cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Malawi
Sport
Sokker is sedert die Britse heerskappy die algemeenste sportsoort. Die nasionale sokkerspan kon nog nie vir ’n FIFA Sokker-Wêreldbeker kwalifiseer nie, maar het drie keer vir die Afrikanasiesbeker gekwalifiseer (in 1984, 2010 en 2021). Van die sokkerspanne sluit in Mighty Wanderers, Big Bullets, Silver Strikers, Blue Eagles, Civo Sporting, Moyale Barracks en Mighty Tigers. Basketbal is ook gewild, maar die nasionale span het nog ne aan ’n internasionale toernooi deelgeneem nie. In netbal het hulle al meer sukses aangeteken en die nasionale netbalspan is (in Maart 2021) in die sesde plek. ’n Aantal nasionale spelers speel in internasionale ligas. In krieket het Malawi in die verlede saam met Tanzanië, Uganda en Zambië spelers vir die Oos- en Sentraal-Afrikaanse krieketspan beskikbaar gestel. Sedert 2003 word die land deur sy eie nasionale span verteenwoordig, maar kon nog nie vir ’n internasionale kriekettoernooi kwalifiseer nie.
Verdediging
Malawi het ’n klein militêre weermag van sowat 25 000 soldate. Dit bestaan uit ’n leër, vloot en lugmag-elemente. Die leër het ontstaan uit die voormalige Britse koloniale magte. Die lugmag is in 1976 gestig met Duitse hulp en bestaan uit ’n klein getal vervoervliegtuie en veeldoelhelikopters. Die vloot het drie bote op die Malawimeer; hul basis is in Monkey Bay.
Herschel
Herschel is 'n dorpie in die Oos-Kaap in die gebied van die destydse Transkei, naby die grens met Lesotho. Die nedersetting is in 1873 aangelê en genoem na die astronoom sir John Herschel. Dit is 1830 meter bo seevlak geleë, omring deur majestueuse berge en word bitter koud in die winter.
Tracy Ann Oberman
Tracy Ann Oberman (gebore 25 Augustus 1966) is 'n Engelse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Doctor Who (2005), Friday Night Dinner (2011), en Toast of London (2012).
Hank Henry
Hank Henry (9 Julie 1906 – 31 Maart 1981) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Pal Joey (1957), Not Tonight Henry (1960), en Robin and the 7 Hoods (1964), en in die televisiereeks The Red Skelton Hour (1951).
Barkly-Wes
Barkly-Wes (Engels: Barkly West) is 'n dorp in die ooste van die Noord-Kaap, Suid-Afrika. Die dorp het in 2011 'n gesamentlike bevolking van 20 100 gehad en is op die noordelike oewer van die Vaalrivier. Die eerste spoeldiamante is hier gemyn.
Geskiedenis
Die dorp het begin as 'n klein sendingstasie met die naam van Pniel (die aangesig van God). Die sendingstasie is in 1849 deur die Berlynse Sendinggenootskap gestig op die suidelike oewer. By Pniel was 'n drif met die naam van Klipdrift wat mettertyd al hoe besiger geraak het. In 1869 is spoeldiamante by Kantienkoppie ontdek deur kaptein Loftus Rolleston en 'n span prospekteerders uit Natal.
Omrede Barkly-Wes in niemandsland was het baie partye skielik 'eienaarskap' ge-eis oor die volgende paar maande. Eers was dit die Koranna-hoof, Jan Bloem, gevolg deur die Tswana- en Griekwastamme. Hulle almal is deur die delwers onder leiding van Roderick Barker verdryf. Toe het die Vrystaat op die suidelike oewer aanspraak gemaak deur 'n landdros by Pniel te vestig terwyl die Transvaal in Junie 1870 'n landdros by Klipdift bevestig het op die noordelike oewer. Laasgenoemde is in 'n boot oor die rivier teruggestuur.
Hiperoniem
'n Hiperoniem is 'n woord wat verwys na 'n superklas of groter afdeling van 'n nouer/ meer spesifieke klas. As voorbeeld: "groente" is 'n hiperoniem (naam van superklas) van die onderklasse "blomkool", "wortels", "kool" en "boontjies".
Barkly-Wes
Geskiedenis
Op 30 Julie 1870 het die delwers hulle eie republiek – Die republiek van Klipdrift – uitgeroep met Stafford Parker as president. Hierdie republiek was 5 maande oud toe die Kaapse regering op die toneel verskyn en 'n landdros op 13 Desember 1870 by Klipdrift gevestig het. Na 'n getoutrekkery oor die besit van die grond het 'n span arbiters dit uiteindelik aan die Griekwas toegeken. Dit het nie byval gevind by die delwers nie. Brittanje het uiteindelik tussenbeide getree en aangebied om die grond by die Griekwas te koop. Na aanleiding hiervan het sir Henry Barkly die dorp besoek om 'n administrasie en landdros te vestig vir Griekwaland soos die area bekend geraak het. Die dorp is toe na hom vernoem. Die delwers het mettertyd minder geraak soos hulle uitgewyk het na die droë delwerye by Kimberley.
Hiperoniem
Die term kom vanuit Grieks: ὑπέρ 'huper' en ὄνομα 'onoma'. Die woorddeel "hiper-" beteken "bo" en "-oniem" beteken "naam" of "benaming".
Barkly-Wes
Distrik
Die distrik is 2 500 km2 groot en is bekend vir sy suiwelboerdery. Baie gewasse word ook verbou met water afkomstig van die Vaalharts-besproeiingskema. Diamante word nog altyd in die omgewing gedelf deur delwers. Hulle is veral aktief in 'n strook van 150 km langs die Vaalrivier vanaf Delportshoop tot by Warrenton.
Hiperoniem
Hiperonieme word dikwels in woordeboeke aangetref. Byvoorbeeld:
Die teenoorgestelde van 'n hiperoniem is 'n hiponiem.
Chrishell Stause
Chrishell Stause (gebore 21 Julie 1981) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Days of Our Lives (1965), All My Children (1970), en The Young and the Restless (1973).
Robert Parks-Valletta
Robert Parks-Valletta is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Days of Our Lives (1965), The Young and the Restless (1973), True Blood (2008), en Hawaii Five-0 (2010).
Andries Smorenburg
duimnael|regs|200px|Kmdt. Andries Smorenburg by die krat waarin hy as [[Boerekrygsgevangenes|Boerekrygsgevangene van Sint Helena af ontsnap het.]]
Kmdt. Andries Smorenburg (De Bilt, provinsie Utrecht, Nederland, 3 Maart 1872 – Johannesburg, Suid-Afrika, 16 April 1939) was ’n Nederlandse stryder aan Boerekant in die Tweede Vryheidsoorlog en moontlik die enigste Boerekrygsgevangene wat dit reggekry het om van die eiland Sint Helena af te ontsnap, hoewel hy gevang en teruggestuur is. C. de Jong beskryf hom in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek, deel V as "avontuurlik, vindingryk en waaghalsig".
Herkoms
Omstreeks 1899 is hy terug Nederland toe vir mediese behandeling omdat ’n dokter in Johannesburg gedreig het om sy een been af te sit weens bloedvergifting ná ’n besering daaraan. Toe die Driejarige Oorlog op 11 Oktober 1899 uitbreek, het Smorenburg die hospitaal in Arnhem verlaat en hom na Transvaal teruggehaas om betyds te wees om aan die gewapende stryd deel te neem. Hy het met ’n skip langs Afrika se ooskus af gereis na Mosambiek en van daar na die ZAR teruggekeer.
Ontsnapping van Sint Helena
Vanweë sy rusteloosheid kon hy nie in die krygsgevangekamp aanpas nie. In Desember 1901 het hy vir homself ’n krat gemaak, gemerk “Curios”, “Handle with Care” en “This Side Up”, en homself op die Union Castle-posskip SS Goth, wat onderweg na Engeland was, “gepos”. Danksy sy skrynwerkersvaardighede het hy 'n houtkrat verander sodat die kant van binne af oop- of toegemaak kon word. Hy het hierdie luike met ysterbande gekamoefleer. In hierdie tyd is aandenkings wat die krygsgevangenes op Sint Helena en elders gemaak het, gereeld na die buiteland uitgevoer. Hy het die krat voorberei deur dit van ’n fiktiewe adres in Stroud, Gloucestershire te voorsien en dit toe vol klere, vuurhoutjies en genoeg kos en water vir 20 dae ter see te pak.
Bewapen met ’n rofweg getekende kaart van die hawe in Southampton, het hy op 21 Desember in die krat geklim nadat dit op 20 Desember met die ambulanswa na Jamestown gebring is. In die mistige vroeë oggendure het Smorenburg die wagte by die Deadwood-kamp ontglip en daarin geslaag om ongemerk in die krat op een van die skuite in die hawe te klim. Later is die krat met sy ongemaklike insittende in die skeepsruim van die stoomskip Goth wat in die baai voor anker gelê het, gelaai. Hy was 1,87 m lank (volgens 'n ander bron "meer as 2 m"), maar die kis waarin hy weggekruip het, net 1,45 m. Ten spyte van die etikette, is die krat aan boord rondgegooi en omgekeer sodat Smorenburg harsingskudding opgedoen en die meeste van sy watervoorraad verloor het.
Nadat hy nie by die volgende rollesing in sy kamp opgedaag het nie, het die kampowerheid sy verdwyning verbind met die geheimsinnige krat en die onlangse vertrek van die Goth. ’n Telegraafkabel wat die jaar vantevore tussen Sint Helena en Ascension gelê is, is gebruik om die skip se bestemming te waarsku om op die uitkyk na die verstekeling te wees.
Volgens oorlewering het Smorenburg, wat dae lank in ’n gebukkende posisie moes lê, op Kersdag 1901 te veel van die beknopte omstandighede daarin gehad en glo uitgeroep: “In Vadersnaam, moenie aan die kis raak nie. Ek het genoeg gehad. Staan opsy, ek sal uitkom. . . ek het die afgelope week deur hel gegaan.” Kapt. John Attwoord het hom toe bevry. So het hy ná net vyf dae die aftog geblaas.
Luidens ’n ander weergawe het die skip Ascension-eiland op Kersdag bereik en is die ruim geopen om possakke en bagasie te verwyder. Volgens tweede offisier (in ’n ander weergawe die kaptein) John Attwood het een van die matrose 'n figuur in die ruim gewaar wat hy as 'n spook aangesien het. Die gevolg was dat kapt. Eaton Travers al die bagasie deeglik laat ondersoek het. Toe Smorenburg se krat bereik word, het hy benoud van binne af laat hoor: “Stop! I'll come out!” en die daad by die woord gevoeg. Ná ondervraging is Smorenburg weer op 30 Januarie 1902 aan boord van die Gibraltar vanaf Ascension na St. Helena teruggestuur. Aanvanklik is gemeen dat hy swaar gestraf sou word omdat vermoed is dat hy sy parool om die dorp te besoek, verbreek het. Dit was egter nie die geval nie aangesien hy uit die kamp ontsnap het. Hy is van 4 Februarie af in die militêre tronk by Deadwood aangehou en is op 13 Februarie deur 'n krygsraad verhoor. Daarna is hy in die Fort High Knoll-gevangenis aangehou.
Ná die oorlog
Ná die vrede het hy as timmerman na Johannesburg teruggekeer. Twee jaar later, in 1904, is hy aangestel as inspekteur van lisensies vir openbare voertuie. Hy het ook 'n beëdigde vertaler en vrederegter geword en is bevorder tot hoof van die lisensieafdeling van Johannesburg, waar hy in 1928 met pensioen afgetree het. Hy was lid van die Arbeidersparty en het met die stakende mynwerkers van 1922 gesimpatiseer, maar geen aktiewe rol in die politiek gespeel nie. In 1938 is die Dekoratie voor Trouwe Dienst aan hom toegeken.
Nadraai
Die Smorenburg-familie het die krat, wat later as die “Christmas Box” bekendgestaan het, van Sint Helena af laat kom en aan ene mej. Anna Smith van die Johannesburgse Museum (Africana-museum) gegee, nou Museum Afrika, waar dit later uitgestal is.
Mogens Brandt
Mogens Brandt (1 Maart 1909 – 21 Januarie 1970) was 'n Deense akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Hidden Fear (1957), Reptilicus (1961), Peters baby (1961), en Mord for åbent tæppe (1964).
Stephanie Faracy
Stephanie Faracy (gebore 1 Januarie 1952) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Great Outdoors (1988), Sideways (2004), en Mike and Dave Need Wedding Dates (2016).
John Joubert (komponis)
John Pierre Herman Joubert (20 Maart 1927 – 7 Januarie 2019) was 'n Suid-Afrikaanse komponis. Hy is in Kaapstad gebore. Van 1942 tot 1946 het hy onder prof. William Henry Bell aan die Suid-Afrikaanse Musiekkollege in Kaapstad gestudeer. Hy het later na Engeland vertrek en tot in 1950 onder Howard Ferguson aan die Royal Academy of Music in Londen gestudeer.
Biografie
Joubert het hom in Engeland gevestig, waar hy in Hull lektor in musiek geword het. Sedert 1962 is hy aan die Universiteit van Birmingham verbonde.
Joubert komponeer instrumentale en vokale musiek en is die eerste komponis van 'n werklik Suid-Afrikaanse opera, In die droogte (1956). Sy radio-opera Antigone is in 1954 deur die BBC uitgesaai. In 1960 het 'n meer ambisieuse opera gevolg: Silas Marner, gegrond op die gelyknamige roman van George Eliot. In 1969 het Under Western Eyes, gegrond op Joseph Conrad se boek, gevolg.
Vir sy geestelike vokale musiek maak Joubert van Latynse tekste gebruik. Sy Koorsimfonie, in 1981 voltooi, beskryf hy as "'n seereis en 'n eindpunt: 'n metafisiese reis, 'n leef-en-sterf-siklus". Die teks is gegrond op gedigte van Walt Whitman, Roy Campbell en W.B. Yeats.
Onder die meer as 70 gepubliseerde werke is 'n aantal opdragte uit Suid-Afrika gekomponeer. Sy toonsettings van gedigte deur W.E.G. Louw en Leipoldt se Ek sing van die wind vorm deel van sy groot bydrae tot die kunsliedskat. Hy is op 7 Januarie 2019 oorlede.
Swartsaalbokvis
Die Swartsaalbokvis (Parupeneus rubescens) is vis wat aan die suid- en ooskus van Suid-Afrika voorkom. Die vis is helderrooi tot pienk van kleur met 'n swart saal oor die stertvinsteel. Daar is ook 'n donker streep deur die oog en twee voeldrade op die ken. Die vis kom op sanderige bodems of seegrasbeddings voor. Die vis word tot 45 cm lank en weeg 2.9 kg. In Engels staan die vis bekend as Blacksaddle goatfish.
Biologie
Biologie is die vakgebied van die bestudering van die verskillende vorme van lewende organismes.
Biologie is die wetenskap van lewe. Dit is gemoeid met die eienskappe en gedrag van organismes, hoe spesies en individue ontstaan asook die wisselwerkings tussen hulle onderling en tussen hulle en die omgewing.
Oorsig van biologie
Biologie beslaan 'n wye spektrum van akademiese vakgebiede wat dikwels as onafhanklike dissiplines beskou word; as sambreelterm is dit die vakgebied van die bestudering van lewe op verskillende skale:
Velde van studie in biologie
Aërobiologie – Anatomie – Arachnologie – Astrobiologie – Biochemie – Bionika – Biogeografie – Bioinformatika – Biomeganika – Biofisika – Biotegnologie – Plantkunde – Selbiologie – Verspreidingskunde – Kladistiek – Skaaldierkunde – Oerdierkundige – Siklusse – Sitologie – Ontwikkelingsbiologie – Siektes (genetiese en aansteeklike siektes) – Ekologie (teoretiese ekologie, simbiose, outokologie, sinekologie) – Etologie – Entomologie – Evolusionêre biologie (Evolusie) – Evolusionêre ontwikkelingsbiologie – Varswaterbiologie – Genetika (bevolkingsgenetika, kwantitatiewe genetika, genomika, proteomika) – Herpetologie – Histologie – Antropologie – Igtiologie – Immunologie – Aansteeklike siektes – Patologie – Epidemologie – Limnologie – Malakologie – Soogdierkunde – Mariene biologie – Mikrobiologie (bakteriologie) – Molekulêre biologie – Morfologie – Mikologie/ligenologie – Mirmekologie – Neurowetenskap (neuroanatomie, neurofisiologie, senustelselwetenskap, biologiese fisiologie, psigiatrie, psigofarmakologie, gedragswetenskap, neuroetologie, psigofisika, berekenbare neurowetenskap, kognitiewe neurowetenskap, kognitiewe wetenskap) – Onkologie (die studie van kanker) – Ontogenie – Oorsprong van lewe – Voëlkunde – Paleontologie (paleobotanie, paleosoölogie) – parasitologie – Fikologie (algologie) – Herkomskunde (filogenetika, filogeografie) – Fisiologie – Fitopatologie – Voortplantingsbiologie – Strukturele biologie – Stelselbiologie – Taksonomie – Toksikologie (die studie van gifstowwe en besoedeling) – Virologie – Xenobiologie – Soölogie
Vryheidsdag
Vryheidsdag is 'n Suid-Afrikaanse openbare vakansiedag wat jaarliks op 27 April herdenk word ter herinnering aan die land se eerste demokratiese verkiesing wat op dié dag in 1994 begin en die dag daarna geëindig het.
Biologie
Evolusie en biologie
Een van die sentrale, organisatoriese begrippe in biologie is dat alle lewe van 'n gemene oorsprong het vanweë evolusie. Charles Darwin het evolusie as 'n lewensvatbare teorie daargestel deur die dryfveer daaragter, natuurlike teelkeuse, duidelik uit te spel. (Alfred Russell Wallace word algemeen erken as mede-uitvinder van die begrip). Genetiese verskuiwing is aanvaar as 'n bykomende meganisme tot die sogenaamde moderne sintese. Die evolusionêre geskiedenis van 'n spesie — waaruit die eienskappe van die verskillende spesies waarvan dit afstam, vasgestel kan word, tesame met die genetiese verwantskappe daarvan ten opsigte van al die ander spesies word herkomskunde genoem. Verskillende benaderings tot die insameling van inligting oor die herkoms van spesies word in biologie gevolg. Dit sluit die vergelyking van DNA-reekse in wat in molekulêre biologie of genomika uitgevoer word en vergelykings van fossielrekords en ander inligting oor antieke organismes wat deur paleontologie ondersoek word. Bioloë rangskik en ontleed evolusionêre verwantskappe deur verskeie metodes, wat herkomskunde, numeriese taksonomie en kladistiek insluit. Die hoofgebeurtenisse in die loop van evolusie, soos bioloë dit tans verstaan, word opgesom op hierdie evolusionêre tydlyn.
Vryheidsdag
Die verkiesings was die eerste nie-rassige nasionale verkiesings waar almal oor die ouderdom van 18, insluitend nie-burgers, toegelaat is om te stem. Geen kieserslys is gebruik. Tydens vorige verkiesings onder die apartheidsregering het nie-blankes beperkte stemregte gehad.
Sommige groepe en sosiale bewegings in Suid-Afrika herdenk op die dag "UnFreedom day" (nie-vryheidsdag) waartydens hulle die gebrek aan vryheid wat arm mense ervaar gedenk.
Biologie
Klassifikasie van lewe (en soortgelyke organismes)
Die klassifikasie van lewende dinge word sistematika of taksonomie genoem en behoort die evolusionêre stambome van die verskillende organismes te weerspieël. Taksonomie groepeer organismes in groepe wat taksons genoem word, terwyl sistematika hul verwantskappe probeer vasstel. Die dominante stelsel word Linnese taksonomie genoem, wat ordes en binomiale name insluit. Die name van organismes word beheer deur internasionale ooreenkomste soos die Internasionale Kode van Benamings vir alge, fungi en plante en die Internasionale Kode van Dierkundige Benamings. 'n Vierde konsepvoorstel vir 'n biokode is in 1997 gepubliseer in 'n poging om die name van die drie terreine te standaardiseer, maar dit is nog nie amptelik aanvaar nie. Die Internasionale Kode van Virusklassifikasie en -benamings val tans buite die biokodes.
Lewende wesens is tradisioneel in vyf koninkryke verdeel:
Die verdeling word egter deesdae as verouderd beskou. Meer moderne alternatiewe begin met die drieledige domeinstelsel:
Hierdie domeine weerspieël die teenwoordigheid al dan nie van selkerne asook verskille in die selwande. Elke domein word verder verdeel totdat elke spesie apart geklassifiseer is. Die volgorde is: domein, koninkryk, filum, klas, orde, familie, genus, spesie.
Daar is ook 'n reeks intrasellulêre parasiete wat toenemend minder lewend is ten opsigte van hulle metaboliese aktiwiteit:
Geskiedenis van die woord 'biologie'
Die term "biologie" is afgelei van die Griekse βίος (bios, "lewe") en λόγος (logos, "studie van"). Die term is vermoedelik onafhanklik van mekaar deur Gottfried Reinhold Treviranus (Biologie oder Philosophie der lebenden Natur, 1802) en Jean-Baptiste Lamarck (Hydrogéologie, 1802) bekendgestel. Dit kan ook wees dat Karl Friedrich Burdach die woord in 1800 uitgedink het vir die titel van boekdeel 3 van Michael Christoph Hanov se Philosophiae naturalis sive physicae dogmaticae: Geologia, biologia, phytologia generalis et dendrologia, wat in 1766 gepubliseer is.
Carnarvon, Wes-Australië
Carnarvon is 'n kusdorp in Wes-Australië, sowat 900 km noord van Perth. Volgens die 2006 sensus het die dorp 'n bevolking van 5 283 gehad.
Kenema
Kenema is die derde grootste stad in Sierra Leone ná die hoofstad Freetown en Bo met 'n bevolking van 188 463.
Eendekooi
Metode
As die jagseisoen geopen het, laat die kooiker sy hondjie langs die pype loop. Die nuuskierige eende swem gevolglik agter die hondjie met sy opvallende groot wit stert aan. Hulle beweeg daardeur verder in die pyp op, wat steeds nouer raak. Die kooier spring dan agter die skerms uit en jaag die eende verder op. Die bos rondom die einde van die pyp is oopgekap en die voëls probeer na die lig te vlieg. Aan die eind van die pyp vlieg hulle dan teen 'n skuins gespanne net vas en val na benede. Hulle kruip dan na die enigste oënskynlike uitweg, maar dit is 'n hok aan die einde van die pyp waar hulle gevang word. Die kooiker sluit die hok agter hulle en hulle kan nie meer terug nie.
Geskiedenis
Eendekooie is taamlik oud. 'n Vroeë vermelding is in 'n dokument uit 1280 in Engeland waarin toestemming gevra word om 'n kooi op te rig. Die eendekooi by die kasteel "Marnix de Sainte-Aldegonde" in Bornem in Vlaandere is dalk die oudste nog bestaande eendekooi in die Lae Lande. Dit word die eerste keer in 1318 genoem en dateer in sy huidige vorm uit 1534. Eendekooie is bekend in talle dele van Wes-Europa, soos Denemarke, Noord-Duitsland, Nederland en Engeland. Die Engelse naam "decoy" is van Nederlands "de kooi" afgelei. In Nederland was die meeste in die 17de eeu in gebruik en is in 3000 plekke aangetref.
Eendekooie vandag
Daar word nie meer baie eende vir menslike gebruik gevang nie (in 2010). In Nederland is daar nog ongeveer 119 geregistreerde eendekooie. Hulle word tans hoofsaaklik gebruik om eende te ring en ornitologiese navorsing te doen.
Skylar Stecker
Skylar Stecker (gebore 24 April 2002) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Austin & Ally (2011), Super Fun Night (2013), en Vevo Idol Insider (2014).
Bitterfelder Weg
Die Bitterfelder Weg was 'n kultureel-literêre beweging in die Duitse Demokratiese Republiek (DDR) wat daarop gemik was om 'n nuwe programmatiese ontwikkeling van die sosialistiese kultuurbeleid in te lui en die weg na 'n selfstandige "sosialistiese nasionale kultuur" te wys. Hierdie nuwe kultuur sou in die "groeiende estetiese kunsbehoeftes van arbeiders" voorsien.
Geskiedenis
Die beweging se naam is afgelei van 'n skrywerskonferensie wat deur die Oos-Duitse uitgewery Mitteldeutscher Verlag op 24 April 1959 in die VEB Chemiekombinat Bitterfeld, 'n chemiese nywerheidskompleks, gehou is. Die sentrale konferensie-onderwerp was die kwessie van aktiewe toegang tot kuns en kultuur vir arbeiders. Die "heersende skeiding tussen kuns en lewe" en die "kunstenaar se ontvreemding van die volk" sou oorkom en die arbeidersklas meer omvattend deelhê aan die opbou van die sosialisme.
Om hierdie doelwit te verwesenlik, is besluit dat kunstenaars en skrywers in die fabrieke sou werk om die kunsbedrywighede van arbeiders te bevorder. So is daar onder meer "sirkels van skrywende arbeiders" gestig. Die inisiatief, wat merendeels deur die partyleier Walter Ulbricht van stapel gestuur is, is onder die leuse "Gryp na die pen, kameraad, die sosialistiese Duitse nasionale kultuur het jou nodig!" deurgevoer.
Reeds tydens die Vde Partyvergadering van die Sosialistiese Eenheidsparty van Duitsland (SED) in 1958 het Ulbricht 'n nuwe eis gestel: "...in staat en ekonomie speel die DDR se werkersklas al die leidende rol. Nou moet hulle hulself verder omhoog werk na die spitse van die kuns en hulle in besit neem."
Debrah Farentino
Debrah Farentino (gebore 30 September 1959) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Bugsy (1991) en in die televisiereekse Equal Justice (1990), Earth 2 (1994), en Eureka (2006).
Horst aan de Maas
Horst aan de Maas (Limburgs: Haors aan de Maas of Hôrs aan de Maas) is 'n munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Limburg, wat grens aan die Maas-rivier en aan die provinsie Noord-Brabant, en wat deels in die streek van Die Peel lê. Die munisipale gebied het sowat 42 000 inwoners (2019) en 'n oppervlakte van 192 km².
Horst aan de Maas is in 2001 gestig en gevorm uit die munisipaliteite Broekhuizen, Grubbenvorst en Horst. Die munisipaliteite Sevenum en deels Meerlo-Wanssum is in 2010 toegevoeg. Horst is die administratiewe setel van die munisipaliteit.
Plekke
Plekke in die munisipale gebied van Horst aan de Maas:
Andrew Parks
Andrew Parks (gebore 1 Maart 1951) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Donnie Brasco (1997), The Lost Skeleton of Cadavra (2001), en Trail of the Screaming Forehead (2007), en in die televisiereeks The Trials of Rosie O'Neill (1990).
Mike Henry (stemakteur)
Mike Henry (gebore 7 November 1965) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Family Guy (1998), Kicked in the Nuts! (2003), The Cleveland Show (2009), en The Orville (2017).
Lys van openbare vakansiedae in Suid-Afrika
Hierdie is 'n lys van openbare vakansiedae in Suid-Afrika:
Søren Bregendal
Søren Bregendal (gebore 6 September 1983) is 'n Deense sanger-liedjieskrywer, entrepreneur, projekbestuurder, afrigter en voormalige akteur. As akteur is hy bekend vir sy rolle in die rolprente Far til fire gi'r aldrig op (2005) en Far til fire - på japansk (2010) en Emily In Paris (2021).
Lys van openbare vakansiedae in Suid-Afrika
Tans
Die openbare vakansiedae wat tans in Suid-Afrika gevier word is as volg:
Eenmalige vakansiedae
Sedert 1994 word alle verkiesingsdae tot vakansie geproklameer.
31 Desember 1999 en 2 Januarie 2000 was tot vakansiedae verklaar om die sogenaamde "Y2K" oorskakeling te akkommodeer. 3 Januarie was derhalwe outomaties ook 'n vakansiedag omdat die vorige vakansiedag 'n Sondag was.
2 Mei 2008 was tot vakansiedag verklaar toe Menseregtedag en Goeie Vrydag albei op 21 Maart 2008 plaasgevind het.
Verwysings
Cultura da África do Sul
Bradley Cooper
Persoonlike lewe
Cooper se vroeë jare in die vermaaklikbedryf was met probleme ondervind. Toe sy rol in die tweede seisoen van Alias gedemoveer is na 'n baie klein deel, wou hy ophou werk in die vermaaklikbedryf. Sy middelverslawing en twyfel oor sy loopbaan het gedagtes van selfmoord veroorsaak. Cooper het sedert 2004 ophou alkohol drink en het gesê dat dit sy lewe sou verwoes het.
In Oktober 2006 is Cooper verloof met aktrise Jennifer Esposito. Hulle is later in Desember getroud. In Mei 2007 het Esposito aansoek gedoen vir 'n egskeiding wat in November afgehandel was.
Twee jaar na die dood van sy pa van longkanker in 2011, het hy met sy ma na Los Angeles verhuis.
Anne Stedman
Anne Stedman (gebore 17 Januarie 1976) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Space Cowboys (2000) en Dr. Dolittle 2 (2001), en in die televisiereeks Chic Mama Drama (2018).
Deelstate van Oostenryk
Die Republiek van Oostenryk bestaan uit agt deelstate, waaronder een stadstaat – die hoofstad Wene.
Fins-Wolgaïese tale
Die Fins-Wolgaïese tale is 'n subgroep van die Fins-Oegriese tale in die Oeraalse taalfamilie wat van Fins-Permies weggebreek het in ongeveer 2000 v.C. Dit bestaan uit die Fins-Samiese en Wolgaïese tale.
Albie van der Bijl
Albie van der Bijl is/was 'n Afrikaanse akteur.
Blackburn Buccaneer
Die Blackburn Buccaneer was 'n vliegdekskipgebaseerde aanvalsvliegtuig wat in die 1950's ontwerp is, in staat om 'n atoombom onder die radardekking te vervoer. Dit was 'n Britse lae-vlak subsoniese aanvalsvliegtuig wat in die Britse Vloot (Royal Navy) en later die Britse Lugmag (Royal Air Force) gedien het, tot sy uitdiensstelling in 1994. Dit is ontwerp en aanvanklik deur Blackburn Aircraft op Brough gebou, maar het later bekend gestaan as die Hawker Siddeley Buccaneer toe Blackburn 'n deel van die Hawker Siddeleygroep geword het.
Die Britse Vloot het oorspronklik die Buccaneer as 'n vlootaanvalsvliegtuig verkry, wat in staat was om vanaf hul vliegdekskepe te opereer. Die bekendstelling van hierdie tipe tuig in 1962 het vooruitgang wat deur die Sowjetvloot gemaak is, uitgebalanseer. Die Buccaneer was in staat tot die lewering van kernwapens asook konvensionele ammunisie vir teenskeepse oorlogvoering, en was tipies aktief in die Noord-Seegebied. Vroeg tydens die eerste produksievliegtuie se gebruik, het 'n reeks rampe plaasgevind weens onvoldoende enjinkrag, dus is die Buccaneer S.2 daarna met die kragtiger Rolls Royce Speyenjins toegerus.
Suid-Afrika
In Oktober 1962 is 16 vliegtuie deur die Suid-Afrikaanse Lugmag bestel, gelewer as die Buccaneer A.50. Dit was 'n S.2 vliegtuig met die toevoeging van 'n Bristol Siddeley BS.605 vuurpylenjin om bykomende stukrag op die "warm en hoë" Afrikavliegvelde te lewer. Die A.50 was ook toegerus met 'n versterkte onderstel, hoëkapasiteitwielremme en handopvoubare vlerke. Hulle was toegerus om die AS-30 geleide lug-tot-oppervlakmissiele te gebruik. In-vlugbrandstofaanvulling is ook gespesifiseer en omrede die lang Suid-Afrikaanse kuslyn, is groter 1 628 liter (358 gelling) tenks aangebring. Sedert die Buccaneer in Suid-Afrika in diens geneem is, het dit geblyk dat die ekstra stukrag van die BS.605 vuurpylenjins onnodig is; die vuurpyle is baie selde gebruik en uiteindelik ook verwyder van alle vliegtuie. Suid-Afrika wou later nóg Buccaneers aankoop, maar die Britse regering het verdere bestellings geblokkeer weens die Verenigde Nasies se sanksieveldtog teen Suid-Afrika.
Vanderkloof
Vanderkloof is 'n klein dorpie wat ontstaan het tydens die bou van die Vanderkloofdam. Dit is geleë op die suidelike oewer van die Oranjerivier, Noord-Kaap, Suid-Afrika. Al die mense betrokke by die bou van die dam het hier gebly. Munisipale status is in 1980 toegeken.
Moshe Sanbar
Moshe Sanbar (Hebreeus: משה זנבר, gebore as Gusztav Sandberg; * 29 Maart 1926; † 1 Oktober 2012 in Israel) was 'n Israelse ekonoom en 'n openbare figuur. Hy was tussen 1971-1976 die president van die Bank van Israel.
Mexicali
Mexicali ([mexiˈkali], Spaans: Ciudad de Mexicali) is die hoofstad en tweede grootste stad van die Meksikaanse deelstaat Baja California ná Tijuana, die elfde grootste stad van Meksiko en is op 14 Maart 1903 deur Agustín Sanginés gestig. Die stad het 'n bevolking van 936 145 en van 1 155 399 in die metropolitaanse gebied Mexicali/Calexiko in 2010 gehad en het 'n oppervlakte van 9 638,45 km².
Moshe Sanbar
Sanbar was in die Tweede Wêreldoorlog gevangen in die Dachau-konsentrasiekamp.
Mexicali
Die naam van die stad bestaan uit Mexiko en Californie soos die susterstad Calexiko in Kalifornië in die Verenigde State van Amerika. Mexicali is geleë digby die Coloradorivier naby die skiereiland Neder-Kalifornië aan die grens tot die Amerikaanse deelstaat Kalifornië net oos van San Diego en Tijuana, asook net suidwes van Phoenix, Arizona. Net suidoos mond die Coloradorivier in die Golf van Kalifornië uit.
Baddeleyiet
Baddeleyiet is 'n mineraal met die formule. Dit is die monokliniese laetemperatuurvorm van sirkonia. Teen 1400K gaan dit oor in 'n tetragonale vorm met die rutiel-struktuur wat 'n 7,5% hoër digtheid het. By 2641K word dit kubies met 'n fluoriet-stuktuur en by 2963K smelt dit.
Kristalstruktuur
Die kristalstruktuur van baddeleyiet is monoklien. Die sirkoniumatome het 'n negevoudige omringing deur suurstofatome. Dit is die argetipe van die strukturbericht-klassifikasie se C43-struktuur. By hoër temperature gaan dit oor in die C4-(rutiel) en C1-(fluoriet)-strukture, wat 'n agtvoudige omringing van die sirkoonatome besit. Kubiese sirkonia kan ook sinteties vervaardig word en word as kuns-diamante gebruik. Dit is harder as die monokliene vorm (8 -8,5 ).
Île de la Possession
Die 150 km² groot Île de la Possession is die grootste van die vyf Crozeteilande. Die eiland se naam verwys na die In-besit-neem plegtigheid wat op 24 Januarie 1772 gehou is toe Julien Crozet aan wal gegaan het en 'n bottel met 'n perkament in die naam van koning Louis XV van Frankryk neergelê het. Die eiland se bergagtige landskap word deur diep gletservalleie deurkruis. Die hoogste punt is die 934 meter hoë Pic du Mascarin. Die valleie en kusgebiede is bedek deur subantarktiese plantegroei. Swart rotte kom op die grootste deel van die eiland voor. Die eiland is onbewoon behalwe vir 'n navorsingstasie, beman deur omtrent 20 mense, aan die oostelike punt. Aan die Ooskus bied die La Baie du Marin beskutting teen die winde uit die weste. Die eerste kamp is in 1961 in die omgewing van La Grande Manchotière opgerig. Die permanente basis is in 1963–1964 op die plato bo Port-Alfred en la Grande Manchotière aan die voet van Mont Branca opgerig, op 'n hoogte van byna 130 meter. Die naam, Base Alfred Faure is in 1969 aan die basis gegee en dit is vernoem na die Alfred Faure (1925–1968), meteoroloog en eerste hoof van die sending van 1961 tot 1962.
Axel Breidahl
Axel Breidahl (30 Januarie 1876 – 4 Oktober 1948) was 'n Deense skrywer, akteur, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Kärleken rår (1913) en Potteplanten (1922).
Anna Faris
Anna Faris (gebore 29 November 1976) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Just Friends (2005), My Super Ex-Girlfriend (2006), Scary Movie 4 (2006), en The House Bunny (2008).
Keibaakhout
Die keibaakhout (Greyia flanaganii) is eerder 'n struik as 'n klein boom wat veral op die heuwels en in klipperige valleie rondom Grahamstad voorkom. Die wetenskaplike naam gedenk Henry George Flanagan (1861–1919), 'n boer en botanis van Komga in the Oos-Kaap.
Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en is op die SANBI-rooilys as 'skaars' (RARE) gelys. Dit kom gewoonlik as indiwidue voor, verspreid in die Oos-Kaap tussen Queenstown en Komga. Daar is minder as 10 subpopulasies bekend, maar dit word nie bedreig nie.
Die onderkant van die blare is met digte hare bedek nes die wollerige baakhout, maar die blaarbasisse is minder gelob.
Michael Parks
Michael Parks is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Kill Bill: Vol. 2 (2004) en Tusk (2014), en in die televisiereeks Then Came Bronson (1969).
Dewetsdorp
Dewetsdorp is 'n dorp in die Vrystaat, Suid-Afrika, en is 71 km suidoos van Bloemfontein en 40 km noordwes van Wepener geleë.
Geskiedenis
links|duimnael|200px|Die [[NG gemeente Dewetsdorp|NG kerk Dewetsdorp.]] Die dorp is genoem na genl. Christiaan de Wet se pa, Jacobus Ignatius de Wet. Dit was voorheen bekend as De Wet. Jacobus de Wet was die veldkornet van die streek en het gevoel 'n dorp moet om veiligheidsredes in die omgewing van die plaas Kareefontein gestig word. In 1876 het die Volksraad die eerste aansoek vir dorpstigting van die hand gewys. Nogtans het De Wet en ander voortgegaan en die plaas Kareefontein in erwe verdeel. Drie jaar later het hy weer eens versoek dat Kareefontein as 'n dorp erken word. In 1880 is Dewetsdorp geproklameer en in 1890 het dit 'n munisipaliteit geword. Die dorp is tydens die Tweede Vryheidsoorlog deur die Britte beset nadat Bloemfontein geval het. Op 19 November 1900 het genl. De Wet die garnisoen onder bevel van W.G. Massey aangeval. Hulle het ná vier dae oorgegee.
Distrik
Die distik is 2 260 km2 groot en is uitstekende bees- en skaapwêreld. Mielies en koring word ook verbou.
Hans-die-Skipper
Hans-die-Skipper is 'n Afrikaanse rolprent wat op 31 Desember 1952 vrygestel is. Dit is gegrond op die roman van D.F. Malherbe wat deur die regisseur Bladon Peake tot 'n draaiboek en rolprent verwerk is.
Genre
Die rolprent is 'n drama.
Storielyn
Hans die skipper speel hom af op 'n klein vissersdorp waar Hans, ou seerot wie se hele lewe om die see draai, saam met sy vrou en seun, Johan, woon. Hans wil hê sy seun moet ook 'n visser word, maar Johan wil nie op die dorp bly nie. Sy seun sprei sy vlerke en pa en seun raak mettertyd van mekaar vervreem. Na jare van swerf, hoor die seun dat sy pa op sterwe lê en haas hom terug om by die sterfbed weer versoen te raak.
D.P.M. Huet
duimnael|regs|200px|Ds. Pierre Huet.
Piet Huet (*7 Desember 1827, Amsterdam – † 9 April 1895, Goes) was ’n Nederlandse predikant wat hom in die negentiende eeu in Suid-Afrika vestig en verskeie digbundels en prosawerke publiseer.
Herkoms en vroeë lewe
Dammes Pierre Marie Huet is op 7 Desember 1827 in Amsterdam in Nederland gebore as die seun van ’n Amsterdamse predikant by die Waalse kerk, Pierre Josué Louis Huet. Hy studeer eers aan die Athenaeum in Amsterdam en vanaf 20 Oktober 1847 in Utrecht. In sy studentetyd in Leiden en in Montauban leef hy losbandig en maak hom aan allerlei uitspattighede skuldig, waarvoor hy een keer tot drie weke in Frankryk in die tronk sit.
Na Suid-Afrika
Hy lê in 1853 sy kandidaatseksamen af. Die Paarlse predikant ds. G.W.A. van der Lingen stuur in 1853 ’n versoek na Holland om ’n redakteur wat onder sy toesig ’n tydskrif vir Suid-Afrika moet redigeer. Hy wou ’n eie Christelike tydskrif onder die titel Elpis uitgee, waarvoor hy ’n bekwame letterkundige in die redaksie wou hê. Huet neem die uitnodiging aan en vertrek in Oktober 1853 na die Kaap, waar hy na sy aankoms in Februarie 1854 in die Paarlse pastorie woon. Om hom voor te berei vir sy taak as redakteur, bestudeer hy die joernalistiek van die Kaapse pers en veral van De Zuid-Afrikaan. Reeds in hierdie tyd publiseer hy sy eerste digbundel, Paarlsche Gedichtjens.
Hy word opnuut bekeer deur sy beskermheer en sy kop staan dan sendingveld toe, eerder as om redakteur te word. Ds. Van der Lingen raai hom aan om by die Sinodale kommissie aansoek te doen om tot die proponentseksamen toegelaat te word. Hierdie kommissie sit eers in 1857 en hy aanvaar intussen ’n beroep tot hulpprediker in die NG gemeente Aliwal-Noord.
Op sy reise deur Aliwal-Noord en die Vrystaat bewerkstellig hy vele bekerings onder die swart mense, sodanig dat hy hierdeur en deur hulle lot aangegryp word. In Oktober 1857 is hy terug in Kaapstad om voor die Sinode sy proefpreek te hou, waarvoor hy as teks kies “Roept Simson, dat hij voor ons spele”. Dieselfde dag word hy na stemming tot leraarskap in die NG Kerk toegelaat en hy stel homself beskikbaar as leraar vir die NG gemeente Lydenburg. Ten einde hom in staat te stel om sy amp op te neem, besluit die sinode om onmiddellik tot sy ordening oor te gaan, wat geskied in ’n seremonie wat op 2 November 1857 in die Groote Kerk in Kaapstad gehou is. By hierdie sinode word daar ook besluit om afsonderlike kerkdienste vir blanke en gekleurde lidmate goed te keur, weens besware uit blanke geledere teen gemeenskaplike dienste.
Vroeg in die volgende jaar onderneem hy ’n reis as afgevaardigde van die Kaapse Sinode na die Oos-Transvaal en reis eers deur Natal. Sy verblyf van twee maande in Pietermaritzburg gee aanleiding tot die verse wat in sy godsdienstige digbundel Uit Natal opgeneem word. Hy beywer hom vir die gelykstelling van blank en swart en dit maak die gemeentes onrustig, sodat hy op Utrecht die gerug verneem dat die mense op Lydenburg hom liefs nie wil ontvang nie. Hy arbei tog vir ’n ruk met seën op Lydenburg. Van Lydenburg gaan hy verder noord na die Zoutpansberg, waar ’n gemeente hom beroep het. Intussen word hy ook na die NG gemeente Ladysmith in Natal beroep en hier word hy op 28 November 1858 bevestig.
Reukwater
Bekostigbaarheid
Waarom is 'n klein flessie goeie reukwater dan so duur?
Die antwoord op hierdie vraag is maklik: omdat die grondstowwe waarvan reukwater gemaak word, so duur is. Meer as honderd verskillende soorte grondstowwe word gebruik om reukwater te maak, en die flessie reukwater wat te koop is, kan maklik vyftig verskillende bestanddele bevat. Blomme, vrugte, mosse, bas, die kliere van diere en chemmikalieë is voorbeelde van grondstowwe wat gebruik word.
D.P.M. Huet
Na Suid-Afrika
Sy voornemens in 1860 om in Holland hulp te soek vir die uitgestrekte gemeentes, staan in noue verband met sy sendingywer. Hy vertrek na Kaapstad, waar die eerste aflewering van die liberale maandblad De Onderzoeker onder redaksie van L. Marquard pas sy verskyning gemaak het. Huet gooi sy gewig agter die ortodoksie en vaardig ’n pamflet uit om te waarsku teen die “valsche bedriegelijke arbeiders, menschen die lasteren hetgeen zij niet weten”. Hy neem dan in 1860 ’n beroep na die NG gemeente Pietermaritzburg aan in plaas daarvan om sy beoogde Europese reis te onderneem. Op Pietermaritzburg trou hy in 1861 met Meinonda Robbé, ’n Hollander van geboorte.
Reukwater
Geskiedenis
Die eerste reukwaters is waarskynlik gebruik in godsdienstige plegtighede. So bv. het die ou Egiptenare geurige olies aan hul gode geoffer. Die ou Romeine was ook in besonder lief vir reukwater, en by feesmale is dikwels swerms duiwe, waarvan die vlerke met reukwater deurweek was, losgelaat om oor die gaste te vlieg. 'n Bui reukwater het dan op hulle uitgesak.
D.P.M. Huet
Betrokkenheid by kerklike onenigheid
Hy raak intens betrokke by die kerklike onenigheid tussen ortodoksie en liberalisme en skryf die Herderlijke Brief van 1863, wat nie minder nie as tien kolomme in De Kerkbode opneem. In allerlei brosjures soos Mededeelingen van den strijd in Frankrijk tusschen Modernen en Orthodoxen en Verderfelijke ketterijen bedektelijk ingevoerd, trek hy te velde teen die liberalisme. Intussen beywer hy hom steeds vir die opheffing van die swart mense. Hy speel ook ’n groot rol om die herdenking van Geloftedag te bevorder, aangesien hy voel dat so ’n gelofte tot God nie ligtelik opgeneem kan word nie en dat God daardeur verheerlik sal word.
Reukwater
Geskiedenis
Na die val van die Romeinse Ryk het die gebruik van reukwater in onbruik verval. Die Kruisvaarders van die Middeleeue het egter van die geurige vloeistof uit die Ooste na Europa teruggebring. Vanaf die laat Middeleeue is al hoe meer reukwater gebruik. so erg het dit op die ou end gegaan dat howelinge dikwels reukwater pleks van seep en water gebruik het om onaangename geure te verdryf. Die luisterryke hof van Lodewyk XIV van Frankryk was bekend as La Court Parfumé, hoewel dit volgens moderne standaarde ongelooflik onhigiënies was.
D.P.M. Huet
Betrokkenheid by kerklike onenigheid
Op die Algemene Kerkvergadering van die Natalse NG Kerke op 20 Oktober 1864 stel hy voor dat 16 Desember voortaan as kerklike dankdag in al die Natalse gemeentes gevier moet word en die voorstel word aangeneem. In 1867 aanvaar hy die uitnodiging om Natal op die Evangeliese Alliantie in Amsterdam te verteenwoordig. Hoewel hy aanvanklik van plan is om terug te keer, bly hy nou vir goed in Nederland en keer nooit weer terug na Suid-Afrika nie. In die tydperk van 1867 tot 1869 is hy reisende predikant van die Confessionele Vereniging. Hy publiseer hier twee pamflette met “mededeelingen” oor Suid-Afrika, wat uit belewenisse, koerantartikels en ander inligting bestaan. In 1868 verskyn Eenvoudige mededeelingen over Zuid-Afrika en in 1869 die opspraakwekkende Het lot der zwarten in Transvaal: mededeelingen omtrent de slavernij en wreedheden in de Zuid-Afrikaansche Republiek. Sy doel met hierdie laaste geskrif is om die straffelose mishandeling van swart mense in die Transvaal aan die kaak te stel. Dit is ook geskryf om druk van buite af uit te oefen, met die hoop dat die Engelse regering daardeur oorreed kon word om ’n einde aan die wetteloosheid te maak deur die oorname van Transvaal.
Terugkeer na Europa
Hy doen weer diens as predikant in Nederland deur vanaf 1870 die gemeente te Veenendaal en vanaf 1871 die gemeente by Dirksland te bedien. Vanaf 1875 is hy betrokke by die Brightonbeweging, wat Christelike herlewing najaag, en is hy leraar by die Gereformeerde Kerk van Nunspeet, maar hy verlaat hierdie gemeente in 1878. Gedurende sy verblyf in Nunspeet skryf hy die brosjure Niet om te twisten, maar uit gewetensdwang, waarin hy die Gereformeerde predestinasieleer aanval. Vanaf 1878 is hy dienend by die gemeente te Goes.
Reeds in sy tyd in Suid-Afrika skryf hy in sy dagboeke en reisverslae hoe volop psigiese mediums onder Afrikaanse mense van die Soutpansberg tot in Pietermaritzburg voorgekom het. Veral Susanna Smit, vrou van die Voortrekkerpredikant Erasmus Smit, beïndruk hom met haar visioene. Vanaf ongeveer 1885 is hy openlik diep betrokke met die sogenaamde Christelike spiritisme, wat hom van die hoofstroomkerke vervreem. Hy veroorsaak onder meer skandale toe hy die geeste van dooies soos Johannes Calvyn, G.W.A. van der Lingen en Tsjaka van die Zoeloes oproep en met hul hulp teologiese artikels skryf. In 1890 breek hy egter met die spiritisme en keer weer terug na die Gereformeerde Kerk. Hy is op 9 April 1895 te Goes oorlede.
Digkuns
Reeds kort na sy aankoms in Suid-Afrika plaas hy enkele gedigte in De Zuid-Afrikaan (meestal vertalings van sy Franse gedigte) en in 1856 publiseer hy ’n bundel Paarlsche Gedichtjens.
Hippotragus
Spesies
Die genus omvat twee lewende en een uitgestorwe spesie:
D.P.M. Huet
Digkuns
Vermaaklik is die selfspot in die gedig Kaalheid, waar hy die draak steek met sy haarverlies reeds op jeugdige ouderdom en dan die gedig afsluit met ’n vermaning oor menslike ydelheid. Die romantiese ballades In ‘t asyl Steenbeek” en “Buiten ‘t asyl het as onderwerp die gevalle vroue wat slagoffers van verleiding is en dan verstoot word.
Sy verblyf van twee maande in 1858 in Pietermaritzburg is die aanleiding tot die eerste verse van die uitsluitend godsdienstige bundel ''Uit Natal. Stichtelijke Gedichtjes'' wat later daardie jaar verskyn.
Sy Afrikaansche gedichten (waar die titel verwys na gedigte wat in Suid-Afrika sy ontstaan gehad het) is so gewild dat dit tot 1930 agt drukke beleef.
Hy sluit sy bekende verslag oor Het lot der zwarten in Transvaal af met die gedig Klachte van het kafferkind in Overvaal, waarin ’n mishandelde swart kind van nege jaar oud die spreker is en sy lot bekla deur sy armoedige en onmenslike omstandighede te beskryf en dit te vergelyk met die gemak waarin die wit kinders leef.
Van sy gedigte word opgeneem in Gerrit Komrij se bloemlesing Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte.
Nie-fiksie prosawerke
Hy skryf verskeie nie-fiksie prosawerke, wat wissel van teologie tot reisbeskrywings en waarnemings oor die behandeling van swart mense. Feitlik al sy werke is ’n vermenging van hierdie deurlopende temas, met sy teologiese werke (en reisbeskrywings) wat primêr draai om die lotgevalle en lewenstoestande van die swart volkere.
Terwyl hy ’n hulpprediker in Aliwal-Noord is, skryf hy vir sy Paarlse vriende Eenige reisindrukken en losse opmerkingen uit het zakboek van P. Huet (wat in Elpis gepubliseer word), waarin hy tonele van groot bekerings onder die Basoetoes beskryf en in teenstelling daarmee negatief staan teenoor die boere.
Sy Reisjournaal: Verhaal van een uitstapje uit Aliwal naar de Fransche zendelingstatien in het Basutooland verskyn in 1857 in Elpis en word in 1987 deur Karel Schoeman geredigeer en deur die Suid-Afrikaanse Biblioteek uitgegee.
Hy skryf ook die stuk Het eeuwig lot der heidenen, wat teen die einde van 1858 in De Kerkbode verskyn.
Ééne kudde en één herder: Verhandeling over de toebrenging van heidenen tot de Christelijke kerkgemeenschap, verskyn in 1860. Hierin betoog hy vir die gelykstelling van almal, ongeag kleur.
Hy raak intens betrokke by die kerklike onenigheid tussen ortodoksie en liberalisme en skryf die Herderlijke Brief van 1863, wat nie minder nie as tien kolomme in De Kerkbode opneem. In allerlei brosjures soos Mededeelingen van den strijd in Frankrijk tusschen Modernen en Orthodoxen en Verderfelijke ketterijen bedektelijk ingevoerd, trek hy te velde teen die liberalisme. In sy ''Afskeidsbrief aan de gemeenten der Ned. Gereformeerde Kerk van Natal'' bring hy hulde aan die mense en die land wat ’n onuitwisbare indruk op hom gelaat het.