cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mohammad Reza Pahlavi
As wêreldlike Moslem het hy gaandeweg die steun van Iran se geestelikheid, maar ook die werkersklas verloor, veral weens sy beleid van modernisering, sekularisering, die weerstand van Iran se invloedryke klas van bazaarhandelaars (bazaaris), die erkenning van Israel en 'n reeks korrupsieskandale, waarin hy en sy familie net soos die heersende elites betrokke was.
Ander omstrede beleide was die verbod op die kommunistiese Tudeh-party en die algemene onderdrukking van politieke teenstanders deur die berugte veiligheidsdiens SAVAK. Die getal politieke gevangenes, wat in 1978 volgens amptelike statistieke op 2 200 gestaan het, het ná die Rewolusie vinnig gestyg. Die noue politieke bande met die Verenigde State en die Verenigde Koninkryk het eweneens sterk kritiek by sekere belangegroepe uitgelok en tot aktiewe kommunistiese weerstand gelei.
In 1979 het politieke onluste uitgebrei tot 'n rewolusie, en op 17 Januarie was die sjah genoodsaak om Iran te verlaat. Die monargiese regeringstelsel is kort daarna afgeskaf en deur 'n Islamities-republikeinse regeringstelsel onder leiding van Ajatolla Khomeini vervang. Mohammad Reza Pahlavi het reeds voor die rewolusie aan kanker gely, 'n siekte waaraan hy in 1980 beswyk het nadat hy asiel in Egipte ontvang het.
Dikwels word na Mohammad Reza Pahlavi as "die laaste Sjah van Iran" of net "die Sjah" verwys.
Lissonotus princeps
Lissonotus princeps is 'n spesie van besies in die Cerambycidae familie. Dit is beskryf deur Bates in 1870.
Pensioen
'n Pensioen is 'n vorm van inkomsteversekering waar die versekerde se inkomste weens ouderdom, ongeskiktheid of die dood van 'n naasbestaande deur gereelde betalings in die vorm van 'n annuïteit vervang word. Daar bestaan verskeie tipes pensioenfondse, waaronder beskikbare-uitkeringsisteme, waar die grootte van die betaling vooraf deur die reëls van die pensioenfonds vasgestel word, en beskikbare-premiesisteme, waar die grootte van die betaling van die beleggingservaring van die pensioenfonds afhang. Pensioenfondse word gewoonlik deur werkgewers, versekeringsmaatskappye, regerings, of ander instansies soos werkgewergenootskappe of vakbonde, opgestel.
Pensioenfondse wat deur werkgewers opgestel word, is 'n vorm van uitgestelde vergoeding en hou gewoonlik belastingvoordele vir beide werkgewers en werknemers in.
Geldermalsen
Geldermalsen is ’n dorp en voormalige munisipaliteit in die provinsie Gelderland in Nederland.
Op 1 Januarie 2019 is Geldermalsen opgegaan in die nuwe munisipaliteit West Betuwe.
Geldermalsen is die administratiewe setel van West Betuwe.
Acanthosicyos naudinianus
Acanthosicyos naudinianus, bekend as die gemsbokkomkommer, is 'n meerjarige Afrikaspanspek met eetbare vrugte en sade. Die plant is groen en die blomme geel. Die vrugte is eetbaar, maar as dit geëet word voordat dit ryp is, sal dit 'n brandende sensasie in die mond veroorsaak. Dit is nie giftig nie, maar dit kan saam met die bloed van die larwe van die Diamphidia-kewer gebruik word om 'n gif vir 'n gifpyl te maak.
Jong vrugte is groen en word geel by rypheid en bedek met opvallende stekels. Die vrugvleis in die binnekant is gelerig-groen en bevat talle pitte. Wydverspreid en algemeen na goeie somerreëns.
Jakob
Jakob (Hebreeus: יַעֲקֹב, Ja'akow, ; Grieks: Ἰακώβ, Iakṓb; ook Israel genoem) is in die Hebreeuse Bybel en Ou Testament die derde aartsvader, die kleinseun van Abraham, asook die seun van Isak en Rebekka. Die nageslag van sy twaalf seuns was die twaalf stamme van Israel. Hy was dus die stamvader van die Israeliete. Die Bybelboek Beresjiet/Genesis beskryf in hoofstukke 25 tot 50 sy volledige lewensgeskiedenis.
Jakob se tweelingbroer Esau is net voor hom gebore, maar Jakob het tydens die geboorte aan Esau se hakskeen vasgehou, wat die eersgeboortereg in gedrang gebring het en die rede is waarom hy die naam Jakob gekry het. Die Hebreeuse woord vir hakskeen is akef. Die Hebreeuse woord vir bedrieg is akof, wat ooreenstem met die laaste vier letters van Jakob se naam. Dit is daarom dat Esau sêː "Hy word tereg Jakob genoem." nadat Jakob vir Isak bedrieg het om die seën te kry.
Alhoewel Esau dus bestem was om sy pa Isak op te volg, het God (JHWH/Allah) vroeër reeds bekend gemaak dat Jakob die opvolger sou wees, wat toe ook bewaarheid is, want Jakob het later Esau se eersgeboortereg by hom geruil vir 'n pot lensiesop, op 'n dag toe Esau doodmoeg uit die veld teruggekeer het. Toe Isak al oud en blind was wou hy 'n seën oor sy oudste seun uitspreek en het hy Esau gestuur om vir hom wildsvleis te bring en geseën te word. Terwyl hy weg was het Jakob homself as Esau voorgedoen en het hy toe op bedrieglike wyse die eersgeboreneseën van Isak gekry. Dit het Esau so kwaad gemaak dat Jakob na sy oom Laban in Harran in Mesopotamië moes vlug.
Op pad daarheen het Jakob 'n droom gehad waarin hy engele teen 'n leer sien op- en afklim het en het die Here die land Kanaän aan hom en sy nageslag beloof; Jakob noem toe die plek "Bet-El", wat "Huis van God" beteken.
In Mesopotamië moes Jakob sewe jaar vir sy oom Laban werk om met sy dogter te trou. Laban gee toe sy oudste dogter Lea, maar Jakob wou met Ragel, die ander dogter, trou. Lea het sagte oë gehad, maar Ragel was mooi gebou en beeldskoon. 'n Week later het hy met Ragel getrou, maar hy moes toe nog sewe haar vir werk.
Na twintig jaar is hy terug na Kanaän met baie vee. Heelwat daarvan wou hy as geskenk aan sy broer Esau gee omdat hy onseker was oor die ontvangs wat hy sou kry. Toe hy by die Jabbokrivier aankom en al sy familie, slawe en vee reeds deur die drif was, was hy huiwerig om self oor te gaan en het hy eers alleen langs die rivier oornag. Gedurende die nag was hy die hele nag lank in 'n stoeigeveg met iemand betrokke. Jakob het die geveg gewen en het daarop aangedring dat hy geseën word en het toe die naam Israel gekry. Die naam is 'n samestelling van "stryd voer" en "God". Jakob het die plek Pniël genoem – dit beteken "aangesig van God" (Genesis 32).
Van toe af staan Jakob se nageslag bekend as die Israeliete en is hulle geassosieer met die naam Israel.
Jakob het twaalf seuns en een dogter gehad. Hy het vir Josef voorgetrek en dit het die ander so jaloers gemaak dat hulle hom aan slawehandelaars verkoop het wat hom na Egipte geneem het. Josef was baie suksesvol in Egipte en het tot onderkoning gestyg. Tydens 'n hongersnood het Josef se broers Egipte besoek omdat daar graan was. Hy het hulle vertel wie hy was. Daarna het Jakob met al sy familie en besittings na Egipte verhuis.
Jakob is in Egipte oorlede maar het laat blyk dat hy in Kanaän begrawe wou word.
Charles King (karakterakteur)
Charles King (21 Februarie 1895 – 7 Mei 1957) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Santa Fe Bound (1936), The Painted Stallion (1937), Mesquite Buckaroo (1939), en The Adventures of Sir Galahad (1949).
Jakob
Jakob se seuns van Lea was Ruben, Simeon, Levi, Juda, Issaskar en Sebulon. Die seuns van Ragel was Josef en Benjamin. Die seuns van Ragel se persoonlike slavin Bilha was Dan en Naftali. Die seuns van Lea se persoonlike slavin Silpa was Gad en Aser.
Jakob het een dogter gehad:
Joekos
Joekos (Russies: Ю́КОС) was ’n oliemaatskappy in Rusland wat tot in 2003 beheer is deur die Russiese oligarg Michail Chodorkofski en ’n paar ander vooraanstaande sakelui. Nadat Joekos op 1 Augustus 2006 bankrot verklaar is, is Chodorkofski aan bedrog skuldig bevind en gevangenisstraf opgelê.
Die meeste van Joekos se bates is teen lae pryse verkoop aan oliemaatskappye onder beheer van die staat.
Msunduzirivier
Die Msunduziriver is 'n rivier wat in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika vloei. Dit staan ook bekend as die Dusirivier. Die Msunduzi is 'n sytak van die Umgenirivier.
Die Dusi-kanowedvaart vind jaarliks op die rivier tussen Pietermaritzburg en Durban plaas. Dit word as die belangrikste kompetisie vir kanowedvaarders in Suid-Afrika beskou. Die wedvaart lok jaarliks ongeveer 2000 roeiers, en ontvang nasionaal in die Suid-Afrikaanse media dekking.
In 2009 is 'n groot krokodil van ongeveer 2 meter in die Dusi se waters gewaar. Twee jaar voor dit het deelnemers van die Dusi-kanowedvaart ook 'n krokodil gesien.
Pleurodira
Pleurodira is 'n taksonomiese suborde van skilpaaie (Testudines). Dit is (saam met Cryptodira) een van die twee subordes waarin skilpaaie opgedeel word.
Skilpaie wat aan die suborde behoort kan nie hulle nekke reguit onder hulle doppe intrek nie. Hulle moet dus die nek vou of sywaarts langs die liggaam onder die dop inskuif. Skilpaaie wat aan die suborde Cryptodira behoort, daarteenoor, kan hulle nekke reguit onder hulle doppe intrek.
Nikolaus Pevsner
Pevsner se belangrikste nalatenskap is egter sy omvattende reeks werke oor die boukuns van Engeland, The Buildings of England - 'n projek waarby hy vanaf die begin in 1945 tot met sy afsterwe in 1983 betrokke was en waarvan hy 32 boekdele alleen en 'n verdere tien in samewerking met ander outeurs geskryf het.
Die boukuns van Londen is aanvanklik in twee boekdele behandel. Die eerste hiervan, getitel London, is in 1952 gepubliseer en was aan argitektuur buite die City of London en die City of Westminster gewy. Pevsner se omvattende navorsing oor en gedetailleerde beskrywings van geboue in die Britse hoofstad het van die boek 'n standaardwerk oor Londense argitektuur gemaak. Net so baanbrekend was die werk se handige sakformaat.
Pleurodira
Daar is drie groepe Pleurodira:
Nikolaus Pevsner
Voortgesette hersiening van die materiaal en die Britse hoofstad se onstuimige groei het die aantal boekdele oor Londen intussen tot ses laat groei. Ondanks Pevsner se reputasie as nugtere akademikus is sy werke vol van lewendige beskrywings soos the South Bank is brutalism at its most brutal. Hierdie besondere skryfstyl het die pad gebaan vir een van sy mees uitgesproke medeskrywers, Ian Nairn, wie se gids oor Londen (Nairn's London, 1968) intussen kultstatus geniet.
150
Die jaar 150 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 50ste jaar van die 2de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Dinamika (musiek)
In musiek is die dinamika van 'n stuk die variasie in die hardheid tussen note of frases. Dinamika word aangedui deur spesifieke musikale notasie, dikwels in sommige detail. Dinamika merke vereis nog steeds interpretasie deur die kunstenaar, afhangende van die musikale konteks: byvoorbeeld 'n klavier (stil) stuk in een deel mag dalk 'n heel ander objektiewe  hardheid in 'n ander stuk wees, of selfs 'n ander afdeling van die dieselfde stuk. Die uitvoering van die dinamika strek ook verder as die hardheid om veranderinge in die timbre en soms tempo rubato in te sluit.
Doel en interpretasie
Dinamika is een van die ekspressiewe elemente van musiek. Wanneer dit effektief gebruik word, help dinamika musikante om verskeidenheid en belangstelling in 'n musikale prestasie te behou en kommunikeer 'n bepaalde emosionele toestand of gevoel.
Dinamiese merke is altyd relatief. p dui nooit op 'n presiese vlak van hardheid nie, dit dui bloot aan dat die musiek in 'n gedeelte so gemerk moet word en aansienlik stiller is as f. Daar is baie faktore wat die interpretasie van 'n dinamiese merk beïnvloed. Byvoorbeeld, die middel van 'n musikale frase sal gewoonlik harder gespeel word as die begin of einde om te verseker dat die frase behoorlik gevorm is, selfs waar 'n gedeelte deurlopend p gemerk is. Net so, in multi-deel musiek, sal 'n paar stemme natuurlik harder gespeel word as die ander, byvoorbeeld om klem te lê op die melodie en die baslyn, selfs al is 'n hele gedeelte gemerk op 'n dinamiese vlak. Sommige instrumente is van nature harder as die ander - byvoorbeeld, 'n tuba wat piano speel sal waarskynlik harder wees as 'n kitaar wat fortissimpo speel, terwyl 'n hoë toonhoogte instrument soos die piccolo op die boonste registreer kan gewoonlik hard klink, selfs wanneer sy werklike desibel vlak laer is as dié van ander instrumente.
Verder beïnvloed 'n dinamiese merk nie noodwendig slegs die hardheid van musiek nie. 'n Forte gang is gewoonlik nie "dieselfde as 'n klavier nie, maar harder". 'n Musikant sal dikwels 'n ander benadering gebruik tot die ander aspekte van uitdrukking soos timbre of artikulasie om verdere verskille te illustreer. Soms kan dit ook uitbrei na tempo. Dit is belangrik vir 'n kunstenaar om in staat wees om dinamika en tempo onafhanklik te beheer en dus word beginner musikante dikwels opdrag gegee om "nie te versnel net omdat dit harder word nie!". Maar in sekere omstandighede kan 'n dinamiese merk verandering van tempo aandui.
!Briewe !ppp !pp !p !mp !mf !f !ff !fff
Dinamiese merke
Die twee basiese dinamiese aanduidings in musiek is:
Meer subtiele grade van hardheid of sagtheid aangedui word deur:
Gebruik van tot drie agtereenvolgende fs of ps is ook algemeen:
Veranderinge
Drie italiaanse woorde word gebruik om geleidelike veranderinge in volume aan te dui:
Tekens wat soms na verwys word as "haarnaalde" word ook gebruik vir hierdie woorde (Sien foto). As die hoek lyne oop is , dan is die aanduiding dat dit harder raak; as hulle geleidelik sluit , is die aanduiding dat dit sagter raak. Die volgende notasie dui aan dat die musiek begin matig sterk, raak geleidelik sterker en dan geleidelik stiller:
Haarnaalde is gewoonlik geskryf onder die notebalk (of tussen die twee notebalke in 'n grand notebalk), maar word soms bo gevind, veral in musiek vir sangers of in musiek met verskeie melodie lyne wat deur 'n enkele kunstenaar gespeel word. Hulle is geneig om gebruik te word vir dinamiese veranderinge oor 'n relatief kort tydjie (op die meeste 'n paar balke), terwyl cresc., ''decresc. en dim.'' oor die algemeen gebruik word vir veranderinge oor 'n langer tydperk. Woord rigtings kan uitgebrei word met koppeltekens om aan te dui oor watter tyd  die gebeurtenis moet plaasvind, wat verskeie bladsye kan wees. Die woord morendo ("dood") word ook soms gebruik as 'n geleidelike vermindering in dinamika (en tempo).
Vir groter veranderinge in dinamika, word ''cresc. molto en dim. baie dikwels gebruik, waar die molto'' "baie" beteken. Net so, vir meer geleidelike veranderinge, word ''poco cresc. en poco afm. gebruik, "poco" beteken  'n bietjie, of alternatiewelik poco a poco, wat "bietjie vir bietjie" beteken. ''
Skielike veranderinge in die dinamika kan genoteer word deur die toevoeging van die woord subito (wat "skielik" beteken ) as 'n voorvoegsel of agtervoegsel by die nuwe dinamiese notasie. Subito piano (afgekort sub.  p) ("skielik sagte") dui daarop dat die dinamika vinnig, byna skielik, verlaag tot die volume van ongeveer die p - reeks. Dit word dikwels doelbewus gebruik om die luisteraars se verwagting te ondermyn en sal dui op 'n intieme uitdrukking. Alhoewel dit gebruik maak van die klavier p dinamiese simbool, het die kunstenaar effense vryheid in hul interpretasie, wat veroorsaak dat dit wissel gebaseer op die voorafgaande hardheid of karakter van die stuk.
Aksent notas kan genoteer word sforzando, sforzato, forzando of forzato (afgekort sfz, sf, of fz) ("dwing" of "gedwonge"), of die gebruik van die teken >, bo of onder die hoof van die nota.
Sforzando (of sforzato, forzando, forzato) dui op 'n kragtige aksent en is afgekort as sf, sfz of fz. Daar is dikwels verwarring rondom hierdie merke en of daar enige verskil is in die graad van aksent. Al hierdie dui egter op dieselfde uitdrukking, afhangende van die dinamiese vlak, en die omvang van die sforzando word suiwer bepaal deur die kunstenaar.
Uiterste dinamiese merke
Terwyl die tipiese verskeidenheid van dinamiese merke van ppp tot fff is, word sommige stukke gebruik met bykomende merke op verdere klem. Uiterste dinamiese merke impliseer 'n reeks van uiterste hardheid, of, alternatiewelik, impliseer dit 'n uiters subtiele onderskeid tussen baie klein verskille van hardheid binne 'n normale omvang. Hierdie tipe van gebruik is die mees algemeenste in die orkestrale werke van die laat 19de-eeu en daarna. Oor die algemeen, is hierdie merke ondersteun deur die orkestrasie van die werk, met swaar forte merke wat harde instrumente tot lewe bring met baie harde instrumente soos koperblasers en perkussie wat gelyktydig speel.
'n Vroeë voorbeeld van 'n decrescendo oor 72 balke, van f  tot pppppp, is gevind in die vyfde stuk ("Die Indiese") van Walter William Stockhoff In die Berge: 7 Indrukke vir Piano, op. 2 (1914). Byvoorbeeld, in Holst se The Planets, word  ffff twee keer in die "Mars" en een keer in "die Moeder", dikwels onderbreek deur orrel. Tchaikovsky merk 'n bassoon solo  pppppp (6 ps) in sy Pathetique Simfonie en gebruik ffff in gedeeltes van sy 1812 Overture en sy Vyfde Simfonie. Die bariton gang "Era la notte" uit Verdi se opera Otello gebruik pppp en dieselfde plek is gemerk met ppp in die volle klankbaan. Steane (1971) dui daarop dat sulke merke is in werklikheid 'n sterk herinnering aan minder-as-subtiele sangers om ten minste sag te sing eerder as 'n opdrag aan die sanger eintlik om 'n pppp te probeer sing.
Igor Stravinsky gebruik ffff aan die einde van die finale van die 1919 Firebird Suite. Sergei Rachmaninoff gebruik sffff in sy Prelude in C ♯, Op. 3 No 2. Gustav Mahler gee in die derde beweging van sy Sewende Simfonie, die celli en kontrabasse 'n merk van fffff (5 fs), saam met 'n voetnota wat sê pluk so hard dat die snare die hout slaan'. In die ander uiterste, het Carl Nielsen, in die tweede beweging van sy Vyfde Simfonie, gekenmerk deur 'n passage vir houtblasers 'n diminuendo tot ppppp (5 ps). György Ligeti gebruik uiterste dinamika in sy Klavier Études: Etude No. 9 (Vertige) eindig met 'n diminuendo tot pppppppp (8 ps), terwyl Etude No. 13 (L'Escalier du diable in) 'n gedeelte gemerk ffffff (6 fs) bevat wat vorder tot 'n ffffffff (8 fs).
Geskiedenis
Op Musiek, een van die Moralia wat toegeskryf word aan die filosoof Plutarchus in die eerste eeu NC, dui daarop dat die antieke Griekse musikale opvoerings dinamiese oorgange ingesluit het – al ontvang dinamika baie minder aandag in die teks as ritme of harmonie.
Die Renaissance - komponis Giovanni Gabrieli was een van die eerstes om dinamika aan te dui in musiek notasie, maar dinamika was spaarsamig deur komponiste gebruik tot in die laat 18de eeu. Bach het 'n paar dinamiese term gebruik, insluitend forte, klavier, più klavier en pianissimo (hoewel voluit geskryf), en in sommige gevalle mag dit wees dat ppp beskou was om pianissimo in hierdie tydperk tydperk te beteken.
Die feit dat die klavesimbel slegs "terras" dinamika (óf hard of sag, maar nie tussen-in) kon speel en die feit dat komponiste van die tydperk nie gradering van die dinamika in hul klankbaan gemerk het nie, het gelei tot die "ietwat misleidende voorstel dat barok-dinamika terras dinamika' is," skryf Robert Donington. In werklikheid wissel barok musikante voortdurend dinamika. "Lig en skaduwee moet voortdurend introduced bekendgestel word ... deur die aanhoudende wisseling van hard en sag," skryf Johann Joachim Quantz in 1752. In byvoeging tot hierdie, word die klavesimbel in werklikheid harder of sagter, afhangende van die dikte van die musikale tekstuur (vier note is harder as twee). Dit het komponiste soos Bach toegelaat om dinamika direk in hul komposisies in te bou, sonder die behoefte vir notasie.
Die bekendstelling van die moderne opname tegnieke verskaf alternatiewe maniere om die dinamika van musiek te beheer. Dinamiese omvang kompressie word gebruik die dinamiese omvang van 'n opname, of 'n enkele instrument te beheer. Dit kan hardheid variasies beïnvloed, beide op die mikro- en makro skaal. In baie kontekste, is die betekenis van die term dinamika dus nie onmiddellik duidelik nie. Om te onderskei tussen die verskillende aspekte van dinamika, word die term uitvoerende dinamika gebruik om te verwys na aspekte van musiek dinamika wat beheer word uitsluitlik deur die kunstenaar.
Zulu kaNtombhela
Zulu kaNtombhela (1627–1709) was 'n Zoeloekoning. Hy was die stigter en hoof van die Zoeloe-stam. Beide die Zoeloes en Qwabes het uit die Ngunistam ontstaan. Net voor Ntombhela kaMalandela (die koning van die Nguni) se dood verdeel hy sy koninkryk in twee: die Qwabes en die Zoeloes. In die Zoeloe-taal beteken die woord "Zulu" hemel.
Na hulle pa se dood veg die ouer seun Qwabe teen sy jonger broer Zulu, wat veroorsaak dat Zulu, saam met sy mense, vanaf die land van die Nguni verdryf word.
Hy lei sy volgelinge noord van die Nguni-area en vestig in die gebied wat vandag Mosambiek is. Daar tref hulle die eerste Portugese aan met wie hulle handel dryf.
Gumede kaZulu het hom later as koning opvolg.
Chabarofsk
Chabarofsk (Russies: Хаба́ровск) is die hoofstad en grootste stad in Chabarofsk-krai, Rusland. Dit is sowat 30 km van die Chinese grens geleë en is die tweede grootste stad in die Russiese Verre-Ooste naas Wladiwostok. Die inwonertal is 601 043 (2014).
Die stad lê aan die samevloei van die Amoer- en Oessoeri-rivier, sowat 800 km noord van Wladiwostok en 8 523 km van Moskou.
Beatrice, Zimbabwe
Beatrice is 'n dorpie in Zimbabwe aan die pad tussen Chivhu en Harare, 55 km noord van hier, met 'n geraamde bevolking in 2007 van 1 652.
Chabarofsk
Geskiedenis
Die Russiese ontdekkingsreisigers van die 1650's het ’n paar tydelike forte aan die Amoer gebou. Een van die eerstes is in September 1651 gebou deur Jerofei Chabarof. Daar word al lank oor die presiese ligging gedebatteer.
Beatrice, Zimbabwe
Die vernaamste bedryf was tradisioneel die landbou, hoewel dit in duie gestort het sedert 2000. Dit is na Beatrich Borrow, die suster van H.J. Borrow, wat mynregte in die gebied besit het, vernoem. Die myn is lankal uitgeput, maar dit is geleë in 'n gebied met vrugbare grond wat lank 'n vooruitstrewende landbougebied was.
'n Gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk is in 1957 hier gestig, wat in 2007 sowat 50 lidmate gehad het en deur 'n predikant van Harare bearbei is.
Chabarofsk
Geskiedenis
Ná die Verdrag van Nertsjinsk in 1689 het die gebied vir ’n eeu en ’n half deel van die Qing-dinastie geword. In 1858 is die gebied kragtens die Verdrag van Aigun aan die Russe gegee en het Rusland die militêre buitepos Chabarofka daar gestig. In 1894 is ’n departement van die Russiese Geografiese Vereniging daar gestig en dit het biblioteke, teaters en museums in die stad begin bou. Sedertdien het Chabarofsk se kulturele lewe gefloreer.
In 1916 is die Chabarofsk-brug oor die Amoer voltooi. Dit het die Transsiberiese treine in staat gestel om die rivier oor te steek sonder die hulp van veerbote of die oprigting van tydelike spore. Teen 1941 is ’n tonnel ook voltooi.
Boerjatië
Boerjatië (Russies: Республика Бурятия; Boerjaties: Буряад Республика) is ’n outonome republiek (’n deelgebied van Rusland). Dit lê in die suidsentrale deel van Siberië aan die oostelike oewer van die Baikal-meer.
Geskiedenis
Die Boerjate het ontstaan deur ’n vermenging van inheemse sjamanistiese bevolkingsgroepe en nomadiese Mongole in die 9de en 10de eeu. Hulle het ’n eie kultuur ontwikkel en ’n vorm van sjamanisme met Tibettaans-Boeddhistiese invloede. In die 12de eeu word hulle onderwerp deur Genghis Khan en hulle bly drie eeue lank onder die invloed van sy ryk. Toe die Mongole in die suide en ooste hulle moet onderwerp aan die Mantsjoes, beëindig die Boerjate hul vriendskaplike bande met hul suidelike broedervolke. Hierdeur raak hulle baie geïsoleerd in teenstelling met die verbond van die Mongole en Mantsjoes en besluit om ’n alliansie aan te gaan met Rusland, wat ál verder oos opgeruk het.
Die Russe kom in die 17de eeu na die gebied op soek na rykdom en goud en stig in 1666 die fort by Oelan-Oede, van waar die Russiese kolonialisasie begin. ’n Groot aantal Mongole vlug hierop na die suide. Met die bou van die Transsiberiese spoorlyn in die tweede helfte van die 19de eeu begin die grootskaalse ekonomiese ontwikkeling van die gebied. In 1923 word die Boerjatiese OSSR geskep uit die Boerjaties-Mongoolse en die Mongools-Boerjatiese oblast wat in 1992, ná die val van die Sowjetunie, die status van outonome republiek kry met die naam Republiek Boerjatië.
Geografie
Die republiek grens in die noordweste aan die Irkoetsk-oblast, in die ooste aan Zabaikalski-krai en die republiek Tiwa, en in die suide aan Mongolië.
Boerjatië omsluit die gebiede suidoos, suid, wes en noord van die Baikal-meer (60% van die grens). Meer as 80% van die gebied is bergagtig, met onder meer die Baikal-gebergte noord van die Baikal-meer en die oostelike Jablonowi-gebergte. Die hoogste punt is Moenkoe-Sardik (3 491 m).
Belangrike riviere in die gebied is die Bargoezin, Bowen-Angara, Irkoet, Kitoi, Oeda, Oka, Selenga en Witim.
Klimaat
De gemiddelde jaartemperatuur is -1,6ºC. Die temperatuur verskil gemiddeld van -22°C in Januarie tot +18°C in Julie. Die gemiddelde jaarlikse neerslag is 244 mm.
Ekonomie
Die ekonomie is grotendeels gebaseer op akkerbou (groente, aartappels), bosbou, veeteelt en die vervaardiging van grafiet, leer en tekstiel. Ander belangrike sektore is vissery, jag en voedselverwerking. Die Baikal-meer is ook ’n groot trekpleister vir toeriste.
Demografie
In die 2002-sensus was die bevolking 981 238, waarvan 665 512 Russe (67,8%), 272 910 Boerjate (27,8%), 9 585 Oekraïners (1,0%) en 8 189 Tartare (0,8%). Daar is ook ’n hele paar ander minderhede.
Lissonotini
Lissonotini is 'n stam van besies in die subfamilie Cerambycinae, met 'n enkele genus, Lissonotus, en die volgende spesies:
Plectroninia vasseuri
Plectroninia vasseuri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Plectroninia en tot die familie Minchinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1967 deur Vacelet.
Banket
Banket is 'n dorpie noord van Harare in Zimbabwe met 'n geraamde bevolking in 2007 van 9 503.
'n Soort gouddraende rots is deur die vroeë prospekteerders "banket" genoem omdat dit gelyk het na 'n Hollandse soetvleis met die naam. Die dorpie het ontwikkel as 'n sentrum vir 'n aantal kleims wat uitgesteek is op so 'n rif.
Tot en met die ineenstorting van die landbou in die land sedert 2000 was dit 'n sentrum vir die landbou met veral tabak en mielies as die vernaamste produkte.
Drukkie
’n Drukkie is ’n vorm van fisieke intimiteit, waar ’n mens gewoonlik jou arms om die ander persoon se nek, rug of middeltjie vou; indien meer as twee mense betrokke is, staan dit bekend as ’n bondeldrukkie/groepdrukkie (group hug). Soos met ’n soen, oogkontak of ander gebare val ’n drukkie ook onder nieverbale kommunikasie. Afhangende van die kultuur, konteks of verhouding kan ’n drukkie gemeensaamheid, liefde, geneentheid of vriendskaplikheid uitdruk. Die een mens kan die ander ’n drukkie gee om vertroosting, ondersteuning of samehorigheid te bied. ’n Drukkie kan ook ’n uitdrukking van emosionele warmte wees, wat partykeer uit vreugde of geluk vir iemand anders se onthalwe voortspruit. Soms kan drukkies ook romanties van aard wees.
Anders as sekere ander vorme van fisieke intimiteit, waar twee of meer mense gesamentlik betrokke is, kan ’n drukkie in die openbaar en in die privaatheid gegee word sonder enige veroordeling in baie lande, gelowe en kulture, binne gesinsverband of tussen ouderdoms- en geslagsgroepe. Dit bly oor die algemeen ’n aanduiding dat die persone met mekaar bekend is. ’n Onverwagse drukkie kan moontlik beskou word as ’n binnedring van ’n mens se persoonlike ruimte, maar as dit wederkerig en gemoedelik aanvaar word, is dit ’n teken dat dit verwelkom word. Soms kan ’n mens, veral ’n kind, ’n nie-lewendige voorwerp vertroetel en ’n drukkie gee, soos ’n pop of opgestopte speeldiertjie. Jong kinders sal ook hul ouers ’n drukkie gee sodra hulle onveilig of bedreig deur ’n onbekende persoon voel.
Anders as ’n soen word ’n drukkie nie as ’n soort ritueel of maatskaplike handeling beskou nie. Dit is egter in Spanje en, hierdeur ook, in Latyns-Amerikaanse lande, die norm onder mansvriende om mekaar ’n drukkie (en ’n klap op die rug) te gee as ’n vriendelike begroeting, soos op Nuwejaarsaand. ’n Soortgelyke drukkie, gewoonlik met ’n piksoentjie op die wang, het ook algemeen onder Westerse vroue geword om hul kennisse en vriendinne met vreugde of medelye te begroet. Onlangs het dit algemeen onder party tienermeisies geword om mekaar met ’n drukkie te verwelkom of weg te sien. Die New York Times berig in Mei 2009 dat die drukkie in die Verenigde State die gunsteling sosiale groet geword het sodra tieners mekaar ontmoet of verlaat. ’n Aantal skole in die Verenigde State het drukkies summier verban, wat in sommige gevalle tot protesaksies deur studente aanleiding gegee het. In die Rooms-Katolieke Heilige Mis kan die drukkie as plaasvervanging dien vir die soen of bladskud tydens die heilige kus-ritueel. Party kulture vind omhelsing nie plaas om liefde uit te druk nie, soos by die Himba in Namibië.
Om drukkies te gee hou ook gesondheidsvoordele in: een studie het bevind dat drukkies die oksitosienvlakke verhoog en bloeddruk laat daal.
By ’n groot aantal Afrikaanse skole word fisiese kontak verbied, wat handjiesvashou en enige vorm van betasting insluit. Die doel daarvan is om ’n gevryery of seksuele teistering op die skoolgrond stop te sit. Die problematiek ontstaan nou hoe dan bepaal kan word of ’n drukkie, wat tog ook fisiese kontak is, nou vriendskaplik romanties bedoel was en of so ’n kille, onnatuurlik bloedlose skoollewe gesond is, al dan nie.
Hoewel Afrikaanssprekende vroue meestal homososiale (vriende van dieselfde geslag) drukkies sal aanvaar, wissel dit onder Afrikaanssprekende mans.
Deels stam dit van die Noord-Europese “gereserveerdheid” af wat deur die Britse Victoriaanse etiket deur kolonialisme in die volkskultuur afgedruk is hoe ’n man behoort op te tree (maar tog tot ’n mindere ook in Afrikaans deur die Germaanse taalbande in die kultuur neerslag vind, aangesien taal die denkwyses van sy sprekers in ’n sekere mate inherent beïnvloed) en deels word drukkies tussen mans weens homofobie weerhou, soms selfs met hul eie seuns en pa’s.
Aan die ander kant van die munt word daar geleidelik in die moderne volkskultuur meer klem op indiwidualisme en egalitarisme gelê, wat gepaardgaan met vryelike gevoelsuitdrukking en denkwyses. Drukkies, onder Afrikaanssprekende mans, as gevoelsuitdrukking, sal in die toekoms dus langsaam meer veld begin wen.
Drukkies onder niemenslike organismes
Patricia McConnell voer aan dat honde minder daarvan hou om ’n drukkie gegee te word as mense en ander aapsoorte, omrede honde dit as ’n baasspeelteken beskou sodra ’n ledemaat van ’n ander dier oor hul ledemate gesit word.
Konvolusie
In wiskunde, en spesifiek funksionaalanalise, is konvolusie 'n wiskundige bewerking wat twee funksies f en g neem en 'n derde funksie h skep. Hierdie kombinasie stel, in 'n sekere sin, die hoeveelheid oorvleueling voor wat tussen f en 'n omgekeerde weergawe van g bestaan. 'n Konvolusie is 'n soort algemene bewegende gemiddelde, soos wat gesien word wanneer een funksie as 'n aanduidingsfunksie oor 'n interval geneem word.
Gebruike
Konvolusie en verwante bewerkings word in baie toepassings van ingenieurswese en wiskunde gevind:
Definisie
Die konvolusie van f en g word geskryf f * g. Dit word gedefinieer as die integraal van die produk van twee funksies nadat een omgekeer en geskuif is.
Die integrasiegrense hang af van die definisieversameling waaroor die funksies gedefinieer is. In die geval van eindige integrasiegrense word daar algemeen geneem dat f en g periodies uitgebrei is in beide rigtings, sodat die term g(t − τ) nie 'n grensoortreding impliseer nie. Die gebruik van periodiese definisieversamelings word soms sikliese, sirkelvormige of periodiese konvolusie genoem. Natuurlik is dit ook moontlik om die funksies uit te brei deur dit bloot nul te maak. Die gebruik van nul-uitgebreide of oneindige definisieversamelings word soms lineêre konvolusie genoem, veral in die diskrete geval hieronder.
As X en Y twee onafhanklike toevalsveranderlikes met waarskynlikheidsdigthede f en g respektiewelik is, dan word die waarskynlikheidsdigtheid van die som X + Y gegee deur die konvolusie f * g.
Potchefstroom Koekoek
Die Potchefstroom Koekoek is ’n Suid-Afrikaanse hoenderras wat in die 1960’s aan die Potchefstroomse Landboukollege in die stad van Potchefstroom deur professor Chris Marais ontwikkel is. Dit is uit kruisings tussen die Swart Australorp, en Wit Leghorn, om spesifieke eienskappe van elk te behou en in die proses die ras meer geskik te maak vir Suid-Afrikaanse omstandighede, en die verekleur stem ooreen met die gestreepte Plymouth Rock. Die hoenderras is later deur P.J. Serfontein en J.P. Botha verbeter.
Konvolusie
Definisie
Vir diskrete funksies kan 'n diskrete weergawe van konvolusie gebruik word, wat gedefinieer is deur
Wanneer twee polinome vermenigvuldig word, word die koëffisiënte van die produk gelewer deur die konvolusie van die oorspronklike koëffisiëntreekse in hierdie diskrete sin (asook deur nul-uitbreiding te gebruik, soos hierbo genoem).
Potchefstroom Koekoek
Die ras is as ’n dubbeldoel, vrylopende hoender bestem met uitstekende lê-kwaliteite, asook ’n liggaamstruktuur geskik vir vleisproduksie. Opregte Koekoeke het uitsluitlik ’n swart-en-wit gestreepte (“barred”) vering, heldergeel bene en snawel, en ’n bloedrooi kam. Die kuikens se geslag kan op ’n jong ouderdom reeds bepaal word te danke aan unieke geslagskenmerke. Potchefstroom koekoeke is ook bekend daarvoor dat hulle goed lê, ten spyte van swak kwaliteit of nie-genoegsame voeding.
Konvolusie
Definisie
Deur die boonste twee gevalle te veralgemeen kan konvolusie gedefinieer word vir enige twee integreerbare funksies wat op 'n plaaslike kompakte topologiese groep gedefinieer is. 'n Ander veralgemening is die konvolusie van verspreidings.
Assosiatiwiteit met skalaarvermenigvuldiging
vir enige reëele of komplekse getal a.
Differensiasiereël: waar Df die afgeleide van f aandui, of, in die diskrete sin, die verskiloperator
Konvolusiestelling
waar die Fourier-transform van f aandui. Weergawes van hierdie stelling geld ook vir die Laplace-transform, dubbelsydige Laplace-transform en Melling-transform.
Konvolusie van groepe
Indien G 'n geskikte groep is wat maat m het (byvoorbeeld, 'n plaaslike kompakte Hausdorff topologiese groep met die Haar-maat), en as f en g reële of komplekse m-integreerbare funksies van G is, kan ons hul konvolusie definieer as
In hierdie geval is dit ook moontlik om, byvoorbeeld, 'n Konvolusiestelling te gee, maar dit is baie moeiliker om te fraseer en verg voorstellingsteorie vir hierdie tipes groepe en die Peter-Weyl-stelling van harmoniese analise. Dit is baie moeilik om hierdie berekenings sonder meer struktuur te doen, en Lie-groepe is die raamwerk waarin hierdie berekenings gedoen word.
Sergei Stepasjin
Sergei Wadimowitsj Stepasjin (Russies: Серге́й Вади́мович Степа́шин; geb. 2 Maart 1952) is ’n politikus en voormalige premier van Rusland. Hy is in 1994 deur Boris Jeltsin aangestel as minister van federale veiligheid. Hy het bedank ná ’n gyselaarkrisis in die stad Boedjonnofsk in die suide van die land.
Hy was van 1997 tot Maart 1998 minister van justisie en van 1998 tot Mei 1999 minister van binnelandse sake. Hy is toe aangestel as premier. Jeltsin het dit van die begin af duidelik gemaak dit is net tydelik, en in Augustus dié jaar is Stepasjin vervang deur die toekomstige president van Rusland, Wladimir Poetin.
Hy het daarna by die politieke party Jabloko aangesluit vir die parlementêre verkiesing van 1999 en is verkies tot die Staatsdoema, die laerhuis van die parlement. Hy het later bedank en hoof geword van die Ouditkamer van die Russiese Federasie, die federale ouditagentskap.
Verplasing
Verplasing is 'n numeriese beskrywing van hoe ver objekte van mekaar is.
Afstand vs verplasing
Die verskil tussen afstand en verplasing is dat afstand die werklike pad is tussen twee objekte, terwyl die verplasing die korste afstand tussen twee punte is.
Berekeninge
Verplasing = snelheid × tyd
Verwering
Verwering is die proses waartydens 'n gesteentes (of biologiese materiaal) afgebreek word in kleiner gedeeltes, of chemies verander na ander minerale. Tydens die proses is daar geen of min verplasing van die materiaal. Die proses waar die verweerde materiaal verwyder word is bekend as erosie.
Gumede kaZulu
Gumede kaZulu was 'n koning van die Zoeloes in die 18de eeu. Hy was die seun van Zulu kaNtombhela en is deur sy seun Phunga kaGumede opgevolg.
Verwering
Chemiese verwering
Chemiese verwering is die proses waar die samestelling van die gesteente/rotsvromende minerale chemies verander, gewoonlik a.g.v. blootstelling aan suurstof en water. Dit gebeur a.g.v die geleidelike proses waar die rotsvormende minerale aanpas by die temperatuur en druk toestande op of naby die oppervlak. Tydens hierdie proses skakel die minerale om in nuwe sekondêre minerale soos kleiminerale.
Meganiese verwering
In teenstelling met chemiese verwering, waar die mineralogie van die gesteente verander, breek meganiese verwering die gesteentes in kleiner gedeeltes op sonder dat die mineralogie verander.
Faktore wat tipe verwering bepaal of beïnvloed
Daar is 'n verskeidenheid faktore wat bepaal watter tipe verwering plaasvind, asook die tempo van verwering.
Klimaat
Klimaat is die grootste bepaler van die tipe verwering wat plaasvind.
In 'n droë klimaat (bv. woestyn of poolstreek (waar water as ys voorkom, en nie beskikbaar is vir chemiese reaksies nie), vind chemiese reaksies baie stadiger plaas a.g.v. die tekort aan water. In hierdie gebiede vind verwering hoofsaaklik meganies plaas. In droë gebiede sal harder gesteentes stadiger verweer, en 'n positiewe relief vorm. 'n Voorbeeld hiervan is die Dolerietkoppies in die suidelike en westelike gedeeltes van die Vrystaat wat bo die omliggende omgewing uitsteek.
In teenstelling hiermee, sal die tipe verwering in 'n nat klimaatstreek meer geneig wees om chemies van aard te wees, en vind chemiese verwering gewoonlik vinniger plaas as meganiese verwering. Dieselfde Dolerietgange wat in die droeër gedeeltes van die Vrystaat 'n positiewe relief vorm, sal in die natter Oos-Vrystaat vinniger as die sandstene verweer, om 'n negatiewe relief te vorm, en is gewoonlik net in padsnitte sigbaar.
Tipe Gesteentes / Mineralogie
Met mineralogie word daar in hierdie spesifieke verband verwys na die Silikaat-inhoud van die minerale, en word daar verwys na Felsiese, mafiese ane ultra-mafiese gesteentes. Die tipe gesteentes word vir hierdie doeleindes verdeel in Stollings Gesteentes, Metamorfe Gesteentes en Sedimentêre Gesteentes.
Felsiese minerale met hul hoë Silikaat-inhoud, is meer stabiel onder atmosferiese temperatuur- en druk toestande. Hierdie minerale (bv. Kwarts en Veldspaat) sal dus baie stadiger chemies verweer, en meer geneig wees om meganies te verweer. In teenstelling hiermee sal ultra-mafiese gesteentes (bv. Olivien) baie vinnig chemies verweer, lank voordat dit meganies kan verweer, al is dit baie sagter as
Kwarts.
Dieselfde voorbeeld van die dolerietgange kan gebruik word, waar beide die mineralogie en klimaat saamspeel om sekere tipes verwering vinniger te laat plaasvind.
Die tipe gesteentes speel 'n kleiner rol, en is moeilik om heeltemal los van die mineralogie beskou te word.
Die rede hoekom dit genoem word, is dat sedimentêre gesteentes al ten minste een siklus van verwering deurgegaan het, en die chemies onstabiele minerale al klaar verander het in chemies stabiele minerale soos klei. Dus kan daar as 'n algemene reël aanvaar word dat sedimentêre gesteentes eerder meganies sal verweer as chemies. Hierdie is egter nie 'n absolute reël nie, aangesien sedimentere gesteentes wel kan vorm uit gesteentes wat in die vroeër siklus suiwer meganies verweer het.
Stollings- en metamorfe gesteentes se verwering word bepaal deur klimaat, mineralogie, topografie en biologies werking.
Topografie / Energie van die omgewing
Die verband tussen erosie en verwering is baie belangrik wanneer daar na verwering gekyk word. Op steil terreine sal swaartekrag 'n groter rol speel, en meganiese verwering kan hier vinniger plaasvind (rotse wat a.g.v. swaartekrag afbreek en neerstort).
In fluviale omgewings het waterstrome teen 'n steil helling meer energie, en kan groot klippe/ rotsblokke ens. vervoer, wat tydens botsing stukke van die onverweerde materiaal afbreek.
Branders naby kusgebiede kan ook 'n hoër tempo van meganiese en chemiese verwering tot gevolg hê.
Platter omgewings is gewoonlik laer energie omgewings, waar meganiese verwering weer stadiger kan plaasvind.
In eoliese omgewings kan wind egter steeds meganiese verwering vinniger laat plaasvind.
Biologiese werking
Biologiese werking is die faktor wat die kleinste invloed het, en gaan gewoonlik ook hand in hand met klimaat.
Plante kan die suurinhoud van die grond verander, wat kan bepaal watter tipe verwering plaasvind. Verder kan plantwortels ook 'n invloed hê, deur groot rotsblokke stukkende te breek.
Verder kan plantegroei die tempo van verwering beïnvloed, deur erosie te verhoed. Die grondbedekking word dus vasgehou, wat verseker dat die onverweerde gesteentes langer neem voor dit aan die elemente blootgestel word.
Erosie
Soos alreeds genoem, is erosie die proses van verwyding van verweerde materiaal. In die proses van erosie, kan dit wel verwering veroorsaak, spesifiek meganiese verwering. 'n Voorbeelde is in woestyne waar sandbelaaide winde die omliggende gesteentes 'wegskuur'.
Slotsom
Alhoewel al hierdie faktore 'n invloed op verwering kan hê, is dit belangrik om te besef dat dit nooit in isolasie is nie, en al hierdie faktore saam die tipe verwering en spoed van verwering bepaal, en die wisselwerking gewoonlik baie kompleks is.
Dus kan verskeie faktore saamwerk om die spoed van verwering te bepaal, asook die tipe landskap. Verder kan een of meer faktor saamwerk om hoofsaaklik een tipe verwering te veroorsaak. Op ander plekke kan een faktor (bv. klimaat) gunstig kan wees vir chemiese verwering, terwyl 'n ander faktor (bv. mineralogie) dit weer kan teëwerk.
Sinoniemring
In metadata is 'n sinoniemring of sinstel 'n groep data-elemente wat vir die doeleindes van inligtingonttrekking as semanties ekwivalent beskou word. Hierdie data-elemente kom dikwels in verskillende metadatarregisters voor. Hoewel 'n groep terme as ekwivalent beskou kan word, berg metadataregisters die sinonieme by 'n sentrale plek wat bekend staan as die voorkeurdata-element.
Volgens WordNet is 'n sinstel of sinoniem gedefinieer as 'n stel of versameling bestaande uit een of meer sinonieme wat in bepaalde kontekste uitruilbaar is sonder om die waarheidswaarde van die stelling waarin hulle ingebed is, te verander.
Voorbeeld
Die volgende word as semanties ekwivalent beskou en vorm 'n sinoniemring. foaf:person gjxdm:Person niem:Person sumo:Human cyc:Person umbel:Person Let op dat elke data-element twee komponente het:
Uitdruk van 'n sinoniemring
'n Sinoniemring kan uitgedruk word as 'n reeks stellings in die Web Ontology Language (OWL) deur gebruik te maak van die  of die   of  die instansie-ekwivalensiestelling – die   eienskap.
Barrydale
Barrydale is 'n dorpie op die grens van die Overberg en die Klein Karoo in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Dit is geleë in 'n nou vallei in Langeberg by die begin van die Tradouwpas op pad na Swellendam waar die pad van Suurbraak af by die R62 wynroete tussen Montagu en Oudtshoorn aansluit.
Geskiedenis
Barrydale se geskiedenis begin in die vroeë 1700's toe boere na die gebied getrek het op soek na vrugbare grond met water. In 1978 word die Nederduits Gereformeerde gemeente van Barrydale gestig en word grond aangeskaf om 'n kerk te bou waar die paaie wat vandag as die R62 en R324 bekend staan ontmoet. Die dorp wat in 1880 gestig is, is vernoem na Joseph Barry. Die munisipaliteit is in 1921 gevestig.
Omgewing
Soos baie ander dorpe in Suid-Afrika is die nalatenskap van apartheid nog duidelik sigbaar in die verdeling van die dorp in 'n “wit-” en “swart-” gedeelte wat meestal deur afstammelinge van die inheemse KhoiKhoi bewoon word. Die dorpie is kultureel divers met beide Engels- en Afrikaanssprekende inwoners asook onlangse immigrante uit Europa. Die dorpie se bevolking is tans ongeveer 3500 permanente inwoners wat dramaties styg tydens die toeriste-seisoen. Die klimaat is gematig met warm droë somers met gemiddelde temperatuur van 25 °C wat soms tot 35 °C styg. Winters is ook matig, nat en temperatuur daal soms tot -1 °C wat gepaardgaan met ligte ryp.
Kerke in Barrydale
Kerkgeboue van die verskillende gemeentes in die dorp:
Plectroninia tetractinosa
Plectroninia tetractinosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Plectroninia en tot die familie Minchinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Vacelet.
Polejaevia telum
Polejaevia telum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Lissonotus andalgalensis
Lissonotus andalgalensis is 'n spesie van besies in die Cerambycidae familie. Dit is beskryf deur Bruch in 1908.
Emmett King
Emmett King (31 Mei 1865 – 21 April 1953) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Fair Pretender (1918), Little Lord Fauntleroy (1921), Barbara Frietchie (1924), en The Man Without a Country (1925).
Sparrow Mkonto
Sparrow Mkonto (24 Desember 1951 - 27 Junie 1985) was 'n Suid-Afrikaanse anti-apartheidsaktivis en een van die Cradock-4 wat in 1985 blykbaar deur die Suid-Afrikaanse Veiligheidspolisie vermoor is.
Vroeë lewe en opvoeding
Sparrow Mkonto is op 24 Desember 1951 in die Bhongeni-afdeling van Lingelihle in Cradock gebore. Hy het Macembe Lower Primary, Akena Primary en Sam Xhali Secondary School bygewoon. Matthew Goniwe was een van sy onderwysers by Sam Xhali.
Weens geldelike beperkings het Mkonto die skool verlaat nadat hy sy junior sekondêre sertifikaat geslaag het. Hierna het hy 'n sokkerklub in sy gemeenskap gestig. Hy het ook polities aktief geraak vanweë die invloed van Goniwe.