cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Heinrich Vedder
Aankoms in Afrika
Op 28 November 1903 vertrek Vedder aan boord van die Helene Woermann na Duits-Suidwes-Afrika. Op 27 Desember 1903 het Vedder en sendeling Eisenberg op die strand by Swakopmund aan wal gestap en die 30 km na Walvisbaai te voet afgelê. Daar in die ou houtkerkie van Walvisbaai het hy sy eerste diens in Afrika gehou. Hy het Hollands gepraat en die skoolmeester het in Nama getolk. Van Walvisbaai af het Vedder saam met 'n Hollander, eerw. Nijhof, na Rooibank in die bedding van die Kuisebrivier gegaan. Daar het 'n klompie armsalige Khoi gewoon en Vedder wou hul taal leer. 'n Betroubare leerboek oor die Namataal het egter nog nie bestaan nie. Van hand tot hand het die notas van 'n paar taalbegaafde sendelinge gegaan en Vedder se eerste werk was om die dik boek af te skryf. In Februarie 1904, ses weke ná die uitbreek van die Herero-oorlog, het Vedder die geleentheid gekry om na Karibib te gaan. Sendeling Elger het hom losies en onderrig in die Hererotaal belowe. Die reis met die dwergtreintjie op die ou smalspoor van Swakopmund na Karibib het twee dae geduur, want snags het die treintjie stilgestaan. Hoewel hy dus aangewys is om onder die Topnaars, 'n Namastam van Walvisbaai, te arbei, het hy een jaar lank op die sendingstasies Scheppmannsdorf, Karibib en Otjimbingwe gewerk waar hy Nama, Hererotale en Osjindonga aangeleer het.
Op Karibib het Vedder verneem dat ou Johanna nog lewe en in die swart woongebied woon. Dit was die Swart Johanna wat in Gütersloh so 'n indruk op sy moeder gemaak het en onwetend die meeste daartoe bygedra het om van hom 'n sendeling te maak. Hy het haar gaan besoek. Sy het heeltemal alleen in die laaste huisie in die Bergdamara-“lokasie” gewoon. Ou Johanna was 'n buitengewoon begaafde taalkundige. Van jongs af het sy saam met Carl Hugo Hahn deur Namakwaland en die Kaapkolonie gereis. Sy kon Nama, Otjiherero, Afrikaans, Engels en Duits vlot praat en het later onderwyseres op Otjimbingwe geword. Hahn het haar eers op 20-jarige leeftyd gedoop. Sy is later getroud met 'n Baster, Johannes Gertze, vir wie sy baie kinders gebaar het. Op haar oudag het sy die beroemdste vroedvrou in die hele omgewing van Karibib, Otjimbingwe en Omaruru geword, ook by die wit mense, want haar netheid, bekwaamheid en betroubaarheid was welbekend. Van Karibib af het Vedder na die sendeling Johannes Olpp op Otjimbingwe gegaan, om deur dié groot kenner van die Namataal verder onderrig te word.
Groenstamkanniedood
Die groenstamkanniedood (Commiphora neglecta) is 'n boom wat voorkom in bosveldplantegroei in Limpopo, deur die Krugerwildtuin, suidwaarts tot in die sentrale deel van KwaZulu-Natal. Die boom het 'n groen stam en kom in klein stande (groepe) in ruigtes voor. Dit kom ook in Eswatini en Mosambiek voor. Die boom staan ook as die Soetwortelkanniedood bekend.
Heinrich Vedder
Vestiging op Swakopmund
Op Swakopmund het Vedder in 'n klein huisie gewoon wat sendeling Hammann van vloerplanke gemaak het. Hierdie eerste pastorie van Swakopmund het kompleet soos 'n groot kis gelyk. Die buurt was alles behalwe aangenaam. Agter die kis was daar 'n kroeg, waarin aankomende en vertrekkende soldate 'n groot deel van hulle loon kwytgeraak het. Tot laat in die nag het hulle daar gedrink, gesing en gedobbel. Voor die kis het 'n groot skuur gestaan, waarin meer as 100 Ovambo-arbeiders geslaap het. Soggens het hulle hul komberse uitgedra en op die sand in die son gaan oopgooi, om sodoende van die lastige sandvlooie ontslae te raak. Die vlooie het dan, as die wêreld vir hulle te warm word, van die komberse afgespring en by die kis ingespring. Soos destyds nog die gebruik was, het Vedder sy landgenote in sy pluiskeil en manel besoek; maar die gevoel teenoor die sendelinge was nie goed nie. Hulle is min of meer as medepligtiges aan die onverwagte Herero-opstand beskou. Net een enkele jong tolbeampte het op sy beurt weer by die sendeling besoek afgelê.
Groenstamkanniedood
Die boom se FSA-nommer is 283.
Heinrich Vedder
Verhuising na Omaruru
Ná beëindiging van die oorlog het Vedder na Omaruru verhuis waar hy die Bergdama-gemeente bearbei het. Hy het die bestaande Nuwe Testament in Nama hersien en persklaar gemaak en het ook 'n Bybelgeskiedenis van die Ou Testament in die Namataal geskryf.
Rue McClanahan
Rue McClanahan (21 Februarie 1934 – 3 Junie 2010) was 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Starship Troopers (1997) en in die televisiereekse Maude (1972) en The Golden Girls (1985).
Heinrich Vedder
Verhuising na Omaruru
Op ’n konferensie van sendelinge in Hereroland is besluit om weer 'n opleidingskool vir naturelle-onderwysers en evangeliste op te rig. In 1864 het Carl Hugo Hahn 'n begin met so 'n skool op Otjimbingwe gemaak. Later is die Augustineum na Okahandja verplaas. Maar toe die sendeling Viehe oorlede is, was daar niemand om sy plek as hoof van die skool in te neem nie. Toe die Herero-opstand kort daarna uitbreek, het die hele sending in Suidwes in 'n bedenklike posisie verkeer. Op Otjimbingwe het ou sendeling Bernsmann die sendinggeboue as weeshuis vir Herero-kinders gebruik wat oorlogswesies geword het. Op Okahandja het die Augustineum weer as skool vir halfbloed-kinders gedien. Maar in die noorde, naby Tsumeb, het die sending die plaas Gaub besit, wat waterryk was en goeie, vrugbare landbougrond gehad het. Die boer in Vedder het op daardie konferensie weer wakker geword en hy het voorgestel dat die opleidingskool na Gaub verplaas word. Hy het daarop gewys dat hulle op Gaub hul werk ongestoord sal kan voortsit en dat hul skool buitendien in 'n groot mate selfonderhoudend gemaak sal kan word. Sy voorstel is aangeneem en hy is aangewys as hoof van die nuwe opleidingskool te Gaub. Maar voor hy met sy opleidingswerk kon begin, moes hy eers 'n ander opdrag uitvoer. Hy moes vir 'n halfjaar op Omaruru gaan woon en daar opnuut 'n Bybelse Geskiedenis in die Hererotaal skrywe om as skool-Bybel te dien. Dan moes hy ook die Nuwe Testament deeglik hersien en vir 'n nuwe druk persklaar maak.
Verblyf op Gaub
In Mei 1911 het Vedder toe wel na die sendingstasie Gaub verhuis waar hy 'n begin gemaak het met die opleiding van Nama- en Herero-onderwysers en -evangeliste. Die kursusse vir albei groepe sou oor drie jaar strek en hy moes self die leerplanne opstel. Hy het die klem op die onderrig van die moedertaal en godsdiens laat val asook die aanleer van Duits, die destydse amptelike taal. Die inrigting moes sover moontlik selfonderhoudend wees; gevolglik het die leerlinge soggens formele onderrig ontvang en namiddae met die boerdery gehelp. In die voorjaar van 1914 het die eerste groepie kwekelinge die kursus voltooi. 'n Aantal Sangesinne wat hulle ook op Gaub gevestig het, het Vedder die geleentheid gebied om ’n Khoekhoen-dialek aan te leer en om 'n studie van hul sedes en gewoontes te maak. In die winter van 1914 het Vedder op versoek van sy genootskap 'n uitgebreide reis per ossewa deur die Kaokoveld onderneem om ondersoek in te stel na die moontlikheid om sendingstasies in die gebied op te rig.
Ná die Suidwes-veldtog (1915) tydens die Eerste Wêreldoorlog het die Suid-Afrikaanse besettingsmag die inrigting gesluit, maar Vedder is toegelaat om met die bearbeiding van die Dama voort te gaan en hul gewoontes en leefwyse te bestudeer.
Werk op Okahandja
In 1919 is Vedder na Duitsland gedeporteer waar hy hom by sy vrou wat haar reeds sedert 1914 aldaar bevind het, aangesluit het. 'n Paar moeilike jare het vir die gesin aangebreek en Vedder het sy karige salaris met skryfwerk en voorlesings aangevul. Hy het vir 'n beroep na 'n Duitse gemeente in Suid-Amerika bedank, aangesien hy nie sy bande met die Rynse Sendinggenootskap wou verbreek nie.
Gelukkig vir sy aangenome vaderland is hy in 1922 op aandrang van die Kaapse NG Kerk toegelaat om na SWA terug te keer, waar hy opnuut met die opleiding van onderwysers en evangeliste belas is – dié keer by die Augustineum-opleidingskool, net buite Okahandja. Met sy kenmerkende geesdrif en werkywer het hy die geboue by dié inrigting opgeknap, 'n studiereis na die Unie onderneem, Afrikaans (sy agtste taal) aangeleer en in samewerking met die Mandaat-administrasie die leerplanne opgestel. Die daaropvolgende 20 jaar het hy aan die hoof van die Augustineum gestaan waar hy onder meer alle godsdiensonderrig persoonlik behartig het.
In 1937 is hy verkies tot president (Präses) van die Rynse Sendinggenootskap in Suidwes en ná die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog is die presidentskap van die Duitse Evangelies-Lutherse gemeentes ook aan hom toevertrou. Albei ampte het hy met groot onderskeiding beklee. Met die oorname van die Augustineum in 1944 deur die Suidwes-administrasie is die 68-jarige Vedder gepensioeneer. Hy het hom in 'n klein sendingwoninkie op Okahandja teruggetrek waar hy hom hoofsaaklik op skryfwerk toegelê en onder meer sy herinneringe onder die titel "Kurze Geschichten aus einem langen Leben" (1953) te boek gestel het.
Pleitbesorger vir Duitse Suidwesters
In die eerste naoorlogse jare het Vedder as pleitbesorger vir die belange van die Duitssprekendes in Suidwes na vore getree en by twee agtereenvolgende geleenthede as leier van 'n afvaardiging na die eerste minister opgetree: in 1947 na genl. J.C. Smuts en in 1949 na dr. D.F. Malan. In 1950 is hy deur die goewerneur-generaal-in-rade as senator benoem om die belange van die inheemse volke in die senaat van die Unie van Suid-Afrika te behartig, 'n taak wat hy agt jaar lank met groot onderskeiding uitgevoer het. Met die opening van die Unie-parlement deur die goewerneur-generaal, dr. E.G. Jansen, op 19 Januarie 1951 het die ses verteenwoordigers van Suidwes-Afrika, wat op 30 Augustus 1950 verkies is, die eerste keer hul plek in die Volksraad ingeneem. In die Senaat is die mandaatgebied deur vier senatore verteenwoordig. Al 10 die nuwe lede van die Unie-parlement was lid van die Nasionale Party, behalwe Vedder, wat indertyd beskryf is as "die eerbiedwaardige Duitse sendeling, volkekundige en geskiedskrywer, wat deur die regering benoem is om sy besondere kennis van die inboorlinge".
In 1958 is hy as gevolg van 'n motorongeluk genoodsaak om uit dié amp te bedank.
Skryfwerk
Vedder se dienstyd aan die Augustineum het saamgeval met die vrugbaarste periode in sy lewe as skrywer. Hy was 'n hoogs intelligente persoon met 'n skerp waarnemingsvermoë en het oor ’n groot aantal wyduiteenlopende onderwerpe geskryf, onder meer oor teologie, geskiedenis, taal- en volkekunde. Daarbenewens het verskeie avontuur- en kinderverhale van hom ook die lig gesien. Baie van sy geskrifte het as artikels in oorsese en Suidwes-tydskrifte verskyn soos die "Afrikanischer Heimatkalender" (die jaarboek van die Lutherse Kerk in SWA), die "Journal der S.W.A. wissenschaftliche Gesellschaft", "Berichte der Rheinischen Mission en Zeitschrift für Kolonialsprachen".
Op die gebied van die volkekunde is sy publikasies "Die Bergdama" (1923), "Die Bergdama in Südwestafrika" (1923) en sy bydraes oor die Nama en Herero in "The native tribes of South West Africa" (1928) waarvan hy in samewerking met C.H.L. Hahn en L. Fourie medeouteur was, nog dekades lank as standaardwerke op dié gebied beskou. Eweneens het sy artikels oor die Herero-, die Nama- en die Khoekhoen-taal 'n groot bydrae gelewer tot 'n kennis hiervan. ook van belang is die groot getal kinderleesboekies, skoolboekies en godsdienstige werkies wat in Herero en Nama uit sy pen verskyn het.
Vedder was 'n meester van die vertelkuns en sy temas het hy gevind in Namibië self, met al sy misterie, sy mense, sy flora en fauna. In dié verband sal hy veral onthou word vir sy twee bundels "Am Lagerfeuer; Geschichte aus Busch und Werft . . ." (1938) en "Am Lagerfeuer der Andern . . . " (1938).
Hy het ook 'n bydrae oor die Duitse bewind en die militêre besetting van SWA vir die 1936-uitgawe van "The history of the British empire" gelewer en in 1928 "Einführung in die Geschichte Südwestafrikas", 'n werkie vir skoolgebruik, gepubliseer. Vedder se belangrikste godsdienstige publikasie is "Die Hauskapelle", wat daelikse gewyde oordenkings bevat en 20 bande beslaan. Hy was ook digter, veral van gewyde liedere, waarvan oor 'n duisend in die reeks "Sonntagsglöcken" verskyn het.
Breër deelname en eerbewyse
Vedder, as gerespekteerde sendeling in die mandaatgebied, is gevra om op 23 Augustus 1923 die oorskot van die Herero-opperhoof Samuel Maharero op Okahandja te begrawe nadat dit daarheen gebring is uit Serowe in Betsjoeanaland, waar hy op 14 Maart daardie jaar oorlede is nadat hy uit Suidwes-Afrika gevlug het omdat die Duitse koloniale hom en sy onderdane in die Slag van Waterberg totaal verslaan het.
Vedder het in verskeie instansies gedien: van 1926 tot 1947 was hy die verteenwoordiger van die Rynse Sendinggenootskap in die Kirchenbundesrat van die Duitse Evangelies-Lutherse Kerk; hy was lid van die wetenskaplike vereniging van SWA van die totstandkoming van dié liggaam tot 1938, toe hy as erelid verkies is; en van 1949 tot 1954 was hy lid van die Historiese Monumentekommissie van SWA.
In 1924 het die Universiteit van Pretoria hom die leerstoel in Afrikanistiek – met volkekunde, taalwetenskap en godsdiensleer as vakke – aangebied, maar hy hat dit van die hand gewys. 'n Erepos aan die Universiteit van Kalifornië het hy ook van die hand gewys omdat sy eenvoudige swart toga in Suidwes-Afrika vir hom meer werd was as die helderkleurige bloue wat Kalifornië hom wou laat dra. 'n Uitnodiging om in Duitsland as sending-inspekteur op te tree, kon hom ook nie uit Suidwes lok nie.
Hy het verskeie toekennings ontvang: in 1911 het die Duitse Ryksregering die Königliche Kronenorde, vierde klas, aan hom verleen vir sy werk onder die inboorlingstamme van SWA en in 1925 het die Universiteit van Tübingen 'n ere-D.Phil.-graad aan hom toegeken vir sy volgehoue navorsing in verband met die Bergdama. In 1948 het hy 'n D.Litt.-graad (honoris causa) vir sy navorsing oor die inheemse tale van SWA ontvang van die Universiteit van Stellenbosch en in 1961 het die Afrika-instituut hom erelidmaatskap aangebied. Op sy negentigste verjaarsdag (1966) is 'n drie- en 15-sent-posseël met sy afbeelding daarop in SWA uitgereik. Hy is op Okahandja begrawe.
Gesinslewe
Hy het voor sy vertrek uit Duitsland na SWA (1903) aan 'n Rooikruisverpleegster, Lydia Schickum, verloof geraak. In 1905 het sy na Swakopmund gekom waar hulle getroud is. Vier kinders is uit die huwelik gebore. Volgens die grafsteen op die Vedder-gesin se graf in die begraafplaas op Okahandja, is Lydia Vedder oorlede in 1943. Hul dogter Ruth is gebore in 1908 en oorlede in 1927, dogter Esther gebore in 1911 en oorlede in 1981 en seun, Martin, gebore in 1912 en oorlede in 1945. Besonderhede van die vierde kind ontbreek.
Patrice Lumumba
Patrice Émery Lumumba (2 Julie 1925 – 17 Januarie 1961) was die eerste wettig verkose premier van die Demokratiese Republiek van die Kongo nadat hy gehelp het om die land se onafhanklikheid van België in Junie 1960 te bewerkstellig. Slegs tien weke later is sy regering deur 'n staatsgreep omvergewerp. Hy is daarna gevange geneem en vermoor in 'n sluipmoordaanval te Katanga. Die regerings van België en die VSA is hierby geïmpliseer.
Hy is in 1966 deur die Mobutu Sese Seko self as 'n nasionale held aangewys.
Arabescula parasitica
Arabescula parasitica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Arabescula en tot die familie Lithistida incertae sedis. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1873 deur Carter.
Richardsbaai-vuurtoring
Die Richardsbaai-vuurtoring is geleë op 'n steil oewer naby Meer en See, 3 km noordoos van Richardsbaai. Dit is in 1979 in gebruik geneem. Die vuurtoring is uniek aan die Suid-Afrikaanse kus vanweë sy buitengewone ontwerp. Dit is 'n 8 m hoë, vierkantige betontoring wat 'n 3 m hoë, ronde gedeelte ondersteun. Toegang tot die bokant van die toring is deur middel van 'n leer in die vierkantige deel. Die toring is wit geverf, met 'n fokale vlak van 72 m bo seevlak, en lewer drie wit flitse elke 15 sekondes.
Kaap Vidal-vuurtoring
Die Kaap Vidal-vuurtoring is in 1985 opgerig ongeveer 35 km noordnoordoos van St. Lucia. Die vuurtoring is onbeman, aktief en geel – wat 'n goeie kontras skep met die groen bos daaragter.
Paralimpiese Somerspele 1992
Die Paralimpiese Somerspele 1992 (Spaans: Juegos Paralímpicos de Verano de 1992; Katalaans: Jocs Paralímpics d'estiu de 1992) is tussen 3 en 14 September in Barcelona gehou, terwyl die Paralimpiese Spele vir geestelik gestremdes tussen 15 en 22 September in Madrid gehou is. Tydens die geleentheid in Barcelona het 3 020 atlete uit 82 nasies aan sowat 487 items in 15 verskillende sportsoorte deelgeneem, terwyl tydens die geleentheid in Madrid 1 600 atlete uit 75 nasies aan 68 items in 5 verskillende sportsoorte deelgeneem het.
Dit was die negende Paralimpiese Somerspele wat aangebied is en die eerste sedert die stigting van die Internasionale Paralimpiese Komitee (IPK) in 1989.
Suid-Afrika word toegelaat om aan die Spele deel te neem na 'n 12 jaar skorsing as gevolg van apartheid en behaal 'n 27ste plek met agt medaljes (vier goud, een silwer en drie brons). Die span breek ook drie wêreldrekords en een Paralimpiese rekord.
Die Olimpiese Somerspele 1992 is tussen 25 Julie en 9 Augustus in Barcelona gehou. Die Paralimpiese Winterspele 1992 is in Albertville, Frankryk, aangebied.
Sporte
15 Paralimpiese sporte is tydens die Spele beoefen. • 4
Deelnemende nasies
Hier volg 'n alfabetiese lys van al die Nasionale Paralimpiese Komitees wat deelgeneem het. Waar beskikbaar word die getal atlete per land in hakies aangedui: • 4
Getal medaljes
Hier is al die lande wat medaljes by die Spele verower het:
Ga-Ramoshwane
Ga-Ramoshwane is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is noord-noordwes van Polokwane geleë.
Umhlanga Rocks-vuurtoring
Die Umhlanga Rocks-vuurtoring is in 1954 voltooi en staan op die strand by Umhlanga. Dit is onbeman en aktief. Die ronde betontoring is wit onder en rooi bo. Die vuurtoring is 21 m hoog en het 'n fokale vlak van 25 m bo die hoogwatermerk.
Die toring het 'n elektriese lig van 600 000 CD, wat op 'n roterende stelsel gemonteer is en wat 24 seemyl ver gesien kan word, asook 'n vaste rooi lig. Die rooi lig stel skepe buite die Durbanhawe in staat om hul posisie te monitor. As die rooi lig gesien kan word, is die skip te naby aan die kus.
Corra Dirksen
Corra Dirksen (22 Januarie 1938 – 10 Julie 2020) was 'n Springbokrugbyspeler en mediese dokter.
Hy het al drie sy toetsdrieë teen die Franse Hane in 1967 gedruk en is deur hulle Le Monster (die Monster) genoem.
Ná sy rugbyloopbaan het hy hom as geneesheer gekwalifiseer, en in Krugersdorp gewoon en gepraktiseer.
Hy is op 10 Julie 2020 aan Covid-19 oorlede.
Phil Collins
Phillip David Charles „Phil“ Collins (gebore 30 Januarie 1951) is ’n Britse rocksanger en musiekvervaardiger. Hy was die tromspeler van die rockgroep Genesis en het die hoofsanger geword nadat Peter Gabriel die groep verlaat het. As lid van Genesis was hy 'n suksesvolle solosanger, en so ook nadat hy die groep verlaat het. Onder sy treffers tel "In the Air Tonight", "You Can’t Hurry Love" en "Easy Lover".
Collins se bekendste album is No Jacket Required, waarvan meer as tien miljoen eksemplare in die Verenigde State verkoop is. Daar is lank bespiegel dat die liedjie "In the Air Tonight" oor 'n verdrinking wat hy meegemaak het handel. Collins het ook in die fliek Buster (1988) gespeel.
Vir sy liedjie "You'll Be in My Heart" is hy met 'n Oscar en 'n Golden Globe bekroon. Die liedjie is in die fliek Tarzan (1999) gebruik.
Lewensloop
Philip David Charles Collins is op 30 Januarie 1951 in Chiswick in Hounslow, Middlesex gebore. Hy was drie keer getroud, maar al sy huwelike het op egskeidings uitgeloop.
In 1975 trou hy met die Kanadese aktrise Andrea Bertorelli. Hulle het mekaar tydens 'n dramaklas in Londen ontmoet. Hulle seun, Simon Collins, is in 1976 gebore en het ook later 'n sanger en tromspeler geword. Collins was so ook die stiefpa van Bertorelli se dogter, Joely, wat 'n Kanadese aktrise is.
Collins ontmoet sy tweede vrou, Jill Tavelman, in 1980. Hulle was van 1984 tot 1996 getroud en het een dogter, Lily Collins, wat in 1989 gebore is.
Collins trou in 1999 met sy derde vrou, Orianne Cevey. Hulle het twee seuns, Nicholas en Matthew. Hulle het 'n huis in Begnins, Switserland met 'n uitsig op die meer van Genève gekoop. Op 16 Maart 2006 kondig hulle hul egskeiding aan, en is op 17 Augustus 2008 amptelik geskei.
Fred Leedon Scott
Fred Leedon Scott (14 Februarie 1902 – 16 Desember 1991) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Melody of the Plains (1937), The Roaming Cowboy (1937), The Rangers' Round-Up (1938), en Ridin' the Trail (1940).
Kaap Hermes-vuurtoring
Die Kaap Hermes-vuurtoring is in 1905 opgerig en is naby Port St. Johns. Die vuurtoring is beman en aktief.
Kaap Morgan-vuurtoring
Die Kaap Morgan-vuurtoring is in 1964 opgerig. Die vuurtoring is ongeveer 5 km oos van Morganbaai aan die Wildekus en is onbeman en aktief.
Arenosclera
Arenosclera is 'n genus van sponsdiere uit die familie van die Demospongiae (gewone sponse).
Ga-Ramokadikadi
Ga-Ramokadikadi is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is noordwes van Polokwane geleë.
Mosfilm
Mosfilm (Russies: Мосфильм, [məsˈfʲɨlʲm]) is die oudste en grootste rolprentmaatskappy in die Russiese Federasie en word ook as die grootste rolspeler in die Europese rolprentbedryf beskou. Sy hoofkwartier in Ramenki in die Westelike Administratiewe Distrik van Moskou, vlakby die Mossiesheuwels, met 'n totale oppervlakte van 14 000 m² huisves dertien rolprentateljees wat onder die modernstes in Europa gereken word. Hier word steeds sowat tagtig persent van alle Russiese rolprente vir die silwerdoek en televisiekanale asook televisie-advertensies en videosnitte van Russiese popsterre vervaardig. Vir belangstellende besoekers word besigtigingstoere aangebied. 'n Klein hotel, die Mosfilm Hotel, is op die ateljeeterrein geleë en staan eweneens oop vir die publiek.
In die vroeë 21ste eeu het Mosfilm grootskaals belê in die modernisering van sy vervaardigings- en tegniese geriewe. So is ateljees van moderne gesofistikeerde kamera- en ander tegnologieë voorsien. Die mees gevorderde digitale toerusting is in Mosfilm se klankateljee geïnstalleer. Twee van sy heropname-ateljees was die eerstes ter wêreld waaraan die Kaliforniese klankonderneming Dolby Laboratories in 2006 die sertfikaat van Dolby Premier Studio-gehalte toegeken het.
In 2017 is die Dolby Premier-ateljees afgebreek om plek te maak vir die nuutste digitale omringklanktegnologie - Dolby Atmos. Die projek is deur die Britse klankkonsultansie White Mark bestuur.
Mosfilm in die Russiese markekonomie
Nadat die Russiese staat sy subsidies vir rolprentprojekte ingekort het tot dertig persent van die totale begroting, tree Mosfilm nog nouliks selfs as vervaardiger op, maar beperk hom tot 'n nuwe rol as diensverskaffer vir privaat filmmaatskappye. Die Russiese rolprentbedryf ontvang jaaliks subsidies ter waarde van meer as 1,5 miljard ZAR, terwyl orals in die land moderne nuwe rolprentteeaters ontstaan. Opvallend genoeg is patriotiese rolprente net soos in die Sowjettydperk ook vandag nog uiters gewild. So behandel 'n betreklik groot persentasie van Russiese rolprente oorlogstemas - in lyn met president Wladimir Poetin se standpunt dat Rusland nie hoef skaam te voel oor sy verlede nie.
Versamelings
Alhoewel Mosfilm se ateljee-besigtigingstoere nie so opspraakwekkend en vol van spesiale effekte kan wees soos 'n besoek aan die Universal Studios in Los Angeles nie, is daar skatte soos Europa se grootste versameling kostuums (waarvan net 'n klein gedeelte uitgestal word), 'n filmstel wat laat 19de eeuse Moskou uitbeeld, historiese filmuitrustings en modelle wat vir spesiale effekte gebruik is. Die laaste deel van die ateljee-toer is aan Mosfilm se unieke versameling van 'n tagtigtal historiese voertuie gewy, waaronder koetse en waens, busse, vragwaens, motorfietse en 'n Rolls Royce van 1913.
Kathleen McClellan
Kathleen McClellan (gebore 28 April 1970) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Married with Children (1986), Seinfeld (1989), Misery Loves Company (1995), en Fastlane (2002).
Arcesios hostilis
Arcesios hostilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Arcesios en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1864 deur Duchassaing & Michelotti.
John Carradine
John Carradine (5 Februarie 1906 – 27 November 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Stagecoach (1939), The Grapes of Wrath (1940), The Ten Commandments (1956), en The Secret of NIMH (1982).
L.I. Coertze
L.I. Coertze (1905–1990) was 'n professor in die Regte aan die Universiteit van Pretoria, 'n sakeman en entrepreneur (wat onder andere die safaripak ontwerp het) en 'n vertaler van Shakespeare-dramas in Afrikaans.
Lewe en werk
Lucas Ignatius Coertze is op 8 Februarie 1905 gebore as een van nege seuns uit 'n Wes-Transvaalse familie. Hy word die jongste professor in regsgeleerdheid aan die Universiteit van Pretoria en lewer sy intreerede op 5 Maart 1935 onder die titel Watter regsisteem beheers die verhouding tussen owerheid en onderdaan in die Unie: Romeins-Hollandse reg of Engelse reg? Met die opening van die universiteit vir die 1939 akademiese jaar lewer hy die rede ’n Pleidooi vir die afskaffing van die appél na die Geheimeraad. Hy word later aangestel as dekaan van die Regsfakulteit. Sy prominente posisie in die samelewing lei daartoe dat hy ook aangestel word as voorsitter van parlementêre kommissies van ondersoek om navorsing te doen en voorstelle te lewer oor wetsontwerpe. So lei hy die kommissie oor die wetgewende uitwerking van die Spoorwegraadwetsontwerp, wat in 1962 hulle taak voltooi; en oor die Wetsontwerp op Mediese Skemas, waaroor hy in 1965 verslag doen.
2006
Die jaar 2006 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 6de jaar van die 21ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
L.I. Coertze
Lewe en werk
In sy veelbewoë loopbaan waag hy sy hand aan talle skemas. Hy is by tye 'n delwer en as invoerder probeer hy papawersaad uit Australië en heuningbye uit Angola invoer. Die groot rolprentmaatskappy Ster word deur hom gestig en in sy latere lewe is hy ook lid van die parlement. In die sestigerjare stry hy teen die sensuurbedeling wat die destydse Nasionale Party wou instel. Hy is ook die ontwerper en brein agter die safaripak met 'n langbroek, 'n poging om mans se somerwerksdrag meer prakties te maak. Modevervaardigers vervang later die langbroek met 'n kortbroek en die safaripak word vir 'n tyd baie gewild onder Suid-Afrikaanse mans. Hy was getroud met Barbara Christina de Milander Papenfus (1904–1978). Hy is op 13 November 1990 oorlede.
Skryfwerk
Hy vertaal William Shakespeare se dramas Hamlet en Macbeth in Afrikaans. Sy vertaling van Hamlet word in 1947 in Pretoria opgevoer. Sy ander publikasies is almal regstegnies van aard. Die handleiding oor Die trust in die Romeins-Hollandse Reg verskyn in 1948. Hy skryf ook verskeie regstegniese artikels wat in onder andere in Tydskrif vir Hedendaagse Romeins-Hollandse Reg gepubliseer word.
Ondergrondse boom
'n Ondergrondse boom of ploegbreker is 'n plantspesie wat eintlik 'n boom is, maar waarvan net die kroon bogronds sigbaar is.
Hulle kom in grasveld-biome voor, veral in die Afrikasavanne. In die wetenskap word hulle pyrogenic geoxylic suffrutices of geoksiele genoem, omrede hulle ondergrondse houtige weefsels (xylos is hout in Grieks) het. Ondergrondse bome lyk bogronds soos klein takkies of struikies wat uit die grond groei, maar hulle is eintlik die uitlopers van 'n groot boom wat nie sigbaar is nie. Die hele area kan net een organisme wees. Ondergrondse bome kan baie oud word. Van hierdie bome het 'n beraamde ouderdom van ongeveer 13 000 jaar. Die grond beskerm hulle teen veldbrande en beweiding, omrede net die bogrondse dele aangetas kan word. Amper die enigste ding wat hulle kan dood is die mens se ploeg. In grond wat geploeg is, groei hulle nie terug nie. Dit is hoekom die ploeg 'n graslandbioom blywend kan verander.
Voorbeelde van ondergrondse bome is vyf van die ses spesies plante wat gousiekte veroorsaak. Net die gousiekteboom is 'n 'gewone' bogrondse boom. 'n Ander voorbeeld is die ploegbreker self, wat 'n ondergrondse koraalboom is wat baie ploeë gebreek het.
Geoksiele word in verskeie ordes van die eudikotiele aangetref: Asterales, Gentianales, Dillenales, Myrtales, Brassicales, Sapindales, Celastrales, Oxidales, Fagales, Rosales en Fabales. Dit wil sê dat hierdie verskynsel verskeie kere onafhanklik ontstaan het en dit is moontlik dat plante teruggekeer het na 'n lewenswyse as 'gewone' boom.
== Geoksiele in Suider-Afrika ==
Quinn McColgan
Quinn McColgan (gebore 31 Januarie 2002) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Non-Stop (2014), Extinction (2015), en Love the Coopers (2015).
Singapura
Die Singapura is ’n kortharige katras met groot oë en ore, ’n pels met ’n strepiespatroon en ’n korterige, stomp stert.
Geskiedenis
In 1975 het Tommy en Hal Meadow na die VSA teruggekeer van Singapoer af nadat hulle daar gewerk het. Hulle het drie "plaaslike katte met ’n strepiespatroon" saam met hulle teruggebring. Hulle het met die katte begin teel en hulle Singapura genoem – die tradisionele naam vir Singapoer. In 1981 het ’n ander teler Singapoer besoek en daar afgekom op nog ’n kat wat aan die beskrywing van die Singapura voldoen, buiten die stert. Die kat is na die VSA ingevoer en het deel van die teelprogram geword.
Die katte is in 1982 deur die Cat Fanciers' Association (CFA) in Amerika erken en het in 1988 kampioenskapstatus gekry.
Omstredenheid
Die Amerikaanse teler Jerry Mayes het Singapoer in 1987 besoek en daar op dokumente afgekom wat daarop dui dat die drie katte wat die basis vir die Singapura vorm, in werklikheid in 1974 van Amerika na Singapoer gebring is. Pogings om dié fout in die kat se geskiedenis reg te stel was onsuksesvol, tot in 1990, toe die Singapoer-toerismeraad met ’n veldtog begin het om die Singapura as ’n nasionale gelukbringer te gebruik. Die verslaggewer Sandra Davie is oor die teenstrydigheid ingelig en sy het ’n artikel daaroor in die The Straits Times gepubliseer.
Omdat die katte op die invoerdokumente as Abessiniese katte aangedui is en die Meadows met dié katte asook Birmaanse en Siamese katte geteel het, het sommige mense beweer dat die Singapura ’n kruis tussen ’n Abessiniese en Birmaanse kat is.
Die CFA het die voorval ondersoek op versoek van ’n Singapura-telersklub. Hal Meadow het die ondersoekraad meegedeel dat die drie katte kleinkinders was van vier plaaslike katte wat hy in 1971 tydens ’n vroeëre sensitiewe besoek aan Singapoer na die VSA gestuur het. Die Meadows het oënskynlik gejok oor die katte om die sensitiewe besoek geheim te hou. Die CFA kon geen onraad bespeur nie en het besluit om die Singapura se status as ’n natuurlike ras te behou. Joan Miller van die CFA het gesê daar was minstens een kat van Singapoer in die kat se teelbasis – die een wat in 1981 na die VSA uitgevoer is."
Onlangse studies in 2007 oor katte se DNS het gewys daar is min genetiese verskille tussen die Singapura en die Birmaanse kat en dit het die vermoede versterk dat die Singapura nie ’n natuurlike ras is nie.
Beskrywing
Die Singapura is een van die kleinste katrasse. Dit het groot oë en ore en ’n pels met ’n strepiespatroon. Dit is ’n redelik stewige en sterk kat met baie kort en sagte hare. Die stert is dun, effens korter as die lyf en eindig in ’n stomp punt. Net een kleur, sepia, word aanvaar en word beskryf as "donkerbruin strepies op ’n warm ivoorkleurige agtergrond".
Die Singapura is aktief, nuuskierig en spelerig. Hulle is liefdevol en hou van interaksie met mense.
Ken Scott (akteur)
Ken Scott (13 Oktober 1928 – 2 Desember 1986) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Stopover Tokyo (1957) en Fantastic Voyage (1966), en in die televisiereekse Death Valley Days (1952) en Bewitched (1964).
Anglo-American-gebou-vuurtoring
Die Anglo-American-gebou-vuurtoring is bo-op die 26ste verdieping van die Anglo American-gebou in die Durbanse waterfront. Die vuurtoring is in 1986 gebou en is onbeman en aktief.
Bernhard Grzimek
Bernhard Klemens Maria Grzimek (* 24 April 1909 in Neisse, Opper-Silesië; † 13 Maart 1987 in Frankfurt am Main) was 'n Duitse outeur en dierebeskermer.
Skopje
Skopje (Macedonies: Скопје, [ˈskɔpjɛ], ) is die hoofstad en grootste stad van Noord-Masedonië. Dit is die land se politieke, kulturele, ekonomiese en akademiese sentrum. Dit was in die Romeinse tydperk bekend onder die naam Scupi. Skopje is net suid van die grens tot Kosovo en Serwië geleë.
Republikeinse Party (Verenigde State)
Geskiedenis
duimnael|Kaart van goewerneurs van [[Deelstate van die Verenigde State van Amerika|Amerikaanse deelstate volgens hul lidmaatskap:
]] Die Republikeinse Party was oorspronklik die liberale van die twee groot partye, terwyl die Demokratiese Party die konserwatiewe party was. Die Republikeinse Party is op 20 Maart 1854 as liberale antislawernyparty gestig en het in 1860 met Abraham Lincoln hul eerste president opgestel wat tot die Amerikaanse Burgeroorlog en die stigting van die Gekonfedereerde State van Amerika gelei het. Op 1 Januarie 1863 is deur die Emansipasie-Proklamasie wat deur die Noordelike Verenigde State aanvaar is, die slawerny in die Suidelike Verenigde State afgeskaf en in 1865, na die einde van die Amerikaanse Burgeroorlog en Abraham Lincoln se herverkiesing, in die hele Verenigde State. Ná die sluipmoord op Abraham Lincoln het in 1865 die Demokraat en adjunkpresident Andrew Johnson president geword. Vir die volgende vyf dekades kon die Republikeinse presidentskapskandidate weens hul beleid vir swart burgerregte in die suidelike deelstate nie een verkiesing wen nie, terwyl net Republikeinse kandidate die volgende presidentsverkiesings − met die uitsondering van die Demokraat Grover Cleveland wie in 1885 en 1893 vir vier jaar elk verkies is − kon wen.
Skopje
In 1912, word dit deur die koninkryk van Serwië geannekseer tydens die Balkanoorloë en ná die Eerste Wêreldoorlog word die stad deel van die nuutgestigde Koninkryk van die Serwiërs, Kroate en Slowene (Koninkryk van Joego-Slawië). Tydens die Tweede Wêreldoorlog word die stad verower deur die Bulgaarse Leer, wat deel van die Spilmoondhede was. In 1944 word dit die hoofstad van die Demokratiese Masedonië (later Sosialistiese Republiek Masedonië), wat 'n federale staat vorm as deel van die Demokratiese Federale Joego-Slawië (later Sosialistiese Federale Republiek Jugoslawië).
Republikeinse Party (Verenigde State)
Geskiedenis
Vanaf 1896, met William McKinley se verkiesing, wie in 1901 vermoor is en deur Theodore Roosevelt opgevolg is, was die politiese beleid van die Republikeinse Party veral deur Progressiwisme gekenmerk. Maar in 1912 het onder William Howard Taft die Progressiewe vleuel, gelei deur Theodore Roosevelt, afgestig en hul eie party gestig, terwyl die konserwatiewe vleuel William Howard Taft by die volgende verkiesing ondersteun het. As gevolg daarvan is die Demokraat Woodrow Wilson tot president verkies. Vir die verkiesing van 1916 het Theodore Roosevelt afstand gedoen van 'n eie kandidatuur en die Republikeinse Charles Evans Hughes ondersteun.
Onder die drie volgende Republikeinse presidente Warren G. Harding, Calvin Coolidge en Herbert Hoover het die Verenigde State 'n groot ekonomiese opswaai beleef. Al drie presidente het op 'n konserwatiewe beleid gefokus en 'n streng ekonomiese liberalisme gevolg. Maar na die uitbreek van die Groot Depressie in 1929 kon die Republikeinse kandidate die volgende verkiesings nie wen nie en het vir die naaste 20 jaar in die opposisie gebly.
Skopje
Die stad het vinnig ontwikkel ná die Tweede Wêreldoorlog, maar hierdie groei word onderbreek in 1963 toe dit deur 'n rampspoedige aardbewing getref is. Sedert 1991 is dit die hoofstad van 'n onafhanklike Noord-Masedonië.
Republikeinse Party (Verenigde State)
Geskiedenis
Nadat die Demokratiese Party se konserwatiewe vleuel as gevolg van die Demokrate se toenemende belangstelling in swart burgerregte dié party in 1948 verlaat en by die Republikeine aangesluit het, het die Demokrate verder na links geskuif en die Republikeine het meer en meer konserwatief geword. Hierdie ideologiese uitruiling kan veral sedert die verkiesings van 1964 gesien word. Terwyl die Demokratiese Party tot dusver veral deur kiesers in die Suidelike Verenigde State gekies is en die Republikeinse Party in die noorde, ooste en weste, het die Republikeine die dominante party van die Suidstate geword en word sedertdien veral deur wit konserwatiewes gekies.
Skopje
Internasionale verhoudings
Skopje is daarna ook aangemoedig:
Republikeinse Party (Verenigde State)
Geskiedenis
In 1968 is die Republikeine se kandidaat, Richard Nixon, tot president verkies en het die Viëtnamoorlog van sy Demokratiese voorganger, Lyndon B. Johnson, "geërf". Tydens sy ampstermyn is dié oorlog ná die neutrale lande Kambodja en Laos uitgebrei, maar sowat 550 000 Amerikaanse soldate is uit Suidoos-Asië onttrek. In 1973 het die Amerikaanse bondgenoot Suid-Viëtnam aan die noorde oorgegee en is tot Viëtnam verenig. Teenoor die Verenigde State se vyande tydens die Koue Oorlog, die Sowjetunie en die Volksrepubliek China het Nixon 'n beleid van ontspanning gevolg en die eerste president geword, wat 'n staatsbesoek aan albei lande gelewer het. As gevolg van die Watergate-skandaal het Richard Nixon op 8 Augustus 1974 van sy amp bedank en sodoende die eerste Amerikaanse president geword, wat afgedank het. Sy adjunkpresident Gerald Ford het hom opgevolg.
Arenosclera arabica
Arenosclera arabica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Republikeinse Party (Verenigde State)
Geskiedenis
Ronald Reagan het die ontspanningspolitiek van sy voorgangers laat vaar en 'n moontlike uitbreiding van die Kommunisme teengestaan. Byvoorbeeld is die Mudjahedin in Afghanistan ná die Sowjetse inval met Amerikaanse wapens versorg en ontwikkelingslande ondersteun, wat hulself vir die stryd teen Kommunisme beywer het. Nadat Ronald Reagan nie vir 'n derde ampstermyn verkies kon word nie, het hy die verkiesing van sy adjunkpresident George H.W. Bush voorgestel.
Skopje
Susterstede
• 2
Republikeinse Party (Verenigde State)
Geskiedenis
Tydens George H.W. Bush se ampstermyn is Duitsland herenig, die Sowjetunie is ontbind en die bloedige verbrokkeling van Joego-Slawië het begin. Nadat Irak op 1 Augustus 1990 Koeweit binnegeval en geannekseer het, het onder leiding van die Verenigde State die Golfoorlog begin, waarna die Irakse weermag uit Koeweit onttrek het.
Skopje
Vennootskappe
• 2
Republikeinse Party (Verenigde State)
Geskiedenis
Agt jaar ná sy pa het George W. Bush in 2001 president geword, wie se ampstermyn deur die Aanvalle op 11 September 2001 en die daaropvolgende sogenaamde "Oorlog teen Terrorisme" gekenmerk is. Net een maand later is onder leiding van die Verenigde State die Afghaanse Oorlog teen die Taliban onder Osama bin Laden begin, waartydens Afghanistan deur onder andere Duitsland, die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State beset en Hamid Karzai as president aangestel is. Reeds een en 'n half jaar later is die Irakse Oorlog teen Saddam Hoesein begin, wat met die Irak se vermeende besit van wapens van massavernietiging geregverdig is. Albei oorloë het tot grootskaalse burgeroorloë tussen weerstandsgroepe en besettingstroepe asook verskeie bevolkingsgroepe gelei. Saddam Hoesein is op 30 Desember 2006 in Bagdad opgehang en Osama bin Laden is op 2 Mei 2011 in Abbottabad, Pakistan, tereggestel.
Amerikaanse presidente van die Republikeinse Party
Tot vandag het die Republikeinse Party 19 presidente gestel.
Arcesios prominula
Die spons behoort tot die genus Arcesios en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1864 deur Duchassaing & Michelotti.
Ga-Rametlwana
Ga-Rametlwana is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is noordwes van Polokwane geleë.
2011 Formule Een-seisoen
Die Formule Een-seisoen van 2011 was die 62ste seisoen van die Formule Eenkampioenskap en is oor 19 Grands Prix-wedrenne beslis.
Bandverskaffer
Sedert hierdie seisoen is die Italiaanse maatskappy Pirelli weereens die alleenverskaffer van buitebande aan alle Formule Een-renspanne. Dit sluit ook toegewyde navorsing en ontwikkeling in.
Dowwekwassie
Die dowwekwassie (Sorocephalus palustris) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Sorocephalus behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap waar dit op die Kogelberg voorkom. Die plant was as uitgesterf beskou en in 1984 laas gesien. Baie min inligting is beskikbaar van die spesie.
Die struik blom vanaf Februarie. Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die plant is tweeslagtig en bestuiwing vind deur die werking van insekte plaas. Die vrugte word, twee maande nadat die plant geblom het, ryp en die sade val na die grond waar dit deur miere versprei word. Die plant groei in veenagtige gronde op hoogtes van 1050 - 1200 m.
In Engels staan die struik as die Mat clusterhead bekend.
Johanna Kruger
duimnael|regs|200px|Tant Hannie Kruger.
Johanna Maria Kruger (gebore Snyman, 1847–1903) was die moeder van twee predikante van die Gereformeerde Kerk.
Sy was 'n belese vrou wat met die werke van dr. Abraham Kuyper bekend was. Sy was ook 'n gereelde leser van “Die Heraut" en “Stemmen des Tijds". Van haar 15 kinders is agt klein oorlede. Haar predikant-seuns was: ds. G.H.J. Kruger (Lydenburg-kombinasie 1903–1905, Barkly-Oos) 1905–1926 en Parys 1926–1949. Hy is sewe jaar nadat hy sy emeritaat aanvaar het, oorlede en wel op 19 Februarie 1957. Hy was getroud met Christina Krüger en het ook 'n predikantseun gehad, ds. G.H.J. Kruger. En ds. J.H. Kruger, Molteno 1907–1911 en Postmasburg 1911–1952. Hy was getroud met Christina Bingle en is oorlede op 3 September 1963). Prof. J.C. Coetzee, rektor van die PU vir CHO, was 'n kleinseun wat tydens sy skooljare by haar op Venterstad loseer het.
Arabiere
Die Arabiere (Arabies: عَرَب, ‘arab, [ˈʕarab], ) is 'n groot en heterogene Semitiese etniese groep wat veral in die Midde-Ooste, Noord-Afrika en aan die Horing van Afrika aangetref word. Hulle het met die uitbreiding van die Islam in die 7de eeu vanaf die Arabiese Skiereiland en Wes-Asië versprei. Tussen 430 en 450 miljoen Arabiere leef wêreldwyd, waarvan die meeste in die Arabiese wêreld. Daarmee is die Arabiere die tweede grootste etniese groep naas die Han-Chinese. Belangrike Arabiese minderhede leef in Iran, Israel en Turkye. Die bande wat Arabiere verbind is taalkundige, kulturele, politieke en etniese feite. Palestyne en Sahrawis is van die bekendste Arabiese deelgroepe.
Die meeste Arabiere is aanhangers van die Soennitiese Islam en hul moedertaal is Arabies. Die Arabiese diaspora is een van die grootstes ter wêreld en het in lande van die Amerikas, Europa, Suid- en Suidoos-Asië gevestig. Die meeste mense van Arabiese afkoms buite die Arabiese wêreld leef in Brasilië (9 miljoen), gevolg deur Frankryk (5,9 miljoen), Argentinië (4,5 miljoen), die Verenigde State (3,5 miljoen), Spanje (1,6–1,8 miljoen), Venezuela (1,6 miljoen), Italië (1,5 miljoen), Meksiko (1,1 miljoen), Chili (1 miljoen) en Colombia (700 000–1 miljoen). As gevolg van die Arabiese Lente met burgeroorloë soos die Libiese (2011) en die Siriese Burgeroorlog (sedert 2011) het miljoene Arabiere van hul tuislande gevlug, waarvan die meeste na Europese lande soos Duitsland.
Geskiedenis
[[Lêer:Map of expansion of Caliphate.svg|duimnael|links|Die Arabies-Islamitiese uitbreiding onder die Kaliefe:
]] Die Arabiere is die grootste bevolkingsgroep in Noord-Afrika en die Midde-Ooste. Hulle vorm nie 'n homogene groep nie en woon verspreid in 'n stuk of vyftien lande. "Arab " is 'n Semitiese woord en is oorspronklik gebruik om die nomadiese woestynvolke (Bedoeïene) in die Arabiese Skiereiland aan te dui. Naas die nomadiese volke het daar vanaf 1500 v.C. ook 'n aantal klein koninkryke in die suide van die skiereiland voorgekom. Hulle bevolking het van landbou en handel gelewe.
Eers in die 7de eeu n.C. het die profeet Mohammed en sy opvolgers daarin geslaag om die Arabiere in die skiereiland onder die godsdiensleer van Islam te verenig. Aangevuur deur hul godsdiens het die Arabiere deur middel van "heilige oorloë" hul gesag uitgebrei na groot dele van Asië, Afrika en Europa. Tot in die 11de eeu het hulle die politieke mag in die Islamitiese ryk behou, maar hulle het op groot skaal met hul onderdane vermeng sodat die onderskeid tussen Arabiere en nie-Arabiere geleidelik verdwyn het. Dit het aanleiding gegee tot 'n totaal nuwe begrip van die woord Arabier. Voortaan het die woord betrekking gehad op almal wat dieselfde taal en kultuur gedeel het. Islam was ook 'n belangrike samebindende faktor, maar die heilige oorloë het dié godsdiens ook na lande soos Persië, Indië en Turkye laat uitbrei. Aanhangers van Islam in hierdie lande het hul eie kultuur behou en word nie Arabiere genoem nie.
Tussen die 14de en 19de eeu was feitlik alle Arabiessprekende lande deel van die Ottomaanse of Turkse Ryk. Sedert die 19de eeu het hulle geleidelik met Westerse moondhede soos Engeland en Frankryk in aanraking gekom, veral ná die val van die Turkse Ryk en die ontdekking van ruolie. Groeiende nasionalisme het in die 20ste eeu tot die stigting van verskeie Arabiese state gelei. Ondanks verskeie pogings, kon hulle nog nie daarin slaag om Arabiese eenheid of selfs 'n gemeenskaplike politiek tot stand te bring nie. In die 20ste eeu het die tradisionele Arabiese leefwyse vinnig verander. Onder toenemende ekonomiese druk moes al hoe meer nomade hul op een plek vestig om 'n bestaan te kan maak. Plattelandse armoede laat boere ook na die stede stroom.