cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Firdous Bamji
Firdous Bamji (gebore 3 Mei 1966) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Sixth Sense (1999), Unbreakable (2000), Analyze That (2002), en The War Within (2005).
Charlotte Le Bon
Charlotte Le Bon (gebore 4 September 1986) is 'n Kanadese aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Hundred-Foot Journey (2014), The Walk (2015), The Promise (2016), en Anthropoid (2016).
Frank Harvey (Australiese draaiboekskrywer)
Frank Harvey (22 Desember 1885 – 10 Oktober 1965) was 'n Australiese akteur, skrywer, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Streets of London (1934), Clara Gibbings (1934), Heritage (1935), en Vengeance of the Deep (1938).
Euryops brevipes
Euryops brevipes is 'n struik wat tot die Asteraceae  familie hoort. Die spesie is endemies in KwaZulu-Natal en kom by Monk's Cowl op 3 000m voor. Die plant word as seldsaam beskou. Dit het geen bedreigings nie; dit is ontoeganklik en in 'n reservaat.
Catherine de Léan
Catherine de Léan (gebore 27 April 1980) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Nuit #1 (2011) en Schlussmacher (2013), en in die televisiereekse Les hauts et les bas de Sophie Paquin (2006) en L'Imposteur (2016).
Gustl Bayrhammer
Gustl Bayrhammer (12 Februarie 1922 – 24 April 1993) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente O.K. (1970) en Meister Eder und sein Pumuckl (1982), en in die televisiereekse Königlich Bayerisches Amtsgericht (1969) en Master Eder and His Pumuckl (1982).
Oceanapia enigmatica
Oceanapia enigmatica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1978 deur Sarà.
Gladiolus permeabilis
Gladiolus permeabilis is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is inheems aan Botswana, Eswatini, Lesotho, Namibië, Suid-Afrika en Zimbabwe.
Die plant het ook twee subspesies:
Chard Hayward
Chard Hayward (gebore 1949) is 'n Australiese akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Number 96 (1974) en in die televisiereekse Number 96 (1972) en Lost (2004).
Jonathan Banks
Jonathan Ray Banks (gebore 31 Januarie 1947) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Gremlins (1984) en Mudbound (2017), en in die televisiereekse Breaking Bad (2008) en Better Call Saul (2015).
Oceanapia eumitum
Oceanapia eumitum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1903 deur Kirkpatrick.
Brachiopoda
Brachiopoda (ook Armpotiges genoem) word dikwels met weekdiere verwar omdat hulle uiterliik effens soos tweeskulpige weekdiere lyk. Die inwendige bou verskil egter beslis, sodat die sowat 260 verteenwoordigers van die groep in 'n eie filum geklassifiseer word. Tans speel Brachiopoda net ŉ beskeie rol in die seelewe, hoewel hulle in vroeëre tydperke een van die belangrikste groepe ongewerwelde diere was. Hulle is in die Famennium, wat deel van die Devoon was, en opnuut aan die einde van die Perm aan groot uitwissings blootgestel.
Beskrywing
Brachiopoda het hul naam te danke aan twee langgerekte strukture of "arms", wat vroeër beskou is as die ekwivalent van weekdiere se pote. Dit was voor die hand liggend om die diertjies met weekdiere te vergelyk omdat hulle in die see lewe en 'n uitwendige skelet in die vorm van twee kalk- of horingagtige skulpe besit wat die diertjie omsluit. Weekdiere se skulpe kom egter weerskante van die liggaam voor en vorm 'n spieëlbeeld van mekaar, terwyl Brachiopoda een plat, dorsale skulp en 'n groter ventrale skulp het.
Binne die dorsale skulp van sommige Brachiopoda word 'n armskelet, bestaande uit twee hake, aangetref. Die diere lewe net in die see en word aan die kus of tot 'n diepte van sowat 200 m aangetref. Gewoonlik heg hulle hulle met behulp van 'n steeltjie aan die grond of op koraal vas. Op die arms kom talle trilhare voor wat voedseldeeltjies en suurstofryke water moet aankeer.
Lydia Winchester
Lydia Doreen Winchester (gebore op 23 Februarie 1956 in Krugersdorp) is die oudste van ses kinders en ŉ musiekpromotor vir Suid-Afrikaanse kunstenaars. Tydens haar grootwordjare het die gesin in Carletonville gewoon en sy het haar laerskoolloopbaan begin by Laerskool Môreweg in Brakpan, Transvaal.
Brachiopoda
Beskrywing
Mannetjies en wyfies stort hul saad en eiers in die water en die toeval moet vir bevrugting sorg. Uit die bevrugte eiers ontwikkel eers 'n vryswemmende larwe voordat hulle tot volwasse Brachiopoda ontwikkel. Brachiopoda word in twee klasse verdeel. Lede van die klas Inarticulata het op een na almal 'n horingagtige skelet sonder 'n armskelet. Diegene wat tot die klas Articulata behoort, het almal 'n kalk- en armskelet.
Lydia Winchester
Winchester het na skool by die poskantoor gewerk en het later administratiewe werk en kliëntediens behartig vir die motormaatskappy, General Motors, daarna het sy as skakelbeampte by Delta Motors gewerk tot 1986.
Sy was van 1987 tot 2000 die skakelbeampte van die Decibel-platemaatskappy, onder leiding van die platevervaardiger en musikant Boet Pretorius.
Langkloof
In die Langkloof word verskeie aktiwiteite beoefen, waaronder viertrekvoertuigroetes, perdry, hengel, en helikopterritte. Dit is ook die tuiste van vroeë Boesman-rotstekeninge en die Kouga-mummiedie enigste mummie wat ooit in die suidelike halfrond gevind is. Die Langkloof word deur die R62 provinsiale pad met die N2 nasionale pad verbind en hierdie roete loop deur die Langkloof-vallei met verskeie oornagplekke langs die pad, van 'n geïsoleerde langkabine tot volle gastehuise.
Lydia Winchester
Haar kliënte sluit Vonk-Musiek in, ook die kunstenaars Gerhard Steyn, Rudi Muller, Helenè Bester, Jan Blohm, Stef Kruger, Richard van der Westhuizen, Lemé, Juan Boucher, Ricky Faber, Beeskraal Revival, Hennie Jacobs, Ernie Bates, Sonja Herholdt, Rooies, Gert Koevert, Jan Rhaap, Stephan Visagie, Hercules & Jasmyn, Touch of Class, Jason Bradley, Rinél Day en Anaïs.
Langkloof
Anglo-Boereoorlog (1901)
Gedurende die guerilla-oorlogvoering van die Boeremagte in die Anglo-Boereoorlog het veral gedurende die jaar 1901 vir die Langkloof en sy mense betekenis gehad en is dit aan huis en haard gevoel.
Lydia Winchester
Ander plaaslike kunstenaars wie se reklame sy behartig het, sluit in: Min Shaw, Patricia Lewis, Gene Rockwell, Hennie Smit, PJ Powers, Claire Johnston (Mango Groove), Niekie van den Berg, Sunette Bridges, Blackie Swart, Sean Else, Riaan van Rensburg, Thinus Esterhuysen, Jakkie Louw, Elizabeth & Francois Fourie, Catherine Jones, Jacques du Preez en Andries Botha.
Langkloof
Anglo-Boereoorlog (1901)
Gedurende die nag van 15 Desember 1900 val generaal Pieter Kritzinger, kommandant Gideon Scheepers en kommandant W. Fouché die Kaapkolonie naby Aliwal-Noord met sowat 300 manskappe binne op aandrang van genl. De Wet. Dit was die begin van die guerilla-oorlogvoering wat vir byna een en 'n halwe jaar in die Kaapkolonie sou voortwoed.
Lydia Winchester
Winchester het ook internasionale kunstenaars soos BZN, Dana Winner en Eddy Grant se bemarking van albums en konserte in Suid-Afrika behartig.
Langkloof
Kommandobewegings en insidente in die Langkloof gedurende 1901
Kmdt. Scheepers se doel was om die suidelike Karoo te deurkruis en die Engelse soveel skade as moontlik te berokken, veral deur spoor-, telegraaf- en posverbindings te ontwrig.
Lydia Winchester
Lydia het ook agter die skerms tydens Afriganza 2014 en die Afrikaanse Musiekfees by Carnival City (oor verskeie jare, saam met Lefra-Produksies) en die KKNK se Afskopfees gewerk.
Langkloof
Kommandobewegings en insidente in die Langkloof gedurende 1901
Uniondale was teen hierdie tyd 'n belangrike wamakerysentrum, veral vir die volstruisbedryf in die Klein Karoo en Oudtshoorn. Gedurende die oorlog is die aanvraag na waens so groot dat die bedryf nie gou genoeg kan produseer nie en is op burgerlikes se perdekarre en ossewaens beslag gelê. Die inwoners moes maar met donkiekarretjies met ploegwieletjies hul reise en togte meemaak.
Op die oggend van 20 Januarie 1901, terwyl die Nagmaaldiens aan die gang is, ry Scheepers en sy kommando Uniondale binne. Die dorp was reeds goed beleër en 'n stelsel van sewe militêre forte was in aanbou rondom die dorp (een is steeds staande en is 'n Nasionale Monument). Omdat bykans almal in die kerk was, het die kommando nie veel moeite gehad om die landdroskantoor te omsingel, die magistraat te arresteer en die tronk oop te sluit sodat die Afrikanergevangenes vrygelaat kon word nie.
Die landdros is hierna opgesluit, die Union Jack gestryk en die Vierkleur in die plek daarvan gehys. Scheepers het hierna op en af in die hoofstraat gery met die Union Jack aan sy perd se stert vasgemaak voordat hy al die rekords in die landdroskantoor gaan verbrand het. Vir hierdie bravade het een van die toeskouers, 'n veraf familielid, 'n paar honderd pond aan die kommando geskenk om voorraad te koop.
Op 27 Januarie het die kommando vir Avontuur beset en die poskantoor beskadig. Daarna het Scheepers weer teruggetrek om sy operasies veral in die Kamdeboo voort te sit. Dit was hierdie insident wat daartoe gelei het dat die vesting op Knysna laat bou is: News of the attacks by Boer commandos on Willowmore and Avontuur in January 1901 resulted in the declaration of Martial Law in Knysna and the immediate formation of a Town Guard about 70 strong, which set pickets at the entrances to the town and at the gaol every night.
Vroeg in Augustus bevind die kommando homself op die plaas Veerenkraal naby Steytlerville ten noorde van die Baviaanskloof regoor Sewefontein, waar Scheepers besluit om suidwaarts oor die bergreekse te trek om so na as moontlik aan die see te kom, en kom die Langkloof tussen 14 en 18 Augustus binne.
In die Baviaanskloof volg 'n skermutseling aan die bek van Moordenaarskloof waarna die kommando verder af in die kloof versit en Scheepers met sy sowat 240 burgers in wat vandag bekend is as Kommandokloof, die Kougabergreeks aandurf.
Bo-op Kounek, die blyplek van 'n ander interessante groep swart boere, sien baie van hulle waarskynlik vir die eerste keer die see en kom in Doringboom die Kougavallei binne. Hiervandaan beweeg die "Willeboere" soos die plaaslike bevolking hulle noem, weswaarts in die rigting van Hoeree. Michiel Daniel Vosloo het by die kommando aangesluit.
Op hierdie stadium het die dorp Joubertina nog nie bestaan nie, maar gevestigde gemeenskappe met poskantore het reeds op Kareedouw, Twee Rivieren, Krakeelrivier, Misgund, Haarlem, Avontuur en Uniondale. Behalwe die sterk Britse mag wat op Uniondale gestasioneer was, was daar ook 'n Engelse kamp op die walle van die Waboomsrivier waar Tulpieskraal vandag is. Sewe lede van hierdie garnisoen onder leiding van Markotter is op hierdie tydstip deur verspieders van die Boere gevang, waaronder ook 'n Boerespioen was.
Op 14 Augustus het Scheepers se kommando van Hoeree se rigting op Krakeel toegesak en die poskantoor afgebrand en op Misgund is die winkel en drankwinkel van Stone afgebrand. Langklowers praat vandag nog van hierdie statige dubbelverdiepinghuis as die ‘Droë Hotel’.
Op Ongelegen wou 'n Britse mag uitspan en hul perde in die boer se koeistalle laat rus. Na hy meer as eek keer volstrek weier om toe te gee, dreig hul hom dat sy naam in rooi ink in die wetboek geskryf sal word. "Julle kan dit in wit hondemis skryf as julle wil!" was sy antwoord. Volgens oorlewering is die garnisoen gedweë verder na hul basis, Uniondale.
Net voordat die kommando, wat nou aangegroei het tot 270 man, Avontuur weer binnegeval het, is hulle aangeval deur 'n Engelse mag wat oor die berg vanaf Uniondale opgetrek het. Die Ierse doktor R. Morrow vertel The Boers and rebels, under the then notorious Scheepers, were looked upon as a merciless crowd.
Scheepers het dadelik teruggevuur, in drie seksies verdeel en die Engelse teruggedryf in die poort af en teen die berg uit. 'n Hewige geveg het op die plase Bellevue en Gold Diggings ontstaan waar onder andere kmdt. Piet van der Merwe en veldkornet Piet du Plessis gewond is. Kort na die geveg het 'n agterryer genaamd Gesiggie op kostelike wyse vir Engelse wat in die bossies weggekruip het, gehensop en gevange geneem. Albei leërs het gewondes in hul geledere gehad. Om sy waardering aan die Boere te laat blyk omdat hul na 'n paar gewonde Britse soldate gekyk het, het die bevelvoerder die Boere genooi om veldambulanstoebehore by hul basis te Uniondale te gaal haal en dit is toe so gedoen.
'n Gedenkteken is gedurende die herdenkingsfees op hier, nou De Hoop, opgerig.
Scheepers en sy kommando verlaat die Langkloof
Na hierdie geveg het die kommando verder in die Langkloof op beweeg in die rigting van Calitzdorp en het daar geen verdure gevegte in die Langkloof plaasgevind nie. Hierna is heelparty boere van die omgewing gearresteer en het op aanklagte van verraad verskyn. Sommige is skuldig bevind en moes tronkstraf uitdien, terwyl ander ontslaan is en van Uniondale af moes terugstap na hul plase in die Langkloof en die Kouga. Scheepers word op 10 Oktober 1901 op die plaas Koppieskraal naby Prins Albert só siek dat hy agtergelaat moes word ten einde Britse mediese hulp te kry. Hy word op 18 Januarie 1902 deur 'n vuurpeleton te Graaff-Reinet tereggestel. Hulde is deur die Langkloof aan hom gebring en ook op die verskeidenheidskonsert van 31 Mei 1999 om die Herdenking in die Langkloof mee af te vuur toe Uniondale se predikant Jan Albert van der Berg "n Swaard in die Sand: Die lewe en dood van Gideon Scheepers" deur Johannes Meintjies voorgelees het
Smalspoortrein
Die goedkeuring van die smalspoortrein in die Langkloof is reeds in 1897 gedoen, maar moes eers uitgestel word weens die oorlog. Die getal vlugtelinge wat na die kusstede gestroom het met die uitbreek van die oorlog en die daarmee gepaardgaande werkloosheid het veroorsaak dat baie van hulle waarskynlik ingespan is om die spoor vroeër te begin bou was wat beplan was. Reeds in 1900 het die uitgrawings in Humewood begin en op 1 November 1905 is die lyn amptelik oopgestel tot op Humansdorp. In November 1906 het die trein tot op Krakeelrivier geloop en op 4 Januarie 1907 is die volle trajek tot op Avontuur oopgestel.
Die spoorlyn gaan oor die Van Stadenskloofbrug.
Mondopeningseremonie
Die Mondopeningseremonie was ’n Antieke Egiptiese ritueel wat beskryf is in begrafnistekste soos die Piramidetekste.
Towerkrag
Die seremonie het behels dat die mond van ’n standbeeld of mummie met towerkrag oopgemaak word sodat dit kon asemhaal en praat. Daar is bewyse van dié ritueel uit die Ou Ryk tot die Romeinse Tydperk. Spesiale gereedskap en gelukbringers is gebruik om die seremonie uit te voer.
Die Egiptenare het geglo ’n mens moet kos en water in die hiernamaals hê sodat sy siel kon oorleef. Die Mondopeningseremonie moes dus verseker dat die persoon in die hiernamaals kon eet en drink.
Die seremonies het uit 75 "episodes" bestaan, en die volledigste vorm het die volgende ingesluit:
Die Boek van die Dooies bevat ook ’n towerspreuk vir die proses wat die afgestorwene self kon gebruik:
Verbintenis met Psalm 51
Ooreenkomste tussen die Mondopeningseremonie en Psalm 51 is waargeneem. Die ooreenkomste sluit in:
Omgewingskwessies in Suider-Afrika
Daar is 'n reeks omgewingskwessies in Suider-Afrika, soos klimaatsverandering, ontbossing, grondagteruitgang en waterbesoedeling. Die Suider-Afrika-streek self, behalwe vir Suid-Afrika, produseer minder koolstofvrystellings, maar is 'n ontvanger van klimaatsverandering-impakte wat gekenmerk word deur veranderinge in neerslag, uiterste weersomstandighede en warm temperature. Deur 'n poging om tred te hou met die ontwikkelende wêreld en te probeer voldoen aan die hoë eise van die groeiende bevolking, het Suider-Afrika sommige van sy hulpbronne bestuur waar dit omgewingskade tot gevolg gehad het.
Waterkwessies
Een van Suider-Afrika se grootste kwessies is die gebrek aan skoon water. Volgens The United Nations Convention on Climate Change on South Africa in 2000, is die water rondom Afrika oneweredig versprei, wat beteken dat 60% van die water in slegs 20% van die land geleë is. Minder as 10% van Suider-Afrika se oppervlakwater is toeganklik en as gevolg van die feit dat 'n meerderheid van die grondwater onder groot rotsformasies lê, word grondwater ook moeilik toeganklik. Klimaatsverandering en die gepaardgaande uitwerking daarvan op temperatuur en neerslag kan 'n bykomende impak hê.
Baie Afrikane trek na stedelike gebiede, wat bydra tot die reeds hoë eise vir skoon water en terwyl die aanvraag drasties groei, bly varswatervoorraad beperk. 'n Oorsig van waterbeskikbaarheid in 1996 het geskat dat die totale gemiddelde jaarlikse oppervlakte-afloopwater 150 miljoen kubieke meter was, die maksimum potensiële jaarlikse stelselopbrengs was 33 290 miljoen kubieke meter, en die totale jaarlikse waterbehoeftes was 20 045 miljoen kubieke meter. Waterbehoeftes kan teen 2030 met sowat 50% toeneem (Departement van Water en Bosbou, 2000).”
Alhoewel Suid-Afrika van die beste, skoonste water uit al die lande in Suider-Afrika het, het baie nie toegang tot basiese sanitasie nie. Die meerderheid van Suider-Afrika se toeganklike water is nie skoon nie, wat die water kwesbaar maak vir wateroordraagbare siektes om te bestaan. Wateroordraagbare siektes soos Hepatitis A en Hepatitis E neem toe, terwyl van die water so besoedel word dat siektes soos: tifuskoors, leptospirose en schistosomiase (bilharzia) deur waterkontak oorgedra word.
Platteland
Namate die bevolking van mense wat na verstedelikte gebiede verhuis toeneem, groei die vraag na voedselvoorsiening ook. As 'n manier om tred te hou met hierdie hoë eise, neem die gebruik van bemesting en rioolbesoedeling ook toe. Chemikalieë wat in kunsmis en rioolafval voorkom, kan siektes veroorsaak, wat skadelik is vir ander spesies in die omgewing. Siektes neem toe wat siektes kan veroorsaak soos: diarree, hooikoors, veluitslag, braking, koors, gastro-enteritis, spier- en gewrigpyne, en oogirritasies.
Oliestortings
Suid-Afrika is aan die heel punt van Suider-Afrika geleë. Hierdie ligging veroorsaak dat Suid-Afrika baie kwesbaar word vir oliestortings. Hoë vlakke van olie word van die Midde-Ooste na Europa en Amerika langs die kus vervoer, wat die gevaar van Suider-Afrika se water en ekosisteem in gevaar stel om ernstig beskadig te word. Oliestorting bly 'n risiko vir die Suider-Afrika kus.
Steenkoolmynbou en hoe dit die omgewing raak
Steenkoolmynbou is een van Suider-Afrika se belangrikste energiebronne, maar dit hou 'n groot negatiewe impak op die land se water-, lug- en grondgehalte in. Suurmyndreinering is die gevolg van die oormaat steenkoolmynbou wat plaasvind. Swaelsuur word vrygestel uit steenkoolmynbou, en hoewel die veralgemeningsproses stadig is, is die tyd wat dit neem vir die suur om te neutraliseer ewe stadig. Wanneer skoon, oortollige water vrygestel word uit die rotsmassas wat deur mynbou gebreek word, word dit met die swaelsuur gemeng wat veroorsaak dat die water giftig word. Hierdie giftige, besmette water maak plante en diere dood, terwyl dit ook aluminium en swaar minerale wat in skoon water voorkom, oplos (verhoogde toksisiteitsvlak). Alhoewel gesteentes wat kalsiumkarbonaat bevat in staat is om die suur water te neutraliseer, het Suider-Afrika nie die gesteentes wat hierdie minerale bevat nie.
Lugbesoedeling
Dele van Suider-Afrika ervaar swak omgewings- en binnenshuise luggehalte.
In hierdie ontwikkelende streek word laegraadse brandstof gebruik om aan hoë eise vir voedsel en energie te voldoen.
Gedurende die winter word besoedelingstowwe in die lug vasgevang as gevolg van die hoë druk, en kan nie weg beweeg of verdwyn nie. In die somer, as gevolg van die lae druk, word besoedelingstowwe deur onstabiele sirkulasie verdryf. Baie vroue kook ook binnenshuis met fossielbrandstowwe, wat gesondheidsprobleme by vroue en kinders vererger.
Afval
Met die toename in bevolking, en 'n toename in mense wat na stedelikte gebiede trek, neem die aantal vaste afval wat geproduseer word, toe. Suid-Afrika se Departement van Omgewingsake en Toerisme skat dat meer as die helfte van die bevolking van Suid-Afrika nie "voldoende" vaste afvaldienste het nie, in plaas daarvan word afval dikwels gestort, begrawe of verbrand.
Gronddegradasie
Met die afname in water en die hoë eise vir landbou, word Suider-Afrika se grond minder vrugbaar. Klimaatsverandering veroorsaak ook 'n toename in waterverdamping uit die grond, wat dit baie moeilik maak om te produseer in Suider-Afrika. Afrika self is geleë in 'n gebied waar klimaat onvoorspelbaar is, wat hulle kwesbaar maak vir klimaatsverandering en terwyl Suider-Afrika semi-droog is, stel dit hulle in gevaar vir verwoestyning.
Verwoestyning veroorsaak 'n toename in gronderosie, wat dit moeilik maak vir plante om te groei. Dit sal lei tot onvolhoubare voedsel, en Suider-Afrika se wildlewe in gevaar stel. Met verloop van tyd sal gronderosie lei tot die vermeerdering van uitheemse plante. Uitheemse plante bedreig inheemse plante en verminder weidingsgebiede, wat bydra tot gronderosie.
Diplomasie
Diplomasie is die kuns en praktyk van onderhandelinge tussen verteenwoordigers van state. Dit verwys gewoonlik na internasionale diplomasie, die uitvoering van internasionale verhoudinge deur die werk van professionele diplomate ten opsigte van 'n volledige reeks aktuele kwessies. Internasionale verdrae word gewoonlik deur diplomate onderhandel voor goedkeuring deur nasionale politici.
Die basis van diplomasie
Die basis van diplomasie is die dialoog en/odf onderhandelinge tussen twee of meer groepe oor sake wat mense wil reël. Bekende voorbeelde hiervan is die vredesdialoog tussen die twee lande wat in oorlog is, handelsooreenkomste tussen twee of meer lande, en ontwapeningsaamesprekings.
Van belang is ook om duidelik onderskeid te maak tussen die dialoog tussen verskillende groepe en tussen dele van dieselfde groep, laasgenoemde is nie diplomasie nie, maar politiek. 'n Onderhandeling oor padkonstruksie tussen Mosambiek en Suid-Afrika, is byvoorbeeld 'n diplomatieke aangeleentheid, padkonstruksie binne Suid-Afrika is 'n saak vir die Suid-Afrikaanse juridiksie en politiek. Die diplomatieke dialoog tussen Suid-Afrika en Mosambiek word dan gevoer deur verteenwoordigers (diplomate) van die twee politieke liggame van beide lande en word ook vooraf deur die politiek van beide lande goed- of afgekeur. Die deur diplomate onderhandelde verdrae moet deur hulle onderskeie lande geratifiseerd word.
Ontwikkeling van diplomasie
Die uitruil van gesante tussen state het al tydens die oudheid voorgekom. In vredestyd is selfs gesante uitgeruil tussen kompeterende state, soos sekere Griekse stadstate en die Persiese Ryk. Ook Alexander die Grote het diplomate gebruik. Diplomasie was ook 'n noodsaaklike hulpmiddel vir die groot Hellenistiese koninkryke, wat in die Midde-Ooste verskeie oorloë veg en dikwels onderhandel oor 'n vredesverdrag.
Na die val van die Wes-Romeinse Ryk het die Germaanse konings die gebruik om gesantskappe uit te ruil oorgeneem. Permanente gesantskappe ontstaan tussen Venesië en die Oos-Romeinse Ryk in die twaalfde eeu. In 1455 het Francesco Sforza, Hertog van Milaan, vir die eerste in die geskiedenis van diplomasie, 'n permanente diplomatieke verteenwoordiging in die Republiek Genua geopen. Onder invloed van die Venesiaanse diplomasie is die gebruik om permanente verteenwoordigers uit te ruil vanaf die vyftiende eeu in Wes-Europa versprei.
Die opkoms van die moderne diplomatieke strukture van Wes-Europa en aanverwante gebiede was aan die begin van die 18de eeu afgerond en het eintlik nooit weer weggegaan nie. Dit het begin met die uitruil van ambassadeurs as verteenwoordigers van konings of die landsbestuur in die vreemde en het gegroei tot alles omvattende organisasies op streeks (Europese Unie) en wêreldwye vlak (Verenigde Nasies en aanverwante organisasies).
2022 São Paulo Grand Prix
Die 2022 Formule Een São Paulo Grand Prix het op 13 November 2022 op die Autódromo José Carlos Pace in São Paulo, Brasilië plaasgevind. Dit was die een-en-twintigste wedren van die kampioenskapseisoen gewees en is deur George Russell van Mercedes gewen, die eerste Grand Prix-oorwinning van sy loopbaan.
Diplomasie
Diplomate
Die diplomatieke titels is vasgelê in internasionale konvensies. Die belangrikste daarvan is die Verdrag van Wene oor diplomatieke verhoudinge.
Die mees senior diplomaat in 'n missie is 'n ambassadeur. Die ambassadeur is die verteenwoordiger van sy/haar staatshoof en sy/haar regering by die regering waar hy/sy geakkrediteer is. Hierdie akkreditasie word gegee in die sogenaamde geloofsbriewe, waarin die staatshoof bevestig dat die aanwesige ambasadeur deur hom/haar uitgestuur word. Die oorhandiging van die geloofbrief aan die staatshoof van die gasheerland gaan telkens saam met 'n formele seremonie.
2022 São Paulo Grand Prix
Renuitslag
George Russell ontvang 'n ekstra punt vir die vinnigste rondte gejaag. * Pierre Gasly ontvang 'n tydstraf van vyf sekondes vir te vinnig ry in die kuipelaan.
Diplomasie
Diplomate
Die ambassadeur is belas met die leiding van 'n ambassade, wat ter plaatse die nasionale belange op die gebiede van onder meer politiek, ekonomie en handel, ontwikkelingssamenwerking, pers en kulturele sake behartig.
In rang word die ambassadeur gevolg deur gevolmagtigde ministers, ambassaderade en ambassadesekretarisse.
Diana Leblanc
Diana Leblanc is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse North of 60 (1992) en Snakes & Ladders (2004).
Diplomasie
Diplomate
'n Permanente verteenwoordiger is gelykwaardig aan 'n ambassadeur, met hierdie verskil dat hy/sy nie geakkrediteer is by 'n ander regering nie, maar by 'n internasionale organisasie waar sy/haar land lidmaatskap het, soos die Europese Unie, NAVO of die Verenigde Nasies.
Diplomate hou hulle streng besig met die staatsbelang. Diplomate kan egter ook belas word met die aktiwiteite van 'n konsulaat-generaal. Die diplomaat ook die individuele belange van die eie staatsburgers in die gastland verteenwoordig soos omskryf in die Verdrag van Wene oor konsulêre aangeleenthede. In 'n gasheerland kan verskeie konsulate-generale of gewone konsulate gestig word, maar slegs een ambassade.
Diplomate geniet diplomatieke immuniteite om te voorkom dat hulle deur plaaslike owerhede vervolg word. Met (ernstige) oortredings kan die ambassadeur die immuniteite van 'n diplomaat ophef. Tydens konflik (of 'n 'diplomatieke voorval') kan die ontvangende staat die ambassadeur ter verantwoording roep en in uiterste geval persona non grata verklaar, waardeur selfs die diplomatieke betrekkinge verbreek kan word.
Die werwing van diplomate gebeur in die meeste lande deur middel van 'n diplomatieke eksamen, waarna gewoonlik nog opleiding volg.
René Bazinet
René Bazinet (gebore 26 April 1955) is 'n Duitse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Alegría (1999) en Silent Sonata (2011).
Aandhandskoen
Dames aandhandskoene is lang handskoene wat deur vroue as formele drag gedra word, gewoonlik aan 'n formele uitrusting soos 'n aandrok of trourok. Onder hulle word die langste aandhandskoene "operahandskoene" genoem. Die deel "elmbooglengte of langer" is die sleutel; handskoene wat 'n groot deel van die onderarm bedek, tot net onder die elmboog, kan wettiglik "lang handskoene" of "aandhandskoene" genoem word, maar nooit "Opera-handskoene" nie. In hierdie geval het die term "Opera" waarskynlik meer te doen met die lengte as die geleentheid, soos ook gesien word in "Opera Length Handschoenen" en "Opera Length Pearls".
Baie Westerse seremoniële rokke is afkomstig van Christelike rituele kostuums, veral in die Katolieke Kerk, die grootste Christelike denominasie waar rituele streng gedissiplineer word, en dit was nodig om blootstelling aan die vel te verminder. In reaksie op hierdie neiging, in die Westerse wêreld, moet kortmou- of moulose rokke, soos nagklere, met lang handskoene tot by die elmboog gedra word, selfs by amptelike geleenthede en sosiale kringe in die hoër klas. Daarom het dit 'n sterk betekenis as 'n formele rok op 'n heilige en streng plek, en word daar gesê dat dit 'n gesofistikeerde rok van 'n netjiese en skoon dame is.
Dameshandskoene vir formele en semi-formele drag is in drie lengtes vir vroue: pols, elmboog en opera (oor die elmboog, gewoonlik tot by die biceps, maar soms tot die volle lengte van die arm). Die edelste handskoene van die operalengte is spesiaal gemaak van wit bontvel. Baie ander soorte leer, gewoonlik sagte variëteite van beesvel, word gebruik om handskoene van opera lengte te maak; lakleer en suede is veral gewild as alternatiewe vir bontvel, en is dikwels bekostigbaarder as bontvel. Satyn- en rek satynmateriaal is uiters gewild, en daar is ook massaprodusente. Meer ongewone handskoenmateriale sluit in leer gemaak van salm, luislang en pypvleis.
Oceanapia eusiphonia
Oceanapia eusiphonia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Ridley.
O. P. Heggie
O. P. Heggie (17 September 1877 – 7 Februarie 1936) was 'n Australiese akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Smilin' Through (1932), Midnight (1934), The Count of Monte Cristo (1934), en Bride of Frankenstein (1935).
Susan Leblanc
Susan Leblanc is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Blackbird (2012) en in die televisiereekse Shattered City: The Halifax Explosion (2003), Haven (2010), en Forgive Me (2013).
Grootegelukmyn
Die Grootegelukmyn is 'n oopgroef-steenkoolmyn in die Waterberg-steenkoolveld van die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit word deur Exxaro bedryf. Die myn is 25 kilometer van Lephalale, en het 2 000 mense in diens.
Steenkoolontdekking
In 1920 is steenkool in die Ellisraskom ontdek, maar aanvanklik is min gedoen om die grootte van die hulpbron te ondersoek. Tussen 1941 en 1952 is 143 diamantboorgate en twee prospekteerskagte gesink om 'n geologiese kaart van die Waterberg-steenkoolveld te verkry. In 1957 het Yskor (later ontbondel in Kumba Resources en Mittal Steel South Africa) bogrondse regte op ses plase in die steenkoolveld gekoop. In 1973 het Yskor met gedetailleerde verkenning van die afsettings onder die plase begin om die kwaliteit en hoeveelheid steenkool te bepaal. In 1979 het Yskor die mynhuurkontrakte op die plase verkry en in 1980 is die Grootegeluk-steenkoolmyn gestig.
Die myn bevat semi-sagte kookssteenkool, termiese steenkool en metallurgiese steenkool. Daar word geskat op 2 800 Mt toeganklike steenkool uit 'n totale gemete hulpbron van 4 600 Mt steenkool. 'n 19 meter bolaag bedek 95 meter bruikbare steenkool, wat afgewissel word met drie vuilbande wat altesaam 13,4 m in dikte is. Die rou steenkool het minder as 25% brandbare stof.
Bedryf
In 2005 was die Grootegeluk-oopgroef-steenkoolmyn die enigste steenkoolbedryf in die Waterberg-steenkoolveld. Die myn het byna 2 000 mense in diens gehad om jaarliks 14,5 miljoen ton steenkool te produseer. Van hierdie werknemers was slegs 'n baie klein persentasie bestuurders, deels weens 'n ernstige tekort aan bestuursvaardighede in Suid-Afrika. Die mynwerkers plofskiet die 15 meter-hoë banke, grawe dan die gebreekte steenkool uit en vervoer dit na die konsentrasie-aanleg. Die myn gebruik trolliebystandvragmotors om brandstof- en onderhoudskoste te verminder en produktiwiteit te verhoog. Die belangrikste vloot van 20 x Komatsu Haulpak 730E's gebruik die trolliebystandfunksie sowel as 'n hulpvloot van Hitachi EH4500 en EH3500-vragmotors. Die trolliebystandvragmotors word aangedryf deur GS-elektrisiteit vanaf oorhoofse kabellyne teen 1200V.
Die Grootegeluk-aanleg gebruik horisontale bandvakuumfiltrasie om fynstowwe te ontwater. Die myn het die wêreld se grootste steenkoolveredelingsfasiliteit, met ses aanlegte wat 8 000 ton per uur se uitloopsteenkool opgradeer. Die aanleg wat geïnstalleer is om steenkool vir die nuwe Medupi-kragstasie te ontgin en te verwerk, sal die eerste in die wêreld wees wat mobiele wipbakke en brekers in die put naby die banke gebruik. Hierdie toerusting sal vorder soos die myn vorder. Om produksieonderbrekings tot die minimum te beperk, sal daar uitloop-van-myn-voorraad tussen die put en die aanleg wees. Voorraadstapels sal ook tussen die aanleg en die weggooistortstapelaars gebruik word. Die aanleg sal droë sifting gebruik om te verhoed dat uitskot na uitskotdamme gepomp hoef te word.
Uitset
Die myn produseer jaarliks 18.8 Mt finale steenkoolprodukte. Vanaf 2008 het Exxaro Eskom se Matimba-kragstasie van steenkool voorsien. Exxaro het jaarliks 14.8 Mt kragstasie-steenkool na die Matimba-kragstasie via 'n 7 kilometer vervoerband gelewer. Grootegeluk produseer 1.5 Mt metallurgiese steenkool wat jaarliks aan metaalnywerhede en ander gebruikers in Suid-Afrika verkoop word. Exxaro verkoop ongeveer 1 miljoen ton termiese en halfsagte kookssteenkool aan binnelandse en oorsese klante. Die myn produseer 2,5 Mt halfsagte kookssteenkool jaarliks, en lewer die meeste daarvan per spoor direk aan Mittal SA. In die laat 2000's is die spoorverbinding na die Grootegeluk-myn opgegradeer. Exxaro verwag om hul uitvoer van hoëgehalte-steenkool deur die Richardsbaaihawe uit te brei.
In 2007 het Exxaro 'n kontrak aangekondig om steenkool aan Eskom se nuwe Medupi-kragstasie te verskaf, wat ook in die Waterberge is en in 2012 geopen sou word. Exxaro het R9 miljard belê om ontginning uit die bestaande put te bespoedig, met lewering van steenkool aan die eerste opwekkingseenheid by Medupi wat in die 3de kwartaal van 2011 begin het. Twee nuwe digte media-steenkoolveredelingsaanlegte is by die myn gebou en sou teen 2014 volle kapasiteit bereik. Hulle sal die Medupi-kragopwekkers jaarliks van ongeveer 14,6 Mt kragstasie-graad steenkool voorsien vir die volgende veertig jaar. Die uitbreiding sal sowat 550 permanente werksgeleenthede by Grootegeluk skep.
Bret Easton Ellis
Bret Easton Ellis (gebore op 7 Maart 1964) is 'n Amerikaanse outeur, draaiboekskrywer en kortverhaalskrywer. Sy werke is reeds in 27 tale vertaal. Aan die begin van sy loopbaan is hy as een van die sogenaamde literêre "brat pack" beskou, wat ook Tama Janowitz en Jay McInerney ingesluit het. Hy is 'n selfverklaarde satiris, wie se hooftegnieke as 'n skrywer die uitdrukking van buitengewone of ekstreme handelinge en opinies behels, wat uitgevoer word op 'n sorgelose styl. Ellis maak gebruik van die tegniek om romans te verbind met algemene, terugkerende karakters.
Op die ouderdom van 21 jaar is sy eerste roman, die kontroversiële topverkoper "Less than Zero", gepubliseer deur Simon & Schuster. Sy derde roman, American Psycho (1991) was sy mees suksesvolste werk, en by verskyning daarvan het mense die roman luidkeels veroordeel as té, oftewel oordadiglik geweldadig. Alhoewel menigte petisies ten einde die boek te verban, daartoe gely het dat Simon & Schuster sy sakeverhouding met Ellis beëindig het, het die allesoorheersende berugtheid daarvan Alfred A. Knopf daartoe beweeg om dit as 'n sagteband uitgawe later daardie jaar te publiseer. Ellis se romans het in al hoe groter wordende mate metafiksioneel begin raak. Lunar Park (2005), 'n spookstorie en pseudo-memoires, het ook positiewe resensies ontvang. Imperial Bedrooms (2010), wat bemark is as 'n vervolg op Less Than Zero, gaan ook voort in die trant. Vier van Ellis se werke is verwerk in rolprente.
David Banner
David Banner (gebore 11 April 1974) is 'n Amerikaanse akteur en komponis. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Black Snake Moan (2006), Street Kings (2008), Footloose (2011), en Lee Daniels' The Butler (2013).
Oceanapia exigua
Oceanapia exigua is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Kniphofia tabularis
Kniphofia tabularis is 'n meerjarige plant wat tot die genus Kniphofia behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
Rufus Beck
Rufus Beck (gebore 23 Julie 1957) is 'n Duitse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Little Sharks (1992), Maybe... Maybe Not (1994), Jimmy the Kid (1999), en Germanikus (2004).
Combretum tessmannii
Combretum tessmannii is 'n struik wat aan die familie Combretaceae behoort. Die plant is endemies aan Ekwatoriaal-Guinee.
Arthur M. Keppel-Jones
Arthur M. Keppel-Jones (1909–1996), historikus, is bekend vir verskeie geskiedkundige en politieke boeke oor Suidelike Afrika. In van sy politieke werke oor Suid-Afrika wat in die 1940–1950's publiseer is, ontleed hy die waarskynlike gevolge van die destydse rassebeleid, en ontwikkel 'n federale alternatief daarvoor.
Biografiese inligting
Keppel-Jones het grootgeword in 'n familie van Britse afkoms. Hy het studeer aan die Universiteit van Kaapstad, en ook aan Universiteit van Oxford met 'n Rhodes-beurs. Hy het gewerk o.a. aan die Universiteit van die Witwatersrand en aan Natal Universiteit. In 1959 het hy met sy gesin emigreer na Kanada, waar hy werk tot en met sy aftrede aan Queen's Universiteit in die Ontario provinsie.
As outeur
In die openbare sfeer het hy bekendheid verwerf met sy distopiese roman, When Smuts Goes (1946), waarmee hy skets hoe die toekoms in Suid-Afrika sou verloop as die Nasionale Party aan bewind kom. Onder meer voorspel hy in hierdie roman dat dit net 'n kwessie van tyd is dat die NP aan bewind kom, dat hul alle nie-blankes van die kiesersrol sal skrap, dat 'n Republiek uitgeroep sal word, die groeiende onrus onder die swart bevolking, internasionale eenkanting wat uitloop op 'n oorlog, die val van die blanke regering, verval insluitende 'n "plaag".
In 'n daaropvolgende boek ''Friends or Foes? A point of view and a programme for racial harmony in South Africa'' (1950) stel hy oplossings voor om die kommerwekkende tendense om te keer. Sy uitgangspunt is dat die keiharde rassepolitiek in Suid-Afrika te wyte is daaraan dat elk van die verskeie bevolkingsgroepe verstaanbaar ten byna alle koste wil verhoed om deur een of meer van die ander bevolkingsgroepe domineer te word. 'n Federale bestel sou volgens hom hierdie oorlewingsvrese grootliks uit die weg ruim. Sy voorstel sluit in dat die land in kleiner eenhede opgedeel word, met party federale state in Engelssprekende Suid-Afrikaner-, ander in die Afrikaner-, Indiese – of Swart bevolkingsgroepe se beheer, en een in gemengde beheer. In elkeen, behalwe laasgenoemde, van sy federale eenhede is die betrokke bevolkingsgroep in die meerderheid, alhoewel minderhede in 'n spesifieke staat beskerm sal word deur die federale grondwet en die feit dat hulle bevolkingsgroep in 'n ander staat 'n meerderheid is. Die eerste helfte van die boek diagnoseer die oorsake van die probleme en herinner die leser aan die onverdedigbare onregverdighede van die destydse rassebeleid; die tweede helfte is 'n gedetailleerde federale program met grondwet, federale kaart, en oorgansmaatreëls.
Ander boeke sluit in:
Combretum sylvicola
Combretum sylvicola is 'n slingerplant of struik wat aan die familie Combretaceae behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Oos-Kaap en KwaZulu-Natal voor.
Steve Bannos
Steve Bannos (gebore 5 Augustus 1960) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Heat (2013) en in die televisiereekse Freaks and Geeks (1999), Ned's Declassified School Survival Guide (2004), en Love (2016).
Owen Teague
Owen William Teague (geb. 8 Desember 1998) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in Bloodline (2015) en die episode Arkangel van die vierde seisoen van Black Mirror (2017). Teague het ook as Patrick Hockstetter in die twee films verskyn: It: Chapter One and It Chapter Two, en het sleutelrolle in die drama Every Day en die riller I See You gespeel. Hy het Harold Lauder uitgebeeld in die 2020-minireeksverwerking van The Stand.
Tradisionele ekologiese kennis
Tradisionele ekologiese kennis (TEK) beskryf inheemse en ander tradisionele kennis van plaaslike hulpbronne. As 'n studieveld verwys TEK na "'n kumulatiewe liggaam van kennis, geloof en praktyk, wat ontwikkel deur opbou van TEK en oorgedra word deur generasies deur tradisionele liedjies, stories en oortuigings. Dit is gemoeid met die verhouding van lewende wesens (insluitend mense) met hul tradisionele groepe en met hul omgewing." Dit is belangrik om daarop te let dat inheemse kennis nie 'n universele konsep onder verskeie samelewings is nie, maar verwys word na 'n stelsel van kennistradisies of -praktyke wat baie sterk is. afhanklik van "plek". Sulke kennis word gebruik in natuurlike hulpbronbestuur as 'n plaasvervanger vir basislyn omgewingsdata in gevalle waar daar min aangetekende wetenskaplike data is, of kan Westerse wetenskaplike metodes van ekologiese bestuur aanvul.
Die toepassing van TEK in die veld van ekologiese bestuur en wetenskap is steeds omstrede, aangesien metodes om kennis te verkry en in te samel – hoewel dit dikwels vorme van empiriese navorsing en eksperimentering insluit – verskil van dié wat gebruik word om wetenskaplike ekologiese kennis vanuit 'n Westerse perspektief te skep en te bekragtig. Nie-stamregeringsagentskappe, soos die Amerikaanse EPA, het integrasieprogramme met sommige stamregerings gevestig om TEK in omgewingsplanne en die opsporing van klimaatsverandering te inkorporeer.
Daar is 'n debat of inheemse bevolkings 'n intellektuele eiendomsreg oor tradisionele kennis behou en of die gebruik van hierdie kennis vooraf toestemming en lisensie vereis Dit is veral ingewikkeld omdat TEK die meeste as mondelinge tradisie bewaar word en as sodanig nie objektief bevestigde dokumentasie kan hê nie. As sodanig kan dieselfde metodes wat die kwessie van dokumentasie kan oplos om aan Westerse vereistes te voldoen, die aard van tradisionele kennis in gedrang bring.
Tradisionele kennis word gebruik om hulpbronne in stand te hou wat nodig is vir oorlewing. Terwyl TEK self, en die gemeenskappe wat aan die mondelinge tradisie gekoppel is, bedreig kan word in die konteks van vinnige klimaatsverandering of omgewingsagteruitgang, blyk TEK krities te wees om die impak van daardie veranderinge binne die ekosisteem te verstaan.
Myripristinae
Myripristinae is 'n subfamilie van die Holocentridae-visse.
Tradisionele ekologiese kennis
TEK kan ook verwys na tradisionele omgewingskennis wat die verskillende komponente en interaksies van die omgewing beklemtoon.
Myripristinae
Hulle staan gewoonlik bekend as soldaatvisse.
Oceanapia fibulata
Oceanapia fibulata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Schmidt.
Robert Helpmann
Robert Helpmann (9 April 1909 – 28 September 1986) was 'n Australiese balletdanser, choreograaf, akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Tales of Hoffmann (1951), Chitty Chitty Bang Bang (1968), Don Quixote (1973), en The Mango Tree (1977).
Laurence Leboeuf
Laurence Leboeuf (gebore 13 Desember 1985) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Little Queen (2014) en Turbo Kid (2015).
Combretum tibatiense
Combretum tibatiense is 'n struik wat aan die familie Combretaceae behoort. Die spesie is endemies aan Kameroen.
Peter Becker (akteur)
Peter Becker (gebore 24 Oktober 1979) is 'n Duitse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Unknown (2011) en in die televisiereeks Babylon Berlin (2017).
Benguela
São Felipe de Benguela, meer bekend as net Benguela (vroeër Benguella), is 'n groot hawestad in die weste van Angola, suid van Luanda in Suider-Afrika. Die stad het 'n bevolking van 513 000 en 'n oppervlakte van 2 100 km² (810,8 myl²). Benguela is ook die hoofstad van die Benguela-provinsie, en was voor 1975 (onafhanklikheid) Benguella genoem.
Gladiolus pubigerus
Gladiolus pubigerus is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is inheems aan die KwaZulu-Natal, Mpumalanga, Oos-Kaap en Eswatini. Die spesie se naam was vir tydperk as Gladiolus pubiger gegee deur SANBI.
Benguela
Die Benguelastroom is na die stad vernoem.
Syd Heylen
Syd Heylen (25 Mei 1922 – 4 Desember 1996) was 'n Australiese akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Stir (1980), The Road Warrior (1981), en Starstruck (1982), en in die televisiereeks A Country Practice (1981).
Lance Barber
Lance Barber (gebore 29 Junie 1973) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente For Your Consideration (2006), Leatherheads (2008), en Gangster Squad (2013), en in die televisiereeks Young Sheldon (2017).
Lys van Goewerneurs van Suidwes-Afrika
Die artikel bevat 'n lys van goewerneurs van Suidwes-Afrika vanaf die Duitse koloniale tydperk tot en met die onafhanklikheid van Namibië van Suid-Afrika op 21 Maart 1990.
Die titel van die amp het 'n paar keer verander. Onder Duitse bewind het die titel verander van kommissaris (1884-1893) na provinsiale goewerneur (Landeshauptleute) (1893-1898) tot goewerneur (1898-1915). Onder Suid-Afrikaanse bewind het die persoon as die administrateur (1915-1977) en later as die administrateur-generaal (1977-1990) bekendgestaan.
Nadat die Verenigde Nasies Suid-Afrika se mandaat om Suidwes-Afrika te regeer beëindig het, het die VN kommissarisse van hul eie aangestel. Hulle het egter geen gesag gehad nie en Suid-Afrika het geweier om hulle te erken. Die name van hierdie persone word nie hier gelys nie.