cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karl XV van Swede
Karl XV of Karel XV (Carl Ludvig Eugen; 3 Mei 1826 - 18 September 1872) was van 1859 tot met sy dood in 1872 koning van Swede en Noorweë. In laasgenoemde land word hy dikwels korrek Karl IV genoem. Hoewel hy in Swede as Karl XV bekend is, was hy eintlik die negende Sweedse koning met dié naam, want een van sy voorgangers, Karl IX (bewind: 1604-1611), het die syfer agter sy naam geskoei op 'n fiktiewe geskiedenis van Swede.
Stipagrostis acutiflora
Stipagrostis acutiflora is 'n meerjarige plant wat deel is van die Poaceae familie. Die plant is inheems in Algerië, Egipte, Golf State, Jemen, Libië, Mali, Marokko, Mauritanië, Niger, Oman, Sinai, Soedan, Tunisië, Tsjad en Wes-Sahara.
Harnaaz Sandhu
Sandhu is gebore in die dorpie Kohali in die Gurdaspur-distrik, Punjab, naby die stad Batala. Haar ouers is Pritampal Singh Sandhu en Rabinder Kaur Sandhu. Haar pa is 'n makelaar en haar ma is 'n ginekoloog, terwyl sy ook 'n ouer broer met die naam Harnoor het. Sandhu is in 'n Sikh-gesin grootgemaak, terwyl haar pa van Jat-oorsprong is.
Karl XV van Swede
Biografie
thumb|links|180px|Karl XV as ruiter, deur Carl Fredrik Kiörboe, omstreeks 1860.
Harnaaz Sandhu
In 2006 het die gesin na Engeland verhuis, voordat hulle twee jaar later na Indië teruggekeer het en hulle in Chandigarh gevestig het, waar Sandhu grootgeword het. Sy het die Shivalik Public School en die Post Graduate Government College for Girls bygewoon, albei in Chandigarh. Voordat sy Mej. Heelal geword het, het Sandhu 'n meestersgraad in openbare administrasie gevolg.
Stipagrostis amabilis
Stipagrostis amabilis is 'n meerjarige plant wat deel is van die Poaceae familie. Die plant is inheems in Namibië en die Noord-Kaap.
Karl XV van Swede
Biografie
Hy is in 1826 in Stockholm gebore as die oudste seun van kroonprins Oscar van Swede en sy vrou, Josephine van Leuchtenberg. Hy was die tweede aanspraakmaker op die troon van sy oupa Karl XIV Johan van Swede. Hy het by sy geboorte die titel Hertog van Skone gekry.
Die koning het op sy 81ste verjaardag in 1844 'n beroerte gehad en is minder as 'n maand later oorlede. Hy is deur sy seun, Karl se pa, opgevolg as Oscar I van Swede. Kroonprins Karl was van 1856 tot 1857 vir 'n kort ruk onderkoning van Noorweë. Hy het op 25 September 1857 regent geword en ná sy vader se dood op 8 Julie 1859 koning.
As kroonprins het Karl se kortaf maniere gelei tot ongerustheid oor sy troonbestyging, maar hy was een van die gewildste Skandinawiese konings en 'n konstitusionele heerser in die beste sin van die woord. Sy bewind is gekenmerk deur verreikende hervormings. Hy het die wet in 1858 deurgevoer waarkragtens ongetroude vroue wetlik volwasse kon word – sy suster prinses Eugenie het die eerste vrou geword wat volwasse verklaar is.
Persoonlike lewe
In 1872 het hy omstrede planne gehad om 'n niemorganatiese huwelik met die Poolse gravin Marya Krasińska aan te gaan, planne wat teenstand in die koningshuis én regering gekry het en net deur sy dood in die wiele gery is.
Hy het by sy vrou, Louise van Nederland, 'n dogter gehad, asook 'n seun wat as baba dood is. Hy is op die Sweedse en Noorweegse troon opgevolg deur sy jonger broer, Oscar II. Hy het ook minstens een buite-egtelike seun en dogter gehad, en daar was gerugte van nog buite-egtelike kinders.
Van sy afstammelinge was al op die trone van Denemarke, Luxemburg, Griekeland, België en Noorweë, maar nie van Swede nie. Die huidige koning van Noorweë, Harald V, is Karl se agteragterkleinseun.
Carmelita Pope
Carmelita Pope (gebore 15 April 1924) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse They Stand Accused (1949), Down You Go (1951), en The Amazing Spider-Man (1977).
Teenpous Gregorius VI
Vir die wettige pous met dieselfde naam sien Pous Gregorius VI
Gregorius VI was ‘n teenpous van Mei 1012 tot 25 Desember van dieselfde jaar.
Biografie
Toe Pous Sergius IV op 12 Mei 1012 sterwe, het die spanning tussen die adellik geslagte in Rome weer opgelaai. Die Crescentius en die Tusculum families het al twee hulle eie pous benoem. Gregorius was die kandidaat van Crescentius en Theophylactus was die kandidaat van Tusculum. Theophylactus het die naam Benedictus aangeneem.
Hoewel Gregorius die eerste was om die pousskap op te eis het Benedictus die amp verkry en is Gregorius uit Rome verban. Gregorius gaan toe steun soek by die Duitse keiser Hendrik II. Die keiser het egter die pouslike insignia by hom gevat en hom aangesê om nie meer aanspraak te maak op die pousskap nie. Gregorius het toe van die toneel verdwyn, hoewel dit bekend is dat hy nog gelewe het in 1018.
Donkerhoekspruit
Die Donkerhoekspruit is 'n klein sytak van die Oranjerivier in die noorde van die Noord-Kaap. Dit is suid van Upington en naby Louisvale geleë.
Joel Basman
Joel Basman (gebore 23 Januarie 1990) is 'n Switserse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Picco (2010), Hanna (2011), ''We Are Young. We Are Strong. (2014), en Land of Mine'' (2015).
Stipagrostis subacaulis
Stipagrostis subacaulis is 'n meerjarige plant wat deel is van die Poaceae familie. Die plant is inheems in Angola, Namibië en die Noord-Kaap.
Jonathan Del Arco
Jonathan Del Arco (gebore 7 Maart 1966) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Star Trek: The Next Generation (1987), The Closer (2005), en Major Crimes (2012).
Stipagrostis lutescens
Stipagrostis lutescens is 'n meerjarige plant wat deel is van die Poaceae familie. Die plant is inheems in Namibië en die Noord-Kaap.
Subspesies
Die plant het twee subspesies:
Mercury-Atlas 1
Mercury-Atlas 1 (MA-1) was die eerste poging van Amerika om 'n Mercury-kapsule te lanseer as deel van die Mercury-program. Die vuurpyl is op 29 Julie 1960 te Kaap Canaveral, Florida gelanseer. Dit was 'n onbemande vlug en daar was ook geen lanseerontsnapstelsel aan die kapsule nie. Die Atlas LV-3B vuurpyl het strukturele faling ondergaan na 58 sekondes op 'n hoogte van slegs 9,1 km en 3,4 km vanaf die lanseerplatvorm. Alle telemetrieseine het skielik verdwyn soos die vuurpyl deur maksimum dinamiese druk beweeg het. Die dag was reënerig en bewolk en die vuurpyl was na 26 sekondes nie meer sigbaar nie. Dit was dus onmoontlik om te kon sien wat gebeur het.
Die doelwit was om 'n sub-orbitale vlug te onderneem en weer die atmosfeer binne te dring met die ruimtetuig. Die kapsule was toegerus met skeidingsvuurpyle maar slegs met fop-truvuurpyle. Daar was verskeie ander stelsels wat ook nie in die kapsule geïnstalleer is nie bv. die kajuitdrukstelsel en 'n stoel vir die ruimtevaarder.
Verskeie Mercury-ingenieurs het beswaar aangeteken teen voortsetting van die lansering na aanleiding van die weer, dit sou die sig belemmer. Sommige getuies beweer hulle het 'n ontploffing gehoor maar dit kon nie bevestig word nie. Die kapsule het aanhou inligting uitsaai, totdat dit die water getref het ongeveer 9 km vanaf die lanseerplatform. Die kapsule, Atlasvuurpyl en die vloeibare suurstof ventilasieklep is geberg vanaf die oseaanvloer. Die enjins was nie beskadig nie, behalwe die skade wat hulle gely het tydens impak met die water. Die ventilasieklep en 'n stukkie pyp wat nog aan hom geheg was het opmerkbare metaaluitputtingkrake gehad.
Ondersoek
Data vanaf die telemetrie dui daarop dat die Atlas normaal gewerk het tot op T+58 sekondes en daar was geen probleem tot op daardie tydstip nie. Toe was daar skielik 'n groot rampspoedige gebeurtenis, die druk tussen die RP-1 en die vloeibare suurstoftenks het geval tot nul, daarna het die enjins krag verloor, die telemetrie het ophou werk en verskeie voorwerpe het skielik op die radar verskyn. Die telemetrie van die kapsule wys ernstige bewegings en wat gevolg is deur die verlies van telemetrie van die Atlas-vuurpyl; die kapsule het egter normaal gewerk totdat dit die water getref het - ongeveer 222 sekondes na lansering. Die outomatiese aborteerstelsel Abort Sensing and Implementation System (ASIS) - blyk normaal te gewerk het en het 'n afskakelinstruksie na die enjins gestuur die oomblik toe die abnormale situasie plaasgevind het. Die valskermstelsel het nie ontplooi nie omrede dit te gou na die lansering was.
Die Atlas 50D vuurpyl het minder telemetrietoetskoppe gehad as die Atlas R&D Atlas D. Daar was slegs 50 metings geneem met hierdie eerste vlug. Dit blyk dat die Atlas op 'n konstante vlug was toe die telemetrieverbinding verlore gegaan het op T+60 sekondes. Die laaste 1,2 sekondes se telemetriedata word bevraagteken omrede daar reeds oop skakelaars was in die vuurpyl onmiddellik na die voorval. Uit die kapsule se giroskoopdata blyk dit dat die boonste gedeelte soveel as 10° oorgehel het. Daar was inderdaad twee voorvalle, die een op T+58.5 sekondes wat die verlies van telemetriedata in die voorste gedeelte van die vuurpyl veroorsaak het. Die tweede voorval was op T+59.4 sekondes, nadat die enjin afgeskakel is deur die ASIS-stelsel. Dit blyk dat die aandrywingstelsel nie deur die aanvanklike voorval geaffekteer is nie.
Gevolgtrekkings
Die aanvanklike vermoede was dat die glasveseldop, wat bo-op die kapsule gesit is in die plek van die lanseerontsnapstelsel, het losgebreek en 'n gat in die vloeibare suurstoftenk gemaak. Owen Maynard van NASA, deel van die Mercury-stelselingenieurspan, was in beheer van die berging van die kapsule van die seevloer af. Hy het self 'n 30-voet vryduik uitgevoer om een spesifieke ontbrekende komponent van die kapsule te vind. Hy het tydens 'n mondelingse geskiedenis onderhoud gesê dat sy na-vlugberekeninge daarop dui dat die buitenste bedekking van die vuurpyl, net onderkant die plek waar die kapsule geheg word, sou gebuig het as gevolg van die gekombineerde lugweerstand, versnelling en spanning wat ondervind word tydens die vlug. Daardeur oorskry dit die trekspanning van die bedekking wat veroorsaak is deur die interne druk. Gebaseer op sy bevinding het NASA die bedekking in die betrokke gedeelte van die vuurpyl laat verdubbel. NASA het ook bepaal dat die toekomstige lanseerbane platter moet wees, om die buigstres op die vuurpyl te verminder. Interessant is dat die Atlas Atlas 50D vuurpyl alreeds oor 'n dikker bedekking as die Atlas 10D (Big Joe) beskik het, maar slegs op die RP-1 tenk terwyl die vloeibare suurstoftenk nog uit dieselfde dun bedekking bestaan het. Die probleem het hom nie herhaal op daaropvolgende vlugte nie. Daar is ook vermoed dat die afwesigheid van die lanseerontsnapstelsel 'n negatiewe invloed op die vuurpyl se aërodinamiese profiel gehad het. Convair se ingenieurs het aangedring dat die lanseerontsnapstelsel nodig was vanuit 'n aërodinamiese oogpunt, en ook vir datainvorderingvereistes, maar Mercury se beamptes het daarteen besluit.
Die kapsule het 'n apogee van 13 km bereik en het 9,6 km ver gevlieg. Die vlug het 3 minute en 18 sekondes geduur. Die kapsule het 1 154 kg geweeg en sy reeks nommer is #4 terwyl die Atlas se reeks nommer 50D was.
Stukke van die Mercury #4 ruimtetuig, soos gebruik in die Mercury-Atlas 1 sending, word tans vertoon by die Cosmosphere in Hutchinson, Kansas. Die luik word vertoon by die Amerikaanse Ruimtemuseum in Titusville, Florida.
Jean Porter
Jean Porter (8 Desember 1922 – 13 Januarie 2018) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Bud Abbott and Lou Costello in Hollywood (1945), Sweet Genevieve (1947), Cry Danger (1951), en The Left Hand of God (1955).
Giuseppe Bausilio
Giuseppe Bausilio (gebore 20 Junie 1997) is 'n Switserse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Dead Man Down (2013) en Festivals of Patience (2018), en in die televisiereeks The Next Step (2013).
Kosie de Klerk
Ds. Jacobus Johannes de Klerk (oorlede op 17 Junie 2001) was tussen 1968 en sy emeritaat in 1998 predikant in drie gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika. In sy huldeblyk in die GKSA se Almanak van 2003 het sy kollega ds. Jan Visser hom as "kort van postuur, maar met ’n groot hart, ’n buitengewone intellek en ’n diepe nederigheid", beskryf.
Kosie de Klerk was een van die drie kinders uit prof. dr. Barend Jacobus de Klerk (1904–1953) se eerste huwelik, in 1931 met Irene Bouman. Kosie se broer, Pieter Bouman (Bouie) de Klerk, gebore op 29 Januarie 1922, was tussen 1957 en sy aftrede in 1998 agtereenvolgens leraar van Aliwal-Noord, Noord-Durban/Empangeni, Koedoesrand en Stilfontein. Hy is oorlede op 9 April 2015.
Ná sy eerste vrou se oorlye is dr. De Klerk in 1944 getroud met Maria (Marietjie) van der Walt van Middelburg, Kaap, waar hy van 1939 tot daardie jaar predikant was. Uit dié huwelik is ook twee seuns en ’n dogter, Mathilda (getroude van Van der Schyff), gebore.
’n Seun, Kosie se halfbroer prof. dr. Barend Jacobus (Ben) de Klerk, was tussen 1970 en 1997 agtereenvolgens leraar van Gobabis, Cachet, Randburg-Oos en Potchefstroom-Noord. Intussen was hy van 1981 tot 1984 direkteur van die PU vir CHO se studenteburo en eindelik van 1998 tot sy aftrede in 2010 professor aan die Teologiese Skool Potchefstroom.
Matjiesrivier, Dawid Kruiper
Die Matjiesrivier is 'n klein linkersytakkie van die Oranjerivier, en vloei net oos van Upington in die noorde van die Noord-Kaap.
Kosie de Klerk
Ds. Visser beskryf ds. Klerk as “’n bedienaar van die Woord met ’n baie diep roepingsbesef. Daarvan getuig onder meer die feit dat hy, ná die afsterwe van sy vader (in April 1953), sy teologiese studie moes staak en gaan werk; die roeping het egter gebly, en op ’n rype leeftyd kon hy sy voorbereiding vir die bediening van Gods Woord voltooi.” Nadat hy in 1967 afgestudeer het, het hy in 1968 ds. P.C. (Blackie) Kruger se opvolger in GK Theunissen geword. Van 1970 af was hy predikant van De Aar, maar nes in sy eerste werkkring was dit ’n kort dienstyd, want in 1973 het hy GK Boksburg-Suid se tweede predikant sedert die gemeente se stigting in 1969 geword.
Van 1980 tot 1997, die jaar voor ds. De Klerk sy emeritaat aanvaar het, was hy en ds. Visser bure. Hy skryf: “Ek was bevoorreg om 17 jaar sy ‘buurman’ te wees tydens my bediening in Brakpan-Suid, al het ons gemeentes in twee verskillende klassisse geval. Dit het daartoe meegewerk dat ons redelik noue kontak met mekaar gehad het. “Wat vir my altyd kenmerkend sal bly as ek aan hom dink, is sy groot liefde vir die Gereformeerde leer en kerkregering. Hy het dit dan ook in sy bedieningswerk konsekwent verkondig en gehandhaaf, en dit persoonlik uitgeleef.
Matthew Del Negro
Matthew Del Negro (gebore 2 Augustus 1972) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Wind River (2017) en in die televisiereekse The Sopranos (1999), Scandal (2012), en Goliath (2016).
Libradene
Libradene is 'n voorstad in Boksburg, Gauteng. Volgens die 2011-sensus het Libradene 'n bevolking van 1 287 gehad, van wie 85,9% wit mense was. Die hele voorstad het toegangsbeheer waar besoekers voorgekeer word en inwoners toegangskaarte moet gebruik.
Kosie de Klerk
“Tog het ek nie gedink dat dit die laaste keer sou wees dat ek hom gesien het nie. Ek kon met hom kommunikeer deur Skriflesing, gebed en gesprek; daarvoor sal ek steeds dankbaar wees.” Ds. Visser skryf dit was ’n voorreg om ds. De Klerk te ken en hy sal sy “nagedagtenis altyd met liefde en respek in herinnering hou”. Hy is oorleef deur sy eggenote, Annatjie.
Dodeakker van Giza
Die Dodeakker van Giza (Arabies: أهرامات الجيزة) is ’n argeologiese terrein aan die Nylrivier sowat 9 km van Giza en 25 km suidwes van Kaïro, Egipte. Die kompleks van antieke monumente sluit in die drie piramides bekend as die Groot Piramides, die enorme beeldhouwerk bekend as die Groot Sfinks, verskeie begraafplase, ’n werkersdorp en ’n nywerheidskompleks.
Die piramides het tydens die Hellenistiese tydperk beroemd geword nadat Antipater van Sidon dit gelys het as een van die sewe wonders van die antieke wêreld. Dit is die oudste van dié wonders en die enigste een wat nog bestaan.
Die piramides en die sfinks
Die Piramides van Giza bestaan uit die Groot Piramide van Giza (ook bekend as die piramide van Cheops), die ietwat kleiner piramide van Chafra en die nog kleiner piramide van Menkaoere. Die Groot Sfinks is oos van die kompleks geleë. Egiptoloë stem saam dat die Groot Sfinks se kop dié van Chafra is. Tussen dié piramides is drie kleiner piramides, bekend as koninginpiramides.
Begraafplase
Terwyl die piramides gebou is, is die mastabas van adellikes om hulle opgerig. Die hoofbegraafplaas, naby die piramide van Cheops, is beplan met strate en lane. Begraafplaas G 7000 was een van die eerstes en bevat die grafkelders van vroue, seuns en dogters van die farao's van die 4de Dinastie. Aan die ander kant van die piramide is die grafte van die seuns van Wepemnofret and Hemioenoe. Tydens die 5de en 6de Dinastie is die begraafplase verder uitgebrei.
Nuwe Ryk
Tydens die Nuwe Ryk was Giza nog ’n aktiewe terrein. ’n Steenkapel is naby die Sfinks opgerig tydens die 18de Dinastie, waarskynlik deur Toetmoses I. Amenhotep II het ’n tempel naby die Sfinks gebou wat aan Haoeron-Haremachet gewy was. Toetmoses IV het die piramides en die Sfinks as ’n prins besoek en is glo in ’n droom vertel om die Sfinks uit die sand te grawe. Hy het van dié voorval vertel in sy Droomstele. Toetmoses IV en sy koningin het ook steles by Giza laat oprig. Toetankamen het ’n gebou laat bou wat nou bekend is as die koning se rushuis.
Tydens die 19de Dinastie het Seti I laat aanbou aan die tempel van Haoeron-Haremachet, en sy seun Ramses II het ’n stele in die kapel voor die Sfinks laat oprig en het die rushuis van Toetankamen oorgeneem.
Stipagrostis lanipes
Stipagrostis lanipes is 'n meerjarige plant wat deel is van die Poaceae familie. Die plant is endemies in Namibië.
Byteken
Die byteken, @, word normaalweg uitgespreek as "by" of "teen". Dit word gebruik as 'n rekeningkundige en faktuurafkorting wat "teen 'n koers van" beteken (bv 7 lekkers @ R2 per lekker = R 14).
Dit word ook in e-posadresse gebruik byvoorbeeld piet@gmail.com en word uitgespreek as "piet by gmail punt com".
Dit word ook in sosiale mediaplatforms gebruik as 'n handvatsel. Byvoorbeeld, indien jy in 'n plasing na iemand se naam wil skakel, voeg jy 'n "@" voor die persoon se naam.
In Unicode is die kode U+0040 en die HTML-kode is @
Lillian Porter
Lillian Porter (24 Februarie 1917 – 1 Februarie 1997) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Tin Pan Alley (1940), That Night in Rio (1941), en Song of the Islands (1942), en in die televisiereeks Judge Roy Bean (1955).
Stipagrostis fastigiata
Stipagrostis fastigiata is 'n meerjarige plant wat deel is van die Poaceae familie. Die plant is inheems in Namibië en die Noord-Kaap.
Subspesies
Die plant het twee subspesies:
Oekraïense Gewapende Magte
Die Oekraïense Gewapende Magte (Oekraïens: Збройні сили України [ЗСУ]; Zbroini syly Ukrainy, [ZSU]) is die militêre magte van die Oekraïne. Hulle is die vernaamste verdedigingsmag teen enige aggressie teen die soewereine staat Oekraïne. Alle militêre en veiligheidsmagte, insluitend die gewapende magte, is onder die bevel van die president van Oekraïne en onderhewig aan toesig deur 'n permanente Werchowna Rada-parlementêre kommissie.
Oekraïne se gewapende magte is saamgestel uit die Oekraïense Grondmagte, die Oekraïense Lugmag, die Oekraïense Vloot, die Oekraïense Lugstormmagte en die Spesiale Operasionele Magte. Oekraïne se vloot sluit sy eie Oekraïense vlootinfanterie, sowel as Oekraïnse vlootlugvaart. Die Territoriale Weermag dien as die Militêre reserwemag en in gevalle van oorlog kan dit massagemobiliseer word vir burgerlike vrywilligers om in plaaslike verdediging te dien. Die Oekraïense Kuswag is die kuswagdiens van die Oekraïne, maar dit is deel van die Grenswagdiens en nie ondergeskik aan die vloot nie. Die Oekraïense Lugverdedigingsmagte was 'n tak verantwoordelik vir lugafweeroorlogvoering vanaf 1991 totdat dit in 2004 met die Lugmag saamgesmelt is.
As gevolg van die Russiese militêre ingryping in die Oekraïne in 2014, het die president die goewerneurs van oblaste van die Oekraïne opdrag gegee om vrywilligerseenhede onder die regering se Territoriale Verdedigingsmagte te skep. Aanvanklik het hierdie eenhede minimale befondsing uit streeksbegrotings ontvang en meestal op skenkings staatgemaak. In November 2014 is die meeste van die territoriale verdedigingsbataljons by die Oekraïense grondmagte geïntegreer. Die Nasionale Wag van Oekraïne dien as 'n paramilitêre reserwe-komponent van die gewapende magte van die Oekraïne.
Na vyandelikhede met Rusland in 2014, het die Oekraïne die grootte van sy gewapende magte vergroot tot 204 000 soldate (+46 000 staatsamptenare), sonder om bykomende magte soos die grenswagte (53 000), die nuutgestigte Nasionale Wag van Oekraïne (60 000) of die sekuriteitsdiens. In 2021 maak die grootte van die Oekraïne se gewapende magte, wat uit 246 445 (195 626 militêre personeel) bestaan, dit die tweede grootste in die streek ná die Russiese gewapende magte. In 2022 het president Wolodimir Zelenski 'n vergroting van die magte met 100 000 beveel teen 2025, terwyl diensplig in 2024 beëindig sou word. Diensplig sou vervang word met korttermyn intensiewe militêre opleiding.
Filips II van Frankryk
Filips II van Frankryk (21 Augustus 1165 – 14 Julie 1223), ook bekend as August(us), was van 1180 tot 1223 die koning van Frankryk.
Filips is reeds op 1 November 1179 in die afwesigheid van sy siek vader, Lodewyk VII in Reims gekroon en as medekoning aangestel. Met die dood van sy vader word hy op 18 September 1180 amptelik die koning van Frankryk. Hy trou in 1180 met Isabella van Henegouwe (1170-1190), die niggie van die Vlaamse graaf Filips van die Elzas (dogter van sy suster Margaretha), en so verwerf hy Artesië as huweliksgeskenk. Lodewyk VIII was hulle seun. Isabella sterf in 1190 en in 1193 trou hy met Ingeborg van Denemarke, wat hy kort daarna verstoot. In 1194 trou hy met Agnes van Meranië, maar die huwelik word nie deur die pous erken nie, in 1213 bevestig hy weer Ingeborg as die koningin.
Nommerteken
Die # simbool staan meestal bekend as die nommerteken of die huts (Engels = hash). In Noord-Amerika word dit ook as pondteken gebruik.
Die Unicodekode is U+0023 en die HTML-kode is #
Jamal al-Din al-Afghani
Sajed Jamal al-Din al-Afghani, ook bekend as sajed Jamal ad-Din Asadabadi (Persies: سید جمال‌الدین اسد‌آبادی) en algemeen bekend as Al-Afghani (1838/1839 – 9 Maart 1897), was ’n politieke aktivis en Islamitiese ideoloog wat laat in die 19de eeu deur die Moslemwêreld gereis het. Hy was een van die stigters van Islamitiese modernisme sowel as ’n voorstander van Pan-Islamitiese eenheid in Europa en Hindoe-Moslem-eenheid in Indië. Van hom is gesê hy was minder geïnteresseerd in klein verskille in Islamitiese regswetenskap as in die organisering van ’n verenigde teenvoeter vir Westerse druk.
David Del Rio
David Del Rio (gebore 29 September 1987) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Pitch Perfect (2012), Spare Parts (2015), en The Belko Experiment (2016).
Jamal al-Din al-Afghani
Hy is ook bekend vir sy betrokkenheid by sy volgeling Mirza Reza Kermani in die suksesvolle sluipmoord op sjah Naser al-Din van Persië, wat volgens Al-Afghani te veel toegewings aan buitelandse magte gedoen het, veral aan die Britse Ryk.
Jean-Luc Bideau
Jean-Luc Bideau (gebore 1 Oktober 1940) is 'n Switserse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Revenge of the Musketeers (1994), The Red Violin (1998), en Mon frère se marie (2006).
SC Doesburg
Die klub is op 13 Mei 1914 gestig.
Phyllis Povah
Phyllis Povah (21 Julie 1893 – 7 Augustus 1975) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Women (1939), Let's Face It (1943), Pat and Mike (1952), en The Marrying Kind (1952).
Ernst Ruska
Ernst Ruska (Ernst August Friedrich Ruska; * 25 Desember 1906, Heidelberg, Duitsland; † 27 Mei 1988, Wes-Berlyn) was 'n Duitse elektriese ingenieur wat die elektronmikroskoop uitgevind het. Die helfte van die Nobelprys vir Fisika is in 1986 aan hom toegeken (die ander helfte is deur Heinrich Rohrer en Gerd Binnig gedeel).
Ruska het gedurende 1925 tot 1927 aan die Tegniese Universiteit van München gestudeer en toe ingeskryf aan die Tegniese Universiteit in Berlyn. Omstreeks dié tyd het sy studies 'n aanvang geneem, wat sou lei tot die uitvinding van die elektronmikroskoop.
Uitvinding van die elektronmikroskoop
Die mate waarin 'n optiese mikroskoop lig kon werp op die detail, of die detail wat 'n uiters vergrote voorwerp kon voortbring, was beperk deur die golflengtes van die ligstroke wat gebruik is om die voorwerp te beskou. Aangesien dit in die 1920's vasgestel is dat elektrone die eienskappe van golwe besit, maar wat omtrent 100 000 keer korter as dié van lig is, het Ruska gepostuleer dat indien elektrone op dieselfde wyse as lig op 'n voorwerp gefokus kon word, die elektrone teen uiters hoë vergrotings groter detail (dit sou groter oplossingsvermoë hê) as konvensionele ligmikroskope sou bied.
In 1931 het hy die eerste elektronlens gebou, 'n elektromagneet wat 'n strook elektrone kon fokus net soos 'n lens 'n strook lig fokus. Deur gebruikmaking van verskeie van dié lense in 'n reeks, het Ruska in 1933 die eerste elektronmikroskoop ontwerp. In sy instrument beweeg elektrone deur 'n baie dun skyf van die voorwerp wat bestudeer word, en word die elektrone dan gedeflekteer op fotografiese film of op 'n fluoressent skerm, welke 'n beeld produseer wat baie vergroot mag wees.
Ruska het in 1937 by Siemens-Reiniger-Werke AG as 'n navorsingsingenieur aangesluit, en in 1939 het die maatskappy sy eerste kommersiële elektronmikroskoop bekendgestel wat op Ruska se uitvindings gebaseer was. Ruska het tot 1955 by Siemens navorsing gedoen, en daarna van 1955 tot 1972 as direkteur van die Instituut vir Elektronmikroskopie van die Fritz Haber Instituut gedien. Hy was ook 'n professor aan die Tegniese Universiteit van Wes-Berlyn.
Doug Stanhope
Douglas Stanhope (gebore op 25 Maart 1967) is 'n Amerikaanse komediant, skerpskertser, akteur, skrywer, en podsendinggasheer.
Vroeë lewe
Stanhope is gebore 25 Maart, 1967 in Worcester, Massachusetts in 'n middelklas gesin. Sy vader Russ was die hoof van wetenskap by Stanhope se skool, en het gesterf in 2000. Sy ma Bonnie (née Kirk) was 'n kelnerin. Sy was 'n voormalige alkoholis, en het ophou drink en die huis verlaat na Florida toe Stanhope tien jaar oud was ná hul egskeiding. In 1998, oortuig hy haar om naby hom te woon in Wes-Hollywood. In haar latere lewe het sy gely aan emfiseem. In 2008, op haar versoek, wens sy vir Stanhope om betrokke te wees in 'n geassisteerde genadedood met 'n mengsel van drankies en voorskrif morfien. Stanhope het gewag tot die wet van beperkings verstryk het voor hy die storie vertel op verhoog en in sy tweede boek. Stanhope het 'n ouer broer, Jeff.
1990's
Stanhope begin sy komedie loopbaan in 1990 op die ouderdom van 23, na hy verhuis het na Las Vegas na hy ses maande in Los Angeles gewoon het. Hy het sy eerste verhoog roetine by 'n plaaslike kroeg gedoen. Hy het sy roetine ontwikkel voordat hy na Phoenix, Arizona verhuis het. Hy het ook in Florida, Oceanside, Kalifornië, Idaho gewoon en op een punt na Massachusetts teruggekeer. Stanhope het drie jaar uit sy motor gelewe.
In 1995, het hy in Wes-Hollywood gewoon. Een van sy gereelde roetines was by die Hollywood-Improv of The Comedy Store. In 1995, het Stanhope die San Francisco Internasionale Komedie Kompetisie gewen teen Dane Cook in 'n drie-week wedstryd.
2000's
Na die aanvalle op 11 September 2001 in New York Stad, het Stanhope kritiek ontvang van gehore oor sy kommentaar oor die gebeurtenis. Dit het protes buite sy optredes ingesluit en aanvalle op die verhoog.
In Julie 2002, het Fox rug-aan-rug episodes van Stanhope se versteekte kamera program uitgesaai Invasion of the hidden cameras. Die projek begin in 1999, met Stanhope die skrywer en die vervaardiging van verskeie grappe vir dit, voor die netwerk besluit om die uitsaai te onttrek. Stanhope beskuldigde Spy TV dat hulle die helfte van sy idees gesteel het en die bereiking van goeie graderings as 'n resultaat. Hy het as een van die grapmakers op Spy TV opgetree.
In Augustus 2002, het Stanhope die Strathmore Pers-Toekenning gewen vir sy week-lange optrede by die Edinburgh Festival Fringe, soos gestem deur 40 pers kritici. Die prys was £1000 en 'n onderlaag in die Britse beroemde tydskrif OK!. Daarna het Stanhope onderteken met sy jarelange bestuurder Brian Hennigan.
In 2003 en 2004, was Stanhope mede-gasheer vir die vyfde en sesde seisoene van The Man Show met Joe Rogan. Hy het ingestem om die projek te doen om meer finansieel stabiel te wees.
Stanhope het 'n groep van die toer komediante begin bekend as The Unbookables met kunstenaars soos Andy Andrist, James Inman, en Brendon Walsh, onder andere. The Unbookables se eerste CD is Morbid Obsenity.
In 2005, verskuif Stanhope na Bisbee, Arizona.
In Junie 2006, was Stanhope bespreek om 'n paar programme uit te voer by die Cat Laughs Comedy Festival in Kilkenny, Ierland. Egter, ongeveer tien minute in sy roetine, het 'n grap oor die Ierse mans wat pedofillie pleeg gevolg van die lelikheid van die Ierse vroue vir verkragting 'n geweldadige reaksie van die gehoor uitgelok. Die voorval het gelei dat die res van Stanhope se oorblywende optredes by die fees gekanselleer was. In Augustus dieselfde jaar, het hy teruggekeer na die Edinburgh Festival Fringe, met 'n volle drie-week verblyf. By een optrede, het een van sy roetines gelei tot 'n gewelddadige baklei met 'n lid van die gehoor en die polisie was ingeroep, wat veroorsaak het dat Stanhope die lokaal moes verlaat. Hy het 5-ster resensies van die pers gekry. Op sy opening van die aand het hy wat geglo was om 'n ekstasie tablet geneem wat vir hom oorhandig was deur 'n lid van die gehoor. By die 2008 Fringe, kondig Stanhope 'n Dag met Doug aan, 'n geleentheid om 'n hele dag saam met hom te spandeer vir £7,349, die gemiddelde geld wat komediante verloor wanneer hulle bespreek is by een van die vier grootste plekke by die fees.
Sy roetine voor 'n gehoor was genomineer in die top 5 van die 20 Beste Live Shows van 2009 deur Londen se The Guardian koerant.
Stanhope se sewende album, From Across the Street, is vrygelaat op November 24, 2009.
2010s
In 2010, het Stanhope 'n reeks van vignetten gedoen vir die Britse nuus program Newswipe met Charlie Brooker. In 2013, het hy dieselfde gedoen tydens Charlie Brooker's Weekly Wipe as "the voice of America". Op November 17, 2010, het Stanhope onderteken aan rock en metaal etiket Roadrunner Rekords na die bekendstelling van hul nuwe komedie etiket, Roadrunner Komedie. Op 3 Mei 2011, was die album Oslo:Burning the bridge to nowhere vrygelaat. Hierdie is ondersteun met 'n internasionale toer, wat 'n 25-nag verblyf by die Leicester Square-Teater in Londen ingesluit het. Deur hierdie tyd, wen Stanhope die Time Out New York's Beste Komedie Prestasie toekenning twee keer.
In 2011, in samewerking met die burgemeester van Reykjavík en komediant Jón Gnarr, skeduleer Stanhope 'n vertooning in Ysland se enigste maksimum sekuriteit gevangenis, Litla-Hraun. Die vertooning het plaasgevind op 25 September. Ook in 2011, verskyn Stanhope op die FX-reeks Louie as Eddie Mack, 'n komediant wat Louis C.K. 20 jaar vroeër geken het toe hulle die eerste keer begin optree, in die seisoen 2 episode getiteld "Eddie".
Op Februarie 16, 2013, debut Stanhope The Doug Stanhope Podcast, aangeteken uit sy huis in Bisbee, Arizona. In 2014, was dit aangebied deur die All Things Comedy netwerk.
In Mei 2013, het Stanhope 'n fondsinsameling opgewek en het byna $126,000 bereik vir 'n vrou en haar gesin wie se huis vernietig is deur die 2013 Moore, Oklahoma tornado. Hy het gesê hy het dit gedoen in ondersteuning van haar verklaring van ateïsme, sê hy bewonder haar moed in 'n oorwegend Christelike staat.
Stanhope verfilm sy komedie spesiale No Place Like Home om November 21, 2015 by die Bisbee Royale in Bisbee. Die film is vervaardig deur Johnny Depp.
In Junie 2016, het aktrise Amber Heard Stanhope gedagvaar vir sy "lasterlik" eis dat sy haar ex-man Johnny Depp afpers. Heard laat val die regsgeding in die nadraai van haar en Depp se $7 miljoen egskeiding.
Persoonlike lewe
In 2002, was Stanhope en sy vriendin Renee Morrison op 'n huwelik seremonie in Las Vegas. Hy het later gesê dat dit was "spot met die instelling van huwelik", en dat dit nie wettig was nie. Op een punt, het die twee 'n kind verwag, maar 'n aborsie gekies, en Stanhope het 'n vasektomie gekry. Rondom 2005 het Stanhope met sy huidige vennoot 'n verhouding begin, Amy "Bingo" Bingaman wie hy verwys het as sy vriendin en vrou. Stanhope is in teenstelling met kinders kry en noem oorbevolking as 'n rede.
Stanhope is bekend vir sy swaar alkohol verbruik en is 'n selferkende alkolis. In 2011 in 'n onderhoud, het hy gesê die laaste tyd wat hy nugter was op die verhoog was in 2003. Hy beskryf homself as pro-keuse-en pro-dwelm.
Polysteganus
Polysteganus is 'n genus van straalvinnige visse in die familie van Sparidae. Die genus is vir die eerste keer in 1870 deur Klunzinger beskryf.
Progressiewe Unionisteparty
Die Progressiewe Unionisteparty (Progressive Unionist Party, PUP) is 'n sosiaal-demokratiese politieke party in Noord-Ierland wat die huidige grondwetlike status van dié land as deel van die Verenigde Koninkryk wil bewaar en uitbou en gekant is teen enige Ierse deelname aan politieke prosesse in Noord-Ierland.
Tubuai
Tubuai-eiland (ook Tubuaʻi of Tupuaʻi) is die hoofeiland van die Austraaleilandegroep, geleë 640 km suid van Tahiti. Benewens Tubuai sluit die groep eilande Rimatara, Rurutu, Raivavae, Rapa en die onbewoonde Îles Maria in. Hulle is deel van die Australeilande in die verre suidweste van Frans-Polinesië in die suidelike Stille Oseaan. Tubuai-eiland onderhou 'n bevolking van 2 217 mense op 45 km² land. As gevolg van sy suidelike posisie, het Tubuai opvallend koeler weer as Tahiti.
Willie Venter
“Een ding van ds. Willie was sy geheue,” skryf lidmate van sy laaste gemeente, Boksburg, in sy lewensberig in die GKSA se Almanak van 2006. “Hy het elkeen nie net by die naam geken nie, maar ook elke adres en alles wat in hul lewe gebeur hê.”
Willie Venter het grootgeword op Ermelo en daar skoolgegaan. Ná skool het hy sy merk gemaak in die studentelewe. Tydens sy universiteitsjare het hy sy vrou, Hennie Kroeze, ontmoet. Sy skoonpa was ook sy Hebreeuse professor. Eendag het prof. Kroeze teruggeblaai in een van sy baie aantekeningboeke oor sy studente en op die punte van sy skoonseun afgekom en opgemerk dat hy lofwaardig is vir sy goeie onderskeiding in Hebreeus.
duimnael|links|250px|Ds. en mev. W. Venter.
Tubuai
Die mense van Tubuai het voorheen Austral gepraat, maar dit is vervang deur die naverwante Tahitiaans.
Willie Venter
Vyf kinders is uit die huwelik gebore: Stina, Hendrik, Anna, Jan en Willem. Hendrik het sy pa vooruitgegaan in ’n tref-en-trapongeluk op een van sy fietsoefenritte. Nadat hy binne ’n anderhalf dekade vyf gemeentes bedien het, het hy dr. C.J. Malan as predikant van Boksburg opgevolg. Soos die gemeente self ná sy dood geskryf het: “(W)anneer mens aan die Oos-Rand jou staanplek volstaan, dan bly jy daar en word jy lief vir die mense daar en die mense vir jou. (H)ier het hy diep spore in die harte van baie lidmate gelaat.” Hulle het sy geheue as een van sy merkwaardigste eienskappe uitgesonder “Hy het onthou wie was die eerste baba wat hy gedoop het en die eerste huwelik wat bevestig het, ens. Dit het hom ’n mooi ingang in baie mense se lewe besorg. Sy bediening is gekenmerk deur ryk verkondiging van die volle raad van God.
“Sy diepgaande kennis van Hebreeus het sy preke diepsinnig en voedend gemaak. Elke Sondag kon jy weer huis toe gaan met ’n ryker begrip van die evangelie. Niemand is ooit in sy pastoraat oorgeslaan nie. Dikwels het hy ure lank by ’n sterfbed saam met die familie gewag vir die deurgang na ons ewige Vaderhuis; en was jy siek of in die hospitaal, kon jy reken op ’n besoek waarin die Woord en gebed bedien is.” Sy gemeente skryf hy was ook weier bekend, want op menige klassis- en partikuliere-sinode-vergadering was hy die een wat rigtinggewend leiding geneem het as voorsitter of as afgevaardigede predikant.
Collège de France
Collège de France is 'n Franse elite-instelling in wiskundige, wetenskaplike, sosiale wetenskappe en geesteswetenskaplike navorsing. Die werknemers hou slegs een reeks lesings per jaar en is andersins heeltemal vry om hul eie belange na te streef. Die instelling is in 1530 gestig. Dit het tans 52 professorate in verskeie dissiplines. Dit is nie 'n gewone universiteit nie, maar eerder 'n instelling waar jy jou geheel en al aan jou eie navorsing kan toewy. Dit is ook 'n besonderse kenmerk dat professore oop lesingsreekse moet hou, wat enigiemand kan bywoon. Dit beteken dat daar elke jaar heeltemal nuwe lesingreekse gehou word, wat verseker dat daar altyd innoverende onderrig is.
Willie Venter
Ná al sy dienswerk kon hy nog 15 jaar lank die emeritus predikant van Boksburg wees. “Ons as gemeente was bevoorreg om elke eerste Sondag van die maand steeds te kon deel in sy bediening van die Woord tot ’n jaar voor sy heengaan,” het sy lidmate ná sy dood geskryf.
Frans Timmermans
Franciscus Cornelis Gerardus Maria (Frans) Timmermans (gebore op 6 Mei 1961 in Maastricht) is 'n Nederlandse politikus van die PvdA.
Persoonlike besonderhede
Frans Timmersman is vir die tweede keer getroud en het vier kinders.
Hy is 'n Rooms-Katoliek en 'n poliglot; hy spreek Duits, Engels, Frans, Italiaans, Nederlands en Russies as ook die Limburgse dialek.
Vormsel
Die Vormsel  (of konfirmasie) is een van die sewe sakramente van die Rooms-Katolieke Kerk. duimnael|regs|Toediening van die vormsel Dit hoort by die inisiasie-rites. In die oudheid toe meestal volwassene tot bekering gekom het is die doop, die kommunie (eucharistie of nagmaal) en die vormsel gewoonlik op dieselfde dag toegedien. Die vormsel is gedurende die pontifikaat van Pous Clemens I ingevoer.
Na die tweede Vatikaanse konsilie is die klem gelê op die bevestiging en die viering van die keuse wat die ouers vir hulle kinders by die doop gemaak het. Die vormeling bevestig as volwassene sy/haar keuse om as Katoliek te lewe. 'n Biskop bedien gewoonlik die vormsel, deur die vormeling met geseënde olie te salwe. Die intervensie van die Heilige Gees word gevra in die gebede. Die vormsel word slegs een keer aan 'n persoon bedien.
Die vormsel word ook gebruik in die Ortodokse Kerk en na die Reformasie het die Anglikaanse en die Lutherse Kerke 'n vorm daarvan behou. Die ander protestante kerke sien die vormsel nie as 'n sakrament nie, maar hou gewoonlik 'n konfirmasie-plegtigheid (Aanneming) waar die gelowige as volwaardige lid van die kerk aanvaar word.
Hiram Maxim
Hiram Stevens Maxim (Sangerville (Maine), 5 Februarie 1840 – Londen, 24 November 1916) was 'n Amerikaanse uitvinder wat later na Engeland geëmigreer het en toe Britse nasionaliteit aanvaar het. Hy is bekend as die uitvinder van die Maxim-masjiengeweer, die eerste mobiele volledig outomatiese masjiengeweer, en van 'n muisval. Hy het ook 'n bykomende baanbrekersrol gespeel in die ontwikkeling van beide elektriese lig in die Verenigde State en in die lugvaart.
Biografie
Van 1866 tot 1870 het hy gewerk as 'n instrumentmaker en tekenaar vir Oliver P. Drake, 'n vervaardiger van wetenskaplike instrumentasie. Gedurende hierdie tydperk het hy sy eerste uitvindings gepatenteer, 'n krultang, 'n outomatiese muisval en 'n outomatiese besproeiingstelsel. In 1867 trou hy met Louisa Jane Budden; saam het hulle drie kinders gehad – seun Hiram Percy Maxim (1868-1936) en dogters Florence en Adalaine.
In 1881 trou hy met sy tweede vrou, Sarah Hayes, en daardie selfde jaar verhuis hy permanent na Engeland waar hy 'n werkswinkel by Hatton Gorden, Londen, begin het. In 1883 het hy sy Maxim-masjiengeweer uitgevind en 'n Britse patent daarvoor verkry.
Nadat hy in 1899 'n Britse onderdaan geword het, is hy in 1901 deur koningin Victoria tot ridder verhef vir sy uitvindings, waarvan baie militêre toepassings gehad het; sedertdien kan hy as Sir aangespeek word. Hy is op die ouderdom van 76 oorlede.
Uitvindings
Alhoewel Maxim meer as 270 Britse en Amerikaanse patente op sy naam het, is die masjiengeweer wat na hom vernoem is die bekendste.
Maxim masjiengeweer
Vandat vuurwapens gemaak is, het skutte ‘n behoefte na 'n wapen wat meer as een skoot kon afvuur voordat hulle herlaai. ’n Masjiengeweer is so vroeg as 1718 deur die Britse prokureur James Puckle gepatenteer, maar die eerste kommersieel suksesvolle weergawe is in 1861 deur die Amerikaner Richard Gatling uitgevind. Sy Gatling Gun was egter 'n masjiengeweer wat nie outomaties gewerk het nie, maar met handkrag (deur die draai van ‘n slinger) wat die afvuur en uitstoot van patrone moontlik maak. In 1882 was Maxim in Wene waar hy 'n Amerikaanse kennis ontmoet het wat vir hom gesê het: "Hou op met jou chemie en elektrisiteit. As jy baie geld wil maak, bedink iets wat hierdie Europeërs sal toelaat om mekaar maklik dood te maak." het hom die idee gegee om 'n verbeterde masjiengeweer te ontwikkel. In sy werkswinkel naby Londen het hy verskeie ontwerpe ontwikkel, op soek na 'n vuurwapen waarin die terugslag van die skoot gebruik word om die volgende patroon te laai.
Eers in 1883 het hy daarin geslaag om 'n outomatiese masjiengeweer uit te vind – 'n enkelloopwapen waarin die patrone deur 'n lang patroonband van geweefde materiaal gevoer is en meer as 600 patrone per minuut kon afvuur. Baie leërs het die Maxim-masjiengeweer kom gebruik – veral tydens die Eerste Wêreldoorlog het sy masjiengeweer groot slagtings op infanterie-troepe toegedien.
Maxim het die wapenfabriek Maxim Gun Company in Crayford, in die graafskap Kent gestig om sy masjiengeweer in massa te vervaardig. Sy maatskappy sou in 1896 met die wapenvervaardigers Nordenfelt en die Vickers Corporation saamsmelt om Vickers, Sons & Maxim te vorm.
Hiram was nie die enigste Maxim wat as uitvinder aktief was nie, sy broer en seun was ook uitvinders. Sy broer Hudson Maxim het in die plofstofveld gewerk en was die uitvinder van maximite, 'n plofstof een en 'n half keer kragtiger as dinamiet. Vanaf 1885 het hulle saam aan rooklose buskruit gewerk, maar dit was Hiram wat dit vervolmaak en in 1888 gepatenteer het. Sy seun Hiram Percy het die Maxim-vuurwapenkneldemper in 1905 uitgevind.
Elektriese lig
In sy werk aan die Maxim-lamp is hy bygestaan deur jong mans soos William Stanley Jr. en Lewis Howard Latimer en die glasblaser Ludwig Böhm, wat voorheen by Edison gewerk het. Dit het hom betrokke gemaak by die vele lang regsgedinge met Edison oor die patentregte op die uitvinding van die gloeilamp. Toe sy kompetisie met Edison dreig het om die firma bankrot te maak, het die direkteure Charles Flint aangestel, wat die maatskappy met Edward Weston's saamgesmelt het.
Ontnugter met die wending van gebeure en sy nederlae met Edison, het Maxim gekies om 'n nuwe loopbaan in Brittanje te begin.
Vlieënde masjiene
Vir toetsing by Bexley in 1894, het sy masjien langs lang relings af beweeg, en is sodoende voorkomend beveilig teen opstyging. Die doel van sy toetsrit was nie om te vlieg nie, maar om te toets of sy vliegtuig genoeg hefkrag het. Die toetsresultate het getoon dat die masjien genoeg hefkrag het om op te styg. Tydens die toets is die aanloopbaan egter erg beskadig, die "vlug" moes voortydig gestaak word om verdere rampe te voorkom. Wat seker was, was dat sy vliegtuig aërodinamies onstabiel en onbeheerbaar was, iets wat Maxim ook besef het toe hy alle verdere werk daaraan beëindig het.
Pretpark “vlieënde masjiene”
Om sy navorsing te finansier sowel as om vlieg gewild te maak, het Maxim 'n vermaakrit vir die Earl's Court-uitstalling gebou in 1904. Die aantrekkingskrag was gebaseer op die toetsbaan wat hy voorheen uitgedink het en het bestaan uit 'n groot roterende onderstel met gondels wat daaraan gekoppel is. Asof in 'n sweef, het die gondels gestyg toe die masjien draai, wat 'n vlug simuleer.
Karmenu Vella
Karmenu Vella (gebore 19 Junie 1950 in Żurrieq) is 'n Maltese politikus. Hy is die huidige Europese Kommissaris vir omgewing, maritieme sake en vissery. Hy is Maltees.
Vissery
In 2015 het Karmenu Vella die deur sy voorganger Damanaki ingevoerde verskerping van die vangsgrense ongedaan gemaak wat in kringe van die omgewingsbeweging tot groot kritiek gelei het.
Brian T. Delaney
Brian T. Delaney (gebore 17 November 1976) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Total Recall (2012), 21 Jump Street (2012), en The Hunger Games: Catching Fire (2013).
Eleanor Powell
Eleanor Powell (21 November 1912 – 11 Februarie 1982) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Born to Dance (1936), Honolulu (1939), Ship Ahoy (1942), en I Dood It (1943).
Pascal Bongard
Pascal Bongard is 'n Switserse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente 13 Tzameti (2005), The Black Box (2005), The Stone Council (2006), en The Lookout (2012).
Alamance County, Noord-Carolina
Alamance County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
Gryssone (internasionale betrekkinge)
Die gryssone (ook grys-sone, Engels: grey-zone) beskryf die sone tussen vrede en oorlog waarbinne staats- en nie-staatsakteurs meeding.
Definisie
Die gebruik van die term gryssone is wydverspreid in nasionale veiligheidskringe, maar daar is geen universele ooreenkoms oor die definisie van gryssone nie, of selfs of dit 'n bruikbare term is, met sienings oor die term wat wissel van "modewoord" of "vaag" ", na "nuttig" of "briljant".
Die gryssone word deur die Verenigde State se Spesiale Operasionele Bevel gedefinieer as "mededingende interaksies tussen en binne staat en nie-staat akteurs wat val tussen die tradisionele oorlog en vrede dualiteit." 'n Sleutelelement van operasies binne die gryssone is dat hulle onder die drempel van 'n aanval bly wat 'n wettige konvensionele militêre reaksie (jus ad bellum) kan hê Een referaat het dit gedefinieer as "dwingende staatskap-aksies kort van oorlog", en 'n "hoofsaaklik nie-militêre domein van menslike aktiwiteite waarin state nasionale hulpbronne gebruik om doelbewus ander state te vorseer". Die Sentrum vir Strategiese en Internasionale Studies definieer die gryssone as "die betwiste arena iewers tussen roetine diplomasie en oop oorlogvoering." Britse minister van verdediging, Ben Wallace, noem die gryssone "daardie limbo-gebied tussen vrede en oorlog."
Volgens Vincent Cable sluit voorbeelde van gryssone-aktiwiteite die ondermyning van industriële waardekettings of olie- en gasvoorrade, geldwassery en die gebruik van spioenasie en sabotasie in.
Geskiedenis
Die konsep van die gryssone is gebou op bestaande militêre strategieë en inligtingstegnologie het egter radikale nuwe ruimtes geskep wat wat moontlik is uitgebrei het. Moderne hibriede oorlogvoering en politieke oorlogvoering vind hoofsaaklik in die gryssone plaas.