cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ierse Rugbyvoetbalunie
Die Ierse Rugbyvoetbalunie (Engels: Irish Rugby Football Union, afgekort “IRFU”; Iers-Gaelies: Cumann Rugbaí na hÉireann) is die bestuursliggaam wat rugby in Ierland (beide die Republiek Ierland en Noord-Ierland) beheer. Die unie is by Wêreldrugby geaffilieer en organiseer verskeie nasionale spanne, insluitend Ierland se nasionale seniormansrugbyspan, vroue en jeug. Saam met die Engelse Rugbyvoetbalunie, die Franse Rugbyfederasie, die Italiaanse Rugbyfederasie, die Skotse Rugbyunie en die Walliese Rugbyunie organiseer hulle die jaarlikse Sesnasies-toernooi, die vernaamste rugbytoernooi in die Noordelike Halfrond. Die IRFU hou ook toesig oor Sewesrugby in Ierland en aangesien dit ’n Olimpiese sportsoort is, werk hulle met die Britse en Ierse Nasionale Olimpiese Komitees saam. Die Ierse Rugbyvoetbalunie het reeds as medegasheer van belangrike toernooie soos die rugbywêreldbekers in 1991 en 1999 (albei saam met die ander destydse Vyfnasies) opgetree.
Die IRFU het in 1879 uit die samesmelting van twee beheerliggame ontstaan. In 1886 het die IRFU saam met die Skotse Rugbyunie (SRU) en die Walliese Rugbyunie (WRU) die Internasionale Rugbyraad (IRR), die huidige Wêreldrugby, gestig. Die IRFU bestaan uit die vier provinsiale beheerliggame Connacht Rugby, Leinster Rugby, Munster Rugby en Ulster Rugby, wat elkeen met sy eie span deelneem aan die internasionale liga Pro14, saam met spanne uit Italië, Skotland, Suid-Afrika en Wallis. Benede word die All-Ireland League tussen 50 spanne uit die hele Ierland gespeel. Bo die Pro14 word jaarliks saam met klubs uit Engeland, Frankryk, Ierland, Italië en Wallis om die Europese Rugbykampioenskapbeker en die Europese Rugbyuitdaagbeker gespeel.
Naas die amptelike nasionale span roep die IRFU ook ander keurspanne byeen. Ireland Wolfhounds is die tweede nasionale span van Ierland, gevolg deur Emerging Ireland (“Opkomende Ierland”). Nes ander rugbynasies beskik Ierland oor ’n o/20-nasionale span wat aan die o/20-Sesnasies-toernooi en die Wêreldrugby o/20-kampioenskap deelneem. Kinders en jongmense word reeds op skool aan rugby bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent, ontvang hulle dan afrigting. Ierland beskik oor ’n nasionale span vir skoliere, die Schoolboys, wat as ’n voorbereiding op die Ierse nasionale rugbyspan dien.
Aangesien die Ierse nasionale rugbyspan beide die Republiek Ierland en Noord-Ierland verteenwoordig, gebruik hulle – nes die soortgelyke Ierse nasionale hokkiespan en die Ierse nasionale krieketspan – nie ’n nasionale vlag nie. Derhalwe gebruik die Ierse Rugbyvoetbalunie nóg een van die lande se volksliedere, nóg een val hul vlae as ’n verteenwoordigende simbool; pleks daarvan gebruik die Ierse nasionale rugbyspan sy eie vlag – dié van die Ierse Rugbyvoetbalunie – en himne.
Michael van der Spuy
Michael van der Spuy (*20 Februarie 1991, Bethlehem) is ’n rugbyspeler wat vir die Cheetahs op Senter speel in die Superrugbyreeks en vir die Griekwas in die Curriebekerreeks.
Westelike Provinsie
Hy het sy eersterangse debuut vir die Westelike Provinsie gedurende die 2011 Vodacombeker gemaak in ’n wedstryd teen die Pumas en het binne sewe minute ’n drie gedruk. Hy het in nog een wedstryd as plaasvervanger gespeel, hierdie keer teen die Luiperds.
’n Paar maande later het hy sy Curriebekerdebuut gemaak in die 2011 Curriebekerseisoen toe hy as plaasvervanger teen die Goue Leeus op die veld gedraf het in Johannesburg. Dit was sy enigste Curriebekerwedstryd in 2011 omdat hy in die res van die seisoen vir die o/21-span gespeel het.
In die volgende seisoen (2012) het Van der Spuy in agt wedstryde in die Vodacombeker gespeel en een drie gedruk. Hy is egter beseer en kon nie in die Curriebekerkompetisie speel nie.
In 2013 het Van der Spuy weer in agt wedstryde gespeel in die Vodacombeker en drie drieë gedruk en hy is ingesluit in die span vir die 2013 Curriebeker Premierafdeling.
Griekwas
Voor die aanvang van die 2015-seisoen het Van der Spuy hom by die Griekwas aangesluit.
Melissa Villaseñor
Melissa Villaseñor (gebore 9 Oktober 1987) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Saturday Night Live (1975), Last Moments of Relationships (2010), en ''OK K.O.! Let's Be Heroes'' (2017).
Paul von Lettow-Vorbeck
Paul Emil von Lettow-Vorbeck (20 Maart 1870 – 9 Maart 1964) was 'n generaal in die Duitse keiserlike magte wat beroemdheid tydens die Oos-Afrika-veldtog in die Eerste Wêreldoorlog verwerf het. Hy het met 'n mag van minder as 14 000 manskappe (3 000 Duitsers, 11 000 Swart troepe Askaris) vir ten minste vier jaar lank teen 'n oormag van ongeveer 300 000 Britse, Suid-Afrikaanse, Belgiese en Portugese soldate geveg. Hy was die enigste Duitse bevelvoerder om tydens die oorlog grondgebied van die Britse Koninkryk suksesvol in te val, en was tot aan die einde van die oorlog feitelik onoorwonne in die veld.
9de Oscar-toekenningsaand
Die 9de Oscar-toekenningsaand is op 4 Maart 1937 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences gehou om erkenning te gee aan rolprente van 1936. Die aanbieder was die akteur George Jessel.
Dit was die eerste keer dat pryse toegeken is aan die beste manlike en vroulike byspeler.
My Man Godfrey was die eerste prent wat in al vier toneelspelkategorieë benoem is. Dit is steeds die enigste sodanige prent wat nie as beste prent benoem is of enige Oscar gewen het nie.
Die wenner van die prys vir beste aktrise, Luise Rainer, is tans (2013) die vroegste benoemde of wenner in enige toneelspelkategorie wat steeds lewe, asook die oudste oorlewende Oscar-wenner vir toneelspel. Sy is 103 jaar oud.
Pryse
Hier volg ’n lys van die wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem):
Donkiestandbeeld
'n Lewensgroot beeld van 'n donkie wat 'n bakkiespomp aandryf staan op die terrein van die Kalahari Oranje Museum in Upington. Hierdie beeld simboliseer die besondere bydrae wat die twee faktore saam gelewer het in die ekonomiese ontwikkeling van die dorp en die laer Oranjeriviervallei en die hele Groen Kalahari. Die vestiging en opbloei van die beskawing in die pionierstydperk van die 19de eeu in hierdie streek kan regstreeks toegeskryf word aan die donkie en die bakkiespomp.
Die beeld in brons is in 1984 opgerig en is die werk van Hennie Potgieter.
Elizabeth Hendrickson
Elizabeth Hendrickson (gebore 3 Julie 1979) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse All My Children (1970), The Young and the Restless (1973), en Casual (2015).
Rita Webb
Rita Webb (25 Februarie 1904 – 30 Augustus 1981) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Up Pompeii (1971) en in die televisiereekse BBC Sunday-Night Theatre (1950), The Edgar Wallace Mystery Theatre (1960), en The Wednesday Play (1964).
Jonas Elmer
Jonas Elmer (gebore 14 Maart 1966) is 'n Deense regisseur, akteur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Let's Get Lost (1997), Monas verden (2001), Det andet liv (2013), en I Am William (2017).
Hoekmomentum
In fisika is die hoekmomentum die rotasie ekwivalent van lineêre momentum. Dit kan meer spesifiek beskryf word as die moment van lineêre momentum. Die hoekmomentum van 'n voorwerp bly konstant indien daar geen eksterne moment (wringkrag) toegepas word nie.
Verwantskap Tussen Lineêre- en hoekmomentum
Lineêre momentum is direk eweredig aan die massa m en die snelheid v van 'n voorwerp, net so is hoekmomentum direk eweredig aan die traagheidsmoment I en hoeksnelheid \omega van die voorwerp
Vir die hoekmomentum om punt O vir 'n partikel is die verwantskap tussen lineêre momentum en hoekmomentum as volg:
L_O = rp
waar:
Verandering in hoekmomentum
Die verandering in hoekmomentum \dot{H} vir 'n tydstip is gelyk aan die som van eksterne momente \Sigma M_O wat wiskundig as volg voorgestel word:
Stina Berg
Stina Berg (21 Oktober 1869 – 5 Oktober 1930) was 'n Sweedse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Erotikon (1920), Anderssonskans Kalle (1922), Säg det i toner (1929), en Charlotte Löwensköld (1930).
Interregeringspaneel oor klimaatverandering
Die Interregeringspaneel oor klimaatverandering (Engels: Intergovernmental Panel on Climate Change, IPCC) is in 1988 deur die Verenigde Nasies se omgewingsprogram (United Nations Environmental Program, UNEP) en die Wêreld Meteorologiese Organisasie (WMO) in die lewe geroep.
Die paneel maak deel uit van die Verenigde Nasies se Klimaatverdrag (UNFCCC) en evalueer die gevare wat klimaatverandering inhou, om teenmaatreëls saam te stel. Die setel van die IPCC se sekretariaat is in Genève (Switserland). Die Interregeringspaneel oor klimaatverandering het in 2007 saam met Al Gore die Nobelprys vir Vrede ontvang.
Oorsig
Die IPCC doen self geen navorsing oor klimaatverandering nie, maar versamel die uitkomste en gevolgtrekkings van die verskillende wetenskaplike dissiplines soos byvoorbeeld die klimatologie.
Die IPCC se verslae, die IPCC Assessment Reports, is samehangende aanbiedings van die navorsers se resultate. Hierdie verslae word in werkgroepe saamgestel en deur die IPCC se volle vergadering goedgekeur. Hulle vorm tans die hoofsaaklike basis vir die politieke en wetenskaplike debatte oor klimaatverandering.
Jay O. Sanders
Jay O. Sanders (gebore 16 April 1953) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Kiss the Girls (1997), The Day After Tomorrow (2004), Revolutionary Road (2008), en Edge of Darkness (2010).
Danie Theron-gedenktekens
Danie Theron-medalje
Hierdie Suid-Afrikaanse militêre dekorasie is tussen 1970 en 2003 deur die Suid-Afrikaanse Weermag aan hul lede toegeken vir buitengewone en voortreflike diens in vredes- of oorlogstyd.
Danie Theron-kommandokrygskool
Die Suid-Afrikaanse Weermag het op 1 November 1967 sy krygskool in Kimberley gestig en dit op 1 November 1969 herdoop tot die Danie Theron-krygskool of -gevegskool. In 1989 is die Danie Theron Inligtingskool na Potchefstroom verskuif.
Tulbagh
In die museum op Theron se geboorteplek Tulbagh staan 'n borsbeeld van hom.
Sterfplek
Die Voortrekkers (organisasie) het 'n gedenkplaat aangebring op die presiese plek buite Fochville waar Danie Theron gesneuwel het. Hierdie plaat is deur vandale verniel en in 1984 deur 'n verchroomde plaat vervang. Die bewoording daarop lui:
Natalie Wood
Sy het in 1981 tydens die maak van die prent Brainstorm onder onbepaalde omstandighede verdrink.
Loopbaan
Wood het as kind in rolprente gespeel en as jong volwassene ’n suksesvolle aktrise geword; sy het drie benoemings vir ’n Oscar gekry voordat sy 25 jaar oud was.
Danie Theron-gedenktekens
Danie Theron-gedenksuil
Hierdie monument is geleë by Gatsrand tussen Johannesburg en Potchefstroom, 8 km wes van die afdraai na Fochville en op 'n kop nou bekend as Theronskop. Die hoof van die Laer Gedenkskool Danie Theron, dr. J.J. van Tonder, het reeds in 1935 voorgestel dat so 'n monument opgerig moet word op die plek waar Fourie aanvanklik begrawe is en 50 m van waar hy gesneuwel het. Die argitek van die byna 25 m hoë gedenknaald was Coenraad Hillebrands van Krugersdorp, die boufirma was L. Fokkens en die Voortrekkerbeweging het landswyd geld ingesamel om die koste te dek. Die monument met baie simboliese betekenis is op Saterdag 9 September 1950 deur familielede van Theron onthul en die geleentheidspreker was die minister van binnelandse sake, dr. T.E. Dönges. Die metaalgedeelte bo-op die obelisk is 'n simboliese vryheidsvlam wat in die harte van Theron en sy Boere-volk gebrand het. In 2003 het die Voortrekkerbeweging die eienaarskap aan die Erfenisstigting oorgedra en die onderhoud van die monument en omringende terrein word gedoen deur die nabygeleë AngloGold Ashanti-myn. Lees meer oor die Danie Theron-monument.
Natalie Wood
Loopbaan
Sy was op vierjarige ouderdom in haar eerste prent, en op agt was sy in die klassieke Kersprent Miracle on 34th Street. As tiener het haar spel in Rebel Without a Cause (1955) haar ’n Oscar-benoeming in die sak gebring. Sy was ook in die musiekprente West Side Story (1961) en Gypsy (1962), en het Oscar-benoemings gekry vir haar spel in Splendor in the Grass (1961) en Love with the Proper Stranger (1963).
Danie Theron-gedenktekens
Carletonville
In hierdie dorp staan die Laer Gedenkskool Danie Theron en op sy terrein staan 'n klein replika van die monument buite Fochville.
Natalie Wood
Loopbaan
Wood het in verskeie televisieproduksies gespeel, onder meer die minireeks From Here to Eternity (1979), waarvoor sy ’n Golden Globe gewen het.
Danie Theron-gedenktekens
Graf
Niet hier. Nog steeds voert hy hen aan,
Natalie Wood
Verdrinking
links|duimnael|180px|Wood en haar man Robert Wagner in 1975.
Bria Vinaite
Bria Vinaite (gebore 10 Junie 1993) is 'n Amerikaanse aktrise van Litause afkoms. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Florida Project (2017), Lost Transmissions (2019), en Adultland (2019), en in die televisiereeks The OA (2016).
Natalie Wood
Verdrinking
Tydens die maak van haar laaste rolprent, Brainstorm, het Wood verdrink terwyl sy saam met Wagner en haar medester in Brainstorm Christopher Walken op ’n naweekvaart na Santa Catalina-eiland, Kalifornië, was. Baie feite oor haar dood is onbekend omdat niemand erken het dat hulle haar net voor haar dood gesien het nie. Wood se lyk is op die oggend van 29 November 1981 ’n ent van die boot af gekry. Volgens Wagner was Wood nie in hul bed toe hy gaan slaap het nie. Die lykskouingsverslag het gemeld Wood het kneusmerke aan haar lyf en arms gehad, sowel as ’n skaafwond aan haar linkerwang.
Noordenveld
Plekke
Plekke in die munisipale gebied van Noordenveld:
Natalie Wood
Verdrinking
Later, in sy boek Pieces of My Heart, het Wagner erken hulle het ’n rusie gehad voor sy verdwyn het. Volgens die lykskouingsverslag was Wood se alkoholinhoud 0,14% en spore van twee soorte medikasie is in haar bloed gevind: ’n pil teen bewegingsiekte en ’n pynpil wat die uitwerking van alkohol verhoog. Daar is bevind haar dood was ’n ongeluk; sy het waarskynlik gegly en in die water geval.
Die saak is in November 2011 heropen nadat die kaptein van die boot, Dennis Davern, in die openbaar gesê het hy het tydens die nadoodse ondersoek vir die polisie gejok en dat die paartjie die aand baklei het; hy het beweer Wagner was vir haar dood verantwoordelik.
Ná ’n ondersoek van nege maande het die mediese hoofondersoeker van Los Angeles die doodsertifikaat aangepas van "verdrinking deur ’n ongeluk" tot "verdrinking en ander onbepaalde faktore". Die aangepaste dokument sluit ’n verklaring in dat die omstandighede waaronder Wood in die water beland het, "nie duidelik vasgestel is nie". Speuders het die lykskouerskantoor opdrag gegee om nie die saak te bespreek of kommentaar te lewer nie.
Wagner het enige aandeel in Wood se dood ontken.
Danie Theron-gedenktekens
Graf
En aan de spits der helden zal hij staan,
Wanneer verrijzen zal de lang verbeide dag.
In 2003 is die graf gevandaliseer en dele van Theron se stoflike oorskot verwyder.
Standbeeld
Op 1 November 1969 het P.W. Botha 'n standbeeld van Danie Theron op Die Koppie naby die hoofkwartier van die krygskool in Kimberley onthul. Die bronsbeeld deur die Pretoriase beeldhouer Charl Andries Engela is tweemaal lewensgroot en toon Theron hurkend op sy regterknie en sy oë stip vooruit, geklee in 'n broek, hemp, baadjie, 'n hoed waarvan die regterrrant opgeslaan is en hoë rystewels en gewapen met 'n geweer, bandelier en verkyker. Vyf-en-twintig klein replikas is van die beeld gemaak om deur die krygskool as eretoekennings uit te deel. Toe die krygskool ontbind, het die verweerde beeld agtergebly en is later in aluminium oorgegiet en op 4 November 1995 opnuut onthul. Einde November 2001 is die beeld na Fort Schanskop by die Voortrekkermonument verskuif en daar op 6 Maart 2002 deur nasate van Theron onthul. By daardie geleentheid was oud-pres. Nelson Mandela ook aanwesig en hou daar sy enigste openbare toespraak in Afrikaans.
Potchefstroom
Volgens die Engelstalige Wikipedia het genl. Louis Botha en genl. Jan Smuts op 28 Desember 1907 'n Danie Theron Monument naby Potchefstroom onthul. Teenswoordige kenners van monumente in Suid-Afrika is nie van hierdie gedenkteken bewus nie.
Foute
“A new Danie Theron Monument was erected near the Union Building in Pretoria, South Africa, by the former South African President Nelson Mandela.” Hierdie is 'n aanhaling uit die Engelstalige Wikipedia. Dit verwys waarskynlik na die beeld by Fort Schanskop. Die beeld is nie nuut nie en staan nie naby die Uniegebou nie. Dit is nie opgerig of onthul deur pres. Mandela nie. Verskeie skrywers het hierdie sin met onjuisthede herhaal.
Onkologie
Onkologie is die studie van die oorsake, siektesimptome en -tekens van verskillende soorte kanker. 'n Dokter wat onkologie praktiseer word 'n onkoloog genoem. Die term is afkomstig van die Griekse onkos (ονκος), wat "lomp" of "gewas" beteken; en die agtervoegsel -ologie, wat "studie van" beteken.
Grootfontein
Grootfontein is 'n dorp in die noorde van Namibië (Otjozondjupa). Die dorp het 23 800 inwoners. Die burgemeester is Emma Taukuheke.
Geografie en klimaat
Die dorp Grootfontein lê 1 460 meter bo seevlak in die Otavi-streek. Tesame met Otavi en Tsumeb, is dit die bes benutte deel tussen die Otaviberge. Die gemiddelde jaarlikse reënval beloop minstens 550 millimeter, wat heelwat hoër is as die gemiddeld vir Namibië en dus uitgebreide gewaslandbou moontlik maak.
Besienswaardighede in die omgewing is die Draak-se-asem-grot en die 60 ton Hoba-meteoriet.
Onderwys en godsdiens
Die dorp het in 2010 'n Afrikaanse privaat skool gekry met die stigting van die Grootfontein Agri College wat benewens landbouvakke ook gewone onderrig van gr. 1 tot gr. 12 gebied het. Dié skool het einde 2021 gesluit. Die Deutscher Schulverein Grootfontein bedryf sedert 1996 'n privaat Duitse laerskool met sowat 17 leerlinge. In Januarie 2021 het die privaat skool Karstveld Academy met klasse van gr. RRR tot gr. 12 geopen in splinternuwe geboue.
Die Nederduitse Gereformeerde Kerk se NG gemeente Grootfontein is in 1945 hier gestig, twee jaar ná die plaaslike Gereformeerde kerk. Die Evangelies-Lutherse Kerk in Namibië (DELK) se plaaslike gemeente is reeds in 1910 tydens die Duitse koloniale bewind gestig.
Mary Webster (aktrise)
Mary Webster (1935 – 3 Oktober 2014) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse BBC Sunday-Night Theatre (1950), Fredric March Presents Tales from Dickens (1958), en The Moonstone (1959).
Ruth Rendell
Ruth Barbara Rendell, barones Rendell of Babergh (née Grasemann; * 17 Februarie 1930, † 2 Mei 2015) was 'n Engelse skryweres van riller- en sielkundige misdaadromans.
Gedurende haar langdurige literêre loopbaan, wat oor vyf dekades gestrek het, het meer as sestig romans uit haar pen verskyn, waaronder 'n reeks romans rondom haar gewildste karakter, hoofinspekteur Wexford, wat ook vir televisie verfilm is en groot sukses behaal het. Haar romans is in 'n twintigtal tale vertaal, en meer as sestig miljoen eksemplare daarvan is wêreldwyd verkoop.
Maar Ruth Rendell het ook grootliks bygedra tot die ontwikkeling van 'n subgenre van misdaadromans waarin sy diep in die sielkundige agtergrond van misdadigers en hul slagoffers gedelf het. Sy het lig gewerp op karakters wat sielkundig versteur of andersins sosiaal geïsoleer is. Meer lig op dié onderwerp is in 'n derde reeks romans gewerp wat onder die pennaam Barbara Vine verskyn het.
Saffloer
Saffloer is 'n voorwetenskaplike kleur, 'n diep skakering van blou, verkry deur kobalterts te rooster. Tydens die Victoriaanse tydperk is saffloer gebruik om glas blou te kleur.
Die eerste aangetekende gebruik van saffloer as 'n kleurnaam in Engels, was omstreeks die 1550s.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word Saffloer as volg voorgestel:
Kira Vincent-Davis
Kira Vincent-Davis (gebore 9 Julie 1979) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Super Dimensional Fortress Macross (1982), RahXephon (2002), Elfen Lied (2004), en Air Gear (2006).
Bloumarlyn
Die bloumarlyn (Makaira nigricans) is die bekendste sportvis en kom in al drie oseane van die wêreld voor. In Suid-Afrika kom die vis meer aan die ooskusgebiede voor, veral noord van Durban, met Sodwanabaai een van die bekendste plekke van waar die vis gevang word. Die vis word beskou as die vinnigste van die marlyne. In Engels staan die vis bekend as Blue marlin.
Voorkoms
Die vis is groot met 'n lang lyf wat donkerblou aan die bokant is terwyl die sye en pens silwerwit is. Die pektorale vinne kan weggevou word. Die swaard is lank en skerp en kan langer wees as die swartmarlyn se swaard. Daar is ook ligblou, vertikale lyne op die kant van die vis wat verdwyn na die vis gevrek het. Die swaarste bloumarlyn wat in Suid-Afrikaanse waters gevang is, het 219 kg geweeg.
Gewoontes
Die vis is alleenlopend en swem oor die oseane heen. Hulle vreet tussen die oseaan se oppervlakte en middeldiepwater en eet kleiner tuna en pensstreep-tuna. Soos alle swaardvisse gebruik hulle ook hul swaarde om hul prooi te verlam, beseer of selfs te dood. Hulle vreet vroeg tot laat in die oggende. Die vis is ook 'n gesogte eetvis.
The American Heritage Dictionary of the English Language
The American Heritage Dictionary of the English Language (kort AHD) is 'n Amerikaanse woordeboek van die Engelse taal wat deur die Bostonse uitgewery Houghton Mifflin Harcourt (HMH) gepubliseer word. Sy samestelling het voortgespruit uit 'n geskil oor Webster se Third New International Dictionary. Die eerste uitgawe het in 1969 verskyn, die mees onlangse vyfde uitgawe in 2011. Die 2011-uitgawe is intussen hersien en drie keer herdruk, in 2012, in Maart 2016 en in Oktober 2018, met 'n omvang van 2112 bladsye.
Geskiedenis
James Parton, die redakteur en mede-eienaar van die geskiedkundige tydskrif American Heritage, was ontsteld oor die beweerde permissiewe benadering tot taalgebruik in die derde uitgawe van Webster se woordeboek van die Engelse taal wat in 1961 gepubliseer is. Ná 'n vergeefse poging om die betrokke uitgewery, Merriam-Webster, oor te neem om sodoende die woordeboek se inhoud volgens sy eie beginsels reg te stel, het Parton 'n kontrak met Houghton aangegaan om 'n nuwe woordeboek van Engels saam te stel.
Die AHD is uitgegee en geredigeer deur die leksikograaf William Morris wat in 1947 bekendheid verwerf het met sy klein woordeboek Words, en 'n gebruikerspaneel van 105 persoonlikhede soos skrywers, redenaars en ander bekendes wat vir hul behoudende taalgebruik bekendgestaan het. Morris het nogtans net willekeurig gebruik gemaak van dié paneel en dikwels eerder sy eie standpunt en siening oor taalkundige sake by die samestelling van die woordeboek laat invloei as om na die advies van ander deskundiges te luister.
Taalkunde
Die AHD was die eerste woordeboek waarvoor taalkundige inligting soos woordfrekwensies in literêre en ander tekste met behulp van korpustaalkundige metodes verkry is. Nóg 'n vernuwende stap was die kombinasie van preskriptiewe inligting (advies oor die juiste taalgebruik) en deskriptiewe inligting (verwysing na voorbeelde van taalgebruik na aanleiding van geskrewe tekste).
Aanhalings is saamgestel volgens 'n databasis met een miljoen woorde en aanhalings wat oor drie reëls gestrek het, soos saamgestel deur Henry Kučera, 'n taalkundige van die Brown-universiteit te Providence, Rhode Island.
Gebruikerspaneel
Vir deskundige advies oor taalgebruik, insluitende omstrede of problematiese konstruksies, is 'n paneel saamgestel. Dit bestaan in sy huidige vorm uit naastenby 200 persoonlikhede uit 'n verskeidenheid beroepe waar korrekte en gevoelige taalgebruik vereis word. Huidige en vroeëre paneellede sluit skrywers (Isaac Asimov, Barbara Kingsolver, David Foster Wallace en Eudora Welty), digters (Rita Dove, Galway Kinnell, Mary Oliver en Robert Pinsky), dramaturge (Terence McNally en Marsha Norman), joernaliste (Liane Hansen en Susan Stamberg), literatuurkritici (Harold Bloom), kolumniste en kommentatore (William F. Buckley, Jr. en Robert J. Samuelson), taalkundiges en kognitiewe wetenskaplikes (Anne Curzan, Steven Pinker en Calvert Watkins) en humoriste (Garrison Keillor, David Sedaris en Alison Bechdel) in. Pinker, die skrywer van die stylgids The Sense of Style en Harvard College Professor en Johnstone Family Professor by die Harvard-universiteit se Departement van Sielkunde, beklee tans die amp van paneelvoorsitter.
Die gebruikerspaneel is op 1 Februarie 2018 ontbind.
Pous Stefanus
Pous Stefanus kan verwys na 'n aantal pouse van die Rooms-Katolieke Kerk, naamlik:
Elaine Hendrix
Elaine Hendrix (gebore 28 Desember 1970) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Romy and Michele's High School Reunion (1997) en The Parent Trap (1998), en in die televisiereekse Joan of Arcadia (2003) en Sex & Drugs & Rock & Roll (2015).
Slimjannie
Die Slimjannie (Acanthopagrus berda) is 'n vis wat aan die ooskus van Suid-Afrika voorkom vanaf Oos-Londen. Die vis het sy naam gekry weens die feit dat hy die aas skelm van hoeke kan afvreet. In Engels staan die vis bekend as die River bream.
Vleiland
'n Vleiland is 'n gebied wat met water versadig is, hetsy permanent of seisoenaal, sodanig dat dit 'n duidelik identifiseerbare ekosisteem vorm. Vleilande word van ander landvorme onderskei deur die unieke grondeienskappe en plantegroei. Vleilande lok gewoonlik 'n groot aantal voëls, amfibieë en ander roofdiere.
Slimjannie
Voorkoms
Die vis het 'n diep lyf en die stertvin is gevurk. Die vis is silwer tot swart met swart vlekke agter die boonste gedeelte van die kieue deksels. Hulle word tot 750 mm lank en word selde swaarder as 1 kg.
Vleiland
'n Vleiland kan moerasagtig wees, maar alle vleilande is nie noodwendig moerasagtig nie. Vleilande kan volgens seisoen afwisselend nat of droog wees.
Slimjannie
Habitat
Weens hulle vermoë om in water te kan oorleef waarvan die soutgehalte verskil kom hulle ook in riviere en riviermondings voor. Hulle is al stroom-op in riviere gekry verby die punt waar getye die water beïnvloed. Die kleiner visse kom in skole voor terwyl die volwasse visse alleenlopers is. Hulle eet wurms, krappe, garnale en klein vissies. Dit is nie 'n gewilde eetvis nie.
Vleiland
Verskeie vleilande reg oor die wêreld word onder die Ramsar-konvensie en die AEWA-verdrag beskerm.
Voorbeelde
Die grootste vleilande sluit in die moeraswoude van die Amasonerivierkom, die vleilande van die Wes-Siberiese Vlakte, die Pantanal in Suid-Amerika, en die Sundarbans in die Ganges-Brahmaputra-delta.
Vleilande word ook regdeur die Verenigde State aangetref. Diverse regering en private herstelprojekte vind elke jaar in verskeie state plaas.
Joan Retief
Joan Retief (1929-2014) was ’n Afrikaanse dramaturg en skrywer.
Lewe en werk
Joan Retief is op 6 Junie 1929 in Port Elizabeth gebore as die jongste van drie dogters van ds. en mev. J.T. (Tom) Martens, indertyd leraarspaar van die NG gemeente Port Elizabeth. Sy gaan skool aan die Laerskool Excelsior in Port Elizabeth, op Victoria-Wes en matrikuleer dan aan die Hoër Volkskool, Graaff-Reinet. Op skool speel sy van kleins af toneel en dra gereeld voor op kunswedstryde. Ná skool voltooi sy ’n driejarige Kleinkinderonderwyskursus aan die Graaff-Reinet Onderwyskollege en trou dan in 1949 met Philippie Retief, ’n skaapboer van die distrik. Hulle bly op die plaas Damesfontein en uit die huwelik word drie dogters gebore, Elmarié, Jeanne en Marguerite. Na die skielike dood van haar man vestig sy haar weer op Graaff-Reinet
Skryfwerk
In 1958 word haar werk vir die eerste keer gepubliseer wanneer drie van haar verse in Die Huisgenoot opgeneem word. Sedertdien verskyn verskeie verse en kortverhale van haar in tydskrifte, waaronder Standpunte en Tydskrif vir Letterkunde. Sy debuteer as toneelskrywer wanneer haar geleentheidstuk Vonke by die fees in 1959 deur die Kerk Jeugvereniging in Graaff-Reinet opgevoer word. Hierdie sukses word in 1960 met die Uniefees opgevolg met die operette Lida en die liedjieskrywer, waarvoor S. le Roux Marais die musiek skryf. Sy speel ’n hoofrol in hierdie stuk en behartig self die regie.
Ai tog die vroumense word in 1962 (tesame met Die hoë drif) met ’n tweede prys bekroon deur die Departement van Onderwys, Kuns en Wetenskap in ’n dramawedstryd (geen eerste prys is toegeken nie). SUKOVS onderneem ’n baie geslaagde toer deur die Vrystaatse platteland met Ai tog, die vroumense, wat ook in Bellville, Johannesburg en elders geslaagde opvoerings beleef. Dit is ’n blyspel oor vier vroue (die middeljarige ma van die 28-jarige Karin en die 13-jarige Betsie en hul bejaarde tannie) wat saamwoon en op mekaar se senuwees werk. Dinge verander wanneer hulle die aantreklike nuwe skoolmeester as loseerder inneem.
Die hoë drif word in 1962 (tesame met Ai tog, die vroumense) met ’n tweede prys bekroon deur die Departement van Onderwys, Kuns en Wetenskap in ’n dramawedstryd (geen eerste prys is toegeken nie). Dit handel oor die mens se behoefte aan selfverwesenliking en die botsings wat in ’n gesin ontstaan as elkeen daardie drang wil bevredig. Die hoofkarakter is ’n jong meisie, Lucille, wat haar versmorende tuisdorp verlaat. Om haar kunstenaarsdrang te bevredig sluit sy by ’n toneelgroep aan. Sy is egter nie die enigste een in die gesin wat smag na selfverwesenliking nie.
In 1968 verower ''O kuns! O kompleks! Kuikenlief'' die eerste prys in ’n blyspelwedstryd van die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie. Hierdie eenbedryf word saamgebundel met die ander blyspele Die man op die bank, Sommer senuwees, my skat en Storm! onder die titel ''O kuns! O kompleks!'' Die titelstuk is ’n klug waarin daar liggies gespot word met psigiaters en kunstenaars, skrywers en digters – en hoenders. Al die eenbedrywe in die bundel, behalwe Die man op die bank, is ook vir die radio verwerk en as radiodramas uitgesaai.
Die blyspel Die bekonkelde Krugers het as tema die tradisie van die seun wat in die pa se voetspore volg. Die enigste seun weier egter om die plaas oor te neem en te gaan boer en wil eerder ’n beroep in die musiekwêreld volg, tot die vader se verdriet. Die vader se moeite om sy gesag te handhaaf word verder bemoeilik wanneer ’n verfynde kunstenaar en ’n hipermoderne maatskaplike werker (’n vriend van een van sy dogters) ook op die plaas opdaag. Hierdie drama beleef ’n geslaagde verhoogdebuut in die Bloemfonteinse Stadskouburg tydens die Republiekfees van 1971.
Die ongepubliseerde eenakter Vra is vry behaal ’n tweede prys in die ATKV se landwye eenakterwedstryd van 1972.
Die komedie Dis nou vir jou ’n ding! behaal in 1980 ’n tweede plek in ’n ATKV-Eenakterwedstryd en word opgeneem in die versamelbundel Roep van die naguiltjie, onder redaksie van Gerhard J. Beukes. Ma en haar dogter Gogga sit vas oor kleredrag en Pa moet vredemaker wees sonder om kant te kies. Gogga se eerste afspraak met ’n seun, Koedoe, voer die klug verder, veral as dit blyk dat daar baie groter ooreenkomste tussen die ouers en Gogga se handelinge is as wat die ouers graag sal wil erken.
Die klugtige eenakter ’n Sonneblom vir paddalief word in 1966 opgeneem in die versamelbundel Staal Burger in die warm water.
Vir die SAUK se Vrouerubriek skryf sy die reeks sketse Grille en giere en ’n keuse hieruit word later gepubliseer in Sêgoed en Selde hoe. Hierdie sketse is aardse en humoristiese kykies na alledaagse gebeurtenisse in die lewe, soos belewe vanuit 'n middeljarige perspektief. Sy gaan byvoorbeeld op ’n vakansie net om weg te kom van almal, maar kan later nie wag om terug te wees by diegene van wie sy gevlug het nie.
Haar jeugverhaal Die half-en-halfie word opgeneem in die versamelbundel Staal Burger in die warm water.
Xiaomei Havard
Xiaomei Havard (Chinees: 小梅 哈佛; pinyin: Xiǎoméi Hāfó) is 'n Chinees gebore Suid-Afrikaanse sakevrou en politikus van Gauteng wat tans dien as lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Biografie
Havard het in 2004 by die African National Congress aangesluit. Sy was lid van en het leiersposisies beklee in verskeie forums van BRICS en Chinese sake belange organisasies. Havard is ook die ere-president van die Africa Federation of Chinese Women in Commerce and Industry en die mede-president van die Suid-Afrika-China Famous Women Business Council.
In Mei 2019 het sy vir verkiesing tot die Suid-Afrikaanse Nasionale Vergadering as 130ste op die ANC se nasionale lys genomineer. Weens die ANC se verkiesingsprestasie het sy nie 'n setel in die parlement bekom nie. Later is onthul dat sy een van die 23 kandidate was wat die ANC se integriteitskomitee van die party se lyste wou verwyder weens "korrupsie, wanbestuur en ander aksies van wangedrag."
Metamfetamien
Metamfetamien word vandag saam met heroïen en "crack"-kokaïen beskou as een van die mees verwoestende dwelmmiddels in omloop. Anders as kokaïen, wat die breinreseptore vinniger aantas en dus gouer verslawend is, word "kristalmet" geklassifiseer as 'n positiewe versterker wat die gebruiker elke keer wat dit gebruik word, gelukkiger en meer energiek laat voel.
Wanneer gebruik van die middel gestaak word, ervaar die gebruiker 'n ernstige ineenstorting. Die "herbedrading" van die brein se beloningstelsel vestig 'n obsessiewe denkpatroon, wat dit moeilik maak vir 'n gebruiker om sonder professionele hulp dié dwelmgewoonte te staak. Die probleem is egter dat 'n tekort aan fondse gelei het tot 'n gebrek aan staatsgesubsidieerde rehabilitasieprogramme, terwyl die middel juis gewild is onder arm gemeenskappe waar daar groot werkloosheid heers.
Dit kan in poeier- of kristalvorm voorkom en kan gerook, gesnuif, gedrink of ingespuit word. Wanneer dit binneaars ingespuit word, is die effek daarvan onmiddellik, terwyl die effek 'n minuut of wat duur om in te skop wanneer dit gerook word. Dit neem 'n paar minute langer wanner die dwelm gesnuif word.
In Suid-Afrika word "kristalmet" meestal deur 'n strooitjie gerook nadat die poeier in 'n gloeilamp waarvan die metaaldraadjie verwyder is, verhit is. (Die middel word gewoonlik in strooitjies verkoop.)
Effek en newe-effekte
Gebruikers ervaar onmiddellik 'n genotvolle gevoel wat 'n paar sekondes kan duur, gevolg deur 'n euforie wat ure kan aanhou. In hierdie toestand voel die gebruiker wakker en energiek en kan tot 18 uur lank sonder kos bly sonder om honger te voel. Die aangename gevoel word veroorsaak deur 'n toename in dopamien, 'n chemiese stof wat deur die brein afgeskei word.
Die dwelm hou 'n groot risiko van geweld en psigose in. Die chroniese gebruik daarvan kan lei tot woede-uitbarstings, angstigheid, verwarring en ander gemoedsversteurings wat soms tot moord aanleiding gee. Gebruikers kan ook paranoïes word of hallusinasies en delusies ontwikkel. In sommige gevalle lei dit tot selfmoord.
Amfetamien het 'n verwoestende langtermyn-uitwerking op die liggaam. Nie net word die bloeddruk verhoog en klop die hart ongelyk nie, maar die bloedvate in die brein kan beskadig word, wat tot beroerte kan lei. Afgesien van permanente skade aan die brein en sentrale senuweestelsel wat tot gedragsveranderinge kan lei, is asemhalingsprobleme ook 'n newe-effek van dié middel. Nog 'n uitvloeisel is dat die liggaam kan oorverhit, wat die dood kan aanbring.
Vervaardiging
Metamfetamien is 'n stimulant wat 'n gebruiker binne ses maande volkome kan verslaaf. Omdat die liggaam weerstandig raak teen die middel, moet al hoër dosisse geneem word om dieselfde effek te bereik. Dit verhoog die gevaar van oordosering, aangesien amfetamien gewoonlik met bakpoeier, talkpoeier, glukose, stysel of kinien versny word en die presiese hoeveelheid amfetamien wat daarin vervat is, dus nie vasgestel kan word nie.
Die bestanddele om die dwelmmiddel te vervaardig, is maklik bekombaar en tik word dikwels in gewone kombuise berei en dan teen R40-R60 per strooitjie verkoop. In Mei 2003 het die Medisynebeheerraad probeer om hierdie tendens te fnuik deur die hoofbestanddeel, efedrien, tot 'n skedule-5-middel te verklaar – d.w.s. 'n middel wat slegs d.m.v. 'n voorskrif bekom kan word. Vervaardigers het egter oorgeskakel na pseudo-efedrienprodukte wat oor die toonbank beskikbaar is.
Simptome
Die volgende simptome kan 'n aanduiding wees dat 'n persoon verslaaf is aan kristalmetamfetamien:
Dit kan ook gepaard gaan met oordrewe selfvertroue of oorvriendelikheid en vinnige spraak. Vergrote pupille, droë lippe, erge sweet, onbeheerste tandekners en brandmerke aan die vingerpunte kan ook op verbruik dui.
Gebruik in Suid-Afrika
Suid-Afrika – en veral die Wes-Kaap – het die afgelope tyd 'n onrusbarende toename in die gebruik van die dwelmmiddel kristalmetamfetamien, ook bekend as tik, meth, straw, tuk-tuk, lolly, globes, speed, crank of ice, ervaar, wat saamval met die toename in dwelmmisbruik onder tieners. Kristalmetamfetamien staan ook bekend as Hitler se dwelm. Dit is destyds Pervitin genoem. Die Nazi’s het die middel aan soldate gegee juis omdat dit gewelddadigheid aanwakker en die sintuie verskerp.
Die gebrek aan detoksifikasieprogramme en die gevolglike penarie waarin howe hulle bevind by die vonnisoplegging van middelverslaafdes lei tot groter kriminele aktiwiteite in die provinsies wat die ergste deur die probleem geraak word. Die Instituut vir Sekerheidstudie het in dié verband juis bevind dat die Wes-Kaap die hoogste misdaadsyfer van al die provinsies in die land het.
Tik se gebruik neem veral toe onder gebruikers jonger as 20 jaar. Om dit teen te werk, het die Regering in 2004 met bewusmakingsprogramme in 1,500 skole in die Wes-Kaap begin. Meer as R8-miljoen is in 2004 deur die Wes-Kaapse provinsiale regering bewillig vir die bekamping van dwelmmisbruik, insluitende die ontwikkeling van 'n spesiale program daarteen en die ontwikkeling van 'n alternatiewe benadering van behandeling vir verslaafdes.
Die Departement van Veiligheid en Sekuriteit het ook begin met 'n verskerpte veldtog om dwelmbase en –sindikate aan die man te bring, en verskeie groot operasies het in 2004 vrugte afgewerp.
Misbruik van die dwelm kan ook lei tot 'n verhoging in die vlakke van MIV/Vigs-besmetting, aangesien gebruikers dikwels onder invloed van die dwelm onbeskermde seks het.
NG gemeente Zastron
duimnael|links|200px|Mev. pres. [[Jan Brand, gebore Johanna Zastron, na wie die dorp genoem is.]]
duimnael|regs|170px|Ds. [[John du Plessis, die later so omstrede hoogleraar van die Stellenbosse Kweekskool, was van 1894 tot 1899 Zastron se eerste leraar.]]
duimnael|links|320px|Zastron se NG kerk, afgeneem omstreeks 1917, sowat twee jaar nadat dit voltooi is. Die argitek was [[Walter Donaldson van Ficksburg.]]
duimnael|regs|160px|Ds. P.A.M. de Vos, van 1899 tot 1929 Zastron se tweede leraar.
duimnael|links|280px|Die kerkgebou tydens verfwerk omstreeks 2000.
duimnael|regs|160px|Prof. [[P.J.G. de Vos was die vader van Zastron se tweede NG leraar, ds. P.A.M. de Vos en het ook die inwyding van die derde kerk in Januarie 1915 waargeneem.]]
duimnael|links|160px|Prof. J.I. Marais het die orrel in die derde kerk in 1915 ingewy terwyl prof. P.K. de Villiers dit bespeel het.
duimnael|regs|160px|Ds. S.A. Opperman, 1957 tot 1961 die sesde leraar.
duimnael|regs|160px|Ds. [[Johan Bezuidenhoud|Johan Gregorius Bezuidenhout, leraar van 1965 tot 1969.]]
duimnael|regs|160px|Ds. N.F.P. Burger was die gemeente se leraar van 1979 tot sy aftrede in April 1986. Dit was sy sesde gemeente sedert 1952.
Die NG gemeente Zastron is ’n Vrystaatse gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk. Dit is in 1894 gestig (volgens Ons Kerk Album [1917] 29 November 1893) as die 35ste gemeente in die Vrystaatse Kerk en die derde laaste voor die Tweede Vryheidsoorlog (1899–1902). Dit is een van 10 gemeentes wat in die dekade ná 1890 in die Vrystaat tot stand gekom het.
Dorpstigting
Die dorp Zastron is geleë aan die voet van Aasvoëlberg, die hoogste punt in die Vrystaat. Die dorp is aangelê in die verowerde grondgebied op 'n gedeelte van die plaas Verliesfontein, distrik Rouxville. Hierdie plaas het aan ene J.H. de Winnaar behoort. Ná sy dood het J.J. Taljaard as waarnemende eksekuteur vir E.J. Pringle, die eksekutrise in die boedel van De Winnaar, die plaas aan G.W. Fouché, Jacob Seligman, C.C. Mathey en J.J. Taljaard vir £3 250 verkoop. In 1876 is die gedeelte waar die dorp nou staan, in erwe opgemeet.
Die eggenote van pres. Jan Brand, Johanna Sibella Brand (gebore Zastron), is genader met die versoek om haar toestemming dat die dorp haar nooiensvan Zastron as naam sal dra, waartoe sy ingewillig het. Nadat die eerste sewe erwe in 1878 verkoop is, het die eienaars hulle bes gedoen om die plek as dorp erken te kry. Daarin het hulle baie teëstand van ander inwoners van die distrik Rouxville ondervind. Hierdie mense het selfs 'n vergadering van belanghebbendes belê, waarop die meerderheid teen die dorpsverklaring van Verliesfontein besluit het. Hierin is hulle toe ook nog deur 'n besluit van die kerkraad van Rouxville gesteun.
Rooibek-kabeljou
Die rooibekkabeljou (Aethaloperca rogaa) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese oseaan, die Persiese Golf en aan die ooskus van Afrika vanaf die Rooisee tot by KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Redmouth rockcod. Die vis is seldsaam in Suid-Afrikaanse waters.
NG gemeente Zastron
Dorpstigting
Tog, toe later pogings aangewend word om deur middel van 'n versoekskrif die plaas Van Iddekingsvlei die voorkeur bo Verliesfontein te gee, het die kerkraad van Rouxville ook hierdie vertoë van die hand gewys. In 1881 het die Volksraad 'n kommissie aangestel om die saak te ondersoek. Die bevinding van die kommissie was dat die plaas Verliesfontein baie geskik vir 'n dorp was. 'n Aanbeveling vir die erkenning van die dorp is aan die Volksraad voorgelê, tesame met die besware daarteen.
Rooibek-kabeljou
Identifikasie
Die vis word tot 60 cm lank en het 'n diep lyf. Dit is oor die hele lyf donkerbruin tot swart en daar is dikwels 'n wit streep op die pens. Die binnekant van die mond is rooi, vandaar die naam.
NG gemeente Zastron
Dorpstigting
Nietemin, op 16 Mei 1882, aanvaar die Volksraad die volgende besluit: "De Raad erkent het dorp op de plaats Verliesfontein (Rouxville) onder den naam Zastron." Die eerste skool is in 1877 met 25 leerlinge geopen. In 1926 is Zastron tot 'n aparte magistraatsdistrik verklaar.
Rooibek-kabeljou
Identifikasie
Hulle leef in koraalriwwe in water wat 10 tot 50 m diep is. Hulle word dikwels in die nabyheid van onderwatergrotte gewaar. Die visse is alleenlopers of kan in pare saamleef. Hulle vreet hoofsaaklik skaaldiere en klein vissies wat in skole leef naby grotte.
NG gemeente Zastron
Gemeentestigting
Eers op 29 November 1893 (volgens P.J. Nienaber in Suid-Afrikaanse pleknaamwoordeboek sowel as Ons Kerk Album, maar 1895 volgens Ons gemeentelike feesalbum en 1894 volgens die NG Kerk se Jaarboek) is 'n eie gemeente hier gestig weens die teenkanting van die gemeente Rouxville. Die eerste kerk is reeds op 2 Oktober 1890 voltooi. Op 16 Junie 1894 is 'n beroep uitgebring op die eerste leraar van Zastron, prop. (later prof.) John du Plessis. Hy het die beroep aangeneem. Vier en 'n half jaar het ds. Du Plessis die gemeente bearbei en alles in die nuwe gemeente op 'n deeglike voet geplaas. Ds. Du Plessis het hom egter geroepe gevoel om hom aan die sendingwerk te wy, en hy het sy bediening alhier neergelê.
In April 1899 is prop. P.A.M. de Vos as opvolger van ds. Du Plessis beroep. Weens tydelike werk te Kakamas kon hy eers in Oktober 1899 sy werksaamhede op Zastron aanvaar. Op 19 Oktober sou die Suidelike Ring te Zastron sit en die nuwe leraar georden word. Prof. P.J.G. De Vos, vader van die nuwe leraar, sou die ordeningsdiens waarneem. Weens die uitbreek van die Engelse oorlog, het daarvan egter niks gekom nie. Toe die nuwe leraar hier aankom, word hy deur vroue en kinders en bejaarde broeders ontvang, want die burgers was reeds op kommando. Die ordening het ietwat later plaasgevind.
Ná die Tweede Vryheidsoorlog
Voor die oorlog was die ledetal tussen 1 000 en 1 100. Ná die oorlog het die getal vanweë nuwe intrekkers vinnig toegeneem en spoedig tot 1 600 gestyg. In 1906 is die nuwe kerk ingewy met 800 sitplekke, gebou volgens plan van die Rouxville-kerk, maar sonder toring. Dit was omdat die ou kerkie, gebou as buitekerk van Rouxville, spoedig geheel en al te klein vir die groeiende gemeentes was. In 1912 (of 1914 volgens Ons Kerk Album) is die tweede kerk egter tot op sy fondament afgebreek omdat dit ook heeltemal te klein vir die gemeente was en is met die kerkgebou met sy 1 400 sitplekke soos dit nou daar staan 'n aanvang gemaak, en deur die seën van die Here is die nuwe gebou op 21 Januarie 1915 ingewy, of volgens Ons Kerk Album 22 Januarie. Die wydingsdiens is deur professor P.J.G. de Vos waargeneem en die wyding van die orrel deur prof. J.I. Marais; die orrel is bespeel deur prof. P.K. de Villiers, met Gesang 62 as wydingslied. Die ligte is deur ds. S.J. Perold en ds. H.S.M. Botha ingewy. Die argitek van die kerkgebou was Walter Donaldson van Ficksburg, wat ook verantwoordelik was vir Rosendal se NG kerk (1914) en Petrusburg s'n (1914).
Ds. De Vos was predikant van die gemeente van 1899 tot 1920. Op 7 Maart 1930 is ds. Jacob Rabie alhier bevestig. Sy opvolger, in 1951, was ds. P.L. Cilliers.
Sendingwerk
In 1903 is 'n sendingkerk sonder skuld ingewy. Dit het £280 gekos. Professor P.J.G. de Vos het die wydingsdiens waargeneem. In 1910 het die kerkraad van die gemeente Zastron besluit om 'n sendeling te beroep en is eerw. J.J. Pansegrouw met algemene stemme beroep. In Junie 1910 het die Sendingbondkongres van die OVS op Zastron sitting gehou, en by hierdie geleentheid is eerw. Pansegrouw georden. Aan die begin was daar baie teëstand wat die werk in die sendinggemeente gestrem het. Maar namate die sendeling invloed gewin het, het die werk snel vordering gemaak, en 1911 kon ’n kerkraad saamgestel word wat uit lidmate van die sendingkerk bestaan het. Die sendinggemeente het daarna snel vooruitgegaan.