cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kaapse maateenhede
Rynlandse en Kaapse roede
Tussen 1685 en 1800 is maatstokke deur verskillende landmeters na die Kaap gebring. In 1808 het Den Gelder en Aeneae die Rynlandse voet met die meter vergelyk en hulle het bepaal dat een meter presies 3,1852560866 Rynlandse voet is. , Koning van Holland het hierdie waarde, wat gelyk is aan 1,030 Engelse voet in die Nederlandse wet neergeskryf. In 1813 is daar besef dat die Kaapse voet en die Rynlandse voet nie dieselfde lengte gehad het nie en in 1844 is daar verklaar dat een Kaapse voet presies 1,033 Engelse voet is (en nie 1,030 soos in Nederland nie).
Doek (materiaal) is volgens die Rynlandse el (27 Rynlandse duim – 70,9 cm) en nie die Amsterdamse el (68,8 cm) verkoop nie.
Amsterdamse handelsmaate
Alhoewel die VOC gebruik gemaak het van Rynlandse eenhede vir landsmeting in hul oorseese gebiede, het hulle die Amsterdamse meeteenhede vir handel gebruik, veral die mates vir volume en gewig. Soos die gewoonte oor die meeste van Europa, is volume eerder as gewig vir landbouprodukte gebruik. Al is die name van die verskillende maateenhede in verskillende stede dieselfde, het hul werklike waardes van stad tot stad en ook van produk tot produk gewissel. Ook, volgens die Meertens Instituut, wissel sommige maateenhede, byvoorbeeld die schepel, tussen en  transaksies. Die verkoop van edelmetale, speserye en ander produkte wat 'n hoë waarde-tot-gewig verhouding het, het gewoonlik geskied volgens gewig eerder as volume.
Verwydering
Tydens die Napoleontiese Oorloë (1803–1815), het die Britte die Kaap beset (1806) en Nederland is met die Franse Kaiserryk verenig (1810). Na die oorloë is die Verenigde Koninkryk van die Nederlande gestig. In 1819 word die metriese stelsel die amptelike mate en gewigte sisteem in die nuwe koninkryk. Dus word die verbinding tussen die Kaapse maateenhede en dié van Nederland verbreek.
Ten tyde van die Britse regering was dit wettig om in óf die Kaapse óf die Britse eenheidsisteem handel te dryf. Dus was dit moontlik dat een handelaar die Rynlandse el (27 Rynlandse duim = 27,9 Engelse duim) sou gebruik wanneer hy doek verkoop en 'n ander handelaar die Engelse jaart (36 Engelse duim) sou gebruik. Dit veroorsaak aansienlike verwarring. Die redakteur van die handboek The Cape of Good Hope and the Eastern Province het in 1843 voorgestel dat albei sisteme deur die metriese stelsel vervang behoort te word.
In 1852 is die Kaapse wetgewende raad gestig. In 1855, om rede van 'n vryemarkekonomie is die Britse handelsvoorkeur verwyder en in 1861 word die Britse maateenhede die enigste wettige handelsmateenheidsisteem. Dit was nie die moeite werd om die Rynlandse maateenheidsisteem vir landmetingsdoeleinde te verwyder nie – daar was geen handelsvoordele aan so 'n verwydering verbonde nie. Dus is die morg en die roede steeds in al die Suid-Afrikaanse provinsies behalwe Natal gebruik, totdat hulle in 1972 deur metriese eenhede verplaas is.
Die bestand van albei Engelse en Kaapse voete het af en toe probleeme gemaak, veral in die stad van Johannesburg. Toe die stad in 1886 gemeet is, is dit moontlik dat suid van Breëstraat Engelse voete gebruik is en dat noord van Breëstraat Kaapse voete gebruik is met dir gevolg dat strate wat noord-suid loop, 'n kinkel by Breëstraat het.
Lengte
In die Kaap is the Leidense lengtemaateenhede vir landmeetingsdoeleinde en die Amsterdamse lengtemaateenhede vir handel gebruik, veral vir die aankoop en verkoop van stof.
Kaapse maateenhede vir lengte:
Amsterdamse maateenhede vir lengte:
Volume
Die Amsterdamse eenhede vir volume van wyn, strekdrank of asyn word onder gegee. Die meeste van hierdie eenhede is ook in die VOC se oorseese besittings in gebruik.
Die Amsterdasmse en Kaapse maateenhede vir graan was: Volgens Meertens was die Amsterdamse groothandel schepel groter as the kleinhandel schepel (27,9 L teen 27,76 L), maar volgens die VOC glossarium het die VOC 'n schepel van 27,814 L gebruik.
Gewig
Tydens die agtiende eeu is verskillende gewigsmaateenhede vir verskilende ware gebruik. Die drie belangrikste gewigsmaateenhede is die gewigte vir edelmetale soos silwer en goud, die medisinale gewigte wat gebruik is deur apteke en die handelsgewigte wat vir gewone handel gebruik is.
Trooise gewicht is gebruik vir edelmetale. Al kom hierdie maateenheid vanuit 'n enkele stad, die Franse stad van Troyes, wissel die Trooise pond in verskeie Europese stede met 'n paar persent. Byvoorbeeld, die Trooise ons is gelyk aan 31.10 g in Londen, maar in Amsterdam is dit gelyk aan 30.76 g (1,2% verskil). Die onderverdelings van die Amsterdamse gewigte volg hieronder:
Net soos die Trooise maateenehde, het die medisinale maateenhede 'n paar persent gewissel tussen verskeie Europese stede. In Amsterdam was die medisinale ons dieselfde as die Trooise ons, maar daar is 16 Trooise onse in 'n Trooise pond terwyl daar 12 medisinale onse in 'n medisinale pond is.
Net soos by ander gewigsmateenhede, wissel die grootte van die verskeie handelseenhede van stad tot stad. Die Amsterdamse handelspond is 40 aas (1,86 g) swaarder as die Trooise pond.
Howard Hickman
Howard Hickman (9 Februarie 1880 – 31 Desember 1949) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Kitty Kelly, M.D. (1919), Nobody's Kid (1921), Gone with the Wind (1939), en Espionage Agent (1939).
8 Flora
Flora (kleinplaneetnaam: 8 Flora) is ’n groot, helder voorwerp in die asteroïdegordel. Dit is die heel binneste "groot" asteroïde; geen asteroïde wat nader aan die Son lê, het ’n deursnee van meer as 25 km, of dié van Flora, nie. Voor die ontdekking van die klein 149 Medusa was Flora se wentelbaan gemiddeld die naaste aan die Son. Dit is die sewende helderste asteroïde, met ’n skynbare magnitude van +8,7 by opposisie. Flora kan ’n magnitude van +7,9 bereik by ’n gunstige opposisie naby perihelium, soos in November 2007.
Flora kan die kernoorblyfsel van ’n uiters verhitte, termies ontwikkelde, gedifferensieerde planetesimaal wees wat later versteur is.
Azerbeidjanse Staatsuniversiteit vir Ekonomiese Studies
300px|duimnael|Gebou van die Azerbeidjanse Staatsuniversiteit vir Ekonomiese Studies in Istiglaliyyatstraat Die Azerbeidjanse Staatsuniversiteit vir Ekonomiese Studies  (Azerbeidjans: Azərbaycan Dövlət İqtisad Universiteti (ADIU) ) is 'n openbare universiteit wat in Bakoe, Azerbeidjan geleë is. Die universiteit is in 1930 gestig en is een van die grootste opvoedkundige instellings van die Suid-Kaukasiese streek. Die universiteit beskik oor 14 fakulteite waar 16,000 studente opleiding ontvang. Dit bied meestersgraadprogramme in 57 spesialiteite aan, met meer as 1,000 dosente, waaronder 62 professore en 344 doktore, onder wie aktiewe lede van die Azerbeidzjanse Nasionale Akademie vir Wetenskappe, die New York Akademie vir Wetenskappe, wenners van staatstoekennings, vereerde dosente en wetenskaplikes.
Die universiteit is 'n volwaardige lid van die Europese-universiteitsvereniging, Federasie van Universiteite van die Islamitiese Wêreld, die Universiteitsraad van die Organisasie vir Samewerking tussen State van die Swart See, en die Eurasiese Vereniging van Universiteite. Daar is ook 650 voor- en nagraadse studente uit tien lande van oor die wêreld wat aan die universiteit onderrig ontvang. In 2007 is 'n Biblioteek- en Inligtingsentrum en 'n studentloopbaansentrum by die universiteit geopen. 'n Nuwe opvoedkundige gebou bestaande uit sewe verdiepings wat aan die hoogste internasionale standaarde voldoen is ook geopen. Die universiteit staan tans onder voorsitterskap van die rektor, professor Adalat Muradov en vyf ander viserektore. .
Ali and Nino
Kurban Said se roman Ali and Nino begin in 'n klaskamer in 'n gebou van die Universiteit vir Ekonomiese Studies in Bakoe. Ali Khan, die protagonis, neem sy finale eksamens in die gebou wat geleë is in een van Bakoe se mees luisterryke strate - Onafhanklikheidstraat (Istiglaliyyat) alhoewel dit ten tyde van die skryf van die roman bekend gestaan het as Nikolaistraat (vernoem na die Russiese tsaar Nikolaas II). Nino se skool, nou Openbare Skool No. 132, is oorkant die straat geleë.
Interessantheidshalwe het beide Yusif Vazir Chamanzaminli (1887-1943), en Essad Bey/Lev Nussimbaum (1905-1942) hierdie skool bygewoon. Vazirov het die Baku Realni Hoërskool bygewoon (nadat hy aan die begin van 1906 oorgeplaas is as 'n vlugteling vanaf Shusha) en in 1909 gegradueer.
Lev Nussimbaum het die Gimnasium No. 2 vir mans bygewoon wat op daardie stadium (1914-1920) binne Baku Realni geleë was. Hoewel Nussimbaum dikwels as gevolg van siekte en politiese onluste afwesig was, was hy vanaf die pre-primêre fase tot die begin van Graad 4 ingeskryf - toe hy die Bolsjewistiese oorname (1920) van die Bakoe-regering ontvlug het. Hierdie skool het klasse aangebied tot Graad 8. Dit wil voorkom uit dokumente asof Nussimbaum sy Azerbeidjanse klas in 1919 gedruip het, wat ook die enigste rekords is wat aandui dat hy ingeskryf het vir klasse in Azerbeidjans.
Palmmôrelyster
Die Palmmôrelyster (Cichladusa arquata) is 'n gelokaliseerde, algemene standvoël in ruigtes in Hyphaenae- en Borassus-palmsavanne. Die voël is 20 cm groot en weeg 29 - 38 gram. In Engels staan die voël bekend as die Collared Palm-Thrush.
Kadawer
'n Kadawer is 'n dooie liggaam. Die term word veral in die mediese wêreld gebruik vir 'n liggaam wat vir dissektering geoormerk is. Daar word meestal na die dooie liggaam van 'n dier as 'n karkas verwys. Die liggaam van 'n mens word meestal as 'n lyk of stoflike oorskot beskryf.
Rooiskurwepadda
Die Rooiskurwepadda (Schismaderma carens) is 'n padda wat in die noordelike en oostelike gedeeltes van Suid-Afrika voorkom. Die padda is 7 – 9 cm lank en baksteenrooi met 'n verhewe streep aan die sye. Die streep strek van die oog tot die lies. Daar is soms twee donkerkolle op die rug. Hulle hoofvoedsel is insekte en wurms. Hulle verkies om in blaarafval, poele en damme te leef.
506
Die jaar 506 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 6de jaar van die 6de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Sint Patrick
Sint Patrick (Latyns: Patricius; Proto-Iers: *Qatrikias; Moderne Iers: Pádraig [ˈpˠaːd̪ˠɾˠəɟ]; Wallies: Padrig) was 'n 5de eeuse Romeins-Britse Christelike sendeling en aartsbiskop van Armagh in Ierland. Sint Patrick, wat ook die "Apostel van Ierland" genoem word, is die hoofbeskermheilige van Ierland, naas Brigit van Kildare en Columba.
Die lewensdatums van Patrick kan nie met sekerheid bepaal word nie, maar volgens 'n wydverspreide beskouing was hy 'n sendeling in Ierland gedurende die tweede helfte van die 5de eeu. Hy word algemeen as die eerste biskop van Armagh beskou en het die Christelike geloof nie net in Ierland gevestig nie, maar ook 'n belangrike rol by die kerstening van die Pikte en Angel-Saksers gespeel.
Skriftelike oorlewerings is beperk tot twee kort werke, Patrick se spirituele outobiografie Confessio, en sy Brief aan Coroticus waarin hy kritiek op die mishandeling van Ierse Christene in Brittanje lewer.
Vlermuisvalk
Die vlermuisvalk (Macheiramphus alcinus) is 'n roofvoël wat in Sub-Sahara Afrika en Suid-Asië tot in Nieu-Guinee voorkom. Dit is na sy prooi vernoem, wat hoofsaaklik uit vlermuise bestaan. Die vlermuisvalk vereis 'n oop ruimte om te jag, maar sal op enige plek van digte reënwoude tot semi-droogte gebiede voorkom.
Beskrywing
Die vlermuisvalk is 'n slanke, medium-grootte roofvoël, ongeveer 45 cm lank. Dit het 'n lang vlerke en tipiese valk silhoeët. Volwassene vlermuisvalke is donkerbruin of swart, met 'n wit vlek op die keel en bors en 'n wit streep bo en onder elke oog. Onvolwasse vlemuisvalke is bruin gevlek en het meer wit vere as volwassenes.
Gedrag
Vlermuise is die mees algemene prooi van die vlermuisvalk, maar hulle sal ook klein voëltjies, soos swaeltjies en naguiltjies, of selfs insekte vreet. Hulle prooi word teen 'n hoë spoed in die lug gejaag en gevang. Ongeveer 50% van hul jag is suksesvol.
Teling
Hofmakery behels toertjies in die lug. Die nes word met stokke gebou en is ongeveer 90 cm in deursnee en 30 cm diep. Die wyfie is alleen verantwoordelik vir die uitbroei van die eiers. Die manlike vlermuisvalk help dikwels met die kos. Die eiers neem ongeveer een maand om uit te broei en albei ouers help om hul kleintjies te voed.
Pat Phoenix
Pat Phoenix (26 November 1923 – 17 September 1986) was 'n Engelse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Cup-Tie Honeymoon (1948) en The L-Shaped Room (1962), en in die televisiereeks Coronation Street (1960).
Eduard VI van Engeland
Eduard VI (Engels: Edward VI; 12 Oktober 1537 - 6 Julie 1553) is op 28 Januarie 1547 gekroon as koning van Engeland en Ierland toe hy nege jaar oud was. Hy was die seun van Hendrik VIII en Jane Seymour, die derde monarg van die Huis van Tudor en Engeland se eerste Protestantse heerser. Tydens sy bewind is Engeland deur regente regeer, want hy is op 15-jarige ouderdom oorlede.
Eduard se bewind is gekenmerk deur ekonomiese probleme, die militêre onttrekking aan Skotland en sosiale onrus wat in 1549 gelei tot opstande en rebellies. Die Anglikaanse Kerk het in sy tyd ’n herkenbare Protestantse liggaam geword. Eduard het sy niggie lady Jane Grey as sy erfgenaam aangewys en sy twee halfsusters, die Katolieke Maria I en die Protestantse Elizabeth I, uitgesluit van die troonopvolging. Dié keuse was ongewild en Jane is ná net nege dae van die troon afgesit en Maria is aangewys as koningin.
Vroeë lewe
Prins Edward is op 12 Oktober 1537 in Hampton Court-paleis wes van Londen gebore. Hy was die seun van Hendrik VIII en sy derde vrou, Jane Seymour. Hy het dadelik die titels Hertog van Cornwallis en Graaf van Chester gekry. Jane Seymour het egter op 23 Oktober siek geword van vermoedelik nageboortelik komplikasies en is die volgende dag dood.
In 1543 het Hendrik VIII sy drie kinders genooi om Kersfees saam met hom deur te bring. Dit was ’n teken van hereniging met sy twee dogters, wat hy vantevore onterf en as buite-egtelike kinders laat verklaar het. Die volgende jaar het hy hulle weer erken as aanspraakmakers op die troon in ’n wet wat ook voorsiening gemaak het vir ’n regentskap vir prins Eduard terwyl hy minderjarig was.
Bewind
Hendrik VIII is op 28 Januarie 1547 dood en Eduard het op negejarige ouderdom koning geword. ’n Magstryd het dadelik begin en hoewel Hendrik in sy testament voorsiening gemaak het vir ’n raad van regente, het die jong Eduard se oom Edward Seymour, 1ste Graaf van Hertford, die jong koning se goewerneur, of Lord-Protektor, geword asook die Hertog van Somerset. Seymour het vermoedelik ’n ooreenkoms aangegaan met die eksekuteurs van die testament wat almal ’n groot beloning ontvang het.
Somerset het feitlik alleen regeer. Hy het teenstand gekry van onder andere sy jonger broer, Thomas Seymour, wat as die koning se oom meer mag wou hê. Somerset het sy broer probeer omkoop met titels en ampte, maar Thomas was vasbeslote om meer mag te kry. Hy het sakgeld na die koning deurgesmokkel en hom vertel dat Somerset te suinig met geld was en dat dit hom ’n "armoedige koning" gemaak het. Eduard het egter nie saamgewerk nie. In April het Thomas misbruik gemaak van Eduard se steun om in die geheim met Hendrik VIII se weduwee, Catherine Parr, te trou. In haar Protestantse huishouding was die 11-jarige lady Jane Grey en die 13-jarige prinses Elizabeth.
In Januarie 1549 is Thomas Seymour deur die Geheime Raad onder leiding van John Dudley in hegtenis geneem op verskeie aanklagte. Hy is op 20 Maart 1549 onthoof. Dit het Somerset se vyande eindelik kans gegee om hom by te kom en sy eie posisie was van toe af bedreig.
Ná verskeie rebellies in dieselfde jaar het die Protektor die skuld gekry vir die mislukking van die regering. Teen die einde van die jaar was daar planne om hom te onttroon.
Teen 1 Oktober is Somerset in kennis gestel dat sy posisie ernstig bedreig word. Hy het ’n proklamasie uitgereik waarin hy hulp vra en toe met die koning uitgewyk na die gefortifiseerde Windsor-kasteel, waar Eduard geskryf het: "Me thinks I am in prison". Op 11 Oktober het die Geheime Raad Somerset laat arresteer en hom aangekla van onder andere ambisie, ydelheid, oorhaastige oorloë, selfverryking en die gebruik van eiereg. In Februarie 1550 het John Dudley die leier van die Raad geword, en in effek Somerset se opvolger. Hoewel Somerset vrygelaat is en weer in die Raad gedien het, is hy in Januarie 1552 tereggestel nadat hy saamgesweer het om Dudley se bewind omver te werp. Eduard het die gebeurtenis so aangeteken: "The duke of Somerset had his head cut off upon Tower Hill between eight and nine o'clock in the morning".
507
Die jaar 507 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 7de jaar van die 6de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Eduard VI van Engeland
Bewind
Die nuwe Hertog van Northumberland se modus operandi was heel anders as Somerset s’n. Hy het seker gemaak dat die meeste lede van die Raad hom steun. Daarvoor het hy meer lede van sy eie faksie tot die Raad bygevoeg. Hy het ook lede van sy eie familie by die koninklike huishouding gevoeg. In die woorde van die historikus John Guy het hy nes Somerset ’n kwasi-koning geword; die verskil was dat hy voorgegee het Eduard het volle mag gehad en hy het net sy wense uitgevoer, terwyl Somerset namens die koning regeer het.
Charlotte Stewart
Charlotte Stewart (gebore 27 Februarie 1941) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Eraserhead (1977), Tremors (1990), en Twin Peaks: The Missing Pieces (2014), en in die televisiereeks Little House on the Prairie (1974).
Eduard VI van Engeland
Godsdiens
Wat godsdiens betref, het Northumberland dieselfde beleid as Somerset gevolg: ’n streng hervormingsprogram. Hoewel Eduard nie veel invloed op die regering gehad het nie, het sy intense Protestantisme ’n hervorming verpligtend gemaak. Die man wat Eduard die meeste vertrou het, die Aartsbiskop van Kantelberg, het ’n reeks godsdienstige hervormings ingestel wat die Engelse kerk verander het van een wat die oppermag van die pous verwerp tot een wat grondwetlik Protestants was.
Siekte en dood
In die winter van 1552–1553 het Eduard VI siek geword en in Mei was sy toestand ernstig. In sy testament het hy sy oudste suster Maria van die troonopvolging uitgesluit omdat hy bang wees sy herstel Katolisisme en herroep van sy en Hendrik VIII se wette. Omdat hy nie net een suster kon uitsluit nie, het hy Elizabeth ook die troon ontsê.
Hy het lady Jane Grey, kleindogter van Hendrik VIII se suster, Maria Tudor, die Hertogin van Suffolk, as sy erfgenaam aangewys. Op 21 Junie is die testament deur meer as 100 hooggeplaastes onderteken, onder andere raadslede, aartsbiskoppe en sheriffs – baie van hulle het later beweer Northumberland het hulle gedwing.
Eduard is op 6 Julie 1553 op 15-jarige ouderdom dood. Vier dae later is lady Jane Grey as koningin van Engeland aangewys. Haar steun het egter vinnig afgeneem en sy is van die troon afgesit ná ’n bewind van net nege dae. Sy is opgevolg deur Hendrik VIII se oudste dogter as Maria I (ook bekend as "Bloedige Maria").
Moorse afgod
Die Moorse afgod (Zanclus cornutus) is vis wat voorkom in die Indo-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika vanaf Kenia tot op die Aliwal-bank by KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as Moorish idol.
Voorkoms
Die vis word 22 cm groot. Die volwassene het breë, swart strepe op 'n wit lyf met geel sye. Dit het 'n gepunte bek met 'n verlengde rugvin. Die volwassenes kom voor in koraal- en rotsriwwe.
Howickwaterval
Die Howickwaterval is 'n waterval in die Umgenirivier, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit is 111 m hoog.
Geluk
thumb|240px|’n Glimlaggende vrou van [[Viëtnam.]] Die term geluk (om gelukkig te wees) word gebruik in die konteks van ’n geestelike of emosionele toestand, insluitende positiewe of aangename emosies wat kan wissel van tevredenheid tot intense vreugde. Dit word ook gebruik in die konteks van tevredenheid met die lewe, welvarendheid en algemene welsyn.
Sedert die 1960's word navorsing oor geluk op verskeie vakgebiede gedoen, soos sielkunde, geneeskunde en gerontologie (ouderdomsverskynsels).
Definisies
Die woord word meestal gebruik in verband met twee faktore:
Russell Hicks
Russell Hicks (4 Junie 1895 – 1 Junie 1957) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Three Musketeers (1939), The Blue Bird (1940), The Little Foxes (1941), en The Master Key (1945).
Brussel
Brussel (Nederlands en Afrikaans: [ˈbrʏsəl], Frans: Bruxelles [bʁysɛl] , Duits: Brüssel, Engels: Brussels) is die hoofstad en politieke, ekonomiese en kulturele sentrum van België met 'n oppervlakte van 32,61 vierkante kilometer en 'n bevolking van 168 230 (soos op 1 Januarie 2014) in die historiese kernstad wat as Stad Brussel (Ville de Bruxelles) bestuur word.
Saam met 18 ander nedersettings in sy omgewing vorm Brussel 'n metropolitaanse gebied met meer as 1,1 miljoen oorwegend Franssprekende inwoners wat van hierdie histories Nederlandssprekende stad tans een van die grootste Franssprekende agglomerasies buite Frankryk asook die mees noordelike stad van die Romaanse taal- en kultuurgebied in Europa maak. Vanweë sy rol as Belgiese hoofstad is Brussel nogtans amptelik tweetalig, waarby sommige openbare instellings ook Duitse benamings het. In meerdere opsigte word die kernstad en die munisipaliteite van die omliggende agglomerasie as 'n eenheid geadministreer. Die stad vervul sowel nasionale funksies as administratiewe hoofstad van die Gewes Brussel-Hoofstad (Brusselse Hoofstedelike Gewes of Région de Bruxelles-Capitale) en die Franse en Vlaamse Gemeenskappe van België, asook internasionale funksies as die administratiewe hoofstad van die Europese Unie, as die setel van 120 internasionale organisasies en 159 ambassades met meer as 2 500 diplomate, wat van Brussel die tweede belangrikste stad vir diplomatieke betrekkinge na Washington, D.C. maak. In 2009 was Brussel die wêreld se tweede belangrikste kongresstad ná Singapoer.
Brussel huisves ook die hoofkwartiere van die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie (NAVO), die Sekretariaat-Generaal van die Benelux-Unie van België, Nederland en Luxemburg en sowat 1 400 nie-regeringsorganisasies (NRO's). Die stad word deur twee moderne lughawens bedien, Brussel-Nationaal in die Vlaamse voorstad Zaventem en Bruxelles-Sud ("Brussel-Suid") in Gosselies naby Charleroi.
Geluk
Definisies
Sommige gebruike van die term sluit albei dié faktore in. Subjektiewe welsyn sluit in ’n mate van huidige ondervindings (emosies, buie en gevoelens) en van tevredenheid met die lewe. Die Amerikaanse sielkundeprofessor Sonja Lyubomirsky het geluk beskryf as "die ondervinding van vreugde, vergenoegdheid of positiewe welsyn, gekombineer met ’n gevoel dat die persoon se lewe goed, betekenisvol en die moeite werd is".
Brussel
Brussel beskik oor 'n markplein wat onder die mooistes ter wêreld gereken word (die Grand-Place of Groot Markplein van Brussel), tientalle musea en voorbeelde van historiese boustyle. Terselfdertyd is dit 'n stad wat steeds vernuwing ondergaan en daar is nou moderne stadswyke wat deur administratiewe en sakegeboue oorheers word.
Uitgestrekte parke en bosgebiede in die stad self en in die omgewing is rusplekke vir die besige Brusselaars. Besienswaardighede buitekant Brussel sluit die Forêt de Soignes ("Zoniënwoud") en die Koninklike Museum vir Sentraal-Afrika in Tervuren ('n oostelike Vlaamse voorstad), asook die dorpie Waterloo (in die provinsie Waals-Brabant) in, waar met die historiese slag van die jaar 1815 die tydperk van Napoleon Bonaparte tot 'n einde gekom het.
Geluk
Filosofie
Geluk bly egter ’n moeilike begrip in morele filosofie. Deur die geskiedenis van laasgenoemde was daar wisselings in pogings om moraliteit te definieer in terme van gevolge wat tot geluk lei en in terme wat niks met geluk te doen het nie.
In 2004 het die Amerikaanse historikus Darrin McMahon gesê die klem het mettertyd geskuif van die geluk van deugsaamheid tot die deugsaamheid van geluk.
Brandewyn
Brandewyn (Engels: brandy, Nederlands: brandewijn — gedistilleerde wyn) is 'n algemene naam vir gedistilleerde wyn, wat gewoonlik 40–60% etielalkohol per volume bevat.
Brussel
Geografie
Ook die klein Zennerivier, wat die stad vanuit die suidweste in noordoostelike rigting deurvloei en vanaf die 11de eeu saam met sy takriviere en gragte as 'n belangrike waterweg gedien het, is in die 19de en 20ste eeu oorwelf en sodoende tot 'n onderaardse stroom omgeskep waarin Brussel se rou rioolwater beland het. Sommige van die kwartiere langs die Zenne het al in die 19de eeu bekend gestaan vir hul gebrek aan sanitasie en die gepaardgaande onhigiëniese toestande. 'n Doeltreffende water-rioleringstelsel en 'n nuwe watersuiweringsaanleg in Brussel-Noord, wat die Zenne se watergehalte sal verbeter, is eers teen die begin van die 21ste eeu geïnstalleer. Vanuit Anderlecht en die westelike stadsgrens met Molenbeek loop 'n seekanaal deur die stadsgebied wat Brussel met Charleroi en Antwerpen verbind.
Brandewyn
Dit word ook gebruik om spiritualieë wat vanuit ander vrugte gedistilleer word, aan te dui, soos byvoorbeeld pruimbrandewyn.
Wogoels
Wogoels (Wogoels: маньси; mansi of моаньсь; moans, Russies: мансийский; mansiiski) is een van twee Ob-Oegriese tale, die ander is Ostjaaks, wat saam met Hongaars die Oegriese tak van die Fins-Oegriese groep in die Oeraalse taalfamilie vorm. Dit word langs die Obriver en sy sytakke gepraat insluitend in die Chanto-Mansië (Russies: Ханты-Мансийский - Chanti-Mansjiskii) outonome Okrug en die Sverdlovsk Oblast in Siberië in Rusland gepraat. Volgens die 1990 sensus was daar 3 184 Wogoelssprekers in Rusland.
Brandewyn
Die Europese Unie beskerm Konjak as die naam vir brandewyn wat eksklusief in die Cognacstreek van Frankryk gemaak word deur middel van tradisionele metodes, en net so vir Armagnac uit die Armagnacstreek van Frankryk.
Brussel
Geografie
In administratiewe opsig is Brussel eintlik net 'n stad in die Hoofstadgewes Brussel (Frans: Région de Bruxelles-Capitale, Nederlands: Brussels Hoofdstedelijk Gewest) met 'n oppervlakte van 32 vierkante kilometer, maar nogtans word meestal die tweetalige Hoofstadgewes met 'n oppervlakte van 161 kilometer en 'n hoë bevolkingsdigtheid bedoel wanneer 'n mens na "Brussel" verwys. Hierdie agglomerasie het 'n bevolking van meer as een miljoen en sy beboude gebied het lankal na die aangrensende Nederlandssprekende "randgemeentes" van die Vlaamse Gewes uitgebrei om 'n metropolitaanse gebied met 'n oppervlakte van 520 vierkante kilometer en 1,4 miljoen inwoners te vorm. Brussel maak daarnaas ook deel uit van 'n groter Belgiese metropolitaanse gebied (agglomération de Bruxelles) in die driehoek tussen Brussel, Gent en Antwerpen met 'n bevolking van 4,4 miljoen.
Die stad Brussel behels die historiese stadsentrum met Bo- en Benedestad, die noordelike stadsgebiede Haren, Laken, Neder-Over-Heembeek en die bosgebied Ter Kamerenbos. Die Hoofstadgewes is in 19 administratiewe eenhede verdeel wat oorspronklik selfstandige munisipaliteite was en nog steeds oor hul eie stadsrade, hospitale, polisiekommissarisse en ander munisipale instellings beskik.
Die nuwe rol van Brussel as hoofstad van die Koninkryk België en die vinnige industrialisering van die land het in die 19de eeu tot 'n grootskaalse migrasie van Wale en Franse na die voormalige voorstede van Brussel gelei. Die beboude gebiede het tot by die munisipale grense uitgebrei, en uiteindelik het die nedersettings rondom die historiese Brusselse stadskern (Pentagone of "Vyfhoek") tot 'n stedelike konglomeraat saamgesmelt. Behalwe vir 'n aantal dorpe en stede, wat volgens koninklike dekrete by die stad Brussel ingelyf is, het die voorstede hul selfregerende status steeds gehandhaaf.
Brandewyn
Gesondheidseienskappe
Brandewyn is suiwer in die sin dat geen preserveermiddels bygevoeg word nie. In hierdie opsig word brandewyn van natuurlike wyn onderskei, aangesien daar in die vervaardigingsproses van natuurlike wyn swaweldioksied as preserveermiddel bygevoeg word.
Brussel
Vroeë en Middeleeuse geskiedenis
Die naam Brussel is 'n samestelling van die Oud-Nederlandse woord bruoc ("broek" of "moeras") en sella ("saal" (huis))
Volgens legende is Brussel in die 7de eeu deur die heilige Gérald, biskop van Cambrai, op 'n eiland in die Sennerivier gestig.
Die stad Bruocsella word vir die eerste keer in 'n dokument uit die jaar 966 genoem. In 977 het hertog Karel van Nederlotaringe 'n kapel en 'n burg op 'n eiland in die Senne laat oprig.
Sedert die 12de eeu is Brussel die woonplek van die Brabantse hertoë en 'n sentrum van die middeleeuse lakennywerheid. Die vesting van Brussel het as beskerming van die ou handelsroete tussen Brugge en Keulen gedien. Die stad is in die 12de eeu aansienlik vergroot en gedurende die 14de eeu is die verskillende stadswyke deur 'n gemeenskaplike stadsmuur verenig.
Tydens die 16de eeu was Brussel die sentrum van die Nederlandse opstand teen die Spaanse heerskappy. Op 10 Maart 1585 het Brussel gekapituleer en is deur Spaanse troepe onder bevel van Alessandro Farnese, hertog van Parma en stadhouer van die Nederlande, ingeneem. Brussel het nou as hoofstad van die Habsburgse Nederlande gefungeer.
Hoofstad van België
Die stigting van die onafhanklike Koninkryk België in 1831 is ondanks die sterk Nederlandse invloed op Vlaandere en die Franse invloed op Wallonië deur die meeste Belgiërs nie bevraagteken nie – die geskiedkundige ontwikkeling het 'n sterk samehorigheidsgevoel onder sy inwoners gekweek. Tot en met 1792 het Vlaandere en Wallonië deel uitgemaak van die Habsburgse Ryk en het daarna onder Franse bewind gekom. In 1815 jaar het die twee landsdele met die noordelike buurland Nederland tot die nuutgestigte Koninkryk Nederland saamgesmelt, waarby Den Haag en Brussel om die beurt as regeringsetel gedien het. Hierdie reëling het op 'n kompromis berus – met die ekonomiese opswaai in Vlaandere en veral Wallonië vanaf die Napoleontiese tydperk het die suidelike landsdele 'n sterk drang vir selfregering ontwikkel.
Brussel het vervolgens as die hoofstad van die nuutgestigte Koninkryk België gefungeer – 'n land met 'n moderne en progressiewe grondwet, gelyke regte vir alle burgers, die reg op vryheid van mening en vergadering en skeiding van kerk en staat. Die Belgiese monarg het oorwegend representatiewe funksies uitgeoefen. Destyds het die stad se bevolking meer as 100 000 mense beloop. In 1835 het hier die eerste spoorweg op die Europese vasteland ontstaan, wat Brussel met die nabye Vlaamse stad Mechelen verbind het.
Danksy die nuwe rol as die hoofstad van 'n onafhanklike staat en die aansienlike groei van die Belgiese nywerhede het die Brusselse bevolking vinnig gegroei, onder meer as gevolg van immigrasie uit die Franstalige Wallonië en Frankryk. Die plattelandse dorpies van die omgewing het met die historiese stadskern van Brussel begin saamsmelt. In hierdie tydperk het die stad sy voormalige Vlaamse karakter vir goed verloor.
Vanweë sy ekonomiese betekenis as 'n eersterangse sentrum vir die vervaardiging van luukse goedere en sy aanloklike kulturele klimaat het Brussel ook steeds meer welvarende immigrante uit die buurlande van België gelok. Van die 195 000 inwoners in 1900 was sowat 10 000 Duitsers, meer as 5 000 Franse en 4 000 Nederlanders.
Ná die Tweede Wêreldoorlog het Brussel 'n nuwe funksie as 'n internasionale sentrum en hoofkwartier van belangrike Europese instellings vervul. Ook die wêreldtentoonstelling van 1958 het hier plaasgevind. Sedert 1967 is Brussel ook die hoofkwartier van die NAVO.
Die internasionalisering van Brussel
Brussel het sy internasionale karakter aan vier historiese tydperke te danke. In 1550 het Maria van Hongarye, 'n heerseres van die huis Habsburg, die administrasie van die Spaanse Nederlande van Mechelen na Brussel verskuif. Koning Leopold II, wat tussen 1865 en 1909 geregeer het, het die neoklassisistiese boustyl van Parys vir sy geboue oorgeneem, onder meer die Triomfboog van die jare 1904–1905. Sy koloniale beleid in Afrika het tot die stigting van die kolonie Belgies-Kongo gelei, en vandag huisves die Belgiese hoofstad nog steeds 'n relatief groot gemeenskap van Kongolese burgers. Met die heropbou en die modernisering van die ekonomie het 'n groot aantal gasarbeiders uit Italië en later ook Arabiese lande (Marokko) hulle in Brussel gevestig.
Die ontwikkeling van Brussel tot een van die politieke sentrums van die Europese Unie het daarnaas tot die vestiging van duisende Europese amptenare in die stad gelei. Inheemse Brusselaars verwys na hulle – net soos na die diplomate en NAVO-militariste – as immigrés de luxe of "luukse-immigrante". Baie van hulle woon in die voorstede van Brussel waar hulle hul eie skole, kerke en klubs gestig het.
R382 (Suid-Afrika)
Die R382 is 'n streeksroete in Suid-Afrika wat die N7-nasionale pad in Steinkopf met Port Nolloth verbind. Die roete gaan deur die Anenouspas en Windpoort.
Brussel
Die internasionalisering van Brussel
Vandag is meer as dertig persent van die totale bevolking van die Brusselse Hoofstadgewes immigrante (waaronder ook talle onwettiges), terwyl tien persent as kinders van migrante Belgiese burgerskap verwerf het. Na hulle word dikwels verwys as "Nuwe Belge".
Goue skerpioenvis
Die Goue skerpioenvis (Parascorpaena mossambica) is 'n vis wat wydverspreid in die Stille Oseaan en Indiese Oseaan voorkom, en ook aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by die suide van die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die Golden scorpionfish.
Brussel
Taalkundige situasie
Die oorspronklike tale van Brussel is die Brabantse dialekte van Nederlands. Eie aan Brussel was Marollien (Frans: "Die taal van die stadswyk Marollen"), 'n Brusselse dialek wat sterk deur die Waalse taal beïnvloed is. Marollien is oorspronklik in die Marollen (Frans: Marolles), 'n stadsbuurt in die historiese binnestad van Brussel, gepraat. Sowel Frans en Nederlands is in die geskiedenis van die stad as amptelike tale gebruik en deur die bolaag van die bevolking gepraat.
Goue skerpioenvis
Identifikasie
Die vis word tot 15 cm lank. Die tentakels bokant die oë is goed ontwikkel. Die kleurpatroon van die vis wissel; dit is dikwels onreëlmatige vlekke van wit tot bruin tot ligpers.
Brussel
Taalkundige situasie
Met die vestiging van geletterdheid onder die bevolking word die dialekte geleidelik deur die standaardtale teruggedring. In die 19de eeuse België het Nederlands 'n swak reputasie gehad teenoor Frans wat destyds as die internasionale kultuurtaal beskou is en toe die amptelike taal van België was. Vandag word die Brusselse dialekte deur uitwissing bedreig, alhoewel daar pogings onderneem word om hulle te bewaar.
Tans is Brussel as die nasionale hoofstad van België amptelik tweetalig. Dit beteken nie noodwendig dat Brusselaars albei tale vlot kan praat nie of dat Nederlands in elke kroeg of restaurant maklik verstaan word. Net soos in Wallonië en Vlaandere het eentalige netwerke ontstaan met skole, kulturele instellings en ander geriewe waar uitsluitlik Frans of uitsluitlik Nederlands gebruik word.
Goue skerpioenvis
Identifikasie
Die vis leef in aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat tot 1 tot 20 m diep is. Hulle skuil gewoonlik in skeure of op sand- en rotsbodems. Hulle is gewoonlik alleenlopers en jag klein vissies en skaaldiere.
Brussel
Taalkundige situasie
Daar is geen amptelike statistieke aangaande die huistaal van die bevolking nie. Volgens 'n 2005-studie van Rudi Janssens, 'n sosiolinguis by die Nederlandstalige Vrije Universiteit van Brussel (VUB), is sowat 7 persent van die Brusselse bevolking Nederlandse moedertaalsprekers, terwyl 56,8% Franse moedertaalsprekers is. 'n Verdere 8,6 persent is afkomstig van tweetalige gesinne, waar beide Nederlands en Frans as huistale gepraat word (daar word wel opgemerk dat daar in hierdie tweetalige gesinne 'n tendens is om eerder Nederlands te gebruik). 11,3% van die bevolking is afkomstig van 'n tweetalige gesin wat deels Frans is en deel 'n taal anders as Nederlands is, terwyl 16,3% afkomstig is van gesinne waar nóg Nederlands, nóg Frans gebesig word.
Die groei van Brussel lei tot die vestiging van groot getalle Franstaliges in die Vlaamse voorstede van Brussel, waar hulle dikwels al die meerderheid vorm.
Goue skerpioenvis
Identifikasie
Die vis is skaars.
Brussel
Taalkundige situasie
Die feit dat Brussel 'n hoofsaaklik Franssprekende metropool geword het en deur middel van die verfranste voorstede nou begin om 'n veral Franse taalgebied in voormalige Vlaamse dorpe te ontwikkel, wat administratief en territoriaal direk verbind sou kon word met Wallonië, skep 'n probleem vir die twee groot taalgemeenskappe van België.
Na die Tweede Wêreldoorlog was die status van die stad 'n twispunt van die Belgiese politiek. Brussel was sedert die jare 1932 tot 1938 amptelik tweetalig, terwyl die ses Vlaamse randgemeentes (voorstede net buite die Brusselse Hoofstadgewes) Drogenbos, Kraainem, Linkebeek, Sint-Genesius-Rode, Wemmel en Wezembeek-Oppem fasiliteite moet aanbied vir Franssprekende Brusselaars wat na hierdie voorstede verhuis het. Daar is nog steeds 'n geskil of hierdie instellings soos skole en biblioteke slegs 'n tydelike oplossing gaan wees of permanente status moet kry. Pogings van Franstaliges om hierdie randgemeentes by die agglomerasie van Brussel in te lyf en sodanig die taalgrens deur die geografiese verbinding met Wallonië vir goed af te baken, is deur die Vlaamse bevolking (60 persent van die Belgiese bevolking) gekeer.
Die status van die Franse taal, alhoewel gepaard met maatskaplike druk, het vanaf die 19de eeu tot so onlangs as 1960 verseker dat baie Vlaminge Nederlands as omgangstaal laat vaar het. Bedags stroom sowat 220 000 Vlaamse pendelaars na Brussel.
Historiese ontwikkeling
Ná die onafhanklikheidsverklaring van België in 1830 het 'n aantal banke en nywerhede hulle hoofkwartiere in die stad gevestig en Brussel speel 'n belangrike rol by die industrialisering van die land. Die grootste ondernemings wat hier gestig is, is Solvay, 'n chemiese onderneming, en die Société générale de Belgique, 'n bank en eiendomsmaatskappy wat sowat 'n derde van die Belgiese ekonomie oorheers het en in 1989 deur die Franse maatskappy Suez oorgeneem is. Sy hoofkwartier lê in die Koningsstraat (rue Royale).
Rosina Fernhoff
Rosina Fernhoff (gebore 13 April 1931) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Bobby Dogs (2007).
Brussel
Huidige situasie
Intussen is die dienssektor die belangrikste bedryf in Brussel, naas die nasionale en internasionale administrasies en organisasies. Die dienssektor en die internasionale organisasies gee op hulle beurt die aanleiding tot die vestiging van besighede, wat aanvullende dienste lewer, soos onder meer hotelle en restourante.
Ten opsigte van die nywerheidsbedryf is die farmaseutiese en elektroniese nywerhede die belangrikste werkgewers en Brussel is nog steeds die tweede belangrikste nywerheidstad in België na die hawestad Antwerpen. Die Duitse motorvervaardiger Volkswagen het 'n aanleg in die voorstad Forest ("Vorst") opgerig, wat tans die grootste fabriek in Brussel is, alhoewel die Volkswagen Groep die plaaslike produksie as gevolg van hoë arbeidskoste sedert 2006 afgeskaal het. Brusselse kant en tapyte is gewilde tradisionele kunshandwerk.
Meer as 2 000 buitelandse ondernemings het hulle hoofkwartiere in Brussel, waarvan 1 400 maatskappye uit Noord-Amerika (wat van hier die Europese mark bedien) en sestig buitelandse banke. Brussel is tans die sewende grootste finansiële sentrum ter wêreld. Daar is ook meer as 1 000 internasionale organisasies en verenigings wat hulle hoofkwartiere in Brussel het. Brussel tree jaarliks as gasheerstad vir meer as 1 000 sakekonferensies op.
Brussel as finansiële sentrum
Eers vanaf die 1820's het Brussel se finansiële sektor voordeel getrek uit 'n reeks politieke besluite en ontwikkelinge. So is danksy die inisiatief van koning Willem I van Nederland en enkele Brusselse bankiers in 1822 die Société Générale gestig wat in die suide van die destydse Koninkryk van Nederland die funksies van reserwe- en leningsbank asook staatskas sou vervul. Met 'n kapitaal van 30 miljoen gulden kon dit reeds in die liga van groot Europese banke speel. 'n Beslissende gebeurtenis was België se onafhanklikwording in 1830 waardeur alle administratiewe instellings in die hoofstad Brussel saamgetrek is, terwyl Antwerpen sy leidende rol gaandeweg verloor het.
'n Tweede belangrike faktor was die vestiging van invloedryke privaat bankiers uit ander Europese lande, waaronder Joodse bankiers uit Duitsland. Die mees bekende van hierdie bankiers was Jonathan-Raphaël Bischoffsheim, 'n boorling van Frankfurt am Main, wie se naam veral met die geskiedenis van die Banque de Belgique verbind word wat in 1835 as belangrikste mededinger van die Société Générale gestig is, en, in die tweede helfte van die 19de eeu, met die Banque de Paris et des Pays-Bas. Toe Bischoffsheim hom in die laat 1830's in Brussel gevestig het, het hy en sy broer Louis reeds nou bande met finansiële kringe in die buiteland gehandhaaf wat hulle steeds verder uitgebou het. Kontakte het onder meer die magtige bankier-gesin Rothschild ingesluit. Steeds meer Duitse bankiers is na die Belgiese hoofstad gelok, waaronder die Protestantse bankier Friedrich Brugmann uit Dortmund, stigter van die bankhuis Engler, Brugmann et Cie.
Brussel se finansiële sektor het hom egter oorwegend tot die nasionale ekonomie beperk, en tussen 1830 en 1850 is Belgiese kapitaal merendeels in inheemse aandelemaatskappye belê. Buitelandse beleggers was egter aktief betrokke by België se ekonomiese ontwikkeling. In die eerste dekades ná België se onafhanklikwording het België se buitelandse skuldlas sterk gegroei. Die staat se kredietwaardigheid was aanvanklik nog relatief swak, terwyl kredietbehoeftes onder meer deur die uitbou van die Belgiese spoorwegnetwerk verhoog is. Anders as in Engeland, waar spoorweë hoofsaaklik danksy privaat inisiatiewe ontstaan het, het die Belgiese regering besluit om spoorweë as 'n nasionale projek te beskou en deur staatsfondse te bou en te onderhou. Die meeste Belgiese staatslenings is op finansiële handelsplekke in die buiteland aangegaan, hoofsaaklik in Parys en Londen.
Kuns en kultuur
Brussel se ryk verskeidenheid van kulturele instellings sluit talle Frans- en Nederlandstalige teaters, waaronder die eersterangse operateater Théatre de la Monnaie ("Muntskouburg"), en museums in.
Net soos Parys staan Brussel as een van die Europese hoofstede van die strokiesverhaal bekend. België is die tuisland van wêreldbekende tekenaars soos Hergé (eintlik Georges Remi, "Die avonture van Kuifie"), Morris (eintlik Maurice de Bevère, "Lucky Luke") en Peyo (eintlik Pierre Culliford, "Les Schtroumpfs", Afrikaans: die "Smurfe"). Daar is meer as 650 aktiewe tekenaars en Belgiese strokiesverhale het 'n wêreldwye oplaag van jaarliks 40 miljoen. Reusagtige beelde van gewilde strokiesverhaalfigure word dikwels gebruik om huismure te versier (tans is 32 huisfasades op hierdie manier verfraai) en kunstenaars word ook uitgenooi om kunswerke vir die Brusselse moltreinstasies te ontwerp.
Die Belgiese Strokiesverhaal-museum (Centre Belge de la Bande Dessinée) – naas die Centre National de la Bande Dessinée et de l'image in Angoulême, Frankryk een van die beduidendste instellings van sy soort in Europa – verbind twee leidmotiewe van die stad se kunslewe: sy gebou is die voormalige afdelingswinkel Waucquez, wat deur Victor Horta in die Art Nouveau-styl ontwerp en in 1906 opgerig is. Die museum beskik oor 'n vloerspasie van meer as 4 000 vierkante meter. Die permanente tentoonstelling Espace Victor Horta op die grondverdieping gee veral met sy fotografieë 'n oorsig oor Horta se werk.
Die Strokiesverhaal-museum behandel in sy permanente tentoonstelling die chronologiese ontwikkeling van tekenprente, terwyl verskillende wisselende uitstallings aan klassieke tekenprent-werke en avantgarde-illustreerders gewy is. Die museum se vakbiblioteek met 40 000 werke word as die grootste ter wêreld beskou.
Stadhuis
Die Stadhuis of Hôtel de Ville van Brussel, wat tussen 1402 en 1455 as 'n simbool vir die rykdom van die stad in die Brabants-Gotiese styl opgerig en deur UNESCO in 1998 saam met die Groot Markplein as 'n wêrelderfenisgebied gelys is, is een van die argitektoniese pronkstukke op Brussel se sentrale plein. Sy toring met 'n hoogte van 96 meter, wat deur Jan van Ruusbroec ontwerp is, is met standbeelde van die aartsengel Michiel, die beskermheilige van Brussel, en die duiwel bekroon. Die toring word as een van die mooiste voorbeelde van die wêreldlike Gotiese boukuns beskou.
Die oosvleuel met die Leeuetrap dateer uit die vroeë 15de eeu en is sodoende die oudste deel van die huidige stadhuis. Die wesvleuel is tussen 1445 en 1450 bygevoeg, maar die destydse boumeesters het min aandag aan die skepping van 'n harmoniese en simmetriese struktuur geskenk. Die gebou is tydens die Franse bombardering van 1695 ernstig beskadig en vervolgens heropgebou. Die State van Brabant het die ou lakenhal aan die agterkant van die stadhuis tussen 1706 en 1711 deur 'n nuwe gebou laat vervang, en die hof wat hier ontstaan het, is met 'n allegoriese fontein versier wat die Maasrivier as bronfiguur uitgebeeld het.
Die kraagstene en kapitele van die wesvleuel is met beeldhouwerk versier wat 'n slapende Moor in sy harem en monnike tydens 'n drinkparty uitbeeld – 'n verwysing na twee historiese huise, De Moor en Papenkeldere, wat afgebreek is om plek te maak vir die nuwe vleuel. Ook die fasade besit beeldhouwerke en allegoriese figure van onder meer die beeldhouer Charles-August Fraikin (1817–1839), wat ook die monument ter ere van die grawe Egmont en Hoorn op die Petit Sablon geskep het. Ander figure sluit Sint Michiel, Sint Joris, Sint Sebastiaan en Sint Christoforus in die boogveld van die portaal in.
Die room van die stadhuis se kosbare kunsskatte sluit wandtapyte in wat tussen die 16de en 19de eeu ontstaan het en tonele uit die lewe van Clovis I en die Brusselse gildes uitbeeld.
Justisiepaleis
Die reusagtige Justisiepaleis (Palais de Justice) toring met sy goudversierde koepel met 'n hoogte van 142 meter oor die Bostad van Brussel. Die heuwel waarop die paleis tussen 1866 en 1883 in die eklektiese boustyl opgerig is, het tot in die 16de eeu as galgberg gedien.
Die Justisiepaleis is met 'n lengte van 160 meter en 'n wydte van 150 meter een van die grootste geboue wat gedurende die 19de eeu opgerig en was by sy voltooiing selfs die grootste ter wêreld – sy grondvloer oortref met 'n oppervlakte van 26 000 vierkante meter nog die Sint-Pieterskatedraal in Rome (22 000 vierkante meter).