cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Furfuraal
Furfuraal is 'n organiese verbinding wat uit 'n verskeidenheid van landbouneweprodukte, insluitend mieliestronke, hawer, koringsemels en saagsels gemaak word. Die naam furfuraal kom van die Latynse woord furfur, wat "semels" beteken, met verwysing na sy oorspronklike bron. Afgesien van etanol, asynsuur en suiker dit is een van die vroegste hernieubare chemikalieë.
Chemies gesproke, is furfuraal 'n aldehied van furaan. Dit is 'n kleurlose olierige vloeistof met die reuk van amandels, wat vinnig 'n donkerder kleur aanneem wanneer dit aan lug blootgestel word.
Geskiedenis
Furfuraal is in 1821 vir die eerste keer geïsoleer (alhoewel die resultate eers in 1832 gepubliseer is) deur die Duitse chemikus Johann Wolfgang Döbereiner, wat 'n klein monster as 'n byproduk tydens 'n sintese van mieresuur verkry het. Teen daardie tyd was dit normaal om mieresuur deur die distillasie van dooie miere te produseer, en Döbereiner se mierliggame was waarskynlik met plantmaterie gekontamineer. In 1840 het die Skotse chemikus John Stenhouse gevind dat hy hierdie chemiese stof kon produseer deur 'n wye verskeidenheid van plantmateriale, byvoorbeeld koring, hawer, semels en saagsels, met waterige swaelsuur te distilleer; hy het ook die empiriese formule van Furfuraal bepaal (C5H4O2). George Fownes het die naam furfurol in 1845 aan die olie toegeken (van furfur - semels, en oleum). Totdat die Duitse chemikus Carl Harries in 1901 furfuraal se struktuur bepaal het, was daardie naam in algemene gebruik in die literatuur.
Furfuraal het relatief onbekend gebly tot 1922, toe die Quaker Oats Maatskappy begin het om dit in grootmaat uit hawerdoppe te produseer. Vandag word furfuraal nog steeds van landbouneweprodukte soos suikerriet bagasse en mieliestronke geproduseer. Die belangrikste produksielande is die Dominikaanse Republiek, Suid-Afrika en China.
Eienskappe
Furfuraal los geredelik in die meeste polêre organiese oplosmiddels op, maar is net effens oplosbaar in water of alkane.
Furfuraal neem deel in die dieselfde soorte reaksies as ander aldehiede en ander aromatiese verbindings, maar het minder van 'n aromatiese karakter as byvoorbeeld benseen, wat gesien kan word uit die feit dat furfuraal geredelik gehidrogeneer word tot die ooreenstemmende tetrahidrofuraan derivate. Wanneer dit in die teenwoordigheid van sure verhit word, polimeriseer furfuraal onomkeerbaar.
Produksie
Furfuraal kan verkry word deur die suur gekataliseerde dehidrasie van 5-koolstof suikers (pentoses), veral xilose. Hierdie suikers kan verkry word van hemisellulose, wat in lignosellulose-bevattende plantmateriaal teenwoordig is.
Tussen 3% en 10% van die massa van plant-oesreste kan as furfuraal herwin word, afhangende van die tipe roumateriaal. Furfuraal en water verdamp saam uit die reaksiemengsel, en skei tydens kondensasie in twee lae. Die wêreldwye produksiekapasiteit was ongeveer 800000 ton in 2012. China is die grootste produsent, en verskaf meer as die helfte van die wêreld se furfuraal. Die ander twee groot kommersiële produsente is Illovo Suiker in Suid-Afrika en Central Romana in die Dominikaanse Republiek.
In die laboratorium, kan furfuraal van plantmateriaal deur reflux met verdunde sure verkry word.
Tydens industriële produksie van furfuraal, word nie alle lignosellulose omgeskakel nie. Die lignosellulose-bevattende oorblyfsels nadat die furfuraal verwyder is, kan gebruik word om stoom op te wek vir gebruik in die aanleg. Nuwer en meer energie-doeltreffende aanlegte gebruik minder energie as wat van die oorblywende lignosellulose opgewek word, sodat dit óf gebruik kan word vir mede-opwekking van elektrisiteit, óf verder geprosesseer kan word in veevoer, geaktiveerde koolstof, en deklaag/kunsmis. Dit kan ook as 'n vulmiddel gebruik word in gom vir die produksie van spaanderbord.
Die suurgekataliseerde sintese van furfuraal uit 5-koolstof suikers is soortgelyk aan die produksie van hydroksimetielfurfuraal deur die suurgekataliseer dehidrasie van 6-koolstof suikers (hexoses).
Vitamien
Die term "vitamien" sluit gewoonlik nie ander essensiële voedingstowwe soos minerale, essensiële vetsure en essensiële aminosure in nie. Op die oomblik word 13 vitamiene algemeen erken. Hulle word volgens biologiese en chemiese aktiwiteit geklassifiseer en nie volgens struktuur nie. Elke vitamien verwys dus na ’n aantal verbindings wat almal ’n sekere biologiese aktiwiteit het wat met daardie vitamien verbind word. Sulke groepe chemikalieë word groepeer onder ’n beskrywing van een letter, soos vitamien A, wat die verbindings retinal, retinol en vier bekende karotenoïede insluit.
Werking
Vitamiene het uiteenlopende biochemiese werkinge. Sommige, soos vitamin D, het hormoontipe funksies as reguleerders van minerale metabolisme, of van sel- en weefselgroei of differensiasie (soos sommige vorme van vitamien A). Ander dien as antioksidante (byvoorbeeld vitamien E en soms vitamien C). Die grootste groep vitamiene, die B-kompleks, dien as ko-ensieme; laasgenoemde help ensieme in hul werk as katalisators in metabolisme.
Furfuraal
Gebruike
Furfuraal is 'n belangrike hernieubare, nie-petroleum-gebaseerde, chemiese grondstof. Hidrogenering van furfuraal lewer furfuriel alkohol (FA), 'n nuttige chemiese tussenganger, wat byvoorbeeld gebruik word in die vervaardiging van furaanhars prepolimere vir thermoset polimeermatriks samestellings, semente, kleefmiddels, gietharse en oppervlakbedekkings. Verdere hidrogenering van furfuriel alkohol lei tot tetrahidrofurfuriel alkohol (THFA) wat gebruik word as 'n skadelose oplosmiddel in landbouprodukte en as 'n bevorderingsmiddel om onkruiddoders te help om die blaarstruktuur binne te dring. Furfuraal word gebruik om ander furaanverbindings deur oksidasie te produseer, byvoorbeeld furoësuur, en furaan self deur dampfase dekarbonilering wat deur palladium gekataliseer word. Furfuraal self is ook 'n belangrike chemiese oplosmiddel.
Vitamien
Werking
Voor die middel 1930's is vitamiene slegs deur voedselinname verkry; veranderings in dieet, soos met seisoenveranderings, het die inname van vitamiene grootliks beïnvloed. Sedertdien word vitamiene vervaardig en is hulle goedkoop as aanvullers beskikbaar. Die bestudering van strukturele aktiwiteit, funksies en hul rol in die handhawing van goeie gesondheid word vitaminologie genoem.
Lys vitamiene
Elke vitamien word gewoonlik ’n verskeie reaksies gebruik en moet dus verskeie funksies hê.
Furfuraal
Gebruike
Furfuraal is in Finland as 'n kleurstof gebruik vir verhittingsbrandstowwe vir belastingsdoeleindes, totdat dit weens EU-wetgewing in 2003 deur Solvent Yellow 124 vervang is.
Vitamien
Uitwerking op gesondheid
Vitamiene is noodsaaklik vir die normale groei en ontwikkeling van ’n meersellige organisme. Deur die genetiese bloudruk te gebruik wat hy van sy ouers geërf het, begin ’n fetus ontwikkel danksy die voedingstowwe wat dit inneem. Dit het op sekere tye bepaalde vitamiene en minerale nodig. Dié stowwe help met die chemiese reaksies wat onder meer die vel, been en spiere vervaardig. As daar ernstige tekorte in een of meer van hierdie voedingstowwe is, kan ’n kind ’n gebreksiekte ontwikkel. Selfs klein tekorte kan permanente skade veroorsaak.
Vitamiene word meestal deur voedsel ingeneem, maar ’n paar op ander maniere. Mikro-organismes in die ingewande – wat algemeen as "dermflora" bekend is – vervaardig vitamien K en biotien, terwyl een vorm van vitamien D in die vel vervaardig word met die hulp van natuurlike ultravioletstrale van die son af.
Furfuraal
Veiligheid
Alhoewel dit in baie voedsel en geurmiddels voorkom, is furfuraal giftig, met 'n LD 50 van 65 mg/kg in mondelinge toediening in rotte. Dit is 'n vel irritant, en chroniese velblootstelling kan lei tot 'n vel allergie sowel as 'n oormatige neiging tot sonbrand.
Vitamien
Uitwerking op gesondheid
Nadat groei en ontwikkeling voltooi is, bly vitamiene noodsaaklike voedingstowwe vir die gesonde instandhouding van selle, weefsel en organe van meersellige organismes; hulle stel ook ’n meersellige lewensvorm in staat om chemiese energie doeltreffend te gebruik wat deur kos verskaf word, en help om die proteïene, koolhidrate en vette te prosesseer wat nodig is vir selasemhaling.
Aanvullings
Daar is min getuienis dat aanvullings vir organismes wat andersins gesond is, enige voordeel inhou wat kanker en hartvatsiektes betref. Aanvullings van vitamiene A en E het nie net geen voordele vir algemeen gesonde individue nie, maar kan mortaliteit verhoog. Die twee groot studies wat hierdie gevolgtrekking steun, het egter rokers ingesluit, terwyl dit reeds bekend was dat betakaroteen-aanvulling nadelig is vir rokers. Ander studies het bevind vitamien E-giftigheid is beperk tot ’n spesifieke vorm wanneer te veel daarvan ingeneem word.
Furfuraal
Veiligheid
Die VSA se beroepsveiligheid en gesondheidsadministrasie het 'n toelaatbare blootstellingsperk vir furfuraal op 5 dpm oor 'n agt uur tyd-geweegde gemiddelde gestel, en sien ook furfuraal as 'n risiko vir absorpsie deur die vel.
Vitamien
Aanvullings
Lande en organisasies het dikwels regulasies wat perke stel op vitamien- en mineraaldosisse as aanvullings. Die meeste vitamiene wat as dieetaanvullings verkoop word, mag nie ’n maksimum daaglikse dosis oorskry nie.
Uitwerking van gaarmaakmetodes
Die Amerikaanse departement van landbou (USDA) het uitgebreide studies gedoen oor die persentasie van verskeie voedingstowwe wat verlore gaan as dit gaargemaak word. (Dit is belangrik om te weet dat sommige vitamiene beter deur die liggaam opgeneem word as die kos gekook is.)
Die tabel hier onder toon of die waarde van verskeie soorte vitamiene verlore kan gaan weens hitte, soos wanneer kos gekook, gebraai of gestoom word. Die uitwerking van die sny van kos kan gesien word uit blootstelling aan lug en lig. Wateroplosbare vitamiene soos B en C los in die water op wanneer groente gekook word en gaan verlore wanneer die water weggegooi word.
Tekorte
Mense moet vitamiene priodiek, maar met verskillende tussenposes, inneem om tekorte te vermy. Die menslike liggaam stoor vitamiene op verskillende maniere; aansienlike hoeveelhede vitamiene A, D en B12 word hoofsaaklik in die lewer gestoor, en ’n volwassene se dieet kan baie maande lank te min vitamiene A en D en soms jare lank te min B12 bevat sonder dat ’n gebreksiekte ontstaan. Vitamien B3 (niasien en niasinamied) word nie in aansienlike hoeveelhede gestoor nie; dit kan net ’n paar weke lank hou. Die eerste tekens van skeurbuik by mense weens ’n tekort aan vitamien C het in studies grootliks gewissel: van ’n maand tot meer as ses maande – dit het afgehang van deelnemers se vorige dieetgeskiedenis wat die liggaam se stoorplekke bepaal het.
Jim Caviezel
Jim Caviezel (gebore 26 September 1968) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Thin Red Line (1998), Frequency (2000), The Count of Monte Cristo (2002), en The Passion of the Christ (2004).
Vitamien
Hipervitaminose
Sommige vitamiene het aangemelde newe-effekte waarvan die erns kan afhang van die grootte van die dosis. Die moontlikheid om te veel vitamiene uit kos te kry is klein, maar dit is moontlik met ’n oordosis vitamienaanvulling. Simptome kan insluit naarheid, vomering en diarree. Dit kan voorkom word deur ’n maksimum daaglikse dosis vas te stel, soos die VSA se Institute of Medicine of the National Academies en die Europese Unie se European Food Safety Authority doen.
Polymastia affinis
Die spons behoort tot die genus Polymastia en tot die familie Polymastiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Thiele.
Vitamien
Geskiedenis
Die waarde daarvan om ’n sekere kossoort te eet om gesond te bly is besef lank voordat vitamiene geïdentifiseer is. Die antieke Egiptenare het geweet lewer kan help teen nagblindheid, ’n siekte wat nou aan ’n tekort aan vitamien A toegeskryf word. Die toename in lang seereise tydens die Renaissance het gelei tot langer tydperke waar daar geen toegang tot vars vrugte en groente was nie, en siektes weens ’n vitamientekort was algemeen onder matrose.
In 1747 het die Skotse dokter James Lind ontdek sitrusvrugte help voorkom skeurbuik, ’n taamlik dodelike siekte waar kollageen nie behoorlik gevorm word nie en dit lei tot swak wondheling, bloeding van die tandvleise, kwaai pyn en die dood. In 1753 het Lind sy Treatise on the Scurvy gepubliseer, waarin aanbeveel word dat suurlemoene en lemmetjies geëet word om skeurbuik te voorkom, en die Britse vloot het dié aanbeveling gevolg. Dit het tot gevolg gehad dat die spotnaam limey vir Britse matrose ontstaan het.
In die vloot se Arktiese ekspedisies van die 19de eeu is Lind se ontdekking nie algemeen aanvaar nie, want daar is geglo skeurbuik kan voorkom word met goeie higiëne, gereelde oefening en om die moed van die matrose hoog te hou. Arktiese ekspedisies het dus steeds gebuk gegaan onder skeurbuik en ander gebreksiektes. In die vroeë 20ste eeu, toe Robert Falcon Scott sy twee ekspedisies na Antarktika onderneem het, was die algemene mediese teorie dat skeurbuik veroorsaak word deur "besmette" blikkieskos.
In die laat 18de en vroeë 19de eeu het studies met die ontneming van kossoorte wetenskaplikes in staat gestel om ’n paar vitamiene te isoleer en identifiseer. Lipied van visolie is gebruik om ragitis in rotte te genees, en die vetoplosbare voedingstof is "antiragitis A" genoem. Die eerste "vitamien"-bioaktiwiteit wat geïsoleer is en wat ragitis genees het, is dus aanvanklik "vitamien A" genoem; die bioaktiwiteit van hierdie samestelling word egter nou vitamien D genoem.
In 1881 het die Russiese dokter Nikolai Loenin die uitwerking van skeurbuik aan die Universiteit van Tartu in die hedendaagse Estland bestudeer. Hy het muise ’n kunsmatige mengsel gevoer van al die geskeide bestanddele van melk wat destyds bekend was, naamlik die proteïene, vette, koolhidrate en soute. Die muise wat net die individuele bestanddele ingekry het, het gevrek en dié wat regte melk ingekry het, het normaal ontwikkel. Hy het tot die gevolgtrekking gekom "’n natuurlike kossoort soos melk moet dus, benewens hierdie hoofbestanddele, klein hoeveelhede onbekende stowwe bevat wat noodsaaklik is vir die lewe". Dit is egter deur sy adviseur, Gustav von Bunge, verwerp selfs nadat ander studente dieselfde resultate gekry het.
In Oos-Asië, waar gepoleerde witrys die algemene stapelvoedsel van die middelklas was, was beriberi endemies weens die gebrek aan vitamien B1. In 1884 het Takaki Kanehiro, ’n Brits opgeleide dokter van die Japannese vloot, besef beriberi was endemies onder die laeklas-bemanning, wat dikwels niks anders as rys geëet het nie, maar nie onder offisiere, wat kos in ’n Westerse styl geëet het, nie. Met die steun van die Japannese vloot het hy eksperimente gedoen onder die bemanning van twee oorlogskepe. Die een skip s’n is net rys gevoer en die ander skip s’n ’n dieet van vleis, vis, rog, rys en bone. Onder die groep wat net rys geëet het, was daar eindelik 161 gevalle van beriberi en 25 sterfgevalle, terwyl daar onder die ander groep net 14 gevalle van beriberi en geen sterftes was nie. Dit het Takaki en die vloot oortuig die matrose se dieet was die oorsaak van beriberi, maar hulle het verkeerdelik geglo voldoende hoeveelhede proteïene voorkom die siekte. Dat die siekte die gevolg kon wees van die een of ander dieettekort is verder deur Christiaan Eijkman ondersoek; hy het in 1897 ontdek ’n dieet van ongepoleerde rys in plaas van die gepoleerde variëteit het beriberi by hoenders help voorkom.
Die volgende jaar het Frederick Hopkins voorgestel sekere kosse bevat "bykomende faktore " – benewens proteïene, vette, koolhidrate, ens. – wat nodig is vir die werking van die menslike liggaam. Hopkins en Eijkman het in 1929 die Nobelprys in Fisiologie of Geneeskunde gekry vir hul ontdekkings.
In 1910 is die eerste vitamienkompleks deur die Japannese wetenskaplike Umetaro Suzuki geïsoleer; hy het ’n wateroplosbare kompleks van mikrovoedingstowwe uit ryssemels onttrek en dit "aberiensuur" (later Orizanin) genoem. Hy het die ontdekking in ’n Japannese wetenskaptydskrif gepubliseer. Toe die artikel in Duits vertaal word, is nie in die vertaling genoem (soos in die Japannese artikel) dat dit ’n nuut ontdekte voedingstof is nie, en sy ontdekking het dus nie publisiteit gekry nie. In 1912 het die Pools gebore biochemis Casimir Funk, wat in Londen gewerk het, dieselfde kompleks onttrek en voorgestel dit word "vitamine" genoem. Dit sou later bekend word as vitamien B3 (niasien), hoewel hy dit beskryf het as "anti-beriberi-faktor" (wat vandag tiamien of vitamien B1 genoem sou word).
Funk het die hipotese voorgestel dat ander siektes soos ragitis, pellagra, seliaksiekte en skeurbuik ook met vitamiene genees kan word. Max Nierenstein, ’n vriend van die Bristol-universiteit, het glo die naam "vitamine" voorgestel, van "vital amine" ("noodsaaklike amien"). ). Die naam het gou sinoniem geraak met Hopkins se "bykomende faktore", en teen die tyd dat dit bekend was dat nie alle vitamiene amiene is nie, was die woord reeds gevestig.
In 1930 het Paul Karrer die korrekte struktuur van betakaroteen, die hoofvoorloper van vitamien A, verklaar en ander karotenoïede geïdentifiseer. Karrer en Norman Haworth het Albert Szent-Györgyi se ontdekking van askorbiensuur bevestig en aansienlike bydraes gemaak tot die chemie van flaviene, wat gelei het tot die identifikasie van laktoflavien. Vir hul navorsing oor karotenoïede, flaviene en vitamiene A en B2, het albei in 1937 die Nobelprys in Chemie ontvang.
In 1931 het Albert Szent-Györgyi en sy medewerker Joseph Svirbely vermoed "heksuronsuur" is eintlik vitamien C. Hulle het ’n monster aan Charles Glen King gegee en dié het bewys dit help teen skeurbuik. Szent-Györgyi het in 1937 die Nobelprys in Fisiologie of Geneeskunde vir sy ontdekking ontvang. In 1943 het Edward Adelbert Doisy en Henrik Dam dieselfde prys gekry vir hul ontdekking van vitamien K en die chemiese struktuur daarvan.
Name
Die rede hoekom die name van vitamiene van E tot K spring, is dat vitamiene F tot J mettertyd herklassifiseer is, as vals beskou is of hernoem is vanweë hul verwantskap met vitamien B, wat ’n vitamienkompleks geword het.
Ander B-vitamiene is ook herklassifiseer of nie meer as vitamiene beskou nie. B9 is byvoorbeeld foliensuur en vyf van die folate is in die reeks B11 deur B16, is vorme van ander vitamiene wat reeds ontdek is, word nie deur alle mense benodig as ’n voedingstof nie (soos B10), is biologies onaktief, is giftig of het onklassifiseerbare uitwerkings in mense, of hulle word net nie in die algemeen as vitamiene erken nie (soos dit wat soms B21 en B22 genoem word).
Ina Bauer
Ina Bauer (31 Januarie 1941 – 13 Desember 2014) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente On Thin Ice (1961) en Kauf dir einen bunten Luftballon (1961).
Carla Bartheel
Carla Bartheel (5 Julie 1902 – 28 Desember 1983) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Todessturz im Zirkus Cesarelli (1927), Er geht rechts - Sie geht links! (1928), Die weiße Sonate (1928), en Der Hund von Baskerville (1929).
Kwanza
Die kwanza is sedert 1977 die geldeenheid van Angola, toe dit die Angolese escudo vervang het. Die ISO-geldeenheidkode is AOA, en die algemene notasie is die voorvoegsel Kz. 'n Kwanza word opgedeel in 100 cêntimos.
Ragnarök
thumb|180px|'n Deur van die Ornes-staafkerk bevat vermoedelik uitbeeldings van slange en drake wat Ragnarök verteenwoordig.
In die Noorse mitologie is Ragnarök ("Lotsbestemming van die gode") 'n reeks voorvalle, insluitende 'n groot geveg tussen die gode en reuse, waarin die dood van 'n aantal groot figure voorspel word (soos Odin en ander belangrike gode), asook die ondergang van die wêreld. Ná dié gebeure sal die wêreld weer as nuut en vrugbaar herrys, en die oorlewende en terugkerende gode sal ontmoet. Die wêreld sal opnuut deur twee menslike oorlewendes, Líf en Lífþrasir, bevolk word. Ragnarök is 'n belangrike voorval in die Noorse mitologie en die onderwerp van lewendige besprekings onder geleerdes in Germaanse studies.
Die voorval word hoofsaaklik genoem in die Poëtiese Edda, wat in die 13de eeu saamgestel is uit vroeëre tradisionele bronne, en die Prosaïese Edda, wat in die 13de eeu geskryf is. Daar word 'n paar keer na die voorval verwys as Ragnarøkkr ("Skemering van die gode"), 'n vertaling wat gewild gemaak is deur die 19de-eeuse komponis Richard Wagner met die titel van die laaste van sy Der Ring des Nibelungen-operas, Götterdämmerung (1876), wat "Skemering van die gode" in Duits is.
Etimologie
Die Oudnoorse samestelling ragnarök het 'n lang vertolkingsgekiedenis. Die eerste element, ragna, is onproblematies, want dit is die genitief van regin, "die heersers, gode". Die tweede element is moeiliker, omdat dit in twee variante voorkom: -rök en -røkkr. Die 20ste-eeuse Germaanse filoloog Geir Zoëga behandel die twee vorme as aparte samestellings; ragnarök word as "die ondergang of vernietiging van die gode" vertaal en ragnarøkkr as "die skemering van die gode". Die meervoudterm rök het verskeie betekenisse, insluitende "ontwikkeling, oorsprong, oorsaak, verhouding" of "lot". Die woord ragnarök as geheel word dan gewoonlik vertolk as die "finale lotsbestemming van die gode."
Die enkelvoudterm ragnarøk(k)r beteken "skemering" (van die werkwoord røkkva, "om donker te word"), wat dui op die vertaling "skemering van die gode". Dit word gewoonlik beskou as 'n woord wat in die volksmond ontstaan het weens 'n verandering in spelling, en tog het dit aanleiding gegee tot die leenvertaling Götterdämmerung in die Duitse weergawe van die Noorse mitologie..
Ander terme wat verwys na die gebeurtenisse om Ragnarök in die Poëtiese Edda sluit in aldar rök ("einde van 'n era"), tíva rök ("wanneer die gode sterf"), unz um rjúfask regin ("wanneer die gode vernietig sal word"), aldar rof ("vernietiging van die era") en regin þrjóta ("einde van die gode").
Die eerste godeoorlog
Die eerste oorlog in die wêreld was tussen die twee groepe gode, die Ase (die oorlogsgode) en die Wane (die gode van vrugbaarheid en wysheid). Die Ase het geweier om op versoek van die Wane die rykdom van die aarde te verdeel. 'n Oorlog het uitgebreek en Asgard, die Ase se vesting, is verwoes. Nadat die twee partye vir vrede onderhandel het, het die Ase die gode Honir en Mimir na die Wane gestuur, en hulle het weer vir Freyr, Njord en Freya na die Ase gestuur om die vrede te bekragtig.
'n Ysreus het intussen aangebied om Asgard te herbou op voorwaarde dat hy Freya as vrou kry. Die Ase het daartoe ingestem, mits die vesting binne ses maande klaar gebou is. Tot ontsteltenis van die Ase is die vesting drie dae vroeg voltooi; nog net die poort het ontbreek.
Loki het egter tussenbeide getree. Die reus het die vesting met die hulp van 'n hings gebou, en Loki het die hings in 'n merrie verander. Toe die reus agterkom Loki sit daaragter, was hy woedend. Thor se hulp is ingeroep, en dié het die reus platgeslaan omdat hy nie die hele verhaal geken het nie. Maar die Ase het nou hulle eed verbreek, iets onvergeefliks in die Noorse kultuur, en eindelik sou dit die einde van die wêreld tot gevolg hê.
Balder se dood
Dat die wêreld sou vergaan, was 'n voldonge feit sedert die ontstaan van die eerste wesens, in die ou wêreld van ys, leegte en vuur. Deur hulle eed te verbeek het die gode hulle egter by dié lot betrek.
Yoweri Hunter Wacha-Olwol
Yoweri Hunter Wacha-Olwol (oorlede 2 Mei 2017) was lid van die Presidensiële Kommissie van Uganda van 13 Mei 1980 tot 15 Desember 1980. Die advokaat het later as regter gewerk. Nadat president Godfrey Binaisa omvergewerp is, is 'n presidensiële kommissie bestaande uit die regters Polycarp Nyamuchoncho en Wacha-Olwol en Saulo Musoke tot stand gebring vir die oorgangstydperk tot die verkiesing in Desember 1980.
Ragnarök
Balder se dood
'n Tweede voorval wat die eindtyd sou meebring, was die moord op Balder, seun van Odin en Frigg: 'n wese van lig, onskuld en volmaaktheid. Sy ma wou die kind onkwesbaar maak. Sy het alle wesens, bome en plante gevra om te belowe om nooit haar seun seer te maak nie. Maar sy het die mistel, 'n swak bos, vergeet. Toe gebruik Loki Balder se blinde broer, Hödr, om 'n mistelpyl na Balder te skiet deur Hödr te help mik.
Balder kon hierna nie na Walhalla gaan nie, want hy het nie eerbaar op die slagveld gesterf nie. Hy moes dus na die gewone onderwêreld, of Hel, gaan. Frigg het die wêreld gesmeek om Balder weer te laat terugkeer sodat hy na Walhalla kan gaan. Die voorwaarde van die Hel was dat almal op aarde eers moes rou. Maar daar was 'n reus wat geweier het om te rou, op aanstigting van Loki.
As gevolg van sy rol in Balder se dood word Loki op drie klippe vasgebind met die ingewande van sy seun Narfi. Die gif van 'n slang wat naby hom vasgebind is, drup elke nou en dan op sy gesig. Loki se vrou, Sigyn, vang die gif in 'n beker op, maar as sy dit probeer leegmaak, drup die gif op Loki se gesig. Die pyn wat dit meebring, maak dat hy ruk en dit veroorsaak aardbewings. Hy bly so vasgebind tot met die begin van Ragnarök.
Ná Ragnarök sou Balder weer opstaan en die aanvoerder van die nuwe wêreld word. Waar Loki as 'n beëindiger beskou kan word (hy sal die einde van die wêreld veroorsaak deurdat dit sal afbrand), kan Balder as 'n beginner beskou word. Dit is heel moontlik dat die ooreenkomste tussen hom en Jesus daartoe gelei het dat die Christendom gouer aanvaar is. Balder sou ook weer opstaan.
Voorspelde eindstryd
thumb|180px|Ragnarök; die geveg begin. Ragnarök sal voorafgegaan word deur Fimbulvetr ("Slepende winter"): drie opeenvolgende winters met geen somer tussenin nie. Dit sal veroorsaak dat alle moraliteit verdwyn en konflikte en vetes uitbreek.
Die wolf Sköll (of Skalli) en sy broer Hati sal eindelik Sól (die Son) en haar broer, Mani (die Maan), verslind nadat hulle hulle eeue lank gejag het. Die sterre sal uit die lug verdwyn en die wêreld sal in algehele duisternis gedompel word.
Die wêreld sal so hewig skud dat al die bome ontwortel sal word en al die berge ineenstort. In die chaos wat sal ontstaan, sal Loki loskom en sy wolfseun, Fenrir, sal uit sy kettings bevry word. Sy kwylende bek sal so wyd oopgaap dat sy onderkaak op die grond sleep en sy bokaak aan die lug raak. Vlamme sal in sy oë dans en uit sy neusgate kom.
Die Ase en al die einherjar (gesneuwelde soldate van Walhalla) sal hulle vir die geveg bewapen. Odin sal die pad lei met sy spies, goue helm en pragtige wapenrusting, gevolg deur die leër van 432 000 helde (800 van elk van die 540 poorte van Walhalla).
In die daaropvolgende geveg sal Freyr teen die vuurreus Surtr veeg en verloor omdat hy (in 'n ander mite) sy swaard aan Skirnir gegee het. Surtr sal die ongewapende Freyr doodmaak. Garm die helhond sal Tyr gryp en Tyr sal hom doodmaak, maar erg gewond word en later sterf. Thor sal 'n slang met sy hamer doodmaak, maar skaars nege tree daarvandaan van die slang se gif sterf.
Eindelik sal die balans tussen orde en chaos egter terugkeer en 'n hele nuwe wêreld geskep word wat ooreenstem met die voormalige Asgard. Balder en Hödr sal ook uit die Hel terugkeer. Twee mense, Lif en Liftrasir ("Lewe" en "Lewenslus"), sal oorleef deur weg te kruip en die mensewêreld herbevolk.
Sandspruit (Noordkaaprivier)
Die Sandspruit is 'n spruit wat in die Noordkaaprivier invloei in die Mpumalangaprovinsie van Suid-Afrika.
Polycarp Nyamuchoncho
Polycarp Nyamuchoncho was lid van die Presidensiële Kommissie van Uganda van 13 Mei 1980 tot 15 Desember 1980. Die advokaat het later as regter gewerk. Nadat president Godfrey Binaisa omvergewerp is, is 'n presidensiële kommissie bestaande uit die regters Polycarp Nyamuchoncho en Yoweri Hunter Wacha-Olwol en Saulo Musoke tot stand gebring vir die oorgangstydperk tot die verkiesing in Desember 1980.
Ondangwa-lughawe
Andimba Toivo ya Toivo-lughawe (IATA: OND, ICAO: FYOA) voorheen bekend as Ondangwa-lughawe is 'n lughawe wat Ondangwa bedien, 'n dorp in die Osjana-streek van Namibië. Die lughawe is ongeveer 5 kilometer noordwes van die sentrum van Ondangwa.
Lugrederye en bestemmings
Die volgende lugredery bedryf gereelde geskeduleerde dienste na/van die lughawe:
Mesembryanthemum oculatum
Mesembryanthemum oculatum is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die plant is inheems aan Namibië en Suid-Afrika waar dit in die Noord-Kaap voorkom.
Marguerite Marsh
Marguerite Marsh (18 April 1888 – 8 Desember 1925) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Runaway June (1915), The Master Mystery (1918), The Carter Case (1919), en Boomerang Bill (1922).
Mesembryanthemum viridiflorum
Mesembryanthemum viridiflorum is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika. Dit kom in die Wes-Kaap in die Olifantsriviervallei voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 100 km² en is deel van die fynbos. Die plant word as seldsaam beskou.
Polymastia andrica
Polymastia andrica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Polymastia en tot die familie Polymastiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1949 deur De Laubenfels.
Polymastia agglutinans
Polymastia agglutinans is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Polymastia en tot die familie Polymastiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Ridley & Dendy.
Sandspruit (Komati)
Die Sandspruit is 'n spruit wat in die Komatirivier invloei 20 km wes van die Eswatini-Mpumalangagrens in Suid-Afrika.
James Cawley
James Cawley (gebore 23 Junie 1967) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Star Trek (2009) en in die televisiereeks Star Trek New Voyages: Phase II (2004).
Alnair
Alnair (ook bekend as Alpha Gruis of α Gru) is ’n ster in die suidelike sterrebeeld Kraanvoël (Grus). Met ’n skynbare magnitude van 1,7 is dit die helderste ster in die sterrebeeld en een van die helderste sterre aan die naghemel. Dit is ’n B-tipe hoofreeksster sowat 101 ligjare van die Son af.
Naam
Die ster se Bayer-naam is "Alpha Gruis". Sy tradisionele naam is "Alnair" of "Al Nair" (soms "Al Na'ir" gespel), van die Arabiese al-nayyir, "die helder een", wat weer verkort is van sy Arabiese naam, al-nayyir min dhanab al-ḥūt (al-janūbiyy), "die helder een van die (suidelike) vis se stert". Op 21 Augustus 2016 het die Internasionale Astronomiese Unie se sternaamwerkgroep (WGSN) die amptelike naam Alnair aan die ster toegeken.
Alpha Gruis behoort saam met Beta Gruis, Delta Gruis, Theta Gruis, Iota Gruis en Lambda Gruis in die tradisionele Arabiese sterrekunde tot die sterrebeeld Suidelike Vis.
Eienskappe
Alnair het ’n sterreklassifikasie van B6 V, hoewel dit in sommige bronne aangegee word as B7 IV. Die eerste klassifikasie dui aan dit is ’n B-tipe hoofreeksster, wat waterstof in sy kern verbrand. Die ligsterkteklas IV van die tweede klassifikasie dui egter aan dat die ster ’n subreus is, wat beteken die vooraad waterstof in sy kern raak uitgeput en die ster begin weg van die hoofreeks af evolueer.
Volgens sy geraamde ouderdom en beweging kan dit lid van die AB Doradus-groep sterre wees wat saam deur die lug beweeg. Dié groep is sowat 70 miljoen jaar oud, wat ooreenstem met Alnair se geraamde ouderdom van 100 miljoen jaar.
FlySafair
Geskiedenis
Die lugredery is in Augustus 2013 gestig en is deur die Suid-Afrikaanse Lugdienslisensiëringsraad goedgekeur om bedrywighede met tien daaglikse dienste tussen Johannesburg se O.R. Tambo Internasionale Lughawe en die Kaapstad Internasionale Lughawe te begin.
Die lugredery het planne gehad om in Oktober 2013 met bedrywighede te begin. Die Hooggeregshof van Suid-Afrika het egter op 8 Oktober 2013 'n tussentydse hofbevel toegestaan wat die lugredery verhinder om bedrywighede te begin, na 'n aansoek deur mededingende lugrederye, op grond daarvan dat dit nie aan die wetlike vereiste van 75% plaaslike eienaarskap voldoen het nie. Aansienlike herstrukturering van eienaarskap het plaasgevind en FlySafair se eerste vlug het uiteindelik op 16 Oktober 2014 opgestyg.
Bestemmings
FlySafair bedien die volgende bestemmings:
Vloot
Teen Oktober 2022 bestaan die FlySafair-vloot uit die volgende Boeing-vliegtuie:
Invlugdiens
FlySafair bied kos en drankies aanboord te koop aan. FlySafair bied ook 'n maandelikse tydskrif aan boord genaamd In Flight. Dit was ook die eerste lugredery in Suid-Afrika wat kaartbetalings aan boord hul vlugte gebied het.
Op hul Internasionale roete bied hulle 'n voorafverpakte ete gratis aan, met ander eet- en drinkopsies te koop.
Om higiëniese redes is die In Flight-tydskrif tans slegs in digitale formaat beskikbaar.
Ralph Richardson
Ralph Richardson (19 Desember 1902 – 10 Oktober 1983) was 'n Engelse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Fallen Idol (1948), The Heiress (1949), Doctor Zhivago (1965), en Greystoke: The Legend of Tarzan, Lord of the Apes (1984).
Erica Beer
Erica Beer (19 Januarie 1925 – 27 Desember 2013) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente They Were So Young (1954), The Counterfeit Traitor (1962), en Deep End (1970).
Claude Émile Jean-Baptiste Litre
Claude Émile Jean-Baptiste Litre is 'n fiktiewe karakter wat in 1978 deur Kenneth Woolner van die Universiteit van Waterloo as 'n grap geskep is om die gebruik van 'n hoofletter L vir die liter eenheid te regverdig.
Bloedarend
Die bloedarend was 'n metode om iemand tereg te stel volgens Oudnoorse poësie. Dit word twee keer genoem en in albei gevalle was die tereggestelde lid van 'n koninklike familie.
Claude Émile Jean-Baptiste Litre
Die SI-stelsel laat gewoonlik die gebruik van 'n hoofletter slegs toe wanneer 'n eenheid na 'n persoon vernoem is. Dit is egter dikwels moeilik om tussen die karakter "l" en die syfer "1" te onderskei, veral in sekere lettertipes of handskrifstyle, en daarom word beide die kleinletter (l) en die hoofletter (L) toegelaat''. ''Die Amerikaanse Nasionale Instituut van Standaarde en Tegnologie beveel deesdae die gebruik van die hoofletter L aan, 'n praktyk wat ook in Kanada en Australië wyd gevolg word.
Bloedarend
Die slagoffers is vooroor laat lê en hulle ribbes is van die ruggraat geskei met 'n skerp wapen. Hulle longe is dan deur die opening getrek om twee "vlerke" te vorm. Daar is 'n debat oor of die ritueel 'n letterkundige uitvinding was, die verkeerde vertaling van die oorspronklike teks of 'n ware historiese praktyk.
Claude Émile Jean-Baptiste Litre
Woolner het die karakter geskep in 'n grapartikel op April-gekkedag in die April 1978-uitgawe van "CHEM 13 News", 'n nuusbrief wat gemik is op chemie vir skoolonderwysers. Volgens die artikel is Claude Litre op 12 Februarie 1716 gebore, die seun van 'n wynbottel vervaardiger. Tydens Litre se uiters glorieryke fiktiewe wetenskaplike loopbaan, sou hy 'n volume maateenheid voorgestel het wat na sy dood in 1778 opgeneem is in die Internasionale Stelsel van Eenhede.
Bloedarend
In die Verhaal van Ragnar se seuns word vertel hoe Ragnar Lodbrok se seun Ivar koning Aelle van Northumbria, wat Ragnar laat vermoor het, vang en vermoor: "Hulle het die bloedarend op die rug van Aelle laat uitkerf, en hulle het al die ribbes van die ruggraat weggesny, en toe ruk hulle sy longe uit."
Tweed
Tweed is 'n growwe tekstielstof van wol. Tweed het 'n sagte, oop, soepel tekstuur, wat aan Cheviot of tuisweefstof herinner, maar wat digter geweef is. Dit word gewoonlik volgens 'n effe-, keper- of visgraatbinding geweef. Kleureffekte in die drade kan verkry word deur gekleurde wol te meng voordat dit gespin word.
Bloedarend
Ook in die Noorse verhaal Knutsdrapa deur Sigvat Thordarson (omstreeks 1038) word die verhaal van die moord op Aelle deur Ivar vertel.
Tweed
Tweed is ikonies van tradisionele Skotse en Ierse klere; dit is geskik vir informele klere wat buitenshuis gedra word, omdat die materiaal vogbestand en duursaam is. Tweed kan fel klimaatstoestande weerstaan en word algemeen vir buitemuurse aktiwiteite soos skiet en jag, in sowel Ierland as Skotland, gedra. In Ierland word die vervaardiging van tweed nou meestal met die Donegal-distrik geassosieer, maar dit is oorspronklik oral in die land gemaak. In Skotland word die vervaardiging van tweed hoofsaaklik met Harriseiland in die Hebrides, geassosieer.
Etimologie
Die oorspronklike naam van die materiaal was tweel, Skots vir twill, met die tekstielstof wat volgens 'n keperbinding, eerder as effebinding, geweef is. Volgens oorlewing het die naam byna toevallig ontstaan. Omstreeks 1831 het 'n Londense handelaar 'n brief van 'n firma Hawick, Wm. Watson & Sons, Dangerfield Mills oor 'n aantal "tweels", ontvang. Die handelaar het die handskrif verkeerd geïnterpreteer en verstaan dat dit 'n handelsnaam is van die Tweedrivier, wat deur die Skotse grensgebied se tekstielarea loop. Die tekstielstof is daarna as tweed geadverteer en dit het sedertdien die naam gebly.
Verkyker
'n Verkyker bestaan uit twee refraktorteleskope wat langs mekaar gemonteer is en aangepas om in dieselfde rigting te wys, wat die kyker toelaat om albei oë te gebruik (binokulêre visie) wanneer verafgeleë voorwerpe besigtig word. Die meeste verkykers word gemaak om met albei hande vasgehou te word, hoewel groottes heelwat verskil, van operalense tot groot militêre modelle wat gemonteer is.
Anders as 'n (monokulêre) teleskoop, gee 'n verkyker gebruikers 'n driedimensionele beeld: elke oogstuk vertoon 'n effens ander beeld aan elkeen van die kyker se oë en die parallaks laat die visuele korteks toe om 'n indruk van diepte te genereer.
John Ruskin
John Ruskin (8 Februarie 1819 – 20 Januarie 1900) was die voorste Engelse kunskritikus in die Victoriaanse tydperk wat ook as beskermheer van die kunste, tekenkunstenaar, waterverfskilder, sosiale denker en filantroop bekendheid verwerf het. In sy werke het Ruskin 'n groot verskeidenheid onderwerpe behandel wat van geologie tot argitektuur, van mitologie tot voëlkunde, van literatuur tot opvoedkunde, en van botaniek tot politieke ekonomie gestrek het.
Polymastia atlantica
Die spons behoort tot die genus Polymastia en tot die familie Polymastiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2005 deur Samaai & Gibbons.
John Ruskin
Sy skryfstyle en literêre vorme was ewe uiteenlopend. So het essays en skripsies, digkuns en lesings, reisgidse en handboeke, briewe en selfs 'n sprokie uit sy pen gevloei. In sy latere werke het hy die gesofistikeerde skryfstyl, wat kenmerkend vir sy vroeë geskrifte oor kuns was, ten gunste van 'n meer eenvoudige taal laat vaar om sy gedagtes vir 'n breër gehoor toeganklik te maak. In al sy werke het Ruskin die verbinding tussen natuur, kuns en samelewing beklemtoon. As kunstenaar het hy gedetailleerde sketse en skilderye van rotse, plante, voëls, landskapstonele en argitektoniese strukture en versierings geskep.
Sandspruit (Timbavati)
Die Sandspruit is 'n spruit wat in die Timbavatirivier invloei in die Mpumalangaprovinsie van Suid-Afrika.
Tweed
Assosiasies
Tweed is tradisioneel vir die plattelandse jagbaadjies van die hoër klasse gebruik. Mettertyd het tweedkledingstukke ook onder die Edwardiaanse middelklasse, wat dit met die ontspanningsaktiwiteite van die elite vereenselwig het, gewild geword. Vanweë die duursaamheid daarvan was tweed as tekstielstof vir Norfolk-baadjies en pofbroeke gewilde keuses vir jagters, fietsryers, gholfspelers en vroeë motoriste, vandaar Kenneth Grahame se uitbeelding van mnr. Padda in 'n pak klere van Harris-tweed. Gewilde tweedpatrone sluit in tandruitstof, wat met die 1960 modes geassosieer is, vensterglas, jagopsigtertweed, wat deur adademici gedra is, die Prins van Wallis-ruitstof, wat oorspronklik na aanleiding van 'n versoek van Edward VII geweef is, en visgraatweefpatrone.
Alexanderspruit
Die Alexanderspruit is 'n takrivier van die Krokodilrivier in Mpumalanga in Suid-Afrika. Dit vloei in die Kwenadam in.
Tweed
Assosiasies
Gedurende die 2000's en 2010's het familielede van gevestigde Britse en Amerikaanse grondeienaars dikwels tweed kledingstukke van 'n hoë gehalte by hulle grootouers geërf; sommige van die kledingstukke het van voor die Tweede Wêreldoorlog dateer.
Alexanderspruit
Monding
Die spruit en die Kwenadam lê direk langs die R36-pad tussen die Bambi Country Lodge en Lydenburg.
Tweed
Assosiasies
In die moderne tyd kan fietsryers tweed dra as hulle op antieke fietse aan 'n tweedfietswedren deelneem. Hierdie praktyk het ontstaan by jong Britse subkultuurgroepe van die laat 2000's en vroeë 2010's wat styl, egtheid en uniekheid nagestreef het. Die aanhangers het 'n waardering getoon vir antieke tweed sowel as antieke fietse.
Musiekinstrumente
Sommige antieke Danemann-regop klaviere het 'n tweed ruglap om die interne meganisme te beskerm. Skotse doedelsakke word soms met tweed, as 'n alternatief vir tartanwol, bedek.
Die term "tweed" word gebruik om bedekkings op instrumentekabels en antieke- of retro-kitaarversterkers te beskryf, soos die Fender-tweed en Fender tweed deluxe. Ondanks die algemene terminologie, is hierdie bedekkings nie in werklikheid tweed nie, maar wel katoenkeperstof.
Marian Marsh
Marian Marsh (17 Oktober 1913 – 9 November 2006) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Svengali (1931), Beauty and the Boss (1932), Crime and Punishment (1935), en In Spite of Danger (1935).
Kamerakonsertina
’n Kamerakonsertina (Engels: bellows) is die geplooide, verlengbare deel van ’n kamera, gewoonlik ’n groot- of mediumformaatkamera, wat die fotograaf in staat stel om die lens nader aan of verder van die fokusvlak te beweeg om te fokus. Dit word ook in vergroters gebruik.
Polymastia arctica
Polymastia arctica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Kamerakonsertina
Die konsertina skep ’n buigbare, donker verlenging tussen die film en die lens. Benewens om die fokus te stel, maak dit bewegings moontlik om distorsie op ’n foto te voorkom. Twee soorte word gebruik: een vir kort en ’n ander vir lang fokusafstande. Vir grootformaatkameras verwys “dubbele verlenging” na konsertinas wat twee keer die fokusafstand van ’n standaardlens verleng kan word.
Gereformeerde kerk Beestekraal
duimnael|links|300px|Die Gereformeerde kerk Beestekraal.
Messerschmitt Me 410
Die Messerschmitt Me 410 is 'n Duitse tweemotorige vegvliegtuig wat tydens die Tweede Wêreldoorlog diens gedoen het. Die Me 410 was ontwerp om die Messerschmitt Bf 110 te vervang. Die eerste ontwerp om die Bf 110 te vervang was die Messerschmitt Me 210. Die vliegtuig was egter onstabiel en moeilik om te hanteer; dit het geneig om te tol en te stol. Tog is daar 200 van die vliegtuie gebou maar later verwerp ten gunste van 'n nuwe Messerschmitt Bf 110's. Die Me 210 se ontwerp is verbeter met 'n langer romp en leidende klappe aan die voorkant van die vlerke om stolling teen te werk. Die vliegtuig is ook toegerus met kragtiger motors. Die nuwe ontwerp is die Me 410 Hornisse genoem. Die eerste Me 410's het die front in Januarie 1943 bereik en die Dornier Do 217's en Junkers Ju 88's vervang.
Gereformeerde kerk Beestekraal
duimnael|regs|260px|Ds. [[Gert Bester|G.B.C. Bester, van 1959 tot 1962 die eerste leraar, en sy gesin: Anita, Alrina en Bone.]]
Messerschmitt Me 410
Hulle is eers gebruik as nagvegter/bomwerpers oor Brittanje en later as bomwerpers in die Middellandse Seearea. Vanaf die lente in 1944 het die Me 410's die Bf 110's vervang in die bomwerper (Zerstörer) eenhede wat Duitsland moes verdedig. Hulle het ook aan die oosfront diens gedoen.
Gereformeerde kerk Beestekraal
duimnael|regs|160px|Ds. M.W. van der Walt, die leraar van 1966 tot 1971.
Messerschmitt Me 410
Die Messerschmitt Me 410A-1/U4 was toegerus met 'n 50 mm kanon onder die romp. Die kanon het 900 kg geweeg en het 'n terugslag gehad van sewe ton. Dit kon slegs 21 rondtes dra. Die Me 410 was egter nie beter as die Messerschmitt Bf 110 wat dit moes vervang nie. Produksie van die vliegtuig is in September 1944 gestaak.
Gereformeerde kerk Beestekraal
Die Gereformeerde kerk Beestekraal was ’n gemeente in die GKSA se Klassis Rustenburg. In 2001, die jaar voor die gemeente deel van die Gereformeerde kerk Krokodilrivier geword het, was hier 136 belydende en 43 dooplidmate, die vierde kleinste van die 14 gemeentes wat destyds dié Klassis gevorm het.
Die boukommissie van die Gereformeerde kerk Krokodilrivier het op 17 Mei 1947 opdrag ontvang om ’n saal vir Beestekraal te beplan en die nodige perseel vir dié doel te bekom. Ockert en Roelf van Wyk, lidmate, het toe 3 morg grond op Beestekraal aan die kerk geskenk. Op 14 Augustus het die kommissie berig dat die tender van F. du Plessis, eweneens ’n Gereformeerde lidmaat, vir die bou van die saal aanvaar is. Die boukoste het eindelik £885 beloop en die saal is plegtig in gebruik geneem op 30 April 1949.
Op 11 September 1956 is ’n kommissie aangewys om die wenslikheid van die afstigting van Beestekraal en die wyke noord daarvan te ondersoek. Op 2 Mei 1956 is berig die Klassis het afstigting goedgekeur. Op 7 September 1957 het die afstigting gevolglik plaasgevind en in 1958 is die saal vergroot en opgeknap. In die naweek van 14 en 15 Augustus 1976 is die vergrote kerkgebou in ontvangs geneem. Die bouaannemer was ’n Gereformeerde lidmaat, Frans Briel.
In 2002 het Beestekraal se kerkraad besluit hulle sien nie meer kans om as selfstandige gemeente voort te bestaan nie; daarom het hulle Krokodilrivier se kerkraad genader met die oog daarop om weer deel te word van die moedergemeente. Solank Krokodilrivier se lidmaattal dit toegelaat het, het die gemeente twee predikante gehad wat op Soutpansdrift, Krokodilrivier se kerkplek, en Beestekraal gepreek het. Tans (2016) is daar net een leraar, maar albei kerke word nog gebruik met ’n erediens op Soutpansdrift om 10:00 en om 08:00 op Beestekraal.
Noord-Engeland
Noord-Engeland of Noordelike Engeland (Engels: Northern England, North of England of slegs the North) is die noordelike deel van Engeland wat op grond van sy geskiedenis, kultuur en dialek as 'n eenheid beskou word. Dit strek van die grens met Skotland in die noorde tot die Trentrivier in die suide (alhoewel die suidelike grens op verskillende maniere getrek kan word).
Noord-Engeland behels rofweg drie statistieke streke: die Noordooste, die Noordweste, en Yorkshire en die Humber, met 'n bevolking van 14,9 miljoen in 2011 en 'n oppervlakte van 14 414 vierkante myl (37 331 km²). 'n Groot deel van Engeland se nasionale parkgebiede is in die streek geleë, net soos uitgestrekte verstedelikte gebiede soos dié van Groter Manchester, Merseyside, Teesside, Tyneside, Wearside, Suid- en Wes-Yorkshire.
Gedurende sy lang geskiedenis het die streek onder die bewind van die Brigantes (wat die laaste Britonies-Keltiese koninkryk in Groot-Brittanje gevestig het), Romeine, Angel-Sakse en Dene gekom. Ná die Normandiese verowering van Engeland in 1066 het Willem die Veroweraar 'n reeks verwoestende veldtogte in die noorde onderneem om sy heerskappy te vestig. Vervolgens is die gebied swaar geraak deur oorlogvoering langs die Skots-Engelse grens. Vrede het eers met die politieke unie van Skotland en Engeland onder die Stuart-monarge gekom. Dele van die streek aan weerskante van die grens het verskeie kere van hande gewissel.