cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Miami Internasionale Lughawe
In 2021 het Miami Internasionale Lughawe die besigste internasionale vraglughawe in die VSA geword  en die tweede besigste Amerikaanse poort vir internasionale passasiers, na die John F. Kennedy Internasionale Lughawe in New York Stad. Teen 2022 is dit die 9de besigste lughawe in die VSA met 50 684 396 passasiers vir die jaar. Dit is Florida se besigste lughawe volgens totale passasiersverkeer, wat Orlando oortref het, asook vir totale vliegtuigbedrywighede en totale vragverkeer. Die lughawe is American Airlines se derde grootste spilpunt en dien as sy primêre poort na Latyns-Amerika en die Karibiese Eilande. Miami dien ook as 'n fokusstad vir Avianca, Frontier Airlines en LATAM, beide vir passasiers en vragbedrywighede.
Miami Internasionale Lughawe beslaan 1335 ha. Dit is Suid-Florida se hooflughawe vir langafstand internasionale vlugte en 'n spilpunt vir die Suidoostelike Verenigde State met passasiers- en vragvlugte na stede regoor die Amerikas, Europa, Afrika en Asië.
Geskiedenis
Die eerste lughawe op die terrein van MIA het in die 1920's geopen en was bekend as Miami City-lughawe. Pan American World Airways ("Pan Am") het 'n uitgebreide fasiliteit aangrensend aan City Airport, Pan American Field, in 1928 geopen. Pan American Field is gebou op 116 hektaar grond in 36ste Straat en was die enigste lughawe op die vasteland in die ooste van die Verenigde State wat doeanefasiliteite gehad het. Sy aanloopbane was rondom die drumpel van vandag se aanloopbaan 26R geleë. Eastern Air Lines het Pan American Field in 1931 begin bedien, gevolg deur National Airlines in 1936. National het 'n terminaal aan die oorkant van LeJeuneweg vanaf die lughawe gebruik en sou verkeer op die pad stop om vliegtuie na en van sy terminaal te taxi. Miami Army Airfield het in 1943 tydens die Tweede Wêreldoorlog aan die suide van Pan American Field geopen. Die aanloopbane van die twee is oorspronklik deur spoorlyne geskei, maar die twee vliegvelde is in sommige gidse as 'n enkele fasiliteit gelys.
2019 Aboe Dhabi Grand Prix
Die 2019 Formule Een Aboe Dhabi Grand Prix het op 1 Desember 2019 op die Yas Marina-renbaan in Aboe Dhabi plaasgevind. Dit was die een-en-twintigste en laaste wedren van die 2019-kampioenskapseisoen gewees.
Miami Internasionale Lughawe
Geskiedenis
Direkte vlugte na Chicago en Newark in die noordooste van New Jersey het laat in 1946 begin, maar ononderbroke vlugte het eers in Januarie 1962 wes verby St. Louis en New Orleans gestrek. Direkte transatlantiese vlugte na Europa het in 1970 begin. In die laat 1970's en vroeë 1980's het Air Florida 'n spilpunt by MIA gehad, met 'n ononderbroke vlug na Londen, Engeland wat dit van National verkry het na laasgenoemde se samesmelting met Pan Am. Air Florida het bedrywighede in 1982 gestaak ná die ongeluk van Air Florida vlug 90. British Airways het van 1984 tot 1991 'n Concorde SST (supersoniese vervoer) tussen Miami en Londen via Dulles Internasionale Lughawe in Washington, D.C. gevlieg.
2019 Aboe Dhabi Grand Prix
Lewis Hamilton van Mercedes het sy sesde "Grand Slam" in hierdie Grand Prix behaal. Dit is vir voorste wegspringplek, vinnigste rondtetyd, leier van al die rondtes en uiteindelike wenner.
Miami Internasionale Lughawe
Geskiedenis
Nadat die voormalige Apollo 8-ruimtevaarder Frank Borman in 1975 president van Eastern Air Lines geword het, het hy Eastern se hoofkwartier van Rockefeller-sentrum in New York na gebou 16 in die noordoostelike hoek van MIA, Eastern se instandhoudingsbasis, verskuif. Eastern het een van die grootste werkgewers in die Miami-metropolitaanse gebied gebly totdat voortdurende vakbondonrus die lugredery uiteindelik in 1989 tot bankrotskap gedwing het. Eastern het vanaf Gang B tot D aan die noordekant van die terminaal geopereer, waar American se Gang D vandag staan. Gang E was die tuiste vir die meeste internasionale vervoerders, terwyl Pan Am uit Gang E en F geopereer het.
American Airlines spilpunt
Te midde van Eastern se onstuimigheid het Robert Crandall, uitvoerende hoof van American Airlines, 'n nuwe spilpunt gesoek om die nuwe vliegtuie wat AA op bestelling gehad het, te gebruik. AA-studies het aangedui dat Delta Air Lines sterk mededinging sou bied op die meeste roetes vanaf Eastern se spilpunt by Hartsfield-Jackson Atlanta Internasionale Lughawe in Atlanta, maar dat MIA baie sleutelroetes gehad het wat net deur Eastern bedien was. American het aangekondig dat hy in Augustus 1988 'n basis by MIA sou vestig. Later in die 1990's het American meer werknemers en toerusting na MIA oorgedra vanaf sy mislukte tuisspille by Nashville, Tennessee en Raleigh–Durham, Noord-Carolina. Die spilpunt het gegroei van 34 daaglikse vertrekke in 1989 tot 157 in 1990, 190 in 1992 en 'n hoogtepunt van 301 in 1995, insluitend langafstandvlugte na Europa en Suid-Amerika. Vandag is Miami American se grootste lugvragspil en is dit die hoofverbindingspunt in die lugredery se noord-suid internasionale roetenetwerk.
Ander spilpuntbedrywighede
Pan Am is in 1991 deur Delta Air Lines verkry, maar het kort daarna om bankrotskap aansoek gedoen. Sy oorblywende internasionale roetes van Miami na Europa en Latyns-Amerika is vir $135 miljoen aan United Airlines verkoop as deel van Pan Am se noodlikwidasie daardie Desember. United se Latyns-Amerikaanse spilpunt het in die somer van 1992 24 daaglikse vertrekke aangebied, wat in die somer van 1994 gegroei het tot 36 daaglikse vlugte na 21 bestemmings. United het vlugte van Miami na Suid-Amerika beëindig en sy Miami-bemanningsbasis in Mei 2004 gesluit, en die meeste Miami-hulpbronne hertoegewys aan sy hoofsentrum in O'Hare Internasionale Lughawe in Chicago. United het alle hooflyndiens na Miami in 2005 gestaak met die bekendstelling van sy laekosteproduk Ted.
IBERIA het ook 'n Miami-spilpunt in 1992 gestig en 'n vloot DC-9-vliegtuie by MIA geplaas om bestemmings in Sentraal-Amerika en die Karibiese Eilande te bedien. Die spilpunt het voordeel getrek uit regte wat ingevolge die bilaterale lugvaartooreenkoms van 1991 tussen die Verenigde State en Spanje onderteken is. Gedurende die 1990's het die lughawe steriele internasionale-tot-internasionale vervoerfasiliteite in Gang D (American, British en Alitalia) en Gang F (Iberia en vier Sentraal-Amerikaanse vervoerders) gehuisves, en daar was planne om 'n steriele korridor vir internasionale verbindingspassasiers tussen ses gange te vestig. Die aanvalle op 11 September 2001 het dit egter vir baie buitelanders nodig gemaak om 'n visum te verkry om deur die Verenigde State te reis, en gevolglik het United Airlines en Iberia hul spilpunte in 2004 gesluit.
Toekoms
MIA sal na verwagting 77 miljoen passasiers en 4 miljoen ton vrag jaarliks teen 2040 verwerk. Om aan so 'n groot vraag te voldoen, het die Miami-Dade Board of County Commissioners 'n verbeteringsplan van VS$5 miljard goedgekeur wat oor 15 jaar tot in 2035 sal strek. Die omvattende plan sluit in gangoptimering, konstruksie van twee luukse hotelle op die perseel, die sloping van Gang G en uitbreiding van die lughawe se vragkapasiteit.
Magsbalans
In internasionale betrekkinge verwys magsbalans of magsewewig na 'n teorie waarvolgens state hul voortbestaan kan verseker deur te verhoed dat enige staat genoeg militêre mag verkry om alle ander te oorheers. As een staat baie sterker word, voorspel die teorie dat die staat voordeel sal trek uit sy swakker bure en hulle daartoe sal dryf om in 'n verdedigende koalisie te verenig. Sommige politieke realiste hou vol dat 'n magsbalansstelsel meer stabiel sal wees as een met 'n dominante staat, aangesien aggressie nie-winsgewend is as daar 'n ewewig tussen 'n mag en mededingende koalisies is.
Miami Internasionale Lughawe
Terminale
Miami Internasionale Lughawe beskik oor drie terminale (Noord, Sentraal en Suid) en ses gange vir 'n totaal van 131 hekke. Met die uitsondering van Gang G, bevat alle gange hekke wat toegang verleen tot Amerikaanse doeane- en grensbeskermingsfasiliteite.
Magsbalans
Wanneer dit bedreig word, kan state veiligheid soek deur ewewig na te streef en met ander te verbind teen die heersende bedreiging; of saamspan, en hulself in lyn bring met die dreigende mag. Ander alliansie-taktieke sluit in om ander state te oortuig om die aggressor te konfronteer sonder om self betrokke te raak sowel as om 'n reeks van alliansies te vorm om die aggressor teen te staan. Realiste het al lank gedebatteer oor hoe die polariteit van 'n stelsel die keuse van taktiek beïnvloed; Daar word egter algemeen ooreengekom dat in bipolêre stelsels elke groot moondheid geen ander keuse het as om die ander direk te konfronteer nie. Tesame met debatte tussen realiste oor die voorkoms van balansering in alliansiepatrone, is ander skole van internasionale betrekkinge, soos konstruktiviste, ook krities oor die magsbalans, en betwis kernrealistiese aannames oor die internasionale stelsel en die gedrag van state.
Geskiedenis
Die beginsel betrokke by die behoud van die magsbalans as 'n bewuste doelwit van buitelandse beleid, soos David Hume in sy Essay on the Balance of Power uitgewys het, is so oud soos die geskiedenis, en is deur Grieke soos Thukydides sowel as politieke teoretici en as praktiese staatsmanne. 'n Studie van 2018 in International Studies Quarterly het bevestig dat "die toesprake van die Korintiërs van voor die Persiese Oorloë tot die nasleep van die Peloponnesiese oorlog 'n blywende tesis van hul buitelandse beleid openbaar: dat imperiale ambisies en gelykmakende neigings, soos dié van Athene, Sparta en Thebe moet teëgewerk word om te verhoed dat 'n tiranstad binne die samelewing van Griekse stadstate ontstaan."
Miami Internasionale Lughawe
Landvervoer
Die huurmotorsentrum konsolideer lughawemotorhuurbedrywighede by die MIC.
Magsbalans
Geskiedenis
Dit het in die 15de eeu weer onder die Italiaanse stadstate van die Renaissance verskyn. Francesco Sforza, Hertog van Milaan, en Lorenzo de' Medici, heerser van Florence, was die eerste heersers wat aktief so 'n beleid gevoer het, met die Italiese Liga, hoewel historici die innovasie oor die algemeen aan die Medici-heersers van Florence toegeskryf het. Bespreking van Florence se beleid kan gevind word in De Bello Italico, deur Bernardo Rucellai, 'n Medici-skoonseun. Dit was 'n geskiedenis van die inval van Italië deur Karel VIII van Frankryk, en het die frase magsbalans aan historiese ontleding bekendgestel.
Internasionalisme, wat die oorheersende rigting van Europese internasionale betrekkinge was voor die Vrede van Wesfale, het plek gemaak vir die leerstelling van die magsbalans. Terwyl die magsbalans nie uitdruklik in die Vrede van Wesfale genoem is nie, is dit tydens die onderhandelinge verwys. Daaropvolgende gedrag deur state het die magsbalans weerspieël. In die Verdrag van Utrecht in 1713 is daar verskeie kere na die leerstelling verwys.
Miami Internasionale Lughawe
Landvervoer
Miami Internasionale Lughawe het direkte openbare vervoerdiens na Miami-Dade Transit se Metrorail, Metrobus-netwerk; Greyhound-buslyne en na die Tri-Rail-pendelspoorstelsel. Metrorail bedryf die Orange Line-trein vanaf Miami Internasionale Lughawe na bestemmings soos Downtown, Brickell, Health District, Coconut Grove, Coral Gables, Dadeland, Hialeah, Suid-Miami en Wynwood. Dit neem ongeveer 15 minute om vanaf die lughawe by die middestad te kom.
Magsbalans
Geskiedenis
Eers aan die begin van die 17de eeu, toe Grotius en sy opvolgers die idee van die internasionale reg ontwikkel het, is die magsbalans as 'n fundamentele beginsel van diplomasie geformuleer, hoewel hierdie formulering bestaande praktyke moes weerspieël het. In ooreenstemming met hierdie nuwe dissipline het die Europese state 'n soort federale gemeenskap gevorm, waarvan die fundamentele voorwaarde die behoud van 'n magsbalans was, dit wil sê so 'n beskikking van dinge dat geen enkele staat, of potentaat, absoluut in staat behoort te wees nie. om te oorheers en wette aan die res voor te skryf. En aangesien almal ewe geïnteresseerd was in hierdie skikking, is dit beskou as die belang, die reg en die plig van elke moondheid om in te meng, selfs met wapengeweld, wanneer enige van die voorwaardes van hierdie skikking geskend is, of aangeval deur enige ander lid van die gemeenskap.
Miami Internasionale Lughawe
Landvervoer
Miami-Dade Transit bedryf 'n Airport Flyer-bus wat MIA direk met South Beach verbind.
Herbert Mundin
Herbert Mundin (21 Augustus 1898 – 5 Maart 1939) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Chandu the Magician (1932), Mutiny on the Bounty (1935), David Copperfield (1935), en The Adventures of Robin Hood (1938).
Magsbalans
Geskiedenis
Hierdie magsbalansbeginsel, sodra dit geformuleer is, het 'n aksioma van politieke wetenskap geword. Fénelon het in sy Instruksies die aksioma op die jong Franse Dauphin beïndruk. Frederik die Grote het in sy Anti-Machiavelli die beginsel aan die wêreld verkondig. In 1806 het Friedrich von Gentz dit met bewonderenswaardige duidelikheid weer gestel in Fragments on the Balance of Power. Die beginsel het die basis gevorm van die koalisies teen Lodewyk XIV van Frankryk en Napoleon, en die aanleiding (of verskoning) vir die meeste van die Europese oorloë tussen die Vrede van Wesfale (1648) en die Kongres van Wene (1814). Dit is veral deur Groot-Brittanje beywer, selfs tot en met die Eerste Wêreldoorlog, aangesien dit gepoog het om te verhoed dat 'n Europese landmoondheid sy vlootoorheersing meeding.
Dulciesnek
Geografie
Die land rondom Dulciesnek is meestal heuwelagtig en berge kom buitengewoon algemeen voor, maar in die noordooste in die rigting van Telebrug is die landskap meer gelyk. Die hoogste punt in die gebied het 'n hoogte van 1 938 meter en is 1 km wes van Dulciesnek. Ongeveer 214 mense per vk. kilometer woon rondom Dulciesnek, wat relatief yl bevolk is. Die gebied rondom Dulciesnek is byna heeltemal bedek met plantegroei. Die nek is geleë tussen die Sint Michaelsberg en Thaba Tsewu.
Klimaat
Die klimaat is koel tot gematig. Die gemiddelde temperatuur is 17 °C. Die warmste maand is Januarie, op 23 °C, en die koudste Julie, op 8 °C. Die gemiddelde reënval is 914 mm per jaar. Die natste maand is Desember, met 156 mm reën, en die droogste maand Augustus, met 18 mm.
Miami Internasionale Lughawe
Vragwerf
MIA het 'n aantal lugvragfasiliteite. Die grootste vragkompleks is geleë aan die westekant van die lughawe, binne die driehoek wat gevorm word deur aanloopbane 12/30 en 9/27. Vragvervoerders soos LATAM Cargo, Atlas Air, Amerijet International en DHL opereer vanuit hierdie gebied. Die grootste fasiliteit in privaat besit is die Centurion Cargo-kompleks in die noordoostelike hoek van die lughawe, met meer as 51 000 vk m se pakhuisruimte. FedEx en UPS bedryf hul eie fasiliteite in die noordwestelike hoek van die lughawe, van 36ste Straat af. Benewens sy groot passasiersterminaal in Gang. D, bedryf American Airlines 'n instandhoudingsbasis oos van Gang D, gesentreer rondom 'n halfsirkelvormige loods wat oorspronklik deur National Airlines gebruik is en wat drie wyerompvliegtuie kan akkommodeer.
Magsbalans
Geskiedenis
Gedurende die grootste deel van die 19de eeu het die reeks nasionale omwentelinge wat die kaart van Europa herskep het, die magsbalans verbloem. Tog het dit al die pogings van diplomasie onderlê om die kragte van nasionalisme wat deur die Franse Rewolusie losgelaat is, te tem. In die nasleep van die rewolusie, met die herstel van vergelykende kalmte, het die beginsel weer na vore gekom as die werkende motief vir die verskillende politieke alliansies, waarvan die oënskynlike doel die behoud van vrede was. Wat die era 1848–1914 betref, het die Engelse diplomatieke historikus A.J.P. Taylor het aangevoer:
"Europa het amper soveel vrede as oorlog geken; en dit het hierdie tydperke van vrede aan die Magsbalans verskuldig. Geen enkele staat was ooit sterk genoeg om al die res op te neem nie, en die wedersydse jaloesie van die Groot Magte het selfs die klein state beskerm, wat hulself nie kon beskerm het nie."
Met betrekking tot die laaste kwarteeu van die tydperk wat deur Taylor uiteengesit is, het sy Amerikaanse kollega, diplomatieke historikus Edward Mead Earle, aangevoer: "Gedurende die kwarteeu begin omstreeks 1890, het Europa en die Verre Ooste onder 'n onsekere magsbalans geleef met die gevolg ... dat die wêreld van een krisis na 'n ander en uiteindelik na 'n katastrofe beweeg het." Earle kom tot die gevolgtrekking: "Die magsbalans kan ons almal in die krematorium laat beland". Die magsbalansteorie het 'n ramp in 1939 voorberei soos in 1914, het Clarence Streit in sy beroemde Union Now geskryf. Daar is "nie meer steriele, illusie, fantastiese, ontplofde en plofbare vredesbeleid as die magsbalans nie."
Sedert 1945 het die argumente van Streit en Earle die oorhand gekry bo dié van Taylor. Atoomwetenskaplikes het 'n algehele aanval op die magsbalanskonsep geloods:
“Die magsbalansstelsel word vandag gediskrediteer. Verwysings daarna, selfs deur professionele historici en internasionale regsgeleerdes, impliseer gewoonlik óf dat dit 'n stelsel vir oorlog was wat herhaaldelik misluk het óf dat dit 'n stelsel was om oorlog te maak wat dikwels in sy doel geslaag het ... Gedurende die tydperk van sy oorheersing as 'n Europeër stelsel, sê, 1648 tot 1918, sy rekord in die voorkoming van oorlog was beslis nie treffend nie. Inderdaad, dit was waarskynlik self verantwoordelik vir die begin van meer oorloë as wat dit verhoed het.
NAVO Sekretaris-generaal, Manfred Wörner, het die Europese alternatief aan die einde van die Koue Oorlog uiteengesit: "Europa het 'n basiese keuse: óf dit verval terug in die ou magspolitiek en magsbalansdiplomasie van die afgelope eeue óf dit beweeg vorentoe langs die pad wat lei tot 'n nuwe orde van vrede en vryheid, hetsy dit gebaseer is op multinasionale of supranasionale samewerking. Ons keuse is duidelik: ons gaan vorentoe.
Volgens historikus Sverre Bagge het 'n magsbalanslogika moontlik die vereniging van die drie Skandinawiese koninkryke (Noorweë, Swede en Denemarke) verhoed, aangesien balanserende koalisies gevorm is om te verhoed dat een koninkryk die ander koninkryke verower.
Tritonia atrorubens
Tritonia atrorubens is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Tritonia behoort en is deel van die grasveld. Die plant is endemies aan die Oos-Kaap en kom van Komga tot by die Groot-Keiriviermonding voor. Die plant is laas in 1903 gesien.
Pione hancocki
Pione hancocki is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Pione en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1862 deur Schmidt.
Max Tegmark
Max Erik Tegmark (gebore 5 Mei 1967) is 'n Sweeds-Amerikaanse fisikus, kosmoloog en masjienleernavorser. Hy is 'n professor by die Massachusetts Institute of Technology en die president van die Future of Life Institute. Hy is ook 'n wetenskaplike direkteur by die Foundational Questions Institute en 'n ondersteuner van die effektiewe altruïsme-beweging.
Vroeë lewe
Tegmark is in Swede gebore met Karin Tegmark en Joods Amerikaans-gebore professor in wiskunde Harold S. Shapiro met ouers. Terwyl hy op hoërskool was, het hy en 'n vriend 'n woordverwerker geskep en verkoop wat in suiwer masjienkode geskryf is vir die Sweedse agtbis-rekenaar ABC 80, en 'n 3D Tetris-agtige speletjie genaamd Frac.
Tegmark het Swede in 1990 verlaat nadat hy sy B.Sc. in Fisika van die Royal Institute of Technology en 'n B.A. in ekonomie die vorige jaar aan die Stockholm School of Economics. Sy eerste akademiese onderneming buite Skandinawië het hom na Kalifornië gebring, waar hy fisika aan die Universiteit van Kalifornië, Berkeley, studeer het, sy M.A. in 1992 verwerf het, en Ph.D. in 1994 onder toesig van Joseph Silk. Tegmark was 'n assistent-professor aan die Universiteit van Pennsilvanië en het in 2003 'n ampstermyn ontvang. In 2004 het hy by die Massachusetts Institute of Technology se Fisika Departement aangesluit.
Beroep
Sy navorsing het gefokus op kosmologie, deur teoretiese werk met nuwe metings te kombineer om beperkings op kosmologiese modelle en hul vrye parameters te plaas, dikwels in samewerking met individue wat eksperimente uitvoer. Hy het meer as 200 publikasies, waarvan nege meer as 500 keer aangehaal is. Hy het data-analise-instrumente ontwikkel wat gebaseer is op inligtingsteorie en dit toegepas op kosmiese mikrogolf agtergrond eksperimente soos COBE, QMAP en WMAP, en op sterrestelsel rooiverskuiwing opnames soos die Las Campanas Redshift Survey, die 2dF Survey en die Sloan Digital Sky Survey.
Met Daniel Eisenstein en Wayne Hu het hy die idee bekendgestel om barion akoestiese ossillasies as 'n standaard meting te gebruik. Met Angelica de Oliveira-Costa en Andrew Hamilton het hy die abnormale meerpolige belyning in die WMAP-data ontdek waarna soms verwys word as die "as van die bose". Met Anthony Aguirre het hy die kosmologiese interpretasie van kwantummeganika ontwikkel. Sy 2000 referaat oor kwantum dekoherensie van neurone het tot die gevolgtrekking gekom dat dekoherensie te vinnig lyk vir Roger Penrose se "kwantum mikrotubule" model van bewussyn om lewensvatbaar te wees. Tegmark het ook die "Ultimate Ensemble theory of everything" geformuleer, waarvan die enigste postulaat is dat "alle strukture wat wiskundig bestaan, ook fisies bestaan". Hierdie eenvoudige teorie, met hoegenaamd geen vrye parameters nie, dui daarop dat in daardie strukture wat kompleks genoeg is om selfbewuste substrukture (SAS'e) te bevat, hierdie SAS'e hulself subjektief sal waarneem as bestaand in 'n fisies "regte" wêreld. Hierdie idee word geformaliseer as die wiskundige heelalhipotese, beskryf in sy boek Our Mathematical Universe.
Tegmark is in 2012 tot genoot van die American Physical Society verkies vir, volgens die aanhaling, "sy bydraes tot kosmologie, insluitend presisiemetings van kosmiese mikrogolfagtergrond en sterrestelselgroeperingsdata, toetse van inflasie- en gravitasieteorieë, en die ontwikkeling van 'n nuwe tegnologie vir lae-frekwensie radio interferometrie". Hy is in 2019 met die Koninklike Sweedse Akademie vir Ingenieurswetenskap se Goue Medalje bekroon vir, volgens die aanhaling, "sy bydraes tot ons begrip van die mensdom se plek in die kosmos en die geleenthede en risiko's verbonde aan kunsmatige intelligensie. Hy het hierdie eksistensiële vrae moedig aangepak in sy navorsing en, op 'n prysenswaardige manier, daarin geslaag om die kwessies aan 'n wyer publiek te kommunikeer."
Hy is ook bekend vir sy seminale referaat oor die Wiskundige Heelalhipotese, waarin hy beweer dat ons fisiese wêreld 'n abstrakte wiskundige struktuur is met 'n oneindige aantal aanvanklike ewekansige toestande. Hy wys na fraktale as bewys dat die vergelykings wat gebruik word om alle moontlike wiskundige multiheelal te beskryf, op 'n enkele T-hemp sal pas.
Persoonlike lewe
Hy het in 1997 met die astrofisikus Angelica de Oliveira-Costa getrou, en in 2009 geskei. Hulle het twee seuns. Op 5 Augustus 2012 het Tegmark met Meia Chita getrou.
Teenpous Hippolitus
Hippolitus van Rome was vanaf 217 die eerste teenpous en ook die enigste teenpous wat as heilige vereer word.
Biografie
Hippolitus was van af 192 priester in Rome. As leerling van Irenaeus was hy 'n belangrike kerkleraar. Hy verset hom teen die pouse van sy tyd veral oor die leer van die Drie-Eenheid. Toe Pous Callixtus in 217 die straf vir “seksuele sondes” 'n boete maak, laat Hippolitus hom deur sy volgelinge as pous uitroep. Ontug was volgens Hippolitus 'n doodsonde. Dit was die begin van die skisma van Hippolitus.
Ongeveer in 235 word Hippolitus saam met Pous Pontianus deur keiser Maximinus Thrax na Sardinië verban. Daar is Hippolitus met Pontianus versoen en sterf beide. In 236 is beide na Rome oorgebring en as martelaars begrawe in die katakombe van Callixtus. In 'n ander verhaal was Hippolitus 'n veldheer van keiser Vespasianus wat die Christene vervolg het. Toe die keiser hoor Hippolitus behoort tot die Christene het die keiser Hippolitus se liggaam deur perde uitmekaar laat skeur. Dit is nie duidelik of dit oor dieselfde persoon gaan nie.
Hippolitus het baie geskrywe onder andere kommentare op Daniël en Openbaring. Hy skryf ook 'n dogmatiese werk ‘’De Antichristo’’ en bestry die gnostici in sy werk ‘’Syntagma’’. 'n Groot deel van sy werk is pas aan die einde van die 19de eeu herontdek en bestaan slegs in Ou-Slawiese vertalings.
Verering
Hippolitus word as heilige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk met sy feesdag op 13 Augustus en ook in die Oosters-Ortodokse Kerk met die feesdag op 30 Januarie.
Hy is ook die patroonheilige van die Nederlandse stad Delft en die Oostenrykse stede St. Pölten en Zell am See.
R.C. Sproul
Robert Charles Sproul (13 Februarie 1939 - 14 Desember 2017) was 'n Amerikaanse Gereformeerde Teoloog en 'n predikant van die Presbiteriaanse Kerk in Amerika (PCA). Hy was die stigter en voorsitter van Ligonier Ministries (genoem na die Ligonier Vallei buite Pittsburgh, waar die bediening begin het as 'n studiesentrum vir universiteit- en kweekskoolstudente) en kon daagliks internasionaal en in die VSA op die radio-uitsending "Renewing Your Mind" gehoor word. Onder Sproul se leiding het Ligonier Ministries die Ligonier Verklaring oor die Bybel se onfeilbaarheid uitgevervaardig, wat uiteindelik sou groei tot die 1978 Chicago Verklaring oor die Bybel se onfeilbaarheid, waarvan Sproul, saam met Norman Geisler, een van die hoofargitekte was. Sproul is beskryf as "die grootste en mees invloedryke voorstander van Gereformeerde teologie in die laaste eeu".
Herkoms en opvoeding
R.C. Sproul is gebore in Pittsburgh, Pennsilvanië, as die tweede kind van Robert Cecil Sproul, 'n rekenmeester en veteraan van die Tweede Wêreldoorlog, en sy vrou, Mayre Anna Yardis. As kind was Sproul 'n groot ondersteuner van die Amerikaanse voetbal span, die Pittsburgh Steelers, en die Amerikaanse bofbal span, die Pittsburgh Pirates. Hy het op skool aan atletiek deelgeneem, maar moes op 15-jarige ouderdom stop om sy familie te ondersteun. Sproul het sy BA-graad by Westminster College in 1961 behaal, sy MDiv-graad by Pittsburgh Teologiese Kweekskool in 1964, sy Doctorandus-graad by die Vrije Universiteit Amsterdam in 1969 en sy PhD-graad by Whitefield Teologiese Kweekskool in 2001. Hy het aan verskeie universiteite en kweekskole onderrig gegee, insluitend die Gerformeerde Teologiese Kweekskool in Orlando en Jackson, Mississippi, en die Knox Teologiese Kweekskool in Fort Lauderdale.
Een van Sproul se mentors was John Gerstner, sy professor by die Pittsburgh Teologiese Kweekskool. Die twee van hulle, saam met 'n ander van Gerstner se studente, Arthur Lindsley, was in 1984 medeouteurs van die boek "Classical Apologetics". Ligonier Ministries, Sproul se bediening, het opnames gemaak van Gerstner wat verskeie kursusse oor teologie en die Bybel aanbied.
In 1960 het Sproul getrou met Vesta Voorhis, en hulle het twee kinders, Sherrie Dorotiak en Robert Craig Sproul.
Slowene
Die Slowene (Sloweens: Slovenci [slɔˈʋèːnt͡si]) is 'n Slawiese nasie en etniese groep inheems aan Slowenië wat Sloweens, 'n Suid-Slawiese taal, as moedertaal praat. Hulle vorm die titulêre nasie van Slowenië en maak volgens die laaste sensus van 2002 omtrent 83% van dié land se bevolking uit. Die meeste Slowene is aanhangers van die Rooms-Katolieke Kerk (58%).
R.C. Sproul
Herkoms en opvoeding
Sproul was 'n passasier op die Amtrak-trein wat in 1993 ontspoor het in die Big Bayou Canot-treinramp, en het soms eerstehandse weergawes van die storie gedeel.
Slowene
Wêreldwyd leef tussen 2 en 2,5 miljoen Slowene, waarvan sowat 1,6 miljoen in Slowenië, tussen 164 634 en 178 415 in die Verenigde State, tussen 83 000 en 100 000 in Italië en 50 000 in Duitsland. Naas Slowene leef nog minderhede soos Serwiërs (2%), Kroate (1,8%) en Bosniake (1,1%) in Slowenië.
R.C. Sproul
Loopbaan
Ligonier Ministries bied elk jaar verskeie teologiese konferensies aan, insluitend die hoofkonferensie in Orlando, FL, waar Sproul een van die hoofspreekers was. Sproul het as medepastoor gedien by Saint Andrew's Chapel, 'n gemeente in Sanford, Florida. In 1965 is hy as ouderling in die Verenigde Presbiteriaanse Kerk in die VSA (UPCUSA) georden, maar het die denominasie omstreeks 1975 verlaat en by die Presbiteriaanse Kerk in Amerika (PCA) aangesluit. Hy was ook 'n raadslid van die Alliansie van Belydende Evangeliedienaars.
Slowene
Die naam van die Slowene is, soos dié van die Slowake, afgelei van die ou benaming vir die Slawiërs (sloveni). Die woordstam daarvan het nog in benamings soos Sloweens (slovenščina) en Slowenië (Slovenija) bewaar gebly.
R.C. Sproul
Loopbaan
Sproul was 'n groot voorstander van Calvinisme in sy verskeie menigte, druk-, oudio-, en videopublikasies, en het die Thomistiese (klassieke) benadering tot Christelike apologetiek voorgestaan. 'n Dominante tema in sy "Renewing Your Mind" lesse was die heiligheid en soewereiniteit van God. Sproul was 'n voorstander van hoofbedekkings in die kerk omdat die ordinansie "gewortel en gegrond is in die skepping".
Sproul was 'n kritikus van die Rooms-Katolieke Kerk en het die kerk se teologie hard aangevat. Hy het die 1994 ekumeniese dokument "Evangelicals and Catholics Together" aan die kaak gestel.
In 2003 is 'n Festschrift ter ere van hom gepubliseer. After Darkness, Light: Essays in Honor of R.C. Sproul (ISBN 0875527043) het bydraes van Robert Godfrey, Sinclair Ferguson, O. Palmer Robertson, Michael Horton, Douglas Wilson, John F. MacArthur en Jay E. Adams ingesluit.
Gesondheid en dood
Sproul het 'n beroerte gehad op 18 April 2015 en is in die hospitaal opgeneem. Vyf dae later, op 23 April, was hy ontslaan sonder nadelige gevolge. Hy is egter gediagnoseer met 'n diabetiese toestand wat "aangespreek sou word deur dieet en gereelde mediese aandag." Hy is op 2 Desember 2017 weer in die hospitaal opgeneem weens moeilike asemhaling, wat die gevolg was van 'n oënskynlike infeksie en 'n "verergering van sy emfiseem as gevolg van die griep" (nie longontsteking nie).
Na 'n twaalf dae tydperk van intermitterende koors, sedasie, en ventilator-ondersteunde asemhaling in 'n poging om sy respiratoriese funksie te herstel, is hy op 14 Desember 2017 op die ouderdom van 78 oorlede.
Publikasies
Sproul is bekend vir boeke soos "The Holiness of God", "Essential Truths of the Christian Faith", en ''"What Is Reformed Theology?" hy is ook bekend vir "Chosen by God"'', 'n boek oor voorbestemming en die soewereiniteit van God.
Sproul het deur Ligonier Ministries se konferensies en die "Renewing Your Mind" radio-uitsending verskillende oudio- en videolesings gegenereer oor die geskiedenis van filosofie, teologie, bybelstudie, apologetiek, intelligente ontwerp en die christelike lewe. Boonop het Sproul meer as 100 boeke en menigte artikels vir evangeliese publikasies geskryf.
Hy het die 1978 Chicago-verklaring oor bybelse onfeilbaarheid geteken, wat die onfeilbaarheid van die Bybel bevestig, en hy het 'n kommentaar op daardie dokument geskryf, naamlik "Explaining Inerrancy". Hy het ook as die algemene redakteur van die "Reformation Study Bible" (ISBN 0-87552-643-8) opgetree, wat in verskeie uitgawes en vertalings verskyn en ook bekend staan as die "New Geneva Study Bible". Hy was ook die uitvoerende redakteur van die tydskrif "Tabletalk".
Jacob Forster
Adolarius Jacob Forster (1739–1806) was 'n Pruisiese mineraloog en handelaar in uitstalbare mineraalmonsters. Adolarius Jacob Forster het omstreeks 1766 met mineraalmonsters begin handel dryf. Hy het 40 jaar in daardie beroep voortgegaan en wyd gereis. Hy het persele in Londen, Parys en Sint Petersburg gehad. Die Covent Garden, die winkel in Londen en een in Soho is deur sy vrou bestuur. Sy broer, Ingham Henry Forster (1725–1782) het die besigheid in Parys bestuur. Veilingskatalogusse vir verkope in Parys is deur Rome de l'Isle geskryf.
Hy was familie van Johann Georg Adam Forster en Johann Reinhold Forster en sy suster het op 16 Augustus 1768 met die Londense handelaar-natuurkundige George Humphrey by St Martin-in-the-Fields, Londen, getrou. In 1802 het Forster 'n versameling aan die museum van die St Petersburg Mynbou-instituut, onder die beskerming van die Keiser van die Hele Rusland Alexander I, verkoop.
Hy het die laaste tien jaar van sy lewe in Rusland deurgebring, en is in 1806 in St. Petersburg oorlede. Die handelaarskap is deur sy broerskind John Henry Heuland oorgeneem.
Die mineraal forsteriet is na hom genoem.
Pione hixoni
Pione hixoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Pione en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Lendenfeld.
Gasteria pulchra
Gasteria pulchra is 'n vetplant wat tot die genus Gasteria behoort. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap. Dit kom voor vanaf Studtis tot by Hankey en is veral volop by Patensie en Hankey.
Gasteria tukhelensis
Gasteria tukhelensis is 'n vetplant wat tot die genus Gasteria behoort. Die spesie is endemies aan KwaZulu-Natal en kom in die Tugelariviervallei voor waar dit aan die rotshange groei. Daar is een populasie en die plant word as seldsaam beskou.
Lila Lee
Lila Lee (25 Julie 1901 – 13 November 1973) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Male and Female (1919), The Adorable Cheat (1928), Dark Streets (1929), en The Unholy Three (1930).
Gasteria visserii
Die Visser-beestong (Gasteria visserii) is 'n vetplant wat tot die genus Gasteria behoort. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en kom in die Keiskammariviervallei voor.
Corey Burton
Corey Burton (gebore 3 Augustus 1955) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Transformers: The Movie (1986), Hercules (1997), en Atlantis: The Lost Empire (2001).
Tatiana Abramova
Tatiana Abramova (gebore 5 Februarie 1975) is 'n Russiese aktrise en sangeres. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Hardcore Henry (2015).
Boorgroep
Die boorgroep bestaan uit die chemiese elemente boor (B), aluminium (Al), gallium (Ga), indium (In) en tallium (Tl).
Pyrrho van Elis
Pyrrho van Elis (Antieke Grieks: Πύρρων ὁ Ἠλεῖος, geromaniseerd: Pyrrhо̄n ho Ēleios; c. 360 - c. 270 v.C.) was 'n Griekse filosoof van die Klassieke Oudheid en word gekrediteer as die eerste Griekse skeptiese filosoof en stigter van die Pyrrhonisme.
Lewe
Pyrrho van Elis het na bewering vanaf 365-360 vC geleef tot 275-270 vC. Pyrrho was van Elis, aan die Ioniese See. Diogenes Laërtius, met verwysing na Apollodorus van Athene, sê dat Pyrrho aanvanklik 'n skilder was en dat die werke deur hom in die gimnasium by Elis uitgestal is. Later word hy deur die werke van Demokritus na die filosofie oorgelok, en volgens Diogenes Laërtius het hy kennis gemaak met die dialoog van Megarian deur Bryson, leerling van Stilpo. Pyrrho, saam met Anaxarchus, het saam met Alexander die Grote gereis op sy verkenning van die Ooste, "sodat hy selfs so ver gegaan het as die Gymnosophiste in Indië en die Magi" in Persië. Hierdie blootstelling aan die Oosterse filosofie het hom geinspireer om 'n nuwe filosofie te skep en 'n lewe van eensaamheid aan te neem. Toe hy terugkeer na Elis, het hy in swak omstandighede gewoon, maar deur die inwooners hoog aangeskryf. Hulle het hom as 'n hoëpriester aangestel en ook die Atheners het aan hom die regte van burgerskap toegeken.
Bronne oor Pyrrho
Pyrrho het nie 'n geskrewe werk nagelaat waarin sy filosofiese beginsels beskryf word nie. Die meeste van die inligting oor Pyrrho se beginsels kom van sy merkwaardigste volger, Timon, wie se opsomming van Pyrrho se leeringe in die "Aristokles-gedeelte" behoue bly. Daar is egter teenstrydige interpretasies van die idees wat in hierdie gedeelte aangebied word, wat elk lei tot 'n ander gevolgtrekking as wat Pyrrho bedoel het.
Die meeste biografiese inligting oor Pyrrho, asook inligting oor sy houding en gedrag, kom uit die werke van die middel van die derde eeu v.C. biograaf Antigonus van Carystus. Biografiese anekdotes van Diogenes Laërtios word ook gereeld aangehaal; sy werk op Pyrrho se lewe het hoofsaaklik uit Antigonus se werk gekom.
Filosofie
Die meeste bronne stem saam dat die primêre doel van Pyrrho se filosofie was die bereiking van 'n toestand van ataraxia, of vryheid van geestelike verontrusting, en dat hy opgemerk het dat ataraxia veroorsaak kan word deur vermyding geloofsoortuigings (dogmas) oor gedagtes en persepsies te verwerp. Pyrrho se eie filosofie kan egter aansienlik verskil in besonderhede van die latere Pyrrhonisme. Die meeste interpretasies van die inligting oor Pyrrho se filosofie dui daarop dat hy beweer dat die werklikheid inherent onbepaalbaar is, wat volgens die Sextus Empiricus se beskouing as 'n negatiewe dogmatiese geloof beskou word.
'n Opsomming van Pyrrho se filosofie is bewaar deur Eusebius, waarin Aristokles aangehaal word, met verwysing na Timon, in wat bekend staan as die "Aristokles-gedeelte."
"Wie goed wil lewe (eudaimonia) moet hierdie drie vrae oorweeg: Eerstens, hoe is die pragmata (etiese sake, aangeleenthede, onderwerpe) van natuur? Tweedens, watter houding moet ons teenoor hulle aanneem? Derdens, wat sal die uitkoms wees vir diegene wat hierdie houding het?" Pyrrho se antwoord is dat "Soos vir pragmata is hulle almal adiaphora (ongedifferensieerd deur 'n logiese differensie), astathmēta (onstabiele, ongebalanseerde, nie meetbare), en anepikrita (ongegronde, onbevestig, onbeslisbaar). Daarom, kan nie ons sintuiglike persepsies of ons doxai (sienings, teorieë, oortuigings) nie aan ons die waarheid of leuens aandui nie; so ons moet beslis nie op hulle staatmaak nie. Inteendeel, ons moet adoxastoi (sonder standpunte) wees, aklineis (nie na die een of ander kant leun nie) en akradantoi (onwrikbaar in ons weiering om te kies) en sê van elke een dat dit nie meer is as dit nie is nie of dit is albei of nie.
Dit is onseker of Pyrrhonism 'n klein maar ononderbroke beweging in die oudheid was, of dit uitgesterf het en weer herleef het. Ongeag, 'n paar eeue nadat Pyrrho gelewe het, lei Aenesidemus 'n herlewing van die filosofie. Pyrrhonisme was een van die twee hoofskole van filosofiese skeptisisme wat tydens die Hellenistiese tydperk ontstaan het, en die ander was akademiese skeptisisme. Pyrrhonism floreer onder lede van die Empiriese Skool vir Geneeskunde, waar dit beskou is as die filosofiese grondslag vir hul benadering tot medisyne, wat teen die benadering van die Dogmatiese Skool vir Geneeskunde gekant was. Pyrrhonisme het in die post-Helleniese tydperk in onbekendheid verval.
Pyrrhoniste beskou hul filosofie as 'n lewenswyse, en beskou Pyrrho as 'n model vir hierdie lewenswyse. Hul hoofdoel is om ataraxia te bereik deur 'n toestand van epoche (opskorting van oordeel) oor oortuigings te verkry. Een metode wat Pyrrhonists gebruik om die oordeel op te skort, is om aan beide kante van die betwiste saak argumente te versamel, om die argumente so te versamel dat die argumente die kenmerke van isostheneia (gelyke krag) het. Dit lei die Pyrrhoniste tot die gevolgtrekking dat daar 'n onoplosbare meningsverskil oor die onderwerp is en daarom is die gepaste reaksie om die oordeel op te skort. Uiteindelik ontwikkel die Pyrrhonist epoché as 'n gereelde reaksie op alle geskilpunte wat tot ataraxia lei.
Antieke Indiese invloede op Pyrrho
Diogenes Laërtius se biografie van Pyrrho berig dat Pyrrho saam met Alexander die Grote se leër na Indië gereis het en sy filosofie gegrond het op wat hy daar geleer het:
"... hy het selfs so ver gegaan as die Gymnosophiste, in Indië en die Magi. As gevolg van watter omstandighede lyk dit of hy 'n edellyn in die filosofie gevolg het, om die doktrine van onbegryplikheid, en die noodsaaklikheid van die opskorting van 'n mens se oordeel in te voer."
Die bronne en die omvang van die Indiese invloede op Pyrrho se filosofie word egter betwis. Sommige elemente van filosofiese skeptisisme was reeds teenwoordig in die Griekse filosofie, veral in die Demokritus tradisie waarin Pyrrho bestudeer het voordat hy Indië besoek het. Richard Bett verwerp enige substantiewe Indiese invloede op Pyrrho en beweer dat, op grond van die getuienis van Onesicritus, hoe moeilik dit was om met die Gymnosophiste te praat, aangesien dit drie vertalers vereis het van wie niemand enige filosofie verstaan het nie. Volgens hom is dit dus hoogs onwaarskynlik dat Pyrrho substantief beïnvloed kon word deur enige van die Indiese filosowe.
Daar is veronderstel dat die Gymnosophiste Jains of Ajnanins was en dat hulle waarskynlik 'n invloed op Pyrrho gehad het.
Invloed
Pyrrhonism het in die laat vyftiende eeu weer prominensie behaal. Die publikasie van die werke van Sextus Empiricus het 'n belangrike rol gespeel in die Renaissance en Hervorming denke. Filosowe van die tyd het sy werke gebruik om hul argumente te beredder oor hoe om die godsdienstige probleme van hul dag te hanteer. Belangrike filosowe soos Michel de Montaigne, Marin Mersenne en Pierre Gassendi het later op die model van Pyrrhonisme, wat in die werke van Sextus Empiricus geskets is, vir hul eie argumente gebruik. Hierdie herlewing van die Pyrrhonisme is die begin van die moderne filosofie genoem. Pyrrhonisme het ook die ontwikkeling van historiografie beïnvloed. Historiese Pyrrhonisme het gedurende die vroeë moderne tydperk ontstaan en het 'n belangrike rol gespeel in die vorming van moderne historiografie. Historiese Pyrrhonisme bevraagteken die moontlikheid van enige absolute kennis uit die verlede en transformeer later historici se seleksie van en standaard vir betroubare bronne.
Pione indica
Pione indica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Pione en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1891 deur Topsent.
Gasteria rawlinsonii
Gasteria rawlinsonii is 'n vetplant wat tot die genus Gasteria behoort en deel is van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en kom in die Kougaberge en Baviaanskloofberge voor. Daar is twee subpopulasies en die spesie word as seldsaam beskou. Die plant het geen bedreigings nie.
Douglas Munro (akteur)
Douglas Munro (1866 – 27 Januarie 1924) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Christian (1915), Justice (1917), Tense Moments with Great Authors (1922), en Tons of Money (1926).
Lillian Lee
Lillian Lee is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent No Mother to Guide Her (1923).
Ampere
Volgens die 2019-herdefinisie van die SI-basis-eenhede word die ampere gedefinieer deur die grootte van die elementêre lading te stel op 1.602, wat beteken 'n ampere is 'n elektriese stroom gelykstaande aan  elementêre ladings wat elke 1.602 sekondes verbygaan. Voor die herdefinisie is die ampere gedefinieer as die stroom wat deur 2 parallelle drade 1 meter uitmekaar gevoer moet word om 'n magnetiese krag van 2 newton per meter te produseer.
Die ampere is vernoem na die Franse fisikus en wiskundige André-Marie Ampère (1775–1836), wat elektromagnetisme bestudeer het en die grondslag van elektrodinamika gelê het. Ter erkenning van Ampère se bydraes tot die skepping van moderne elektriese wetenskap, het 'n internasionale konvensie, onderteken by die 1881 International Exposition of Electricity, die ampere as 'n standaardeenheid van elektriese meting vir elektriese stroom vasgestel.
Voormalige definisie in die SI
Tot 2019 het die SI die ampere soos volg gedefinieer:"Die ampère is daardie konstante stroom wat, as dit in twee reguit parallelle geleiers van oneindige lengte, van weglaatbare sirkelvormige deursnee gehandhaaf word, en een meter van mekaar in vakuum geplaas word, tussen hierdie geleiers 'n krag gelykstaande aan 2 newton per meter lengte."
Aloe graniticola
Aloe graniticola is 'n aalwyn wat endemies aan Madagaskar is.
Saara Aalto
Saara Aalto (gebore 2 Mei 1987) is 'n Finse aktrise en sangeres. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Rölli ja kultainen avain (2013) en in die televisiereeks Eurovision laulukilpailu 2011 - Suomen Karsinta (2011).
Volkslied van die Azerbeidjanse SSR
Die volkslied van die Azerbeidjanse SSR was die volkslied van die Azerbeidjanse Sosialistiese Sowjetrepubliek in die voormalige Sowjetunie. Dit is in 1944 geskep en is van 1945 tot 1992 gebruik. Dit is ook in 1992 kortliks as die volkslied gebruik na die ontbinding van die Sowjetunie en die onafhanklikheid van Azerbeidjan. Die lirieke is deur die digter Süleyman Rüstəm (1906-1989), Səməd Vurğun (1906-1956) en Hüseyn Arif (1924-1992) geskryf, terwyl die melodie deur de komponis Üzeyir Hacıbeyov (1885-1948) gekomponeer is. Hacıbeyov het ook die volkslied van Azerbeidjan gekomponeer. Die eerste weergawe het lirieke met Stalin bevat, en na destalinisering is die tweede weergawe geskryf met lirieke sonder Stalin.
Pione lampa
Pione lampa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Pione en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1950 deur De Laubenfels.
Vormingsentalpie
Die standaard vormingsentalpie ΔfHo van 'n stof is die standaard reaksie-entalpie vir die reaksie waarin die stof gevorm word uit die elemente in hulle standaardtoestand.
Voorbeeld
Die vormingsentalpie ΔfHo van etanol is volgens die bostaande definisie die standaard reaksie-entalpie ΔrHo vir die reaksie:
Dis nie moontlik om hierdie reaksie in die laboratorium uit te voer nie, maar ons kan die drie stowwe (grafiet, waterstof, etanol) verbrand en die standaard verbrandingsentalpieë (hittewaardes) meet. Die Wet van Hess staan dan toe die vormingsetalpie van etanol te bereken.
Steve Burton (akteur)
Steve Burton (gebore 28 Junie 1970) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Last Castle (2001) en Final Fantasy VII: Advent Children (2005), en in die televisiereekse General Hospital (1963) en The Young and the Restless (1973).
Gasteria vlokii
Gasteria vlokii is 'n vetplant wat tot die genus Gasteria behoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Groot-Swartberg voor. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 100 km² en word as seldsaam beskou. Daar is vyf subpopulasies.
Brian Murphy (akteur)
Brian Murphy (gebore 25 September 1932) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent George and Mildred (1980) en in die televisiereekse Last of the Summer Wine (1973), Man About the House (1973), en The Catherine Tate Show (2004).
Aloe greenii
Aloe greenii is 'n aalwyn wat inheems aan KwaZulu-Natal en Mosambiek is.
Grewia ambongoensis
Grewia ambongoensis is 'n plant wat deel is van die Malvaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Middlesex
Middlesex (uitgespreek /ˈmɪdəlsɛks/) is 'n historiese graafskap in die suidooste van Engeland. In 1974 is die graafskap verdeel om die huidige Groter Londen te vorm. Die naam beteken middel Sakse en is soortgelyk aan Essex (oostelike Sakse) en die voormalige graafskappe van Sussex (suidelike Sakse) en Wessex (westelike Sakse).