cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Leuconia alaskensis
Die spons behoort tot die genus Leuconia en tot die familie Baeriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1953 deur De Laubenfels.
Luxemburgse Wikipedia
Die Luxemburgse Wikipedia is die Luxemburgse uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlynensiklopedie. Dit het tans ongeveer 0 artikels, en is die grootste Wikipedia.
Menelaos
Menelaos (Grieks: Μενέλαος) was in die Griekse mitologie die koning van Sparta, die man van Helena van Troje en die seun van Atreus en Aërope. Volgens die Ilias was Menelaos ’n sentrale figuur in die Trojaanse Oorlog – hy het ’n Spartaanse afdeling aangevoer van die Griekse leër, wat onder leiding was van sy ouer broer Agamemnon, koning van Micene. Hy is prominent in die Ilias én Odussee, sowel as op geverfde Griekse vase – eerder as ’n held van die Trojaanse oorlog as lid van die gedoemde Huis van Atreus.
Bewind
Volgens antieke bronne het Menelaos se pa, Atreus, met sy broer Tuestes oor die troon van Micene geveg. Ná ’n stryd wat owerspel, bloedskande en kannibalisme ingesluit het, het Tuestes die troon bestyg nadat sy seun Atreus vermoor het. As gevolg daarvan moes Atreus se seuns, Menelaos en Agamemnon, in bannelingskap gaan. Toe hulle dink die tyd is ryp om die vyandige heerser van Micene te onttroon, het hulle teruggekeer en Tuestes verdryf met die hulp van koning Tindareos van Sparta. Agamemnon het toe koning geword.
Toe dit tyd word vir Tindareos se stiefdogter, Helena, om te trou het baie konings en prinse om haar hand meegeding, want sy is beskou as die beeldskoonste vrou in die wêreld. Onder die mededingers was Odusseus, Menesteus, Alias die Grote, Patroklos en Idomeneus. Tindareos wou nie ’n man vir Helena kies nie, omdat hy bang was hy kom die ander vryers te na. Odusseus het toe met ’n voorstel vorendag gekom in ruil vir ’n goeie woordjie van Tindareos in sy hofmakery van Penelope: Tindareos moes die vryers ’n eed laat aflê dat hulle Helena se huwelik sou verdedig, maak nie saak wie Tindareos as haar man kies nie. Menelaos het gewen, die res van die vryers het die eed afgelê en Helena en Menelaos is getroud. Menelaos het koning van Sparta geword nadat beide Tindareos en Leda van die troon afstand gedoen het.
Wat veronderstel is om hulle paleis te wees is in uitgrawings ontdek wat in 1926 begin is (en tot 1995 geduur het) in Pellana, Lakonië, noordwes van die moderne (en klassieke) Sparta.
Trojaanse Oorlog
right|thumb|Menelaos key Helena terug, omstreeks 450-440 v.C. Die godin Afrodite het die beeldskoonste vrou in die wêreld aan Paris van Troje belowe nadat hy haar ’n kompetisie laat wen het teen Hera en Atena. Sy was egter reeds met Menelaos getroud. Paris het haar toe uit die Spartaanse paleis gaan steel en na Troje geneem.
Menelaos het die eed aan Tindareos gebruik om al die Grieke sover te kry om na Troje op te ruk om Helena terug te kry, en dit het aanleiding tot die Trojaanse Oorlog gegee. Homeros se Ilias is die omvattendste bron vir Menelaos se avonture tydens die oorlog. Hy het byvoorbeeld in ’n tweegeveg met Paris betrokke geraak vir Helena se terugkeer. Menelaos het Paris geklop, maar Afrodite het Paris weggelok net toe hy hom wou doodmaak.
Volgens Hyginus het Menelaos agt mans in die oorlog doodgemaak en was hy een van die Grieke wat in die Trojaanse perd weggekruip het. Tydens die verwoesting van Troje het Menelaos vir Deifobos, wat ná Paris se dood met Helena getrou het, doodgemaak. Hy het daarna met Helena versoen geraak.
Ezrom Legae
Legae het as kind reeds talent in die kunste getoon en op skool was hy 'n geesdriftige tekenaar. Ná sy skoolopleiding het hy verskeie betrekkings beklee wat nie met die kuns verband gehou het nie. In dié stadium het sy ouer broer, Abner, egter by Skotnes kunsles geneem en Ezrom het hom by sy broer aangesluit. Tot in 1964, toe Legae Kumalo opgevolg het, het hy hoofsaaklik waterverfskilderye en sketse gemaak. Met die aanmoediging en tegniese bystand van Skotnes het Legae gou die medium van die beeldhoukuns bemeester.
Legae is in 1965 aan Egon Guenther voorgestel, wat onderneem het om as Legae se handelaar op te tree. Dit het Legae aangespoor om sy tegniek verder te ontwikkel en meer werke te maak. Tot in dié stadium het Legae se werk nog baie invloed van sowel Skotnes as Kumalo getoon. In 1970 het hy egter 'n studiereis na die VSA en dele van Europa onderneem. Dit het 'n groot uitwerking op sy werk gehad, en hy het finaal weggebreek van die Polly Street-idioom. Sy werk het meer individualisties en abstrak geword en hy het die kuns bemeester om sy tradisionele agtergrond deur middel van Westerse mediums en tegnieke weer te gee.
Die verwantskap tussen Ezrom Legae se teken- en beeldhouwerk is baie duidelik: Al sy figure, sowel in sy beeldhouwerk as in sy tekenwerk, word in abstrakte, geometriese vorms geplaas. Hy teken hoofsaaklik met houtskool en potlood. Die mens is sy gunsteling tema en hoewel die meeste van sy onderwerpe die mens in sy sosiale omstandighede uitbeeld, is Ezrom Legae nie 'n sosiale kommentator soos baie ander hedendaagse township-kunstenaars nie, maar hy beeld die universele lief en leed – en soms humor – van die mens se bestaan uit.
Tyd van Beroeringe
Die Tyd van Beroeringe of Tyd van Troebele (Russies: Смутное время, Smoetnoje wremja; Engels: Time of Troubles) was ’n tydperk in die Russiese geskiedenis tussen die dood van die laaste tsaar van die Rjoerik-dinastie, Fjodor I, in 1598 en die stigting van die Romanof-dinastie in 1613. In dié tyd is Rusland beset deur die Pools-Litause Gemenebes en het dit gebuk gegaan onder burgeroorloë en mense wat valslik op die troon aanspraak gemaak het.
Laura Valdivia
Laura Valdivia is 'n Amerikaanse skryfster, aktrise, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent All Babes Want to Kill Me (2005) en in die televisiereekse Outer Space Astronauts (2009), Telenovela (2015), en Graves (2016).
Kirkwall
Kirkwall is die grootste nedersetting en hoofstad van die Skotse Orkney-eilande. Dit het 'n bevolking van sowat 8 686 in 2006 gehad. Die naam Kirkwall kom vanaf die Oudnoorse woord "Kirkjuvagr", wat Kerkbaai beteken.
Tyd van Beroeringe
Oorsake
Ná Fjodor se dood is sy swaer en grootste raadgewer, Boris Godoenof, wat tydens die geestelik gestremde Fjodor se leeftyd al as regent opgetree het, deur ’n nasionale vergadering (Zemski Sobor) as opvolger gekies. Sy kort bewind (1598–1605) was nie so suksesvol soos sy regentskap onder Fjodor nie. In 1601–1603 was die oeste besonder swak, met nagtemperature in die somer dikwels onder die vriespunt. Talle mense is van honger dood; die regering het geld en kos onder die arm mense van Moskou uitgedeel, maar dit het gelei tot die toestroming van mense van die platteland af, wat bygedra het tot die ekonomiese wanorde. Groot bendes het deur die platteland geswerf en allerhande misdade gepleeg, die Kosakke aan die grens was rusteloos en die regering was nie in staat om orde te handhaaf nie.
Onder die invloed van edellui wat teen Godoenof se verkiesing was, het die algemene ontevredenheid omgesit in vyandigheid teenoor hom. Gerugte het versprei dat wyle tsaar Fjodor se jonger broer, Dmitri, wat veronderstel was om dood te wees, nog lewe en dat hy wegkruip.
Vals Dmitri
In 1603 het ’n man wat homself Dmitri genoem het en aanspraak op die troon gemaak het – die eerste van die sogenaamde Vals Dmitri's – in die Pools-Litause Gemenebes sy verskyning gemaak. Die jongste seun van Iwan die Verskriklike is inderwaarheid met ’n mes doodgesteek nog voor Fjodor se dood (volgens baie op bevel van Godoenof), en die misterieuse karakter wat hom as Dmitri voorgedoen het, was ’n indringer.
’n Groot deel van die bevolking het hom egter as die ware troonopvolger beskou en hy het groot steun verwerf binne en buite Rusland, veral in die Pools-Litause Gemenebes. Faksies in die gemenebes het hom beskou as ’n geleentheid om hul eie invloed oor Rusland uit te brei, of minstens ryk te word deur hul steun. Die pous het dit beskou as ’n geleentheid vir die Rooms-Katolieke Kerk om ’n houvas te kry op die Russies-Ortodokse Russe.
Dmitri het Moskou net ná Godoenof se dood triomfantelik binnegery.
Sjoeiski se bewind
Dmitri se bewind was kort. Binne ’n jaar het ’n ambisieuse prins, Wasili Sjoeiski, teen hom saamgesweer, en Dmitri en baie van sy ondersteuners is wreed vermoor in die Moskouse Kremlin. Sowat 2 000 Pole is na skatting deur Sjoeiski vermoor. Daar was groot woede in Pole, maar daar is besluit om eers te wag met enige wraakplanne.
Sjoeiski het daarna die mag oorgeneem en is deur ’n vergadering, wat uit sy faksie bestaan het, tot tsaar Wasili IV verkies. Nie die Russiese boere, gemenebes, Kosakke of Duitse huursoldate was tevrede daarmee nie. Gou het ’n nuwe indringer, ook glo Dmitri, seun van Iwan die Verskriklike, die troon opgeëis. Nes sy voorganger het hy die steun en beskerming van die Pools-Litause magnate geniet. Nadat Sjoeiski egter ’n verbond met Swede gesluit het, het die koning van die gemenebes, wat die verbond as ’n bedreiging beskou het, nou amptelik in die binnelandse aangeleenthede van Rusland ingemeng.
Tweede Besetting
Pools-Litause soldate het in 1609 weer die Russiese grens oorgesteek en Smolensk beset. Nadat die Russies-Sweedse magte verslaan is, is Sjoeiski gedwing om te abdikeer. Vals Dmitri II kon egter nie die Russiese troon beset nie, want die Poolse aanvoerder, Stanisław Żółkiewski, het ’n ander kandidaat gesteun: Sigismund se seun, Wladislaus IV van Pole. Baie Russe het trou beloof aan hom op voorwaarde dat hy die Russies-Ortodokse Kerk met rus laat. Met dié verstandhouding is die Poolse soldate toegelaat om die Kremlin te beset.
Die Poolse koning het egter die ooreenkoms afgekeur en besluit om self die troon oor te neem en Rusland tot katolisisme te bekeer. Dit het nie een van die faksies aangestaan nie en ook nie die Swede, wat intussen Pole se vyand geword het nie. Hulle het oorlog teen Rusland verklaar en hul eie Vals Dmitri gesteun.
Rusland was nou in ’n kritieke toestand. Die troon was vakant, die bojare (adel) het onder mekaar gestry, die Russies-Ortodokse patriarg Hermogenes was in die tronk, die Katolieke Pole het die Kremlin en Smolensk beset, die Protestantse Swede het Nowgorod beset, voortgesette Tartaarse invalle het tot gevolg gehad dat die grensgebiede ontvolk het, en groot rowerbendes het oral toegeslaan. Tienduisende mense is in gevegte en opstande dood; op 17–19 Maart 1611 het die Pole en die Duitse huursoldate wat opstande in Moskou onderdruk het, 7 000 Moskowiete doodgemaak en die stad aan die brand gesteek. Baie ander stede is ook verwoes en verswak; op 22 September 1612 het die Pole en Litauers byvoorbeeld die hele bevolking van Wologda uitgewis.
Stryd om onafhanklikheid
Eindelik was daar redding vir Rusland – in die vorm van ’n patriotiese opstand onder die leierskap van Koezma Minin, ’n handelaar van Nizjni Nowgorod, en prins Pozjarski. Hulle het die Kremlin omsingel en op 24-27 Oktober 1612 (ou styl; 3-6 November nuwe styl) moes die Poolse weermag terugval en het die garnisoen in die Kremlin oorgegee. 4 November word steeds in Rusland gevier as die Dag van Nasionale Eenheid.
’n Nasionale vergadering het hierna ’n nuwe tsaar gekies: die jong Michail Romanof, seun van patriarg Filaret, ’n familielid van Iwan die Verskriklike se vrou, Anastasia Romanowna.
Ezrom Legae
Ezrom Legae het sy eie ateljee in Soweto gehad waar hy tot sy dood in 1999 saam met sy familie gewoon het. Hy het al talle eenmanuitstallings aangebied en het verskeie toekennings vir sy kuns ontvang.
Sergei Rachmaninoff
Sergei Vasilievich Rachmaninoff (Russies: Серге́й Васи́льевич Рахма́нинов; IFA: [sʲɪrˈɡʲej rɐxˈmanʲɪnəf]; 1 April 1873 – 28 Maart 1943) was 'n Russiese pianis, komponis, en orkesleier van die laat romantiektydperk.
Sergei Wasiljewitsj Rachmaninof (1873- 1943) is op Oneg, naby Nowgorod, gebore. Hy was die seun van 'n kaptein van die Keiserlike Wag en 'n afstammeling van ŉ adellike en gegoede familie. As jeugdige het hy 4 jaar lank in Moskou by sy leermeester, Nikolai Sverof, gaan woon.
As student het hy die opera Aleko en die klavierstukke Opus 3, wat die beroemde Prelude in C-kruis-mineur bevat, gekomponeer. Sverof se streng dissipline oor die jong Rachmaninof het meegebring dat hy een van die grootste klaviervirtuose van die 20e eeu geword het. Die eerste uitvoering van sy Tweede Klavierkonsert in C-mineur in Moskou in 1901 was 'n groot sukses.
Die belangrikste werk van sy tweede verblyf in Moskou was sy koorsimfonie, Die klokke. Die revolusie van 1917 het hom in so 'n mate van sy land vervreem, dat hy en sy gesin Rusland verlaat en hulle permanent in die VSA gevestig het.
Die kwarteeu wat hy in die VSA gewoon het, is hoofsaaklik aan konsertreise daar en in Europa gewy. Die enigste belangrike komposisies uit hierdie tydperk is die Rapsodie op 'n tema van Paganini (1934) en die Derde Simfonie (1936). Tydens 'n konsertreis het hy skielik siek geword en op 28 Maart 1943 is hy in Kalifornië oorlede.
Waardering
Rachmaninof was die gewildste komponis van die 20e eeu, 'n begaafde dirigent en die verstommendste pianis van sy tyd. Hy was die laaste komponis in die Russiese Romantiese tradisie. Sy komposisies bevat meesleurende melodieë en groot dinamiese kontraste, en daar is tans nuwe belangstelling in sy musiek.
D.H. Lawrence
David Herbert Lawrence (11 September 1885 – 2 Maart 1930) is een van die belangrikste Engelse romanskrywers uit die begin van die 20ste eeu. Behalwe romans soos Sons and Lovers, The Rainbow, Women in Love en Lady Chatterley's Lover het hy ook verhale, gedigte, toneelstukke en reisbeskrywings geskryf.
Die Engelse skrywer David Herbert Lawrence is op 11 September 1885 in Eastwood, Nottinghamshire, as die vierde kind van 'n steenkoolmynwerker gebore. Ná sy skoolopleiding het hy eers as 'n klerk en later as hulponderwyser gewerk. Van 1906 tot 1908 het hy 'n onderwyserskursus aan die Nottinghamse Universiteitskollege gevolg. In dié jare het sy eerste verhale en gedigte verskyn en in 1911 sy eerste roman, The White Peacock.
In 1912 het hy die Duitse barones Frieda von Richthofen, die vrou van 'n Nottinghamse hoogleraar, ontmoet. Ná haar egskeiding in 1914 het Lawrence met haar getrou en hulle het saam deur Duitsland en Italië gaan reis.
Tydens die Eerste Wêreldoorlog het hulle in Engeland gewoon, waar hulle weens hul openlike afkeer van die oorlog en Frieda se nasionaliteit van spioenasie verdink is. Dié vyandigheid het die vrydenkende Lawrence baie ontstel en hy het dikwels met die owerheid gebots.
Vanaf 1920 was hy byna voortdurend op reis, onder meer in Italië, Duitsland, Indië, Australië en Meksiko. Sy gesondheid was veral sedert 1924 swak en op 2 Maart 1930 is hy in 'n sanatorium op Vence in Suid-Frankryk aan tuberkulose oorlede.
Lawrence het sy soms heel uitgesproke idees openhartig in sy werk verkondig. Hy het vir die waarlik lewende individu gestry en hom verset teen alles wat "dood" is. In sy jeug het hy die spontaneïteit en lewenskragtigheid van die laagste klasse leer ken en waardeer; van die middestand se burgerlike lewe het hy 'n sterk afkeer gehad. Hy het gemeen dat die stem van die instinkte te lank onderdruk en nooit ernstig in Engelse romans beskryf is nie. Sy werk word dan ook dikwels deur 'n intense lewensdrang gekenmerk.
Lawrence was een van die eerste Engelse skrywers wat seks as 'n wesenlike deel van die man-vrouverhouding in sy romans behandel het en ook openlik daaroor geskryf het. Dit het kwaai teenstand uitgelok en selfs geregtelike optrede tot gevolg gehad. Lady Chatterley's Lover (1928) kon eers in 1960 in onverkorte vorm in Engeland verkoop word.
Selflaaier
'n Selflaaier is 'n klein rekenaarprogram wat die sagteware laai wat nodig is vir die bedryfstelsel om te kan loop. Die meeste rekenaarstelsels kan slegs kode uitvoer wat in die geheue gelaai is (ROM of RAM). Moderne bedryfstelsels word op hardeskywe (of soms op CD's en Flitsgeheue) gestoor. Wanneer 'n rekenaar aangeskakel word bestaan daar nie 'n bedryfstelsel in die geheue nie. Die rekenaar se hardeware kan nie alleen die komplekse bewerkinge doen soos om programme vanaf skywe te laai nie, wat 'n paradoks tot gevolg het: om die bedryfstelsel te kan laai moet daar oënskynlik reeds 'n bedryfstelsel gelaai wees. Die oplossing hiervoor is om die klein selflaaier program outomaties in geheue te laai wanneer die rekenaar aangeskakel word. Dikwels word daar van multistadium selflaaiers gebruik gemaak wat beteken dat daar kleiner programmetjies een na die ander gelaai word met toenemende kompleksiteit totdat die bedryfstelsel uiteindelik gelaai kan word. Ou rekenaars het 'n ry skakelaars op 'n paneel gehad wat die operateur in staat gestel het om die binêre laai-instruksies met die hand in te sleutel alvorens beheer aan die SVE oorhandig is. Die laaier sou dan die bedryfsinstruksies van 'n buitenste medium soos 'n papierband, ponskaart of 'n magnetiese band inlees.
D.H. Lawrence
Lawrence se idees het soveel teenstand uitgelok dat hy nog lank ná sy dood misken is. Dié situasie het geleidelik verander, danksy onder andere F.R. Leavis, wat Lawrence se boeke onder meer in sy tydskrif Scrutiny op literêre meriete beoordeel het. Waardering vir sy werk, veral Sons and lovers (1913), The Rainbow (1915) en Women in Love (1920), het eers in die vyftigerjare toegeneem.
Sons and lovers is sterk outobiografies. In The Rainbow toon Lawrence aan hoe die man-vrouverhouding vanweë die verval van die tradisionele hegte gemeenskap steeds belangriker word. Die uiteenlopende liefdesverhoudings van twee susters (die een loop uit op die dood en die ander op lewe) word in Women in Love teenoor mekaar gestel.
Lawrence het hom teen 'n te streng ordening verset, ook in sy gedigte, waarin hy selde vaste rym- of ritmeskemas gebruik het. Baie van sy gedigte is regstreekse beskrywings van sy ontmoeting met die "Iewe" in plante en diere. Sy bekendste digbundels is Look! We Have Come Through! (1917) en Birds, Beasts and Flowers (1923). Sy Complete Poems het in 1964 verskyn.
Van die prosawerke wat Lawrence ná die Eerste Wêreldoorlog geskryf het, is die verhale en novelles die belangrikste. The Captain's Doll (1923), The Fox (1923), The Ladybird (1923), St. Mawr (1925), The Woman Who Rode Away (1928), The virgin and the gipsy (1930) en The man who died (1931) is veral bekend.
Sy reisbeskrywings sluit Twilight in Italy (1916), Sea and Sardinia (1921) en Mornings in Mexico (1927) in. Sy essays oor Amerikaanse literatuur is saam in die bundel Studies in Classic American Literature (1923) uitgegee. Die eerste uitgawe van sy briewe, Letters (1932), is deur die skrywer Aldous Huxley, met wie Lawrence goed bevriend was, versorg en van 'n inleiding voorsien.
Lawrence het ook toneelstukke geskryf, waaronder The Widowing of Mrs Holroyd (1914), Touch and Go (1920) en David (1926), maar soos met sy romans, het dié werke eers lank ná sy dood erkenning gekry.
Malayalamse Wikipedia
Die Malayalamse Wikipedia is die Malayalamse uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlynensiklopedie. Dit het tans ongeveer 0 artikels, en is die grootste Wikipedia.
Meagan Good
Meagan Good (gebore 8 Augustus 1981) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente D.E.B.S. (2004), Brick (2005), The Unborn (2009), en Think Like a Man (2012).
Phil Reeves
Phil Reeves is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Election (1999), About Schmidt (2002), Sideways (2004), en Guess Who (2005).
Leuconia balearica
Leuconia balearica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leuconia en tot die familie Baeriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Lackschewitz.
Abiekwasgeelhout
Die Abiekwasgeelhout of Dabbie (Tamarix usneoides) is nie 'n ware Geelhout nie, maar 'n struikerige Tamariskboom wat in die Wes-, Noord-Kaap, Angola en Namibië aangetref word. Dit groei veral langs die kuslyn, brakkerige rivieroewers en langs droë rivierbeddings. Dit het fyn, skubagtige loof, en die blomme word laatwinter in digte bloeiwyses gedra. Elke blom kan duisende sade voortbring wat elk deur kapsule omvat word met 'n haartossel aan die apeks.
Die boom se FSA-nommer is 487.
Kolhaas
Voorkoms
Die haas is dofgelerig met swartgrys kolle wat van naby beskou 'n sout-en-peper voorkoms het. Die ken en onderdele is wit. Om die keel is 'n kraag van dieselfde kleur as die bodele met 'n wit kol op die voorkop. Die kol op die bokant van die nek wissel van baksteenbruin tot oranjegeel. Die stert is swart aan die bokant en wit aan die onderkant, en die pote is dofgeel. Hierdie hase het 'n gemiddelde lengte van 60 cm en die wyfie is effens groter as die mannetjie.
Habitat en gewoontes
Hulle hou van ruigtes met stukke grasveld en vermy oop grasvlaktes of digte bos. Kolhase is naglewend; hulle kom na sononder uit en soek teen sonop weer hul skuilplekke op. Hulle is gewoonlik alleen en is gevoelig vir koue weer. Kolhase se natuurlike vyande is die luiperd, leeu, rooikat, vaalboskat, tierboskat, wildehond, sivet, rooijakkals en breëkoparend.
Wolgograd
Wolgograd (Russies: Волгогра́д), tot in 1925 Tsaritsin (Царицын), is 'n stad in Rusland wat in 1555 gestig is en in 1780 stadstatus ontvang het. Dit is die hoofstad van die Wolgograd-oblast en het in 2018 'n bevolking van 1 013 533 gehad. Die stad lê op die westelike oewer van die Wolga en beslaan 'n oppervlakte van 859,4 vierkante kilometer (331,8 vk. myl). Wolgograd is die vyftiende grootste stad in Rusland, die tweede grootste stad in die Suidelike Federale Distrik, en die vierde grootste stad aan die Wolga. Tussen 1925 en 1961 het Wolgograd as Stalingrad (Сталинград) bekendgestaan.
Kolhaas
Habitat en gewoontes
Hulle eet veral groen gras, blare, lote en stingels. Telkens word twee tot drie kleintjies gebore na 'n dratyd van ±5 weke. Die kolhaas het 'n moontlike lewensduur van 7,5 jaar.
Wolgograd
Die stad is in 1589 as die vesting van Tsaritsin gestig. Teen die negentiende eeu het Tsaritsin 'n belangrike rivierhawe en kommersiële sentrum geword, wat daartoe gelei het dat sy bevolking vinnig uitgebrei het.
Vroeg in die Russiese Burgeroorlog, in November 1917, het Tsaritsin onder Sowjetbeheer gekom. Dit is kortliks deur die Wit Leër teen middel-1919 verower, maar het spoedig teruggekeer na Sowjetbeheer in Januarie 1920.
Op 10 April 1925 is die stad hernoem na Stalingrad ter ere van Joseph Stalin. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog, het die spilmoondhede die stad aangeval, wat gelei het tot die Slag van Stalingrad, een van die grootste en bloedigste gevegte in krygsgeskiedenis. Op 10 November 1961 het Nikita Chroesjtsjof se administrasie die naam van die stad na Volgograd verander. Ná die verbrokkeling van die Sowjetunie het die stad die administratiewe sentrum van die Wolgograd-oblast geword.
Dit was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2018.
Leuconia dura
Leuconia dura is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Wolgograd
Susterstede
• 3
Leuconia dura
Die spons behoort tot die genus Leuconia en tot die familie Baeriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hozawa.
Gebruikersruimte
'n Konvensionele bedryfstelsel verdeel gewoonlik die virtuele geheue in 'n kernruimte en 'n gebruikersruimte. Die kernruimte word opsy gehou vir die loop van die bedryfstelselkern, kernuitbreidings en sommige toestelaandrywers. In die meeste bedryfstelsels word kerngeheue nooit uitgeruil met spasie op die hardeskyf nie. In teenstelling daarmee is die gebruikersruimte daardie deel van die geheue waar al die gebruikersmodus toepassings uitgevoer word en hiérdie geheue kan uitgeruil word indien nodig.
Elke proses word gewoonlik in sy eie ruimte in virtuele geheue uitgevoer en tensy anders versoek word kan dit nie toegang verkry tot die geheue van ander prosesse nie. Dit vorm dan die basis van geheuebeskerming in vandag se bedryfstelsels en is ook 'n bousteen vir die verdeling van voorregte. Afhangende van die voorregte kan prosesse die kern versoek om 'n deel van 'n ander proses se geheueruimte aan dit toe te ken, soos in die geval van ontfouters. Programme kan ook versoeke rig vir die skep van gedeelde geheue gebiede saam met ander prosesse.
Sonsverduistering
Soos van die aarde gesien, sal 'n verduistering of eklipsering van die son plaasvind wanneer die maan tussen die son en die aarde deurbeweeg, en die maan die skyf van die son ten volle, of gedeeltelik bedek, soos gesien van 'n ligging op die aarde. Dit kan slegs gebeur tydens 'n nuwemaan, wanneer die son en maan in konjunksie (of sameloop) is, soos van die aarde gesien. Minstens twee, en tot soveel as vyf sonsverduisterings kom jaarliks voor; hoogstens twee kan 'n volkome verduistering uitmaak. Totale sonsverduisterings is nietmin seldsaam by enige spesifieke ligging aangesien totaliteit slegs langs 'n noue band op die aardoppervlakte voorkom, naamlik die pad van die maan se umbra.
Sekere mense, soms genoem "eklipsjagters" of "umbrafiele", is bereid om na afgeleë bestemmings te reis, ten einde 'n voorspelde sentrale verduistering gade te slaan. Die sonsverduistering van 11 Augustus 1999 in Europa het blykbaar meegewerk om publieke belangstelling in die fenomeen aan te wakker wat blykbaar gelei het tot 'n ongewoon groot getal reise wat spesifiek onderneem is na die annulêre (of ringvormige) verduistering van 3 Oktober 2005, en dié van 29 Maart 2006.
Die laaste volkome verduistering was op 9 Maart 2016; die volgende sal dié wees van 21 Augustus 2017. Die onlangse verduistering van 15 Januarie 2010, was 'n ringvormige verduistering; die volgende ringvormige verduistering sal voorkom op 26 Februarie 2017.
'n Volkome sonsverduistering is 'n natuurverskynsel. Nietemin is sonsverduisterings in antieke tye, soos in sekere kulture vandag, toegeskryf aan bonatuurlike oorsake of beskou as kwade voortekens. 'n Volkome sonsverduistering kan vrees inboesem by mense wat nie oor die sterrekundige verklaring daarvan beskik nie, aangesien die son oordag blykbaar verdwyn, en die lug verdonker binne 'n kwessie van minute.
Eklipse, okkultasies en oorgange
'n Eklips vind plaas wanneer 'n liggaam verdwyn, of gedeeltelik buite sig verdwyn, òf weens 'n okkultasie, soos by 'n sonsverduistering, òf wanneer dit in die skadu van 'n ander liggaam inbeweeg, soos by 'n maansverduistering (daarom word beide gelys op NASA se eklipsblad).
'n Okkultasie vind plaas wanneer 'n blykbaar groter liggaam voor 'n blykbaar kleiner liggaam inbeweeg.
'n Oorgang vind plaas wanneer 'n blykbaar kleiner liggaam voor 'n blykbaar groter liggaam verbybeweeg.
Eklipse, okkultasies en oorgange in die algemeen, is almal die effek van sieziegie (van Grieks: syzygia).
Oorgange en okkultasies van die son deur die aarde se maan word eklipse van die son genoem hetsy die son volkome of deels bedek word. By implikasie, kan oorgange voor die son, deur 'n satelliet of 'n planeet ook eklipse genoem word, soos met die oorgange van Phobos en Deimos, asook die deurgang van 'n satelliet deur die skaduwee van 'n planeet, soos met hierdie eklips van Phobos. Die term eklips word ook meer algemeen gebruik vir liggame wat voor mekaar verbybeweeg. As voorbeeld, sal hierdie inskrywing van NASA se Sterrekundige Prent van die Dag afwisselend verwys na die maan se eklipsering en okkultering.
Robert Keith (akteur)
Robert Keith (10 Februarie 1898 – 22 Desember 1966) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Woman on the Run (1950), Young at Heart (1954), Guys and Dolls (1955), en Written on the Wind (1956).
Kaapse Maleiers
Die Kaapse Maleiers (Maleis: Melayu Cape) is 'n gemeenskap of etniese groepering van Oosterlinge in Suid-Afrika. Meeste van hulle is van Maleisië afkomstig. Hulle woon hoofsaaklik in en om Kaapstad, onder andere in die Bo-Kaap (vroeër die "Maleierbuurt") teen die hange van Seinheuwel. Saam met die Malgasse van Madagaskar vorm die Kaapse Maleiers die enigste inheemse Austronesiese volk in Afrika.
Vandag praat meeste van hulle Afrikaans. Professor A. van Selms (1906–1984) van Pretoria het godsdienstige boeke ontdek wat reeds in die 18de eeu vir hulle in Konstantinopel in Arabiese skrif gedruk is.
Verskeie Suid-Afrikaanse geregte is van Maleisiese oorsprong, onder andere tamatiebredie, bobotie, sosaties en koeksisters.
Vindblæs
Vindblæs is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Vesthimmerland-munisipaliteit. Dit het 223 inwoners (2008).
Metaalvlerkie
Metaalvlerkies (Riodinidae) is ’n familie van vlinders, met ongeveer 1 400–1 500 spesies wêreldwyd. Die naam "metaalvlerkies" verwys na die metaal-agtige kolle op hul vlerke.
Taksonomie
Vandag verkies die meeste taksonome om dit as 'n onafhanklike familie te aanvaar selfs al is daar teenargumente. Volgens morfologiese studies deur Ackery et al. in die handleiding van dierkunde (Kristensen 1998, vgl. literatuur) word Riodinidae in die Lycaenidae-familie geplaas. Kristensen et al. aanvaar, in 2007, dat die handleiding op 'n voorlopige basis opgedateer word, om Riodinidae as 'n onafhanklike familie te klassifiseer.
Molekulêre filogenie (gebaseer op homoloë DNA-volgordes) vind 'n sustergroepverhouding tussen Riodinidae en Lycaenidae, en dit word byna eenstemmig aanvaar.
Albertus Stephanus Geyser
Beginjare
Albertus Stephanus Geyser is op Naboomspruit, in die destydse Transvaal gebore. Hy was een van drie kinders van Nina en Petrus Geyser. Hy slaag sy matriek in 1935 aan die Hoërskool Ermelo.
Die volgende jaar het hy aan die Universiteit van Pretoria ingeskryf vir 'n B.A. in tale. Sy broer, Hendrik Johannes, het saam met hom teologie studeer. In 1938 het hy die graad cum laude verwerf, met hoofvakke Grieks en Latyn. In 1941 is die graad B.D. aan hom toegeken. In 1943 het hy 'n M.A.-graad in Grieks en Latyn verwerf. Dieselfde jaar het die Universiteit van Pretoria die graad Doctor Divinitatis met onderskeiding aan hom toegeken. In 1945 het hy ook bykomende kursusse in Aramees en Cyrillies voltooi. Geyser het in 1943 sy doktorale studie in Kerkgeskiedenis begin. Die volgende jaar het hy dit verander na Nuwe Testament. Hy het dit binne 'n jaar voltooi. Op 15 Maart 1946 ontvang hy die graad Doctor Divinitatis Cum Laude. Die titel van die tesis was "Die geslagsregister van Jesus Christus volgens Matteus 1:1-17 en Lukas 3:23-38".
In die veertigerjare het Geyser met Celia van der Westhuizen getrou. Die egpaar het drie seuns en twee dogters gehad.
Loopbaan
In 1941 is hy in die Heilbron-gemeente van die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika (NHKA) as predikant bevestig. Hy het in 1944 ’n beroep na Noord-Westelike Pretoria aanvaar. Begin 1946 (op die ouderdom van 27) word hy aangestel as lektor in die departement van Nuwe-testamentiese studies aan die Universiteit van Pretoria. Later daardie jaar is hy bevorder tot professor en hoof van die departement. Hy beklee hierdie pos 15 jaar lank. In 1962 aanvaar hy ’n aanstelling as professor in teologie aan die Universiteit van die Witwatersrand. In 1963 bedank hy as predikant van die Nederduitsch Hervormde Kerk. In 1968 het hy ook as lid van die kerk bedank.
Teoloë teen Apartheid
Professor Bennie Keet was verbonde aan die kweekskool op Stellenbosch. In 1955 verskyn sy boek Suid-Afrika – Waarheen?. Daarin maak hy dit baie duidelik dat apartheid nie aan die hand van die Bybel geregverdig kan word nie: "Laat ons dit nou maar ruiterlik erken: Die Heilige Skrif, in Ou Testament en Nuwe Testament albei, trek geen skeidslyne of -mure tussen die volke van die wêreld."
In 1955 het Geyser en 12 ander akademici openlik beswaar gemaak teen die verwydering van kleurlingstemmers van die kieserslys en die vergroting van die senaat om dit reg te kry. Die ander 12 ondertekenaars van die beswaarskrif was prof. S.P. Engelbrecht, W.A. Kleynhans, P.V. Pistorius, J.J.N. Cloete, J.A. Louw, B.J. Schlebusch, E.F.W. Gey van Pittius, W.J. de Kock, D.J. Swiegers, B.J. Marais, D. Pont en C. Jacobsz.
In 1954 het die Algemene Kerkvergadering van die NHKA aan prof. Albert Geyser en sy kollega prof. Egge Mulder opdrag gegee om apartheid te toets aan die Heilige Skrif. In die daaropvolgende kerkvergadering in 1957 dra hulle ’n eenstemmige verslag voor waarin hulle erken dat daar geen Bybelse regverdiging vir apartheid bestaan nie. Prof. Adrianus van Selms ondersteun die verslag, maar Mulder trek toe kleinkoppie.
Prof. A.B. du Preez van die teologie fakulteit van die Universiteit van Pretoria het apartheid regverdig in sy boek "Eiesoortige Ontwikkeling tot Volksdiens". Geyser is in 1960 die geleentheid gegun om die boek te kritiseer in die NHKA se joernaal Hervormde Teologiese Studies. In 1960 word die boek "Vertraagde Aksie" uitgegee. Bydraende skrywers het Geyser, Bennie Keet, Ben Marais en van Selms ingesluit. In die boek is apartheid sterk veroordeel.
Na aanleiding van die Sharpeville-slagting het die Wêreldraad van Kerke 'n beraad by Cottesloe in Johannesburg gehou. Al die Suid-Afrikaanse lede van die Wêreldraad, insluitend die NHKA en die NG Kerk is genooi om die beraad by te woon. Geyser en Van Selms het 'n memorandum voorberei waarin hulle die beleid van apartheid kritiseer op teologiese gronde. Die memorandum is aangebied aan die Moderatuur van die NHKA op 28 November 1960 met die versoek dat dit deel vorm van die kerk se voorlegging aan die Cottesloe-kerkeberaad. Die versoek is dadelik verwerp.
Beskuldiging van kettery
In Januarie 1961 hou prof. Adriaan Pont twee massavergadering om beswaar te maak teen die outeurs van "Vertraagde Aksie". Pont hits ook studente aan teen Geyser. Die gevolg was dat Geyser in Oktober 1961 aangekla word van kettery en ongehoorsaamheid. Hy sou in sy uitleg van Filippense 2:6 aan Jesus 'n laer status as God toegeken het. Die saak is deur die Sinodale Kommissie van die NHKA aangehoor. Geyser is vrygespreek op die aanklagte van ongehoorsaamheid, maar skuldig bevind op die aanklag van kettery. In Mei 1962 word hy ontslaan met verlies van sy status as predikant. As gevolg hierdie besluit neem prof. Van Selms sy ontslag, terwyl Labuschagne ontslaan word. Geyser het egter die bevinding op hersiening geneem na die Hooggeregshof. Op 15 Mei 1963 word die verhoor op dramatiese wyse beëindig toe die hof hoor dat die partye ’n skikking bereik het. Geyser is tot sy amp herstel en die kerk het onderneem om al sy regskoste te betaal. Die Kommissie van die Algemene Vergadering van die NHKA het in die openbaar verklaar dat hulle ’n bona fide fout gemaak het met hul interpretasie van Geyser se standpunt. Geyser het egter reeds ’n pos by Wits aanvaar.
Christelike Instituut
As eerste stap tot die stigting van die ekumeniese studiegroep, het Albert Geyser en Ben Engelbrecht 'n Christelike maandblad, Pro Veritate, in die lewe geroep. Op voorstel van Geyser word Beyers Naudé genooi om die redakteur te word. Hy gaan akkoord en die eerste uitgawe verskyn in Mei 1962. Die stigtingsvergadering van die Christelike Instituut het op 13 Augustus 1963 plaasgevind. Op voorstel van Geyser is Naudé gevra om die instituut se direkteur te word, maar hy wou eers daaroor nadink. Hy het geweet dat hy nie sy amp as predikant sou kon behou nie. Op 22 September daardie jaar deel hy sy gemeente (NG gemeente Aasvoëlkop) mee dat hy besluit het om direkteur van die Christelike Instituut te word. Ná sy afskeidspreek die volgende week, lees die konsulent sy ontslag as predikant aan die gemeente voor. Prof. Geyser was die voorsitter van die beheerraad van die Christelike Instituut.
Broederbond
Prof. Van Selms het in Mei 1963 'n biljet opgestel met die opskrif "Kerk en Geheime Organisasie, met verwysing na die Vrymesselary en die Broederbond". Labuschagne het gehelp met die verspreiding daarvan. Dit het opslae gemaak. Beyers Naudé, 'n vooraanstaande lid van die Broederbond, het juis toe oorweeg om sy lidmaatskap te beëindig en het hy, onder andere, met Van Selms en Geyser daaroor gepraat. Tydens die gesprekke met Geyser, het hy 'n aantal geheime dokumente van die Broederbond aan Geyser oorhandig om sy raad in te win. In November 1963 besluit Geyser om die geheime dokumente te fotostateer en aan 'n joernalis van die Sunday Times te gee. Aanvanklik word Naudé beskuldig, maar hy voer aan dat hy die dokumente aan 'n "medeteoloog" gegee het. Geyser erken toe dat hy die sondebok was wat die dokumente aan die koerant gegee het.
Lastersaak
Gedurende 1964 en 1965 het prof Pont 'n reeks artikels in die NHKA se maandblad, Die Hervormer, geskryf. Daarin het hy te velde getrek teen die twee "medeteoloë" by die Christelike Instituut. Hulle sou, onder andere, die kommunisme ondersteun, voorstanders van sabotasie wees, 'n rewolusie beplan en boonop skynheilig, geveinsd, leuenagtig, gewetenloos en lafhartig wees. Daar was geen twyfel oor die feit dat hy na Geyser en Naudé verwys het nie. Laasgenoemdes het Pont gedagvaar vir laster. Die verhoor het 'n aanvang geneem op 15 Februarie 1967. Aan die einde daarvan ken die hof hulle skade van R20,000 elk toe en gelas Pont om hul koste van omtrent R150,000 te betaal.
Persoonlike gevolge van teenkanting
Tydens sy leeftyd het Albert Geyser 'n duur prys betaal vir sy teenkanting van apartheid. Sy oorlewende seun vertel hoeveel pyn sy pa en broer gevoel het toe sy pa se studente die saak van kettery teen hom aanhangig gemaak het. So ook die beledigings wat Adriaan Pont in sy rigting geslinger het.
Die skrywers Labuschagne en Van Aarde et al. bevestig hoe Geyser preekbeurte in sy kerk ontsê is. Sy telefoon is afgeluister en sy pos oopgemaak. Hy het ternouernood aan 'n moordaanslag ontkom toe daar gepeuter is met die remme van sy motor. Geyser is deur sy eie broer (ook 'n predikant) in 'n kerkvergadering "'n duiwel in die gestalte van 'n engel van die lig" genoem. Sy vrou is deur al die ellende verskeie kere in 'n inrigting opgeneem. Sy kinders is so in Afrikaanse skole afgeknou dat hulle in Engelse skole geplaas moes word. Daar was selfs 'n bomaanslag op die kantore van die Christelike Instituut, wat op die ou end ook verban is as 'n kommunisties-besmette organisasie.
Vir ’n aantal jare het die vriendskap tussen Naudé en Geyser voortgeduur ten spyte daarvan dat Naude die Christelike Instituut vir sy eie politieke doelstellings gebruik het. Maar toe Naudé en Desmond Tutu begin agiteer vir sanksies teen Suid-Afrika, het hy Geyser van hom en die Christelike Instituut laat vervreem.
Geyser het afgetree by Wits in 1983. Drie jaar later is hy oorlede.
In 2014 het sy alma mater, die Fakulteit van Teologie by die Universiteit van Pretoria, die eerste A.S. Geyser Gedenklesing aangebied. Te midde van die anti-standbeeld manie wat in Suid-Afrika geheers het, skryf Prince Mashele op 1 Mei 2015 in die Sowetan dat 'n standbeeld vir Albert Geyser opgerig moet word.
Kloofsaag
'n Kloofsaag is 'n houtsaag wat spesiaal ontwerp is vir die maak van 'n skeursnit, 'n snit gemaak ewewydig (parallel) aan die rigting van die hout se grein.
Ontwerp
Die snykant van elke tand het 'n plat voorste rand wat skuins agtertoe lê teen sowat 8°, in teenstelling met 'n kruissaag, wat tande het wat skuins agtertoe lê teen ongeveer 15°.
Nog 'n verskil met die kruissaag, is dat die kante geslyp is op regte hoeke met die snyvlak, wat beitel-agtige snyoppervlaktes vorm, terwyl die kruissaag s'n teen 'n hoek geslyp is, sodat elke tand 'n messoort-snypunt in kontak met die hout het. Hierdie ontwerp sorg dat die saag nie die hout se greinlyne volg nie, wat die saag op die verkeerde pad kon stuur. Deur soos 'n beitel te werk, kan die saag makliker oor afwykende greinlyne sny, wat nodig is om 'n reguit snit te bereik.
Dit is moontlik om hierdie materiaaluitskot meganisme in aksie waar te neem, deur die ontleding van raampie-vir-raampie beeldmateriaal van die snyproses. Kloofsae het tipies 4-10 tande per duim, wat hulle relatief grof maak.
Gebruik
Alle saagmeulens gebruik kloofsae van verskillende tipes, insluitende die bandsaag. Histories het saagmeulens gebruik gemaak van een of meer resiprokerende sae. meer spesifiek bekend as 'n "op-en-af" of "regopsaag". Sommige saagmeulens gebruik ook kloofsae om blaaie en planke op die regte lengte te saag.
Snystyle
Vir die oorgrote meerderheid van sae oor die wêreld heen, is die tande ontwerp om te sny wanneer die saag gestoot word deur die hout. Daar is egter ook sommige sae, soos die Japannese saag en die saag wat deur die Antieke Egiptenare gebruik is, wat ontwerp is om te sny met die trekslag.
Scott Reeves
Scott Reeves (gebore 16 Mei 1966) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse General Hospital (1963), The Young and the Restless (1973), Nashville (2012), en Finding Carter (2014).
Marathi Wikipedia
Die Marathi Wikipedia is die Marathi uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlynensiklopedie. Dit het tans ongeveer 0 artikels, en is die grootste Wikipedia.
Angélica Vale
Angélica Vale (gebore 11 November 1975) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Lazos de amor (1995), The Prettiest Ugly Girl (2006), en Mujeres asesinas (2008).
Leuconia johnstonii
Leuconia johnstonii is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leuconia en tot die familie Baeriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1871 deur Carter.
Opkwark
Die opkwark of u-kwark (simbool: u, van die Engelse up quark) is die ligste van al die kwarke, ’n soort elementêre deeltjie, en ’n hoofbestanddeel van materie. Saam met die afkwark vorm dit die neutrone (een opkwark, twee afkwarke) en protone (twee opkwarke, een afkwark) van atoomkerns. Dit is deel van die eerste generasie van materie, het ’n elektriese lading van +2⁄3 e en ’n massa van 1,5–3.3 MeV/c2.
Nes ander kwarke is die opkwark ’n elementêre fermion met spin-1⁄2 en ervaar dit al vier fundamentele kragte: swaartekrag, elektromagnetisme, swak kernkrag en sterk kernkrag. Die antideeltjie van die opkwark is die anti-opkwark of anti-op), waarvan sekere eienskappe dieselfde magnitude maar teenoorgestelde teken het.
Cameron Goodman
Cameron Goodman (gebore 24 Augustus 1984) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Shuttle (2008), The Informers (2008), en The Dead Undead (2010), en in die televisiereeks Sons of Anarchy (2008).
Jackie Kelk
Jackie Kelk (6 Augustus 1923 – 5 September 2002) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Born to Be Bad (1934) en The Pajama Game (1957), en in die televisiereeks The Aldrich Family (1949).
Ernst Haeckel
duimnael|160px|links|[[Seeanemone uit Ernst Haeckel se Kunstformen der Natur van 1904.]]
Sy gepubliseerde kunswerke sluit meer as 100 gedetailleerde, veelkleurige illustrasies van diere en see-organismes in. As filosoof het hy Die Welträtsel (1895–1899) geskryf, asook Freedom in Science and Teaching om die onderrig van evolusie te steun.
Breëstreep-ghieliemientjie
Die Breëstreep-ghieliemientjie (Barbus annectens) is 'n varswatervis wat voorkom in die ooskus riviere van Afrika vanaf die Zambezirivier suidwaarts tot by Mkuze in KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Broadstriped barb.
Voorkoms
Die vis is deurskynend olyfbruin aan die bokant met drie vlekke of een donker streep horisontaal oor die lyf en is silwer aan die onderkant. Die donker streep kan ook bestaan uit drie kolle. Daar is ook 'n donker kol op die stertvin se basis en daar is twee pare kort baarde om die mond. Die vis word tot 75 mm lank. Die vis is nou verbind of kan dieselfde spesie wees as die Barotse-ghieliemientjie.
Habitat
Die vis leef in stadigvloeiende strome met plantegroei in.
Omar Regan
Omar Regan (gebore 12 Junie 1975) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Rush Hour 2 (2001), Five Thirteen (2013), en American Sharia (2015).
Geodia boesraugi
Geodia boesraugi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2020 deur Van Soest & Hooper.
Leuconia joubini
Leuconia joubini is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leuconia en tot die familie Baeriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Topsent.
Quetta
Quetta is net suidoos van die grens met Afghanistan geleë. Die stad word as die Pasjtoene se derde belangrikste kulturele sentrum ná Kandahar en Pesjawar beskou. In Quetta word 'n mengsel van verskeie tale soos Pasjtoe, Beloetsji, Brahui, Sindhi, Pandjabi, Oerdoe en Persies gepraat.
Sosatie
'n Sosatie of kabab is 'n eg Suid-Afrikaanse gereg wat van blokkies skaap-, vark- of hoendervleis gemaak word. Die vleis word in kleinerige blokkies opgesny en in 'n vleis- of sosatiepen ingeryg, soms met ander lekkernye soos sampioene of gedroogde vrugte. Dit kan ook met marinade of kerrie gegeur word. Sosaties word verkieslik op 'n rooster oor 'n houtvuur gebraai, maar kan ook in 'n oond gaargemaak word.
Sosaties is oorspronklik van Kaap-Maleisiese afkoms. Die naam is van die Maleise woord soesatoe afgelei, wat mengelmoes beteken. Sosatie is moontlik deur Maleise kokke in Suid-Afrika in gebruik gebring.
Nederlandse Taalunie
duimnael|Die lidlande van die Nederlandse Taalunie duimnael|Die verspreiding van [[Nederlands]]
Die Nederlandse Taalunie (NTU) het tot stand gekom uit 'n ooreenkoms tussen België en Nederland wat op 9 September 1980 geteken is. Op 12 Januarie 2005 het Suriname ook amptelik 'n lid van die NTU (assosiasie-lid) geword. Omrede Afrikaans deel vorm van die Nederlandse Taalfamilie, gaan al meer stemme op vir insluiting van Afrikaans by die NTU. 'n Nederlandse adjunkminister, Frans Timmermans was in Februarie 2008 op besoek aan Suid-Afrika en hy het gesprekke gevoer met Pallo Jordan, die Suid-Afrikaanse minister van kuns en kultuur asook met Aziz Pahad, adjunkminister van buitelandse sake. Timmermans het tydens sy besoek gesê dat dit tyd geword het dat Afrikaans uit sy 'verdomphoekje' gehaal moet word en dat die posisie van die taal versterk moet word.
Die Nederlandse Taalunie, bestaan uit vier organe, naamlik:
Suriname is nie in bogenoemde vier organe verteenwoordig nie, omdat Suriname 'n assosiasie-lid is.