cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Surrealisme
Algemeen
Na die Tweede Wêreldoorlog het die Surrealisme in groot mate sy funksie voltooi. Na hy na Parys teruggekeer het, het Breton egter aktief met die beweging voortgegaan, onder meer deur nuwe tydskrifte te stig; in werklikheid het die beweging dus eers met sy dood in 1966 aan 'n einde gekom. Al het die Surrealisme nie lank as gedefinieerde beweging bestaan nie, het dit 'n groot invloed op die hedendaagse kuns gehad. Die beweging se drang na bevryding is ewig en sal by elke geslag aangetref word.
Beeldende kunste
Aan die begin was die Fransman André Masson en die Spanjaard Joan Miró die belangrikste verteenwoordigers van die outomatisme. André Masson (geb. 1896) het aan die outomatisme die vorm van 'n soort abstrakte kalligrafie gegee. Aanvanklik het hy veral pensketse gemaak, maar na 1927 het hy begin om lym willekeurig oor 'n oppervlak te gooi, sand daaroor te strooi en daarna met verf af te werk. Joan Miró (geb. 1893) het hom effens afsydig teenoor die beweging gehou.
Die vas legging van droom het tot 'n figuratiewe Surrealisme gelei (ook konkrete surrealisme of verisme genoem), waarin 'n baie bepaalde, tradisionele tegniek toegepas is. Die rigting is aan die Magiese Realisme verwant, wat in die twintiger- en dertigerjare veral in Duitsland en Nederland tot bloei gekom het. Dit was kenmerkend vir die beweging om voorwerpe wat normaalweg nie met mekaar in verband gebring word nie, in jukstaposisie te plaas sodat dinge of situasies uit verband geruk word.
Omdat die voorwerpe assosiasies oproep, is die resultaat daarvan dikwels meer suggestief as in die Magiese Realisme. Van die figuratiewe Surrealiste het Salvador Dali (geb. 1904) die meeste bekendheid verwerf. Deur sy invloed het die illusionisme en 'n presiese, gedetailleerde styl die toonaangewende elemente van die Surrealisme gedurende die dertigerjare geword, teenoor die vroeëre spontaneïteit en wat hy die " passiewe skyntoestand van die outomatisme" genoem het.
Een van sy bekendste werke is sy slap oorlosies in Volharding van die geheue (1931; Museum of Modern Art, New York). René Magritte (1898- 1967) het voorwerpe wat onderlinge verwantskappe toon, in mekaar laat oorloop: 'n skoen eindig byvoorbeeld in tone of 'n skildery word as 't ware deel van sy omgewing. Paul Delvaux (geb. 1897) se verstilde, naakte vrouefigure het 'n belangrike rol in sy kuns vertolk. Yves Tanguy (1900- 1955) het leë maanlandskappe geskilder waarin amoebeagtige figure en strukture wat uit reguit lyne opgebou is, mekaar ontmoet.
Bekende skilderye is Rendezvous van die parallelle en Mamma, Pappa is gewond (1927; Museum of Modern Art, New York). Pierre Roy (1880- 1950) se werk toon ooreenkomste met die van Tanguy. Van die ander kunstenaars wat nie so maklik gekategoriseer kan word nie, is Max Ernst (1891- 1976) die belangrikste. Sy werk was hoofsaaklik figuratief, maar hy het ook met die outomatisme geëksperimenteer. Die Surrealiste het ook dikwels van die collage-tegniek gebruik gemaak.
Die tegniek kon met welslae toegepas word om verskillende elemente uit die werklikheid wat eintlik nie bymekaar hoort nie, bymekaar te bring en so vrye teuels aan die onderbewussyn te gee. Van die min beeldhouers wat tot die beweging van die Surrealisme behoort het, was Alberto Giacometti (1901-1966) die belangrikste. Hy het onder meer hokagtige konstruksies gemaak, waarvan Die paleis soggens om 4-uur (1932/33; Museum of Modern Art, New York) die bekendste is. Die abstrakte beeldhoukuns van Jean Arp (1887- 1966) met sy organiese "biomorfe" vorme is ook Surrealisties.
Teen die middel van die dertigerjare het byna al die Surrealiste begin om driedimensionele "droomvoorwerpe" te maak en in 1936 is 'n spesiale tentoonstelling van die werke gehou, waarna Breton sy artikel Die krisis van die voorwerp (1936) gepubliseer het. 'n Goeie voorbeeld van so 'n voorwerp is die Venus van Milo met laaie van Dali: die bekende klassieke beeld, as verteenwoordiger van die kuns, met halfuitgetrekte laaie in die maag. Die Tweede Wêreldoorlog het 'n einde aan die posisie van die Surrealisme as toonaangewende styl gebring, maar dit het nietemin 'n groot invloed op die kuns van die vyftiger- en sestigerjare gehad.
Martha Scott
Martha Scott (22 September 1912 – 28 Mei 2003) was 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Our Town (1940), Cheers for Miss Bishop (1941), The Ten Commandments (1956), en Ben-Hur (1959).
Disa celata
Disa celata is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort. Die plant in inheems aan Angola, Malawi, Tanzanië en Zambië.
Ranjit Singh
Maharaja Ranjit Singh (Pandjabi: ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ, 13 November 1780 – 27 Junie 1839) was die stigter van die Sikh-ryk, wat in die vroeë 19de eeu in die Indiese subkontinent ontstaan het. Die ryk wat hoofsaaklik in die Punjab-gebied gebaseer was, het van 1799 tot 1849 bestaan. Lahore was die ryk se hoofstad.
Ná Ranjit Singh se dood het sy ryk 'n deel van Brits-Indië geword, omdat sy opvolgers swak regeerders was.
Aspalathus araneosa
Aspalathus araneosa is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en vorm deel van die fynbos en renosterveld-plantegroei. Dit kom in die Kaapse Skiereiland tot by Malmesbury voor, dit het 'n voorkomsgebied van 3700 km² en daar is net tien van die oorspronklike 35 subpopulasies oor. Die plant het habitat verloor aan die aanplant van sitrusboorde, wingerde en graan. Die bestaande subpopulasies word bedreig deur gewasverbouing en indringerplante.
Othonna cakilefolia
Othonna cakilefolia is 'n struik wat endemies aan die Noord- en die Wes-Kaap is en kom van Vanrhynsdorp tot by Hondeklipbaai voor. Die spesie is onder andere deel van die Strandveld-plantegroei. Die plant word bedreig deur koring verbouing.
Stefi Baum
Stefi Baum (11 Desember 1958) gebore in Chicago, Illinois, is 'n Amerikaanse sterrekundige. Die Amerikaanse Sterrekundige Vereniging het haar werk vereer deur die Annie J. Cannon-prys in 1993 aan haar toe te ken. Baum het gehelp om die Hubble-ruimteteleskoop te ontwikkel, vanaf 2004 was sy die direkteur van die "Rochester Institute of Technology" se Chester F. Carlson Sentrum.
Lewe
Baum het haar Baccalaureus Artium in Fisika van die Harvard-universiteit en 'n Ph.D in Sterrekunde van die Universiteit van Maryland verwerf. Sy is tans die Dekaan van die Fakulteit Natuurwetenskappe en Professor in Fisika en Sterrekunde aan die Universiteit van Manitoba.
Lois Hall
Lois Hall (22 Augustus 1926 – 21 Desember 2006) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Daughter of the Jungle (1949), Dead Again (1991), Gone in Sixty Seconds (2000), en Flightplan (2005).
Buyssloot
Die Buyssloot is 'n takrivier van die Houtrivier, in die  Limpopobekken van Limpopoprovinsie in Suid-Afrika.
Gereformeerde kerk Vredenburg/Saldanha
duimnael|300px|links|Die kerkgebou in die middedorp van [[Vredenburg.]]
Einde 2015 was hier 103 belydende en 19 dooplidmate, die vyfde kleinste gemeente in die Klassis. Benewens die dorpe Vredenburg en Saldanha, sluit die gemeentegrense ook plekke soos Aurora, Dwarskersbos, Hopefield, Jacobsbaai, Koringberg, Laaiplek, Langebaan, Moorreesburg, Paternoster, Piketberg, Redelinghuys, St. Helenabaai, Velddrif en Yzerfontein in. In dié reusegebied is 14 gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk, maar ook net een van die Nederduitsch Hervormde Kerk, naamlik die gemeente Weskus, gestig op 18 Maart 1979, wat onder leiding van ds. Jan-Harm Barkhuizen van 122 belydende en 33 dooplidmate in 2004 tot onderskeidelik 340 en 91 in 2014 gegroei het en twee jaar later op 327 en 130 gestaan het. Van 2001 tot 2015 het die plaaslike Gereformeerde gemeente se sieletal toegeneem van 67 tot 122. 'n Jaar later was dit 113 en in 2017 het die gemeente eindelik weer 'n predikant gekry in die persoon van ds. K.P. Steyn.
Xenia Seeberg
Xenia Seeberg (gebore 4 April 1967) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Knockin' on Heaven's Door (1997) en 80 Minutes (2008), en in die televisiereekse Verbotene Liebe (1995) en Lexx (1997).
Gereformeerde kerk Vredenburg/Saldanha
Verspreidwonende lidmate van die Gereformeerde kerk Kaapstad het die Gereformeerde kerk Vredenburg/Saldanha op 31 Julie 1976 gestig, die eerste van agt gemeentes aan die Wes-Kaapse kus wat binne die daaropvolgende 30 jaar gestig sou word. Eredienste is eers by SAS Saldanha gehou en later in die saal van die Militêre Akademie. In 1981 het die 20 lidmate die ou gebou van die NG kerk op Vredenburg gekoop. Dié gebou is destyds benut as die 007 James Bond Cinema Hall en alles aan die binnekant was swart geverf. Taamlik gehawende banke is van die plaaslike munisipaliteit geleen. Dié banke is herstel en geverf. Later het ’n lidmaat, ene Koegelenberg, ander banke en ’n preekstoel gemaak.
Eendag het iemand op ’n vlooimark ’n kerkklok, wat in ’n kattebak gelê het, aan ds. Wouter ten Haaf aangebied. Hy het die gemeente van 1979 tot 1982 in kombinasie met die Gereformeerde kerk Paarl bedien. Hierdie klok is aangebring in die slawekloktoring op die kerkperseel wat byna ’n eeu lank nie ’n klok gehad het nie. Die enigste keer dat die gemeente sy eie leraar gehad het, was toe ds. Gert Botha Enslin die predikant was van 1985 tot 1988.
In Julie 2018 het ds. Karel Steyn soos volg oor sy toe net meer as ’n jaar lange bediening in die gemeente: “Ons staan werklik verstom oor hierdie kosbare gemeente! Voor ons koms was hierdie gemeente bykans 29 jaar lank vakant en het in hierdie 29 jaar staat gemaak op die hulpdiens van emeritus predikante. In die laaste paar jaar was hier tegelyk drie emeriti wat kosbare werk gedoen het: wyle dr. Jan Ras en dan dr. Izak Bekker (steeds lidmaat en diensbaar) en ds. Chris Coetzee, wat onlangs Bellville toe verhuis het.
“Met ons aankoms verlede jaar (middel Mei) was daar 97 doop- en belydende lidmate en teen 31 Maart hierdie jaar het die gemeente reeds op 127 doop- en belydend gestaan. Sedertdien het ons nog ’n aantal gesinne in die gemeente verwelkom. Die lidmate is woonagtig woon op dorpe aan die Weskus, van Yzerfontein in die suide tot by Piketberg in die noorde en Hopefield in die binneland. “Die gemeente het reeds sedert 2012 ’n organisasie sonder winsoogmerk genaamd New Hope Drug Crisis Centre, en is die laaste paar jaar van diens vir twee ander rehabilitasiesentrums in die omgewing. Ons sal binnekort ons eie fasiliteite hê en sal dan selfstandig te werk gaan. Ondertussen is ons besig om lyne op te tel met Mukhanyo Theological College om teologiese studies aan te bied vir van die persone wat deur die rehabilitasiesentrum tot bekering kom en wil deel vorm van ’n bedieningspan.
“Ons bied op 3 Augustus ons heel eerste groot fondsinsameling projek aan: ’n kaas-en-wynaand saam met die Weskus-jeugorkes en ’n plaaslike sanger, Kobus Matthews. Die susters van die gemeente het ook sterk na vore getree en het vroeër vanjaar hul eerste kombers-vou-aksie gehad. Hierdie komberse sal later vanjaar by ’n plaaslike ouetehuis uitgedeel word.
“Ons het vanjaart ook ’n heel eerste tydperk van fokus gehad in die gemeente en daar word reeds hard gewerk aan die bundel vir volgende jaar se fokustyd. Dan wil ons saam met die gemeente fokus op die Dordtse Leerreëls. Vanuit hierdie fokustyd het twee Bybelstudiegroepe ontstaan wat elke twee weke bymekaar kom - een op Saldanha en die ander op Langebaan.”
Forcepia psammophila
Forcepia psammophila is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Forcepia en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1968 deur Cabioch.
Tasha Scott
Tasha Scott is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Troop Beverly Hills (1989) en Bluest Moon (2017), en in die televisiereekse Quantum Leap (1989) en South Central (1994).
Disa cephalotes
Disa cephalotes is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort. Die plant is endemies aan KwaZulu-Natal, Lesotho, die Oos-Kaap en die Vrystaat.
Daar is twee subspesie:
Amerikaanse Sterrekundige Vereniging
Die Amerikaanse Sterrekundige Vereniging, in 1899 deur George Ellery Hale gestig, is 'n Amerikaanse Vereniging van professionele sterrekundiges en ander belangstellende individue, met sy hoofkwartier in Washington, D.C. Die primêre doelwit van die Amerikaanse Sterrekundige Vereniging  is om die bevordering van die sterrekunde en nou verwante vakke van wetenskap te bevorder, en die sekondêre doel is die bevordering van sterrekunde-onderwys en om 'n politieke stem vir sy lede te bied. Sy huidige missie is om die mens se wetenskaplike begrip van die heelal te verbeter en te deel. Dit is 'n nie regerings organisasie met 'n ledetal van ongeveer 7000 lede. Die President van die Amerikaanse Sterrekundige Vereniging is Megan Donahue.
Othonna cyclophylla
Othonna cyclophylla is 'n struik wat endemies aan Namibië en die Noord-Kaap is. Die spesie kom in die suide van Namibië tot by Springbok en die westelike Boesmanland voor. Die plant is deel van die Sukkulente Karoo se plantegroei.
Emmanuelle Béart
Emmanuelle Béart (gebore 14 Augustus 1963) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Nelly & Monsieur Arnaud (1995), Mission: Impossible (1996), Marcel Proust's Time Regained (1999), en 8 Women (2002).
Reece Hodge
Reece Hodge (gebore 26 Augustus 1994) is 'n professionele rugbyspeler wat die Wallabies verteenwoordig in internasionale rugby. Hy speel tans vir die Rebels in die Superrugbykompetisie in Australië. Sy voorkeurposisie is senter. Hy is ook deel van Australië se span tydens die Rugbywêreldbeker 2019.
Virgin Australia
Virgin Australia (IATA: VA, ICAO: VOZ), die handelsnaam van "Virgin Australia Airlines Pty Ltd", is 'n Australiese lugredery. Dit is die grootste lugredery volgens vlootgrootte wat die Virgin-handelsmerk gebruik. Dit het op 31 Augustus 2000 as Virgin Blue met diens begin, met twee vliegtuie op 'n enkele roete. Dit het hom skielik as 'n groot lugredery in Australië se binnelandse mark bevind ná die sluiting van Ansett Australia in September 2001. Die lugredery het sedertdien gegroei om 32 stede direk in Australië te bedien, vanaf spilpunte in Brisbane, Melbourne en Sydney.
Die lugredery se hoofkwartier is gebaseer in South Bank, Queensland. Dit is medegestig deur die Britse sakeman Richard Branson (die stigter van die Virgin Groep), wat in die Britse Maagde-eilande op sy eie Necker-eiland woon, en die voormalige uitvoerende hoof Brett Godfrey.
In 2011 het die lugdiens 'n massiewe transformasie ondergegaan – met die verandering van sy handelsmerk na Virgin Australia. Dit het die bekendstelling van 'n nuwe vliegtuigkleurskema, nuwe uniforms en nuwe spyskaartopsies aan boord sowel as 'n besigheidsklasproduk ingesluit, wat Virgin Blue nie gehad het nie. Nuwe wyerompvliegtuie is aangeskaf om met Qantas mee te ding, en die uitrol van besigheidsklas oor die hele Virgin Australia-netwerk. In 2019 is dit geoormerk as een van Australië se top 10 belastingontduikers, wat $18 miljard verdien terwyl hulle geen belasting betaal het nie.
Op 21 April 2020 het Virgin Australia Holdings in vrywillige administrasie gegaan as gevolg van die impak van die Covid-19-pandemie en finansiële probleme in die jare wat tot die pandemie gelei het. Op 26 Junie 2020 is aangekondig dat Bain Capital 'n verkoop- en implementeringsakte met administrateur Deloitte aangegaan het om Virgin Australia te verkry. Krediteure het op 4 September 2020 tot hierdie voorstel ingestem, met die herorganisasie en verandering van eienaarskap wat op 17 November 2020 afgehandel is.
Vroeë jare as Virgin Blue (2000–2006)
Virgin Australia is in Augustus 2000 as Virgin Blue as 'n laekostelugredery bekendgestel met twee Boeing 737-400 vliegtuie, waarvan een van die destydse susterlugredery Virgin Express gehuur is. Dit het aanvanklik sewe retoervlugte per dag tussen Brisbane en Sydney aangebied, maar dit is sedertdien uitgebrei om alle groot Australiese stede en baie vakansiebestemmings te dek. Die Virgin Blue-naam was die resultaat van 'n ope kompetisie; dit was 'n speling op die oorwegend rooi kleur en die Australiese taaltradisie om 'n rooikopman 'Blue' of 'Bluey' te noem. Die tydsberekening van Virgin Blue se toetrede tot die Australiese mark was 'n geluk, want dit kon die vakuum vul wat geskep is deur die mislukking van Ansett Australia in September 2001. Ansett se mislukking het Virgin in staat gestel om vinnig te groei om Australië se tweede binnelandse vervoerder te word, eerder as om net 'n laeprys-alternatief vir die gevestigde rolspelers te bly. Dit het ook vir Virgin toegang tot terminaalruimte gegee waarsonder groei aansienlik beperk sou gewees het. Vertragings in die onderhandeling oor toegang tot die voormalige Ansett-terminaal by die Sydney-lughawe het Virgin egter gedwing om sy oorspronklike terminaal daar te gebruik – 'n versameling voorafvervaardigde geboue sonder lugbrûe – vir langer as wat nodig was. Namate die lugdiens gegroei het, het dit nuwe toerusting bekom, wat hom in staat gestel het om sy ouer 737-400's uit te faseer ten gunste van 737-700- en -800-reeksvliegtuie met moderne glaskajuite, vlerktippe en groter brandstofdoeltreffendheid.
Virgin Group se belang in Virgin Australia is sedertdien verminder, aanvanklik deur 'n verkoop van 'n halwe belang aan die Australiese logistieke konglomeraat Patrick Corporation, en later deur 'n openbare dryfkrag. Vroeg in 2005 het Patrick 'n vyandige oorname vir Virgin Blue geloods. Patrick was al 'n geruime tyd ongelukkig met die maatskappy se rigting. Met die sluiting van die aanbod het Patrick 62% van die maatskappy gehou, wat dit beheer gegee het. Virgin Group behou 'n aandeel van 25%.
In Mei 2006 het Toll Holdings Patrick verkry en die meerderheidseienaar van Virgin Blue geword. In Julie 2008 het Toll sy meerderheidsbelang deur 'n spesiale dividend verkoop om 1,7% van die maatskappy te hou. In Junie 2013 het Air New Zealand 23% van die maatskappy besit. Virgin Blue het voorheen 'n bekende formule gebruik wat deur lugrederye soos Southwest Airlines en Ryanair ontgin is om koste uit te skakel, soos om ingeslote maaltye en gedrukte kaartjies te staak ten gunste van die verkoop van kos aan boord en die gebruik van telefoon- en internetbesprekingstelsels. Dit het ook in die verlede koste besnoei deur die aantal lughawens wat gediens word te beperk en deur net een soort vliegtuig, die Boeing 737, te bedryf. Hierdie strategie het verander met die bekendstelling van 'n tweede tipe in die vloot. Die lugredery het 20 Embraer E-stralers bestel, in 'n mengsel van ses E170's en 14 E190's. Dit is spesifiek bestel sodat die lugredery weer die Sydney-Canberra-mark kon betree wat hy in 2004 laat vaar het, en om na minder bevolkte gebiede te vlieg. Die eerste E-170 het in September 2007 in Australië aangekom en teen die einde van die jaar is die drie tuie op aanvanklike bestelling afgelewer. Dit is op beperkte frekwensiedienste geplaas voordat volskaalse bedrywighede op 4 Februarie 2008 van stapel gestuur is met dienste vanaf Sydney na Canberra (gebrandmerk as 'Capital Jet'-dienste), Mackay in Queensland, en die Nieu-Suid-Wallis streeksentrums van Port Macquarie en Albury, wat bevorder is met 'n eensent-tarief. Die vlugte na Canberra en die streeksentrums was 'n poging om meer direk mee te ding met operasies van Qantas en sy filiaal QantasLink, wat na al drie stede vlieg, en met die onafhanklike Regional Express Airlines.
Kodedeling en netwerkkonsolidasie (2006–2010)
Virgin Blue het by sy ontstaan in 2000 nie interlyn- of bemarkingsalliansies met ander lugrederye gehad nie. Na die ineenstorting van sy binnelandse mededinger Ansett Australia, het hy egter 'n kodedeelooreenkoms met United Airlines begin. Dit het United-kliënte toegelaat om van die Verenigde State na enige van Virgin Blue se Australiese bestemmings te vlieg wat United nie reeds bedien het nie. In 2006, in 'n poging om met Qantas mee te ding, het Virgin Blue hierdie verhoudings begin ondersoek en gereelde vliegooreenkomste met Emirates, Hawaiian Airlines en Malaysia Airlines gevorm. Virgin Blue het ook 'n interlyn-ooreenkoms met Regional Express Airlines vir reisigers na en van kleiner streeksentrums in die oostelike state van Australië, en bedryf sy eie twee roetes met Virgin Australia Regional Airlines in Wes-Australië. In November 2007 het die lugredery 'n ooreenkoms met Garuda Indonesia aangekondig, wat maklike oorstaap van 'n binnelandse Virgin Blue-vlug na 'n internasionale Garuda Indonesia-diens bied wat vanaf Perth, Melbourne, Sydney of Darwin vertrek. Sedertdien het Virgin Blue ook 'n ooreenkoms met Vietnam Airlines aangekondig wat passasiers in staat stel om vanaf Melbourne en Sydney te vlieg en met Vietnam Airlines se bestemmings deur sy vlugnetwerk te verbind. In 2008 is die premium- ekonomiese klas deur sy hele vloot bekendgestel. Nuwe sitplekke is in die eerste drie rye van die kajuit geïnstalleer. Dit kan omgeskakel word van drie sitplekke in ekonomiese opset na twee sitplekke vir premium ekonomie. Die premiumproduk het prioriteit-inboek, groter bagasietoelae, sitkamertoegang, prioriteit-instapplek, groter beenruimte en allesingeslote vlugvermaak, etes en drankies aan boord gebied. Die produk was gemik op sake- en korporatiewe kliënte. Die lugredery het in September 2008 begin om ekonomiese- klaspassasiers vir ingeboekte bagasie te laat betaal. Die lugredery het verder sy voorneme aangekondig om vanaf Mei 2011 Airbus A330-vliegtuie tussen Perth en die Ooskus te bedryf.
Virgin Blue het in Desember 2010 alliansies aangegaan met Etihad Airways en Air New Zealand vir kodedeling, wederkerige sitkamer en gereelde vliërtoegang en ander samewerkingsprojekte. Virgin Blue het ook met Delta Air Lines gesprekke gevoer oor die moontlikheid om by SkyTeam, een van die top drie alliansies in die wêreld aan te sluit, aangesien V Australia en Delta goedkeuring in Amerika benodig het vir 'n ooreenkoms tussen die twee lugrederye om saam te werk op Stille Oseaan-roetes.
Op 20 Januarie 2011 het Air New Zealand aangekondig dat hy 'n aandeelhouding van tussen 10% en 14,99% in Virgin Blue verkry het. Rob Fyfe, uitvoerende hoof van Air New Zealand, beskryf die belegging as “deel van Air New Zealand se strategie om skaal en omvang in hierdie streek te ontwikkel”, maar het gesê die lugredery was nie van plan om 'n volle oorname te maak nie.
Bekendstelling van V Australia (2008–2011)
Vroeg in 2006 het Virgin Blue sy voorneme aangekondig om tot sewe vlugte per week na die VSA deur Los Angeles of San Francisco te bedryf. Destyds het net Qantas en United Airlines meegeding in die Australië-VSA transpasifiese mark. Toestemming is op 24 Julie 2007 deur Australiese reguleerders aan die lugredery gegee vir tien vlugte per week na die VSA. Die planne is op 15 Februarie 2008 deur Amerikaanse reguleerders goedgekeur, as gevolg van die ondertekening van 'n opelug-ooreenkoms tussen Australië en die VSA. In plaas daarvan om sy bestaande handelsmerk te gebruik, het Virgin Blue 'n filiaal in volle besit met 'n aparte "Lugoperateursertifikaat" bekendgestel, genaamd V Australia, met 'n vloot van vyf spesifiek gemerkte 777-300ER's.
Adelheid Seeck
Adelheid Seeck (3 November 1912 – 17 Februarie 1973) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Teufel in Seide (1956), The Rest Is Silence (1959), The Last Witness (1960), en Mark of the Tortoise (1964).
Virgin Australia
Bekendstelling van V Australia (2008–2011)
Die lugredery het in 2009 vlugte tussen Sydney en Los Angeles begin, gevolg deur vlugte vanaf Melbourne en Brisbane sedert die toestemming van die Australiese Internasionale Lugdienskommissie verkry is om 'n onbeperkte aantal vlugte tussen Australië en die VSA te bedryf. V Australië het ook by die Verenigde State se departement van vervoer aansoek gedoen om dienste na San Francisco, Seattle, Las Vegas en New York te bedryf, maar hierdie planne het nooit gerealiseer nie. V Australië het later vlugte na Nadi Internasionale Lughawe, Phuket en Johannesburg van stapel gestuur en na Aboe Dhabi Virgin Blue se kodedeelooreenkoms met Etihad Airways gekonsolideer.
Herorganisasie (2011–2019)
Op 4 Mei 2011 is die nuwe naam, Virgin Australia, asook sy nuwe kleurskema bekend gemaak. Benewens die nuwe naam, handelsmerk en kleur, het die lugredery ook sy nuwe vlagskip die Airbus A330 met 'n nuwe binnelandse sakeklas ingewy. Boeing 737 besigheidsklas-sitplekke is ook teen die einde van 2011 op al Virgin se straalvliegtuie bekendgestel. Pacific Blue en V Australia is albei in die nuwe Virgin Australia-handelsmerk ingevou, na 'n ooreenkoms bereik is met die voormalige Virgin Atlantic-aandeelhouer Singapore Airlines, wat sedert die stigting van Virgin Blue in 2000 die gebruik van die Virgin-handelsmerk buite Australië verbied het.
Vroeg in 2011 is aangekondig dat Virgin Blue 'n ooreenkoms van tien jaar met die Perth-gebaseerde streeklugredery Skywest Airlines gesluit het, vir Skywest om tot 18 ATR-72 turboskroefvliegtuie wat deur Virgin gehuur word, te bedryf om beter in die ooskusstreek mee te ding, markte wat deur QantasLink en Regional Express Airlines bedien word. Die turboskroeftuie sou die bestaande Embraer E-190's aanvul en die E-170's vervang, wat uitgefaseer sou word omdat hulle onekonomies is op die roetes wat deur Virgin bedryf word.
Op 31 Mei 2016 het die Chinese lugvaarthouermaatskappy HNA Group ingestem om 13% van Virgin Australia Holdings vir A$159 miljoen te koop, onderhewig aan magtiging van die ACCC, 'n belang wat HNA Group uiteindelik tot 19,99% wou verhoog. Die transaksie het ook 'n kodedeel-vennootskap tussen Virgin Australia en Chinese lugrederye geskep waarin HNA Group aandele gehou het, op roetes tussen Australië en China. Virgin was van plan om teen 2017 vlugte tussen Australiese bestemmings en Beijing en Hongkong te begin om die ooreenkoms te konsolideer.
Teen Oktober 2016 was Air New Zealand nie meer 'n Virgin Australia-aandeelhouer nie, nadat hy sy oorblywende 2,5 persent-belang vir A$65,7 miljoen aan beleggers, onder andere die Nanshan-groep, verkoop het. Op 4 April 2018 het Air New Zealand die einde van die kode- en inkomstedelingsvennootskap met Virgin Australia aangekondig, effektief 28 Oktober 2018.
Op 12 Junie 2018 het John Borghetti, uitvoerende hoof van Virgin Australia, bevestig dat hy die lugredery sal verlaat voor die einde van sy kontrak in Januarie 2020. Borghetti, wat in Mei 2010 uitvoerende hoof geword het, het genoem dat sy aanvanklike plan was om vir drie tot vier jaar in die pos te bly, maar die maatskappy se groei en sukses het hom aangespoor om aan te bly. In Februarie 2019 is Paul Scurrah as Borghetti se opvolger aangekondig, hy het op 25 Maart 2019 as HUB begin.
COVID-19 impak en administrasie (2020 – hede)
Op 9 April 2020 is aangekondig dat alle dienste, behalwe een Melbourne-Sydney retoervlug ses keer per week, vanaf 10 April opgeskort sal word.
Op 21 April 2020 het Virgin Australia bevestig dat dit in vrywillige administrasie gegaan het, met verwysing na sy onvermoë om bedrywighede voort te sit sonder 'n reddingsboei van die Federale regering. Daar was egter geen veranderinge aangebring aan watter vlugte onderneem sou word nie.
In Junie 2020 is dit ingesluit by die aankoop van Virgin Australia Holdings deur Bain Capital.
In Augustus 2020 het Bain Capital die plan vir 'n nuwe 'Virgin Australia 2.0' aangekondig, wat daarop dui dat die skuif meer gefokus was op die vaartbelyning en herfokus van Virgin Australia, eerder as 'n volledige oormaak. Die aankondiging het die onmiddellike aflegging van die oorblywende ATR-, Airbus A330- en 777-vloot ingesluit, benewens die sluiting van die Tigerair-handelsmerk.
Op 15 Oktober 2020, as gevolg van talle herstruktureringsmaatreëls deur Bain Capital, het Paul Scurrah, uitvoerende hoof van Virgin Australia, aangekondig dat hy sal bedank. Jayne Hrdlicka is aangekondig as Scurrah se opvolger, met Hrdlicka wat op 18 November 2020 as uitvoerende hoof begin het.
Susterlugrederye
In September 2003 is Pacific Blue gestig om 'n laekostediens tussen Nieu-Seeland en Australië aan te bied. Pacific Blue het ten doel gehad om homself te posisioneer as 'n laekoste-mededinger vir Air New Zealand en Qantas op trans-Tasman-roetes. Pacific Blue het ook dienste bedryf namens die Polynesian Blue gesamentlike onderneming met die regering van Samoa. Pacific Blue is sedertdien herhandel onder die Virgin Australia-naam en -kleur.
Vroeg in 2006 het Virgin Blue se moedermaatskappy sy voorneme aangekondig om tot sewe vlugte per week na die Verenigde State te bedryf deur óf Los Angeles Internasionale Lughawe óf San Francisco Internasionale Lughawe te gebruik, en gesê dat die roete nodig is om die lugdiens so winsgewend moontlik te maak. Op 25 Julie 2007 is aangekondig dat "V Australia" die naam van die nuwe vervoerder sou wees.
Op 30 Oktober 2012 het Virgin Australia Holdings aangekondig dat hy 'n 60%-belang in Tiger Airways Australia vir $ 35 miljoen gekoop het. Tiger sal vir 20 jaar as 'n laekoste-filiaal bly funksioneer. Virgin het in Oktober 2014 volle beheer van Tigerair vir een dollar oorgeneem.
Op 11 April 2013 het Virgin Australia Holdings sy verkryging van die streeklugredery Skywest Airlines voltooi. Skywest is toe herdoop na Virgin Australia Regional Airlines.
Sportborgskappe
Sedert sy ontstaan het Virgin Blue baie sportspanne geborg in 'n poging om sy handelsmerk te bevorder. In Februarie 2007 het Virgin Blue 'n tweejaar- borgskapooreenkoms met die Nasionale Rugbyleaguespan, die South Sydney Rabbitohs, onderteken. Die Rabbitohs was die eerste rugbyliga-span wat Virgin Australia geborg het. Een van die lugredery se Boeing 737-800's het geringe veranderinge aan sy kleurskema gekry om hierdie borgskap te herdenk; die Australiese vlag wat deur die "Virgin Girl" gehou is, is deur die Rabbitohs se vlag vervang. Virgin Australia is ook die amptelike borg van die National Basketball League (NBL), en die titelborg van die NBL-span die Brisbane Bullets.
In November 2010 het die Australian Football League (AFL) besluit om nie sy bemarkingskontrak met Qantas te hernu nie, maar eerder Virgin Blue te kies vir 'n transaksie ter waarde van A$ 5–8 miljoen.
Virgin Australia het 'n borg geword van die nuutste AFL-klubs, die Gold Coast Suns en Greater Western Sydney Giants, onderskeidelik in 2011 en 2014. Virgin Australia verskyn ook as 'n borg op die guernseys van die Carlton Football Club sedert Junie 2017, aanvanklik as gevolg van die verlies van 'n borg van die klub, maar Carlton het in Augustus 2017 aangekondig dat die vennootskap verleng sal word tot die einde van die 2022 AFL-seisoen. In 2016 het die lugdiens ’n ooreenkoms met V8 Supercars bereik om die jaarlikse motorsportreeks te herdoop na die Virgin Australia Supercars Championship wat op 1 Julie begin het.
Toekennings
Die lugredery het sedert sy ontstaan verskeie toekennings gewen. Die redery en sekere van sy werknemers het in 2009 vyf toekennings vir diensuitnemendheid van die Customer Service Institute of Australia gewen. Sedert hy aangewys is as die beste laekostelugredery in die Asië/Stille Oseaan-streek in die Skytrax 2002 Lugdiens van die Jaar-opname, is die lugredery aangewys as die beste lugredery in 'n aantal verskillende kategorieë en deur verskeie organisasies.
As 'n werkgewer is Virgin Australia in 2015 by die jaarlikse Randstad-toekenning as die aantreklikste werkgewer in Australië erken. Dit het ook die vorige vyf jaar onder die top 3 geplaas, insluitend 'n eerste plek in 2011.
Die lugredery se gereelde vliegprogram, Velocity Rewards (nou Velocity Frequent Flyer), het die 2009 Freddie-toekennings gewen vir beste gereelde vliegprogram, beste toekenning-aflossing, beste affiniteitskredietkaart, beste ledekommunikasie en beste webwerf. Dit was die vierde agtereenvolgende Freddie-toekennings wat Velocity gewen het.
Huidige vloot
Virgin Australia het aanvanklik sy vliegtuie gehuur, maar onlangse toevoegings tot die vloot is voluit aangekoop. Boeing 737's deur Virgin Australia besit word aangedui deur die Boeing-kliëntkode FE in die model-agtervoegsel. Vliegtuie wat voorheen deur V Australia besit is, word deur ZG in die modelagtervoegsel aangedui. In November 2006 het Virgin Blue planne aangekondig om 11 Embraer 190- en 3 Embraer 170 -vliegtuie aan te koop met opsies vir nog ses E-stralers, wat later bestellings vir 'n bykomende drie E170's en drie E190's geword het. Virgin Blue het sy eerste Embraer 170 vroeg in September 2007 by 'n spesiale seremonie by die Embraer-aanleg in Sao Jose dos Campos ontvang. 'n Hersiene logo is op die stert bekendgestel, wat die Virgin Blue-handelsmerk in lyn bring met die logo's van ander Virgin-handelsmerkmaatskappye.
Virgin Australia het langafstand internasionale bedrywighede as V Australia begin, en het sy eerste passasiersvlugbedrywighede op 27 Februarie 2009 begin. V Australië is op 7 Desember 2011 weer as Virgin Australia se Long Haul International Operations gebrandmerk.
Vrag
Virgin Australia Cargo is in Julie 2015 van stapel gestuur nadat die lugdiens se kontrak om vrag namens Toll te vervoer verstryk het en nie hernu is nie. Die lugredery het in 2016 ’n vervoerkontrak van vyf jaar met TNT onderteken en bedrywighede van toegewyde vragvliegtuie het op 4 Julie dieselfde jaar begin.
Besigheidsklas
Virgin Australia bied 'n besigheidsklasdiens op die meeste van sy straalvliegtuie. Die sitplekspasie op die Airbus A330-vliegtuig was 150 cm; en is 95 cm op sy Boeing 737-800-vloot. Dit het ook 'n internasionale suite-styl-ervaring op die Airbus A330 gebied met 20 suites in 'n 1-2-1-uitleg wat elektronies omgeskakel het na 'n platlêbed. Hierdie diens was op kus-tot-kus-dienste tussen Perth en Brisbane, Melbourne of Sydney aangebied.
Premium ekonomie
Premium-ekonomie-sitplekke is aan 'n klein aantal van die lugredery se Boeing 737-800-vliegtuie wat Trans Tasman-roetes vlieg, toegerus met 'n 85 cm sitplekspasie. Dit is sedert April 2015 ten gunste van besigheidsklas uitgefaseer.
Ekonomie
Ekonomiese sitplekke bied 80 cm sitplekspasie.
Internasionale langafstandbedrywighede
Virgin Australia het 'n drieklasdiens op sy Boeing 777-300ER-vliegtuie aangebied. Al drie klasse het omgewingsbeligting (Mood Lighting) in verhouding tot die tyd van die dag of nag vertoon, soortgelyk aan dié van sy susterlugredery Virgin America.
Internasionale besigheidsklas
Internasionale besigheidsklas het 'n 1–2–1-konfigurasie gehad met volledig horisontale plat beddens wat 188 cm was lank met 'n sitplekhoogte van 196 cm. Daar was 'n persoonlike werkstasie met skootrekenaarkrag, USB-gleuf en leeslig. Besigheidsklas in-vlugvermaak het 'n 30,7 cm raakskerm PTV met AVOD op elke sitplek. Dit is in 2016 uitgefaseer en vervang deur "The Business" Suite wat op sy A330-vloot aangebied word. "The Business"-diens is op internasionale dienste tussen Sydney, Melbourne of Brisbane en Los Angeles aangebied, sowel as seisoenale dienste na Fidji.
Internasionale ekonomiese klas
Internasionale ekonomiese klas het 'n 3–3–3-konfigurasie op die Boeing 777-300ER-vliegtuig gehad, terwyl 'n 2-4-2-konfigurasie op die kleiner Airbus A330-200 gebruik is. Ekonomiese sitplekke het 'n 81,3 cm sitplekspasie gehad, 47,8 cm sitplekwydte en sitplekleun tot 15 cm. USB-gleuwe was beskikbaar om slimfone en ander persoonlike toestelle (MP3-spelers ens.) te laai. Ekonomieklas-in-vlug-vermaak het 'n 23 cm raakskerm PTV met AVOD by elke sitplek.
Voedsel en drinkgoed
Virgin Australia het sakeklaspassasiers 'n "gesofistikeerde" fynproewerspyskaart aangebied wat deur die Australiese sjef Luke Mangan geskep is. Vir middagete en aandete het dit 'n volledige driegangmaaltyd ingesluit wat deur die kajuitbemanning aan boord voorberei is.
Die spyskaart word vergesel deur 'n premium reeks Australiese wyne, biere en spiritualieë en nie-alkoholiese drankies, insluitend barista-styl koffie.
In ekonomiese klas bied die lugredery 'n aanboordkoopdiens en bedien nie-alkoholiese drankies aan alle passasiers op alle binnelandse Virgin Australia-vlugte. Komplimentêre bier en wyn is vroeër aangebied op alle dienste tussen hoofstede wat tussen 17:00 en 19:00 vertrek. Op alle internasionale vlugte is komplimentêre warm maaltye en drankies aan alle ekonomie-passasiers gebied.
Lughawesitkamers
Om 'n groter aandeel van die sakereisigermark te verower, het Virgin besluit om 'n ledesitkamerfasiliteit vir reisigers te voorsien. Dit is oorspronklik The Blue Room genoem en het geriewe aan lede en gaste verskaf op 'n betaal-soos-jy-gebruik-basis. Baie van hierdie fasiliteite het beskikbaar geword toe Virgin na die voormalige Ansett-terminale regoor die land verhuis het, met die ontbinde Golden Wing-klubsitkamers wat as Blue Room-sitkamers gelaat is, volledig met meubels.
In 2006 het Virgin die sitkamerfasiliteite opgeknap en die produk weer bekendgestel as The Lounge, wat alles-insluitende fasiliteite op 'n lidmaatskapfooi- of toevallige fooi-basis aangebied het. Opgradeerde fasiliteite wat voorsien is, sluit buffetkos en verversings, koerante, storte, rekenaars en Wi-Fi-internettoegang vir reisigers in.
Toegang
Komplimentêre sitkamertoegang is beskikbaar vir Velocity Frequent Flyer Gold- en Platinum-lede wanneer hulle met Virgin Australia vlieg, of wanneer hulle in Besigheidsklas reis.
Lidmaatskap is ook beskikbaar en kan aanlyn gekoop word deur by 'n passasier se Velocity Frequent Flyer-rekening aan te meld. Vanaf Julie 2021 kos lidmaatskap A$399 per jaar en daar is geen aansluitingsfooi nie.
Faith Muthambi
Sy was een van die sewe ANC-LP's wat genomineer is vir die ad hoc-komitee om president Jacob Zuma se voorleggings oor die openbare beskermer se verslag oor sy Nkandla-opstal te oorweeg.
Muthambi het 'n B Proc van die Universiteit van Venda (1993-1996), en verskeie ander sertifiserings en kwalifikasies van UPTA, Wits Business School en UNIVEN.
’n Ad hoc parlementêre komitee het Muthambi “onbevoeg” en skuldig bevind aan die misleiding van die parlement, wat ’n kriminele oortreding is. Sy het ook versuim om 'n vergadering by te woon waar sy veronderstel was om die R300 000 te verduidelik wat sy aan vervoerkoste bestee het vir vriende en familie om te kom luister hoe sy 'n toespraak lewer. Sy het ook versuim om 'n vergadering by te woon om verantwoording te doen vir haar persoonlike personeel van 27 (waarvan baie die kinders van vriende van haar is), terwyl die ministeriële handboek hierdie syfer tot 10 beperk.
As gevolg van die Openbare Beskermer se bevindings van magsmisbruik, bedrog en wanadministrasie teen Hlaudi Motsoeneng, het die Wes-Kaapse Hooggeregshof tot die gevolgtrekking gekom dat Muthambi irrasioneel en onwettig opgetree het deur Motsoeneng as Bedryfshoof van die SAUK aan te stel.
Gay Seabrook
Gay Seabrook (1 April 1901 – 18 April 1970) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Ten Laps to Go (1936).
Forcepia solustylota
Forcepia solustylota is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Hebreërs
Die brief aan die Hebreërs is die 19de boek in die Nuwe Testament van die Bybel. Die brief is gerig aan 'n groep Joodse Christene om hulle te waarsku teen verslapping en afvalligheid. Jesus Christus is meer verhewe as die engele: Hy is die Seun van God en die finale openbaring van die genade van God. Hy het vir Jesus as ewige Hoëpriester aangestel om deur sy priesterdiens en offerbloed eens en vir altyd versoening te doen en so 'n einde te maak aan die tempeldiens en diereoffers van die Joodse godsdiens. Hierdie verlossing mag nie verontagsaam word nie. In tyd van verdrukking moet die Christene volhard in die geloof, soos bekende gelowiges uit die Ou Testament gedoen het, die oog gevestig op Jesus, die Begin en Voleinder van die geloof.
Forcepia solustylota
Die spons behoort tot die genus Forcepia en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1977 deur Hoshino.
Florence Halop
Florence Halop (23 Januarie 1923 – 15 Julie 1986) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Barney Miller (1975), St. Elsewhere (1982), Night Court (1984), en George Burns Comedy Week (1985).
Forcepia stephensi
Forcepia stephensi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Forcepia en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1922 deur Dendy.
Othonna cacalioides
Othonna cacalioides is 'n struik wat endemies aan die Noord- en die Wes-Kaap is. Die spesie kom van die Bokkeveld-eskarp tot by die Gifberg voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van slegs 20 km² en is deel van die fynbos. Die plant word bedreig deur oorbeweiding en onwettige versameling.
Robert Foxworth
Robert Foxworth (gebore 1 November 1941) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Transformers (2007), Transformers: Dark of the Moon (2011), en Transformers: Age of Extinction (2014), en in die televisiereeks Falcon Crest (1981).
Die Verhaal van Igor se Veldtog
duimnael|280px|Die veld ná Igor se botsing met die Koemane, soos uitgebeeld deur [[Wiktor Wasnetsof.]]
Die Verhaal van Igor se Veldtog (Ou Kerkslawies: Слово о плъку Игорєвѣ, Slowo o plkoe Igorewe) is ’n epos deur ’n onbekende skrywer wat in Oud-Oos-Slawies geskryf is. Dit word ook onder meer vertaal as Die Gedig van Igor se Spook.
Die gedig vertel die verhaal van ’n onsuksesvolle veldtog in 1185 deur prins Igor Swjatoslawitsj van Nowgorod-Sewersk teen die Koemane van die Donrivierstreek. Hoewel sommige die egtheid van die verhaal in twyfel trek, is daar tans konsensus onder geleerdes dat dit wel eg is en van die laat 12de eeu dateer.
duimnael|170px|links|[[Iwan Bilibin se illustrasie by die verhaal.]] Die Verhaal van Igor se Veldtog is in ’n Russiese opera verwerk en het een van die grootste klassieke stukke van die Russiese teater geword. Die opera, met die naam Prins Igor, is die eerste keer in 1890 opgevoer.
Inhoud
Die gedig vertel die verhaal van ’n onsuksesvolle plundertog deur prins Igor Swjatoslawitsj van Nowgorod-Sewersk (in die ou Kiëf-Roes) op die Koemane wat in die suidelike deel van die Donstreek gewoon het. Ander historiese figure van die Roesvolk word ook genoem, soos die prinse Wseslaf van Polotsk, Jaroslaf Osmomisl van Halitsj en Wsewolod die Groot Nes van Soezdal. Die skrywer doen ’n beroep om eenheid op die oorlogvoerende prinse in die lig van die konstante bedreiging uit die Turkse ooste.
Die beskrywing van die veldtog laat die skrywer dink aan die lot van die Roes. Hy beskou die prinse se vetes as die rede vir die mislukking van die veldtog en vir rampe in Kiëf-Roes. Dit weerspieël die tipiese eienskappe van die Slawiese letterkunde van dié tyd: Daar is ’n lewendige verband met die historiese werklikheid, burgerskap en patriotisme. Dit toon ook ’n samebestaan van die Christendom en die Slawiese mitologie.
Die gedig is al met ander nasionale eposse vergelyk, maar verskil van sy Westerse eweknieë vanweë sy talle en lewendige beskrywings van die natuur en die uitbeelding van die rol wat die natuur in die mens se lewe speel.
Universiteit van Maryland
duimnael|regs|Die [[Morrill Hall (Universiteit of Maryland)|Morrill Hall, gebou in 1898, is die oudste akademiese gebou op die kampus.]]
Die Universiteit van Maryland, College Park (dikwels bekend as die Universiteit van Maryland, Maryland, UM, UMD, UMCP, of College Park) is 'n openbare navorsingsuniversiteit geleë in die stad College Park in Prince George County, Maryland, ongeveer 4 myl (6.4 km) van die noordoostelike grens van Washington, D.C. Die universiteit is in 1856 gestig, en is die vlagskipinrigting van die Universiteitstelsel van Maryland. Met 'n 2016-inskrywingsgetal van meer as 39 000 studente, meer as 100 voorgraadse hoofvakke en 120 gegradueerde programme, is Maryland die grootste universiteit in die staat en die grootste in die Washington Metropolitaanse gebied. Dit is 'n lid van die Vereniging van Amerikaanse Universiteite en kompeteer in atletiek as 'n lid van die Groot Tien Konferensie.
Ynez Seabury
Ynez Seabury (26 Junie 1907 – 11 April 1973) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente When a Girl Loves (1924), Madam Satan (1930), The Girl of the Golden West (1938), en North West Mounted Police (1940).
Forcepia thielei
Forcepia thielei is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Forcepia en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Lundbeck.
Nadège Beausson-Diagne
Nadège Beausson-Diagne (gebore 18 Junie 1972) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Jet Lag (2002), The Bathers (2003), en Nothing to Declare (2010).
Brief van Jakobus
Die brief van Jakobus is die 20 ste boek in die Nuwe Testament van die Bybel. Die brief is gerig aan die twaalf stamme wat oor die wêreld versprei is, waarmee bedoel is die hele kerk, die volk van God wat as vreemdelinge in hierdie wêreld lewe. Aan hulle word praktiese wysheid en leiding meegedeel sodat hulle in die sondige wêreld en onder verdrukking kan volhard in die Christelike lewenswandel. 'n Verskeidenheid sake uit die daaglikse lewe kom ter sprake, o.a. die regte houding teenoor versoeking, rykdom en armoede, die beheersing van die tong, en veral die verhouding van geloof en dade.
Jeff Foxworthy
Jeff Foxworthy (gebore 6 September 1958) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Blue Collar Comedy Tour: The Movie (2003), Racing Stripes (2005), en The Smurfs (2011), en in die televisiereeks Are You Smarter Than a 5th Grader? (2007).
Carrie Hamilton
Carrie Hamilton (5 Desember 1963 – 20 Januarie 2002) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Tokyo Pop (1988) en Checkered Flag (1991), en in die televisiereekse Fame (1982) en The X-Files (1993).
Othonna dentata
Othonna dentata is 'n struik wat endemies aan die Wes-Kaap is.