cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johan de Ridder
Die Gereformeerde kerke Parys en Lyttelton
Oor die kerk in Lyttelton het hy ook in 1993 geskryf: "Die grondidee van die ontwerp van die dakkerk, soos Paryskerk, is in die Lytteltonkerk verder gevoer om die kerkruimte en konsistorie in een geheel saam te bind onder een dak met venstermure regom. Soos in baie ander ontwerpe is simboliek, gegrond op 'n Bybelse waarheid, in hierdie ontwerp verweef. Dit is die simboliek van die tent as simbool van 'n kerk op trek deur die woestyn van hierdie verganklike bedeling op pad na die Ewigheid. Die dak oor die staalkappe herinner aan die tentdoek wat oor toue gespan is."
Oor die simboliek van sy kerke, skryf De Ridder: "In die Ou Testament word dikwels na die Tabernakel verwys as die tent van samekoms. 'n Tent omdat dit moes diens doen vir 'n volk op trek, en spesifiek vir die heilige samekoms tussen God en sy Volk. Net soos die Israeliete deur die woestyn getrek op weg na die beloofde land so trek die kerk van Christus ook deur die woestyn van hierdie lewe op pad na die ewige heerlikheid. Hierdie ooreenkoms tussen die trek van Israel en die trek van die kerk van Christus het by my die gedagte laat ontstaan om 'n kerk te ontwerp wat dadelik sou herinner aan 'n tent en simbolies sou wees van die vreemdelingskap van die kerk op aarde, en van die trek na die ewigheid. So vind u dan die opsomming van die simboliek van u kerkgebou in die woorde op die hoeksteen: 'Hoe mooi is jou tente Jakob.' (Num 24: 5a) en: 'Want ons burgerskap is in die Hemele' Fill 3:20a)."
Die Land-en-Landboubank
De Ridder skryf, ook in die skriftelike gedeelte van 'n uitstalling van sy werk by Tukkies in 1993, as volg oor die Land-en-Landboubank in Pretoria: "Dieselfde beginselbenadering as wat grondliggend was in die ontwerp van die kerke was die uitgangspunt in die Landbankgebou. Eenheid en eenvoud gekoppel met duursaamheid en goeie verhoudings. Die verbintenis tussen die bank en die landbou, dit wil sê die natuur en die grond word versinnebeeld in die monumentale sandsteen endmure. So ook simboliseer die beeldegroep van die 'Saaier en die Maaier' deur Hennie Potgieter en die mosaïek paneel in die ingangsportaal deur Jeanne Kotzee die landbou en glaspanele oor die hyserdeure deur Albert Werth die seisoene en die natuur. Hierdie gebou was miskien die eerste gebou in Pretoria wat beplan was met alle dienste in die kern en met sentrale vertikale atriums. Deur hierdie ruimtes word alle vloere wat in hierdie gebou deur een instansie benut word, visueel met mekaar geskakel. Dit is nie alleen esteties aantreklik nie maar bind ook die totale personeel in 'n eenheid saam."
Konservatorium, PU vir CHO
Kiewiet Scheppel het in September 2010 met die vyftigjarige bestaan van die Konservatorium in Potchefstroom geskryf die beplanning aan die gebou het, ten spyte van 'n gebrek aan geld, reeds in 1952 begin. "In dié proses is selfs buitelandse universiteite geraadpleeg. Ná deeglike oorlegpleging is daar besluit om die gebou op die Oude Molen-terrein op te rig omdat die verwagte toename in motorverkeer vir uitvoerings slegs daar hanteer sou kon word. Die argitek van die Konservatorium was Johan de Ridder, wat ’n moeilike taak op hande gehad het. Die koste vir die bou vanaf die aanvanklike plan het die begroting ver oorskry en daar is met ’n proses van afskaling begin. Aanvanklik is die koste op £192 100 beraam, maar daar was net £75 000 beskikbaar. Die Transvaalse Onderwysdepartement sou £10 000 bydra uit erkenning vir musieklesse wat aan skoliere gebied is. Die finale planne het voorsiening gemaak vir ’n gehoorsaal met 1 200 sitplekke, 20 klein oefenkamers, twaalf ateljees, vier klaskamers en ’n biblioteek wat ook as diskoteek moes dien, twee orrel-oefenkamers, ’n instrumentepakkamer, drie kantore, ’n personeelkamer, kombuis, kleedkamers en toiletgeriewe. Die totale koste van £70 610 (wat lugreëling en toebehore uitgesluit het) was egter steeds te veel.
"Ná oorlegpleging is die orkesruimte in die gehoorsaal uitgesluit en is dit tot 350 sitplekke verklein. Die finale boukoste het £78 000 beloop. ’n Plaaslike orrelboufirma, R. Müller & Son, het die orrel vir die Konservatorium, wat deur die hoof van die Konservatorium, prof. M.C. Roode, self ontwerp is, gebou. Die Herald berig op 15 Januarie 1960 dat dié firma ook die orrel vir die Groote Kerk in Kaapstad gebou het.  Die Konservatorium se orrel met sy twee manuale en 26 registers, is later vanweë sy tegniese en artistieke tekortkominge nie meer gebruik nie. In 1992 is dit verwyder en in die Gereformeerde Kerk Wapadrant opgerig. Die inwyding van die Konservatorium was ’n groot en belangrike geleentheid vir die Universiteit.  Dit is amptelik deur die kanselier van die Universiteit, F.J. (Frans) du Toit, op 8 April 1960 geopen.  Ses konserte is vroeg in Mei 1960 aangebied as deel van die inwydingsprogram."
Restourasiewerk
De Ridder het groot waarde aan die bewaring van Suid-Afrika se boukundige erfenis vanweë sy belangstelling in geskiedenis en in besonder van die Afrikanervolk geheg. Hy was ook bevoorreg om hierdie belangstelling deur middel van restourasiewerk en ander uit te kon leef waarvan die volgende voorbeelde was:
Hy het ook 'n somerkursus Heemschut en Monumentenzorg aan die Rijksmuseum in Amsterdam, Nederland, van 5 tot 16 September 1966 bygewoon.
Woonhuise
Van sy bekendste woonhuise wat hy ontwerp het, en waarvan ook gepubliseer is, is die volgende:
Waardering
Prof. Schalk W. le Roux, voormalige hoof van Tukkies se departement van argitektuur, het in November 2012 geskryf De Ridder was gedurende die tweede helfte van die twintigste eeu 'n rigtinggewende argitek. "Hoewel hy grootliks bekend is vir die vars en persoonlike ontwikkeling van Gereformeerde kerkargitektuur, was dit nie al geboutipe waar sy voorbeeld bestudeer en nagevolg is nie. Dit is omdat hy in sy belangstelling, ondersoek en ontwerp, afgesien van funksie, plaaslike realiteite soos klimaat, terrein, boumateriaal, boukunde en vakmanskap realisties en skeppend as genereerder vir die maak van strukture aangewend het. Die resultaat was geboue en plekke wat die land- en stadskap gevier het, maar ook kontekstueel daarmee verweef is en 'n Suid-Afrikaanse denke, gegrond op die tydgenootlike wêreldbeskouing, daargestel het. Dieselfde waardes, gevoed deur 'n liefde vir geskiedenis, taal en land, het ook uiting gevind in restourasiewerk, soos die plaashuis van Paul Kruger by Boekenhoutfontein – as huldiging van die bereikings van die verlede – en verskeie huise en groter geboue, soos die Landbank in Pretoria – met 'n eerlike erkenning van vir sý tyd."
In 1955 het De Ridder aan argitektuurstudente gesê, kort ná die voltooiing van die Gereformeerde kerk Parys, wat Le Roux beskryf as De Ridder se bekendste en mees gepubliseerde kerk: "Die funksie van 'n kerk word deur die erediens bepaal, dit is die boumeester. Die gebou hoort uit 'n plan te groei terwyl die organisering van die plan weer deur die doel van die gebou bepaal word." Tesame hiermee het hy redeneer, was daar ook simbolisme in die kerk (en ander geboue) opgesluit en het die Woord van God vanaf die preekstoel, oor die gemeente, en deur die vensters, na die buitewêreld gesprei.
Le Roux skryf De Ridder het aan drie beginsels getrou gebly: tydgenootlike argitektuur, vormgewing na aanleiding van die betekenis van die funksie en bekostigbaarheid. Dit sou in al sy ontwerpe, religieus en temporaal, sentraal bly en is moontlik een van die redes hoekom sy bouwerke die toets van die tyd weerstaan het.
"As argitek het hy die seldsame ondervinding gesmaak dat van sy ontwerpe nie as gedateerd beskou word nie, maar steeds vir hulle egtheid in soeke bestudeer en ontleed word. Sy werk is wyd in Suid-Afrikaanse en internasionale joernale gepubliseer en, na die einde van sy professionele loopbaan, ook in erkende vaktydskrifte en meer populêre maandblaaie herbesoek en beredeneer. Sy inspirasie, voorbeeld én argitektuur lewe steeds."
Van sy werk is wyd gepubliseer en, na die einde van sy professionele loopbaan, ook in erkende vaktydskrifte en meer populêre Suid-Afrikaanse en internasionale maandblaaie herbesoek en opnuut beredeneer.
Uitstallings en TV-verskynings
In 1998 is sy werk verteenwoordig in die uitstalling, blank_Architecture, apartheid and after, wat deur Hilton Judin vir die Nederlands Architectuurinstituut byeengebring is. Hierdie uitstalling is in Rotterdam (Nederland), Parys (Frankryk), Londen (Engeland), en Johannesburg en Kaapstad (Suid-Afrika) uitgestal. Sy werk was ook deel van 50 Jaar Argitektuur-Alumni van die departement argitektuur van die Universiteit van Pretoria van 7 tot 25 Julie 1993 in die Pretoriase Kunsmuseum.
Op 3 Maart 1993 is 'n profiel oor De Ridder uitgesaai op Kunskafee en op 6 Maart 2003 'n profiel op Pasella op SABC2, wat gekyk het na sy argiteksloopbaan en veral sy bydrae tot kerkargitektuur.
Gesinslewe
De Ridder is in 1956 getroud met Suzette Douwine Fourie (1928–2021). Vier kinders is uit die huwelik gebore: Johannes Andries (Johan, 1958, was getroud met Elizabeth Helena (Helene) van der Merwe en het drie seuns; oorlede op 12 November 2012 aan breinkanker), Gertruida Anna Susanna (Trudy, 1959, was getroud met Nicholas Anthony (Nic) Borain), Josephus Marthinus (Tienie) (1962) en Johannes Thomas (Thomas) (1964). Thomas is op 23 Oktober 1982 op tragiese wyse dood toe hy 19 jaar oud was en kort nadat hy sy eerste jaar as argitektuurstudent voltooi het.
Volgens sy seun Tienie het De Ridder ’n vol lewe met baie belangstellings gehad en was ’n ywerige student van die Bybel, klassieke musiek, die geskiedenis en natuur. "Die wel en wee van sy Afrikanervolk, taal en vaderland was vir hom van besondere belang en in sy lewensuitkyk verweef. Hy was ’n besondere netjiese, stil en beskeie man, skerpsinnig met 'n lewendige sin vir humor en het soberheid en eenvoud nagestreef."
Enkele geboue
De Ridder het tussen 1952 en 1980 23 kerke ontwerp, waarvan 13 Gereformeerde kerke, sewe NG kerke en drie Hervormde kerke. Al dié kerke is in die destydse Transvaal of aanliggende Noord-Vrystaat (Sasolburg, Parys en Heilbron) opgerig, buiten een, op Aranos in die destydse Suidwes-Afrika. Agt is in Pretoria.
Madeleine Carroll
Madeleine Carroll (26 Februarie 1906 – 2 Oktober 1987) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The 39 Steps (1935), Secret Agent (1936), The Prisoner of Zenda (1937), en Blockade (1938).
Johnny Depp
John Christopher "Johnny" Depp II (gebore op 9 Junie 1963) is ’n Amerikaanse akteur, rolprentvervaardiger en musikant wat al onder meer die Golden Globe vir beste akteur gewen het.
Loopbaan
duimnael|links|150px|Depp in 1992 by die [[Cannes-rolprentfees.]] Depp word beskou as een van die beste akteurs ter wêreld. Hy het in die 1980's bekend geraak in die televisiereeks 21 Jump Street en ’n tienerafgod geword. Sedertdien het hy uitdagende rolle aanvaar – onder meer in Oliver Stone se Viëtnamoorlogsprent Platoon (1986), die donker romantiese fantasie Edward Scissorhands (1990), die drama oor ’n disfunksionele gesin What's Eating Gilbert Grape (1993, saam met ’n jong Leonardo DiCaprio), die biografiese prent Ed Wood (1994) en die misdaaddrama Donnie Brasco (1997).
Hy het ook sukses behaal in die fantasie-avontuurprent Sleepy Hollow (1999), die fantasieprent Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl (2003) en sy opvolge, die musiekavontuurfliek Charlie and the Chocolate Factory (2005), die semibiografie Finding Neverland, die fantasieprent Alice in Wonderland (2010) en as die stem van die titelkarakter in die animasie-aksiekomedie-western Rango (2011).
Depp is vir verskeie rolprentpryse benoem, onder meer drie Oscars. Hy het ’n Golden Globe gewen vir Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street (2007) asook ’n Screen Actors Guild Award vir Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl. Die Guinness World Records het hom in 2012 gelys as die akteur wat die meeste verdien ($75 miljoen).
In 1999 het hy ’n ster op die Hollywood Walk of Fame gekry en in 2015 het hy ’n "Disney Legend" geword.
Persoonlike lewe
Debb was van 2015 tot 2017 met die aktrise Amber Heard getroud. Hul egskeiding het media-aandag getrek met Heard wat beweer het dat Depp dwarsdeur hul verhouding beledigend was en belowe het om haar egskeidingsooreenkoms van $7 miljoen aan liefdadigheid te skenk. In 2018 het Depp die uitgewers van die Britse poniekoerant The Sun vir laster gedagvaar en Heard van mishandeling beskuldig. In 2020 het 'n regter bevind dat die gedrukte artikel "wesenlik waar" was. Vroeg in 2019 het Depp Heard gedagvaar vir laster oor 'n opinie wat sy oor huishoudelike mishandeling in The Washington Post geskryf het. In 2020 het Heard 'n teensaak teen Depp aanhangig gemaak. Die verhoor Depp v. Heard het in April 2022 in Virginia begin.
Võ Nguyên Giáp
Võ Nguyên Giáp (Viëtnamees: [vɔ̌ˀ ŋʷīən zǎːp]; 25 Augustus 1911 - 4 Oktober 2013) was 'n Viëtnamese generaal en kommunistiese politikus, beskou as een van die grootste militêre strateë van die 20ste eeu. Hy dien as minister van binnelandse sake in die Việt Minh-regering van president Hồ Chí Minh, die militêre bevelvoerder van die Việt Minh, die bevelvoerder van die Volksleër van Viëtnam (PAVN), minister van verdediging en adjunk-premier. Hy was ook lid van die Politburo van die Vietnam Werkersparty, wat in 1976 die Kommunistiese Party van Vietnam geword het.
Giáp het eers bekend geword tydens die Tweede Wêreldoorlog, waar hy gedien het as die militêre leier van die Viet Minh-verset teen die Japannese besetting van Viëtnam. Hy het geen direkte militêre opleiding gehad nie en was 'n geskiedenisonderwyser aan 'n Franssprekende akademie, beïnvloed deur historiese militêre leiers en noem persoonlik T. E. Lawrence en Napoleon as sy twee grootste invloede. Hy sou later die naam "Rooi Napoleon" van 'n paar Westerse bronne bekom.
Giáp was 'n belangrike militêre bevelvoerder in twee oorloë: die Eerste Indochina-oorlog van 1946–1954, wat teen die Franse veg, en die Viëtnamoorlog van 1955–1975, en veg teen Suid-Viëtnam en sy Amerikaanse ondersteuners. Hy neem deel aan verskeie histories belangrike veldslae, waaronder Cao Bằng in 1950, Hòa Bình in 1951–1952, Điện Biên Phủ in 1954, die Tết Offensief in 1968, die Paasoffensief in 1972 en die laaste Ho Chi Minh-veldtog van 1975. Giáp was 'n meesterbrein militêre bouer; tydens die Eerste Indochina-oorlog het hy 'n groep ongeorganiseerde rebelle omskep in 'n "puik infanterie-weermag" wat kriptografie, artillerie en gevorderde logistiek beoefen het en in staat was om 'n groter, gemoderniseerde Franse Verre Ooste-ekspedisie Korps en die Viëtnamese Nasionale Weermag, uit te daag. Hy was ook 'n baie effektiewe logistikus, wat die grondslag gelê het van die Hồ Chí Minh-roete, wat erken word as een van die groot prestasies van militêre ingenieurswese van die 20ste eeu.
Lissodendoryx microchelifera
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1995 deur Hofman & Van Soest.
Lissodendoryx marplatensis
Lissodendoryx marplatensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1992 deur Cuartas.
Richard Lupino
Richard Lupino (29 Oktober 1929 – 9 Februarie 2005) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Just William (1940) en Midnight Lace (1960), en in die televisiereekse One Step Beyond (1959) en Thriller (1960).
Seth MacFarlane
Seth MacFarlane is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Ted (2012) en A Million Ways to Die in the West (2014), en in die televisiereekse Family Guy (1998) en American Dad! (2005).
Plectroninia
Plectroninia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse).
Celtis solenostigma
Celtis solenostigma is 'n boom wat deel is van die Cannabaceae familie. Die spesie is endemies aan Nigerië.
Osmo Vänskä
Osmo Antero Vänskä (gebore op 28 Februarie 1953) is 'n Finse dirigent, klarinettis en komponis.
Vänskä het sy musikale loopbaan as 'n orkestrale klarinettis saam met die Turku Filharmoniese Orkes begin. (1971–76). Hy het daarna vanaf 1977 tot 1982 die hoof klarinettis van die Helsinki Filharmoniese Orkes geword. Gedurende die tyd het hy begin om saam met Jorma Panula by die Sibelius Akademie te studeer, waar sy klasmaats Esa-Pekka Salonen en Jukka-Pekka Saraste ingesluit het. In 1982 het hy die Internasionale Besançon-kompetisie vir Jong Dirigente gewen.
Vänskä het in 1985 die hoof gas-dirigent van die Lahti Simfonieorkes geword, en in 1988 die Hoofdirigent daarvan. Hy het sy ampstermyn met die Lahti Simfonieorkes in 2008 beëindig, en is nou die orkes se Dirigent-Laureaat. Sy volledige stel van Sibelius se simfonieë met die Lahti Simfonieorkes op die BIS plate-etiket het wydverspreide lof ontvang. Hy het op uitvoerige wyse saam met die Lahti Simfonieorkes vir die BIS plate-etiket opgeneem, insluitende die musiek van Kalevi Aho, Einojuhani Rautavaara, Bernhard Crusell, Uuno Klami, Tauno Marttinen, Robert Kajanus, Sofia Gubaidulina, Joonas Kokkonen, Jan Sandström, Jean Sibelius, en Fredrik Pacius.
Vänskä was vanaf 1993 tot 1996 die Hoofdirigent van die Yslandse Simfonieorkes. In 1996 was hy aangestel as hoofdirigent van die BBC Skotse Simfonieorkes. (BBCSSO). Hy het tot 2002 in die kapasiteit gedien. Hy het saam met die BBCSSO opnames van die volledige simfonieë van Carl Nielsen vir die BIS etiket gemaak. In Junie 2014 het die Yslandse Simfonieorkes die terugkeer van Vänskä aangekondig as die orkes se nuwe hoof gas-dirigent, met ingang van die 2014-2015 seisoen.
In 2003 het Vänskä die musiekdirekteur van die Minnesota Simfonieorkes geword. Hy en die orkes het kritiese lof ontvang, en hy word oor die algemeen beskou as die persoon wat die kwaliteit van die orkes se spel verhoog het. In 2004 het Vänskä en die Minnesota orkes 'n vyfjaar lange projek begin om die volledige simfonieë van Beethoven op die BIS etiket op te neem. In 2005 het Vänskä 'n verlenging van sy kontrak met die Minnesota-orkes aangegaan, met inbegrepe van 2011. In September 2009 het die orkes die verlenging van Vänskä se kontrak aangekondig met inbegrip van die 2014–2015 seisoen. Hy het sy bedanking op 1 Oktober 2013 aangekondig, een jaar nadat die bestuur die musikante uitgesluit het in 'n jarelange arbeidsgeskil. Hy was in April 2014 her-aangestel as die musiekdirekteur van die Minnesota-orkes, met 'n twee-jaar lange kontrak, wat in Mei 2015 verleng was tot Augustus 2019. In Julie 2017 het die orkes 'n verdere verlenging van Vänskä se kontrak aangekondig, met inbegrip van die 2021-2022 seisoen. In Desember 2018 het die orkes aangekondig dat hy nie die kontrak sal verleng wanneer dit in Augustus 2022 verval nie, maar dat Vänskä voortaan as gas-dirigent van die orkes sal optree.
In Mei 2008 was 'n orkestrale stuk wat deur Vänskä gekomponeer is, getiteld "The Bridge", die eerste keer deur die Metropolitan Symphony Orchestra uitgevoer, gelei deur William Schrickel, te wete die assistent-prinsipiële bas-speler van die Minnesota Simfonieorkes. Vänskä self was ook tydens die uitvoering teenwoordig. In April 2019 het die Seoul Filharmoniese Orkes die aanstelling van Vänskä as die orkes se nuwe musiekdirekteur aangekondig, met ingang Januarie 2020, met 'n aanvanklike kontrak van drie jaar.
Franc Luz
Franc Luz (gebore 22 Desember 1950) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Ghost Town (1988), When Harry Met Sally... (1989), en Don Juan DeMarco (1994), en in die televisiereeks Star Trek: The Next Generation (1987).
Satyrium schimperi
Satyrium schimperi is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is inheems aan Angola, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Ethiopië, Kenia, Malawi, Rwanda, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe.
Geurmiddel
'n Geurmiddel is 'n voorbereide mengsel wat by kos gevoeg word, tipies nadat dit gaar is, om 'n spesifieke geur aan die dis te gee, om die geur daarvan te verbeter, of om die gereg aan te vul. 'n Tafelspesery of tafelsous is meer spesifiek 'n geurmiddel wat apart van die kos bedien word en deur die persoon wat eet na smaak bygevoeg word.
Geurmiddels word soms bygevoeg voordat dit bedien word, byvoorbeeld in 'n toebroodjie wat gemaak word met tamatiesous, mosterd of mayonnaise. Sommige geurmiddels word tydens die kookproses gebruik om geur of tekstuur by die dis te voeg: braaisous, saamgestelde botter, teriyaki-sous, sojasous, Marmite en suurroom is voorbeelde hiervan.
Heelwat geurmiddels, soos mosterd of tamatiesous, is beskikbaar in pakkies met 'n enkelporsie, gewoonlik wanneer dit saam met wegneem- of kitskosmaaltye voorsien word.
Gymnosporia livingstonei
Gymnosporia livingstonei is 'n boom wat hoort tot die genus Gymnosporia. Die spesie is endemies aan suidwes-Tanzanië.
Geurmiddel
Definisie
Die ware definisie van 'n geurmiddel kan verskil. Sommige definisies sluit speserye en kruie in, insluitende sout en peper, wat dan die term uitruilbaar met 'n term soos spesery-geurmiddel maak. Ander terme beperk die definisie om slegs "voorbereide voedselverbinding(s), wat een of meer speserye bevat, in te sluit, wat na die gaarmaakproses by kos gevoeg word, soos mosterd, tamatiesous of kruisementsous.
Etimologie
Die term geurmiddel kom van die Latynse woord condimentum, wat "speserye, geurmiddels, sous" beteken en ook van die Latynse term condire, wat "bewaar", "piekel" of "geur" beteken. Die term het oorspronklik ingelegde of gepreserveerde kos beskryf, maar die betekenis daarvan het mettertyd verander.
Geskiedenis
Geurmiddels was bekend in Antieke Rome, Indië, Griekeland en China. Daar bestaan 'n mite dat voor voedselpreserveringstegnieke wydverspreid was, skerp speserye en geurmiddels gebruik is om kos smaakliker te maak, maar hierdie bewering kan nie deur enige bewyse of historiese rekord ondersteun word nie. Die Romeine het die geurmiddels garum en liquamen gemaak deur die binnegoed van verskeie visse te maal en dit dan in sout te fermenteer, wat gelei het tot 'n vloeistof wat glutamiensuur bevat, wat dan weer geskik is om die geur van voedsel te verbeter. Die gewildheid van hierdie souse het gelei tot 'n florerende geurmiddelbedryf. Apicius, 'n kookboek gebaseer op vierde en vyfde eeuse kookkuns, bevat 'n afdeling wat uitsluitlik op geurmiddels en speserye fokus.
Mark
In die Verenigde State was die mark vir geurmiddels $5,6 miljard werd in 2010 en dit sou na raming tot $7 miljard teen 2015 gegroei het. Die geurmiddelmark is die tweede grootste in spesialiteitskosse na dié van kaas.
Gymnosporia leptopus
Gymnosporia leptopus is 'n boom wat hoort tot die genus Gymnosporia. Die spesie is endemies aan Madagaskar en kom in die sentrale deel voor.
Krieketwêreldbeker 1996
Die Krieketwêreldbeker 1996 (Engels: 1996 Cricket World Cup; Hindi: १९९६ क्रिकेट विश्व कप; Singalees: 1996 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය; Tamil: 1996 துடுப்பாட்ட உலகக்கிண்ணம்; Oerdoe: کرکٹ عالمی کپ 1996ء) is van 14 Februarie tot 17 Maart 1996 in Indië, Pakistan en Sri Lanka beslis. Dit was die sesde krieketwêreldbeker van die vierjaarlikse krieketwêreldkampioenskap in internasionale eendagkrieket (EDI) wat deur die Internasionale Krieketraad (IKR) aangebied word en die tweede op die Indiese subkontinent. Indië en Pakistan het voorheen die 1987-toernooi gesamentlik gehuisves. Die Krieketwêreldbeker 1996 is deur die Indiese konglomeraatmaatskappy ITC Beperk geborg en staan dus amptelik bekend as die Wills Wêreldbeker 1996, genoem na dié maatskappy se sigarethandelsmerk Wills Navy Cut.
Oscularia compressa
Oscularia compressa is 'n meerjarige blomplant wat hoort tot die genus Oscularia. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Krieketwêreldbeker 1996
Twaalf nasionale krieketspanne het aan die Krieketwêreldbeker 1996 deelgeneem: Die destydse nege toetskrieketlande (Australië, Engeland, Indië, Nieu-Seeland, Pakistan, Sri Lanka, Suid-Afrika, Wes-Indië en Zimbabwe), saam met die drie beste spanne van die IKK-trofee 1994 (Kenia, Nederland en die Verenigde Arabiese Emirate). Tydens die Krieketwêreldbeker 1996 is 37 wedstryde gespeel, waaronder 30 tydens die groepfase en sewe in die uitklopfase, insluitende die eindstryd. Die spanne is in twee groepe van ses elk verdeel, waarvan elke span een keer teen al die ander spanne in die groep gespeel het. Die vier beste spanne van elke groep het hierna vir die kwarteindrondte gekwalifiseer. Elke wedstryd het uit 50 boulbeurte per span bestaan.
Die toernooi is reeds voor die begin deur kontroverse geteister aangesien die spele in Sri Lanka tydens die burgeroorlog in dié land aangebied sou word. Die spanne van Australië en Wes-Indië het ná die Tamil Tigers se bomaanslag op die Sentrale Bank in Colombo in Januarie 1996 geweier om in Sri Lanka teen dié land se nasionale krieketspan te speel. Ná uitgebreide onderhandelinge het die Internasionale Krieketraad beslis dat albei wedstryde weens verbeuring aan Sri Lanka toegeken sal word. As gevolg van hierdie besluit het Sri Lanka regstreeks vir die kwarteindrondte gekwalifiseer voordat hulle hoegenaamd ’n wedstryd gespeel het.
Sri Lanka het die eindstryd op Gaddafistadion in Lahore teen Australië met sewe paaltjies gewen en sodoende sy eerste titel ingepalm. Indië en Wes-Indië was die ander twee semi-finaliste. Die verdedigende kampioen en medegasheer Pakistan is in die halfeindstryd te Bangalore deur die aartsvyand Indië met 39 lopies geklop. Suid-Afrika het sy kwarteindstryd te Karatsji teen Wes-Indië met 19 lopies verloor. Die nasionale krieketspanne van Kenia, Nederland en die Verenigde Arabiese Emirate het vir die eerste keer aan ’n krieketwêreldbekertoernooi deelgeneem.
Toewysing
Die IKR het die Krieketwêreldbeker 1996 toegewys aan Indië, Pakistan en Sri Lanka. Van die ander kandidaatlande was Engeland en Suid-Afrika.
Deelnemers
Die volgende twaalf spanne het vir die Krieketwêreldbeker 1996 gekwalifiseer: Australië, Engeland, Indië (medegasheer), Nieu-Seeland, Pakistan (medegasheer), Sri Lanka (medegasheer), Suid-Afrika, Wes-Indië en Zimbabwe het as volle lede van die Internasionale Krieketraad met toetskrieketstatus regstreeks vir die Krieketwêreldbeker 1996 gekwalifiseer. Kenia, Nederland en die Verenigde Arabiese Emirate was spanne sonder toetsstatus en het tydens die IKR-trofee 1994 gekwalifiseer.
]]
Stadions
Indië het 17 wedstryde op 17 verskeie plekke gehuisves, terwyl Pakistan 16 wedstryde op ses plekke en Sri Lanka vier wedstryde op drie plekke aangebied het.
Formaat
Die Krieketwêreldbeker 1996 is oor 33 dae tussen twaalf verskillende spanne oor 37 wedstryde beslis. Dit het op 14 Februarie 1996 op Sardar Patel-stadion, Ahmedabad, Indië, met die openingswedstryd tussen Engeland en Nieu-Seeland begin. Die toernooi het geëindig op Gaddafistadion in Lahore, Pakistan, op 17 Maart met die eindstryd tussen Australië en Sri Lanka, waartydens Sri Lanka die Wills Wêreldbeker ingepalm het.
Kalender
Die volgende tabel dui die Krieketwêreldbeker 1996 se daaglikse program aan. ’n Rooi blokkie dui op die openingseremonie, ’n pers blokkie op wedstryde tydens die groepfase, ’n groen blokkie op wedstryde tydens die uitklopfase en ’n geel blokkie op die eindstryd.
Groepfase
Die Krieketwêreldbeker 1996 is deur twaalf nasionale krieketspanne beslis. Vir die groepfase is die twaalf deelnemende spanne in twee groepe van ses elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde groep gespeel, dus het elke span vyf wedstryde in die groepfase gespeel. Twee punte is vir ’n oorwinning toegeken, een vir ’n gelykop of onbesliste wedstryd en geen punte vir ’n nederlaag: spanne wat met dieselfde aantal punte geëindig het, is volgens lopietempo, dan boultempo en dan die uitslag van die direkte ontmoeting gerangskik. Die vier beste spanne van albei groepe het na die uitklopfase deurgedring.
Uitklopfase
Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit sewe wedstryde bestaan het: vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde en die eindstryd. Die vier beste spanne van elk van die groepe het na die uitklopfase deurgedring. Die eerste span van albei groepe het teen die vierde span van die ander groep en die tweede span het teen die derde span van die ander groep in die kwarteindstryde gespeel. Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná albei kolfbeurte ’n gelykopuitslag was, is die wedstryd die volgende dag herhaal.
Wedstryde
Die wedstryde is in twee fases opgedeel, naamlik die groep- en die uitklopfase.
Mark Wahlberg
Mark Robert Michael Wahlberg (gebore op 5 Junie 1971) is ’n Amerikaanse akteur, rolprentvervaardiger, sakeman, voormalige model (wat veral bekend was vir sy Calvin Klein-onderklere-advertensies wat deur Herb Ritts gefotografeer is) en rapper. Hy was in sy vroeë jare bekend as Marky Mark toe hy in die musiekgroep Marky Mark and the Funky Bunch was.
Krieketwêreldbeker 1996
Groepfase
Twaalf spanne het aan die groepfase deelgeneem. Die vier beste spanne in elke groep het na die uitklopfase deurgedring.
Finale puntestand
Hierdie tabel toon die finale puntestand van al twaalf deelnemende nasionale krieketspanne in die Krieketwêreldbeker 1996.
Ralph Macchio
Ralph Macchio (gebore 4 November 1961) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Outsiders (1983), The Karate Kid (1984), The Karate Kid Part III (1989), en My Cousin Vinny (1992).
Mark Wahlberg
Loopbaan
Marky Mark and the Funky Bunch se albums sluit in Music for the People en You Gotta Believe. Wahlberg het later oorgeslaan na toneelspel en het in die 1990's verskyn in flieks soos die drama Boogie Nights en die satiriese oorlogskomedie-drama Three Kings. In die 2000's was hy in die biografiese rampfliek The Perfect Storm, die wetenskapsfiksieprent Planet of the Apes en Martin Scorsese se neo-noir-misdaaddrama The Departed. In die 2010's het hy rolle vertolk in die aksiekomedie The Other Guys, die biografiese sportdrama The Fighter, die komedie Ted, die oorlogsprent Lone Survivor en die wetenskapsfiksiefliek Transformers: Age of Extinction.
Wahlberg was ook die uitvoerende vervaardiger van vier televisiereekse: Entourage (2004–'11), Boardwalk Empire (2009–'14), How to Make It in America (2010–'11) en Ballers (vanaf 2015). Hy is mede-eienaar van die Wahlburgers-kettinggroep en speel in die werklikheidsprogram daaroor. Wahlberg het op 29 Julie 2010 ’n ster gekry op die Hollywood Walk of Fame.
Katrin Cartlidge
Katrin Cartlidge (15 Mei 1961 – 7 September 2002) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Naked (1993), Breaking the Waves (1996), Career Girls (1997), en No Man's Land (2001).
Petrostroma
Petrostroma is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse).
Baikiaea
Baikiaea is 'n genus van plante in die Fabaceae familie.
Spesies
Spesies sluit in:
Baikiaea is die kenmerkende boom van twee droë bosveld-ekostreke van Suider-Afrika, die Kalahari Acacia-Baikiaea-boslande en Zambezian Baikiaea-boslande.
Die genus is vernoem na William Balfour Baikie (1824-1864), 'n Skotse ontdekkingsreisiger van die Nigerrivier.
Satyrium sphaeranthum
Satyrium sphaeranthum is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is inheems aan Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Malawi, Rwanda, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe.
Moraea comptonii
Moraea comptonii is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die renosterveld is. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Villiersdorp tot by Stanford voor. Die plant het 80% van sy habitat afgestaan aan gewasverbouing die afgelope 70 jaar. Indringerplante is ook 'n bedreiging.
Celtis adolfi-friderici
Celtis adolfi-friderici is 'n boom wat deel is van die Cannabaceae familie. Die spesie is inheems aan die Demokratiese Republiek die Kongo, Gaboen, Ghana, Guinee, Ivoorkus, Kameroen, Liberië, Republiek die Kongo, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Soedan en Uganda.
Moraea cookii
Moraea cookii is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die renosterveld is. Die spesie is inheems aan Lesotho, Oos-Kaap en die Wes-Kaap. Die populasie is stabiel.
Teel (kleur)
Teel (Engels: teal) is 'n kleur, 'n vaal blou-groen skakering. Die naam is ontleen van die teeleend (Anas) wat 'n teal genoem word in Engels.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word teel as volg voorgestel:
Oscularia cedarbergensis
Oscularia cedarbergensis is 'n meerjarige blomplant wat hoort tot die genus Oscularia. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Henk Pretorius
Henk Pretorius is 'n Suid-Afrikaanse akteur, draaiboekskrywer, vervaardiger en regisseur. Pretorius is veral bekend vir rolprente soos Bakgat! (2008) en Leading Lady (2014). Hy het in Maart 2014 twee SAFTA-nominasies ontvang: een as beste regisseur en een as medeskrywer van die rolprent, Fanie Fourie's Lobola.
Filmografie
As akteur:
As skrywer:
As vervaardiger:
As regisseur:
Shishangani-spruit
Die Shishangani-spruit of Eshangane-rivier is 'n klein takrivier van die Nwanedzirivier in die oostelike Nasionale Krugerwildtuin, Mpumalanga, Suid-Afrika. Die spruit ontstaan op die hange van die Lebomboberge, en vloei naby die Singita-boskamp in die Nwanedzirivier.
Tweeriviere (rivier)
Tweeriviere is 'n rivier wat in die Kougastreek van die Oos-Kaap vloei. Dit is 'n sytak van die Waboomsrivier wat meestal oos vloei en uitmond in die Kougarivier net noord van Joubertina.
Sycandra
Sycandra is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse).
Angela Cartwright
Angela Cartwright (gebore 9 September 1952) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Sound of Music (1965), Beyond the Poseidon Adventure (1979), en Lost in Space (1998), en in die televisiereeks Lost in Space (1965).
Lissodendoryx noxiosa
Lissodendoryx noxiosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur De Laubenfels.
Gabriel Macht
Gabriel Macht (gebore 22 Januarie 1972) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Recruit (2003), The Good Shepherd (2006), en The Spirit (2008), en in die televisiereeks Suits (2011).
Lissodendoryx monticularis
Lissodendoryx monticularis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1906 deur Baer.
Polejaevia
Polejaevia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse).
Oscularia comptonii
Oscularia comptonii is 'n meerjarige blomplant wat hoort tot die genus Oscularia. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van die Koue Bokkeveld tot by die Olifantsrivier voor. Dit het 'n voorkomsgebied van 4947 km² en is deel van die fynbos-bioom.
Ken Lynch
Ken Lynch (15 Julie 1910 – 13 Februarie 1990) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente North by Northwest (1959) en Anatomy of a Murder (1959), en in die televisiereekse McCloud (1970) en Battlestar Galactica (1978).
Raquel Cassidy
Raquel Cassidy (gebore 22 Januarie 1968) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Teachers (2001), Doctor Who (2005), Lead Balloon (2006), en Downton Abbey (2010).
Vrye Demokratiese Party
Die Vrye Demokratiese Party (Duits: Freie Demokratische Partei; FDP) is 'n klassieke-liberale politieke party in Duitsland. Die FDP word tans gelei deur Christian Lindner.
Die FDP is in 1948 gestig deur lede van voormalige liberale politieke partye wat voor die Tweede Wêreldoorlog in Duitsland bestaan het, naamlik die Duitse Demokratiese Party en die Duitse Volksparty. Die grootste deel van die tweede helfte van die 20ste eeu het die FDP die magsbalans in die Bundestag gehou. Dit was aanvanklik 'n hard-regse junior koalisievennoot van die CDU/CSU (1949–1956, 1961–1966), later 'n liberale vennoot van die CDU/CSU (1982-1998 en 2009–2013) en histories van die Sosiaal-Demokratiese Party van Duitsland (1969-1982), toe dit sosiaal-liberaal was. In die federale verkiesing van 2013 kon die FDP geen gekose setels in die Bundestag verower nie en het nie die drumpel van 5 persent bereik vir lysverteenwoordiging nie. In die federale verkiesing van 2017 het die FDP sy verteenwoordiging in die Bundestag teruggekry nadat dit 10,6% van die stemme gekry het.
Gavin MacIntosh
Gavin MacIntosh (gebore 22 Maart 1999) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent American Fable (2016) en in die televisiereekse Bones (2005), The Fosters (2013), en Bosch (2014).
Oscularia excedens
Oscularia excedens is 'n meerjarige blomplant wat hoort tot die genus Oscularia. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Moraea fergusoniae
Moraea fergusoniae is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die fynbos en die renosterveld is. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom voor van die Houw Hoekpas tot by die Robinsonpas naby Mosselbaai. Die plant het 70% van sy habitat afgestaan aan gewasverbouing en slegs klein, gefragmenteerde subpopulasies bestaan nog. 'n Gebrek aan brandbestuur en oorbeweiding is ander bedreigings.
Sycanthidae
Sycanthidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse).
Lissodendoryx microraphida
Lissodendoryx microraphida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1984 deur Alcolado.
Vancouver Internasionale Lughawe
Vancouver Internasionale Lughawe (IATA: YVR - ICAO: CYVR) is 'n internasionale lughawe geleë op Sea Island in Richmond, Brits-Columbië, wat die stad Vancouver en die Benede-vastelandstreek bedien. Dit is 12 km vanaf die middestad van Vancouver geleë. Vancouver Internasionale Lughawe is die tweede besigste lughawe in Kanada volgens passasiersverkeer (19 miljoen), na Toronto Pearson Internasionale Lughawe. As 'n trans-Pasifiese spilpunt het die lughawe meer direkte vlugte na China as enige ander lughawe in Noord-Amerika of Europa. Dit is 'n spilpunt vir Air Canada en WestJet. Vancouver Internasionale Lughawe is een van agt Kanadese lughawens wat Amerikaanse grensvoorafklaringfasiliteite het. Dit is ook een van die min groot internasionale lughawens wat 'n terminaal vir geskeduleerde seevliegtuie het.
Sycettidae
Sycettidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse).
Vancouver Internasionale Lughawe
Die lughawe het verskeie noemenswaardige internasionale "beste lughawe"-toekennings gewen. Dit het die Skytrax Beste Noord-Amerikaanse Lughawe-toekenning in 2007 en 2010 tot 2022 gewen, vir 'n rekord van 12 agtereenvolgende jare. Die lughawe het ook vir die eerste keer in 2012 die top 10-lys van lughawens ter wêreld gemaak, met 9de (2012), 8ste (2013) en 9de (2014) algeheel. Dit is die enigste Noord-Amerikaanse lughawe wat in die top 10 vir 2013 en 2014 ingesluit was. YVR hou ook die onderskeiding van Beste Kanadese Lughawe in die streekresultate.
Vancouver Internasionaal word bestuur deur Vancouver Airport Authority, 'n nie-winsgewende organisasie.
Terminale
Vancouver Internasionale Lughawe het twee terminale: die hoofterminaal en die suidterminaal. Die hoofterminaal bevat binnelandse en internasionale wandelareas. Gratis internettoegang is beskikbaar in alle afdelings van die lughawe. Dwarsdeur die lughawe is daar drietalige Engelse, Franse en Chinese naamborde. Die Suid-terminaal, saam met die aangrensende vliegbootdokke, word deur lughawebestuur as "Airport South" na verwys.
Binnelandse wandelgange
Die binnelandse gedeelte van die terminaal is in 1968 deur die Vancouver-gebaseerde firma Thompson, Berwick en Pratt gebou en is in 2005 algeheel deur die Vancouver-argitek Kasian Kennedy opgeknap.
Internasionale wandelgange
Die Internasionale wandelgang is ontwerp deur die Vancouver-gebaseerde Architectura, nou Stantec, met Kansas City-gebaseerde HNTB Corporation. YVR is een van agt Kanadese lughawens met die Verenigde State se grensvoorklaringsfasiliteite, wat in die Internasionale Terminaal geleë is. Alle internasionale hekke kan vlugte aanvaar wat van internasionale en Amerikaanse oorsprong aankom; passasiers word na oorhoofse wandelpaadjies gelei wat na die Kandese Grensdiens-agentskap se siftingsarea lei.
Donald MacDonald (akteur)
Donald MacDonald (13 Maart 1898 – 9 Desember 1959) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The White Rosette (1916), The Abandonment (1916), April (1916), en Lorna Doone (1922).
Vancouver Internasionale Lughawe
Statistiek
Vancouver Internasionaal het 'n bestendige toename in passasiersvolume van 2010 tot 2019 ondervind. Tussen 2020 en 2021 het volumes aansienlik gedaal weens die Covid-19-pandemie. Die lughawe het egter 'n bestendige herstel van passasiers ondervind; die patronaatskap in 2022 was ongeveer 72% van die in 2019.
Louterwaterrivier
Die Louterwaterrivier is 'n rivier wat in die Kougastreek van die Oos-Kaap vloei. Dit mond uit in die Kougarivier noordwes van die dorpie Krakeelrivier en ook Joubertina.
Oscularia copiosa
Oscularia copiosa is 'n meerjarige blomplant wat hoort tot die genus Oscularia. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos-bioom.
Celtis tessmannii
Celtis tessmannii is 'n boom wat deel is van die Cannabaceae familie. Die spesie is inheems aan die Demokratiese Republiek die Kongo, Ekwatoriaal-Guinee, Gaboen, Kameroen, Republiek die Kongo, Sentraal-Afrikaanse Republiek
Ann Casson
Ann Casson (6 November 1915 – 2 Mei 1990) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Dance Pretty Lady (1931), Bachelor's Baby (1932), en Number 17 (1932).
Leeurivier (Grootrivier)
Die Leeurivier is 'n kleiner rivier wat by die Grootrivier in die Wes-Kaap van Suid-Afrika vloei.
Sycettusa
Sycettusa is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse).
Maskering-klipkabeljou
Die maskering-klipkabeljou (Epinephelus polyphekadion) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Stille Oseaan area, die Rooisee en langs die ooskus van Afrika tot by die suide van Mosambiek. In Engels staan die vis bekend as die Marbled rockcod.
Identifikasie
Die vis word tot 65 cm lank. Twee kenmerke van die vis is 'n swart vlek op die basis van die stertvin en twee swart kolletjies op die punt van die snoet van die vis. Die kop en lyf is ligbruin van kleur en bedek met onreëlmatige, groot bruin vlekke. Die hele vis is ook oortrek met klein, bruin kolletjies. Die vis leef in koraalareas van tropiese mere en beskutte riwwe in water wat 3 tot 50 m diep is. Hulle vreet hoofsaaklik skaaldiere en soms ander vis.
Carter MacIntyre
Carter MacIntyre (* 1979) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Hunter Killer (2018) en in die televisiereekse Undercovers (2010) en Benched (2014).
Leeurivier (WK, -33,35, 19,14)
Die Leeurivier is 'n rivier wat suid van Tulbagh in die Wes-Kaap van Suid-Afrika vloei. Dit mond uit in die Boontjiesrivier.
Katipunan
Katipunan (KKK) was 'n rewolusionêre beweging in die Filippyne. Die beweging is in 1892 in Manila gestig met die doel om die Filippyne se onafhanklikheid van Spanje te bewerkstellig. Die leier van die beweging was die mede-stigter, Andres Bonifacio. Hulle opereer aanvanklik ondergronds tot hul bestaan in 1896 deur die Spanjaarde ontdek is. Direk na hul ontdekking breek die Filippynse Rewolusie uit.
Die woord "katipunan" beteken letterlik 'assosiasie'. Dit kom van die Tagalog wortel "tipon", wat "kom bymekaar" of "samelewing" beteken. Die organisasie se amptelike naam was Kataas-taasan, Kagalang-galangang Katipunan ng̃ mg̃á Anak ng̃ Bayan (Afrikaans: Hoogste en Mees Eerbare Vereniging van die Kinders van die Nasie; Spaans: Suprema y Venerable Asociación de los Hijos del Pueblo). Die groep was ook onder die akroniem KKK bekend, hoewel hulle geen verbintenis met die Ku Klux Klan (wat ook die akroniem gebruik het) gehad het nie.
Vliesvlerkiges
Vliesvlerkiges (of vliesvleueliges, Hymenoptera) is 'n groot orde van insekte. Die orde omvat honderdduisende spesies insekte wat almal dun, deursigtige vlerke het. Van die bekende lede hiervan is miere, bye en perdebye.
Hymenoptera beteken letterlik vlies (hymen) vleuel (pteron, meervoud ptera) en dui op die vliesagtige vlerke wat nie deels verhard is (soos by die kewers) nie, en wat nie skubbe het (soos by vlinders) nie. 'n Reeks hakies, wat hamuli genoem word, verbind die agterste met die voorste vlerke.
Nwanedzi (dubbelsinnig)
Nwanedzi kan verwys na enige van die volgende:
Msimbitsaneni-spruit
Die Msimbitsaneni is 'n klein takrivier van die Nwanedzirivier in die oostelike Nasionale Krugerwildtuin, Mpumalanga, Suid-Afrika. Die spruit ontstaan op die hange van die Lebomboberge, en vloei naby die Singita-boskamp in die Nwanedzirivier.
Satyrium sphaerocarpum
Satyrium sphaerocarpum is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is inheems aan Mosambiek en Suid-Afrika. In Suid-Afrika kom die plant in KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap voor.
Hamilton MacFadden
Hamilton MacFadden (26 April 1901 – Januarie 1977) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Oh, for a Man! (1930), Crazy That Way (1930), Second Hand Wife (1933), en Escape by Night (1937).
Veronica Castang
Veronica Castang (22 April 1938 – 5 November 1988) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Great Performances (1971) en Kate & Allie (1984).
Oscularia guthrieae
Oscularia guthrieae is 'n meerjarige blomplant wat hoort tot die genus Oscularia. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Lissodendoryx oxeota
Lissodendoryx oxeota is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Oscularia paardebergensis
Oscularia paardebergensis is 'n meerjarige blomplant wat hoort tot die genus Oscularia. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Valdivia-rif
Die Valdivia-bank is ‘n ondersese berg in die suidelike deel van die Atlantiese Oseaan.
Oscularia piquetbergensis
Oscularia piquetbergensis is 'n meerjarige blomplant wat hoort tot die genus Oscularia. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.