cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Javaanse tier
Fisieke kenmerke
Die klein gestalte van die Javaanse en ander tiere op die Soenda-eilande strook oor die algemeen met die Wet van Bergmann. Bergmann voer aan die massa van warmbloedige diere gaan ten nouste saam met die buitetemperatuur. Hoe warmer die klimaat, hoe ligter sal die tier wees om sy termoregulasie te vergemaklik. Verder is die prooidiere (soos hoefdiere; herte en beeste) op Java maar kleiner as dié op die Asiatiese vasteland, wat ook die grootte van die roofdiere inperk. Dwergvorming op eilande ('eilanddwerggroei') kan nog 'n bydraende faktor wees waarom die Javaanse tier "gekrimp" het.
Gedrag
Die Javaanse tier vreet hoofsaaklik die Javaanse hert (Rusa timorensis), die banteng (Bos javanicus), die wildevark (Sus scrofa) en soms watervoëls en reptiele. Waarskynlik was die Javaanse hert en die wildevark oorspronklik sy vernaamste hoofprooidiere. Die ontleding van voedselreste in 'n grot en die ontlasting toon dat die Javaanse tier na afloop van die geweldige habitatsverlies nou maar tevrede moes wees met kleiner prooidiere: uilape (makake), voëls, ystervarke en driestrepige palmrollers (Arctogalidia trivirgata) ['n soort sivetkat] maak toe deel uit van die dieetsamestelling. Oor die algemeen is daar niks omtrent hierdie tiersoort se voortplanting of lewensiklus bekend nie.
Habitat
Die Javaanse tier is een van die drie subspesies waarvan die verspreidingsgebied beperk is tot een eiland, naamlik Java. Hierdie leefruimte is ook nie juis tegemoetkomend teenoor 'n groot roofdier nie: dit is besonder nat en vogtig weens die oorvloed reën, die aardbiomassa is swak, en boonop lê die eiland buite bereik van die habitatgebied waar die groot wildsbokke wei.
Evolusionêre oorsprong van die tier
Die Pantherinae-linie het reeds 10,8 miljoen jaar gelede van die gemeenskaplike voorsaat van die Felidae vertak. By die aanvang van die Plioseen vorm Panthera palaeosinensis die basale klade van die Panthera.
Panthera zdanskyi is in 2004 aan die oostelike hang van Longdan, in die Gansu-provinsie, Sjina ontdek. Hierdie fossiel is 2,55 tot 2,16 miljoen jaar oud (uit die Vroeg-Pleistoseen). Kladistiese navorsing toon aan dat P. zdanskyi die sustersgroep van die tier is en suggereer dat die wieg van die moderne tier by die aanvang van die Pleistoseen in die noordweste van Sjina geleë is. Die oudste fossiele van die tier is brokstukke van die bokaak en onderkaak wat uit die Kalabrium (Middel-Pleistoseen) dateer en in Sjina ontdek is.
Vanuit Sjina het die verspreidingsgebied van die tier eers uitgebrei na die Soenda-eilande en later na Indië. Tussen die einde van die Plioseen en die aanvang van die Pleistoseen was die tier een spesie wat oor 'n groot deel van Asië wydverspreid voorgekom het. Die tierbevolkings begin egter sterk uiteenloop en verander tydens die onderskeie tussenystye van die Kwartêre Ystydperk. 73 000 jaar gelede beland die tier op die randjie van uitsterwing as gevolg van die uitbarsting van die supervulkaan Toba op Soematra – dit sou moontlik die gebrek aan genetiese diversiteit onder die huidige tiersoorte kon verklaar.
Subspesies
Die tier word in 1758 die eerste maal beskryf deur Carolus Linnaeus in sy boek Systema Naturae. Die Javaanse tier word deur Coenraad Jacob Temminck op grond van 'n enkele holotipe in 1844 beskryf, saam met die Siberiese tier (destyds Felis tigris altaicus). Die tiersubspesies is voorheen klassifiseer volgens liggaamsbou, skedelbou, pelskleur en -patrone. Temminck het sodoende oorspronklik die Javaanse tier van die een in Siberië onderskei, bloot op grond van hul verskillende pelshaarlengte en -tekstuur.
Temminck skryf in Fauna Japonica:
Die eerste beskrywings van die subspesies is egter gegrond op slegs 'n paar individue, sonder om rekening te hou met die natuurlike morfologiese variasie onder die eksemplare van dieselfde spesie.
Verskillende indelings het die neiging om die aantal subspesies te verminder en die vastelandtiere (Siberiese, Bengaalse, Maleisiese, Suid-Chinese en Indochinese en Kaspiese tiere) van die eilandtiere (Javaanse, Balinese en Soematraanse tiere) te onderskei.
In 2006 doen Mazak en Groves aan die hand dat die Soematraanse tier en die Javaanse tier vanaf subspesie opgeskuif en tot spesie verklaar word (Panthera sumatrae en Panthera sondaica onderskeidelik), volgens 'n ondersoek op grond van sy skedelafmetings. Die Balinese tier word verder ook voorgestel as die subspesie van die Javaanse tier (Panthera sondaica balica). Die Javaanse tier word egter oor die algemeen as 'n tiersubspesie beskou.
Voorkoms op Java in die voorgeskiedenis
Die eerste tierfossiele op Java is meer as 'n miljoen jaar oud. Diverse vorme volg op mekaar: Panthera tigris oxygnatha, P. t. trinilensis en dan P. t. soloensis. Navorsing in 2014 gegrond op die ontleding van drie molekulêre merkers van 134 verskillende eksemplare, skat dat die laaste gemeenskaplike voorsaat van alle tiersubspesies êrens tussen 72 000 tot 108 000 jaar gelede voorgekom het. Dit is laat vergeleke met die ander katsoorte van die genus Panthera.
Die eerste spoor van die moderne Javaanse tier dateer 80 000 jaar voor 1950 (d.w.s. Before Present, die eenheid by radiometriese datering). Die fossiele word talryker tydens die Mesolitikum (10 000 tot 50 000 jaar voor 1950), toe die eiland Java nie so digbebos was soos tans nie. Volgens Peter Boomgaard sou die aantal tiere in die Neolitikum (5 000 tot 3 000 jaar voor 1950) waarskynlik begin afneem het namate die bosgebied begin uitbrei en al hoe digter begin word het. Die tier is 'n roofdier wat ruimte soek, oop bosse of selfs die bosrande verkies. Die oerwoud van Java is 'n baie digte en geslote omgewing wat beweging vir 'n groot kat bemoeilik en daarom onherbergsaam is. Andersins kon die mens reeds op die eiland aangekom het en onder die tiere begin afmaai het.
Stand tot en met die 20ste eeu
Aan die einde van die 18de eeu kom die tiere nog oor 'n baie groot deel van Java voor. In 1822 was die tiere op Oos-Java tussen Panarukan en Banyuwangi so talryk, dat hulle 'n gevaar vir die vee begin inhou het. Die ontbossing begin teen die middel van die 19de eeu soos duisende boere op Sentraal-Java en Madoera begin rondtrek het. Gou word die hulpbronne en die wild deur die mens uitgeput: die tier begin uit hongernood die mens se vee aanval.
Die navorser Peter Boomgaard het ongeveer dertig beweerde tieraanvalle tussen 1633 en 1968 en veertig voorvalle tussen 1812 en 1869 opgeteken. Die gebrek aan gegewens uit die 18de eeu kan moontlik toegeskryf word aan 1) die konsentrasie getuienisse rondom die stad Batavia (tans Jakarta), die weinige belangstelling in hierdie stadspraatjies en laastens is daar in hierdie tydperk ook geen Daghregister bygehou nie. By nadere ondersoek blyk dit party verhale is pure herhaling, letterdiewery of is op so 'n wyse ingekleur om die belangstelling van die publiek te behou. Tog wil dit uit die verhale voorkom of die meeste slagoffers mans is wat buitenshuis werk, soos posbodes of die jongste en onbehoedsame aankomelinge (ongeskoolde arbeiders). Omstreeks 1850 beskou die Javane op die platteland die tier as 'n vloek. Party arbeiders weier volstrek om in die suikerriet-, rubber-, tabak- of koffieplantasies te gaan werk, uit vrees om aangeval te word. Reisigers loop voortaan ook gewapend rond, sou die tier onverwags toeslaan. Die Javaanse tier val ook vee aan en noop party erg kwesbare en afgeleë dorpies om versperrings op te rig, of om in 'n spookdorp te verander. Die aanvalle was tydens en aan die einde van die moeson op sy meeste.
Volgens Peter Boomgaard is dit nodig om nugter al hierdie verhale te bekyk; die tier word dikwels onnodig die sondebok gemaak om die verdwyning van vee of ontheemding van bevolkingsgroepe te verklaar. Die voorval van die tier van Caringin was 'n twispunt wat lank in die Nederlandse parlement bespreek is – die inwoners van die dorpie Caringin (wat verbrand-en-verbou-landbou beoefen het) moes glo noodgedwonge hul huise verlaat voor 'n mensvretertier; in die werklikheid het hulle waarskynlik na die verlate ryslande toe getrek. Die arbeiders sou op dieselfde manier die tier bloot as verskoning kon gebruik elke keer as hulle nie in die plantasies wou gaan werk nie. Net so het die gesegde "tiervervuilde bos" in die volksmond ontstaan; dit word soos 'n epiteton (vaste uitdrukking) gebruik om na 'n ongerepte en dunbevolkte bos te verwys.
Toe die Javaanse tier eers die dorpe begin binnegaan, het die tradisionele beeld van die dier by die inwoners ingrypend verander. Die regering gee in 1822 die jagters opdrag om die tiere van kant te maak. Na raming word daar tussen 1830 en 1860 jaarliks ongeveer 1 250 tiere en luiperds op Java gedood. Die Javaanse tiere was op hul beurt weer die doodsoorsaak van 120 mensesterftes per jaar in 1860 en 30 sterftes per jaar teen die eeuwending (die jare 1900).
Ontbossing en gevolge
Teen die aanvang van die 20ste eeu is die eiland Java deur 28 miljoen mense bevolk. Die jaarlikse rysproduksie is nie genoeg om die toekomstige geslagte te onderhou nie. Die landbougrond word binne 15 jaar met 150% vergroot. Tussen 1938 en 1975 het die woudbedekking op die eiland gekrimp vanaf 38% tot 8%, terwyl die Javaanse mensebevolking tot 85 miljoen toegeneem het. Vanaf die aanvang van die 20ste eeu word orals op die eiland kiaatbosse (Tectona grandis), koffie en rubberbome (Hevea brasiliensis) aangeplant, behalwe in die mees afgeleë en onbereikbare gebiede – waar die tier hom al hoe dieper en dieper in die onherbergsame dele van die land intrek. Die tier is sedert die 1940's oor 'n groot gebied van die eiland reeds uitgesterf – daar word nog op so 200 tot 300 tiere geraam wat oorgebly het.
In die jare 1960 word die vernaamste prooidier van die Javaanse tier, die Javaanse hert (Rusa timorensis), platgetrek deur siekte. Om sake nog te vererger is staatsprogramme van stapel gestuur om die wildevarke [wat ook deel van die tier se dieet uitmaak] as pesdier op grootskaal te vergiftig. Ná die 30 Septemberbeweging en die daaropvolgende menseslagting van 1965–66 in Indonesië, versteek die gewapende groepe hulle in die reservate en dood van die laaste tiere.
Bo en behalwe weens jag, die verdwyning van die tier se vernaamste prooidiere, en habitatverlies deur die oorgang van die biotoop (van oerwoud na produksiebosse), kan dieselfde bevolkingstal herbivore van weleer nie weer teruggebring word nie. Die gebrek aan kreupelbos op die grond maak die omgewing wel gunstig vir aapsoorte (primate), maar nie vir die wildevarke en veral die herte nie. Slegs die kleinste spesies, soos die moentjak, kan hier oorleef. Die Javaanse tier moet ook om die middelgrootte en klein prooisoorte met die Javaanse luiperd (Panthera pardus melas) meeding. Die luiperd is veel beter by die omgewing aangepas: hierdie is 'n sprekende voorbeeld van wedersydse uitsluiting, aangesien twee roofdiere nie oor die lange duur dieselfde ekologiese nis kan deel nie.
Die laaste waarnemings in die 1970's
Teen die middel van die 1960's het die Javaanse tier in drie bewareas oorleef wat in die 1920's en 1930's gestig is: die Ujung Kulon en Baluran Nasionale Parke en die Leuweung Sancang Natuurreservaat. Teen die einde van die 1960's raak dit al hoe moeiliker om Javaanse tiere op te spoor en te skiet in Banyawangi in Oos-Java. Toe die burgerlike opstand van 1965 klaar uitgewoed het, is geen tier weer in hierdie bewaringsgebied waargeneem nie.
In 1971 is 'n ou wyfie doodgeskiet in 'n plantasie naby Meru Betiri, die hoogste berg suidoos van Java wat 1 192 meter bo seevlak is. In 1972 word hierdie 500 km² omskep in 'n natuurreservaat. Dit word beskerm deur 'n klein kontingent wildbewaarders en daar word vier bewaringsprojekte van stapel gestuur. Die reservaat is egter versnipper in twee groot plantasies wat in die dale geleë is. Die moontlike prooisoorte bied nie juis 'n groot verskeidenheid nie: daar wei 'n paar bantengs (Bos javanicus) naby die plantasies rond, maar die eintlike prooidier van die kat, die Javaanse hert, ontbreek. Die wildevarke kom wydverspreid voor, maar het 'n lae bevolkingsdigtheid. In 1976 is die spore van drie tot vyf Javaanse tiere ten ooste van die park opgemerk. Die prooi tot die tiere se beskikking in die park word egter as onvoldoende beskou om in hul lewensonderhoud te voorsien.
In 1980 raai Seidensticker en Suyono die uitbreiding van die natuurreservaat ten sterkste aan. Ook die vernietigende menslike aktiwiteite moet in die gebied gestaak word. Die Indonesiese Instansie vir Natuurbewaring het gehoor gegee; in 1982 word die klein reservaat amptelik die Meru Betiri Nasionale Park. Al hierdie moeite om die subspesie te red is egter mosterd na die maal.
Soektogte in die 1990's
In 1979 is die subspesie naby die berg Slamet op die grens tussen Sentraal-Java en Wes-Java opgemerk. Onder leiding van die Institut Pertanian Bogor gaan 'n groep van dertig studente op ekspedisie na die Meru Betiri Nasionale Park. In groepies van vyf fynkam hulle die hele gebied en kry uitwerpsels, krapmerke en spore. In 1990 kom 'n ander groep studente slegs op spore af.
In die najaar van 1992 is die allereerste studie in Meru Betiri Nasionale Park uitgevoer met selfskietende kameravalle wat orals gestel word; met die samewerking en seën van die Wêreldnatuurlewefonds Indonesië. Tussen Maart 1993 en Maart 1994 lewer die 19 strategiese wildkamerapunte geen katfoto's op nie. In dieselfde tydperk is daar van die tier ook geen (poot)spoor meer van te vinde nie. Die amptelike verklaring word op wit en swart in die verslag uitgereik: die subspesie het uitgesterf. Die Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur het ook hieroor die doodsklok gelui in 2003.
Epilepsie
Epilepsie, of vallende siekte, is 'n chroniese toestand van die brein. Dit word gekenmerk deur aanvalle wat skynbaar geen voor die hand liggende oorsaak het nie. Vir buitestaanders lyk hierdie aanvalle soos episodes van onbeheerde stuiptrekkings, hewige rukkings en bewusteloosheid. Hierdie episodes kan van korte duur en moeilik wees om op te spoor (epilepsie minora of petite mal). Dit kan ook langer duur en ernstiger wees (epilepsie majora of grand mal).
Javaanse tier
Hardnekkige gerugte doen steeds die rondte
Gerugte van die tier wat dan hier, dan daar, uit die bloute sy opwagting maak, het al deel van die volksgeloof geword. Dit was trouens die onderwerp van tweederdes van die briewe wat die Surabaya Post in 1991 ontvang het. Die getuies glo vas die subspesie leef nog – soos die tieraanvalle of vermeende spore kan getuig. Na verluid is vier tiere met twee welpies tydens die bosbrande in 1997 op die berg Merbabu (of die berg Merapi) in Sentraal-Java uit hul lêplek gerook.
Clathria oculata
Clathria oculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Javaanse tier
Hardnekkige gerugte doen steeds die rondte
Dikwels berus hierdie opspraakwekkende gerugte bloot op spraakverwarring. In Javaans beteken die woord « macan » sowel tier as luiperd, net soos dit in ou Afrikaans « tier » en in Suid-Amerikaanse Spaans « el tigre » ook die geval was. Bowendien is die Javaanse bevolking dikwels salig onbewus of uit voeling met die ekologiese stand van die tier. In die 1990's glo baie stadsbewoners en plattelanders nog jy kan die dier agter elke bos uitskop – min wetende hy het lankal verdwyn.
Clathria oculata
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1933 deur Burton.
Javaanse tier
Hardnekkige gerugte doen steeds die rondte
Ook die bewerings kon nooit gestaaf word nie. Niks wys daarop dat hierdie katagtiges tiere, laat staan nog Javaanse tiere is nie. Die Javaanse luiperd se spoorgrootte en loop(wyse) kan baie maklik vir die tier s'n aangesien word. Dit is altyd moontlik dat 'n ander subspesie met opset en onwettig in die natuur vrygelaat is. Hoe dit ook al sy – die eiland se ekologie is heeltemal verander en kan nie meer hierdie katspesie permanent onderhou nie. Die biomassa van die Ujung Kulon Nasionale Park word byvoorbeeld in 1980 geraam op 500 kg/km², terwyl dit in die res van Asië wissel van 750 tot 3 300 kg / km².
In gevangenskap
Voor die Tweede Wêreldoorlog is Javaanse tiere in Indonesiese dieretuine aangehou, maar tydens die oorlog is die dieretuine gesluit. Toe die vrede gesluit is was die Javaanse tier reeds so seldsaam dat dit makliker sou wees om die Soematraanse tiere aan te skaf. Daar is geen Javaanse tiere in gevangenskap meer oor nie.
Epilepsie
Beskrywing
Daar is verskeie vorms van epilepsie, maar die volgende is meestal waar:
Javaanse tier
Taaltameletjies
Op Java beteken « macan » feitlik enige katagtige, wat vir die buitestander in die war kan bring. In Javaans beteken « macan » sowel "tier" as "luiperd". Daarby beteken « macan dahan » newelluiperd (Neofelis diardi) en « macan garambis » leeu (Panthera leo). Boonop word daar na die tier in die volksmond met drie folkloristiese woorde verwys: « macan loreng », die gewone tier,  « macan sruni », die tier waarvan die strepe meestal op die kruis (agterstewe) is en « macan gembong », 'n katsoort met 'n liggrys kleur. In Indonesies word die tier « harimau » genoem (terwyl op sy beurt « harimau kumbang » ("kewertier") weer swartluiperd (panter), en « harimau dahan » ("taktier") luiperd beteken) en op Oos-Java kan « singa » ook gebruik word vir sowel "tier" as "leeu". In Hoog-Javaans word die tier ook « sima » (uit die Sanskrit Siṁhaḥ, "leeu") genoem.
Die kat met 'n mensesiel
Dwarsoor Suidoos-Asië word geglo die tier en die mens deel 'n gemeenskaplike voorsaat; daarom wil tradisie dit hê dat "die tier 'n mensesiel het". Volgens 'n ou Javaanse fabel was mens en tier oorspronklik planteters en het vreedsaam soos broers saamgeleef. Die tiere het geknibbel aan die blaartjies van die Paederia foetida en die doerian (Durio zibethinus). Maar op 'n dag loop iets skeef. By die voorbereiding van die maaltyd sny 'n man per ongeluk sy vinger af en hierdie stuk vleis beland toe iewers in die middagete van die tiere. Die tiere het smaaklik weggeval en van daardie dag af in wilde diere ontaard.
Epilepsie
Probleme
Mense wat 'n epileptiese aanval beleef staar 'n aantal probleme in die gesig. Die mees algemene hiervan is:
Javaanse tier
Die kat met 'n mensesiel
Volgens 'n ander oorlewering aan die noordkus van Oos-Java sou die tiere en krokodille afstammelinge wees van Sjeh Sajjidina Ali, 'n skoonseun van Mohammed.
Epilepsie
Risikofaktore en behandeling
Riskante gedrag kan soms aanvalle uitlok. Sulke risikofaktore sluit in:
Javaanse tier
Die koning van die oerwoud
Na bewering kan die tier die kesaktian [magiese kragte] kry deur vir veertig dae in 'n woudspelonk te vas en te mediteer. Dan raak hy in die woud onsigbaar. Dit is vir die tier egter taboe om deur 'n mens raakgesien te word; dan moet hy weer vir nog veertig dae vas om sy towerkragte te herwin.
Die Javane moet ook hul veiligheid in die bos verseker. Uit ontsag word die tier herinner dat hy « 'n seun van Adam » is, en dan word 'n skietgebedjie opgestuur. Omdat die tier uit die mens spruit [of ten minste dieselfde voorsaat deel], verstaan hy mos die Javaanse taal, en daarom is dit gevaarlik om die woord « macan » sommer so prontuit by die gewone naam te gebruik. Die tier sal jou miskien hoor en kom ondersoek instel. Om daardie rede word bosbenamings bedink om met 'n ompad na die tier te verwys: nenek (« grootouer »), datuk (« oupa »), guda (« geheim, verborge »), kiai of kiaine (« towergoed » of « towenare »). Hierdie begrippe alleen spreek boekdele oor die verhouding en verwantskap tussen mens en towerdier – die kenmerkende simboliek wat die tier op Java omgeef.
Epilepsie
Risikofaktore en behandeling
Mense wat spanning goed hanteer, wat genoeg slaap, en wat nie te veel drink nie kan die risiko van 'n aanval verminder. Dit help dus om genoeg te rus en gereeld te oefen, wat spanning sal verlig.
Javaanse tier
Die beskermgeeste dhanyang
In die Javaanse kultuur beskik die grondleggers van die dorpie glo oor towerkrag, veral om met die tiere te onderhandel. Volgens 'n legende van Lumajang, het die stigter 'n persoon in 'n tier verander om die bos skoon te maak, waarna hierdie persoon toe kinders gekry het wat in weertiere kon verander. Die afstammelinge (seuns) moes hul afgestorwe vaders se vingers afsny om die vloek te breek. Iets soortgelyk het glo op Madoera en op Oos-Java gebeur: die gees van 'n towenaar (en voorouer) kan hom opnuut as tier beliggaam, sou sy towerkrag nie aan sy nageslagte oorgedra kan word nie.
Epilepsie
Noodhulp
Beskerm die pasiënt sodat hy homself nie beseer nie (verwyder voorwerpe wat beserings kan veroorsaak). Moenie die stuiptrekkings met geweld onderdruk nie, maar dit kan gekontroleer word deur die ledemate liggies vas te hou. 'n Kussing onder die kop kan help om kopbeserings te voorkom. Maak enige stywe klere los, veral rondom die nek. As die pasiënt sy tong byt, kan 'n lepel of stukkie hout sonder geweld tussen die tande geplaas word (rol dit in 'n sakdoek). As die pasiënt braak, moet sy kop eenkant gedraai word sodat hy nie daarin verstik nie. Ná die episode moet die persoon die geleentheid gegee word om te slaap. Moenie die pasiënt direk na die aanval verlaat alvorens hy nie ten volle tot sy sinne gekom het nie.
Javaanse tier
Die beskermgeeste dhanyang
Die dhanyang beskerm glo alles van die stigter, ook sy graf – soos die praalgraf van Sjeh Maulana Isak – of die godsdienstoegewyde skole waarvan hy die grondlegger was toe hy nog geleef het. So word die Tanjung Keraksaan Moslemskool deur 'n weldadige tier bewaak. Hierdie tier is die beliggaming van die heiligheid van die oprigter van die skool. 'n Ander oorlewering wil dit hê die tier kan opgeroep word deur 'n kyai (die eretitel wat "geleerde/geletterde" of "Korangeleerde/-geletterde" beteken). Die kyai moet eers gaan vas en aan al die voorskrifte voldoen en al die rituele nakom, voordat die formulier uitgespreek word wat die naam van die Opperwese aanroep. Die tiere wat dan te voorskyn kom is die gewaarwording van die beskermengele wat met die Koran en die Hadit vereenselwig word.
Epilepsie
Noodhulp
Ontbied 'n ambulans as die aanval langer as vyf minute duur, as dit deur 'n tweede aanval opgevolg word, of as die persoon nie binne 'n paar minute sy bewussyn herwin nie.
Javaanse tier
Sjamanisme en reïnkarnasie
Die laaste tipe tiergees wat mens kry is die reïnkarnasie van iemand wat aan onnatuurlike oorsake dood is, of gestraf word. Gewoonlik is hierdie tiere goedaardig en snel dikwels hul nasate te hulp. Volgens die Javaanse oorlewering verskyn die gees veertig dae na die dood ingetree het. Tussen die eerste en die sewende dag word die siel 'n gees en dan 'n tier. In Situbondo kan die tier opgeroep word deur wierook te brand, 'n offer te bring en dan 'n steentjie te werp. Die opgeroepe tiere word macan onjangan genoem: hulle bewaak die huis en kan slegs deur diegene met kwade bedoelings gesien word.
Heilsame kragte van die tier
In die volksgeloof op Wes-Java beskik die liggaam en siel van die tier oor heelwat heilsame kragte. Die menslike siel van die kat word deur meditasie en vas opgeroep om te genees. Daar is talryke mediese boeke waarin uitgewei word oor die heilsame werking van die afbeelding of liggaamsdele van die tier. Die tande dien as afweermiddel teen die swartkuns. Die snorhare is weer giftig; net die gedagte dat jy dit op jou dra sal mense vir jou laat ligloop: jy's woes en gevaarlik. Op Oos-Java word geglo die tier het 'n stervormige been (die sengkel) wat towerkragte bevat. Hierdie been is in die linkerskouer genestel en verdwyn 'n uur na die dier se dood. Sou die been as amulet gebruik word, kry die besitter bomenslike kragte.
Epilepsie
Noodhulp
Onder geen omstandighede mag 'n versterkmiddel toegedien word nie.
Javaanse tier
Heilsame kragte van die tier
Die tier het dus mag, en sy liggaam is deurtrek daarvan. Gerugte van tiere wat in stukke gekap word om amulette en bloeddeurdrenkte wapens daarvan te maak kom dikwels voor. Dit gebeur veral kort na afloop van die rampog macan.
Weegskaal (sterrebeeld)
Die Weegskaal (Latyn: Libra) is ’n sterrebeeld in die suidelike hemelruim en deel van die diereriem. Dit is een van die 48 konstellasies wat deur die 2de-eeuse sterrekundige Ptolemeus beskryf is en is steeds een van die 88 moderne sterrebeelde. Dis redelik dof en het net een ster helderder as 3 mag.
Javaanse tier
Weertier
Die weertier (macan gadhungan) is 'n legende wat baie goed in Kediri bekend is en oor die algemeen op Oos-Java oorvertel word. Die weertier word as boos beskou en moet nie verwar word met die tier wat deur verskillende geeste beliggaam word of die beskermers van die sjamane is nie. Die weertier word dikwels gesien as die reïnkarnasie van 'n adellike wat in ballingskap in die Lodoyobos gesterf het. Die Lodoyobos, naby Blitar, is juis berug vir sy wrede tiere. Hierdie gedaanteverwisseling in 'n tier word van geslag tot geslag oorgedra deur kennis opgesluit in mantras, wat, volgens die legende, teruggevoer kan word na die eerste weertier wat in die Lodoyobos gebly het, in die tyd van koning Djojoboyo. (Koning Djojoboyo was 'n heerser oor die Kediri-koninkryk op Oos-Java in die 12de eeu. Die profesieë wat hy sou neergepen het (die Ramalan Jayabaya), oefen steeds aansienlike invloed uit hoe die Javaanse geskiedenis gelees en verstaan word.)
'n Mens sou 'n weertier kon uitken aan 'n spleet in sy bolip (dus, 'n soort haaslip), en die hakke op die agterpote wat agterstevoor om sit. Tydens die gedaantewisseling word die gatkant letterlik voor: die gesig van die mens sou die tier se stert word. As mens sou die weertier nie veel eet nie en ook nie ryk word nie, maar wel 'n lang lewe hê. Die weertier is besonder gewild in die Suidoos-Asiatiese kuns en letterkunde. Selfs aan die einde van die 20ste eeu op Java kon jy maar weet: kort nadat 'n stuk verskyn het oor 'n tier wat in die omgewing gewaar is, sal daar gerugte van weertiere volg.
Weegskaal (sterrebeeld)
Ruimtevoorwerpe
Die helderste sterre van die Weegskaal vorm ’n vierhoek:
Epilepsie
Mense met epilepsie
Mense met epilepsie kan normale lewens lei en suksesvol wees. Onthou dat epilepsie nie deur 'n geestesversteuring of verstandelike vertraging veroorsaak word nie. Dit is boonop glad nie aansteeklik nie.
Javaanse tier
Weertier
Op Soematra en Oos-Java kan net mooi die teenoorgestelde ook geld: daar besit die weertiere wel 'n bolip, maar hierdie keer ontbreek die doodgewone middelkuiltjie by die mens nou heeltemal: "Is het gewoonlijk aanwezige kuiltje in de bovenlip bij uitzondering afwezig, dan is zoo een mensch een matjang gadoengan."
Weegskaal (sterrebeeld)
Ruimtevoorwerpe
Die sterrebeeld huisves die ster Gliese 581, wat ’n planetêre stelsel van ses planete het. Gliese 581 d en Gliese 581 g is albei baie moontlike kandidate vir lewe, hoewel Gliese 581 g se bestaan betwis word en onseker is. Gliese 581 c is die eerste planeet soortgelyk aan die Aarde wat om die ster gevind is. Gliese 581 e is sover bekend die planeet met die kleinste massa wat om ’n normale ster wentel. Dit is moontlik dat enige van hierdie planete lewe sal kan huisves.
Epilepsie
Mense met epilepsie
In sekere lande mag mense met epilepsie nie 'n motor bestuur nie. Die beperking word meestal opgehef as die persoon vir 'n bepaalde tydperk geen aanvalle gehad het nie. Mense met epilepsie mag veral nie busse, taxi's of vragmotors bestuur nie.
Javaanse tier
Godsoordeel
In die laat-18de eeu het die Javaanse hof dikwels misdadigers en rebelle vir die tiere gegooi – as 'n soort godsoordeel. Hierdie straf het nie altyd op die dood uitgeloop nie: twee mans wat van die ongemagtigde toegang tot die kraton (paleis) beskuldig is, sou byvoorbeeld met stokke bewapen word waarmee hulle die drie uitgesoekte wrede tiere in die hok moes aandurf. Wie ook al dan lewendig uit die stryd getree het, is tot ballingskap veroordeel.
Rampog macan
Die rampog macan is 'n Javaanse offerseremonie wat plaasgevind het deur die loop van die 17de eeu tot met die aanvang van die 20ste eeu. Hierdie gebeurtenis het oorspronklik plaasgevind op die alun-alun (as strydperk) van die Javaanse koninklike hof. In die 19de eeu was daar twee rituele waarby tiere betrokke was. Dit was die tier-buffelgeveg (sima-maesa), waarby die Javaanse vorste 'n tier en 'n waterbuffel (karbou, Bubalus bubalis ) teen mekaar laat baklei het, wat meestal deur die waterbuffel gewen is, en die tierstekery of tierrampok (rampogan-sima). By die laasgenoemde ritueel, wat ook deur die regent gereël is, sluit mens 'n paar tiere en Javaanse luiperds (Panthera pardus melas) in kiste toe om hulle later op die strydperk weer vry te laat, omring deur 'n carré van Javane slaggereed met spiese, drie rye dik. Sodra die tier uit sy kis gejaag word, sal hy probeer ontsnap, maar hom elke keer vasloop teen 'n muur van spiese wat hy probeer deurbreek. In verreweg die meeste gevalle sterf die tier aan die wonde wat hy op hierdie wyse opdoen. Tog kon 'n tier bo-oor die rye spiesdraers na sy vryheid spring.
Weegskaal (sterrebeeld)
Geskiedenis
Die Weegskaal was in die Babiloniese sterrekunde bekend as MUL Zibanu ("die weegskaal") of as die Skerpioen se Klou. Die skaal was heilig vir die songod Sjamasj, wat ook die beskermheilige van die waarheid en geregtigheid was. Die sterrebeeld word sedertdien vereenselwig met die wet, geregtigheid en welwillendheid. In Arabies beteken zubānā "skerpioen se kloue" en dit kan wees hoekom die Skerpioen se kloue die Weegskaal geword het.
Javaanse tier
Rampog macan
Uit die oogpunt van die Europese besoeker was die hele skouspel voor hom slegs die versinnebeelding van die stryd tussen goed en kwaad (met die tier as die sondebok). By nadere ondersoek kon die buffel in der waarheid die mag van die Javaanse koninklike versinnebeeld wat seëvier oor die chaos en chtoniese magte wat voorgestel is deur die tier. Die geveg kon ook 'n simboliese suiwering teen die chaos van die hele koninkryk uitbeeld. Toe die mag van die Javaanse adel onder die Europese heerskappy en die staatsamptenare (priyayi) aansienlik begin taan, verkry die diereslagting in die 19de eeu nuwe betekenis: die politieke stryd tussen die VOC (die tier) teen die Javaanse owerheid (die waterbuffel).
Weegskaal (sterrebeeld)
Geskiedenis
In die Romeinse mitologie word die sterreteken beskou as die weegskaal wat vasgehou word deur Astraia (voorgestel deur die Maagd), die godin van geregtigheid.
Epilepsie
Mense met epilepsie
Voorbeelde van suksesvolle mense met epilepsie:
Kodak
Die Eastman Kodak Company, algemeen bekend as Kodak, is 'n Amerikaanse tegnologiemaatskappy wat fokus op beeldprodukte, met sy historiese basis in fotografie. Die maatskappy se hoofkwartier is in Rochester, New York, Verenigde State van Amerika en geïnkorporeer in New Jersey. Dit is deur George Eastman gestig in 1888.
Weegskaal (sterrebeeld)
Geskiedenis
Die Weegskaal is die enigste sterrebeeld van die diereriem wat nie ’n lewende wese simboliseer nie.
Javaanse tier
Simboliek
Die tier het 'n meerduidige beeld in die Javaanse kultuur. In die Javaanse tradisie is die tier baie sterk met die adel vereenselwig; maar tog nooit heeltemal nie. Histories gesien, het die priyayi gepoog om hierdie simboliek in ere te herstel (of selfs uit te brei) deur die rampog macan en tierjagte weer in te stel of te reël. Slegs die teendeel is hiermee bereik: die unieke koninklike beeld wat die tier sou uitstraal is juis sodoende verswak. Tog moet mens in die eerste plek nie uit die oog verloor dat die tier in Suidoos-Asië, en veral op Java in die besonder, ook met die geeste geassosieer is nie. En, net soos die mearcweard (wolf) in die Angelsaksiese letterkunde, is die tier die grensbewaker of baken waar beskawing eindig en die wildernis begin.
Die tier is ook die bewaker van die morele orde. Die legendes met betrekking tot sjamane en voorouers is dikwels verwar en verruim om die hele Javaanse gemeenskap en sy maatskaplike sedelike welsyn as sodanig in te sluit. Die voorouerlike tiergees is die bewaker van die deug(de). Die wakende rol van die leeuebeskermer wat tradisioneel in die Moslemkultuur voorkom, is egter ook op die eiland Java oorgeplant – daardie rol beklee die tier.
Soos die bosse verdwyn het, het die groeiende bevolking Javane al hoe meer met die tier te doene gekry. Die teengestelde gevoelens (as dierebeskermer, maar ook woeste dier, 'n beeld nóg positief nóg negatief) het geleidelik eenduidig begin word: dié van 'n gevaarlike dier en wrede (mense)moordenaar. Hierdie reputasie is grotendeels ongeregverdig en ongegrond – want die geliefde olifant het juis in hierdie tydperk meer mense omgebring as die tier self. Ook die kontak met die Europese jagters (wat sensasionele geskrifte oor mensvretertiere geskryf het) kon die volkskultuur en -uitkyk verander het.
Na afloop van sy verdwyning glo McNeely en Wachtel dat die Javaanse tier eens die krag van die natuur versinnebeeld het, maar tans deel uitmaak van die "Verlore Paradys". Die Javaanse tier word nou – meer nog as enige ander spesie – tot simbool verhef van die ongerepte natuur wat in Asië aan die verdwyn is.
Kodak
Kodak bied verpakking, funksionele druk, grafiese kommunikasie en professionele dienste vir besighede regoor die wêreld. Sy vernaamste besigheidsegmente is digitale druk & onderneming en grafika, vermaak en kommersiële films. Dit is die bekendste vir hul fotografiese film produkte. Vir die grootste deel van die 20ste eeu het Kodak 'n dominante posisie gehandhaaf in die fotografiese filmmark. Die maatskappy se alomteenwoordigheid was so groot dat sy leuse "Kodak oomblik" in die gemeenskaplike leksikon beskryf is as 'n persoonlike gebeurtenis wat aangeteken moes bly vir die nageslag.
Javaanse tier
Letterkunde
Die tier is saam met die buffel 'n dier wie se mistieke en politieke betekenis sterk tot uiting kom in die Javaanse hofliteratuur. As tema word die weertier met name in die lang gedig uit die eerste derde van die 19de eeu behandel: die Serat Centhini.
Kodak
Wedywering met Fuji
Die Japannese mededinger Fujifilm het die Amerikaanse mark (via Fuji Photo Film U.S.A.) met goedkoper film en ander voorraad betree, maar Kodak het geglo dat die Amerikaanse verbruikers nooit sy handelsmerk in die steek sal laat nie. Kodak kon nie daarin slaag om die amptelike filmverskaffer van die 1984 Los Angeles Olimpiese Spele te word nie, en Fuji het hierdie borgskapregte bekom, wat aan hulle 'n permanente vastrapplek in die mark gegee het. Fuji het 'n filmfabriek in die VSA geopen, en deur sy aggressiewe bemarking en prysverlagings begin om markaandeel van Kodak weg te rokkel. Fuji het van 'n 10%-aandeel in die vroeë 1990's tot 17% in 1997 gegroei. Fuji het ook vordering getoon in die professionele mark met spesiale deursigtigheidsfilms soos Velvia en Provia, wat suksesvol meegeding het met Kodak se handtekening professionele produk, Kodachrome. Hulle maak egter gebruik van die meer ekonomiese en algemene E-6 verwerkingsmasjiene wat standaard in die meeste verwerkingslaboratoriums was, eerder as die toegewyde masjiene deur Kodachrome vereis. Fuji se films het ook spoedig 'n mededingende voordeel behaal in die hoëspoed negatiewe films, met 'n verbeterde greinstruktuur.
Javaanse tier
Letterkunde
In die Europese literatuur van die 17de eeu is die werke nog deurdrenk van die mites rondom die wilde (en ongetemde) Asië. Die tier word dikwels beskryf as bloeddorstig en so groot soos 'n perd. Volgens 'n geskrif uit 1628 was daar 'n kat van glo amper ses meter lank (18 voet).
Volkskultuur
Die Javaanse tier word nog baie gebruik in die Javaanse reklamebedryf, veral omrede hy vereenselwig word met krag en snelheid. Amulette en tierembleme word dikwels nog in motors of winkelvensters opgehang. In die skimmespel (wayang), wat nog baie gewild is op die eilande Bali en Java, is die tierfiguurtjie een van die min dierekarakters en -poppe. Bowendien open en eindig elke poppekas met die uitbeelding van die heelal in die vorm van 'n spitsberg (die lansetvormige Gunungan) as rekwisiet: die lewensboom, met 'n tier en banteng weerskante aan die voet daarvan.
Kodak
Wedywering met Fuji
Hoewel beide Fuji en Kodak sedert die 1970's die opkomende bedreiging van digitale fotografie herken het, en hoewel beide diversifikasie benodig het as 'n versagtende strategie, was Fuji meer suksesvol met hul diversifikasie.
Skuif na digitaal
Hoewel Kodak reeds in 1975 'n digitale kamera ontwikkel het, die eerste van sy soort, is die produk laat vaar uit vrees dat dit Kodak se fotografiese filmbesigheid sou bedreig. In die 1990's het Kodak 'n dekade-lange reis beplan om oor te skakel na digitale tegnologie. Algeheel was daar egter min implementering van die nuwe digitale strategie. Kodak se kernbesigheid het geen druk van mededingende tegnologie ervaar nie, en Kodak se bestuurders kon hulself nouliks 'n wêreld sonder die tradisionele film voorstel. Dus was daar min aansporing om af te wyk van die normale gang van sake in fotografie. Verbruikers het egter geleidelik oorgeskakel na die digitale aanbiedinge van maatskappye soos Sony.
Northridge-aardbewing
Die Northridge-aardbewing het die Amerikaanse stad Los Angeles (Kalifornië) op Martin-Luther-King-dag, 17 Januarie 1994, om 4:30:55 v.m. (Pasifiese Tyd) geskud. Die aardbewing het 'n matige 6,7 op die moment-magnitude-skaal gemeet. Nogtans was sy grondversnelling die hoogste wat ooit in 'n Noord-Amerikaanse stedelike gebied gemeet is, en dit het van die bewing die duurste in die geskiedenis van die Verenigde State gemaak.
Northridge was die vierde verwoestende aardbewing wat die deelstaat Kalifornië in 23 jaar geskud het. Die ander bewings was die San Fernando-aardbewing in die jaar 1971 (6,6 op die moment-magnitude-skaal), die Loma Prieta-aardbewing suid van San Francisco in 1989 (6,9 op die moment-magnitude-skaal) en die Coalinga-aardbewing op 2 Mei 1983 (6,5 op die Richterskaal).
Die aardbewing was die mees verwoestende in die Verenigde State sedert die San Francisco-aardbewing in 1906. Volgens die skade, wat berokken is, was dit ook een van die ergste natuurrampe in die geskiedenis van die VSA, wat vergelykbaar was met die orkaan Andrew in 1992.
Episentrum
Die aardbewing het die San Fernandovallei getref, wat sowat 32 kilometer noordwes van Los Angeles se binnestad geleë is. Aanvanklik is vermeld dat die aardbewing se episentrum een myl suid-suidwes van die voorstad Northridge geleë was waarna dit ook vernoem is. Latere berekenings het egter na Reseda as die werklike episentrum verwys. Die Nasionale Geofisikaliese Datasentrum het die episentrum se koördinate as 34°12'47" Noord, 118°32'13" Wes bepaal.
Gevolge
Gedurende die Northridge-aardbewing is 'n magtige plaat van gesteente langs 'n ondergrondse breuklyn verskuif. Die energiegolwe, wat vrygestel is, was byna so sterk soos die uitbarsting van die vulkaan Mount St. Helens in 1980. 60 mense het hulle lewens verloor, 7 000 beseer en 20 000 dakloos gelaat, terwyl sowat 3 000 huise en dele van 'n groot winkelsentrum in Northridge verwoes is. Infrastruktuur-skade, wat 20 miljard VSA-dollar beloop het, het ook tien snelwegbrûe ingesluit, wat ingetuimel en drie belangrike snelweë versper het.
Die Northridge Meadows-woonstelkompleks is die swaarste getref. Hier het die boonste twee van drie verdiepings ingestort, en 16 bewoners het in hulle beddens gesterf toe hulle onder die plafonne begrawe is.
'n Aantal hospitale is ernstig beskadig en was gedwing om hulle pasiënte na ander instellings te verplaas, wat 'n bykomende las op díe hospitale geplaas het, wat nog steeds in bedryf was. Volgens nuwe wetgewing is alle hospitale in Kalifornië verplig om hulle intensiewe- en hoë-sorgeenhede tot en met 1 Januarie 2005 bestand te maak teen aardbewings.
Desna
Die Desna (Russies: Десна́; Oekraïens: Десна) is die grootste sytak van die Dnjepr in Oos-Europa. Dié rivier, met 'n lengte van 1 130 km (700 myl), ontspring in die Smolensk-heuwels suidoos van Smolensk in die Smolensk-oblast van Rusland. Aansluitend vloei dié rivier in 'n suidelike rigting tot by Brjansk. Vanaf hier vloei die Desna in 'n suidwestelike rigting, bereik die Oekraïense grens en vloei deur Tsjernihif. Net noord van die Oekraïense hoofstad Kijif mond dié rivier in die Dnjepr uit.
Drakensberglewerik
Die Drakensberglewerik (Heteromirafra ruddi) is 'n skaars, gelokaliseerde en endemiese standvoël in hooglandveld met kort gras. Die voël is 14 cm groot en weeg 25 - 28 gram. In Engels staan die voël bekend as die Rudd's Lark. Die voël is kwesbaar weens habitatverlies en agteruitgang.
Alfred Zeisler
Alfred Zeisler (26 September 1892 – 1 Maart 1985) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Hinter den Kulissen der Reichspost (1925), The Amazing Adventure (1936), Enemy of Women (1944), en Fear (1946).
19 Junie
19 Junie is die 170ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (171ste in skrikkeljare). Daar volg nog 195 dae in die res van die jaar.
Prostaatkanker
Prostaatkanker tas meesal mans ouer as vyftig jaar aan, maar in baie gevalle sal ander mediese probleme meer lewensgevaarlik wees as die prostaatkanker omdat dit so stadig ontwikkel. Behandeling neig dus om meer aggressief te wees wanneer dit in 'n jonger man ontdek word as in 'n ouer man.
Voorkoming van prostaatkanker
Enersyds kan oorerflike kanker nie altyd voorkom word nie, want dit kan voor geboorte al begin. Andersyds blyk dit dat 'n groot oorsaak van prostaatkanker, dieet, verander kan word. Wetenskaplikes is besig om vas te stel spesifiek hoe om die dieet te verander, maar intussen kan mens oor die algemeen sê dat jy jou inname van rooi vleis en ander kalorieë moet verminder en dit vervang met meer vrugte en groente. Verbrand ook meer kalorieë deur oefening. As jou risiko vir prostaankanker hoog is en jy onmiddellik jou dieet en gewoontes verander, verlaag dit nie jou risiko onmiddellik nie, dit is eerder 'n geleidelike proses.
Simptome
Duidelike simptome verskyn nie totdat die kanker al gevorderd is nie. Die volgende lys is simptome wat, as hulle voortdurend voorkom, kan aandui dat die kanker begin groei na gebiede buite die prostaat. Van die simptome kan ook deur ander prostaat of blaasprobleme veroorsaak word.
Ontdekking van prostaatkanker
Die mees basiese metode wat 'n geneesheer gebruik om prostaatkanker te vind is deur die prostaatklier via die pasiënt se rektum met sy vinger te ondersoek om na vergroting of verharding van die klier te soek. Saam met die liggaamlike ondersoek word 'n bloedtoets gedoen om die prostaat spesifieke antigeen (PSA) te meet. Die PSA neem toe wanneer kanker teenwoordig is, maar kan ook deur prostaatontsteking en nie-kwaadaardige groeisels verhoog word. 'n PSA van meer as 2,5 vir mans in hulle veertigerjare, meer as 3,5 vir mans in hulle vyftigerjare en van meer as 4 in hulle sestigerjare dui op die moontlikheid van kanker. Wanneer een van die bogenoemde toetse aandui dat kanker 'n moontlikheid is, doen die dokter gewoonlik 'n biopsie om prostaatweefsel te versamel vir 'n ondubbelsinnige diagnose. Die biopsie word in 'n paar minute deur die wand van die rektum gedoen.
As die biopsie bevestig dat kanker teenwoordig is, kan dit nodig wees om uit te vind presies hoe ver die kanker versprei het. Dit word gewoonlik deur aftasting met rekenaartomografie gedoen om 'n duidelik beeld van die betrokke deel van die pasiënt se liggaam te kry. Wanneer die kanker vroeg ontdek word en byvoorbeeld nog nie gevoel kan word deur 'n liggaamlike ondersoek nie, kan daar aanvaar word dat dit nog nie versprei het nie en kan mens voortgaan met die beplanning van behandeling sonder om 'n aftasting (skandering) te doen.
Behandeling
As gereelde ondersoeke en 'n biopsie dui op kanker, maar dit nog in 'n vroeë stadium gediagnoseer is, is daar nie rede tot kommer nie. Die kanker groei baie stadig en is al jare in die pasiënt se liggaam teenwoordig. Dit is dus raadsaam om die weke na die kanker se ontdekking goed te benut deur inligting in te win en goeie besluite oor behandeling te neem.
Die geneesheer neem 'n aantal dinge in ag wanneer hy bepaal hoe om die kanker te beveg:
Wanneer die kanker nie versprei het nie kan dit die geneesheer se doel wees om op te tree om die pasiënt te genees of die geneesheer kan besluit om eerder te wag en dinge dop te hou om te sien wat gaan gebeur voor daar op 'n behandeling besluit word. Die twee benaderings word nog gedebatteer. Aan die een kant sê hulle dat dit vroeg is en die pasiënt genees kan word dus moet daar aan die werk gespring word. Aan die ander kant sê hulle dat vroeë aksie nie genoeg jare aan die pasiënt se lewe byvoeg nie. As die kanker wyd versprei is en genesing baie moeilik of onmoontlik blyk dan skuif die geneesheer se fokus na vertraging van die groei van die kanker en behandeling van die pasiënt se ongemak en pyn.
Snykunde
As die kanker netjies beperk is dan word die prostaatklier in sy geheel deur snykunde verwyder. Dis 'n delikate operasie want senuweebondels is aan beide kante van die prostaatklier teenwoordig en die urinebuis loop reg deur die middel van die klier. 'n Nuwe (2005) ontwikkeling is dat die operasie met die hulp van 'n robotsjirurg gedoen kan word wat dit 'n meer betroubare proses maak.
Bestralingsterapie
Die operasie mag dan opgevolg word met bestraling en/of hormoonbehandeling. Weereens, as dit vroeg ontdek word en nie versprei het nie is die operasie moontlik al wat nodig is. Bestralingterapie gebruik ioniserende strale (hoë energie partikels) om die gewas te vernietig. Dit kan aangewend word om beperkte gewasse te vernietig of om verspreide gewasse te krimp of om urine- en stoelprobleme en pyn te verminder. Die duur van en aantal bestralings behandelinge hang af van hoe gevorderd die kanker is.
Kriogeniese Terapie
Kriogeniese terapie kan ook gebruik word om die prostaatklier te vernietig deur middel van 'n baie lae temperatuur instrument.
Hormoonterapie
Hormoonterapie word deur inspuiting of as pille toegedien. Die doel van hormoonbehandeling is om die manlike hormoon (testosteroon) wat die groei van die prostaatkanker kan aanhelp te verminder. Die behandeling kan of testosteroon produksie stop of dit kan die hormoon se werking blok. Suksesvolle hormoonterapie krimp die kwaadaardige gewas of laat dit ten minste stadiger groei. Hormoonbehandeling word toegepas wanneer:
Snykunde
Impotensie is 'n moontlikheid want die senuwees wat ereksies beheer loop langs die prostaatklier. Een of beide die senuwees mag verwyder moet word. Jonger pasiënte waar die senuwees gespaar word sal tydelik impotent wees maar na 'n aantal maande sal hulle dit herwin. Wanneer die senuwees verwyder word is die skade permanent.
Inkontinensie of verlies aan urine beheer is ook 'n moontlikheid maar is gewoonlik tydelik.
Bestralingsterapie
Uit die aard van die behandeling word naburige weefsel ook beskadig sodat die pasiënt probleme met sy blaas mag ervaar, maagwerking mag hê en pynvolle ontlasting mag ervaar. Nuwe masjiene begin beskikbaar word wat baie akkurate strale uit enige hoek op die gewas kan mik met minimale skade aan omliggende weefsel met drasties verminderde komplikasies.
Bragiterapie vernietig ook omliggende weefsel met ongemaklike nagevolge.
Kriogeniese terapie
Daar is 'n aansienlike moontlikheid dat die lae temperatuur van die terapie skade aan die urinebuis en nabygeleë senuwees kan doen alhoewel daar 'n toestel is om die urinebuis warm te hou. Uit die aard van die saak bly daar dan 'n klein hoeveelheid prostaat weefsel agter na die behandeling.