cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Etniese groepe in Bhoetan
Lhotshampa
Die orige deel van die bevolking is die Lhotshampa (wat "suiderlinge" beteken). Die kultuur het historiese bande met Nepal en die mense praat dieselfde taal as die Gorkha-volk, met ’n paar verskille. Hulle het egter mettertyd ’n individuele etniese groep geword. Die regering van Bhoetan het dikwels na hulle as "Nepalese" verwys. Volgens amptelike regeringsbronne het hulle in die laat 1980's sowat 28 persent van die bevolking uitgemaak. Nie-amptelike bronne meen egter dit was tot 30 of 40 persent. Hulle oorheers die suidelike streke van die land. Die getal Nepalese wat in die laat 1980's wettige, permanente inwoners van Bhoetan was, kan egter so laag as 15% van die hele Lhotshampa-volk wees.
Die eerste klein groepe Nepalese, die mees onlangse groot groep wat hulle in die land gevestig het, het in die laat 19de eeu en vroeë 20ste eeu uit hoofsaaklik Oos-Nepal na Bhoetan migreer onder Anglo-Indiese beskerming. Die meeste is Hindoes, hoewel ’n paar groepe ook Boeddhiste en animistiese volgelinge van Mundhum is.
Die Lhotshampa was ’n paar dekades gelede by ’n omstrede kwessie in Bhoetan betrokke. Die regering het tradisioneel huisvesting en werkverskaffing aan hulle beperk. Hulle het in die 1970's en 1980's makliker werk gekry en baie Nepalese wat op soek was na opvoeding en beter werkgeleenthede het in die land van blyplek verander. In die laat 1980's en vroeë 1990's het tot 107 000 lede van die Lhotshampa egter uit Bhoetan na Nepal gevlug uit vrees vir vervolging. Talle Bhoetanese vlugtelinge bly steeds in vlugtelingkampe in Nepal, hoewel baie in ander lande hervestig is.
Nitroësuur
Struktuur
In die gasfase rangskik die vier atome wat 'n molekule nitroësuur vorm hulself op 'n plat vlak. Binne daardie vlak het hulle twee moontlike konformasies. Die planêre nitroësuurmolekule kan beide 'n sin- en 'n anti-vorm aanneem. Die anti-vorm oorheers by kamertemperatuur, en infrarooispektroskopie-metings dui aan dat dit meer stabiel is met ongeveer 2,3 kJ/mol.
Voorbereiding
Nitroësuur kan ook geproduseer word deur distikstoftrioksied in water op te los volgens die vergelyking
Ontbinding
Sien ook: Distikstoftrioksied
Gasvormige nitroësuur ontbind om stikstofdioksied, stikstofoksied en water te vorm:
Stikstofdioksied breek op in waterige oplossing en vorm salpetersuur en nitroësuur:
In warm of gekonsentreerde oplossings kom die algehele reaksie neer op die produksie van salpetersuur, stikstofoksied en water:
Reduksie
Die reduksie-reaksie van nitroësuur word gebruik om baie produkte te skep, insluitend:
Met Sn2+-ione word distikstofmonoksied (N2O) gevorm:
Met swaweldioksied-gas (SO2) word hidroksilamien (NH2OH) gevorm:
Met hidrasinium word ammoniak  gevorm en daarvan word stikstof-gas (N2) gevorm:
Atmosfeer van die Aarde
Nitroësuur is betrokke by die osoonreaksies van die onderste atmosfeer, die troposfeer. Die reaksie van stikstofoksied (NO) en water produseer nitroësuur. Wanneer hierdie reaksie op die oppervlak van atmosferiese deeltjies plaasvind, verander die produk maklik deur reaksie met lig tot hidroksielradikale. Hidroksielradikale is hoogs reaktief en ondergaan chemiese reaksies wat hulle kortstondig maak. Wanneer biologiese stelsels aan hidroksielradikale blootgestel word kan dit skade aan selle veroorsaak waar hulle met DNS, lipiede en proteïene kan reageer.
Die Aarde se naghemel word verlig deur verspreide lig wat luggloed genoem word. Dit word word deur stralingsoorgange van atome en molekules geproduseer. Van die mees intense sulke kenmerke wat in die Aarde se naghemel waargeneem is, is 'n groep infrarooi oorgange by golflengtes tussen 700 nanometer en 900 nanometer. In 1950 het Amerikaanse sterrekundige Aden Meinel gewys dat dit oorgange van die hidroksielmolekule was.
Satyrium elongatum
Satyrium elongatum is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is inheems aan Tanzanië, Zambië en Zimbabwe.
Tretochone duplicata
Die spons behoort tot die genus Tretochone en tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1928 deur Topsent.
Philippa Bevans
Philippa Bevans (10 Februarie 1913 – 10 Mei 1968) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The World of Henry Orient (1964) en Madigan (1968), en in die televisiereekse The Alcoa Hour (1955) en The Twilight Zone (1959).
Jean-Pierre Rampal
Jean-Pierre Louis Rampal (7 Januarie 1922 – 20 Mei 2000) was 'n Franse fluitspeler. Hy word daarmee gekrediteer dat hy "die Westerse konsertfluit se aansien en gewildheid as solo klassieke instrument herstel het na dit wat dit voor die 19de eeu geniet het."
Wapenstilstand
'n Wapenstilstand of skietstilstand is 'n formele ooreenkoms tussen strydende partye om gevegte te staak. Dit beteken nie noodwendig die einde van 'n oorlog nie, maar kan slegs 'n tydelike staking van vyandelikhede wees. 'n Wapenstilstand word gewoonlik uitgeroep terwyl 'n poging aangewend word om blywende vrede te onderhandel. Dit word ook soms uitgeroep om partye toe te laat om gesneuweldes te begrawe of om 'n gemeenskaplike vakansiedag, soos Kersfees in vrede te kan geniet.
In sommige gevalle kan 'n wapenstilstand vir 'n onbepaalde tyd voortduur. 'n Voorbeeld hiervan is die Arabies-Israeliese Oorlog van 1948 wat tot 'n langdurige wapenstilstand tussen enersyds Israel, en andersyds Egipte, Jordanië, Sirië en Libanon gelei het. Israel sluit later vredesverdrae met Egipte en Jordanië, maar tot hede is daar nie 'n skikking met Sirië en Libanon bereik nie. Nog 'n voorbeeld is die Korea-oorlog, wat op 27 Julie 1953 met 'n skietstilstand beëindig is. Die oorlog duur egter amptelik tot vandag toe voort.
Een van die bekendste wapenstilstande is die verdrag wat op 11 November 1918 met Duitsland gesluit is. Die verdrag is naby Compiègne in Frankryk onderteken en het 'n einde van die Eerste Wêreldoorlog gebring. Die dag word in Frankryk en ander Europese lande as wapenstilstanddag gevier.
Dit gebeur ook soms dat 'n wapenstilstand aangekondig en dan verbreek word. Die doel hieragter is dikwels om die vyand onverhoeds te betrap en so 'n taktiese oorwinning te behaal.
In moderne konflikte sal die Verenigde Nasies dikwels op 'n wapenstilstand tussen strydende partye aandring. So 'n wapenstilstand word altyd tussen die betrokke lande self onderhandel, omdat dit as meer bindend as 'n VN-resolusie beskou word.
Teti
Teti (ook bekend as Merienptah en Othoes) was die eerste Egiptiese farao van die 6de Dinastie van die Ou Ryk. Hy het 12 jaar lank regeer.
Familie
Teti het verskeie vroue gehad. Onder hulle is:
Hy het ook verskeie kinders gehad, onder andere minstens drie seuns en moontlik tien dogters. Twee van die seuns was Pepi I en Oeserkare.
Marianna Brandt
Marianna Brandt (2 November 1952, Kaapstad –) is 'n Suid-Afrikaanse skrywer.
Teti
Bewind
Tydens Teti se bewind het belangrike offisiere begin om grafmonumente te bou wat amper net so groot soos dié van die farao was. Sy raadgewer Mereroeka het ’n mastaba by Saqqara laat bou wat uit 33 ryklik versierde kamers bestaan het; dit was die grootste bekende grafkelder van enige Egiptiese edelman. Dit word beskou as ’n teken dat Egipte se rykdom verskuif het van die sentrale hof na die amptenare.
Marianna Brandt
Herkoms
Marianna Brandt is op 2 November 1952 in Kaapstad gebore as een van vier dogters en word groot op Swakopmund in Namibië. Op jong ouderdom verloor sy haar polisiemanpa in 'n helikopter-ongeluk.
Teti
Bewind
Volgens Manetho is Teti in ’n harem-sameswering deur sy paleiswagte doodgemaak, maar hy is dalk deur Oeserkare vermoor in ’n magsoorname. Hy is in sy piramide by Saqqara begrawe.
Marianna Brandt
Verdere studie en loopbaan
Na skool studeer sy in die Vrystaat en word 'n Mediese Tegnoloog in Chemie. Hierna werk sy vir ongeveer tien jaar in verskeie laboratoriums landwyd. Sy onderneem dan 'n oorsese reis en besoek Europa, die Verre Ooste en Israel. By haar terugkeer sluit sy in 1982 by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie aan, waar sy ongeveer vyftig stories vir Siembamba skryf. Haar gewilde Poppie-Dot karakter maak haar buiging op hierdie program. Daarna sluit sy aan by 'n videomaatskappy wat hoofsaaklik kinderprente vir Bop-TV maak, maar sy skryf ook draaiboeke vir die opvoedkundige mark. Een van haar projekte hier is die programreeks oor The human universe, waarin sy haar mediese agtergrond kan gebruik om vir almal, maar veral vir kinders, meer te vertel oor die wondere van die menslike liggaam. Sy help ook met navorsing en verfilming vir die televisieprogram Uit en tuis.
Teti
Piramide
Teti se piramide het gladde sye en is die tweede bekende piramide met piramidetekste. Daar is ook drie satelliet-piramides en ’n dodetempel in die kompleks. Die piramide is in 1882 oopgemaak en van 1907 tot 1965 is uitgrawings daar gedoen. Die oorspronklike naam was "Teti se Plekke is Blywend". Die deel bo die grond is in ’n swak toestand en lyk nou soos ’n klein heuwel, maar die ondergrondse kamers en gange het goed bewaar gebly.
Marianna Brandt
Verdere studie en loopbaan
Hierna word sy 'n makelaar-konsultant. Terwyl sy in 1986 op Upington is om aan 'n boek te werk, bied sy 'n deeltydse skryfskool aan en agt van haar leerlinge verkry hierna toegang tot die ATKV-skryfskool op Potchefstroom. Hierdie sukses spoor haar aan om in 1990 'n skryfskool in oorleg met die plaaslike biblioteek in Bellville in die Kaap te begin om kinders sowel as volwassenes te onderrig en hulle aan te moedig om te publiseer. Sy is 'n lid van die Afrikaanse tak van die internasionale skrywersorganisasie PEN. 'n Hoogtepunt as skrywer is die uitnodiging wat sy gekry het om in Mei 1998 deel te neem aan die Shuttle 99 Project for Children’s Literature in Ysland, wat deur die Nordiese Raad van Ministeries georganiseer is. Hierdie besoek loop uit op 'n kinderboek (Kria the summerbird) van haar wat in Ysland uitgegee is. Tydens haar besoek tree sy onder andere op in die staatsteater in Reykjavik, waar sy Suid-Afrikaanse kinderverhale aan die gehoor vertel, terwyl sy ook aan plaaslike radio- en televisieprogramme deelneem.
Teti
Derde satelliet-piramide
Koningin Sesjesjet was Teti se ma. Sy het ’n groot rol gespeel in sy troonbestyging en in die versoening van twee strydende partye in die koninklike familie. Die laaste piramide wat in Egipte ontdek is, in 2008, was vermoedelik hare. Die ontdekking is op 11 November 2008 bekend gemaak deur Zahi Hawass, sekretaris-generaal van die Egiptiese Opperraad van Oudhede. Dit is die volledigste satelliet-piramide by Saqqara en was aanvanlik 14 m hoog, met sye van 22 m lank.
Marianna Brandt
Skryfwerk
Haar eerste drama (oor 'n wynplaas) skryf sy reeds op twaalfjarige ouderdom en sy en die buurkinders neem dit self op band op, kompleet met byklanke. Haar meer ernstige skrywery begin vir die radioprogram Siembamba, vir wie sy reekse skryf oor Poppie-Dot, Noto die maankabouter, Mossoelie van die see en Jarkie van die reënwoud. Sy skryf verskeie Afrikaanse en Engelse kinderboeke, maar ook radioverhale, draaiboeke en opvoedkundige reekse leesboeke. Laasgenoemde sluit in 'n aantal boeke in die Rimpelstories-leesreeks (Kalahari toe…, Die towermengsel, Die koningin in die winterkombers en Dis die klippie), wat in 1999 geskryf is en 'n eretoekenning van die Wes-Kaapse Boekforum kry.
Haar bekendste boeke is egter dié oor Poppie-Dot, wat haar naam te danke het aan haar ouma wat dink dat sy nes 'n poppie lyk. Die tweede deel van die naam kry sy omdat sy so lief is om rokke met kolletjies op te dra. Poppie-Dot van die Kaap is die eerste boek van hierdie gewilde reeks. Saam met haar speelmaat, die koei Sêramei, beleef sy talle avonture. Poppie-Dot by die Grootrivier is in 1994 naaswenner van die ATKV-kinderboekpryse vir ouderdomsgroep 8-9 jaar. In hierdie boek woon Poppie-Dot en Sêramei by familie op Keimoes. Die stories in die boek word opgevoer deur skole in die Wes-Kaap en word in die kurrikulum-onderrig in Stellenbosch gebruik. In 1999 wen Die mieliestronkpop die ATKV kinderboektoekenning in die kategorie 8-9 jaar en in 2001 kry die Engelse vertaling in Italië die White Raven-nominasie. Matilda droom oor die blou valletjiesrok in die winkel, maar haar ma en ouma kan dit nie koop nie en om haar te troos maak ouma vir haar 'n lappop met 'n mieliestronklyfie. Haar maats spot haar hieroor, maar Matilda wen die eerste prys in 'n tekenkompetisie met haar tekening van haar mieliestronkpop. Die geheim van die toringkamer vertel van drie tieners se reis deur Namibië, met 'n spook, spanning, moord en skurke en ook 'n liefdesverhouding of twee. In Die stoutsterte: Van Texel tot Tafelbaai maak 'n muisfamilie die tog vanaf Nederland na die Kaap saam met Jan van Riebeeck mee, waarmee saam met die lekker storie ook baie inligting oor die VOC-geskiedenis weergegee word. Hierdie boek was op die kortlys vir die Sanlamprys vir 2002. Drie muise uit verskillende wêrelddele kom in Markus Stermuis op die Sojoes 3…2…1 ! bymekaar om die eerste muise in die ruimte te wees, waardeur die wetenskap en die ruimte op natuurlike wyse by die gegewe betrek word. Hierdie boek is in 2004 op die kortlys vir die toekenning van die M.E.R.-prys vir kinderlektuur.
Sy skryf ook die grillerige speurreeks waarin die koshuismeisie Emma die hoofkarakter is. Die aksie vind plaas op skool en in die koshuis van Kosterkloof. Emma en die geheime gang vertel hoe mense kinders se DNS aan ruimtewesens wou verkoop. In Emma en die creepy komplot het die skool 'n nuwe onderhoof, maar Emma vermoed iets is nie pluis nie en dat hy kop in een mus is met die skurke van die vorige boek. Sy ontdek iets in die blou koelsakke wat vir die rugbyspan bedoel is en haar beste vriend, Zoltan, moet haar kom help. In 2001 is sy een van die finaliste vir die Sanlam-RSG-radiodramakompetisie.
Van haar boeke is in Engels. In 1992 skryf sy twee vigsboekies (The truck-driver’s love en The food of love) wat vir skole voorgeskryf word in Natal, eSwatini, Kenia en Namibië. Beads for a bird word gekeur vir verfilming sodra finansies beskikbaar is. Hero of the hills is 'n storie oor die gesondheidstrein (Phelophepa) van Suid-Afrika, wat afgeleë gebiede besoek om op hierdie manier gesondheidsorg aan die plaaslike inwoners te verskaf. Heroes of the Coal Yard het as tema seuns wat noodgedwonge in 'n steenkoolwerf in Soweto leef. Haar leesboekies vir Graad Een (I like fish, What’s in Grandma’s bag? en What can you see?) word vertaal en in lande soos Gambië, Ghana en Kenia gebruik. Tydens haar besoek aan Ysland besoek sy die eiland Videy, waar sy 'n impromptu-verhaal moet uitdink wat hierdie eiland met Afrika verbind. Sy vertel die verhaal van diere en hul siele wat hier vasgevang is en toe noodgedwonge Afrika toe moet skuif en op versoek van die Yslanders skryf sy dit neer, waarna Kria the summerbird in Ysland uitgegee word.
== Publikasies ==
Satyrium fimbriatum
Satyrium fimbriatum is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is inheems aan Kenia, Soedan, Tanzanië en Uganda.
Mooirivier (Tugela-sytak)
Die rivier ontspring in die Mkomazi Natuurreservaat in die Drakensberge en vloei van daar in 'n oos- na noordoostelike rigting, om naby die dorpie Muden by die Tugelarivier aan te sluit. Die gelyknamige dorp Mooirivier is op die oewers van die rivier uitgelê.
Satyrium flavum
Satyrium flavum is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan Zimbabwe.
Piramide van Djoser
Die Piramide van Djoser, of die Trappiramide (Antieke Egipties: kbhw-ntrw) is ’n piramide by Saqqara, Egipte, noordwes van die stad Memphis. Dit is in die 27ste eeu v.C. gebou as die graf van farao Djoser deur Imhotep, onder meer sy raadgewer en argitek. Dit is die sentrale konstruksie van ’n groot begrafniskompleks en word omring deur seremoniële strukture en versierings.
Hierdie eerste Egiptiese piramide bestaan uit ses mastabas wat bo-op mekaar gebou is en al hoe kleiner word na bo. Dit was aanvanklik 62 m hoog met ’n basis van 109 x 125 m, en was afgewerk in blink, wit kalksteen. Die sogenaamde Trappiramide word beskou as die eerste grootskaalse steenkonstruksie ter wêreld.
Djoser
Djoser was die eerste farao en stigter van die 3de Dinastie (omstreeks 2667 tot 2648 v.C.) van die Ou Ryk van Egipte. Hy is veral bekend vir sy groot piramide, wat die Saqqara-landskap oorheers. In sy grafkelder word hy by sy Horusnaam, Netjerichet, genoem; Djoser is ’n naam wat duisende jare later tydens die Nuwe Ryk aan hom gegee is.
Die piramide skep baie presedente. Dit is die eerste monumentstruktuur van klip. Dit dui daarop dat daar nuwe bronne beskikbaar was – van materiale sowel as werkers. Konings is van dié tyd af ook in die noorde begrawe, eerder as by Abydos. Hoewel Djoser se piramide verskil van lateres, het baie van die elemente behoue gebly en het dit ’n voorbeeld geskep vir piramides van die 4de, die 5de en die 6de Dinastie, insluitende die Groot Piramides by Giza. Boonop is dit die eerste melding van Imhotep, wat die kompleks ontwerp en gebou het.
Die piramide
Djoser se piramide het verskeie funksies wat belangrik was vir beide die lewe en die hiernamaals. Die piramide in Antieke Egipte was nie bloot ’n graf nie; die doel daarvan was om ’n suksesvolle lewe ná die dood vir die koning moontlik te maak sodat hy vir ewig herbore kon word.
Die belangrikste persoon wat uitgrawings by die Trappiramide gedoen het, is die Franse argitek Jean-Philippe Lauer, wat sleuteldele van die kompleks gerekonstrueer het. Die kompleks dek 15 ha en is 2,5 keer so groot soos die dorp Heirakonpolis van die Ou Ryk.
Die kompleks word omrig deur ’n kalksteenmuur van 10,5 m hoog. Dit beeld die paleisfasade uit nes die grafkelders uit die 1ste Dinastie. Dit het 14 deure, maar net een ingang is vir die lewendes. Die ander is bekend as vals deure en was bedoel vir die koning se gebruik in die hiernamaals. Eersgenoemde lei na ’n nou gangetjie wat met die onderdak-kollonade verbind is. Buite die muur was ’n grag van 40 m breed om toegang tot die kompleks te bemoeilik.
Die kollonade lei na die suidekant van die kompleks. ’n Gang met ’n kalksteenplafon, wat so ontwerp is dat dit lyk of dit van heel boomstompe gemaak is, lei na die enorme klipnamaaksels van twee oop deure. Hieragter was ’n saal met 20 pare kalksteenpilare van 6,6 m hoog wat uit segmente bestaan het wat soos bondels plantstingels lyk. Tussen die pilare aan weerskante was klein kamers, moontlik vir elk van die provinsies van Bo- en Benede-Egipte. Aan die einde van die kollonade was ’n kamer wat na die suidelike hof gelei het.
In die suidelike hof is klippe wat waarskynlik verband gehou het met die Sed-fees, ’n belangrike ritueel wat gehou is met die 30ste regeringsjaar van ’n farao om hul magte te hernu. So kon Djoser in die hiernamaals steeds krag uit die ritueel put.
Die suidelike grafkelder is al vergelyk met die satelliet-piramides van latere dinastieë en het vermoedelik die ka in die hiernamaals gehuisves, want dis was te klein vir ’n liggaam. Van daar lei ’n trap na die pienk granietgrafkelder.
Verskeie ander kamers in die piramide is ryklik versier en daar word geglo die beste kunstenaars het in dié donkerste, mees ontoereikende plekke gewerk. Dit onderstreep die feit dat die kuns nie vir die lewendes bedoel was nie, maar om te verseker dat die koning alles het wat hy nodig kan kry vir ’n suksesvolle hiernamaals.
Die grafkamer is uit graniet gebou wat ná die tyd met ’n granietblok van 3,5 ton toegamaak is. Geen liggaam is gevind nie, aangesien die grafkelder ná die tyd in ’n groot mate leeg gesteel is.
Tempels en ander geboue
Noord van die piramide was ’n dodetempel waar daaglikse rituele uitgevoer en offerandes aan die afgestorwe koning gebring is. Dit was die middelpunt van die farao se kultus. Oos hiervan is ’n klein kamertjie wat die ka-standbeeld huisves. Die koning se ka was in dié standbeeld om voordeel te trek uit die daaglikse seremonies.
Daarbenewens bevat die kompleks ook ’n Heb-sed-binnehof vir rituele in die hiernamaals, talle kapelle in verskillende argitektoniese style en geboue met staanplek vir standbeelde.
Armblankes
Die armblankes was ‘n lae sosiokulturele groep Afrikaners in die eerste kwart van die 20ste eeu. Hierdie mense was half- of ongeskoold en was daarom in die heersende ekonomiese omstandighede in die land nie meer in staat om in hul eie en hul kinders se behoeftes te voorsien nie.
Betrokkenes
Ongeveer 300 000 (dus 17%) van die destydse blanke bevolking het in chroniese armoede geleef. Daarvan was 250 000 (vyf uit elke ses) Afrikaanssprekend. Teen 1933 was 22% van alle wit en bruin mans werkloos. Die meeste armlastiges het voorgekom onder die nomadiese boere van die Noordwes-Kaap (die trekboere), die plaasarbeiders en skaapwagters hoofsaaklik in die Karoo (die bywoners), kleinboere in die Bosveld, houtkappers in die natuurlike woude in die kusstreek van Knysna en die Tsitsikamma, klein groepe mense in riviervalleie en voorheen onafhanklike boere wat verarm het.
Oorsake
Reeds sedert die 1880’s het baie mense op die plase verarm. Dit was te wyte aan ‘n reeks faktore: die droogtes van 1895 tot 1897 en 1903 tot 1908, die runderpes van 1897, die Tweede Vryheidsoorlog met die gepaardgaande afbrand van die plase en daarna nog die Groot Depressie van 1929 tot 1933.
Afrikanergesinne was meesal groot en die plase is aanhoudend onderverdeel om aan elke seun ‘n plaas te gee. Bestaansboere kon beswaarlik meer ‘n bestaan daarop voer. Verstedeliking het weens die mynbou plaasgevind en die landbou moes daarby aanpas. Daar was ‘n vraag na sekere produkte van ‘n spesifieke gehalte, maar min van die kleinboere kon aan die eise voldoen. Handelaars het boonop op die toneel verskyn en bemarking het belangrik geword. Hulle kon nie hul vertroude leefwyse in die nuwe tydperk van industrialisasie handhaaf nie. Baie het uitgeboer en in armoede verval.
Die meeste armblankes het geen of min skoolonderrig ontvang. Hulle was dus sonder opleiding en boonop uiters konserwatief, met weinig inisiatief en het dikwels in isolasie gewoon. Een uit elke tien was ongeletterd.
Dus verhuis baie van hierdie mense na die stad op soek na werk. Maar hulle kon slegs ongeskoolde werk op die myne verrig en boonop was daar min sulke poste, met 'n swak salaris. Vele sukkel om by die stadslewe aan te pas. Gevolglik was daar in Johannesburg op een tydstip die swakste agterbuurte in die wêreld. Verskeie werkloses hou hulle daar besig by steenoonde, met transportry en die vervoer van mense met kapkarre.
Oplossing
Alhoewel daar sedert die 1890’s kommer onder die leiers was oor die armblankevraagstuk, is daar eers dekades later ernstige pogings aangewend om die armblanke ekonomies en sedelik op te hef. Op konferensies van die NG kerk in 1916 te Cradock en 1922 te Bloemfontein is die kwessie bespreek. Tussen 1929 en 1933 is met behulp van die Carnegie-korporasie van New York ‘n omvattende ondersoek na die probleem geloods.
Tussen 1933 en 1950 (tydens en rondom die Tweede Wêreldoorlog) is dit geleidelik opgelos weens die ontwikkelende fabriekswese en styging in die goudprys. Aan arm witmense is ongeskoolde en halfgeskoolde werk verskaf op die myne, spoorweë, hawens, by die bou van paaie en damme sowel as by die polisie, in die weermag, plaaslike regering, bosbou en die poskantoor. Hier het hulle indiensopleiding ontvang en is ‘n werksetiek gevestig. Besproeiings- en bosbounedersettings (soos Kakamas en Karatara) is vir oudboere gestig. Kursusse in Afrikaans is by tegniese skole en universiteite ingestel. Die FAK en Yskor is gestig. Landboukoöperasies het gehelp met die bemarking van produkte. Na die stigting van die Departement van Volkswelsyn is wetgewing aanvaar om die boere te beskerm, wat gelei het tot die stelsel van werksafbakening ter beskerming van die blanke werknemer.
Phylica villosa
Die naaldhardeblaar (Phylica villosa) is 'n meerjarige, blomdraende struik of boom wat deel is van die Rhamnaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Die boom se FSA-nommer is 453.4.
Die plant het twee subspesies:
Lissodendoryx dendyi
Lissodendoryx dendyi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Lissodendoryx recife
Lissodendoryx recife is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Lissodendoryx dendyi
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1901 deur Whitelegge.
Lissodendoryx recife
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1973 deur Boury-Esnault.
Montgomery
Montgomery kan verwys na:
Lydia Bilbrook
Lydia Bilbrook (6 Mei 1888 – 4 Januarie 1990) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Mexican Spitfire's Elephant (1942), Mexican Spitfire's Blessed Event (1943), en The Picture of Dorian Gray (1945).
Tretodictyum cocosensis
Tretodictyum cocosensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Tretodictyum en tot die familie Tretodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2010 deur Reiswig.
Brad Johnson (akteur, gebore 1924)
Brad Johnson (23 Julie 1924 – 4 April 1981) was 'n Amerikaanse rolprent en TV-akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Bedtime for Bonzo (1951) en in die televisiereekse Annie Oakley (1954), The Life and Legend of Wyatt Earp (1955), en Zane Grey Theater (1956).
Satyrium johnsonii
Satyrium johnsonii is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan Tanzanië.
Statiese elektrisiteit
Statiese elektrisiteit is 'n wanbalans in die elektriese lading van 'n oppervlakte of materiaal. Die lading bly daar totdat dit in staat is om weg te beweeg deur 'n elektriese stroom of elektriese ontlading. Statiese elektrisiteit verskil van 'n elektriese stroom wat deur drade of ander geleiers beweeg en energie vrystel.
'n Statiese elektriese lading word gevorm wanneer twee oppervlaktes aan mekaar raak en wegbeweeg van mekaar en die een oppervlak het 'n hoë weerstand teen die elektriese stroom ( vandaar die term elektriese insulator). Die meeste mense is bewus van die effek van statiese elektrisiteit want hulle kan dit hoor en voel en soms selfs die vonk in die donker sien wanneer 'n oormatige lading geneutraliseer word deur 'n groot elektriese geleier of 'n area wat gelaai is met 'n oormaat van die teenoorgestelde polariteit (positief of negatief). Die algemene verskynsel genaamd statiese skok, meer spesifiek 'n elektrostatiese ontlading, word veroorsaak wanneer die lading geneutraliseer word.
Wat veroorsaak statiese elektrisiteit?
Materiale bestaan uit atome wat gewoonlik 'n neutrale elektriese lading het want hulle het dieselfde hoeveelheid positiewe ladings (protons in hulle selkern) en negatiewe ladings (elektrons in die elektronskil). Voordat statiese elektrisiteit kan voorkom moet daar 'n skeiding van die positiewe en negatiewe ladings wees. Wanneer twee materiale in aanraking met mekaar kom, kan die elektron van die een materiaal na die ander beweeg, wat dan 'n oormatige positiewe lading op die een materiaal agterlaat, en 'n negatiewe lading van dieselfde hoeveelheid op die ander. Wanneer die materiale dan van mekaar geskei word, behou dit die wanbalans in die lading.
Kontak-geïnduseerde ladingskeiding
Elektrone kan uitgeruil word wanneer materiale in kontak met mekaar kom; materiale waarvan die elektrone swak gebind is kan die lading verloor terwyl materiale waarvan die elektronskil yl gevul is, weer hierdie lading van die ander materiaal kan opneem. Dit staan bekend as die wrywingselektrisiteitseffek en dit veroorsaak dat die een materiaal positief gelaai word en die ander een negatief. John Carl Wilcke het in 1757 'n verslag vrygestel oor wrywingselektrisiteit en statiese ladings. Materiale word dikwels geklassifiseer volgens die polariteit van die skeidingsladings wanneer dit in aanraking met 'n ander materiaal kom. 'n Materiaal onder op die lys wat 'n materiaal bo aan die lys raak, se negatiewe lading sal groter wees. Hoe verder weg hierdie twee materiale van mekaar is in hierdie reeks, hoe groter sal die ladingsoordrag wees. Die wrywingselektrisiteitseffek is die belangrikste oorsaak van statiese elektrisiteit in ons allesdaagse lewe. Eksperimente in wetenskaplaboratoriums bewys gewoonlik die reaksie wanneer verskillende materiale soos pels en 'n akrielstaaf teen mekaar gevryf word. Kontak-geïnduseerde ladingskeiding sorg dat 'n mens se hare regop staan en statiese aanklewing veroorsaak. ('n Ballon wat teen die hare gevryf word, word negatief gelaai en wanneer dit naby 'n muur kom, word die gelaaide ballon aangetrek deur die positiefgelaaide deeltjies teen die muur en kan dit daarom aan die muur vasklou. Dan lyk dit asof dit teen swaartekrag inwerk.)
Druk-geïnduseerde ladingskeiding
Wanneer meganiese druk toegepas word op die molekules van sekere kristalle en keramiek, kan dit 'n skeiding in die lading veroorsaak.
Hitte-geïnduseerde ladingskeiding
Wanneer sekere materiale verhit word, vind daar 'n skeiding in die lading van die atome of molekules daarvan plaas. Alle piro-elektriese materiale is ook piëso-elektries. Die reaksie op die atomiese of molukulêre eienskappe van hitte en druk is naverwant aan mekaar.
Lading-geïnduseerde ladingskeiding
'n Voorwerp met 'n positiewe lading wat naby aan 'n voorwerp met 'n neutrale lading geplaas word, kan 'n ladingskeiding by die neutrale voorwerp veroorsaak. Ladings van dieselfde polariteit word weggestoot en ladings van die teenoorgestelde polariteit word na mekaar aangetrek. Wanneer die krag wat die interaksie van elektriese ladings tot gevolg het vinnig verminder weens die groter wordende afstand, sal die effek van die naaste lading (teenoorgestelde polariteit) groter wees en dan sal die twee voorwerpe 'n aantrekkingskrag voel. Die effek is die duidelikste wanneer die neutrale voorwerp 'n elektriese geleier is want dan kan die lading vrylik rondbeweeg. Wanneer voorwerpe met 'n lading-geïnduseerde ladingskeiding deeglik geaard is, kan elektrone op 'n permanente basis bygevoeg of weggeneem word. Hierdie proses vorm die kern van die werking van die Van de Graaff generator, 'n toestel wat algemeen gebruik word om die effek van statiese elektrisiteit te demonstreer.
Verwydering en voorkoming van statiese elektrisiteit
Om statiese elektrisiteit te voorkom of om die bestaande statiese elektrisiteit te verwyder, kan maklik wees – maak 'n venster oop of gebruik 'n vogsproeier. Dit sal die vogtigheid in die lug verhoog en die atmosfeer se geleidingsvermoë verbeter. 'n Lugïoniseerder kan dieselfde doen.
Om statiese elektrisiteit te voorkom op voorwerpe wat maklik daarop reageer, kan dit met 'n antistatiese middel behandel word. Dit vorm 'n geleidende laag en sorg dat die ekstra lading eweredig versprei word. Versagmiddels en die velle wat in tuimeldroërs gebruik word, is voorbeelde van antistatiese middels wat help om statiese aanklewing te voorkom.
Baie halfgeleiertoestelle wat in elektronika gebruik word is veral sensitief vir statiese vrystellings. Geleidende antistatiese sakke word gewoonlik gebruik om hierdie komponente te beskerm. Mense wat op stroombane werk waarop hierdie toestelle voorkom, beskerm hulself gewoonlik met 'n geleidende antistatiese band.
By nywerhede soos verffabrieke of meulens en in hospitale dra die werkers dikwels antistatiese veiligheidstewels om die opbou van statiese elektrisiteit, wat veroorsaak word deur kontak met die vloer, te voorkom. Die sole van hierdie skoene verskaf goeie geleiding. Antistatiese skoene moet nie verwar word met isolerende skoene nie. Laasgenoemde is skoene wat beskerming bied teen moontlike elektriese skokke deur die hoof elektrisiteitstroom.
Statiese ontlading
Die vonk wat deur statiese elektrisiteit veroorsaak word, is die gevolg van die elektrostatiese ontlading of kortweg statiese ontlading. Die oormatige lading word geneutraliseer deur die vloei van ladings weg van, of ná die omgewing.
Die gevoel soos die van 'n elektriese skok wat met statiese elektrisiteit gepaard gaan, word veroorsaak deur die stimulering van die senuwees aangesien die neutraliserende stroom deur die menslike liggaam vloei. Die energie wat as statiese elektrisiteit op 'n voorwerp gestoor word, hang af van:
Weerlig
Weerlig is 'n dramatiese voorbeeld van statiese ontlading in die natuur. Alhoewel daar baie daaroor gedebatteer word, word daar algemeen geglo dat die ladingskeiding gebeur wanneer ysdeeltjies donderwolke aanraak. Gewoonlik kan die opeenhoping van ladings net gebeur in areas met 'n lae elektriese geleidingsvermoë. Die vloei van neutraliserende ladings vind dikwels plaas wanneer neutrale atome en molekules uitmekaar geruk word in die lug om dan so aparte positiewe en negatiewe ladings te vorm wat in die teenoorgestelde rigting as 'n elektriese stroom vloei en dit neutraliseer dan die oorspronklike opheenhoping van die lading. Die statiese lading in die lug breek op hierdie manier af teen ongeveer 10,000 volt per sentimeter (10 kV/cm) afhangend van die vogtigheid. Hierdie geleiding maak die omringende lug super warm en dit veroorsaak die helder flits of weerligstraal en dit veroorsaak ook 'n skokgolf wat die klikgeluid maak. Die weerligstraal is bloot 'n veel groter weergawe van die vonk wat waargeneem word wanneer statiese elektrisiteit onder normale omstandighede vrygestel word. Die blits vind plaas omdat die lug in die vrystellingskanaal so 'n hoë temperatuur bereik dat dit 'n helder lig vrystel. Die dreuning van die donderweer is die gevolg van die skokgolf wat gevorm is deur die superwarm lig wat in 'n ontploffing uitsit.
Statiese opbou in vlambare vloeistowwe en brandbare materiale
Die vrystelling van statiese elektrisiteit kan verskeie gevaarlike situasies skep in bedrywe waar daar met vlambare materiale gewerk word. Dis gevaarlik wanneer 'n klein elektriese vonkie 'n plofbare mengsel aan die brand steek.
Dinge soos die vloeibeweging van stowwe wat verpoeier is, die lae geleidingsvermoë van pype of meganiese beweging kan statiese elektrisiteit laat ophoop. Wanneer sand afloop in 'n plastiese glygeut kan dit ook 'n lading oordra wat statiese elektrisiteit veroorsaak. D Fyn stofwolke van verpoeierde stowwe is ontvlambaar en kan maklik ontplof. Wanneer daar 'n statiese vrystelling in 'n stofwolk of dampwolk is, kan ontploffings voorkom. Van die grootste industriële ongelukke as gevolg van statiese elektrisiteit wat ooit plaasgevind het, is:
Keroseen kan 'n geleidingsvermoë van minder as 1 picosiemens per meter tot 20 pS/m hê. In vergelyking hiermee het water waarvan die ione verwyder is 'n geleidingsvermoë van ongeveer 10,000,000 pS/m of 10 µS/m.
Gevare in die brandstofbedryf
Die vloeiende beweging van vlambare vloeistowwe soos petrol in 'n pypleiding kan statiese elektrisiteit opbou. Nie-polêre vloeistowwe soos petrol, tolueen, xileen, diesel, keroseen en vloeibare petroleum is in staat om 'n lading op te bou en daardie lading te behou indien dit teen 'n hoë tempo vloei. Elektrostatiese vrystellings kan hierdie brandstofdampe ontsteek. Indien die energie van die elektrostatiese vrystelling hoog genoeg is, kan dit die brandstofdampe en 'n mengsel van lug ontsteek. Verskillende soorte brandstowwe benodig verskillende vlakke van energie wat deur elektrostatiese ladings vrygestel word om aan die brand te slaan.
Phylica oleifolia
Die bukshardeblaar (Phylica oleifolia) is 'n meerjarige, blomdraende struik of boom wat deel is van die Rhamnaceae familie. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap. Dit kom vanaf die suidelike Namakwaland tot by Worcester voor en is deel van die fynbos en Sukkulente Karoo-biome.
Statiese elektrisiteit
Gevare in die brandstofbedryf
Terwyl iemand petrol ingooi by 'n vulstasie, kan  die elektrostatiese vrystelling probleme veroorsaak. Daar het ook al brande by lughawens  ontstaan terwyl 'n vliegtuig se tenk met keroseen gevul word. Daar is egter nuwe tegnologie wat toenemend gebruik word wanneer daar met vlambare vloeistowwe gewerk word om die opbou van statiese elektrisiteit te voorkom, of om op 'n veilige manier daarvan ontslae te raak.
Phylica oleifolia
Die boom se FSA-nommer is 453.3.
Statiese elektrisiteit
Gevare in die brandstofbedryf
Wanneer gas deur pype vloei, is daar min, indien enige, statiese elektrisiteit. Bloot wanneer daar sekere soliede partikels of vloeistofdruppels in die gasstroom beland, kan daar 'n lading van statiese elektrisiteit teenwoordig wees.
Phylica oleifolia
Die plant het verskeie plaaslike name: blinkhardebos, dasbos, dassiebos, hardeblaar, hardebos, hardepeertjie, lepelbos en ysterbos.
Statiese elektrisiteit
Gebruike van statiese elektrisiteit
Statiese elektrisiteit word gewoonlik gebruik vir xerografie, lugfilters (veral elektrostatiese presipiteerders), voertuigverf, fotokopieerders, verfspuite, teaters en veral die vloere van operasieteaters, drukkers, en by vliegtuigbrandstofhervulling.
Aed Carabao
Aed Carabao (Thai: แอ๊ด คาราบาว; RTGS: aet kharabao) is die verhoognaam van Yuenyong Opakul (Thai: ยืนยง โอภากุล; RTGS: yuen-yong o-phakun) (gebore 9 November 1954). Carabao is 'n akteur en sanger / liedjieskrywer en leier van die Thaise rockgroep Carabao.
Neuendettelsau
Neuendettelsau (uitspraak: Neuen-dettels-Au, in die volksmond: "Deddlsa", voorheen ook "Beddlhē") is 'n munisipaliteit in die distrik Ansbach in Middelfrankland in Beiere in die suide van Duitsland.
Leila Birch
Leila Birch (gebore 1978) is 'n Engelse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Mr. Peabody & Sherman (2014) en Underworld: Blood Wars (2016), en in die televisiereekse EastEnders (1985) en The Scottish Play (2017).
Neuendettelsau
Die plek is die eerste keer in 1298 genoem in verband met 'n herehuis Tetelsau. Neuendettelsau was eeue lank 'n klein plattelandse gemeenskap met ongeveer 400 inwoners, vergelykbaar met die naburige dorpe Vestenberg en Dürrenmungenau. Deur die werk van Wilhelm Löhe, wat vanaf 1837 predikant in Neuendettelsau was, het die plek 'n groot verandering ondergaan. Die Diakonie Neuendettelsau het ontstaan uit Löhe se sosiale verbintenis en het later die grootste werkgewer in Wes -Sentraal -Franconia geword. Neuendettelsau is u. a. Ligging van die Löhe-Campus, die kliniek Neuendettelsau, die Paramentik en die doeane hond skool. Mission EineWelt kan ook teruggevoer word na Löhe se werk. Sedert 1949 is Neuendettelsau 'n universiteitsplek met die Augustana Universiteit wat in 1947 gestig is vir die opleiding van teoloë. Om hierdie rede kan Neuendettelsau homself 'n universiteitsgemeenskap noem. Vanaf die 2000's is 'n groter nywerheidsgebied oos van Neuendettelsau opgerig. In 2016 is Neuendettelsau- Heilsbronn - Windsbach verhef tot 'n middelste middel. Neuendettelsau is sedert 2019 'n billike handelsgemeenskap.
Tretodictyum labyrinthicum
Tretodictyum labyrinthicum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Tretodictyum en tot die familie Tretodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Wilson.
Jannine Weigel
Jannine Parawie Weigel (Thai: ญานนีน ภารวี ไวเกล; gebore op 30 Julie 2000), ook bekend onder die Thaise bynaam Ploychompoo (Thai: พลอยชมพู), is 'n Thai van Duitse afkoms. Sy is 'n sangeres, aktrise en model.
Palmy
Eve Pancharoen (Thai: อีฟ ปานเจริญ; 7 Augustus 1981), welbekend onder haar verhoognaam Palmy (Thai: ปาล์มมี่), is 'n Thai van Belgiese afkoms-sanger wat verskeie albums opgeneem en uitgereik het, waaronder konsert-DVD's op die GMM Grammy-etiket, begin met haar self-getitelde solo-debuut, Palmy, in 2001. Palmy het 'n verskeidenheid gewilde musiekstyle op elk van haar vier solo-albums ondersoek en saam met die Thaise ska-band T-Bone saamgewerk om eksperimentele weergawes van haar treffers te maak (sien Flower Power Concert en The Acoustic Album). ) Alhoewel haar solo-opname in 2006 Beautiful Ride was, het sy voortgegaan om live saam met T-Bone op te tree, en het sy opgetree as 'n gassanger op ander konserte en musiekfeeste. Sy is hoofsaaklik suksesvol in Asiatiese lande (veral Korea, Japan, Thailand en Singapoer), maar het ook in Australië en die Verenigde Koninkryk opgetree.
Patagonië
Patagonië (Spaans: Patagonia) is 'n gebied aan die suidelike punt van Suid-Amerika. Die gebied lê suid van die Coloradorivier (41ste breedtegraad) en strek tot aan die Straat van Magellaan. Dit sluit dele van Chili en Argentinië in.
In Chili beslaan dit die streke Los Lagos, Aysén en Magallanes y la Antártica Chilena. In Argentinië strek dit oor die provinsies Neuquén, Río Negro, Chubut en Santa Cruz. Die grense is egter nie duidelik vasgestel nie. Volgens sommige is Vuurland ook 'n deel van Patagonië.
Molêre volume
Die molêre volume is 'n begrip uit die fisiese chemie. Dit is 'n intensiewe eienskap van 'n stof wat aandui hoeveel ruimte 'n mol daarvan inneem. Molêre volumes word gewoonlik aangedui met die simbool V_m 'n Ander notasie is  Die eenheid in die SI-stelsel is kubieke meter per mol, maar dikwels word pleks van kubieke meters ook liters of mililiters gebruik.
Die waarde van die molêre volume kan baie wissel. Vir gasse wat ideale gedrag vertoon kan die molêre volume maklik uit die gaswet bereken word:
Vir 'n temperatuur T van 300K (amper kamertemperatuur) en 'n druk P van 1 Atm (op seevlak) en die gaskonstante R = 0.0821 (L • atm/ mol • K) vind 'n mens 'n waarde van 24,63 [L/mol]
Vir gekondenseerde fases soos vloeistowwe of vastestowwe is die molêre volume dikwels minder maar dit hang van die stof se digtheid en van sy molêre massa af.
Byvoorbeeld vir water is die molêre massa Mm ongeveer 18 [g/mol] en die digtheid ρ=1 [g/mL]
Vir polimere is dit nogtans anders, omdat die molêre massa maklik vele duisende of miljoene kan wees. Die molêre volume van 'n polimeer is ook taamlik afhanklik van die temperatuur. Dit verander gewoonlik ook as die materiaal sy glaspunt bereik.
In die termodinamiese beskrywing van mengsels kan die begrip uitgebrei word tot die begrip parsiële molêre volume wat dikwels as A,B,... weergegee word, waarby A, B, ens. die komponente in die mengsel aandui.
Phylica purpurea
Die fluweelvrughardeblaar (Phylica purpurea) is 'n meerjarige, blomdraende struik of boom wat deel is van die Rhamnaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Die boom se FSA-nommer is 453.5.
Die plant het drie subspesies:
Barometer
Die eerste barometer is gemaak deur kwik in 'n glasbuis te plaas en dit dan in 'n bak om te keer. Dié barometer is deur die Italiaanse wiskundige Evangelista Torricelli in 1643 uitgevind.
Barometers word ook gebruik om hoogte te meet, soos die hoogte van 'n berg. Barometers word veral in die moderne lugvaart ingespan en word ook dikwels aan boord van warmlugballonne gebruik.
Mynwerkers gebruik dit soms om die diepte van 'n myn te bepaal. Die mees algemene gebruik is egter om lugdruk te meet. Dit help weerkundiges om die weer te voorspel, omrede 'n verandering in lugdruk 'n verandering in die weertoestand tot gevolg het.
Lissodendoryx tylota
Lissodendoryx tylota is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1973 deur Boury-Esnault.
Tretodictyum montereyense
Tretodictyum montereyense is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Morgan Jones (akteur, gebore 1928)
Morgan Jones (15 Junie 1928 – 13 Januarie 2012) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Forbidden Planet (1956) en in die televisiereekse Death Valley Days (1952), The Blue Angels (1960), en The Gallant Men (1962).
Phylica abietina
Phylica abietina is 'n meerjarige, blomdraende struik wat deel is van die Rhamnaceae familie. Dit spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos.
Tretodictyum pumicosum
Tretodictyum pumicosum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Tretodictyum en tot die familie Tretodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima.
Phylica emirnensis
Phylica emirnensis is 'n meerjarige, blomdraende struik wat deel is van die Rhamnaceae familie. Die spesie is inheems in Madagaskar en Tanzanië.
Glenn Close
Glenn Close (gebore op 19 Maart 1947) is ’n Amerikaanse rolprent-, verhoog- en televisieaktrise. Deur haar lang loopbaan het sy lof ontvang vir haar veelsydigheid en sy word gereken as een van die beste aktrises van haar generasie. Sy het drie Emmys, drie Tonys en ses Oscar-benoemings gekry.
Loopbaan
In 2003 was Close in die TV-prent The Lion in Winter, waarvoor sy ’n Golden Globe gewen het. In 2005 was sy in die dramareeks The Shield. Van 2007 tot 2012 was sy Patty Hewes in die TV-dramareeks Damages, waarvoor sy ’n Golden Globe en twee Emmys gewen het. In November 2014 was sy weer op Broadway in die toneelstuk A Delicate Balance.
Haar ander rolprente sluit in Jagged Edge (1985), Hamlet (1990), Reversal of Fortune (1990), 101 Dalmatians (1996), Paradise Road (1997), Air Force One (1997), Cookie's Fortune (1999), Nine Lives (2005) en Guardians of the Galaxy (2014).
Filmografie
* TV-films is uitgelaat
Dasho Tshering Wangchuk
Dasho Tshering Wangchuk is 'n Bhoetanese juris wat in 2018 as hoofadviseur van die tussentydse regering van Bhoetan gedien het, na aanleiding van sy ontbinding ter voorbereiding van die nasionale vergadering se verkiesings. Hy is ook die hoofregter van Bhoetan wat in November 2014 aangestel is.