cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Limpie Basson
Loopbaan
As ’n rolprent- en TV-akteur het hy in later jare bekend geword vir produksies en reekse soos Fiela se Kind (waarvoor hy ’n Artes gewen het), Arende, Verspeelde lente, Tant Ralie se Losieshuis, Die Spaanse Vlieg en Manakwalanners.
Basson het twee weke voor sy dood ’n heupvervangingsoperasie ondergaan en was verswak. Hy is weens orgaanversaking dood.
Filmografie
As akteur:
Die Spaanse vlieg
Genre
Die rolprent is ’n komedie. Dit het geen ouderdomsperk nie en is goeie gesinsvermaak.
Akteurs
Van die akteurs is Marie du Toit (Emma van Rooyen), Louw Verwey (Dr. Lourens van Rooyen), Schalk Theron (Alwyn), Limpie Basson (Eddie Boersma), Rina Nienaber (Willie Boersma), Johann van Heerden (Pierre Durandt), Marthinus Basson (Hendrik van der Walt), Karin Kritzinger (Paula van Rooyen), Lida Botha (Corrie), Johan Botha (man met die verkyker), Anna Cloete (Ouma Boersma), Christine Basson (Matilda van der Walt), Dawie Malan (De Wet).
Storielyn
Twintig jaar tevore het ’n Spaanse danseres in Hermanus opgetree en ’n ruk daarna ’n seun gehad wie se pa enigeen van drie gerespekteerde lede van die gemeenskap kan wees. Twee dekades later is sy terug en eis geld van al drie mans. Een van hulle, Lourens van Rooyen, is getroud met die verhaal se sentrale karakter, die gevreesde Emma van Rooyen, voorsitter van die Komitee vir Morele Aksie. Intussen het ’n familielid van Emma ’n verhouding met die einste seun.
Adrienne Dore
Adrienne Dore (23 Mei 1910 – 26 November 1992) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Beyond London Lights (1928), Union Depot (1932), The Famous Ferguson Case (1932), en The Rich Are Always with Us (1932).
Bruinroofmeeu
Die bruinroofmeeu (Catharacta antarctica) is 'n voël wat voorkom aan die weskus en suidkus van Suid-Afrika. Die voël is algemeen in plat waters en word selde op land gesien. In Engels staan die voël bekend as Subantarctic skua.
Voorkoms
Die voël het 'n vlerkspan van 1.4 m en word 60 – 66 cm groot. Dit weeg 1.3 - 1.8 kg.
Provinsies van België
België het tien provinsies: vyf in die Vlaamse Gewes en vyf in die Waalse Gewes. Die Brusselse Hoofstedelike Gewes het nie provinsies nie.
Statistiese gegewens
Gegewens oor die bevolking (afgerond), oppervlakte en bevolkingsdigtheid van die provinsies.
Marie Doro
Marie Doro (25 Mei 1882 – 9 Oktober 1956) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Morals of Marcus (1915), The White Pearl (1915), Oliver Twist (1916), en 12.10 (1919).
Taryn Southern
Taryn Southern (gebore 16 Julie 1986) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Private High Musical (2008) en Battle Los Angeles (2011), en in die televisiereekse Sorority Forever (2008) en On My Face (2011).
Dolby-teater
Die Dolby-teater (vroeër bekend as Kodak-teater, tydelik ook Hollywood and Highland Center Theatre genoem) is 'n skouburg in die Hollywood-distrik van Los Angeles, Verenigde State. Die teater maak deel uit van die Hollywood and Highland-winkel- en -vermaaksentrum in Hollywood Boulevard en North Highland-laan. Sedert sy opening op 9 November 2001 word die jaarlikse Oscar- of Academy Awards-plegtigheid hier gehou, waarby die eerste Oscar-pryse in Maart 2002 in die teater toegeken is. Die Dolby-teater is die eerste permanente tuiste vir die Oscar-plegtigheid. In 2012 het die onderneming Dolby Laboratories die teater se naamregte vir 'n tydperk van twintig jaar gekoop.
Argitektuur
Toe David Rockwell van die Rockwell-groep en Theatre Projects Consultants die skouburg ontwerp en teen 'n koste van sowat $94 miljoen opgerig het, het hulle veral die Oscar-plegtigheid in gedagte gehad. Die verhoog is een van die grootstes in die VSA, met 'n breedte van 34 m (113 vt.) en 'n diepte van 18 m (60 vt.) wat gelykstaan aan dié van die Purdue-universiteit se Edward C. Elliott-musieksaal, alhoewel die Dolby-teater met sy 3 332 sitplekke net die helfte so groot is.
Die teater is danksy sy beplanning en tegniese ontwerp veral geskik vir toneelopvoerings en plegtighede wat regstreeks op televisie uitgesaai word (naas die Academy Awards ook die eindrondte van American Idol). Die argitek en adviseurs het baie leidende spesialiste van Hollywood se televisie- en rolprentvervaardigingsbedryf uitvoerig geraadpleeg sodat hoogs funksionele kabelinfrastruktuurstelsels ontwerp kon word, insluitende 'n ondergrondse kabelbunker net onder die teater wat na vragwaens met tegniese uitrusting in aangrensende strate loop, maklik toeganklike en voldoende kragvoorsiening, asook 'n unieke stuurkajuit in die orkesruimte wat deur Rockwell ontwerp is en van waar kamera, klank en die verhoog beheer kan word.
Aan weerskante van die gang, wat vanuit die fasade na die groot traphuisingang lei, het winkelfronte asook suile in die Art Deco-styl ontstaan waarop die name van vorige Academy Award-wenners vir beste rolprente vertoon word. Oop spasies verseker dat ook die name van toekomstige pryswenners bygevoeg kan word. Volgens die tradisies van Hollywood se rolprentbedryf word die teatergebou se fasade voor die plegtigheid in rooi gedrapeer en die beroemde rooi tapyt uitgerol wat na die groot trapingang lei.
Die teater maak deel uit van die Hollywood & Highland Center met 'n oppervlak van meer as 640 000 vierkante voet. Dit is sedert Februarie 2004 in besit van die CIM-groep, 'n Hollywood-gebaseerde onderneming wat in eiendomme belê en hulle ook bestuur. Die sentrum se winkel- en ander ruimte word aan handelsake, 'n verskeidenheid restaurante, nagklubs, 'n ultramoderne rolprentteater met ses skerms naby die wêreldbekende TCL Chinese Theatre (vroeër Grauman's) en Loews Hollywood Hotel met 640 kamers verhuur.
Daniel Gillies
Daniel Gillies (gebore 14 Maart 1976) is 'n Kanadese akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Spider-Man 2 (2004), Bride & Prejudice (2004), en Captivity (2007), en in die televisiereeks The Originals (2013).
Langstertroofmeeu
Voorkoms
Die voël het 'n vlerkspan van 1 - 1.1 m, word tot 38 cm lank en weeg 250 - 400 gram.
Galata-brug
Geskiedenis
Die eerste bekende brug wat oor die Goue Horing gebou is, is tydens die bewind van Justinianus I in die 6de eeu gebou naby die Mure van Konstantinopel aan die westekant van die stad. In 1453, tydens die val van Konstantinopel, het die Ottomaanse Turke ’n mobiele brug gemaak deur hul skepe teen mekaar te trek sodat die soldate van die een kant van die Goue Horing na die ander kon beweeg.
In 1502–1503 het sultan Bajezid II beplan om ’n brug op die huidige plek te bou. Leonardo da Vinci het ’n enkelvakbrug sonder presedent ontwerp wat met ’n lengte van 240 m en ’n breedte van 24 m die langste brug in die wêreld sou gewees het as dit gebou is. Die sultan het egter die ambisieuse projek afgekeur. Nog ’n Italiaanse kunstenaar, Michelangelo, is genooi om ’n brug te ontwerp, maar het dit van die hand gewys. Die plan om ’n brug oor die Goue Horing te bou het agterweë gebly tot in die 19de eeu.
’n Kleiner weergawe van Da Vinci se "Goue Horing-brug" is in 2001 laat bou naby Oslo, Noorweë, deur die eietydse kunstenaar Vebjørn Sand. Die Vebjørn Sand-Da Vinci-projek wil die ontwerp gebruik om brûe reg oor die wêreld te laat bou, onder andere oor die Goue Horing, met die gebruik van plaaslike materiaal en in samewerking met plaaslike kunstenaars as ’n wêreldwye kunsprojek.
Hayratiye
In die vroeë 19de eeu het Mahmoed II (1808–1839) ’n brug ’n entjie hoër op laat bou, tussen Azapkapı en Unkapanı. Die brug, bekend as die Hayratiye ("weldaad" in Afrikaans), is op 3 September 1836 geopen. Dit was tussen 500 en 540 m lank.
Cisr-i Cedid
Die eerste Galata-brug by die mond van die waterweg is in 1845 laat bou deur Valide Sultan, die ma van sultan Abdülmecid I (1839–1861) en is 18 jaar lank gebruik. Dit was bekend as die Cisr-i Cedid of Nuwe Brug om dit te onderskei van die vroeëre brug, wat toe bekend gestaan het as die Cisr-i Atik of Ou Brug.
Tol
Vir die eerste drie dae was die gebruik van die brug gratis. Daarna moes tolbelasting bekend as mürüriye aan die vlootministerie betaal word. Die belasting is op 25 November 1845 ingestel en was soos volg:
Die belasting is tot op 31 Mei 1930 ingevorder deur amptenare in wit uniforms wat weerskante van die brug gestaan het.
Die tweede brug
Hierdie brug is in 1863 deur ’n tweede houtbrug vervang wat gebou is in opdrag van sultan Abdülaziz (1861–1876) tydens verbeterings wat aangebring is voor die besoek van Napoleon III aan Istanboel.
Die derde brug
In 1870 is ’n kontrak met ’n Franse maatskappy, Forges et Chantiers de la Mediteranée, geteken vir die bou van ’n derde brug, maar die projek is afgestel met die begin van die Frans-Pruisiese Oorlog. Die kontrak het toe in 1872 na ’n Britse maatskappy, G. Wells, gegaan. Die brug, wat in 1875 voltooi is, was 480 m lank en 14 m breed. Dit is tot in 1912 gebruik, toe dit hoër op geskuif is om die toe werklike ou Cisr-i Atik-brug te vervang.
Die vierde brug
Die vierde Galata-brug is in 1912 deur die Duitse maatskappy MAN AG gebou. Die drywende brug was 466 m lank en 25 m breed. Dit is in 1992 erg in ’n brand beskadig en moes plek maak vir die moderne brug wat vandag gebruik word.
Vandag
Die vyfde Galata-brug is deur ’n Turkse maatskappy gebou net ’n paar meter van die vorige brug, tussen Karaköy en Eminönü. Dit is in Desember 1994 voltooi. Dit is ’n wipbrug met ’n lente van 490 m. Die dek is 42 m breed en het drie verkeersbane en ’n voetgangerbaan in elke rigting. Tremspore is ook onlangs bygevoeg sodat trems van Zeytinburnu in die voorstede naby die Atatürk- Internasionale Lughawe na Kabataş naby die Dolmabahçe-paleis kan loop.
Karla Souza
Karla Souza (gebore 11 Desember 1985) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Suave patria (2012), Instructions Not Included (2013), en The Noble Family (2013), en in die televisiereeks How to Get Away with Murder (2014).
Doris Doscher
Doris Doscher (24 Januarie 1882 – 9 Maart 1970) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent The Birth of a Race (1918) en in die televisiereeks I've Got a Secret (1952).
Senuwee
’n Senuwee is ’n omslote, kabelagtige bondel aksons (senuvesels, die lang, dun uitlopers van neurone) in die perifere senuweestelsel. ’n Senuwee bied ’n pad vir die elektrochemiese senuwee-impulse wat al met die aksons langs na die perifere organe gestuur word.
MyBroadband
MyBroadband of MyADSL is 'n webwerf wat rondom 'n internetforum gebaseer is en wat Suid-Afrikaanse internetgebruikers van 'n platform voorsien vir inligting rakende breëbandinternetdienste in die land. Sedert 2003 het die webwerf 'n noemenswaardige bron van inligting oor verskeie rekenaarsake met betrekking tot die internet en sy verskeie doeleindes, wat van rekenaarspel tot SoIP en meer strek. MyADSL het meer as 45 000 gebruikers, wat 'n belangrike prestasie is wanneer in ag geneem word dat daar slegs 400 000 ADSL-rekeninghouers in Suid-Afrika is, uit 'n totale bevolking van 47 miljoen. MyBroadband is hoofsaaklik 'n nuuswerf wat IT- en internetverwante nuus (sowel plaaslik as internasionaal) deel. Die forum bied aan gebruikers 'n plek om hul opinies te lug en inligting te deel, asook om met verteenwoordigers van ondernemings in die betrokke bedrywe te kommunikeer.
Senuwee
In ’n senuwee is elke akson omring deur ’n laag bindweefsel wat die "endoneurium" genoem word. Die aksons kom voor in groepe wat senuweebondels genoem word, en elke bondel is toe in ’n laag bindweefsel bekend as die "perineurium". Om die hele senuwee is nog ’n laag bindweefsel, die "epineurium".
Kommunikasie tussen die verskillende dele van die liggaam word deur die hormoon- en senuweestelsel bewerkstellig. Hormone werk gewoonlik langsaam en veroorsaak veranderinge wat lank aanhou; die senuweewerking is vinnig en omkeerbaar. Senuwees bring inligting van die buitewêreld (en van binne die liggaam) na die talle senuweeselle in die liggaam.
Die senuweeselle gee die inligting deur middel van senuweevesels deur na ander senuweeselle en uitvoerende organe soos spiere en kliere. Die senuwees vorm op hierdie manier 'n soort bedrading of geleidingstelsel deur die hele liggaam. Die senuweevoorsiening na 'n bepaalde orgaan of set word die senuwee-innervasie genoem. Senuwees word gevorm deur die lang uitlopers (senuweevesels, aksone) van senuweeselle.
Senuweevesels is omring deur bindweefsel wat daaraan 'n wit, draderige voorkoms gee. Die selliggame van die senuweeselle lê in die brein of rugmurg (dus in die sentrale senuweestelsel) of in senuweeknope (ganglia). 'n Senuwee wat in die brein ontspring of daarheen loop, word 'n kopsenuwee (kraniaalsenuwee) genoem. Senuwees wat van of na die rugmurg loop, word rugmurgsenuwees (spinaalsenuwees) genoem. Funksioneel (dit wil sê volgens die funksie wat dit verrig) kan die senuwees anders ingedeel word.
Werking
Senuwees kan in drie groepe verdeel word op grond van die rigting waarin seine gestuur word:
duimnael|259px|’n Dwarssnit van ’n senuwee.
Senuwees kan in twee groepe verdeel word op grond van waar hulle aan die sentrale senuweestelsel verbind is:
’n Senuwee dra inligting in die vorm van elektrochemiese impulse oor deur die individuele neurone wat die senuwee vorm. Hierdie impulse is uiters vinnig en seine kan teen tot 120 m/s gestuur word. Die impulse beweeg van een neuron na ’n ander by ’n sinaps (skakelplek), die boodskap word van elektries in chemies omgesit en weer terug in elektries.
Bou
'n Senuwee bestaan uit bundels senuweevesels wat buite die sentrale senuweestelsel geleë is en wat gesteun en beskerm word deur bindweefsel. Senuweebundels wat in die sentrale senuweestelsel (brein en rugmurg) geleë is, word ŉ tractus (senuweebaan) genoem. In die meeste senuwees loop die toevoerende en afvoerende senuweevesels langs mekaar.
Die afferente of toevoerende vesels stuur impulse na die sentrale senuweestelsel en word die sensoriese vesels genoem. Die efferente of afvoerende vesels gelei impulse vanaf die sentrale senuweestelsel na 'n orgaan en omdat dit organe (byvoorbeeld spiere) tot werking prikkel, word dit motoriese vesels genoem. Elke senuweevesel (akson) is ŉ uitloper van 'n senuweesel (neuron), waarvan die selliggaam in die sentrale senuweestelsel of in ŉ ganglion (senuweeknoop) lê.
ŉ Ganglion is 'n versameling senuweeselle en steunselle (gliaselle) en vertoon soos ŉ knoppie tussen die senuweebane. Die senuweestelsel is by veral laer diere uit dergelike ganglia opgebou. Senuweeselle verskil in grootte en vorm na gelang van die soort en aantal uitlopers. Op grond van die funksie kan daar onderskei word tussen sensoriese senuweeselle, wat prikkels van die buitewêreld opvang en na die sentrale senuweestelsel gelei, en motoriese senuweeselle, wat impulse van die sentrale senuweestelsel na die uitvoerende (effektor-) orgaan gelei.
Laasgenoemde kom by veral werweldiere voor. Die eerste twee tipes word ook in die neusslymvlies en die retina van die oog aangetref. Senuweeselle het meestal 'n groot kern, wat dui op 'n hoë mate van aktiwiteit; in die protoplasma kom baie RNS (ribonukleïensuur) voor in korrels wat as Nissl se substansie bekend staan. Gewoonlik dui ŉ groot hoeveelheid RNS op die vorming van baie proteïene, maar heel waarskynlik is dit hier nie die geval nie.
Die teorie bestaan dat die RNS 'n "geheuefunksie" het omdat die berging en opneem van inligting 'n funksie van die senuweeselle is. Behalwe NissI se substansie word daar in die senuweeselle ook ander selorganelle aangetref, soos neurofibrille, mikrotubuli, mitochondria en Golgi-apparaat. Die aksone en dendriete bevat ook selorganelle soos mikrotubuli en neurofibrille. Met behulp van silwersoute en ander verbindings van die swaarmetale kan die senuwees sigbaar gemaak word vir mikroskopie soeke het dit geblyk dat by die vorming van die miëlienskede die Schwann-sel draaiende bewegings om die akson uitvoer, waartydens daar van binne na buite verskeie lae selmembrane neergelê word.
Hierdie lae versmelt gedeeltelik met mekaar. Die dikte van die miëlienskede hang af van die aantal lae membraan wat op hierdie manier neergelê is. Elke Schwann-sel vorm 'n stukkie skede van ongeveer 0,2 tot 1 mm lank waartussen klein onderbrekings, die insnoeringe of knope van Ranvier, bly voortbestaan. Afgesien van die gemiëliniseerde (murghoudende) skedes is daar ook murgarme aksone, wat impulse stadiger gelei. Deur middel van die dendriete of deur direkte oordraging op die selliggaam ontvang 'n senuweesel impulse van 'n aantal (tot 10 000) ander senuweeselle.
Daarby gee dit self weer inligting aan 'n opeenvolgende senuweesel of uitvoerende (effektor-) orgaan. Die plek waar ŉ vertakking van 'n akson met ŉ senuweesel of dendriet kontak maak, word 'n sinaps genoem. Die akson is by hierdie distale punte knopvormig verdik en bevat die normale selorganelle plus nog ŉ groot aantal sinaptiese blasies. Laasgenoemde is gevul met 'n oord draerstof, wat impulsoordraging moontlik maak. Die oorgang van ŉ akson na 'n spiersel word ŉ motoriese eindplaat genoem.
Patrick Gilmore (akteur)
Patrick Gilmore (gebore 1 Junie 1976) is 'n Kanadese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente 2012 (2009) en No Men Beyond This Point (2015), en in die televisiereekse SGU Stargate Universe (2009) en Travelers (2016).
Senuwee
Werking
Die funksie van 'n senuwee is die deurgee van 'n impuls van en na bepaalde liggaamsdele en senuweeselle. 'n Potensiaalverskil word veroor- saak deur die oneweredige verdeling van elektries gelaaide deeltjies (ione) binne en buite die sel, waarby veral Na+-, K+- en Cl-- ione 'n belangrike rol speel. 'n Sel wat in rus verkeer, het 'n ruspotensiaal. Deur prikkeling van die senuwee verander die ruspotensiaal deurdat ione die sel verlaat of binnestroom. Wanneer die prikkeling van 'n sintuigsel groot is – en sodoende ook die potensiaalverandering - kan 'n bepaalde drempelwaarde oorskry word en ontstaan ŉ aksiepotensiaal in die senuwee.
Fatih
Vandag beslaan Fatih die historiese skiereiland tot by die Theodosiese stadmure aan die westekant van die middestad, dus die deel wat die ou Konstantinopel was. Dit is onder andere die tuiste van die Fatih-moskee, die eerste Ottomaanse keiserlike moskee in Istanboel. Dit bevat ook van die histories belangrikste geboue in die stad.
Fifi D'Orsay
Fifi D'Orsay (16 April 1904 – 2 Desember 1983) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Girl from Calgary (1932), The Life of Jimmy Dolan (1933), Going Hollywood (1933), en Nabonga (1944).
Senuwee
Werking
By die mens en die meeste soogdiere duur die refraktêre periode ongeveer een duisendste van 'n sekonde. In die geval van gemiëliniseerde senuweevesels kan daar by die knope van Ranvier slegs 'n aksiepotensiaal ontstaan. As gevolg hiervan word die aksiepotensiaal nie gelykmatig oor die hele senuweevesel voortgeplant (gelei) nie, maar spring dit as 't ware van insnoering tot insnoering. Deur hierdie spronggewyse impulsgeleiding kan die snelheid waarmee die impuls gelei word, heelwat vinniger wees (tot 100 m/s).
Boonop neem die geleidingsnelheid toe hoe groter die veseldeursnee is. By dik vesels (1-25 \mum) is dit 5 tot 120 m/s, by dunner vesels (0,6 \mum) is dit ongeveer 1 m/ s. Op hierdie wyse vervoer 'n senuweevesel elke keer een aksiepotensiaal, wat egter te swak is om by die senuwee-uiteinde 'n reaksie teweeg te bring. In een senuwee loop daar egter 'n groot aantal senuweevesels langs mekaar en hulle gekombineerde "tekens van prikkels" lei tot 'n waarneembare, sterk bepaalde prikkel.
Die meeste senuweeselle ontvang via hul dendriet of direk op hul selliggaam impulse van ander senuweeselle en gee dit via hul akson deur aan die volgende senuweesel of uitvoerende (effektor-) orgaan. Dit geskied deurdat die aksiepotensiaal wat in die aksoneinde aankom, lei tot die afskeiding van 'n chemiese stof in die spleet tussen die twee senuweeselle (sinaptiese spleet). Daar is verskillende impulsoordraerstowwe wat 'n remmende of stimulerende uitwerking kan hê.
Dit veroorsaak 'n klein potensiaalverandering deurdat dit die deurlaatbaarheid van die selmembraan beïnvloed. Die verandering is op sigself nie sterk genoeg om 'n aksiepotensiaal in die ander sel te kan veroorsaak nie, maar die werking van 'n aantal impulse kan bymekaargetel word en so die drempelwaarde oorskry en 'n aksiepotensiaal veroorsaak, Hier word die alles-of-niks-wet nie gevolg nie en is daar wel 'n verband tussen die sterkte van die ontvangde (inkomende) prikkels en die wat afgegee (uitgaande) word.
Indien die prikkels wat tegelykertyd (van die verskillende aksone) aankom, bymekaargetel word, word van ruimtelike summasie gepraat. Die bymekaartelling van prikkels wat direk na mekaar (van dieselfde akson) aankom, word temporale summasie genoem. Die aksiepotensiaal wat ontstaan, plant homself op dieselfde wyse op die volgende senuwee voort en die chemiese stof wat vrygekom het, word vinnig deur ensiemwerking afgebreek. Die oordrag van 'n impuls van 'n senuwee op 'n spiersel in die motoriese eindplaat geskied naastenby op dieselfde wyse, maar nou is die spierselmembraan (sarkolemma) die ontvanger. Hierdie membraan is gewoonlik baie geplooi sodat die oppervlak heelwat meer vergroot is as by 'n senuweesel.
Bromeliaceae
Bromeliaceae, of die bromelias, is ’n familie eensaadlobbige plante met sowat 3 170 spesies wat hoofsaaklik aan die tropiese streke van die Amerikas inheems is. ’n Paar spesies word ook in die Amerikaanse subtropiese klimaatstreke aangetref en een, Pitcairnia feliciana, in tropiese Wes-Afrika.
Eienskappe
duimnael|links|’n Bromelia in die VSA Botaniese Tuin. Dit is een van die bodemstandige families in die orde Poales en is uniek omdat dit die enigste familie in die orde is wat nektarkliere en onderstandige vrugbeginsels het. Dit kom voor in die subfamilie Bromelioideae. Die familie bevat beide grond- en lugplante. Een van eersgenoemdes is die pynappel (Ananas comosus).
Baie bromelias gaar water en dierereste in ’n struktuur op wat deur hul geutvormige, oorvleuelende blare gevorm word. Ander gaar net water op met blaarstrukture wat trigome genoem word en sommige is selfs woestynvetplante. Die blare het verskillende vorms, van naalddun tot breed en plat, van simmetries tot onreëlmatig, en van stekelrig tot sag. Hulle groei in ’n rosetvorm en is helderkleurig, van maroen en skakerings van groen tot goud. Daar is ook variëteite met rooi, geel, wit en roomkleurige blare.
Die bloeias is meer uiteenlopend as in enige ander plantfamilie. Sommige blomme s’n is tot 10 meter lank, terwyl ander net 2–3 mm breed is. By sommige spesies kan die blomme nie gesien word nie omdat hulle diep in die basis van die plant groei.
Spesies met grondwortels het ’n ingewikkelde wortelstelsel wat water en voedingstowwe opneem, terwyl epifiete harde, draderige wortels het wat aan bome en rotse klou en feitlik geen rol speel in die voeding van die plant nie.
Cailee Spaeny
Cailee Spaeny (gebore 24 Julie 1997) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Vice (2018), Bad Times at the El Royale (2018), Pacific Rim: Uprising (2018), en The Shoes (2018).
Konstante Koopkragrekeningkunde
Konstante Koopkragrekeningkunde is 'n alternatiewe basiese rekeningkunde model goedgekeur deur die Internasionale Rekeningkundige Standaarde Raad. Rekenmeesters kan KK kies om 'n finansiële kapitaal konsep van belegde koopkrag in plaas van belegde geld toe te pas waaronder hulle finansiële kapitaal behouding in eenhede van konstante koopkrag bereken in plaas van in tradisionele Historiese Koste nominale monetêre eenhede. Dit is eenvoudig net die inflasie-aanpassing van alle konstante reële waarde nie-monetêre items, b.v. uitgereikte kapitaal, wins wat in die maatskappy behou word, ens.
Stephen Kramer Glickman
Stephen Kramer Glickman (gebore 17 Maart 1979) is 'n Kanadese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Storks (2016) en White Fang (2018), en in die televisiereekse Big Time Rush (2009) en Workaholics (2011).
Prinse-eilande
Die Prinse-eilande (Turks: Prens Adaları) is nege eilande aan die kus van Istanboel, Turkye, in die See van Marmara.
Die grootste vier eilande van die groep is Büyükada ("Groot Eiland") van 5,46 km2, Heybeliada ("Saalsak-eiland") van 2,4 km2, Burgazada van 1,5 km2 en Kınalıada ("Henna-eiland") van 1,3 km2.
Die vyf kleineres is Sedef Adası ("Perlemoen-eiland) van 0,157 km2, Yassıada ("Plat Eiland") van 0,05 km2, Sivriada ("Skerp Eiland") van 0,05 km2, Kaşık Adası ("Lepel-eiland") van 0,006 km2 en Tavşanadası ("Haaseiland") van 0,004 km2.
Judy Page
Judy Page is ’n Suid-Afrikaanse aktrise en sangeres wat veral in kabaret en musiekblyspele opgetree het.
Prinse-eilande
Die eilande is een van die distrikte van die Istanboel-provinsie.
Judy Page
Loopbaan
Sy het in die 1960’s begin sing as ’n Big Band-sangeres. Sy het ook in jazz, ballades en kabaret uitgeblink. In die middel 1970’s het sy haar debuut gemaak in ’n musiekblyspel, Berlin to Broadway, en in 1976 het sy in The Sound of Music opgetree, waarvoor sy haar eerste van vyf Dalro-benoemings ontvang het.
Prinse-eilande
Toerisme en vervoer
In die somer is die Prinse-eilande gewilde bestemmings vir ’n daguitstappie van Istanboel af. Aangesien daar geen voertuie toegelaat word nie, net perdekarre, is dit baie vreedsaam in vergelyking met die stadsgebied.
Judy Page
Loopbaan
Sy het ook gereeld in kabaretvertonings opgetree, veral met musiek van Jacques Brel en Édith Piaf, soos Jaques Brel is Alive and Well and Living in Paris van Taubie Kushlick tussen 1975 en 1983. In 1976 was sy in die Brickhill-Burke-produksie van The Sound of Music. Daarna het optredes gevolg in Chicago, Annie en Des en Dawn Lindberg se produksie van The Best Little Whorehouse in Texas. In 1981 het sy in ’n Kushlick-produksie, From Taubie with Love, in die Markteater gespeel. Die jaar daarna was sy in Pieter Toerien se produksie van Noël Coward se Oh Coward saam met Richard Loring.
Prinse-eilande
Toerisme en vervoer
Dit is net ’n kort veerbootrit van beide die Asiatiese en die Europese kant van Istanboel. Die meeste veerbote doen die vier grootste eilande aan. In die lente en herfs is die eilande stiller, alhoewel die see dan rof kan wees, nes in die winter. Die eilande is soms afgesny van die buitewêreld wanneer die veerbootdienste opgeskort word weens die onstuimige water. In die winter is die eilande dikwels amper verlate weens die koue, sterk winde en die gevolglike kansellasie van veerbootritte.
Knopstertroofmeeu
Die Knopstertroofmeeu (Stercorarius pomarinus) is 'n voël wat 'n somer besoeker is aan die Suid-Afrikaanse kus. Gedurende die winter kom hulle aan die Namibiëse kus voor en staan in Engels bekend as die Pomarine jaeger.
Judy Page
Loopbaan
Later in die 1980's het optredes gevolg in The King and I, Jerry’s Girls, Hello Dolly, Sun City se extravaganza Bravo en talle ander musiekopvoerings.
In 2011 tot minstens 2012 het sy die verloop van haar verhooglewe met bewonderaars gedeel in Page by Page. Sy het ook haar eie TV-reeks, Hey Jude, gehad en in die sepie Westgate gespeel.
Knopstertroofmeeu
Voorkoms
Die voël het 'n vlerkspan van 1.2 - 1.3 m, word tot 50 cm lank en weeg 580 - 800 gram.
Eminönü
Eminönü is ’n voormalige distrik van Istanboel in Turkye en is nou ’n buurt van die Fatih-distrik. Dit is die hart van die ommuurde stad van Konstantyn, die fokus van ’n geskiedenis van buitengewone rykdom.
Prinse-eilande
Geskiedenis
In die Bisantynse tydperk is prinse en ander koninklikes na die eilande verban, en later ook lede van Ottomaanse keiserlike families, vandaar die huidige naam. In die 19de eeu het die eilande ’n gewilde oord vir die stad se rykes geword en Victoriaanse huise kan steeds op die grootste eilande gesien word.
Judy Page
Loopbaan
Sy het al verskeie Sarie-toekennings gewen, asook die Golden Shure Microphone vir die beste sanger/kabaretster buite Amerika en die Naledi-prys vir haar lewenslange bydrae tot musiek In 2013 het sy die Showtime Award gekry vir die Optrede van die Jaar vir Page by Page.
Eminönü
Eminönü beslaan die punt waarop die Bisantynse hoofstad gebou is. Die Galata-brug loop oor die Goue Horing in Eminönü in en die mond van die Bosporus lê hier aan die See van Marmara. Op die heuwel staan die Topkapı-paleis, die Blou Moskee, die Aya Sophia en die Nuwe Moskee. Eminönü is dus die hoof-toeristegebied van Istanboel.
Dit was tot in 1928 deel van die Fatih-distrik, wat die hele skiereiland van ou Istanboel binne die Middeleeuse stadsmure beslaan het – die deel wat bekend was as Konstantinopel. Omdat dit vandag min inwoners het, het dit in 2009 weer deel van Fatih geword.
Prinse-eilande
Geskiedenis
Die Prinse-eilande het al hoe meer etnies Turks geraak namate ryk Turkse stralerjakkeraars dit ontdek het. Die Griekse, Armeense en Joodse gemeenskappe maak egter nog ’n baie klein deel van die bevolking uit.
Judy Page
Gesin
Page was vier keer getroud. Sy het ’n dogter, Kim, en seun, Warren.
Catherine Doucet
Catherine Doucet (20 Junie 1875 – 24 Junie 1958) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Age of Indiscretion (1935), Eight Bells (1935), en These Three (1936), en in die televisiereeks The Best of Broadway (1954).
Hamilton, Bermuda
Hamilton is die hoofstad en naasgrootste stad van die eilandnasie Bermuda, 'n Britse oorsese gebied in Noord-Amerika en die Atlantiese Oseaan. Die stad het 'n bevolking van 854 in 2016 gehad en het 'n oppervlakte van 0,7 km². Hamilton dien sedert 1815 as hoofstad van Bermuda, toe dit St. George’s, nou dié eilandgebied se grootste stad, as hoofstad vervang het. Beide sy oppervlakte en bevolking is van die kleinste van enige hoofstad wêreldwyd en vergelykbaar met die Vatikaanstad. Daarbenewens is dit een van die duurste stede volgens lewenskoste. Hamilton lok jaarliks baie toeriste, veral van passasierskepe.
Taubie Kushlick
Taubie Kushlick (7 Mei 1910 – 13 Maart 1991) was ’n Suid-Afrikaanse verhoogaktrise, -regisseur en -produksieleier. Sy het veertig jaar lank haar stempel op die Suid-Afrikaanse toneelwêreld afgedruk.
Lewe
Sy is op 7 Mei 1910 in Luckhoff gebore as Taubie Braun. Sy het in Londen studeer, toe in Port Elizabeth gewerk en in 1939 na Johannesburg verhuis waar sy by die Johannesburg Repertory Society (Johannesburg REPS) aangesluit en in toneelstukke begin optree het. Sy het ook stukke geregisseer en vervaardig.
Sy het met dr. Philip Kushlick getrou en hulle het ’n seun, dr. Rupert Kushlick, gehad.
In 1955 het sy 25 jaar in die bedryf gevier met die regie van twee Amerikaanse toneelstukke in His Majesty’s Theatre: The Desperate Hours en The Fifth Season.
In Maart 1959 het Kushlick in ’n vennootskap gegaan met Leon Gluckman en die maatskappy Kushlick-Gluckman gestig. Hul eerste produksie was ’n musikale weergawe van Oscar Wilde se The Importance of Being Earnest. Gluckman was die regisseur van Half in Earnest en Kushlick het die rol van lady Bracknell gespeel. In 1962 het sy die Franse akteur Marcel Marceau na Suid-Afrika gebring, asook die Ierse akteur Michéal MacLiammoír om sy eenmanstuk oor Oscar Wilde, The Importance of Being Oscar, op te voer.
Sy het later Taubie Kushlick Productions gestig en oor die jare talle toneelstukke vervaardig. Haar produksie van Eric Blau en Mort Shuman se Jacques Brel is Alive and Well and Living in Paris het op 12 Augustus 1972 in die Chelsea Theatre in Johannesburg geopen. Verskillende weergawes van die stuk het na ander stede getoer met verskillende sangers soos Gay Lambert, Laurika Rauch, Bruce Millar en Judy Page. In 1981 het sy From Taubie with Love in die Markteater op die planke gebring met Judy Page en Marloe Scott-Wilson.
In 1987 het Kushlick vir Danielle Pascal na Suid-Afrika gebring om in About Love en Bravo Piaf te sing. Sy het Kushlicks Theatre Restaurant op 5 September 1989 geopen met haar produksie van A Tribute to the Words and Music of Brel.
Dood
Sy het sowat vyf weke voor haar dood in 1991 ’n maagoperasie ondergaan. Hoewel sy skynbaar goed herstel het, het sy op 13 Maart in hul huis ineengesak en is kort daarna oorlede.
Dolmabahçe-paleis
Die Dolmabahçe-paleis (Turks: Dolmabahçe Sarayı) in Istanboel, Turkye, aan die Europese kant van die Bosporus, was van 1856 tot 1922 die hoof- administratiewe sentrum van die Ottomaanse Ryk, buiten ’n tydperk van 20 jaar toe die Yıldız-paleis gebruik is.
Geskiedenis
Die Dolmabahçe-paleis is tussen 1843 en 1856 gebou in opdrag van sultan Abdülmecid I. Die paleis van 45 000 m2 staan op ’n terrein van 110 000 m2. Hacı Said Ağa was verantwoordelik vir die bouwerk, terwyl dit ontwerp is deur die argitek Garabet Balyan, sy seun Nigoğayos Balyan en Evanis Kalfa.
Die ontwerp is ’n mengsel van die barok-, rococo- en neoklassieke styl en tradisionele Ottomaanse argitektuur. Dit bevat elemente van die Ottomaanse paleislewe asook van tradisionele Turkse wonings. Dit is die grootste paleis in Turkye. Die sultan en sy familie het voorheen in die Topkapı-paleis gewoon, maar omdat moderne luukses en styl in die Topkapı ontbreek het, het sultan Abdülmecid besluit om die Dolmabahçe-paleis te bou naby die eertydse Beşiktaş-paleis aan die Bosporus, wat gesloop is. Terwyl die Topkapı uitstekende voorbeelde van Iznik-teëls en Ottomaanse houtsnywerk bevat, is daar in die Dolmabahçe-paleis meer goud en kristal.
Die paleis was van 1856 af die tuiste van ses sultans. In 1924 is die eienaarskap oorgedra aan die nasionale nalatenskap van die Republiek van Turkye. Mustafa Kemal Atatürk, die stigter een eerste president van die republiek, het die paleis in die somer gebruik as presidentswoning. Hy het op 10 November 1938 hier gesterf.
Die terrein van die paleis was oorspronklik ’n baai aan die Bosporus wat geleidelik gedurende die 18de eeu drooggelê en opgevul is vir ’n keiserlike tuin. Dit is waar die naam Dolmabahçe ("Opgevulde Tuin") vandaan kom: van dolma ("opgevulde") en bahçe ("tuin").
Paige Spara
Paige Spara (gebore 9 Augustus 1989) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Home Again (2017) en in die televisiereekse Kevin from Work (2015) en The Good Doctor (2017).
Mure van Konstantinopel
Die Mure van Konstantinopel is ’n reeks verdedigingsmure wat die stad Konstantinopel (die huidige Istanboel in Turkye) beskerm het sedert sy stigting as die hoofstad van die Oos-Romeinse Ryk deur Konstantyn die Grote. Met verskeie toevoegings en veranderings tydens die geskiedenis is hulle die laaste groot oorblywende versterkingstelsel van die antieke tyd, asook een van die ingewikkeldste en mees uitgebreide stelsels wat ooit gebou is.
Dit is oorspronklik deur Konstantyn die Grote laat bou en het die nuwe stad aan alle kante omring en teen aanvalle oor land en ter see beskerm. Namate die stad gegroei het, is die bekende dubbele lyn van die Theodosiese Mure in die 5de eeu gebou. Die mure was feitlik ondeurdringbaar vir enige Middeleeuse aanvallers en dit het die stad, en die Bisantynse Ryk, veilig gehou tydens aanvalle van talle nasies, onder andere die Russe, Arabiere en Bulgare. Die uitvinding van kanonne wat met buskruit werk, het die versterkings kwesbaar gemaak en dit het gelei tot die verowering van die stad deur die Ottomaanse Turke op 29 Mei 1453 ná ’n lang beleg.
Conodonta
Conodonta is ’n uitgestorwe groep mariene gewerwelde diere, wat baie soos palings gelyk het. Hulle was jare lank net bekend vanweë tandagtige mikrofossiele, wat nou Conodonta-elemente genoem word. Hulle het al in die Bo-Kambrium voorgekom en was dus van die oudste gewerwelde diere. Hulle het reeds in die Famennium-tydperk van die Devoon aan 'n groot uitwissing blootgestaan, maar die laaste Conodonta het waarskynlik aan die einde van die Trias uitgesterf.
Anatomie
Hoewel redelik baie "tandjies" van die Conodonta gevind is, was fossiele van die diertjies seldsaam en dit was lank onduidelik tot watter soort hulle behoort het. In 1982 is in die Onder-Karboon van Skotland ’n fossiel van ’n hele diertjie gevind, ook die sagte deel van die liggaam. Sedertdien is meer sulke fossiele gevind. Die soort Clydagnathus het ’n duidelike struktuur gehad wat as voorloper van ’n ruggraat beskou word, en waarskynlik selfs rugwerwels. Daarom word Conodonta as gewerwelde diere geklassifiseer. Hulle het lang lywe gehad met ’n duidelike stertvin agter en tandjies voor.
Chengdu
Chengdu (Chinees: 成都市 Ch'eng-tu Shì) is 'n sub-provinsiale stad in Sentraal-China met 'n bevolking van 11 000 670 inwoners en 'n oppervlakte van 12 390 km².
Mooirivier (KwaZulu-Natal)
''Hierdie artikel handel oor die dorp in KwaZulu-Natal. Vir die rivier met dieselfde naam, sien Mooirivier (Tugela-sytak)''
Geskiedenis
Die dorp lê langs die rivier met dieselfde naam en is 1921 gestig en het in 1959 munisipale status verkry. Die oorspronklike plaas het dieselfde naam gedra en was die eiendom van JN Boshoff wat in 1855 president van die Oranje-Vrystaat geword het.
Distrik
Die distrik is 1 523 km2 groot en is by uitstek veewêreld. Die meeste strome in die omgewing bied uitstekende forelhengel-geleenthede. Daar is ook 'n waterval van 80 m hoog in die Mooirivier ongeveer 25 km noordoos van die dorp.
Nyctaginaceae
Nyctaginaceae is ’n familie van blomplante met sowat 33 genera en 290 spesies wat wydverspreid in tropiese en subtropiese klimaatstreke voorkom, met ’n paar spesies in gematigde streke. Die familie het ’n unieke soort vrug, wat ’n "antokarp" genoem word.
Eienskappe
Die plante is voorheen as "tweesaadlobbige plante" beskou, maar word deesdae ingedeel as eudikotiele, of "egte tweesaadlobbige plante". Die familie het een voedselgewas, Mirabilis extensa, ’n wortelgroente. Mirabilis jalapa en spesies van die genus Bougainvillea word as sierplante gekweek.
M. jalapa word ook vieruurtjie genoem omdat sy blomme laatmiddag oopgaan en soggens toevou.
Die brosdoring is 'n waardevolle en droogtebestande weidingsplant wat hoofsaaklik in die Karoo aangetref word.
Helen Gahagan Douglas
Helen Gahagan Douglas (25 November 1900 – 28 Junie 1980) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent She (1935).
Apologetiek
Apologetiek is die dissipline om 'n posisie (dikwels godsdienstig) te verdediging deur die gebruik van sistematiese inligting. Vroeë Christelike skrywers (120-220 n.C.) wat hul geloof teen kritici verdedig het en wat hulle geloof aan buitestaanders aanbeveel het, was apologete genoem.
Kylie Sparks
Kylie Sparks (gebore 27 Januarie 1987) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Pizza (2005) en Bad Fan (2015), en in die televisiereekse Squaresville (2012) en Weird Loners (2015).
Commelinaceae
Commelinaceae is ’n familie blomplante. Dit is een van vyf families in die orde Commelinales en verreweg die grootste, met sowat 650 spesies in 40 genera. Verskeie bekende sierplante soos die wandelende jood val in die genera Commelina en Tradescantia. Dit is inheems aan tropiese klimaatstreke.
Eienskappe
duimnael|links|200px|Die kenmerkende ineengerolde blare kan op die agtergrond gesien word. Die variasie in morfologie, veral wat die blom en groeias betref, is in dié familie besonder groot vir bedeksadige plante. Die blomme hou net kort, gewoonlik ’n dag of minder, en hulle het geen nektar nie.
Die meeste spesies is eenhuisig, wat beteken elke blom het manlike en vroulike organe, of andro-eenhuisig, wat beteken beide eenhuisige en manlike blomme kom aan dieselfde plant voor. Spesies het gewoonlik spesifieke blomseisoene, hoewel omgewingsfaktore dit soms grootliks kan beïnvloed. Verskillende spesies blom ook op verskillende tye van die dag. Blomme is geneig om insekte op allerhande maniere te flous, soos met geel hare wat soos meeldrade lyk of met staminodiums (onvrugbare meeldrade).
Plante in Commelinaceae is gewoonlik meerjarige plante, maar daar is ook eenjarige plante. Hulle het gewoonlik grondwortels, behalwe die genus Cochliostema, wat epifiete is. Hulle het afwisselende, sittende blare en geslote blaarskedes. Die blare is nie getand of gelob nie. Hulle is dikwels ineengerol as hulle uitkom en dit is kenmerkend van dié familie.
Die vrugbeginsel is bostandig. Die blomme is dikwels in trosse om ’n sentrale groeias gegroepeer. Hulle bly net ’n paar uur lank oop. Die groeias is omhul deur ’n blaaragtige skutblaar.
NG gemeente Strydenburg
duimnael|regs|170px|Ds. Daniel Jacob Gildenhuys, leraar van 1911 tot 1925 en daarna tot sy aftrede in 1947 van die gemeente Vanwyksdorp in die Klein-Karoo. duimnael|links|340px|Strydenburg se vorige NG kerkgebou soos dit in 1917 daar uitgesien het. duimnael|regs|170px|Ds. J.G. Lochner, die leraar van 1943 tot 1947. duimnael|regs|170px|Ds. J.C. Smit, wat in 1947 leraar van Strydenburg geword het.
Die NG gemeente Strydenburg is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van Hopetown en Sinode van Noord-Kaapland. Die gemeente se middelpunt is die Noord-Kaapse dorpie Strydenburg.
Vroeë jare
Die nuwe gemeente het met groot ywer en geesdrif aan die werk gespring: erwe is uitgemeet en verkoop, en 'n huis is aangekoop vir 'n pastorie. Ná enige vrugtelose beroepe, het ds. J.A. Malherbe aangeneem. Hy is op 30 Maart 1895 bevestig en het tot 1910 hier gestaan. Hy was 'n ywerige en hardwerkende leraar met 'n sterk persoonlikheid, en het soms baie sterk en ferm opgetree en die fondament van die jong gemeente goed en stewig gelê. In sy tyd het die betreurde afskeurings plaasgevind toe 'n aansienlike getal gemeentelede, gedeeltelik onder invloed van ds. S.J. du Toit, besware teen die NG Kerk gehad het, ná lange onderhandelings uitgetree en, met die hulp van ds. Du Toit, die Kerk onder die Kruis gestig het (26 April 1897). 'n Hele aantal het later weer na die NG Kerk teruggekom en die orige het in 1914 by die Gereformeerde Kerk aangesluit toe hul gemeente die Gereformeerde kerk Strydenburg geword het. Dié gemeente het in 2014, tydens sy honderdjarige bestaan, net 13 belydende en drie dooplidmate oorgehad en is in daardie jaar ontbind.
Eerste leraar
Ds. Malherbe het baie vir die Sending in die gemeente gedoen, maar eers in 1946 is 'n sendinggemeente gestig, met eerw. J.L.J. van Rensburg as leraar. Die vorige kerkgebou is ook in ds. Malherbe se tyd gebou en op 16 Junie 1900 ingewy. Ds. Malherbe was baie lief vir musiek en sang, en het met die hulp van die beroemde Badenhorst-singers die gemeentesang op 'n baie hoë peil gebring. Selfs teen die middel van die 20ste eeu nog het die gemeente bekendgestaan vir sy mooi sang. Al die jare, tot in 1950, was hier geen orrel nie, alleen voorsangers - die laaste een was mnr. J.B. Badenhorst, wat die gemeentesang omtrent 34 jaar met sy kragtige en forse stem gelei het.
Latere leraars
Sy opvolger was ds. S.J. Latsky, seun van wyle eerw. C.R. Latsky van Stellenbosch. Met groot seën het hy van 1926 tot 1932 hier gearbei. Tot almal se spyt is hy in 1932 genoodsaak om as gevolg van swak gesondheid sy emeritaat te aanvaar. In sy tyd is hier 'n groot saal aangebou, wat vir die samelewing 'n baie groot bate is. Ná hom het die volgende leraars gedien: Di. W.P. Roux (1932-'42), J.G. Lochner (1943-'47), J.C. Smit (sedert 1947).
Sending, opvoeding
Die sendinggemeente het mooi gevorder onder sy bekwame jong leraar, eerw. B. Lourens. Opvoeding het ook destyds baie aandag geniet en die hoërskool het 'n baie goeie naam gehad en pragtige resultate gelewer, maar selfs in 1952 berig Ons gemeentelike feesalbum: "Die getal kinders word al minder!"
Dakota Goyo
Dakota Goyo (gebore 22 Augustus 1999) is 'n Kanadese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Thor (2011), Real Steel (2011), Rise of the Guardians (2012), en Dark Skies (2013).
Jamie Lynn Spears
Jamie Lynn Spears (gebore 4 April 1991) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Crossroads (2002) en in die televisiereekse All That (1994), Zoey 101 (2005), en Miss Guided (2008).
Sharon Douglas
Sharon Douglas (16 Oktober 1920 – 18 Junie 2016) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente A Gentleman After Dark (1942), The Navy Way (1944), Fog Island (1945), en Our Hearts Were Growing Up (1946).
Luzon
Luzon (Engels: ; Spaans: Luzón; Tagalog: [luˈson]), die wêreld se 15de grootste eiland, beslaan 'n oppervlakte van 109 965 km² en word begrens deur die Suid-Chinese See in die weste en die Filippynse See in die ooste. Luzon is die grootste, mees bevolkte en mees noordelike van die Filippynse eilande. Dit is ten noorde van die Visayas, oos van Indo-China, in die suidooste van die Volksrepubliek China en in die suide van die Republiek China op Taiwan geleë. Luzon vorm saam met Mindanao en die Visayas die eilandnasie Filippyne.
Luzon is met 'n bevolking van meer as 53 miljoen die vierde meesbevolkte eiland in die wêreld ná Java, Honsjoe en Groot-Brittanje, asook die belangrikste eiland van die Filippyne. In Luzon se suidweste is Manila, die Filippynse hoofstad, en Quezon Stad, die Filippyne se grootste stad, geleë.
Currie Graham
Currie Graham (gebore 26 Februarie 1967) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Assault on Precinct 13 (2005) en Pompeii (2014), en in die televisiereekse NYPD Blue (1993) en Agent Carter (2015).
Luzon
Die term Luzon verwys ook na die argipel in die noorde van die Filippyne, wat die gelyknamige hoofeiland, die Batanes- en Babuyan-eilande in die noorde, die Polillo-eilande in die ooste en die afgeleë eilande Catanduanes, Marinduque, Masbate, Romblon, Mindoro en Palawan in die suide insluit.
Etimologie
Die benaming Luzon is glo afgelei van die Tagalog-woord lusong, 'n groot houtstamper wat vir die stamp van rys gebruik is.
Die ou naam van dié eiland tydens die Spaanse Ryk was Nueva Castilla, letterlik "Nieu-Kastilië", genoem ná die Middeleeuse Koninkryk Kastilië in Spanje.
Voorgeskiedenis
Die eiland het waarskynlik reeds 700 000 jaar gelede 'n bevolking gehad. Dit is nie bekend watter soort mense dit was nie, maar Homo erectus is 'n goeie kandidaat.
Aansporing
'n Aansporing is iets wat 'n individu motiveer om 'n aksie uit te voer. Die studie van aansporingstrukture is sentraal tot die studie van alle ekonomiese aktiwiteite (sowel in terme van individuele besluitneming en in terme van samewerking en mededinging binne 'n groter institusionele struktuur). 'n Ekonomiese ontleding van die verskille tussen samelewings (en tussen die verskillende organisasies binne 'n samelewing) behels hoofsaaklik om die verskillende aansporingstrukture waarmee individue te doen kry te tipeer. Per slot van rekening is die doel met aansporings om waarde vir geld te bied en by te dra tot die sukses van die organisasie. Dus is die ontwerp van aansporingstelsels 'n belangrike bestuursaktiwiteit.
Die kategorisering van aansporings
Aansporings kan geklassifiseer word volgens die verskillende maniere waarop hulle mense of organisasies motiveer om 'n spesifieke plan van aksie te volg. 'n Algemene en nuttige taksonomie verdeel aansporings in vier breë klasse: Daar is nog 'n algemene gebruik waar aansporing teenoor dwang gestel word, soos wanneer ekonomiese moraliste aansporing-gedrewe werk – soos entrepreneurskap, indiensneming, of vrywillige werk wat gemotiveer word deur belonende, morele of persoonlike aansporings – teenoor gedwonge werk stel – soos slawerny of onderdanigheid, waar die werk gemotiveer word deur dreigemente of die gebruik van geweld, pyn en/of ontneming. As dit in hierdie sin gebruik word, is dit nie 'n deel van die kategorie "gedwonge aansporings" nie.