cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Charles Butler
Koms na Suid-Afrika
In 1887 het Charles agter sy broer James aan na Cradock verhuis. Hier het James en sy sakevennoot, Robert Wilkie, ’n onderneming bedryf wat uiteenlopende handelsware ingevoer het, alles afkomstig van Kwakerverskaffers in Engeland. Dié firma het egter nie lank bestaan nie, want Wilkie het kort voor lank in die distrik Steynsburg gaan boer. So het Butler Bros. ontstaan toe Charles by James aansluit. Die Collett- sowel as Butler-familie was betrokke by die oprigting van die onderneming. Charles se broer John het die plan vir die boekwinkel geteken. Aangesien dit van klip gebou sou word, sou dit duur wees, maar Letitia, Charles se skoonsuster, se broer Herbert het die geld voorsien, terwyl James en Charles die huur sou betaal. Die droom van ’n dagblad – nie ’n blote weekblad soos die geval met The Cradock Register was nie – is bewaarheid toe die eerste uitgawe van The Midlands News and Karroo Farmer in 1892 van die nuwe en duur masjiene afrol.
Reeds die jaar vantevore is Charles met Emma getroud sodat die band tussen die Butlers en Colletts twee keer so sterk gemaak is, blykbaar was nóg die broers nóg die susters juis erg oor mekaar. Daarom was dit, volgens prof. Guy Butler in die eerste band van sy driedelige outobiografie, Karoo Morning (1977) nie verbasend tot Charles en sy gesin in 1908 noordwaarts verhuis om ’n koerant, The Northern News, en sy eie "stam" op Vryburg te begin nie. Dié koerant het ontstaan nadat hy die tweetalige weekblad Bechuanaland News (waarby De Boeren Vriend ingelyf was) omgeskep het in 'n eentalige weekblad. Van The Northern News het die eerste uitgawe in Februarie 1908 verskyn.
Op Vryburg
In Stellaland het Butler groot belangstelling in munisipale en welsynsaangeleenthede getoon. Hy het dadelik die besonderse landboupotensiaal van Betsjoeanaland raakgesien en in sy koerant deur middel van nuus en hoofartikels ontwikkeling van die landbou bevorder. Al het hy nie self geboer nie, het hy sekretaris geword van die Vryburgse Boerevereniging wat S.B. Hobson in 1904 gestig het. Butler het dikwels artikels herdruk oor veesiektes wat Arnold Theiler en ander wetenskaplikes geskryf en in die Transvaal Agricultural Journal verskyn het. Die vernaamste struikelblok in die ontwikkeling van die distrik was perdesiekte en gallamsiekte waarvoor destyds geen geneesmiddel was nie. Al het die streek herstel het van die rampspoedige runderpes-epidemie van 1896, het dié en ander siektes onder diere vooruitgang vertraag.
Die dood van die hoofveearts, D. Hutcheon, in 1907 en die chaos wat gevolg het ná Uniewording in 1910 toe dit onmoontlik geblyk het om die vier departemente van landbou onmiddellik te verenig, was rampspoedig vir Vryburg, waar die enigste wyse om die ontsettende toename in gallamsiekte te bekamp blykbaar die twyfelagtige middels van 'n horde kwaksalwers was. Butler het deur die plaaslike parlementêre verteenwoordiger, D.H.W. Wessels, en voortdurende vertoë van die Boerevereniging op kongresse en andersins, aangedring op 'n wetenskaplike ondersoek na die probleem. Die departement van landbou het geantwoord dat die direkteur van veeartsenykundige navorsing, Theiler, reeds met sodanige eksperimente net oor die grens in Transvaal en die Oranje-Vrystaat besig was, maar die "Vegtende Butler van Betsjoeanaland", soos hy later genoem is, het daarop aangedring dat die navorsing plaaslik gedoen word.
Teen 1911 het hy openbare druk reeds in so 'n mate laat opbou die lede van sy vereniging (waarvan die ledetal aansienlik toegeneem het) 'n sogenaamde "Gal-Lamziektenavorsingsfonds" ingestel het en die staat gevolglik verplig was om Theiler in Junie 1911 na Vryburg te stuur om die boere toe te spreek en die toestand te ondersoek. Butler het nou saamgewerk met Theiler en die departementele beamptes en ook met die agtereenvolgende ministers van landbou met wie hy by verskeie geleenthede onderhoude gevoer het en ook wanneer hy die vergaderings van die persunie in Pretoria bygewoon het. Hy het die boere aangemoedig om Theiler op Onderstepoort van die nodige inligting te voorsien, soos verskeie grastipes en ander plantegroei, bosluissoorte, bloedsmere en so meer, en toe die navorsingsfonds op ongeveer £500 te staan kom, het hy die broers McKee oorreed om hul plaas Armoedsvlakte (sowat 6 km buite Vryburg), waar gallamsiekte in skrikwekkende mate voorgekom het, vir navorsingsdoeleindes aan Theiler beskikbaar te stel. In 1916 het die staat die plaas gekoop en ná 'n lang tyd van vrugtelose ondersoek, het Theiler in 1919 sy geskiedkundige ontdekking van die oorsaak van gallamsiekte hier gedoen. Gedurende hierdie wanhoopsjare het Butler gesorg dat die aangeleentheid nie vergete raak nie, hoewel hy self probleme en frustrasies er4vaar het, soos gedurende die Rebellie van 1914, toe Vryburg onder krygswet geplaas is en die feit dat sy koerant weens die Eerste Wêreldoorlog (1914-'18) verliese gely het. Boonop het die Boerevereniging ook geleidelik agteruitgegaan maar Butler, wat geweier het om moed op te gee, het in 1917 die Vryburgse Landbouvereniging gestig, waarvan hy die sekretaris-bestuurder was en wat met welslae nog dieselfde jaar die eerste landboutentoonstelling gereël het.
Gemeenskapsbetrokkenheid
Butler se belangstellings was uiteenlopend. Hy het 'n "Kew-barometer" en 'n reënmeter aangehou en daaglikse lesings per gekodeerde telegram aan die Metereologiese Buro in Pretoria gestuur. Hy het groot belangstelling gehad in kerksake, die Padvinderbeweging en in burgerlike aangeleenthede. Hy het in die hospitaal- en die skoolraad gedien en is in 1918 en weer in 1925 as dorpsraadslid gekies. Tydens die Spaanse griep-epidemie (1918-'19) het hy wondere verrig deur sy koerant eiehandig aan die gang te hou en ook verantwoordelikheid vir die hospitale in die bruin en swart townships te aanvaar.
In 1923 het Butler 'n paar maande lank as waarnemende stadsklerk gedien en is later in dié pos aangestel. Die redaksionele werk van The Northern News het hy aan H.C. de Beer opgedra. In Januarie 1926, terwyl hy met vakansie in die Kaap was, is die betrekking van algemene sekretaris van die Kaapstadse tak van die Christelike Jongmannevereniging  (CJMV) hom aangebied. Hy het die benoeming aanvaar en toe hy Vryburg kort daarna verlaat, is hulde aan hom betuig vir sy diens aan die gemeenskap en sy bevordering van die landbou.
Brad Pitt
William Bradley "Brad" Pitt (* 18 Desember 1963 in Shawnee, Oklahoma) is 'n Amerikaanse akteur en rolprentvervaardiger. Hy word as een van die wêreld se aantreklikste mans geag en sy nie-beroepslewe word wyd gepubliseer. Pitt het twee Academy-benoemings ontvang en een Golden Globe uit vier benoemings gewen.
Persoonlike lewe
Pitt het uitgegaan en was verloof aan Gwyneth Paltrow tussen 1994 en 1997.
Pitt het Friends aktrise Jennifer Aniston in 1998 ontmoet en is op 29 Julie 2000 met haar getroud in Malibu, Kalifornië. In Januarie 2005 is Pitt en Aniston geskei. Pitt en Aniston se skeisaak was finaal afgehandel 2 Oktober.
Tydens Pitt se skeisaak het hy verlief geraak op Mr. & Mrs. Smith medester Angelina Jolie. Op 11 Januarie 2006, kondig Jolie aan dat sy swanger is met Pitt se kind, daarmee kondig hulle hul verhouding vir die eerste keer in die openbaar aan. Pitt en Jolie kondig hulle verlowing op April 2012 aan, na sewe jaar saam. Hulle is getroud op 23 Augustus 2014, in Frankryk. Op 19 September 2016 het Jolie aansoek gedoen om te skei.
Kinders
Jolie het geboorte geskenk aan Shiloh Nouvel in Swakopmund, Namibië, op 27 Mei 2006. Pitt het bevestig dat hul pasgebore dogter kwalifiseer vir 'n Namibiese paspoort.
Nigel Farage
Nigel Paul Farage [ˈfærɑːʒ] is 'n Britse politikus en voormalige leier van die Verenigde Koninkryk se Onafhanklikheidsparty (UK Independence Party, UKIP), 'n pos wat hy twee keer tussen September 2006 en November 2009 en nog eens tussen November 2010 en September 2016 beklee het. Hy is 'n lid van die Europese Parlement as afgevaardigde vir die kiesafdeling Suidoos-Engeland, asook die mede-voorsitter van die Euroskeptiese Europe of Freedom and Democracy-groep.
Farage het die Konserwatiewe Party in 1992 ná die ondertekening van die Maastricht-verdrag verlaat om 'n stigtingslid van die UKIP te word. Hy was onsuksesvol in die Europese en Britse verkiesings sedert 1994, maar het uiteindelik in die verkiesings vir die Europese Parlement in 1999 'n setel as afgevaardigde vir Suidoos-Engeland gewen nadat 'n stelsel van streeksgebonde kandidatelyste ingevoer is. Farage is in 2004 en 2009 herverkies.
In September 2006 is Farage as leier van die UKIP aangewys en het dié party se verkiesingsveldtog vir die Europese Parlementsverkiesing in 2009 gevoer. Die UKIP het betreklik goed in die verkiesing gevaar en die tweede sterkste party geword met twee miljoen van die uitgebragte stemme, nog voor die Arbeidersparty (Labour) en die Liberale Demokrate. In November 2009 het Farage as UKIP-partyleier bedank om in die Britse algemene verkiesing van 2010 teen die destydse speaker van die Britse Laerhuis, John Bercow, in die Buckingham-kiesafdeling te staan. Farage was onsuksesvol in dié poging en kon slegs die derde hoogste persentasie van die uitgebragte stemme op hom verenig. Kort nadat verkiesingslokale op 6 Mei 2010 geopen het, is Farage in 'n vliegtuigongeluk in Nottinghamshire beseer.
In November 2010 is Farage weer as leier van die UKIP aangewys nadat die vorige voorsitter, Lord Pearson of Rannoch, bedank het. Farage het veral bekendheid met sy vurige en soms ook omstrede toesprake in die Europese Parlement verwerf. Op 4 Julie 2016 het hy bekend gemaak dat hy as UKIP-partyleier bedank.
Rodolfo Hoyos jr.
Rodolfo Hoyos jr. (6 Maart 1916 – 15 April 1983) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Villa!! (1958) en The Little Savage (1959), en in die televisiereekse The Adventures of Jim Bowie (1956) en Zorro (1957).
James Pickens jr.
James Pickens jr. is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Menace II Society (1993) en Sleepers (1996), en in die televisiereekse The X-Files (1993) en Grey's Anatomy (2005).
Battersea
Battersea is 'n oorwegend residensiële buurt in suidelike Sentraal-Londen wat administratief aan die London Borough of Wandsworth behoort, met 'n bevolking van 75 651 in 2001. Battersea is aan die Teems se suidoewer en 2,9 myl (4,8 km) suidwes van Charing Cross geleë. Battersea Park is een van die grootste groen ruimtes in die suidweste van die Britse hoofstad.
Die Battersea-kragsentrale, een van Londen se ikoniese bakens en 'n uitstekende voorbeeld van industriële Art Deco-boukuns, het in die 1930's ontstaan. Nadat dit al meer as drie dekades gelede buite bedryf gestel is, het eiendomsontwikkelaars verskeie pogings onderneem om nuwe lewe in die onmiddelike omgewing van die kragsentrale te blaas. Almal het in die slag gebly en bankrot gespeel. Eers in die 21ste eeu is 'n projek begin waarby befaamde argitekte soos Norman Foster en Frank Gehry betrokke was wat die buurt rondom die kragsentrale tot een van Londen se mees amibisieuse eiendomsprojekte ontwikkel het, met beleggings ter waarde van £9 miljard. Die buurt sal deur 'n nuwe moltreinstasie, Battersea Power Station, bedien word wat na verwagting saam met 'n winkelsentrum en ander geriewe in die herontwikkelde kragstasie teen 2020 ingewy sal word.
In Mei 2017 het die eerste 100 eienaars, onder wie bekende persoonlikhede soos die popsanger Sting en die oorlewingspesialis Bear Grylls, hul luukse woonstelle in Circus West Village-kompleks vlakby die voormalige kragsentrale betrek.
Mananga
Mananga is 'n grenspos in Mpumalanga tussen Suid-Afrika en die noorde van Eswatini.
Die R571-provinsiale pad verbind die grenspos met die N4-nasionale pad tussen Nelspruit (nou Mbombela) en Komatipoort. Managa lê aan die Komatirivier se oewer waar dit die grens tussen Suid-Afrika en Eswatini kruis.
Koerant
'n Koerant is 'n nuusblad wat daagliks of weekliks uitgegee word en oor gebeurtenisse in die politiek, ekonomie, kultuur en sport berig. Dikwels lewer dit sy eie kommentaar oor geselekteerde nuus en beskik ook oor 'n rubriek met briewe van lesers. Koerante is 'n geskikte medium om die openbare mening te mobiliseer en fungeer sodoende as 'n belangrike instrument vir die handhawing van meningsvryheid en die demokratiese beheer oor owerhede.
Definisie in die perswetenskap
'n Publikasie moet aan 'n aantal kriteria voldoen om as 'n koerant gedefinieer te word:
Etimologie
Die Afrikaanse woord koerant is afgelei van die Franse leenwoord courant wat in Nederland sedert 1617 gebruik is, blykbaar as 'n verkorting van die 16de eeuse Nederlandse term courante nouvellen ("lopende nuus"). In moderne Nederlands is hierdie term verder vereenvoudig tot krant, terwyl Afrikaans die oorspronklike vorm bewaar het.
Ander Germaanse tale soos Duits (Zeitung) en Sweeds (tidning) bewaar in hul woorde vir "dagblad" 'n ander aspek wat in hierdie vorm omtrent rondom 1300 vir die eerste keer gebruik is – dié van 'n "berig oor iets wat in die tyd gebeur", afgelei byvoorbeeld van die Ou-Noorse tidan "in die tyd gebeur". In Nederlands en Afrikaans bestaan nog die woord tijding of tyding, wat dieselfde betekenis het.
Die antieke tydperk
Rome staan bekend as die bakermat van die eerste koerante. Aanvanklik het die verantwoordelikheid vir openbare kennisgewings by die pontifex maximus, die Romeinse opperpriester, berus wat nuus op plate bekend gemaak het. Ook die annales maximi, 'n soort memorandum, is op plate uitgehang. Ander vroeë publikasies, wat gereeld verskyn het, sluit kronieke en kalenders in.
In 59 v.C. het Gaius Julius Caesar die eerste soort nuusblad in die lewe geroep, die acta populi Romanae diurna (of verkort acta diurna), wat tot 300 n.C. verskyn het. Die acta is in twee verskillende uitgawes uitgegee – as acta senatus met amptelike kennisgewings van die Romeinse Senaat en as acta populi waarin nuus oor die daaglikse gebeurtenisse in Rome gepubliseer is. Die laasgenoemde was veral vir die provinsies bestem. Acta, wat as besonder belangrik geag is, is in erts gegiet sodat hulle geargiveer kon word. Die gewone acta populi is op sogenaamde charta geskryf. Charta is van 'n stof of huid gemaak wat onderaan die papirusbas lê (Latyns: liber).
Keiser Augustus het die uitgawe van die acta senatus gestaak en hulle met die acta populi saamgesmelt.
Ondanks hulle naam, wat 'n daaglikse verskyning aandui, is die acta diurna ("daaglikse gebeurtenisse") gebruik om die nuus van 'n bepaalde tydperk in 'n tydelike rangorde op te lys. Die uitgawe van acta diurna, wat soms ook acta urbis ("stadskoerant") genoem is, is steeds deur die Romeinse owerheid beheer. Privaatnuusblaaie met kennisgewings oor familiêre of gemeenskapsnuus is slegs vir 'n kort tydperk amptelik toegelaat en onder die heerskappy van keiser Traianus uiteindelik weer verbied. Gewoonlik moes hul inhoud deur omroepers bekend gemaak word. Dikwels is ook briewe geskryf en sommer net gekopieer vir 'n groter aantal belangstellendes.
Die oplaag van die acta was taamlik klein, en geen enkele eksemplaar het bewaar gebly nie. Nietemin kan hulle inhoud deur talle aanhalings in ander bronne gerekonstrueer word.
Die acta het veral nuus oor aangeleenthede van die staat bevat, soos reise van Romeinse amptenare of kennisgewings van die keiserlike gesin, waaronder geboortes, sterfgevalle, begrafnisse, huwelike en onthale. Daarnaas is nuus oor opspraakwekkende gebeurtenisse soos oorstromings, droogtes en ander rampe gepubliseer. Gaandeweg is ook die kennisgewings van vooraanstaande Romeinse gesinne deur middel van acta gepubliseer. So is egskeidings van bekende persoonlikhede in die familienuus-rubriek bekend gemaak.
Kenmerkend was die sensuur wat deur die keiserlike redaksie uitgeoefen is. Alle familienuus en advertensies is noukeurig ondersoek voordat hulle vir publikasie vrygestel is. Dikwels het Romeinse heersers in spesifieke onderwerpe belang gestel of daarop aangedring dat 'n bepaalde saak openbaar gemaak moet word. In dié geval is die redaksie aangewys om 'n artikel daaroor te publiseer.
Met die verskuiwing van die keiserlike hof na Konstantinopel is die uitgawe van acta gestaak. Hulle leef voort in die woordeskat van Romaanse tale. So het die Romeinse woord diurnalis ("daagliks") bewaar gebly in die Franse term journal en die Italiaanse giornale.
Die Middeleeue en vroeë moderne tydperk
Koopliede, bodes en vagante (skoliere, studente en werklose predikante wat as volkssangers dwarsoor die land gereis het) het in die Middeleeue as 'n soort "lewende koerante" gefungeer en nuus orals bekend gemaak. Hierdie lewende of mondelinge "koerantvoorlopers" is later vervang deur die eerste geskrewe nuusblaaie waarin amptelike, sake- en privaatbriewe gepubliseer is.
Die welvarende Europese stede het in die 13de en 14de eeu 'n behoefte aan politieke en handelsnuus gehad, en stadsrade het begin om ordinari (bodes of koeriers) vir die uitruiling van nuus te gebruik. Die belangrikste dryfkrag agter die stigting van gereelde nuusblaaie was die groot Europese handelshuise. Hul sogenaamde koopmansbriewe, wat vanaf die 14de eeu uitgegee is, het nuus oor politieke en handelsake bevat. In die Italiaanse hawestad Venesië het vanaf 1536 die eerste gazette verskyn.
Onder die belangrikste uitgewers was die koopmansgesin Fugger in die Duitse stad Augsburg, wat tussen 1568 en 1604 die Fugger-koerant uitgegee het. Die Fuggers het reeds oor 'n soort nuusagentskap beskik wat nuus uit alle wêrelddele versamel, gekopieer en uitgegee het. Die bewerkers en uitgewers van hierdie nuus het destyds as nouvellante bekend gestaan.
Die Fuggers het '"Ordinari-" en "Ekstra-Ordinari"-koerante aan belangstellendes verskaf. Die belangrikste bronne vir nuus, wat in dié dagblaaie gepubliseer is, was boodskappe van medewerkers in buitelandse kantore asook bekende persoonlikhede. Die meeste nuusartikels is steeds in Duits gepubliseer, daarnaas is ook Italiaans en Latyn gebruik. Die nuus en koerante is vinnig dwarsoor die vasteland gestuur en versprei. Die koerante het geen berigte oor die kulturele of filosofiese lewe van die tyd bevat nie, maar het gedetailleerde artikels oor handel, politiek en gebeurtenisse by die keiserlike hof bevat.
Die volledige biblioteek van Fugger-koerante met meer as 40 000 enkele blaaie is in 1655 deur keiser Ferdinand III aangekoop en in Wene georden.
Drukpers en verspreiding
Met die uitvinding van die boekdrukkuns teen die einde van die 15de eeu is die tegniese basis geskep om koerante in groot oplaagsyfers te druk en te versprei. Aanvanklik is nuusblaaie met net een enkele bladsy gedruk, wat van tyd tot tyd verslag gee van oorlogsdade, wonderlike gebeurtenisse en ander onderwerpe. Die oudste nuusblad van hierdie soort dateer uit die jaar 1482. Die verhale van ontdekkingsreisigers het die aanleiding tot die uitgawe van ontdekkerskoerante gegee, waaronder die Kolumbusbrief van 1493 as oudste voorbeeld. Die Protestantse Hervorming het in die 16de eeu tot die grootskaalse uitgawe van gedrukte pamflette gelei wat deur die Duitse kerkhervormer Martin Luther en ander as gewilde media vir godsdienstige propagandaveldtogte ingespan is.
Die sogenaamde historische Relationen, wat in Duitsland vanaf 1588 verskyn het, is in die vorm van kronieke uitgegee, maar het as eerste moderne publikasies gereeld op 'n halfjaarlikse basis in groot stede soos Frankfurt am Main en Keulen verskyn. Die Relation van Augsburg is vanaf 1597 maandeliks uitgegee. In die somer van 1605 het die Straatsburgse drukker en boekhandelaar Johann Carolus begin om weekliks gedrukte uitgawes van sy tot dusver handgeskrewe nuusversamelings uit te gee. Sy nuusblad, wat onder die titel Relation aller fürnemmen und gedenckwürdigen Historien verskyn het, word in die perswetenskap as die eerste gedrukte koerant ter wêreld beskou. Die eerste daaglikse nuusblad is in 1660 in Leipzig, Duitsland uitgegee.
Die Franse nuusblad La Gazette, wat vir die eerste keer in 1631 deur die geneeskundige Renandot uitgegee is, word as die vroegste politieke koerant beskou. In 1665 het die eerste wetenskaplike nuusblad verskyn, die Journal des Savants, wat deur die Parysenaar Denis Sallo gestig is.
Boekdrukkers en die posmeesters het op die koerantmarkte as strawwe mededingers opgetree; tradisioneel dra baie koerante nog name wat die woord "Post" bevat. 'n Ander term, wat soms in verband met koerante uit die 17de eeu gebruik word, is "intelligensie", wat destyds sinoniem met "kennis" of "bekendstelling" gebruik is. Die sogenaamde "intelligensieblaaie" het oorwegend sakenuus of advertensies met ware wat te koop of te ruil was bevat. Intelligensieblaaie is in 1633 vir die eerste keer in Parys uitgegee, ses jaar later het die eerste Londense intelligensieblad verskyn. Dikwels was sakemanne, besitters van kroeë, maar ook Joodse burgers, wat enige soort handel gedryf het, en ander spesifieke beroepsgroepe verplig om op die intelligensieblaaie in te teken.
Die 19de eeu
Voor die Franse Rewolusie van 1789 het die strenge sensuurmaatreëls en die gebrek aan demokratiese burgerregte die sukses van die perswese as die spreekbuis van die openbare mening gekeer. Eers met die begin van die liberale en demokratiese bewegings, tegniese vooruitgang in die drukkerynywerheid en die uitvinding van goedkoper papierverwerkingsmetodes was die tyd ryp om van die koerant 'n werklike massamedium te maak. Die vervoer- en inligtingsbedryf het met die nuwe spoorwegverbindings en die telegraaf die vinnige verspreiding van nuus moontlik gemaak. Kommersiële nuusagentskappe soos Havas, Reuter en Wolff het nuusberigte goedkoop ter beskikking gestel.
Veral die perswese in Frankryk, die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State is deur invloedryke persmagnate soos William Randolph Hearst (1863–1951), William Lord Beaverbrook (1879–1964) en Harold Harmsworth, lord Rothermere (1868–1940), en hul trusts oorheers, wat ook vinnig die markkrag van die sogenaamde poniekoerante ontdek het. Die Duitse perslandskap is daarenteen gekenmerk deur 'n groot aantal klein streekkoerante wat ondanks die groei van nasionale dagblaaie lewensvatbaar gebly het.
Die stigting van die dagblad Daily Mail deur die Britse joernalis Alfred Harmsworth in 1896 was 'n mylpaal vir die moderne perswese. Tradisionele koerante het met hul verhewe taalstyl ook in die laat 19de eeu meestal nog anspraak daarop gemaak om media vir 'n klein behoudende en goed opgeleide leserskap te wees. Die Daily Mail het daaglikse nuus met groot opskrifte, korter artikels, 'n nuwe sensasiestyl en baie illustrasies en foto's vir 'n breë publiek toeganklik en aantreklik gemaak. 'n Uitgebreide sportafdeling, aangrypende stories, skinder- en kletsstories, modenuus, pryskompetisies, blokraaisels en geïllustreerde advertensies was welkome vermaak.
In vergelyking met moderne poniekoerante was die Daily Mail nog 'n respektabele dagblad wat nuusberigte oor die privaat lewe van persoonlikhede respekvol gehanteer het en ook groot aandag aan die kulturele lewe geskenk het. In elk geval het die dagblad groot aanklank by die publiek gevind, en dit was die eerste koerant ter wêreld wat met sy daaglikse oplaag die eenmiljoenkerf kon verbysteek. Die inkomste uit advertensies het van Harmsworth 'n welvarende man gemaak.
In 1903 het Harmsworth die eerste dagblad van stapel gestuur wat uitsluitlik met foto's geïllustreer is, The Daily Mirror. Dit was oorspronklik veral op vroulike lesers gemik, maar was as sulks allesbehalwe suksesvol. Later is die koerant se konsep gewysig, en The Daily Mirror is as 'n algemene dagblad uitgegee. In 1908 het Harmsworth die meerderheid van The Times se aandele oorgeneem nadat dié dagblad in ernstige finansiële moeilikhede beland het.
Die 20ste eeu
Die ultrakonserwatiewe persmagnaat Alfred Hugenberg (1865–1951) het vanaf die twintigerjare 'n leidende rol by die vestiging van anti-semitiese en ver-regse politieke opvattings gespeel. Uiteindelik het hy 'n wegbereider vir Adolf Hitler geword. Meer onlangse uitgewers, wat vanweë hul groot invloed omstrede geraak het, was die Duitse uitgewer Axel Springer (1912–1985), wat met sy konserwatiewe koerante 'n invloedryke teenstander van die studentebeweging in die jare sestig geword het, en later die miljoenêr Rupert Murdoch (* 1931), wat vanuit Australië 'n wêreldwye uitgewersryk opgerig het.
Die Afrikaanse pers in Suid-Afrika
Die persvryheid in Suid-Afrika is met 'n ordonnansie van die Kaapse koloniale regering ingevoer wat op 30 April 1829 geproklameer is en die publikasie van enige nuusblad toegestaan het, alhoewel bepaalde regulasies en die "lasterwette" van die tyd nog nagekom moes word.
Die eerste Afrikaanse nuusblad, wat deur die Genootskap van Regte Afrikaners uitgegee is, was die Afrikaanse Patriot, wat as Di Patriot vanaf 15 Januarie 1876 in die Paarl verskyn het. Dit is later opgevolg deur die Paarl Post.
Ná 1948 het die meeste Afrikaanse koerante meer of minder kritiese ondersteuning aan die bewind van die Nasionale Party verleen, terwyl die Engelse pers, met die uitsondering van The Citizen, as spreekbuis van blanke liberale opposisiepartye opgetree het. Met die algemene verkiesing van 1994 het die Afrikaanse perslandskap begin verander. Koerante soos Die Transvaler (Johannesburg) en Oosterlig (Port Elizabeth), wat opgeneem is in 'n Oos-Kaapse uitgawe van Die Burger, is intussen gestaak, terwyl die huidige groot Afrikaanse dagblaaie Beeld (Johannesburg), Die Burger (Kaapstad) en die Volksblad (Bloemfontein) as moderne mediums en spreekbuise van die Afrikaanse gemeenskappe deel van die demokratiese samelewing geword het.
Die Afrikaanse perslandskap word aangevul deur die Sondagkoerant Rapport met 'n sirkulasie van 156 383 (vierde kwartaal 2014) en Die Son, die eerste Afrikaanse poniekoerant, met 'n sirkulasie van 81 458 (vierde kwartaal 2014).
Die Afrikaanse gemeenskapsperswese is besonder lewenskragtig, hoewel dit in 'n groot mate deur groot mediagroepe oorheers word, wat in die meeste gebiede tot 'n monopolie gelei het. In die Wes-Kaap, byvoorbeeld, oorheers die Naspers-filiaal Media24 se Boland-koerante die markte in die Helderberg met Distrikspos, Worcester met Standard, Drakenstein met Paarl Post, Stellenbosch met Eikestadnuus en Hermanus met Hermanus Times.
Isaq Schrijver
Isaq Schrijver (fl. 1689 – 1705/06) was 'n Nederlandse vaandrig en Suid-Afrikaanse ontdekkingsreisiger. Hy is gebore en getoë in Leiden maar beide sy ouers is naby Aken in Duitsland gebore. Daar is baie min bekend oor sy opvoeding, hy was in 1667 'n seesoldaat.
In Februarie 1684 het Schrijver 'n verkenningsekspedisie na Namakwaland gelei. Hy was op daardie stadium 'n sersant in die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie en gebaseer in die Kaap van Goeie Hoop. Hulle het so ver gegaan as Garies en het monsters van kopererts na Kaapstad teruggebring.
Berging van die Nossa Senhora dos Milagros
Schrijver het ook gehelp met die bergingsoperasie van die Nossa Senhora dos Milagros wat in die nag van 16 April 1686 by Struisbaai op die rotse geloop het. Dit was 'n Portugese skip en het 'n bemanning van 150 gehad, met Don Emmanual Da Silva as die bevelvoerder. Die skip was van Goa af op pad terug na Portugal. Aan boord van die skip was diplomatieke geskenke van Narai, koning van Siam, vir die Koning van Portugal, Louis XIV van Frankryk, en Karel II van Engeland. Daar was ook drie Siamese ambassadeurs aanboord; hulle was deur die bemanning aan hulle lot oorgelaat. Twee van hulle is 'n maand later in 'n verswakte toestand gevind, die derde het gesterf. Goewerneur Simon van der Stel het 'n groep mense gestuur om die berging te doen bestaande uit luitenant Olof Bergh, Isaq Schrijver en ander persone. Hulle doel was om te berg wat hulle kon. Hulle bring egter goedere van waarde terug na die goewerneur en stories oor diefstal het gou die ronde gedoen. Die situasie is vererger en bevestig deur pogings om van die gebergde items aan die inwoners van Kaapstad te verkoop en goedere wat opgegrawe is in die tuin van Olof Bergh. Bergh het later skuld erken en aantygings gemaak dat Van der Stel self ook betrokke was. Bergh het 'n vonnis van drie en 'n halfjaar gekry wat hy op Robbeneiland uitgedien het terwyl Schrijver onskuldig bevind is.
Ekspedisie
Op 4 Januarie 1689 het Schrijver op sy mees lonende ekspedisie vertrek, twee jaar nadat hy bevorder is tot vaandrig. Sy doelwit was om handel te dryf met die Inqua Khoikhoi in die ooste van Kaapland. Hy vertrek met 'n geselskap van ongeveer 20 goed gewapende soldate en twee waens op 'n tog van ongeveer 1600 km. Die botanis en kruiekenner, Heinrich Bernhard Oldenland (1663–99), was deel van die geselskap. Oldenland het onder andere medisyne bestudeer aan die Universiteit van Leiden en is in 1693 as hooftuinier in die V.O.C. se tuin in Kaapstad aangestel. Interessant genoeg was Oldenland ook deur die regering aangestel in die pos van superintendent vir paaie, brûe en geboue. Die tog het meer as drie maande geduur en het so ver as Aberdeen gegaan. Hulle het op 10 April 1689 terug gekeer met 'n trop van 1 000 beeste wat geruil is van die Xhosa-Khoi stamme. Geen persoon het sy lewe verloor gedurende die tog nie.
Vroeëre reisigers was verplig om oor die Outenikwaberge te gaan naby Mosselbaai om die bykans ondeurdringbare ravyne en woude verder oos te vermy. Op daardie stadium was die enigste pad oor die berge die Attakwaskloofpas. Die kloof is vernoem na die hoofman van die Hessequa Khoikhoi. Schrijver was die pioneer van die roete; hy het 'n olifantpaadjie gevolg tot by die Olifantsrivier in Januarie 1689. Die Duiwenhoksrivier by Heidelberg is deur hom vernoem en Schrijvershoek naby Langebaan is na hom vernoem.
Hy het in 1699 afgetree op sy plaas Schoongezicht naby Stellenbosch, die plaas het aansienlik in grote toegeneem met die verkryging van die aangrensende eiendom wat deel van die plaas geword uit die boedel van afgestorwe slawe wat vrygelaat is. Schoongezicht se geskiedenis is nagevors terug tot in 1692 toe Simon van der Stel 17 hektaar grond aan die bevryde slawe van Angola, Manuel en Antonia, Louis van Bengale asook Isaq Schrijver geskenk het.
Schrijver het met Marie Elizabeth van Coningshoven in die huwelik getree. Daarna reis hy weer na die noorde om vir koper te soek. Hy keer 'n paar jaar later terug en sterf uiteindelik op die plaas en word deur Marie Elizabeth oorleef. Sy trou later met Jacob Groenewald. Die plaas bly in die familie se besit vir ten minste 'n 100 jaar, eienaarskap verwissel 'n paar keer in die drie eeue van die plaas se bestaan. Coenraad Fick het die gewel Kaapse styl huis in 1830 gebou. In die 1920's is die plaas deur 'n mev. English gekoop, sy restoureer al die geboue en verbeter die wingerde en hernoem die plaas Lanzerac, na die wynbou streek in Frankryk. In 1958 het die entrepreneur David Rawdon die plaas na 'n suksesvolle hotel oorgeskakel. In 1990 het die besigheidsman Christo Wiese die eiendom gekoop en dit verander na 'n wynmakersplaas met 'n hotel.
Kopies van Schrijver se joernale oor sy ekspedisies het behoue gebly en word bewaar in die Kaapse argiewe.
Essay
'n Essay (kunsopstel) is 'n kort geskrif of artikel vir 'n koerant of tydskrif, waarin die skrywer sy persoonlike visie op hedendaagse verskynsels, probleme of ontwikkelinge gee. In Engels verwys die term oor die algemeen na 'n opstel of 'n betoog. Die Afrikaanse (en Nederlandse) betekenis kom egter van die Franse essai, wat iets soos poging of proefneming beteken.
Die doel van 'n essay is om 'n standpunt te stel, die leser tot 'n bepaalde insig te probeer oorreed of om gesprek en nadenke te stimuleer. Dit lewer nie 'n volledige uiteensetting van die probleem nie en bied ook nie finale antwoorde nie, maar is juis 'n persoonlike siening. Dit maak soms gebruik van kort vertellings, treffende vergelykings en humor. In teenstelling met 'n kortverhaal (wat narratief of verhalend is) is 'n essay reflektief, oftewel beskouend van aard.
David Kross
Sy debuutverskyning was in Hilfe, ich bin ein Junge (Afrikaans: Hulp, ek is 'n seun) in 2002. Hy het die hoofrolle in Knallhart (2006) en Krabat (2008) vertolk. Hy het later die hoofrol in die rolprent The Reader (2008) gespeel. Sy karakter, Michael Berg, is 'n 15-jarige seun wat verlief raak op 'n 36-jarige vrou, Hanna Schmitz, in die naoorlogse Duitsland. In dié rolprent vertolk hy ook die rol van die 22-jarige Berg as 'n regstudent wat Hanna Schmitz se hofsaak bywoon. Alhoewel die meeste akteurs wat in The Reader gespeel het redelik ervare was, was hy tot op datum nog betreklik onbekend. Sy kennis van Engels was ook taamlik beperk sodat hy die taal moes aanleer vir sy rol in hierdie prent, wat heeltemal in Engels verfilm is.
Essay
Die skepper van die literêre genre was Michel de Montaigne wat in 1580 die eerste deel van sy 'Essais' gepubliseer het.
'n Persoon wat essays skryf word 'n essayis genoem.
COBRA (avant-garde beweging)
COBRA (of CoBrA) was 'n Europese avant-garde kunsbeweging wat vanaf 1948 tot 1951 aktief was. Die naam is in 1948 deur Christian Dotremont uitgedink. Die naam is afkomstig van die afkortings van die lede se tuisstede: Kopenhagen (Co), Brussel (Br) en Amsterdam (A).
Geskiedenis
Tydens die besetting van die Tweede Wêreldoorlog was Nederland afgesluit van die kunswêreld buite sy grense. COBRA is kort daarna gestig. Hierdie internasionale beweging van kunstenaars wat eksperimenteel gewerk het, het ontwikkel uit kritiek op die Westerse samelewing en 'n algemene begeerte om weg te breek van bestaande kunsbewegings, insluitend die "veragte" en "walglike" naturalisme en die "steriele" Abstrakte kuns. Eksperimentering was die simbool van onbeperkte en ongebonde vryheid, wat volgens Constant uiteindelik deur kinders en die uitdrukkings van kinders beliggaam is. COBRA is op 8 November 1948 in die Café Notre-Dame, Parys, op die been gebring deur Karel Appel, Constant Nieuwenhuys, Guillaume Cornelis van Beverloo, Christian Dotremont, Asger Jorn, en Joseph Noiret met die ondertekening van 'n manifes getitel "La cause était entendue" ("Die saak was geskik"), wat opgetrek is deur Dotremont. Dit is gestig met 'n verenigende doktrine van volledige vryheid van kleur en vorm, sowel as weersin teen surrealisme. Die kunstenaars het ook 'n belangstelling in Marxisme sowel as modernisme getoon."Hul werksmetode was gebaseer op spontaneïteit en eksperimentering, en hulle het hul inspirasie veral getrek uit kindertekeninge, primitiewe kunsvorme, en uit die werk van Paul Klee en Joan Miró."
Verspreide Eilande in die Indiese Oseaan
Die Verspreide Eilande in die Indiese Oseaan (Frans: îles Éparses of îles Éparses de l’océan Indien) bestaan uit vyf baie klein en onbewoonde Franse eilande in die Indiese Oseaan, wat sedert 2007 as die vyfde distrik tot die Franse Suidelike en Antarktiese Gebiede behoort. Hierdie eilande het 'n gesamentlike oppervlakte van 44 km² en lê gegroepeer rondom die eiland van Madagaskar.
Die vyf eilande is:
COBRA (avant-garde beweging)
Geskiedenis
Hulle het byeengekom as 'n samesmelting van die Nederlandse groep Reflex, die Deense groep Høst en die Belgiese Rewolusionêre Surrealistiese Groep. Die groep het slegs 'n paar jaar staande gebly, maar in die kort tydperk daarin geslaag om 'n aantal doelstellings te bereik: die tydskrif Cobra , 'n reeks samewerkingsgeleenthede tussen verskillende lede genaamd Peintures-Mot, en twee grootskaal uitstallings. Die eerste daarvan is gehou in die Stedelijk Museum in Amsterdam in November 1949 en die ander in die Palais des Beaux-Arts in Luik in 1951.
Superholte
Holtes of leemtes in die ruimte is gebiede waar daar 'n algemene afwesigheid van of relatiewe gebrek aan sigbare materie is. Superholtes of superleemtes is in sterrekunde leë ruimtes tussen superswerms en filamente waarin geen of min sterrestelsels voorkom. Filamente is die grootste strukture wat in die heelal gevind word.
Christine Taylor
Christine Taylor (gebore 30 Julie 1971) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente A Very Brady Sequel (1996), The Wedding Singer (1998), Zoolander (2001), en Dodgeball: A True Underdog Story (2004).
Superholte
Superholtes is die eerste keer in 1978 ontdek tydens ’n studie deur Stephen Gregory en Laird A. Thompson by die Kittpiek-sterrewag in Arizona, VSA. Superholtes het gewoonlik ’n deursnee van 11 tot 150 miljoen parsek. Superholtes in digte omgewings is gewoonlik kleiner as dié in omgewings met laer digtheid.
Die Plaaslike Superswerm, waarvan ons Melkweg deel uitmaak, grens tussen die Noordelik Plaaslike - en Suidelik Plaaslike Superleemtes. Die Noordelike Plaaslike Superleemte is 86 miljoen parsek vanaf die aarde en 146 miljoen parsek breed terwyl die Suidelike Superleemte 135 miljoen parsek weg vanaf die aarde is en so 158 miljoen parsek breed is. Dit word omring deur die Plaaslike, Coma- en Hercules-superswerms. Dit is nie heeltemal leeg nie, maar bevat slegs enkele sterrestelsels.
COBRA (avant-garde beweging)
Geskiedenis
In November 1949 het die groep amptelik sy naam na "Internationale des Artistes Expérimentaux" verander, met lidmaatskap wat oor Europa en die Verenigde State versprei was, alhoewel hierdie naam nog nooit aftrek gekry het nie. Die beweging is amptelik in 1951 ontbind, maar baie van sy lede het getroue kennisse gebly, met veral Dotremont wat voortgegaan het met samewerking saam met baie van die vooraanstaande lede van die groep. Die groep se primêre fokus het bestaan uit semi-abstrakte skilderye bestaande uit briljante kleure, bruuske skilderwerk en verwronge menslike figure wat geïnspireer is deur primitiewe volkskuns. Dit was soortgelyk aan die Amerikaanse action painting. Cobra was 'n mylpaal in die ontwikkeling van Tachisme en Europese abstrakte ekspressionisme.
Cobra was miskien die laaste avant-garde-beweging van die twintigste eeu. Volgens Nathalie Aubert het die groep amptelik slegs vir drie jaar bestaan (1948 tot 1951). Na die tydperk het elke kunstenaar in die groep het hulle eie individuele weg gevolg.
Manifes
Die manifes, getitel La cause était entendue (Die saak was geskik), is geskryf deur die CoBrA-lid Christian Dotremont, en in 1948 in Parys deur al die stigterslede onderteken. Dit het direk gespreek tot hul ervaring van die Centre International de Documentation sur l'Art d'Avant-garde waarin hulle gevoel het dat die atmosfeer steriel en outoritêr was. Dit was 'n verklaring van samewerking op 'n organiese wyse en van eksperimentering om sodoende hul werk los van die toe-oorheersende avant-garde-beweging te ontwikkel. Die naam van die manifes was ook 'n sinspeling op woorde uit 'n vroeëre dokument wat in Julie 1947 deur die Belgiese en Franse rewolusionêre Surrealiste onderteken is, met die titel "La case est entendue" (Die saak is geskik).
Metode
Die Europese kunstenaars het verskil van hul Amerikaanse eweknieë (die Abstrakte ekspressioniste) omdat hulle die proses bo die produk verkies het en primitiewe, mitiese en folkloristese elemente saam met die dekoratiewe inset van hul kinders ingevoer het sowel as graffiti. Een van die nuwe benaderings wat die COBRA-kunstenaars verenig het, was hul onbeperkte gebruik van sterk kleure, tesame met gewelddadige stukke en figurasie wat angswekkend of humoristies kon wees. Hulle kuns was lewendig, met sub-menslike figure, ten einde die verskrikking en swakheid van ons tyd te weerspieël, in stryd met die verontmenslikte kuns van Abstraksie. Hierdie spontane metode was 'n verwerping van Renaissance-kuns, spesialisasie en "beskaafde kuns". Hulle het "onbeskaafde" uitdrukkingsvorme verkies wat 'n wisselwerking tussen die bewuste en die onbewuste in plaas van die Surrealistiese belangstelling in die onbewuste alleen geskep het. Die kinderlike aspekte in hul metode het beteken dat hul plesier gevind het in die skilderkuns, in die materiale, vorms en uiteindelik die prent self. Veral die Nederlandse kunstenaars in Cobra (Corneille, Appel, Constant), was geïnteresseerd in kinderkuns. "Ons wou weer soos 'n kind begin", het Karel Appel aangedring. As deel van die Westerse linkses sou hulle beweging gebou wees op die samesmelting van kuns en lewe deur eksperimentering, ten einde vorm en uitdrukking te verenig.
CoBrA-uitstallings
Die groep het in Holland uitgestal, maar ook in Parys en ander lande in Europa.
Stedelijk Museum-uitstalling
Die eerste groot uitstalling is in November 1949 in die Stedelijk Museum, Amsterdam gehou onder die titel "International Experimental Art".
Lys van mere
Die mere van die wêreld volgens die kontinent en die land waarin hulle val.
COBRA (avant-garde beweging)
Stedelijk Museum-uitstalling
Die direkteur en kurator van die museum, Willem Sandberg, was geïnteresseerd in die uitvoering van eksperimenteerwerk en abstraksie na Nederland, en was ook 'n aktiewe lid van die Nederlandse Weerstand tydens die oorlog. Hy was diep betrokke by die CoBrA-groep en het direkte kontak tussen die kunstenaars en die Stedelijk Museum gehandhaaf.
Die argitek Aldo van Eyck, wat later bekend sou word vir sy argitektuurontwerpe van speelterreine as kulturele kritiek, is gevra om die interieurontwerp van die uitstalling te doen. Die noue verwantskap tussen Van Eyck en die kunstenaars van CoBrA, wat ook veral inspirasie uit kindertekeninge getrek het, maak dit waarskynlik dat baie van Eyck se vroeë inspirasie vir sy speelterreine van CoBrA afkomstig is.
Die Stedelijk Museum-uitstalling het 'n woedende reaksie deur die pers en die publiek ontlok. 'n Kritikus van Het Vrije Volk het geskryf, “Geklad, geklets en geklodder in het Stedelijk Museum” Die CoBrA kunstenaars word beskou as swendelaars en skarminkels. Koerante het gepraat van aanstootlike kuns en uitlokking deur die kunstenaars, en een aand van eksperimentele poësie in die Stedelijk was selfs die ligging vir 'n openbare bakleiery.
Uitstalling in Luik
Die laaste CoBrA-uitstalling het in Luik, België, in 1951 plaasgevind. Kort na hierdie uitstalling het die groep ontbind. Die vertoning is gereël deur Pierre Alechinsky, 'n kunstenaar uit België. Die Nederlandse argitek, Van Eyck, het die uitstalling ontwerp, net soos vir die CoBrA-uitstalling van 1949 in Stedelijk. Die innovasies van hierdie uitstalling was dat die samestelling van die muur in die vorm van 'n roosterformasie was.
Lys van mere
Groot Mere van Afrika
Sien ook: die Groot Mere van Afrika
Antarktika
Daar is ongeveer 400 mere onder die ys van Antarktika.
COBRA (avant-garde beweging)
Verbandhoudende kunstenaars
Noemenswaardige kunstenaars wat kontak gehad het met, en/of beïnvloed is deur COBRA:
Lys van mere
Letland
Pole
COBRA (avant-garde beweging)
Erfenis
In Amstelveen, Nederland kan 'n Cobra-museum gevind word wat werke deur Karel Appel en ander internasionale avant-garde kunstenaars bevat.
Die NSU Art Museum in Fort Lauderdale, Florida, is bekend vir die groot versameling CoBrA kuns wat dit huisves. Die museum huisves werke van Karel Appel, Pierre Alechinsky, en Asger Jorn, te wete die beweging se voorste eksponente. (www.nsuartmuseum.org )<van 'n Florida reisboek en die museum se webwerf>
Die afslaers Bruun Rasmussen het op 3 April 2006 in Kopenhagen 'n veiling gehou van COBRA kunstenaars. Dit het rekords gestel vir die hoogste prys vir 'n Asger Jorn skildery (6.4 miljoen DKK vir Tristesse Blanche) en vir die hoogste bedrag wat tydens 'n enkele veiling in Denemarke betaal is (30 million DKK in totaal).
Tale in Suid-Afrika
Daar word vele tale in Suid-Afrika gepraat. Daar is elf amptelike tale benewens nie-amptelike tale en die tale van immigrante en asielsoekers. Dit maak Suid-Afrika die land ter wêreld met die naasmeeste amptelike tale ná Indië. Terwyl Indië voorkeur gee aan Engels en Hindi, is al elf amptelike tale volgens die Grondwet van Suid-Afrika gelykwaardig. Twee van die amptelike tale (Afrikaans en Engels) is van Germaanse oorsprong, terwyl die ander nege deel vorm van die Bantoetaalfamilie.
Amptelike tale
Die elf ampstale volgens die grondwet is:
Daar word ook in die Grondwet van Suid-Afrika voorsiening gemaak vir die bevordering van die Khoisan en Namas se tale, asook vir gebaretaal. Ander nie-amptelike tale sluit in: Fanagalo, Lobedu, Noord-Ndebele en Phuthi. Ander Europese tale, veral Duits en Portugees, word ook wyd gebruik deur immigrante uit Europa. Portugees en Frans word ook gebruik deur immigrante uit oud-kolonies in Afrika. Nederlands (nl / nld) is die enigste taal wat sy amptelike status verloor het (sedert 1983).
Hoewel die ampstale grondwetlike beskerming geniet, word regeringsake byna eksklusief in Engels gevoer en wette word slegs in Engels gepubliseer. Die regering vertaal weinig, indien enige, materiaal in enige van die ander erkende amptelike tale.
Oorspronge
Die tale kan volgens oorsprong as volg verdeel word:
Verspreiding
Die tale kan losweg volgens streke verdeel word. Die tale word egter toenemed reg oor die land aangetref, veral in stedelike gebiede.
Ander tale
Van die ander tale wat algemeen in Suid-Afrika gepraat word, hoewel hulle nie in die grondwet vermeld word nie, sluit Fanagalo, Lobedu (Khilobedu), Noord-Ndebele (Sindebele) en Phuthi (Siphuthi) in. Lobedu word deur sommige gesien as 'n volwaardige taal, en deur ander as 'n dialek van Noord-Sotho. Fanagalo is 'n bastertaal wat in die mynwese ingespan word om kommunikasie tussen werkers te bevorder.
Beduidende getalle immigrante uit Europa, elders in Afrika en die Indiese subkontinent beteken dat 'n wye verskeidenheid van ander tale ook in dele van Suid-Afrika gepraat word. Van die ouer gemeenskappe van immigrante praat Grieks, Gujarati, Hindi, Portugees, Tamil, Oerdoe en Jiddisj, maar in kleiner getalle ook Nederlands, Frans en Duits.
Sikorsky CH-54 Tarhe
Die Sikorsky CH-54 Tarhe is 'n tweeling-enjin swaarlig helikopter ontwerp deur Sikorsky Aircraft vir die Amerikaanse Leër. Dit is vernoem na Tarhe (wie se bynaam "The Crane" was), 'n 18de-eeuse hoof van die Wyandot Indiese stam. Die siviele weergawe is die S-64 Skycrane.
Aanvanklike werk op die Sikorsky "lughyskraan"-helikopters het in 1958 begin met die suier-enjin Sikorsky S-60. Die eerste vlug van die turbo-aangedrewe S-64 Skycrane was op 9 Mei 1962.
Die Amerikaanse Leër het uiteindelik 105 gekoop, die aanwysing van hulle was CH-54. Dit is gebruik in Viëtnam vir vervoer en herwinning van neergestorte vliegtuie, en was hoogs suksesvol daarmee, te danke aan die aanpasbare aard van die modules. Dit hou die rekord vir die hoogste hoogte in vlakvlug (11 km in 1971) en vinnigste klim tot 3, 6, en 9 km.
Waverley, Mpumalanga
Waverley is 'n klein grenspos in Mpumalanga tussen Suid-Afrika en Eswatini.
George Bush
George Bush kan verwys na:
Gwangju
Gwangju (Koreaans: 광주광역시, [kwaŋ.dzu], ) is die sesde grootste stad naas die hoofstad Seoel, Busan, Incheon, Daegu en Daejeon in die suidweste van Suid-Korea en lê in die suidweste van die Koreaanse Skiereiland. Die stad het 'n bevolking van 1 490 092 in 2019 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 501,24 km². Die stad is in 57 v.C. gestig en was tydens die Drie koninkryke van Korea die administratiewe sentrum van die Baekje-ryk. Dit was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002 wat Japan en Suid-Korea saam aangebied het.