cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Charles Taylor
Taylor is gebore in Arthington, Montserrado County, Liberië, en Taylor studeer aan die Verenigde State voordat hy na Liberië terugkeer om in die Samuel Doe-regering te werk. Nadat hy deur hom op aanklagte van verduistering gedeporteer is, ontsnap hy uit die gevangenis in Massachusetts, klim op 'n heining en bereik uiteindelik Libië, waar hy deur Muammar al-Gaddafi as 'n guerilla opgelei word. Hy keer in 1989 terug na Liberië as hoof van 'n Liberies-gesteunde rebellegroep, die National Patriotic Front of Liberia, om die Doe-diktatuur omver te werp en die Eerste Liberiese Burgeroorlog (1989-1996) te begin. Na die marteling en moord op Samuel Doe, het Taylor beheer oor 'n groot deel van die land verkry en een van Afrika se mees prominente krygsbeamptes geword. Na 'n vredesooreenkoms wat die oorlog beëindig het, is Taylor in 1997 verkies tot president.
Veskuldiging
Op 28 Maart 2006 het die Nigeriese regering berig dat die voormalige Liberiese president vermis word van waar hy in Calabar gewoon het, en diegene wat verantwoordelik was vir sy veiligheid, is gearresteer. Die Nigeriese owerhede het ingestem om Taylor uit te lewer, maar het gewag op 'n uitleweringsbevel na sy vaderland of Sierra Leone, waar hy deur 'n spesiale VN-geregshof verhoor sou word. Op 29 Maart word hy gearresteer terwyl hy probeer het om die grens van Kameroen oor te steek ten einde sy uitlewering te fnuik.
Eduard die Belyer
Eduard die Belyer (Engels: Edward the Confessor; ca. 1003 – 5 Januarie 1066) was een van die laaste Angel-Saksiese konings van Engeland. Hy het sy halfbroer Hartaknoet opgevolg en het van 8 Junie 1042 tot op 4 Januarie 1066 regeer. Hy word in die algemeen beskou as die laaste koning van die Huis van Wessex. Die laaste monarg is eintlik Edgar die Adeling, wat in 1066 vir ’n kort rukkie as koning uitgeroep is. Hy is egter nooit gekroon nie en het net sowat agt weke regeer.
Charles Taylor
Veskuldiging
Na kommer oor die moontlike destabilisering van Sierra Leone deur die teenwoordigheid van Taylor, is daar weke later besluit dat sy verhoor in die Internasionale Strafhof in Den Haag sou plaasvind, op voorwaarde dat hy in 'n ander land sy gevangenisstraf sou uitdien. Hierdie kwessie het die verhoor vertraag, totdat Brittanje op 15 Junie ingestem het om Taylor daar in die tronk te hou indien hy skuldig bevind sou word.
Eduard die Belyer
In Normandië
Eduard was lank in Normandië in ballingskap en dit het daartoe gelei dat Normandiese konings lank oor Engeland regeer het ná sy opvolger, Harold Godwinson, se kort bewind.
Charles Taylor
Veskuldiging
In Mei 2012 is hy skuldig bevind aan misdade teen die mensdom, waaronder die gebruik van kindersoldate, marteling, slawerny, oorlogsverkragting, en is tot 50 jaar gevangenisstraf gevonnis.
In Oktober 2021 het Charles Taylor, wat in 2012 tot 50 jaar tronkstraf gevonnis is vir misdade teen die mensdom vir sy rol tydens die burgeroorlog in Sierra Leone, 'n klag teen Liberië ingedien vir "nie-betaling van sy aftrede". Hierdie klagte is by die Hof van Justisie van die Ekonomiese Gemeenskap van Wes-Afrikaanse State (ECOWAS) ingedien.
Eduard die Belyer
In Normandië
Toe sy pa, koning Ethelred II in 1013 voor die Dene gevlug het, het sy ma, Emma van Normandië, die koningsgesin na Normandië geneem – sy was die suster van hertog Richard van Normandië. Ná die dood van haar man is sy getroud met die Deense koning Knoet die Grote, wat intussen ook koning van Engeland geword het.
In die kwarteeu dat Eduard in Normandië was, het hy baie kontakte opgebou. Hy het in 1036 vergeefs probeer om op die Engelse troon te kom toe hy en sy broer, Alfred Adeling, probeer het om Harold Haasvoet te onttroon. Sy broer is vermoor en Eduard moes na Normandië terugkeer.
Bewind
In 1041 het Hartaknoet hom genooi om saam met hom te regeer. Op 8 Junie 1042 het hy sy kinderlose halfbroer opgevolg en so het die Huis van Wessex weer aan die bewind gekom.
Op 23 Januarie 1045 het Eduard met Edith van Wessex getrou, hoewel die huwelik volgens sommige bronne om godsdienstige redes nooit voltrek is nie. Eduard het sy grootneef Edgar Adeling gekies as sy erfgenaam. Edgar het egter nie ’n groot aanhang gehad nie en was maar 14 jaar oud.
Nie die Saksiese of Deense adel was ingenome met Eduard se Normandiese vriende wat hy bevoordeel het nie. Struwelinge het veral ontstaan tussen Eduard en sy skoonpa, Godwin, Graaf van Wessex. Godwin is in 1051 selfs verban, maar het ’n jaar later met ’n gewapende mag teruggekeer en sy titel teruggeëis. Hy is in 1053 dood, maar sy seun, Harold, het nog meer grond en mag bymekaargemaak en met die dood van die kinderlose Eduard in Januarie 1066 het hy die troon opgeëis. Hy het verklaar dat Eduard hom die troon op sy sterfbed belowe het.
Hertog Willem van Normandië het egter beweer dat die troon aan hóm belowe is en hy het Engeland later die jaar met 7 000 man binnegeval en Harold van die troon gesit. Edgar is toe as koning uitgeroep, maar ná ’n bewind van sowat agt weke is hy van die troon gesit en het Willem koning geword.
Heilige
Eduard is in 1161 heiligverklaar deur pous Alexander III. Hy word beskou as die beskermheilige van konings, moeilike huwelike en geskeide eggenote. Sy feesdag is op 13 Oktober, die datum waarop hy as heilige verklaar is, eerder as sy sterfdag.
Nalatenskap
Histories word Eduard se bewind beskou as die skeidslyn tussen die 10de-eeuse Wes-Saksiese konings van Engeland en die Normandiese monargie wat op Harold se dood gevolg het. Eduard se lojaliteit was verdeel tussen Engeland en sy ma se Normandiese bande. Die groot graafskappe wat onder Knoet die Grote gestig is, het al hoe magtiger geword terwyl Normandiese invloede ’n groot faktor geword het in die regering en die leierskap van die Rooms-Katolieke Kerk.
Sekere eienskappe van die Engelse monargie wat vandag nog bestaan, is tydens Eduard se bewind ingevoer. Hy was verantwoordelik vir die instelling van die koninklike seël en kroonsierade. Daar was ook ’n merkbare verandering in Angel-Saksiese kuns, met invloede van die Europese vasteland wat al hoe meer prominent geword en Keltiese invloede vervang het in skilderye, beeldhouwerk, kalligrafie en juweliersware. Sy kroon het glo behoue gebly tot met die Engelse Burgeroorlog, toe Oliver Cromwell in 1649 na bewering opdrag gegee het dat dit vernietig word.
Japan Nasionale Roete 226
Japan Nasionale Roete 226 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Karen Pendleton
Karen Pendleton (1 Augustus 1946 – 6 Oktober 2019) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Westward Ho, the Wagons! (1956) en in die televisiereekse Walt Disney's Wonderful World of Color (1954) en The Mickey Mouse Club (1955).
Ivan Vladislavić
Ivan Vladislavić (* 1957 in Pretoria) is 'n Suid-Afrikaanse skrywer van Kroaties-Ierse afkoms. Naas sy dokumentêre skryfwerk oor Johannesburg, kuns en argitektuur het Vladislavić bekendheid verwerf met romans soos The Folly, The Restless Supermarket en The Exploded View, verhaalbundels soos 101 Detectives en Flashback Hotel en TJ/Double Negative, 'n fotografie-werk wat in samewerking met die fotograaf David Goldblatt ontstaan het. Ivan Vladislavić is getroud en woon met sy gesin in die Johannesburgse voorstad Kensington.
Biografie
Ivan Vladislavić is in 1957 in Pretoria gebore en in 'n veeltalige omgewing grootgemaak. Sy grootouers aan vaderskant het hulle as Kroatiese immigrante in Suid-Afrika gevestig waar sy pa gebore is. Sy ma is van Iers-Engels-Duitse afkoms.
Vladislavić het Afrikaanse en Engelse letterkunde aan die Johannesburgse Witwatersrand-universiteit gestudeer en woon sedert die vroeë 1970's in die Goudstad. Gedurende die 1980's was hy as lektor vir die opposisionele uitgewery Ravan Press werksaam. Hy was een van die redakteurs van die literêre tydskrif Staffrider en het saam met Andries Oliphant die antologie Ten years of Staffrider gepubliseer.
Toe die latere Suid-Afrikaanse Nobelprys vir Letterkunde-wenner J. M. Coetzee in 1998 een van die beoordelaars van die Akademie Schloss Solitude in Stuttgart, Duitsland was, het hy 'n beurs aan Vladislavić toegeken. Gedurende sy verblyf van twaalf maande in Duitsland het die eerste siklusse vir sy dokumentêre werk oor die Goudstad, ''Portrait with Keys. Joburg and What-What (gepubliseer in 2006; Duitse titel: Johannesburg. Insel aus Zufall), ontstaan wat in 2007 met die Sunday Times Alan Paton Award'' bekroon is.
As wenner van die sylt quelle cultural award Southern Africa het hy in 2008 'n beurs vir sy tweede verblyf in Duitsland, hierdie keer in Rantum op die eiland Sylt, ontvang.
Eugene Fodor
Eugene Fodor kan verwys na:
Harold Lockwood
Harold Lockwood (12 April 1887 – 19 Oktober 1918) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Hearts Adrift (1914), The Crucible (1914), The County Chairman (1914), en The Promise (1917).
Erica croceovirens
Erica croceovirens is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor op een plek, by die Doringrivier Wildernes Area op die noordelike hange van die Outeniekwaberge. Sy voorkomsgebied is slegs 10 km2, die plant word beskou as krities seldsaam. Die habitat word egter nie bedreig nie.
Thoto
Thoto is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Taoyuan
Die stad Taoyuan is op 25 Desember 2014 uit die Taoyuan-distrik gevorm. Die stad het 'n bevolking van sowat 2 miljoen in Desember 2014 gehad en het 'n oppervlakte van 1 220,9540 km². Dit is die vyfde grootste stad van die Republiek China ná Nieu-Taipei, Kaohsiung, Taichung en Taipei.
Taoyuan beteken "perskeboord" aangesien die gebied gereeld baie perskebloeisels het. Taoyuan is die inheemse tuiste van die Pingpu-stam. Dit vorm nou 'n belangrike industriële streek van Taiwan. Die grootste lughawe van dié land, Taoyuan Internasionale Lughawe, wat Taipei bedien, is in hierdie streek geleë. Taoyuan beskik ook oor 'n groot hawe aan die Oos-Chinese See.
176
Die jaar 176 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 76ste jaar van die 2de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Suellacabras
Suellacabras is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León. Volgens die 2012-sensus het die munisipaliteit 'n bevolking van 27 inwoners.
Pan (maan)
Pan (Grieks: Πάν) is die heel binneste maan van Saturnus met ’n naam. Dit is ’n klein voorwerp met die vorm van ’n okkerneut. Dit is sowat 35 km lank en 23 km breed, en kom voor in die Encke-gaping in Saturnus se A-ring. Pan is ’n herdersmaan en hou die Encke-gaping skoon van materiaal.
Dit is in 1990 deur M.R. Showalter ontdek toe hy ou foto's van Voyager 2 bestudeer het; dit het die voorlopige naam S/1981 S 13 gekry omdat die ontdekkingsfoto's van 1981 dateer het.
Voorspelling en ontdekking
Die bestaan van ’n maan in die Encke-gaping is in 1985 die eerste keer deur Jeffrey N. Cuzzi en Jeffrey D. Scargle voorspel gebaseer op die golwende kante van die gaping, wat dui op ’n swaartekragversteuring. In 1986 het Showalter et al. sy wentelbaan en massa bepaal en albei 133 603 ± 10 km gekry vir die semihoofas en 5–10 Saturnusmassas vir die massa. Daarvan het hulle afgelei daar is net een maan in die Encke-gaping. Die werklike semihoofas verskil met 19 km en die werklike massa is 8,6 Saturnusmassas.
Die maan is later ontdek binne een graad van die voorspelde posisie. Die soektog is uitgevoer deur alle Voyager 2-foto's te bestudeer en ’n rekenaarberekening te gebruik om te voorspel onder watter omstandighede die maan sigbaar sou wees. Elke foto met ’n resolusie van beter as ~50 km/pieksel het Pan duidelik gewys. Dit kan op altesaam 11 Voyager 2-foto's gesien word.
Naam
duimnael|links|220px|Pan, soos dit op 7 Maart 2017 deur Cassini afgeneem is. Die ekwatoriale rif is duidelik sigbaar.
Die maan is op 16 September 1991 genoem na die mitologiese Pan, wat onder andere die god van herders was. Dit is ’n verwysing na die maan Pan se rol as ’n herdersmaan. Dit word ook Saturn XVIII genoem.
Wentelbaan
Die eksentrisiteit van Pan se wentelbaan bring mee dat sy afstand van Saturnus met ~4 km wissel. Sy baanhelling, wat sal veroorsaak dat dit op en af beweeg, is met huidige data nie te onderskei van nul nie. Die Encke-gaping, waarin Pan voorkom, is 325 km breed.
Vorm
Wetenskaplikes beskryf Pan as okkerneutvormig na aanleiding van die ekwatoriale rif wat op foto's sigbaar is. Dit word gevorm deur ringmateriaal wat Pan uit die Encke-gaping vergader het. Dit is ook al as ’n ravioli beskryf.
Muller
Muller is 'n Afrikaanse van en kan na die volgende persone verwys:
Erica crucistigmatica
Erica crucistigmatica is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm.
Japan Nasionale Roete 227
Japan Nasionale Roete 227 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Nador
Nador kan na een van die volgende verwys:
Staatsmodelschool
duimnael|regs|300px|Die Staatsmodelschool in Van der Waltstraat, [[Pretoria.]]
Die Staatsmodelschool is geleë op die hoek van Van der Walt- en Skinnerstraat in Pretoria, Suid-Afrika. Dit het ontstaan as 'n skool wat in 1893 gestig is om onderwysers in die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) op te lei.
Sytze Wierda, hoofargitek van die ZAR, het die gebou in 1895 ontwerp en bouwerk is in 1896 deur Te Groen voltooi. Die struktuur bestaan uit stene en sandsteen en is volgens die Neo-Hollandse Renaissance-argitekskool gebou. Mnr. F. Wagner was die eerste hoof van die skool. Mnr. Alfred Fernandez Harington is 1 Oktober 1895 aangestel as onderwyser in die Engelse taal. Die beeldhouer Anton van Wouw het tussen 1895 en Oktober 1896, toe hy van Sammy Marks bevestiging ontvang het dat hy moes voortgaan met werk aan 'n standbeeld van Paul Kruger, by die skool en by die Staatsmeisjesschool klasse gegee.
Op 11 Oktober 1899 is die skool gesluit as gevolg van die uitbreek van die Anglo-Boere Oorlog. Gedurende die oorlog is Britse offisiere in die gebou aangehou en die ontsnapping van Winston Churchill, wat later eerste minister van die Verenigde Koninkryk geword het, is legendaries. Churchill is op 15 November 1899 by Chieveley in Natal deur boeremagte gevangene geneem en het op 18 November in Pretoria aangekom. Hy het op 12 Desember 1899 ontsnap en te voet en per trein na Lourenço Marques gevlug. Drie ander gevangenes was Haldane van die Gordon Highlanders, luitenant Mesurier van die Dublin Fusiliers en sersant Brockie, 'n koloniale vrywilliger. Britse krygsgevangenes het 'n aantal sketse teen 'n muur van die skool aangebring wat bewaar word deur glas wat daaroor aangebring is. Die sketse sluit 'n kaart in wat die slagvelde in Natal en die opmars na Pretoria uitbeeld. Na die Britse besetting van Pretoria is die skool en die nabygeleë Staatsmeisjesschool as 'n militêre hospitaal gebruik.
Die skool het heropen op 3 Junie 1901 met 32 leerlinge, toe bekend as die Pretoria High School met Charles Hope as skoolhoof. In 1903 het die meisies na die Staatsmeisjesschool geskuif en is die skool tot 1909 as die Pretoria College for Boys bedryf, wat later Pretoria Boys High School geword het. In 1910 het die kollege na 'n groter perseel by Waterkloofkop geskuif en daarna het die gebou verskeie ander skole gehuisves. Die meisieskool is later as die Pretoria High School for Girls in Hatfield gevestig.
Café Riche, Pretoria
Café Riche is op die hoek van Parlement- en WF Nkomostraat, langs Kerkplein in Pretoria geleë. Die gebou is in 1904 deur die Nederlandse argitek Frans Soff ontwerp en in 1905 gebou. Soff het ook die Vrouemonument in Bloemfontein saam met Anton van Wouw ontwerp.
Staatsmodelschool
In 1951 het die Biblioteekdienste van die Transvaalse Onderwysdepartement (TOD) die gebou betrek. Die gebou is op 8 April 1960 tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar.
Café Riche, Pretoria
Die gebou het oorspronklik bekend gestaan as die Investmentgebou, maar as gevolg van Café Riche se gewildheid het die gebou se vorige naam vergete geraak. Café Riche is een van die oudste restaurante in Pretoria.
Die gebou is ontwerp in die Art Nouveau-styl wat tussen 1894 en 1914 in Europa gewild was. Die klip-uil op die betonvoetstuk, asook die kunswerk van 'Mercurius', is albei deur Anton van Wouw ontwerp.
Die vensterrame en deure het van die Toringkerk, die tweede en laaste kerk in Kerkplein wat 'n toring gehad het, gekom.
Café Riche is as 'n Provinsiale Erfenisterrein verklaar en word ingevolge Artikel 34 van die Wet op Nasionale Erfenishulpbronne (Wet 25 van 1999) beskerm, aangesien dit ouer as 60 jaar is.
Waterprobleem
In September 2015 was daar sprake van die moontlike sluiting van Café Riche wat verband gehou het met die gebou se kelderkantore wat al meer as vyf jaar lank onder water was, omdat storm- en rioolwater as gevolg van stukkende pype daar ingespoel en opdam het. Die gebou, wat aan die Gautengse Departement van Infrastruktuurontwikkeling behoort, se fondamente het skade gely. Nuwe pompe is onder in die gebou geïnstalleer om die water uit te pomp, maar dit is ondertussen gesteel.
Miller
Miller is 'n van en kan na die volgende persone verwys:
Nador (provinsie)
Nador, Arabies: إقليم الناظور, Berbers: ⵜⴰⵙⴳⴰ ⵏ ⵏⵏⴰⴹⵓⵔ - Tasga n Nnaḍur, is 'n provinsie van Marokko in die regio Oriental. Die provinsie se hoofstad is Nador.
Nador lê in die noordooste aan die Middellandse See, in die Rif-bergreeks.
Nador het 'n populasie van sowat 580 000 inwoners (2016) en 'n oppervlakte van 3 263 km².
Eksterne skakels
<Gallery> 3fourches.jpg|Kaap Drie Vurke (by Melilla) Ait Nsar, Nador, Morocco.JPG|Die hawestad Beni Ansar Av Youssef ibn Tachafin a Nador (cropped).jpg|Straat in die stad Nador Nador seafront.JPG|Straat in die stad Nador Azghenghan city Nador province Morocco.jpg|Die stad Segangan </Gallery>
Japan Nasionale Roete 228
Japan Nasionale Roete 228 is 'n nasionale snelweg in Japan.
177
Die jaar 177 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 77ste jaar van die 2de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
North American Rockwell OV-10 Bronco
Die North American Rockwell OV-10 Bronco is 'n Amerikaanse tweemotorige turboskroef ligte aanvals- en verkenningsvliegtuig. Dit is ontwikkel in die 1960's as 'n spesiale vliegtuig vir teen-insurgensie oorlogsvoering. Een van sy primêre rolle is as 'n beheervliegtuig op die voorste linies. Dit kan tot 3,200 pond eksterne krygsvoorraad, interne vrag soos valskermspringers of draagbare dra. Dit kan tot drie ure oor die teiken gebied bly.
Loenochod-ruimteprogram
Loenochod (Russies: Луноход, "Maanloper") 1 en 2 was twee Sowjet-verkenningsrobotte wat in 1970 en 1973 onderskeidelik op die maan geland het. Hulle was in gebruik in die tyd van die Loena- en die Zond-ruimteprogram. Hulle is gebruik as hulp in die Sowjetunie se bemande maansendings, om die maan se oppervlak te verken en foto's daarvan te neem. Die Loena-stasies met Loenochods aan boord is deur Proton-vuurpyle gelanseer.
Eers in 1997 met die Mars Pathfinder is ’n afstandbeheerde voertuig weer op ’n planeet geplaas.
Loenochod 1A
Ná jare van geheime beplanning en opleiding is die eerste Loenochod op 19 Februarie 1969 gelanseer. Die vuurpyl het binne sekondes gedisintegreer en die Loenochod 1A is verwoes. Die res van die wêreld het eers later gehoor watter kosbare vrag die vuurpyl gehad het.
Loenochod 1
Ná die vernietiging van die eerste Loenochod het die Sowjetunie dadelik aan die tweede voertuig begin werk. Loenochod 1 was die eerste bewegende afstandbeheerde robot op ’n ander planeet. Dit was aan boord van Loena 17, wat op 10 November 1970 gelanseer is. Luna 17 het op 7 November 1970 ’n sagte maanlanding uitgevoer. Die Loenochod het met ’n afrybaan tot op die oppervlak gery.
Die voertuig het gedurende die maan-dag gewerk en nou en dan gestop sodat sy batterye deur middel van sonpanele kon herlaai. Snags het die voertuig stil gestaan, tot die volgende dag wanneer sy batterye weer herlaai is.
Loenochod 1 was 135 cm hoog, 2,3 meter lank en het 840 kg geweeg. Dit het onder andere ’n antenne, teleskoop, vier televisiekameras en grondmeet-instrumente gehad. Tydens sy 322 aarddae in werking het dit altesaam 10,5 km gereis en meer as 20 000 TV-beelde en 206 hoëresolusie-panoramas na die aarde gestuur.
Loenochod 2
Loenochod 2 was ’n meer gevorderde voertuig aan boord van Loena 21, wat op 8 Januarie 1973 gelanseer is en op 15 Januarie op die maan geland het. Die voertuig moes foto's van die oppervlak neem, ligvlakke en magnetiese velde meet en die grond bestudeer.
Die voertuig het drie stadig skanderende televisiekameras gehad, waarvan een bo-op die voertuig geïnstalleer was om hom te help navigeer, asook vier panorama-kameras. Dit het ook ’n sonpaneel gehad om die batterye te herlaai. Wetenskapinstrumente het ingesluit ’n grondtoetser, ’n meter vir vlakke van sigbare en ultravioletlig, ’n magnetometer en ’n radiometer.
Loenochod 2 het vier maande lank gewerk en 37 km gereis – die verste nog op enige buiteruimtelike oppervlak. Dit het 86 panoramabeelde en meer as 80 000 TV-beelde teruggestuur.
Loenochod 3
Loenochod 3 is in 1977 gebou, maar nooit na die maan gestuur nie weens ’n gebrek aan lanseerders en geld. Dit is vandag in ’n museum.
Ochten
Ochten is ’n dorp in die munisipaliteit Neder-Betuwe in die provinsie Gelderland in Nederland.
Vizmanos
Vizmanos is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León. Volgens die 2012-sensus het die munisipaliteit 'n bevolking van 27 inwoners.
Japan Nasionale Roete 229
Japan Nasionale Roete 229 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Len Muller
Len Muller is 'n Suid-Afrikaanse sanger en liedjieskrywer. Hy het al saamgewerk met Stef Bos, Joshua na die Reën, Retief Burger, Bouwer Bosch en Faraway George en deel gereeld verhoë reg oor die land saam met onder andere Joshua na die Reën, Kaleidoskoop, Leon Gropp, Lizandra Winter, Liani Reynolds, Francois van Coke, Straatligkinders, Jan Blohm, Bok van Blerk, Chris Chameleon, Jak de Priester, en Andriëtte Norman.
Doodgewone avontuur (2015)
Muller se debuutalbum Doodgewone avontuur word in 2015 vrygestel en word vir Ghoema- en Tempo-toekennings vir Manlike Kunstenaar van die Jaar en Nuweling van die Jaar benoem. "Sarie Marais", 'n samewerking met Stef Bos, bereik nommer-1 op die trefferlyste van Groot FM en Maroela Media. Die eerste snit op die album, "Smag na jou", word op die klankbaan van die romantiese komedie Strikdas gebruik. "Vir die een wat geval het" is Len Muller se grootste treffer tot op datum geskryf saam met Jattie de Beer en opgeneem saam met Joshua na die Reën.
Oog van die storm (2017)
Oog van die storm is Muller se tweede vollengte-ateljeealbum. Die eerste snit op die album, "Ek glo", was in 2017 vir drie weke in die eerste posisie op Maroela Media se Top-20. Die derde snit, "Sing vir sente", is in samewerking met Faraway George geskryf. Die lied 'Vrede' geskryf in samewerking met Roan van As op die album is ook gebruik vir die bekende kykNET sepie 'MENSE MENSE' met bekende akteurs soos Bobby van Jaarsveld, Sandra Prinsloo, Reynard Slabbert, Lea Vivier, Crystal-Donna Roberts en Solomon Cupido in die hoof rolle.
Germaanse tale
Die grootste Germaanse tale is Engels en Duits, met onderskeidelik ongeveer 400 en 100 miljoen eerstetaalsprekers. Die groep bestaan uit ander belangrike tale soos Nederlands met 23 miljoen en Afrikaans wat by Nederlands hoort met 16 miljoen sprekers; en die Skandinawiese tale insluitend Deens, Noors en Sweeds met 'n gesamentlike totaal van omtrent 20 miljoen sprekers. Die SIL Ethnologue lys 53 verskillende Germaanse tale en dialekte.
Antártica Chilena
Antártica Chilena (Spaans: Provincia de la Antártica Chilena) is 'n provinsie van Chili in die mees suidelike streek van Magallanes – een van vier provinsies in die gebied. Die hoofstad is Puerto Williams. Die provinsie is omtrent 1 250 000 km² groot, wat dit byna twee keer so groot soos al die ander Chileense provinsies tesame maak. Die provinsie word verdeel in twee munisipaliteite (comunas):
Slegs die "comuna de Cabo de Hornos" word onbetwis as deel van Chili erken. Dit bestaan uit 'n paar eilande in die Noorde van die provinsie, Noord van die Drake-seestraat, Suid van Vuurland, insluitend die eiland Navarino waar die provinsiale hoofstad Puerto Williams op die Beaglekanaal 15 km oorkant Ushuaia geleë is.
Die "comuna de la Antártica", wat die grootste deel van die oppervlak van die provinsie uitmaak, word betwis aangesien dit die Chileense sektor van Antarktika is wat tot by die Suidpool strek, wat oor die algemeen nie erken word as deel van Chili nie, aangesien dit onderworpe is aan die Antarktiese Verdrag. Dit is so te sê onbewoon, behalwe vir navorsingstasies van verskeie lande. Chili poog egter om die indruk van permanente bewoning van Villa Las Estrellas (naby Base General Bernardo O’Higgins Riquelme) te skep deur die teenwoordigheid van vrouens en kinders, 'n klein skool en selfs 'n bank om die land se gebiedsaanspraak te ondersteun. Die amptelike bevolking vir die gebied volgens die 2002-sensus is 130 (115 manlik, 15 vroulik). Dit sluit nie die personeel van die nie-Chileense basisse in die gebied in nie.
Die Chileense aanspraak is so oud soos Chili. Volgens Chileense argumente vestig die Tordesilhas-lyn die wes-oos skeiding. Tydens die eerste organisering van die nuut verowerde gebiede het die Spaanse Ryk die gobernation van Terra Australis, wat die Suidelike deel van Amerika ingesluit het, Tierra del Fuego-argipel en al die suidelike onontdekte gebiede (Terra Australis Ignota) aan Pero Sancho de la Hoz toegeken. Die gobernation het uiteindelik met die gebiede ander gebiede in die Captaincy General van Chili saamgesmelt.
Germaanse tale
Geskrifte en skryfstelsels
[[Lêer:Germanic tribes (750BC-1AD).png|duimnael|Die uitbreiding van die Germaanse stamme tussen 750 v.C. en 1 n.C. (volgens die Penguin Atlas of World History 1988):
]] [[Lêer:Old norse, ca 900.PNG|duimnael|Geskatte verspreiding van Oud-Noors en verwante tale in die vroeë 10de eeu:
]] [[Lêer:Europe germanic-languages 2.PNG|duimnael|
]] Die vroegste getuienis van Germaans is afkomstig van name wat in die 1ste eeu deur Tacitus opgeneem is, en in 'n enkele geval in die 2de eeu v.C., op die Negauhelm. Rofweg van ongeveer die 2de eeu het sprekers van die vroeë Germaanse variëteite die Elder Futhark, 'n vroeë vorm van die runiese alfabet, ontwikkel. Vroeë runiese inskripsies is ook meestal beperk tot persoonlike name en is moeilike om te ontsyfer. Die Gotiese taal is geskryf met die Gotiese alfabet wat deur Biskop Ulfilas vir sy vertaling van die Bybel in die 4de eeu ontwikkel is. Later het Christen priesters en monnike, wat benewens hulle eie Germaanse tale Latyn kon praat en skryf, begin om die Germaanse tale met effens aangepaste Latynse letters te skryf. Die runiese alfabets het egter deur die hele Wiking-tydperk, in algemene gebruik in Skandinawië gebly.
Benewens die standaard Latynse alfabet, het verskillende Germaanse tale 'n verskeidenheid van aksenttekens en ekstra letters gebruik, insluitend umlauts, die ß (Eszett), IJ, Ø, Æ, Å, Ð, Ȝ, en Þ en Ƿ, afkomstige uit die runiese letters. Historiese gedrukte Duits is gereeld in Gotiese skrif lettertipes gedruk (b.v. fraktur of schwabacher).
Ontwikkeling
Daar word gemeen dat alle Germaanse tale afstam van 'n hipotetiese Proto-Germaanse taal, verenig daardeur dat hulle almal die Eerste Germaanse klankverskuiwing beskryf deur Grimm en Verner se wette. Dit het waarskynlik tydens die Voor-Romeinse Ystertydperk van Noordelike Europa van omtrent 500 v.C. plaasgevind, maar ander algemene innovasies wat Germaans van Proto-Indo Europees skei dui op 'n gemene geskiedenis van voor-Proto-Germaanse sprekers deur die hele Nordiese Bronstydperk.
Van die vroegste attestasie van die Germaanse variëteite is dit in drie groepe verdeel: Wes-, Oos- en Noord-Germaans. Die presiese verwantskap tussen die groepe is moeilik bepaalbaar uit die gebrekkige getuienis van runiese inskripsies, en hulle het onderling verstaanbaar gebly deur die hele Migrasie-tydperk wat meebring dat dit moeilik is om die individuele variëteite te klassifiseer.
Die 6de eeuse Langobardies kan byvoorbeeld oorspronklik 'n Noord- of Oos-Germaanse variëteit gewees het wat in Wes-Germaans as opgeneem is toe die Lombarde hulle by die Elbe gevestig het. Die Westelike groep sou in die laat Jastorf kultuur gevorm het. Die Oostelike groep mag afgelei wees van die 1ste eeuse variëteit van Gotland, waarna dit suidelike Swede as die oorspronklike ligging van die Noordelike groep verlaat het. Die vroegste koherente Germaanse teks wat behoue gebly is die 4de eeuse Gotiese vertaling van die Nuwe Testament deur Ulfilas. Vroeë getuienis van Wes-Germaans is in Oud-Hoogduits en Oud-Engels van omtrent die 9de eeu en Oud-Nederlands van omtrent die 6de eeu. Noord-Germaans is slegs geattesteer in verspreide runiese inskripsies as Proto-Noors, totdat dit in Oud-Noors ontwikkel het in omtrent 800.
Langer runiese inskripsies bly behoue uit die 8ste en eeue (Eggjumsteen, Röksteen), langer tekste in die Latynse alfabet uit die 12de eeu (Íslendingabók), en skaldiese digkuns beskou as so vroeg as uit die 9de eeu.
Teen omtrent die 10de eeu het die variëteite genoeg gedivergeer om onderlinge verstaanbaarheid moeilik te maak. Die taalkontak van die Wiking-setlaars van die Danelaw met die Anglo-Sakse het spore in die Engelse taal gelaat, en daar word vermoed dat dit bygedra het tot die ineenstorting van Oud-Engelse grammatika wat gelei het tot die Middel-Engels van die 12de eeu.
Die Oos-Germaanse tale is teen die einde van die Migrasietydperk gemarginaliseer. Die Boergondiërs, Gote en Vandale is taalkundig geassimileer in hulle onderskeie bure teen omtrent die 7de eeu, met slegs Krim-Goties wat tot die 18de eeu bly voortbestaan het.
Gedurende die vroeë Middeleeue is die Wes-Germaanse tale geskei deur die insulêre ontwikkelings van Middel-Engels aan die een kant en deur die Hoogduitse klankverskuiwing op die Europese kontinent aan die ander kant wat gelei het tot die ontstaan van Opperduits en Nedersaksies, met verskillende intermediêre Middelduitse variëteite. Teen die vroeë moderne tyd het aansienlike verskille ontwikkel wat wissel van Hoogste-Alemannies in die Suide tot Noordelike Nedersaksies in die Noorde, en alhoewel beide ekstreme as Duits beskou word, is hulle beswaarlik onderling verstaanbaar. Die mees suidelike variëteite het die tweede klank verskuiwing voltooi terwyl die noordelike varieëteite ongeaffekteer deur die klankverskuiwing gebly het.
Die Noord-Germaanse tale het daar teenoor meer verenig gebly met 'n hoë mate van onderlinge verstaanbaarheid self in die moderne tyd tussen die groter tale soos Deens, Noors en Sweeds.
Kenmerke
Die Germaanse tale is 'n subgroep van die Indo-Europese tale. Die Germaanse tale word van ander Indo-Europese tale onderskei deur sekere verskynsels, wat almal deel uitmaak van 'n ingrypende veranderingsproses, waardeur uiteindelik die vroeë Germaans ontstaan het. Die belangrikste kenmerke is
Daar word wel vermoed dat die wat afwykende posisie van Germaans binne die Indo-Europese tale verband hou met die feit dat die sprekers van die tak van IE in kontak gekom het met 'n bevolking wat 'n nie-Indo-Europese taal gepraat het, dit is die Germaanse substraathipotese. Daar is in Germaans 'n redelike groot aantal woorde wat nie geredelik van Indo-Europese wortels afgelei kan word nie. (Skattings wissel van 10%-30% van die woordeskat). Sommige taalkundiges sien daarin die oorblyfsels van 'n vroeëre pre-Indo-Europese taal van Noordwes-Europa. 'n Vergelykbare proses van wisselwerking tussen die vroegste vorme van Grieks en 'n pre-Griekse bevolking is egter histories beter gedokumenteer. Ook Grieks het die helfte van sy naamvalle verloor.
Germaanse tale het meer as die meeste ander tale die ablaut behou by vorms van die verlede tyd van die werkwoord, die sogenaamde sterk werkwoorde (Nederlands: zwem -> zwom). Daarnaas het daar vorme van die verlede tyd van werkwoorde ontstaan met 'n dentaalsuffiks (met -d of -t).
Klassifikasie
Let wel dat die verdeling tussen Germaanse subfamilies selde presies gedefinieer is; meeste vorm kontinue hellings, met aangrensende variëteite wat ondeling verstaanbaar is en die wat verder van mekaar geskei is nie.
Wes- Oos- Noord-Verdeling
Die taalgrense tussen Noord- en Wes-Germaans word vandag deur die Duits-Deense-grens aangedui en het vroeër ietwat verder suid aan die Eider gelê. Tussen die twee groot taalgroepe is daar vloeibare oorgange deur dialekte.
Erica cruenta
Erica cruenta is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Germaanse tale
Diachronies verdeling
Algemene Opmerking: Die tabel vertoon die opeenvolging van die beduidende historiese stadiums van elke taal (vertikaal), en hulle benaderde groeperings in subfamilies (horisontaal). Horisontale opeenvolgings in elke groep dui nie op die graad van ooreenkoms nie.
Nota 1: Daar is konflikterende menings oor die klassifikasie van Lombardies. In teenstelling met die geïsoleerde posisie in die bostaande tabel is dit ook al geklassifiseer as naby verwant aan of Opperduits of Oud-Saksies. Kyk Lombardies vir meer inligting.
Nota 2: Laat Middeleeue verwys na die na-Swart Dood tydperk. Die gebeurtenis is veral belangrik vir die taal situasie in Noorweë.
Nota 3: Die sprekers van Norn is geassimileer om Skots te praat en Gutnish is so te sê 'n dialek van Sweeds.
Kontemporêre klassifisering
Onder word slegs die belangrikste kontemporêre variëteite weergegee om die grootte van die boom te beperk; individuele artikels verskaf meer detail. Baie Nedersaksies variëteite word byvoorbeeld bespreek in Nedersaksies benewens Noordelike Nederskasies en Plautdietsch wat hier gelys word.
179
Die jaar 179 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 79ste jaar van die 2de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Johannes Oekolampad
Johannes Oecolampadius (ook Ökolampad of verlatynste Oekolampadius; * 1482 in Weinsberg; † 24 November 1531, in Basel, Switserland) was 'n Lutherse teoloog, toe Zwinglianer, humanis en hervormer van Basel.
Die lewe
Johannes Oecolampadius is in die stad Weinsberg gebore, in die destydse Koerpalts (sedert 1504 in Württemberg). Sy doopnaam was Johannes Heussgen (ook geskryf: Husschyn, Hussgen, Huszgen of Hausschein) maar soos die ander Humaniste van sy tyd, het hy sy van in Grieks vertaal (οἶκος: huis en λαμπάς: lamp). Sy pa was 'n vooraanstaande burger van Weinsberg en sy moeder stam uit 'n patrisierfamilie van Basel.
Vanaf 1499 studeer Oecolampadius regsgeleerdheid in Bologna. In Heidelberg, Tübingen en Stuttgart studeer hy teologie, Hebreeus en klassieke tale. Tussen 1506 en 1508 is hy opvoeder van die prinse in Mainz, Duitsland. 1510 word Oecolampadius as priester ingeseën en ontvang 'n gemeente by die Johanneskerk in Weinsberg. Hy moes egter die stad in 1518 verlaat nadat die bevolking aanstoot geneem het aan sy hervormings-georiënteerde preke. Tydens sy studies in Tübingen, Stuttgart en Heidelberg het hy met die humaniste Johannes Reuchlin, Philipp Melanchthon en Wolfgang Capito kennis gemaak. 1515 trek Oecolampadius na Basel, waar hy saam met Erasmus van Rotterdam aan die Uitgawe van die Novum Instrumentum omne gewerk het. Aan die universiteit van Basel bekom hy 'n doktorsgraad in teologie. Hy publiseer ook ´n boek oor die Griekse grammatika en vertalings van patristiese geskrifte.
178
Die jaar 178 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 78ste jaar van die 2de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Johannes Oekolampad
Die lewe
In 1518 ontvang hy van Capito die beroep na die Basler Münster. en kort daarna na die Katedraal in Augsburg, waar kort tevore die ondervraging tussen Martin Luther en Thomas Cajetan plaasgevind het. Ofskoon hy tot dan homself met die tradisie van Erasmus vereenselwig het, het hy die geskrifte van Luther bestudeer en kom so in aanraking met Johannes Eck. In 1520 sonder hy homself af in die klooster van Altomünster. Daar vertaal hy die werk van ander Kerkvaders en kom so tot die oortuiging dat regverdiging slegs deur die Geloof alleen moontlik was en het sy opinie in twee geskrifte gepubliseer. As gevolg hiervan moes hy die klooster verlaat en het hy kapelaan geword op die Ebernburg kasteel by Franz von Sickingen.
In 1522 vestig hy homself permanent in Basel, waar hy verdere patristiese geskrifte vertaal. Vanaf 1523 gee hy openbare lesings oor die bybelse profete en word kort daarna en teen die wil van die Vors-Biskop aangestel as professor. In 1525 word hy aangestel as pastoor van die Kerk van St Martin.
In daardie tyd was daar groot geskille, selfs met Erasmus, en het hy kontakte gesmee met Huldrych Zwingli, Martin Bucer en Martin Luther. In die geval van die heilige sakrament het Oecolampadius die siening van Zwingli ondersteun. In 1526 was hy die leier van die Gereformeerdes op die Badener Disputation en het die gesprek teen Johannes Eck gelei. Maar die siening van die "ou Geloof" het toe nog geseëvier.
1528 neem Oecolampadius saam met Zwingli deel aan die Berner Disputation. Van 1529 was hy Antistes van die gereformeerde Kerk van Basel, maar het professor gebly in Bybelkunde. Hy het saam met Zwingli deelgeneem aan die Marburgse Geloofsgesprek en aanvaar die konkordiengeskrif van Martin Bucer wat deur Zwingli verwerp is. Op vyf sinodes (1529 te 1531) het hy hom met die kerkleer (die kategismus) en Kerklike dissipline bemoei, wat hy graag aan ´n ´presbyterium wou oorhandig wat onafhanklik van die kerkraad was. Kerklike tugkommitees het egter die preek en avondmaal beperk en 'n wrede oordeel oor die Anabaptiste volstrek.
1528 trou Johannes Oecolampadius, en Wibrandis Rosenblatt. Drie kinders is uit die huwelik gebore. Na die dood van Oecolampadius trou Wibrandis met die twintig jaar ouer wewenaar, Wolfgang Capito (1478–1541). Na sy dood trou Wibrandis en Martin Bucer in 1542.
Oecolampadius sterf in die jaar 1531, net 'n paar weke ná die dood van Ulrich Zwingli. Sy graf is in die Basler Münster geleë. Sy opvolger as professor en pastoor, was die hervormer Oswald Myconius.
Eerbewyse
Een van die kerkgemeentes in Basel is na hom vernoem (Oecolampad-gemeente). Die Evangeliese Kerk in Duitsland se Evangelische Naamkalender gedenk hom op 24 November.
Aliwal-bank
Die Aliwal-bank is 'n rotsagtige rif in die Indiese Oseaan, baie naby die oppervlakte, sowat 4 km vanaf Umkomaas langs die KwaZulu-Natalse kus. Die rif is sowat 1.5 km by 1 km groot. Die bank is 2.7 m (1½ vaam) diep op sy vlakste plek. Verskeie skepe het reeds hier gestrand onder andere die Amy lykes in 1970 en die Nebo op haar nooiensvaart in 1884. Die rif is vernoem na die bark Aliwal wat die rif die eerste keer in 1849 waargeneem het. Dié bank is een van die rykste diepseevisvangsgebiede langs die suidkus. Dit is ook gewild onder skubaduikers. Die Green Pointvuurtoring is opgerig om skeepsverkeer te waarsku oor die gevaar.
Ashbury, Bloemfontein
Ashbury is 'n 85% Kleurling voorstad van die stad Bloemfontein in Suid-Afrika.
Charlotte Pierce
Charlotte Pierce (22 Oktober 1904 – 23 November 1996) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Lavender Bath Lady (1922), Thru the Flames (1923), West of Mojave (1925), en The Wildcat (1925).
Japan Nasionale Roete 231
Japan Nasionale Roete 231 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Makhado Plaaslike Munisipaliteit
Die Makhado Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Vhembe-distriksmunisipaliteit in Limpopo, Suid-Afrika. Die munisipaliteit se administratiewe setel is Louis Trichardt.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Japan Nasionale Roete 232
Japan Nasionale Roete 232 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Alliterasie
Alliterasie, ook letterrym of stafrym genoem, verwys na die beginklanke van twee of meer beklemtoonde lettergrepe in 'n uitdrukking of vers wat dieselfde klink. Alliterasie word dikwels deur digters gebruik om woorde te laat rym.
Alliterasie word soms verkeerdelik beginrym genoem, 'n term wat nie 'n vaste omskrywing in die literatuurwetenskap het nie, maar eerder na voorrym of na die stylfiguur anafoor verwys.
Voorbeelde
Voorbeelde van allitererende woorde:
Uitdrukking wat van alliterasie gebruik maak:
Japan Nasionale Roete 230
Japan Nasionale Roete 230 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Kruger
Kruger is 'n Afrikaanse en Duitse van en kan na die volgende persone verwys:
Erica cryptoclada
Erica cryptoclada is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en endemies aan Madagaskar is.
180
Die jaar 180 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 80ste jaar van die 2de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Palaeanodonta
Die Palaeanodonta is 'n groep uitgestorwe soogdiere. Hulle is verwant aan die Ietermagoë en word soms as 'n suborde van die orde Pholidota beskou. Ander navorsers beskou hulle as 'n sustergroep daarvan in 'n klade Pholidotamorpha. Die groep se lede was grawende insektivore diere Hulle word van die midde-Paleoseen tot die vroeë Eoseen in Noord-Amerika, Europa en die oostelike Asië aangetref.
Arline Pretty
Arline Pretty (5 September 1885 – 14 April 1978) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Valley of Doubt (1920), A Woman in Grey (1920), en Tipped Off (1923).
John Loder (akteur)
John Loder (3 Januarie 1898 – 26 Desember 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Sabotage (1936), King Solomon's Mines (1937), How Green Was My Valley (1941), en Old Acquaintance (1943).
Valtajeros
Valtajeros is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León. Volgens die 2012-sensus het die munisipaliteit 'n bevolking van 24 inwoners.
Lombard
Lombard is 'n Afrikaanse van en kan na die volgende persone verwys:
Erica cryptanthera
Erica cryptanthera is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor van die Franschhoekpas tot Hottentots-Hollandberge en ook van die Kogelberg tot die Riviersonderendberge.
Iron Maiden
Iron Maiden is 'n Engelse heavy metal musiekgroep vanaf Leyton, Oos-Londen, gestig in 1975 deur baskitaarspeler Steve Harris. Die groep het altesaam 38 albums, met 16 ateljeealbums.
Stigters van die Nuwe golf van Britse heavy metal, Iron Maiden het begin sukses behaal in die vroeë 1980s. Na klomp verandering van lede, het die musiekgroep tall VS en VK palitnum en goue albums gemaak.
Sien ook
Lys van heavy metal-kunstenaars
181
Die jaar 181 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 81ste jaar van die 2de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Kosmos (satelliet)
Kosmos (Russies: Ко́смос) is ’n naam wat gegee is aan ’n groot aantal satelliete deur die Sowjetunie en daarna Rusland. Die satelliete is nie deel van ’n spesifieke program nie, maar bestaan uit feitlik alle Russiese en Sowjet-satelliete waarmee fout gegaan het tydens of net ná die lansering, maar wat steeds in ’n wentelbaan geplaas is. Dit sluit militêre en wetenskaplike satelliete in.
Die naam word gegee aan satelliete wat in ’n laer wentelbaan om die aarde is, dus onder 2 000 km van die aardoppervlak. Tot in September 2010 is 2 468 Kosmos-satelliete gelanseer.
Die eerste satelliet met die naam, Kosmos 1, ook bekend as Spoetnik 11, is op 16 Maart 1962 gelanseer. Dit was die eerste satelliet van die Sowjetunie se Aardesatelliet-reeks.
Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia
Molnija
Molnija (Russies: Молния; Weerlig) was ’n stelsel van militêre kommunikasiesatelliete wat deur die Sowjetunie gebruik is. Die satelliete is in hoogs eksentriese elliptiese wentelbane geplaas bekend as Molnija-wentelbane.
Sedert Oktober 1967 word Molnija-satelliete deur Rusland gebruik vir beeldsendings van sy nasionale Orbita-televisienetwerk.
Japan Nasionale Roete 233
Japan Nasionale Roete 233 is 'n nasionale snelweg in Japan.
John Davis Lodge
John Davis Lodge (20 Oktober 1903 – 29 Oktober 1985) was 'n Amerikaanse akteur en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Scarlet Empress (1934), The Tenth Man (1936), Bulldog Drummond at Bay (1937), en Bank Holiday (1938).
Lerina Erasmus
Lerina Erasmus (20 Augustus 1946 – 20 Augustus 2018) was 'n Suid-Afrikaanse aktrise en skrywer. Sy het die rol van Rusty in die SAUK-sepie Orkney Snork Nie vertolk. Sy is ook die outeur van die Mannheimsage-trilogie.
Lewe en werk
Lerina Erasmus is in Namibië gebore as die enigste kind in die gesin. Haar pa, Pieter, was ’n boekhouer en ouditeur en die gesin verhuis gereeld as hy van werk verander. Haar ma, Vera, het ’n groot verbeeldingskrag en dramatiseer en maak stories op vir die kind, wat haar van kleinsaf stimuleer. Sy bring haar eerste jare op skool in Namibië deur, waarna sy ook skoolgaan in Lyttelton, Laerskool Oost-Eind in Pretoria en Klerksdorp. Hulle trek dan terug Namibië toe, waar sy haar hoërskooljare voltooi.
Verder vertolk sy verskeie rolle in vervolgverhale en dramas oor die radio, waaronder die gewilde Wolwedans in die skemer wat oor Springbokradio uitgesaai is. Later studeer sy aan die Max Reinhardt-Instituut in Oostenryk. Sy is vroeg in die sewentigerjare van die twintigste eeu getroud met Günther Alfred Schmikal, ’n Oostenrykse ingenieur en hulle woon in Parkwood in Johannesburg. Hulle het ’n seun, Stefan-Pieter.
Sy is op 20 Augustus 2018 in Johannesburg in die ouderdom van 71 jaar oorlede.
Radioreekse
Na die geboorte van hulle seun spits sy haar toe op skryfwerk, wat uitloop op talle radioreekse, soos Die Mannheimsage, My hartjie my liefie, Noodskoppelmaai, Solitaire en Vriendinne. Sy word dan versoek om Die Mannheimsage vir televisie te verwerk, met die oog op die Johannesburgse eeufeesjaar in 1986.
Radiosondergrense saai haar radiodrama Die September-insident uit, waarin twee mense met totaal verskillende agtergronde en van uiteenlopende gemeenskappe deur onvoorsiene omstandighede bymekaar gebring word.
Televisiereekse
Daarna skryf sy ook die televisiereeks Moordspeletjies en is vir ’n tyd verantwoordelik vir die hoofstorielyn van die sepie Glaskastele. Die televisiereeks Dot & Kie is ook uit haar pen.
Haar eerste vollengte draaiboek is While the music lasted (oor wit, swart en bruin dansers wat desperaat probeer om ’n kompetisie te wen in apartheid Suid-Afrika) en sy skryf ook die draaiboek van Die Leliemoordenaar.