cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ioniserende straling
Stralingsbronne wat deur die mens veroorsaak word
In 'n kernoorlog sal die gammastrale van kernwapenuitval die grootste aantal ongevalle veroorsaak. Onmiddellik langs die teiken, in die rigting van die wind, sal die bestraling 30 000 X- strale per uur oorskry. 4.5 Sv (meer as 'n duisend keer die agtergrondstraling) is dodelik: die helfte van die bevolking kan daaraan sterf.
Beroepsblootgestelde individue word blootgestel volgens hul aktiwiteite en die bronne waarmee hulle werk. Die blootstelling van hierdie mense word noukeurig aangeteken met behulp van klere-gemonteerde instrumente wat dosimeters genoem word. Sommige isotope van belang is kobalt-60, sesium-137, amerikium-241.
Armagnac (party)
duimnael|regs|250px|Karel, Hertog van Orléans wat 'n eerbetoning van 'n vasal ontvang Die Armagnac party was 'n vername groepering in die Franse politiek en oorlogvoering tydens die Honderdjarige Oorlog. Die Armagnacs was in 'n jare lange stryd gewikkel met die Boergondiërs. Die vyandskap het sy oorsprong in 'n ou vete tussen die Hertog van Orléans en die Hertog van Boergondië. Die Armagnacs was bondgenote van Karel, Hertog van Orléans teen Jan sonder Vrees, die Hertog van Boergondië nadat Lodewyk van Valois, Hertog van Orléans, Karel se vader, op bevel van die Hertog van Boergondië vermoor is in 1407. Die suide en weste van Frankryk was oorwegend Armagnac gesind terwyl die noorde en ooste Boergondies was.
Die party se naam is afkomstig van Karel se skoonvader Bernard VII, Graaf van Armagnac, wat die hertog tydens sy jeug gelei het en finansiering en Gaskonse troepe verskaf het wat Parys beleër het voor hulle by Saint Cloud verslaan is. Later is Jan sonder Vrees na sy gebied in die ooste teruggestuur en Bernard van Armagnac het in Parys agtergebly. Hy is in 1418 in 'n sluipmoord doodgemaak.
Sporadiese gevegte het vir 'n aantal jare tussen die Armagnacs en Boergondiërs voortgeduur. Die Boergondiërs het hulle by die Engelse aangesluit in 1419 en die Armagnacs het betrokke geraak by die saak van Karel VII. Die faksie stryd was teen die tyd skaars onderskeibaar van die Koninklike stryd tussen die Franse en Engelse monargieë. Die terme het in gebruik gebly tot dit deur Karel VII verbied is na aan die einde van die Honderdjarige Oorlog as deel van 'n poging om die wonde tussen die groepe te heel.
Kyk ook
Boergondiërs (party)
Savannekat
Die Savannekat is ’n hibridiese katras wat ’n kruising is tussen ’n huiskat en ’n tierboskat.
Geskiedenis
Judee Frank, die teler van Bengaalse katte, het ’n mannetjie-tierboskat met ’n Siamese kat gekruis. Hul eerste katjie is op 7 April 1986 gebore. Die kat het die belangstelling gewek van Patrick Kelley, wat een van die latere katjies in 1989 gekoop het. Kelley was een van die eerste telers wat ’n nuwe katras wou skep wat op dié kruising gebaseer is. Hy en ’n ander teler, Joyce Sroufe, het saamgewerk om die kat erken te kry. Hulle het ook ’n teelstandaard opgestel. In 2001 het TICA die nuwe ras erken.
Die kat is ook in Brittanje goed ontvang en het veral sedert 2006 geweldig toegeneem in gewildheid. In 2010 is die eerste Savannekat in Brittanje geteel.
Beskrywing
Die Savanne se kolle, groot ore en lang bene laat hulle baie soos die tierboskat lyk. Die klein kop is hoër as wat dit breed is, en die nek is dun. Die merke aan die agterkant van die ore lyk soos vals oë. Die kort stert het swart ringe en ’n effekleurige swart punt. Swart merke loop van die hoek van die oë teen die neus af na die snorbaard, baie soos by ’n jagluiperd.
Savannekatte se geaardhede wissel van sosiaal met mense en ander diere tot bang vir vreemdelinge. Hulle moet verkieslik van kleins af aan mense blootgestel word. Hulle is intelligent en nuuskierig en leer dikwels hoe om kasdeure oop te maak. Baie katte is nie bang vir water nie in sal in die water speel. Nog eienaardighede is ’n vermoë om die hare op die punt van die stert te laat rys as ’n manier van groet en ’n vreemde sisgeluid wat meer soos dié van ’n slang as van ’n kat klink.
Trotskyȉsme
Trotskyȉsme (ookː Trotskyisme, Trotskisme of Trotskiïsme) is die teorie van Marxisme soos voorgestel deur Leon Trotsky. Trotsky het homself geïdentifiseer as 'n ortodokse Marxistiese en Bolsjewistiese-Leninis en ondersteun die stigting vir 'n voorspraakparty van die proletariaat, proletariese internasionalisme en 'n diktatorskap van die proletariaat gebaseer op selfstandige bevryding en massa-demokrasie van werkers. Trotskyȉste is krities teenoor die Stalinisme, aangesien hulle Stalin se teorie van sosialisme in een land verset ten gunste van Trotsky se Permanente Revolusie-teorie. Trotskyȉste kritiseer ook die burokrasie wat in die Sowjetunie onder Joseph Stalin ontwikkel is.
Vladimir Lenin en Trotsky was ideologies en persoonlik naby aan mekaar tydens die Russiese Rewolusie en die nasleep daarvan en sommige het Trotsky se "medeleier" genoem. Trotsky was die vernaamste leier van die Sowjet-Rooi Leër in die direkte nasleep van die Revolusionêre tydperk. Trotsky was oorspronklik teen sekere aspekte van Leninisme gekant, maar hy het tot die gevolgtrekking gekom dat eenheid tussen die Mensjewiste en Bolsjewiste onmoontlik was en by die Bolsjewiste aangesluit het. Trotsky het 'n leidende rol gespeel saam met Lenin in die rewolusie. In 'n evaluasie van Trotsky het Lenin geskryf: "Trotsky het lank gelede gesê dat eenwording onmoontlik is. Trotsky het dit verstaan en van daardie tyd af was daar geen beter Bolsjewis nie."
Op bevel van Stalin is Trotsky verwyder uit die mag (Oktober 1927) uitgeskop uit die Kommunistiese Party (November 1927), verban eers na Alma-Ata (Januarie 1928) en uit die Sowjetunie (Februarie 1929). As hoof van die Vierde Internasionale het Trotsky in ballingskap voortgegaan om teen die Stalinistiese burokrasie in die Sowjetunie te verset. Op 20 Augustus 1940 is Trotsky vermoor deur Ramón Mercader, 'n Spaanse gebore NKVD-agent. Byna al die Kommunistiese Party van die Sowjetunie se trotskyȉste is tereggestel tydens die Groot Suiwering van 1937-1938, en daarmee effektief Trotsky se interne invloed in die Sowjetunie verwyder.
Trotsky se Vierde Internasionale is in 1938 in Frankryk gevestig toe trotskyȉste aangevoer het dat die Komintern of Derde Internasionale onherroeplik "verlore geraak het aan die Stalinisme" en dus nie in staat was om die internasionale werkersklas na politieke mag te lei nie. In die hedendaagse taalgebruik word 'n ondersteuner van Trotsky se idees dikwels 'n trotskyȉs genoem.
Definisie
Die Amerikaanse trotskyȉs James P. Cannon het in sy geskiedenis van die Amerikaanse trotskyȉsme (1942) geskryf dat "Trotskyȉsme is nie 'n nuwe beweging nie, ook nie 'n nuwe leerstelling nie, maar die herstel, die herlewing van egte marxisme soos dit uiteengesit en in die Russiese revolusie beoefen is en in die vroeë dae van die Kommunistiese Internasionale ".
Volgens Trotsky kan sy program onderskei word van ander Marxistiese teorieë deur vyf sleutelelemente:
Emily Wheaton
Emily Wheaton (gebore 5 Desember 1987) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente 6 Plots (2012) en Gods of Egypt (2016), en in die televisiereekse Blue Heelers (1994) en Rush (2008).
Just Nuisance
Just Nuisance was die enigste hond wat in die geskiedenis by die Britse Koninklike Vloot aangesluit het. Hy was 'n Deense hond wat vanaf 1939-44 bemanningslid was by die HMS Afrikander, 'n Koninklike Vlootstigting in Simonstad, Suid-Afrika. Hy is in 1944 dood en is met volle militêre eerbetoon begrawe.
Beginjare
Hoewel die presiese geboortedatum van Just Nuisance nie bekend is nie, word daar dikwels die stelling gemaak dat hy op 1 April 1937 in Rondebosch, 'n voorstad in Kaapstad, gebore is. Hy is aan Benjamin Chaney verkoop wie later na Simonstad verhuis het om die Verenigde Dienste-instituut te bestuur. Just Nuisance het gou-gou gewild geword onder die klante van die instituut; die matrose sou meestal hom voer en met hom gaan stap. Hy het hulle terug gevolg na die vlootbasis en hawewerf, waar hy op die dekke van die skepe sou lê wat vasgemeer is; gewoonlik bo-op die loopplanke. Omdat hy groot van postuur was, selfs vir 'n Deense hond (hy was amper 2 meter lank as hy op sy agterpote gestaan het), was hy 'n redelike hindernis vir dié wat wou verbykom of aan wal wou stap - vandaar die lieftallige bynaam Nuisance.
Vlootdiens
Die nuus dat Nuisance uitgesit kan word het baie van die matrose en plaaslike inwoners genoop om vir die Vloot te skryf om iets aan die saak te doen. Hoewel iemand aangebied het om hom 'n seisoenkaartjie te koop, het die Vloot dit eerder goedgedink om hom te werf; as lid van die militêre mag sou hy gratis treinreise kon geniet, wat die probleem sou oplos. Dit was 'n blink gedagte: oor die volgende paar jaar was hy die gelukbringer wat die moreel van die troepe tydens die Tweede Wêreldoorlog sou verhoog.
Hy het op 25 Augustus 1939 aangesluit: sy van is "Nuisance" ingeskryf, en die vakante voornaam is "Just" gedoop. Sy ambag is omskryf as Bonecrusher en sy geloof as Scrounger, hoewel dit later gewysig sou word na 'n edeler Canine Divinity League (Anti-Vivisection). Hierdeur kon hy rantsoene ontvang en omdat hy nie-amptelike langdurige diens verrig het, is hy bevorder van 'n seeman na 'n bevare seeman.
Hy het nooit op die oop see uitgevaar nie, maar het wel 'n verskeidenheid rolle op land vervul. Hy het voortgegaan om matrose te vergesel op treinreise en om hul terug na die basis te bring as die kroeë gesluit het. Hy kon self kus en keur watter werk hy wou doen; hy was by verskeie promosieplegtighede, insluitende sy eie huweliksbevestiging met 'n ander Deense hond, Adinda. Adinda welp vyf hondjies waarvan twee in Kaapstad opgeveil is ter befondsing van die oorlogspoging.
Nuisance se diensrekord was nie juis voorbeeldig nie. Behalwe die oortredings van treinreise sonder 'n pas, was hy ook afwesig sonder verlof, het sy halsband verloor en geweier om die kroeg teen toemaaktyd te verlaat. Sy rekord toon ook dat hy gevonnis is om vir sewe dae sonder vleisbene klaar te kom, omrede hy op 'n ongeleë plek geslaap het: een van die kwartiermeester se beddens. Hy was ook in gevegte met ander gelukbringers betrokke wat saam met die skepe by Simonstad ingevaar het - en verantwoordelik vir ten minste twee se dood.
Ontslag en dood
Nuisance was in 'n motorongeluk betrokke. Dit het 'n bloedklont laat ontwikkel wat hom geleidelik verlam het. Op 1 Januarie 1944 is hy uit die Vloot ontslaan. Sy gesondheid het aanhou versleg en op 1 April 1944 is hy na Simonstad se Vloothospitaal geneem waar hy na rype oorleg van die veearts uitgesit is.
Die volgende dag is hy na Klawerkamp geneem. Sy liggaam is in die Koninklike Vlootvaandel toegedraai en met volle militêre eerbetoon ter aarde bestel, met 'n saluutskoot en die speel van The Last Post. 'n Eenvoudige granietgrafsteen is gelê op sy graf wat bo-op die heuwel by die voormalige seinsentrum is. 'n Standbeeld is ook ter nagedagtenis op Jubileum-plein te Simonstad opgerig.
Vir hierdie verhaal het die Simonstad Museum 'n spesiale kamer gewy, en sedert 2000 word daar 'n jaarlikse parade van Deense honde gehou waarvoor 'n dubbelganger gekies word.
Stille Rewolusie
Die Stille Rewolusie (Frans: Révolution tranquille, Engels: Quiet Revolution) was 'n tydperk van ingrypende maatskaplike, politieke, ekonomiese en sosiale omwentelinge in Kanada se Franssprekende provinsie Quebec. Dié ietwat paradoksale term, wat vir die eerste keer deur 'n anonieme artikelskrywer in die dagblad The Globe and Mail gebruik is, beskryf 'n periode wat in die sestigerjare van die 20ste eeu val en waartydens Quebec se samelewing, wat sedert 1944 deur die provinsiale regeringsparty Union Nationale met sy behoudende ideologie en tradisionele waardes uit toeka se tyd oorheers is, in 'n moderne en sekulêre welvaartstaat omgeskep is waarna later as die Quebec-model verwys is.
Rym
'n Rym is 'n herhaling van soortgelyke klanke (of dieselfde klank) in twee of meer woorde, gewoonlik in die laaste lettergrepe van reëls in gedigte en liedjies. Die woord rym is ook 'n pars pro toto (" 'n gedeelte wat die geheel verteenwoordig") wat 'n kort gedig beteken, soos 'n rympaar (ook genoem rymende koeplet) of 'n ander kort rymende gedig soos 'n kinderrympie.
Die funksie van rymende woorde
Dit lyk of rym gedeeltelik bloot geniet word as 'n herhalende patroon wat aangenaam is om te hoor. Dit dien ook as 'n kragtige geheuehulp wat help om iets te onthou. Die gereëlde gebruik van endrym help om die einde van die reël aan te dui, wat gevolglik die metriese struktuur duideliker maak vir die luisteraar. Soos met ander poëtiese tegnieke, gebruik digters dit vir hul eie doelwitte; William Shakespeare het byvoorbeeld dikwels 'n gepaarde rym gebruik om die einde van 'n toneel in 'n toneelstuk aan te dui.
Soorte rym
Die woord rym kan op 'n bepaalde of algemene manier gebruik word. Op die spesifieke manier rym twee woorde as hul laaste beklemde vokaal en al die daaropvolgende klanke identies is; twee versreëls in poësie rym as hul laaste sterk posisies vol rymwoorde is. 'n Rym in die eng sin van die woord word ook 'n volmaakte rym genoem. Voorbeelde hiervan is sterk en vlerk, sight en flight, deign en gain, madness en sadness.
Volmaakte rym
Volmaakte rym kan geklassifiseer word volgens die aantal lettergrepe wat in die rym ingesluit is, wat bepaal word deur die plasing van die laaste beklemtoonde lettergreep.
Algemene rym
Oor die algemeen kan algemene rym verwys na verskillende soorte fonetiese ooreenkomste tussen woorde, en na die gebruik van sulke eenders klinkende woorde en gestruktureerde verse. Rym in hierdie algemene sin word geklassifiseer volgens die graad en aard van die fonetiese eendersheid:
Identiese rym
Identiese rym word nie hoog geag in poësie nie, maar is heeltemal aanvaarbaar in byvoorbeeld humoristiese versies.
Hoewel homfone en homoniemande aan die eerste voorwaarde van rym voldoen – dat die beklemtoonde vokale dieselfde is – voldoen hulle nie aan die tweede nie: dat die voorafgaande konsonant verskillend is. Soos hierbo genoem is, in 'n volmaakte rym moet die laaste beklemtoonde klinker en alle daaropvolgende klanke in albei woorde identies wees.
As die klank wat die beklemtoonde klinker voorafgaan ook identies is, word die rym soms beskou as minderwaardig en is per slot van sake nie 'n perfekte rym nie. 'n Voorbeeld van so 'n superrym of "meer as volmaakte rym", is die identiese rym, waar nie net die klinkers nie, maar ook die begin van die rymende lettergrepe identies is, soos in gun en begun. Ryme in woordspele (puns) soos bare en bear is ook identiese rym. Die rym kan selfs verder teruggaan as die laaste beklemtoonde klinker. As dit tot aan die begin van die reël strek, sodat daar twee reëls is wat identies klink, word dit 'n holorym ("For I scream/For ice cream") genoem.
In poësie word dit beskou as gelykheid, eerder as rym.
Oogrym
Oogryme, sigryme of spelryme verwys na 'n eendersheid in spelling, maar nie in klank nie waar die laaste klanke identies gespel word, maar verskillend uitgespreek word. Voorbeelde in Engelse is cough, bough en love, move.
Sommige vroeë geskrewe digkuns bevat hiervan, maar in baie gevalle het die woorde nog gerym in die tydperk toe dit geskryf is, en daaropvolgende veranderinge in uitspraak het daartoe gelei dat die rym nou verlore is.
Gedagterym
Gedagterym is 'n soort vervangingsrym soos rymende sleng, maar dit is minder algemeen gekodifiseer en word net "gehoor" wanneer dit deur 'n bepaalde verskonteks geskep word. Byvoorbeeld “this sugar is neat / and tastes so sour.” Wanneer 'n leser of luisteraar aan die woord "sweet" pleks van "sour" dink, het 'n gedagterym plaasgevind.
Klassifikasie volgens plasing
Ryme kan geklassifiseer word volgens hul plasing in die vers: 'n Rymskema is die patroon van rymende reëls in 'n gedig.
Geskiedenis
In baie tale, insluitend moderne Europese tale en Arabies, gebruik digters rym en vasgestelde patrone as 'n strukturele element vir bepaalde poëtiese vorme, soos ballades, sonnette en rymende koeplette. Sommige rymskemas het vereenselwig begin word met 'n bepaalde taal, kultuur of tydperk, terwyl ander rymskemas gebruik word oor tale, kulture of tydperke heen. Die gebruik van strukturele rym is nie universeel nie, selfs binne die Europese tradisie. Baie moderne poësie vermy tradisionele rymskemas.
Die vroegste getuienis van rym wat behoue gebly het, is die Chinese Shi Jing (omstreeks 10de eeu VC). Rym word ook soms in die Bybel gebruik. Klassieke Griekse en Latynse poësie het gewoonlik nie gerym nie. Dit is wel gebruik, maar baie selde. Catullus sluit byvoorbeeld gedeeltelike rym in die gedig Cui dono lepidum novum libellum in. Die antieke Grieke het rym geken, en 'n vertaler maak melding van ryme in Die Perdebye deur Aristophanes.
Volgens party argaïse bronne het Ierse letterkunde rym bekend gestel aan die Vroeë Middeleeuse Europa, maar dit is 'n omstrede kwessie. In die sewende eeu het die Iere die kuns van rymende verse tot 'n hoë vlak van volmaaktheid gevoer. In die sewende eeu is rym ook in die Koraan gebruik. Die Leeuverse is bekend daarvoor dat hulle rym in die letterkunde van die Hoë Middeleeue in die 12de eeu ingebring het.
Rym het deel geword van die Europese digkuns in die Hoë Middeleeue, gedeeltelik onder die invloed van die Arabiese taal in Al Andalus (in moderne Spanje). Digters in die Arabiese taal het rym op groot skaal gebruik in die eerste ontwikkeling van literêre Arabies in die sesde eeu, soos in hul lang, rymende kwasidas.
Aangesien taal oor tyd verander, kan reëls wat in die verlede gerym het nie meer in die hedendaagse taal rym nie, en dit kan selfs nie duidelik wees hoe 'n mens die woorde moet uitspreek sodat hulle rym nie: Hoewel dit histories geldig is, kan 'n mens vra of jy werklik moet sing "harmonious jine".
Peter Weller
Peter Weller (gebore 24 Junie 1947) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Adventures of Buckaroo Banzai Across the 8th Dimension (1984), RoboCop (1987), RoboCop 2 (1990), en Naked Lunch (1991).
Jeff Richards (bofbalspeler en akteur)
Jeff Richards (1 November 1924 – 28 Julie 1989) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Crest of the Wave (1954), Seven Brides for Seven Brothers (1954), Don't Go Near the Water (1957), en Island of Lost Women (1959).
Johan Badenhorst
Johan Badenhorst is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en is in 1959 gebore. Hy ontvang sy laerskoolopleiding by Laerskool Nongoma in Zoeloeland, waar sy pa onderwyser was, waarna hy na Hoërskool Empangeni gaan.
Lewe en werk
Reeds op skool begin hy nuus stuur vir die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie (SAUK). Hy studeer Regte aan die Universiteit van Pretoria, behaal 'n honneurs in Strategiese Studies aan die Randse Afrikaanse Universiteit (RAU) en werk dan vir 'n tyd lank by die SAUK. In 1990 sluit hy by Scholtz Films aan waar hy onder andere die televisieprogramme “Boude en blaaie” en “Van die Kaap tot die Kunene” oor die skrywer en swerwerkok Pieter Pieterse vervaardig. Hierdie programme was sy leerskool vir koskook- en reisprogramme en sy inspirasie vir die  televisieprogram “Voetspore”, waarvan hy die vervaardiger is. Sedert 2000 onderneem hy en sy span gereelde Afrika-reise, op verskillende roetes, sodat die besienswaardighede en interessante inligting van die kontinent op hierdie manier ontbloot word. Hieruit spruit verskeie reekse van “Voetspore”.
Die sukses van die televisieprogram laat hom besluit om ook die Voetspore- leefstylwinkel en 4x4 monteringsentrum in April 2013 by 'n winkelsentrum in die ooste van Pretoria te begin. Dit verskaf al die benodigdhede vir die mense wat self reise wil onderneem, terwyl die monteringsentrum voertuie uitrus met toerusting soos ekstra water- en petroltenks en spesiale vering. Johan is ook die vervaardiger van die musiekspel “Stuur groete aan Mannetjies Roux”.
Gesinslewe
Johan is getroud met Alma en hulle het drie kinders, van wie Nina die oudste is, Heleen die middelkind en Streicher die jongste. Die gesin bly in Kleinmond in die Wes-Kaap.
Skryfwerk
Hy vertel die televisieprogram Voetspore se reisavonture in die boeke In die voetspore van die grotes, Voetspore op die strand, Van die Kaap tot Kilimandjaro, Van Kilimandjaro tot by Kaïro, Van Gansbaai tot Gaboen, Casablanca tot die Kaap en Agulhas tot Alexandrië. Dit bevat vertellings oor die reis, meermale op 'n dag-tot-dag verslag van die dag se gebeure, ryklik geïllustreer met foto’s. Voetspore 4x4 kookboek is 'n praktiese kookboek vir mense wat reis.
Johannes Wildner
Johannes Wildner (gebore in 1956) is 'n Oostenrykse dirigent, dirigent-professor, en voormalige lid en violis van die Weense Filharmoniese Orkes.
1942
Die jaar 1942 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 42ste jaar van die 20ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Amphimedon reticulosa
Amphimedon reticulosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Thiele.
Wilhelm Keitel
Wilhelm Bodewin Johann Gustav Keitel (22 September 1882 – 16 Oktober 1946) was 'n Duitse veldmaarskalk (Generalfeldmarschall). As hoof van die Oberkommando der Wehrmacht (OKW) (opperbevel van die gewapende magte) en de facto oorlogsminister onder Adolf Hitler, was hy een van Nazi-Duitsland se mees senior militêre leiers tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Biografie
Keitel is ten tyde van die Duitse Keiserryk gebore. In die Eerste Wêreldoorlog het hy as stafoffisier gedien. Hy het ook daardie pos ná 1918 in die Duitse Landmagte (Reichswehr) beklee. Na die val van von Blomberg en von Fritsch in Februarie 1938, is Keitel aangestel as Hoof van die Opperbevel van die Gewapende Magte (Veldmaarskalk), 'n gelykstaande pos aan Minister van Oorlog. Hierdie aanstelling het hom Hitler se militêre adviseur en skakelbeampte tussen Hitler en die Duitse opperbevel gemaak. Hy het ook aan belangrike militêre samesprekings deelgeneem en dit was Keitel wat in 1940 die bepalings van die wapenstilstand aan die Franse voorgeskryf het.
Op sy bevel is die spesiale Nacht und Nebel-klas politieke gevangenes ingestel. Na die aanval op die Sowjetunie (1941) het hy persoonlik die bevele onderteken dat Sonderkommando's die verowerde Russiese gebied binnegaan, en benewens alle Jode, ook alle plaaslike leiers en amptenare van die Sowjet Kommunistiese Party moes bymekaarmaak en dan "neutraliseer", die sogenaamde Kommissarbefehl.
As gevolg van sy onvoorwaardelike lojaliteit aan Hitler en volgsaamheid is hy toenemend deur sy mede-generaals verag. Keitel het deur hulle die bynaam Lakeitel gekry - 'n samevoeging van lakei en Keitel. Na die mislukte aanslag deur Claus Schenk von Stauffenberg en ander hooggeplaaste soldate op Hitler se lewe op 20 Julie 1944, was Keitel deel van die krygshof teen die verdagtes van die aanval. Toe Hitler aan die einde van April 1945 selfmoord pleeg en Karl Dönitz hom opvolg, het Keitel kort daarna Duitsland se kapitulasie onderteken.
Keitel is in 1945 gearresteer en tydens die Neurenberg-verhore skuldig bevind aan sameswering, die voer van 'n oorlog van aggressie, die pleeg van oorlogsmisdade en misdade teen die mensdom. Hy was een van die min beskuldigdes wat tydens die verhoor in 'n verklaring erken het dat hy skuldig geword het deur te 'versuim om te verhoed wat verhoed moes word'.
Op 16 Oktober 1946 is hy op 64-jarige ouderdom gehang. Sy liggaam is veras, waarna die as deur die Amerikaanse lugmag in die Isarrivier gestrooi is.
Luis Fernando Verissimo
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Brasiliaanse skrywer
Literêre genres
Satire Misdaadromans Reisverhale Strokiesverhale
Beduidende werke
O Popular A Grande Mulher Nua Amor Brasileiro Ed Mort e Outras Histórias Sexo na Cabeça O Analista da Bagé O Gigolo das Palavras A Velhinha de Taubaté A Mulher do Silva O Rei do Rock A Mãe de Freud O Marido do Dr. Pompeu O Jardim de Diabo Orgias O Suicida e o Computador Comédias da Vida Privada – 101 crônicas escolhidas Novas Comédias da Vida Privada A Versão dos Afogados Comédias para se Ler na Escola Banquete com os Deuses
Handtekening
Luis Fernando Verissimo, gebore op 26 September 1936 in Porto Alegre (deelstaat Rio Grande do Sul), is 'n Brasiliaanse skrywer wat sedert die vroeë 1970's met sy satiriese kortverhale, later ook met romans en reisverhale bekendheid verwerf het. Verissimo het sy kinderjare in die Verenigde State deurgebring en ook as tiener drie jaar daar gebly - 'n ervaring wat hy in sommige van sy werke behandel.
In Brasilië is Verissimo met sy kronieke en kortverhale, wat daagliks in 'n aantal koerante verskyn, en meer as sestig gepubliseerde werke een van die gewildste hedendaagse skrywers. Oor 'n tydperk van twintig jaar het hy daarnaas die strokiesprent As Cobras geteken waarin slange as hoofkarakters oor allerlei onderwerpe gesels - die oneindige heelal, sokker en politiek. Vertalings van sy werke sluit 'n aantal misdaadromans in wat op literêre raaisels baseer. Veríssimo het hom daarnaas as spotprenttekenaar, toneel- en draaiboekskrywer en saxofonis bekwaam. Hy is die seun van Érico Verissimo, 'n bekende skrywer van sages.
<!-- REKENAARVERTAALDE INHOUD WAT NAGEGAAN MOET WORD:
Die ontstaan
Gebore en grootgemaak in Porto Alegre, Luis Fernando gewoon deel van sy kinderjare en adolessensie in die Verenigde State met sy familie, as gevolg van professionele verpligtinge wat deur sy vader - 'n professor by UC Berkeley (1943-1945) en direkteur van die kulturele PAU American in Washington (1953-1956). As gevolg hiervan, wat deel uitmaak van die basiese skool het hy bygewoon in San Francisco en Los Angeles, en op hoërskool voltooi Roosevelt High School in Washington.
Op 14 jaar geproduseer word, saam met haar suster Clarissa en 'n neef,' n plaaslike tydskrif met die nuus van die gesin, wat in die badkamer van die huis opgehang is, en was bekend as "Die Patentinis" (patent staan bekend as 'n privaat in Rio Grande do Sul).
Gedurende die tydperk het hy in Washington, Verissimo ontwikkel sy passie vir jazz en begin studeer saxofoon, en gereelde reise na New York, bygewoon prestasie van die grootste musikante van die era, insluitende Charlie Parker en Dizzy Gillespie.
Vroeë werk
Terug in Porto Alegre is in 1956, begin werk het in die kuns departement by Editora Globo. Sedert 1960 was hy deel van die musiek groep Renato en sy Sextet, wat professioneel begin optree by die dans in die hoofstad, en was bekend as "die grootste sextet van die wêreld," want hy het nege lede.
Tussen 1962 en 1966, het in Rio de Janeiro, waar hy gewerk as 'n vertaler en kopieskrywer, en waar hy ontmoet en getroud (1963) met carioca Lucia Helena Massa, sy vennoot, vandag, en moeder van hul drie kinders (Fernanda, 1964, Mariana, 1967, en Petrus, 1970).
In 1967, toe weer in sy tuisdorp, het hy begin werk aan Zero Hora koerant, eers as 'n resensent van die tekste (afskrif lessenaar). In 1969, nadat vir die vakansie van rubriekskrywer Sergio Jockymann en te wys die kwaliteit en spoed van die teks, begin sy eie daaglikse kolom te teken op die koerant. Sy eerste kolomme is oor sokker, die aanspreek van die grondlegging van die Beira-Rio stadion en die spel van die International, sy klub se hart. In dieselfde jaar het hy die redakteur van die reklame-agentskap MPM propaganda.
In 1970 verhuis hy na die koerant Folha da Manha, waar hy sy daaglikse kolom tot 1975, skryf oor sport, teater, literatuur, musiek, kook, politiek en die gedrag, maar altyd met ironie en persoonlike idees, en kort stories vir humor illustreer hul standpunte.
Maak in 1971 met 'n groep vriende van die pers en reklame Porto Alegre, die alternatiewe weeklikse Die Macho Duck, met tekste van humor, spotprente, essays en onderhoude, en sal versprei dwarsdeur die jaar in die stad.
Eerste gepubliseerde boeke
In 1973, van stapel gestuur deur Editora José Olympio, sy eerste boek, O Popular, ondertiteld "kronieke, of iets," 'n versameling van tekste al klaar gespeel het in die pers, wat die formaat van die meeste van sy publikasies tot op datum wees. Die boek debuut Verissimo ontvang lof van literêre kritikus Wilson Martins, o Estado de São Paulo.
In 1975 keer hy terug na die koerant Zero Hora, waar dit steeds vandag, en het voortgegaan om ook weeklikse skryf in die Jornal do Brasil, wat oorslaan na nasionaal bekend. Hy verskyn sy tweede boek van die essays, "A Grande Mulher Nua" en begin die tekens van die reeks "As Cobras". In dieselfde jaar het 'n eerste publikasie van spotprente.
In 1979 publiseer hy sy vyfde boek van die essays, "Ed Mort e Outras Histórias", die eerste deur die Editora L&PM, met wat werk vir 20 jaar. Die boek se titel verwys na wat dit sou wees een van die gewildste karakters van Luis Fernando Verissimo. 'N satire van die polisie noir, verewig deur die literatuur van Raymond Chandler en Dashiell Hammett en films gespeel deur Humphrey Bogart, Ed Mort is' n private speurder in Rio, skerp-tand-, sagte-hart en sonder 'n sent in my sak, nou ster in' n strook spotprent geteken deur Michael Paiva en gepubliseer in honderde van koerante, gegenereer word 'n reeks van vyf albums van strokiesprente (1985-1990) en selfs' n film withn Paulo Betti in die titelrol.
EINDE VAN REKENAARVERTAALDE INHOUD -->
Ásatrú
Ásatrú [auːsatruː] (die Yslandse en Nynorsk-woord vir die Nordiese term Æsir "vertroue, geloof"; Noors Åsatru, Sweeds Asatro, Deens Asetro) is 'n politeïstiese en rekonstruksionistiese religieuse beweging wat daarop gemik is om die Voor-Christelike Nordiese religie van die Wiking-tydperk, soos beskryf in die Eddas, te laat herleef.
Ásatrú is in die 1960's en vroeë 1970's deur die Yslandse organisasie Íslenska Ásatrúarfélagið en sy stigter Sveinbjörn Beinteinsson in die lewe geroep en word deur die regerings van Ysland (sedert 1973), Noorweë (sedert 1994), Denemarke (sedert 2003), Swede (sedert 2007) en Spanje (sedert 2007 as 'n minderheidsgeloof) amptelik erken. Die Verenigde State, wat geen religieuse organisasies amptelik erken nie, het nogtans reeds in die 1970's die nie-winsgewende status van talle plaaslike Ásatrú-groepe erken.
Forn Siðr
'n Ander term vir die heidense geloof, wat dikwels as 'n sinoniem vir Ásatrú gebruik word, is Forn Siðr, 'n Oud-Nordies-Yslandse uitdrukking wat "Ou Sede" of letterlik "Firne-Sede" beteken. Die term is 'n samestelling uit die Oud-Nordiese forn ("oud", "lank gelede"; vergelyk die Duitse woord Firn(schnee) wat "sneeu wat al jare lank lê" of "ewige sneeu" beteken) en siðr ("sede").
Aanhangers van die "Ou Sedes" bewaar dus die sedes en tradisies wat hulle oorsprong in die afgelope eon, die eon van die heidense godhede, het. Die geloof in en trou teenoor die Germaanse gode word as 'n deel van die Ou Sedes beskou. Hierdie Ou Sedes sluit byvoorbeeld die aansteek van die vuurrad tydens Kersfees, Perchten-optogte in die Alpegebied, die aansteek van Paasvure en die viering van die Midsomerfees.
Geskiedenis
Ásatrú het gedurende 'n herlewing van Germaanse paganisme in die 1960's en vroeë 1970's ontstaan. Die Íslenska Ásatrúarfélagið (Yslandse Ásatrú-vereniging) is op Somer-Sonstilstand 1972 gestig en veral danksy die inisiatief van Sveinbjörn Beinteinsson reeds in 1973 deur die Yslandse regering amptelik as godsdiens erken.
In die Verenigde State het Stephen McNallen, 'n voormalige Airborne Ranger in die Amerikaanse leër, op dieselfde tydstip begin om 'n nuusbrief met die titel The Runestone uit te gee. McNallen is ook die stigter van 'n godsdienstige organisasie, die Ásatrú Free Assembly, wat later tot Ásatrú Folk Assembly hernoem is. 'n Ander organisasie, Else Christensen se Odinisme, het in dieselfde periode ontstaan. 'n Ander groep, die Ásatrú Alliance, het van McNallen se organisasie afgestig. Sy voorsitter, Valgard Murray, gee sy eie nuusbrief, Vor Tru, uit.
Die beweging het ook na ander Europese lande versprei, en ander Skandinawiese regerings het die Yslandse voorbeeld gevolg en Neopagaanse Germaanse bewegings in die 1990's amptelik as religieuse bewegings erken. Bekende organisasies sluit Sveriges asatrosamfund (Swede, 1994), Åsatrufellesskapet Bifrost en Foreningen Forn Sed (Noorweë, 1996 en 1999) en Forn Siðr (Denemarke, gestig in 1997, amptelik erken in 2003) in. 'n Spaanse vereniging, Comunidad Odinista de España-Asatru, is in Junie 2007 deur die plaaslike regering amptelik erken.
Soortgelyke groeperings en aanhangers van Nieu-Heidense Germaanse godsdienste word ook in Oostenryk, Switserland, die Verenigde Koninkryk, Nederland, België, Frankryk, Italië, Portugal, Rusland, Australië, Nieu-Seeland, Mexiko, Argentinië, Brasilië en Chili aangetref.
Verwysings
Germanic neopaganism
Amphimedon robusta
Amphimedon robusta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Carter.
Vredefortkoepel
Die Vredefortkoepel is die grootste slagkrater op Aarde. Dit is in die Vrystaat, Suid-Afrika, geleë met die dorp Vredefort wat in die krater lê. In 2005 is die Vredefortkoepel by Unesco se lys van Wêrelderfenisgebiede gevoeg vir die estetiese en wetenskaplike waarde van die gebied.
InSight
300px|duimnael|’n Kunstenaar se voorstelling van die InSight-landingstuig.
Vredefortkoepel
Formasie en struktuur
Die bolied wat die aardoppervlak naby die hedendaagse Vredefort getref het, was een van die grootstes nog: Dit was na raming meer as 10 km breed. Die krater het 'n deursnee van ongeveer 300 km, groter as die 250 km breë Sundbury-krater (Sudbury-kom), en die 170 km breë Chicxulub-krater. Die ouderdom van die krater word geraam op meer as 2 miljard jaar (2 023 ± 4 miljoen jaar), en het die Aarde tydens die Paleoproterosoïkum getref.
InSight
InSight is ’n robotlandingstuig wat ontwerp is om die binnekant van die planeet Mars te bestudeer. Dit is op 5 Mei 2018 gelanseer en het op 26 November 2018 op Mars geland ná ’n reis van 485 miljoen km. Dit sal ’n seismometer en ’n hittesondeerder gebruik om proefnemings uit te voer. Dit sal ook ’n reeks radio-eksperimente doen ter aanvulling van studies oor Mars se interne struktuur en rotasie.
Die sending word deur die Jet Propulsion Laboratory vir Nasa hanteer.
Vredefortkoepel
Formasie en struktuur
Daar is oorspronklik gedink dat die koepel in die middel van die krater deur 'n vulkaniese uitbarsting gevorm is, alhoewel daar in die middel 1990's bewyse gevind is dat daar 'n reuseboliede-impak in die gebied plaasgevind het.
InSight
Beskrywing
InSight se naam staan vir Interior Exploration using Seismic Investigations, Geodesy and Heat Transport. Dit sal skuddings op Mars meet met die seismometer, bekend as SEIS (Seismic Experiment for Interior Structure), asook hitteverplasing om die planeet se vroeë geologiese evolusie te bestudeer. InSight sal diep onder die oppervlak soek na vingerafdrukke van prosesse wat verantwoordelik was vir die vorming van die aardplaneet. Dit kan nuwe lig werp op al die Sonnestelsel se aardplanete – Mercurius, Venus, Aarde en Mars – en Aarde se Maan.
Die tuig sou aanvanklik in Maart 2016 gelanseer word. Ná ’n tegniese probleem met die SEIS-instrument voor die lanseringsdatum het Nasa-amptenare besluit om die lansering tot in Mei 2018 uit te stel en is InSight vir eers gestoor. Die seismometer is in dié tyd herstel, maar dit het die uiteindelike koste van $675 miljoen tot $830 miljoen opgestoot.
Vredefortkoepel
Ekonomie
In die sentrale gedeelte van die koepel is die graniete onder die Witwatersrand-supergroep blootgestel, waar dit kol-kol gemyn word.
InSight
Werking
Vroeëre Marssendings het slegs die geskiedenis van die planeet se oppervlak ondersoek. Die valleie, vulkane, rotse en bodem is bestudeer, maar nie die vroeë evolusie nie – en dié is net diep onder die oppervlak te vinde.
Vredefortkoepel
Ekonomie
Vroeër is goud in die omgewing ontgin, aangesien die gouddraende riwwe van die Sentrale-Rand-groep voor die slagkrater reeds afgeset was. Die riwwe van die Vrystaatse, Klerksdorpse en Wes-Randse goudvelde word in die ooste, suidooste en suide te diep om ekonomies te myn, maar word in die koepel deur die slagkrater nader aan die oppervlak gebring. Dit was egter nie ekonomies vatbaar nie, aangesien die voorkoms te wisselvallig en die graad van die gouderts te laag is.
InSight
Werking
Omdat Mars geologies minder aktief was (daar is byvoorbeeld geen plaattektoniek nie) het sy geskiedenis noukeuriger bewaar gebly in die kern, mantel en kors. Deur die grootte, dikte, digtheid en algemene struktuur daarvan te meet, asook die hoeveelheid hitte wat uit die middel van die planeet straal, word gehoop om ’n insig te kry in die evolusieprosesse van al die aardplanete wat om die Son wentel.
Mars is ideaal wat betref ondersoeke na planeetvorming omdat hy groot genoeg is om inwendige opwarming en differensiasieprosesse (die skeiding van die kors, mantel en kern) te ondergaan het, nes die ander aardplanete. Hy is egter ook klein genoeg om die handtekening van hierdie prosesse in die volgende 4 miljard jaar te bewaar het.
InSight bevat die volgende wetenskaplike instrumente: die seismologiese instrument, SEIS, vir die bepaling van die planeet se inwendige struktuur, ’n sondeerder om warmtestrome te meet en ’n instrument vir die meet van diverse fisiese parameters (HP3). Daar is ook ’n instrument wat data van die tuig af sal gebruik vir ’n baie noukeurige meting van Mars se rotasie.
Geelbos
Die geelbos  (Leucadendron microcephalum) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Leucadendron behoort en deel van die fynbos-bioom vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap waar dit voorkom by Kogelberg, Kleinmond, Kleinrivierberge, Groenlandberg, Hottentots-Hollandberge, Du Toit's Kloof en Riviersonderendberge.
Die struik word 2.0 m hoog en blom in Julie. Die plant vrek in 'n brand maar die sade oorleef. Die sade word geberg in 'n tol op die vroulike plant en val na die grond na 'n brand en word deur die wind versprei, die sade het vlerkies. Die plant is eenslagtig en daar is afsonderlike plante met manlike- en vroulike blomme, wat deur klein kewers bestuif word. Die plant groei hoofsaaklik in klipperige sandsteengrond op hoogtes van 0 - 1 330 m.
In Engels staan dit as die Oilbract conebush bekend.
Nicky Whelan
Nicky Whelan (gebore 10 Mei 1981) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Halloween II (2009), Hall Pass (2011), The Wedding Ringer (2015), en Knight of Cups (2015).
Oudit
'n Oudit is 'n ondersoek van die finansiële state van 'n onderneming, die rekeningkundige stelsels en interne beheermaatreëls, en die rekords wat dit voortgebring het. Die rekeningkundige rekords van 'n onderneming moet akkuraat wees sodat die inligting wat in die finansiële state vervat is, betroubaar is. Om dit te verseker ondergaan die meeste ondernemings gereelde oudits. Die persoon wat hierdie ondersoek uitvoer, word 'n ouditeur genoem. Die ouditeur bestudeer die rekeningkundige rekords van die onderneming, kontroleer die rekeningkundige inskrywings en versamel in die proses bewyse wat sal toon of die rekeningkundige praktyke van die onderneming ooreenstem met vasgestelde kriteria. Die doel van 'n oudit van die finansiële state is om die ouditeure in staat te stel om 'n mening uit te spreek of die finansiële state in alle wesenlike aspekte 'n billike weergawe van die finansiële posisie van die onderneming op 'n spesifieke datum is.
Oudits kan intern of ekstern wees. Eksterne ouditeure is nie werknemers van die onderneming nie. Hulle is totaal onafhanklik van die onderneming en moet bepaal of die finansiële state van die onderneming in ooreenstemming met algemeen aanvaarde rekeningkundige praktyk (AARP) opgestel is. Groot ondernemings neem dikwels een of meer interne ouditeure in diens om vas te stel of die stelsels en beheermaatreëls voldoende is en nagekom word. Hierdie interne ouditeure kan werknemers van die onderneming of onafhanklike buitestanders wees. Hulle ondersoek verskeie afdelings van die onderneming gedurende die jaar om te verseker dat die bedrywighede doeltreffend verloop. Hulle behoort objektief in hul benadering te wees en enige swak plekke wat hulle opspoor, by die bestuur aan te meld.
Alle ouditeure is geoktrooieerde rekenmeesters, CA(SA)'s, maar nie alle geoktrooieerde rekenmeesters is ouditeure nie. Naas die CA-kwalifikasie moet CA's wat geregistreerde ouditeure (RA's)wil wees aansluit by n bykomende regulatoriese liggaam/instelling spesifiek vir ouditeure. Sodoende kan CA's wat hier geregistreer is, wetlik state afteken.
Marat Bisengaliev
Marat Bisengaliev (gebore 1962 in Almati) is a Kasakstaanse violis en dirigent van beide die Wes-Kasakstan Filharmoniese Orkes en TuranAlem Kasakstan Filharmoniese Orkes. Hy is die stigter-musiekdirekteur van die Simfonieorkes van Indië. Bykomend hiertoe is hy hoof van die Uralsk Internasionale Vioolkompetisie. Hy woon en werk die meeste van die tyd óf in die Verenigde Koninkryk óf in Indië. Bisengaliev is ook die vader van die sanger Aruhan Galieva.
Loopbaan
1989 – Bisengaliev het 'n kamermusiek orkes genaamd "Altyn-Alma" in Alma-Ata gestig. In dieselfde jaar was hy genooi om deur Engeland te toer. Tydens een van die konserte het Marat die vioolkonsert deur Jean Sibelius opgevoer, en luisteraars geskok met sy emosionele emansipasie en die diepte van sy interpretasie.
David Danton, 'n regisseur van die plaatetiket "Naxos", het op dieselfde dag aan Bisengaliev 'n platekontrak aangebied vir die gehele opname van sy concerto repertoire. In die daaropvolgende jare (1992–2008) het Bisengaliev veertien CD's opgeneem met die grootste Westerse plaatetikette, soos "Naxos", "Marco Polo", "Sony", "EMR – Classic" en "Black Boxing".
Hy was in 1988 'n pryswenner tydens die Leipzig Internasionale Bach Kompetisie, en in 1991 het hy eersteprys gewen tydens die Internasionale Nicanor Zabaleta Kompetisie in Spanje, en ook die spesiale virtuoso-prys gewen vir die mees uitstaande opvoering van die kompetisie.
2000 – ontvang die Onafhanklike "Platinum Tarlan" Prys en die Regerings-"Eremedalje" in Kasakstan.
2003 – Stig die Wes-Kasakstan Filharmoniese Orkes.
2006 – word die Artistieke Direkteur van die Simfonieorkes van Indië, die eerste professionele Simfonieorkes in Indië.
2010 – word een van die direkteurs van AAPRO (Alliansie van die Asies-Pasifiese Regionale Orkes).
Bisengaliev het in reaksie op die Borat rolprent 'n simfonie genaamd "Zere" van Erran Baron Cohen, die musikale direkteur van die rolprent (en broer van die Boratster Sacha Baron Cohen) aangevra.
Marat Bisengaliev het konserte gegee in meer as vyf-en-dertig lande en opgetree saam met bekende orkeste soos die Noordelike Simfonie, Moskouse Tsjaikofski Konservatoria, Pole Nasionale Radio-simfonieorkes, Warskou Filharmoniese Orkes en die Nasionale Simfonieorkes van Oekraïne. Marat het opgetree in die mees luisterryke konsertsale in die wêreld, insluitend Carnegie-saal (New York Stad), Koninklike Albert-saal, Barbican-saal en by die Wigmore-saal (Londen), asook in Manchester, Belfast en die groot saal van die Moskou Konservatoria.
Platelys
1992 – LALO, Symphonie espagnole (Édouard Lalo, Sarasate, Ravel, Saint-Saens) met die Poolse Simfonieorkes, Naxos
1993 – BRIAN CYRCLE (Concerto vir Viool, en Simfonie No. 18 deur Havergal Brian), Naxos / Marco Polo
1994 – Johannes Brahms / JOACHIM (Hongaarse danse en Joachim se romanse), Naxos
1995 – Henryk Wieniawski (Concertos vir Viool No. 1 en 2 by Henryk Wieniawski), Naxos
1996 – Felix Mendelssohn (Twee concerts deur Felix Mendelssohn vir viool en orkes), Naxos
1998 – DUET (Mendelssohn se Dubbelkonsert vir viool en Klavier met Jania Aubakirova in die Barbican-saal, Londen).
1999 – BRAHMS (Drie Brahms sonatas vir klavier en viool), Black Box
2001 – ELGAR Herontdekte werke vir viool, vol.2 (Nuut ontdekte werke vir Viool deur Edward Elgar, volume 2), Black Box
2005 – ANTON RUBINSTEIN (Trio No. 3 deur Anton Rubinstein vir klavier, tjello, viool met orkes ens.), "Melodie"
2005 – KARL JENKINS, Requiem (M. Bisengaliev – viool en die Wes-Kasakstan Filharmoniese Orkes, DK K. Jenkins), EMI, (No.1 in Classic Sales Chart and No.1 in "Classic" in Classic FM Magazine)
2006 – Havergal Brian, Vioolconcerto (M. Bisengaliev – viool en die BBC Skotse Simfonieorkes, dirigent Lionel Friend), Naxos
2006 – Karl Jenkins, Tlep (M. Bisengaliev – viool en die Wes-Kasakstan Filharmoniese Orkes, DK K. Jenkins), Sony BMG, (Gold Disc van Sony BMG)
2008 – Karl Jenkins, Quirk, insluitende 'n concerto for viool Sarikiz (M. Bisengaliev – viool en Londen Simfonieorkes, K. K. Jenkins), EMI
2011 – "Elgar / Elgar" (trippel CD)
Boeke
Sien sy 2011-outobiografiese boek "Do … Re ..."
Interessante feite
Marat Bisengaliev is 'n burger van Kasakstan, ten spyte daarvan dat hy al vir twintig jaar in Engeland woon. Sy familie woon op die Griekse eiland Kreta. Hy besit wonings in Engeland, Almati, Kasakstan Oeralsk (voorheen Yaitsk), Mumbai en Nieu-Seeland. The New York Times vermeld dat "hy hom 'n styl van speel op die hart geneem wat vroeg in die eeu 'n waarmerk van viool virtuositeit was". Hy het 'n aantal goeie plate vir Naxos gemaak, en daarop gebaseer is hy 'n violis van groot tegniese prestasie en straal hy deur sy speelwerk 'n groot kommunikatiewe warmte uit; hy genereer ook 'n goeie en fyn wisselwerking met die bewonderenswaardige Benjamin Frith.
Ada Yonath
Ada E. Yonath (gebore Lifshitz; gebore op 22 Junie 1939) is 'n Israeliese kristalograaf wat veral bekend is vir haar baanbrekerswerk oor die struktuur van die ribosoom. Sy is die huidige direkteur van die Helen en Milton A. Kimmelman-sentrum vir biomolekulêre struktuur en samestelling van die Weizmann-instituut vir wetenskap.
In 2009 het Yonath, saam met Venkatraman Ramakrishnan en Thomas A. Steitz, die Nobelprys vir Chemie ontvang vir haar studies oor die struktuur en funksie van die ribosoom, en sy was die eerste Israelse vrou wat die Nobelprys verower het uit tien Israelse Nobelpryswenners, die eerste vrou uit die Midde-Ooste wat 'n Nobelprys in die wetenskappe verower het, en die eerste vrou in 45 jaar wat die Nobelprys vir Chemie verower het.