cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nasionale Vergadering van Botswana
Die Nasionale Vergadering is die wetgewende liggaam van Botswana se eenkamer parlement. Dit word aangeraai deur die Ntlo ya Dikgosi wat nie 'n huis van die Parlement is nie.
Ddisselblom
ddisselblom is 'n Afrikaanse popgroep vanuit Bloemfontein, Suid-Afrika. Die groep se leuse is "Die Lewe is 'n Lied".
Nasionale Vergadering van Botswana
Die huidige Nasionale Vergadering, wat gevorm is na die verkiesing wat op 23 Oktober 2019 gehou is, het altesaam 65 lede. 57 lede word direk in kiesafdelings met behulp van die eenvoudige meerderheid (of eerste-na-die-pos-stelsel) vir 'n termyn van vyf jaar vierkies. Ses lede word gekoöpteer (volgens geheime stemming van die res van die Vergadering), terwyl die oorblywende twee (die President en Prokureur-generaal) ex officio is.
Ddisselblom
In eie woorde is die uitsluitlike doel met die twee d's in die naam, "om almal te verwar". Dit is ook eerder wenslik om met twee kleinletter d's om te gaan, maar die groep is nie voorskriftelik daaromtrent nie.
Oorsprong
Die twee stigterslede, Jaco Spies en Johrné van Huyssteen, het mekaar ontmoet toe hulle saam by 'n selfoonwinkel in Bloemfontein gewerk het. Beide wou musiek maak, maar het besef dat hulle kapitaal en blootstelling nodig gehad het. In 2001 het hulle die handelsmerkproduksie, "Geblikte Afrikaans", tot stand gebring - bekroon met 'n Pendoring toekenning in daardie jaar. Hierdeur het hulle die nodige kapitaal om 'n musiekloopbaan te begin, bymekaargeskraap en deur hul produkte op kunstefeeste te verkoop, het hulle ook die geleentheid gehad om op die gratis verhoë op te tree. Hul eerste opvoering as 'n "band" was op die Sarie-tent se gratis verhoog by die KKNK.
Lede
Jaco Spies, Johrné van Huyssteen en Lienka Coetzee - al drie liriekskrywers en sangers; die eerste tromspeler was John Smit en baskitaarspeler was David Houghton. Na twee jaar is hulle vervang deur Riaan Diedericks (op dromme) en AJ Hymann (op baskitaar). Die vyfstuks is sedert 2003 saam.
Daar is ook 'n interessante familieverband in ddisselblom: Johrné is getroud met Lienka se suster, Alet, en Jaco en Lienka het 'n ruk terug in die huwelik getree.
Styl
Ddisselblom se styl word as rock beskryf.
Nasionale Vergadering van Botswana
Vorige verkiesingsuitslae vir die Nasionale Vergadering
Opmerking: In die verkiesing van 1965 was die Botswana Demokratiese Party bekend as die Bechuanaland Demokratiese party en die Botswana People's Party is die Bechuanaland People's Party genoem. Die tabel bevat ook nie lede van ex officio en gekoöpteerde lede nie.
Stuart Neville
Stuart Neville (* 1972 in Armagh) is 'n Noord-Ierse skrywer wat veral sukses behaal het met sy roman The Twelve (wat in die Verenigde State onder die titel The Ghosts of Belfast, in Duitsland as Die Schatten von Belfast en in Frankryk as Les Fantômes de Belfast gepubliseer is).
Literêre werke
Stuart Neville se debuutroman The Twelve behandel die sielkundige aspek van Noord-Ierland se lang burgeroorlog en die kwessie van skuld, geregtigheid en boete. Die riller se hoofkarakter, Gerry Fegan, is 'n IRA-moordenaar wat twaalf jaar lank in die tronk was en ná sy vrylating, anders as sy voormalige vennote, nie by die lewe ná die vredesooreenkoms kan aanpas nie. Hy moet die spoke van sy twaalf onskuldige slagoffers - mans, vroue en kinders - konfronteer wat hom die bevel gee om sy vroeëre opdraggewers dood te maak.
Neville se werke is naas Duits en Frans ook in Japannees, Pools, Sweeds, Grieks en ander tale vertaal.
George E. Stone
George E. Stone (18 Mei 1903 – 26 Mei 1967) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Racket (1928), Cimarron (1931), Taxi! (1932), en Some Like It Hot (1959).
Gewoonte
'n Gewoonte is 'n gedragsroetine wat gereeld herhaal word en geneig is om onbewustelik plaas te vind.
In die American Journal of Psychology (1903) word dit soos volg gedefinieer: "'n Gewoonte is sielkundig gesproke 'n min of meer gevestigde manier van dink, wil of voel wat deur die vorige herhaling van 'n sielservaring verkry is." Gewoontegedrag word dikwels nie bemerk deur die persoon wat dit toon nie, aangesien selfontleding nie nodig is wanneer roetinetake gedoen word nie. Gewoontes is soms verpligtend. Die proses waardeur nuwe gedrag outomaties raak, is gewoontevorming. Dit is moeilik om ou gewoontes te verbreek en moeilik om nuwe gewoontes te vorm aangesien die gedragspatrone in ons senuweebane vasgelê is,  maar dit is moontlik om nuwe gewoontes deur middel van herhaling te vorm.
Namate gedrag binne 'n gereelde konteks herhaal word, is daar 'n stygende toename in die verband tussen die konteks en die handeling. Dit verhoog die outomatisiteit (aotomaticity) van die gedrag in daardie konteks. Kenmerke van outomatiese gedrag is die volgende: doeltreffendheid, gebrek aan bewustheid, onopsetlikheid, onbeheerbaarheid.
Vorming
Gewoontevorming is die proses waarvolgens 'n sekere gedrag deur gereelde herhaling outomaties of gebruiklik raak. Dit word as 'n toename in outomatisiteit gedemonstreer waar die hoeveelheid herhalings 'n asimptoot bereik. Gewoontevorming kan 'n stadige proses wees. Lally et al. (2010) het bevind dat dit gemiddeld 66 dae duur voordat deelnemers die asimptoot van outomatisiteit bereik, met 'n bestek van tussen 18-254 dae.
Gedurende die vorming van 'n spesifieke gewoonte kan dit in drie dele ontleed word: die sein, die gedrag en die beloning. Die sein is enigiets wat daartoe lei dat die gewoonte voorkom, dus die sneller van die gewoontegedrag. Dit kan enigiets wees wat 'n persoon met 'n sekere gewoonte assosieer en wat 'n gewoonte outomaties na vore bring. Die gedrag is die gewoonte self, en die beloning is 'n positiewe gevoel wat die gewoontesiklus laat voortgaan. 'n Gewoonte kan aanvanklik deur 'n sekere doel geaktiveer word, maar mettertyd is die doel nie meer 'n noodsaaklikheid nie en word die gewoonte meer outomaties.
Daar bestaan vandag 'n verskeidenheid digitale hulpmiddels, aanlyn of mobiele toepassings, wat gewoontevorming bevorder. Habitica is byvoorbeeld 'n stelsel wat van gamification gebruik maak waar strategieë wat in videospeletjies voorkom, op werklike take toegepas word deur van belonings soos ervaring en goud gebruik te maak. 'n Ondersoek van sulke hulpmiddels het egter getoon dat die meeste daarvan teoreties swak ontwerp is en nie tot die ontwikkeling van outomatisiteit bydra nie.
Jordan Bayne
Jordan Bayne is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Reevolution (2017) en in die televisiereeks Poltergeist: The Legacy (1996).
Gewoonte
Vorming
Veral inkopiegewoontes is vatbaar vir verandering tydens "groot oomblikke" soos gradeplegtighede, troues, die geboorte van 'n eerste kind, verhuising, en egskeiding. Sommige winkels gebruik aankoopdata om hierdie gebeure te identifiseer en die bemarkingsgeleentheid te benut.
Doelwitte
Doelwitte rig die vorming van gewoontes deur die aanvanklike uitkomsgeoriënteerde motivering vir responsherhaling te bied. In hierdie sin is gewoontes dikwels 'n terugwysing na vorige doelwitnastrewing. Wanneer 'n gewoonte egter een aksie motiveer, maar 'n bewustelike doelwit 'n ander aksie vereis, kan 'n opposisionele konteks ontstaan. Wanneer die gewoonte die bewustelike doel oorheers, het 'n vasleggingsfout (capture error)plaasgevind.
Gedragsvoorspelling is ook 'n uitvloeisel van doelwitte. Gedragsvoorspelling hou verband met die waarskynlikheid dat 'n gewoonte sal vorm, maar ten einde daardie gewoonte te vorm, moet 'n doelwit aanvanklik teenwoordig wees. Die invloed van doelwitte op gewoontes onderskei gewoontes van outomatiese denkprosesse.
Die volgende is 'n beskrywing van 'n klassieke doelwitdevaluasie-eksperiment (uit 'n Scientific American MIND-webjoernaalinskrywing, Should Habits or Goals Direct Your Life? It Depends) wat die verskil tussen doelwitgerigte en gewoontegedrag demonstreer: "'n Reeks vindingryke eksperimente  wat in die vroeë 1980's deur Anthony Dickinson en kollegas aan die Universiteit van Cambridge in Engeland uitgevoer is, toon duidelike gedragsverskille tussen doelwitgerigte en gewoonteprosesse. In die opleidingsfase is 'n rot geleer om 'n hefboom te trek om kos te kry. In 'n tweede fase is die rot in 'n ander hok sonder 'n hefboom geplaas en het hy kos gekry. Hy is egter siek gemaak wanneer hy die kos eet. Dit het gemaak dat die rot die kos 'devalueer', want hy het die kos met 'n slegte gevoel geassosieer, sonder om die hefboomaksie met daardie gevoel te assosieer. In die toetsfase is die rot in die oorspronklike hok met die hefboom geplaas. (Ten einde verdere leer te voorkom, is geen kos in die toetsfase gegee nie.) Rotte wat 'n indringende opleidingsfase ondergaan het, het voortgegaan om die hefboom in die toetsfase te trek, al was die kos gedevalueer; hulle gedrag is gewoonte genoem. Rotte wat 'n gemiddelde opleidingsfase ondergaan het, het die hefboom geïgnoreer, en hulle gedrag is doelwitgerig genoem. … Doelwitgerigte gedrag word verklaar deur die rot se gebruik van 'n eksplisiete voorspelling van die uitkoms van 'n sekere aksie in sy keuse om 'n aksie uit te voer. As 'n rot die kos wil hê, trek hy die hefboom, want hy voorspel dat die hefboomaksie die kos sal lewer. As die kos gedevalueer is, sal die rot nie die hefboom trek nie. Gewoontegedrag word verklaar deur 'n sterk assosiasie tussen 'n aksie en die situasie waarbinne die aksie uitgevoer is. Die rot trek die hefboom wanneer hy die hefboom sien, nie as gevolg van die voorspelde uitkoms nie."
Senuweeagtigheid
Sekere gewoontes kan as senuweeagtige gewoontes geklassifiseer word. Dit sluit in naelbytery, stotter, snuif en kopstampery. Dit word as simptome van 'n emosionele toestand beskou en is gewoonlik gebaseer op angs, onsekerheid, minderwaardigheidgevoelens en spanning. Hierdie gewoontes word dikwels op 'n jong ouderdom gevorm en kan die gevolg van 'n behoefte aan aandag wees. Wanneer iemand 'n senuweeagtige gewoonte probeer verbreek, is dit belangriker om die oorsaak van die senuweeagtige gevoel te hanteer as die simptoom (die gewoonte self).
Slegte gewoontes
'n Slegte gewoonte is 'n ongewenste gedragspatroon. Algemene voorbeelde sluit in: uitstel, kriewelrigheid, oorbesteding, naelbytery. Hoe gouer 'n mens hierdie slegte gewoontes identifiseer, hoe makliker is dit om daarvan ontslae te raak.
Wilskrag en voorneme
'n Sleutelfaktor in die onderskeiding tussen 'n slegte gewoonte en 'n verslawing of geestesteuring is wilskrag. As 'n persoon beheer oor die gedrag het, is dit 'n gewoonte. Goeie voornemens kan die negatiewe uitwerking van swak gewoontes omverwerp, maar die effek daarvan blyk onafhanklik en bykomend te wees—die slegte gewoontes bly, maar word onderdruk en nie soseer gekanselleer nie.
Eliminering
Daar is baie tegnieke vir die eliminering van slegte gewoontes, bv. die onttrekking van versterkers—die identifisering en verwydering van faktore wat die gewoonte aktiveer en versterk. Die basale ganglia onthou die konteks wat 'n gewoonte sneller, dus kan 'n gewoontes herleef as 'n sneller weer sy verskyning maak. Daar word aanbeveel dat slegte gewoontes so gou moontlik geïdentifiseer en geëlimineer word. Gewoonte-eliminering raak moeiliker met die jare aangesien gewoontes deur herhaling gedurende 'n leeftyd akkumulatief versterk word. Volgens Charles Duhigg is daar vir elke gewoonte 'n siklus wat 'n sein, roetine en beloning insluit. 'n Voorbeeld van 'n gewoontesiklus is: 'n TV-program maak klaar (sein), die persoon loop yskas toe (roetine) en eet iets (beloning). Die sleutel tot gewoonteverandering is om jou sein te identifiseer en jou roetine en beloning aan te pas.
T. D. Crittenden
T. D. Crittenden (27 September 1878 – 17 Februarie 1938) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Hoodlum (1919) en The Old Nest (1921).
Kondoom
’n Kondoom is ’n buisvormige voorbehoedmiddel wat tydens seks oor die penis gedra word. Dit kan ook seksueel oordraagbare infeksies voorkom. Dit word oor die erekte penis afgerol en vang die semen op tydens ejakulasie.
duimnael|280px|links|’n Afgerolde kondoom ter illustrasie. Die kondoom moet oor die erekte penis afgerol word.
As ’n metode van geboortebepeking het kondome die voordeel dat hulle goedkoop is, maklik is om te gebruik, min newe-effekte het en beskerming teen geslagsiektes bied. Met die korrekte gebruik kan swangerskap so min as in 2 persent van gevalle voorkom. Met tipiese gebruik is die kans op swangerskap sowat 18 persent.
Kondome word al langer as 400 jaar gebruik. In die 16de eeu het die Italiaanse geneesheer Gabriele Falloppio ’n verhandeling geskryf oor sifilis, wat in die 1490's die eerste keer in Europa aangemeld is. Dit is die vroegste bekende geskrif oor die gebruik van kondome; dit beskryf hoe ’n linneomhulsel in ’n chemiese oplossing laat lê is en wanneer dit droog was, is dit oor die eikel van die penis getrek en met ’n rekkie op sy plek gehou.
Volgens Falloppio het ’n proeflopie bewys dit beskerm mense teen sifilis.
Van die 19de eeu af is hulle een van die gewildste metodes van geboortebeperking.
Oerknal
Oerknal is die benaming van die algemeen aanvaarde kosmologiese teorie wat gebaseer is op die algemene relatiwiteitsteorie en wat beskryf hoe die heelal 13,8 miljard jaar gelede ontstaan het uit ’n superdigte, dimensielose en ontsettend warm (sowat 1028 K) singulariteit. Volgens die teorie sou ruimte en tyd ook saam met die oerknal ontstaan het. Die teorie is onder meer gebaseer op die waarneming van die voortdurende uitdying van die heelal, veral die rooiverskuiwing van spektraallyne en van die lig van verre sterrestelsels, genoem die Doppler-effek. Die ontdekking van die agtergrondstraling, wat oral in die ruimte teenwoordig is, ondersteun ook die teorie.
Die term Big Bang is die eerste keer in 1950 deur Fred Hoyle gebruik as ’n sarkastiese aanduiding om sy afkeer van die teorie uit te druk. Hoyle was ’n voorstander van die bestendige-toestand-teorie.
Die Afrikaanse naam oerknal is waarskynlik uit Nederlands oorgeneem; die begrip is gemunt deur die Nederlandse sterrekundige, Kees de Jager.
Tydlyn van die heelal
Deur ekstrapolasie, of ’n terugwaartse redenering, met behulp van die algemene relatiwiteitsteorie kan ’n mens aflei die heelal was eens gekonsentreer in ’n punt met ’n oneindige digtheid en temperatuur. Gebaseer op metings van die uitbreiding van tipe 1a-supernovas, van temperatuurwisselings in die kosmiese agtergrondstraling en van die verbandfunksie van sterrestelsels, het die heelal ’n geraamde leeftyd van 13,772 ± 0,059 miljard jaar – volgens nuwe berekeninge in 2013 is dit 13,798 ± 0,037 miljard jaar.
Die eerste fases van die oerknal is die onderwerp van vele spekulasies. In die meeste modelle was die heelal gevul met ’n ontsettend hoë digtheid en ’n enorme temperatuur en druk, en dit het vinnig uitgebrei en afgekoel. Ongeveer 10-37 sekondes in die uitbreiding in het ’n stadiumoorgang ’n kosmiese uitbreiding tot gevolg gehad en die heelal het eksponensieel gegroei. Nadat die uitbreiding geëindig het, het die heelal bestaan uit sowel ’n kwark-gluon-plasma as ander elementêre deeltjies. Temperature was so hoog dat die willekeurige beweging van deeltjies ’n relatiwistiese snelheid bereik het, en deeltjie-antideeltjie-pare van allerlei soorte is voortdurend geskep en in botsings vernietig. Op die een of ander tydstip het ’n onbekende reaksie ’n asimmetrie veroorsaak in die bariongetal, en dit het gelei tot ’n effense oormaat van kwarke en leptone teenoor antikwarke en antileptone – sowat 1 oormatige deeltjie per 30 miljoen. Dit het gelei tot die oorheersing van materie oor antimaterie in die huidige heelal.
Die digtheid en temperatuur van die heelal het bly afneem en daarom het die tipiese energie van elke deeltjie ook afgeneem. Simmetriebrekende stadiumoorgange het die basiese natuurkragte en die parameters van elementêre deeltjies in hul huidige vorm tot gevolg gehad. Ná 10-11 sekondes word die oerknal minder spekulatief aangesien die energieë van deeltjies verlaag het tot waardes wat in eksperimente in deeltjiefisika waargeneem kan word. Op ongeveer 10-6 sekondes het kwarke en gluone gekombineer om barione te vorm soos protone en neutrone. Die klein oormaat van kwarke teenoor antikwarke het gelei tot ’n klein oormaat van barione teenoor antibarione. Die temperatuur was nou nie meer hoog genoeg om nuwe proton-antiproton-pare te vorm nie (dieselfde geld vir neutrone-antineutrone), dus het daar skielik ’n massavernietiging plaasgevind wat net 1 uit 1010 van die oorspronklike protone en neutrone oorgelaat het, en geen van hul antideeltjies nie. ’n Soortgelyke proses het by 1 sekonde plaasgevind vir elektrone en positrone. Ná hierdie vernietiging het die oorgeblewe protone, neutrone en elektrone nie meer teen ’n relatiwistiese snelheid beweeg nie en is die energiedigtheid van die heelal oorheers deur fotone (met ’n klein groep neutrino's).
’n Paar minute in die uitbreiding in, toe die temperatuur ongeveer 1 miljard kelvin was en die digtheid ongeveer soos dié van lug, het neutrino's met protone gekombineer om die heelal se deuterium- en heliumatoomkerns te vorm in ’n proses wat oerknal-nukleosintese genoem word. Die meeste protone het ongepaard gebly as waterstofkerns. Namate die heelal afgekoel het, het die rusmassa-energiedigtheid van materie begin om die straling gravitasioneel te oorheers. Ná sowat 379 000 jaar het die elektrone en kerns gekombineer om atome (meestal waterstof) te vorm; sodoende het die straling ontkoppel geraak van materie en grotendeels ongehinderd verder deur die ruimte beweeg. Hierdie straling staan bekend as die kosmiese agtergrondstraling.
Die samestelling en werking van donker materie is onbekend, asook die verband daarvan met die standaardmodel van deeltjiefisika.
Northcliff
Northcliff is 'n welgestelde en eksklusiewe voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Die voorstad is geleë op Northcliffrif, wat aan die een kant 'n uitsig bied oor die sentrale sakegebied en aan die ander kant van die boomryke noordelike voorstede. Northcliff se groot wonings is teen 'n steil helling van die heuwel geleë en grens aan die Randburgse voorstede Fairland, Blackheath, Cresta en Berario.
Oerknal
Tydlyn van die heelal
Al hierdie kosmiese verskynsels ná die uitdyingstydperk kan beskryf word deur die Lambda-CDM-model, wat die onafhanklike terreine van kwantummeganika en Einstein se algemene relatiwiteit gebruik. Daar is egter geen model om die gebeure voor ongeveer 10-15 sekondes te verklaar nie. Klaarblyklik is ’n nuwe teorie van kwantumswaartekrag nodig om deur dié grens te breek. ’n Begrip van dié vroegste fase van die geskiedenis van die heelal is tans een van die grootste onopgeloste probleme in natuurkunde.
Northcliff
Onlangs is daar strate met toegangsbeheer afgesper om meer sekuriteit en eksklusiwiteit aan inwoners van Northcliff te bied. Northcliff is geleë in streek B van die Stad Johannesburg Metropolitaanse Munisipaliteit.
Oerknal
Dinamiese vs. statiese heelal
Voordat die teorie van die oerknal geformuleer is, het die meeste mense geglo die heelal is staties; met ander woorde dit het altyd, en sal altyd, bestaan. Volgens die swaartekragwet van Isaac Newton sou só ’n heelal egter ineenstort. Newton het hierdie probleem erken, maar probeer om die algemene veronderstelling te behou deur in ’n briefwisseling met Richard Bentley te sê as die materie in die heelal gelykmatig in ’n oneindige ruimte versprei is, sou daar geen middelpunt wees waarheen alle materie sou kon instort nie.
Albert Einstein het ook gemeen die heelal is staties, maar uit sy algemene relatiwiteitsteorie blyk onomstootlik dat die heelal óf moet uitdy óf moet ineenstort. Hy het toe veronderstel dat ’n kosmologiese konstante die ineenstorting teenwerk.
Northcliff
Geografie
Northcliffrif (ook bekend as Aasvoëlkop vanweë die kranse wat deur hierdie roofvoëls bewoon was voordat dit verstedelik is) word al meer as 250 000 jaar lank deur mense bewoon. Op 1807 meter is die rif die tweede hoogste punt in Johannesburg, een meter laer as die Observatory-heuwel. Dit het drie plantegroeisones en word deur baie verskillende diere bewoon.
Oerknal
Dinamiese vs. statiese heelal
Daarteenoor het mense soos die Nederlandse sterrekundige Willem de Sitter, die Rus Alexander Friedmann en die Belg Georges Lemaître geglo die heelal is wel aan die uitdy.
Northcliff
Ekonomie
Northcliff word bedien deur Cresta Shopping Centre, een van die grootste winkelsentrums in Johannesburg wat op die grens van Northcliff in die voorstad Cresta geleë is. Ander kleiner voorstedelike winkelkomplekse is binne maklike toegang, byvoorbeeld Northcliff Corner, The Verdi Centre, Heathway Square en Home Living Design Centre.
Onderwys
Hoewel dit in Blackheath geleë is, gee die voorstad sy naam aan die Northcliff High School asook Northcliff Primary School.
Oerknal
Dinamiese vs. statiese heelal
In 1948 is die "warm oerknalteorie" deur George Gamow saam met Ralph Alpher en Robert Herman geformuleer. Die teorie beskryf hoe die heelal ontstaan het uit ’n warm, puntvormige begin (singulariteit).
Die teorie beskryf noukeurig watter elemente ná 1 sekonde gevorm het en in watter verhoudings. Alpher en Herman het verder voorspel dat die straling van die oerknal nou nog aanwesig sou moes wees. Hierdie kosmiese agtergrondstraling is in 1964 deur Arno Allan Penzias en Robert Woodrow Wilson ontdek.
Vaaldissel
Die vaaldissel (Berkheya fruticosa (L.) Ehrh.) is 'n plant wat inheems aan die sukkulente Karoo van Namibië en Suid-Afrika is.
Dit is 'n meerjarige meso-chamaefiet wat 15-25 cm hoog word. Dit het stekelrige blare en kry asterblomme wat donkergeel is.
Drew Barrymore
Drew Barrymore (22 Februarie 1975-) is ’n Amerikaanse aktrise wat as kind beroemd geraak het in die fliek ET. Sy kom uit ’n bekende akteursfamilie — haar oupa was John Barrymore, wat in die 1920’s en 1930’s bekend was. Haar pa was John Drew Barrymore. Van haar ander flieks sluit in The Wedding Singer, 50 First Dates en die Charlie’s Angels-reeks.
In 2010 wen Barrymore 'n Golden Globe vir haar rol as Little Edie in die TV-film Grey Gardens. Daarnaas palm sy meer as 25 ander pryse in, waaronder 'n Saturn Award vir beste aktrise in 1999 (vir die tragikomedie Ever After), 'n Satellite Award en 'n Screen Actors Guild Award (albei vir Grey Gardens).
In 2004 is 'n ster op Hollywood se Walk of Fame vir haar aangelê. Op 25 April 2007 het People Magazine haar as die mooiste vrou ter wêreld aangewys.
America Olivo
America Olivo (gebore 5 Januarie 1978) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Friday the 13th (2009), Bitch Slap (2009), en Mission: Impossible - Rogue Nation (2015), en in die televisiereeks Chicago P.D. (2014).
TSV Germania Windeck
TSV Germania Windeck is 'n sportklub uit Windeck in die deelstaat Noord-Rynland-Wesfale in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling.
Die klub het in 2009 ontstaan met die samesmelting van FC Germania Dattenfeld, ''1. Windeck FC en TSV Dreisel''. Laasgenoemde twee klubs is beide in 1919 gestig en het altyd in die laer ligas meegeding. FC Germania Dattenfeld is in 1910 gestig en het die grootste deel van sy geskiedenis in die laer ligas deurgebring. Aan die begin van die 1990’s het dit nog op die laagste vlak in die Kreisliga C meegeding, toe die klub se fortuin begin verander het met die toetrede van 'n nuwe hoofborg. Dit het die eerste keer in 1999 op die Duitse sokkerradar verskyn met 'n promosie na die Landesliga. In 2001 is daar na die Verbandsliga gepromoveer en in 2007 het die klub sy grootste prestasie behaal deur na die Oberliga promosie te kry. Behalwe sokker, het die klub ook afdelings vir judo, tennis, gimnastiek en vlugbal.
Khoisan-tale
Die Khoisan-tale is 'n taalgroep wat klikgeluide gebruik en nie tot die Afro-Asiatiese, Niger-Kongo- of Nilo-Sahariese tale behoort nie. Dit is oorwegend in Suider-Afrika met Angola, Botswana, Namibië en Suid-Afrika asook in Tanzanië versprei. Die Khoisan-tale vorm geen genetiese eenheid (taalfamilie) nie, maar bestaan uit minstens drie taalfamilies en sommige geïsoleerde tale.
Khoisansprekende volke sluit in die Khoikhoi, San, Damaras en Namas, waarvan die laaste twee Nama as moedertaal gebruik. In Tanzanië word daar ook die Hadza en Sandawe aangetref.
Voor die migrasie van die Bantoevolke het Khoisanvolke ook in verder noordelike dele van Afrika gewoon. Van die Khoisan het sommige Bantoetale se klikgeluide oorgeneem, maar hulle word nie tot die Khoisan-tale gereken nie, omdat hulle tot 'n ander taalfamilie behoort. Bekende voorbeelde hiervan is tale soos Noord-Ndebele, Suid-Ndebele, Swazi, Xhosa en Zoeloe (almal tale binne die Nguni-taalfamilie).
Boo!
Boo! is 'n Suid-Afrikaanse musiekgroep wat vanaf 1997 tot 2004 aktief was.
Biografie
Boo! het die Suid-Afrikaanse musiekbedryf in Oktober 1997 betree met 'n ietwat eienaardige maar tog ook 'n hoofstroom klank. Die groep beskryf hul musiek as "Monki Punk" aangesien hulle weg beweeg van die normale kombinasie van bas, dromme en kitaar en dan ook die kitaar vervang met klanke van onder andere 'n klawerbord. Hierdie "wanordelike" klank was egter nie die gevolg van woede nie. Dit het eerder ontstaan uit die self-tevrede vryheid van om teenoorstaande menslike gevoelens uit te druk. Die boodskap wat uit die musiek kom is om te verbly en te jubel oor die meervoudigheid van menslike natuur.
Van die begin af het Boo! hul aanhangers meer as net 'n vertoning gebied. Chris Chameleon het voorgekom as een of ander buite-planetiese gedaante, misterieus asook geweldig passievol, wat met die gehoor gekommunikeer het deur vreemde klanke wat Ampie Omo dan vertaal het. Hul liedjies was kort en kragtig en het 'n wye spektrum van menslike natuur aangeraak sommer in die ruimte van net een liedjie.
In 1999 het hulle hul eerste internasionale toer na Australië onderneem. Hulle het verder ook Londen deur getoer in die eerste twee weke van November 1999 en die VK, Holland en Duitsland in April en Mei in 2000. In Augustus en September het hulle weer die VK, Holland en Duitsland aangepak, maar ook bestemmings soos België en die V.S.A. daarby gevoeg. Hulle het ook die Smashing Pumpkins op hul Suid-Afrikaanse toer in 2000 bygestaan. In 2001 het hulle Holland, België, Suid-Afrika, Swaziland, Kenia, VK asook die VSA op 'n gereelde basis besoek.
'n Paar interessante feite oor Boo!
Boo! verskyn op die volgende versamelings
Boo! het by 'n gemiddeld van 150-200 vertonings per jaar opgetree.
Boo! het al by die volgende internasionale feeste opgetree:
Boo! het al optredes by al die feeste van Suid-Afrika gehad, insluitende:
Callyspongia spinifera
Callyspongia spinifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Carter.
Sophia Gray
duimnael|regs|200px|Sophia Gray.
Sophia (Sophy) Gray (Easington, Yorkshire, Engeland, 5 Januarie 1814 – Bishopscourt, Kaapstad, Kaapkolonie, 27 April 1871) was ’n Suid-Afrikaanse argitek, kunstenaar, Anglikaanse sekretaresse en boekhouer van Britse herkoms wat verantwoordelik was vir die ontwerp van minstens 35 Anglikaanse kerke in Suid-Afrika, hoewel geen van haar planne behoue gebly het nie.
As eggenote van die Kaap se eerste Anglikaanse biskop, Robert Gray, het sy die bisdom, wat gestrek het tot in die Oranje-Vrystaat en Natal en selfs tot op Tristan da Cunha en St. Helena, help vestig, sy geldsake gereël en sy kerke, skole en ander geboue ontwerp of bestaande ontwerpe by plaaslike omstandighede aangepas. Sy was ook verantwoordelik vir die organisasie van sinodes, vergadering en amptelike geleenthede en het noukeurig rekord daarvan gehou. Sonder haar voortdurende raad en praktiese bystand sou biskop Gray nie sy monumentale taak kon bemeester nie. Met haar en haar man se koms na die Kaap die Goeie Hoop was daar net 10 Anglikaanse kerke, maar onder hul bekwame leiding het dit binne 25 jaar tot 63 vermeerder.
Herkoms en lewe in Engeland
Sophia Gray was die vyfde kind van die landheer Robert Wharton Myddleton van Durham en Yorkshire en sy tweede vrou, Elizabeth Sophia Pococke. Sy en haar twee suster het grootgeword in ’n begaafde gesin wat landgoedere in North Riding en Durham besit het. Hulle was wel belese en reeds van ’n vroeë ouderdom bedrewe ruiters, eienskappe wat hul vriendskap met die jong eerw. Robert Gray aangewakker het.
Ná ’n ses maande lange verlowing is Sophia op 6 September 1836 getroud met eerw. Gray, rektor van Whitworth, Durham. Hul huwelik het haar ’n voorsmakie van hul lewe saam gegee toe Sophia en Robert te perd besoek afgelê het aan familie-eiendom in twee counties. Uit dié huwelik is een seun en vier dogters gebore, van wie een, Sophia Louis (21 September 1837 – 4 November 1869) getrou het met eerw. Edward Glover, die eerste hoof van die Zonnebloem-kollege in Kaapstad en later aartsdeken van George.
In 1846 het Sophia by haar man aangedring om die beroep na die bisdom aan die Kaap die Goeie Hoop te aanvaar nadat hy op 'n kortlys van drie geplaas is om nuwe koloniale bisdomme tot stand te bring. So het die gesin op 20 Desember 1847 aan boord van die Persia na die Kaap vertrek, waar hulle op 24 Februarie 1848 aangekom het. Omdat hulle gewoond was aan die hoë lewenspeil wat biskoppe destyds geniet het, onder meer ’n episkopale paleis, het die Grays na die Kaap verhuis met ’n klein geselskap bediendes, meubels en selfs ’n episkopale koets. Sy aanstelling aan die Kaap was grootliks te danke aan die vrygewigheid van die filantropiese miljoenêres Angela Burdett-Coutts, wat geld geskenk het vir die koloniale bisdom.
Aan die Kaap
duimnael|regs|270px|Die Anglikaanse kerk St. Peter op [[Cradock, opgerig in 1857.]]
duimnael|270px|links|Die Anglikaanse kerk All Saints in [[Uniondale se hoofstraat.]]
duimnael|links|270px|Die [[Belvidere Holy Trinity-kerk, Knysna.]]
Kort ná hul aankoms het Sophia op Protea (Boschheuwel), Claremont, die biskoplike woning in ’n huurhuis ingerig en haar aan die geestelike, finansiële en administratiewe pligte van die Kaapstadse bisdom gewy. Sy het ook onderrig in die Sondagskool gegee en ’n aandskool vir bruin mense op die landgoed gereël. Uit die skooltjie wat sy op die landgoed begin het vir die opvoeding van haar eie en vriende en bure se kinders, het die spog- privaat seunskool Biskoppe mettertyd ontstaan.
Reeds in Engeland het sy baie belanggestel in die Gotiese argitektuur. Die Grays het planne en skets uit Engeland met hulle saamgebring van kerkboukuns wat geskik sou wees dat Sophia Gray dit kon aanpas by plaaslike omstandighede en die beskeie behoeftes van nuwe gemeentes. Hoewel sy geen formele opleiding in die argitektuur gehad het nie, kon sy in Suid-Afrika haar belangstelling in kerkargitektuur prakties toepas in die ontwerp van kapelle, kerke en pastorieë. Daar was waarskynlik meer as 50 sulke geboue, waarvan baie vandag nog bestaan en wat van 1848 af opgerig is as deel van die Anglikaanse Kerk se omvangryke gemeente-uitbreidingsprogram onder leiding van biskop Gray. Van haar mees tipiese, tydlose Gotiese kerke is dié op Caledon, Knysna, die St. Mark-katedraal in George, Pietermaritzburg se Anglikaanse katedraal en die St. Saviour-kerk in Claremont, Kaapstad, wat sedertdien ingrypend verander is. Verreweg die meeste van haar kerke was in die Gotiese herlewingstyl, gekopieer en aangepas van ontwerpe van Engelse kerke. Dié kerke is dikwels opgerig met gedresseerde klip en was soortgelyk aan die kerke van die middel 19de-eeuse Engeland. Hoewel sy vir die kerke se ontwerp verantwoordelik was, het sy blykbaar die tegniese vaardighede kortgekom om die planne self te teken en het sy die hulp van G. Evans, 'n siviele ingenieur, hierin gehad, ten minste in sommige gevalle.
Wanneer sy af en toe wel kon ontspan, het sy potlood- en waterverfsketse gemaak van argitektoniese belang. Meer as 150 daarvan kan nog nagespoor word. Sy het ’n aangebore tekentalent gehad en landskappe duidelik en presies geskets. Lewenslank het sy sketse gemaak waar sy ook al gereis het en so ’n aanskoulike rekord van haar reise gehou.
In September 1849 het sy haar eggenoot so ver as Plettenbergbaai op huisbesoek vergesel en, afgesien van sy toer van nege maande in 1850 en sy reis na Tristan da Cunha, daarna elke huisbesoek in die uitgebreide bisdom meegemaak. Sy was ’n bedrewe ruiter en het haar man selfs tot in die Oranje-Vrystaat en Natal vergesel. Sy het die bouers bestraf waar nodig, tegniese probleme uitgestryk en, indien nodig, die raad van die landmeter-generaal, Charles Bell, ingewin. Hoewel sy tydens hierdie reise baie ontberings moes verduur, het sy 'n intieme kennis van sowel die land as die administrasie van die Anglikaanse Kerk opgedoen, en haar eggenoot voortdurend van raad bedien. In haar lywige brieweboek kom 'n mens talle van die destyds bekende en kleurryke persoonlikhede teë, byvoorbeeld John Montagu, David Livingstone, lady Grey en die Xhosa-profetes Nonquase.
Op sy toer in 1850 na die buitedistrikte het biskop Gray van sy vrou se kerkplanne met hom saamgeneem vir die kerke wat hy op die afgeleë dorpe in die vooruitsig gestel het en talle briewe aan haar geskryf waarin hy haar ingelig het oor die probleme met plaaslike boukomitees.
Toe Protea in 1851 aangekoop en tot Bishop's Court verdoop is, het sy die landgoed van 120 ha as 'n lonende onderneming bestuur. Tydens haar man se biskoplike besoeke aan Brittanje het sy toere beplan en gehelp om geld vir die bisdom in te samel; aan die Kaap het sy die Sinode georganiseer en die tertafellegging van verslae en statistiek asook die notules van vergaderings gehanteer. Hierdie bedrywighede het haar vanselfsprekend verhinder om aan die sosiale lewe deel te neem, alhoewel sy alom bekend was as 'n knap gasvrou. Sy het ook noukeurig boekgehou van al die sake wat met die bisdom verband gehou het en self tyd ingeruim om haar man aan die slaap te lees.
Haar doelgerigte ondersteuning van haar eggenoot se beleidsrigtings (wat sy sterk beïnvloed het) het hom in staat gestel om talle moeilikhede te oorbrug, byvoorbeeld die geval van die geskil oor biskop J.W. Colenso, en sy het Gray oor die algemeen gehelp om die Church of the Province of South Africa te konsolideer.
St. George-kerk, Knysna
duimnael|links|270px|Die Anglikaanse kerk St. George, [[Knysna.]]
John Rex het die hoeksteen van dié kerk in 1849 gelê. Dis gebou op grond wat sy vader, George Rex, die stigter van Knysna, geskenk het. Bouwerk het in 1850 begin en was gegrond op ’n plan wat Sophia Gray aangepas het by die plaaslike gemeente se behoeftes. Dis so ontwerp dat die basiese kerk later vergroot kon word namate die lidmate toegeneem het. Dit het toe nie gebeur nie omdat ’n nuwe kerk in 1919 gebou is, maar die oue behoue gebly het. Dis ingewy op 30 Oktober 1855.
All Saints, Somerset-Oos
duimnael|regs|270px|Die All Saints-kerk, [[Somerset-Oos (1854).]] Tydens sy reise deur die Oostelike Provinsie in 1848 het biskop Gray besoek aan Somerset gebring. Die tekort aan predikante het hom ontstel, want op sy reis van sowat 1 500 km deur die destydse Kaapkolonie het hy net een van sy kerk se predikante teëgekom. Hy het toe gereël dat 20 Anglikaanse predikante uit Engeland emigreer en omdat hy geglo het dat daar genoegsame Engelse setlaars in die kolonie was, het hy ook onderneem om die gebied van 'n geskikte rektor te voorsien. Sowat sewe jaar later, in 1855, is die klein Anglikaanse kerk (volgens Sophia Gray se plan) en die Anglikaanse kerkhof (in Pauletstraat) ingewy. Die kanselruimte en die konsistorie is in 1883 by die oorspronklike gebou aangebou. Die All Saints-kerk het pragtige gedenkventers. Belanghebbendes probeer om dit tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar te kry.
St. Saviour, Claremont
Die behoefte aan 'n gemeentelike kerk vir Claremont, waarbinne die biskopwoning Protea (die ou Boschheuwel wat later Bishopscourt geword het) geval het, het geruim tyd reeds bestaan toe Sophie Gray die plan vir die kerk opgetrek het. 'n Geskikte perseel is uitgesoek en die grond geskenk deur ene Rice Jones. Die fondamente is gegrawe en die bouwerk kon in September 1850 begin. Die oorspronklike St. Saviour-kerk was net groot genoeg om 40 tot 50 kerkgangers te huisves. Gray het die Engelse argitek Willliam Butterfield (1814–1900) geken en een van sy standaardplanne gebruik. Die boukoste het sowat £625 beloop. Die stene het gekom uit 'n groef sowat 15 km vanaf die kerk, wat indertyd beskryf is as "'n baie fraai Gotiese Episkopale kerkie". Sophie Gray het amper elke dag van Protea af na Claremont gestap of gery om die bouwerk te inspekteer en teen 13 November 1850 het die bouwerk genoegsaam gevorder sodat die hoeksteen gelê kon word. St. Saviour is ingewy tydens Paasfees 1854.
Ná die koms van die spoorlyn het die woonbuurte van Claremont aansienlik ontwikkel en is besluit om die kerk te vergroot as 'n huldeblyk aan Sophy en Robert Gray wat onderskeidelik in 1871 en 1872 enkele maande ná mekaar oorlede is. Butterfield het weer die plan voorsien en het die twee plaaslike argitekte, Adolphus Ackermann en Thwaites, van breedvoerige raad bedien. Die aanbouings het die kloktoring ingesluit en biskop het die inwyding op 22 Oktober 1880 waargeneem. Aan die einde van die 19de eeu het die kerk weer ontoereikend geword vir die immergroeiende gemeente. Die biskoplike argitek sir Herbert Baker het die plan vir die tweede vergroting van St. Saviour voorsien, wat die sloping van Gray se oorspronklike gebou behels het sodat die kerk herbou kon word volgens sy ontwerp. Sy plan is uitgevoer en amper niks van die oorspronklike kerkie het oorgebly nie. Die nuwe St. Saviour-kerk is ingewy op 17 April 1904.
St. Mark-katedraal, George
duimnael|links|270px|Die St. Mark-katedraal in [[George is in die vroeë 1900's aansienlik vergroot en verander.]] Sophy Gray het die hoeksteen van die kerk wat sy self beplan het op 23 Oktober 1849 in gietende reën gelê. Haar model was die vroeë Engelse kerk in Littlemore, Oxfordshire. Skotse messelaars, wat biskop Gray spesiaal vir die oprigting van nuwe kerke na die Kaap laat kom het, was verantwoordelik vir die bouwerk, onder andere Alexander Bern, Alexander en Colin Lawrence en die bedrewe skrynwerker William Page. Aanvanklik het die St. Mark-kerk net uit 'n basies ontwerp bestaan. Met die inwyding in 1850 het biskop Gray opgemerk: "Dis verblydend om te sien hoe ons ou Engelse kerke in hierdie land herhaal word." Eers in 1911 het St. Mark die status van 'n katedraal verkry en tydens die vroeë 20ste eeu is talle verbouings en veranderings deur F.K. Kendall, 'n vennoot in die argiteksfirma van sir Herbert Baker, die biskoplike argitekte, uitgevoer.
St. Augustine-kerk, Fraserburg
duimnael|regs|270px|Die Afrikaanse Protestantse kerk, [[Fraserburg, in 1870 opgerig as die Anglikaanse kerk St. Augustine volgens Gray se plan.]] Die Engelssprekende bevolking van die Karoodorp Fraserburg was altyd betreklik klein, maar reeds in die eerste twee dekades van die dorp se bestaan het hulle hul eie Anglikaanse gemeente tot stand gebring. Die kerkie is in 1870 opgerig deur Adam Jacobus Jacobs en is dus een van Sophy Gray se laaste ontwerpe en ook een van dié wat nie in later jare vergroot is nie. 'n Jaar op twee later het biskop Gray self die kerkie ingewy. Op 27 September 1963 het Die Burger as volg berig oor die moontlik sloping van die kerkie. "Hierdie kerkie van St. Augustinus staan langs een van Fraserburg se strate wat verbreed moet word. Presies die helfte van die gebou staan in die pad. Die gemeente bestaan al langer as 'n eeu sedeer die dae toe die Korannas nog in dié geweste geswerf het. Die gemeente het ook sendingwerk onder hulle gedoen. Op Fraserburg was vroeë so 'n groot Engelse gemeenskap dat die kerk in 1870 gebou is. ou is net vier lidmate oor. Die gemeente is van Beaufort-Wes af bedien. Die dominee het te perd gery en langs die pad huisbesoek gedoen. As die straat verbreed word, sal die geboutjie gesloop moet word en die gemeente het nie geld om 'n nuwe kerk te bou nie."
Dié moontlike sloping is afgeweer, maar nadat die gemeente ophou bestaan het, het die Afrikaanse Protestantse Kerk die gebou oorgeneem en in 'n stadium sowat 80 lidmate gehad, wat teen 2014 teruggesak het tot net sowat 30, hoewel hulle nog gereeld in die kerkie bymekaarkom vir eredienste.
Jimmy Nail
Jimmy Nail (gebore 16 Maart 1954) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Evita (1996) en Still Crazy (1998), en in die televisiereeks Spender (1991).
Ichiro Hosotani
Ichiro Hosotani (細谷 一郎) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Harry Crocker
Harry Crocker (2 Julie 1893 – 23 Mei 1958) was 'n Amerikaanse akteur en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Becky (1927), Tillie the Toiler (1927), South Sea Love (1927), en The Circus (1928).
Vrystaatse Goudveld
Die Vrystaatse Goudveld het eers na die Tweede Wêreldoorlog ontwikkel alhoewel goud reeds in April 1938 ontdek is. Dit het aanleiding gegee tot groot ontwikkeling in die streek.
Agtergrond
Ná die ontdekking van goud in die Witwatersrand in die 1880's het geoloë geweet dat die hoofrif na die weste en ooste strek maar op groot diepte. Op daardie stadium was die tegnologie nog nie beskikbaar om so diep prospekteerswerk te doen of te myn nie. In die 1930's het nuwe geofisiese prospekteersmetodes verseker dat die diep goudriwwe ook ontdek kon word. Die myne in die omgewing van Klerksdorp en Carletonville kon begin word danksy die sukses van die nuwe metodes.
Die Vrystaat
In die 1890's het die handelaar Gustav Furst 'n winkeltjie op die plaas Zoeten Inval gehad. Dit was 13 km noord van waar Odendaalsrus vandag is. Furst het 'n kwartsaar aan 'n prospekteerder, Archibald Megson, uitgewys. Megson met sy vennote Donaldson en Haines het 'n ingangstonnel gesink en goud gevind. Dit was egter nie genoeg om die belangstelling van potensiële finansiers te prikkel nie. Donaldson en Haines het toe monsters saam met hulle geneem op die skip Drummond Castle na Londen. Die skip het egter naby Ouessant ( Ushant) vergaan op 16 Junie 1896. Dit was die einde van die poging en Furst het van die toneel verdwyn.
In die vroeë 1930's het Megson daarin geslaag om Allan Roberts, 'n amateurgeoloog en tandtegnikus, in die rif en ingangstonnel te interesseer. Megson is uitgekoop deur Roberts, wat die maatskappy Wit Extensions begin het. In 1933 het Roberts 'n gat van 1 263 m naby die ingangstonnel op die plaas Aandenk geboor. Dit het niks opgelewer nie en die maatskappy het tot niet gegaan. Die poging is gevolg deur ander, bv. Western Holdings en 'n maatskappy van Hans Merensky.
'n Hongaarse geoloog, Oscar Weiss het met nuwe tegnologie en instrumente wat hy self ontwerp het, 'n plek op die plaas St. Helena aangedui. In April 1938 het hy goud op 'n diepte van 737 m raakgeboor. Die bepaling was meer as 'n halwe ons goud per ton erts wat verwerk is. Ongelukkig het die Tweede Wêreldoorlog uitgebreek en verdere prospekteerswerk het tot stilstand gekom.
Na die Tweede Wêreldoorlog het verskeie mynmaatskappye Odendaalsrus oorstroom en binne 'n jaar is meer as 500 gate geboor. Op 16 April 1946 is die groot ontdekking op die plaas Geduld gedoen. 'n Boorman met die naam van Lucky Hamilton het in die dertiende gat wat hy geboor het op 'n diepte van 1 200 m goud ontdek. Die monster uit die boorkern het 62 ons goud per ton erts verwerk opgelewer – een van die rykste riwwe ter Wêreld.
Gevolge
Die ontdekking van die rif het gelei tot die totstandkoming van die stad Welkom en die dorp Riebeeckstad, terwyl dorpe soos Odendaalsrus, Allanridge en Virginia ongekende groei beleef het. Water is uit die Vaaldam gelei na die streek en nuwe paaie en spoorlyne aangelê om die gebied te bedien. Myne wat gestig is, is:
Woordeboek
'n Woordeboek is 'n naslaanboek waarin die betekenis van die woorde van 'n sekere taal, of 'n sekere aspek van 'n taal, weergegee word.
Vrystaatse Goudveld
Die Streek
Die volgende dorpe is deel van die Vrystaatse Goudveld:
Woordeboek
Soorte woordeboeke
Daar kan tussen verskillende soorte woordeboeke onderskei word:
Tweetalige woordeboek
Die tweetalige woordeboek of vertalende woordeboek is die oudste soort woordeboek. Hierdie woordeboeke het ten doel om die betekenis van woorde van 'n vreemde taal in 'n taal weer te gee wat die raadpleger verstaan. Reeds in die middeleeue het daar al vele woordeboeke bestaan wat min of meer soos woordelyste opgestel is en ten doel gehad het om mense Latyn te leer. Sedert die einde van die middeleeue het daar ook woordeboeke vir moderne vreemde tale soos Frans en Hoogduits verskyn. Daar is gewoonlik twee dele in sulke woordeboeke: een deel vir die vertaling vanuit die vreemde taal en een deel vir vertaling in die vreemde taal. Gelykmatig
Verklarende woordeboek
Die verklarende woordeboek is tans ongetwyfeld die mees geraadpleegde woordeboeksoort. Hierin word 'n groot aantal woorde van die moedertaal van die samesteller aangetref, en die betekenis van elke woord word in dieselfde taal omskryf. Die bekendste Afrikaanse verklarende woordeboek is die Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal.
Veldgespesialiseerde woordeboek
Die veldgespesialiseerde woordeboek of vakwoordeboek gee nie die woordeskat van 'n taal weer nie, maar slegs die vaktaal van 'n bepaalde groep mense, gewoonlik mense wat dieselfde vak beoefen. Daar bestaan beide verklarende woordeboeke en vertalende woordeboeke in hierdie kategorie.
Etimologiese woordeboek
Die etimologiese woordeboek verduidelik die etimologie of herkoms van woorde.
Ontwerp
'n Ontwerp is 'n plan of spesifikasie vir die konstruksie van 'n voorwerp of stelsel of vir die implementering van 'n aktiwiteit of proses, of die resultaat van daardie plan of spesifikasie in die vorm van 'n prototipe, produk of proses. Die aktiwiteit is om 'n ontwerp te ontwikkel. In sommige gevalle kan die direkte konstruksie van 'n voorwerp sonder 'n eksplisiete voorafgaande plan (soos handwerk, sommige ingenieurswerke, kodering en grafiese ontwerp) ook as 'n ontwerpaktiwiteit beskou word. Die ontwerp moet gewoonlik aan sekere doelstellings en beperkinge voldoen, kan estetiese, funksionele, ekonomiese of sosio-politieke oorwegings in ag neem, en daar word verwag dat dit met 'n sekere omgewing sal omgaan. Belangrike voorbeelde van ontwerpe sluit argitektoniese bloudrukke, ingenieurstekeninge, sakeprosesse,stroombaandiagramme en naaldwerkpatrone in.
Algemeen
'n Ontwerp kan bestaan uit byvoorbeeld 'n teksbeskrywing, 'n rekenaarondersteunde ontwerpmodel, 'n tekening, 'n patroon of 'n skaalmodel.
Afhangend van die onderwerp, word 'n voorvoegsel by die woordontwerp gevoeg soos byvoorbeeld;