cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Filologie
Geskiedenis
Die eerste wetenskaplike navorsing oor taal en literatuur is in die antieke Athene, later ook in Alexandrië gedoen. Gedurende die tydperk van die Humanisme het die filologie tot 'n algemene wetenskap van die antieke kultuur ontwikkel. Die wetenskaplike metodes van die klassieke filologie is in die 19de eeu ook op ander tale toegepas - aanvanklik op die Middeleeuse, later ook op moderne lewende tale. Intussen is daar vir elke nasionale literatuur 'n eie filologie ontwikkel. Vanweë die groot omvang van die materiaal spesialiseer filoloë hulle dikwels in literatuur- of taalwetenskap.
Die nuwe of moderne filologieë - waaronder Anglistiek, Germanistiek, Slawistiek en Romanistiek - is veral gedurende die tydperke van die Verligting en die Romantiek ontwikkel. Hulle het later die basis vir nuwe vakgebiede soos Neerlandistiek (met Nederlands, Afrikaans en Fries), Roemenistiek en Lusitanistiek (met Europese en Brasiliaanse Portugees) gevorm.
Oyster Bay
Ligging
Oyster Bay is 'n natuurlike baai aan die suidekant van die Georges-rivier. Die woorbuurt ontleen sy naam van die waterweg.
Green Point en Caravan Head is noemenswaardige plekke in Oyster Bay. Green Point is die tuiste van die Green Point Sterrewag, die tuiste van die Sutherland Shire sterrekundige vereniging. Coronation Bay is ook op die Georges-rivier tussen Green Point en Caravan Head geleë. By Coronation Bay is 'n groot mangrove gebied wat 'n diverse en dinamiese ekostelsel vorm wat 'n groot verskeidenheid voëlspesies ondersteun. Carina Bay is aan die westelike grens van die woonbuurt geleë.
Geskiedenis
Oyster Bay ontleen sy naam van die oesters wat in die baai gevind is. Die naam het reeds op kaarte verskyn wat deur 'n landmeter genaamd Wells in 1840 opgestel is. Die woonbuurt se naam is amptelik in 1933 erken.
Sakegebied
'n Klein winkelsentrum is geleë op die kruising van Como Road en Oyster Bay Road. Dit sluit in 'n poskantoor, 'n apteek, 'n drankwinkel, 'n supermark, haarkappers, 'n nuusagentskap en 'n bakkery in.
Kerke
Kerke in Oyster Bay sluit in die St Joseph Katolieke Kerk op die grens met Como, die Oyster Bay Baptiste Kerk te Green Point en Kingsway Community Church. Daar is ook 'n gemeenskapsaal in die woonbuurt.
Skole
Oyster Bay het 'n laerskool met dieselfde naam asook twee kleuterskole.
Bevolking
Volgens die 2006 sensus was daar 4907 mense wat in Oyster Bay woonagtig was. 15% van die mense is oorsee gebore met die grootste groepe vanaf die Verenigde Koninkryk 5,1%, Nieu-Seeland 1,2% en Suid-Afrika 0,6%. Engels is as die enigste taal aangegee in 90,7% van die huishoudings met die mees algemeenste ander tale Grieks 1,8%, Italiaans 0,9 % en Kantonees 0,7%. Die algemeenste kerkverbande was Rooms-Katoliek 31,7%, Anglikaans 26,6% en Uniting Church 5,4%.
Ingula-pompopgaarskema
Die Ingula-pompopgaarskema (voorheen bekend as Braamhoek) is tussen 2005 en 2017 deur Eskom en CMC Impregilo Mavundla ('n gesamentlike onderneming) teen die hange van die Klein Drakensberge op die grens tussen die Vrystaat en KwaZulu-Natal, Suid-Afrika opgerig.
Die opgaar-elektrisiteitsaanleg word gebruik om gedurende spits-aanvraagtye van die dag bykomende elektrisiteit op kort kennisgewing op te wek. Gedurende die nag word oortollige krag op die netwerk, wat deur konvensionele steenkool- en kernkragstasies opgewek word, gebruik om water na die boonste reservoir te pomp.
Stoorkapasiteit
Die energiestoorkapasiteit is 21 000 MWh of 15,8 uur se opwekking.
Seksuele penetrasie
Seksuele penetrasie is die plasing van ’n liggaamsdeel of voorwerp in ’n liggaamsopening van iemand anders, soos die vagina, mond of anus, as deel van seksuele omgang. Dit vind ook plaas by diere.
Definisies
Wanneer ’n man ’n vrou se vagina met sy penis penetreer, word dit vaginale seks genoem. As hy sy penis in iemand se anus plaas, word dit anale seks genoem. Penetrasie kan ook die plasing van die penis in die mond wees of die stimulering van die vagina met die tong, wanneer dit orale seks genoem word. Ook die anus kan met die tong gestimuleer word (anilingus). Die vingers of ’n seksspeelding kan ook gebruik word om die vagina of anus te penetreer.
Dubbele penetrasie geskied wanneer meer as een seksmaat verskeie openinge gelyktydig penetreer.
Onwettige penetrasie
Seksuele penetrasie kan in sommige gevalle onwettig wees, soos wanneer die persoon onder ’n sekere ouderdom is, wat van land tot land verskil (seks met ’n minderjarige), of wanneer seks teen iemand se wil plaasvind (verkagting).
Bojanala Platinum-distriksmunisipaliteit
Die Bojanala Platinum-distriksmunisipaliteit is een van die 4 distriksmunisipaliteite van die Noordwes. Die setel van die munisipaliteit is in Rustenburg. Die meeste inwoners in die munisipale gebied is Tswanasprekend. Die munisipaliteit se kode is DC37.
Plaaslike munisipaliteite
Die munisipaliteit bestaan uit die volgende plaaslike munisipaliteite:
Demografie
Die volgende statistiek is van die sensus in 2011.
Hanau
Hanau het 'n lang tradisie as nywerheidstad en steun tans veral op die dienste- en hoëtegnologiesektor.
Vlag van Ecuador
Die nasionale vlag van Ecuador is op 26 September 1860 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon drie horisontale bane in geel bo, blou in die middel en rooi onder met die land se wapenskild in die middel van die vlag. Die ontwerp van die huidige vlag is in 1900 gefinaliseer met die toevoeging van die wapenskild in die middel van die vlag. Voordat die geel, blou en rooi driekleur gebruik is, het Ecuador wit-en-blou vlae gebruik wat die sterre vir elk van die provinsies bevat het. Die ontwerp van die vlag is baie soortgelyk aan dié van Colombia en Venezuela wat ook voormalige samestellende gebiede van Groot-Colombia is. Al drie vlae is gebaseer op ’n voorstel van die Venezolaanse generaal Francisco de Midanda wat in 1811 deur Venezuela aanvaar is en later deur Groot-Colombia met ’n paar verstellings. Daar is ’n variant van die vlag wat geen wapenskild bevat nie en deur die koopvaardyvloot gebruik word. Hierdie vlag is presies dieselfde as dié van Colombia, maar Colombia gebruik ’n ander ontwerp vir sy koopvaardyvloot.
Eikel
Die eikel (Engels: glans) is in die menslike anatomie die sensitiewe voorste bol van die penis. Dit is meer algemeen bekend as die "kop van die penis". Dit word gedeeltelik of heeltemal bedek deur die voorhuid, na gelang van of die man besny is of nie, maar die voorhuid kan gewoonlik heeltemal teruggetrek word sodat die eikel ontbloot is.
Vlag van Ecuador
Ontwerp
Die Ecuadoriaanse Nasionale Kommunikasiesekretariaat (Secretaría Nacional de Comunicación) het in November 2009 regulasies uitgegee waarin die toepassing en verhoudinge van die nasionale vlag, wapenskild en ander nasionale simbole beskryf word.
Eikel
Anatomie
Die eksterne opening van die manlike uretra (urienbuis) is op die punt van die eikel geleë. Aan die basis van die eikel is ’n ronde, uitstaande rand, die corona glandis. Die grootte van die eikel wissel grootliks. Dié van sommige penisse is baie wyer as die skag en dit gee die penis ’n sampioenagtige voorkoms; by ander penisse is dit nouer.
Vlag van Ecuador
Ontwerp
Die nasionale vlag het ’n hoogte van 1,47 meter en ’n breedte van 2,2 meter in die verhouding 2:3. Die vlag is in drie horisontale gekleurde bane verdeel: ’n geel baan in die helfte van die vlag se hoogte, ’n blou baan in ’n kwart van die hoogte en ’n rooi baan in ’n kwart van die hoogte. Al drie bane strek oor die volle breedte van die vlag. In die middel van die vlag is die Ecuadoriaanse wapenskild waarvan die hoogte die helfte van dié van die vlag is. Die wapenskild is saamgestel uit ’n reghoek met die verhouding 10:12. Die nasionale vaandel het dieselfde ontwerp as dié van die nasionale vlag maar is vierkantig met ’n breedte en hoogte van 0,9 meter. Wanneer die vlag deur militêre eenhede gebruik word, mag letters met ’n deursnee van 55 sentimeter gebruik word. Die letters moet 4 cm in hoogte en 3 cm in breedte wees met goudkleurige Roman-lettertipe en geborduur met goue garing. Die enigste ander gereguleerde grootte is die lessenaarvlaggie (banderola), waar die vlag 200 mm hoog en 300 mm breed is. Wanneer die nasionale vlag vervaardig word moet die makers die maatskappynaam met die jaar van vervaardiging insluit deur ’n etiket van 20x10 mm aan die agterkant van die vlag, op die voering, aan te bring.
Eikel
Anatomie
Die voorhuid hou die eikel klam. Besnyde mans se eikel is permanent ontbloot en droog. Volgens verskeie studies is die eikel van besnyde en onbesnyde penisse ewe sensitief,   terwyl in ander studies bevind is onbesnyde mans s’n is meer sensitief.
Vlag van Ecuador
Simboliek
Francisco de Miranda is die persoon wat verantwoordelik is vir die skep van die geel-blou-rooi vlag van Groot-Colombia wat vandag deur Colombia, Ecuador en Venezuela gedeel word. Miranda het ten minste twee inspirasies vir sy vlag gelys. In ’n brief aan graaf Simon Romanowitsj Woronzof in 1792 sê Miranda dat die kleure gebaseer is op die teorie van primêre kleure wat deur die Duitse skrywer en filosoof Johann Wolfgang von Goethe gegee is. Miranda het ’n laataand-gesprek wat hy met Goethe tydens ’n feestelikheid in die winter van 1785 in Weimar gehad het, beskryf. Goethe was in so ’n mate bekoor deur Miranda se wedervaringe in die Amerikaanse Onafhanklikheidsoorlog en sy reise deur Europa en die Amerikas, dat hy aan Miranda gesê het “Jou lot is om in jou land ’n plek te skep waar die primêre kleure nie versteur is nie.” Miranda verduidelik in die brief wat Goethe bedoel het:
Eikel
Evolusie
Daar is al voorgestel dat die unieke en ongewone vorm van die menslike penis so ontwikkel het sodat ’n man die semen van ’n ander een kon "uitskep" uit die dieper dele van die vagina en so die kans van die ander man sou verklein om die vrou swanger te maak. Daar word ook gereken dit het ontwikkel om die vrou se plesier te verhoog tydens seks.
Vlag van Ecuador
Simboliek
Nadat Miranda later sy vlag ontwerp het met hierdie gesprek as basis, het hy hom herinner dat hy ’n muurskildery deur Lazzaro Tavarone in die Palazzo Belimbau in Genua gesien het wat Christophorus Columbus afgebeeld het waar hy ’n soortgelyk gekleurde vlag ontrol in Veragua gedurende sy vierde reis.
Eikel
Diere
’n Groot verskeidenheid vorms word by die eikel van diere aangetref. Sommige beslaan feitlik die helfte van die penis, terwyl ander klein en stekelrig is.
Vlag van Ecuador
Simboliek
In 1801 se plan vir ’n weermag om Spaans-Amerika te bevry wat sonder sukses deur Miranda ingedien is by die Britse kabinet, het hy materiaal versoek vir “tien vlae waarvan die kleure rooi, blou en geel in drie sones sal wees.” Die eerste vlae is egter eers op 12 Maart 1806 in Jacmel, Haïti, gehys tydens Miranda se rampspoedige ekspedisie na Venezuela.
Kleure
Die kleurskema word hieronder gelys:
Die kleure van die moderner Ecuadoriaanse vlag het ontstaan uit dié van die vlag van Groot-Colombia waarvan die hedendaagse Ecuador, Colombia en Venezuela deel was. Die kleure het die volgende betekenisse:
Geskiedenis
Die eerste oproepe om onafhanklikheid van die Spaanse kroon het op 10 Augustus 1809 gekom waar ’n eenvoudige rooi vlag deur die rebelle vertoon is. Die onafhanklikheidsbeweging is in November 1812 aan die hand van die Spaanse offisier Juan Sámano verslaan. Op 9 Oktober 1820 is ’n nuwe vlag in blou-en-wit met vyf horisontale afwisselende bane en drie wit sterre in die middelste baan, is vir die eerste keer gehys. Die drie sterre stel Guayaquil, Portoviejo en Machala voor. Hierdie vlag is later deur die Guayas-provinsie aanvaar.
Met sy bewindsoorname twee dae na die Slag van Guyayaquil in September 1860 het Gabriel Garcia Moreno die geel, blou en rooi driekleur heringestel. Hierdie herinstelling op 26 September word jaarliks in Ecuador as Vlagdag gevier. Voor die herinstelling is ’n vertikale wit-blou-wit vlag gebruik. In die middel van die blou baan was drie sterre wat die aantal provinsies in Ecuador voorgestel het. Voordat hierdie vlag laat vaar is, was die hoogste aantal sterre was sewe. In 1900 is die vlag die definitiewe nasionale vaandel gemaak en is die wapenskild daarop geplaas vir gebruik deur die nasionale regering terwyl die vlag sonder die wapensmid vir gebruik deur die koopvaardyvloot gereserveer is.
Variante
Volgens Registro Oficial No. 1272, ’n dekreet wat op 5 Desember 1900 as wet ingevoer is, is daar twee amptelike ontwerpe van die nasionale vlag. Artikel 2 het die nasionale vlag as die driekleur met die geel baan so hoog soos die rooi en blou baan saam gevestig. Artikel 3 het die nasionale vlag met die wapenskild daarop gevestig en dit word aanbeveel dat hierdie ontwerp deur die weermag, regeringskantore en diplomatieke agente buite Ecuador gebruik word. Hierdie wet het die vlag met die wapenskild as die staatsvlag gevestig maar nie die burgerlike samelewing verbied om dit te mag gebruik nie. Die enigste beperking word in artikel 6 vermeld waar die koopvaardyvloot beperk word tot gebruik van die vlag sonder die wapenskild. As gevolg hiervan is aanvaar dat hierdie vlag ook die burgerlike vlag is soos wat die gebruik in ander Suid-Amerikaanse lande soos Peru, Bolivië en Argentinië was. Anders as in Ecuador het verskeie van hierdie Suid-Amerikaanse lande hul burgers verbied om die nasionale vlag met die wapenskild te gebruik, of in die geval van Argentinië tot 1985, die vlag met die Meison in die middel. Peru en Bolivië perk steeds die gebruik van die staatsvlag in tot slegs regeringsinstellings en hou die eenvoudige vlag gereserveer vir nasionale feeste soos deur die wet voorgeskryf. Dit gebeur egter dikwels dat die vlag met die wapenskild dikwels in plek van die eenvoudige vlag gebruik word, veral wanneer dit belangrik is om onderskeid te tref met die vlag van Colombia. In die geval waar die Colombiaanse koopvaardyvloot op see is word ’n blou en rooi ovaal met ’n wit ster in die middel gebruik. Artikel 4 van die dekreet van 1900 verbied stadsrade om die nasionale vlag met die wapenskild te gebruik. ’n Spesiale vlag is geskep vir die gebruik van stadsrade: dit is ’n eenvoudige nasionale vlag met wit sterre in ’n sirkelpatroon in die middel van die blou baan. Daar is soveel sterre soos wat daar provinsies in Ecuador is. Die vlag is egter identies aan dié van Venezuela van 1950 tot 1930 en is soortgelyk aan die huidige vlag van Venezuela waar die sterre in ’n halfmaanpatroon is.
Ooreenkomste met ander vlae
Die vlae van Colombia, Ecuador en Venezuela kan elkeen teruggetrek word na die vlag van die nasie Groot-Colombia (1819–1830), die kortstondige republiek wat die gebied van al drie lande beslaan het. Die vlag van Groot-Colombia is geïnspireer deur die vlag van die Eerste Republiek Venezuela, die eerste onafhanklike regering van daardie nasie. Die vlag van die Venezolaanse Republiek is geïnspireer die vlag wat vroeër deur generaal Francisco de Miranda geskep is in sy pogings om onafhanklikheid vir Venezuela te verkry. Hierdie vlag is in 1806 oor die hawe van La Vela in Santa Ana de Coro, Venezuela, vertoon.
Die vlae van Colombia, Ecuador en Venezuela gebruik al drie die geel, blou en rooi driekleur maar dit is waar die ooreenkomste eindig. In ’n dekreet wat in 1934 in Colombia uitgevaardig is, is die bane vasgestel in ’n verhouding van 2:1:1 en die vlag in ’n verhouding van 2:3, soortgelyk aan die huidige vlag van Ecuador. Die wapenskild word egter slegs gebruik op vlae wat deur regeringsamptenare of militêre magte gebruik word. Vir Venezuela was die basiese ontwerp om die drie bane gelyk in die vertikaal te hê, anders as dié van Ecuador en Colombia. Sedert 1863 het Venezuela egter besluit om hul vlag met wit sterre te versier in plaas van ’n wapenskild. Daar is egter die opsie om die Venezolaanse vlag met die wapenskild op te vertoon. In 2006 is hierdie vlag verander deur een ster by te voeg en die wapenskild effens te verander. Die posisie van die wapenskild op die Venezolaanse vlag verskil ook van dié van Ecuador en Colombia deur in die skildhoek te wees, in plaas van in die middel van die vlag.
Palmiet
Palmiet (Prionium serratum (L.f.) Drège ex E.Mey.) is 'n riet of biesiesoort wat in die riviere en vleie van die Wes-Kaap tot by Uitenhage groei. Dit is endemies aan Suid-Afrika. Palmiet kom in kusfynbos en Albanie-ruigte tot Grahamstad in die Oos-Kaap asook in die kusstreek van die Indiese Oseaan tussen Port St. Johns en die suide van KwaZulu-Natal voor. Veral in KwaZulu-Natal is dit afnemend omrede dit vir mediese doeleinde geoes word en dikwels aan oorbeweiding en veldbrande blootstaan. Op die SANBI-rooilys is dit as 'afnemend' ('declining') gelys.
Die naam palmiet is as 'wilde palmit' reeds deur Jan van Riebeeck hieraan gegee. Die plant word tot 2 meter hoog. Die blare word gebruik vir weefwerk. Hierdie stewige immergroene struik het 'n stam wat 5 -10 cm breed kan word en 'n wortelstok. Die blare is styf en lansvormig, liggrysgroen van kleur en het getande rande. Hulle groei spiraalvormig die stam langs. Die bloeiwyse is vertak en kan 50 cm lank word. Die blomme is klein en bruin.
Die jong blomskeute kan voordat hulle bloei afgebreek en as groente geëet word. Die plant speel 'n belangrike ekologiese rol in die riviere en hul mondings. Dit beskerm oewers teen erosie en stabiliseer die rivierbedding.
Die boom se FSA-nommer is 768.
Belgorod
Belgorod (Russies: Бе́лгород) is 'n stad in die weste van Rusland en die grootste stad en hoofstad van die Belgorod-oblast. Belgorod het in 2014 'n bevolking van 379 135 gehad en lê 40 km noord van die Oekraïne. Die stad se naam beteken wit stad in Russies.
Caen
Caen is 'n stad in Frankryk. Dit is die hoofstad van die gewes Neder-Normandië en die département Calvados. Die Orne-rivier vloei deur die stad wat 15 kilometer binneland toe van die Engelse Kanaal geleë is. Dit het 'n bevolking van 109 000, terwyl die stedelike gebied 399 471 inwoners het.
Die stad se naam is waarskynlik van Galliese oorsprong (van cato, militêre aktiwiteit; en mago, veld; moontlik iets soos plek waar troepe geoefen het). Die plek se bynaam is "die stad met honderd klokke".
Fetisjisme
In die 19de eeu is die teorie van "gebruiksgoedere-fetisjisme" deur Karl Marx ontwikkel om ’n belangrike komponent van kapitalisme te beskryf. Die term "seksuele fetisj" is die eerste keer deur die Franse sielkundige Alfred Binet gebruik vir voorwerpe wat mense seksueel prikkel.
Voorhuid
Die voorhuid in menslike anatomie is ’n dubbellaag-vou van gladde spierweefsel, are, senuwees, vel en slymvlies wat die eikel van die penis bedek. Dit is redelik beweegbaar en rekbaar, en dien as ’n natuurlike smeermiddel.
NG gemeente Chivhu
duimnael|regs|230px|Ds. [[Pieter Adam Strasheim|P.A. Strasheim, stigter van die gemeente.]] duimnael|regs|190px|Ds. [[Johannes van Wijk, leraar van 1934 tot 1943, toe hy weens verswakte gesondheid moes aftree.]] duimnael|170px|regs|Ds. F.J.C. van Heerden was leraar hier van 1944 tot 1945.
Die NG gemeente Chivhu, met sy middelpunt op die dorp Chivhu, was tot omstreeks 2014 die tweede oudste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Zimbabwe en ook buite die grense van Suid-Afrika. Dit het vroeër bekendgestaan as NG gemeente Enkeldoorn, maar die naam van die gemeente is saam met dié van die dorp ná Zimbabwe se onafhanklikwording in 1980 verander. Chivhu is by Beatrice ingelyf, hoewel dié gemeente eers in 1957 gestig is. Einde 2014 het die gekombineerde gemeente 2 doop- en 15 belydende lidmate gehad.
Tornabuoni-kapel
Die Tornabuoni-kapel (Italiaans: Cappella Tornabuoni) is die hoofkapel in die kerk van Santa Maria Novella in Florence, Italië. Die kapel is beroemd vir die uitgebreide en goed bewaarde reeks fresko's op sy mure. Hierdie reeks is een van die volledigste in die stad en is deur Domenico Ghirlandaio en sy werkswinkel tussen 1485 en 1490 geskep.
NG gemeente Chivhu
Die naam Enkeldoorn is gegee omdat hier 'n groot doringboom gestaan het waar die laer getrek is. In 1895 is ds. Pieter Adam Strasheim deur die Kaapse Kerk afgevaardig om kerke te gaan stig waar daar Voortrekkers was. Op 8 November kom hy met wa en ses osse op Enkeldoorn aan, op 9 November is 'n gemeente vergadering gehou met lidmate van die NG en Nederduitsch Hervormde Kerk. Aangesien lidmate van elke verband te min was om twee afsonderlike kerke te stig, is voorlopig, met toestemming van almal, 'n NG gemeente gestig. In 1896 breek 'n opstand onder die inheemse bevolking uit en daar is toe op Enkeldoorn laer getrek. Op 6 Januarie kom eerw. (later ds.) A.J. Liebenberg hier aan deur Cecil John Rhodes gestuur om 'n dorp te stig, op voorwaarde dat die plek hoog en droog moes wees.
Die eerste kerkie is in die laer van gras en pale gebou en het ook as skool vir die trekkerkinders gedien. Die tweede kerkie se hoeksteen is op 21 Desember 1897 gelê, het £1000 gekos, is later vergroot en het toe as kerksaal gedien. In 1896 vra die Kaapse Kerk vir eerw. Liebenberg om na Suid-Rhodesië toe te kom. Weens die Matabele-oorlog wat toe aan die gang was, moes hy eers op Salisbury bly. Daar het hy in die leër as sersant diens gedoen en kry later 'n medalje daarvoor. Hy gaan toe na Umtali waar ds. Strasheim hom as leraar van Enkeldoorn bevestig en het al die leraarswerk tot 1928 gedoen. Kort voor die Sinode van 1928 stuur die Kaapse Kerk vir ds. Kloppers om aan die gemeente te verduidelik dat al die predikantswerk wat eerw. Liebenberg gedoen het, onwettig was. Om alles in orde te bring, verleen die Sinode van daardie jaar aan hom die status van predikant uit erkenning vir sy karakter en werk.
Voorhuid
Volgens die Wêreldgesondheidsorganisasie is die doel van die voorhuid onseker – dit kan onder meer wees om die eikel klam te hou, die ontwikkelende penis te beskerm of seksuele plesier te verhoog vanweë die teenwoordigheid van senuweereseptors.
NG gemeente Chivhu
Ds. Liebenberg lê die hoeksteen vir die derde kerk in 1930 en 'n pragtige gebou, wat £30 000 word opgerig. Drie jaar later sterf ds. Liebenberg en word op Enkeldoorn begrawe.
In die beginjare was dit 'n reuse-gemeente waarvan teen 1952 die volgende gemeentes afgestig het: Salisbury, Fort Victoria, Gwelo en Marandellas.
Voorhuid
Die voorhuid kan deur verskeie siektetoestande geraak word. Die meeste gevalle is skaars en kan maklik behandel word. In sommige gevalle, veral as die toestand chronies is, kan behandeling besnydenis insluit, ’n prosedure waarydens die voorhuid gedeeltelik of heeltemal verwyder word.
NG gemeente Chivhu
Ná ds. Liebenberg se dood in 1933 is ds. H.J. van Wyk beroep en hy is in 1934 op Enkeldoorn bevestig. Weens swak gesondheid verlaat hy die gemeente in 1943, waarna ds. F.J.C. van Heerden hom in 1944 opvolg. Na 'n lang vakature aanvaar ds. B.J. Viljoen die beroep.
Voorhuid
Ook niemenslike primate het ’n voorhuid. Dit sluit die sjimpansee in.
NG gemeente Chivhu
Lidmaattal
Die gemeente het in 1933 'n volle 680 belydende lidmate gehad, in 1989 net 106 en teen 2008 38. Ds. G.A. Breytenbach van die Engelssprekende NG gemeente in Harare (Cornerstone Congregation) bedien sedert 2003 ook Chivhu en NG gemeente Beatrice. Saam het die drie gemeentes in 2008 maar 117 belydende lidmate gehad en teen 2011 114.
Mdantsane
Mdantsane is 'n Suid-Afrikaanse dorp geleë tussen Oos-Londen en King William's Town in die Oos-Kaap provinsie. Dit is na bewering die tweede grootste township in Suid-Afrika naas Soweto en huisves die tweede grootste winkelsentrum in die Oos-Kaap (Mdantsane City, geopen in April 2008). Die oorspronklike inwoners was mense wat met geweld uit die Oosbank in Oos-Londen verwyder is om in die destydse Ciskei te gaan woon. Die Oosbank was 'n veelrassige woonbuurt in die vorige eeu. Mdantsane is tans geleë in Buffalo City Metro.
Voorhuid
thumb|170px|Nadat die voorhuid van die eikel geskei geraak het, kan die binneste en buitenste laag van die voorhuid teruggetrek word om die eikel te ontbloot.
Ontwikkeling
Agt weke ná bevrugting begin die voorhuid oor die kop van die penis, of eikel, groei. Teen 16 weke is die eikel heeltemal bedek. In hierdie stadium deel die voorhuid en eikel ’n slymlaag wat die twee laat saamsmelt.
By kinders bedek die voorhuid die eikel heeltemal, maar by volwassenes nie. Tydens ’n ereksie kan die mate van outomatiese terugtrekking van die voorhuid aansienlik verskil van man tot man; soms bedek die voorhuid steeds die hele eikel totdat dit met die hand of deur seksuele omgang teruggetrek word. Daar word aanbeveel dat die voorhuid dikwels teruggetrek en daaronder gewas word, veral as die voorhuid besonder lank is. As die voorhuid korter as die stywe penis is, sal dit self terugtrek tydens ’n ereksie.
Mdantsane
Mdantsane is ook bekend as 'n boksmekka, van die bokswêreld se kampioene soos Happyboy Mgxaji, Welcome Ncita en Vuyani Bungu kom van Mdantsane af. 'n Polsende kultuur van musiek, kuns en poësie floreer in hierdie saamgevlegde stadslewe.
Voorhuid
Ontwikkeling
Sommige mans kan huiwerig wees om hulle eikel te ontbloot omdat dit ongemaklik is as die eikel teen klere skuur, hoewel berig is die ongemak kan ná ’n week van voortdurende blootstelling afneem. Guochang (2010) meen mans wie se voorhuid te nou is om terug te trek, moet dit nie terugdwing nie omdat dit beserings kan veroorsaak.
Mdantsane
Heelwat politieke staatmakers en veterane kom ook van die dorp af, soos Thozamile Gqweta, Ntombazana Gertrude Botha, Mlamli Ondala en Bangumzi Sifingo.
Guido von List
Guido von List (Wene, 5 Oktober 1848 – 17 Mei 1919) was 'n skrywer en okkultis van Oostenryk. Hy is gebore in 'n baie vooruitstrewende handelsfamilie. Sy familie het 'n looiery as besigheid gehad maar Von List was nie baie suksesvol as besigheidsman nie. Hy het 'n karige bestaan gemaak deur artikels vir 'n tydskrif te skryf. In 1888 het hy suksesvol, 'n romanse met die naam Carnatum uitgegee. Die historiese romanse het 'n verhaal vertel van hoe Germane geveg het teen die Romeine. Hy het daarna nog twee suksesvolle romanses uitgegee wat voortgebou het op die tema. Sy skryfwerk het hom veral gewild gemaak onder die nasionalistiese Duitsers.
Mdantsane
Cecilia Makiwane Hospitaal is 'n 1724-bed multi-dissiplinêre hospitaal in Mdantsane. Dit is vernoem na Cecilia Makiwane, die eerste swart geregistreerde verpleegkundige in Suid-Afrika. Saam met Frere Hospitaal en die Oos-Londen Geestesgesondheidseenheid, vorm dit deel van die Oos-Londen-hospitaalkompleks, wat 'n bevolking van byna drie miljoen mense bedien.
Guido von List
In 1902 het Von List meer betrokke begin raak by die okkult nadat 'n oogoperasie hom omtrent vir 'n jaar lank blind gelaat het. In hierdie tyd het hy vele mistieke ervarings gehad wat geassosieer was met die ou Noorse Rune-alfabet. Hy het die gefragmenteerde inligting oor Germaanse paginisme begin bestudeer. Hy het oortuig geraak dat 'n klas van koninklike priesters, die Armanen, die Germaanse volke geregeer het. Hulle het al hulle geheime probeer bewaar toe die Christendom begin deur die Noorde van Europa begin versprei deur geheime organisasies soos die Kruisvaarders, Vrymesselaars en die Rosekruisers. Von List het ook gesê dat die Armanen geforseer was om hulle geheime toe te vertrou aan Joodse Rabbi's van die Rhneland gedurende die 18de eeu. Hy was oortuig dat dit die oorsprong was van die kabbala.
Voorhuid
Ontwikkeling
Die WGO sê daar is "’n debat oor die rol van die voorhuid" – moontlike funksies kan insluit om die eikel klam te hou, die ontwikkelende penis in die baarmoeder te beskerm of seksuele plesier te verhoog vanweë die teenwoordigheid van senuweereseptors. Dit beskerm die eikel, onder meer teen ontlasting in ’n baba se doek en teen skaafplekke en trauma later in die lewe.
Guido von List
In 1908 het Von List sy eerste betekenisvolle werk gepubliseer het oor die rune-alfabet: "Des geheimenis der Rumen" (Die geheime van die rune-alfabet).Sy navorsing het ook die begin van paganisme nagespoor in fee- en volksverhale. Op grond van sy openbaringe wat hy in 1902 ervaar het, het hy 'n benadering gevolg tot die rune-alfabet wat 'n sentrale tema geword het in sy stelsel van towerkunste.
NG gemeente Meru
duimnael|regs|180px|Dr. Hendrik Christoffel de Wet, leraar van 1918 tot 1921. duimnael|180px|links|Ds. Jacobus Delarey Conradie was leraar van Meru van 1927 tot 1929 en van 1929 tot 1936 van die [[NG gemeente Philipstown.]] duimnael|regs|180px|Ds. J.J. Booysen, leraar van 1938 tot 1939. duimnael|180px|regs|Ds. P.A.M. Brink, leraar van 1955 tot 1960.
Guido von List
Hy het geprofeteer dat "Die sterk Een van bo" sou arriveer in die nabye toekoms om die staat van die Armanen weer tot stand te bring. Sodoende sou die Duitsers weer die wêreld oorheers. 'n Argument kan uitgemaak word dat die profesie vervul is deur Adolf Hitler wat die mag in Duitsland bekom het kort na Von List se afsterwe.
NG gemeente Meru
Die NG gemeente Meru was die enigste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die destydse Tanganjika. Dit het 'n gebied so groot soos die Vrystaat beslaan.
Guido von List
Von List het 'n groot invloed gehad op die 20ste eeu se okkult in Europa. Sy invloed was te danke aan die Guido Von List gemeenskap wat in 1908 gestig is om sy idees te bevorder. Die lede van die gemeenskap het rykes, konserwatiewes, nasionaliste asook okkultiste ingesluit. Die gemeenskap het ook 'n binne sirkel gehad wat bekend gestaan het as die "Hoër Armanse Orde" (HAO). Hierdie orde het pelgrimstogte gereël na paganistiese plekke. Von List was 'n inspirasie vir baie okkultiese bewegings vir talle dekades na Von List se dood. Von List se idees is geabsorbeer in baie Noorse en Germaanse neopaganime.
NG gemeente Meru
Die gemeente is vernoem na die berg Meru, wat ongeveer 60 km van Kilimandjaro geleë is en aan die voet waarvan plase aan Afrikanerboere toegesê is.
Daar is geen vaste leraar beroep nie, maar die gemeente sou vir die grootste deel van sy bestaan deur die konsulent (gewoonlik die leraar van 'n aangrensende gemeente) of tydelike werkkragte bearbei word. Die eerste besoekende leraar wat die sakramente aan die lidmate in Duits-Oos-Afrika kom bedien het, was ds. J.M. Louw van Boksburg wat in 1908 na Oos-Afrika gekom het om die tweede gemeente, op die dorpie Nakuru, sowat 160 km noord van Nairobi, te stig. Op 'n vraag of die mense nie reeds ver genoeg getrek het nie, is die gemeente se naam Vergenoeg gegee.
Maar die man wat die diepste spore in Oos-Afrika nagelaat het, was ds. M.P. Loubser. Hy was eers van 1909 tot 1914 tydelik in Vergenoeg werksaam en toe van 1925 - '35 die vaste leraar daar.
Meru het eers in 1945 sy eerste voltydse leraar gekry, maar intussen het die volgende konsulente of tydelike werkkragte die lidmate bearbei: ds. C.F. Mynhardt (1916-'17), dr. H.C. de Wet (1918-'21), di. G.J. van Zyl (1921-'24), J.D. Conradie (1927-'29), A.M. Murray (1930), B.J.K. Anderssen (1932-'35), J.J. Booysen (1937-'39).
Tifus
Tifus is een van verskeie aansteeklike siektes wat deur Rickettsiae veroorsaak word. Die naam is afkomstig van die Griekse woord typhos wat wasig of rokerig beteken en beskryf mense wat met deur die siekte aangetas is se verstandelike toestand. Die organisme wat die siekte veroorsaak is Rickettsia, 'n parasiet wat nie lank buite lewende selle kan oorleef nie. Tifus moet nie verwar word met tifuskoors nie (ook ingewandskoors) wat 'n heeltemal ander siekte is.
NG gemeente Meru
Ds. Abraham Hugo Malan was die eerste voltydse leraar en staan in die gemeente van 1945 tot '48. Na sy vertrek bedien ds. J.H. Louw van Loubser die gemeente as konsulent en daarna ds. Chris Murray, wat na Loubser beroep is as medeleraar met opdrag om Meru as konsulentgemeente te bedien.
Tifus
Geskiedenis
Die eerste betroubare beskrywing van die siekte dateer uit die Spaanse beleg van Moorse Granada in 1489. Hierdie geskrifte sluit beskrywings in van koors en rooi kolle oor die arms, rug en bors wat vererger tot ylhoofdigheid asook verottende sere en -stank. Tydens die beleg het die Spanjaarde 3000 man verloor as gevolg van skermutselinge met die vyand en 'n bykomende 17000 man het aan tifus omgekom.
Tifus was ook algemeen in tronke gewees (en in enige toestand waar te veel mense opgehoop word en luise maklike versprei) en het dit dikwels as tronkkoors bekend gestaan. Dikwels was tronkstraf dan ook as gevolg daarvan in wese 'n doodsvonnis gewees. Die siekte was so aansteeklik dat gevangenes soms almal in die hof aangesteek het.
Zululand-distriksmunisipaliteit
Die Zululand-distriksmunisipaliteit is een van die 10 distriksmunisipaliteite van KwaZulu-Natal. Die setel van die munisipaliteit is in Ulundi. Die meeste inwoners in die munisipale gebied is Zoeloesprekend. Die munisipaliteit se kode is DC26.
Bure
Die munisipaliteit word begrens deur:
Plaaslike munisipaliteite
Die munisipaliteit bestaan uit die volgende plaaslike munisipaliteite:
Demografie
Die volgende statistiek is van die sensus in 2001.
Verkiesingsuitslae
Verkiesingsuitslae vir die munisipaliteit in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004.
OSC Bremerhaven
Die klub is in 1972 gestig met die samesmelting van Turnverein Bremerhaven von 1859, Allgemeiner Turn- und Sportverein Bremerhaven von 1919, Polizei Sport Verein von 1923 en TGC "Blau-Gold" Bremerhaven von 1955. In 1974 het TuS Bremerhaven 93 (gestig in 1893) by die klub aangesluit, in 1975 Judo–Club Bremerhaven von 1955, in 1987 ''1. Deutsch-Amerikanischer Sport- und Footballclub Bremerhaven Seahawks von 1979 en in 1988 1. Billard-Sportverein Bremerhaven''.
Van al die voorgangerklubs was TuS Bremerhaven 93 die bekendste – die klub het in 1942 vir een seisoen in die Gauliga meegeding, destyds op die hoogste vlak van die Duitse sokkerstruktuur. Na die Tweede Wêreldoorlog het die klub weer op die hoogste vlak meegeding in die Oberliga Noord en in 1954 het die klub sy grootste prestasie behaal toe daar tweede in die Oberliga Noord geëindig is en die klub daarna onsuksesvol aan die uitspeelwedstryde om die Duitse sokkerkampioenskap deelgeneem het.
OSC Bremerhaven se beste prestasie was om twee seisoene (1977/78 en 1979/80) in die 2. Bundesliga deur te bring. Die klub het ook 5 keer die hoofrondte van die DFB-Pokal gehaal tussen 1977 en 1984 en die beste poging hier was om die tweede rondte te haal in 1980, waar daar met 2-0 teen RSV Würges vasgeval is.
Die klub se dans-afdeling het die klub ook groot roem besorg toe die Europese kampioenskapskroon in 2007 ingepalm is.
Vasteland-Keltiese tale
[[Lêer:Celts in Europe.png|duimnael|links|Kaart van die diachroniese uitbreiding van Keltiese stamme in Europa volgens 19de eeuse hipoteses:
]] Die Vasteland-Keltiese Tale is 'n moderne naam vir die Keltiese tale, nou almal uitgestorwe, wat op die Europese vasteland ontstaan het en daar gepraat is (teenoor die Eiland-Keltiese tale wat in Groot-Brittanje en Ierland gepraat is). Die Vasteland-Keltiese tale is deur volke wat aan die Romeine en Grieke bekend gestaan het as Keltoi, Kelte, Galliërs en Galatae. Die tale is van die Iberiese Skiereiland tot by die Balkan en in Anatolië gepraat. Die tale is egter deur die Germaanse en Italiese tale verdring.
2004 Super 12-seisoen
Die 2004 Super 12-seisoen het in Februarie 2004 afgeskop met voorseisoenwedstryde wat van middel Januarie gespeel is. Dit het op 21 Mei ten einde geloop. Die skedule was oor 'n tydperk van 3½ maande met 69 wedstryde waarvan elke span een keer teen elk van die elf ander spanne gespeel het (in 'n rondomtalietoernooi) plus twee halfeindrondes en een eindronde. Elke span het een loslootjie oor die twaalf rondes gekry.
1996 Super 12-seisoen
Die 1996 Super 12-seisoen het in Februarie 1996 afgeskop met voorseisoenwedstryde wat van middel Januarie gespeel is. Dit het op 25 Mei ten einde geloop. Die skedule was oor ’n tydperk van 3½ maande met 69 wedstryde waarvan elke span een keer teen elk van die elf ander spanne gespeel het (in ’n rondomtalietoernooi) plus twee halfeindrondes en een eindronde. Elke span het een loslootjie oor die twaalf rondes gekry.
Rheingau
Die Rheingau (letterlik "Ryndistrik") is 'n kulturele landskap in die Duitse deelstaat Hesse, geleë aan die regteroewer van die Ryn. Dit strek tussen die nedersettings Walluf en Lorchhausen langs die rivier en, as golwende heuwelland, tot die hoofkam van die Taunus-bergreeks. Die Rheingau maak deel uit van die uitgestrekte Ryn-Mainvlakte en vorm die kerngebied van die gelyknamige wynboustreek. In administratiewe opsig maak dit deel uit van die distrik Rheingau-Taunus-Kreis.
Die Ryn, wat hoofsaaklik in noordelike rigting vloei, maak hier oor 'n afstand van 30 km 'n westelike draai tot by die bekende Binger Loch-rif. Die Rheingau se landskapsvorme word gevolglik deur suidelike hellings oorheers. Met 3 000 hektaar wingerde is die Rheingau een van die belangrikste wynboustreke in Duitsland wat veral met Riesling-witwyne verbind word. Wynbou het beslissende invloed op die kultuur en leefstyl van die Rheingau uitgeoefen. Wynfeeste, kastele, kloosters, wandelpaaie en die Rynlandskap maak van die Rheingau 'n eersterangse toeristelokpunt.
Tirimmas van Masedonië
Tirimmas was die derde koning van Masedonië. Hy het Koinos opgevolg, maar dis nie seker wanneer nie. Nie veel is bekend oor hierdie halfmitiese koning nie, behalwe dat sy bewind in 700 v.C. aan ’n einde gekom het, waarna Perdikkas I van Masedonië die Argeïese Dinastie gestig het.
Walliesers in Argentinië
Die Walliese gemeenskap in Argentinië (Wallies: Y Wladfa [ə ˈwlɑːdfa], letterlik: "Die kolonie") het ontstaan deur immigrasie wat in 1865 hoofsaaklik aan die kus van die Chubut-provinsie in die verre suidelike deel van Patagonië, Argentinië, begin het.
In die 19de en vroeë 20ste eeue het die Argentynse regering immigrasie van Europeërs aangemoedig om die land buite die gebied Buenos Aires te bevolk. Tussen 1856 en 1875 is ten minste 34 immigrante-nedersettings van verskeie nasionaliteite tussen Santa Fe en Entre Rios gevestig. Benewens die hoof-Walliese kolonie in Chubut is 'n kleiner kolonie in Santa Fe gevestig deur 44 Walliesers wat Chubut verlaat het. Nog 'n groep het hulle in Coronel Suárez in die suidelike deel van die provinsie Buenos Aires gevestig.
Teen die vroeë 21ste eeu het die Wallies-Argentynse gemeenskap ongeveer 72 685 getel. Volgens Chubut se eie skatting is die aantal Wallies-sprekers ongeveer 1 500 terwyl ander skattings die getal so hoog as 5 000 stel.
Aanbidding van die drie Wyses (Leonardo)
Die skildery toon die Maagd Maria met Jesus in die voorgrond; hulle vorm 'n driehoek met die drie Wyse Manne wat in aanbidding kniel. Agter hulle is ander persone wat 'n halwe sirkel om hulle vorm. Onder hierdie figure is 'n moontlike selfportret van 'n jong Leonardo (ver regs). In die agtergrond, links, is die ruïnes van 'n heidense gebou wat besig is om deur werkers herstel te word. In die agtergrond, regs, is ruiters besig om te veg en 'n skets van 'n rotsagtige landskap.
Affrikaat
'n Affrikaat is 'n kombinasie van twee konsonante, waarvan die eerste een 'n (bv. dentale) plosief is en die tweede een 'n homorgane (bv palato-alveolare) vryfklank. Homorgaan dui daarop dat die vryfklank in terme van artikulasieposisie en stemhebbendheid dieselfde eienskap as die voorafgaande plosief het. Hoewel dit dus inderwaarheid om 'n kombinasie van twee klanke gaan, word affrikate as 'n enkele foneem beskou. Daarom word dit ook met die aparte term aangedui.
Kupido (sanger)
Kupido, die verhoognaam van Johannes Matheus (Johan) Wessels (Lusaka, Noord-Rhodesië, 28 Oktober 1953 – 22 Februarie 2016), was 'n Suid-Afrikaanse sanger en liedjieskrywer van Zambiese herkoms.
Wessels is in 'n Engelssprekende gesin gebore in die destydse kolonie Noord-Rhodesië, wat op 24 Oktober 1964, vier dae voor sy 11de verjaardag, die onafhanklike republiek Zambië geword het. Hy het ook daar skoolgegaan en toe al in konserte opgetree en in musiek belanggestel. As die oudste in 'n musikale gesin van 12 kinders het hy op hul beesplaas altyd die voortou geneem wanneer die gesin hulself moes vermaak. Van kleins af was hy besig om kitaar te speel en liedjies te skryf. In Lusaka het hy saam met 'n orkes, Big Gold Six, begin sing.
Affrikaat
In Duits kom daar veral aan die begin van woorde affrikate voor. Die klank wat in 'n woord soos Zaun met die grafeem 'Z' weergegee word is 'n voorbeeld hiervan. Tydens uitspreek van hierdie klank lê die artikulasieposisie van die /t/ baie naby aan dié van die daaropvolgende /s/. Sulke woorde is soms moeilik om uit te spreek vir nie-modertaalsprekers.
Kupido (sanger)
Die gesin Wessels het in 1979 na Suid-Afrika verhuis en hulle op 'n plasie naby Ogies in die huidige provinsie Mpumalanga gevestig. Hier het Johan Wessels begin boer, maar later was hy ook vragmotorbestuurder, haarkapper en kok. In dié tyd het hy 'n opdraande stryd gevoer om raakgesien te word, tot hy van sy opnames op kasset na Cora Marie gestuur het. Sy en haar man, Corrie Myburgh, het Wessels 'n platekontrak aangebied en besluit die naam Kupido sal beter in die musiekbedryf werk as sy geboortenaam.
Die naam Kupido is gekies omdat hy meestal liefdesliedjies geskryf en gesing het. Kupido het in 1981 saam met die sangeres Cora Marie begin optree. Sy grootste treffer, Was Ek Maar 'n Digter, was so gewild dat die plaat goud was voor dit op die rakke beskikbaar was. In 1982 was die liedjie die enigste Afrikaanse lied op die destydse Springbokradio se top-20-treffersparade.
In 1983 is Kupido en Cora Marie se duet plaat Country in Harmonie vrygestel. Plaat na plaat het gevolg, met meeste van die oorspronklike Afrikaanse liedjies uit Kupido se eie pen. Hulle het vir 11 jaar saamgewerk tot Cora se afsterwe in 1994.
Kupido se talent as liedjieskrywer is wyd bekend en hy het groot treffers vir sangers soos Cora Marie, Johan Stemmet en Laurika Rauch geskryf.
Kupido het in 1997 die groep Quattro gestig saam met sy broer Alan Ladd en sy susters Cleo en Angela.
Kupido het 'n gospelalbum U Regte Weë in 2009 uitgereik.
In 2012 deel hy sy herinneringe oor wyle Cora Marie in die biografie "Gee Haar 'n Roos-Die Lewensverhaal van Cora Marie" met die skrywer Shaun Mynhardt. Hy is vroeg op 22 Februarie 2016 in sy slaap oorlede aan hartversaking in Middelburg tydens 'n besoek aan sy suster. Hy was 62 jaar oud. Sy begrafnis het plaasgevind op die plaas Karibuni, distrik Zeerust, Noordwes, op Vrydag, 26 Februarie 2016.
Foals
Foals is 'n musiekgroep van Oxford (Engeland). In Europa het die groep 'n platekontrak met Transgressive Records, en in die VSA met Sub Pop. Op 24 Maart en 8 April 2008 het die groep hul eerste vollengteateljeealbum Antidotes in onderskeidelik die VK en die VSA vrygestel. Die album is deur die sosialis Wendy Jane en Dave Sitek geproduseer. Die groep het egter die meng van die album self behartig.
Koinos
Koinos (Grieks: Κοίνος) was die tweede koning van Masedonië. Hy het sy pa, Karanos, in 778 v.C. opgevolg. Dit is onduidelik hoe lank hy regeer het. Volgens die antieke koningslyste was hy twaalf jaar lank op die troon (777/776-765/764 v.C.), maar volgens Diodorus was hy 28 jaar aan die bewind. Dit is tydens sy bewind dat die eerste Olimpiese Spele van die antieke tyd gehou is.
Koinos is opgevolg deur Tirimmas.
Soenie
Volwasse soenies het 'n gemiddelde massa van 3 kg en 'n hoogte van ongeveer 40 cm. Die rammetjies het horings wat tot 9 cm lank kan word. Die bokke is slank, met 'n relatief hoë agterkant. Die kleur wissel van grys tot rooibruin, met 'n wit ken, keel, binnebene en onderkant. Soenies se oë word deur 'n witterige ring omring en elke been het 'n swart band net bo die hoef. Hulle word hoofsaaklik in gebiede met digte struikgewasse aangetref.
Mannetjies assosieer met een tot vier wyfies. Die ooi skenk telkens aan 'n enkele lammetjie die lewe. Die lammetjies het 'n donkerder kleur en word buite sig gehou tot hulle kleur sodanig vervaag het dat dit genoeg kamoeflering verskaf.
Die bokke is skaam en hoofsaaklik snags aktief. Oordag slaap hulle in beskutte koeltes. Hulle vreet hoofsaaklik blare wat op die grond geval het, maar sal ook soms vrugte of swamme probeer vreet. Hulle kry die nodige vog uit hul dieet en is dus nie van 'n varswaterbron afhanklik nie.
Seksuele fetisjisme
Seksuele fetisjisme of erotiese fetisjisme is 'n vorm van fetisjisme waar 'n persoon seksuele genot put uit 'n fisieke voorwerp, situasie of liggaamsdeel. Die voorwerp of situasie word die fetisj genoem, en die persoon wat ’n fetisj daarvoor het, is 'n fetisjis. 'n Seksuele fetisj kan wissel van 'n praktyk wat ekstra plesier in 'n verhouding verskaf, soos een maat wat ’n sekere kledingstuk dra, tot 'n afwyking wat groot sielkundige stres veroorsaak by die fetisjis.
Naam en konsep
Die term "fetisj" kom van die Franse woord fétiche, wat weer uit Latyn afgelei is van facticius ("kunsmatig") en facere ("om te maak"). 'n Fetisj in die algemeen is 'n voorwerp wat volgens sekere mense bonatuurlike magte het. Die term "seksuele fetisj" is die eerste keer deur die Franse sielkundige Alfred Binet gebruik. 'n Fetisjis raak opgewonde wanneer hulle dink aan iets wat met die fetisj verband hou of dit sien. Dit word dikwels in pornografie gebruik wat gerig is op mense met 'n spesifieke smaak. 'n Fetisj kan veral aanvanklik baie stres by iemand veroorsaak, maar later in 'n persoon se lewe kan hy kontak maak met ander mense met 'n soortgelyke fetisj. Dit is veral deesdae maklik danksy die internet. 'n Groot mate van fetisjisme kom ook in BDSM voor.
Voorbeelde
Voorbeelde van seksuele fetisje is:
Kogelbergdam
Kogelbergdam is 'n gekombineerde gravitasie en boogtipe dam geleë in die Palmietrivier, naby aan Grabouw in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Die dam is in 1986 gebou, hoofsaaklik vir besproeiing en nywerheidsgebruik.
Riesling
Riesling is 'n wit druiwesoort wat as een van die beste en belangrikste witwynkultivars beskou word. Dit aard en presteer die beste in koel-gematigde wynboustreke soos dié van Duitsland en ander lande, insluitende Suid-Afrika. Riesling is 'n laat kultivar wat stadig ryp word en in die laaste herfsson geoes word om 'n vrugtige droë witwyn met 'n vars suur op te lewer.
Duitse Riesling-wyne geniet hoë aansien op internasionale markte sodat in baie van Duitsland se voorste wynboustreke uitsluitlik Riesling-kultivars verbou word. In noordelike wynstreke soos die Moeselvallei en die Middelrynvallei is Riesling-wingerde byna uitsluitlik teen steil berghellings geleë. Riesling-wingerde beslaan in Duitsland sowat 23 000 hektaar.
Nederland (dubbelsinnig)
Huidige lande:
Voormalige lande en gebiede:
Palmiet-pompopgaarskema
Die Palmiet-pompopgaarskema is naby Grabouw en verskaf 400 MW krag aan die nasionale transmissienetwerk by Worcester. Dit bestaan uit twee damme, die laerliggende Kogelbergdam in die Palmietrivier, suid van Grabouw, en die hoërliggende Rockviewdam op die waterskeiding tussen die Palmiet- en die Steenbrasrivier. 'n Tonnel tussen die twee damme voer water na die omstelbare pompturbines in die stasie (met 'n opwekkingsvermoë van 400 MW) in die wal van die Kogelbergdam. Buite die spitstyd word water van die Kogelberg- na die Rockviewdam gepomp. Van daar vloei water wat spesifiek aan die Departement van Waterwese toegeken is, vir lewering aan verbruikers langs 'n afsonderlike tonnel deur swaartekrag na die Steenbrasreservoir.
BDSM
BDSM is ’n soort erotiese praktyk wat oorheersing en onderdanigheid behels, asook seksrolle, vasbinding en ander soorte interpersoonlike dinamika. Vanweë die groot verskeidenheid praktyke kan ’n paartjie dit beoefen sonder om dit as sulks te beskou; of ’n mens deel is van die BDSM-kultuur of nie is ’n kwessie van selfidentifikasie. Belangstelling in BDSM kan wissel van dit een keer beproef tot dit ’n lewenswyse maak.