cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gildes
Tradisies
Feitlik elke ambag het 'n jaarlikse feesdag gehad. Dit het gewoonlik saamgeval met die verjaardag van die beskermheilige. Werk was gedurende daardie dag verbode en kleurryke optogte in tradisionele drag is deur die stad gehou. Daarby het gildes ook godsdienstige kykspele opgevoer. Die voorstelling daarvan was gewoonlik bale eenvoudig: engele het op lere hemel toe geklim, God het altyd 'n baard gehad en bose konings het tulbande gedra. Gewilde temas vir die opvoerings was naas Bybelverhale ook onder meer die ontstaan van die wêreld en die uitbeelding van die paradys. Sommige gildes het die tradisionele seremonies gehandhaaf. Wanneer 'n lid meester word, was dit vir baie gildes 'n groot dag.
As byvoorbeeld 'n bakkersleerjonge na sy opleiding van sowat 4 jaar sy koninklike lisensie gekoop het, het hy met 'n pot vol neute en wafels en gevolg deur al die bakkers in die stad na die gildehoof gestap en verklaar dat hy nou sy opleiding voltooi het. As die ander bakkers dit beaam het, het hy die pot teen die muur stukkend gegooi, waarna die gildehoof hom plegtig tot meester verklaar het. Hierop het al die bakkers die nuweling luid toegejuig en op sy onkoste heildronke op hom gedrink. By meulenaars en slypsteenvervaardigers het die seremonies rondom meesterswording nie altyd so vriendelik verloop nie. 'n Kandidaat is nie as meester toegelaat voordat hy 'n paar houe met 'n stok verduur het wat die naasjongste lid hom moes toedien nie.
Stedelike bestuur
In die 14e eeu, toe gildes op die hoogtepunt van hul ontwikkeling gestaan het, was baie van hulle so ryk en magtig dat hul invloed op die stedelike bestuur soms groter was as die van die stadsvaders. Dit het begin deurdat die gildes al hoe meer in die verbetering van hul stad belang gestel het en kerke, skole, paaie en brûe gebou het. Daarby het hulle ook ŉ al hoe belangriker rol by die versorging van armes en weduwees. Reeds in die 12e eeu het ambagsgildes in sommige stede probeer om politieke invloed in die stadsbestuur te verkry. Dit het aanvanklik daartoe gelei dat gildes in die streke verbied is, maar in die 13e eeu is hul politieke mag reeds wyd erken. In 1282 was byvoorbeeld alle adellikes in Florence verplig om lid van 'n gilde te word en die bestuur van die tekstielstad was uitsluitlik in die hande van 21 gildes. Wrywing en ontevredenheid het egter nie uitgebly nie. Die gilde met die meeste invloed in die stedelike gildes bestuur het meestal nie na veel meer as net die belange van sy eie lede omgesien nie en die teenstrydige belange van die verskillende gildes het tot onderlinge magstryd gelei. Die gevolg hiervan was dat meestal net een gilde, of ŉ kombinasie van die sterkste gildes, die hef in die hand gehad het wat stadsbestuur betref. Die kleiner gildes en mense wat nie aan gildes behoort het nie, is aan die wil van die sterkeres onderwerp. Dit is ook verstaanbaar dat gildes se mag oor stadsbelange grootliks beperk was tot die 14e eeu, toe Europa onder 'n swaar ekonomiese depressie gebuk gegaan het. Daarna is hulle (wat stedelike bestuur betref) geleidelik verdring deur land here wat hul posisies in die stede herwin het.
Afskaffing van gildes
Nadat die landhere daarin geslaag het om die gildes se politieke en ekonomiese outonomie oor die stede te breek, het die funksie van gildes vanselfsprekend verander. Daar is minder met hul belange rekening gehou en in die vroeë kapitalistiese fase van die Europese geskiedenis (vanaf die 16e eeu) het gildes 'n ondergeskikte ekonomiese rol gespeel. Hulle het al hoe meer van kapitaalverskaffers en van die internasionale handel afhanklik geword. Op sosiale en kulturele vlak het hulle egter steeds 'n vername plek beklee. Hulle was nou ingeskakel by stedelike welsynwerk en die religieuse band het bly voortbestaan.
Ondanks hul ondergeskikter funksie het gildes steeds op die gebied van plaaslike ambagsnywerhede 'n rol bly speel, veral in hul verset teen groothandelsondernemings. 'n Voorbeeld hiervan is die bierbrouersopstande in die 16e eeu in Antwerpen en Delft teen die kapitalistiese ondernemings, toe die brouers daarin geslaag het om 'n markaandeel te behou. Die veranderde ekonomiese klimaat het gildes egter al hoe meer geknou. Die vraag na werkkragte en die daarmee gepaardgaande styging in lone was meer as wat die meeste meesters kon bekostig.
Die gildes het hierop gereageer deur die toelating van lede verder te beperk en meesterskap erflik te maak. Verder het hieruit gevloei dat talle meesters hul leerjongens as "slawe" gebruik het sonder om die nodige opleiding te verskaf. Intussen het al hoe meer state in Wes-Europa ontstaan wat die nasionale ekonomiese politiek soos in en uitvoerpryse en die koloniale handel van owerheidswee bedryf het. Die nuwe ideologie van volkome vryheid van die individu, ook op ekonomiese gebied, saam met die ontevredenheid oor die uitbuiting van die meestersposisie, was egter waarskynlik die vernaamste rede waarom gildes nie meer aan die ambagsmanne se vereistes voldoen het nie.
Waar die voordeel van gildes veral daarin gele het dat hulle met prys- en produktebeheer hul lede onderling teen mekaar beskerm het, was die nadeel dat die streng beheermaatreëls inisiatief en meestal ook vernuwing aan bande gelê het. Die liberale ekonomiese ideologie dat die algemene welvaart die beste gedien word deur volkome vryheid van onderneming, het die fondament van gildes laat verbrokkel. In Engeland het gildes vanaf 1762, in Italië en Oostenryk rondom 1770, in Frankryk in 1792, in die suidelike deel van Nederland in 1795, in die Bataafse Republiek in 1798 en in Pruise in 1818 verdwyn.
Haliclona tachibanaensis
Haliclona tachibanaensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Solomon Barnato Joel
Solomon Barnato Joel (23 Mei 1865 - 22 Mei 1931) was 'n mynmagnaat en gebore in Londen. Hy was die seun van Joel Joel en 'n neef van Barney Barnato. Hy arriveer in Suid-Afrika as 'n jongman, vestig homself in Johannesburg en word gou 'n vooraanstaande figuur. Hy word gevange geneem tydens die Reform-beweging en word beboet. Na die dood van Barnato en sy eie broer, Wolf, word hy hoof van die firmas Barnato Broers en Johannesburg Consolidated Investment. Hy vestig hom ook in Engeland waar hy bekend word as 'n vooraanstaande renperdeienaar. Sy perd, Pommern, wen die Derby in 1915.
Haliclona tachibanaensis
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Hoshino.
Ella Purnell
Ella Purnell (gebore 17 September 1996) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Never Let Me Go (2010), Kick-Ass 2 (2013), Wildlike (2014), en Miss Peregrine's Home for Peculiar Children (2016).
Jesusgebed
thumb|200px|links|'n Christogram met die Jesusgebed in Roemeens.
Die Jesusgebed (Grieks: προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ prosefchí tou iisoú, "Gebed tot Jesus"; Ge'ez: እግዚኦ መሐረነ ክርስቶስ igizi'o meḥarene kirisitosi), ook bekend as Die Gebed (Grieks: η ευχή i efchí, "Die Wens"), is 'n kort gebed wat veral in die Oosterse Ortodoksie hooggeag en verkondig word: "Here Jesus Christus, Seun van God, wees my, 'n sondaar, genadig." Die gebed is deur die hele geskiedenis van die Oosters-Ortodokse Kerk wyd geleer en bespreek. Die oorspronklike gebed het nie die woorde "'n sondaar" bevat nie; dit is later bygevoeg.
Die gebed word dikwels deur askete opgesê. Dit word beskou as 'n suiwering van die gedagtes.
Hoewel dit meestal in die Oosterse Ortodoksie voorkom, word die gebed ook in die Westerse Christendom aangetref, veral die Rooms-Katolieke en Anglikaanse Kerk.
Oorsprong
Die oorsprong van die gebed lê heel waarskynlik in die Egiptiese woestyn, waar die Woestynvaders en -moeders in die 5de eeu gewoon het.
Die vroegste verwysing na die Jesusgebed in die vorm waarin dit vandag bekend is, is in Gedagtes oor Abba Philimon uit die Philokalia. Philimon het omstreeks 600 gelewe. Die weergawe wat deur hom aangehaal is, is: "Here Jesus Christus, Seun van God, wees my genadig." Dit is die vroegste bron van dié standaardweergawe.
Charabali-rajon
Charabali-rajon (Russies: Харабалинский район) is 'n administratiewe rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit lê op die linkeroewer van die Wolgarivier in die oostelike deel van die oblast en grens aan Kazakstan. Die rajon se setel is die gelyknamige stad Charabali.
Grainger Hines
Grainger Hines is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Lincoln (2012) en The Ballad of Buster Scruggs (2018), en in die televisiereekse Hell on Wheels (2011) en The Knick (2014).
Charabali-rajon
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Charabali-rajon 41 176 inwoners gehad. Etniese Russe en Kasakke vorm die meerderheid van die rajon se bevolking.
Drosanthemum calycinum
Drosanthemum calycinum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap van Clanwilliam tot by Koeberg en Riversdal voorkom. Die spesie is deel van die fynbos.
Dit het 'n voorkomsgebied van 20 000 km² en daar is sestien subpopulasies. Die plant het reeds 80% van sy habitat afgestaan aan koringverbouing die afgelope 100 jaar. Die plant word steeds bedreig deur indringerplante, gewasverbouing en menslike ontwikkeling.
Drosanthemum bellum
Drosanthemum bellum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap van Ceres tot by Worcester voorkom. Die spesie is deel van die fynbos.
Dit het 'n voorkomsgebied van 2 000 km² en daar is vyf subpopulasies wat bedreig word deur die aanlê van wingerde. 'n Paar subpopulasies het verlore gegaan toe die Brandvleidam in 1923 gebou is.
Abby Rakic-Platt
Abby Rakic-Platt (gebore 3 Mei 1993) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Inspector Lynley Mysteries (2001), Murder in Mind (2001), en Chewing Gum (2015).
Drosanthemum hispidum
Drosanthemum hispidum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat inheems aan die Noord-, Oos- en Wes-Kaap, Vrystaat en Namibië is.
D. hispidum bevat die alkaloïed 4'-O-demetielmesembrenol, struktuurgewys verwant aan alkaloïde in die kanna (Sceletium tortuosum).
Gewone name
Die plant se Afrikaanse naam is die fyn T'nouroebos en in Engels staan dit bekend as die hairy dewflower.
Arctotis bellidiastrum
Arctotis bellidiastrum is 'n plant wat hoort tot die genus Arctotis. Die spesie is endemies aan Gauteng, Limpopo, Mpumalanga en Noordwes.
Lys van plantkundige vakbegrippe
Hierdie lys bevat algemene begrippe wat in Plantkunde gebruik word:
Mili Balakiref
Mili Balakiref (volle name: Mili Aleksejewitsj Balakiref, Russies: Ми́лий Алексе́евич Бала́кирев, Russiese uitspraak: ˈmʲilʲɪj ɐlʲɪkˈsʲeɪvʲɪtɕ bɐˈɫakʲɪrʲɪf;, Nizjni Nowgorod, Rusland - , Sint Petersburg, Rusland) was ‘n Russiese komponis van orkes- en klaviermusiek, asook liedere. Hy was 'n dinamiese leier van die Russiese nasionalistiese groep komponiste van sy era.
Lewe en werk
thumb|Portret van (links na regs) Balakiref, [[Wladimir Odojefski en Mikhail Glinka deur Ilja Repin. Die skildery is ietwat anachronisties – Balakiref word voorgestel as 'n man wat sy middeljare tegemoetgaan, met 'n volle baard; Glinka is egter reeds in 1857 dood, toe Balakiref maar twintig jaar oud was.]] 150px|thumb|Rimski-Korsakof as 'n vlootkadet, omtrent in die tyd dat hy Balakiref ontmoet het thumb|left|Aleksander Dargomizjski het uiteindelik vir Balakirev as 'n mentor van Die Vyf vervang thumb|links|[[Anton Rubinstein op die podium soos voorgestel deur Ilja Repin.]] thumb|[[Bedřich Smetana, met wie daar onmin was oor die Praagse produksie van Glinka se opera n Lewe vir die Tsaar]] thumb|180px|Balakiref se graf by die [[Tichwin-begraafplaas]] Balakiref het sy vroeëre musikale opvoeding van sy moeder ontvang. Hy het ook studeer saam met Alexander Dubuque en Karl Eisrich, musikale direkteur van A.D. Oelibisjef; ’n vermoënde grondeienaar wat bekende boeke oor Mozart en Beethoven gepubliseer het. Balakiref kon gebruik maak van Oelibisjef se musiekbiblioteek, en het op vyftienjarige ouderdom begin komponeer. Hy is ook toegelaat om saam met die plaaslike teaterorkes te oefen. Hy het van 1853 tot 1855 wiskunde aan die Universiteit van Kazan studeer, waar hy onder andere ’n klavierkonsert (voltooi in 1856) geskryf het. Hy het in Desember 1855 in Kronstadt sy eerste verskyning as konsertpianis gemaak. Daarna het Balakiref dikwels opvoerings gemaak, ’n ouverture met Russiese temas en musiek vir Koning Lear (1858-'61) gekomponeer, en die mentor van twee jong komponiste, César Cui en Modest Moessorgski, geword. In 1861 en 1862 is sy sirkel van volgelinge uitgebrei deur die aansluiting van Nikolai Rimski-Korsakof en Aleksandr Borodin, wat die groep sou vorm wat weldra bekend sou word as "Die Vyf". In 1862 het hy aangesluit by die Vrye Skool van Musiek, wat gestig is as teenvoeter van die Sint Petersburgse Konservatorium, en hy het gou die hoofkonsertdirigent daarvan geword.
In die 1860's was Balakiref op die hoogtepunt van sy invloedrykheid. Hy het ook die Wolgavolksliedere versamel en dit bekendgestel in sy Tweede Ouverture met Russiese Temas, wat uiteindelik die simfoniese gedig Rusland sou word. Hy het sy somervakansies in die Kaukasus spandeer, waar hy temas en inspirasie vir sy briljante klavierfantasie Islamey (1869) en sy simfoniese gedig Tamara (1867-1882) gekry het. Hy het die werke van die komponis Mikhail Glinka gepubliseer en besoek afgelê aan Praag om die werke te produseer. Hy het ’n tyd lank (1867-1869) die simfoniekonserte van die Russiese Musiekgenootskap gedirigeer.
Maurice Hines
Maurice Hines (gebore 13 Desember 1943) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Cotton Club (1984) en Oops, Ups & Downs: The Murder Mystery of Humpty Dumpty, en in die televisiereeks The Equalizer (1985).
Mili Balakiref
Lewe en werk
Balakiref se despotiese aard en sy taktlose optrede het hom talle vyande besorg, in so ’n mate dat selfs sy vriende en jong volgelinge weldra sou wegskram van sy tutorskap. ’n Reeks persoonlike en artistiese ongelukke het in 1872 tot 1876 daartoe gelei dat hy homself byna heeltemal onttrek het aan die musiekwêreld en dat hy ’n pos as ’n spoorwegklerk aanvaar het. Balakiref het tien jaar vroeër deur ’n tydperk van akute depressie gegaan, en nou het hy ’n ernstiger krisis beleef waaruit hy sou uitkom as ’n veranderde man: ’n bygelowige Ortodokse Christen. Hy het geleidelik teruggekeer na die musiekwêreld en voortgegaan met die direkteurskap van die Vrye Skool. Van 1883 tot 1894 was hy direkteur van die imperiale kapel. Hy het ook weer musikale komposisie opgeneem en het verskeie werke voltooi, insluitende ’n simfonie wat hy baie jare tevore verwaarloos het. Hy het verskeie nuwe stukke gekomponeer, waaronder sy Klaviersonate van 1905, sy Simfonie No. 2 van 1908 en ’n aantal kleiner klavierstukke en liedere. Die laaste dekade van sy lewe is in byna algehele afsondering deurgebring. Daar is al genoem dat dit Balakiref was, selfs in groter mate as Glinka, wat die koers vir Russiese orkesmusiek en liriese sangskryfwerk gedurende die tweede helfte van die 19de eeu bepaal het. Balakiref het ’n skryfstyl, idioom en tegniek ontwikkel wat hy aan al sy volgelinge opgedwing het (veral Rimski-Korsakof en Borodin, en in ’n mate Pjotr Tsjaikofski), nie slegs deur ’n voorbeeld te stel nie maar deur konsekwente outokratiese supervisie van hulle eie vroeëre werke. Balakiref se musiek is wonderlik kleurvol en verbeeldingryk, maar sy kreatiewe persoonlikheid was wat ontwikkeling betref ná 1871 in trurat, en sy latere werke is gegiet in die idioom van sy jeug.
Agapanthus pondoensis
Agapanthus pondoensis is 'n meerjarige blomplant wat tot die genus Agapanthus behoort en is deel van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap. Die spesie was voorheen as deel van Agapanthus praecox beskou.
Matilda Ramsay
Matilda Ramsay (gebore 8 November 2001) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The F Word (2005), Hell's Kitchen (2005), MasterChef Junior (2013), en Matilda and the Ramsay Bunch (2015).
Myosotis semiamplexicaulis
Myosotis semiamplexicaulis is 'n plant wat hoort tot die genus Myosotis. Die spesie is inheems aan Noord-Kaap, Oos-Kaap, Vrystaat en die Wes-Kaap.
Haliclona tenacior
Haliclona tenacior is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1961 deur Bergquist.
Kwassa kwassa
Kwassa kwassa is 'n dans, geskep deur 'n werktuigkundige in Kinshasa van die Demokratiese Republiek van die Kongo in die 1980's. Die beweging begin deur die heupe heen en weer te beweeg, waar die hande dan dieselfde beweging as die heupe volg. Dit was baie gewild in Afrika.
Die dans was gewild gemaak deur soukous musiek videos, sowel as die video's van Kanda Bongo Man, Pepe Kalle, Viva La Musica, en ander Kongolese musikante. Vir die eerste keer in die Kongo het al die groepe aan hierdie dans deelgeneem, wat nie baie gebeur het nie omdat elke groep gewoonlik verkies het om sy eie unieke dans te hê.
Etimologie
Die woorde kwassa kwassa is moontlik afkomstig van die Franse ''quoi ça? '' ("wat [is] dit?").
Oorsprong
In die 1980's het Kanda Bongo Man, 'n Parys-gebaseerde kunstenaar, kort uittreksels van soukous liedjies gebruik wat geskik was vir die dansvloer en alom bekend geraak het as kwassa kwassa, nadat die dansbewegings deur baie aangeneem is en ook deur ander kunstenaars gedoen is in hul musiekvideo's. Kunstenaars soos Diblo Dibala, Jeannot Bel Musumbu, Mblilia Bel, Yondo Sister, Tinderwet, Loketo, Rigo Star, Madilu System, Soukous Stars, Pepe Kalle en Koffi Olomide het ook spoedig hierdie roete van dans begin volg. Binnekort het Parys 'n tuiste geword vir Afrika en Karibiese markte.
Hierdie soort van ritme is waarna verwys word in die 2008-lied "Cape Cod Kwassa Kwassa" deur die Amerikaanse indie rock groep Vampire Weekend.
Haliclona teligera
Haliclona teligera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1889 deur Topsent.
Sibusiso Duma
Sibusiso Duma (geb. 6 Mei 1984) is ’n Suid-Afrikaanse reeksmoordenaar wat in 2007 en 2009 aan onderskeidelik twee en vyf moorde skuldig bevind en tot agt keer lewenslange tronkstraf gevonnis is. Hy was veral bedrywing om die stad Pietermaritzburg in KwaZulu-Natal.
Duma is ’n gewelddadige psigopaat wat sy slagoffers beroof, ontvoer, gemartel, verkrag en vermoor het. Hy was ’n minibustaxidrywer en het sy voertuig gebruik om slagoffers te kry en soms as ’n moordtuig. Sy metode het van slagoffer tot slagoffer verskil; hy was dus ’n ongeorganiseerde moordenaar.
Moorde en vonnis
Duma het op 9 September 2007 die eerste keer gemoor toe hy sy minibustaxi gebruik het om die veiligheidswag Mqeku Zondi om te stamp en twee keer oor hom te ry. Hy het toe sy slagoffer beroof van geld en ’n pistool. Op die aand van 14 Oktober 2007 het Duma en ’n medepligtige, Simphiwe Khesi, by ’n plaaslike sjebeen gedrink. Toe hulle die sjebeen net ná seweuur verlaat, het hulle besef daar is nie meer minibustaxi's beskikbaar nie. Hulle het besluit om ’n motor te kaap om mee huis toe te gaan. Hulle het die 29-jarige bankwerknemer Patricia Kippen (39) doodgeskiet. Dit het inwoners se aandag getrek en die twee mans het sonder die motor gevlug. Kort daarna het hulle die oudmisdaadverslaggewer Elaine Anderson (59) doodgeskiet.
Op 19 Oktober 2007 het Duma vir Hlengiwe Shangase vermoor. Hy het haar naby haar huis ingewag en haar na ’n afgesonderde gebied geneem, waar hy haar verkrag het. Hy het haar toe in die kop geskiet met die pistool wat hy van Zondi gesteel het.
Die volgende dag het Duma twee mans gekaap en vermoor: Masizane Mtshatsha en Thamsanqua Mbindwane. ’n Uur later, terwyl hy in die gesteelde voertuig gery het, het hy nog drie slagoffers gekaap: Tsepo Mhlongo, Linda Jali en ’n tienermeisie. Die twee mans is besteel, beveel om uit die motor te klim en toe geskiet en vir dood agtergelaat. Duma en Khesi, wat weer saam met hom was, het die jong meisie na ’n begraafplaas geneem, waar hulle haar verkrag het. Duma het toe met die gesteelde voertuig ’n paar keer oor haar gery om haar te vermoor.
Duma se laaste moord was op 25 Oktober 2007 toe hy ’n onderwyseres van Pinetown, Noxolo Dlamini, gekaap, beroof, verkrag en vermoor het.
Hy is aanvanklik op 14 November 2007 saam met Khesi aangekla en gevonnis weens die moorde op Kippen en Anderson. Albei mans het benewens twee lewenslange tronkvonnisse 15 jaar gekry vir ’n poging om Anderson te beroof. Duma het ook 15 jaar gekry vir die roof op Kippen, en Khesi 20 jaar. Albei mans het gelag toe hulle gevonnis word.
Sazani Oegol
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Sazani Oegol 13 inwoners gehad, van wie almal etniese Russe was.
Vélodrome de Saint-Quentin-en-Yvelines
Langs die Velodrome is daar ook 'n BMX-stadion.
Bulelani Mabhayi
Bulelani Mabhayi (geb. 1974), ook bekend as die Monster van Tholeni, is ’n Suid-Afrikaanse reeksmoordenaar en verkragter wat gevonnis is weens die moord op 20 mense.
Moorde en vonnis
Van Mei 2007 tot 11 Augustus 2012 het Mabhayi 10 vroue en 9 kinders vermoor op die dorp Tholeni in die Oos-Kaap. ’n Vrou van ’n ander dorp is ook vermoor. Hy het snags by huise ingebreek waar daar nie mans was nie. Hy sou dan sommige van sy slagoffers verkrag en hulle met ’n byl of panga doodkap.
Sy jongste slagoffer was 14 maande oud en sy oudste 79 jaar.
Op 17 Mei 2010 is Mabhayi en ander plaaslike mans bo 16 jaar se DNS getoets en hul vingerafdrukke geneem. Mabhayi se vingerafdrukke kon glo nie geneem word nie omdat hy geen identifikasie by hom gehad het nie. Hy is gevang nadat hy op 11 Augustus 2012 ’n skoen op ’n moordtoneel gelos het.
Mabhayi is skuldig bevind op 20 aanklagte van moord, 6 van verkragting en 10 van inbraak. Hy is op op 3 September 2013 gevonnis tot 25 keer lewenslange tronkstraf.
Kleinteater
Die Kleinteater is 'n unieke klassieke dramateater in die hartjie van Pretoria se sentrale sakegebied. Die teater is ontwerp deur die Suid-Afrikaanse argitek, Norman Eaton. Die teater het sitplek vir 292 mense en word gebruik vir 'n verskeidenheid van optredes deur studente van Unisa en ander instellings.
Geskiedenis
In 1957 is die teater onder die jurisdiksie van die Pretoriase Onderwyskollege geplaas. Weens 'n gebrek aan fondse en verskeie ander ongerymdhede is die teater eers in 1961 voltooi. In dieselfde jaar is die voltooide gebou amptelik aan dr Jordaan, dekaan van die Pretoriase Onderwyskollege oorhandig en die naam Kleinteater/Kunssentrum is amptelik in gebruik geneem. In 1993 is planne deur Maree en Els Argitekte vir veranderinge met betrekking tot onderhoud en algemene instandhouding goedgekeur, en die veranderings is in Augustus 1994 voltooi.
In 1995 verkry Unisa eienaarskap van die Kleinteater/Kunssentrum. Dit is in 2004 tot 'n provinsiale erfenisterrein verklaar en die amptelike naam is verander na die Unisa Kleinteater. Verdere veranderings aan die binnekant van die teater is volgens die vereistes van Suid-Afrikaanse Erfenishulpbronagentskap (SAEHA) aangebring.
Wolf Joel
Wolf Joel (1864–1898) was 'n mynmagnaat wat in Londen gebore is. Hy was die seun van Joel Joel, broer van Solomon Joel en 'n neef van Barney Barnato. Hy arriveer in Suid-Afrika in 1889 en was 'n gewilde persoon in die vroeë Johannesburg. In 1898 het die Duitse avonturier, Kurt von Veltheim, hom in 'n komplot probeer dwing om president Paul Kruger te vermoor. Von Veltheim skiet hom in sy kantoor toe hy weier. Hy het 'n boedel van £2 000 000 nagelaat.
Eberlanzia
Eberlanzia kan verwys na:
Eberlanzia (plant)
Eberlanzia is 'n vetplant-genus wat tot die Aizoaceae behoort en in 1926 vir die eerste keer beskryf is. Die genus is inheems aan Namibië en Suid-Afrika.
Spesies
Daar is slegs agt spesies wat tot die genus hoort:
Hannah Al Rashid
Hannah Al Rashid (gebore 25 Januarie 1986) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Ritual (2012), V/H/S/2 (2013), The Night Comes for Us (2018), en Persepsi.
Bruno Monsaingeon
Bruno Monsaingeon (* 5 Desember 1943 – ) is 'n Franse rolprentvervaardiger, skrywer en violis.
Hy het 'n groot aantal dokumentêre rolprente gemaak oor bekende twintigste-eeuse musikante, insluitende Glenn Gould, Sviatoslav Richter, David Oistrakh, Piotr Anderszewski, Yehudi Menuhin, Grigory Sokolov en David Fray. Sy onderhoude met Sviatoslav Richter en met Nadia Boulanger is ook as boeke gepubliseer.
Pat Hingle
Pat Hingle (19 Julie 1924 – 3 Januarie 2009) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Sudden Impact (1983), Maximum Overdrive (1986), Batman (1989), en Batman & Robin (1997).
Eberlanzia sedoides
Eberlanzia sedoides is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat inheems aan Namibië en die Noord-Kaap is. Dit kom in die suide van Namibië voor, die Richtersveld en so ver suid as Hondeklipbaai in Namakwaland.
Unknown Hinson
Unknown Hinson (gebore 27 Oktober 1954) is 'n Amerikaanse akteur.
Arctotis bolusii
Arctotis bolusii is 'n plant wat hoort tot die genus Arctotis. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Vrystaat.
Haliclona tenuiderma
Haliclona tenuiderma is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1902 deur Lundbeck.
Arctotis bellidifolia
Arctotis bellidifolia is 'n plant wat hoort tot die genus Arctotis. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Towerkop
Towerkop is 'n opvallende bergspits by Ladismith in die Klein-Karoo van Suid-Afrika.
Ligging
Die piek lê in die Klein Swartberge, 8 km noodnoordwes van Ladismith en wes van die naburige spitse Elandsberg (Toringberg) en Seweweekspoortpiek. Towerkop kan vanaf 100 km ver af al gesien word.
Die piek
Die bergspits bereik 'n hoogte van 2 189 m bo seespieël en is op Seweweekspoortpiek en Matroosberg na die hoogste punt in die Wes-Kaap. Die besondere rotstoring met steil wande van 150 m bestaan uit 'n westelike en 'n oostelike piek geskei deur 'n nou rotsskeur. Lank is aanvaar dat die westelike piek onklimbaar is totdat 'n jongeling Gustav Nefdt die skynbaar onmoontlike in 1885 vermag het. Eers in 1947 is die spits weer bereik. Sedertdien bly dit 'n uitdaging vir bergklimmers. Alle toegangspaaie na die piek is in privaat eiendom. In die winter is die piek soms met sneeu bedek. Volksvertellings deel mee dat 'n heks in haar woede die kop in twee verdeel het.
Haliclona tenuiramosa
Haliclona tenuiramosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur Burton.
Pachyseris gemmae
Pachyseris gemmae is 'n steenkoraalspesie uit die familie van die Agariciidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste geldig gepubliseer in 1955 deur Nemenzo.
Jessica Revell
Jessica Revell (gebore 13 Desember 1994) is 'n Engelse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent People Are Messy (2016) en in die televisiereekse Doctors (2000) en Tracy Beaker Returns (2010).
Johannes Mashiane
Johannes Mashiane, ook bekend as die Ondier van Atteridgeville is ’n Suid-Afrikaanse reeksmoordenaar en verkragter wat na bewering minstens 13 mense aangeval het voordat hy in 1989 selfmoord gepleeg het. Hy is deur die polisie in die Pretoriase voorstad Marabastad gejaag toe hy voor ’n bus ingespring het.
Mashiane se eerste moord was omstreeks 1977 op sy meisie. Hy is tot vyf jaar tronkstraf gevonnis en is in 1982 vrygelaat. Daarna het hy dadelik op ’n tog van moord en sodomie gegaan wat gelei het tot die dood van minstens 12 jong seuns. Hy het hulle óf verwurg óf met klippe doodgegooi. Een slagoffer het sover bekend Mashiane se aanval oorleef.
Tydelik Terminaal
Tydelik Terminaal is 'n ligte dramareeks wat handel oor hoe 'n twee-en-twintig-jarige honneursstudent die lewe navigeer nadat sy met kanker gediagnoseer is.
Tydelik Terminaal is voorheen op Woensdagaande op KykNET, DStv kanaal 144 uitgesaai.
Die reeks is ook beskikbaar op DStv Now.
Produksie
Die reeks speel af oor die ses maande waartydens sy chemoterapie ondergaan, besties raak met die oues van dae, haar studies probeer voltooi, en boonop onverwagse lewenservaring en wysheid opdoen.
Tydelik Terminaal put inspirasie uit die skepper van die reeks, Elanie Rupping, se eie stryd teen kanker. Etienne Fourie behartig grootliks die regie van die reeks.
Liberty Ross
Liberty Ross (gebore 23 September 1978) is 'n Engelse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Thinly Veiled (2009), W.E. (2011), en Snow White and the Huntsman (2012).
Karel XIII van Swede
Karel XIII (Sweeds/Noors: Karl; Stockholm, 7 Oktober 1748 – aldaar, 5 Februarie 1818) was van 1809 tot 1818 die koning van Swede en van 1814 tot 1818 as Karel II die koning van Noorweë.
Karel, uit die huis Holstein-Gottorp, was die tweede seun van koning Adolf Frederik van Swede en Louisa Ulrika van Pruise, die suster van Frederik II van Pruise. Hy volg 'n loopbaan in die vloot en word 'n admiraal, waar hy enkele suksesvolle seeslae in die Russies-Sweedse Oorlog (1788–1790) lewer.
Na sy broer, koning Gustaaf III in 1792 vermoor is, was hy vier jaar lank regent vir die minderjarige kroonprins Gustaaf IV. Die werklike regering is egter deur sy vertroueling, baron Gustaf Adolf Reuterholm behartig, wat hy in die Geheime Raad aangestel het. Reuterholm het aanvanklik hervormings deurgevoer, onder andere meer persvryheid. Nadat die Sweedse pers met besprekinge oor die meriete van die republikeinse grondwette van Frankryk en die Verenigde State van Amerika begin, is die liberalisering stopgesit. Toe Gustaaf IV meerderjarig word moes Reuterholm na die buiteland vlug. Sy oom, Karel XII het homself na sy landgoed teruggetrek.
Op 13 Maart 1809 het die Sweedse leër die jong koning afgesit en die 60-jarige prins Karel weer tot regent uitgeroep. Op 6 Junie word hy die koning nadat hy die nuwe liberale grondwet, waarin die mag van die koning beperk word, erken. Op 4 November 1814 word hy ook die koning van Noorweë, wat deur die Verdrag van Kiel van Denemarke losgemaak is, en in 'n personele unie met Swede verbind is. Dit vergoed die vorige verlies van Finland aan Rusland.
Karel se kinders het jonk gesterf (hy was met sy niggie, Hedwig Elizabeth Charlotte van Holstein-Gottorp getroud). Die afgesette Gustaaf Adolf het met sy kinders en al na die buiteland gevlug, wat hulle ook van die troon uitgesluit het. Die Deense prins Christiaan August van Sleeswyk-Holstein-Sonderburg-Augustenburg (herdoop tot Karel August) is as troonopvolger aangewys. Baron Reuterholm, wat in 1809 uit ballingskap teruggekeer het, is nie toegelaat om die koning te word nie.
Na die skielike, onverwagte dood van die (Deense) kandidaat-troonopvolger in 1810 nooi die Sweedse regering die Franse maarskalk Jean-Baptiste Bernadotte om as troonopvolger en regent te regeer. Hy word deur Karel XIII as sy stiefseun aangeneem. Na Karel se dood bestyg hy die kroon as Karel XIV Johan. Sy nageslag regeer Swede tot vandag toe.
Nageslag
Hy het die volgende kinders by Hedwig Elizabeth Charlotte van Holstein-Gottorp gehad:
By sy buite-egtelike minnares, die hofdame Christina Augusta von Fersen (10 Maart 1754 – Stockholm, 8 April 1846), verwek hy:
Aangenome kinders:
Cleretum
Cleretum is 'n genus van plante wat behoort tot die familie Aizoaceae. Die genus is endemies aan Suid-Afrika.
Spesies
Daar is 13 spesies wat tot die genus hoort:
Eberlanzia cyathiformis
Eberlanzia cyathiformis is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat inheems aan Namibië en die Noord-Kaap is.
Selitrennoje
Selitrennoje (Russies: Селитренное) is 'n dorpie in Charabali-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit is die setel en die enigeste nedersetting van die Selitrennoje Plaaslike Munisipaliteit. Dit lê op die oewer van die Achtoebarivier. Die dorpie se naam kom van dir Russiese woord vir "salpeter".
Die historiese hoofstad van die Goue Horde, Sarai Batoe, was naby Selitrennoje geleë. Vandag is daar 'n museum van die Middeleeuse stad op die dorpie.
Haliclona tenuis
Haliclona tenuis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Hoshino.
Seroglazowo
Seroglazowo (Russies: Сероглазово) is 'n dorpie in Charabali-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Wolnoje Plaaslike Munisipaliteit. Die dorpie se naam kom van die Russiese woorde vir "grys oë".
Henri Lefebvre
Henri Lefebvre (Hagetmau, Landes, 16 Junie 1901 - Navarrenx, Pyrénées-Atlantiques, 29 Junie 1991) was 'n Franse sosioloog, intellektueel en filosoof, en word oor die algemeen beskou as 'n neomarxis.
Biografie
Lefebvre studeer filosofie aan die Universiteit van Parys, waar hy in 1920 gradueer.
In 1924 werk hy saam met Paul Nizan, Norbert Guterman, Georges Friedmann, Georges Politzer en Pierre Morhange in die Philosophies-groep op soek na 'n "filosofiese revolusie". Dit het hom in kontak gebring met surrealiste en ander groepe voordat hy na die Franse Kommunistiese Party (PCF) oorgegaan het. Lefebvre het in 1928 lid van hierdie party geword en later skerp geskrifte aan teenstanders van sy interpretasie van kommunisme gepubliseer (soos byvoorbeeld Nizan).
Van 1930 tot 1940 was Lefebvre professor in filosofie. In 1940 sluit hy by die Franse verset aan. Van 1944 tot 1949 was hy direkteur van die Radio Diffusion Française, 'n Franse radiostasie wat vanaf Toulouse uitgesaai het.
Sy Critique of Everyday Life, wat in 1947 gepubliseer is, was een van die belangrikste intellektuele motiewe agter die stigting van die Cobra-beweging en later van die Internasionale Situasionaliste.
Lefebvre is in 1958 uit die PCF geskors. In die daaropvolgende jare was hy betrokke by die uitgewersgroep Arguments, 'n tydskrif waarvan die grootste verdienste was om die Franse publiek bewus te maak van die eksperimente in revisionisme uit Sentraal-Europa in die 1920's en 1930's.
In 1961 word Lefebvre professor in sosiologie aan die Universiteit van Straatsburg voordat hy in 1965 by die fakulteit van die nuwe universiteit in Nanterre aangesluit het. Hy was een van die mees gerespekteerde professore en het die studente-opstand in Mei 1968 beïnvloed en ontleed. Hy skryf in Frans, Engels en Duits.
Lefebvre is oorlede in 1991. Die tydskrif Radical Philosophy het geskryf: "Die omvattendste Franse Marxistiese intellektuele is oorlede in die nag van 28 tot 29 Junie 1991, net minder as veertien dae na sy 90ste verjaardag. Gedurende sy lang loopbaan was sy werk verskeie kere in die mode en het hy nie net 'n invloed gehad in die ontwikkeling van filosofie nie, maar ook in die van sosiologie, aardrykskunde, politieke wetenskappe en literêre kritiek."
Topsentia bahamensis
Topsentia bahamensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die gewone sponse (Demospongiae). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels, en is in staat om baie water op te neem.
Hierdie spons behoort tot die genus Topsentia en behoort tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Diaz, Van Soest & Pomponi.
George Albu
Sir George Albu (1857 – 1935) was 'n goudmynpionier en magnaat. Hy is in Berlyn, Duitsland, gebore. Hy arriveer in 1876 in Suid-Afrika. Eers werk hy vir 'n kort tyd in Kaapstad en vestig hom later in Kimberley, saam met sy broer, Leopold. Hy begin 'n onderneming as 'n gelisensieerde diamantverkoper en trek in 1891 na Johannesburg. In 1895 konsolideer hy sy belange in die General Mining and Finance Corporation. In 1911 het George Albu die Parktown-herehuis, Northwards, vir £12 000 gekoop.
Elvis-waarnemings
Elvis-waarnemings is berigte waarnemings van die sanger Elvis Presley na sy dood in 1977. Die samesweringsteorie dat Presley nie gesterf het nie en in plaas daarvan weggekruip het, is deur Gail Brewer-Giorgio en ander skrywers gewild gemaak.
Merkbare waarnemingseise
Die vroegste beweerde waarneming was op die Memphis Internasionale Lughawe waar 'n man wat soos Presley lyk die naam "Jon Burrows" gebruik het, wat presies dieselfde is as wat Presley gebruik het toe hy hotelle bespreek het. 'n Reeks beweerde waarnemings het in die laat 1980's in Kalamazoo, Michigan, plaasgevind. Sulke berigte het baie openbare belaglikheid teëgekom en het voer geword vir humoristiese publikasies soos die Weekly World News. In Kalifornië het baie mense vermoedelik Presley in die Lego Land-pretpark gesien kort nadat dit in 1999 geopen is. Dit is later aan die lig gebring dat Elvis-navolgers as 'n aantrekkingskrag gehuur word om die beroemde sanger te herdenk.
Daar word beweer dat Presley op die agtergrond van 'n lughawe-toneel in die film Home Alone uit 1990 verskyn het. Daar word beweer dat 'n man met 'n baard, 'n coltrui en 'n sportbaadjie oor die linkerskouer van die karakter van Catherine O'Hara gesien kon word terwyl sy met 'n lugdienswerknemer stry. Die paranormale navorser, Ben Radford, het Elvis-waarneminggelowiges beantwoord met "Waarom sou jy jou dood vervals en dan in 'n gewilde film optree? Selfs as hy baie anders gelyk het, sou hy sy stem en maniere kon vermom het? " Radford is uitgedaag om die akteur te vind wat die rol gespeel het om te bewys dat dit nie Presley was nie. Hy het verduidelik dat die bewyslas op die persoon lê wat die eis instel. In 'n onderhoud met USA Today het die regisseur Chris Columbus geantwoord "As Elvis op die stel was, sou ek geweet het".
Haliclona tenuispiculata
Haliclona tenuispiculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1934 deur Burton.
Elvis-waarnemings
Merkbare waarnemingseise
Bill Bixby, wat saam met Presley in Clambake en Speedway verskyn het, het twee televisieprogramme aangebied om die sameswering te ondersoek: The Elvis Files (1991)  en The Elvis Conspiracy (1992). Die sameswering was ook te sien in die video-speletjie uit 1990, Les Manley: Search for the King, waar die held probeer om Presley (wat in die speletjie bekend staan as 'die koning') te vind om 'n miljoen dollar-kompetisie te wen.
Aanvalsgeweer
'n Aanvalsgeweer is 'n selektiewe vuur geweer wat 'n intermediêre patroon en 'n los magasyn gebruik. Aanvalsgewere is vir die eerste keer deur massaproduksie vervaardig en tydens die Tweede Wêreldoorlog in wydverspreide diens gestel. Die eerste aanvalsgeweer wat algemeen gebruik was, was die Duitse StG 44, 'n ontwikkeling van die vroeëre Mkb 42. Terwyl NAVO-lande onmiddellik na die Tweede Wêreldoorlog met aanvalsgewere toegerus is, het die ontwikkeling van die M16-aanvalsgeweer tydens die Viëtnamoorlog daartoe gelei dat aanvalsgewere deur die res van NAVO aanvaar is. Teen die einde van die 20ste eeu het die aanvalsgeweer die standaardwapen in die meeste van die wêreld se leërs geword, wat gevegsgewere en sub-masjiengewere in die meeste rolle vervang het. Die twee mees suksesvolle moderne aanvalsgewere is die AK-47 en die M16 ontwerpe en hul variante.
Oorsprong van die term
Die term aanvalsgeweer word oor die algemeen toegeskryf aan Adolf Hitler, wat die Duitse woord Sturmgewehr (wat met "aanvalsgeweer" vertaal word) gebruik het as die nuwe naam vir die MP 43 (Maschinenpistole), wat later as die Sturmgewehr 44 bekend staan. Geallieerde propaganda het voorgestel dat die naam vir propagandadoeleindes gekies is, maar die hoofdoel was om die Sturmgewehr van Duitse submasjiengewere soos die MP 40 te onderskei.
Daar is egter voorgestel dat die Heereswaffenamt verantwoordelik was vir die naam Sturmgewehr, en Hitler het geen insette gehad behalwe om die produksiebevel te onderteken nie. Verder was Hitler aanvanklik gekant teen die idee van 'n nuwe infanteriegeweer, aangesien Duitsland nie die industriële vermoë gehad het om die 12 000 000 Karabiner 98k gewere wat reeds in diens was te vervang nie, en het eers van plan verander sodra hy dit eerstehands gesien het.
Die StG 44 word algemeen beskou as die eerste selektiewe militêre vuurwapen wat die aanvalsgeweerkonsep gewild gemaak het. Vandag word die term aanvalsgeweer gebruik om vuurwapens te definieer wat dieselfde basiese eienskappe as die StG 44 deel.
NG gemeente Marydale
duimnael|170px|regs|Ds. [[J.A.R. du Toit leraar van 1918 tot 1926, en toe van Dealesville, waar hy oorlede is in Augustus 1930.]]
duimnael|links|240px|Die NG kerkgebou op [[Marydale.]]
duimnael|regs|170px|Ds. Pieter Jacobus du Toit se eerste gemeente was [[Vosburg toe hy in 1911 bevestig is as leraar van die NG gemeente Vosburg. Hy het 21 jaar daar gebly tot hy 'n beroep na Marydale aanvaar het.]]
Die NG gemeente Marydale was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk wat in 1916 van die NG gemeente Prieska afgestig het en op 1 Maart 2001 weer by die moedergemeente ingelyf is.
Austin Roberts
Austin Roberts (3 Januarie 1883 – 5 Mei 1948) was 'n Suid-Afrikaanse dierkundige en ornitoloog. Hy is veral bekend vir sy Birds of South Africa, wat die eerste keer in 1940 gepubliseer is. Hy het ook die dierkunde van die streek bestudeer. Sy werk The mammals of South Africa is postuum in 1951 gepubliseer. Die 7de uitgawe van Roberts' Birds of Southern Africa, wat in 2005 verskyn het, is die standaard verwysingswerk oor die voëls van dié streek.
NG gemeente Marydale
Ontstaan
Die naam van die gemeente kom van Maria, die naam van die eggenote van ene P.G. Snijman, die oorspronklike eienaar van die plaas Witputs. Hy het by die stigting van die gemeente nog 108 onverkoopte erwe aan die kerkraad vir £950 verkoop. Hy het tevore alreeds 11 erwe geskenk vir ’n kerk, pastorie en geboue.
In 1904 verskyn ’n deputasie van Marydale voor die kerkraad van Prieska om te vra vir die stigting van ‘n gemeente. Die kerkraad was egter oortuig dat die tyd nog nie ryp was nie. In 1905 begin Prieska met kwartaallikse buitedienste te Marydale. Die mense van Marydale het hierdie dienste so waardeer en die inwonertal het so toegeneem, dat die Kerkraad in 1911 besluit om ‘n ekstra diens saam met die kwartaallikse dienste te hou. Vanaf 1915 kon die predikant van Prieska per trein na Marydale reis vir die buitedienste.
In 1916 word prop. C.J. Brink aangestel as hulpleraar om vir ses maande evangeliese werk op Marydale te doen. Die gemeente is op 10 November 1916 deur die ringskommissie van Britstown gestig. Die kerkraad is op 23 Desember bevestig en hulle het dadelik besluit om die dorp vir £950 oor te neem. Die skoolgebou is aanvanklik as aanbiddingsplek gebruik.
Boegoeberg afgestig
Die ontstaan van die gemeente Boegoeberg (deesdae Groblershoop) hang saam met die aanlê van ’n nedersetting die langs die Oranjerivier as onderstandswerk ten gevolge van die knellende depressie en droogtes in die twintigerjare. Vanaf Mei 1929 het 'n bonte skare behoeftiges uit alle oorde 'n heenkome kom soek in dambou, kanaalgrawe, bosopruiming en grondsleep. Hierdie vreemde, rustelose element is gewerp midde in die anders rustige gemeente Marydale onder die leiding van die minsame en ywerige ds. P.J. du Toit. Sonder versuim is reëlings vir die geestelike versorging van hierdie mense getref: 'n kerkkommissie is aangestel, 'n plek van aanbidding gesoek, en 'n arbeider in die persoon van eerw. Wiehahn aangestel.
Die Algemene Armesorgkommissie (AAK) het ook aandag aan die werkers geskenk, en ná besoek van ds. Lückhoff is steun vir die aanstelling van 'n hulpprediker in die persoon van. prop. W.B. Loubser verleen. In 1952 skryf Boegoeberg se medewerker aan Ons gemeentelike feesalbum: "Hy was inderdaad die regte man op die regte plek, want, deur ontberings saam met sy mense te deel, onvermoeide arbeid, en simpatieke dog ferme leiding het hy getrag om eenheid in dié heterogene mensemassa te skep en voorts goeie kerklike orde tesame met hulle sedelike, opvoedkundige en stoflike welsyn te bevorder – 'n reusetaak dikwels onder dolle omstandighede, maar met moed, deursettingsvermoë en waardigheid aangepak."
Onder leiding van ds. Loubser het die verlange na 'n eie gemeente ontstaan en in November 1935 is Boegoeberg uit dele van die gemeentes Marydale en Kenhardt afgestig. Heel natuurlik is die eerste beroep op ds. Loubser uitgebring en is hy vroeg in 1936 in sy amp bevestig. Die taak van opbou van die jong en behoeftige gemeente was eweneens reusagtig, maar leraar en kerkraad het met vaste hand die ploeg aangegryp om die aangevoorde akker te bewerk.
Esther Smith
Esther Smith (gebore 28 November 1986) is 'n Engelse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Black Mirror (2011), Cuckoo (2012), en Uncle (2012).
Acanthascus
Acanthascus is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Reeva Forman
Lewensloop
Forman is in Johannesburg gebore as die dogter van Joseph (Jo) en Cherry (née Hotz) Forman. Haar moeder was die dogter van Joodse immigrante in Kaapstad en haar vader in Johannesburg. Hul ouers het omstreeks die vorige eeuwending uit Litaue en/of Letland na Suid-Afrika geïmmigreer om te ontsnap aan die pogroms (vervolging van Jode). Haar vader was 'n apteker in Doornfontein, wie se apteek, Sherwell Pharmacy, by Sherwellstraat 2, op die hoek van Beitstraat, was. Die gesin van vier (Forman het ook ’n broer wat in 2016 oorlede is ná ’n stryd teen Parkinson se siekte) het in twee vertrekke bo-op en een langsaan die apteek gewoon.