Winnipeg. Die gesin het in 1961 na New York getrek, waar Ax sy studies voortgesit het by die Juilliard Skool van musiek onder Mieczysław Munz. Ax het in 1970 sy B.A.-graad in Frans by die Columbia-universiteit behaal en ook Amerikaanse burgerskap verkry. Hy het in 1973 die Jong Konsertkunstenaars Internasionale Onderhoude gewen.
Musikale styl
Ax is vernaam bekend as ondersteuner van hedendaagse komponiste en het reeds drie wêreldpremiéres gegee tydens die mees onlangse paar seisoene; naamlik Century Rolls deur John Adams, Seeing deur Christopher Rouse en Red Silk Dance deur Bright Sheng. Hy speel ook werke deur persoonlikhede soos Michael Tippett, Hans Werner Henze, Joseph Schwantner en Paul Hindemith, sowel as meer tradisionele komponiste soos Haydn, Mozart, Beethoven, en Chopin. Ax tree sedert 3 Augustus 1973 op as die hoofvenoot van die tjellis Yo-Yo Ma in duette. Hul genoemde eerste openbare optrede het by die Marlboro Musiekskool en Fees plaasgevind. Hulle het saam reeds groot dele van die tjello/klavier repertoire opgeneem.
Ax het ook vir 'n kort rukkie kwartette saam met Ma en die viooliste Isaac Stern en Jaime Laredo gespeel. Voor die kwartet in 2001 as gevolg van die afsterwe van Stern opgebreek het het hulle werke vir Sony deur Brahms, Fauré, Beethoven, Schumann en Mozart opgeneem. Ax is ook 'n gaskunstenaar in 'n dokumentêre rolprent oor die Toronto Simfonieorkes en Peter Oundjian getiteld Five Days in September; the Rebirth of an Orchestra. In 1997 was Ax die Musikale Direkteur van die Ojai Musiekfees saam met die dirigent Daniel Harding.
Ax het eredoktorsgrade vir musiek van Yale-universiteit (toegeken in Mei 2007) en Columbia-universiteit ontvang. Hy het ook Yale-universiteit se Sanford Medalje ontvang.
Pryse en erkennings
Grammy vir Beste Kamermusiek uitvoering:
Grammy vir Beste Instrumentale Solis uitvoering (sonder orkes):
Cadaba glandulosa
Cadaba glandulosa is 'n struik wat inheems aan Burkina Faso, Djiboeti, Eritrea, Ethiopië, Ghana, Iran, Jemen, Kameroen, Kenia, Mali, Mauritanië, Niger, Nigerië, Saoedi-Arabië, Senegal, Somalië, Soedan, Tanzanië, Tsjad en Uganda is.
Hymedesmia laevistylus
Hymedesmia laevistylus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Lundbeck.
Cadaba linearifolia
Cadaba linearifolia is 'n struik wat inheems aan Djiboeti, Ethiopië, Indië, Jemen, Kenia, Oman, Pakistan en Somalië is.
Spike Jonze
Spike Jonze (gebore 22 Oktober, 1969) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Being John Malkovich (1999), Three Kings (1999), Where the Wild Things Are (2009), en Her (2013).
Hymedesmia lamina
Hymedesmia lamina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Lundbeck.
Coke se hartbees
Coke se hartbees (Alcelaphus buselaphus cokii) of kongoni is 'n boksoort inheems aan Kenia en Tanzanië.
Dit kan verbaster met die Lelwelhartbees en die Kenia-hooglandhartbees (Alcelaphus buselaphus lelwel x cokii) voortbring.
Lanny Joon
Lanny Joon is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Takers (2010) en Baby Driver (2017), en in die televisiereekse The Big Bang Theory (2007) en Hollywood Wasteland (2010).
Cadaba ruspolii
Cadaba ruspolii is 'n struik wat inheems aan Ethiopië, Kenia en Tanzanië is.
Alcelaphus
Alcelaphus is 'n genus van wildsbokke in die familie van horingdraers (Bovidae) en die orde van ewehoewige soogdiere (Artiodactyla) wat in Afrika voorkom. Beide bulle en koeie het (hol) horings.
Bariumtitanaat
Bariumtitanaat kan beskou word as 'n gemengde oksied van barium en titaan, maar ook as 'n sout van die basis bariumhidroksied en die hipotetiese titaansuur
Die stof is oplosbaar in heelparty sure, soos swawelsuur, soutsuur en waterstoffluoried. In water en alkali is dit onoplosbaar.
Die stof is 'n diamagnetiese halfgeleier met 'n indirekte bandgaping van 1,67 eV In suiwere vorm is dit amper isolerend. Die stof se geleidingsvermoë kan deur dotering met elemente uit groep 3, soos Sc, Y, Nd, Sm ens. vergroot word. Eenkristalle vertoon 'n negatiewe temperatuurkoëffisiënt van die elektriese weerstand, soos die meeste halfgeleiers.
Die stof is para-elektries bo 393K en het die kubiese perovskietstruktuur met bariumione in die kuboktaëders. (Strukturbericht-klassifikasie E2
Ferro-elektriese eienskappe
Van 278K tot 393 is dit effens vervorm in 'n tetragonale struktuur wat ferro-elektries is. Die katione skuif in die een rigting, die anione in die teenoorgestelde rigting. Onder 278K word dit ortorombies en onder 183K romboëdries. Hierdie vervormings gaan saam met klein verskuiwings van die atome.
Sauron
Sauron (uitgespreek ) is die titelkarakter en primêre antagonis, deur smee van die Een Ring, van J.R.R. Tolkien se The Lord of the Rings, waar hy oor die land Mordor heers en die ambisie het om die hele Middelaarde te regeer. In dieselfde werk word hy geïdentifiseer as die Swartkunstenaar van Tolkien se vroeëre roman The Hobbit. The Silmarillion beskryf hom as die eerste Donker Heer Morgoth se hoofluitenant. Tolkien het opgemerk dat die Ainurengelemagte in sy gekonstrueerde mite in staat was tot foute en mislukkings, maar verreweg die ergste was die absolute Sataniese rebellie en boosheid van Morgoth en sy trawant Sauron. Sauron verskyn meestal as 'die oog', asof hy nie liggaamlik is nie.
Storielyn
Alhoewel Sauron veral bekend staan ​​as die bose mag in die Middelaarde, was hy nie altyd boos nie. Sauron was ook van die begin af nie een van Morgoth se volgelinge nie. Sauron het tot die ras van die Maiar behoort, wat saam met die Valar onder die Ainur gereken is. Voor die begin van tyd, en voordat die Middelaarde gestalte gekry het, is die Musiek van die Ainur gemaak. Reeds by die maak van hierdie musiek is die harmonie daarvan versteur deur die grootste van die Valar, Melkor van Morgoth, wat die musiek wou herskep soos hy goedgedink het. Hierna is die musiek sigbaar gemaak deur die skepping van Middelaarde.
Die Valar, bygestaan ​​deur die Maiar en ander mindere geeste, het na die Middelaarde neergedaal om die wêreld te vorm. Een van die grootste Valar was Aulë. Aulë word ook die smid genoem, hy was die vaardigste vakman, hy was die heer van alle materiële dinge. Sy vrou was die Vala Yavanna, wat alles ontwikkel het wat op die aarde gegroei het. Mairon die bewonderenswaardige, Sauron se oorspronklike naam, was een van die voorste Maiar wat Aulë gehelp het om die wêreld te maak. Mairon het baie geleer oor die aard van die wêreld by Aulë. Kennis wat hy later sou gebruik, onder meer in die skep van die Ring van Mag. Aanvanklik werk Mairon lojaal met Aulë saam, maar word vroeg reeds deur Morgoth verlei. Soos daar in die Silmarillion staan: "In die begin van Arda het Melkor hom versoek om aan hom getrou te wees, en hy het sy grootste en mees betroubare dienskneg geword, en die gevaarlikste, want hy kon baie vorme aanneem en kon vir lank, as hy wou, voorgee dat hy edel en mooi is om almal behalwe die verstandigste te mislei.” Blykbaar was Sauron lojaal aan die Valar. Maar hy was die belangrikste bron van inligting vir Morgoth, aangesien hy in die geheim in Utumno gewoon het. Morgoth het die Valar se woning by Almaren verwoes. Die Valar trek weswaarts terug in Valinoren en Sauron volg hulle. 'n Ruk later moes Sauron terugkeer na Middelaarde waar hy hom openlik by Morgoth aansluit. Gedurende hierdie tyd het Morgoth voortgegaan om sy mag op te bou. Hy het 'n vesting en arsenaal op die noordwestelike oewer van Middelaarde gebou om enige aanval wat van die Valinor afkomstig is, af te weer. Dit het Angband geword, en Sauron was in bevel hier as Morgoth se adjunk. Sauron het 'n aandeel gehad in al die dade en werke van Morgoth "en was minder goddeloos as sy meester net omdat hy 'n ander lank gedien het en nie homself nie" (uit: Valaquenta).
Cadaba trifoliata
Cadaba trifoliata is 'n struik wat inheems aan Indië en Sri Lanka is.
Hymedesmia lancifera
Hymedesmia lancifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1906 deur Topsent.
Cadaba rotundifolia
Cadaba rotundifolia is 'n struik wat inheems aan Djiboeti, Egipte, Eritrea, Ethiopië, Jemen, Kenia, Saoedi-Arabië, Soedan, Sokotra en Somalië is.
Bolsjije Isadi
Bolsjije Isadi (Russies: Большие Исады) is 'n voorstad en historiese buurt van Astrachan, Rusland. Dit lê oos van Astrachan se middestad by die Koetoemrivier en Warwatsikanaal.
Geskiedenis
Die voorstad het tussen die 16de en 18de eeu gegroei van die gelyknamige mark, waarvan die naam kom van 'n Russiese dialekwoord vir "seehoof". Die mark bestaan tot vandag toe. Mense van Dagestanse afkoms en immigrante uit Sentraal-Asiatiese lande wat daar werk, vorm 'n groote deel van Bolsjije Isadi se bevolking.
Jeremy Jordan (akteur)
Jeremy Jordan (gebore 20 November 1984) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Last Five Years (2014) en Disney's Newsies the Broadway Musical (2017), en in die televisiereekse The Flash (2014) en Supergirl (2015).
Cadaba longifolia
Cadaba longifolia is 'n struik wat inheems aan Djiboeti, Eritrea, Ethiopië, Jemen, Kenia, Saoedi-Arabië, Soedan en Somalië is. Die plant was ook inheems in Sokotra maar word as uitgestorwe daar beskou.
Hymedesmia latrunculioides
Hymedesmia latrunculioides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Lundbeck.
Meeteren
Die Meeteren was 'n hoeker van die VOC wat op 7 November 1723 benoorde die Olifantsrivier aan die Weskus gestrand het. Uit die 29 persone aan boord is slegs 9 mans gered, 2 lyke is naby die wrak opgespoor, en die lot van die oorblywende 18 was vir 'n ruk lank onbekend. Tog duik daar later name en merke (soos dié van Meijndert Boekhout en Ijme Dommekragt) op in die afgelegte verklarings wat toon dat van die bemanning hul weg na die Kaap gevind het.
Agtergrond
Die Meeteren of Meteren is in 1719 op die skeepswerf te Enkhuizen gebou.
Die skip is op 3 Februarie 1720 te water gelaat in Texel, met Koenraad in de Betouw as gesaghebber. Daar was altesaam 27 mense aan boord. Blykbaar het die skip kort daarna weer na die vaderland teruggekeer, want Koenraad in de Betouw verlaat Texel op 14 Mei 1720 met die Schoteroog, en kom op 19 Augustus 1720 in die Kaap aan, verlaat die Kaap op 6 Oktober 1720, en kom in Batavia op 7 Desember 1720 aan.
Die opdrag aan Hendrik Moel
Die stranding vind op Sondag, 7 November 1723 plaas.
Op Donderdag, 16 Desember 1723, kom 'n boer genaamd Frans Haarhof aan en bring aan die Goewerneur die nuus dat daar tussen die Olifantsrivier en die "Verlooren Valleij", omtrent 31º20' S 'n hoeker gestrand het, waarvan nege mans, waaronder die gesaghebber en 'n stuurman, behoue gebly het. Hy kon egter nie die naam van die vaartuig vermeld nie. Toe hy wel noem dat die skip "met steen afgelaaden was geweest", kon daaruit afgelei word dat dit die Meeteren was. Die omvang van die skade sou deur die manskappe, onder leiding van Hendrik Moel, vasgestel kon word.
Op Vrydag, 17 Desember 1723, meer as 'n maand na die ramp, kom die skipper (gezaghebber), die onderstuurman, en drie matrose by die Kasteel aan en deel mee van die ramp wat hul oorgekom het, wat die gerugte in omloop bevestig.
Al het meer as 'n maand verloop, en al kon die res van die bemanning teen hierdie tyd reeds omgekom het weens honger, dors, siekte, die natuurelemente ens., gelas die Politieke Raad nietemin op Dinsdag, 21 Desember 1723 dat 'n boer, Hendrik Moel, woonagtig in die omgewing waar die skeepsramp plaasgevind het, moontlike oorlewendes van die wrak moet gaan soek. Frans Haarhof, 'n boer woonagtig naby Drakenstein, moet hierdie brief so gou moontlik aflewer, omdat daar niemand anders is wat die pad na Hendrik Moel beter ken nie. Sowel Haarhof as Moel sou deur die VOC vergoed word.
Hendrik Moel is gebore as Heinrich Muhl, afkomstig van Burgvloesen, wat op 8 Januarie 1707 in diens van die VOC getree het as soldaat, en op 9 April 1715 uit diens getree en vryburger geword het. Blykbaar het Moel reeds in 1718 veeregte gekry om sy vee te laat wei in die omgewing van Saldanhabaai, en later in die omgewing van die Piketberge.
Die brief het Moel "ter hande gekoomen" op Kersdag, Saterdag, 25 Desember 1723.
Net mooi die volgende dag, op Sondag, 26 Desember 1723, kom daar nog vier oorlewendes by die Kasteel aan, wat dus nege oorlewendes beteken. Luidens sy verslag vertrek Moel ook op hierdie dag met 'n ossewa en padkos.
Moel kom op Saterdag, 1 Januarie 1724 by die wrak aan (sowat 7 tot 8 [Hollandse?] myl aan die oorkant van/anderkant die Olifantsrivier, dus, noord) en kon slegs twee liggame naby die wrak opspoor wat hy vermoed dié van drenkelinge is. Een is naby 'n tentjie begrawe met 'n kruis aan die koppenent om 'n vlak graf in die hoë sandduin aan te dui (met duie en bodems van vate toegemaak, moontlik om te keer dat die lyk nie uitgegrawe word deur aasdiere nie), en een lyk het nog op die strand gelê. Hoe gevorderd die staat van ontbinding was, word nie in die verslag vermeld nie. Moel kon in sy soektog geen verdere oorlewendes opspoor nie; wat dus van die ander 18 kon geword het, bly 'n raaisel, want dié is skoonveld.
Moel het wel in sy soektog op pad terug op Woensdag, 5 Januarie 1724 'n Khoi teengekom, wat by 'n ander Khoi twee weke tevore weer verneem het dat hy 'n blanke met drie hamme aan 'n stok oor sy skouer (waarvan een ham al aan gesny was) op byna dieselfde plek teëgekom het; die blanke het hom die pad gevra. Wat dit veral moeilik maak, ongeag hoe Moel ook al onder die stamme en Boesmans rondgevra het, is dat die oorlewendes se voetspore al langs die strand af of na die Olifantsrivier toe loop. En hier loop die spoor dood.
Die vaartuig sit nog presies daar soos toe die gesaghebber, stuurman en ander matrose die skip verlaat het. Die agterstewe staan na die land se kant toe, "med het agterschip na de Wal tuschen een meenigte van uytsteekende en blinde klippen". Die skuit is ook aan die een kant gebreek, en orals is daar "Stucken en brocken" wat "hier en daer op Strand Leggen", en vaatwerk wat stukkend geslaan is, en bedorwe touwerk. Moel skat met verloop van tyd sou die dek weens die swaarte daarvan op die romp neersak. Hierdie stuk is belangrik, want dit beteken dat dit nie wys sou wees om enige ondersoek in die ladingsruimte te gaan doen nie - dit is gans te gevaarlik.
Dinsdag, 11 Januarie 1724, na 'n vrugtelose ondersoek van 17 dae, is Moel weer tuis op sy plaas. Hy is kort daarna Kasteel toe om verslag te doen. Die verslag is op Maandag, 24 Januarie 1724, by die Kasteel onderteken.
Sy verslag lui so:
Aan den Wel Edele Gestr. Heere Maurits Pasques de Chavonnes, Raad ordinaris van Nederlands India Gouverneur in Loco etc., beneevens den E. Agtb: Raad van Politie.
Wel Edele Gestrenge Heer, en E. Agtbare Heeren
Mangpor Chonthicha
Mangpor Cholthicha (Thai: แมงปอ ชลธิชา) is 'n beroemde Thai Luk thung sangeres en aktrise.
Meeteren
Die opdrag aan Hendrik Moel
Belangende nu het vaertuyg, het zelve sit nog op die selve plaets, als doen het van den Gezaghebber, Stuirman, en d' andere hier gekoomene manschap is verLaeten, werdende by hol waeter door de Zee ten eenemaal overspoeld, hangende een weynig over bakboord, med het agterschip na de Wal tuschen een meenigte van uytsteekende en blinde klippen, daer de zee geweldig op brand, zynde de bodem ten eenemael daeruyt geslaegen, waervan de Stucken en brocken hier en daer op Strand Leggen, als meede eenig aenstuckend geslagen vaatwerk, beneevens de Schuyt die ook aen d' eene zyde gebrooken is, dog hebbe in 't geheel maer drie klinkersteenen, en voorts niets anders als wat tuschen 't Zand Leggende, en al meest bedorven Touwerk, gebrooken Laden van Snaphanen etc. bevonden, zoodat ik presumeere, dat het dek van het gem.te vaertuyg op de Last zal zyn gesakt, en dat het zelve daerop als nog blyft sitten, en de kragt der Zee teegen te staan.
Ik hebbe op gem:te togt zoo heen als weeder doorgebragt den tyd van Seventien dagen, als zynde den 11 deezer weder aen myn huys gekoomen, en heb kort daerop de reyze na Cabo aengenoomen, om van myne verrigtinge aen uwel Ed. gestr: en E. agtb: schuldpligtig kennisse te geeven; gedenkende dan hier meede aenderzelver intentie vold[oe]n te behebben, zoo Laete deeze dienen voor Eerbiedig raport verblyvende med d' uyterste onderdanigh[eyd] (onderstond) Wel Ed. gestrenge Heer, en E. Agtb: Heeren,
uwel Ed. gestrenge en E. agtb: zeer ootmooedigen en nederigen dien[aar] (was geteekend) Henrik Muhl (in margine) Cabo de goede Hoop 24 January 1724 (Lager) accordeerd (geteekend) R: Tulbagh EG Clercq.
Op 1 Februarie 1724 word die volgende brief by die Kasteel bespreek (onderstaande 'n "copia autenticq"):
Die Politieke Raad besluit om liewer geen verdere reëlings hieroor te tref nie, maar wil liewer die saak eers opneem met die "Hoge Indische Regeeringe" (want die Kaap is Batavia onderdanig). Tog voel die aanwesiges hierdie blyke van waardering sal die burgers aanspoor om "bij voorkomst van diergelijke droevige gevallen (voor 't welke God ons nogtans genadiglijk wil behoeden)" in die toekoms die ongelukkige skepelinge te versorg ("opqueeken", letterlik 'verkwik'), of landtogte die binneland in te onderneem, ens. Vir die hedendaagse leser sal dit ook toon hoe goedkoop eiendom in die 1700's nog was.
Of Moel toe sy 30 morge grond gekry het is onseker, want op 18 Julie 1724 staan daar op die VOC se boeke: "Testament gemaekt hebbende overleeden. Tot zijn universeele Erfgenaem genoemt hebbende [d' wede.?] Claas Meyboom. Vide Caabs Vryboek 1724 f[olio] 17".
Klipfontein het aan de Lange Vallei eers deel uitgemaak van die historiese 'Klipfontein aan de hoek van de Piketberg'. Mettertyd het die naam die verkorte vorm Lange Vallei aangeneem. Later was die naam Langvlei reeds ingeburger. Die naam Klipfontein speel ook 'n belangrike rol in die wetenskap van Suid-Afrika, want dit was een van die vernaamste plekke, aan die uithoek van die Kaap, waar Nicolas-Louis de Lacaille in die 1750's sy opmetings gaan maak het.
Lys van die bemanning
Op 3 Februarie 1724 word die volgende lys name van die bemanning verstrek:
Lijste der Manschap van den verongelukten Hoeker Meeteren
Aan de Caab gekomene
Verdronkene in 't blijven
Verblevene in de tent
Agter geblevene op de Weg
Makende dies te samen 29 koppen, met de welke uijt Texel in Zee zijn geloopen / was geteekent W: Turnhout / in margine / Capo de goede Hoop den 3. Februarij 1724 / Lager: / Accordeert: / was geteekent / R: Tulbagh E g Clercq
Kersliedjies in Afrikaans
Die meeste Kersliedjies in Afrikaans het aanvanklik as vertalings of verwerkings van Europese of Amerikaanse Kersfeesliedere begin (baie van hulle self voorheen kontrafakte); van hulle het nie besondere byval gevind nie, ander het wel. Eers teen die tweede helfte van die 20ste eeu het platemaatskappye ook munt uit Kersfees begin slaan, terwyl die kerke hul eerste sangbundels vir die jeug uitgegee het.