cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
David Rockefeller
Bankwese
In 1946 het Rockefeller by die personeel van die jarelange familie-verwante Chase National Bank aangesluit. Die voorsitter op daardie stadium was Rockefeller se oom, Winthrop W. Aldrich. Die Chase Bank was hoofsaaklik 'n groothandelbank wat met ander prominente finansiële instellings en groot korporatiewe kliënte, soos General Electric, sake gedoen het.
Van 1974 tot 1976 het Chase se verdienste met 36 persent gedaal terwyl dié van sy grootste mededingers met 12 tot 31 persent gestyg het. Die bank se verdienste het tussen 1976 en 1980 meer as verdubbel, wat sy mededinger Citibank ver oortref het. Teen 1981 is die bank se finansies tot volle gesondheid herstel.
Rockefeller het in 1981 uit die aktiewe bestuur van die bank getree, en is opgevolg deur sy protégé Willard C. Butcher. John J. McCloy, voormalige Chase-voorsitter, het destyds gesê hy glo Rockefeller sal nie in die geskiedenis staan as 'n groot bankier nie, maar eerder as 'n "ware persoonlikheid, as 'n vooraanstaande en lojale lid van die gemeenskap".
Duncan Watson
Duncan Watson (gebore 1963) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rol in die rolprent Race for Your Life, Charlie Brown (1977).
Boeroeni (Astrachan-oblast)
Boeroeni (Russies: Буруны) is 'n dorpie in Astrachan-oblast, Rusland. Dit is die setel van die Astrachanski Plaaslike Munisipaliteit wat nog vyf kleiner nedersettings insluit. Die dorpie se naam kom van die Kalmikiese woord vir "reg".
Jackie Lane (aktrise)
Jackie Lane (gebore 10 Julie 1941) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Coronation Street (1960), Doctor Who (1963), en The Protectors (1964).
Boeroeni (Astrachan-oblast)
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Boeroeni 2 150 inwoners gehad. Etniese Kasakke, Russe en Kalmikiërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Michael Douglas
Michael Kirk Douglas (gebore 25 September 1944) is ’n Amerikaanse akteur en rolprentvervaardiger. Hy het aan uiteenlopende prente gewerk wat beide onafhanklike flieks en lokettreffers insluit, en het verskeie pryse gewen en erepryse gekry, onder meer die Golden Globes se Cecil B. DeMille-prys vir sy lewenslange bydrae tot die vermaakbedryf.
Loopbaan
duimnael|links|180px|Douglas in 1969 saam met [[Tisha Sterling in die CBS Playhouse-produksie The Experiment, sy eerste TV-rol. ]]
Douglas is die oudste seun van die akteur Kirk Douglas. Hy het op die verhoog en televisie en in rolprente gewerk. Hy het bekend geraak vir sy rol in die TV-reeks The Streets of San Francisco, waarvoor hy drie jaar agtereenvolgens vir ’n Emmy benoem is. In 1975 het hy One Flew Over the Cuckoo's Nest vervaardig nadat hy die rolprentregte by sy pa gekry het. Die prent is wyd geloof en was gewild onder die publiek – dit het die Oscar vir beste prent gewen.
Nadat Douglas in 1976 by The Streets of San Francisco weg is, het hy nog prente vervaardig, soos The China Syndrome (1979) en Romancing the Stone (1984); vir laasgenoemde, waarin hy ook gespeel het, het hy die Golden Globe vir beste musiekprent of komedie gewen. Nadat hy weer sy rol in Romancing the Stone as Jack Colton in die 1985-opvolgprent, The Jewel of the Nile, gespeel het (wat hy ook vervaardig het) en in die musiekprent A Chorus Line (1985) en die sielkundige riller Fatal Attraction (1987) verskyn het, het hy lof ontvang vir sy ikoniese uitbeelding van die amorele Gordon Gekko in die drama Wall Street, waarvoor hy die Oscar vir beste akteur gewen het. Hy het dié rol weer vertolk in die opvolg, Wall Street: Money Never Sleeps (2010).
Ander noemenswaardige flieks sluit in Black Rain (1989), The War of the Roses (1989), Basic Instinct (1992), The American President (1995), The Game (1997), Traffic en Wonder Boys (2000), Solitary Man (2009) en Ant-Man (2015). In die biografiese TV-prent van 2013 Behind the Candelabra het hy die rol van Liberace vertolk en groot lof en verskeie pryse daarvoor gekry, insluitende ’n Golden Globe, Emmy en Screen Actors Guild Award.
Fagotconcerto
'n Fagotconcerto is 'n concerto vir fagot en 'n musiekensemble, gewoonlik 'n orkes. Hierdie musikale vorm ontstaan tydens die barok en van die eerste meesterwerke in die genre is die ca. 40 fagotconcerto's van Vivaldi. Later skryf Mozart en Weber beroemde fagotconcerto's. Die fagotconcerto bly desnieteenstaande relatief raar tot en met die 20ste eeu.
Harry Watson (akteur)
Harry Watson (31 Augustus 1921 – 8 Junie 2001) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Damsel in Distress (1937), Penrod and Sam (1937), en Mr. Smith Goes to Washington (1939).
Asimmetriese oorlogvoering
Asimmetriese oorlogvoering (of asimmetriese betrokkenheid) is oorlog tussen oorlogvoerders wie se relatiewe militêre mag aansienlik verskil, of wie se strategie of taktiek aansienlik verskil. Dit is gewoonlik 'n oorlog tussen 'n staande, professionele weermag en 'n opstands- of weerstandsbeweging. Guerilla-oorlogvoering is een van die oudste vorme van asimmetriese oorlogvoering.
Marlee Matlin
Marlee Beth Matlin (gebore op 24 Augustus 1965) is ’n Amerikaanse aktrise. Sy het die Oscar vir beste aktrise in 1986 gewen vir haar spel in Children of a Lesser God – sy is beide die enigste dowe akteur wat dit nog reggekry het, asook die jongste tot dusver (sy was 21 jaar oud).
Asimmetriese oorlogvoering
Asimmetriese oorlogvoering kan 'n konflik beskryf waarin die hulpbronne van twee oorlogvoerendes in wese van mekaar verskil. Gedurende die stryd en deur ander interaksie (geopolities, sosio-ekonomies of humanitêr) word daar gepoog om mekaar se kenmerkende swakhede uit te buit. So 'n stryd behels dikwels die strategie en taktiek van onkonvensionele oorlogvoering, die swakker vegters poog om strategie te gebruik om vir die leemtes in kwantiteit of kwaliteit te vergoed. Sulke strategieë is nie noodwendig militêr van aard nie.
Marlee Matlin
Loopbaan
Matlin is doof vandat sy 18 maande oud was, en is lid van die Amerikaanse Vereniging vir die Dowes. Sy het haar verhoogdebuut op sewe jaar gemaak, as Dorothy in die Internasionale Sentrum vir Doofheid en die Kunste se opvoering van The Wizard of Oz, en het deur haar kinderjare saam met die sentrum se kindergroep opgetree. Dit is in een van dié opvoerings waar sy deur Henry Winkler ontdek is, en dit het gelei tot haar eerste rolprentrol in Children of a Lesser God.
Asimmetriese oorlogvoering
Dit staan in teenstelling met simmetriese oorlogvoering, waar twee magte met 'n soortgelyke militêre mag en hulpbronne teen mekaar veg, en staatmaak op taktiek wat algemeen soortgelyk is, dit verskil slegs in die besonderhede en uitvoering daarvan.
Definisie en verskille
Die gewildheid van die term dateer uit Andrew J. R. Mack se artikel "Why Big Nations Lose Small Wars" uit 1975 in World Politics, waarin "asimmetries" bloot verwys na 'n beduidende magverskil tussen opponerende akteurs in 'n konflik. In hierdie sin word 'mag' in die breë as materiële mag verstaan, soos 'n groot leër, gesofistikeerde wapens, 'n gevorderde ekonomie, ensovoorts. Mack se ontleding is in daardie tyd grootliks geïgnoreer, maar teen die einde van die Koue Oorlog het dit hernieude belangstelling onder akademici ontlok. Aan die einde van die negentigerjare het nuwe navorsing oor Mack se insigte begin ontwikkel, en na 2004 het die Amerikaanse weermag weer ernstig begin nadink oor die probleme wat verband hou met asimmetriese oorlogvoering.
Besprekings sedert 2004 is bemoeilik deur die neiging van akademiese en militêre gemeenskappe om die term op verskillende maniere te gebruik, en deur die noue verbintenis met guerrilla-oorlogvoering, opstand, terrorisme, teeninsurensie en teenterrorisme. Militêre outeurs gebruik die term 'asimmetries' om te verwys na die indirekte aard van die strategieë wat baie swak akteurs aanneem, of selfs na die aard van die teëstander (bv. 'asimmetriese teenstanders kan verwag word ...') eerder as tot die korrelasie van magte.
Akademiese skrywers is geneig om te konsentreer op die verduideliking van twee raaisels in asimmetriese konflik. Eerstens, as 'mag' die oorwinning in konflik bepaal, waarom sou swakker akteurs dan besluit om teen sterker akteurs te veg? Belangrike verduidelikings sluit in:
1. Swakker akteurs kan geheime wapens hê;
2. Swakker akteurs het magtige bondgenote;
3. Sterker akteurs kan nie hul dreigemente geloofwaardig maak nie.
4. Die eise van 'n sterker akteur is buitengewoon;
Tweedens, as 'mag', soos wat dit konvensioneel verstaan word, lei tot oorwinning in oorlog, hoe word dan die oorwinning van die 'swak' oor die 'sterk' verklaar?
1. Strategiese interaksie;
2. Bereidwilligheid van die swakkes om meer te ly of hoër koste te dra;
3. Eksterne ondersteuning van swak akteurs;
4. Onwilligheid van sterk akteurs om geweld te eskaleer;
5. Interne groepsdinamika;
6. Opgeblase sterk oorlogdoelstellings deur die akteur;
7. Evolusie van die houding van asimmetriese teenstanders ten opsigte van tyd.
Asimmetriese konflikte sluit tussenstatelike en burgeroorloë in, en die afgelope tweehonderd jaar is dit oor die algemeen deur sterk akteurs gewen. Sedert 1950 het swak akteurs egter 'n meerderheid van alle asimmetriese konflikte gewen.
Neurenberg-beginsels
Die Neurenberg-beginsels is 'n stel riglyne om te bepaal wat 'n oorlogsmisdaad uitmaak. Die dokument is geskep deur die Internasionale Regskommissie van die Verenigde Nasies om die regsbeginsels onderliggend aan die Neurenberg-verhore van Nazi-partylede na die Tweede Wêreldoorlog te kodifiseer.
Beginsel I
Enige persoon wat 'n daad pleeg wat 'n misdaad ingevolge internasionale reg uitmaak, is daarvoor verantwoordelik en strafbaar.
Beginsel II
Die feit dat interne reg nie 'n straf oplê vir 'n daad wat 'n misdaad ingevolge internasionale reg uitmaak nie, onthef nie die persoon wat die daad gepleeg het van verantwoordelikheid kragtens internasionale reg nie.
Beginsel III
Die feit dat 'n persoon wat 'n daad gepleeg het wat 'n misdaad ingevolge internasionale reg uitmaak, as Staatshoof of verantwoordelike regeringsamptenaar opgetree het, onthef hom nie van verantwoordelikheid kragtens internasionale reg nie.
Beginsel IV
Die feit dat 'n persoon ingevolge bevel van sy regering of van 'n meerdere opgetree het, onthef hom nie van verantwoordelikheid ingevolge internasionale reg nie, mits 'n morele keuse in werklikheid vir hom moontlik was.
Hierdie beginsel kan soos volg geparafraseer word: "Dit is nie 'n aanvaarbare verskoning om te sê 'Ek het net my meerdere se bevele gevolg' nie". Voor die tyd van die Neurenberg-verhore was hierdie verskoning in die algemene spreektaal bekend as "hoë ordes".[Verwysing benodig] Na die prominente, hoëprofiel-geleentheid van die Neurenberg-verhore, word daar nou deur baie na daardie verskoning verwys as die " Neurenberg-verdediging". In onlangse tye het 'n derde term, "wettige bevele" 'n algemene spreektaal vir sommige mense geword. Al drie terme word vandag gebruik, en hulle het almal effens verskillende nuanses van betekenis, afhangende van die konteks waarin hulle is gebruik word.
Al Molinaro
Al Molinaro (24 Junie 1919 – 30 Oktober 2015) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Freaky Friday (1976) en in die televisiereekse Get Smart (1965), The Odd Couple (1970), en Joanie Loves Chachi (1982).
Neurenberg-beginsels
Beginsel IV
Neurenberg Beginsel IV word wetlik ondersteun deur die regspraak wat gevind word in sekere artikels in die Universele Verklaring van Menseregte wat indirek handel oor gewetensbesware. Bepaling van vlugtelingstatus wat uitgereik is deur die Kantoor van die Verenigde Nasies se Hoë Kommissaris vir Vlugtelinge (UNHCR). Daardie beginsels handel oor die voorwaardes waaronder gewetensbeswaardes om vlugtelingstatus in 'n ander land kan aansoek doen indien hulle in hul eie land vervolging in die gesig staar omdat hulle geweier het om aan 'n onwettige oorlog deel te neem.
Beginsel V
Enige persoon wat ingevolge internasionale reg van 'n misdaad aangekla word, het die reg op 'n regverdige verhoor in terme van die feite en reg.
Beginsel VI
Die misdade wat hierna uiteengesit word, is strafbaar as misdade kragtens internasionale reg:
(a) Misdade teen vrede: (i) Beplanning, voorbereiding, aanvang of voer van 'n oorlog van aggressie of 'n oorlog in stryd met internasionale verdrae, ooreenkomste of versekerings; (ii) Deelname aan 'n gemeenskaplike plan of sameswering vir die uitvoering van enige van die handelinge genoem onder (i).
(b) Oorlogsmisdade: Oortredings van die wette of gebruike van oorlog wat insluit, maar is nie beperk nie tot, moord, mishandeling of deportasie na slawearbeid of vir enige ander doel van burgerbevolking van of in besette gebied; moord of mishandeling van krygsgevangenes of persone op die see, doodmaak van gyselaars, plundering van openbare of private eiendom, moedswillige vernietiging van stede, dorpe of dorpe, of verwoesting wat nie deur militêre noodsaaklikheid geregverdig is nie.
Leiers, organiseerders, aanhitsers en medepligtiges wat deelneem aan die formulering of uitvoering van 'n gemeenskaplike plan of sameswering om enige van die voorgaande misdade te pleeg, is verantwoordelik vir alle handelinge wat deur enige persone uitgevoer word in die uitvoering van so 'n plan.
Beginsel VII
Medepligtigheid aan die pleeg van 'n misdaad teen vrede, 'n oorlogsmisdaad of 'n misdaad teen die mensdom soos uiteengesit in Beginsel VI is 'n misdaad onder internasionale reg.
Die beginsels se mag of gebrek aan mag
In die tydperk net voor die ondertekening van die Handves van die Verenigde Nasies op 26 Junie 1945, was die regerings wat aan die opstel daarvan deelgeneem het, gekant daarteen om aan die Verenigde Nasies wetgewende bevoegdheid toe te ken om bindende reëls van internasionale reg uit te voer. As gevolg hiervan het hulle ook voorstelle verwerp om aan die Algemene Vergadering die bevoegdheid toe te ken om sekere algemene konvensies op state af te dwing deur een of ander vorm van meerderheidstem. Daar was egter sterk steun daarvoor om die meer beperkte magte van studie en aanbeveling aan die Algemene Vergadering toe te ken, wat gelei het tot die aanvaarding van Artikel 13 in Hoofstuk IV van die Handves. Dit verplig die Algemene Vergadering van die Verenigde Nasies om studies te begin en aanbevelings te maak wat die progressiewe ontwikkeling van internasionale reg en die kodifikasie daarvan aanmoedig. Die Neurenberg-beginsels is ontwikkel deur VN-organe onder daardie beperkte mandaat.
Anders as verdragsreg word internasionale gewoontereg nie geskryf nie. Om te bewys dat 'n sekere reël gebruiklik is, moet 'n mens aantoon dat dit in staatspraktyke weerspieël word en dat daar 'n oortuiging in die internasionale gemeenskap bestaan dat sodanige praktyk volgens wet vereis word. (Die Neurenberg-verhore was byvoorbeeld 'n "praktyk" van die "internasionale reg" van die Neurenberg-beginsels; en daardie "praktyk" is deur die internasionale gemeenskap ondersteun.) In hierdie konteks het "praktyk" betrekking op amptelike staatspraktyk en dus sluit formele verklarings deur state in. 'n Teenstrydige praktyk deur sommige state is moontlik. As hierdie teenstrydige praktyk deur ander state veroordeel word, word die reël bevestig.[
In 1947, onder die VN se Algemene Vergadering Resolusie 177 (II), paragraaf (a), is die Internasionale Regskommissie opdrag gegee om "die beginsels van internasionale reg te formuleer wat erken word in die Handves van die Neurenberg-tribunaal en in die uitspraak van die Tribunaal." In die loop van die oorweging van hierdie onderwerp het die vraag ontstaan of die Kommissie moet vasstel in watter mate die beginsels vervat in die Handves en uitspraak beginsels van volkereg daarstel. Die gevolgtrekking was dat aangesien die Neurenberg-beginsels deur die Algemene Vergadering bekragtig is, die taak wat aan die Kommissie opgedra is, nie was om enige waardering van hierdie beginsels as beginsels van internasionale reg uit te druk nie, maar bloot om dit te formuleer. Die teks hierbo is tydens sy tweede sitting deur die Kommissie aanvaar. Die Verslag van die Kommissie bevat ook kommentaar op die beginsels (sien Yearbook of the International Law Commission, 1950, Vol. II, bl. 374–378).
Bonnie Langford
Bonnie Langford (gebore 22 Julie 1964) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Doctor Who (1963), Just William (1976), en EastEnders (1985).
Fagotconcerto (Mozart)
Die Fagotconcerto in B-mol-majeur, K. 191/186e, is 'n fagotconcerto wat in 1774 deur die 18-jarige Wolfgang Amadeus Mozart geskryf is. Dit is Mozart se eerste concerto vir 'n blaasinstrument. Daar word bespiegel dat die werk in die opdrag van Thaddäus Freiherr von Dürnitz, 'n aristokratiese amateurfagblaser wat 74 van Mozart se werke besit het, gekomponeer is. Geleerdes vermoed dat Mozart vyf fagotconcerto's gekomponeer het, waarvan slegs die eerste vandag oorleef.
Hierdie fagotconcerto is die werk vir fagot wat die meeste gespeel en bestudeer word in die instrument se hele repertorium. Byna alle fagotblasers sal hierdie werk in hul loopbaan opvoer.
Instrumentasie
Die Fagotconcerto in B-mol-majeur is geskryf vir solofagot en 'n orkes met twee hobo's, twee natuurhorings in B-mol (soms vir F getranskribeer), viool I/II, altviool, tjello, en kontrabas.
Constanze Mozart
Maria Constanze Cäcilia Josepha Johanna Aloysia Mozart (née Weber) (5 Januarie 1762 – 6 Maart 1842) was 'n Oostenrykse sangeres en die vrou van Wolfgang Amadeus Mozart. Sy trou met Mozart in 1782 en sing waarskynlik 'n gedeeltelike opvoering van haar man se mis in C-mineur in 1783. Ná Mozart se dood ondersteun sy haarself en hul twee kinders deur sy werke te publiseer en te laat opvoer. Sy trou in 1809 met die Deense diplomaat Georg Nikolaus Nissen, wat in sy aftrede Mozart se biografie skryf.
Mills Watson
Mills Watson (gebore 10 Julie 1940) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Papillon (1973), Up in Smoke (1978), en Cujo (1983), en in die televisiereeks The Six Million Dollar Man (1974).
EMlambenirivier
Die eMlambeni is 'n linkertakrivier van die Krokodilrivier in Mpumalangaprovinsie van Suid-Afrika. Dit vloei suidooswaarts deur die Krugerwildtuin totdat dit 7 km direk oos van die Afsaal-piekniekplek by die Krokodilrivier aansluit. Die naam is afgelei van die Swaziwoord “Umlambongwane”, wat “riviertjie” beteken.
Die Mbiyamitirivier, met sy groter opvanggebied, sluit ongeveer 20 kilometer stroomaf ook by die Krokodil aan.
Betty Lawford
Betty Lawford (1 Februarie 1912 – 20 November 1960) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Lucky in Love (1929), Berkeley Square (1933), Love Before Breakfast (1936), en The Devil Thumbs a Ride (1947).
Dzjoerak (Astrachan-oblast)
Dzjoerak (Russies: Джурак) is 'n klein dorpie in Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Astrachanski Plaaslike Munisipaliteit wat nog vyf nedersettings insluit. Die dorpie se naam is 'n Russiese fonetiese aanpassing van die Kalmikiese pleknaam Җург (Djoerg).
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Dzjoerak 215 inwoners gehad. Etniese Dargine vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Richard Moll
Richard Moll is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente House (1985), Loaded Weapon 1 (1993), The Flintstones (1994), en Scary Movie 2 (2001).
Herman Wedemeyer
Herman Wedemeyer (20 Mei 1924 – 25 Januarie 1999) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Hawaiians (1970) en in die televisiereekse Hawaii Five-O (1968) en Magnum, P.I. (1980).
Gertrude Lawrence
Gertrude Lawrence (4 Julie 1898 – 6 September 1952) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Lord Camber's Ladies (1932), Mimi (1935), Rembrandt (1936), en The Glass Menagerie (1950).
Matyana-voorval
In die Matyana-insident van Januarie 1858 in die Natalkolonie (tans deel van die Suid-Afrikaanse provinsie KwaZulu-Natal) het tientalle stamlede hul lewens verloor.
Agtergrond
Matyana, ‘n kraalhoof in die Kliprivier-omgewing, was na bewering betrokke by barbaarse moorde en toordery. Hy weier om ‘n dagvaarding om voor die hof te verskyn te gehoorsaam. ‘n Natalse staatsamptenaar, John Wesley Shepstone (1827-1916), word gestuur om Matyana in hegtenis te neem.
Gebeure van die dag
Shepstone probeer om deur ‘n slim set sy doel te bereik om sodoende bloedvergieting te voorkom. Shepstone pluk sy rewolwer uit en skiet Matyana, maar skiet mis. Alle stamlede besef dadelik dat die doel was om hul stamhoof dood te skiet. Chaos breek uit. In die skermutseling wat hierop volg sterf 30 stamlede en Shepstone is self lig gewond. Matyana ontsnap en vlug na die binneland van Zululand. Sy stammetjie ontbind.
Jackson Weaver
Jackson Weaver (3 September 1920 – 20 Oktober 1992) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Big Valley (1965) en The Smokey Bear Show (1969).
Nsikazirivier
Die Nsikazirivier is 'n sytak van die Krokodilrivier in Mpumalanga, Suid-Afrika. Die Nsikazirivier vloei rigting suid en vorm die suidwestelike grens van die Krugerwildtuin.
Ngodinirivier
Die Ngodinirivier is 'n klein sytak van die Gutshwarivier in Mpumalanga-provinsie van Suid-Afrika. Dit vloei noordwaarts verby Gutshwakop.
Sigourney Weaver
Sigourney Weaver (gebore as Susan Alexandra Weaver; 8 Oktober 1949) is ’n Amerikaanse aktrise en rolprentvervaardiger.
Loopbaan
duimnael|links|160px|Weaver in 1989 by die Oscars.
Ná haar debuut in ’n klein rol in Annie Hall (1977) het sy gou bekend geraak vir haar eerste hoofrol in 1979 as Ellen Ripley in Alien. Sy het dié rol weer in drie opvolgprente gespeel: Aliens (1986), waarvoor sy vir ’n Oscar vir beste aktrise benoem is, Alien 3 (1992) en Alien: Resurrection (1997). Sy is ook bekend vir haar rolle in die lokettreffers Ghostbusters (1984), Ghostbusters II (1989) en Avatar (2009).
Weaver is in 1980 vir ’n Drama Desk-prys benoem vir die Off-Broadway-toneelstuk Das Lusitania Songspiel, en het in 1984 ’n Tony-benoeming gekry vir die Broadway-stuk Hurlyburly. Sy is al sewe keer vir ’n Golden Globe benoem, waarvan sy twee gewen het: vir Gorillas in the Mist en Working Girl. Sy was die eerste persoon wat in dieselfde jaar twee Golden Globes vir toneelspel gewen het. Sy het ook Oscar-benoemings vir albei rolle gekry.
Vir haar rol in die 1997-prent The Ice Storm het sy die Bafta vir beste vroulike byspeler gewen. Sy is ook vir drie Emmys benoem en het twee Saturn-pryse gewen.
Weaver is bekend vir haar talle rolle in wetenskapsfiksieprente, ook soms klein rolle in suksesvolle flieks soos Futurama (2002), WALL-E (2008), Paul (2011) en The Cabin in the Woods (2012). Haar ander prente sluit in The Year of Living Dangerously (1983), Dave (1993), Death and the Maiden (1994), Copycat (1995), A Map of the World (1999), Galaxy Quest (1999) en Prayers for Bobby (2009).
Klein-Koerile
thumb|200px|Die ligging van die Klein-Koerile (in rooi links onder). thumb|200px|Koenasjir, met die Klein-Koerile daaronder. Sjikotan is heel regs.
Die Klein-Koerile (Russies: Малая Курильская гряда, Malaja Koerilskaja grjada) is 'n groep eilande in die Stille Oseaan en deel van die Koerile-argipel. Dit sluit Sjikotan, Habomai en verskeie eilande naby Sjikotan in.
Die Klein-Koerile is deel van die Joezjno-Koerilski-distrik van Sachalin-oblast in Rusland. Die Japannese regering beweer dié eilande is nie deel van die Koerile nie, maar van Hokkaido, en maak dus aanspraak daarop. .
Geografie
Die Klein-Koerile lê naby die suidwestelike punt van die Groot-Koerile en word daarvan geskei deur die Straat van die Suid-Koerile. Die hoogste punt is 412 m (op Sjikotan) en dit is altesaam 100 km lank. Die totale oppervlakte is 360,85 km2.
Die klein ketting sluit ses groot en verskeie klein eilande in. Die eilande en die buureiland Koenasjir word deur BirdLife International erken as belangrike voëlstreke vanweë bevolkings van verskeie bedreigde voëlspesies, insluitende baie water-, see- en waadvoëls.
Die oppervlak van die eilande is meestal plat of effens heuwelagtig. Spar- en ander woude, sowel as struikgewasse is wydverspreid op Sjikotan. Op die ander eilande kom geen woude voor nie. Die maksimum hoogte is 405 m (Sjikotan-stad). Te oordeel na die waarneming van die broeitydperk van sommige knaagdiere, wat tot November hier duur, is die klimaat op die eilande van die Klein-Koerile selfs matiger as op Koenasjir.
Groot-Koerile
200px|thumb|Die Groot-Koerile (in rooi aangedui). Daaronder lê die [[Klein-Koerile.]] Die Groot-Koerile (Russies: Большая Курильская гряда, Bolsjaja Koerilskaja grjada) is deel van die Koerile-argipel in die Stille Oseaan. Dit sluit eilande van die Suid-Koerile soos Itoeroep en Koenasjir in.
Aan sy suidwestekant word die Groot-Koerile van die Klein-Koerile geskei deur die Straat van die Suid-Koerile. Die hoogste punt op die Groot-Koerile is 2 339 m (op Atlasof-eiland). Die eilande is altesaam 1 200 km lank. Die totale oppervlakte is 10 100 km2.
Die Groot-Koerile is deel van Sachalin-oblast in Rusland. Itoeroep en Koenasjir is onder Russiese beheer, maar dit word deur Japan betwis.
Karl Thomas Mozart
Karl (ook Carl) Thomas Mozart (* Wene, 21 September 1784; † Milaan, 31 Oktober 1858) was die seun en oudste kind van Wolfgang Amadeus Mozart wat volwassenheid bereik het. Hy was 'n staatsamptenaar in Milaan. Hy en sy jonger broer Franz Xaver Wolfgang Mozart was in 1842 in Salzburg vir die onthulling van die monument ter nagedagtenis aan hul vader. Nie Karl nog Thomas had nasate, dus eindig Amadeus se direkte bloedlyn hier.
Lubyelubye
Die Lubyelubye is 'n sytak van die Sabierivier, op sy beurt 'n takrivier van die Komatirivier in Mpumalanga, Suid-Afrika. Die Lubyelubyespruit vloei in sy geheel naby die Onder-Sabieruskamp in die Krugerwildtuin.
Mary Lawson (aktrise)
Mary Lawson (30 Augustus 1910 – 4 Mei 1941) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Radio Pirates (1935), Scrooge (1935), A Fire Has Been Arranged (1935), en House Broken (1936).
Gene Hackman
Eugene Allen "Gene" Hackman (gebore op 30 Januarie 1930) is ’n Amerikaanse akteur en romanskrywer met 'n toneelspelloopbaan van vyf dekades.
As akteur
Hackman het verskeie klein rolle gespeel, soos in die televisiereeks Route 66 (1963), en in Off-Broadway-toneelstukke. Sy eerste rolprentrol was in Lilith (1964, met Warren Beatty in die hoofrol). Hy het in 1967 algemeen bekend geraak vir sy spel as Buck Barrow in Bonnie and Clyde, waarvoor hy die eerste keer vir ’n Oscar benoem is. Ná ’n paar TV-rolle was hy in 1969 te sien in Downhill Racer en Marooned.
Sy bekendste prente daarna sluit in The French Connection (1971), French Connection II (1975), The Poseidon Adventure (1972), The Conversation (1974), Superman (1978), waarin hy Lex Luthor gespeel het, Hoosiers (1986), Mississippi Burning (1988), Unforgiven (1992), The Firm (1993), Crimson Tide (1995), Get Shorty (1995), The Birdcage (1996), Enemy of the State (1998), Behind Enemy Lines (2001) en The Royal Tenenbaums (2001).
Gedurende sy loopbaan is Hackman vyf keer vir ’n Oscar benoem, waarvan hy twee gewen het: vir beste akteur vir The French Connection en beste manlike byspeler vir Unforgiven. Hy het ook drie Golden Globes en twee Baftas ingepalm.
Aftrede
Op 7 Julie 2004 het Hackman ’n seldsame onderhoud met Larry King gehad waarin hy gesê het hy het geen verdere rolprentprojekte in die vooruitsig nie en dat hy dink sy toneelloopbaan is verby. In 2008 het hy bevestig dat hy uit die rolprentbedryf getree het.
As romanskrywer
Hackman het saam met die ondersese argeoloog Daniel Lenihan drie historiese fiksieromans geskryf: Wake of the Perdido Star (1999), Justice for None (2004) en Escape from Andersonville (2008). Die eerste boek wat hy alleen geskryf het, ’n storie van liefde en wraak wat in die Ou Weste afspeel, Payback at Morning Peak, is in 2011 uitgereik. ’n Polisieriller, Pursuit, het in 2013 gevolg.
Patricia Lawrence
Patricia Lawrence (19 November 1925 – 7 Maart 1993) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent A Room with a View (1985) en in die televisiereeks Tenko (1981).
Razezd Dwa
Razezd Dwa of Razezd 2 (Russies: Разъезд 2) is 'n klein spoorwegdorpie in Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Astrachanski Plaaslike Munisipaliteit wat nog vyf nedersettings insluit.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Razezd Dwa 138 inwoners gehad. Etniese Tsjetsjniërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Evelyn Laye
Evelyn Laye (10 Julie 1900 – 17 Februarie 1996) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Luck of the Navy (1927), One Heavenly Night (1931), Waltz Time (1933), en Alexandra (1934).
Cliffortia uncinata
Cliffortia uncinata is 'n struik wat tot die Rosaceae familie hoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Daar is twee subpsesies:
Lawrence Durrell
Lawrence George Durrell (27 Februarie 1912 – 7 November 1990) was 'n Britse romanskrywer wat bekendheid vir sy reisverhale, poësie, toneelstukke en jeuglektuur verwerf het. Die grootste deel van sy lewe het hy buite Engeland gewoon en is internasionaal bekend vir sy romansiklus The Alexanderia Quartet.
Van 1935 tot 1956 was hy predikant en diplomatieke amptenaar op Corfu, Rhodus, Ciprus en die Griekse vasteland. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het hy in Alexandrië gewoon en ná die oorlog ook in Argentinië en die destydse Joego-Slawië. In 1956 het hy 'n tyd lank in Dorset, Engeland, gewoon en Justine en Bitter Lemons geskryf. Daarna het hy hom in Provence, Frankryk, gevestig.
Durrell se poësie wissel van kort, liriese gedigte tot beskrywende en satiriese werk. Net soos W.H. Auden gebruik hy graag 'n landskap as simboliese agtergrond om aan 'n gevoel uitdrukking te gee. Sy naam as digter is in 1943 gevestig met die bundel A private Country. In 1950 het sy versdrama Sappho verskyn en in 1960 sy Collected Poems. Sy ervarings in die buitelandse diens het hy in die satiriese verhalebundels Esprit de corps (1957) Stift upper Lip (1958) en Sauve qui peut (1966) verwerk, terwyl sy ervarings in die Middellandse Seegebied weergegee word in boeke soos Reflections on a marine Venus (1953) en Bitter Lemons.
Durrell se belangrikste romans, wat saam The Alexandria Quartet vorm, is Justine (1957), Balthazar, Mountolive (albei 1958) en Clea (1960), wat hulle almal afspeel teen die agtergrond van die dekadente Alexandrië ná dekolonisasie. Die tema van 'n beskawing se verval word voortgesit in Tunc (1968) en Nunquam (1970). Verder het hy ook die jeugroman White Eagles over Serbia (1957), die roman The dark Labyrinth (1958) en die toneelstukke An Irish Faustus (1963) en Acte (1964) geskryf.
Durrell was vier keer getroud en het ’n dogter by elk van sy eerste twee vroue gehad. Hy het baie jare aan emfiseem gely en in November 1990 het hy in sy huis in Sommières aan ’n beroerte oorlede.
Flora Le Breton
Flora Le Breton (1899 – 11 Julie 1951) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Love's Influence (1922), Little Miss Nobody (1923), Tons of Money (1926), en Charley's Aunt (1930).
2022 Emilia-Romagna Grand Prix
Die 2022 Formule Een Emilia-Romagna Grand Prix het op 24 April 2022 op die Enzo en Dino Ferrari-renbaan in Imola, Emilia-Romagna-streek, Italië plaasgevind. Dit was die vierde wedren van die kampioenskapseisoen gewees.
Kwalifisering
Die kwalifiserende sessie is deur die wedrenbeheer as “nat” verklaar, en dus het die 107%-reël nie gegeld nie. Hoewel hy nie 'n tydbepalende rondte voltooi het nie, is Alexander Albon gemagtig om die byeenkoms te begin in ooreenstemming met artikel 36.2 van die Formule 1-sportregulasies. Die ontploffing van die agterremstelsel van Albon se motor veroorsaak 'n eerste rooivlag-onderbreking in K1. Die baan is droog tydens K2 waar die beste rondtetye op sagte bande behaal is. Carlos Sainz jr. tref egter die beskermingsreling en vernietig die voorkant van sy F1-75 toe hy die baan verlaat. 'n Nuwe rooi vlag volg. Teen die tyd dat die sessie hervat word, is die reën terug en almal bly in die kuipe ​​vir die oorblywende minute. Vir K3 het die bestuurders intermediêre bande aangesit. Kevin Magnussen het in die gruisgat beland, en die wedrenbeheer het dadelik die sessie onderbreek, terwyl die Deen uiteindelik daarin geslaag het om los te breek en weer op dreef te kom. Hierna het Valtteri Bottas die baan verlaat ná ’n meganiese mislukking. Eerstens word die geel vlag gewaai. Max Verstappen gaan oor die sone, lig sy voet, versnel weer en stel die vinnigste tyd op wat hom die voorste wegspringposisie besorg voordat die vlag rooi word. Dit was uiteindelik Lando Norris wat beheer oor sy MCL36 verloor het, wat 'n vyfde rooi vlag net minder as 3 minute van die einde veroorsaak het, terwyl Charles Leclerc 'n waagstuk probeer het deur 'n nuwe stel bande te pas vir die finale tydopname, maar dit het heelaas nie plaasgevind nie.
Snelkwalifisering
Die uitslag van die snelren bepaal die roosteropstelling vir die wedren die volgende dag.
* Zhou Guanyu moet vanuit die kuipe wegspring omdat daar aan sy motor gewerk is onder Parc Fermé tyd.
Wedren
Max Verstappen ontvang 'n ekstra punt vir die vinnigste rondte.
* Esteban Ocon eindig die ren in die elfde plek, maar ontvang 'n straf van vyf sekondes vir 'n onveilige vrylating na 'n kuipestop.
Nellie du Toit
Petronella (Nellie) du Toit (* 17 Desember 1929 in Pietersburg, Transvaal; † 29 Julie 2018) was 'n Suid-Afrikaanse liriese sopraan. Sy is op 29 Julie 2018 oorlede nadat sy 'n rukkie lank longontsteking gehad het. Van haar moeder, wat self baie musikaal was, het sy haar eerste onderrig in sang en musiek ontvang. Ná matriek het sy by die Suid-Afrikaanse Musiekkollege in Kaapstad ingeskryf en is verder deur Adelheid Armhold en Gregorio Fiasconaro onderrig.
Aan die einde van 1952 het sy die Diploma in Opera met lof verwerf en die volgende jaar na Londen vertrek, waar sy haar studies onder Tatiana Makushina voortgesit het, asook rolle in Le Nozze di Figaro en La Cenerentola vir die English National Opera vertolk het. Ná haar terugkeer na Suid-Afrika het sy saam met die beroemde tenoor Marcel Mittrisch 'n toer deur die land onderneem met die oog op die verwerwing van 'n lisensiaat in sang. Sy het haar studie voortgesit aan die Universiteit van Suid-Afrika. Op grond van haar prestasie in dié studie het sy 'n Unisa-beurs ontvang, wat haar in staat gestel het om weer oorsee te gaan studeer – dié keer in Wene onder Maria Hittorff.
Na haar terugkeer was sy aktief betrokke by opera-opvoerings dwarsdeur Suid-Afrika. Die Nederburg-operaprys is reeds drie keer aan haar toegeken – die laaste keer vir haar vertolking van Tosca in 'n produksie van Sukovs. Dié toekenning is ook 'n aanduiding van haar beheersing van dramatiese rolle.
Hoogtepunte in haar loopbaan was haar deelname aan die première van Henk Badings se radiofoniese opera Asterion (N.P. van Wyk Louw, 1958) en in 1970 aan die Ballade van die Bloeddorstige Jagter (G.A. Watermeyer) van dieselfde komponis. In 1972 het sy sesde geëindig in die Madame Butterfly-kompetisie in Japan. Etlike operarolle het sy herhaaldelik gesing, byvoorbeeld Madama Butterfly, wat sy meer as honderd keer gesing het, Mimi in La Bohème, Violetta in La Traviata, Lucia in Lucia di Lammermoor en Norma in die gelyknamige opera. Ook die Lieder-kuns het sy nooit verwaarloos nie en het dikwels in Liederkonserte opgetree en radiouitvoerings gegee.
Margaret Leahy
Margaret Leahy (17 Augustus 1902 – 17 Februarie 1967) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Three Ages (1923).
Samuel Daniell
Samuel Daniell (1775–1811) was 'n Engelse kunstenaar en reisiger in Suid-Afrika. Hy word sekretaris en tekenaar van 'n ekspedisie wat in 1801 uit Kaapstad vertrek om 'n gebied (tans Botswana) te verken. Daniell het juiste en treffende sketse gemaak en die plaaslike stamme uitgebeeld. In 1804 verskyn sy African Scenery, een van die waardevolste stukke Africana. Hy is in 1811 op Ceylon oorlede. Sy sketsboek oor Suider-Afrikaanse stamme verskyn in 1820 na sy dood.
Shepstone-familie
Die Shepstone-familie het ‘n prominente rol gespeel in die geskiedenis van Suid-Afrika en KwaZulu-Natal in die besonder. Hulle oorheersende rol was nie slegs beperk tot die politieke terrein nie, maar was ook op die administratiewe, regterlike, kerklike en maatskaplike gebied.
Plat Aarde
Die idee van 'n sferiese aarde verskyn in die antieke Griekse filosofie van Pythagoras (6de eeu v.C.), hoewel die meeste voor-Sokratiese Filosowe (6de tot 5de eeu v.C.) die konsep van 'n plat aarde behou het. In die vroeë 4de eeu v.C. het Plato oor 'n sferiese aarde geskryf, en teen ongeveer 330 v.C. het sy voormalige student, Aristoteles, sterk empiriese bewyse daarvoor gelewer. Kennis van die aarde se vorm het geleidelik verder as die Hellenistiese wêreld versprei.
Shepstone-familie
Die bekendste familielede was
Plat Aarde
Ten spyte van die wetenskaplike feit dat die aarde rond is, word pseudowetenskaplike plat Aarde-samesweringsteorieë voorgehou deur moderne plat Aarde groepe en, toenemend, deur ongeaffilieerde individue in sosiale media.
Antieke geloof in die plat aarde
Geloof in 'n plat aarde was algemeen. In die vroeë Egiptiese en Mesopotamiese denke is die wêreld uitgebeeld as 'n skyf wat in die see dryf. Die Israeliete het ook geglo dat die aarde 'n skyf is wat op water dryf met 'n boog daarbo wat die aarde van die hemel skei. Die lug was 'n soliede koepel met die son, maan, planete en sterre daarin. Die ou Noorse en Germaanse volke het in 'n plat aarde-kosmografie geglo met die aarde omring deur 'n oseaan, met 'n wêreldboom (Yggdrasil) of pilaar (Irminsul) in die middel. In die wêreld-omringende oseaan sit 'n slang met die naam Jormungandr. In antieke China was die heersende oortuiging dat die aarde plat en vierkantig was, terwyl die hemel rond was, 'n beweering wat feitlik onbetwisbaar was tot die bekendstelling van die Europese sterrekunde in die 17de eeu.
Shepstone-familie
John William Shepstone (Westbury-on-Trym, Bristol, Engeland, 1796 - Kamastone, naby Queenstown, in die Oos-Kaap, 26 Mei 1873)
Plat Aarde
Moderne voorstanders
Enkele hoogtepunte van meer onlangse voorstanders van plat aarde:
Van Breda-moorde
Die Van Breda-moorde was die moord op drie gesinslede en die besering van 'n ander op 27 Januarie 2015 op die De Zalze-gholflandgoed in Stellenbosch, Suid-Afrika. In Junie 2016, na 'n jaar-en-'n-half van ondersoeke deur die Suid-Afrikaanse polisie, het die hoofverdagte, Henri van Breda, die jongste seun van die gesin, hom aan die polisie oorgegee en hy is die volgende dag op borgtog vrygelaat. Op 7 Junie 2018 is Henri van Breda gevonnis tot drie keer lewenslange tronkstraf.
Plat Aarde
Samesweringsteorie
Sommige mense wat glo dat die aarde plat is, beweer ook dat NASA en ander regeringsagentskappe saamwerk om bewyse te vervaardig dat die aarde bolvormig is. Volgens die mees algemene weergawe van die huidige plat-aarde-teorie bewaak NASA die yswand van die Antarktika wat die aarde omring. Hulle voer aan dat NASA sy satellietbeelde manipuleer en vervaardig, gebaseer op waarnemings dat die kleur van die oseane van beeld na beeld verander en dat kontinente op verskillende plekke blyk te wees. Die voortgesette beeld wat in die openbaar gevind word word volgehou deur 'n grootskaalse praktyk van "kompartementalisering", waarvolgens slegs 'n geselekteerde aantal individue kennis oor die waarheid het.
Van Breda-moorde
Die van Breda gesin
Die van Breda gesin het bestaan uit Martin van Breda, 'n besigheidsman, sy vrou, Teresa, en hulle kinders, Rudi, Marli en Henri. Martin van Breda was oorsponklik van Pretoria en het na Universiteit die maatskappy Netstar gestig.
Plat Aarde
Samesweringsteorie
In Suid-Afrika het die samesweringsteorie so bekend geword dat hoofstroom mediahuise en godsdienstige organisasies die behoefte gevoel het om daarop te reageer.
Van Breda-moorde
Aanval
Op Woensdag 27 Januarie 2015 is Martin van Breda (54), die besturende direkteur van Engel & Völkers in Australië, sy vrou, Teresa (55), en hulle seun, Rudi (22), dood in hulle huis aangetref, die slagoffers van 'n bylaanval. Hulle dogter, Marli (16), was in 'n kritieke toestand met ernstige kopbeserings en die jongste seun, Henri (20), is effens beseer in die voorval met slegs klein skraapwonde. Volgens hofstukke het hy sy vriendin om 04:42 gebel, maar die oproep is nie beantwoord nie. Hy het toe op die internet vir plaaslike noodnommers gesoek en byna drie uur later nooddienste gebel en gesê: "My ... my family and me were attacked ... by a guy with an axe." Die klankopname van hierdie gesprek met operateurs van nooddienste is 'n paar dae na die aanval deur die plaaslike uitsaaier eNCA beskikbaar gestel.
Shepstone-familie
sir Theophilus Shepstone
John Wesley ("Misjan") Shepstone (Grahamstad, 29 Maart 1827 - Pietermaritzburg, 23 Januarie 1916)
Van Breda-moorde
Ondersoek
Die polisie het op die toneel aangekom waar nooddienste Van Breda se ouers en broer dood verklaar het. Marli, wat ook aangeval is met die byl waarmee haar ouers en broer vermoor is, was in 'n kritieke toestand en is in 'n intensiewesorgeenheid opgeneem. Oor die volgende paar maande het uitgebreide operasies en verdere mediese behandeling haar lewe gered, maar sy is sedertdien met geheueverlies gediagnoseer en kan glad nie onthou wat op die aand van die aanval gebeur het nie. 'n Byl en 'n mes, wat albei geïdentifiseer is as van die Van Breda-huis, is op die toneel gevind. Daar is vasgestel dat daar geen tekens van geforseerde inbraak was nie en dat die beskuldigde na bewering met bewysstukke op die toneel gepeuter het. Volgens die polisie was Van Breda geklee in 'n slaapbroek en wit kouse wat in bloed bedek was, waarvan die DNS met sy ouers en broer s’n ooreengestem het. Die hofstukke lui: "It is believed that after the commission of the crimes, the accused tampered with the crime scene, inflicted injuries to his person and supplied false information to the police in order to mislead police as to the true identity of the perpetrator."
Shepstone-familie
Henrique Charles Shepstone (Peddie, 18 Januarie 1840 - Durban, 17 Oktober 1917)
Van Breda-moorde
Enkele oorlewende
Marli van Breda het maande lank intensiewe fisioterapie ondergaan en uiteindelik teruggekeer skool toe, maar is van haar ouer broer weggehou; beide partye woon by verskillende familielede. Henri het skuld ontken terwyl plaaslike nuus berig het hy het 'n "tikverslawing". Volgens die Sunday Times het die polisie 'n aantal moontlike motiewe ondersoek, onder meer dat Henri se ouers sy sakgeld gestaak het. Die koerant het 'n man opgespoor wat beweer dat hy Henri se dwelmhandelaar is en dat Henri 'n gereelde klant is. Henri was na bewering ’n tyd lank in 'n luukse dwelmrehabilitasiesentrum in Kaapstad. Na 'n jaar en 'n half van die ondersoek het die polisie Van Breda se prokureur in kennis gestel van haar kliënt se naderende arrestasie. Volgens berigte het Marli van Breda se regsverteenwoordiger en kurator beweer: "Die nuus is baie ontstellend vir Marli; die familie wil geregtigheid hê."
Hofsaak
Op 14 Junie 2016 het Henri van Breda in die Stellenbosse landdroshof verskyn op drie aanklagte van moord, een van poging tot moord en een van regsverydeling. Borgtog is vasgestel op R100 000 en Van Breda is vrygelaat onder voorwaarde dat hy gereeld by sy plaaslike polisiekantoor aanmeld en nie die Wes-Kaap verlaat nie. 'n Voorverhoor is in September 2016 in die Wes-Kaapse hooggeregshof gehou en die saak is tot November uitgestel, aangesien staatsaanklaer Susan Galloway meer tyd gevra het om uitstaande rekenaar- en DNS-getuienis te bekom.
Van Breda en sy vriendin, Daniellé Janse van Rensburg, is op 6 September 2016 deur die polisie van Table View in hegtenis geneem vir die besit van dagga en is op borgtog van onderskeidelik R1 000 en R200 vrygelaat. Die saak van dwelmbesit het op 12 Oktober 2016 in die Kaapstadse landdroshof voorgekom en is uitgestel weens uitstaande dokumentasie.
Op 4 April 2017 het die staat se verhoor teen Henri van Breda in die Wes-Kaapse hooggeregshof begin toe hy skuld ontken het. Tydens sy getuienis het Henri beweer hy en die gesin is aangeval deur " 'n swart man met ’n byl wat donker klere, handskoene en 'n balaklawa gedra het". ’n Maand voor die verhoor begin het, het regter Siraj Desai ten gunste van 'n aansoek deur Media24 beslis dat die groep die verhoor mag uitsaai. Tog as gevolg van appèlle deur beide die Nasionale Vervolgingsgesag en die verdediging, is die bevel egter afgekeur totdat die saak opgelos is.
Uitspraak
Op 21 Mei 2018 het die hof sy uitspraak deur regter Siraj Desai gemaak. Henri is skuldig bevind aan 3 klagtes van moord, 1 poging tot moord en vir dwarsboming van geregtigheid. Hy is onmiddellik in hegtenis geneem in plaas van tydelike vrylating tot veroordeling, en in die belang van die samelewing na die Pollsmoor-gevangenis se hospitaalafdeling geneem. Hy was onder behandeling vir epilepsie en depressie na aanleiding van die moorde.
Shepstone-familie
Francis Alan (Frank) Shepstone (25 April 1879 – 1952)
Dennis Gem Shepstone (7 Februarie 1888- )
Van Breda-moorde
Vonnis
Op 7 Junie 2018 is Henri van Breda gevonnis tot drie keer lewenslange tronkstraf deur regter Siraj Desai in die Wes-Kaapse hooggeregshof vir die moord op sy ma, pa en broer; 15 jaar vir poging tot moord op sy suster en nog 12 maande vir dwarsboming van geregtigheid. Op 8 Junie 2018 is hy van die Pollsmoor-gevangenis na die Drakenstein Korrektiewe Sentrum oorgeplaas, waar hy sy vonnis sal uitdien.
Appèlaansoek
Op 7 November 2018 het die Hoogste Hof van Appèl Henri se aansoek om verlof om teen sy skuldigbevinding en vonnis te appèlleer van die hand gewys.
Shepstone-familie
Basil John Shepstone
Cameron Monaghan
Cameron Monaghan (gebore 16 Augustus 1993) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Giver (2014) en in die televisiereekse Shameless (2011), Gotham (2014), en Mercy Street (2016).
Lennie Weinrib
Lennie Weinrib (29 April 1935 – 28 Junie 2006) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bedknobs and Broomsticks (1971) en Shogun Assassin (1980), en in die televisiereekse Alfred Hitchcock Presents (1955) en H.R. Pufnstuf (1969).
Charles Wellesley
Charles Wellesley (17 November 1873 – 24 Julie 1946) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Hunted Woman (1916), The Secret Kingdom (1916), The Rapids (1922), en The Lost World (1925).
Razezd Tri
Razezd Tri of Razezd 3 (Russies: Разъезд 3) is 'n klein spoorwegdorpie in Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Astrachanski Plaaslike Munisipaliteit wat nog vyf nedersettings insluit.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Razezd Tri 16 inwoners gehad. Etniese Russe en Tsjetsjniërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.