cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gereformeerde kerk Dordrecht
Kerkbou
Op 26 November 1875 het die kerkraad besluit om banke vir die kerk te laat maak en dat "elk ldimaat zijne plaats maakloon sal betalen". Op 19 Februarie 1876 is in dié verband met die sitplekke se koste besluit dat elke sitplek 15 s. sou kos. Die hele som moes betaal word in drie paaiemente. Op 6 Februarie 1881 is besluit om 'n konsistoriekamer aan die kerk te bou, en op 19 Augustus 1881 om 'n ringmuur om die kerk op te rig, waarvan dekades later nog net enkele oorblyfsels gesien kon word. Tydens die Basotho-oorlog het die Engelse soldate dié kerkie as militêre kaserne gebruik. Daar was sedert 1873 reeds sprake van 'n klok.
Die eerste Kanselbybel wat in dié kerk op die preekstoel gelê het, was 'n geskenk van ds. Dirk Postma, die stigter van die Gereformeerde Kerk sowel as Dordrecht se gemeente. Dié Statebybel is in 1868 in Kampen deur S. van Velzen jr. gedruk en het al die jare in die gemeente se besit gebly. In die Bybel staan die volgende woorde in ds. Postma se handskrif: "Aan mijne geliefde gemeente, de Gereformeerde te Dordrecht. D. Postma v.d.m. April, 1871."
Eerste kerkraad
links|230px|duimnael|Ouderling G.H.J. Kruger het in Dordrecht se eerste Gereformeerde kerkraad gedien. Hy het ook bekendgestaan as oom groot Gert Kruger. Die eerste kerkraad het bestaan uit vier lede, vergeleke met ses in 2015. Die ouderlinge was broers P.H. Kruger en H.H.J. Kruger en die diakens broers J.L. Venter en J.C. Buijs. Die gemeente het met sy stigting uit net twee wyke bestaan en die grens met Burgersdorp was die waterskeiding van Swarthoogte. Maar reeds vroeg in 1870 sou daar verandering kom, want op 11 Februarie word besluit dat daar op 19 Junie 'n diens op Waschbank gehou sal word en dat die kerkraad vergroot sou word, veral in belang van die lidmate wat oor Waschbank woon. As ouderling is toe verkies Dirk Hendrik Jacobus Coetzee en as diaken broer Tjaart Erasmus. Op 12 Augustus 1870 het daar weer verandering gekom, want toe besluit die kerkraad om, as dit moontlik is, op enige tye in die jaar gereeld dienste in Waschbank te hou en dat die kerkraad verder vergroot sou word om oor Waschbank nog 'n ouderling en 'n diaken te laat verkies, naamlik in die buurt van die ouderling Coetsee (dié van word in die bron om die beurt met 'n "s" en 'n "z" geskryf) 'n diaken, en in die buurt van die diaken Erasmus 'n ouderling. Op 11 November 1870 is broer Isak Stephanus Cornelius Buijs tot ouderling en broer Hendrik Bernardus Kruger tot diaken verkies. Die kerkraad het in dié geval geen benoeming gemaak nie, maar dit aan die gemeente oorgelaat. Diaken J.L. Venter was in 1869 die kassier van die kerklike boeke en broer Piet Nienaber die koster.
Die eerste afvaardiging na die Sinode wat in 1869 op Potchefstroom gehou is, was die twee ouderlinge, broers P.H. Kruger en G.H.J. Kruger en diaken J.L. Venter. Op hierdie Sinode is baie ernstig gepraat oor die sendingsaak wat ook weerklank gevind het op die kerkraadsvergaderings van die gemeente Dordrecht.
Barkly-Oos stig af
duimnael|regs|300px|Die [[Gereformeerde kerk Barkly-Oos het in Julie of Augustus 1871 van Dordrecht afgestig. Dié foto van die Gereformeerde kerk op Barkly-Oos is in 1884 geneem.]]
'n Belangrike besluit op die kerkraadsvergadering van 12 Mei 1871 is dat gevolg gegee word aan die versoek van die lidmate van Langkloof (Barkly-Oos se omgewing) om af te stig. Die grense van die gemeente is vir eers bepaal tot oorkant Zaalboomspruit en saam met die konsulent is die volgende kommissielede benoem om die stigting van die gemeente te volvoer: Primi: ouderlinge G.H.J. Kruger en I.S.C. Buijs en sekundus: ouderling P.H. Kruger. Op 28 Julie 1871 is student L.J. du Plessis as skriba by die kommissie benoem en op 29 Julie het die afstigting van wat later sou bekendstaan as die Gereformeerde kerk Barkly-Oos plaasgevind. (Ds. A.P. Smit gee die stigtingsdatum aan as 4 Augustus 1871, en noem die gemeente is met 110 lidmate gestig op die plaas Strydfontein, sowat 8 km van die plek waar die dorp Barkly-Oos later aangelê sou word.) Elliot het op sy beurt in 1899 van Barkly-Oos afgestig met 76 lidmate.
Ds. Postma het op 10 November 1871 sy ontslag as konsulent aangevra, waarop die kerkraad besluit het om hom dit met "innige dankbaarheid eervol toe te staan".
George Murcell
George Murcell (30 Oktober 1925 – 3 Desember 1998) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Cutthroat Island (1995) en in die televisiereekse The Avengers (1961) en Supercar (1961).
Gereformeerde kerk Dordrecht
Tydperk tot Anglo-Boereoorlog
In die tydperk van Maart 1869 tot November 1900 kon die gemeente dit nie bekostig om sy eie leraar te beroep nie, hoewel daar reeds van die begin af in die notuleboek van dié ideaal gelees word. Gevolglik is dit 'n meer as 31 jaar lange tydperk van uitsluitlike konsulentsbediening deur nege konsulente. Dit was 'n moeilike tyd waardeur die gemeente moes worstel met onder meer die Eerste Vryheidsoorlog, siekte onder vee, die Tweede Vryheidsoorlog, wat sy spore selfs op dié gemeente diep nagelaat het; daarom was dit vir die kerk op Dordrecht 'n worsteling om sy behoud. Tog was daar in hierdie tydperk 'n stadige en stelselmatige ontwikkelingsgang wat karakter aan die gemeente verleen het en wat bygedra het tot die bloei ná 1900.
Ds. Cachet se eerste konsulentskap
links|180px|duimnael|Ds. [[Jan Lion Cachet was Dordrecht se tweede konsulent, van 1871 tot 1874.]]
Ds. Jan Lion Cachet was die gemeente se tweede konsulent nadat die kerkraad hom op 10 November 1871 beroep het. Nes ds. Postma was hy tegelyk leraar van die Gereformeerde kerk Burgersdorp en hoogleraar van die Teologiese Skool aldaar. Onder sy konsulentskap het die gedagte op 8 Februarie 1873 ontstaan om met die gemeente oorleg te pleeg oor die bou van 'n pastorie en op 17 Januarie 1874 is besluit om dit aan die kommissie toe te staan om 'n erf te koop vir £45 en daarop 'n huisie te bou van 30 x 30 voet en dat daar met lyste gekollekteer sou word.
Op 11 April 1874 is erf 102 in Stockenströmstraat (later genoem Voortrekkerstraat) aangekoop wat vandag nog aan die gemeente behoort, maar op dié erf sou nie 'n pastorie gebou word nie. Dit sou wel eers later, in 1906, gebruik word, want dit is een van die erwe waarop die nuwe kerk vandag staan.
In ds. Cachet se tyd en wel op 12 Augustus 1873 is besluit ten opsigte van die verkiesing van ouderlinge en diakens dat die verkiesing vry sal wees en dat die kerkraad niemand sou voorstel nie.
Ds. Coetsee se konsulentskap
duimnael|regs|180px|Ds. M.P.A. Coetsee jr. van die [[Gereformeerde kerk Burgersdorp was Dordrecht se konsulent tweede konsulent, van 1874 tot 1876 en weer van 1877 tot 1877.]]
Die eerste geval van sensuur wat die kerkraad toegepas het, was tydens ds. Coetsee se konsulentskap en wel op 13 Augustus 1875 nadat 'n regter 'n sekere lidmaat skuldig bevind het aan diefstal. Die notule meld die kerkraad het besluit om die lidmaat vir 'n onbepaalde tyd te sensureer en benoem 'n ouderling en oudouderling om hom hiervan in kennis te stel. Elf maande later, op 27 Julie 1876, het ds. M.P.A Coetsee jr. sy ontslag as konsulent gekry en is ds. Maarten Pelser (leraar van Aliwal-Noord van 1876 tot 1877 en van Ventersburg van 1877 tot 1892) op 24 November 1876 beroep.
Toe die kerkraad van die Reddersburg 'n versoek tot die kerkraad rig om 'n bydrae te lewer ten einde die koste van die laaste Sinode te dek, antwoord die kerkraad op 24 November 1876 dat nie aan die versoek voldoen kan word nie, aangesien die gemeente in die afgelope tyd te veel gely het weens die sterfte van die vee en daar ook oral lede is wat weens oorlogsgerugte vertrek het sodat die gemeente daardeur aansienlik verswak is. In hierdie tyd was daar 'n batige saldo van £4.6.10 in die kerkkas.
Nadat ds. Pelser na die Vrystaat vertrek het, word ds. Coetsee weer op 14 September 1877 konsulent van Dordrecht. In verband met die kleredrag van die kerkraad word op 9 Februarie 1878 besluit dat die kerkraad vervolgens deftig en na hul stand geklee kerk toe sal gaan en na ander geleenthede, met ander woorde in die kleding wat van ouds gebruiklik was.
Ds. Snijman se konsulentskap
duimnael|links|180px|Ds. W.J. Snijman was Dordrecht se konsulent van 1878 tot 1880.
Op 23 Augustus 1878 word ds. W.J. Snijman, wat leraar van Venterstad was van 1877 tot 1913, sy enigste gemeente, die volgende konsulent. In verband met die vervoer word op 15 November 1878 die volgende vermeld: Die kerkraad besluit dat die kerkraad die konsulent die volgende maal sal afhaal en die kerkraad daarna 'n plan sal maak om twee perde en 'n kar te bekom vir die kerk se gebruik. Op 14 Februarie 1879 word egter vermeld: Die kerkraad gaan terug op die vorige besluit en sal maar vir eers die konsulent afhaal.
Ds. Petrus Postma se konsulentskap
Ds. Petrus Postma was die volgende konsulent en wel vanaf 6 Februarie 1880. Op 14 Mei 1880 besluit die kerkraad om 'n koster en voorsanger aan te stel teen 'n vergoeding van £10 per jaar. Op 19 Augustus 1881 is daar die eerste keer weer sprake om saam met "Barkly" 'n leraar te kry, maar op 'n gemeentevergadering die volgende dag word besluit om van die idee af te sien. Op 17 Februarie 1882 word in verband met die konsulentsgelde en reiskoste die volgende besluit: Dat die konsulent kom op eie koste vir 'n salaris van £60 per jaar, maar dat sy perde hier op die kerk se onkoste versorg sal word.
Ds. Venter se konsulentskap
duimnael|180px|regs|Ds. [[Hendrik Venter|H.B. Venter, van 1880 tot 1887 eerste leraar van die Gereformeerde kerk Barkly-Oos, was Dordrecht se konsulent van 1882 tot hy sy ontslag kry as leraar in die Gereformeerde Kerk in Augustus 1887 en terugkeer na die onderwys. Daarna het ds. Jan Lion Cachet weer as konsulent opgetree.]]
duimnael|links|300px|Dordrecht se eerste Gereformeerde [[pastorie. Die kerkraad het dit in 1889 vir £250 aangekoop en in 1954 aan 'n lidmaat verkoop. Dis nie bekend of dit nog staan en in watter toestand dit is nie.]]
Barkly het blykbaar oorgegaan tot die beroep van 'n eie leraar, want ds. Hendrik Bernardus Venter, 'n seun van die gemeente, word in die bronne vermeld as eerste leraar van daardie gemeente wat hulle van 1880 tot Augustus 1887 bedien het, waarna hy uit die bediening getree het. Hy word dan ook op 2 Junie 1882 Dordrecht se nuwe konsulent. Nadat hy sy ontslag op 27 Augustus 1887 verkry het, op dieselfde dag ds. Jan Lion Cachet weer as konsulent beroep.
Op die kerkraadsvergadering van 13 Januarie 1888 word 'n versoek van 32 lidmate in Temboeland ingedien om tot die gemeente Dordrecht te behoort. Die kerkraad besluit as volg: Hulle staan die versoek toe mits die kerkraad van Barkly geen beswaar het nie. Aan ds. Cachet en br. J.L. Aucamp word opgedra om hieroor met die kerkraad van Barkly gesprek te voer. Op 11 Mei 1888 word besluit: Dat in die wyk Embokotwa een ouderling en diaken verkies sal word en wat wel sitting sal hê in die kerkraad van Dordrecht, maar wat nie tot die kworum sal behoort nie. Daar word ook besluit dat die broeders J.L. Aucamp en J.L. Hattingh afgevaardig sal word na Embokotwa met die reg om aldaar 'n gemeentevergadering te belê en 'n ouderling en diaken te laat kies. (Die nedersetting Embokotwa, wat later as die dorpie Ida bekend sou staan, is vandag nog deel van die gemeente Dordrecht. Die NG gemeente Du Plessis het in 1919 van die NG gemeente Elliott afgestig gestrek oor sowat 80 km teen die suidelike hang van die Drakensbergreeks. Die dorpie Cala in die Transkei en Ida was die twee kernpunte van dié gemeente, want omstreeks 1970 by die NG gemeente Indwe ingelyf is. Die ontvolking van dié deel van die Oos-Kaap het ook die Gereformeerde Kerk geraak, want die Gereformeerde kerk Indwe (gestig in 1926) is in 1990 ontbind – dis nou deel van Dordrecht – en Elliott (gestig in 1899) het reeds in 1979 met Maclear saamgesmelt.)
Op die kerkraadsvergadering het ouderling J.L. Aucamp gerapporteer dat broer Petrus Stefanus Venter tot ouderling en broer Sarel Petrus Venter tot diaken verkies is.
Die kerk se eerste pastorie is op 20 Mei 1889 (toevallig tot op die dag sewe jaar nadat die plaaslike NG kerk se hoeksteen gelê is) teen die bedrag van £250 aangekoop van broer J. Schutte. Dié huis op erf nr. 152 in Voortrekkerstraat is op 7 Februarie 1954 deur broer F.F. Fourie van die gemeente gekoop en het in 1969 nog gestaan.
Ds. Snijman se konsulentskap
duimnael|regs|180px|Ds. [[P.S. Snyman, van 1890 tot 1891 Barkly-Oos se tweede Gereformeerde leraar, was Dordrecht se konsulent van Augustus 1890 tot sy vertrek na Heidelberg, Tvl., die volgende jaar.]]
Ds. Philippus Stefanus Snijman, leraar van Barkly van 1890 tot 1891, het op 15 Augustus 1890 die gemeente se volgende konsulent geword. Op 27 Maart 1891 vermeld die kerkraadsvergadering se notule die volgende oor vervoer na die Sinode: Die kerkraad besluit op sewe osse waarvoor die diaken 'n wa moet soek. Ouderling Van Biljon het 'n wa, en sal dit gee sonder huur as die kerkraad 'n seil op die tent sal sit en as 'n ander wa gekry word, sal hy alles terugbetaal. Die kommissie wat aangestel is om te sorg vir 'n drywer en leier, was diakens N. Venter en P. Kruger. Daar is ook besluit ouderlinge Aucamp en Van der Walt sou £50 vir die afvaardiging leen. Uit die kasboek blyk dit die gemeente se finansies het in hierdie tyd 'n laagwatermerk bereik.
Op 7 November 1890 staan die kerkraad die stigting van 'n Jongeliedevereniging "met blydskap" toe.
Ds. L.J. du Plessis se konsulentskap
Ds. Lodewicus Johannes du Plessis word op 19 Februarie 1892 die volgende konsulent. Hy was van 1880 tot 1896 leraar van die Colesberg, meer as 250 km padlangs van Dordrecht af. Op 4 Augustus 1893 word 'n beskrywingspunt na die Sinode gestuur waarin die kerkraad hulle besluit bekendmaak om nie meer doopgeld te vra nie omdat die Algemene Vergadering aanvaar het om geen doopregistrasiegeld meer te neem nie. Die kerkraad verlang tog dat elke belanghebbende by die doopgeleentheid na vermoë 'n dankoffer sal gee ten behoewe van die gemeentekas.
Die volgende dag is 'n gemeentevergadering gehou en besluit op 'n vaste basis vir kerklike bydraes, naamlik een twintigste van die graan en van die opbrengste van wol en kleinvee, vanaf Mei 1895 tot Mei 1896.
IUBN-rooilys
Die IUBN-rooilys van bedreigde spesies wat in 1963 geskep is, is die wêreld se mees omvattende inligtingsbron van die wêreldwye bewaringstatus van plant- en dierspesies. Die Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur (IUBN) is die wêreldgesag aangaande bewaringstatus.
James Ensor
Baron James Ensor (13 April 1860 – 19 November 1949) was 'n simbolistiese skilder van Oostende (in België).
IUBN-rooilys
Die lys is opgestel met presiese kriteria om die uitsterwingsrisiko van duisende spesies en subspesies te evalueer. Hierdie kriteria is relevant tot alle spesies en alle gebiede van die wêreld. Die mikpunt is om die dringendheid van bewaring oor te dra aan die publiek en beleidskeppers, so wel as die internasionale gemeenskap, om die uitwissing van spesies te probeer verhoed.
Gereformeerde kerk Dordrecht
Ds. Vorster se konsulentskap
regs|180px|duimnael|Ds. [[Louis Vorster, konsulent van Dordrecht van 1896 tot omstreeks die einde van die Driejarige Oorlog.]]
Die laaste konsulent van die tydperk tot die Tweede Vryheidsoorlog was ds. L.P. Vorster, leraar van Burgersdorp van 1893 tot 1905. Die gemeente Dordrecht het hom op 11 September 1896 as konsulent beroep. In dié tyd was daar meningsverskil in die kerkraad oor die pligte van die diakens: moes lidmate self hul bydraes aan die diakens bring of was dit die diakens se plig om dit in te vorder. Daarom besluit die kerkraad op sy vergadering van 14 November 1896: Die gemeentelede gee self hul bydraes aan die diakens af. Op die Februarie-vergadering van 1896 besluit die kerkraad sal sover moontlik probeer sou word om tussen die Nagmaalsdienste nog 'n diens op Dordrecht te hou. Die saak is aan die drie ouderlinge opgedra wat om die beurt daarvoor moes sorg en dat die reiskoste uit die kerkkas betaal sou word.
Op 10 November 1900 is die laaste kerkraadsvergadering van voor die einde van die Tweede Vryheidsoorlog gehou. Die Driejarige Oorlog was toe al in volle gang en het die Engelse reeds die kerkie as 'n soldate-kaserne gebruik.
Bloeitydperk, 1900 tot 1918
Die tydperk vanaf 28 September 1900 tot 6 April 1918 was 'n bloeitydperk in die geskiedenis van die Gereformeerde kerk Dordrecht. Dit is 'n tydperk wat op 'n laagtepunt begin het, maar gou gevoer het tot 'n groot hoogtepunt in 'n kort tydsbestek van ses jaar. In hierdie tyd is daar oorgegaan tot die bou van 'n nuwe kerk en is die strewe van die gemeente om 'n eie leraar te hê gelei tot die verwesenliking daarvan. Alhoewel dit weer 'n tydperk van konsulentsbediening was en daar in hierdie tyd twee konsulente was wat die gemeente in meer as 10 jaar bedien het, het die gemeente reeds in hierdie tyd sy kinderskoene ontgroei en breek daar op 19 April 1912, 43 jaar ná die gemeente se stigting, 'n blye tydstip aan toe besluit is dat Dordrecht saam met Molteno en Elliot in kombinasie gaan en leraar beroep.
Die konsulentskap van ds. J.G.H. van der Walt
duimnael|links|180px|Ds. [[J.G.H. van der Walt|Johannes Gerrit Hendrik van der Walt was Dordrecht se konsulent van Februarie 1903 tot omstreeks 1904. Hy was Barkly-Oos se leraar van 1899 tot 1904.]]
Ds. J.G.H. van der Walt, leraar van Barkly-Oos van 1899 tot 1904, sy eerste gemeente, en toe van Middelburg, Kaap, van 1904 tot sy aftrede in 1939, is op 7 Februarie 1903 as eerste konsulent van die naoorlogse tyd beroep. Hoewel hy eers toe as konsulent van die gemeente beroep is, het hy al van 28 September 1900 as voorsitter van die gemeente opgetree.
'n Kenmerk van hierdie tyd, tydens en ná die Anglo-Boereoorlog, is die geestelike toestand waarin die gemeente verkeer het. Dit blyk duidelik uit die notule van die Kerkraadsvergadering van 28 September 1900: Die voorsitter het die kerkraad toegespreek en sê dis onnodig om te meld waarom die vergadering wat in Februarie gehou moes word, nie kon plaasvind nie. Die oorlog het alle byeenkomste van die kerkraad belet. Tog het die voorsitter dit goed geag om ’n nuwe datum vir die Nagmaalsviering te bepaal. Op 10 November 1900 (die laaste kerkraadsvergadering voor September 1902) besluit die kerkraad, aangesien die gemeente so swak opgekom het, die beroeping van ’n konsulent uit te stel tot die eerskomende vergadering en ds. Van der Walt te versoek om die dienste te lei.
Die kerk is in die tyd van die Anglo-Boereoorlog deur die Engelse as 'n militêre kaserne gebruik en is baie beskadig. In die Gedenkboek van het 50-jarig bestaan der Gereformeerde Kerk van Zuid-Afrika A.D. 1859 –1909 word geskryf: "In de K. Kolonie werd er alleen te Dordrecht schade aan het Kerkgebouw gedaan . . ."
Moeilikheid met die pastorie
Die pastorie is ook beskadig en het verwaarloos daar uitgesien. Daar was selfs vreemde bewoners in die pastorie, waarvan die Kerkraad nie bewus was nie. Dit blyk uit die notule van die kerkraadsvergadering van 28 September 1900: Ouderling C.D. Aucamp stel die vergadering kennis dat gedurende operasies in die oorlog die pastorie enigsins verniel is en dat hy toe ter beskerming van die huis die pastorie tydelik afgestaan het aan wyl mej. Squires. Nadat sy oorlede is, het haar skoonseun N. Goosen daar ingetrek sonder toestemming en is nou onwillig om dit te verlaat. ’n Kommissie van twee kerkraadslede is toe aangestel om die heer N. Goosen oor die saak te spreek en in te lig hy bewoon die pastorie teen die begeerte van die kerkraad, en dat hy voortaan aanspreeklik gehou sal word vir enige skade of vernieling van die pastorie gebeur. Die kerkraad het ook besluit om aan die heer Goosen te skryf en aan hom te noem dat hy van niemand toestemming gekry het om die pastorie te bewoon nie en dat hy versoek word om die pastorie binne 14 dae te ontruim, so nie sal die kerkraad ander stappe doen.
Reeds op 14 November 1902 meld ouderling C.D. Aucamp dat die heer Goosen nie meer die pastorie bewoon nie, maar dat sonder enigiemand ander se toestemming twee ander mense dit nou bewoon. Hierop besluit die kerkraad dat hulle ’n skrywe aan die persone sal rig en beveel om die pastorie op Maandag 17 November te verlaat; so nie sal regstappe teen hulle gedoen word. En dat vir die tyd dat hulle daarin gewoon het, £5 per maand sal eis. Dié uitvoering van dié taak is aan ouderling C.D. Aucamp opgedra.
Maar hierdie geestelike toestand moes gou verander. Op die gemeentevergadering van 6 Februarie 1902 is besluit dat herstelwerk aan die kerk dadelik sou begin. ’n Kommissie is aangestel en so ook kollektante in die onderskeie wyke. Terselfdertyd sou ’n plankvloer in die kerk gelê word. Op die vergadering van 9 Mei is ten opsigte van die pastorie besluit dat die kerkraad onmiddellik met herstelwerk sou begin. Kollektante is benoem wat op die tweede Saterdag van Junie saam met die kerkraadslede op die dorp sou kom verslag doen. Daarna kon die werk begin
Lidmate op Indwe
Op die kerkraadsvergadering van 6 Februarie 1903 is ’n “opdrag” van die kerkraad van Elliott behandel waarin hulle Dordrecht se kerkraad versoek om die lidmate van die Gereformeerde Kerk op Indwe te besoek en te bearbei aangesien Indwe per spoor meer bereikbaar is vanaf Dordrecht as vanaf Elliot. Daar word besluit om ouderling Aucamp daarheen te stuur en dan aan die eersvolgende kerkraadsvergadering verslag te doen. Hy berig op 8 Mei 1903 dat hy Indwe besoek het en agt lidmate van die kerk daar aangetref het. Die kerkraad bedank hom vir sy moeite tot dusver. Hy en diaken Venter is toe benoem as kommissie om die broers op Indwe nogmaals te besoek en aan die volgende kerkraadsvergadering verslag te doen. Eers op 7 Augustus 1903 berig die kommissie dat hulle die lidmate op die buurdorpie besoek het op die eerste Sondag van Julie besoek het. Aangesien die spoorlyn van Indwe na Elliott toe in aanbou was, het die gedagte bestaan dat die lidmate onder Elliott sou ressorteer.
Kombinasie met Sterkstroom en Molteno
Die Kerkraad van Dordrecht het op 7 Augustus 1903 die moontlikheid bespreek om in kombinasie met Jamestown (gestig in 1899) en Sterkstroom (1887) te gaan en op 8 Januarie 1904 is besluit om dit aan die afgevaardigdes van die gemeente na die eerskomende Algemene Vergadering op te dra om met die afgevaardigdes van Sterkstroom en Molteno te onderhandel oor die gedagte om dit moontlik sou wees dat die drie gemeentes saam ’n leraar beroep. Hulle moes dan op die volgende kerkraadsvergadering berig kom doen oor die beraadslaging. Op 3 Junie 1904 kon ouderling Aucamp verslag doen dat hy en die afgevaardigdes van Sterkstroom en Molteno ooreengekom het dat die drie gemeentes saam ’n leraar kan beroep. Op die derde Maandag in Julie daardie jaar sou twee verteenwoordigers van elke gemeente op Sterkstroom ontmoet om die saak te bespreek. Daarna is met algemene stemme die volgende besluit: dat ds. Van der Walt, as hy daartoe bereid is, vir eers die konsulent van Dordrecht bly en dat die besluit bekendgemaak sal word op ’n gemeentevergadering. Op die gemeentevergadering sal die gemeente se goedkeuring gevra word vir die kombinasie met Sterkstroom en Molteno, dat twee ouderlinge van die gemeente die vergadering op Sterkstroom mag bywoon, dat die gemeente beloof om aan toekomstige leraar traktement van £50 te betaal en “vrye ontvangs” wanneer hy die gemeente besoek. Ook is besluit dat die afgevaardigdes van die drie gemeentes saam sou besluit waar die leraar sou woon en, indien die afgevaardigdes tot ’n gunstige besluit sou kom, ’n beroep uitgebring sou word by die eerskomende Avondmaal.
Ongelukkig berig die afgevaardigdes op 12 Augustus 1904 dat hulle toe wel op Sterkstroom met die ander gemeentes beraadslaag het, maar dat die opbrengs om die leraar te besoldig, onvoldoende was. Die vergadering daar het toe besluit dat hulle verder deur korrespondensie oor die saak sou onderhandel. Die afgevaardigdes het beloof om vir die bou van ’n pastorie op Sterkstroom die rente te help betaal. Op sy November-vergadering besluit die kerkraad om weer opdrag aan die afgevaardigdes na die Algemene Vergadering te gee om met Sterkstroom en Molteno oor die saak te praat en op die volgende berig te doen.
Konsulentskap van ds. G.H.J. Kruger
duimnael|regs|180px|Ds. [[G.H.J. Kruger, konsulent van Dordrecht van 1904 af. Hy was Gereformeerde leraar op Barkly-Oos van 1905 tot 1925.]]
Ds. G.H.J. Kruger is op 11 Februarie 1904 (of 1905) tot konsulent van Dordrecht beroep. In sy tyd is op 30 April 1905 deur die kerkraad besluit om te laat kollekteer vir ’n rytuig vir die konsulent en op 9 Februarie 1906 is soos volg genotuleer: “dit blyk dat daar £15.12.0 vir ’n vervoermiddel ingekom het. Hierop word besluit om ’n perd vir £20 te koop, waartoe broer ouderling Van Heerden aangestel word, ook om te besluit om die orige £4.8.0 deur die kerkraad te laat kollekteer.”
Opbloei
Die statistiekopgawe van 7 Augustus 1903 wys dat Dordrecht toe 59 lidmate gehad het en 132 siele. Einde Julie 1905 het dit toegeneem tot 79 en 174. Skaars sewe maande later, begin Februarie 1906, word op die kerkraadsvergadering gemeld dat 13 lidmate met attestasie van Barkly-Oos af oorgekom het. Dit was ’n bloeitydperk in die geskiedenis van die Gereformeerde kerk Dordrecht. Die Statistiekopgawe wat op 3 Augustus 1906 voor die kerkraad dien toon 'n geweldige groei, want nou het die sieletal toegeneem tot 248 en die lidmate tot 129.
Op die dieselfde vergadering word gerapporteer dat daar op Pronkskraal, die wyk van ouderling Aucamp, 20 kinders van die gemeente op skool is waarvan die onderwyser, 'n sekere C.D. Aucamp, ook lidmaat van die gemeente is; dat daar in die wyk van ouderling Venter 22 kinders aan verskillende skole is en in die wyk van ouderling Van Heerden 12 kinders van die gemeente aan verskillende skole is. Daar was dus 54 kinders van die gemeente aan verskillende skole.
Tweede kerk gebou
duimnael|links|160px|Dr. J.C. Kruger, leraar van 1948 tot 1949.
In hierdie tyd het die gemeente daartoe oorgegaan om 'n nuwe kerk te bou. Op 11 Mei 1906 word besluit om ’n kommissie aan te stel om te sien hoeveel ’n tydelike reparasie sal kos, hoeveel ’n bestendige reparasie sou kom, hoeveel ’n nuwe gebou sou kos en hoeveel bekom kon word vir ’n gebou. Drie ouderlinge is as kommissie aangestel vir dié taak. Eers op 3 Augustus daardie jaar berig die kommissie daar kan van die herstel van die ou kerkgebou geen sprake wees nie, maar dat iemand bereid is om die nuwe gebou vir £1 000 op te rig en dat iemand anders die ou gebou by die kerkraad sal oorneem vir £400, waarna hy die nuwe kerk sal bou vir £925. Die saak sou toe die volgende middag voor die gemeente gebring word.
Op die gemeentevergadering die volgende dag word, is besluit om ’n nuwe kerkgebou op te rig en drie ouderlinge asook broers L. Buys en A. Aucamp as boukommissie aan te stel. Drie diakens is as kollektante aangestel. Die bouplan is met algemene stemme aanvaar. Op die kerkraadsvergadering van 7 Desember 1906 is besluit dat die volgende oggend om tienuur die hoeksteen van die kerk gelê sou word en dat burgemeester Atkins gevra sou word om die plegtigheid te volvoer. Dieselfde dag is ’n gemeentevergadering gehou waar die boukommissie se verslag voorgelê is. Hulle het onderneem om ’n tender van £1 130 aan te neem vir die bou van die kerk, met dien verstande dat die ou gebou in die tender vir £400 opgeneem word. Die kollektelyste het toe reeds £559.17.5 ingebring. Die kommissie het besluit om ’n erf van £45 aan te koop. Dié erf is die tweede erf in Voortrekkerstraat, erf nr. 99, wat aan erf. nr. 102 grens en wat die kerkraad op 19 Oktober 1906 aangekoop het.
Die kerk is amptelik om tienuur die môre van 14 September 1907 ingewy toe di. W.J. de Klerk en J.H. Kruger ook teenwoordig was. Die Saterdagaand is ’n gemeentevergadering gehou waar die boukommissie kon berig hulle het £430.19.3 ingesamel en £426 geleen. Die kerkgebou met die grond ingereken het dus £1 231.19.3 gekos. Dit is dieselfde kerk wat die gemeente al meer as honderd jaar dien, maar die trappies voor die gebou was destyds heeltemal anders as vandag. In ds. J.C. Kruger se tyd, wat op 31 Januarie 1948 as leraar van Dordrecht bevestig is, maar later oorgegaan het na die NG Kerk, het die kerkraad op 27 November 1948 besluit om die trappe te verander, soos dit vandag nog lyk. Die onkoste daaraan verbonde, saam met die skoonmaak van die kerk, was £300. Die eerste orrel, wat in hierdie kerk was, is op 10 Februarie 1911 geïnstalleer. Dit is deur broer J.A. Venter, Volksraadslid, teen £60 vir die gemeente aangekoop. Later, in ds. Pelser se tyd, op 4 Junie 1955 is 'n elektriese orrel, wat van die Gereformeerde kerk Johannesburg-Wes gekoop is, in die kerk geïnstalleer.
Eerste leraar beroep
duimnael|links|180px|Ds. F.P.J. Snyman (of Snijman), van 1912 tot 1926 Dordrecht se eerste leraar. duimnael|regs|180px|Ds. [[Louis Botha (predikant)|Louis Botha was twee maal predikant van Dordecht, van 1944 tot 1946 en weer van 1958 tot 1959, toe hy professor aan die Hammanskraalse Teologiese Skool word.]] duimnael|links|320px|Die kerkraad in die tyd van ds. Dirk Postma (1960–'66). Uiteindelik het die tyd aangebreek dat daar oorgegaan kon word tot die beroeping van 'n eie herder en leraar toe Dordrecht, Molteno en Elliot in kombinasie gaan op 20 April 1912. Op 19 April 1912 het die deputate insake die beroeping verslag gedoen dat Dordrecht die leraar sou beroep, aan sy salaris £65 per jaar betaal en van hom 12 dienste per jaar sou verwag. Die besluit sou die volgende oggend aan die gemeente voorgelê word. Hulle het besluit om die verslag goed te keur en tot die beroep van ’n leraar oor te gaan. Prop. F.P.J. Snijman is met ’n oorgrote meerderheid verkies tot herder en leraar van die gemeente Dordrecht. Dieselfde aand het die kerkraad weer vergader en is die beroepsbrief onderteken, waarop die vergadering afgesluit is met die sing van Ps. 72:11 en ’n dankgebed. Op 9 November 1912 word in verband met die pastorie gehandel oor ’n brief waarin die broer Johannes van der Walt vra om in die pastorie te woon op voorwaarde dat hy die gebou binne en buite herstel, om die tuin met bome te beplant, die leraar te loseer en die kosterswerk te doen en die orrel bespeel. Die drie ouderlinge is aangestel en volmag gegee om die saak te ondersoek en daaroor te besluit. Op 4 Januarie 1913 word berig Van der Walt het die voorwaardes aangeneem.
In 1915 ontstaan daar ontevredenheid omdat ds. Snijman aan partypolitiek deelneem en op die kerkraadsvergadering van 3 Desember 1915 bedank drie kerkraadslede “omdat zij zich niet kunnen vereenigen met het feit, dat de predikanten onzer Kerk hebben opgetreden in de party-politiek”. Op 6 Mei 1916 is die griewe van 15 broeders op die kerkraadsvergadering aangehoor wat besware het omdat die predikant aan partypolitiek deelneem. Hulle het beweer dat die moeilikheid wat in die gemeente bestaan, weens die optrede van die predikant in die partypolitiek is. Die predikant het hierop geantwoord: “As dit so is, dan spyt dit hom dat hy so opgetree het en hy belowe om in die toekoms nie aktief deel te neem aan die partypolitiek nie, terwyl almal belowe om hul kerklike en finansiële pligte na te kom.”
Tydperk van 1918 tot 1937
Ongelukkig het die notuleboek van die Gereformeerde kerk Dordrecht vir die tydperk 1918 tot 1937 weggeraak. Volgens wat ’n vorige predikant, ds. A.J. Pelser, vertel het, was daar 'n besluit in hierdie notuleboek in verband met die feit dat die aarde om die son draai, “dat die aarde van nou-af sal stilstaan”. Daar word wel ook gesê dat hierdie notuleboek vernietig is omdat dit oor sekere kontensieuse tugsake in die gemeente gehandel het. Volgens oorlewering van broer M.A. Aucamp het ds. F.P.J. Snijman Dordrecht, Molteno en Elliot tot in 1926 bedien. Toe het hy 'n beroep na Melville, Johannesburg, aangeneem.
Ds. J.P. Jooste het in 1928 predikant van Dordrecht geword en was hier tot in 1931. Toe was Dordrecht en Barkly-Oos in kombinasie. In 1931 het dr. B.J. de Klerk predikant van Dordrecht geword. Dordrecht was toe in kombinasie met Indwe en Maclear. Dit was dan ook die eerste keer dat 'n predikant op Dordrecht gewoon het.
Rossouw
In dr. De Klerk se tyd was daar reeds baie lidmate op Rossouw en is daar ook Nagmaalsdienste gehou, as gevolg van die feit dat daar toe baie arm en bejaarde lidmate op Rossouw was. Toe was die kerksaal reeds gebou, wat op 12 Januarie 1929 in gebruik geneem is. In, die oprigting van hierdie kerksaal deur die NG gemeente Dordrecht het die Gereformeerdes ook 'n mooi bydrae gelewer en in die transportakte is vermeld dat die Gereformeerde kerk een Sondag in die maand dienste in die saal mag hou. In hierdie tyd was daar ses wyke: Kraairivier, Bonthoek, Toomnek, Rossouw, Noord-dorp en Suid-dorp.
Indwe
duimnael|regs|240px|Die [[Gereformeerde kerk Indwe is in 1926 van die Gereformeerde kerk Dordrecht afgestig, maar het in 1990 ontbind. In die Noordoos-Kaap het dieselfde lot die Gereformeerde kerke op Elliot (1899-1979), Hofmeyr (1914-1995), Sterkstroom (1882-2002) en Jamestown (1899-2003) getref.]]
Wat Indwe betref, was daar alreeds in hierdie tyd baie lidmate. Op 22 Oktober 1938 het die hoeksteenlegging van die Gereformeerde kerk Indwe plaasgevind en op 6 Mei 1939 is die kerk in gebruik geneem.
Predikante
duimnael|regs|170px|Ds. Dirk Postma, leraar van 1960 tot 1966, sy eerste gemeente.
NG gemeente Klerksdorp-Doringkruin
Die NG gemeente Klerksdorp-Doringkruin is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal).
Prins Eduard-eilande
Prins Eduard-eilande (Engels: Prince Edward Islands) is 'n onbewoonde en onherbergsame sub-antarktiese eilandgroep in die suidelike Indiese Oseaan en behoort sedert 1947 aan Suid-Afrika, sedert 1994 aan die provinsie Wes-Kaap en maak administratief deel uit van die Stad Kaapstad Metropolitaanse Munisipaliteit.
Die eilandgroep bestaan uit twee eilande, nl. Prins Eduard-eiland en Marion-eiland. Die Prins Eduard-eilande het 'n oppervlakte van 335 km² en lê halfpad tussen Suid-Afrika en Antarktika. Die eilande is op 13 Januarie 1773 deur die Franse ontdekkingsreisiger Marc-Joseph Marion du Fresne ontdek en in Desember 1776 deur die Britse ontdekkingsreisiger James Cook na Prins Edward, die vierde seun van koning George III en die vader van koningin Victoria, genoem.
Die eilande word gebruik vir weerkundige en wetenskaplike navorsing. Onwettige visvangs vind rondom die eilande plaas met die gevolg dat die verminderde visgetalle ly tot vrektes onder die seevoëls. Die Prins Eduard-eilande is in 2007 tot Ramsar-vleiland verklaar.
Skaaldier
Skaaldiere of krustaseë (Crustacea) is 'n groot groep geleedpotiges (Arthropoda), wat uit byna 52 000 spesies bestaan en gewoonlik as 'n subfilum behandel word. Die groep sluit 'n aantal bekende diere in, soos krappe, krewe, garnale, planktonkrefies en eendmossels. Die oorgrote meerderheid skaaldiere is waterliewend en kom óf in see- óf varswatergebiede voor. 'n Paar skaaldiere is egter ook aangepas om op land te lewe, soos grondkrappe en houtluise.
Alhoewel die meeste skaaldiere klein is, wissel hulle morfologie drasties en sluit hulle ook groot diere in, soos 70 cm-lange krewe en spinnekopkrappe met 'n uitgestrekte lengte van 4 m.
'n Groot aantal word ook in varswater en op land aangetref. Die kreefagtiges bestaan reeds sedert die Kambrium (sowat 500 miljoen jaar gelede). Hulle word veral van ander geleedpotiges onderskei op grond van hul 2 paar voelers (antennae) en hulle spleetpote. Krappe, krewe, garnale, visluise, houtluise, eendemossels en watervlooie is almal skaaldiere.
Bou
Die Kreefagtiges (klas Crustacea) het net soos insekte 'n kop, 'n borsstuk (toraks) en 'n agterlyf (abdomen), maar het 'n baie groter verskeidenheid pote. Die skaaldiere, soos hulle ook bekend is, word onder die phylum Arthropoda geklassifiseer en bestaan reeds sedert die Kambrium (sowat 500 miljoen jaar gelede).
'n Belangrike kenmerk is die rugskild (karapaks), wat van die kop na agter uitgroei. Dit is dikwels met die borsskild vergroei tot 'n aaneengeslote harnas wat ook die dier se sye en 'n gedeelte van sy pote omhul. 'n Aantal borssegmente is ook baie keer met die kop vergroei tot 'n kopborsstuk. Die Crustacea se doppe word van tyd tot tyd vervang namate die diere groei.
Die kop bestaan uit 'n aantal segmente met 2 paar voelers asook 3 paar kaakpote (1 paar mandibels en 2 paar maksille), wat gebruik word om voedsel na die mond te bring. Hulle het ook goed ontwikkelde oë. Die ledemate van die borssegment word vir voortbeweging gebruik en die wat aan die agterlyf kan voorkom, word, benewens vir swem of loop, gebruik am die eiers te vervoer of as gryporgane by paring. Kreefagtiges het gesplete pote wat vanuit die eerste segment (protopodiet) in 'n binneste endopodiet en 'n buitenste eksopodiet vertak.
Blaaragtige aanhangels (epipodiete) met verskillende funksies kom ook dikwels aan die protopodiet voor. Met uitsondering van die voelers was die ledemate van die vroegste skaaldiere gesplete. Verskillende soorte het later hieruit ontwikkel, naamlik roeipote, swempote en looppote. Die Crustacea verskil ook inwendig van die ander geleedpotiges, naamlik die gifkaakdraers (subphylum Chelicerata) en die trageale diere (subphylum Tracheata).
Hulle het byvoorbeeld uitskeidingsorgane in die vorm van voeler- of maksilkliere wat aan die basis van die agterste voelers of aan die basis van die tweede maksille uitloop. Hulle senuweestelsel varieer van 'n eenvoudige touleerstelsel by die primitiewe Crustacea tot 'n uiters gekompliseerde stelsel by die hoëres. Sommige hoër skaaldiere het die vermoë om 'n beseerde ledemaat te amputeer.
Krappe, krewe, garnale, visluise, houtluise, eendemossels en watervlooie is almal skaaldiere. Die diere word hoofsaaklik van ander geleedpotiges onderskei op grond van die 2 paar voelers en die gesplete pote.
Verspreiding en lewenswyse
Die meeste skaaldiere word in die see aangetref, veral aan die kus 01 in die boonste watervlakke van die oseane. 'n Groot aantal kom egter ook in varswater voor, byvoorbeeld in mere of riviere tot 5 000 m bo seevlak. Sommige leef egter op land. Enkele tropiese krappe en sommige landkrappe voer 'n amfibiese bestaan. Die volwasse diere leef naamlik op land, maar lê hulle eiers in die water. Houtluise van die orde Isopoda is egter ware landdiere.
Hoewel die meeste houtluise in vogtige gebiede leef, kom sommige selfs in woestyne voor. Die seekakkerlak (Ligia dilatata) is 'n voorbeeld hiervan: hulle kom algemeen op Suid-Afrikaanse kuste voor, meestal in die omgewing van die hoogwatermerk. Sekere Crustacea parasiteer op spesies van hul eie orde asook op walvisse of visse. By skaaldiere is die geslagte gewoonlik geskei.
Tweeslagtigheid (hermafroditisme) kom egter ook voor en partenogenese, dit wil sê embriovorming sonder voorafgaande bevrugting, geskied by die mosselkrewe van die subklas Ostracoda en by enkele houtluise. Mannetjies en wyfies verskil gewoonlik aansienlik in bou en grootte. Die mannetjies van die hoër skaaldiere is meestal groter as die wyfies, terwyl die omgekeerde die geval is by die laer skaaldiere.
'n Kenmerkende eienskap van die Crustacea is die verskillende larvale stadia. Die naupliuslarwe, 'n ongesegmenteerde organisme, ontwikkel uit die bevrugte eier. Die organisme het sy naam te danke aan die naupliusoog, 'n sentraal geleë liggevoelige orgaantjie. Die larwe het 3 paar aanhangsels soortgelyk aan die 2 paar voelers en die eerste paar kaakpote van die volwasse skaaldier. Die onderskeie larvale stadia gaan gepaard met 'n reeks vervellings, waarna die dier se liggaam elke keer verder ontwikkel. Sommige skaaldiere bring 'n aantal larvale stadia in die eier deur en klein skaaldiertjies wat reeds baie soos die volwassenes lyk, broei direk uit die eiers. Die meeste larwes swem vryelik rand en het ooreenkomstig hulle lewenswyse talryke aanhangsels wat hulle dryfvermoë aanhelp.
Hoër kreefagtiges
Meer as die helfte van alle skaaldiere word tot die hoër kreefagtiges gereken (sowat 35 000 spesies is beskryf). Die groepe behoort tot die subklas Malacostraca. In teenstelling met ander kreefagtiges wat dikwels meer as 40 liggaamsegmente het, het die diere altyd 19 segmente. Die hoër skaaldiere verskil onder mekaar egter baie in vorm, lewenswyse en gedrag. Hulle kan swem of loop of passief in waterstrome meegevoer word. Een van die opvallendste kenmerke van 'n groot aantal hoër skaaldiere, is die knypers aan die pote van die borsstuk.
Die knypers word gebruik om voedsel na die mond te bring, as wapens en om ŉ maat tydens paring vas te hou. Malacostraca eet byvoorbeeld allerlei planktondeeltjies wat in die water of op die bodem voorkom, seewiere, vrugte of dooie plante- en dierreste. In die meeste gevalle is hulle sintuie, senuweestelsel en inwendige organe besonder goed ontwikkel.
Die subklas Malacostraca bestaan uit 14 ordes wat in 6 superordes geklassifiseer word, naamlik Phyllocarida, Hoplocarida, Syncarida, Eucarida, Pancarida en Peracarida. Net uiters primitiewe hoër kreefagtiges behoort tot die Phyllocarida en word gegroepeer onder die orde Leptostraca. Lede van die orde het 'n bolvormige skild of pantser wat die kop en borsstuk beskerm, en die agterlyf eindig in 'n sogenaamde stertvurk. Laasgenoemde ontbreek by ander hoër kreefagtiges.
Die Hoplocarida het net 1 orde, naamlik Stomatopoda (hottentotsgotkrewe) - diere met sterk agterlywe en tang, buigsame pote, wat soos hottentotsgotte lyk. Squilla mantis word byvoorbeeld op baie Suid-Europese markte aangetref. Die spesie is 'n groot dier wat goed swem en garnale, visse en weekdiere eet. Die prooi word met ŉ blitsige beweging van die 2e kaakpoot gevang, Die Syncarida is primitiewe Malacostraca sonder 'n rugskild. Die voorste segment van die borsstuk is ook nie met die kopstuk vergroei nie, Die 2 grootste en vernaamste ordes van hoër kreefagtiges word onder die Eucarida geklassifiseer, naamlik Decapoda en Euphausiacea.
Xanthia
Xanthia is 'n nedersetting in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die noordooste van Mpumalanga.
24 Augustus
24 Augustus is die 236ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (237ste in skrikkeljare). Daar volg nog 129 dae in die res van die jaar.
Breëblaarboekenhout
Die breëblaarboekenhout (Faurea rochetiana) – voorheen bekend as Faurea speciosa – is 'n boom wat in Suid-Afrika in Limpopo, Mpumalanga en die noorde van KwaZulu-Natal voorkom. Buite Suid-Afrika is die boom inheems in Angola, Benin, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Eritrea, Eswatini, Ethiopië, Kameroen, Kenia, Lesotho, Malawi, Mosambiek, Nigerië, Rwanda, Soedan, Tanzanië, Togo, Uganda, Zambië en Zimbabwe.
Die boom is klein en blaarryk. Dit het breër blare, groter blomme en blom-are en ook digter behaarde takkies as die Bosveldboekenhout. Die boom se FSA-nommer is 76.
Steven Spielberg
Steven Spielberg is 'n bekende filmregisseur en -vervaardiger.
Belangrikste prestasies
Min filmregisseurs en -vervaardigers behaal dieselfde sterstatus as die akteurs wat in hulle films optree. Steven Spielberg, waarskynlik die wêreld se mees gewilde regisseur deur die laaste kwart van die twintigste eeu, is 'n uitsondering. Sedert 1975, toe sy tweede vollengte speelfilm, Jaws, ongewone sukses behaal het, was meeste van sy films buitengewoon suksesvol by die loket.
ET, wat in 1982 vervaardig is, het daarin geslaag om filmiese vakkundigheid en vermaak in 'n storie te kombineer wat selfs die mees gesofistikeerde fliekkenners in trane gehad het en dit die film gemaak het met die grootste bruto-inkomste vir daardie tyd. Ander gewilde films, meestal in die wetenskapfiksie- en aksiefantasiegenres sluit die volgende in:
In The Colour Purple (1985), gebaseer op die roman van die bekende Afro-Amerikaanse outeur, Alice Walker, en Empire of the Sun (1987), gebaseer op die outobiografiese roman deur JG Ballard, het Spielberg 'n ernstiger toon aangeneem. Dit het albei hierdie films in die kunsfliekgenre geplaas in teenstelling met die meer gewilde genres waaraan hy meeste van sy aandag gewy het.
'n Akademietoekenning het hom tot in 1993 ontwyk toe hy vir sy aangrypende swart-en-wit-film Schindler's List toekennings ontvang het vir beste film en beste regisseur. In 1999 het hy vir die tweede keer die Akademietoekenning vir beste regisseur gekry vir Saving Private Ryan 'n verwoestende uitbeelding van die Eerste Wêreldoorlog.
Lewensgeskiedenis
Steven Spielberg is in 1946 in Cincinnati, Ohio gebore as die seun van Arnold, 'n elektriese ingenieur, en Leah, 'n konsertpianis. Hy was die oudste van vier kinders. Sy ouers is geskei en sy ma is weer getroud. Steven was van 1979 tot 1989 met Amy Irving getroud. In 1991 is hy met Cate Capshaw getroud. Hy het sewe kinders wat 'n bron van kreatiewe inspirasie vir hom is.
Spielberg het op die ouderdom van 12 begin films maak. 'n 24-minuut-film, Amblin, wat hy in 1969 gemaak het, het ateljeebase by Universal Studios genoegsaam beïndruk om hom 'n sewejaarkontrak aan te bied. Sy eerste speelfilm, Sugarland Express (vrygestel in 1974), het in 1974 die toekenning gekry vir beste speelfilmteks by die Cannes Filmfees.
In 1985 het Spielberg sy eie vervaardigingsateljee, Amblin Entertainment, gestig en in 1994 het Spielberg, Jeffery Katzenberg en David Geffen die Hollywood-instelling uitgedaag deur die eerste nuwe filmateljee in meer as 75 jaar in Hollywood te stig. Die maatskappy is Dreamworks SKG genoem en aandeelhouers het dit bloot op die drie mans se reputasies ondersteun. Baie Hollywood-ringkoppe het gespot oor die idee en nie geglo dat Spielberg daarvan 'n sukses kon maak nie. Teen 1998 is daar egter geskat dat Steven Spielberg se fortuin 'n miljard Amerikaanse dollar beloop.