cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ruimtevaarder
Geskiedenis
Die eerste mens in die ruimte was Joeri Gagarin van die Sowjetunie, wat op 12 April, 1961 aan boord Vostok 1 vir 108 minute rondom die aarde gewentel het. Die eerste vrou in die ruimte was Valentina Teresjkova, ook van die Sowjetunie, sy is op 16 Junie 1963 aan boord die Vostok 6 die ruimte ingestuur en het vir byna drie dae om die Aarde gewentel. Alan Shepard was die eerste Amerikaner in die ruimte.
Trivia
Mark Shuttleworth is die eerste ruimtevaarder uit Afrika.
Anthony Pym
Anthony Pym (gebore 1956, Perth, Australië) is ’n geleerde wat die bekendste is vir sy werk in vertaalstudies.
Pym is tans professor in Vertaling aan die Rovira i Virgili-universiteit in Spanje. Hy is ook die voorsitter van die Europese Vereniging vir Vertaalstudies, ’n genoot van die Katalaanse Vereniging van Navorsing en Gevorderde Studies, besoekende navorser aan die Middlebury-instituut van Internasionale Studies in Monterey, buitengewone professor aan die Universiteit Stellenbosch en, in 2015, Walter Benjamin- besoekende professor aan die Universiteit van Wene.
Biograpfie
Anthony David Pym het Wesley-kollege (Perth, Australië) en die Universiteit van Wes-Australië bygewoon en het in 1981 sy BA (Hons) aan die Murdoch-universiteit verwerf. Hy het ’n beurs van die Franse regering ontvang vir doktorale studies aan die École des Hautes Études en Sciences Sociales, waar hy in 1985 sy doktorsgraad in Sosiologie voltooi het. In 1983–84 was hy ’n Frank Knox-genoot in die Departement van Vergelykende Literatuurstudie aan die Harvard-universiteit. In 1992–94 het hy ’n postdoktorale beurs ontvang van die Alexander von Humboldt-stigting vir navorsing oor vertaalgeskiedenis aan die Universiteit van Göttingen, Duitsland. In 1994 het hy by die Collège International de Philosophie, Parys, seminare oor die etiek van vertaling aangebied.
Ná jare as ’n professionele vertaler, tydskrifredakteur en organiseerder van kulturele geleenthede in Frankryk en Spanje het hy gedoseer in die vertaalafdelings van die Outonome Universiteit van Barcelona en die Universiteit van Las Palmas de Gran Canaria. In 1994 het hy aangesluit by die Rovira i Virgili-universiteit in Tarragona, Spanje, waar hy in 2000 die Interkultuurstudiegroep, ook in 2000 nagraadse programme in vertaling en in 2003 ’n doktorale program in vertaling en interkultuurstudies gestig het. Hy is sedert 2006 ’n besoekende navorser aan die Monterey-instituut van internasionale studies. Hy woon permanent in die dorpie Calaceite, Spanje.
Denke en invloed
Pym was een van die eerstes wat vertaalstudie laat wegbeweeg het van tekste en aandag gegee het aan vertalers as mense. Hy het vertaling ook gekonseptualiseer as ’n vorm van risikobestuur, eerder as ’n strewe na ekwivalensie. Hy het die hipotese opgestel dat vertalers lede van professionele interkulture kan wees, wat werk in die oorvleueling van kulture en dat hulle hoogste etiese doelwit is om kruiskulturele samewerking oor die lang termyn te bevorder. In onlangse jare het hy belang gestel in die konsep van inkulturasie, waardeur hy vertaling sien as een van die maniere waarop minderheidskulture in breër kultuurstelsels geabsorbeer word en dan daardie breër stelsels kan wysig.
Die Finse vertaaldeskundige Kaisa Koskinen het Pym se idees teenoor dié van die Amerikaanse vertaalteoretikus Lawrence Venuti gestel,  en Jeremy Munday en Mary Snell-Hornby het kommentaar gelewer oor sy kritiek van Venuti.
Elana Afrika
Elana Afrika-Bredenkamp (gebore op 15 Augustus 1979) is 'n Suid-Afrikaanse aktrise en 'n radio- en TV-aanbieder. Sy het talle programme op kykNET, M-Net, GO, SABC Africa en SuperSport aangebied. Sy bied later ook 'n naweekprogram op die radiostasie 5FM aan.
Afrika matrikuleer in 1997 aan die Hoërskool Parow. Sy skryf vir 'n besigheidsgraad by die Universiteit van Stellenbosch in, maar verander dit later na 'n dramagraad (B.Drama). Haar studies word kortgeknip nadat sy in 2001 werk as 'n aanbieder by M-Net aanvaar. Sy verhuis ook dieselfde jaar Gauteng toe. Later in 2001 aanvaar sy haar eerste werk as radio-aanbieder by Jacaranda 94.2, waar sy tot 2004 werk.
Sy was vanaf 2001 tot 2007 'n mede-aanbieder van die Afrikaanse program Jip op kykNET.
In 2007 het sy 'n duet genaamd "Starry Night" saam met Ike Moriz gesing vir sy album "All Around The World". Hulle het saam by Kirstenbosch Nasionale Botaniese Tuine en by die V&A-waterfront in Kaapstad opgetree.
Joel Krige
Christman Joel Ackerman Krige (3 Maart 1868 - 10 Augustus 1933) was 'n Speaker van die Volksraad van die Unie van Suid-Afrika. Hy is in Stellenbosch gebore, kwalifiseer as prokureur en vestig hom in Caledon. Hier tree hy toe tot die politiek as lid van die Afrikanerbond en word tydens die Tweede Vryheidsoorlog gedeporteer.
Nadat hy burgemeester was, is hy in 1910 verkies tot die eerste Unie-parlement as volgeling van generaal Louis Botha. Hy word die hoofsweep van die Suid-Afrikaanse Party en volg sir John Molteno in 1915 op as Speaker van die Volksraad, 'n pos wat hy beklee tot 1924.
Larry Sullivan
Larry Sullivan (gebore 10 September 1970) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Trip (2002) en in die televisiereekse Will & Grace (1998), CSI: Crime Scene Investigation (2000), en Big Little Lies (2017).
Hoërskool Vryburg
Die Hoërskool Vryburg is ’n publieke hoërskool in Vryburg, Noordwes, Suid-Afrika. Die skool is in 1891 gestig.
In die nuus
In 1999 was die Hoërskool Vryburg in die nuus nadat Andrew Babeile, ’n 19-jarige swart gr. 9-leerling ’n blanke klasmaat, Christoff Erasmus met ’n skêr in die nek gesteek het. Babeile is skuldig bevind op ’n aanklag van poging tot moord en is tot slegs drie jaar tronkstraf gevonnis. Nelson Mandela het nie die voorval veroordeel nie en dit goedgedink om aan Babeile R20 000 rand gegee om verder te studeer. Hy het ook gesê hy glo dat Babeile se appèl teen die tronkstraf sou slaag. Later daardie jaar het die regering ’n swart adjunkhoof op die skool afgedwing om die rassespanning te probeer verminder maar die skool se beheerliggaam het dit probeer voorkom. Babeile het slegs die helfte van sy vonnis uitgedien en is in 2003, nadat hy vrygelaat is, weer aangekla, hierdie keer op aanklagte van onsedelike aanranding.
Ned Wever
Ned Wever (27 April 1902 – 6 Mei 1984) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Some Came Running (1958), The Shaggy Dog (1959), Anatomy of a Murder (1959), en The Prize (1963).
Hoërskool Vryburg
Skoollied
Wyd soos ons ruimtes van vlakte en rug
Ryk soos ons aarde en skoon soos ons lug
So leef ons en streef ons ons sonnige dag
Aan die Hoërskool Vryburg met jeugdige krag
Refrein:
Ons werk en ons woeker met liggaam en gees
Om 'n sieraad vir God en die wêreld te wees
Om te leer en te lewe met al ons mag
Carpe Diem – Vir ons is die dag!
Trots op ons skool aan sy leuse getrou
Sal ons in ere op ons Erfnis bou
So wyd is die grense en ons sien die dag
Kom dan voorwaarts en opwaarts wyl Sy lig op ons wag
Bokkoms
Bokkoms (of Bokkems) is heel, gesout en gedroogde harders, meer spesifiek die Suidelike harder (Liza richardsonii) wat alombekend is in die Wes-Kaap van Suid-Afrika. Bokkoms is 'n welbekende lekkerny van die Weskus-area van Suid-Afrika. Die vis word gesout en dan gedroog in die son en wind. Dit word rou geëet deur die vel af te trek. In sekere gevalle word die vis ook gerook. Dit word ook na verwys as visbiltong.
Oorsprong
So vroeg reeds as 1658, slegs ses jaar nadat die eerste permanente vestiging van Europeërs aan die Kaap van Goeie Hoop gevestig was, is vier vryburgers toestemming gegee om hulle in Saldanhabaai aan die Weskus van Suider-Afrika te vestig. Hulle het toestemming van die Nederlandse Oos-Indiese Kompanjie ontvang om vis te vang in die waters van Saldanhabaai. Die vangste het hulle teruggestuur aan die maatskappy se handel in die Kaap van Goeie Hoop om verkoop te word aan ander burgers, sowel as aan verbygaande skepe in Tafelbaai. Hulle het ook alleenreg op die winsgewende visvangste tot 1711 gehad. Een-vyfde van die vangs moes in gesoute en gedroogde vorm afgelewer word, vanwaar die oorsprong van die woord bokkoms in Suid-Afrika kom.
Droog van Bokkoms
Meer onlangs word gebruik gemaak van "droogoonde". Dit bestaan uit 'n geslote kamer waarin die vis hang en waar 'n elektriese waaier verhitte lug in die kamer in waai. Dit vereenvoudig die droogproses aansienlik, aangesien die vis nie nodig het om elke aand binnenshuis verskuif te word nie, en dit kan ook droog word gedurende die reënerige wintermaande.
Die Bokkom-bedryf
Bokkoms is 'n tipiese lekkerny van die Wes-Kaap van Suid-Afrika, en spesifiek die Weskus. Hoewel dit 'n groot mark in die Wes-Kaap het (waar dit baie gewild is in hotelle, kroeë, drankwinkels, viswinkels en strandkiosks op die strande en vakansie-oorde), kan dit nie 'n algemene produk word in meeste Suider-Afrikaanse slaghuise, visserye en kruidenierswinkels soos biltong nie. Dit kan egter bestel word deur middel van die internet, wat dan in 'n vakuumverpakte formaat gestuur word.
Daar is 'n vooruitstrewende bokkombedryf in die "Bokkomhoofstad" van die wêreld, Velddrif, aan die Weskus van Suid-Afrika. Ongeveer 95% van Suid-Afrika se bokkoms word in Velddrif geproduseer, in 'n groep klein individuele fabrieke langs die Bergrivier geleë. Elke fabriek het sy eie klein kaai op die rivier aan die voorkant van die fabriek. In die verlede was groot skole harders gevang in die rivier en die kaaie was deur vissermanne gebruik om hulle "bakkies" (klein bote) vas te bind en hulle vangste af te laai. As gevolg van oorbenutting is die vang van harders in die rivier nou verbode. Harders word nou op die oop see net buite Laaiplek gevang.
Velddrif is die ideale plek vir die Bokkom-bedryf. Dit het toegang tot die harders net buite die kusgebied, die weerstoestande is ideaal vir droog van vis (droë somers en relatief lae reënval), en dit het toegang tot groot hoeveelhede seesout as die lente gety opstoot vanaf die see oor die uitgebreide soutpanne (die grootste soutfabriek in Suid-Afrika waar sout gemaak word uit seewater, die Cerebos-sout fabriek is ook daar geleë). Dit het ook toegang tot varswater in die vorm van die Bergrivier. Dit is dus nie toevallig dat die Bokkom-bedryf ontstaan het en nog steeds geleë is in Velddrif nie. In die bekende "Bokkomlaan", langs die oewers van die Bergrivier in Velddrif, kan toeriste groot getalle bokkoms sien wat in trosse langs die pad opgehang word.
Eet
Bokkoms is 'n unieke, tradisionele lekkerny uit die Weskus van Suid-Afrika. Dit word die heerlikste geniet met 'n witwyn, of met brood, konfyt en koffie, maar kan ook gebruik word in sop en spaghetti, tapenades, ragout of net as 'n dis op sy eie.
Omgewingsfaktore
Kommer is uitgespreek oor dalende visbronne aan die Weskus van Suid-Afrika. Die Suidelike harder is op die Wêreldnatuurlewefonds se Suider-Afrikaanse Volhoubare Seekos Inisiatief (SASSI) se Oranjelys as 'n onvolhoubare spesies gelys. Hierdie groep sluit spesies in wat om twee redes kommer wek. Die spesie is òf uitgeput as gevolg van oorbenutting en kan nie die huidige tempo van visvang volhou nie, òf die boerderymetodes van die visse hou skade in vir die omgewing. Hierdie spesie kan slegs wettig verkoop word deur geregistreerde kommersiële vissers en kleinhandelaars.
Gebruik van die woord "bokkom" in kultuur
Die woord bokkoms is opgeneem in die Afrikaanse taal in ten minstens drie spreuke:
Die naam word ook gebruik vir 'n spesifieke familie van plante met skerp saadpeule in Suid-Afrika. Hierdie plante het die naam van bokkoms in Afrikaans te danke aan die feit dat die saadpeule lyk soos bokkoms, en hul onaangename reuk herinner aan die sterk visreuk van bokkoms.
Saaltennis
Saaltennis (Engels: real tennis, Frans: courte-paume of jeu de paume) is die oorspronklike weergawe van tennis wat uit die middeleeuse Franse sport jeu de paume ontwikkel het. Dit word in Frankryk soms steeds jeu de paume genoem en staan in sommige dele van die Verenigde State as court tennis bekend.
Die Engelse term "real tennis" is vir die eerste keer aan die einde van die 19de eeu gebruik as 'n retroniem om dit te onderskei van die toe onlangs uitgevinde lawn tennis. In Engeland noem saaltennisspelers die spel baiekeer "tennis" en noem hulle die moderne spel "lawn tennis".
Saaltennis word steeds op 'n klein aantal bane in die Verenigde Koninkryk Australië, die VSA, Ierland, Nederland en Frankryk gespeel. Die sport word ondersteun en bestuur deur 'n aantal saaltennisorganisasies in die lande.
Geskiedenis
Die term "tennis" is waarskynlik afkomstig van die Franse woord tenez, wat beteken "neem dit" — 'n waarskuwing wat die diener aan die ontvanger gegee het voor hy afgeslaan het. Tennis het oor die eeue ontwikkel uit balspele wat in ongeveer die 12de eeu in Frankryk gespeel is. Die spel het ooreenkomste vertoon met palla, fives, pelota, of handbal, en die slaan van 'n bal met die blote hans en later met 'n handskoen behels. Een teorie wil dit hê dat die spel deur monnike in in klooster gespeel is wat aanleiding gegee het tot die vorm van die baan wat rofweg ooreenkom met die grootte van 'n binnehof. Volgens 'n ander teorie is die vorm van die baan bepaal deur die grootte van middeleeuse strate en pleine.
Die spel het oor Europa versprei en al hoe gewilder geword. Die Venesiese Ambassadeur het in 1600 verslag gedoen dat daar 1 800 bane net in Parys was. teen die 16de eeu is die handskoen deur 'n raket vervang en het die spel gekuif na 'n ingeslote speelarea en het die reëls gestabiliseer. Bane is in naby baie Europese paleise gebou insluitend 'n baan by die Louvre in Parys wat in 1368 deur Charles V gebou is en Hampton Court in Engeland.
Hendrik VIII se voorliefde vir die spel in tyd is welbekend. Hy het die spel by Hampton Court gespeel, en sy tweede vrou Anne Boleyn was inderdaad besig om 'n spel by Hampton Court te aanskou toe sy gearresteer terwyl daar beweer word dat Hendrik besig was om tennis te speel toe nuus hy die nuus ontvang het dat sy tereggestel is.
Die spel het in die 17de en 18de eeu baie gewild geword onder die adellikes in Engeland en Frankryk, maar die gewildheid daarvan het uiteindelik getaan. Dit was tot 'n groot mate te wyte aan die impak wat politieke en maatskaplike veranderinge van daardie era —die Engelse Burgeroorlog en Puriteinisme, en die Franse Rewolusie— op die aristokrasie en hulle tydverdrywe gehad het. Saaltennis het 'n beduidende rol gespeel in die Franse Rewolusie met die Eed op die Kaatsbaan, 'n plegtige eed wat deur Franse afgevaardigdes in die Salle du Jeu de paume onderteken is.
Die spel se gewildheid het in die 19de eeu onder Koningin Victoria, waar alles middeleeus hoog aangeskryf is, herleef, maar breë publieke belangstelling het teen hierdie tyd egter oorgegaan na die buitemuurse lawn tennis wat gou die gewildste vorm van die sport geword het. Saaltennis het ook die spel stické wat ook in die 19de eeu uitgevind het en aspekte van saaltennis, tennis, en raquets ingesluit het, beïnvloed.
Saaltennis vandag
Teen 2006 was daar 42 oorblywende saaltennisbane in die wêreld:
In die VSA is die baan by die Newport Casino, nou die International Tennis Hall of Fame in Newport, Rhode Island, gerestoureer en in 1980 weer ingebruik geneem na meer as 50 jaar van onaktiwiteit. In 1997 is die eerste nuwe baan in die VSA sedert die Tweede Wêreldoorlog in McLean, Virginië naby Washington, DC voltooi. Die baan wat as Prince's Court bekend staan is die eerste wat 'n muur wat geheel en al uitglas bestaan gehad het. Beide die bane is oop vir die publiek.
In Nederland en Ierland is daar saaltenniesbelangstellingsgroepe. Die Ierse Saaltenniesassosiasie is vir die afgelope aantal jare in 'n regsgeding gewikkel met die University College Dublin om die twee oorblywende saaltennisbane in die Republiek van Ierland, wat sedert 1939 deur die kollege as 'n gimnasium en meer onlangs as 'n laboratorium gebruik is te herstel. Die baan is in 1885 deur Sir Edward Guinness laat bou en in 1939 deur sy kleinseun Rupert tesame met Iveaghhuis en tuine aan die Ierse staat nagelaat.
Speelwyse
Die reëls vir tellinghou is baie soortgelyk aan dié van tennis, wat van saaltennis afgelei is. Alhoewel beide sportsoorte se telling binne 'n pot in vyftiens getel word, wen die speler wat eerste ses potte wen al het die opponent vyf potte, anders as in tennis waar die stel met twee potte gewen moet word. 'n Wedstryd word gewoonlik oor vyf stelle beslis.
Die spel word met 2½ duim (64 mm) diameter handgemaakte balle gespeel, wat bestaan uit 'n kurkkern met materiaalband wat styf daarom gedraai is en bedek is met 'n handgestikte laag geweefde, gewoonlik wol, tradisioneel "Melton" materiaal, bekleedsel. Tot onlangs was balle altyd wit, maar "optiese geel" is ingevoer om sigbaarheid te verbeter, soos wat tevore ook in tennis gebeur het. Dié balle bons baie minder as tennisballe en weeg omtrent 2½ onse (71 gram) (tennisballe weeg gewoonlik 2 onse). Die 27 duim (686 mm) lang rakette is van hout gemaak en gebruik baie styf gespande snare om die swaar bal te kan hanteer. Die raket is effens geboë om dit makliker te maak om balle naby die vloer of in hoeke te slaan.
'n Saaltennisbaan (jeu à dedans) is 'n groot gebou, groter as 'n tennisbaan met mure en 'n plafon waarin meeste houe behalwe baie hoë lob shots gespeel kan word. Dit word aan alle kante deur mure ingesluit, drie waarvan skuins dakke het wat as "penthouses" bekend staan, met verskeie openinge en 'n tamboer (buttress) waarteen 'n hou gespeel kan word. Die bane (behalwe by Falkland Paleis, 'n jeu quarré ontwerp) deel dieselfde basiese uitleg maar met effens verskillende afmetings. Die bane is ongeveer 110 by 39 voet (33,5 × 11,9 m) insluitend die penthouses, of omtrent 96 by 32 voet (29,3 × 9,8 m) op die speelarea, met wisseling van 'n voet of twee tussen verskillende bane. Die bane is dubbel-asimmetries —nie alleen is die een punt verskillend van die ander nie, die linker en regterkant verskil ook van mekaar.
Rensburg
Rensburg is ’n dorp sowat 3 km vanaf Heidelberg, Gauteng.
Saaltennis
Speelwyse
Die spel het ander kompleksiteite insluitend dat as die bal twee keer aan die afslaankant bons verloor die afslaner nie in die algemeen regstreeks die punt nie. Inplaas daarvan word 'n "chase" geroep en die afslaner kry die kans later in die pot wat gespeel om die punt oor te speel van die ander kant af, maar onder die verpligting om te verseker dat elke hou wat hy speel 'n tweede bons verder weg van die net het as die skoot wat hy nie kon bereik nie. 'n Chase kan ook geroep word by die ontvangskant ("hazard"-kant), maar slegs op die helfte naaste aan die net; dit word 'n "hazard" chase genoem. hierdie areas van die baan waarin chase's geroep kan word, word met lyne wat oor die vloer loop gemerk, van links na regs, gewoonlik ongeveer omtrent 1 jaart van mekaar – dit is teen hierdie lyne wat chase's gemeet word. Een gevolg van die eienskap is dat 'n speler slegs voordeel kan trek uit afslaan deur vaardige spel om 'n "chase" te lê wat 'n verandering in kant te weeg bring. Dit is skerp kontras met tennis waar spelers alternatiewelik dien en ontvang en hele potte ontvang. Dit is dus nie ongewoon in saaltennis dat een speler vir verskeie opeenvolgende potte afslaan, totdat 'n chase gemaak word, nie. 'n Hele wedstryd kan inderdaad teoreties gespeel word sonder dat die afslaner verander word.
Rensburg
Dit was eers ’n woonbuurt van Heidelberg, toe dit Rensburgdorp geheet het. Van 1932 af is dit deur ’n gesondheidskomitee bestuur en van 1945 af deur ’n dorpsbestuursraad. In 1968 het Rensburg ’n afsonderlike munisipaliteit geword, maar met die nuwe munisipale bedeling is dit by die Lesedi-munisipaliteit ingelyf.
Die naam is afgelei van die Afrikaanse van Van Rensburg, maar dis nie bekend waarom nie.
Saaltennis
Speelwyse
Nog 'n kinkel in die spel is die verskeie vensters onder die penthousedak wat, in sommige gevalle, die speler 'n kans bied om die punt oombliklik te wen deur die bal in die opening in te slaan. Die grootste venster, geleë agter die afslaner, word die "Dedans" genoem en moet baie keer van harde houe verdedig word (wat "forces" genoem word) wat van die ontvanger se kant kom. Die gevolglike startregie van lang vlughoue en houe van die kantmure en penthousedak lei tot menige interessante skote wat nie gewoonlik in tennis gesien word nie. As gevolg van die gewig van die balle, die klein rakette, en die noodsaaklikeheid om die agterkant van die baan te verdedig, word tennis strategieë soos afslaan-en-vlughou selde gebruik.
Saaltennis in die letterkunde
Die Penguin book of Sick Verse sluit 'n gedig deur William Lathum in wat die lewe met 'n tennisbaan vergelyk:
Die Skotse gotiese roman The Private Memoirs and Confessions of a Justified Sinner deur James Hogg (1824) beskryf 'n tenniswedstryd wat tot geweld degenereer.
Die speurverhaal Dead Nick speel in 'n tennismilieu af en die titel verwys na 'n hou wat in die in hoek (nick) tussen die agterste muur en die vloer val.
The First Beautiful Game: Stories of Obsession in Real Tennis (2006) deur top amateurspeler Roman Krznaric sluit 'n mengsel van saaltennis-geskiedenis, memoires en fiksie, wat fokus op wat uit saaltennis oor die lewe geleer kan word.
Saaltennis in film
Saaltennis is verskyn in die film The Seven-Per-Cent Solution, 'n fiktiewe ontmoeting tussen Sherlock Holmes en Sigmund Freud. Een van die film se verhaalknope handel oor Freud wat gedwing word in 'n wrokstet met Teutoniese edelmanne. Die film The French Lieutenant's Woman sluit 'n toneel in waar 'n paar punte gespeel word. Die Three Musketeers (1973) en Ever After het die spel ook vlugtig vertoon. Alhoewel met verskillende mate van grade van akkuraatheid, verskaf die films 'n geleentheid om die spel in aksie te sien. Die Showtimereeks The Tudors (2007) beeld Henry die VIII uit waar hy die spel speel. In die filmweergawe van Tom Stoppard se Rosencrantz & Guildenstern Are Dead speel die twee hoofkarakters woordspele in 'n saaltenniesbaan waar hulle punte aanteken asof hulle die spel speel.
Wladimir Komarof
Komarof is in 1960 gekies om 'n ruimtevaarder te word saam met die eerste Sowjet-ruimtevaardergroep. Nadat hy die rugsteun was vir Pawel Popowitsj op Wostok 4, was sy eerste ruimtevlug op die Woschod 1-missie. Op sy tweede vlug, in Sojoes 1, het hy gesterf toe die ruimtetuig geval het as gevolg van 'n probleem met die valskerm.
Komarof was getroud met Walentina Jakowlewna Kiseljowa en het twee kinders gehad, Jewgeni en Irina.
'n Asteroïde, 1836 Komarov wat in 1971 ontdek is, is na hom genoem.
Kinnebak
Die Kinnebak (Parascorpis typus) is 'n vis en endemies aan Suid-Afrika en kom voor van Valsbaai tot by Maputo. In Engels staan die vis bekend as die Jutjaw. Klassifikasie onseker, die vis word soms by die Kyphosidae of Scorpididae families ingedeel wat verkeerd is.
Voorkoms
Die vis is dof grysbruin en die binnekant van die mond en kieuholtes is wit. Die vis word tot 60 cm lank.
Habitat
Die vis leef by riwwe in water wat 15 – 200 m diep is en vreet soöplankton.
Rick Aviles
Rick Aviles (14 Oktober 1952 – 17 Maart 1995) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Cannonball Run (1981), Ghost (1990), Carlito's Way (1993), en Waterworld (1995).
Goedgedacht
Goedgedacht (ook Jenn-Haven genoem) is 'n kleurlingnedersetting in die Tsantsabane Plaaslike Munisipaliteit in die Noord-Kaap.
Rooisee
Die Rooisee (Arabies: البحر الأحمر, al-Bahr al-ahmar of الخليج العربي, Arabiese Golf; Hebreeus: 'ים סוף, Yam Suf; Tigrinya: ቀይሕ ባሕሪ, QeyH baHri, Latyn: Maris Erythraei) is 'n see van die Indiese Oseaan tussen Noordoos-Afrika en die Midde-Ooste. Dit is 1 930 km lank, tot 2 211 m diep en het 'n oppervlakte van sowat 450 000 km². Die Griekse naam is Ἐρυθρὰ θάλασσα, wat Eritreïese See beteken en die antieke naam is.
Daar is agt lande aan die Rooisee geleë, naamlik Egipte (oor die Golf van Suez), Israel (die Golf van Eilat), Jordanië (die Golf van Akaba), Saoedi-Arabië, Jemen, Djiboeti (Bab-el-Mandeb), Eritrea en Soedan. Dié see word deur die Golf van Akaba en die Suezkanaal met die Middellandse See en deur die Golf van Aden met die Indiese Oseaan verbind.
Aan die noordekant verdeel die Rooisee in twee om die Sinaiskiereiland; in die weste is die Golf van Suez en in die ooste die Golf van Akaba.
Die Rooisee is een van vier seë wat in Afrikaans en ander tale ná kleure genoem is – die ander is die Geel-, Swart- en Witsee. Die naam van dié see is moontlik afgelei van die seisoenale blomme van die rooi-gekleurde Trichodesmium erythraeum naby die wateroppervlak.
Die Rooisee is 'n gewilde toeristebestemming, veral die noordelike kus van Egipte, Israel en Jordanië. Bekende kusstede sluit in Eilat, Hurghada, Sharm el-Sheikh en Suez. In die Rooisee kan mens snorkel en skubaduik.
Hayley Kiyoko
Hayley Kiyoko (gebore 3 April 1991) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hello, My Name Is Frank (2014), Jem and the Holograms (2015), en Insidious: Chapter 3 (2015), en in die televisiereeks CSI: Cyber (2015).
Sacha Dhawan
Sacha Dhawan (gebore 1 Mei 1984) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The History Boys (2006) en After Earth (2013), en in die televisiereeks Iron Fist (2017).
Seelaventelbos
Die Seelaventelbos (Limonium scabrum) is 'n laaggroeiende plant wat aan die suidkus van Suid-Afrika voorkom en word tot 25 cm lank.
Op die SANBI-rooilys word dit as veilig gelys. Dit is endemies aan Suid-Afrika en groei in die kusfynbosstreek van die Kaap tot aan die Groot-Visrivier in die Oos-Kaap. Dit groei op duine en in riviermondings. Die klein struikie het blougroen blare wat gerangskik is soos rosette. Die plant blom gedurende Oktober tot Mei. Dit dra baie blomme wat bleek purperrooi en papieragtig is op vertakte stingels. Die plant verkies sanderige grond om in te groei en kan tydelik onder water wees.
Soutbossie
Die Soutbossie (Bassia diffusa) is 'n laaggroeiende plant wat voorkom aan die hele kuslyn van Suid-Afrika wat tot 10 cm hoog word. Die struik het 'n rooi stam met lang uitlopers. Die blare is silwergrys wat oranje of rooi word. Die stuik dra klein, geel blommetjies vanaf Januarie tot Februarie. Dit groei in riviermond strande en soutmoerasse.
Braamfontein (plaas)
Braamfontein is een van die Boereplase waarop die stad Johannesburg gebou is. Van die voorstede wat mettertyd daarop aangelê is, is Braamfontein self (voorheen bekend as Clifton), Auckland Park, Brixton, Cottesloe, Emmarentia, Forest Town, Greenside, Jan Hofmeyr, Melville, Newtown, Parktown, Parkview, Parkwood, Richmond, Rosebank, Rossmore, Saxonwold, Sunnyside, Vrededorp, Wanderers View, Westcliff en Westdene.
Naam en ligging
duimnael|regs|330px|'n Kaart van die plase waarop die [[Witwatersrand aangelê is met die dagsoom daarop aangedui.]] Die plaas Braamfontein het sy naam gekry het na aanleiding van ’n fontein waar een of meer brame, halfklimmende struike met doringagtige stamme en swart bessies, gegroei het, in die omgewing waar die voorstad Melville nou geleë is. Die plaas het gegrens aan Rietfontein, Driefontein en Cyferfontein in die noorde, Klipfontein in die ooste, Randjeslaagte in die suidooste, Turffontein en Middelfontein in die suide en Waterval in die weste. Die Johannesburgse middestad beslaan die gebied waar die plase Langlaagte (suid van Middelfontein), Braamfontein, Randjeslaagte en Turffontein bymekaarkom.
Geskiedenis
Braamfontein het nie gouddraende grond bevat nie omdat dit noord van die hoofrif geleë is, maar met die ontstaan en uitbreiding van Johannesburg het dit as residensiële gebied in waarde toegeneem. Die eerste eienaar, Gert Bezuidenhout, het reeds in 1853 gevra dat sy plaas opgemeet word. Op 4 November 1858 is Braamfontein op die naam van F.J. Bezuidenhout getransporteer. In 1862 is die plaas in drie verdeel en op 4 Februarie 1862 is 'n derde deel geregistreer in die naam van Gerhardus Petrus Bezuidenhout, een derde in die naam van Cornelis Willem Bezuidenhout en die ander derde in die naam van Frans Johannes van Dijk.
G.P. Bezuidenhout het op 18 Desember 1871 sy deel vir £75 aan F.J. van Dijk verkoop. Op 7 Februarie 1884 het Johannes Jacobus Lindeque die oostelike helfte van die suidelike derde deel met die geboue daarop vir £700 by F.J. van Dijk gekoop. Op 25 Oktober 1887 het J.J. Lindeque 526 morg 122 vk. roede van hierdie gedeelte van hom aan die regering van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) teen £4 000 verkoop. C.W. Bezuidenhout het sy derde deel van die plaas (1 580 morg 480 vk. roede) in Desember 1886 vir £4 500 aan die twee broers Lourens Geldenhuys en Frans Eduard Geldenhuys, verkoop.
Volgens hierdie transaksies blyk dit dat grond op Braamfontein nooit werklik goedkoop was nie en dat die grondwaarde drasties toegeneem het namate 1886 – toe die hoofrif ontdek is — nader gekom het. Die eerste drie delwerskampe, Ferreiraskamp, Meyerskamp (Natalkamp) en Paarlkamp, is onderskeidelik op die plase Turffontein, Doornfontein en Langlaagte aangelê. Die sakekern van Johannesburg het om Ferreiraskamp en die gegoede buurte noord en noordoos daarvan ontwikkel en die mynwerkers- en arbeidersbuurte op Turffontein (hoofsaaklik Engelssprekendes) en Langlaagte (hoofsaaklik Afrikaanssprekendes). Doornfontein (1887) en Belgravia (1894) is beplan as Johannesburg se oorspronklike spogbuurte, maar vanaf omstreeks die Tweede Vryheidsoorlog het die mynmagnate en ander gegoede Johannesburgers hulle algaande gevestig in spogbuurte wat op die plaas Braamfontein aangelê is, waarvan die eerste Parktown in 1901 en kort daarna Houghton, albei van die Goudstad se mees voortreflike voorstede.
Olimpiese Winterspele 1956
Die Olimpiese Winterspele 1956 (Italiaans: VII Giochi olimpici invernali), amptelik bekend as die VIIde Olimpiese Winterspele, is tussen 26 Januarie en 5 Februarie 1956 in Cortina d'Ampezzo, Italië, aangebied. Die ander kandidaatstede was Colorado Springs en Lake Placid in die Verenigde State asook Montreal in Kanada. Die Olimpiese Somerspele 1956 is in Melbourne, Australië, aangebied.
Die Sowjetunie stuur vir die eerste keer 'n afvaardiging na die Winterspele en maak skoonskip deur die meeste medaljes te verower.
Toewysing
Cortina d'Ampezzo is op 28 April 1949 in Rome deur die Internasionale Olimpiese Komitee gekies as die gasheer vir die Olimpiese Winterspele in 1956. Ander kandidate was: Colorado Springs, Lake Placid en Montreal.
Die stemming het as volg verloop:
Sporte
4 Olimpiese sporte in 8 dissiplines is tydens die Spele beoefen. • 4
Kalender
Die volgende tabel dui die Spele se daaglikse program aan. 'n Blou blokkie beteken dat wedstryde plaasgevind het, maar dat geen medaljes op die spel was nie. 'n Geel blokkie dui aan dat medaljes toegeken is, die getal dui op die getal medaljeparades wat die dag gehou is.
Deelnemende nasies
Hier volg 'n alfabetiese lys van al die Nasionale Olimpiese Komitees wat deelgeneem het. Waar beskikbaar word die getal atlete per land in hakies aangedui: • 4
Getal medaljes
[[Lêer:1956 Winter Olympic Games medals map.png|duimnael|400px|Kaart van medaljes volgens lande:
vertoon lande, wat ten minste een goue medalje gewen het.
vertoon lande, wat ten minste een silwer medalje gewen het.
vertoon lande, wat ten minste een brons medalje gewen het.
vertoon lande, wat nie aan die Olimpiese Winterspele 1956 deelgeneem het nie.]] Hier is die top 13 lande wat medaljes by die Spele verower het:
Shinji Kagawa
Shinji Kagawa (gebore 17 Maart 1989 in Kobe, Japan) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Vlag van Fidji
Die nasionale vlag van Fidji is op 10 Oktober 1970 in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n ligblou blou Britse vaandel met die wapen van die eiland op die wapperkant.
Simboliek
Die ligblou agtergrond stel die Stille Oseaan, wat ’n belangrike rol in die lewe van die eilandbewoners vervul in terme van die vissery- en toerismebedrywe, voor. Die Unievlag reflekteer die land se bande met die Verenigde Koninkryk. Die skild is afgelei van die land se wapenskild wat aanvanklik in 1908 deur ’n Koninklike Bevel aan die eiland toegestaan is. Dit is ’n wit skild met rooi kruis en ’n rooi hoof (boonste derde van die skild). Die beelde in die skild verteenwoordig die landbouaktiwiteite op die eiland en die historiese verbintenisse met die Verenigde Koninkryk. Bo in die skild hou ’n Britse leeu ’n kokosneut in sy kloue. Links bo, onder die rooi hoof, is suikerriet, regs bo is ’n palmboom, links onder is ’n vredesduif en regs onder is ’n tros piesangs.
Geskiedenis
Die huidige vlag is soortgelyk aan die koloniale vaandel voor onafhanklikheid. Die grootste verskille is dat die koloniale vaandel ’n donkerder blou gebruik het en die volledige wapen vertoon het, in plaas van slegs die wapenskild. Hoewel sommige reformiste die Unievlag verwyder wil hê (hulle sien dit as ’n koloniale embleem) is daar andere wat dit wil behou ter wille van die historiese verband. Die vlae van ander onafhanklike lande soos Australië, Nieu-Seeland en Tuvalu het die Unievlag in hul onderskeie vlae behou.
’n Paar invloedryke Fidjiane het ook al gevra vir die terugkeer van die volle wapen op die vlag. Op 20 November 2005 het Fidji se Opperraad van Stamhoofde gevra dat die twee krygers wat die skild ondersteun het, weer op die vlag geplaas word saam met die miniatuur kano en die nasionale leuse, Rerevaka na kalou ka doka na tui (“Vrees God en eer die Koningin”) — simbole wat op die oorspronklike vlag van die Koninkryk Viti, die eerste verenigde Fidjiaanse staat wat in 1871 onder leierskap van Seru Epenisa Cakobau geskep is, verskyn het.
Voor Britse regering in 1874 het die regering van Fidji ’n nasionale vlag aanvaar met twee vertikale bane in wit en blou en ’n rooi skild in die middel waarop ’n wit duif verskyn het. Die gebruik van hierdie vlag is gestaak toe die koloniale era begin het en Fidji se onafhanklikheid prysgegee is. Fidji was van 1874 tot 1970 ’n Britse kolonie.
Voorstel vir ’n nuwe vlag
Die Eerste Minister, Kommodoor Frank Bainimarama, het in sy nuwejaarsdagtoespraak van 2013 aangekondig dat die vlag verander sou word om “die gevoel van nasionale vernuwing te weerspieël, om ’n nuwe Fidjiaanse identiteit te versterk en nuwe vertroue te stel om ’n Fidjiaan op die globale verhoog te wees”. Die verandering in die vlag sal gepaard gaan met die aanvaarding van ’n nuwe grondwet, soos voorgeneem deur Fidji se militêre leier (wat in 2006 deur ’n staatsgreep aan bewind gekom het) wat ’n “een mens, een stem”, nie-rassige en sekulêre dekomrasie onder militêre toesig wou vestig. ’n Paar weke vantevore is die afdruk van die Britse koningin van die republiek se geldeenheid verwyder.
Op 3 Februarie 2015 het die Eerste Minister gesê dat die Fidjiaanse vlag verander gaan word. ’n Nasionale vlagontwerpkompetisie sal gehou word met die doel om op 11 Oktober 2015, op die 45ste viering van onafhanklikheid, ’n nuwe vlag te kan hys. Op 17 Augustus 2016 het Eerste Minister Bainimarama egter in die openbaar aangekondig dat die regering die planne om die vlag te verander, laat vaar. Hy lees 'n verklaring wat lui: "Terwyl ek persoonlik oortuig is dat ons sommige van die koloniale simbole van die vlag moet vervang met 'n werklik inheemse uitdrukking van ons hede en ons toekoms, het die regering sedert Februarie duidelik geword dat die vlag nie verander sal word in die afsienbare toekoms nie." Die gewildheid van die vlag is versterk deurdat die land sy eerste Olimpiese goue medalje ooit onder sy vaandel tydens die 2016 Olimpiese Somerspele gewen het. Die besluit om die huidige vlag te behou, is deur opposisiepartye verwelkom.
Aloe crassipes
Aloe crassipes is 'n aalwyn wat endemies aan Soedan is.
Bayer 04 Leverkusen
Bayer Leverkusen is 'n Duitse sportklub uit die stad Leverkusen in die deelstaat Noord-Rynland-Wesfale in Duitsland, waarvan veral die sokkerafdeling bekend is. Die klub het ook afdelings vir onder meer handbal, vlugbal en basketbal. Die klub se tuisveld, die Ulrich-Haberland-stadion, staan sedert 1999 as die BayArena bekend.
Die klub het op 1 Julie 1904 ontstaan as Turn- und Spielverein Bayer 04 Leverkusen, 'n sportklub vir die werknemers van die maatskappy Bayer AG (destyds nog bekend as Friedrich Bayer & Kie). Op 31 Mei 1907 is die sokkerafdeling gestig en op 8 Junie 1928 het die sokkerafdeling (saam met van die ander afdelings) onafhanklik geword as Sportvereinigung Bayer 04 Leverkusen. Die gimnastiekafdeling het egter voortgegaan as TuS Bayer 04 Leverkusen. Die twee afdelings het eers weer in 1984 saamgesmelt en die huidige klub gevorm.
Die klub het die eerste keer in 1951 op die hoogste vlak meegeding toe die Oberliga Wes gehaal is. Met die stigting van die Bundesliga het die klub egter op die tweede vlak meegeding en die Bundesliga is eers in 1979 die eerste keer gehaal.
Leverkusen se eerste groot sukses is in 1988 behaal met die verowering van die UEFA-beker deur Espanyol in die eindstryd met strafskoppe te verslaan. Nog 'n hoogtepunt was die verowering van die DFB-Pokal in 1993. In die Bundesliga was die klub veral in die laaste jare redelik suksesvol gewees met vier tweede plekke as hoogtepunt. Die klub kon egter nog nooit Duitse kampioen word nie.
Erelys
DFB-Pokal UEFA-beker '''UEFA kampioeneliga finalis:
Alken
Alken (Limburgs: Alleke) is 'n Belgiese dorp en munisipaliteit in die suidweste van die Vlaamse provinsie Limburg. Die munisipale gebied het 'n oppervlakte van 28 km² en sowat 11 000 inwoners (2011).
In Alken word die Cristal Alken-bier gebrou.
Plekke
Plekke in die munisipale gebied van Alken:
Alken (dorp), Sint-Joris en Terkoest.
Kersfees-papegaaivis
Die Kersfees-papegaaivis (Calotomus carolinus) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, Oman en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Christmas parrotfish.
Intel
Intel is 'n VSA-gebaseerde multinasionale korporasie wat bekend is vir die ontwerp en vervaardiging van mikroverwerkers en spesialiseer in geintegreerde stroombane. Intel vervaardig ook netwerkkaarte, moederborde, flitsgeheue en ander rekenaarkomponente. Intel verskaf mikroverwerkers vir rekenaarvervaardigers soos Lenovo, HP en Dell. Intel se hoofkantoor is in Santa Clara, Kalifornië, in Silicon Valley.
Kersfees-papegaaivis
Identifikasie
Die vis word tot 50 cm lank. Die lyf is ovaalvormig met 'n stroombelynde kop profiel. Volwasse mannetjies is donker blou-groen en die skubbe het pienk rantjies. Daar is ook pienk strepies wat van die oë uitstraal.
Intel
Oorsprong
Die maatskappy is gestig op 18 Julie 1968 deur Gordon Moore (van Moore se wet) en Robert Noyce. Die derde werknemer was Andrew Grove, wat die maatskappy bestuur het vanaf sy aanvang in 1960 tot sy aftrede in 1990, en dit gebou het tot een van die grootste en suksesvolste besighede in die wêreld.
Moore en Noyce wou die maatskappy 'Moore Noyce' noem, maar die naam was reeds deur 'n hotelgroep geregistreer, en het besluit op die akroniem INTegrated ELectronics.
Die maatskappy het begin as 'n vervaardiger van geheueskyfies voordat hulle oorgeskakel het na verwerkers. Andrew Grove het hierdie oorgang beskryf in die boek Only the Paranoid Survive.
Intel se oorheersing in die x86-mikroverwerkermark het oor die jare tot verskeie aanklagte van antitrust-oortredings gelei, waaronder FTC-ondersoeke in beide die laat 1980's en in 1999, asook siviele regsgedinge soos die hofsaak deur Digital Equipment Corporation (DEC) in 1997 en 'n patentsaak deur Intergraph. Min van die hofsake het op enigiets uitgekom.
Tyson Sullivan
Tyson Sullivan is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Demonic (2015) en Heist (2015), en in die televisiereekse Banshee (2013) en Quarry (2016).
Rekenaarpoort
duimnael|275px|Poorte op die Apple iBook (Vroeg 2003)
Indravarman II
Indravarman II (Khmer: ឥន្ទ្រវរ្ម័នទី២) was ’n koning van die Khmer-ryk. Hy was die seun van Jayavarman VII.
Rekenaarpoort
In rekenaarhardeware dien 'n poort as 'n koppelvlak tussen die rekenaar en ander rekenaars of toestelle in die vorm van 'n elektries bedrade hegstuk op 'n stuk toerusting waarin 'n prop of kabel gekonnekteer word. Hierdie hardeware poorte het verskillende fisiese vorme, groottes en eienskappe soos onder andere manlik, vroulik, rond, vierkantig, langwerpig ensovoorts. Daar bestaan verskeie standaarde ten opsigte van die fisiese eienskappe en funksies van poorte. Die meeste rekenaars het byvoorbeeld 'n poort vir 'n sleutelbord (tans meestal 'n ronde DIN6 vroulike poort).
Hardeware poorte kan bykans altyd in twee groepe verdeel word:
Indravarman II
Daar is ’n dispuut oor wanneer presies hy regeer het, moontlik omdat sy opvolger, Jayavarman VIII, historiese rekords oor hom vernietig het. Volgens die enigste inskripsie wat hom regstreeks noem, is hy in 1243 dood.
Rekenaarpoort
Die stelselbus wat die stroombane insluit van 'n rekenaar se moederbord is 'n vorm van 'n parallelle poort.
Daar bestaan ook tegnologie om veelvuldige hardeware poorte in 'n enkele groep saam te voeg en sodoende 'n enkele verbinding te skep met 'n hoër bandwydte (Engels: Hardware port trunking of HPT). Hierdie tegnologie verskaf ook 'n hoër mate van foutspeling.
Indravarman II
Hy was ’n Boeddhis en kry erkenning daarvoor dat hy ’n deel van Jayavarman VII se tempel vergroot of voltooi het. Tydens sy vreedsame bewind het die Khmer-ryk beheer oor Champa verloor en het die nuwe koninkryk Sukhothai onder Indraditya van die westelike gebiede oorgeneem.
David P. Chandler meen Indravarman II was moontlik die "Melaatse Koning" van Khmer-legendes.
Marshall Neilan
Marshall Neilan (11 April 1891 – 27 Oktober 1958) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Dinty (1920), Go and Get It (1920), Bits of Life (1921), en Everybody's Acting (1926).
Basil Dignam
Basil Dignam (24 Oktober 1905 – 31 Januarie 1979) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Gorgo (1961) en in die televisiereeks Department S (1969).
Schalk Burger
Schalk ("Schalla") Burger Jr. (gebore 13 April 1983 in Port Elizabeth) is 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat as losvoorspeler speel. Schalk Burger het in vier wêreldbekers gespeel, in 2003, 2007, 2011 en 2015.
Nadat hy vir die onder-21 Junior Bokke gespeel het wat die o/21 Rugbywêreldbeker in 2002 gewen het en in 2003 kaptein van die span was, is hy vir die Springbokspan gekies. Hy het sy debuut gemaak teen Georgië in 2003 by die Rugbywêreldbeker en het sedertdien homself bewys as een van die beste flanke ter wêreld met goeie vertonings in die Super 12, Drie-Nasies en Curriebeker. Burger het vir die en  gespeel.
Burger is merkwaardig fiks, en hy word selde gerus tydens die Stormers se Superrugbyveldtogte, Suid-Afrikaanse toetswedstryde of die Curriebeker. Hy speel 'n groot rol onder die voorspelers en word selde voor die eindfluitjie blaas, vervang. Hy het wel gesukkel met geelkaarte en strafskoppe wat van tyd tot tyd teen hom toegeken is.
In 2004 is Burger gekies as 'n lid van 'n nuwe Springbokspan onder die nuwe afrigter Jake White, wat voortgegaan het om die Drie-nasies vir die eerste keer sedert Nick Mallett se span dit in 1998 reggekry het te wen. Hy is ook vereer met die Internasionale Rugbyraad se "Speler van die Jaar"-toekenning in 2004 en die 2004 "Absa SA Rugbyspeler van die jaar"-toekenning.
Na 'n middelmatige 2006 Super 14-seisoen waarin Burger net nou-en-dan oomblikke van briljantheid getoon het, sou hy weer in sy gunsteling nommer 6 posisie vir die Springbokke speel in die Drie-Nasiesreeks teen Australië en Nieu-Seeland. Hy het egter 'n nekbesering opgedoen in 'n toets teen Skotland en moes vir die besering geopereer word. Die besering en operasie was so ernstig dat White die media meegedeel het dat daar 'n moontlikheid was dat Burger nie weer rugby sou speel nie. Op die dag van die operasie het die Suid-Afrikaanse Rugbyraad 'n verklaring uitgereik waarin hulle gesê het dat die operasie suksesvol was en dat Burger ses tot agt maande nodig sou hê om te herstel voor hy weer rugby kon speel.
Burger het na die teruggekeer op 13 Januarie 2007 waar hy 55 minute lank gespeel het in 'n wedstryd wat die Stormers teen die  verloor het. Na 'n swakkerige begin het Burger die Stormers gehelp om hulle eerste Super 14 oorwinning te behaal teen die Chiefs in 'n taai 21–16 oorwinning op Nuweland.
Hy is gekies vir die Springbokke se 2007 Rugbywêreldbekerspan. In die Springbokke se eerste wedstryd in die 2007 Wêreldbeker teen Samoa, is Burger aangekla van 'n hoogvat op Junior Polu, en op 11 September is hy vir vier wedstryde geskors wat hom uit die span sou hou tot in die halfeindstryd. Die skorsing is egter op apel verkort na twee wedstryde.
Avner the Eccentric
Avner the Eccentric is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Jewel of the Nile (1985), Crimes and Misdemeanors (1989), en Brenda Starr (1989).
Amnestie Internasionaal
Amnestie Internasionaal (meer bekend as Amnesty of AI) is 'n internasionale organisasie wat help om menseregte te beskerm, veral die reg om persoonlike oortuigings sonder vrees vir vervolging uit te leef. Dit is 'n nie-regeringsorganisasie (NRO) wat gegroei het tot 'n wêreldwye beweging vir die monitering van en aktivisme teen oortredings van internasionaalaanvaarde menseregtestandaarde. AI is in 1961 in die Verenigde Koninkryk gestig en AI-aktiviste vergelyk menseregtevergrype in alle lande teen internasionaalaanvaarbare standaarde. AI probeer daarna druk op regerings uit te oefen om te voldoen aan hierdie standaarde. Dit word gedoen deur openbare mening te mobiliseer wat daarna oorspoel tot druk op regerings en organisasies. AI was sedert sy stigting verantwoordelik dat menseregtestandaarde in baie lande wêreldwyd ingrypend verander het. Amnestie Internasionaal het in 1977 die Nobelprys vir Vrede ontvang.
Landstem
Landstem was 'n weeklikse koerant wat van 1950 tot 1967 elke Woensdag in Kaapstad verskyn het. Dit was die laaste groot Afrikaanse koerant wat nie die Nasionale Party ondersteun het nie. Hoewel die koerant polities neutraal was, is dit dikwels as 'n SAP-koerant beskou.
Ontstaan
Die Landstem is in 1950 in Kaapstad begin nadat die Verenigde Party se dagblad, Die Suiderstem doodgeloop het. Die koerant se gewildheid het gou toegeneem omdat die hoofuitgangspunt was om lesers te vermaak in 'n tyd toe Afrikaanse koerant geneig was om bra stug te wees. South African Associated Newspapers (SAAN) en die Cape Times het teen die jare sestig 'n belang van 75% in die koerant gehad met die res in die besit van Graaff's Trust en die redakteur, Piet Beukes.