cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Outoritarisme
Grondwette in outoritêre regimes
Die konsep van 'outoritêre konstitusionalisme' is ontwikkel deur die regsgeleerde Mark Tushnet. Tushnet onderskei outoritêre konstitusionalistiese regimes van 'liberale konstitusionalistiese' regimes ('die soort wat bekend is in die moderne Weste, met kernverbintenisse tot menseregte en selfregering wat deur middel van verskillende institusionele meganismes geïmplementeer word') en van suiwer outoritêre regimes (wat die idee verwerp) van menseregte of beperkings op leiers se mag. Hy beskryf outoritêre konstitusionalistiese regimes as (1) outoritêre dominante party wat (2) sanksies (soos lasteruitsprake) oplê teen politieke andersdenkendes, maar nie arbitrêr in hegtenis neem nie; (3) 'redelike oop bespreking en kritiek op sy beleid' toelaat; (4) 'redelike vrye en regverdige verkiesings' hou, sonder sistemiese intimidasie, maar 'met noukeurige aandag aan sake soos die opstel van verkiesingsdistrikte en die opstel van partylyste om so goed moontlik te verseker dat dit sal geld - en deur 'n aansienlike marge "; (5) ten minste af en toe reageer op die openbare mening; en (6) "meganismes skep om te verseker dat die hoeveelheid onenigheid nie die vlak oorskry wat dit wenslik beskou nie".
Bonatea lamprophylla
Bonatea lamprophylla is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet wat inheems is in KwaZulu-Natal en Mosambiek is. Die spesie het 'n voorkomsgebied van 3 142 km² en daar is sewe subpopulasies bekend. Die plant word bedreig deur industriële ontwikkeling en versameling deur hortoloë.
Outoritarisme
Ekonomie
Geleerdes soos Seymour Lipset, Carles Boix, Susan Stokes, Dietrich Rueschemeyer, Evelyne Stephens en John Stephens voer aan dat ekonomiese ontwikkeling die waarskynlikheid van demokratisering verhoog. Adam Przeworski en Fernando Limongi voer aan dat hoewel ekonomiese ontwikkeling demokrasieë minder geneig is om outoritêr te word, daar onvoldoende bewyse is om tot die gevolgtrekking te kom dat ontwikkeling demokratisering veroorsaak ('n outoritêre staat in 'n demokrasie verander).
Eva Bellin voer aan dat onder sekere omstandighede die burger en arbeid meer geneig is om demokratisering te bevoordeel, maar minder onder ander omstandighede. Ekonomiese ontwikkeling kan die steun van die publiek vir outoritêre regimes op kort tot mediumtermyn verhoog.
Tulbaghia simmleri
Tulbaghia simmleri is 'n geofiet wat tot die Amaryllidaceae familie hoort. Die spesie is endemies in Mpumalanga en Limpopo.
Outoritarisme
Ekonomie
Volgens Michael Albertus word die meeste grondhervormingsprogramme geneig om geïmplementeer te word deur outoritêre regimes wat gevolglik eiendomsreg van die begunstigdes van die grondhervorming weerhou. Outoritêre regimes doen dit om dwingende hefboomwerking oor landelike bevolkings te verkry.
Instellings
Binne outoritêre stelsels is daar moontlik demokratiese instellings soos politieke partye, wetgewers en verkiesings, maar dit word op so 'n manier bestuur dat outoritêre regimes verskans word. Binne demokrasieë strewe partye om die belange van eendersdenkende burgers te koördineer, terwyl dit in outoritêre stelsels 'n manier is vir outoritêre leiers om bekwame elite vir die regime te vind. In 'n demokrasie is 'n wetgewer bedoel om die diversiteit van belange tussen burgers te verteenwoordig, terwyl outoritêre wetgewers gebruik om hul eie selfbeheersing teenoor ander elite aan te dui asook om ander elite wat 'n uitdaging vir die regime inhou, te monitor.
Bedrieglike verkiesings kan die rol dien om die sterkte van die regime aan te dui (om die elite daarvan te weerhou om die regime uit te daag) en ander elite te dwing om hul lojaliteit teenoor die regime te toon. Daarteenoor word in demokrasieë vrye en regverdige verkiesings gebruik om verteenwoordigers te kies wat die wil van die burgers verteenwoordig. Verkiesings kan ook outoritêre partylede motiveer om beskermheer-klante en inligting-insamelingsnetwerke te versterk, wat die outoritêre regime versterk. Verkiesings kan ook lede van die regerende klas motiveer om openbare goedere te verskaf.
Struikelblokke vir vrye en regverdige verkiesings in outoritêre stelsels kan die volgende insluit:
Interaksies met ander elite en die massas
Die grondslag van 'n stabiele outoritêre bewind is dat die bewindhebbers kompetisie tussen die massas en ander elite voorkom. Die outoritêre regime kan koöptasie of onderdrukking (of die wortel en stok tegniek) gebruik om opstand te voorkom. In die 2010's het die regering van Kazakhstan onsuksesvol probeer om burgers en polisie te mobiliseer om saam te werk deur die nulverdraagsaamheid teenoor klein misdade.
Manipulasie van inligting
Volgens 'n studie van 2019 deur Sergei Guriev en Daniel Treisman het outoritêre regimes mettertyd minder afhanklik geword van geweld en massa-onderdrukking om beheer te behou. Die studie toon eerder dat sodanige leiers toenemend gebruik maak van inligting as 'n beheermiddel. Owerhede probeer toenemend 'n voorkoms van goeie prestasies skep, die onderdrukking van die staat verberg en "demokrasie" navolg.
Sistemiese swakheid en weerstandigheid
Politieke wetenskaplike Theodore M. Vestal skryf dat outoritêre politieke stelsels verswak kan word deur onvoldoende reaksie op populêre of elite eise, en dat die outoritêre neiging om op uitdagings te reageer deur strenger beheer uit te oefen, in plaas van deur aan te pas, die legitimiteit van 'n outoritêre staat kan benadeel en lei tot die ineenstorting daarvan. Een uitsondering op hierdie algemene tendens is die uithouvermoë van die outoritêre bewind van die Kommunistiese Party van China wat ongewoon veerkragtig is onder outoritêre regimes. Nathan beweer dat dit toegeskryf kan word aan vier faktore soos (1) "die toenemend normgebonde aard van sy opvolgpolitiek"; (2) "die toename in meritokratiese in teenstelling met faksie-oorwegings in die bevordering van politieke elite"; (3) "die differensiasie en funksionele spesialisering van instellings binne die regime"; en (4) "die stigting van instellings vir politieke deelname en appèl wat die legitimiteit van die KPC onder die breë publiek versterk".
Geweld
Die politieke wetenskaplike van die Yale-universiteit, Milan Svolik, voer aan dat geweld 'n algemene kenmerk van outoritêre stelsels is. Geweld is gewoonlik algemeen in outoritêre state vanweë 'n gebrek aan onafhanklike derde partye wat gemagtig is om geskille tussen die diktator, regime-bondgenote, regime-soldate en die massas te besleg.
Outoritêre state kan gebruik maak van maatreëls wat staatsgreepbestand genoem word (strukture wat dit moeilik maak vir enige klein groep om die bewind omver te werp). Staatsgreepwerende strategieë sluit in die strategiese plasing van familie-, etniese en godsdiensgroepe in die weermag; die skep van 'n gewapende mag parallel met die staande weermag; en die ontwikkeling van verskeie interne veiligheidsagentskappe met oorvleuelende jurisdiksie wat mekaar voortdurend monitor. Navorsing toon dat sommige strategieë vir staatsgreepbestendigheid die risiko van staatsgrepe verminder. Staatsgreepbestendigheid verminder egter die militêre doeltreffendheid,  en beperk die voordeel wat 'n posbekleër kan verkry. 'n Studie uit 2016 toon dat die implementering van opeenvolgingsreëls die voorkoms van staatsgreeppogings verminder. Daar word geglo dat opvolgreëls die koördineringspogings tussen staatsgreepbeplanners bemoeilik deur elite te oortuig wat meer het om te verkry deur geduld as deur iets te beplan. Volgens politieke wetenskaplikes Curtis Bell en Jonathan Powell lei staatsgreeppogings in buurlande tot groter staatsgreepbestendigheid en staatsgreep-verwante onderdrukking in 'n streek. In 'n studie uit 2017 word bevind dat lande se staatsgreepbestrydingstrategieë sterk beïnvloed word deur ander lande met soortgelyke geskiedenis. In 'n 2018-studie in die Journal of Peace Research is bevind dat leiers wat staatsgreeppogings oorleef en daarop reageer deur bekende en potensiële mededingers te suiwer, waarskynlik langer termyn as leiers sal hê. 'n Studie uit 2019 in Conflict Management and Peace Science het bevind dat persona gedrewe diktature meer geneig is om staatsgreepwerende maatreëls te tref as ander outoritêre regimes; die outeurs voer aan dat dit is omdat "persona gedrewe leiers gekenmerk word deur swak instellings en 'n nou steunbasis, 'n gebrek aan verenigende ideologieë en informele bande met die heerser".
Volgens 'n studie uit 2019 is persona gedrewe diktature meer onderdrukkend as ander vorme van diktatuur.
Primêre sektor van die ekonomie
Die primêre sektor van die ekonomie is dié sektor van 'n ekonomie wat direk gebruik maak van natuurlike hulpbronne. Dit sluit landbou, bosbou, visvang en mynbou in. In teenstelling produseer die sekondêre sektor vervaardigde goedere en die tersiêre sektor dienste. Die primêre sektor is gewoonlik die belangrikste in minder ontwikkelde lande, en tipies minder belangrik in industriële lande.
Kanada staan uit tussen ontwikkelde lande gegewe die belangrikheid van sy primêre sektor, met die houtblokbedryf en olienywerheid wat Kanada se twee belangrikste nywerhede is. Die getal uitruilings wat by opslagplekke plaasvind het egter Kanada se primêre nywerheid in die laaste jare grootliks verklein sodat die Kanadese meer afhanklik van die kwartenêre nywerheid geword het.
Landbou
In ontwikkelde lande het die primêre nywerheid meer tegnologies gevorderd geword, byvoorbeeld boerderymeganisasie teenoor sortering en plant met die hand. In meer ontwikkelde ekonomieë word bykomende kapitaal in primêre produksiemiddele belê. In die mieliestreek van die Verenigde State, byvoorbeeld, pluk snydorsmasjiene die mielies en versprei sproeistelsels groot hoeveelhede insekdoders, onkruiddoders en swamdoders wat 'n groter opbrengs lewer as wat moontlik is met tegnieke wat minder kapitaalintensief is. Hierdie tegnologiese vooruitgang en belegging maak dit moontlik dat die primêre sektor 'n kleiner werksmag benodig en sodoende beweeg ontwikkelde lande na 'n kleiner persentasie van hulle werksmag wat by primêre aktiwiteite betrokke is, in plaas van 'n hoër persentasie wat by die sekondêre en tersiêre sektore betrokke is.
Ontwikkelde lande word toegelaat om hulle primêre nywerhede selfs verder te handhaaf en te ontwikkel danksy die oormaat rykdom. Die landbousubsidies van die Europese Unie, byvoorbeeld, verskaf buffers vir die skommelende inflasiekoerse and pryse van landbouprodukte. Dit laat ontwikkelde lande toe om hulle landbouprodukte teen buitengewoon lae pryse uit te voer wat dit uiters mededingend maak teenoor dié van arm of onderontwikkelde lande wat vryemarkbeleide en lae of marginale tariewe handhaaf om dit teen te werk. Sodanige verskille verskyn ook as gevolg van meer doeltreffende produksie in ontwikkelde ekonomieë, gegewe plaasmasjinerie, beter inligting wat beskikbaar is vir boere en dikwels groter skaal.
Kokonvorming (sosiale verskynsel)
Die uitgebreide instelling van 'n staat van inperking in baie lande gedurende 2020 weens die koronaviruspandemie het kokonvorming, 'n gedwonge realiteit vir miljarde mense wêreldwyd gemaak.
Geskiedenis
Bewyse van 'n verskerpte tuisgerigte gedrag het meer duidelik geword in Popcorn se data uit 1984 en teen 1985 het sy voorspel dat dit 'n tendens sou word, en nie 'n tydelike gierigheid nie. Sy het verduidelik dat die konsep behels dat 'n "dop van veiligheid" (shell of safety) rondom jouself gebou word in 'n artikel in The New Yorker uit 1986.
In 1987 het die Washington Post-rubriekskrywer George Will verduidelik dat "die teistering van die daaglikse lewe - dreigende kernvernietiging, onbeskofte kelners - mense tot kokonvorming gedryf het. Hulle het in hul skuilings gegaan met hul videomasjiene en laserskyf-spelers, ingeprop in hul Barcaloungers met stereo-oorfone, hoe beter om die moderne wêreld in toom te hou, waarvan die onbestendighede 'n verlange na tradisie opgelewer het."
'n Artikel in Los Angeles Times in 1987 met die naam "The Essence of Cocooning: It's a Desire for a Cosy, Perfect Environment Far From the Influences of a Madding World" het die konsep verbind aan vrees vir die vernietiging van die omgewing. In die artikel noem Popcorn die toenemende gebruik van bevrore fynproewer voedsel, sagte meubels soos Barcaloungers, beleggingsdienste en 'ma-kos' wat verbruikers herinner aan adolessensie, as voorbeelde van gedrag in die kokon. Sy noem minder betrokkenheid by sosiale en politieke kwessies as 'n nadeel van kokonvorming, hoewel sy voorspel dat 'n teen-neiging sou ontstaan.
Die term is in 1987 deur die redakteurs van die American Heritage Dictionary of the English Language aangewys as 'n woord wat gevolg word vir moontlike insluiting in die woordeboek. Die redakteurs van die woordeboek het dit later ingesluit, en ook Merriam Webster's Dictionary.
In 'n New York Times-artikel uit 1989 met die naam "Lounge Wear for Cocooning" word die neiging onder baie luukse ontwerpers, waaronder Ralph Lauren, Bob Mackie, Giorgio Armani en Valentino, beskryf om klere te skep vir tuisgebruik wat meer kleredrag as slaapklere, maar minder formeel is as sport. "Slaap is egter nie die punt nie. Dit is ook nie noodwendig verleiding nie. Kokonvorming, 'n droomwoord vir marknavorsers. Almal werk. Almal is moeg. Almal wil net huis toe gaan en na 'n 48 duim TV staar. Ontspan, glip in iets gemaklik, en sluit aan by die geledere van die modieuse tuisliggaam” lui die artikel.
In sy artikel "Year in Review" uit 1996 noem Time kokonvorming as 'n belangrike sosiale neiging en verbind dit aan "Bowling Alone", 'n essay van 1995 van prof. Robert Harnam, wat 'n beskrywing bied van die vermindering van in-persoon interaksie tussen mense.
Die Chicago Tribune het kort na die aanvalle op 11 September 'n artikel getiteld "The 'cocooning' trend draws reinforcement"  wat beweer dat die terreuraanvalle kokonvorming vererger het.
In 2002 het La-Z-Boy, in samewerking met Popcorn, 'kokonstoele' vir vroue, in 'n afgeskaalde leunstoele vervaardig sodat vroue maklik op en af kon staan, maar tog groot genoeg is om kinders op hul skoot te trek. 'n Nog kleiner weergawe is vir kinders verkoop.
Diana Millay
Diana Millay (gebore 7 Junie 1935) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Tarzan and the Great River (1967) en Night of Dark Shadows (1971), en in die televisiereekse The Man from U.N.C.L.E. (1964) en Dark Shadows (1966).
Kokonvorming (sosiale verskynsel)
Geskiedenis
In 'n studie deur sosioloë aan die Universiteit van Toronto in 2004 is tot die gevolgtrekking gekom dat Kanadese minder met hul vriende en familie kuier en dat hulle meer tyd alleen aan die huis "deurbring". Die verandering is toegeskryf aan 'n hoër mate van skeiding en egskeiding, kleiner huishoudings met minder kinders, vertraagde huwelike en meer individue wat alleen woon.
In 2013 het 'n USA Today-artikel getiteld "Cocooning: It's back and thanks to tech, it's bigger" tot die gevolgtrekking gekom dat kokonvorming verander het in "super-kokonvorming": "Danksy altyd draadlose internetkonnektiwiteit en groter, beter TV's wat pixel weergee Perfekte hoë-definisie video, kokonvorming is besig om 'n nuwe evolusiestadium te betree. Verbruikers bly meer tuis, kyk na films wat via kabel, satelliet, internet of skyf afgelewer word, eet en transformeer hul woonstelle en huise in 'n skuiling teen die daaglikse sosiale storms"
Digitale kokonvorming
In 'n 1994-artikel in PC Magazine word 'virtuele kokonvorming' beskryf in terme van skynwerklikheidsprodukte om 'n mens se eie interieur of wêreld te verken en te ontwerp.
In Suid-Korea het kenners wat die opkoms van "digitale kokonvorming" in 2006 gesien het, gesê hoewel sommige mense 'n nomadiese buitelewe ervaar het danksy draadlose toestelle, het ander gekies om by hulle huis te wees. Mense wat weens die internet byna nooit die huis verlaat het nie, word beskryf as 'digitale zombies'.
Digitale kokonvorming was die onderwerp van 'n paneelbespreking in 2014 oor die isolerende elemente van oorheersende mobiele tegnologie.
Tele-kokonvorming is 'n term wat Ichiyo Habuchi in 2005 ontwikkel het om 'n intieme menslike rekenaarinteraksie te beskryf, spesifiek met verwysing na "die kommunikasie van een persoon na die volgende sonder om fisieke interaksie met die persoon te hê".
In 2014 het 'n akademiese studie van die Japannese jeug die 'tele-kokonvorming-hipotese' ondersteun, wat beweer dat "mobiele teksstuur geassosieer word met toenemend insulêre kommunikasie omdat dit kernbande versterk ten koste van interaksies met minder bekende swak bande." In die studie word gesê dat navorsing uit baie bronne getoon het dat teksstuur onder die jeug gewoonlik "die intensiewe uitruil van teks-boodskappe onder intieme en homogene eweknieë behels." Dit verminder sosiale verdraagsaamheid en vertroue.
Mesembryanthemum deciduum
Mesembryanthemum deciduum is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
Tulbaghia rhodesica
Tulbaghia rhodesica is 'n geofiet wat tot die Amaryllidaceae familie hoort. Die spesie is inheems in Tanzanië en Zambië.
Mesembryanthemum decurvatum
Mesembryanthemum decurvatum is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap.
Eric Close
Eric Close (gebore 24 Mei 1967) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Dark Skies (1996), Now and Again (1999), en Without a Trace (2002).
Psammastra conulosa
Psammastra conulosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Psammastra en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Kieschnick.
Romulea vaillantii
Romulea vaillantii is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort. Die spesie is endemies aan Algerië.
Kawango-Oos
Kawango-Oos is sedert 8 Augustus 2013 een van die 14 streke van Namibië. Die streek se naam is van die Kawango's afgelei. Kawango-Oos se hoofstad en grootste stad is Rundu. In die ooste is die streek aan die Caprivi (nou Sambesi) begrens en in die weste aan Kawango-Wes. Die Okavangorivier vloei deur die streek, digby die grens met Caprivi. Op 8 Augustus 2013 is Kawango opgedeel in Kawango-Oos en Kawango-Wes. In die noorde is Angola geleë en in die suidooste Botswana.
Magic!
Magic! (ook bekend as MAGIC!) is 'n Kanadese reggae fusion-groep wat in 2012 gestig is. Die groep bestaan uit Nasri Atweh (voorsang, kitaar), Mark Pellizzer (kitaar, agtergrondsang), Ben Spivak (baskitaar, agtergrondsang) en Alex Tanas (tromme, agtergrondsang). Hulle het wêreldwyde bekendheid verwerf met die vrystelling van hul nommer een-enkelsnit "Rude".
Richard Stapley
Richard Stapley (20 Junie 1923 – 5 Maart 2010) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Three Musketeers (1948), The Strange Door (1951), Coplan FX 18 casse tout (1965), en Rio 70 (1969).
5 Seconds of Summer
5 Seconds of Summer (ook bekend as 5SOS) is 'n Australiese pop-rock- of pop-punkgroep wat in 2011 gestig is. Die groep bestaan uit Luke Hemmings (voorsang, kitaar), Michael Clifford (kitaar, agtergrondsang), Calum Hood (baskitaar, agtergrondsang), Niall Horan (voorsang, kitaar) en Ashton Irwin (tromme, agtergrondsang). Hulle het wêreldwyde bekendheid verwerf met die vrystelling van hul nommer een-enkelsnit "She Looks So Perfect".
Brigitte Helm
Brigitte Helm (17 Maart 1906 – 11 Junie 1996) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Metropolis (1927), A Daughter of Destiny (1928), Queen of Atlantis (1932), en L'étoile de Valencia (1933).
Tulbaghia natalensis
Tulbaghia natalensis is 'n geofiet wat tot die Amaryllidaceae familie hoort. Die spesie is endemies in KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap.
Romulea montana
Romulea montana is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort. Die spesie is endemies aan die Noord- en die Wes-Kaap.
Wallonië (Waalse beweging)
Wallonië (Frans: Wallonie [walɔni], Duits: Wallonie(n), Nederlands: Wallonië [ʋaːˈloːni.ə], Waals: Walonreye ​[walɔnʀɛj]; Luxemburgs: Wallounesch) is die suidelike deel van België wat deel uitmaak van die Romaanse taalgebied. Hierdie konsep van "Romaanse land" is in 1886 uitgevind en is die basis van die eise van die Waalse beweging wat aan hierdie land verbind is met 'n gemeenskapsprojek wat gegrond is op die ideale van die Franse politieke tradisie. Die politieke konkresie van Wallonië word gemaak deur die ontstaan van die Franssprekende taalgebied van België in 1970 en die Waalse Gewes in 1980. Hierdie twee streke kan ook Wallonië genoem word.
Psammastra murrayi
Psammastra murrayi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Wallonië (Waalse beweging)
Etimologie
Die woord Wallonië kom uit die Franse term Wallon, wat op sy beurt kom uit Walh. Walh is 'n baie ou Germaanse woord wat gebruik word om die Keltiese of Romaanse populasies aan te dui. Die eerste herkenbare voorkoms van die woord Wallonia is in 1842 in die "Essai d'étymologie philosophique" van 'n filoloog en antropoloog van Namen, die abbot Honoré Chavee, wat dit gebruik om die Romanse wêreld aan te dui in teenstelling met Duitsland. Sy "ware betekenis", volgens Albert Henry, kom twee jaar later onder die pen van Francois-Charles-Joseph Grandgagnage, wat deur hierdie woord "hierdie keer min of meer duidelik die Romaanse deel van die jong eenheidstaat België" aandui. Dit was in 1886 met die Waalse skrywer en aktivis Albert Mockel dat die woord "sy politieke betekenis van plaaslike kulturele bevestiging" neem, in teenstelling met die woord Vlaandere wat deur die Vlaamse Beweging gebruik word.
Definisie van grondgebied
Die idee van "Wallonië" bly voor die begin van die 20ste eeu baie verward. Daar is "Wale" in Vlaandere en Brussel, sowel as op die gebied van die huidige Waalse Gewes. Ons moet wag vir die Gelijkheidswet om die vorm duideliker te maak.
Romulea maroccana
Romulea maroccana is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort. Die spesie is endemies aan Marokko.
Psammastra murrayi
Die spons behoort tot die genus Psammastra en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Sollas.
Wallonië (Waalse beweging)
Definisie van grondgebied
Wallonië is 'n Romaanse land volgens die historikus Felix Rousseau vir eeue in die vorm van 'n Latynse deurbraak in die Germaanse Europa. Sy boek La Wallonie, terre romane (Die Wallonië, Romaanse grond) begin soos volg:
"Depuis des siècles, la terre des Wallons est une terre romane et n'a cessé de l'être. Voilà le fait capital de l'histoire des Wallons qui explique leur façon de penser, de sentir, de croire. D'autre part, dans l'ensemble du monde roman, la terre des Wallons, coincée entre des territoires germaniques, occupe une position spéciale, une position d'avant-garde. En effet, une frontière de près de trois cents kilomètres sépare ces extremi Latini des Flamands au Nord, des Allemands à l'Est."
Dit is dieselfde vir die definisie van Albert Henry wanneer hy die geskiedenis van die term in sy boek Histoire des mots Wallon et Wallonie (Geskiedenis van die woorde Valon en Wallonië) bestudeer het. Philippe Destatte doen dieselfde deur dit binne die raamwerk van België te plaas:
"L’analyse du vocable « Wallonie » situe pleinement la région dans l’histoire de l’état belge. Albert Henry définit la Wallonie comme « la Belgique romane au sud de la frontière qui sépare les patois flamands des dialectes romans, de Ploegsteert jusqu’à l’Hertogenwald."
Met die Gilson-wet om die taalgrens te herstel en die oordrag van die Voeren na die provinsie Limburg in 31 Oktober 1962 in die Kamer gestem, beweer die Waalse beweging die "terugkeer van die Voeren na Luik" (Le retour des Fourons à Liège). Dit is van mening dat deel van Wallonië deur Vlaandere beset is. Een van die laaste gebeure van hierdie eis is die Waalse grondwetvoorstel in 2006 deur Jean-Claude Van Cauwenberghe met 'n biregionale status vir die gemeente Voeren in artikel 9. Die voormalige minister-president van die Waalse Gewes het tydens sy mandaat 'n toespraak gelewer op 9 Januarie 2001 waarin Wallonië "van Voeren tot Moeskroen, Nivelles tot Arlon" beskryf word.
Die Waalse aktivis en direkteur van die Institut Jules Destrée, Philippe Destatte, meen ook dat hierdie oplegging van identiteit outoritarisme is en dat Wallonië die Franstalige streek is omdat Duitse sprekers in 'n proses van vierde streek is. Ander Waalse aktivise sluiten ook nie die Duitssprekende gemeentes in Wallonië, soos in die geval van François Perin.
Dag die Wyse
Dag die Wyse of Dagr Spaka was in die 4de eeu (volgens die 16de-eeuse historikus Johannes Magnus) 'n legendariese koning van Swede se Huis van Yngling. Hy was die seun van Dyggvi, wat hy as koning opgevolg het.
Wallonië (Waalse beweging)
Hoofstad
Die keuse van 'n hoofstad vir Wallonië deur die Waalse beweging was lank. In die begin was dit Luik, wat die dryfkrag van die Waalse Beweging geword het en die setel van baie "wallingante" -instellings soos die Nasionale Kongres van Wallonië. Jean-Pol Hiernaux vir die nota oor die Waalse hoofstad in die Ensiklopedie van die Waalse Beweging wys daarop dat aktiviste « niks sê oor die keuse van 'n hoofstad vir Wallonië nie. [...] Soms is dit nie eens seker dat hulle dit in Wallonië wil installeer nie ». Die verandering van die verstand het volgens Hiernaux plaasgevind tussen die Waalse Nasionale Kongres van 1905 wat vir sy Nasionale Liga 'n stoel voorgehou het wat « in Luik as hoofstad van Wallonië gevestig kon word » en die kongres van 1912 wat voorgestel het « die oprigting van 'n Waalse aksiekomitee [...] wat sy vergaderings in Namur sal hou, wat die mees sentrale stad in die Waalse streek is ». Selfs na die regionalisering van 1980 met die tweede staatshervorming, is die hoofstad van die Waalse Gewes nie amptelik omskryf nie. Dit sal nodig wees om te wag op die besluit van om Namen se « hoofstad van die Waalse Gewes » in te stel, wat sedert 2010 in die « hoofstad van Wallonië en die plek van die plaaslike politieke instellings » hernoem is. Vir die Waalse Beweging, wat lankal nie besluit het nie, skryf Jean-Pol Hiernaux: "Op het hy die Waalse Beweging erken met die Maurice Bologne-Lemaire Grondslagprys: die hoofstad van Wallonië is uiteindelik konkreet en onomkeerbaar, in Wallonië veranker by die samevloeiing van die Sambre en die Maas, in die stad lief vir François Bovesse, Felix Rousseau, Fernand Danhaive, Fernand Massart ... en Joseph Grandgagnage, die skepper van die woord Wallonië."
Geskiedenis
Ten spyte van die feit dat « de meeste historici het erover eens dat ‘Wallonië’ in zijn politieke betekenis - net als ‘Vlaanderen’ - pas ontstond na de stichting van België », die historici van die Waalse beweging soos Jean Pirotte meen dat die Waalse gemeenskap die reg het om sy wortels te soek, insluitend in 'n verlede waar dit nog nie sy huidige naam gehad het nie. Vir die politieke wetenskaplike André Lecours het Wallonië min historiese betekenis, laat staan dit van Vlaandere soos ons dit vandag verstaan.
Dag die Wyse
Volgens Historia Norwegiæ en Íslendingabók, die vroegste twee weergawes wat op Ynglingatal geskoei is, is Dag deur sy seuns Alarik en Erik opgevolg, wat weer deur Dag se kleinseun Agne opgevolg is. In die Ynglinga saga word egter gesê Dag is deur sy seun Agne opgevolg, wat op sy beurt deur Dag se kleinseuns Alarik en Erik opgevolg is.
Wallonië (Waalse beweging)
Waalse Gewes
Wallonië is sedert 1980 politiek verteenwoordig deur die Waalse Gewes. Op 1 April 2010 het die Waalse regering besluit om die term Wallonië vir sy politieke en internasionale verteenwoordiging te gebruik. Die naam Waals Gewes sal egter steeds gebruik word op die amptelike dade waarvoor die wetgewing hierdie gebruik voorskryf.
Rattachisme
'N rattachiste stroom ("opnieuw aanhechten" in Frans) sien in Wallonië 'n land wat aan die Franse Republiek behoort, deur sy taal, sy inwoners en hul idees. Hierdie Franse projek spesifiek vir Wallonië het sy eerste manifestasies in die Waalse beweging in 1902 gesien met graaf Albert du Bois en sy kategismus van die Waalse waarin hy die Franse identiteit van die Waalse bevestig.
Europese regio
Sommige Waalse federaliste sien die bestaan van Wallonië as deel van 'n Europa van regio's. Aktiviste soos Jean Rey of Fernand Dehousse of verenigings van die Walloniese beweging soos Wallonie, Région d'Europe (Wallonië, Europese regio) het beweer dat die streek se betrokkenheid by die Europese besluitnemingsproses aangewend word. Dit was in hierdie Europese verbintenis dat 'n projek onder leiding van Edgar Faure en Fernand Dehousse op 15 Junie 1985 in Louvain-la-Neuve geskep is: die Raad van Europese Streke, wat in 1987 die Vergadering van die Europese Regio’s geword het en waarin Wallonië deelneem sedert die begin.
K. C. Clyde
K. C. Clyde (gebore 2 Mei 1980) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en assistentregisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Best Two Years (2004) en Everybody Loves Somebody (2017), en in die televisiereeks Do No Harm (2013).
Wallonië (Waalse beweging)
Maatskappy in projek
Die Waalse beweging beperk Wallonië nie tot 'n grondgebied of 'n institutionele werklikheid met die Waalse Gewes nie, maar beskou dit as 'n maatskappy: "Vir Wallonië is dit nodig om 'n globale samelewing te beplan, dit wil sê dat Wallonië nie as 'n staatsgebied beskou moet word nie, nie deur die institusionele lens nie, maar as 'n maatskappy."
José Fontaine maak dieselfde opmerking deur die ontbrekende van 'n maatskappyprojek in Wallonië te ontdek, die hoofoorsaak van die onbeslistheid van die Waalse kulturele identiteit : «Wallonië is 'n projek-minder maatskappy met 'n onvermydelike fuzzy identiteit wat voortspruit uit hierdie gebrek aan 'n projek van 'n maatskappy vir homself ».
Diana Miller
Diana Miller (18 Maart 1902 – 18 Desember 1927) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Curlytop (1924), Honor Among Men (1924), The Fighting Heart (1925), en The Rainbow Trail (1925).
Romulea corsica
Romulea corsica is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort. Die spesie is endemies aan Korsika en kom in die suide van die eiland voor.
Mesembryanthemum exalatum
Mesembryanthemum exalatum is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap.
Psammochela
Psammochela is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Tulbaghia luebbertiana
Tulbaghia luebbertiana is 'n geofiet wat tot die Amaryllidaceae familie hoort. Die spesie is endemies in Namibië.
Mercedes-Benz EQ
Die Mercedes-Benz EQC, die eerste lid van die EQ-reeks, is tydens 'n spesiale geleentheid in Stockholm in 2018 voorgestel.
Familie
Mercedes-Benz beoog om teen 2022 tien EQ-modelle te ontwerp en vervaardig. Almal sal gebaseer wees op 'n enkele platform wat spesifiek vir elektriese aandrywing gekonfigureer word vir elke soort voertuig as gevolg van modularisering.
Dieter Zetsche, voorsitter van Daimler AG, het gesê dat die nuwe handelsmerk alle "elektrifiseringspogings" van Mercedes-Benz sal behels, met die doel om teen 2025 tussen 15% en 25% van die wêreldwye verkope vir die onderneming te laat uitmaak, afhangend van "die voortgesette ontwikkeling van infrastruktuur en klantvoorkeure". Jurgen Schenk, 'n direkteur van Daimler wat toesig sal hou oor die ontwikkeling van die elektriese voertuigprogram, het gesê dat die maatskappy verwag dat die verbetering van energiedigtheid aan batterytegnologie tot 2025 ongeveer 20% per jaar sal wees, gelykstaande aan verbeterings tussen 2010 en 2016.
Om aan produksieteikens te voldoen, begroot Daimler AG €1 miljard vir kapitaaluitbreidingsprojekte van sy wêreldwye batteryproduksie, helfte sal gewy word aan die Deutsche ACCUmotive-filiaal Litiumioonbatterye in Kamenz, Duitsland. Dit is deel van die onderneming se belegging van tot €10 miljard vir die ontwerp en ontwikkeling van elektriese voertuie.
Die voertuie gebruik die gekombineerde laaistelsel, 'n muurlaaier, of 'n opsionele draadlose induktiewe laaistelsel.
Die EQC, die produksieweergawe van die Generation EQ-konsep, is die eerste EQ-model. Dit is op 4 September 2018 in Stockholm, Swede onthul. Dit is 'n kompakte sportnutsvoertuig (SNV) en was geskeduleer vir vrystelling in 2019.
Die EQA is 'n elektriese weergawe van die tweede generasie GLA Oorkruis SNV wat in 2020 vrygestel sal word, alhoewel die Concept EQA van 2017 'n luikrug met baie inspirasie van die A-klas was.
Die EQ Silver Arrow is in 2019 by die IAA in Frankfurt onthul, bedoel as 'n futuristiese konsep vir elektriese renmotors met 'n beoogde topsnelheid van meer as 400 km / uur. Dit het 'n unieke bakstyl wat herinner aan die Mercedes-koepees in die 1950's en 1960's, en het 'n enkelstitplek met 'n voorskerm vir die bestuurder. Dit het ook 'n LED-paneel aan die voorkant, wat bewegingsbeligting vertoon.
Handelsmerkdispuut
In Maart 2017 het die Chinese motorvervaardiger Chery 'n klag by die handelsmerkkantoor van die Staatsadministrasie vir Nywerheid en Handel in China ingedien oor die gebruik van 'EQ', aangesien Chery sedert 2015 die naam 'eQ' gebruik het vir 'n elektriese weergawe van sy QQ3- stadsmotor. Die geskil is in Julie 2017 opgelos, terwyl Chery die regte behou het om 'eQ' met numeriese modelle te gebruik en Mercedes-Benz om 'EQ' met alfabetiese modelle te gebruik. Genesis Motors gebruik ook 'EQ900' in die Suid-Koreaanse mark, maar dit was nie 'n kontroversie nie as gevolg van die verandering van die naam na 'G90' in die opgesmukte weergawe.
Mercedes-Benz het die terme EQA, EQB, EQE en EQS as handelsmerke geregistreer.
Klas 3E-lokomotief
Klas 3E is 'n soort elektriese lokomotief wat deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë gebruik is. Dit is 'n Co-Co (twee driewieldraaistelle met traksiemotors op elke as) ontwerp. Die lokomotief is ontwerp vir trajekte met minder draaie en waar hoër snelhede gehandhaaf kan word. Daar is in 1944 'n bestelling geplaas vir 28 van die lokomotiewe by Metropolitan Vickers. Die lokomotiewe is van 1947 tot 1948 in diens gestel op die roetes van die Witwatersrand. Voorsiening is gemaak vir elektriese sowel as stoomverhitting vir die passasiers se sitplekke. Die stoomverhittingsfasiliteit is nooit gebruik nie.
Die lokomotief benodig 3 kV gelykstroom en het 'n maksimum kraglewering van 2 016 kW. Hulle is lank reeds uit diens onttrek.
Psammastra oxygigas
Psammastra oxygigas is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Mesembryanthemum tomentosum
Die Klein skerpioenbos (Mesembryanthemum tomentosum) is 'n vetplant wat tot die familie Aizoaceae behoort.
Taksonomie
Die spesies is in 1928 vir die eerste keer deur Nicholas Edward Brown beskryf as Trichocyclus pubescens. Dit is in 1937 deur Arthur Allman Bullock na die Brownanthus-genus verskuif (as Brownanthus pubescens). 'n Molekulêre filogenetiese studie in 2007 het tot die gevolgtrekking gekom dat Brownanthus dieselfde is as Mesembryanthemum, wat destyds nie as monofileties omskryf is nie. Gevolglik is al die spesies van Brownanthus na 'n vergrote Mesembryanthemum oorgeplaas. Aangesien die naam Mesembryanthemum pubescens reeds in 1795 vir 'n ander spesie (nou Gibbaeum pubescens) gebruik is, was 'n vervangingsnaam nodig, sodat Brownanthus pubescens dan Mesembryanthemum tomentosum geword het.
Mesembryanthemum crassicaule
Mesembryanthemum crassicaule is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die plant is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap.
Teenpous Constantinus II
Constantinus II was 'n teenpous na die dood van Pous Paulus I. Hy is aangestel deur sy broer Toto met die hulp van Toskaanse troepe en weer afgeset deur die primicesrius Chistoforus met die hulp van Lombardiese troepe.
Tulbaghia nutans
Tulbaghia nutans is 'n geofiet wat tot die Amaryllidaceae familie hoort. Die spesie is endemies in Mpumalanga.
Teenpous Constantinus II
Biografie
Constantinus is gebore in Nepi uit 'n adellike Romeinse familie. Na die dood van Pous Paulus I trek sy broer Toto, graaf van Nepi op na Rome met die hulp van Toskaanse troepe. Toto neem die heerser van Rome, die primicerius Christoforus gevange en maak sy broer pous ondanks die feit dat Constantinus geen priester was nie. Toto en Constantinus bestuur Rome vir 'n jaar as tiranne. Hulle het steun gesoek by Pepyn die Korte van Frankryk, maar Pepyn het hom afsydig gehou. In 768 help die burgers vir Christoforus om te ontsnap na die Lombarde. Met die hulp van koning Desiderius van die Lombarde ('n vyand van Pepyn) neem hulle Rome in in die jaar 768. Desiderius benoem die Lombardiese Philippus tot pous. Op 1 Augustus 768 roep Christoforus die kerklike regbank byeen. Die regbank ontslaan Constantinus en Philippus staan vrywillig terug. Die regbank benoem toe Pous Stefanus III as die nuwe pous. In 769 roep pous Stefanus 'n sinode byeen in die Lateraanse paleis. Daar word Constantinus tot lewenslange boetedoening in 'n klooster veroordeel. Die boetedoening het nie lank geduur nie, want later die jaar word Constantinus saam met sy seun Sergius vermoor deur Desiderius, vermoedelik op aandrang van Stefanus.
Colleen Miller
Colleen Miller (gebore 10 November 1932) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Las Vegas Story (1952), The Rawhide Years (1956), Man in the Shadow (1957), en Step Down to Terror (1958).
Romulea cyrenaica
Romulea cyrenaica is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort. Die spesie is endemies aan Libië en kom in die noordooste van die land voor.
Mesembryanthemum emarcidum
Die Kougoed (Mesembryanthemum emarcidum) is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap, Oos-Kaap en die Wes-Kaap. Dit kom tussen Prieska, Beaufort-Wes, Cradock en Calvinia voor en is deel van die Sukkulente Karoo-plantgroei. Dit het 'n voorkomsgebied van ongeveer 40 000 km². Die spesie groei tussen bosse en word moeilik raakgesien; daar is meer as 30 subpopulasies. Die plant word gesoek vir medisinale gebruik.
Tulbaghia galpinii
Tulbaghia galpinii is 'n geofiet wat tot die Amaryllidaceae familie hoort. Die spesie is endemies in die Oos-Kaap en het 'n voorkomsgebied van 18 538 km². Dit word gevind in die hoë-berge van Cradock, Cathcart, Queenstown en Elliot distrikte.
Romulea fischeri
Romulea fischeri is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort. Die spesie is inheems aan Eritrea, Ethiopië, Jemen, Kenia, Saoedi-Arabië, Sokotra, Somalië, Soedan en Uganda.
Pentateug
Die Pentateug is die eerste vyf boeke van die Ou Testament in die Bybel. Penta is Grieks vir 5 en Teuchos is Grieks vir boek. Pentateug beteken dus die "vyf boeke" of "vyf boekrolle." Hierdie vyf boeke staan ook as die Torah of Boeke van Moses bekend. Hulle is:
Die Pentateug vertel die verhaal van die skepping van die wêreld tot die dood van Moses en die Israeliete se voorbereiding om die land Kanaän in te gaan. Die verhaal word in drie dele vertel. Die eerste deel (Gen. 1-11) is oor die skepping en die begin van die mensdom op aarde. Die tweede deel (Genesis 12-50) vertel die stories van die Israeliete se voorsate, hoofsaaklik Abraham, Isak, Jakob en Josef. Die derde deel, wat met die boek van Eksodus begin, beskryf hoe die Israeliete Egipte verlaat en die vroeë geskiedenis van Israel as 'n volk. Dit bevat verskeie wette oor hoe die Israeliete hulle samelewing moet reël en bou. Deuteronomium is hoofsaaklik Moses se finale toespraak aan sy volk asook 'n opsomming van die Pentateug.
Die Pentateug is die oudste deel van die Bybel, maar skoliere weet nie presies wanneer hierdie boeke geskryf is nie. Die vroegste dele is moontlik meer as 1000 jaar voor die finale dele geskryf. Moderne argeologiese vondse dui daarop dat sommige van die oudste stories in Genesis tot drie duisend jaar terug kan dateer.
Psammochela chaliniformis
Psammochela chaliniformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Psammochela en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Carter.
Padkos
Padkos verwys na peuselhappies wat mense saam met hul neem om te eet terwyl hulle reis, gewoonlik op 'n lang padreis.
Tipiese voorbeelde van padkos sluit in: hardgekookte eiers, toebroodjies, frikkadelle, hoenderboudjies, Weense worsies, slaptjips en koeldrank en gewoonlik ook koffie of tee in 'n fles.
Woordherkoms
Volgens die Afrikaanse Etimologieë deur Boshoff en Nienaber (1967), deur na Johannes du Plessis Scholtz se bydrae te verwys, kom die woord in Suid-Afrika in die tweede helfte van die 18de eeu voor.
En inderdaad, in hierdie geval is dit waarskynlik Jacobus Coetsé Jansz in sy Relaas aan Rijk Tulbagh, wat in 1760 onder meer oor die "Amacquas" uitwei, en juis dat hierdie stam selfs 'n paar jong beeste tot padkos sal ruil vir krale (as sieraad) en veral yster:
Sijnde deselve voor 't overige seer gesteld op Coralen, dog wel 't meeste op Yser, waarom den Relatant in zijn te rug reijse, op een vriendelijke wijse met eenige Jonge Beestjes tot Padkost van haarl. beschonken zijnde...
G.J. Van Wyk (2003) stel die datum op 1750.
Op die 12de Julie 1725, skryf Francois de Cuiper in sy Dagregister oor die nypende proviandtekort (in hierdie geval, hul beeste wat deels van uitputting op 'n streep vrek, en die Tsongastamme wat nie sonder meer die krale as ruilmiddel wou aanvaar nie), wat maar een faktor was wat later daartoe aanleiding sou gee dat die ekspedisie by die Komati in hul spore moes omdraai, terug Delagoabaai (in die hedendaagse Mosambiek) toe:
LGBT-regte in Swede
Swede was in 2009 die 7de land in die wêreld wat huweliksregte aan pare van dieselfde geslag verleen het. Aanneming deur homoseksuele pare is sedert 2002 wettig en homoseksualiteit is sedert 1944 wettig.
Padkos
Woordherkoms
Siende nu dat onse beesten merkelijk af waren gevallen en verslapt, onmogelijk sijnde nog so een groote reijs te doen naar de voorn[oemde] Landstreek, het selve nooijt en hadden kunnen goedmaken, ook dat wij voor onse mede hebbende coralen geen de minste padcost en conde ruijlen, [...]
Maar, die woord is selfs nog ouer. In die Dagboek van Adam Tas, in die Nederlandse verklaring én toeligting van prof. Leo Fouché, word 'n deel uit Starrenburg se dagboek op 21 Oktober 1705 ("Starrenburgs Volledig Verslag") gejukstaponeer met Van der Stel se gepubliseerde weergawe daarvan ("Van der Stels Lezing hiervan"). Dit handel hier oor sy poging om beeste te ruil met die Khoi-Kaptein Bootsman. Bootsman wil egter nie beeste ruil nie, maar slegs skape. Starrenburg raak toe later ongeduldig en skryf wat toe verder gebeur het. Opvallend genoeg word Van der Stel se "padkos" met twee woorde geskryf, Starrenburg s'n wel as een woord.
Die Engelse vertaling by albei daarvan lui: "viands for the road".
En net mooi die vorige dag, die 20ste Oktober 1705, soos ook opgeneem in die Beschryving Van 't Nederlandsch Comptoir op de Kust van Malabar en van onzen Handel in Japan, Mitsgaders een Beschryving van Kaap der Goede Hoope, en't Eyland Mauritius [... deur François Valentijn (1726), vind mens:
Hier lui die inskrywing op 21 Oktober 1705:
"niet tegenstaande ik hem op 't kragtigste inboezemde, dat wy niet gezonden waren, om schaapen, maar beesten, te ruilen, en om geen pads kost verlegen waren, wyl wy ten overvloed proviant (gelyk hy aan de 3 gelaadende wagen zien kon) hadden."
In 1968, by die heruitgawe van die Patriotwoordeboek, sorteer H.J.J.M. van der Merwe in die voorwoord "padkos" onder die kategorie: 'Moontlike eiegoed, ofskoon die (waarskynlike) Nederlandse (dialektiese?) inslag tog dikwels duidelik is'.
Voedsel
Opvallend genoeg is daar die sinoniem "wegkost" wat opduik in Anders Sparrman se lywige Resa till Goda Hopps (1783, oor sy reisjare 1772-1776 aan die Kaap); soos gebruiklik is gaste ook nie met leë hande op die langpad weggestuur nie:
In die tyd van die Tweede Vryheidsoorlog en daarna kon padkos 'n stukkie biltong en 'n bietjie drinkwater beteken het, afhangend hoe kort die afstand was. Maar dit beteken moontlik ook gekookte eiers, brood, beskuit, gekookte melk, koffie, vleis, suiker, lemoene, 'n tros piesangs (en ander vrugte), of selfs brandewyn, 'n bottel wyn of knertsie jenewer, wat op die trein genuttig kan word. Soms moes hierdie padkos gerek word vir tussen 2 tot 8 dae.
Skaars 90 jaar later voer 'n Nederlandse rubriekskrywer in die Algemeen Dagblad aan geen Suid-Afrikaner met 'n greintjie selfrespek sal die pad aandurf sonder padkos nie. Dit is nou hardgekookte eiers, gebraaide worsies, tamaties, eier-en-mayonnaise-toebroodjies en frikkadelle. Gewoonlik gaan daar ook "een berg padkos" in die motor saam, veral sodat mens die kinders op die agtersitplek konstant kan volprop om hul stil te hou.
Madeleine van Biljon skryf in 'n essay oor "reiskos" onder meer oor 'n koekblik volgepak met koue frikkadelle, hardgekookte eiers en tamatietoebroodjies. Die toebroodjie kry op reis 'n anderse smaak deur die hitte in die bagasiebak en die tamatiesap wat in die broodjie deursyfer. Onder andere skryf sy oor 'n pitabrood wat mens aan die kant oopsny en met sagte botter, twee snye ham, twee snye sterk Cheddar (of Mozzarella) en 'n paar snye agurkies opvul en dan in die oondrooster vooraf plaas om die kaas te laat smelt. Andersins kan oorskietlamsboud met sous gebruik word.
Trude Hesterberg
Trude Hesterberg (2 Mei 1892 – 31 Augustus 1967) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente ''Fridericus Rex - 1. Teil: Sturm und Drang (1922), Fridericus Rex - 3. Teil: Sanssouci (1923), A Blonde Dream (1932), en Corinna Schmidt'' (1951).
Romulea gigantea
Romulea gigantea is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort. Die spesie is endemies aan die Oos- en die Wes-Kaap.
Mesembryanthemum expansum
Mesembryanthemum expansum is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Malmesbury tot by Clanwilliam voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 2200 km² en daar is minder as tien subpopulasies wat habitat afstaan aan die verbouing van rooibostee. Die plant is deel van die vygieveld en fynbos-biome.
Eve Miller
Eve Miller (8 Augustus 1923 – 17 Augustus 1973) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Buckaroo from Powder River (1947), The Big Trees (1952), en There's No Business Like Show Business (1954), en in die televisiereeks Zane Grey Theater (1956).