cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hispidopetra miniana
Die spons behoort tot die genus Hispidopetra en tot die familie Astroscleridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1969 deur Hartman.
Gazania ciliaris
Gazania ciliaris is 'n plant wat hoort tot die genus Gazania. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Barwicha
In die post-Sowjettydperk is dit in westerse media onder meer verbind met die gelyknamige sanatorium waar die vroeëre president van die Russiese Federasie, Boris Jeltsin, behandel is. Naas die Neogotiese Meyendorff-kasteel, die amptelike gastehuis van die Russiese regering, het hier sedert die laat 1990's luukse datsja's vir sommige van die welvarendste burgers van die Federasie ontstaan.
Barvikha Luxury Village, 'n opspraakwekkende kompleks wat uit die Barvikha Hotel & Spa and Spa Dominique Chenot, 'n konsertsaal en teater (die Mercury-teater ), 'n reeks luukse restaurante, 'n mark vir organiese landbouprodukte en 'n eksklusiewe luukse winkelsentrum met voetgangerlaan bestaan, is deur die Mercury-groep hier opgerig. Die Barvikha Hotel & Spa is lid van die vereniging The Leading Hotels of the World.
Barwicha is naby Roebljofka geleë, die welvarendste westelike voorstad van Moskou. Hier het ook president Wladimir Poetin sy privaat woning.
Spa Dominique Chenot
Die Spa Dominique Chenot is deur die Italiaanse onderneming Antonio Citterio en Vennote as deel van die Barvikha Luxury Village ontwerp en in 2009 20 km wes van Sentraal-Moskou temidde van berkbosse geopen. Vir die spa met 'n oppervlakte van 2 000 vierkante meter is boumateriale soos rooi sederhout en glas gebruik.
Vera Vasilyeva
Vera Vasilyeva (30 September 1925 — 9 Augustus 2023) was 'n Sowjetse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Symphony of Life (1948), V mirnye dni (1951), en Bride with a Dowry (1954).
Lophophysema
Lophophysema is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Mysterium Cosmograficum
Mysterium Cosmographicum (Die kosmografiese raaisel, afwisselend vertaal as Kosmiese verborgenheid, Die Geheim van die Wêreld, of een of ander variasie) is 'n sterrekundeboek deur die Duitse sterrekundige Johannes Kepler, gepubliseer in Tübingen aan die einde van 1596 en in 'n tweede uitgawe in 1621. Kepler het voorgestel dat die afstandverhoudings tussen die ses planete wat op daardie tydstip bekend was, verstaan kan word in terme van die vyf Platoniese vaste liggaame, ingesluit in 'n sfeer wat die wentelbaan van Saturnus verteenwoordig.
Hesperantha glareosa
Hesperantha glareosa is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Hesperantha behoort. Die spesie is inheems aan Lesotho, KwaZulu-Natal en die Vrystaat.
Zeljonije Proedi (Astrachan-oblast)
Zeljonije Proedi (Russies: Зелёные Пруды) is 'n klein dorpie in Astrachan-oblast, Rusland wat tot die Sasikoli Plaaslike Munisipaliteit behoort.
Demografie
Volgens Sensus 2002 het Zeljonije Proedi 7 inwoners gehad. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Bruce Jarchow
Bruce Jarchow (gebore 19 Mei 1948) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Big (1988), Scrooged (1988), Ghost (1990), en The Weather Man (2005).
Suid-Afrikaanse Klas NG15 2-8-2
Die Suid-Afrikaanse Klas NG15 2-8-2 van 1931 is 'n Suid-Afrikaanse stoomlokomotief van die Suid-Afrikaanse Spoorweë-era.
Grootfonteinlughawe
Grootfonteinlughawe (IATA-kode: GFY, ICAO: FYGF) is 'n lughawe wat Grootfontein, 'n stad in die Otjozondjupa-streek van Namibië, bedien. Die lughawe is ongeveer 4 km (2 myl) suid van die sentrum van Grootfontein. Dit was tydens die grensoorlog 'n operasionele militêre lugmagbasis van die Suid-Afrikaanse Lugmag.
Suid-Afrikaanse Klas NG15 2-8-2
In 1931 is drie smalspoor Klas NG15-lokomotiewe met 'n 2-8-2 "Mikado"-tipe wieluitleg soortgelyk in ontwerp aan die bestaande Klas Hd en Klas NG5 lokomotiewe verkry vir die Otavi Mynbou- en Spoorwegmaatskappy in Suidwes-Afrika. Later is meer aangekoop vir Otavi Mynbou en vir die Tsumeb Copper Corporation gedurende die daaropvolgende jaar, uiteindelik bring dit die totale aantal van hierdie lokomotiewe op een-en-twintig te staan teen 1958.
Grootfonteinlughawe
Fasiliteite
Die lughawe lê op 'n hoogte van 1 413 m (4 636 voet) bo seevlak. Dit het twee geteerde aanloopbane, nommer 26/8 meet 3 560 meter by 45 meter (11 680 vt × 148 vt) en 17/35 meet 1 040 m × 30 m (3 412 vt × 98 vt).
Suid-Afrikaanse Klas NG15 2-8-2
Nadat die smalspoor van Otavi Spoorweg se wydte na Kaapspoor verander is in 1960, is al een-en-twintig lokomotiewe oorgeneem deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë. Hulle is hiervandaan verskuif na die Oos-Kaap vir verdere diens op die smalspoorlyn van Port Elizabeth na Avontuur.
Lychnocystis
Lychnocystis is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Kins Ferna's
Fernando Tomo Lopes Cardoso (gebore 18 Junie 2004) bekend onder sy verhoognaam Kins Ferna's is 'n kunstenaar, komponis en vervaardiger van Mosambiek.
Progressiewe lewe
Fernando Tomo Lopes Cardoso, het van kleins af daarvan gedroom om 'n musikale kunstenaar te wees.
Hy is gebore op die 18de Junie 2004 in Beira, Mosambiek. Waar hy deur sy ouers grootgemaak is. Hy het die Volledige Primêre Skool De Matacuane vir die primêre vlak en die Samora Moisés Machel Sekondêre Skool vir die sekondêre vlak bygewoon.
Kins Ferna's word beskou as een van die kunstenaars wat deur sy eenvoud populêre simpatie in elke aksie wat hy uitvoer, koester. Van kleins af het Kins Ferna's besluit om te wed dat hy 'n wese sou wees wat vir ander sou lewe.
Regdeur sy optrede het Kins Ferna's bevoorregte solidariteitsveldtogte wat poog om benadeelde mense te bevoordeel. Onder hierdie inisiatiewe het Kins Ferna's Mosambiekers genooi om Natal Esperança-aksies te bevorder, wat die aanbod van etes aan hawelose mense of ander in nood op Oukersaand waardeer. Net so het Kins Ferna's reeds aksies uitgevoer ten gunste van bejaardes, sowel as kinders met verskillende behoeftes.
Dit is belangrik om te beklemtoon dat Kins Ferna's in elke radioprogram 'n groot mate van vreugde en solidariteit dra, waar sy hoofdoel is om goed vir ander te doen. Sy passie vir musiek is bowenal om vreugde en goed aan ander oor te dra, aangesien hy verstaan ​​dat dit sy missie op aarde is.
Musiekloopbaan
Kins Ferna het op 13 reeds daaraan gedink om deel van 'n musiekgroep te wees. Maar hy het van plan verander en sy eerste liedjie in die ateljee naby sy huis gaan opneem.
Na 'n geruime tyd is Kins Ferna's aan die musiekbedryf bekendgestel, hy het sy eerste enkelsnit "De boa" op blogger vrygestel en na 'n paar maande het hy sy musiek op Spotify en baie ander internasionale stroomplatforms soos Deezer en meer vrygestel.
Kins Ferna's is veral bekend vir sy enkelsnitte "Sunset" en "Hope", wat hom meer as 5 000 strome op Spotify en ander musiekstroomplatforms besorg het. En hy het ’n YouTube-kanaal geskep wat hy vir musiek gebruik en ook om te onderrig, wenke te gee, te mentor en ander vervaardigers en kunstenaars te help om by die musiekbedryf i te pas.
Mellonympha
Mellonympha is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Histodermella natalensis
Histodermella natalensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Histodermella en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1903 deur Kirkpatrick.
Baddens in Klassieke Tyd
Ons kan ons nie maklik voorstel watter lewe hom daarin afgespeel het of hoe die geboue gelyk het nie, omdat hierdie soort geboue vandag nie meer bestaan nie. Ons praat hier van die Romeine se beroemde baddens. Hoekom het die Romeine 'n hele gebou nodig gehad vir niks anders as net baddens nie? Hoe is hierdie baddens gebou en hoe het die warmwaterstelsels gewerk? Wat het die mense alles in hierdie badhuise gedoen? Op hierdie interessante vrae kan ons vandag antwoord, danksy studies van bouvalle van hierdie geboue, voorwerpe wat daarin gevind is, en die skilderye en geskrifte van daardie tyd.
So het ŉ Romeinse burger die dag deurgebring
Die Romeine van ouds het nie soggens, soos ons vandag, veel tyd aan hul toilet bestee nie. Hulle het feitlik met al hul klere aan gaan slaap en was dus soggens klaar reg vir die dagtaak. In die hele Pompeji is daar bv. in die slaapkamer van net een huis 'n wasbak gevind. Aangesien die Romeine nie seep geken het nie, was al wat hulle soggens in elk geval kon doen, om 'n handvol koue water te skep en hul gesigte af te spoel. Dit het egter nie beteken dat die Romeine onsindelik op hul persoon was nie.
Monorhaphididae
Monorhaphididae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Baddens in Klassieke Tyd
So het ŉ Romeinse burger die dag deurgebring
Hulle het nou wel nie soggens gewas nie, maar hulle het later in die dag tyd aan was, oefening en gimnastiek gewy. Hulle het verkies om al hierdie dinge in die middag te doen en het heelwat meer tyd daaraan bestee as wat ons vandag doen. Die Romeine het nie elektrisiteit geken nie, en hulle het ook nooit werklik doeltreffende lampe of fakkels gebad nie. Om hierdie rede het hulle dus so veel moontlik van die daglig gebruik gemaak. Almal, ryk en arm, het soggens met dagbreek opgestaan - en, aangesien bulle nie veel tyd aan hul toilet bestee het nie, dadelik met hul dagtake begin.
Om dieselfde rede het hulle dan ook saans taamlik vroeg reeds bed toe gegaan. Die lampe en die fakkels het net genoeg lig verskaf om die noodsaaklike werk by te doen. Omdat die Romeine so vroeg opgestaan het, was die oggende dus baie lank, en almal het geprobeer om bul dagtake in die loop daarvan af te handel, want in die middag wou almal rus en ontspan. Dit is waarom die opvoerings en die spele in die arenas in die middag begin het en waarom die inwoners van Ou Rome hul agtermiddae by die badbuis deurgebring het, net soos ons vandag saans bioskoop toe gaan of aan die een of ander binneshuise sport deelneem.
Ruffle Bar
Ruffle Bar is die naam van 'n klein eiland geleë in Jamaikabaai in die stadsdeel van Brooklyn in New York Stad. Die eiland is deel van die Jamaica Bay Wildlife Refuge, en lê net oos van Floyd Bennett Field.
Baddens in Klassieke Tyd
So het ŉ Romeinse burger die dag deurgebring
In die oggende het die Romeine dus toegesien dat hul slawe werk, of bulle het op die pleine en in hul winkels handel gedryf, of politieke probleme in die Forum bespreek. In die agtermiddag het almal na die badbuise gegaan, waar bulle in die reusebaddens gebad en in groot gimnastieksale liggaamsoefeninge gedoen het. By die baddens van Caracalla in Rome was daar ook ŉ sportveld waar die inwoners aan verskillende sportsoorte deelgeneem het. In die badbuis self was een of meer ruim voorkamers waar die Romeine ure lank die politiek, filosofie, literatuur en die kuns bespreek en na die jongste skinderstories geluister bet.
Ruffle Bar
Dit was eens die plek van 'n suksesvolle mossel- en oesterbedryf, maar is gesluit toe New York Stad se Departement van Gesondheid die water as te besoedel geag het om skulpvis te teel. Die eiland is nou onbewoon en is aangewys as 'n voëlreservaat.
Baddens in Klassieke Tyd
Enorme groot badhuise
Benewens hierdie baddens was daar gewoonlik ook nog 'n groterige “warm bad", die caldarium, en een of twee sweetbadsale, die sudaria, wat met ons Turkse baddens vergelyk kan word. Voorts was daar gimnastieksale, ontspanningsale waar die baaiers kon rus en ontspan, bewaakte sale waar hulle hul klere kon laat, winkels, barbiers (tonsores), parfumeurs en drogiste. Die badhuise was versier met blomtuine, spuitfonteine, standbeelde en mosaïekvloere, en daar was ook biblioteke en vergadersale.
Onder die vloere van badhuise was daar 'n ingewikkelde stelsel van gange waarlangs die hout waarmee die vure gestook is, aangebring is. Hierdie gange was breed genoeg vir twee perdewaens om maklik by mekaar verby te gaan. Onder die vloere was 'n stelsel van rookgange waarlangs warm lug gevloei het om die vertrekke te verhit en agter die pleistering binne die gebou was openinge waardeur die warm lug kon beweeg voordat dit deur die dak ontsnap.
Entebbe Internasionale Lughawe
Die Entebbe Internasionale Lughawe (IATA: EBB, ICAO: HUEN) is die belangrikste internasionale lughawe in Uganda. Die lughawe is naby die stad Entebbe op die oewer van die Victoriameer, ongeveer 35 km van die hoofstad Kampala geleë.
Die vliegveld is reeds vanaf 1929 in gebruik. Ná die Tweede Wêreldoorlog word dit uitgebrei en op 10 November 1951 amptelik heropen. In Mei 1952 was Entebbe een van die haltes van die De Havilland Comet wat op 2 Mei van Londen na Johannesburg vertrek het; dit was die eerste kommersiële vlug van 'n passasierstraler.
Die ou lughawe is intussen gesloop, met uitsondering van die beheertoring, en vervang deur 'n terminaal wat in 2007 vir binnelandse vlugte gebou is. Die ou gedeelte word ook vir militêre vlugte gebruik. Internasionale vlugte gebruik die passasiersterminaal wat in die 1970's gebou is.
In Julie 1976 was die lughawe die middelpunt van Operasie Entebbe, toe Israeliese kommando's 'n aanval uitgevoer het om gyselaars te bevry. Die operasie het in die "ou" lughawegebou plaasgevind, waar die Palestynse Bevrydingsorganisasie en Rooi Leër Faksie passasiers aangehou het. Uiteindelik is 102 van die 106 gyselaars gered, drie sterf en een is deur Ugandese weermagoffisiere by 'n nabygeleë hospitaal vermoor. Vyf Israeli-soldate is tydens die operasie gewond.
Ace Magashule
Ace Magashule is 'n Suid-Afrikaanse politikus en voormalige sekretaris-generaal van die African National Congress (ANC). Hy is op 5 Mei 2021 (effektief 3 Mei) tydelik deur die ANC uit die party geskors. Magashule is op borgtog uit en word vir korrupsie, bedrog en geldwassery aangekla wat verband hou met ‘n Vrystaatse asbesdaktender.
Isla Grande de Tierra del Fuego
Isla Grande de Tierra del Fuego (Spaans vir: "Groot Vuurlandeiland"), die wêreld se 29ste grootste eiland en die grootste eiland van Suid-Amerika, beslaan 'n oppervlakte van 47 992 km², behoort tot die Vuurland-argipel wat verdeel is tussen die twee lande Argentinië en Chili en tot die streek van Patagonië behoort. Isla Grande de Tierra del Fuego beslaan meer as die helfte van Vuurland se oppervlakte. Die eiland word in die noorde deur die Straat van Magellaan van die vasteland geskei, grens in die weste aan die Stille Oseaan en in die ooste aan die Atlantiese Oseaan. In die noordooste is die Falkland-eilande, in die ooste Suid-Georgië en die Suidelike Sandwicheilande en in die suide is Antarktika saam met die Suidelike Orkneyeilande en die Suidelike Shetlandeilande geleë. Verder suid volg die Suidelike Oseaan en die Antarktiese Skiereiland.
Isla Grande de Tierra del Fuego is in 1520 deur die Portugese ontdekkingsreisiger Ferdinand Magellaan tydens sy wêreldomwenteling vir Europa ontdek en na waargenome snagse ligte langs die kus genoem.
Die westelike deel van Isla Grande de Tierra del Fuego (61,4% of 29 484,7 km²) behoort aan die Chileense provinsies Tierra del Fuego en Antártica Chilena, terwyl die oostelike deel (38,6% of 18 507,3 km² aan die Argentynse provinsie Tierra del Fuego behoort. Dié opdeling bestaan sedert 1881, toe dit langs die lengtegraad 68° 36′ W verdeel is.
Ömer Döngeloğlu
Ömer Döngeloğlu (Zile, 1968 - Istanboel, 3 Mei 2020) was 'n Turkse teoloog, skrywer, en TV-aanbieder. Hy is veral bekend vir sy religieuse programme wat uitgesaai is op die Turkse TV-kanaal Kanal 7.
Lewensloop
Döngeloğlu is in Zile in die Tokat provinsie gebore. Hy het aan die Universiteit van Sakarya studeer. Tussen 1986 en 1996 was hy werksaam as imam-hatip in Tokat. Hy het jare lank verskeie bestuursfunksies in die openbare sektor vervul. Hy het baie tyd spandeer aan die ondersoek, bestudering en lees van Islamitiese geskiedenis en die Siyer-i Nebi.
Döngeloğlu het op 3 Mei 2020 aan komplikasies wat verband hou met covid-19 gesterf.
Dimorphotheca
Dimorphotheca (Magriet) is 'n blomplant genus wat hoort tot Asteraceae en is inheems aan Suider-Afrika. Spesies van die genus kom in Botswana, Eswatini, Lesotho, Namibië, Suid-Afrika en Zimbabwe voor.
Spesies
Daar is 19 spesies wat tot die genus hoort:
Geskiedenis van Afrika
In hierdie artikel word die geskiedenis van Afrika tot en met kolonialisme oorsigtelik bestudeer. Daar word na prehistoriese tydperke, verkenning en die kontinent se verhouding met die Weste gekyk.
Die Vroeg- en Middel-paleolitiese tydperk
Tydens die Pleistoseen, 2,5 miljoen jaar gelede, het in Oos- en Suidelike Afrika oerwesens geleef. Hulle het regop geloop en 'n stel tande gehad wat baie soos dié van die moderne mens gelyk het. Hul gesigte was in verhouding tot die hedendaagse mensape, die Australopithecinae, heelwat smaller as hul agterkoppe. Hoewel hul skedelinhoud (600 cc) skaars groter as dié van 'n gorilla was en hulle self nog geen werktuie kon vervaardig nie, word hulle deur antropoloë saam met die genus Homo geklassifiseer.
Ná ontdekkings uit die oertyd kon antropoloë die prehistoriese wesens van Afrika in drie hoofgroepe indeel: Oorblyfsels van die Australopithecinae is naby die Tsjadmeer en in Ethiopië gevind.
In die vroeë Pleistoseen-lae van Olduwai in Tanzanië is daar ook oorblyfsels gevind van 'n mensagtige Homo habilis. Dit het kleiner tande, maar 'n groter skedelinhoud (680 cc) en het kleiner soogdiere gejag en werktuie gemaak, soos primitiewe kerfmesse waarvan die kante aan een of albei kante afgewerk was. Dit is bekend as die Olduwai-beskawing. Dié soort mense het na bewering 'n miljoen jaar gelede in Oos-Afrika geleef.
In die Middel-Pleistoseen is die kerf- of hakmesse tot volwaardige handbyle ontwikkel. Die hele kerfmes is netjies afgewerk sodat dit mooi in die hand kon pas, en albei kante is skerpgemaak sodat dit gebruik kon word om wild mee te slag en wortels uit te grawe. Hierdie soort gereedskap is gebruik deur 'n nuwe soort mens, die Homo erectus africanus (of Pithecanthropus) wie se oorblyfsels in Algerië en Tanzanië gevind is.
Anastasia Voznesenskaya
Anastasia Voznesenskaya (gebore 27 Julie 1943 — 14 Januarie 2022) is 'n Sowjetse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Lyubit... (1968), The Garage (1980), Fantaziya na temu lyubvi (1981), en Vinovata li ya... (1992).
Geskiedenis van Afrika
Die Vroeg- en Middel-paleolitiese tydperk
Die Homo erectus africanus word gekenmerk deur 'n groter skedelinhoud (900–1050 cc), en met die uitsondering van die kopbeen, feitlik 'n moderne skelet. Die voorkop trek egter, nes die ken, taamlik ver terug agtertoe. Groot oogbanke kom bokant die oë voor.
Hesperantha grandiflora
Hesperantha grandiflora is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Hesperantha behoort. Die spesie is inheems aan KwaZulu-Natal, Lesotho, Oos-Kaap en die Vrystaat waar dit in die Drakensberge voorkom.
Geskiedenis van Afrika
Die Vroeg- en Middel-paleolitiese tydperk
Die Homo erectus was 'n vleiseter wat op grootwild jag gemaak het met houtspiese waarvan die punte in die vuur hard gemaak was. Hulle het in die grasvlaktes in kampe naby water geleef.
Die tradisie van die handbyl kan verdeel word in die vroeë fase in die begin van die Middel-Pleistoseen, en 'n ontwikkelde fase wat verder uit Noord- en Oos-Afrika na die Kaap (Stellenbosch-beskawing) en Wes-Afrika uitgebrei.
Teen die einde van die Middel-Pleistoseen sowat 200 000 jaar gelede, het daar om die Middellandse See 'n vuursteentegniek ontwikkel. 'n Voorafbewerkte stuk klip in 'n skilpadvorm geneem en skilfers is van hierdie kern afgekap totdat die werktuig die gewenste vorm gehad het (Levallois-tegniek). 'n Latere tegniek was om die skilfers tot pylpunte en skrapers af te werk.
Later is die tegniek ook suid van die Sahara aangetref waar die Fauresmith-beskawing van die grasvlaktes en die Sangoan-beskawing in die reënwoude rondom die ewenaar dit gebruik het. Dié kulture is verder gedra deur 'n nuwe soort mens, bekend as die Homo sapiens rhodesiensis, wat steeds gekenmerk is deur groot wenkbroue en 'n groter skedelvolume (1000 cc). Die jag van grootwild met behulp van spiese en die bola ('n slinger met 'n klip) was steeds een van die belangrikste maniere van bestaanvoering.
Laat-Paleolitiese en Mesolitiese tydperk
Sedert die verskyning van die moderne mens het Afrika suid van die Sahara in hul ontwikkeling begin terugsak by die bewoners van Noord-Afrika wat veral in gebiede langs die Middellandse See gewoon het. Ware steennywerhede het ontstaan waar fyner voorwerpe soos dolke met skerp lemme vervaardig is. Hamerslae is duidelik hierop sigbaar. Die soort gereedskap is byvoorbeeld in 38 000 v.C. deur die Dabba-beskawing van Cirenaïka en later ook deur die Oranian-beskawing gebruik.
Elders het die Levalloisien-tradisie in die Laat-Pleistoseentyd voortgeleef: in die Aterian-beskawing van die Maghreb en die Sahara; in die Stilbaai-beskawing van Suid- en Oos-Afrika; en in die Lupembien van die bosgebiede digby die ewenaar in Sentraal-Afrika.
Sedert 7000 v.C. vind ons in Afrika 'n tendens om baie klein, mikrolitiese gereedskap te vervaardig. In die Maghreb en Libië het 'n Hamietiese ras klein lemmetjies en halfmaanvormige pylpunte vervaardig. In Kenia het die draers van die Capsien-beskawing begin visvang met vervaardigde harpoene. In die savanne van Namibië het die Nachikufu-beskawing ontstaan en in Suid- en Oos-Afrika het die Smithfield- en Magosien-beskawings tot stand gekom. Hieruit, omstreeks 6000 v.C., het die Wilton-beskawing ontwikkel.
Holopsamma
Holopsamma is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Geskiedenis van Afrika
Neolitiese en Ystertydperk
Die neolitiese invloed het Afrika vroeg in die vyfde millennium v.C. uit Suidwes-Asië bereik. Die Capsiens van Cirenaïka en die Maghreb het nou naas die versameling van weekdiere (versamelaarskultuur), ook diere begin mak maak en met veeteelt begin. Daar is ook pottebakkersware gemaak en wat met skulpe versier is. Dat die Sahara destyds heeltemal geskik was vir bewoning, word bewys uit rotstekeninge wat in die hooglande gevind is.
Aanvanklik het jag nog steeds die belangrikste plek in die ekonomie ingeneem, maar sedert die vierde millennium v.C. het veeteelt die belangrikste rol vervul, soos duidelik uit rotstekeninge van beeste en skape blyk.
Met verloop van tyd het die neolitiese beskawing tot by die Soedan in Oos-Afrika uitgebrei. Inwoners het behalwe visvangs en jag, ook vee aangehou, potte gebak en gepoleerde handbyle vervaardig. Oos- en Suid-Afrika word sedert 2000 v.C. dan ook sterk deur die beskawing in die Soedan beïnvloed.
Oudheid
Die Egiptenare het die eerste poging aangewend om Afrika te verken. Op land het hulle nie verder as die Soedan gevorder nie, maar ter see het hulle, volgens die Griekse historikus Herodotos, met behulp van Feniciese skepe daarin geslaag om om die hele Afrika te seil.
Toe die Romeine aan die begin van die Christelike jaartelling daarin geslaag het om die hele Noordkus van Afrika te beheer, het hulle hul ook suidwaarts gewend.
Onder Nero, keiser van 64 tot 68, het verskeie ekspedisies die Nylrivier opgevaar en probeer om Suid-Soedan te bereik.
Baie belangriker as dié enkele verkenningstogte, was die kolonisasie van die Noordkus van Afrika gedurende die Oudheid. Dit het veral op die gevestigde kultuur van die Berbers 'n invloed gehad.
Islamitiese uitbreiding
[[Lêer:Map of expansion of Caliphate.svg|duimnael|Kaart van die Islamitiese uitbreiding:
]] Die Arabiere se verowering van Noord-Afrika in die 7de eeu het die vasteland van Afrika vir 'n lang tyd van Europa en sy invloed afgesny. Die verkenning van Afrika is toe uitsluitlik deur die Arabiere voortgesit. Later het ander Islamitiese volke in hul voetspore gevolg. Deur hulle toedoen is 'n groot gedeelte van "Donker Afrika" ontsluit.
Die invloed van die Islam was in die algemeen blywender as dié van Europa, omdat dit oor 'n langer tydperk geduur het en baie Afrika-volke hulle tot Islam bekeer het.
Teen ongeveer 1000 v.C. het die Arabiere en die Perse Oos-Afrika binnegedring en baie handelsposte, soos Kilwa en Mombasa, langs die kus gestig. Die handel het hoofsaaklik uit goud, ivoor en slawe bestaan. Die inheemse bevolking is hierby betrek en daar het selfs 'n geleidelike vermenging tussen die verskillende bevolkingsgroepe plaasgevind.
'n Belangrike en betroubare Chinese bron, Sin T'ang-sjoe, uit die jaar 1060, beskryf presies die rol wat die Arabiere en Perse in die tyd as tussengangers gespeel het in die handel tussen Oos-Afrika en China.
Vanaf 1504 is groot dele van Wes-Afrika en verskeie van die destydse kleiner koninkryke onder die oorheersing en invloed van Islam gebring. In hierdie stadium is die hele Noord-Afrika, insluitende die Sahara, met karavane vol handelsware deurkruis. Groot dele van Wes-Afrika en die binneland is verken en byna die hele Ooskus tot by die monding van die Zambezirivier was aan die Arabiere bekend. Een van die bekendste Arabiese ontdekkingsreisigers was Ibn Battuta (1304–1377) van Marokko. Hy het 'n volledige beskrywing van al sy reise deur Afrika agtergelaat.
Westerse verkenning
Eers gedurende die Middeleeue, teen ongeveer die 13de eeu, het Afrika weer kontak met Europa gemaak.
Spaanse en Portugese sendelinge het hulle met die toestemming van die More aan die mees noordelike punt van Afrika gevestig. In die 14de eeu het die pous van Rome probeer om in aanraking te kom met 'n groep Christene wat volgens oorlewering iewers in Oos-Afrika tussen die "heidene" sou geleef het. Sy afvaardiging het inderdaad die Ethiopiërs hier aangetref, en hulle was reeds in die 4de eeu gekersten. Gesante is tussen Rome en Ethiopië uitgeruil in 'n poging om 'n front teen Islam te vorm. Dit het misluk, maar in die proses het Europa meer oor daardie deel van Afrika geleer.
In die 17de eeu het ander Europeërs – in die besonder die Nederlanders en die Engelse – die Portugese hulle monopolistiese handelsposisie ontneem deur self met die artikels in Afrika handel te dryf.
Net soos die Portugese wou hulle dit ook nie in die binneland waag nie. Gevolglik het geen nuwe ontdekkingsreise plaasgevind nie. Die binneland is eers teen die 19de eeu verken, eers weens ideologiese oorwegings van die sendelinge (David Livingstone), en later deur die groot koloniale moondhede self.
Middeleeuse koninkryke
Die eerste werklik Middeleeuse koninkryke in Afrika het omstreeks 600 in die Soedan, en later geleidelik ook in die res van "Donker Afrika" ontwikkel.
Die opkoms van hierdie koninkryke hou moontlik verband met die algemene gebruik van ysterwapens, die opkoms van die Berberstamme uit Noord-Afrika en die toenemende handelsbande. Só het klein ryke en dorpsgemeenskappies tot groter eenhede met 'n koning of opperhoof ontwikkel.
M4-karabyn
Die M4 word wyd gebruik deur die Amerikaanse Gewapende Magte, met besluite om die M16-geweer in die Amerikaanse Leër (beginende 2010) en die Amerikaanse Marinierskorps (beginende 2016) in gevegseenhede as die primêre infanteriewapen te vervang. en diensgeweer. Die M4 is deur meer as 60 lande wêreldwyd aangeneem en is beskryf as "een van die bepalende vuurwapens van die 21ste eeu".
Geskiedenis van Afrika
Die Soedannese beskawing
Al die Soedannese koninkryke het in die gebied direk onder die Sahara en bo by die ondeurdringbare reënwoude van Sentraal-Afrika ontstaan. Die eerste wat hier 'n bloeityd beleef het, was die Koninkryk Ghana.
M4-karabyn
Sedert sy aanvaarding in 1994, het die M4 meer as 90 modifikasies ondergaan om die wapen se ergonomie en modulariteit te verbeter, insluitend: die M4A1, wat die loop versterk het en die sarsie-vuur-opsie verwyder het; die SOPMOD, 'n bykomstigheidstel wat optiese aanhegsels bevat; en die onderloop M203 granaatlanseerder.
Geskiedenis van Afrika
Die Soedannese beskawing
Dit lê noordwes van die huidige Ghana en strek van die Nigerrivier in die ooste tot diep in Mauritanië. Daar word algemeen aanvaar dat dit in die 4de eeu deur Sonike gestig is. Volgens die Tariech al-Soe dan, wat in 1652 in Timboektoe geskryf is, het Ghana reeds vóór die jaar 700, 22 konings gehad.
M4-karabyn
In April 2022 het die Amerikaanse Leër die SIG MCX Spear gekies, wat as die XM7 aangedui is as die wenner van die Next Generation Squad Weapon Program om die M16/M4 te vervang.
Geskiedenis van Afrika
Die Soedannese beskawing
Al is die oorsprong van die koninkryk ietwat vaag, kan daar met sekerheid aanvaar word dat die bloeitydperk van Ghana van die 7de tot die 11de eeu, verband hou met groot goudneerslae wat daar ontdek is en die daaropvolgende handel met die Arabiere. Later is slawe ook uitgevoer. In ruil vir die goud is sout ingevoer. Die konings van Ghana het die goudhandel beheer deur self groot hoeveelhede agter te hou en belasting te hef.
In die 11de eeu het Ghana begin agteruitgaan weens die hernieude invalle van die Berbers en die indringing van die Islam. Ander klein koninkrykies in Wes-Afrika het nou sterker na vore getree, naamlik Mali, Kanem-Bornu, Songhay en Oyo.
Die Koninkryk Mali is deur die Mandinka gestig, wat tot die Mande-volke behoort. Nadat Mali tot die Islam bekeer is, het dit 'n groot bloeitydperk beleef.
Monorhaphis
Monorhaphis is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Geskiedenis van Afrika
Die Soedannese beskawing
Onder die Islamitiese leier sultan Kanken Moesa van Mali, met die handelsentrum Timboektoe as hoofstad, het Mali 'n belangrike sentrum van die Islamitiese kultuur geword. Trouens, Mali was die verbinding na die see vir die state Songhay en Kanem-Bornoe wat dieper die binneland in geleë was. Hulle het langs die karavaanroete na Egipte in die omgewing van die Tsjadmeer ontwikkel.
Ruschia karrachabensis
Ruschia karrachabensis is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap voorkom.
Geskiedenis van Afrika
Die Soedannese beskawing
Die Soedanese koninkryke het belangrik gebly, selfs nadat die Europeërs hulle langs die Goudkus gevestig het. Hulle het daarin geslaag om die beheer van die goudmyne te behou en het 'n lewendige handel met die handelsposte langs die kus gehandhaaf.
Teen die middel van die 18de eeu het die slawehandel die Soedan se mannekrag baie uitgeput. Dit was een van die redes waarom die koninkryke begin verval het en uit die noorde deur die Islamitiese veroweraars verder en verder na die see teruggedryf is. Tog was die ryke nog sterk genoeg om sake vir die Westerse koloniale moondhede van die 19de eeu baie moeilik te maak.
Ooskus van Afrika
Intussen het die handelstate van Kilwa, Mombassa, Zanzibar en Pemba langs die ooskus waarskynlik onafhanklik van die koninkryke van die Soedan ontwikkel.
Die stede het 'n uitgebreide handel gehad met die lande langs die Indiese Oseaan (Indië, die Arabiese lande en China). So is goud uit Mosambiek byvoorbeeld vir katoen verhandel. In die 13de eeu het die konings van Zanzibar en Kilwa hul eie kopermuntstukke met hul naam daarop gesmee.
In dié gebiede het 'n vermenging tussen die inheemse Afrikane en die Arabiere plaasgevind. Vermenging met die Indiërs en die Perse het die Swahili-groep gevorm. Hul taal, Swahili, het die voertaal van Oos-Afrika geword en het só die Islam ook verder versprei.
In die jaar 917 het al-Masoedi, wat in Bagdad gebore is, onder andere die volgende oor die magtige ryk van Zenj in Suidoos-Afrika geskryf: "Die mense van Zenj hou vee aan en ken die piesang, wat deur die Maleiers na Madagaskar ingevoer is." Daar word gemeen dat hulle die voorlopers van die bewoners van Monomotapa was.
Gedurende die 19de eeu is die ruïnes van Groot-Zimbabwe in die destydse Suid-Rhodesië ontdek. Mure van tot 7 m hoog en 5 m dik is gevind. Die mure is hoofsaaklik in die 11de en 12de eeu deur die Karanga, 'n stamgroep van die Mashona, gebou. Hulle koning, Amtota, het die ryk van Monomotapa gestig met 'n politieke stelsel wat sy teëhanger in dié van Kilwa aan die kus gehad het.
Die Portugese het Monomotapa in die 17de eeu oortuigend verslaan.
Sentraal-Afrika en die Kongo
Die Bakwesi het Sentraal-Afrika in die 14de en 15de eeu binnegedring en daar 'n koninkryk gestig. Ander, die voorvaders van die Loeo, het Buganda gestig. Hier het die sosiale struktuur berus op die besit van vee en nie grond nie.
Die hoë bevolkingsdigtheid wat tot vandag in die gebiede heers, kan gedeeltelik aan hierdie ou beskawing toegeskryf word. Die Koninkryk die Kongo het eers later ontstaan. Moontlik het dit in sy ontwikkeling die voorbeeld van die Soedanese koninkryke gevolg met wie hulle wel verbinding gehad het.
Die Kongo was in die algemeen minder geskik as die Soedan vir die opbou van groot ryke, omdat die ondeurdringbare oerwoude sinvolle kommunikasie tussen die verskillende stamme feitlik onmoontlik gemaak het.
Die gebied het geleidelik digter bevolk geraak deur die plaaslike bevolking en die Midde- en Wes-Afrikane van die Soedan, wat onder andere die Loeba- en Loenda-koninkryke gestig het.
Teen die einde van die 15de eeu het die Bakongo ná baie onderlinge stryd 'n groot koninkryk noord van die huidige Angola opgebou. Toe koning Nzinga Mbemba van die Kongo-ryk hom deur Portugese sendelinge laat doop het en die naam Alfonso aangeneem het, is die bande tussen sy volk en die Portugese versterk. Daarmee is die selfstandige ontwikkeling van die ryk voltooi.
Die Portugese se belangstelling het egter algaande na die suide, die huidige Angola, verskuif. Afgesien van 'n paar sendelinge, wat ook dikwels as handelaars gekom het, het die Koninkryk die Kongo en die latere klein koninkrykies nog lank buite die Westerse invloedsfeer gebly.
Afrika en die Weste
In die geskiedenis van Afrika se aanraking met die Westerse Wêreld kan daar duidelik vier tydperke onderskei word.
Portugese ontdekkingsreise
Die Portugese het oral langs die kus waar die inheemse bevolking dit toegelaat het, handelsposte, wat soos klein forte gelyk het, gebou. Een van die oudstes was die een op die eiland Arguin in Noord-Mauritanië wat in 1445 gebou is. Die grootste was die kasteel St. George d'Elima in Ghana en is in 1482 opgerig. In die algemeen het die Portugese nie werklik nou aanraking met die Afrikane gehad nie. Die enigste uitsondering was die Koninkryk die Kongo, suid van die Kongorivier. Koning Nzinga Koewoe het gesien dat betrekkinge met die Portugese baie voordelig vir sy ryk kan wees. Daarom het hy in 1487 afgevaardigdes na Lissabon gestuur om te vra vir tegniese hulp en opleiding van sy werkers. Hy het hom ook tot die Rooms-Katolieke geloof bekeer en sendelinge in sy ryk toegelaat. Koning Nzinga Koewoe se opvolger, Nzinga Mbemba, met die Christennaam Alfonso, het die hoofstad M'Banza Kongo herdoop na San Salvador. Sy ryk het egter gou begin verval en die sendelinge het hulle meer met die slawehandel besig gehou as met die oordra van die Europese lewens wyse en kultuur, óf die evangelie.
In 1568 is San Salvador deur die Jaga-volk binnegeval en verwoes en kort daarna het die "Christelike" Kongo-ryk verbrokkel.
Handel (16de–19de eeu)
Behalwe goud, ivoor en volstruisvere was slawe 'n tradisionele uitvoerproduk van Afrika. Die Arabiere het hulle van die plaaslike heersers gekoop en hulle as huisbediendes gebruik.
Die Spanjaarde en Portugese het agtergekom dat die inheemse slawe van Afrika in goeie aanvraag was in die nuwe gebiede van die Amerikas. Nou is die slawehandel, wat in die Middeleeue in Europa verbode was, weer toegelaat. In 1517 het Karel V van Spanje amptelik toestemming daarvoor gegee.
Ricky Jay
Ricky Jay (* 1948) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Tomorrow Never Dies (1997), Boogie Nights (1997), Magnolia (1999), en Heist (2001).
Geskiedenis van Afrika
Handel (16de–19de eeu)
Van toe af tot ver in die 19de eeu het die slawehandel oor die Atlantiese Oseaan plaasgevind. Sowat 15 miljoen slawe het in dié tyd die Nuwe Wêreld bereik. In ag genome die hoeveelheid mense wat tydens werwing en vervoer op land en ter see gesterf het, het ongeveer 50 miljoen Afrikane die slagoffers van hierdie slawehandel geword.
Afgesien van die handel oor die Atlantiese Oseaan, was daar ook nog die slawehandel van die Arabiere, veral die van Oman, wat slawe uit Somalië, Kenia en Tanzanië na Indië verskeep het.
In die 17de eeu het die Portugese mededinging begin kry van die Nederlanders, die Engelse, die Franse, die Dene en die handelaars van Hamburg. As gevolg hiervan het hulle al hul nedersettings langs die Weskus, behalwe Angola, verloor. Die inheemse heersers aan die kus het die verskillende Europese moondhede teen mekaar afgespeel, verdrae gesluit en grond verhuur vir die bou van forte. Tog het die mag van die 17de-eeuse handelsmaatskappye nooit verder gestrek as die kanonne op hul forte nie.
Die Nederlanders het hul hoofposte in die kasteel St. George d'Elima, wat hulle in 1637 van die Portugese verower het, en by Axim gehad.
Die Engelse het die Cape Coast aan die begin van 1664 beset. In die huidige hoofstad Accra was daar in 1659 sowel 'n Nederlandse, Engelse as Deense fort. Die Franse het aan die begin van 1671 'n nedersetting in Quidah (Dahomé), en in 1658 een by St. Louis (Senegal) gehad. By die forte en handelsposte is baie artikels, maar hoofsaaklik goud en slawe van die inheemse handelaars en agente, gekoop.
Goudbesendings na Europa het in die 17de eeu 'n hoogtepunt bereik, maar in die 18de eeu weer afgeneem. 'n Belangrike verskil met die Amerikaanse goudhandel was dat die Europeërs in Afrika nooit toegelaat was om eers self voor die 19de en 20ste eeu die goudneerslae te ondersoek nie.
Weens die transatlantiese handel met Amerika is daar in die 17de en 18de eeu ook 'n aantal nuwe gewasse van kommersiële waarde, soos suikermielies, kassawe, grondboontjies en patats na Afrika ingevoer. Die invoer uit Europa het hoofsaaklik bestaan uit buskruit, vuurwapens en 'n verskeidenheid verbruikersgoedere soos tekstielware, jenewer en snuisterye.
In sekere gebiede in Afrika is muntskulpe as betaalmiddel gebruik. Die Nederlanders het die skulpe by Ceylon bymekaargemaak en dit in groot hoeveelhede na Afrika gebring. Die lewendige handel het daartoe gelei dat nuwe paaie van die kus na die binneland aangelê is. Sommige is met die karawaanroetes van die Sahara verbind.
Teen die middel van die 17de eeu het 'n aantal kultuurverwante gemeenskappe hulle tot mekaar aangetrokke gevoel en deur vereniging groter kultuurgemeenskappe gevorm. In 1700 het 'n aantal Akan-koninkryke in Ghana verenig om die magtige Asjanti-konfederasie te vorm. Die goue troon was hul nasionale simbool. Hul leier, Osai Toetoe, is in 1725 oorlede. Die Joroeba-konings van Nigerië is onder die alafin (monarg) van Oyo verenig. Abomey, wat oorspronklik 'n vasalstaat onder Oyo was, is deur sy koning Agaja (1708–1732) gereorganiseer. Hierdie nuwe koninkryke het diplomatieke betrekkinge met die Europeërs aan die kus gehandhaaf en die handel tot aan die einde van die 19de eeu gereël. Die enigste plek waar Blanke koloniste hulle gevestig het, was aan die Kaap die Goeie Hoop, waar die VOC in 1652 'n verversingspos opgerig het. Die immigrante, eers die Nederlanders en later die Franse Hugenote en Duitsers, het van landbou en veeteelt geleef en later dieper die binneland in getrek.
Histodermella ingolfi
Histodermella ingolfi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Geskiedenis van Afrika
Handel (16de–19de eeu)
Namate hulle die binneland inbeweeg het, het hulle die Khoisan-volke onderwerp. Vervolgens het hulle met die Xhosas gebots, wat weer gelei het tot die Grensoorloë van 1779 tot 1850.
Histodermella ingolfi
Die spons behoort tot die genus Histodermella en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Lundbeck.
Geskiedenis van Afrika
Handel (16de–19de eeu)
Aan die begin van die 19de eeu is daar nog twee groot Islamitiese ryke in Wes-Afrika gestig. Twee geleerdes uit die Foelani-volk was daarvoor verantwoordelik, naamlik Oetmaan dan Fodio (1754–1818) en al-Haadj Omar Taal (1797–1864). Hulle politieke doel was om die Islam te versprei en 'n einde te maak aan die mag van die baie klein Afrika-heersers wat die onderdane vir hulle landboubedrywighede misbruik het. Hulle doel is egter nooit bereik nie omdat die Franse en Engelse ekspedisies dit verhinder het. Dit geld ook vir die Zoeloe-koninkryk in Suid-Afrika wat Shaka, wat van 1807 tot 1828 regeer het, uit die Nguni-volk gestig het. Die ryk is eers deur 'n burgeroorlog geteister en het later finaal voor die Boere en die Engelse geswig.
19de-eeuse indringing
In die 19de eeu het Europa se belangstelling in Afrika aansienlik toegeneem. 'n Rede was dat die uitvinding van die telegraaf en die stoomboot-kommunikasieverbinding tussen Afrika en Europa vinniger en doeltreffender gemaak het.
Eers was die belangstelling bloot humanitêr van aard, en dit het gegaan oor sendingwerk en die afskaffing van die slawehandel. Hierin het Engeland die leiding geneem. In 1807 is die slawehandel, wat toe al nie-winsgewend was, afgeskaf, en in 1833 is slawerny ook verbied. Spoedig het ander lande Engeland se voorbeeld gevolg, maar Portugal het eers in 1878 sy slawebedrywighede gestaak.
Intussen is daar oral in Europa sendinggenootskappe gestig wat hulle op die "ongelowige barbare" van Afrika toegespits het. Bekendes was die London Missionary Society, die Church Missionary Society, die Bremer Mission, die Moravic Brothers, die Mission Africaine de Lyon en die White Fathers.
Die reise van die sendeling David Livingstone in Oos-, Suid- en Sentraal-Afrika van 1853 tot 1873 het veral groot bekendheid verwerf. Van direkte belang was ook die ekspedisies van die geografiese genootskappe wat met of sonder steun van die regering plaasgevind het. Die verslae van die ekspedisies het 'n groot invloed op die openbare mening in Europa gehad. Dit het gelei tot die politieke en ekonomiese belangstelling in Afrika.
Die tyd van die handelsmaatskappye was verby. Die forte het onder die regstreekse beheer van die verskillende Europese moondhede geval. Handel is ook op 'n groter skaal bedryf en 'n groter verskeidenheid handelsware is aangebied.
Palmolie, veral in lampe gebruik, het die belangrikste uitvoerproduk geword. Die toestand van die onafhanklike Afrika-handelaar het langsamerhand versleg teenoor die ryk Europese handelaars, wat buitendien eerder deur hul eie regerings ondersteun is.
Al dié omstandighede het gelei tot die vinnige indringing van Europese moondhede in Afrika. In 1861 het die Engelse die eerste moderne kolonie, naamlik Lagos (Nigerië), gestig. Hulle het ook daarop aangedring om die skepe ná en van Afrika te deursoek vir die aanwesigheid van slawe. Slawe wat aan boord gevind is, is na Freetown in Sierra Leone gebring. Bevryde slawe uit Amerika het na 'n ander deel van die Weskus verhuis waar Liberië in 1847 as 'n onafhanklike staat met sy eie grondwet tot stand gekom het.
Die oorgang van die laaste Afrika-vestings van die Dene en Nederlanders na die hande van die Engelse in onderskeidelik 1850 en 1872 het tot die eerste groot militêre optrede in Wes-Afrika gelei. In 1874 het 'n Engelse ekspedisiemag onder leiding van sir Garnet Wolseley (1833–1913) koning Kofi Karikari van die Asjanti's, wat sy reg op die voormalige Nederlandse gebied wou handhaaf, verslaan. Die hoofstad Kumasi is verwoes.
Dimorphotheca chrysanthemifolia
Dimorphotheca chrysanthemifolia is 'n plant wat hoort tot die genus Dimorphotheca. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Dimorphotheca cuneata
Die bosmagriet (Dimorphotheca cuneata) is 'n plant wat hoort tot die genus Dimorphotheca. Die spesie is inheems aan die Noord-Kaap, Noordwes, Oos-Kaap, Wes-Kaap, die Vrystaat asook Namibië.
Myliusia
Myliusia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Dimorphotheca cuneata
Die plant het verskeie plaaslike name: bergbietou, gousblom, grootbietou, makbietou, struikdimorphotheca, weerprofeet, witbietou en witgousblom.
Geskiedenis van Afrika
19de-eeuse indringing
Intussen het die Franse teen 1830 ook begin om Noord-Afrika binne te dring. Tussen 1854 en 1864 het Louis Faidherbe (1818–1889) 'n aantal ekspedisies in die omgewing van Senegal uitgevoer. Daarmee het hy die grondslag van die Franse koloniale ryk suid van die Sahara gelê.
In 1876 het Leopold II van België die International Association for the Exploration and Civilizing of Central Africa – bekend as die Internasionale Afrika-Assosiasie – gestig om die gebied  om die Kongorivier te verken.
Tussen 1883 en 1885 het 'n aantal Duitse ekspedisies probeer om soveel grondgebied moontlik onder die beskerming van die Duitse keiser te bring. Terselfdertyd het die Engelse en Franse militêre ekspedisies Afrika deurkruis om soveel Afrika-leiers moontlik te oorreed om veiligheidsverdrae met hulle regerings te sluit.
Dié chaotiese toestand het tot politieke spanning in Europa gelei. In 1885 is daar op die Koloniale Konferensie van Berlyn besluit om Afrika se invloedsfeer op te deel. Die finale verdeling van Afrika het egter later plaasgevind deur die sluit van 'n aantal verdrae tussen Engeland, Frankryk, Duitsland en later ook België.