cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fikile Mbalula
Fikile Mbalula (gebore op 4 Augustus 1971 te Adelaide, Oos-Kaap) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en die 17de Sekretaris-generaal van die African National Congress (ANC). Hy was voor hierdie pos die land se Minister van Vervoer. Hy is 'n lid van die ANC se Nasionale Uitvoerende Komitee (NUK). Mbalula het vantevore as die Adjunkminister en later as Minister van die Suid-Afrikaanse Polisiediens gedien en is 'n voormalige president en sekretaris-generaal van die ANC-jeugliga.
Loopbaan
Mbalula is in Augustus 2004 tot president van die ANC-jeugliga verkies, nadat hy voorheen die pos van sekretaris-generaal beklee het.
Hy word beskou as die persoon wat president Thabo Mbeki in die posisie help plaas het, en wat uiteindelik verantwoordelik was vir Mbeki se afsetting as leier van die ANC. Sy ondersteuning is ook al beskryf as die sleutel tot Zuma se presidentskap.
Mbalula is in Desember 2007 tot die ANC-NUK verkies by die party se Polokwane-konferensie. Volgens stemme behaal hy die 15de plek. Daarna het hy uitgetree as die president van die ANC-jeugliga. Hy was 36 jaar oud en kon weens sy ouderdom nie meer 'n lid van die jeugliga wees nie.
Hy het die kandidatuur van Julius Malema as sy opvolger as president van die Jeugliga ondersteun, wat beskou is as 'n skuif om die Jeugliga se steun vir Zuma te verseker. Tydens die algemene verkiesing van 2009 was Mbalula die bestuurder van die ANC se verkiesingsveldtog, wat as hoogs suksesvol beskou is.
Mbalula is in Mei 2009 deur Zuma as die adjunkminister van polisie aangestel en was van November 2010 tot Maart 2017 die minister van sport en ontspanning nadat president Zuma sy kabinet geskommel het. Hy is aangestel na steunwerwing van die ANC-jeugliga en, volgens mediaspekulasie, moontlik ook as 'n beloning vir sy lojaliteit teenoor Zuma.
Tussen 31 Maart 2017 en 26 Februarie 2018 dien hy as die Suid-Afrikaanse Minister van Polisie in die kabinet van Jacob Zuma. Van Mei 2019 tot 6 Maart 2023 was hy die Minister van Vervoer onder president Ramaphosa, maar het sy kabinetspos ontruim nadat hy in Desember 2022 as die 17de Sekretaris-generaal van die African National Congress verkies is.
Saint-Ghislain
Hoë Middeleeue
Die nedersetting, wat geleidelik rondom die abdy gegroei het, het aanvanklik nog as Cella bekend gestaan. Dié naam het later in vergetelheid verdwyn, en die dorp is na sy stigter vernoem. Die abdy van Saint-Ghislain het as geestelike en wêreldlike landsheer van die nedersetting gefungeer. Sy wapen het heraldiese simbole van sowel Frankryk asook die Heilige Romeinse Ryk behels.
Die uitbou van die klooster en die wyding van 'n kerk teen die begin van die 9de eeu is die eerste belangrike gebeurtenisse waaroor die monnike in hul kronieke berig. In 881 is die abdy deur Noormanne geplunder en aan die brand gesteek.
Witjie
Kenmerke
Hoewel die naam aandui dat lede van hierdie familie wit is, is dit nie altyd die geval nie. Geel, oranje, rooi en selfs swart witjies kom ook voor. ’n Aantal kenmerke is min of meer algemeen vir die spesies uit die Pieridae-familie:
Chris Redd
Chris Redd (gebore 25 Maart 1985) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Popstar: Never Stop Never Stopping (2016) en in die televisiereekse Saturday Night Live (1975), Disjointed (2017), en Wet Hot American Summer: Ten Years Later (2017).
Laura Gómez (aktrise)
Laura Gómez is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Sambá (2017) en in die televisiereeks Orange Is the New Black (2013).
Inkwanca Plaaslike Munisipaliteit
Die Inkwanca Plaaslike Munisipaliteit is 'n voormalige plaaslike munisipaliteit in die Chris Hani-distriksmunisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit het met Lukhanji en Tsolwana saamgesmelt op 8 Augustus 2016, om die nuwe Enoch Mgijima Plaaslike Munisipaliteit te vorm.
Die Xhosanaam Inkwanca beteken koue plek.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Verkiesingsuitslae
Die African National Congress het nog elke keer hier gewen sedert die eerste demokratiese munisipale verkiesing in 2000.
Buret
duimnael|regs|80px|Skets van 'n moderne buret
Die hoeveelheid afgemeet word bepaal deur die verskil tussen die begin- en eindlesings.
Geskiedenis
Die geskiedenis van die buret is nou verweef met die geskiedenis van volumetriese analise. Francois Antoine Henri Descroizilles het die eerste buret ontwikkel (wat meer soos 'n maatsilinder gelyk het) in 1791. Joseph Louis Gay-Lussac het 'n verbeterde weergawe ontwikkel en die begrippe "pipet" en "buret" gebruik in 'n verhandeling in 1824 oor die stardaardisasie van indigo oplossings. 'n Groot deurbraak in die metodologie wat volumetriese analise baie gewild gemaak het is deur Jaez Ghiasi gemaak wat die buret herontwerp deur 'n klamp en 'n tuit aan die onderkant te plaas.
Riohacha
Riohacha (Spaans: Nuestra Señora Santa María de los Remedios del Río de la Hacha; Wayuunaiki Süchiimma) is 'n stad in die noorde van Colombia wat in 1545 deur Nicolás de Federmann gestig is. Die stad is die hoofstad van die noordelike department La Guajira.
Leucilla minuta
Leucilla minuta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucilla en tot die familie Amphoriscidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1941 deur Tanita.
Lusaka (provinsie)
duimnael|Lusaka in Zambië duimnael|Die Diskrikte van die provinsie Lusaka
Ander noemenswaardige dorpe in die provinsie, is Kafue, die naasgrootste nedersetting met 'n geskatte bevolking van 47 816 in 2009, Chilanga, Chongwe en Luangwa, waarskynlik die oudste Europese nedersetting in die land, geleë by die samevloeiing van die Luangwa en Zambezi aan die grens met Mosambiek en Zimbabwe.
Rick Perry
Rick Perry (gebore 4 Maart 1950) het vanaf 21 Desember 2000 tot 20 Januarie 2015 as die 47ste goewerneur van Texas, die tweede grootste deelstaat in die Verenigde State van Amerika, gedien. Perry (wat ook 'n Republikein is) is bekend vir sy konserwatiewe oortuigings en glo dat homoseksualiteit verbied moet word.
M.S.B. Kritzinger
duimnael|regs|220px|M.S.B. Kritzinger.
Matthys Stefanus Benjamin Kritzinger (distrik Carolina, Transvaal, 16 Oktober 1896 – Pretoria (vermoedelik), 12 Januarie 1977) was ’n letterkundige en professor in Afrikaans en Nederlands aan die Universiteit van Pretoria. As leksikograaf is hy verantwoordelik vir die samestelling van verskeie woordeboeke.
Lewe en werk
Matthys Stefanus Benjamin Kritzinger se ouers was Louis Jacobus Rudolph Kritzinger en Sara Sophia Maria Grobler. In die Anglo-Boereoorlog word hy saam met sy moeder in ’n konsentrasiekamp aangehou. Sy eerste opleiding kry hy privaat by sy moeder, waarna hy die CNO-skool op Carolina bywoon en daarna skoolgaan aan die Laerskool Carolina. Sy hoërskoolopleiding kry hy aan die Hoërskool Ermelo. Vanaf 1915 studeer hy verder aan die Grey-universiteitskollege in Bloemfontein, waar hy in 1917 die B.A. Honneurs in Nederlands verwerf. Die daaropvolgende jaar behaal hy die Hoër Onderwysdiploma aan die Transvaalse Universiteitskollege in Pretoria en in 1919 verwerf hy sy M.A.-graad. Hierna word hy onderwyser in Geskiedenis aan die Hogere Oosteind-School in Pretoria, waar hy later ook klasse gee in Afrikaans. Vanaf Oktober 1920 is hy dosent in Nederlands aan die Transvaalse Universiteitskollege, later die Universiteit van Pretoria. Hy promoveer in 1930 aan die Universiteit van Pretoria met ’n proefskrif oor “Die opstandsmotief by Vondel”. Tussen 1933 en 1937 is hy redakteur van Ons Tydskrif vir Letterkunde, Opvoedkunde en Kuns, ’n blad wat deur die Van Schaik Uitgewers geborg is. In 1934 is hy gasdosent in Amsterdam. Hy word in 1936 bevorder tot professor aan die Universiteit van Pretoria, ’n posisie wat hy tot met sy aftrede in 1961 beklee. Sy intreerede lewer hy op 29 April 1936 oor “Die Afrikaanse en Nederlandse letterkunde as studievak aan die Universiteit van Pretoria”. Vir etlike jare resenseer hy nuwe letterkundige werke, vir baie jare in Die Volkstem en in Die Huisgenoot, terwyl hy ook gereelde boekbesprekings oor die radio lewer. Hy is op 4 Julie 1929 getroud met Esther Margaretha van der Spuy en uit die huwelik is drie dogters gebore. Na sy vrou se dood in Junie 1961 trou hy met mevrou Martha E. Erasmus, gebore Scheepers. Hy sou aanvanklik nes sy pa ’n boer word en het nooit sy belangstelling hierin verloor nie. Vir baie jare lank het hy ’n beesboerdery in die Transvaalse Bosveld. Hy woon op ’n plasie naby Pretoria. In 1977 is hy oorlede.
Skryfwerk
Hy bundel sy boekbesprekings en ander letterkundige artikels in die bundels “Oor skrywers en boeke” (wat benewens ’n aantal opstelle resensies bevat oor werke van C. Louis Leipoldt, D.F. Malherbe, Jochem van Bruggen, G.C. en S.B. Hobson, C.M. van den Heever en P. de V. Pienaar) en “Studies en kritieke”. “Letterkundige kragte” bevat opstelle oor die werk van C. Louis Leipoldt, A.G. Visser, C.J. Langenhoven en Toon van den Heever. Saam met H.A. Steyn, P.C. Schoonees en U.J. Cronjé is hy verantwoordelik vir die bekende “Groot Woordeboek”, terwyl hy ook outeur is van ’n groot aantal ander woordeboeke. As samesteller bring hy die versamelbundels “Letterkundige leesboek”, “Ons jongste letterkunde”, “Die jongste Afrikaanse kortverhale” en “Tien uitgesoekte kortverhale” byeen, terwyl hy ook verantwoordelik is vir ’n “Plateatlas by die Afrikaanse letterkunde”, wat die Afrikaanse letterkunde in beeld weergee. “Die Kritzingers van St. Louis” bevat familieherinneringe. As Gesangberymer is hy medeverantwoordelik vir die publikasie van die eerste Gesangebundel in Afrikaans in 1944.
Eerbewyse
In 1962 bekroon die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns hom met ’n Erepenning vir Afrikaanse taal en letterkunde.
Mari El
Geskiedenis
Die outonome oblast Mari ontstaan op 4 November 1920 en word op 5 Desember 1936 herorganiseer in die Mari-OSSR. Die outonome republiek Mari El in sy huidige vorm ontstaan op 22 Desember 1990.
Geografie
Mari El is in die oostelike deel van die Oos-Europese Vlakte, langs die Wolga, geleë. Die moerasagtige Mari-laagvlakte lê in die weste van die republiek. 57% van die republiek is bedek met bosse. Die hoogste punt is 278 meter.
Daar is 476 rivere en meer as 200 mere in Mari El. Die meeste is maar klein en gewoonlik bevrore van die helfte van November tot die helfte van April. Groot, bevaarbare riviere is die Wetloega in die uiterste weste en die Wolga langs die suidgrens.
Die republiek grens in die noorde aan die oblast Nizjni Nowgorod, in die ooste aan die oblast Kirof, in die suide aan Tartarië en in die weste aan Tsjoewasjië.
Bevolking
Die belangrikste bevolkingsgroepe is Mari's en Russe. Die Mari's praat ’n Finoegriese taal. Die standaardtaal is die oostelike variant, die Weide-Mari (марий йылме). Die westelike Berg-Mari (мары йлмы) het minder sprekers en word as ’n variant beskou.
Die Mari's het voor die Russiese Rewolusie van 1917 geen toegewese gebied gehad nie. Nou woon net 48,3% van die volk in Mari El. Die meeste woon in ander dele van Rusland; 4,1% woon buite Rusland. Russe vorm 47,5% van die bevolking, gevolg deur die Mari's (42,9%) en Tartare (6%).
Politiek
Die hoof van die regering is die president. In 2004 was Leonid Igorewitsj Markelof die president. Hy is verkies in Januarie 2001.
Ekonomie
Die republiek het feitlik geen grondstowwe wat van nywerheidsbelang is nie. Ander natuurlike bronne is: turf, bronwater en kalksteen.
Die mees ontwikkelde nywerhede is masjienbou, metaal- en houtbewerking en voedsel. Die meeste ondernemings is in die hoofstad, Josjkar-Ola.
Albaniese Wikipedia
Statistiek
Die Wikipedia het tans bladsye, waarvan  artikels is. Dit het geregistreerde gebruikers, waarvan  as aktief gereken word. Hierdie gebruikers het in totaal wysigings aangebring en  lêers opgelaai.
Mainz
Mainz is die hoofstad en grootste stad van die Duitse deelstaat Rynland-Palts. Mainz, wat teenoor die monding van die Mainrivier in die Ryn en Wiesbaden, die hoofstad van die deelstaat Hesse, geleë is, is die setel van 'n universiteit, 'n Rooms-Katolieke bisdom en 'n aantal televisie- en radiomaatskappye. Mainz se domkerk is saam met die domkerke in Speyer en Worms een van die drie Romaanse keiserdomkerke. Die stad staan daarnaas as een van die sentra van die Rynse karnaval bekend. Die grootste stede in die omgewing naas Wiesbaden is Ludwigshafen, Mannheim, Darmstadt en Frankfurt am Main.
Mainz was een van die Asjkenasiese Jode se hoofsentra in die Middeleeuse Heilige Romeinse Ryk. In 2021 is die drie SchUM-stede Mainz, Speyer en Worms (afgelei van die hoofletters van die Hebreeuse name van die drie stede Sjin (Sj, ש) vir Sjpira (שפירא, Speyer), Waw (U ו) vir Warmaisa (Worms) en Mem (M מ) vir Magenza (Mainz) deur Unesco as wêrelderfenisgebiede gelys.
Fermion
’n Fermion is in deeltjiefisika ’n deeltjie met ’n halftallige spin (s=1⁄2, s=3⁄2, s=5⁄2 ens.). In teenstelling daarmee het ’n boson ’n heeltallige spin. Elke elementêre deeltjie van die Standaardmodel kan in een van dié twee groepe ingedeel word. Elementêre fermione is die boustene van materie, terwyl elementêre bosone kragte oorbring tussen die elementêre fermione.
Fermione is genoem na Enrico Fermi. Hulle kan elementêr (onverdeelbaar in kleiner dele) of saamgestel wees. Eersgenoemde kan onderverdeel word in leptone, (byvoorbeeld elektrone en muone) en kwarke (die elementêre boustene van hadrone). Voorbeelde van saamgestelde fermione is alle barione en sommige atome en kerns.
Omdat fermione ’n halftallige spin het, voldoen hulle aan die Uitsluitingsbeginsel van Pauli, waarvolgens twee fermione nie presies dieselfde kwantumgetal kan hê nie. Meer algemeen voldoen hulle aan die Fermi-Dirac-verdeling.
Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia
Voerså
Voerså is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Frederikshavn-munisipaliteit. Volgens die 2008-sensus woon daar 576 mense.
Leucilla nuttingi
Leucilla nuttingi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucilla en tot die familie Amphoriscidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1902 deur Urban.
Bo-Zambezi-moddervis
Die Bo-Zambezi-moddervis (Labeo lunatus) is 'n varswatervis wat voorkom in die boonste gedeelte van die Zambezi- en die Okavangorivier. In Engels staan hy bekend as die Upper Zambezi labeo.
In die Caprivi staan die vis bekend as die langvin-onderbek asook mudsucker.
Voorkoms
Die Bo-Zambezi-moddervis se kop is klein, met 'n skurwe neus. Daar is klein tuberkels op die neus. Die bek is onder geplaas en kort baarde kan aanwesig wees. Tande is afwesig, maar smaakknoppies kom op die bo- en onderkaak voor.
Die vis se lyf is platterig en die dorsale vin (rugvin) staan hoog uit, meer as twee keer die lengte van die kop. Die rugvinwimpel is die vis se vernaamste kenmerk. Die stertvin is vlak gevurk en die anale vin driehoekig. Dié vinne, asook die buik- en borsvinne, is goed ontwikkel.
Sarai Gonzalez
Sarai Gonzalez (* 2005) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Shelter (2016).
Bo-Zambezi-moddervis
Voorkoms
Die Bo-Zambezi-moddervis is groenerig of donker silwergrys van kleur, silwer tot grys onder en die vinne het 'n pienk/pers skynsel.
Lance Reddick
Lance Reddick (gebore 7 Junie 1962; oorlede 17 Maart 2023) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Jonah Hex (2010), White House Down (2013), John Wick (2014), en John Wick: Chapter 2 (2017).
Letse Wikipedia
Die Letse Wikipedia is die Letse uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlynensiklopedie. Dit het tans artikels, en is die  grootste Wikipedia.
Bongani Baloyi
Bongani Michael Baloyi (gebore 28 Februarie 1987) is 'n Suid-Afrikaanse politikus. Hy het as burgemeester van die Midvaal Plaaslike Munisipaliteit tussen 2013 en 2021 gedien. Hy was op daardie stadium slegs 26 jaar oud en het gevolglik die jongste burgemeester in Suid-Afrikaanse geskiedenis geword. Baloyi is 'n lid van die Demokratiese Alliansie.
Bo-Zambezi-moddervis
Voorkoms
Die skubbe se basis is donker, wat die voorkoms van horisontale strepe oor die lyf gee. Hulle is grof en die telling is 37-40 op die systreep en 16-20 op die stertstam.
Bongani Baloyi
Vroeë lewe
Baloyi is op 28 Februarie 1987 in Thokoza, suidwes van Alberton aan die Oos-Rand, gebore. Hy het op 'n jong ouderdom in politiek begin belangstel.
Bo-Zambezi-moddervis
Voorkoms
Die vis word 400 mm lank en weeg sowat 2,5 kg.
Bongani Baloyi
Politieke loopbaan
Baloyi het in 2005 'n lid van die Demokratiese Alliansie geword. Hy was sedertdien lid van die party se Uitvoerende Komitee van die Vaalstreek, die Provinsiale Uitvoerende Komitee en die Federale Raad. Hy was ook 'n deelnemer aan die DA se Jong Leiers-program.
Bo-Zambezi-moddervis
Habitat
Die vis leef in diep water en in hoofstrome, met rotserige sowel as sanderige bodems, en ook in sagtebodem-vloedvlaktemere.
Bongani Baloyi
Politieke loopbaan
Hy is in Mei 2011 as 'n proporsioneel-verteenwoordigende raadslid van die Midvaal-munisipaliteit verkies. Burgemeester Timothy Nast het hom as die lid van die burgemeesterskomitee vir ontwikkeling en beplanning aangestel. Nast het in Julie 2013 bedank nádat hy tot die Gautengse Beplanningskommissie aangewys is. Baloyi is as sy opvolger verkies en op 29 Augustus 2013 ingehuldig. Hy is hierna in Augustus 2016 vir 'n volle termyn as burgemeester verkies.
Onder Baloyi se leiding het Midvaal ses opeenvolgende ongekwalifiseerde ouditverslae ontvang. In Maart 2020 kondig hy aan dat hy nie beskikbaar is vir herverkiesing in 2021 nie. Daar word in politieke kringe bespiegel dat Baloyi 'n moontlike kandidaat vir die DA-leierskap kan wees.
Sandra Kriel
Sandra Kriel is ’n Suid-Afrikaanse kunstenaar wat spesialiseer in polities-geïnspireerde weefkuns. Sy skryf ook die belangrike boek “Vir ’n stukkie brood”, waarin die lot van Bolandse plaasarbeiders onder apartheid belig word.
Lewe en werk
Sandra Kriel is in 1952 in Kaapstad gebore. Sy gaan skool aan die Hoërskool Bloemhof in Stellenbosch en studeer na skool verder aan die Universiteit van Stellenbosch, waar sy ’n B.A.-graad verwerf. Nagraads studeer sy dan aan die Nationale Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen in België en keer in 1980 terug na Stellenbosch. Tussen 1980 en 1992 is sy as lektor betrokke by die doseer van kuns op Stellenbosch en by die Bellville Onderwyskollege. In hierdie tyd behaal sy in 1984 die M.A.-graad in Kunsonderwys aan die Universiteit van Stellenbosch en in 1993 die M.Phil.-graad aan die Universiteit van die Wes-Kaapland. Deeltyds studeer sy ook Sielkunde aan die Universiteit van Suid-Afrika. In 1994 trou sy met ’n Nederlander en vestig haar in hierdie land waar sy ook moeder word. Later keer sy egter terug na Suid-Afrika en vestig haar eers op Barrydale en later op Grahamstad.
Skryfwerk
Hoewel sy in tradisionele kunsvorms soos skilder studeer, kies sy borduurwerk as haar gunsteling medium, waardeur sy ook outomaties onmiddellik groter aansluiting kry by die Afrika milieu. In haar kuns spits sy haar hoofsaaklik daarop toe om politiese werke te skep waarin sy protes aanteken teen sosiale en maatskaplike onregverdigheid, soos byvoorbeeld die onmenslikheid van die apartheidsbestel. Na haar troue beeld sy ook uit hoe hierdie gebeure haar persoonlike lewe beïnvloed. Sedert 1991 word haar kunswerke ten toon gestel in groepsuitstallings in Suid-Afrika, Europa en die Verenigde State van Amerika. Sy ontvang ’n meriete-toekenning by die 1991 Kaapstad Triënnaal vir haar kunswerk Why are you afraid? op drie panele waarin die vrou se rol in die struggle uitgebeeld word. Hierdie werk neem agtien maande om te voltooi weens die arbeids-intensiewe aard van haar gekose medium. In 1992 is sy ’n gas van die Thami Mnyele Stigting in Nederland, wat ten doel het om die uitruil van kuns en kultuur tussen Suid-Afrika en Nederland te bevorder. Wanneer Suid-Afrika in 1993 na twintig jaar se afwesigheid weer ’n uitnodiging ontvang om uit te stal by die Venice Biënnale, word sy saam met Jackson Hlungwane gekies as die primêre kunstenaars wat Suid-Afrika verteenwoordig terwyl sy in dieselfde jaar ook uitstal by die Southern Cross tentoonstelling in die Stedelijk Museum in Amsterdam in Nederland. Daarna is haar werk ook teenwoordig by die Johannesburg Biënnale in 1995, onder kuratorskap van Emma Bedford. Haar kunswerk It won’t hurt (uitbeelding van genitale verminking van ’n vrou waarin sy skerp kommentaar lewer op spesifiek die gebruik van vroulike besnyding wat steeds in sekere kulture toegepas word en op die wreedhede wat vrouens steeds moet verduur) word gekies om in die Verenigde Koninkryk vertoon te word by die Siyawela: Love, Loss and Liberation in Art from South Africa tentoonstelling by die Birmingham Museums and Art Gallery wat vanaf Oktober 1995 tot Januarie 1996 geduur het. In 1996 neem sy ook deel aan die The Art of African Textiles tentoonstelling in Washington DC in die Verenigde State van Amerika. In 1999 hou sy die eerste solo-uitstalling van haar onkonvensionele kunswerke op tekstiel by die Universiteit van Stellenbosch se Kunsgalery. Die tekstiel word gekomplementeer met naaldwerkpatrone, krale, knopies, fotostate en foto’s met die doel om effektiewe visuele en visioenêre kommunikasie te bewerkstellig. Sy dokumenteer in Vir ’n stukkie brood die lewens van Bolandse plaasarbeiders. Met ’n bandmasjien en kamera word hierdie mense self aan die woord gestel en word daarmee skreiende kommentaar gelewer op die uitsigloosheid van hulle bestaan en die manier waarop hulle uitgebuit word. Die leser word dan sonder buite-kommentaar gekonfronteer met hierdie mense se menswees, in hulle armoede, plesier, probleme, vreugdes en smart.
Brian Keith
Brian Keith (14 November 1921 – 24 Junie 1997) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Parent Trap (1961), Reflections in a Golden Eye (1967), The Wind and the Lion (1975), en Young Guns (1988).
Toep
'n Toep of app is 'n sagtewaretoepassing of -applikasie vir 'n slimfoon, tabletrekenaar of slimhorlosie.
Kantonese Wikipedia
Die Kantonese Wikipedia is die Kantonese uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlynensiklopedie. Dit het tans ongeveer 0 artikels, en is die grootste Wikipedia.
Wolfram
Wolfram is 'n chemiese element met die simbool W en atoomgetal 74. Dit is 'n harde, skaars metaal in standaardtoestande en word op aarde net as chemiese verbindings in minerale soos scheeliet en raspiet aangetref. Dit is in 1781 as 'n nuwe element geïdentifiseer.
Wolfram het die hoogste kookpunt van alle elemente en is veral vanweë sy bestandheid teen hoë temperature gebruik, soos in gloeilampe waar dit as gloeidraad aangewend word. 'n Ander aanwending is wolframkarbied WC wat vanweë sy hardheid in werktuie gebruik word.
Veearts
'n Veearts, letterlik 'n veeartsenykundige dokter, is 'n professionele persoon wat veeartsenykunde beoefen deur die behandeling van siektes in, en beserings aan diere.
Beskrywing
In baie lande is die benaming veearts 'n gereguleerde en beskermde term, wat beteken dat lede van die publiek nie sonder die vereiste kwalifikasies en/of lisensiëring die titel mag gebruik nie. In baie gevalle is die aktiwiteite wat onderneem word deur 'n veearts (soos die behandeling van siekte of operasie in diere) beperk slegs tot professionele persone wat by die owerhede geregistreer is as veeartse. In die Verenigde Koninkryk byvoorbeeld, soos in ander jurisdiksies, kan dierebehandeling slegs uitgevoer word deur geregistreerde veeartsdokters (met 'n paar aangewese uitsonderings, soos paraveeartsenykundige werkers), en dit is onwettig vir enige persoon wat nie geregistreer is nie om hulself 'n veearts te noem, of enige behandeling voor te skryf.
Die meeste veeartse werk in kliniese instellings, en behandel diere direk. Hulle kan in algemene praktyke werksaam wees, vir die behandeling van alle soorte diere; of hulle kan spesialiseer in 'n spesifieke groep diere soos troeteldiere, vee, dieretuindiere of perde; of kan spesialiseer in 'n smal mediese dissipline soos chirurgie, dermatologie of interne medisyne.
Net soos met ander professionele gesondheidswerkers, neem veeartse etiese besluite oor die versorging van hul pasiënte. Huidige debatte binne die beroep sluit in die etiek van sekere prosedures wat glo slegs vir suiwer kosmetiese of onnodige gedragskwessies is, soos ontklouing van katte, die afsit van sterte en oorbesnoeiing van honde.
Etimologie en nomenklatuur
Die woord veeartsenykundige kom van die Latynse veterinae wat beteken "werk diere". "Veearts" is die eerste keer gebruik in die gedrukte media deur Thomas Browne in 1646.
Geskiedenis
Antieke Indiese sage en veeartsenykundige dokter Shalihotra (mitologiese skat c. 2350 v.C.), die seun van 'n Brahmaan salie, Hayagosha, word beskou as die stigter van veeartsenykundige wetenskappe Die eerste veeartsenykundige kollege in Lyon, Frankryk is in 1762 deur Claude Bourgelat gestig. Volgens Lupton, na die waarneming van die verwoesting wat veroorsaak word deur runderpes onder Franse beeste, het Bourgelat sy tyd gewy om na 'n oplossing te soek. Dit het gelei tot die stigting 'n veeartskollege in Lyon in 1761, waarvanuit hy studente gestuur het om die siekte te bestry; in 'n kort tyd, het die plaag verminder en die gesondheid van die diere herstel, weens die hulp wat gelewer is aan die landbou deur die veeartsenykundige wetenskap en kuns.
Leucilla oblata
Leucilla oblata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucilla en tot die familie Amphoriscidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1931 deur Row & Hozawa.
Emalahleni Plaaslike Munisipaliteit, Oos-Kaap
Die Emalahleni Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Chris Hani-distriksmunisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Nedersettings
Volgens die Suid-Afrikaanse Nasionale Sensus van 2001 word die munisipaliteit as volg onderverdeel:
Vognsild
Vognsild is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Vesthimmerland-munisipaliteit. Dit het 265 inwoners (2008).
Markus Redmond
Markus Redmond (gebore 5 Februarie 1971) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Fight Club (1999), This Is Now (2016), en After the Horizon.
Kunene-moddervis
Die Kunene-moddervis (Labeo ansorgii) is 'n varswater vis wat voorkom in die Kunene- en Quanzariviere in Zimbabwe en Namibië. In Engels staan die vis bekend as die Cunene labeo.
Voorkoms
Die vis lyk baie soos die Rooioog-moddervis maar is net ietwat dunner, die vinne meer gepunt, die skubbe kleiner en die oë groter. Daar is stervormige tuberkels op die snoet, die lippe is vlesig en daar is 'n paar baarde om die mond. Die vis is olyf tot bruin kleurig en ligter aan die onderkant. Hulle word tot 270 mm lank.
Hernán Crespo
Hernán Jorge Crespo (* 5 Julie 1975 in Florida, Argentinië) is 'n voormalige Argentynse sokkerspeler. Hy het by die klubs Inter Milaan en River Plate gespeel.
Vlakhaas
Die vlakhaas of rooipootjie (Lepus capensis) is 'n haas wat in die meeste dele van Afrika voorkom. Die vlakhaas is kleiner as die kolhaas en die springhaas. Die springhaas is egter nie 'n ware haas nie maar 'n knaagdier.
Voorkoms
Die kleur van die vlakhaas varieer baie. By vlakhase wat in vogtiger dele woon is die lyf dofgeel met swartgrys spikkels terwyl die agternekkol bruinpienk en die stert bo donker en onder wit is. By die vlakhase in droër gebiede is die lyf gryswit, die agternekkol is liggrys en die stert bo is dofswart en wit onder. Om die oë van al die tipes vlakhase is 'n soom van liggeel hare en net bokant die oë is 'n langwerpige ligbruin kol. Die wyfie is effens groter as die mannetjie. Volwasse vlakhase word gemiddeld 70 cm lank.
Habitat en voorkoms
Hulle verkies operige droë grasvlaktes met kolle lang gras of bossies vir skuiling. Hulle is naglewend en gevoelig vir koue. Hierdie hase woon nie in gate nie, maar sal wel gate gebruik om in te skuil as hulle gevaar vermoed wat kolhase nie doen nie. Oor die algemeen word telkens twee kleintjies gebore na 'n dratyd van ±6 weke. Vlakhase het 'n moontlike lewensduur van 5-6 jaar. Vlakhase se natuurlike vyande is die luiperd, leeu, rooikat, vaalboskat, wildehond en breëkoparend.
Helena van Troje
thumb|190px|Die liefde van Helena en Paris, deur Jacques-Louis David, 1788.) Helena van Troje,  eintlik meer korrek Helena van Sparta (antieke Grieks: Ἑλένη Helénē), was in die Griekse mitologie die beeldskoonste vrou in die wêreld. Sy was volgens die meeste bronne die dogter van Zeus en Leda, en die suster van onder andere Klitemnestra, Kastor en Polluks en Foibe. Sy was getroud met koning Menelaos van Sparta.
Volgens tradisie het Afrodite haar aan Paris belowe nadat hy die godin ’n kompetisie laat wen het. Paris het haar toe ontvoer en na Troje geneem.
Haar verhaal is onder meer opgeteken is Homeros se Ilias en Odussee. Omdat baie mans om haar hand meegeding het, het haar pa hulle ’n eed laat aflê dat hulle haar huwelik sou verdedig, maak nie saak wie hy kies nie. Menelaos is toe gekies. Toe Paris Helena steel, het die eed veroorsaak dat die Achajers na Troje opgeruk het om haar te gaan haal en dit het gely tot die Trojaanse Oorlog.
Eindelik is Paris in die oorlog doodgemaak en volgens Homeros is Helena met Menelaos herenig.
Spin (fisika)
Spin is in deeltjiefisika en kwantummeganika ’n wesentlike vorm van hoekmomentum van elementêre deeltjies, saamgestelde deeltjies (hadrone) en atoomkerns. Spin is ’n suiwer kwantummeganiese verskynsel; dit het nie ’n ekwivalent in klassieke meganika nie al herinner die term "spin", wat van Engels af kom, aan verskynsels wat met "tolling" of "draaiing om ’n as" verband hou.
Spin is een van twee soorte hoekmomentum in kwantummeganika – die ander een is "baanhoekmomentum". Laasgenoemde is die kwantummeganiese ekwivalent van die klassieke begrip van hoekmomentum: dit is wanneer ’n deeltjie ’n roterende of draaiende baan volg (soos wanneer ’n elektron om ’n kern draai). Die bestaan van ’n spinhoekmomentum is afgelei uit eksperimente waarin deeltjies waargeneem is wat ’n hoekmomentum besit wat nie slegs aan baanhoekmomentum toegeskryf kon word nie.
Leucilla uter
Leucilla uter is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucilla en tot die familie Amphoriscidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1883 deur Poléjaeff.
Karelië
Karelië (Karelies, Estnies en Fins: Karjala; Russies: Карелия, Kareliya; Sweeds: Karelen) is 'n historiese gebied in Finland en Rusland tussen die Witsee in die noordooste en die Finse Golf in die suidweste. In Rusland word dit omvat deur die outonome deelrepubliek Republiek van Karelië.
Die oppervlak van die republiek is 180 500 km². Die hoofstad van die Russiese deelrepubleik is Petrozawodsk. Ander groot stede sluit in: Kostomoeksja, Sortiwala en Kondopoga. Die bevolking beloop in 2003 ongeveer 716 000, waarvan 73,6% Russe, 10% Kareliërs, 7% Wit-Russe, 3,6% Oekraïners, 2,3% Finne en 0,8% Wepse. Naas Russies word ook Karelies, Fins en Wepsies gepraat. Daar bestaan ook dagblaaie en radiostasies wat Karelies, Fins en Wepsies gebruik. Binne Karelië self het die Wepse 'n eie outonome gebied, naamlik Wepsskaja Volost.
Karelië is grotendeels met dennebosse bedek, ongeveer 49% van die oppervlak. Daar is ook heelwat mere, wat 25% van die oppervlak bedek. Die twee grootste mere is die Ladogameer en die Onegameer.
Die belangrikste dele van die ekonomie van Karelië is bosbou, visbedryf, papierbedryf en houtbewerking. Masjienvervaardiging en metallurgie is ook verteenwoordig.
Engcobo Plaaslike Munisipaliteit
Die Engcobo Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Chris Hani-distriksmunisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Natalse rooihaas
Die Natalse rooihaas (Pronolagus crassicaudatus) is 'n haas wat in Mosambiek en KwaZulu-Natal voorkom. Die diertjie staan ook bekend as die Natalse rooiklipkonyn.
Voorkoms
Die dier se pels is dig en grof en die kleur is sout-en-peper rooibruin terwyl die onderkant roeserig dofgeel is. Die ken is wit of gryswit en van die wange loop 'n breë strook tot by die agternek wat kontrasteer met die res van die lyf. Die diertjie se massa is 1,3 – 3,1 kg.
Habitat
Hulle vreet gras, veral jong gras. Hulle kom in rotsagtige terrein voor, soos kranse, kliprantjies en rotsagtige klowe met eetbare gras. Hulle natuurlike vyande is die luiperd, rooikat en vaalboskat.
Na 'n dragtyd van een maand word een of twee kleintjies gebore gewoonlik in die somer.
G.J. Krüger
Gert Jacobus Krüger (1 Oktober 1938 – 3 Augustus 2005) was ’n Afrikaanse digter.
Lewe en werk
Gert Jacobus Krüger is op 1 Oktober 1938 op Nylstroom gebore. Hy word op Warmbad groot en voltooi dan sy hoërskoolopleiding in 1955 aan die Hoërskool Nylstroom. Hierna studeer hy aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys waar hy hom in die aptekerswese bekwaam deur in 1960 die B.Sc. (Farmasie)-graad te behaal. Vanweë sy belangstelling in die Afrikaanse taal en letterkunde skryf hy in vir die B.A.-graad by die Universiteit van Suid-Afrika, terwyl hy terselfdertyd apteker in die H.F. Verwoerd-hospitaal in Pretoria is. In 1962 ontvang hy ’n beurs vir verdere studie in farmakologie en aan die einde van daardie jaar behaal hy sy B.Sc. Honneurs Farm.-graad. Hierna word hy aangestel as ontleed-apteker in die Transvaalse Departement van Hospitaaldienste. In 1965 behaal hy sy B.A.-graad aan die Universiteit van Suid-Afrika. Hy aanvaar in 1969 ’n pos by Ethnor Laboratorium (Edms.) Bpk. as bestuurder van kwaliteitsbeheer. Op 9 Mei 1964 trou hy met June Elaine Boardman en die egpaar het vier kinders, twee seuns (Johannes – gebore 28 Junie 1965 en Leon – gebore 22 April 1969) en twee dogters (Maria Magdalena – gebore 1 Desember 1966 en Miana – gebore 14 Mei 1977). Hy is op 3 Augustus 2005 op Potchefstroom oorlede.
Skryfwerk
Hy publiseer die bundels “Spektrum” en “Draaispieël”, wat in toonaard nie veel van mekaar verskil nie. Die bundels bevat ’n groot aantal kwatryne en sonnette, wat sy voorliefde vir tradisionele gedigvorme uitbeeld, terwyl hy ook talle woorde en beelde uit die natuurwetenskaplike en mediese wêreld gebruik. Van sy gedigte word opgeneem in Gerrit Komrij se bloemlesing “Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte” en in vroeë uitgawes van D.J. Opperman se “Groot verseboek”.
Kopieregvervaldag
Die denking van Kopieregvervaldag was aanvanklik informeel; die vroegste bekende denking was in 2004 deur Wallace McLean ('n Kanadese openbare domein aktivis). Verskeie webwerwe noem die skrywers wie se werke elke 1 Januarie die openbare domein betree. Daar is aktiwiteite in lande regoor die wêreld deur verskeie organisasies onder Kopieregvervaldag.
Openbare domein
Kopieregbeskermingsvoorwaardes word tipies beskryf as die lewe van die skrywer plus 'n sekere aantal jare na sy of haar dood. In baie lande beteken dit gewoonlik dat 70 jaar verloop het sedert die dag van die skrywer se dood. Na daardie tydperk word die werke van daardie outeurs volledig beskikbaar sodat almal - sonder enige voorafgaande magtiging - toegang tot en gebruik vir enige doel. Wetlik gebeur dit op Nuwejaarsdag (1 Januarie). Dit beteken dat die werke van outeurs wat in 1936 oorlede is, in 1936 op 1 Januarie 2007 in die openbare domein oorgedra is.
Kopieregvervaldag is in 2010 gevier met die toegang tot die openbare domein in baie lande van die werke van outeurs soos Sigmund Freud, William Butler Yeats, Ford Madox Ford en Arthur Rackham. In 2011 vier dit die werke van Isaac Babel, Walter Benjamin, John Buchan, Mikhail Bulgakov, F. Scott Fitzgerald, Emma Goldman, Paul Klee, Selma Lagerlof, Leon Trotsky, Vito Volterra, Nathanael West, en ander.
Willem Kotzé
Lewe en werk
Willem Daniël (Willie) Kotzé is op 17 Januarie 1931 op die plaas Texas naby Pretorius (nou Leonardville) langs die Nossobrivier in die Gobabis-distrik in Suidwes-Afrika gebore. Die dorp is genoem na ds. E.J. Leonard, wat hom ook doop. Willie is die middelste van drie kinders en het ’n ouer broer, Johannes, en ’n jonger suster, Yvonne (Ivy). Sy pa is Arie Willem Daniel Kotzé, oorspronklik van Calvinia in die Kaapprovinsie, wat in 1924 te voet skape vir ’n spekulant na Suidwes-Afrika aanjaag en dan daar aanbly. Nadat sy pa ’n aantal jare skape oppas by ’n boer, bekom hy ’n graslisensie van die Suidwes owerhede vir die plaas Texas. Sy ma is Johanna Susanna Susara Jacoba (Jossie) Janse van Rensburg, oorspronklik van Leeudoringstad, wat in 1929 met sy pa getroud is.
Kort na Willie se geboorte trek die familie na die plaas Kauchas langs die Visrivier naby Kub, wat tussen Mariental en Windhoek geleë is. Sy pa huur hierdie plaas ook. Op 19 Mei 1936 is sy ma op Kauchas aan malaria oorlede toe sy slegs 25 jaar oud was. In hierdie omstandighede gaan bly die kinders na die begrafnis by hulle ma se suster en haar man, tante Nellie en oom Albert Martins, op hulle plaas Schneider naby Pretorius. Teen die middel van 1938 kom haal sy pa die twee seuns weer om skool toe te gaan en hulle bly in ’n eenvertreksinkhuis duskant Pretorius op ’n stukkie grond wat sy pa huur. Later in die jaar is hulle na die koshuis op Pretorius waar juffrou Johanna Georgina Muller, oorspronklik van Bultfontein, die koshuismatrone was. Sy pa koop in hierdie tyd vir hom ’n nuwe motor, ’n Hudson Terraplane. Met hierdie motor is die gesin tydens die skoolvakansie aan die begin van 1939 Kaap toe om vir sy ouma te gaan kuier, waar sy in Tamboerskloof gewoon het. Sy pa trou in die Junievakansie van 1939 met juffrou Muller en in April 1940 is hulle stiefsussie Agnes gebore.
Na sy pa se troue in 1939 gaan Willie en sy broer na die skool op Gobabis, waar hulle ook in die koshuis bly en tot aan die einde van 1941 skoolgaan. Terwyl hulle hier skoolgaan kan hulle slegs twee keer per jaar huis toe gaan, in die wintervakansie en weer aan die einde van die jaar. In 1940 koop sy pa die plaas Wilheben naby Arahoab (nou Aranos) en vanaf 1942 gaan hy en sy broer daagliks per donkie na die skool op Arahoab. Daar was omtrent sewentig kinders in die skool, waarvan slegs nege nie in die koshuis was nie. In 1945 gaan hy weer koshuis toe en hy slaag standerd ses, toe dit nog die laaste standerd op laerskool was. In hierdie jare is standerd ses ’n openbare eksamen wat in die Unie van Suid-Afrika nagesien is. Die volgende jaar gaan hy na die dubbelmedium Hoërskool Swakopmund (voorheen die Deutsche Oberschule en in later jare weer) en matrikuleer hier in 1949. Weer kan hy slegs twee keer per jaar huis toe gaan. Tydens die skoolvakansies werk hy en sy broer hard van vroeg tot laat op die plaas om al die take uit te voer wat sy uitermate streng pa aan hulle uitdeel. As jong kind kom hy ook op die plase in noue aanraking met die San, wie se gewoontes en kultuur hy later in verskeie boeke beskryf.
Nadat hy klaar is met skool, werk hy vanaf April 1950 vir drie jaar by Standard Bank op Mariental. Toe hy mondig word, registreer hy in 1952 op Mariental as lid van die Nasionale Party. Sy pa bel hom later die jaar en vra dat hy moet bedank by die bank en hom moet kom help boer op die plaas, wat hy ook doen. Terug op die plaas stel sy pa (’n ondersteuner van Jan Smuts en sy Verenigde Party) egter ’n ultimatum aan hom dat hy uit die Nasionale Party moet bedank en ’n verklaring daaroor in Die Suidwes-Afrikaner moet publiseer. Willie weier om dit te doen, waarop hy twee dae later die plaas verlaat en terugkeer na Mariental. Hierdie voorval verbreek die reeds brose verhouding wat hy met sy pa gehad het en die breuk tussen hulle het tot met sy pa se dood in 1981 nooit weer heeltemal herstel nie. Met die opbrengs van sy erfgeld van sy moeder skryf hy in 1953 by die Universiteit van die Oranje-Vrystaat in en studeer vir twee jaar voltyds. Dan begin hy werk by Standard Bank in Bloemfontein om geld te verdien vir sy studies en studeer deeltyds verder. Só verwerf hy in 1955 die B.A.-graad, in 1956 die B.A. Honneurs-graad en in 1957 die M.A.-graad met lof met ’n verhandeling oor “Die beheer deur die provinsiale administrasie oor die finansies van plaaslike besture in die Oranje-Vrystaat”. Eindelik behaal hy in 1962 die D.Phil.-graad in Staatsleer met ’n proefskrif oor “Owerheidsbeleid en -beheer ten opsigte van die ontwikkeling en administrasie van kleinhoewes in Suid-Afrika”.
Hy trou op 24 November 1956 in Bloemfontein met Alice Dorothy Bruyns, wat hy in die bank ontmoet terwyl albei daar werk. Uit die huwelik word twee seuns gebore, Arie Willem Daniël en Hendrik Bruyns.In 1956 sluit Willie by die Staatsdiens aan. Hier is hy vanaf 1959 tot 1964 privaatsekretaris van Administrateur Sand du Plessis van die Vrystaat. Hy begin in 1960 saam met ’n vriend met ’n byeboerdery, maar verkoop sy aandeel wanneer dit te veel met sy studies inmeng. Op 28 Februarie 1965 tree hy uit die Staatsdiens en aanvaar ’n werk in die private sektor. Intussen het hy hom in die politiek begeef en vanaf September 1970 tot 1982 is hy Nasionale Party Lid van die Volksraad, eers tot 1974 vir Odendaalsrus in die Vrystaat en daarna vir Parys. As lid van die Volksraad is hy voorsitter van die Nasionale Party-koukus se studiegroep vir Buitelandse sake, asook sekretaris van die Inligtingstudiegroep. Verder dien hy ook as ondervoorsitter van die permanente Kommissie van Samewerking en Ontwikkeling wat onder andere aandag skenk aan die konsolidasie van die swart tuislande. In hierdie tyd bly hy op Bothaville, waar hy ’n plaas besit en met mielies boer. Daarna word hy op 1 Augustus 1982 aangestel as Buitengewone en Gevolmagtigde Suid-Afrikaanse ambassadeur in Bophuthatswana, ’n pos wat hy tot met sy aftrede op 31 Julie 1992 beklee. Na sy aftrede gaan bly hy en sy vrou in Seepunt in Kaapstad, waar hy voltyds skryf. Op ’n Mighty Men-konferensie onder leiding van Angus Buchan word hy gemotiveer om die Woord te versprei en hierna gee hy vir geruime tyd daagliks tien Bybels aan mense wat hy in Seepunt teenkom. Op 27 Augustus 2013 is Willem D. Kotzé in Kaapstad oorlede.
Skryfwerk
In standerd ses word een van sy opstelle deur die skoolhoof aan die klas voorgelees en dit gee hom die aansporing om aan te hou met skryf. Terwyl hy na skool by Standard Bank werk, word ’n paar van sy gedigte in Die Suidwes-Afrikaner geplaas. In 1952 wen hy met sy gedig “Geloftedag” die eerste prys by die Geloftefees wat elke jaar by Hougosgeis gehou is. In die vroeë sestigerjare skryf hy enkele kortverhale vir Die Huisgenoot en Brandwag onder die skuilnaam Werner Scheepers, waarna hy vir dertig jaar glad niks skryf nie.
Dit is eers na aftrede wat skryf vir hom ’n voltydse tydverdryf word.Sy skryfwerk verhaal grotendeels die onherbergsame wêreld van die Kalahari-woestyn, waar hy groot geword het. Hy debuteer met “Voetspore in die Kalahari”, waarin hy van sy jeugervarings in die onherbergsame Kalahari verslag doen en so ’n belangrike bydrae maak tot die kultuur-historiese optekening van ’n leefwyse wat tot die verlede behoort. Hierdie boek is in 1993 op die kortlys vir die toekenning van die ATKV-prys. Hennie Aucamp neem ’n fragment uit hierdie boek op in die versamelbundel “Wys my waar is Timboektoe”. “Kalahari-kind” en daarna “Kalaharijoernaal” bevat beide ook herinneringe uit veral sy jeug in die laat dertigerjare en veertigerjare, maar ook daarna. Hierdie sketse, stories en essays is ’n belangrike bydrae tot die kontreikuns en beskrywing van ’n soms onherbergsame streek wat min aandag in ons letterkunde geniet.
“Vlam van die vuurklip” vertel die verhaal van Hoffman Kannemeyer, wat aangespoor word deur sy oumagrootjie se woorde op haar sterfbed om die familieplaas Soetwater aan die Nossobrivier te besoek. Teen alle advies in en probleme met finansiering koop hy die plaas en vestig hom daar. In 2001 word “Vlam van die vuurklip” met die ATKV-Pluimpie bekroon.
“Jonker Afrikaner, kaptein van die Oorlogsmense”, is ’n geskiedkundige roman. Jonker Afrikaner verlaat die Kaapkolonie nadat sy oupa deur witmense van sy grond beroof is en sy seun so sleg behandel word deur ’n wit boer dat hy die boer vermoor. Hy vestig hom in die Kalahari, waar hy verlos sal wees van witmense en ’n magtige nasie kan opbou in hierdie nuwe land. Van hier af voer hy strooptogte uit om beeste buit te maak, sy vyande uit te roei en van die oorlewendes slawe te maak. In 1840 vestig hy hom op Ai-Gams naby die huidige Windhoek, waar hy ’n skool en kerk laat bou en twee Rynse sendelinge die Woord bedien. Verdere konflik volg wanneer die sendelinge sy volgehoue strooptogte afkeur. Hierdie roman skets op insiggewende wyse die voorgeskiedenis van die Afrikaner-familie en die oorsprong van Jonker Afrikaner se latere haat teenoor die witmense. Jonker is saam met sy vader, Jager, in 1818 na lord Charles Somerset om kwytskelding te kry vir sy oortredings in die verlede. Jager meld dat as die goewerneur soveel mag het, hy die grond van Klaas Afrikaner wat die koloniste van hom af weggevat het, aan die Afrikaner-familie moet teruggee. Die goewerneur verwerp egter hierdie eise en gee hom kwytskelding en ’n splinternuwe wa. Na hierdie gesprek ontwikkel Jonker Afrikaner se sterk gevoel teen die wit koloniste in die suide. Sy ideaal van nou af is om vry en onafhanklik van alle mense in sy eie land te woon, selfs al moet dit dan met geweld en wreedheid gepaardgaan.
“Kalahari toe” beskryf vir die eerste keer die geskiedenis van hoe die Nossobrivier en die gebied in die Kalahari vanaf Pretorius (later bekend as Leonardville) tot ongeveer 50 kilometer onderkant Arahoab (nou Aranos) en later tot teen die grens van Betsjoeanaland (Botswana) deur blanke boere vir bewoning oopgestel is. Hierin word die mense se armoede en ontberinge beskryf, insluitende die Swartmodder-moorde. Dit is slegs met uiterste deursettingsvermoë dat hierdie pioniers eindelik oorwin. ’n Belangrike deel van Kotzé se oeuvre bestaan uit die verhale oor die San, veral T’sats en sy seun.
Moord
Moord is 'n misdryf waar 'n persoon se lewe met opset (doelbewuste rade) geneem word. Die persoon wat die moord pleeg word die moordenaar genoem en die oorledene die vermoorde. As 'n persoon nie doelbewus doodgemaak word nie, staan dit eerder as manslag bekend.
Willem Kotzé
Skryfwerk
“T’sats van die Kalahari” is die eerste van hierdie reeks boeke. ’n Boer vind die klein T’sats nadat hy tydens ’n stamstryd verlore geraak het en maak hom groot op die plaas in die Nossob, waar hy vir vyftien jaar lank skape oppas. T’sats verlaat dan sy grootmaakouers en veewagterlewe en begewe hom in die Kalahari om jagter te word en sy eie potjie te krap. Die boek word ’n lewensreis, waar T’sats op soek is na selfontdekking en waar hy regtig hoort. Sy veldkennis en natuurlike instinkte word tot die uiterste beproef in sy oorlewingstog. Vir ’n ruk bly hy by ’n pan met volop water en wild, maar kry dan klein voetspore van ’n mens in die sand, wat hy volg tot by ’n byna lewelose ou vrou wat deur haar groep agtergelaat is om te sterf. By haar hoor hy wie hy werklik is en sy waarsku hom teen sy verraderlike halfbroer Tla!gai en raai hom aan om die mooi jong N’tsi as vrou te vat.