cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eugene Jantjies
Internasionale loopbaan
Jantjies het sedert sy debuut in 2006 gespeel in Windhoek teen Kenia. Hy het al 67 wedstryde vir Namibië gespeel, wat die algehele nasionale rekord vir die meeste getal toetse is. Hy het vier drieë gedruk, 15 omskakelings, 8 strafskoppe en een doelskop (77 punte).
Sy keuring vir Rugbywêreldbeker 2019 in Japan maak hom die eerste Namibiër wat in vier RWC-toernooie verskyn.
Jantjies se 50ste toetswedstryd was die oorwinning van 34-32 teen Spanje tydens die 2016 Wêreldrugby Nasiesbeker-toernooi in Boekarest.
Shane Warne
Shane Keith Warne (13 September 1969 – 4 Maart 2022) was 'n Australiese krieketspeler. Hy was 'n regterarm draaibouler en word wyd beskou as een van die grootste boulers in krieketgeskiedenis. In 2008 is hy deur 'n paneel van krieketkenners as een van vyf van Wisden se Krieketspelers van die Eeu aangewys, die enigste spesialis bouler en die enigste speler wat ten tyde van die aanwysing steeds gespeel het. Hy het onder meer tydens die Krieketwêreldbeker 1996, Krieketwêreldbeker 1999, Kampioenetrofee 2002 en Krieketwêreldbeker 2003 vir Australië gespeel.
Warne het in Januarie 2007, aan die einde van Australië se Reeks om die As reeksoorwinning oor Engeland uitgetree. Sy loopbaan het egter ook 'n reeks skandale opgelewer, insluitende 'n verbod op die speel van krieket na aanleiding van 'n positiewe toetsuitslag vir 'n verbode middel, aanklagte dat hy die sport in oneer gebring het, deurdat hy geld aanvaar het van beroepswedders, en seksuele wangedrag.
In 2007 is Warne as deel van Australië se beste EDI-span van alle tye gekies. Hy het in die eerste vier seisoene (2008–2011) van die Indiese Premierliga vir die Rajastan Royals gespeel, beide as kaptein en afrigter, en die kompetisie in 2008 gewen. Tydens die 150ste herdenking van die Wisden Cricketers' Almanack is Warne as deel van 'n "all-time Test World XI" gekies. In 2012 is hy ook in die "Cricket Hall of Fame" ingelyf deur Krieket Australië. In 2013 is Warne in die IKR se "Cricket Hall of Fame" ingelyf. Tydens 'n peiling deur die Cricketers' Almanack in 2017 is hy as deel van Australië se beste elftal vir die "Reeks om die As" van die laaste 40 jaar gekies. In Februarie 2018 het die Rajasthan Royals Warne as hul spanmentor aangestel vir die 2018-seisoen van die Indiese Premierliga.
Na sy uittrede het hy gereeld as krieketkommentator gewerk, vernaam op Australië se Nine Network. Hy het sy tyd gegee aan liefdadigheidsorganisasies en ook kommersiële produkte bemark. Ter erkenning van sy bemeestering van die kuns van draaiboul en sy vaardighede is 'n standbeeld van hom by die Melbourne-krieketveld opgerig.
Joseph R. Grismer
Joseph R. Grismer (4 November 1849 – 3 Maart 1922) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The New South (1916) en Way Down East (1920).
Ultramaryn
Ultramaryn is 'n diep blou kleur en 'n pigment wat oorspronklik gemaak is deur lasuursteen te verpoeier. Nadat gevind is dat dit te duur raak, is begin om dit sinteties te vervaardig.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word ultramaryn as volg voorgestel:
George Cochrane Hazelton (akteur)
George Cochrane Hazelton (1868 – 1921) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Raven (1915), Mistress Nell (1915), en The Ordeal of Elizabeth (1916).
Ijimadictyum kurense
Ijimadictyum kurense is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Ijimadictyum en tot die familie Aulocalycidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima.
Slag van die Bismarcksee
Die Slag van die Bismarcksee het van 2 Maart tot 4 Maart 1943 plaasgevind in die suidwestelike Stille Oseaan area tydens die Tweede Wêreldoorlog. Vliegtuie van die Amerikaanse Vyfde Lugmag en die Koninklike Australiese Lugmag het 'n konvooi Japanese skepe aangeval wat troepe vervoer het na Lae, Nieu-Guinee. Die meeste van die Japanese skepe was gekelder en troepe aan die Japanese kant was geweldig.
Isops intuta
Isops intuta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Isops en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1892 deur Topsent.
Mercedes-Benz A-klas (W177)
Die W177 Mercedes-Benz A-klas is die vierde en huidige geslag van die A-klasreeks subkompakte luikrug en sedan. Dit is in 2018 bekendgestel as die opvolger van die W176 A-klas, met verkope wat in Maart 2018 afgeskop het. Die beskikbare bakstyle sluit in:
Ontwikkeling en bekendstelling
Die A-klasluikrug is amptelik by die 2018 Geneefse Internasionale Motorskou vrygestel. Dit is gebaseer op die voorwielaangedrewe MFA2 (modulere voorargitektuur)-platform en het voorste MacPherson-stutte en torsiestaafvering agter op goedkoper modelle of 'n veelskakel agtervering op A250-modelle.
Sedan (V177) en LWB (Z177)
Soos met die vorige generasie, is 'n 4-deur sedanmodel einde 2018 vrygestel. Die A-klas sedan word sy-aan-sy met die A-klas luikrug in Europa verkoop, terwyl dit die eerste keer is dat die A-klas in Noord-Amerika aangebied word, maar slegs as 'n sedan in die VSA en 'n luikrug en sedan in Kanada.
Dit is gebaseer op die Mercedes-Benz Concept A Sedan wat tydens die Sjanghai Motorskou in 2017 onthul is in antwoord op die vraag na 'n meer praktiese alternatief vir die Mercedes-Benz CLA-klas. 'n Sedanmodel met langasafstand (Z177) is ook onthul tydens die 2018 Auto China Show, met 'n 60 mm langer wielbasis en word uitsluitlik in China verkoop.
Phleng Chat Thai
Die Thai Volkslied (Thai: เพลงชาติไทย, romanized: Phleng chāt Thai) is die titel van Thailand se volkslied wat op 10 Desember 1939 aangeneem is. Die melodie is gekomponeer deur Phra Chenduriyang (Peter Veit) en die woorde is deur Luang Saranupraphan. Phleng chāt (Thai: เพลงชาติ), letterlik betekenis "volkslied", is 'n algemene term vir 'n volkslied. Hierdie term word ook gebruik om na hierdie spesifieke liedjie te verwys.
Shaba-suikerbos
Die Shaba-suikerbos (Protea argyrea) is 'n blomdraende struik wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant is inheems aan Demokratiese Republiek die Kongo en Zambië. In Engels staan die plant bekend as Shaba Sugarbush.
Daar is ook 'n subspesie:
Hyalostylus monomicrosclerus
Hyalostylus monomicrosclerus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Hyalostylus en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Tabachnick & Levi.
Pauridia umbraticola
Pauridia umbraticola is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Pauridia behoort en is deel van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Olifantsriviervallei voor.
Isops jousseaumei
Isops jousseaumei is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Isops en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1906 deur Topsent.
Pauridia trifurcillata
Pauridia trifurcillata is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Pauridia behoort. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap.
Ijimaiella beringiana
Ijimaiella beringiana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Ijimaiella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2002 deur Tabachnick.
James Leonard Brierley Smith
James Leonard Brierley Smith, (26 Oktober 1897 – 7 Januarie 1968), meer bekend J.L.B. Smith, was 'n Suid-Afrikaanse igtioloog, organiese skeikundige en professor. Hy het bekend geword toe hy die selakant geïdentifiseer het. Daar is vroeër geglo dat die Selakant reeds uitgesterf het. Hy het verskeie publikasies die lig laat sien waarvan SMITHS' SEA FISHES die bekendste is.
Biografie
Smith verwerf 'n meesters in chemie aan die Universiteit Stellenbosch en 'n doktoraal in filosofie aan die Universiteit van Cambridge. Met sy terugkeer na Suid-Afrika doseer hy aan die Rhodes-universiteit in Grahamstad in die Oos-Kaap.
George Murray Alexander
duimnael|links|285px|Alexander was in 1893 die wenner van 'n wedstryd vir die ontwerp van Kaapstad se operahuis. Dis in 1937 gesloop, hoewel die laaste opvoering volgens 'n ander bron reeds in 1930 was.
duimnael|270px|regs|Die gehoor tydens die laaste vertoning in die Kaapstadse Operahuis in die 1930's.
1999 Oostenrykse Grand Prix
Die 1999 Formule Een Oostenrykse Grand Prix is op 25 Julie 1999 op die A1 Ring in Spielberg, Oostenryk gehou. Dit was die negende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Eddie Irvine in sy Ferrari gewen.
George Murray Alexander
duimnael|links|250px|Alexander het die Anglikaanse kerk St Marks in Distrik Ses in 1887 ontwerp, vier jaar voor sy eerste NG kerkgebou.
James Leonard Brierley Smith
Biografie
In 1938 hoor Smith dat Marjorie Courtenay-Latimer ‘n selakant gevind het. Hy ondersoek die vis in Februarie 1939, waarna hy dit identifiseer. Die vis is na die ontdekker daarvan vernoem, Latimeria.
George Murray Alexander
duimnael|regs|230px|Die gebou van die Eksekuteurskamer in Kaapstad wat Alexander in 1893 ontwerp het.
duimnael|200px|regs|Die Wichtsaal van die Nieuwe Kerk ([[NG gemeente Tamboerskloof) was later jare die Alabama-bioskoop, maar is in 1985 gesloop omdat die nodige geld nie gevind kon word om dit te herstel nie. Die gemeente het dit in Maart 1946 vir £13 300 aan die Nasionale Pers verkoop wat dit as bergplek gebruik het.]]
James Leonard Brierley Smith
Biografie
In 1968 pleeg Smith na 'n lang tydperk van siekte selfmoord deur sianied te neem. Sy vrou het later die JLB Smith Instituut vir Igtiologie in Grahamstad gestig.
George Murray Alexander
George Murray Alexander (Georgetown, Edinburg, Skotland, 25 Oktober 1851 – Kaapstad, Kaapkolonie, 19 Mei 1904) was 'n Suid-Afrikaanse argitek van Skotse herkoms wat die laaste deel van sy lewe in Kaapstad gepraktiseer het.
James A. Herne
James A. Herne (1839 – 1901) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Hearts of Oak (1914), Shore Acres (1914), Shore Acres (1920), en Hearts of Oak (1924).
George Murray Alexander
Herkoms en opleiding
Alexander was die seun van George Alexander van Causewayside, Grange, ’n argitek en bouer in die Skotse hoofstad, waar George Murray sy onderrig ontvang het en ook getroud is. Sy moeder was Ann Murray. George was ’n leerjonge by sy vader van 1868 tot 1872 en daarna as vakleerling ingeskryf van Februarie 1873 tot Februarie 1874 by J & GH Geddes, ingenieurs van Edinburg.
Werk in Skotland en Noord-Amerika
Nadat hy sy opleiding voltooi het, het hy kortliks as argitek en ingenieur by die Shotts-ystermaatskappy gewerk en daarna na Amerika en Kanada gereis. Van Mei 1874 tot Februarie 1877 was Alexander, volgens sy eie aantekeninge, "argitek vir die grootste bouaannemers in Toronto", maar dié firma se naam is onbekend. Hy het blykbaar ook vir 'n ander kontrakteur in Noord-Amerika gewerk. Hy keer in 1877 terug na sy geboortestad waar hy op sy eie werk
Na Suid-Afrika
Alexander emigreer in 1879 na Suid-Afrika saam met sy vrou, Louisa Hatch, en in dieselfde jaar rig hy ’n praktyk in Kaapstad op. Die rede vir sy koms hierheen was omdat hy aan asma gely het. Alexander het etlike geboue in die Kaapkolonie ontwerp, onder meer Malmesbury se stadsaal, voordat hy in 1893 die wedstryd wen vir die ontwerp van die Kaapstadse Operahuis. Hy was een van net drie argitekte wat genooi is om in te skryf. Die ander twee was Charles Freeman en George Ransome. Dié sierlike Victoriaanse gebou aan die Kaapse Parade is in 1937 gesloop.
Alexander was in 1884 ’n stigterslid van die Suid-Afrikaanse Vereniging vir Ingenieurswese en Argitektuur, in 1899 van die Suid-Afrikaanse Genootskap vir Argitekte en in 1902 van die Kaapse Instituut vir Argitekte. Hy is oorlede in die ouderdom van 52 in sy huis, The Jettys, op Muizenberg. Hy het blykbaar daar gaan woon omdat die klimaat droër is as in Kaapstad se suidelike voorstede of stadskom.
Het Oude-Mannen Huis (Rogelim)
duimnael|links|260px|"Het Oude-Mannen Huis" (Rogelim), opgerig volgens die plan van Alexander en ingewy op [[9 Junie 1896.]]
NG kerk Rondebosch
duimnael|links|230px|Rondebosch se kerkgebou van die noordekant. Dis die eerste van net drie NG kerkgeboue wat Alexander ontwerp het.
duimnael|regs|240px|Rondebosch se kerkgebou soos dit gelyk tot dit in 1940 met 'n vleuel vergroot is.
duimnael|regs|240px|So het die binnekant van die kerkgebou ná voltooiing in 1891 gelyk. Die nuwe orrel is jare later op die grondverdieping, regs van die preekstoel geïnstalleer.
Indiella ridgenensis
Indiella ridgenensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
George Murray Alexander
NG kerk Rondebosch
Op baie kort kennisgewing is die steen op Maandag 9 November 1891 om 4.30 nm. deur hoofregter De Villiers gelê. Die belangstelling by dié heuglike geleentheid was groot en bemoedigend. Saam met 'n hele aantal burgerlike hoogwaardigheidsbekleërs, was daar verskeie leraars van die Ned. Geref. Kerk sowel as van die Engelse Kerke. Nadat diaken Philip die gebruiklike dokumente, koerante van die dag en 'n paar muntstukke, saam met die masonnieke (Vrymesselaars-) tekens van koring, wyn en olie in die daarvoor bestemde nis geplaas het, is die steen behoorlik gelê. Die troffel wat by die plegtigheid gebruik is, is deur oudl. Jacob Dreyer aan sir Henry geskenk. Ds. (later prof.) C.F.J. Muller van De Nieuwe Kerk het die wydingsgebed gedoen. Die kollekte het £34 gelewer en aan die einde van die verrigtinge is almal "regt voldaan" huis toe. Die plan vir die gebou is deur almal bewonder en die grond was so groot dat daar later ook 'n skool daarop kon staan.
Indiella ridgenensis
Die spons behoort tot die genus Indiella en tot die familie Aulocalycidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2011 deur Sautya, Tabachnick & Ingole.
George Murray Alexander
NG kerk Rondebosch
Kort na die hoeksteenlegging het die heer J.A. Bam, die groot weldoener van die gemeente Groenpunt, die kerkraad 'n lening van £1 500 teen 6% aangebied, maar die raad het besluit om £1 600 teen 5% by die S.A.  Mutual op te neem. Toe die kerkgebou voltooi is, is die Mutual vir nog £600 gevra om die balans aan boukoste te vereffen en nog ander onmiddellike verpligtinge na te kom. Sonder bykomende persoonlike sekuriteit wou die Mutual dit egter nie toestaan nie, met die gevolg dat ds. Marchand, met 'n mate van persoonlike opoffering, nog £400 voorgeskiet het.
Vroeg in 1892 het die kerkraad besluit dat daar teen £18 'n groot siervenster en vier vensters van kiaathout daaronder in die oostelike front van die kerk aangebring moes word. Soos in die oorspronklike ontwerp aangedui, moes die dak van sink wees en daar moes wel 'n toring gebou word. Reeds in Junie 1892 word daar by die argitek verneem of die krake wat toe al in die onvoltooide gebou sigbaar was, nie in die toekoms gevaarlik kon word nie. Terwyl die bouwerk aan die gang was, het 'n suster aan die kerk 'n kansel van "wel een £60" geskenk.
Donderdag 18 Augustus 1892, die dag van die kerkinwyding, het met "ordentelyk" weer aangebreek. Die plegtigheid van die oggend het belangstellendes van wyd en syd getrek. Buiten die Moderator van die Kaapse Sinode, was daar nog twee lede van die Moderatuur, prof. N.J. Hofmeyr van die Kweekskool, die Saakgelastigde en nege ander predikante van die Ned. Geref. Kerk teenwoordig.
Na 'n gebed in die Glena-saal deur dr. J.J. Kotzé (Kaapstad, Actuaris), het die skare in optog na die nuwe kerk gegaan waar goewerneur en lady Loch en 'n groot skare gewag het. 'n Gepaste lied deur die koor is gevolg deur 'n gebed deur dr. Andrew Murray (Wellington, Moderator). 'n Gesang is aangehef en toe het ds. Marchand verslag gedoen van die vordering van die werk sedert daar met die prediking in die Glena-saal begin is. Saam met noodsaaklike uitgawes wat nog gedoen moes word, sou die gebou nagenoeg £3 000 kos. Vir die grond en die pastorie is daar £600 betaal. Die meubelment, insluitende die preekstoel, het £286.12s. gekos en die elektriese beligting £84.12s. Onder mekaar is daar reeds £800 byeengebring.
In die nette kerkie het die koorsang wat nou gevolg het, baie goed geklink. Ds. Murray se rede oor Mat. 21 vers 12-13, "Myn huis zal een huis des gebeds genaamd worden," het 'n diepe indruk gemaak en die Goewerneur het glo verklaar dat hy nooit na 'n treffender boodskap geluister het nie. Ds. Neethling het in Hollands kortliks sy groot blydskap oor die verrigtinge van die dag betuig en die gemeente gemaan om nie soseer op die uiterlike dinge te let nie, maar op die woorde van God wie se Koninkryk altyd in alle eenvoud verkondig moes word. Vervolgens het ds. Murray die goewerneurspaar en die ander besoekers vir hul teenwoordigheid bedank. Dit was seker goed, het hy gesê, dat ook Goewerneurs nou 'n diens in die Hollandse Kerk in hul eie taal kon volg. Omdat die weer intussen nie verbeter het nie, was die basaar wat buite op die kerkterrein gehou is, nie so geslaagd as die ander feestelike verrigtinge van die dag nie. Die oggendkollekte het goed £40 beloop. By 'n konferensie die aand in die kerk het prof. N.J. Hofmeyr en ander leraars opgetree. Die sierlike en doelmatige gebou kon ongeveer 600 mense bevat en die argitek sowel as die gemeente kon met reg trots daarop voel. Soms is daar gevra of die klein gemeente nie te veel onderneem het om so gou so 'n gebou op te rig nie. Besondere omstandighede het egter ook in hierdie geval buitengewone maatreëls geverg en 'n onaantreklike kerkgeboutjie sou in dié omgewing net nie gedeug het nie. Buitendien kon daar vir die skoonheid van 'n God-gewyde gebou heelwat opgeoffer word.
Die daarstelling van 'n ruim plek van aanbidding het dan ook dadelik 'n verblydende oplewing in die gemeentelike belangstelling en bedrywighede meegebring. Nie alleen was die opkomste bemoedigend nie, maar die kollektes was dubbel dié wat vroeër in die Glena-saal ontvang is. Binne enkele maande na die inwyding moes daar nuwe banke aangebring word, aangesien byna al die beskikbare sitplekke onder die galery reeds verhuur was. In die kerk is daar ook dadelik 'n Sondagskool met 37 leerlinge aan die gang gesit. Verder kon daar voortaan in die week 'n biduur in Engels en 'n diens in Hollands gehou word. Veral die kleurlinge het laasgenoemde goed bygewoon. In die vroeër jare het die gemeente telkens teen 18 Augustus — die inwydingsdag van die kerk — 'n blye "Jaarfees" gevier.
NG kerk Britstown
links|200px|duimnael|Die ou preekstoel uit die jaar 1894, wat in 1911 vervang is deur die huidige rostrum.
duimnael|regs|295px|Die hoeksteen van die [[NG gemeente Britstown in die Bo-Karoo se kerkgebou is in 1892 gelê en vier jaar later is die gebou ingewy op 5 Mei 1894.]]
duimnael|200px|links|Die binnekant van die [[NG gemeente Britstown se kerkgebou, afgeneem voor die olielampe in 1909 vervang is deur gaslampe. Omdat die akoestiek baie swak was, is die dakkappe in 1911 bedek deur 'n staalplafon.]]
Teen 1886 het meer as een lidmaat van die NG gemeente Britstown in die Bo-Karoo begin voel dat 'n gehuurde "Noodkerk" moes plekmaak vir 'n eie en meer doelmatige kerkgebou. Maar toe dit by geleentheid van die Julie-nagmaal van daardie jaar ter tafel gelê word, was die meerderheid die mening toegedaan dat voorrang aan die delging van die skuld, veral die dorpskuld (in 1877 aangegaan met die koop van die dorpsgronde) bó die van die bou van 'n kerk gegee moes word, en dat met laasgenoemde in elk geval nie begin moes word voordat twee derdes van die benodigde kapitaal gevind was nie. Maar toe die aangeleentheid die volgende jaar (November 1887) weer in 'n gemeentevergadering te berde gebring is, is daaroor anders geoordeel. 'n Sterk minderheid het steeds gemeen dat die dorpskuld eers gedelg moes word, maar die meerderheid was van oordeel dat aangesien die rente op die dorpskuld byna geheel uit die opbrengs van die verhuurde gronde en lisensies verhaal word, en die gemeente reeds ses jaar die Noodkerk huur teen 'n hoë huur, die tyd ryp was om 'n eie kerk te bou, en daarna kon die delging van die dorpskuld dan aangepak word.
Onder die leiding van die jong en innemende ds. Pieter van der Merwe — 'n paar maande tevore hier bevestig — is die boufonds toe gestyf. Met hierdie fonds teen die einde van 1890 reeds nagenoeg £2 000 sterk, het 'n spesiale kommissie (ds. P. van der Merwe, A.K.J. Blomerus en P. van der Merwe) 'n bouplan van argitek George Murray Alexander vir 'n kerkgebou van £7 000 met 800 sitplekke aan 'n gemeentevergadering voorgelê. Laasgenoemde het op voorstel van W. Jansen van Rensburg besluit om dadelik met die bouery te begin en wel volgens bogenoemde plan. Terselfdertyd is die boukommissie aangewys. 'n Paar maande daarna is deur 'n groot basaar en veeveiling die mooi bedrag van £1 440 vir die boufonds ingesamel. Met die boufonds op £3 442 het die boukommissie op 16 Januarie 1892 die tender van R. Currie vir £7 911 (banke en preekstoel uitgesluit) aangeneem. Met 'n tweede groot poging in Mei 1892 is die boufonds met 'n verdere £1 000 gestyf. Teen daardie tyd het Currie al met die bouery begin.
Die kerk se hoeksteen is op 27 Augustus 1892 gelê. Ten spyte van die gure weer het die gemeente in buitengewone groot getalle opgekom. Met "een fraaien zilveren troffel", geskenk deur die here Rhodes, Siveright en Hofmeyr van Kaapstad, het ds. Gerrit van Niekerk, oudleraar van die gemeente, die hoeksteen gelê nadat hy in die Noodkerk die rede uitgespreek het na aanleiding van Nehemia 2:20: "Toen gaf ik hun tot antwoord, en zeide tot hen: God van den hemel, Die zal het ons doen gelukken, en wij, Zijn knechten, zullen ons opmaken en bouwen; maar gijlieden hebt geen deel, noch gerechtigheid, noch gedachtenis in Jeruzalem."
Daarna is die tender van Witshingshaw van Wynberg aangeneem vir die maak van die banke en die preekstoel. Met die bouery het dit voorspoedig gegaan. Teen Oktober 1893 kon in die godsdiensverslag aan die Ring gerapporteer word dat die nuwe kerk, wat belowe om "een zeer zierlijke en doelmatige" te wees "bijna voltooid" was. Teen daardie tyd het die gemeente reeds £5 000 van die skuld afbetaal. Maar dit was eers op 9 Maart 1894 dat Currie die gebou afgelewer het. Die plegtige inwyding het op 5 Mei 1894 plaasgevind. Vir die gemeente was dit 'n heuglike feesmoment. Vier besoekende predikante het opgedaag: di. A.J.L. Hofmeyr van Prins Albert, G.A. Maeder van Victoria-Wes, J.D. Louw van Hopetown en J.P. van Heerden van Richmond. Laasgenoemde het die wydingsdiens gelei wat deur 'n skare van sowat 1 100 bygewoon is. Die nuwe orrel, 'n geskenk (£650) van broeder Willem Jansen van Rensburg, is by daardie feesgeleentheid bespeel deur die geniale ds. Hofmeyr. Die Maandag ná die inwyding is die sitplekke in die nuwe kerk deur loting aan die huurders toegewys, en is die ou Noodkerk aan sy eienaar, die heer Van Zijl, teruggegee. Die ou preekstoel is aan die gemeente Strydenburg afgestaan. 'n Paar weke ná die inwyding is die tender van M. Daneel vir die opsit van die sierlike traliewerk (wat vandag nog die kerkgebou beskerm) aangeneem.
Blykens die verslag wat die boukommissie met die inwyding voorgelê het, het die kerk in geheel £10 907 gekos, wat so uiteengesit is: Tender van die boukontrakteur £8 673; banke en preek-stoel £654; fooi van argitek Alexander £504; lampe £100; klok en bliksemafleier £35; traliewerk £450, en hoeksteen en ander diverse uitgawes £491. So pragtig het die gemeente vir die boufonds bygedra dat met die inwyding slegs £4 820 op die kerk ver-skuldig was. Naas die bedrag van £3 486 wat geleen is en die rente (£269) op die geleende kapitaal, het die gemeente, £5 118 byeengebring, by wyse van dankfeeste (£4 053); intekenlyste, kollektes en geskenke (£1 065). Hierbenewens het indiwiduele lidmate die volgende artikels geskenk: die orrel (£650), 'n geskenk van W. Jansen van Rensburg; die preekstoel (£77), 'n geskenk van Pieter Jacobus en Nicolaas van der Merwe; die lampe (£100), 'n geskenk van Oloff Marais en die klok (£23), 'n geskenk van J.W. van Zijl. Allestesame het die gemeente met die inwyding reeds sowat 55 persent (nagenoeg £6 000) van die totale kerkbouskuld van £10 907 betaal.
Eers in 1904 is 'n uurwerk in die kerktoring geïnstalleer met geld deur kerkraadslede en die breë publiek daarvoor geskenk. Oorspronklik in die kerktoring, moes die klok met die oog op die opsit van die toringhorlosie in 1904 daaruit verwyder word en buite in 'n klokstaander tereg kom. Uit hoofde van die buitengewoon hoë mure en dak (sonder plafon) het die akoestiek baie te wense oorgelaat. Die aanbring van 'n staalplafon in 1910-'11 het dit enigsins verbeter. Eers in 1939 is 'n toestel vir hardhorendes aangebring, wat later (in 1956 en 1964) met nuwes vervang sou word.
duimnael|regs|270px|Die [[NG gemeente Tafelberg se kerkgebou in Buitenkantstraat, Kaapstad. Dit was in 1893 die laaste van die drie NG kerkgeboue wat Alexander ontwerp het.]]
Vachellia kosiensis
Die duinesoetdoring (Vachellia kosiensis) is 'n boom wat deel is van die Fabaceae familie. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom in KwaZulu-Natal voor.
Die boom se FSA-nommer is 172.2. .
Lys van ekostreke van Namibië
Landelike ekostreke
volgens biome
Kilkenny
Kilkenny is 'n stad in die Kilkenny County in Ierland. Dit is in die Suidoosstreek en in die provinsie Leinster geleë. Dit is op beide oewers van die Norerivier gebou. Die 2016-sensus gee die bevolking van Kilkenny as 26 512 aan.
Kilkenny is 'n toeristebestemming, en die omgewing bevat historiese geboue soos Kilkenny Castle, St Canice Katedraal en sy ronde toring, Rothe House, Shee Alms House, Black Abbey, St. Mary Katedraal, Kilkenny Stadsaal, St. Francis Abbey, Grace's Castle en St. John's Priory. Kilkenny is ook bekend vir sy werkswinkels vir ontwerp, die Watergate-teater, openbare tuine en museums. Jaarlikse geleenthede sluit in Kilkenny Kunstefees, die Cat Laughs komediefees en musiek by die Kilkenny Roots Festival.
Geodia imperfecta
Geodia imperfecta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Kilkenny
Stadstatus
Amptelik bekend as die "Munisipale Distrik van Kilkenny City", het Kilkenny geen stadsraad ingevolge die Wet op Hervorming van Plaaslike Regering 2014 nie, maar dit word onder dieselfde wet 'n stad genoem.
Geodia imperfecta
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1874 deur Bowerbank.
Kilkenny
Stadstatus
Tradisioneel word na Kilkenny as 'n stad verwys, en dit het sy oorsprong in die plaaslike gebruik, wat voortspruit uit 'n koninklike handves wat deur koning Jakobus I van Engeland in 1609 toegestaan is.
Pauridia vaginata
Die plant het twee subspesies:
Kilkenny
Sokker
Kilkenny City AFC het tot Januarie 2008 in die League of Ireland gespeel. Dit het by die liga as EMFA aangesluit in 1986, maar bedank ná 22 jaar uit die liga, weens "gebrek aan finansiering, swak resultate en geringe bywoning". Die klub het alles behalwe twee seisoene in die tweede vlak van die League of Ireland gespeel. Dit is verbonde aan Leinster Football Association, Football Association of Ireland en die Schoolboy's Football Association of Ireland.
Rugby
Kilkenny RFC wat in 1885 gestig is, is 'n baie sterk en suksesvolle rugbyklub in Foulkstown aan die Waterfordweg. Die klub het baie spelers vir die Ierse span voorsien, waaronder Ernie Ridgeway, Bill Tector, Jack Notley, Willie Duggan, Ned Byrne, Ronan Kearney en Gary Halpin. Ian Dowling speel vir die Munster-rugbyspan en is 'n tweemalige wenner van die Europese Rugbybeker in 2006 en 2008.
Rugby word op skoolvlak deur Kilkenny College en Kilkenny Christian Brothers School (CBS) beoefen.
Gholf
Kilkenny Gholfklub is 'n 18-putjie kampioenskapsparkbaan in die stad in die noordweste, naby die middestad. Dit het verskeie professionele kampioenskapsbyeenkomste aangebied. In 1984 en 1996 was dit die plek vir die All Ireland Mixed Foursome Finals, en in 1985 was dit gasheer vir die All Ireland Cups en Shields Finals. Dit is die hele jaar speelbaar as gevolg van sandsetperke. Die baan is meestal plat met 'n oorvloed bome.
Mount Juliet Gholbaan is 'n gholfoord naby Kilkenny in Thomastown. Jack Nicklaus het die baan ontwerp, en dit word as een van die beste bane in Ierland beskou.
Poeierblou
Poeierblou is 'n kleur, 'n vaal skakering van blou.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word poeierblou as volg voorgestel:
Iphiteon compressa
Iphiteon compressa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Iphiteon en tot die familie Dactylocalycidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Schmidt.
Emory Johnson
Emory Johnson (16 Maart 1894 – 18 April 1960) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Last Edition (1925), The Non-Stop Flight (1926), The Third Alarm (1930), en The Phantom Express (1932).
Donkerblou
Donkerblou is 'n kleur, die tweede diepste skakering van blou na middernagblou.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word donkerblou as volg voorgestel:
Hamilton Wessels
Vroeë Jare
Hamilton Wessels of soos sy vriende hom noem Hammie is gebore in Kroonstad 1986 en het groot geword op ’n plaas met die naam Hamiltonsrust. Hy het gematrikileer op Strand Hoër in die Kaap in 2004 en van 2006-2009 Onderwys gestudeer op Tukkies se onderwys kampus, Groenkloof. Na Universiteit het hy gaan Premiere liga Rugby speel in Kanada by ’n klub met die naam Vancouver Rowing Club in 2010.
Hy begin dromme speel op universiteit in 2007 vir sy Broer Robbie Wessels wat later van tyd in Bass guitar ontaard het.
In 2015 hang hy sy intrument skoene op en begin fokus op sy besigheid saam sy suster Annarie Hugo met die naam Vocal Events wat verskeie afrikaanse sangers se loopbane bestuur soos Ricus Nel, Dewald Wasserfall, Appel, Danny Smoke, Monique Steyn, Liza Bronner, Prop, Reën Rooksein asook die Toks n Tjops Road Show.
Publieke Lewe
Hamilton hou homself ook akteur vanaf 2006 waar hy sy eerste rol in Poena is Koning vertolk het genaamd Mateio. Hy speel ook later van tyd in films soos “100m Leeuloop” en “Durban Poison”.
Isops loricata
Isops loricata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Hamilton Wessels
Publieke Lewe
In 2017 ontdek hy sy liefde vir TV en raak aanbieder van die Skole Rugby Program op Kyknet genaamd VirsekerBeker.
Isops loricata
Die spons behoort tot die genus Isops en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1894 deur Lendenfeld.
Hamilton Wessels
Publieke Lewe
In 2018 word Hamilton genader deur Select Musiek en word ’n platekontrak aangebied om te sing onder die naam “Hammie”. Hy stel sy eerste enkelsnit “Bruce Lee” vry en het al meer as 110 000 kyke op youtube.
Hamilton word in 2019 aangewys as Kyknet se WereldBeker aanbieder in die nuwe Reeks genaamd “In Japan Ja" saam die pragtige Vanes-Marie Du Toit. Hamilton en Vanes-Mari glo vas die rede hoekom die bokke die wereldbeker gewen het was omdat hulle met elke wedstryd uit volle bors die manne ondersteun het op die stadions in Japan.
Begin 2020 begin Kyknet ’n nuwe musiekprogram genaamd “Kom ons Jol” en voel Hamilton is die regte persoon om die program aan te bied.
2022 hou toe ook groot vermaak in in die vorm van Plan Van Aksie, 'n TV-program wat fokus op huis mooimaak-projekte.
Persoonlike Lewe
Hamilton trou in Mei 2013 met pragtige Chandre en verwelkom hulle seuntjie Johannes-Joe op 07 April 2019, en hulle dogtertjie Anna-May op 05 April 2022.
Steele MacKaye
Steele MacKaye (6 Junie 1842 – 25 Februarie 1894) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Hazel Kirke (1916).
Vachellia exuvialis
Die skilferbasdoring (Vachellia exuvialisx) is 'n boom wat deel is van die Fabaceae familie. Die plant is inheems aan Suid-Afrika en Zimbabwe.
Ligblou
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word ligblou as volg voorgestel:
Sien ook
Light blue (web color)
1999 Duitse Grand Prix
Die 1999 Formule Een Duitse Grand Prix is op 1 Augustus 1999 op die Hockenheimring gehou. Die wedren is deur Eddie Irvine in 'n Ferrari gewen.
Lanuginella pupa
Lanuginella pupa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Kobalt (kleur)
Kobalt is 'n diep kleur, 'n donker skakering van blou.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word kobalt as volg voorgestel:
Laocoetis perion
Laocoetis perion is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Laocoetis en tot die familie Craticulariidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1986 deur Lévi.
Elektriese blou
Elektriese blou is 'n kleur naby aan siaan. Dit is 'n voorstelling van die kleur van weerlig, 'n elektriese vonk, en argontekens; dit is vernoem na die gloei wat geïoniseerde lug gedurende elektriese ontladings produseer.
Die eerste opgetekende gebruik van elektriese blou as 'n kleur se naam in Engels was in 1884. Die kleur elektriese blou was in die mode in die 1890's.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word elektriese blou as volg voorgestel:
Pauridia verna
Pauridia verna is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Pauridia behoort. Die spesie is inheems aan KwaZulu-Natal, Lesotho en die Oos-Kaap en kom in die Drakensberg voor, bokant 2 700m. Die plant word net 8cm groot en blom in November. Die blomme is wit met 'n geel kern.
Koningsblou
Koningsblou is 'n kleur, 'n helder skakering van blou.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word koningsblou as volg voorgestel:
München-slagting
Die München-slagting (of Bloedbad van München) was 'n aanval op 5 September 1972 tydens die Olimpiese Somerspele in München, Wes-Duitsland, deur agt lede van die Palestynse terreurgroep Swart September, wat die Olimpiese dorp geïnfiltreer het, twee lede van die Israeliese Olimpiese span doodgemaak en nege ander gyselaar geneem het. Swart September het die operasie "Iqrit en Biram" genoem, na twee Palestynse Christelike dorpies wie se inwoners tydens die 1948 Arabies-Israeliese Oorlog deur die Israelse Weermag (IDF) verdryf is. Die Swart September-bevelvoerder was Luttif Afif, wat ook hul onderhandelaar was. Wes-Duitse neo-Nazi's het die groep logistieke bystand verleen.
Kort nadat die gyselaars geneem is, het Afif die vrylating geëis van 234 Palestynse gevangenes wat in Israeliese tronke aangehou is, plus die Wes-Duits-gevange stigters van die Rote Armee Fraktion, Andreas Baader en Ulrike Meinhof. Wes-Duitse polisie het die terroriste lokval en vyf van die agt Swart September-lede doodgemaak, maar die reddingspoging het misluk en al die gyselaars is dood. ’n Wes-Duitse polisieman is ook in die kruisvuur dood, en die Wes-Duitse regering is gekritiseer vir die swak uitvoering van sy reddingspoging en sy algehele hantering van die voorval. Die drie oorlewende oortreders was Adnan Al-Gashey, Jamal Al-Gashey en Mohammed Safady, wat gearresteer is, net om die volgende maand vrygelaat te word in die gyselaarsruil wat gevolg het op die kaping van Lufthansa-vlug 615. Teen daardie tyd het die Israeliese regering Operasie Wrath of God van stapel gestuur, wat die Mossad gemagtig het om enigiemand wat 'n rol in die aanval gespeel het, op te spoor en dood te maak.
Twee dae voor die aanvang van die 2016 Olimpiese Somerspele, in 'n seremonie gelei deur Brasiliaanse en Israeliese amptenare, het die Internasionale Olimpiese Komitee die elf Israeli's en een Duitser vereer wat in München vermoor is. Tydens die Olimpiese Somerspele van 2020 is 'n oomblik van stilte tydens die openingseremonie gehou.
Paul Mazursky
Paul Mazursky (25 April 1930 – 30 Junie 2014) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bob & Carol & Ted & Alice (1969), Harry and Tonto (1974), An Unmarried Woman (1978), en Enemies: A Love Story (1989).
Isops pachydermata
Isops pachydermata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Isops en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Sollas.
Henry Miller (akteur)
Henry Miller (1 Februarie 1859 – 9 April 1926) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Late Watch (2004), Anamorph (2007), en Occupant (2011).
Fred J. Lincoln
Fred J. Lincoln is 'n Amerikaanse regisseur en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Last House on the Left (1972), Souperman (1976), Go for It (1983), en That's Outrageous (1983).
Laventel (kleur)
Laventel is 'n kleur, 'n ligpers skakering van blou.
Lanugonychia flabellum
Lanugonychia flabellum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Laventel (kleur)
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word laventel as volg voorgestel:
1999 Hongaarse Grand Prix
Die 1999 Formule Een Hongaarse Grand Prix is op 15 Augustus 1999 op die Hungaroringrenbaan in Mogyoród, Boedapest Hongarye gehou.
Lanugonychia flabellum
Die spons behoort tot die genus Lanugonychia en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Lendenfeld.
Denim (kleur)
Denimblou is 'n kleur, 'n indigoskakering van blou.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word denimblou as volg voorgestel:
Sien ook
Indigo
Isops ostracomorpha
Isops ostracomorpha is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Isops en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1989 deur Lévi & Lévi.
Richard Maurice Bucke
Richard Maurice Bucke (18 Maart 1837 – 19 Februarie 1902), dikwels Maurice Bucke genoem, was 'n prominente Kanadese psigiater in die laat 19de eeu.
Vroeë lewe
Richard Maurice Bucke is in 1837 in Methwold, Engeland, gebore, die seun van ds Horatio Walpole Bucke ('n gemeentekuraat) en sy vrou Clarissa Andrews. Die ouers en hul kinders het na Kanada geëmigreer toe hy 'n jaar oud was en hulle naby Londen, Ontario, gevestig.
Horatio W. Bucke het die beroep van predikant prysgegee en op sy gesin se inkomste op hul plaas in Ontario vertrou. Richard Maurice Bucke, deel van 'n groot gesin, was 'n tipiese plaasseun van daardie era. Hy was 'n atletiese seun wat 'n goeie balspel geniet het. Toe hy op die ouderdom van 16 die huis verlaat het, het hy na Columbus, Ohio en daarna na Kalifornië gereis. Langs die pad het Bucke verskeie tydelike werke gehad. Hy was deel van 'n reisgeselskap wat vir hul lewens moes veg toe hulle deur Shoshone Indiane aangeval is, wie se grondgebied hulle betree het.
In die winter van 1857–58 het hy byna doodgevries in die berge van Kalifornië, waar hy die enigste oorlewende van 'n silwermynparty was. Hy moes oor die berge uitstap en het erge vriesbrand opgedoen. Gevolglik is ’n voet en verskeie van sy tone geamputeer. Hy het toe teruggekeer na Kanada via die landengte van Panama, waarskynlik in 1858.
Geneeskunde en Psigiatrie
Bucke het by McGill Universiteit se mediese skool in Montreal ingeskryf, waar hy 'n vooraanstaande proefskrif gelewer het in 1862. Alhoewel hy kortliks algemene geneeskunde as 'n skeepschirurg gepraktiseer het (om vir sy seereise te betaal), het hy later in psigiatrie gespesialiseer. Hy het sy internskap in Londen (1862–63) by die University College Hospital gedoen. In daardie tyd het hy Frankryk besoek.
Hy was vir etlike jare 'n entoesias van Auguste Comte se positivistiese filosofie. Huston Smith het van Comte se filosofie gesê: "Auguste Comte het die lyn neergelê: godsdiens het tot die kinderjare van die mensdom behoort.... Alle ware kennis is vervat binne die grense van die wetenskap." Comte se oortuiging dat godsdiens, indien daarmee word spiritualiteit bedoel, wat deur die wetenskap verouder is, staan in kontras met Bucke se latere oortuiging aangaande die aard van die werklikheid.
Bucke het in 1864 na Kanada teruggekeer en in 1865 met Jessie Gurd getrou; hulle het agt kinders gehad. In Januarie 1876 word Bucke die superintendent van die Asylum for the Insane in Hamilton, Ontario. In 1877 is hy as hoof aangestel van die provinsiale Asylum for the Insane in London, Ontario, 'n pos wat hy vir byna die res van sy lewe beklee het. In sy werk met asielgevangenes was hy 'n hervormer wat georganiseerde sport aangemoedig het (wat nou arbeidsterapie genoem word). Sommige van sy chirurgiese behandelings was diep omstrede. Nadat hy die Victoriaanse-era-teorie aangeneem het dat geestesongesteldheid by vroue dikwels te wyte was aan gebreklike voortplantingsorgane, het Bucke chirurgiese verwyderings van hierdie organe van vroulike pasiënte begin uitvoer. Hy het hierdie praktyk tot sy dood voortgesit, ten spyte daarvan dat hy toenemende kritiek van die mediese gesondheidsorggemeenskap ontvang het.
Kosmiese bewussyn ervaring
In 1872, na 'n aand van stimulerende gesprek met sy vriend Walt Whitman op die platteland, was Richard M Bucke op pad terug na Londen in 'n koets. Hy vertel:
"Ek was in 'n toestand van stilte, amper passiewe genot. Op een slag, sonder enige waarskuwing van enige aard, het ek myself as 't ware deur 'n vlamkleurige wolk omhul gevind. Vir 'n oomblik het ek aan vuur gedink, een of ander skielike brand in die groot stad; die volgende het ek geweet dat die lig in my was.
Direk daarna het 'n gevoel van verheuging oor my gekom, van ontsaglike vreugde, vergesel van 'n intellektuele verligting wat heeltemal onmoontlik is om te beskryf. In my brein het een oombliklike weerlig gestroom - flits van die Goddelike Pragtig wat sedertdien my lewe verlig het; op my hart het een druppel van Goddelike Geluk geval, en vandaar los dit vir altyd 'n nasmaak van die hemel.
Ek het onder andere nie begin glo nie: Ek het gesien en geweet dat die Kosmos nie dooie materie is nie, maar 'n lewende Teenwoordigheid, dat die siel van die mens onsterflik is, dat die heelal so gebou en georden is dat alle dinge sonder enige moontlikheid saam werk tot voordeel van almal, dat die grondbeginsel van die wêreld is wat ons liefde noem, en dat die geluk van almal op die lange duur absoluut seker is.
Ek het binne die paar sekondes meer geleer tydens die verligting as in al my vorige studiejare en ek het baie geleer wat geen studie ooit my kon geleer het nie. Geparafraseer in die eerste persoon uit die boek "Cosmic Consciousness" deur Richard M Bucke.
Hy het later die kenmerke en gevolge van die ervaring van hierdie tipe bewussyn beskryf as:
Bucke se persoonlike ervaring van die innerlike toestand het nog 'n kenmerk gehad, wat afsonderlik deur die skrywer genoem is: die lewendige gevoel van die heelal as 'n lewende teenwoordigheid, eerder as as basies lewelose, inerte materie.
Die grootste gebeurtenis van daardie nag was sy werklike en enigste inisiasie tot die nuwe en hoër orde van idees. Maar dit was net 'n ontgroening. Hy het die lig gesien, maar het geen idee gehad waar dit vandaan kom en wat dit beteken het as die eerste skepsel wat die lig van die son gesien het nie.
Bucke het nie dadelik die besonderhede en interpretasie van sy ervaring opgeteken nie. Dit is eers jare later gedoen, en eers nadat hy baie van die wêreld se literatuur oor mistiek en verligting nagevors het en met baie ander oor hierdie onderwerp gekorrespondeer het.
Kosmiese Bewussyn
Bucke se magnum opus was sy boek Cosmic Consciousness: A Study in the Evolution of the Human Mind. Die boek is 'n samestelling van verskeie teorieë eerder as 'n streng eenvoudige rekord van sy oorspronklike mistieke ervaring.
Bucke het die term "kosmiese bewussyn" by Edward Carpenter geleen, wat in die Ooste gereis en godsdiens bestudeer het. Bucke se vriend, Carpenter, het die term "kosmiese bewussyn" afgelei van die Oosterse term "universele bewussyn." In sy beskrywing van sy persoonlike ervaring het Bucke sy herinnering gekombineer met gedagtes van nog een van sy vriende, Caleb Pink ("C.P.") —en ander—en sy ervaring in 'n poëtiese styl opgeteken.
Cosmic Consciousness was 'n boek wat hy oor 'n tydperk van baie jare nagevors en geskryf het. Dit is in 1901 gepubliseer en is sedertdien verskeie kere herdruk. Daarin beskryf Bucke sy eie ervaring, die ervarings van tydgenote (veral Walt Whitman), en die ervarings van historiese figure, insluitend Jesus, Paulus van Tarsus, Mohammed, Plotinus, Dante Alighieri, Francis Bacon, William Blake, Boeddha en Ramakrishna.
Bucke het 'n teorie ontwikkel wat drie stadiums in die ontwikkeling van bewussyn voorgehou het: