cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
James Webb-ruimteteleskoop
Deelnemende lande
Nasa, die ESA en die CSA het sedert 1996 saam aan die teleskoop gewerk. Die ESA se deelname in die bou en lansering is in 2003 deur sy lede goedgekeur en 'n ooreenkoms tussen die ESA en Nasa is in 2007 onderteken. In ruil vir volle vennootskap, verteenwoordiging en toegang tot die teleskoop vir sy sterrekundiges, verskaf die ESA die NIRSpec-instrument, die Optical Bench Assembly van die MIRI-instrument, 'n Ariane 5-lanseerder en mannekrag om operasies te ondersteun. Die CSA verskaf die Fine Guidance Sensor en die Near-Infrared Imager Slitless Spectrograph plus mannekrag vir die ondersteuning van operasies.
'n Paar duisend wetenskaplikes, ingenieurs en tegnici van 15 lande het bygedra tot die bou, toets en integrasie van die JWRT. Altesaam 258 maatskappye, regeringsagentskappe en akademiese instellings het aan die voorlanseringsprojek deelgeneem; 142 van die VSA, 104 van 12 Europese lande en 12 van Kanada. Ander lande wat as Nasa-vennote optree, soos Australië, was ook by die voorlansering betrokke.
Sending
Die James Webb-ruimteteleskoop het vier hoofmikpunte:
Dié doelwitte kan makliker bereik word met waarnemings in infrarooi lig eerder as die sigbare deel van die spektrum. Om dié rede sal die JWRT se instrumente nie sigbare of ultraviolet lig meet soos Hubble nie, maar dit het 'n veel groter vermoë om infrarooi astronomie uit te voer. Die JWRT is sensitief vir 'n reeks golflengtes van 0,6 tot 28 μm (wat ooreenstem met onderskeidelik oranje en diep-infrarooi straling by sowat 100 K (-173 °C).
Die JWRT kan gebruik word om inligting in te samel oor KIC 8462852 (Tabby se Ster), wat in 2015 ontdek is en 'n paar abnormale ligkurwe-eienskappe het.
Lansering en lengte van sending
Die lansering (Ariane-vlug VA256) het soos beplan plaasgevind op 25 Desember 2021 om 12:20 UTC vanaf die Guiana-ruimtesentrum in Frans-Guiana. Ná die geslaagde lansering het Nasa se administrateur, Bill Nelson, dit as 'n "groot dag vir planeet Aarde" beskryf.
Daar is bevestig dat die teleskoop krag ontvang en 'n ontplooiingsfase van twee weke is begin terwyl dit na sy bestemming reis. Die sterrewag is aan die Ariane 5 gekoppel met behulp van 'n verbindingsring wat deur 'n toekomstige ruimtetuig gebruik sal kan word om die sterrewag vas te gryp in 'n poging om groot ontplooiingsprobleme reg te stel. Die teleskoop self kan egter nie gediens word nie en ruimtevaarders sal nie take kan uitvoer soos instrumente omruil, soos met Hubble, nie. Die teleskoop is 27 minute 7 sekondes ná lansering van sy boonste fase vrygestel en die ruimtetuig het 'n baanaanpassing van 30 dae begin wat die teleskoop na die L2-punt sal neem.
Die teleskoop is met 'n effens kleiner spoed gelanseer as wat nodig is om sy finale wentelbaan te bereik, en dit sal nog stadiger vlieg namate dit van die Aarde af wegbeweeg sodat dit L2 met die regte snelheid sal bereik om in sy wentelbaan te gaan. Die vlug sluit drie beplande koersregstellings in om sy snelheid en koers aan te pas. Dit is omdat die sterrewag kan herstel van 'n te stadige snelheid, maar nie van 'n te vinnige snelheid nie – die sonskild moet tussen die teleskoop en die Son bly en dit voorkom dat die tuig kan omdraai of dat sy korreksievuurpyle die snelheid kan verminder.
Die teleskoop het 'n minimum sendingtyd van vyf jaar, met 'n doel van 10 jaar. Die wetenskaplike sending van vyf jaar sal begin ná 'n opdragfase van ses maande. 'n L2-wentelbaan is onstabiel, en daarom moet die JWRT 'n dryfmiddel gebruik om in die wentelbaan te bly en nie uit die baan weg te dryf nie. Dit is ontwerp om genoeg dryfmiddel vir 10 jaar te vervoer, maar die presiesheid van die Ariane 5-lansering en die eerste koersaanpassing het genoeg brandstof gespaar sodat die sterrewag vir "aansienlik langer" in sy wentelbaan sal kan bly.
Wentelbaan
Die JWRT wentel naby die tweede Lagrange-punt (L2) van die Son-Aarde-stelsel om die Son; dit is 1,5 miljoen km verder van die Son as die Aarde se wentelbaan en sowat vier keer so ver as die Maan.
Gewoonlik sal dit 'n voorwerp wat verder as die Aarde van die Son af is, langer as 'n jaar neem om om die Son te wentel. Naby die L2-punt bring die gesamenlike aantrekkingskrag van die Aarde en die Son egter mee dat 'n ruimtetuig net so lank om die Son wentel as die Aarde.
Die teleskoop se halowentelbaan is skuins in verhouding met die sonnebaan en die radius wissel tussen 250 000 en 832 000 km. Dit neem sowat ses maande om te voltooi.
Omdat L2 'n ewewigspunt is sonder swaartekragaantrekking, is 'n halowentelbaan nie 'n wentelbaan in die gewone sin van die woord nie: Die ruimtetuig is eintlik in 'n wentelbaan om die Son, en die halowentelbaan kan beskou word as beheerde drywing sodat dit in die omgewing van die L2-punt sal bly.
Dit vereis dat die tuig se koers beheer word om dit in sy halowentelbaan te hou.
Infrarooisterrekunde
Die JWRT is die amptelike opvolger van die Hubble-ruimteteleskoop. Omdat dit primêr op infrarooisterrekunde fokus, is dit ook 'n opvolger van die Spitzer-infrarooiteleskoop. JWRT sal die vermoëns van dié twee teleskope ver oortref en sal baie meer en baie ouer sterre en sterrestelsels kan sien. Waarnemings in die infrarooi spektrum is 'n sleuteltegniek hiervoor vanweë kosmologiese rooiverskuiwing en omdat dit beter deur stof en gas dring. Só kan dowwer, koeler voorwerpe gesien word. Omdat waterdamp en koolstofdioksied in die aardatmosfeer die meeste infrarooi absorbeer, is infrarooisterrekunde met behulp van grondgebaseerde teleskope beperk tot smal golflengtes waar die absorpsie swakker is. Daarbenewens straal die heelal self in die infrarooi spektrum uit en oorweldig dit dikwels die lig van die voorwerp wat bestudeer word. Dit maak 'n ruimteteleskoop nuttiger vir infrarooisterrekunde.
Hoe verder 'n voorwerp is, hoe jonger lyk dit. Dit is omdat sy lig ons ná 'n langer tydperk bereik het. Omdat die heelal aan die uitdy is, kry die lig 'n rooiverskuiwing hoe verder dit beweeg, en daarom is voorwerpe op uiterse afstande maklik om in infrarooi te sien. Die JWRT se infrarooivermoëns sal dit na verwagting terug in die tyd laat sien tot met die vorming van die eerste sterrestelsels net 'n paar honderd miljoen jaar ná die Oerknal.
Infrarooi straling skyn makliker deur streke met ruimtestof as sigbare lig. Waarnemings kan dus in infrarooisterrekunde gemaak word van voorwerpe wat nie in sigbare lig gesien kan word nie weens stof en gas, soos die molekulêre wolke waarin sterre gebore word, die sirkumstellêre skywe waaruit planete ontstaan en die kerns van aktiewe sterrestelsels.
Relatief koel voorwerpe (by temperature van minder as 'n paar duisend grade) straal hoofsaaklik in infrarooi uit, soos beskryf deur die Wet van Planck. Daarom kan die meeste voorwerpe wat koeler as sterre is, beter in infrarooi bestudeer word. Dit sluit wolke in die interstellêre medium, bruindwerge, planete in ons en ander stelsels, komete en Kuipergordelvoorwerpe in wat met die MIRI bestudeer sal word.
Koersaanpassings en ontplooiing
Van 31 minute tot sowat 13 dae ná lansering is die JWRT se sonpaneel, antenne, sonskild en spieëls ontplooi.
Die sonpaneel is net ná lansering begin ontplooi, sowat een en 'n halwe minuut nadat dit van die tweede fase van die Ariane-vuurpyl geskei het; dit het effens vroeër gebeur as wat verwag is, omdat die lansering gladder verloop het as wat beplan is. Die skeiding en die sonpaneeluitvouing was albei sigbaar op 'n regstreekse uitsending deur die kamera op die vuurpyl.
Sowat 12 uur ná lansering het die teleskoop se twee primêre vuurpyle vir 65 minute gevuur om die eerste van drie beplande koersveranderings te doen. Op dag twee het die kommunikasie-antenne outomaties ontplooi. Op 27 Desember, 60 uur ná lansering, het die teleskoop se vuurpyle vir 9 minute 27 sekondes gevuur vir die tweede beplande koersaanpassing op pad na L2.
Op 28 Desember, drie dae ná lansering, het sendingbeheerders begin met die ontplooiing oor verskeie dae van die JWRT se uiters belangrike sonskild. Die panele wat die skild omhul het, is laat oopgaan en toe is die delikate skildmembraan uitgevou.
Song Joong-ki
Song Joong-ki (Koreaans: 송중기; * 19 September 1985 in Daejeon, Suid-Korea) is 'n Suid-Koreaanse akteur.
James Webb-ruimteteleskoop
Koersaanpassings en ontplooiing
Op 29 Desember het beheerders die toringstruktuur ontplooi vir die skei van die twee hoofdele van die sterrewag – die teleskoop met sy spieëls en wetenskaplike instrumente, en die "bus" met die elektronika en aandrywing. Dit het die nodige afstand tussen die dele geskep sodat die teleskoop kan afkoel en die sonskild heeltemal kon oopvou. Op 30 Desember is bedekkings opgerol wat die sonskild beskerm het en is die skild vir die eerste keer aan die ruimte blootgestel. Op 5 Januarie is die sekondêre spieël ontplooi en teen 8 Januarie was die hele teleskoop ontplooi.
Op 24 Januarie, byna 'n maand ná lansering, is die derde koersaanpassing gedoen om die teleskoop in sy halowentelbaan om L2 te plaas.
Instelling en toetsing
Op 12 Januarie 2022, terwyl die teleskoop nog op pad na sy bestemming was, het die spieëlinstelling begin. Om die 18 segmente van die primêre spieël in te stel om as een spieël te werk en die toetsing het sowat vyf maande geduur. Vir die spieëls se instelling is dit nodig dat al 18 segmente, en die sekondêre spieël, binne 50 nanometer van mekaar is.
Die eerste ster wat die teleskoop afgeneem het, is die helder HD 84406 van die 6de magnitude in die Groot Beer. Altesaam 156 beelde van die lug is geneem om uit te vind waarheen elk van die 18 segmente aanvanklik wys. Die spieël was nog nie opgelyn nie en die beeld bevat 18 aparte, dowwe foto's, elk met 'n beeld van die ster. Die beelde is gebruik om hulle onderskeie segmente op te lyn. Elke segment is individueel gekorrigeer om fokusfoute uit te skakel, wat dan 18 aparte foto's van goeie gehalte tot gevolg het. Hierna is die 18 foto's van elke segment geskuif sodat hulle presies ooreenstem om 'n enkele beeld te skep.
Ter voorbereiding vir die instelling het Nasa op 3 Februarie 2022 op Twitter aangekondig dat NIRCam die teleskoop se eerste fotons waargeneem het (toe nog nie volledige foto's nie). Op 11 Februarie 2022 het Nasa aangekondig fase 1 van die instelling is amper voltooi, met elke segment van die primêre spieël wat die teikenster, HD 84406, afgeneem en min of meer opgelyn het.
Wetenskaplike resultate
Die uitreiking van die eerste volkleurbeelde en spektroskopiese data het op 12 Julie 2022 plaasgevind. Dit was ook die amptelike begin van Webb se algemene wetenskaplike operasies. Die Amerikaanse president Joe Biden het die eerste foto, Webb se Eerste Diepveld, op 11 Julie 2022 onthul (sien die foto links heel bo).
Nasa het die lys waarnemings bekend gemaak wat ook uitgereik word:
Binne twee weke ná die eerste JWRT-foto's het verskeie koerante 'n groot reeks vroeë sterrestelsels beskryf wat vermoedelik van 235 miljoen jaar (z=16,7) tot 280 miljoen jaar ná die Oerknal bestaan het, veel vroeër was wat voorheen vermoed is. Die resultate moet nog bevestig word. Op 17 Augustus 2022 het Nasa 'n groot mosasïekbeeld van 690 individuele raampies uitgereik wat deur die nabyinfrarooikamera op die JWRT geneem is van talle baie vroeë sterrestelsels. Van die sterrestelsels, soos CEERS-93316, het 'n geraamde rooiverskuiwing van z=16,7, wat ooreenstem met 235,8 miljoen jaar ná die Oerknal.
Gatlin Green
Gatlin Green (gebore 7 Julie 1997) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Flock of Four (2017) en in die televisiereeks Criminal Minds (2005).
Boodskap
'n Boodskap is 'n afsonderlike kommunikasie-eenheid wat op verbruik deur 'n ontvanger of groep ontvangers gerig is. 'n Boodskap kan op verskillende maniere oorgedra word, insluitend per koerier, telegrafie, posduif en rekenaarbus. 'n Boodskap kan die inhoud van 'n uitsending uitmaak. Die Interaktiewe uitruil van boodskappe vorm 'n gesprek.
Een voorbeeld van 'n boodskap is 'n communiqué (uitgespreek /kəˈmjuːnᵻkeɪ/), 'n kort verslag of verklaring wat deur 'n owerheidsliggaam vrygestel word.
In rekenaarwetenskap
Daar is hoofsaaklik twee toepassings van die woord "boodskap" in rekenaarwetenskap: boodskappe tussen menslike gebruikers van rekenaarstelsels wat deur daardie rekenaarstelsels oorgedra word, en boodskappe wat tussen programme of tussen komponente van 'n enkele program uitgeruil word.
Jackson Robert Scott
Jackson Robert Scott (gebore 18 September 2008) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente It (2017) en The Prodigy (2019), en in die televisiereekse Criminal Minds (2005) en Fear the Walking Dead (2015).
Aloe swynnertonii
Aloe swynnertonii is 'n aalwyn wat inheems in Mosambiek en Zimbabwe is.
Aufbau-beginsel
Die aufbau-beginsel, van die Duitse Aufbauprinzip (opbou-beginsel), ook die aufbau-reël genoem, bepaal dat in die grondtoestand (die laagste energietoestand van 'n kwantummeganiese stelsel) van 'n atoom of ioon, elektrone die atoomorbitale van die laagste beskikbare energievlakke vul voordat hulle hoër vlakke inneem. Die 1s-orbitaal word byvoorbeeld gevul voordat die 2s-orbitaal beset word. Op hierdie manier vorm die elektrone van 'n atoom of ioon die stabielste elektronkonfigurasie moontlik. 'n Voorbeeld is die konfigurasie 1s2 2s2 2p6 3s2 3p3 vir die fosforatoom, wat beteken dat die 1s-orbitaal 2 elektrone het, die 2s-orbitaal 2 elektrone het, die 2p-orbitaal 6 elektrone het, ens.
Elektrongedrag word uitgebrei deur ander beginsels van die atoomfisika, soos Hund se reël en die Pauli-uitsluitingsbeginsel. Hund se reël sê dat as veelvuldige orbitale van dieselfde energie beskikbaar is, elektrone afsonderlik verskillende orbitale sal inneem voordat enige elektrone pare vorm. As dubbele besetting wel plaasvind, vereis die Pauli-uitsluitingsbeginsel dat elektrone wat dieselfde orbitaal ingaan, verskillende spin moet hê (+½ en −½).
Die atoomgetal van 'n element verteenwoordig die aantal protone in die kern van die atoom. 'n Neutrale atoom sal dieselfde aantal protone en elektrone hê. As ons van een element na die met die volgende hoogste atoomgetal beweeg, voeg ons beide 'n proton by (tot die kern) en 'n elektron by (êrens in die atoomorbitale). Die maksimum aantal elektrone in enige skil is 2n2, waar n die hoof kwantumgetal is (wat die toestand van die elektron verteenwoordig). Die maksimum aantal elektrone in 'n orbitaal (s, p, d, f) is gelyk aan 2(2ℓ+1), waar ℓ die asimutale kwantumgetal is (wat die elekton se orbitale hoekmomentum verteenwoordig) en ℓ = 0, 1, 2, 3 ... Hierdie orbitale kan dus maksimum 2, 6, 10 en 14 elektrone onderskeidelik akkommodeer. In die grondtoestand kan die elektronkonfigurasie opgebou word deur elektrone in die laagste beskikbare orbitale te plaas totdat die totale aantal toegevoegde elektrone gelyk is aan die atoomgetal. Orbitale word dus gevul in die volgorde van toenemende energie, met behulp van twee algemene reëls om elektroniese konfigurasies te voorspel:
Die Madelung-energieordelreël
In neutrale atome word die volgorde waarin orbitale gevul word min of meer gegee deur die "n + ℓ"-reël, ook bekend as die Madelung-reël, onder andere name. Die orbitaalvolgorde volgens hierdie reël is 1s, 2s, 2p, 3s, 3p, 4s, 3d, 4p, 5s, 4d, 5p, 6s, 4f, 5d, 6p, 7s, 5f, 6d, 7p, 8s, 5g....
Min of meer
Orbitale met 'n laer n + ℓ waarde word gevul voor die met hoër n + ℓ waardes. In die geval van gelyke n + ℓ waardes, word die orbitaal met 'n laer n waarde eers gevul. Die Madelung-energieordereël is slegs van toepassing op neutrale atome in hul grondtoestand. Daar is tien elemente onder die oorgangsmetale en tien elemente onder die lantaniede en aktiniede waarvoor die Madelung-reël 'n elektronkonfigurasie voorspel wat verskil van die eksperimentele bepaling, hoewel die Madelung-voorspelde elektronkonfigurasies ten minste naby die grondtoestand is, selfs in daardie gevalle.
In die d-blok elemente "leen" die valensie d-orbitaal een (of meer) elektron van die valensie s-orbitaal. Byvoorbeeld, in koper 29Cu, volgens die Madelung-reël, word die 4s-orbitaal (n + ℓ = 4 + 0 = 4) voor die 3d-orbitaal (n + ℓ = 3 + 2 = 5) beset. Die reël voorspel dan dat die elektronkonfigurasie 1s2 2s2 2p6 3s2 3p6 3d9 4s2 is, maar die gemete elektronkonfigurasie van die koperatoom is egter 1s2 2s2 2p6 3s2 3p6 3d10 4s1. Deur die 3d-orbitaal te vul, kan koper in 'n laer energietoestand wees.
Vir elemente met 'n getal van meer as 120 elektrone word dit verwag dat die Aufbau-beginsel nie meer van toepassing sal wees nie as gevolg van baie sterk relativistiese effekte. Relatiewe kwantumeffekte word al klaar gebruik om, onder andere, die lae smeltpunt van kwik, die kleur van goud en sesium en die weerkaatsingsvermoë van aluminium te verduidelik.
Vloeistof-dampskeier
'n Vloeistof-dampskeier is 'n toestel wat gebruik word in verskeie industriële toepassings om 'n damp-vloeistofmengsel te skei. Daar word ook daarna verwys as 'n uitklopdrom of flitsdrom.
Soms word 'n verdere stuk toerusting in 'n flitsdrom geïnstalleer om skeiding te verbeter. So 'n stuk toerusting word 'n misskeier of druppelvanger genoem. Dit word by die uitlaat van die drom geïnstalleer. Druppels wat saamgesleur word, gaan sit aan die misskeier vas en drup af en word dus nie saam met die gas gesleur nie.
Daar is twee tipes misskeiers:
Ouderdom van die Aarde
Die ouderdom van die Aarde is 4.54 ± 0.05 miljard jaar (4.54 × 109 jaar ± 1%). Hierdie ouderdom is gebaseer op radiometriese datering verkry van meteoroïde. Die ouderdom word ondersteun deur radiometriese ouderdomme van die oudste bekende monsters op aarde en die maan.
Vloeistof-dampskeier
Chevronplate is basies gebuigde plaat waardeur die gas beweeg. Indien die druppels in die gas teen die plaat raak, sit dit vas en drup af.
Draadpakke (in Engels "wire mesh") lyk soos staalwol.
Ouderdom van die Aarde
Met die ontwikkeling van radiometriese datering in die vroeër 20ste eeu, het metings van lood in uraanryke minerale uitgewys dat van die gesteentes se ouderdomme meer as 'n miljard (109) jaar kon wees. Die oudste minerale wat tot op hede geanaliseer is, is klein sirkoon-kristalle vanaf Jack Hills in Wes-Australië met 'n ouderdom van ten minste 4 404 miljard jaar. Wanneer die massa en ligsterkte van die Son teenoor ander sterre vergelyk word, blyk dit dat die Sonnestelsel nie veel ouer as die gesteentes kan wees nie. Kalsium-aluminiumryke insluitsels, wat die oudste vaste samestellende deel in meteoroïdes is, is ongeveer 4 567 miljard jaar oud. Hierdie ouderdom kan geneem word vir die ouderdom van ons sonnestelsel asook die boonste limiet van die Aarde se ouderdom.
Vloeistof-dampskeier
Soms word chevronplate en draadpakke saam geïnstalleer met die draadpak eerste. Die idee is dat die draadpak die baie klein druppels groter maak en dan slaan die chevronplaat die groter druppels uit.
Ontwerp van 'n vloeistof-dampskeier
Om die geneigdheid te bepaal van druppels om saamgesleur te word deur 'n opwaartsbewegende gas, moet Stokes se wet gebruik word om die terminale snelheid van die druppel in die gas te bereken. Indien die terminale snelheid van die druppel laer is as die spoed waarteen die gas opbeweeg, gaan die druppel saamgesleur word. Daar is egter baie aannames wat gemaak moet word met hierdie metode, onder andere die grootte van die druppels. Die volgende eenvoudige metode kan egter gebruik word:
Die volgende simbole is van toepassing:
Die geneigdheid van 'n bewegende gas om druppels saam te sleur =
Die momentum van die gas = m \cdot v_g kg.m/s
Rustenburg Plaaslike Munisipaliteit
Die Rustenburg Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Bojanala Platinum-distriksmunisipaliteit in Noordwes, Suid-Afrika.
Ouderdom van die Aarde
Die hipotese is dat die ontstaan van die Aarde plaasgevind het net na die vorming van die kalsium-aluminiumryke insluitsels in meteoroïdes. Die presiese ouderdom van die aarde is nog onbekend, omdat die verloop van tyd vir die ontstaan van die aarde volgens die akkresieteorie moeilik is om te bepaal. Die akkresiemodelle lewer waardes van 'n paar miljoen tot omtrent 'n 100 miljoen jaar. Die presiese ouderdom van die oudste gesteentes op aarde wat dagsoom is ook moeilik bepaalbaar, siende dit uit verskillende mineraalsamestellings van verskillende ouderdomme bestaan.
Oleg van Kiëf
Grootprins Oleg die Wyse (Russies: Олег; Oudnoors: Helgi) was die heerser van die Rjoerik-dinastie wat die hoofstad van Roes geskuif het van Nowgorod na Kiëf, en daarmee die magtige Kiëf-Roes gestig het. Hy het vermoedelik van 879 tot 912 regeer.
Oleg was ’n familielid van Rjoerik (waarskynlik sy swaer) en Rjoerik het dus die ryk wat hy gestig het, in 879 aan Oleg toevertrou sodat hy as regent vir sy seun Igor kon optree. Oleg het sy mag in die rigting van die Dnjepr-rivier vergroot. Hy het eindelik Kiëf verower en die stad se heersers, Askold en Dir (ook Warangiërs), vermoor. Hy het daarna Kiëf sy nuwe hoofstad gemaak.
Vanuit Kiëf kon hy Konstantinopel in 911 aanval, wat gelei het tot ’n handelsverdrag waaruit albei partye voordeel getrek het. ’n Deel van die teks het behoue gebly in die Primêre Kronieke.
Oleg is waarskynlik in 912 dood. In sowel Staraja Ladoga as Kiëf is daar ’n grafheuwel waar hy na bewering begrawe is.
Christologie
Christologie (van die Griekse Χριστός, Khristós, en –λογία, -logia) is die studieveld in Christelike teologie wat handel oor die natuur en persoon van Christus. Een van die belangrikste aspekte is die verhouding van Jesus se natuur en persoon met dié van God die Vader.
Vloeistof-dampskeier
Ontwerp van 'n vloeistof-dampskeier
Die massavloei van die gasvloei per eenheid van die houer deursnitarea =
Stel: Die geneigdheid om druppels saam te sleur = Meesleuringskoëffisiënt = K2
Dus:
Uit eksperimente is die volgende gevind:
Neem kennis dat dit baie moeilik is om vloeistofoordrag akkuraat te bepaal. Dit is definitief nie 'n eksakte wetenskap nie. Hierdie metode gee hoogstens 'n aanduiding van vloeistofoordrag.
Normale vertikale uitklopdromme word ontwerp vir 'n K-waarde van 0.20 tot 0.25. Uitklopdromme aan die suigkant van positiewe verplasingskompressors word ontwerp vir 'n K-waarde van 0.14.
Ontwerp van 'n draadpakke
'n Draadpak (in Engels, wire mesh) is 'n misskeier wat gemaak is van draad. Dit lyk soos 'n groot blok staalwol. Vir die ontwerp daarvan word die Souders-Brown vergelyking gebruik. Dit is:
Waar:
Ontwerp K-waardes
Groot Moskee van Machatsjkala
Die Groot Moskee van Machatsjkala (Yusuf Bei Cami) is die hoofmoskee van Dagestan. Die ontwerp is geskoei op dié van die Blou Moskee in Istanboel. Daar is plek vir tot 17 000 aanbidders.
Die bou van die moskee is deur Turkye gefinansier. Dit is in 1998 voltooi en ingewy. Dit is die fokuspunt van die stad se grootste deurpad, Imam Shamil-laan.
Oberhausen
Oberhausen (Nederduits: Overhus) is 'n stad in Noordryn-Wesfale in die weste van Duitsland, met 'n bevolking van 212 568 op 31 Desember 2011 en 'n oppervlakte van 77,1 km². Die stad is in 1847 gestig en het op 10 September 1874 stadstatus gekry. Tot November 2012 was Oberhausen bekend as die stad met die hoogste skuld per kapita in Duitsland, totdat die stad se finansiële situasie deur 'n toekenning van die land Noordryn-Wesfale verlig is.
Jo Jung-suk
Jo Jung-suk (Koreaans: 송중기; * 26 Desember 1980 in Seoul, Suid-Korea) is 'n Suid-Koreaanse akteur.
Losprysware
Losprysware (Engels: ransomware) is skadelike sagteware (malware) wat in kubermisdaad aangewend word om slagoffers se toegang tot die data op hul eie rekenaars te beperk mits 'n losprys betaal word, gewoonlik in die vorm van kriptografiese valuta soos bitcoin of monero.
Jenna Leigh Green
Jenna Leigh Green (gebore 22 Augustus 1974) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente I Am Michael (2015) en Skin (2018), en in die televisiereekse Sabrina, the Teenage Witch (1996) en Quantico (2015).
Kameelspoor
Die Kameelspoor (Piliostigma thonningii) is 'n klein boom met 'n digte, geronde kroon en met swaar, dik houtagtigeg peule. Die boom het skoenlapper-vormige blare wat diep ingekeep is - vandaar die naam. Die peule se inhoud is eetbaar en staan daarom as monkey bread bekend.
Isolasie
Isolasie kan na die volgende verwys:
Roger Huerta
Roger Huerta (gebore 20 Mei 1983) is 'n Amerikaanse akteur.
Isolasie
Verskil tussen isoleer en afsonder
Om die verskil te verduidelik tussen isolasie en afsondering, kom ons kyk na elektriese toerusting:
'n Mens kan dit ook sien dat wanneer iets geïsoleer word, word dit geskei deur 'n beskermingsmateriaal en wanneer iets afgesonder word, word dit geskei deur lug.
Sólveig Arnarsdóttir
Sólveig Arnarsdóttir (gebore 26 Januarie 1973) is 'n Yslandse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Ingaló (1992), Regína (2001), en Be.Angeled (2001).
Letabarivier
Die Letabarivier is 'n belangrike takrivier van die Olifantsrivier in Limpopo, Suid-Afrika.
Roete
Die naam Letabarivier word gebruik ná die samevloei van die Klein- en Groot-Letabariviere op die wesgrens van die Krugerwildtuin. Die samevloeiing met die Olifantsrivier is in 'n skilderagtige ruigtekloof oos van Olifantskamp in die Krugerwildtuin. Hierdie area word as 'n wildernisstaproete gebruik deur besoekers aan die park.
Hierna sny die Olifantsrivier deur die Lebomboberge by Olifantskloof en steek die landsgrens oor na Gaza-provinsie, Mosambiek waar dit in die Massingirdam invloei.
Ander sytakke
Middel-Letabarivier, Baderukwe, Letsitelerivier, Matrabowa, Nhlarhweni, Nwanedzi, Molototsi, Nsamarivier en Wanetsispruit.
Die sytakke in die Krugerwildtuin is die Tsendze, Mbyashishi, Klein-Letaba, Kumba, Makhadzi, Ngwenyeni, Hlanganine en Shipikani.
Damme in die Letababekken
duimnael|regs|500px|Wild versamel op die oewer digby [[Letabakamp in die Krugerwildtuin]]
Afsonder
Afsonder is wanneer iets beskerm word deur enige kontak te vermy.
Voorbeelde is:
In die tegniese veld noem 'n mens dit "positiewe afsondering". Toerusting kan nie positief afgesonder word deur slegs 'n skakelaar of klep nie. Die stroombaan/proses moet fisies meer definitief gebreek word.
Kyk ook Isolasie.
W.G. Grace
William Gilbert "W. G." Grace (18 Julie 1848 – 23 Oktober 1915) was 'n Engelse doktor en krieketspeler. Grace was algemeen bekend as 'W.G.'. Hy was 'n krieket-legende wat tot die ontwikkeling van die sport bygedra het. Hy speel vir 'n rekord van 44 seisoene vanaf 1865 tot 1908 eersteklas krieket en was die kaptein van verskeie spanne, onder andere: Engeland, Gloucestershire County Cricket Club, The Gentlemen, MCC en United South of England Eleven.
Beknopte biografie
William Gilbert Grace is op 18 Julie 1848 in Downend, naby Bristol in Engeland uit 'n krieket-familie gebore. Sy pa en oom was beide goeie krieketspelers.
Grace kwalifiseer in 1879 as 'n dokter. As gevolg van sy professie het hy normaalweg amateurkrieket gespeel, maar daar word geglo dat hy meer geld uit krieket verdien het. Hy was 'n kompeterende speler en een van die bekendste persone in Engeland, tog was hy ook omstrede as gevolg van onsportiwiteit en sy finansiële vaardighede.
Toetskrieket begin in 1877, toe Grace reeds 28 jaar oud was. Hy maak sy debuut in 1880 en het Engeland se eerste honderdtal teen Australië aangeteken. Hy speel in die 1880's en 1890's in 22 toetse vir Engeland, almal daarvan teen Australië. Hy was die outomatiese keuse tuis, maar het aan slegs een kriekettoer, die toer van 1891–92 na Australië, deelgeneem.
Moses Kotane Plaaslike Munisipaliteit
Die Moses Kotane Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Bojanala Platinum-distriksmunisipaliteit in Noordwes, Suid-Afrika.
W.G. Grace
Beknopte biografie
In 1880 word W.G. saam met E.M. Grace, een van sy ouer broers, en Fred Grace, sy jongste broer, die eerste drie broers wat saam in 'n toetswedstryd speel.
Moses Kotane Plaaslike Munisipaliteit
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit sluit in:
W.G. Grace
Beknopte biografie
Grace se belangrikste toets was die 1882-toets tussen Engeland en Australië op die The Oval-krieketstadion. Australië wen die wedstryd met 7 lopies nadat Spofforth 14 paaltjies geneem het. Die legende van Die As (The Ashes) is na die wedstryd gebore. Grace het slegs 4 en 32 lopies aangeteken, en is vir die nederlaag verantwoordelik gehou.
Kgetlengrivier Plaaslike Munisipaliteit
Die Kgetlengrivier Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Bojanala Platinum-distriksmunisipaliteit in Noordwes, Suid-Afrika.
W.G. Grace
Beknopte biografie
Hy is op 23 Oktober 1915 in Kent, Engeland aan 'n hartaanval oorlede.
Kgetlengrivier Plaaslike Munisipaliteit
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit sluit in:
Mariager
Mariager is ’n plek en voormalige munisipaliteit in Denemarke.
Voormalige munisipaliteit
Die oppervlakte was 201,09 vierkante kilometer. Die plaas het 8 300 inwoners gehad met 4205 manne en 4095 vroue (2005).
Die munisipaliteit val sedert die herindeling van 2007 onder die nuutgevormde munisipaliteit Mariagerfjord.
Plek
Die plek Mariager het 2 555 inwoners (2011) en lê aan die Mariager Fjord. Dit is in 15de eeu gestig en na Maria genoem.
Chromobacteriosis infeksie
Chromobacteriosis infeksies is 'n kutane toestand wat veroorsaak word deur chromobacteria gekenmerk deur wisselende absesse.
Perseus (spioen)
Perseus was die kodenaam van 'n hipotetiese Sowjet-atoomspioen wat, indien dit werklik was, na bewering die nasionale veiligheid van die Verenigde State sou geskend het deur die Los Alamos Nasionale Laboratorium te infiltreer tydens die ontwikkeling van die Manhattan-projek, en gevolglik instrumenteel sou gewees het vir die Sowjetunie in die ontwikkeling van kernwapens.
Onder navorsers van die onderwerp is daar konsensus dat Perseus nooit bestaan het nie en eintlik 'n skepping van die Sowjet-intelligensie was.
Kerri Green
Kerri Green (gebore 14 Januarie 1967) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Goonies (1985), Summer Rental (1985), Lucas (1986), en Bellyfruit (1999).
Jeff Meacham
Jeff Meacham is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Bounty Killer (2013) en Love & Mercy (2014), en in die televisiereekse The Thundermans (2013) en Black-ish (2014).
Gresham’s Skool
Gresham's Skool (Engels: Gresham's School) is 'n private kosskool in Holt, Norfolk, Engeland, by die Noordsee.
Gresham's Skool is volgens Christelike beginsels in 1555 deur sir John Gresham as 'n naasteliefdeskool gevestig. Dit was sy bedoeling om aan die skool gratis onderrig te gee aan 40 seuns van Holt, sy geboortestad. Mettertyd het Gresham's Skool ontwikkel, en vanaf 1971 word meisies ook tot die skool toegelaat.
W. H. Auden, Benjamin Britten, lord Reith, Sir Christopher Cockerell, Sienna Guillory, sir Stephen Spender, Stephen Frears, Stephen Fry, Peter Brook en sir James Dyson behoort tot die vele beroemde mense wat in hul kinderjare aan die skool studeer het.
Sodomie
Sodomie is 'n historiese term vir "onnatuurlike" seksuele dade.
In die breë sin beskryf dit alle vorme van seks wat as "nie-reproduktief" gesien kan word. So sluit dit seks met diere, orale seks sowel as homoseksuele en heteroseksuele anale penetrasie in.
In engere sin verwys sodomie egter na anale seks. Die afgeleide werkwoord, 'sodomiseer' beteken dan ook om iemand anaal te penetreer.
Die term is afkomstig van die naam van die Bybelse stad Sodom waar vele vorme van seks gepraktiseer sou word, waarvan baie ook onvrywillig. Die storie van Sodom en Gomorra is in hoofstuk 18 en 19 van die boek van Genesis in die Bybel gedokumenteer.
Sodomie is in die vroeë Middeleeue in Europa as 'n sonde beskou. In die dertiende eeu is wetgewing ingevoer om sodomie met die dood te straf. Sommige lande het steeds wetgewing wat sodomie tot 'n misdaad verklaar. Baie westerse lande het egter meeste van die wette afgeskaf. Waar dit wel nog in effek is word dit meestal nie aktief toegepas nie.
26 Maart
26 Maart is die 85ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (86ste in 'n skrikkeljaar). Daar volg nog 280 dae.
Humanae Vitae
Die onderwerp van dié ensikliek is die gebruik van voorbehoeding. Die pous verklaar hom teen alle vorme en waarsku oor vier effekte wat die verspreiding van dié middels gaan hê:
Die ensikliek het tot baie kontroversie gelei en miljoene katolieke het geweier om die verbod op voorbehoeding te gehoorsaam.
Hank Mann
Hank Mann (28 Mei 1887 – 25 November 1971) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Janitor (1919), City Lights (1931), Modern Times (1936), en The Great Dictator (1940).
Monofisitisme
Monofisitisme (van die Griekse monos, "enkele", en physis, "natuur") is die Christologiese standpunt dat Jesus net een enkele, goddelike natuur het. Dit staan teenoor duofisitisme, waarvolgens Christus twee nature behou het ná die vleeswording, een goddelik en een menslik.
Die term verwys histories na die posisie van die kerke (veral in Egipte en in ’n mindere mate Sirië) wat die Konsilie van Chalcedon van 451 verwerp het. Die meer gematigde lede van dié groep handhaaf ’n miafisitiese teologie, wat die geloof geword het van die Oriëntaal-Ortodokse kerke. Hulle glo dat Christus net een natuur het wat menslik én goddelik is. Baie van laasgenoemde kerke verwerp die naam "monofisities", maar dit word dikwels vir hulle gebruik in historiese geskrifte.
HD 108236
HD 108236 is a G-tipe hoofreeksster sowat 210 ligjare van die Son af. Sy oppervlaktemperatuur is 5 660 K. HD 108236 het min metale in vergelyking met die Son, met ’n metaalinhoud van -0,28 (52% van die Son s'n), en is moontlik ouer as die Son: 6,7 miljard jaar.
John Parker
duimnael|270px|links|Die [[Kongregasionalistiese Kerk|Kongregasionalistiese kerk, Seepunt, ontwerp deur John Parker. Sir J.H. de Villiers het die hoeksteen op 6 Maart 1896 gelê.]]
HD 108236
Volgens WISE-sendingdata is verwag die ster sou deur ’n puinskyf omring wees, maar met ’n herontleding van die data is dié hipotese in 2014 weerlê. Die rede vir die valse inligting was besoedeling deur ’n nabygeleë infrarooibron.
Monofisitisme
Ná die Konsilie van Chalcedon het die monofisitiese kwessie (saam met politieke en nasionalistiese faktore) gelei tot ’n blywende skeuring tussen die Oosterse kerke aan die een kant en die Westerse en Oosterse Ortodokse kerke aan die ander kant. Die Christologiese konflik tussen monofisitisme, duofisitisme en die subtiele verskille tussen die twee het van die 3de tot die 8ste eeu geduur en was ’n groot kwessie by al die ekumeniese konsilies buiten die eerste twee.
HD 108236
Planeetstelsel
In 2020 is vier planete om HD 108236 deur die oorgangsmetode ontdek en nog een in 2021.
John Parker
John Parker (Greenock, Skotland, 17 September 1866 – Kaapstad, 16 September 1921) was ’n vooraanstaande Kaapse argitek van 1895 tot sy dood en van 1913 af twee termyne lank die eerste burgemeester van Groter Kaapstad.
Monofisitisme
Bronne
Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
John Parker
Herkoms en opleiding
duimnael|270px|links|Die eertydse openbare meisieskool op [[Beaufort-Wes huisves tans sekere munisipale kantore. Dis in 1898 vergroot volgens die plan van Parker.]]
regs|duimnael|270px|Die Karoo Lodge, [[Beaufort-Wes, omstreeks 1898 vir J.D. Logan ontwerp as die Masonic Hotel.]]
duimnael|links|270px|Die ou Tivoli Theatre of Varieties in [[Kaapstad, in 1901 opgerig volgens Parker se plan.]]
duimnael|regs|270px|Die Groot Sinagoge in [[Kaapstad is in 1904 opgerig volgens die plan van Parker en Forsyth.]]
duimnael|links|270px|Parker se skets vir die Spes Bona-hostel, wat vandag nog bestaan.
Asteria
Asteria was in die Griekse mitologie uit die tweede geslag Titane. Sy was die godin van voorspellings, profetiese drome en astrologie.
John Parker
Herkoms en opleiding
duimnael|links|270px|Die Cuthbert-gebou, [[Oos-Londen, in 1901 opgerig volgens Parker en Forsyth se plan en nou 'n erfenisterrein.]]
Asteria
Asteria was volgens Hesiodus die dogter van die Titane Koios en Foibe en die suster van Leto. Volgens hom het sy ’n dogter, Hekate, by Perses gehad. Asteria het in die Egeïese See gespring in die vorm van ’n kwartel om te ontsnap van Zeus se romantiese attensies. Sy het toe in die eiland Asteria verander.
John Parker
Herkoms en opleiding
regs|duimnael|270px|Die White House Hotel, hoek van Strand- en Langstraat, [[Kaapstad, is in 1893 opgerig en in 1981 gesloop.]]
duimnael|links|270px|Die Civil Service Club op Kerkplein, Kaapstad, opgerig in 1897 volgens Parker se plan.
duimnael|regs|270px|Die Hoërskool Seepunt, ontwerp deur Parker en Forsyth in 1918 as die Hoër Seunskool Seepunt. Dis op die hoek van Hoof- en Norfolkweg.
duimnael|links|270px|J. Garlick se pakhuis, [[Roggebaai, Kaapstad, in 1902 opgerig volgens Parker se plan.]]
duimnael|regs|270px|Die Metodistekerk, [[Seepunt, waarvan die hoeksteen op 8 Mei 1897 gelê is.]]
duimnael|regs|270px|Die British Hotel, [[Simonstad, ontwerp deur Parker en opgerig in 1897.]]
Parker was die jongste kind van John Miller Parker, 'n skrynwerker en bouer, en sy vrou, Ann Rae. Hy het sy skoolopvoeding in Glasgow ontvang. Nadat hy ’n jaar lank in die kantoor van die vlootargitekte McNicoll & Smith in Glasgow gewerk het, het hy in 1880 toe hy 13 was ’n vakleerling geword by die argitek John Baird van Thompson & Baird, Glasgow. Hier het hy twee jaar gebly. Weens die heersende ekonomiese depressie het sy vader na die Kaapkolonie geëmigreer waar sy vrou en twee kinders hulle in 1883 by hom aangesluit het. Nadat hy in Maart daardie in Kaapstad geland het, begin hy werk as tekenaar in die kantoor van die argitek en landmeter Charles Freeman. Hy bly sewe jaar in Freeman se diens, waarvan die laaste drie as hoofassistent.
Sy eie praktyk
Omstreeks 1890 rig Parker ’n privaat praktyk in Kaapstad op. Gedurende die eerste jaar het hy terrashuise ontwerp vir ontwikkelaars en spekulante, en onder meer veranderings aan die geboue en klaskamers van die South African College School aangebring. Hy was verantwoordelik vir die ontwerp van talle geboue, soos die besonder treffende Civil Service Club in Kaapstad, skole op talle plekke in die Kaapkolonie, byvoorbeeld die Hoër Meisieskool Rustenburg, Hoër Meisie- en Seunskool Seepunt en die Hoërskool De Villiers Graaff (Villiersdorp), en 'n aantal mooi kerke, onder meer die Presbiteriaanse kerk in Mowbray, die Wesleyaanse kerkie in Seepunt en die Groot Sinagoge in Tuine. Van sy eerste groot opdragte was vir hoteliers in die vroeë 1890’s, toe sy praktyk nog gevestig moes word Hotelontwerpe sou dan ook vir die res van sy loopbaan ’n belangrike deel van sy praktyk bly. Dié ontwerp het Parker 'n bekende argitek gemaak en van die tientalle hotelle waarvoor hy verantwoordelik was, waarvan die meeste sedertdien gesloop is, is die White House Hotel (opgerig 1893; afgebreek 1981) in Strandstraat, Kaapstad, die Green Hansom en Hansa (albei 1901) ook in die Moederstad. Al dié hotelle was tipies Victoriaans in styl met gegote-ysterversierings vir die verandas en balkonne en die letterwerk in die reling op die nok van die dak. Kenmerkend was ook die terracottawerk en buitemuurafwerkings in inheemse klip en graniet.
Vennootskap met Forsyth
In 1901 het hy in vennootskap gegaan met Alexander Forsyth (1869 - 24 Februarie 1963) en in 1905 is die naam van die praktyk verander na Parker & Forsyth. Parker het blykbaar sy praktyk met niks begin sonder die voordeel van 'n eerste plek in enige kompetisie, wat gewoonlik aan 'n jong argiteksfirma 'n hupstoot gegee het. Hy het die buitengewone vermoë gehad om talent te eien en om bekwame assistente in diens te neem en deur noukeurige kontrole het hy 'n hoë standaard gehandhaaf. Vir ’n tydperk van nagenoeg 20 jaar het hy een die grootste argitekspraktyke in Kaapstad gehad. Hy was ’n tydgenoot van sir Herbert Baker en Forsyth was ’n bekwame vennoot. Gedurende die 20 jaar van die firma se bestaan, was dit by minstens 250 verskeie groter en kleiner bouprojekte betrokke en in die jaar van sy afsterwe was Parker met 55 opdragte doenig. Terwyl hy sy praktyk op die been gebring het, het Parker selde of ooit gereis, maar in 1902 het hy meer as ’n maand in Europa deurgebring, waarvan geruime tyd in Engeland en Skotland.
Van die bekende geboue wat Parker alleen of in vennootskap ontwerp het, is onder meer (almal in Kaapstad tensy anders vermeld) dié vir T. Maskew Miller, Hepworth en Kie., African Homes Trust, Southern Life Association (Bloemfontein), die Swellendamse stadsaal en die Tivoli-musieksaal met sy mure en trappe van ingevoerde Italiaanse marmer en skuifbare daklig (om warm lug uit te laat voor die koms van lugreëling).
Gemeenskapsleier
Parker was 'n stigterslid van die Kaapse Instituut van Argitekte (1902), waarvan hy die eerste president was — 'n amp wat hy tot 1904 beklee het. Hy is ook vereer met die lidmaatskap van die Royal Institute of British Architects (Friba). In 1898 is hy verkies tot die Mowbrayse stadsraad, waarin hy tot 1913 gedien het, en in 1900 tot die Kaapstadse stadsraad. Hy het hom veral vir die vereniging van al die bestaande munisipaliteite in die Kaapse Skiereiland beywer, met die oog op betroubare watervoorsiening. Hy was dan ook lid van die munisipale waterwerkekomitee, asook voorsitter van die gesamentlike waterkomitee en het sy teenstanders met die publikasie van sy boek, "The future water supply of Cape Town and the Cape Peninsula" (1904), van sy standpunt probeer oortuig. Hy het voorkeur gegee aan 'n dam in die Bergrivier by Franschhoek bo die Wemmershoek-, Steenbras- en Vier-en-twintig Riviereskema.
Parker is in die munisipale verkiesing van 1904 verslaan, maar die volgende jaar as "sosialis", wat veral steun van die werkersklas verkry het, verkies. In 1908 het hy volgens rotasie uit die stadsraad getree en geweier om hom weer verkiesbaar te stel. Sy voorsittersverslag van die Peninsula Municipal Union Society (1909-10) het in 1911 onder die titel "Municipal union in the Cape Peninsula" in druk verskyn. Ná sy verkiesing tot die stadsraad van Groter Kaapstad in 1913 is hy in September daardie jaar as die eerste burgemeester van die uitgebreide munisipaliteit verkies en dien twee termyne. Tydens 'n staking van spoorwegwerkers het hy daarin geslaag om hul eise binne redelike perke te hou.
Met die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog in 1914 het Parker baie gedoen om paniekbevange kopery te voorkom en pryse billik te hou. Ná 'n dienstermyn van twee jaar as burgemeester het hy nog tot 1917 as raadslid gedien, waarna hy weens swak gesondheid bedank het. Hy het egter nog voortgegaan om geld vir die oorlogspoging in te samel en is hiervoor met die OBE vereer. Hy is reeds in 1905 'n raadsheer gemaak.
Parker het aan verskeie aktiwiteite van die Skotse gemeenskap deelgeneem en was onder meer voorsitter van die Caledonian Society en offisier in die Cape Town Highlanders. Hy was 'n toegewyde Presbiteriaan, het in die kerkkoor van die St. Andrew-kerk, Groenpunt, gesing en het as kerkopsiener opgetree. Verder was hy lid van die Cape Town Guard en van die Relief Committee, en het as direkteur van die YWCA (Christelike Jongmannevereniging) en die African Homes Trust gedien. Hy was ook voorsitter van die skoolkomitee van die Hoër Meisieskool Rustenburg (Rondebosch) en dit was grootliks aan hom te danke dat 'n deel van die geskiedkundige Erinville-landgoed aan Campgroundweg vir die nuwe skoolgebou verkry is.
Gesinslewe
Parker is met Susan MacDonald Green op 15 September 1892 (die dag van haar aankoms in Suid-Afrika) deur haar vader, eerw. George Garden Green van Glasgow, in die huwelik bevestig. Twee seuns en ses dogters is uit die huwelik gebore. Die Irma Stern-museum van die Universiteit van Kaapstad word in hul eertydse woning, The Firs, in Rosebank, gehuisves. Parker het hier gewoon 1898 tot 1921 nadat die gesin uit Tamboerskloof verhuis het.
Bonanza
Bonanza is 'n Amerikaanse TV-reeks van die 1960's wat vir etlike jare gebeeldsend is. Dit gaan oor ’n gesin op ’n veeplaas ("ranch") in die Wilde Weste. Die reeks is van 12 September 1959 tot en met 16 Januarie 1973 oor veertien seisoene en 430 episodes in Amerika uitgesaai. Dit is ook in tale ander lande, onder andere in Suid-Afrika, gebeeldsend.
Die stories speel in ongeveer 1860 in Amerika af en handel oor die wel en wee van die Cartwright-familie. Die familie bestaan uit 'n pa met sy drie seuns (elkeen van 'n ander ma). Die pa was lief vir vroue, maar kon nie lank met hulle uithou nie. Hulle het saam op die veeplaas Ponderosa geboer.
John Parker
Gesinslewe
Hy is op die vooraand van sy 55ste verjaardag in Kaapstad oorlede, waarna Forsyth die praktyk voortgesit het. Omdat hy so jong oorlede is, het hy nooit enige van sy 26 kleinkinders geken nie.
Bonanza
Ben (die 'pa') Cartwright, gespeel deur die Kanadese akteur Lorne Greene, is die hoof van die gesin. Sy seuns was Adam (Pernell Roberts), Eric, beter bekend as Hoss (Dan Blocker) en Little Joe (Michael Landon). 'n Ander belangrik figuur in die reeks was die Chinese kok Hop Sing (Victor Sen Yung).
In 1965 verlaat Pernell Roberts die reeks, waarna die program se gewildheid begin taan. Die kyksyfers tel weer op toe David Canary in die rol van voorman Candy Canaday by die groep aansluit. Hy maak sy debuut in 1967 in episode 271 (Sense Of Duty). Nadat Dan Blocker in 1972 skielik oorlede is, het die reeks ten einde geloop. Die program verdwyn geruisloos van die kassie. Van die episodes is tans in die publieke domein.