cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jin en jang
Geskiedenis
Uit al hierdie bewaarde en beskrewe skouerblaaie is dit ontdek dat die lewe nie voorspel kon word deur breuke in 'n been nie. Dit was 'n goeie oes of nie, of daar was geen siekte nie. As gevolg van hierdie onvoorspelbare beweging tussen die een en die ander, is dit waarskynlik dat die ou Chinese die bewegings in die natuur as uitgangspunt geneem het om die lewe te kan plaas / verstaan, somer - winter / dag - nag / hitte - koue / reën - droogte / gesondheid - siekte en dies meer.
Geen ware dualiteit nie
So is tot die uiteindelik besef gekom dat die Tao (die Alles)  in twee teenoorgestelde waardes manifesteer maar wat nie " 'n dualiteit vorm nie". Jin (die een) is nie beter as jang (die ander) nie, en omgekeerd, hulle is ewe waardig aan mekaar. Ewewaardig beteken gelyk en tog anders.
Hierdie metode van denke is moeilik begrypbaar vir mense met 'n westerse denkraamwerk. Dit is deels omdat die taal waarin die westerse mense hulself uitdruk, nie sterk op beelde gebaseer is nie, maar hoofsaaklik 'n lineêre taal is. As gevolg hiervan kan die essensie van dinge nie altyd maklik uitgedruk word nie; so beteken die woord: "arm" óf 'n ledemaat, óf 'n gebrek aan geld. Sodanige lineêre uitdrukkings gee die spreker ook die geleentheid om verkeerdelik meerwaardigheid toe te voeg (dualiteit).
Løkken
Løkken is ‘n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek aan die Noordsee. Dit het 1 558 inwoners (2011). Dit is ‘n ou vissersplek, maar is vandag ‘n gewilde strandplek. In die somer kom sowat 50 000 toeriste in die somerhuisies, hotelle en kampeerterreine ontspan. Løkken het tot 2007 tot die Løkken-Vrå-munisipaliteit behoort, maar daarna aan die Hjørringmunisipaliteit.
Nissan Hardbody
Die Nissan Hardbody (oorsese Frontier) is in 1997 bekendgestel vir die 1998 modeljaar as 'n plaasvervanger vir die verouderde bakkie. Nissan se eerste Hardbody was toegerus met 'n 2.4 L inlynviersilinderenjin, die KA24DE. Later in 1999 is 'n V6-enjin bygevoeg, die VG33E. In Australië is 'n 3.0 L V6 in Junie 2000 ingevoer. In Februarie 2003 is sommige 4x4-modelle met 'n groter 3.3 L V6 toegerus (slegs beskikbaar met 'n 5-ganghandratkas), terwyl 4x2-modelle voortgegaan het met die 3.0 L V6 (met hand- of outomatiese ratkas). Die V6-opsie is laat vaar in 2005, dit het die 2.4 L petrolenjin en 2.5 L turbodiesel as die enigste beskikbare enjins gelaat. Elders was die Hardbody/Frontier ook bekend as die Nissan Navara.
'n Vierdeurweergawe (dubbelkajuit) van die D22 is gedurende 1997-1998 ontwerp en ontwikkel, en in April/Mei 1999 gebou as die 2000 Frontier Crew Cab. By die Chicago Motorskou in Februarie 2000, het Nissan 'n opgekikkerde Frontier vir 2001 bekendgestel met robuuste stilering in 'n poging om dit aantrekliker vir jonger kopers van sy tweede geslag te maak. Die Frontier is heeltemal oorgedoen na die 2004 modeljaar, wat later gelei tot die onbepaalde staking van die enkelkajuitmodel.
Ágústa Eva Erlendsdóttir
Ágústa Eva Erlendsdóttir (gebore 28 Julie 1982) is 'n Yslandse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Jar City (2006) en in die televisiereekse Documentary Now! (2015) en Beforeigners (2019).
Herfskommandowurm
Die herfskommandowurm (Spodoptera frugiperda) is 'n insek wat Afrika vanaf Suid-Amerika binnegedring het en as 'n besonder skadelike plaag beskou word. Hierdie wurm is 'n ander spesie as die kommandowurm. Die wurm is geïdentifiseer in Limpopo- en Noordwesprovinsies. Daar word tans 'n plaagbeheermiddel geregistreer om die insek mee te beveg. Die wurm val veral mielies asook aartappels, sojabone, sorghum en grondbone aan.
Jack Reynor
Jack Reynor (gebore 23 Januarie 1992) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Glassland (2014), Macbeth (2015), Sing Street (2016), en Free Fire (2016).
Victor Gojcaj
Victor Gojcaj (gebore 9 Maart 1983) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Taking of Pelham 123 (2009), Unstoppable (2010), The Forger (2014), en Skanderbeg.
Grootoog-kaalneus
Die Grootoog-kaalneus (Monotaxis grandoculis) is 'n vis wat voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Bigeye barenose.
Identifikasie
Die vis kan tot 60 cm lank word maar die gemiddelde grote is 40 cm. Die onvolwasse vis is witterig van kleur met drie swart bande oor die boonste gedeelte van die lyf. Daar is ook 'n kenmerkende swart, vertikale band oor die oog. Met ouderdom word die kop groter en die snoet meer stomp, die swart verdwyn geleidelik en word silwergrys. Dan ontwikkel 'n geel vertikale streep oor die kieudeksel. Die vis leef hoofsaaklik in koraalriwwe in water wat 5 tot 60 m diep is. Hulle is alleenlopers of kom ook in klein groepies voor. Die volwasse visse swem bedags saam oor die rif en breek op gedurende die nag waar hulle dan op bodem ongewerweldes jag maak.
Die klein, onvolwasse vissies is alleenlopers en skuil in rommel en sandareas.
Sprague Grayden
Sprague Grayden (gebore 21 Julie 1980) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Paranormal Activity 2 (2010) en Paranormal Activity 3 (2011), en in die televisiereekse Six Feet Under (2001) en Jericho (2006).
Indo-Europese tale
Die Indo-Europese tale sluit sowat 443 (SIL skatting) tale en dialekte wat deur omtrent drie miljard mense gepraat word en die meeste groot taalfamilies van Europa en westelike Asië in die superfamilie in. Eietydse tale in die superfamilie sluit Bengaals, Engels, Duits, Frans, Hindi, Persies, Portugees, Russies, en Spaans (elk met meer as 100 miljoen eerstetaal sprekers) en Afrikaans en Nederlands in, sowel as dooie tale soos Latyn en kunsmatige tale soos Esperanto. Interessant genoeg is 'n paar Europese tale soos Fins, Hongaars en Baskies nie deel van die superfamilie nie. Dieselfde geld vir die meeste suider-Indiese tale, wat van Drawidiese oorsprong is (soos Telugu, Tamil, Kannada en Malayalam). Dié taalfamilie is so genoem omdat dit vanaf Indië tot oor die hele Europa streek.
Geskiedenis
Sien ook: Proto-Indo-Europees, Diachroniese taalkunde, Glottochronologie. Die moontlikheid van 'n gemene oorsprong vir die uiteenlopende tale is vir die eerste keer voorgestel deur die Nederlander Marcus Zuerius van Boxhorn. Hy was 'n 17de-eeuse taalkundige met 'n groot kennis van Latyn. Hy het tewens Russies, Persies en Turks bestudeer. Hy het geweet van Xenofon se reise na Indië, waardeur hy ooreenkomste met Sanskrit kom opmerk het. Dit het daartoe gelei dat hy gelykenisse tussen verskillende Indo-Europese tale ontdek het, waarby hy die bestaan van 'n primitiewe gemeenskaplike taal – wat hy toe 'Skities' noem – veronderstel het. Hy het by hierdie hipotese Nederlands, Grieks, Latyn, Persies en Duits ingesluit, waarna hy later ook die Slawiese, Keltiese en die Baltiese tale ingesluit het. 'n Semitiese taal soos Hebreeus het hy daarvan uitgesluit.
Die bekendste en later ontdekker is egter die agttiende-eeuse Engelsman Sir William Jones wat ooreenkomste in van die vier oudste tale wat toe bekend was opgemerk het naamlik, Latyn, Grieks, Sanskrit, en Persies. Stelselmatige vergelyking van dié en ouer tale onderneem deur Franz Bopp, het die teorie ondersteun. In die 19de eeu het vakkundiges die groep "Indo-Germaans" of soms "Aries" genoem. Toe dit egter later duidelik word dat daar 'n verband is tussen meeste van Europa se tale, is die naam uitgebrei na Indo-Europees. 'n Voorbeeld hiervan is die sterk ooreenkomste wat ontdek is tussen Sanskrit en ouer gesproke dialekte van Litaus en Lets.
Fiat S.p.A.
Fiat S.p.A. (Fabbrica Italiana Automobili Torino) is die voormalige motormaatskappy wat die Fiatgroep besit het en opgevolg is deur Fiat Chrysler Auto NV (FCA). Die Fiatgroep behels baie handelsmerke soos Ferrari, Maserati, Fiat, Alfa Romeo, die Chryslergroep, en nog vele meer.
Op 29 Januarie 2014 is aangekondig dat Fiat teen einde van 2014 saam sal smelt in 'n nuwe beheermaatskappy, Fiat Chrysler Automobiles NV (FCA), wat in Nederland geïnkorporeer is en sy hoofkwartier in Londen het. Fiat Chrysler Auto is die nuwe eienaar van die Fiatgroep. Op 1 Augustus 2014 het Fiat S.p.A. die nodige goedkeuring van hul aandeelhouers ontvang om voort te gaan met die samesmelting.
Die huidige Italiaanse filiaal van Fiat Chrysler Automobiles staan bekend as FCA Italy S.p.A.
Indo-Europese tale
Subgroepe
Die verskeie subgroepe van die Indo-Europese familie sluit in (in historiese volgorde wat betref die oudste opgespoorde teks):
Bo en behalwe die klassieke tien takke hierbo gelys, is daar verskeie uitgestorwe tale waaroor daar baie min bekend is:
Daar is sonder twyfel ander Indo-Europese tale wat verwdwyn het sonder om enige spore oor te laat.
Satem- en Kentum-tale
Die Indo-Europese subtakke word baiemaal geklassifiseer as 'n Satem- of 'n Kentumgroep, onderskeidelik vernoem na die woord vir 100: centum in Latyn (oorspronklik as 'kentum' uitgespreek) en satəm in Avesties. Dit is gebaseer op die maniere waarop die drie oorspronklike velêre beginklinkers in onderskeie taalgroepe hanteer word. Satem-tale het die onderskeid tussen die labiovelêre en suiwer velêre klanke verloor, en terselfdertyd het die palatale-velêre klanke assibilasie (d.i. 'n ontwikkeling na 'n s-klank) ondergaan. Die Kentumtale het, aan die ander kant, die onderskeid tussen die palatale velêre en suiwer velêre klanke verloor. Oor die algemeen is die "oostelike" tale Satemtale (Indo-Irannees, Balto-Slawies), en die "westelike" tale Kentum-tale (Germaans, Italies, Kelties). Die Satem-Kentum isoglos loop reg tussen die (andersins na verwante) Griekse (Kentum) en Armeense (Satem) tale, met Grieks wat geringe Satem-eienskappe vertoon. Daar kan moontlik ander tale wees wat nie as Satem nog as Kentum geklassifisseer kan word nie (Anatolies, Tochaars, en moontlik Albanees). In elk geval word die Kentum-Satem tweedeling as parafileties beskou, i.e. daar was nooit 'n "proto-Kentum" of 'n "proto-Satem" nie, maar die klankverandering het deur gebiedskontak tussen die reeds onderskeibare post-PIE tale versprei (sê maar, gedurende die 3de millennium v.C.).
Satem-tale:
Kentum-tale:
In die Anatoliese teorie word aangeneem dat die familie eers in Anatolië ontstaan is maar dat 'n groep díe gebied later verlaat het en verantwoordelik was gewees voor 'n latere Kurgan-ekspansie.
Nie-Indo-Europese tale van Europa
Die meeste gesproke Europese tale behoort tot die Indo-Europese superfamilie. Daar is egter taalfamilies in Europa wat nie daaraan behoort nie. Die Oeraalse taalfamilie, wat Hongaars, Estnies, Fins, heelwat tale in Noord-Wes-Siberië en die tale van die Sami (dikwels "Lappe" genoem), insluit is 'n voorbeeld. Die Kaukasiese tale is nog 'n voorbeeld. Die Baskiese taal is ongewoon in die sin dat dit oënskynlik nie aan enige bekende lewendige taal verwant is nie. Taalkundiges vermoed dat Baskies die enigste taal is wat die Indo-Europese invalle oorlewe het. Die Etruskiese taal was ook 'n geïsoleerde, nie-Indo-Europese taal wat op die Italiaanse skiereiland gepraat is maar nou uitgestorwe is. Die Leidse taalkundige Robert Beekes het bevind dat Etruskies se oorsprong in Klein-Asië lê.
Superfamilie
Sommige taalkundiges stel voor dat die Indo-Europese tale deel is van 'n hipotetiese Nostratiese taal superfamilie, en poog om verwantskkappe tussen Indo-Europees en ander taalfamilies soos byvoorbeeld die Kaukasiese tale, Altaïese tale, Oeraalse tale, Drawidiese tale en Afro-Asiatiese tale. Die teorie is omstrede, net soos die soortgelyke Eurasiatiese teorie van Joseph Greenberg. Ooreenkomste tussen, byvoorbeeld, Indo-Europese en Oeral-Altaïese tale berus meestal op wedersydse ontlenings vanweë die lang periode van gemeenskaplike grondgebiede in westelike Asië ten tyde van die ontstaan van Indo-Europees.
Human. :II: Nature.
'''Human. :II: Nature.''' is 'n album van Nightwish wat in 2020 vrygestel is.
Mel Rodriguez
Mel Rodriguez (gebore 12 Junie 1973) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Panic Room (2002), The Three Burials of Melquiades Estrada (2005), Little Miss Sunshine (2006), en The Watch (2012).
Ratlou Plaaslike Munisipaliteit
Die Ratlou Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Ngaka Modiri Molema-distriksmunisipaliteit in Noordwes, Suid-Afrika.
Seilplankry
Seilplankry is 'n watersport wat met behulp van 'n branderplank waarop 'n seil gemonteer is beoefen word. Die mas word aan die plank gemonteer deur middel van 'n vryroterende kruiskoppeling. Aan die mas word 'n gevurkte boom gemonteer. Die seil wat tussen die mas en boom gespan word het tipies 'n oppervlakte van tussen 3 en 12 m2.
Lønstrup
Lønstrup is ‘n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek van die Hjørring-munisipaliteit. Dit het 573 inwoners (2008).
Ou Testament
Die term Ou Testament (van Latyn testamentum, 'n vertaling van respektiewelik die Hebreeuse בְּרִית (berît) en Griekse διαθήκη (diathēkē) – "verbond", ook: Eerste Testament) verwys in die Christelike teologie sedert omstreeks 180 na die Heilige Skrifte van die Jodedom wat daar sedert omstreeks 100 as Tanag bekend staan, asook 'n aantal skrifte uit die Septuagint wat vanaf 250 v.C. ontstaan het. Dit is oorspronklik in Hebreeus geskryf (vandaar die alternatiewe name Hebreeuse Skrifte of Hebreeuse Bybel), afgesien van kleiner gedeeltes in Bybelse Aramees.
Die eerste Christene het hierdie geskrifte as die "Woord van God" beskou wat Jesus van Nasaret as Messias van Israel en die wêreld se ander volke verkondig. Afhangende van die geskrifte se uitleg word Jesus as die verlosser beskryf. Die Ou Kerk het die Hebreeuse Skrifte as openbaring teen kleiner Christelike minderhede verdedig wat nie hierdie opvatting gedeel het nie.
As kanon is die Ou Testament tot 350 saamgestel en die volgorde van sy boeke vasgelê om saam met die Nuwe Testament as Christelike Bybel te dien. Nogtans verskil die groot Christelike kerke oor die aantal boeke wat tot die kanon behoort. Terwyl Protestantse kerke dit tot die boeke van die Tanag beperk het, erken die Rooms-Katolieke Kerk net soos Ortodokse Christene daarnaas ook verskillende skrifte uit die Septuagint.
Die Hebreeuse kanon
Die Hebreeuse Bybel is uit dele saamgestel: die Tora ("wet"; 5 boeke van Moses), die Nevïïem ("profete") en die Chetoeviem ("geskrifte"). Uit die eerste letters van die Hebreeuse woorde is die woord TaNaCh (Tanag) saamgestel. Die belangrikste boeke is die vyf boeke van Moses: Genesis, Exodus, Levitikus, Numeri en Deuteronomium.
Die boeke behandel die tydperk wat strek van die skepping van die wêreld tot die vestiging van die volk Israel in die land Kanaän vanuit 'n geskiedkundige oogpunt. Maar wat baie belangriker is, is dat hierdie vyf boeke (ook die Pentateug genoem) die grondwet bevat vir die uitverkose volk van God. Langsamerhand het naas die Tora ’n tweede siklus geskrifte gevolg (die Nevïïem of Profete), waarin daar vermeld word hoe die Tora in die praktyk gewerk het.
Hierdie tweede bundel geskrifte handel aanvanklik oor die vroeë profete, in wie se tydperk die volk en die konings streng volgens die religieuse maatstawwe van die Tora beoordeel is; geen politiek-ekonomiese geskiedenis is dus aangeteken nie, Die geskrifte oor die latere profete wissel in omvang van 1 tot 66 hoofstukke en bevat die getuienisse van die persone na wie die boek vernoem is. Daar word aangeneem dat hierdie boeke van die latere profete op grond van hul boodskappe bewaar en bymekaar gegroepeer is.
Dieselfde ideale en denkbeelde wat vir die totstandkoming van die Tora gegeld het, kom ook hier voor: die belangrikheid daarvan om God te eer, die waardigheid van Sy volk (maatskaplike geregtigheid) en klem op goeie volkere- en menseverhoudinge. Die derde siklus, die Chetoeviem of Geskrifte, verskil baie wat die inhoud betref. Daar is die poëtiese boeke (veral Psalms, Job, Hooglied) en geskiedkundige boeke (I en II Kronieke vorm deels ’n duplikaat van die boeke Samuel en Konings), terwyl 'n boek soos Daniël goed met die Profete vergelyk.
Die kanon van die vertalings
Wanneer die volgorde van die boeke van die Hebreeuse kanon vergelyk word met die wat in die Christelike Kerk aanvaarbaar is, is dit duidelik dat daar gepoog is am die boeke volgens 'n historiese volgorde te rangskik. Hierdie volgorde kan reeds gevind word in die ou Griekse vertaling, die Septuagint(a), wat deur die Jode gemaak is. So is die boek Rut – wat volgens die aanhef in die tyd van die Rigters afspeel – in die Christelike kanon na die boek Rigters geplaas, terwyl dit in die Hebreeuse uitgawe na Hooglied kom en as 'n Geskrif beskou word.
In die Griekse kanon, wat ook die indeling van die Septuagint volg, is die boeke I en II Kronieke, Esra en Nehemia na die boeke Samuel en Konings geplaas. Daar kan dus van hierdie boeke gesê word dat dit deur die vertalers van die Septuagint na 'n ander siklus oorgeplaas is. Dit geld trouens ook vir die boeke wat geen geskiedenis bevat nie: in die Griekse Septuagint volg die drie boeke wat deur Salomo, seun van Dawid, geskryf is (Spreuke, Prediker, Hooglied), na die Psalms (van Dawid).
Die Griekse kanon, wat in die Christelike Kerk die volgorde van die Ou-Testamentiese boek bepaal het, bevat ook ander boeke wat nie in die Hebreeuse Bybel voorkom nie, maar wat wel onmiskenbaar aan ander Bybelboeke verwant is. Hulle is die sogenaamde apokriewe boeke (vir die Protestante) of deuterokanonieke boeke (vir Rooms-Katolieke). Die belangrikstes is Tobit, Judit, Wysheid van Salomo, Wysheid van Jesus Sirag (Ecclesiasticus), Barug, I en II Makkabeërs.
Betekenis
Oor die belangrikheid en die waarde van die Ou Testament is daar verskillende menings. Die kultuurhistoriese en literêre invloed daarvan op ons beskawing was beslissend en op direkte of indirekte wyse is dit nog steeds deurslaggewend. Vanuit 'n religieuse oogpunt gesien, kan die waardering van die Ou Testament wissel van ’n beskouing dat dit onteenseglik deel van die Heilige Skrif is, tot 'n siening dat dit 'n interessante argeologiese en historiese gids vir 'n besoek aan Israel is.
In Christelike kringe word die neiging herhaaldelik aangetref om die Ou Testament volledig aan die Nuwe Testament ondergeskik te maak. Kennis van die Ou Testament is egter noodsaaklik voordat die Nuwe Testament werklik met begrip gelees kan word. Wie byvoorbeeld die Evangelies sonder kennis van die Ou Testament lees, sal groot en belangrike dele daarvan nooit ten volle kan begryp nie. In die laaste tyd word daar (dikwels suksesvolle) pogings aangewend om die wêreld van die Ou Testament in 'n breër kader te plaas, veral deur vergelykings te probeer trek tussen ander kulture (Egipte, Assirië, Babilonië), en deeglike navorsing te doen oor die taal- en letterkunde van genoemde beskawings. Dit kan dikwels ’n verrassende lig op 'n Bybelteks werp.
Witvis
Die witvis (Barbus andrewi) is 'n vis wat in die Bergrivier en die Breederivier-stelsels in Suid-Afrika voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Berg-Breede river whitefish, soms ook as die Cape whitefish.
Habitat
Die vis leef in diep rotspoele van groter sytakke en hoofstrome. Hulle oorleef ook in die Voëlvlei- en Groter Brandvleidamme. Die vis vreet ongewerweldes wat op die bodem voorkom asook alge. Hulle broei in die somer. Die eiers word in vloeiende water gelê en broei na ongeveer vyf dae uit.
Ditsobotla Plaaslike Munisipaliteit
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit sluit in:
Reginald Fessenden
Reginald Aubrey Fessenden is op 6 Oktober 1866 in East Bolton, Quebec, Kanada gebore. As kind het hy merkwaardige wiskundige vermoeëns vertoon, maar sy ouers frustreer met sy vergesogte idee van stemme oor die wêreld stuur sonder om drade te gebruik. Hy is by Trinity Kollegeskool en Bishop's Kollege onderrig.
Fessenden het Kanada verlaat om in Amerika te werk. In 1887 het hy die hoofchemikus by die Thomas Edison Laboratorium geword. In 1890 is hy as hoofelektrisiën deur George Westinghouse aangestel. Hy het sy diens in 1892 verlaat om 'n akademiese loopbaan in elektriese ingenieurswese na te volg - eers by Purdue Universiteit en daarna by Western University of Pennsylvania. Terwyl hy vir die VSA-weerburo gewerk het, het hy sy radiodeurbraak in 1900 gemaak. In 1902 het hy die National Electric Signalling Company met behulp van twee finansierders geskep. Hy het daarna die radioversendingstasie by Brandt Rock, Massachusetts gebou van waar hy die wêreld se eerste radioprogram uitgesaai het en die eerste draadlose stemboodskappe oor die Atlantiese oseaan ontvang het.
Belangrikste prestasies
Reginald Fessenden was die eerste persoon wat mensestemme deur radiogolwe oorgedra het. Guglielmo Marconi was verantwoordelik vir die eerste oordrag van Morsekode, maar Fessenden is die vader van 'regte' stemradio. Op 23 Desember 1900 het Fessenden, wat op die Cobbeiland in die middel van die Potomacrivier gestaan het, die volgende woorde gesê: een-twee-drie-vier, sneeu dit waar jy is, mnr Thiesen? As dit is, telegrafeer asseblief vir my terug.
Een kilometer weg het mnr Thiesen die eerste draadlose stemboodskap wat ooit gestuur is, gehoor en geantwoord. Die kragtigste kommunikasiemedium van die eerste deel van die twintigste eeu is gebore.
Leo D. Maloney
Leo D. Maloney (4 Januarie 1888 – 2 November 1929) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Loser's End (1924), The Trouble Buster (1925), The Blind Trail (1926), en The Boss of Rustler's Roost (1928).
VfL Oythe
VfL Oythe is 'n sportklub uit Vechta in die deelstaat Neder-Sakse in Duitsland. Behalwe sokker, het die klub ook onder meer afdelings vir gimnastiek, vlugbal en voltige (gimnastiek op perde). Oythe is 'n dorpswyk van Vechta wat tot in 1933 'n onafhanklike dorp was.
Die klub is op 7 Junie 1947 gestig, maar die mans-sokkerafdeling het nog altyd in die laer streeksligas meegeding. Die grootste prestasie was om in 2009 na die Oberliga te promoveer.
Die klub het bekendheid verwerf deur sy dames-vlugbalafdeling, wat in die 1980’s in die ''1. Bundesliga'' meegeding het en in 1983 tweede geëindig het. Die klub het in hierdie tyd verskeie spelers vir die Duitse nasionale vroue-vlugbalspan opgelewer.
Peter Mamakos
Peter Mamakos (18 Januarie 1918 – 27 April 2008) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Ten Commandments (1956) en For Pete's Sake (1974), en in die televisiereekse Zorro (1957) en Batman (1966).
Tweeling, Vrystaat
Die dorp Tweeling in die Oos-Vrystaat is tussen Reitz en Frankfort in die Riemland geleë. Die dorp se swart woonbuurt Mafahlaneng, beteken insgelyk "plek van die tweeling". Tweeling is in 1918 gestig op die plase Tweelingspruit en Tweelingkop, en die dorp se naam verwys na twee eenderse koppies in die area. Naby die dorp is die historiese Geloftefeesterrein. Die NG-gemeente het in 1926 van drie aanliggende gemeentes afgestig.
Omgewing
Die Liebenbergsvleirivier wat by tye water vanaf die Lesotho-Hoogland-waterprojek na die Vaaldam herlei, loop naby die dorp verby. Tweeling is die halfpadmerk in die jaarlikse Liebensbergvlei-kanomaraton. Die wedvaart van twee dae begin naby Reitz, en die eerste dagskof eindig 33 km stroomaf te Zorgvlietplaas, naby Tweeling. Die tweede skof begin te Bruinswickplaas noord van die dorp en eindig in Frankfort.
California Institute of Technology
Die California Institute of Technology, beter bekend as Caltech, is 'n privaat navorsingsuniversiteit in die Kaliforniese stad Pasadena in Los Angeles County wat hom op natuur- en ingenieurswetenskappe toespits. Die universiteit is in 1891 deur Amos G. Throop, 'n boorling en sakeman van Chicago wat as burgemeester van Pasadena verkies is, as voorbereidende en beroepskool met 'n studentegetal van slegs 31 gestig. Die kollege het reeds in die vroeë 20ste eeu invloedryke wetenskaplikes na Pasadena gelok, waaronder die sterrekundige George Ellery Hale, die chemikus en opvoedkundige Arthur Amos Noyes en die fisikus Robert Andrews Millikan. Die voorbereidende en beroepskool is in 1910 ontbind om elders bedryf te word, en in 1921 het die kollege sy huidige naam aangeneem.
Ook vandag is Caltech se studentegetal van sowat 2 200, waarvan die meeste vir nagraadse studies ingeskryf is, relatief klein in vergelyking met sy groot mededinger aan die Ooskus, die Massachusetts Institute of Technology (MIT) wat 'n vergelykbare navorsingsprofiel het. Nogtans word Caltech by die wêreld se tien beste universiteite gereken. Lede en oud-studente van Caltech het altesaam 31 Nobelpryse gewen, waarvan dertien in fisika, nege in fisiologie of geneeskunde, ses in skeikunde, twee in ekonomie en een Vredesnobelprys.
Die uitgestrekte kampus met twee asse en portale, sipresse en 'n klein kunsmatige meer, is deur die bekende argitek Bertram Grosvenor Goodhue ontwerp. Die Athenaeum, wat deur die Britse argitek Gordon Kaufman in 1930 in 'n eklektiese Mediterreense styl gebou is, dien as middelpunt van die sosiale studentelewe. Die Amerikaanse ruimtevaartadministrasie NASA se Jet Propulsion Laboratory, wat ruimtetuie beheer, maak deel uit van die universiteit.
Caltech is 'n lid van die Association of American Universities, 'n vereniging van leidende navorsingsintensiewe universiteite in Noord-Amerika wat in 1900 gestig is.
Erik LaRay Harvey
Erik LaRay Harvey is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Twister (1996) en K-PAX (2001), en in die televisiereekse Boardwalk Empire (2010) en Luke Cage (2016).
Schalk Willem Burger
Schalk Willem Burger (6 September 1852 – 5 Desember 1918) was 'n Suid-Afrikaanse militêre leier, advokaat en politikus en was die waarnemende President van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) van 1900 tot 1902, terwyl Paul Kruger in ballingskap in Europa was.
Militêre diens
Hy het in 'n aantal veldslae diens gedoen, soos die Sekhukhune-oorlog van 1876, en later gedurende die Eerste Vryheidsoorlog (Eerste Boere-oorlog) van 1881, het hy as waarnemende Veldkornet gedien.
Hy is in 1885 as Kommandant van die Lydenburg Kommando's verkies. Met die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog (Tweede Boere-oorlog) het hy as Kommandant-Generaal in 'n aantal veldslae gedien, insluitend die Slag van Spioenkop en die Slag van Modderrivier, op 30 Oktober 1899.
Politieke loopbaan
[[Lêer:Gobierno sudafricano krueger.png|duimnael|links|Kabinet van Paul Kruger voor 1900:
Agter: A.D.W. Wolmarans, F.W. Reitz, S.W. Burger, J.H.M. Koch
Voor: Genl. Piet J. Joubert, Pres. Paul Kruger, Genl. Piet A. Cronje]] As politikus is hy beskryf as "opgevoed en skerpsinnig" en dit is geskrywe dat hy Paul Kruger geëwenaar het in terme van die invloed wat hy oor sy medelandgenote uitgeoefen het.
As gevolg van 'n siektetoestand, het hy na die Slag van Spioenkop van militêre diens onttrek en het hom weer ten volle op sy politieke loopbaan toegespits. Hy is in 1887 verkies tot die Volksraad, en het later as Voorsitter gedien.
Hy het onder President Paul Kruger as Adjunkpresident gedien, en het later vir Kruger opgevolg as Staatspresident, toe Kruger in ballingskap in Europa verkeer het.
Gedurende die Krygsraad van Mei 1901, was hy 'n groot voorstander van die beëindiging van die oorlog, maar hy is sterk teëgestaan deur President Marthinus Theunis Steyn van die Republiek van die Oranje Vrystaat. Burger het gedien as President van die Zuid-Afrikaansche Republiek tot die Vrede van Vereeniging onderteken is, op 31 Mei 1902.
Hy het in 1918 op sy familieplaas te Goedgedacht, naby Krugerspos, op die ouderdom van 66 gesterf.
Ari Graynor
Ari Graynor (gebore 27 April 1983) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Nick and Norah's Infinite Playlist (2008), Whip It (2009), What's Your Number? (2011), en The Disaster Artist (2017).
Neopaganisme
duimnael|regs|250px|'N moderne [[Griekse tempel in Thessaloniki.]]
Neopaganisme is 'n oorkoepelende, maar nogtans onpresiese term wat gebruik word om 'n groot verskeidenheid uiteenlopende alternatiewe en Nieu-Heidense geloof- en praktykstelsels saam te snoer. Die term is 'n samestelling van die Griekse voorsetsel neo ("nieu-") en die Latynse paganus (oorspronklik letterlik "bewoner van die platteland", later ook as 'n sinoniem vir heidense bewoners van die Romeinse Ryk gebruik) en dui slegs aan dat dit na nie-Christelike geloofstelsels verwys.
Daar is 'n verskeidenheid sinonieme terme soos Inheemse Spiritualiteit, Keltiese Spiritualiteit, Europese Tradisionele Religie, Ou Geloof en Ou Godsdiens of Religie.
Talle Neopaganiste of Nuwe Heidene is aanhangers van natuurgegronde, religieus-spirituele geloofstelsels, terwyl ander hulle vir die herlewing van Europa se oorspronklike godsdienste beywer wat lankal voor die kerstening van die vasteland bestaan het. Hierdie pogings word meestal bemoeilik deur die gebrek aan presiese oorlewerings en baseer dus dikwels op moderne literêr-filosofiese werke wat eers in die vroeë tydperk van die esoterie en okkultisme ontstaan het.
In die tweede helfte van die 19de eeu het die nasionalistiese bewegings in Europa sterk neopaganistiese trekke getoon, en daar is dikwels beweer dat die Christendom deur vreemde magte op die Europese nasies afgedwing is. Sommige groeperings het selfs tot anti-Semitiese bewegings ontwikkel.
Die huidige Nuwe Heidense natuurreligies behoort tot die vinnigste groeiende religieuse bewegings in die Westerse wêreld. Volgens die Suid-Afrikaanse oorkoepelende liggaam Circle of the African Moon, wat tot by die jaar 2000 as Pagan Federation of South Africa bekend gestaan het, is daar reeds sowat 50 000 Nuwe Heidene in Suid-Afrika.
Oorsig
duimnael|regs|250px|Nieu-Heidense bewegings behels dikwels fragmente van 'n verskeidenheid Ou Gelowe en tydperke: Vroulike druïdes in [[Stonehenge, 'n religieus-sterrekundige monument wat ondanks sy assosiasie met die moderne Druïdisme deur 'n nie-Keltiese beskawing opgerig is.]] Die aanhangers van Nieu-Heidense geloofstelsels beskou Neopaganisme as 'n bewuste herlewing van inheemse voor-Christelike godsdienste en religieë. Alhoewel daar 'n verskeidenheid van Nieu-Heidense bewegings bestaan, beoefen talle Nuwe Heidene hul geloof buite enige gemeenskap.
Neopaganisme sluit uiteenlopende geloofstelsels van voor- of nie-Christelike oorsprong in soos byvoorbeeld Pantheon, die moderne Heksebeweging, Ásatrú en Wicca.
Die hoofstromings van Neopaganisme wat hul oorsprong in tradisionele geloofstelsels het is die
Die Nieu-Heidense geloofstelsels baseer op leerstellings wat in die vorm van mitiese verhale duisende jare lank van generasie tot generasie oorgelewer is. Die mite vertel 'n heilige verhaal of 'n oorspronklike gebeurtenis wat aan die begin van die tyd plaasgevind het. Dit handel dan ook nie oor gewone mense nie, maar oor Godhede of helde wat as stigters van die menslike beskawing beskou word. Die mite is 'n verhaal oor die skepping van die wêreld en 'n openbaring van die Godhede se heilige werke; 'n berig oor 'n dikwels dramatiese gebeurtenis wat inbreuk gemaak het op die profane wêreld. In talle vroeë religieë was die mondelinge vertelling van die mites beperk tot 'n bepaalde tyd van rituele soos byvoorbeeld herfs en winter.
Heilige seremonies gee uitdrukking aan die mens se verlange om na die begin van die tyd en die heilige tyd van die oorsprong terug te keer om homself weer met die Goddelike wêreld te verbind en sodoende 'n tydgenoot van die Gode te word. Hierdie aspek van die menslike bestaan het in talle oorsese indigene religieë steeds bewaar gebly, maar is in die Westerse wêreld as gevolg van die Christelike invloed vir 'n lang tydperk onderdruk.
Die hergeboorte van die Nuwe Heidendom is dus in kulturele opsig ook die hergeboorte van ou spirituele tradisies wat die natuur as 'n heilige en Goddelike sfeer ervaar en in die kollektiewe gedagtenis van die mens bewaar gebly het.
'n Vierde beginsel, wat in baie Nieu-Heidense geloofstelsels 'n belangrike rol speel, is die Heidense etiek: Doen wat jy wil solank as wat jy geen skade vir 'n ander mens berokken nie.
Geskiedenis
Mense het al in die laat Middeleeue daarna gestrewe om die tradisionele, nie-Christelike (en sodoende Heidense) geloofstelsels te laat herleef. Maar eers in die tydperk van die Verligting met sy geestelike en politieke omwentelinge het hierdie ondergrondse beweging openlik na vore getree.
Die oudste Nieu-Heidense strominge was die Nuwe Druïde-ordes en Nieu-Keltiese groeperings, asook die Nuwe Germaanse Godsdiens. Die laasgenoemde stroming het in lande soos Duitsland in die 19de eeu dikwels gepaardgegaan met nasionalistiese en rassistiese bewegings en is later deur die imperialisme en Nasionaal-Sosialisme vir hul politieke doeleindes misbruik.
In die 1960's het die Nieu-Heidense beweging veral in Engeland en die Verenigde State vinnig begin groei en sodoende ook 'n sterk invloed op die vastelandse Europa uitgeoefen. Die geloofstelsels van ander nie-Christelike beskawings soos dié van Noord-Amerika se Eerste Nasies en Sibiriese Sjamane het nou 'n vaste bestanddeel van die Neopaganistiese beweging geword, terwyl ook die Nieu-Keltiese Heidendom 'n nuwe opswaai beleef het.
Die huidige Neopaganistiese beweging word veral deur twee hoofstrominge gekenmerk - modernisme en tradisionalisme. Tradisionaliste strewe daarna om die oorspronklike voor-Christelike religies met wetenskaplike metodes en op die grondslag van gebrekkige historiese oorlewerings te rekonstrueer en nuwe lewe in hulle in te blaas. Daarenteen neem moderniste die moderne navorsing oor Heidense religies as basis vir 'n nuwe natuurreligie wat 'n vreedsame saambestaan van die mens en die besielde natuur behels. Hulle erken dat hulle sodoende ook nuwe religieuse vorme skep.
Met die proses van institusionalisering, wat in die 1990's sy aanvang genem het, is oorkoepelende liggame soos die Pagan Federation gestig. Daar is nogtans baie Nuwe Heidene het wat enige vorm van georganiseerde optrede as onheidens beskou. Die verhoudings tussen die verskillende groeperings is egter steeds deur wedersydse respek gekenmerk.
Politeïsme
Vir Heidene het die Goddelike hom op verskillende maniere en op verskillende tye aan verskillende groepe mense geopenbaar. Mense het steeds gepoog om die manifestasies van die Goddelike wat hulle waargeneem het te ontsluit, in dogma's en leerstellings op te som en hul eie interpretasies by te voeg.
Vir Heidene is die Goddelike egter verby die menslike vermoë om dit rasioneel te verstaan - dit moet eerder deur middel van meditasie en kontemplasie vanuit die dieptes van die self ervaar word. Dit word openbaar in beelde en vorme wat maklik verstaanbaar is en nogtans slegs een faset van die realiteit weerspieël.
Die verskillende politeïstiese religies word dus veral deur verdraagsaamheid gekenmerk.
Verdere leesstof
Paganisme en Wicca in Suid-Afrika
Karringmelk
Karringmelk is 'n geurige, suur melkdrank wat as neweproduk van bottervervaardiging ontstaan. Danksy die baie lae vetgehalte van minder as een persent is karringmelk een van die gesondste suiwelprodukte en 'n belangrike bron van proteïne, kalsium, die vitamienaanvuller lesitien en melksuiker (laktose).
Geskiedenis
Karringmelk word reeds sowat 4 500 jaar gelede in Indië, Mesopotamië en Egipte vervaardig. Gewoonlik is melk in houers, wat van bokleer, erdewerk of pampoene gemaak is, geskud tot die room (die bottervet) van die melk begin afskei. Die bottervet is daarna geklits en geknee totdat botter ontstaan - en tegelykertyd karringmelk begin uitvloei.
Karringmelk staan vroeg reeds as 'n verfrissende melkdrank bekend.
Later word bottervate gebruik om botter te vervaardig. Vandag word karringmelk op 'n meer higiëniese manier in houers van vlekvrye staal industrieel vervaardig. Vir 'n lang tyd kon karringmelk egter slegs binne 'n paar dae na sy bereiding geniet word, aangesien die laktobakterië die karringmelk vinnig begin versuur.
Karringmelk as skoonheidsmiddel
Karringmelk is ook 'n gewilde skoonheidsmiddel, wat velprobleme kan versag. Die suurstof en swael van die karringmelkproteïene is byvoorbeeld noodsaaklik vir 'n gesonde, gladde vel.
Karringmelk as bleekmiddel
Nog tot en met 1770 is linne uitsluitlik met karringmelk gebleek. Karringmelk (dikwels vermeng met suurlemoensap) kan as natuurlike en ongiftige bleekmiddel vir beide katoen en linne gebruik word.
Ramotshere Moiloa Plaaslike Munisipaliteit
Die Ramotshere Moiloa Plaaslike Munisipaliteit (voorheen bekend as die Zeerust Plaaslike Munisipaliteit) is een van die plaaslike munisipaliteite in die Ngaka Modiri Molema-distriksmunisipaliteit in Noordwes, Suid-Afrika.
Sigrún Edda Björnsdóttir
Sigrún Edda Björnsdóttir (gebore 30 Augustus 1958) is 'n Yslandse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Morðsaga (1977), Father's Estate (1980), en Black's Game (2012), en in die televisiereeks Ófærð (2015).
Bruce Sabath
Bruce Sabath is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Rewrite (2014) en in die televisiereekse Great Performances (1971), The Blacklist (2013), en Limitless (2015).
Elisabeth van Rusland
Jelizawjeta Petrowna (Russies: Елизаве́та Петро́вна) (29 Desember 1709 – 5 Januarie 1762) was die dogter van Pieter die Grote en Katharina I. Sy was van 1741 tot 1762 keiserin van Rusland.
Vroeë lewe
Elisabeth is op 29 Desember 1709 in Kolomenskoje naby Moskou gebore. Haar ouers het in November 1707 in die geheim getrou in die Katedraal van die Heilige Drie-eenheid in Sint Petersburg. Die huwelik is eers ’n paar jaar ná haar geboorte, in Februarie 1712, bekend gemaak. Haar "buite-egtelike" status sou lank deur haar politieke teenstanders gebruik word om haar van die troon af te hou.
Van Pieter die Grote en Katharina I se 12 kinders het net twee dogters oorleef: Anna en Elisabeth. Anna het getrou met die Hertog van Holstein-Gottorp, ’n neef van koning Charles XII van Swede, Pieter se ou vyand. Verskeie poging om Eisabeth getroud te kry, het egter misluk.
As kind was Elisabeth slim, al het haar formele opvoeding veel te wense oorgelaat. Sy kon Italiaans, Duits en Frans vlot praat. Sy was mooi en lewenslustig en was ’n goeie danser en perderuiter. Ná die dood van haar pa en die latere troonopvolging van keiserin Anna, kon geen hof of adellike familie in Europa toelaat dat ’n seun Elisabeth die hof maak nie omdat dit as ’n onvriendelike gebaar teenoor die keiserin beskou kon word. Sy kon ook nie met ’n burgerlike trou nie omdat dit haar nie net haar titel sou kos nie, maar ook enige aanspraak op die troon. Elisabeth het hierop verskeie minnaars gehad, onder andere Aleksei Razoemofski, ’n jong Oekraïner met ’n mooi basstem wat na Sint Petersburg gebring is om in die koor te sing. Daar word wyd geglo dat sy in die geheim met hom getrou het. Nadat Elisabeth keiserin geword het, het sy hom ’n prins en veldmaarskalk gemaak.
Paleisrewolusie van 1741
Tydens die bewind van keiserin Anna het Elisabeth al hoe groter steun gekry. Ná Anna se dood en tydens die bewind van die kind-keiser Iwan VI met sy ma, Anna Leopoldowna, as regent, is belasting verhoog en daar was ekonomiese probleme. Dit het Elisabeth genoop om hul bewind op 25 November 1741 omver te werp in ’n staatsgreep met behulp van die paleiswag, wat haar ook gesteun het. Iwan is gevange geneem en eers in die fort by Dünamünde aangehou en daarna in Cholmogori aan die Witsee, waar hy sonder sy familie die volgende twaalf jaar in eensame aanhouding deurgebring het. Nadat sy teenwoordigheid uitgelek het, is hy in 1756 laat opsluit in die fort by Sjlisselboerg, waar hy op 5 Julie 1764 vermoor is.
Bewind
Op 25 April 1742 het Elisabeth haarself as keiserin gekroon. Op 33 was sy ’n lewenslustige skoonheid wat op plesier ingestel was en geen kennis van regering gehad het nie. Skielik was sy die leier van die grootste ryk in die wêreld – in een van die kritiekste tydperke in die land se geskiedenis. Gelukkig het sy soos haar pa ’n slag gehad om te regeer. Haar skerpsinnige oordeel en diplomatiese takt het telkens aan Pieter die Grote herinner.
Sy was een van die gewildste Russiese vorste omdat sy nie Duitsers in haar regering toegelaat het nie en niemand tydens haar bewind tereggestel is nie.
Onder haar het Rusland deelgeneem aan die Oostenrykse Suksessie-oorlog (1740–1748) en die Sewejarige Oorlog (1756–1763). Haar binnelandse beleid het adellikes in staat gestel om opgang te maak in plaaslike regerings terwyl hulle staatsdienstermyn verkort is. Sy het Michail Lomonosof aangemoedig om die Moskouse Universiteit te stig en Voltaire in 1757 na haar hof laat kom om ’n boek oor haar pa te skryf.
’n Opvolger
As ’n ongetroude keiserin sonder kinders was dit vir Elisabeth belangrik om so gou as moontlik ’n opvolger aan te wys om die Romanof-dinastie voort te sit. Haar keuse was Pieter van Holstein-Gottorp, seun van haar suster, Anna. Sy ma is dood toe hy drie maande oud was en sy pa toe hy elf jaar was. Elisabeth het haar jong susterskind na Sint Petersburg genooi waar hy die Ortodokse geloof aangeneem het, en hom op 7 November 1742 as haar opvolger aangewys. Daarna het sy prinses Sophia van Anhalt-Zerbst as ’n bruid vir hom gekies. Toe Sophia die Ortodokse geloof aanneem, het sy die naam Katharina gekry in herinnering aan Elisabeth se ma. Hulle het op 21 Augustus 1745 getrou. Elisabeth het hul seun, Paul, by Katharina laat wegneem en as haar eie kind grootgemaak.
Die hof van Elisabeth
Gedurende Elisabeth se bewind was die Russiese hof een van die mees luisterryke howe in Europa. Buitelanders was oorweldig deur die luuksueuse onthale en maskerbals. Die keiserin het die pragtigste rokke gedra; sy het 15 000 balrokke en ’n paar duisend pare skoene gehad en het bepaal wat die gaste moes aantrek.
Sy het uitspattige bedrae bestee aan die grootse barok-projekte van haar gunsteling-argitek, Bartolomeo Rastrelli, veral in Peterhof en Tsarskoje Selo. Die Winterpaleis en Smolni-katedraal is die grootste monumente van haar bewind in Sint Petersburg.
Dood
In die laat 1750's het Elisabeth se gesondheid begin agteruitgaan. Sy het dikwels flou geword en geweier om haar medisyne te neem. Sy is eindelik op 5 Januarie 1762 dood. Met haar dood het die Russiese Romanof-lyn eintlik tot ’n einde gekom, want sy was die laaste agnatiese lid (bloedverwant aan vaderskant) van die Huis van Romanof wat oor die Russiese Ryk regeer het.
Gregor Piatigorski
Gregor Piatigorski (Russies: Григо́рий Па́влович Пятиго́рский, Grigoriy Pavlovich Pyatigorskiy; 17 April; [(O.S) 4 April] 1903 - 6 Augustus 1976) was 'n Russies-gebore Amerikaanse tjellis.
Vroeë Lewe
Gregor Piatigorsky was in Ekaterinoslav (nou Dnipro in die Oekraïne) gebore as die kind van Joodse ouers. As kind het sy vader hom viool en klavierlesse gegee. Nadat hy egter die tjelloinstrument gesien en aangehoor het, was hy vasbeslote om 'n tjellis te word en is hy sy eerste tjello gegee op die ouderdom van sewe jaar.
Hy was dertien jaar oud toe die Russiese Rewolusie plaasgevind het. Kort daarna het hy begin speel in die Lenin Kwartet. Op die ouderdom van vyftien jaar was hy gehuur as prinsipiële tjellis vir die Bolshoi Teater.
Die owerhede van die Sowjetunie, en spesifiek Anatoly Lunacharsky, wou hom nie toelaat om oorsee te gaan ten einde sy studies verder te neem nie, en dus het hy homself en sy tjello weggesteek op 'n beestrok saam met 'n groep kunstenaars. Een van die vrouens was 'n gesette sopraan, en toe die grenswagte op hulle begin skiet het, het sy Piatigorski en sy tjello gegryp. Ongelukkig het die Tjello dit nie oorleef nie, maar gelukkig was die tjello ook die enigste "slagoffer".
Op die ouderdom van agtien jaar het hy kortliks in Berlyn en Leipzig gestudeer, saam met Hugo Becker en Julius Klengel, en in 'n Russiese restaurant gespeel ten einde geld te verdien vir kos. Tussen die gaste in die restaurant was Emanuel Feuermann en Wilhelm Furtwängler ook aanwesig.
Furtwängler het Piatigorski gehoor speel en hom aangestel as die prinsipiële tjellis van die Berlynse Filharmoniese Orkes.
Verenigde State
In 1929 het hy die eerste keer besoek afgelê aan die Verenigde State, en gespeel saam met die Philadelphia Simfonieorkes onder Leopold Stokowski asook die New York Filharmoniese Orkes onder Willem Mengelberg.
Hy het in Januarie 1937 in Ann Arbor, getrou met Jacqueline de Rothschild, dogter van Édouard Alphonse James de Rothschild van die welgestelde Rothschild bankfamilie van Frankryk. Daardie herfs, nadat hy teruggekeer het na Frankryk, het hulle, hulle eerste kind, Jephta, gehad.
Na die okkupasie van Frankryk deur Duitsland gedurende die Tweede Wêreldoorlog het die gesin terug gevlug na die Verenigde State en hul gevestig in Elizabethtown, New York, in die Adirondack-gebergte. Hulle seun, Joram Piatigorsky, was in 1940 in Elizabethtown gebore.
Van 1941 tot 1949 was hy hoof van die tjello departement by die Curtis Musiekinstituut in Philadelphia, en hy het ook onderrig gegee by Tanglewood, Boston Universiteit, en die Universiteit van Suid-Kalifornië (USK), waar hy tot en met sy afsterwe sou bly. Die USK het ter ere van hom in 1974 die Piatigorsky-Tjello Professorskap gestig.
Piatigorsky het deelgeneem in 'n Kamermusiekgroep met Arthur Rubinstein (Klavier), William Primrose (Altviool) en Jascha Heifetz (viool).
Dit was in sommige kringe na verwys as die "Million Dollar Trio", en Rubinstein, Heifetz, en Piatigorsky het verskeie opnames vir die plaatetiket RCA Victor gemaak.
Hy het ook op private wyse saam met Heifetz, Vladimir Horowitz, Leonard Pennario, en Nathan Milstein kamermusiek gespeel. Piatigorsky het ook in die 1930's saam met Horowitz en Milstein opgetree by Carnegie Hall.
In 1965 was sy gewilde outobiografie, Cellist gepubliseer.
Gregor Piatigorsky het in 1976 aan longkanker beswyk by sy huis in Los Angeles, Kalifornië. Hy was ter ruste gelê in die Westwood Village Gedenkpark Begraafplaas, Los Angeles.
Instrument
Hy het twee Stradivarius tjellos besit, naamlik die "Batta" en die "Baudiot."Piatigorsky was ook van 1939 tot 1951 die eienaar van die bekende Montagnana tjello bekend as die "Sleeping Beauty", te wete 'n moderne Italiaanse Jago peternella tjello.
Evaluering
Dit is al gerapporteer dat die groot viool pedagoog Ivan Galamian Piatigorski eens beskryf het as die grootste strykinstrument speler van alle tye. Hy was 'n buitengewoon dramatiese speler. Sy oriëntasie as 'n uitvoerder was om die maksimum toegelate uidrukkingspotensiaal wat beliggaam was in 'n stuk, die lig te laat sien.