cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Penisillien
Agtergrond
Eers byna 12 jaar later, in 1939, het twee sielkundiges van die Universiteit van Oxford, Howard Florey en Ernst Chain, Fleming se werk herontdek en daarmee begin eksperimenteer. Hulle het die penisillien-molekuul bestudeer en daarin geslaag om dit te isoleer. Daarna het hulle dit tot 'n geneesmiddel ontwikkel wat teen infeksies gebruik kon word. Dit was die eerste antibiotikum.
Van 1940 af is hierdie nuwe medisyne oor die hele wêreld gebruik. In 1945 het Florey, Chain en Fleming saam die Nobelprys vir geneeskunde ontvang.
Penisillien was 'n groot uitkoms in 'n tyd toe siektes soos cholera en gangreen dodelik was. Vandag word meer as 50 miljoen kilogram antibiotiese middels elke jaar in die wêreld vervaardig. Dit red jaarliks miljarde mense se lewens.
Weerstand
Ongelukkig het sommige bakterieë weerstandig geraak teen die antibiotikum. Die beweerde rede is dat die gebruik daarvan nie genoegsaam beheer word nie. Daar is dokters wat antibiotika voorskryf vir virusinfeksies, terwyl dit net effektief is vir bakteriese infeksies. Sommige pasiënte gebruik ook nie die dosis presies soos dit voorgeskryf is nie. Hierdie weerstandige bakterieë teel aan tot “superkieme” wat nie deur antibiotika vernietig kan word nie. Beroepe om die gebruik van antibiotika te verminder, kom al hoe meer na vore. Die doel is nie om 'n verbod op die gebruik van antibiotika te plaas nie, maar om versigtig met die gebruik daarvan om te gaan. Daardeur sal die effektiwiteit van die middels verleng word, en sal daar ook aan die residuregulasies (opspoorbaarheid van antibiotika in vleis, organe en melk na toediening van antibiotika) voldoen word.
Die wêreldwye probleem van antibiotikaweerstand is vir almal van groot belang. Wanneer antibiotika misbruik word, vir mindere gesondheidsprobleme aangewend word of swak higiëniese praktyke vervang, styg die voorkoms van antimikrobiese weerstand in mens en dier!
Verdere nuwe soorte antibiotika is sedertdien die ontdekking van penisillien ontwikkel, maar die bron van nuwe antibiotika het byna opgedroog. Menige bakterieë is nou weerstandig teen die ouer sowel as nuut ontwikkelde antibiotika met die gevolg dat siekteverwekkende bakterieë mens en dier nou besmet. Sommige analiste voorspel dat antibiotika nog slegs vir minder as 'n eeu in totaal effektief gaan wees.
Bakteriële faktore
Bakterieë en die selle in ons liggame is dieselfde op grond van die manier waarop hulle vermeerder. Hulle verdubbel in grootte en dan verdeel hulle in twee ewe groot helftes. Hulle dra ook hulle genetiese materiaal in DNS. Bakterieë dra egter dikwels ook 'n plasmied, wat 'n klein ekstra sirkel van DNS is. Beide die plasmied en die normale gene dra antibiotika weerstandbiedende gene. Wanneer die bakteriese sel vermeerder, verdubbel die plasmied om twee sirkels te vorm en een eindig op in elk van die nuwe bakteriële selle. Een plasmied dra dikwels weerstandbiedende gene vir baie verskillende soorte antibiotika. Plasmiede kan vinniger vermeerder as bakterieë en die ekstra kopie van die plasmied word dan geskenk aan 'n ander bakterie.
Farmaseutiese faktore
Baie min nuwe antibiotika word tans ontwikkel. Antibiotika moet bakterieë en nie-menslike en dierlike selle teiken anders sal hulle te toksies vir gebruik wees. Daar is slegs 'n beperkte aantal verskille tussen bakteriële-, soogdier- en voëlliggaamselle. Navorsing om uit te vind wat versteuring in bakteriële verdeling kan bewerkstellig, het al daartoe gelei dat nuttige antibiotika ontwikkel is. Meeste van die huidige navorsing is daarop gerig om bestaande antibiotika te verander om die werksaamheid daarvan te verbeter en nie om nuwe antibiotika te vervaardig nie. Die ontwikkeling van nuwe antibiotika is geweldig duur.
Penisillienallergieë
Vir die meeste mense is penisillien 'n veilige en doeltreffende antibiotika vir baie infeksies. Maar vir mense met 'n penisillienallergie kan dit gevaarlik wees.
'n Penisillienallergie is meer algemeen in sommige mense as ander. Byvoorbeeld, diegene wat allergies is vir ander medikasie, 'n familiegeskiedenis van medikasie-allergieë het, of baie medikasie in hul lewens geneem het, is meer geneig om 'n penisillienallergie te ontwikkel. Penisillien kan anafilakse veroorsaak – 'n ongewone of oordrewe allergiese reaksie teen 'n vreemde stof. Wanneer 'n allergeen – 'n stof soos penisillien wat 'n allergiese reaksie kan veroorsaak - die liggaam binnedring, vervaardig die immuunstelsel immunoglobulien, of teenliggaampies. Dié teenliggame versprei dan deur die liggaam en heg aan masselle. Masselle is groot bindweefsel met 'n klein sferiese kern en groot basofiele of witbloedselgranules wat onder andere serotonien en histamien bevat wat tydens beserings of infeksie vrygestel word. Wanneer die allergiese persoon die allergeen weer ontvang, kan dit tot skielike anafilakse lei, met simptome soos jeukerigheid, swelling van die lippe, gesig of keel, braking, diarree, duiseligheid en lighoofdigheid.
Mons, Var
Mons (Mouns in Provensaals) is 'n nedersetting in die Suidoos-Franse département Var en die administratiewe gewes  Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Mons is as versterkte dorp op 'n reusagtige rots gebou wat 'n indrukwekkende panoramiese uitsig oor die Middellandse See, die Lérins-eilande, die bergreeks Massif des Maures en op helder dae ook oor die eiland Korsika bied. Die bevolking van die afgeleë dorp was oorspronklik selfversorgend.
Johannesbroodboom
Die Johannesbroodboom (Ceratonia siliqua), (Engels: Carob tree of St John's bread) is 'n blomdraende, immergroen struik of boom in die ertjiefamilie, Fabaceae. Dit word wyd aangeplant vir sy eetbare peule en ook as 'n versiering in tuine. Die saadomhulsel is breekbaar en kan as plaasvervanger vir sjokolade gebruik word.
Trivia
Die woord karaat kom van Karob. Daar is geglo dat die karobsaad (saad van die Johannesbroodboom) altyd dieselfde gewig het, daarom is dié saad jare gelede gebruik om meetskale te kalibreer.
NG gemeente Hendrina
duimnael|regs|300px|Die kerkperseel, waarskynlik kort nadat die nuwe kerk voltooi is.
links|duimnael|270px|Die huidige NG kerk Hendrina is in 1942 ingewy.
Walter Meyer
Ds. Ernst Walter Meyer (noemnaam Walter of oom Wallie, Angola, 4 September 1920 – Pretoria, 3 Augustus 1998) was tussen 1953 en 1981 ’n predikant in vyf kombinasies of gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika.
Herkoms en opleiding
Walter Meyer was die eerste seun uit Suidwes-Afrika (distrik Gobabis, wat daarop dui dat hy moontlik saam met sy gesin in 1928/'29 gerepatrieer is) wat predikant in die GKSA geword het. Destyds was die sandpaaie oor die duine so onbegaanbaar dat die gesin op 'n keer ses uur aan 12 km gery het. Hy het sy B.Com.-graad in die ouderdom van 25 jaar aan die PU vir CHO verwerf. Kort hierna het hy tydens 'n aanddiens die innerlike roeping ontvang om predikant te word. Hy het dadelik met propedeuse studie begin en sy teologiese studie vier jaar later voltooi. Dit was in sy twee laaste studiejare, terwyl hy by Koot en Johanna de Klerk (te Molenstraat) ingewoon het, dat hy sy aanstaande, Helena de Klerk, ontmoet het. As sy eggenote sou sy met die jare 'n reusebydrae lewer ter ondersteuning van sy persoon en bediening. Sy was ook onder andere orreliste van enkele gemeentes en het ook dogterskore afgerig.
NG gemeente Hendrina
duimnael|160px|regs|Ds. J.W.G. Strasheim, die leraar van 1918 tot sy aftrede in 1926.
Walter Meyer
Gemeentebediening
duimnael|regs|320px|Die Partikuliere Sinode Kaapland van die GKSA op [[4 Maart 1954 in Windhoek byeen. Dit was die eerste Afrikaanse Sinode van enige kerk wat in Windhoek vergader het. Voor: A.L. Aucamp, I.L. Botha, Hester Krüger, prof. S. du Toit, A.J. Pelser en E.W. Meyer. Ds. Izak Krüger staan links agter sy vrou. Nog predikant op die foto is di. G.P.L. van der Linde, M. Postma, D.C.S. van der Merwe, D.J. van der Walt, M. Venter, dr. Jan Schutte, ds. J. Ligthelm en dr. Bouke Spoelstra.]]
NG gemeente Hendrina
regs|duimnael|160px|Ds. J.J. Driescher, leraar van 1942 tot 1947.
Walter Meyer
Gemeentebediening
In die eerste 15 jaar het die Meyer-egpaar die volgende gemeentes bedien: Venterstad (1953–1955), Olifantshoek in kombinasie met Daniëlskuil en met Upington as wyk (1955–1959), Otjiwarongo in kombinasie met Tsumeb en Grootfontein (1959–1965), Pongola en Goedgegun as buitewyk (1965–1968).
NG gemeente Hendrina
duimnael|regs|160px|Ds. Paul Nel jr., leraar van 1948 tot 1956.
Walter Meyer
Gemeentebediening
In 1968 het die eerste terugslag hulle getref toe ds. Meyer baie siek word weens die eise en spanning van die bediening – wat hy met volle oorgawe gedoen het – wat vir hom te veel geword het. Hy is aangeraai om weens gesondheidsredes te emeriteer. Ds. N.P. Heystek skryf in sy lewensberig in die Almanak vir die jaar 2001: "Dit is vir hom 'n bitter besluit en die tye daarna nie maklik nie. Hy wil nog so graag dien, maar is eenvoudig nie daartoe in staat nie." ln 1971 het uitkoms gekom, want hy is gevra om 10 dae per maand te wy aan die bediening van senior lidmate te Elandspoort (Pretoria) en een preek per maand in die gemeente te lewer.
NG gemeente Hendrina
Die NG gemeente Hendrina is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die provinsie Mpumalanga en in die Kerk se Oostelike Sinode.
Die besluit om die dorp Hendrina aan te lê is op 30 April 1915 geneem en reeds op 1 September van dieselfde jaar, nog voor die dorp aangelê is, besluit die NG lidmate van die omgewing om 'n gemeente te stig. Die gemeente Hendrina word dan ook op 4 Oktober 1916 uit die gemeentes Middelburg, Ermelo, Bethal en Carolina gestig. Die Ringskommissie van Lydenburg, bestaande uit di. A.P. Burger (voors.), Paul Nel en J.H.M. Stofberg (scriba) neem die stigting waar en tot konsulent word ds. Paul Nel van Ermelo benoem.
Die jong gemeente toon dadelik sy lewenskrag daarin dat onmiddellik planne beraam word om 'n kerk te bou, of soos die notule dit stel, “een noodkerk te bouwen". Vol ywer word nou te werk gegaan en die eerste dankoffer bring die pragtige som van £1 700 in. Intussen gaan die gemeente ook oor tot die beroep van 'n leraar en op 2 Februarie 1918 word ds. J.W.G. Strasheim tot herder en leraar van die gemeente bevestig. Op die dag voor die bevestiging van sy eerste leraar, word ook 'n doeltreffende kerkgebou ingewy. Onder die kragtige leiding van ds. Strasheim vorder die gemeente pragtig.
Walter Meyer
Gemeentebediening
In 1980 moes hy weer emeriteer op gesondheidsgronde. Teen 1983 het hy weer soveel kragte herwin dat hy die Gereformeerde kerk Suidkus kon gaan help. Hulle het hom vir 'n jaar genooi. Die een jaar het drie jaar geword voor die jong gemeente hul eie voltydse leraar kon beroep. Ten spyte van sy siekte en persoonlike worstelinge, skryf ds. Heystek, "het God hierdie geroepene van Hom steeds baie vrugbaar gebruik". Vir sy begrafnis het sy dogter Ada die volgende woorde geskryf: "Vir 52 jaar het sy geloof in God Drie-enig sy passie geword en het hy soms met bomenslike deursettingsvermoë sy Godgegewe visie nagestreef. Sy dienslewering het hom dikwels deur donker dieptes gelei, sodanig dat dit vir ons as familie soms onverstaanbaar was dat hy steeds kon bly voortgaan. Vir hom was daar nooit kompartemente nie – sy lewe was God en God was sy lewe. Met 'n onsigbare oog het hy die onsienlike, onaantasbare, onverklaarbare God gesien en aanbid."
Waardering
Ds. Heystek skryf: "Oom Walter was 'n fynbesnaarde mens. Nederig en sensitief, soms selfs totaal broos. Hy was glad nie 'n vergaderingmens nie. Konflik was vir hom een te veel om te hanteer. Sy lewe was om student, prediker en veral pastor te wees. Wanneer jy by hom gaan huisbesoek doen het, het hy jou nie laat gaan voordat hy ook vir jou voorbidding gedoen het nie. So het hy nooit aan sy eie belang gedink nie, maar deurentyd aan dié van ander. Dit was 'n voorreg om hom te kon ken vir 'n aantal jare en steeds met sy gesin te kan saamleef. Naas die Bybel het hy die werke van Calvyn oor en oor gelees. Veral die selfverloëning waaroor Calvyn so pragtig skryf, het diep in hom bly vassteek. Ons weet die Here bly die Opperherder van hulle wat vir hom so dierbaar was en wat hy agtergelaat het. Soos die Here met hom was, sal Hy ook met hulle wees."
NG gemeente Hendrina
Op 1 Februarie 1936 volg ds. H.J. Piek, die latere armesorgsekretaris van Transvaal, ds. Stofberg op. Ds. Piek sit die geseënde werk van sy voorgangers met toegewydheid en liefde voort, en onder sy bekwame leiding word 'n sierlike kerk in 1942 sonder skuld ingewy. Dis in die Neo-Bisantynse ontwerp die Geers & Geers. Ds. J.J. Driescher word op 24 Oktober 1942 hier bevestig, en gedurende sy ywerige bediening kon die gemeente sy eerste sendeling, eerw. H.A. Muller, op 17 Februarie 1945 ontvang. Die volgende leraar, ds. Paul Nel, is op 14 Maart 1948 bevestig, en op 15 Mei 1950 is 'n mooi en doelmatige pastorie in gebruik geneem. Op geestelike gebied het die gemeente toe reeds veel bereik en tot in 1952 het nie minder nie as 12 van sy seuns hul vir die evangeliebediening bekwaam.
Walter Meyer
Afsterwe
Ds. Meyer is op 3 Augustus 1998 ná 'n kort siekte in Pretoria oorlede in die ouderdom van amper 78 jaar. Hy het sy vrou Helena (’n nooi De Klerk), drie kinders (Jowika, Ada en Ernst), drie skoonkinders (Flippie, Pieter en Elsabe) en sewe kleinkinders (Christoff, Ilana, Anabel, Walter, Ruan, Misha en Gabrielle) nagelaat. Die Meyer-gesin was met die jare 'n besonder hegte gesin en baie lief vir mekaar, aldus ds. N.P. Heystek in ds. Meyer se lewensberig.
Avenida Paulista
Die Avenida Paulista is 'n gesogte laan in São Paulo, Brasilië.
Rudy Ramos
Rudy Ramos is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Enforcer (1976), The Driver (1978), en Beverly Hills Cop II (1987).
Paige Turco
Paige Turco (gebore 17 Mei 1965) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret of the Ooze (1991), Teenage Mutant Ninja Turtles III (1993), Invincible (2006), en The Game Plan (2007).
Gudumholm
Gudumholm is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Jammerburgt-munisipaliteit. Dit het 771 inwoners (2011).
Alexie Gilmore
Alexie Gilmore (gebore 11 Desember 1976) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Definitely, Maybe (2008), World's Greatest Dad (2009), Labor Day (2013), en Willow Creek (2013).
Swartstert-chromis
Die swartstert-chromis (Chromis nigrura) is 'n vis wat voorkom in die Indiese Oseaan; meer spesifiek die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die Blacktail chromis.
Identifikasie
Die vis word tot 6cm lank met 'n lang, slanke lyf. Dit is blougrys met 'n liggeel agter die kop en die stertvin is geel met 'n swart rant. Daar is ook verskeie rye blou kolletjies oor die lyf. Hulle leef in rots kusareas en aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat 1 tot 30m diep is. Die vis kom in groepe voor wat meestal swem bokant die riwwe. Hulle vreet soöplankton.
Marie Fredriksson
Gun-Marie Fredriksson, bekend as Marie Fredriksson (30 Mei 1958 – 9 Desember 2019) was 'n Sweedse sanger-liedjieskrywer, pianis en skilder bekend vir haar lidmaatskap aan die duo Roxette saam met Per Gessle.
Dood
Frederiksson sterf op 9 Desember 2019 in die ouderdom van 61 aan breinkanker.
Leucandra uschuariensis
Leucandra uschuariensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1942 deur Tanita.
Elsabe Steenberg
Elsabe Brink (* 14 Maart 1938 op Vrede, Vrystaat; † 14 Mei 1996) was ’n Suid-Afrikaanse skryfster en die jonger suster van André P. Brink. Hoewel Steenberg bekendheid verwerf as kinder- en jeugverhaalskrywer is haar skryfwerk nie beperk tot 'n enkele genre nie, en haar oeuvre sluit onder meer kinder- en jeugverhale, prosa vir volwassenes (kortverhale sowel as romans), dramas en vakkundige werke in. Sy het ook onder die skuilnaam Elsabé Ryke geskryf.
Herkoms en opleiding
Elsabe Steenberg was ’n Suid-Afrikaanse skrywer en die jonger suster van André P. Brink, een van vier kinders van Daniël Brink en Aletta Wilhelmina Wolmarans. Haar suster is Marita en haar jonger broer is Johan. Die gesin verhuis baie as gevolg van haar vader se werk as landdros en sy woon verskillende skole by. Sy matrikuleer op Lydenburg en studeer daarna verder aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys. Sedert haar studentedae bly sy dan ook op Potchefstroom, waar sy 'n BA-graad en in 1964 'n MA-graad met onderskeiding behaal, laasgenoemde met ’n verhandeling oor Die begrip van die woord ‘duister’ in die poësie van N. P. van Wyk Louw. Sy verwerf ook ’n Universiteits-onderwysdiploma. In 1975 behaal sy die D.Litt.-graad aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat met 'n proefskrif oor Die kind in die Afrikaanse prosa: 'n literêre evaluasie. Ná ’n kort onderwysloopbaan trou sy in 1961 met David Herculaas Steenberg, professor in die Departement Afrikaans-Nederlands aan die Potchefstroomse Universiteit. Vanaf 1976 beklee sy self ’n pos as senior lektrise aan dieselfde departement. Die egpaar het vier kinders, twee dogters (Ilse, later self 'n gepubliseerde skrywer, en Erika) en twee seuns (Adri en Conrad).
'n Lewe met veelvuldige sklerose
'n Diagnose van veelvuldige sklerose in die sewentigerjare veroorsaak dat sy al moeiliker oor die weg kom en later slegs met behulp van 'n rolstoel kon beweeg. Ten spyte van haar siekte bly sy die laaste twintig jaar van haar lewe produktief deur aan te hou skryf, 'n pos as buitengewone dosent aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys se honneurskursus in Kinderliteratuur te beklee, vryskutwerk te doen as keurder van kinder- en jeug boeke en boekbesprekings te doen vir koerante, tydskrifte en die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie. By die ATKV-skryfskool aan die universiteit was sy ook gereeld behulpsaam met opleiding aan aspirantskrywers en sy skryf talle artikels vir letterkundige tydskrifte soos Klas gids en Tydskrif vir Letterkunde. Sy tree eers finaal by die universiteit af in 1995. In 1981 lewer sy die referaat Die uitdaging van jeug boeke vir die skrywer by die Simposium oor Lektuur vir die Tienderjarige, wat in Bloemfontein en Kaapstad gehou is.
Persoonlike lewe
Sy en haar gesin het al die jare op Potchefstroom gewoon en het ook 'n wegbreekhuis in Clarens in die Oos-Vrystaat besit. Sy is op Dinsdag 14 Mei 1996 aan veelvuldige sklerose oorlede.
Prosa vir volwassenes
Reeds van haar kinderjare word haar verhale aanvaar vir publikasie in Die Jongspan, Patrys en Die Klein Burger en later word haar kortverhale in tydskrifte, waaronder Standpunte en Tydskrif vir Letterkunde, gepubliseer. Sy skryf onder andere die romans vir volwassenes Rondomtralie, Twee om te slaap en Deur 'n raaisel. Rondomtralie vertel die verhaal van die onderwyseres Salomien Wiid, wat tronk toe gestuur word vir die moord op haar man, maar sy kan nie onthou wat gebeur het nie. Die lewe in die tronk toets haar menswees tot die uiterste. Benewens die wroeging om te probeer onthou wat gebeur het, moet sy die eensaamheid, verskrikking en vernedering van 'n lewe agter tralies verwerk. Hierdie boek word in die rolprent Salomien omskep, terwyl Twee om te slaap 'n televisiereeks word. Twee hang bo die pad, vier loop op die mat se titel verwys na die situasie van die gestremde, waar haar twee bene in die lug hang en die vier wiele van die stootstoel op die mat loop. Hierin behandel sy haar eie stryd teen veelvuldige sklerose, waar sy nieteenstaande die toenemende aftakelende immobiliteit wat die siekte meebring haar lewe so normaal as moontlik voortsit en weier om toe te gee aan moedeloosheid.
Wildegans wildegans is 'n kortverhaalbundel met 'n keur uit haar beste stories wat oor 'n aantal jare in tydskrifte soos Huisgenoot en Sarie verskyn het. Die bundel word verdeel in drie afdelings, naamlik kind, vrou en mens. In die titelverhaal skryf 'n vrou 'n reeks briewe aan haar oorlede man ten einde hulle dogtertjie se onafhanklikheid te probeer verwerk. Die keerpunt en aanvaarding kom wanneer sy onthou van die mak gemaakte wildegans wat sy eens as troeteldier aangehou het. Sy was nie in staat om die wildegans vir altyd te hou nie en so word die wildegans 'n simbool van onafhanklikheid en vryheid. Gebarste kruik en ander verhale is nog 'n bundel kortverhale. Die kortverhaal Wildegans, wildegans word opgeneem in die versamel bundels Kortverhale vir verkenning en Vertellers 2, Blou band in Vrou: Mens onder redaksie van Corlia Fourie, Riviermin in Verlore paradyse saamgestel deur N.J. Snymanen Feetjies woon in wit skulpe in Hennie Aucamp se Blommetjie gedenk aan my.
Verder skryf sy talle artikels in letterkundige tydskrifte en ook verskeie vakkundige boeke, veral oor die jeugboek. Hierdie publikasies sluit in Klein uurwerk oor die sielkundige instelling van die kind en My kind en sy boek. Fantasie en die kinderboek bespreek die aard van fantasie, kinders se fantasie behoeftes, fantasie in Afrikaanse kinderverhale, die verhouding tussen sprokie en fantasie en wenke aan die voornemende fantasie skrywer. Saam met P.D. van der Walt skryf sy die gids Goeie leesgewoontes, wat nuttig is vir beide volwassenes en kinders. As vaste medewerker skryf sy talle bydraes en resensies vir Tydskrif vir Geesteswetenskappe en Tydskrif vir Letterkunde. Sy is die samesteller van versamel bundels soos Voorlees vir nadink, Voetpad: Verhale vir Afrika en Stippe stappe stories.
Kinder- en jeugliteratuur
Vir kleuters skryf sy onder andere Eendag die blou voël (waarin die goeie in die vorm van die blou voël teen die bose in die vorm van die kat gestel word), Die boom wat wou loop (waarin 'n kanferboompie wil loop maar later sy eie identiteit en vermoëns leer aanvaar) en Kariena Karyn (van 'n kleuter dogtertjie wat haar vrees vir die donker oorwin). Die versamelbundel Stippe stappe stories wen 'n ATKV-kinderboektoekenning in 1996 vir ouderdomsgroep 3-5 jaar.
Sy skryf talle verhale vir kinders tot twaalf jaar oud. Dokter Amanda (onder die skuilnaam Elsabé Ryke) vertel van die elfjarige Amanda wat haar poppe dokter en dan van die kinderhuis wegloop om by die dokter te kan bly. 'n Klokkie vir Kersfees vertel van Nika se onselfsugtige soektog vir 'n geskikte geskenk vir haar sussie. Die kind se interaksie met die natuur word uitgebeeld in boeke soos Tjeriktik in die denne en Rooi kanarie hoepelbeen. In Tjeriktik in die denne word klein Karl-Gerhard as enigste seun oorbeskerm groot en kom nooit naby die natuur nie. Wanneer sy ouers oorsee wil gaan en hom by familie wil los, is hy ontsteld en gaan sit in die parkie en huil. Hier ontmoet hy vir oom Dwaal en hulle word vriende. Saam met oom Dwaal het Karl-Gerhard dan daardie Julievakansie tussen dennebome in 'n ou hut gaan woon en leer die ou man hom die lesse van die natuur. Karl-Gerhard verpleeg 'n tjeriktik voëltjie en ontdek so 'n liefde vir die natuur. Ná drie weke tussen die denne en saam met die ou man, is hy ‘’n ryper seun wat baie meer van die lewe begryp. In Rooi Kanarie hoepelbeen is Wynand 'n weeskind wat in die riviergras 'n rooi kanarie vang. Rooi kanaries is skaars voëltjies wat nie sommer wild rondvlieg nie en Wynand besef dat hierdie een beslis aan iemand behoort. Wynand is egter glad nie gretig om uit te vind wie se kanarie dit is nie, want die kanarie is al wat regtig net aan hom behoort. 'n Rooi kanarie is egter so skaars dat Wynand nie kan help om uit te vind wie die eienaar is nie, en toe begin sy innerlike stryd om te besluit of hy die voëltjie gaan teruggee of net gaan stilbly. Sy uiteindelike besluit laat hom beter voel.
Blou is 'n bokkie belig die kind se verbeeldingswêreld waar Therese wonder of sy regtig die bokkie met die klein horinkies en seer been in die bos gesien het. In Engel met 'n besemstok vind die elfjarige Hannele Dellaert uit dat sy die rede is dat haar ouers destyds moes trou. Nou is haar ma oorlede en moet sy dinge probeer verwerk terwyl sy by haar ouma bly. Pierewiet staan stil teken beide die swaar en ligter kant van die lewe van 'n kind. Na sy ma se dood trou Antoon se pa met die onderwyseres in wie se klas hy die vorige jaar was en dit neem lank voordat hy haar kan aanvaar. Dan maak hy 'n vlieër wat hy Pierewiet noem en wanneer hy dit nie in die lug kan kry nie, help sy stiefma hom. In Koert se tarentaal is Koert se ma in die hospitaal. Om hom te help om hierdie emosionele krisis te verwerk, wil hy vir homself 'n tarentaal van klei maak, maar die tarentaal moet kan vlieg. Wanneer hy hoor dat die operasie geslaagd was, aanvaar hy dat die klei-tarentaal 'n dooie ding is, maar wil nou graag hê dat die groot vet tarentaal in die trop syne moet wees. Eindelik is sy ma gesond genoeg sodat sy kan huis toe kom en dan het Koert nie meer 'n tarentaal nodig nie. Soek-soek op soek is 'n fantasieverhaal van kabouters wat in die bos 'n stryd teen die muise voer, die twee groepe onderskeidelik verteenwoordigend van goeie en slegte waardes.
Pik-swart maak vernuftig van die konsep van kassette ('n afwisseling op die briefroman) gebruik om die probleem van alkoholisme aan te spreek. Marietjie woon vir 'n paar maande by haar tante Delia in Pretoria om terapeutiese behandeling vir haar been te ontvang. Dit is vir haar baie moeilik om so lank weg te wees van haar ouers, maar sy hoop om na die behandeling ook soos ander kinders te kan loop en rondbeweeg. Die eerste aand al verdwyn Marietjie se horlosie van haar bed af en die dief blyk die snaaksste kreatuur denkbaar te wees. Hy bly alleen saam met 'n vereensaamde ou man, Van Dillen, en woon in die bome. Van Dillen besluit om hierdie heel kosbaarste besitting van hom te laat uitsit, maar Marietjie tree dan tot die stryd toe. Uiteindelik is dit haar deursettingsvermoë wat weer vir Van Dillen die lewe die moeite werd maak.Masilo en die monster het as hoofkarakter 'n swart seuntjie binne 'n swart gemeenskap. Masilo wil met 'n koggel klip die monster met die baie koppe beveg om te verhoed dat sy bose invloed verder versprei, maar hy moet eers sy ma vra om hom te leer tel, sodat hy die monster kan uitoorlê. Hierdie boek word ook in Noord-Sotho en Zoeloe vertaal. Ken jy die weerligvoël vertel hoe dit is om nie te kan loop nie. Die voëls kan hulself losmaak van die aarde en Donna leer om ook op 'n meer geestelike wyse na dinge te kyk om haar fisiese gestremdheid te verwerk. Ken jy die weerligvoël is 'n naaswenner in 1991 se ATKV-kinderboek pryse vir ouderdomsgroep 8-9 jaar. Hopgalop oor die blink water vertel van die tienjarige Tomtom se verlange na sy pa, wat as stuurman op 'n veerboot in 'n noodlottige ongeluk was. Die titel verwys na oom Simon se boot, wat hy Hopgalop doop en waarmee hy sy verbeeldings ritte onderneem. In sy verbeeldingswêreld gaan hy op 'n reis in hierdie boot op soek na sy pa, en hierdie fantasie verbeeldings reis help hom om die feit te aanvaar dat hy nie 'n pa het nie.
In An-Alleentjie is Ana se pa in die Angolese oorlog dood en kort daarna sterf haar ma ook. Herman se ouboet is weg vir sy militêre opleiding en hy sukkel om aan te pas in sy nuwe standerd en by sy nuwe onderwyseres. Ten spyte van sy eie probleme probeer hy om Ana se vriendskap te wen en haar weer te laat lag. Eendoring met lang bene beeld die dertienjarige jong meisie Nicola se grootwordproses uit, met 'n soeke na sekuriteit en identiteit omdat sy wonder of haar pa haar aanvaar soos sy is, aangesien hy graag 'n seun wou gehad het. Sy word dan ook soos 'n seun groot en speel met seuns, maar nou wil sy met seuns uitgaan, veral Ben-Johan en meisie dinge begin doen, soos koek bak. Sy ontwikkel 'n eetversteuring, maar dinge kom reg wanneer mevrou Reitz met haar praat oor anorexia nervosa en sy weer begin eet. In 1979 word die eerste prys in Tafelberg Uitgewers en Sarie se verhaalwedstryd vir meisies aan Eendoring met lang bene toegeken. Elsabe Steenberg se kinderverhaal Gekko, waar is jy? word opgeneem in die versamelbundel Goue fluit, my storie is uit onder redaksie van Linda Rode.
Die genre waarop sy haar veral toespits, is verhale vir die jeug. Hierin skroom sy nie om kontemporêre probleme waarmee die kind te doen het aan te raak nie en is dan ook een van die eerste skrywers wat onderwerpe soos gestremdheid (Dat ek mag sien, Twee hang bo die pad, vier loop op die mat), swangerskap (Die moerasloper) en selfs bloedskande (Skuilte tussen riet) aanroer. Haar eerste jeugverhaal skryf sy onder die skuilnaam Elsabé Ryke. Dit is Aanklag teen Sinterklaas, wat uitbeeld dat omgee die beste manier van gee is. 'n Soortgelyke tema is te vind in Tafelberg te koop waar drie sussies geld insamel vir 'n trampolien, maar dan eerder besluit om 'n lessenaar vir hulle skrywer pa te koop. Dat ek mag sien, met blindheid as tema, word later vir die televisie verfilm as Sien jy nou? Plek van die bruin geeste het as tema die ontvoering van die rykmansdogter Anja deur die gewese optelkind Johnny Niemann. Johnny is wit, maar is deur 'n bruin vrou grootgemaak. Terwyl hulle in die afgesonderde hut in die berge wag vir die losprys is hulle slegs op mekaar aangewese en hierdie interaksie sorg vir selfherkenning en selfondersoek, sodat beide vrede maak met hulle ware identiteit.
Klawervyf handel oor gesinsverhoudings en gee een jaar se gebeure in die sestienjarige Fiona Scheepers se lewe weer. Sy is die enigste kind in 'n oënskynlik hegte gesin, maar haar ma raak weer swanger en haar nuwe sussie Nellie (die klawervyf van die titel) ly aan Down-sindroom. Haar ma fokus slegs op Nellie, haar pa probeer die neerdrukkende huislike omstandighede ontvlug en raak so vervreem van sy gesin en Fiona twyfel oor haar vriend Günter se liefde. Sy moet leer om met harde werklikhede wat nie net verdwyn nie, saam te leef. Hierdie aanpassing toets Fiona se geloof en volwassenheid. In 1975 word die J.P. van der Walt-prys vir Jeuglektuur aan Klawervyf toegeken. Twee om te slaap se hoofkarakter is Annemart, wie se ouers geskei is. Sy spoor haar pa in 'n apteek op en onder voorwendsel dat haar ma hom wil spreek oor Annemart se toekoms, lok sy hom na haar en haar ma se woonstel toe. Wanneer hy daar aankom, sluit sy hom en haar ma in die slaapkamer toe sodat hulle met mekaar kan praat. In Dat ek mag sien is die tweeling Bernadette en Tonia in 'n ernstige ongeluk, waarna Tonia blind is. Haar ondersteuners probeer om haar toegelaat te kry in 'n gewone skool, sodat sy 'n normale toekoms kan hê. Hierdie verhaal word omskep in die televisiereeks Sien jy nou! Die moerasloper ondersoek ongewenste swangerskap en die kwessies rondom aborsie en die soeke na ware liefde. ‘n
In Bergpad na Eden is Erika op vyftien jaar reeds 'n beroemde pianiste, maar sy sukkel nog met haar eie identiteit. Die mense noem haar Mozartina omdat sy net so begaaf is as wat Mozart was. Sy kan egter nie 'n gewone lewe lei en met maats speel en skoolwerk doen nie. Sy word die slaaf van die klavier waarop sy elke dag moet oefen en oefen. Eindelik loop sy weg en vind die bergpad na Eden, waar sy vir Wybrand ontmoet. Korrel en Kuif (later verwerk en heruitgegee as Van Motho en van mens) het rassekonflik as tema. Die wit seun Christoph en die swart seun Thebogo is maats as jong kinders, maar Christoph se ouers stop die vriendskap. Weens omstandighede raak hulle weer by mekaar betrokke as tieners, waar die sterk vooroordele gekonfronteer word en hulle mekaar eindelik as individue vind. In Boom, bomer, boomste is die standerd sewe dogter Philla die hoofkarakter. Sy is ’n onmoontlike kind, met 'n diep gewortelde wrok teen alle gesag. Slegs in die natuur kom sy tot haar reg en die trappe van vergelyking van die titel beeld haar eksentrieke leefwyse, verlangens en probleme uit. Sy wil haar siek oupa (ewe non-konformisties as sy, skrywer van kinderboeke en liefhebber van bome) in die Drakensberge gaan besoek, teen die wense van haar verbitterde ouma. Oupa weier om sy bos te verkoop, terwyl ouma en die dorpsraad juis wil hê dat hy dit moet doen. Wanneer oupa na 'n hartaanval in die hospitaal opgeneem word, help Philla hom om te ontsnap en saam skep hulle 'n eie boomwêreld, waar Kgata-hekse en robyn-kabouters woon. Die paar dae saam met Oupa in die bos gee vir Philla die antwoord op die vraag wat haar so hinder: ís 'n mens soos jy is, of word jy so? Boom, bomer, boomste ontvang die eerste Sanlam-prys vir jeugwerk in 1980. In Slapende honde miaau nie kry Kotie onverwags 'n baba van 'n vrou in die park om na om te sien. Die vrou het nie 'n vaste woonplek nie en sit altyd in die park en drink. Sy gee die baba eerder vir Kotie as dat die welsyn haar kom wegvat. Kotie moet besluit of sy die baba gaan hou, in weerwil van wat die wet in so 'n geval vereis. In Wêreld in, wêreld deur ontdek die vyftienjarige Monika een nag dat sy verlam is. Sy vind uit van radionika, 'n onkonvensionele, onbekende genesingsmetode. Haar pa tref reëlings dat sy na Pretoria en Amerika toe gaan vir behandeling, maar sy ontmoet deur 'n Indiër vriend 'n Indiër wat in radionika praktiseer. Die boek stel die leser bekend aan die Indiese kultuur en raak ook die geloofsoortuigings van Christene en Moslems aan.
Skuilte tussen riet vertel die verhaal van die sestienjarige Leenster, wat seksueel gemolesteer is deur haar pa. Haar ma is dood toe sy sewe was en sy bly agter in haar pa se sorg. In standerd agt beland sy in die hospitaal nadat haar pa haar aanrand en hy pleeg self moord. Dit laat haar alleen agter om die stukkies van haar lewe op te tel. Haar ouma Truida aan vaderskant kom haal haar uit die hospitaal om aan te sterk op haar rustige kleinhoewe buite die stad, waar sy letterlik en figuurlik 'n skuilte tussen riet vind. Deur die onderskraging van ouma Truida en oom Daan, ouma se broer, kry sy groter insig in haar onstabiele pa, wat self as minderjarige deur sy eie vader seksueel misbruik is. Die verhaal word in bewussynstroom tegniek vertel, wat meebring dat daar baie onvoltooide en onsamehangende sinne is, simbolies van Leenster se verwarde gemoedstoestand. Die heuningwolk speel in 'n sielsieke-inrigting af. Die tweedejaarstudent Maarten en sy ma gaan bly in 'n woonstel by die inrigting terwyl sy navorsing doen vir haar doktorsgraad. Hier sien hy die jong meisie Andri, wat hy voorheen in ander omstandighede ontmoet het. Hy weier om te glo dat sy in die inrigting hoort en hy stel dit hom ten doel om te bewys dat sy nie swaksinnig is nie.
Baie van Elsabe Steenberg se boeke word in Engels vertaal, waaronder An-Alleentjie (Ana-lone), Pik-swart (Crow Jack), Boom bomer boomste (Tree more, tree most) en Eendag die blou voël (Someday the blue bird), terwyl Masilo en die monster in 'n aantal inheemse tale vertaal word.
Drama
Sy skryf ook dramas. Haar vermaaklike eenbedryf,  'n Padda is 'n ding wat spring, word opgeneem in Gerhard Beukes se versamelbundel Roep van die naguiltjie en is ook apart gepubliseer deur Dalro. Die padda van die titel is 'n verspring padda met die naam Jan-Piet. Annelie en Heleen se vader kort nog duisend rand om mnr. Mostert se winkel te koop. Wanneer hulle ryk Franse ouma Roux kom kuier, probeer hulle om voor te gee dat hulle Frans is om haar hart te wen en dan te vra vir die geld. Aangesien hulle glad nie Frans is nie, sorg dit vir heelwat klugtige humor. Eindelik moet Annelie vir Jan-Piet, haar spog padda aan wie sy baie geheg is, afstaan vir 'n gereg van paddaboudjies om die geld te kan kry. ’n Pakkie van gister word opgeneem in die versamel bundels Die spieël en die weerkaatsing en Boomhuis, droomhuis, beide onder redaksie van Temple Hauptfleisch. Die sestienjarige meisie Amelia het konflik met haar stiefma en besluit om saam met haar vriend Hein, wat ook huislike probleme het, weg te loop en haar eie ma te gaan soek. Hein gesels met sy pa en besluit om nie meer weg te loop nie. Amelia maak dan 'n pakkie oop met 'n foto van haar ma en besef dat haar eie ma vir haar 'n vreemdeling is. Dit sal beter wees om by haar pa en stiefma te bly. Verskeie van Elsabe Steenberg se radiodramas is ook uitgesaai.
Eerbewyse
Vir die uitsonderlike wyse waarop sy kinder- en jeugliteratuur in Suid-Afrika bevorder kry sy verskeie spesiale toekennings: Die Potchefstroomse Stadsraad vereer haar in 1990 met 'n Gratia-toekenning, die Potchefstroomse Universiteit vir CHO gee in 1993 'n erkentlikheid-oorkonde aan haar en die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns vereer haar met 'n besondere erepenning in 1993 vir haar bevordering van kinder- en jeugliteratuur. 'n Straat in Langenhovenpark in Bloemfontein is na haar genoem en die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns stel 'n prys vir vertaalde kinder- en jeugliteratuur in Afrikaans in, wat na haar genoem is.
Publikasies
Werke uit haar pen sluit in:
1968
1969
1971
1972
1974 - O, om te fluit!
1975
1976 - Klawervyf
1978
1980
1981 - Waar is Pappa se panfluit?
1982 - Simonetta en die spinnekop
1983 - Klein uurwerk: motief en handeling by die kind
1984
1985
1986
1987 - Fantasie en die kinderboek
1988
1989
1990 - Ken jy die weerligvoël?
1992
1993
Samesteller
1980 - Voorlees vir nadink
1993 - Voetpad: stories vir Afrika
1995 - Stippe stappe stories
Vertalings
1966 - Tonio Kröger – Thomas Mann
1969 - Die luitspeler en ander sprokies – Andrew Lang
1985 - Moenie stilbly nie – Oralee Wachter
1989 -  'n Draak kom na Jolledol – C.J. Bowling
1994 - Martiens se alleenste somer: 'n Kind se gids oor egskeiding – Carolyn Nystrom
Allyn Joslyn
Allyn Joslyn (21 Julie 1901 – 21 Januarie 1981) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Only Angels Have Wings (1939), I Wake Up Screaming (1941), Heaven Can Wait (1943), en It Shouldn't Happen to a Dog (1946).
Christine Basson
Christine Basson kan na een van die volgende persone vewys:
Brie Larson
Brie Larson (gebore as Brianne Sidonie Desaulniers; 1 Oktober 1989) is ’n Amerikaanse aktrise en sangeres.
Loopbaan
Sy het haar loopbaan as gaskunstenaar op televisie begin – haar debuut was in 1998 in die The Tonight Show with Jay Leno. In 2003 het sy haar rolprentdebuut in Right on Track gemaak en daarna in die 2004-prente 13 Going on 30 en Sleepover verskyn. In 2005 het sy haar debuutalbum, Finally Out of P.E., uitgereik. Haar spel in die komedieprent Hoot (2006) is geprys en het gelei tot wyer erkenning en ander rolle in Tanner Hall (2009), Greenberg (2010), Scott Pilgrim vs. the World (2010) en 21 Jump Street (2012).
Larson is ook bekend vir haar rol van 2009 tot 2011 as Kate Gregson in die TV-reeks United States of Tara. In 2015 was sy te sien in die drama Room en die komedie Trainwreck. Vir eersgenoemde het sy ’n Oscar, Bafta, Golden Globe, Critics' Choice-, Independent Spirit- en Screen Actors Guild-prys gewen.
Leucandra vaginata
Leucandra vaginata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Lendenfeld.
2004 Kanadese Grand Prix
Die 2004 Formule Een Kanadese Grand Prix is op 13 Junie 2004 op die Gilles Villeneuve-renbaan in Montreal, Kanada gehou. Dit was die agtste wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Michael Schumacher in sy Ferrari gewen.
Lys van vergaderings van die Europese Raad
Hierdie is 'n lys van vergaderings van die Europese Raad (informeel na verwys as EU-spitsberade); die vergaderings van die Europese Raad, 'n instelling van die Europese Unie (EU) wat bestaan uit staatshoofde of regeringshoofde van EU-lidlande. Hulle het in 1975 begin as driejaarlikse vergaderings. Die aantal vergaderings het gegroei tot minimum vier per jaar tussen 1996 en 2007, en 'n minimum van ses per jaar sedert 2008. Van 2008 tot 2015 het gemiddeld sewe raadsvergaderings per jaar plaasgevind (sien lys hieronder).
Sedert 2008 is daar ook 'n jaarlikse gemiddelde van twee spesiale Euro-spitsberade gereël, benewens - en dikwels parallel - tot die EU-spitsberade. Aangesien die agenda van die Euro-spitsberaad uitsluitlik beperk word om kwessies vir die eurosone te bespreek en slegs politieke leiers van die lidlande van die eurosone uitnooi, word sulke vergaderings nie as Europese Rade gereken nie.
Lys
Die eerste sewe spitsberaadvergaderings is tussen 1961 en 1974 gehou, maar dit was voor die formele instelling van die Europese Raad. Sommige bronne beskou dit egter as die informele sewe eerste vergaderings van die Europese Raad.
2010-hede
Sedert 2010 het alle formele (geskeduleerde of buitengewone) vergaderings van die Europese Raad in Brussel plaasgevind. In Februarie 2010 was die Solvay-biblioteek presies, daaropvolgende vergaderings het in die Justus Lipsius-gebou plaasgevind en sedert Maart 2017 in die Europa-gebou. {{Legend|#D0F0C0|Naderende vergaderings}} Vergaderings word altyd geroep en gereël in die mate wat die president van die Europese Raad nodig vind. Die komende gewone vergaderings word teen die einde van elke semester vir die derde daaropvolgende semester (minimum een jaar vooruit) geskeduleer, Skedulering:, , , ,  , ,  , , , ,  , , , , , , , , , ,  en kan vorm aanneem as "geskeduleerde gewone vergaderings" (wat lei tot 'n gepubliseerde dokument met die titel "gevolgtrekkings") of "informele gewone vergaderings" (wat lei tot 'n gepubliseerde dokument met die titel "verklaring"). 'n Geroepde, geskeduleerde / informele gewone komende vergadering kan soms binne 'n kort kennisgewing geskuif of gekanselleer word, en sodanige verandering word dan deur die Raadspresident in kennis gestel deur die uitreiking van 'n hersiene kalenderplan vir die gewone vergaderings binne die betrokke semester. As ekstra vergaderings buite die prosedure van kennisgewing minimum 'n half jaar vooruit geroep word, word dit na verwys as "buitengewone vergaderings".
Keulen 1999
Die Europese Raad het op 3-4 Junie 1999 in Keulen, Duitsland, vergader om kwessies te oorweeg nadat die Verdrag van Amsterdam in werking getree het. Romano Prodi het sy plan vir die toekomstige werk en hervormingsprogram van die Kommissie aangebied. Die Raad vra vir 'n EU-handves van fundamentele regte.
Die Raad het Javier Solana aangewys vir die pos van sekretaris-generaal van die Raad van die Europese Unie (met Pierre de Boissieu as sy adjunk) en hoë verteenwoordiger vir die gemeenskaplike buitelandse en veiligheidsbeleid (GBVB). Daar is besluit op 'n gemeenskaplike beleid oor Rusland (eerste gebruik van die GBVB). Die verklaring oor Kosovo aanvaar. Met betrekking tot die Europese veiligheids- en verdedigingsbeleid, 'n belangrike element van die GBVB, het die raad verklaar dat die EU "die kapasiteit moet hê vir outonome optrede, gerugsteun deur geloofwaardige militêre magte, die middele om te besluit om dit te gebruik en 'n gereedheid om dit te doen om op internasionale krisisse te reageer sonder om die optrede van NAVO te benadeel. (Verklaar in St Malo deur Frankryk en Groot-Brittanje)
Laeken 2001
Die Europese Raad van Laeken is op 14–15 Desember 2001 in die koninklike paleis in Laeken, België, gehou.
Die Europese Raad van Laeken het gehandel oor:
Die Laeken-verklaring oor die toekoms van Europa het die Europese Konvensie opgerig, onder voorsitterskap van die voormalige president van Frankryk, Valéry Giscard d'Estaing, as president van die Konvensie, en die voormalige Italiaanse premier Giuliano Amato en die voormalige Belgiese premier Jean-Luc Dehaene as vise-presidente. Die konvensie het die opdrag gehad om die verdrag vir die opstel van 'n grondwet vir Europa te ontwerp, en sou ongeveer 60 lede hê wat uit nasionale regerings, nasionale parlementslede, die Europese parlement en die Europese Kommissie bestaan, en verteenwoordigers van die kandidaatlande sou insluit. Die verklaring ondersoek die vordering van Europese integrasie gedurende die afgelope vyftig jaar, en spoor dit terug na die oorsprong daarvan in die gruwels van die Tweede Wêreldoorlog, en stel 'n aantal vrae wat deur die Konvensie beantwoord moet word.
Betty Gilpin
Betty Gilpin (gebore 21 Julie 1986) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Ghost Town (2008) en True Story (2015), en in die televisiereekse Fringe (2008) en GLOW (2017).
Gøttrup
Gøttrup is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Jammerburgt-munisipaliteit. Dit het 981 inwoners (2008).
Standaardmodel
Die Standaardmodel van deeltjiefisika is ’n teorie in deeltjiefisika waarin drie van die vier basiese natuurkragte (elektromagnetisme, sterk kernkrag en swak kernkrag, maar nie swaartekrag nie) en die elementêre deeltjies wat alle materie vorm, beskryf word. Eksperimente het aangedui dat dié teorie in ooreenstemming is met kwantummeganika en die spesiale relatiwiteitsteorie.
Dit is in die laaste deel van die 20ste eeu in fases ontwikkel deur die werk van wetenskaplikes van oor die wêreld, met die huidige formulering wat in die middel 1970's gefinaliseer is met die eksperimentele bevestiging van die bestaan van kwarke. Sedertdien het die bevestiging van die bokwark (1995), tauneutrino (2000) en Higgsboson (2012) verdere geloofwaardigheid aan die model verleen.
Hoewel die model uiters suksesvol blyk te wees in die verskaffing van eksperimentele voorspellings, verduidelik dit sekere verskynsels nie en is dit nie ’n volledige teorie van basiese wisselwerkings nie. Dit verduidelik nie barion-asimmetrie volledig nie, sluit nie die teorie van swaartekrag in soos deur algemene relatiwiteit beskryf word nie en gee nie ’n antwoord op die vraag hoekom die uitdying van die heelal al hoe vinniger geskied soos moontlik deur donker energie beskryf word nie. Die model sluit ook nie enige deeltjies van donker materie in wat al die nodige eienskappe bevat wat afgelei word uit waareembare kosmologie nie.
Vandag is die Standaardmodel ’n algemeen aanvaarde teorie wat op vele gebiede toepasbaar is. Dit word gebruik as die basis vir die bou van eksotieser modelle wat hipotetiese deeltjies insluit, asook ekstra dimensies en simmetrieë soos supersimmetrie in ’n poging om eksperimentele resulate te verduidelik wat strydig met die Standaardmodel is, soos die bestaan van donker materie en neutrinoskommelings (die verskynsel dat neutrino's van een generasie na ’n ander omgeskakel kan word).