cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tachtigers
Die Tachtigers (Afrikaans: Tagtigers, ook bekend as die Beweging van Tachtig) was 'n radikale en invloedryke groep Nederlandse skrywers wat 'n nuwe benadering in die 19de eeuse Nederlandse letterkunde ontwikkel het. Hulle het in die 1880's saamgewerk in Amsterdam. Baie van hulle werke word vandag nog wyd gelees.
Die Tachtigers is so genoem bloot omdat hulle omstreeks 1880 aktief was. Die beweging was gebaseer op teenkanting teen dit wat die Tachtigers in hul era as die formalistiese en buitensporige styl van hoofstroomletterkunde beskou het, veral omdat hulle van mening was dat die styl begunstig is deur die oorheersende literêre tydskrif in Amsterdam, De Gids. Die Tachtigers het daarop aangedring dat styl met die inhoud moet ooreenstem, en dat intieme en werklike emosies slegs met 'n intieme en lewenswerklike skryfstyl uitgedruk kan word. In hierdie poging het hulle inspirasie ontvang van Shakespeare en die destydse onlangse Impressionistiese skilders en naturalistiese skrywers.
Nadat De Gids voortgegaan het om die meeste van hul voorleggings te verwerp, stig die Tachtigers hul eie mededingende literêre tydskrif, wat spottend De Nieuwe Gids genoem word, en wat die eerste keer in Oktober 1885 gepubliseer is. Twee van die stigtersredakteurs en gereelde bydraers was die digter en kritikus Willem Kloos en die digter, romanskrywer, dramaturg, essayis en psigiater Frederik van Eeden, wat albei deesdae algemeen beskou word as kanonieke grotes van die Nederlandse letterkunde. Die ander drie stigterslede en -redakteurs was F. van der Goes, Willem Paap, en Albert Verwey. Ander prominente Tachtigers wie se werke in De Nieuwe Gids verskyn het, was die literêre kritikus Lodewijk van Deyssel en die digter Herman Gorter, te wete die skrywer van die epiese gedig Mei, en wie waarskynlik die mees gelese Tachtiger is. Hy het ook 'n stigterslid van die Sosiaal-Demokratiese Party geword en was 'n prominente teoretikus van die sosiaal-demokratiese en raadskommunistiese bewegings.
'n Ander prominente romanskrywer, Louis Couperus, het sy eerste roman in 1889 gepubliseer en is diep beïnvloed deur die Tachtigers. Hy word gereeld as 'n Tachtiger aangehaal, alhoewel hy buite die Amsterdamse sosiale kring van die ware Tachtigers beweeg het.
Hoofbeginsels
Die beginsels van die Beweging van Tachtig kan as volg saamgevat word:
Werke
Bekende voorbeelde van die werke van die Tachtigers is: Verskeie boeke van die Tachtigers is uitgegee by uitgeverij W. Versluys. Versluys was ook die uitgewer van De Nieuwe Gids.
Jan Wolkers, van 'n geheel ander generasie, het die Tachtigers vereer in sy beeldhouwerk getitel Monument voor de Tachtigers wat in die Oosterpark in Amsterdam staan.
Aloe ngongensis
Aloe ngongensis is 'n aalwyn wat inheems aan Kenia en Tanzanië is.
Konsonant
'n Konsonant of medeklinker is 'n klank waar die lug, in teenstelling met 'n klinker, nie ongehinderd deur die mond na buiten kan gaan nie. Dit is 'n spraakklank wat gevorm word deur 'n volkome of gedeeltelike onderbreking van of versperring in die lugstroom in of bo die strottehoof, met of sonder trilling van die stembande.
Voorbeelde
By die /p/ van aap versamel die lug eers voor die afgeslote lippe, en kom dan met 'n plof na buite. By die /n/ van noot is die mondholte afgesluit en kom die lug deur die neus. By die /s/ van sap gaan die tong omhoog na die verhemelte, waardeur die opening nouer word en 'n sisklank ontstaan.
Die verdubbeling van konsonantletters in Afrikaans
Volgens die Afrikaanse woordelys en spelreëls (2017) word konsonantletters soms verdubbel wanneer hulle tussen vokaalletters voorkom om die klank en/of lengte van die voorafgaande vokaal te bepaal.
abba, vodde, effens, giggel, liggaam
anys, duisend, eina, kabouter, meisie
Adrian Adonis
Adrian Adonis (15 September 1953 – 4 Julie 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die televisiereeks WWF Championship Wrestling (1972).
Rashida Jones
Rashida Jones (gebore 25 Februarie 1976) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente I Love You, Man (2009), The Social Network (2010), en Celeste & Jesse Forever (2012), en in die televisiereeks Parks and Recreation (2009).
Stukrag
Stukrag of hefkrag verwys na die komponent van die aerodinamiese krag op 'n liggaam wat in die rigting loodreg aan die beweging wys. Die komponent van die krag wat parallel aan die beweegrigting is staan algemeen bekend as sleurkrag. Die draaiende skroef van 'n motorboot of skip verskaf 'n stukrag wat in die rigting van die as inwerk. In die geval van 'n bewegende vliegtuig ontstaan daar 'n opwaartse stukrag omdat die vlerk van die vliegtuig 'n sekere invalshoek ten opsigte van die aankomende lug het. 'n Sentrifugale pomp het 'n draaiende stuwer wat 'n stukrag aan die vloeistof wat gepomp word verleen en versnel sodoende die vloeistof in 'n rigting loodreg op die as van die pomp.
Vandyksdrif
Vandyksdrif is 'n nedersetting en spoorweghalte in westelike Mpumalanga, Suid-Afrika. Die plek lê langs die R544-pad tussen Witbank en Bethal en word omring deur steenkoolmyne.
NG gemeente Ruyterwacht-Wes
duimnael|links|230px|Die gebou van die NG gemeente Ruyterwacht-Wes, vroeër bekend as Epping-Wes. Ds. W.D.R. van der Merwe het die hoeksteen op [[4 Desember 1948 gelê. Sedert die samesmelting van Ruyterwacht (vroeër Eppingtuin) en Ruyterwacht-Wes, is dit die saamgestelde gemeente se kerkgebou.]]
duimnael|regs|170px|Ds. G.A. Weich, die gemeente se tweede leraar. Sy kleindogter is die skrywer [[Anoeschka von Meck.]]
Die destydse Eppingtuin, nou Ruyterwacht, is geleë aan die suidelike kant van Goodwood en vorm 'n deel van die noordelike voorstede van die Skiereiland. Waar voorheen 'n bosplantasie was, het reeds in 1950 ’n dorp met 'n bevolking van meer as 8 000 siele gestaan van wie amper almal destyds wit was. Dit was 'n subekonomiese behuisingskema wat in 1938 opgerig is deur die Stedelike Behuisingsbond-nutsmaatskappy, waarin Zerilda Steyn, eggenote van die sekretaris van die Britse en Buitelandse Bybelgenootskap, ds. H.P.M. Steyn, ’n leidende rol gespeel het. Die maatskappy se doel was om beter behuisingstoestande aan sowel wit as bruin Kapenaars te verskaf, maar in afsonderlike woonbuurte, selfs jare voor die aanname van die Groepsgebiedewet van 1950.
Die gemeenskap van Eppingtuin het meesal uit Afrikaners van die werkersklas bestaan, van wie sowat driekwart aan die NG Kerk behoort het. Die lidmate wa s destyds uit alle dele van die Kaapprovinsie afkomstig, en moes gedwonge deur omstandighede 'n heenkome in die stad vind. Grond is deur die maatskappy beskikbaargestel vir die geestelike behoeftes van die gemeenskap en so is in 1940 die eerste gemeente, Eppingtuin, gestig. Dié gemeente se kerksaal het die naam van Zerilda Steyn gedra uit erkentlikheid vir haar rol in die totstandkoming van die modeltuindorpie.
Met die vinnige uitbreiding en groei van die dorp het dit duidelik geword dat die tyd aangebreek het vir afstigting. Op 2 Februarie 1948 besoek die Ringskommissie van Parow die gemeente en 'n nuwe gemeente met die naam van Epping-Wes word gestig. Ds. W.D.R. van der Merwe, medeleraar van die moedergemeente Eppingtuin, aanvaar die beroep en word die eerste leraar van die gemeente.
Vereers moes die twee gemeentes gebruik maak van een gebou, maar in Mei 1948, met die begin van die Pinksterdienste, trek die jong gemeente oor na hul grond waar tydelik gebruik gemaak is van tente as 'n plek van samekoms en aanbidding. Dit was dae van worsteling omdat die gemeente met niks moes begin, behalwe 'n pastorie, waarop daar nog 'n skuld gerus het. In geloof en offervaardigheid is die gemeente gesnoer tot 'n eenheid met die doel om 'n kerkgebou daar te stel. Onder leiding van mev. ds. Van der Merwe en die ywerige susters is geld ingesamel vir hierdie doel. Met behulp van die Kaapse saakgelastigde en die Kerkkantoorkommissie is 'n lening verkry en ná agt maande kon 'n begin gemaak word met die bou van 'n kerk. Die blye dag het eindelik aangebreek toe in Mei 1949 die kerkgebou ingewy kon word teen 'n koste van £16 500 ('n pyporrel en meubilering van die gebou ingesluit). Dié gebou is blykbaar ontwerp deur die vermaarde Afrikaanse argitek Wynand Louw.
Die jong gemeente het drie of wat jaar ná sy stigting reeds 3 048 siele en 1,579 lidmate getel met 600 kinders in die Sondagskool. Ná 'n geseënde bediening van drie jaar het ds. W.D.R. van der Merwe teen die einde van 1950 'n beroep na Alberton-Oos aanvaar. Sy opvolger, ds. G. A. Weich, kort daarna bevestig in die gemeente.
Gespikkelde klipvis
Die Gespikkelde klipvis (Clinus venustris) is 'n vis wat endemies is aan Suid-Afrika. Die vis kom voor van Luderitz in Namibië tot by Port Alfred in die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die Speckled klipfish.
Identifikasie
Die vis word tot 12 cm lank en het 'n kleurpatroon wat kan verander. Hulle is gewoonlik dof, rooibruin met verskeie donke, horisontale bande oor die lyf. Daar mag soms 'n wit skuinsstreep oor die wang wees en somtyds bestaan die streep uit spikkels. Die uitstaande kenmerk van die vis is die kleurvolle oë; die iris is liggroen omlyn met 'n gebroke oranje streep. Daar is ook twee swart kolle op die dorsalevin.
Die vis leef in tussen getypoele en rotsagtige kusareas in water wat 0,3 tot 30 m diep is. Hulle is gewoonlik alleenlopers en vreet klein ongewerweldes.
Beer Adriaanse
Jacobus Petrus Adriaanse (algemeen bekend as Beer Adriaanse; gebore 20 Mei 1985) is 'n Suid-Afrikaanse akteur, regisseur, draaiboekskrywer, en musikant. Hy word bekend as stigterslid van die Afrikaanse musiekgroep Zinkplaat   waarin hy vir 10 jaar lank die tromspeler is. Hy vertolk die rol van Thomas in die komiediereeks Hotel (2016–2020) en van Corne Hanekom in die regsdrama Fynskrif (2018–2020); beide reekse word op KykNET uitgesaai. Hy is die seun van die skrywer Wilna Adriaanse.
Aloe niebuhriana
Aloe niebuhriana is 'n aalwyn wat endemies aan suidwes Jemen is.
Beer Adriaanse
Vroeë lewe en uitbeelding
Adriaanse is in Durbanville, Wes-Kaap gebore en woon Laerskool Gene Louw in Durbanville en die hoërskool Paul Roos Gimnasium in Stellenbosch by. Hy verwerf 'n B.A. en B.Phil. in joernalistiek aan die Universiteit van Stellenbosch en 'n M.Phil. in film en media aan die Universiteit van Kaapstad.
Persoonlike lewe
Adriaanse woon in Johannesburg, Suid-Afrika.
Christopher Cazenove
Christopher Cazenove (17 Desember 1943 – 7 April 2010) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Royal Flash (1975), Eye of the Needle (1981), en A Knight's Tale (2001), en in die televisiereeks Dynasty (1981).
Maselspoort
Maselspoort is 'n ontspanningsoord 23 km noordoos van Bloemfontein aan die Modderrivier in die Vrystaat, Suid-Afrika. Die oord spog met 'n swembad van 135m. Die Boyden-sterrewag is naby die oord.
Midwinter
Die term midwinter of wintersonstilstand verwys na die kort oomblik wanneer die aarde se askanteling met 22 1/2° 26' sy grootste afstand van die son bereik. Nogtans word in die omgangstaal na die hele dag waarop die sonstilstand voorkom (21 of 22 Desember vir plekke in die Noordelike, 21 of 22 Junie vir plekke in die Suidelike Halfrond) as midwinter of eerste dag van die winter verwys.
Die wintersonstilstand kom op die kortste dag (en langste nag) van die jaar voor en word veral in hoër breedtegrade duidelik waargeneem. Die son bereik dan sy laagste maksimale posisie in die hemel. Die dae word met die wintersonstilstand geleidelik langer en die nagte korter.
Gus Sorola
Gus Sorola (gebore 22 Februarie 1978) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Lazer Team (2015) en in die televisiereeks Red vs. Blue (2003).
Ford Mustang
Die Ford Mustang is 'n gewilde motorkar wat oorspronklik gebaseer is op die Ford Falcon. Die eerste produksie Ford Mustang, 'n wit afslaankap met swart bekleedsel, het van die produksielyn afgerol op 9 Maart 1964 en was later aan die Amerikaanse publiek bekend gestel as 'n "1964 1/2"-model, beide op die New York World's Fair op 17 April 1964 en op al drie Amerikaanse televisienetwerke op 19 April van daardie jaar deur die Ford Motormaatskappy (Engels: Ford Motor Company). Dit was die suksesvolste produkbekendstelling in die geskiedenis van die motorkar, en het amper pandemonium veroorsaak by al die Ford-handelaars dwarsoor Noord-Amerika.
Toekennings
Dit is aanvanklik deur Ford se produksiebestuurder Lee Iacocca ontwikkel as 'n tweesitplekmotor en later as 'n viersitplekmotor. Die ontwerp is gedoen deur David Ash en Joseph Oros in Ford se Lincoln-Mercury afdeling se ontwerp-ateljees (hulle het die ontwerpkompetisie gewen in ’n kompetisie georganiseer deur Iacocca). Die basismodel Mustang, met 78 kW (105 perdekrag), 2.8l (170 duim³) sessilinderenjin en driespoedratkas se verkoopsprys was VS$ 2 368. Die Mustang het 'n aantal motorindustrietoekennings ontvang reeds in die eerste jaar, insluitende "Motor Trend Motor van die jaar", pasaangeemotor vir die 1964 Indianapolis 500 en die Tiffany ontwerptoekenning vir "uitstekende ontwerp," – die eerste motor wat so vereer is.
Verwysings
.
Howard M. Mitchell
Howard M. Mitchell (11 Desember 1883 – 9 Oktober 1958) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Lovetime (1921), The Mother Heart (1921), Romance Ranch (1924), en Hidden Aces (1927).
Suid-Afrikaanse munisipale heraldiek
duimnael|regs|150px|Pietermaritzburg (1861) duimnael|regs|150px|Port Elizabeth (1878) duimnael|regs|150px|Bloemfontein (1882) duimnael|regs|150px|Durban (1892) duimnael|regs|150px|Kaapstad (1899) duimnael|regs|150px|Pretoria (1907) duimnael|regs|150px|KwaNonzame (1990) duimnael|regs|150px|Johannesburg (1997)
Die term munisipale heraldiek behels die wapens van plaaslike owerhede soos stadsrade, dorpsbesture, graafskapsrade, afdelingsrade ens. In Wes-Europa floreer hierdie tradisie sedert die Middeleeue. In Suid-Afrika word munisipale wapens slegs sedert 1804 gebruik, maar dit het 'n sterk tradisie geword en daar bestaan nou honderde, wapens van hierdie aard in die land.
Oorsig
Plaaslike owerhede is in die tweede helfde van die 19de eeu ook in Natal, die Oranje-Vrystaat, en die Suid-Afrikaanse Republiek op die been gebring, en sommige het hulle eie wapens aangeneem. Onder hulle was Pietermaritzburg (1861), Bloemfontein (1882), Kimberley, Durban (1892), en Oos-Londen (1892).
In die Britse kolonies kon munisipaliteite ook wapenverlenings van die Engelse of Skotse heraldiese owerhede verkry as hulle wou. Kaapstad (1899), Johannesburg (1907), en Pretoria (1907) was die eerste drie wat so gemaak het.
Na die Tweede Wêreldoorlog het die provinsiale owerhede aandag aan munisipale heraldiek begin bestee. Die Kaapse Provinsiale Administrasie het sy munisipaliteite aangeraai om seker te maak dat hulle wapens heraldies korrek is en, indien nodig, hulle te laat herontwerp. Vanaf 1949 kon plaaslike owerhede in Natal hulle wapens in die provinsie se Offisiële Koerant publiseer om hulle teen misbruik te beskerm. Hierdie stelsel is tussen 1951 en 1953 na die ander drie provinsies uitgebrei.
Sedert 1963 word munisipale wapens by die Buro vir Heraldiek geregistreer om hulle landwyd te beskerm. Vanaf 1963 tot 1969 kon die munisipaliteite die wapens eers deur die provinsiale administrateur laat toeken voordat hulle geregistreer is.
Sedert 1963 het die Buro honderde wapens ontwerp en geregistreer. Baie het as gevolg van die herorganisasie van plaaslike regering tussen 1996 en 2000 verval, maar sedert 2002 het die Buro wapens vir dosyne van die nuwe plaaslike en distriksmunisipaliteite ontwerp. Sommige owerhede, bv die Nelson Mandelabaai Metropolitaanse Munisipaliteit, Buffalo City, en  Ekurhuleni, het verkies om skynheraldiese 'wapens' eerder as heraldies korrek wapens te gebruik.
Ontwerp
Gewoonlik bestaan 'n munisipale wapen uit 'n skild, 'n helm met dekklede en wrong, 'n helmteken, en 'n wapenspreuk. Volgens die Buro vir Heraldiek se beleid word skildhouers tot stede, afdelingsrade, en distriksmunisipaliteite (voorheen streeksdiensterade) beperk.
As 'n dorp na 'n persoon vernoem is, word die wapen soms op daardie persoon se familiewapen gebaseer.
Munisipaliteite in landelike gebiede toon dikwels bulle, skape, vrugte, mielies, koringgerwe, en ander toepaslike simbole op hulle wapens.
Muurkrone maak dikwels deel van die helmteken uit, en in sommige wapens neem hulle die helmteken se plek in. Die Buro het verskeie patrone muurkroon ontwerp om verskeie tipes plaaslike owerheid aan te dui, bv die metaal kroon met drie uitkomende torings wat vir streekdiensterade se wapens ontwerp is.
Gebruik
Die wapen behoort aan die plaaslike owerheid as sulks. Dit word tipies op geboue, voertuie, dokumente, uniforms, en webwerwe vertoon.
Pous Celestinus III
Celestinus III was die 175ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1191 tot 1198.
Biografie
Pous Celestinus III is gebore as Giacinto Bobone (ook Jacinto Bobo of Hyacinto Bobo) ongeveer in 1106 in Rome, Italië, seun van Pietro Bobone. Hy was die eerste pous uit die Orsini familie. In 1126 word hy sub-diaken van die Lateraanse basiliek. Hy was 'n leerling van Pierre Abélard en het hom later verdedig teen kerklike kritiek oor sy rasionalistiese denke. In 1144 word hy kardinaal-diaken van Santa Maria in Cosmedin en in 1154 en 1172 reis hy na Spanje as pouslike legaat. Op vyf-en-tagtig jarige leeftyd op 30 Maart 1191 volg hy Pous Clemens III op en regeer tot sy dood op 8 Januarie 1198. Hy word opgevolg deur Pous Innocentius III. Die naam ‘Celestinus’ beteken 'hemelse'.
Pontifikaat
Pous Celestinus III was 'n kompromie-kandidaat. Hy was slegs 'n diaken en nie priester toe hy verkies is nie. Op Paassaterdag 13 April 1191 word hy as priester gewy, op Paassondag daarna as biskop gewy en as pous gekroon. Op tweede Paasdag 15 April 1191 kroon hy Hendrik VI en sy vrou Constance van Sisilië tot keiser en keiserin. Ondanks die aansprake van die keiserin, hou Celestinus by die beleid van sy voorganger om Tancred van Lecce as koning van Sisilië te erken. Self na die dood van Tancred en sy seun en erfgenaam in 1194 en die verowering van Sisilië deur Hendrik, wou die pous nie Hendrik se aansprake op Sisilië erken nie. Self toe die keiser aanbied om op kruistog te gaan, het die pous nie van houding verander nie.
Celestinus ekskommunikeer in 1193 Leopold V van Oostenryk omdat hy Richard Leeuehart gevange geneem het terwyl hy van die kruistog af teruggekom het. Oostenryk word onder 'n pouslike interdik geplaas. Hy het egter nie Hendrik bestraf nie omdat Richard 'n bondgenootskap met Tancred teen die keiser gehad het.
In 1191 erken die pous die Duitse Orde (Teutoniese ridderorde) wat in 1190 gestig is tydens die derde kruistog om hospitale vir die siekes en gewondes te beman. Hy het ook die Orde van die Tempeliers en die Orde van Malta gesteun.
Die pous weier egter om 'n egskeiding aan koning Filips II van Frankryk van sy vrou koningin Ingeborg toe te staan en het koning Alfonso IX van Leon oortuig om sy verhouding met 'n Portugese prinses te laat staan..
Pous Celestinus het St. Malachy van Armagh, St. Bernward van Hildesheim (1193), St. Johannes Gualbert (1193) en St. Ubaldus van Gubbio (1192)heilig verklaar.
Aan die einde van 1197 wou Celestinus vrywillig aftree ten gunste van kardinaal Giovanni di San Paolo, maar die kardinale het dit nie toegelaat nie.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
2016 Kanadese Grand Prix
Die 2016 Formule Een Kanadese Grand Prix is op 12 Junie 2016 op die Gilles Villeneuve-renbaan in Montreal, Kanada gehou. Dit was die sewende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Lewis Hamilton in sy Mercedes AMG gewen.
Bande
Pirelli het die volgende bande in Kanada verskaf:
Nanga Parbat
Nanga Parbat (Oerdoe: نانگا پربت [nəŋɡaː pərbət̪], letterlik "naakte berg"; ook bekend as Diamir, letterlik "koning van die berge") is 'n berg in die Himalaja wat in die bestrede gebied Kasjmir in die noorde van Pakistan geleë is. Met 'n hoogte van 8 125 meter is dit die negende hoogste berg van Asië en in die wêreld ná Berg Everest, K2, Kangchenjunga, Lhotse, Makalu, Cho Oyu, Dhaulagiri en Manaslu. Nanga Parbat staan weens verskeie mislukte ekspedisies, veral tydens die Nazi-bewind, as die "noodlotsberg van die Duitsers" bekend.
London Borough of Tower Hamlets
Die London Borough of Tower Hamlets is een van Londen se administratiewe distrikte (boroughs) wat oos van die historiese middestad, die City of London, suid van Hackney, wes van die River Lea en Newham en noord van die Teemsrivier geleë is, met 'n bevolking van 284 000 teen die middel van 2014.
Die distrik in die ooste van die Britse hoofstad, wat vanaf die Londense Tower ooswaarts strek, behels groot dele van Londen se tradisionele hawe- en immigrantebuurt East End asook die herontwikkelde Docklands-gebied, waaronder die West India Docks en Canary Wharf. Baie van Londen se hoogste geboue het in die sentrum van die Isle of Dogs ontstaan, 'n skiereiland en buurt in die suide van Tower Hamlets. Ook 'n deel van die Queen Elizabeth Olympic Park is in die distrik geleë.
Die distrik se bevolking word deur een van die hoogste persentasies etniese minderhede in die Britse hoofstad gekenmerk en veral verbind met sy lank gevestigde Britse Bangladesji-gemeenskap. Rondom Brick Lane het restaurante, straatmarkte en winkels ontstaan wat die grootste verskeidenheid van tradisionele Bengali-kookkuns, houtsnykuns, tapyte en klere in Europa aanbied.
Historiese gebiede en nedersettings
Histories het die gebied van Tower Hamlets deel uitgemaak van die graafskap Middlesex. Die huidige administratiewe distrik is in 1965 deur die samesmelting van drie vroeëre metropolitaanse distrikte (metropolitan boroughs) gevorm - Bethnal Green, Poplar en Stepney. Binne sy grense is 'n reeks historiese gebiede en nedersettings geleë, waaronder (van wes na oos) Spitalfields, Whitechapel, Bethnal Green, Poplar, Wapping, Shadwell, Mile End, Stepney, Limehouse, Old Ford, Bow, Bromley, Poplar en die Isle of Dogs met Millwall, die West India Docks en Cubitt Town.
Immigrasie
Vanweë sy ligging aan Londen se belangrikste historiese verkeersaar, die Teemsrivier, het opeenvolgende golwe van immigrante hulle in Tower Hamlets gevestig. Franse Hugenotevlugtelinge het ná 1685 begin om 'n sy- en spinbedryf in Spitalfields te vestig, Ierse immigrante het werk as konstruksiewerkers toe die skeepsdokke in Londenhawe vanaf die 19de eeu weens die groeiende seehandel voortdurend uitgebrei moes word, en vanaf die 1880's het pogroms in Oos- en Sentraal-Europa talle Joodse bewoners op die vlug gedryf. Baie van hulle het 'n nuwe tuiste in Oos-Londen gevind waar hulle veral rondom Middlesex Street (Petticoat Lane) en Commercial Street klere en skoene in werkswinkels begin vervaardig het. Bengaalse immigrante het oorspronklik as seemanne na die gebied gekom en hulle vanaf die 1960's in groter getalle begin vestig. In die vroeë 21ste eeu het etniese minderhede byna die helfte van die distrik se bevolking verteenwoordig.
Ekonomiese en maatskaplike ontwikkeling
Die werfte langs die Teemsrivier was baie dekades lank die ekonomiese ruggraat van die gebied. So het die skeepsboubedryf hier tot in die laaste dekade van die 19de eeu gefloreer. Isambard Kingdom Brunel se baanbrekende stoomskip het in 1859 in Millwall van stapel geloop - as die laaste groot oseaanskip wat in 'n Teemswerf gebou is. 'n Netwerk van paaie en waterweë het Oos-Londen se dokke met die industriële spilpunte van Noord-Engeland verbind, waaronder kanale soos die Regent's Canal en Grand Union Canal. Tans het die kanale 'n nuwe funksie as ontspanningsgeriewe vir bootentoesiaste.
Die verwoestings, wat deur Duitse bomaanvalle gedurende die Tweede Wêreldoorlog gesaai is, het die aanleiding gegee vir die eerste fase van stedelike hernuwing waartydens hoofsaaklik sosiale behuisingsprojekte verwesenlik is. Die sluiting van dokke en skeepswerwe vanaf die laat 1960's was die beginpunt vir 'n tweede fase van herontwikkeling waarin privaat eiendomsbeleggers 'n leidende rol gespeel het.
In die tagtigerjare het gebiede soos Canary Wharf en die Isle of Dogs sentraal gestaan in die stedelike hernuwing van Londen se Docklands. Die St. Katharine's Docks naby die Tower of London, wat uit die 1820's gedateer het, is sedert 1968 herontwikkel. 'n Verskeidenheid bouprojekte het nuwe lewe in die buurt geblaas, waaronder 'n hotel, 'n handelsentrum, woonstelgeboue en 'n bootshawe. Vanaf die laat 20ste eeu het steeds meer uitgewerye en drukkerye hulle in die distrik gevestig, waaronder tradisionele ondernemings wat oorspronklik in Fleet Street in die City of London gesetel was.
Werkloosheid en armoede was konstante uitdagings in die gebied waar baie bewoners net tydelik as dagloners in diens geneem is. Sy sosiale vraagstukke het die aandag van hervormers soos William Booth getrek wat hier in die laat 19de eeu sy Heilsleër (Salvation Army) gestig het.
Sosiale ellende, misdaad en prostitusie het veral aan Whitechapel in die weste van die distrik 'n twyfelagtige reputasie besorg. Dit was hier waar die geheimsinnige Jack the Ripper in 1888 sy gru-moorde op prostitute gepleeg het.
Die harde lewensomstandighede in die East End en die oorlewingswil van sy bewoners word weerspieël in die feit dat die gebied as die bakermat van die moderne bokssport beskou word. Die buurte tussen Whitechapel en West Ham het meer Europese, Britse en amateur-bokskampioene voortgebring as enige ander streek in die Verenigde Koninkryk.
Franklin Adreon
Franklin Adreon (18 November 1902 – 10 September 1979) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, vervaardiger, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Mysterious Doctor Satan (1940), King of the Carnival (1955), Panther Girl of the Kongo (1955), en Cyborg 2087 (1966).
Simeon (dubbelsinnig)
Simeon kan verwys na:
42ste Oscar-toekenningsaand
Die 42ste Oscar-toekenningsaand is op 7 April 1970 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences in Los Angeles gehou om erkenning te gee aan die rolprente van 1969. Daar was geen aanbieder nie.
Midnight Cowboy was die eerste – en tot dusver enigste – prent met ’n X-gradering wat die Oscar vir beste rolprent gewen het.
Pryse
Hier volg ’n lys van die belangrikste wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem en is in vet druk):
Barberton-konsentrasiekamp
Aanvanklik, met die stigting van die konsentrasiekampe, was die verkryging en voorsiening van voedsel aan die gekonsentreerdes in die verskillende kampe ŉ saak wat by die verskillende distrikskommissarisse berus het. Namate meer en meer kampe ontstaan het, het die behoefte aan ŉ sentrale beheer oor hierdie aangeleentheid steeds groter geword. Teen November 1900 het dit inderdaad in die hande van die militêre goewerneur wat in elkeen van die twee republieke aangestel is, gekom, wat elkeen ŉ eie rantsoenskaal vir die kampe onder sy beheer opgestel het.
In die Transvaal se kampe is daar aan “bona fide refugees” (families van hensoppers of verraaiers), wat vir beskerming teen die Boere na die kampe gegaan het, daagliks die volgende toegestaan: In die gevalle van persone van 12 jaar en ouer, 7 lb. meel (3.2 kg), 4 onse (113.4 g) sout, 6 onse (170.1 g) koffie en 12 onse (340.2 g) suiker, benewens 1 lb. (454 g) vleis twee maal per week. Kinders onder 12 jaar sou dieselfde hoeveelheid suiker en die helfte van die ander genoemde voedselsoorte ontvang.
Aan “alle ander klasse gevangenes” sou daagliks vergun word: 7 lb. (3.2 kg) meel, 4 onse (113.4 g) sout, 4 onse (113.4 g) koffie en 8 onse (226.8 g) suiker vir elke persoon ouer as 12 jaar, en in die geval van kinders: 8 onse (226.8 g) suiker en die helfte van die ander voedselsoorte.
Teen September 1901 was die “skaap”-troppe wat by die verskillende kampe vir slagdoeleindes aangehou is, feitlik opgeslag, en ofskoon verskillende kampe, soos dié te Barberton, nog vir ŉ geruime tyd met die treurige “vrekvlys” tevrede moes wees, het die hoop eindelik ontstaan dat daar ŉ verbetering aan die vleisfront sou kom. Die toevlug is nou tot blikkiesvleis (“corned beef”) geneem en die algemene superintendent van Transvaalse kampe het ook die hoop gevoed “that the facilities may soon be forthcoming to enable the camps to obtain at least one ration per week of frozen meat”.
Teen die einde van Januarie 1902 het die hoofsuperintendent van die Transvaalse kampe gemeld dat bevrore vleis so ver moontlik aan al die kampe voorsien word “... and is greatly appreciated by the inmates of our camps”. Hy moes desondanks in dieselfde asem toegee dat as gevolg van vervoermoeilikhede “... the delivery of this meat is uncertain and irregular at present”.
ŉ Saak wat mens opval as jy die rantsoenskale wat tot einde 1901 bestaan het bestudeer, is dat geen spesiale voedsel vir kinders voorsien is nie. Klein en groot het presies dieselfde voedsel ontvang. Daarom het die kinders weggekwyn. Nog die militêre nog die siviele owerhede het hulle egter oor die toestand verknies; dit was eers as gevolg van daadwerklike onthullings van Emily Hobhouse, die gade van die militêre goewerneur Maxwell, dr. Kendal Franks en uiteindelik die Dameskomitee dat die Britse regering tot die besef gekom het dat die kampe, veral sover dit die kindertjies betref, niks minder as “moordkampe” was nie.
In weerwil van al die rapporte van geneeshere, bevindings van besoeksters, toesprake van vooraanstaande persone en talle ander getuienisse, het Conan Doyle die Britse publiek egter verseker dat “''no money was spared ... and every child under six had a bottle of milk a day..''.”
Lloyd George weer, het op 17 Junie 1901 in die Britse laerhuis aangetoon dat “... the quantity of food is less – I carefully compared it – than the amount allowed in this country to criminals under hard labour”.
Goodwin, die algemene superintentent, het op 27 Februarie 1901 instruksies uitgereik waarvolgens al die kampinwoners op die A-skaal geplaas is en die “halwe rantsoen”-skaal slegs as ŉ strafmaatreël vir die “unruly and troublesome” gehandhaaf moes word. Hierdie instruksies is egter nie uitgevoer nie.
Die verhoging van die randsoenskaal van die “all other classes” of “undesirables” het egter niks gehelp nie, want dit is meer as geneutraliseer deur die swakker gehalte voedsel – en in die eerste plek vleis – wat sedert Mei 1901 aan die gekonsentreerde bevolking verskaf is. Die slagdiere, afkomstig van die skaaptroppe wat die Britse soldate in die uitvoering van lords Roberts en Kitchener se verskroeideaardebeleid van die plase af weggeroof het, was teen die middel van 1901 brandmaer. As gevolg van die toepassing van die verskroeideaardebeleid was daar vir hulle geen weiding nie, sodat hulle so afgeval het dat hul teen September 1901 letterlik gedreig het om van ellende te vrek.
Omdat hulle begryp het dat hulle alles in hul vermoë moes doen om die sterftesyfer in die kampe af te bring en so die goeie naam van Groot-Brittanje voor die wêreld te probeer red, het hulle gunstig op die Dameskomitee se aanbevelings gereageer en is ŉ nuwe rantsoenskaal opgestel en in Januarie 1902 in gebruik geneem. Hierdie skaal het ŉ groter verskeidenheid voedselsoorte ingesluit as die vorige skale, hoewel die hoeveelhede tog minder was as wat die Dameskomitee aanbeveel het.
Die nuwe rantsoenskaal het veroorsaak dat die weerstandsvermoë teen siektes verhoog het, soos weerspieël word in die laer sterftesyfers gedurende die laaste maande van die bestaan van die konsentrasiekampe.
Waikiki
Waikiki [ʋaikiːkiː] is 'n stadswyk van Honolulu (Hawaii, Verenigde State) aan die suidkus van die eiland Oahu met 'n oppervlak van twee vierkante kilometer en 19 720 inwoners (2000).
Waikiki lê in die suidooste van Honolulu en strek van die Ala Wai-kanaal (wat gegrawe is om die vroeëre moerasgebiede droog te lê) in die weste en noorde tot by die bergspits Diamond Head in die ooste. Die naam beteken in Hawaiiaans letterlik "Spuitende Water" en verwys na die bronne en stroompies, wat vroeër in die moerasgebiede uitgemond en Waikiki van die binneland geskei het.
Waikiki, die bekendste toeristeoord van Hawaii, het al eeue lank as 'n ontspanningsplek gedien en is veral deur die Hawaiiaanse koninklike gesin as 'n rusplek gebruik. Vandag word die buurt met sy talle wolkekrabber-hotelle (waaronder die Hilton Hawaiian Village, die Halekulani, die Hyatt Regency Waikiki en die Sheraton Waikiki, asook historiese hotelle uit die vroeë 20ste eeu soos die Moana Surfrider Hotel en die Royal Hawaiian Hotel) as die sentrum van Hawaii se toerismebedryf beskou. Die buurt beskik naas sy luukse hotelle ook oor 'n dieretuin, 'n akwarium en talle winkels.
Jonathan Cecil
Jonathan Cecil (22 Februarie 1939 – 22 September 2011) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Barry Lyndon (1975), History of the World: Part I (1981), en As You Like It (1992), en in die televisiereeks Oh Happy Band (1980).
Waikiki
Waikiki-strand is een van die mees bekendes ter wêreld en spog sedert 2001 met gratis rolprent-vertonings op 'n 30-voet-skerm ("Sunset on the Beach").
Geskiedenis
Waikiki was oorspronklik net 'n smal strepie land, wat deur moerasgebiede, visdamme en rys- en tarovelde gekenmerk was. Met die bou van die Ala Wai-kanaal is die moerasgebiede in 1922 drooggelê, en die gebied het vinnig tot Hawaii se belangrikste toeristeoord ontwikkel.
Klein herberge het reeds teen die einde van die 19de eeu ontstaan, en in 1901 is die eerste groot hotel, die Moana, geopen. Die historiese houtgebou huisves tans die Sheraton Moana Surfrider-hotel. Later is die Royal Hawaiian bygevoeg (wat weens sy pienk fasade ook die Pink Palace genoem word), en Waikiki het daarna dekades lank 'n bestemming vir welgesteldes gebly. Waikiki se vermaaklikhede was beperk tot hula-dansopvoerings en seuns, wat op die strand hulle ukuleles gespeel het.
Die massatoerisme het tot die oprigting van talle wolkekrabbers met hotelle en woonstelle gelei, en Waikiki bied nou meer as 30 000 hotelbeddens (per nag) vir sowat twee miljoen besoekers per jaar aan. In 1988 is die gebied gedeeltelik herbou; die Kalakaua-laan is verbreed en palms is aangeplant om die buurt se voorkoms te verfraai.
Aloe nuttii
Aloe nuttii is 'n aalwyn wat inheems aan Angola, Demokratiese Republiek die Kongo, Malawi, Tanzanië en Zambië is.
Polokwane
Polokwane (voorheen Pietersburg) is die hoofstad van die Limpopoprovinsie in Suid-Afrika, sowat 300 km noord van die Witwatersrand en 200 km suid van Zimbabwe, met sowat 150 000 inwoners. Voor 2003 was die Afrikaanse naam die amptelike naam, maar sedertdien is die Pedi-naam, Polokwane, die amptelike naam. Die naam word egter nie deur die Nederlandse Taalunie erken nie, dus is die amptelike Nederlandse naam steeds Pietersburg.
Polokwane staan lank reeds bekend as die handel- en nywerheidsentrum van die noorde en trek voordeel uit 'n hoogsontwikkelde spoornetwerk en uitstekende padverbindings.
Geskiedenis
Die eerste nedersetting van Afrikaners in die gebied, die dorp Schoemansdal noord van Polokwane, is in 1848 deur die Voortrekkerleier Andries Hendrik Potgieter gestig. Die felle teëstand van die Vendas en hulle stamhoof, Magato, lei egter op 12 Julie 1867 tot die besluit dat die blanke inwoners die dorp moet ontruim. Die latere president van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) en destydse kommandant-generaal Paul Kruger belowe die stigting van 'n nuwe dorp verder suid. Die Volksraad van die ZAR in Pretoria keur hierdie plan egter eers veertien jaar later goed, ná die einde van die Eerste Vryheidsoorlog in 1881, en die burgers moet 'n verdere twee jaar wag voordat die waarnemende staatspresident, generaal Piet Joubert, die opdrag kry om die terrein vir 'n nuwe dorp af te baken.
Die Schoemansdalers het hulle toe lankal in Marabastad gevestig en stel voor om liewer hierdie nedersetting tot amptelike dorp te verklaar. Piet Joubert gee egter die voorkeur aan 'n nuwe stigting op die plaas Sterkloop, wat in 1884 gestig is, en die nuwe dorp is uiteindelik na hom vernoem. Na die amptelike dorpswording in 1886 is die landdros vir die noordelike Transvaal na Pietersburg verskuif.
Marabastad het intussen weens die ontdekking van goud in die omgewing in 1871 vinnig gegroei, en die mynwerkers verhuis na 'n nuwe tydelike nedersetting, Smitsdorp, wat tot en met die goudstormloop aan die Witwatersrand bestaan. Pietersburg trek voordeel uit die mynbou in die omgewing, en sy inwonertal styg skerp nadat die inwoners van Smitsdorp hulle nedersetting verlaat het.
Een van die straatname dui op 'n voorval in 1867 in Schoemansdal: dié dorp is toe deur die Vendas aangeval en verwoes. Burgers wat alles verloor het is woonerwe gegee in Pietersburg, in 'n nuwe straat met die naam "Compensatie" ("kompensasie").
Die eerste Nederduits Gereformeerde Kerk in Polokwane is in 1890 opgerig, en op 31 Mei 1899 is die dorp se spoorwegverbinding met Pretoria ingewy. Ná die besetting van Pretoria tydens die Tweede Vryheidsoorlog (1899–1902) is Pietersburg vir 'n paar weke selfs die hoofstad van die Transvaal, die ZAR en die Oranje-Vrystaat. In hierdie tydperk is ook banknote hier gedruk. In 1901 verower die Britte die stad.
Pietersburg word in 1903 'n munisipaliteit en verkry op 23 April 1992 stadstatus. Die naam van die stad is op 11 Junie 2003 amptelik gewysig na Polokwane.
Nywerheid en ekonomie
Pietersburg is 'n belangrike nywerheidsentrum in die Noorde en die stad se nywerheidskarakter word reeds by die stad se noordelike ingang te kenne gegee deur 'n aantal merkwaardige kunsnywerheidsbeelde wat op die gras onder die kameeldoringbome geplaas is. Daar is verskeie groot nywerhede in die stad onder andere Coca-Cola en die Suid-Afrikaanse brouerye.
Die distrik omhels 'n reeks verskillende plase: daar word in die omgewing met vee, pluimvee en varke geboer, maar ook aartappels, mielies, sorghum, grondboontjies, bone, sonneblomsaad, tabak en lusern verbou. Daar is ook 'n aantal suiwelboerderye.
Die grond in die omgewing bevat verskeie minerale, waaronder silika, korund, asbes, tin, koper, lood en marmer.
Toerisme
Die Kunsmuseum in die middestad bied 'n uitgebreide kunsversameling aan kunsliefhebbers. Sommige van die kunstenaars wie se werke hier gesien kan word, word onder die beste in die land gereken. 'n Ander bekende museum is die Irish House, 'n gebou in die Victoriaanse argitekstyl, met uitstallings oor die dorp en omgewing se kultuurgeskiedenis.
Buite die stad lê die natuurreservaat: 3200 ha natuur met heelwat soorte wildsbokke en ongeveer 200 spesies voëls.
Media
'n Plaaslike tak van die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie is geleë in die stad. Suid-Afrika se grootste onafhanklike radiostasie, Jakaranda RM/FM, het ook 'n tak in die stad. Pietersburg beskik ook oor 'n aantal plaaslike koerante.
Vervoer
Die stad word deur die Polokwane Internasionale Lughawe (voorheen die Gateway Internasionale Lughawe) bedien, wat daaglikse vlugte van en na Johannesburg voorsien. Die N1 nasionale pad verbind Polokwane ook met Pretoria, Johannesburg, Bloemfontein en Kaapstad.
Sport
Polokwane met sy Peter Mokaba-stadion (41 733 sitplekke) was een van die gasheerstede van die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010. Die stadion dien as tuiste vir die sokkerspan Black Leopards wat in die Nasionale Eerste Liga speel.
Nolan Sotillo
Nolan Sotillo (gebore 2 Oktober 1994) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Prom (2011) en in die televisiereekse Corey and Lucas for the Win (2011) en Red Band Society (2014).
Bloemfonteinse Normaalkollege
duimnael|regs|320px|Die Bloemfonteinse Normaalkollege, 1907.
Simeon Jacobs
Simeon Jacobs (1 Januarie, 1830 - 15 Junie, 1883) was 'n Prokureur-generaal en regter wat gebore is in Engeland. In 1852 word hy tot die Inner Temple toegelaat en kom in 1860 onder die beskerming van sir George Grey na die Kaapkolonie. Van 1860 tot 1866 was hy Prokureur-generaal van Brits-Kaffrarië en in laasgenoemde jaar Sollisiteur-generaal van Oos-Kaapland. Hy word toe parlementslid vir Queenstown en in 1874 Prokureur-generaal vir die Kaapkolonie. In 1877 het hy weens swak gesondheid afgetree. In 1880 word hy bevorder tot die Regsbank van die Oostelike Distrikte maar as gevolg van gesondheidsredes is hy kort daarna oorsee en is op 15 Junie 1883 in Engeland oorlede.
Noordpool
Die Noordpool is die geografies noordelikste punt op Aarde en die middelpunt van die Noordelike Halfrond. Die Noordpoolstreek staan bekend as Arktika en bedek die Arktiese Oseaan, ook bekend as die Noordelike Yssee.
Anders as die Suidpool, wat ’n aardmassa is, bestaan die Noordpool uit ’n see wat met voortdurend verskuiwende ys bedek is. Dit is dus onprakties om ’n permanente stasie daar te bou soos op die Suidpool. Tog het die Sowjetunie, en later Rusland, sedert 1937 ’n paar drywende bemande stasies op min of meer ’n jaarlikse basis gebou, waarvan sommige oor die pool of baie naby daaraan beweeg het. Sedert 2002 het Rusland ’n basis, Barneo, naby die pool wat vroeg elke lente ’n paar weke lank werksaam is. Studies in die 2000's het voorspel die Noordpool kan seisoenaal ysvry raak omdat die Arktiese ys aan die krimp is, met tydskale wat gewissel het van 2016 tot die laat 21ste eeu of later.
Rusland het die seediepte by die Noordpool in 2017 op 4 261 m gemeet en die Verenigde State in 1958 op 4 087 m. Die naaste land word gewoonlik beskou as Kaffeklubbeneiland aan die noordkus van Groenland, sowat 700 km van die pool af, hoewel daar ’n paar moontlik semipermanente gruisbanke effens nader lê. Die naaste permanent bewoonde plek is Alert in Kanada, wat 817 km van die pool af is.
Dag en nag
Die Son is by die Noordpool in die somer deurentyd bo die horison en in die winter onder die horison. Sonsopkoms is net voor die Maart-nagewening (omstreeks 20 Maart); dit neem die Son daarna drie maande om sy hoogste punt met die somersonstilstand (omstreeks 21 Junie) te bereik. Daarna begin dit sak en bereik sonsondergang net voor die September-nagewening (omstreeks 23 September). Wanneer die Son by die pool sigbaar is, lyk dit of dit in ’n horisontale sirkel bo die horison beweeg.
Hierdie verskynsels word veroorsaak deur die Aarde se ashelling en sy wenteling om die Son. Die rigting van die ashelling, sowel as die Aarde se hoek relatief tot die vlak van sy wentelbaan om die Son, bly oor ’n tydperk van ’n jaar baie naby aan konstant (albei verander baie stadig oor lang tydperke). In die middel van die noordelike somer wys die Noordpool so ver as moontlik in die rigting van die Son. Namate die jaar verbygaan en die aarde om die Son beweeg, draai die Noordpool geleidelik weg van die Son totdat dit in die middel van die winter so ver as moontlik van die Son af wys. Dieselfde gebeur by die Suidpool, maar met ’n tydsverskil van ses maande.
Proton (dubbelsinnig)
Proton kan verwys na:
Isaac Schapera
Prof. Isaac Schapera (1905 – 2003) was 'n Brits-Suid-Afrikaanse antropoloog. Hy is op 23 Junie 1905 in Garies gebore. Hy ontvang sy opleiding aan die Suid-Afrikaanse Kollege en die Universiteit van Kaapstad. In 1930 sluit hy aan by die Universiteit van die Witwatersrand. Vanaf 1935 tot 1950 was hy professor in Sosiale Antropologie aan die Universiteit van Kaapstad. Sy publikasies het hom wêreldroem besorg. In 1948 was hy die besoekende professor aan die Universiteit van Chicago en dit is in 1950 opgevolg deur 'n aanstelling as professor in Antropologie aan die London School of Economics. Hy is op 26 Junie 2003 in Londen oorlede.
Noordpool
Klimaat
Die Noordpool is aansienlik warmer as die Suidpool omdat dit by seevlak in die middel van ’n oseaan lê (wat as ’n reservoir van hitte dien), eerder as op ’n hoogte op ’n kontinentale landmassa. Ondanks die yskap het dit van dieselfde eienskappe as ’n toendraklimaat (ETf) vanweë die temperature in Julie en Augustus wat soms net bo die vriespunt is.
Wintertemperature by die noordelikste weerstasie in Groenland kan wissel van sowat -50 tot -13 °C met ’n gemiddeld van sowat -31 °C; die Noordpool is effens kouer. Somertemperature (Junie, Julie en Augustus) wissel om vriespunt. Die hoogste temperatuur wat nog aangeteken is, is 13 °C, – baie hoër as die Suidpool se hoogste aangetekende temperatuur van net -12,3 °C.
Die seeys by die Noordpool is gewoonlik sowat 2 tot 3 m dik, hoewel dit baie kan wissel na gelang van die weer en klimaat. Studies het bevind die dikte het die afgelope jare afgeneem. Globale verwarming kon daartoe bygedra het, maar dit is nie moontlik om die onlangse skielike afname in die dikte geheel en al aan die waargenome warmer weer in die Arktiese gebied te wyt nie. Verslae het ook voorspel dat die Arktiese Oseaan binne ’n paar dekades in die somer heeltemal sonder ys sal wees.
Noordelike Yssee
Naas die eintlike Noordelike Yssee bestaan die watergebied van die Noordpoolgebied ook uit 'n aantal randseë, baaie en seestrate. Kenmerkend vir die seegebied is die groot vastelandsplat (tot 200 m diep) onder sowat 'n derde van die wateroppervlakte.
Met uitsondering van Spitsbergen en Franz Josef-land lê al die eilande van die Noordpoolgebied op hierdie vastelandsplat. Noord van Siberië is die plat op sy wydste (600-1800 km). In die jare veertig het Russiese wetenskaplikes bewys dat die Noordelike Yssee nie uit 'n enkele bekken bestaan nie, maar dat dit op ’n gemiddelde diepte van 1 000 m deur 'n rif in twee gedeel word. Hierdie sogenaamde Lomonosofrif strek van die Ellesmere-eiland byna oor die Pool tot by die Nieu-Siberiese Eilande en verdeel die see in die Eurasiese en die Amerasiese Bekken, wat onderskeidelik lê aan die kant van die kontinente wat in die name genoem word. Latere navorsing het getoon dat hierdie skeiding nog uitgebreider is. Wat die seestrominge betref, is die skeiding van die Lomonosofrif die belangrikste.
Aan die Europese kant van die rif oorheers antikloksgewyse oppervlakstrominge. Aan die ander kant is daar 'n feitlik heeltemal geslote, kloksgewyse watersirkulasie wat sowat een keer elke tien jaar 'n volledige omwenteling maak. Die beweging van die water kan bestudeer word aan die hand van die dryfys. Die ys dryf gemiddeld 4 km per dag, maar dit gebeur ook dat dit soms tot 35 km per dag dryf. Die yseilande is besonder geskik vir die vestiging van permanente navorsingstasies.