cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Druiwe
Beskrywing
Druiwe is 'n tipe vrug wat in trosse van 15 - 300 korrels gedra word, en kan bloedrooi, swart, donker blou, geel, groen, oranje en pienk wees. "Wit" druiwe is eintlik groen van kleur, en word evolusionêr afgelei van die pers druiwe. Mutasies in twee regulerende gene van wit druiwe verhoed die produksie van antosianiene, wat verantwoordelik is vir die kleur van die pers druiwe. Antosianiene en ander pigment chemikalieë van die groter familie van polifenole in pers druiwe is verantwoordelik vir die verskillende skakerings van pers in rooi wyne. Druiwekorrels het tipies 'n ellipsoïde vorm wat lyk soos 'n prolaat-sferoïde.
Wingerdsoorte
Die meeste druiwe kom van kultivars van Vitis vinifera, die Europese wingerdstok inheems aan die Middellandse See en Sentraal-Asië. Kleiner opbrengste van vrugte en wyn kom van die Amerikaanse en Asiatiese spesies soos:
Robinsonpas
Robinsonpas is ‘n pas op die R328-streekroete oor die Outeniquaberge tussen Oudtshoorn in die Klein Karoo en Mosselbaai aan die kus. Die hoogste punt op 859m is 45km van Oudtshoorn. ‘n Maksimum helling van 1:14 word bereik.
Weens ‘n gebrek aan ervaring het die Afdelingsraad van Mosselbaai in 1866 hul eie pogings om by Ruiterbos ‘n pas oor die Outeniquas te bou laat vaar. In Februarie 1867 het Thomas Bain en ‘n span gevangenes die werk van die Afdelingsraad voortgesit, verbeter en die roete op die suidelike helling aangepas. Die pad is met 8km verleng om aan die noordekant by die pad via die Attakwaskloof aan te sluit. Op 4 Junie 1869 is die nuwe pad en pas geopen en vernoem na die inspekteur van openbare werke in die Kaapkolonie, M.R. Robinson. Tussen 1958 en 1962 is die pas aansienlik verbeter en die oppervlakte geteer. Op die suidelike helling is by Bain se roete gehou, maar aan die Klein Karoo-kant is die pad so verlê dat die afstand na Oudtshoorn aansienlik verkort is.
Heinkel He 115
Die Heinkel He 115 was 'n tweemotorige vlottervliegtuig en bomwerper wat deur die Luftwaffe gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Groothertogin Maria Nikolajewna van Rusland
Groothertogin Maria Nikolajewna van Rusland (Maria Nikolajewna Romanowa; Russies: великая княжна Мария Николаевна, welikaja knjazjna Maria Nikolajewna; – 17 Julie 1918) was die derde oudste dogter van die laaste tsaar, Nikolaas II van Rusland, en sy vrou, Aleksandra Fjodorowna.
Maria was tydens die Eerste Wêreldoorlog te jonk om soos haar twee ouer susters, Olga en Tatjana, verpleegsters te word. Sy was egter die beskermpersoon van ’n hospitaal en het gewonde soldate besoek. Sy wou graag trou en ’n groot gesin hê. Haar jonger sibbes was haar suster Anastasia en broer, Aleksei.
Maria se teregstelling in 1918 in Jekaterinburg saam met die res van haar gesin het daartoe gelei dat sy saam met hulle as heiliges van die Russies-Ortodokse Kerk verklaar is. Daar was lank gerugte dat haar jonger suster, Anastasia, die slagting oorleef het, maar later is geglo dis Maria en haar broer se oorskot wat in 1979 nie by dié van die res van die gesin gevind is nie. Nog bene is egter in 2007 ontdek, en DNS-toetse het bewys dit is Maria en Aleksei s'n.
Vroeë lewe
links|duimnael|180px|Olga, Tatjana en Maria in 1901. links|180px|duimnael|Maria en Tatjana in 1910.
Maria se Russiese titel (welikaja knjazjna, великая княжна) kan die beste vertaal word as "grootprinses", wat beteken sy het ’n hoër titel gehad as ander prinsesse van Europa. Die eintlike Germaanse vertaling is "grootvorstin", maar dit word onder invloed van Engels meestal as "groothertogin" in Afrikaans vertaal. Sy was ’n agterkleinkind van onder andere koningin Victoria en Aleksander II van Rusland.
Karoo-supergroep
Die Karoo-supergroep is die grootste van Suid-Afrika se stratigrafiese eenhede. Dit bedek ongeveer twee derdes van die huidige landoppervlak van Suid-Afrika, en sluit feitlik die hele Vrystaat, groot dele van die Oos-Kaap, Noord-Kaap en Mpumalanga en die westelike deel van KwaZulu-Natal in. Dit strek ook verder en bedek dele van Lesotho, Namibië, Eswatini, Zambië, Zimbabwe en Malawi, asook dele van ander kontinente wat deel van die superkontinent Gondwana was.
Die hoofgebied van die Karoo-supergroep is die Karoo, waar die meeste klipbanke van die opeenvolging blootgelê is. Die supergroep se strata, wat hoofsaaklik uit skalie en sandsteen bestaan, verteenwoordig ’n feitlik aaneenlopende opeenvolging van mariene-glasiale tot terrestriale afsettings vanaf die laat Karboon- tot die vroeë Jura-periode, ’n tydperk van sowat 120 miljoen jaar. Dit het versamel in ’n bekken met die naam "Karookom" in Suid-Gondwana, aan die suidelike grens van die huidige Suider-Afrika. Sy sediment het ’n dikte van 12 km bereik, met die hoër liggende basaltlawalaag (die Drakensberg-groep) minstens 1,4 km dik.
Fossiele sluit in plante (beide makrofossiele en stuifmeel), seldsame insekte en vis, algemene en uiteenlopende tetrapodes (meestal Therapsida-reptiele en Temnospondyli-amfibieë, asook dinosourusse in die boonste strata), en spore van biologiese aktiwiteit. Hulle biostratigrafie word gebruik as die internasionale standaard om die verband te bepaal tussen niemariene strata van die Perm tot die Jura.
Geologiese oorsprong
thumb|links|240px|Suid-Gondwana tydens die [[Kambrium tot Ordovisium. Die kontinente waarin die superkontinent eindelik opgebreek het, word in bruin aangedui. Die skeur wat Suider-Afrika en die Falklandplato geskei het, is oorvloei en het die Agulhassee gevorm.]]
Groothertogin Maria Nikolajewna van Rusland
Vroeë lewe
Sy en haar suster Anastasia was na aan mekaar; hulle het ’n kamer gedeel, amper eenders aangetrek en was bekend as "Die Klein Paar". Olga en Tatjana was bekend as "Die Groot Paar". Die vier is dikwels OTMA genoem (die eerste letter van elkeen se naam, volgens ouderdom). Die tsaar se kinders is so eenvoudig moontlik grootgemaak; hulle het op harde kampbeddens geslaap en het elke oggend in koue water gestort.
Karoo-supergroep
Oorsprong van sedimentneerslae
Sowat 510 miljoen jaar gelede het ’n skeurvallei oor Suid-Gondwana, net suid van Suider-Afrika, ontstaan. Dit het verder weswaarts tot in Suid-Amerika en ooswaarts tot in Oos-Antarktika en moontlik selfs tot in Australië gestrek. ’n Laag sediment van sowat 8 km dik, bekend as die Kaapse Supergroep, het op die vloer van die skeurvallei versamel.
Groothertogin Maria Nikolajewna van Rusland
Vroeë lewe
Maria is beskryf as ’n mooi, flirterige meisie; sy was breed gebou met ligbruin hare en groot blou oë. Volgens haar Frans-onderwyser, Pierre Gilliard, was sy lank en goed gebou, met pienk wange. Haar ouer susters wou dikwels nie met haar speel nie en het eenkeer na haar verwys as hul "stiefsuster" omdat sy so soet was en nooit in die moeilikheid beland het nie, onthou hul oppasser Margaretta Eagar in haar memoires. Sy was baie lief vir haar pa en het dikwels uit die kinderkamer probeer ontsnap "om na pappa toe te gaan".
Karoo-supergroep
Oorsprong van sedimentneerslae
Die sluiting van die skeurvallei, wat 330 miljoen jaar gelede begin het, het gelei tot die ontwikkeling van ’n subduksiesone met die suidelike grens van Gondwana langs en die daaropvolende drywing van die Falklandplato terug na Afrika tydens die Karboon en vroeë Perm. Ná die sluiting van die skeurvallei en die samepersing van die Kaapse Supergroep in ’n reeks parallelle plooie, die Kaapse Plooiberge, wat hoofsaaklik tussen oos en wes loop, het die voortgesette subduksie van die paleo- Pasifiese Plaat onder die Falklandplato en die daaropvolgende botsing van laasgenoemde met Suider-Afrika, ’n enorme bergreeks suid van die voormalige skeurvallei laat ontstaan. Die Kaapse Plooiberge het die noordelike voorheuwels van hierdie reeks gevorm.
Die gewig van die Falkland-Kaapse berge het veroorsaak dat die kontinentale kors van Suider-Afrika gesak het, en so is ’n bekken gevorm wat oorstroom is en die Karoo-binnesee gevorm het. Sediment, aanvanklik glasiale afsettings uit die noorde maar later van die Falklandberge in die suide, na hierdie depressie het die Karoo-supergroep gevorm.
Groothertogin Maria Nikolajewna van Rusland
Gevangenskap en dood
duimnael|180px|Maria in 1915.
Afrika suid van die Sahara
Afrika suid van die Sahara is die deel van die kontinent suid van die Saharawoestyn. Somalië, Djiboeti en Soedan is geografies deel van die streek, maar is kultureel, taalkundig en histories deel van die Arabiese wêreld.
Karoo-supergroep
Dwyka-groep
thumb|250px|’n Noord-suid-deursnee van die Agulhassee (sien bo). Die bruin strukture is kontinentale plate, die dik swart laag links is die paleo-Pasifiese plaat, rooi dui die boonste [[aardmantel aan en blou die oorstroomde gebiede of oseaan. Op die boonste skets word die geologie van sowat 510 miljoen jaar gelede uitgebeeld, met die afsettings wat eindelik die Kaapse Supergroep sou vorm wat in die Agulhassee afsak. Die middelste skets wys die Falklandplato wat weer noordwaarts dryf om die Agulhassee toe te maak, wat veroorsaak dat die Kaapse Supergroep in ’n reeks plooie gedruk word, wat hoofsaaklik tussen wes en oos loop. Die onderste skets wys hoe die subduksie van die paleo-Pasifiese plaat onder die Falklandplato tydens die vroeë Perm ’n enorme bergreeks laat ontstaan. Dit is eindelik weggevreet om die Karoo-binnesee te vorm, veral die Beaufort-groep van die Karoo-supergroep.]]
Sowat 330 miljoen jaar gelede het Gondwana oor die Suidpool gedryf, met die gevolg dat ’n yslaag van verskeie kilometers dik ’n groot deel van Afrika en ander dele van Gondwana bedek het. Die glasiale afsettings van hierdie yslaag was die eerste sediment wat noord van die Kaapse Plooiberge gedeponeer is. Die bekken waarin die sediment beland het, was op sy diepste net noord van die berge. Die yslaag het dus op ’n binnelandse see gedryf wat die Karoo-binnesee genoem word. Ysberge wat van die gletsers en yslaag in die noorde afgebreek het, het groot hoeveelhede modder en rotse van verskeie groottes en oorsprong na die gebied gesleep. Sulke afsettings staan bekend as tilliet.
Verder noord het die yslaag ook diamiktietafsettings agtergelaat wanneer dit gedeeltelik gesmelt het, maar dit het ook die grondlaag geskuur en krapmerke agtergelaat wat gesien kan word naby Barkly-Wes in die Noord-Kaap en op die terrein van die Universiteit van KwaZulu-Natal. Hierdie laag tilliet, waarvan spore oor ’n groot deel van Suider-Afrika, Indië en Suid-Amerika gesien kan word, het belangrike vroeë bewyse verskaf ter ondersteuning van die teorie van kontinentale verskuiwing. In Suid-Afrika is die laag bekend as die Dwyka-groep. Dit is die vroegste en onderste sedimentneerslag van die Karoo-supergroep.
Ecca-groep
Namate Gondwana weggedryf het van die Suidpool af, het die gletsers gesmelt en ’n groot binnelandse see gevorm wat oor Suid-Afrika en naburige dele van Gondwana gestrek het. Dit kon ’n opening na die oseaan gehad het (soortgelyk aan dié van die Swartsee), maar die gety-uitwerking was klein. Riviere uit berge noord van die Karoo-binnesee het groot, moerasagtige deltas gevorm waarin plante met tongvormige blare gedy het. Hierdie digte plantegroei het as veen opgehoop en eindelik het die gefossileerde oorblyfsels in steenkool verander. Die steenkoolneerslae was beperk tot die noordelike kus van die Karoo-binnesee van die vroeë Perm, en word vandag op die Hoëveld en in KwaZulu-Natal gemyn.
Hierdie sedimentneerslae word die Ecca-groep van die Karoo-supergroep genoem. Hulle bestaan hoofsaaklik uit skalie en sandsteen, en strek oor die hele voormalige Karoo-binnesee. Die suidelike afsettings bevat egter nie steenkool nie, al het riviere uit die Kaapse Plooiberge klein deltas gevorm. Hoewel die plantegroei nie so dig was as aan die noordkus van die binnesee nie, kom verskeie reptiele, soos Mesosaurus, in die Ecca-neerslae voor. Hierdie reptielfossiele word net in Suider-Afrika en Brasilië aangetref, en verskaf belangrike paleontologiese bewyse van die bestaan van die superkontinent Gondwana.
Tydens die Ecca-tydperk het die Falklandplato met Suider-Afrika gebots en daarmee saamgesmelt. Dit het ’n groot bergreeks suid van die Kaapse Plooigordel geskep. Hierdie nuwe bergreeks was wat grootte betref vergelykbaar met die Himalaja. Die berge se noordelike hange het gewoonlik tot diep in die Karoo-binnesee gestrek, en die see was hier op sy diepste.
thumb|280px|’n Ecca-berg in die Karoo met verskeie turbidietwaaiers, wat daarop dui dat die suidwestelike deel van die die Karoo-see baie diep was, met steil hange wat na die kuslyn gelei het. Die aardbewings wat met die vorming van die Kaapse berge gepaard gegaan het, het gereelde modder- en rotsstortings onder die water veroorsaak, en dit het waaiervormige lae turbidiete gevorm wat vandag in die suidweste van die Karoo gesien kan word (foto regs). Turbidiete word ’n tyd lank al as petroleumvervaardigende rotse beskou, aangesien die onderwaterstortings wat die neerslae gevorm het, dikwels organiese materiaal van naby die kuslyn bevat het, veral van naby riviermondings en -deltas. Dit word dan in die turbidiet begrawe en verander in koolwaterstowwe, veral petroleum en gas. Die turbidiete in die Ecca-formasies van die Tankwa-Karoo- en Laingsburg-streek is dus onlangs deur die petroleumbedryf en geoloë ondersoek, en hulle het gevind die formasies bevat ryk en maklik bereikbare neerslae olie en gas. Die noordoostelike Ecca-bekken is dus ryk aan steenkool, en die suidwestelike hoek is bekend vir sy olieneerslae.
Beaufort-groep
Dit bestaan uit ’n eenvormige reeks skalie en moddersteen, met enkele sandsteenstreke. Die Beaufort-groep het baie oorblyfsels van reptiele en, in ’n mindere mate, amfibieë. Daar is talle fossiele van beide plant- en vleisvretende reptiele. Die Beaufort-gesteentes is internasionaal bekend vir hulle ryk rekord terapside-sinapsides (soogdieragtige reptiele), wat ’n tussentydperk verteenwoordig in die evolusie van reptiele tot soogdiere. Die volopste plantvreters was die anomodonte, waarvan die primitiefste vorms ook in die Beaufort-gesteentes voorkom. Die dinosefaliërs (vreeslike kop) is so genoem vanweë hulle buitengewoon dikbenige skedels, wat waarskynlik gebruik is om mekaar met die kop te stamp in gebiedsgevegte. Met hulle lywe van drie meter lank was hulle die eerste groot landdiere.
Tydens die afsetting van die 6 km dik Beaufort-neerslae het die Perm-Trias-uitwissing 251 miljoen jaar gelede, sowat 96% van alle spesies wat in dié tyd gelewe het, uitgewis. Die wêreldwye voorval is duidelik sigbaar in die Beaufort-gesteentes. ’n Paar lede van die genus Lystrosaurus was die enigste soogdieragtige reptiele wat oorleef het. Die Beaufort-afsettings van ná hierdie tyd is geneig om growwer as die vroeëre afsettings te wees, moontlik weens die enorme uitwissing van plante, wat die oppervlak teen erosie beskerm het. Hierdie vroeë Trias-strata, wat deur sandsteen oorheers word, is bekend as die Katberg-formasie (binne die Beaufort-groep). Dit het sowat 1 km dik geword.
Mettertyd het die Beaufort-afsettings weer fyner geword, ’n moontlike aanduiding dat die plantegroei in die Karoo herstel het, en daarmee saam het ’n groot reeks nuwe spesies ontstaan, insluitende dinosourusse en die ware soogdiere van die laat-Trias en vroeë Jura.
Afrika suid van die Sahara
Die onderstaande lande is in Afrika suid van die Sahara:
Karoo-supergroep
Stormberg-groep
Namate Gondwana noordwaarts geskuif het, het toestande in die deel wat Suider-Afrika sou word, al hoe warmer en droër geword. Die meeste rotse het uit sandsteen bestaan. In sommige dele was egter genoeg water om moerasse met daaropvolgende steenkoolformasies te vorm, maar die gehalte is swak. Die landskap het waarskynlik met die Karoo van vandag ooreengestem, met riviere soos die hedendaagse Oranjerivier of die Nyl wat daardeur geloop het en fauna en flora in sekere streke onderhou het.
thumb|250px|Die Brandwagrots in die [[Golden Gate Hoogland Nasionale Park|Golden Gate-Hoogland- Nasionale Park bestaan uit sandsteen van die Clarens-formasie, waarvan die geel kleur kenmerkend is.]] thumb|links|250px|San-rotstekening van ’n eland in ’n grot in die Clarens-formasie in KwaZulu-Natal, naby die grens met Lesotho. Die boonste strata van die Stormberg-groep is waarskynlik gevorm in ware woestyntoestande, soortgelyk aan dié van die Namibwoestyn in Namibië. Dit was moontlik so groot soos die Saharawoestyn vandag, en het gestrek van die Kaapse Plooiberge duisende kilometers noordwaarts oor groot dele van Gondwana. Net ’n klein oorblyfsel van hierdie enorme formasie word vandag in en om Lesotho aangetref. Die formasie was vroeër bekend as "rotssandsteen" omdat vlak grotte dikwels deur die wind in kranse geskep is. Die grotte is later deur die San gebruik wat die mure met tekeninge versier het. Vandag word dit die Clarens-formasie genoem.
Die oudste embrio's van dinosourusse is in 1978 in die Clarens-formasie ontdek. Die eiers was uit die Trias (220 tot 195 miljoen jaar gelede) en het die gefossileerde fetusskelette van Massospondylus, ’n soort Plateosauridae, bevat. Nog eiers is sedertdien in die Golden Gate Hoogland Nasionale Park gevind, ook in die Clarens-formasie. Ander fossiele wat in die park gekry is, sluit in dié van gevorderde sinodonte (diere met oogtande), klein tesodonte (diere met tande wat stewig in die kakebeen gesit het), voëlagtige en krokodilagtige dinosourusse.
Drakensberg- en Lebombo-groep
Omtrent 182 miljoen jaar gelede het die Suider-Afrikaanse deel van Gondwana oor die Bouvet-gevaarpunt beweeg, wat veroorsaak het dat die kors onder die Karoo-supergroep geskeur het. Dit het groot hoeveelhede basaltlawa oor die Clarens-woestyn vrygestel wat feitlik die hele Suider-Afrika en ander dele van Gondwana bedek het. Die hoop lawa wat met verskeie uitbarstings versamel het, was meer as 1 600 m dik, veral in die ooste (in die huidige Lesotho). Hierdie enorme lawauitstorting het die Karoo-afsettings tot ’n skielike einde gebring.
Die naam Drakensberg-groep kom van die feit dat hierdie laag die boonste 1 400 m vorm van die Groot Eskarp aan die internasionale grens tussen Lesotho en KwaZulu-Natal, waarna dikwels as die Drakensberge verwys word (hoewel "Drakensberge" tegnies na die hele 1 000 km lange oostelike deel van die eskarp verwys. Net sowat ’n derde daarvan word deur die Drakensberg-lawa bedek). links|thumb|800px|Panorama van die Drakensberge in die omgewing van [[Giant's Castle, aan die grens tussen Lesotho en KwaZulu-Natal. Die heel boonste laag van hierdie deel van die Groot Eskarp word gevorm deur die 1 400 m dik Drakensberg-lawa, wat bo-op die Clarens-formasie lê.]]
Die magma het deur lang skeure uitgeloop, en tipiese vulkane was skaars. Elke lawastroom was tussen 10 en 20 meter dik. Dit het oor 2 miljoen jaar opgehoop en ’n enkele, aaneenlopende laag lawa van tussen 1 en 1,6 km dik gevorm. Nie al die magma het egter die oppervlak bereik nie; ’n deel daarvan is onder hoë druk tussen die horisontale strata van die Ecca- en Beaufort-gesteentes ingepers. Toe dié lawa hard word, het dit verskeie dolorietplate by verskeie dieptes dwarsdeur die suidelike en suidwestelike Karoo-afsettings gevorm. Hierdie plate wissel in dikte tussen ’n paar sentimeter en honderde meters.
’n Tweede tydperk van basaltuitbarstings het aan die grens van Mosambiek voorgekom en die Lebomboberge gevorm. ’n Laag lawa van meer as 4 800 m dik is in dié tyd met ’n groot krag uitgestoot. Terwyl die Drakensberg-lawa byna horisontale lae gevorm het, daal die Lebombo-lawa in die ooste, en dit is dus moeilik om te bepaal hoe ver die lawa sywaarts versprei het.
Die styging van Suider-Afrika het ’n tydperk van enorme erosie ingelui wat ’n laag van verskeie kilometers dik van die oppervlak van Afrika verwyder het. Byna al die Drakensberg-lawa is weggevreet, met net ’n deel wat in Lesotho oorgebly het, asook in die die Lebomboberge aan die Mosambiekse grens. Nadat die laag harde lawa weggevreet is, het die sagter Karoo-afsettings oor die res van die bekken nog vinniger verdwyn. Die dolorietplate het egter weerstand teen erosie gebied en die sagter Beaufort- en Ecca-skalie daaronder beskerm. Dit het talle koppies met plat kruine geskep wat eie aan die Karoo, en Suid-Afrika, is.
Latere Karoo
Die enigste oorblyfsels in die res van Suid-Afrika is klein, meestal sanderige neerslae.
Tempel van Bel
Die tempel is in Augustus 2015 minstens gedeeltelik verwoes deur die ekstremistiese militante groep Islamitiese Staat in Irak en die Levant (ISIL) nadat hulle die terrein in Mei 2015 beset het. Palmyra se Tempel van Baalsamin is vroeër dié maand met plofstof opgeblaas.
Geskiedenis
Die tempel is op ’n tel gebou (’n kunsmatige heuwel wat vanweë menslike bewoning ontstaan) en dui daarop dat mense in die 3de millennium v.C. al daar gewoon het. Op die terrein was in voor-Romeinse tye ’n tempel wat gewoonlik die "eerste Tempel van Bel" of "die Hellenistiese tempel" genoem word.
Van die tempel se mure is in die laat 1ste eeu en vroeë 2de eeu n.C. gebou. Dele van die struktuur is in 1132 deur Arabiere gewysig, en dit het gehelp dat dit beter bewaar gebly het. Die meeste van die suile van die binneste kolonnades het steeds staanplekke vir die standbeelde van vooraanstaande burgers.
Argitektuur
Die binnekamer was uniek omdat dit twee heiligdomme bevat het, een noord en een suid. Die noordelike heiligdom het halfverhewe snywerk gehad van die sewe planete wat toe aan die mens bekend was, die tekens van die diereriem, ’n optog van kamele en vroue met sluiers. In drie hoeke van die gebou was trappe wat na die dakterras gelei het.
In die hof is oorblyfsels van ’n wasbak, altaar, eetkamer en ’n gebou met nisse. In die noordwestehoek is ’n helling waarlangs diere na die tempel geneem is om geoffer te word. Daar is drie poorte, met die ingangspoort aan die westekant. Veranderings in 1132 deur die Arabiere toe hulle ’n bastion opgerig en die tempel in ’n moskee omskep het, het daartoe gelei dat dit beter bewaar gebly het.
Skade
Op 30 Augustus 2015 het Associated Press berig ISIL het die tempel gedeeltelik met plofstof verwoes en ooggetuies aangehaal. Volgens berigte het die stene en suile op die grond gelê en was net een muur oor. Ook die Siriese waarnemer van menseregte het die skade bevestig.
Sirië se hoof van oudhede, Maamoun Abdulkarim, het egter later gesê hoewel daar ’n ontploffing naby die tempel was, "staan die basiese struktuur nog".
Groothertogin Maria Nikolajewna van Rusland
Gevangenskap en dood
Die gesin is tydens die Russiese Rewolusie van 1917 gevange geneem en eers in Tsarskoje Selo aangehou, en daarna in Tobolsk en Jekaterinburg in Siberië.
BMW R1100S
Die BMW R1100S is 'n sportmotorfiets wat vervaardig is deur BMW Motorrad tussen 1999 en 2005. Dit is ongeveer 25 jaar na die R90S, die maatskappy se eerste sportfiets, die R90S, vrygestel. Die R1100S was die eerste BMW fiets met aanknip handvatsels, agterste voetrusplekke en 'n verwyderbare dekking vir die passasiersitplek. Dit het byna 100 perdekrag gelewer, en is wyd beskryf as 'n "sportiewe sporttoerfiets".
Groothertogin Maria Nikolajewna van Rusland
Gevangenskap en dood
Vroeg die oggend van 17 Julie 1918 is die gesin wakker gemaak en na ’n kelder geneem. Saam met Nikolaas, Aleksandra en hul kinders was hul dokter en drie bediendes wat vrywillig by die gesin gebly het. Jakof Joerofski, die hooflaksman, het ingekom en die doodsvonnis vir hulle voorgelees. ’n Vuurpeloton het ingekom en die 11 mense geskiet. Die tsaar is eerste dood; Anastasia, Tatjana, Olga en Maria het die eerste sarsie skote oorleef. Die susters het 1,3 kg se diamante en edelgesteentes in hul klere weggesteek wat aanvanklik die skote en bajonetsteke afgeweer het. Hulle is daarna van naby in die kop geskiet.
BMW R1100S
Ontwerp
Die enjin is 'n plattweesilinder "oilhead" wat lugverkoelde silinders maar olieverkoelde koppe het. Afgelei van die BMW R1100RS, is die 1085 cc brandstofingespuite agtklepenjin ingestel vir 'n maksimum uitset van 73 kW teen 8400 opm. Teen die tyd van sy bekendstelling, was dit BMW se kragtigste bokserenjin ooit vervaardig, en die eerste een gekoppel aan 'n sesgangratkas. Die ohk-enjin het kettinggedrewe nokaste in die silinderkoppe gemonteer, wat die kleppe via kort stootstange en kantelarms beweeg. Enjins wat na 2003 vervaardig is, het dubbele ontsteking, met twee vonkproppe per silinder. Die kompakte nabyverhouding vyf- en daarna 'n sesgangratkas is afgelei van die BMW K1200RS. Ver van 'n toersnelrat, lewer die hoogste versnelling 20 km per 1000 opm; teen 80 km/h draai die enjin dus teen 4000 opm.
Groothertogin Maria Nikolajewna van Rusland
Identifikasie
In 1979 het die amateurspeurder Aleksander Awdonin naby Swerdlofsk (Jekaterinburg) afgekom op die oorskot van Nikolaas II, sy vrou en drie van hul dogters, asook dié van die vier mense wat saam met hulle vermoor is. In Januarie 1998 is die oorskot amptelik uitgeken as dié van Nikolaas en sy gesin (uitsluitende een van die dogters en Aleksei). Die identifikasie, insluitende vergelykings van hul DNS met dié van lewende familielede, is uitgevoer deur aparte Russiese, Britse en Amerikaanse wetenskaplikes en hulle het bevind dit is oortuigend.
BMW R1100S
Ontwerp
Bykomend tot die gebruik van die enjin as 'n gestresde lid, het die R1100S 'n saamgestelde aluminiumraam waaraan die suspensiekomponente geheg is. Die voorste suspensie is BMW se gepatenteerde Telelever, met lang teleskopiese vurkglyers sonder enige vere of demping. Ten einde "vurkduik" te minimaliseer, word die remkragte teruggeneem na die raam via 'n tuimelende veerstelsel. 'n Monoshock op hierdie wensbeen hanteer opspring en demping. Die agtersuspensie bestaan uit BMW se "Paralever", 'n enkel-eensydige swaaiarm bevattende die dryfas. Die resultaat is groter raamrigiditeit en beter hantering".
Groothertogin Maria Nikolajewna van Rusland
Identifikasie
In Julie 2007 is die bene van ’n seun en jong meisie naby Jekaterinburg ontdek. Aanklaers het die ondersoek na die dood van die keiserlike gesin heropen en in April 2008 is in DNS-toetse deur ’n Amerikaanse laboratorium bevind die bene behoort aan Maria en haar broer, Aleksei. Dieselfde dag het Russiese owerhede aangekondig die oorskot van die hele familie is uitgeken.
BMW R1100S
Die R1200S
Die R1100S is in 2006 deur die R1200S vervang. Die aluminiumraam van die R1100S is vervang deur 'n liggewig buistraliewerk, en te same met 'n goed-ingestelde enjin, was die R1200S 13 kg ligter en 25% kragtiger.
Groothertogin Maria Nikolajewna van Rusland
Identifikasie
In 1981 het die Russies-Ortodokse Kerk Buite Rusland Nikolaas en sy gesin erken as martelaar-heiliges. Op 14 Augustus 2000 het die sinode van die Russies-Ortodokse Kerk in Rusland hulle ook as heiliges erken – maar nie as martelare nie omdat hul dood nie regstreeks uit hul Christelike geloof gespruit het nie. In plaas daarvan is hulle as "draers van lyding" heilig verklaar.
Ute ampullacea
Ute ampullacea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Mulder
Mulder is 'n van en kan na die volgende persone verwys:
Chelsea Brummet
Chelsea Brummet (gebore 28 Januarie 1987) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse All That (1994), Gilmore Girls (2000), What I Like About You (2002), en The War at Home (2005).
Bibi Andersson
Bibi Andersson (11 November 1935 – 14 April 2019) was 'n Sweedse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Seventh Seal (1957), Wild Strawberries (1957), Persona (1966), en Arn: The Knight Templar (2007).
The Orchards, Gauteng
The Orchards is 'n voorstad in die hoofplek Akasia van Gauteng, Suid-Afrika. Dit is geleë aan die noordweste van Pretoria en grens aan Rosslyn op sy noordweste hoek.
Laeveld
Die Laeveld is 'n geografiese deel van die provinsies Mpumalanga en Limpopo oos van die Drakensbergse platorand. Die streek, wat selfs by die hoogste punte nie hoër as 600 m bo seespieël is nie, het 'n subtropiese klimaat met 'n gemiddelde reënval van meer as 1 000 mm per jaar.
Die Laeveld is die spil van die land se subtropiese vrugtebedryf. Die reeks produkte is omvattend en sluit onder andere in mango’s, lietsjies, papajas, piesangs en avokado’s. Voeg hierby 'n volledige reeks sitrusvrugte, pekan- en ander neute, suikerriet, tabak en hout van die uitheemse bosse wat vele berghellings bedek. Die streek is ook die land se wintergroentespens. Varsproduktemarkte in Gauteng en elders word deur die geil boorde van die Laeveld voorsien wanneer die ysige winde uit die suide in Junie oor die Hoëveld begin waai.
Vir die toeris is die Laeveld die land van natuur- en wildreservate. Dit is die tuiste van die Nasionale Krugerwildtuin, asook heelwat privaatreservate. Die Laeveld is ook belangrik vir sy minerale: by Phalaborwa word die wêreld se derde grootste neerslag van fosfaat gemyn. Ander belangrike minerale is koper, mika, vermikuliet en yster. Die dorpe van die Laeveld is relatief jonk, hoofsaaklik van die 20ste eeu. Suid-Afrika se “koorsgordel” is eers na die Tweede Wêreldoorlog vir mens en plaasdier veilig gemaak toe die malariamuskiet onder beheer gebring is.
Bostou
Bostou (Rhipsalis baccifera) is die enigste lid van die kaktusfamilie Cactaceae wat natuurlik buite Amerika voorkom. Die poliploïede ondersoort R.b. mauritiana kom in Suid-Afrika (Oos-Kaap en KwaZulu-Natal ), maar ook in ander dele van tropiese Afrika, Madagskar en Sri Lanka voor.
Robert Lansing (akteur)
Robert Lansing (5 Junie 1928 – 23 Oktober 1994) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente 4D Man (1959) en Empire of the Ants (1977), en in die televisiereekse Star Trek (1966) en The Man Who Never Was (1966).
WISE-teleskoop
Die Wide-field Infrared Survey Explorer (WISE) is ’n ruimteteleskoop van Nasa by infrarooigolflengtes wat in Desember 2009 gelanseer is en in Februarie 2011 tydelik buite werking gestel is. Dit is in 2013 gereaktiveer. WISE het duisende kleinplanete en verskeie sterreswerms ontdek. Sy waarnemings het ook die ontdekking ondersteun van die eerste Y-bruindwerg en aardtrojaan-asteroïde.
WISE het oor 10 maande ’n sterrekundige opname van die hele lugruim gedoen met foto's in 3,4, 4,6, 12 en 22 μm-golflengtebande met behulp van ’n infrarooiteleskoop met ’n deursnee van 40 cm terwyl hy in ’n wentelbaan om die Aarde was. Nadat sy waterstofkoelmiddel opgeraak het, is met ’n sendinguitbreiding vir vier maande, bekend as NEOWISE, begin sodat dit met sy oorblywende vermoëns kan soek na naby-aarde-voorwerpe (NAV's) soos komete en asteroïdes.
WISE se lugruimdata, insluitende ontwikkelde foto's, bronkatalogusse en rou data, in op 14 Maart 2012 aan die publiek beskikbaar gestel en is in ’n argief met infrarooi data beskikbaar. In Augustus 2013 het Nasa aangekondig hy gaan WISE reaktiveer vir ’n nuwe drie jaar lange sending om na asteroïdes te soek wat met die Aarde kan bots.
Erica amicorum
Erica amicorum is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die die Wes-Kaap waar dit voorkom in die Langeberg op hoogtes van 300 tot 600 meter in nat gebiede. Die plant is seldsaam.
Enkelvoudige sin
'n Enkelvoudige sin is 'n sin wat uit 'n hoofsin, sonder bysinne bestaan. So 'n sin kan in drie dele opgedeel word, naamlik die onderwerp (wie?), gesegde (doen?) en voorwerp (wat?). 'n Enkelvoudige sin het nooit meer as een gesegde nie en is die teenoorgestelde van 'n saamgestelde sin.
Beskou die volgende sin as voorbeeld: Hierdie sin bestaan uit:
Millingen aan de Rijn
Millingen aan de Rijn is ’n dorp in die munisipaliteit Berg en Dal in die provinsie Gelderland in Nederland. Dit lê teen die grens met die Duitse deelstaat Noordryn-Wesfale. Die gebied het sowat 6 000 inwoners (2010) en beslaan ’n oppervlakte van 10 km². Millingen aan de Rijn lê oostelik van die stad Nijmegen en suidelik van die Ryn (eintlik die Bijlandsch Kanaal). Na die ooste lê die Duitse dorp Bimmen van die munisipaliteit Kleef.
Ekonometrie
Ekonometrie is die vakdissipline waar wiskundige statistiek en ekonomie mekaar ontmoet. Ekonometrie behels die gebruik van statistiese metodes om verwantskappe tussen ekonomiese veranderlikes te ondersoek. Ekonometriese tegnieke verskil van datastel tot datastel. Daar is hoofsaaklik drie soorte ekonomiese data: tydreeksdata, kruissnitdata en paneeldata.
Die ekonometrie van tydreeksdata behels die studie van tydverwantskappe en word o.m. vir vooruitskatting gebruik. So gebruik die Buro vir Ekonomiese Ondersoek aan die Universiteit Stellenbosch 'n tydreeksmodel om kwartaallikse vooruitskattings vir die Suid-Afrikaanse ekonomie te ontwikkel.
Die ekonometrie van kruissnitdata behels die studie van verwantskappe op 'n spesifieke tydstip oor 'n aantal waarnemings. 'n Voorbeeld van so 'n studie sou wees 'n ondersoek na die verwantskap tussen die vlak van geletterdheid en ekonomiese groei onder Afrika-lande vir 'n bepaalde jaar. Paneeldata behels die samevoeging van tydreekse en kruissnitdata.
Hammanskraalse Teologiese Skool
duimnael|regs|300px|Personeel en kuratorium van die Hammanskraalse Teologiese Skool, 1963. Voor: Di [[Louis Botha (predikant)|L.J. Botha (rektor), T.T. Spoelstra (voorsitter) en H.S. Pelser (skriba). Agter: Di. P.J. Coetzee (administrasie), J.L. Helberg (dosent), dr. J.A. Schutte (kurator), G.H.J. Kruger (kurator) en H.F.V. Kruger (visevoorsitter).]]
duimnael|regs|180px|Prof. [[Dems van der Merwe|D.C.S. van der Merwe, professor aan die skool van 1967 tot 1972.]] duimnael|regs|180px|Prof. [[Amie van Wyk|J.H. van Wyk, professor aan die skool van 1981 tot 1994.]]
Die Hammanskraalse Teologiese Skool was van 1962 tot 31 Desember 1994 ’n opleidingsinstelling vir hoofsaaklik swart predikante en sendelinge van veral die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika (GKSA). Teen die begin van 1995 het studente van Hammanskraal by die Teologiese Skool Potchefstroom ingeskakel.
Karenpark
Karenpark is 'n voorstad in die hoofplek Akasia. Dit is noordwes van Pretoria in die Gauteng-provinsie geleë en is onder beheer van die Tshwane-metroraad.
Hammanskraalse Teologiese Skool
Aanleiding tot stigting
Ds. Hugo du Plessis het die vroegste opleiding van swart predikant vir die Gereformeerde Kerke in die dekade ná 1940 te Siloam onderneem. Dit het uitgeloop op die bevestiging van ds. Jojakim Matlakala as eerste predikant kragtens artikel 89 van die GSKA se kerkorde. In 1956 het die Kerk besluit om beter te voorsien in die vraag na predikante vir die swart gemeentes en is met opleiding in Dube in Soweto begin. Ds. Hugo du Plessis is as eerste dosent benoem vir ’n kursus wat oor vier jaar gestrek het. Die Sendingdeputate van die GKSA het beheer daaroor uitgeoefen en die toelatingsvereiste was st. 7 (gr. 9). Naas predikante is ook evangeliste/helpers opgelei. Destyds was dit in ’n groot mate indiensopleiding.
HTS gestig
Die ideaal van ’n volwaardige teologiese skool vir swart studente het daartoe geleir dat die Hammanskraalse Teologiese Skool in 1962 op Temba in die tuisland Bophuthatswana geopen het. Weens die destydse regeringsbeleid was tersiêre opleiding aan swart studente nie in Dube in "blanke Suid-Afrika" moontlik nie; vandaar die besluit om die skool in ’n tuisland te begin. Die owerheid het ook druk op die GKSA uitgeoefen om in te skakel by die interkerklike teologiese opleiding aan die Universiteit van die Noorde, maar die Kerk het gekies vir kerklike opleiding en was bereid om die geldelike offers hiervoor te bring.
Toelatingsvereistes en kursusse
Van 1964 af is die dosente as "professore" aangespreek, maar hulle sou eers sedert 1987 volwaardige professore van die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys (PU vir CHO) word nadat 'n kontraktuele ooreenkoms met die PU vir CHO aangegaan is. Eers is geen grade toegeken nie, maar sedert die 1970's is die kursus tot sewe jaar verleng en kon studente die B.A.-graad deur Unisa voltooi (die eerste drie jaar van hul studie), terwyl die PU vir CHO die Th.B.-graad op ad hoc-basis toegeken het (die laaste vier van die sewe jaar). In 1987 het die GKSA, ná langer as 'n dekade van intensiewe onderhandeling, ’n amptelike ooreenkoms met die PU vir CHO onderteken ingevolge waarvan studente aan die HTS ook aan die PU vir CHO kon inskryf en grade ontvang.
Afgesien van dié graadkursusse het aan die HTS ook 'n interne kursus (wat gewoonlik oor ses jaar strek) bestaan vir studente wat nie matriekvrystelling gehad het nie en dus nie aan die PU vir CHO kon inskryf nie. Aan die einde van hul suksesvolle studie, wat so te sê eenders as dié van die graadstudente was, het hulle 'n kandidaatsertifikaat ontvang. Vanaf 1995, die jaar waarin die HTS by die Teologiese Skool Potchefstroom (TSP) ingeskakel het, sou matriekvrystelling as toelatingsvereiste vir alle studente aan die TSP geld. Dié wat die interne kursus wou volg, het geleentheid gekry om dit by een van twee indiensopleidings in die destydse Wes-Transvaal (Noordwes) of KwaZulu-Natal te doen.
Oop opleiding
Die HTS het algaande 'n "oop opleiding" geword in dié sin dat studente uit alle Gereformeerde kerke toegelaat is. Op beperkte skaal is selfs studente uit niegereformeerde kerke ingeskryf. 'n Nuwe dimensie in die opleiding was die inskrywing (sedert 1990) van etlike studente uit die destydse Zaïre, Mosambiek en Zimbabwe. Gevolglik moes die skool geleidelik na Engels as onderrigmedium oorskakel. So is die gereformeerde opleiding op 'n wye skaal vir kerke in Afrika toeganklik gemaak.
Sluiting
Einde 1994 het die HTS finaal gesluit nadat die GKSA se Sinode van Potchefstroom in Januarie en die Sinode Middellande in Februarie daardie jaar besluit het om die teologiese opleiding te verenig. Prof. J.H. van Wyk het in 1994 oor dié besluit geskryf: "Eenheid van opleiding, so is geoordeel, is prinsipieel verantwoord en finansieel noodsaaklik. Daarmee is die Gereformeerde Kerke in Suidelike Afrika goed gerat vir die nuwe situasie in die land waar staatsondersteuning vir tersiêre onderrig skerp onder die soeklig sal kom, veral waar onnodige duplikasie plaasvind. Maar daar sal nougeset gewaak moet word dat die opbouwerk nie tot stilstand sal kom, dat die studente nie onnodig benadeel sal word en dat die kerke nie skade sal ly nie."
In die laaste jaar van sy bestaan het vier professore en vier deeltydse dosente aan die HTS gewerk. Einde 1994 het drie studente hul studie voltooi, van wie een na Zaïre sou terugkeer. Die twee kuratoriums (HTS en TSP) moes onder meer sterk aandag gee aan die integrasie van die doseerwerk van die professore, akkommodasie vir getroude studente (wat normaalweg nie voorsien word nie), die taalmedium, die verkoop van die geboue, die oordra van die finansies en die administrasie.
Streepstert-teëlvis
Die Streepstert-teëlvis (Malacanthus brevirostris) is vis wat voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika verby Somalië suidwaarts tot by KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die stripetail tilefish.
Vlag van Hongkong
Die vlag van Hongkong (amptelik die streeksvlag van die Hongkong Spesiale Administratiewe Streek van die Volksrepubliek China) is op 4 April 1990 goedgekeur en is sedert 1 Julie 1997 in gebruik. Die vlag vertoon ’n enkele rooi baan met ’n gestileerde vyfblaarblom van die hongkongboomorgidee (Bauhinia × blakeana) in die middel.
Sy ontwerp is tydens die derde sitting van die sewende Nasionale Volkskongres op 4 April 1990 goedgekeur. Die presiese gebruik van die vlag word deur wette bepaal wat tydens die 58ste uitvoerende vergadering van die Staatsraad van die Volksrepubliek China in Beijing aanvaar is. Die ontwerp van die vlag is vasgelê in Hongkong se grondwet, dié gebied se grondwetlike dokument, en regulasies oor die gebruik, verbod op gebruik, vlagskending en vervaardiging van die vlag word vermeld in die Ordonnansie oor die Streeksvlag en Streeksembleem. Die vlag van Hongkong is vir die eerste keer amptelik gehys tydens die oorhandigingseremonie op 1 Julie 1997 wat die oordrag van soewereiniteit van die Verenigde Koninkryk terug na China aandui.
Simboliek
Die vlag se ontwerp kom met kulturele, politieke en streeksbetekenisse. Die kleur self is noemenswaardig; rooi is ’n feeskleur vir Hongkongers en word gebruik om ’n sin van viering en nasionalisme oor te dra. Voorts is die rooi identies aan die rooi wat in die vlag van die Volksrepubliek China gebruik word. Die posisie van die rooi en wit op die vlag simboliseer die politieke beginsel van “een land, twee stelsels” wat op die streek van toepassing is. Die gestileerde weergawe van die Bauhinia blakeana-blom (wat in Hongkong ontdek is) word bedoel om te dien as ’n simbool van harmonisering vir die teenstrydigheid. Die Kantonese naam van die blom word geskryf as “洋紫荊”, maar word soms in amptelike gebruik verkort na 紫荊/紫荆 aangesien “洋” (yáng) “uitheems” in Kantonees beteken. ’n standbeeld van die plant is op die Goue Bauhinia-plein in Hongkong opgerig.
Voor die aanvaarding van die vlag het die voorsitter van Hongkong se Basieseregformuleringskomitee die noemenswaardigheid van die vlag se ontwerp aan die Nasionale Volksvergadering verduidelik:
Ontwerp
Die Hongkongse regering het groottes, kleure en vervaardigingsparameters gespesifiseer waarvolgens die vlag gemaak moet word. Die agtergrond van die reghoekige vlag is rooi van dieselfde skakering as wat in die vlag van die Volksrepubliek China gebruik word. Die hoogte-breedte-verhouding van die vlag is 2:3. In die middel van die rooi baan is ’n vyfblaar gestileerde weergawe van ’n wit Bauhinia × blakeana-blom. Indien ’n sirkel die blom omskryf, moet dit ’n deursnee van 0,6 keer die hoogte van die vlag hê. Die blomblare is ewewydig versprei om die middelpunt van die vlag, straal uit na buite en is in ’n kloksgewyse rigting gepunt. Elk van die blomblare bevat ’n vyfpuntige rooi ster met ’n rooi roei wat op ’n meeldraad sinspeel. Die hofie waarteen die vlag aan die vlagpaal rus, is wit.
Groottespesifikasies
Die onderstaande tabel gee al die amptelike groottes vir die vlag weer. Groottes wat hiervan afwyk word as niestandaard beskou. Indien ’n vlag nie van amptelike grootte is nie moet dit ’n vergrote of verkleinde weergawe van een van die amptelike groottes wees.
Kleurspesifikasies
Die volgende is benaderde kleure van die Hongkongse vlag in verskillende kleurmodelle. Dit word weergegee in webkleure in heksadesimale notasie, CMYK-ekwivalente*, kleurstofkleure, HSL-ekwivalente en Pantone-ekwivalente.
* CMYK-ekwivalente is gebaseer op amptelike lêers wat van Hongkong se protokolwebwerf  afgelaai kan word.
Vervaardigingsregulasies
Die Ordonnansie oor die Streeksvlag en Streeksembleem stipuleer dat Hongkong se vlag volgens die spesifikasies wat in die ordonnansie uitgelê is, vervaardig moet word. Indien vlae nie in ontwerp volgens die ordonnansie vervaardig word nie, mag die Minister van Justisie ’n versoekskrif aan die landdroshof rig om die persoon of maatskappy wat die vlae vervaardig, te verbied om dit te doen. Indien die landdroshof toegee dat die vlae nie volgens regulasie is nie, mag dit beveel dat die vlae en materiaal wat gebruik is om die vlae te vervaardig, deur die regering in beslag geneem mag word.
Qing-dinastie (1862–1895)
Voor die afskeiding, waar van Hongkong na afloop van die Opiumoorlog aan die Verenigde Koninkryk afgestaan is, het die streek onder die jurisdiksie van die Chinese regering geval en die vlag en wapen van daardie regering gebruik. Voor die oprigting van die kroonkolonie van Hongkong het die Qing-dinastie in China regeer. Ten spyte daarvan dat die regering in 1644 tot stand gekom het, het dit eers in 1862 ’n amptelike vlag gekry. Voor 1898, toe die Tweede Peking-konvensie tussen die Qing-hof en die regering van die Verenigde Koninkryk onderteken is, het die New Territories nog aan die Qing-dinastie behoort. Die vlag self vertoon die “asuurblou draak” op ’n geel agtergrond met die rooi vlampêrel van die driebeenkraai bo links in die skildhoek.
Koloniale vlae
Voor Hongkong se soewereiniteitsoordrag is van die koloniale Britse blou vaandel gebruik gemaak. Van toe tot 1997 het die vlag verskeie veranderinge ondergaan.
Gebruik van die Unievlag (1843–1871)
In 1843 is ’n seël wat Hongkong verteenwoordig, ingestel. Die ontwerp is gebaseer op ’n plaaslike waterfronttoneel; drie plaaslike handelaars met hul handelsware is op die voorgrond te sien, ’n vierkantig getuigde skip en ’n jonk is in die middelgrond terwyl die agtergrond bestaan uit koniese heuwels en wolke. In 1868 is ’n vlag vir Hongkong bedink wat bestaan het uit ’n Britse blou vaandel met ’n wapen wat op hierdie “plaaslike toneel” gebaseer is. Die ontwerp is egter deur Richard Graves MacDonnell, goewerneur van Hongkong, verwerp.
Eerste koloniale vlag (1871–1876)
Op 3 Julie 1869 is opdrag gegee vir ’n nuwe ontwerp vir die vlag van Hongkong teen ’n koste van £3 waarop ’n “heer in ’n aandpak wat op die strand by Kowloon tee koop” verskyn het. Na ’n kort bespreking in die uitvoerende raad is bepaal dat die nuwe ontwerp baie problematies was en dit is afgekeur.
In 1870 is ’n wapen met ’n “wit kroon bo HK” vir die blou vaandel deur die Koloniale Sekretaris voorgestel. Die letters “HK” is weggelaat en drie jaar later het die kroon in volkleur verskyn. Dit is onduidelik presies hoe die wapen in daardie tyd daar uitgesien het, maar dit is onwaarskynlik dat dit die “plaaslike toneel” was. Wat was in alle waarskynlikheid een of ander kroon waaronder die letters “HK” verskyn het of nie. In 1876 is die wapen met die “plaaslike toneel” ( 阿群帶路圖|阿群帶路圖 Prent van “Ar Kwan” wat die Britse soldaat lei) weer aanvaar op die blou vaandel met goedkeuring van die Admiraliteit.
Tweede kolonial vlag (1876–1955)
Gedurende ’n owerheidsvergadering in 1911 is voorgestel dat die kolonie se naam in Latynse sowel as Chinese skrif op die vlag verskyn. Dit is egter afgekeur omdat die vir Chinese en Europeërs “gek” sou lyk. Die vlag wat uiteindelik aanvaar is was ’n blou vaandel met ’n “plaaslike toneel” van handelaars op die voorgrond en handelskepe in Europese en Chinese styl in die agtergrond.
Tydperk van Japannese besetting (1941–1945)
Hongkong is gedurende die Tweede Wêreldoorlog, van 1941 tot 1945 deur die Japannese Keiserryk beset. Gedurende die besetting het die Japannese militêre regering die vlag van Japan vir sy amptelike werksaamhede in Hongkong gebruik.
Derde koloniale vlag (1955–1959)
Die vlag was soortgelyk aan die een wat voorheen gebruik is. Dit was ’n Britse blou vaandel met ’n plaaslike waterfronttoneel.
Vierde koloniale vlag (1959–1997)
Op 21 Januarie 1959 is ’n wapenskild aan Hongkong toegeken deur die Wapenkollege in Londen. Hongkong se vlag is in dieselfde jaar hersien om die wapenskild op die blou vaandel te laat pryk. Hierdie ontwerp is van 1959 tot 1997, met Hongkong se soewereiniteitsoordrag, amptelik gebruik. Sedertdien is die koloniale vlag deur betogers toegeëien as ’n “simbool van antagonisme jeens China”, soos tydens die jaarlikse optog op 1 Julie vir universele stemreg. Hierdie vlag is gebruik saam met ’n blou vlag waarop die wapenskild wat deur diegene wat hulle vir onafhanklikheid beywer, vertoon word.
Hongkong Streeksraad
Die vlag van die Streeksraad het die regeringsliggaam verteenwoordig wat gedurende die koloniale tydperk verantwoordelik was vir sake rakende die buiteliggende gebiede van die streek. Die vlag vertoon ’n gestileerde wit “R” op ’n hoek van 45 grade op ’n donkergroen agtergrond.