cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dieter Gerhardt
Arrestasie, verhoor en daaropvolgende vrylating
PW Botha het Gerhardt se inhegtenisneming tydens 'n spesiale perskonferensie op 26 Januarie 1983 aan die wêreld aangekondig. Na sy uitlewering aan Suid-Afrika, is Gerhardt en sy vrou in camera in die Kaapse Hooggeregshof aangekla, met die vooruitsig dat 'n doodsvonnis gevel kon word vir hoogverraad. In sy verhoor het Gerhardt verklaar dat die afkeur in sy pa se regse politieke oortuigings, hom oortuig het om apartheid te beveg in die diens van die USSR. Volgens Gerhardt, het hy doelbewus probeer om verwarring te saai in die verhoor deur in sy verweer te sê dat hy vir 'n naamlose derde land wat nie vyandig teenoor Suid-Afrika is nie, gespioeneer het. Sy eerste vrou het hom beskryf as 'n "tradisionele apartheid-aanvaarder-Suid-Afrikaner", hy het haar vertel dat hy wou wraak neem teen die Suid-Afrikaanse regering vir die internering van sy vader, 'n Nazi-simpatiseerder, tydens die Tweede Wêreldoorlog. Ruth Gerhardt beweer in haar verweer dat sy gedink het dat hy 'n dubbele agent vir Suid-Afrika was. Regter George Munnik het hom tot lewenslange tronkstraf gevonnis in Desember 1983, terwyl sy vrou, Ruth, 'n 10-jaar vonnis vir optrede as 'n koerier ontvang het. Die regter het gesê dat hy Gerhardt ter dood sou veroordeel het as inligting wat hy aan die Sowjetunie gegee het tot die dood van 'n enkele Suid-Afrikaanse soldaat sou gelei het.
Ruth Gerhardt het haar straf saam met Barbara Hogan en ander anti-apartheid andersdenkendes uitgedien. In 1988 het sy probeer om haar vryheid te verkry deur geweld af te sweer, en sodoende in aanmerking te kom vir 'n aanbod van PW Botha aan politieke gevangenes soos Nelson Mandela, maar die versoek is afgekeur deur Regter Goldstone.
Catharina Howard
Huwelik
Vroeg in 1541 het Catherina ’n verhouding aangeknoop met ’n howeling, Thomas Culpeper.
In die somer van 1541 het Hendrik en Catharina saam deur Engeland getoer. In dié tyd het ’n storm egter oor Catharina se kop gedreig. Mense wat van haar ontrou geweet het, het haar begin kontak vir gunste in ruil vir hul stilswye. Baie van hulle is in haar huishouding aangestel. Catharina het ook haar voormalige minnaar, Francis Dereham, as haar persoonlike sekretaris aangestel op aandrang van haar stiefouma.
Dieter Gerhardt
Arrestasie, verhoor en daaropvolgende vrylating
Gerhardt was een van die spioene wat vir insluiting onder 'n aantal lande geopper is in 'n 1989 Oos-Wes-gevangene uitruil, maar dit is nie verwesenlik nie. In 1990 toe FW de Klerk organisasies soos die ANC ontban het en politieke gevangenes soos Nelson Mandela vrygelaat het, was Gerhardt nie een van diegene wat bevry is nie. Hy is in die tronk besoek op 22 Januarie 1992 deur 'n afvaardiging van die ANC, wat op soek was na inligting met betrekking tot die SAW wat hulle kon help met die KODESA onderhandelinge met die Nasionale Partyregering. Gerhardt is in Augustus 1992 vrygelaat ná sy aansoek om vrylating, politieke druk in Suid-Afrika en 'n appèl deur die Russiese premier Boris Jeltsin aan Suid-Afrikaanse president, FW de Klerk, toe hy Moskou besoek het na die ontbinding van die Sowjetunie. Die voormalige Minister van Verdediging, Magnus Malan, het gesê dat die voormalige spioen se vrylating 'n voorvereiste was vir die herstel van diplomatieke bande en die ondertekening van 'n handelooreenkoms tussen Suid-Afrika en die Russiese Federasie.
Catharina Howard
Huwelik
Teen laat 1541 het John Lascelles, ’n Protestantse hervormer, van Catharina se seksuele eskapades gehoor en inligting daaroor aan Thomas Cranmer, die aartsbiskop van Kantelberg (Canterbury) en een van Hendrik se getrouste raadgewers, oorhandig. Cranmer het ’n brief met aantygings teen Catharina op 1 November 1541 aan die koning oorhandig. Hy wou dit eers nie glo nie, maar het Cranmer nogtans opdrag gegee om dit te ondersoek. Binne dae is bewyse gevind, onder meer getuienis van Dereham en Culpeper nadat hulle waarskynlik in die Londense Tower gemartel is.
Dieter Gerhardt
Arrestasie, verhoor en daaropvolgende vrylating
Gerhardt het na Basel, Switserland verhuis, in die voetspore van sy Switserse vrou Ruth Gerhardt, wat in 1990 vrygelaat is na aanleiding van 'n versoek van die Switserse regering. Hy het tydens sy vrylating gesê: "Ek het nie gevoel soos 'n verraaier of iemand wat sy kollegas verraai het nie. Ek was 'n politieke aktivis in die stryd teen die bose regime van apartheid. Dit was niks persoonlik nie." Gerhardt is in 1999 amnestie teen vervolging toegestaan deur die Waarheids- en Versoeningskommissie in Suid-Afrika.
Catharina Howard
Huwelik
Catherina is van verraad aangekla, maar het nooit haar ontrou beken nie. Sy is op 23 November van haar koninklike titel gestroop en is deur die winter van 1541 gevange gehou. Culpeper en Dereham is op 10 Desember 1541 tereggestel.
Dieter Gerhardt
Kernwapen-omstredenheid
Hy beweer dat die Verenigde State en die Sowjetunie in 1978 Suid-Afrika se kernwapenprogram bespreek het en dat die Sowjetunie voorgestel het dat die Pelindaba-aanleg opgeblaas moes word.
Catharina Howard
Huwelik
Catherina self is aangehou tot die parlement op 7 Februarie 1542 ’n nuwe wet deurgevoer het. Kragtens dié wet was dit verraad, strafbaar met die dood, as ’n koningin-gemaal nie binne 20 dae van haar huwelik haar seksuele geskiedenis aan die koning openbaar nie, of as sy iemand uitlok om owerspel met haar te pleeg. Catharina is verhoor en op 13 Februarie onthoof. Sy is in ’n ongemerkte graf begrawe in die Kapel van Sint Peter ad Vincula, waar haar neef en niggie, Anna en George Boleyn, ook begrawe is.
Dieter Gerhardt
Kernwapen-omstredenheid
In Februarie 1994 het hy aan Des Blow van die Johannesburgse City Press gesê dat die Vela-voorval die gevolg van 'n gesamentlike Israeli-Suid-Afrikaanse kerntoets was, met die kodenaam Operasie Phoenix. Hy het ook gesê dat hy geen amptelike kennis van die beweerde toets gehad het nie, maar was nie bereid om verdere besonderhede te verskaf nie. In 'n daaropvolgende onderhoud met David Albright in Maart 1994, het hy gesê dat geen Suid-Afrikaanse oorlogskepe betrokke was nie, maar het geweier om verdere besonderhede te verskaf.
Popular Mechanics beweer dat die raaisel rondom die voorval uiteindelik gesluit kon word as Gerhardt 'n meer geloofwaardige bron was, terwyl ander skrywers beweer dat nuwe dokumente die egtheid van sy bewerings staaf.
Rebecca Hall
Rebecca Hall (gebore 3 Mei 1982) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Prestige (2006), Vicky Cristina Barcelona (2008), The Town (2010), en Christine (2016).
Gertrude Norman
Gertrude Norman (19 Mei 1851 – Julie 1943) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Pretty Sister of Jose (1915), Molly Make-Believe (1916), en The Greene Murder Case (1929).
Ernst Diesen
Ernst Diesen (6 April 1913 – 14 November 1970) was 'n Noorse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Boer Boerson Jr. (1938), Hansen og Hansen (1943), Et spøkelse forelsker seg (1946), en Smuglere i smoking (1957).
Road Dogg
Road Dogg is 'n Amerikaanse professionele rofstoeier en tv-reeksvervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse WCW World Championship Wrestling (1985) en WWE Smackdown! (1999).
Streepstert-ghieliemientjie
Die Streepstert-ghieliemientjie (Barbus poechii) is 'n varswater vis wat voorkom in die Kunenerivier, Okavangorivier en die boonste gedeelte van die Zambezirivier. In Engels staan die vis bekend as die Dashtail barb.
Voorkoms
Die vis is silwerig van kleur, bruin aan die bokant met 'n kenmerkende swart kol op die basis van die stertvin. Die vis word tot 110 mm lank.
Wetenskaplike klassifikasie
Party van die spesies het skadukolle, baie soos dié van die driekol-ghieliemientjie (Barbus trimaculatus) en dit kom gereeld voor wat die klassifikasie van hierdie spesie bevraagteken.
Nun komm, der Heiden Heiland, BWV 62
Nun komm, der Heiden Heiland, BWV 62, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Vlag van Aruba
Die nasionale vlag van Aruba is op 18 Maart 1976 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n blou agtergrond met ’n rooi vierpuntige ster met wit fraaiings in die skildhoek en twee dun geel bane in die onderste helfte van die vlag.
Simboliek
Die ster het ’n besondere ingewikkelde simboliek. Dit is in vlagkunde redelik ongewoon om ’n vlag met vier punte te sien. Hierdie vier punte stel die vier windrigtings voor. Dit dui op sy beurt die verskillende lande aan waaruit die Arubane ontstaan het. Dit stel ook die vier hoof tale van Aruba nl. Papiaments, Spaans, Engels en Nederlands voor. Die ster stel ook die eiland self voor. Die grond is op baie plekke rooierig waar dit dan aan wit strande en die blou oseaan grens. Die rooi stel ook die bloedvergieting voor wat plaasgevind het in oorloë tesame met vroeëre Indiaanse inwoners, patriotiese liefde en Brasiliaanse hout. Wit stel ook reinheid en eerlikheid voor.
Clanwilliam-rooivlerkie
Die Clanwilliam-rooivlerkie (Barbus calidus) is 'n varswatervis wat endemies is aan die Olifantsrivier in die Namakwaland van die Wes-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die Clanwilliam redfin.
Voorkoms
Die vis se kop is gepunt met groot oë en daar is ook twee baarde om die mond. Die vis is bruin aan die bokant, silwer aan die onderkant met 'n breë donker band wat horisontaal strek oor die lyf vanaf die kieue tot by die stert. Daar is onreëlmatige donker kolle op die bokant van die vis. Die basis van die vinne is helderrooi. Die vis word 82 mm lank.
Habitat en broeigedrag
Die vis leef in groot, diep poele in helder strome. Hulle vreet hoofsaaklik insekte wat hulle vang op die wateroppervlakte. Gedurende die broeiseisoen in die somer, ontwikkel beide geslagte tuberkels op die kop en rug.
Bewaring
Die spesie is bedreigd en word deur die IUBN geklassifiseer as 'n kwesbare spesie. Hul grootste vyand is die uitheemse baars, familie Micropterus.
Sammy Blum
Sammy Blum (25 Mei 1889 – 1 Junie 1945) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Blue Bird (1918), The Winning of Barbara Worth (1926), The Delightful Rogue (1929), en Party Girl (1930).
Erica gigantea
Erica gigantea is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor in die noorde van die Langeberg by Riversdal. Daar is vier subpopulasies in 'n gebied van 50 km2. Die plant word beskou as seldsaam, die habitat word nie bedreig nie.
Edvard Drabløs
Edvard Drabløs (1 April 1883 – 29 April 1976) was 'n Noorse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Jomfru Trofast (1921), Boer Boerson Jr. (1938), Gjest Baardsen (1939), en Nine Lives (1957).
Ryan Coetzee
Ryan Coetzee (8 Januarie 1973-) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en politieke strateeg, wat as spesiale adviseur van adjunkpremier van die Verenigde Koninkryk Nick Clegg gedien het en die 2015 algemene verkiesingsdirekteur van strategie by die Liberaal-Demokratiese hoofkwartier was. In 2016 was hy direkteur van strategie vir die veldtog vir die Verenigde Koninkryk om in die EU te bly.
Erica glabella
Erica glabella is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Ryan Coetzee
Hy was voorheen lid van die Suid-Afrikaanse parlement tussen 2004 en 2008, as uitvoerende hoof van Suid-Afrika se amptelike opposisieparty, die Demokratiese Alliansie, tussen 2004 en 2009, en as hoof van die party se algemene verkiesingsveldtog in 2006, 2009 en 2011. Hy was tussen 2009 en 2012 die hoofadviseur vir Helen Zille, Wes-Kaapse premier.
Kirknesshuis
Kirknesshuis is 'n woonhuis in Muckleneuk, Pretoria wat in ongeveer 1929 vir JJ Kirkness gebou is. Die huis is deur die argitek Rees-Poole ontwerp en is met die bekende rooi Kirkness-stene gebou.
Erica glabella
Die plant het 'n subspesie: ''Erica glabella subsp. laevis'' E.G.H.Oliv.
Ryan Coetzee
In April 2004 word Coetzee 'n parlementslid en kry hy die skaduwee-portefeulje vir gesondheid. Ses maande later vra hy die destydse president Thabo Mbeki tydens 'n parlementêre debat of hy glo dat die hoë persentasie van seksuele geweld in Suid-Afrika bydra tot die verspreiding van MIV, en of die president werklik glo dat MIV vigs veroorsaak. Mbeki het daarop gereageer deur Coetzee daarvan te beskuldig dat hy toegegee het aan die "siekte van rassisme", maar hy het vermy om direk daarop te reageer en sodoende weer kritiek op die regering se reaksie op die pandemie gegee.
In 'n verrassende stap in September 2012 het Nick Clegg Coetzee as strategiedirekteur van die Liberale Demokrate in Brittanje aangestel. Aan die einde van Oktober 2013 is aangekondig dat Coetzee moontlik na Suid-Afrika sal terugkeer en word hy 'n Wes-Kaapse provinsiale kabinetspos deur die DA aangebied. In Augustus 2014 het hy egter verskuif na 'n pos by die Liberaal-Demokratiese Party se hoofkantoor en word hy die Algemene Verkiesingsdirekteur van Strategie, waarvoor hy glo 'n salaris van £ 110 000 betaal is.
Akkedis (musiekgroep)
Akkedis is 'n Afrikaanse rock-musiekgroep wat uit die tweelingbroers, Arthur en Rudi Dennis bestaan.
Arthur en Rudi is identiese tweelinge wat volgens 'n artikel in Beeld slegs aan hulle stemme onderskei kan word. Hulle werk in hulle vrye tyd as skrynwerkers wat onder meer branderplanke bou en seiljagte herstel.
Waldemar von Baußnern
Waldemar Edler von Baußnern (ook gespel as von Bausznern; * 29 November 1866 in Berlyn; † 20 Augustus 1931 in Potsdam) was 'n Duitse komponis en musiekonderwyser.
Sandy Ratcliff
Sandy Ratcliff (2 Oktober 1950 – 7 April 2019) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Family Life (1971) en The Final Programme (1973), en in die televisiereekse Danger UXB (1979) en EastEnders (1985).
Suid-Sentraal-Alaska
Suid-Sentraal-Alaska bestaan uit die gedeelte van die deelstaat Alaska, Verenigde State van Amerika, vanaf die kus en opwaarts na die Golf van Alaska.
Die gebied sluit in die Alaskaskiereiland, Kodiakeiland, Kenaiskiereiland, Cook Inlet, Prins William-sund. Visvang en petroleumproduksie is die belangrikste ekonomiese aktiwiteite.
Die vernaamste stad is Anchorage. Ander stede sluit in Kenai, Valdez, Homer en Seward.
Erica gillii
Erica gillii is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die westelike Outeniekwaberge naby Mosselbaai. Die voorkomsgebied is 35km2 en die habitat word bedreig deur indringerplante.
Klip
Klip is ’n harde gesteente van wisselende samestelling, ouderdom en grootte. So verskil die klip in die Malutiberge by Lesotho, die Magaliesberge, die Alpe, die Andes, Mauna Kea in Hawaii en die Cordillera-bergreeks in die weste van Amerika in voorkoms en samestelling. Die klip in die omgewing van Pringlebaai in die Wes-Kaap lyk anders as die klip in Irene in Gauteng. En die spoelklippe en seesand (fyn stukkies klip) op Bloubergstrand verskil van klipgruis afkomstig van Cullinan of Rustenburg.
Klip is meestal aggregate (die eindprodukte van verskillende samestellende voorafdele), soos die stollingsgesteente graniet, wat hoofsaaklik uit kaliumveldspaat en kwarts bestaan en baie gewild is in bouwerk. Tog is daar klip wat byna heeltemal uit een mineraal saamgestel is, soos kwartsiet en kalksteen.
Ouderdom van klip
Die werklike ouderdom van verskillende klipsoorte bly egter kontroversieel: Geoloë praat van die oudste klip wat honderde miljoene jare oud is en fisici praat van tien of twintig miljoen jare. Moderne teoloë glo dat ’n almagtige, kreatiewe God die aarde se vorming presies so beplan het en dat dit nie werklik saak maak hoe lank die verskillende skeppingstydperke geduur het nie.
Die ontdekking van radioaktiwiteit in 1896 het die weg gebaan vir wetenskaplikes om berekeninge van die ouderdom van klip te maak. Reeds in 1905 het Ernest Rutherford radioaktiwiteit ingespan om die ouderdom van ’n monster uraanerts te bepaal en tot die gevolgtrekking gekom dat dit verskeie honderde miljoene jare kan wees. Vandag is die radiometriese datering van klip baie gevorderd en betroubaar. In ’n neutedop: Die ouderdom van klip word bepaal deur die meting van die hoeveelheid van ouer- en dogteratome en die moderne tegnologie kan ouderdom met taamlike akkuraatheid bepaal.
Terence McCarthy verduidelik in How on Earth  hoe klipstapels (suile of pilare) – soos dié in die omgewing van Graaff-Reinet en ander plekke in die Karoo – gevorm is. Dit is in werklikheid nie die gevolg van die konstruksie van onder na bo nie maar die gevolg van die verwydering van die dele rondom die suil oor miljoene jare. Baie van die minerale waaruit die rotse saamgestel is, is onstabiel in die teenwoordigheid van water en suurstof en verweer of ontbind oor tyd. Daarom is daar gewoonlik soveel verweerde rotse rondom die betrokke rotsformasies.
Soorte klip
Geoloë klassifiseer klip volgens die wyse waarop dit gevorm is. Die drie kategorieë is:
Vulkaniese klip of stolrots
Stolrots (igneous rock, wat beteken dat dit deur vuur gevorm is) kom van magma (vulkaangesteente in vloeistofvorm), wat temperature wisselend van 760 grade Celcius tot 1 300 grade Celcius het. Dié magma (lawa) kom van diep in die aarde se buitenste kern (die heel binneste kern is solied weens massiewe druk) en beweeg langs skeure en pype of kanale en vorm uiteindelik vulkane op die oppervlakte nadat dit afgekoel en verhard het. Meestal koel dit so vinnig af op die aarde se oppervlak (dit verloor sy hitte vinnig wanneer dit aan lug blootgestel word) dat daar min kans is vir kristalle om te vorm. Gevolglik is stolrots se struktuur meestal fyn. Die indrukwekkende Devils Tower, ’n reusagtige monoliet (enkele rotsblok) op die Wyoming-vlakte in Amerika, is ’n uitstekende voorbeeld van magma wat deur die aarde se oppervlak gedring het en so te sê hemelwaarts “gespuit” het.
Dit is interessant dat daar ook rotse onder die oppervlak vorm, wanneer die magma se druk so hoog is dat dit binne-in ouer rotsformasies druk, dit vervorm en dan ook pragtige pregmatiete kan vorm wat ongewone kristalle soos toermalyn en die helderkleurige beril tot gevolg het.
Sedimentêre klip
Sedimentêre klip is jonger as stolrots en is die gevolg van verskeie materiale wat sedimente of afsaksels genoem word. Dit beteken dat sedimente van plante- of dierlike oorsprong is en dele van ouer klip ook daarin kan voorkom en in rotslae opbou wat stratum genoem word. Hoe meer stratum opbou, hoe meer verhard die afsaksels tot soliede klip. Die oorsprong van die klip bepaal of dit sagte of harder rots is: sagte kalksedimente vorm danksy die kalsiumkarbonaat van die doppe van seediere. Hoe dieper dit begrawe en gekompakteer word, hoe harder raak dit, vandaar byvoorbeeld die vorming van kalksteen.
Sedimentêre klip word deur geoloë geklassifiseer volgens die soort sediment wat dit gevorm het: chemiese sediment, organiese sediment en klastiese (korrelrige) gesteentes.
Sedimentêre klip is waarskynlik die interessantste van die drie klipvorms en word omvattend in baie literatuur beskryf. Dit regverdig ’n hele onderwerp.
Metamorfe klip
Volgens die klipsiklus is metamorfe klip die jongste klipgroep van die drie. Dié klip is die gevolg van sedimentêre klip wat soms diep begrawe is en deur groot druk en hoë temperatuur verander. Daar is verskillende metamorfe klip, afhangend van die soort sediment wat aanvanklik wat in die voorgangerklip aanwesig was. Die minerale in die voorvaderklip verander soms vanweë die druk en temperatuur, met die gevolg dat dit wel chemies dieselfde is maar harder en meer stabiel is. Die rotssiklus hoef egter ook nie presies dieselfde te wees nie: stolrots kan as gevolg van druk en hitte metamorfe klip word. Sedimentêre en metamorfe klip kan ook erodeer en nuwe sedimentêre klip vorm.
Mbandaka
Mbandaka (voorheen bekend as Coquilhatville/Coquilhatstad) is 'n stad in die noord-weste van die Demokratiese Republiek die Kongo.
Klip
Metamorfe klip
Metamorfisme en vormverandering kan sedimentêre gesteentes soos graniet in gneis verander, metamorfe klip met golwe van kwarts, die glasagtige metaal mika en helderkleurige veldspaat. Marmer is die gevolg van ’n metamorfiese proses waartydens suiwer kalsitiese kalkklip omvorm word. Matige metamorfisme kan leiklip tot gevolg hê.
Die metamorfe omgewing wat die meeste voorkom, is wanneer tektoniese plate met krag onder mekaar inskuif en berge meebring. Onder die berge word klip vergruis en deur stygende magma verhit en deur druk verander.
Fossiele
Die meeste fossiele is skulpe of die bene van diere. Die meeste fossiele is vernietig indien dit te diep verberg is of wanneer die betrokke klip metamorfe veranderinge ondergaan.
In die onlangse jare het die soeke, versameling en bestudering na fossiele – paleontologie genoem – sy eksentrieke beeld afgeskud. Paleontologie word vandag vaardig ingespan om die geskiedenis van klip, klimatologie (insluitend vroeë weerpatrone), ekologie en ander verwante velde te bestudeer.
Petrologie
Die studie van die oorsprong en strukture van klip is ’n vertakking van die geologiese wetenskappe en word petrologie genoem. Die petroloog oorbrug die gaping tussen die lewenswetenskaplike en die metallurg.
Die petroloog word ook as die “historikus” van mikroskopie geag en die petrologie-mikroskoop is ’n gespesialiseerde instrument wat gebruik word om klipmonsters te bestudeer.
Roman van die drie koninkryke
Die Roman van die drie koninkryke (Sanguo yanyi), of Roman van die geskiedenis van die drie koninkryke (Sanguo zhi yanyi), geskryf deur Luo Guanzhong in die 14de eeu, is 'n Chinese historiese roman gebaseer op die gebeure van die onstuimige jare aan die einde van die Han-dinastie en gedurende die Tydperk van die Drie Koninkryke, wat in 168 begin het en eindig met die hereniging van die land in 280.
Die Roman van die drie koninkryke word beskou as een van die vier klassieke romans (sida qishu, 四大 奇書) van die Chinese letterkunde, met 'n totaal van 800 000 Chinese karakters, 1 191 karakters en 120 hoofstukke. Die roman self het weer inspirasie geword vir latere historiese fiksie in letterkunde en latere films, televisiereekse en videospeletjies.
Samestelling
Luo Guanzhong het sy roman elf eeue na die gebeure geskryf. Die belangrikste bron wat hy hiervoor gebruik het, was die Kroniek van die Drie Ryke (Sanguo zhi), opgeneem deur Chen Shou (陳壽, 233–297), 'n voormalige amptenaar van die Shu-koninkryk. Hy het toegang gehad tot amptelike dokumente van Wei- en Wu-state, maar nie van sy eie Shu-staat nie; Chen Shou het die geskiedenis van die ryk uit sy eie geheue geskryf. In die roman van die drie koninkryke word opgemerk dat Shu en sy stigter Liu Bei in die mees positiewe lig vertoon word as die regmatige opvolger van die gevalle Han-dinastie, terwyl die Wei-koninkryk, die primêre mededinger van Shu, die negatiefste beskou word; dus is dit nie uit 'n neutrale oogpunt geskryf nie.
Baie van die gebeure en karakters in die Roman van die drie koninkryke is nie gebaseer op historiese feite nie, maar is uitgedink deur Luo Guanzhong en sy voorgangers, wat die verhale van hierdie tydperk verromantiseer het, dinge oordryf, byvoeg of weglaat soos hulle wou. Die gevolglike werk verskil in belangrike elemente aansienlik van wat redelikerwys afgelei kan word uit geskiedkundige bronne. Byvoorbeeld, die gevegte by die Sishui-pas en die Hulao-pas tydens die veldtog teen Dong Zhuo (190-191), by Changsha kort na die Slag van die Rooi Muur (208) en by die Jiamengpas net voor die veldtog vir Yi (214) is versin deur Luo Guanzhong en beweer hy dat Guan Yu die een was wat Hua Xiong doodgemaak het in die fiktiewe Slag van Sishui-pas (in 190 nC) in plaas van Sun Jian in die Slag van Yangren (191).
Verlies aan keiserlike gesag
Die verhaal begin met die agteruitgang van die Oostelike Han-dinastie, na die dood van keiser Huan in 168. Sedertdien het daar baie korrupsie en intrige by die hof plaasgevind, en keiser Ling bewys dat hy dit nie kan teenwerk nie. Bose voortekens word gesien, soos die voorkoms van 'n draak in die paleis in Luoyang. Uiteindelik breek die Geel Tulband-opstand in 184 uit, wat die ryk gesukkel het om te onderdruk.
Keiser Ling sterf in 189, waarna die eunugs 'n staatsgreep beplan. Dit word egter verydel deur 'n alliansie van krygshere onder leiding van He Jin (wat met sy lewe moet betaal). Hierna bekom Dong Zhuo mag en plaas keiser Xian op die troon. Hy word 'n ware tiran en veroorsaak baie ellende in die ryk.
Die krygsheer Cao Cao probeer Dong Zhuo doodmaak, maar misluk (dit is waarskynlik 'n fiktiewe gebeurtenis). Hierna doen hy 'n beroep op alle goewerneurs en edellui om in opstand teen tirannie te kom. Hierdie oproep word wyd gehoor, en 'n bietjie later word die Konfederasie van Krygshere (die Guandong-koalisie) gevorm onder leiding van Yuan Shao. In 191 slaag hierdie alliansie daarin om die Slag van Sishui (fiktief; nie regtig gebeur nie) om die die generaal van Dong Zhuo, Hua Xiong, te verslaan en die indringer van die hoofstad te verdryf. Maar die keiser word na Chang'an ontvoer, waar Dong Zhuo sy bewind voortgesit het.
Heather Halley
Heather Halley (gebore 28 September 1969) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Unfinished Business (2015).
Ludwig Abel
Ludwig Abel (1835–1895) was 'n Duitse komponis, violis en vioolonderwyser.
Lewensloop
Ludwig Abel is op 14 Januarie 1835 in Eckartsberga, Thüringen in Duitsland gebore. Hy was 'n leerling van Ferdinand David gewees en word 'n lid van die Leipzig Gewandhaus-orkes. In 1853 het hy na die hoforkes van Saxe-Weimar-Eisenach in Weimar verhuis. Vanaf 1860 het hy aan die Gemeinnützigen Gesellschaft (Liefdadigheidsvereniging van Vioolspel) gedoseer. Op aanbeveling van die Beierse Hof se kapelmeester Hans von Bülow (wat hy in 1866 in Basel ontmoet het en gesamentlike kamermusiek georganiseer het) het Abel in 1867 die konsertmeester van die hoforkes in München geword. Hy het aan die Musikschule in München (onder bestuur van Hans von Bülow) klasgegee, waar hy in 1880 professor geword het en in 1894 afgetree het.
Abel is op 13 Augustus 1895 in Pasing, München, Beiere oorlede.
Roman van die drie koninkryke
Opkoms van Cao Cao
In 200 kom Cao Cao en Yuan Shao in konflik, en die Slag van Guandu begin. Na jare van stryd oorwin Cao Cao sy teenstander om die magtigste krygshere van China te word. Maar 'n heer onder sy leiding, Liu Bei, streef daarna om die mag van die keiser te herstel en teen hom te werk. Uiteindelik probeer Cao Cao hom gevange neem, maar Liu Bei ontsnap na die suide, waar Sun Quan besig is om sy ryk, Wu, te vestig om by hom 'n versoek vir 'n alliansie te stig.
Slag van die Rooi Muur
Sun Quan stem in tot die vredesvoorstel van Zhuge Liang, die geniale strateeg van Liu Bei. Cao Cao bou intussen 'n groot vloot en 'n leër van 83 legioene om die suide te onderdruk. Die bondgenote is in twee kampe verdeel: baie wil eerder oorgee as om oorlog te voer teen 'n veel sterker vyand, terwyl ander wil veg vir vryheid.
Uiteindelik besluit Sun Quan om oorlog te voer, en met die strategie van Zhuge Liang en Zhou Yu lei die Slag van die Rooi Muur in 208 tot 'n oorwinning oor Cao Cao. Hierna word die sentrum van die land, Jing, deur die magte van Liu Bei verower, baie teen die wense van Sun Quan, wat die gebied self wou annekseer. Maar om die alliansie te bewaar (Cao Cao was ver van verslaan), stel Zhuge Liang voor dat Liu Bei dit kan 'leen' totdat hy die weste van die land, Yi, verower het.
Piet Grobler
Lewe en werk
Piet Grobler is op 26 September 1959 op Settlers naby Warmbad gebore as die oudste van vyf kinders. Sy ouers is Cor en Hanna Grobler, wat plaasboere in die omgewing is. Sy broer Diek is ’n bekende kunstenaar en keramiekbeeldhouer en hy het nog twee broers, Reint en Neels, en ’n suster, Hannelie. Hy word groot op ’n plaas naby Warmbad en ondergaan sy skoolopleiding op hierdie dorp, waar hy aan die Hoërskool Warmbad matrikuleer. Hy studeer vanaf 1979 verder aan die Universiteit van Pretoria se teologiese skool. Hier behaal hy in 1982 ’n B.A.-graad en in 1984 ’n B.D.-graad. Tussen 1982 en 1984 ontvang hy privaat onderrig in waterverf van Innes Aab Tamsen. Vanaf 1985 tot 1989 is hy ’n dominee in die Hervormde Kerk by gemeentes in die Boland, eers die Paarl en toe die studentekerk in Stellenbosch.
Roman van die drie koninkryke
Slag van die Rooi Muur
Op die lange duur skep dit 'n driehoekige konflik; Cao Cao in die noorde stig sy (toe nog nie-amptelike) eie staat: die koninkryk Wei. Nadat hy herstel het van die nederlaag aan die Rooi Muur, fokus hy daarop om die suidelike grens (die Yangtzerivier) met die ryk van Sun Quan te versterk, en om die noordweste van China te verower.
Piet Grobler
Lewe en werk
Sedert 1989 woon hy in Stellenbosch saam met sy vrou, die musiekonderwyser Marietjie (ook bekend as Griet), en hulle dogter Catherina. Sy vrou het ’n doktorsgraad in musiek. Aan die Universiteit van Stellenbosch behaal hy in 1990 ’n B.A. Honneurs-graad in Joernalistiek en vanaf 1991 studeer hy ook aan die Kaapstad Tegniese Kollege, waar hy in 1993 die N6 in Grafiese Ontwerp verwerf. Hierna skryf hy van 2002 weer in by die Universiteit van Stellenbosch vir ’n M.A.-graad in Skone Kunste, waarin hy die interafhanklikheid tussen taal, kultuur en die koloniale geskiedenis in die illustrasiewerk van verskillende kunstenaars uit Afrika ondersoek. Hierdie graad behaal hy in 2004 met lof. Aan die Universiteit van Worcester in die Verenigde Koninkryk behaal hy in 2011 die P.G.C.E.-kwalifikasie (Post Graduate Certificate in Education of die Nagraadse Sertifikaat in Onderwys).
Vanaf 1991 tot 1996 beklee hy ’n pos by Sanlam se advertensie en publikasie-afdeling as grafiese ontwerper en redakteur, waarna hy vanaf Mei 1996 vryskut kunstenaar, illustreerder en skrywer is. Hy neem deel aan ’n slypskool van die Biennale vir Illustrasie in Bratislava, Slowakye in 1999 en in 2001 ontvang hy ’n stipendiaat van die Internasionale Jeugbiblioteek in München vir navorsing. In September 2005 open hy sy eie ateljee en kunswinkel, Hoi Hannelore, in Stellenbosch. Hy bied slypskole in illustrasiewerk aan by die KKNK te Oudtshoorn, Universiteit van Stellenbosch en by die Internasionale Jeugbiblioteek in München, Duitsland vir skoolkinders aan. Hy lewer aanbiedings by die African Research Society for Children’s Literature se konferensie te Gaborone in Botswana in 2002 en by die internasionale IBBY konferensie in Kaapstad in 2004. Tussen 2006 en 2009 is hy ’n lektor in illustrasie aan die Kaapse Skiereiland Universiteit van Tegnologie en tussen 2007 en 2009 is hy lektor in illustrasie aan die Universiteit van Stellenbosch se M.Phil. illustrasieprogram. Hy is ook eksterne eksaminator vir die M.A.-eksamens by die Universiteit van Stellenbosch en die Universiteit van Suid-Afrika. By die Berlyn Literatuurfees in 2008 bied hy ’n reeks werkwinkels aan en gee ’n voordrag.
Roman van die drie koninkryke
Slag van die Rooi Muur
Sun Quan versterk ook sy grens aan die Yangtzerivier en brei hoofsaaklik uit na die suidweste. Hy handhaaf die alliansie met Liu Bei.
Canal Grande
Die Canal Grande vorm die laaste gedeelte van die Brenta-rivierloop sodat daar in teenstelling met Venesië se ander kanale 'n bestendige watervloei is. In die noorde mond die kanaal naby die Santa Lucia-spoorwegstasie in die Venesiaanse strandmeer uit, in die suide - naby San Marco - in die Venesiaanse bekken. 45 kleiner kanale, rii genoem, mond in die Canal Grande uit.
Roman van die drie koninkryke
Slag van die Rooi Muur
Liu Bei begin dan die veldtog vir Yi in 214, waarna hy daarin slaag om die weste van die land te onderdruk. Hy sal dit sewe jaar later herdoop tot die koninkryk van Shu. Die drie-deling van die voormalige Han-dinastie is daarna voltooi.
Dennis Roady
Dennis Roady (gebore 6 Junie 1983) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Natural Born Pranksters (2016) en in die televisiereekse Fight of the Living Dead (1999) en Seven Bucks Digital Studios (2016).
Canal Grande
Die Canal Grande is tot die middel van die 19de eeu deur 'n enkele brug, die Rialtobrug, oorspan. In 1933 is die houtbrug Ponte dell'Accademia gebou, een jaar later die steenboogbrug Ponte degli Scalzi (Ponte dei Scalsi in Venesiaans; "Brug van die Kaalvoetmonnike") wat 'n vroeëre Oostenrykse ysterbrug vervang het.
Piet Grobler
Lewe en werk
In Januarie 2009 emigreer die gesin weens veral die onaanvaarbare misdaadsituasie in Suid-Afrika na Engeland, waar hulle in Ely in Cambridgeshire woon. Hier gee hy op ’n ad hoc-basis vir een dag ’n week klas vir die M.A. Kinderboek-illustrasieprogram aan die Angela Rushkin Universiteit in Cambridge. Dit is een van vier universiteite in Engeland wat bekend is vir nagraadse navorsing in prenteboekillustrasie. Hy sit ook sy vryskutwerk vir Human & Rousseau Uitgewers en uitgewers in Rotterdam en Londen voort. Later verhuis hulle na Great Malvern en word hy ’n senior lektor in illustrasie aan die Universiteit van Worcester. Op 24 Julie 2012 is sy vrou Marietjie en dogter Catherina op besoek aan Suid-Afrika op die pad tussen Pretoria en die O.R. Tambo Internasionale Lughawe in ’n motorongeluk oorlede.
As kunstenaar hou hy verskeie uitstallings in Suid-Afrika, insluitende solo-uitstallings by die Universiteit van Stellenbosch, die Universiteit van die Vrystaat, die Klein Karoo Nasionale Kunstefees (waar hy in 2001 die feeskunstenaar is), Kunsthal-Rotterdam in Nederland, Dorpstraatgalery in Stellenbosch, Tina Skukan in Pretoria en groepsuitstallings in galerye in Kaapstad, Bellville, Stellenbosch, Pretoria en by die KKNK. Sy werk is onder andere opgeneem in die versamelings van Nasionale Pers, Rand Aksepbank, die BIB (Biennale vir Illustrasie, Bratislava) versameling in Slowakye, die Universiteit van Stellenbosch-versameling, die Klein Karoo Nasionale Kunstefees-versameling en die Nelson Mandela Metropolitaanse Kunsmuseum in Port Elizabeth. Sy loopbaan as illustreerder van boeke begin met sy illustrasies vir die kookboek “Aan tafel met Nettie Pikeur”. Sy kinderboekillustrasies word ingesluit in tentoonstellings in Italië, Japan, Engeland, Oostenryk, Slowakye en Portugal.
Hy illustreer meer as sewentig boeke en verwerf verskeie toekennings vir sy illustrasies, insluitende in 1997 die Tienie Hollowaymedalje vir “Olinosters op die dak”; Silwer Noma-toekennings in 1997 vir “Here I am” van Ann Walton en in 2003 vir die ongepubliseerde “Sun canary, moon canary”; in 1999 die Octogene de Chêne in Frankryk vir “Carnival of the animals” van Philip de Vos; ’n bronsmedalje van die Teheran Internasionale Biennale vir Illustrasie in 1999 vir “Carnival of the animals” en die Primo Alpi Apuane in Italië in 2000 vir “Carnival degli Animale”. Aansporingspryse kry hy van die Noma Concourse in Tokio in Japan in 1999 vir “Carnival of the animals” en in 2001 vir die ongepubliseerde “The perfect bride”. In 2003 wen hy ’n Bronsmedalje van die Internasionale Biennale vir Illustrasie in Bratislava in Slowakye vir sy illustrasies van “Net één slukkie, Padda!” en “Die spree met foete”. In 2006 wen sy illustrasies van Marita van der Vyver se “Mia se ma” die M.E.R.-prys. Hy word in 2002 ingesluit in die IBBY-erelys vir sy illustrasies van “Dr. Me Di Syn en die keiser se seun” deur Roberto Piumini en weer in 2006 vir sy illustrasies van “Makwelane en die krokodil” deur Maria Hendricks. In 2006 word hy verkies tot die beoordelaarspaneel van die 2006 Noma Concourse (UNESCO), die internasionale biënnale vir prenteboekillustrasies in Tokio, Japan. Hy ontvang die Katrine Harriesprys vir jeugboekillustrasies in 2008 drie keer, naamlik vir die periode 1999–2001 vir “Dokter Me Di Syn”, vir die periode 2002–2003 vir “Toepa-toepa towery”, “Net een slukkie, padda!” en “Die spree met foete” en vir die periode 2004–2005 met “Het vogeltjes ABC”, “Makwelane en die krokodil” en “Mia se ma”. In 2008 word hy deur die Suid-Afrikaanse tak van Ibby (International Board on Books for Young People) benoem vir die internasionale Hans Christian Andersen-prys. Hy wen in 2009 die Goue Appel-toekenning by die Internasionale Biënnale vir Illustrasie in Bratislava in Slowakye, asook die Alberto Berlusconi-toekenning in Argentinië. Die Peter Pan-prys vir vertaalde werk word in 2010 in Swede aan hom toegeken.
Skryfwerk
Sy eie boek, “Net een slukkie, Padda!” word in Engels en Nederlands vertaal. Hy wen in 2003 die Vivian Wilkes Award van die South African Children’s Book Forum en in 2004 die ATKV-Kinderboekprys vir ouderdom 3-5 jaar vir “Net een slukkie, Padda!” Hy is ook die skrywer en illustreerder van “The little bird’s ABC”. In “Rooi-Kiri wordt verliefd” is dit lente en die voëltjie Rooi-Kiri wens sy kan ook op ander diere verlief raak. Sy gaan vra rond by die ander diere en vind uit dat Monica die Vlakvark dink die ideale man plas rond in ’n modderbad en Sara die slang kyk weer uit vir iemand wat lank en dun is. Rooi-Kiri probeer dink hoe sy saam met hierdie diere sal lyk en dit werk nie vir haar nie. Liefde is egter sommer op haar eie drumpel.
Publikasies
– Boontjie kry sy loontjie
Christen, ätzet diesen Tag, BWV 63
Christen, ätzet diesen Tag (Christene, ets hierdie dag), BWV 63, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Kirkness-stene
Kirknessstene is 'n tipe rooi baksteen wat in baie van die ouer geboue in Pretoria gebruik is. Die bakstene is deur J.J. Kirkness teen die suidelike hang van Muckleneukheuwel in Pretoria vervaardig. Dit is onder andere gebruik in die bou van die Tremloods, en in Kirknesshuis. Geboue so ver as die Groote Schuur-hospitaal in Kaapstad en die Poskantoor in die voormalige Salisbury (nou Harare) is uit Kirknessstene gebou.
Staatsmeisjesschool
Die Staatsmeisjesschool is 'n geskiedkundige gebou geleë op die hoek van Visagie- en Prinsloostraat in Pretoria. Die gebou is deur die argitek Jacobus Klasing ontwerp en is tussen Oktober 1898 en Julie 1899 deur die bouaanemers Daanen en Dorlas gebou. Die skool is deur die Zuid-Afrikaansche Republiek opgerig om die Hoogere Meisjesschool wat in 'n huis in Skinnerstraat gehuisves is te vervang. Die skool sou in Oktober 1899 geopen geword het maar dit het as gevolg van die naderende Tweede Vryheidsoorlog nie gebeur nie en tydens die oorlog is dit as hospitaal gebruik. Na die oorlog is die gebou in 1902 weer as skool gebruik, die keer as die Girls' High School. Van 1946 af staan die skool bekend as die Hamilton Primary School.
Kirkness-stene
Nadat die steengroef gesluit is teen omstreeks 1967, is dit vir byna 12 jaar as 'n vullisstortingsterrein gebruik deur die Stadsraad van Pretoria. Hierna, toe die ashoop vol was, is die terrein netjies gerehabiliteer deur die aanplanting van gras vir sportvelde. Vervolgens is die Normaalkollege van Pretoria se nuwe kampus hier hervestig deur die bou van lesinglokale en koshuise vir studente. Die Groenkloofkampus vorm nou deel van die Universiteit van Pretoria se Fakulteit Opvoedkunde.
Spinnekop (musiekgroep)
Spinnekop is 'n Afrikaanse musiekgroep. Die hoofsanger is Gideon Hanekom, wat op sy eie as Gian Groen optree.
Barry Bostwick
Barry Knapp Bostwick (gebore op 24 Februarie 1945) is 'n Amerikaanse akteur, sanger, en danser.
Fred Santley
Fred Santley (20 November 1887 – 14 Mei 1953) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Morning Glory (1933) en The Roaring West (1935).
Tweerivier-rooivlerkie
Voorkoms
Die vis is olyfbruin aan die bokant en silwer-wit aan die onderkant met 'n donkerder horisontale streep oor die middel van die lyf. Daar is twee pare baarde om die mond en beide geslagte kry tuberkels op die kop en rug tydens broeityd. Die vis word tot 95 mm lank.
Erica glabripes
Erica glabripes is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Tweerivier-rooivlerkie
Habitat
Die vis leef in skole in poele en in dieper, vinnig vloeiende dele van riviere. Die onvolwasse visse leef soms met die Kaapse galaxias (Galaxias zebratus) saam. Hulle vreet water en ander insekte vanaf die oppervlakte. Die vis broei in die somer waar die mannetjies op die bodems van vloeiende water versamel.
Yakovlev Yak-28
Die Yakovlev Yak-28 is 'n vegvliegtuig/bomwerper van die Sowjetunie. Navo se kodenaam vir die vliegtuig is Firebar. Op die oog af lyk die Yak-28 soos die Yakovlev Yak-25 maar dit is 'n nuwe ontwerp. Die prototipe, Yak-129, het op 5 Maart 1958 sy nooiensvlug voltooi. Die eerste paar eenhede is ontwikkel as bomwerper/taktiese aanvalsvliegtuie. Model Yak-28P was ontwikkel as onderskepvliegtuig met twee tandemsitplekke. Dit was ontwerp om op lae en medium hoogtes te werk en was toegerus met 'n Orel-radar. Die vliegtuig was bewapen met twee lug-tot-lugmissiele: een radarleidend en die ander infrarooileidend.
Die Yak-28 kon transsoniese vlug handhaaf en was voortdurend opgegradeer. Die laaste motors kon 6 128 kg stukrag lewer met 'n nabrander. Twee kortafstand lug-tot-lugmissiele was toegevoeg en dié modelle is die Yak-28PM genoem. Produksie van die vliegtuie is in 1967 gestaak nadat onder andere 437 vegvliegtuigweergawes gebou is. Die laaste modelle is in 1992 uit diens onttrek.
N.P. van Wyk Louw
Nicolaas Petrus van Wyk Louw (11 Junie 1906 – 18 Junie 1970) was 'n letterkundige en professor aan die Gemeentelike Universiteit in Amsterdam en die Universiteit van die Witwatersrand. Hy was ’n Afrikaanse filosoof, digter, dramaturg en skrywer en die enigste persoon wat die Hertzogprys in drie genres gewen het, naamlik digkuns, drama en kritiese prosa.
Lewe en werk
duimnael|regs|200px|Bronsbeeld van Louw geskenk deur die Afrikaans Kultuurvereniging van die Suid-Afrikaanse Polisie en oorhandig deur min. [[Adriaan Vlok aan die Louw-huis op Sutherland op 20 Maart 1987.]]
Nicolaas Petrus van Wyk Louw, die ouer broer van W.E.G. Louw, is op 11 Junie 1906 in sy ouerhuis op Sutherland gebore as tweede van vier seuns van die prokureur Bismarck von Moltke Louw (14 Julie 1874 – 14 April 1949) en Martha Hendrina Johanna Frederika (Poppie) van Wyk (12 Maart 1882 – 28 Julie 1970), dogter van ’n bekende boer in die distrik. Hy word vernoem na sy grootvader aan moederskant. Sy ouers is op 8 Junie 1904 op Sutherland in die magistraatshof getroud. Sy broers is Jacobus Adriaan (Koos) (1905–1970), Bismarck von Moltke (1909–1945) en William Ewart Gladstone (1913–1980), laasgenoemde die bekende digter W.E.G. Louw. Die huis in Jubileestraat waar die gesin gebly het, word later as gevolg van sy en sy broer W.E.G. Louw se belang in die letterkunde as museum verklaar. Aanvanklik gaan hy vanaf 1911 skool op sy tuisdorp, waar Engels die medium van onderrig is. Op skool is hy deurentyd die jongste kind in sy klas en staan desondanks gereeld eerste. Sy fotografiese geheue bring hom per geleentheid in die moeilikheid wanneer sy onderwysers hom daarvan verdink dat hy afskryf in die eksamen, omdat hy sy antwoorde woordeliks soos in die handboek weergegee het. Hy is so begaaf as pianis dat sy familie selfs van mening is dat hy van musiek ’n loopbaan sou kon maak. Toe die gesin in Desember 1920 na Kaapstad verhuis, word hy vanaf 1921 by die eweneens Engelstalige South African College School ingeskryf. Die verhuising is egter nie ’n volslae breuk met sy plattelandse verlede nie, aangesien hulle huis in Sutherland eers in 1925 verkoop word, sy pa steeds vennoot in die prokureurspraktyk op die dorp is en die kinders vir etlike jare steeds vir die somer en wintervakansies sou terugkeer na familie in die distrik of die naburige Calvinia-distrik.
Na sy matrikulasie in die eerste klas aan die einde van 1922 studeer hy vanaf 1923 aan die Universiteit van Kaapstad. Aan die begin van 1924 is hy (slegs sewentien jaar oud) vir ’n kwartaal onderwyser in die plaasskool op Soetwater, waar Anna M. Louw se moeder die onderwyseres was en vir hierdie kwartaal kraamverlof geneem het. In 1925 behaal hy die B.A.-graad met Duits, Afrikaans-Nederlands en Latyn as hoofvakke. Ander vakke wat hy neem sluit in Dierkunde, Psigologie, Engels en Etiek. Hy word in 1926 aangestel as tydelike assistent vir Afrikaans-Nederlands terwyl hy die M.A.-graad in Duits en Afrikaans-Nederlands volg. Hy word in hierdie jaar ’n lid van die toneelvereniging van die universiteit. Aan die einde van die jaar skryf hy egter slegs die eksamens in Duits om die M.A.-graad te behaal. In 1927 gee hy onderwys in Duits en Engels aan die Paul Kruger Hoërskool op Steynsburg in Noordoos-Kaapland en speel hier ’n hoofrol in die opvoering van die komedie Die stoplap van Walter Spiethoff. In 1928 keer hy terug na Kaapstad om die B.Ed.-graad te voltooi. Om te voldoen aan die vereistes van hierdie graad lewer hy ook ’n skripsie in oor The development of agricultural, industrial and technical education for Europeans in South Africa. In hierdie tyd leer hy ook Frans aan, sodat hy ’n goeie leeskennis van hierdie taal opbou. In 1929 word hy tydelike en die jaar daarop permanente lektor in Opvoedkunde aan die Universiteit van Kaapstad, ’n betrekking wat hy tot einde 1949 beklee. Izak van der Merwe (Boerneef), M.I. Murray, Marthinus Versfeld, J. du P. Scholtz en I.D. du Plessis is van sy kollegas aan die universiteit.
Op skool in Sutherland het hy ’n hegte verhouding met Ella Vlok en hy sit die verhouding voort en korrespondeer nog met haar vir baie jare nadat hy uit die dorp weg is. In sy briewe aan haar sluit hy ook van sy eerste digpogings in. Hierdie verhouding word in Junie 1925 verbreek. Hierna knoop hy ’n verhouding aan met Ella van der Merwe van Murraysburg en hy spandeer die Desembervakansie van 1925 saam met haar en haar familie. Hierdie verhouding verbreek hy in Desember 1926. In September 1926 ontmoet hy vir Joan Isabeau Wessels (gebore 5 Augustus 1906). Sy is oorspronklik van Ermelo en Standerton, waarna die gesin in Augustus 1919 na Suidwes-Afrika verhuis. Van Wyk en Joan trou op 18 September 1930 in die Groote Kerk in Kaapstad. Hulle vestig hulle eers in Seepunt en later in hulle eie huis in Vredehoek in Kaapstad. Uit hierdie huwelik word twee kinders gebore, die dogters Maria Johanna (Ria) wat met professor doktor A.D. Muller van die Universiteit van Fort Hare getroud is en in 1964 oorlede is, en Anna Cornelia (Nakkie), wat later met die uitgewer Koos Human getroud is.