cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reeva Forman
Lewensloop
Met Forman se geboorte was Doornfontein nog in ’n groot mate ’n Joodse gebied, maar toe reeds het die uittog van Jode na die noordelike voorstede begin. Tog beskryf Forman die omgewing waarin sy grootgeword het, as "lieflik". Albei haar ouers het voltyds in die apteek gewerk waar haar vader bekend was as "die arm mense se dokter", terwyl haar moeder voor in die apteek direk met die klante gewerk het. Namate die Jode verhuis het, het Doornfontein ál meer kosmopolities geraak sodat alle rasse by haar ouers se apteek gekoop het. Forman onthou hulle het almal gelyk behandel. In die omgewing van destyds het die politiek en rassediskriminasie nog nie so ’n groot rol gespeel soos in sommige ander dele van Suid-Afrika nie. Haar ma het haar van kleins af wysgemaak ’n mens kan enigiets bereik wat jy wil, want "die Here is goed", maar haar pa sou byvoeg: Mits jy hard werk.
Op 13-jarige ouderdom het Forman se loopbaan as tienermodel begin toe sy een van die eerste modelle was van mev. Habib van Fordsburg se sari's. Kort voor die Sharpeville-slagting van 1960 het haar ouers geld geleen en winkels weerskante van die apteek gebou met die oog daarop om dit te verhuur. Ná die nadelige uitwerking van Sharpeville op sakevertroue het haar ouers lank gesukkel om die winkels verhuur te kry. Eindelik moes hulle die eiendom vir ’n appel en ’n ei verkoop. Haar pa het dit berou dat hy nie ’n goeie erflating aan sy twee kinders kon voorsien nie, maar Forman het in 2017 in ’n onderhoud gesê: "Hulle het ons geloof in onsself gegee en in die basiese goedheid van die mensdom en die vermoë om teëspoed te oorleef." Vir haar was dit veel belangriker as ’n groot erflating.
Forman het eers skoolgegaan aan ’n kloosterskool naby haar huis, maar nadat dié gesluit het, het sy haar skoolloopbaan aan die Parktownse kloosterskool voltooi. Sy het grootgeword in die Groot Sinagoge in Wolmaransstraat, Joubertpark.
Loopbaan
Ná skool het sy ’n B.A. (Hons.) in sielkunde aan die Universiteit van die Witwatersrand verwerf. 'n Loopbaan as fotografiese model in die VSA het vir haar gewink, maar ys het verkies om in Suid-Afrika te bly en, nadat sy ’n motiveringskursus bygewoon het, self ’n motiveringspreker te word en mense so op te bou en te bemagtig. Destyds het sy motiveringswerk vir banke en ander groot maatskappye in Johannesburg gedoen. Een van die maatskappye was ’n Amerikaanse kosmetiekfirma wat filiale oorsee gehad het wat opleiding aan bemarkers gebied het. So is sy in die middel 1970's na Amerika vir ’n week lange avant-garde kursus oor mense-ontwikkeling by ’n filiaal wat bande gehad het met die Universiteit van Kalifornië (Los Angeles). Ná haar terugkeer het die Amerikaanse kosmetiekfirma in Suid-Afrika gesluit en van hul bemarkers Forman gevra of sy nie sou belangstel om haar eie kosmetiekmaatskappy te vorm en hulle in diens te neem nie. Destyds het sy reeds haar eie vyf-dag-motiveringskursus ontwikkel wat sy met groot sukses aangebied het.
Die naam Reeva vir haar potensiële maatskappy het sy lank tevore reeds geregistreer, maar dit eers gebruik toe sy begin om parfuum te bemark. Aan die einde van die eerste jaar het sy twee parfuums gehad en geleidelik gegroei toe Reeva ná drie jaar ’n reeks skoonheidsprodukte gehad het nadat hulle aanvanklik die ontbinde maatskappy se produkte bemark het. Teen 1983 het Reeva uitstekend gevaar en is Forman, toe ’n bekende naam in Suid-Afrika, aangewys as Barclays Bank en die Skakelwese Instituut van Suid-Afrika (Prisa) se sakevrou van die jaar. Hare was een van die eerste firmas in Johannesburg wat heeltemal geïntegreer was wat verskillende rasse betref. Haar leuse was en bly vandag nog: Mense is gelyk in hul potensiaal as hulle die wil het om sukses te behaal.
Hofsaak teen Style
In die middel 1980’s het Forman, wat toe reeds ’n gesiene sakevrou was, ’n bekende naam geword toe sy die tydskrifuitgewer Caxton dagvaar oor ’n artikel in die destydse glanstydskrif Style waarin berig is haar sakeonderneming word bedryf soos ’n kultus of ’n piramideskema. Haar motivering was dat die artikel haar meer as 3 000 verspreiders se inkomste in gevaar gestel het. Ná ’n vyf jaar lange saak is in 1990 R1,35 miljoen se skadevergoeding aan haar toegeken, verreweg die grootste plaaslike toekenning vir naamskending. Dit sou R2 miljoen gewees het, maar die hooggeregshof wou nie ’n presedent skep waar plaaslike eisers reusebedrae geld sou kry deur sulke sake soos die geval in Amerika is nie.
Sy meen sy het opgestaan vir wat reg en goed is en standpunt ingeneem teen sensasionele beriggewing. Sy is trots daarop dat dit ’n groot uitwerking gehad wat ook na die buiteland uitgekring het. Die saak word vandag nog gereeld aangehaal.
Terugslag
In 1991 het Forman ’n nuwe hoofkantoor vir haar kosmetiekmaatskappy, Reeva, by Sherbornelaan 2, Parktown, laat bou. Reeds toe sy in 1983 sakevrou van die jaar was, was haar firma se omset R10 miljoen en het sy 2 000 kosmetiekverspreiders landwyd in Suid-Afrika gehad. Sy het R1 miljoen vir die grond betaal, die bestaande gebou gesloop en R4 miljoen geleen om die nuwe gebou op te rig. Die ontwerp is gegrond op die modehuis Benetton se hoofkwartier in Italië, ’n 15de-eeuse villa wat sy in ’n tydskrif gesien het. Forman het saam met haar argitek, Mike Henry van die Kaapse argitek Louis Karol se Johannesburgse kantoor, en bouer, Francesco Riviera, ’n onvergeetlike drie dae in Italië deurgebring nadat sy ’n jaar lank met die Italiaanse ambassade in Suid-Afrika onderhandel het om toegang tot die Benneton-hoofkantoor te kry. Hulle is twee uur gegun om die plek te besigtig, maar het eindelik agt uur gebly. Karol self was nie bereid om so ’n "outydse" gebou te ontwerp in ’n era toe almal gaande was oor staal, glas en beton nie. Met hul terugkeer het hulle ’n goeie idee gehad vir die gebou waarmee sy ietwat behep geraak het.
Die gebou is in 2000 opgeveil waarvan die opbrengs al haar skuld uitgewis het, en nadat die nuwe eienaars oorgeneem het, het sy kantoorruimte daarin gehuur teen R20 000 per maand, wat sy soms laat betaal het en dikwels uit haar eie geld. In dié tyd het verkope selfs verder gedaal onder ’n vennoot se leiding. In 2004 het sy haar bank genader en op grond van sterk huurkontrakte die gebou teruggekoop. Sy beskryf dit as "’n absolute gawe van God" en "’n wonderwerk" dat sy die gebou kon terugkry. Daarna het sy besluit om nie weer geld te leen om ’n sakeonderneming uit te brei nie. ’n Maand later het ’n internasionale firma haar drie keer die waarde van die verband vir die gebou aangebied, maar sy het geweier om dit te verkoop. Kort vantevore het sy die bemarking oorgeneem en direk met klante behandel skakel. Reeds jare lank gebruik sy net ’n klein gedeelte van die gebou, terwyl die res gehuur word deur onder meer die Helen Suzman-stigting en die fotograaf Roger Ballen.
Nadat sy haar fabriek verloor en van die meer as 3 000 verspreiders net sowat 20 oorgehou het, het sy besluit om haar sakeryk anders te herbou en nou op e-handel te konsentreer. In 2017 het haar vaste personeel uit haar, ’n ontvangsklerk, versendingsklerk en bestuurder bestaan. Haar produkte, ontwikkel deur topwetenskaplikes en skoonheidskundiges in Suid-Afrika sowel as in Europa, word nou op kontrak deur ’n ander fabriek vervaardig.
Voorsitter van Tempel Israel
Forman het as Ortodokse Jood in die Groot Sinagoge in Wolmaransstraat grootgeword, maar haar broer het getrou in die Hervormde Tempel Israel in Hillbrow, die eerste Hervormde sinagoge in Suid-Afrika. Sy sou later in ’n onderhoud vertel: "Dit het my hart gebreek (om omstreeks 1994 te hoor) dat so ’n ongelooflike Joodse terrein verkoop sou word. Historiese geboue wat deel is van ons land se ryk verlede, behoort bewaar te word." Daarom was sy geskok om te hoor dat nog ’n sinagoge in die middestad, Tempel Israel, verkoop sou word terwyl nog heelparty in sy bedieningsgebied van Hillbrow, Berea en Yeoville oorgebly het. Dit het haar laat besluit om in te gryp en die verkoop te keer, iets wat sy sou wou doen in die geval van die Groot Sinagoge, maar nie betyds kon vermag nie. "Met my agtergrond as motiveringspreker, sal ek probeer om enige godsdienstige aanbiddingsplek te red." In Tempel Israel se geval was dit ter wille van die sowat 70 arm Jode wat nog in die omgewing woon.
Tempel Israel het ’n lang geskiedenis van betrokkenheid by die breër gemeenskap. Reeds in 1944 het ’n groep vroeë ’n skool in die township Alexandra begin wat later doe M.C. Weiler-skool na die sinagoge se eerste rabbi genoem is. Soos Forman dit stel: "Outreach and caring about others are inherent in the very bricks of temple Israel." Nadat Forman in 1994 as voorsitter van Tempel Israel aangestel is, het die sinagoge die ongebruikte klaskamers en saal langs die shul beskikbaargestel vir opheffingsprojekte in die omgewing wat ná "tien van die mees wonderlike jare" (volgens Forman) te groot geraak het vir Tempel Israel se beperkte ruimte en toe oorgeskuif het na die ou Hillbrow-kinderhospitaal. ’n Kleuterskool huur nou die klaskamers teen ’n nominale bedrag terwyl ’n Christenkerk die sinagoge op Sondae vir dienste huur, ook teen ’n bedrag wat glad nie markverwant is nie, maar Tempel Israel help om oop te bly.
Op 9 Julie 2016 is die Tempel Israel-erfenissentrum bekendgestel toe die gewese Openbare Beskermer adv. Thuli Madonsela se hoofrede gelewer het na aanleiding van die sentrum se leuse: "Geregtigheid, geregtigheid moet jy najaag, dat jy kan lewe en die land in besit kan neem wat die HERE jou God jou sal gee." (Deut. 16:20). Johannesburg se vorige burgemeester, Parks Tau, het daarop gewys dat Jode Hillbrow se eerste inwoners was, maar hoedat hulle as immigrante ’n sukses gemaak het. Vandag weer, is dit ’n buurt van mense van elders wat ’n beter heenkome in Hillbrow kom soek. Die sentrum, wie se planne nog geformuleer word onder Forman se leiding, wil mense se regte en waardigheid herstel. Deur haar "humanitêre aktivisme", soos Forman dit noem, wil sy mense help slaag deur van diens te wees, aan Jode sowel as nie-Jode. Sy glo ook die grootste bedreiging wat die mensdom in die 21ste eeu in die gesig staar, is "haat vir die ander", soos vergestalt deur onder meer toenemende xenofobie, Islamafobie en anti-Semitisme.
Agtergrond: Tempel Israel
Tempel Israel, ’n Hervormde sinagoge in Hillbrow, Johannesburg, is een van net twee Joodse aanbiddingsplekke wat in die middestad en omstreke oorgebly het – die ander een is die Ortodokse Doornfontein-sinagoge (Lions Shul) – nadat die res saam met hul gemeentelede noordwaarts na die aangenamer voorstede verhuis het, onder meer die Groot Sinagoge in Wolmaransstraat. Tempel Israel het in 1936 as Suid-Afrika se eerste Hervormde sinagoge geopen, toe dié stadsdeel die tuiste was van Johannesburg se meer gegoede inwoners, voor goedkoop woonstelblokke amper al die woonhuise in die buurt vervang het. Reeds in die vroeë 1980's het Indiërs, swart en bruin mense onwettig in die blanke groepsgebied van Hillbrow kom woon.
Être-en-soi
Synde-in-dit-self (Frans: Être-en-soi, Engels: Being in itself) is die selfstandige en ten volle besefde wesensaard van voorwerpe. Dit is 'n konsep wat gebruik word in die vroeë 20ste eeuse kontinentale filosofie, veral in die werke van Martin Heidegger, Jean-Paul Sartre, Simone de Beauvoir en die eksistensialiste.
Reeva Forman
Agtergrond: Tempel Israel
Toe die Groepsgebiedewet amptelik afgeskaf word, was die omgewing rondom Tempel Israel reeds so te sê heeltemal swart. Die wit uittog uit die middestad se woonstelbuurte het daartoe gelei dat Tempel Israel in die vroeë 1990's sou sluit, maar Forman het tussenbeide getree en die verkoop van die geskiedkundige gebou gekeer. In 2014 het sy in ’n onderhoud gesê: "So lank daar Jode is wat na ons toe kom, moet ons oopbly. Dis die ware doel van Judaïsme: om ons waardes uit te leef deur diegene in die nood te help." Weens die klein getal gemeentelede kan die sinagoge nie ’n voltydse rabbi bekostig nie, en dis moeilik om Jode uit die voorstede te oorreed om hier te kom aanbid.
Être-en-soi
Synde-in-dit-self vir Heidegger
In die filosofie van Martin Heidegger, word "Synde-in-dit-self" gekontrasteer met die Synde (wese) van persone wat hy Dasein noem. (Heidegger 1962, bl. H.27). "Dasein beteken: omgee vir die Synde van wesens as sodanig wat eufories in die sorg geopenbaar word, nie net van die menslike wese nie ... Dasein is opsigself op grond van sy noodsaaklike verhouding tot Synde in die algemeen."(Heidegger 2000, bl. H.31) Heidegger erken die gevare verbonde aan die praat oor Synde in die algemeen en bepaalde wesens, en het dus ruimte in Being and Time en Introduction to Metaphysics gewy aan 'n verduideliking van die verskille. Dit word gereeld opgemerk deur vertalers wat Synde (Sein) en Syndenes onderskei. Sy aandag aan die komplikasie is nuttig vir diegene wat 'n gedetailleerde verduideliking soek, maar terselde tyd ruim dit nie die verwarring rondom hierdie konsepte op nie.
Reeva Forman
Joodse gemeenskapsleier
Forman is sedert 1998 lid van die Suid-Afrikaanse Joodse Raad van Afgevaardigdes se Gautengse raad en nasionale uitvoerende raad, erelewensadjunkpresident van die Suid-Afrikaanse Sionistiese Federasie (SASF), waarby sy in 2002 aangesluit het, en lid van hul bestuurskomitee asook voorsitter van Israel Now Tour van die SASF.
Être-en-soi
Synde-in-dit-self vir Heidegger
Dasein is Synde wat bewus is van en belangstel in sy eie Wese. Dasein het van nature 'n balang in sosiale interaksie en die samelewing. Dit is omdat in Heidegger se metafisiese stelsel, een van die mees fundamentele maniere om Wese te verstaan, is deur verhoudings. Alle dinge bestaan in verhouding tot alle ander dinge - en op grond van spanning met Dasein se ontologiese onderskeid, kan dinge ook in verhouding tot Dasein staan. (Heidegger 1962, bl. H.78) Die argument vir hierdie bewering steun op Hegel se groot werk, The Phenomenology of Spirit. Synde op sigself is een van Heidegger se grootste bekommernisse gedurende sy outeurskap gewees. Ondanks die belangstelling van Heidegger daarin, keer hy - meer gereeld as nie indirek terug na die onderwerp, deur ander konsepte te ondersoek wat Synde bloot oproep sonder om dit eksplisiet te erken.
Met ander woorde, hoewel Heidegger die Wese van persone 'Dasein' noem, bepaal hy dat 'Synde-in-dit-self ' terselfdertyd die vaagste en algemene konsep is wat moontlik is om oor na te dink, maar ook die onderwerp wat die grootste belangstelling vir hom as filosoof inhou.
Synde-in-dit-self vir Sartre
In die Sartrese eksistensialisme word die 'Synde-in-dit-self ' (être-en-soi) ook gekontrasteer met die Wese van persone, wat hy beskryf as 'n kombinasie van, of onthulling of spanning tussen Synde-in-dit-self (être-pour-soi) en Synde-in-dit-vir ander (I'être-pour-autrui).
Goudwier
Goudwiere (afdeling Chrysophyta) is eensellige wiere wat van die groenwiere onderskei kan word deurdat hulle 'n sweephaar besit en gewoonlik geelbruin van kleur is. Goudwiere vorm 'n belangrike skakel in die voedselketting. Die selwand het gewoonlik kalkplaatjies goudtrompetlgoudwlere en bestaan soms uit verskillende dele. Daar is drie klasse in die afdeling.
Être-en-soi
Synde-in-dit-self vir Sartre
Een van die probleme van die menslike bestaan vir Sartre is die begeerte om 'Synde-in-dit-self' te verwerf, wat hy beskryf as die begeerte om God te wees, deur beheer oor die lot van alle bestaan be bekom. Die begeerte om God te wees, is een van die maniere waarop mense in slegte trou val. Sartre se beroemde uitbeelding van 'n man in 'n kafee wat op homself 'n uitbeelding van sy rol as kelner toegepas het, illustreer dit. Die kelner dink aan homself as 'n kelner (soos 'Synde-in-dit-self'), wat volgens Sartre onmoontlik is, aangesien hy nie 'n kelner kan wees in die sin dat 'n inkpot 'n inkpot is nie. Hy is primêr 'n mens ('Synde-vir-homself' ), net iemand wat toevallig as 'n kelner funksioneer - sonder 'n vaste aard of wese, wat homself voortdurend herskep. Hy is skuldig daaraan dat hy op homself fokus as hy-in-homself en nie hy-vir-homself nie. Sartre sou sê dat die kelner as mens, van nature 'n wese wat nie is wat dit is nie en dit is wat dit nie is nie. Daarom is die kelner wat optree asof hy in sy kern is 'n kelner "is nie wat [hy] is nie" - dit wil sê, hy is nie net 'n kelner nie - en "is wat [hy] nie is nie" - wat beteken dat hy baie ander dinge is as 'n kelner. Deur bloot die rol van 'n kelner te speel, verminder die man in hierdie voorbeeld homself tot 'n 'wese-in-homself' en is hy daarom in slegte trou.
Emile Hirsch
Emile Hirsch (gebore 13 Maart 1985) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Girl Next Door (2004), Into the Wild (2007), Speed Racer (2008), en Milk (2008).
Goudwier
Indeling
Die meeste spesies goudwiere kan fotosinteer (outotrowe wiere). Goudwiere wat nie chlorofil besit nie, neem organiese voedingstowwe uit die omgewing op. Die selwand kan uit verskillende dele bestaan en het dikwels kalkplaatjies. Olie, vette en chrisolaminarien is die organiese reserwestowwe wat in die sel aanwesig is.
Chrisolaminarien is 'n polisakkaried. In ongunstige toestande kan goudwiere maklik siste of spore vorm. Soos alle plantaardige en dierlike eenselliges is die goudwiere ook 'n belangrike skakel in die voedselketting van die see.
Verteenwoordigers
Die bekendste groep goudwiere is die klas Bacillariophyceae, wat gewoonlik diatome of kieselwiere genoem word. Hierdie organismes dra 'n huisie wat uit twee dele bestaan, waarvan die een deel oor die ander pas (soos 'n pildosie). Die klas Xantophyceae bestaan uit geelgroen wiere wat hoofsaaklik in varswater leef.
Slegs enkele spesies word in die see aangetref en daar is ook 'n paar spesies wat op vogtige plekke op tand voorkom. Organismes van hierdie klas lyk baie soos groenwiere, omdat die hoeveelheid geel pigment in hul selle so laag is dat dit die groen kleur nie heeltemal Daar is vryswemmende Xantophyceae asook spesies wat hulle op waterplante of aan ander bodems vasheg. 'n Bekende genus van hierdie groep is Botryococcus, wat in bolvormige kolonies, omhul deur 'n slymmassa, leef.
Spesies van die genus Tribonema vorm draadvormige, onvertakte kolonies in stilstaande water. Wiere van die genus Botrydium word op kaal, vogtige bodems gevind. Hoewel die Xantophyceae baie selde deur geslagtelike voortplanting vermeerder – gewoonlik vorm hulle spore of breek dele van die kolonie af – plant spesies van die genus Vaucheria geslagtelik voort deur middel van die afsnoering van 'n lang onvertakte buis met spoorkapsels waarin vroulike oögonia en manlik anteridia voorkom.
'n Belangrike orde van die Chrysophyceae is die Chrysomonadales, wat alleen of in kolonies leef. Die orde Rhizochrysidales bestaan uit eensellige wiere wat baie soos die amoeba lyk. Spesies van die orde Chrysocapsadales leef hoofsaaklik in onbeweeglike kolonies wat met 'n slymlaag bedek is. Draadvormige spesies word in die orde Chrysotrichales aangetref. Laasgenoemde is meersellige, weefselvormende plante wat nie in kolonies leef nie. Die plantaardige plankton bestaan veral in die koue seisoene van die jaar hoofsaaklik uit hierdie wiere. Hulle leef in bergstrome, poeletjies en in omgewings met 'n hoë suurheidsgraad.
Haliclona texta
Haliclona texta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1978 deur Sarà.
Oggend
Oggend is die tydperk van sonsopkoms tot middag. Daar is geen presiese tye vir wanneer die oggend begin nie (ook waar vir die aand en nag) want dit kan verskil volgens 'n mens se lewenstyl en die ure van daglig in elke tyd van die jaar. Die oggend eindig egter streng om die middag, want dit is wanneer middag begin. Oggend kan ook gedefinieer word as vanaf middernag tot middag.
Oggend gaan voor namiddag, aand, en nag in die volgorde van 'n dag. Oorspronklik het die term na sonsopkoms verwys.
Eberlanzia gravida
Eberlanzia gravida is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan die Noord-Kaap is.
Gliprok
'n Gliprok is vrouedrag wat baie soos 'n onderrok lyk. Dit word tradisioneel op die vooroordeel gesny, met spaghettibande. Die rokkies is in die eerste dekade van die 20ste eeu wyd gedra as deel van die onderklere-as-boklere-neiging, toe hulle gemaak was van gelaagde chiffon, poliëster-satyn en charmeuse, en dikwels met kant afgerond was.
Die gliprok het soos 'n onderkleed gelyk, maar was bedoel om gesien te word, en deur die gebruik van kant en sagte elemente, kan iemand 'n blik op die liggaam daaronder kry.
Ontwerpers wat bekend is vir hul gliprokkies is onder andere John Galliano, wie se debuutontwerp vir Dior 'n kant-afgewerkte rokkie was wat in 1996 deur Diana, Prinses van Wallis gedra is; Calvin Klein en Narciso Rodriguez.
Roussanne
Roussanne is 'n wit druifsoort wat oorspronklik in die Rhônestreek in Frankryk verbou is. Dit word dikwels met Marsanne gemeng. Roussanne word ook verbou in verskeie "nuwewêreldse" wynstreke soos Kalifornië, Washington, Texas, Suid-Afrika en Australië, sowel as in Kreta, Toskane en Spanje se wynstreke.
Die bessies word uitgeken aan hul rooibruin kleur wanneer die druif rypheid bereik – roux is Frans vir rooibruin en is waarskynlik die bron van die druifsoort se naam. Roussanne se geur herinner aan kruietee. In warm streke produseer die druifsoort 'n effens swaar wyn met heuning- en peergeure.
In koeler streke het die wyn 'n hoër suurinhoud. Dit is dikwels 'n moeilike plant om te groei, en is veral vatbaar vir skimmelsiektes. Boonop is dit nie wind- of droogtebestand nie, word laat ryp en lewer wisselvallige opbrengste.
Sinonieme en verhouding met ander druifsoorte
Sinonieme sluit in Barbin, Bergeron (veral in die Savoiestreek), Courtoisie, Fromental, Fromental jaune, Fromenteal, Fromenteau, Greffon, Greffou, Martin Cot, Petite Rousette, Picotin blanc, Plant de Seyssel, Rabellot, Rabelot, Ramoulette, Rebellot, Rebolot, Remoulette, Roussane, Roussane blanc, Roussanne blanc, Roussette, Rusan Belyi en Rusan Blan.
Daar bestaan ook gelyknamige druifsoorte – waarvan die bekendste druif die pienkvellige Roussanne du Var is wat in Provence verbou word, sowel as die Roussette wat in Savoie verbou word en ook bekendstaan as Altesse.
Tarka
Ligging
Die streek het nie vaste grense nie. Dit is noord van die Winterberge, suid van die Bamboesberg, wes van die Swartkeirivier en in die verre suidweste is die Baviaansrivierberge. Die Tarkarivier, die Spring Valleyrivier, die Elandsrivier en die Baviaansrivier is die grootse strome in die gebied. In die Tarkarivier is die Lake Arthur-dam en die Kommandodrifdam.
Geskiedenis
In 1798, dus teen die einde van die bewind van die VOC aan die Kaap, het groepies trekboere hierdie vrugbare streek oos van die Sneeuberge en die Groot-Visrivier bereik. Van die begin af het hierdie setlaars probleme met die Boesmans ondervind. Ook die Xhosas het die  gebied binnegedring op soek na weiveld. Die area was die toneel van die Slagtersnek-rebellie en dit het in 1825 ‘n wyk van die subdistrik Cradock geword. Tot sy vertrek in 1836 het die Trekkerleier Andries Hendrik Potgieter hier op sy plaas Kommandodrif geboer. Tarka het meer Voortrekkers as enige ander streek opgelewer.
Trivia
Die boek Geknelde Land deur F.A. Venter speel af in hierdie streek.
Strelitzia juncea
Strelitzia juncea is 'n plant wat deel van die Strelitziaceae familie is en is endemies aan die Oos-Kaap. Dit kom tussen Port Elizabeth, Uitenhage en Patensie voor en het 'n voorkomsgebied van 1300 km². Die spesie se getalle neem af weens onwettige plantversameling, steengroefwerke en word ook bedreig deur indringerplante.
Eberlanzia ebracteata
Eberlanzia ebracteata is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat inheems aan Namibië en die Noord-Kaap is.
Achtoebinka
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Achtoebinka 422 inwoners gehad. Die Kasakke is die grootste groep.
Eberlanzia parvibracteata
Eberlanzia parvibracteata is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan die Noord-Kaap is.
Grand Palais
Die Grand Palais is 'n historiese terrein, uitstalsaal en museumkompleks geleë by die Champs-Élysées in die 8ste arrondissement van Parys, Frankryk. Konstruksie van die Grand Palais het in 1897 begin ná die sloping van die Palais de l'Industrie (Paleis van Nywerheid) om voor te berei vir die Universele Uitstalling van 1900. Daardie uitstalling het ook die aangrensende Petit Palais en Pont Alexandre III opgelewer.
Die gebou is ontwerp om 'n grootskaalse lokaal vir amptelike artistieke geleenthede te wees. 'n Fronton op die gebou verwys na hierdie funksie met 'n inskripsie wat lees, "'n monument wat deur die Republiek opgedra is aan die glorie van Franse kuns." Die gebou is ontwerp volgens Beaux-Arts-smaak en beskik oor versierde klipfasades, glaskluise en periode-innovasies wat yster- en ligte staalraamwerk en gewapende beton ingesluit het.
Judd Hirsch
Judd Hirsch (gebore 15 Maart 1935) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Ordinary People (1980), Independence Day (1996), en A Beautiful Mind (2001), en in die televisiereeks Taxi (1978).
Acoelocalyx
Acoelocalyx is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Boeliery
Fisiese boeliery
Hierdie vorm van boeliery is onder meer: stamp, wurg, slaan, of om 'n slagoffer te dreig met fisiese aanranding. Wanneer 'n persoon geslaan of geskop word, het dit nie net 'n negatiewe invloed op die slagoffer nie, maar ook op die getuies.
Emosionele boeliery
Hierdie vorm van boeliery is onder meer: om skinderstories te versprei, af te pers, of om valse berigte oor 'n persoon te versprei. Emosionele boeliery is ingewikkeld om te verstaan en die moeilikste vorm van boelie om te identifiseer. Hierdie gedrag vernietig emosies soos tevredenheid, vertroue en waardigheid om plek te maak vir angs, vrees en onsekerheid.
Verbale boeliery
Hierdie vorm van boeliery is onder meer: om iemand te vloek, te verkleineer, rassistiese aanmerkings te maak, of om afbrekende boodskappe via 'n selfoon of e-pos te stuur. Die uitwerking van verbale boeliery is soms baie subtiel. Oor lang tydperke breek dit 'n persoon se selfbeeld en selfvertroue af. Slagoffers glo nie meer in hulle eie vermoëns nie en is traag om uitdagings aan te pak.
Nie-verbale boeliery
Hierdie vorm van boeliery is onder meer: om vir 'n persoon gesigte te trek, te gluur of beledigende tekens te wys.
Kuber-boeliebakkery
'n Kuberboelie is 'n persoon wat doelbewus 'n ander persoon teister deur van tegnologie gebruik te maak. Voorbeelde van sosiale media platforms wat kuberboelies gebruik is Facebook of Twitter. Dit kan ook deur e-posboodskappe gebeur. Kuberboeliery word veral gedefinieer as aanhoudende gedrag. Dié gedrag kan ernstige wetlike gevolge laat ontstaan, moontlik kan 'n oortreder selfs tronkstraf opgelê word.
Die aggressiewe boelie
Hierdie boelies is gewoonlik geweldadig en dominerend. Hulle het nie impulsbeheer nie en is onsensitief teenoor ander se gevoelens.
Die angstige boeleie
Angstige boelies het gewoonlik 'n lae selfbeeld en tree aggressief op. Hulle is ook afbrekend teenoor mense waarmee hulle nie 'n waardevolle verhouding het nie en is uitdagend teenoor ander boelies.
Groepsaanhangers
Groepsaanhangers is gewoonlik die boelie se volgelinge wat passief betrokke is wanneer die boelie aggressief optree. Hulle sluit meestal aan by die groep om 'n gevoel van sekuriteit te hê.
Voorvalle in die media van boeliery in Suid-Afrikaanse skole (2015 – 2018)
In die media is daar talle voorbeelde van boeliery waar dit sy kop in Suid-Afrikaanse skole uitgesteek het.
Die uitwerking van boeliery
'n Kind wat op skool 'n slagoffer van boeliery is, sal sekere tekens begin toon. boeliery het fisiese-, emosionele- en sosiale gevolge vir die slagoffer. Dit is moontlik dat hy of sy nagmerries begin kry of sukkel met slapeloosheid en weier om te eet. Sommige kinders weier om skool toe te gaan en te sosialiseer. Kinders se akademiese prestasie begin ook drasties af te neem. Daar is selfs kinders wat sukkel met depressie en selfmoordgedagtes. Boelies sal as volwassenes hulle huweliksmaats of kinders mishandel. Hulle sukkel om vriendskappe te onderhou en maak hulle in sommige gevalle ook skuldig aan dwelmmisbruik, alkoholmisbruik of ander kriminele dade.
Eberlanzia schneideriana
Eberlanzia schneideriana is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat inheems aan Namibië en die Noord-Kaap is.
Haliclona translucida
Haliclona translucida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1990 deur Desqueyroux-Faundez.
Laura Solon
Laura Solon (gebore April 1979) is 'n Engelse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Office Christmas Party (2016) en in die televisiereekse Man Stroke Woman (2005), Laura, Ben & Him (2008), en Al Murray's Multiple Personality Disorder (2009).
Haliclona transitans
Haliclona transitans is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Czerniavsky.
Thozamile Taki
Thozamile Taki (geb. 1971), ook bekend as die Suikerriet-reeksmoordenaar, is ’n Suid-Afrikaanse reeksmoordenaar wat 13 vroue tussen 18 en 25 jaar oud vermoor en hul lyke in suikerrietplantasies gelos het. Hy is op 19 Januarie 2011 gevonnis tot 13 keer lewenslange tronkstraf vir die moorde plus 208 jaar, 16 jaar vir elk van die aanklagte van gewapende roof.
Moorde en vonnis
Taki het sy slagoffers gelok met praatjies van werkgeleenthede by groot maatskappye. Dan het hy hulle beroof, vasgebind en verwurg of doodgeslaan. Hy het 10 van sy slagoffers in die suikerplantasies van die dorp Umzinto vermoor en 3 in die teeplantasies van Port St. Johns. Liggaamsdele van sommige slagoffers is glo aan ’n plaaslike sangoma verskaf.
Taki is tydens sy verhoor in die Westville-gevangenis aangehou. Op 21 Februarie 2010 het hy en nog agt gevangenes uit die tronk probeer ontsnap. Hy het van die dak van sy sel op die vierde verdieping geval en is ernstig beseer. Die ander agt het ontsnap. Sy verhoor is uitgestel tot nadat hy herstel het.
Lou Hirsch
Lou Hirsch (gebore 27 Februarie 1955) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Superman III (1983) en Who Framed Roger Rabbit (1988), en in die televisiereeks My Hero (2000).
Hermiet
'n Hermiet of eremiet is iemand wat in afsondering woon, dikwels om godsdienstige redes. Histories is die woord kluisenaar ook gebruik. Laasgenoemde word deesdae meestal vir niegodsdienstige mense gebruik wat hulle van ander afsonder. Hermitisme speel 'n rol in baie godsdienste.
Rebekah Staton
Rebekah Staton (gebore 17 Junie 1981) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Happy-Go-Lucky (2008) en Hereafter (2010), en in die televisiereeks Pulling (2006).
Hermiet
Beskrywing
In die Christendom is die term oorspronklik gebruik vir 'n Christen wat 'n eremitiese lewe lei vanweë godsdienstige oortuigings, naamlik die Woestynteologie van die Ou Testament (dus die swerwing van 40 jaar in die woestyn wat veronderstel was om 'n veranderde gesindheid teweeg te bring).
Dit is 'n vroeë vorm van monastisisme wat die senobitiese lewe, of kloosterlewe, voorafgegaan het. In hoofstuk 1 lys die Reël van Sint Benediktus hermiete as een van vier soorte monnike. In die Rooms-Katolieke Kerk word ander vorme van 'n gewyde lewe ook erken benewens dié van hermiete.
In ander godsdienste, onder meer Boeddhisme, Hindoeïsme, Islam (Soefisme) en Taoïsme, is daar ook voorbeelde van hermiete in die vorm van volgelinge wat 'n asketiese lewe lei.
In moderne gebruik kan 'n kluisenaar enigiemand wees wat apart van die res van die gemeenskap woon of hom of haar aan die gemeenskap onttrek het, om watter rede ook al.
Tradisie
thumb|240px|'n Hermitiese grot in [[Spanje.]] In die algemene Christelike tradisie was die eerste bekende Christelike hermiet in Egipte Paulus van Thebe (fl. 3de eeu), vandaar sy ander naam, "sint Paulus, die eerste hermiet". Antonius van Egipte (fl. 4de eeu), wat dikwels "Antonius die Grote" genoem word, is dalk die bekendste van die vroeë Christelike hermiete danksy sy biografie deur Athanasius van Alexandrië.
Spesiekompleks
In biologie is 'n spesiekompleks 'n groep naverwante organismes wat sodanig eenders is dat hul onderlinge skeidslyne dikwels onduidelik is. Terme wat identies of in samehang gebruik word, maar eintlik meer presiese betekenisse toegeken word, is kriptiese spesies vir twee of meer spesies wat onder een spesienaam verskuil bly, susterspesies vir twee kriptiese spesies wat mekaar se naaste verwante is, en spesieswerm vir 'n groep naverwante spesies wat dieselde habitat bewoon. As informele taksonomiese range, is spesiegroep, spesieaggregaat, makrospesie, en superspesie ook in gebruik.
Hermiet
Tradisie
Christelike hermiete het in die verlede dikwels in geïsoleerde selle of hutte (ook "kluise" genoem, vandaar die woord "kluisenaar") gewoon wat in die woestyn of woud geleë was. Mense het dikwels by hulle spirituele raad gesoek, sodat hulle nie meer fisiek afgesonder was nie.
Spesiekompleks
Twee of meer taksa wat eens as konspesifies beskou is (d.w.s. behorend tot dieselde spesie) mag later in infraspesifiese taksa onderverdeel word (d.w.s. taksa binne 'n spesie, soos bakteriese lyne of plantvariëteite), wat wel 'n kompleks vorm, maar nie 'n spesiekompleks nie.
Hermiet
Tradisie
In die Middeleeue is hermiete ook dikwels aangetref in of naby groot stede, waar hulle geld verdien het as hekwagters of pontmeesters. In die 10de eeu het Grimlaicus reëls geskryf vir hermiete wat in 'n kloostergemeenskap woon. In die 11de eeu het die lewe van hermiete erkenning gekry as 'n wettige, onafhanklike weg tot redding. Baie hermiete in dié en die volgende eeu is as heiliges beskou. Van die Middeleeue tot vandag word hermitiese monastisisme in die Christelike weste beoefen binne die verband van godsdiensinstellings.
Spesiekompleks
'n Spesiekompleks vorm meestal 'n monofiletiese groep met 'n gemeenskaplike voorouer, maar daar is ook uitsonderings. Dit mag 'n vroeë stadium na spesiasie verteenwoordig, maar mag ook vir 'n lang tyd reeds geïsoleerd wees sonder dat daar morfologiese verskille ontwikkel het. Hibriedspesiasie kan 'n komponent in die ewolusie van 'n spesiekompleks wees.
Hermiet
Tradisie
In die Katolieke Kerk het onder andere die Kartuisers hulle kloosters as trosse kluisenaarswonings georganiseer waar die monnike die grootste deel van hulle lewe met afgesonderde gebede en werk deurgebring het. Hulle het net af en toe vir kort tye byeengekom vir gemeenskaplike etes en ontspanning. Die Cisterciënsers, Trappiste en Karmeliete, wat hoofsaaklike kommunaal in wese was, het lede toegelaat om hermiete te word en na selle te trek nadat hulle jare lank in die gemeenskap van 'n klooster gewoon het.
Spesiekompleks
Spesiekomplekse word in alle groepe organismes aangetref, en word uitgewys deur die noukeurige bestudering van verskille tussen die indiwiduele spesies deur sekuur te let op morfologiese detail, gebruik te maak van toetse of reproduktiewe isolasie, of van DNA-gebaseerde metodes waaronder molekulêre filogenetika en DNA-strepieskodes. Die bestaan van besonder eenderse spesies kan ten gevolg hê dat lokale en globale spesiediversiteit onderskat word. Die herkenning van eenderse maar tog onderskeibare spesies is belangrik vir voorkomende gesondheidsorg, pesbeheer en in bewaringsbiologie alhoewel die opstel van skeidslyne tussen spesies inherente problematiek oplewer.
Lapas
Lapas (Russies: Лапас) is 'n Nogai-dorpie in Charabali-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Chosjeoetowo Plaaslike Munisipaliteit.
Hermiet
Anachorete
Die term "anachoreet" (van die Griekse ἀναχωρέω anachōreō, "om te onttrek") word dikwels as 'n sinoniem vir hermiet beskou, nie net in vroeë geskrifte nie, maar ook deur die eeue. Hoewel die anachoretiese lewe soortgelyk aan die hermitiese lewe is, kan dit ook daarvan verskil.
Lapas
Geskiedenis
Lapas is in die 1850's deur die Nogai-setlaars uit Seïtofka gestig. Die dorpie se naam kom van 'n fonetiese aanpassing van die Russiese woord лабаз (labaz), waarvan die letterlike betekenis "klein winkel" of "stoorplek" is.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Lapas 665 inwoners gehad. Die Nogais is die grootste groep.
Haliclona tubulosa
Haliclona tubulosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Miklucho-Maclay.
Moscow, Idaho
Moscow [ˈmɒskoʊ] is 'n stedelike nedersetting in die noorde van die Amerikaanse deelstaat Idaho, naby die grens met Washington, met 'n bevolking van 23 800 volgens die sensus van 2010 (wat in 2018 op 25 766 beraam is). Dit is die administratiewe setel van die distrik Latah County (die enigste in die hele Verenigde State wat deur 'n Kongreswet geskep is ) en ook sy grootste nedersetting. Saam met Pullman in Washington dien Moscow as ekonomiese spilpunt vir die Palouse-streek waar hoofsaaklik graan en groentes verbou word. Die twee nedersettings word deur die deelstaatroete 270 (State Highway 270) met mekaar verbind en deel 'n streekslughawe, Pullman-Moscow Regional Airport, wat sowat sewe myl buite Moscow geleë is. Moscow en sy omgewing is oorspronklik deur die Palus-stam bewoon, 'n Eerste Nasie wat bekendheid verwerf het as bekwame ruiters en die naamgewer sou word vir die Palouse-streek. Hierdie gebied is in die vroeë 1850's vir die bou van 'n spoorweg opgemeet deur die eerste territoriale goewerneur van Washington, Isaac Stevens. Die eerste Amerikaanse setlaars het hulle in 1871 in die gebied kom vestig om 'n plaas te vestig of om landbougrond van die owerheid te koop. Die vroeë nedersetting is deur sy bewoners Paradise Valley genoem.
Haliclona tubulifera
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Swartschewsky.
Moscow, Idaho
Om verwarring met 'n reeds bestaande gelyknamige nedersetting in die Idaho-territorium te voorkom, is die dorp hernoem as Moscow. Volgens oorlewering het die plaaslike posmeester Samuel Neff hierdie naam gekies omdat die nedersetting hom aan sy geboortedorp Moscow in Pennsilvanië herinner het. In 1875 is die eerste general store of algemene winkel geopen langs die pad wat later Moscow se hoofstraat (Main Street) sou word.
Die koms van die Oregon Railway and Navigation Company se spoorweg in 1885 het van Moscow 'n railroad boom town gemaak - 'n nedersetting wat sy vinnige groei aan 'n spoorweglyn te danke het. Die nedersetting is reeds twee jaar later geïnkorporeer en het, met die stigting van die administratiewe distrik Latah County in die volgende jaar, die distriksetel geword. Een jaar later, in 1889, is Moscow as die plek vir die stigting van 'n sogenaamde land-grant university gekies - 'n tersiêre onderwysinstelling wat volgens die sogenaamde Morrill-wette van 1862 en 1890 op federale grond gevestig is om (aanvanklik as kollege) hoër onderwys in vakke soos landboukunde, natuur-, militêre en ingenieurswetenskappe te bevorder, alhoewel daar ook voorsiening gemaak kon word vir klassieke studies. Die kollege het verdere groei bevorder en van Moscow die belangrikste handelsplek en grootste nedersetting in die Latah-distrik gemaak.
Die meeste kolleges, wat met federale landskenkings tot stand gekom het, het later tot groot openbare tersiêre onderwysinstellings gegroei, so ook die in Moscow wat vandag as die Universiteit van Idaho bekend staan. In 1890 is Idaho as 43ste deelstaat tot die Unie toegelaat.
John William Polidori
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
John William Polidori
Engelse skrywer
Gebore
7 September 1795
Oorlede
24 Augustus 1821
in Londen, Engeland, Groot-Brittanje
Vampier- en gruverhale
Bekende werke
The Vampyre (1819)
John William Polidori (* 7 September 1795, † 24 Augustus 1821) was 'n Engelse skrywer en geneeskundige en die lyfarts van Lord Byron.
Polidori staan veral bekend vir sy betrokkenheid by die literêre romantiese beweging, terwyl sommige aan hom die skepping van die vampiergenre binne die fantastiese literatuur toeskryf. Sy suksesvolste werk was die kortverhaal The Vampyre (1819) - die eerste moderne vampierverhaal. Alhoewel die werk aanvanklik valslik aan Lord Byron toegeskryf is ('n feit wat positiewe invloed op verkoopsyfers gehad het), het Byron hom van die verhaal gedistansieer en Polidori se outeurskap bevestig. Die verhaal het ontstaan tydens die legendariese ontmoeting van Lord Byron, Mary en Percy Bysshe Shelley in die Villa Diodati in Switserland in die somer van 1816.
Isobel Steele
Isobel Steele (gebore 28 Desember 2000) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Emmerdale (1972) en The Dumping Ground (2013).
Ruschia virens
Ruschia virens is 'n vetplant uit die vygiefamilie van Suid-Afrika en kom in die Wes-Kaap voor. Die plant is endemies in Suid-Afrika.
Daniel Hirsh
Daniel Hirsh (gebore 18 Mei 1982) is 'n Amerikaanse regisseur en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Unity Through Strength (1981), Heaven Is What I've Done (For My Fellow Beings) (1984), en The Man Without a World (1992).
Helmutas Šabasevičius
Helmutas Šabasevičius (gebore 3 Oktober 1964 in Ežerėlis, Litaue, Sowjetunie; Afrikaanse transliterasie: Helmutas Sjabasewitsjoes) is 'n Litause dansgeskiedkundige en kunskritikus. Onder sy navorsingsbelangstellings is die geskiedenis van ballet en verhoudings tussen kuns en en teater.
Sedert 1995 is Šabasevičius die hoofredakteur van die Litause akademiese tydsrkif Krantai wat is aan die geskiedenis en die moderne toestand van Litause kuns en sy interaksies met globale kuns.
Rem
'n Rem word gebruik om die snelheid van 'n bewegende voorwerp te verminder, of om te voorkom dat die voorwerp in beweging kom. Remme word ook gebruik om die snelheid van byvoorbeeld elektromotore te reguleer en dit binne sekere perke te hou.
Die werking van 'n rem berus op die omsetting van kinetiese energie (bewegingsenergie) in ander vorme van energie. Die omsetting van warmte (wrywingsenergie) word die meeste gebruik. Vir die omsetting na warmte word 'n remskoen gewoonlik teen ŉ draaiende onderdeel (as, skyf, trommel) gedruk waardeur wrywing die beweging teenwerk. Die remskoen het 'n remvoering wat van ŉ hittebestande wrywingsmateriaal gemaak is. Die wrywingsmateriaal bestaan gewoonlik uit asbesweefsel wat met metaaldraad gewapen is.
Die krag waarmee 'n remskoen teen 'n draaiende onderdeel druk, kan meganies, pneumaties, elektries of hidroulies oorgedra word. Om beskadiging en oormatige slytasie te voorkom, moet daar voldoende afvoer van warmte kan plaasvind. 'n Wye verskeidenheid remstelsels word in die praktyk gebruik. 'n Eenvoudige rem is byvoorbeeld die blokrem met 'n hol kant wat teen ŉ draaiende as of wiel gedruk word. Die trommelrem is doeltreffender as die blokrem en bestaan uit 2 halfronde remskoene wat van binne teen 'n trommel druk.
Dit bied die voordeel dat die trommel goed afgesluit kan word teen water en stof. By trommelremme word warmte egter moeilik afgevoer. 'n Skyfrem bestaan uit ŉ metaalskyf wat weerskante deur ŉ remblok vasgedruk word. Die skyfrem het 'n groot verkoelende oppervlak en kan maklik versien word. Skyfremme word veral by die voorwiele van motorvoertuie gebruik. 'n Bandrem bestaan uit 'n band wat met wrywingsmateriaal beklee is. Die band word met behulp van ŉ hefboom of stilstaande trommels styfgetrek om 'n draaiende onderdeel te rem. Bandremme word dikwels ook as koppelaars en as snelheidsreguleerders gebruik.
Kragoordrag
Pneumatiese remme werk deur middel van die lugdruk wat deur ŉ kompressor opgebou word. Die rembekragtiging vind plaas deur middel van vakuumsilinders wat hefbome in werking stel waarmee die remskoene teen die trommels of asse gedruk word. Rembekragtiging kan ook met behulp van elektromagnete verkry word. By spoorvoertuie (treine, lugspoortreine, moltreine) word die remskoene aan die bewegende kerns van solenoïede gemonteer en wanneer dit van 'n elektriese stroom voorsien word, druk die elektromagneet die remskoene teen die spore vas om die voertuig te rem.
In voertuie met elektromotoraandrywing word remming verkry deur die elektromotor in ŉ ontwikkelaar om te skakel. Hierdeur word terselfdertyd energiebesparing in die hand gewerk. ŉ Gelykstroommotor sal, op dieselfde manier as wat dit elektriese energie verbruik, elektriese energie lewer wanneer dit deur byvoorbeeld ŉ enjin aangedryf word. By 'n voertuig waarin die elektromotor gebruik word, word die elektromotor dan deur middel van die wiele (onderhewig aan die momentum van die voertuig) aangedryf wanneer dit na 'n ontwikkelaar omgeskakel word.
Sodoende word die kinetiese energie van die voertuig in elektriese energie omgesit. Vliegtuie, skepe en vuurpyle word ook gerem deur die aandrywing om te keer. By vliegtuie word die skroewe verstel en by skepe word die draairigting om die skroewe omgekeer. Vliegtuie word dikwels ook met behulp van valskerms gerem. By vuurpyle word die aksiereaksie-beginsel vir remming gebruik. Dit word gedoen deur die vuurpyl om te draai voordat dit land en die vuurpylmotore dan aan te skakel. Die stukrag word nou teen die vuurpyl se bewegingsrigting in gelewer, waardeur dit afgerem word.
Villa Diodati
Villa Diodati is 'n herehuis op 'n landgoed in Cologny, 'n dorp aan die Meer van Genève in Switserland wat bekendheid verwerf het nadat die Engelse digter Lord Byron dit gehuur en die somer van 1816 daar met sy lyfarts en aspirantskrywer John William Polidori deurgebring het. Mary Shelley (destyds nog Mary Wollstonecraft Godwin, al het Mary haarself reeds Mrs Shelley genoem - die paar sou eers in Desember, ná die selfmoord van Percy se verlate vrou Harriet, in die huwelik tree) en Percy Bysshe Shelley, wat saam met hul vier maande oue seun William 'n kamer in die nabygeleë Geneefse Hôtel d'Angleterre gehuur het, was gereelde besoekers. Hul reis na Switserland en hul ontmoetings met Lord Byron is bemiddel deur Mary se stiefsuster, Claire Clairmont, wat die twee vergesel het. Claire was Lord Byron se Londense geliefde en op dié tydstip swanger met sy kind. Byron het geen belang meer gestel in Claire nie, maar hegte vriendskapsbande aangeknoop met Percy Bysshe Shelley.
As gevolg van slegte weersomstandighede met dramatiese donderstorms en oorstromings, met dae van duisternis en donkerheid - dit was die Jaar sonder somer - het die groep in Junie 1816 drie dae lank in Villa Diodati gekuier. Met dié byeenkoms het hulle literêre geskiedenis geskryf nadat twee van die verhale, wat hulle vir mekaar geskryf en voorgedra het, tot baanbrekende werke binne die Gotiese grugenre ontwikkel is: Mary Shelley se Frankenstein en John William Polidori se The Vampyre, die eerste moderne vampierverhaal.