cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Diospyros zombensis
Diospyros zombensis is 'n struik of klein boompie wat deel is van die Ebenaceae familie. Die spesie is inheems aan Kenia, Malawi, Mosambiek, Tanzanië en Zambië.
Bronne
.
Raspailia bifurcata
Raspailia bifurcata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Raspailia en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Ridley.
Pleiospilos simulans
Pleiospilos simulans is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en kom in die Karoo van Graaff-Reinet tot by Willowmore voor. Die plant was eens as uitgestorwe beskou maar 'n klein subpopulasie van minder as 50 plante is onlangs ontdek.
Die plant het 'n voorkomsgebied van 1888 km² en daar was drie subpopulasies wat uitgewis is deur tuinboukundiges.
Raspailia cacticutis
Raspailia cacticutis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Raspailia en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Carter.
2018 Aboe Dhabi Grand Prix
Die 2018 Formule Een Aboe Dhabi Grand Prix het op 25 November 2018 op die Yas Marina-renbaan in Aboe Dhabi plaasgevind. Dit was die een-en-twintigste en laaste wedren van die 2018-kampioenskapseisoen gewees.
Bande
Vir die Aboe Dhabi Grand Prix het Pirelli aan die onderskeie spanne bandverbindings P Zero supersag (rooi), P Zero Ultrasag (pers), P Zero Hipersag (pienk) en vir reënweer is Cinturato Tussen-in (groen) en Cinturato Full Wets (blou) beskikbaar gestel.
Uitslag
Toetsbestuurders in vrye oefening 1: Antonio Giovinazzi (Sauber-Ferrari) Robert Kubica (Williams-Mercedes)
Foreign Policy
Geskiedenis
Foreign Policy is laat in 1970 gestig deur Samuel P. Huntington, professor van Harvard-universiteit, en sy vriend Warren Demian Manshel om 'n stem te gee aan alternatiewe sienings oor Amerikaanse buitelandse beleid ten tyde van die Viëtnamoorlog. Huntington het gehoop dit sou "ernstig maar nie wetenskaplik nie, lewendig maar nie “oppervlakkig" wees nie.
Vroeg in 1978, na ses jaar van noue vennootskap, het die Carnegie Endowment for International Peace volle eienaarskap van Foreign Policy verkry. In 2000 is 'n formaatverandering geïmplementeer van 'n skraal kwartaallikse akademiese joernaal na 'n tweemaandelikse tydskrif. Dit het ook internasionale uitgawes in Europa, Afrika, die Midde-Ooste, Asië en Latyns-Amerika bekendgestel.
In September 2008 is Foreign Policy deur The Washington Post Company (nou Graham Holdings Company) gekoop. In 2012 het Foreign Policy gegroei tot die FP-groep—'n uitbreiding van Foreign Policy-tydskrif om ForeignPolicy.com en FP Events in te sluit.
Styl
Volgens die riglyne vir die indiening van artikels, tref artikels oor Buitelandse Beleid die balans tussen ingeligte spesialisnavorsing en algemene leesbaarheid, en is hulle geneig om in gewone eerder as "wonky" taal geskryf te word.
Redaksionele standpunt
Foreign Policy het die Demokratiese kandidaat Hillary Clinton in die 2016 Amerikaanse presidentsverkiesing onderskryf. Dit was die eerste keer in sy 50-jarige geskiedenis dat die tydskrif 'n kandidaat onderskryf het.
Toekennings
Sedert 2003 is Foreign Policy genomineer vir agt Nasionale Tydskriftoekennings, wat ses gewen het: drie vir sy gedrukte publikasie en drie vir sy digitale publikasie by ForeignPolicy.com. FP is die enigste onafhanklike tydskrif wat elke jaar opeenvolgende digitale nasionale tydskriftoekennings gewen het vandat dit in 2009 gestig is.
City of Westminster
Die City of Westminster [ˈwɛstmɪnstər] is een van die administratiewe distrikte (boroughs) van Londen. Dit beslaan 'n groot deel van Sentraal-Londen, insluitende die West End, en is wes van die historiese middestad, die City of London en oos van die Royal Borough of Kensington and Chelsea, geleë. Die Teems vorm 'n natuurlike grens in die suide. Die huidige stadsdistrik City of Westminster is in 1965 met die vestiging van Groter Londen geskep deur die samesmelting van die ou City of Westminster en die distrikte Paddington en St. Marylebone. Die stadstatus van die vroeëre, kleiner Metropolitan Borough of Westminster is ook onmiddellik aan die nuwe distrik toegeken wat deur die Westminster-stadsraad (Westminster City Council) geadministreer word.
Die distrik word in 'n aantal nie-administratiewe buurte onderverdeel, waaronder die historiese regeringskwartier rondom die Paleis van Westminster; die winkelbuurte rondom Oxford Street, Regent Street, Piccadilly en Bond Street; en die vermaaklikheidsbuurt Soho.
Behalwe vir sy groot aantal parke en ander groen ruimtes het die oorwegend residensiële distrik 'n hoë bevolkingsdigtheid. In 2014 is die bevolking op meer as 230 000 beraam.
Erepsia polypetala
Erepsia polypetala is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom by Bredasdorp voor waar dit deel van die fynbos is. Die plant het 'n voorkomsgebied van kleiner as 10 km² en staan habitat af aan indringerplante.
Moord op James Bulger
James Patrick Bulger (16 Maart 1990 - 12 Februarie 1993) was 'n tweejarige seun van Kirkby, Merseyside, Engeland, wat op 12 Februarie 1993 deur twee 10-jarige seuns – Robert Thompson (gebore 23 Augustus 1982) en Jon Venables (gebore 13 Augustus 1982) – ontvoer, gemartel en vermoor is. Thompson en Venables het Bulger van die New Strand-winkelsentrum in Bootle weggelei toe sy ma vir 'n oomblik van haar seun wegkyk. Sy verminkte liggaam is twee dae ná sy ontvoering op 'n treinspoor 4 km van daar in Walton, Liverpool, ontdek.
Thompson en Venables is op 20 Februarie 1993 aangekla van ontvoering en moord. Hulle is op 24 November skuldig bevind en was die jongste veroordeelde moordenaars in die moderne Britse geskiedenis. Hulle is lewenslange tronkstraf opgelê en het in aanhouding gebly totdat 'n paroolraad in Junie 2001 aanbeveel het dat hulle op 18-jarige ouderdom op parool vrygelaat word. Venables is in 2010 tronk toe gestuur vir die verbreking van sy parool, is in 2013 weer op parool vrygelaat en is in November 2017 weer tronk toe gestuur vir die besit van foto's met seksuele kindermisbruik op sy rekenaar.
Moord
'n Kringtelevisie-opname in die New Strand-winkelsentrum in Bootle op 12 Februarie 1993 wys hoe Thompson en Venables kinders rustig dophou en blykbaar 'n teiken kies. Die seuns het stokkiesgedraai van hulle plaaslike laerskool, iets wat hulle gereeld gedoen het. Thompson en Venables is deur die dag afgeneem waar hulle verskeie items steel, insluitende lekkergoed, batterye en 'n kannetjie blou verf. Een van die seuns het later onthul hulle het beplan om 'n kind te ontvoer, hom na 'n besige straat buite die winkelsentrum te neem en hom voor die aankomende verkeer in te stamp.
Dieselfde middag is James Bulger van Kirkby saam met sy ma, Denise, na die New Strand-winkelsentrum. Terwyl Denise omstreeks 15:40 in die A.R. Tym-slaghuis op die laagste verdieping van die sentrum was, het sy besef James is weg nadat sy haar seun se hand gelos het om vir haar inkopies te betaal. Thompson en Venables het na Bulger geloop, sy hand gevat en met hom uit die winkelsentrum geloop.
Die twee seuns het Bulger na die Leeds-en-Liverpool-kanaal, 'n entjie van die sentrum af, geneem en hom op sy kop gegooi. Bulger het beserings aan sy gesig opgedoen. Die seuns het toe gespot hulle gaan Bulger in die kanaal stamp. 'n Ooggetuie het vertel dat die seuntjie vreeslik gehuil het toe hy hom by die kanaal sien. Die seuns het toe 4 km ver deur Liverpool geloop; hulle is deur sowat 38 mense gesien, maar die meeste het niks gedoen nie. Twee mense het Thompson en Venables uitgevra, maar hulle het gesê Bulger was hulle boetie, of dat hy verdwaal het en hulle met hom na 'n polisiekantoor op pad was. In 'n stadium het die seuns Bulger by 'n troeteldierwinkel ingvat, maar hulle is uitgeskop.
Eindelik het die seuns in Walton aangekom. Hulle het Bulger verby 'n polisiekantoor na 'n spoorlyn naby die voormalige Walton & Anfield-stasie geneem. Een van die seuns het die blou verf wat hulle gesteel het in Bulger se linkeroog gegooi. Hulle het hom geskop, op hom getrap en klippe na hom gegooi. Hulle het batterye in Bulger se mond geprop en dalk ook in sy anus, hoewel geen daar gevind is nie. Eindelik het die seuns 'n spoorlyndwarsbalk van 10 kg op Bulger gegooi. Hy het 10 skedelbreuke daarvan opgedoen. Volgens die patoloog Alan Williams het Bulger so baie beserings opgedoen (altesaam 42) dat enigeen as die noodlottige besering beskou kon word.
Thompson en Venables het Bulger oor die treinspoor neergelê en sy kop met rommel toegepak in die hoop dat 'n trein hom sou tref en sy dood as 'n ongeluk beskou sou word. Nadat hulle die toneel verlaat het, het 'n trein Bulger se lyf middeldeur getrap. Dit is twee dae later deur 'n groep kinders ontdek. 'n Forensiese patoloog het getuig Bulger was reeds dood toe die trein hom tref.
Die polisie het vermoed die twee seuns het Bulger seksueel aangerand, want sy skoene, kouse, broek en onderbroek is uitgetrek. Volgens die patoloog se verslag wat in die hof voorgelees is, is Bulger se voorhuid met geweld teruggedwing. Die seuns wou nie besonderhede daaroor gee toe hulle uitgevra is nie. Toe Venables op parool vrygelaat is, het sy sielkundige, Susan Bailey, in haar verslag geskryf Jon het "nie as kind of nou as adolessent" iets gesê oor 'n seksuele element van die oortreding nie.
Die polisie het gou laeresolusie-TV-materiaal gekry van twee ongeïdentifiseerde seuns wat James Bulger uit die winkelsentrum ontvoer. Die deurbraak het gekom toe 'n vrou wat effens verbeterde beelde van die seuns op nasionale televisie gesien het, Venables herken en onthou het sy het hom dié dag in die Bootle-gebied sien stokkiesdraai saam met Thompson. Sy het die polisie gekontak en die seuns is in hegtenis geneem.
Arres
Forensiese toetse het bewys albei seuns het dieselfde blou verf aan hulle klere gehad wat aan Bulger se lyf gevind is. Albei het bloed aan hulle skoene gehad en die bloed aan Thompson se skoen is met DNS-toetse as Bulger se bloed uitgewys. 'n Patroon van kneusplekke aan Bulger se regterwang het ooreengestem met die boonste deel van 'n skoen wat Thompson gedra het; 'n verfmerk in die toongedeelte van een van Venables se skoene het aangedui hy moes "aansienlike krag' gebruik het om Bulger te skop. Thompson het glo die polisie gevra of Bulger hospitaal toe geneem is "om hom weer lewend te kry".
Die seuns is albei op 20 Februarie 1993 aangekla van die moord op James Bulger. Ná hulle inhegtenisneming en deur die beriggewing oor die saak is na hulle verwys as "Kind A" (Thompson) en "Kind B" (Venables).
Verhoor
Tot 500 betogers het by die magistraatshof in Sefton saamgedrom tydens die seuns se aanvanklike verskynings. Hulle ouers is na ander dele van die land geskuif en het nuwe identiteite aangeneem ná doodsdreigemente deur vigilantes. Die volle verhoor het op 1 November 1993 in Preston begin as 'n volwasseneverhoor. Die seuns het skuld ontken. Tydens die verhoor het dit bekend geraak hulle het op dieselfde dag ook 'n ander tweejarige seun probeer ontvoer, maar is deur sy ma gekeer.
Die Europese Menseregtehof het die verhoor gekritiseer en het in 1999 uitsluitsel gegee dat die seuns nie 'n regverdige verhoor in die openbaar as volwassenes gehad het nie. Tydens die verhoor het die hoofaanklaer, Richard Henriques, die beginsel van doli incapax suksesvol bestry. Daarvolgens kan kinders nie wetlik vir hulle dade aanspreeklik gehou word nie.
Die hof het Thompson en Venables as aanspreeklik vir hulle dade beskou omdat hulle oud genoeg was om te verstaan dat hulle iets erg verkeerds gedoen het. 'n Kindersielkundige, Eileen Vizard, wat voor die verhoor 'n onderhoud met Thompson gevoer het, het getuig sy kan met redelike sekerheid sê hulle het geweet dit is verkeerd om 'n kind van sy ma weg te neem en hom ernstig te beseer. Sy het ook gesê Thompson ly aan posttraumatiese stressteuring ná die aanval. Susan Bailey, die forensiese sielkundige wat 'n onderhoud met Venables gevoer het, het onomwonde gesê hy het die verskil tussen reg en verkeerd verstaan.
Thompson en Venables het nie tydens die verhoor gepraat nie en die saak teen hulle is grootliks gebaseer op meer as 20 uur se opgeneemde polisie-onderhoude met die seuns wat in die hof teruggespeel is. Thompson is beskou as die leier in die ontvoering, hoewel dit Venables was wat die besluit geïnisieer het om Bulger na die treinspoor te neem. Venables het later beskryf hoe Bulger skynbaar van hom gehou en hom toegelaat het om sy hand vas te hou en hom op te tel op hulle staptog. Laurence Lee, Venables se advokaat, het later gesê Thompson was een van die skrikaanjaendste kinders wat hy al gesien het en het hom vergelyk met die Rottevanger van Hameln.
Ná sy verskynings in die hof het Venables sy klere uitgetrek en gesê : "Ek kan James ruik soos 'n baba ruik." 'n Paar bewysstukke is by die hof ingedien, soos 'n boks met 27 stene, 'n klip vol bloed, Bulger se onderboek en die geroeste spoorlyndwarsbalk. Die patolog het 33 minute lank Bulger se beserings uitgelê; baie daarvan was aan sy bene nadat die klere onder sy middellyf uitgetrek was. Breinskade was groot en het bloeding ingesluit.
Die seuns, wat toe 11 jaar oud was, is op 24 November 1993 aan die moord skuldig bevind en is die jongste veroordeelde moordenaars van die 20ste eeu. Regter Morland het aan Thompson en Venables gesê hulle het 'n misdaad "van ongeëwenaarde boosheid en barbaarsheid gepleeg". Morland het hulle lewenslange tronkstraf opgelê en het aanbeveel hulle word "vir baie, baie jare" toegesluit. Hy het 'n minimum tydperk van agt jaar aanbeveel. Aan die einde van die verhoor het die regter die beperkings op verslaggewing opgehef en toegelaat dat die kinders se name gepubliseer word. Hy het gesê: "Ek het dit gedoen omdat die openbare belang groter was as die belang van die beskuldigdes... Daar was 'n behoefte aan ingeligte openbare dabatvoering oor misdade wat deur jong kinders gepleeg word."
Ná die verhoor
Die voorwaardes van die vrylating het ingesluit: Hulle is nie toegelaat om mekaar of Bulger se familie te kontak nie; hulle is verbied om die Merseyside-streek te besoek; hulle kon onderhewig gemaak word aan 'n aandklokreël en hulle moes by borgtogbeampteas aanmeld. As hulle die voorwaardes oortree het of 'n openbare bedreiging sou word, sou hulle teruggestuur word tronk toe. Die media mag nie oor hulle nuwe identeit of ander besonderhede oor hulle berig nie.
In die maande ná die verhoor en ná die geboorte van hulle tweede seun het die huwelik van Bulger se ouers skipbreuk gely; hulle is in 1995 geskei. Denise is daarna met Stuart Fergus getroud en hulle het twee seuns. Ralph is ook weer getroud en het drie dogters by sy tweede vrou.
Op 25 Februarie 2013 het die prokureurgeneraal se kantoor aangekondig dit oorweeg verskeie sake teen mense wat foto's aanlyn gepubliseer het wat hulle beweer Thompson of Venables as volwassenes wys. Volgens 'n woordvoerder plaas dit moontlik onskuldige individue se lewe in gevaar om verkeerdelik as een van die twee mans geïdentifiseer te word. Die sake is dus nie net bedoel om Venables en Thompson te beskerm nie, maar ook ander lede van die publiek. Verskeie mense is sedertdien gevonnis op aanklag van minagting van die hof.
Verhoudings en ander oortredings
240px|thumb|Die Red Bank-sekuriteitseenheid in 2022. Kort voor sy vrylating in 2001, toe hy 17 jaar oud was, het Venables na bewering seks gehad met 'n vrou wat gewerk het by die Red Bank-sekuriteitseenheid, waar hy aangehou is. In April 2011, ná sy tronkstraf van 2010, is dié bewering in 'n artikel in die Sunday Times beskryf deur David James Smith, wat die Bulger-saak sedert die verhoor van 1993 gevolg het, en later weer in die BBC-dokumentêr Jon Venables: What Went Wrong? Die vroulike personeellid is afgedank weens seksuele wangedrag; sy het nooit weer na Red Bank teruggekeer vir werk nie.
Ná 'n tydperk van skynbare verminderde toesig, het Venables baie begin drink, dwelms gebruik en kindermisbruikfoto's begin aflaai. Hy het ook Merseyside besoek, wat 'n oortreding van sy paroolvoorwaardes was. In 2008 het 'n nuwe paroolbeampte gesê Venables het "baie tyd" deurgebring om videospeletjies te speel en op die internet te sweef. In September dié jaar is Venables in hegtenis geneem onder verdenking dat hy in die openbaar baklei het; hy het beweer dit was selfverdediging, en die saak is laat vaar toe hy instem om 'n alkoholbewustheidsprogram te voltooi. Drie maande later is hy betrap met kokaïen en is hy aan 'n aandklokreël onderwerp. Op twee geleenthede het Venables sy ware identiteit aan 'n vriend onthul.
2010-gevangenisstraf
Op 2 Maart 2010 het die Britse departement van justisie onthul dat Venables weer tronk toe is vir 'n ongespesifiseerde oortreding van sy paroolvoorwaardes. Die minister van justisie het gesê Venables is op "uiters erstige bewerings" teruggestuur tronk toe en dat hy nie nog besonderhede kon verskaf nie, want dit was nie in openbare belang nie. Op 7 Maart het die media berig hy is beskuldig van oortredings in verband met kinderpornografie.
Op 21 Junie 2010 is Venables aangekla van die besit en verspreiding van onwelvoeglike foto's van kinders. Daar is beweer hy het oor 'n tydperk van 12 maande tot Februarie 2010 altesaam 57 onwelvoeglike foto's van kinders afgelaai en dat hy toegelaat het dat ander mense die foto's sien deur middel van 'n eweknienetwerk. Hy is aangekla van twee aanklagte volgens die wet vir die beskerming van kinders van 1978.
Op 23 Julie het Venables in die hof getuig met 'n videoskakel wat net die regter kon sien. Hy het skuld bekend op aanklagte van die aflaai en verspreiding van kinderpornografie en is tot twee jaar gevangenisstraf gevonnis.
In die hofverrigtinge het dit bekend geraak dat Venables in aanlyn kletskamers voorgegee het hy is die 35-jarige Dawn "Dawnie" Smith, 'n getroude vrou van Liverpool wat gespog het dat sy haar agtjarige dogter seksueel misbruik, in die hoop om nog kindermisbruikfoto's te kry. Venables het sy paroolbeampte in Februarie 2010 gekontak omdat hy bang was sy nuwe indentiteit het bekend geraak by sy werkplek. Toe die beampte by sy woonstel aankom, was Venables besig om die hardeskyf op sy rekenaar met 'n mes en blikoopmaker te verwyder of vernietig. Die beampte het onraad bespeur en die rekenaar weggeneem om ondersoek te word. Dit het gelei tot die ontdekking van die kindermisbruikmateriaal, wat kinders van twee jaar ingesluit het wat deur volwassenes verkrag word, asook penetrerende seks met sewe- en agtjariges.
Regter David Bean het beslis Venables se nuwe identiteit mag nie onthul word nie, maar dat die media mag berig hy het in die tyd van sy arres in Cheshire gewoon.
Maidie Norman
Maidie Norman (16 Oktober 1912 – 2 Mei 1998) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente What Ever Happened to Baby Jane? (1962), Airport '77 (1977), en Halloween III: Season of the Witch (1982), en in die televisiereeks Police Woman (1974).
Moord op James Bulger
2010-gevangenisstraf
Venables het in Julie 2011 vir parool in aanmerking gekom. Op 27 Junie 2011 het die paroolraad besluit hy sou in aanhouding bly en dat hy vir minstens 'n jaar nie weer in aanmerking sou kom vir parool nie.
Nuwe identiteit
Op 4 Mei 2011 is berig Venables sou weer 'n nuwe identiteit kry ná wat beskryf is as 'n "ernstige sekuriteitskending" wat 'n identiteit onthul het wat hy gebruik het voor sy tronkstraf in 2010; besonderhede van die skending is nie bekend gemaak nie om regsredes.
In November 2011 is berig beamptes het besluit Venables moet vir die afsienbare toekoms in die tronk bly, omdat hy waarskynlik sy nuwe identiteit sou bekend maak as hy vrygelaat word. 'n Woordvoerder van die departement van justisie wou nie op die berigte kommentaar lewer nie. Op 4 Julie 2013 is berig die paroolraad het Venables se vrylating goedgekeur. Op 3 September 2013 is berig Venables is vrygelaat.
2017-tronkstraf
Op 23 November 2017 is berig Venables is weer tronk toe vir die besit van pornografie wat die seksuele misbruik van kinders behels. Die departement van justisie wou nie kommentaar lewer nie. Op 5 Januarie 2018 is Venables gevonnis op ongespesifiseerde aanklagte in verband met onwelvoeglike foto's van kinders. Op 7 Februarie het Venables 'n tweede keer skuld beken op die besit van onwelvoeglike foto's van kinders. Hy het deur 'n videoskakel skuld beken op drie aanklagte van die neem van onwelvoeglike foto's van kinders en een van 'n pedofielhandboek, wat raad bevat aan toekomstige kindermolesteerders, insluitende instruksies oor die seksuele gereedmaking van kinders en hoe om nie opgespoor te word nie. Hy het erken hy het 1 170 kinderpornografiefoto's gehad en is tot drie jaar en vier maande tronkstraf gevonnis.
2019-aansoek oor anonimiteit
Op 4 Maart 2019 het Bulger se pa, Ralph, 'n hofsaak verloor waarin hy aansoek gedoen het dat die lewenslange beskerming van Venables se anonimiteit opgehef word. Regter Andrew McFarlane het die versoek geweier en gesê die "uiters berugte" aard van die saak beteken daar "is 'n sterk moontlikheid, indien nie 'n waarskynlikheid nie, dat hy agtervolg sal word as sy identiteit bekend word, en dit kan ernstige en dalk noodlottige gevolge hê".
Moontlike oorsese hervestiging
Laat in Junie 2019 is berig Britse amptenare oorweeg dit om Venables in Kanada, Australië of Nieu-Seeland te hervestig vanweë die hoë koste om sy anonimiteit te beskerm. Britse owerhede het na berig word £65 000 se regsfooie betaal om sy identiteit geheim te hou. In reaksie op mediaberigte het Nieu-Seeland se eerste minister, Jacinda Ardern, opgemerk dat Venables 'n vrystelling van dié land se immigrasiewet van 2009 sou moes kry, en dat hy "nie die moeite moet doen" om aansoek te doen nie.
Waterplant
Waterplante is 'n groep taksonomies uiteenlopende plante wat by 'n lewe in water aangepas is. Verteenwoordigers van die alge (vandag meestal nie meer as plante beskou nie), mosse, varings en saadplante word in water aangetref, maar die totale aantal waterlewende plantspesies is betreklik klein. Waterplante kan ingedeel word in die wat in die bodem veranker is en die wat op die wateroppervlak dryf.
Mabel Normand
Mabel Normand (10 November 1892 – 23 Februarie 1930) was 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Venus Model (1918), Mickey (1918), Jinx (1919), en The Extra Girl (1923).
Waterplant
Waterplante wat in die bodem veranker is, kan heeltemal onder water leef, byvoorbeeld die waterpes (Elodea); hulle kan drywende blare hê, byvoorbeeld die waterlelies (genus Nymphaea); of die blare kan bo die water uitstaan, byvoorbeeld papkuil (Typha capensis) en riete (genus Phragmites). Voorbeelde van drywende waterplante is die watervarings (orde Hydropteridales) en saadplante van die familie Lemnaceae, die kleinste saadplante ter wêreld.
Drywende plante het wortels wat in die water afhang en water en voedingstowwe uit die water absorbeer of gewysigde blare wat dieselfde funksie verrig. Plante soos die waterhiasint (Eichornia crassipes) se blare het groot ruimtes met lug daarin wat die plante drywend hou. Waterplante wat permanent onder die water is, absorbeer meestal water oor hul hele oppervlakte, terwyl plante soos waterlelies slegs aan die onderkant van hul blare hulle vinnig weer 'n groot hoeveelheid water. Baie mosse en varings hou van vogtige omstandighede en word daarom dikwels langs of selfs in water aangetref, maar hulle is nietemin landplante. Bekende Suid-Afrikaanse waterplante is waterblommetjies (genera Potamogeton en Aponogeton), waarvan 'n gereg, bekend as waterblommetjiebredie, dikwels gemaak word, en waterlelies (Nymphaea capensis). Die waterhiasint (Eichornia crassipes) is in Suid-Afrika 'n verklaarde onkruid omdat dit maklik groot oppervlaktes water inneem.
Veral op damme soos die Hartbeespoortdam en die Bon Accorddam naby Pretoria is die hiasinte 'n groot probleem. Die Kariba-onkruid (Salvinia molesta) net kort na die bou van die Karibadam.
Diospyros wajirensis
Diospyros wajirensis is 'n struik of klein boompie wat deel is van die Ebenaceae familie. Die spesie is inheems in Kenia en Somalië.
Greg Cromer
Greg Cromer (gebore 21 Augustus 1971) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Bad Words (2013) en in die televisiereekse Mad Men (2007), Community (2009), en Better Things (2016).
Raspailia darwinensis
Raspailia darwinensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Raspailia en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1991 deur Hooper.
Diospyros virgata
Diospyros virgata is 'n boom wat deel is van die Ebenaceae familie. Die spesie is inheems in Angola, die Demokratiese Republiek die Kongo, die Caprivistrook in Namibië en Zambië.
Diospyros wagemansii
Diospyros wagemansii is 'n boom wat deel is van die Ebenaceae familie. Die spesie is endemies aan die Demokratiese Republiek die Kongo.
Apalis
Apalis is 'n genus van sangvoëls in die familie Cisticolidae. Hierdie voëltjies kom in woude, bosveld en struikgewasse oor die meeste dele van Sub-Sahara Afrika voor. Hulle het lang sterte en 'n lang snawel waarmee hulle insekte vang. Hulle is tipies bruin, grys of groen bo en verskeie spesies het 'n helderkleurige onderkant. Mannetjies en wyfies is gewoonlik soortgelyk in voorkoms, maar die mannetjies vertoon soms helderder kleure.
Spesies
Die volgende spesies behoort aan die genus:
Raspailia desmoxyiformis
Raspailia desmoxyiformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Raspailia en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1991 deur Hooper.
Erepsia simulans
Erepsia simulans is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom by Brandfontein op die Agulhas Vlakte voor. Daar is twee populasies en die plant is laas in 1995 gesien en is deel van die fynbos. Dit word bedreig deur indringerplante.
Diospyros urschii
Diospyros urschii is 'n boom wat deel is van die Ebenaceae familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Popargitektuur
Popargitektuur, ook mimetiese of programmatiese argitektuur genoem en in die Engelssprekende wêreld bekend as novelty architecture, is 'n stroming binne die moderne boukuns wat veral in die eerste helfte van die 20ste eeu in die Verenigde State gewild geraak het. Dit word gekenmerk deur ongewone ontwerpe wat die doelwit of funksie van 'n gebou, of die produk of diens waarmee dit verbind word, simboliseer of naboots.
In sy wyer betekenis verwys die term na enige fantastiese ontwerp vir 'n grootskaalse beeldhoukunswerk van argitektoniese dimensie, of na argitektoniese style waarin geboue in 'n metaforiese manier ontwerp en gebou word. Kommersiële boukuns vir kasino's en restaurante boots soms befaamde historiese geboue na - 'n styl wat onder meer in Las Vegas gewild geraak het.
Popargitektuur is onlosmaaklik verbonde met die tydperk van toenemende motorisering in die Verenigde State tussen die 1920's en 1950's en die grootskaalse uitbou van die nasionale padnetwerk. Geboue langs snelweë en grootpaaie is as argitektoniese advertensieboodskappe ontwerp om die aandag van motorbestuurders te kry. So is padrestaurante as reuseworsbroodjies, koffiewinkels as reusekoffiekanne en vrugtestalletjies as reusevrugte ontwerp.
Etimologie en teorievorming
Vanaf die laat 1950's tot die laat 1990's is na enige kunswerk, rolprent, foto of argitektoniese ontwerp, wat die nuwe realiteite van massavervaardiging en die massamedia getematiseer het, as pop of popkuns verwys. Die Britse argitektuurkritikus Reyner Banham het in 1962 in sy artikel Towards a Pop Architecture vir die Londense tydskrif The Architectural Review sy eie definisie van popargitektuur ontwikkel, waarvoor hy 'n reeks voorbeelde gegee het soos Alison en Peter Smithson se House of the Future («Huis van die Toekoms») tot die Britse avantgarde-argitektegroep Archigram se Walking City of Robert Venturi en Denise Scott Brown se Learning from Las Vegas.
Popargitektuur is deur die heersende konserwatiewe kultuurbedryf aanvanklik volledig geïgnoreer. As vakterm het dit meer of min dieselfde ontstaangeskiedenis soos «popkuns» (pop art) wat vir die eerste keer in 1958 deur die Britse kunskritikus en kurator Lawrence Alloway in sy Letter to Peter and Alison Smithson gebruik is. In hierdie ope brief, wat deur die tydskrif Architectural Digest gepubliseer is, het Alloway die beginsels van abstrakte ekspressionisme, soos geformuleer en byna polemies verdedig deur die kunskritikus Clement Greenberg, summier verwerp.
Banham was meer uitgesproke in sy kritiek op Greenberg se argitektoniese eweknieë in die New Yorkse Museum of Modern Art (MoMA) - Philip Johnson, Henry-Russell Hitchcock en Arthur Drexler wat met hul behoudende opvattings oor argitektuur die museum se benadering tot moderne boukuns nog tot in die 1960's met 'n ystervuis oorheers het. Toe die MoMA in 1965 'n uitstalling oor moderne Amerikaanse boukuns, Modern Architecture USA, gereël het, is dit beperk tot die mees gesiene argitekte, onder wie Ludwig Mies van der Rohe.
Beijing Capital Internasionale Lughawe
Beijing Capital Internasionale Lughawe (IATA: PEK, ICAO: ZBAA) is die belangrikste internasionale lughawe wat Beijing in China bedien. Dit is 32 km (20 myl) noord van die stadsentrum van Beijing geleë, in 'n enklawe van Chaoyang-distrik en die voorstedelike Shunyi-distrik, en beslaan 'n 6 vierkante kilometer (1 480 hektaar) perseel. Die lughawe word besit en bedryf deur die Beijing Capital International Airport Company Limited, 'n staatsbeheerde maatskappy. Die lughawe se IATA-kode, PEK, is gebaseer op die stad se voormalige geromaniseerde naam, Peking.
Popargitektuur
Etimologie en teorievorming
In 'n humoristiese tirade, wat in 1965 onder die titel The Missing Motel in die BBC se tydskrif The Listener verskyn het, het Banham sy spot gedryf met die keuses wat deur die museumpaneel gemaak is en daarop gewys dat Amerika se werklike eietydse boukuns heeltemal nie ingang gevind het tot die uitstalling nie: die «motelle, supermarkte, kegelbane, vulstasies, hamburger-stalletjies, selfs privaat huise». Volgens Banham was die tyd ryp vir die insluiting van projekte soos The Istanbul Hilton, Martini Heaven en Ute Valley Ski Lodge by die MoMA se uitstalling. Die hoë gehalte van hul ontwerpe sou noukeurige ondersoek regverdig om 'n beter begrip daarvan te hê.
Beijing Capital Internasionale Lughawe
Die lughawe is 'n spilpunt vir China se vlagdraer Air China wat na 120 bestemmings vanuit Beijing vlieg, asook vir China Southern Airlines en Hainan Airlines.
Om die groeiende passasiersverkeer te akkommodeer, het Beijing Capital die enorme Terminaal 3 in 2008 geopen, betyds vir die Olimpiese Spele, die tweede grootste lughaweterminaal in die wêreld na Doebai Internasionale Lughawe se Terminaal 3, en die sesde grootste gebou in die wêreld per oppervlak. Beijing Capital Internasionale Lughawe beslaan 1 480 hektaar grond.
Diospyros vermoesenii
Diospyros vermoesenii is 'n struik wat deel is van die Ebenaceae familie. Die spesie is inheems in Cabinda, die Demokratiese Republiek die Kongo, Gaboen en die Republiek die Kongo.
Popargitektuur
Etimologie en teorievorming
Banham se kritiek is deur Arthur Drexler, die uitstalling se kurator, afgewys. Al was daar in die realiteit mense wat daardie soort geboue moontlik sou bou, en al sou hulle een of ander kulturele betekenis hê, was dit sy museum se beleid om die "gehalte" van sy uitstallings "hoogs te waardeer". So was dit vir hom geregverdig om daardie soort boukuns te ignoreer.
Santa Croce, Florence
Die Santa Croce in Florence is 'n Franciskaanse kerk en een van die beste voorbeelde van Italiaanse Gotiese argitektuur. Bouwerk daaraan het in 1294 'n aanvang geneem. Dit is moontlik deur Arnolfo di Cambio ontwerp; en is in 1442 voltooi; met die uitsondering van die 19de eeuse fasade (wat ‘n voorbeeld van die Gotiese-hernuwings-beweging van die 19de eeu daarstel) en die kloktoring (campanile). Baie van die binnemure bevat meesterstukke van Toskaanse Gotiese- of proto-Renaissance skilderkuns: die fresko's van die Bardi – en Peruzzi-kapelle is deur Giotto geskilder; die Baroncelli-kapel beskik oor fresko's deur Taddeo Gaddi en ‘n poliptiek deur Agnolo Gaddi, wat ook die freskos geskilder het in die Castellani-kapel.
Daar is ook voorbeelde van beeldhouwerke deur sulke meesters van die vroeë Renaissance-kuns soos Bernardo Rossellino, Donatello, Mino da Fiesole, Andrea della Robbia, en Benedetto da Maiano. Verskeie bekende Italianers soos ondermeer Leon Battista Alberti, Michelangelo, Vittorio Alfieri, Leonardo Bruni, Gioachino Rossini, en Galileo is begrawe in die kerk. Een van die beste voorbeelde van vroeë-Renaissance argitektuur is die Pazzi-kapel deur Brunelleschi, wat geleë is in die 14de eeuse suilegang aangrensend tot die basiliek.
J. J. North
J. J. North (gebore 13 Desember 1964) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Attack of the 60 Foot Centerfold (1995), Vampire Vixens from Venus (1995), en Psycho Sisters (1998).
Santa Croce, Florence
Kuns
Kunstenaars wie se werk in die kerk teenwoordig is, sluit in:
Raspailia fueguensis
Raspailia fueguensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Santa Croce, Florence
Kuns
Daar was eens 'n poliptiek deur Lorenzo di Niccolò in die kerk se Medici-kapel gewees; die panele van die werk is egter nou verdeel tussen die Florentynse Galerye en die Bagatti Valsecchi Museum in Milaan, terwyl die Novisiaat Altaarstuk deur Filippo Lippi en 'n predella deur Pesellino vir die kerk se Novisiaat-kapel geskilder was.
Raspailia fueguensis
Die spons behoort tot die genus Raspailia en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1995 deur Cuartas.
Santa Croce, Florence
Kuns
Die Bardi-kapel bevat Giotto se Afsterwe van Sint Franciskus; te wete 'n werk wat gerestoureer was in die 19de eeu; hierdie restourasie was later verwyder ten einde die areas wat as definitiewe gedeeltes van Giotto se werk geïdentifiseer is te kan bestudeer, welke veroorsaak het dat gedeeltes van die skildery uitgewis is.
Grafmonumente
Die Basiliek het gewild geraak onder Florentyne as 'n plek van aanbidding en beskerming, en dit het gebruiklik geword vir geëerde Florentyne om daar begrawe of herdenk te word. Sommige van die teraardebestellings het in kapelle plaasgevind wat deur vermoënde families besit word, soos die Bardi en Peruzzi. Met verloop van tyd was spasie ook geskep vir noemenswaardige Italianers van elders. Daar was vir meer as 500 jare monumente in die kerk opgerig, insluitende monumente gewy aan:
Bosbontrokkie
Bosbontrokkie is die naam van verskeie voëlspesies wat aan die genera Batis of Platysteira behoort:
Diospyros tropophylla
Diospyros tropophylla is 'n boom wat deel is van die Ebenaceae familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Erepsia villiersii
Erepsia villiersii is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom tussen Villiersdorp en Worcester voor. Dit is deel van die fynbos. Die plant het 'n voorkomsgebied van slegs 2 km² en het groot gedeeltes van sy habitat afgestaan aan die aanlê van wingerde en boorde. Die plant was vir 25 jaar nie gesien nie maar in 2009 is klein fragmente van die oorspronklike populasies ontdek. Die bedreigings bestaan steeds.
Diospyros troupinii
Diospyros troupinii is 'n boom wat deel is van die Ebenaceae familie. Die spesie is endemies aan die Demokratiese Republiek die Kongo.
Sheree North
Sheree North (17 Januarie 1932 – 4 November 2005) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Madigan (1968), The Outfit (1973), Charley Varrick (1973), en Breakout (1975).
James Cromwell
James Cromwell (gebore 27 Januarie 1940) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Babe (1995), L.A. Confidential (1997), The Green Mile (1999), en Big Hero 6 (2014).
Sigurd Slang-in-die-oog
thumb|200px|'n Graveerwerk uit 1670.
Sigurd Slang-in-die-oog (Oudnoors: Sigurðr ormr í auga) of Sigurd Áslaugsson was 'n halflegendariese Wikingvegter en Deense koning wat van die middel van die 9de eeu af aktief was. Volgens verskeie sagas en Skandinawiese geskiedenisbronne uit die 12de eeu en later is hy een van die seuns van die legendariese Wiking Ragnar Lodbrok en sy tweede vrou, Aslaug.
Sy historiese prototipe kon die Deense koning Sigfred gewees het wat in die 870's vir 'n kort rukkie regeer het. Volgens Noorweegse koninklike stambome uit die Middeleeue is hy 'n voorouer van Harald Skoonhaar en het hy sy ma se beweerde afstamming gebruik om te bewys hy stam van die Noorse god Odin af.
Vroeë lewe
Toe Sigurd nog jonk was, is sy halfbroers, Erik en Agnar, deur die Sweedse koning Eysteinn Beli vermoor. Hulle stiefmoeder, Aslaug, en sy ander halfbroers Björn Ysterkant en Hvitserk het daarop met 'n groot leër na Swede geseil. Die daaropvolgende geveg het geëindig met Eysteinn se dood.
thumb|24opx|Aelle vermoor Ragnar Lodbrok.
Ragnar se dood
Volgens die meeste sagas het koning Aelle van Northumbria Ragnar vermoor deur hom in 'n slangput te gooi. Ragnar se seuns het wraak gesweer en Engeland aangeval. Volgens die Verhaal van Ragnar se seuns het hulle Aelle gevange geneem en uit wraak vir Ragnar se dood die "bloedarend" op sy rug uitgekerf. Ragnar se seuns het daarna Engeland, Wallis, Frankryk en Italië geplunder. Toe hulle terugkeer na Skandinawië het hulle die koninkryk tusen hulle verdeel.
Afstammelinge
Sigurd Slang-in-die-oog het met koning Aelle se dogter Blaeja getrou en hulle het 'n seun, Hartaknoet, gehad wat sy pa opgevolg het as koning van onder meer Seeland en Skone. Volgens die 11de-eeuse kroniekskrywer Adam van Bremen was Hardegon (moontlik Hartaknoet) die seun van 'n sekere Sven.
Hartaknoet het 'n seun, Gorm, gehad wat hom as koning opgevolg het. Gorm se seun Harald Bloutand het sy pa opgevolg. Harald het 'n seun met die naam Sven Vurkbaard gehad. Dié se seun was Knoet die Grote. Sven het in sy leeftyd ook oor Engeland regeer en die Deense Ryk gestig. Toe Sven sterf, het sy oudste seun, Harald Svendsen koning van Denemarke geword, terwyl Engeland se voormalige koning Ethelred die troon daar bestyg het. Ná Harald se dood het sy broer, Knoet die Grote, koning van Denemarke geword. Ná Knoet het sy seun Hartaknoet koning van Engeland en Denemarke geword. Toe hy sterf, het Eduard die Belyer in 1042 koning van Engeland geword.
Sven Vurkbaar het 'n dogter Estrid gehad van wie alle heersende konings en koninginne van Denemarke ná 1047 afstam.
TV-reeks
Sigurd Slang-in-die-oog speel 'n groot rol in die televisiereeks Vikings. Sy rol word deur David Lindström vertolk.
Diospyros tetrapoda
Diospyros tetrapoda is 'n boom wat deel is van die Ebenaceae familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Ivar die Beenlose
thumb|Hyngwar, Ivar se naam soos dit verskyn in Harley MS 2278, 'n 15de-eeuse Engelse manuskrip.
Ivar die Beenlose (Oudnoors: Ívarr hinn Beinlausi) of Ivar Ragnarsson (800's - omstreeks 873) was 'n halflegendariese Wikingleier wat Engeland en Ierland binnegeval het. Volgens die Verhaal van Ragnar Lodbrok was hy die seun van Ragnar Lodbrok en sy derde vrou, Aslaug. Sy broers sluit in Björn Ysterkant, Hvitserk, Sigurd Slang-in-die-oog en Ubba.
Die oorsprong van die bynaam is nie seker nie. Ívarr beinlausi kan beteken hy het óf nie bene gehad om op te loop nie óf het 'n skeletprobleem soos osteogenesis imperfecta (bros bene) gehad. Nes in Afrikaans het die woord vir "been" in Oudnoors 'n dubbelsinnige betekenis gehad. 'n Paragraaf in die Verhaal van Ragnar se seuns verwys na impotensie.
Volgens die Verhaal van Ragnar Lodbrok is Ivar se beenloosheid die gevolg van 'n vloek. Sy ma, Aslaug, word as 'n siener beskryf en sy het voorgestel sy en haar man wag drie nagte voordat hulle seks het nadat hy vir 'n lang ruk op 'n strooptog in Engeland was. Ragnar was egter passievol ná so 'n lang skeiding en wou nie na haar luister nie. As gevolg daarvan is Ivar met swak bene gebore.
Hoewel die sagas Ivar se fisieke gebrek beskryf, lê hulle ook klem op sy wysheid, bekwaamheid en bemeestering van strategieë en taktieke in gevegte.
Ragnar se dood
thumb|180px|[[Alex Høgh Andersen is Ivar in die TV-reeks Vikings.]]
Erepsia aristata
Erepsia aristata is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en kom om Uitenhage en Gqeberha voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 316 km² en daar is vier tot vyf subpopulasies. Die plant het habitat afgestaan aan indringerplante en voorstedelike ontwikkeling rondom Gqeberha en Uitenhage.
Ivar die Beenlose
Ragnar se dood
Volgens die meeste sagas het koning Aelle van Northumbria Ragnar vermoor deur hom in 'n slangput te gooi. Ragnar se seuns het wraak gesweer en Engeland aangeval. Volgens die Verhaal van Ragnar se seuns het hulle Aelle gevange geneem en uit wraak vir Ragnar se dood die "bloedarend" op sy rug uitgekerf.
Ragnar se seuns het daarna Engeland, Wallis, Frankryk en Italië geplunder. Toe hulle terugkeer na Skandinawië het hulle die koninkryk tusen hulle verdeel.
TV-reeks
Ivar die Beenlose speel 'n belangrike rol in die televisiereeks Vikings as die seun van Ragnar en Aslaug en die jonger broer van Björn Ysterkant. Sy rol as volwassene word deur Alex Høgh Andersen vertolk.
Eva Novak
Eva Novak (14 Februarie 1898 – 17 April 1988) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Wanted at Headquarters (1920), Lure of the Yukon (1924), Red Signals (1927), en Phantom of the Desert (1930).
Raspailia levis
Raspailia levis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Raspailia en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1995 deur Cuartas.
Platysteira
Platysteira is 'n genus van sangvoëls wat aan die familie Platysteiridae behoort. Die wetenskaplike naam van die genus is vir het eerste keer in 1830 deur Jardine & Selby gepubliseer.
Spesies
Die volgende spesies word by die genus ingedeel:
Erepsia brevipetala
Erepsia brevipetala is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Piketberg tot by Hopefield voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 1000 km². Daar is drie subpopulasies oor nadat 'n groot gedeelte van die plant se habitat gebruik is vir koringverbouing. Die oorblywende plant word bedreig deur indringerplante, oorbeweiding en vertrapping en erosie.
Diospyros torquata
Diospyros torquata is 'n boom wat deel is van die Ebenaceae familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Diospyros revaughanii
Diospyros revaughanii is 'n boom wat deel is van die Ebenaceae familie. Die spesie is endemies aan Mauritius.
Raspailia keriontria
Raspailia keriontria is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Raspailia en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1991 deur Hooper.
Joseph Cross (akteur)
Joseph Cross (gebore 28 Mei 1986) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Jack Frost (1998), Running with Scissors (2006), Milk (2008), en Lincoln (2012).
Koraal (musiek)
Koraal is die naam wat aan verskillende verwante musiekvorme gegee word wat hul oorsprong in die musiekgenre van die Lutherse koraal het:
Die koraal het ontstaan toe Martin Luther in die eerste deel van die 16de eeu begin het om gewyde liedere in omgangstaal van gevestigde kerkmusiekpraktyke te skei. Die eerste gesange volgens Luther se nuwe praktyk is in 1524 gepubliseer. Luther en sy volgelinge het nie net metriese gesangtekste geskryf nie, maar ook metriese toonsettings vir hierdie tekste gekomponeer. Dié musiek is deels op gevestigde kergesangmelodieë en bekende sekulêre liedere gebaseer. In die 17de eeu is die repertorium met meer koor- en orreltoonsettings van die gesangmelodieë verryk. Teen die einde van die eeu het 'n vierstemmige toonsettings vir (SATB-)koorstemme die standaardkoraaltoonsettings geword, terwyl die gemeentekorale meer na die monodiese geneig het en deur instrumente begelei is. Die produktiewe skep van nuwe Lutherse koraalmelodieë het egter in dieselfde tyd tot 'n einde gekom.
Nadat die kantatagenre – wat oorspronklik slegs uit resitatiewe en arias bestaan het – in die vroeë 18de eeu in die Lutherse kerke ingevoer is, is die kantataformaat spoedig met koorbewegings in die vorm van vierstemmige korale aangevul. Komponiste soos Johann Sebastian Bach en Gottfried Heinrich Stölzel het dié korale dikwels as die eindbewegings vir hul gewyde komposisies gebruik. Die koraal as afsluitingsbeweging is ook in meer sekulêre genres soos romantiese 19de-eeuse simfonieë begin gebruik. Ander komponiste van dié tydperk, soos Franck, het die repertorium van die orrelkorale uitgebrei en ook die gebruik deur Laatbarokkomponiste soos Bach meer as 'n eeu tevore nageboots. Oorspronklike nuwe koraalkomposisies het ná die Romantiese era afgeneem, maar teen daardie tyd het die vierstemmige harmoniseringstegniek, wat in vierstemmige korale versinnebeeld is, 'n permanenet deel van die Westerse musiekkanon geword.
Geskiedenis
In Duits is die woord Choral kan ook verwys na Protestantse gemeentesang as ander vorme van vokale (kerklike) musiek, insluitend Gregoriaanse gesang. Die Engelse woord wat afgelei is van hierdie Duitse term, dit is koraal, verwys egter byna uitsluitlik na die musiekvorme wat in die Duitse Hervorming ontstaan het.
17de eeu
Die meeste Lutherse gesangtekste en koraalmelodieë is voor die einde van die 17de eeu gekomponeer.