cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dewald de Beer
Van 1976 af was hy predikant van die kombinasie Mafeking/Goeie Hoop, van 1980 af van Witrivier, en eindelik van 1989 tot sy emeritaat in 2001 van die kombinasie Schweizer-Reneke/Bloemhof. Hierna het hy nog in verskeie gemeentes gehelp. Ds. De Vos beskryf hom as ’n “vlytige student (hy was selfs ’n tyd lank betrokke by argeologiese opgrawings in Palestina om sy kennis uit te brei) en ywerige predikant. Daarvan het sy preke (wat gespreek het van goeie eksegese, aktuele toepassing en kragtige voordrag) en sy meelewende herderlike getuig. “Wat hy vandag kon doen, het hy nie uitgestel tot môre nie en het hy die belange van sy lidmate waarlik op sy hart gedra.”
Ds. De Vos lig sy vernaamste karaktertrekke uit as ’n troue vriend en broer, ’n netjiese mens, ’n behoudende en beginselvaste gelowige, ’n gawe van God vir kerk en volk en familie, en iemand wat God se wil oor sy lewe aanvaar het.
Ds. De Beer se lewensleuse was: Aan God alleen die eer, alles uit genade, die Woord alleen, uit geloof alleen. “In kinderlike afhanklikheid het hy sy roeping as bedienaar van die Goddelike Woord volbring in die wete dat hy wat plant of hy wat natmaak, niks is nie, wat God wat laat groei (1 Kor. 3:7).”
Aplysina revillagigedi
Aplysina revillagigedi is 'n gewone sponsspesie uit die familie van die Aplysinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2012 deur Cruz-Barraza, Carballo, Rocha-Olivares, Ehrlich & Hog.
1877
Die jaar 1877 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 77ste jaar van die 19de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Sandsteen
Sandsteen is 'n klastiese sedimentêre gesteente wat bestaan uit korrels mineraal, rots of organise materiaal met 'n korrelgrootte wat wissel tussen 1/16mm en 2 mm, en 'n middel bevat wat die korrels aan mekaar vas sement. Dit mag ook 'n matriks van slik of klei grootte partikels bevat wat die spasies tussen die korrels vul.
Die meeste sandstene bestaan egter uit kwarts of veldspaat aangesien dit die algemeenste minerale in die aardkors is, en as gevolg van hulle groter chemiese stabiliteit onder atmosferiese toestande. Die matriks is die fyn materiaal wat tydens afsetting saam met die korrels afgeset is. Die sement is die mineraal materiaal wat na afsetting bygekom het (bv. opgelos in water) wat die korrels aan mekaar vasbind.
Sandsteen kan fyner of growwer materiaal bevat, maar as dit meer as 30% gruis of rolstene bevat, word dit as 'n konglomeraat of breksie geklassifiseer.
Vorming
Sandsteen vorm waar sand (klastiese materiaal met korrelgroottes wat wissel tussen 1/16mm en 2 mm) afgeset en begrawe word. Dit gebeur meestal by rivierdeltas, maar kan ook afgeset word in riviere, strande en woestynduine (bv. die Clarens Formasie) en die rooi sandsteen van die Grand Canyon in Amerika. Wanneer die sand diep begrawe word, laat die drukking die materiaal digter saampak en saamgedruk word. Die minerale wat as sement dien word later as opgeloste minerale in vloeistowwe in die ongekonsolideerde materiaal in vervoer en afgeset. Oksiderende toestande lei tot rooi kleure afkomstig van opgeloste yster (Fe), terwyl reduserende toestande lei tot donker en gryser kleur sandstene.
Sement
Die sement wat sandsteen aan mekaar vassit bestaan gewoonlik uit een van drie minerale: Silika (die materiaal waaruit kwarts bestaan), kalsiumkarbonaat (CaCO3) en ysteroksied. Die bogenoemde mineraalmateriaal mag die matriks binnedring en aan mekaar vassement, of die spasies (geheel of gedeeltelik) vul waar daar geen matriks teenwoordig is nie. Die kombinasie van matriks en sement, kombineer saam met die omgewings- en klimaatstoestande om sandstene 'n wye reeks kleure te gee wat wissel van wit tot amper pikswart, asook grys, rooi, pienk en skakerings van room tot bruinerig.
Klassifikasie
Verskeie klassifikasies word gebruik om sandsteen verder te beskryf, en sluit die volgende in:
Voorkoms
Sandsteen is een van die mees algemene sedimentêre gesteentes, en word in sedimentêre komme oral in die wêreld gevind.
Gebruike
Sandsteen word algemeen gebruik as as boumateriaal of as grondstof in vervaardiging. In die Oos-Vrystaat is daar verskeie dorpies waar ou geboue van sandsteen van die Clarens Formasie gebou is. Mooi voorbeelde hiervan is die NG Kerk, ou poskantoor en die ou Hoërskool Ficksburg in die dorp Ficksburg. Deesdae word sandsteen in teëls gesny, wat dan as deksteen teen mure gemessel word om 'n baie mooi voorkoms te lewer. Dit word ook gebruik om tuinornamente van te vervaardig.
Sedimentêre Strukture
Verskeie strukture word tydens afsetting van sandstene gevorm, en is kenmerkend van die omgewing waarin dit gevorm is. Voorbeelde hiervan is:
Congo
Congo (1954- 1964) was 'n sjimpansee wat geleer het om te kan verf op papier en skilderdoek, onder beskerming van die dierkundige, etoloog, en surrealistiese skilder Desmond Morris. Hy het die meeste van sy werk gelewer in die laat 1950's. Sy styl is beskryf as abstrakte impressionisme.
Drie van Congo se skilderye is by 'n veiling te Bonhams ingesluit tesame met werke deur Renoir en Andy Warhol - Congo se werk het verkoop teen 'n hoër as verwagte prys, terwyl die werk van Renior en Warhol geen aanbiedinge gekry het nie. Die Amerikaanse versamelaar Howard Hong het al drie stukke van Congo se werk gekoop teen $26,352 (VS dollar)(prys soos in 2005).
In sy leeftyd het Congo ongeveer 400 sketse en skilderye geskep, meestal tussen die ouderdom twee tot vier jaar. Hy sterf in 1964 as gevolg van die komplikasies van tering.
Sy kunswerk het reaksies ontlok wat gewissel het tussen minagting tot skeptisisme onder die destydse resensente. Ten minste een ander kunstenaar het skynbaar onder sy ondersteuners getel: Pablo Picasso het na bewering 'n Congo-skildery op sy ateljeemuur gehad nadat hy dit as geskenk ontvang het.
Bron
Onder meer vertaal vanaf Congo (chimpanzee).
Frances Lee McCain
Frances Lee McCain (gebore 28 Julie 1944) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Footloose (1984), Gremlins (1984), Back to the Future (1985), en Stand by Me (1986).
Coleske
Coleske is ’n voormalige Suid-Afrikaanse musiekgroep wat uit die broers Ewald (1970-) en Arnold (1971-) bestaan het.
Die broers se debuutalbum, Die Coleskes, is in 1989 uitgereik. In 1997 was hulle liedjie Take Me Where the Sun is Shining 'n internasionale treffer gewees. Hulle is in dieselfde jaar ook met 'n Sama vereer.
Daarna stig hulle Coleske Artists en verskuif hul aandag na die produksiekant van musiek. Tans is hulle vir sangers soos Riana Nel, Lianie May en Jay verantwoordelik. Benewens die bestuur van kunstenaars hanteer dié maatskappy ook produksies soos Afrikaans is Groot en Classics is Groot.
Klassieke element
duimnael|180px|Die makrokosmos met die elementêre sfere aarde, water, lug en vuur ([[Robert Fludd, 1617).]]
Die term klassieke elemente verwys gewoonlik na die begrippe in antieke Griekeland van aarde, water, lug, vuur en ’n vyfde element, eter, wat veronderstel was om die aard en kompleksiteit van alle materie te verduidelik in terme van eenvoudiger stowwe. Antieke kulture in Egipte, Babilonië, Japan, Tibet en Indië het soortgelyke lyste gehad. Soms is na lug in die plaaslike taal as "wind" en na die vyfde element as "leemte" verwys. In China se Wu Xing-stelsel is hout, vuur, aarde, metaal en water genoem.
Floriskraaldam
Die Floriskraaldam verskaf besproeiingswater aan plase in die Karoo wat altesaam 1 700 ha beslaan.
Klassieke element
Geskiedenis
Verskillende kulture en selfs filosowe het verskillende verduidelikings gehad oor die elemente se eienskappe en hoe hulle verband hou met waarneembare verskynsels en kosmologie. Soms het hierdie teorieë oorvleuel met mitologie en is die elemente as gode verpersoonlik.
Floriskraaldam
Ligging
Die dam lê suidoos van Laingsburg, noordoos van die Rooinekpas en by die samevloeiing van die Buffelsrivier en die Geelbekrivier. Dit is by die koördinate 33° 17' 30” suid en 20° 59' 6" oos.
Dam
Die dam is in 1957 voltooi, het ‘n betonwal van 27 m hoog, ‘n opvanggebied van 2 510 km² en ‘n aanvanklike kapasiteit van meer as 50 miljoen m³. As die dam vol is, beslaan dit ‘n area van 8 km². Onder die dam is 26 keerwalle gebou om water na die landerye te lei. Die maksimum besproeibare gebied is 17 km².
Vloede
Alhoewel die primêre doel van die dam is om besproeiingswater op te gaar, moet dit ook die periodieke vloedwater beheer om die verspoeling van die landerye teen die rivier te voorkom. In die Laingsburgvloed het die dam ‘n belangrike rol gespeel.
Slik
Die water wat die dam binneloop, bevat baie slik. Daarom neem die volume van die dam stadig af. Om dit teen te werk is daar 10 sluise van 3,3 m by 2,9 m elk in die damwal ingebou.
Klassieke element
Geskiedenis
Terwyl die klassifikasie van die materiële wêreld deur die antieke Indiërs en Grieke in lug, aarde, vuur en water meer filosofies van aard was, het wetenskaplikes in die Islamitiese goue tydperk praktiese, eksperimentele waarnemings gebruik om materiale te klassifiseer. In Europa het die antieke Griekse stelsel van Aristoteles ontwikkel in die Middeleeuse stelsel, wat in die 1600's tydens die Wetenskaplike Revolusie vir die eerste keer in Europa onderwerp is aan eksperimentele stawing.
Eeue se ervaring en ondersoeke het bewys dat al die antieke stelsels verkeerd was in die verduidelik van die fisiese wêreld. Dit is nou bekend dat atoommodelle die regte verduideliking is en dat atome geklassifiseer kan word in meer as honderd chemiese elemente soos suurstof, yster en kwik. Hierdie elemente vorm chemiese verbindings en mengsels, en onder verskillende temperature en druk kan hierdie stowwe verskillende toestande van materie aanneem. Die mees algemeen waargenome toestande van vastestof, vloeistof, gas en plasma het baie van die eienskappe van die klassieke elemente van onderskeidelik aarde, water, lug en vuur, maar dit is nou bekend dat hierdie toestande voorkom vanweë die soortgelyke gedrag van verskillende soorte atome by soortgelyke energievlakke, en nie omdat hulle ’n sekere soort atoom of stof bevat nie.
Kromkop-kurper
Die kromkop-kurper (Serranochromis altus) is 'n varswatervis wat in die Okavangorivier, boonste gedeelte van die Zambezi- en die Kafuerivier voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Humpback largemouth.
Voorkoms
Die vis se voorkop het 'n kenmerkende duik in en die mond is groot. Die vis is hoofsaaklik olyfbruin, die sye is silwer en die skubbe se middelkant is bruin wat aan die vis 'n blokkiesvoorkoms gee. Daar is geen kolle op die kop nie maar wel donker kolle op die vinne. Die dorsale- en analevinne se rante is geel of oranje en die analevin is gelerig met rye eiervlekke op. Die vis word tot 41 cm lank en weeg dan 2 kg.
Habitat
Die vis leef aan die oewers van hoofstrome met matige plantegroei. Hulle vreet vis en verkies die families Mormyridae en Schilbeidae. Hulle is snags meer aktief en broei in die somer voor die reënseisoen.
Deens
[[Lêer:Old norse, ca 900.PNG|duimnael|links|Geskatte verspreiding van Oud-Noors en verwante tale in die vroeë 10de eeu:
]] Deens is nou verwant aan die ander twee vastelandse Skandinawiese tale, Noors en Sweeds, en tot by die vroeë 11de eeu het Oud-Nordies as die gemeenskaplike Skandinawiese taal gedien. Daarna het twee Nordiese taalgroepe begin ontwikkel – Wes- en Oos-Nordies. Deens maak saam met Sweeds deel uit van die Oos-Nordiese groep.
Deens het in die volgende eeue 'n groot aantal woorde uit ander tale ontleen: Nederduits het die Deense taal onder meer met terme uit die ambags- en handelswêreld, gereedskappe, stowwe en tekstiele en kos, Nederlands met seevaartterme en Romaanse tale met terme uit die mode-, kuns- en bankbedryf verryk. Rundstück, 'n Nederduitse variant van die Duitse woord Brötchen ("rolletjie") wat nog steeds in Hamburg, Sleeswyk-Holstein en dele van Nedersakse gebruiklik is, is byvoorbeeld ook as die Deense en Noorse woord (rundstykke) ontleen.
Alhoewel die Deense woordeskat sterk deur die Nederduitse taal beïnvloed is, kan daar nie sprake van 'n dialekkontinuüm in Sleeswyk-Holstein en Denemarke wees nie; daar het dus 'n harde taalgrens bestaan wat vroeër langs die lyn Eider-Treene-Eckernförde geloop het. Sedert die Hoë Middeleeue het die Duitse taalgebied egter ook noord van die Eiderrivier uitgebrei. Vandag fungeer die Deens-Duitse grens ook as die taalgrens tussen Deens en Duits.
Die Nordiese tale Deens, Sweeds en Noors is onderling redelik verstaanbaar. Dene, Noorweërs en Swede gebruik onderling dan ook dikwels 'n soort 'interskandinawies', waarby veral Dene dikwels hulle uitspraak aanpas omdat die uitspraak van Deens sterk verskil van die geskrewe vorm. Vervaardigers van produkte wat dwarsoor die Europese Unie en Noorweë versprei word, gebruik vanweë die nou verwantskap tussen Deens en Noors dikwels die Deense gebruiksaanwysing ook vir die Noorse taalgebied.
In teenstelling met Noors en Sweeds is Deens nie 'singerig' nie, dit is geen toontaal nie. Kenmerkend van Deens is die betekenisonderskeidende glottisslag (glottal stop, in Deens stød).
Mizo
Mizo (Mizo ṭawng) is 'n Tibeto-Birmaanse taal wat deur 830 846 mense in Noordoos-Indië, Bangladesj en Mianmar gepraat word. Mizo word òf met die Bengaalse skrif òf die Latynse alfabet geskryf. Dit vorm saam met Engels die amptelike tale van die Indiese deelstaat Mizoram. Daarbenewens word Mizo in die aangrensende Indiese deelstate Tripura, Assam, Manipur en Meghalaya gepraat.
Vanness Wu
Vanness Wu (gebore 7 Augustus 1978) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Star Runner (2003) en Dragon Squad (2005), en in die televisiereekse Meteor Garden (2001) en Rekordia (2018).
Stefan Schnabel
Stefan Schnabel (2 Februarie 1912 – 11 Maart 1999) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Iron Curtain (1948), Diplomatic Courier (1952), The Counterfeit Traitor (1962), en Firefox (1982).
Nynorsk
Nynorsk ("Nuwe-Noors"), voor 1929 Landsmål genoem, is volgens die sogenaamde Likestillingsvedtaket (Wet oor die gelykstelling van Noorweë se twee amptelike skryftaalvariante) van 12 Mei 1885 naas Bokmål een van twee amptelike variante van die Noorse skryftaal. Dit word tans deur tussen sewe en vyftien persent van die bevolking as hoofskryftaal gebruik. Nynorsk is daarnaas die onderrigmedium vir sowat vyftien persent van alle Noorse laerskolleerlinge.
Die spreektaal in Noorweë is nouliks gestandaardiseerd en vertoon redelike groot streeksverskille. So geniet ook dialekte steeds 'n hoë status as algemene omgangstaalvariëteite. Dit is juis moderne Noorse dialekte wat as basis vir die ontwikkeling van Nynorsk as standaardskryftaal gedien het.
Nynorsk het in die 19de eeu ontwikkel as alternatief vir Bokmål wat in geskrewe vorm baie naby aan Deens is. Nynorsk word met name in westelike Noorweë gebruik en is gevorm op grond van veral westelike plattelandse dialekte, aangevul met elemente uit Yslands. Aangesien Nynorsk uit die landelike kultuur voortgespruit het, het sy gebruik as gevolg van toenemende verstedeliking in die 20ste eeu gestagneer of selfs afgeneem.
Die benaming Nynorsk is vir die eerste keer deur Andreas Hølaas in Desember 1877 gebruik. In die herfs van dié jaar het Arne Garborg sy werk Den ny-norske Sprog- og Nationalitetsbevægelse ("Die Nieu-Noorse taal- en nasionaliteitsbeweging") gepubliseer. Maar dit was Landsmål, 'n term waarmee Ivar Aasen in 'n brief van Oktober 1849 na die dialekgebaseerde standaardtaal verwys het, wat uiteindelik as amptelike benaming gekies is voordat die Noorse parlement, die Storting, in 1929 die besluit geneem het om die ou benamings Landsmål ("Landstaal") en Riksmål ("Rykstaal") deur die nuwe terme Nynorsk en Bokmål ("Boektaal") te vervang.
Aplysina solangeae
Aplysina solangeae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Aplysina en tot die familie Aplysinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2007 deur Pinheiro, Hajdu & Custodio.
Aplysinella
Aplysinella is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Joseph Pulitzer
Joseph Pulitzer [ˈpʊlɨtsər] (10 April 1847 - 29 Oktober 1911), gebore as Jószef Pulitzer, was 'n Hongaars-Amerikaanse Joodse verslaggewer, koerantuitgewer, advokaat en filantroop. Vandag staan hy veral bekend vir die Pulitzerpryse wat jaarliks vir prestasies in joernalistiek, fotografie, letterkunde, geskiedenis, digkuns, musiek en drama toegeken word. Die pryse word befonds uit finansiële middele wat Pulitzer aan die Columbia-universiteit bemaak het, net soos die Columbia School of Journalism wat hy in die lewe geroep het.
As dagbladuitgewer word Pulitzer verbind met die skryftegnieke van new journalism wat hy in die 1880's in sy koerante ingevoer het. In die volgende dekade was daar sterk mededinging tussen Pulitzer se World en William Randolph Hearst se New York Journal wat albei persmagnate na die praktyke van geel joernalistiek laat neig het om hul dagblaaie meer aantreklik vir die breë publiek te maak. So is die weg gebaan vir koerante met massasirkulasie wat hoofsaaklik op inkomste uit advertensies aangewese was en met hul verskeidenheid nuusvorme, vermaak en advertensies by die leserspubliek gewild geraak het.
Pulitzer het aktief aan die politieke lewe deelgeneem. As lid van die Demokratiese Party het hy nasionale bekendheid verwerf, onder meer met sy veldtog teen groot maatskappye en korrupsie, en is as kongreslid vir New York verkies.
Armia Krajowa
Armia Krajowa (AK) (die "Tuisleër"), was die oorheersende Poolse versettingsbeweging tydens die Tweede Wêreldoorlog in die Duits-besette Pole. Dit was gevorm in Februarie 1942 uit die Zwiazek Walki Zbrojnej (Unie vir Gewapende Stryd) en oor die volgende twee jaar het die meeste ander Poolse ondergrondse magte ook by hulle aangesluit. Die AK is in Januarie 1945 ontbind, toe die Poolse gebied grotendeels van Duitse magte ontruim is deur die Sowjetse Rooi Leër.
Met oor die 400,000 lede was Armia Krajowa verreweg die grootste Poolse ondergrondse versettingsbeweging en die wêreld se grootste naas die Partisane van Joegoeslawië. Dit het ook die gewapende vleul van die "Poolse Geheime Staat" ("panstwo podziemne") gevorm.
AK se primêre aktiwiteit was die sabotering van Duitse vervoermiddels op pad na die Oosterse front in die Sowjetunie. AK het ook volskaalse gevegte teen die Duitsers geveg, veral in 1943 en 1944 tydens Operasie Storm.
Hamme
Hamme is 'n Belgiese munisipaliteit in die ooste van die Vlaamse provinsie Oos-Vlaandere. Die munisipaliteit het 'n bevolking van 24 436 in 2012 gehad en het 'n oppervlakte van 40,21 km². Hamme lê aan die Schelde en die Durme. Hamme grens aan die munisipaliteite Zele, Waasmunster en Dendermonde (Grembergen).
Hailey McCann
Hailey McCann (gebore 3 Oktober 1995) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Grand (2007) en The Time Traveler's Wife (2009).
Art Carney
Art Carney (4 November 1918 – 9 November 2003) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Harry and Tonto (1974), The Late Show (1977), Firestarter (1984), en Last Action Hero (1993).
Nasionale erfenisterreine van Suid-Afrika
’n Erfenisterrein is ’n plek waar politieke, militêre, kulturele of sosiale geskiedenis bewaar word. Erfenisterreine word in Suid-Afrika deur die Wet op Nasionale Erfenishulpbronne (25/1999) beskerm.
Natuurlike of kulturele erfenisterreine
Daar word tussen twee soorte erfenisterreine onderskei, naamlik kulturele erfenisterreine en natuurlike erfenisterreine.
Kulturele erfenisterreine
Kulturele erfenisterreine is mensgemaak. Hierdie soort terrein bewaar die kultuur van ’n groep mense. Sulke terreine is bewysstukke van die tradisies en kultuur van ’n beskawing en kan ’n voorbeeld van ’n soort argitektuur, ’n monument, ’n groep geboue of ’n museum wees.
Natuurlike erfenisterreine
Natuurlike erfenisterreine wys die natuurlike fases van die aarde se verandering en geskiedenis. Natuurlike erfenisterreine kan dinge soos fossiele, rotsformasies, berge of grotte wees.
Verskillende soorte erfenisterreine.
In Suid-Afrika word erfenisterreine op verskillende vlakke erken en beskerm. Daar kan tussen Unesco-wêrelderfenisterreine, nasionale erfenisterreine en provinsiale erfenisterreine onderskei word.
Unesco-wêrelderfenisterreine
Suid-Afrika het ses wêrelderfenisterreine:
Nasionale erfenisterreine
Nasionale erfenisterreine in Suid-Afrika is objekte of versamelings wat formeel deur die Suid-Afrikaanse Erfenishulpbronagentskap (SAHRA) erken en beskerm word.
Omdat Suid-Afrika ’n diverse bevolking en ryke geskiedenis het, is daar honderde verskillende nasionale erfenisterreine. Van die bekendste terreine sluit in:
1.   Afrikaanse Taalmonument
Die Afrikaanse Taalmuseum en -monument is gebou om die ontstaan en voortbestaan van Afrikaans te vier en te verseker. Die idee vir die monument wat in Paarl in die Wes-Kaap staan, is reeds in 1942 deur die Genootskap van Regte Afrikaners (GRA) geopper. Die monument is deur die argitek Jan van Wijk ontwerp. Bouwerk het in 1972 begin en is in 1974 voltooi. Die monument is in 1975 ingewy.
2.   Hugenoot-museum
Die Hugenoot-museum in Franschhoek in die Wes-Kaap bewaar die geskiedenis van die Franse Hugenote wat aan die einde van die 17de eeu na Suid-Afrika gekom het.
3.   Klasiesrivier-grotte
Die Klasiesrivier-grotte is ’n reeks grotte naby die mond van die Klasiesrivier aan die Tsitsikama-kus in die Humansdorp-distrik. Die grotte bevat bewyse van menslike habitasie gedurende die middelsteentydperk (ongeveer 125 000 jaar gelede).
4.   Groot Constantia
Groot Constantia is die oudste wynplaas in Suid-Afrika. Die plaas, wat 330 jaar oud is, was eens die eiendom van Simon van der Stel.
5.   Mandela-huis
Mandela-huis, wat ook bekend staan as die Nelson Mandela Nasionale Museum, is die huis waar die voormalige staatspresident gedurende die apartheidsera (1946 tot 1962) gewoon het.
6.   Merensky-biblioteek
Die Merensky-biblioteek is deur die Universiteit van Pretoria opgerig. Die gebou is deur Gerard Moerdjik ontwerk en is vernoem na die geoloog dr. Hans Merensky wat ’n £10 000-bydrae tot die boufonds gemaak het. Bouwerk het in 1937 begin en die gebou is op 15 April 1938, vir die eeufeesherdenking van die Groot Trek, amptelik geopen.
7.   Llandaff-kapel
Die Llandaff-kapel naby Van Reenenspas is die kleinste kapel in die Suidelike Halfrond. Die kerkie het slegs agt sitplekke en is ’n skamele 14.2 m² groot. Dit is ook die enigste erkende Katolieke kerkgebou in privaatbesit in die wêreld.
8.   Die Uilhuis
Die Uilhuis op Nieu-Bethesda naby Graaff-Reinet was die tuiste van die kunstenaar Helen Martins (1897–1976). Martins het op ’n eksentrieke wyse die huis en tuin versier met standbeelde van uile, kamele en mense, gemaak van sement, glas en draad. Jare se werk met fyn glas het veroorsaak dat Martins latere jare begin blind word het. Sy het in 1976 selfmoord gepleeg. Haar sterwenswens was dat die huis as museum behoue sal bly.
9.   Die Pretoria-forte
Die Pretoria-forte het ’n belangrike rol gespeel tydens die verdediging van die stad gedurende die Anglo-Boereoorlog. Fort Klapperkop, Fort Daspoortrand, Fort Wonderboompoort en Fort Schanskop is almal in die laat 1800’s opgerig na die Jameson-inval van 1895/6. Hoewel daar aanvanklik agt strategiese plekke geïdentifiseer is om te beskerm, kon daar weens finansiële redes slegs vier voltooi word. Vandag is die forte omskep in museums.
10. Die Staatsmodelskool
Die Staatsmodelskool in Pretoria het in 1893 tot stand gekom in die destydse Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) en is gebruik vir die opleiding van onderwysers. Die skool het sy deure tydens die Anglo-Boereoorlog gesluit en dit is ook in hierdie gebou waar Britse offisiere wat tydens die oorlog gevange geneem is, aangehou is. (Winston Churchill is ook hier aangehou, maar het ontsnap.) Die gebou het later as skool gedien en is op 8 April 1960 as nasionale monument verklaar.
11. Die Suid-Afrikaanse Polisie-gedenkteken
Die gedenkteken is opgerig om ’n tweeledige rol te vervul. Eerstens om diegene (polisielede en -honde) wat hul lewens aan diens verloor het te eer, en tweedens herinner dit die publiek aan die gevare wat polisieoffisiere elke dag teëkom in die uitvoer van hul pligte. Die monument is op dieselfde gronde as die Uniegebou in Pretoria.
13. Voortrekkermonument
Die Voortrekkermonument in Pretoria is opgerig om die Groot Trek van 1835–1843 te gedenk en om die Trekkers te vereer. Die monument is deur Gerard Moerdijk ontwerp.
14. Nasionale Vrouemonument
Die Nasionale Vrouemonument in Bloemfontein is op 16 Desember 1913 onthul en gedenk die tragedie van die sowat 26 000 Afrikanervroue en -kinders wat in die Anglo-Boereoorlog van 1899–1902 veral in die konsentrasiekampe gesterf het.
15. Bloedrivier
Die Bloedrivier Nasionale Erfenisterrein is naby Dundee in KwaZulu-Natal geleë. Die terrein herdenk die slag van Bloedrivier waar 464 Voortrekkers onder leiding van Andries Pretorius op 16 Desember 1883 koning Dingaan se 10 000 impi’s onder leiding van Ndlela KaSompisi verslaan het.
16. Boschendal
Boschendal is een van die oudste wynplase in Suid-Afrika en geleë tussen Franschhoek en Stellenbosch in die Wes-Kaap. Die plaas is reeds in 1685 geproklameer en die eerste eienaar, Jean de Long, was een van die eerste groep Franse Hugenote wat na Suid-Afrika gevlug het. Cecil Rhodes het die plaas in 1887 gekoop om dit deel te maak van sy kommersiële vrugtebesigheid en dit was die begin van die moderne Boschendal-plaas.
18. Robbeneiland
Robbeneiland is ’n eilandjie in Tafelbaai met ’n ryke geskiedenis. Hoewel dit vandag meestal bekend is as die plek waar oudpresident Nelson Mandela aangehou is, strek die geskiedenis van die eiland veel verder terug in die verlede. Portugese seevaarders het die eiland reeds in die 14de eeu besoek (dekades voordat Jan van Riebeeck in die Kaap voet aan wal gesit het). Die kleurvolle geskiedenis is verder voortgesit met die Europese setlaars se landing aan die Kaap.
19. Nasionale erfenisterreine wat deel vorm van die Wieg van die Mensdom
By al hierdie terreine is belangrike ontdekkings gemaak wat bydra tot die mensdom se kennis oor antieke beskawings, fauna en flora.
20. Kaditshwene Kulturele Landskap
Die Kaditshwene Kulturele Landskap in die Enzelbergvallei naby Zeerust in Limpopo is die geboorteplek van die Bahurutshe-nasie. Argeologiese vondse wat hier gevind is, dui op menslike bewoning van die gebied gedurende die laat Steentydperd.
21. Die plase Non Pareille, Roggeland en Goede Hoop
Hierdie drie plase in Daljosaphat het ’n belangrike rol gespeel in die geskiedenis van die Afrikaanse taal. Die plase was die tuiste van die eerste lede van die Genootskap van Regte Afrikaners. Die gemeenskap in die area was die eerste lede van die beweging wat gelei het tot Afrikaans as “regte” taal. Hulle het weggedoen met die hoë Hollands wat die Kaapprovinsie in die 17de eeu gekenmerk het en het begin om “Kitchen-dutch” (Afrikaans) in hul skole en kerke te gebruik.
22. Sarah Baartman-erfenisterrein
Hierdie erfenisterrein is deur die departement van kuns en kultuur tot stand gebring om die Khoisan, Saartjie Baardman en haar mense se bydrae tot Suid-Afrika te vereer. Hoewel die terrein reeds in Maart 2009 geopen is, het vandale groot skade aan die terrein aangerig in die 2015-studente-opstande wat die dekolonisering van universiteite geëis het. In September 2016 was daar nog geen inligting oor wanneer die terrein weer herstel sou word nie.
* Die lys kan verder uitgebrei word.
1876
Die jaar 1876 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 76ste jaar van die 19de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Koperstamkanniedood
Die koperstamkanniedood of rooistamkanniedood (Commiphora harveyi) is 'n boom wat in droë bosveld en struikwoude in laagliggende dele vanaf Oos-Londen tot by die Krugerwildtuin en Eswatini voorkom. Die boom se bas is papieragtig en afskilferend en die blare is veervormig saamgesteld.
Die boom se FSA-nommer is 277.
Rekenaarnetwerk
'n Rekenaarnetwerk bestaan uit baie rekenaars en randtoestelle wat aanmekaar verbind word deur 'n telekommunikasiestelsel ten einde kommunikasie en die deel van hulpbronne te bewerkstellig.
Rekenaars
Baie van die onderdele van 'n gemiddelde netwerk bestaan uit indiwiduele rekenaars wat of werkstasies (wat persoonlike rekenaars insluit) of bedieners kan wees. Die werkstasies kan wissel van eenvoudige masjiene met slegs basiese funksionaliteit tot rekenaars met baie geheue, vinnige verwerkers, groot hardeskywe en hoë-vlak grafiese verwerkingsvermoëns.
Die rekenaarbedieners kan wissel van veeldoelmasjiene tot doelgerigte masjiene soos onder andere lêer-, drukker-, pos-, faks-, telefonie-, instaan-, Afstandstoegang-, Toepassings-, Web- en rugsteunbedieners.
Drukkers
Baie drukkers het die ingeboude vermoë om deel van 'n netwerk te wees sonder dat dit direk aan 'n ander rekenaar of toestel gekoppel hoef te wees.
Ander toestelle
Daar bestaan ook baie ander toestelle wat gebruik word om 'n netwerk te bou en te bestuur. Sulke hardeware sluit in netwerkskakelaars, brandmure wat in hardeware geïmplementeer is asook roeteerders. Vele ander toestelle word ook dikwels direk aan netwerke verbind soos byvoorbeeld sekuriteits- en webkameras.
'n Eenvoudige netwerk
'n Eenvoudige rekenaarnetwerk kan van twee rekenaars opgebou word deur 'n Netwerkkaart (Netwerkkoppelingbeheerder (NIC)) by elke rekenaar te voeg en dit dan met 'n spesiale kabel genaamd 'n Ethernet oorkruiskabel aan mekaar te verbind. Hierdie tipe netwerk is nuttig om inligting oor te dra tussen twee rekenaars wat normaalweg nie deur 'n permanente netwerkverbinding met mekaar verbind is nie, of vir basiese tuisnetwerktoepassings. Alternatiewelik kan 'n netwerk tussen twee rekenaars tot stand gebring word sonder toegewyde ekstra hardeware deur gebruik te maak van 'n standaardverbinding soos die RS-232 seriepoort op albei rekenaars, wat hulle met mekaar verbind via 'n spesiale dwarsverbinding null modem kabel.
Netwerktipes
Hieronder is 'n lys van die mees algemene soorte rekenaarnetwerke.
'n Persoonlike area netwerk (PAN)
'n Persoonlike netwerk (PAN) is 'n rekenaarnetwerk wat gebruik word vir kommunikasie tussen rekenaartoestelle (insluitend telefone en persoonlike digitale assistente) naby een persoon. Die toestelle behoort al dan nie van die betrokke persoon te wees nie. Die bereik van 'n PAN is gewoonlik 'n paar meter. PAN's kan gebruik word vir kommunikasie tussen die persoonlike toestelle self (intrapersoonlike kommunikasie), of vir verbinding met 'n hoër vlak netwerk en die internet ('n uplink).
Persoonlike area-netwerke kan met rekenaarbusse soos USB en FireWire bedraad word. 'n Koordlose persoonlike areanetwerk (WPAN) kan ook moontlik gemaak word met netwerktegnologieë soos IrDA en Bluetooth.
Plaaslike Area Netwerk (LAN)
'n Netwerk wat beperk is tot 'n relatiewe klein ruimtelike gebied soos 'n kamer, 'n enkele gebou, 'n skip of 'n vliegtuig. Plaaslike netwerke word soms 'n enkele lokasienetwerk genoem.
Metropolitaanse Area Netwerk (MAN):
'n Netwerk wat twee of meer plaaslike netwerke of KAN's verbind, maar nie verder strek as die onmiddellike dorp, stad of grootstedelike gebied nie. Verskeie routers, skakelaars en hubs is gekoppel om 'n MAN te skep.
Wye Area Netwerk (WAN):
'n WAN is 'n datakommunikasienetwerk wat 'n relatief breë geografiese gebied beslaan en wat dikwels gebruik maak van transmissiefasiliteite wat deur gewone aanbieders, soos telefoonondernemings, aangebied word. WAN-tegnologieë funksioneer gewoonlik in die onderste drie lae van die OSI-verwysingsmodel: die fisiese laag, die dataverbindingslaag en die netwerklaag.
Gesentraliseerd
'n Gesentraliseerde WAN bestaan uit 'n sentrale rekenaar wat gekoppel is aan domterminale en/of ander soorte terminale.
Versprei
'n Gedistribueerde WAN bestaan uit twee of meer rekenaars op verskillende plekke en kan ook verbindings met domterminale en ander soorte terminale insluit.
Internetwerk
Twee of meer netwerke of netwerksegmente wat verbind is met toestelle wat werk op laag 3 (die netwerklaag) van die OSI Basic Reference Model, soos 'n router.
Opmerking: 'n Interkonneksie tussen of tussen openbare, private, kommersiële, industriële of regeringsnetwerke kan ook gedefinieer word as 'n internetwerk.
Die Internet
'n Spesifieke internetwerk, bestaande uit 'n wêreldwye interkonneksie van regerings-, akademiese, openbare en private netwerke gebaseer op die Advanced Research Projects Agency Network (ARPANET) wat ontwikkel is deur ARPA van die Amerikaanse Departement van Verdediging - ook die tuiste van die Wêreldwye web (WWW) en word die 'Internet' genoem met 'n hoofletter 'I' om dit van ander generiese internetwerke te onderskei.
Intranet
'n Netwerk of internetwerk wat beperk is tot 'n enkele organisasie of entiteit of ook 'n netwerk of internetwerk wat beperk is tot 'n enkele organisasie of entiteit en wat die TCP/IP protokol suite, HTTP, FTP, en ander netwerkprotokolle en sagteware wat algemeen op die internet gebruik word.
Ekstranet:
'n Netwerk of internetwerk wat beperk is tot 'n enkele organisasie of entiteit, maar wat ook beperkte verbindings het met die netwerke van een of meer ander, maar nie noodwendig nie, betroubare organisasies of entiteite (bv. klante van 'n onderneming kan voorsien word) toegang tot een of ander deel van sy intranet, wat sodoende 'n ekstranet skep, terwyl die klante terselfdetyd nie vanuit 'n veiligheidsoogpunt as 'vertrou' beskou kan word nie).
Per netwerklaag
Rekenaarnetwerke kan geklassifiseer word volgens die netwerklaag waarop hulle werk volgens enkele basiese verwysingsmodelle wat as standaarde in die bedryf beskou word, soos die sewelaag OSI-verwysingsmodel en die vyflaag TCP/IP-model.
Volgens skaal
Rekenaarnetwerke kan volgens die skaal of omvang van die netwerk geklassifiseer word, byvoorbeeld as 'n Persoonlike areanetwerk (PAN), Plaaslike areanetwerk (LAN), Kampusareanetwerk (CAN), Metropolitaanse area netwerk (MAN), of Wye area netwerk (WAN).
Deur funksionele verhouding
Rekenaarnetwerke kan geklassifiseer word volgens die funksionele verwantskappe tussen die elemente van die netwerk, byvoorbeeld Aktiewe Netwerking, kliëntbediener en Peer-to-peer (werkgroep) argitekture.
Rekenaarnetwerke word ook gebruik om data van die een toestel na die ander deur die hardeskyf te stuur.
Volgens netwerktopologie
Rekenaarnetwerke kan geklassifiseer word volgens die netwerk topologie waarop die netwerk gebaseer is, soos Busnetwerk, Sternetwerk, Ringnetwerk, Netwerknetwerk, Star-busnetwerk, Boom- of hiërargiese topologienetwerk, ens.
Topologie kan gerangskik word in geometriese rangskikking.
Deur dienste gelewer
Rekenaarnetwerke kan geklassifiseer word volgens die dienste wat hulle lewer, soos bergarea netwerk, bediener-bediener, proseskontrolenetwerk, Waarde-toegevoegde netwerk, koordlose gemeenskapsnetwerk, ens.
Volgens protokol
Rekenaarnetwerke kan geklassifiseer word volgens die kommunikasieprotokol wat op die netwerk gebruik word. Lees die artikels oor Lys van netwerkprotokolstapels en Lys van netwerkprotokolle vir meer inligting.
Robert J. Flaherty
Robert Joseph Flaherty [ˈflæərti] (* 16 Februarie 1884, † 23 Julie 1951) was 'n Amerikaanse rolprentmaker wat in 1922 die regie en die vervaardiging van die eerste kommersieel suksesvolle vollengte-dokumentêr, Nanook of the North, behartig het. Flaherty se reputasie is op dié rolprent gebou, en geen van sy latere werke sou dieselfde sukses behaal nie, alhoewel hy die nuwe filmgenre van dokumentêre fiksie verder ontwikkel het met rolprente soos Moana (1926), wat in die Suidsee afspeel, en Man of Aran (1934) wat op die afgeleë Ierse Aran-eilande ontstaan het.
Vir sy dokumentêre fiksie-rolprente het Flaherty as eerste regisseur dokumentêre materiaal met narratiewe en poëtiese elemente verbind. Hy word ook as baanbreker van die etnografiese film beskou, 'n genre wat deur Jean Rouch en John Collier Jr. in die 1960's as visuele antropologie, 'n onderafdeling van antropologie, geklassifiseer is.
Flaherty was vanaf 1914 tot sy afsterwe in 1951 getroud met die skryfster Frances Hubbard Flaherty. Sy het met haar gade by verskillende filmprojekte saamgewerk en is vir Louisiana Story (1948) vir 'n Academy Award (Oscar) in die kategorie "Beste oorspronklike draaiboek" genomineer.
Langebergsepter
Die Langebergsepter (Paranomus spathulatus) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Paranomus behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap waar dit voorkom in die Langeberg van Tradouwpas tot Garciapas.
Die struik word tot 2.5 m hoog en blom van Mei tot Desember. Soms vernietig vuur die plant en die sade oorleef maar soms spruit die plant weer uit. Die plant is tweeslagtig en bestuiwing vind deur die werking van insekte plaas. Die vrugte word, twee maande nadat die plant geblom het, ryp en die sade val na die grond waar dit deur miere versprei word. Die plant groei in sandsteen sand op hoogtes van 300 - 600 m.
In Engels staan die struik as die Langeberg sceptre bekend.
Augustus Carney
Augustus Carney (1870 – 1920)  was 'n Amerikaanse akteur.
Aplysinella rhax
Aplysinella rhax is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Aplysinella en tot die familie Aplysinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1954 deur De Laubenfels.
Avery Schreiber
Avery Schreiber (9 April 1935 – 7 Januarie 2002) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Concorde... Airport '79 (1979), Galaxina (1980), Robin Hood: Men in Tights (1993), en Dracula: Dead and Loving It (1995).
Luca Pacioli
Broeder Luca Bartolomeo de Pacioli (soms Paccioli of Paciolo; 1447 - 19 Junie 1517) was 'n Italiaanse wiskundige, 'n Fransiskaanse monnik, 'n medewerker van Leonardo da Vinci en 'n vroeë skrywer oor die dissipline wat vandag as rekeningkunde bekend staan. In Europa word inderdaad na hom verwys as "Die Vader van Rekeningkunde en Boekhou" omdat hy die eerste persoon was wat 'n werk oor die dubbelinskrywingstelsel gepubliseer het. Hy is ook genoem Luca di Borgo na sy geboorteplek, Borgo Sansepolcro, Toskane.
Lewe
Luca Pacioli is tussen 1446 en 1448 in die Toskaanse dorp Sansepolcro gebore waar hy 'n opleiding met syferkundige inslag ontvang het en wel in die volkstaal (dws die plaaslike taal), eerder as Latyn. Dit het veral gefokus op die kennis wat van handelaars vereis word. Sy pa was Bartolomeo Pacioli. Luca Pacioli het egter gesê dat hy saam met die Befolci-familie as 'n kind in sy geboortestad Sansepolcro gewoon het. Hy het in 1464 na Venesië verhuis, waar hy sy eie onderwys voortgesit het, terwyl hy as 'n tutor vir die drie seuns van 'n handelaar gewerk het. Dit was gedurende hierdie tydperk dat hy sy eerste boek geskryf het, 'n stuk oor rekenkunde vir die seuns wat hy onderrig het. Tussen 1472 en 1475 word hy 'n Franciskaanse Monnik. Dus kan na hom verwys word as Broeder Luca.
In 1475 het hy in Perugia as privaat onderwyser begin werk en vanaf 1477 beklee hy die eerste leerstoel in wiskunde. Gedurende hierdie tyd het hy 'n omvattende handboek in die omgangstaal vir sy studente geskryf. Hy het voortgegaan om as 'n private tutor van wiskunde te werk, maar hy is in 1491 opdrag gegee om hiermee in Sansepolcro te staak. In 1494 is sy eerste boek, Summa de arithmetica, geometria, Proportioni en proportionalita, in Venesië gepubliseer. In 1497 het hy 'n uitnodiging van Graaf Ludovico Sforza aanvaar om in Milaan te werk. Daar het hy Leonardo da Vinci ontmoet, met hom saamgewerk en wiskunde gedoseer. In 1499 is Pacioli en Leonardo gedwing om van Milaan te vlug toe Louis XII van Frankryk die stad ingeneem het. Hul paaie het blykbaar uiteindelik teen ongeveer 1506 geskei. Pacioli is op 19 Junie 1517 in die ouderdom van 70 oorlede, waarskynlik in Sansepolcro waar hy vermoedelik heelwat van sy laaste jare deurgebring het.
Wiskunde
Pacioli het verskeie werke oor wiskunde gepubliseer, waaronder:
Vertaling van Piero della Francesca se werk
Die grootste gedeelte van die tweede volume van Summa de arithmetica, meetkunde. Proportioni et proportionalita was 'n effens herskrewe weergawe van een van Piero della Francesca se werke. Die derde bundel van Pacioli se Divina proportione was 'n Italiaanse vertaling van die Latynse geskrifte van Piero della Francesca On [the] Five Regular Solids. In nie een van die gevalle het Pacioli erkenning aan Piero verleen nie. Hiervoor is hy erg gekritiseer en deur die sestiende-eeuse kunshistorikus en biograaf Giorgio Vasari van plagiaat beskuldig. R. Emmett Taylor (1889–1956) het gesê dat Pacioli moontlik niks met die vertaalde bundel Divina proportione te doen gehad het nie, en dat dit miskien net by sy werk gevoeg is. Geen sodanige verweer kan egter aangebied word oor die insluiting van Piero della Francesca se materiaal in Pacioli se Summa nie.
Impak op rekeningkunde en sake
Pacioli het 'n groot invloed op rekeningkundige praktyk gehad deur die beskrywing van die dubbele inskrywingstelsel wat in dele van Italië gebruik is. Dit het 'n omwenteling in die oorsig van sakebedrywighede te weeg gebring, waardeur ook groter doeltreffendheid en winsgewendheid moontlik gemaak is. Die Summa se afdeling oor rekeningkunde is tot die middel van die 16de eeu internasionaal gebruik as 'n rekeningkundige handboek. Die beginsels van die dubbelinskrywingstelsel is vir meer as 500 jaar bykans onveranderd. Rekeningkundige praktisyns in openbare praktyk, nywerhede en nie-winsgewende organisasies, sowel as beleggers, leningsinstellings, besighede en alle ander gebruikers van finansiële inligting is aan Luca Pacioli dank verskuldig vir sy monumentale rol in die ontwikkeling van rekeningkunde.
Die biblioteek van die Institute of Chartered Accountants in England and Wales (ICAEW) bevat die volledige gepubliseerde werke van Luca Pacioli. Gedeeltes van twee van Pacioli se boeke, 'Summa de arithmetica' en 'Divina proportione', kan aanlyn besoek word deur gebruik te maak van Turning the Pages, 'n interaktiewe platform wat deur die British Library ontwikkel is.
Skaak
Luca Pacioli het ook 'n ongepubliseerde werk oor skaak, De ludo scachorum ( On the Game of Chess ), geskryf. Hoewel lank geglo is dat die manuskrip verlore geraak het, is dit in 2006 in die biblioteek van Count Guglielmo Coronini, 'n biblioteek van 22 000 volumes, herontdek. 'n Faksimilee-uitgawe van die boek is in 2008 in Pacioli se tuisdorp, Sansepolcro, gepubliseer. Op grond van Leonardo da Vinci se lang verbintenis met die skrywer en sy geïllustreerde Divina proportione, spekuleer sommige geleerdes dat Leonardo die skaakprobleme wat in die manuskrip verskyn, of ten minste die skaakstukke wat in die probleme gebruik is, ontwerp het.
Notas
<references group="lower-alpha"/>
Selkirk-rex
Die Selkirk-rex is ’n katras met dieselfde krulhaarpels as ander rex-katte. Anders as die Devon- en Corniese rex het die kat al die hare van ander katrasse en is die pels van normale lengte.
Geskiedenis
Die Selkirk-rex het in 1987 in die Amerikaanse staat Montana ontstaan. Die enigste ongewone kat in ’n werpsel het eindelik by die teler van Persiese katte, Jeri Newman, beland en sy het met ’n swart Persiese mannetjie gepaar. Drie van haar katjies was rex-katte en die ander drie het reguit hare gehad. Verskeie ander rasse is gebruik om die Selkirk-rex te ontwikkel, soos Persiese katte, Himalajakatte en Amerikaanse, eksotiese en Britse korthaarkatte. Anders as ander rex-katte, is die Selkirk-rex nie minder allergenies vir mense nie.
Die ras is in 1992 deur The International Cat Association (TICA) aanvaar, en in Amerika in 1998 deur die American Cat Fanciers Association (ACFA) en in 2000 deur die Cat Fanciers' Association (CFA).
Beskrywing
Katte met twee lengtes hare is ontwikkel: lank en kort (medium). Dit is ’n stewig geboude kat soos ’n Britse korthaarkat. Die pels is sag en lyk wollerig. Die kop is rond en die oë groot en rond. Alle kleure word aanvaar, ook sepia, mink, lila, gerook en met kleurpunte.
Die geaardheid weerspieël dié van die katte waaruit die ras ontstaan het. Dit het die rustigheid van Britse korthaarkatte, die troetelbare eienskappe van die Persiese kat en is spelerig soos ’n eksotiese korthaarkat. Hulle is geduldig, liefdevol en verdraagsaam.
2012 Formule Een-seisoen
Die Formule Een-seisoen van 2012 was die 63ste seisoen van die Formule Eenkampioenskap en is oor 20 Grand Prix-wedrenne beslis.
Elsa se geheim
Storielyn
Elsa junior verwag 'n buite-egtelike kind, terwyl haar ouers niks van haar kêrel wil weet nie. Elsa senior word gesien as 'n ryk vrou. Haar oorlede man se familie sit egter angstig en wag op haar einde, sodat hulle haar fortuin kan erf.
Mormone
Mormone (of Heiliges van die Laaste Dae) is mense wat in die Bybel en in die Boek van Mormon glo.
Ná Smith se dood in 1844 is die Mormone deur Brigham Young gelei. Vandag is die meeste Mormone deel van die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae. Daar is egter ook onafhanklike en nie-praktiserende Mormone.
Utah is die sentrum van die Mormone se kulturele invloed. Noord-Amerika het meer Mormone as enige ander kontinent, al woon die meeste Mormone buite die Verenigde State.
Jenny McCarthy
Jenny McCarthy (gebore 1 November 1972) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente BASEketball (1998), Scream 3 (2000), Dirty Love (2005), en John Tucker Must Die (2006).
Willem van Biljon
duimnael|regs|200px|Willem en [[Gerbrechta van Biljon|Breggie van Biljon.]]
Willem Johannes van Biljon (distrik Cradock, 17 Maart 1825 – onbekend) was jare lank ouderling in die Gereformeerde kerk Burgersdorp en die laaste skoonvader van die stigter van die Gereformeerde Kerkverband, ds. Dirk Postma, hoewel hy sewe jaar jonger as sy skoonseun was.