cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cumuluswolk
Verband met ander wolke
Cumuluswolke is 'n genus van vrye-konvektiewe lae-étage wolke en het 'n verband met ander beperkte-konvektiewe wolke soos cumuliform-, en stratocumuliforwolke. Hierdie wolke vorm op ongeveer 2,000 meter vanaf grondvlak by alle breedtegrade. Stratuswolke is ook lae-étage wolke. In die middel-étage vind 'n mens alto-wolke soos cumuliform, stratocumuliform, altocumulus en altostratus. Middel-étage wolke vorm vanaf 2,000 meter tot op 7, 000 meter in die poolgebiede,  op 7,000 meter, in matige areas en op 7, 600 meter in tropiese areas. Die hoë-étage wolke is cirrocumulus, cirrus en cirrostratus. Hoë-étage wolke vorm op tussen 3,000 tot 7,600 meter in hoogliggende gebiede, op 5,000 tot 12000 meter in gebiede van 'n middelmatige hoogte en op 6,100 tot 18,00 in lae, tropiese gebiede. Cumulonimbuswolke, soos cumulus congestus, versprei vertikaal eerder as om tot een étage beperk te bly.
Buitenste ruimte
Daar is al cumuliformwolke ontdek op ander planete in ons sonnestelsel. Die Viking Wenteltuig het cirrocumulus en stratocumulus-wolke op Mars ontdek. Die wolke is met konveksie gevorm naby die pole se yskappe. Die Galileo onbemande ruimteskip het massiewe cumulonimbuswolke naby die Groot Rooi Vlek op Jupiter waargeneem. Daar is ook Cumuliformwolke op Saturnus waargeneem. In 2008 het die Cassini ruimtetuig bepaal dat die cumuluswolke naby Saturnus se suidpool deel was van 'n sikloon van meer as 4,000 kilometer in deursnee. Die W.M. Keck Sterrewag in Hawaii het witterige cumuluswolke op Uranus opgemerk. Net soos Uranus het Neptunus metaan cumuluswolke. Dit wil voorkom asof daar geen cumuluswolke op Venus voorkom nie.
Vryheidspark
Vryheidspark is 'n nasionale monument by Salvokop aan die buitewyke van Pretoria wat daarop gemik is om Suid-Afrika se onlangse geskiedenis op 'n visuele en interaktiewe wyse te vertel, en 'n visie vir die toekoms wat in die Afrika-renaissance ingebed is, te gee.
Doelstellings
Die park is gewy aan die viering van Suid-Afrika se erfenis, en poog om 'n sentrum van kennis te wees wat daarop gemik is om 'n groter begrip vir die land en sy mense te skep. Die mikpunt is om op hierdie wyse die gapings, verwringings en vooroordele van die verlede aan te spreek en nuwe perspektiewe op Suid-Afrika se erfenis te bied en tradisionele opvattings oor Suid-Afrikaanse geskiedenis uit te daag deur 'n hervertolking van die land se bestaande erfenisterreine.
Hierdie erfenisomgewing streef ook daarna om al die land se ontvouende ervarings en simbole te akkommodeer om een samehangende verhaal van die mens se stryd vir vryheid in Suid-Afrika te vertel – die stryd om oorlewing, grond en hulpbronne, en hoe dit die maatskaplike, ekonomiese, politieke, kulturele en historiese landskap van die land gevorm het.
Vryheidspark laat ook die soeklig val op Suid-Afrika se rol in die ontstaan van vroeë lewensvorme en latere hominiede, waarvan sommige in moderne Homo sapiens ontwikkel het, deur bewyse van die mens se evolusie wat in Suid-Afrika aangetref word, na te spoor – insluitende lewensvorme en geologiese formasies wat 3,6 miljard jaar teruggaan en in Barberton (wat as een van die oudste plekke op aarde beskou word) gevind is.
Konstruksie
Bouwerk het in 2002 op 'n terrein van 52 hektaar op Salvokop in Pretoria begin. Hierdie park bestaan uit 'n gedenkteken, interaktiewe museum en tuin van herinnering. Die konstruksie van die 25 000 vierkante meter tuin van herinnering is in Maart 2004 voltooi, betyds vir Vryheidsdag – en die tiende herdenking van demokrasie in Suid-Afrika op 27 April.
Die belandskapte tuin wat vorm aan die eksterne omgewing van Vryheidspark gee – en monumente, standbeelde en beeldhouwerke bevat – simboliseer die finale rusplek van die gevalle helde en heldinne wat die geskiedenis van Suid-Afrika gevorm het. In 2003 het 'n reeks reinigings-, helings- en simboliese herstelseremonies in elke provinsie in die land plaasgevind waartydens erkenning verleen is aan die sewe hoofkonflikte in Suid-Afrika se geskiedenis - volksmoord, slawerny, die oorloë van verset, die Anglo-Boere-oorloë, die Eerste- en Tweede Wêreldoorloë en die vryheidstryd teen apartheid.
Tydens elke seremonie is grond van die terrein asook 'n plant uniek aan elke provinsie versamel en gestuur om deel van die tuin van herinnering uit te maak ter ere van diegene wat deur elkeen van die sewe konflikte geraak is. 'n Ererol van mense wat tydens hierdie konflikte gesterf het, sal ook deel van die tuin uitmaak.
Kritiek
Die park het 'n versoek aan Afrikaanse koerante gerig om na die park as "Freedom Park" te verwys. Volgens hulle bestaan daar nie 'n plek soos "Vryheidspark" nie. Die koerante het egter nie hieraan gehoor gegee nie.
Hoewel die park Afrikaner-geskiedenis inkorporeer, word die rol van die Suid-Afrikaanse Weermag (SAW) totaal misken en is slegs gesneuweldes wat aan die teenoorgestelde kant geveg het se name hier opgeteken. Dit dui op 'n eenogige wanvoorstelling van die geskiedenis. In reaksie hierop is besluit om 'n muur van herinnering vir SAW-soldate by die Voortrekkermonument aan te bring.
Vlag van Soedan
Die nasionale vlag van Soedan is op 20 Mei 1970 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n groen driehoek aan die vlagpaalkant met drie ewe wye horisontale bane in (van bo na onder) rooi, wit en swart aan die wapperkant.
Simboliek
Die kleure is dieselfde as die Pan-Arabiese kleure en elkeen het ’n eie betekenis. Groen stel vooruitgang en landbou voor, rooi stel die stryd, die martelare vir Soedan en die Groot Arabiese Land voor, wit stel Islam, vrede, optimisme, lig en liefde voor en swart stel Soedan en die Madhi-revolusie voor.
Ontwerp
Die vlag van Soedan is soortgelyk aan die vlag van die Arabiese Opstand, die verskille is dat die kleure op ’n ander manier gerangskik is.
Mahdiste-opstand
In 1881, aan die begin van die Mahdiste-opstand, het die Mahdi Muhammad Ahmad vir Abdallahi ibn Muhammad as een van sy vier kaliefs aangestel en aan hom ’n swart vlag gegee. Abdallahi het hierdie swart vlag gebruik om die Baggara-Arabiere en ander stamme van die weste te werf. Die ander kaliefs het ander kleur vlae gebruik. Die swart horisontale baan in die huidige Soedannese vlag is ’n verwysing na die swart vlag van die Mahdiste-era.
Anglo-Egiptiese Soedan
Tussen 1899 en 1956 is Anglo-Egiptiese Soedan gesamentlik as ’n kondominium geadministreer deur Egipte en die Verenigde Koninkryk. Die kondominium het nie sy eie vlag gehad nie en het gebruik gemaak van die vlag van Egipte en die vlag van die Verenigde Koninkryk wat altyd gelyktydig vertoon is met die Britse vlag wat voorkeur geniet het.
’n Rangvlag vir die Britse goewerneur-generaal van Soedan het wel bestaan. Dit was soortgelyk aan die goeweneur-generaalsvlae en kommissarisse van ander Britse oorsese gebiede en het bestaan uit ’n Unievlag met ’n wit skyf in die middel waarin die gebied se wapenskild was, met die skyf wat omring was deur ’n lourierkrans. Aangesien geen wapenskild vir Anglo-Egiptiese Soedan bestaan het nie, het die woorde “Goewerneur-generaal van Soedan” in die wit skyf gestaan.
1956–1970 vlag
Met onafhanklikheid van Egipte en die Verenigde Koninkryk op 1 Januarie 1956 het Soedan ’n blou-geel-groen driekleur as nasionale vlag aangeneem. Hierdie vlag was tot 1970 in gebruik toe die huidige vlag aanvaar is.
Bipolêre gemoedsteuring
Bipolêre gemoedsteuring is 'n siektetoestand wat gekenmerk word deur skommelinge in gemoedstoestand, vanaf uiterste depressie tot uiterste manie. Daar bestaan nuwe geneesmiddels daarvoor, en behandeling kan die simptome grootliks verlig en psigososiale funksionering verbeter.
Simptome
Persone wat aan bipolêre gemoedsteuring ly, ondervind gemoedstemmings wat wissel van maniese opwinding tot ernstige depressie, met periodes van normaliteit tussenin.
Alle mense ervaar skommelings van hul gemoedstoestand. Die verskil is egter dat mense met bipolêre gemoedsteuring soms kontak met die werklikheid verloor. Die gemoedskommelings kan drasties en skielik plaasvind, maar meestal is daar 'n geleidelike oorgang.
Die eerste episode van bipolêre gemoedsteuring kan 'n manies-depressiewe episode wees, of kan kenmerke van albei fases toon. Hierna kan jare volg waartydens die persoon geen simptome ervaar nie. Die simptome stem dikwels ooreen met dié van ander toestande, soos persoonlikheidssteurings, antisosiale gedrag, verslawingsteurings, ensovoorts. Dit is daarom belangrik dat alle faktore in ag geneem word voor die diagnose gemaak word. Psigotiese simptome, wat voorkom by ernstige geestesteurings, kan by bipolêre gemoedsteuring aanwesig wees, veral tydens die maniese fase. Dit gee daartoe aanleiding dat manie soms verkeerdelik as skisofrenie gediagnoseer word.
Hierdie simptome sluit 'n verskeidenheid waandenkbeelde en hallusinasies in, byvoorbeeld grootheidswaan, vervolgingswaan wat aan paranoia grens, gewaande liefdesverhoudings met bekende en vername persone, versteuring van gedagtegang en 'n onvermoë om te konsentreer.
Depressiewe fase
Die depressiewe fase van bipolêre gemoedsteuring word gediagnoseer indien gevoelens van ernstige terneergedruktheid en depressie konstant gedurende 'n periode van twee weke voorkom. Die persoon verloor ook alle belangstelling in voorheen genotvolle aktiwiteite. Dit het ook 'n negatiewe invloed op interpersoonlike verhoudings, beroepsaspekte, skoolwerk en ander belangrike funksioneringsgebiede. 'n Ernstige depressiewe toestand word ook gekenmerk deur die aanwesigheid van die meerderheid van die volgende simptome, gedurende die grootste gedeelte van elke dag:
Maniese fase
Die maniese fase word gekenmerk deur 'n periode van uitermatige opgeruimdheid, 'n oormaat energie en geen behoefte aan slaap nie, asook geïrriteerdheid. Om as die maniese fase gediagnoseer te kan word, moet die toestand ernstig genoeg wees om die persoon se funksionering op onder meer beroeps- en sosiale vlak negatief te beïnvloed. Die simptome moet ook nie die gevolg wees van die misbruik van alkohol of ander middels nie en moet ook nie aan 'n siektetoestand te wyte wees nie. Die meerderheid van die volgende simptome moet aanwesig wees:
Oorsake
'n Familiegeskiedenis van geestesteurings en genetiese samestelling blyk 'n belangrike rol te speel in die aanwesigheid van hierdie steuring en plaas mense in 'n baie groter risikogroep om wel die siekte te kry. Dit is egter nie bekend in watter mate oorerwing wel 'n rol speel nie, en in watter mate omgewingsfaktore bydra tot die toestand nie.
'n Toename in spanning en 'n onvermoë om dit te hanteer tree dikwels as snellermeganisme op vir die aanvang van die toestand.
Voorkoms
By mans is daar 'n groter waarskynlikheid dat die eerste episode 'n maniese een sal wees, terwyl dit by vroue meer waarskynlik 'n depressiewe episode sal wees. Dikwels word verskeie depressiewe fases beleef voor die eerste maniese fase.
Behandeling
Verskeie faktore moet in ag geneem word wanneer op 'n behandelingstrategie vir bipolêre pasiënte besluit word. Dit sluit die kliniese fase waarin die pasiënt hom bevind (manies of depressief), die hoeveelheid en erns van vorige episodes, die voor- en nadele van die onderskeie behandelingsmetodes en die pasiënt se voorkeure in. Die resultate moet voortdurend geëvalueer word en behandeling moet daarvolgens aangepas word. Daar moet ook in gedagte gehou word dat ontkenning dikwels 'n belangrike deel van die steuring uitmaak en die pasiënt se vermoë tot besluitneming kan beïnvloed.
Daar bestaan tans geen geneesmiddel vir bipolêre gemoedsteuring nie. Behandeling verlig egter die ernstige simptome. Die doelwit met behandeling is om die gereelde herhaling, erns en psigososiale gevolge van episodes te probeer verminder en om psigososiale funksionering tussen episodes te verbeter. Psigoterapie is by die bipolêre pasiënt eerstens daarop gerig om ondersteuning te bied en insig te verbeter. Die taak van die psigoterapeut sluit in om die pasiënt te lei tot 'n beter begrip van bipolêre gemoedsteuring en hom sodoende te help om sy psigososiale aanpassing te verbeter. Persone wat aan die steuring ly, vind baat by geroetineerde gedrag en ook hierin moet die terapeut hom bystaan. Die pasiënt moet daagliks 'n bepaalde patroon handhaaf van aktiwiteite, slaap en eet - en die terapeut moet hom help om vas te stel in watter mate dit sy gemoedstoestand beïnvloed. Farmakologiese ingryping verteenwoordig 'n baie belangrike deel van die behandelingsproses. Daar is medikasie beskikbaar vir die behandeling van akute episodes van depressie of manie, asook om aanvalle tot 'n minimum te beperk. Pasiënte kan ook daarby baat vind om tussen episodes medikasie te neem wat daartoe bydra om die gemoedstoestand te stabiliseer. Elektrokonvulsieterapie blyk baie doeltreffend te wees in die behandeling van bipolêre gemoedsteuring, tydens sowel die depressiewe as die maniese fase.
Buikholte
duimnael|250px|Die buikholte lê onder die borsholte. Die buikholte (Latyns: cavum abdominis) is die holte in die liggaam van mense en baie ander soogdiere wat die grootste deel van die ingewande bevat. Dit lê net onder die borsholte. Van bo word dit deur die midderif begrens, van voor en aan die kante deur die buikwandspiere en van agter deur die werwelkolom en rugspiere. Die geheel is met die wandstandige buikvlies beklee.
Die niere lê nie in die buikholte nie, maar daaragter.
Marlize Hobbs
Herkoms en vroeë lewe
Marlize Hobbs is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en is op 14 Mei 1972 op 'n plaas in die omgewing van Louwna gebore as een van 'n tweeling. Haar tweelingbroer se naam is Ben. Sy word groot op haar geboorteplaas en gaan tot standerd vyf skool op Laerskool Louwna, wat net vyftig leerlinge en drie onderwysers gehad het. In standerd vyf word sy met epilepsie gediagnoseer. Sy voltooi matriek aan die Hoërskool Vryburg in die Noord-Kaap. Daarna is sy vanaf 1991 vir twee jaar lank sendeling in Hillbrow by die Middestad-Evangelisasie en Sendingaksie.
Verdere studie en loopbaan as maatskaplike werker
Sy studeer dan maatskaplike werk aan die Randse Afrikaanse Universiteit en skryf in hierdie tyd vir Heraut se Kunsredaksie. Terwyl sy op universiteit is, bly sy in die koshuis. Na universiteit werk sy vir 'n ruk in 'n plaaswinkel om geld te verdien en hierna reis sy rond vir twee jaar. In hierdie tyd ontmoet sy vir Jeanne Goosen, vir wie sy van haar gedigte stuur. Dit is die begin van 'n lang mentorskap. In 1998 en 1999 werk sy as televisie produksie assistent in Durban by Heine TV-produksies. Dan word sy vir vier jaar 'n maatskaplike werker in die woonbuurt Ganyesa sowat tagtig kilometer buite Vryburg. In hierdie hoedanigheid is sy veral verantwoordelik vir die opstel van voorvonnis-verslae vir die hof. Op Ganyesa is sy die enigste blanke persoon in die kantoor en bly sy in een van die tien huise op die dorp, wat sy van die plaaslike hospitaal huur. In 2002 kry sy 'n oorplasing na Vryburg en later word sy maatskaplike werker vir Noordwes se regering op Potchefstroom.
Persoonlike lewe
Sy ly aan epilepsie en raak dan verslaaf aan dwelms, waarna sy haar aanmeld vir behandeling om die gewoonte af te skud. Na die sukses van haar debuutbundel tree sy per geleentheid op as aanbieder by die Winterskool van die Kreatiewe Skryfskool van die Universiteit van Pretoria en by die Sanlam Aanlynskryfskool op LitNet. Sy neem 'n wees swart kind aan as haar eie.
Skryfwerk
Terwyl sy werkloos is skryf sy 'n soort tuisgemaakte koerant wat sy vir vriende aanstuur, wat sy Flardes uit die vlaktes noem. Daarin plaas sy stories en advertensies wat sy self uitdink. So neem die idee vir 'n boek vorm by haar aan.
Prosa
Haar debuut maak sy met die novelle Flarde, die verhaal van die maatskaplike werker Lisa van Ganyesa en die inwoner Mama Minoto wat hoenderpote verkoop om aan die lewe te bly. As maatskaplike werker raak Lisa diep betrokke by die gemeenskap se diepste probleme, soos gesinsgeweld, dronkenskap, verraad, vigs en armoede. Flardes van verhale word aan haar vertel en sy moet probeer sin maak daaruit, maar soms verstaan sy die situasie heeltemal verkeerd. Dit alles terwyl sy steeds probeer om die flarde van haar eie lewe bymekaar te maak. Flarde verower in 2006 die Eugène Marais-prys en in dieselfde jaar word die Universiteit van Johannesburg-prys vir debuutwerk en die Jan Rabie/Rapport-prys vir innoverende Afrikaanse prosa ook aan hierdie boek toegeken. Die boek word geprys vir sy tegniese vernuf, besonderse aanwending van taal en die oorspronklikheid daarvan.
Score my 'n gwai  het twee vertellers, naamlik Miesa, 'n wit meisie wat in die laat sewentigerjare op 'n plaas in Noordwes grootword, en Siena Maamogwe, die Tswana-vrou wat haar grootmaak. Siena is meer 'n ma vir Miesa as wat haar regte ma is. Miesa is anders, want sy leef in haar eie verbeeldingswêreld terwyl sy worstel met haar lesbiese seksualiteit. Sy wonder gedurig wie sy is, hoekom sy is soos wat sy is, of sy werklik só is en of sy haar dit net verbeel. Die groot wending in Miesa se lewe het gekom toe haar pa terugkeer van die grens, totaal anders as wat hy voorheen was. Ook by hom is daar 'n identiteitsverandering en hy begin vir Miesa, toe slegs nege jaar oud, in die nag verkrag. Siena is die enigste mens wat vir Miesa werklik raaksien en agterkom wat gebeur. Miesa se identiteit word gevorm nie net deur haar andersheid nie, maar ook deur die mense wat sy ontmoet, soos Siena, ouma Marie, Leona wat haar gevange hou in 'n obsessiewe liefdesverhouding, en uiteindelik Jasmyn, wat sy op die internet ontmoet en wat haar dadelik uitpluis. Identiteit is ook by Jasmyn 'n tema. Sy is nie gay nie, maar raak op Miesa “se siel verlief”. Uiteindelik is daar Miesa se aangenome dogter, Naledi, wat outisties is en dus haar eie afstandigheid van die wêreld beleef. Siena leef baie nader aan die wêreld met haar praktiese lewensuitkyk. Sy worstel nie met haar identiteit nie, maar help vorm aan Miesa s’n. Hierdie boek is in 2014 op die kortlys vir die toekenning van die KykNet-Rapport-prys in die rolprentkategorie.
Sy publiseer ook verhale op LitNet. Sy eksperimenteer met die konsep van digitale publikasie wanneer sy die eerste honderd bladsye van 'n nuwe roman, Divine Prostitute / The Girl in the Bird’s Nest op die internet publiseer en lesers om kommentaar vra.
Digkuns
Van Hobbs se gedigte verskyn in Komsat onder direksie van Johan de Jager.
Geno Segers
Geno Segers is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Castle (2009), Teen Wolf (2011), Banshee (2013), en From Dusk Till Dawn: The Series (2014).
Marlize Hobbs
Publikasies
2005 - Flarde
2013 - Score my 'n gwai
2016 - Suitcase vol Sterre – digbundel
Roger Avon
Roger Avon (23 November 1914 – 21 Desember 1998) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Daleks' Invasion Earth 2150 A.D. (1966) en Au Pair Girls (1972), en in die televisiereekse Doctor Who (1963) en Department S (1969).
Marlize Hobbs
Publikasies
2018 - As sy weer kom
2020 - Voëlvrou
Supernova
duimnael|SN 1994D (die helder punt links onder), ’n tipe Ia-supernova in die sterrestelsel NGC 4526.
’n Supernova is die ontploffing van ’n ster wat vir ’n tyd helderder is as die hele sterrestelsel waarin dit voorkom. Dit straal soveel energie uit as wat die Son, of enige gewone ster, deur sy hele bestaan uitstraal voordat dit oor verskeie weke of maande wegkwyn. Die uiters helder uitbarsting skiet die meeste van die ster, of al die ster, se materiaal weg teen ’n spoed van tot 30,000 km/s (10% van die ligsnelheid), en dit veroorsaak ’n skokgolf in die omringende interstellêre medium wat ’n ring van gas en stof laat uitkring, en dit word ’n supernova-oorblyfsel genoem.
duimnael|In hierdie hoogs versnelde kunstenaarsvoorstelling word ’n paar supernovas gewys in verafgeleë sterrestelsels. Elk van die ontploffings is vir ’n kort ruk helderder as die hele sterrestelsel waarin dit voorkom.
Supernovas stel meer energie vry as novas. Nova beteken "nuwe" in Latyn en verwys na wat lyk soos ’n helder nuwe ster in die ruimte; die voorvoegsel "super-" onderskei supernovas van gewone novas, wat baie dowwer is.
Supernovas kan op twee maniere gevorm word: deurdat die kern van ’n baie swaar ster inplof onder sy eie swaartekrag, of deurdat ’n witdwergster materiaal van ’n metgeselster aantrek totdat dit die Chandrasekhar-limiet oorskry en ’n kernontploffing ondergaan. Anders as wat die naam aandui, is ’n nova of supernova dus eintlik die gevolg van ’n dooie ster, en nie ’n nuwe ster nie.
In die eerste geval veroorsaak die inploffing van die kern ’n skokgolf wat die res van die ster laat ontplof; laasgenoemde vorm ’n ring van gas wat ’n supernova-oorblyfsel vorm. ’n Bekende voorbeeld hiervan is die oorblyfsel van die supernova SN 1604. Supernova-ontploffings is die hoofbron van die swaarder elemente in die heelal. ’n Groot deel van die kalsium en yster in ons liggaam is byvoorbeeld miljarde jare gelede deur supernovas vrygestel. Supernovas stuur hierdie swaar elemente in die interstellêre medium in en verryk so die molekulêre wolke, waar stervorming plaasvind. Hierdie verrykingsproses het die samestelling van die Sonnestelsel 4,5 miljard jaar gelede bepaal, en daarmee saam die chemiese boustene vir lewe op aarde.
Die mees onlangse supernova in die Melkweg wat regstreeks waargeneem is, was Kepler se ster van 1604 (SN 1604); die oorblyfsels van twee meer onlangse supernovas is ná die tyd ontdek. Waarnemings in ander sterrestelsels dui daarop dat ’n supernova gemiddeld sowat drie keer per eeu in die Melkweg moet plaasvind, en dat enige sodanige supernova amper vir seker met moderne sterrekundige instrumente sigbaar behoort te wees. Supernovas speel ’n groot rol in die verryking van die interstellêre medium met swaarder elemente. Die skokgolwe wat deur supernovas veroorsaak word, kan ook stervorming aanhelp.
Klassifikasie
Supernovas word geklassifisseer volgens die spektraallyne van verskillende chemiese elemente wat in hul spektrums voorkom. Die eerste onderskeiding is tussen die teenwoordigheid of afwesigheid van ’n lyn vir waterstof. As ’n supernova se spektrum ’n waterstoflyn bevat, word dit as tipe II geklassifiseer, andersins as tipe I.
Tipe Ia
Tipe Ia-supernovas bevat nie helium nie en toon ’n silikon-absorpsielyn in hul spektrums naby maksimum helderheid. Die mees algemeen aanvaarde teorie oor dié tipe is dat hulle ontstaan weens die aantrekking deur ’n witdwerg van die materiaal van ’n metgeselster, gewoonlik ’n rooireus, totdat dit die Chandrasekhar-limiet oorskry. Die hoofbestanddele van die witdwerg is gewoonlik suurstof en stikstof. Die toename in druk laat die temperatuur naby die kern styg en ’n tydperk van konveksie begin wat ongeveer 100 jaar duur. In ’n stadium vind ’n opvlamming plaas vanweë kernfusie. Dit neem drasties toe vanweë die Rayleigh-Taylor-onstabiliteit en wisselwerkings met turbulensie. Die energie wat vrygestel word, veroorsaak dat die ster gewelddadig ontplof en ’n skokgolf veroorsaak waarin materie teen snelhede van sowat 10 000 km/s weggeskiet word. Die energie veroorsaak ook ’n geweldige toename in ligsterkte.
Dié soort supernovas is soortgelyk aan novas, waar ’n witdwerg materie stadiger aantrek en nie die Chandrasekhar-limiet oorskry nie. In so ’n geval veroorsaak die versamelde materie ’n kernfusiereaksie naby die oppervlak van die witdwerg, maar dit veroorsaak nie dat die ster ontplof nie.
Tipe Ia-supernovas het ’n kenmerkende ligkurwe. Naby die tydstip van maksimum ligsterkte bevat die spektraallyne elemente van suurstof tot kalsium; dit is die hoofbestanddele van die buitenste lae van die ster. Maande ná die ontploffing, wanneer die buitenste lae uitgekring het totdat dit deursigtig is, word die spektrum oorheers deur lig wat van naby die kern van die ster uitgestraal word, dus van swaarder elemente.
Anders as ander tipes supernovas, word tipe Ia in die algemeen in alle soorte sterrestelsels, insluitende elliptiese sterrestelsels, aangetref. Hulle stel die grootste hoeveelhede energie vry van alle soorte supernovas.
Tipe Ib en Ic
Die vroeë spektrums van tipes Ib en Ic toon nie waterstoflyne nie en ook nie die eienskap van sterk silikonabsorpsie naby 615 nanometer nie. Hierdie verskynsels is, soos tipe II-supernovas, waarskynlik baie swaar sterre waarvan die brandstof in hul kerns opgeraak het. Die sterre wat tipes Ib- en Ic-supernovas tot gevolg het, het die meeste van hul buitenste lae verloor vanweë sterk sterwinde of wisselwerking met ’n metgesel. Tipe Ib-supernovas word gereken as die gevolg van die ineenstorting van ’n Wolf-Rayetster. Daar is aanduidings dat tipe Ic die bron van gammastraaluitbarstings kan wees, hoewel dit ook by ander supernovas kan voorkom.
Tipe II
Sterre met ’n baie groter massa as die Son (tussen 8 en 40-50 sonmassas) ontwikkel op baie meer komplekse maniere. In die kern van ons Son ondergaan sowat 589 miljoen ton waterstof elke sekonde kernfusie (samesmelting van atoomkerns) en sit om in 584 miljoen ton helium; die ekstra massa van 5 miljoen ton word in suiwer energie omskep wat na buite uitgestraal word. Die ontaardingsdruk van elektrone en die energie wat vrygestel word deur die kernfusiereaksies is groot genoeg om ’n teenwig te vorm vir swaartekrag. Dit veroorsaak dus ’n ewewig en verhoed dat die ster onder die swaartekrag inplof.
Die helium wat in die kern van ’n mediumgrootte-ster soos die Son vervaardig word, versamel daar aangesien temperature nog nie hoog genoeg is vir heliumkernfusie nie. Uiteindelik, wanneer die waterstof in die kern opgebruik is, dus as feitlik alles in helium verander het, begin kernfusie afneem en veroorsaak swaartekrag dat die kern saamgepers word weens die laer kernfusie-energie. Hierdie samepersing laat die temperatuur hoog genoeg styg om ’n kort fase van heliumkernfusie te begin wat minder as 10% van die ster se algehele leeftyd beslaan. In sterre van minder as ongeveer 10 sonmassas ondergaan die koolstof wat deur die heliumkernfusie vervaardig word nie ook kernfusie nie omdat die temperatuur nie hoog genoeg is nie. Wanneer die helium opgebruik is, sal die druk in die kern dus weer toeneem en die buitenste lae van die ster wegstoot totdat net die kern oorbly; dit word ’n witdwerg genoem. Witdwerge kan tipe I-supernovas word soos hierbo beskryf as hulle deel van ’n dubbelster is en dus ’n metgeselster het.
’n Baie swaarder ster het egter genoeg hitte vir die kernfusie van swaarder elemente. Die ster vorm lae soos dié van ’n ui met al hoe swaarder elemente na binne wat kernfusie ondergaan. In dié lae sal waterstof in helium omskep word, helium in koolstof, koolstof in sink ensovoorts, tot waar yster en nikkel in die kern van die ster vervaardig word. Yster en nikkel stel nie energie vry wanneer hulle kernfusie ondergaan nie en daarom vind geen verdere kernfusie in die ster se kern plaas nie. Namate yster en nikkel dus ophoop omdat dit nie verbrand nie, word die kern al hoe swaarder. Weens die verlies van kernfusie-energie in die kern word die ewewig van die ster ook versteur.
Wanneer die kern so swaar word dat dit die Chandrasekhar-limiet oorskry (sowat 1,4 sonmassas), is elektronontaarding nie meer genoeg om ’n teenwig vir swaartekrag te vorm en die ewewig te handhaaf nie. ’n Kataklismiese inploffing van die kern vind binne sekondes plaas – die buitenste kern bereik ’n inwaartse snelheid van tot 23% dié van die ligsnelheid en die binneste kern se temperatuur styg tot 100 miljard kelvin. Neutrone en neutrino's vorm deur middel van omgekeerde betaverval en stel sowat 1046 joules vry in ’n uitbarsting van 10 sekondes. Die inploffing word stopgesit deur neutronontaarding, en dit veroorsaak dat die inploffing na buite terugplof. Die energie van die skokgolf wat ontstaan, is genoeg om die ster te laat ontplof in ’n supernova.
Die oorblywende kern vorm dan ’n neutronster, of as die ster se aanvanklike massa groot genoeg was, ’n swartkolk. So ’n supernova verskil van ander omdat daar waterstof in die spektrum voorkom. Tipe II-supernovas kom veral voor in die spiraalarms van sterrestelsels en in H II-gebiede, maar nie in elliptiese stelsels nie.
Benaming van supernovas
Supernovas wat ontdek word, word by die Internasionale Astronomiese Unie (IAU) se Sentale Buro vir Astronomiese Telegramme aangemeld. Die buro stuur dan ’n omsendbrief uit met die naam wat hy aan die supernova toeken.
Die naam bestaan uit die letters SN, gevolg deur die jaar van ontdekking en ’n toevoeging van nog een of twee letters. Die eerste 26 supernovas van die jaar kry ’n hoofletter van A tot Z by. Daarna word pare kleinletters gebruik soos aa, ab ensovoorts. Die naam SN 2003C dui dus op die derde supernova wat in die jaar 2003 aangemeld is. Die laaste supernova wat in 2005 aangemeld is, is SN 2005nc: dit was die 367ste een. Sedert 2000 ontdek professionele en amateursterrekundiges ’n paar honderd supernovas per jaar (byvoorbeeld 572 in 2007, 261 in 2008, 390 in 2009 en 231 in 2013).
Histories het supernovas net die jaartal by die letters SN gekry (byvoorbeeld SN 185, SN 1006 en SN 1604). Die bykomende letters word sedert 1885 gebruik, selfs al is daar net een supernova in dié jaar ontdek (byvoorbeeld SN 1885A en SN 1907A). Voor 1987 was selde twee bykomende letters nodig; sedert 1988 word hulle egter elke jaar gebruik.
Noemenswaardige supernovas
Die jaartalle in die naam van supernovas verwys na die jaar waarin hulle vir die eerste keer op aarde waargeneem is. Die supernovas self is honderde of duisende ligjare van die aarde af; daarom duur dit weens die beperkte snelheid van lig baie lank voor dit van hier af sigbaar is.
SN 1604 is deur Galileo gebruik as getuienis teen die Aristoteliaanse dogma van sy tyd dat die hemelruim nooit verander nie.
Rol van supernovas in sterevolusie
Supernovas verryk die omliggende interstellêre medium met metale (in sterrekunde is metale al die elemente swaarder as helium). Elke stergenerasie het meer metale as vorige generasies. Aanvanklik het sterre net uit waterstof en helium bestaan, maar hulle het oor die bestaan van die heelal al hoe metaalryker geword.
Die verskillende chemiese verspreidings het ’n belangrike invloed op die ster se lewe en speel ook ’n rol in die waarskynlikheid dat dit planete het.
Sara Grabow
Sara Grabow (gebore 1979) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Klinkevals (1999) en in die televisiereeks Aftenshowet (2007).
Kerwin Mathews
Kerwin Mathews (8 Januarie 1926 – 5 Julie 2007) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The 7th Voyage of Sinbad (1958), The 3 Worlds of Gulliver (1960), OSS 117 se déchaîne (1963), en Panic in Bangkok (1964).
LP
LP kan 'n afkorting vir enige van die volgende wees:
Bridget Hoffman
Bridget Hoffman (gebore 5 Maart 1962) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Darkman (1990), Perfect Blue (1997), Total Recall (2012), en Midnight Special (2016).
Harry Escombe
Harry Escombe (1838 – 1899) was 'n Eerste Minister van Natal. Hy is in 1883 in Londen gebore en ontvang onderrig aan St. Paul's School. Hy arriveer in 1860 in Durban waar hy 'n suksesvolle prokureur word. In 1872 word hy lid van die Wetgewende Raad. Hy veg in die Anglo-Zoeloeoorlog en die Tweede Vryheidsoorlog en word in 1893 Prokureur-generaal en in 1897 Eerste Minister van Natal.
Sanne Grangaard
Sanne Grangaard (gebore 28 Julie 1961) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Emma's Shadow (1988), To mand i en sofa (1994), en Klinkevals (1999), en in die televisiereeks Morten Korch - Ved stillebækken (1999).
Lope de Vega Carpio
Félix Lope de Vega Carpio (Madrid, 25 November 1562 - ibidem, 27 Augustus 1635) was een van die belangrikste digters en dramaturge van die Spaanse Goue Eeu en een van die produktiefste outeurs van sy era.
Sep Smidt
Sep Smidt ( *2 April 1911, Frankfort – 23 Julie 1973, Durban) was ’n Afrikaanse skrywer wat onder skuilname soos Donald Fouché, Adriaan Roodt en Johann van der Post meer as honderd boeke skryf. As Johann van der Post skryf hy spanningsverhale. Onder die skuilname Donald Fouché, Gerhard van Heese en Adriaan Roodt skryf hy meestal speurverhale.
Lewe en werk
Severus Gerhardus (Sep) Smidt is op 2 April 1911 op Frankfort in die Vrystaat gebore as een van ses kinders, vyf seuns en ’n dogter. Hy ondergaan sy skoolopleiding op Frankfort, waar hy op hoërskool reeds met ’n skoolkoerant begin. Die stadsraad van Frankfort het hom toegelaat om hulle afrolmasjien vir hierdie doeleindes te gebruik. Hy verkoop die skoolkoerant dan en gebruik die opbrengs om boeke vir die skoolbiblioteek aan te koop. In standerd agt publiseer hy ’n spotprent “Onderweg na die skool” in die koerant wat ’n onderwyser onder ’n sambreel terwyl ’n leerling sopnat reën uitbeeld. Die betrokke onderwyser is woedend, dring aan op ’n verskoning voor die hele skool en sê vir Sep dat hy dit nie verder sal bring as nagkardrywer nie. Sep pak toe sy boeke en verlaat die skool, om nooit weer terug te keer nie. Hierna wil hy na die kosskool op Bethlehem gaan, maar sy pa kan dit nie bekostig nie.
Hy begin dan as winkelklerk by die kettingwinkel Cuthberts werk en doen na ure diens in die sentrale van die poskantoor. Later word hy bestuurder van Cuthberts op Heilbron. Sy vriend Henri van Wyk begin dan ’n toneelgeselskap en Sep kry ’n rol as Ahasveros in die opvoering van “Koningin Ester”, waarin hy saam met Aletta Gericke optree. Hierdie geselskap speel egter bankrot. Na sy pa se dood verhuis hy en sy ma na Pretoria waar sy enigste suster ook bly. Hier kry hy werk as verkoopsman van gebruikte motors by Sidney Clark Motors. Nadat een van sy verhale by Die Vaderland vir publikasie aanvaar word, neem hy die werk van posbode by die koerant aan. Binne drie maande word hy tot verslaggewer bevorder. Hy raak só bevriend met die nuusredakteur, A.M. van Schoor, en die joernaliste Otto Schwellnus en Hint Hyman, laasgenoemde wat onder die skuilname Dewald Brink en Anton Gewers verskeie boeke skryf. By die losieshuis waar hy bly deel hy ’n kamer met S. Ignatius Mocke, by wie Uys Krige gereeld besoek aflê. Hy maak ook kennis met Eugène Marais en Sangiro. Hy word aangestel as die koerant se misdaadverslaggewer en werk nou saam met die polisie, wat aanleiding gee daartoe dat sy vriende hom aanmoedig om hom op speurverhale toe te lê.
Die Vaderland verskuif later na Johannesburg en Sep verhuis saam met die koerant, nou onder redakteurskap van Gustav Preller. Vir die naweekuitgawe skryf hy kleuterverhale. Wanneer hy begin geld verdien met sy verhale wat in Die Brandwag gepubliseer word, bedank hy by die koerant en word vryskutskrywer van 1938 tot 1952. Met die samewerking van die destydse speurhoof, kolonel Cilliers, skryf hy baie verhale oor misdaad en moord wat op werklike gebeure gebaseer is. Op 28 Julie 1945 trou hy met die verpleegsuster Sanet van Zyl van Kanoneiland. Die egpaar het ’n seun en twee dogters. Hulle gaan bly op die plaas Rietkuil naby Middelburg.
Hint Hyman nader hom dan in April 1952 om aan te sluit by die tydskrif Keur, wat hy in 1950 by Blaar Coetzee van Goeie Hoop Uitgewers oorgeneem het. So ontstaan Keur Uitgewers, waarvan Hint 50% besit het, sy broer Boet 25% en Sep 25%. Sep en sy gesin verhuis as gevolg hiervan vanaf Rietkuil na Koffiefontein, met Keur wat in Kimberley gedruk word. Wanneer die drukpers na Johannesburg verskuif, trek hulle in 1957 na Parys in die Vrystaat en in 1962 verskuif hulle en die drukkery na Bloemfontein. Die besigheid groei vinnig en hulle koop die tydskrif Fyngoud van Blaar Coetzee. Dit was so ’n ef­fense stoute tydskrif met foto’s van jong meisies met vol baaiklere daarin, wat hulle later met Keur laat saamsmelt as Keur en Fyngoud. Op Hint se inisiatief begin hulle nou ook met die weeklikse fotoverhaalboekie Kyk, wat op sy hoogtepunt sowat dertigduisend eksemplare per week verkoop. Hulle dupliseer hierdie sukses met die soortgelyke See in Engels. Intussen het Keur en Fyngoud se vlammetjie getaan weens Fyngoud se reputasie vir gewaagde foto’s. Hulle hou ’n landwye kompetisie vir ’n nuwe naam vir die tydskrif, waarna Ster gebore word, met Keur en Fyngoud wat daarby ingelyf is. Die drukkoste neem nou drasties toe weens al die nuwe tydskrifte op die mark, terwyl dit ook baie duur was om papier van die kus af te vervoer. In die sestigerjare koop hulle dan ’n gevorderde drukpers uit Duitsland wat teen veel groter spoed die drukwerk van die tydskrifte kan doen. Hulle verskuif dus in 1963 hulle kantore na Durban, met die nuwe drukkery wat geleë is in ’n groot dubbelverdiepinggebou in die voorstad Mobeni. ’n Deel van die gebou is in kantore omskep sodat alles onder een dak was. Hier stig hulle Republikeinse Pers, wat fotoverhale soos Kyk, See, Mark Condor, Ruiter in swart, Dr. Conrad Brand, Die saboteur, Grensvegter en talle ander uitgee, met Sep wat ook meeskryf aan die fotoverhale. Tydskrifte wat onder hulle vaandel uitgegee word, sluit in Keur, Ster, Rooi Rose, die omstrede Scope, Garden and Home en Your Family. Nadat hulle Argus-tydskrifte oorgeneem het, kry hy Personality, Femina en Farmers Weekly by. Republikeinse Pers het op sy dag die leeue-aandeel van die tydskrifmark in Suid-Afrika besit. Sep Smidt is op 23 Julie 1973 in Durban oorlede.
Skryfwerk
Hy verloor nooit sy begeerte om te skryf nie en in Pretoria stuur hy etlike opstelle en sketse aan Die Vaderland, wat almal afgekeur word. Wanneer hy ’n storie skryf oor ’n voorval op Kerkplein, word dit egter aanvaar vir publikasie. Hierna werk hy as misdaadverslaggewer en spits as gevolg daarvan toe op die misdaadgenre in sy skryfwerk. Hy skryf etlike verhale wat in Die Brandwag gepubliseer word. Onder die skuilname Johann van der Post, Donald Fouché, Gerhard van Heese en Adriaan Roodt skryf hy speurverhale. Die Kaapse rebel is onder die naam Adriaan Roodt geskryf en verskyn aanvanklik as vervolgverhaal in Die Brandwag. Dit verhaal die gedramatiseerde oorlogsavonture van kommandant Edwin Conroy tydens die Tweede Vryheidsoorlog. Conroy het as bevelvoerder van ’n kommando ’n skrikbewind in die Noord-Kaap gevoer en was berug vir sy ongenaakbare optrede teen krygsgevangenes. Hy dien tronkstraf uit weens sy deelname aan die Rebellie van 1914 en word later Volksraadslid vir die Nasionale Party.
Betty White
Betty White (17 Januarie 1922 - 31 Desember 2021) was 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Lake Placid (1999) en The Proposal (2009), en in die televisiereekse Mary Tyler Moore (1970) en The Golden Girls (1985).
Sep Smidt
Johann van der Post
Meeste van sy spanningsverhale verskyn onder die naam Johann van der Post.
In Die duistere geheim (1942) prewel ’n sterwende man die woorde “Die bloed van Paisley en Elandslaagte” en Die Ridder en sy vriend, Victor, weet dat die oplossing van die geheim van die afskuwelike moorde wat ’n bende pleeg hierin opgesluit lê. Aan die hoof van hierdie bende staan ’n vooraanstaande sakeman van die stad.
Jy, Anton Jooste! (1946) vertel van die ambisieuse jong Anton Jooste, wat Jimmy McGee se goudmyn koop. Kort hierna ontmoet hy die afgunstige en gemene eienaar van ’n uitgewerkte myn langsaan sy eiendom, wat gou in vyandskap ontaard. ’n Ander myneienaar bied hom veel meer aan vir die myn as wat hy daarvoor betaal het. Anton beland later op ’n aanklag van moord in die tronk en sy broer, ’n privaatspeurder, haas hom om Anton se onskuld te probeer bewys.
In Satelliete van Satan (1947) is dit speurder-sersant Hendrik le Grange se taak om die Spookleier, wat aan die hoof van ’n rowerbende in Johannesburg staan, op te spoor en onskadelik te maak.
In Bedrog by die wieg (1950) vervang Walter Malan sonder die medewete van sy vrou sy eie doodgebore seun met die buite-egtelike baba van ’n onbekende vrou. Hiermee word ’n kettingreaksie aan die gang gesit waarvan hy die bittere uiteinde nie in sy wildste drome sou kon voorsien nie.
Vyf klam vingers (1967) is ’n boek in die Klub 707-reeks. Wanneer Gerhard die graf van die moordenaar Justus Bredell oopmaak, is die lyk daarin nog vars en skaars ’n paar ure dood. Bredell is met ’n verskriklike wrok na die galg en hy keer terug na die wêreld van die lewendes om met sy skrikveldtog te begin. In
Jakobus IV van Skotland
Jakobus IV (17 Maart 1473 - 9 September 1513) was van 11 Junie 1488 tot met sy dood koning van Skotland. Hy het die troon bestyg ná die dood van sy pa, Jakobus III, in ’n rebellie. Hy word algemeen beskou as die suksesvolste koning van die Skotse Huis van Stewart, maar sy bewind het geëindig tydens ’n rampspoedige inval in Engeland. Hy was die laaste monarg van Brittanje wat in ’n oorlog dood is.
Jakobus IV se huwelik in 1503 met Margaret Tudor het die koningshuise van Skotland en Engeland verbind. Dit het gelei tot die Union of the Crowns in 1603, toe Elizabeth I van Engeland sonder kinders dood is en Jakobus IV se agterkleinseun Jakobus VI ook koning van Engeland geword het as Jakobus I.
Santiago Segura (Amerikaanse akteur)
Santiago Segura (gebore 3 Julie 1992) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent 47 Meters Down (2017) en in die televisiereekse Grey's Anatomy (2005), Scream: The TV Series (2015), en MacGyver (2016).
Kijfwaard
Kijfwaard is ’n nedersetting in die munisipaliteit Zevenaar in die provinsie Gelderland in Nederland.
Vlaams (taalkunde)
Vlaams kan 'n taalkundige begrip wees wat verwys na die taal van die Vlaminge, inwoners van Vlaandere, of 'n geografiese begrip wat na enige aspek van Vlaandere verwys, maar nie na die amptelike taal daarvan, wat uitsluitlik Nederlands is, nie. Dit word gebruik om na sekere nie standaarddialekte wat in Vlaandere gepraat word te verwys, en soms na Nederlands "soos dit in België gepraat word". Laasgenoemde gebruik, al is dit baie algemeen, is nie streng gesproke korrek nie.
Die veelvuldige definisies word baie keer gebruik en kan tot verwarring lei. 'n Mens sou verwag dat Vlaams 'n amptelike term vir die taal van die politiek en opvoeding in Vlaandere sou wees, maar daar is geen standaardtaal of kultuur met die naam nie. In België is die amptelike tale volgens die grondwet Frans, Duits en Nederlands, wat in die wetlike konteks na dieselfde Standaardnederlands (Algemeen Nederlands) verwys wat ook die amptelike taal van Nederland en Suriname is.
In teenstelling met lande waar die name van tale 'n meer suiwer beskrywende betekenisinhoud het, is dit in Belgiese taal die basis vir 'n lang politiese bevrydingstryd, wat verduidelik waarom soveel klem geplaas word op die korrekte terminologiese gebruik, sowel as die betrokkenheid van die regering in die bepaling van en definisie van standaard tale.
Verskillende taalkundige betekenisse van Vlaams
As 'n taalkundige term word die volgende betekenisse aan Vlaams verleen:
Meeste van die Nederlandssprekende Belge praat Nederlands met 'n sagter aksent as meeste Nederlandssprekers in Nederland, en gebruik nie 'n stemlose g, v of z aan die begin van 'n woord nie. Hulle taal weerspieël dus die oorspronklike geskrewe Nederlands wat van Brabants afgelei is. Vlaamse televisienetwerke voel baie keer verplig om Nederlandse subtitels tot programme uit Nederland toe te voeg sodat kykers ten volle kan volg wat gesê word, veral as die spreker 'n swaar Randstadaksent het. Die gebruik word ook toegepas vir ware dialeksprekers in Vlaandere; ironies genoeg word 'n mengsel van Antwerps (die grootste Brabantiese stad en betreklik maklik om elders te verstaan) en Standaardnederlands gewoonlik gebruik wanneer fiktiewe TV-karakters kamma 'n dialek praat. Dit word baie keer met die verhouding tussen Amerikaanse en Britse Engels vergelyk, behalwe dat daar hoegenaamd geen verskil in die geskrewe taal is nie.
Verkavelingsvlaams
Vlaamse dialekte is nie altyd onderling verstaanbaar nie, die onderlinge verskille tussen Vlaamse dialekte is soms groter as die verskil tussen Nederlands en Afrikaans. As 'n Antwerpenaar byvoorbeeld met 'n Wes-Vlaming wil praat sal hulle die standaardtaal gebruik. Baie Vlaminge kan egter in trappe na die standaardtaal oorskakel. In baie gevalle is dit die perfekte standaardtaal, met hier en daar 'n plaaslike woordjie. Afhangende van die situasie en persoon kan daar egter ook 'n tussenvorm tussen dialek en standaardtaal gebruik word. Hierdie vorm word Verkavelingsvlaams genoem. Verkavelingsvlaams staan dig by Standaardnederlands, maar behou 'n aantal taalkenmerke wat in grote dele van Vlaandere gebruiklik is.
Enkele kenmerke:
Oor die wenselikheid van gebruik van Verkavelingsvlaams in formele situasies is meningsverskille. Baie Vlaminge beskou Verkavelingsvlaams as 'n vorm van dialektisme, wat nie gepas is in 'n formele situasie nie. Andere Vlaminge is van mening dat België 'n eie vorm van Nederlands het en dat Verkavelingsvlaams daarom ook gerus in formele situasies gebruik kan word.
Verskille met Nederlands
Standaardnederlands soos dit in België gepraat en geskryf word verskil effens van die Standaardnederlands wat in Nederland gepraat en geskryf word. Die verskille sluit woordeskat en idioom in. Die suidelike standaard is hoofsaaklik van Brabant afkomstig, alhoewel dit ook die noordelike standaard gevorm het sedert die Habsburgs vervolging van protestante en die kwyning van Antwerpen toe die Nederlandse blokkade van die Schelderivier massa emigrasie na Nederland veroorsaak het. Die Vlaminge self merk 'n mate van verskil tussen Standaardnederlands, soos in Nederland gepraat, en "Vlaams". Die onderskeid word ook buite Vlaandere erken, soos gesien kan word in die feit dat maatskappye soos Microsoft verstellings vir 'Nederlands (Nederland)' en 'Nederlands (België)' in hulle programmatuur het, al is die amptelike taal wat in die twee lande erken word dieselfde. Die amptelike taal word deur 'n enkele regulerende liggaam vir die Nederlandse geskrewe taal, die Nederlandse Taalunie gedefinieer. Nederland en België (in der waarheid die Vlaamse gebied) neem as gelyke vennote in die Taalunie deel, in samewerking met die Suid-Amerikaanse geassosieerde lid Suriname, waar nog ander dialekte bestaan).