cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Suidpunt/Hendrik Jacob Wikar
Taalgeskiedenis (1986)
Deur die Afrikaanse en Nederlandse woordeboeke met mekaar te vergelyk, moes die student ook vasstel of hardlopen, spoorsneyen, patgeven<--! Nota van Suidpunt: "padgee" is in die verlede as gewraakte anglisisme beskou (want dit kom nie in Nederlands voor nie), maar hier is nou 'n klinkklare bewys daarvan dat dit wel nie een is nie.--> en klipheuvels nuwe samestellings in Afrikaans is; die antwoord is ja op almal.
Notas:
1. Conradie, C.J. 1986. Taalgeskiedenis. Kaapstad: Academica. pp. 94: "Vanweë sy dobbelskulde het Hendrik Jacob Wikar, 'n Sweed van oorsprong en aan die Kaap klerk in die hospitaal van die V.O.C., gedros en tot by die Oranjerivier gevlug waar hy jare lank by Khoekhoenstamme vertoef het. Die skryf van 'n "Berigt" of verslag oor die lewenswyse van die Khoekhoen het sy begenadiging deur die goewerneur help bewerkstellig toe hy na Kaapstad wou terugkeer."
2. Van der Merwe, H.J.J.M. & Posthumus, M.J. 1972. "Die opkoms van Afrikaans as Kultuurtaal" in: Van der Merwe, H.J.J.M. et al. Afrikaans; sy aard en ontwikkeling. Pretoria: Van Schaik. p. 68: "Tussen die jare 1775 en 1779 het Kompanjiesdienaar H.J. Wikar, 'n gedroste Sweed, rondgeswerf onder die Namakwas aan die onderloop van die Oranjerivier. In sy aantekeninge kom daar sydelingse vermelding voor van die feit dat Afrikaans al goed op pad was na 'n selfstandige taal."
3. Raidt, E.H. 1976. Afrikaans en sy Europese verlede: Van Tacitus tot N.P. van Wyk Louw. Johannesburg: Nasou Beperk. 106:
4. Pienaar, E.C. 1943. Die Triomf van Afrikaans. Kaapstad: Nasionale Pers. bl. 7-9:
"Hoog belangrike gegewens insake die verdere ontwikkeling van Kaaps-Nederlands vind ons in die reisverhaal van Hendrik Jacob Wikar (1775-1779). Hy was 'n Sweed wat in 1773 in diens van die Oosindiese Kompanjie na die Kaap gekom het, en weens skulde as gevolg van dobbelary in 1775 gedeserteer en vier-en-'n-half jaar lank onder die boerebevolking van die binneland, en veral onder die Hottentotte langs die Grootrivier, rondgeswerf het. <--Nota Suidpunt: dis opvallend hoeveel Afrikaanse bronne slegs laasgenoemde benadruk het.-->
Sy aantekeninge van "wat ik gehoord ende gezien hebbe", het hy by sy terugkeer na die Kaap in chronologiese volgorde op skrif gestel ter voorlegging aan goewerneur Van Plettenberg. Hoewel hy onderdaning om verskoning vra "dat dit mijn verhaal zo eenvoudig en ongereguleerd geschreeven is," moet ons aanneem dat hy dit in sy beste Nederlands sal probeer stel het, en moontlik nog bygestaan is deur landdros Olof de Wet van Stellenbosch, deur wie sy verhaal later "op verscheyde aan my gedane vraagen vermeerdert en in ordentlyke styl gebragt" is.
Ons tref in hierdie verhaal tal van woorde en vorme aan wat vandag tipies Afrikaans is, soos b.v. renoster, beeste, trop, tree, vinnig, ongedierte, pampoen, deeskant, e.d.m. En dis opmerklik dat juis al sulke woorde later deur De Wet weer "in ordentlyke styl" gebring, d.w.s. vernederlands word, waaruit duidleik blyk hoe onnederlands Wikar se taalgebruik vir die landdros se geskoolde oor moes geklink het. Ons kan dus as naastenby seker vasstel dat die omgangstaal van Wikar se tyd, veral onder die boerebevolking van die binneland, reeds 'n veel sterker Afrikaanse kleur moes gehad het as wat uit sy reisverhaal self blyk. Want ná dit deur homself in sy beste Nederlands opgestel was, het die landdros dit nodig gevind om Wikar se teks nog 'n slag te "vernederlands," sodat sy oorspronklike aantekeninge ongetwyfeld veel nader aan Afrikaans as aan Nederlands sal gestaan het.
<--Nota Suidpunt: Anders as Raidt wat die landdros se werk "vir ons waardeloos" vind, is dit duidelik dat jy tog die twee werke moes jukstaponeer om te kyk watter Afrikaanse woorde weggelaat of aan getorring is vir Nederlands. So waardeloos is De Wet se werk seker ook nie? -->
5. Nienaber, G.S. 1953. Oor Afrikaans. Deel II. Afrikaanse Pers Boekhandel: 212-213:
In meer as een opsig besonder belangwekkend is die Berigt van Hendrik Jacob Wikar. Hy is die eerste persoon wat ons by naam ken wat langs die Oranjerivier op gereis het. Sy relaas het betrekking op die tyd van sy omswerwinge langs die benedeloop van die Grootrivier. Hy was vier en 'n half jaar weg uit die Kaap (1775-1779), en 'n aansienlike gedeelte hiervan het hy onder die Hottentotte in hierdie streke bevind, maar die droster het moeg geword om langer as voortvlugteling buite die kring van die blanke beskawing te bly. Om dit makliker te maak om hom weer in genade te laat aanneem, het hy vir die Goewerneur 'n verslag opgestel om hom in te lig aangaande die inboorlingstamme in daardie buurt, hulle leefwyse en gebruike. Sy taal is lank nie meer suiwer Nederlands nie.
[...] Die een moeilikheid waarmee ons te kampe het, is die gebrek aan geskrifte wat regstreeks die taal van die burgerlike bevolking weerspieël. Omdat Wikar se taal as 'n aanduiding hiervan beskou is, is veel daarvan gemaak. Intussen het mnr. L.C. van Oordt die veldwagterbriewe en ander boerestukke tussen 1750 en 1800 begin uitgee vir sover hulle t.o.v. Afrikaans taalkundig van belang mag wees [...] Dit is tot dusver die beste benadering van die spreektaal wat ons het en behoort deeglik beskryf en na waarde bepaal te word.
<--Nota Suidpunt: Wow. Dis darem onnodig. Eers lees ek "relaas" en dan lees ek: "En daarom is daar 'n moerse ophef van gemaak." Ek bedoel, dit het darem geskiedkundige waarde.-->
Volkswagen Volksbus
Die Volkswagen Volksbus is 'n reeks onderstelle vir stadsbusse met 'n hoë vloer, wat in Duitsland gemonteer word en deur die Brasiliaanse vervaardiger Volkswagen Caminhões e Ônibus vervaardig word sedert 1993.
Volkswagen Caminhões e Ônibus vervaardig tans busonderstelle in die 5 tot 18 ton kategorie as mikrobusse, minibusse, midibusse en waens, die meeste van hulle word aangedryf deur MWM- enjins.
Genie Francis
Genie Francis (gebore 26 Mei 1962) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse General Hospital (1963), The Young and the Restless (1973), en Lois & Clark: The New Adventures of Superman (1993).
Guancha gracilis
Guancha gracilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Guancha en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel.
415
Die jaar 415 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 15de jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Heuwel van Kruise
Geskiedenis
Die heuwel van Jurgačiai het volgens legendes oorspronklik as offerplek gedien, en sy huidige Rooms-Katolieke betekenis sou dan by 'n ou heidense tradisie aansluit. Oorlewerings berig dat die burgheuwel in 1348 deur kruisridders ingeneem is.
Die eerste historiese dokumente - kronieke wat na die Heuwel van Kruise verwys - het eers in die 1850's ontstaan, tog is die eerste kruise al in 1831 ter nagedagtenis aan opstandelinge opgerig wat vanweë 'n amptelike verbod, wat deur die Russiese owerhede op dodeverering vir die gesneuweldes geplaas is, êrens heimlik begrawe is. Ná 'n tweede opstand in 1863 is steeds meer kruise bygevoeg.
Teen die beginning van die 20ste eeu was die Heuwel van Kruise reeds 'n beduidende bedevaartsoord wat nie net deur pelgrims besoek is nie, maar ook as 'n gewilde plek vir misse en religieuse verering. Die aantal kruise het tydens die Sowjet-bewind, toe die Heuwel van Kruise naas sy godsdienstige ook 'n politieke betekenis as 'n plek van anonieme maar volgehoue weerstand teen die besetters gekry het, geweldig toegeneem. Familielede van duisende Litauers, wat in die Stalin-tydperk na Siberië gedeporteer is en dikwels daar oorlede is, het kruise op die heuwel geplaas, net soos die oorlewendes wat ná Stalin se afsterwe in 1953 uit die Goelag-kampe na hul tuisland teruggekeer het.
Later het die owerhede meer subtiele metodes gebruik om gelowiges van die heuwel weg te hou - kruise is nou vanweë hul "gebrek aan kunswaarde" verniel, die gebied is ná die beweerde uitbreek van verskeie "epidemies" vir die publiek gesluit, of polisie-eenhede het padversperrings gehou om gelowiges toegang tot die heuwel te weier. Die Heuwel van Kruise is selfs deur die Rooi Leër en eenhede van die geheime diens KGB bewaak. In 1978 en 1979 is daar pogings onderneem om die gebied kunsmatig te oorstroom.
Ondanks al hierdie pogings om gelowiges van die heuwel te verdryf, is ná elke nagtelike aksie soggens weer nuwe kruise op die heuwel geplaas. Ná die politieke veranderings van die jaar 1988 het die Sowjet-president Michail Gorbatsjof die Heuwel van Kruise uiteindelik amptelik as 'n kulturele monument erken. Die Litause simbool van geloof, hoop en nasionale identiteit het dwarsoor die wêreld bekendheid verwerf toe pous Johannes Paulus II op 7 September 1993 'n besoek aan die Heuwel van Kruise afgelê het en 'n mis vir 100 000 gelowiges gevier het. Die pous was veral beïndruk deur 'n kruis wat in 1981 opgerig is nadat 'n sluipmoordpoging op hom uitgevoer is. Op hierdie kruis is 'n inskrif met 'n gebed vir sy genesing aangebring.
Die aantal kruise
Die aantal kruise kan net beraam word - volgens skattings is daar intussen sowat 100 000 op die heuwel opgerig, en gelowiges voeg elke dag honderde nuwe kruise by. Op kerklike feesdae lê duisende pelgrims 'n besoek aan die heuwel af. Die meeste van die kruise dra Litause, Poolse en Russiese inskrifte, en sommige van hulle is gedenkkruise wat met blomme, foto's en 'n klein boodskap vir oorledene familielede versier is.
Die meeste van die kruise is deur mense opgerig wat probeer om teenspoed, ongeluk en siektes te hanteer. Een kruis is byvoorbeeld ter nagedagtenis van die slagoffers van die Estonia-veerbootramp hier geplaas. Die heuwel is daarnaas ook 'n gewilde trekpleisters vir Litause huwelikspare wat hier foto's laat neem. Volgens 'n legende sal die grootste wens van elkeen, wat 'n nuwe kruis byvoeg, vervul word. Handelaars bied dan ook op 'n parkeerplek net voor die heuwel allerlei soorte kruise aan wat as offergawes deur pelgrims en toeriste gekoop kan word. Gewoonlik probeer elke besoeker sy eie kruis of rosekrans-gebedssnoer by te voeg, en indien sy of hy geen saamgebring of plaaslik gekoop het nie, word klippe, twygies of gras gebruik om 'n selfgemaakte kruis op die heuwel agter te laat.
Die eerste opname van die aantal kruise is in 1900 deur ene mnr. Ksywicki gedoen wat in historiese kronieke na sowat 130 kruise verwys het. Twee jaar later het hierdie getal gegroei tot 155. Ná die Eerste Wêreldoorlog is daar in 1922 slegs vyftig kruise getel, maar die getal het in 1938 weer meer as vierhonderd beloop.
Geldwassery
Geldwassery is die uitvoer van transaksies om die herkoms van onwettig verkrygde geldsomme te verberg. Die doel van geldwassery is om dié geld te kan bestee en belê sonder dat daar bewys kan word dat dit van kriminele oorsprong is, en om te voorkom dat die geld deur die gereg in beslag geneem kan word.
Oorsprong van die geld
Dit gaan hier om geld, of andere bates, wat van kriminele aktiwiteite afkomstig is, soos byvoorbeeld met dwelmhandel, mensehandel, diefstal en bedrog. In sommige lande is die lys van sogenaamde basismisdrywe (misdrywe wat uiteindelik tot straf weens geldwassery kan lei) beperk tot slegs 'n sekere aantal, terwyl in ander lande alle misdrywe aanleiding tot vervolging weens geldwassery kan veroorsaak.
Fases
Oor die algemeen word by geldwassery tussen drie fases onderskei:
Metodes
By geldwassery word 'n verskeidenheid metodes toegepas.
Via die buiteland
Iemand wat 'n fortuin met dwelmhandel verdien het, sou die volgende metodes kon toepas:
Transaksies wat daarby 'n rol speel:
Met 'n eie vennootskap of korporasie
Geldwassery via 'n fiktiewe verhoging van omset is baie moeilik om op te spoor. Dit vereis 'n permanente vergelyking van die aantal kliënte met die gegewe aantal verkope. Wie ken nie die voorbeeld van 'n restaurant wat heeldag leeg staan maar tog bly voortbestaan nie?
Dobbelhuis
'n Metode wat soms gebruik word om geld te was, is die koop en weer inruil van kasinoskyfies in 'n dobbelhuis. Die eienaar van die geld verklaar dat hy die geld wettiglik met dobbel gewen het.
Vals fakture
Verder kan vals fakture uitgereik word. Die ontvanger van die geld beweer dat daar goedere of dienste voor gelewer is, wat in werklikheid nooit gebeur het nie.
Phoenix, KwaZulu-Natal
Geskiedenis
Daniel Lindley het in 1858 'n sendingstasie hier begin. Hier is 'n gedenkteken opgerig wat sy werk huldig. Gudurende 1904 het Mahatma Gandhi sy koerant Indian Opinion in Phoenix gedruk waar hy 'n Gemeenskapplaas vir Indiërs gestig het. Tydens apartheid was Phoenix 'n woon- en handelsgebied vir Indiërs en selfs nog tydens die sensus van 2011 het hulle meer as 85 persent van die bevolking uitgemaak, amper agt persentasiepunte minder as in die 2001-sensus.
Novi Sad
Novi Sad (Serwies: Нови Сад; Hongaars: Újvidék; Slowaaks: Nový Sad) is die hoofstad van die outonome provinsie Vojvodina in Serwië. Die stad het 'n oppervlakte van 699 km² en het in 2010 382 010 inwoners gehad. Novi Sad is net noord van die Serwiese hoofstad Belgrado aan die Donau geleë.
Suideiland
Die Suideiland (Engels: South Island, Māori: Te Wai Pounamu en Te Waka a Māui ) vorm saam met die Noordeiland die twee hoofeilande van Nieu-Seeland; hulle word deur die Cookstraat van mekaar geskei. Die Suideiland het 'n oppervlakte van 150 437 km² en 'n bevolking van 1 135 500 in 2018 gehad. Dit is die 12de grootste eiland ter wêreld, die grootste van Nieu-Seeland en die tweede mees bevolkte eiland van die eilandnasie.
Die Suideiland grens in die weste aan die Tasmansee en in die ooste aan die oop Suidelike Stille Oseaan. Oorkant die Tasmansee is Australië geleë.
Die Māoriname van die eiland beteken "Jadewater" (Te Wai Pounamu) en "die kano van die Māui" (Te Waka a Māui), wat van die vorm van die eiland afgelei is. Die twee grootste stede op die Suideiland is Christchurch (363 200) en Dunedin (126 900). Van Nieu-Seeland se hoogste bergpieke is in die Nieu-Seelandse Alpe op die Suiderland geleë. Mount Cook is met 3 724 meter bo seevlak die hoogste bergpiek van Nieu-Seeland, gevolg deur Mount Tasman met 3 497 meter.
Juliana Francis
Juliana Francis is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Blind Owl (1992), Mrs. Stevens Hears the Mermaids Singing (2004), en The Girl from Monday (2005), en in die televisiereeks Sex and the City (1998).
Voëlgriep
Voëlgriep is 'n siekte wat voorkom by voëls, vernaamlik hoenderagtiges, wat griepagtige simptome veroorsaak met sufheid, betraande oë en opgeswelde kele. Die kam van die voël verkleur dikwels ook. Sommige voëls sterf vinnig na besmetting. Die ontkiemingstyd wissel tussen drie tot twee weke. Die siekte is dodelik vir hoenders en kalkoene.
Plaaslike Groep
Die Plaaslike Groep is die groep sterrestelsels wat ons Melkweg insluit. Dit bestaan uit meer as 50 stelsels (insluitende dwergsterrestelsels) en sy swaartekragmiddelpunt lê iewers tussen die Melkweg en die Andromeda-sterrestelsel. Die sterrestelsels van die Plaaslike Groep het ’n deursnee van 10 miljoen ligjare en ’n geraamde massa van 1,29±0,14 sonmassas (M☉). Die groep is deel van die Plaaslike Superswerm, ook genoem die Virgo-superswerm.
Voëlgriep
Die siekte word veroorsaak deur 'n variant van die griepvirus: die griep A-virus. Die virus is baie veranderlik met die gevolg dat daar telkens nuwe variante ontstaan. Virusse vermenigvuldig in 'n gasheersel. In rofweg een uit elke 10 000 gevalle ontstaan daar klein foutjies in die voortplantingsproses wat 'n mutasie veroorsaak wat aanleiding gee tot die ontstaan van 'n nuwe variant, wat moontlik gevaarliker kan wees as die oorspronklike virus. Die mutasieproses by virusse staan bekend as 'n herrangskikking. By die griep A virus vind herrangskikking op 'n ander manier plaas, naamlik antigeenverskuiwing. As die herrangskikking tot 'n voldoende mate plaasvind, kan 'n laagpatogeenvirus na 'n hoogs aansteeklike, dodelike variant muteer wat 'n epidemie tot gevolg kan hê.
Plaaslike Groep
Die grootste twee lede van die groep is die Melkweg en die Andromeda-sterrestelsel, albei spiraalvormige stelsels met ’n eie stelsel satellietgalaktikas. Die ander lede van die groep is wat swaartekrag betref afgesonder van hierdie groot subgroepe: IC 10, IC 1613, Phoenix-dwerg, Leo A, Tucana-dwerg, Cetus-dwerg, Pegasus-dwerg, Wolf-Lundmark-Melotte, Aquarius-dwerg en Sagittarius-dwerg.
Voëlgriep
Vatbare diersoorte, insluitend die mens
Voëls wat vatbaar is vir voëlgriep is hoenders, kalkoene, eende, ganse, poue, duiwe, fisante en patryse. Wilde watervoëls kan besmet word, maar word gewoonlik nie siek nie. Ook loopvoëls soos volstruise, emoes en nandoes kan besmet word.
Plaaslike Groep
Geskiedenis
Die term "Plaaslike Groep" is die eerste keer deur Edwin Hubble gebruik in hoofstuk VI van sy boek The Realm of the Nebulae. Hy het aanvanklik 12 lede van die groep genoem, maar teen 2003 het dit tot 36 toegeneem nadat feitlik twee dosyn sterrestelsels met ’n lae ligsterkte ontdek is.
Voëlgriep
Vatbare diersoorte, insluitend die mens
Ook soogdiere, waaronder mense, kan deur die voëlgriepvirus besmet word. Daar is gevalle bekend in die VSA van 'n perd en 'n aantal mense wat besmet is. Die gepaardgaande siekteverskynsel was egter baie lig. In Hongkong het daar egter 'n ernstiger variant ontstaan. In 1997 is ses slagoffers oorlede na besmetting met die H5-variant. Die virus kan by mense ook oogontsteking (konjunktivitis) veroorsaak wat nie aansteeklik is nie.
416
Die jaar 416 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 16de jaar van die 5de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Voëlgriep
Vatbare diersoorte, insluitend die mens
Op 16 Februarie 2004 is daar in Bangkok, Thailand, bekendgemaak dat 'n luiperd aan die H5N1-virus beswyk het en dat 'n tier besig was om te herstel nadat met die virus besmet is.
Verspreiding
Daar word deur sommiges beweer dat dit nie 'n bewese feit is dat trekvoëls 'n groot rol speel by die verspreiding van voëlgriep nie en dat die verspreiding waarskynlik meer te wyte is aan die vervoer van besmette pluimvee of die vleis van pluimvee en eende. In Februarie 2006 is daar egter op verskeie plekke in Suid- en Midde-Europa verskeie dooie trekvoëls gevind wat deur die virus besmet was. Al is daar nie klinkklare bewyse dat daar 'n verband bestaan nie, is die waarskynlikheid wel baie groot dat trekvoëls wel 'n rol in die verspreiding van die virus speel.
Variante gevaarlik vir die mens
Alle voëlgriepvirusse behorende tot die grieptipe A val in die virusfamilie Orthomyxoviridae. Grieptipe A word verdeel in subtipes volgens die proteïne-uitsteeksels hemag-glutinien (H) en neuraminidase (N) vanuit die sentrale viruskern. Daar bestaan 16 H-tipes, elkeen met 9 N-subtipes, wat meebring dat daar soveel as 144 verskillende kombinasies moontlik is.
417
Die jaar 417 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 17de jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Guancha guancha
Guancha guancha is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Guancha en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Hackel.
Barrington
Barrington is 'n bosboustasie op die Sewepassepad in die Wes-Kaap, Suid-Afrika en is 5 km wes van Karatara.
Procyon
Procyon (ook bekend as Alpha Canis Minoris of α CMi) is die helderste ster in die sterrebeeld Klein Hond (Canis Minor). Dit lyk met die blote oog soos ’n enkele ster, die sewende helderste ster aan die naghemel met ’n skynbare helderheid van 0,34, maar dit is eintlik ’n dubbelster. Dit bestaan uit ’n wit hoofreeksster van spektraaltipe F5 IV–V met die naam Procyon A en ’n dowwe witdwergmetgesel van spektraaltipe DA met die naam Procyon B.
Die rede dat dit so helder is, is sy nabyheid aan die Son; dit is volgens die Europese Ruimteagentskap se Hipparcos-satelliet 11,46 ligjare van die Son af en is dus een van ons naaste buursterre. Die naaste ster aan hom is Luyten se Ster, sowat 1,12 ligjare weg.
Stelsel
Procyon A het ’n sterreklassifikasie van F5IV–V. Die oppervlaktemperatuur is sowat 6 530 kelvin en daarom is dit ’n wit ster. Dit het ’n massa van 1,4 sonmassas, ’n radius van twee keer dié van die Son en ’n ligsterkte van 6,9 keer dié van die Son. Dit is helder vir sy spektraalklas en dit dui daarop dat dit ’n subreus is wat byna al sy waterstof verbrand het. Oor sowat 10 miljoen tot 100 miljoen jaar sou dit uitgedy het tot sowat 80 tot 150 keer sy huidige deursnee en sal dit ’n rooi of oranje kleur hê.
Procyon B is ’n witdwerg waarvan die bestaan reeds in 1844 voorspel is, lank voor dit in 1896 deur John Martin Schaeberle ontdek is. Sy massa is 0,6 sonmassas en sy oppervlaktemperatuur 7 740 K. Die ster waaruit Procyon B ontstaan het, was sowat 2,5 sonmassas en dit het sowat 1,7 gigajaar gelede die einde van sy leeftyd bereik.
Die gemiddelde afstand tussen die twee sterre is 15 AE, ’n bietjie minder as die afstand tussen die Son en Uranus.
Name
Die ster se Bayer-naam is "Alpha Canis Minoris". Die naam "Procyon" kom van die Griekse Προκύων Prokyon, "voor die hond", omdat dit voor die "Hondster", Sirius, uitbeweeg vanweë die Aarde se rotasie.
Daniel Lindley
Daniel Lindley (Ten Mile Creek, Pennsilvanië, 24 Augustus 1801 - Morristown, New Jersey, 3 September 1880) was 'n Amerikaanse sendeling in Suid-Afrika.
Lindley is op 24 Augustus 1801 in Ohio in die Verenigde State gebore as die seun van Jacob en Hannah Lindley. In 1824 gradueer hy aan die Ohio Universiteit in Athens, Ohio en vandaar is hy na die Union-kweekskool in Prince Edward, Virginië. In 1831 kry hy toelating tot die Presbiteriaanse Kerk. Hy trou op 20 November 1834 met Lucy Virginia Allen. Na sy huwelik vertrek hy met behulp van die American Board of Missions as sendeling na Suid-Afrika. Saam met ander sendelinge begin hy onder die Matabeles werk. In 1837 vertrek hy na Natal om die evangelie aan die Zoeloes te verkondig. 'n Jaar later word dit egter vir hom ondraaglik – die Zoeloes het al die sendingstasies verwoes - en hy moet skuiling soek op 'n skip wat in die baai voor anker lê.
Lindley het van tyd tot tyd ook Port Natal en Weenen bearbei, terwyl hy in 1842 en 1844 ook nog 'n besoeke aan Potchefstroom en Winburg gebring het. Na die anneksasie van Natal is hy deur die Engelse owerhede besoldig. Die Voortrekkers het hy met ywer bedien maar hy wou graag weer sendingwerk doen.
In 1846 het die aktuarius van die Sinode van die Kaapse Kerke aan die sekretaris van die Kaapse regering meegedeel dat Lindley weer onder die Zoeloes wou arbei en dat hy herhaaldelike versoeke van die gemeenskap in Pietermaritzburg van die hand gewys het om te bly. Van 1847 tot 1858 het Lindley se sendingwerk onder die Zoeloes verrig. Daarna het hy van 1858 tot 1862 in sy geboorteland vertoef, om daarna tot 1873 sy werk in Natal voort te sit.
Hy het in 1873 finaal teruggekeer na Noord-Amerika en het op 3 September 1880 gesterf in Morristown, New Jersey op 79-jarige leeftyd. Hy is in die Sleepy Hollow-begraafplaas in New York begrawe.
Die dorp Lindley (1875) in die Vrystaat is na hom genoem.
Notas
1 Volgens Diane Gravlee is Lindley in Pennsylvanië gebore.
Cooper Pillot
Cooper Pillot is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Naked Brothers Band: The Movie (2005) en in die televisiereekse The Naked Brothers Band (2007) en Aeryk & Aaron Show (2019).
Barnard Hughes
Barnard Hughes (16 Julie 1915 – 11 Julie 2006) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente TRON (1982), The Lost Boys (1987), Doc Hollywood (1991), en Sister Act 2: Back in the Habit (1993).
Billy Hughes (akteur)
Billy Hughes (28 November 1948 – 20 Desember 2005) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Ole Rex (1961) en My Six Loves (1963), en in die televisiereekse 77 Sunset Strip (1958) en The Detectives (1959).
Rosslynn Taylor
Rosslynn Taylor (gebore 7 September 1969) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent A Star for Rose (2013) en in die televisiereekse Kim Possible (2002), Blush: The Search for America's Greatest Makeup Artist (2008), en Life or Debt (2016).
419
Die jaar 419 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 19de jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Olifantskoppas
Die Olifantskoppas is 'n bergpas in die Oos-Kaap. Dit dra die N10 nasionale pad met drie tot vier bane oor die Suurberge, ongeveer 15 km noord van Paterson. Die pas is in 1955 gebou, bereik 'n hoogste punt op 723 m bo seevlak en het 'n maksimum helling van 1:8.
Stacy Francis
Stacy Francis (gebore 16 April 1969) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Bonfire of the Vanities (1990) en in die televisiereekse Third Watch (1999), Fastlane (2002), en Phil of the Future (2004).
Guancha lacunosa
Guancha lacunosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Guancha en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1842 deur Johnston.
Dingleton
Dingleton (voorheen Sishen) is 'n dorpie, eintlik 'n mynkompleks, in die Noord-Kaap, Suid-Afrika. Die dorpie het ontstaan as gevolg van die ysterertsmyne wat in die omgewing in bedryf gestel is. Die dorp het bekend geraak nadat die Sishen-Saldanha-spoorlyn voltooi is.
Dingleton is digby die N14 en die naaste groot dorpe is Kathu, sowat 12 km van hier, en Kuruman, 66 km noordoos.
Geskiedenis
Die eerste mynaktiwiteite het in 1953 begin toe die destydse Yskor ystererts begin ontgin het. Eerwaarde Robert Moffat was reeds gedurende 1834 aktief in die omgewing en het vermoed dat daar ystererts in die omgewing was. Hy het daarna in sy dagboek verwys as 'heuwels van glinsterende swart rots'. Toe die ysterneerslae eindelik getoets is, was die reserwes 'n beraamde 4000 miljoen ton groot. Dit was een van die grootste neerslae in die wêreld en ook een van die rykste – 85 persent van die reserwes het 'n ysterinhoud van 66 tot 70 persent.
Ferromagnetisme
Ferromagnetisme is 'n vorm van magnetisme waarby die magetiese momente binne 'n materiaal so gekoppel is dat daar 'n langafstandsorde bestaan wat die momente parallel rig.
Dingleton
Geskiedenis
Die gebied om die eerste myn word sedert 1990 Dingleton genoem. In 1973 is die tweede myn geopen vir uitvoer via Saldanhabaai. Die doelgeboude Sishen-Saldanha-spoorlyn is in 1977 voltooi. Hierdie myn se dorpsgebied word Kathu genoem en munisipale status is in 1979 verkry. Kathu is sowat 12 km vanaf Dingleton.
Ferromagnetisme
Hierdie materiale kan onder hul oorgangstemperatuur -wat die Curie-temperatuur Tc genoem word- spontane magnetisasie hê. Hierbo lyk die gedrag soos paramagnetisme, maar die Curie-Weiss-wet besit 'n ekstra term in die noemer:
Bekende metale met ferromagnetiese eienskappe is yster, nikkel, kobalt, disprosium en gadolinium.
Histerese
Indien die uitwendige veld in die teenoorgestelde rigting aangelê word sal hierdie magnetisasie van die materiaal dit aanvanklik teenstaan. Die materiaal se inwendige veld B sal nie dieselfde kurwe volg as wat dit eerder gevolg het nie, maar uiteindlik word alle Weiss-gebiedjies omgetrek in die ander rigting en volg B in S-kurwe in die teenoorgestelde rigting wat egter nie deur die nulpunt gaan nie. Hierdie ompoling kan herhaal word maar die S-kurwes in die een rigting val nie saam met die een in die ander rigting nie. Hierdie verskynsel word histerese genoem. Die vorm van die histeresekurwe hang van die materiaal en die koppeling tussen die spins af. Indien die twee S-kurwes weinig verskil word dit 'n sagte magneet genoem en indien hulle baie verskil 'n harde magneet. In die laaste geval moet baie magnetiese werk verrig word om die magneet om te pool. Die oppervlak tussen die S-kurwes gee hierdie hoeveelheid werk wat verrig word en hitte omgesit.
Die verband tussen B en H is in die ferromagnetiese geval nie eenvoudig nie. Dit is 'n groot verskil met die diamagnetiese en paramagnetiese geval waarin hulle eweredig is.
Oorgangstemperatuur
Indien 'n ferromagneet se temperatuur verhoog word sal die toenemende temperatuurbeweging van die spins begin die ordening teen te staan. Aanvanklik verminder dit die magnetisasie net 'n bietjie, maar as die termiese energie kBT naby die Curietemperatuur die energie van die spinkoppeling J bereik, stort die ordening in.
Die magnetisasie M kan volgens Brillouin as funksie van die temperatuur T beskryf word met 'n funksie:
Waar die funksie F(J,y') die Brillouinfunksie is:
J staan vir die ferromagnetiese koppeling tussen die spins g is Lande se g-waarde van die magnetiese ioon, en μB is die Bohrmagnetonkonstante. N is die getal katione per gram, en y' word gegee deur
Hierin is T die absolute temperatuur kB is die konstante van Boltzmann en γ is Weiss se molekulêreveldkoëffisiënt. Merk op dat die funksie 'n implesiete funksie is omrede M opnuut binne die funksie optree. Hierdie funksie verklaar die waargenome kurwes taamlik goed, maar daar is korreksies moontlik wat dit beter doen pas.
418
Die jaar 418 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 18de jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Talbot Horizon
Die Talbot Horizon is 'n motorkar wat ontwerp is deur die Europese afdeling van die Chrysler-maatskappy. In Frankryk het die motor die Simca-naam gedra, maar elders was dit Chrysler.
Die Talbot Horizon is beplan as die opvolger van die verouderde Simca 1100.
Guancha loculosa
Guancha loculosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Guancha en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Haeckel.
Janie du Plessis
Janie du Plessis is 'n Suid-Afrikaanse aktrise en TV-aanbieder. Sy studeer aanvanklik Regte aan die Randse Afrikaanse Universiteit, maar verander later van rigting en bied verskeie TV-programme soos Teletien, Graffiti en later Revue Plus op M-Net aan. Haar pa is die skrywer Pienkes du Plessis.
James Borthwick
James Borthwick ’n Suid-Afrikaanse TV-, verhoog- en rolprentakteur. Hy is veral bekend vir sy komiese rolle, soos dié van Willy in die SAUK-reeks On the Couch. Hy het ook in sepies soos Erfsondes, Fees van die Ongenooides en Konsternasie Oppie Stasie gespeel.
Borthwick begin sy loopbaan in 1974 by die destydse Sukovs en onderskei hom as ’n sterk karakterspeler. Hy is Engelssprekend, maar is ewe tuis op die Afrikaanse verhoog. In 1978 ontvang hy die Piers Nicholson-prys. Hy het in Anton Tsjechof se Oom Wanja (vertaal deur Karel Schoeman; regie deur Janice Honeyrnan), asook talle ander stukke gespeel. Hy was ook in flieks soos Stander (2003) en Die Prince van Pretoria (1993) te sien. Vir sy rol in die musiekblyspel Evita het hy hy die Fleur du Cap-toekenning vir beste optrede in ’n musiekblyspel ontvang.
Hy is met die aktrise Rika Sennet getroud. Hulle het saam in die pantomimes Sneeuwitjie en die sewe dwergies en As die kat weg is gespeel. Hulle dogter Hanna is ook ’n aktrise.
Bonnie Franklin
Bonnie Franklin (6 Januarie 1944 – 1 Maart 2013) was 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Man from U.N.C.L.E. (1964), The Young and the Restless (1973), One Day at a Time (1975), en Almost Perfect (1995).
Jimmy Pinchak
Jimmy Pinchak (gebore 16 Februarie 1996) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Polar Express (2004), Hostage (2005), Let Me In (2010), en Ender's Game (2013).
MySubs
MySubs was 'n Suid-Afrikaanse webtuiste en platform vanwaar Afrikaanse en Engelse tydskrifte en koerante in digitale formaat aangekoop kon word. Die aangekoopte publikasies kon dan met behulp van 'n rekenaar, tablet, e-boekleser of selfoon gelees word.
Publikasies is in verskeie formate aangebied. 'n PDF-weergawe kon afgelaai word en op 'n gewone rekenaar gelees word. Toepassings (ek vermoed hulle bedoel "apps") was ook beskikbaar sodat publikasies op Android of Apple gebaseerde selfone en tablette gelees kon word. Die toepassings het gebruikersvriendelike funksies gebied wat aangekoopte publikasies outomaties aflaai en die gebruiker toelaat om boekmerke te stel.
Sodra publikasies afgelaai was, kon dit aflyn (sonder internet toegang) gelees word.
Afrikaanse tydskrifte
Van die Afrikaanse tydskrifte wat te koop aangebied was, sluit in:
Guancha macleayi
Guancha macleayi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Guancha en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Lendenfeld.
420
Die jaar 420 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 20ste jaar van die 5de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Russi Taylor
Russi Taylor (gebore 4 Mei 1944) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Who Framed Roger Rabbit (1988), DuckTales the Movie: Treasure of the Lost Lamp (1990), Babe (1995), en The Simpsons Movie (2007).
421
Die jaar 421 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 21ste jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Werner Jacobus Serfontein
Werner Jacobus Serfontein is 'n Suid-Afrikaanse omroeper wat vir Suidkaap FM uitsaai.
Biografie
Serfontein is gebore op 9 November 1971 in Oudtshoorn. Na skool het hy die eertydse SAPD aangesluit. Hy het sy studie in Forensiese Kriminalistiek voltooi by UNISA in 2000. 'n Beroerte het hom gekelder en is na die SAPS-diensjaar vir Christus Span te Llandudno gestuur waar hy kampe aangebied het, onder andere leierskapkampe. Na ses maande het hy herstel en is hy terug na Oudtshoorn waar hy by die PKRS (CSI) gewerk het. Hy het saam met SAPS Maatskaplik begin kampe en groepsessies aanbied. By 'n SOLO outdoor experience-kamp te De Hoek, Oudtshoorn het 'n mnr Hans Oosthuizen hom gehoor op een van sy aanbiedings en voorgestel hy moet vir 'n stemtoets gaan by die plaaslike radiostasie, daardie tyd nog Reenboog FM in 2008. Werner het vir 2 jaar elke middag tussen 1 en 4 'n program aangebied. In Julie 2010 begin Werner by die nuutgevonde radio stasie Suidkaap Stereo, al het die radio weer 'n naamsverandering ondergaan in 2011 na Suidkaap FM.
Werner skei sy vrou na 4 jaar en bedank by Suidkaap FM, SAPS en by Solo. Hy aanvaar diens by Mitchellsplain LCRC(CSI) waar hy by sy Vader tuisgasn tot 2017.
In Desember 2017 bedank hy die Suid-Afrikaanse Polisie na 27 jaar diens. Hy vertrek 21 Desember 2017 na Bangkok, Thailand. Hy studeer by Sian Technology College vir sy BA Tesol graad waartydens hy werksaam was by Sarasas Witaed Suksa International School.
Op 2 Januarie 2020 bedank hy sy werk by die skool en vertrek terug na Suid Afrika vir dokumentasie vir sy werkspermit vir Poland waar hy ñ kontrak gekry het by English Wizards in Krakow.
14 Februarie 2020 begin hy skool gee in Kraków, Pole. Weens Covid keer hy in Junie 2021 terug na SA.
8 Augustus 2022 vertrek hy weer terug na Krakow, Pole waar hy tot vandag nog skool gee.
Macbeth van Skotland
Hy is veral bekend danksy William Shakespeare se tragedie Macbeth en die baie werke wat daardeur geïnspireer is. Die toneelstuk is hoofsaaklik geskoei op Holinshed's Chronicles (1577) en is nie noodwendig histories korrek nie.
Koninklike herkoms
Volgens sommige bronne is Macbeth ’n kleinseun van Malcolm II en dus ’n neef van Duncan I, wat hy opgevolg het. Malcolm II se kleinseun Duncan is op 30 November 1034 aangewys as koning van Alba, oënskynlik sonder teenstand (terwyl vorige troonopvolgings gepaardgegaan het met ’n stryd tussen verskillende aanspraakmakers). Anders as die bejaarde koning Ducan van Shakespeare se toneelstuk, was die regte koning Duncan in 1034 ’n jong man, en selfs in 1040 toe hy dood is.
Vanweë sy jeug het Duncan se vroeë heerskappy blykbaar sonder groot omwentelinge verloop. Later was sy bewind onsuksesvol. In 1039 is Strathclyde deur die Northumbriërs aangeval en ’n wraakaanval daarna deur Duncan was rampspoedig. Hy het die nederlaag oorleef, maar die volgende jaar het hy ’n leër noordwaarts aangevoer na Moray, Macbeth se domein, oënskynlik in ’n strafaanval teen Moray. Hy is daar, op die slagveld by Bothnagowan, nou Pitgaveny, gedood deur ’n leër onder aanvoering van Macbeth. Dit was moontlik op 14 Augustus 1040.
Koning van Alba
Ná Duncan se dood het Macbeth koning geword. Daar is geen bewyse van teenstand nie, maar dit sou normaal gewees het as sy bewind nie algemeen aanvaar sou word nie. In 1045 is Duncan se pa, Crínán van Dunkeld, die stamvader van die Huis van Dunkeld en leke-ab van Iona, in ’n geveg tussen twee Skotse leërs dood.
Duncan se vrou het met haar kinders, onder andere die toekomstige konings Malcolm III en Donald III, uit Skotland gevlug. Verskeie bestemmings word genoem, maar die Britse historikus E. William Robertson meen die veiligste plek vir hulle sou haar of Duncan se familie en ondersteuners in Atholl gewees het.
Ná Crínán se nederlaag het Macbeth blykbaar geen mede-aanspraakmakers op die troon gehad nie.
Laaste jare
In 1052 was Macbeth indirek betrokke in die stryd in die Koninkryk van Engeland tussen Godwin, die Graaf van Wessex, en Eduard die Belyer toe hy ’n paar Normandiese bannelinge van Engeland in sy hof ontvang. In 1054 het Eduard se Graaf van Northumbrië, Siward, ’n groot inval in Skotland aangevoer. Dit het gelei tot ’n bloedige veldslag waarin 3 000 Skotte en 1 500 Engelse volgens die Annale van Ulster dood is. Die gevolg was dat ene Máel Coluim (nie Máel Coluim mac Donnchada, die toekomstige Malcolm III van Skotland nie) heringestel is as die koning van Strathclyde. Dit kan wees dat die gebeure van 1054 verantwoordelik was vir die idee in Shakespeare se toneelstuk dat die Engelse Malcolm III op die troon geplaas het.
Macbeth het nie die Engelse inval lank oorleef nie; hy is in 1057 verslaan en noodlottig gewond deur die toekomstige Malcolm III, seun van Duncan I. Die presiese datum is onseker; dit wissel van 14 Augustus tot 15 Augustus tot 5 Desember. Macbeth se stiefseun, Lulach, is kort daarna as koning aangewys.
Anders as latere skrywers, noem geen bron uit Macbeth se tyd dat hy ’n tiran was nie. Die Duan Albanach noem hom "die beroemde Mac Bethad". Die Profesie van Berchán beskryf hom as "die vrygewige koning van Fortriu", en sê: "The red, tall, golden-haired one, he will be pleasant to me among them; Scotland will be brimful west and east during the reign of the furious red one."
Die legende
duimnael|180px|Macbeth en die Hekse, deur Henry Fuseli (Johann Heinrich Füssli), 1741–1825.
Macbeth se lewe het, nes dié van koning Duncan I, teen die einde van die 14de eeu legendariese afmetings aangeneem toe John van Fordun en Andrew van Wyntoun hul geskiedenisse skryf.
In Shakespeare se toneelstuk Macbeth van die 17de eeu, wat hoofsaaklik op Raphael Holinshed se weergawe berus, is Macbeth aanvanklik ’n dapper en lojale generaal van die bejaarde koning Duncan. Nadat hy deur die drie hekse en sy eie vrou gevlei is, besluit Macbeth dis in die haak om die koning te vermoor en die troon oor te neem. Eindelik blyk die hekse se voorspellings misleidend te wees en Macbeth vervreem die adel van Skotland. Hy word in ’n veldslag deur prins Malcolm verslaan. Terwyl die koning se leërs disintegreer, loop hy Macduff raak – ’n vlugtende adellike wie se vrou en kinders vroeër deur Macbeth se doodspatrollies vermoor is. Toe Macbeth besef hy sal sterf in ’n tweegeveg met Macduff, weier hy eers om dit te doen. Maar Macduff verduidelik as Macbeth oorgee, sal sy voormalige onderdane hom spot. Daarna neem Macbeth hom voor: "I will not yield to kiss the ground before young Malcolm's feet, to be baited by a rabble's curse." Hy besluit om tot die dood teen Macduff te baklei. Macbeth word verslaan en onthoof, en die toneelstuk eindig waar prins Malcolm sy kroning beplan.
Die waarskynlike rede dat Shakespeare Macbeth so onvleiend uitgebeeld het, is dat koning Jakobus VI en I van Malcolm III afgestam het deur die Huis van Bruce en sy eie Huis van Stewart, terwyl Macbeth se lyn uitgesterf het met die dood van Lulach ses maande ná sy stiefpa s'n.
In ’n essay van 1959 vergelyk Boris Pasternak Shakespeare se Macbeth met Raskolnikof, die hoofkarakter in Misdaad en Straf deur Fjodor Dostojefski. Pasternak het verduidelik nie een van die karakters is aanvanklik ’n moordenaar nie, maar word een weens ’n paar foutiewe redenerings en ’n geloof dat hulle bo die wet verhewe is.
Guancha pedunculata
Guancha pedunculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Guancha en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Lendenfeld.
NG gemeente Groblershoop
duimnael|regs|270px|Die gemeente se huidige kerkgebou. Ds. G.T. de Beer het die hoeksteen op [[5 Februarie 1972 gelê en die argitekte was A.W. Horne en Hofmeyr.]]
Die NG gemeente Groblershoop is ’n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Sinode van Noord-Kaapland met, soos die naam te kenne gee, sy middelpunt op die dorp Groblershoop. Einde 2015 het die gemeente 246 belydende en 90 dooplidmate gehad en was die predikant ds. D.A. Burger, wat in 2013 hierheen gekom het nadat hy reeds 10 jaar tevore sy emeritaat in die NG gemeente Citrusdal aanvaar het.
Voorgeskiedenis
Die ontstaan van die gemeente, wat tot minstens in die jare sewentig Boegoeberg geheet het (genoem na die Boegoebergdam, en vroeër Buchuberg gespel), hang saam met die aanlê van ’n nedersetting die langs die Oranjerivier as onderstandswerk ten gevolge van die knellende depressie en droogtes in die twintigerjare. Vanaf Mei 1929 het 'n bonte skare behoeftiges uit alle oorde 'n heenkome kom soek in dambou, kanaal grawe, bosontruiming en grond sleep. Hierdie vreemde, rustelose element is gewerp midde in die anders rustige gemeente Marydale onder die leiding van die minsame en ywerige ds. P.J. du Toit. Sonder versuim is reëlings vir die geestelike versorging van hierdie mense getref: 'n kerkkommissie is aangestel, 'n plek van aanbidding gesoek, en 'n arbeider in die persoon van eerw. Wiehahn aangestel.
Die Algemene Armesorgkommissie (AAK) het ook aandag aan die werkers geskenk, en ná besoek van ds. Lückhoff is steun vir die aanstelling van 'n hulpprediker in die persoon van. prop. W.B. Loubser verleen. In 1952 skryf Boegoeberg se medewerker aan Ons gemeentelike feesalbum: "Hy was inderdaad die regte man op die regte plek, want, deur ontberings saam met sy mense te deel, onvermoeide arbeid, en simpatieke dog ferme leiding het hy getrag om eenheid in dié heterogene mensemassa te skep en voorts goeie kerklike orde tesame met hulle sedelike, opvoedkundige en stoflike welsyn te bevorder – 'n reusetaak dikwels onder dolle omstandighede, maar met moed, deursettingsvermoë en waardigheid aangepak."
Gemeentestigting
duimnael|regs|170px|Ds. C.S. Hattingh, van 1937 tot 1943 die tweede leraar.
duimnael|links|170px|Ds. Pieter Jacobus du Toit, die moedergemeente, [[NG gemeente Marydale|Marydale, se leraar van 1930 tot 1945 (toe hy emeriteer).]]
duimnael|regs|170px|Boegoeberg was van 1947 tot 1948 ds. Frank William Liebenberg se voorlaaste gemeente.
In Julie 1937 het ds. Loubser vertrek na Chubut, Argentinië, en is in Desember opgevolg deur prop. C.S. Hattingh wat die herdersamp tot November 1942 met veel ywer, nougesetheid en deeglikheid beklee en voortgebou het op die reeds gelegde fondamente. In Februarie 1941 is prop. P.A.M. Brink in medewerking met die gemeente Grootrivier en met finansiële steun van die AAK as hulpprediker aangestel om die onderste gedeelte van die nedersetting te bearbei en is daardie streek so ryp gemaak vir afstigting teen die einde van die jaar.
In Februarie 1943 is prop. A.L. Badenhorst as leraar bevestig en dien die gemeente met ywer tot in September 1946. Gedurende sy dienstyd is die gemeente se saalbouskuld deur die ywerige samewerking van die lidmate en die steun van die AAK afbetaal en word die gemeente selfstandig. Die vakature weens ds. Badenhorst se vertrek het amper 'n jaar geduur tot die gemeente die dienste van ds. F.W. Liebenberg verkry het. Die medewerker van Ons gemeentelike feesalbum skryf oor hom: "Hierdie dienskneg van die Heer het deur sy gulhartigheid en innige menslikheid 'n weg gevind tot menige hart, dog ná slegs 'n jaar het die strawwe klimaat en die hoë eise van die veelkoppige gemeente te veel vir sy kragte en klimmende jare geword en moes hy 'n beroep na elders aanvaar."
In September 1949 is ds. O.S.A. Robertson, die vyfde leraar, verwelkom. In 1951 is in 'n langgevoelde behoefte voorsien deur die aankoms van eerw. A.J. Viljoen, wat deur medewerking van die kerkrade, van Marydale en Boegoeberg beroep is.
Mary Tyler Moore
Mary Tyler Moore (1936–2017) was 'n Amerikaanse aktrise en komediant. Sy was veral bekend vir haar rolle in The Mary Tyler Moore Show (1970–1977) en The Dick Van Dyke Show (1961–1966).
Beknopte biografie
Mary Tyler Moore is op 29 Desember 1936 in Brooklyn, New York in die Verenigde State van Amerika gebore.