cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
John Adams
1796 Verkiesing
In die verkiesing van 1796 was Adams die presidensiële kandidaat vir die Federaliste Party. Hy was hoofsaaklik as kandidaat gekies in 'n poging om Thomas Jefferson, wat namens die Demokraties-Republikeinse Party as president genomineer is, in die verkiesing te oorwin. Daar was nietemin groot kommer dat Adams nie genoeg ondersteuning geniet het om sukses te behaal nie, en verder het die indruk ook bestaan dat hy te uitgesproke, hardnekkig en onvoorspelbaar was om die party se beleidsrigting te volg indien hy wel as presidensiële kandidaat sou seëvier. Uiteindelik het Adams naelskraaps gewen met 71 stemme van die kieskollege, terwyl Jefferson met sy 69 stemme outomaties gekies was as die nuwe visepresident.
Presidensie: 1797-1801
As president het Adams vir Washington se voorbeeld nagestreef om die presidensie die toonbeeld van Republikeinse waardes te maak, met 'n klem op burgerlike deugde en die vermyding van enige persoonlike skandale. In voortsetting van Washington se visie het Adams dit ook goed gedink om die vorige kabinet grootliks by hom oor te neem, tesame met al die vernaamste administratiewe programme wat Washington in plek gestel het. Hy het die sentrale regering versterk deur die weermag en vloot uit te brei. Sy ekonomiese beleid het aangesluit by die beleidsrigting wat Alexander Hamilton tydens Washington se presidensie bepaal het. Adams het nietemin dikwels teenstrydig met sy kabinet se oortuigings opgetree, en het ook gesukkel met sy kabinet se lojaliteit teenoor Hamilton, wat as Sekretaris van die Tesourie onder Washington gewerk het en in Adams se regering as Senior Offisier van die Weermag gedien het.
Weens sy onafhanklike sienings het Adams dit reggekry om algehele oorlog te vermy in 'n tyd wat lede van sy kabinet, asook die oorgrote meerderheid van sy landsgenote, baie militant teenoor Frankryk gesind was. Hierdie prinsipiële besluit was dapper, aangesien dit hom die populariteit gekos het wat nodig sou wees om as oorwinnaar uit die volgende presidensiële veldtog te tree. Verder het hy ook baie van sy tyd as president doelbewus weg van die politieke arena in Philadelphia en New York deurgebring, en sodoende die algemene klimaat van politieke begunstiging vermy.
Buitelander en Sedisie Wette
Tydens sy ampstermyn het Adams 'n kontroversiële groep wette aanvaar wat gesamentlik bekend staan as die Buitelander en Sedisie Wette. Hierdie wette is geformuleer om sterker federalistiese beheer uit te oefen oor die deelstate, veral waar die Demokraties-Republikeinse Party aan bewind was. Die aanvanklike probleem in hierdie geval was dat die Republikeine, onder Jefferson se leierskap, ondersteuners was van die Franse Eerste Republiek en gevolglik selfs aanhangers van 'n revolusionêre strikbewind in die Verenigde State. Die nuwe streng wette was dus bedoel om 'n tweede Amerikaanse revolusie asook die moontlikheid van state se wegskeiding te stuit. Die Federaliste het nie geskroom om hul Demokraties-Republikeinse opponente te arresteer nie, selfs wanneer verteenwoordigers van daardie politieke party binne die Kongres uitgepraat het teen die regering se beleide.
Die vier wette wat Adams in plek gestel het om strenger beheer oor die land uit te oefen sluit in: die Naturalisering Wet, die Buitelander Vriende Wet, die Buitelander Vyande Wet, en die Sedisie Wet. Die Naturalisering Wet het die tydperk wat immigrante moes wag om Amerikaanse burgers te word verleng tot 14 jaar, in 'n poging om die opponente se ondersteunersgetal vir die volgende verkiesing in te perk. Die twee Buitelander Wette het die president toegelaat om enigiemand wat volgens hom 'n gevaar vir die land ingehou het te deporteer. En die Sedisie Wet het dit gekriminaliseer om "vals, skandalige en kwaadwillige geskrifte" teen die regering te publiseer. Strafregtelike gevolge vir die oortreding van laasgenoemde wet was 2 tot 5 jaar tronkstraf, asook boetes van tot $5,000.
Herverkiesingsveldtog van 1800
Met Washington se sterfte in 1799 het die Federaliste se posisie drasties verswak. Hamilton het alles gedoen wat moontlik was om Adams se veldtog te kelder, met die hoop dat Charles Cotesworth Pinckney, nog 'n Federalis wat aan die presidensiële stryd deelgeneem het, eerder die volgende president sou word. Soos wat dit was het die Federaliste nie naastenby genoeg van die algemene stemming (d.w.s. stemme deur landsburgers) gewen sodat een van hul twee kandidate daarna deur die kieskollege as president gekies kon word nie. Die Federaliste het dus die verkiesing verloor met 65 stemme teen die Demokraties-Republikeine se 73 stemme. Die kieskollege-sisteem het intussen verander, sodat die nuwe president en visepresident in 'n daaropvolgende stemming van die kollege vanuit dieselfde politieke party gekies moes word. Anders as met sy tweede plek in die twee verkiesings teen Washington kon Adams dus nie hierdie keer visepresident word nie. Na 'n ongelooflike 36 stembriewe het die hoogs verdeelde kollege vir Thomas Jefferson gekies as hulle nuwe president, terwyl Aaron Burr die nuwe visepresident geword het.
In die laaste maande van sy presidensie, toe die Amerikaanse regering finaal na Washington, D.C. verhuis het, het Adams die eerste Amerikaanse president geword om in die nog onvoltooide Presidensiële Herehuis (uiteindelik algemeen bekend as die Withuis) te woon.
Aanstellings van Regters
Een van Adams se belangrikste nalatenskappe was sy aanstelling van John Marshall as die vierde Hoofregter van die Verenigde State. Marshall was vir meer as drie dekades lank werksaam in daardie pos en was dus die Federaliste se mees langdurende bydrae tot die formulering en stabilisering van Amerika se nuwe demokrasie. Mees belangrik het hy die land se howe op gelyke voet gestel met die wetgewende en uitvoerende gesagte van die regering.
Korrespondensie met Jefferson
Adams se belangrikste korrespondent na sy aftrede was Thomas Jefferson. Hierdie briewewisseling is deur hulle gemeenskaplike vriend Benjamin Rush aangemoedig, weens die feit dat Adams en Jefferson na die kwaai verkiesing van 1800 nie meer algemeen gekorrespondeer het nie. Op Nuwejaarsdag in 1812 het Adams eerste uitgereik deur 'n kort nota vir Jefferson te stuur, tesame met twee volumes lesings oor retoriek wat sy seun John Quincy Adams gepubliseer het. Jefferson het vinnig geantwoord met 'n deernisvolle en vriendelike brief, sodat die twee mans hulle vriendskap kon hervat in 'n somtotaal van 158 briewe wat hulle vir die res van hul lewens met mekaar uitgeruil het. Hul briewewisseling word algemeen beskou as een van die monumente van Amerikaanse literatuur, omdat daarin baie insigte gelewer word omtrent Amerika se revolusionêre tydperk en die twee dekades waarin Washington, Adams en Jefferson onderskeidelik Amerikaanse presidente was.
Familielewe
Sestien maande voor die sterfte van John Adams was sy seun John Quincy Adams verkies as die sesde president van die Verenigde State. Net soos sy pa was John Quincy ook 'n eentermynpresident (1825-1829). Adams se dogter Abigail ("Nabby") is in 1813 oorlede weens borskanker, en sy vrou Abigail is op 28 Oktober, 1818 oorlede weens ingewandskoors.
Toshihiko Okimune
Toshihiko Okimune (沖宗 敏彦) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Callyspongia conulosa
Callyspongia conulosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Kieschnick.
John Adams
Sterfte
John Adams is op Dinsdag, 4 Julie 1826 oorlede, tot die dag toe op die 50ste herdenking van die Onafhanklikheidsverklaring se aanneming. Verstommend genoeg is Thomas Jefferson vroeër op presies dieselfde dag oorlede. Hierdie buitengewone toevalligheid het 'n element van ironie daarin, omdat Adams se laaste woorde blykbaar was "Jefferson lives".
Judy Pace
Judy Pace (gebore 15 Junie 1942) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Thomas Crown Affair (1968), Cotton Comes to Harlem (1970), en Frogs (1972), en in die televisiereeks The Young Lawyers (1969).
Christo Davids
Christo Davids (20 Augustus 1983, Simonstad) is die tweede oudste van ses kinders in 'n akteursfamilie. Hy is bekend as akteur en skrywer.
Lewe en Werk
Sy oupa Goliath Davids het die rol van Selling Komoeti vertolk in die rolprent Fiela se kind, terwyl sy ooms Lloyd Davids en Peter-John David baie betrokke by jeugteater, dramaregisseurs en beoordelaars is. Al sy broers (Lee-Roy, Wesley, Martin en Goliath) is akteurs, terwyl sy suster Jenny-Lee die jongste is. Sy pa is 'n konstruksie-skrynwerker en sy ma 'n onderwyseres. Christo word op Heidelberg in die Kaap groot en studeer verder aan die Universiteit van die Wes-Kaap, waar hy in 2008 'n LL.B.-graad verwerf.
Hy is 'n bekende akteur, wat onder andere die belangrike rol van Errol Pieterse vertolk in die gewilde sepie 7de Laan, waarvoor hy in 2012 en 2013 genomineer is vir 'n "You Spectacular"-toekenning as beste akteur en ook vir 'n Tempo-toekenning as beste akteur. In 1994 maak hy sy buiging in die televisiereeks Onder engele en hy word in 1996 vir ’n Artes-toekenning as beste akteur genomineer vir hierdie rol. Ander televisiereekse waarin hy optree sluit in Meeulanders, Hagenheim streng privaat en Interrogation room. Hy vertolk ook rolle op die verhoog, onder andere in die gewilde drama My naam is Ellen Pakkies van Lizz Meiring (waarvoor hy in 2011 ’n Kanna-toekenning ontvang as beste akteur by die KKNK), Die Krismis van Map Jacobs van Adam Small, Siener in die Suburbs van PG du Plessis en die Engelse Send for Dolly, The Final Whistle en Athol Fugard se Booitjie and the Oubaas (waarvoor hy genomineer word vir ’n Fleur du Cap-toekenning as beste ondersteunende akteur). Vir sy rol in Raka word hy in 2001 bekroon met 'n toekenning as Beste Akteur by die George Kunstefees en in 2000 deur die ATKV as beste akteur in sy streek, terwyl hy vir sy rol Shirley, Goodness and Mercy 'n Naledi-toekenning ontvang. Rolprente waarin hy rolle vertolk sluit in Ernest in the army, Shooting Bokkie, Forgiveness, A Boy Called Twist en Dollars and White Pipes. Ook as regisseur maak hy sy merk en hy behartig onder andere die regie van opvoerings van Sonneblom, Platform 9, Hold on let go en The Final Whistle. Hy is die kunsredakteur van die Cape Heart Theatre Company en saam met Jody Abrahams en Diaan Lawrenson direkteur van Jester Productions. Davids trou in April 2013 met Cindy Khana en hulle woon in Johannesburg.
Skryfwerk
Bullets over Bishop Lavis (wat hy saam met Jody Abrahams geskryf het) debuteer by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees van 2011. Dit handel oor die gemeenskap van Bishop Lavis op die Kaapse Vlakte waar misdaad, dwelms en bendes hoogty vier en dit bitter moeilik is vir enigiemand om van sy afkoms vry te word en sy drome te verwesenlik. Donnie en Jerome is neefs wat soos broers grootword, maar hulle lewens word uitmekaar geruk na 'n skietongeluk. Jerome word vir sewe jaar tronk toe gestuur weens moord en intussen word Donnie 'n vooruitstrewende prokureur wat saam met sy blanke vrou in Tamboerskloof woon. Jare later, wanneer Jerome uit die tronk vrygelaat word, soek hy vir Donnie op en kom die skokkende waarheid uit oor wat werklik daardie dag met die ongeluk gebeur het. Hierdie drama word benoem vir ’n Fiesta-toekenning as beste nuwe drama.
Jan de Marre
Lewe en Werk
Jan Harmenszoon de Marre is die seun van Harmen de Marre en Geesje Poster en is op 23 Augustus 1696 in Amsterdam gebore.Sy skoolopleiding is gebrekkig en beperk tot laerskool. Hy is reeds vanaf 1708 in diens van die Verenigde Oos-Indiese Companjie (V.O.C.) en word later ’n skeepskaptein. Gedurende sy 23 jaar by die V.O.C. maak hy ’n hele aantal reise na die Ooste en besoek die Kaap in 1728 en weer in 1731, die laaste keer as kaptein van die skip Heesburg en as vise-admiraal van die retoervloot. In 1832 vestig hy hom weer permanent in Amsterdam en word later direkteur van die Amsterdamse skouburg. Onder sy leiding beleef die skouburg ’n groot opbloei, deurdat die gehalte van die werke wat opgevoer word verbeter en die toneelspel ook van hoë gehalte is, met die beste akteurs van die tyd wat gereeld optree. Hy gee in 1744 die nodige inligting aan die kaarttekenaars om die tot dan geheim gehoude Oos-Indiese Archipelago en die seeroetes daarheen te publiseer. Hierdie kaarte word in die sesde volume van die “Zee Fakkel” in 1753 gepubliseer. Hy is op 19 Januarie 1763 in Amsterdam oorlede.
Skryfwerk
Vir Afrikaans is hy veral van belang vir sy lang gedig Eerkroon voor de Caab de Goede Hoop waarin hy in drie sange uitvoerig die nedersetting aan die beskryf. Die eerste sang skets die natuurskoon en klimaat van die Kaap. Die tweede sang beskou die Kaap vanuit die seeman se oogpunt wanneer hy die veiligheid van Tafelbaai bereik ten spyte van die suidoostewind se geweld. Die derde sang is ’n verheerliking van die V.O.C. wat die belang van die Kaap ingesien het. Die gedig is duidelik geskryf as lofprysing en beeld die beskaafde koloniste en hulle prestasies in gloeiende terme uit, terwyl die wilde natuur en oorspronklike inwoners meer negatief gesien word. Fragmente uit hierdie gedig word in Gerrit Komrij se bloemlesing Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte opgeneem.
Christo Davids
Skryfwerk
Tussen die bokse is op 18 November 2015 tydens die RSG-kunstefees uitgesaai. Die egpaar, Harry en Jackie Carstens, is na jare besig om die goed in hulle huis in bokse op te pak om te trek. Hulle is haaks oor Harry se rokery en drinkery en dat hy nie gehelp het met die inpakkery nie. Jackie wil skei. As een van die bokse omval, val daar foto’s uit wat herinneringe opdiep, onder andere 'n foto toe Jackie in die hospitaal was met kanker. Gaandeweg word dit egter duidelik dat Harry nie die werklikheid van sy lewe kan aanvaar nie en dit met drank probeer ontvlug. Herinneringe is al wat oor is van sy lewe saam met Jackie.
Jan de Marre
Skryfwerk
Hy lewer bydraes tot die drama en die poësie. Die eerste treurspel wat uit sy hand verskyn, Marcus Curtius, beleef wel ’n paar herdrukke maar raak daarna in vergetelheid. Dit is ’n dramatisering van ’n verhaal uit die geskiedskrywing van Livius.
Christo Davids
Skryfwerk
Sy drama The Final Whistle word in 2005 op die Windhoek-fees aangewys as die beste dramateks. In 2006 word Kinnes van die Twilight in Bloemfontein en die George-fees eweneens as die beste nuwe teks bekroon. Platform 9 is ’n komedie wat onder andere by die Baxterteater in Kaapstad opgevoer word.
Jan de Marre
Skryfwerk
Belangriker is die geskiedkundige drama Jacoba van Beieren, wat in 1736 vir die eerste keer opgevoer word en die sukses waarvan aanleiding gee tot sy aanstelling as direkteur by die skouburg. Hierdie drama beleef verskeie herdrukke. In die geskiedenis word Frank van Borselen in 1432 weens sy geheime huwelik met gravin Jacoba van Beieren deur hertog Philips van Bourgondië gevang, tot die dood veroordeel en in die tronk by Rupelmonde gevange gehou. Philips vermoed dat Van Borselen getrou het om sodoende die staatsgesag te bekom, terwyl Van Borselen slegs uit liefde getrou het. Hierdie geskiedenis bring die dramaturg nou op die planke, met al die spannende politieke onderstrominge en sette om die mag te bekom wat in so ’n situasie hom voordoen, deur die hoofkarakters en ook sommige byspelers. Die eindelike resultaat is dat Jacoba afstand doen van al haar mag aan Philips, maar dat Van Borselen se lewe gespaar word en hy en Jacoba hulle huwelik kan voortsit. De Marre voeg by hierdie geskiedenis ’n verbeelde krygstog van Jacoba se troepe na Rupelmonde om haar eggenoot te bevry. Hierdie drama word negentien keer agtereenvolgens voor vol sale opgevoer en bly tot in die tweede kwart van die negentiende eeu baie gewild en feitlik onafgebroke op die speellys van toneelgeselskappe. Die gewildheid van die stuk kan waarskynlik nie toegeskryf word aan die inherente letterkundige waarde nie, maar eerder aan die snel opvolgende en passievolle tonele wat in die  hande van bekwame akteurs vir aangename dramatiese spanning sorg.
De Marre skryf ’n geleentheidstuk ten tyde van die eeufees van die skouburg, Het eeuwgetijde van den Amsteldamschen schouwburg, wat so gewild is dat dit sewentien keer agtereenvolgens voor vol sale opgevoer word (ongehoord vir daardie tyd). Het feest der liefde word ook in die skouburg opgevoer en is ’n herderspel in maatsang.
In die epos Batavia, wat ses boeke beslaan en waaraan hy sedert 1728 werk hoewel dit eers in 1740 verskyn, skryf hy verse waarin die togte van die Nederlanders na Indië beskryf word, die opkoms van die V.O.C. geprys word en die grondlegging van hierdie organisasie se hoofbasis in Batavia beskryf word, asook die lotgevalle, oorloë en ander geskiedenis en topografiese gegewens oor Batavia (deel van hedendaagse Indonesië). Die eerste sang gee ’n geskiedkundige oorsig van die kolonisasie van die Oos-Indiese landstreek deur die Spanjaarde, Portugese en Nederlanders, wat lei tot die stigting van die V.O.C. Die tweede sang is ’n beskrywing van die Oostelike gedeelte van die stad Batavia, die derde sang is ’n uitvoerige verhaal van die verowering van Jakarta en die stigting van Batavia. Die vierde sang is ’n beskrywing van die Westelike gedeelte van Batavia. Die vyfde sang beskryf die seevaart en die handelsbetrekkinge met die Indiese Argipel en verder aan tot by Ceylon en die kus van Malabar. Die epos sluit af met die sesde sang, wat ’n verheerliking is van die V.O.C. en die meesal vyandige verhouding met die Portugese bespreek.
Sy Bespiegelingen over Gods Wysheid in’t bestier der schepselen is ’n leerdig in ses sange, waarin hy God as die Skepper en sy bestuur van die heelal besing. Volgens die inleiding tot die gedig poog hy hiermee om diegene wat in God se bestaan en Sy almag oor die heelal twyfel, van die teendeel te oortuig. Sommige kenners plaas hierdie gedig op ’n hoër vlak as Vondel se Bespiegelingen van Godt en godtsdienst, wat ’n soortgelyke doelstelling het.
Sy Hof- en mengeldichten bevat hofgedigte wat hoofsaaklik poëtiese beskrywings van natuurskoon is, terwyl sy mengeldigte hoofsaaklik geleentheidsverse is ten tyde van huwelike of wat andersins die lof van persone besing.
Rini Bell
Rini Bell (gebore 21 Maart 1981) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Bring It On (2000), Road Trip (2000), Ghost World (2001), en The Terminal (2004).
1655
Die jaar 1655 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 55ste jaar van die 17de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Swartkoekoek
Die swartkoekoek (Cuculus clamosus) is 'n algemene, intra-Afrika broeiende somertrekvoël na boomveld, woude en tuine. Die voël is 28 – 31 cm lank en 80 – 100 g groot. In Engels staan die voël bekend as die Black Cuckoo.
Die voël is 'n broeiparasiet en gebruik die rooiborslaksman en waterfiskale as broeigashere.
Universiteit van Jyväskylä
Die Universiteit van Jyväskylä (Fins: Jyväskylän yliopisto) is ’n universiteit in Jyväskylä, Finland. Die universiteit het sy oorsprong as die eerste onderwyskollege wat onderrig in Fins aangebied het. Die onderwyskollege is in 1863 gestig. Daar is ongeveer 15 000 ingeskrewe studente. Gemeet aan die hoeveelheid meestersgrade wat toegeken is, is dit die tweede grootste universiteit in Finland.
Geskiedenis
Die Universiteit van Jyväskylä het ’n belangrike rol gespeel in die Finse kultuurgeskiedenis. Dit is in 1863 gestig en die universiteit het sy oorsprong in die eerste Finssprekende onderwyskollege, die sogenaamde Onderwyer Kweekskool. Die kweekskool het uigeloop in die Onderwyskollege in 1937 en daarmee saam is toestemming gegee dat die kollege ook doktorsgrade mag toeken. In die 1960’s het die kollege begin onderwys en navorsing bied in die wetenskappe en in 1967 is dit hernoem tot die Universiteit van Jyväskylä.
Die universiteit bied ’n wye verskeidenheid studierigtings vir Baccalaureus of Magister grade in Engels, waarvan baie uniek tot Finland is. Natuurwetenskappe, Geesteswetenskappe, Sport- en Gesondheidwetenskappe en Onderwysopleiding is die spesialisareas van die universiteit.
Grootte
Die universiteit het 15 000 studente bykomend tot die volwasse onderwysstudente, wat ongeveer 40 000 in getal uitmaak. Elke jaar word ongeveer tweeduisend nuwe studente ingeskryf en gemiddeld een sewende van aansoekers kry toelating. Die maak die Universiteit van Jyväskylä een van die gewildste universiteite in Finland. Gemeet aan die aantal Meestersgrade wat toegeken word, is die Universiteit van Jyväskylä die tweede grootste in Finland.
Organisasie
Die universiteit bied voorgraadse en nagraadse kursusse aan asook onderwysopleidingsprogramme en meer as 120 vakrigtings.
Die universiteit bestaan tans uit sewe fakulteite:
Elke fakulteit is aktief in navorsing en bied voor- en nagraadse grade in meer as een vak aan.
Sentra van Uitnemendheid
Sentra van Uitnementheid in Navorsing word deur die Akademie van Finland genomineer:
Sentrum vir Uitnemendheid in Universiteitsopvoeding 2010–2012:
Eredivisie
Die Eredivisie is die hoogste sokkerafdeling in Nederland in die betaalde manskompetisie wat deur die KNVB georganiseer word.
Universiteit van Jyväskylä
Internasionale Meestersprogramme
Die Universiteit van Jyväskylä bied gratis 2-jaar Meestersprogramme in Engels aan.
Eredivisie
Die eredivisie bestaan uit 18 klubs. Elke klub speel twee keer per seisoen teen mekaar – een weg- en een tuiswedstryd. Teen die einde van die seisoen word die onderste span gerelegeer (afgeskuif) na die Eerste Liga (tweede vlak van Nederlandse sokker). Die nommers 17 en 16 moet in die Nacompetitie speel om in die Eredivisie te bly. Die wenner van die Eerste Liga word gepromoveer na die eredivisie.
Universiteit van Jyväskylä
Kampusse
Die fakulteite en departemente is hoofsaaklik geleë op drie kampusse: die hoofkampus in die stadsentrum — waar die oorspronklike kweekskool sy begin gehad het — asook die Mattilanniemi- en Ylistönrinne-kampusse aan weerskante van Jyväsjärvi-meer. Hierdie twee kampusse is verbind met ’n brug en is ongeveer tien minute se stap van die hoofkampus af.
Verskeie geboue in die hoofkampusgebied is ontwerp deur die bekende Finse argitek, Alvar Aalto. Aalto het die opdrag ontvang om die Onderwyskollege se kampus se ontwerp na ’n kompetisie in 1951. Aalto het met die idee gewerk dat Jyväskylä onder die inwoners bekend gestaan het as die “Athene van die Noorde”, en die uitleg van die kampus weerspieël die beginsels van die uitleg van die Akropolis. Hierdie skema het selfs ’n opelugteater in die Griekse styl ingesluit, hoewel dit in minimale vorm uitgevoer is.
Geboue in die kampusgebied wat deur Alvar Aalto ontwerp is:
Ander Instellings
Ander instellings in die universiteit sluit die volgende in:
Clinton Sundberg
Clinton Sundberg (7 Desember 1903 – 14 Desember 1987) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Annie Get Your Gun (1950), The Toast of New Orleans (1950), Duchess of Idaho (1950), en The Belle of New York (1952).
Sven III van Denemarke
Sven III Grathe (omstreeks 1125 – 23 Oktober 1157) was van 1146 tot 1157 koning van Denemarke. Hy het van 1152 tot 1154 en weer in 1157 saam met Knoet V regeer. Sven was die buite-egtelike seun van koning Erik II. In 1152 het hy getrou met Adela van Meissen, die dogter van Conrad, Markgraaf van Meissen.
Bewind
Toe koning Erik III in 1146 abdikeer, is Sven gekies as die koning van Seeland, maar die volgende paar jaar moes hy veg teen sy teenstander Knoet V, wat in Jutland regeer het. ’n Duitse koninklike intervensie het Sven "eerste koning" gemaak met Knoet as ’n medeheerser, maar Sven se posisie is ondermyn deur sy beweerde tirannieke gedrag.
In 1154 is sy bewind saam deur Knoet en Waldemar I omvergewerp. Ná ’n paar jaar in ballingskap het hy in 1157 met Duitse hulp daarin geslaag om ’n driedubbele verdeling van die koninkryk af te dwing met homself as heerser in Skone.
Op ’n banket (die sogenaamde "Bloedfees" by Roskilde) in 1157 het Sven glo probeer om sy twee teenstanders uit die weg te ruim. Knoet is dood en Waldemar het na Jutland ontsnap. Op 23 Oktober is Sven verslaan by die Slag van die Grathe-vlakte.
Craig Parkinson
Craig Parkinson (gebore 11 Maart 1976) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Virgin Territory (2007), Control (2007), en Four Lions (2010), en in die televisiereeks Misfits (2009).
Britannia
Britannia kan na een van die volgende verwys:
Callyspongia coppingeri
Callyspongia coppingeri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Satoshi Yamaguchi (1959)
Satoshi Yamaguchi (山口 悟) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Knoet V van Denemarke
Knoet V (Deens: Knud V Magnussen; omstreeks 1125 – 9 Augustus 1157) was tussen 1146 en 1157 ’n medekoning van Denemarke saam met Sven III en Waldemar die Grote.
Knoet was die seun van koning Niels se seun Magnus die Sterke, wat Sven III se oom, Knoet Lavard, vermoor het.
Bewind
Ná die abdikasie van koning Erik III in 1146, het die magnate van Jutland Knoet as koning gekies. Die volgende paar jaar het hy tevergeefs probeer om sy teenstander Sven III van Seeland te verslaan. ’n Duitse koninklike intervensie het Sven "eerste koning" gemaak met Knoet as medeheerser. In 1154 is Sven se bewind saam deur Knoet en Waldemar I omvergewerp. Ná ’n paar jaar in ballingskap het hy in 1157 met Duitse hulp daarin geslaag om ’n driedubbele verdeling van die koninkryk af te dwing met homself as heerser in Skone.
Op ’n banket (die sogenaamde "Bloedfees" by Roskilde) in 1157 het Sven glo probeer om sy twee teenstanders uit die weg te ruim. Knoet is dood en Waldemar het na Jutland ontsnap.
Persoonlike lewe
Nie veel van Knoet se persoonlike lewe of karakter is bekend nie. Hy was getroud met Helena van Swede en hulle het vier kinders gehad. Sy halfsuster Sofia van Minsk was getroud met Waldemar I, wat Knoet se dood gewreek het deur Sven op 23 Oktober 1157 by die Slag van die Grathe-vlakte dood te maak.
Gestreepte nuwejaarsvoël
Die Gestreepte nuwejaarsvoël (Oxylophus levaillantii) is 'n gelokaliseerde, algemene, intra-Afrika broeiende somertrekvoël na boomveld en savanne. Die voël is 38 – 40 cm lank en 105 - 140 g groot. In Engels staan die voël bekend as die Levaillant's Cuckoo.
Die voël is 'n broeiparasiet en gebruik die pylvlekkatlagter en ander katlagters as broeigashere.
Waterstof
Waterstof is die chemiese element met atoomgetal 1. Dit word voorgestel deur die simbool H. By standaardtemperatuur en -druk, is waterstof 'n kleurlose, reuklose, nie-metaalagtige, smaaklose en hoogs vlambare diatomiese gas met die molekulêre formule H2. Met 'n atomiese gewig van 1,00794, is waterstof die ligste element.
Waterstof is die volopste chemiese element en vorm rofweg 75% van die heelal se elementêre massa. Sterre in die hoofreeks bestaan hoofsaaklik uit waterstof in sy plasmatoestand. Elementêre waterstof is relatief skaars op die Aarde. Industriële produksie is meestal uit koolwaterstowwe soos metaan. Die twee grootste gebruike is in die verwerking van fossielbrandstowwe (bv., hidrokraking) en ammoniakproduksie hoofsaaklik vir die bemestingmark. Waterstof kan vervaardig word deur die elektrolise van water wat beduidend meer kos as die produksie daarvan uit aardgas.
Die mees algemene isotoop van waterstof is protium met 'n enkele proton sonder neutrone. In ioniese verbindings kan dit 'n positiewe lading aanneem ('n katioon gevorm uit 'n ontblote proton) of 'n negatiewe lading ('n anioon, bekend as 'n hidried). Waterstof vorm verbindings met die meeste elemente en is aanwesig in water en die meeste organiese verbindings. Dit speel 'n baie belangrike rol in suurbasis-chemie met baie reaksies wat protone uitruil tussen oplosbare molekules. As die enigste neutrale atoom met 'n analitiese oplossing teenoor die Schrödinger-vergelyking, het die studie van energiekunde en die binding van die waterstofatoom 'n sleutelrol gespeel in die ontwikkeling van kwantummeganika.
Waterstof is ’n bron van kommer in metallurgie: dit verbros baie metale en maak so die ontwerp van pyplyne en stoortenks ingewikkeld. Waterstof is hoogs oplosbaar in baie seldsame aard- en oorgangsmetale en is oplosbaar in beide kristal- en amorfiese metale. Waterstof se oplosbaarheid in metale word beïnvloed deur lokale vervormings of onsuiwerhede in die kristalverband.
Verbranding
Waterstofgas (diwaterstof ) is hoogs vlambaar en sal in lug brand as dit tussen 4% en 75% gekonsentreer is. Die temperatuur waarteen dit spontaan in lug ontvlam, is 500 °C.
Kenmerkende eienskappe
Waterstof is die ligste chemiese element en die algemeenste isotoop bestaan uit slegs 'n enkele proton en 'n elektron. By STD-toestande vorm waterstof 'n diatomiese gas, H2, met 'n kookpunt so laag as 20,27 K en 'n smeltpunt van 14,02 K. Onder uitsonderlik hoë druk, soos dié by die kern van gasreuse, verloor die molekules hulle identiteit en word die waterstof 'n vloeibare metaal. Onder uitsonderlik lae druktoestande wat in die ruimte ervaar word, is waterstof geneig om as enkele atome te bestaan, om die eenvoudige rede dat daar nie ander atome is om mee te kombineer nie; molekulêre wolke H2 vorm in die ruimte en is betrokke by stervorming.
Die waterstofatoom
Die waterstofatoom is 'n atoom van die element waterstof. Dit bestaan uit 'n enkele negatief gelaaide elektron, wat om 'n positief gelaaide proton wentel, wat die kern van die waterstofatoom vorm. Die elektron word aan die proton gebind deur Coulombiese kragte.
Gebruike
Groot hoeveelhede waterstof word benodig in die chemiese nywerheid, veral in die Haber-proses vir die vervaardiging van ammoniak, die hidrogenasie van vette en olies en die produksie van metanol. Verder word waterstof gebruik in hidro-dealkilering, hidro-ontswaeling en hidrokrakingsprosesse.
Ander gebruike van waterstof is:
Geskiedenis
Waterstof is in 1776 deur Henry Cavendish die eerste keer as 'n suiwer chemiese stof geïdentifiseer. Antoine Lavoisier het die element in 1787 sy naam gegee in Frans, naamlik hydrogen, wat letterlik "watermaker" beteken. Deur middel van 'n spektraalanalise het die Duitse navorsers Kirchhoff en Bunsen in 1861 bewys dat waterstof 'n bestanddeel van die son is – en gevolglik die element moet wees wat die meeste in ons sonnestelsel voorkom.
Voorkoms
Waterstof kan voorberei word op verskeie maniere: stoom wat met verhitte koolstof reageer, koolwaterstofontbinding deur blootstelling aan hitte, reaksie van 'n sterk basis in 'n waterige oplossing met aluminium, elektrolise van water, of die verplasing van sure met sekere metale.
Kommersiële massaproduksie van waterstof geskied hoofsaaklik deur die ontbinding van aardgas teen hoë temperature in die teenwoordigheid van stoom en suurstof. Die proses staan bekend as metaanhervorming.
Verbindings
Waterstof vorm verbindings met die meeste elemente. Waterstof het 'n elektronegatiwiteit van 2,2 en dus vorm dit verbindings waar dit die meer nie-metaalagtige, asook waar dit die meer metaalagtige element is. Eersgenoemde verbindings word hidriede genoem, waar waterstof bestaan uit H- ione of slegs as 'n opgeloste stof binne-in 'n ander element soos in palladiumhidried. Laasgenoemde verbinding neig egter na 'n kovalente verbinding; aangesien die H+ ioon 'n ontblote kern met geen elektrone sal wees, het dit 'n sterk geneigdheid om elektrone na homself aan te trek. Albei tipe verbindings vorm sure. Dus sal 'n mens selfs in 'n suuroplossing ione soos hidronium (H3O+) kry vanweë die proton se sterk geneigdheid om aan iets te bind.
Waterstof verbind met suurstof om water te vorm, H2O, en die reaksie stel baie energie vry – soveel dat die verbranding van waterstof in lug eerder as 'n ontploffing beskryf kan word. Deuteriumoksied, of D2O, word ook dikwels "swaar water" genoem. Waterstof vorm ook 'n groot verskeidenheid verbindings met koolstof. As gevolg van hulle noue verbintenis met lewende organismes, word hierdie stowwe organiese verbindings genoem; die studie van dié verbindings word organiese chemie genoem.
Vorms
Onder normale toestande is waterstofgas 'n mengsel van drie verskillende soorte molekules wat van mekaar verskil ten opsigte van die twee stabiele isotope:, en. Waterstofgas is hoofsaaklik protium, maar self kan nog verskil ten opsigte van die relatiewe spin van die twee nukleone. Die twee vorms staan bekend as orto en para-waterstof (dit verskil van isotope soos hieronder beskryf). In orto-waterstof is die spin van die nukleone parallel, terwyl dit in para-waterstof anti-parallel is. Teen standaardtoestande bestaan waterstof uit ongeveer 25% van die para-vorm en 75% van die orto-vorm (ook bekend as die "normale" vorm). Die ewewigsverhouding tussen die twee vorms hang van temperatuur af, maar aangesien die orto-vorm 'n hoër energievlak het, kan dit nie stabiel wees in die suiwer vorm nie. Teen lae temperature (omtrent by kookpunt), bestaan die ewewigsamestelling amper uitsluitlik uit die para-vorm.
Die omsettingsproses tussen die vorms is stadig en as waterstof vinnig verkoel en gekondenseer word, kan dit nog groot hoeveelhede van die para-vorm-atome bevat. Die verskynsel is belangrik vir die voorbereiding en stoor van vloeibare waterstof aangesien die orto-para-omsetting meer hitte genereer as die verdampingshitte van waterstof en 'n groot hoeveelheid waterstof verloor kan word deur verdamping etlike dae ná vervloeiing. Daarom word kataliste ingespan om die orto-para-omsetting te versnel tydens die waterstofverkoelingproses. Daar is ook 'n effense verskil tussen die fisiese eienskappe van die twee vorme. Die smelt- en kookpunte van para-waterstof is byvoorbeeld ongeveer 0,1 K laer as die van die "normale" orto-vorm.
Isotope
Die ander stabiele isotoop is deuterium, 2H, met 'n ekstra neutron in die kern. Deuterium beslaan 0,0184-0,0082% van alle waterstof (IUPAC); verhoudings van deuterium tot protium word gerapporteer relatief tot die VSMOW standaardverwysingswater.
Michael Brimer
Michael Brimer (gebore 1933) is 'n Suid-Afrikaanse pianis, orrelis, dirigent en komponis. Hy het hom in 1958 in Australië gevestig, waar hy Beethoven se 32 klaviersonatas en al Schumann se klavierwerke vir opnames uitgevoer het. Saam met sy vrou, Judith, het hy die Bermagui Four Winds-fees begin. Sy Klavierkonsert No. 2 is opgeneem, en sy boek, Utopia Unlimited, het in 1975 verskyn.
Waterstof
Isotope
Die derde waterstofisotoop is die radioaktiewe tritium, 3H. Die tritiumkern bevat twee neutrone en 'n proton.
Michael Brimer
Lewensloop
Brimer is op 8 Augustus 1933 is Suid-Afrika gebore en studeer onder Eleanor Bonnar, 'n leerling van Leopold Godowsky. Daarna studeer hy aan die Universiteit van Kaapstad, die Royal College of Music, die Royal School of Church Music in Londen en aan die Universiteit van Cambridge. Hy het ook in Wene en Australië studeer.
Waterstof
Isotope
Waterstof is die enigste element met verskillende name vir sy isotope. Die simbole D en T (i.p.v. 2H and 3H) word somtyds gebruik vir deuterium en tritium, hoewel dit nie amptelik goedgekeurde gebruik is nie. (Die simbool P word reeds gebruik om die element Fosfor aan te dui en kan dus nie gebruik word vir protium nie).
Michael Brimer
Lewensloop
Sy akademiese loopbaan het afsprake as buitengewone professor aan die Universiteit van Wes-Australië, Monash Universiteit en die Universiteit van Natal ingesluit, asook as dekaan van die Fakulteit Musiek aan die Universiteit van Kaapstad en Ormond Professor in Musiek aan die Universiteit van Melbourne, waar hy vir 9 jaar werksaam was. Daarna is hy as emeritus professor by Melbourne-universiteit aangestel en het hy hom in Sydney gevestig.
Waterstof
Voorsorgmaatreëls
Waterstof is 'n hoogs ontvlambare gas wat brand teen konsentrasies so laag as 4% in lug. Dit reageer ook heftig met chloor en fluoor. Wanneer waterstof met suurstof gemeng word, brand dit met 'n ontploffing.
Michael Brimer
Lewensloop
As pianis het hy oor die wêreld konserte as solis en kamermusikus aangebied. In 1962 was hy die eerste om Malcolm Williamson se Klavierkonsert nr. 2 uit te voer. Hy ook vyf keer die volledige reeks van Beethoven se 32 klaviersonatas uitgevoer. Volgens Brimer was hy die eerste Australiese pianis om die volledige Beethoven-sonatas op te neem. Die reeks lewendige opnames is in 1986 uitgesaai en was vir kommersiële verstelling op kasset bestem, maar as gevolg van 'n tegniese probleem is nie al die sonatas vrygestel nie.
As orrelis het hy vertonings in die Royal Albert Hall, by Clare en King's Colleges, Cambridge, en in Sydney en Melbourne se stadsale aangebied, sowel as solis saam met verskeie Australiese orkeste.
Hy het ook orkeste in Australië en in die buiteland gedirigeer. Onder meer in opera-, koor- en orkesrepertoire, van klassieke tot kontemporêre werke, insluitend première-optredes.
Sy boek Utopia Unlimited: The Complete Musician and His World is in 1975 in Kaapstad gepubliseer.
HSV Barmbek-Uhlenhorst
HSV Barmbek-Uhlenhorst  is 'n sportklub uit die stadstaat Hamburg in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Benewens sokker het die klub ook afdelings vir handbal, tafeltennis en gimnastiek.
Die klub beskou sy stigtingsdatum as 15 November 1923, toe die sokkerafdeling van Hamburger Turnerschaft Barmbeck-Uhlenhorst 1876 onafhanklik geraak het as Hamburger Sportverein Barmbeck-Uhlenhorst. Die moederklub het op 10 Julie 1909 ontstaan met die samesmelting van Barmbeck-Uhlenhorst Turnverein 1876, Männer Turnverein 1888 Barmbeck-Uhlenhorst en Barmbecker Turnverein 1902.
Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het baie Duitse klubs tydelik saamgesmelt weens die verlies van spelers aan militêre diens en gedurende die 1943/44-seisoen het die klub saam met Post SG Hamburg gespeel as Kriegspielgemeinschaft Post/BU Hamburg. Op 23 Junie 1944 het HSV en Post aangesluit by FC St. Georg Hamburg en Sperber Hamburg om vir 'n enkele seisoen as KSG Alsterdorf in die eersteliga Gauliga Hamburg mee te ding. Na die oorlog het die oorspronklike HSV as Hamburger Sportverein Barmbek-Uhlenhorst begin speel. In 1949 is Fußball Club Rot-Weiß Hamburg 1923 by die klub ingelyf.
Die klub se grootste prestasie was om in die 1960’s 'n paar seisoene in die tweedevlak Regionalliga Noord deur te bring, asook in die eerste seisoen van die 2. Bundesliga in 1974.
Britannia (simbool)
Britannia (of Lady Britannia) is ’n vroulike figuur wat Brittanje verteenwoordig. Britannia het gewoonlik ’n helm op haar kop en ’n drietandvurk in haar hand. Sy het ook ’n skild met die ontwerp van die Britse vlag daarop.
Hierdie figuur is voorheen op muntstukke en medaljes van die Britse Ryk afgebeeld. "Rule Brittannia", wat na haar verwys, is ook ’n gewilde nasionale lied.
Britannia is die Britse teenhanger van die Nederlandse maagd, Germania en die Franse Marianne.
Swangerskap
duimnael|200px|'n Swanger vrou
Swangerskap vind plaas wanneer 'n vrou 'n bevrugte eier in haar baarmoeder dra. Na geslagsgemeenskap word 'n eiersel deur 'n spermsel bevrug en die eier ontwikkel tydens die swangerskap tot 'n embrio en dan 'n fetus, om as baba gebore te word. 'n Vrou se swangerskap duur ongeveer 40 weke, gemeet vanaf die eerste dag van haar laaste menstruasiesiklus. Die term "swangerskap" is slegs op mense van toepassing, ander vroulike soogdiere is "dragtig".
As gevolg van die ontwikkeling van 'n nuwe lewe in haar baarmoeder, ondergaan 'n vrou se liggaam 'n aantal veranderinge, die eerste hiervan is die afwesigheid van haar maandstonde, wat dikwels vir baie vroue die eerste teken is dat hulle swanger kan wees. Ander simptome in die eerste paar maande is (oggend)naarheid, sensitiewe/opgeswelde borste, moegheid, toenemende besoeke aan die toilet en krampe of bloeding wat nie aan die menstruasiesiklus verwant is nie.
Alhoewel elke swangerskap 'n unieke verloop volg, word daar tog 'n algemene tydsverloop gebruik om die groei van die ongebore baba te beskryf, vanaf die vrystelling van die eiersel (week 1) tot geboorte (week 40).
Bevrugting
[[Beeld:Female reproductive system.svg|200px|duimnael|links|Voortplantingstelsel in die vrou:
1. Nier
2. Nierbekken
3. Ureter (urienleier)
4. Fallopiusbuis (eierleier)
5. Ovarium (eierstok)
7. Blaas
8. Serviks (baarmoedernek)
Vrouens kry reeds terwyl hulle self nog in hulle moeders se baarmoeder is al die eierselle wat hulle in hul leeftyd sal gebruik. Met haar eerste maandstonde het 'n meisie ongeveer 300 000 eierselle, waarvan daar (tot haar menopouse) elke maand een ryp sal word en afgestoot word, in 'n proses genaamd "ovulasie".
Tydens ovulasie word die slym in die baarmoeder dikker en neem dit meer bloed op, vir ingeval 'n bevrugte eiersel daaraan geheg moet word. Indien geen bevrugting plaasvind nie, moet die baarmoeder die onnodige bloed en slym afskei, wat tot 'n vrou se maandstonde lei.
duimnael|250px|'n Spermsel probeer 'n eiersel binnedring duimnael|250px|Selverdeling van 'n bevrugte eiersel, met d en e as morulas. Voor 'n spermsel die eiersel bereik moet hy eers deur die vrou se baarmoeder reis; 'n gebied wat oor die algemeen nadelig is vir die spermsel en waar die meeste sterf. Tydens voorbereiding vir ovulasie verander die omgewing in 'n baarmoeder, wat dan vir 'n tyd meer spermselle laat oorleef om verder te reis, alhoewel die swakste en meeste van hulle steeds hier sal vrek. Die sterkste spermselle bereik die eiersel en swerm dan in 'n sirkel om dit en probeer om daarmee te versmelt, deur deur die buitenste wand van die sel deur te dring. Dit is egter nie maklik om deur hierdie wand te dring nie; die eiersel bevat 'n beskermende laag wat die spermselle slegs kan oplos deur ensieme te produseer. Sodra 'n spermsel die beskermende laag bo 'n deeltjie van die wand voldoende opgelos het, kan hy tot die eiersel deurdring. Slegs een spermsel kan 'n eiersel binnedring; sodra hy daarin geslaag het, sluit die eiersel die beskermende laag en kan geen ander spermselle meer daarin slaag om dit binne te dring nie. Die suksesvolle spermsel verloor sy stert en sy kopdeel (of kern) beweeg tot by die eiersel se kern waar die twee verder saamsmelt en lei tot die eerste deling van die eiersel.
Die spermsel en eiersel bevat elkeen 23 chromosome in hul kern. Die samesmelting van die twee kerns bring die totaal chromosome tot 46, die normale aantal chromosome vir 'n mens, en word 'n "sigoot" genoem. Die uiteindelike baba se geslag, alle uiterlike kenmerke en 'n groot deel van sy karakter is nou reeds vasgestel. Moontlike chromosoomafwykings word ook nou bepaal. Terwyl daar tydens die versmelting van die twee kerns iets fout gaan, kan dit ook lei tot aangebore gebreke.
Die bevrugte eiersel beweeg nou tydens 'n aantal dae na die baarmoeder. Op pad daarheen verdeel dit in selle. Die verdeelde selle word 'n "morula" genoem en lyk op 'n mikroskopiese moerbei. Indien die sigoot verdeel om twee (of meer) aparte embrios te vorm, is daar sprake van 'n identiese tweeling; dit gebeur gewoonlik binne die eerste agt dae ná bevrugting. Die morula word mettertyd 'n blastosiet wat aan die slymvlies van die baarmoeder vasheg. Hierdie vashegting vind normaalweg tussen 6 en 12 dae na bevrugting plaas en gaan soms gepaard met klein bietjie bloedverlies, wat op die begin van 'n (vroeë) maandstonde kan lyk. Met die vashegting van die blastosiet is 'n vrou amptelik swanger en begin die sel sy embrionale fase.
Indien 'n vrou 'n swangerskap beplan, is dit belangrik dat sy reeds vóór bevrugting ophou met rook, alkohol drink en dwelmmiddels gebruik. In die geval van 'n onbeplande swangerskap is dit belangrik om daarmee op te hou sodra dit bekend word. Ook word dit aangeraai om reeds voor bevrugting foliensuur in te neem, wat die risiko van 'n oop ruggie (spina bifida) en waterkoppie (hidrokefalus) drasties verlaag.
Eerste trimester: week 1 – 13
duimnael|250px|Die aanwesigheid van MCG in 'n vrou se urine veroorsaak 'n positiewe uitslag in 'n swangerskapstoets. Kort na bevrugting het die embrio begin om menslike chorioniese gonadotropien (MCG) te produseer. Ongebruikte MCG verlaat die vrou se liggaam in haar urine en is dan ook die hormoon waarvoor getoets word tydens 'n swangerskapstoets. Die doel van die MCG is om die geelliggaam, of corpus luteum, te onderhou, wat weer op sy beurt progesteroon produseer, 'n hormoon wat belangrik is vir die ontwikkeling van die embrio. Die hoeveelheid MCG wat afgeskei word, word soms ook gekoppel aan hoe naar 'n swanger vrou voel en 'n hoë hoeveelheid MCG kan op 'n meerling dui, alhoewel dit geensins altyd die geval is nie. Die hormoon kan ook gebruik word om sekere gevalle van onvrugbaarheid te behandel.
Naarheid is een van die hoofsimptome tydens die eerste semester. Alhoewel daar soms daarna as "oggendnaarheid" verwys word, is daar baie vroue wat juis op ander tye, of selfs die hele dag naar is. Sommige vroue voel mislik sonder dat hulle opgooi, terwyl ander weer aanhoudend opgooi en nie mislik voel nie. In laasgenoemde se geval is daar 'n gevaar dat die vrou (en embrio) kan dehidreer en dat hulle nie die nodige voedingstowwe inkry nie (omdat dit die liggaam telkens weer verlaat). Ook is die maagsure wat in braaksel aanwesig is sleg vir die aanstaande moeder se tande. Indien daar sprake van uitermatige braking is, is dit raadsaam om 'n huisdokter te kontak. Vir ander vroue is daar 'n aantal nie-medisinale hulpmiddels beskikbaar, van meerdere, klein maaltye deur die dag tot gemmerkapsules of gemmertee tydens hoofmaaltye. Aanstaande moeders wat maklik naar word leer ook gou om té geurige en sterk kos te vermy, asook 'n verskeidenheid ander geure (verskil van vrou tot vrou).
Ander simptome in die eerste trimester is sensitiewe, opgeswelde borste, moegheid, verhoogde reuksintuig, rugpyn, hoofpyn, afkeur in sommige kossoorte en voorliefde vir ander asook reëlmatige urinering. Dit is onwaarskynlik dat 'n vrou ál hierdie simptome sal ervaar.
duimnael|links|250px|'n Embrio van 5 weke (7de week van swangerskap). Hierdie embrio is 10 mm groot en die arm- en beenstompies is sigbaar, asook die stert (wat later sal verdwyn), hart (wat uit die borskas uitsteek), oë-holtes, kornea, ooglens en brein. Na die bevrugte eiersel aan die baarmoeder vasgeheg het, begin die embrio in die baarmoeder se slymvlies ontwikkel. Die vrugvlies, met die chorionvlies aan die buitekant en die amnionvlies aan die binnekant, vorm 'n ballonvormige ruimte waarin die embrio kan rondbeweeg. Die embrio ontwikkel teen 'n vinnige spoed: die brein begin ontwikkel, asook die ruggraat, hart en spysverteringskanaal. Die hart begin reeds 10 dae na vashegting klop.