cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paavo Berglund
Vroeë lewe
Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het Berglund by 'n ysterfabriek in Billnäs gewerk. Die kinders was gedurende die mees geweldadige stadiums van die oorlog uit die stad (Helsinki) geneem. Berglund se professionele loopbaan as violis het in 1946 begin toe hy die grootste deel van die somer in die offisiersmenasie (Upseerikasino) in Helsinki gespeel het. Hy het reeds in 1945 in dansorkeste gespeel. Sy formele studies het in Helsinki by die Sibelius Akademie plaasgevind, en in Wene en Salzburg. Hy het vanaf 1949 tot 1958 as violis in die Finse Radio-simfonieorkes gespeel. Hy was uniek tussen die instrumentaliste in dat hy, wat die sitplektoedeling betref, geakkomodeer moes word omrede hy die viool linkshandig gespeel het.
Simfoniemusiek
Tydens 'n radioönderhoud van die Finse Uitsaaimaatskappy wat in 2002 gemaak is, verduidelik Berglund hoe hy na die Weense Filharmoniese Orkes op hul toer in Helsinki saam met Wilhelm Furtwängler geluister het, en baie beïndruk was. Kort daarna het hy na Wene vertrek om te gaan studeer. Hy het baie vriende in beide die Weense Filharmoniese Orkes en die Weense Radio-simfonieorkes gemaak, en kon derhalwe hul repetisies en opnamesessies bywoon. Een besondere opnamesessie wat hy onthou was een aand toe Furtwängler Schumann se Manfred Ouverture en Smetana se Die Moldau (Vltava) by die Musikverein in Wene opgeneem het. 'n Ander dirigent waarmee hy besonder beïndruk was, was Hans Knappertsbusch.
Kenning
Struktuur
In teenstelling met 'n eenledige heiti, wat met 'n metafoor vergelyk kan word, is die meerledige kenning 'n beeldomskrywing van 'n eenvoudige begrip. 'n Eenvoudige voorbeeld is waar 'n genitiewe frase (báru fákr, "perd van die golwe") of 'n samestelling (gjálfr-marr, "seeros") gebruik word. Albei kenninge beteken "skip".
Paavo Berglund
Simfoniemusiek
Berglund se dirigeerloopbaan het in 1949 begin toe hy sy eie kamerorkes gestig het. In 1953 was Berglund die medestigter van die Helsinki Kamerorkes (deels geïnspireer deur die Boyd Neel Orkes).
Kenning
Struktuur
Kenninge kan uiters ingewikkeld raak en kan soms lang stringe aaneengeskakelde terme tot gevolg hê. In die skaldepoësie is ingewikkelde kenninge gebruik waarin een van die woorde van die kenning self uit verdere kenninge bestaan. Die samestelling "slagtingsdouwurmdans" beteken byvoorbeeld "geveg". "Slagtingsdou" beteken "bloed", "bloedwurm" is "swaard" en "swaarddans" is "geveg".
Paavo Berglund
Simfoniemusiek
In 1955 was Berglund as assosiaatdirigent van die Finse Radio-simfonieorkes aangestel. Hy het van 1962 tot 1971 as hoofdirigent van die Finse Radio-simfonieorkes gedien. Berglund het in 1975 musikale direkteur van die Helsinki Filharmoniese Orkes geword en die pos vir vier seisoene gehou. Hy was vanaf 1959 tot 1961 'n dirigent van die gemengde stemkoor van die Studente-unie van die Universiteit van Helsinki, te wete Die Akademiese Koorgenootskap (Akateeminen Laulu). Berglund het as gevolg van sy genadelose repetisies en toewyding aan musikale perfeksie berug geword as 'n uiters streng orkestrale leermeester. As dirigent het Berglund dikwels in die musiek van Jean Sibelius en ander komponiste verder as die gedrukte partituur gegaan, ten einde verbeterings aan te bring aan wat hy beskou het as swakhede, veral wat orkestrasie, kleur en balans betref.
Die meeste orkeste wat Berglund gedirigeer het, het gunstig gereageer op sy "geen-nonsens" benadering. Hy het op onvermoeide wyse studeer, voorberei en repetisies gehou. Hy het byna altyd sy eie materiale wat hy self gekorrigeer het na die orkes gebring, en sou dan hoogs gedetailleerde instruksies op die partituur van elke indiwiduele musikant, aanbring.
Berglund het nie altyd met die komponiste wie se musiek hy gelei het, saamgestem nie; hy het gemaklik gevoel daarmee om enige nuanse wat hy as belangrik beskou het, maar wat die komponis nie op klem gelê het nie, uit te brei. Hy het in detail geglo: "Ek dink ons het genoeg gehad van twyfelagtige opnames", het Berglund in 1999 opgemerk tydens 'n onderhoud met die Finse Musikale Kwartaalblad.
Patrick Cranshaw
Patrick Cranshaw (17 Junie 1919 – 28 Desember 2005) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Hudsucker Proxy (1994), Nothing to Lose (1997), Old School (2003), en Herbie Fully Loaded (2005).
Paavo Berglund
Oorsese dirigent
Berglund het in 1979 uit beide die Helsinki en Bournemouth orkeste bedank. Daar was veral in sy vaderland, Finland, opgemerk dat hy afstand begin doen het van sy "totalitêre" handelswyse. Hy is in 1996 as volg aangehaal, "Die opkoms in die standaard van Finse orkeste was nogal ongelooflik...jong musikante speel vandag soveel beter as wat hul voorgangers gespeel het."
Berglund het as gasdirigent opgetree in al die vername Noord-Amerikaanse en Europese orkeste soos die Berliner Philharmoniker, die Londen Simfonieorkes, die Dresden Staatskapelle, die Sint Petersburg en Moskou Filharmoniese Orkes te, die Leipzig Gewandhaus en die Israel Filharmoniese Orkes.
Boesmanrotskuns
Boesmanrotskuns (ook Boesmantekeninge of Boesmanskilderye) is 'n tipe rotskuns. Dit is tekeninge wat die Boesmans op rotse in Suid-Afrika, Namibië en Botswana aangebring het. Die kunswerke is gewoonlik uitbeeldings van diere of jagtonele. Die tekeninge is vol beweging en word op plekke waar rituele plaasgevind het gevind. Die figure is gestileerd en verteenwoordig lewende vorms.
Die Boesmanrotskuns in die Drakensberg Nasionale Park in Suid-Afrika is ongeveer 3 000 jaar oud. Die rotskuns is deur Boesmans wat ongeveer 8 000 jaar gelede in die gebied gevestig het geskilder. Dit beeld meestal diere en mense uit.
Die rotskuns in die Apollo 11-grot in Namibië dateer terug tot 23 000–25 000 v.C.
Paavo Berglund
Oorsese dirigent
Berglund was 'n lid van die Russiese Nasionale SImfonieorkes se dirigent-kollege.
Berglund het in 1978 sy New York buiging met die Amerikaanse Simfonieorkes by Carnegie Hall tydens 'n konsert bestaande uit werke van Sjostakowitsj en Sibelius gemaak. sedert die 1990s was hy 'n gereelde gasdirigent met die New York Filharmoniese Orkes en die Cleveland Simfonieorkes.
Berglund het oor die honderd opnames gemaak. Tydens 'n onderhoud in 2009 vir die koerant Helsingin Sanomat het hy, toe hy gevra is oor sy opnames, geantwoord dat die Smetana opname met die Dresden Staatskapelle waarskynlik die beste is, aangesien die Staatskapelle Dresden van die beste orkeste was met wie hy opnames gemaak het.
GCIRS 13E
GCIRS 13E is eers geïdentifiseer as GCIRS 13, maar is later in twee komponente verdeel: GCIRS 13E en W. GCIRS 13E is aanvanklik as een onderwerp beskou, moontlik 'n dubbelvoorwerp. Dit is selfs as 'n Wolf-Rayetster met die naam WR 101f geklassifiseer vanweë sy sterk emissielynspektrum. Daarna is dit in sewe Wolf-Rayet- en Klas O-sterre verdeel.
Op infrarooibeelde met 'n hoë resolusie en in spektroskopie kan 19 voorwerpe nou in GCIRS 13E geïdentifiseer word, waarvan 15 digte gasstreke is. Die oorblywende vier voorwerpe is sterre: WN8 en WC9, Wolf-Rayetsterre; 'n OB-superreus; en 'n K3-reus.
Paavo Berglund
Oorsese dirigent
Paavo Berglund het tydens 'n radioönderhoud vir die dirigent Atso Almila, wat gemaak is ter geleentheid van die 75ste herdenking in 2002 van die Finse Radio-simfonieorkes, gesê dat hy van al die hedendaagse Finse komponiste die naaste verhouding en vriendskap gehad het met Joonas Kokkonen (1921–1996). Die samewerking tussen hulle was sterk, en Berglund het sy musiek soveel as moontlik bevorder en hom ook gedurende die moeilike tye in sy lewe bygestaan. Hy het baie Van Kokkonen se gekomponeerde werke aangevra.
GCIRS 13E
Die beweging van die lede van GCIRS 13E dui blykbaar daarop dat dit 'n veel groter massa het as waarvoor rekenskap gegee kan word deur die sigbare voorwerpe. Daar is al voorgestel dat daar 'n middelgroot swartkolk met 'n massa van sowat 1 300 sonmassas in die middel is. Daar is 'n paar probleme met dié teorie, maar die ware aard van die swerm is steeds onbekend.
Paavo Berglund
Oorsese dirigent
Berglund was ook die eerste dirigent in die vroeë jare, langsaan figure soos Jukka-Pekka Saraste, van die Finse Kamerorkes wat in 1990 gestig is. Die orkes dien nie as primêre werk vir enigeen nie, maar eerder as instrument om die topmusikante te beweeg om gesamentlike werk aan te pak in 'n uitsonderlike ensemble waar kuns en kwaliteit voorrang bo roetine geniet.
GCIRS 13E
GCIRS 13E is 'n klein swerm wat deur 'n paar swaar sterre oorheers word. Swaar sterre kan vermoedelik nie so naby 'n supermassiewe swartkolk vorm nie, en omdat swaar sterre 'n kort leeftyd het, word geglo GCIRS 13E het dalk nader aan die sentrale swartkolk migreer oor die afgelope sowat 10 miljoen jaar, moontlik vanaf sowat 60 ligjare weg. Die sterre is moontlik die oorblyfsels van 'n bolswerm waar 'n middelgroot swartkolk kon ontwikkel het deur weghol-sterbotsings. GCIRS 13E kan ook 'n donker sterreswerm wees wat in die binneste sterrestelsel kan vorm as die verdampingstempo van sterre van die swerm vanweë 'n sterk getyveld vinniger is as die uitputting van die swartkolkinhoud deur uitwerpings.
Paavo Berglund
Oorsese dirigent
Die orkes bestaan uit konsertmeesters en hoofde van die leidende Finse orkeste soos die Finse Radio-simfonieorkes, die Helsinki Filharmoniese Orkes, Die Orkes van die Finse Nasionale Opera, die Tapiola Sinfonietta, Avanti! en Lahti Simfonieorkes. Berglund het ook die Sibelius Akademie Simfonieorkes tydens 'n paar geleenthede gedirigeer.
Radiospongilla cantonensis
Radiospongilla cantonensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Radiospongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Gee.
Hatsjepsoet
Hatsjepsoet of Hatjepsoet ("Voorste van Adellike Dames"; 1508–1458 v.C.) was die vyfde farao van die 18de Dinastie van Antieke Egipte. Sy het in 1478 v.C. aan die bewind gekom en saam met haar stiefseun, Toetmoses III, regeer. Sy was die hoofvrou van Toetmoses II. Sy word deur Egiptoloë beskou as een van die suksesvolste farao's en sy het langer regeer as enige vrou van ’n inheemse Egiptiese dinastie. Volgens die Egiptoloog James Henry Breasted is sy ook "die eerste groot vrou in die geskiedenis waarvan ons weet".
Hatsjepsoet was die dogter van Toetmoses I en sy hoofvrou, Ahmes. Haar man, Toetmoses II, was die seun van Toetmoses I en ’n sekondêre vrou, Moetneferet. Toetmoses III was die seun van Toetmoses II en ’n sekondêre vrou, Iset.
Bewind
In vroeë rekords word Hatsjepsoet genoem as medeheerser van 1479 tot 1458 v.C., wat ooreenstem met jaar 1 tot jaar 21 van die bewind van Toetmoses III. Vandag glo Egiptoloë Hatsjepsoet het die amp van farao aangeneem en die lengte van haar bewind word gewoonlik as 22 jaar aangegee (21 jaar en 9 maande volgens die antieke historikus Manetho, wat toegang tot baie antieke dokumente gehad het wat nou verlore is).
Hatsjepsoet het die handelsbande hervestig wat beëindig is met die besetting van Egipte deur die Hyksos tydens die Tweede Oorgangstydperk. Sy het ook toesig gehou oor die voorbereidings en befondsing van ’n sending na die Land van Poent. Die vyf skepe op die sending het teruggekeer met 31 mirrebome; dit is die eerste poging op skrif om uitheemse bome te plant.
Hatsjepsoet was een van die aktiefste bouers van Antieke Egipte en het honderde bouprojekte in Bo- en Benede-Egipte aangepak. Latere farao's het probeer om aanspraak te maak op die eer vir van haar projekte. Soveel standbeelde is in haar tyd gebou dat feitlik elke groot museum in die wêreld ’n beeld van haar het.
Sy het nes ander farao's monumente laat bou by die Tempel van Karnak. Sy het twee obeliske, wat toe die hoogste ter wêreld was, by die ingang tot die tempel laat oprig. Die een staan vandag nog en is die hoogste antieke obelisk ter wêreld wat behoue gebly het.
Haar meesterstuk was haar dodetempel. Sy het dit by Deir el-Bahri laat bou, op ’n terrein op die westeroewer van die Nylrivier by die ingang van wat nou bekend is as die Vallei van die Konings. Haar geboue was die eerstes wat daar gebou is.
Kuberkraker
Algemene definisie
Die gebruik van die woord kuberkraker of in Engels "hacker", weerspieël twee verskillende definisiesː
Hatsjepsoet
Bewind
Die dodetempel met sy suile in perfekte harmonie het die fokuspunt van die geboue gevorm; dit is gebou minstens duisend jaar voor die Parthenon. Dit staan bo verskeie terrasse wat eens welige tuine gehuisves het. Dit is gebou in ’n groot krans wat daaragter uittroon. Dié en ander geboue van Hatsjepsoet word beskou as groot vorderings op die gebied van argitektuur.
Kuberkraker
Algemene definisie
Die gebruik van die woord kuberkraker het so oorheersend geword dat die algemene publiek grotendeels nie bewus is van die verskillende betekenisse daarvan nie. Hoewel die selfbenaming van stokperdjies as kuberkrakers meestal deur rekenaarveiligheidskuberkrakers erken en aanvaar word, beskou mense van die programmeringsubkultuur die gebruik van die rekenaarindringing verkeerd, en beklemtoon hulle die verskil tussen die twee deur sekuriteitsbrekers 'krakers' te noem (analoog aan 'n kluiskrakers).
Hatsjepsoet
Dood
Hatsjepsoet is in haar 22ste bewindsjaar oorlede. Die datum wat op ’n enkele stele aangegee word, stem ooreen met 16 Januarie 1458 v.C.
Die oorsaak van haar dood is nie in enige geskrifte gevind nie. As die onlangse identifikasie van haar mummie reg is, het sy egter aan diabetes gely en is sy aan beenkanker dood wat deur haar liggaam versprei het. Sy is begrawe in wat waarskynlik die eerste grafkelder in die Vallei van die Konings was.
Kuberkraker
Algemene definisie
Namate die sekuriteitsverwante gebruik wyer versprei het, het die oorspronklike betekenis minder bekend geword. In die populêre gebruik en in die media is "rekenaarindringers" of "rekenaarmisdadigers" die eksklusiewe betekenis van die woord vandag. 'n Internet kuberkraker het byvoorbeeld in Maart deur die staat se veiligheidstelsels gebreek. In die rekenaargeesdriftige gemeenskap (kuberkraker kultuur) is die primêre betekenis 'n komplimentêre beskrywing van 'n besonderse programmeerder of tegniese kundige. (Byvoorbeeld, Linus Torvalds, die skepper van Linux, word deur sommige as 'n kuberkraker beskou.) 'n Groot deel van die tegniese gemeenskap dring daarop aan dat laasgenoemde die "korrekte" gebruik van die woord is.
Voorstelling in die hoofstroommedia
Die huidige gebruik van die term in die hoofstroommedia kan moontlik teruggevoer word na die vroeë 1980's. Toe die term in 1983 deur die hoofstroommedia aan die breër samelewing bekendgestel is, het selfs diegene in die rekenaargemeenskap na rekenaarindringing verwys as hacking (kraking), hoewel dit nie die eksklusiewe definisie van die woord was nie. In reaksie op die toenemende mediagebruik van die term uitsluitlik met die kriminele konnotasie, het die rekenaargemeenskap hul terminologie begin onderskei. Alternatiewe terme soos cracker (kraker) is geskep om die onderskeid tussen kuberkrakers binne die wettige programmeergemeenskap en diegene wat rekenaarinbrake uitvoer, te behou. Verdere terme soos 'swart hoed', 'wit hoed' en 'grys hoed' het ontwikkel toe wette teen die inbraak van rekenaars in werking getree het om kriminele aktiwiteite te onderskei van die wettige aktiwiteite.
Voorstelling in netwerknuus
Netwerknuusgebruik van die term het egter deurgaans meestal betrekking gehad op kriminele aktiwiteite, ondanks die poging van die tegniese gemeenskap om die oorspronklike betekenis te bewaar en te onderskei, en daarom hou die hoofstroommedia en die breë publiek vandag rekenaarmisdadigers met alle vlakke van tegniese gesofistikeerdheid voor as kuberkrakers (hackers) en gebruik nie die woord in 'n nie-kriminele konnotasie nie. Lede van die media lyk soms nie bewus van die onderskeid nie, en groepeer wettige hackers soos Linus Torvalds en Steve Wozniak saam met kriminele kuberkrakers.
Ottola Nesmith
Ottola Nesmith (12 Desember 1889 – 7 Februarie 1972) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Becky Sharp (1935) en Television Spy (1939), en in die televisiereekse Four Star Playhouse (1952) en The Wild Wild West (1965).
Bulbine caput-medusae
Bulbine caput-medusae is 'n plant en geofiet wat deel van die Asphodelaceae familie is. Die spesie is endemies aan Namibië.
Radiospongilla cerebellata
Radiospongilla cerebellata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Radiospongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1863 deur Bowerbank.
Katalase
Katalase is 'n ensiem wat in byna alle lewende organismes wat aan suurstof blootgestel is, soos bakterieë, plante en diere gevind word. Dit kataliseer die opbreek van waterstofperoksied in water en suurstof. Dit het 'n baie belangrike funksie om die sel teen oksidatiewe skade deur reaktiewe suurstof spesies (ROS) te beskerm. Katalase het een van die hoogste omsetgetalle van enige ensiem; een katalase molekule kan miljoene waterstofperoksied molekules per sekonde in water en suurstof omsit.
Katalase is 'n tetrameriese proteïen: dit bestaan uit vier polypeptiedkettings, wat elkeen meer as 500 aminosure lank is. Dit bevat vier ysterbevattende heemgroepe wat die ensiem toelaat om met die waterstofperoksied te reageer. Die optimale pH vir menslike katalase is ongeveer 7, maar dit het 'n redelik breë maksimum: die tempo van die reaksie verander nie wesentlik tussen pH 6.8 en 7.5 nie. Die optimale pH ander katalases wissel tussen 4 en 11, afhangende van die organisme. Die optimale temperatuur verskil ook tussen spesies.
Struktuur
Menslike katalase vorm 'n tetrameer bestaande uit vier subeenhede, waarvan elkeen konseptueel verdeel kan word in vier domeine. Die uitgebreide kern van elke subeenheid bestaan uit 'n antiparallelle b-vat (b1-8) met agt stringe, aan die een kant verbind met b-vat lusse aan die een kant, en a9 lusse aan die ander kant. 'n Heliese domein aan die een punt van die b-vat bestaan uit vier C-terminale helikse (a16, a17, a18, en a19) en vier helikse wat bestaan uit residue tussen b4 en b5 (a4, a5, a6 en a7). Alternatiewe splitsing kan tot verskillende proteïenvariante lei.
Geskiedenis
Katalase is nie waargeneem nie totdat Louis Jacques Thénard in 1818 H2O2 (waterstof peroksied) ontdek het, en voorgestel het dat die afbreek van waterstof peroksied deur 'n onbekende stof veroorsaak word. In 1900 het Oscar Loew die naam "katalase" vir die ensiem gegee, en gevind dat dit in baie plante en diere voorkom. In 1937 is katalase deur James B. Sumner en Alexander Dounce uit beeslewer gekristalliseer, en die molekulêre gewig is in 1938 bepaal.
Aksie
Katalase kataliseer die volgende reaksie: Die teenwoordigheid van katalase in 'n weefsel of mikrobiese monster kan aangetoon word deur waterstof peroksied by te voeg. Die produksie van suurstof kan kan waargeneem word deur die vorming van borrels. Hierdie maklike toets, wat met die blote oog gesien kan word, is moontlik as gevolg van katalase se hoë spesifieke aktiwiteit, wat tot 'n waarneembaar reaksie, asook die feit dat een van die produkte 'n gas is.
Molekulêre meganisme
Alhoewel die volledige meganisme van katalase nie tans bekend is nie, blyk die reaksie in twee stappe plaas te vind:
Hier verteenwoordig Fe-E die yster sentrum van die ensiem se heemgroep. Fe(IV)-E(.+) is 'n mesomeriese vorm van Fe(V)-E, wat beteken dat die yster nie heeltemal geoksideer is na die +V toestand nie, maar 'n mate van elektrondigtheid vanaf die heemligand ontvang, wat 'n stabiliserende invloed het. Die heem word dan as 'n radikaalkatioon aangetoon (.+).
Sodra waterstofperoksied by die aktiewe setel ingaan, is daar 'n wisselwerking met die aminosure Asn148 (asparagien op posisie 148) en histidien His75, wat veroorsaak dat 'n proton (waterstofioon) tussen die suurstofatome oorgedra word. Die vrye suurstofatoom koördineer met die heem, wat die nuutgeskape watermolekuul en Fe(IV)=O vrystel. Die Fe(IV)=O reageer dan met 'n tweede waterstofperoksiedmolekuul om Fe(III)-E te regenereer, en produseer water en suurstof. Die reaktiwiteit van die yster-sentrum kan verbeter word deur die teenwoordigheid van die fenolaatligand van Tyr358 in die vyfde koordinasie-posisie, wat die oksidasie van die Fe(III) na Fe(IV) kan aanhelp. Die doeltreffendheid van die reaksie kan ook verbeter word deur die interaksie van His75 en Asn148 met tussenprodukte van die reaksie. In die algemeen kan die tempo van die reaksie deur die Michaelis-Menten vergelyking gemodelleer word.
Katalase kan ook die oksidasie deur waterstofperoksied kataliseer van verskeie metaboliete en gifstowwe, insluitend formaldehied, mieresuur, fenole, asetaldehied en alkohole. Dit geskied volgens die reaksie: Die presiese meganisme van hierdie reaksie is nog nie bekend nie.
Enige swaarmetaalioon, soos byvoorbeeld die koper katione in koper(II) sulfaat, kan as 'n nie-kompeterende inhibitor van katalase optree. Sianied, daarteenoor, is 'n kompeterende inhibitor van katalase by hoë waterstofperoksiedkonsentrasies. Arsenaat tree egter as 'n aktiveerder op. Die drie-dimensionele proteïenstruktuur van die geperoksideerde katalase tussenprodukte is bepaal en kan by die Protein Data Bank afgelaai word.
Sellulêre rol
Waterstofperoksied is 'n skadelike byproduk van vele normale metaboliese prosesse; om skade aan die selle en weefsels te verhoed, moet dit vinnig in ander, minder gevaarlike stowwe omskep word. Katalase word dus dikwels in selle gebruik om waterperoksied vinnig om te sit in minder-reaktiewe suurstofgas en water.
Muise wat geneties gemanipuleer is om geen katalase te produseer nie, is aanvanklik fenotipies normaal, maar het later 'n verhoogde waarskynlikheid vir vetsug, vetterige lewer en tipe 2 diabetes. Sommige mense het baie lae vlakke van katalase, maar toon min negatiewe gevolge daarvan.
Katalase is gewoonlik geleë in die peroksisoom, 'n sellulêre organel. Peroksisome in plantselle is betrokke by fotorespirasie (die gebruik van suurstof en die produksie van koolstofdioksied) en simbiotiese stikstofbinding (die afbreek van diatomiese stikstof (N2) om reaktiewe stikstofatome te lewer). Waterstofperoksied word gebruik as 'n sterk antimikrobiese agent wanneer selle met 'n patogeen besmet is. Katalase-positiewe patogene, soos Mycobacterium tuberculosis, Legionella pneumophila, en Campylobacter jejuni, produseer katalase om die peroksiedradikale te deaktiveer, wat hulle toelaat om ongedeerd binne die gasheer te oorleef.
Soos alkohol-dehidrogenase, sit catalase etanol om na asetaldehied, maar dit is onwaarskynlik dat hierdie reaksie fisiologies beduidend is.
Voorkoms onder organismes
Die oorgrote meerderheid van bekende organismes gebruik katalase in elke orgaan, en by soogdiere is daar 'n besonder hoë konsentrasie in die lewer. Een unieke toepassing van katalase vind plaas in die bombardeerkewer. Hierdie kewer het twee vloeistowwe wat apart gestoor word in twee verskillende kliere. Die groter van die twee, die reservoir, bevat hidrokinone en waterstofperoksied, terwyl die kleiner kamer, die reaksiekamer, katalases en peroxidases bevat. Die kewer meng die inhoud van die twee kompartemente, wat veroorsaak dat suurstof uit die waterstofperoksied geskep word. Die suurstof oksideer die hikrokinone en dien ook as die dryfmiddel. Die oksidasiereaksie is baie eksotermies (ΔH = -202.8 kJ/mol) wat die mengsel vinnig tot sy kookpunt verhit, en as 'n toksiese spuit uitgeforseer word.
Kliniese betekenis en toepassing
Katalase word in die voedselbedryf gebruik om waterstofperoksied van melk te verwyder aan die begin van die kaasproduksie proses. 'n Ander gebruik is in voedselverpakking, waar dit help om voedseloksidasie te vertraag. Katalase word ook in die tekstielbedryf gebruik vir die volledige verwydering van waterstofperoksied van materiaal.
'n Kleiner gebruik is in kontaklenshigiëne – sekere lensreinigers bevat waterstofperoksied om die lens te ontsmet; 'n katalaseoplossing word dan gebruik enige oorblywende waterstofperoksied af te breek voordat die lens gebruik word.
Igor Oistrakh
Igor Davidovich Oistrakh (Oekraïens: Ігор Давидович Ойстрах; Russies: И́горь Дави́дович О́йстрах; gebore op 27 April 1931) is 'n Russiese violis.
Katalase
Katalase toets vir bakterië
Die katalasetoets is een van die drie belangrikste toetse wat gebruik word deur mikrobioloë om bakterië te identifiseer. As die bakterieë katalase besit (m.a.w. hulle is katalase-positief), word borrels van suurstof vrygestel wanneer'n klein hoeveelheid van die bakteriële isolaat by 'n waterstofperoksiedoplossing gevoeg word. Die katalasetoets begin deur 'n druppel van waterstofperoksied op 'n mikroskoopskyfie te plaas. Die punt van 'n proefstafie word op die kolonie gedruk, en dan in die waterstofperoksieddruppel gesmeer. Terwyl die katalase toets alleen nie 'n spesifieke organisme kan identifiseer nie, kan dit help met identifikasie wanneer dit gekombineer word met ander toetse soos byvoorbeeld weerstand teen antibiotika. Die teenwoordigheid van katalase in bakteriële selle is ook afhanklik van beide die groeitoestand en die groeimedium.
Igor Oistrakh
Lewe en loopbaan
Oistrakh was in Odessa, Oekraïne (toe deel van die Sowjetunie) gebore en is die seun van Tamara Rotareva en die violis David Oistrakh. Hy het die Sentrale Musiekskool in Moskou bygewoon en sy konsertbuiging in 1948 gemaak. Van 1949 tot 1955 het hy by die Moskou Staat Tsjaikofski Konservatoria gestudeer en in 1949 die Internasionale Vioolkompetisie in Boedapest gewen asook die Henryk Wieniawski Vioolkompetisie in Poznań in 1952. Hy het daarna in 1958 by die fakulteit van die Konservatoria aangesluit en in 1965 'n lektor daar geword. Oistrakh hou sedert 1996 die pos van Professor van die Koninklike Konservatoria van Brussel.
Katalase
Katalase toets vir bakterië
Kapillêre buise kan ook gebruik word. 'n Klein monster van die bakterieë word op die punt van die kapillêre buis aangebring, sonder om die buis dig te sluit, om vals negatiewe resultate te vermy. Die teenoorgestelde punt word dan in waterstof peroksied gedoop, wat deur kapillêre aksie in die buis opgetrek word, en onderstebo gedraai, sodat die punt met die bakterië afwaarts gerig is. Die hand wat die buis vashou word dan op die bank getik, die waterstofperoksied afbeweeg totdat dit raak aan die bakterieë. As borrels dan vorm, dui dit op 'n positiewe katalase resultaat. Hierdie toets kan katalase-positiewe bakterieë by konsentrasies vanaf 105 selle/mL opspoor, en is maklik om uit te voer.
Igor Oistrakh
Lewe en loopbaan
Oistrakh het gereeld internasionaal as beide solis, in gesamentlike uitvoerings met sy vader, of met sy vader as dirigent, opgetree. Hy is bekend om sy nugtere en modernistiese interpretasies.
Katalase
Bakteriële virulensie
Neutrofiele en ander fagosiete gebruik waterstofperoksied om bakterieë dood te maak. Die ensiem NADPH oksidase genereer superoksied binne die fagosoom, wat via waterstofperoksied omgeskakel word in ander oksiderende stowwe soos hipochlorigsuur wat patogene in die fagosoom doodmaak. In individue met chroniese granulomateuse siektes (CGD) is daar 'n defek in die produksie van waterstofperoksied weens mutasies in fagositiese oxidase-ensieme soos mieloperoksidase. Normale sellulêre metabolisme stel steeds 'n klein hoeveelheid peroksied vry, en hierdie peroksied kan gebruik word om hipochlorigsuur te produseer om die bakteriële infeksie uit te wis. As individue met CGD met katalase-positiewe bakterieë geïnfekteer word, kan die bakteriële katalase die klein hoeveelhede peroksied vernietig voordat dit gebruik kan word om ander oksiderende stowwe te produseer. In hierdie individue oorleef die patogeen en word 'n chroniese infeksie. Die infeksiesetel is gewoonlik omring deur makrofage om die infeksie te isoleer. Hierdie wand van makrofage wat 'n patogeen omring word 'n granuloom genoem. Baie bakterieë is katalase positiewe, maar sommige produseer meer katalase as ander. Die belangrikste katalase-positiewe bakterieë in hierdie kondisie is nocardia, pseudomonas, listeria, aspergillus, candida, E. coli, staphylococcus, serratia, B. cepacia en H. pylori.
Igor Oistrakh
Lewe en loopbaan
Die asteroïde 42516 Oistrach is ter ere van hom en sy vader vernoem.
Katalase
Grys hare
Lae katalasevlakke kan 'n rol speel in die grysword proses van menslike hare. Waterstofperoksied word natuurlik deur die liggaam geproduseer en deur katalase afgebreek. As katalasevlakke daal, kan die waterstofperoksied nie volledig afgebreek word nie. Die waterstofperoksied belemmer die produksie van melanien, die pigment wat die kleur aan hare verleen.
Rumatiek
Die term "Rumatiese siektes" word gebruik om na bindweefselafwykings te verwys. Die tak van medisyne wat gewy is aan die diagnose en behandeling van rumatiek, word rumatologie genoem.
Bybelse gids - Eksodus tot Deuteronomium
Eksodus
Die boek Eksodus is die geskiedenis van Israel se geboorte as 'n nasie. Die verhaal word oorheers deur Moses. Dit is hy wat sy volk uit Egipte lei. Deur hom is die wet van God geopenbaar. Die boek word in 2 dele verdeel, nl.
Rumatiek
Tipes
Belangrike rumatiese kwale kan in tien hoofkategorieë verdeel word:
Bybelse gids - Eksodus tot Deuteronomium
Levitikus
Levitikus is in wese 'n wetboek. Dit gaan hoofsaaklik oor Offers en die feeste.
Deuteronomium
Dit is die verslag van Moses se afskeidsredes aan Israel, op die vooraand van die intog in Kanaän, ongeveer 1260vC.
Numeri
Numeri dek 38 jaar in die geskiedenis van Israel: die tydperk van die omswerwing in die Sinai-woestyn. Dit begin 2 jaar na die vlug uit Egipte, en eindig op die vooraand van die intog in Kanaän. Die titel kom van die telling (sensus) van Israel. Dit begin en eindig met volkstellings.
Agtergrond
Byna 300 jaar het verloop sedert die dood van Josef. Jakob se mense is reeds sowat 370 jaar in Egipte. Hul vorige bevoorregte posisie bestaan nie meer nie. Hulle is nou 'n volk van slawe onder farao Ramses II en 'n dinastie wat lank reeds vergeet het wat Egipte aan Josef verskuldig is.
Die bestaan van so 'n groot groep vreemdelinge in sy grensgebiede stem die farao lank reeds onrustig. Hier is geleentheid om te verseker dat hulle nie moeilikheid maak nie. Die volk word verdeel in werkspanne om, onder toesig, modder uit te grawe en stene te maakvir die bou van nuwe stede.
Maar ondanks die slawearbeid neem die bevolking se getalle toe. Die farao besluit om die probleem op 'n direkte wyse op te los, net om deur die geloof van vroedvroue gefnuik te word.
Moses, Prins en Vlugteling
Alle Hebreeuse babaseuntjies moet in die Nyl verdrink word, lui die farao se bevel. Maar die Nyl kan ook 'n waterdigte mandjie laat drywe – en so word Moses se lewe deur sy moeder se vindingrykheid gered.
Moses was 40 toe hy sy 1ste. Bevrydingspoging aangewend het – met rampspoedge gevolge. Nog 40 jaar moes verloop voor die gebeurtenisse van hoofstuk 3.
Die farao se dogter was waarskynlik sy dogter by een van sy bywywe, nie 'n prinses met koninklike bloed nie. Moses het waarskynlik in die harem groot geword, waar hy leer lees en skrywe het, en verskeie vaardighede en sportsoorte aangeleer het.
Die Midianiete was afstammelinge van Abraham deur sy 2de vou, Ketura. Hulle was woestynbewoners. Moses kon skaars 'n beter leerskool vir sy woestyntrek met Israel gehad het as hierdie jare van nomadiese lewe.
Die brandende bos
Moses is inderdaad in Sinai (Horeb), die presiese plek waar hy later die wet sou ontvang.
God het vir Moses 'n grootse opdrag. Hy is die man wat die boodskap van God aan die farao sal oordra en sy volk na vryheid sal lei – maar die gesant is uiters onwillig. Hy opper die een beswaar na die ander, maar elkeen word deur God verwerp:
Die buit uit Egipte het later die tabernakel toegerus.
Moses het versuim om sy seun te laat besny, en God kan ongehoorsaamheid nie oor die hoof sien nie, selfs nie by 'n uitverkore nie. Sippora stel die saak reg en Moses se lewe word gespaar
Farao wen die eerste ronde
Die eerste versoek aan farao vererger die toestand en die volk keer hul rug teen hulle "bevryder." In sy vertwyfeling wend Moses hom weer na sy God.
Dit is bekend dat selfs gewone mense vryelik toegang gehad het tot farao Ramses II. Omdat Moses in die harem grootgeword het, kon hy te meer aanspraak maak op Ramses se aandag.
Die 9 plae
Farao het Moses se versoek aangehoor en verwerp. Hy het getoon watter soort man hy is:
"En wie is die Here nogal...? Ek ken die Here nie...en ek sal Israel nie laat gaan nie.'"God stuur nou 'n reeks strafgerigte om die farao en sy mense te leer wie Hy is, en om die omvang van sy mag aan hulle te toon.
9 keer laat God Homself geld en die farao, sy towenaars en al die gode van Egipte is magteloos teen sy strawwe.
Dood van eersgeborenes: die paasfees
Die voorspel is verby. God se waarskuwings sou binnekort bewaarheid word. Maar wat vir farao en sy mense die einde is, is vir Israel die begin. Die dag wat God die dood oor al die eersgeborenes van die Egiptenare gebring het en sy eie volk bevry het, sou deur al die eeue heen onthou word.
'n Nuwe fees is ingestel en 'n nuwe godsdienstige jaar is ingestel. Die paaslam versinnebeeld God se beskerming en voorsorg vir sy volk Israel, sy eersgeborene.
Die bitterkruie herinner aan hul lyding in Egipte, die plat, ongesuurde brode aan die haas waarmee hulle moes vertrek.
Nietemin vertrek hulle nie met leë hande nie. Vir die lang jare van slawerny word in 'n mate vergoed deur die klere en juwele waarmee die Egiptenare, nou gretig om hulle te sien gaan, die Israeliete oorlaai.
Die reis begin
Soos God voorspel het is Israel vry na 4 eeue in 'n vreemde land. Die reis na die grens begin. Maar eers is daar verdere voorskrifte oor die viering van die paasfees, wie daaraan mag deelneem en waar dit moet plaasvind. Verder moet dit op tweërlei wyse herdenk word:
Agtervolging en ramspoed
Vasgekeer tussen die see en die farao se krygsmagte, kom Israel vir die 1ste keer voor 'n groot geloofstoets te staan – en raak paniekerig. Terwyl God die waters terugdtyf sodat die volk veilig kan deurgaan, en die vloedgolf op die farao se leër laat afstort, leer Israel die waarheid van Moses se woorde:"'Die Here sal vir die julle veg.'"
Moses se oorwinning
As 'n oorwinning ooit verdien het om vir die nageslag opgeteken te word, is dit hierdie een. Moses lei sy mense in 'n triomfantelike lofsang. God het Israel gered. Hy het hul vyande vernietig. Mirjam en al die vroue neem die refrein op en dans van vreugde. Die lied is 'n pragtige voorbeeld van ou semitiese poësie.
Israel in die woestyn in Sinai
Soos God beloof het, lei Moses die volk van God na die berg Sinai. Hier wil God sy verbond met Israel sluit. Donderweer, vuur, aardbewings en weerlig kondig God se teenwoordigheid aan en toon sy mag.
Die algemene sensus
Die doel van die sensus was om 'n lys te maak van al die manne ouer as 20 wat geskik is vir militêre diens. Die Leviete is uit hoofde van hul ander pligte uitgesluit. Moses en Aäron, die godsdienstige en siviele leiers, is in bevel van die sensus, bygestaan deur een verteenwoordiger van elke stam.
In die 2de sensus wat 38 jaar later, na die dood van Aäron gehou is, neem sy seun Eleaser sy plek in.
Die latere syfer was effens minder as hier. In Egipte het die bevolking vinnig aangewas, maar nou word die groei beperk deur die moeilike toestande in die woestyn en die oordele wat hul ongehoorsaamheid oor hulle bring.
Die kamporde
Wanneer die volk getrek het, het die 3 oostelike stamme, onder leiding van Juda, voor getrek. Die Gerson en Merarigroep het die tabernakel gedra, daarna het Ruben, Simeon en Gad gekom, gevolg deur die Kehatgroep met die heiligdom. Die noordelike stamme, Dan, Aser en Naftali, het die agterhoede gevorm. Die stamhoofde was dieselfde as wat met die sensus gehelp het.
Ramses II van Egipte het dieselfde reghoekige formasie in sy Siriese veldtog gebruik, dus lyk dit of Moses sy vroeëre militêre opleiding in Egipte goed gebruik het.
Die vaandels was volgens tradisie 'n leeu vir Juda, die kop van 'n mens vir Ruben, 'n os vir Ruben en 'n arend vir Dan.
God kies die Leviete vir spesiale diens
God se aanspraak op die eersgeborenes strek terug na die nag van die paasfees. Nou aanvaar God die Leviete in plaas van die eersgeborenes van die hele Israel. Die oorblywendes wat nie deur Leviete verplaas kon word nie, is met geld losgekoop.
Die Leviete ontvang hulle opdragte
Die 2de sensus van Leviete noem diegene tussen 30 en 50 jaar wat vir diens in die tabernakel in die in aanmerking gekom het. Die ouderdomsbeperkings het van tyd tot tyd verskil.
Die Kehatgroep is verantwoordelik om die heilige voorwerpe van die heiligdom te dra nadat die priesters hulle uitmakaar gehaal en bedek het.
Die Gersongroep was in bevel van die vervoer van die gordyne en bedekkings van die tabernakel en voorhof onder toesig van Itamar.
Die Merarigroep moes die raamwerk – pilare, penne, koorde – in stand hou en vervoer, ook onder toesig van Itamar.
Waens wat deur 'n span osse getrek was, was aan die Gerson- en Merarigroepe voorsien.
Verskeie wette; die wet oor jaloesie
Alle onreines is uit die kamp gestuur.
Wanneer iemand 'n medemens benadeel moet hy/sy hul sonde bely en moet die volle skade plus 'n 5de teruggee word en moet ook nog 'n ram voorsien waarmee die priester vir die skuldige versoening moet doen.
Die offergawes wat die Israeliete na die priester bring vir die diens van die Here, behoort aan die priester. Die gewyde gawes wat iemand bring, bly sy eie, maar wat die priester toekom, moet aan hom gegee word.
Die ondersoek na vermeende ontrouheid word beskryf. Verhore van die aard was in die ou dae nie so buitengewoon nie, en hulle is ook bekend in Indië en Afrika.
Voorskrifte vir die Nasireër
'n Spesiale gelofte gee aan die Nasireër spesiale status. Die sigbare tekens van toewyding aan God was:
Hierdie gelofte was gewoonlik vir 'n beperkte tyd, maar Simson byvoorbeeld het 'n lewenslange gelofte gehad.
Prieserlike seën
Die Here het vir Moses gesê: Aäron en sy seuns moet die volgende sê as hulle die Israeliete seën:"'Die Here sal julle seën en julle beskerm; die Here sal tot julle redding verskyn en julle genadig wees; die Here sal julle gebede verhoor en aan julle vrede gee.'""'So moet die priesters my Naam oor die Israeliete uitroep, en Ek sal hulle seën.'"
Die ontevredenheid begin
Dit duur nie lank nie of die klagtes begin. In Egipte was vis, vrugte en groente volop en ook geen skaarste aan water nie. Maar in die woestyn word die volk gou honger en dors en rebels. Die wyse waarop God in hul behoeftes voorsien, is daarop gemik om hulle gehoorsaamheid te leer, en om in daaglikse afhanklikheid van Hom te lewe.
Slag teen die Amelekiete
Josua, lei 'n uitgesoekte mag teen hierdie nomadiese afstammelinge van Esau. Maar die oorwining is aan God en Moses se bemiddeling, te danke..
Jetro se raad
Leierskap is 'n swaar verantwoordelikheid en Jetro se voorstel dat die stelsel gereorganiseer en pligte gedelegeer word, is prakties en logies.
Op Godsdienstige gebied leer Jetro weer van Moses
Dit is nie duidelik wanneer Sippora teruggekeer het nie.
Die 10 gebooie
In die Nuwe Testament het God hierdie gebooie uitgebrei en in 'n opsomming dit die liefdesgebod genoem.
Die 10 woorde is opgestel volgens die standaardpatroon van ooreenkomste in die Nabye Ooste:
God se regskode vir Israel
Hierdie afdeling bekend as “die boek van die verbond” is die oudste bestaande weergawe van die Joodse wet. Dit bestaan uit “regsuitsprake” en “statute”. Alhoewel dit formele ooreenkomste toon met ander antieke regskodes uit Wes- Asië, het die Joodse regskode verskeie onderskeidende kenmerke:
Die wetgewing sien vooruit op die gevestigde landbou-gemeenskap van die volk in Kanaän – tot nog toe het Israel se opstandigheid hom nog nie tot 40 jaar in die Sinai-skiereiland verdoem nie. Hierdie afdeling kan as volg opgesom word:
Hierdie voorskrifte is 'n gedetailleerde uiteensetting van die opsomming in Eks. 20:1-17.
Instruksies vir bou van die tabernakel
As sigbare bewys dat israel sy volk is, by wie Hy altyd wil wees, gee God aan Moses instruksies om vir Hom 'n spesiale tent te bou. Sy tuiste onder hulle moet soos hulle s'n lyk.
Hy sal hulle lei en orals vergesel – en hulle sal weet dat Hy geen plaaslike afgod is wie se mag tot Sinai beperk is nie.
Draagbare opslaantent-tempels soortgelyk aan die tabernakel is reeds vroeër in Egipte gebruik. Alhoewel die tabernakel hier uitvoerig beskryf word, ontbreek daar tog sekere praktiese besonderhede – dit is nie 'n volledige bloudruk nie. So weet ons byvoorbeeld nie of die tentdak plat was of op pale gerus het nie.
Die rekonstruksie toon die basiese struktuur en die plasing van die tempelvoorwerpe. Die raamwerk van die eintlike tent was behang met aanmekaargewerkte linne gordyne. Hieroor is 'n laag bokhaar getrek en heelbo twee waterdigte lae van rooi gekleurde ramsvelle en robbevelle.
Baie van die stowwe wat gebruik is, was nog uit Egipte afkomstig. Die Israeliete het dit vrywillig afgestaan sodat die tent van God Hom so waardig moontlik sou wees. In die dae voor daar banke was, was dit prakties om rykdom in juwele te omskep aagesien laasgenoemde maklik gedra en vervoer kon word. In die Sinai-woestyn is hout skaars; die akasia is een van die weinige boomsoorte wat daar groei. Die velle was afkomstig van hul eie troppe en van robbe uit die Rietsee.
Die mense van die Nabye Ooste was bedrewe in die kuns van spin, weef en die gebruik van natuurlike kleurstowwe. Skarlaken van die cochenille-kewer en purper vir die rykes van die purperslak. Fyn borduurwerk is ook gedoen. Edel- en halfedelstene is gegrond, geslyp en gegraveer. Goud en silwer is self gesmee en verwerk in sierade met fyn en ingewikkelde ontwerpe. God het al die kunsvaardighede van sy men betrek by die oprigting van die tabernakel.
Die priesters en hul pligte
Die tent van God was vol heerlikheid en lieflikheid, daarom moes sy priesters paslik geklee wees. Sy klere moes "waardig" en "mooi" wees – nie om sy eie ontwil nie, maar soos dit die Een wat hy dien en verteenwoordig, toe kom. Die edelstene waarop die name van die 12 stamme gegraveer is, dui op sy ander funksie, as verteenwoordiger wat sy volk se skuld versoen.
Urim en tummin: Twee voorwerpe wat "ja" en "nee" moes voorstel. Presies hoe hul gebruik is om God se wil te leer ken, is nie bekend nie.
Die weiding: alles omtrent die omslagtige en ingewkkelde ritueel onderstreep God se andersheid. Hy sal met sy volk wees, maar van familiaritet is daar geen sprake nie. Slegs op dié wyse deur hom bepaal, mag die mens tot hom nader. Sonde diskwalifiseer die mens onmiddelik om in God se teenwoordigheid te verskyn.
Elke priester en elke voorwerp moet spesiaal afgesonder word vir sy diens. Dus moet Aäron en sy seuns gereinig, gekleed en hulle sondes versoen word voordat hulle, hul amp mag aanvaar. So lê die lewende God self die orde van die erediens was en bepaal die voorwaardes waaronder hy onder sy mense sal kom woon.
God kies sy vakmanne
Wanneer God iemand vir 'n spesiale taak kies, sorg hy ook dat hy daarvoor toegerus word. Vers 3 is die vroegste verwysing na die werk van die Heilige Gees.
Sabbatwet
Die manier waarop die sabbat onderhou word, is 'n maatstaf van die volk se geesteswelsyn. Hulle gehoorsaamheid hierin is 'n toetssteen vir hul gehoorsaamheid aan God in ander opsigte.
Aanbidding van die goue kalf
Skaars ses weke na hul ooreenkoms met God, en die volk skreeu al klaar om 'n afgodsbeeld uit Egipte. Wat nog erger is, God se hoëpriester maak nie alleen die kalf nie, maar hy identifiseer dit ook met God. Vir diegene wat die verbond verbreek, is daar net een straf, die dood, maar deur die opofferende bemiddeling van Moses word die volk van uitdelging gered. Die stukkende kliptafels getuig dramaties van die verbreking van die verbond. Sonde soos hierdie kan nie ongestraf bly nie. Moses se eie stam, die Leviete, moet God se straf uit deel.
Moses bid weer
God breek nie 'n belofte nie, maar die volk het sy teenwoordigheid verbeur. Wat beteken die beloofde land sonder God? Weereens bid Moses vir sy volk in krisis. Aangemoedig deur God se antwoord, smeek Moses om 'n persoonlike openbaring van God in al sy heerlikheid.