cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
All Nippon Airways
Internasionale era
Op 29 Januarie 2019 het ANA Holdings 'n 9,5%-belang in PAL Holdings, Philippine Airlines se moedermaatskappy, vir VS$95 miljoen gekoop.
Hoofkwartier
All Nippon Airways se hoofkantoor is in die Shiodome-stadsentrum in die Shiodome-gebied van Minato, Tokio, Japan.
In die laat 1960's was ANA se hoofkwartier in die Hikokan-gebou in Shinbashi, Minato. Van die 1970's tot die laat 1990's was All Nippon Airways se hoofkwartier in die Kasumigaseki-gebou in Chiyoda, Tokio. Voordat hy in sy huidige hoofkwartier ingetrek het, was ANA se hoofkwartier op die Tokio Internasionale Lughawe in Ōta, Tokio, gehad. In 2002 het ANA aangekondig dat dit 10 verdiepings in die nuwe Shiodome-stadsentrum (toe in aanbou) sou inneem. ANA het aangekondig dat hy ook sommige filiale na die Shiodome-stadsentrum gaan verskuif.
Filiale
ANA Groep is 'n groep maatskappye wat ten volle of hoofsaaklik deur ANA besit word. Dit bestaan uit die volgende:
Die volgende lugdienste het op 1 Oktober 2010 in ANA Wings saamgesmelt
Vragdienste
Sedert Mei 2021 bedryf ANA 'n vloot van 6 vragvliegtuie, insluitend 4 Boeing 767-300ER (BCF) en 2 Boeing 777F. ANA se vragtuie vlieg op 18 internasionale en 6 binnelandse roetes. ANA bedryf 'n oornag-vragspil by die Naha-lughawe in Okinawa, wat inkomende vragvragvlugte vanaf sleutelbestemmings in Japan, China en Suidoos-Asië tussen 01:00 en 04:00 ontvang, gevolg deur retoervlugte tussen 04:00 en 06:00, wat oornagdiens tussen hierdie streekspilpunte moontlik maak, sowel as verdere verbindings na ander ANA- en vennoot-vervoerdervlugte. Die 767 vragtuie bedryf ook dagvlugte vanaf Narita en Kansai na verskeie bestemmings in Oos- en Suidoos-Asië. ANA bedryf ook 'n 767-vragtuig op 'n oornag Kansai-Haneda-Saga-Kansai-roete op weeksaande, wat deur oornagafleweringsdienste gebruik word om pakkies na en van bestemmings in Kioesjoe te stuur.
ANA Cargo en die Verenigde State-gebaseerde United Parcel Service het 'n vrag-alliansie en 'n kodedeelooreenkoms, soortgelyk aan 'n lugredery-alliansie, om ledevrag op UPS Airlines-vliegtuie te vervoer.
ANA het ook 'n lang historiese verhouding met Nippon Cargo Airlines, 'n Narita-gebaseerde operateur van Boeing 747-vragtuie. ANA het NCA in 1978 saam met die redery Nippon Yusen gestig en op 'n stadium 27,5% van NCA se aandele gehou. ANA het sy belang in 2005 aan NYK verkoop, maar het 'n tegniese vennootskap met NCA behou. ANA het in Julie 2013 aangekondig dat hy NCA se 747-vragvliegtuie sal huur vir 'n oornagvragrit tussen Narita en Okinawa, wat die kapasiteit tussen ANA se sleutelvragspilpunte sou verdubbel en 767 vliegtuie sal vrystel om nuwe roetes van Okinawa na Nagoya en Qingdao te bedryf.
Bestemmings
ANA het 'n uitgebreide binnelandse roetenetwerk wat die hele Japan dek, van Hokkaido in die noorde tot Okinawa in die suide. ANA se internasionale roetenetwerk strek oor China, Korea, Indië, Suidoos-Asië, Kanada, Verenigde State, Meksiko, Australië en Wes-Europa. Sy belangrikste internasionale spilpunt is Narita Internasionale Lughawe, waar dit die Suidevleuel van Terminaal 1 met sy Star Alliance-vennote deel.
Kleurskemas
Die huidige "Triton blou" kleur het 'n wit en grys romp, met 'n blou strook onder die vensters geverf. Die ANA-logo en sy slagspreuk "Inspiration of Japan" is bokant die vensters geverf. Die vertikale stabiliseerder is blou geverf met die woord ANA sywaarts geverf.
Spesiale kleurskemas
Baie ANA-vliegtuie het deur die jare in spesiale kleure gevlieg:
Kajuitdienste
Die "Inspiration of Japan"-kajuitkenmerke, wat in 2009 bekendgestel is, sluit in volledige-platlê-bed-sitplekke in die besigheidsklas, byna toegemaakte eersteklas-suite-sitplekke, vaste dop-agtersitplekke in albei sy ekonomiese klasse, 'n nuwe AVOD-in-vlug-vermaakstelsel (gebaseer op Panasonic Avionics Corporation se eX2 IFE -stelsel met iPod -verbinding, insitplek-inkopies en maaltydbestelling sowel as kajuit-raakskermkonsoles) sowel as verbeterings aan sy invlugdiens.
Sedert Februarie 2010 bied ANA toilette vir slegs vroue op internasionale vlugte. Die eerste Boeing 787 Dreamliner wat die lugredery ontvang het, het bidets in beide ekonomiese en besigheidsklastoilette.
Mike Smith (akteur)
Mike Smith (gebore 27 Augustus 1972) is 'n Kanadese akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Trailer Park Boys: Countdown to Liquor Day (2009) en Swearnet: The Movie (2014), en in die televisiereekse Trailer Park Boys (2001) en Trailer Park Boys: Out of the Park (2016).
Lancia LC2
Die Lancia LC2 is 'n reeks sportmotors deur Lancia vervaardig vir deelname aan die Le Mans 24-uur-uithouwedren van 1983 tot 1986. Die motor is soms 'n 'Lancia-Ferrari' genoem aangesien dit deur Lancia gebou is, maar oor 'n Ferrari-enjin beskik het.
Dysidea marshalli
Dysidea marshalli is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dysidea en tot die familie Dysideidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1889 deur Lendenfeld.
Gereformeerde kerk Vleuels
regs|170px|duimnael|Dr. [[Joseph Petrus Jooste, die leraar van 1942 tot 1946.]]
duimnael|regs|170px|Ds. [[Wikus Vorster|Johannes Lodewikus Vorster, die leraar van 1953 tot 1958.]]
duimnael|links|300px|Die kerkraad en besoekende predikante tydens die ingebruikneming van die kerkgebou op [[28 Februarie 1948.]]
duimnael|regs|170px|Ds. Frans van der Walt, die leraar van 1970 tot 1977, toe hy in 1965 aangewys is as voorsitter van die [[PU vir CHO se studenteraad.]]
Die Gereformeerde kerk Vleuels is sedert 2013, hoewel dit eers in 1942 gestig is, die oudste gemeente van die GKSA in die Vrystaat se hoofstad, Bloemfontein, nadat die Gereformeerde kerk Bloemfontein in 2013 ontbind het. Ook die derde oudste gemeente in die Rosestad, Bloemfontein-Oos, het weens veranderende vestigingspatrone van Gereformeerdes ontbind, en wel in 2007.
Fondaco dei Tedeschi
Die Fondaco dei Tedeschi (in Venesiaans: Fontego dei Tedeschi; Latyn: Fonticum Theutonicorum) was die historiese kantoorgebou, stoor- en koshuis van Duitssprekende kooplui in Venesië. Die benaming is vir die eerste keer in 1268 gebruik, al het die instelling as sulks reeds vroeër in die 13de eeu bestaan, waarby dit in meerdere geboue gehuisves is. Gewoonlik is na alle bewoners van die Heilige Romeinse Ryk as Duitsers of Tedeschi verwys - so het ook Oostenrykers, Switsers, Hongare, Pole en Tsjegge in hierdie kategorie geval.
Die huidige Fondaco dei Tedeschi, geleë in die sestiere (stadsdeel) San Marco, langs die Canal Grande en vlaky die Rialtobrug, het in 1508 ontstaan nadat die voorgangergebou drie jaar tevore deur 'n verwoestende brand vernietig is.
Met die ontbinding van die Republiek Venesië in 1797 is die Fondaco dei Tedeschi deur Napoléon Bonaparte gesluit. Nadat dit enkele jaar lank as Venesiaanse hoofposkantoor van Poste Italiane gedien het, het die Benetton Group die gebou in 2008 vir €53 miljoen gekoop en dit as 'n luukse winkelgebou laat herontwikkel. Die historiese binnehof dien tans as stedelike kampus wat oopstaan vir almal, terwyl die dakterras 'n uitsig oor Venesië bied. Die Italiaanse posdiens het die 15de eeuse paleis Ca' Faccanon in San Marco as nuwe Venesiaanse hoofposkantoor ingerig.
Etimologie en oorsprong
Venesiaanse fonteghi (naas dié vir Duitssprekende kooplui was daar byvoorbeeld slegs een ander vir Turkse handelaars, die Fontego dei Turchi) het hul etimologiese, argitektoniese en ekonomiese oorsprong in Arabiese handelsposte of fondoeks, stoorhuise vir buitelandse handelaars wat tegelykertyd as herberg verblyf aan hulle verskaf het. So was daar in Alexandrië 'n hele reeks fondoeks vir buitelandse kooplui, terwyl Genua, Marseille, Narbonne en Katalonië oor respektiewelik een beskik het. Selfs 'n Tataarse fondoek het in Alexandrië bestaan wat hoofsaaklik as slawemark gedien het.
Al hierdie handelsposte het oor minstens twee verdiepings beskik, met 'n vierkante of reghoekige grondplan en 'n binnehof. Hier en in die grondverdieping is handelsgoedere gestoor en verpak vir verskeping. Slaap- en eetkamers asook gemeenskapsale was in die boonste verdiepings geleë. So is ook in die Fondaco dei Tedeschi kamers aan kooplui verhuur wat sake in Venesië gedoen het. Die eerste histories gedokumenteerde huurders was handelaars uit Neurenberg, Augsburg en Judenburg. Maar ook Duitssprekende pelgrims op pad na Jerusalem kon een van die Fondaco se 56 kamers huur of hier inligting kry oor alternatiewe verblyfmoontlikhede soos - in die laat 15de en vroeë 16de eeu - die nabygeleë gashuis St. Georg (soms ook Zur Flöte of Zur Trinität genoem) in besit van Peter Ugelheimer, 'n koopman en boorling van Frankfurt am Main.
Historiese agtergrond
Teen die begin van die 13de eeu het die Republiek Venesië feitlik oor 'n monopolie oor die Levanthandel beskik. Duitssprekende kooplui, en hier veral handelaars wat in die suide van Duitsland gesetel was, was van die belangrikste afnemers van oosterse luukse goedere en ander produkte uit die Middellandse Seegebied wat in Venesië verhandel is. Duitssprekende sakelui het hierdie goedere ook verder versprei aan handelaars en verbruikers in die noorde van Europa. Al is Duitssprekende kooplui onder Venesië se mees gewaardeerde handelsvennote gereken en het die Venesiaanse owerheid moeite gedoen om die ruil van goedere in die Strandmeerstad te vergemaklik, is alle aktiwiteite rondom die handel met Venesiaanse invoere en plaaslik vervaardigde goedere streng beheer. So is die Fondaco dei Tedeschi as verpligte handelsentrum en losieshuis vir Duitssprekende handelaars ook gebruik om toesig te hou oor hulle handelsaktiwiteite. Hulle is ook nie toegelaat om verder suid in Italië handel te dryf nie.
Jerry Snell
Jerry Snell (1958 – 7 Augustus 2015) was 'n Kanadese akteur en komponis. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Un zoo la nuit (1987), Map of the Human Heart (1992), L'automne sauvage (1992), en Motel (1995).
Dustin Clare
Dustin Clare (gebore 2 Januarie 1982) is 'n Australiese akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Sunday (2014) en Pacific Rim: Uprising (2018), en in die televisiereeks Wolf Creek (2016).
Helen Gibson
Helen Gibson (27 Augustus 1892 – 10 Oktober 1977) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Fighting Mad (1917) en Custer's Last Stand (1936).
Euryops decipiens
Euryops decipiens is 'n struik wat tot die  Asteraceae familie hoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Bain's Kloofberge voor. Dit het 'n voorkomsgebied van slegs 3 km². Daar is slegs een populasie en dit word bedreig deur indringerplante, die Hakea's.
Antoni Wit
Antoni Wit (* 7 Februarie 1944, Krakow – ) is 'n Poolse dirigent. Hy is een van die mees vooraanstaande Poolse dirigente, en het saam met Henryk Czyz by die Akademie van Musiek te Krakow gestudeer. Hy het daarna sy musikale studies voortgesit by Nadia Boulanger in Parys. Hy het ook 'n regsgraad behaal by die Jagielloniese Universiteit in Krakow.
Onmiddellik nadat hy sy studies voltooi het is hy aangestel as assistent by die Warskou Filharmoniese Orkes deur Witold Rowicki. Nadat hy die tweede prys gewen het tydens die Internasionale Herbert von Karajan Dirigeerkompetisie in Berlyn in 1971 het hy assistent-dirigent geword tot die beskermheer van die kompetisie. Later was hy aangestel as dirigent van die Poznań Filharmoniese Orkes, en het hy met die Warskou Teater saamgewerk. Vanaf 1974 tot 1977 was hy artistieke direkteur van die Pomeranse Filharmoniese Orkes; voor sy aanstelling as direkteur van die Poolse Radio- en Televisie-orkes en -koor vanaf 1977 tot 1983.
Van 1983 tot 2000 was hy die besturende en artistieke direkteur van die Poolse Nasionale Radiosimfonieorkes in Katowice, en van 1987 tot 1992 die hoofdirigent en toe die Eerste gasdirigent van die Orquesta Filarmónica de Gran Canaria. In 2002 het hy die besturende en artistieke direkteur van die Warskou Filharmoniese Orkes en Koor geword. Hy is sedert die 2010/11-seisoen die Eerste gasdirigent van die Orquesta Sinfónica de Navarra in Pamplona.
Sy internasionale loopbaan het samewerkingsgeleenthede met talle groot orkeste regoor Europa, die Amerikas en die Verre-Ooste ingesluit. Hy het reeds oor die 200 plate-opnames gemaak, insluitende 'n bekroonde vrystelling vir Naxos van die klavierconcertos van Prokofiëf wat die Diapason d’Or en Grand Prix du Disque de la Nouvelle Académie du Disque gewen het. In Januarie 2002 het sy opname van die Turangalîla Simfonie deur Olivier Messiaen die Cannes Klassieke Toekenning tydens die MIDEM Classic 2002 gewen.
In 2004 het hy die "Classical Internet Award" gewen. Hy het vir Naxos 'n CD-reeks van Szymanowski se simfoniese; en grootskaalse vokaal-instrumentale werke opgeneem, wat elk onder die discs of the month plate gelys is deur Gramophone en die BBC Music Magazine. Hy het ook die Record Academy Award 2005 van die Japannese musiektydskrif Record Geijutsu gewen vir Penderecki se Poolse Mis (opgeneem op Naxos), asook vier Fryderyk Toekennings van die Poolse Fonografiese Akademie. Hy het ses Grammy nominasies vir Penderecki se Sint Luke Passie in 2004, 'n Poolse Mis in 2005, Sewe Hekke van Jerusalem in 2007, Utrenja in 2009, en Karol Szymanowski se Stabat Mater in 2008 en Simfonieë Nos. 1 en 4 in 2009 ontvang.
In 2010 het Wit die jaarlikse toekenning van die Karol Szymanowski-stigting ontvang vir sy bevordering van die musiek van Szymanowski deur sy Naxos-opnames. Wit is 'n professor by die Fryderyk Chopin Universiteit van Musiek in Warskou.
Baltiese lande
Die term Baltiese lande verwys na 'n geografiese en historiese kusgebied in Noordoos-Europa wat 'n landstrook met 'n wydte van tussen 200 en 300 kilometer beslaan en tussen die vroeëre Duitse provinsie Oos-Pruise in die weste en die Peipusmeer in die ooste geleë is. Die gebied is na die Baltiese volke vernoem wat 'n selfstandige taalfamilie binne die Indo-Europese groep van tale vorm en word hoofsaaklik deur Litauers, Este en Lette bewoon.
Die gebied bestaan vandag uit die drie onafhanklike Baltiese state Litaue, Letland en Estland wat tussen 1940 en 1991 as Sosialistiese Sowjetrepublieke nog deel uitgemaak het van die Sowjetunie. Alhoewel die Estiese volk net soos die Lyflanders (of Lywe) in die noorde van Letland as Finno-Oegriërs in taalkundige opsig nie by die Baltiese taalfamilie gereken kan word nie, word Estland gewoonlik steeds as 'n Baltiese land beskou.
Nu (letter)
Nu (hoofletter Ν, kleinletter ν) is die dertiende letter van die Griekse alfabet. In die Griekse numeriese stelsel het dit 'n waarde van 50.
Ksi
Ksi (hoofletter Ξ, kleinletter ξ) is die veertiende letter van die Griekse alfabet. In die Griekse numeriese stelsel het dit 'n waarde van 60.
Neopetrosia tuberosa
Neopetrosia tuberosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Neopetrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1922 deur Dendy.
Hessea
Hessea is 'n genus van geofiete wat hoort tot die familie Amaryllidaceae. Die genus is inheems aan Namibië en Suid-Afrika. Die genus is vernoem na Christian Heinrich Friedrich Hesse wat van 1800 tot 1817 in Kaapstad gewoon het.
Spesies
Daar is dertien spesies in die genus:
Omikron
Omikron (hoofletter Ο, kleinletter ο) is die vyftiende letter van die Griekse alfabet. In die Griekse numeriese stelsel het dit 'n waarde van 70.
Dysidea minna
Dysidea minna is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dysidea en tot die familie Dysideidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1985 deur Hoshino.
Stephen Gunzenhauser
Stephen Gunzenhauser (* 8 April 1942 - ) is ‘n Amerikaanse dirigent. Hy is in New York Stad gebore en is ‘n gegradueerde van die stad se Hoërskool van Musiek en Kuns.
Hy het ‘n Baccalaureus artium in musiek aan Oberlin Kollege, 'n meestersgraad in musiek aan die New England Konservatoria en ‘n Diploma by Salzburg Mozarteum in Oostenryk behaal nadat drie opeenvolgende Fulbright-beurse aan hom toegeken is. ‘n Eredoktorsgraad in Lettere en Wysbegeerte is ook deur Widener Universiteit aan hom toegeken.
Gunzenhauser het onder beide Igor Markevich in Monte Carlo en Leopold Stokowski in New York gedien voordat hy in 1974 Uitvoerende en Artistieke Direkteur van die Wilmington Musiekskool geword het.
In 1979 is Stephen Gunzenhauser aangestel as dirigent en direkteur van musiek van die Delaware Simfonieorkes. Gunzenhauser was ook dirigent en direkteur van musiek van die Lancaster Simfonieorkes in Pennsilvanië. Die Staat van Delaware het in 1990 vir Gunzenhauser as die staat se eerste kulturele ambassadeur aangestel. In Desember 1999 het Gunzenhauser die Orde van die Eerste Staat ontvang, welke die hoogste eerbewyse is wat deur die staat van Delaware toegeken word.
Gunzenhauser is ‘n produktiewe opnamekunstenaar en het reeds oor die tweemiljoen plate verkoop. Hy het vir Naxos van hul suksesvolste titels opgeneem, insluitende werke en concertos deur Mozart, Vivaldi, Beethoven, Saint-Saëns, Brahms, Bruch, Orff, Borodin, Dvořák, Rachmaninoff, Copland, Goldmark, Paganini en  Prokofiëf. Hy het ook vir die Marco Polo plaatetiket verskeie opnames gemaak van werke deur Liadov, Gliere, Dvořák, Rubinstein, Lachner, Taneyev en die Chinese komponis Chen Gang.
Hy woon tans in Wilmington, Delaware, VSA met sy vrou en twee dogters.
Koepang
Koepang is 'n stad in Indonesië op die Timor-eiland in die provinsie Oos-Nusa Tenggara. Die stad het ongeveer 450.000 inwoners (2010).
Paul Belmondo
Paul Alexandre Belmondo (gebore op 23 April 1963) is 'n Franse Formule Een renjaer wat vir die March en Pacific Racing spanne gejaag het. Hy is gebore in Boulogne-Billancourt, Hauts-de-Seine as die seun van die akteur Jean-Paul Belmondo. Hy is die kleinseun van die beeldhouer Paul Belmondo. Rondom 1981 het Paul bekendheid verwerf vanweë sy verhouding met Prinses Stéphanie van Monaco.
Persoonlike lewe
Belmondo is in 1990 getroud met Luana Tenca (gebore in Rome op 18 Maart 1971). Luana Belmondo is 'n voormalige model wat nou 'n TV-sjef en omroeper is. Hulle het 3 kinders.
Andrew Clarke (akteur)
Andrew Clarke (gebore 1954) is 'n Australiese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse CBS Summer Playhouse (1987), State Coroner (1997), en Always Greener (2001).
Neopetrosia vanilla
Neopetrosia vanilla is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Neopetrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur De Laubenfels.
Rho (letter)
Rho (hoofletter Ρ, kleinletter ρ) is die sestiende letter van die Griekse alfabet. In die Griekse numeriese stelsel het dit 'n waarde van 100. Rho word maklik met die Latynse letter P verwar, aangesien hulle dieselfde simbool gebruik.
Paul Belmondo (beeldhouer)
Paul Belmondo (gebore 8 Augustus 1898, Algiers, Frans-Algerië - oorlede 1 Januarie 1982, Parys, Frankryk) was 'n Franse beeldhouer. Hy is die vader van die akteur Jean-Paul Belmondo.
Belmondo is gebore in Algiers na 'n arm familie van Italiaanse oorsprong (Piëmont en Sisilië).
Scott Speedman
Scott Speedman (gebore 1 September 1975) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Underworld (2003), xXx: State of the Union (2005), Underworld: Evolution (2006), en The Strangers (2008).
Sons of England
Die Sons of England Patriotic and Benevolent Society is ‘n kultuur- en liefdadigheidsorganisasie met die doel om die Engelse kulturele waardes in Suid-Afrika te versterk.
Stigting
Die eerste losie is in 1874 in Toronto, Kanada, gestig. Dit is in 1881 gevolg met die stigting van die eerste losie in Uitenhage. Daarna het verskeie losies versprei deur die land opgespring. Die hoofkantoor was in Durban en die bekendste losies in die land was die Lloyd George-losie, die Ubique-losie en die Dick King-losie. Die hele organisasiestruktuur van die losies boots die van die Vrymesselary na met hul indeling in losies, geheimhouding, inlywingsseremonies, spesiale kledingstukke, medaljes en rituele. Die ampssierade het teenswoordig versamelwaarde.
Tau
Tau (hoofletter Τ, kleinletter τ) is die negentiende letter van die Griekse alfabet. In die Griekse numeriese stelsel het dit 'n waarde van 300. Die Latynse T en die Cyrilliese Т is van die Griekse tau afkomstig.
Pous Paulus II
Paulus II was die 211de pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1464 tot 1471. Hy was 'n kardinaal-nepoot van Pous Eugenius IV en die oom van beroemde kardinale Marco Barbo, Giovanni Battista en Giovanni Michiel.
Biografie
Pous Paulus II is gebore as Pietro Barbo op 23 Februarie 1417 in Venesië, Italië. Hy was die seun van Niccolo Barbo, 'n ryk handelaar van Venesië en sy vrou Polixena Condulmer, 'n suster van Pous Eugenius IV. Hoewel hy opgelei was in buitelandse handel, besluit hy, nadat sy oom pous geword het, om 'n kerklike loopbaan te volg. Aan die pouslike hof volg hy kerklike studies en word in 1436 benoem as aartsdeken van Bologna. Hy word vervolgens biskop van Cervia en Vicenza en op 1 Julie (of 4 Julie) 1440 kardinaal-diaken van Santa Maria Nuova. Tydens sy oom se bewind het hy verskeie belangrike poste in die Vatikaan beklee, onder andere lid van die kommissie vir die heiligverklaring van Bernardinus van Siena en hy was camerlengo van die Kollege van Kardinale van 13 Augustus 1445 tot 7 Oktober 1446. Na die dood van Eugenius word Pietro deur Pous Nicolaas V benoem as kardinaal-priester van San Marco in Rome op 16 Junie 1451. Pietro het die kerk en die aangrensende Palazzo Venezia deur Bernardo Rossellino laat herbou.
Onder die bewind van Pous Callixtus III toon Pietro sy vaardighede in diplomasie en organisasie. Hy bewerkstellig 'n wapenstilstand tussen die Orsini en Colonna families in Rome en onderhandel met Alfonso I, koning van Napels. Hy het ook die pouslike vloot, wat bestem was vir die kruistog teen die Turke, opgerig. Na die benoeming van Pous Pius II gaan hy saam met die pous na Mantua op 22 Januarie 1459 vir die bespreking van die kruistog teen die Turke. Pietro was in Mantua saam met Pous Pius II toe die pous sterf. Hy keer haastig terug na Rome om deel te neem aan die konklaaf.
Die Konklaaf van 1464
Soos tydens vorige sedis vacatio's het oproer in Rome uitgebreek. Die Kollege van Kardinale was bevrees vir hulle veiligheid. Antonio Piccolomini, familielid van die gestorwe pous en ook van een van die deelnemende kardinale, wat die Engeleburg besit het, het die veiligheid van die kardinale gewaarborg en die konklaaf is in die Vatikaan gehou.
Van die 29 stemgeregtigde kardinale het 19 na Rome gereis vir die konklaaf. Daar was 10 Italiaanse, 4 Franse, 4 Spaanse en 1 Griekse kardinale. By die begin van die konklaaf is Johannes Bessarion en Guillaume d'Estoutville as gunstelinge beskou en Rodrigo Borja y Borja (later Pous Alexander VI) se naam is ook genoem.
Tienpotiges
Tienpotiges (Decapoda) is 'n biologiese orde van geleedpotige diere. Krappe, krewe en garnale behoort aan die orde. Behalwe vir 'n paar uitsonderings, leef hierdie diere in die see.
Pous Paulus II
Die Konklaaf van 1464
Voor die konklaaf het die kardinale afsprake gemaak waaraan die nuwe pous homself sou moet hou. Die nuwe pous sou: Hoewel Pietro aanvanklik aangedui het dat hy die besluite sou onderteken, het hy dit nooit gedoen nie. Kardinaal Ludovico Trevisan het ook nie die dokument geteken nie.
Tienpotiges
Soos die naam aandui, het alle tienpotiges vyf paar looppote. Die looppote is die laaste vyf pare aanhangsels op die voorste helfte van die kopborsstuk (cephalothorax). Ten minste een paar dra knypers. Die agterlyf het dikwels vyf paar swempote, wat ook deur die wyfies gebruik word om hul eiers te dra. Sommige spesies het 'n stertvin. Krappe, daarteenoor, het 'n baie klein agterlyf, wat onder die karapaks (dop) gedra word, maar geen stert nie.
Baie tienpotiges is aasvreters - wat dooie plante en diere vreet. Krappe is omnivore, wat alge en skulpvis (soos weekdiere) vreet. Krewe vreet meestal lewendige prooi.
Sistematiek
Die orde Decapoda het ongeveer 14756 spesies. Die subordes en superfamilies word hier onder aangedui:
Neopetrosia zumi
Neopetrosia zumi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Neopetrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1978 deur Ristau.
Tom Stevens (akteur)
Tom Stevens (gebore 24 Junie 1987) is 'n Kanadese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Diary of a Wimpy Kid: Dog Days (2012) en in die televisiereekse Arrow (2012), Cedar Cove (2013), en Wayward Pines (2015).
Ypsilon
Ypsilon (hoofletter Υ, kleinletter υ) is die 21ste letter van die Griekse alfabet. In die Griekse numeriese stelsel het dit 'n waarde van 400. Die Latynse Y is van die Griekse ypsilon afkomstig, en in verskeie Europese tale word Y nog steeds 'n Griekse Y genoem.
Gladiolus pavonia
Gladiolus pavonia is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan Limpopo en kom by die Abel Erasmuspas voor. Hier is daar slegs een populasie en die habitat word bedreig deur versamelaars van brandhout en oorbeweiding.
Jarawas
Die Jarawas (Jarawa: Aong, IFA: ) is ’n inheemse etniese groep van die Andamaneilande in Indië. Hulle kom op Suid- en Middel-Andamaneiland voor en hul getalle word geskat op 250-400 individue. Hulle vermy in ’n groot mate kontak met die buitewêreld en min is oor hulle bekend.
Hulle bewoon die eilande al minstens verskeie duisende jare, en waarskynlik langer, saam met ander inheemse volke. Die Andamaneilande is egter al van antieke tye aan buitestanders bekend. Tot onlangs is die Jarawas selde besoek en kontak was sporadies en tydelik. Hulle het vir die grootste deel van hul geskiedenis feitlik net met ander inheemse groepe kontak gehad. Oor die afgelope paar dekades het kontak met die groep aansienlik afgeneem.
Daar is aanduidings dat die Jarawas die nou uitgestorwe Jangi-stam as hul moederstam beskou. Hulle glo hulle het eeue of millenniums gelede van dié stam weggebreek, maar hulle het eindelik die Jagil oorleef. Die Jagil was vermoedelik teen 1931 uitgesterf.
Geskiedenis en gebruike
Voor die 19de eeu was die Jarawa-tuisland in die suidoostelike deel van die Suid-Andamaneiland en sy nabygeleë klein eilandjies. Vermoedelik is dié streek grootliks ontvolk ná die aankoms van Britse setlaars omstreeks 1789 weens siektes. Die Ander Andamanese stamme se getalle het ook afgeneem weens die misbruik van alkohol en opium nadat hulle daaraan bekend gestel is, en die westelike dele van die eiland is leeg gelaat. Die Jarawas het dit stelselmatig hul nuwe tuisland gemaak. Die verspreiding van alkohol en opium is blykbaar in ’n mate deur die koloniale owerheid gebruik om die Jarawa uit te wis.
Die immigrasie van Indiese en Birmaanse setlaars sedert sowat twee eeue gelede het die proses verhaas. Voordat die Jarawas in 1997 kontak met plaaslike setlaars geïnisieer het, het hulle hul onafhanklikheid en afstand van buitegroepe streng bewaar en enige poging om met hulle kontak te maak, sterk teengegaan. Sedert 1998 is hulle toenemend in kontak met die buitewêreld. Alle konrak, veral met toeriste, is egter uiters gevaarlik vir die Jarawas weens die moontlikheid van aansteeklike siektes. Van die oorblywende Andamanese volke het net die Sentinelese daarin geslaag om heeltemal afgesonder te bly. Deesdae is die Jarawas in gereelde kontak met ander mense op die eiland, veral aan die buitewyke van hul nedersettings. Van hul kinders het al by hoofstroomskole opgedaag en gevra om opgevoed te word.
Buiten ’n geskiedenis as jagter-versamelaar-hengelaars het die Jarawas ’n reputasie as vegters en onversetlike verdedigers van hul grondgebied. Hulle het deur die Britse kolonialisasie in die 19de eeu sowel as die latere Japannese besetting oorleef.
Daar is ’n paar honderd van die Jarawas oor. Hul grootste bedreiging is ’n snelweg wat deur hul tuisland van 1 028 km2 se digte, immergroen woude loop.
Jag en dieet
Aangesien die Jarawas ’n nomadiese volk is, jag hulle wildevarke, akkedisse en ander diere met ’n pyl en boog. Seebronne is ook vir hulle belangrik. Mans hengel in vlak waters met ’n pyl en boog en vroue vang vis met mandjies.
Weekdiere, doegongs en seeskilpaaie is ook deel van hul dieet. Verder eet hulle vrugte, knolgewasse en heuning uit die woud. Om heuning in die hande te kry, gebruik hulle ’n plantekstrak om die bye te kalmeer.
Jason Clarke
Jason Clarke (gebore 17 Julie 1969) is 'n Australiese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Zero Dark Thirty (2012), Everest (2015), Terminator Genisys (2015), en Mudbound (2017).
Olivier Panis
Olivier Panis (gebore op 2 September 1966) is 'n Franse professionele renjaer. Panis het vir tien seisoene in Formule Een gejaag en 'n oorwinning behaal tydens die Monaco Grand Prix in 1996 vir die Ligierspan. Hy was die laaste Franse jaer wat 'n Grand Prix in Formule Een gewen het voor Pierre Gasly se oorwinning in die 2020 Italiaanse Grand Prix in September 2020.
Sy seun is die renjaer Aurélien Panis.
Loopbaan
Panis is in Oullins, Lyon gebore, en soos meeste Formule 1 wedrenbestuurders, het hy vroeg in sy loopbaan met knortjorre gejaag. Hierna het Olivier etlike jare in 'n aantal "junior" reekse gejaag voordat hy in die Franse Formule 3 gejaag het. Hy het in 1989 'n kampioenskap in Formule Renault verower en in 1991 tweede geëindig in die Franse Formule 3. Uiteindelik bevind hy hom in die Formule 3000, en hy wen die reeks se kampioenskap in 1993.
Formule Een
Die 27-jarige Panis het in 1994 'n F1-plek bekom in die Franse Ligierspan. Hy het sy debuut in Brasilië gemaak en elfde geëindig. Hy het 'n verrassende tweede plek daardie seisoen op Hockenheim behaal en eindig 11de in die puntelys vir die merk. Hy het elke wedren behalwe Frankryk voltooi. Hy is egter in Portugal gediskwalifiseer weens onwettige verweer van sy skuifblokkies. Hy het 'n verrassende tweede plek behaal tydens die Australiese Grand Prix in 1995, ondanks die feit dat hy twee rondes agter die voorloper Damon Hill was.
Chi (letter)
Chi (hoofletter Χ, kleinletter χ) is die 22ste letter van die Griekse alfabet. In die Griekse numeriese stelsel het dit 'n waarde van 600.
Skara Brae
Skara Brae is 'n Neolitiese nedersetting wat uit klip gebou is en geleë is op die Bay of Skaill aan die weskus van Mainland, die grootste eiland in die Orkney-argipel van Skotland. Dit bestaan uit agt gegroepeerde huisies en is bewoon van ongeveer 3180 vC–2500 vC. Skara Brae is Europa se bes bewaarde Neolitiese dorpie en het die status van Unesco-wêrelderfenisgebied. Saam met drie ander erfenisgebiede vorm dit die “Hart van Neolitiese Orkney.” Dit is ouer as Stonehenge en die Groot Piramides en is die “Skotse Pompeji” genoem omdat dit so goed bewaar is.
Ontdeking en vroeë verkenning
In die winter van 1850 was daar ’n hewige storm in Skotland wat wydverspreide skade en meer as 200 sterftes tot gevolg gehad het. In die Bay of Skaill het die storm die grondoppervlak van ’n groot onreëlmatige hoogtetjie, bekend as “Skerrabra”, afgeskeur. Toe die storm oor is, het plaaslike dorpenaars die buitelyne van ’n dorpie bestaande uit ’n aantal huisies sonder dakke ontdek. William Watt van Skaill, die plaaslike grondeienaar het met ’n amateuruitgrawing van die terrein begin, maar nadat vier huisies ontdek is, is die werk in 1868 gestaak. Die terrein het ongestoord gebly tot 1913 toe plunderaars die terrein toegetakel het en ’n onbekende aantal artefakte verwyder het. In 1924 het nog ’n hewige storm ’n gedeelte van een van die huise weggevee en daar is bepaal dat die terrein beveilig moet word en met meer erns ondersoek moet word. Die verkenningswerk is aan Vere Gordon Childe van die Universiteit van Edinburgh oorgelaat. Hy het vir die eerste keer in middel 1927 na Skara Brae gereis.
Neolitiese leefstyl
Skara Brae se inwoners was blykbaar makers en gebruikers van gegroefde koopware (grooved ware), ’n kenmerkende styl van erdewerk wat in Noord-Skotland voorgekom het nie lank voor die oprigting van die dorpie nie. Die huise het aardbeskutting gebruik maar omdat dit versink was, is dit gebou in voorafbestaande afvalhope van huishoudelike afval bekend as “mishope”. Hoewel die “mishope” ’n mate van stabiliteit aan die huise verleën het was die belangrikste funksie daarvan om as isolasie te dien teen Orkney se brutale winterklimaat. Die gemiddelde huisies was 40 m2 in oppervlak met ’n groot vierkantige vertrek waarin ’n vuurherd was wat waarskynlik gebruik is vir verhitting en kosmaak. Gegewe die aantal huisies is dit waarskynlik so dat nie meer as vyftig mense op enige gegewe moment in Skara Brae woonagtig was nie.
Dit is nie duidelik watter brandstof die inwoners in due vuurherde gebruik het nie. Gordon Childe was seker dat turf gebruik is as brandstof maar ’n gedetailleerde ontleding van die plantegroeipatrone en -tendense stel voor dat die klimaatstoestande wat bevorderlik is vir die ontwikkeling van dik turflae nie in hierdie deel van Orkney ontwikkel het tot nadat Skara Brae verlaat is nie. Ander voor die hand liggende bronne van brandstof sluit dryfhout en mis in maar daar is bewyse dat gedroogte seewier ’n noemenswaardige bron kon wees. By ’n aantal terreine in Orkney het navorsers ’n glasagtige slakagtige tipe seebamboes gekry wat moontlik oorgeblewe verbrande seewier is.
Andrius Mamontovas
Andrius Mamontovas (* 23 Augustus 1967 in Vilnius, Litause SSR) is 'n Litause rock-musikus, liedjieskrywer, akteur en musiekvervaardiger. Hy was een van die medestigters van die gewilde Litause rockgroep Foje (1983) en ook die brein agter die LT United-projek.
Musikale loopbaan
Andrius Mamontovas het sy musikale loopbaan in 1983 met die stigting van Foje begin, een van die gewildste musiekgroepe in Litaue wat tussen 1983 en 1997 veertien suksesvolle albums vrygestel het en 'n groot verskeidenheid musiekpryse verower het. Die groep het tydens sy internasionale toere in Europese en Amerikaanse klubs opgetree. Sy afskeidskonsert in Vilnius het in 1997 'n skare van 60 000 mense gelok en is in hierdie opsig steeds die rekordhouer in Litaue.
Ná die ontbinding van Foje het Mamontovas sy solo-loopbaan begin en nasionale musiekpryse gewen, waaronder 15 Bravo-pryse (die Litause eweknie van die Grammy-prys) vir die beste lied, die beste album, die beste konsert en die beste optrede van die jaar. Mamontovas het daarnaas ook die klankbaan vir 'n aantal kort rolprente geskryf, asook die musiek vir Anton Chekhov se toneelstuk Ivanov wat onder die regie van Eimuntas Nekrošius by die Teatro Argentina in Rome opgevoer is.
Mamontovas se musiek het oor die jare groot invloed op Litaue se musiekbedryf uitgeoefen. Nadat hy reeds kleiner rolle in videosnitte en kleinskaalse rolprentprojekte vertolk het, is hy uiteindelik gevra om die hoofrol in Nekrošius se toneelstuk Hamlet te speel. Dié stuk is sedert 1997 in 'n wêreldtoernooi opgevoer.
Mamontovas het tydens die fees, wat op 1 Mei 2004 ter geleentheid van Litaue se toetrede tot die Europese Unie by die Brandenburgse Poort in Berlyn gehou is, in die musikale hoofprogram opgetree. Hy het ook by konserte van internasionaal bekende kunstenaars soos Sting, Bryan Adams en The Sugarcubes gespeel en was as musiekvervaardiger en liedjieskrywer ook vir kollegas in die musiekbedryf werksaam.
Mamontovas het ook die LT United-projek in die lewe geroep wat daarop gemik was om Litaue by die Eurovision-sangfees van 2006 te verteenwoordig. Hulle lied We Are the Winners het in die musiekbedryf baie erkenning gekry. Die groep het voortgegaan om ander liedere op te neem en onder meer by konserte in Ierland, Duitsland, Ysland en Kroasië opgetree.
Mamontovas geniet steeds internasionale erkenning en het 'n platekontrak by Forman Bros. Records in Kalifornië gekry om sy eerste album in Engels op te neem.
Neophrissospongia
Neophrissospongia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Sterkfontein
Sterkfontein is 'n stel kalksteengrotte in die dolomietheuwels naby Krugersdorp, noordwes van Johannesburg, Gauteng (Suid-Afrika) wat veral vir paleontoloë en antropoloë van interessantheid is, aangesien dit die eerste plek is waar bewyse van 'n volwasse Australopithecus africanus gevind is. Die argeologiese plekke Swartkrans en Kromdraai (en die Wondergrot in Kromdraai) is ook in hierdie area geleë. Menslike oorskot is oor die afgelope paar dekades in hierdie streek gevind. In 1999 is Sterkfontein as 'n wêrelderfenisgebied verklaar en die area waarin dit geleë is, is die Wieg van die Mensdom gedoop.
Ontdekking
Die grotte is in 1896 ontdek deur ene Guigimo Martinaglia. Martinaglia was 'n Italiaanse prospekteerder op soek na goud en kalk en het per abuis 'n opening na die grotte oopgeskiet. Die grot se bodem was met talle lae vlermuisghwano bedek wat in die volgende jare verwyder is. Die skoonmaakproses het egter heelwat skade aan die stalaktiete en ander druipsteenformasies berokken. Met die ingang van die 20ste eeu was dit reeds bekend dat die grotte beenhoudende breksie (splintersteen) bevat het, maar dit sou nog 30 jaar neem voordat doelmatige wetenskaplike uitgrawings begin het.
Jackie Stewart
Sir John Young "Jackie" Stewart, (gebore op 11 Junie 1939) is 'n Britse voormalige Formule Een-renjaer uit Skotland. Met die bynaam die "Flying Scot", het hy tussen 1965 en 1973 aan Formule Een deelgeneem, drie bestuurderswêreldkampioenskappe gewen, en twee keer as naaswenner geëindig oor die nege seisoene. Hy word deur baie mense beskou as een van die grootste jaers in die geskiedenis van die sport.
Buiten Formule Een loop hy net-net 'n oorwinning mis by sy eerste poging op die Indianapolis 500 in 1966, en hy het in 1970 en 1971 aan die Can-Am-reeks deelgeneem. Tussen 1997 en 1999 was hy in vennootskap met sy seun, Paul, spanhoof van die Stewart Grand Prix Formule Een-renspan.
Stewart was ook instrumenteel in die verbetering van die veiligheid van motorwedrenne, en het hom beywer vir beter mediese fasiliteite en die verbetering van die baan by motorsportbane.
Na die dood van John Surtees in 2017 is hy die laaste oorlewende Formule Een-wêreldkampioen uit die 1960's.
Vroeë lewe
Stewart is in Milton, Dunbartonshire, Skotland gebore, 'n dorpie vyftien myl wes van Glasgow. Stewart se familie was Austin, en later Jaguar, motorhandelaars en het 'n suksesvolle besigheid opgebou. Sy pa was 'n amateurmotorfietsrenjaer, en sy broer Jimmy was 'n renjaer met 'n plaaslike reputasie wat vir Ecurie Ecosse gery het en aan die 1953 Britse Grand Prix op Silverstone deelgeneem het.
Onwetend disleksies
Stewart was op Hartfield Laerskool in die nabygeleë dorp Dumbarton. Op die ouderdom van 12 het hy leerprobleme begin ervaar as gevolg van ongediagnoseerde disleksie, en omdat die toestand destyds nie verstaan of selfs wyd bekend was nie, is hy gereeld deur onderwysers en eweknieë beledig en verneder omdat hy "dom was". Na hy 16 geword het, was hy nie in staat om met sy sekondêre opleiding voort te gaan nie, en het hierna in sy pa se motorhawe begin werk as vakleerlingwerktuigkundige.
Stewart se eerste motor was 'n liggroen Austin A30 met 'egte leersitplekke' wat hy kort voor sy sewentiende verjaardag vir £ 500 gekoop het. Hy het vir die koopprys gespaar met fooitjies wat hy by sy gesin se motorwerkswinkel gekry het.
Renloopbaan
Hy het 'n aanbod van Barry Filer, 'n klant van die familiebesigheid, aanvaar om 'n aantal van sy motors op Oulton Park te toets. Vir 1961 het Filer 'n Marcos verskaf, waarin Stewart vier oorwinnings behaal het, en een keer in Filer se Aston DB4GT deelgeneem. In 1962 het hy 'n Jaguar E-tipe op Oulton Park getoets om te help besluit of hy gereed sou wees om 'n professionele bestuurder te word. Hy het Roy Salvadori se tye in 'n soortgelyke motor die vorige jaar geëwenaar. Hy het aan twee wedrenne gewen, sy eerste in Engeland, in die E-tipe, en David Murray van Ecurie Ecosse het hom 'n rit aangebied in die Tojeiro EE Mk2, en hul Cooper T49, waarin hy op Goodwood gewen het. Vir 1963 behaal hy veertien oorwinnings, 'n tweede en twee derdes, met ses uitvalle.
In 1964 teken hy weer by Ecurie Ecosse. Ken Tyrrell, wat destyds die Formula Junior-span vir die Cooper Car Company bestuur het, het van die jong Skot van Goodwood se baanbestuurder te hore gekom en Jimmy Stewart gebel om te hoor of sy jonger broer in 'n toets sou belangstel. Jackie het vir Goodwood se toets afgekom en 'n nuwe en baie mededingende Formule Drie T72-BMC oorgeneem wat Bruce McLaren getoets het. Stewart het McLaren se tye verbeter en McLaren laat terugkeer vir vinniger rondtes. Weereens was Stewart vinniger, en Tyrrell het Stewart 'n plek in die span aangebied.
<!--
Lawatonnel
thumb|220px|Die Valentine-grot in [[Kalifornië toon die klassieke vorm van 'n lawatonnel; die bane teen die muur is aanduidings van vorige vloeivlakke.]] thumb|220px|Die Thurston-lawatonnel in [[Hawaii.]] thumb|220px|Die ingang van 'n lawatonnel op Hawaii.
'n Lawatonnel, of piroduk, is 'n natuurlike buis of pyp wat gevorm word deur lawa wat bo hard geword het, terwyl die lawa onder die oppervlak bly vloei. As die lawa heeltemal uitloop, sal 'n grot agterbly.
Vorming
'n Lawatonnel word gevorm wanneer lawa met 'n lae viskositeit (vloeitraagheid) hard word en 'n kors bo-op vorm. Die lawa onder die oppervlak bly warm en hou aan vloei. Dit kan ook voorkom waar lawa onder die aardoppervlak vloei.
Lawa loop gewoonlik in kanale van die uitbarstingspunt af. Dié kanale is geneig om baie warm te bly terwyl die omliggende materiaal afkoel. Dit beteken hulle vorm geleidelik mure om hulle terwyl die lawa al hoe dieper in die aardkors insmelt. Eindelik kan 'n harde kors bo-op vorm en 'n buis vorm vir die vloeiende lawa daaronder. Sulke lawatonnels kom gewoonlik nader aan die uitbarstingspunt voor.
Verder weg van die uitbarstingspunt kan lawa op 'n waaiervormige manier buite kanale vloei wanneer dit sy bron verlaat, wat gewoonlik 'n ander lawatonnel is wat na die uitbarstingspunt teruglei. Dit word pāhoehoe-strome genoem. Dié lawa, wat bo die grondoppervlak vloei, koel af en vorm 'n harde kors. Die lawa hou aan vloei op dié manier totdat dit sy eie bron begin blokkeer. In dié stadium is die lawa onder die kors nog warm genoeg om iewers uit te breek, en dit vorm dan 'n nuwe "bron" vir 'n lawastroom. Lawa vloei van die vorige bron na dié uitbreekpunt terwyl die omringende lawa van die pāhoehoe-stroom afkoel. Dit vorm 'n ondergrondse kanaal wat 'n lawatonnel word.
Dysidea nigrescens
Dysidea nigrescens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dysidea en tot die familie Dysideidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1995 deur Berquist.
Kisjlak
Beskrywing
Benewens die woonhuise, was die basaar, moskee en begraafplaas belangrike plekke op die dorp. Die inwonertal het gewissel tussen sowat 20 en 5 000.
Hélène Grimaud
Hélène Grimaud (gebore op 7 November 1969) is 'n Franse klassieke pianis en die stigter van die Wolf Bewaringsentrum in South Salem, New York.
Vroeë lewe en opvoeding
Hélène Grimaud was in Aix-en-Provence, Frankryk gebore. Haar vader was as kind deur 'n Franse gesin aangeneem en hy het 'n universiteitslektor geword wat onderrig in tale gegee het. Volgens Luc Antonini is die naam Grimaud tipies van die Tretsstreek in Provence. Sy het die klavier op die ouderdom van sewe jaar ontdek. In 1982 het sy by die Conservatoire de Paris ingeskryf, waar sy onder Jacques Rouvier studeer het. In 1985 het sy die 1ste Prys gewen by die Konservatorium en die Grand Prix du Disque van die Académie Charles Cros vir haar opname van Rachmaninoff se Klaviersonate No. 2. In 1987 was haar professionele loopbaan van stapel gestuur met haar solo opvoering in Parys en 'n uitvoering met die Orchestre de Paris onder Daniel Barenboim.
Loopbaan
In 1987 het sy haar professionele loopbaan van stapel gestuur met 'n solo uitvoering in Parys en 'n uitvoering met die Orchestre de Paris onder Daniel Barenboim.
Sy het herhaaldelik by die BBC Proms gespeel, insluitende tydens die Last Night of the BBC Proms in Londen in September 2008 waartydens sy die klavierdeel van Beethoven se Koorfantasie gespeel het.
Kritiese ontvangs
Kritici het Grimaud se bereidwilligheid om werke te herinterpreteer en kanse te neem geloof, en haar met Glenn Gould vergelyk: Grimaud klink nie soos die meeste pianiste nie: sy is 'n rubato arties, 'n her-uitvinder van frasering, 'n kansvatter. Sy is van opinie dat "jy 'n verkeerde noot wat uit élan (impuls) gespeel word anders hoor as een wat uit vrees gespeel word". Sy bewonder "die meer ekstreme spelers...mense wat nie bang sal wees om hul spesifieke benadering tot op die einde vol te hou nie." Haar twee oorheersende karakteristieke is onafhanklikheid en dryf, en haar uitvoerings poog om wanneer ook al moontlik konvensionele wysheid deurmekaar te krap. Brian Levine, die uitvoerende direkteur van die Glenn Gould Stigting, sien in Grimaud 'n gelykenis met Gould: "Sy beskik oor 'n spesifieke bereidwilligheid om 'n stuk musiek te neem en haar self te bevry van die gebruiklike praktyk wat rondom die werk ontstaan het."
Platelys
Op Denon
Op Erato
Op Teldec
Op Deutsche Grammophon
Op Philips
Neopetrosia rosariensis
Neopetrosia rosariensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Hélène Grimaud
Platelys
Op ACA Digital Recording, Inc
Neopetrosia rosariensis
Die spons behoort tot die genus Neopetrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1983 deur Zea & Rützler.