cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NG gemeente Senekal
Verwelkoming
“Gelukkig by die aankoms te Senekal het die weer opgeklaar sodat die verrigtings in die opelug voor die pastorie kon plaasvind. Dr. Rossouw en gade is binnegelei deur ouderling John Bell na verwelkoming van die diaken-burgemeester, C.M. van der Merwe, en onder toesing van 'n lied deur die kinders van die Sondagskool. Daar die bevestiging om drie uur moes plaasvind en dit reeds laat was, het dr. Rossouw slegs 'n kort toespraak gehou en veral 'n woord van dank gerig aan die perdekommando, wat hulle so laat moed skep het op die gebeurtenisvolle reis deur water en modder. In die namiddag om drieuur was die NG kerk stampend vol. Daar was teenwoordig di. Steyn (Rosendal), Reyneke (Vrede), H. Pienaar (Malmesbury), Kloppers (Rietfontein), Esterhuizen (De la Rey) en P. de Klerk (Mosselbaai).
“ 'n Ruime aantal telegramme is ontvang van leraars van elders, gelukwensing uitsprekende en ook hul spyt om nie te kan teenwoordig wees nie (weens die reën). Die bevestigingsrede is gehou deur ds. P. de Klerk van Mosselbaai, wat spesiaal oorgekom het vir die geleentheid, daar 'n hegte hand van vriendskap bestaan tussen hom en dr. Rossouw, wat gelê is gedurende hul studiejare in Amerika. Sy weleerw. het tot teks geneem Esegiël 33:7. ‘Gij nu, o mensenkind! Ik heb u tot een wachter gesteld over het huis Israëls; zo zult gij het woord uit Mijn mond horen, en hen van Mijnentwege waarschuwen," en die verdeling was as volg (1) Die betekenis van die benaming ‘wachter’. (2) Die roeping van die evangeliedienaar. (3) Die uitwerking van sy bediening. Die preek was 'n meesterstuk van welsprekendheid, gelewer in deftige Nederlands, ernstig, boeiend en paslik.
“Onmiddellik ná die diens het die resepsie plaasgevind voor die stadshuis, waar die volgende adresse aangebied is: van die kerkraad, die Vrouesendingbond, die Vroue-Helpmekaar, kinders van die Sondagskool, die kinders van die dagskool, die stadsraad en Senekal Free Church. Verskillende toesprake is gelewer en intussen het die Senekal-blaasorkes onder die leiding van ds. H. Pienaar pragtige musiek gemaak. In seer gepaste woorde het die nuwe leraar die groot skaar toegespreek en sy dank en waardering namens homself en sy gade betuig. Deur die dogtertjie van mnr. Danie Kirchner is mev. Rossouw 'n pragtige ruiker aangebied.
“Dr. Rossouw is besiel met die erns van sy roeping, en sy prediking word gekenmerk deur vurige ywer. Sy blanke opregtheid straal uit 'n jeugdige gelaat at die indruk gee van innige vroomheid. Ofskoon so jonk is, is hy reeds skitterend as kanselredenaar. Senekal kan sig dubbel en dwars gelukkig ag en ongetwyfeld is die gemeente baie in sy skik met die nuwe Ieraar.
“Sondagmiddag het ds. H. Pienaar 'n woord van vertroosting tot die gemeente gerig. Menig traan werd in die stilte gestort. Die liefderyke band tussen hom en die gemeente is nog ewe warm as voorheen. Na afloop van die diens het ds. Steyn van Rosendal 'n woord van vermaning tot die kinders gespreek. Op Saterdagaand het ds. Esterhuizen, swaer van dr. Rossouw, 'n ernstige boodskap tot die gemeente oorgebring. Die preek het gegaan oor ‘storms op die see van die lewe’. Sondagaand het ds. Kloppers van Rietfontein, as konsulent afskeid geneem van die gemeente en hulle seer gestig deur sy ernstige woord. Ds. Kloppers het hom baie verdienstelik gemaak gedurende die vakature en die gemeente is hom grote dank verskuldig."
Hoogtepunte in sy bediening
duimnael|regs|320px|Dr. en mev. [[Servaas Rossouw|S.H. Rossouw toe hy leraar was van Senekal met hul twee oudste kinders. Die dogtertjie is Elize, die latere presidentsvrou Elize Botha.]]
links|320px|duimnael|Die kerksaal op Senekal waarvan dr. Rossouw die deur op 31 Oktober 1925 oopgesluit het.
duimnael|links|320px|Die boukommissie van die NG kerksaal op Senekal. Staande: S. Schutte, L. van den Heever, N. Pretorius, W. van Coller, N. Grobbelaar, G. Schoeman. Suttende: Z. Koekemoer, J. du Preez, dr. Rossouw, G. Joubert, W. Grobbelaar.
Hiervan maak die volgende berig in die Kerkbode melding: “By die môrediens het dr. Rossouw bekend gemaak dat die Kanselbybel – wat deur wyle mev. Van de Venter gegee is – onder voorwaarde gegee is dat dit ná haar dood aan haar seun sou terugval, en dat die seun dit nou opgeëis het. Reeds by die middagdiens was daar 12 aanbiedings vir 'n Kanselbybel, en aangesien mnr. en mev. Frederik Goosens die eerste was om namens die familie Goosens 'n Bybel en gesangboek te gee is, dit met dank aangeneem."
Wat die tydelike welvaart en uitbreiding van gemeentelike werksaamhede betref het, was die groot werk in daardie tydperk van sy geskiedenis, die aankoop van die grond en die bou van die doeltreffende kerksaal. Hieromtrent lees berig die Kerkbode: “Senekal – Op 31 Oktober is 'n lang verwagte mylpaal bereik in die geskiedenis van hierdie gemeente. Op dié dag is die kerksaal ingewy. Baie wat daar voor geywer het rus in die moederaarde. By die opening is daarvan melding gemaak dat ds. Pienaar nie kon teenwoordig wees nie, en dat hy die eerste fondse versamel het vir die bou van 'n saal. Dit was na sy bevestiging die eerste werk wat dr. Rossouw aangepak het om klaar te maak, en die fondse daarvoor het vinnig aangegroei, sodat die werk klaar is byna sonder skuld. Die here Ferguson en Cook, die kontrakteurs, kom lof toe vir die sierlike, doelmatige gebou. Om 11 uur vm. het die plaaslike leraar die deur oopgesluit in die naam van die Heer, en eerw. De Villiers, die plaaslike sendeling, het die wydingsgebed gedoen. Daarop het dr. Rossouw treffend gepraat oor Hand. 1:13, 14. Verder was evangelis Japie Eksteen teenwoordig, wat hier is om die plaaslike leraar te help, waar nodig, met bidure, en mededelinge omtrent sy werk onder arm mense. Toe is daar 'n beroep gemaak vir delging van die £1 400 tekort. Staande die vergadering is £600 bymekaar gemaak, waarvan £60 deur die susters versamel is onder leiding van ons ywerige predikantsvrou. Die boukommissie kom alle lof toe vir die opoffering wat hulle gemaak het om die werk deur te sien. Die aangename gemoedstemming is bewys van die dank van die gemeente aan leraar, kerkraad, boukommissie en kontrakteurs vir hulle werk. Die koor, onder leiding van prof. De Lange het pragtig gesing. Sondag is Hervormingsdag plegtig herdenk onder 'n treffende rede deur die leraar oor die woorde: ‘Man Gods, die dood is in die pot.’ Iedereen is goedsmoeds en versterk huis toe gekeer."
Na die voltooiing van die saal het die gemeente op sosiaal gebied ook flink gevorder en is daar 'n flukse debatsvereniging gestig deur dr. Rossouw. Gedurende die tydperk 1921-‘26 van sy bediening is daar 484 kinders gedoop, presies 500 aangeneem en voorgestel en het die ledetal van 1 125 gestyg tot 1 812, en is 151 pare in die huwelik bevestig. Voorts is menige dierbare na die graf gedra, waaronder nie minder dan vyf diensdoende kerkraadslede. Op Sendinggebied het die Gemeente ook kragtig opgetree. Die bydrae vir die plaaslike en buitelandse sendingwerk was elke jaar ruim en het steeds hoër geklim. Die Vrouesendingbond was altyd 'n belangrike faktor om die sendingywer en belangstelling aan te wakker en het steeds in getalle toegeneem onder die leiding van mev. Rossouw. Die bussies is in die tyd aangekoop en saam met die basaars het dit uitstekend beantwoord. Die gemeentelike dankoffers het in dié jare 'n merkwaardige hoë peil bereik.
Die vooruitgang van Senekal-gemeente was egter nie net die tydelike belange, want dit het ook gedeel in heerlike geestelike seëninge. Ná elke huisbesoek was daar gewoonlik verskeie bekeerlinge en met Pinkster altyd 'n ryke insameling, soos onder meer blyk uit een van die voorgaande aanhalings uit die Kerkbode. Die opkomste tot die openbare eredienste en veral Nagmaalsgeleenthede was in die reël goed. In een jaar het die gewone kollektes die mooie som van £527 opgebring, wat grootliks toe te skrywe was aan die goeie bywoning van die dienste. Senekal het in al die tyd by die Ringsvergaderinge in sy godsdienstige verslag onder meer hierin uitgeblink dat kon gerapporteer word dat die weeklikse bidstonde so heel goed bygewoon is.
In die jaar 1925 is Senekal afgesny van die Sentrale Ring en bygevoeg by die Ring van Bethlehem. Dadelik het 'n ruim aantal lidmate van die gemeente van die £45-skema aandele geneem in die Bethlehem-weeshuis. In dié dae was Senekal reeds baie vrygewig, soos vir die Helpmekaar, Rhodesië, Namakwaland, die Bybelvertaling, ens. Ook is 'n armsorgvereniging gestig.
Afskeid en vertrek
Die afskeid was besonder hartlik dog innig teer en seer aandoenlik. In die Kerkbode van die 10 November 1926 het die volgende verslag verskyn: “Senekal is weer vakant. Dr. S.H. Rossouw, wat ongeveer vyf jaar hier gearbei het, het op 31 Oktober afskeid van die gemeente geneem. In die afwesigheid van die konsulent, ds. P.H. van Huyssteen, het die predikant van Bethlehem die offisiële pligte vervul. Onder 'n diep besef van die heiligheid van die oomblik het die kerkraad Saterdag aan die vertrekkende leraar eervol ontslag gegee. Die stilte, wat daar geheers het, het die erns van die oomblik vertolk.
“Saterdagaand was die kerksaal stampvol by geleentheid van 'n geselligheid. Sondagmôre het dr. Rossouw sy laaste boodskap afgegee naar aanleiding van Joh. 2 18a: ‘Kinderkens, het is de laatste ure.’ Die laaste uur is 'n uur van herinnering, erns, skeiding, oordeel en ontmoeting. Onder diepe aandoening het die gemeente hierdie ernstige boodskap aangehoor. Na afloop van die diens het die kerkraad en gemeente aan hom 'n baie mooi gefilumineerde adres gegee, asook 'n beurs, terwyl die susters 'n soortgelyke adres aan mev. Rossouw gegee het. Ook die kinders van die Sondagskool het hulle 'n mooi adres gegee. In die namiddag was kinderdiens, en in die aand is 93 jong lidmate aan die gemeente voorgestel deur die leraar, sy laaste stukkie werk in die gemeente. Die stemming in die gemeente was baie ernstig en droefgeestig. Op Maandagmôre het dr. Rossouw vertrek na sy nuwe werkkring, Albertinia. Ouderling G. Joubert vergesel hom daarheen. Mag die Heer sy werk daar ryklik seën en vir Senekal gou weer 'n leraar gee. (Senekal, OVS, 31 Oktober 1926).”
Latere leraars
Ds. D.P.M. Olivier is op 31 Maart 1928 bevestig en het ná die lang dienstyd van byna 19 jaar op 15 Maart 1947 weer afskeid geneem. Onder sy leiding is die kerkplein verfraai en versier met 'n ringmuur van versteende boomstamme en die vyftigjarige bestaan van die gemeente is gevier.
Die volgende hulppredikers was agtereenvolgens hier behulpsaam: Di. D.C.H. Human (1934), D.M.C. Smit (1940-'41) en F.J.C. van Loggerenberg (1942-'44). Ds. C.A. du Plessis is op 12 Mei 1945 as eerste medeleraar bevestig en ná die vertrek van ds. Olivier is ds. B. J. van der Merwe op 14 Junie as medeleraar in sy plek bevestig. Tydens hulle bediening het die ledetal die 2 300-merk bereik en is besluit op groot onderneminge vir die toekoms; die gemeente sou naamlik in drie afsonderlike gemeentes verdeel word. Wat toe wel gebeur het, is dat Senekal-De Rust in 1951 van die moedergemeente afgestig het en Senekal-Noord eers in 1958. In daardie jaar het die moedergemeente 700 lidmate gehad, De Rust 700 en Noord 630. In 1990 was dit onderskeidelik 513, 486 en 643. Omstreeks 1993 is De Rust by die moedergemeente ingelyf. In 2000 was die moedergemeente se lidmaattal 667 en Noord s’n 593. In 2015 het dié twee gemeentes onderskeidelik 518 en 491 belydende lidmate.
Arp 147
Arp 147 of IC 298 is twee interaktiewe sterrestelsels sowat 430 miljoen tot 440 miljoen ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Walvis. Dit lyk nie of hulle deel van ’n noemenswaardige sterrestelselswerm is nie. ’n Deel van Arp 147 is ’n ringsterrestelsel, ’n skaars formasie wat veroorsaak word deur die botsing van twee stelsels.
Die twee stelsels is op 29 Desember 1893 deur die Franse sterrekundige Stephane Javelle] ontdek en kom in die Atlas of Peculiar Galaxies (ARP) voor.
Die stelsel is gevorm nadat ’n spiraalsterrestelsel (regs op die foto) teen ’n elliptiese sterrestelsel (links) gebots het. Die botsing het ’n golf stervorming (in helderblou) veroorsaak wat sowat 40 miljoen jaar gelede teen ’n effektiewe snelheid van ≳100 km s-1 begin uitkring het. Die tydperk van die grootste stervorming het na raming 15 miljoen jaar gelede geëindig. Namate die jong, superwarm sterre aan hul einde gekom het (as ontploffende supernovas), het hulle neutronsterre en swartkolke agtergelaat.
UGC 4881
’n Supernova is in 1999 in die stelsel ontdek en sterrekundiges glo ’n groot mate van stervorming het pas begin. Die stelsel het ’n gekrulde stert met talle sterreswerms.
Arp 147
Die regterkantse sterrestelsel het ’n deursnee van 30 000 ligjare en is 21 000 ligjare van die ander een af geleë. Die hele stelsel het ’n deursnee van sowat 115 000 ligjare.
Die stelsels
Die hoofring bevat nege helder X-straalbronne wat swartkolke is, elk met ’n massa van 10 tot 20 sonmassas. Die ring brei van kant tot kant uit teen 225 ± 8 km/s en daar is nie veel van ’n rotasie nie (47 ± 8 km/s). Stervorming in die ring geskied teen ’n tempo van sowat 4,68 sonmassas per jaar.
Die rooierige bult in die hoofring is vermoedelik die kern van die primêre sterrestelsel en beslaan 30% tot 50% van die totale massa van die sterrestelsel.
Die kleiner stelsel bevat ook ’n X-straalbron, wat ’n swartkolk kan wees.
Edvard Grieg
Edvard Hagerup Grieg (15 Junie 1843 – 4 September 1907) was ’n Noorse komponis en pianis. Hy word beskou as een van die voorste komponiste van die Romantiese era en sy musiek vorm wêreldwyd deel van die standaard klassieke repertoire. Die gebruik en ontwikkeling van Noorse volksmusiek in sy eie komposisies het die musiek van Noorweë in die internasionale arena geplaas en gehelp om ’n nasionale identiteit te ontwikkel, soortgelyk aan wat Jean Sibelius vir Finland en Antonín Dvořák vir Boheme beteken het.
Biografie
Edvard Hagerup Grieg is op 15 Junie 1843 in Bergen, Noorweë gebore. Sy ouers was Alexander Grieg (1806–1875), ’n koopman en visekonsul in Bergen, en Gesine Judithe Hagerup (1814–1875), ’n musiekonderwyseres en dogter van Edvard Hagerup. Die van, oorspronklik as Greig geskryf, het ’n Skotse oorsprong. Na die Slag van Culloden in 1746 het Grieg se oupagrootjie, Alexander Greig, ver gereis en hom in ongeveer 1770 in Noorweë gevestig waar hy ’n sakebedryf in Bergen geopen het.
Grieg is in ’n musikale omgewing grootgemaak. Sy moeder was sy eerste klavieronderwyseres en het hom begin leer klavier speel toe hy ses was. Grieg het verskeie skole bygewoon, insluitend Tanks Hoërskool, Tanksskool en die Noorweegse Privaatskool.
In die somer van 1858 het Grieg die vooraanstaande Noorse violis Ole Bull, ’n familievriend, ontmoet; Bull se broer was getroud met ’n tante van Grieg. Bull het die 15-jarige seun se talent raakgesien en sy ouers oorreed om hom na die Leipzig-konservatorium te stuur wat destyd onder leiding van Ignaz Moscheles was.
Grieg het by die konservatorium ingeskryf en sy studies op klavier toegespits. Hy het graag na die konserte en uitvoerings in Leipzig gaan luister. Hy het nie van die studierigting wat deur die konservatorium gebied is, gehou nie. ’n Uitsondering was egter die orrel wat verplig was vir klavierstudente. In die lente van 1860 het hy ’n lewensgevaarlike geval van pleuritis en tuberkulose oorleef. Die siekte het hom met ’n erg beskadigde linkerlong en ’n aansienlik misvormde borsspier gelaat waardeur sy gesondheid hom sy lewe lank gepla het. Hy het ook aan talle respiratoriese infeksies gely en het uiteindelik ’n gekombineerde long-en-hartsaking opgedoen. Grieg is verskeie kere in spa’s en sanatoria in Noorweë en elders opgeneem. Verskeie van sy dokters het persoonlik met hom bevriend geraak.
In 1861 het Grieg sy debuut as uitvoerende pianis in Karlshamn, Swede gemaak. In 1862 het hy sy studies in Leipzig afgesluit en sy eerste konsert in sy tuisdorp gehou met uitvoerings van Beethoven se Klaviersonata No. 8 (Pathétique).
In 1863 het Grieg na Kopenhagen, Denemarke vertrek en vir drie jaar daar gewoon. Daar het hy die Deense komponiste J.P.E. Hartmann en Niels Gade ontmoet. Hey het ook die Noorse komponis Rikard Nordraak (komponis van die Noorse volkslied) ontmoet en goed met hom bevriend geword. Grieg het Nordraak as inspirasie beskou en na Nordraak se afsterwe in 1866 het Grieg ’n dodemars ter nagedagtenis aan Nordraak gekomponeer.
Op 11 Junie 1867 het Grieg met ’n kleinnig van hom, Nina Hagerup, getrou. Die volgende jaar is hul enigste kind, Alexander, gebore. Alexander is in 1869 aan breinvliesontsteking oorlede. In die somer van 1868 het Grieg sy Klavierconcerto in A-mineur gekomponeer terwyl hy met vakansie in Denemarke was. Die bekende klavierconcerto is vir die eerste keer op 3 April 1869 deur Edmund Neupert in die Kasino-teater in Kopenhagen uitgevoer. Grieg kon self nie daar wees nie omdat hy ander verpligtinge in Christiania gehad het.
In 1868 het Franz Liszt, wat nog nie vir Grieg ontmoet het nie, ’n getuigskrif vir Grieg aan die Noorse Ministerie van Opvoeding geskyf, wat daartoe gelei het dat Grieg ’n reisvergunning kon kry. Die twee komponiste het in 1870 in Rome ontmoet. Met Grieg se eerste besoek het hulle deur Grieg se Vioolsonata No. 1 gewerk en Liszt het baie daarvan gehou. Met sy tweede besoek in April het Grieg die manuskrip van sy klavierconcerto saamgeneem. Liszt het dit gebladlees en die gehoor het die uitermate geniet. Grieg het wel aan Liszt uitgewys dat hy die eerste beweging te vinnig gespeel het. Liszt het tydens hierdie besoek aan Grieg wenke oor orkestrasie gegee (soos om die melodie van die tweede tema in die eerste beweging aan ’n solotrompet te gee).
In 1874–1876 het Grieg op versoek van die skrywer toneelmusiek vir die premiére van Henrik Ibsen se stuk Peer Gynt geskryf.
Grieg het noue bande met die Bergen Filharmoniese Orkes (Harmonien) gehad en van 1880 tot 1882 die pos van Musikale Regisseur van die orkes behartig. In 1888 het Grieg vir Tsjaikofski in Leipzig ontmoet. Grieg is aangeraak deur die droefheid wat hy in Tsjaikofski waargeneem het. Tsjaikofski het Grieg se musiek hoog aangeslaan en die skoonheid, oorspronklikheid en warmte daarvan geprys.
Latere jare
Die Noorweegse regering het ’n pensioen aan Grieg betaal. In die lente van 1903 het Grieg nege grammofoonopnames van sy klaviermusiek in Parys gemaak; al hierdie historiese opnames is op langspeelplate en CD’s heruitgegee ten spyte van die beperkte getrouheid daarvan. Grieg het ook pianola-musiekrolle vir die Hupfeld Phonola pianolestelsel en vir die Welte-Mignon reproduseringstelsel gemaak wat tot vandag nog bestaan en gehoor kan word. Hy het ook met die Æolian-maatskappy saamgewerk aan die ‘Autograph Metrostyle’ musiekrolreeks waarin hy tempokartering vir baie van sy stukke aangedui het.
Edvard Grieg is in die voorjaar van 1907 op 64-jarige ouderdom oorlede na ’n lang siekbed. Sy laaste woorde was: “Wel, indien dit so moet wees.” Tussen dertig en veertigduisend mense het die begrafnis bygewoon in die strate van sy tuisdorp. Na sy wense is sy eie Dodemars ter Herinnering aan Rikard Nordraak deur ’n vriend van hom, Johan Halvorsen, uitgevoer. Halvorsen was met Grieg se niggie getroud. Saam met die Dodemars is ’n beweging van Chopin se Klaviersonata No. 2 gespeel. Grieg is veras en sy as is in ’n grafkelder in ’n berg naby sy huis, Troldhaugen, begrawe. Sy vrou is as is na haar afsterwe langs Grieg s’n begrawe.
Grieg en sy vrou het hulself as Unitariste beskryf en Nina het die Unitêre Kerk in Kopenhagen bygewoon na Grieg se dood.
Musiek
Van Grieg se vroeë werke sluit ’n simfonie (wat hy later onderdruk het) en ’n klaviersonata in. Hy het ook drie vioolsonatas en ’n tjellosonata geskryf.
In 1874 het Grieg in ’n brief aan sy vriend Frants Beyer sy ongelukkigheid uitgespreek oor die Dans van die Bergkoning se Dogter, een van sy komposisies van Peer Gynt. Hy skryf: “Ek het ook iets geskryf vir die toneel in die saal van die bergkoning – iets wat ek nie kan uitstaan nie omdat dit absoluut stink na beesmis, oordrewe Noorweegse nasionalisme en trolagtige selfbevrediging! Maar ek het ’n gevoel dat die ironie waarneembaar sal wees.”
Grieg se Holberg Suite is oorspronklik vir klavier geskryf en later vir ’n strykorkes verwerk. Grieg het liedere geskryf deur tekste van Heinrich Heine, Johann Wolfgang von Goethe, Henrik Ibsen, Hans Christian Andersen, Rudyard Kipling en andere getoonset het. Die Russiese komponis Nikolaj Mjaskovski het ’n tema van Grieg gebruik vir die variasies waarmee hy sy Derde Strykkwartet afgesluit het. Die Noorweegse pianiste Eva Knardahl het Grieg se volledige klavierwerke gedurende 1978 en 1980 opgeneem. Die opnames is in 2006 deur BIS Records heruitgegee op 12 CD’s.
Iwan II van Moskou
Iwan II of Iwan die Mooie (Russies: Иван II Иванович Красный; 30 Maart 1326 – 13 November 1359) was die tweede seun van Iwan Katila. Hy het sy broer Semjon die Trotse in 1353 opgevolg as prins van Moskou en grootprins van Wladimir nadat dié aan die Swart Dood gesterf het.
Bewind
Tydgenote het Iwan beskryf as ’n apatiese, pasifistiese heerser wat nie eens ’n oog geknip het toe Algirdas van Litaue sy skoonpa se hoofstad, Briansk, verower het nie. Hy was ook nie so suksesvol soos sy pa of oupa om sy gebied uit te brei nie. Hy het egter gebiede suidwes van Moskou geannekseer, onder meer Borofsk en Wereja.
Iwan I van Moskou
Iwan I van Moskou of Iwan Kalita (Russies: Ива́н I Дани́лович Калита́ ; 1288 – 31 Maart 1340) was van 1325 die prins van Moskou en van 1328 die grootprins van Wladimir. Hy was die seun van Daniil van Moskou.
Bewind
Ná die dood van sy ouer broer Joeri III het Iwan prins van Moskou geword. Hy was een van die prinse wat meegeding het om die amp van grootprins van Wladimir, wat deur die khan van die Goue Horde toegeken is. Die prinse van Moskou se belangrikste teenstanders om die titel was die prinse van Twer – Michail, Dmitri die Verskriklike Oë en Aleksander, wat almal die amp gekry en toe verloor het. Hulle is almal deur die Goue Horde tereggestel.
Iwan het Moskou ook ryk gemaak deur lojaal aan die Horde te bly, vandaar sy bynaam, Kalita of "Geldsak". Hy het grond om Moskou opgekoop en ander stede het self by Moskou aangesluit – Oeglitsj in 1323, Belozero in 1328–1338, Galitsj in 1340. Hy het ook geld aan ander prinsdomme geleen en hulle het al hoe dieper in die skuld geraak. Hulle is later deur Iwan se opvolgers geannekseer. Iwan se grootste sukses was egter om die khan te oorreed dat sy seun Semjon die Trotse hom moet opvolg as grootprins van Wladimir. Van toe af het die prinse van Moskou feitlik altyd oor die ander stede regeer.
Gloria Vanderbilt
Gloria Vanderbilt (gebore 20 Februarie 1924) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Kraft Theatre (1947), The United States Steel Hour (1953), Playhouse 90 (1956), en Adventures in Paradise (1959).
Aleppoden
Die Aleppoden (Pinus halepensis) is 'n denneboom wat inheems is aan die Middellandse See gebied. Dit is 'n indringerplant in Suid-Afrika. Die spesie kom voor in Albanië, Algerië, Baleariese Eilande, Oos Egeïese eilande, Frankryk, Griekeland, Italië, Joego-Slawië, Korsika, Libanon, Libië, Marokko, Sardinië, Sirië, Sisilië, Spanje, Staat Palestina, Tunisië en Turkye.
Sinonieme
Die spesie het 24 sinonieme:
Desiree Gould
Desiree Gould (gebore 27 Maart 1945 - 2021) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Sleepaway Camp (1983) en Tales of Poe (2014), en in die televisiereeks Joe Zaso's Cafe Himbo (2011).
Lys van banke in Suid-Afrika
Hier volg 'n lys van kommersiële banke in Suid-Afrika
Natrium
Natrium is die chemiese element in die periodieke tabel met die simbool Na en atoomgetal van 11.
Natrium is 'n sagte, wasagtige, silwerwit, reaktiewe metaal wat aan die alkalimetale behoort en kom in oorvloed voor in natuurlike stowwe (veral haliet). Dit is hoogs reaktief, brand met 'n geel vlam, word in lug geoksideer en reageer heftig met water wat meebring dat dit onder olie gestoor moet word.
Aanwendings
Natrium in sy metaalvorm is 'n belangrike komponent vir die maak van esters en vir die vervaardiging van organiese verbindings. Hierdie alkalimetaal is ook 'n komponent van natriumchloried (NaCl) (gewone tafelsout) wat noodsaaklik is vir lewe. Ander gebruike sluit in:
NaK, 'n legering van natrium en kalium, is 'n belangrike hitte-oordrag materiaal.
Verspreiding
Natrium is volop in die sterre en die D spektraallyne van hierdie element is van die mees prominente in sterlig. Natrium maak ongeveer 2.6% van die Aardkors uit, wat dit die vierde mees volopste element daarin maak en die volopste alkalimetaal. Dit word tans kommersieel geproduseer deur die elektrolise van droë gesmelte natriumchloried. Die metode is minder duur as die proses van vervaardiging deur die elektrolise van natriumhidroksied. Metaalnatrium het ongeveer 0.30 tot 0.45 VS-dollar per kg gekos in 1997 en reagensgraad (ACS) natrium het in 1990 VS$75/kg gekos. Op 'n volume basis is dit dus die goedkoopste metaal beskikbaar.
Verbindings
Die belangrikste industriële natriumverbindings is gewone tafelsout (NaCl), soda-as (Na2CO3), koeksoda (NaHCO3), Bytsoda (NaOH), Salpeter (NaNO3), die di- en trifosfate van natrium, natriumtiosulfaat (hipo, Na2S2O3 · 5H2O) en boraks (Na2B4O7 · 10H2O).
Isotope
Daar is dertien isotope van natrium wat al geëien is. Die enigste stabiele isotoop is Na-23. Natrium het twee radio-aktiewe kosmogeniese isotope (Na-22, halfleeftyd = 2.605 jaar; Na-24, halfleeftyd = ~15 ure).
Voorsorgmaatreëls
In sy poeiervorm is natrium plofbaar in water en 'n gif in verbinding of onverbind met baie ander elemente. Die metaal moet te alle tye versigtig gehanteer word. Natrium moet gestoor word in 'n inerte atmosfeer of onder minerale olie.
Fisiologie van natriumione
Natriumione speel 'n diverse rol in vele fisiologiese prosesse. Prikkelbare selle maak byvoorbeeld staat op die inname van Na+ om 'n depolarisasie te bewerkstellig. 'n Voorbeeld hiervan is die seinoordrag in die menslike sentrale senuweestelsel.
Notas
* = opgewekte toestand
Trivia
Die tweede kernaangedrewe duikboot ooit gebou, USS Seawolf is aanvanklik toegerus met 'n reaktor wat met vloeibare natrium gewerk het.
Vegger
Vegger is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Vesthimmerland-munisipaliteit. Dit het 353 inwoners (2008).
Jamestown, Sint Helena
Jamestown (bevolking 630 in 2016) is 'n hawe en die hoofstad van Sint Helena. Dit is in 1659 deur die Britse Oos-Indiese Kompanjie gestig.
Die dorp se mees prominente eienskap is Jacob's Ladder met 699 trappe, wat in 1829 gebou is om Jamestown met 'n mas op Ladder Hill, wat steeds in gebruik is, te verbind. Die leer is baie gewild onder toeriste en is snags helder verlig. 'n Padwedloop vind jaarliks daar plaas met mense wat van oor die wêreld kom om daaraan deel te neem. Die dorp se bevolking is, soos die res van die eiland se bevolking, aan die krimp. Die daling in bevolking is ook te wyte aan die groei in St. Helena se voorstad, Half Tree Hollow.
Daar is goeie voorbeelde van Britse koloniale argitektuur in die dorp en dit is as 'n wêrelderfenisgebied benoem. Baie geboue is van vulkaanrots vanuit die plaaslike omgewing gebou. Jamestown is die hoofsentrum van die eiland se padnetwerk en kommunikasie infrastruktuur.
Die dorp vorm 'n klein enklawe tussen styl hange waarop nie gebou kan word nie. Dit is daarom dig bewoon en is redelik lank en smal. Daar is 'n aantal kronkelende strate, met struike en bome wat by 'n paar straathoeke uitsteek. Die vestiging is op 'n groot hoeveelheid vulkaanrots gebou. Die temperatuur in die gebied is sowat vyf grade warmer as die res van die eiland as gevolg van die verskil in hoogte bo seespieël tussen Jamestown en die res van die eiland. Die terrein is ru en styl. Die aangrensende see kan met tye taamlik rof wees en daar is vroeër 'n seewal opgerig om die dorp daarteen te beskerm.
Massa
Massa (simbool: m) is 'n eienskap van fisiese voorwerpe wat rofweg gesproke 'n maatstaf is van die hoeveelheid materie wat hulle bevat. Dit is 'n sentrale begrip van klassieke meganika en verwante vakke.
Streng gesproke is daar twee verskillende hoeveelhede wat massa genoem word:
Indien 'n mens traagheidsmassa mi, passiewe swaartekragmassa mp en aktiewe swaartekragmassa ma as afsonderlike begrippe sou hanteer dan neem Newton se universele swaartekragwet die volgende vorm aanneem:
Half Tree Hollow
Half Tree Hollow is 'n klein voorstad van Jamestown, Sint Helena, 'n Britse oorsese gebied in die Suid-Atlantiese Oseaan. Die dorpie is aan die bokant van Jacob's Ladder gebou. Die dorpie is gebou as gevolg van die gebrek aan genoegsame ruimte in Jamestown en as gevolg van die geologie daarvan.
Massa
Verskil tussen massa en gewig
duimnael|203px|links|'n Balans-weegskaal: Nie beïnvloed deur die swaartekrag dus weeg hy massa. duimnael|250px|Load-sel gebaseerde badkamerskaal: beïnvloed deur die swaartekrag dus weeg hy gewig. Informeel word gewig dikwels as sinoniem vir massa gebruik omdat die sterkte van die swaartekragveld rofweg eweredig is oor die oppervlak van die Aarde. In die praktyk wissel dit met ongeveer 0,5% tussen die pole, waar dit ongeveer 9,832 ms-2 het en die ewenaar waar dit ongeveer 9,780 ms-2 is. In die fisika is daar egter 'n duidelike onderskeid tussen die terme: 'n voorwerp sal 'n groter gewig hê as dit in 'n sterker swaartekragveld geplaas word, maar sy passiewe swaartekragmassa bly onveranderd.
Om dit meer eenvoudig te verduidelik: 'n voorwerp se massa bly altyd dieselfde ongeag waar dit is maar sy gewig sal kleiner wees wanneer dit op die maan is (g ≈ 1,62 ms-2), groter wanneer dit op die aarde is (g ≈ 9,80 ms-2) en nog groter wanneer dit om Jupiter is (g ≈ 24,8 ms-2).
Massa eenhede
In die SI stelsel van eenhede, word massa in kilogram (kg) gemeet. Baie ander massa eenhede word ook gebruik, soos: gram (g), metrieke ton, pond, ons, kwintal, atoommassa-eenheid, Planck massa, sonmassa en eV/c2.
Laasgenoemde eenheid is gebaseer op die elektronvolt (eV), wat normaalweg gebruik word as 'n eenheid van energie. Omdat daar egter 'n relatiwistiese verband tussen rusmassa en energie bestaan, E = mc2 (sien hieronder), is dit moontlik om enige eenheid van energie te gebruik as 'n massa eenheid. In partikelfisika waar massa en energie dikwels uitgeruil word, is dit algemeen om nie net eV/c2 te gebruik nie maar selfs eenvoudig eV as 'n massa eenheid te gebruik (rofweg gelykstaande aan 1.783 × 10-36 kg).
Omdat die swaartekragversnelling op die oppervlak van die Aarde ongeveer konstant bly, word 'n eenheid soos pond dikwels gebruik om massa asook krag (bv. gewig) te meet al word die pond amptelik as 'n eenheid van massa gedefinieer.
Traagheidsmassa
Om te verstaan wat die traagheidsmassa van 'n voorwerp is, begin 'n mens met klassieke meganika en Newton se bewegingswette. Later sal ons sien hoe ons klassieke definisie van massa verander moet word om die spesiale relatiwiteitsteorie in ag te neem, wat meer akkuraat is as klassieke meganika. Die implikasies van spesiale relatiwiteit sal egter nie die betekenis van massa op 'n betekenisvolle manier verander nie.
Volgens Newton se tweede wet, sê ons dat 'n liggaam 'n massa m het as dit op enige tydstip die bewegingsvergelyking gehoorsaam
waar F die krag is wat op 'n liggaam uitgeoefen word is en v sy snelheid is. Ons sal voorlopig dan die vraag rondom wat 'n krag wat op 'n liggaam uitgeoefen word eintlik beteken.
Veronderstel nou dat die massa van die liggaam onder oorweging 'n konstante is. Hierdie aanname wat bekend staan as die behoud van massa, berus op die idees dat (i) massa 'n maatstaf is van die hoeveelheid materie wat in 'n liggaam opgesluit is en (ii) dat materie nooit geskep of vernietig kan word nie maar slegs geskei of weer saamgevoeg kan word. Hierdie is redelike aannames vir alledaagse voorwerpe al word die situasie meer ingewikkeld wanneer ons spesiale relatiwiteit in ag neem, soos ons later sal sien. 'n Ander punt om van kennis te neem is dat selfs in klassieke meganika dit somtyds nuttig is om die massa van 'n voorwerp as 'n veranderlike oor tyd te beskou. Die massa van 'n vuurpyl verminder byvoorbeeld soos die vuurpyl afgevuur word. Hierdie is egter 'n benadering deurdat die stukkies materie wat die stelsel verlaat geïgnoreer word. Hierdie benadering word gebruik om berekeninge te vergemaklik. In die geval van die vuurpyl stem hierdie stukkies ooreen met die hoeveelheid uitgewerpte aandryfmiddel; as ons die totale massa van die vuurpyl en aandryfmiddel sou meet, sou ons vind dat die massa behoue gebly het.
Wanneer die massa van 'n liggaam konstant bly, word Newton se tweede wet
waar a die versnelling van die liggaam verteenwoordig.
Hierdie vergelyking illustreer hoe die massa van 'n voorwerp verband hou met die traagheid van 'n liggaam. Beskou twee voorwerpe met verskillende massas. As ons 'n gelyke krag op elkeen uitoefen, sal die voorwerp met die groter massa 'n kleiner versnelling ondergaan en die voorwerp met die kleiner massa sal 'n groter versnelling ondergaan. Ons kan dus sê dat die groter massa 'n groter weerstand uitoefen om sy toestand van beweging te verander in reaksie tot die krag.
Hierdie gedagte van die aanwending van identiese kragte op verskillende voorwerpe bring ons terug by die feit dat ons nog nie 'n krag gedefinieer het nie. Ons kan dit slegs met moeite omseil met behulp van Newton se derde wet, wat bepaal dat as een voorwerp 'n krag op 'n tweede voorwerp uitoefen, dit 'n gelyke en teenoorgestelde krag sal ervaar. Om presies te wees, veronderstel dat ons twee voorwerpe A en B het met konstante traagheidsmassas mA en mB. Ons isoleer die twee voorwerpe van alle ander fisiese invloede, sodat die enigste kragte teenwoordig die kragte is wat op A deur B uitgeoefen word, wat ons kan voorstel as FAB en die krag wat op B deur A uitgeoefen word stel ons voor as FBA. Soos ons gesien het bepaal Newton se wet
waar aA en aB die versnellings van A en B respektiewelik is. Veronderstel dat hierdie versnellings nie nul is nie, sodat die kragte tussen die voorwerpe ook nie nul is nie. Dit vind plaas byvoorbeeld wanneer twee voorwerpe in die proses van 'n botsing met mekaar verkeer. Newton se derde wet bepaal dan dat
Deur bogenoemde in die vorige vergelykings te vervang kry ons
Neem kennis dat ons vereiste dat aA nie nul is nie verseker dat die verhouding goed gedefinieer is.
Dit is in beginsel dus hoe ons die traagheidsmassa van 'n voorwerp sal meet. Ons kies 'n verwysingsvoorwerp en definieer sy massa mB as (sê) 1 kilogram. Dan kan ons die massa van enige ander voorwerp in die heelal meet deur dit met die verwysingsvoorwerp te laat bots en die versnellings te meet.
Swaartekragmassa
Die beginsel van swaartekragmassa berus op Newton se swaartekragwet. Kom ons veronderstel dat ons twee voorwerpe A en B het wat 'n afstand |rAB| van mekaar af is. Die wet van swaartekrag bepaal dat as A en B swaartekragmassas MA en MB respektiewelik het, dat elke voorwerp 'n swaartekrag op mekaar uitoefen met grootte
waar G die universele swaartekragkonstante is. Die bogenoemde stelling kan geherformuleer word op die volgende manier: as g die versnelling van 'n verwysingsmassa by 'n gegewe ligging in 'n swaartekragveld is, dan is die swaartekrag op 'n voorwerp met swaartekragmassa M
Gelykheid van traagheids- en swaartekragmassas
Die gelykheid van traagheids- en swaartekragmassas word somtyds na verwys as die Galilese gelykwaardigheidsbeginsel of swak gelykwaardigheidsbeginsel. Die belangrikste gevolg van hierdie gelykwaardigheidsbeginsel het betrekking op vry vallende voorwerpe. Veronderstel dat ons 'n voorwerp het met traagheids- en swaartekragmassas van m en M respektiewelik. As die enigste krag wat op die voorwerp uitgeoefen word vanaf die swaartekragveld g kom, dan vind ons dat deur Newton se tweede wet en die swaartekragwet te kombineer ons die volgende versnelling kry
Dit impliseer dat die verhouding van die swaartekragmassa tot traagheidsmassa van enige voorwerp gelyk is aan 'n konstant, sê K is, slegs en slegs as alle voorwerpe teen dieselfde tempo val in 'n gegewe swaartekragveld. Hierdie verskynsel word na verwys as universele vryval. (As ons die eenhede korrek kies, kan die konstante K as gelyk aan 1 gedefinieer word.)
Die eerste eksperimente om universele vryval te demonstreer is deur Galileo uitgevoer. Dit word algemeen beweer dat Galileo sy resultate verkry het deur voorwerpe vanuit die Leunende Toring van Pisa te laat val, maar dit is waarskynlik nie waar nie; hy het in werklikheid sy eksperimente uitgevoer deur balle teen 'n skuinsvlakke te laat afrol. Toenemende presisie eksperimente is uitgevoer, soos die wat deur Roland Eötvös uitgevoer is deur van die wringskaalslinger gebruik te maak in 1889. Tot op hede is geen afwyking van die universele aard gevind nie. Meer presiese eksperimentele pogings word steeds uitgevoer.
Dinard
Die huidige vakansieoord was nog tot in die 1850 niks meer as 'n klein vissersdorpie nie. Eers daarna het toerisme as sy vernaamste bron van inkomste begin ontwikkel. Tydens die Fin de siècle het Dinard baie gewild geraak by Britse en Amerikaanse toeriste. Die eerste kasino het sy deure in 1860 geopen, en ook vandag is die stad steeds een van die bekendste vakansiebestemmings in Frankryk wat as die "Nice van die Noorde" bekend staan.
Massa
Gelykheid van traagheids- en swaartekragmassas
Daar moet kennis geneem word dat die universele vryval beginsel slegs van toepassing is op stelsels waar swaartekrag die enigste krag is wat uitgeoefen word. Alle ander kragte, veral wrywing en lugweerstand moet afwesig wees of ten minste nalaatbaar wees. As 'n hamer en 'n veer byvoorbeeld vanaf dieselfde hoogte laat val word, weet ons almal dat die veer baie langer gaan neem om die grond te bereik. Dit gebeur omdat die veer nie werklik vryval nie: die krag van die lugweerstand is omtrent net so groot soos die swaartekrag. Aan die ander kant as die eksperiment in 'n vakuum uitgevoer word waar daar geen lugweerstand is nie, sal die hamer en veer teen dieselfde tempo val en die grond op dieselfde tyd bereik. Hierdie demonstrasie is in 1971 uitgevoer met die Apollo 15 maanwandeling deur kommandeur David Scott.
'n Sterker weergawe van die gelykwaardigheidsbeginsel, wat bekend staan as die Einstein gelykwaardigheidsbeginsel of die sterk gelykwaardigheidsbeginsel, lê aan die kern van die algemene relatiwiteitsteorie. Einstein se gelykwaardigheidsbeginsel beweer dat dit onmoontlik is om tussen reëlmatige versnelling en 'n reëlmatige swaartekragveld te onderskei. Die teorie postuleer dus dat traagheids- en swaartekragmassas fundamenteel dieselfde ding is. Al die voorspellings van algemene relatiwiteit, soos die buiging van ruimtetyd, is uiteindelik vanuit hierdie beginsel afgelei.
Relatiewe verhouding tussen massa, energie en momentum
Die klassieke beginsel van massa wat in die voorafgaande afdelings ontwikkel is moet verander word as ons spesiale relatiwiteit in ag wil neem. Dit is bekend dat spesiale relatiwiteit 'n meer akkurate beskrywing van die natuur as klassieke meganika lewer. Dit slaag spesifiek waar klassieke meganika erg misluk om voorwerpe te beskryf wat na aan die spoed van lig beweeg.
In relatiewe meganika word die verhouding van die massa (m) van 'n vrye partikel en sy energie (E) en momentum (p) gedefinieer deur die vergelyking
Waar c die spoed van lig is. Daar word soms na hierdie vergelyking as die massa-energie-momentum vergelyking verwys.
Die eerste ding wat 'n mens opmerk oor die vergelyking is dat dit geldig is vir voorwerpe met geen massa (m=0) nie, in welke geval dit vereenvoudig na die vorm
In klassieke meganika is massalose voorwerpe 'n swak gedefinieerde beginsel aangesien die uitoefening van 'n krag op so 'n voorwerp volgens Newton se tweede wet, 'n oneindig groot versnelling sal meebring – wat 'n niksseggende resultaat is. In relatiewe meganika is hulle voorwerpe wat altyd teen die spoed van lig beweeg; 'n voorbeeld waarvan lig self een is in die vorm van fotone. Bostaande vergelyking stel dat energie wat deur 'n massalose voorwerp gedra word direk eweredig is aan sy momentum.
Kom ons beskou nou voorwerpe met massas groter as nul. Vir hierdie het die hoeveelheid m 'n eenvoudige fisiese betekenis: dit is die traagheidsmassa van die voorwerp soos gemeet in sy rustoestand, die verwysingsraamwerk waarin sy snelheid nul is. (Nota: massalose voorwerpe het nie 'n rustoestand nie; hulle beweeg teen die spoed van lig in enige verwysingsraamwerk.) Die wyse waarop ons m sou meet is presies dieselfde as in klassieke meganika, wat hierbo beskryf is naamlik om dit te laat bots met 'n verwysingsvoorwerp en sy versnelling te meet. Solank as wat die snelheid van elke voorwerp kleiner bly as die spoed van lig tydens die prosedure sal relatiewe regstellings tot klassieke meganika uiters klein wees.
In die rustoestand is die snelheid nul en dus is die momentum p ook nul. Die massa-energie-momentum vergelyking vereenvoudig dus na
wat bepaal dat die energie van 'n voorwerp soos gemeet in sy rustoestand of sy rusenergie – gelyk is aan sy massa maal die kwadraat van die spoed van lig.
Baie boeke maak dan die gevolgtrekking dat massa en energie gelykwaardig is, maar dit is uiters misleidend. Die massa van 'n voorwerp, soos ons dit gedefinieer het, is 'n intrinsieke grootheid van die voorwerp en onafhanklik van ons huidige verwysingsraamwerk. Die energie E aan die ander kant, varieer afhangende van die verwysingsraamwerk; as die raamwerk beweeg teen 'n hoë snelheid relatief tot die voorwerp sal E baie groot wees, eenvoudig omdat die voorwerp se kinetiese energie in daardie raamwerk hoog is. Dus is E=mc2 nie 'n goeie relatiewe stelling nie; dit is slegs waar in die rustoestand in die raamwerk van die voorwerp.
'n Ander komplikasie is dat vroeë skrywes oor relatiwiteit 'n verskillende definisie van massa gebruik het, naamlik relatiewe massa, wat basies die grootheid E/c2 is. Met hierdie definisie, is die gelykwaardigheid van massa en energie waar volgens die definisie en is nie een van die groothede onafhanklik van die verwysingsraamwerk nie! Deesdae word die gebruik van die begrip relatiewe massa deur fisici ontmoedig. Die redes daarvoor word in die artikel relatiewe massa verduidelik. Volgens die moderne gebruik waar ons na die massa van 'n voorwerp verwys in hierdie artikel, bedoel ons altyd die rusmassa.
Noudat ons die massa van 'n voorwerp gedefinieer het, kom ons kyk na hoe dit hom gedra wanneer dit nie in rus verkeer nie. Ons kan die massa-energie-momentum vergelyking op die volgende manier rangskik:
Wanneer die momentum p baie kleiner is as mc, kan ons 'n Taylor uitbreiding van die vierkantswortel doen, met die volgende resultaat
Die leidende term wat die grootste is, is natuurlik die rusenergie. Die voorwerp het altyd hierdie minimum hoeveelheid energie, ongeag van wat sy momentum is. Die tweede term is die klassieke uitdrukking van die kinetiese energie van die partikel en die hoër ordeterme is basies die relatiewe regstellings vir die kinetiese energie.
Onder normale omstandighede is die rusenergie van 'n voorwerp nie toeganklik nie, in die sin dat ons dit nie kan gebruik om meganiese werk te verrig nie. Wanneer die voorwerp iets tref, kan dit werk doen deur sy momentum en dus sy kinetiese energie oor te dra. Die rusenergie is egter slegs afhanklik van die massa van die voorwerp, wat nie tydens botsings verander nie, dus kan dit nie saam met die kinetiese energie oorgedra word nie.
Aan die ander kant is dit moontlik om die rusenergie te tap deur prosesse te gebruik wat die partikels kloof of te herkombineer. Die rede daarvoor is dat massa, soos ons dit gedefinieer het, nie behoue bly tydens sodanige prosesse nie. Die eenvoudigste voorbeeld is die proses van elektron-positron vernietiging, waardeur 'n elektron en 'n positron beide 'n nie-nul massa besit, maar die fotone is massaloos. Ander voorbeelde sluit in kernfusie en kernfissie. Metabolisme, verbranding en ander eksotermiese chemiese prosesse skakel ook massa na energie om, die massa verandering is egter weglaatbaar min.
Energie, anders as massa, bly altyd behoue in spesiale relatiwiteit, dus is alles wat tydens hierdie reaksies gebeur, rofweg gesproke, die gevolg van die rusenergie van die reagense wat omgeskakel word na kinetiese energie van die produkte van die reaksie. Die feit dat die rusenergie op hierdie manier vrygestel kan word is een van die belangrikste voorspellings van spesiale relatiwiteit.
Solvang
Solvang (Deens: "sonnige veld") is 'n stad in Santa Barbara County, Kalifornië, Verenigde State, 132 myl noord van Los Angeles. Dit is een van die nedersettings in Santa Ynez Valley met 'n bevolking van 5 173 in 2009. Solvang is op 1 Mei 1985 as stad geïnkorporeer. Solvang is in 1911 deur drie Deens-Amerikaanse opvoedkundiges op die Rancho San Carlos de Jonata op byna 9 000 akkers (3 600 hektaar) se grond gestig. Die eerste setlaars was Deens-Amerikaners wat weswaarts getrek het om 'n Deense kolonie ver weg van die strawwe winters in die Amerikaanse Midweste te stig. Die boustyl van talle fasades en geboue weerspieël dan ook die argitektoniese tradisies van Denemarke. 'n Aantal bakkerye, restourante en winkels roep die smaak van Deense kookkuns na vore en gee 'n indruk van dié land se ontwerpkuns. So is die historiese Santa Ynez Valley-bankgebou, wat in 1919 deur Deense immigrante opgerig is, in 'n winkelsentrum vir Deense ontwerpkuns en leefstylprodukte omgeskep, The Copenhagen House. Deense ondernemings, wat met Nordiese ontwerpkuns verbind word, soos Bering Time, 'n vervaardiger van horlosies en juweliersware, het eie konsepwinkels in Solvang geopen of maak gebruik van die bestaande kleinhandel-infrastruktuur.
Besienswaardighede in Solvang, wat dikwels die "Deense hoofstad van die VSA" genoem word, sluit 'n kopie van die bekende "Klein Meermin"-standbeeld in Kopenhagen, 'n borsbeeld van die Deense digter Hans Christian Andersen en 'n namaaksel van Kopenhagen se Rundetårn ("Ronde toring") op die skaal 1:3 in wat in 1991 in die middestad opgerig is.
Mission Santa Ines, een van Kalifornië se historiese sendingstasies, is eweneens naby die stadsentrum geleë. Michael Jackson se Neverland Ranch is 'n verdere trekpleister naby Solvang.
Gerhardus Jacobus Rudolph
Hy was 'n Boere-politieke figuur en tussen 1842 en 1843 die laaste staatshoof van Natalia.