cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
VfR Aalen
Die klub is in 1921 gestig as Verein für Rasenspiele Aalen en het tussen 1939 en 1945 die Gauliga Württemberg gehaal, destyds die hoogste vlak. Die span se tuisveld is sedert 1949 die VfR-Stadion im Rohrwang, wat op 1 September 1988 herdoop is na die Waldstadion Aalen. Die stadion is in die 2002/2003-seisoen opgegradeer (om aan die lisensiestandaarde van die 2. Bundesliga te voldoen in geval van 'n moontlike promosie) en het reeds wedstryde aangebied vir die Europese Kampioenskap vir vrouesokker.
Robert Rockwell
Robert Rockwell (15 Oktober 1920 – 25 Januarie 2003) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Alias the Champ (1949) en Prisoners in Petticoats (1950), en in die televisiereekse Our Miss Brooks (1952) en E/R (1984).
Vest-Agder
duimnael|Wapen van Vest-Agder
Vest-Agder is Noorweë se suidelikste provinsie (fylke) wat in die weste aan Rogaland, Aust-Agder in die ooste en noorde en Skagerrak in die suide grens. Die provinsie se kuslyn is 709 vk km lank. Volgens die 2007-sensus het die provinsie 164 759 inwoners. Die administratiewe sentrum van Vest-Agder is Kristiansand.
In 2017 het die Parlement van Noorweë besluit om Aust-Agder en Vest-Agder saam te smelt in een groot provinsie met die naam Agder, effektief vanaf 1 Januarie 2020.
Brenthurst-biblioteek
Die Brenthurst-biblioteek in 'n privaat versameling van Africana in Parktown, Johannesburg.
Hierdie biblioteek het ontwikkel uit die persoonlike versamelings van sir Ernest Oppenheimer en Harry Oppenheimer. Alhoewel die klem in die versameling op Suider-Afrika lê, word die hele Afrika weerspieël.
Die versameling bestaan uit 'n 20 000 boeke, 2 000 pamflette, ou tydskrifte, landkaarte, kunswerke en skilderye (o.a. van Thomas Baines) en foto's (o.a. unieke foto's van mynboubedrywighede). In die manuskripversameling is briewe en dagboeke van sendelinge, vroeë reisigers, soldate en politici. Uit die versameling kan duidelik gesien word wat die belangstellings van die Oppenheimers was: geskiedenis, politiek, volkekunde, biografie, plant- en dierkunde.
In die biblioteek is ook die uitgewersmaatskappy en boekbindery Brenthurst Press gevestig. Hierdie firma is in 1974 gestig met as doel die publikasie van Africana en as kenmerk hoogstaande redigeer-, druk- en bindwerk.
Die besondere gebou waarin die biblioteek en uitgewer gehuisves word, is op 23 Februarie 1984 geopen. Dit is 'n ontwerp van die argitek Hans Hallen.
Barry Williams (akteur)
Barry Williams (gebore 30 September 1954) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Mission: Impossible (1966), The Brady Bunch (1969), en The Brady Bunch Variety Hour (1976).
UTC+14:00
UTC+14 is die tydsone waar 'n nuwe dag begin. UTC+14 word gebruik in: Die land gebruik nie somertyd nie.
Vorticisme
Vorticisme was 'n kortstondige modernistiese kunsbeweging in die vroeë 20ste eeuse Britse kuns en liriek wat onder meer deur kubisme en Italiaanse futurisme geïnspireer is. Die beweging se doelwitte is in 1914 in die eerste uitgawe van die kunstydskrif BLAST bekendgemaak met 'n manifes. Om net soos futuriste vry te breek van die kunsstrominge van die verlede het Vorticiste die uitbeelding van landskapstonele en naakstudies summier verwerp ten gunste van 'n suiwer geometriese styl met sterk abstrakte neigings.
Die term vorticisme is in 1914 deur die Amerikaanse digter Ezra Pound gebruik. Vorticistiese kunstenaars, wat hoofsaaklik in Londen saamgetrek was, maar internasionale ambisies ontwikkel het, was aktief tot 1917, die jaar waarin 'n groot Amerikaanse uitstalling hul kuns aan die Noord-Amerikaanse publiek bekendgestel het.
Poppekas
Poppekas is 'n vorm van teater of opvoering wat die manipulasie van poppe – lewelose voorwerpe, wat dikwels lyk soos 'n  mens of dier insluit en wat geanimeer of gemanipuleer word deur 'n mens, staan bekend as 'n poppespeler. Die opvoering word ook 'n marionettespel genoem. Die poppespeler gebruik bewegings van hande, arms of beheer toestelle soos stokke of snare om die liggaam, kop, ledemate en in sommige gevalle die mond en oë van die marionet te beweeg. Die poppespeler praat dikwels in die stem van die karakter van die handpop, en dan word die bewegings van die marionet se mond gesinchroniseer met hierdie gesproke deel. Die dade, gebare en gesprek wat deur die poppe opgevoer word, is tipies die gebruik van storievertelling.
Daar is baie verskillende variëteite van poppe en hulle word gemaak van 'n wye reeks materiale, afhangende van hul vorm en die beoogde gebruik. Hul konstruksie kan baie kompleks of baie eenvoudig wees. Die eenvoudigste poppe is vingerpoppe, klein soort poppe wat pas op 'n mens se vinger en sokkiepoppe, wat gevorm word uit 'n sokkie en bedryf word deur die insteek van 'n mens se hand binne-in die sokkie, die opening en sluiting van die hand simuleer die beweging van die marionet se "mond". 'n Handmarionet word beheer deur 'n hand binne-in die marionet en beweeg die marionet rondom (Punch en Judy poppe is bekende voorbeelde van handpoppe). 'n "Lewendige handpop" is soortgelyk aan 'n handpop, maar is groter en vereis twee poppespelers vir elke marionet. Marionette word beheer deur 'n aantal snare en soms 'n sentrale staaf verbind aan 'n beheerstaaf van bo gehou deur die  poppespeler.
Poppekas is 'n baie ou vorm van teater wat terugdateer tot die 5de eeu v.C. in Antieke Griekeland. Sommige vorme van poppespel het tot so lank gelede as 3000 jaar v.C. ontstaan. Poppespel neem baie vorms aan, maar almal deel die proses van animasie, wat lewelose voorwerpe gebruik om 'n storie te vertel. Poppekas word gebruik in byna alle menslike samelewings as vermaak – in vertonings – en seremonieël in rituele en feeste soos karnavalle.
Geskiedenis
Poppekas is 'n baie ou kunsvorm, wat vermoedelik ongeveer 4000 jaar gelede ontstaan het. Poppe word sedert die vroegste tye gebruik om te animeer en die idees en behoeftes van menslike samelewings te kommunikeer. Sommige historici beweer dat hulle akteurs voorafgegaan het in teater. Daar is bewyse dat hulle gebruik is in Egipte so vroeg as 2000 v.C. toe houtfigure wat met toutjies beheer is gemanipuleer is om die aksie van brood wat geknie word, uit te voer. Draadbeheerde, geartikuleerde poppe, gemaak van klei en ivoor, is ook gevind in Egiptiese grafte. Hiërogliewe beskryf "lopende standbeelde" wat gebruik is in antieke Egiptiese godsdienstige dramas. Poppekas was beoefen in antieke Griekeland en die oudste geskrewe rekords van poppespel kan gevind word in die werke van Herodotus en Xenophon, wat dateer uit die 5de eeu v.C.
Afrika
Sub-Sahara-Afrika mag 'n paar van die marionet tradisies van antieke Egipte geërf het Geheime organisasies in baie etniese Afrika-groepe gebruik sekere handpoppe (en maskers) in ritueel dramas sowel as in hul genesing- en jagseremonies. Vandag is poppespel steeds 'n gewilde vorm, dikwels met 'n seremoniële konteks en as deel van 'n wye verskeidenheid folk vorms, insluitend dans, storievertelling en gemaskerde optredes. In die 2010s het die hele landelike Afrika nog steeds poppespelopvoerings gebruik om kulturele waardes en idees wat in groot Afrika stede oor te dra wat vandag toenemend deur formele onderwys, boeke, teater en televisie gedoen word.
- Ooste, Suidoos-en Suid-Asië
Daar is enkele bewyse van poppespel in die indusvallei Beskawing. Argeoloë het een terracotta pop met 'n verwyderbare hoof wat in staat is om deur string gemanipuleer te word, opgegrawe wat terugdateer na 2500 VC. Nog 'n figuur is 'n terracotta aap wat gemanipuleer word op en af teen 'n stok, met minimale animasie in beide gevalle. Die epiese Mahabharata, Tamil literatuur van die Sangam Era en verskeie literêre werke wat dateer uit die einde van die eeue v.C. tot die vroeë eeue n.C, insluitend Ashokan edikte, beskryf poppe. Werke soos die Natya Shastra en die Kamasutra brei effens uit met detail op poppespel
Die Javaanse Wayang teater was beïnvloed deur die Indiese tradisies. Sommige geleerdes volg die oorsprong van die poppe na Indië 4000 jaar gelede, waar die hoofkarakter in Sanskrit opvoerings bekend was as "Sutradhara", "die houer van snare". Wayang is 'n tradisie van poppespel eie aan Indonesië, veral aan Java en Bali. In Java, wayang kulit, is 'n uitgebreide vorm van skaduwee poppespel baie gewild. Javaanse stok poppe het 'n lang geskiedenis en is gebruik om die fabels van Javavaanse geskiedenis te vertel. Nog 'n gewilde vorm van poppespel in Indonesië is Wayang golek.
China se poppespel geskiedenis dateer 3000 jaar terug, oorspronklik in "pi-yung xi", die "teater van die lantern skaduwees", of, soos dit vandag bekendstaan, Chinese skaduwee teater. Deur die Song-Dinastie (960-1279 AD), is poppespel vir alle sosiale klasse opgevoer, insluitend howe, maar poppespelers, net soos in Europa, was beskou as 'n laer sosiale stratum. In Taiwan, is budaixi poppespel, ietwat soortgelyk aan die Japannese Bunraku, opgevoer met poppespelers wat werk in die agtergrond of ondergronds. Baie ervare poppespelers kan hul poppe manipuleer om verskillende toertjies uit te voer, soos byvoorbeeld bollemakiesies in die lug.
Japan het baie vorme van poppespel, insluitend die bunraku. Bunraku is ontwikkel uit Shinto tempel rituele en het geleidelik 'n hoogs gesofistikeerde vorm van poppespel geword. Chikamatsu Monzaemon, wat deur baie beskou word as Japan se grootste dramaturg, het opgehou om Kabuki spele te skryf en uitsluitlik gefokus op die marionet-net Bunraku toneelspele. Aanvanklik was daar slegs een  poppespeler, maar teen 1730 is drie poppespelers gebruik om een marionet te beheer in volle aansig van die gehoor. Die poppespelers, almal in swart geklee, sou onsigbaar word wanneer hul teen 'n swart agtergrond staan en fakkels slegs die gekerfde, geverfde en geklede houtpoppe verlig.
Gerda Nicolson
Gerda Nicolson (26 Augustus 1937 – 12 Junie 1992) was 'n Australiese aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Gallipoli (1981) en in die televisiereekse Bluey (1976) en Prisoner (1979).
1914
Die jaar 1914 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 14de jaar van die 20ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Poppekas
- Ooste, Suidoos-en Suid-Asië
In Korea word geglo die poppespel tradisie sy ontstaan in China gehad het. Die oudste historiese bewyse van poppespel in suid-Korea kom uit 'n brief wat dateer uit 982 v.C. van Choe Seung-gemsbok aan die Koning. In Koreaans is die woord vir marionet, "Kkoktugakshi". "Gagsi" beteken "bruid" of "jong vrou" en was die mees algemene vorm wat poppe aangeneem het. 'n Kkoktugakshi poppespel bestaan uit agt tonele.
Thailand het Hun Krabok, 'n stok poppeteater, wat die gewildste vorm van poppespel is.
Viëtnam het die kunsvorm van water poppespel ontwikkel, wat uniek is aan dié land. Die poppe is van hout gemaak en die vertonings word uitgevoer in 'n middellyfdiepte swembad. 'n Groot stok word onder die water gebruik om poppespelers te ondersteun en die poppe te beheer. Die illusie word sodoende geskep dat die poppe onder die water beweeg. Die oorsprong van hierdie vorm van poppespel dateer terug sewe honderd jaar toe die rysvelde oorstroom het en die dorpenaars mekaar moes vermaak, wat uiteindelik tot poppekaskompetisies gelei het tussen dorpe. Dit het gelei tot marionetsamelewings wat geheimsinnig en eksklusief was.
Indië
Indië het 'n lang tradisie van poppespel. In die antieke Indiese epiese Mahabharata is daar verwysings na poppe. Die Rajasthani Marionet van Indië is noemenswaardig en daar is baie Indiese buiksprekers en poppespelers. Die eerste Indiese buikspreker, Professor Y. K. Padhye, het hierdie vorm van poppespel in die 1920's bekendgestel in Indië en sy seun, Ramdas Padhye, het buikspraak en poppespel gewild gemaak. Byna alle popvorme word aangetref in Indië. Indië het 'n ryk en antieke tradisie van toutjiespoppe of marionette. Marionette met gelede ledemate wat deur die toutjies beheer word, laat groter buigsaamheid toe en is dus die mees geartikuleerde popsoort. Rajasthan, Orissa, Karnataka en Tamil Nadu is 'n paar van die lande waar hierdie vorm van poppespel gefloreer het. Die tradisionele marionette van Rajasthan staan bekend as Kathputli. Hierdie marionette word gekerf uit 'n enkele stuk hout en is groot poppe wat kleurvol geklee word. Die toutjiepoppe van Orissa is bekend as Kundhei. Die toutjiepoppe van Karnataka word Gombeyatta genoem. Poppe van Tamil Nadu, bekend as Bommalattam, kombineer tegnieke van beide stok- en toutjiepoppe.
Nagraadse Sentrum UP
Die Nagraadse Sentrum is 'n gebou op die Hatfieldkampus van die Universiteit van Pretoria, met 'n soortgelyke ontwerp as dié van die Ekonomiese en Bestuurswetenskappe-gebou, en toon elemente van die Post-Romaanse styl soos weerspieël word deur die koepelvorminge ingang en boogstrukture.
Poppekas
Indië
Indië het 'n verskeidenheid tipes en style skaduweepoppe. Skaduweepoppe is plat figure wat uit leer gesny word en daarna behandel word tot dit deurskynend is. Skaduweepoppe word teen 'n skerm gehou met 'n sterk ligbron wat agter dit skyn. Die manipulasie tussen die lig en die skerm maak silhoeëtte of kleurvolle skaduwees, hoe die geval ookal mag wees, vir die kykers wat aan die voorkant van die skerm sit. Hierdie tradisie van die skaduweepoppe leef voort in Orissa. Kerala, Andhra Pradesh, Karnataka, Maharashtra en Tamil Nadu. Tholpavakoothu (of Tolpava Koothu) is 'n tradisie van skaduweepoppespel uniek aan Kerala, Indië. Die skaduweeteater van Karnataka is bekend as Togalu Gombeyatta. Hierdie poppe is meestal klein in grootte. Die poppe verskil in grootte volgens hul sosiale status, byvoorbeeld, 'n groot grootte vir konings en godsdienstige karakters en 'n kleiner grootte vir gewone mense of dienaars.
Nagraadse Sentrum UP
Om eggo's te verminder en die akoestiek te verbeter, is die mure van ’n mengsel van polistireen en beton gemaak. Dié gewilde konferensie- en seminaarsentrum is ontwerp deur argitek Willie Oosthuizen van die firma VDO Argitekte, en amptelik in Maart 1997 ingewy deur prof SME Bengu, die destydse Minister van Onderwys.
Poppekas
Indië
Stokpoppe is 'n uitbreiding van die handskoenpoppe, maar dikwels baie groter en word ondersteun en gemanipuleer deur stokke van onder af. Hierdie vorm van poppespel word meestal aangetref in Wes-Bengale en Orissa. Die tradisionele stokmarionet van Wes-Bengale is bekend as Putul Nautch. Hulle word uit hout gekerf en volg die verskeie artistieke style van 'n bepaalde streek. Die tradisionele stokmarionet van Bihar staan bekend as Yampuri.
Nagraadse Sentrum UP
Die gebou huisves verskeie kantore, lesingsale, werkkamers en ’n rekenaarlaboratorium. Die kantore van die kampusondernemings, Continuing Education at University of Pretoria (CE at UP), Business Enterprises at UP (BE at UP) en die Sentrum vir Mikrofinansiering word ook hier gehuisves.
Poppekas
Indië
Handskoenpoppe is ook bekend as mou-, hand- of palmpoppe. Die kop word gemaak van papiermaché, lap of hout, met twee hande wat net onder die nek uitkom. Die res van die figuur bestaan uit 'n lang vloeiende romp. Hierdie poppe is slap poppe, maar in die hande van 'n kranige poppespeler is hulle in staat om 'n wye verskeidenheid bewegings uit te voer. Die manipulasietegniek is eenvoudig en die bewegings word beheer deur die menslike hand se wysvinger wat in die kop ingesteek word en die middelvinger en duim beweeg die twee arms van die marionet. Met behulp van hierdie drie vingers kom die handskoenmarionet tot lewe.
Die tradisie van handskoenpoppe in Indië is gewild in Uttar Pradesh, Orissa, Wes-Bengale en Kerala. In Uttar Pradesh is handskoenpoppe gewoonlik teenwoordig in sosiale temas, terwyl toneelstukke in Orissa  gebaseer is op stories van Radha en Krishna. In Orissa, speel die poppespeler op die dholak met sy een hand en manipuleer die marionet met die ander. Die lewering van die dialoog, die beweging van die marionet en die klop van die dholak word goed gesinchroniseer en skep 'n dramatiese atmosfeer. In Kerala staan die tradisionele handskoenpoppespel bekend as Pavakoothu.
Kirsch
Kirsch (Duits: Kirschwasser), ook bekend as kersiebrandewyn, is, soos die naam aandui, 'n brandewyn wat uitsluitlik van gefermenteerde kersies gedistilleer word. Kersies wat vir kirsch gebruik word is gewoonlik kleiner as kersies wat in winkels aangebied word, maar word deur 'n hoër suikergehalte en sterker geur gekenmerk. Die gehalte van die kirsch word hoofsaaklik deur die kersies se geurstowwe bepaal. Kirsch word teen 'n drinktemperatuur van 14-16 °C geniet.
Poppekas
Afghanistan
Afghanistan se poppespel staan bekend as bus-baz. Tydens 'n optrede sal 'n poppespeler gelyktydig 'n marionet van 'n markhor hanteer terwyl hy 'n dambura bespeel.
Kirsch
Kirsch is ook 'n gewilde geurmiddel in die kookkuns en 'n belangrike bestanddeel van onder meer Swartwoudkoek, Zuger-kersiekoek (Zuger Kirschtorte), Muotathaler-kersieroomtert (Muotathaler Rahmkirschtorte) en ander Duitse en Switserse koekspesialiteite. Kirsch word in Switserland ook as 'n bestanddeel van kaas-fondues gebruik.
Poppekas
Wes-Asië
Midde-Oosterse poppespel, soos die ander teatervorme, word beïnvloed deur die Islamitiese kultuur. Karagoz, die Turkse Skaduweeteater, het poppespel wyd beïnvloed  in die streek en daar word geglo dit het van China oorgespoel deur Indië. Later is dit bevorder deur die Chinese Mongole en oorgedra na die Turke van Sentraal-Asië. Die kuns van die Skaduweeteater is na Anatolië gebring deur die Turke wat uit Sentraal-Asië geëmmigreer het. Ander geleerdes beweer dat die skaduteater na Anatolië gekom het in die 16de eeu vanaf Egipte. Die voorstanders van hierdie siening beweer dat die skaduteater sy weg gevind het via die Ottomaanse paleise toe Yavuz Sultan Selim Egipte oorwin het in 1517. Hy het die skaduteater sien opvoer tydens 'n partytjie tot sy eer en daar word beweer dat hy so beïndruk was daarmee dat hy die poppespeler na sy paleis in Istanbul saamgeneem het waar sy 21-jarige seun, wat later Sultan Suleiman die Manjifieke geword het, 'n belangstelling in toneelspele ontwikkel het.
UTC-01:00
UTC-01:00 is die tydsone vir:
Poppekas
Wes-Asië
In ander gebiede staan die styl van skaduweepoppespel bekend as khayal al-zill, 'n metafoor vertaal as "die skadu van die verbeelding" of "skaduwee van fantasie", wat steeds oorleef. Dit is 'n skaduweespel met lewendige musiek, "die begeleiding van dromme, tamboeryne en fluite...ook..."spesiale effekte" – rook, vuur, donder, ratels, piep, bons, en alles wat 'n lag of sidder van sy gehoor kan ontlok."
UTC-01:00
Eksterne skakels
Časové pásmo Huso horario
Poppekas
Wes-Asië
In Iran is dit bekend dat poppe lank voor 1000 v.C. al bestaan het, maar aanvanklik was slegs handskoen- en stringpoppe baie gewild. Ander genres van poppespel wat na vore gekom het tydens die Tegelykertyd - era (18de en 19de eeue) as invloede uit Turkye en het versprei na die streek. Kheimeh Shab-Bazi is 'n tradisionele Persiese poppevertoning wat uitgevoer word in 'n klein vertrek deur 'n musikale kunstenaar en 'n verteller, genaamd 'n morshed of naghal. Hierdie vertonings het dikwels plaasgevind saam met storievertelling in die tradisionele tee- en koffiehuise (Ghahve-Khane). Die dialoog vind plaas tussen die morshed en die poppe. 'n Onlangse voorbeeld van poppespel in Iran is die reisende opera, Rostam en Sohrab.
Antieke Griekeland en Rome
Hoewel daar min oorblywende voorbeelde van die poppe van antieke Griekeland is, toon historiese literatuur en argeologiese bevindinge die bestaan van poppespel. Die Griekse woord vertaal as "ppp" is "νευρόσπαστος" (nevrospastos), wat letterlik beteken "getrek deur snare, toutjiestrek", uit "νεῦρον" (nevron), wat beteken "sening, tendon, spiere, toutjies of draad", en "σπάω" (spaō), wat beteken "trek". Aristoteles verwys na die trek van snare wat hoofde, hande en oë, skouers en bene beheer. Plato se werk bevat ook verwysings na poppespel. Die Ilias en die Odussee is aangebied met behulp van poppespel. Die wortels van die Europese poppespel strek waarskynlik terug na Griekse toneelspel met poppe hanteer deur "gewone mense" in die 5de eeu v.C. Teen die 3de eeu v.C. het hierdie toneelspele verskyn in die Teater van Dionysus op die Akropolis.
Tloque Nahuaque
Tloque Nahuaque (Heer van Alles) was 'n Asteekse godheid.
Poppekas
Antieke Griekeland en Rome
In antieke Griekeland en antieke Rome dateer kleipoppe en 'n paar van ivoor uit ongeveer 500 v.C. en is gevind in kindergrafte. Hierdie poppe het geartikuleerde arms en bene en in sommige gevalle 'n ysterstaaf wat uitsteek bo die kroon van hul koppe. Hierdie stok is gebruik om die pop van bo te manipuleer, soos dit vandag gedoen word in Siciliaanse poppespel. 'n Paar van hierdie poppe het snare in die plek van die stokke. Sommige navorsers glo dat hierdie antieke marionette eenvoudige speelgoed was en nie poppe nie, as gevol van hul klein grootte.
Italië
Italië word deur baie kenners beskou as die vroeeë huis van marionette as gevolg van die invloed van die Romeinse poppespel. Xenophon en Plutarchus verwys na hulle. Die Christelike kerk het marionette gebruik om moraliteitstoneelspel op te voer. Daar is geglo dat die woord marionet afkomstig is van die klein figure van die Maagd Maria, vandaar die woord "marionet" of "Maria pop. Komedie is bekendgestel in toneelspele soos die tyd aangestap het en dit het uiteindelik daartoe gelei dat die kerk 'n verbod op poppespel geplaas het. Poppespelers het opgetree deur toneelspel verhoë op te stel buite katedrale en het selfs meer onvanpas en verspot geraak. Italiaanse komedie het hieruit gegroei en staan bekend as Commedia dell'arte. Poppe is somtyds in hierdie teatervorm gebruik en soms is Shakespeare se toneelstukke uitgevoer met behulp van marionette in plaas van akteurs.
Tloque Nahuaque
Tloque Nahuaque was 'n geslaglose, skeppende god. Daar is geen afbeeldinge van Tloque Nahuaque bekend nie. Dit is voorts hoogswaarskynlik dat daar ooit een geskep is. Sodanige abstrakte godheid was besonder ongewoon in Meso-Amerika gedurende die tyd.
Kirsch
Kirsch uit die Duitse gebied Swartwoud (Schwarzwälder Kirschwasser) is 'n kirsch van oorsprong. Wit alkoholiese dranke soos kirsch, wat van vrugte gedistilleer word, is orals in die Duits-Alemanniese dialekgebied (Baden, Switserland en Elsas) en in Oostenryk gewild.
Poppekas
Italië
In Sicilië is die kante van donkiekarre versier met ingewikkelde tonele uit die Frankiese romantiese gedigte, soos Die Lied van Roland. Hierdie verhale is uitgevoer in tradisionele marionetteaters met handgemaakte houtmarionette. In Sicilië is dit die sogenaamde "Opera dei pupi", of "Opera van die poppe". Die "Opera dei pupi" en die Siciliaanse tradisie van cantastorie, die woord vir storieverteller, is gewortel in die Provensaalse troubadour tradisie in Sicilië tydens die heerskappy van Frederik II van die Heilige Romeinse Keiser, in die eerste helfte van die 13de eeu.
Tloque Nahuaque
Een bepaalde stroming stel dat Tloque Nahuaque die vernaamste of selfs die enigste god is. Daar kan dan ook gesê word dat Tloque Nahuaque 'sy/haar tyd ver vooruit' was.
Poppekas
Italië
Die 18de eeu was 'n belangrike tydperk in die ontwikkeling van Italiaanse teater, insluitende die marionet teater. Die stok marionet was hoofsaaklik van die laerklas oorsprong, maar die marionet teater was gewild aristokratiese kringe, as 'n viering van die Ouderdom van die Verligting. Die effekte en die kunstige en komplekse konstruksie van die poppe, die marionet teaters en die marionet verhale, was almal gewild, veral in Venesië. In die 19de eeu het die marionette van Pietro Radillo meer kompleks geraak en in plaas van net die staaf en twee snare, kon Radillo se marionette beheer word deur tot soveel as agt snare, wat beter beheer oor die individuele dele van die liggame van die marionette toegelaat het.
Tloque Nahuaque
Die bekendste aanhanger van hierdie godsdienstige stroming was Nezahualcoyotl.
Poppekas
Frankryk
Guignol is die belangrikste karakter in die Franse poppekas wat sy naam dra. Hoewel daar dikwels hieraan gedink word as kindervermaak, is Guignol se skerp humor en taalkundige geesdrif waardeer deur volwassenes sowel, soos getoon deur die leuse van 'n prominente Lyon geselskap: "Guignol amuseer kinders... en pittige volwassenes". Laurent Mourguet, Guignol se skepper, het harde tye ervaar gedurende die Franse Rewolusie en in 1797 begin om tandheelkunde te beoefen wat in daardie dae bloot die trek van tande was. Om pasiënte te lok, het hy begin met poppevertonings aan die voorkant van sy tandartsstoel. Sy eerste vertonings was politechnice chin elle, 'n karakter geleen uit die Italiaanse commedia dell'arte. Deur 1804  wat hy so sukselsvol dat hy sy tandheelkundige beroep verlaat het en 'n professionele poppespeler geword het, sy eie scenario's geteken het oor die kommer van sy werkersklas gehoor en verwysings na die dag se nuus geïmproviseer het. Hy het karakters ontwikkel wat nader aan die daaglikse lewens van sy Lyon gehoor is, eerste Gnafron, 'n skoenmaker wat lief is vir wyn en in 1808 Guignol. Ander karakters, insluitend Guignol se vrou Madelon en die diender Flagéolet, het spoedig gevolg, maar was nooit veel meer as byvoegsels vir die twee helde nie. Guignol se onvermydelike oorwinning is altyd die oorwinning van die goeie oor die bose.
Cagliari
Cagliari (Italiaans: [ˈkaʎʎari], ; Sardies: Casteddu, [kasˈteɖːu]) is die hoofstad en grootste stad van Sardinië, 'n outonome gewes in die suidweste van Italië in die Middellandse See. Die stad het in 2015 'n bevolking van 154 460 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 85,45 km². Cagliari is in die 7de eeu v.C. deur Fenisiese handelaars gestig en het in die 4de eeu v.C. aan Kartago behoort. Aansluitend is dit deur die Romeine verower. Dit was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1990.
Poppekas
Groot-Brittanje
Die tradisionele Britse Punch en Judy poppespel strek terug tot die 16de eeu na die Italiaanse commedia dell'arte. Die karakter, "Punch", is afgelei van die karakter Pulcinella, wat Anglicized na Punchinello. Hy is 'n manifestasie van die Here van Wanbestuur en Bedrieër, syfers van diep gewortelde mitologieë. Punch se vrou was oorspronklik "Joan", maar die naam is later verander na "Judy". In die laat 18de en vroeë 19de eeu, het die bekende Punch en Judy poppekas wat in Brittanje was, vertonings gelewer uit 'n maklik vervoerbare stalletjie. Die Britse Marionet en Model Teater Gilde het in die vroeë 20ste eeu 'n herlewing van poppespel aangehits. Twee van die Gilde se stigters, H. W. Whanslaw en Waldo Lanchester, het beide gewerk om poppespel te ontwikkel en het dit bevorder deur boeke en letterkunde publikasies, veral met die fokus op die kuns van die marionet. Lanchester het 'n reisende teater en 'n permanente plek in Malvern, Worcestershire gehad en gereeld deelgeneem in die Malvern Fees en sodoende die aandag van George Bernard Shaw gekry. Een van Shaw se laaste spele, Shakes versus Shav, is geskryf en vir die eerste keer deur die maatskappy opgevoer in 1949.
Krakowse Hoogaltaar
Die Krakowse Hoogaltaar in die Krakowse Mariakerk is 'n pentaptigon, 'n wandelaltaar met 'n sentrale hoofaltaar, twee vaste buite- en twee beweeglike binnevleuels. Die altaar is van skulpture voorsien, sy vleuels met reliëfs versier. Die houtsnywerk is gedeeltelik ingekleur, gedeeltelik verguld. Die altaar is aan die verheerliking van Maria gewy. Die vleuelaltaar met sy twee vertoonvleuels is die eerste werk wat deur kunshistorici met sekerheid aan die befaamde Laat-Gotiese beeldhouer Veit Stoß toegeskryf kan word en as een van sy hoofwerke beskou word.
Poppekas
Groot-Brittanje
Van 1957-1969 het Gerry Anderson baie tv-reekse vervaardig met marionette in die hoofrol, beginnende met Roberta Leighse Die Avonture van Twizzle en eindig met Die Geheime Diens. Baie van hierdie reekse (die bekendste was Thunderbirds) het 'n tegniek gehad genaamd Supermarionation, wat outomaties die voorafopgeneemde karakter dialoog gesinchroniseer het met die poppe se mond bewegings. Anderson het teruggekeer na poppespel in 1983 met Terrahawks en die onuitgesaaide Ruimte Polisie in 1987.
Cornwall Hill
Cornwall Hill is 'n woongebied suid van Pretoria, Gauteng, Suid-Afrika. Dit grens aan sy westekant aan Irene.
Poppekas
Groot-Brittanje
Huidige Britse poppespelteaters sluit in die Little Angel Teater in Islington, Londen, Puppet Theatre Barge in Londen, Norwich Marionet Teater, die Harlekyn Poppe Theatre, Rhos-on-Sea, Wallis, en die Biggar Puppet Theatre, Biggar, Lanarkshire, Skotland. Britse poppespel dek vandag 'n wye verskeidenheid style en benaderings. Don Austen, 'n Britse poppespeler het saam met Jim Henson se Creature Shop gewerk aan 'n aantal films. Daar is ook 'n aantal Britse teater maatskappye, insluitende Horse and Bamboo Teater en Green Ginger, wat poppespel integreer het in hoogs visuele produksies. Vanaf 1984 tot 1996 was poppespel gebruik as voertuig vir politieke satire in die Britse tv-reeks, Spitting Image. Poppekas het ook hoofstroom teater beïnvloed en verskeie onlangse produksies het poppespel gekombineer met lewendige aksie, insluitend Warhorse deur die Royal National Theatre en Madame Butterfly deur die Engelse Nasionale Opera.
Nederland, Denemarke, Roemenië en Rusland
Baie plaaslike variante van Pulcinella is ontwikkel namate die karakter versprei het oor die hele Europa. In Nederland is dit Jan Klaassen (en Judy is Katrijn); in Denemarke Semester Jackel; in Rusland Petrushka; en in Roemenië Vasilache. In Rusland het die Sentrale Marionetteater in Moskou en sy takke regoor die land die reputasie van poppespelers en poppespel in die algemeen verbeter.
Duitsland en Oostenryk
In Lindau, is die Lindau Marionet Opera in 2000 gestig deur Bernard Leismueller en Ralf Hechelmann. Die maatskappy hanteer 'n groot aantal operas, asook 'n marionet ballet, Swan Lake.
In Augsburg is die historiese Augsburg Marionet Teater gestig in 1943 deur Walter Oehmichen. Dit bestaan vandag steeds saam met 'n aangrensende marionet museum onder bestuur van die kleinseuns van die stigter, Klaus Marschall en Juergen Marschall.
Vroeër jare in die nabygeleë Salzburg, Oostenryk, is die wêreldbekende Salzburg Marionet Teater in 1913 gestig deur Professor Anton Aicher. Die Salzburg Marionet Teater handhaaf steeds die tradisie van die aanbieding van vollengte opera met die gebruik van marionette in hul eie geboude teater, tot onlangs nog onder leiding van Gretl Aicher. Dit voer hoofsaaklik operas uit soos die Fledermaus en Die Magie Fluit en 'n klein aantal van ballette soos Die Nutcracker. Die Salzburg Marionet Teater produksies is gemik op volwassenes, alhoewel kinders  natuurlik ook welkom is.
Tsjeggiese Republiek
Marionet teater het 'n baie lang vermaaks geskiedenis in Praag en elders in die Tsjeggiese Republiek. Dit kan teruggevoer word tot die vroegste Middeleeue. Marionette het vir die eerste keer hul verskyning gemaak rondom die tyd van die Dertigjaar Oorlog. Die eerste bekende Tsjeggiese poppespeler was Jan Jiri Brat, gebore in 1724. Hy was die seun van 'n plaaslike timmerman met sy eie poppekas. Matej Grace was die mees bekende 19de-eeuse Tsjeggiese poppespeler, en was verantwoordelik vir die oordrag van idees van nasionale bewustheid.
In onderskeidelik 1920 en 1926 het Josef Skupa sy mees beroemde marionet karakters geskep: komiese vader Spejbl en sy skelm seun Hurvínek. In 1930 het hy die eerste moderne professionele poppeteaater begin. Die Nasionale Marionet Teater in Praag is 'n belangrike marionette organisasie. Sy repertoire beskik hoofsaaklik oor 'n marionet produksie van Mozart se opera Don Giovanni. Die produksie het 'n erakostuums en 'n 18de-eeuse omgewing. Daar is talle ander maatskappye, insluitende Buchty a Loutky ("Cakes and Puppets"), gestig deur Marek Bečka. Poppe is op groot skaal gebruik in geanimeerde films sedert 1946. Jiří Trnka was 'n erkende leier op hierdie gebied. Miroslav Trejtnar is 'n meester poppespeler en onderwyser van die tradisionele tTjeggiese marionet- maak vaardighede.
Die 19de eeu
Gedurende hierdie tydperk het poppespel afsonderlik van die opkomende hoofstroom van die akteurteaters ontwikkel en die verflenterde poppespelers moes buite teatergeboue by feeste, markte ens. optree - en is steeds geklassifiseer saam met die bandiete en sigeuners. In die 19de eeu het poppespel mededinging van ander vorme van teater in die gesig gestaar soos vaudeville en musiek-saal, maar dit het aangepas by hierdie uitdagings, byvoorbeeld: deur verhoogtonele te ontwikkel en deelname aan nuwe vorme van gewilde teater, of om homself in ander maniere te herontwerp en gehore te vind by nuwe kusoorde.
Noord-Amerika
Gedurende die Depressie, het poppespelers saam met karnavalle gereis, hul eie tonele geskryf en hul eie marionette gemaak.
Sommige vooruitgang in die 20ste eeuse poppespel het sy oorsprong in die Verenigde State van Amerika. Marionette poppespel is gekombineer met televisie so vroeg as die 1940's, met Howdy Doody van Amerika 'n noemenswaardige marionet in hierdie veld. Bil Baird het daaraan gewerk om nuwe lewe te blaas in marionetteater en poppespel in die Verenigde State. Hy en sy vrou, Cora Eisenberg het hul eie marionetteater in New York besit. Edgar Bergen, 'n buikspreker, het ook 'n groot bydrae gelewer. In die 1960's het Peter Schumann se Bread and Puppet Theater politieke en artistieke moontlikhede ontwikkel in 'n eiesoortige, kragtige en onmiddellik herkenbare manier. Teen ongeveer dieselfde tyd, het Jim Henson 'n sagte, skuimrubber en lap marionet gemaak wat bekend geword het as Muppets. Aanvanklik, deur middel van die kindertelevisieprogram Sesame Street en later in Die Muppet Show en op die film, het dit baie navorsers geïnspireer en word vandag byna oral herken. Wayland Flowers het ook 'n groot bydrae tot die volwasse poppespel gelewer met sy satiriese marionet, Madame.
Sid en Marty Krofft is twee van Amerika se mees bekende poppespelers en was veral bekend vir hul lewendige optrede in die kinder TV-reeks in die 60s en 70s,  Puffinstuff en Lidsville
Poppe is ook gebruik in die Star Wars - films, veral met die karakter van Yoda. Sy stem en manipulasie is voorsien deur Frank Oz.
Australië
Die inheemse volke van Australië (Aborigines) het 'n lang tradisie van mondelingse storievertelling wat duisende jare teruggaan. Hulle gebruik van maskers en ander voorwerpe, dra diep en betekenisvolle temas oor moraliteit en die natuur. Maskers is gekerf uit hout en swaar versier met verf en vere.
In Australië in die 1960's het Peter Scriven, die stigter van die Marionet Teater van Australië, pragtige marionet produksies gehad soos Die Tintookies, Klein Fella Bindi, Die Ontdekkingsreisigers en Die Water van Babas. Bilbar Marionet Teater, gestig deur Barbara Turnbull en haar man Bill Turnbull (poppespeler) het omvattend deur Australië getoer onder die vaandel van die Queensland Arts Council in die 1970's en 1980's. Hul poppe is vandag by die Queensland Performing Arts Centre, Brisbane. David Poulton het vir baie jare in die laat 1970s met sy marionette vertonings getoer via die Queensland Arts Council langs sy 'Strings and Things'  saam met sy vrou, Sally.
David Hamilton, een van die laaste oorblywende marionet poppespelers in Australië, toer onafhanklik en het voorheen getoer onder die vaandel van die Queensland Arts Council. Komediant en radio uitsaaier Jamie Dunn was bekend vir sy Muppet-styl karakter, Agro (handpop) wat verskyn het op verskeie Sewe Netwerk tv-programme deur die 1980's en 1990's. Formeel opgelei in die Verenigde State deur poppespelers van die Jim Henson Company, Brett Hansen en sy Brisbane- gebaseerde Larrikin Poppe maatskappy, is een van slegs 'n paar Muppet-styl poppespelers aktief in opvoerings in Australië. Kabaret Puppet Theatre, wat gebaseer is in Brisbane se Redlands gebied, reis ook met produksies vir kinders en volwassenes. In Melbourne Handspan Teater 1977-2002 ontwikkel van 'n nederige, kollektiewe begin en het ontwikkel in 'n groot teater formaat getiteld, "Visuele Teater", en het 'n warm huis vir innoverende projekte en bekroonde multimedia samewerking binne Australië en regoor die wêreld geword.
'n Nagraadse kursus het bestaan by die Victoriaanse Universiteit van die Kunste, Universiteit van Melbourne in die laat 1990's. Die Australiese poppespeler Norman Hetherington was bekend vir sy marionet, Mr Squiggle, wat verskyn het op 'n Australiese Uitsaaikorporasie Kommissie tv-program vir baie jare vanaf 1 Julie 1959. Die laaste episode was op 9 Julie 1999. In elke episode sou hy verskeie foto's vertoon van "krabbels" gestuur deur kinders van regoor die land. Richard Bradshaw OAM is nog 'n bekende Australiese poppespeler. Hy is 'n voormalige President van UNIMA Australië, voormalige artistieke direkteur van die Marionet Teater Maatskappy van Australië en skaduweepoppespeler en -skrywer in die veld.
Rod Hull het ook 'n bydrae gemaak met sy marionet Emu. In die 1960's, het Hull 'n kinderontbyttelevisieprogram in Australië aangebied. Snuff Puppets is een van Australië se moderne poppeteatergeselskappe. Hulle is gebaseer in Melbourne en hul werk is vol swart humor, politieke- en seksuele satire. Snuff Puppets het reeds in meer as 15 lande opgetree, insluitend toere na die groot feeste in Asië, Suid-Amerika en Europa. Daar is 'n jaarlikse winterfees van die poppe by die Stad van Melbourne se ArtPlay en by Federasion Square in Melbourne.
Kontemporêre er
Van vroeg in die 19de eeu af, het  poppespel begin om kunstenaars te inspirer van die hoë-kunste tradisies. In 1810 het Heinrich von Kleist 'n opstel geskryf, 'Op die Marionet Teater', en bewonder die  "gebrek aan selfbewussyn" van die marionet. Poppespel het dwarsdeur die 20ste eeu bly ontwikkel op 'n verskeidenheid maniere. Ondersteun deur die parallelle ontwikkeling van die teater, televisie en ander filmmedia, het dit nou 'n groter gehoor as nog ooit bereik. Nog 'n ontwikkeling wat begin het teen die aanbreek van die eeu, was die oortuiging dat poppeteater, ten spyte van sy gewilde en folk wortels, kon praat met volwasse gehore met 'n volwassene en eksperimentele stem en het die hoë kunstradisie versterk van die akteursteater. Sergei Obraztsov het die konsep van kukolnost ('puppetness') ondersoek, ten spyte van Josef Stalin se aandrang op realisme. Ander pioniers, insluitende Edward Gordon Craig en Erwin Piscator is beïnvloed deur poppespel in hul kruistog die hoofstroom te regalvanise. Maeterlinck, Shaw, Lorca en ander het poppeopvoerings geskryf en kunstenaars soos Picasso, Jarry, en Léger het begin om te werk in die teater. Craig se konsep van die "übermarionette"—waar die vervaardiger die akteurs soos voorwerpe behandel —is baie invloedryk op die hedendaagse "voorwerp teater" en "fisiese teater". Tadeusz Kantor vervang gereeld akteurs met poppe, of 'n kombinasie van die twee, en het elke optrede is van die rand van die verhoog af bestuur in sommige aspekte soortgelyk aan 'n poppespeler.
Kantor beïnvloed 'n nuwe formalistiese generasie van vervaardigers soos Richard Voorman en Robert Wilson wat betrokke was met die "voorwerp" in teater terme "om dit op die verhoog te plaas en die verskillende maniere om daarna te kyk" (Foreman). Innoverende poppespelers soos Tony Sarg, Waldo Lanchester, John Wright, Bil Baird, Joan Baixas, Sergei Obratsov, Philipe Genty, Peter Schumann, Dattatreya Aralikatte, Jim Henson, Dadi Pudumjee, en Julie Taymor het ook voortgegaan met die ontwikkeling van die vorm en inhoud van poppespel, sodat die frase "poppeteater" nie meer beperk is tot die tradisionele vorme van marionette, handskoen, of staafpoppe nie. Vervaardigersen maatskappye soos Petrus Schumann van Bread and Puppet Theatre, Bob Frith van die Horse and Bamboo Theater en Sandy Speiler van In the Heart of the Beast Puppet and Mask Theatre het ook masker- en marionetteater gekombineer waar die kunstenaar, poppe en voorwerpe geïntegreer is binne 'n grootliks visuele teaterwêreld wat die gebruik van gesproke taal verminder.
Die Jim Henson Stigting, wat gestig is deur poppespeler en Muppet skepper Jim Henson, is 'n filantropiese, liefdadigheidsorganisasie wat geskep is om poppespel in die Verenigde State van Amerika te bevorder en te ontwikkel. Dit het 440 toekennins aan innoverende  marionet teater kunstenaars toegeken. Poppespelgeselskappe in die vroeë 21ste eeu, soos Inheemse Teater in Boise, Idaho gaan voort met die avant garde satiriese tradisie vir millennials.
Vlag van die Salomonseilande
Die nasionale vlag van die Salomonseilande is op 18 November 1977 in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n geel diagonale baan onder aan die vlagpaalkant na bo aan die wapperkant met ’n blou driehoek aan die vlagpaalkant en vyf wit sterre in die skildhoek en ’n groen driehoek op die wapperkant.
Simboliek
Die vyf hoofeilandgroepe word deur die vyf sterre verteenwoordig. Die blou stel die omringende oseaan voor, die groen stel die land voor en die geel stel sonskyn voor.
Ander vlae
Die burgerlike vaandel (vir handelskepe) en staatsvaandel (vir nie-militêre regeringsvaartuie) is rooi en blou vlae onderskeidelik, met die nasionale vlag in die skildhoek.
Die vlootvaandel (vir polisievaartuie) is gebaseer op die Britse wit vaandel, 'n rooi Sint Joriskruis op 'n wit veld, met die nasionale vlag in die skildhoek.
Victor Rodman
Victor Rodman (6 Augustus 1892 – 29 Junie 1965) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Last Chapter (1914), The Spotted Lily (1917), en Hold Your Breath (1924).
McFly
McFly is 'n Engelse musiekgroep wat bekendheid verwerf het met hul nommer een-treffer "5 Colours in Her Hair" in 2004. Die groep is deur Tom Fletcher (gebore 17 Julie 1985) gestig. Danny Jones (gebore 12 Maart 1986), Dougie Poynter (gebore 30 November 1987) en Harry Judd (gebore 23 Desember 1985) is die ander lede van McFly. McFly het 'n platekontrak by Island Records en hulle word deur Prestige Management bestuur.
Die naam McFly is deur Tom Fletcher, die stigter van die groep, gekies. Hy het die naam uit 'n Amerikaanse wetenskapfiksiekomedie, Back to the Future, gekies, waarin Michael J. Fox se karakter Marty McFly geheet het.
Toepolef Tu-144
Geskiedenis
Die Toepolef Tu-144 is in opdrag van die Ministerraad van die Unie van Sosialistiese Sowjet-Republieke (USSR) en die Minister van Lugvaartnywerheid vanaf 1963 ontwikkel. Die vervaardiger Toepolef was destyds verplig om binne vier en 'n half jaar die eerste vyf vlieënde modelle van die straler klaar te kry.
Die Tu-144 het ten opsigte van sy tegniese spesifikasies duidelik ooreengekom met die Concorde, veral wat die vlerke en die enjins betref het, wat net soos by die Concorde agteraan geplaas is. Die Tu-144 het ook oor 'n buigbare neus beskik, wat die sig van die vlieëniers tydens die landing verbeter het. Hierdie ooreenkomste moet moontlik toegeskryf word aan die tegniese en aërodinamiese vereistes van 'n supersoniese vliegtuig, maar het tog aanleiding tot gerugte gegee dat die Sowjet-Russiese vervaardigers die Concorde min of meer gekopieer het. Aangesien die Tu-144 vroeër in bedryf gestel is as die Concorde, is ook die omgekeerde denkbaar. Daar was egter ook opvallende verskille tussen die twee vliegtuie. Die Tu-144 het byvoorbeeld, in teenstelling met die Concorde, nie oor stralerenjins beskik nie, maar 'n waaier-turbine met herverhitters om ekstra krag te gee.
Op 3 Julie 1973 het die Toepolef-projek 'n ernstige teenslag ondervind toe die eerste kommersiële Tu-144 tydens 'n lugskou op die Paryse lughawe Le Bourget neergestort het. Die vyf bemanningslede en een joernalis aan boord, asook agt mense op die grond het hulle lewens verloor. Die vliegtuig het net voor die ramp al laer begin daal, en toe die bemanning probeer om die Tu-144 weer te laat styg, is die struktuur van die tuig oorbelas en het dit uiteindelik opgebreek. Dit is nie duidelik waarom die vliegtuig so vinnig gedaal het nie, aangesien dit nie geskik is vir hierdie soort duikvlug nie.
Die eerste kommersiële vragdiens tussen Moskou en Alma-Ata is in Desember 1975 ingestel. Die eerste geskeduleerde passasiersvlugte op dieselfde roete het in Desember 1977 begin. As gevolg van 'n tweede ongeluk in Mei 1978, waarby 'n Tu-144 weens 'n lek in die brandstoftenks 'n noodlanding op 'n veld moes uitvoer, is die kommersiële bedryf na slegs 102 geskeduleerde vlugte (waarvan 55 met passasiers aan boord) gestaak en nooit weer hervat nie. Die Tu-144-projek is in 1984 vir goed gestaak.
Pondowaterbessie
Die Pondowaterbessie (Syzygium pondoense) is 'n klein boom wat tot 3 m hoog groei. Dit kom dikwels in woude en in klipperige beddings van strome voor. Dit is endemies aan die Noordoos-Kaap, maar word tot in die suide van KwaZulu-Natal aangetref.
Beskrywing
Die plant se enkele stam word tot 15 cm in deursnee. Die jong plant het 'n rooibruin bas wat na grys verkleur soos dit ouer word. Nuwe lote en blare is rooi van kleur. Die blare is blink donkergroen, maar ligter aan die onderkant. Blare word in reghoekige pare teenoorgesteld tot mekaar gedra. Hulle is leeragtig en 3–10 mm in breedte, met 'n opvallende hoofaar aan beide kante. Syare is fyn, rooierige en meer prominent ondertoe.
Die wit blomme het 'n massa van meeldrade wat in duidelik vertakte knoppies eindig. Die blomtyd is vroeg in die somer en in die vroeë herfs word rooi tot pers ronde vrugte geproduseer. Hulle is sowat 15 mm in deursnee en eindig in 'n blywende kelk.
Familie
Myrtaceae (wasbessiefamilie) is 'n familie van houtagtige plante met sowat vyf spesies wat boomgrootte bereik in Suider-Afrika. Lede word gekenmerk deur eenvoudige, alternatiewe en leeragtige blare. Die blomme is onopvallend, naak en word in digte okselstandige are gedra. In vroeëre jare is die vrugte van sommige spesies gekook om was te produseer, vandaar die familie se gewone naam.
Scharnhorst
Die Scharnhorst was 'n slagkruiser van die Duitse Vloot in die Tweede Wêreldoorlog en is gekelder op 26 Desember 1943 tydens die Slag van Noord-Kaap.
Tegniese besonderhede
Die skip het 31 800 ton water verplaas en was toegerus met nege 11-duim kanonne, twaalf 5,9-duim kanonne, veertien 4,1-duim lugafweerkanonne en ses 21-duim torpedobuise. Dit was aangedryf deur drie turbines wat 160 000 dryfasperdekrag gelewer het en kon 'n topspoed van 32 knope haal. Hy het ook drie Arado Ar 196 drywervliegtuie gedra.
Deurbraak deur die Engelse kanaal
Die Scharnhorst en haar susterskip, die Gneisenau, het berug geraak toe hulle op 11 Februarie 1942 uit die hawestad Brest, Frankryk en regdeur die Engelse Kanaal gevaar het sonder om werklik bedreig te word deur die Geallieerdes. Hulle het op 13 Februarie in Brunsbüttel, Duitsland gearriveer. Die Scharnhorst is tydens die vaart deur twee seemyne beskadig en die Gneisenau deur een myn.
Trivia
Die Duitse Vloot het tydens die Eerste Wêreldoorlog ook 'n slagskip met die naam Scharnhorst gehad.
Metrosideros
Metrosideros is 'n genus van bome wat hoort tot die familie Myrtaceae.
Pous Alexander IV
Alexander IV was die 181ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1254 tot 1261.
Biografie
Pous Alexander IV is gebore as Rinaldo Conti (of Rinaldo di Jenne) ongeveer in 1199 in Jenne naby Anagni in Italië. Sy pa was graaf Philip van Jenne. Aan sy ma se kant was hy familie van die grawe van Segni, soos Pous Innocentius III en sy oom Pous Gregorius IX. Pous Gregorius IX maak hom kardinaal-diaken en beskermheer van die Franciskane in 1227, Camerlengo van die Rooms-Katolieke Kerk in 1229 en biskop van Ostia in 1231. Hy word dekaan van die kollege van kardinale in 1240. Op 12 Desember 1254 volg hy Pous Innocentius IV op en word gekroon op 20 Desember 1254. Hy regeer tot sy dood op 25 Mei 1261 en word opgevolg deur Pous Urbanus IV. Die naam ‘Alexander’ beteken 'kryger'.