cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reuters
Reuters Media voorsien tans die gedrukte pers sowel as die oudiovisuele media van artikels en verslae. Wêreldwyd het Reuters byna 200 kantore en 17 000 werknemers. Finansiële beriggewing is steeds die nuusdiens se belangrikste fokus.
Wes-Bengale
Wes-Bengale (Bengaals: পশ্চিমবঙ্গ, Paschim Banga, [ˈpoʃtʃim ˈbɔŋgo], ; Engels: West Bengal) is 'n deelstaat in die ooste van Indië. Die hoofstad en grootste stad is Kolkata (voorheen Kalkutta). Van die ander groot stede is Haora en Jaynagar Majilpur. Volgens die 2011-sensus het Wes-Bengale 'n bevolking van sowat 91 miljoen gehad en is dus die vierde digsbevolkte deelstaat in die land. Wes-Bengale vorm die westelike deel van die streek Bengale, waarvan die oostelike deel die onafhanklike land Bangladesj vorm. Die belangrikste etniese groep is die Bengale. Naas die ampstale Bengaals, Engels en Kokborok word veral Ho, Moendari en Santali in die deelstaat gepraat. Wes-Bengale se geografie word veral deur die groot Gangesrivier gekenmerk.
Unicode
Unicode is 'n internasionale standaard vir die kodering van binêre kodes na grafiese tekens en simbole, vergelykbaar met die ASCII-standaard. Die standaard word onderhou deur die Unicode-konsortium. In teenstelling met ASCII (slegs Engels) of Latin-1 (slegs Wes-Europese tale) het Unicode ten doel om alle gebruikte skrifte (soos die Griekse alfabet en Chinese karakters) te ondersteun. Die standaard bevat tans ongeveer 100 000 gestandaardiseerde tekens en ongeveer 900 000 wat vir toekomstige gebruik gereserveer is.
Die standaard voorsien alle tekens en simbole ("karakters") van alle geskrewe tale van 'n nommer. Die Unicode-standaard skryf egter glad nie voor hoe karakters visueel voorgestel moet word nie.
Things Fall Apart
Things Fall Apart is 'n Engelse roman deur die Nigeriese skrywer Chinua Achebe wat in 1958 gepubliseer is. Dit word beskou as die tipiese moderne Afrika-roman in Engels en een van die eerstes in sy soort wat wêreldwyd baie goed ontvang is.
Dit is 'n belangrike boek in skole in Afrika en word wyd gelees en bestudeer in Engelssprekende lande dwarsoor die wêreld. Die roman gaan oor die lewe van Okonkwo, 'n leier en plaaslike stoeikampioen in Umuofia – 'n fiktiewe dorp in Nigerië waar die Igbo-stam woon. Dit beskryf sy familie- en persoonlike geskiedenis, die gewoontes en die gemeenskap van die Igbo en die invloed van die Britse kolonialisme en Christelike sendelinge in die laat 19de eeu op die gemeenskap.
Waterval (plaas)
Waterval is die mees westelike plaas waarop die stad Johannesburg aangelê is.
Waterval grens in die weste aan die plaas Vogelstruisfontein, waarop Florida uitgelê is, en aan Weltevreden (Weltevredenpark en Fairland. In die noorde het dit Klipfontein gegrens, waarop onder meer Linden uitgelê is. In die ooste het Waterval gegrens aan Braamfontein, en meer bepaald die gedeelte van Braamfontein waarop die voorstede Melville en Emmarentia uitgelê is. Waterval se suidelike buurplaas was Klein-Paardekraal waarop onder meer Maraisburg uitgelê is.
duimnael|regs|330px|'n Kaart van die plase waarop die [[Witwatersrand aangelê is met die dagsoom daarop aangedui.]]
Van die voorstede wat sedert die laat 1890's op Waterval uitgelê is, is Albertskroon en Albertsville, Greymont, Franklin Roosevelt Park, Martindale, Montgomery Park, Montroux, Newlands, Northcliff, Risidale, Sophiatown en moontlik ook Claremont, Montclare, Newclare en Westbury.
Die NG gemeente Waterval is in 1921 as die agtste NG gemeente in Johannesburg gestig en genoem na die plaas. Die kerkgebou is in Newlands, een van die voorstede wat op die plaas uitgelê is.
Franklin Roosevelt Park
Franklin Roosevelt Park is 'n noordwestelike voorstad van Johannesburg, sowat 8 km noordwes van die stadsaal, noord van Montgomery Park en suidwes van Linden.
Stres
Stres is 'n geestes- en fisiologiese toestand waarin die wisselwerkinge tussen 'n mens en sy omgewing daartoe lei dat 'n indiwidu 'n gewaarwording ervaar dat daar 'n wanverhouding is, hetsy werklik aldan nie, tussen die eise van 'n situasie en die vermoë van die persoon se biologiese, sielkundige of sosiale stelsels om dit te hanteer. In geneeskundige terme, is stres die ontwrigting van homeostase deur fisiese of sielkundige prikkels. Stresvolle prikkels kan verstandelike, fisiologiese, anatomiese of fisiese reaksies wees.
Die begrip stres in hierdie verband is beskryf deur die Oostenryksgebore Kanadese endokrinoloog, Hans Selye, wat die Algemene Aanpassingsindroom in 1936 gedefinieer het.
Soorte stres
Richard Lazarus het in 1974 'n model gepubliseer waarin hy stres in twee soorte verdeel het, naamlik 'n gesonde soort en 'n ongesonde stres wat negatiewe effekte het. Waar stres funksie verbeter (fisies of verstandelik, soos in die geval van sport en uitdagende werk) kan dit as gesond beskou word. Voortdurende stres wat nie opgelos word deur dit te hanteer of daarby aan te pas nie kan lei tot ontvlugting (angs) of onttrekkingsgedrag (kliniese depressie).
Die verskille in ervaringe wat lei tot 'n gesonde en andersins ongesonde stres word bepaal deur die wanverhouding tussen 'n mens se ervaring (hetsy werklik of verbeel), persoonlike verwagtinge en hulpbronne om stres te hanteer. 'n Persoon wat 'n lewe lei wat konsekwent is met sy persoonlik aanvaarde verwagtinge mag geen stres ervaar selfs al sou die omstandighede vanuit 'n buite-perspektief as ongunstig beskou kan word - landelike mense wat in relatiewe armoede lewe kan geen stres ervaar as hulle hulpbronne voldoende is om aan hulle behoeftes en varwagtinge te voldoen.
As daar 'n kroniese wanverhouding tussen ervaring en verwagting is, kan stres verlig word deur verwagtinge aan te pas om by die deurlopende ervaringe en toestande aan te pas. Angswekkende ervaringe, hetsy werklik of verbeel, kan ook stresreaksies ontlok..
Aanpassings by stres
Reaksies op stres kan aanpassing deur stresbeheer, angs en kliniese depressie tot by selfmoord insluit. Oor die langtermyn kan ongesonde stres lei tot verswakte gesondheid en siekte; om dit te verhoed moet stres bestuur word.
Algemene aanpassingsindroom
Hierdie is 'n model oor stres wat hoofsaaklik deur Hans Selye opgestel is na navorsing op rotte en ander diere. Tydens sy navorsing het hy diere blootgestel aan onaangename of skadelike prikkels soos inspuitings, uiterste koue of selfs deur hulle lewendig oop te sny.
Hy het bevind dat alle diere baie soortgelyke reaksies getoon het wat in drie stadia afgebreek kon word. Hy het hierdie universele reaksie tot die stresprikkels, die Algemene Aanpassingsindroom in 1936 gedoop.
Stadium een: skrik
Wanneer daar 'n gewaarwording plaasvind van die bedreiging of stresprikkel voorkom, is die liggaam se stresreaksie een van skrik. Tydens die stadium word adrenalien geproduseer om die veg-of-vlug reaksie te ontketen. Daar vind ook 'n aktivering van die HSA as met die vrystelling van kortisol plaas.
Stadium twee: weerstand
As die stresprikkel voortduur, word dit nodig om 'n poging aan te wend om die stres te hanteer. Al begin die liggaam met pogings om aan te pas by die stremming of eise van die omgewing, kan die liggaam dit nie voortdurend volhou nie en word die liggaam se bronne mettertyd uitgeput.
Stadium drie: uitputting (Burnout)
In die finale stadium van die AAS-model, word al die liggaam se bronne uitgeput en is die liggaam nie meer daartoe in staat om normale funksies te handhaaf nie. Op hierdie tydstip kan die aanvanklike outonome senuweestelselsimptome weer hul verskyning maak (sweet, verhoogde hartklop ens.). As stadium drie uitgerek word, kan langtermyn skade veroorsaak word omdat die kliere, veral die bynier, uitgeput raak. Die resultaat manifesteer as voor-die-hand-liggende siektes soos maagswere, depressie of selfs hartvaat probleme asook gepaardgaande geestelike afwykings.
Neurochemie en fisiologie
Daar word geglo dat die breinchemie van die algemene aanpassingsindroom tans baie goed verstaan word. Daar is egter steeds baie wat nog ontdek moet word rondom hoe hierdie stelsel se interaksie met ander stelsels in die brein en elders in die liggaam werk.
Die liggaam reageer op stres deur eerstens die katecholamien-hormone, epinefrien en norepinefrien, asook die glukokortikoïed-hormone, kortisol en kortisoon, af te skei. <!--
Moet nog vertaal word!!!
N.B.: Moet asb. nie vergeet van die volgende nie: Beste groete Pieter-ZA Die Hipotalmiese-slymklier-adrenale_as is 'n hoofdeel van die neuro-endokrienestelsel wat die interaksies van die hipotalamus
The hypothalamic-pituitary-adrenal axis (HPA) is a major part of the neuroendocrine system, involving the interactions of the hypothalamus, the pituitary gland, and the adrenal glands. The HPA axis is believed to play a primary role in the body's reactions to stress by balancing hormone releases from the adrenaline-producing adrenal medulla, and from the corticosteroid-producing adrenal cortex. Stress can significantly affect many of the body's immune systems, as can an individual's perceptions of, and reactions to, stress. The term psychoneuroimmunology is used to describe the interactions between the mental state, nervous and immune systems, as well as research on the interconnections of these systems.
History of stress
It was gradually realized that such concepts as anxiety, antagonism, exhaustion, frustration, distress, despair, overwork, pre-menstrual tension, over-focusing, confusion, mourning, and fear could all come together in a general broad term, stress. The popular use of the term in modern folklore expanded rapidly and created an industry of popular psychology, self-help, psychotherapy, and sometimes quackery. There were a series of films in the 1930s, 1940s, & 1950s that dealt with mad scientists playing with hormones that seem related to this folklore.
The use of the term stress in serious and recognized cases, such as those of post-traumatic stress disorder and psychosomatic illness, has scarcely helped clear analysis of the generalized "stress" phenomenon. Nonetheless, some varieties of stress from negative life events (distress) and from positive life events (eustress) can clearly have a serious physical impact distinct from the troubles of what psychotherapists call the "worried well." Stress activates the sympathetic branch of the autonomous nervous system and the release of stress hormones including epinephrine, and cortisol.
Sympathetic nervous output produces the fight-or-flight response, causing the body to divert bloodflow to large muscles as the body prepares to run away from or fight something. Less blood flows to the digestive system and other organs that do not assist in fleeing or fighting, producing dry mouth, motor agitation, sweating, pallor, enlarged pupils and over the long term, insomnia. Modern stressors can cause continual sympathetic nervous system activation with very little opportunity for the parasympathetic nervous system to activate. When the parasympathetic system is active, the bowel and other non-muscle organs receive good blood-flow, the pupils constrict, and the glands all function well and secrete their various compounds. Absence of the autonomic parasympathetic activation leads to poor digestion and may lead to poor healing and organ function.
Stress and burnout
Burnout is the emotional exhaustion in the work arena associated with chronic dis-stress leading to a depletion of resources, emotional and mental fatigue. Burnout can be alleviated or averted through the use of stress management. Eustress, by definition, can not lead to burnout.
Common factors of stress
Both negative and positive stressors can lead to stress. Some common categories and examples of stressors include:
One evaluation of the different stresses in people's lives is the Holmes and Rahe stress scale.
External links
-->
Esther Ku
Esther Ku (gebore 17 Februarie 1980) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Wild 'N Out (2005), Girl Code (2013), The Jim Gaffigan Show (2015), en The Jack and Triumph Show (2015).
Homosigoot
Homosigoot ("zugon" is die Griekse woord vir paar) is 'n organisme wat ontstaan uit twee geslagsselle wat albei draers van 'n bepaalde erflike kenmerk is.
Daar word gesê dat 'n sel homosigoties is vir 'n spesifieke geen wanneer identiese allele van die geen op beide homoloë chromosome voorkom. 'n Paar homoloë chromosome is 'n versameling van een moeder- en een vaderlike chromosoom wat tydens bevrugting met mekaar in 'n sel pas. Homoloë chromosome het dieselfde gene op dieselfde lokus waar hulle punte langs elke chromosoom bied wat 'n paar chromosome in staat stel om korrek met mekaar in lyn te kom voordat hulle tydens meiose geskei word. Dit is die basis vir Mendeliaanse oorerwing, wat die erfenispatrone van genetiese materiaal van 'n organisme tot die ontwikkelingssel van die nageslag van die ouer op die gegewe tydstip en gebied kenmerk.
Homoloë chromosome is chromosome wat dieselfde gene in dieselfde volgorde bevat in 'n gedeelte van hul chromosomale arms. Aangesien homoloë chromosome nie identies is nie en nie van dieselfde organisme afkomstig is nie (maar van moeder en vader), verskil hulle van susterchromatiede. Susterchromatiede kom voor nadat DNS-replikasie plaasgevind het, en is dus identiese duplikate van mekaar.
Sigositeit
Sigositeit is die mate waarin beide kopieë van 'n chromosoom of geen dieselfde genetiese volgorde het. Met ander woorde, dit is die mate van ooreenkoms tussen die allele in 'n organisme.
Die DNS-volgorde van 'n geen wissel van persoon tot persoon. Hierdie variasies word allele genoem. Terwyl sommige gene net een alleel het omdat daar min variasie is, het ander net een alleel omdat afwyking van daardie alleel skadelik of dodelik kan wees. Maar die meeste gene het twee of meer allele. Die frekwensie van verskillende allele wissel deur die bevolking. Sommige gene kan allele hê met gelyke verspreidings. Die verskillende variasies in die allele beïnvloed dikwels nie die normale funksionering van die organisme nie. Vir sommige gene kan een alleel algemeen voorkom, en 'n ander alleel skaars. Soms is een allel 'n siekteveroorsakende variasie terwyl 'n ander allel gesond is.
In diploïede organismes word een alleel van die manlike ouer geërf en een van die vroulike ouer. Sigositeit is 'n beskrywing van die vraag of daardie twee allele identiese of verskillende DNS-reekse het. In sommige gevalle word die term "sigositeit" in die konteks van 'n enkele chromosoom gebruik.
Dominant
'n Persoon wat homosigoties-dominant is vir 'n bepaalde eienskap, dra twee eksemplare van die alleel wat vir die dominante eienskap kodeer. Hierdie alleel, wat dikwels die "dominante alleel" genoem word, word normaalweg voorgestel deur die hoofletters van die letter wat gebruik word vir die ooreenstemmende resessiewe eienskap (soos "P" vir die dominante alleel wat pers blomme in ertjieplante produseer). Wanneer 'n organisme homosigoties oorheersend (dominant) is vir 'n spesifieke eienskap, word die genotipe daarvan voorgestel deur 'n verdubbeling van die simbool vir daardie eienskap, soos "PP".
Resessief
'n Persoon wat homosigoties-resessief is vir 'n spesifieke eienskap, dra twee eksemplare van die alleel wat vir die resessiewe eienskap kodeer. Hierdie alleel, wat dikwels die "resessiewe alleel" genoem word, word gewoonlik voorgestel deur die kleinlettervorm van die letter wat gebruik word vir die ooreenstemmende dominante eienskap (soos, met verwysing na die voorbeeld hierbo, "p" vir die resessiewe alleel wat wit blomme in ertjieplante produseer). Die genotipe van 'n organisme wat homosigoties-resessief is vir 'n bepaalde eienskap, word voorgestel deur 'n verdubbeling van die toepaslike letter, soos "pp".
Scott Takeda
Scott Takeda (gebore 21 Maart 1967) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Everything Must Go (2010), Dallas Buyers Club (2013), Gone Girl (2014), en Whiskey Tango Foxtrot (2016).
Olyfkleurige grasslang
Die olyfkleurige grasslang (Psammophis mossambicus) is 'n slang wat in die noordooste van Suid-Afrika voorkom. Die slang word 100 tot 180 cm lank. Die reptiel leef in klam plekke naby water. Dit is olyfbruin en die skubbe het donker rande en die pens is gelerig. Dit kan ook sy voorste derde optel soos die swartmamba waarmee dit verwar word. Die slang is aktief in die dag en vreet akkedisse, paddas, soogdiertjies en ook ander slange. Sy gif word as matig gereken.
Henry Edwards (akteur)
Henry Edwards (18 September 1882 – 2 November 1952) was 'n Engelse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Welsh Singer (1915), The Amazing Quest of Mr. Ernest Bliss (1920), General John Regan (1933), en Scrooge (1935).
Pravin Gordhan
Lewe
Ná skool studeer Gordhan in aptekerswese aan die Universiteit van Durban-Westville en verwerf die graad Baccalaureus Pharmaciae. Hy werk daarna vanaf 1974 tot 1981 as 'n apteker by die King Edward V-hospitaal in Durban.
Gedurende hierdie tyd raak hy betrokke by politiek; hy was vanaf 1974 Lid van die Raad van die Natal Indiese Kongres en vanaf 1977 'n lid van die African National Congress (ANC). In 1980 word hy voorsitter en sekretaris van die Behuisingsaksiekomitee van Durban tot en met 1984.
Gordhan was aktief in talle organisasies en instellings, ten tye van onderhandelinge om 'n einde aan apartheid in Suid-Afrika te maak. Hy was onder andere van 1991–1994 voorsitter van die Konvensie vir 'n Demokratiese Suid-Afrika (Kodesa) en in 1993 mede-voorsitter van die veelparty-konferensie in Johannesburg ter beëindig van apartheid. Hy word in 1993 mede-voorsitter van die Uitvoerende Oorgangsraad om die oordrag van staatsmag te organiseer en te monitor.
In die eerste vrye verkiesing in 1994 word hy verkies tot 'n ANC-lid van die Nasionale Vergadering tot en met 1998. Gedurende 1995–1997 was hy 'n lid van die Raad van die Universiteit van Durban-Westville. Hy was ook in 1996–1998 voorsitter van die Grondwetlike Komitee van die Nasionale Vergadering.
Ná sy uittrede as parlementslid in 1998, word hy eers adjunkdirekteur (adjunkkommissaris), en in 1999 hoof (Kommissaris) van die Suid-Afrikaanse Inkomstediens (SAID). Hierdie pos het hy tien jaar lank beklee tot in 2009, en was gedurende 2000 en 2006 voorsitter van die Wêrelddoeaneorganisasie (WCO).
Vir sy pogings is reeds drie eredoktorsgrade aan hom toegeken: in 2007 deur die Universiteit van Suid-Afrika in die vak handel, en in regte, deur die Universiteit van Kaapstad. Die Sentrale Universiteit van Tegnologie ken aan hom 'n ere-DTech-graad toe in 2009.
Minister van Finansies
Ná afloop van die verkiesing van Jacob Zuma as nuwe President van Suid-Afrika, word Gordhan op 10 Mei 2009 as Minister van Finansies in President Zuma se kabinet aangestel. Hy volg minister Trevor Manuel op in hierdie hoedanigheid, wat op sy beurt minister in die Presidensie word vir die Nasionale Beplanningskommissie.
Tydens sy lewering van sy begrotingtoespraak in die Parlement in Februarie 2010, word sy beleidsrigting aangeval deur die voorsitter van die ANC-jeugliga, Julius Malema. Dié beskuldig Gordhan van omstrede begrotingsplanne teen partyriglyne in, en sê in toesprake die minister neem nie die behoeftes van kinders en werksoekende jongmense voldoende in ag nie. Minister Gordhan se begrotingstoespraak word egter heelhartig ondersteun deur die Nasionale Uitvoerende Raad van die ANC asook die Kongres van Suid-Afrikaanse Vakverbonde (COSATU), die grootste vakbondfederasie in Suid-Afrika.
Op 25 Mei 2014 word hy vervang deur Nhlanhla Nene as finansiesminister, dog op 14 Desember 2015 word hy opnuut aangestel nadat Van Rooyen ná net drie dae onder groot druk van die sakewêreld ontslaan word. Gordhan is algemeen as 'n bekwame minister beskou, wat die onafhanklike posisie van Finansies wou handhaaf en voorkom dat politici die staatskas plunder.
Ontslag
In Maart 2017 word Pravin Gordhan vir 'n tweede keer deur president Zuma as Minister van Finansies ontslaan. Dit lei tot groot protes en onrus in die ANC. Die mense van Gordhan se eie ministerie - blank en swart - neem afskeid van hom deur Senzeni na te sing Die EFF- en DA-opposie in die parlement dien 'n mosie van wantroue in. Die Speaker van die Nasionale Vergadering, Baleka Mbete, verklaar dat die ontslag veroorsaak is deur 'n veiligheidsverslag wat glo getoon het dat Gordhan en sy adjunk Mcebisi Jonas planne gesmee het om Suid-Afrika se regering omver te werp. Adjunkpresident Cyril Ramaphosa het egter Zuma se optrede as onaanvaarbaar veroordeel.
Malusi Gigaba word deur president Zuma as Gordhan se opvolger aangestel.
Jimmy Baio
Jimmy Baio (gebore 15 Maart 1962) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Bad News Bears in Breaking Training (1977) en in die televisiereekse Joe and Sons (1975), Soap (1977), en Matt Houston (1982).
Diederik van Assenede
Diederik van Assenede (Assenede, omstreeks 1230 – 1293) was van 1260 tot 1280 die klerk van die graaf van Vlaandere, en skryf in dié hoedanigheid literatuur. Hy speel 'n belangrike rol in die emansipasie van die Nederlandse letterkunde aan die Vlaamse hof, omdat hy in sy eie woorde die geen walsch en konnen kon skryf nie (nie Frans kon skryf nie). Op die wyse lê hy die weg oop vir die eerste volkstalige letterkunde in die die graafskap van Vlaandere, wat as leenheer van Frankryk Frans as voertaal gehad het.
Van Assenede is bekend as die vertaler van die Oudfranse versroman "Floire et Blanceflor" in die Middelnederlands onder die titel "Floris ende Blancefloer".
William Nigh
William Nigh (12 Oktober 1881 – 27 November 1955) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Notorious Gallagher; or, His Great Triumph (1916), School Days (1921), Your Best Friend (1922), en Born Rich (1924).
Pasifiese bloumarlyn
Die Pasifiese bloumarlyn (Makaira mazara) is 'n vis wat in die Indiese- en Stille Oseane, noord van die 30° S-breedtegraad voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Pacific blue marlin.
Voorkoms
Die kop en lyf is donkerblou aan die bokant en silwerwit aan die onderkant met 15 nou, ligblou, vertikale bande oor die lyf. Die vis het 'n lang snawel, word tot 4,5 m lank (snawel ingesluit) en weeg tot 906 kg.
Habitat
Die vis kom voor in die oopsee en word selde op die kontinentale bank gevang. Hulle eet tjokka en vis - hoofsaaklik scombrids.
Krokodil
'n Krokodil is 'n groot reptiel wat in die water woon. Hulle word beskou as lewende fossiele. Daar word geglo dat hulle 200 miljoen jaar oud is. Selfs al het dinosourusse reeds 65 miljoen jaar gelede uitgesterf, het krokodille oorleef. Hulle het vermoedelik min sedert die tyd van die dinosourusse verander.
Habitat
Krokodille woon in riviere, mere en damme in dele van Amerika, Asië, Afrika en Australië. Sommige van die krokodille uit Australië woon in soutwater. Hierdie soutwater-krokodille is gewoonlik groter as dié wat in varswater leef. Alhoewel krokodille die meeste van hul tyd in die water deurbring, kan hulle ook uitkom en op land rondloop. Krokodille kan nie onderwater asemhaal nie. Hulle kan egter hul asems baie lank onder die water ophou.
Krokodille (orde Crocodylia) is die nouste lewende verwante van die dinosouriërs. Die orde bestaan uit egte krokodille, alligators, kaaimanne en gaviale, wat met uitsondering van 1 spesie in die varswater van die tropiese en subtropiese gebiede voorkom. Krokodille se liggame is met ŉ horingagtige pantser bedek.
Hoewel die pote geweb is, is die gespierde stert die eintlike swemorgaan. Die reptiele is tipiese oewerbewoners wat bedags meestal in die son lê en teen die aand in die water teruggly. Hulle vreet visse, voëls en klein soogdiere, terwyl die groter spesies ook perde, beeste, wildsbokke en selfs mense aanval. Wat voortplanting en die versorging van die kleintjies betref, is daar in die laaste paar jaar interessante ontdekkings gedoen, onder meer dat die wyfie van die Nylkrokodil haar kleintjies in haar bek na die water dra en dat klein alligators se geslag deur die temperatuur van die nes bepaal word.
Die voortbestaan van die meeste krokodilspesies word ernstig bedreig omdat sulke hoë pryse vir krokodilleer betaal word. Dit is egter noodsaaklik dat die diere beskerm word omdat hulle van groot belang is vir die ewewig in die natuur. Krokodille bewoon die aarde al sowat 200 miljoen jaar.
Die oerouer van die krokodil dateer uit die Era van die Reptiele in die Trias (225 miljoen jaar gelede), die oudste tydperk van die Mesosoïkum. Gedurende die Jura (190 miljoen jaar gelede) het hierdie diere verder ontwikkel en gedurende die Kryt (136 miljoen jaar gelede) en die Tersiêr (65 miljoen jaar gelede) die orde van die Crocodylia gevorm soos die mens hulle vandag ken. Hierdie oervoorouer, die Protosuchus, was sowat 1 m lank en sy rug en pens was met beenagtige plate bedek. Hy was lid van die dieregroep Archosauria, waartoe ook die dinosouriërs behoort het.
Terwyl al die ander verteenwoordigers van die Archosauria uitgesterf het, het die krokodille bly voortbestaan en gedurende die miljoene jare selfs min veranderinge ondergaan. Teenswoordig word die krokodilorde in 3 families ingedeel, naamlik egte krokodille (Crocodylidae), alligators en kaaimanne (AIIigatoridae) en gaviale (Gavialidae). Daar is min uiterlike verskille tussen die families en dit is feitlik net die bek wat anders is.
Voorkoms
By die kaaimanne kom die beenplate egter ook op die pens voor sodat hul vel kommersieel waardeloos is. Op die besonder lang kakebene kom 'n groot aantal tande voor. Wat in vorm en grootte verskil. Die neusopeninge is aan die punt van die snoet en word deur middel van 2 asembuise en 1 paar inwendige neusgate met die keelholte verbind.
Die oë en ooropeninge sit hoog op die kop sodat die dier kan hoor en sien terwyl die res van die liggaam onder die water is. Wanneer ŉ krokodil duik, word die neusgate en gehoorgange met spesiale kleppe afgesluit sodat die water nie kan binnevloei nie. Om dieselfde rede is daar ook 'n dun, deurskynende vlies oor die oë.
Krokodille se tone is geweb sodat hulle stadig deur die water kan beweeg deur met hul pote te roei. Vir vinniger bewegings word die gespierde stert gebruik waarmee die prooi ook soms doodgeslaan word. Op die bokant van die stert kom 2 rye stekels voor wat na die punt toe in een ry saamsmelt. Die grootte van krokodille wissel van die dwergkrokodil tot die soutwater-krokodil. Spesies van Palaeosuchus en Osteolaemus kan tot 'n grootte van 1.5 meter groei. Groter spesies kan meer as 4,85 meter lank word en meer as 1200 kg weeg.
Dieet
Krokodille vreet ander diere as voedsel. Hierdie diere sluit in visse, voëls en diere wat by die rivier kom water drink, soos bokke, sebras en buffels. Daar is al gevalle aangeteken waar krokodille mense gevreet het. Krokodille stel dikwels 'n lokval vir hul prooi, hulle lê stilletjies in die water en wag en vang dan hul prooi met hul lang bekke. Die krokodil gryp die prooi met hul lang, kragtige kake en sleep dit die water in. Terwyl hulle in die water is, rol die krokodil om en om sodat die dier wat hulle gevang het nie kan terugveg nie. Wanneer die dier uiteindelik verdrink, vreet die krokodil hom op.
Gedrag
Krokodille is tipiese oewerbewoners. Hulle bring die grootste deel van die dag in die son op ŉ sandbank deur. Teen die aand gly hulle terug in die water, waar hulle baie vinnig kan beweeg deur met hul plat stert vinnig op die water te slaan. Hoewel die agterpote swemvliese het, word hulle hoofsaaklik as roeiers gebruik. Op land skuif die krokodille op hul pense deur die sand of hulle rig hul op hul pote op. In die posisie kan hulle ook vinnig op die land beweeg, maar hulle voel hulle egter beslis nie veilig nie.
'n Alligator wat op die sand betrap word, druk hom sissend teen die grond terwyl egte krokodille by die geringste teken van gevaar vinnig water toe vlug. Sekere voëls word dikwels in die omgewing van krokodille aangetref. Hulle loop selfs oor die reptiele en pik parasiete van die velle. Daarby waarsku hulle die krokodille as gevaar dreig. Die waterdikkop (Burhinus vermiculatus) broei selfs naby 'n krokodilnes sodat sy eiers deur die krokodilwyfie beskerm word.
Die groter spesies kan ook perde, wildsbokke en beeste in die water intrek en die diere verdrink of hulle word met 'n klap van die stert doodgeslaan. Die Nylkrokodil (Crocodylus niloticus), wat ook in Suid-Afrika voorkom, en die seekrokodil (Crocodylus porosus) val ook mense aan. Krokodille vang hul prooi net om te vreet. Die skerp tande word hoofsaaklik gebruik om die prooi mee vas te gryp en stukkend te skeur en is nie juis aangepas om mee te kou nie.
Voortplanting
Krokodille se paring word voorafgegaan deur 'n paringspel, waartydens die mannetjie hard brul en in sirkels agter die wyfie aan swem. Daarna klou hy met sy pote agterop haar vas. Na die paring lê die wyfie die eiers op land. Hulle lyk soos kalkoeneiers en die aantal wissel van spesie tot spesie, gewoonlik tussen 20 en 70 of selfs meer. Die wyfies van die meeste spesies maak 'n vlakkerige gat wat met modder en plantmateriaal bedek word sodra die eiers klaar gelê is.
Die son of die warmte wat deur verrottende plantdele opgewek word, broei die eiers uit. Daarna waak die wyfie voortdurend in die omgewing by haar nes. Na sowat 3 maande, kort voor die kleintjies uitbroei, maak hulle 'n eienaardige bromgeluid waarop die wyfie die nes oopgrawe. Die kleintjies kraak die eierdoppe met behulp van ŉ horingagtige uitsteeksel op die snoet. Van sommige spesies word gesê dat die wyfie hierna die kleintjies verlaat en dat hulle vanself na die water gaan, terwyl by ander spesies die wyfie hulle vergesel. By 'n navorsingstasie in Natal is egter vasgestel dat die wyfie van die Nylkrokodil (Crocodylus niloticus) haar kleintjies in haar bek na die water dra.
Vir die doel het sy onder in haar keelholte 'n sak waarin sy sowat 40 kleintjies gelyktydig kan dra. In die vroeë tagtigerjare is daar baie interessante bevindings gedoen oor die geslag van klein alligators. Laboratoriumtoetse het getoon dat die geslag van die kleintjies nie tydens bevrugting nie, maar eers sowat 2 weke later bepaal word en verband hou met die temperatuur in die nes. Eiers wat deurgaans in die laboratorium teen 'n temperatuur van 30°C uitgebroei is, het almal wyfies opgelewer, terwyl die eiers wat teen 34°C uitgebroei is, net mannetjies opgelewer het. Daarna is die temperatuur in talle neste in die Rockefeller-natuurreservaat in Louisiana, VSA, gemeet.
Die neste in droë plekke met 'n temperatuur van sowat 35°C het net mannetjies gelewer, terwyl die neste in moerasse met ŉ temperatuur van sowat 30°C net wyfies opgelewer het. Wanneer die krokodilkleintjies uitgebroei het, is hulle reeds ten volle ontwikkel, maar vreet die eerste jaar net insekte en slakke. Hulle het egter talle natuurlike vyande soos visarende, maraboes en waterskilpaaie. Tydens die eerste paar jaar groei hulle sowat 27 cm per jaar, maar minder na die 7e jaar. Sommige spesies is al op 7 jaar geslagsryp, ander eers na 10 of selfs 12 jaar.
Die Nylkrokodil en die seekrokodil het vroeër soms 10 m lank geword, maar deesdae word hulle selde langer as 6 m. Die ander spesies word tussen 3 en 7 m lank. Die Nylkrokodil kan ook meer as 100 jaar oud word as hy ongesteur in 'n geskikte omgewing woon. Dit is vandag egter moeilik om vas te stel wat die gemiddelde ouderdom van krokodille is omdat die meeste op ŉ vroeë leeftyd doodgemaak word.
Verteenwoordigers
Alligators en kaaimanne is met uitsondering van die Chinese alligator (Alligator sinensis) tot die Nuwe Wêreld beperk. Egte krokodille kom in alle tropiese gebiede voor en het hulle veral goed ontwikkel tydens die Oriënt. Die familie van die gaviale bestaan slegs uit 1 genus en 1 spesie, wat uitsluitlik in die groot riviere van Voor- en Agter-Indië aangetref word. Van al die krokodille is die Gangesgaviaal (Gavialis gangeticus) die beste by die waterlewe aangepas.
Die wyfie kom slegs land toe om haar eiers te lê en bring die res van haar lewe in die dieper dele van die Ganges, Mahanadi, Brahmapoetra en Koladan deur. Hierdie dier is glad nie gevaarlik vir mense of groot diere nie. Die bekendste alligator is die Amerikaanse alligator (Alligator mississipiensis), wat in die suidooste van die VSA voorkom. Brilkaaimanne (genus Caiman) lewe in die stadig vloeiende riviere van Sentraal- en Suid-Amerika. Hulle het 'n kenmerkend geboë beenstruktuur tussen die oogkaste. Die Chinese alligator lewe in die benedelope van die Jangtse-kiang.
Egte krokodille sluit die grootste verteenwoordigers van die orde in. Die seekrokodil het die grootste verspreidingsgebied, onder meer omdat hy die enigste verteenwoordiger is wat ook in brak- en seewater kan lewe. Hy word van die suidelike dele van Indië tot in Noord-Australië aangetref. Een van die grootste spesies is die Orinocokrokodil (Crocodylus intermedius) van die Orinocorivier en die Amasone, wat net soos die spitssnoetkrokodil (Crocodylus acutus) 7 m of langer kan word. Kleiner krokodille is die Australiese krokodil (Crocodylus johnsoni) en die Nieu-Guinese krokodil (Crocodylus novaeguinea).
Die Nylkrokodil het vroeër oral in Afrika suid van die Sahara voorgekom, maar word tans feitlik nog net in Suider-Afrika en op die eiland Madagaskar aangetref. Die ou Egiptenare het hom as 'n heilige dier vereer. Argeoloë het duisende krokodilgrafte opgegrawe waarin hele krokodilfamilies, almal gebalsem, gevind is. In die Nyldelta kom die krokodil glad nie meer voor nie. Die moeraskrokodil (Crocodylus palustris) is weer in Indië as heilig beskou.
Bedreiging en ekologiese belang
Ofskoon inheemse bevolkings vroeër krokodille gejag het omdat hulle vee of mense gevang het, het dit die voortbestaan van die reptiele nooit so ernstig bedreig as die moderne jag na krokodilvelle nie. Die huid word in talle duur modeartikels verwerk en in 1982 was die wêreldprys vir pensvel R5,80 per cm2. Deur die gebruik van vuurwapens en bote het die diere geen kans om hul jagters te ontduik nie en talle jong krokodille bereik nie eens geslagsrypheid voordat hulle geskiet word nie.
Wes-Armenië
Wes-Armenië is 'n term wat veral deur Armeniërs gebruik word om na die gebiede van die Armeense Hoogland te verwys wat oorspronklik deur Armeniërs bewoon is en in die 16de eeu onder die bewind van die Ottomaanse Turke gekom het. Hulle maak tans deel uit van Turkye.
Langeberg-rankaalwyn
Die Langeberg-rankaalwyn (Aloiampelos decumbens), voorheen Aloe decumbens, is 'n rankaalwyn wat endemies is aan die Wes-Kaap, in die Riversdalomgewing. Hier groei dit saam met fynbos op sandsteenkranse en steil hange van die Langeberg op hoogtes van 500 tot 1 000m. Hierdie plant blom regdeur die jaar. Die blomme is helderrooi en silindries en word tot 33 mm lank.
Geelaalwyn
Die aalwyn is gewoonlik enkelgroeiend en stamloos met digte blaarrosette. Die blomtyd wissel maar dit is gewoonlik van Junie tot Julie. Op sommige plekke blom die plante in Mei, selfs Februarie en Maart.
Langeberg-rankaalwyn
Die plant is 'n struik wat tot 75 cm hoog word en het dun stamme wat na 'n brand uit 'n dik houtagtige knol groei. Die stamme kan tot 1 m lank word en lê eerder op die grond as om regop te staan. Dit is houtagtig by die basis. Dit word ook dig bedek met blare; die blare is heldegroen met dowwe strepe op. Daar is klein, wit, skadelose tande van sowat 1 op die blaarrande. Die plant is naverwant aan Aloiampelos gracilis.
Die plant word maklik gekweek in die fynbosstreek. Dit kan met stingelsteggies verbeter gekweek word maar moet in die winter teen ryp beskerm word en in die somer droog gehou word.
Geelaalwyn
Die plant se blare is smal en langwerpig, neig na grysgroen en daar is geen dorings op die blare nie. Daar is wel klein, skerp, rooibruin tande aan die rande. Die raseme is smal langwerpig of breed keëlvormig en wissel in lengte: 200 tot 400 mm. Daar is drie hoof-kleurvorms: rooi, geel of tweekleurig. Elke blom is buisvormig en reguit, soms is dit effens boontoe gedraai by die mond en sowat 30 tot 40 mm lank.
Die spesie kom voor in bosveld gebiede op oop gelyktes of teen klipperige hange op hoogtes van 500 tot 1 200 m. Die naam cryptopoda beteken verskuilde voet, 'n verwysing na die blomstele wat deur die groot skutblare verberg word. Die spesie is 'n gewilde tuinplant.
Gladiolus
Die Gladiolus (pypies) 'n genus wat tot die Iridaceae-familie behoort. Die genus is meerjarige blomplante en het oor die algemeen swaardvormige blare. Die genus groei hoofsaaklik in Afrika en Madagaskar met enkele spesies wat in Eurasië voorkom. Daar kom ongeveer 250 spesies in Suidelike Afrika voor waarvan 105 deel van die fynbos vorm.
Spesies
Hier is die spesies van die genus:
Molslang
Die molslang (Pseudaspis cana) is 'n slang wat regdeur Suid-Afrika voorkom. Die slang word tot 150 cm lank. Die reptiel leef in alle habitats, asook landerye. Dit is 'n groot, diklywige slang met 'n kort, beitelvormige snoet. Die slang is gewoonlik ligbruin tot baksteenrooi terwyl die Kaapse ras pikswart is. Die onvolwasse slange het mooi taankleurige en swart patrone. Die slang is bedags aktief en vreet grawende diere soos duinemolle. Die slang is nie giftig nie maar die byt kan ernstig wees.
W.A. Hofmeyr-prys
Die W.A. Hofmeyr-prys 'n letterkundeprys vir drama, digkuns en prosa, is begin deur Nasionale Pers ter nagedagtenis van 'n voormalige voorsitter van die maatskappy se direksie, W.A. Hofmeyr. Dit is in 1954 die eerste keer toegeken. Oorspronklik het net boeke wat uitgegee is deur Nasionale Boekhandel in aanmerking gekom, maar vanaf 1970 is dit verander na publikasies van Tafelberg Uitgewers.
Hamont-Achel
Hamont-Achel (Limburgs: Haëmet-Achel) is 'n Belgiese stad en munisipaliteit in die noorde van die Vlaamse provinsie Limburg, wat aan die Nederlandse provinsie Noord-Brabant grens. Die munisipale gebied het sowat 14 000 inwoners (2011) en 'n oppervlakte van 44 km². Hamont is die administratiewe setel van die munisipaliteit.
Die Achelse Kluis is 'n abdy (klooster), wat gedeeltelik in die munisipaliteit Hamont-Achel en gedeeltelik in die Nederlandse munisipaliteit Valkenswaard lê.
Plekke
Plekke in die munisipale gebied van Hamont-Achel:
Hilton Edwards
Hilton Edwards (2 Februarie 1903 – 18 November 1982) was 'n Engelse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Othello (1951), David and Goliath (1960), en Half a Sixpence (1967).
Hamont-Achel
Plekke
Achel en Hamont.
Nigel Morgan
Nigel Jeremy Morgan (25 September 1954, Woking, Surrey - 17 November 2018, Harrismith, Suid-Afrika), ook bekend as Nosher Morgan en Captain Pig, was 'n Britse en Suid-Afrikaanse veiligheidskonsultant en voormalige offisier van die Britse Leër wat noue bande met Suid-Afrika se intelligensiediens gehad het.
Hy het erken dat hy in 2004 'n poging tot 'n staatsgreep teen die regering van Ekwatoriaal-Guinee blootgelê het.
Persoonlik
Morgan was die seun van Ronan 'Bowlegs' Morgan, 'n geharde drinker en uitgewer wat gereeld by El Vino in Fleet Street was, en die neef van die rugbyspeler Cliff Morgan. Sy moeder Pamela, met bipolêre gemoedsteuring, het die gesin verlaat nadat Nigel se ouer broer Malcolm in 1970 in 'n motorongeluk dood is.
Onderwys
Morgan, wat in Cranleigh skool gegaan het, het by die Irish Guards in 1974 aangesluit. Daarna het hy 'n graad in Politiek aan die Durham-universiteit bekom met 'n militêre beurs, waar hy president van die Durham-unie was vir die periode van 1978. Volgens sy beursvoorwaardes moes Morgan 'n minimum diensperiode in die Britse Leër voltooi nadat hy sy graad voltooi het.
Hy behaal sy graad in 1978. Een van sy klasmaats was die toekomstige omroeper George Alagiah, terwyl medegraadstudente in dieselfde groep aan die Hatfield College die rugbyspeler Jeremy Campbell-Lamerton en Peter Waterworth, destydse SR president en later die goewerneur van Montserrat, insluit.
Loopbaan
Terwyl hy by sy regiment in Londen gestasioneer was, het Morgan vertroud geraak met baie van die denkers wat by Thatcherisme betrokke was, waaronder John Hoskyns, 'n spesiale adviseur van premier Margaret Thatcher. Hy beywer hom vir die beëindiging van sy kommissie en sê vir sy bevelvoerder dat hy 'nie 'n teetrollie kan aanvoer nie', maar hy slaag nie. Toe hy uiteindelik ontslag ontvang, werk hy onder Alfred Sherman by die Centre for Policy Studies, maar bedank in 1983.
Later in die dekade het hy 'n jaar lank as 'n Jesuïet-priester opleiding ondergaan, maar hy verlaat dit na meningsverskille met die destydse gewilde bevrydingsteologie. Wat hierna gevolg het, was die prospekteer vir goud in die Yukon met 'n vriend van die Skotse Garde en 'n rampspoedige goudkooponderneming in Liberië waarin hy $1 miljoen van beleggers se geld verloor het op goudbedekte koper. Vanaf 1993 was hy in Suid-Afrika werksaam as 'n vryskut-veiligheidskonsultant. Hy het bevriend geraak het met politici en figure in die intelligensiegemeenskap, en ontledings vir risikobestuursfirmas in Londen opgestel. In 2000 vertrek hy na die Demokratiese Republiek van die Kongo om die veiligheid by 'n diamantmyn wat deur die staatsonderneming MIBA bedryf word, te bestuur. Hy word egter gedwing om te vlug nadat hy doodsdreigemente ontvang het wat waarskynlik verband hou met die feit dat hy gewys het op die herhaalde diefstal van diamante deur werknemers van MIBA.
Wonga staatsgreep
Hoofartikel: 2004-Ekwatoriaal-Guinese staatsgreepspoging
In 2004 word hy uitgewys in verband met die sogenaamde 'Wonga-komplot', 'n staatsgreeppoging op president Teodoro Obiang Nguema Mbasogo, die diktator van olieryk Ekwatoriaal-Guinee. Die saak het internasionale aandag geniet toe Mark Thatcher, 'n inwoner van Constantia in Kaapstad, aangewys is as een van die finansiers. Morgan was hegte vriende met sowel Thatcher as die voormalige Special Air Service huursoldaat Simon Mann.
Omdat Morgan verbintenisse met die Suid-Afrikaanse geheimediens gehad het, het sommige van die betrokkenes by die beplande staatsgreep na bewering aangeneem dat hulle die stilswyende steun van die Suid-Afrikaanse regering sou geniet. Dit sluit blykbaar Mann self in. Trouens, Morgan was 'n dubbelagent wat 'n mol, James Kershaw, geplant het om as assistent van Mann op te tree en aan hom inligting te voer oor wat aangaan. Morgan, wat albei kante gespeel het, het tot tien verslae geskryf wat in die hande van kontakte binne die Suid-Afrikaanse intelligensie beland het, maar tog ook tot $ 10 000 van Mann geneem het vir hulp met die beplanning, voordat hy uiteindelik 'n rooi waarskuwing aan die owerhede gestuur het. Mann en sy mede-samesweerders is in Zimbabwe in hegtenis geneem nadat hul Boeing 727 in Harare geland het om wapens en toerusting op te laai.
Morgan het sy optrede verduidelik deur aan te voer dat Mann se komplot immoreel was en hy het hom aangesê om nie voort te gaan nie. Hy beweer dat hy slegs 'n 'perifere' rol gespeel het in die uiteindelike arrestasie van Mann, en het ook voorgestel dat die komplot 'n groot kans gehad het om te misluk, dat dit die internasionale reg oortree en die Suid-Afrikaanse regering erg in die verleentheid sou stel, wat sy ingryping geregverdig het.
Nadraai
Morgan het later tyd spandeer in Mosambiek, waar hy aktief was in wildbewaring. In 2013, as woordvoerder van die Joaquin Chissano-stigting, het hy planne aangekondig om 'n gewapende eenheid op die been te bring om renosterstropery te bekamp. Hy het ook Rhula Intelligent Solutions gestig, 'n sekuriteitsbestuursfirma in Maputo, waar hy as direkteur gedien het. Morgan is uiteindelik uit Rhula gedryf. Bitter en depressief, begin hy met 'n 'massiewe drinksessie' wat daartoe gelei het dat hy in 'n geïnduseerde koma geplaas is.
Dood
Morgan was baie jare 'n swaar drinker. Hy het gedink dat hy gesond genoeg is om die hospitaal te verlaat, maar moes spoedig terugkeer nadat hy weer begin drink het. Hy sterf weens die langdurige lewer skade. In 2019 is 'n gedenkdiens in die Farm Street Church in Londen gehou, gevolg deur eet- en drinkgoed by die Cavalry and Guards Club.
Donald Riekert
Donald Riekert (*26 Augustus 1947, Kuruman -† 12 Augustus 2001, Kuruman) was ’n Afrikaanse digter, wie se poësie met die Ingrid Jonker-prys bekroon word.
Lewe en werk
Donald William Riekert is op 26 Augustus 1947 op Kuruman gebore. Hy is die derde geslag wat in die barre Noordweste woon. Sy oupa, Henry James Purchase, word in 1908 veldkornet en hy was ook klerk van die hof en registrateur van geboortes en sterftes. Sy pa is Stephanus Johannes Paulus Kruger Riekert, ’n neef van President Paul Kruger, wat in 1926 mynbestuurder van Dominion Blue in die omgewing word. In 1964 matrikuleer Donald aan die Hoërskool Kalahari, waar hy die Kaapse Seniorsertifikaat in die eerste klas verwerf. Hy sluit hom in 1965 voltyds by die Suid-Afrikaanse Vloot aan en doen diens op die S.A.S. Natal waarna hy in 1966 oorgeplaas word na die Verdedigingshoofkwartier in Pretoria se Krygshistoriese Afdeling. Nadat hy ’n senu-ineenstorting het en ’n ruk lank in Weskoppies deurbring, word hy medies ongeskik verklaar vir die Weermag en keer hy in 1968 terug na Kuruman. Hy begin in 1970 privaat studeer aan die Universiteit van Suid-Afrika vir die B.A.-graad wat hy in 1974 verwerf met Staatsleer en Geskiedenis as hoofvakke. Daarna kry hy in 1975 die B.A.-Honneurs-graad in Geskiedenis. In 1977 skryf hy in vir ’n LL.B.-graad, maar stop hierdie studies ten einde op fotografie te fokus. Op Kuruman verkoop hy semi-waardevolle klippe en is ’n beroepsfotograaf. Hier sluit hy ’n hegte vriendskap met sy mededigter Thomas Deacon. Hy is getroud met Una en het drie dogters (Maria Elizabeth, Erika en Unaline) en twee seuns (Johannes en Simon). Op 12 Augustus 2011 is hy in sy huis op Kuruman oorlede. Hy het diabetes gehad en was die laaste twee weke van sy lewe siek met griep.
Skryfwerk
In 1971 begin hy poësie skryf wat diep beïnvloed word deur sy eie tragiek en sy jeugjare as veldkind. Hy skryf volkspoësie in ’n eie toonaard, van ’n eiesoortige streek, in ’n taal eie aan die streek, alles deurdrenk met Bybelse simboliek. Aanvanklik versprei hy tuisgemaakte bundels wat almal uitverkoop word, met die titels “Helderwit en vuilblou”, “Die amandelbloeisel” (’n siklus van 48 sonnette), “Die behae van God”, “Wasempies geluk” en “Drome van die jongmeisie”. In 1984 word van sy verse in die versamelbundel “Visier” opgeneem, wat voorspel is tot sy volwaardige debuut in 1986.
Hy skryf ook ’n ongepubliseerde biografie oor die Boeregeneraal en Kaapse rebel genl. J.A. van Zyl na wie die dorpie Vanzylsrus op die oewer van die droë Kuruman-rivier genoem is, getitel “Woestynruiter, die lewe van veggeneraal Jakobus Albertus van Zyl”. ’n Roman, “Die groot dors”, word ook nie gepubliseer nie. Van sy kinderverhale word opgeneem in die versamelbundel “Stories suid van die son”.
60ste Oscar-toekenningsaand
Die 60ste Oscar-toekenningsaand is op 11 April 1988 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences in Los Angeles gehou om erkenning te gee aan die rolprente van 1987. Die aanbieder was Chevy Chase.
Die seremonie is oorheers deur die prente The Last Emperor, wat al nege sy benoemings gewen het, en Moonstruck, wat ses benoemings gekry en drie Oscars gewen het. The Last Emperor het die rekord van Gigi van 1959 geëwenaar van die meeste benoemings waarvan almal gewen is. Dit was ook die eerste prent ná Gigi wat die Oscar vir beste prent gewen het sonder om enige benoemings vir toneelspel te kry.
Pryse
Hier volg ’n lys van die belangrikste wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem en is in vet druk):