cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sibonokuhle
Sibonokuhle is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika.
George-museum
Die museum het ook tydelike uitstallings
Die Sayerssaal is ingerig as 'n kunsgalery. Tans word 'n seleksie kunswerke van die versameling van die Wes-Kaapse Biblioteekdiens, wat bestaan uit prominente Suid-Afrikaanse kunstenaars, asook 'n versameling van die 2010 sokker-gedenkwaardighede, ook deur Suid-Afrikaanse kunstenaars, hier ten toon gestel.
Opvoedkundige programme
Die George-museum bied 'n wye verskeidenheid opvoedkundige programme vir leerders aan. Die volgende kurrikulum-verwante opvoedkundige programme word jaarliks aangebied by die George-museum.
Gevlekte ooruil
Habitat
Gevlekte ooruile kom in 'n groot verskeidenheid van habitatte voor. Hulle verkies rotsagtige gebiede wat grens aan grasvlaktes en struikagtige streke. Hulle sal in bosveld, savanne, semi-woestyn en ook selfs op die rand van woudgebiede voorkom. Hulle het baie goed aangepas by menslike bedrywighede en sal daarom dikwels in beboude gebiede (dorpe en stede) en rondom plaasopstalle voorkom.
Kerk van die Ooste
Ikonografie
'n Geïllustreerde 13de-eeuse Nestoriaanse Pesjitta-evangelieboek uit moontlik Mesopotamië wat in die Siriese alfabet geskryf is en tans in die Berlynse Staatsbiblioteek gehou word, bewys die Kerk van die Ooste was toe nog nie teen die gebruik van ikone nie. Die Nestoriaanse Evangelieboek, wat in die Franse Nasionale Biblioteek bewaar word, bevat 'n illustrasie van Jesus omring deur vier engele.
Onder 'n lewensgroot manlike figuur van pleisterkalk wat in 'n 6de-eeuse kerk in die bisdom van Seleukië-Ktesifon ontdek is, is die oorblyfsels van 'n vroeëre kerk gevind wat ook godsdienstige beelde bevat.
George-museum
Opvoedkundige programme
Die Argitektuur van George Die historiese geboue in George, opgerig in die 18de en 19de eeu asook die verskillende argitekstyle word aangebied.
Protoceratops
Protoceratops (van die Grieks vir "eerste horinggesig") was ’n genus van plantvretende dinosourusse, omtrent so groot soos skape (1,5 tot 2 m lank), uit die Campanium-tydsnede van die Kryt-periode. Dit het in Mongolië voorgekom en was lid van die Protoceratopsidae, ’n groep vroeë dinosourusse met horings. Anders as latere seratopsiërs was hulle klein en hul horings onderontwikkel. Hulle het sekere primitiewe eienskappe gehad wat nie in latere genera voorgekom het nie.
Klassifikasie
Protoceratops was die eerste protoseratopsiër wat ’n naam gekry het en het dus sy naam verleen aan die familie Protoceratopsidae, ’n groep plantvreters wat baie soortgelyke eienskappe gehad het as die Ceratopsidae.
George-museum
Opvoedkundige programme
Plaaslike Geskiedenis opvoedkundige program Die geskiedenis van George, die eerste inwoners, dorpsontwikkeling, historiese geboue en kerke word aangebied.
Protoceratops
Oorsprong van die griffioen-mites
Die kenner van folklore en antieke geskiedenis Adrienne Mayor van die Stanford-universiteit het voorgestel dat die uitstekend bewaarde fossiele skelette van Protoceratops en ander dinosourusse met haakneuse wat deur antieke nomadiese Skitiërs gevind is terwyl hulle goud in die Altaiberge van Sentraal-Asië gemyn het, kon aanleiding gegee het tot die mitiese kreatuur bekend as die griffioen. Griffioene word beskryf as vierpotige diere so groot soos leeus met groot kloue en snawelagtige neuse; hulle het hul eiers in neste op die grond gelê.
George-museum
Opvoedkundige programme
Slawe opvoedkundige program In hierdie program word die geskiedenis van slawerny in die Suid-Kaap ontdek.
Protoceratops
Oorsprong van die griffioen-mites
Griekse skrywers het die griffioen omstreeks 675 v.C. begin beskryf – in die tyd toe die Grieke die eerste keer kontak gemaak het met nomadiese Skitiërs. Griffioene het volgens die mitologie die goudneerslae in die wildernis opgepas. Die streek in Mongolië en China waar baie Protoceratops-fossiele gevind is, is ryk aan goud en dit verleen aansienlike geloofwaardigheid aan Mayor se teorie.
George-museum
Opvoedkundige programme
Medisinale plante Wetenskaplikes stem saam dat die mensdom ontstaan het in Afrika, miljoene jare gelede. Daarom is tradisionele medisyne uit Afrika die oudste, en ook die medisyne waarvan die meeste ervaring opgedoen is. Oor honderde jare heen is hierdie resepte mondeling oorgelewer van geslag tot geslag, en baie van hierdie medisyne is vandag steeds in gebruik. In hierdie program word agt inheemse plante bekend gestel waarby 'n praktiese sessie ook ingesluit is, nl. die maak van medisyne.
Die geskiedenis van medisyne Die geskiedenis van westerse, inheemse en tradisionele medisyne (Barnard, Pasteur, Curie) word aangebied.
San/Khoekhoen opvoedkundige program Hierdie program toon die leefstyl, voedsel, geloof en klere van die San/Khoekhoen. 'n Praktiese sessie om self 'n armband te maak, word hierby ingesluit.
Ontdekkers en fortuinjagters opvoedkundige program In hierdie program ontdek leerders die geskiedenis van Dias en da Gama, asook die karveel.
Fossiele opvoedkundige program Leer wat is fossiele, die rede en hoe dit ontstaan het, die tipes fossiele en die rede waarom ons fossiele bestudeer. Prakties hierby ingesluit.
Ekosisteme Hierdie program stel leerders bekend aan die basiese begrippe van ekosisteme.
Opstande van 1968
Die opstande van 1968 het 'n wêreldwye eskalasie van sosiale konflikte behels, hoofsaaklik gekenmerk deur populêre protesaksies, opstande en rebellies teen staatsmilitêres en die burokrasieë.
In die Verenigde State was hierdie betogings 'n keerpunt vir die burgerregtebeweging, wat revolusionêre bewegings soos die Black Panther-party opgelewer het. In reaksie op die Tết Offensief het betogings ook 'n breë beweging in opposisie teen die Viëtnamoorlog oor die hele Verenigde State sowel as in Londen, Parys, Berlyn en Rome tot gevolg gehad. Massabewegings het nie net in die Verenigde State gegroei nie, maar ook elders. In die meeste Wes-Europese lande is die protesbeweging deur studente oorheers. Die mees skouspelagtige manifestasie hiervan was die Mei 1968-betogings in Frankryk, waarin studente aangesluit het by spontane stakings van tot tien miljoen werkers, en vir 'n paar dae het dit gelyk of die beweging in staat was om die regering omver te werp. In baie ander lande is stryd teen diktatorskap, politieke spanning en outoritêre heerskappy ook gekenmerk deur betogings in 1968, soos die begin van die probleme in Noord-Ierland, die Tlatelolco-slagting in Mexikostad, en die eskalasie van guerrilla-oorlogvoering teen die militêre diktatuur in Brasilië.
In die lande van Oos-Europa onder kommunistiese partye was daar betogings teen 'n gebrek aan vryheid van spraak en skending van ander burgerregte deur die Kommunistiese burokratiese en militêre elite. In Sentraal- en Oos-Europa was daar wydverspreide betogings wat eskaleer het, veral in die Praagse Lente in Tsjeggo-Slowakye, in Warskou, Pole en in Joego-Slawië.
Wilson Bethel
Wilson Bethel (gebore 24 Februarie 1984) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Inherent Vice (2014) en in die televisiereekse Hart of Dixie (2011) en How to Get Away with Murder (2014).
Lopez Lomong
Lopez Lomong (gebore op 5 Januarie 1985) is 'n Suid-Soedannees-gebore Amerikaanse atleet wat middelafstande hardloop. Lomong is een van die Verlore Seuns van Soedan en het op die ouderdom van sestien na die VSA gekom en in 2007 'n VSA burger geword.
Lomong het vir die Olimpiese Somerspele 2008 in die 1500 meter gekwalifiseer tydens die Verenigde State Olimpiese proewe in Eugene, Oregon. Hy was die vlagdraer vir die Verenigde State tydens die openingseremonie van die Olimpiese Somerspele 2008.
Durum
Durum, of Triticum durum (soms ook Triticum turgidum subsp. durum), is die enigste tetraploïede graanspesie van kommersiële belang wat vandag wyd verbou word. Dit is die graansoort wat die meeste in die Midde-Ooste voorkom.
Durum beteken "hard" in Latyn, en dié spesie is die hardste graansoort. Dit verwys na die weerstand van die koring om gemaal te word. Dit maak durum gunstig vir die maak van semolina en pasta, en minder prakties vir meel.
Gebruike
Kommersieel vervaardigde droë pasta, of pasta secca, word feitlik uitsluitlik van durumsemolina gemaak. Durummeel en -semolina is ideaal vir die maak van pasta omdat die deeg wat daarvan gemaak word, maklik is om te vorm (in byvoorbeeld plat velle), in teenstelling met elastiese brooddeeg. Vir die maak van die meeste tuisgemaakte vars pastas (pasta fresca), soos orecchiette en tagliatelle, word ook durum, of ’n kombinasie van koring (sagte) en harde graan, gebruik.
Gedop maar ongemaal, of net liggies gemaal, word dit gebruik vir die semolina in die couscous van Noord-Afrika en die Levant. Hier vorm dit die basis van baie soppe, vullings, poedings en pasteikorse. Wanneer dit so fyn soos meel gemaal word, word dit gebruik vir die maak van brood.
Carol Holloway
Carol Holloway (30 April 1892 – 3 Januarie 1979) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Vengeance - and the Woman (1917) en The Iron Test (1918).
Dialium lopense
Dialium lopense is 'n boom wat deel is van die Fabaceae familie. Die spesie is endemies aan Gaboen. Dit word bedreig deur habitatverlies.
Al Gregg
Al Gregg (gebore 9 Junie 1963) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Autopsy: The Last Hours of (2014), 50 Ways to Kill Your Lover (2014), Passport to Murder (2016), en Captive (2016).
Werner Finck
Werner Finck (2 Mei 1902 – 31 Julie 1978) was 'n Duitse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Der Mann, der nicht nein sagen kann (1938) en Im weissen Rössl (1960).
Penares mastoidea
Die spons behoort tot die genus Penares en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Schmidt.
Rowwe diamante
Rowwe Diamante is 'n Afrikaanse rolprent van 2015. Die draaiboek is geskryf deur David Louw en die film is geregisseer deur Willie Olwage.
Die storie speel fokus op leerline van die fiktiewe skool, die Hoërskool die Anker. 'n Paar opstandige tieners van verskillende rasse en kulture word na ’n kamp gestuur wat jongmense help om hierdie kwessies op te los. Langs die pad leer hulle om mekaar te aanvaar en vind ook geloof.
Neo-liberalisme (Internasionale verhoudinge)
In die studie van internasionale verhoudinge verwys neo-liberalisme na 'n denkskool wat glo dat state wel of ten minste eerstens gefokus moet wees om absolute voordele te beding, eerder as slegs relatiewe voordeele teenoor ander state te bekom. Neo-liberalisme is 'n hersiene weergawe van liberalisme.
Benewens neo-realisme is neo-liberalisme een van die twee mees invloedryke kontemporêre benaderings in die internasionale verhoudinge. Hierdie twee perspektiewe het die afgelope drie dekades internasionale verhoudingsteorie oorheers.
Aktiwiteite van die internasionale stelsel
Neo-liberale internasionale verhoudings denkers gebruik dikwels spelteorie om te verduidelik hoekom state saamwerk of nie saamwerk nie, aangesien hul benaderings geneig is om die moontlikheid van wedersydse oorwinnings te beklemtoon, is hulle geïnteresseerd in instellings wat gesamentlik winsgewende reëlings en kompromieë kan reël.
Neo-liberalisme is 'n reaksie op neo-realisme; terwyl die anargistiese aard van die internasionale stelsel nie ontken word nie, beweer neo-liberale dat die belangrikheid en effek daarvan oordrewe is. Die neo-liberale argument is gefokus op neo-realiste se beweerde onderskatting van "die variasies van koöperatiewe gedrag moontlik binne ... 'n gedesentraliseerde stelsel." Beide teorieë beskou egter die staat en sy belange as die sentrale onderwerp van analise; neo-liberalisme kan egter 'n wyer begrip hê van wat daardie belange is.
Neo-liberalisme beweer dat selfs in 'n anargiese stelsel van outonome rasionele state samewerking kan laat ontstaan deur die bou van wedersydse vertroue en die opbou van norme, ooreenkomste en instellings.
Wat die omvang van internasionale verhoudingsteorie en buitelandse inmening betref, is die debat tussen neo-liberalisme en neo-realisme 'n intra-paradigma, aangesien beide teorieë positivisties is en hoofsaaklik op die staatstelsel as die primêre eenheid van analise fokus.
Ontwikkeling
Robert Keohane en Joseph Nye word beskou as die stigters van die neo-liberale denkrigting; Keohane se boek After Hegemony is 'n klassieke werk van die genre. Ander belangrike invloede is die hegemoniese stabiliteitsteorie van Stephen Krasner en die werk van Charles P. Kindleberger, onder andere.
Keohane en Nye
Robert O. Keohane en Joseph S. Nye, in reaksie op neo-realisme, ontwikkel 'n opponerende teorie wat hulle "Komplekse interafhanklikheid" noem. Robert Keohane en Joseph Nye verduidelik, "... komplekse interafhanklikheid kom soms nader aan die werklikheid as realisme." Ter verduideliking hiervan dek Keohane en Nye die drie veronderstellings in realistiese denke: Eerstens, state is samehangende eenhede en is die dominante akteurs in internasionale verhoudinge; Tweedens, mag is 'n bruikbare en effektiewe beleidsinstrument; en laastens die aanname dat daar 'n hiërargie in die internasionale politiek is.
Die kern van Keohane en Nye se argument is dat daar in internasionale politiek inderdaad verskeie kanale is wat samelewings verbind wat die konvensionele Wesfaliese stelsel van state verbygaan. Dit manifesteer in baie vorme van informele regeringsbande tot met multinasionale korporasies en organisasies. Hier definieer hulle hul terminologie; interstaatlike verhoudings is daardie kanale wat deur realiste aanvaar word; transregeringsverhoudinge kom voor wanneer mens die realistiese aanname verslap dat state samehangend as eenhede optree; transnasionaal geld wanneer 'n mens die veronderstelling laat vaar dat state die enigste internasionale akteurs is. Dit is deur hierdie kanale dat internasionale politieke uitruil plaasvind, nie net deur die beperkte interstaatlike kanaal soos deur realiste aanbeveel nie.
Tweedens beweer Keohane en Nye dat daar in werklikheid nie 'n hiërargie van kwessies bestaan nie, wat beteken dat nie slegs die militêre mag van buitelandse beleid is wat die hoogste instrument bied om 'n staat se agenda uit te voer nie, maar dat daar 'n menigte van verskillende agendas is wat na die voorpunt kom. Die lyn tussen binnelandse en buitelandse beleid word in hierdie geval vervaag, aangesien realisties daar geen duidelike agenda in interstaatlike verhoudings is nie.
Ten slotte word militêre mag nie gebruik wanneer komplekse interafhanklikheid oorheers nie. Die idee is ontwikkel dat tussen die lande waarin 'n komplekse interafhanklikheid bestaan, die rol van die weermag in die oplossing van geskille verminder word. Keohane en Nye gaan voort om te stel dat die rol van die weermag wel belangrik is in "alliansie politiek en militêre verhoudings met 'n mededingende blok."
Lebow
Richard Ned Lebow verklaar dat die mislukking van neo-realisme in sy "institusionistiese" ontologie lê, terwyl die neo-realistiese denker Kenneth Waltz verklaar dat "die skeppers [van die stelsel] word die wesens van die mark waaraan hul aktiwiteit aanleiding gegee het." Hierdie kritieke mislukking, volgens Lebow, is as gevolg van die onvermoë van die realiste om "te ontsnap uit die benardheid van anargie. " Of eerder, die aanname dat state nie aanpas nie en dieselfde reageer op soortgelyke beperkinge en geleenthede.
Mearsheimer
Norman Angell, 'n klassieke London School of Economics gegradueerde liberaal, het gesê: "Ons kan nie die stabiliteit van die huidige stelsel verseker deur die politieke of militêre oormag van ons nasie of alliansie deur sy wil op 'n mededinger af te dwing nie."
Keohane en Lisa L. Martin het in die middel van die 1990's hierdie idees uiteengesit as 'n reaksie op John J. Mearsheimer se "The False Promise of International Institutions", waarin Mearsheimer beweer dat, "...instellings kan nie state kry om op te hou om op te tree as korttermyn mag maksimaliseerders nie." In werklikheid is Mearsheimer se artikel 'n direkte reaksie op die liberale-institusionistiese beweging wat geskep is in reaksie op die neo-realisme.Die kernpunt in Keohane en Martin se idee is dat neo-realisme daarop aandring dat "instellings slegs marginale effekte het "... [wat] [neo-realisme] laat sonder 'n waarskynlike verduideliking van die beleggings wat state in sulke internasionale instellings gemaak het soos die Europese Unie (EU), die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie (NAVO), die Algemene ooreenkoms op tariewe en handel (GATT) en plaaslike handelsorganisasies."  "Hierdie idee is in ooreenstemming met die begrip komplekse interafhanklikheid. Verder beweer Keohane en Martin die feit dat internasionale instellings geskep word in reaksie op staatsbelange, dat die werklike empiriese vraag is "weet hoe om die gevolge van onderliggende toestande te onderskei van dié van die instellings self." Die debat tussen die institusioniste en Mearsheimer gaan oor die vraag of instansies 'n onafhanklike uitwerking op staatsgedrag het, of hulle bloot groot magbelange weerspieël wat genoemde magte gebruik om hul onderskeie belange te bevorder.
Mearsheimer is gemoeid met 'binne-gerigte' instellings, wat hy beweer, "probeer om vrede te bewerkstellig deur die gedrag van die lidlande te beïnvloed." Sodoende verwerp hy Keohane en Martin se NAVO-argument ten gunste van die voorbeeld van die Europese Gemeenskap en die Internasionale Energieagentskap. Volgens Mearsheimer is NAVO, 'n alliansie wat belangstel in " 'n buitelandse staat, of 'n koalisie van state, wat die alliansie daarop gemik is om af te skrik, te onderdruk of in oorlog te verslaan. " Mearsheimer redeneer dat aangesien NAVO 'n alliansie is, het dit besondere bekommernisse. Hy gee hierdie punt toe aan Keohane en Martin. Mearsheimer redeneer egter, "in die mate dat alliansies vrede veroorsaak, doen hulle dit deur afskrikking, wat duidelik realistiese gedrag is." Mearsheimer glo in wese dat Keohane en Martin "die grense van die debat verskuif, en maak realistiese eise onder die dekmantel van institusionisme."
Mearsheimer kritiseer Martin se argument dat die Europese Gemeenskap (EG) die vooruitsigte van samewerking verhoog, veral in die geval van Brittanje se sanksie teen Argentinië tydens die Falkland-oorlog, waar dit die samewerking van ander Europese lande kon verseker deur die kwessies te verbind met relevante EG vraagstukke. Mearsheimer beweer dat die Verenigde State nie 'n lid van die EG was nie en tog het die VSA en Brittanje daarin geslaag om saam te werk oor sanksies, wat 'n ad hoc-alliansie tot gevolg gehad het wat verander het. "... Vraagstukkoppeling was 'n alledaagse praktyk in die wêreldpolitiek voor instellings op die toneel gekom het. Brittanje en ander Europese lande kon ook ander diplomatieke taktieke gebruik om die probleem op te los. Brittanje en Amerika het daarin geslaag om saam te werk oor sanksies selfs al was die Verenigde State nie lid van die EG nie."
Muqatta'at
Die geheimsinnige letters of allegoriese letters (Arabies: حُرُوف مُقَطَّعَات, ḥurūf muqaṭṭa'āt, "losgemaakte letters") is kombinasies van tussen een en vyf Arabiese letters waarmee 29 van die 114 hoofstukke (soeras) van die Koran begin ná die Islamitiese Basmala-frase. Dit is ook bekend as "openingsletters" (فَوَاتِح, fawātiḥ), omdat hulle die openingsvers van hulle onderskeie soeras is.
Die helfte van die Arabiese letters (14 van 28) word as allegoriese letters gebruik, soms alleen en soms saam met een, twee, drie of vier ander. Dié letters is: Alief, Gaa, Raa, Sien, Sôd, Tô, Ein, Kaaf, Kôf, Laam, Miem, Noen, Haa, Jaa). Tipiese kombinasies is byvoorbeeld Alief, Laam, Miem aan die begin van hoofstuk 2, 3, 29, 30, 31 en 32, of Alief, Laam, Raa aan die begin van hoofstuk 10, 11, 12, 14 en 15. Vier hoofstukke is na hulle muqatta'āt genoem: Ta-Ha, Yasin, Sad en Kaf; in Afrikaans ook 'n vyfde, Gaa-Miem (Fussalat).
Die oorspronklike betekenis van die letters is onbekend. Volgens teksverklarings van die Koran is hulle afkortings van óf name of eienskappe van God of van die name of inhoud van die onderskeie hoofstukke. Moslems glo oor die algemeen die betekenis is net aan God bekend.
Lys
Muqatta'at kom voor in soera 2-3, 7, 10-15, 19-20, 26-32, 36, 38, 40-46, 50 en 68. Verskeie letters word aaneengeskryf asof hulle een woord is, maar elke letter word apart uitgespreek.
Voorkoms
In al die gevalle buiten drie word dié letters feitlik onmiddellik gevolg deur 'n openbaring (die uitsonderings is die soerat al-Ankabut, ar-Rum en al-Kalam). Sommige geleerdes reken selfs dié hoofstukke hoort by die ander, omdat die openbaring later in die soera voorkom. In agt gevalle begin die daaropvolgende verse met "Dit is die verse...", in vyf gevalle met "Die openbaring..."; in nog drie met "By die Qur'an..."; en in nog twee "By die Boek..."
Verder is al die hoofstukke buiten drie Mekkaanse soeras (die uitsonderings is die soerat al-Bakarah, Ali Imran en ar-Ra'd.)
Libby Holman
Libby Holman (23 Mei 1904 – 18 Junie 1971) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Tarnished Lady (1931) en Dreams That Money Can Buy (1947).
Christopher Bevins
Christopher Bevins (gebore 31 Oktober 1973) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Dragon Ball Z (1989), Dragon Ball Z (1996), en Jyu oh sei (2006).
Harry Belafonte
Harold George Belafonte (1 Maart 1927 – 25 April 2023) was 'n Amerikaanse sanger en akteur. Hy het die bynaam "King of Calypso" gekry omdat hy calypso-musiek tot internasionale roem gebring het. Hy het bekend geword met sy treffer Banana Boat Song en sy werk as 'n UNICEF-ambassadeur.
Lewensverloop
Belafonte was van 1948 tot 1957 met die sielkundige Marguerite Byrd getroud. Saam het hulle twee dogters gehad. In 1957 trou hy met die aktrise en danser Julie Robinson. Hulle het 'n seun en 'n dogter saam. Na 47 jaar van huwelik is Belafonte en Robinson in 2004 geskei. In April 2008 is Belafonte vir die derde keer met fotograaf Pamela Frank getroud. Hy is op 25 April 2023 in sy tuisstad New York oorlede.
Burgerregte en politieke menings
In die vroeë 1950's was hy 'n vroeë lid van die burgerregtebeweging. Belafonte was 'n goeie vertroueling van Martin Luther King. Terwyl hy in 1968 op 'n Petula Clark TV-program opgetree het, het Clark gelag terwyl hy gesing het en aan Belafonte se arm geraak. In daardie dae was hierdie beeld baie skaars op Amerikaanse televisie. Vriendelike kontak tussen verskillende rasse is 'nie gedoen nie'. Dit het gelei tot baie ontevredenheid en protes van die borg Plymouth Motors, maar die vertoning het voortgegaan. Belafonte het die Live Aid-konsert in 1985 mede-organiseer, asook USA for Africa se We are the world, waar We are the world 'n poging deur talle kunstenaars was om geld vir Afrika in te samel. In 1987 is hy aangestel as welwillendheidsambassadeur by UNICEF. Belafonte is bekend vir sy ondersteuning van John F. Kennedy en Robert Kennedy. Hy is ook bekend vir sy afkeer van Colin Powell en Condoleezza Rice, wat hy in 2002 as "huisslawe" bestempel het omdat hulle nie in opstand gekom het teen George W. Bush se besluit om oorlog te voer teen Irak nie. In 2005 het hy swart Republikeine "tiranne" genoem en lede van die Bush-administrasie met Nazi's vergelyk.
Hans Finohr
Hans Finohr (5 September 1891 – 8 November 1966) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Geheimakten Solvay (1953), Intrigue and Love (1960), Sonntagsfahrer (1963), en Solange Leben in mir ist (1965).
HMS Dreadnought (S101)
Die HMS Dreadnought is die Verenigde Koninkryk se eerste kernaangedrewe duikboot en die sewende vaartuig wat die naam Dreadnought gehad het. Die duikboot is te water gelaat op 21 Oktober 1960 by Barrow-in-Furness en was aangedryf deur 'n S5W-reaktor wat by die Verenigde State gekoop is.
Die Dreadnought was 78 m lank en 10 m breed; sy kiel is in Junie 1959 gelê. Hy het op die oppervlakte 3 500 ton en onder water 4 000 ton water verplaas. Sy spoed was 30 knope onder die oppervlakte en het 'n bemanning van 113 gehad. Die duikboot was toegerus met ses torpedobuise in die boeg. Die duikboot is amptelik in diens gestel in April 1963.
Die Dreadnought is as 'n prototipe gebruik wat later tot die Valiant-klas duikbote gelei het. In 1971 was dit die eerste duikboot van die Britse Vloot wat by die noordpool na die oppervlakte gekom het.
Die skeepsbemanning was ingenome met die puik standaard van geriewe aan boord: storte, wasgeriewe, droogskoonmaker, groot kombuis, 'n teater, biblioteek en afsonderlike eetplekke vir die senior- en junioroffisiere.
Sy is in 1980 uit diens onttrek.
David Griffin (akteur)
David Griffin (gebore 19 Julie 1943) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Battle of Britain (1969) en Trog (1970), en in die televisiereekse Doctor Who (1963) en Keeping Up Appearances (1990).
Sihlangwini
Sihlangwini is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika.
Tragoom
Tragoom is 'n aansteeklike siekte wat veroorsaak word deur bakterie Chlamydia trachomatis. Die infeksie veroorsaak dat die binneste oppervlak van die ooglede grof word. Hierdie grofheid kan lei tot pyn in die oë, afbreek van die buitenste oppervlak of kornea van die oë, en uiteindelik tot blindheid.Onbehandelde, herhaalde tragoominfeksies kan 'n vorm van permanente blindheid tot gevolg hê wanneer die ooglede na binne draai.
Die bakterieë wat die siekte veroorsaak, kan versprei word deur beide direkte en indirekte kontak met 'n aangetaste persoon se oë of neus. Indirekte kontak sluit in deur klere of vlieë wat met 'n aangetaste persoon se oë of neus in aanraking gekom het. Onder kinders versprei die siekte meer dikwels as by volwassenes. Swak sanitasie, oorvol lewensomstandighede, en nie genoeg skoon water en toilette verhoog ook verspreiding.
Pogings om die siekte te voorkom, sluit in die verbetering van toegang tot skoon water en behandeling met antibiotika om die aantal mense wat met die bakterie besmet is, te verminder. Dit kan die behandeling van hele groepe mense op een slag insluit by wie dit bekend is dat die siekte algemeen voorkom. Was op sigself is nie genoeg om siektes te voorkom nie, maar kan nuttig wees met ander maatreëls. Behandelingsopsies sluit orale asitromisien en topikale tetrasiklien in. Asitromisien word verkies omdat dit as 'n enkele orale dosis geneem word. Nadat littekens van die ooglid ontstaan het, kan chirurgie nodig wees om die posisie van die wimpers reg te stel en blindheid te voorkom.
Oorsaak
Tragoom word veroorsaak deur Chlamydia trachomatis, serotipes A, B en C. Dit word versprei deur direkte kontak met oog-, neus- en keelafskeidings van geaffekteerde individue, of kontak met fomiete (nielewende voorwerpe wat aansteeklike stowwe oordra), soos handdoeke en/of waslappe, wat soortgelyke kontak met hierdie afskeidings gehad het. Vlieë kan ook 'n roete van meganiese oordrag wees. Onbehandelde, herhaalde tragoominfeksies lei tot entropie (die inwaartse draai van die ooglede), wat blindheid kan veroorsaak as gevolg van skade aan die kornea. Kinders is die vatbaarste vir infeksie as gevolg van hul geneigdheid om maklik vuil te word, maar die verblindende effekte of meer ernstige simptome word dikwels eers teen volwassenheid ondervind.
Verblindende endemiese tragoom kom voor in gebiede met swak persoonlike en gesinshigiëne. Baie faktore is indirek gekoppel aan die teenwoordigheid van tragoom, insluitend 'n gebrek aan water, afwesigheid van toilette, armoede in die algemeen, vlieë, nabyheid aan beeste en ophoping. Die laaste algemene pad blyk egter die teenwoordigheid van vuil gesigte by kinders te wees, wat die gereelde uitruiling van besmette oogafskeiding van een kind se gesig na 'n ander vergemaklik. Die meeste oordrag van tragoom vind binne die gesin plaas.
McCallan se klassifikasie
McCallan het in 1908 die kliniese verloop van tragoom in vier stadiums verdeel:
WGO-klassifikasie
Die Wêreldgesondheidsorganisasie beveel 'n vereenvoudigde graderingstelsel vir tragoom aan. Die vereenvoudigde WGO-graderingstelsel word hieronder opgesom:
Tragomateuse inflammasie, follikulêre (TF)—Vyf of meer follikels van >0,5 mm op die boonste tarsale konjunktiva
Tragomateuse inflammasie, intense (TI)—Papillêre hipertrofie en inflammatoriese verdikking van die boonste tarsale konjunktiva wat meer as die helfte van die diep tarsale vate verberg
Tragomateuse littekens (TS)—Teenwoordigheid van littekens in tarsale konjunktiva.
Tragomateuse trichiasis (TT)—Ten minste een ingegroeide wimper wat die oogbol raak, of bewys van epilasie (wimperverwydering)
Korneale ondeursigtigheid (CO) vervaag deel van die pupilsykant
Antibiotika
Asitromisien (enkel orale dosis van 20 mg/kg) of topikale tetrasiklien (1% oogsalf twee keer per dag vir ses weke). Asitromisien word verkies omdat dit as 'n enkele orale dosis gebruik word. Alhoewel dit duur is, word dit oor die algemeen gebruik as deel van die internasionale skenkingprogram wat deur Pfizer georganiseer word. Asitromisien kan gebruik word by kinders vanaf die ouderdom van ses maande en tydens swangerskap. As 'n gemeenskapsgebaseerde antibiotikabehandeling, dui sommige bewyse daarop dat orale asitromisien meer effektief te wees as topikale tetrasiklien. Antibiotiese behandeling verminder die risiko van aktiewe tragoom in individue wat met chlamydiale trachomatis besmet is.
Chirurgie
Vir individue met trichiasis, is 'n bilamellêre tarsale rotasieprosedure geregverdig om die wimpers weg van die oogbol te lei. Bewyse dui daarop dat die gebruik van 'n dekselklem en absorbeerbare hegtings sal lei tot verminderde dekselkontoerafwykings en granuloomvorming na chirurgie. Vroeë intervensie is voordelig aangesien die koers van herhaling hoër is in meer gevorderde siektes.
Ghafir
Ghafir (Arabies: غافر, "Die Vergewer", met verwysing na God) is die 40ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 85 ajat, of verse, en is vermoedelik in Mekka aan Mohammed geopenbaar. Dit is ook bekend as Al-Muʼmin (المؤمن, "Die Gelowige").
Tragoom
Leefstylmaatreëls
Kinders met sigbare nasale afskeiding, afskeiding van die oë of vlieë op hul gesigte is minstens twee keer so geneig om aktiewe tragoom te hê as kinders met skoon gesigte. Intensiewe gemeenskapsgebaseerde gesondheidsopvoedingsprogramme om gesigwas te bevorder, kan die tempo van aktiewe tragoom verminder, veral intense tragoom. As 'n individu reeds besmet is, word dit aangemoedig om 'n mens se gesig te was, veral 'n kind, om herinfeksie te voorkom. Sommige bewyse toon dat die was van die gesig gekombineer met topikale tetrasiklien meer effektief kan wees in die vermindering van ernstige tragoom in vergelyking met topikale tetrasiklien alleen. Dieselfde proef het geen statistiese voordeel van oogwas alleen of in kombinasie met tetrasiklien oogdruppels gevind om follikulêre tragoom onder kinders te verminder nie.
Ghafir
Die soera begin met die allegoriese letters (muqattaʿat) Gaa Miem.
Tragoom
Prognose
As dit nie behoorlik met orale antibiotika behandel word nie, kan die simptome eskaleer en blindheid veroorsaak, wat die gevolg is van ulserasie en gevolglike littekens van die kornea. Chirurgie kan ook nodig wees om ooglidmisvormings reg te stel.
Ghafir
Opsomming
Die naam "Die Gelowige" kom uit vers 28, wat 'n gelowige van die volk van die farao noem wat Moses ondersteun en na hom verwys as 'n "gelowige man". Die naam "Die Vergewer" kom uit vers 3.
Tragoom
Prognose
Sonder ingryping hou tragoom gesinne in 'n siklus van armoede, aangesien die siekte en die langtermyn-effekte daarvan van een generasie na die volgende oorgedra word.
Zayne Emory
Rodney Zayne Emory (geb. 3 Junie 1998) is 'n Amerikaanse akteur en sanger. Hy is bekend vir sy rol as J. C. Spink in die televisiereeks The Goldbergs (2015-2022).
Satya Bhabha
Satya Bhabha (gebore 13 Desember 1983) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Scott Pilgrim vs. the World (2010) en Fair Game (2010), en in die televisiereeks Sense8 (2015).
Hugo Fischer-Köppe
Hugo Fischer-Köppe (13 Februarie 1890 – 31 Desember 1937) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Der größte Gauner des Jahrhunderts (1927), Wer nimmt die Liebe ernst...? (1931), The Blue from the Sky (1932), en Bon Voyage (1933).
Penares micraster
Penares micraster is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Penares en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Lévi.
Brittany Ashton Holmes
Brittany Ashton Holmes (gebore 27 Februarie 1989) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent The Little Rascals (1994).
Ricky Grover
Ricky Grover (gebore 24 Desember 1961) is 'n Engelse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Revolver (2005) en Big Fat Gypsy Gangster (2011), en in die televisiereeks Getting On (2009).
Joanne Harris
Joanne Michèle Sylvie Harris is 'n Engelse skrywer wat veral bekend is vir die skryf van die roman Chocolat; wat later vir die rolprent Chocolat (2000) aangepas is.
Biografie
Harris was in Barnsley in Yorkshire gebore as die dogter van 'n Engelse vader en 'n Franse moeder. Haar ouers was beide onderwysers van moderne tale en literatuur by 'n plaaslike openbare skool. Haar eerste taal was Frans, wat divisie in haar Engelse familie veroorsaak het, wat nie Frans gebesig het nie, en haar Franse familie, waar niemand weer Engels gepraat het nie. Beide families het rowwe geskiedenisse gehad en 'n tradisie van sterk vroue, storievertelling, volksverhale en bedrywigheid in die kombuis.
Vroeë lewe
Harris het op 'n vroeë ouderdom begin skryf. Sy was sterk beïnvloed deur die Broers Grimm se feëverhale, Charles Perrault se werk, asook plaaslike volksverhale en Noorse mitologie. Sy was opgevoed by Wakefield Meisies Hoërskool, Barnsley Sixth Form College, en Sint Catharine Kollege, Cambridge, waar sy moderne en middeleeuse tale studeer het.
The Evil Seed, Sleep, Pale Sister en Chocolat was gepubliseer voordat sy uitgetree het uit die onderwys om voltyds te skryf.
Boeke
Haar eerste roman, The Evil Seed, was met beperkte sukses in 1989 gepubliseer. 'n Tweede roman, Sleep, Pale Sister, gee 'n aanduiding van die wyse waarop haar styl ontwikkel het van riller-pastiche na die genre van literêre spookstories. In 1999 het haar derde roman, Chocolat, welke 'n donker, magiese moderne volksverhaal is, en wat tematies gebaseer is op kos en waarvan die verhaal in die Gers streek van Frankryk afspeel, No. 1 bereik in die Sunday Times se topverkoper lys. Die werk het in 1999 die Kreatiewe Vryheidstoekenning gewen en was op die kortlys geplaas vir die 1999 Whitbread Roman van die Jaar Prys. Die rolprentregte was verkoop aan David Brown en ontwikkel deur Miramax Pictures. Die sukses van die rolprent, waarin Juliette Binoche en Johnny Depp gespeel het, het aan Harris wêreldwye erkenning verleen en in 2012 het sy een van slegs vier vroulike lede van die "Millionaires Club" geword, die elite groep outeurs wat 'n miljoen verkope van 'n enkele boek in die VK behaal het sedert rekordhouding begin het.
Sedert Chocolat was al Harris se boeke topverkopers in die VK. Haar wye seleksie van onderwerpe beteken dat haar werk dikwels nie in 'n kategorie geplaas kan word nie en sy het 'n gewoonte om ingewikkelde of uitdagende kwessies as onderwerp te neem. Sy het drie verdere romans in die Chocolat reeks geskryf naamlik, The Lollipop Shoes (hernoem na The Girl With No Shadow in die VSA), Peaches for Monsieur le Curé (Peaches for Father Francis in die VSA), en The Strawberry Thief - gepubliseer op 4 April 2019, sowel as twee Franse kookboeke (geskryf saam met Fran Warde), twee versamelings kortverhale en 'n aantal donker sielkundige rillers, insluitende Gentlemen and Players en Blueeyedboy.
In Augustus 2007 het sy die werk Runemarks gepubliseer, 'n mythpunk/fantasieroman gebaseer op Noorse mitologie, wat beide volwasenes en kinders as teikengroep gehad het. Die opvolgboek, Runelight, was in 2011 gepubliseer, en sedertien het die Rune boeke 'n entoesiastiese gevolg verkry langsaan die ondersteuners van Vianne Rocher en die Chocolate reeks. Harris het voortgewerk op die Noorse mitologie tema in The Gospel of Loki wat in Februarie 2014 gepubliseer was. Laasgenoemde vertel van die opkoms en val van die gode van Asgard vanuit die oogpunt van Loki die kansvatter.
In 2011 het sy 'n kortverhaal bygedra naamlik, Never Cut A Hawthorn, tot die bundel Why Willows Weep – synde 'n bundel wat die Woodland Trust ondersteun.
Bibliografie
Verhale het in die volgende bundels voorgekom:
Matjiesrivier, Oos-Kaap
Die Matjiesrivier is 'n rivier wat in die Oos-Kaap in Suid-Afrika vloei. Dit is deel van die opvanggebied van die Groot-Visrivier.
Uphande
Uphande is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika.
Tamaryn Green
Tamaryn Green (gebore 19 Augustus 1994) is 'n Suid-Afrikaanse model en skoonheidskoningin wat as Mej Suid-Afrika 2018 gekroon is. Sy het Suid-Afrika by die Mej Heelal 2018-kompetisie verteenwoordig en is as die eerste naaswenner geplaas.
Vroeë lewe en opvoeding
Green is in 1994 in Worcester, Wes-Kaap, gebore, haar ouers is David Green en Ellirene Green. Die gesin was oorspronklik van Worcester, maar het na die Paarl verhuis toe Green nege jaar oud was. Sy is van Kaapse Kleurling-oorsprong. Haar pa is 'n kurrikulumadviseur en haar ma 'n onderwyseres. Green was op skool by die Sekondêre Skool New Orleans in die Paarl.
Mej Suid-Afrika
As Mej Suid-Afrika 2018 het Green Suid-Afrika verteenwoordig by Mej Heelal 2018, wat in Bangkok, Thailand gehou is. Green was die eerste naaswenner, met die uiteindelike wenner Catriona Gray van die Filippyne.
Green is die tweede Suid-Afrikaner wat as eerste naaswenner in die geskiedenis van Suid-Afrika se deelname aan die Mej Heelal-kompetisie geplaas is, nadat Letitia Snyman dit by Mej Heelal 1984 behaal het. Green se bewind het op 9 Augustus 2019 geëindig, nadat sy Zozibini Tunzi as haar opvolger by die Mej Suid-Afrika 2019-kompetisie gekroon het. Tunzi het die wenner van Mej Heelal 2019 geword, die derde oorwinning vir Suid-Afrika.
Kawanishi N1K
Die Kawanishi N1K was 'n Japannese vegvliegtuig wat tydens die Tweede Wêreldoorlog diens gedoen het. Die vliegtuig was aanvanklik ontwikkel as 'n vliegboot, die N1K1. Die N1K2 landvliegtuig is uit die vliegboot ontwikkel. Die vliegtuig is tydens die laaste jaar van die oorlog in diens gestel oor die hele Stille Oseaan-front. Produksie van die vliegtuig was in die wiele gery deur bomaanvalle van Boeing B-29 Superfortress-bomwerpers op die Japannese hoofeiland; tog is 1 400 gebou. Die vliegtuig kon meer as sy man staan teen die Geallieerdes se vegters.
Beweegbaarheid van die vliegtuig was drasties verbeter deur outomatiese gevegsflappe aan die vlerke aan te bring wat meer drakrag tot gevolg gehad het. Die enigste swakheid van die vliegtuig was sy onvermoë om op werklike hoë hoogtes die B-29's te kan aanval.
Die eerste modelle het slegte uitsig gehad omrede die vlerke in die middel van die romp gemonteer was; as gevolg van die vliegtuig se vliegboot oorsprong. Dit het ook veroorsaak dat die onderstel onbetroubaar was. Toe die N1K2-J weergawe verskyn het was die uitsig en onderstel probleme opgelos omrede die vlerke tot onder die romp laat sak is. Hierdie prototipe het in Desember 1943 sy nooiensvlug voltooi. Die N1K2-J kon in die helfte van die tyd van die vorige modelle gebou word.
Robert E. Lee
Robert Edward Lee (19 Januarie 1807 – 12 Oktober 1870) was 'n Amerikaanse soldaat en opvoeder. Hy het bekend geraak tydens die Amerikaanse Burgeroorlog.
Opvoeding en vroeëre loopbaan
Lee is gebore in Virginië en het studeer aan West Point Militêre Akademie. Hy verwerf sy graad in 1829. Hy kry 'n pos as 'n ingenieur-offisier in die Amerikaanse weermag waar hy vir die volgende vyftien jaar werk. Hy was betrokke by die verbetering van die hawe van St. Louis en die kanaal van die Mississippirivier. Na 'n kort tydjie in Washington, D.C. word hy na die Meksikaanse grens gestuur tydens die Meksikaans-Amerikaanse Oorlog waar hy diens doen as 'n ingenieur onder bevel van generaal Winfield Scott. Hier onderskei hy homself en word gewond op 13 September 1847 tydens die aanslag op Chapultepec.
Amerikaanse Burgeroorlog
Na die Meksikaans-Amerikaanse Oorlog is hy werksaam in die Ingenieurs-afdeling in Washington waar hy deel was van die Komitee vir die Atlantiese Kus-verdediging. Van 1852 tot 1855 werk hy in die Verenigde State Militêre Akademie as superintendent. Daarna doen hy diens as 'n Luitenant-Kolonel in een van die nuutgestigte kavallerie-regimente in Texas tot en met 1860. Gedurende 1857 tot 1859 het hy ook baie tyd by sy vrou se woning in Arlington, Virginië deurgebring. Tydens een van sy verblywe hier word hy gevra om die mag te lei teen die John Brown-oorname van die fort te Harper's Ferry. Hy onset die fort.
Macaroni
Macaroni is ’n verskeidenheid droë pastas wat tradisioneel in verskillende vorms en groottes vervaardig word. Dit word van durummeel gemaak en word gewoonlik in kort stukkies gesny. Sommige tuispastamasjiene kan macaroni maak, maar gewoonlik word dit in groot maat in fabrieke vervaardig.
In Italië verwys die woord maccheroni na reguit, kort, silindervormige soorte pasta, maar ook na geregte wat met lang pastasoorte soos spaghetti gemaak word, soos maccheroni alla chitarra en frittata di maccheroni.
Robert E. Lee
Amerikaanse Burgeroorlog
Gedurende die herfs van 1861 word hy na westelike Virginië (tans Wes-Virginië) gestuur om orde in die streek te skep maar kon om verskeie redes niks verrig kry nie. Hy keer in Oktober 1861 terug na Richmond. Hy word in bevel geplaas van die verdediging van die suidooskus van die Konfederasie. President Jefferson Davis stel hom aan as sy adviseur met hierdie opdrag: charged with conduct of the military operations in the armies of the Confederacy. Hierdie pos hou vir Lee besig in Richmond en gedurende Mei 1862 was die Federale generaal George B. McClellan se magte op pad na Richmond. Op 31 Mei 1862 word generaal Joseph E. Johnston – bevelvoerder van die Konfederale magte – ernstig gewond en Lee word in sy plek aangestel. Vir die volgende drie jaar rus die Konfederasie se oorlewing op die skouers van generaal Lee. Binne die eerste maand verslaan Lee vir McClellan oorweldigend. Hy neem 'n maand blaaskans om sy weermag te herorganiseer, toe te rus en te versterk. Hy lei nou sy weermag noord na Washington en gedurende die laaste week van Augustus verslaan hy die Federale weermag onder bevel van generaal John Pope tydens die tweede Slag van Bull Run.
Macaroni
Etimologie
Die woord is afgelei van die Italiaanse term maccheroni, die meervoud van maccherone. Die verskillende soorte verskil van mekaar deurdat sommige glad en reguit is en ander riwwe in die lengte het, soos rigatoni en tortiglioni, of gekrom is, soos chifferi, lumache en lumaconi.
Robert E. Lee
Amerikaanse Burgeroorlog
Ná die slag neem hy sy mag na Maryland as gevolg van die groot verdedigingsmagte in die omgewing van Washington. Hy doen dit ook om sy mag van voorrade te voorsien en deels ook om meer rekrute te werf. Hy word egter gevolg deur 'n Federale mag onder leiding van generaal George B. McClellan. Die twee magte ontmoet op 17 September 1862 in die slag van Sharpsburg (ook bekend as Antietam). Die slag eindig gelykop; Lee val egter die volgende oggend terug na Virginië. Hier neem hy stelling in op die suidelike oewer van die Rappahannockrivier. Sy stelling word aangeval op 13 Desember 1862 deur die Federasie se Noordelike Weermag, onder bevel van generaal A.E. Burnside. Burnside het die rivier uit die rigting van Fredericksburg oorgesteek maar hy word gevoelige verliese toegedien nadat sy Lee sy aanval afgeslaan het. Vir die res van die winter is Lee in geen gevegte betrokke nie.
Macaroni
Etimologie
Die produk en naam kom egter oorspronklik van die Antiekgriekse makaria. Akademici stem geredelik saam die woord is afgelei van die Griekse μακαρία (makaria), ’n soort gortsop wat voorgesit is om die afgestorwenes te herdenk. Dié woord kom weer van μάκαρες (makares, "geseënde afgestorwenes") en uiteindelik van μακάριος (makarios, "geseënd, gelukkig"). Daar is egter ook ander verduidelikings vir die herkoms van die woord.
Russies het die woord geleen (as макароны) as ’n algemene term vir alle soorte pasta; dit kom ook in verskeie ander Slawiese tale voor, asook in Turks en Brasiliaanse Portugees. Ook in Iran word die term vir pasta in die algemeen gebruik.
Gebruik buite Italië
Nes met geregte van ander soorte pasta, is macaroni-en-kaas gewild in Brittanje, waar dit ontstaan het, asook in Noord-Amerika en ander lande.
In wêrelddele met groot Chinese bevolkings wat aan Westerse invloede blootgestel is, soos Hongkong, Maleisië en Singapoer, het plaaslike Chinese macaroni aanvaar is ’n bestanddeel vir Westerse geregte in ’n Chinese styl. In sekere restaurante in Hongkong en Suidoos-Asië word macaroni in water gekook en in helder soppe voorgesit saam met worsies of ham en ertjies, sampioene en soms eier. Dit herinner aan noedelsop en word veral vir ontbyt of ’n ligte middagete geniet.
Penares nux
Penares nux is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Klas 21-stoomlokomotief
Die Klas 21 is 'n tipe stoomlokomotief wat deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë gebruik is vir werk op 60-pond spore beperk tot asladings van 15 ton. Hierdie klas het geen subklasse nie en was toegerus met Walschaerts-klepratwerk. Daar was slegs een lokomotief van die klas gebou en wel deur North British Locomotive Company. Die lokomotief is in 1937 in diens gestel in die Oos-Transvaal en uit diens gestel in 1952, na 15 jaar diens.
Polisieklarings
'n Polisieklaringsertifikaat of gedragsertifikaat is 'n amptelike dokument wat uitgereik word as 'n resultaat van 'n agtergrondondersoek deur die polisie of 'n ander staatsorgaan van 'n staat ten einde enige kriminele rekords wat die aansoeker mag hê na te gaan. Kriminele rekords mag inhegtenisnames, skuldigbevindings, en moontlik kriminele verrigtinge insluit. 'n Polisie klaringsertifikaat staan ook as 'n goeie burger sertifikaat (Hongkong), nasionale polisiegeskiedenisondersoek/navraag (in Australië) of as 'n judisiële rekorduittreksel bekend. Omrede die proses dikwels omslagtig is het die SAPD in Suid-Afrika 'n nuwe proses bekend gestel om die dokument te verkry.