cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aansporing
Ander vorme
Die kategorieë wat hierbo genoem word, is geensins elke moontlike vorm van aansporing wat 'n individu kan hê nie. Dit sluit baie ander vorme van aansporing nie in nie. Dié kan rofweg saam gegroepeer word onder die opskrif persoonlike aansporings – dinge wat 'n individuele persoon deur middel van sy/haar smaak, begeertes, pligsgevoel, trots, persoonlike gedrewenheid vir die skep van artistieke werke of om merkwaardige prestasies te bereik motiveer. Die rede dat hierdie vorme van aansporings buite rekening gelaat word, is nie omdat hulle minder belangrik is vir die verstaan van menslike aksie nie. Persoonlike aansporings word eerder apart van ander vorme van aansporing bestudeer omdat 'n begrip van en onderskeid tussen sosiale aansporingstrukture wat deur verskillende vorms van sosiale interaksie bepaal word, die doelwit is. Persoonlike aansporings is noodsaaklik om te verstaan waarom 'n spesifieke persoon optree op die manier wat hy/sy doen, maar sosiale analise moet die situasie wat enige individu in die gesig staar in 'n gegewe situasie binne 'n gegewe samelewing in gedagte hou – wat beteken dat die praktyke, reëls en norme wat op 'n sosiale eerder as persoonlike vlak gevestig is, hoofsaaklik ondersoek word.
Sosiale druk
Een spesifieke situasie kan in sy verskillende aspekte aansporings bevat wat in verskeie kategorieë val. In die moderne Amerikaanse samelewing, byvoorbeeld, is ekonomiese welvaart en maatskaplike selfbeeld dikwels nou verweef. Wanneer mense in 'n sekere kultuur geneig is om diegene te bewonder wat ekonomies suksesvolle is, of diegene wat nie is nie met 'n sekere mate van minagting te bejeën, het die vooruitsig om byvoorbeeld 'n werk te verloor of 'n werk te kry nie net die voor die hand liggende finansiële aansporing nie, maar ook aansienlike morele aansporing (soos die eer en respek van ander vir diegene wat 'n bestendige werk het, teenoor die afkeuring of selfs vernederende houding teenoor iemand wat nie werk het nie.
Ekonomie
Die studie van die ekonomie in moderne samelewings is meestal gemoeid met belonende aansporings eerder as morele of dwingende aansporings – nie omdat laasgenoemde twee onbelangrik is nie, maar eerder omdat belonende aansporings die belangrikste vorm van aansporing is wat in die sakewêreld gebruik word, terwyl morele en dwingende aansporings meer kenmerkend is van die soort besluite wat in die politieke wetenskap en sosiologie bestudeer word. 'n Klassieke voorbeeld van die ekonomiese ontleding van aansporingstrukture is die vraag-en-antwoord-kurwes van die bekende Walrasian-grafiek: Ekonomiese teorie voorspel dat die mark geneig sal wees om in die rigting van die ewewigprys te beweeg, want almal in die mark het 'n belonende aansporing om dit te doen: deur 'n prys te verlaag wat voorheen bokant die ewewig was, kan 'n maatskappy meer klante lok en meer geld maak; deur die prys te verhoog wat voorheen laer as die ewewig was, sal dit die klant meer in staat stel om die goedere of dienste wat hy/sy wil hê te verkry in die hoeveelhede wat hy/sy wil hê.
In gevalle met asimmetriese, oftewel ongelykmatige, inligting waar een gebruiker 'n paar relevante feite oor die ander weet, is die prinsipaal-agent-teorie die leidende raamwerk vir die suksesvolle aansporing van keuse. Die klassieke voorbeeld van 'n situasie van ongelykmatige inligting is 'n bestuurder en 'n werker waar die bestuurder 'n sekere vlak van uitset van die werker wil hê. Die bestuurder weet nie wat die vermoëns van die werker is nie, so om die beste uitkoms te verseker, sal 'n optimale skema van aansporing gekies word wat die werker sal motiveer om sy/haar beste te gee.
'n Optimale aansporing is die een wat die bepaalde doelwit bereik. As die doelwit is om wins tot die maksimum te verhoor, sal 'n optimale aansporing een wees wat werkers aanmoedig om eerder goed te presteer in die taak wat hulle opgelê is, as om die risiko van vergelding te loop met swak prestasie.
Regulering in die nutsbedryf
Aansporing-gebaseerde regulering kan gedefinieer word as die doelbewuste gebruik van belonings en strawwe om goeie prestasie in die nutsbedryf aan te moedig.
Aansporings kan in verskeie kontekste gebruik word. Byvoorbeeld, beleidmakers in die Verenigde State van Amerika het 'n teenprestasie-aansporing gebruik toe sommige van die VSA se destydse plaaslike telefoonmaatskappye toegelaat is om langafstandmarkte te betree slegs indien hulle eers hulle kant bring deur hul plaaslike markte vir mededinging oop te stel.
Aansporingregulering word dikwels gebruik om die algehele prysvlak van nutsdienste te reguleer. Daar is vier vername benaderings tot die regulering van die algehele prysvlak: regulering volgens die opbrengskoers (of die koste van die diens); regulering wat die maksimum prys bepaal; regulering wat die maksimum inkomste bepaal; en maatstafregulering.
Oor die algemeen gebruik reguleerders 'n kombinasie van hierdie basiese soorte regulering. Britse reguleerders kombineer byvoorbeeld elemente van die regulering van die opbrengskoers en die van die maksimum prys om hul vorm van RPI-X-regulering te verkry.
Aansporingstariewe word ook algemeen in die nutsbedryf gebruik. Aansporingstariewe is 'n manier om groot kommersiële of nywerheidskliënte aan te spoor om 'n nutsfasiliteit te begin of aan te hou gebruik. Die aansporing is in die vorm van 'n afslag op die standaardtariewe, of beter bepalings en voorwaardes. In die VSA is dit 'n algemene deel van die strategie van pogings om die ekonomiese ontwikkeling van 'n bepaalde geografiese streek of politieke entiteit te ondersteun.
Probleme
Aansporingstrukture is egter veel moeiliker as wat die mense wat dit opstel aanvanklik dink. Aansporings verhoog nie net die motivering nie, dit verhoog ook die risiko dat sommige individue 'n ander keuse maak, omdat verskillende mense tot verskillende aansporingskemas aangetrokke voel, afhangend van hul houding teenoor risiko, onsekerheid en mededingendheid. Mense is nie altyd voorspelbaar nie, en net so is diegene wat die aansporings bied nie altyd in staat om te voorspel hoe mense daarop sal reageer nie. Dus kan onopsetlike gevolge aansporings dikwels veel meer kompleks maak as wat aanvanklik verwag is, en kan lei tot onverwagte meevallers of uiters negatiewe reaksies.
Besluitnemers van winsgerigte maatskappye moet byvoorbeeld besluit wat se aansporings hulle aan werknemers en bestuurders sal bied om hulle aan te moedig om dit te doen wat voordelig vir die maatskappy is. Maar baie korporatiewe beleide – veral in die geval van "uiterste aansporings" wat in die 1990's gewild was – wat daarop gemik was om produktiwiteit te verhoog, het in sommige gevalle misluk weens onbedoelde gevolge. Aandele-opsies is byvoorbeeld bedoel om die produktiwiteit van die uitvoerende hoof te bevorder deur aan hom/haar lonende aansporings (soos wins vanweë stygende aandeelpryse) te bied. Maar uitvoerende hoofde kan wins kry van stygende aandeelpryse deur óf die neem van goeie besluite en belonings deur die styging van die prys op lang termyn, óf deur rekeningkundige inligting te versin om die illusie van ekonomiese sukses te skep, en munt te slaan uit die korttermynstyging van die prys deur sy/haar aandele te verkoop voor die waarheid uitkom en die prys weer daal. Laasgenoemde was dikwels die oorsaak van vervalste verdiensteverslae in die laat 1990's en vroeë 2000's.
Daar is ook die gevaar van korttermynwins ten koste van langtermynwins en dit kan selfs die langtermynoorlewing van die maatskappy bedreig. Dit is maklik om die bates van 'n voorheen suksesvolle maatskappy te plunder en skouspelagtige korttermynwins te wys, met die onderneming wat ineenstort nadat die verantwoordelike mense hul aansporings gekry het en die maatskappy verlaat het. Hoewel langtermynaansporings deel kan wees van die aansporingstelsel, het hulle die afgelope 20 jaar in onguns verval.
Nie alle maatskappye met 'n winsmotief gebruik korttermyn- finansiële aansporings vir mense onder die vlak van die president of topbestuurders nie. Die tendens om finansiële aansporings ook laer af in die hiërargie toe te pas, het in die 1980's begin as 'n manier om wat beskou is as lae produktiwiteit te verbeter. Voor dit het aansporings meer betrekking gehad op kliënttevredenheid en die lewer van hoëgehalteprodukte. Finansiële aansporings wat al hoe laer af in die korporatiewe ketting gegeld het, het die onbedoelde gevolg gehad dat interne prosesse ontwrig is om korttermynkoste te verminder, wat dikwels gelei het tot die verlaging van gehalte. Sommige van hierdie kwessies word in die Britse dokumentêr The Trap ondersoek. Die idee van finansiële aansporings wat geld op die vlak van die grootste gemene deler, het gelei tot 'n nuwe maatskappystruktuur of organisatoriese ekologie waar alles 'n selfstandige winssentrum is met die enigste aansporings korttermyn- finansiële aansporings.
Resessies
'n Moontlike oplossing vir die kritiek dat bestuurders in tye van voorspoed te veel betaal word en te min betaal word in 'n resessie, is om bonusteikens aan 'n bedryfsindeks te koppel. Deur dit te doen kan eksterne faktore (ekonomiese siklusse) uit berekening gelaat word vir die meet van prestasie. Dit maak aansporingbesoldiging regverdiger en minder seker aangesien bonusse bepaal word volgens prestasie relatief tot ander soortgelyke maatskappye.
Hoewel dit lyk of 'n regverdige stelsel een is waar almal oor dieselfde kam geskeer word, sal diegene wat ver geklop word geringgeskat voel deur hierdie benadering. Dus is 'n stelsel wat gegrond is op die prestasie van die maatskappy en nie die individue nie, die standaard.
Acanthaceae
Acanthaceae, of die akantfamilie, is ’n familie blomplante met 250 genera en sowat 2 500 spesies. Die meeste is tropiese of subtropiese kruidgewasse, struike of klimoppe wat in Maleisië, Afrika, Brasilië en Sentraal-Amerika voorkom; sommige is epifiete. Net ’n paar spesies kom in gematigde streke voor. Dit word in feitlik enige habitat aangetref, van woude tot kusstreke.
A Kind of Magic
A Kind of Magic is die twaalfde album van die Britse rockgroep Queen wat op 2 Junie 1986 deur EMI in die Verenigde Koninkryk en deur Capital Records in die VSA vrygestel is. Dit was hulle eerste album wat digitaal opgeneem is en is gebasseer op die temalied van Highlander, die eerste film waarvan Russell Mulcahy die regisseur was.
Acanthaceae
In Suid-Afrika is daar sowat 30 genera en 200 spesies, hoofsaaklik in die somerreënvalstreke.
A Kind of Magic
Alhoewel Queen nog twee albums vrygestel het na A Kind of Magic, was dit die laaste album wat opgevolg was met 'n konserttoer as gevolg van die hoofsanger, Freddie Mercury, se diagnose met Vigs die volgende jaar.
Internasionale Burgerlugvaartorganisasie
Die Internasionale Burgerlugvaartorganisasie (Engels: International Civil Aviation Organization, ICAO; Frans: Organisation de l’aviation civile internationale, OACI) stel die beginsels en tegnieke saam wat gevolg word in internasionale lugnavigasie en ondersteun die beplanning en ontwikkeling van internasionale lugverkeer om ordelike groei in die hand te werk. Die organisasie se hoofkantoor is in Montreal, Kanada geleë.
A Kind of Magic
Die album het bekendheid verwerf as een van die eerste viniel-plate deur 'n belangrike westerse rockgroep in die VSSR vrygestel is na die begin van peresetroika. Die staatsbeheerde Melodiya het die lisensie gekoop om A Kind of Magic te verprei asook die regte van 'n konsertfilm getiteld, Hugarian Rhapsody, wat verfilm is in Boedapest.
Internasionale Burgerlugvaartorganisasie
Die raad van die ICAO aanvaar standaarde en aanbevole praktyke ten opsigte van lugnavigasie en die voorkoming van onwettige inmenging en die fasilitering van prosedures waar grense oorgesteek word vir internasionale burgerlike lugvaart. Verder definieer die ICAO ook die protokolle vir die ondersoek van vliegongelukke wat gevolg word deur die departemente van vervoer in lande wat die Konvensie vir Internasionale Burgerlugvaart, ook algemeen as die Chicago Konvensie, onderteken het.
A Kind of Magic
Highlander agtergrondmusiek
Die album geniet nie-offisiële status as die klankbaan van die 1986 film Highlander, waarvoor geen offisiële klankbaan verygestel is nie. Die titel, "A Kind of Magic", afgelei van een van die karakter Connor MacLeod (Christopher Lambert) se lyne wat sy onsterflikheid beskryf. ses uit nege van die liedjies op die album kan in die film gehoor word, alhoewel dit verskillende weergawes is.
Internasionale Burgerlugvaartorganisasie
Die ICAO moet nie met die Internasionale Lugvervoervereniging (International Air Transport Association of IATA) verwar word nie. IATA is 'n handelsorganisasie vir lugrederye wat ook in Montreal gesetel is of met die Burgerlugvaart Navigasiedienste Organisasie (Civil Air Navigation Services Organisation) wat 'n organisasie is met sy hoofkantoor by Amsterdam se Schiphol lughawe in Nederland.
ICAO standaarde
Die ICAO stel ook standaarde op ten opsigte van sekere funksies vir gebruik in die lugvaartnywerheid, soos byvoorbeeld die Aeronautical Message Handling System.
Acanthaceae
Eienskappe
Plante in die familie het eenvoudige, teenoorstaande blare wat getand of gelob is, sonder steunblare. Die blomme is sigomorf (tweesydig simmetries) en vyftallig, met amper vry kelkblare. ’n Kleurryke skutblaar dra gewoonlik elke blom; in sommige spesies is die skutblaar groot en uitspattig. Die vrug, wat tweehokkig is, bevat min sade. Die sade word uitgeskiet wanneer die vrug oopbars.
’n Spesie wat gewild is in gematigde streke, is die wilderabarber (Acanthus mollis), ’n kruidagtige meerjarige plant met groot blare. Die swartoognooi (Thunbergia alata) kom van tropiese Afrika tot in KwaZulu-Natal voor en die sakemansplant (Justicia capensis) in die Oos-Kaap en Griekwaland-Wes.
Internasionale Burgerlugvaartorganisasie
ICAO standaarde
Die ICAO definieer 'n Internasionale Standaard Atmosfeer (ook bekend as die ICAO Standaard Atmosfeer), 'n model van die standaard variasies in druk, temperatuur, digtheid en viskositeit met veranderende hoogte in die aarde se atmosfeer. Dit is nuttig vir die kalibrasie van instrumente en die ontwerp van vliegtuie.
Die ICAO standaardiseer ook masjien leesbare paspoorte wêreldwyd.
Sulke paspoorte het 'n ruimte waar sommige van die inligting wat andersins in teksvorm geskryf sou wees in die vorm van alfanumeriese karakters verskyn op so 'n manier dat dit geskik is vir optiese karakter herkenningsagteware. Dit maak dit vir grenswagte en ander wetstoepassers moontlik om sulke paspoorte vinnig te verwerk sonder om die inligting per hand in 'n rekenaar in te voer. Die ICAO-dokument waarin die standaard vervat is, is dokumentnommer 9303. 'n Meer onlangse standaard is vir biometriese paspoorte. Die soort paspoort bevat biometriese inligting om die identiteit van reisigers te bevestig. Die paspoort se kritiese inligting word op 'n klein RFID-toestel gestoor op soortgelyke wyse as wat inligting op slimkaarte ("smartcard") gestoor word. Die soort paspoort vereis net soos in die geval van slimkaarte dat 'n kontaklose elektroniese toestel daar ingebou word wat digitale handtekeningdata bevat om die integriteit van die paspoort en biometriese data te verseker.
Kodes geregistreer by die ICAO
Beide die ICAO en IATA het hulle eie lughawe- en lugrederykodestelsels. Die ICAO gebruik 4-letter lughawekodes en 3-letter lugrederykodes. Die ICAO is ook verantwoordelik vir die uitreik van alfanumeriese kodes vir die identifikasie van vliegtuigtipes. Hierdie kodes bevat 2 tot 4 karakters en verskaf identifikasie wat tipies gebruik word in vlugplanne. 'n Voorbeeld hiervan is die Boeing 747 wat afhangende van die variant B741, B742, B743 ensovoorts sal gebruik.
Primaat
Primate (Primates) of opperdiere is 'n orde van soogdiere waaraan alle ape, halfape en ook mense behoort. Die wetenskaplike benaming, "Primates" is afgelei van Latyns, wat "eerste" beteken.
Primate se voorouers het in bome in tropiese bosse gewoon. Verskeie kenmerke van primate verteenwoordig die aanpassings wat nodig was om in hierdie uitdagende driedimensionele omgewing te leef. Op 'n enkele uitsondering na, is die meeste spesies gedeeltelike boombewoners.
Internasionale Burgerlugvaartorganisasie
Kodes geregistreer by die ICAO
Die ICAO hou ook die standaarde in stand vir vliegtuigregistrasienommers, wat alfanumeriese kodes insluit wat die land van registrasie aandui.
Primaat
Uit fossielle is vasgestel dat primate se primitiewe voorouers moontlik al in die laat-Kryt, sowat 65 miljoen jaar gelede bestaan het. Die oudste bekende primaat, die Plesiadapis, stam uit die laat-Paleoseen, 55 tot 58 miljoen jaar gelede. Volgens molekulêre studies word gereken dat primate selfs nog ouer kan wees en kan sekere groepe uit die middel-kryt, ongeveer 85 miljoen jaar gelede dateer.
Primate beskik oor 'n verskeidenheid van uiteenlopende kenmerke. Sommige primate lewe primêr op land in plaas van in bome, maar alle spesies het wel aanpassings wat dit moontlik maak om in bome te klim. Bewegingstegnieke wat gebruik word is onder meer die spring van boom tot boom, loop op twee of vier ledemate, loop op kneukels en swaai aan takke van bome. Primate word gekenmerk deur 'n groot brein ten opsigte van ander soogdiere en die toenemende gebruik van stereoskopiese sig ten koste van geur, die dominante sensoriese stelsel van die meeste soogdiere. Die meeste spesies het ook opponerende duime en sommige spesies het grypsterte. Meeste spesies is seksueel dimorf. Primate het 'n stadiger ontwikkeling as ander soogdiere van soortgelyke grootte en neem langer om volwassenheid te bereik. Primate lewe egter langer. Afhangende van die spesie lewe die volwassenes alleen, in pare of in groepe tot honderde lede.
Hluhluwe
Hluhluwe is 'n klein dorp in die Groot Vyf Hlabisa Plaaslike Munisipaliteit in die noordooste van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dorp het 'n bevolking van 3 830 in 2011 gehad. Die dorpie is 46 km noord van Mtubatuba. Daar is ook 'n landingstrook vir ligte vliegtuie. Die dorpie bied toegang tot die Hluhluwe-Imfolozi- en die iSimangaliso-vleilandparke.
Distrik
Die belangrikste gewasse wat verbou word is pynappels, suiker, sisal en hout.
Jason Gray-Stanford
Jason Gray-Stanford (gebore 19 Mei 1970) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente A Beautiful Mind (2001) en Flags of our Fathers (2006), en in die televisiereekse Dragon Ball Z (1996) en Monk (2002).
Amy Douglass
Amy Douglass (21 Desember 1902 – 5 Maart 1980) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Close Encounters of the Third Kind (1977) en in die televisiereekse Suspicion (1957) en One Step Beyond (1959).
Colin Keith Gray
Colin Keith Gray is 'n Kanadese akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Freedom's Fury (2006), Meena (2012), Atari: Game Over (2014), en Being Canadian (2015).
Robyn Douglass
Robyn Douglass (gebore 21 Junie 1953) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Breaking Away (1979) en The Lonely Guy (1984), en in die televisiereeks Galactica 1980 (1980).
Sammy Marks-fotoversameling
Die Sammy Marks-versameling bestaan uit historiese foto's wat 'n Suid-Afrikaanse gesin se vryetydsbesteding tydens die laat-Victoriaanse en Edwardiaanse tydperk uitbeeld. Hierdie foto's vorm 'n belangrike bron van inligting vir die bestudering van kultuurgeskiedenis.
Eshowe
Eshowe is die oudste Europese nedersetting in Zoeloeland. Dit lê in die KwaZulu-Natal-provinsie, Suid-Afrika, 26 km noordwes van Gingindlovu. Die dorp lê op 'n plato wat 500 m hoër is as die vogtige kusvlakte; dit is die rede waarom die Zoeloes sê dat dit altyd koel is in Eshowe. Die dorp het 'n bevolking van 14 744 in 2011 gehad.
Sammy Marks-fotoversameling
Sammy Marks, sy vrou en hul 8 kinders het in die huis Zwartkoppies Hall buite Pretoria gewoon. Hulle was 'n tipiese welgestelde middelklas Engelssprekende gesin in die tyd in Suid-Afrika. 'n Groot aantal informele foto's van die gesin se doen en late het bewaar gebly en word bewaar in die Sammy Marks Museum wat in die huis gevestig is. Persoonlike briewe van die gesinslede is in die besit van die Universiteit van Kaapstad.
Onderwerpe van die foto's is onder andere verjaardags-, tee- en kinderpartytjies, danse, Kersfeesvierings, onthale van die hoëlui, biljartspel, pieknieks, roei op die plaasdam, reise per motor, besoek aan die warmbron by Caledon, vakansie by Muizenberg, tennis-, croquet-, gholf- en krieketwedstryde en foto's van hul groot personeel.
Ander bekende Suid-Afrikaanse fotoversamelings is die Elliott-versameling, die Gordon-versameling, die Gribble-versameling, die Ravenscroft-versameling en die Duggan-Cronin-versameling.
Eshowe
Geskiedenis
In 1879, tydens die Anglo-Zoeloe-oorlog het die Britse magte die sendingstasie beset. Hulle het beplan om die Zoeloemagte by Ulundi hiervandaan aan te val. Ulundi was sowat 100 km verder. Die Zoeloes het egter die Britse magte in Eshowe vir 10 weke beleër. Die beleg is op 3 April 1879 deur lord Chelmsford en sy magte opgehef. Die Zoeloes kon tog daarin slaag om die sendingstasie af te brand.
Distrik
Die distrik is 1 770 km² groot en suikerriet is die belangrikste ekonomiese aktiwiteit.
Tori Spelling
Tori Spelling (gebore 16 Mei 1973) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The House of Yes (1997), Trick (1999), en Scary Movie 2 (2001), en in die televisiereeks Beverly Hills, 90210 (1990).
Wilshire Boulevard
Wilshire Boulevard [ˈwɪlʃər] is een van die oos-westelike hoofroetes in Los Angeles, Verenigde State. Dit is vernoem na Henry Gaylord Wilshire (1861-1927), 'n boorling van Ohio wat 'n fortuin in eiendomme, landbou en goudmynbou gemaak (en verloor) het. Hy was in die 1890's die dryfkrag agter die bou van 'n pad wat later Wilshire Boulevard sou word. Oorspronklik was dit maar 'n pad wat Wilshire in sy garsveld aangelê het. 'n Historiese woonstelgebou in Wilshire Boulevard, die Gaylord, dra sy middelnaam.
Rebecca Spence
Rebecca Spence is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Public Enemies (2009), Contagion (2011), One Small Hitch (2013), en Man of Steel (2013).
Eudikotiel
Die eudikotiele, of Eudicotidae, is ’n monofiletiese klade blomplante wat die meeste plante omvat wat voorheen onder "tweesaadlobbige plante" (dikotiele) ingedeel is. Die term is in 1991 voorgestel deur die plantkundige James A. Doyle en die paleoplantkundige Carol L. Hotton om klem te lê op die latere evolusionêre splitsing van stuifmeelkorrels met drie kiemopeninge van dié van ander tweesaadlobbige plante.
Beskrywing
duimnael|regs|[[Arabis-stuifmeelkorrels het drie kiemopeninge.]] Die term beteken "ware tweesaadlobbige plante", want dit omvat die meeste plante wat voorheen as tweesaadlobbig beskou is. Dit word sedertdien algemeen aanvaar in plantkunde om te verwys na een van die twee grootste klades bedeksadiges (meer as 70% van die bedeksadige spesies). Die ander klade is eensaadlobbige plante (monokotiele). Die oorblywende bedeksadiges word soms "basale bedeksadiges" of "paleodikotiele" genoem, maar dié terme word nog nie algemeen aanvaar nie omdat hulle nie na ’n monofiletiese groep verwys nie.
Die ander naam van die eudikotiele is trikolpate, wat verwys na die drie kiemopeninge van die stuifmeelkorrels. In teenstelling daarmee het die meeste ander bedeksadiges, die monokotiele en paleodikotiele, se stuifmeelkorrels net een kiemopening. Die term trikolpate word deur sommige plantkundiges verkies om verwarring te voorkom met die dikotiele, ’n nie-monofiletiese groep.
Talle bekende plante is eudikotiele, insluitende baie voedselplante, bome en sierplante soos die sonneblom, perdeblom, vergeet-my-nie, kool appel, botterblom en esdoring.
Die naam "eudikotiele" word gebruik in die APG-stelsel van 1998 en die APG II-stelsel van 2003 vir die klassifikasie van bedeksadiges. Dit is ’n klade, ’n monofiletiese groep, wat die meeste van die plante insluit wat voorheen tweesaadlobbig genoem is.
Holden
GM Holden Ltd, algemeen bekend as slegs Holden, is 'n groot Australiese motorvervaardiger wat handeldryf in Australasië, met sy hoofkwartier in Port Melbourne, Victoria. Die maatskappy is in 1856 gestig as 'n perdesaalvervaardiger in Suid-Australië. In 1908 verskuif sy besigheid na motorvervaardiging, voordat hy 'n filiaal van die Amerikaansgebaseerde General Motors (GM) geword het in 1931. Die maatskappy word toe General Motors-Holden's Ltd genoem, wat Holden Ltd word in 1998, die huidige naam word in 2005 aangeneem.
Holden is verantwoordelik vir GM se voertuigbedrywighede in Australasië, en hou namens hulle gedeeltelike eienaarskap van GM Daewoo in Suid-Korea tussen 2002 en 2009. Holden het 'n wye verskeidenheid van plaaslik vervaardigde voertuie aangebied, aangevul deur ingevoerde GM modelle. Holden het ook die volgende handelsmerke se modelle in deelooreenkomste bemark: Chevrolet, Isuzu, Nissan, Opel, Suzuki, Toyota en Vauxhall Motors. Huidig (2015) bestaan die voertuigreeks uit modelle van GM-Korea, GM Thailand, GM in die VSA, en die selfontwikkelde Commodore, Caprice, en Ute. Holden het ook die Europese Opel-handelsmerk in Australië versprei in 2012 tot Opel se Australiese ondergang in die middel-2013.
Rachel Specter
Rachel Specter (gebore 9 April 1980) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The House Bunny (2008), Prom Night (2008), en Just Go with It (2011), en in die televisiereeks Crazy Ex-Girlfriend (2015).
Holden
Alle Australiesgeboude Holdenvoertuie word in Elizabeth in Suid-Australië vervaardig, en enjins word by die Fishermans Bend-aanleg in Port Melbourne, Victoria geproduseer. Histories is produksie- of monteeraanlegte bedryf in alle vastelandstate van Australië, met GM se Nieu-Seelandse filiaal Holden Nieu-Seeland wat 'n aanleg bedryf het tot 1990. Konsolidasie van motorproduksie in Elizabeth is in 1988 voltooi, maar sommige monteerbedrywighede is voortgesit in Dandenong tot in 1996.
Civil Twilight
Van my vroegste herinneringe is van aan die slaap raak tot die klanke van Beethoven of Bach, of van my moeder en vader wat in hul kamer sing.
Civil Twilight is 'n Suid-Afrikaanse musiekgroep wat in die vroeë 1990's deur die broers Steven McKellar en Andrew McKellar, en hul skoolmaat Richard Wouters, in Kaapstad in die lewe geroep is. Die drie lede het in hoërskool vanweë hul liefde vir Britse en Amerikaanse rockmusiek bymekaar uitgekom. Al drie is van vroeg af aan musiek blootgestel: Die McKellar-broers se moeder is 'n klassieke pianis, terwyl Richard se ouers, wat in hul jeug saam getoer het en volksmusiek gemaak het, beide die kitaar en die klavier goed kan speel. Steven McKellar is die voorsanger en baskitaarspeler, Andrew McKellar die elektriese kitaarspeler, en Richard Wouters die tromspeler.
Totstandkoming
Die drie vriende is deur beroemde musiekgroepe soos Oasis, Led Zeppelin en Nirvana geinspireer en het in November 1996 besluit dat hulle 'n musiekgroep wou vorm sodat hulle self kon deel wees van daardie musiek. Andrew en Richard, wat toe beide vyftien jaar oud was, het van kleins af al saam kitaar gespeel. Hulle was derhalwe verseker van 'n kitaarspeler vir hierdie nuwe groep. 'n Tromspeler het egter geskort, en ná 'n loottrekking beslis het dat Richard die tromspeler sou wees, het hy binne drie dae sy eerste tromles by die bekende Kaapstadse tromsepeler Anthony Cawood geneem. Op hierdie stadium het die groep 'n elektriese kitaarspeler en tromspeler gehad en was op soek na 'n baskitaarspeler.
In Desember 1996, twee weke nadat die idee van 'n nuwe musiekgroep ontstaan het, het Civil Twilight hul eerste repitisie gehou. Richard het eerste saam met sy beste vriend Kevin Mitchell opgedaag met sy nuutverkrygde goedkoop en stokoue tromstel. Andrew het laaste opgedaag, saam met sy broer, Steven (wat twee jaar jonger as hy is) — hulle het saam 'n snit geskryf en aan Richard voorgedra. Hierna is Steven as voorsanger in die groep opgeneem. Aangesien die groep nog sonder 'n baskitaarspeler was, en hulle ook hul eerste gig daarsonder opgevoer het, moes Steven die baskitaar aanleer en die taak van baskitaarspeler sedertdien behartig.
Vroeë jare
Gedurende die eerste jare van hul bestaan het die groep nie veel regstreekse opvoerings uigevoer nie. Die rede hiervoor was, volgens hulle, nog nie goed genoeg was nie. Hulle hou vol dat hul selfbeeld egter immer gesond was. Ná 'n paar jare van saamoefen het hulle egter meer op gigs in die stad gespeel en het gehore van hulle begin hou. Sedert die eerste snit wat Andrew en Steven vir die eerste repitise geskryf het, het die groep aangehou skryf teen 'n vinnige tempo en vir omtrent elke gig 'n nuwe snit geskryf. Hul skryfproses het hoofsaaklik daaruit bestaan om saam te speel en nuwe riwwe en melodieë soos wat hulle aangaan, te ontdek. Hulle het daarna die snit wat hulle geskep het, gerangskik en Steve het lirieke daarvoor geskryf. Steve het ook die akoestiese kitaar en klavier begin speel en daarvoor snitte geskryf.
Daardie twee jare voordat ons na Amerika vertrek het, was die jare wat ons werklik gevorm het. Ons het veel meer deur Suid-Afrika getoer en opgetree en ons het 'n klank van ons eie ontwikkel. Steve se stem het in daardie tydperk ook meer volwasse geraak. Dalk omdat hy toe eers sy puberteit voltooi het! Mense sê altyd dat hy 'n unieke stem het. Ons het dit eers 'n paar jaar gelede werklik agtergekom.
Hulle het besluit dat hulle alles bereik het wat hulle ooit in Suid-Afrika sou kon bereik, en het in 2005 na Amerika vertrek om hul drome daar na te strewe. In Augustus 2005 het hulle in Los Angeles, Kalifornië aangekom, waar hulle heelwat gigs uitgevoer het en snel in gewildheid toegeneem het. Hulle het baie industrieblootstelling gekry voordat hulle in laat 2006 'n platekontrak met die indie-vermaaksmaatskappy One October gesluit het. Hulle wou 'n plaat skep waaroor hulle groot kreatiewe en artistieke beheer gehad het, en One October het hulle daardie vryheid gegun.
Human (2007)
In Maart 2007 het Civil Twilight ateljee toe gegaan met die platevervaardigers Michael Carney en Noel Golden om hul eerste vollengteateljeealbum te kovervaardig. Tydens opnames in die ateljee het hulle bykans die helfte van hul oorspronklike materiaal geskrap en met nuwe materiaal vorendag gekom soos wat hulle aangegaan het met opneem. Die albums is bykans geheel regstreeks opgeneem, afgesien van 'n paar stem- en kitaardubbelinspelings.
Rambler Rebel
Die Rambler Rebel is 'n motorvoertuig wat deur die American Motors Corporation (AMC) van Kenosha, Wisconsin, geproduseer is vir die 1957-1960 modeljaar, sowel as in 1966 en 1967.
Die 1957 Rambler Rebel is as 'n alleenstaande model in 'n enkele bakstyl bekendgestel, en is gekrediteer as die eerste fabriekvervaardigde intermediêre-grootte hoë-prestasie motor. Hierdie motormarksegment het later as die spiermotormark bekend gestaan. Dit was ook een van die eerste produksiemotors wat met elektroniese brandstofinspuiting toegerus was.
Die tweede en derde geslag was in wese die ekwivalent van die Rambler Ses modelle, maar toegerus met 'n V8-enjin. Die Rebel naamplaat is in 1966 bekendgestel as die toplyn intermediêre-grootte tweedeurhardekap. Vir die 1967-model jaar het al AMC se intermediêre modelle die Rebel naam gedra. American Motors het hierna die historiese Rambler merk van die intermediêre grootte modelle laat vaar, en motors het as die AMC Rebel bekend gestaan sedert die 1968-modeljaar.
Die motors was ook in Argentinië gebou deur Indus Kaiser Argentinië.
Billie Dove
Billie Dove (14 Mei 1903 – 31 Desember 1997) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente At the Stage Door (1921), All the Brothers Were Valiant (1923), The Black Pirate (1926), en The American Beauty (1927).
Panga
Panga kan na een van die volgende verwys:
Alice Dovey
Alice Dovey (28 Augustus 1884 – 12 Januarie 1969) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Commanding Officer (1915) en The Romantic Journey (1916).
Peggy Dow
Peggy Dow (gebore 18 Maart 1928) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Undertow (1949), Harvey (1950), Shakedown (1950), en Woman in Hiding (1950).
Nissan toetsterrein
Nissan Motors bedryf 'n toetsterrein in Motegi, Haga-distrik, Tochigi-prefektuur, Japan. Die baan sluit 'n veld ("off-road")-fasiliteit in vir die toets van vragmotors en SNVs. Die Motegi-toetssentrum (茂木 試 験 場) is geleë te 555 Aida-Ōaza, Haga-gun, Motegi (栃木県茂木町大字鮎田555). Die baan is deur die Tobishima Korporasie (Japan) gebou en in 1997 voltooi.
Danielle Spencer (Amerikaanse aktrise)
Danielle Spencer (gebore 24 Junie 1965) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent As Good as It Gets (1997) en in die televisiereekse The Brady Bunch Variety Hour (1976), What's Happening!! (1976), en What's Happening Now! (1985).
Paul Greene (akteur)
Paul Greene (gebore 2 Junie 1974) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Somewhere (2010) en Beautiful Girl (2014), en in die televisiereekse Harry's Law (2011) en Bitten (2014).
Mackenzie Gray
Mackenzie Gray (gebore 22 November 1957) is 'n Kanadese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Man of Steel (2013) en in die televisiereekse Fargo (2014), Dirk Gently's Holistic Detective Agency (2016), en Legion (2017).
Braaismoor
Braaismoor, ook bekend as pap en sous, is 'n tamatie- en ui-gebaseerde braaidis wat in Suid-Afrika saam met biefstuk, boerewors of enige ander vleis en mieliepap geëet word.
Jani Allan
Jani Allan (11 September 1952 - 25 Julie 2023) was 'n Suid-Afrikaanse joernalis, rubriekskrywer, skrywer en omroeper. Sy het tussen 1980 en 1989 bekend geword as 'n Sunday Times joernalis. Sy was in die 1980's die mees geleesde rubriekskrywer van die koerant en publiseer rubrieke soos Just Jani, Jani Allan's Week en Face to Face. Op die hoogtepunt van haar roem het haar koerant in 1987 'n Gallup-peiling gelas om 'die mees bewonderde persoon in Suid-Afrika' te vind, en sy het eerste gekom. In 2015 beskryf Marianne Thamm van die Daily Maverick Allan as 'die invloedrykste skrywer en rubriekskrywer in die land'.
Sy is later die onderwerp van persbelangstelling oor die aard van haar verhouding met 'n onderhoudspersoon, Eugène Terre’Blanche. Allan het die aantygings van die saak ten sterkste ontken en 'n bevel teen Terre'Blanche bekom. Allan is gedwing om Suid-Afrika te verlaat toe haar woonstel in 1989 deur verregse ondersteuners in 'n bomaanval geteiken is. Na 'n kort tydjie by die Londense kantoor het sy haar verbintenis met die koerant verbreek. Sy het daarna vryskutskryfgeleenthede nagestreef en 'n gereelde rubriek vir Scope gepubliseer. Allan het in 1992 'n onsuksesvolle en baie gepubliseerde lastergeding in Londen teen die uitsaaier Channel 4 ingedien oor die aantygings verbandhoudend met die saak.
Sy het in 1996 na Suid-Afrika teruggekeer, 'n geborgde webrubriek gepubliseer en 'n radioprogram op Cape Talk aangebied. Na 'n verlengde onderbreking het sy in 2013 teruggekeer na die Suid-Afrikaanse mediaomgewing en haarself as restaurantdiarikus en advokaat vir diereregte aangebied. In 2014 het sy wêreldwyd opskrifte gehaal nadat sy 'n ope brief aan die beskuldigde moordenaar Oscar Pistorius gepubliseer het. Jacana Media het Allan se memoires, Jani Confidential, op 16 Maart 2015 gepubliseer. Allan skryf daarna vryskutmeningsstukke vir Suid-Afrikaanse publikasies en skryf sedert 2018 semi-gereeld vir die New Yorkse koerant The Epoch Times. Allan woon vanaf 2001 in die Verenigde State, waar sy 'n permanente inwoner was.
Rooikrantzdam
Die Rooikrantzdam (Rooikransdam) is geleë in die Buffelsrivier net noord van King William's Town in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Die water word gebruik vir boerdery en huishoudelike water in die distrik. Die dam is in 1951 voltooi en het toe 'n opgaarvermoë van nagenoeg 4½m³ gehad.
Xilinxadam
Die Xilinxadam is 'n opgaardam in die Xilinxarivier, geleë tussen Nqamakwe en Idutywa in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Die dam lewer water vir boerdery en drinkwater in die distrik.
Constance Dowling
Constance Dowling (24 Julie 1920 – 28 Oktober 1969) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Knickerbocker Holiday (1944), Boston Blackie and the Law (1946), Blind Spot (1947), en Gog (1954).
Doris Dowling
Doris Dowling (15 Mei 1923 – 18 Junie 2004) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Lost Weekend (1945), The Blue Dahlia (1946), Cuori sul mare (1950), en The Car (1977).
Turkse bad
’n Hamam (van Arabies: حمّام, ḥammām) is ’n Midde-Oosterse weergawe van ’n stoombad. In Wes-Europa was die Turkse bad as ’n manier om te was en ontspan veral in die Victoriaanse tydperk gewild. Om ’n Turkse bad te gebruik is soortgelyk aan ’n sauna, maar dit is nader verwant aan antieke Griekse en Romeinse badgeriewe.
In ’n Turkse bad ontspan ’n mens eers in ’n kamer wat deur droë, warm lug verhit word om die mens te laat sweet. Daarna bly die persoon in nog ’n warm kamer voordat hy homself met koue water afspoel. Nadat hy gewas en ’n massering gekry het, ontspan hy in die "afkoelkamer".
Die woord ḥammām is afgelei van die Arabiese stam ḥmm wat hitte beteken en waarvan baie ander woorde afgelei is wat met warm verband hou, soos warmbron, koors, ens.
Argitektuur
Die hamam kombineer die funksies en struktuur van sy voorgangers in Anatolië, die Romeinse Ryk en die Bisantynse Ryk met die Sentraal-Asiatiese Turkse tradisie van stoombaddens, rituele reiniging en respek vir water. Die Ottomaanse hamans het egter ontwikkel van annekse aan moskees tot sosiale instellings en eindelik, danksy arigtekte soos Mimar Sinan, tot groot komplekse. Die beste voorbeeld hiervan is die Çemberlitaş Hamamı in Istanboel, wat in 1584 gebou is.
’n Tipiese hamam bestaan uit drie kamers wat vebind is: die sıcaklık, die eerste warm kamer, die tepidarium, die tweede warm kamer, en die soğukluk, die afkoelkamer.
Die sıcaklık het gewoonlik ’n groot koepel met klein vensters wat net min lig deurlaat. Dit het ook ’n groot marmerblad in die middel waarop kliënte kan lê en fonteine in die hoeke. Die tepidarium word gebruik om met seep en water te was en die soğukluk is om te ontspan, aan te trek en iets verfrissends te drink.
Hamams het gewoonlik aparte geriewe vir mans en vroue of hulle word op verskillende tye toegelaat. Omdat die hamams in die Ottomaanse tydperk sosiale vergaderplekke was, was hulle in feitlik elke stad te kry. Daar was dikwels tradisionele vermaak soos dans en kos, asook spesiale seremonies soos voor troues, vir die viering van vakansiedae, geboortes, ens.
Daar is gewoonlik spesiale bykomstighede in ’n hamam, soos ’n peştemal (’n spesiale sy- of katoenlap om die lyf mee te bedek), nalın (houtskoene sodat ’n mens nie op die nat vloere gly nie), kese (rowwe vingerlose handskoene vir masserings), en soms juweliersdosies, vergulde seepkissies, spieëls, parfuumbottels, ens.
Bruce Greenwood
Bruce Greenwood (gebore 12 Augustus 1956) is 'n Kanadese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Thirteen Days (2000), I, Robot (2004), Star Trek (2009), en Star Trek: Into Darkness (2013).
Octavia Spencer
Octavia Spencer (gebore 25 Mei 1972) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Help (2011), Fruitvale Station (2013), Hidden Figures (2016), en The Shack (2017).
T.T. Cloete
Theunis Theodorus Cloete (1924–2015) was 'n bekroonde Afrikaanse digter, Bybelvertaler, letterkundige en akademikus. In die 1970’s was hy by die hersiening van die Afrikaanse Kerkgesange betrokke en later by die 1983-vertaling van die Bybel in Afrikaans. Cloete was vir lank aan die Potchefstroomse Universiteit (nou Noordwes-Universiteit) se Skool vir Tale en Skryfkuns verbonde. Hy het verskeie pryse vir sy werke ontvang, onder andere die Ingrid Jonker-prys, W.A. Hofmeyr-prys, Hertzogprys (twee keer) en die Andrew Murray-prys. Cloete skryf aanvanklik onder die skuilnaam T. Jansen van Rensburg (sy oupa se naam) en publiseer verskeie van sy gedigte in tydskrifte onder die skuilnaam om die water te toets voor hy in 1980 met Angelliera debuteer.
Vroeë lewe en opleiding
Theunis Theodorus Cloete is op 31 Mei 1924 op Vredefort in die Vrystaat gebore, waar sy pa ’n boer was. Sy voorname beteken “Vryburger” en “Geskenk van God”. Tot aan die einde van 1939 gaan hy op Vredefort skool aan die Hoërskool Chris van Niekerk, waar hy standerd agt slaag. Daarna matrikuleer hy in 1941 aan die Hoërskool Monument in Krugersdorp. In 1942 begin hy om Teologie te studeer aan die Universiteit van Pretoria, maar polio bring ’n einde aan sy studies. Gedurende sy lang siekbed ontwikkel hy ’n voorliefde vir letterkunde en na sy herstel begin hy in 1945 met die studie van letterkunde onder professor Gerrit Dekker by die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys (tans Noordwes-Universiteit). Hy behaal in 1947 die B.A.-graad, in 1948 die Universiteits Onderwysdiploma en in 1949 die M.A.-graad, almal met onderskeiding. Sy verhandeling vir sy M.A.-graad is N.P. van Wyk Louw se siening van die geestelike lewe as teen-natuurlike en sy profeetskap daarvan.
In 1949 is hy tydelik dosent aan die Potchefstroomse Universiteit en onderwyser aan die Hoërskool Gimnasium op die dorp. Einde 1949 vertrek hy na Nederland en sit onder leiding van N.P. van Wyk Louw sy studies aan die Gemeentelijke Universiteit van Amsterdam voort. In hierdie tyd trou hy met Anna van Zyl, ’n huwelik waaruit drie seuns en twee dogters (Riana en Thea) gebore word. Hy promoveer in Januarie 1953 met ’n vergelyking tussen Trekkerswee van Totius en Joernaal van Jorik van D.J. Opperman.
Loopbaan
In Februarie 1953 aanvaar hy ’n lektoraat in Afrikaans-Nederlands aan die Potchefstroomse Universiteit, word later senior lektor en in 1962 word hy bevorder tot professor. In hierdie tyd verwerf hy veral bekendheid as literator. In 1963 gaan hy weer oorsee en doen navorsing in Amsterdam en Oxford. Met die stigting van die Universiteit van Port Elizabeth aanvaar hy in 1965 ’n professoraat in Afrikaans-Nederlands en Algemene Taal- en Literatuurwetenskap aan hierdie universiteit, waar hy ook vanaf 1967 soms waarneem as rektor. Hy word die eerste dekaan van die Fakulteit Lettere daar en dien as lid van die Senaat in die Universiteit. In 1968 ondergaan hy ’n ernstige operasie, wat hom vir ’n ruk in ’n rolstoel laat beland. Hy keer in Januarie 1970 terug na die Potchefstroomse Universiteit as hoogleraar in Afrikaans-Nederlands.
Hy en sy vrou besoek Europa weer in 1973. Onder voorsitterskap van Gerrit Dekker word hy aangestel as lid van die Sensuurraad en dien vir meer as tien jaar lank, tot 1975, op hierdie raad. In hierdie hoedanigheid is hy betrokke wanneer die eerste Afrikaanse roman, André P. Brink se Kennis van die aand, verbied word. Hy is lid van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns en lid van die Maatschappij der Nederlandse Letterkunde in Leiden, Nederland. By die Akademie dien hy in die Fakulteitsraad en Raad en is vir baie jare lid en ook voorsitter van die Letterkundige Komitee. Verder dien hy ook in liggame soos die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing, advieskomitees van die regering en onderwysliggame.
Openbare voordragte
Hy gee verskeie belangrike openbare voordragte. Op 16 September 1977 lewer hy die Langenhoven-gedenklesing aan die Universiteit van Port Elizabeth onder die titel Totius se organiese beskouing (deur die universiteit gepubliseer), terwyl hy in 1980 die N.P. van Wyk Louw-gedenklesing by die Randse Afrikaanse Universiteit aanbied onder die titel Van Wyk Louw se fundamenteel dramatiese instelling (opgeneem in Die oopgelate kring, ’n bundeling van die eerste elf sodanige gedenklesings onder redaksie van F.I.J. van Rensburg). By verskeie geleenthede lees hy ook van sy eie werk in die openbaar voor, onder andere by Versindaba se jaarlikse feeste. Tydens die Klein Karoo Nasionale Kunstefees van 2014 op Oudtshoorn tree hy op in die produksie God die digter. Dit bestaan uit ’n keur uit sy gedigte wat deur sy assistent Babette Viljoen en die kunstenaar Olga Leonard aaneengeskakel is om die skeppingsverhaal te vertel. Sommige van die gedigte is getoonset en gesing, terwyl Cloete self die ander voorlees. Hierdie produksie word onder regie van Lize Beekman aangebied. Na sy dood word daar by Aardklop van 2015 ’n reeks video-opnames vertoon wat in 2014 gemaak is, waarin hy praat oor sy werk aan die psalm-omdigtings.
1933 Vertaling van die Bybel
In die vyftigerjare is hy betrokke by die hersiening van die 1933-vertaling van die Bybel in Afrikaans en in die sewentigerjare help hy ook met die hersiening van die Afrikaanse Kerkgesange. Weens sy statuur as digter en sy besonder wye taalkennis (benewens Afrikaans, Engels en Nederlands kan hy ook Duits, Hebreeus, Grieks, Latyn en Italiaans lees), word hy in die tagtigerjare deur die interkerklike komitee vir Psalms getaak met die opdrag van ’n nuwe Psalmberyming. Hy is langer as tien jaar besig met hierdie groot taak wat in 2002 tot ’n einde kom met die ingebruikneming van die groot nuwe “Liedboek van die Kerk”.
Persoonlike lewe
Sy vrou doen nierkanker op en vir die laaste vier jaar van haar lewe versorg hy haar self. Sy is op 2 Mei 2007 oorlede. Na haar dood bly hy in ’n meenthuis op sy seun Theo se erf in Potchefstroom. Hy doen kanker in sy regterbors op, wat hy laat verwyder, waarna die kanker in 2010 in sy linkerbors hervat. ’n Gewas so groot as ’n hoendereier word uit sy linkerbors gesny. Hy is op Woensdag, 29 Julie 2015 op die ouderdom van 91-jaar in die MooiMed-hospitaal op Potchefstroom oorlede. Sy letterkundige nalatenskap word by die Noordwes-Universiteit bewaar.
Poësie
Reeds van standerd ses af skryf hy deurlopend deur sy lewe gedigte, wat hy in die beginjare self toonset en sing. Die gedwonge rus wat hy moet neem tydens sy gesondheidsterugslag in 1975 bied hom die geleentheid om meer tyd aan sy digkuns te spandeer. Om die water te toets laat hy party van hierdie gedigte in Tydskrif vir Letterkunde publiseer, aanvanklik onder die skuilnaam T. Jansen van Rensburg (sy oupa se naam). Later publiseer hy ook in Standpunte. In 1981 lewer hy ’n verrassende debuut as digter met Angelliera en vestig hy hom dadelik as ’n digter van formaat. Die titel is ’n samevatting van “angel” (wat die satiriese gedigte in die bundel aandui, maar ook seksuele konnotasies het), “lier” (musiekinstrument), “liriek” (die Griekse lira, wat as instrument van die winde hemel en aarde verbind) en “angelier” (tradisioneel verbind met suiwer liefde en die huwelik, wat die gedigte oor seks, die huisgesin en die pyn en vreugdes hiervan aandui). Die meerduidige betekenis van die titel sluit die gedigte in die bundel oop en dui ook aan hoe die digter ’n harmoniese eenheid tussen alle dinge vooropstel. Aansluitend hierby is die liriese lofprysinge van die God wat alle dinge verbind. Die natuur is ook ’n belangrike motief, terwyl op satiriese wyse gebreke in die samelewing uitgewys word. Angelliera verwerf die Ingrid Jonkerprys en die W.A. Hofmeyrprys in 1981 en is in dieselfde jaar op die kortlys vir die toekenning van die Louis Luyt-prys. In 1990 word hierdie bundel saam met Jukstaposisie met die Rapportryersprys bekroon.