cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mike Schutte
Na sy boksloopbaan tot 'n einde gekom het, het Schutte in die openbare oog gebly as rofstoeier, akteur en sanger. Hy sal ook onthou word vir die talle Mike-grappies wat die rondte gedoen het, en wat hy self ook oorvertel het.
Schutte is op 14 Julie 2008 in 'n hospitaal in Vanderbijlpark oorlede.
Filmografie
Schutte is ook in die 1986-rolprent, "You Must Be Joking!" te sien saam met bekendes soos Carike Keuzenkamp, Kallie Knoetze, Leon Schuster, Rina Hugo en Janine Pretorius.
Groot Farmaseutiese samesweringsteorie
Groot Farmaseutiese samesweringsteorieë (of net Groot Farmasie) is die term vir samesweringsteorieë wat beweer dat die mediese instelling in die algemeen en farmaseutiese ondernemings in die besonder, veral die grootste, vir sinistere doeleindes en teen die openbare belang funksioneer.
Geskiedenis en definisie
Die term Groot Farmasie word gebruik om gesamentlik na die wêreldwye farmaseutiese industrie te verwys. Volgens Steve Novella, Amerikaanse kliniese neuroloog en skeptici, is die begrip 'n gedemoniseerde vorm van die farmaseutiese industrie. Professor Robert Blaskiewicz skryf dat samesweringsteoretici die term Groot Farmasie gebruik as "'n kort weergawe vir 'n abstrakte entiteit wat bestaan ​​uit korporasies, reguleerders, nie-regeringsorganisasies, politici, en dikwels dokters, almal met 'n vinger in die triljoen dollar voorskrif farmaseutiese tert".
Volgens Blaskiewicz het die Groot Farmaseutiese samesweringsteorie vier klassieke eienskappe: eerstens, die aanname dat die sameswering deur 'n klein kwaadwillige kader uitgevoer word; tweedens, die oortuiging dat die publiek in die algemeen nie die waarheid weet nie; derdens, dat mense wat in die bestaan van die sameswering glo 'n gebrek aan bewyse as getuienis van die bestaan van die sameswering beskou; en laastens, dat die argumente wat ter ondersteuning van die samesweringsteorie ontplooi is, irrasioneel, verkeerd bedink of op 'n ander manier verkeerd is.
In 'n artikel in New Statesman, 'n Britse politieke en kulturele tydskrif, neem Robert Bartholomew, 'n sosioloog wat spesialiseer in massa-histerie, die standpunt dat alhoewel samesweringsteorieë nog altyd bestaan het, kan sosiale media hulle vinniger versprei en meer krag gee omdat dit baie makliker is vir mense om hul eie weergawe van die werklikheid te konstrueer deur die sosiale media. In dieselfde artikel wys Mike Woods, 'n sielkundige wat spesialiseer in aanlyn-samesweringsteorie-tegnieke, op vervreemding, 'n gebrek aan beheer en 'n gevoel van onsekerheid oor die wêreld, as 'n algemene eienskap van sameswerende denkers. Hy sê verder dat "basiese samesweringsteorieë 'n manier is om te probeer sin maak van die wêreld, wat op daardie oomblik nie juis sin maak nie" en gee die mense wat die samesweringsteorie glo, "die kans om te beweer dat dinge wat gebeur basies beheerbaar is".
Manifestasies
Die samesweringsteorie het 'n verskeidenheid verskillende spesifieke manifestasies. Elkeen het 'n ander storie, maar Groot Farmasie is altyd uitgebeeld as die skurk van die stuk. Van die prominentste variante sluit die volgende in:
Alternatiewe behandelings
In sy boek, Natural Cures "They" Don't Want You to Know About, stel Kevin Trudeau (Amerikaanse bedrieër, skrywer en verkoopsman) voor dat daar natuurlike behandelinge is vir ernstige siektes, insluitend kanker, herpes, artritis, vigs, gastro-oesofageale reflukssiekte, verskillende fobies, depressie, vetsug, diabetes, veelvoudige sklerose, sistemiese lupus eritematose, chroniese moegheidsindroom, aandaggebrek-hiperaktiwiteitsteuring, spierdistrofie, en dat dit almal doelbewus deur die Voedsel- en dwelmadministrasie (FDA), die Federale Handelskommissie (FTC) en die belangrikste voedsel- en medisyne-ondernemings van die publiek weggesteek en/of onderdruk word.
MIV / VIGS
In 'n kolom van die tydskrif Harper's Magazine in 2006 het die joernalis Celia Farber beweer dat die teenretrovirale middel nevirapien deel was van 'n sameswering deur die 'wetenskaplik-mediese kompleks' om giftige medisyne te versprei. Farber het gesê dat VIGS nie deur MIV veroorsaak word nie en dat nevirapien oneties toegedien is aan swanger vroue in kliniese proewe, wat tot 'n dood gelei het. Die wetenskaplikes het Farber se teorieë en aansprake weerlê, maar volgens Seth Kalichman, 'n Amerikaanse kliniese gemeenskapsielkundige en professor in sosiale sielkunde, het die publisiteit 'n deurbraakmoment vir MIV/vigsontkenning veroorsaak.
Wegsteek van geneesmiddels vir kanker
Volgens 'n 2005-opname glo tot 27% van die Amerikaanse publiek die idee dat Groot Farmasie 'n middel teen kanker het en dit onderdruk sodat hulle 'n wins kan maak. Die argument is dat farmaseutiese ondernemings besig is om ondersoek na 'n uitgebreide geneesmiddel vir kanker te vertraag deur hoë-winsbehandeling, eenmalige behandelings te ontwikkel, eerder as om te konsentreer op 'n veronderstelde genees-alles-middel vir alle kankers; die idee dat die terug hou van 'n geneesmiddel egter meer wins sou lewer as die aanbieding van een word nie as 'n baie sterk argument beskou nie. Hierdie manifestasie ignoreer ook grotendeels die feit dat kanker nie 'n enkele siekte is nie, maar eerder baie is, en dat daar groot vordering gemaak is in die stryd daarteen.
Steven Novella skryf in die webjoernaal Skepticblog oor die algemene misverstand en sensasionalisering van kankernavorsing wat tipies gepaard gaan met 'n sameswerende denkwyse. Hy wys daarop dat die geneesmiddels vir kanker, eerder as om weggesteek te word, nie dié geneesmiddels is wat deur die media aangevoer word nie en dat dit óf 'n doodloopstraat is, verdere navorsingsdoelwitte skep of 'n afname in die sterftesyfer vir 'n spesifieke soort kanker veroorsaak.
In 2016 het David Robert Grimes, 'n Ierse wetenskapskrywer, 'n navorsingsartikel gepubliseer waarin die wiskundige nie-lewensvatbaarheid van samesweringsteorieë in die algemeen uiteengesit word. Hy het spesifiek getoon dat indien daar 'n eintlike Groot Farmaseutiese sameswering was om 'n geneesmiddel vir kanker te verberg, dit ongeveer 3,2 jaar sou voortduur, waarna dit blootgestel sou word as gevolg van die groot hoeveelheid mense wat dit geheim moet hou.
Ontvangs
Novella skryf dat hoewel die farmaseutiese industrie 'n aantal aspekte het wat kritiek verdien, is die 'demonisering' daarvan sinies en intellektueel lui. Hy meen dat die oordrewe aanvalle op Groot Farmasie die farmaseutiese industrie in werklikheid 'van die haak laat' omdat dit die aandag van meer kritiese kritiek aflei en dit verkwis. In 2012 het Ben Goldacre, 'n Britse dokter, akademiese en wetenskaplike skrywer, in sy boek "Bad Pharma" die farmaseutiese industrie gekritiseer, maar het enige samesweringsteorieë verwerp. Hy voer aan dat die probleme "deur gewone mense uitgevoer word, maar dat baie van hulle dalk nie eens weet wat hulle gedoen het nie."
'n Argument teen die Amerikaanse regering wat aan die onderdrukking van geneesmiddels deelneem, is die "Orphan Drug Act" (Weesdwelmwet) van 1983 waarin aansporings geskep word vir die ontwikkeling van behandelings vir siektes waarvan die behandelings geen winsgewende uitkomste vir die betrokke ondernemings het nie.
'n Algemene bewering onder voorstanders van die samesweringsteorie is dat farmaseutiese ondernemings negatiewe navorsing oor hul medisyne onderdruk deur navorsers en tydskrifte finansieel te onderdruk. Daar is in werklikheid referate wat krities is oor spesifieke medisyne wat gereeld in vaktydskrifte gepubliseer word. 'n Opvallende voorbeeld was 'n sistematiese oorsig wat in die British Medical Journal gepubliseer is, wat toon dat parasetamol nie effektief is vir lae rugpyn nie en dat dit 'n minimale effektiwiteit vir osteoartritis het.
Assirië
Assirië was 'n belangrike Mesopotamiese koninkryk en ryk van die Antieke Nabye-Ooste. Dit het sowat ses eeue lank as 'n onafhanklike staat bestaan – van omstreeks 1250 tot 612 v.C. (van die Vroeë Bronstydperk tot in die Laat Ystertydperk). Dit het daarna nog 13 eeue lank, van die 7de eeu v.C. tot die middel 7de eeu n.C., voortbestaan as 'n geo-politieke entiteit waaroor buitelandse magte die grootste deel van die tyd geheers het, hoewel 'n aantal klein Nieu-Assiriese state soos Assur, Adiabene, Osroene en Hatra tussen die 1ste eeu v.C. en die laat 3de eeu n.C. op verskillende tye ontstaan het.
Die ryk was gesentreer om die Bo-Tigrisrivier in Noord-Mesopotamië (die hedendaagse Irak, Noordoos-Sirië en Suidoos-Turkye) en het verskeie kere oor magtige ryke geheers.
As 'n aansienlike deel van die groter Mesopotamiese "wieg van die beskawing" wat Sumer, Akkad en heelwat later Babilonië ingesluit het, was Assirië die middelpunt van die tegnologiese, wetenskaplike en kulturele vooruitgang van sy tyd. Op sy hoogtepunt het die ryk gestrek van Siprus in die Middellandse See tot by Persië (Iran), en van wat nou Armenië is tot by die Arabiese Skiereiland en Egipte.
Assirië is genoem na sy oorspronklike hoofstad, Assur, wat van omstreeks 2600 v.C. bestaan het in wat nou Noord-Irak is; dit was aanvanklik een van 'n aantal Akkadiese stadstate in Mesopotamië. In die 25ste en 24ste eeu v.C. was die Assiriese konings landelike leiers, en in die laat 24ste eeu v.C. het hulle onder die mag van Sargon van Akkad gekom wat al die Akkadies-, Semities- en Sumeriessprekende volke van Mesopotamië onder die Akkadiese Ryk (omstreeks 2334 tot 2154 v.C.) verenig het. Ná die val van die Akkadiese Ryk omstreeks 2154 v.C. en die kortstondige Nieu-Sumeriese Ryk (Ur III) wat net oor Suid-Assirië geheers het, het Assirië weer onafhanklik geword.
Die ryk se geskiedenis word ingedeel in drie tydperke, bekend as Oud-, Middel- en Nieu-Assiries. Hierdie terme word algemeen in Assiriologie gebruik en stem rofweg ooreen met onderskeidelik die Vroeë tot Middel-Bronstydperk, Laat Bronstydperk en Vroeë Ystertydperk. Tydens die Oud-Assiriese tydperk het die ryk kolonies in Klein-Asië en die Levant gestig en onder koning Ilushuma het dit ook beheer oor Suid-Mesopotamië oorgeneem. Van die middel 18de eeu v.C. het die ryk in konflik gekom met die pasgestigte staat Babilonië, wat die veel ouer Sumeries-Akkadiese state in die suide soos Ur, Isin, Larsa en Kisj oorskadu het.
Assirië het 'n magtige ryk geword tydens die tydperk van die Oud-Assiriese Ryk van die laat 21ste tot middel 18de eeu v.C. Daarna het dit in die 18de en 15de eeu v.C. vir kort rukke onder onderskeidelik Babiloniese en Mitannies-Horitiese heerskappy gekom. Nog 'n tydperk van groot mag het gevolg met die begin van die Middel-Assiriese Ryk (1365 tot 1056 v.C.) waartydens groot konings geheers het, soos Assur-uballit I, Arik-den-ili, Tukulti-Ninurta I en Tiglath-Pileser I. In dié tyd het Assirië ook die Mitanniese Ryk omvergewerp en die Hetitiese Ryk, Antieke Egipte, Babilonië, Elam en Frigië in die Nabye-Ooste oorskadu.
Van die veldtogte van Adad-nirari II in 911 v.C. af het dit vir die volgende drie eeue 'n groot mag geword wat die 25ste Dinastie van Egipte omvergewerp en Egipte verower het. Dit het ook Babilonië, Elam, Urartu, Armenië, Medië, Persië, Mannea, Goetium, Fenisië/Kanaän, Aram (Sirië), Arabië, Israel, Edom, Moab, Ammon, Samarra, Sisilië, Siprus, Galdea, Nabatea, Kommagene, Dilmun, Libië, die Horiete, Sutu en die Nieu-Hetiete oorrompel en die Ethiopiërs, Koesjiete en Nubiërs uit Egipte verdryf. Hulle het die Kimmeriërs en Skitiërs onderwerp en belasting geëis van onder meer Frigië, Magan en die Land van Poent.
Ná sy val tussen 612 en 605 v.C. het Assirië 'n provinsie en geo-politieke entiteit onder die Babiloniese, Mediese, Achaemenidiese, Seleukidiese, Partiese, Romeinse en Sassanidiese Ryk gebly tot met die Arabies-Islamitiese verowering van Mesopotamië in die middel 7de eeu n.C.
Dit het daarna finaal tot 'n val gekom en die oorblywende Assiriërs (teen dié tyd hoofsaaklik Oos-Assiriese Christene) het geleidelik 'n etniese, taalkundige, kulturele en godsdienstige minderheid in die tradisioneel Assiriese grondgebiede geword waar hulle tot vandag toe woon.
Voorgeskiedenis
In prehistoriese tye was die streek wat later as Assirië (ook voorheen as Subartu of Azuhinum) bekend was, die tuiste van 'n Neanderdaller-kultuur, waarvan bewyse gevind is by die Shanidar-grot in die huidige Irakse Koerdistan. Die eerste terreine uit die Nuwe Steentydperk in Assirië was die Jarmo-kultuur omstreeks 7100 v.C. en Tell Hassuna, die middelpunt van die Hassuna-kultuur omstreeks 6000 v.C.
In die 3de millennium v.C. het 'n baie intieme kulture simbiose ontstaan tussen die Sumeriërs en die Semitiese Akkadiërs regdeur Mesopotamië, wat wydverspreide tweetaligheid ingesluit het. Die invloed van Sumeries, 'n geïsoleerde taal wat nie aan ander tale in die gebied verwant is nie, is op alle gebiede duidelik in onder meer leenwoorde, sintaksis en morfologie.
Akkadies het Sumeries 'n tyd ná die oorgang van die 3de na die 2de millennium v.C. geleidelik vervang as die spreektaal van Mesopotamië, maar Sumeries is steeds gebruik as 'n heilige, seremoniële, letterkundige en wetenskaplike taal in Mesopotamië tot die 1ste eeu n.C.
Volgens sommige Christelike skrywers is die stad Assur gestig deur Assirië, die seun van Sem en kleinseun van Noag, wat later as die stad se beskermgod beskou is. Daar is egter geen melding daarvan in die boek Genesis, waar hy genoem word nie.
Volgens die Assiriese tradisie was daar 'n vroeë koning, Uspia, wat sy eerste tempel in die stad in die 21ste eeu v.C. aan die god Assur opgedra het. Dit is hoogs waarskynlik dat die stad na dié god genoem is.
Stigtingsdatum
George Syncellus haal in sy Chronographia vir Julius Africanus aan volgens wie Assirië in 2284 v.C. gestig is. Die Romeinse historikus Velleius Paterculus haal Aemilius Sura aan wat sê Assirië is gestig 1995 jaar voordat Philip V in 197 v.C. deur die Romeine by die Slag van Kynoskephalai verslaan is, dus in 2192 v.C. Diodorus Siculus haal 'n ander tradisie aan van Ktesias dat Assirië gestig is 1 306 jaar voor 883 v.C. (die begin van die bewind van Assurnasirpal II), dus 2189 v.C. Die Kroniek van Eusebius gee 'n ander datum aan: die troonbestyging van Ninus in 2057 v.C., maar die Armeense vertaling van die kroniek gee 2116 v.C. aan. Nog 'n datum, wat in die Excerpta Latina Barbari aangegee word, is 2206 v.C. onder Belus.
Vroeë Assirië, 2600–2335 v.C.
Dit lyk of Assur, Nineve en 'n paar ander Assiriese stede reeds teen 2600 v.C. gevestig was. Hulle kon egter Sumeriese administratiewe sentrums gewees het. Omstreeks die laat 26ste eeu v.C. het Eannatum van Lagasj, toe die dominante Sumeriese heerser in Mesopotamië, genoem dat hy "Subartu [die Sumeriese naam vir Assirië] wil straf". In die vroeë 25ste eeu v.C. noem Lugal-Anne-Mundu, die koning van die Sumeriese staat Adab, Subartu op 'n lys stede wat heffings aan hom betaal.
Georgie Henley
Georgie Henley (gebore 9 Julie 1995) is 'n Engelse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe (2005), The Chronicles of Narnia: Prince Caspian (2008), The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader (2010), en The Sisterhood of Night (2014).
Tsjoekotka
Die streek lê geografies in die Russiese Verre Ooste en word deels deur die Verre Oosterse Federale Distrik geadministreer. Volgens die Russiese sensus van 2010 het dit ’n inwonertal van 50 526. Dit is die tweede yls bevolkte deelgebied in Rusland.
Assirië
Vroeë Assirië, 2600–2335 v.C.
Min is beslis bekend oor hierdie vroeë tydperk in Assirië se geskiedenis. Op die Assiriese Koningslys is die eerste koning wat genoem word Tudia. Dit lyk in argeologiese verslae of Tudia se bedrywighede bevestig word deur 'n tablet waarop vertel word dat hy 'n ooreenkoms gesluit het vir die oprig van 'n karum (handelspos) in die Ebla-gebied met "koning" Ibrium van Ebla (wat eintlik die hofamptenaar van koning Ishar-Damu was). Of dit werklik koning Tudia was, word nou betwyfel.
Tsjoekotka
Die Elgigitgin-meer, ’n impakkrater, en die Anjoeiski-meer, ’n uitgewerkte vulkaan, word in Tsjoekotka aangetref. Oelen is die oostelikste nedersetting in Rusland en die naaste plek aan die VSA (Alaska). Met sy oppervlakte van 737 700 km2 is die outonome okroeg sowat 6% groter as die Amerikaanse deelstaat Texas en is dit die sewende grootste deelgebied van Rusland. Dit is ook die noordoostelikste deelstaat en word net in die weste begrens deur Sacha (Jakoetië), in die suidweste deur Magadan-oblast en in die suide deur Kamtsjatka-krai.
Assirië
Vroeë Assirië, 2600–2335 v.C.
Tudia word op die koningslys opgevolg deur Adamu en dan nog 13 heesers (Yangi, Shuhlamu, Harharu, Mandaru, Imshu, Harshu, Didanu, Hanu, Zuabu, Nuabu, Abazu, Belu en Azarah). Niks konkreets is oor dié name bekend nie, hoewel 'n heelwat jonger Babiloniese tablet wat die voorouers van Hammurabi, die Amoritiese koning van Babilon, noem, oënskynlik dieselfde name van Tudia tot met Nuabu net so gekopieer het.
Die vroegste konings was "konings wat in tente gewoon het" en dus onafhanklike halfnomadiese, landelike heersers. Hierdie konings het later die "stadstaat" Assur gestig.
Tsjoekotka
Geskiedenis
Die eerste inwoners van die streek was Paleo-Siberiese jagters wat van Sentraal- en Oos-Asië hierheen gekom het. Die gebied was toe deel van die Beringlandbrug, wat vermoedelik menslike migrasie na die Amerikas moontlik gemaak het.
Assirië
Tydens die Akkadiese en Nieu-Sumeriese Ryk
Tydens die tyd van die Akkadiese Ryk (2334–2154 v.C.) het die Assiriërs, nes al die Mesopotamiërs en die Sumeriërs, deel geword van die stadstaat Akkad in Sentraal-Mesopotamië. Die ryk wat Sargon van Akkad (ook Sargon die Grote) gestig het, het glo die omringende gebiede ("vier uithoeke") ingesluit.
Tsjoekotka
Geskiedenis
Tsjoekotka was tradisioneel die tuiste van die inheemse Tsjoektje, Siberiese Joepiks, Korjake, Tsjoewane, Ewene, Joekagiere en Russiese setlaars.
Assirië
Tydens die Akkadiese en Nieu-Sumeriese Ryk
Assiriese heersers was dus onderdanig aan Sargon en sy opvolgers, en die stad Assur het 'n administratiewe streeksentrum van die ryk geword.
Tsjoekotka
Geskiedenis
Nadat die Russe die khanate Kazan en Astrachan in die 6de eeu verower het, was die handelsroetes na die Oeral, Siberië en Sentraal-Asië oop vir reisigers en handelaars, en Kosakke het ooswaarts getrek. Die Kosakke het forte op strategiese plekke gebou en die inheemse volke aan die tsaar onderwerp. thumb|links|240px|’n Vroeë kaart (1773) van Tsjoekotka, wat die roete van die Dezjnjof-ekspedisie van 1648 wys.
Assirië
Tydens die Akkadiese en Nieu-Sumeriese Ryk
In dié tyd het die Akkadiessprekende Semiete van Mesopotamië oor 'n ryk begin heers wat nie net Mesopotamië ingesluit het nie, maar ook groot dele van Klein-Asië, antieke Iran, Elam, die Arabiese Skiereiland, Kanaän en Sirië.
Assirië was vermoedelik teen dié tyd gewikkel in handel in Klein-Asië; die vroegste bekende verwysing na Anatoliese karums in Hatti is ontdek op latere wigskriftablette wat die vroeë tydperk van die Akkadiese Ryk beskryf (omstreeks 2350 v.C.). Op dié tablette vra Assiriese handelaars in Burushanda die hulp van hul heerser, Sargon die Grote. Die naam "Hatti" is sowat 1 700 jaar lank regdeur die Assiriese Ryk gebruik. Dit verskyn selfs in latere vertellings oor Sargon se kleinseun, Naram-Sin, wat veldtogte in Anatolië gevoer het.
Assiriese en Akkadiese handelaars het skrif na Klein-Asië en die Levant versprei in die vorm van die Mesopotamiese wigskrif.
Die Akkadiese Ryk het in 2154 v.C. tot 'n einde gekom weens ekonomiese agteruitgang en interne burgeroorloë, gevolg deur aanvalle deur die barbaarse Goeteërs. Die heersers van Assirië het in die tydperk tussen omstreeks 2154 en 2112 v.C. weer heeltemal onafhanklik geword omdat die Goeteërs net in Suid-Mesopotamië geheers het. Die koningslys is egter die enigste inligting oor die Assirië van dié tydperk.
Die grootste deel van Assirië het deel geword van die Neo-Sumeriese Ryk (of Derde Dinastie van Ur) wat omstreeks 2112 v.C. tot stand gekom het. Die Sumeriese oorheersing het tot so ver as die stad Assur gestrek, maar blykbaar nie tot by Nineve en die verre noorde van Assirië nie.
Assur se heersers het blykbaar tot omstreeks 2050 v.C. onder Sumeriese oorheersing gebly; die koningslys noem Assiriese heersers van dié tyd en uit ander bronne is dit bekend dat van hulle ook die titel shakkanakka, of leengoewerneur vir die Nieu-Sumeriërs, gehad het.
Oud-Assiriese Ryk
Die eerste geskrewe inskripsies deur "verstedelikte" Assiriese konings het in die middel 21ste eeu v.C. verskyn nadat die Assiriërs die Sumeriese juk afgeskud het. Die gebied het toe uit 'n aantal klein Semitiese koninkryke bestaan, waarvan sommige aanvanklik onafhanklik van Assirië was. Die eerste groot tempel in die stad Assur word gewoonlik toegeskryf aan koning Uspia, wat omstreeks 2050 v.C. regeer het.
Branders-lipvis
Die Branders-lipvis (Thalassoma purpureum) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika vanaf die Rooisee tot by Koffiebaai. Onvolwasse visse is al opgemerk by Algoabaai. In Engels staan die vis bekend as die Surge wrasse.
Voorkoms
Die vis se lyf is plat en die sylyn buig afwaarts net agter die dorsale vin. Met die eerste fase is die volwasse vis is oranje-rooi van kleur met twee horisontale groen rye kolletjies. Die kop en onderste gedeelte van die liggaam is groenerig. Die dorsale vin is rooi en groen by die basis met 'n groen streep in die middel van die vin. Die stertvin is rooierig oranje met blou-groen strepe in.
Assirië
Oud-Assiriese Ryk
Die mag in Assur het aan "die Stad" behoort en die staat het drie hoofgesagsliggame gehad – 'n vergadering van oudstes, 'n erfgenaamkoning en 'n eponiem. Die heerser het die vergadering gelei en sy besluite uitgevoer. Hy is nie "koning" (šarrum) genoem nie; dié titel is gebruik vir die stad se beskermgod, Assur, van wie die heerser die hoëpriester was. Die heerser selfs is net die "hofmeester van Assur" (iššiak Aššur) genoem. Die derde magsfiguur was die eponiem (limmu), wat jaarliks verkies is en na wie die spesifieke jaar genoem is waarin hy die amp beklee het. Hy was verantwoordelik vir die ekonomiese administrasie van die stad, wat die mag ingesluit het om mense aan te hou en beslag op eiendom te lê.
Branders-lipvis
Voorkoms
Daarna word die volwasse vis se lyf blougroen met drie horisontale pienk strepe en die kop is ook blougroen met pienk strepe. Die dorsale en anale vinne is blougroen met pienk strepe in die middel.
Assirië
Dinastie van Puzur-Assur I, 2025–1809 v.C
In omstreeks 2025 v.C. het Puzur-Assur I blykbaar die bewind oorgeneem en 'n nuwe dinastie gestig wat 216 jaar lank bestaan het. Sy afstammelinge het inskripsies agtergelaat wat hom noem in verband met die bou van tempels aan gode soos Assur, Adad en Isjtar. Dit is onbekend hoe lank hy regeer het.
Die bekendste koning ná hom was Erishum I (omstreeks 1974–1935 v.C.), wat die Assiriese kolonies in Klein-Asië aansienlik uitgebrei het tydens sy lang bewind. Hy het ook van die vroegste geskrewe wette geskep en uitgebreide bouwerk onderneem om stadsmure te versterk en tempels te bou.
Sargon I (omstreeks 1920–1881 v.C.) het hom opgevolg en 39 jaar lank regeer. Hy het die verdedigingsmure van groot Assiriese stede laat versterk en handelsbande in Klein-Asië behou. Tydens sy bewind is die aanvanklik klein stadstaat Babilon in 1894 v.C. gestig deur 'n Amoritiese prins, Sumuabum.
Tsjoekotka
Geskiedenis
In die eerste helfte van die 17de eeu het Rusland die verre noordooste bereik. In 1641 het die Kosakke die eerste verwysing na die Tsjoektje gemaak. In 1649 het die Russiese ontdekkingsreisiger Semjon Dezjnjof die verre noordoostelike kus verken en ’n winterkwartier in die Anadirrivier gebou wat later die ommuurde nedersetting Anadirsk geword het. Dezjnjof het die volgende 10 jaar probeer om die Tsjoektsje te onderwerp en heffings in te stel, maar was meestal onsuksesvol. Eindelik het sy mense die fort verlaat weens die strawwe noordelike weersomstandighede en die gebrek aan diere om vir kos te jag.
Mariënvelde
Mariënvelde is ’n dorp in die munisipaliteit Oost Gelre in die provinsie Gelderland in Nederland.
Júbilo Iwata
Júbilo Iwata (ジュビロ磐田) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Shizuoka Prefektuur, Japan.
Tsjoekotka
Geskiedenis
Aan die einde van die 17de eeu het die fort weer in ’n mate belangrik geword toe die seeroete tussen Anadirsk en Kamtsjatka ontdek is. Dit is gebruik as ’n basis vir ekspedisies na Kamtsjatka, en alle forte en nedersettings was aan Anadirsk onderworpe. Nadat Kamtsjatka se ryk hulpbronne ontdek is, het die Russiese regering met nuwe oë na die noordoostelike streek gekyk. In 1725 het tsaar Pieter die Grote aan Vitus Bering opdrag gegee om die streek te verken en aan Afanasi Sjestakof om die Tsjoektsje te onderwerp. Die ekspedisie het misluk toe die eerste vloot gestrand het en die oorlewendes, insluitende Sjestakof, deur die Tsjoektsje vermoor is.
Ná nog mislukte pogings het die Russe besef die Tsjoektsje kan nie met militêre mag onderwerp word nie en hulle het die volk burgerskap van die Russiese Ryk aangebied. ’n Vredesooreenkoms is in 1778 gesluit waarvolgens die Tsjoektsje nie heffings hoef te betaal het nie.
Westerse invloed
thumb|links|’n Skildery van Tsjoektsje deur Louis Choris, 1816.
Tsjoekotka het hoofsaaklik buite beheer van die Russiese Ryk gebly en gevolglik het ander lande (Amerika, Brittanje en Noorweë) van 1820 af in die gebied begin jag en handel dryf. Nadat Alaska aan die VSA verkoop is, het veral Amerikaanse walvisjagters en handelaars hulle bedrywighede in Tsjoekotka uitgebrei en buitelandse invloed het ’n hoogtepunt bereik. Teen 1880 het die Russe kusbeheer begin toepas om Amerikaanse skepe te keer en op hulle besittings beslag te lê. In 1888 is die administratiewe streek Anadir gestig. Russiese invloed het egter weer afgeneem en omstreeks 1900 het talle buitelanders na Tsjoekotka gestroom, gelok deur die Yukon-goudstormloop van 1898.
Sowjettydperk
Toe Nazi-Duitsland Rusland in 1941 tydens die Tweede Wêreldoorlog aanval, is met die ontginning van tin begin. Dit het vinnig ontwikkel en dié nywerheid sou die streek se ekonomiese basis word. Geoloë het ook in die oorlog groot goudreserwes ontdek wat in die 1950's ontgin sou word.
thumb|240px|Die destydse Russiese president, [[Dmitri Medwedef, in 2008 in Tsjoekotka.]] Die Tsjoekotka-okroeg (later outonome okroeg) is in 1930 geskep. In 1932 is die Kamtsjatka-oblast gestig, met jurisdisie oor Tsjoekotka.
Ná die Sowjetunie
In 1991 het Tsjoekotka uit eie reg ’n deelgebied van die Russiese Federasie geword. Van 2001 tot 2008 was Roman Abramowitsj die streek se goewerneur. Hy het miljarde roebels, ook van sy eie geld, in die ekonomie belê deur die infrastruktuur, skole en behuising te ontwikkel. Dit het die inwoners se inkomste meer as verdriedubbel. Hy is in 2008 opgevolg deur Roman Kopin, wat deur die destydse president, Dmitri Medwedef, benoem is.
Al Ernest Garcia
Al Ernest Garcia (11 Maart 1887 – 4 September 1938) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Circus (1928), City Lights (1931), South of Santa Fe (1932), en Modern Times (1936).
Branders-lipvis
Voorkoms
Die onvolwasse visse is bruinerig van kleur met w-vorms op die lyf. Die dorsale en anale vinne is lig oranje met groen strepe op. Die vis word tot 43 cm lank en 1.5 kg swaar.
Habitat
Die vis leef in koraal en rots riwwe veral areas wat blootgestel is aan die beweging van die branders. Die onvolwasse vissies kom in getypoele voor. Die vis vreet skaaldiere, slakke, wurms, vis en seesterre. Die mannetjie is gebiedsgebonde. Die vis kan oorleef in akwariums.
Assirië
Dinastie van Puzur-Assur I, 2025–1809 v.C
Erishum II (omstreeks 1818–1809 v.C.) was die laaste koning van die dinastie van Puzur-Assur I. Ná agt of nege jaar op die troon is sy bewind omvergewerp deur Shamshi-Adad I, 'n Amoritiese troonrower.
Amoritiese tydperk, 1809–1750 v.C.
Shamshi-Adad I se bewind het geduur van omstreeks 1809–1776 v.C. en was 'n uitbreiding van die Semitiese Amoritiese stamme van die Khaburrivierdelta in die Noordoos-Levant. Hy het die Koninkryk Mari (in die hedendaagse Sirië) aan die Eufraat verower. Assirië het nou die hele Noord-Mesopotamië ingesluit en ook gebiede in Sentraal-Mesopotamië, Klein-Asië en Noord-Sirië. Hy het 'n nuwe hoofstad, Shubat-Enlil, in die Khaburvallei van Noord-Mesopotamië laat bou.
Die Amoritiese koning Hammurabi van Babilon het dié voorheen klein stadstaat intussen in 'n groot mag omskep. Dit was van sy bewind af dat Suid-Mesopotamië bekend geword het as Babilonië. Assirië is nou bedreig deur die toenemende mag van Babilon in die suide. Ishme-Dagan I (1774–1763 v.C.) het daarop gereageer deur bondgenootskappe te sluit met Babilon se vyande, en die magstryd het dekades voortgeduur sonder enige oplossing. Ishme-Dagan was nes sy pa 'n groot vegter en het die Babiloniese aanvalle afgeweer en suksesvolle veldtogte gelei teen ander vyande.
Babiloniese oorheersing, 1750–1732 v.C.
Hammurabi het, nadat hy Mari, Larsa en Eshnunna verower het, eindelik in 1750 v.C. oor Ishme-Dagan se opvolger, Mut-Ashkur (1750–1740 v.C.), geseëvier en hom onderwerp. Die Assiriese monargie het oorleef, maar die Amoritiese konings wat Ishme-Dagan opgevolg het, was leenmanne van Babilonië onder Hammurabi en vir 'n kort rukkie onder sy opvolger, Samsu-iluna.
Adasi-dinastie, 1732–1451 v.C.
Die kortstondige Babiloniese Ryk het ná Hammurabi se dood vinnig begin verval en beheer oor Assirië verloor tydens die bewind van Samsu-iluna (1750–1712 v.C.). 'n Plaaslike koning, Assur-dugul, het die troon in 1732 v.C. oorgeneem. Hy kon egter nie lank beheer behou nie en is gou deur 'n teenstander, Assur-apla-idi, onttroon. Die binnelandse onstabiliteit het voortgeduur onder nog vier konings wat mekaar binne ses jaar vinnig opgevolg het.
Eindelik het 'n koning met die naam Adasi (1726–1701 v.C.) omstreeks 1726 v.C. daarin geslaag om die onrus in die land te beëindig. Hy het die Babiloniërs en Amoriete uit Assirië verdryf en die Babiloniërs se invloed in Mesopotamië as geheel het daarna vinnig afgeneem. In 1595 v.C. is Babilonië verower deur die Kassiete, 'n volk van die Zagrosgebergte.
Assirië se agteruitgang, 1450–1393 v.C.
Die opkoms van die Mitanniese Ryk in die 16de eeu v.C. het eindelik gelei tot 'n kort tydperk van sporadiese Mitannies-Horitiese oorheersing in die laaste helfte van die 15de eeu. Die Egiptenare het die guns van Assur-nadin-ahhe I (1450–1431 v.C.) probeer wen omdat hulle 'n vastrapplek in die Nabye-Ooste probeer kry het teen Mitanni. Dit het waarskynlik daartoe gelei dat Saushtatar, die keiser van Mitanni, Assirië binnegeval en die stad Assur verwoes het. Mitanni se invloed blyk sporadies te gewees het en die ryk wou of kon vermoedelik nie altyd in Assirië se binne- en buitelandse sake inmeng nie.
Assur-bel-nisheshu (1417–1409 v.C.) was blykbaar nie onder Mitanni se invloed nie, soos blyk uit die ondertekening van 'n verdrag met die Kassitiese koning van Babilonië in die laat 15de eeu v.C. Hy het ook aansienlike herbouwerk in Assur onderneem en dit lyk of Assirië tydens sy bewind die ryk se voormalige gesofistikeerde finansiële en ekonomiese stelsels herontwikkel het. Eriba-Adad I (1392–1366 v.C.) het finaal die Mitanniese juk afgeskud.
Daar is tientalle Mesopotamiese wigskriftekste uit dié tydperk met presiese waarnemings van maans- en sonsverduisterings wat gebruik word as "ankers" in die verskeie pogings om die chronologie van Babilon en Assirië in die vroeë 2de millennium v.C. te bepaal.
Middel-Assiriese Ryk, 1392–1056 v.C.
Die begin van die Middel-Assiriese Ryk word gewoonlik aangedui as óf die einde van die Oud-Assiriese koninkryk van Shamshi-Adad I óf die troonbestyging van Assur-uballit I.
Uitbreiding, 1392–1056 v.C.
Die belangrikste Assiriese stede van die middeltydperk was Assur, Kalhu (Nimrod) en Nineve, wat almal in die Tigrisriviervallei geleë was. Aan die einde van die Bronstydperk was Nineve baie kleiner as Babilon, maar steeds een van die wêreld se grootste stede, met 33 000 inwoners. Later was dit waarskynlik vir 'n ruk die grootste stad ter wêreld.
Assur-uballit I (1365–1330 v.C.) het die Assiriese troon in 1365 v.C. bestyg. Hy was 'n vurige, ambisieuse en magtige heerser. Assiriese druk vanuit die suidooste en Hetitiese druk vanuit die noorweste het hom in staat gestel om Mitanni se mag finaal te verbreek. Hy het die Mitanniese koning Shuttarna II verslaan en Assirië weer as 'n ryk gevestig wat geheers het oor Mitanni, die Kassitiese Babilonië, die Horiete en die Hetiete.
Enlil-nirari (1329–1308 v.C.) het Assur-uballit opgevolg en is dadelik aangeval deur Kurigalzu II van Babilon. Hy het hom egter verslaan en Babiloniese pogings om Assirië binne te val, gefnuik. Hy het Babilon toe aangeval en verower.
Enlil-nirari se opvolger, Arik-den-ili (omstreeks 1307–1296 v.C.), het Assirië se mag gekonsolideer en veldtogte gelei in die Zagrosgebergte in die ooste. Hy het die Lullubi en Goeteërs verower en in Sirië die Semitiese stamme van die sogenaamde Ahlamu-groep verslaan. Sy opvolger, Adad-nirari I (1295–1275 v.C.), het Nimrod sy hoofstad gemaak en aanhou uitbrei na die noordweste, hoofsaaklik ten koste van die Hetiete en Horiete. Hy het daarna in Noordoos-Klein-Asië inbeweeg en Shupria verower, en daarna in die suide in, waar hy Babiloniese grondgebied verower en die Kassitiese heersers gedwing het om 'n gunstige nuwe verdrag te sluit.
In 1274 v.C. het Salmaneser I (1274–1244 v.C.) koning geword. Hy was 'n goeie stryder en het die Horitiese koninkryk van Urartu verower wat in die 9de eeu v.C. die grootste deel van Oos-Anatolië en die Kaukasus beslaan het, asook die vurige Goeteërs van die Zagros. Hy het daarna die Mitanni-Horiete aangeval en koning Shattuara en sy Hetitiese en Aramese bondgenote verslaan.
Sy seun en opvolger, Tukulti-Ninurta I (1244–1207 v.C.), het by die Slag van Nihriya 'n groot oorwinning oor die Hetiete behaal. Hy het Babilonië daarna verower en sewe jaar lank self daar regeer. Hy het die titel "koning van Sumer en Akkad" aangeneem wat die eerste keer deur Sargon van Akkad gebruik is. Tukulti-Ninurta I was dus die eerste inheemse Akkadiessprekende Mesopotamiër wat oor Babilonië geheers het – dit is deur buitelandse Amoriete gestig en deur buitelandse Kassiete verower.
Die Assiriërs het die mure van Babilon afgebreek, baie van die inwoners vermoor en die hele stad geplunder. Tukulti-Ninurta het hom toe verklaar as "koning van Karduniasj, koning van Sumer en Akkad, koning van Sippar en Babilon, koning van Tilmun en Meluhha".
Assur-Dan I (1179–1133 v.C.) het tydens sy ongewone lang bewind stabiliteit gebring in Assirië. Hy het Noord-Babilonië verower en geplunder, onder meer die stede Zaban, Irriya en Ugar-sallu. Dit het Assirië egter in direkte konflik met Elam gebring wat die oorblywende deel van Babilonië ingeneem het. 'n Oorlog het uitgebreek en die magtige Elamiete het die Assiriese stad Arrapkha vir 'n kort rukkie verower. Dit is toe deur Assur-Dan I bevry en hy het eindelik die Elamiete verslaan.
Historici verskil oor wie die Middel-Assiriese Ryk gestig het: Tiglath-Pileser I (1115–1077 v.C.), Shamshi-Adad I of Assur-uballit I. Eersgenoemde was die seun van Assur-resh-ishi I en het die troon bestyg ná sy pa se dood. Hy het tydens sy bewind van 38 jaar een van die grootste Assiriese veroweraars geword.
Sy eerste veldtog in 1112 v.C. was teen die Frigiërs, wat probeer het om sekere Assiriese distrikte in Klein-Asië in te neem. Nadat hy hulle uitgedryf het, het hy die Luwiese koninkryke Kommagene, Sisilië en Kappadosië verower en die Nieu-Hetiete uit die Assiriese provinsie Subartu verdryf. In 'n daaropvolgende veldtog het hy Urartu binnegedring en toe weswaarts beweeg om Malatya te onderwerp. Hy het ook die streke Kommagene, Sisilië en Kappadosië weer aangeval en daarna Noord- en Sentraal-Sirië. Hy het tot so ver as die oorsprong van die Tigrisrivier opgeruk. Beheer oor die pad na die Middellandse See is verseker deur sy verowering van die Hetitiese dorp Pitru by die sameloop van die Eufraat en Sajur; van daar het hy opgeruk na die Kanaänitiese/Fenisiese stadstate Bublos, Tirus, Sidon, Simira, Beritus (Beiroet), Aradus en eindelik Arwad.
Assur-bel-kala (1073–1056 v.C.) het geslaagde veldtogte teen Urartu en Frigië in die noorde en die Arameërs in die weste gelei. Hy het eers vriendskaplike bande met Babilonië gehad, maar die land eindelik binnegeval en 'n leenman in Babilon aangestel.
Laat tydens sy bewind het onrus in die Middel-Assiriese Ryk uitgebreek toe 'n rebellie op die been gebring is deur Tukulti-Mer, 'n aanspraakmaker op die Assiriese troon. Assur-bel-kala het die rebellie gestuit, maar teen die einde van sy bewind het Assirië beheer verloor oor streke in Sirië en Fenisië-Kanaän in die weste.
Einde van die Bronstydperk, 1055–936 v.C.
Assirië is die eerste 150 jaar nie baie geraak deur die gebeure in dié onstuimige tyd nie. Ná die dood van Assur-bel-kala in 1056 v.C. het die ryk egter vir die volgende 100 jaar of so begin agteruitgaan. Dit het aansienlik gekrimp en teen 1020 v.C. het dit blykbaar net oor dele naby Assirië self regeer.
Nuwe Wes-Semitiese volke soos die Arameërs, Galdeërs en Suteërs het na gebiede wes en suid van Assirië getrek en groot dele van Babilonië in die suide ingeneem; Indo-Europese Iranse volke soos die Mede, Perse en Partiërs het gebiede in die ooste oorgeneem; in die noorde het die Frigiërs die Hetiete verslaan en 'n nuwe Hetitiese staat, Urartu, het in die Kaukasus ontstaan; en Kimmeriërs, Kolchisiërs (Georgiërs) en Skitiërs het na die Swartsee en die Kaukasus migreer. Egipte was verdeel en die Israeliete het teen ander Semitiese Kanaäniete geveg. Die nie-Semitiese Filistyne (wat vermoedelik een van die sogenaamde Seevolke was) het geveg vir beheer oor Suid-Kanaän.
Hoewel Assirië agteruitgegaan het, het dit 'n stabiele nasie gebly wat in 'n sterker posisie was as sy bure. In 1018 v.C. het Assur-nirari IV die troon bestyg en die Babiloniese stad Atlila verower. Hy het ook veldtogte teen die Arameërs gevoer. Sy bewind is eindelik in 1013 v.C. deur sy oom Assur-rabi II (1013–972 v.C.) oorgeneem.
Tydens dié se bewind het Aramese stamme die stede Pitru en Mutkinu verower. Die koning het die Arameërs aangeval, sy pad na die Middellandse See oopgeveg en 'n stele by Berg Atalur opgerig.
Die konings daarna het 'n rustige bewind gehad en hul voorgangers se beleidsrigtings voortgesit.
Nieu-Assiriese Ryk, 911–612 v.C.
Assur-Dan II (935–912 v.C.) het Assirië se ekonomie en organisasie verbeter en die fondament gelê vir 'n nuwe, suksesvolle staat. Hy het strafekspedisies gereël buite die grense van Assirië en die ryk herbou.
Die begin van die Nieu-Assiriese Ryk word meestal beskou as die troonbestyging van Adad-nirari II in 911 v.C.
Uitbreiding, 911–627 v.C.
Toe die donker eeu (wat in Assirië van 1050 tot 936 v.C. geduur het) eindelik oor was, het die wêreld drasties anders daar uitgesien. Antieke koninkryke soos Assirië, Babilonië, Elam en Egipte het steeds bestaan, asook die Hetiete in die vorm van kleiner Nieu-Hetitiese state. 'n Paar nuwe state het ontstaan soos Persië, Medië, Partië, Mannea, Israel, Urartu, Frigië, Lidië, die Aramese en Fenisiese state van die Levant, Doriese Griekeland, Putrië (Libië), Kolchis, Tabal en Nubië/Koesj.
Assirië het egter weer 'n grootse ryk geword wat hierdie nuwe volke asook ou vyande oor die volgende drie eeue sou verslaan. Van die veldtogte van Adad-nirari II (911-892 v.C.) af het Assirië gegroei tot die grootste ryk wat daar nog in die wêreld was. Die nuwe koning het die voormalige Assiriese leengebiede weer onderwerp, en Aramese, Nieu-Hetitiese en Horitiese bevolkings in die noorde verower en verban. Hy het Babilonië daarna twee keer aangeval en verslaan, en 'n groot streek in Middel-Mesopotamië geannekseer.
Sy opvolger, Tukulti-Ninurta II (891–884 v.C.) het Assirië verder uitgebou en tot in die Zagrosgebergte in die hedendaagse Iran uitgebrei. Hy het die nuwe volke, die Perse, Partiërs en Mede, onderwerp en ook tot in Klein-Asië uitgebrei.
Assurnasirpal II (883–859 v.C.) was 'n dapper heerser wat deur Aram en Kanaän (die huidige Sirië, Libanon, Jordanië en Israel) en Klein-Asië opgeruk het tot by die Middellandse See. Hy het onder andere die Arameërs, Frigiërs en Fenisiërs verslaan en heffings ingestel. Hy het ook opstande deur die Mede en Perse in die Zagrosgebergte onderdruk en sy hoofstad geskuif na Kalhu (Nimrod). Die paleise, tempels en ander geboue wat hy laat bou het, spreek van aansienlike vooruitgang in rykdom, wetenskap, argitektuur en kuns.
Salmaneser III (858–823 v.C.) se mag is deur 'n groot alliansie van tientalle volke uitgedaag, waarvan sommige leengebiede was, insluitende Babilonië, Egipte, Elam, Persië, Israel, Fenisië, die Arabiere, Arameërs, Suteërs en Nieu-Hetiete. Hy het hulle egter verslaan en van die verswakte Babilonië weer 'n leengebied gemaak.
Ook verskeie ander gebiede is oorwin. In 831 v.C. het hy die Georgiese koninkryk Tabal onderwerp. Teen die einde van sy bewind van 27 jaar was Assirië die heerser van Mesopotamië, die Levant, Wes-Iran, Israel, Jordanië en 'n groot deel van Klein-Asië.
Aan die begin van sy opvolger, Shamshi-Adad V (822-811 v.C.), se bewind het burgeroorloë egter in Assirië self gewoed. Later tydens sy bewind het Shamshi-Adad V suksesvol opgeruk teen Babilonië en Elam en 'n verdrag in Assirië se guns aan die Babiloniese koning opgedwing. In 814 v.C. het hy die nuwe Babiloniese koning ook verslaan en die onderwerping van die Galdeërs, Arameërs en Suteërs wat na dele van Babilonië migreer het, voortgesit.
Hy is opgevolg deur Adad-nirari III (810–782 v.C.), 'n jong seun. Die ryk is toe deur sy ma, die beroemde koningin Semiramis regeer tot in 806 v.C. Sy het die ryk bymekaargehou en het blykbaar die Perse, Partiërs en Mede onderwerp. In 806 v.C. het Adad-nirari III die mag by sy ma oorgeneem. Hy het die Levant verower en die Arameërs, Fenisiërs, Filistyne, Israeliete, Nieu-Hetiete, Moabiete en Edomiete aan sy gesag onderwerp. Hy het ook Babilon gedwing om heffings te betaal. Sy volgende teikens was die migrerende Arameërs, Galdeërs en Suteërs wat in die suidooste van Mesopotamië kom woon het. Toe het hy ook die Arabiere in die Arabiese Skierieland gewing om heffings te betaal.
Adad-nirari III is in 782 v.C. voortydig dood en dit het gelei tot 'n tydelike tydperk van stagnasie, hoewel Assirië steeds militêr oorheers het. In 754 v.C. het Ashur-nirari V die troon bestyg. Die vroeë deel van sy bewind het bestaan uit 'n permanente interne revolusie. Later het hy egter 'n paar geslaagde veldtogte gelei in Klein-Asië en die Levant. Hy is in 745 v.C. deur die troonrower Tiglath-pileser III (745–727 v.C.) afgesit. Dié het 'n hernude uitbreiding in Assirië teweeggebring. Hy het Urartu, Persië, Medië, Mannea, Babilonië, Arabië, Fenisië, Israel, Juda, Samaria, Nabatea, Galdea, Siprus, Moab, Edom en die Nieu-Hetiete weer onderwerp en is tot koning verklaar in Babilonië. Die Assiriese Ryk het nou gestrek van die Kaukasus tot Arabië, en van die Kaspiese See tot by Siprus.
Salmaneser V (726–723 v.C.) het die Assiriese mag tydens sy kort bewind uitgebrei en die Egiptenare gekeer om 'n vastrapplek in die Nabye-Ooste te kry. Hy het farao Sjosjenq V verslaan en uit die gebied verdryf.
Sargon II (722–705 v.C.) het die Krimmeriërs en Skitiërs verdryf uit Antieke Iran waar hulle die Mede en Perse, leenmanne van Assirië, aangeval en oorgeneem het. Toe 'n rebellie in 720 v.C. in Kanaän uitbreek, het koning Hanno die hulp van farao Osorkon IV van die 22ste Dinastie van Egipte gevra. Die farao het troepe gestuur om sy bondgenoot by te staan, maar die koalisie is verslaan. Die Assiriërs het Hanno lewend verbrand.
In 716 v.C. het Sargon II 'n leër op Egipte se grens gestasioneer. Osorkon IV is gedwing om heffings aan Assirië te betaal om te keer dat die ryk Egipte binneval. Mannea, Silisië, Kappadosië en Kommagene is verower, Urartu is verwoes, en Babilonië, Galdea, Aram, Fenisië, Israel, Arabië, Siprus en die beroemde koning Midas van Frigië is gedwing om heffings te betaal.
Sanherib (705-681 v.C.), 'n onverskrokke leier, het die Grieke verslaan wat 'n vastrapplek in Silisië probeer kry het, en daarna die Nubies beheerde Egipte. 'n Groot opstand teen hom het in sy ryk uitgebreek. Dit het 'n groot alliansie behels van onder andere Babiloniërs, Mede, Perse, Galdeërs, Elamiete, Partiërs, Manneërs en Aramene. Die groot alliansie kon nie Sanherib se bewind omverwerp nie. Die Assiriese koning het dié volke toe individueel onderwerp en Babilon geplunder.
Dit was tydens sy bewind dat die voorheen klein stad Nineve die hoofstad van Assirië geword het en gegroei het tot die grootste stad ter wêreld, met 'n bevolking van tot 150 000 mense. Sanherib is deur sy eie seuns vermoor (volgens die Bybel Adrammelek en Sar-Eser). Esarhaddon (680–669 v.C.) het Assirië verder uitgebrei tot diep in die Kaukasus in die noorde. Hy het Urartu heeltemal vernietig in die proses. Hy het die Skitiërs onderwerp, asook die Kimmeriërs in Klein-Asië en die Manneërs, Goeteërs, Mede en Perse in Antieke Iran.
Esarhaddon het eindelik moeg geraak vir Egipte, wat voortdurend probeer het om 'n vastrapplek in die Nabye-Ooste te kry. Hy het die land in 671 v.C. binnegeval, die Nubiërs/Koesjiete en Ethiopiërs verdryf en die Koesjitiese Ryk verwoes. Esarhaddon het hom toe tot "koning van Egipte, Libië en Koesj" verklaar. Hy het inheemse Egiptiese prinse oor die hele land aangestel om namens hom te regeer.
Hy het Assirië uitgebrei tot so ver suid as die hedendaagse Bahrein en Katar. Hy het Babilon heeltemal herbou tydens sy bewind en vrede na Mesopotamië in die geheel gebring. Hy is dood terwyl hy beplan het om weer na Egipte op te ruk om die Nubiërs te verdryf wat probeer het om weer die suide van die land oor te neem. Dié taak is suksesvol uitgevoer deur sy opvolger, Assurbanipal.
Onder Assurbanipal (669–627 v.C.) het die Assiriërs die gebied van die Kaukasus (die hedendaagse Armenië, Georgië en Azerbeidjan) in die noorde tot by Nubië, Egipte, Libië en Arabië in die suide oorheers, en van die oostelike Middellandse See-gebied, Siprus en Antiogië in die weste tot by Persië en die Kaspiese See in die ooste.