cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Costa Rica
Ekonomiese struktuur
Costa Rica het 'n oop, uitvoergerigte markekonomie. Tradisionele uitvoergoedere soos koffie en piesangs het minder belangrik geword, alhoewel die landbousektor naas die toerismebedryf nog steeds die grootse bron van buitelandse valuta vir die land is. Danksy die beleggings van 'n groot aantal buitelandse maatskappye, veral uit die Verenigde State, het Costa Rica daarin geslaag om sy uitvoere te diversifiseer. Daarnaas sal 'n vryehandelsooreenkoms, wat met die VSA, die ander Sentraal-Amerikaanse lande en die Dominikaanse Republiek aangegaan is, toegang tot buitelandse markte vermaaklik. Die ooreenkoms het soos op 1 Junie 2008 nog nie in werking getree nie, aangesien die Costa Ricaanse parlement nog nie oor 'n aantal wette ten opsigte van die liberalisering van die telekommunikasie- en assuransiebedryf, wat tans nog deur inheemse monopolies beheer word, besluit het nie.
Die ekonomie het in 2006 ten opsigte van die bruto binnelandse produk met 8,2 persent gegroei, alhoewel die groeikoers in 2007 tot 6,8 persent verstadig het. Uitvoere het in 2006 met 17,1 en in 2007 met 14 persent toegeneem. In 2007 is daar vir die eerste keer in dekades 'n begrotingsoorskot van 0,65 persent aangeteken. Groter belastingsinkomste het die beplande hervorming van die belastingstelsel minder dringend gemaak.
Die land se vermoë om op internasionale markte mee te ding is tot in laat 2006 deur daaglikse marginale devaluasie van die inheemse geldeenheid colón verseker. Die Sentrale Bank van Costa Rica het op 17 Oktober 2006 besluit om die colón se wisselkoers te teiken om die opstelling van die monetêre beleid te vergemaklik en inflasie doelgerig te bestry. Die inflasiekoers het in 2009 tot 4,05 persent gedaal nadat dit in 2008 nog 13,9 persent beloop het. Die Sentrale Bank het vir 2010 'n teiken van vyf persent vasgestel.
Ekonomiese sektore
Binne enkele dekades het Costa Rica se ekonomiese struktuur drasties verander en die land het van 'n agrariese tot 'n moderne dienste- en nywerheidsekonomie ontwikkel. Die landbousektor se bydrae tot die bruto binnelandse produk het tussen 1965 en 2009 van 23,5 tot 8,8 persent gedaal, terwyl die dienstesektor tans 61,1 en die industriële sektor 26 persent bydra.
Die primêre sektor speel nogtans steeds 'n beduidende rol op die arbeidsmark – 11,5 persent van alle werknemers was in 2009 in die landbou werksaam. Sowat 40 persent van die totale oppervlakte word as landbougrond gebruik. Die oorgrote meerderheid van Costa Ricaanse boere hou klein en middelgroot bestaansboerderye aan die gang, terwyl groot boerderye en plantasies met meer as 1 000 hektaar oor sowat 'n kwart van die totale landbougrond beskik. Piesangs is die vernaamste agrariese produk in die tropiese vlaktes, terwyl koffie veral in die hoogland verbou word. Die grasvlaktes in die noordweste is geskik vir veeteelt. Belangrike agrariese uitvoere naas piesangs en koffie is kakao, suikerriet en pynappels.
Die mynboubedryf speel 'n ondergeskikte rol in die plaaslike ekonomie. In die weste van die land word goud en silwer gemyn, terwyl Costa Rica se ander minerale en hulpbronne soos mangaan, nikkel, kwik en swawel net soos die ruoliebronne, wat in die suide ontdek is, tans nog nie ontgin word nie. Die land se bauxietvoorrade word egter vir die opbou van 'n plaaslike aluminiumbedryf gebruik.
Die industriële sektor het tradisioneel op die verwerking van agrariese produkte gesteun; koffiebranderye, houtfabrieke, brouerye en stokerye is volop, maar die meeste ondernemings is relatief klein.
In die volgende vyf tot tien jare sal buitelandse maatskappye na verwagting veral in die toerismebedryf belê om hotelle, jaghawens, gholfbane en vakansieoorde te bou. In 2007 is altesaam 800 miljoen VSA-$ in die toeristiese infrastruktuur belê en aansoeke vir verdere projekte ter waarde van 600 miljoen VSA-$ is tot vroeg in 2008 deur die Costa Ricaanse Departement van Toerisme ontvang.
Tans is die toerismebedryf nog voor die uitvoer van vlokkies (Intel) en die landbou (piesangs, pynappels, koffie en spanspekke) die hoofbron van buitelandse valuta. Die inkomste uit die toerismebedryf het in 2007 1,92 miljard VSA-$ beloop, terwyl dit in 2009 reeds 7,5 persent van die bruto binnelandse produk opgelewer het. In 2009 het 1,75 miljoen buitelandse besoekers na Costa Rica gekom, waarby die konsep van ekotoerisme 'n steeds belangriker rol gespeel het. Byna dertig persent van die totale oppervlakte is natuurbewaringsgebiede.
Waterkrag is met 90 persent die belangrikste bron van elektrisiteit, terwyl die land ten opsigte van sy ruolieverbruik heeltemal afhanklik is van invoere. Costa Rica kan tans in sowat 30 persent van sy totale energiebehoefte voorsien.
Buitelandse handel
Die uitvoer van goedere en dienste lewer 'n baie belangrike bydrae tot Costa Rica se ekonomie, alhoewel die lopende rekening van die betalingsbalans gewoonlik deur 'n tekort gekenmerk word. Die tradisionele agrariese uitvoergoedere soos piesangs en koffie, sedert die laat 20ste eeu ook pynappels en spanspekke, het in 2006 ondanks groeiende uitvoere nog slegs 16,7 persent van die totale uitvoere verteenwoordig. Geïntegreerde stroombane en mikroverwerkes is tans met sowat 20 persent van die totale waarde die belangrikste uitvoergoedere naas mediese uitrusting en geneesmiddels. Ondanks die inkomste uit die toerismebedryf is daar nog steeds 'n tekort op die lopende rekening van die betalingsbalans wat met sowat 90 persent met regsteekse buitelandse beleggings gedek word. In 2007 het die totale buitelandse beleggings 1,88 miljard VSA-$ beloop.
Die Verenigde State is tans die belangrikste handelsvennot, alhoewel hul aandeel tussen 2000 en 2007 van 52 tot 39 persent gedaal het. Veral die Asiatiese mark word steeds belangriker vir Costa Ricaanse uitvoere. Die aandeel van uitvoere na die Volksrepubliek China het in 2006 en 2007 respektiewelik 24 en 27 persent beloop.
Energiebeleid
Tans word reeds meer as vier vyfdes van Costa Rica se elektrisiteit in waterkragsentrales opgewek, en danksy grootskaalse herbebossingsprojekte is meer as die helfte van die staatsgebied met reënwoud bedek wat groot hoeveelhede koolstofdioksied absorbeer.
Sport
Costa Rica het tydens die Olimpiese Somerspele 1936 sy debuut gemaak. Die susters Silvia en Claudia Poll het al die land se vier Olimpiese goue medaljes in swem gewen: een goue, een silwer en twee bronsmedaljes.
Teen laat 2021 was die Costa Ricaanse nasionale vrouevlugbalspan die beste span van die Sentraal-Amerikaanse AFECAVOL (Asociación de Federaciones CentroAmericanas de Voleibol). Costa Rica het met 'n nasionale vrouestrandvlugbalspan aan die NORCECA Kontinentale Strandvlugbalbeker 2018–2020 deelgeneem.
Pomfret (vis)
Die pomfret (Brama brama) is 'n vis wat in al die oseane van die wêreld voorkom. In Suid-Afrika kom dit voor vanaf Walvisbaai tot by Algoabaai. In Engels staan die vis ook as die Pomfret bekend.
Voorkoms
Die vis se kop, lyf en vinne is silwerig tot swart. Die pektorale vinne is donker aan die bokant en ligter aan die onderkant. Die lyf is plat en die stertvin is gevurk. Die mond is swart binne en die vis word tot 70 cm lank.
Habitat
Die vis is 'n bodemvoeder en word gevind in water van 50–1000 m diep. Hulle eet ander bodemvis, tjokka en soöplankton. Die vis is eetbaar, maar is gereeld besmet met parasitiese wurms.
Gerrit Pasch
Ds. Gerrit Pasch (noemnaam Rabbo, Ladybrand, Oranje-Vrystaat, 14 Februarie 1916 – 9 Februarie 1960) was ’n predikant in die Gereformeerde Kerk en skrywer van die roman Erfplaas (1944).
Herkoms en opleiding
Gerrit Pasch se vader was ds. H.P.J. Pasch en sy moeder J.M.M. Pasch, gebore Schutte. Uit hierdie huwelik is sewe kinders gebore van wie net twee teen 1959 nog geleef het. In 1920 verhuis die Pasch-gesin na Pietersburg en in 1922 gaan Gerrit die eerste keer skool toe. Smiddae is die tyd deurgebring met speel in die groot agterplaas van die pastorie-erf en met die versorging van duiwe, hase en marmotjies. Saans – onder die oorvallende vaak – is die skoollessies nagegaan onder toesig van die ouer susters. In 1959 skryf ds. Pasch: “Vakansies plaas toe en hoe baiekeer is die dae voor hierdie plaasvakansies by sy Boet Kas nie getel nie. Op skool, veral vanaf die vierde skoolstanderd, was die slae veelvuldig ook omdat (ek) net ses maande in std. 3 was en in die helfte van die jaar na die volgende standerd moes gaan!”
Aan die einde van 1927 vertrek die gesin na Lindley in die Vrystaat. Hoewel hy sukkel met Latyn en Engels behaal Pasch sy matriek in 1932. Aan die begin van 1933 vertrek hy na die PUK toe. 1933 is gekenmerk deur ’n geworstel tussen hom en sy vader om die verandering van sy lewensroeping. Hy wou boer word; sy vader wou hê hy moet predikant word. Sy streng vader seëvier en Gerrit bly op universiteit.
1936 was die sterfjaar van sy vader ná ’n siekte van meer as ’n jaar. Aan die einde van daardie jaar slaag hy in sy B.A.-eksamen en aan die begin van 1937 laat hy die vooruitsig om predikant te word, vaar en skryf in as UOD-student. Aan die begin van 1938 word hy aangestel as onderwyser aan die hoërskool op Nylstroom. Twee en ’n kwart jaar van meestersarbeid volg en toe word onbetaalde studieverlof verkry om sy meestersgraad in geskiedenis aan sy alma mater te behaal. Sy planne word verydel nadat hy vanaf Maart tot Junie 1940 op PUK was deur die ingrype van die owerheid. Op 7 Junie is hy geïnterneer en vervoer na Leeukop-interneringskamp. In die kamp word dit onuithoubaar en op 24 September 1940 ná ’n vorige poging slaag hy daarin om te ontsnap. Nou volg vier jaar van vlugtelingskap. Eers ’n jaar van swerwe, dan die aanvaarding van ’n voormanspos op ’n plaas naby Stellenbosch.
Ná ’n jaar daar word die wêreld gevaarlik en wyk hy uit na Suidwes, waar hy ook voorman word op twee plase, onderskeidelik. In Julie 1940 verskyn ds. P.J. Coetzee skielik een nag op die plaas. Sy oudste suster, Annie, was ernstig siek en wou hom graag sien. Alles is gereël met sir Theodore Truter dat as hy hom oorgee, hy sy suster op parool mag besoek. Hy besluit tot oorgawe. Ná eensame opsluiting en nog drie weke in Koffiefontein kom sy swaer D.J. Malan en ou vriend Flip Venter hom haal om die begrafnis van Annie by te woon. Hy kry parool en keer terug na Suidwes. Maar aan die begin van 1945 word hy verban uit Suidwes en gaan Februarie terug die PUK met die oog op teologiese studie.
Gemeentebediening
duimnael|regs|320px|Ds. Gerrit pasch en sy gesin, omstreeks 1958. Van links: Hanlie, Hester, Leenster (gebore [[20 Augustus 1957) en Rikus. Leenster is getroud met Casper Eloff, jonger broer van dr. Theuns Eloff.]] Aan die einde van 1949 word hy beroepbaar gestel en aanvaar ’n beroep na Piet Potgietersrust, waar hy bevestig is op 4 Maart 1950. Van toe af toe sy dood was hy daar werksaam.
Hy is in 1946 getroud met mej. M.Z.E. van der Walt uit die Waterbergse gemeente en waar haar ouers, J.A.E. van der Walt en eggenote H.A. van der Merwe, geboer het op die plaas Doornkop. Uit die huwelik is ses kinders gebore, van wie vyf volwassenheid bereik het, naamlik Hester, Hendrikus, Johanna, Leenster en Johan. Die eersteling, 'n seuntjie, is op nagenoeg ses maande oorlede en op Potgietersrus begrawe, nie ver van waar sy pa ook begrawe sou word nie.
Ds. Pasch het net die een gemeente bedien, aangesien hy ná net 10 jaar in 1960 in die amp oorlede is.
Lori Lively
Lori Lively (gebore 9 November 1966) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Grand Tour: Disaster in Time (1992), Free Enterprise (1998), en The Ghost (2001), en in die televisiereeks Star Trek: Deep Space Nine (1993).
Billy Van Zandt
Billy Van Zandt (gebore 13 Desember 1957) is 'n Amerikaanse vervaardiger, skrywer, en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Jaws 2 (1978) en in die televisiereekse Newhart (1982), Martin (1992), en The Hughleys (1998).
Michael Martin Harvey
Michael Martin Harvey (18 April 1897 – 30 Junie 1976) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Mutiny on the Elsinore (1937) en The Case of Charles Peace (1949).
Duncan Penwarden
Duncan Penwarden (9 Februarie 1880 – 13 September 1930) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Imp (1919), Gentlemen of the Press (1929), en The Lady Lies (1929).
James Best
James Best (26 Julie 1926 – 6 April 2015) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Winchester '73 (1950), The Killer Shrews (1959), en Verboten! (1959), en in die televisiereeks The Dukes of Hazzard (1979).
Sakeplan
'n Sakeplan of ondernemingsplan is die bloudruk van 'n onderneming en dit funskioneer soos 'n "padkaart" om die eienaar(s) te wys waarheen die onderneming gaan.
'n Sakeplan bring ál die belangrike inligting oor die onderneming bymekaar. Die inligting word logies neergeskryf sodat elkeen wat daarmee moet werk dit maklik kan verstaan. Dit moet realistiese en bereikbare doelwitte bevat en wys hoe die bestuurder beplan om 'n sakegeleentheid te benut.
Hoekom ondernemings sakeplanne ontwikkel
Sakeplanne is meer belangrik vir klein ondernemings as wat dit is vir 'n groter een omdat in klein ondernemings die eienaar gewoonlik die enigste persoon is wat besluite neem, en elke besluit die toekoms van die onderneming drasties kan beïnvloed. In groter ondernemings is daar gewoonlik vennote of direkteure wat besluite neem en hulle staan mekaar by met die beplanning. Sakeplanne dien nie as waarborge dat die onderneming winsgewend sal wees nie, maar dit sal wél help om beter op krisise te reageer en om sekere probleme te vermy.
'n Sakeplan is ook 'n belangrike hulpbron wanneer 'n onderneming om geldelike hulp aansoek doen. Dit kan nuttig wees om nuwe sakevennote te kry en voorsien beleggers van inligting.
Robyn Lively
Robyn Lively (gebore 7 Februarie 1972) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Wildcats (1986), Teen Witch (1989), The Karate Kid Part III (1989), en Ouija (2014).
Simon Harvey
Simon Harvey is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Rabbit (2004), Happy Christmas (2011), Weekend Retreat (2011), en Brown Willy (2016).
Heliotroop (mineraal)
Die halfedelsteen heliotroop, (uit Grieks ἥλιος, hḗlios "Son", τρέπειν, trépein "om te draai"), ook bekend as bloedsteen, is 'n varieteit van jaspis of kalsedoon (wat 'n kriptokristallyne mengsel van kwarts is). Die "klassieke" bloedsteen is groen jaspis met rooi insluitsels van jaspis.
Die rooi insluitsels is veronderstel om soos bloedvlekke te lyk, vandaar die naam "bloedsteen". Die naam "heliotroop" kom uit verskeie antieke idees oor die wyse waarop die mineraal lig weerspieël. Dit word byvoorbeeld beskryf deur Plinius die ouere (Nat. Hist. 37.165).
Heliotroop is deur Albert die Grote die "Steen van Babilon" genoem en verwys na verskeie towereienskappe, wat sedert antieke tye daaraan toegeskryf word.
Plinius die ouere (1ste eeu) het eerste genoem dat towenaars dit as 'n klip van onsigbaarheid gebruik het. Damigeron (4de eeu) het geskryf oor die mineraal se eienskappe om reën en sonsverduistering te veroorsaak, die spesiale vermoë van waarsêery, asook die behoud van gesondheid en jeug.
Heliotroop funksioneer as 'n onsigbaarheidsteen in een van Boccaccio se stories in die Decameron en as 'n genesende toor-item in 'n musikale komedie wat daaruit afgelei word.
Bronne
Indië is die primêre bron van die steen, maar dit word ook in Armenië, Azerbaijan, Brasilië, Bulgarye, China, Australië en die Verenigde State gevind. Daar is ook 'n dagsoom van bloedsteen op die eiland Rum in Skotland.
R337 (Suid-Afrika)
Die R337 is 'n streeksroete in Suid-Afrika wat die R390-streeksroete by Cradock en die R329-streeksroete by Willowmore via Pearston en Jansenville verbind.
Die roete begin buite Cradock waar dit van die R390 aftak in 'n suidwestelike rigting, dan verby die Nasionale Bergkwaggapark en oor die Swaershoekpas en Buffelshoeknek gaan voordat dit die R63-provinsiale pad kruis in Pearston. Vanaf Pearston gaan die pad nog steeds suidwes en sluit aan by die R75-provinsiale pad voor die Soutpansnekpas voor Jansenville. Vanaf Jansenville gaan die roete feitlik wes, deur Klipplaat met 'n verspringende kruising waar dit die R338 kruis, oor die Swanepoelspoort en sluit dan by die R329 aan buite Willowmore.
Fermentering
Fermentasie is 'n metaboliese proses wat chemiese veranderinge in organiese substrate veroorsaak deur die werking van ensieme. In biochemie word dit nouliks gedefinieer as die ontrekking van energie uit koolhidrate in die afwesigheid van suurstof. In die konteks van voedselproduksie kan daar in die breë verwys word na enige proses waarin die aktiwiteit van mikroörganismes 'n wenslike verandering in 'n voedsel of drank teweegbring. Die wetenskap van fermentasie staan bekend as zymologie.
Biologiese rol
Saam met fotosintese en aërobiese asemhaling is fermentasie 'n manier om energie uit molekules te onttrek, maar dit is die enigste wat algemeen is vir alle bakterieë en eukariote. Dit word dus beskou as die oudste metaboliese weg wat geskik is vir 'n omgewing wat nog nie suurstof gehad het nie. Gis, 'n tipe swam, kom in bykans enige omgewing voor wat mikrobes kan ondersteun, van vrugte skille tot die ingewande van insekte en soogdiere en die diepsee, en oes suikerryke materiale om etanol en koolstofdioksied te produseer.
Erica plumosa
Erica plumosa is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Noord-Kaap en Wes-Kaap.
Fermentering
Biologiese rol
Die basiese meganisme vir gisting is in alle selle van hoër organismes aanwesig. Soogdier spiere voer fermentasie tydens periodes van intense oefening waar suurstoftoevoer beperk raak, wat lei tot die skepping van melksuur. By ongewerweldes produseer fermentasie ook suksinaat en alanien.
Guatemala
Guatemala (Spaans: [gwateˈmala], ), amptelik die Republiek Guatemala (Spaans: República de Guatemala, [reˈpuβlika ðe ɣwateˈmala]), is 'n land in Sentraal-Amerika. Aangrensend is Meksiko aan die noordweste, die Stille Oseaan aan die suidweste, Belize en die Karibiese See aan die noordooste, en Honduras en El Salvador aan die suidooste.
Fermentering
Biologiese rol
Fermentatiewe bakterieë speel 'n wesenlike rol in die produksie van metaan in habitatte, wat wissel van die mae van beeste tot rioolverwerkers en varswatersedimente. Hulle produseer waterstof, koolstofdioksied, formiaat en asetaat en karboksielsure; en dan omskep konsortia van mikrobes die koolstofdioksied en asetaat in metaan. Asetogene bakterieë oksideer die sure en verkry meer asetaat en waterstof of formiaat. Laastens omskep metanogenese (in die domein Archea ) asetaat in metaan.
Guatemala
Die hoofstad en grootste stad is Guatemalastad. Guatemala se oorvloed aan biologies-beduidende en unieke ekosisteme het bydra tot Meso-Amerika se benaming as 'n biodiversiteitbrandkroes.
Fermentering
Biochemiese oorsig
Fermentasie reageer NADH met 'n endogene, organiese elektronakseptor. Gewoonlik is dit pirovaat gevorm van suiker deur glikolise. Die reaksie produseer NAD + en 'n organiese produk, tipiese voorbeelde is etanol, melksuur, en waterstofgas (H2), en dikwels ook koolstofdioksied. Meer eksotiese verbindings kan egter deur gisting, soos bottersuur en asetoon, vervaardig word. Fermentasieprodukte word as afvalprodukte beskou, aangesien dit nie verder gemetaboliseer kan word sonder suurstof nie.
Guatemala
Guatemala, met 'n oppervlakte van 108 889 km², is een van die onontwikkeldste lande in Sentraal-Amerika. Die naam van die hoofstad is ook Guatemala en die amptelike taal is Spaans. Guatemala eis die suidelike gedeelte van Belize op.
Fermentering
Biochemiese oorsig
Fermentasie vind normaalweg plaas in 'n anaërobiese omgewing. In die teenwoordigheid van O2 word NADH en pirovaat gebruik om ATP in asemhaling op te wek. Dit word oksidatiewe fosforilering genoem, en dit produseer baie meer ATP as glikolise alleen, aangesien dit die chemiese energie van O2 vrylaat. Daarom word fermentasie selde gebruik as suurstof beskikbaar is. Selfs in die teenwoordigheid van 'n oorvloed suurstof, verkies sommige soorte giste, soos Saccharomyces cerevisiae, gisting bo aërobiese asemhaling, solank daar voldoende suikers is ('n verskynsel bekend as die Crabtree-effek). Sommige fermentasieprosesse behels verpligte anaërobe wat nie suurstof kan verdra nie.
Guatemala
Die belangrikste sektore van die ekonomie is in buitelandse hande en die landbou, die belangrikste bestaansaktiwiteit van die meeste mense, word deur 'n groep grootgrondbesitters beheer. Die belangrikste uitvoergewasse is piesangs, koffie en katoen. Mynbou, wat heelwat potensiaal inhou omdat daar talle delfstowwe is, asook bosbou is nog swak ontwikkel. Die feitlik voortdurende politieke magstryd in die land sedert dit in 1838 ’n republiek geword het, strem die ekonomiese ontwikkeling.
Fermentering
Biochemiese oorsig
Alhoewel gis die fermentasie in die produksie van etanol in biere, wyne en ander alkoholiese drankies uitvoer, is dit nie die enigste moontlike middel nie: bakterieë voer die fermentasie uit in die produksie van Xanthan kougom.
Guatemala
Ligging en klimaat
Guatemala is die noordelikste Sentraal-Amerikaanse staat. In die noorde en weste word dit deur Meksiko begrens, in die ooste deur Belize, die Golf van Honduras, Honduras en El Salvador, en in die suide deur die Stille Oseaan.
Fermentering
Produkte
In etanolfermentasie word een glukosemolekule omgeskakel in twee etanolmolekules en twee koolstofdioksiedmolekules. Dit word gebruik om brooddeeg te laat styg: die koolstofdioksied vorm borrels en brei die deeg uit in 'n skuim. Die etanol is die bedwelmende middel in alkoholiese drank soos wyn, bier en drank. Gisting van voerstowwe, insluitend suikerriet, koring en suikerbeet, produseer etanol wat by petrol gevoeg word. In sommige soorte visse, onder andere goudvis en karp, lewer dit energie wanneer suurstof skaars is (saam met gisting van melksuur).
Guatemala
Ligging en klimaat
Die klimaat word sterk beïnvloed deur die hoogteverskille in die landskap. In die oostelike laagland is die gemiddelde dagtemperatuur sowat 27 °C. In die hoogland, tussen 600 en 1 500 m bo seevlak, is die gemiddelde temperatuur maar 12 °C terwyl die dagtemperatuur in die gebiede bokant 1 500 m gemiddeld 10 °C is. Hoër op is die boomlose streek, bekend as die paramo, geleë, waar sterk winde die hele jaar deur waai. Die reënval word grootliks deur die noordoospassaat bepaal, wat tussen Mel en Oktober vanuit die Atlantiese Oseaan oor die Karibiese See landwaarts waai. In die laagland sak sowat 1200 mm reën per jaar uit en in die berge tussen 2400 mm en 6000 mm. Die kusvlakte langs die Stille Oseaan kry tussen 1 200 en 2400 mm reën tussen Mei en Oktober.
Reliëf, bodem en hidrografie
Die noordelike derde van die land bestaan uit 'n plat kalksteengebied, bekend as Petén. In die suidooste strek uitlopers van die Maya-gebergte tot in die vlakte. Die res van die land bestaan uit bergreekse wat oos-wes loop en deel vorm van die Andesgebergte. Aan die grens van Meksiko is 'n bergplato met sowat dertig vulkane, onder meer die Tajamulco (4 220 m), die hoogste piek in Sentraal-Amerika. Die belangrikste riviere is die Rio Montagua en die Rio Polochic. Die riviere langs die kus van die Stille Oseaan is almal kort, maar het ’n sterk val sodat dit vir die ontwikkeling van hidroëlektriese krag gebruik kan word. In die Sierra Madre, 'n berg reeks wat parallel met die kus loop, kom 'n aantal mere voor, waarvan die Lago de Atitlán en die Lago de Amatitlán die grootstes is. In die kalksteenvlakte is ook ’n meer, die Lago de Petén. Die vrugbare vulkaniese grond in die bergland is tans die grootste potensiële rykdom van die land aangesien dit ryk is aan delfstowwe, maar dit word nog net op klein skaal ontgin.
Fermentering
Produkte
Die figuur illustreer die proses. Voor gisting breek 'n glukosemolekule in twee pirovaatmolekules (glikolise) af. Die energie uit hierdie eksotermiese reaksie word gebruik om anorganiese fosfate aan ADP te bind, wat dit na ATP omskakel, en NAD + na NADH omskakel. Die pirovate breek in twee asetaldehied molekules af en gee twee koolstofdioksied molekules as afvalprodukte af. Die asetaldehied word in etanol gereduseer deur die energie en waterstof van NADH te gebruik, en die NADH word geoksideer in NAD+ sodat die siklus kan herhaal. Die reaksie word gekataliseer deur die ensieme pirovaat dekarboksilase en alkoholdehidrogenase.
Melksuur
Homolaktiese fermentasie (wat slegs melksuur produseer) is die eenvoudigste soort fermentasie. Pirovaat uit glikolise ondergaan 'n eenvoudige redoksreaksie en vorm melksuur. Dit is waarskynlik die enigste asemhalingsproses wat nie 'n gas as 'n neweproduk lewer nie. In die algemeen word een molekule glukose (of enige ses-koolstofsuiker) omgeskakel na twee molekules melksuur:
Chase Wright Vanek
Chase Wright Vanek (gebore 1996) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Dear Lemon Lima (2009), Halloween II (2009), en Decisions (2011).
Bernard Aton IV Trencavel
Bernard Aton IV Trencavel († 1129) was 'n Burggraaf van Albi en van Nîmes vanaf 1074 tot 1129, en 'n Burggraaf van Carcassonne, van Béziers en Agde vanaf 1099 tot 1129. Hy was die seun van Raymond-Bernard Trencavel, Burggraaf van Albi en Nîmes, en Ermengarde, Burggravin van Carcassonne, Béziers en Agde
Biografie
As opvolger van Burggraaf Albi een Nîmes deur sy vader, het hy ook die Burggraafskap van Carcassonne, Béziers, Agde en van Razès van sy moeder, Ermengarde, suster van die laaste Graaf van Carcassonne, Raymond Rogier, bekom. Hy het die Cité de Carcassonne in 1082 herower na 'n plundertog teen die ander aanspraakmakers, maar sy moeder het die burggraaf titel behou en het dit aan Raimond Berengarius III, Graaf van Barcelona belowe na die dood van sy vader Raymond Berengarius II. Maar Bernard-Aton het sy mag in die gebied gevestig. In 1093 het, Raymond Berengarius III mondig geword en gepoog om Carcassonne te herbekom.
In 1101 het hy na die Heilige Land vertrek en het Raymond Berengarius III Carcassonne beset. Toe Bernard Aton in 1105 terugkeer het hy Carcassonne, Razès en Lauraguais teruggeneem. Hy het hom gewraak op die inwoners wat die Graaf van Barcelona gehuisves het en wat die terugkeer van Raymond Berengarius III versoek het. In 1112 het die leër van Barcelona Carcassonne en Bernard-Aton lastig geval maar Richard van Millau, Aartsbiskop van Narbonne het tussenbeide getree en Graaf van Barcelona oortuig om 'n ommekeer te maak. Bernard Aton het hierna 'n bondgenootskap gesluit met Alphonse Jourdain, Graaf van Toulouse, teen die Graaf van Barcelona. In 1120 het die inwoners geweier om Bernard-Aton in die stad toe te laat. Laasgenoemde het hom beroep op die Graaf van Toulouse, Alphonse Jourdain maar dié was in 'n styd gewikkel met die Hertog van Akwitanië. Hy help Bernard-Aton eers in 1124 om die cité te herower. In 1127 draai hy egter teen Alphonse wat poog om sy domein uit te beri deur Burgraaf van Nîmes te word. Hy het sy dogter met Rostaing van Posquières, 'n seigneur van Nîmois, laat trou om sy netwrk van vetrouelinge op te bou. Alphonse Jourdain dring nie verder op sy ambisies aan nei en trek terug.
Fermentering
Melksuur
Dit kom in die spiere van diere voor wanneer hulle vinniger energie benodig as wat die bloed suurstof kan lewer. Dit kom ook voor in sommige soorte bakterieë (soos lactobacille) en by sommige swamme. Dit is die tipe bakterieë wat laktose in melksuur in joghurt omskakel, wat dit die suur smaak gee. Hierdie melksuurbakterieë kan homolaktiese fermentasie uitvoer, waar die eindproduk meestal melksuur is, óf heterolaktiese fermentasie, waar sommige laktaat verder gemetaboliseer word tot etanol en koolstofdioksied (via die fosfoketolase- weg), asetaat of ander metaboliese produkte, byvoorbeeld:
Bernard Aton IV Trencavel
Biografie
Bernard-Aton is in 1129 oorlde en sy drie seuns het sy Burggraafskappe onder hulle verdeel.
Fermentering
Melksuur
As laktose gefermenteer word (soos in joghurt en kaas), word dit eers in glukose en galaktose (albei ses-koolstofsuikers met dieselfde atoomformule) omgeskakel:
Bernard Aton IV Trencavel
Huwelik en kinders
Hy is in 1083 met Cécile van Provence († 1150), dogter van Bertrand II, Graaf van Provence, en Mathilde getroud. Uit die huwelik is gebore :
Fermentering
Melksuur
Heterolaktiese fermentasie is in 'n sekere sin tussen die melksuurfermentasie en ander soorte, byvoorbeeld alkoholiese fermentasie. Redes om verder te gaan en melksuur in iets anders om te skakel, sluit in:
Ander
Ander vorme van fermentasie sluit gemengde suurfermentasie, boutandiolfermentasie, bottersuurfermentasie, kaproaatfermentasie, asetoon-butanol-etanolfermentasie en glyoksilaatfermentasie in.
Maniere van werking
Die meeste industriële fermentasie gebruik lot- of voerkraalprosedures, hoewel deurlopende gisting meer ekonomies kan wees as daar verskillende uitdagings, veral die moeilikheid om steriliteit te handhaaf, die hoof kan bied.
Bondel
In 'n bondel proses word al die bestanddele gekombineer en die reaksies verloop sonder enige verdere toevoeging. Bond-fermentasie word al millennia gebruik om brood en alkoholiese drankies te maak, en dit is nog steeds 'n algemene metode, veral as die proses nie goed verstaan word nie. Dit kan egter duur wees, want die fermentor moet gesteriliseer word met behulp van hoëdrukstoom tussen groepe. Streng gesproke is daar dikwels klein hoeveelhede chemikalieë bygevoeg om die pH te beheer of skuim te onderdruk.
Gefedmenteer
Gefedmenteerde bond-fermentasie is 'n variasie van die groepfermentasie waar sommige van die bestanddele tydens die gisting bygevoeg word. Dit laat groter beheer oor die stadiums van die proses toe. In die besonder kan die produksie van sekondêre metaboliete verhoog word deur 'n beperkte hoeveelheid voedingstowwe tydens die nie-eksponensiële groeifase by te voeg. Fedmenteerde bedrywighede word dikwels tussen groepbewerkings saamgevoeg.
Oop
Die hoë koste van die sterilisasie van die fermentor tussen groepe kan vermy word deur verskillende open fermentasie benaderings te gebruik wat besoedeling kan weerstaan. Een daarvan is om 'n gemengde kultuur van natuurlike ontwikkeling te gebruik. Dit word veral bevoordeel by die behandeling van afvalwater, aangesien gemengde bevolkings by 'n groot verskeidenheid afvalstowwe kan aanpas. Termofiele bakterieë kan melksuur produseer by temperature van ongeveer 50 °C, wat voldoende is om mikrobiese besmetting te ontmoedig; en etanol is by 'n temperatuur van 70 °C. Dit is net onder sy kookpunt (78°C), wat dit maklik maak om te onttrek. Halofiele bakterieë kan bioplastiek produseer onder hipersaliese toestande. Fermentasie in vaste toestand voeg 'n klein hoeveelheid water by tot 'n soliede substraat; dit word algemeen in die voedselbedryf gebruik om geure, ensieme en organiese sure te produseer.
Deurlopend
By voortdurende gisting word substrate bygevoeg en finale produkte word deurlopend verwyder Daar is drie variëteite: chemostaat, wat voedingsvlakke konstant hou; turbidostaat, wat selmassa konstant hou; en propvloei reaktors waarin die kweekmedium geleidelik deur 'n buis vloei terwyl die selle van die uitlaat na die inlaat herwin word. As die proses goed werk, is daar 'n konstante vloei van voer en afvalwater en word die koste verbonde aan herhaaldelike opstelling van 'n groep vermy. Dit kan ook die eksponentiële groeifase verleng en neweprodukte vermy wat die reaksies belemmer deur dit voortdurend te verwyder. Dit is egter moeilik om 'n stabiele toestand te handhaaf en kontaminasie te vermy, en die ontwerp is geneig om ingewikkeld te wees. Tipies moet die fermentor meer as 500 uur loop om meer ekonomies te wees as groepverwerkers.
Geskiedenis van die gebruik van gisting
Die gebruik van gisting, veral vir drank, bestaan al sedert die Neolitiese era en is gedokumenteer wat dateer uit 7000 – 6600 VHJ in Jiahu, China, 5000 v.C. in Indië, Ayurveda noem baie medisinale wyne, 6000 v.C. in Georgia, 3150 v.C. in antieke Egipte, 3000 v.C in Babilon, 2000 v.C. in pre-Spaanse Mexiko,  en 1500 v.C. in Soedan. Gefermenteerde voedsel het 'n godsdienstige betekenis in Judaïsme en die Christendom. Die Baltiese god Rugutis is aanbid as die middel van gisting. In 1837 het Charles Cagniard de la Tour, Theodor Schwann en Friedrich Traugott Kützing onafhanklik artikels gepubliseer wat tot die gevolgtrekking gekom het, as gevolg van mikroskopiese ondersoeke, dat gis 'n lewende organisme is wat voortplant met weiding. Schwann het druiwesap gekook om die gis dood te maak en gevind dat geen gisting sou plaasvind totdat nuwe gis bygevoeg is nie. Baie chemici, waaronder Antoine Lavoisier, het egter steeds gisting as 'n eenvoudige chemiese reaksie beskou en verwerp die idee dat lewende organismes betrokke kon wees. Dit word gesien as 'n terugkeer na vitalisme en is in 'n anonieme publikasie van Justus von Liebig en Friedrich Wöhler vertoon.
Die keerpunt het gekom toe Louis Pasteur (1822–1895) gedurende die 1850's en 1860's Schwann se eksperimente herhaal het en getoon het dat gisting deur lewende organismes begin word in 'n reeks ondersoeke. In 1857 het Pasteur gewys dat melksuurfermentasie deur lewende organismes veroorsaak word. In 1860 het hy gedemonstreer dat bakterieë versuur in melk veroorsaak, 'n proses wat voorheen bloot as 'n chemiese verandering beskou is, en sy werk om die rol van mikroörganismes in voedselbederf te identifiseer het tot die proses van pasteurisasie gelei. In 1877 werk hy aan die verbetering van die Franse brouery, publiseer Pasteur sy beroemde referaat oor fermentasie, " Etudes sur la Bière ", wat in 1879 in Engels vertaal is as "Studies on fermentation". Hy het gisting (verkeerd) gedefinieer as "Life without air", maar het korrek getoon dat spesifieke soorte mikroörganismes spesifieke soorte fermentasies en spesifieke eindprodukte veroorsaak.
Alhoewel die feit dat gisting as gevolg van die werking van lewende mikro-organismes 'n deurbraak was, het dit nie die basiese aard van die fermentasieproses verklaar nie, of bewys dat dit veroorsaak word deur die mikro-organismes wat altyd voorkom nie. Baie wetenskaplikes, waaronder Pasteur, het onsuksesvol gepoog om die fermentasie- ensiem uit gis te onttrek. Die Duitse chemikus Eduard Buechner het in 1897 sukses behaal, 'n sap daaruit onttrek en tot sy verbasing gevind dat hierdie 'dooie' vloeistof 'n suikeroplossing sou fermenteer en koolstofdioksied en alkohol sou vorm soos lewende giste. Buechner se resultate word beskou as die geboorte van biochemie. Die 'ongeorganiseerde fermente' het opgetree net soos die georganiseerde. Van toe af is die term ensiem op alle fermentasies toegepas. Daar is toe verstaan dat fermentasie veroorsaak word deur ensieme wat deur mikro-organismes geproduseer word. In 1907 verower Buechner die Nobelprys vir Chemie vir sy werk.
Etimologie
Die woord "ferment" is afgelei van die Latynse werkwoord fervere, wat beteken om te kook. Daar word vermoed dat dit eers in die laat 14de eeu in alchemie gebruik is, maar slegs in 'n breë sin. Dit is eers in ongeveer 1600 in die moderne wetenskaplike sin gebruik.
Guatemala
Sosiale gegewens
Die bevolking van amper 18 miljoen is saamgestel uit afstammelinge van die Majas, afstammelinge van Spanjaarde en Indiane of Indiane met 'n Westerse lewenstyl (die sogenaamde Ladinos) en 'n klein minderheid Blankes. Die maatskaplike verskille tussen die Ladinos en die ander groepe is baie groot. Die grootste deel van die bevolking woon in die bergland, waar ook die grootste stede, naamlik die hoofstad Guatemala, Quezaltenango, Antigua en Cobán, geleë is.
Ander belangrike stede is die hawestad Puerto Barrios aan die Golf van Honduras en Mazatenango aan die Stille Oseaan. Hoewel alle kinders tussen 6 en 14 jaar leerpligtig is, voorsien die regering gratis onderwysgeriewe vir slegs 'n derde van die kinders. Die talle private skole is vir die arm bevolking te duur, met die gevolg dat 'n groot deel van die bevolking analfabete is. Mediese geriewe is ook gebrekkig, veral op die platteland. Die amptelike taal is Spaans, maar baie van die Indiane praat slegs nul eie taal. Daar is twintig dialekte.
Ekonomie
Sowat twee derdes van die bevolking werk in die landbou. Die vernaamste voedselgewasse is mielies, boontjies, rys, koring en aartappels. Die verbouing van gewasse vir plaaslike gebruik op klein landerye en swak grond vorm 'n skerp teenstelling met die verbouing van uitvoergewasse in die vrugbaarste grond in die land. Die uitvoerbedryf is in buitelandse hande, hoofsaaklik Amerikaans. In die kusvlakte langs die Golf van Honduras word suikerriet en piesangs verbou en in die bergland koffie en katoen.
Laasgenoemde drie produkte maak sowat 60 % van die uitvoer uit. Die nywerheid bestaan grotendeels uit die verwerking van landbouprodukte, maar chemikalieë, sement en medisyne word ook vervaardig. Die mynbou- en bosboubedryf is swak ontwikkel. Daar is egter 'n groot aantal delfstowwe wat wel ontgin kan word. Die bosboubedryf word gestrem deur die swak vervoer net na en van die woude.
Hoewel die gemiddelde per capita-inkomste in die afgelope dekade aansienlik gestyg het, het die gaping tussen die verdienstes van die arm en die ryk deel van die bevolking ook groter geword. Meer as 'n halfmiljoen mense is werkloos en nog 'n miljoen is van seisoenarbeid afhanklik. Weens die groot armoede kan die regering geen regstreekse belasting hef nie, ’n vereiste vir die verkryging van groot lenings van die Verenigde State. Gereelde jaarlikse prysstygings word as 'n vorm van onregstreekse belasting beskou, maar die armes word veel meer daardeur geknou as die rykes.
Een van die faktore wat die ekonomiese ontwikkeling in Guatemala egter die meeste strem, is die politieke onstabiliteit in die land en die voortdurende wisseling van militêre diktators.
Geskiedenis
Voor die koms van die Spaanse veroweraars in 1524 het Guatemala reeds 'n lang bloeityd beleef. Tussen die 4de en die 9de eeu was die land deel van die welvarende Majaryk en tot vandag toe onderskei die Indiane hulle deur hul eie kleredrag, taal en gewoontes. Na die Spaanse verowering van Sentraal-Amerika, is van die Indiane slawe gemaak.
Aan die begin van die 19de eeu het Guatemala en die res van Sentraal-Amerika in opstand gekom teen die bewindhebbers en in 1823 het die Federale Republiek van Sentraal-Amerika hul onafhanklikheid verklaar. Die bondgenootskap het in 1838 vanweë onderlinge onrus tot niet gegaan en afsonderlike republieke het tot stand gekom, onder meer die Republiek Guatemala.
Lugvrag
Die term lugvrag verwys na goedere wat per vliegtuig vervoer word, insluitende lugpos (alhoewel lugrederye reeds so ver gaan om selfs passasiers as "selflaaiende vrag" te beskryf ). Massagewys beloop lugvrag se aandeel aan alle goedere, wat oor landsgrense heen vervoer word, slegs een persent. Daarenteen verteenwoordig lugvrag volgens waarde 40 persent van die internasionale handelsvolume. In teenstelling met seevervoer bly lugvragvervoer gewoonlik beperk tot kapitaalintensiewe en bederfbare goedere.
In Duitsland, een van die voorste uitvoerlande ter wêreld, het die Federale Duitse Statistiekburo (Statistisches Bundesamt) die gemiddelde waarde van Duitse lugvrag in 2016 as €80 250 per ton gegee - teenoor €1 932 per ton vir seevrag, €1 844 vir padvrag en €1 278 vir spoorvrag gegee.
Lugvrag word gewoonlik per vragvoertuig na lughawens vervoer. Hier dien moderne vraghanteergeriewe as koppelvlak tussen openbare padvervoer en die besonderse veiligheidsones van 'n lughawe. Die hantering van verskillende soorte lugvrag - met afwykende afmetings, massa, vorm en materiaal (wat van luukse motors tot lewende diere en temperatuurgevoelige lewensnoodsaaklike items soos geneesmiddels, bloedplasma en organe vir oorplantings (waarvoor 'n ononderbroke koelketting behou moet word), maar ook die sterflike oorskot van mense kan strek) - onder tydsdruk is 'n logistieke uitdaging vir die betrokke personeel wat hoogs doeltreffende organisasie vereis. Vraghouers en palette moet noukeurig geposisioneer en beveilig word.
Lughawens met hoogs geïntegreerde vraghanteergeriewe toon in die vroeë 21ste eeu die vinnigste groei - soos byvoorbeeld lughawens wat as lugvrag-spilpunte vir groot Amerikaanse ondernemings (FedEx, UPS en BAX Gobal) in die bedryf dien. Na hierdie maatskappye, wat die hele spektrum van wêreldwye vragdienste, insluitende padvervoer, hantering en sortering sowel as afhaal- en afleweringsdienste aanbied, word as integreerders (Engels: integrators) verwys.
Geskiedenis
Lugvervoer as onafhanklike bedryf met toegewyde vragvliegtuie is in 1931 deur die Amerikaanse lugredery Transcontinental and Western Air ingevoer toe 'n oornag-lugvragdiens tussen New York en Kansas City begin is. Die vragvliegtuie, wat vir hierdie diens vervaardig is, het 'n snelheid van meer as 100 myl per uur bereik. Die diens was nog ongeskeduleerd - vragvliegtuie het saans vertrek sodra 'n volle volume vrag beskikbaar was, met tussenlandings in Philadelphia, Harrisburg, Pittsburgh, Columbus, Indianapolis en St. Louis. Die vragtarief was $11 per 100 pond.
Ná die Tweede Wêreldoorlog het die Amerikaanse Civil Aeronautics Board (CAB) 'n hupstoot aan die lugvragbedryf gegee deur gespesialiseede lugvraghanteerders (air freight forwarders) in 1948 amptelik toe te laat as middelmanne tussen vervoerondernemings en lugrederye. Hulle het kleiner individuele vragte gekonsolideer om voordeel te trek uit lugrederye se laer tariewe vir groot volumes. 'n Tweede baanbrekende vernuwing was die CAB se besluit om die bedrywighede van drie lugrederye te lisensieer wat uitsluitlik lugvrag vervoer het - Slick, U.S. Airlines en Flying Tiger. In 1978 het die Airline Deregulation Act nog 'n omwenteling in die Amerikaanse lugvaartbedryf teweeg gebring. Die CAB is ontbind en alle beperkings op roetes en tariewe opgehef. Nuwe rolspelers het tot die vinnig groeiende mark begin toetree, terwyl integreerders soos FedEx die omvang van hul bedrywighede aansienlik uitgebrei het.
Tipes vragvliegtuie
Daar is drie tipes vliegtuie wat lugvrag vervoer:
Eienskappe van goedere wat per lugvrag vervoer word
Lugvervoer is die optimale vervoermetode as die goed een of meer van die volgende eienskappe het:
Vraag as bepalende faktor
Lugvervoer is die optimale vervoermetode as die vraag na 'n goed
Distribusieprobleme
Lugvervoer is die optimale vervoermetode vir goedere wat an een of meerdere van die volgende distribusieprobleme blootgestel is:
Nok-kultuur
Die Nok-kultuur was 'n beskawing wat tussen 400 v.C. en 200 n.C. in die sentrale deel van die huidige Nigerië bestaan het. Dit is teenswoordig veral bekend om sy terracottabeeldjies met versamelaarswaarde.
Die Nok-mense het in hul gevestigde samelewing 'n redelik hoë ontwikkelingspeil bereik en is die vroegste bewys van 'n georganiseerde samelewing in Afrika suid van die Sahara. Hulle het in dorpies gewoon, landbou en veeteelt beoefen en klipwerktuie gebruik. Van ongeveer 500 v.C. af het die mense die bewerking van yster baasgeraak en wapens, plaasgereedskap en juweliersware begin maak. Uit hierdie gebied het die vaardigheid suidwaarts in Afrika versprei.
Die ongeglasuurde erdeware met 'n bruinrooi kleur word beskou as die eerste kunswerke wat die suidelike deel van Afrika opgelewer het en word aanvaar as die bewys van die gevorderde kultuur se bestaan. Die bors- en standbeelde is hol en beeld gewoonlik mense uit wat sierade dra, maar ook beelde van diere en plante kom voor. Wat die doel van die beelde was, is onbekend. Waarskynlik het die beelde grafte aangedui of is dit gebruik as talismans in rituele seremonies by geboortes, troues en begrafnisse om die betrokkenes teen onheile soos misoeste, onvrugbaarheid en siektes te beskerm.
Suidelike Verbypad
Die Suidelike Verbypad is 'n snelweg in die suide van Johannesburg wat die N12 nasionale pad suid om die stad neem. Die snelweg begin by die Diepkloofwisselaar en gaan ooswaarts.
Vervolgens gaan die snelweg deur die bekende M1-Uncle Charlieswissellaar, verby die M17-Xavierstraatafrit, die R556 Kliprivierrylaan, die M11-Comarowegwissellaar, die R59-Readingwissellaar tot by die Elandswissellaar waar dit aansluit by die Oostelike Verbypad of N3.
Moganiet
Moganiet is 'n oksiedmineraal met die chemiese formule SiO2 (silikondioksied) wat in 1984 ontdek is. Dit kristalliseer in die monokliniese kristalstelsel. Moganiet word as 'n polimorf van kwarts beskou, m.a.w. dit het dieselfde chemiese samestelling as kwarts, maar 'n ander kristalstruktuur.
Erica pogonanthera
Erica pogonanthera is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Euklidiese ruimte
In meetkunde, sluit Euklidiese ruimte die twee-dimensionele Euklidiese vlak, die drie-dimensionele ruimte van Euklidiese meetkunde, en sekere ander ruimtes in. Dit is vernoem na die Antieke Griekse wiskundige Euclid van Alexandrië. Die term "Euklidiese" onderskei hierdie ruimtes van ander vorme van ruimtes wat in die moderne meetkunde oorweeg word. Euklidiese ruimtes veralgemeen ook na hoër dimensies.
Moganiet
In 1994 het die Internasionale Mineralogiese Vereniging (IMA) dit as 'n afsonderlike mineraal afgekeur omdat dit nie duidelik onderskeibaar was van kwarts nie. Dit is egter redelik onlangs (2007) as 'n geldige spesie deur die CNMNC, die Kommissie oor Nuwe Minerale, Nomenklatuur en Klassifikasie (deel van die IMA) goedgekeur.
Bariogenese
Teorieë oor bariogenese word geskoei op verskillende beskrywings van die wisselwerking tussen basiese deeltjies. Twee belangrike teorieë is elektroswak bariogenese (standaardmodel), wat tydens die elektroswak epog van die Oerknal plaasgevind het, en grootverenigingsbariogenese, wat tydens of net ná die grootverenigingsepog plaasgevind het. Kwantumveldteorie en statistiese fisika word gebruik om sulke moontlike meganismes te beskryf.
Moganiet
Hierdie mineraal word hoofsaaklik aangetref in droë plekke soos Gran Canaria en die Magadimeer. Dit is al by verskeie plekke in Europa, Indië en die Verenigde State aangeteken. Dit is vernoem na die Mogán munisipaliteit op Gran Canaria.
Fisies het dit 'n hardheid van ongeveer 6, 'n dowwe glans en is grys van kleur, alhoewel deursigtig.
Bariogenese
Bariogenese is gevolg deur oerknalnukleosintese, toe atoomkerns begin vorm het.
Christopher Hassall
Christopher Hassall (24 Maart 1912 – 25 April 1963) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente King's Rhapsody (1955), Gosford Park (2001), How to Lose Friends & Alienate People (2008), en My Week with Marilyn (2011).
George Peppard
George Peppard (1 Oktober 1928 – 8 Mei 1994) was 'n Amerikaanse akteur en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Home from the Hill (1960), Breakfast at Tiffany's (1961), The Carpetbaggers (1964), en The Blue Max (1966).
Erica podophylla
Erica podophylla is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom in die Langeberg voor. Die voorkomsgebied is 425 km2 en redelik groot, tog is daar net vier subpopulasies en die plant word as seldsaam beskou. Die habitat word nie bedreig nie. Die plant kom op steil, klam suidelike hange en rots lyste voor.
R338 (Suid-Afrika)
Die R338 is 'n streekroete in Suid-Afrika wat Aberdeen met die R329 verbind tussen Steytlerville en sy oorsprong by die R75-provinsiale pad. Die roete begin dit aftak van die N9-nasionale pad in Aberdeen en suidoos gaan tot by Aberdeen Roadstasie. Hier vandaan gaan dit tot by Klipplaat en sluit by die R329 aan, ongeveer 25 km oos van Steytlerville.