cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paul Kelly (akteur)
Paul Kelly (9 Augustus 1899 – 6 November 1956) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Forged Passport (1939), Flying Tigers (1942), Deadline for Murder (1946), en Crossfire (1947).
Leucosolenia hispidissima
Leucosolenia hispidissima is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel.
Jadin Gould
Jadin Gould (gebore 20 Junie 1998) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Amusement (2008), Battle Los Angeles (2011), en Man of Steel (2013), en in die televisiereeks Chuck (2007).
Rileah Vanderbilt
Rileah Vanderbilt (gebore 20 Augustus 1979) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hatchet (2006) en Frozen (2010), en in die televisiereeks Team Unicorn (2010).
Seldjoekse Ryk
Die Seldjoekse Ryk was ’n Middeleeuse Turks-Persiese   ryk. Dit was in beheer van ’n groot gebied van die Hindoekoesj tot Oos-Anatolië en van Sentraal-Asië tot die Persiese Golf. Van hul tuislande naby die Aralmeer het hulle eers in Chorasan en toe in Persië inbeweeg voordat hulle eindelik Oos-Anatolië verower het.
Geskiedenis
Die ryk is in 1037 deur Toeghril Beg (1016–63) gestig. Hy is deur sy oupa, Seldjoek-Beg, grootgemaak wat ’n hoë posisie in die Turkse staat Oghuz Yabgu beklee het. Seldjoek se naam is gebruik vir die ryk sowel as die dinastie. Die Seldjoeke het die verbrokkelde politieke toneel van die oostelike Islamitiese wêreld verenig en ’n sleutelrol gespeel in die Eerste en Tweede Kruistog. Hul kultuur en taal was in ’n groot mate Persies  en hulle het ’n groot rol gespeel in die ontwikkeling van die Turks-Persiese tradisies. Die vestiging van Turkse stamme in die noordwestelike streke van die ryk, vir die strategiese militêre doel om invalle van buurstate af te weer, het gelei tot die turkifisering van dié gebiede.
Verval
Ahmad Sanjar (1097 tot 1118) het te doen gekry met opstande in verskeie dele van die ryk, sowel as nomadiese volke wat die ryk binnegeval het. In 1141 is die Seldjoeke verslaan en die leër het groot verliese gely. Hierna het hul aansien baie afgeneem en hulle het al hul oostelike provinsies verloor.
Die Koninkryk van Georgië en die Armeense Koninkryk van Silisië het ook in dié tyd sterk magte geword en hul grense uitgebrei tot nadeel van die Seldjoeke. In 1194 het die Seldjoekse Ryk eindelik geval. In die middel van die 13de eeu het die Mongoolse Ryk Anatolië binnegeval en dit in kleiner emirate verdeel. Eindelik het een van dié emirate, die Ottomane, magtig geword en die res van die gebied verower.
Stihl
Andreas Stihl AG & Co. KG, kortweg Stihl, is 'n vervaardiger van kettingsae en ander tuinwerktuie soos blaarblasers en bosmaaiers.
Die hoofkantoor is gesetel in Waiblingen, Baden-Württemberg in die buurt van Stuttgart. Die maatskappy is in 1926 gestig deur Andreas Stihl, 'n pionier uit die beginperiode van die kettingsaag. Die maatskappy is een van die grootste vervaardigers van kettingsae en een van die weinige wat self die ketting en geleier maak. Andreas Stihl AG is sedert 2015 in die hande van die kleinkinders van Andreas Stihl.
Stihl Incorporated, die Amerikaanse tak van die maatskappy, het ongeveer 8 000 mense in diens by die Virginia Beach-kompleks. Produksie het in 1974 begin by die Virginia Beach-fabriek met die 015 kettingsaag.
Petra van Blerk
Petronella Johanna (Petra) van Blerk is ’n Suid-Afrikaanse skryfster. Sy is op 25 Oktober 1954 in Ermelo gebore as die oudste kind van die bekende skrywer H.S. van Blerk en Petronella Johanna Snyman.
Lewe en werk
Sy het twee broers (Hendrik en Willem) en ’n suster (Elizabeth). Sy word groot aan die Oos-Rand in die omgewing van Benoni en matrikuleer in 1972 aan die Hoërskool Brandwag in Benoni. Vanaf 1973 studeer sy verder aan die Universiteit van Pretoria en behaal aan die einde van 1975 ’n B.A.-graad en later ’n Hoër Onderwysdiploma. In 1982 verwerf sy haar B.A. Honneurs-graad in Afrikaanse en Nederlandse letterkunde aan die Universiteit van Suid-Afrika. Sy gee eers vir ongeveer ses jaar onderwys in die Johannesburg-Oos-Rand omgewing en werk daarna as vertaler op ’n vryskutbasis by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie. Na ’n mislukte eerste huwelik (wanneer sy mev. Duvenhage word), trou sy in 1984 met Mark Stuart Courtney en uit die huwelik word op 5 Julie 1985 ’n seun (Sean Patrick) en op 12 November 1986 ’n dogter (Sinead Lesley) gebore. Die gesin woon in Engeland.
Skryfwerk
Reeds op skool skryf sy gedigte en prosa wat in die skooljaarblaaie verskyn en van haar werk word ook later in universiteitspublikasies opgeneem. In 1982 wen sy met Eerste Oes ’n kontantprys vir ongepubliseerde gedigte in ’n wedstryd uitgeskryf deur die Departement van Nasionale Opvoeding. Daarna verskyn van haar gedigte in 1983 in Standpunte en in 1984 verskyn haar debuutbundel Skerf, waarin sy gedigte opneem wat handel oor die digkuns, die natuur en die persoonlike emosies, veral na aanleiding van die verraderlikheid van die minnaar. Sy poog om ekstra dimensies van betekenis in die gedigte te laai (byvoorbeeld ’n religieuse dimensie in ’n gegewe, of sin in die kuns, of die groter magte wat agter landskappe lê), hoewel hierdie pogings nie altyd suksesvol is nie. ’n Aantal gedigte is egter nie sonder bekoring nie en in sommige beeld sy die nood van die vrou oortuigend uit. Dit is veral gedigte oor spesifieke landstreke wat uitstaan, soos Golden Gate, Blyderivier en Namakwaland. Hierdie bundel word eervol vermeld tydens die toekenning van die Ingrid Jonker-prys in 1985.
Van haar gedigte word in verskeie versamel bundels opgeneem, insluitende Groot verseboek, Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte, Goudaar, Kraaines en Die mooiste Afrikaanse liefdesgedigte.
Sy skryf ook prosa en ’n skets van haar, Lissabon – die onverganklike stad, word in 1986 in die Suid-Afrikaanse Lugdiens se tydskrif, Die Vlieënde Springbok, gepubliseer.
Publikasies
1984 - Skerf
Veddum
Veddum is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Mariagerfjord-munisipaliteit. Dit het 478 inwoners (2008).
Šventoji
Die Šventoji-rivier (letterlik "Die Heilige") is die langste rivier wat uitsluitlik op Litause grondgebied vloei en ook die grootste takrivier van die Neris. Die rivier ontspring in die Samanis-meer (Gražutė-streekpark, Noordoos-Litaue) en mond naby Jonava in die Neris uit. Die langste takrivier van die Šventoji is die Širvinta.
Die Šventoji-rivier vloei onder meer deur die stede Anykščiai, Kavarskas en Ukmergė. In die Sowjet-tydperk is tussen 1963 en 1964 'n dam naby Kavarskas opgerig om die Nevėžis-rivier met water uit die Šventoji aan te vul, tog is hierdie dam intussen nie meer in gebruik nie aangesien sy onderhoud baie koste-intensief en oneffektief was. Die dam het daarnaas ook omgewingsregulasies van die Europese Unie verbreek.
Die Antalieptė-dam, wat in 1959 ontstaan het, is die tweede grootste mensgemaakte meer in Litaue. Die Šventoji is vandag veral gewild by roeisport-entoesiaste.
Verwysings
Ander bronliteratuur
Amsterdameiland
Amsterdameiland (Frans: Île Amsterdam IFA vroeër Nieuw-Amsterdam) is 'n afgeleë Franse sub-Antarktiese eiland geleë by, omtrent halfpad tussen Australië en Suid-Afrika. Hoewel die eiland vroeër taamlik gereeld deur skepe onderweg tussen Suid-Afrika en Australië besoek is, het die heropening van die Suezkanaal en die byna algehele verdringing van passasierseevaart deur lugvaart verder bygedra tot die isolasie van die eiland.
Beskrywing
Die eiland is vulkanies, maar is tans onaktief. Dit het 'n oppervlak van 55 km2, is 21 km lank en bereik 'n hoogte van 867 m (2844 voet) by Mont de la Dives. Die eiland is een van die min sub-Antarktiese eilande wat enigsins boombedekking het. Die eiland is deel van die Franse Suidelike en Antarktiese Gebiede en saam met die naburige Sint-Pauleiland (85 km Suid) vorm dit een van die distrikte van die gebied. Die eilandbasis Martin-de-Viviès, voorheen La Roche Gódon genoem, is die hoofstad van die gebied.
Geskiedenis
Amsterdameiland is op 18 Maart 1522 deur die Spaanse ontdekkingsreisiger Juan Sebastián Elcano ontdek. Elcano het die eiland egter nie 'n naam gegee nie. Dit was eers toe die Nederlandse kaptein Anthonie van Diemen in 1633 onderweg na Java op die onbenaamde eiland afkom, dat hy dit na sy skip, Nieuw Amsterdam, vernoem het. Op daardie stadium in die eiland se geskiedenis was dit dig bebos.
In die 19de eeu is verskeie pogings aangewend om nedersettings op die Amsterdam- en Sint-Pauleiland te stig. Martin Dupeyrat, kaptein van die L'Olympe, het op 1 Julie 1843 namens die goewerneur van Réunion op Amsterdameiland aan wal gestap en twee dae later op Sint-Paul, om 'n Franse visserspos op laasgenoemde eiland te vestig. Alle vissery is egter in 1853 laat staan toe die Franse regering aansprake op die twee eilande laat vaar het. Op 18 Desember 1870 land 'n kleinboer genaamd Heurtin, van Réunion, met sy gesin en 'n paar vriende op die La Sarcelle by Amsterdameiland om 'n skaap- en beesboerdery te begin. Hulle is egter nie suksesvol nie en verlaat die eiland op 19 Augustus 1871. Die beeste het agtergebly en hul nasate het weer wild geword en tel nou meer as 2 000. Aansienlike ekologiese skade is deur oorbeweiding en vertrapping van die inheemse plantegroei veroorsaak wat saam met brande, wat die groot stukke veengrond waarop die inheemse Phylica-bome staatmaak vernietig het, en byna tot die uitwissing daarvan gelei het.
Eers in 1892 neem die bemanning van die sloep Bourdonnais, gevolg deur die L'Eure in 1893, namens die Franse regering besit van die twee eilande.
Jacob's Ladder, Sint Helena
Jacob's Ladder ("Jacob se leer"), is 'n lang styl vlak op Sint Helena wat in 1829 gebou is om Jamestown te verbind aan die garnisoen op Ladder Hill. Dit is gebruik om ammunisie op te trek. Dit het 699 trappe en is 900 voet lank.
Amsterdameiland
Geskiedenis
Op 31 Desember 1949 bring Kaptein Verdadaine se kreefboot, Sapmer, 'n span van 23 Franse wetenskaplikes onder leiding van die meteoroloog Paul Martin de Viviès na Amsterdameiland. Hierdie agtmaandelange ekspedisie rig die eerste permanente wetenskaplike basis in die Franse Suidelike en Antarktiese Gebiede op. Die eerste basis is op dieselfde plek as die huidige basis, Martin-de-Viviès, opgerig, oorspronklik met die naam Camp Heurtin. Vanaf 1949 word nuwe ekspedisies jaarliks na die eiland gestuur – deels om wetenskaplike studies uit te voer en deels om Franse besit van die eilande in stand te hou. Amsterdameiland is ideaal geleë om die globale impak van lugbesoedeling en die kweekhuiseffek te meet. Die wetenskaplikes monitor ook globale elektromagnetiese energie, doen seismiese opnames, dra by tot weervoorspelling en ondersoek die effek van ekologie op diere se voortplanting en voëlmigrasie. Die werking en instandhouding van die basis word deur staatsamptenare, die weermag, dienspligtiges en vrywilligers uitgevoer. Die personeel wat 'n jaar op die eiland spandeer staan as les hivernants ("die oorwinteraars") bekend. Dié "oorwinteraars" ondergaan vooraf 'n reeks sielkundige toetse om te verseker dat hulle die lang isolasie, gure weer en strak landskap in 'n klein gemeenskap sal oorleef. Goeie gesondheid is ook 'n vereiste aangesien die strawwe omstandighede onderliggende gesondheidsprobleme kan vererger en die plaaslike dokter moontlik nie ernstiger gevalle kan behandel nie.
Jacob's Ladder, Sint Helena
Die leer is al wat oorgebly het van 'n kabelspoorweg wat daar in die vroeë 1800's gebou is. Sy spore en motors is later verwyder, hoewel die trappe op hul plek gebly het en 'n toeriste aantreklikheid geword het wat Jamestown en die voorstad Half Tree Hollow aan die bokant van die heuwel verbind.
Amsterdameiland
Geskiedenis
Amsterdameiland word op 'n tweemaandelikse basis saam met die ander subantarktiese eilande in die Franse Suidelike en Antarktiese Gebiede, Kerguelen en Crozet, deur die Marion Dufresne seevaartuig bedien.
Die Global Atmosphere Watch het steeds 'n atmosferiese navorsingstasie op Amsterdameiland.
2005 San Marino Grand Prix
280px|duimnael|Alonso en Schumacher spook sake uit vir 'n wenplek aan die einde van die wedren. Die 2005 Formule 1 San Marino Grand Prix is op 24 April 2005 op die Autodromo Enzo e Dino Ferrari in Imola, Italië gehou.
Ricky Kelman
Ricky Kelman (gebore 6 Julie 1950) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Once Upon a Horse... (1958) en Critic's Choice (1963), en in die televisiereekse The Twilight Zone (1959) en Our Man Higgins (1962).
Bakersfield
Bakersfield is 'n stad in die Amerikaanse deelstaat van Kalifornië, tussen Los Angeles en Fresno. Die stad het 'n bevolking van 333 719 in 2009 gehad, en 827 173 mense in die Metropolitaanse gebied.
Demografie
In 2000 het die stad 'n bevolking van 247 057 gehad: 68,17% wit, 9,16% swart of Afro-Amerikaans, 1,4% Amerikaanse inboorlinge, 4,33% Asiaties, 0,12% Pasifiese eilanders, 18,68% van ander rasse en 4,43% van twee of meer rasse. Spaans-Amerikaners of Latyns-Amerikaners van enige ras het 32,45% van die bevolking uitgemaak.
Bhairavi
Bhairavī (Sanskrit भैरवी) is 'n godin uit die Hindoemitologie. In 'n himne uit die 9de eeu, die Śāradā-tilaka word sy as volg geprys:
Haar naam Bhairavī is die vroulike vorm van Bhairava -die kwaai een- en sy word as die eggenote van hierdie kwaai vorm van Śiva beskou. Sy het egter 'n selfstandige rol wat baie aspekte vertoon en word as een van die Mahāvidyās beskou. Sy kan seksuele opwinding veroorsaak en selfs hemelse wesens raak bedwelm as hulle haar vereer, maar sy onderrig ook om deur yoga passies te bedwing en skep die Vedas.
Een van haar aspekte is Tripura-bhairavī, die kwaai een wat altyd probeer om die drie wêrelde (tripura) te vernietig. Vernietiging en skepping is die twee basisaspekte van die heelal wat mekaar voortdurend afwissel. Woede, jaloesie en ander selfsugitige gedrag versterk haar teenwoordigheid, terwyl regverdige gedrag dit verswak.
Maar sy het baie ander aspekte. As Sampatpradā-bhairavī gee sy rykdom en as Annapūrn̥eśvarī-bhairavī verleen sy kos. As Sakalasiddhi-bhairavī verleen sy volmaaktheid. Bhayavidhvam̊sinī-bhairavī vernietig alle angs. Caitanya-bhairavī verleen wakker bewussyn. Bhuvaneśvarī-bhairavī is teenwoordig by skepping en groei. Kāmeśvarī-bhairavī ontsteek seksuele lus en verleen bevrediging.
Leucosolenia incerta
Leucosolenia incerta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Urban.
Darcey Vanderhoef
Darcey Vanderhoef is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente 5 Dark Souls (1996), The Frightening (2002), en Mega Scorpions (2003).
Kelly Gould
Kelly Gould (gebore 4 Augustus 1999) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Blades of Glory (2007) en The Rebound (2009), en in die televisiereekse Cold Case (2003) en Ghost Whisperer (2005).
Vebbestrup
Vebbestrup is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Mariagerfjord-munisipaliteit. Dit het 355 inwoners (2008).
Leucosolenia horrida
Leucosolenia horrida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Schmidt in Haeckel.
Huis van Tudor
Die Huis van Tudor het van 1485 tot 1603 oor Engeland en Wallis regeer, en van 1541 tot 1603 ook oor Ierland.
Die Tudors het Engeland verander van ’n onbelangrike staat tot ’n magtige Renaissance-nasie. Die Tudor-periode was ’n bloeitydperk vir die Engelse kultuur, veral letterkunde, wetenskap, argitektuur en handel. Die Tudors het ook die Engelse vloot versterk en daarmee die grondslag gelê vir die Britse koloniale ryk.
Geskiedenis
Die Tudors stam in die vroulike lyn van John Beaufort, een van die buite-egtelike kinders van die 14de-eeuse Engelse prins Jan van Gent, 1ste Hertog van Lancaster (die derde oudste oorlewende seun van Eduard III van Engeland), by Gent se minnares Katherine Swynford. Die afstammelinge van ’n buite-egtelike kind sou normaalweg geen aanspraak op die troon gehad het nie, maar sake is gekompliseer toe Gent en Swynford eindelik in 1396 trou (25 jaar ná John Beaufort se geboorte). Vanweë die huwelik het die kerk die paar se kinders wettig verklaar.
John Beaufort se kleindogter lady Margaret Beaufort was getroud met Edmund Tudor, 1ste Graaf van Richmond. Tudor was die seun van die Walliese howeling Owain Tewdr (verengels tot "Owen Tudor") en Catharina van Valois, weduwee van die Lancaster-koning Hendrik V.
Die Graaf en Gravin van Richmond se seun, Hendrik Tudor, het in 1485 teen koning Richard III van Engeland gerebelleer. Richard is in die Slag van Bosworth dood en Hendrik het koning geword. Hierdeur het die Huis van Tudor aan die bewind gekom in die plek van die Huis van York.
Die dood van Elizabeth I in 1603 het die einde van die Tudor-dinastie in Engeland beteken. Sy is opgevolg deur Jakobus I van die Skotse koningshuis Stuart.
Monarge van die Huis van Tudor
22 Augustus 1485–1509 || || 28 Januarie 1457 Pembroke-kasteel seun van Edmund Tudor en lady Margaret Beaufort || Elizabeth van York Westminster-abdy 18 Januarie 1486 agt kinders || 21 April 1509 Richmond-paleis op 52 21 April 1509–1547 || rowspan="6" | || rowspan="6" | 28 Junie 1491 Greenwich-paleis seun van Hendrik VII en Elizabeth van York || Catharina van Aragon Greenwich 11 Junie 1509 een dogter
Whitehall-paleis op 55 Westminster-paleis 25 Januarie 1533 een dogter Whitehall-paleis 30 Mei 1536 een seun
Paleis van Placentia 6 Januarie 1540
Hampton Court-paleis 28 Julie 1540 Hampton Court-paleis 12 Julie 1543 28 Januarie 1547–1553 || || 12 Oktober 1537 Hampton Court-paleis seun van Hendrik VIII en Jane Seymour || ongetroud || 6 Julie 1553 Paleis van Placentia op 15 (Die Nege-dae-koningin) 10 Julie–19 Julie 1553 Titel betwis || || Oktober 1537 Bradgate Park dogter van Henry Grey, 1ste Hertog van Suffolk en lady Frances Brandon || Lord Guildford Dudley The Strand 21 Mei 1553 geen kinders || 12 Februarie 1554 Londense Tower op 16 (onthoof) (Bloedige Maria) 19 Julie 1553–1558 || || 18 February 1516 Paleis van Placentia dogter van Hendrik VIII en Catharina van Aragon || Philip II van Spanje Winchester-katedraal 25 Julie 1554 geen kinders || 17 November 1558 Sint James-paleis op 42 (Die Maagdkoningin) 17 November 1558–1603 || || 7 September 1533 Greenwich-paleis dogter van Hendrik VIII en Anna Boleyn || ongetroud || 24 Maart 1603 Richmond-paleis op 69
Abstraksie (rekenaarwetenskap)
Abstraksie in rekenaarwetenskap is die proses waarop die oortollige kenmerke en gedagtes oor 'n spesifieke onderwerp gestroop word sodat slegs die noodsaaklike eienskappe wat direk van toepassing is op die probleem onder oorweging op daardie tydstip oorbly.
Abstraksie maak dit moontlik om komplekse probleme makliker op te los. Gewoonlik word daar van verskeie lae of vlakke van abstraksie gebruik gemaak. Eerstens word die probleem eers in breë trekke beskou en sodoende kan 'n duideliker beeld gevorm word van hoe die probleem aangepak behoort te word. Indien 'n mens dadelik deur die fynere besonderhede van implementering oorweldig sou word, sou dit veel moeiliker wees om die probleem op te los.
Verwysings
Computer Science: From Abstraction to Invention, Jennifer Burg and Stan Thomas, Wake Forest University.
Eenhoring (finansies)
'n Eenhoring is 'n privaat beginonderneming (Engels: Startup) met 'n markwaarde van meer as VS$ 1 miljard. Die term is in 2013 geskep deur die waagkapitalis Aileen Lee, wat die mitiese dier gekies het om die statistiese skaarsheid van sulke suksesvolle ondernemings aan te dui, tienhoring is 'n woord wat gebruik word vir maatskappye waarvan die waarde meer as VS$ 10 miljard beloop, terwyl honderdhoring gebruik word vir so 'n maatskappy ter waarde van meer as VS$ 100 miljard.
Volgens CB Insights was daar in Augustus 2021 meer as 803 eenhoringondernemings. Die grootstes sluit in ByteDance, Stripe en SpaceX.
Geskiedenis
Toe Aileen Lee in 2013 oorspronklik die term "eenhoring" bedink het, was daar slegs 39 maatskappye wat as eenhorings beskou word. In 'n ander studie wat deur die Harvard Business Review gedoen is, is vasgestel dat beginondernemings wat tussen 2012 en 2015 gestig is, twee keer so vinnig in waardasie gegroei het as maatskappye wat tussen 2000 en 2013 gestig is.
Vinnigegroeistrategie
Volgens akademici in 2007 volg beleggers en waagkapitaalondernemings die strategie "word vining groot" (get big fast - GBF) vir beginmaatskappye. Dit is ook bekend as Blitzscaling. GBF is 'n strategie waar beginnermaatskappye poog om te groei teen 'n hoë koers deur middel van groot befondsingsrondes en prysverlaging om 'n voordeel ten opsigte van markaandeel te verkry en mededingers so vinnig moontlik uit die weg te ruim. Die vinnige eksponensiële opbrengste deur hierdie strategie blyk vir alle betrokkenes aantreklik te wees. Daar is egter altyd 'n waarskuwing van die dot-com-borrel van 2000 en die gebrek aan langtermynvolhoubaarheid in waardeskepping van die maatskappye wat vanaf die internet-era geskep is.
Maatskappyaankope
Baie eenhorings is geskep weens die aankoopgeleentheid wat gebied word deur groot openbare ondernemings. In 'n lae-rentekoers-trae-groei-omgewing fokus baie maatskappye soos Apple Inc., Facebook en Google op verkrygings in plaas daarvan om op kapitaalbesteding en die ontwikkeling van interne beleggingsprojekte te konsentreer. Sommige groot ondernemings wil dus eerder hul ondernemings versterk deur gevestigde tegnologie en sakemodelle uit te koop eerder as om dit self te skep.
Verhoging van privaat kapitaal beskikbaar
Die gemiddelde ouderdom van 'n tegnologiemaatskappy voordat dit 'n openbare maatskapy word, is nou 11 jaar, in teenstelling met 'n gemiddelde leeftyd van vier jaar in 1999. Hierdie nuwe dinamiek spruit uit die vergrote hoeveelheid privaat kapitaal wat aan eenhorings beskikbaar is en die aanvaarding van die US Jumpstart our Business Startups (JOBS) Act in 2012, wat die hoeveelheid aandeelhouers wat 'n maatskappy kan hê, met 'n veelvoud van vier verhoog het voordat die maatskappy sy finansiële state openbaar moet maak. Die hoeveelheid privaat kapitaal wat in sagtewaremaatskappye belê is, het van 2013 tot 2015 drievoudig toegeneem.
Vermyding van 'n vroeë aanvanklike openbare aanbod
Weens verskeie finansieringsrondes hoef ondernemings nie 'n aanvanklike openbare aanbiedingsopsie (Engels: IPO) te doen om kapitaal of 'n hoër waardasie te verkry nie; hulle kan net hul beleggers nader vir meer kapitaal. 'n Aanvanklike openbare aanbod loop ook die risiko om 'n maatskappy te devalueer as die openbare mark van mening is dat 'n maatskappy minder werd is as wat sy beleggers glo. 'n Paar voorbeelde van hierdie situasie was Square, veral bekend vir sy mobiele betalings- en finansiëledienstebedryf, en Trivago, 'n gewilde Duitse hotel-soekenjin, wat albei deur die mark onder hul aanvanklike aanbodpryse geprys is. Dit was as gevolg van die ernstige oorwaardering van albei ondernemings in die openbare mark deur beleggers en waagkapitaalondernemings. Die mark het nie met die waardasie van albei maatskappye saamgestem nie, en die prys van hul aandele het ná hul aanvanklike loodsing gedaal. Beleggers en beginondernemings wil ook nie al die nodige veranderings in werking stel wat met 'n aandelebeursregistrasie gepaard gaan nie weens die vergrote regulasievereistes. Wetgewing soos die Sarbanes-Oxley Act het strenger regulasies toegepas na aanleiding van verskeie bankrotskapsgevalle in die Amerikaanse mark wat baie van hierdie ondernemings wil vermy.
Tegnologiese vooruitgang
Beginondernemings benut die oorvloed van nuwe tegnologie van die afgelope dekade om eenhoringstatus te verkry. Met die ontploffing van sosiale media en toegang tot miljoene mense wat hierdie tegnologie gebruik, word massiewe ekonomie van skaalvoordele bekom. Dus kan nuwe ondernemers vinniger as ooit uitbrei. Nuwe innovasies in tegnologie, waaronder mobiele slimfone, eweknienetwerk-platforms en wolkverwerking met die kombinasie van sosialemediatoepassings, het die groei van eenhorings gehelp.
Waardasies
Die waardasies wat daartoe lei dat hierdie beginondernemings eenhorings en tienhorings word, is uniek in vergelyking met meer gevestigde ondernemings. 'n Waardasie vir 'n gevestigde onderneming spruit uit die vertoning van die vorige jare, terwyl 'n beginonderneming se waardasie afgelei word van die groeigeleenthede en die verwagte ontwikkeling op die lang termyn vir sy potensiële mark. Waardasies vir eenhorings kom meestal uit finansieringsrondes van groot waagkapitaalondernemings wat in hierdie onderneming belê. 'n Verdere belangrike waardasie van nuwe ondernemings is wanneer 'n veel groter maatskappy 'n beginonderneming koop en sodoende die waardasie aan hulle gee. Onlangse voorbeelde is toe Unilever Dollar Shave Club gekoop het, en toe Facebook Instagram vir VS$ 1 miljard gekoop het, wat Dollar Shave Club en Instagram effektief finansiële eenhorings gemaak het.
Bill Gurley, 'n vennoot by die waagkapitaalfirma Benchmark, het in Maart 2015 en vroeër voorspel dat die vinnige toename in die getal eenhornings "moontlik is in 'n wêreld wat spekulatief en onvolhoubaar is", en sal nalaat wat hy "dooie eenhorings” noem. Hy het ook gesê die belangrikste rede vir die waardasie van eenhorings is die "buitensporige hoeveelheid geld" wat daarvoor beskikbaar is. In 2015 het William Danoff, wat die Fidelity Contrafund bestuur, ook gesê eenhorings gaan moontlik 'n bietjie glans verloor "as gevolg van die groter voorkoms daarvan" en dat 'n paar se aandeelprys gedevalueer is. Navorsing deur 'n professor aan Stanford-universiteit wat in 2018 gepubliseer is, dui daarop dat eenhorings met gemiddeld 48% oorwaardeer word.
Waardasie van hoëgroei-ondernemings
Vir hoëgroei-ondernemings wat op soek is na die hoogste moontlike waardasie, kom dit neer op potensiaal en geleentheid. Wanneer beleggers van hoëgroei-ondernemings besluit of hulle in 'n maatskappy moet belê of nie, soek hulle tekens van 'n groot divident om eksponensiële opbrengste op hul belegging te maak, tesame met die regte leierspersoonlikhede wat by die onderneming pas. Om sulke hoë waardasies in finansieringsrondes te gee, moet waagkapitaalondernemings glo in die visie van sowel die entrepreneur as die onderneming as geheel. Hulle moet glo dat die maatskappy kan ontwikkel uit die onstabiele, onsekere huidige posisie in 'n maatskappy wat in die toekoms matige groei kan genereer en volhou.
Grootte van die mark
Om die potensiële toekomstige groei van 'n onderneming te beoordeel, moet daar 'n diepgaande ontleding van die teikenmark gedoen word. As 'n maatskappy of belegger die markgrootte bepaal, is daar 'n paar stappe wat hulle moet oorweeg om uit te vind hoe groot die mark regtig is:
Nadat die mark redelik geskat is, kan 'n finansiële voorspelling gemaak word op grond van die grootte van die mark en hoeveel 'n maatskappy van mening is dat dit in 'n sekere periode kan groei.
Skatting van finansies
Om die waardasie van 'n maatskappy ná die voltooiing van die inkomstevooruitskatting behoorlik te beoordeel, moet 'n voorspelling van die bedryfsmarge, die ontleding van die nodige kapitaalbeleggings en die opbrengs op die beleggingskapitaal voltooi word om die groei en potensiële opbrengs vir beleggers van 'n maatskappy te beoordeel. Die aannames van waar 'n onderneming kan groei, moet realisties wees, veral as hulle waagkapitaalondernemings probeer kry om die waardasie te gee wat 'n maatskappy wil hê. Waagkapitaliste weet dat die uitbetaling van hul belegging vir nog vyf tot tien jaar nie sal realiseer nie, en hulle wil van die begin af seker maak dat finansiële voorspellings realisties is.
Terugwerking tot die hede
Met die finansiële vooruitskattings wat opgestel is, moet beleggers weet vir wat die maatskappy in die huidige tyd gewaardeer moet word. Dit is hier waar meer gevestigde waardasiemetodes meer relevant word.
Dit sluit die drie algemeenste waardasiemetodes in:
Beleggers kan 'n finale waardasie op grond van hierdie metodes kry, en die hoeveelheid kapitaal wat hulle bied vir 'n persentasie van die aandeel in 'n maatskappy, word die finale waardasie vir 'n beginonderneming. Die mededingers se finansies en transaksies uit die verlede speel ook 'n belangrike rol om 'n basis te skep vir die waardasie van 'n beginonderneming en die vind van die korrekte waardasie van hierdie ondernemings.
Deelekonomie
Die deelekonomie, ook bekend as "samewerkende verbruik" of "ekonomie op aanvraag", is gebaseer op die konsep van die deel van persoonlike hulpbronne. Hierdie neiging om hulpbronne te deel, het daartoe gelei dat drie van die topvyf- grootste eenhorings (Uber, DiDi en Airbnb) die waardevolste beginondernemings in die wêreld geword het. Die ekonomiese neigings van die 2010's het daartoe gelei dat verbruikers konserwatiewer was met uitgawes, en die deelekonomie het dit weerspieël.
E-handel
E-handel en die innovasie van die aanlyn mark het die behoeftes aan fisieke liggings van handelsmerke stadig maar seker oorgeneem. 'n Goeie voorbeeld hiervan is die agteruitgang van winkelsentrums in die Verenigde State. Die verkope van winkelsentrums in die Verenigde State het afgeneem van VS$87,46 miljard in 2005 tot VS$60,65 miljard in 2015. Die opkoms van e-handelsondernemings soos Amazon en Alibaba (albei eenhorings voordat hulle openbaar geword het) het die behoefte aan fisieke liggings om verbruikersgoedere te koop verminder. Baie groot korporasies het hierdie neiging 'n tyd reeds waargeneem en probeer om aan te pas by die e-handelsneiging. Walmart het Jet.com, 'n Amerikaanse e-handelsonderneming, vir VS$3,3 miljard gekoop om aan te pas by verbruikersvoorkeure.
Innoverende sakemodel
Ter ondersteuning van die delingsekonomie het eenhornings en suksesvolle beginondernemings 'n sakemodel opgebou wat gedefinieer is as "netwerk-orkestreerders". In hierdie sakemodel bestaan daar 'n netwerk van eweknieë wat waarde skep deur interaksie en deling. Netwerk-orkestreerders mag produkte/dienste verkoop, saamwerk, resensies deel en verhoudings deur hul ondernemings opbou. Voorbeelde van netwerkorkestreerders is Uber, Airbnb, TripAdvisor, Yelp, Amazon en Alibaba.
Heather Vandeven
Heather Vandeven (gebore 6 September 1981) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Life on Top (2009).
Leon Rousseau
Leon Rousseau (1931–2016) was ’n uitgewer en saam met Koos Human medestigter van die uitgewersfirma Human & Rousseau. As Afrikaanse skrywer word hy veral bekend vir sy wetenskapfiksie-reeks oor Fritz Deelman en sy biografie oor Eugène Marais, “Die groot verlange”, waarmee hy die CNA-prys verwerf.
Lewe en werk
Leon Gerdener Rousseau is op 5 Maart 1931 in Kaapstad gebore as die jongste kind van Pierre Daniël Rousseau en Elisabeth Anna Luise Gerdener. Pierre Etienne Rousseau, sy broer en die stigter van Sasol, is 21 jaar ouer as hy en sy jongste suster is 13 jaar ouer as hy. Sy voornaam kry hy van kmdt. Lion Cachet, onder wie sy pa in die Anglo-Boereoorlog geveg het. Sy moeder se oupagrootjie is ds. M.C. Vos, wat in 1819 sy herinneringe in briefvorm opgeteken en na sy vriend ds. S. van Breuningen gestuur het wat dit in 1824 in Amsterdam in druk laat verskyn het onder die titel: Merkwaardig Verhaal aangaande het leven en de lotgevallen van Michiel Christiaan Vos, als predikant der Hervormde Christelijke Gemeente op onderscheidene plaatsen in Nederland, Afrika en Azië; van zijne jeugd af tot den tijd van zijn Emeritusschap: door hem zelven in den jare 1819 briefsgewijze aan eene vriend medegedeeld.
Sy grootvader aan vaderskant was ds. P.D. Rossouw, predikant van die NG gemeentes Uniondale, Steynsburg, Franschhoek en Fraserburg (waar hy in 1896 oorlede is). Reeds op 4 Oktober 1878 het 'n brief van ds. Rossouw in Die Afrikaanse Patriot verskyn waarin hy die publikasie van preke in Afrikaans in die blad bepleit het. Skaars drie maande later, op 10 Januarie 1879, het Die Afrikaanse Patriot dan ook 'n Afrikaanse preek van ds. Rossouw gepubliseer, die heel eerste keer dat 'n Afrikaanse preek in druk verskyn het. Sy Afrikaanse preke is in 1881 in boekvorm uitgegee onder die titel "Godsdienstige stukke". Ds. Rossouw het self sy kinders as Rousseau gedoop; vandaar Leon Rousseau en sy vader se van. Sy moeder, Elisabeth Anna Luise (née Gerdener, 1887–1966), was 'n jonger suster van die teoloog en geskiedskrywer prof. dr. G.B.A. Gerdener. Die kleurryke politikus Theo Gerdener was 'n neef van Rousseau.
Hy word groot in Oranjezicht in Kaapstad en gaan skool aan die Laerskool Jan van Riebeeck. Na standerd ses (destyds die laaste standerd van die laerskool) is hy vir twee jaar na die Hoërskool Gimnasium in die Paarl, waar hy in die koshuis bly. Hy keer daarna terug na Kaapstad en die Hoërskool Jan van Riebeeck, waar hy in 1947 in die eerste klas matrikuleer. Op skool was hy groot vriende met Erni Grosskopf, seun van die skrywer E.B. Grosskopf.
Vanaf 1948 studeer hy aan die Universiteit van Kaapstad, waar hy aan die einde van 1950 sy B.A.-graad verwerf, waarna hy vir vier maande tandheelkunde bestudeer aan die Universiteit van die Witwatersrand in Johannesburg. Hierdie studie staak hy egter en hy begin daarna vir vyf jaar tot 1956 ’n loopbaan in joernalistiek by Die Burger. By die koerant is hy in hierdie tyd om die beurt verslaggewer, vertaler, subredakteur en skrywer van die “Van alle kante”-rubriek. In Oktober 1956 verlaat hy die koerant om vryskutwerk te doen.
In 1959 begin hy en Koos Human die uitgewery Human & Rousseau. Van sy bekendste werke is die jeugreeks Fritz Deelman. In 1974 publiseer hy die biografie van Eugène Marais, Die groot verlange, waarvoor hy in 1975 die CNA-prys ontvang. Die Storieman-reeks het in 1983 begin toe hy ’n eksemplaar van die Britse Storyteller in die CNA gesien het. Die eerste oplaag van 35 000 van Storieman Deel 1 het binne 18 maande uitverkoop. Kassette is met ’n karton aan die boeke vasgeheg. Benewens algemene skryfwerk begin hy ook om boeke te skryf (die “Fritz Deelman”-reeks) en redigeer boeke vir Tafelberg-Uitgewers. So ontmoet hy vir Gerrit van Zyl (die skrywer Gerrie Radlof), wie se boeke hy namens Tafelberg-Uitgewers redigeer. Hulle begin saam ’n onderneming deur ’n bankrot persagentskap, Afritopics, te koop. Hulle verander die naam en vestig sodoende die vertaalburo en reklame-agentskap, Uniale Persdiens, met kantore in die Volkskas-gebou in Adderleystraat. Na ’n ruk koop hy vir Gerrit van Zyl uit en maak sy geld hoofsaaklik deur buitelandse foto’s en artikels aan plaaslike blaaie te verkoop en deur vryskutwerk.
Net nadat hy in die sestigerjare begin met ’n biografie oor Eugène Marais, is hy in ’n ernstige motorongeluk betrokke waarin ’n senuwee in sy linkerarm afgesny is, wat sy tikvermoë permanent belemmer. Rousseau het baie Engelstalige kinderboeke na Afrikaans vertaal: Madeleine se redding (Ludwig Bemelmans, 1972), Charlotte se web (E.B. White, 1980) en Die kat kom kuier (Dr. Seuss). Wanneer Human en Rousseau in 1977 deur Nasionale Pers gekoop word, begin hy in 1979 sy eie uitgewery, naamlik Ibis-pers. In 1980 het hy ’n ernstige hartaanval, maar herstel weer en stig dan in 1982 naas Ibis die nuwe uitgewery, Rubicon Pers. Die bekendste uitgawes van sy nuwe uitgewery is die “Storieman”-reeks, bestaande uit boeke en klankkassette (later CD’s).
In Kaapstad woon hy op ’n stadium in Leinster Hall, ’n herehuis wat lank in die besit van die Hofmeyr-familie was en in 1983 tot ’n nasionale gedenkwaardigheid verklaar is. Daarna woon hy onder meer in Kampsbaai en dan langs Zeekoevlei in die Suid-Skiereiland, waarna hy in April 2005 na Jeffreysbaai in die Oos-Kaap verhuis om naby twee van sy dogters te woon. Hy was lid van die Afrikaanse tak van die internasionale skrywersorganisasie PEN.
Hy trou in 1954 met Winifred Louise Schumann, maar hulle is in 1977 geskei. Uit hierdie huwelik word vier kinders, twee seuns en twee dogters, gebore. Na sy egskeiding trou hy weer, hierdie keer met Marieka Strauss Pienaar (kleindogter van E.B. Grosskopf asook 'n broerskind van die VP-leier adv. J.G.N. Strauss) en een kind, die dogter Marie-Louise, word uit hierdie huwelik gebore. Op 1 Oktober 2008 trou hy met die digter Marié Blomerus en hulle woon in haar huis in Mossiestraat in Silverton in Pretoria. Hy trek egter later weer terug na Jeffreysbaai. Leon is op 24 Februarie 2016 in Jeffreysbaai oorlede. Rousseau, wat op Jeffreysbaai afgetree het, is oorleef deur sy kinders Pierre, Chris, Louise, Leontine en Marie-Louise, en agt kleinkinders. Sy gedenkdiens is op 4 Maart 2016 in Constantia, Kaapstad, gehou.
Skryfwerk
Ongetwyfeld sy belangrikste werk is die biografie “Die groot verlange” oor die digter en natuurwetenskaplike Eugène N. Marais, wat hierdie komplekse persoonlikheid in sy vele fasette belig. Die boek bevat die resultaat van indringende navorsing oor baie jare, insluitende voorheen onbeskikbare materiaal wat hy van die digter se enigste seun verkry. Hierdie boek oefen groot invloed uit op die metode van latere biografie-skrywers, veral deur sy self opgesette oogmerke van leesbaarheid en waarheidsgetrouheid. “Die groot verlange” verower in 1974 die C.N.A.-prys en hy vertaal dit ook in Engels as “The dark stream”. Benewens hierdie biografie is hy redakteur van Marais se “Versamelde werke” en skryf hy “Eugène Marais and the Darwin syndrome”. Hierin wy hy uit oor Marais as natuurwetenskaplike en vergelyk Marais se ontdekkings in die diereryk met dié van Charles Darwin. Die skrywer toon aan dat Marais se beroemdheid wêreldwyd sou gestrek het indien “The soul of the ape” gepubliseer is direk na voltooiing daarvan in 1919 en nie eers in 1969 nie, aangesien Marais dan verseker die eerste sou gewees het wat hierdie verreikende insigte bekend gemaak het. In “Die dowwe spoor van Eugène Marais” (aanvanklik in een band gepubliseer saam met “Eugène Marais and the Darwin syndrome” bespreek hy inligting wat ná publikasie van die biografie bekend geword het, asook die verhouding tussen Marais en sy seun.
Die mynveld van evolusionêre teorie, godsdiens en filosofie is die tema in “Die groot avontuur”, wat aan die leser ’n maklik leesbare voëlvlug oor die begin van lewe op aarde en die ontwikkeling daarna gee. Vir hierdie boek is dit duidelik dat hy baie wyd gelees het en hy lewer dan ’n groot bydrae tot die populêr-wetenskaplike Afrikaanse werke oor hierdie grootse onderwerp. In 2007 word “Die groot avontuur” met die Recht Malan-prys vir nie-fiksie bekroon. In 1992 begewe hy hom op die politieke gebied met sy boek “’n Toevlug in die Weste”, waarin hy voor die koms van demokrasie ’n billike verdeling van die land bepleit. “PER 80” is ’n gedenkalbum vir sy broer Pierre Etienne Rousseau, die stigter van Sasol.
Sy gedigte “Kypielied” en “Marietjie van die Kaap” word opgeneem in die versamelbundel “Nuwe verset”, wat hy in samewerking met Daniël Hugo en Phil du Plessis saamstel. Hy skryf ook die handboek vir ouers, “Gee u kind ’n voorsprong”. Hy vertaal ’n groot aantal werke in Afrikaans, meestal kinder- en jeugboeke, maar  ook ’n paar boeke vir volwassenes. Hierdie vertalings sluit in Thomas Pakenham se “The Boer war”, “Die kort en maklike pad na effektiewe redevoering” van Dale Carnegie en “Die vyfde ruiter” deur Larry Collins en Dominique Lapierre.
Op die gebied van kinderlektuur lewer hy onder meer “Rympies vir Kleuters” en “Rympies vir Kinders”. Dié twee bundels is ’n versameling tradisionele Afrikaanse volksryme, aangevul deur sy pogings om klassieke Duitse, Engelse en Nederlandse ryme in dieselfde styl te herskep. ’n Keur uit dié bundels is later as “Rympieman” op CD gesit. “Die Kaapse vlek” is ’n versverhaal vir kinders oor die historiese Ou-Kaap, terwyl “Die mens begeer maar altyd meer” ’n volksrym uit verskeie tradisionele bronne verwerk. “Die bruilof van die voëls” is ook op rym die verhaal van brompou en gompou se huwelik. “Ou tante Koba” bevat 27 ou Afrikaanse rympies oor hierdie figuur.
Hy vertaal meer as honderd kinder- en jeugboeke in Afrikaans. Dit sluit in klassieke werke uit die wêreldletterkunde soos “’n Reis na die middelpunt van die aarde” deur Jules Verne, “White Fang die wolfhond” van Jack London en “Die muitery op die Bounty” deur Charles Hall Nordhoff en James Norman. Hy vertaal ook meer onlangse populêre jeugboeke soos die eerste twee titels in die reeks ongelukkige gebeure deur Lemony Snickett, “Die bose begin” en “Die reptielkamer”, Roald Dahl se “Kalie Emmer en die sjokoladefabriek” en “Marius se merkwaardige medisyne”, Jenny Seed se “Die jaar een” en E.B. White se “Charlotte se web”. Ander boeke wat hy vertaal en verwerk is die Engelse versverhaal “Old Mother Hubbard” as “Ou Mamma Lafras en haar hond” (1972) en “Ou Mamma Kalbas en haar hond” (1975), “Die rottevanger van Hamelin” (1970), “Tom, Tom, pyperseun” (1973), “Twintig fabels van Aesopus” (1980) en “Katrina Losbek: ’n ou Russiese volksverhaal” (1981). Baie bekend is sy “Storieman”-reeks, ’n versameling van dertig storie- en prenteboeke met kassette daarby waarop hierdie stories voorgelees word deur bekendes soos Sandra Prinsloo, Verna Vels en Cobus Rossouw. Hierdie reeks is hoofsaaklik verwerkings in Afrikaans van die Britse uitgewer Marshall Cavendish se “Storyteller”-reeks as “Storieman”, maar elke uitgawe bevat minstens een storie van plaaslike oorsprong, soos “Van Hunks en sy pyp”, “Brolloks en Bittergal” en “Antjie Somers”. Die reeks se enorme gewildheid veroorsaak dat dit later heruitgegee word in CD-formaat. Rousseau volg hierdie reeks op met die soortgelyke “Storiemuis”-reeks. As redakteur en samesteller is hy onder andere verantwoordelik vir “Die groot oerwoudboek”.
Sy toneelteks “Rageltjie verby” is in 2014 ’n finalis in die Dagbreek Trust-teksskryfprojek. Hierdie projek fokus op die ontwikkeling van nuwe teksskrywers en enige persoon van wie ’n drama nog nie voorheen opgevoer is nie. Die drama is geskryf na aanleiding van ’n bewering dat Eugène Marais die idee vir sy artikel oor Rachel de Beer uit ’n Amerikaanse bron gekry het en dat daar nooit ’n Rachel de Beer was nie. Die toneelstuk speel in 1921 af in die redaksiekantoor van Die Boerevrou, die blad waarin Marais se beskrywing van die heldedaad kort tevore verskyn het. Die redaktrise, Mabel Malherbe, is Marais se susterskind. Hy ken haar al sedert haar geboorte 41 jaar tevore. Sy lees vir haar assistent, Miemie Rothmann (M.E.R.), ’n verontskuldiging voor wat sy in die blad wil plaas. Rothmann spreek haar bedenkinge uit en meen dat die verontskuldiging Marais weer tot morfien kan dryf en miskien sy lewe verkort. Kort daarna daag Marais se seun, ’n 27-jarige prokureur, op en ná hom Marais self. Eugène Marais verklaar dat hy nooit die Amerikaanse bron gesien het waarvan sprake is nie. Marais jr. dreig om te prosedeer tensy Malherbe haar verontskuldiging terugtrek. Rothmann en Marais jr. vertrek en laat Marais alleen by Malherbe. Sy wil weet waarom hy die gedig waaraan hy werk “Mabalêl” noem. Dit is haar naam, Mabel, waarby hy ’n ‘al’ gevoeg het. Op sy beurt beweer hy Mabel is ’n hiperkorrekte vrou wat deur die gees van ’n losbandige vrou in besit geneem en oorheers word. Malherbe weet nie dat Marais gewapen is nie. Wat Marais met die rewolwer wil maak en wat al hierdie feite met Rachel de Beer te doen het, word op verskillende maniere beantwoord.
Internet
Appollis, Alvené Die Burger: http://152.111.1.87/argief/berigte/dieburger/2016/02/26/OS/BOKcbLEON-OS_33_0_738874639.html
Uppsala General Catalogue of Galaxies
Die Uppsala General Catalogue of Galaxies (UGC) is ’n katalogus van 12 921 sterrestelsels wat van die Noordelike Halfrond af sigbaar is. Dit is in 1973 die eerste keer gepubliseer.
Die katalogus sluit alle stelsels noord van deklinasie -02°30' in met ’n deursnee van groter as 1 boogminuut. Die primêre bron van die data is die Palomar-sterrewag se lugopname (POSS). Dit sluit ook sterrestelsels van die Catalogue of Galaxies and of Clusters of Galaxies (CGCG) in wat kleiner as 1 boogminuut is, maar ’n skynbare magnitude van helderder as 14,5 het.
Beskrywings van die stelsels word in die katalogus aangegee, asook die gebied wat hulle omring en konvensionele stelselklassifikasies en posisiehoek vir sekere stelsels. Die stelsels se deursnee word ook aangegee, en die klassifikasie en beskrywings gee so ’n akkuraat as moontlike beeld van die stelsels op die foto's. Die akkuraatheid van die koördinate is net genoeg om identifikasie moontlik te maak.
Die stelsels in die katalogus word vanaf "UGC 1" genommer en word gerangskik volgens hul regte klimming.
Bylae
Daar is ook ’n bylae, die Uppsala General Catalogue Addendum, wat afgekort word as UGCA.
Kiepersol
Die Kiepersol (Cussonia spicata) is 'n immergroen boomspesie in die Cussonia-genus, wat in die vogtiger streke van Afrika aangetref word. Die spesie is inheems in Botswana, Demokratiese Republiek die Kongo, Comore-eilande, Eswatini, Kenia, Malawi, Mosambiek, Soedan, Tanzanië, Uganda, Zambië en Zimbabwe.
Beskrywing
Die boom is stewig en het 'n ronde, spreidende kroon. Die aantreklike blare groei aan die einde van dik takke en vorm geronde koppe. Die spesienaam spicata verwys na die raseme waaraan die blomme gedra word. Die blare van die Cussonia spicata is dubbelhandvormig saamgestel, en groener van kleur as byvoorbeeld die blare van die Hoëveldkiepersol (Cussonia paniculata) wat grys is en enkelhandvormig saamgestel is.
Verspreiding
Dit word vanaf Kaapstad kuslangs aangetref tot noord van die Vaalrivier. Dit is ook inheems aan die ooste van Zimbabwe, Mosambiek, Zambië en dele van tropiese Afrika. Waar olifante voorkom is dit 'n gewilde voedingsplant. In die bosse by Kurisa Moya Nature Lodge naby Houtbosdorp in Limpopo groei 'n groot eksemplaar wat sedert 2013 amptelike beskerming geniet.
Cussonia paniculata
Hierdie kiepersol, wat ook algemeen bekend staan as die Hoëveldse kiepersol of "cabbage tree", is waarskynlik die bekendste en een van die aanskoulikste spesies, asook die gehardste. Dit is immergroen in warm streke, maar heeltemal of gedeeltelik bladwisselend in koue gebiede.
Germaanse kalender
Die Germaanse kalenders is die streekskalenders wat deur die Germaanse volke gebruik is vóór die instelling van die Juliaanse kalender in die vroeë Middeleeue.