cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pikkewyn
Grootmaak van jong pikkewyne
Hulle oorlewingskanse is in die eerste twaalf maande gering. By Adéliepikkewyne oorleef slegs ongeveer die helfte van die kleintjies na die eerste moeilike jaar. 'n Beduidende faktor wat hulle lewensverwagting aansienlik beïnvloed, is die omvang van die vetreserwes wat in die broeikolonie aangesit is, wat weer van voeding deur die ouers en dus van hulle jagsukses afhang.
Die oorlewingswaarskynlikheid van volwasse diere is in teenstelling hiermee wesenlik hoër: dit bedra by die klein Adéliepikkewyn sewentig tot tagtig persent, by die groot-pikkewyne selfs meer as negentig persent. Pikkewyne kan ouderdomme van meer as 25 jaar bereik.
Natuurlike vyande
As gevolg van die mees geïsoleerde broeiplekke het volwasse pikkewyne op land byna geen natuurlike vyande nie; soogdiere wat deur mense ingevoer is soos honde en katte verteenwoordig egter in seker gebiede 'n ernstige bedreiging. Pikkewyne kan ter verdediging sowel hulle snawels as hulle vinne inspan. Onbewaakte kuikens word daarteenoor vinnig die prooi van bruinroofmeeue (Stercorarius antarctica). Hierdie voëls en sommige ander meeue benut enige geleentheid om eiers te steel.
Seeluiperds (Hydrurga leptonyx), pelsrobbe (Arctocephalus), Australiese- (Neophoca cinerea) en Nieu-Seelandse seeleeus (Phocarctos hookeri) asook moordvisse (Orcinus Orca) en haaie (Selachii) jag pikkewyne in die see, veral aangewese robsoorte patrolleer baie keer die vlak water voor broeikolonies, waar pikkewyne hulle goeie stuurbaarheid nie so goed kan gebruik nie. Daar word geskat dat sowat 5% van alle Adéliepikkewyne per jaar op dié wyse omkom.
Dit veroorsaak vermoedelik die huiwering waarmee die voëls die water, waarby hulle tog so goed aangepas is, binne gaan. Voor hulle uitswem benader die pikkewyne die oewer versigtig in klein groepe, duidelik almal met die wens om nie die eerste te hoef wees wat die see binne gaan nie; die prosedure duur baie keer tot 'n halfuur. Sodra 'n enkele skielik genoeg moed bymekaar skraap om in die water te spring, volg al die ander.
Bedreiging
Drie soorte, die kroonpikkewyn (Eudyptes sclateri), die geeloogpikkewyn (Megadyptes antipodes) en die Galápagos-pikkewyn (Spheniscus mendiculus) word teen die begin van die 21ste eeu as kritiek bedreig beskou,  sewe ander word as kwesbaar beskou, waaronder die brilpikkewyn wat in Suid-Afrika voorkom.
Vroeër is hele kolonies uitgewis deur versameling van eiers as voedselbron en die afslag van volwasse diere vir olie-ontginning uit die ryk vetlaag; vandag staar pikkewyne ander gevare in die gesig.
Daaronder tel die verlies aan habitat soos byvoorbeeld by die geeloogpikkewyn waarvan die bestaan bedreig word deur toenemende grondbenutting en menslike ingrypings in die duinestelsel van Nieu-Seeland, die gevare wat ingevoerde soogdiere wat wild geword het inhou, soos by die Galápagos-pikkewyn, waarvan die broeikolonie wat tot twee eilande beperk is deur rondloper-honde uitgedun word, en klimaatsverandering: die Galápagos-pikkewynbevolking is in die 1980's en 1990's kwaai uitgedun deur 'n ineenstorting van die visvoorraad wat tot die El-Niño-verskynsel en gepaardgaande klimaatsverandering teruggespoor kan word.
Suidelike geelkuifpikkewyne (Eudyptes chrysochome), Magellaanpikkewyne (Spheniscus magellanicus) en Humboldt-pikkewyne (Spheniscus humboldti) kom in hulle uitgebreide jagtogte op ansjovis en sardyne in subantarktiese water weer gereeld in konflik met kommersiële vissery, wat gedeeltelik op dieselfde vissoorte spesialiseer: terwyl vissers kla oor verliese aan inkomste, verloor baie pikkewyne hulle voedselbron. Daar is egter pogings om die kompetisie in die belang van die vissers op te los.
Brilpikkewyne en Magellaanse pikkewyne, waarvan die kolonies onderskeidelik in die Kaap die Goeie Hoop in Suid-Afrika en aan die Straat van Magellaan op die suidpunt van Suid-Amerika voorkom, ly besonder onder oliestorting wat deur die skeepvaart wat daar verbygaan veroorsaak word – roetes wat veral deur olietenkskepe gebruik word. Be-oliede pikkewyne kan gevang, skoongemaak en weer vrygelaat word; dit is egter 'n baie tydrowende en duur proses.
Aan die ander kant het die intensiewe jag van baleinwalvisse (Mysticeti) en die gevolglike planktonkrefie-vermeerdering tot 'n soortgelyke toename in stormband- en koningpikkewyne gelei; die meeste Antarktiese soorte word tans as gevolg van hulle afgeleë habitat as stabiel beskou.
Pikkewyne en die mens
Getuienis van die eerste ontmoeting tussen mense en pikkewyne kom uit Australië: argeologiese beenfondse in bêreplekke van Aborigines toon aan dat pikkewyne in prehistoriese tye 'n bestanddeel van die voeding van die Australiese oerbewoners was.
In Europa raak pikkewyne eers aan die einde van die 15de en die begin van die 16de eeue deur ontdekkingsvaarte van die Portugese seevaarders Vasco da Gama en Ferdinand Magellaan bekend. Die vroegste verwysing bekend van die voëls kom uit die dagboek van Vasco da Gama van 25 November 1497, toe hy in Mosselbaai aan die suidkus van Suid-Afrika geanker lê. Hy het daar wat vandag as 'n brilpikkewyn (Spheniscus demersus) en Magellaanpikkewyne (Spheniscus magellanicus) bekend staan teëgekom. Die brilpikkewyn is ook die eerste wetenskaplik beskrewe soort, van waar die Latynse familie- en orde name afgelei is – dit word reeds in 1758 deur die Sweedse taksonoom Carolus Linnaeus in sy werk Systema Naturae behandel. Byna alle ander soorte word daarteenoor eers met die verkenning van die Suidelike Oseaan in die laat 18de en 19de eeu ontdek.
Die woord "pikkewyn" is afkomstig vanaf "piggewyn" - seemanstaal uit die 1600's. Die algemene Nederlandse woord was "pinguin" (tans pinguïn), maar selfs Jan van Riebeeck het "peguijn" gebruik (sonder die nasaal in die eerste lettergreep). Ander vorme van die woord kom uit omstreeks 1715: "pickoweijn" en "pikowyn". Volgens sommige bronne kom die woord penguin van die Keltiese "pen gwyn" ("wit kop"), wat verwys het na die nou uitgestorwe reuse alke. Alhoewel dié voëls nie naby verwant was aan die pikkewyne nie, het seelui pikkewyne daarna vernoem as gevolg van die ooreenkoms tussen die voëls.
Pikkewyne is baie nuuskierige diere en is op land so te sê vreesloos. Anders as tembare diere, wat hulle vrees van mense eers na heelwat kontak met mense verloor, is meeste van nature nie bang vir mense nie. Alhoewel die bewering natuurlik nie wetenskaplik bevestig kan word nie, uiter reisigers na die Antarktiese gebied baie keer die gedagte dat pikkewyne mense aansien vir effens groter en vreemd geboude pikkewyne.
Pikkewyne word gesien as baie geliefde diere wat vurige voorspraak kan uitlok. Yskaste, yshokkiespanne en 'n groot Engelse uitgewery, Penguin, is na pikkewyne vernoem. Die aanhang het tot vandag toe nie gekwyn nie: toe Linus Torvalds van Linux-faam na 'n gelukbringer soek, besluit hy op die pikkewyn Tux.
Pikkewyne is ook al soms in 'n donkerder lig geskets en dit is dalk juis die vriendelik-sjarmante beeld wat pikkewyne het wat daartoe gelei het dat die makers van die Batmanreeks besluit het om een van die mees sinistere figure van die opperste booswig die naam pikkewyn te gee. Danny DeVito vertolk die rol in die 1992-film Batman Returns. Badtz Maru, of "slegte pikkewyn", is weer 'n stoute pikkewynkarakter wat deur die Japannese maatskappy Sanrio geskep is, 'n moeilikheidmaker wat gewoonlik aan die kant van stoute seuns en die slegte ou in die storie is. Pingu is weer 'n vriendelik-vreedsame pikkewyn van die Switserse televisie.
Sistematiek
Onder die lewende pikkewyne word sewentien spesies of soorte onderskei wat in ses genusse voorkom:
Die geskiedkundige stamverwantskap van die genusse word duidelik in die volgende diagram getoon, wat op genetiese en morfologies data gegrond is:
Terwyl die sustergroep verhouding van die kuif- en geeloogpikkewyne, en dié van die dwerg- en brilpikkewyne algemeen aanvaar word, is daar meer onsekerheid oor die ander genusse se verwantskappe.
Ashor Sarupen
Ashor Sarupen (gebore 1 Julie 1988) is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie.
UTC+01:30
UTC+01:30 is 'n tydsone wat een en 'n half uur na Gekoördineerde Universele Tyd (UTC) is. Dit word egter nie meer gebruik nie.
Die tydsone is vanaf 1892 tot 1903 deur die voormalige regerings van die Oranje-Vrystaat, Transvaal en die Kaapkolonie gebruik. Dit is ook vir 'n kort rukkie in die voormalige Duits-Suidwes-Afrika (die hedendaagse Namibië) gebruik.
Japan Nasionale Roete 378
Japan Nasionale Roete 378 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Boesmansrivier (spruit in Oos-Kaap, lat -32,08, long 25,04)
Die Boesmansrivier is 'n spruit wat in Oos-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Olimpiese Somerspele 1916
Die Olimpiese Somerspele 1916 (Duits: Olympische Sommerspiele 1916), amptelik bekend as die Spele van die VIde Olimpiade, sou in 1916 in Berlyn, Duitsland, gehou word. Na die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog in 1914 gaan die voorbereidings normaal voort, aangesien hulle nie verwag het dat die oorlog so lank sou duur nie. Uiteindelik word die Spele tog afgelas. Berlyn het 20 jaar later die Olimpiese Somerspele 1936 aangebied, die laaste spele voor uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog.
Berlyn is op 4 Julie 1912 deur die Internasionale Olimpiese Komitee (IOK) in Stockholm as gashouer benoem. Ander kandidaatstede was Alexandrië, Amsterdam, Boedapest, Brussel en Cleveland.
Vir die Olimpiese Spele is die Duitse Stadion in Grunewald, destyds in die selfstandige stad Charlottenburg, opgerig. Die bouwerk het op 10 Augustus 1912 begin en op 8 Junie 1913 is die stadion ingewy. Dit is in 1934 afgebreek en deur die Olimpiese Stadion vir die Olimpiese Somerspele 1936 vervang.
Andries Adriaan Louw
duimnael|300px|regs|Ds. A.A. Louw. duimnael|links|250px|Ds. Andries Louw en sy gesin. Agter: [[Abraham Faure Louw|Abraham Faure (Affie), Andrew en George, later parlementslid vir die kiesafdeling Hanover. Middel: Jannie, ds. A.A. Louw, sy vrou, Jemima (gebore Murray), en Willie. Derde: Miemie, Mymie en Charlie. Voor: Jimmy.]]
Ds. Andreas Adriaan (Andries) Louw (Paarl, 30 Mei 1827 - Paarl, 24 Junie 1908) was 'n invloedryke leraar in die Nederduitse Gereformeerde Kerk, die vader van ds. Andries Adriaan Louw sr. en grootvader van dr. Andries Adriaan Louw jr.
Hy was van 1848 tot 1867 die eerste leraar van die eerste gemeente in die Oranje-Vrystaat, NG gemeente Fauresmith en praeses van die stigtingsvergadering van die Sinode van die Vrystaat in 1864. Van 1867 tot 1882 was hy leraar van die NG gemeente Murraysburg in die Karoo en van 1882 tot hy sy emeritaat aanvaar het in 1897 van die Toringkerk in die Paarl. In sy eerste gemeente hy sowat 19 jaar gestaan, in die tweede 15 jaar en ook in die derde. Uit sy huwelik met Jemima Murray, 'n dogter van ds. Andrew Murray sr., is nog drie bekende leraars gebore, Andries Adriaan Louw sr., Abraham Faure Louw en James Murray Louw.
Japan Nasionale Roete 379
Japan Nasionale Roete 379 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Tasmaanse tale
Die Tasmaanse tale was die inheemse tale van die eiland Tasmanië wat deur die Aborigines van dié eiland gebesig is. Van die tale is in die 1830's vir die laaste keer in die alledaagse lewe gebruik, alhoewel Fanny Cochrane Smith, die laaste spreker, in 1905 dood is.
Tasmaanse tale word deur drie dosyn woordelyste bevestig, waarvan dié van Joseph Milligan en George Augustus Robinson die mees omvangryke is. Al hierdie woordelyste toon 'n swak begrip van die klanke van Tasmaanse tale, wat in hierdie opsig taamlik tipies vir die Australiese tale was. Plomley (1976) vertoon al die leksikale inligting wat in 1976 aan hom bekend was. Crowley en Dixon (1981) gee 'n opsomming van wat min van Tasmaanse fonologie en grammatika bekend is. Bowern (2012) terg die mengsel van tale in baie van die lyste uit en probeer om hulle in taalfamilies te klassifiseer.
Die inligting oor die Tasmaanse tale is skaars en 'n verwantskap aan ander tale is nie bewysbaar nie. Dit blyk dat verskillende taalfamilies op Tasmanië ontwikkel het, wat ooreenstem met die lang tydperk van menslike bewoning op die eiland. In die 1970's het Joseph Greenberg 'n Indo-Pasifiese superfamilie voorgestel wat Tasmaanse tale met Andamanese en Papoeas (maar nie Australiese tale) gegroepeer het. Hierdie superfamilie-voorstel is egter deur die oorgrote meerderheid historiese taalkundiges verwerp.
Fanny Cochrane Smith het 'n reeks fonografiese opnames van inheemse Tasmaanse liedjies gemaak, die enigste bestaande klankopname van 'n Tasmaanse taal, alhoewel hulle van 'n uiters swak gehalte is. In 1972 het haar kleindogters nog enkele woorde en 'n lied onthou. Robert M. W. Dixon, wat saam met Terry Crowley 'n onderhoud met hulle as deel van sy navorsing gedoen het, het tot die gevolgtrekking gekom "dat daar feitlik geen gegewens oor die grammatika en geen vloeiende teks bekend is nie, sodat dit onmoontlik is om iets van 'n taalkundige belang oor die Tasmaanse tale te sê." Uit die skaars bronne wat beskikbaar is probeer Tasmaanse mense egter om hul verlore tale en tradisies te herwin. Die grootste projek vir taalherlewing tot nou toe is die Palawa kani-projek.
Christiaan Huygens
Christiaan Huygens FRS (14 April 1629 - 8 Julie 1695) was 'n Nederlandse sterrekundige, wiskundige, fisikus en Musiekteoretikus. Huygens word gewoonlik geassosieer met die Wetenskaplike Rewolusie. Hy was die seun van Constantijn Huygens.
Op natuurkundige gebied het veral navorsing oor slingerbeweging en die golfteorie van lig bekend geword. Hy het die slinger vir die eerste keer as praktiese onderdeel van die horlosie gebruik. Huygens het ook 'n goeie teleskoop met 'n verbeterde lens konstruksie ontwerp, wat hom daartoe in staat gestel het om die ringe om Saturnus te ontdek.
Christiaan Huygens is op 14 April 1629 in Den Haag gebore in 'n gesin van vyf kinders waar besondere aandag gegee is aan opvoeding en kultuur. Sy pa, Constantijn Huygens (1596-1687) was 'n begaafde en invloedryke man wat onder andere met Descartes, Mersenne en Diodati ('n vriend van Galileo Galilei) gekorrespondeer het.
Christiaan het saam met sy ouer broer, Constantijn Huygens jr. (1628- 1697), private onderrig tuis ontvang. Constantijn het later dikwels met sy jonger broer saamgewerk en hom ook op sy reise vergesel. Van kleins af het Christiaan ŉ besondere aanleg vir wiskunde en meganika getoon. Hy het talle tekeninge van meganiese konstruksies gemaak en het probeer om dit op sy eie draaibank te maak. In 1645 het Christiaan in Leiden in die regte en wiskunde begin studeer. Sy belangrikste leermeester was ene professor Van Schooten, 'n groot bewonderaar van Descartes.
In 1647 het Christiaan na Breda vertrek, waar hy sy studies aan die College Arausiacum voortgesit het, onder andere onder John Pell, ŉ Engelse wiskundige. Onder aansporing van sy vader het Christiaan 'n briefwisseling met Marin Mersenne (1588- 1648) aangeknoop. Mersenne was 'n voorste lid van 'n groep Paryse geleerdes wat gereeld byeengekom en oor die wiskunde en natuurkunde geredeneer het. Ander bekende lede van hierdie groep was Pasca l, Gassendi, Fermat en Descartes. Hierdie groep was die kern van die latere Académie Royal des Sciences.
In 1655 het hy met die hulp van sy broer 'n lens met, vir daardie jare, 'n besondere groot brandpuntafstand ontwerp. Hiermee het hy 'n teleskoop gebou wat beter was as die teleskope waaroor sy tydgenote beskik het. Met hierdie teleskoop was hy die eerste persoon wat een van die mane om Saturnus waargeneem het, en 'n jaar later het hy ŉ plat ring om Saturnus ontdek. In sy volgende twee werke, De Saturni una observatio (1656) en Systema Saturn (1659), beskryf hy die ring en verduidelik ook die skyngestaltes en vormverandering van die ring. Die tweede werk het ook 'n skets van die newelvlek Orion bevat.
Die slyp van lense en die aanwending daarvan in mikroskope en teleskope het Huygens sy hele lewe lank besig gehou. Hy het die sferiese aberrasie ('n lensfout) bestudeer en die Huygens-okulêr uitgevind (1662). In 1655 is Huygens na Frankryk, waar hy in Angers sy doktorsgraad in die regte verwerf het. Hy het ook 'n besoek aan Parys gebring, waar hy by Pascal die beginsels van waarskynlikheidsberekening geleer het. In 1656 met sy terugkeer in Holland het hy 'n pamflet Oor die kanse in die dobbelspel geskryf. Tussen 1655 en 1660 het Huygens baie tyd bestee aan die ontwerp van horlosies. Reeds in 1656 het hy deur die gebruik van die slinger in sy uurwerke probeer om groter noukeurigheid te verkry. Hy het die eerste slingerhorlosie in 1657 gepatenteer en dit is deur die horlosiemaker Samuel Coster gebou. Huygens se horlosies was vir sy tyd besonder noukeurig en van wesenlike belang vir die sterrekunde en fisika.
In 1660 is Huygens na Londen waar hy opgeneem is in 'n kring van geleerdes wat hulleself die Royal Society genoem het en waar hy onder andere vir Newton ontmoet het. Onder invloed van hierdie wetenskaplike vereniging, wat hom in 1663 tot lid benoem het, het hy die meganika van botsings tussen elastiese liggame ondersoek. Verder het hy ontdek dat die som van die potensiële en die kinetiese energie van 'n liggaam wat in ŉ homogene swaartekragveld verkeer, op enige tydstip behoue bly. Toe die oorlog in 1665 tussen Engeland en Nederland uitbreek, het Huygens na Den Haag teruggekeer. Op uitnodiging van die Franse staatsman Jean-Baptiste Colbert (1619- 1683) is hy daarna na Parys, waar hy een van die eerste lede van die pas gestigte Franse Akademie vir Wetenskappe geword het. Hy het bevriend geraak met Gottfried Leibnitz (1646-1716) en saamgewerk aan die teorie van differensiaalrekening.
Huygens het sy golfteorie in 1678 in sy standaardwerk, Traite de la lumiére, laat publiseer, maar dit het weinig belangstelling gewek aangesien Newton in daardie tyd as die aanvaarde deskundige beskou is. Thomas Young (1773- 1829) en Augustin Fresnel (1788-1827) het egter meer waarde aan die golfteorie as sodanig geheg en dit omvorm na 'n trillingsteorie. Die golfteorie van Huygens (in aangepaste vorm) vorm vandag die grondslag van die klassieke optika. Dieselfde verskynsel wat Huygens se belangstelling in lig gewek het (naamlik die ligstraal wat in twee verskillende rigtings voortbeweeg wanneer dit deur 'n kalsietkristal geprojekteer word), het daartoe gelei dat hy twee kristalle teen mekaar geplaas en 'n ligstraal daarop gerig het. Hy het gevind dat een van die twee strale wat voortgeplant word, deur die tweede kristal verbuig word terwyl die ander straal ongehinderd voortbeweeg word.
Hoewel hy die effek nie self kon verklaar nie, het hy in werklikheid die polarisasie van Jig teweeggebring. Naas sy wiskundige en natuurkundige proefnemings het Huygens ook nag sy aandag bestee aan die musiekteorie. Hy het 'n nuwe verdeting van die oktaaf in 31 gelyke intervalle ontwerp en die normale musikale intervalle beskou as ŉ veelvoud van 'n kleinste interval. Volgens hierdie beginsel van Huygens is daar in die 20e eeu op aanwysings van prof. Adriaan D. Fokker (1887- 1972) 'n nuwe orrel in die Teylers-stigting in Haarlem gebou. In die laaste jare voor sy dood (7 Junie 1695) was Huygens eensaam en dikwels siek. Hy het egter steeds aktief gebly en aan Diopfrica en Cosmostheoros, wat na sy dood uitgegee is, gewerk. In Cosmotheoros filosofeer Huygens oor die moontlike bestaan van lewe op ander planete. In 1724 is al sy publikasies oor meganika, wiskunde en die sterrekunde in die bundel Opera varia uitgegee en in 1728 al sy publikasies oor lig en swaartekrag in Opera reliqua.
Bert Olivier
Gysbert (Bert) Olivier is professor in filosofie aan die Nelson Mandela Metropolitaanse Universiteit in Port Elizabeth (vroeër Universiteit van Port Elizabeth). Hy is in 1946 gebore en behaal sy doktorsgraad in 1979 oor die moderne denker Descartes. Hy het in 2004 die Stalsprys vir Geesteswetenskappe in filosofie van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns ontvang, en publiseer gereeld in nasionale en internasionale vakkundige tydskrifte. Hy is die outeur van 3 boeke in die filosofie en kunskritiek. Sy werk is hoofsaaklik in die velde van kunsfilosofie (veral filosofie van film), psigoanalitiese teorie en kultuurfilosofie.
WorldCat
WorldCat is 'n verenigde katalogus wat die versamelings spesifiseer van 17 900 biblioteke in 123 lande en gebiede wat aan die OCLC- wêreldkoöperasie deelneem. Dit word bestuur deur OCLC, Inc. Die lidbiblioteke hou WorldCat se databasis, die wêreld se grootste bibliografiese databasis, gesamentlik in stand. OCLC stel WorldCat gratis beskikbaar vir biblioteke, maar die katalogus is die basis vir ander subskripsie-OCLC-dienste (soos hulpbrondeling en versamelingsbestuur). WorldCat word deur die algemene publiek en deur bibliotekarisse gebruik vir katalogisering en navorsing.
Geskiedenis
OCLC is in 1967 gestig onder leiding van Fred Kilgour. In dieselfde jaar het OCLC begin met die ontwikkeling van die verenigdekatalogustegnologie wat later na WorldCat sou ontwikkel. Die eerste katalogusrekords is in 1971 bygevoeg.
In 2003 begin OCLC met die loodsprogram "Open WorldCat", wat verkorte rekords van 'n deelversameling van WorldCat beskikbaar stel vir vennootwebwerwe en boekhandelaars, om die toeganklikheid van die versamelings vir lidbiblioteke vir lidmate te verhoog.
In Oktober 2005 het die tegniese personeel van die OCLC 'n wiki-projek, WikiD, begin, waardeur lesers kommentaar en gestruktureerde veldinligting, wat verband hou met enige WorldCat-rekord, kon byvoeg. WikiD is later uitgefaseer, hoewel WorldCat later gebruiker-gegenereerde inhoud op ander maniere opgeneem het.
In 2006 het dit vir enigiemand moontlik geword om direk op WorldCat se oop webwerf te soek en nie net deur die subskripsie-FirstSearch-koppelvlak nie, waar dit meer as 'n dekade tevore op die web vir lidbiblioteke beskikbaar was. Opsies vir meer gesofistikeerde soektogte op WorldCat het via die FirstSearch-koppelvlak beskikbaar gebly.
In 2007 het WorldCat Identities begin om bladsye beskikbaar te stel vir 20 miljoen "identiteite", metadata oor name – hoofsaaklik outeurs en persone wat die onderwerp van gepubliseerde titels is.
In 2017 is OCLC se WorldCat Search API geïntegreer in die verwysingsinstrument van Wikipedia se VisualEditor, waardeur Wikipedia-redakteurs maklik na bronne van WorldCat kan verwys.
In Mei 2019 bevat WorldCat meer as 450 miljoen bibliografiese rekords in 484 tale, wat meer as 2,8 miljard fisiese en digitale biblioteekbates verteenwoordig, en die dataversameling van WorldCat-persone (ontgin uit WorldCat) het meer as 100 miljoen mense ingesluit.
Model
WorldCat bevat rekords in MAchine Readable Cataloging ( MARC)-formaat wat deur biblioteekkatalogusseerders wêreldwyd bygedra is wat OCLC as 'n katalogiseringsinstrument gebruik, en hierdie MARC-formaat kan ook afgelaai word na ander biblioteke se plaaslike katalogusstelsels. Dit stel biblioteke in staat om rekords te vind en af te laai vir materiaal wat hulle besig is om by hul plaaslike katalogus voeg, sonder om die lang proses te ondergaan om vir elke nuwe item van nuuts af 'n nuwe katalogusinskrywing te skep.
WorldCat werk op 'n groepverwerkingsmodel eerder as 'n intydse model. Dit wil sê dat WorldCat-rekords met tussenposes van tyd tot tyd met die onderliggende biblioteekkatalogusse gesinkroniseer word in plaas van intyds of daagliks. Gevolglik:
Biblioteekbydraes tot WorldCat word gemaak via die Connexion-rekenaarprogram, wat in 2001 bekendgestel is; sy voorganger, OCLC Passport, is in Mei 2005 uitgefaseer.
Afrikaanse taalleer
Die volgende artikel dien as 'n basiese opsomming van Afrikaanse taalleer. Die artikel bespreek onder meer die onderskeie sinonieme vir Afrikaanse begrippe, algemene taalfoute, spelpatrone, die los- en vasskryf van woorde en skryf- en leestekens. Verder bespreek dit die gebruik van woordeboeke, afkortings en akronieme, die verskillende tipes woorddele wat 'n mens in Afrikaans aantref, geslag, meervoud en verkleining asook intensiewe vorme, leenwoorde en taalbegrippe. Die artikel fokus ook op die verskillende woordsoorte wat in die Afrikaanse taal gevind word, sinsleer en sinsontleding, gee 'n oorsig oor letterkundige terminologie en fokus laastens op figuurlike en retoriese taal- en literêre stylmiddels.
Standaardafrikaans
Soos in meeste ander lande, het ons streekstaal, maar ook skryftaal. Sekere uitdrukkings in streekstaal word soms nie deur mense in ander streke goed verstaan nie; daarom het ons skryftaal in Afrikaans, wat Standaardafrikaans is, sodat almal minstens kan lees en verstaan wat geskryf is. Standaardtaal is ook die taal wat in die woordeboeke en meeste tydskrifte en koerante gebruik word.
Sinonieme vir begrippe
Baie van die begrippe wat jy in Afrikaans gaan leer, het sinonieme. Dit sal telkens aangedui word. Dit beteken jy kan enige een van die begrippe gebruik:
Taalfoute
'n Mens hoor daagliks lelike taalfoute in advertensies wat jy moet probeer om nie te gebruik nie. Een van die aakligstes is uitmis. Die lelike woorde word dikwels na aanleiding van die Engels “Don’t miss out on it!” gebruik in 'n sin soos: Moenie uitmis op die geleentheid nie. Diere mis uit – nie mense nie. 'n Baie beter sin sou wees: Moenie die geleentheid laat verbygaan nie. Jy kan wel die woord mis in 'n sin gebruik, bv. Jy moenie die geleentheid mis /misloop nie. Net nie uitmis nie!
Spelpatrone
Daar is vier grondbeginsels vir die Afrikaanse spelling of redes waarom ons woorde op 'n sekere manier spel:
Vokale
a,e,i,o,u
Konsonante
Al die ander alfabetletters
Diftonge
Ook genoem tweeklanke; jy voel hoe jou mond die klank verander: ou, oei, ooi, y, ei, eeu, oi, ui, ai, aai
Klanke wat soos diftonge lyk, maar net vokale is: ie, oe, eu. Jou mond verander nie wanneer jy die klanke uitspreek nie. Onthou  die rympie; die toe deur. Dit lyk soos diftonge, maar is vokale.
Oop en geslote lettergrepe
Oop lettergrepe eindig op 'n vokaal of diftong, bv. dro-me, meeu-e;
geslote lettergrepe eindig op 'n konsonant, bv. tuin, skool.
Onthou die volgende, dan is spelling maklik:
Konsonante
Die konsonant verdubbel wanneer:
Vasskryf
Woorde wat een begrip is, word in Afrikaans (anders as bv. in Engels) vas geskryf, bv. Afrikaansonderwyser.
Onthou: 'n koppeltekenwoord is ook een woord.
Samestellings word as een woord geskryf, bv. Samestellings met 'n afkorting, simbool of syfer as eerste deel, word met 'n koppelteken geskryf, bv. B-span, 2016-verkiesing, R100-donasie.
Eiename met verbindings kan op verskillende maniere gespel word, bv. Klerksdorphospitaal, Klerksdorp-Hospitaal, Klerksdorp-hospitaal, Klerksdorp Hospitaal.
Eiename met 'n syfer of simbool as eerste deel, kry 'n koppelteken, bv. 4x4-Toyota
Taalname word vas geskryf, bv. Standaardafrikaans, Praatafrikaans.
Komatipoort-aalwyn
Die Komatipoort-aalwyn (Aloe komatiensis) is 'n aalwyn wat in Mpumalanga en Mosambiek voorkom, meer spesifiek tussen Malelane en Komatipoort tot in Mosambiek.
Afrikaanse taalleer
Vasskryf
Plant-en diername, bv. geelslang, blouaap, witstinkhout
Woorde met  -eens, bv. meteens
Bywoorde + toe, bv. vorentoe, agtertoe boontoe, ondertoe
Telwoorde
Dit kan op verskillende maniere geskryf word:
Los of vas: drie en twintig OF drie-en-twintig; twee duisend twee honderd OF tweeduisend tweehonderd
Skryf- en Leestekens
Skryftekens is deel van die woord en leestekens staan tussen woorde.
Skryftekens
Skryftekens is die deelteken, koppelteken, kappie, afkappingsteken, aksenttekens. Skryftekens (ook genoem diakritiese tekens) word gebruik om uitspraak van bepaalde letters aan te dui.
Deelteken
Dit word gebruik by:
Nissan Navara
Nissan Navara is die naam vir die D22 en D40 geslagte van Nissanbakkies wat in Asië en Suid-Afrika verkoop word; in Noord-, Sentraal- en Suid-Amerika en die Filippyne word dit as die Nissan Frontier verkoop. Die model is in 1997 in Japan vrygestel deur die vervanging van die D21-Nissan Hardbody bakkie. Sedert 2002 word die D22-reeks bakkie nie meer in Japan verkoop nie; die D22 se primêre mark is Noord-Amerika. Dit word tans in Nissan se fabriek in Canton, Mississippi, in die VSA gebou.
Afrikaanse taalleer
Koppelteken
Dit word gebruik:
Nissan Navara
Nissan was sedert 1986 die pionier van die "Hardbody" of "Nissan Frontier". Die eerste model was die D21, beskou as 'n klein bakkie. Na meer as 10 jaar met die D21, was die tweede geslag Navara ("Hardbody" in Suid-Afrika) vervaardig vanaf 1997 tot en met 2004, wat geklassifiseer was as 'n kompakte grootte bakkie. Dit is vervang deur die groter, hoër en langer D40, wat Nissan nou as 'n middelgrootte bakkie bemark.
Die Navara kry sy naam van Navarre in die noorde van Spanje, en die Europese weergawe word in die Nissanfabriek in Barcelona gebou. Dit word in baie Europese markte as die Nissan NP300 verkoop. Sedert November 2017 is die verwante Mercedes-Benz X-klas ook in Barcelona gebou, maar die model is in Mei 2020 gestaak.
Afrikaanse taalleer
Kappie
Dit word op die vokale o, i, e en u gebruik:
Afkappingsteken
Dit word gebruik by meervoudvorme en verkleinwoorde :
Leestekens / punktuasie
Leestekens vergemaklik lees. Dit is kommas, punte, kommapunte, aanhalingstekens, uitroeptekens, vraagtekens, dubbelpunte, hakies, ellips en aandagstrepe.
Punt
Die punt word aan die einde van 'n sin en by afkortings gebruik.
Kommapunt
Die kommapunt:
Dubbelpunt
Die dubbelpunt word gebruik:
Aanhalingstekens
Aanhalingstekens word gebruik:
Vraagteken
Die vraagteken word na 'n vraagsin gebruik, bv. Waar is jy?
Uitroepteken
Die uitroepteken word na bevele, uitroepe, wense en waarskuwings gebruik, bv. As ek net vroeër begin leer het! Pasop!
Hakies
Hakies word gebruik om iets in of aan te las (parentese), bv. Hy sal die tiende (Dinsdag) hier wees.
Aandagstreep
Die aandagstreep word as stylmiddel gebruik:
Elips
Die ellips bestaan uit slegs drie kolletjies en word gebruik om iets te beklemtoon wat dramaties is of twyfel aandui, bv. Ek moes nooit alleen gegaan het nie...
Akronieme
'n Akroniem is 'n letterklankwoord, wat as 'n woord uitgespreek kan word en uit die beginletters van twee of meer woorddele bestaan. Dit kan meestal met hoofletters of kleinletters geskryf word, bv. VIGS of vigs (verworwe immuniteitsgebreksindroom); SARVU of Sarvu (Suid-Afrikaanse Rugbyvoetbalunie).
Woorddele
'n Woorddeel is enige onderdeel van 'n woord en het soms betekenis en soms nie.
Basis
‘n Basis (ook genoem simpleks, stam of ongelede woord) is die kleinste deel van 'n woord wat selfstandige betekenis het. Dit is die grondvorm van die woord waaraan voor- of agtervoegsels gevoeg kan word om komplekse te vorm.
Kompleks
‘n Kompleks (gelede woord) bestaan uit meer as een woorddeel of morfeem.
Voegsels
Voegsel (verbindingsklank) kom slegs in komplekse voor, bv. heldedaad, kinderboek. Voegsels het geen betekeniswaarde nie, maar verbind slegs die woorde.
Die funksie van voor- en agtervoegsels
Dit kan:
Geslag
In baie gevalle is woorde wat geslag aandui, deesdae nie meer so belangrik nie, want 'n direkteur kan bv. manlik of vroulik wees. By sommige woorde word steeds onderskeid in geslag gemaak, soos:
Meervoud
Die meeste meervoude word gevorm deur –e of –s aan die enkelvoudsvorm te voeg. Voorbeelde:
Trappe van vergelyking
By die meeste byvoeglike naamwoorde word die trappe van vergelyking met behulp van agtervoegsels gevorm. Die trappe is: stellende trap, vergrotende trap (kry –er by) en oortreffende trap (kry –ste by), bv. sag – sagter – sagste; koud – kouer –koudste; mooi – mooier -  mooiste
Intensiewe vorme
Soms wil ons iets beklemtoon en gebruik dan die intensiewe vorm. Die woord word dan as een woord geskryf, bv. bloedrooi, grasgroen, pikswart.
Sommige woorde het meer as een intensiewe vorm, maar dan beteken dit nie dieselfde nie, bv.fyn: ragfyn  sydrade; haarfyn (deeglike) beplanning; piekfyn uitgevat; papfyn perske. Ook helder: glashelder rivier of  argumente; kristalhelder water; klokhelder stem.
Leenwoorde
Alle tale leen woorde by ander tale, wat dan net so gebruik word of bietjie verander word. Afrikaans het baie woorde uit Nederlands geleen wat ons goed verstaan; uit die Khoitale (bv. karee, dagga, kwagga); uit Maleis-Portugees (bobotie, blatjang, piesang, piering, spens); uit Afrikatale (lobola, mamba, pasella); uit Duits (bank, stoel, poedel); uit Frans (garage, restaurant, plafon); uit Latyn (veral regsterme, soos modus operandi); uit Portugees, Spaans, Italiaans, Persies, Grieks en Engels gholf, trein,  speaker, parlement).
Neologismes/nuutskeppings
is woorde wat nuut is in 'n taal, dikwels as gevolg van nuwe tegnologie, soos internetterme.
Argaïsmes/ou woorde
word nie meer algemeen gebruik nie, maar bestaan nog in ouer geskrifte, soos die woorde vir gebruiksitems van die verlede.
Kontaminasie
kom voor wanneer twee uitdrukkings wat naastenby dieselfde beteken, as een woord of uitdrukking gebruik word, bv. betref: aangaan en betref; in pleks van: in plaas van + in plek van
Toutologie
is die herhaling van dieselfde begrip in een woord, bv. kabeltou ( kabel = tou); brokstuk (brok = stuk)
Pleonasme
is die herhaling van dieselfde begrip in 'n frase bv. dooie lyk, ronde sirkel. (Dit is nie goeie taalgebruik nie).
Analogie
is die vorming van woorde na die voorbeeld van woorde wat verwant is, bv. hondmak is die intensiewe vorm vir mak, maar nou word die woord hond by baie ander woorde ook as intensiewe vorm gebruik, wat niks met 'n mak hond te doen het nie, bv. hondmoeg, hondsiek.
Polisemie
beteken woorde het soms baie betekenisse, maar hulle het nog steeds iets met mekaar te doen, bv. huis kan die plek wees waar jy bly, dit kan die kerk wees; dit kan 'n koningshuis wees, dit kan in 'n idioom gebruik word, soos die huis op horings neem. Dink net aan die woord skool en hoe baie betekenisse kan die woord hê: plek van onderrig, gebou, jy haat of hou van skool, sportspanne, ens. (Die woorddeel poli- beteken baie en –semie het met betekenis te doen) Onthou net:  die versamelnaam: 'n skool visse het niks met 'n skool te doen nie, daarom is dit 'n woord op sy eie.
Homonieme
verskil in betekenis, maar het dieselfde uitspraak en spelling, bv. 'n Haas het twee lang ore en jy moet jou haas om betyds te wees. Ook: kos is duur; iets duur lank. Die stoof werk met gas; jy is my gas vandag.
Homofone
is woorde met dieselfde klankvorm, maar die spelling en betekenis verskil, bv. iets is so swaar soos lood; die takkie het 'n nuwe loot gemaak. Nog voorbeelde: verys/vereis; vlei/vly; vel/fel; vier/fier.
Sinonieme
is woorde met dieselfde betekenis, bv. basis/grondslag; pragtig/lieflik/mooi.
Antonieme
is woorde met teenoorgestelde betekenis, bv. aanval/verdedig; mooi/lelik; vroeg/laat.
Paronieme
is woorde wat van dieselfde basis afgelei is, maar die vorm en betekenis verskil. Dit word ook stamverwante woorde genoem, bv. Ons is bewoners van die aarde. Hulle is inwoners van die tehuis.
Boesmansrivier (spruit in Noord-Kaap, lat -31,24, long 19,85)
Die Boesmansrivier is 'n spruit wat in die Noord-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Afrikaanse taalleer
Paronieme
Ons is getrou aan ons beginsels. Ons vertrou ons ouers om vir ons die beste te gee.
Resensente gee 'n kritiese oordeel oor flieks. Hy is in 'n kritieke toestand na die ongeluk.
Doeblette het twee vorme van die grondwoord wat nie dieselfde betekenis het nie, bv. Die ou oom rook tabak. Jy praat sommer twak.
Die boom van die kastrol is ongelyk. Die bodem van die swembad is skurf.
Ons braai graag vleis. Sy swak optrede is vir my 'n doring in die vlees.
Selfstandige naamwoorde
Die woord word saam met ‘n en die gebruik en kan meervoud en verkleining hê.
Byvoeglike naamwoorde/adjektiewe
Dit beskryf selfstandige naamwoorde, bv. die nuwe skool.
Byvoeglike naamwoorde kan verbuig word, bv. nuut – nuwe; dit kan trappe van vergelyking hê, bv. nuut (stellend); nuwer (vergrotend) en nuutste (oortreffende trap) EN dit kan ook soms intensiewe vorme hê, soos splinternuut. (ONTHOU: 'n intensiewe vorm word altyd as een woord geskryf)
Voornaamwoorde
Dit kan in die plek van selfstandige naamwoorde staan.
Bywoorde
Dit word saam met die volgende gebruik:
Telwoorde
Dit dui hoeveelheid of plek aan. Soorte:
Voegwoorde
Dit voeg woorde en sinne aanmekaar, bv. Hulle werk soggens en saans. Dit is koud, want dit is winter.
Soorte voegwoorde:
Voorsetsels
Dit word gebruik om 'n verhouding tussen sake uit te druk.
Tussenwerpsels
Dit druk gevoelens uit, bv. Siestog, is jy siek? Eina, jy trap op my voet!
Selfstandige werkwoorde/ hoofwerkwoorde
kan alleen in 'n sin staan.
Oorganklike hoofwerkwoord
Hier gaan die handeling van die doener oor op die ontvanger, bv. Sy doen haar werk. Die woord doen is hier die oorganklike hoofwerkwoord, want die handeling van doen gaan oor op die werk. Jy kan dit toets deur wie (vir mense) en wat (vir dinge) saam met die onderwerp en gesegde te vra, bv. Wat doen sy? Die antwoord is haar werk en dit is dan die voorwerp.
Onoorganklike hoofwerkwoord
Hier is daar nie 'n ontvanger van die handeling nie, bv. Die kind werk hard. Hier is daar nie 'n ontvanger van die werkhandeling nie.
Deeltjiewerkwoorde/skeibare werkwoorde
kan as een woord of geskei in 'n sin gebruik word. Bv'''. ongeskeide werkwoord: Jy moet opstaan'''. Geskei: Jy staan vroeg op; jy het vanoggend vroeg opgestaan. (let hierop dat die woord in die verlede tyd die –ge- tussen die twee dele kry.)
Koppelwerkwoorde
Hulle kan nie selfstandig bestaan nie en word aan 'n woord of sinsdeel gekoppel, bv. Hy lyk vrolik. Sy is mooi. Koppelwerkwoorde: is, was, word, lyk, blyk, skyn, klink, heet, bly, voel.
Hulpwerkwoorde
Hule kan nie alleen in sinne optree nie, maar moet die selfstandige werkwoord help.
Tye van die werkwoord
In Afrikaans het ons net 3 hooftye van die werkwoorde en 'n 4de wat soms gebruik word.
Deelwoorde
Hulle word van werkwoorde afgelei en word dan as byvoeglike naamwoorde gebruik.
Enkelvoudige sinne
'n Enkelvoudige sin het net een gesegde,wat beteken dit kan uit 'n hoofwerkwoord alleen of uit 'n hoofwerkwoord + hulpwerkwoord bestaan, bv. Die motor ry vinnig. OF Die motor het vinnig gery OF Die motor sal vinnig ry.
Ontleding van die enkelvoudige sin: Die volgende sinsdele kan voorkom:
Veelvoudige sinne
'n Veelvoudige sin bestaan uit minstens twee hoofsinne. Dit is sinne wat op hulle eie selfstandige sinne is. Die sinne word deur en, maar of want verbind. Die sin sonder die voegwoord voor die sin, noem ons die hoofsin en die sin na die voegwoord word die neweskikkende hoofsin genoem, omdat die sin op sy eie sonder die voegwoord kan bestaan. Voorbeeld: Die leerders presteer goed,(hoofsin) want hulle werk hard.(neweskikkende hoofsin).
Wanneer die tweede sin na die voegwoord nie alleen kan staan nie, omdat die woordorde nie reg is nie, is die sin eintlik 'n onderskikkende hoofsin en word dit 'n bysin genoem.
Saamgestelde sinne
'n Saamgestelde sin bestaan uit minstens een hoofsin en een bysin wat elk sy eie gesegde het. Onthou: bysinne het omgekeerde woordorde en word deur 'n onderskikkende voegwoord of betreklike voornaamwoord ingelei.
Aktief en passief /Lydende en bedrywende vorm
By die aktief/ bedrywende vorm is die sinne soos ons dit meestal in gesprekke gebruik, bv. Kinders eet pouse lekker broodjies.
By die passief/ lydende vorm ruil die onderwerp en voorwerp posisies in die sin, bv.Ons eet broodjies. (aktief). Broodjies word pouse (deur ons) geëet. (passief). Die woorde deur ons kan gebruik word, maar is onnodig as daar nie na iets of iemand spesifiek verwys word nie.
Passief word dikwels in berigte gebruik wanneer die name van persone nie genoem word nie, bv. Daar word nog na die oortreders gesoek.
Passief kan gebruik word om iets te beklemtoon, bv. Oortreders sal vervolg word.
Direkte en indirekte rede
Wanneer 'n sin vanuit die direkte rede (die direkte woorde van 'n persoon) na die indirekte rede oorgeskryf word:
Ontkennende vorm
In Afrikaans gebruik ons die dubbele nie, bv. Ek verstaan nie die werk nie. Soms neem ‘n woord ‘n spesiale vorm aan wanneer ons die ontkennende vorm gebruik, byvoorbeeld, ooit word nooit, iemand word niemand, iets word niks.
Klankpatrone
Dit is die herhaling van klanke in poësie, soos by rym.
Ritme
Dit word deur sinsaksent bepaal.
Vers/versreël
'n Reël van 'n gedig.
Strofe
'n Aantal reëls wat tussen tipografiese spasies staan.
Soorte strofes:
Enjambement
Die oorgang van een versreël na 'n volgende sonder 'n leesteken, m.a.w. die sin eindig nie met die laaste woord van die versreël nie.
Epiek en liriek
Epiek beteken “verhaal”. 'n Epiese gedig is 'n gedig waarin 'n verhaal vertel word.
Liriek is van die woord “lier” afgelei wat met sang te doen het. In 'n liriese gedig is sangerigheid teenwoordig. Sulke gedigte word dikwels getoonset.
Figuurlike en retoriese taal- en literêre stylmiddels
Ons kry beeldspraak wanneer twee uiteenlopende sake met mekaar verbind word en dikwels iets op 'n indirekte manier wil meedeel. Die beeld in die gedig het dan 'n implisiete, eerder as 'n eksplisiete betekenis. 'n Woord of 'n saak kan byvoorbeeld 'n ander woord of saak impliseer. Die leser moet dan die betekenis van die woord probeer insien. Dit beteken dat die leser die konteks moet bestudeer, sodat die geïmpliseerde betekenis vasgestel kan word. Dit sluit vergelykings, metafore, personifikasie, metonimia, sinekdogee en antonomasia in.
Stylfigure verkry effek deur die besondere formulering of afwyking in die woordgebruik en sinsbou. Dit het 'n styleffek en verleen groter krag of dramatiese beeld aan skryfwerk, bv. eufemisme, hiperbool, ironie, satire, litotes, sarkasme, sinestesie, metafoor, metonimia, klimaks en oksimoron.
1. Inversie
Inversie is die omkering van die gewone of natuurlike woordorde, ter wille van 'n bepaalde effek of rym, bv. lank was die dag, i.p.v. die dag was lank.
John de Villiers, 1ste Baron de Villiers
Sir John Henry de Villiers, 1ste baron De Villiers (15 Junie 1842 – 2 September 1914) was 'n hoofregter van die Kaapkolonie en die Unie van Suid-Afrika. Hy is in 1842 gebore. Melius de Villiers was sy broer. Hy begin aan die Suid-Afrikaanse Kollege studeer van 1853 tot 1861. Hierna studeer hy in die regte aan die Inner Temple, Engeland, en ook in Duitsland. Hy keer in 1866 terug na die Kaap en word in 1867 parlementslid vir Worcester. Hy word die Prokureur-generaal in die ministerie van sir John Molteno nadat die Kaapkolonie verantwoordelike bestuur gekry het. Hy stel homself in 1873 self aan as Hoofregter, wat hom baie kritiek op die hals haal. Hierdie kritiek verdwyn egter gou as gevolg van die buitengewone bekwaamheid wat hy aan die dag lê. Hy word erken as die beste regsgeleerde van sy tyd.
Afrikaanse taalleer
2. Elisie (klankweglating)
By elisie word klanke of 'n klankgreep uitgelaat, ter wille van 'n bepaalde effek of ritme, bv. elk’ i.p.v. elke. Die weglatingsteken ’ word gebruik.
John de Villiers, 1ste Baron de Villiers
In 1877 word hy tot ridder geslaan as sir Henry de Villiers. Hy moes dikwels as bemiddelaar optree en was lid van die kommissie wat die vrede herstel het na die Amajuba-veldtog. In 1894 gaan hy na Kanada as afgevaardigde na die Rykskonferensie en weer in 1908. Hy word aangestel in die Geheime Raad en dien in 'n regterlike hoedanigheid in 1896. In 1899 reël hy die vergadering tussen president Paul Kruger en lord Alfred Milner wat die laaste poging was om die uitbreking van die Tweede Vryheidsoorlog te verhoed. Hy het vir 37 jaar lank (van 1873 tot 1910) in sy hoedanigheid as hoofregter as voorsitter van die Wetgewende Vergadering opgetree. Hy is in 1908 gekies as voorsitter van die Nasionale Konvensie wat die voorwaardes vir Uniewording moes opgestel het. Hy was die vanselfsprekende keuse as Hoofregter na Uniewording en word lord De Villiers van Wynberg. Hy is oorlede in 1914.
Afrikaanse taalleer
3. Metafoor
Twee elemente van 'n vergelyking word direk aan mekaar gelykgestel (die ooreenkoms word gesuggereer), sonder die woorde “soos” of “nes”; 'n beeld word met ander woorde in die plek van die eintlike voorstelling geplaas of 'n woord word in 'n ongewone betekenis gebruik op grond van 'n vergelyking, bv. hy het 'n hart van klip, die oseaan van die lewe; “Die klein igloe van swaels” (Etienne van Heerden) waar eintlik gesê word dat die swaelnes soos die igloe van 'n Eskimo lyk.
4. Simbool
'n Konkrete verskynsel word 'n simbool wanneer daar 'n dieper of abstrakte betekenis daaraan gekoppel word, bv. die kruis, wyn en brood het vir Christene 'n godsdienstige betekenis.
5. Woordspeling
Dit is gewoonlik die humoristiese gebruik van 'n woord of woorde in meer as een betekenis. Grappe en spotprente berus dikwels op woordspeling.
6. Onderbeklemtoning
Dit is die uitdruk van iets op 'n terughoudende wyse, eerder as om die volle waarheid of al die feite te ontbloot. Op die manier beklemtoon dit dikwels die saak.
7. Geestigheid
Dit is gesegdes of uitdrukkings wat deur oorspronklikheid verras en lagwekkend en grappig is.
8. Hiperbool
Deur 'n hiperbool word iets vergroot of oordryf om dit indrukwekkend te maak en iets te beklemtoon, bv. Ek het vir julle al duisend keer gesê om opskrifte te onderstreep! (dalk net vyf keer!)
9. Vergelyking
Twee sake wat op grond van 'n sekere ooreenkoms aan mekaar gelykgestel word, word langs mekaar geplaas met die woorde “soos” of “nes” tussenin, bv. Hy is so sterk soos 'n leeu.
10. Kontras (ook antitese of teenstellling)
Dit is 'n stylmiddel waarin twee uiterstes teenoor mekaar gestel word, bv. lief en leed.
11. Sarkasme
Dit is 'n bytende, bittere spot of minagting met die doel om op persoonlike vlak te skok of seer te maak.