cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kerk van Satan
Praktyke en beleid
Individuele lede het dikwels duidelike standpunte oor politieke sake, maar die Kerk van Satan is self apolities. Die kerk geniet ook geen belastingkwytskelding nie en sal dit ook nie aanvaar nie, ondanks die feit dat die kerk aan die vereistes vir kwytskelding voldoen. As deel van sy beleid van Pentagonale Revisionisme bywer die Kerk van Satan hom vir die betaling van belasting deur alle kerke en probeer hy om 'n beleid van "verantwoordelikheid vir verantwoordelikes" toe te pas. Die kerk bied geen lidmaatskap of vasgestelde kursusse of grade aan nie.
Die Kerk van Satan is sterk ten gunste daarvan dat misdadigers hulle verdiende en toepaslike straf so gou moontlik kry. Die kerk skroom nie om lede wat by onwettige bedrywighede betrokke is, uit te sluit of met die polisie en owerhede saam te werk om misdadigers uit te lewer nie.
Lidmaatskap
Die Kerk van Satan het twee soorte lede: geregistreerde en aktiewe lede. Geregistreerde lede is gewone mense wat as lid van die kerk ingewy is. Hulle hoef aan geen vereistes te voldoen nie. Om as aktiewe lid beskou te word, verg aktiewe betrokkenheid by die kerk en plaaslike lede. Aktiewe lidmaatskap word in vyf grade verdeel:
Eerste graad – satanis (Satanist)
Tweede graad – towenaar/heks (Warlock/Witch)
Derde graad – priester/priesteres (Priest/Priestess)
Vierde graad – meester/meesteres (Magister/Magistra)
Aktiewe lede begin by die eerste graad. Voordat 'n aansoeker as nuwe lid aanvaar word, moet sy aansoek goedgekeur word. Aansoekers moet 'n lang lys vrae beantwoord. Lede kan nie aansoek doen om toelating tot die hoër grade nie en die spesifieke voorvereistes word nie aan die publiek bekend gemaak nie. Lede word gewoonlik slegs deur 'n uitnodiging na 'n hoër graad bevorder.
Lede van die derde tot die vyfde graad vorm die priesterskap en word as "eerwaarde" aangespreek. Lede van die vyfde graad staan ook as "doktor" bekend.
Mense wat by die kerk wil aansluit, moet volgens die bepalings van hulle woonplek mondig wees. Die enigste uitsondering is kinders van lede wat graag lidmaatskap wil verwerf en gewys het hulle verstaan die kerk se filosofie en praktyke. Hulle deelname is beperk totdat hulle mondig is.
Priesterskap
Die lede van die priesterskap, wat die titels "priester/priesteres", "magister/magistra" en "magus/maga" insluit, dien as mondstukke van die Kerk van Satan se filosofie. Ook die Raad van Nege, die uitvoerende gesag van die kerk, bestaan uit lede van die priesterskap.
Die Orde van die Trapesoïed bestaan uit individue wat die administrasie van die kerk ondersteun. Die hoëpriester en hoëpriesteres dien as die administratiewe leiers en hoofverteenwoordigers. Tans is Peter H. Gilmore die hoëpriester en Peggy Nadramia die hoëpriesteres.
Global Biodiversity Information Facility
Die Global Biodiversity Information Facility (GBIF) is ’n internasionale organisasie wat fokus op wetenskaplike data oor biodiversiteit wat deur die internet beskikbaar is deur die gebruik van webdienste. Die data word deur baie instellings dwarsoor die wêreld verskaf; GBIF se inligtingstruktuur maak dié data deur ’n enkele portaal toeganklik en soekbaar. Data behels plante, diere, swamme en mikrobes.
Henry Loch
Lord Henry Brougham Loch (23 Mei 1827 - 20 Junie 1900) was Britse goewerneur van die Kaap van 1889 tot 1896.
Hy tree in 1840 toe tot die Britse leër en gaan in 1844 as luitenant in die berede mag na Bengale, Indië. In 1857 is hy verbonde aan die sending van graaf Elgin na China. In 1863 word hy aangestel as luitenant-goewerneur van die Isle of Man. Nadat hy van 1884 af diens doen as goewerneur van Victoria, Australië, kom hy in 1893 Kaap toe as goewerneur van die Kaapkolonie en hoë kommissaris in Suid-Afrika.
Lord Loch ontmoet pres. Paul Kruger in 1893 en die tweede Swaziland-konvensie word gesluit waarvolgens die Zuid-Afrikaanse Republiek magte oor Swaziland (nou eSwatini) sonder insluiting sou verkry op voorwaarde dat die Swazi's hul goedkeuring daaraan heg. Dit het egter nooit in werking getree nie.
In 1895 word hy as goewerneur en hoë kommissaris in Suid-Afrika opgevolg deur sir Hercules Robinson. Tydens die Anglo-Boereoorlog bring hy "Loch's Horse" op die been. Die geskiedkundige brug buite Wellington in die Wes-Kaap is na sy vrou, Lady Loch, vernoem, maar anders as met soveel ander kommandeurs en goewerneurs van die Kaap is lord Loch se naam nie in 'n pleknaam verewig nie.
Billy Connolly
Billy Connolly (1942-) is ’n komediant, akteur en musikant van Glasgow, Skotland. Hy is bekend vir sy lang hare, gepunte baard, vuil grappies en vloektaal. Sy bynaam is The Big Yin ("Die groot een" in Skots).
Lewensloop
William Connolly is tuis in Anderston in Glasgow, Skotland gebore en het in 'n woonstel in dieselfde stad grootgeword. Hy het skool verlaat om 'n sweiser by 'n skeepswerf te word en het by die valskermregiment aangesluit. Connolly het 'n belangstelling in volksmusiek ontwikkel en uiteindelik 'n volwaardige banjo-speler en 'n lid van die groep Humblebums geword. Die grappies wat hy tussen liedjies vertel het, was gewild en hy het uiteindelik 'n voltydse komediant geword.
Connolly het vyf kinders. Hy is met Pamela Stephenson, die moeder van sy drie jongste kinders, getroud. In 2013 is hy met Parkinson se siekte gediagnoseer en het 'n operasie vir prostaatkanker ondergaan.
Connolly is herhaaldelik deur TV-kykers as Brittanje se beste komediant aangewys. Hy is vir 'n Bafta-prys vir sy rol in die prent Mrs. Brown (1997) genomineer. In 2003 is die Orde van die Britse Ryk aan hom toegeken.
Almarza
Almarza is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León. Volgens die 2012-sensus het die munisipaliteit 'n bevolking van 645 inwoners.
Desmond & the Tutus
Desmond & the Tutus is 'n Suid-Afrikaanse musiekgroep vanuit Pretoria, Gauteng. Die groep bestaan uit die vier lede Shane Durrant op stem, Douglas Bower op kitaar, Nicholas Dinnie op baskitaar, en Craig Durrant op tromme.
Mercurius (mitologie)
duimnael|170px|links|Mercurius en sy simbole, Hendrik Goltzius.
Mercurius was ’n belangrike god in die Romeinse mitologie en een van die Dii Consentes (die 12 belangrikste gode van die panteon). Hy was die god van winste, handel, poësie, boodskappe, reisigers, grense en diewe; hy was ook die gids van siele na die onderwêreld.
Hy word beskou as die seun van Maia en Jupiter, en sy naam kom dalk van die Latynse woord mercari ("handeldryf") en merces ("lone"); of van die Proto-Indo-Europese stam *merĝ- vir "grens". Sy eweknie in die Griekse mitologie was Hermes. Mercurius word dikwels uitgebeeld met sy boodskapperstaf in sy linkerhand. Net soos met Hermes het Apollo hom ’n towerstaf gegee wat later in die boodskapperstaf verander het.
Die planeet Mercurius is na die god genoem.
1792
Die jaar 1792 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 92ste jaar van die 18de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Desdemona (maan)
Desdemona is ’n binnemaan van Uranus. Dit is op 13 Januarie 1986 ontdek op foto's wat deur Voyager 2 geneem is en het die voorlopige naam S/1986 U 6 gekry. Dit is daarna genoem na Desdemona in William Shakespeare se toneelstuk Othello. Dit het ook die naam Uranus X.
Desdemona behoort tot die Portiagroep satelliete, wat ook Bianca, Perdita, Cressida, Juliet, Rosalind, Kupido, Belinda en Portia insluit. Dié mane het soortgelyke wentelbane en fotometriese eienskappe. Buiten sy wentelbaan, radius van 32 km en geometriese albedo van 0,08 is feitlik niks oor Desdemona bekend nie.
Op die Voyager 2-foto's lyk Desdemona soos ’n lang voorwerp, waarvan die lengteas na Uranus wys. Die verhouding van die asse is 0,6 ± 0,3. Die oppervlak het ’n grys kleur.
Desdemona kan binne die volgende 100 miljoen jaar teen die naburige maan Cressida (of dalk Juliet) bots.
Auletta tuberosa
Auletta tuberosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Auletta en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1998 deur Alvarez, Van Soest & Rützler.
Alex Meneses
Alex Meneses (gebore 12 Februarie 1965) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Everybody Loves Raymond (1996), The Goldbergs (2013), Jane the Virgin (2014), en Telenovela (2015).
Aarthi Agarwal
Aarthi Agarwal (4 Mei 1977 – 6 Junie 2015) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Nuvvu Naaku Nachchav (2001), Daag: The Burning Fire (2002), Indra (2002), en Adavi Ramudu (2004).
Mapuche
Die Mapuche (afgelei van mapu "aarde", "grond" of "land" en che "mense" of "volk") is 'n etniese groep inheems aan Sentraal- en Suid-Chili en Suidwes-Argentinië wat met die taal Mapudungun verband hou. Die etniese groep omvat sowat 1,7 miljoen mense en hulle praat Mapudungun of Spaans as moedertaal. Dit is naas die Aymara, die Guaraní en die Quechua een van die grootste etniese groepe in Suid-Amerika.
Die etniese groep van die Mapuche word onderdeel in subgroepe soos die Picunche ("Mense van die noorde"), die Huilliche ("Mense van die suide"), die Lafkenche ("Mense van die mere"), die Wenteche ("Mense van die valleie") en die Pehuenche ("Mense van die denne"). Hulle leef in die suidsentrale Andesstreek suid van die Atacamawoestyn.
Cubilla
Cubilla is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
1793
Die jaar 1793 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 93ste jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Aloe chortolirioides
Aloe chortolirioides is 'n spesie wat tot die genus Aloe hoort. Die plant is inheems aan Mpumalanga en Eswatini en kom van Carolina voor, ooswaarts verby die berge suid van Barberton tot in noordwes Eswatini voor. Die plant het reeds 30% van sy habitat verloor die afgelope 90 jaar en die proses hou aan.
Die plant het twee subspesies:
Rasionale getal
In wiskunde is 'n rasionale getal 'n getal wat uitgedruk kan word as 'n verhouding van twee heelgetalle. Rasionale getalle wat nie heelgetalle is nie (gewoonlik breuke genoem) word gewoonlik geskryf as die gewone breuk a/b waar b ongelyk is aan nul. a word die teller genoem en b die noemer genoem.
Elke rasionale getal kan op 'n oneindige aantal maniere uitgedruk word, soos 3/6=2/4=1/2 maar is in sy vereenvoudigde vorm wanneer a en b geen gemene deler behalwe 1 het nie. Elke nie-nul rasionale getal het presies een vereenvoudigde vorm van dié aard met 'n positiewe noemer. 'n Breuk in hierdie vereenvoudigde vorm word 'n gereduseerde breuk genoem.
Die desimale uitbreiding van 'n rasionale getal is uiteindelik periodies. (In die geval van 'n eindige uitbreiding, vorm die nulle wat implisiet volg die periodiese gedeelte.)
'n Reële getal wat nie 'n rasionale getal is nie word 'n irrasionale getal genoem.
'n Repeterende breuk is 'n rasionele getal.
Neptunus (mitologie)
Uitbeeldings van Neptunus op Romeinse mosaïeke, veral dié van Noord-Afrika, is beïnvloed deur Hellenistiese konvensies.
Ike Turner
Izear Luster "Ike" Turner, Jr. (November 5, 1931 – Desember 12, 2007) was 'n Amerikaanse musikant. 'n Pionier van rock and roll in die 1950s. Hy is mees bekend vir sy werk in die 1960s en 1970s saam met sy voormalige vrou Tina Turner.
Turner het begin klavier en kitaar speel toe hy ag jaar oud was. As 'n tiener, het hy 'n musiekgroep gestig The Kings of Rhythm.
Aditi Agarwal
Aditi Agarwal (gebore 27 Januarie 1987) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Gangotri (2003), Vidyardhi (2004), en Koduku (2004).
National Center for Biotechnology Information
Die National Center for Biotechnology Information (NCBI) is deel van die Amerikaanse Nasionale Medisynebiblioteek, ’n tak van die Nasionale Gesondheidsinstitute (NIH). Die NCBI is in Bethesda, Maryland, geleë en is in 1988 gestig.
Die NCBI het ’n reeks databasisse wat verband hou met biotegnologie en biomedisyne, en is ’n belangrike bron vir gereedskap en dienste in verband met bio-inligting.
1794
Die jaar 1794 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 94ste jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Holiday Murray
Holiday Murray is 'n vierstukmusiekgroep vanuit Kaapstad, Wes-Kaap (Suid-Afrika) bestaande uit die lede James Tuft op stem en kitaar, Justin Davenport op stem en elektriese kitaar, Chris Carter op stem, baskitaar, viool en sintetiseerder, en Ellis Silverman op tromme.
Jalisco
Jalisco (uitgespreek [xaˈlisko]) is een van die 31 deelstate wat, saam met die Federale Distrik, die 32 Federale Entiteite van Meksiko vorm.
Auletta tubulosa
Die spons behoort tot die genus Auletta en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Ridley & Dendy.
Idina Menzel
Idina Menzel (gebore 30 Mei 1971) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Rent (2005), Enchanted (2007), Beowulf (2007), en Frozen (2013).
George Yonge
Sir George Yonge, 5de Baronet (1731 - 25 September 1812) was Britse oorlogsekretaris van 1782–1783 en 1783–1794 en waarnemende goewerneur van die Kaapkolonie vir kort tydperke tussen 1799 en 1801.
Hy ontvang sy opleiding aan Eton en die Universiteit van Leipzig. In 1765 trou hy met Elizabeth Bourchier Clieve, maar dit was 'n kinderlose huwelik. In Engeland dien hy as lid van die Laerhuis vir die kiesafdeling Honiton van 1754 tot 1761 en weer van 1763 tot 1796. In 1782 word hy lid van die Geheime Raad. Hy tree vanaf 1799, ongeveer drie jaar, vir kort rukkies as goewerneur van die Kaapkolonie op.
Yonge was 'n kenner op die gebied van Romeinse paaie en sy naam leef voort in Yongestraat, die hoof deurpad in die Kanadese stad Toronto. Dit is tussen 1795 en 1796 gebou.
Hy sterf op 25 September 1812 in die Hampton Court-paleis.
Aulospongus
Aulospongus is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Kleinkop-vlieënde vis
Die kleinkop-vlieënde vis (Cheilopogon pinnatibarbatus altipennis) is 'n vis wat wêreldwyd en in Suid-Afrika vanaf Kaapstad tot by Kosibaai voorkom. Die vis vermy tropiese areas. In Engels staan die vis bekend as die Smallhead flyingfish.
Voorkoms
Die uitstaande kenmerk is die lang pektorale vinne wat amper tot by die stertvin reik. Die volwassenes is donkerblou aan die bokant en silwerwit aan die onderkant. Die dorsale vin kan 'n kol of kolletjies op hê en die vis word tot 46 cm groot.
Habitat
Die vis verkies water wat tussen 15 - 20 °C is.
Covaleda
Covaleda is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Keiko Agena
Keiko Agena (gebore 3 Oktober 1973) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Gilmore Girls (2000), NCIS: Los Angeles (2009), Shameless (2011), en 13 Reasons Why (2017).
Jeremy Loops
Jeremy Loops is 'n Suid-Afrikaanse musikant vanuit Kommetjie, Kaapstad. Hy maak musiek deur instrumentsnitte deur loeppedale en eggo- en verwringingseenhede te voer.
Die Karamazof-broers
Die Karamazof-broers (Russies: Бра́тья Карама́зовы, Brat'ya Karamazovy, [ˈbratʲjə kərɐˈmazəvɨ]) word algemeen beskou as die beste roman deur die Russiese skrywer Fjodor Dostojefski. Die werk het regoor die wêreld byval gevind as 'n meesterstuk in letterkunde en een van die beste romans wat ooit geskryf is. Die boek handel oor 'n moord en die vermoorde man se seuns wat verskeie vlakke van kompleksiteit het. Op 'n dieper vlak is dit 'n sprirituele drama oor die morele stryd tussen geloof, twyfel, rede en vrye wil. Die roman is hoofsaaklik in Staraja Russa saamgestel, wat ook hoofsaaklik is waar die storie afspeel. Dostojewski spandeer 'n groot deel van twee jaar daaraan om die boek te skryf en voltooi dit in 1880. Die boek is in reeksvorm gepubliseer in "Die Russiese Boodskapper". Dostojewski sterf minder as vier maande na publikasie daarvan.
Konteks en agtergrond
In die artikel 'Aan die Leser' (gedateer Oktober 1877) in sy ' 'n Skrywer se Dagboek', maak Dostojefski melding van " 'n literêre werk wat onwillekeurig begin vorm aanneem het gedurende hierdie twee jaar wat ek die 'Dagboek' gepubliseer het." Dostojefski se 'Dagboek', 'n versameling artikels, bevat temas waarvan "Die Karamazof-broers" later gebruik van sou maak. Hierdie temas sluit vadermoord, wet en orde en maatskaplike probleme in. Alhoewel Dostojefski deur godsdiens en filosofie beïnvloed is, het 'n persoonlike tragedie wat tydens die skryf van Die Karamazof-broers plaasgevind het, die werk verander. In Mei 1878 het Dostojefski se driejarige seuntjie Alyosha as gevolg van epilepsie omgekom, welke kondisie van sy vader geërf is. Die bedroefdheid en hartseer van die skrywer is orals merkbaar in die werk; Dostojefski het die held Alyosha genoem, en hom ook toegerus met eienskappe wat hy die meeste bewonder. Sy verlies word ook weerspieël in die verhaal van kaptein Snegiryov en sy jong seun Ilyusha.
Misdaad en Straf en Dostojefski se latere (finale) meesterstuk, Die Karamazof-broers, is in een opsig soortgelyk: hulle plaas die leser binne die brein van 'n krimineel. Henry Hitchings
Die dood van sy seun het meegebring dat Dostojefski later daardie jaar na die Optina-klooster gegaan het. Daar het hy inspirasie gevind vir verskillende aspekte wat in Die Karamazof-broers voorkom, alhoewel hy destyds van plan was om 'n roman oor mens se tyd as kind te skryf. Dele van die biografiese gedeelte van Zosima se lewe is gebaseer op "The Life of the Elder Leonid", 'n teks wat hy by Optina gevind het en wat "byna woord vir woord" gekopieer is.
Struktuur
Alhoewel dit in die 19de eeu geskryf is, bevat Die Karamazof-broers 'n aantal moderne elemente. Dostojefski het 'n verskeidenheid letterkundige tegnieke in die werk gebruik. Alhoewel hy naby aan die gedagtes en gevoelens van die protagonis verkeer, is die verteller 'n self-verklaarde skrywer; hy bespreek gereeld sy eie maniërismes en persoonlike persepsies in die roman, soveel so dat hy self 'n karakter word. Deur middel van sy beskrywings, smelt die verteller se stem weg in die van die mense wat hy beskryf, en brei dit dikwels tot die karakters se mees persoonlike gedagtes uit. Daar is geen gesaghebbende stem in die verhaal nie (sien Mikhail Bakhtin se "Problems of Dostoevsky's Poetics" vir meer inligting oor die verhouding tussen Dostojefski en sy karakters). Benewens die hoofverteller, is daar verskillende afdelings wat volledig deur ander karakters vertel word, soos die verhaal van die "Grand Inquisitor", en die bekentenisse van Zosima. Hierdie tegniek bevorder die tema van waarheid, en maak in die proses verskeie aspekte van die verhaal heeltemal subjektief.
Dostojefski gebruik individuele spraakstyle om die innerlike persoonlikheid van elke persoon uit te druk. Verskeie intrige-afwykings bied insig in ander oënskynlik minder belangrike karakters. Die verhaal in Boek 6 word byvoorbeeld feitlik geheel en al gewy aan Zosima se biografie, wat 'n bekentenis bevat van 'n man wat hy jare tevore ontmoet het. Dostojefski maak nie staat op 'n enkele bron of 'n groep hoofkarakters om die temas van hierdie boek oor te dra nie, maar maak deurgaans gebruik van 'n verskeidenheid standpunte en karakters.
Vertalings
Alhoewel Die Karamazof-broers reeds uit die oorspronklike Russies in 'n aantal tale vertaal is, bemoeilik die roman se uiteenlopende reeks stemme en letterkundige tegnieke die vertaling daarvan. Constance Garnett het die eerste Engelse vertaling geskryf wat in 1912 vrygestel is.
In 1958 het David Magarshack en Manuel Komroff vertalings van die roman vrygestel, wat onderskeidelik deur Penguin-uitgewers en The New American Library of World Literature gepubliseer is. In 1976 het Ralph Matlaw die werk van Garnett deeglik hersien vir sy Norton Critical Edition volume. Dit was op sy beurt die basis vir Victor Terras se invloedryke "A Karamazov Companion". 'n Ander gewilde vertaling is dié deur Julius Katzer, wat in 1981 deur Progress Publishers gepubliseer is en later deur Raduga Uitgewers Moskou herdruk is.
In 1990 het Richard Pevear en Larissa Volokhonsky 'n nuwe vertaling vrygestel; dit het in 1991 'n PEN/Boek-van-die-maand-vertaalprys gewen en positiewe resensies van The New York Times Book Review en die Dostojefski-kenner, Joseph Frank, ontvang, wat dit geprys het as die getrouste weergawe aan Dostojefski se oorspronklike Russies.
In The Oxford Guide to Literature in English Translations skryf die akademikus Peter France met betrekking tot die vertalings van Constance Garnett: "[haar] vertalings lees maklik ... die basiese betekenis van die Russiese teks word oor die algemeen akkuraat weergegee. Dit is waar; soos wat kritici soos Nikoliukin aangetoon het; dat sy verkort en vereenvoudig; wat Dostojefski se kontraste demp en sy voortgesette ritmes en herhalings opoffer en die Russiese kleur daarvan verdof, en dat sy op allerlei maniere verklarings bied en dinge op allerhande maniere normaliseer .... Garnett verkort sommige van Dostojefski se vreemdhede ten einde 'n aanvaarbare Engelse teks te produseer, maar haar weergawes was in baie gevalle baanbrekerswerke; pragtig soos dit mag wees, maar die werk het hierdie vreemde nuwe stem [Dostojefski] toegelaat om die Engelse letterkunde storm te loop, en dit moontlik gemaak vir latere vertalers om verder te gaan in die soeke na meer oorspronklike stemme."
Met betrekking tot David Magarshack se vertalings van Dostojefski sê France: "dit is nie seker of Magarshack [se werk] so goed as Garnett s'n is nie. Hy verbeter verseker sommige van haar foute; hy mik ook na 'n meer opgedateerde styl wat makliker in Engels vloei....Omdat die vertaling selfs meer aangepas is vir die Engels as Garnett se werk, ontbreek die vreemde element en opwinding selfs nog meer in Magarshack se vertaling."
Oor die Amerikaanse weergawe van MacAndrew lewer hy as as volg kommentaar: "Hy vertaal redelik vryelik, verander besonderhede, herrangskik, verkort, en verduidelik die Russies sodat 'n teks geskep word wat nie oor 'n eiesoortige stem beskik nie."
Oor McDuff se Penguin-vertaling skryf hy: "McDuff dra hierdie letterkunde die verste van al die vertalers. In sy Die Karamazof-broers word die vreemde, kieskeurige toon van die verteller goed weergegee in die voorwoord ... Soms kan die ingewikkelde styl daarvan die leser, wat onbekend is met Dostojefski se Russies, die vakmanskap van die vertaler laat bevraagteken. Op 'n meer ernstige noot, beteken dit dat die dialoog soms onmoontlik vreemd voorkom - en as gevolg daarvan eerder effe onaptytlik .... dit sorg vir moeilike leeswerk."
Oor Pevear en Volokhonsky se vertaling skryf France: "Terwyl hulle ook die behoefte beklemtoon om die werklike, onverdunde Dostojefski voort te bring en die normalisering wat vroeëre vertalers beoefen het probeer vermy, produseer Pevear en Volokhonsky oor die algemeen 'n meer bevredigende kompromie tussen letterlikheid en leesbaarheid. In die besonder is hul weergawes van die dialoog dikwels lewendiger en meer aards as McDuff se weergawe. Dit moet ook gesê word dat die begeerte om die woordeskat of die sintaksis van die Russies te herhaal, onnodige ongemaklikheid en onduidelikheid tot gevolg het."
In sy kommentaar op Ignat Avsey se vertaling skryf hy: "Sy nie-heeltemal ongekende keuse van 'n meer natuurlike Engelse formulering, is simptomaties van die algemene begeerte om sy teks te verengels ...."
Invloed
Die Karamazof-broers het oor die jare heen 'n diep invloed op baie openbare figure uitgeoefen. Bewonderaars sluit wetenskaplikes soos Albert Einstein, die filosoof Ludwig Wittgenstein en Martin Heidegger, sowel as skrywers soos Virginia Woolf, Cormac McCarthy, Kurt Vonnegut, Haruki Murakami, en Frederick Buechner in.
Die Britse skrywer C. P. Snow skryf oor Einstein se bewondering vir die roman: "Die Karamazof-broers- dit was vir hom in 1919 die hoogste prestasie van alle letterkunde. Dit was steeds so toe ek in 1937 met hom gepraat het, en waarskynlik tot aan die einde van sy lewe."
Sigmund Freud het dit "die wonderlikste roman wat ooit geskryf is" genoem, en was gefassineerd met wat hy beskou het as die Oedipus-temas wat daarin voorkom. In 1928 publiseer Freud 'n referaat met die titel "Dostojefski en vadermoord" waarin hy Dostojefski se eie neurose ondersoek. Freud het beweer dat Dostojefski se epilepsie nie 'n natuurlike toestand was nie, maar eerder 'n fisiese manifestasie van die skrywer se verborge skuld oor die dood van sy eie vader. Daarvolgens sou Dostojefski (en alle ander seuns) 'n begeerte hê vir die dood van sy vader, vanweë 'n verskuilde begeerte vir sy moeder; met verwysing na die feit dat Dostojefski se epileptiese aanvalle op die ouderdom van 18 begin het, die jaar dat sy vader oorlede is. Dit volg derhalwe dat meer ooglopende temas van vadermoord en skuldgevoelens, veral in die vorm van die morele skuld wat deur die karakter Ivan Karamazof geïllustreer word, verdere letterkundige bewys van sy teorie is.
Franz Kafka het gevoel dat hy baie verskuldig was aan Dostojefski en Die Karamazof-broers vanweë die invloed daarvan op sy eie werk. Kafka het homself en Dostojefski "bloedverwante" genoem, miskien vanweë die Russiese skrywer se soortgelyke eksistensiële motiewe. Kafka het in groot mate aangetrokke gevoel tot die haat wat die broers teenoor hul vader in die roman toon, en bied sy eie weergawe van die gespanne vader-seun-verhouding, soos hy dit persoonlik ervaar het, in baie van sy werke aan. (veral in werke soos "Die Vonnis").
James Joyce het geskryf:
Daar word gesê dat die filosoof Ludwig Wittgenstein Die Karamazof-broers "so dikwels gelees het dat hy hele passasies daarvan uit sy kop uit geken het." Wittgenstein het 'n eksemplaar van die roman saamgeneem na die oorlogsfront tydens die Tweede Wêreldoorlog; dit was een van die min besittings wat hy saamgeneem het.
Martin Heidegger, die hooffiguur van eksistensialisme, identifiseer Dostojefski se gedagtes as een van die belangrikste bronne vir sy vroeë en bekendste boek, Being and Time. Van die twee portrette wat Heidegger teen die muur van sy kantoor gehou het, was een van Dostojefski.
Volgens die filosoof Charles B. Guignon, het die mees fassinerende karakter van die roman, Ivan Karamazof, teen die middel van die twintigste eeu die ikoon geword van die eksistensialistiese opstand in die werke van die eksistensialistiese filosowe Albert Camus en Jean-Paul Sartre. Camus het in sy boek uit 1951 getiteld Die Rebel, gefokus op Ivan Karmazof se opstand. Een van die bekendste gedeeltes van die roman, soos vertel deur die karakter Ivan, bevat die titel "The Grand Inquisitor", en is waarskynlik een van die bekendste passasies in moderne letterkunde vanweë die idees daarin vervat oor die menslike aard, vryheid, mag, gesag en godsdiens, sowel as vir die fundamentele dubbelsinnigheid daarvan. 'n Verwysing daarna kan gevind word in die Engelse romanskrywer Aldous Huxley se Brave New World Revisited en die Amerikaanse skrywer David Foster Wallace se roman Infinite Jest.
Die Nobel laureaat William Faulkner het die boek gereeld herlees en beweer dat dit sy grootste letterkundige inspirasie naas die werke van Shakespeare en die Bybel is. Hy het een keer geskryf dat hy van mening is dat die Amerikaanse letterkunde nog niks groot genoeg opgelewer het wat vergelyk kan word met Dostojevski se roman nie.
Die kontemporêre Turkse Nobelpryswenner Orhan Pamuk het tydens 'n lesing in Sint Petersburg gesê dat sy lewe verander is nadat hy Die Karamazof-broers gelees het. Hy voel dat Dostojefski deur sy verhaal heeltemal unieke insigte in die lewe en die menslike aard openbaar.
Die Amerikaanse filosofiese romansier Walker Percy het in 'n onderhoud gesê: "My model is byna altyd Dostojefski. Hy was 'n man met baie sterk oortuigings, maar sy karakters het die kragtigste temas, kwessies en tendense van sy tyd geïllustreer en ingelei. Ek dink die grootste roman van alle tye is waarskynlik Die Karamazof-broers, wat ... byna alles profeteer en voorspel het- al die bloedige gemors en kwessies van die 20ste eeu."
Pous Benedictus XVI het die boek in die 2007 sikliese Spe Salvi aangehaal.
Die Sowjetse kommunistiese diktator Joseph Stalin het Dostojefski sedert sy jeugjare gelees en die skrywer as 'n groot sielkundige beskou. Sy eksemplaar van Die Karamazof-broers onthul uitgebreide notas en aantekeninge in die kantlyne wat hy gemaak het tydens die lees van die werk, wat deur verskeie navorsers bestudeer en geanaliseer is. Die Russiese politikus Wladimir Poetin het Die Karamazof-broers al beskryf as een van sy gunsteling boeke.
Volgens die Serwiese nuusagentskap Tanjug het die Serwiese president Aleksandar Vučić Dostojefski beskryf as sy gewildste romanskrywer en gesê: "Die Karamazof-broers is miskien die beste werk van wêreldliteratuur". Die Amerikaanse eerste dame Laura Bush het gesê dat sy 'n bewonderaar van die roman is.
1795
Die jaar 1795 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 95ste jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
John Bradley (Engelse akteur)
John Bradley (gebore 15 September 1988) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente American Satan (2017) en Patient Zero (2018), en in die televisiereeks Game of Thrones (2011).
Paralimpiese Somerspele 2008 medaljes
Tydens die Paralimpiese Somerspele 2008 in Beijing, China is verskeie goue, silwer en brons medaljes aan atlete met liggaamlike gestremdhede toegeken
Die onderstaande tabel is gesorteer volgens goue medaljes verower, dan silwer en laastens brons medaljes. As lande daarna nog gelyk is word hulle alfabeties gelys. Die gasheerland se medaljes word met 'n blou agtergrond aangedui.
duimnael|100px|regs|Die Olimpiese simbool vir rolstoelrugby.
1796
Die jaar 1796 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 96ste jaar van die 18de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
SAP
Die afkorting, of akroniem SAP het verskillende betekenisse:
Ciria
Ciria is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Shohreh Aghdashloo
Shohreh Aghdashloo (gebore 11 Mei 1952) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente House of Sand and Fog (2003), The Stoning of Soraya M. (2008), en Star Trek: Beyond (2016), en in die televisiereeks 24 (2001).
Aulospongus cerebella
Aulospongus cerebella is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Aulospongus en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1945 deur Dickinson.
Żywiołak
Żywiołak is 'n Poolse folkmusiekgroep wat elemente van Slawiese folk- en psigedeliese musiek, punk, rockmetal, akoestiese transtechnomusiek, drum 'n' bass, dub, chillout en ambient-musiek met die klanke van antieke en moderne musiekinstrumente, argaïese en hedendaagse stemtegnieke kombineer.
In April 2006 is Żywiołak met die Grand Prix van die Poolse Uitsaaikorporasie se New Tradition-folkmusiekfees bekroon. Żywiołak was een van dertien Poolse finaliste vir die Eurovision-sangfees in 2008. Hul lied, Noc Kupały, is egter gediskwalifiseer aangesien dit reeds voor 1 Oktober 2007 gepubliseer is – 'n oortreding van die sangfees se reëls.
Cressida (maan)
Cressida is ’n binnemaan van Uranus. Dit is op 9 Januarie 1986 ontdek op foto's wat deur Voyager 2 geneem is en het die voorlopige naam S/1986 U 3 gekry. Dit is later genoem na Cressida, die Trojaanse dogter van Calchas, ’n tragiese heldin in William Shakespeare se toneelstuk Troilus and Cressida (asook in verhale deur Geoffrey Chaucer en ander). Dit het ook die naam Uranus IX.
Cressida behoort tot die Portiagroep satelliete, wat ook Bianca, Desdemona, Perdita, Juliet, Rosalind, Kupido, Belinda en Portia insluit. Dié mane het soortgelyke wentelbane en fotometriese eienskappe. Buiten sy wentelbaan, radius van 41 km en geometriese albedo van 0,08 is feitlik niks oor Cressida bekend nie.
Op die Voyager 2-foto's lyk Cressida soos ’n lang voorwerp, waarvan die lengteas na Uranus wys. Die verhouding van die asse is 0,8 ± 0,3. Die oppervlak het ’n grys kleur.
Cressida kan binne die volgende 100 miljoen jaar teen die naburige maan Desdemona bots.
Lee Meriwether
Lee Meriwether (gebore 27 Mei 1935) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Batman: The Movie (1966) en The Ultimate Gift (2006), en in die televisiereeks Barnaby Jones (1973).
Arthur C. Clarke
Arthur Charles Clarke (16 Desember 1917 – 19 Maart 2008) was 'n invloedryke Britse wetenskapsfiksie-skrywer. Hy is veral bekend vir sy wetenskapfiksieroman 2001: A Space Odyssey, en vir sy samewerking met filmregisseur Stanley Kubrick om 'n rolprent met dieselfde naam te vervaardig. Clarke word beskou as deel van wetenskapfiksie se "Groot Drie" skrywers van die twintigste eeu. Die andere twee skrywers is Robert Heinlein en Isaac Asimov.
Lewensloop
Clarke is gebore in Minehead in Somerset, Engeland. As seun geniet hy dit om na die sterre te staar en ou Amerikaanse wetenskapfiksietydskrifte te lees. Na voltooiing van sekondêre skool studeer hy aan die Richard Huish kollege, Taunton aangesien hy nie 'n universiteitsopvoeding kon bekostig nie. Hierna kry hy 'n werk as 'n ouditeur in die pensioene-afdeling van die Raad vir Onderwys.
Gedurende die Tweede Wêreldoorlog dien hy in die Britse Koninklike Lugmag as 'n radarspesialis en was betrokke by die vroeë waaskuwingsradarstelsel wat 'n reuse bydrae gemaak het tot die Britse Lugmag se sukses gedurende die Slag om Brittanje (Battle of Britain). Hy tree af met die rang van 'n vlugluitenant. Na die oorlog voltooi hy 'n graad in wiskunde en fisika aan die King's College in Londen.
Een van Clarke se belangrikste bydraes is die konseptualisering van die geostatiese kommunikasiesatelliet. Hy stel hierdie konsep voor in 'n artikel getitel "Extra-Terrestrial Relays – Can Rocket Stations Give Worldwide Radio Coverage?", gepubliseer in Wireless World in Oktober 1945. Hy ontvang hiervoor verskillende eerbewyse, waaronder die Marconi International Fellowship.
Clarke se eerste storie is verkoop in 1946 aan Astounding Science Fiction, naamlik die kortverhaal Rescue Party. Clarke werk ook vir 'n kort periode as hulp-redakteur van Science Abstracts (1949) voordat hy vanaf 1951 hom toelê op voltydse skryfwerk. Clarke lewer ook 'n bydrae tot die Dan Dare reeks en sy eerste drie romans was vir die jeugmark. Sy werk word gekenmerk deur die optimistiese siening van wetenskap wat volgens hom die mens in staat stel om die ruimte te verken. Sy skryfwerk was beïnvloed deur die werk van Olaf Stapledon.
In 1951 skryf hy The Sentinel vir 'n BBC-kompetisie. Hoewel die storie nie aanvaar word nie verander dit die rigting van Clarke se loopbaan. Die storie dien as basis vir 2001, maar lei ook tot 'n meer mistieke en kosmiese aanslag in Clarke se werk. Baie van Clarke se latere werk fokus op 'n tegnologies gevorderde maar bevooroordeelde mensdom wat gekonfronteer word deur 'n superieur buiteruimte intelligensie. In die gevalle van The City and the Stars, Childhood's End, en die 2001-reeks, produseer die interaksies konseptuele deurbrake wat die mensdom se ontwikkeling laat versnel tot 'n volgende vlak van evolusie.
Hy woon sedert 1956 in Sri Lanka. Eers bly hy in Unawatuna aan die suidkus en toe in Colombo. Sri Lanka dien as inspirasie vir sy roman The Fountains of Paradise, waarin hy ook 'n ruimtehysbak beskryf. Hy glo dat hy eendag hiervoor onthou sal word, meer so as vir die geostatiese kommunikasiesatelliet. Hy glo dat ruimtehysbakke ruimtetuie verouderd sal maak.
Vroeg in sy loopbaan word Clarke gefassineer deur die paranomale en is dit deels inspirasie vir sy roman Childhood's End. Alhoewel hy het hom wel sedertdien van die meeste pseudowetenskap gedistansieer het, is hy steeds 'n voorstander vir verdere navorsing in psigokinese en ander soortgelyke fenomene.
Arthur C. Clarke se bekendste boek is waarskynlik 2001: A Space Odyssey, gebaseer op die rolprentdraaiboek wat hy saam met Stanley Kubrick skryf vir die gelyknamige rolprent en wat op sy beurt gebaseer was op Clarke se vroeëre kortverhaal The Sentinel. Die rolprent wat in 1968 uitgereik word, word beskou as 'n mylpaal in die geskiedenis van die rolprentwese. Clarke word, saam met Kubrick, selfs genomineer vir 'n Oscar. Clarke skryf nog 'n aantal opvolgverhale vir 2001, waarvan die eerste verhaal ook verfilm word.
Na die vrystelling van 2001, is daar 'n vraag na Clarke as 'n kommentator oor wetenskap en tegnologie – veral ten tye van die Apollo-ruimteprogram. Clarke doen byvoorbeeld saam met Walter Cronkite verslag oor die Apollo-maanekspedisies. Die beroemdheid van 2001 was voldoende om die beheermodule van die Apollo 13 tuig as "Odyssey" genoem te kry.
Clarke is ook bekend vir televisieprogramme soos Arthur C. Clarke's Mysterious World (1981) en Arthur C. Clarke's World of Strange Powers (1984).
In 1988 word hy gediagnoseer met na-polio sindroom en het sedertdien nodig om van 'n rolstoel gebruik te maak.
Hy was lid van die Royal Astronomical Society, oud-voorsitter van die British Interplanetary Society en lid van die Academy Of Astronautics. Hy was ook die Ere-raadsvoorsiter van die Institute for Cooperation in Space, gestig deur Carol Rosin en het ook op die Raad van Goewerneurs van die National Space Society, 'n ruimte pleitbesorger-organisasie gestig deur Dr. Wernher von Braun, gedien.
Arthur C. Clarke sterf op negentigjarige leeftyd in 'n hospitaal in sy tuisdorp Colombo in Sri Lanka.
Rotskomeet
’n Rotskomeet is ’n seldsame soort hemelliggaam wat die eienskappe van beide ’n komeet en ’n asteroïde toon, hoofsaaklik omdat ontgassingsmateriaal meestal uit stukkies rots bestaan.
duimnael|Die oorsaak van ’n rotskomeet se ontgassing stem ooreen met hoe modder op die bodem van ’n droë meer kraak.
Rotskomete, in teenstelling met ander komete waarvan die ontgassingsmateriaal meestal ys is, het ’n kern van hoofsaaklik rots. Dieselfde gebeur as met modder op die bodem van ’n droë meer wat kraak en klein stukkies los grond vorm.
Rotskomete is skaars omdat ’n rotsliggaam baie na aan die Son moet kom – naby genoeg vir die soliede grond om te kraak en sodat daar genoeg energie kan wees om los stukkies van die liggaam te laat afbreek.
Voorbeeld
Die enigste bekende rotskomeet is 3200 Phaethon, wat ’n perihelium (naaste punt aan die Son) het nader as enige ander asteroïde wat ’n naam het (0,14 AE). Dit word soms helderder, wat dui op ontgassing, en stof wat afgeskei word, is al waargeneem.
Sommige asteroïdes sonder name kom nader aan die Son as 3200 Phaethon, maar ontgassing is nog nie by een van hulle gesien nie. Omdat hulle nog nie fyn waargeneem is nie, is dit onbekend of ontgassing wel plaasvind.
Serpulidae
Serpulidae is 'n familie van hoofsaaklik mariene wurms; een spesie leef nie in soutwater nie. Hierdie familie hoort tot die orde Sabellida. 'n Kenmerk van hierdie familie is dat hulle hul stert in die rots of basis vasanker en 'n buis rondom hulle bou van 'n kalsiumkarbonaat wat hulle self afskei. In die meeste spesies het een van die tentakels vervorm om 'n operkulum te vorm om hulle buiswonings toe te maak wanneer gevaar dreig.
Minerva
Minerva was in die Romeinse mitologie die godin van wysheid, kuns, handel en strategie. Sy is met wapens en al uit Jupiter se kop gebore.
Mite
Nadat Jupiter die Titaniese godin Metis swanger gemaak het, het hy ’n voorspelling onthou dat sy eie kind hom sal onttroon. Hy was bang sy kind sal sterker as hy word en sy plek as heerser van die lug oorneem, en daarom het hy Metis heel ingesluk. Die godin het wapens en wapenrusting vir haar kind gemaak terwyl sy in binne-in die god was, en die konstante lawaai het Jupiter hoofpyn gegee. Om sy pyn te verlig het Vulcanus Jupiter se kop met ’n hamer oopgekloof en Minerva, kompleet met wapens en wapenrusting, het as volwassene uit sy kop te voorskyn gekom.
Van die 2de eeu v.C. af het die Romeine haar vereenselwig met die Griekse godin Atena. Sy was die maagdegodin van musiek, poësie, medisyne, wysheid, handel en weefwerk. Sy word dikwels uitgebeeld met ’n uil, wat die simbool van haar wysheid en kennis is.
Minerva is een van drie maagdegodinne wat ’n eed afgelê het om nooit te trou nie; die ander twee is Diana en Vesta.
Hiperreus
’n Hiperreus (klas 0) is ’n ster met ’n geweldige massa en helderheid en ’n hoë mate van massaverlies.
Eienskappe
Die woord hiperreus word gewoonlik gebruik as ’n los term vir die helderste sterre, hoewel daar meer definitiewe definisies is. In 1956 het die sterrekundiges Feast en Thackeray die term super-superreus (later verander na hiperreus) gebruik vir sterre met ’n absolute helderheid van meer as -7. In 1971 het Keenan voorgestel dat die term net gebruik word vir superreuse met minstens een breë-emissiekomponent in Hα, wat dui op ’n uitgebreide stellêre atmosfeer of ’n relatief groot verhouding van massaverlies. Dié kriterium word tans die meeste deur wetenskaplikes gebruik. Baie sterrekundiges gebruik nie die term hiperreus nie, behalwe soms vir spesifieke, goed gedefinieerde groepe soos die geel hiperreuse.
Weens hul groot massa is die lewensduur van ’n hiperreus baie kort in sterrekundige terme: net ’n paar miljoen jaar in vergelyking met sowat 10 miljard jaar vir sterre soos die Son. Daarom is net ’n paar hiperreuse bekend ten spyte van hul helderheid, wat meebring dat hulle selfs in naburige sterrestelsels maklik geïdentifiser kan word.
Quadriga Fintech Solutions
Quadriga Fintech Solutions is die eienaar en operateur van QuadrigaCX, wat Kanada se grootste kriptogeldeenheidwissel tot 2019 was. Die maatskappy se hoof- uitvoerende beampte en stigter, Gerald Cotten, het onverwags in Desember 2018 gesterf en tot 250 miljoen Kanadese dollars wat aan 115 000 kliënte verskuldig is, kan nie toegang tot verkry word nie aangesien slegs hy die wagwoorde gehad het.
Volgens Chainalysis, 'n kriptogeldeenheid-opsporingsfirma, het Quadriga waarskynlik nooit die fondse wat aan die maatskappy toevertrou is, belê nie. Die fondse is nooit ontvang nie of het vinnig verdwyn. "Wat Quadriga regtig gedoen het met die geld wat klante gegee het om Bitcoin te koop, bly 'n raaisel," volgens Chaina.
Ernst & Young is aanvanklik aangestel as 'n onafhanklike monitor terwyl Quadriga daardeur tydelik wettige beskerming van sy krediteure ontvang het ingevolge die Wet op Krediteure-ooreenkomste met Maatskappye. Op 8 April 2019 is die firma bankrot verklaar ingevolge die Kanadese Bankrotskap- en Insolvensiewet, aangesien die moontlikheid van 'n suksesvolle reorganisasie onmoontlik blyk te wees.
Geskiedenis
Quadriga is in November 2013 gestig en aanvanklik slegs plaaslike verhandeling gedoen. Hul aanlyn wisseldiens is 'n maand later begin. In Januarie 2014 het hulle die tweede Bitcoin ATM in Vancouver geinstaleer. In 2016, was Cotten die enigste direkteur van Quadriga toe die ander direkteure bedank het. Behalwe vir 'n paar kontrakteurs het die firma geen werkers, enige kantore of bankrekenings gehad nie.
In Junie 2017 het Quadriga aangekondig dat hulle Ethereum, ter waarde van VS$ 14 miljoen, verloor het weens 'n slim kontrakfout.
Gedurende 2018, het kliente die oponthoud in transaksies wanneer hulle dollars wou onttrek gerapporteer. Quadriga het die vertragings toegeskryf aan dispute met Kanadese banke.
In Januarie 2019 het Ernst & Young gerapporteer dat Quadriga nie 'n bankrekening gehad het nie, maar eerder betalingsverskaffers van derde partye gebruik het. Hulle het blykbaar geen formele rekeningkundige stelsel gehad nie. Die besigheid is bestuur vanaf Cotten se geïnkripteerde skootrekenaar wat in Cotten se huis in Fall River, Nova Scotia gebruik is.
Stigter se dood
Volgens Jennifer Robertson, Cotten se weduwee, het hy op 9 Desember 2018 gesterf terwyl hy in Indië gereis het. Sy het hom die vorige dag na 'n hospitaal in Jaipur vergesel en hy is met septiese skok, perforasie, buikvliesontsteking en dermobstruksie gediagnoseer. Op dieselfde dag het hy gesterf ná verskeie hartstilstande. Op 10 Desember is 'n doodsertifikaat uitgereik deur die plaaslike munisipaliteit, sowel as 'n "geen beswaar sertifikaat" van die polisie om die liggaam na Nova Scotia terug te stuur.
Robertson het namens die maatskappy 'n beëdigde verklaring ingedien waarin 'n "Doodsverklaring" vir Cotten ingesluit is, wat op 12 Desember 2018 in Halifax, Nova Scotia, in bewaring gehou is. Dit het ook verklaar dat Quadriga 363 000 geregistreerde gebruikers het en 'n bedrag van Kanadese $ 250 miljoen aan 115 000 gebruikers uitstaande is.
Cotten se testament is op 27 November 2018 geteken, twaalf dae voor sy dood. Dit het Robertson as die trustee van 'n boedel van Kanadese $ 9.6 miljoen gelaat. Die boedel sluit 'n vliegtuig, 'n seilboot, 'n 2017 Lexus, en eiendom in Kelowna, British Columbia en Nova Scotia in. 'n Trustfonds van Kanadese $ 100 000 sal lewenslange sorg bied vir Cotten se twee chihuahuas.
Sommige Reddit-gebruikers het voorgestel dat Cotten sy eie dood opgemaak het om die kliënte te bedrieg deur middel van 'n uittreebedrogaksie. Op 5 Februarie 2019, tydens 'n CBC News-onderhoud, het Globale en Mail-kolomskyfster, Takara Small, skeptisisme uitgespreek dat Cotten dalk "['n] hoë lewe op 'n verlate eiland leef".
Verslaggewers wat die verhoor bywoon waar Robertson se prokureurs aansoek gedoen het om bankrotskapbeskerming, het 'n foto gepubliseer waarin stapels bankstrokies gewys word wat Cotten op sy kombuisstoof afgeneem het.