cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fenisië
Handel
thumb|links|220px|Fenisiese sarkofae wat in Cádiz, Spanje, ontdek is. Hulle is vermoedelik na Sidon uitgevoer. Argeologiese Museum van Cádiz. Fenisiese bande met die Grieke was diepgewortel. Dit het blykbaar in die Minoïese beskawing op Kreta (1950-1450 v.C.) begin, wat saam met die Miceense beskawing (1600-1100 v.C.) as die voorlopers van klassieke Griekeland beskou word. Argeologiese bewyse dui daarop dat die Miceense Grieke geleidelik goedere, kunsstyle en gebruike via die Fenisiërs uit die Nabye Ooste ingevoer het.
Aan die Egiptenare het die Fenisiërs sederhout teen aansienlike pryse verkoop, asook wyn van die 8ste eeu v.C. af. Die wynhandel met Egipte is goed gedokumenteer deur skeepswrakke wat in 1997 in die oop see 50 km wes van Ashkelon, Israel, ontdek is. Groot houers van terracotta uit Tirus en Sarepta is gebruik vir die vervoer van die wyn. Die Fenisiërs het weer van die Egiptenare Nubiese goud gekoop.
Van elders het hulle ander materiale gekry, waarvan die belangrikste seker silwer was, soos van Sardinië en die Iberiese Skiereiland. Tin vir die maak van brons is dalk van Galisië in Suid-Spanje gekry, of van Noord-Europa (Cornwall of Bretagne).
Nywerheid
thumb|220px|'n Fenisiese metaalbak met 'n [[jagtoneel (8ste eeu v.C.). Die klere en haarstyl van die figure is Egipties, maar die onderwerp van die middelste toneel is die Mesopotamiese tema van die stryd tussen mens en dier. Fenisiese kunstenaars het dikwels die style van naburige kulture oorgeneem.]]
Die Fenisiërs was vroeë pioniers in massaproduksie en het baie goedere in grootmaat verkoop. Hulle het die belangrikste bron van glasware in die oudheid geword en het duisende flesse, krale en ander glasvoorwerpe oor die Middellandse See versprei. Uitgrawings in Spanje dui daarop dat hulle ook die pottebakkerswiel gebruik het. Hulle blootstelling aan 'n groot verskeidenheid kulture het hulle in staat gestel om goedere vir spesifieke markte te vervaardig. Uit die Ilias blyk dit dat Fenisiese klere en metaalgoedere hoog deur die Grieke aangeslaan is. Gespesialiseerde items is spesiaal vir ryker klante ontwerp, insluitende reliëfs van ivoor en geverfde volstruiseiers met fyn detail.
thumb|links|180px|'n [[Etruskers|Etruskiese graf (omstreeks 350 v.C.) wat 'n man met 'n pers toga uitbeeld.]]
Tiriese pers
Die waardevolste Fenisiese goedere was materiaal wat gekleur was met Tiriese pers, wat vir 'n groot deel van die Fenisiese rykdom verantwoordelik was. Dit is 'n afskeiding deur verskeie spesies seeslakke van die genus Murex. Hulle was volop in die Oos-Middellandse See, maar is so oorbenut dat hulle plaaslik uitgesterf het. Fenisiërs kon die kleurstof in 1750 v.C. al ontdek het.
Hulle het 'n tweede vervaardigingsentrum daarvoor gevestig in Mogador, in die hedendaagse Marokko.
Die Fenisiërs se eksklusiewe beheer oor die vervaardiging van die kleurstof asook die arbeidsintensiewe ekstraksieproses het dit baie duur gemaak. Tiriese pers is dus later met die rykes verbind. Dit was gou 'n statussimbool in sekere beskawings, veral onder jong Romeine. Assiriese bestellingsrekords van die Fenisiërs sluit in "klere van helder gekleurde stof", wat waarskynlik Tiriese pers insluit.
Hoewel die ontwerpe en borduurwerk in Fenisiese tekstiele hoog aangeslaan is, ontbreek inligting oor die tegnieke en spesifieke beskrywings.
Mynbou
Mynbou in die Fenisiese tuisland was beperk; yster was die enigste metaal van enige nut. Die eerste grootskaalse mybou-operasies het waarskynlik in Siprus voorgekom, hoofsaaklik vir koper. Sardinië is dalk uitsluitlik vir sy mineralebronne gekoloniseer; Fenisiese nedersettings was gekonsentreer in die suidelike dele van die eiland, naby bronne van koper en lood.
Die Iberiese Skiereiland was die rykste bron van verskeie metale, insluitend goud, silwer, koper, yster, tin en lood. Die aansienlike opbrengs van dié metale tydens die besetting deur Fenisië en Kartago dui op grootskaalse mynbou. Kartago het na berig word van slawe gebruik gemaak vir mynbou, maar dit is onbekend of die Fenisiërs dieselfde gedoen het.
Wynbou
Die merkwaardigste landbouproduk was wyn, wat die Fenisiërs oor die Middellandse See help versprei het. Die gewone wynstok is dalk deur die Fenisiërs of Kanaäniete gedomestikeer, hoewel dit waarskynlik van die Suid-Kaukasus gekom het via handelsroetes oor Mesopotamië of die Swartsee.
Wingerde het geredelik in die Levant se kusstreke gegroei, en wyn is in die tyd van die Ou Ryk (2686-2134 v.C.) reeds na Egipte uitgevoer. Wyn het 'n belangrike rol in die Fenisiese godsdiens gespeel; dit was die hoofdrankie vir offerandes. Opgrawings op 'n klein Fenisiese dorp suid van Sidon het 'n wynfabriek ontbloot wat minstens van die 7de eeu v.C. al gebruik is en vermoedelik op 'n oorsese mark gemik was. Om oksidasie te voorkom is houers met 'n laag olyfolie, dennehout en hars verseël.
Die Fenisiërs het wingerde en wynkelders in hulle kolonies in Noord-Afrika, Sisilië, Frankryk en Spanje gevestig, en het dalk wynmakery aan van hulle handelsvennote geleer. Die antieke Iberiërs het begin om wyn van plaaslike druifvariëteite te vervaardig ná hulle interaksie met die Fenisiërs. Iberiese kultivars het daarna die basis van die meeste Wes-Europese wyne gevorm.
Skeepsbou
Die Fenisiërs het reeds sedert 1200 v.C. groot handelsbote gebou. In die Bronstydperk het hulle die kiel ontwikkel. Hulle was waarskynlik die eerste volk wat die bireem gebruik het, omstreeks 700 v.C.
Hulle het waarskynlik ook die trireem ontwikkel wat beskou is as die gevorderdste en magtigste vaartuig in die antieke Mediterreense wêreld en wat eindelik deur die Grieke gebruik is.
Die Fenisiërs was vir verskeie ander seevaartuitvindsels verantwoordelik. Die amfoor, 'n soort houer wat vir beide droë goedere en vloeistof gebruik is, was 'n antieke Fenisiese uitvindsel wat vir byna 2 000 jaar 'n gestandaardiseerde volumemaat geword het. Die oorblyfsels van kunsmatige hawens wat self skoon word, is in Sidon, Tirus, Atlit en Akko ontdek.
Die eerste voorbeeld van seereg was ook in die Levant. Die Fenisiërs het tot in die Ystertydperk tot kartografie bygedra.
In 2014 is 'n Fenisiese handelskip van sowat 15 m naby Gozo-eiland in Malta ontdek. Dit kom uit 700 v.C. en is een van die oudste wrakke wat nog in die Middellandse See ontdek is.
Belangrike stede en kolonies
center|thumb|640x640px|'n Duitse kaart van Fenisië (in geel) en Griekse kolonies (in rooi) omstreeks die 8ste tot 6de eeu v.C. Fenisië was in onafhanklike stadstate georganiseer met 'n gemeenskaplike taal en kultuur. Die belangrikste stede was Tirus, Sidon en Bublos. Mededinging was te wagte, maar gewapende konflik was skaars.
Talle ander stede het net in die Levant bestaan, waarvan baie waarskynlik onbekend was, soos Beiroeta (die moderne Beiroet), Ampi, Amia, Arqa, Baalbek, Botrys, Sarepta en Tripolis. Van die laat 10de eeu v.C. af het die Fenisiërs handelsbuiteposte deur die hele Mediterreense gebied gevestig: Tirus het kolonies gestig op Siprus, Sardinië, Iberië, die Baleariese Eilande, Sisilië, Malta en in Noord-Afrika. Latere kolonies is gestig aan die Atlantiese kus van Iberië. Die Fenisiërs het ook dalk die kus van die Kanariese Eilande en Brittanje verken.
Fenisiese kolonisasie
Om handel te bevorder het die Fenisiërs talle kolonies en handelsposte aan die kus van die Middellandse See gevestig. Fenisiese stadstate het gewoonlik te min mense en geen begeerte gehad nie om hulle gebied oorsee uit te brei. Min kolonies het meer as 1 000 inwoners gehad; net Kartago en 'n paar nedersetting in die westelike Mediterreense gebied het groter geword. 'n Groot motiveringsfaktor was mededinging met die Grieke, wat in dieselfde tyd oor die Middellandse See begin uitbrei het. Hoewel hulle grootliks vreedsame mededingers was, het hulle onderskeie nedersettings op Sisilië en Kreta van tyd tot tyd gebots.
Die vroegste Fenisiese nedersettings buite die Levant was op Kreta en Siprus, en dit het geleidelik weswaarts uitgebrei na Korsika, die Baleariese Eilande, Sardinië en Sisilië, sowel as op die Europese vasteland in Genua en Marseille. Tirus het die toon aangegee in die besetting van en beheer oor die kusstreke.
Fenisiese kolonies was taamlik outonoom. Daar is hoogstens verwag dat hulle jaarlikse heffings na hulle moederstad moes stuur, gewoonlik in die vorm van godsdienstige offerandes. In die 7de eeu v.C. het die westelike kolonies egter onder beheer gekom van Kartago, wat magistrate aangestel het. Kartago het vir 'n tyd ná sy onafhanklikwording steeds jaarlikse heffings na Tirus gestuur.
Gemeenskap en kultuur
Aangesien baie min Fenisiese geskrifte bewaar gebly het, kom baie van die kennis oor hulle kultuur en gemeenskap van wat ander beskawings oor hulle geskryf het en van argeologiese ontdekkings. Die Fenisiërs het baie in gemeen gehad met ander Kanaäniete, soos taal, godsdiens, sosiale gebruike en 'n monargale politieke stelsel wat om stadstate gesentreer was. Hulle het egter teen die Vroeë Ystertydperk (rofweg 1300 v.C.) 'n afsonderlike volk begin word. Hulle kultuur, ekonomie en daaglikse lewe was gesentreer om handel en seevaart. Laasgenoemde het hulle in kontak met talle ander beskawings gebring.
Politiek en regering
Die Fenisiese stadstate was baie onafhanklik en formele bondgenootskappe tussen hulle was skaars. Die relatiewe mag en invloed van die stadstate het van tyd tot tyd gewissel. Sidon het tussen die 12de en 11de eeu v.C. oorheers en sy bure beïnvloed. Teen die 10de eeu v.C. het Tirus die magtigste stad geword.
Konings wat die troon geërf het, het veral in die begin met absolute mag regeer. Hulle het dikwels op senior amptenare uit die adel- en handelsklasse staatgemaak. Die priesters was 'n uitsonderlike klas, gewoonlik van koninklike afkoms of uit belangrike handelaarsfamilies. Die koning is beskou as 'n verteenwoordiger van die gode en het baie verpligtinge gehad wat betref die godsdiensoptogte en -rituele. Priesters was dus baie invloedryk en het dikwels met die koninklike familie verweef geraak.
Konings het nie hulle bewind met standbeelde en monumente gevier nie. Hulle rykdom, mag en prestasies is gewoonlik oorgedra deur versierde sakrofae. Die Fenisiërs het rekord gehou van hulle heersers met graftombe-inskripsies, wat onder die min primêre bronne is wat bewaar gebly het. Historici het 'n duidelike lyn van opvolging bepaal van sekere stadstate, veral Bublos en Tirus.
Reeds van die 15de eeu v.C. af is Fenisiese leiers "geadviseer deur rade wat al hoe groter mag gekry het". In die 6de eeu v.C., tydens die Babiloniese heerskappy, het Tirus vir 'n kort ruk 'n regeringstelsel van regters gehad wie se mag rofweg met dié van Romeinse konsuls ooreengestem het. Hulle was bekend as sufetes en is vir kort termyne uit die magtigste adellike families gekies.
In die 4de eeu v.C., toe die leërs van Alexander die Grote Tirus genader het, is hulle nie deur die koning ontmoet nie, maar deur verteenwoordigers van die stad se statebond. Historici van destyds het ook geskryf dat die "inwoners" van Sidon vrede met Alexander gesluit het. Toe die Masedoniërs 'n nuwe koning oor Sidon wou aanstel, het die burgers hulle kandidaat benoem.
Reg en administrasie
Naas die koning en raad was die belangrikste twee posisies in byna elke Fenisiese stadstaat die goewerneur en leërbevelvoerder. Besonderhede oor die pligte van dié amptenare is skaars. Dit is egter bekend dat die goewerneur verantwoordelik was vir die insameling van belasting, om verordeninge in werking te stel, toesig oor regters te hou en die administrasie van die reg te beheer. Omdat oorloë skaars was, was die plig van die leërbevelvoerder gewoonlik die verdediging van die stadstaat en sy agterlande.
Die Fenisiërs het 'n stelsel van regters en howe gehad wat dispute opgelos en misdade gestraf het volgens 'n stel wette en tradisies. Wette is deur die staat in werking gestel en was die verantwoordelikheid van die heerser en sekere aangewese amptenare. Nes in die res van die Levant was die wette streng en partydig, en het dit die sosiale lae van die gemeenskap weerspieël. Die moord op 'n gewone burger is in 'n minder ernstige lig beskou as dié op 'n edelman, en die hoër stande het die meeste regte gehad. Die rykes het gewoonlik 'n straf vrygespring deur 'n boete te betaal.
Vrye burgers van enige klas kon hulleself in die hof verdedig en het meer regte as vroue en kinders gehad, terwyl slawe geen regte gehad het nie. Mans kon hulle straf oordra aan hulle vroue, kinders en slawe, en kon hulle selfs hulle vonnisse namens hulle laat uitdien.
Soos in naburige gemeenskappe van die tyd was die straf vir misdade dikwels swaar, en dit het dikwels die beginsel van vergelding behels – as 'n slaaf vermoor is, kon die daad gestraf word met die moord op 'n slaaf van die oortreder. Gevangenisstraf was skaars, en straf het dikwels boetes, verbanning, en teregstelling behels.
Taal
Fenisies was lid van die Kanaänitiese tak van die Noordwes-Semitiese tale. Die taal wat daaruit voortgevloei het en in die Kartaagse Ryk gepraat is, word Punies genoem. Punies is nog in die 5de eeu n.C. gepraat.
Alfabet
220px|thumb|Die sarkofaag van koning Ahiram van Bublos, wat die oudste bekende inskripsie in die Fenisiese alfabet bevat. (Nasionale Museum van Beiroet.) Omstreeks 1050 v.C. het die Fenisiërs 'n skrif ontwikkel om hulle taal in te skryf. Die Kanaänities-Fenisiese alfabet het 22 letters gehad, alles konsonante (en was dus streng gesproke 'n abjad). Dit het vermoedelik ontstaan uit die Proto-Sinaïtiese skrif (of Proto-Kanaänitiese skrif) wat in die Laat Bronstydperk in Sinai en Kanaän gebruik is. Deur middel van hulle seehandel het hulle die alfabet na Anatolië, Noord-Afrika en Europa versprei.
Die naam "Fenisies" word gewoonlik gegee aan inskripsies van ná omstreeks 1050 v.C., want Fenisies, Hebreeus en ander Kanaänitiese dialekte was tot in dié tyd grootliks ononderskeidbaar. Fenisiese inskripsies van tot die vroeë Christelike tydperk is in Libanon, Sirië, Israel, Palestina, Siprus en op ander plekke ontdek.
Die alfabet is moontlik in die 8ste eeu v.C. deur die Grieke aangeneem en aangepas. Dit het waarskynlik geleidelik gebeur danksy kommersiële handelstransaksies. Fenisiese handelaars het die alfabet vermoedelik na Kreta gebring, van waar dit geleidelik noordwaarts versprei het.
Kuns
Fenisiese kuns het gewoonlik ornamente behels, veral juweliersware, erdeware, glasware en reliëfwerk. Groot beelde was skaars. Fenisiese kunsvoorwerpe is al ontdek van Spanje en Marokko tot Rusland en Irak. Baie van wat oor Fenisiese kuns bekend is, is danksy ontdekkings van buite Fenisië. Die kuns is in 'n groot mate beïnvloed deur baie kulture, veral van Egipte, Griekeland en Assirië. Griekse invloede was veral merkbaar in erdewerk, terwyl Egiptiese style te sien is in ivoorwerk.
Die Fenisiese kuns word ook van dié van ander streke onderskei deurdat daar 'n voortsetting van konvensies uit die Bronstydperk was tot ver in die Ystertydperk, soos maskers van terracotta. Fenisiërs was veral vaardig met hout, ivoor, brons en tekstiele. In die Ou Testament is 'n vakman van Tirus in diens geneem om die legendariese Salomo se Tempel in Jerusalem te bou en versier (1 Konings), wat dui op 'n "goed ontwikkelde en hoogs gerespekteerde vaknywerheid in die middel van die 10de eeu v.C. in Fenisië". Die Ilias beskryf die geborduurde rokke van Priamos se vrou, Hekabe, as "die werk van vroue van Sidon". Dit lyk of die Assiriërs veral Fenisiese ivoorwerk hoog aangeslaan het en groot hoeveelhede daarvan in hulle paleise gebruik het.
Dit lyk of die Fenisiërs hulle kuns aan kommersiële belange gekoppel het. Hulle het kunswerke gemaak om in die smaak van spesifieke handelsvennote te val: Hulle het nie net verskillende kulture in ag geneem nie, maar ook sosio-ekonomiese statusklasse.
Vroue
thumb|220px|Vrouebeeldjies uit Tirus, omstreeks 1000-550 v.C. (Nasionale Museum van Beiroet.)
Vroue in Fenisië het aan openbare geleenthede en godsdiensoptogte deelgeneem en op bankette saam met mans gesit, gedans en musiek gemaak. In die meeste gevalle is egter van vroue verwag om nederiger as mans op te tree en aan te trek; vrouebeeldjies beeld vroue gewoonlik uit as aangetrek van kop tot tone, met die arms ook soms bedek.
Hoewel vroue selde politieke mag gehad het, het hulle aan gemeenskapsbedrywighede deelgeneem. Hulle het 'n sê in die volksvergaderings gehad wat in sommige stadstate hulle verskyning gemaak het. Minstens een vrou, Unmiashtart, het in die 5de eeu v.C. oor Sidon regeer. Die bekendste twee Fenisiese vroue was politieke figure: Isebel, in die Bybel uitgebeeld as die selfgeldende prinses van Sidon (1 Konings), en Dido, die halflegendariese stigter en eerste koningin van Kartago. In Vergilius se epiese gedig die Eneïde word Dido beskryf as die medeheerser van Tirus wat op 'n slim manier ontsnap van die tirannie van haar broer Pigmalion en 'n terrein vir die bou van Kartago verseker.
Highlanders (Superrugbyspan)
Die Highlanders (voorheen bekend as die Otago Highlanders) is ’n Nieu-Seelandse rugbyspan wat as ’n konsessie aan die Super 14 deelneem sedert 1996. Die konsessie sluit Otago en Southland in. In terme van die ITM-beker kom die Highlanders spelers van Otago, Noord-Otago en Southland af. Hulle tuiswedstryde word gespeel op Carisbrook in Dunedin en soms op Rugbypark in Invercargill. Die huidige kaptein van die span is Jamie Mackintosh.
Fenisië
Godsdiens
thumb|150px|links|[[Baäl met sy een arm opgelig, 14de-12de eeu v.C., ontdek in die antieke Oegarit, 'n stad in die verre noorde van die Fenisiese kus (Louvre).]]
Highlanders (Superrugbyspan)
Die konsessie is in 1996 gestig om die neder Suid-Eiland in die nuutgestigte Super 12 te verteenwoordig. Hulle het in die eerste seisoen 8ste geëindig en die volgende seisoen laaste nadat hulle slegs drie wedstryde kon wen. In die volgende drie seisoene (1998, 1999 en 2000) het hulle egter deurgedring tot die halfeindronde; hul beste vertoning tot nog toe was in 1999 toe hulle teen die ander span van die Suid-Eiland, die Crusaders, in die eindronde op Carisbrook. Hulle het met 24 - 19 verloor en in die volgende jaar is hulle in die halfeindronde deur die Crusaders uitgeskakel. Sedertdien het hulle nog net een keer in die top vier geëindig (in 2002). Tussen 2003 en 2009 kon hulle nie beter as sewende op die punteleër vaar nie.
Fenisië
Godsdiens
Die godsdienspraktyke en geloofsoortuigings van die Fenisiërs was oor die algemeen dieselfde as dié van hulle bure in Kanaän, wat ook ooreengestem het met dié deur die hele antieke Semitiese wêreld. Godsdiensrituele was hoofsaaklik vir die doeleindes van die stadstate; belasting was in die vorm van godsdiensofferandes. Ongelukkig het die Fenisiese heilige geskrifte wat aan die antieke wêreld bekend was, verlore gegaan.
Verskeie Kanaänitiese praktyke word in antieke bronne en deur geleerdes genoem, soos tempelprostitusie en kinderofferandes. Spesiale terreine wat "Tofet" genoem is en waar Fenisiërs na bewering "hulle seuns en dogters in die vuur geoffer het", word in die Bybel deur die Here veroordeel, veral in Jeremia 7:30-32 en in 2 Konings 23:10 en 17:17.
Die Kanaänitiese mitologie was blykbaar nie so uitgebrei as by hulle Semitiese bure in Mesopotamië nie. Die hoofgod in Kanaän was El (𐤀𐤋, "god"). Die seun van El was Baäl (𐤁𐤏𐤋, "meester"), 'n magtige weergod wat telkens gesterf en weer opgestaan het. Ander gode het koninklike titels gehad, soos Melqart, wat "koning van die stad" beteken, of Adonis vir "heer". Dit was dalk dikwels plaaslike name vir dieselfde gode.
Highlanders (Superrugbyspan)
Geskiedenis
Die konsessie van die Highlanders is gestig as een van vyf Nieu-Seelandse spanne in die Super 12. Hulle is aanvanklik die Otago Highlanders genoem en die konsessiegebied vestaan uit die neder Suid-Eiland van Nieu-Seeland, met die spanne van die Otago, Noord-Otago en Southland rugbyunies wat vir die Highlanders kan kwalifiseer.
Fenisië
Godsdiens
Daar was baie gode in die Semitiese panteon; watter god die hoofgod was, het blykbaar afgehang van 'n spesifieke stadstaat. Melqart was prominent in Fenisië en oorsee, nes Astarte, 'n vrugbaarheidsgodin met koninklike en moederlike eienskappe.
Highlanders (Superrugbyspan)
Geskiedenis
Die kaptein van die eerste span in 1996 was John Leslie en is afgerig deur Gordon Hunter. Hulle eerste Super 12-wedstryd was teen die Queensland Reds te Carisbrook op 3 Maart 1996. Die Highlanders het die wedstryd met 57 - 17 gewen. Na drie wedstryde was die Highlanders onoorwonne en was hulle bo-aan die punteleër. Die volgende week het hulle egter verloor met 59 - 26 teen die Noord-Transvaal op Loftus Versfeld. Die Highlanders kon vir die res van die seisoen net twee wedstryde wen; teen Natal te Carisbrook en teen die Canterbury Crusaders te Lancasterpark, en hulle het agtste op die tabel geëindig.
Bea Benaderet
Bea Benaderet (4 April 1906 – 13 Oktober 1968) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Tender Is the Night (1962) en in die televisiereekse The George Burns and Gracie Allen Show (1950), The Flintstones (1960), en Petticoat Junction (1963).
Highlanders (Superrugbyspan)
Geskiedenis
1997 was die Highlanders se swakste seisoen nog. Hulle het heel laaste in die kompetisie geëindig en kon slegs drie wedstryde wen. Hulle is afgerig deur Glenn Ross en die kaptein was Taine Randell. Onder die agt verliese wat hulle gely het was ’n reuse 75 - 43 verlies teen Natal in Durban. In daardie wedstryd het Gavin Lawless 50 punte aangeteken — ’n kompetisierekord. Na hul swak vertoning in 1998 is Tony Gilbert vir 1998 aangestel as afrigter. Hulle eerste wedstryd was ’n verrassende wen oor die Queensland Reds met 26 - 19. Die Highlanders het uiteindelik die eerste Nieu-Seelandse span geword wat al vier Suid-Afrikaanse spanne in een seisoen kon klop. Nadat hulle die Bulls op Loftus Versfeld geklop het kon hulle slegs vir die halfeindronde kwalifiseer indien die Brumbies teen die Reds verloor met ’n klein punteverskil. Die Brumbies het egter gewen met 23 - 16 en die Highlanders het vierde geëindig. Hulle moes in die halfeindronde teen die verdedigende kampioene, die Auckland Blues, op Edenpark speel. Die Blues het die wedstryd op kontroversiële wyse gewen met 37 - 26.
Fenisië
Godsdiens
Godsdiensinstelling in Tirus wat marzeh (𐤌𐤓𐤆𐤄, "plek van reünie") genoem is, het saambinding en lojaliteit aangehelp. Marzeh het op feesdae bankette vir hulle lede gehou en baie het tot elitistiese broederskappe ontwikkel. Elke marzeh het geesverwantskap en 'n gemeenskapsgevoel aangewakker met 'n reeks etes wat vir getroue lede gehou is ter ere van vergoddelikte voorouers. In Kartago, wat 'n ingewikkelde republikeinse regeringstelsel ontwikkel het, het die marzeh dalk 'n rol gespeel om sosiale en politieke sienings onder burgers te versprei; die burgers is in verskillende instellings verdeel wat deur feeste en bankette gesolidariseer is. Sulke feesgroepe kon dalk selfs die stemgroepe saamgestel het vir die stadstaat se volksvergadering.
Highlanders (Superrugbyspan)
Geskiedenis
In 1999 het die Highlanders hul beste vertoning nog gelewer toe hulle die eindronde van die kompetisie gehaal het. Hulle het daardie seisoen geopen met ’n sege van 19 - 13 oor die Auckland Blues op Carisbrook. Dit is gevolg deur seges oor die Northern Bulls, die Stormers en die Golden Cats. Hulle eerste verlies vir die seisoen was die volgende wedstryd teen die Coastal Sharks. Terug in Nieu-Seeland het hulle teen die Waikato Chiefs gewen en daarna ook teen die Crusaders. Nadat hulle teen die Reds ook gewen het,het die Highlanders teen die Waratahs op Carisbrook verloor. Die volgende week het die Brumbies egter op Carisbrook in die stof gebyt. In die volgende wedstryd het hulle met 21 - 19 verloor teen die Wellington Hurricanes nadat hulle halftyd met 14 - 3 voorgeloop het. As die Highlanders hierdie wedstryd gewen het, sou hulle bo-aan die punteleër geëindig het en sou hulle die halfeindronde op Carisbrook gespeel het. Hulle moes egter na Suid-Afrika gaan om in Kaapstad teen die Stormers te speel; hulle het met 33 - 18 gewen. Die Highlanders het na Dunedin teruggekeer om in die eindronde teen die ander span van die Suid-Eiland, die Canterbury Crusaders, te speel. Die Highlanders het eerse punte aangeteken en het halftyd met 14 - 9 voorgeloop. Die beslissende drie is egter deur die vleuel van Canterbury, Afato So’oalo, gedruk toe hy ’n kapskoppie gegee het en vir die All Black-vleuel, Jeff Wilson, weggehardloop het. Die Highlanders het met drie minute speeltyd oor, ’n drie gedruk toe Isitolo Maka oorgeduik het, maar dit was te laat en die Crusaders het met 24 - 19 gewen.
Die Highlanders het hul 2000-seisoen afgeskop met ’n 50 - 13 sege oor die Queensland Reds op Carisbrook. Hulle het ook hul volgende drie wedstryde, teen die Sharks, die Hurricanes en die Cats, gewen. Daarna het hulle egter drie wedstryde, teen die Crusaders, die Brumbies en die Blues, verloor Hulle het op die Jade-stadion teen die Crusaders gespeel in die halfeindronde en het verloor met 37 - 15 nadat Marika Vunibaka twee drieë in die laaste twintig minute gedruk het. In die volgende seisoen het die Highlanders goed begin en die Blues met 23 - 8 gewen. Hulle het daardie jaar (2001) vir die eerste keer sedert ’n provinsiale rugbyspan van Otago teen ’n provinsiale span van Nieu-Suid-Wallis in 1901 gespeel het (die span van Nieu-Suid-Wallis het dié wedstryd met 5 - 0 verloor), gewen. Dit was op 7 April 2001 op Carisbrook en die telling was 39 - 20. Die Highlanders het net-net verloor teen die Hurricanes met 35 - 33 in Napier voordat hulle die Brumbies op 20 April op Carisbrook geklop het. Alhoewel die Highlanders vir die tweede agtereenvolgende seisoen onoorwonne op hul tuisveld was, het hulle vyfde op die punteleër geëindig met ses oorwinnings in die seisoen.
Laurie Mains het in 2001 van Suid-Afrika na Nieu-Seeland teruggekeer om Otago af te rig vir die Nasionale Provinsiale Kampioenskap (NPC) en is aangestel as die afrigter vir die Highlanders se 2002-seisoen. Hulle seisoen het begin met ’n 30 - 28 verloor teen die Crusaders op die Jadestadion. Daardie jaar het die Highlanders weer daarin geslaag om al vier die Suid-Afrikaanse spanne te wen. Die Gordon Hunter-gedenktrofee is ook in daardie seisoen bekendgestel om aan die wenner van die wedstryd tussen die Highlanders en die Blues oorhandig te word. Gordon Hunter het albei die spanne afsonderlik afgerig voor sy dood weens kanker in 2001. Die eerste wedstryd om die Gordon Hunter-gedenktrofee is op Edenpark gespeel en die Blues het met 20 - 13 gewen. Die Highlanders se laaste wedstryd van die 2002-seisoen was op Carisbrook teen die Reds. Hulle het die wedstryd met 40 - 26 gewen en so gesorg dat hulle vir drie jaar onoorwonne was op Carisbrook. Die Hurricanes het vierde op die punteleër geëindig en moes teen die Crusaders in die halfeindronde speel. Hulle het na Christchurc gereis en met 34 - 23 verloor.
Die 2003-seisoen het afgeskop met ’n 29 - 26 oorwinning oor die Chiefs in Hamilton. Daarna het hulle teen die Stormers en die Bulls gewen maar teen die Cats in Johannesburg verloor. Die volgende week het hulle teen die Hurricanes verloor (17 - 16) op Carisbrook. Die Highlanders was vir drie seisoene (2000, 2001 en 2002) oftewel sestien wedstryde onoorwonne op Carisbrook voordat hulle teen ie Crusaders verloor het. Die volgende week het hulle teen die Blues gewen met 22 - 11 en die Gordon Hunter-gedenktrofee behou. In April van daardie jaar het gerugte die ronde begin doen dat daar onenigheid bestaan tussen Laurie Mains, die afrigter, en sommige van die senior spelers in die span. Anton Oliver is deur Mains aangekla as die voorbok en na die laaste wedstryd van die seisoen het Mains bedank en is hy vervang deur sy assistent, Greg Cooper.
Na tien jaar is die Super 12 uitgebrei om twee ekstra spanne te akkommodeer; die Western Force van Perth in Australië en die Cheetahs van Bloemfontein in Suid-Afrika. Die Highlanders het 2006 weer onder Cooper aangedurf. Hulle het egter hul eerste wedstryd teen die Crusaders verloor maar die volgende drei wedstryde gewen. Hulle kon slegs daarin slaag om twee van hul laaste ses wedstryde te wen en het as gevolg daarvan negende geëindig. Die 2007-seisoen het dieselfde uitslag as die vorige seisoen opgelewer. Die Highlanders het weer negende geëindig en was die swakste van die Nieu-Seelandse spanne. Hulle het die seisoen afgesluit met vyf oorwinnings uit dertien wedstryde. Na die 2007-seisoen het Greg Cooper die konsessie verlaat om die assistentafrigter vir die Blues te word. Die afrigter vir die 2008, Gelnn Moore, is op 23 Augustus 2007 aangewys.
Naam en kleure
Die naam Highlanders is gekies na aanleiding van die vroeë Skotse setlaars in die neder Suid-Eiland. Hierdie Skotse setlaars was die stigters van Dunedin—bekend as die "Edinburg van die Suide," en dit is die stad waar die Highlanders se basis is. Volgens die amptelike webblad van die Highlanders: "Die naam en beeld van die Highlander roep beelde van vurige onafhanklikheid, trotsheid en jou herkoms, lojaliteit, krag, broederskap, eerlikheid en harde werk op." Die kleure van die Highlanders is ’n kombinasie van die provinsiale kleure van Noord-Otago, Otago en Southland; geel, blou en maroen. Blou is ook die oorheersende kleur van die Skotse vlag.
Konsessiegebied
Die konsessiegebied van die Highlanders bestaan uit die gebiede wat beheer word deur die Noord-Otago, Otago en Southland Rugbyunies. Otago en Southland neem deel aan die Air New Zealand-beker, en Noord-Otago neem deel aan die amateur Heartland-kampioenskap. Die gevolg is dat die meeste spelers van die Highlanders van Otago of Southland kom.
Stadion
Die Highlanders se tuisgrond is Carisbrook in Dunedin me ’n kapasiteit van 29,000. Carisbrook staan ook bekend as "The Brook" of die "House of Pain" weens die stadion se reputasie as ’n moeilike stadion vir toerspanne om in te speel. Die stadion is ook bekend vir die groot hoeveelheid studente (bekend as die "Scarfies") wat die terrasse aan die oostelike kant van die veld volsit.
’n Nuwe stadion, die Forsyth Barr-stadion by Universiteit Plaza word tans gebou om Carisbrook te vervang omdat Carisbrook nie meer geskik is om internasionale rugbywedstryde aan te bied nie en dit sal ook dien as ’n stadion vir die 2011 Rugbywêreldbeker. Die Carisbrook-stadiontrust is in 2006 gestig om die beplanning en konstruksie van ’n nuwe stadion. Die stadion word nie gebou waar die huidige Carisbrook staan nie, maar sal eerder naby die Universiteit van Otago en Otagohawe opgerig word. Die stadion sal ’n dak hê wat beteken dat dit geskik sal wees in alle weersomstandighede. Verder sal dit reghoekig in vorm wees met 25,000 permanente sitplekke wat uitgebrei kan word tot 35,000 indien nodig.
Die Highlanders speel gewoonlik ook een wedstryd per seisoen op òf Rugbypark in Invercargill òf die Queenstown Events-sentrum in Queenstown. Voor 2007 is die wedstryd gewoonlik op Rugbypark gespeel, maar in 2007 is ’n wedstryd op die Queenstown Events-sentrum gespeel. Die Highlanders het ook van hul voorseisoenwedstryde op Centennialpark in Oamaru
Op 23 Maart 2009 het die Highlanders een van hul tuiswedstryde op die FMG-stadion in Palmerston-Noord teen die Bulls. Ongeveer 10,000 mense het vir hierdie wedstryd opgedaag, wat beteken dat dit een van die Highlanders se grootste toeskouergetalle vir die 2009-seisoen was.
Super 12
Die volgende tabel som die Highlanders se Super 12-uitslae op: ! width="20"| Seisoen ! width="20"|Pos ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="25"|+/- ! width="20"|BP ! width="20"|Pte ! width="250"|Notas
Super 14
Die volgende tabel som die Highlanders se Super 14-uitslae op: ! width="20"| Seisoen ! width="20"|Pos ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="25"|+/- ! width="20"|BP ! width="20"|Pte ! width="30"|Notas
Superrugby
Die volgende tabel som die Highlanders se Superrugby-uitslae op: ! width="20"|Seisoen ! width="20"|Pos ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="25"|+/− ! width="20"|BP1 ! width="20"|Pte ! width="250"|Notas 1 Punte toegeken vir ’n loslootjie is nie hierby ingereken nie.
Die volgende tabel som die Highlanders se Superrugby-uitslae vir die uitgebreide toernooi van agtien spanne op: ! width="20"|Seisoen ! width="20"|Pos Alg ! width="20"|Pos Groep ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="35"|+/− ! width="20"|BP1 ! width="20"|Pte ! width="250"|Notas
Huidige span
Highlanders 2019 Superrugbyspan
Afrigters
In die eerste seisoen van die Highlanders is hulle afgerig deur Godron Hunter voordat hy verkies is tot die keurpaneel van die All Blacks. Glen Ross het in 1997 oorgeneem maar is nie weer aangestel vir die 1998-seisoen nie. Tony Gilbert is aangestel vir die 1998-seisoen en het ook in 1999 die span afgerig waarna hy aangestel is as hulpafrigter van die All Blacks. Daarna is Peter Sloane aangestel om Gilbert se opvolger te wees. Hy was die afrigter in 2000 en 2001 waarna hy die Blues gaan afrig het. In 2001 het Laurie Mains van Suid-Afrika af teruggekeer en is aangestel as die afrigter van die Highlanders vir die 2002-seisoen. Mains het aan die einde van die 2003-seisoen bedank na onenigheid tussen hom en van die spelers. Greg Cooper is na Mains aangewys as afrigter en was die afrigter van 2004 tot 2007 waarna ook hy na die Blues is om as hulpafrigter op te tree. Die afrigter vir die 2008- en 2009-seisoene was Glenn Moore. Hy is behou vir die 2010-seisoen. Jamie Joseph is vir die 2011-seisoen aangestel as hoofafrigter.
1094
Die jaar 1094 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 94ste jaar van die 11de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Tsarskoje Selo
Tsarskoje Selo (Russies: Ца́рское село́; "Tsaardorp") is ’n voormalige paleiskompleks van die keiserlike familie van Rusland. Dit is 26 km suid van Sint Petersburg en is nou deel van die dorp Poesjkin.
Geskiedenis
In 1708 het Pieter die Grote die stuk grond aan sy vrou, die toekomstige keiserin Katharina I, geskenk. Sy het die Blagowesjtsjenskaja (Mariaboodskap)-kerk in 1724 daar gebou en die nedersetting se naam na Blagowesjtsjenskoje verander, maar dit was nie lank in gebruik nie.
Dit was Katharina wat dit as ’n landelike woning vir die keiserlike familie begin gebruik het. Haar dogter, Elisabeth, en haar argitek Bartolomeo Rastrelli was grootliks verantwoordelik vir die bou van die Katharina-paleis. Later het Katharina die Grote en haar argitek Charles Cameron die gebou vergroot. Daar is tans twee paleise op die terrein: die Katharina-paleis in ’n Barok-styl met die aangrensende Katharina-park, en die Nieu-klassieke Aleksander-paleis met die aangrensende Aleksander-park.
Teen die einde van die 18de eeu was Tsarskoje Selo ’n gewilde somertuiste van die adellikes. Die regimente van die paleiswag was suid van die dorp gestasioneer op ’n dorp wat Katharina die Grote in die 1770's gestig en Sofia (haar oorspronklike, Duitse naam) genoem het. In 1808 het Sofia en Tsarskoje Selo saamgesmelt en een dorp geword.
In 1811 het tsaar Aleksander I die vooraanstaande liseum daar geopen waar Aleksander Poesjkin een van die eerste studente was. Die dorp sou later, in die Sowjet-tyd, na hom genoem word. Hy het sy graad in 1817 gekry. In die 20ste eeu was die bekende digters Anna Achmatowa en Innokenti Annenski studente daar.
Die dorp het die nywerheidsontwikkelinge van die 19de eeu grootliks vrygespring, hoewel die eerste Russiese spoorlyn in 1837 tussen dié dorp en Sint Petersburg gebou is. In die lente van 1917 is tsaar Nikolaas II en sy gesin in die Aleksander-paleis aangehou. In 1918 het die Bolsjewiste die dorp se naam verander na Detskoje Selo (Kinderdorp) en in 1937 is dit weer hernoem na Poesjkin met die honderdste herdenking van die digter se dood.
Op 17 September 1941 het Nazi-Duitsland die dorp Poesjkin ingeneem en baie van die historiese geboue, monumente en kunswerke verwoes. Die Sowjetunie het die dorp op 24 Januarie 1944 bevry. Ná die oorlog het restourasiewerk aan Tsarskoje Selo begin. Baie kamers in die Katharina-paleis is al gerestoureer, maar werk aan die Aleksander-paleis en die kerk is steeds aan die gang.
Huai
Die Huai (Chinees: 淮河, pinyin: Huái Hé) is 'n rivier in die Volksrepubliek China tussen die Geelrivier in die noorde en die Yangtze in die suide. Dié rivier ontspring in die Tongbai-bergreeks in die Chinese provinsie Henan en vloei deur Xinyang. Aansluitend vloei die Huai in 'n oostelike rigting deur die provinsies Anhui en Jiangsu. Hier vloei dié rivier deur die stede Huainan en Bengbu en bereik die Hongzemeer, wat deur 'n kanaal met die Yangtze verbind word. Aansluitend vloei dié rivier, nou Feihuang genoem, deur die stede Huai'an en Suqian, waarna dit in die Geelsee uitmond.
Messier 73
Messier 73 of M73 (ook bekend as NGC 6994 ) is ’n asterisme van vier sterre in die sterrebeeld Waterdraer. ’n Asterisme is sterre wat fisiek nie aan mekaar verbind is nie, maar van die Aarde af naby aan mekaar lyk.
Kaloega
Kaloega (Russies: Калуга) is ’n stad in Rusland en die hoofstad van die federale deelgebied Kaloega-oblast. Dit is aan die Oka-rivier geleë, 160 km suidwes van Moskou. Die bevolking in 2019 was 336 726.
Messier 73
Geskiedenis
M73 is op 4 Oktober 1780 deur Charles Messier ontdek, wat dit aanvanklik as ’n sterreswerm van vier sterre met ’n effense newelagtigheid beskryf het. John Herschel kon egter geen newelagtigheid sien nie. Hy het ook getwyfel of dit ’n sterreswerm is. Tog het Herschel dit in sy General Catalogue of Nebulae and Clusters van diepruimtevoorwerpe opgeneem en John Dreyer het dit ook in die New General Catalogue opgeneem.
In die begin van die 2000's was daar ’n klein debat oor die aard van M73 – of dit ’n swerm of asterisme is. Die saak is in 2002 opgelos toe M. Odenkirchen en C. Soubiran ’n verslag gepubliseer het waarin hulle demonstreer dat die sterre se afstand van die Aarde af in ’n groot mate verskil en dat hulle in verskillende rigtings beweeg, dus moet die sterre ’n asterisme wees.
Cliona medinai
Cliona medinai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cliona en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2011 deur Cruz-Barraza, Carballo, Bautista-Guerrero & Nava.
NG gemeente Leonard
duimnael|regs|260px|Ds. S. Murray het die NG kerk Leonard se hoeksteen op [[6 Julie 1957 gelê. Die argitekte was Louw & Louw, Wynand Louw se argiteksfirma.]]
duimnael|regs|180px|Eerw. (later ds.) E.J. Leonard na wie die gemeente genoem is, wat van 1911 as sendeling in [[Suidwes-Afrika gewerk het en in 1932 as predikant gelegitimeer is, toe hy leraar van die gemeente Gibeon geword het.]] duimnael|regs|180px|Ds. Samuel Murray, leraar van Leonard van 1950 tot 1958 en voorheen van 1947 tot 1950 van die [[NG gemeente Hofmeyr, destyds Maraisburg, K.P.]]
Die NG gemeente Leonardville (vroeër net Leonard) is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die Namibiese dorpie Leonardville.
Leonard is op die elfde dag van die elfde maand (11 November) 1944 as die elfde gemeente van die Kaapse Kerk in die destydse Suidwes-Afrika gestig. Lidmate was dit eens dat die gemeente moes heet na die onvergeetlike baanbreker van die Kerk in Suidwes-Afrika, eerw. (later ds.) E.J. Leonard. So dikwels het hy per eselkar oor die uitgestrekte vlaktes van die land en selfs te voet verkwikking aan eensame plase gebring. Die gemeente se heel eerste beroep op 6 Januarie 1945 het geslaag en so kom ds. en mev. C. van der Merwe op 13 April 1945 in die gemeente aan. Hulle pas hulle in moeilike omstandighede in die afgeleë gemeente aan. Hulle moes byna 'n jaar lank in die konsistorie van die kerksaal op Pretorius woon. Die gemeente het met ongeveer 500 lidmate van die gemeente Gibeon afgestig, maar ná net agt jaar reeds oor die duisend lidmate getel. Hierdie getal het egter teen 2010 teruggesak tot net 176 weens die gedurige ontvolking van die platteland.
Die gemeente het met sy stigting meer as 25 000 km² beslaan, 'n gebied so groot soos die Afrikaland Rwanda. Dit het noodwendig tot veel desentralisasie gelei, wat in 'n mate verlig is met die afstigting van die NG gemeente Aroab in 1955. Daar was aanvanklik geen gemeentelike sentrum nie, en daarom het dit teen 1952 uit vier feitlik selfstandige wyke bestaan, naamlik Uhlenhorst met 140 lidmate, Blumfelde met sowat 140 lidmate, Aroab met sowat 360 lidmate en Pretorius met sowat 320 lidmate. Die pastorie was op Pretorius geleë, terwyl elke wyk sy eie kerksaal gehad het waar een maal per maand eredienste waargeneem is en twee maal per jaar nagmaal bedien is. Ds. S. Murray is op 26 Augustus 1950 as die gemeente se tweede leraar bevestig.
Walter Greaza
Walter Greaza (1 Januarie 1897 – 1 Junie 1973) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Street with No Name (1948) en It Happened to Jane (1959), en in die televisiereekse Treasury Men in Action (1950) en The Defenders (1961).
1095
Die jaar 1095 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 95ste jaar van die 11de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Lily Collins
Lily Collins (gebore 18 Maart 1989) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Abduction (2011), Mirror Mirror (2012), The Mortal Instruments: City of Bones (2013), en Love, Rosie (2014) en in die televisiereeks Emily in Paris (2020).
NG gemeente Okahandja
duimnael|300px|regs|Die saalkerk waarin die NG gemeente Okahandja eens byeengekom het, huisves nou die [[Gereformeerde kerk Okahandja.]]
Die NG gemeente Okahandja is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die middel van Namibië.
Reeds in 1792 was daar kontak tussen Kaapstad en Okahandja toe Pieter Brand, wat saam met Van Reenen op reis was, deurdring tot die Swakoprivier wat by Okahandja verbyvloei. Hy was waarskynlik die eerste wit mens wat hier gekom het. Okahandja het 'n lang en veelbewoë geskiedenis omdat die Nama en Herero hier mekaar ontmoet het en menige bloedbad die gevolg was. Meer as 150 jaar gelede het die evangelie egter gekom danksy die werk van die Rynse Sendinggenootskap.
Okahandja se naam beteken "klein-breed" en is die Hererowoord vir die rivier wat nie baie lank is nie, maar baie breed. Die wyk was vroeër deel van die baie groot gemeente Gibeon, wat meer as die helfte van die oppervlak van Suidwes-Afrika beslaan het. Gedurende 1929 is NG gemeente Windhoek van Gibeon afgestig en het Okahandja 'n wyk van die nuwe gemeente geword. In Oktober 1946 stig Okahandja af van Windhoek en 'n jaar later heet die gemeente sy eerste leraar, ds. J.T. Potgieter, vroeër leraar van Gibeon, welkom.
Die gemeente was teen 1952 steeds maar klein met net 320 lidmate, slegs 28 minder as teen 2010 en 63 minder as teen 2015, maar was vroeg reeds selfonderhoudend. Die kerksaal is reeds in 1930 in gebruik geneem en die pastorie in 1950 voltooi, langs die fondamente van die Herero-kaptein Samuel Maharero se eertydse huis. Hy het in 1903 die Herero-opstand gelas en vanaf die krans op sy erf is die eerste skote van die oorlog geskiet.
Die kerkgebou, ingewy in 1974, is ontwerp deur die argitek J. Anthonie Smith, wat vir meer as 60 NG kerke verantwoordelik was.
Elsa Benham
Elsa Benham (20 November 1908 – 20 April 1995) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Iron Rider (1926) en Western Courage (1927).
Inkomstebelasting
Inkomstebelasting is die geld wat jy uit jou inkomste aan die regering oorbetaal vir dinge soos paaie, skole en hospitale.
Die hoeveel belasting jy betaal hang van verskeie faktore af, waaronder:
Voorbeelde van inkomste waarop jy belas kan word, is die volgende:
Canterbury
Canterbury (uitgespreek /ˈkæntərbᵊri/) of Kantelberg is ’n klein stad in die suidooste van Engeland, bekend vir sy indrukwekkende 11de-eeuse katedraal, die hoofkerk van die Kerk van Engeland.
Canterbury is Engeland se kerklike hoofstad wat steeds deur Middeleeuse boukuns en sy Anglikaanse katedraal oorheers word. Die stad is in die Suidoos-Engelse graafskap Kent langs die historiese Watling Street geleë, 'n Romeinse pad wat die antieke Londinium (Londen) met die seehawe van Dover verbind het. Canterbury is daarnaas ook die eindpunt van die Pilgrims' Way, 'n prehistoriese roete wat later as pelgrimsroete na die heiligdom van St Thomas Becket, Engeland se bekendste Christelike martelaar wat hier in 1170 as aartsbiskop vermoor is, gebruik is.
Alexis Tsipras
Alexis Tsipras (gebore 28 Julie 1974) is sedert 2015 die Eerste Minister van Griekeland.
Tsipras is in 1974 in Athene gebore. Hy is siviele ingenieur en het aan die Nasionale Tegniese Universiteit in Athene gestudeer. In 1999 is hy tot sekretaris van die Jeug van Synaspismos verkies. Hierdie organisasie is 'n koalisie van Links en die Ekoloĕ. Hy word lid van Syriza, 'n radikaal-linkse party en word in Oktober 2009 se verkiesing lid van die Griekse parlement. Hy verteenwoordig 'n Atheense setel. In Julie 2013 word hy die voorsitter van hierdie party. Van Julie 2012 tot Desember 2014 is hy leier van die opposisie. In Januarie 2015 word hy herverkies maar verteenwoordig die distrik Heraklion op Kreta. Na hierdie verkiesings word Syriza die regeringsparty en word hy eerste minister.
Salisbury
Salisbury (plaaslik uitgespreek as /ˈsɔːzbri/, sawz-bree) is 'n katedraalstad in die suidooste van die graafskap Wiltshire, in Engeland se suidweste. Dis geleë aan die rand van Salisbury-vlakte (Salisbury Plain) asook die wêreldberoemde neolitiese rotssirkel, Stonehenge. Dis die enigste stad in die graafskap en die graafskap se derde grootste nedersetting naas Swindon en Chippenham. Die bevolking is omtrent 40 302, wat onverwags verminder het van 45 000 in 2006 se sensus. Die stadjie beslaan die grootste deel van 'n gelyknamige distrik en dien ook as sy administratiewe sentrum.
Stonehenge, 'n Wêrelderfenisplek van die Verenigde Nasies se Opvoedkundige, Wetenskaplike en Kulturele Organisasie, is sowat 13 km (8 myl) noordwes vanaf Salisbury geleë, wat grootliks bydra tot die stad se ekonomie. Die stad self, die huidige katedraal en die katedraal se bouvalle te Old Sarum, lok ook besoekers met kameras en sonhoede.
Plastiek
Plastiek is 'n ekonomies nuttige en veelsydige petrochemiese materiaal waarvan die vorm maklik gegiet of verander kan word. Dit word algemeen in die vervaardiging van goedere of vir verpakking gebruik. Daar is verskeie tipes plastiek. Sommige kan slegs tydens vervaardiging gevorm word, waarna dit verhard. Ander kan deur dit te smelt weer in nuwe vorme gegiet word.