cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
João Bernardo Vieira
In November 2020, op inisiatief van die huidige president Umaro Sissoco Embaló, is sy naam op die boog geplaas en is verklaar dat die ontslape president 'n nasionale erfenis van Guinee-Bissau is. Die liggaam is saam met ander staatshoofde soos Malam Bacai Sanhá en Kumba Ialá in die São José da Amura-fort begrawe, in die vesting waar die generaalstaf van die Guinese-Bissau-weermag werk.
Ara
Aras is inheems aan Sentraal-Amerika, Mexiko, Suid-Amerika en voorheen die Karibiese gebied. Die meeste spesies word verbind met woude, veral reënwoude, maar ander verkies bos- of graslande.
Biologie
Aras word van ander papegaaie onderskei deur hul proporsioneel groter snawels, lang sterte en relatief kaal, ligkleurige gesigskolle. In sommige spesies is die gesigskolle kleiner en beperk tot ’n geel kol om die oë en ’n tweede kol naby die basis van die snawel. ’n Ara se veerpatroon aan sy gesig is so uniek soos ’n vingerafdruk.
Die grootste aras is die Anodorhynchus hyacinthinus, Ara ambiguus en Ara chloropterus. Hoewel voëls van die genera Cyanopsitta, Orthopsittaca en Primolius steeds relatief groot is, is hulle kleiner as lede van Anodorhynchus en Ara. Die kleinste lid van die familie is Diopsittaca; hy is nie groter as sommige parkiete van die genus Aratinga nie.
Aras is, nes ander papegaaie, toekans en spegte, sigodaktiel (die binneste en buitenste toon wys na agter en die twee middelste tone vorentoe).
Spesies
Daar is 19 spesies aras, insluitende uitgestorwe en ernstig bedreigde spesies. Daar is ook verskeie hipotetiese uitgestorwe spesies, maar daar is min getuienis daarvoor.
duimnael|240px|Van links: ’n Skarlaken-, blou-en-geel- en militêre ara. regs|duimnael|240px|’n Blou-en-geel- en bloukeel-ara. duimnael|240px|’n Verskeidenheid aras.
Hipotetiese uitgestorwe spesies
Verskeie hipotetiese uitgestorwe spesies is voorgestel waarvoor daar min getuienis is. Hulle kon subspesies gewees het, of bekende papegaaie wat na ’n eiland ingevoer en later verkeerdelik as ’n aparte spesie beskou is.
Bewaringstatus
Die meeste aras is nou bedreig in die natuur en ’n paar het uitgesterf. Cyanopsitta spixii is waarskynlik nou uitgesterf, en Anodorhynchus glaucus moontlik ook (net twee betroubare rekords bestaan van iemand wat laasgenoemde in die 20ste eeu gesien het). Die grootste probleme wat ’n bedreiging vir die voëls inhou, is die vinnige tempo van ontbossing en onwettige handel.
Internasionale handel in alle ara-spesies word deur die Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Flora and Fauna (Cites) beheer. Sommige spesies, soos Ara macao, word in Aanhangsel I genoem en daar mag nie vir kommersiële doeleindes met hulle handel gedryf word nie. Ander spesies, soos Diopsittaca nobilis, word in Aanhangsel II genoem en daar mag kommersieel met hulle handel gedryf word mits seker beheermaatreëls in plek is, soos spesiale permitte.
Ancorella paulini
Ancorella paulini is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Ancorella en tot die familie Pachastrellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Lendenfeld.
Baikalmeer
Die Baikalmeer (Russies: о́зеро Байка́л, Ozero Baykal, [ˈozʲɪrə bɐjˈkɑl], afgelei van die Boerjatiese Байгал нуур / Baygal nuur of "ryk meer", in Russies en ander Europese tale dikwels net Baikal genoem; Mongools: Байгал нуур, Baygal nuur, letterlik: "die natuurlike meer" ) is 'n meer in die suide van Siberië in die Asiatiese deel van die Russiese Federasie, naby die grens met Mongolië. Dit is die oudste en diepste varswatermeer ter wêreld. Die meer het 'n maksimum diepte van 1 637 meter en is meer as 25 miljoen jaar gelede gevorm.
Die Baikalmeer is 'n voorbeeld van hoe 'n tipiese sinkdal in 'n gematigde klimaat met water gevul raak as daar nie genoeg verdamping plaasvind om die invloei van water in die kom te balanseer nie. Omdat dit so ver van die see en van ander groot mere is, het dit 'n uiters interessante plante- en dierelewe. Minstens driekwart van die spesies wat hier aangetref word, is endemies, dit wil sê, inheems aan die Baikalmeer en word nêrens anders aangetref nie.
Die Baikalmeer strek oor meer as 31 720 vierkante kilometer, en sy waterinhoud (wat sowat twintig persent van die wêreld se varswatervoorraad verteenwoordig) is so groot dat dit vyftig jaar lank in die mensheid se drinkwaterbehoeftes sou kon voorsien.
Indien sy waterinhoud gelykmatig oor die aardbol verdeel sou word, sou dit twintig sentimeter hoog met water bedek wees. Die Russe verwys dan ook na die meer as die "Bron van die Planeet". Die Baikalmeer bevat meer water as al die Noord-Amerikaanse Groot Mere tesame.
Die enigste rivier, wat water uit die Baikal afvoer, die Angara, loop na die Jenisej en mond in die Arktiese Oseaan se Karasee uit. Unesco het die Baikalmeergebied in 1996 as wêrelderfenisgebied gelys.
Sponse
Ten minste 18 spesies van sponsdiere is in die meer teenwoordig, insluitende ongeveer 15 spesies van die endemiese familie Lubomirskiidae (die res is van die nie-endemiese familie Spongillidae). Op die bodem naby die kus vorm sponse die grootste biomassa. Lubomirskia baicalensis, Baikalospongia bacillifera, en B. intermedia is buitengewoon groot vir varswatersponse en kan meer as 1 m groot word. Hierdie drie spesies is die algemeenste sponsspesies in die Baikalmeer. Baikalospongia-spesies het gewoonlik kors- of tapytagtige strukture, terwyl L. baikalensis takagtige strukture het en in areas waar dit volop is soms onderwater-"woude" vorm. Die meeste sponse in die meer is gewoonlik groen terwyl hulle lewendig is weens die teenwoordigheid van simbiotiese chlorofiete (zoochlorella), maar is soms bruin of geel.
Swartkopkanarie
Die swartkopkanarie (Serinus alario) is 'n endemiese, gelokaliseerde, algemene standvoël en plaaslike nomade in Karoobossieveld, gewoonlik in digter begroeide gebiede en in landerye. Die voël is 12 cm groot en weeg 11 - 13 gram. In Engels staan die voël as die Black-headed Canary bekend. Sommige kenners behandel hierdie spesie as gelyksoortig aan die bontkopkanarie maar sover bekend verbaster hulle nie, ondanks oorvleuelende gebiede en voorkoms in gemengde swerms.
Mike Road
Mike Road (18 Maart 1918 – 14 April 2013) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Hawaiian Eye (1959), The Roaring 20's (1960), Occasional Wife (1966), en The Fantastic Journey (1977).
Domino
Voorkoms
Die onvolwasse vissies is swart van kleur met 'n wit kol op die voorkop en een op elke sy, net onder die dorsale vin. Die volwasse vis is donker van kleur met die rante van die skubbe wat heeltemal swart is. Die wit kolle mag nog aanwesig wees en die vis word 13 cm groot.
Habitat
Die vis verkies koraal- en rotsriwwe om in te leef in water wat tot 55 m diep is. Die vis eet soöplankton. Die klein vissies word geassosieer met seeanemone; hulle leef saam met die anemone sonder om deur hulle gesteek te word. Die volwasse visse leef alleen.
Alexandria, Oos-Kaap
''Hierdie artikel handel oor die dorp in die Oos-Kaap. Vir die stad in Egipte, sien Alexandrië''
duimnael|regs|270px|Die kerksaal en kerkgebou van die [[NG gemeente Alexandria.]] Alexandria is 'n klein dorpie in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit is tussen Port Elizabeth en Port Alfred op die R72 hoofweg geleë.
Voyageur Colonial Bus Lines
Die onderneming is in 1998 deur die Greyhound Canada-diens, 'n dogtermaatskappy van die Britse FirstGroup plc, oorgeneem, en met die hernuwing van Greyhound se busvloot is die ou Voyageur-handelsmerk en -kenteken besig om te verdwyn.
Iwan IV van Rusland
Iwan IV Wasilijewitsj (Russies: Иван Васильевич) (25 Augustus 1530 – 18 Maart 1584) was van 1533 tot 1547 grootprins van Moskowië en die eerste amptelike Russiese tsaar.
Hy is in Afrikaans beter bekend as Iwan die Verskriklike. ’n Beter vertaling van die Russiese Иван Грозный (Iwan Grozni) sou egter Iwan die Ontsagwekkende of Formidabele gewees het.
Vroeë bewind
Iwan word op driejarige ouderdom grootprins van Moskowië en word op 16 Januarie 1547, op sestien, gekroon as tsaar. Hy beywer hom aanvanklik vir vreedsame hervormings en vernuwings. Hy voer die boekdrukkuns in, onderwerp die kerk aan die staat en standaardiseer rituele en verordeninge.
Iwan soek nuwe handelsmoontlikhede en stel die hawe van Archangelsk aan die Witsee vir Engelse handelaars oop. In die ooste lyf hy die kanate van Kazan en Astrachan in en ter viering van die verowering van Kazan laat hy die Sint Basilius-katedraal in Moskou bou.
Hy stel ook ’n wet in wat die bewegingsvryheid van boere beperk – ’n belangrikse stap in die rigting van die latere lyfeienskap.
Latere bewind
In 1564 skep hy die Opritsjnina, ’n deel van sy ryk wat onder sy onmiddellike bestuur val en deur sy geheime polisie, die Opritsjniki, beheer word.
Algaande word sy bewind minder suksesvol. Hy wil die land in ’n westelike rigting uitbrei, na die Baltiese lande, en raak gou betrokke in ’n oorlog met Swede, die Pools-Litause Gemenebes en die Duitse Orde. Hierdie sogenaamde Lyflandse Oorlog sleep 22 jaar voort en ruïneer die Russiese ekonomie en die leër, maar lewer verder niks op nie. Prins Andrei Koerbski, sy beste raadgewer en vriend, loop na Pole oor en boonop sterf sy vrou, Anastasia Romanowna. Iwan glo die bojare het sy geliefde vrou vermoor. Hy kom nie hierdie slag te bowe nie en sy gesondheid begin agteruitgaan. Hy gaan geestelik agteruit en word paranoïes en gewelddadig. Sy geheime polisie ontwikkel in ’n moorddadige terreurbende wat links en regs onder die adel en die volk moor.
Die onsekerheid lei tot die verarming en ontvolking van baie gebiede. So is Iwan byvoorbeeld in 1570 besorg oor die strategiese waarde van Weliki Nowgorod in die oorlog met die Duitse Orde en Swede en hy gee die bevel dat die stad verwoes word. Die opritsjniki plunder die stad en vermoor duisende mense.
In 1581 slaan Iwan glo sy oudste seun, Iwan Iwanowitsj, se vrou so erg oor haar (volgens hom) onbetaamlike kleredrag dat sy ’n miskraam kry. Toe sy seun hom konfronteer, slaan hy dié dood in ’n woedebui. Iwan sr. treur tot met sy dood oor dié voorval. Ná sy dood word hy opgevolg deur sy verstandelik gestremde seun Fjodor. Sy tweede oudste oorlewende seun, Dmitri Iwanowitsj, is toe maar twee jaar oud en word kort daarna vermoor.
Tydens Fjodor se bewind lê die regte mag in die hande van sy swaer en voog, die bojaar Boris Godoenof.
Alexandria, Oos-Kaap
Geskiedenis
Die dorpie het ontstaan as 'n NG gemeente in 1856. Vanaf 1820 het die gebied as Olifantshoek bekend gestaan. In 1873 het die Kerk die gemeente Alexandria ter ere van ds. Alexander Smith genoem. Ds. Smith het in 1823 uit Skotland na die NG gemeente Uitenhage gekom as een van die vroegste Skotse predikante wat die tekort aan predikante in Suid-Afrika moes kom verlig. Alexandria se gemeente is van die NG gemeente Uitenhage afgestig. Die dorp het in 1940 'n munisipaliteit geword.
Distrik
Die distrik van 2 440 km2 is die enigste waar sigorei op 'n kommersiële skaal verbou word. Die Karel Landman Monument is ook in die omgewing.
Wadih Saadeh
Wadih Sa'adeh - Wadih Amine STEPHAN - (Arabies: وديع سعادة) (gebore 1948) is 'n Libanees-Australiese digter en joernalis. Wadih Sa'adah het reeds as 'n joernalis gewerk in Beiroet, Londen, Parys en Nicosia, voor sy emigrasie na Australië in 1988. Hy het toe begin werk as besturende redakteur by Annahar, 'n Libanese koerant wat in Sydney verskyn. Hy het 12 digbundels in Arabies gepubliseer, sommige is vertaal in Engels, Duits, Frans, Spaans en ander tale. Hy het deelgeneem aan baie poësiefeeste, in Australië en internasionaal (Kholn, Berlyn, LODEVE...). Wadih Sa'adeh word deur die kritici beskou as 'n kenmerkende stem in die moderne Arabiese poësie.
Hartsfield-Jackson Atlanta Internasionale Lughawe
Die Hartsfield-Jackson Atlanta Internasionale Lughawe (IATA: ATL; ICAO: KATL) is die internasionale lughawe van die stad Atlanta in die deelstaat Georgia in die suidooste van die Verenigde State van Amerika. Die lughawe se bedryfsmaatskappy is die Department of Aviation of the City of Atlanta (Lugvaartdepartement van Atlanta). Met omtrent 75,5 miljoen passasiers (2021) en 731 000 ton vrag jaarliks is Hartsfield-Jackson sedert 1998 die besigste ter wêreld. Die lughawe beskik oor 5 paralelle aanloopbane wat tussen 2 743 en 3 624 m lank is. Verder is die lughawe die tuishawe en primêre spil van Noord-Amerika se grootste lugredery, Delta Air Lines, en van AirTran Airways. Delta se spil is die grootste ter wêreld.
Die lughawe het twee terminaalgeboue: die Noordterminaal en die Suidterminaal. Tussen die twee terminale lê die Hoofterminaal met inweeg-toonbanke en sekuriteitsbehere. In die Hoofterminaal bereik die reisigers die vertreksale T, A, B, C en D, E. Die terminaal E bedien internasionale vlugte en was spesiaal vir die Olimpiese Somerspele in 1996 ingerig.
Die meeste van die vertreksale is aanmekaar verbind met 'n stel gange, roltrappe en ondergrondse vervoerstelsel ("people mover"). Alhoewel die T-saal aan die E-saal grens is hulle nie direk aan mekaar verbind nie. Dit is gevolglik vir reisigers baie moeilik om van T na E oor te stap.
Inleiding
Hartsfield–Jackson Atlanta Internasionale Lughawe is die primêre internasionale lughawe wat Atlanta, Georgia, Verenigde State bedien. Die lughawe is geleë 11 km suid van die Downtown Atlanta-distrik. Dit is vernoem na die voormalige burgemeesters van Atlanta, William B. Hartsfield en Maynard Jackson. Dit beslaan 1 902 ha grond en het vyf parallelle aanloopbane. Hartsfield-Jackson is sedert 1998 die wêreld se besigste lughawe volgens passasiersverkeer, behalwe toe dit kortstondig sy titel in 2020 verloor het weens die uitwerking van die Covid-19-pandemie in die Verenigde State, maar dit in 2021 teruggekry het.
Hartsfield–Jackson is die primêre middelpunt van Delta Air Lines. Met net meer as 1 000 vlugte per dag na 225 binnelandse en internasionale bestemmings, is die Delta-spilpunt die wêreld se grootste lugredery-spilpunt en word dit as die eerste mega-spilpunt in Amerika beskou. Benewens as gasheer vir Delta se korporatiewe hoofkwartier, is Hartsfield–Jackson ook die tuiste van Delta se Tegniese Bedryfsentrum, wat die lugredery se primêre instandhouding-, herstel- en opknappingsvleuel is. Afgesien van Delta, is Hartsfield-Jackson ook 'n fokusstad vir laekoste-lugrederye Frontier Airlines en Southwest Airlines. Die lughawe het internasionale diens binne Noord-Amerika en na Latyns-Amerika, Europa, Afrika, die Midde-Ooste en Oos-Asië.
Die lughawe is meestal in ongeïnkorporeerde gebiede van Clayton County, maar dit vloei oor na die stadsgrense van Atlanta, College Park en Hapeville, in 'n gebied wat tot in Fulton County strek. Die lughawe se binnelandse terminaal word bedien deur MARTA se Rooi en Goue spoorlyne.
Candler Field/Atlanta Munisipale Lughawe (1925–1961)
Hartsfield-Jackson het begin met 'n vyf jaar vrye huurkontrak op 116 ha, dit was 'n verlate motorrenbaan met die naam The Atlanta Speedway. Die huurkontrak is op 16 April 1925 onderteken deur burgemeester Walter Sims, wat die stad daartoe verbind het om dit as 'n vliegveld te ontwikkel. As deel van die ooreenkoms is die eiendom herdoop na Candler Field na sy voormalige eienaar, Coca-Cola-magnaat en voormalige Atlanta-burgemeester Asa Candler.
Die eerste vlug na Candler Field was op 15 September 1926, 'n Florida Airways-posvliegtuig wat vanaf Jacksonville, Florida, gevlieg het. In Mei 1928 het Pitcairn Aviation diens aan Atlanta begin, gevolg in Junie 1930 deur Delta Air Service. Hierdie twee lugrederye, later bekend as onderskeidelik Eastern Air Lines en Delta Air Lines, sou albei Atlanta as hul hoofspilpunte gebruik. Die lughawe se weerstasie het die amptelike ligging geword vir Atlanta se weerwaarnemings op 1 September 1928, en met rekords gehou deur die Nasionale Weerdiens.
Atlanta was sedert sy ontstaan 'n besige lughawe, en teen die einde van 1930 was dit derde na New York Stad en Chicago vir gereelde daaglikse vlugte met sestien aankomste en vertrekke. Candler Field se eerste beheertoring is in Maart 1939 geopen. Maart 1939 se Amptelike Lugvaartgids toon veertien weekdag lugrederyvertrekke: tien deur Eastern en vier deur Delta.
In 1942 is Candler Field herdoop na Atlanta Munisipale Lughawe en teen 1948 het meer as een miljoen passasiers deur 'n oorlogsoortollige loods gegaan wat as 'n terminaalgebou gedien het. Delta en Eastern het uitgebreide netwerke van ATL gehad, hoewel Atlanta tot 1961 geen direkte vlugte buite Texas, St. Louis en Chicago gehad het nie. Southern Airways het ná die oorlog by ATL gevestig en het tot 1979 kortafstandroetes om die Suidooste bedien.
In 1957 het Atlanta sy eerste straalvliegtuig beleef: 'n prototipe Sud Aviation Caravelle wat deur die land getoer het, het vanaf Washington, DC aangekom. Die eerste trans-Atlantiese vlug was 'n Delta/Pan Am-wisselvlug DC-8 na Europa via Washington wat in 1964 begin het, die eerste geskeduleerde internasionale ononderbroke vlugte was Eastern-vlugte na Meksikostad en Jamaika in 1971–72. Direkte vlugte na Europa het in 1978 begin en na Asië in 1992–93.
Atlanta was Amerika se negende besigste lughawe volgens vlugte, met meer as twee miljoen passasiers in 1957; en daagliks tussen 12:00 en 14:00, het dit die wêreld se besigste lughawe geword.
Oorspronklike stralerterminaal (1961–1980)
Aan die einde van 1957 is begin met werk aan 'n nuwe terminaal van $21 miljoen, wat op 3 Mei 1961 geopen is. Bestaande uit ses piergange wat uit 'n sentrale gebou uitgestraal het, was die terminaal die grootste in die land en kon meer as ses miljoen reisigers per jaar hanteer; die eerste jaar het nege en 'n half miljoen mense dit benut. In Maart 1962 was die langste aanloopbaan (9/27, nou 8R) 2 400 m; aanloopbaan 3 was 1 678 m en aanloopbaan 15 was 2 200 m lank.
In 1971 is die lughawe William B. Hartsfield Atlanta-lughawe genoem na die voormalige burgemeester van Atlanta, William B. Hartsfield, wat daardie jaar gesterf het. Ter erkenning van die groei van die lughawe se internasionale diens, is die naam later verander na William B. Hartsfield Atlanta Internasionale Lughawe.
Midfield-terminaal (1980 – hede)
In Mei 2001 het konstruksie van 'n langer as 2 700 m vyfde aanloopbaan (10–28) begin. Dit is voltooi teen die koste van $1,28 miljard en het op 27 Mei 2006 geopen. Dit oorbrug Interstate 285 (die Perimeter) aan die lughawe se suidekant, wat Hartsfield–Jackson die land se enigste tans aktiewe burgerlughawe maak wat 'n aanloopbaan bo 'n interstaatlike aanloopbaan het (hoewel aanloopbaan 17R/35L by Stapleton Internasionale Lughawe in Denver, Colorado Interstate 70 gekruis het tot daardie lughawe het in 1995 gesluit). Die massiewe projek, wat behels het dat vulsel op sommige plekke elf verdiepings hoog geplaas is, het sommige omliggende woonbuurte vernietig en die natuurskoon van Flat Rock-begraafplaas en Hart-begraafplaas, albei op die lughawe-eiendom, dramaties verander.
Die aanloopbaan is bygevoeg om te help om verkeersprobleme te verlig wat veroorsaak word deur die landing van klein- en middelgrootte vliegtuie op die langer aanloopbane wat deur groter vliegtuie soos die Boeing 777 gebruik word, wat langer aanloopbane benodig as die kleiner vliegtuie. Met die vyfde aanloopbaan is Hartsfield–Jackson een van slegs 'n paar lughawens wat driedubbele gelyktydige landings kan uitvoer. Die vyfde aanloopbaan sal na verwagting die kapasiteit vir landings en opstygings met 40% verhoog, van gemiddeld 184 vlugte per uur tot 237 vlugte per uur.
Saam met die vyfde aanloopbaan is 'n nuwe beheertoring gebou om die hele aanloopbaanlengte te kan sien. Die nuwe beheertoring is die hoogste in die Verenigde State, meer as 121 m hoog. Die ou beheertoring is in Augustus 2006 gesloop.
In April 2007 het 'n unieke "omkeer-taxilaan" geopen, Taxiway Victor. Dit sal na verwagting elke jaar 'n geraamde $26 miljoen tot $30 miljoen aan brandstof bespaar deur vliegtuie wat op die noordelikste aanloopbaan land toe te laat om na die hekarea te taxi sonder om ander vliegtuie se opstyg te vertraag. Die taxilaan sak ongeveer 9 m vanaf aanloopbaanhoogte om opstygings te laat voortgaan.
Die lughawe het vandag sowat 55 300 personeellede vir lugrederye, grondvervoer, konsessiehouers, sekuriteit, die federale regering, die Stad Atlanta en lughawehuurders in diens en is die grootste indiensnemingsentrum in Georgia. Met 'n salarisrekening van $2,4 miljard het die lughawe 'n direkte en indirekte ekonomiese impak van $3,2 miljard op die plaaslike en streeksekonomie en 'n jaarlikse streeks-ekonomiese impak van meer as $19,8 miljard. Sedert die opening van Loopvlak F in Mei 2012 het die lughawe nou 192 hekke wat die meeste by enige lughawe is.
In Desember 2015 het die lughawe die eerste lughawe in die wêreld geword wat 100 miljoen passasiers in 'n jaar bedien.
Terminale
Hartsfield–Jackson Atlanta Internasionale Lughawe het twee terminale en sewe gange met 'n totaal van 195 hekke, die grootste aantal hekke vir 'n enkele lughawe in die wêreld. Die binnelandse terminaal is aan die westekant van die lughawe geleë en die Maynard H. Jackson Jr. Internasionale terminaal is aan die oostekant van die lughawe. Die terminale en bane word verbind deur die Transportation Mall, 'n voetgangertonnel met 'n reeks bewegende wandelpaaie en The Plane Train, 'n outomatiese mensevervoerder. Alle internasionale aankomste word in Concourse E en F verwerk; Concourse F is die enigste loopvlak in die lughawe wat 'n hek het wat 'n Airbus A380, die grootste passasiersvliegtuig ter wêreld, kan ondersteun. Alle nie-Delta internasionale vervoerders bedryf hul ATL-vlugte vanaf hierdie terminaal, insluitend Delta se SkyTeam-vennote soos Aeroméxico, Air France, KLM, Korean Air en Virgin Atlantic.
Landvervoer
Die binnelandse terminaal kan direk vanaf Interstate 85 by afrit 72 bereik word. Die internasionale terminaal word direk vanaf Interstate 75 by afrit 239 bereik. Hierdie snelweë verbind op hul beurt met die volgende bykomende snelweë binne 10 myl: Interstate 285, Interstate 675, Georgia State Route 166, Interstate 20.
Hartsfield–Jackson het sy eie treinstasie op die stad se vinnige vervoerstelsel, MARTA, wat deur die Rooi en Goue lyne bedien word. Die bogrondse stasie is binne-in die hoofgebou, tussen die noorde en suide binnelandse terminale aan die westekant. Die lughawestasie is tans die mees suidelike stasie in die MARTA-stelsel, alhoewel uitbreiding via metro of pendeltrein verder suid na Clayton County beplan word.
Die Hartsfield–Jackson Rental Car Centre, wat op 8 Desember 2009 geopen is, huisves al tien lughawehuuragentskappe met kapasiteit vir bykomende maatskappye. Die kompleks beskik oor 9 900 parkeerplekke wat verdeel is tussen twee vier-verdieping parkeerdekke wat saam 260 000 m2 dek, 'n 12 700 m2 kliëntedienssentrum, en 'n instandhoudingsentrum met 140 petrolpompe en 30 wasplekke wat toegerus is met 'n waterherwinningstelsel. 'n Geoutomatiseerde mensevervoerder, die ATL SkyTrain, loop tussen die huurmotorsentrum, die binnelandse terminaal, en die Gateway-sentrum van die Georgia International Convention Centre, terwyl 'n vierlaanpad wat oor Interstate 85 strek, die huurmotorsentrum met die bestaande lughawepadnetwerk verbind.
Elandsrivier (Gauteng)
Die Elandsrivier vloei in oostelike Gauteng, Suid-Afrika, en vorm noord van Cullinan 'n linkersytak van 'n rivier wat insgelyk as Elandsrivier bekend staan. Albei Elandsriviere loop noord van Cullinan deur imposante klowe wat diep in die bankenveld inkerwe, eersgenoemde te Little Eden, en die tweede by Muningi Gorge. Die onderhawige Elandsrivier ontspring in die hoëveld, in die randjies oos van Kleinfontein-Afrikanerkultuurdorp, en vloei dan verby die Willem Prinsloo-landboumuseum noordooswaarts.
Mercedes-Benz M133 enjin
Die M133 is 'n turboaangejaagde viersilinderenjin wat deur Mercedes-Benz vervaardig word. Sedert sy debuut in 2013, is dit drie keer bekroon as die "Internasionale Enjin van die Jaar" in die kategorieë "Beste nuwe enjin" en "1,8 liter tot 2 liter".
Ontwerp
Die M133 se ontwerp is gebaseer op die M270-enjin, maar is deeglik hersien deur AMG. Dit bevat 'n dubbelveeg-turbo-aanjaer, BlueDIRECT- direkte inspuiting, yster-koolstoflegering op die silinderwande om wrywing te verminder, en sirkoon in die silinderkoppe om die termiese geleiding te verhoog. Die verkoelingstelsel is ook gebaseer op die een wat in die Mercedes-Benz SLS AMG gevind word. Die M133 is in 2015 opgedateer en bied prestasieverbeterings van 15 kW en 25 Nm.
27 April
27 April is die 117de dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (118de in skrikkeljare). Daar volg nog 248 dae.
Mercedes-Benz M176/M177/M178 enjin
Die M176 / M177 / M178 is 'n V8-petrolenjinreeks wat deur Mercedes-AMG ontwerp is. Hulle vervang die uitgaande Mercedes-Benz M278-enjin en die Mercedes-Benz M157-enjin.
USS Hornet (CV-8)
Die skip het 19 800 ton water verplaas en was toegerus met agt 5-duim-kanonne en 87 vliegtuie. Dit was aangedryf deur vier turbines van 120 000 dryfasperdekrag wat die skip 'n topspoed van 32 knope gegee het.
Mercedes-Benz M176/M177/M178 enjin
Die V8-enjin is die verdere ontwikkeling van die Mercedes-AMG M133-enjin, met twee blokke wat 'n enkele krukas deel. Die V8's is egter tweeling-turbo-aangejaag, met die BorgWarner-turbo-aanjaers wat tussen die twee silinderkoppe in 'n "hot-V"-konfigurasie geplaas is. Die inspuiters is Bosch se nuwe piëso-elektriese direkte brandstofinspuiters, hulle lewer vyf spuite brandstof per verbrandingsiklus.
USS Hornet (CV-8)
Vliegtuie
Die Hornet was toegerus met die volgende vliegtuie:
Nota
Die afkorting USS beteken United States Ship.
Mercedes-Benz M176/M177/M178 enjin
Binne die familie word die M178 en M177-variasies in Mercedes-AMG-motors gebruik en by die AMG-fabriek in Affalterbach gemonteer, terwyl die M176 in hoofstroom-Mercedes-Benz-modelle gebruik word en in die Untertürkheim-fabriek van Mercedes buite Stuttgart gemonteer, sedert die 2015 G500 en G500 4X4.
M176
Die M176 is die weergawe wat in die hoofstroom-Mercedes-Benz-modelle gebruik word, wat in 2015 vir die Mercedes G500 en G500 4x42 begin het. In 2019 word die M176 toegerus met 'n 48V-elektriese stelsel wat reeds in die Mercedes-Benz M256-enjin gebruik is. Die 48V-stelsel lewer 16 kW ekstra en 250 Nm draaimoment. Slegs die 580-model ontvang tans die 48V M176.
M177
Die M177 was die eerste variasie wat in die Mercedes-AMG C63 vrygestel is. In teenstelling met die M178, gebruik hierdie weergawe van die enjin natsmering. In die C63- en GLC63-toepassings is die turbo-enkelsnit, terwyl die E63 en S63 tweesnoer en verskillende uitlaatspruitstukke het. Die tweesneller-toepassing bevat ook silinderdeaktivering. Hierdie enjin word ook gebruik in die Aston Martin DB11 en die 2018 Aston Martin Vantage, as deel van 'n ooreenkoms tussen Aston Martin en Daimler AG wat in 2013 begin is. Aan die einde van 2019 is die 48V-stelsel wat in die M176 gebruik is, by die nuut vrygestelde modelle gevoeg.
Adam Roarke
Adam Roarke (8 Augustus 1937 – 27 April 1996) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Hells Angels on Wheels (1967), El Dorado (1967), Play It As It Lays (1972), en Dirty Mary Crazy Larry (1974).
Elandsrivier (Wilge, Vrystaat)
Die Elandsrivier is 'n takrivier van die Wilgerivier in die Vrystaat in Suid-Afrika.
Studentesentrum UP
Oor die jare het die Universiteit van Pretoria verskeie studentesentrums gehad, maar soos die studentegetalle toegeneem het, het almal onvoldoende geword. 'n Nuwe Studentesentrum, wat deur Philip Viljoen ontwerp is, kon gebou word nadat Roperstraat in 1993 gesluit is. Dit was grootliks deur Sasol en ander donateure geborg en is amptelik in Augustus 1995 geopen. Die studentesentrum is die spilpunt van sosiale aktiwiteite vir die meeste studente. Dit huisves ’n ruim kafeteria, restaurante, koffiewinkels, kitsbanktellermasjiene (OTMs). Verskeie winkels is rondom ’n verhewe sirkulêre platform, die Piazza, gebou wat vir verskeie studenteaktiwiteite gebruik word. Die boumateriaal soos die betonblokke in sandsteenkleur en die rooi dakteëls is spesiaal gekies sodat die kompleks in harmonie met sy omgewing kan saamsmelt.
Gymnothorax
Gymnothorax is 'n genus van visse in die familie van bontpalings (Muraenidae). Die genus omvat 121 spesies.
Sentraal-Afrika
Sentraal-Afrika, of Middel-Afrika, is terme wat gebruik word om die gebied van Afrika onder die Sahara-woestyn te beskryf en die westelike "bult", maar ten weste van die Groot Skeurvallei. Die Kongorivier vloei deur Sentraal-Afrika. Hierdie rivier voorsien 'n groter gebied van water as enige ander rivierstelsel, met die uitsondering van die Amesonerivier.
Die lande wat meestal tot Sentraal-Afrika gereken word, is:
Soms word die volgende lande ook ingesluit:
Nicolle Dickson
Nicolle Dickson (gebore 1 Januarie 1969) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Wishbone (2006) en in die televisiereekse Home and Away (1988), G.P. (1989), en Murder Call (1997).
SMS König
Die SMS König was 'n kruiser van die Duitse vloot tydens die Eerste Wêreldoorlog. Hy het deelgeneem aan die Slag van Jutland. Die Duitse vloot het pantser verkies ten opsigte kleiner kanonne; die strategie het suksesvol blyk te wees. Die König het 'n 14-duim pantserlaag en slegs 12-duim kanonne gehad. Tydens Jutland was hy getref deur die HMS Iron Duke se 13,5-duim kannone maar was nie uit diens gestel nie.
Hy het 25 900 ton water verplaas en was aangedryf deur drie stoom turbines wat 43,000 dryfasperdekrag gelewer het en het hom aangedryf teen 22,5 knope. Hy was toegerus met tien 12-duim kanonne, veertien 5,9-duim kanonne en vyf 21-duim torpedobuise.
Gudzanispruit
Die Gudzanispruit is 'n spruit in die verre-ooste van die Krugerwildtuin, Mpumalangaprovinsie, Suid-Afrika.
Die Gudzanidam se oorvloei verskaf water aan 'n sytak van die Nwanedzirivier wat suidwaarts vloei.
Trentino
Trentino (Duits: Trient, Italiaans: Trentino, Ladinies: Trento), amptelik Outonome Provinsie Trentino (Duits: Autonome Provinz Trient, Italiaans: Provincia Autonoma di Trento, Ladinies: Provinsia de Trento), is 'n outonome Provinsie in die noorde van Italië. Trentino het 524 826 inwoners in 2009 gehad en het 'n oppervlakte van 6 206,90 km². Die hoofstad en grootste stad is Trient. Die amptelike tale is Duits, Ladinies en Italiaans. Trentino was voor 1918 'n deel van Tirool in Oostenryk-Hongarye en is sedert die oorgawe van Oostenryk 'n outonome Region van Italië. Trentino voorm saam met Suid-Tirool die outonome region Trentino-Suid-Tirool.
Jacques Andrés
Jacques Andrés is 'n skuilnaam vir die Suid-Afrikaanse skrywer Gerard Jacobus Combrink. Hy is veral bekend oor die boeke wat hy onder die skuilnaam Jacques Andrés skryf.
Publikasies
1976 1977 1978
Makhushane
Makhushane is 'n township naby Phalaborwa in die ooste van die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit val onder die beheer van die Ba-Phalaborwa Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer. Nabygeleë dorpe sluit in Phalaborwa (12 km), Lulekani (10 km), Namakgale en Ga-Mashishimale op die R71 teerpad na Gravelotte. In 2011 het die dorp 'n bevolking van 12 500 gehad.
Maine Coon
Die Maine Coon is ’n langharige katras met ’n kenmerkende voorkoms en ’n goeie jagvermoë.
Geskiedenis
Die Maine Coon is een van die oudste natuurlike katrasse in Noord-Amerika en is oorspronklik veral in Maine aangetref waar dit dié staat se amptelik kat is.
Dit is nie seker wanneer die kat in Amerika beland het nie, maar daar is verskeie teorieë. Die algemeen aanvaarde teorie is dat die Maine Coon ontstaan het ná kruisings tussen plaaslike korthaarkatte en langhaarkatte wat deur Engelse seevaarders (moontlik deur kapt. Charles Coon) of 11de-eeuse Wikings na Amerika gebring is. Die verbinding met die Wikings is vanweë die kat se ooreenkoms met die Noorse boskat.
Die kat was in die laat 19de eeu gewild op katskoue, maar sy bestaan is bedreig toe ander langhaarkatte in die 20ste eeu van oorsee na Amerika gebring is.
Beskrywing
Dit is een van die grootste huiskatte en mannetjies kan tot 11 kg weeg. Die lyf is sterk en die bors breed. Die kat het ’n reghoekige lyf en lang pels. Die hare is korter op die kop en skouers en langer op die maag en sye, terwyl sommige katte ’n maanhaaragtige kraag het. Die pels het min versorging nodig. Die harige stert kan tot 36 cm lank wees en loop dunner na die punt.
Maine Coons kan enige kleur hê, maar kleure wat op hibrides dui, soos sjokolade, laventel, kleurpunte en fyn strepies word nie vir skoue aanvaar nie. Die algemeenste kleur is bruin met strepe. Alle oogkleure word aanvaar, behalwe blou en ’n onpaar kleur by katte wat nie wit is nie.
Maine Coons is bekend vir hul intelligensie en sagmoedigheid. Hulle bereik eers volle volwassenheid op drie tot vyf jaar, terwyl ander katte sowat ’n jaar neem.
Pat Evison
Pat Evison (2 Junie 1924 – 30 Mei 2010) was 'n Australiese aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Caddie (1976), Tim (1979), The Clinic (1982), en Starstruck (1982).
Ga-Mashishimale
Dit val onder die beheer van die Ba-Phalaborwa Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer. Nabygeleë dorpe sluit Phalaborwa (15 km), Makhushane, Namakgale en Lulekani op die R71 provinsiale pad na Gravelotte in. In 2011 het die dorp 'n bevolking van 13 920 gehad.
Grondeis
Die Mashishimale-gemeenskap het in 2010 'n suksesvolle grondhervormingseis ingedien, waarna hulle 'n ooreenkoms met 'n jagmaatskappy aangegaan het. Daar is egter aan beide kante gevoel dat die ooreenkoms nie uitwerk nie, en 'n tenderproses is in 2017 oopgestel vir 'n private maatskappy om die bate van Mashishimale te bestuur.
Natuurbewaring
Die MTH-groep was suksesvol, en het die konsesie in September 2018 oorgeneem en twee luukse lodges is langs die Selatirivier opgerig. In Februarie 2020 is Abelana River Lodge en Abelana Safari Camp oopgestel, wat meer as 90 permanente werksgeleenthede vir die plaaslike gemeenskap beteken het.
Regsgeleerdheidgebou UP
Die Regsgeleerdheidgebou op die Hatfieldkampus van die Universiteit van Pretoria met sy skitterwit mure en kenmerkende glasvoorkoms is een van die jongste en mees moderne strukture op kampus. Dit is ontwerp deur die firma Kruger-Roos en is bedoel om die deursigtigheid van die regsberoep te weerspieël. Die gebou is deur voormalige President Thabo Mbeki ingewy in 2005. In 2006 is dit deur die tydskrif Visi en die Suid-Afrikaanse Instituut van Argitekte (SAIA) aangewys as die derdebeste gebou in Gauteng. Die gebou huisves byna al die fasiliteite van die Fakulteit Regsgeleerdheid insluitend personeelkantore, ’n ouditorium, lesingsale en die Oliver Tambo-regsbiblioteek. ’n Wye verskeidenheid uitgelese kunswerke, deur kunstenaars soos Diane Victor, Ike Nkoana, Andrew Verster, Anton Uys, Trevor Coleman, Judy Woodborne en Hermine Spies word in die gebou tentoongestel. Die meeste van die kunswerke is van die Sanlamkunsversameling.
Ntsikeni-natuurreservaat
In die Ntsikeni-natuurreservaat in Griekwaland-Oos is die grootste vleiland op so ‘n hoë hoogte bo seespieël in Suid-Afrika.
Ligging
Die reservaat lê in die voetheuwels van die Drakensberge, tussen die nedersettings Creighton en Franklin in die suide van kwaZulu-Natal, noord van Kokstad, oos van die R617-streeksroete en suid van Himeville, Underberg en die Coleford-natuurreservaat. Dit is by koördinate 30° 8′ suid en 29° 28′ oos.
Reservaat
Die wildpark is 9 200 ha groot, waarvan 1 070 ha ‘n vlei op ‘n besonder hoë plato is. Hierdie gebied bereik ‘n hoogte van 1 750m bo seevlak en die hoogste pieke is dikwels in digte mis gehul en is selfs soms bo die wolkdek. Sneeu kom jaarliks voor. Die meer dreineer na die noorde en reguleer die vloei van die bolope van die Umzimkulurivier. Dit speel ‘n groot rol in die waterbewaring en -voorsiening vir die gemeenskappe stroomaf. Omdat die reservaat so afgeleë is, het min ekologiese veranderinge plaasgevind. Die gebied leen hom uitstekend tot voetslaan, perdry, bergfietsry en besigtiging van dierelewe. Akkommodasie is beskikbaar. Die paaie in die reservaat is in ‘n swak toestand.
Flora en fauna
Ongeveer 1 300 plantspesies, waarvan 65 orgideesoorte, kom hier voor. Meer as 120 voëlspesies is al waargeneem. Die bekendste voëls in die reservaat is die grootrietreier (roerdomp), lelkraanvoël, Afrikaanse kwartel, grootriethaan, vleikuikens, grasuil, kransaasvoël, baardaasvoël, geelborskoester, kalkoenibis, witkruisvleivalk, rooireier, Kaapse ooruil, Afrikaanse vleivalk, veldpou en sangvoëls van die Cisticolidae. Ander diere is die rietbok, groototter, oorbietjie, rooiribbok, vaalribbok, gewone duiker en die langtoon-boompadda (Leptopelis xenodactylus). In 2008 is swartwildebeeste en blesbokke na Ntsikeni oorgeplaas.
Geskiedenis
Die gebied is in 1978 tot natuurreservaat verklaar. Met ‘n grensverskuiwing is dit in 2006 deur die Oos-Kaap aan KwaZulu-Natal oorgedra. In 2010 is dit tot Ramsar-gebied verklaar.
2014 Verenigde State Grand Prix
Die 2014 Formule Een Verenigde State Grand Prix het op 2 November 2014 op die Circuit of the Americas in Austin, Texas plaasgevind. Dit was die sewentiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Lewis Hamilton in sy Mercedes gewen.
Silwerbos
Die Silwerbos (Leucadendron uliginosum subsp. uliginosum) is 'n blomdraende struik en subspesie van Leucadendron uliginosum, wat tot die genus Leucadendron behoort en deel van die fynbos-bioom vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, waar dit voorkom in die Outeniekwa- en Tsitsikammaberge vanaf Cloetespas tot by Plettenbergbaai.
Die struik word 2.3 m hoog en blom in November. Die plant vrek na 'n brand maar die sade oorleef. Die sade word in 'n tol op die vroulike plant geberg en val eers grond toe na 'n brand en word moontlik deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig en daar is afsonderlike plante met manlike en vroulike blomme, wat deur klein insekte bestuif word. Die plant groei hoofsaaklik in klipperige sandsteen grond op hoogtes van 500 - 1 000 m.
In Engels staan dit as die Outeniqua conebush bekend. Die boom se FSA-nommer is 82.6
Daar is ook 'n ander subspesie, Leucadendron uliginosum subsp. glabratum.
Bell, Oos-Kaap
Bell is 'n klein dorpie in die Oos-Kaap van Suid-Afrika. Die dorpie is net noord van Wesley op die R72-hoofpad.
Geskiedenis
Die dorpie is in 1857 gestig vir uitgetrede soldate van die Koning se Duitse Legioen wat hier op plase gevestig is, nadat hulle in die Krimoorlog geveg het. Die nuwe nedersetting (sowel as Bellville) is na Charles Davidson Bell, die destydse landmeter-generaal vernoem.
Farini
Farini die Grote was 'n Amerikaanse avonturier, akrobaat, kunstenaar en skrywer wat beweer het dat hy in 1885 die Verlore Stad van die Kalahari gevind het.
Intelligensie by voëls
Voëlintelligensie behels intelligensie en die bepaling daarvan by voëls. Die probleme om intelligensie by niemenslike diere te bepaal maak dit ’n moeilike onderwerp van wetenskaplike studie. Anatomies het voëls (10 000 spesies wat direkte afstammelinge van Theropoda-dinosourusse is) ’n relatief groot brein in vergelyking met die grootte van hul kop. Die gesig- en gehoorsintuig is in die meeste spesies goed ontwikkel, terwyl die tas- en reuksintuig in ’n paar groepe goed is. Voëls kommunikeer met behulp van visuele seine sowel as geluide. Die toets van hul intelligensie is dus geskoei op die bestudering van hul reaksie op sintuiglike prikkels.
Farini
Gilarmi Antonio Farini is as William Leonard Hunt in 1839 in New York gebore en sterf op 89-jarige ouderdom in Ontario, Kanada. Aanvanklik was hy 'n beesboer, maar het as koorddanser oor die Niagarawaterval bekend geword. In New York en Londen reël hy uitstallings by verskeie vermaaklikheisentrums. By die jagter Gert Louw, die leier van 'n groepie Boesmans, hoor hy verhale van goud en diamante in die Kalahari en wonder hy oor die moontlikheid van beesboerdery daar. Hy bring 'n ekspedisie op die been om die Kalahari en sy mense van naderby te leer ken. Sy seun Lulu, 'n kunstenaar en fotograaf, vergesel hom.
Intelligensie by voëls
Studies
duimnael|220px|[[Kormorante wat deur vissermanne in Suidoos-Asië gebruik word, is dalk in staat om te tel.]]
Farini
Vanaf Griekwastad gaan Farini, Lulu en Gert Louw as gids oor die Oranjerivier, via Kuis, Lehututu en Gantsi na die Ngamimeer. Daarna weer suid oor die Nossobrivier na Mier. Vandaar na die Augrabieswaterval en Upington. Alhoewel die verkenningstog maar 'n ses weke geduur het, het die geselskap gely aan honger en dors. Gelukkig was dit 'n goeie seisoen vir die tsamma.
Intelligensie by voëls
Studies
Verskeie studies is al gedoen oor die intelligensie van voëls soos kwartels, hoenders en duiwe wat deur die mens aangehou word. Min studies is egter in die natuur gedoen, anders as met byvoorbeeld ape. Voëls in die kraaifamilie (Corvidae) en papegaaie (Psittacinae) het ’n sosiale lewe, ’n lang ontwikkelingstydperk en groot voorbreine, en dit alles lei moontlik tot ’n beter begripsvermoë.
Farini
By Mier het Farini, Lulu, Gert Louw en die Duitser Fritz Landwehr by 'n jaggeselskap onder ene Jan, een van Dirk Vilander se Basters, aangesluit. Die groep gaan noord langs die Nossob (tans die Kgalagadi Vredespark) en toe ooswaarts in die huidige Botswana. Êrens in hierdie omstreke so suidwes van Lehututu beweer Farini dat hy omvangryke bouvalle van 'n stad uit die antieke tyd gevind het en wat hom laat dink het aan die Groot Muur van China. Dit het aanleiding gegee tot die legende oor die verlore stad van die Kalahari. Sedertdien het tientalle soektogte daarna nog geen ruïnes opgelewer nie. Waarskynlik was dit bloot buitengewone rotsformasies waarop hulle afgekom het. Sou dit wel gevind word, sou dit bewys dat die Egiptenare reeds in antieke tye in Suider-Afrika was in hul soektog na goud en diamante. Dit is 'n belangrike skakel in die geskiedenis van Afrika en sou meer lig werp op die oorsprong van die Zimbabwe-ruïnes.
Farini het 'n groot versameling plante, sade, bolle, blomme, insekte, reptiele, velle, geraamtes en gifstowwe bymekaar gemaak wat hy later skenk aan die botaniese tuin in Berlyn, Kew Gardens in Londen en Britse en Amerikaanse museums.
Intelligensie by voëls
Studies
Baie voëls kom ook agter wanneer daar die verkeerde hoeveelheid eiers in hul nes is. Parasitiese koekoeke verwyder byvoorbeeld ’n eier van ’n ander voël en lê dan een van haar eie eiers in die nes.
Farini
Farini se reisverslag Through the Kalahari Desert verskyn in 1886 terselfdertyd ook in Duits en Frans. Hy lewer lesings en vertoon Lulu se foto's in Berlyn en Londen. Weens sy vertonerige geaardheid word sommige van sy verhale nie altyd ernstig opgeneem nie. Nogtans word sy bydrae tot die plantkunde deur wetenskaplikes hoog aangeslaan. Sy kommentaar oor die topografie van die Kalahari, waterbronne, bevolking, klimaatstoestande en die eetbare en giftige plante en wortels was aan die einde van die 19de eeu van groot wetenskaplike nut.
Carl Heyne
duimnael|170px|regs|Carl Heyne.
Intelligensie by voëls
Assosiasies
Visuele of klankseine en hul assosiasie met kos en ander belonings is goed bestudeer, en voëls is al opgelei om ingewikkelde vorms te herken en onderskei. Dit is waarskynlik ’n belangrike eienskap vir hul oorlewing.
Ruimte en tyd
’n Algemene toets van intelligensie is om ’n glasafskorting tussen die dier en kos te plaas. Die meeste soogdiere kom agter die kos kan bereik word deur eers weg te gaan daarvan. Terwyl hoenders die toets druip, kan baie voëls in die kraaifamilie die probleem oplos.
Groot vrugtevretende voëls in tropiese woude is afhanklik van bome wat op verskillende tye van die jaar vrugte dra. Baie spesies, soos duiwe en trompetters, kan op ’n sekere tyd van die jaar op die regte plek gaan kos soek. Voëls wat hul kos iewers bêre, het ook die vermoë om te onthou waar hul bergplekke is. Nektarvretende voëls soos kolibries onthou ook waar goeie en slegte blomme is. Studies van die westelike struikgaai dui ook daarop voëls kan vooruit beplan. Hulle bêre kos volgens hul toekomstige behoeftes en loop die gevaar om dit daarna nie weer te kry nie, tensy hulle die bergplekke onthou.
Carl Heyne
Lewenskets
Heyne, sy vrou, twee dogters en ’n babaseun het einde 1894 na die Zuid-Afrikaansche Republiek gekom en hulle kort voor lank in die omgewing van Rustenburg gevestig. Hy het aanvanklik huise gebou, maar het later groter bouwerk ontwerp en opgerig soos die Lutherse kerk op Kroondal en die NG moederkerk op Rustenburg, 8 km noordwes van Kroondal. Hy het ook siviele-ingenieurswerk onderneem, soos die destydse brug oor die Hexrivier by Kroondal en die Olifantsbrug aan die suidekant van die Magaliesberg.
Intelligensie by voëls
Ruimte en tyd
Baie voëls volg streng tydroosters in hul bedrywighede. Hulle is sensitief vir die lengte van die dag. Dit is veral belangrik by spesies wat migreer. Die vermoë om rigting te hou tydens migrasies word toegeskryf aan voëls se uitstekende sintuiglike vermoëns, eerder as intelligensie.
Carl Heyne
Lewenskets
Hy is in Desember 1933 op Rustenburg oorlede.
Kroondal se ou Lutherse kerk
duimnael|links|270px|Die ou Lutherse kerk op [[Kroondal, ingewy op 24 Junie 1896, wat nou as biblioteek en museum gebruik word.]] duimnael|regs|270px|Die ou Evangelies-Lutherse kerk op [[Kroondal, kort nadat dit in 1896 ingewy is.]]
Intelligensie by voëls
Ritme
Navorsing met ’n kokketiel met die naam Snowball wat in 2008 gepubliseer is, het gewys voëls kan die ritme in mensgemaakte musiek identifiseer.
Carl Heyne
Kroondal se ou Lutherse kerk
Die kerkie op Kroondal, Noordwes, wat Heyne ontwerp en gebou het, is op 24 Junie 1896 plegtig ingewy. Dié nedersetting is in 1889/'90 begin deur die aankoop van die plaas Kronendal/Kroondal deur 'n groep mans, naamlik Theodor Wenhold, Georg Ottermann, Wilhelm Lange, Heinrich Backeberg, Heinrich Christoph Penzhorn, Hans Peter Jordt en Johann Heinrich Christian Müller (volgens Akte van Transport No. 1675 van 19 Mei 1890). Vier van hulle was sendelinge van die Hermannsburger Missiongesellschaft, een 'n sendeling afkomeling en twee immigrante – almal van Duitsland afkomstig. Hulle doel was die plaas onder hulle te verdeel en te bewerk.