cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Canon EF-S 18–55mm lens
Die Canon EF-S 18–55mm lens 3.5–5.6 is 'n Canon-geproduseerde wyehoek tot mid-telefotolens vir digitale enkellensreflekskameras met 'n EF-S lenspassing. Die sigveld het 'n 35 mm-ekwivalente fokuspunt van 28.8–88mm, en kom standaard voor in die verkoopstelle van Canon se verbruiker APS-C DSLR's. Daar is agt vergestaltes van hierdie lens, vyf wat gestaak is en drie wat tans in produksie is.
EF-S 18–55mm USM I/II / EF-S 18–55mm I/II
Die lensliggaam het 'n plastiekkonstruksie, insluitend die lenspassing. Oor die algemeen is hierdie weergawe van die lens sag en moet afgestop word om aanvaarbare skerpte te verkry. Loopverwringing is nogal opvallend op die wye-hoekstellig en chromatiese afwyking (pers rand) kom algemeen voor.
Stephan A. Hoeller
Stephan A. Hoeller (1931) is 'n Amerikaanse skrywer, geleerde, teoloog en religieuse leier. As 'n boorling van Boedapest (Hongarye) het hy sy graad by die Universiteit van Innsbruck in Oostenryk behaal. Hy is Professor Emeritus vir Vergelykende Religie by die College of Oriental Studies in Los Angeles (Verenigde State).
Parklands
Parklands is 'n voorstad in Kaapstad. Volgens die 2011-sensus het Parklands 'n bevolking van 14 476 gehad.
Stephan A. Hoeller
Hoeller is 'n bekende skrywer en geleerde in verband met Gnostisisme en die psigologie van Carl Gustav Jung. Hy beklee daarnaas die amp van Regionary Bishop van die Ecclesia Gnostica, is 'n lid van die doserende fakulteit van die Philosophical Research Society, 'n nasionale spreker vir die Teosofiese Geselskap van Amerika en Direkteur van Studies vir die Gnostic Society in Los Angeles.
Sy werke sluit onder meer in:
Rowan Blanchard
Rowan Blanchard (gebore 14 Oktober 2001) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente A Wrinkle in Time (2018) en A World Away (2019), en in die televisiereekse The Goldbergs (2013) en Girl Meets World (2014).
Lyfkrieket-reeks
Die naam Lyfkrieket-reeks (Engels: Bodyline series) is aan die 1932-33 krieketreeks tussen Engeland en Australië gegee omdat die Engelse boulers 'n gevaarlike (en onsportiewe) boulmetode teen die Australiërs ingespan het.
Pointe du Hoc
duimnael|regs|Kaart van Pointe du Hoc wat Duitse posisies aandui Pointe du Hoc is 'n koppie (30m) en die hoogste punt tussen Utah- en Omahastrande in Normandië. Dit was 'n strategiese doelwit vir die Geallieerdes op D-dag tydens die Tweede Wêreldoorlog omrede hul intelligensie aangedui het dat daar ses 155-mm kanonne op die koppie was. Hierdie kanonne was 'n groot bedreiging vir die magte wat by die twee strande geland het en moes buite aksie gestel word. Van die bokant van die koppie was daar 'n afgrond na onder wat op 'n nou strand eindig. Die Amerikaanse Rangers het die taak gehad om die kanonne uit aksie te stel.
1504
Die jaar 1504 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 4de jaar van die 16de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Oorkruis SNV
'n Oorkruis SNV (Engels: CUV - crossover utility vehicle) is 'n voertuig wat op 'n motorplatform gebou word, maar kombineer, in verskillende grade, eienskappe van 'n sportnutsvoertuig (SNV) met die funksies van 'n passasiersvoertuig, veral dié van 'n stasiewa of luikrug. Met behulp van die eenheidbakkonstruksie tipies aan passasiersvoertuie, in plaas van die bak-op-raam platform wat gebruik word vir bakkies en die oorspronklike SNV, kombineer hul ontwerp verskeie eienskappe soos 'n hoë binneverpakking, hoë H-punt sitplekke, hoë swaartepunt, hoë grondvryhoogte of allewieldryfvermoë - met die ontwerpkenmerke van 'n passasiervoertuig se platform, onafhanklike agtervering, motor-agtige hantering en beter brandstofverbruik.
Pointe du Hoc
Verloop van landing
Die troepe was veronderstel om om 6:30 aan wal te gaan net nadat die Amerikaanse slagskip die U.S.S. Texas die Duitse stellings gebombardeer het met sy skeepskanonne. Om 07:00 moes die eerste golf 'n fakkel vuur as teken dat die wande van die afgrond bestyg is sodat 'n 500-man ondersteuning span kan volg met hulle landing. Maar die eerste golf land eers om 07:10 nadat die landingskepe deur die stroom meegevoer was en tyd verlore gegaan het om die landingskepe op koers te kry. Dus was die verwagte fakkel nie om 07:00 gevuur nie en die 500-man ondersteuning span is na Omaha-strand toegewys. Die vertraging gee ook die Duitse magte kans om te hergroepeer na die bombardering.
Calyx nyaliensis
Calyx nyaliensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Calyx en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Pulitzer-Finali.
Oorkruis SNV
'n Oorkruiser kan funksies ontleen van 'n stasiewa of luikrug, soos die tweekas-ontwerp van 'n gedeelde passasier-/vragvolume met agterste toegang via 'n derde of vyfde opligdeur - en buigsamer konfigurasies ten gunste van óf passasier- óf vragdra, bv. afslaanbare agterste sitplekke. Oorkruisers word aangebied met voorwiel-, agterwielaandrywing of viertrekkonfigurasies. Oorkruisers is tipies slegs ontwerp vir ligte veldryvermoë, indien enige.
Pointe du Hoc
Verloop van landing
Die amfibiese vaartuie met 75 voet lere op was onbruikbaar omrede hulle nie uit die water kon kom nie. Die eerste golf manskappe vuur vuurpyle af met gryphake na die rant van die afgrond. Die Rangers verduur egter intense vuur vanaf die Duitsers; hulle gooi handgranate en sny die klimtoue. Die twee torpedojaers U.S.S. Satterlee en H.M.S. Talybont sien die Rangers se dilemma en vuur op die Duitse stellings op kort afstand. Terselfdertyd vuur die soldate op die nou strand mortiere op die Duitse stellings. Die gesamentlike poging dryf die Duiters weg van die rant van die afgrond en gee die Rangers kans om die afgrond te bestyg. Om 07:15 was hulle bo en om 07:30 was daar 200 manskappe bo.
Nadat hulle die gekamoefleerde skuilplekke van die kannone bestorm het en die kamoeflerrings nette verwyder vind hulle geen kanonne nie maar slegs telefoon pale. Hulle sien egter spore van die kanonne, volg dit en vind die kanonne 'n entjie verder weg in 'n appelboord - onbewaak. Hulle stel die kanonne buite aksie. Om 09:00 kon die Rangers die teken gee dat die doelwit bereik is op Pointe du Hoc.
1505
Die jaar 1505 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 5de jaar van die 16de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
VfL Bückeburg
VfL Bückeburg    is 'n sportklub uit Bückeburg in die deelstaat Neder-Sakse in  Duitsland. Behalwe sokker, het die klub ook onder meer afdelings vir Amerikaanse voetbal, pluimbal, bofbal, klootskiet, veerpyltjies, gimnastiek, hokkie, basketbal, atletiek, fietsry, swem, tennis, tafeltennis en vlugbal.
Die klub is 1912 gestig as 'n sokkerklub. Gedurende die laat 1930’s het die klub sy beste jare beleef. 'n Militêre kaserne wat in 1867 in Bückeburg opgerig is genaamd ''Westfälische Jägerbataillon Nr. 7'', is deur die Nazi‘s uitgebrei en ’n groot militêre opleidingskamp het ’n invloei van spelers tot gevolg gehad. Die klub se naam het verander na Militär SV Jäger 7 Bückeburg en in 1938 het die klub sy grootste prestasie behaal deur na die Gauliga Neder-Sakse op die hoogste vlak van die Duitse sokkerstruktuur te promoveer. Die klub het heel skaflik gevaar en 4de geëindig na die 1938/39-seisoen, maar weens die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog in 1939 was alle militêre klubs verplig om aan die einde van die seisoen uit die liga te onttrek. Die klub het wel aan die einde van die seisoen 'n vriendskaplike wedstryd teen FC Schalke 04, destyds die Duitse sokkerkampioen, met 4-2 gewen voor 12 000 toeskouers.
Die klub het in 1989 die hoofrondte van die DFB-Pokal gehaal, waar daar in die eerste rondte met 2-0 teen Eintracht Brunswyk vasgeval is.
Hiroshige Yanagimoto
Hiroshige Yanagimoto (gebore 15 Oktober 1972) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Gordon Kennedy
Gordon Kennedy (gebore 8 Maart 1968) is 'n Deense akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Storm (2009) en All for One (2011), en in die televisiereeks Timm & Gordon (2004).
Grafiese notasie
Geskiedenis
’n Algemene aspek van grafiese notasie is die gebruik van simbole om inligting aan die voordragkunstenaar oor te dra oor die manier waarop die stuk musiek voorgedra moet word. Hierdie simbole het in die werke van avant-garde-komponiste soos Roman Haubenstock-Ramati, Mauricio Kagel, György Ligeti (Artikulation), Krzysztof Penderecki, Karlheinz Stockhausen en Iannis Xenakis begin voorkom, sowel as in die werke van eksperimentele komponiste soos Earle Brown, John Cage, Morton Feldman en Christian Wolff gedurende die 1950's en 1960's.
Nadat Cornelius Cardew as Stockhausen se assistent gewerk het, het hy aan ’n groot grafiese partituur begin werk, wat hy Treatise genoem het. Die stuk bestaan uit 193 bladsye uiters abstakte simbole. Die partituur self is byna ’n kunswerk in eie reg.
In 2008 het Theresa Sauer ’n versameling grafiese partiture deur komponiste vanuit meer as vyftig lande saamgestel,  wat toon hoe algemeen dit geword het.
Daily Sun
Daily Sun is verreweg die grootste dagblad in Suid-Afrika met 'n geouditeerde sirkulasie in 2008 van 513 291. Die uitgewer is Media24, 'n volfiliaal van Naspers.
Die koerant word hoofsaaklik in Gauteng, Limpopo, Mpumalanga en Noordwes versprei, maar is ook in al die ander provinsies beskikbaar. In KwaZulu-Natal word die koerant gedruk en versprei deur The Natal Witness, 'n volfiliaal van Media24, wie se vernaamste koerante The Witness en Ilanga is.
Daily Sun is gemik op lesers in en om Suid-Afrika se groot stedelike gebiede. Hierdie lesers is oorwegend swart, geletterd in Engels met min opvoeding op hoërskoolvlak, en is werkers die ekonomiese kern van Suid-Afrika.
Joseph Depew
Joseph Depew (11 Julie 1912 – 30 Oktober 1988) was 'n Amerikaanse akteur, assistentregisseur, vervaardiger, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Dark Waters (1944) en Pitfall (1948), en in die televisiereekse The Bob Cummings Show (1955) en The Beverly Hillbillies (1962).
Phil Tonken
Phil Tonken (13 April 1919 – 4 Februarie 2000) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Une fée... pas comme les autres (1956) en In Search of Bigfoot (1976).
Gérard Rudolf
Gérard Rudolf is 'n Suid-Afrikaanse akteur en skrywer. Hy het in verskeie rolprente en TV-reekse opgetree, onder andere Arende (1992, 1993), Paljas (1998), The Piano Player (2002) en The Young Black Stallion (2003).
Rudolf matrikuleer in 1983 van Hoërskool Linden waarna hy sy twee jaar verpligte militêre diensplig doen. In 1987 begin hy drama aan die Universiteit van Pretoria te studeer en voltooi sy graad in 1989. Hy sluit vir 'n jaar by die CAPAB-drama maatskappy aan waar hy Shakespeare en ander komedies en dramas opvoer. In 1991 begin hy sy eie teater-maatskappy genaamd Makeshift Moon, wat in oorspronklike Suid-Afrikaanse werke spesialiseer. In 1998 word hy die jongste hoof van die dramaskool in die geskiedenis van die "City Varsity" in Kaapstad. In 2002 verhuis hy na Engeland waar hy homself oor die volgende 8 jaar toespits op sy skryfwerk. In 2009 Publiseer hy sy eerste digbundel, ORPHANED LATITUDES (Red Squirrel Press). In 2010 keer hy terug na Suid-Afrika. Hy woon en werk tans in Johannesburg.
Jonathan Lawack
Jonathan Lawack is 'n Suid-Afrikaanse politikus van die Demokratiese Alliansie en was tot 27 Augustus 2018 speaker van die metropolitaanse raad van Nelson Mandelabaai Metropolitaanse Munisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Hy is deur 'n mosie van wantroue verwyder en Buyelwa Mafaya van die African National Congress is in sy plek aangewys.
Christiaan Botha (Skrywer)
Christiaan Botha is ’n Afrikaanse dramaturg wat die eerste gepubliseerde drama wat oor die San handel geskryf het.
Skryfwerk
Hy skryf //Kabbo op die ysterspoor, ’n dramatiese monoloog oor die San, genaamd //Kabbo, en waarskynlik die eerste gepubliseerde Afrikaanse dramateks waarin die kollig volledig op die San val. Die handeling vind plaas in ’n sinkplaatstegie naby ’n stasie. Dit is //Kabbo se blyplek in die stad nadat hy tronkstraf vir veediefstal uitgedien het en vrygelaat is. Die hoofkarakter, //Kabbo, die dromer met die magiese vermoëns, is volgens die skrywer die argetipiese San, een van die laaste van die Kalahari-San. In sy monoloog vertel //Kabbo van die San se gewoontes, mitologie en sy liefde vir Steentjie. In die slot droom hy (sy naam beteken droom) dat hy na die groot god Eloib gaan. Vir die volle duur van die drama moet //Kabbo vir sy agtervolgers wegkruip, soos sy voorsate so dikwels moes doen. Soos die titel aandui, word yster die metafoor vir die drama, waarmee die San gemeet word. Terwyl ander eietydse Suid-Afrikaanse stemme rondom hom opklink, besin //Kabbo oor die lotgevalle van sy mense, wat nie teen die yster van die ander bewoners van die land opgewasse was nie: “Yster! Dis daai wat die voormense nie verstaan het nie. ’n Man moet ’n ysterkop en ’n ysterhart hê om te bly regop staan tussen hierdie ander tweebene.” Yster word dan die teenpool van hout, wat as metafoor die grense tussen natuur en kultuur, animisme en Christendom, spiritualiteit en werklikheid verteenwoordig.
Christiaan speel self die rol van //Kabbo in die opvoering van die drama by Aardklop in 2001.
Tammy Blanchard
Tammy Blanchard (gebore 14 Desember 1976) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Good Shepherd (2006), Into the Woods (2014), en The Invitation (2015).
Oosterlig
Oosterlig was 'n dagblad in Port Elizabeth wat deur Naspers uitgegee is.
Die koerant is in 1937 gestig, maar op 1 Mei 1993 as Oos-Kaapse uitgawe by Die Burger ingelyf. Hoewel Oosterlig se sirkulasie nooit veel meer as 10 000 was nie, het die Oos-Kaapse uitgawe van Die Burger dit reggekry om sowat twee keer meer koerante te verkoop. Waar Die Burger se sirkulasie in 1990 sowat 90 000 was en dié van Oosterlig 9 000, was die gesamentlike sirkulasie van die Wes-Kaapse en Oos-Kaapse uitgawes van die verenigde koerant in 2007 91 665, hoofsaaklik weens die uitwerking van Die Son, wat in die Wes-Kaap met Die Burger om lesers meeding.
Vanaf 20 Julie 2018 is die frekwensie waarteen die gedrukte weergawe van Die Burger (Oos-Kaap) verskyn het, verander van ses dae per week tot net een, naamlik Vrydae. Die laaste Saterdag-uitgawe van Die Burger (Oos-Kaap) sou op Saterdag 14 Julie verskyn en die laaste Maandag- tot Donderdag-uitgawe van 16 tot 19 Julie. Die volle uitgawes sou wel as e-koerante agter Netwerk24.com se betaalmuur beskikbaar wees.
Esmaré Weideman, hoof van Media24, het op 13 Junie 2018 in 'n verklaring gesê: "Die meeste van ons koerante vaar goed, maar in die Oos-Kaap – waar adverteerders toenemend die reikwydte van ons sterk portefeulje gemeenskapskoerante verkies – is dit ongelukkig nie meer volhoubaar om Die Burger se Oos-Kaapse streeksuitgawe met sy betreklik lae sirkulasie in die huidige gedrukte formaat uit te gee en oor so ‘n groot streek te versprei nie."
Sy het terselfdertyd die versekering gegee dat die maatskappy nie van plan was om Die Burger aan die provinsie te onttrek nie en dat die Wes-Kaapse uitgawe van die koerant "finansieel gesond" is en nie deur die frekwensieverandering van die Oos-Kaapse uitgawe geraak word nie.
Antony Sher
Antony Sher (gebore 14 Junie 1949 - 2 Desember 2021) was 'n Britse akteur van Joods-Suid-Afrikaanse afkoms, twee keer Laurence Olivier-pryswenner en 'n viermalige benoemde, wat in 1982 by die Royal Shakespeare Company aangesluit het en in baie rolle gespeel het. Hy het ook in films en TV verskyn, en werk as skrywer en teaterregisseur. In 2001 het hy in sy neef Ronald Harwood se toneelstuk Mahler's Conversion gespeel en gesê dat die verhaal van 'n komponis wat sy geloof vir sy loopbaan opoffer, sy eie identiteitstryd weerspieël. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Erik the Viking (1989), Mrs Brown (1997), Shakespeare in Love (1998), en The Wolfman (2010).
Prins Charles het tydens sy 2017 "Commonwealth Tour" na Sher verwys as sy gunsteling akteur. Sher en sy lewensmaat en medewerker Gregory Doran het een van die eerste selfdegeslagpaartjies geword wat 'n burgerlike vennootskap in die Verenigde Koningkryk aangegaan het.
1506
Die jaar 1506 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 6de jaar van die 16de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Manenberg
Manenberg is 'n township in Kaapstad. Volgens die 2011-sensus het Manenberg 'n bevolking van 52 877 gehad, waarvan 84% Kleurlinge was.
1507
Die jaar 1507 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 7de jaar van die 16de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Daily News
Daily News is 'n middagblad in Durban wat deur Independent News & Media uitgegee word.
Die koerant het van sy ontstaan in 1878 as tweede dagblad in die land naas die Cape Times as die Natal Mercantile Advertiser bekend gestaan. Die naam het later Natal Advertiser (in Augustus 1937), Natal Daily News en uiteindelik Daily News geword.
Net soos die ander groot koerante van Independent News & Media het die Daily News se sirkulasie die afgelope 40 jaar gedurig gedaal, van meer as 100 000 in 1973 tot sowat 50 000 in 2008. The Mercury, die maatskappy se oggendblad in Durban, se sirkulasie het gedaal van 78 000 in 1973 tot 40 000 in 2008.
Dominic Sherwood
Dominic Sherwood (gebore 6 Februarie 1990) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Vampire Academy (2014), Billionaire Ransom (2016), en Don't Sleep (2017), en in die televisiereeks Shadowhunters: The Mortal Instruments (2016).
Tweede Liga (Nederland)
Klubs in 2022/23
Hierdie klubs spele in seisoen 2022–23 in die Tweede Liga:
Calyx podatypa
Calyx podatypa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Calyx en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1934 deur De Laubenfels.
Sophie Scholl
Sophia Magdalena Scholl (1921–1943) was 'n Duitse meisie wat deel was van die Wit Roos (Duits: die Weiße Rose) weerstandsbeweging teen die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty. Vir haar betrokkenheid in die verspreiding van anti-Nazi pamflette, is sy en die ander lede van die Wit Roos op 22 Februarie 1943 ter dood veroordeel.
Familie
Soos haar broer, Hans, het sy as kind aan die gemeenskaps-ideale van die Nasionaal-Sosialistiese propaganda geglo en was 'n aktiewe lid van die "Bund Deutscher Mädel (BDM)" (Organisasie van Duitse meisies). As lid van hierdie organisasie het sy braafheidstoetse en ander toetse wat haar liggaamlik tot die uiterste beproef het, deurgestaan.
In 1937 het sy by 'n dans vir Fritz Hartnagel leer ken. Fritz was 'n besigheidsman vanuit Ulm, Duitsland. Sophie en Fritz het in kontak gebly gedurende sy weermagsjare en kort voordat die Tweede Wêreldoorlog uitgebreek het, het hulle 'n vakansie saam deurbring en selfs gedurende sy besoek aan Weimar, Duitsland, 'n paar weke saam gewoon.
In 1940 het Sophie begin met haar opleiding as 'n kleuterskoolonderwyseres. Sy het gehoop om so die vereiste arbeidsdiensjaar (Reichsarbeitsdietst), wat 'n voorvereiste vir haar verdere studie was, te voltooi. Dit was op die ou end nie suksesvol gewees nie, omdat sy verplig was om vir 6 maande diens te doen as 'n oorlogshulp in Krauchenwies, Duitsland. In die eerste paar maande van 1941, gedurende haar arbeidsdiens het sy die werke van die kerkleraar Augustinus van Hippo gelees. Die ommekeer in Sohpie Scholl se lewe het gedurende hierdie tyd plaasgevind en sy het rigting gevind in die boeke van Hippo.
In Junie 1942 het sy begin om in München biologie en filosofie te studeer. Deur haar broer, wie aan die Ludwig Maximilianse Universiteit in München medisyne gestudeer het, het sy studente leer ken, wie haar ondersteun het in haar verwerping van die Nasionaal-Sosialistiese heerskappy. Alhoewel haar broer Hans hard probeer het om haar uit die sirkel van die weerstandsgroep probeer hou het, het Sophie dit reggekry om by die groep aan te sluit. Hulle saam was bekend as die Geschwister Scholl (Afr: Die Scholl broer en suster), verwys na Hans en sy suster Sophie.
Die Wit Roos weerstandsbeweging
Die weerstandsgroep het hulself die Wit Roos (die weiße Rose) genoem en het hulself primêr met die verspreiding van pamflette besig gehou. Hulle het pamflette in telefoonboeke gelos, op geparkeerde voertuie gesit en ook per pos na ander stede gestuur.
In Januarie 1943 was sy vir die eerste keer betrokke by die uitgawe van die pamflette. Die pamflette is ook na Keulen, Stuttgart, Berlyn en Wene gestuur, wat 'n intensiewe soektog deur die Geheime Staatspolisie (Gestapo) tot gevolg gehad het. Die Gestapo het in Februarie reeds vermoed dat die outeure van die pamflette studente in München was.
Gedurende Februarie 1943 was die sesde pamflet uitgestuur, met die roep om die Nazi-regering omver te werp en 'n nuwe geestelike Europa (neues geistiges Europa) op te rig. In die herfs van 1943 word die pamflette in Engeland gedupliseer en deur Britse vliegtuie oor Duitsland verstrooi en deur die BBC uitgesaai.
Weddellsee
Die Weddellsee is 'n see van die Suidelike Oseaan tussen Oos- en Wes-Antarktika. Die Weddellsee is ná die Britse matroos, navigator en robbejagter James Weddell genoem, wat die see in 1823 vir die eerste keer bevaar het. Die see het 'n oppervlakte van sowat 2 800 000 km² en 'n maksimum diepte van 1 600 m.
Die Weddellsee is tussen die Antarktiese Skiereiland in die weste, Koningin Maudland se Kaap Norvegia in die ooste, en die Suidelike Orkneyeilande en Suidelike Shetlandeilande in die noorde geleë. Die Weddellsee grens in die noorde aan die Scotiasee en in die ooste aan die Lazarefsee. Die 60ste suidelike breedtegraad vorm die noordelike grens. Soos al die seë van Antarktika is die Weddellsee noord van die Suidpool geleë en feitlik die hele jaar gevries. Die Weddellsee word deur Argentinië (Argentyns-Antarktika), Chili (Antártica Chilena) en die Verenigde Koninkryk (Brits-Antarktiese Gebied) opgeëis en tot hul Antarktis-gebied gereken, maar omdat dit volgens internasionale reg nie erken word nie, val die see soos die res van Antarktika onder die saak van die Antarktis-verdrag.
Rekenaar
'n Rekenaar is enige toestel wat gebruik word om data volgens 'n goed gedefinieerde prosedure te verwerk. Die term word tans algemeen gebruik om na digitale rekenaars te verwys.
Die woord het vroeër verwys na iemand (komptometris) wat somme maak, met of sonder meganiese hulpmiddels, maar die woord is oorgedra na die hulpmiddels. Aanvanklik was die inligtingverwerking amper uitsluitlik vir wiskundige probleme, maar hedendaagse rekenaars word vir verskeie ander take gebruik.
Die wye definisie sluit dinge in soos die skuifliniaal, die verskeie meganiese rekenaars van die abakus af verder, asook alle hedendaagse elektroniese rekenaars.
Funksie
'n Rekenaar funksioneer volgens die Von Neumannargitektuur. Dit bestaan gewoonlik uit die volgende vier komponente:
Dus gaan alle inligting deur die SVE (sentrale verwerkingseenheid opgemaak uit die beheereenheid en die rekene/logiese eenheid). Maar as die Busstelsel (wat die data tussen die geheue en SVE beweeg) te stadig is dan word die hele stelsel stadig. Dit word die sogenoemde "Von Neumannbottelnek" genoem.
Geskiedenis
Die geskiedenis van die rekenaar begin by die geskiedenis van berekening. Die mens wou nog altyd van hulpmiddels gebruik maak vir groter en meer komplekse berekeninge. Kerfstokke en teltoue is hulpmiddels wat lank reeds bestaan het. Die abakus word al vir eeue gebruik as rekenkundige hulpmiddel. Later is van hulptabelle en skuifliniale gebruik gemaak.
Die Tweede Wêreldoorlog verskaf die motivering vir baie navorsing in rekenaartegnologie, veral vir toepassings in kriptografie. Van die eerste rekenaars is inderdaad tydens oorlogtoestande gebruik om geheime kodes te ontrafel. Na die oorlog is rekenaars toenemend vir staats- en korporatiewe dataverwerking gebruik om inligting voort te bring.
Aanvanklike werking van die rekenaar was moeisaam as gevolg van die gebruik van ponskaarte en onbetroubare vakuumbuise. Tegnologiese deurbrake wat hierdie probleme oorbrug het is magnetiese stoormedia en transistors. Die gebruik van geïntegreerde stroombane het verdere vooruitgang moontlik gemaak.
Espresso
duimnael|regs|Vir espresso kan gewone, sterk geroosterde koffiebone gebruik word. Espresso is 'n besondere bereiding van koffie, waarby warm water teen 'n baie hoë druk deur fyngemaalde koffiepoeier gepers word. Danksy hierdie metode word die koffie buitengewoon sterk en geurig. Daarbenewens kry dit ook 'n ligbruin laag koffieskuim, die sogenaamde crema. Espresso word in voorafverwarmde klein, dikwandige koppies bedien en bitter of met suiker gedrink. Soms word daar selfs 'n bietjie anys- of ander likeure bygevoeg (Café Corretto, dit is letterlik 'n soort koffie, waarvan die geur met likeur aangepas word).
Rekenaar
Geskiedenis
Die einde van die 20ste eeu is gekenmerk deur vooruitgang in netwerktegnologie en die mate waartoe dit (en in besonder die Internet) algemeen in gebruik gestel is.
Espresso
Espresso is oorspronklik 'n gewone Suid-Europese manier om koffie te drink en word teen die jaar 1930 in Italië, later ook in Frankryk en Spanje baie gewild. Deesdae word espresso orals ter wêreld geniet.
Rekenaar
Geskiedenis van tuisrekenaars
Rekenaars was groot en duur, en slegs groot maatskappye kon dit aankoop. Die eerste persoonlike rekenaar was die Altair 8800, vervaardig in 1975 en eers genoem die PE-8 maar later benoem deur Les Soloman van Popular Electronics tydskrif as die Altair omdat sy dogter na ‘n Star Trek episode gekyk het waarin hulle na ‘n plek met die naam Altair gereis het en sy het gedink dit sal ‘n meer aantreklike naam as die PE-8 wees. Die prys was $395 vir ‘n doen-dit-selfstel of $498 vir ‘n volledige stelsel, wat ‘n billike prys was vir ‘n rekenaarfanatikus om een te besit. Die Altair was redelik primitief met net 256 grepe (bytes) geheue. Geen sleutelbord, skerm of drukker. Skakelaars op die voorpaneel was gebruik om inligting in rekenaarkode in te voer in die vorm van 0’e en 1’e. Flikkerende ligte op die voorpaneel het die uitslag van die program gewys. Nie baie verbruikervriendelik nie.
Godavari
Die Godavari (Marathi: गोदावरी, Telugu: గోదావరి) is 'n groot oos-vloeiende rivier in Indië. Die rivier, met 'n lengte van 1 465 km (910 myl), is ná die Indus, die Brahmaputra en die Ganges die vierde langste rivier in Suid-Asië. Die Godavari word in Hindoeïsme as heilig beskou, wat van dié rivier 'n belangrike pelgrimstog vir Hindoes maak.
Rekenaar
Geskiedenis van tuisrekenaars
Alhoewel dit baie beperk was, het “hackers” (rekenaarentoesiaste soos genoem daardie tyd) spoediglik dit aangekoop.
Espresso
Die espressoboon
Die gewildste koffiesoorte wat vir espresso gebruik word, is die geurige Arabica (Coffea arabica), wat soms met die Robusta (Coffea canephora) in 'n verhouding van 60:40 persent gemeng word. Die mengsel is minder geurig, maar lewer 'n groter hoeveelheid crema op.
Rekenaar
Geskiedenis van tuisrekenaars
Twee seuns wat pas hoërskool voltooi het, Bill Gates en Paul Allen het aan die vervaardiger, Ed Roberts, aangebied om ‘n program te skryf wat menslike inset na rekenaarkodes omsit. Dit het ‘n klein maatskappy nl. Microsoft op die been gebring.
Godavari
Die Godavari ontspring in die Wes-Ghats in Wes-Indië, net wes van Nashik in die deelstaat Maharashtra, sowat 80 km oos van die Arabiese See. Aansluitend vloei dié rivier in 'n suidoostelike rigting net suid van Aurangabad en bereik later die deelstaat Andhra Pradesh, waar dié rivier in 'n wye boog noordoos van Hyderabad vloei. Vir 'n kort tyd vorm die Godavari die grens tot Maharashtra en aansluitend tot Chhattisgarh. Nadat dié rivier die Oos-Ghats deurkruis het, mond hy verder suidoos in 'n wye delta in die Golf van Bengale uit, net noord van die Krisjna se monding.
Espresso
Die espressoboon
Aangesien die natuurlike suur van die koffieboon by die bereiding onder druk vrygestel word, moet koffiebone sterk gerooster wees voordat hulle as 'n basis vir espresso kan dien. Hoe langer die bone gerooster word, hoe minder is die suurgehalte van die eindproduk. Die roosterproses verminder egter ook die natuurlike geur van die koffie, sodat koffieroosters vir elke soort die geskikte ewewig tussen geur en suurgehalte moet vind.
Rekenaar
Geskiedenis van tuisrekenaars
Steve Wozniak, 'n werknemer van Hewlett-Packard, het ook aan ‘n prototipe gewerk wat hy na die Homebrew Computing Club, ‘n groep jongmense in Kalifornia wat rekenaars probeer ontwikkel het, geneem. Steve Jobs wat vir die rekenaarspeletjiemaatskappy, Atari, gewerk het, het van Wozniak se prototipe gehou en ‘n paar aanbevelings gemaak. Die twee het toe saam gewerk en die Apple 1 in Wozniak se motorhuis vervaardig. 1 April 1976 stig Steve Wozniak en Steve Jobs die Apple rekenaarmaatskappy. Hulle vervaardig die Apple 2 in 1977 met ‘n kleurmonitor, klank en speletjiepedaal. Teen ‘n prys van $1,300 het dit 4kb geheue gehad en ‘n slapskyfdryf. Die Apple 2 was die eerste rekenaar met ‘n grafiese bedryfstelsel, woordprosseseerder en spreiblad (spreadsheet) program, en vele speletjies. Die Apple 3 verskyn in 1980.
Espresso
Die espressoboon
Sterkgeroosterde koffiebone bevat steeds minder kafeïen as gewone soorte, alhoewel espresso danksy die sterker geur dikwels ook as sterk koffie ervaar word.
Rekenaar
Geskiedenis van tuisrekenaars
Kompetisie vir die Applerekenaar was die Commodore PET 2001 en Tandy RadioShack se TRS-80 met ‘n swart-en-witskerm en 4 KB geheue. Die Osborne maatskappy het in April 1981 die eerste draagbare rekenaar bekend as die Osborne 1 vrygestel, met ‘n 13 cm skerm en 64KB geheue, twee slapskyfdrywe, en voorafgeïnstalleerde sagteware. Die prys was ‘n hoë $1 795.
Espresso
Die espressoboon
Vir 'n koppie espresso word presies 50 espressobone - wat gelykstaan aan sewe gram espressopoeier - benodig wat vooraf presies twaalf minute gerooster is. 30 milliliter water moet in 30 sekondes deur die poeier sirkuleer om te verseker dat die 1 500 verskillende bestanddele wat in koffie voorkom, die beste espressosmaak en crema oplewer.
Rekenaar
Geskiedenis van tuisrekenaars
Steve Wozniak ontwerp in 1978 die 5.25 duim slapskyf om gemaklik inligting te stoor.
Espresso
Espressomasjiene
duimnael|links|250px|'n Koppie espresso Die prototipe van moderne outomatiese espressomasjiene, Illetta, is in 1935 deur Francesco Illy, stigter van die bekende Italiaanse espresso-maatskappy Illycaffè SpA, bekend gestel. Met Illetta is die nodige waterdruk nie meer met stoomdruk nie, maar met druklug (saamgeperste lug) gelewer.
Rekenaar
Geskiedenis van tuisrekenaars
Apple was eerste met hul grafiese bedryfstelsel. Microsoft het die Microsoft Disc Operating System (MS-DOS) met ‘n spyskaart geskryf. Later het Microsoft die Microsoft Windows grafiese bedryfstelsel geskryf, met Windows 1 in die 1980’s, gevolg deur Windows 2, en later Windows 3,1, en Windows 95 in 1995, Windows 98 en 98SE in 1998, Windows Millenium in 2000 asook Windows 2000 vir besighede, en Windows XP in 2003, gevolg deur Windows Vista, Windows 7, Windows 8, en 8,1, en Windows 10. Ander bedryfstelsels soos die Linux reeks, Unix, en Novell is ook gewild.
Die Amerikaanse Departement van Verdediging het ‘n rekenaarnetwerk begin om inligting spoedig oor die wêreld te stuur, maar vanwee die sekuriteit het hulle dit nie meer gebruik nie, en dit is verder uitgebrei tot waar die internet daaruit ontwikkel het. Met die koms van Windows 95 het Netscape ‘n webprogram “webbrowser” ontwikkel, Netscape Navigator, om op die internet te soek na webblaaie. Dit is ook later uitgebrei deur Microsoft met hul Internet Explorer, Mozilla se Firefox, asook programme soos Opera, Safari, Google Chrome, ens.
Espresso
Espressomasjiene
Espressomasjiene van hoë gehalte genereer druk deur middel van 'n elektriese pomp en teen 'n temperatuur van 90 °C. Voloutomatiese masjiene maal die espressobone, verhit die water teen die juiste temperatuur en bevog die espressopoeier eers met 'n klein hoeveelheid water sodat dit saggies kan swel. Die tipiese geur van espresso ontwikkel danksy hierdie metode ten volle. Daarna word die warm water deur die sifeenheid gepomp. Die poeier word outomaties uit die sif verwyder, en die masjien is klaar vir die volgende een of twee koppies espresso.
Rekenaar
Geskiedenis van tuisrekenaars
E-pos is ook deur die skep van ‘n internasionale netwerk moontlik gemaak en briewe kan binne sekondes dwarsoor die wêreld gestuur word. Programme wat gebruik word vir e-pos is Microsoft Mail, Microsoft Outlook, Mozilla Thunderbird, en ander programme.
Die moderne rekenaar
'n Rekenaarstelsel bestaan tipies uit die volgende komponente:
Abraham Fouché
Abraham Fouché (1889–1982) was ’n Afrikaanse digter.
Lewe en werk
Abraham Fouché was op 3 April 1889 in die distrik George gebore. Hier ontvang hy sy eerste onderrig op ’n plaasskooltjie. Later is hy argitek op Mosselbaai, winkelier in Langkloof en vir dertig jaar werksaam in die versekeringsbedryf. Nadat hy die doktorsgraad in Sielkunde behaal, vestig hy hom in Linden in Johannesburg en praktiseer as ’n terapeutiese sielkundige. Hy is in 1982 oorlede.
Skryfwerk
Sy kinderversies word in ’n opeenvolging van bundels versamel, eers die vroeë “Kleuterklankies” in 1938 en daarna in “Kleinverse vir kinders”, “Waterhoendertjies en ander kinderversies” en “Kinderversies”, terwyl hy in “Karetten die klipkopman” San-stories vir die jeug oorvertel.
Sy debuut as digter vir volwassenes maak hy met “Tiende van die oes”. Hierin bundel hy verse oor die natuurskoon en die verganklikheid van alle dinge, met die filosofiese onderbou om geleenthede aan te gryp. Die gedig “Tafels van vermenigvuldiging” word getoonset en professioneel opgeneem. Die San is die sentrale tema van sy gedigte in die bundels “Weeskinders van die hemelgod” en “Boesmanverse”, waarin hy uitvoerig gebruik maak van die beeldspraak en idioom van die San. Van sy verse word getoonset deur onder andere Stefans Grové. Sy gedigte word ook opgeneem in verskeie versamelbundels, waaronder “Groot verseboek”, “Uit ons digkuns”, “Kleuterverseboek”, “Nuwe Kleuterverseboek”,  “Kleinverseboek”, “Nuwe Kleinverseboek”, “Land van sonlig en van sterre”, “Die mooiste Afrikaanse liefdesgedigte” en “Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte”.
Danie Botha (skrywer)
Danie Botha (1947-) is ’n Afrikaanse kortverhaalskrywer, jare lank fiksieredakteur by Tafelberg Uitgewers, akteur en teaterresensent. Sy boek oor die beginjare van die Afrikaanse beroepstoneel, Voetligte en applous!, het in 2006 verskyn. Hy is veral bekend vir die groot bydrae wat hy as uitgewer en skrywer tot die gay literatuur maak.
Kinderjare
Daniel Stephanus Botha is op 28 Februarie 1947 naby De Doorns in die Kaapprovinsie gebore as die oudste van drie kinders. Sy ouers is Philippus Petrus du Toit Botha (7 November 1916 – 26 Augustus 1967) en Rachel Elizabeth Botha Möller (17 April 1918 – 15 Oktober 1981), wat op 11 Mei 1945 met mekaar getroud is. Hy het ’n suster, Hendrina Christina (Dria) (getroude van: Marais), en ’n broer, Jacobus Arnoldus (Koos). Hy word groot op ’n plaas in die Brandwachtvallei, noord van Worcester, en matrikuleer in 1964 aan die Hoër Jongenskool op Worcester. Reeds op laerskool voer hy saam met sy broer en suster gereeld konserte op vir ’n gehoor wat hoofsaaklik uit sy grootouers en ouers bestaan het. In sy standerd nege jaar verhuis sy ouers en sy broer en suster na die plaas Alartskraal op Louwshoek naby Rawsonville, wanneer sy pa ’n werk as plaasbestuurder by Ernst Stofberg aanvaar. Danie loseer dan vir die laaste twee jaar van sy skoolloopbaan in Worcester privaat by Theuns en Anneline Botha.
Verdere studie en werk
Op Stellenbosch bly hy in die Helderberg-koshuis en hy behaal die B.A.-graad in 1969 en die B.A. Honneurs-graad in Afrikaans en Nederlands in 1970. Hy is op universiteit lid van D.J. Opperman se Letterkundige Laboratorium op sterkte van die gedigte wat hy in hierdie tyd skryf en hy dien ook op die kunsredaksie van Die Matie saam met onder andere Fanie Olivier en Etienne Britz. In 1970 stig hy die letterkundige blad Penseel saam met Fanie Olivier.
Werk as uitgewer
Na universiteit werk hy steeds by die Provinsiale Biblioteekdiens as boekkeurder en dien ook op die redaksie van Die Kaapse Bibliotekaris totdat hy in Julie 1972 fiksieredakteur by Tafelberg Uitgewers word. Hier hanteer hy alle letterkunde-genres en spesialiseer in literêre kritiek, bloemlesings, skrywersbiografieë, dramas, kortkuns en gayliteratuur. Van die skrywers met wie hy saamgewerk het, sluit in M.I. Murray, M.M. Walters, Riana Scheepers, Merwe Scholtz, Hennie Aucamp, J.C. Steyn, P.H. Nortje, Koos Prinsloo, Daniel Hugo, Deon Opperman, Engela van Rooyen en Hester Heese. Hierdie betrekking beklee hy tot met sy aftrede in Maart 2000, behalwe vir ’n kort onderbreking van drie jaar wanneer hy hoof is van die kinderboek-afdeling. Hy tree af in Maart 2000 en is dan vryskut en behartig onder meer vir Tafelberg Uitgewers die druknaam Homeros, wat publiseer, tot met die sluiting daarvan in 2002. Hy is ook vryskut boekeredakteur vir verskeie ander uitgewers.
Bydrae tot Afrikaanse drama
In 1976 verwerf hy ’n Lisensiaat in Voordrag en Dramakuns aan die Akademie van Dramakuns en is daarna betrokke by verskeie amateurproduksies as speler en regisseur, terwyl hy ook tot 1986 aan die Akademie klas gee. Hy is medestigter in 1975, voorsitter en ook akteur vir Die Akademiespelers en speel tussen 1978 en 1986 in verskeie opvoerings, waaronder Ons hou konsert (Melt J. Brink), Bitter lied van die somer (Dick Findlay), Karnaval (Pieter-Dirk Uys), Graf vir ’n graaf (Esta Steyn) en T in die Blou Kamer (Mikro). Vir die Kaapse Afrikaanse Eisteddfod is hy organiseerder van die afdeling Spraak en Drama, terwyl hy ook lid is van die Fleur du Cap-komitee wat toneelpryse toeken. Vir amateurgroepe soos Bellville Amateur Toneelvereniging en Parow Afrikaanse Toneel doen hy veral regie. Vanaf 1986 doen hy toneelresensies vir Die Burger en later ook vir die webruimte van die Masque-teater in Muizenberg, eers onder die skuilnaam Christo Behrens terwyl hy nog by die Akademiespelers betrokke is en daarna onder sy eie naam. Tans resenseer hy vir Litnet.
Karnataka
Karnataka (Kannada: ಕರ್ನಾಟಕ, Karnāṭaka, [kəɾˈnɑːʈəkɑː]), tot in 1973 Mysore, is 'n deelstaat in suidwestelike Indië. Die hoofstad en grootste stad is Bangalore, gevolg deur Hubli-Dharwad. Die deelstaat het 'n bevolking van 61 130 704 in 2011 gehad. Naas die ampstaal Kannada word onder andere Konkani gepraat. Die deelstaat se geografie word gekenmerk deur die Wes-Ghats en die Krisjna, een van die grootste riviere van Indië.
Danie Botha (skrywer)
Radio
As radiospeler speel hy vanaf 1977 in radiovervolgverhale en radiodramas vir Radiosondergrense en Springbokradio, dikwels as huilende skurk, terwyl hy vanaf die tagtigerjare ook radio-onderhoude voer met skrywers. Vanaf Maart 2002 tot 2013 is hy mede-aanbieder van die kultuurprogram Kaapse Dagboek oor Fine Music Radio, wat vanuit Kaapstad uitsaai. Tans bespreek hy boeke in FMR se "Boekkeuse".
In 2000 onderneem hy ’n reis deur Engeland en Skotland waar hy soveel teateropvoerings as moontlik bywoon. Vanaf 2007 is hy periodiek betrokke by die beoordeling van die jaarlikse Sanlam en Radiosondergrense hoorspelwedstryde.
Persoonlike lewe
Vir die grootste gedeelte van sy volwasse lewe doen hy diens as Sondagskoolonderwyser, diaken en ouderling in die NG Kerk op Worcester, Groote Kerk in Kaapstad en Tamboerskloof. Hy is ongetroud en woon eers in ’n woonstel in Tuine, dan in Tamboerskloof en in Oranjezicht in Kaapstad totdat hy in Desember 2006 verhuis na die Fontainebleau-aftreeoord in Welgelegen in Parow. Sedert 2014 woon hy in Huis André van der Walt in Bellville. Hy ondergaan ’n drie-aar-hartomleidingsoperasie op 17 Augustus 2011.
Skryfwerk
Reeds in standerd twee op laerskool skryf hy saam met ’n vriend “koerante” en sy opstelboek word in standerd vyf deur die onderwyser as voorbeeldboek ingeneem. Teen hierdie tyd het hy ook reeds ’n roman in Croxley-boekies geskryf. Sy eerste kinderverhale verskyn in Die Kerkbode terwyl hy self nog ’n kind is en in die jare 1963–1964 behartig hy ’n kinderrubriek vir die Worcester Standard. Op hoërskool neem hy deel aan die SAUK se Jeugprogram Skrywers van die toekoms en sy agt minute lange hoorspel Drie uile word uitgesaai. In hierdie tyd gee hy voorlesings van gedigte en dramas tydens die skool se debatsaande.
Vanaf 1966–1972 skryf hy artikels vir Die Kaapse Bibliotekaris en in 1966 bespreek hy radiodramas in SAUK Radio-bulletin. Terwyl hy op universiteit is, skryf hy artikels vir Die Matie en is hy redakteur van Bergkuiken, die huiskoerant van Helderberg Koshuis. Hy is vanaf 1982–1989 redakteur van Onder Tafelberg, die nuusbrief vir personeel van Tafelberg Uitgewers. Hy is ook vanaf 1986 toneelresensent vir Die Burger en Rapport en behartig dan tot Augustus 2006 op LitNet ’n webruimte vir gayliteratuur (gay@litnet). Sedert 1993 lewer hy ook bydraes tot Stilhouplek, ’n essayrubriek in Die Kerkbode.
Kinderverhale
Hy debuteer met die kinderboek Uil in die pad, waarin die seuntjie Jako (verwysende na homself) sy vrees vir ’n uil moet verwerk. Die perspektief is deurgaans dié van ’n kind en Jako se vrees word verteenwoordigend van elke kind (mens) se persoonlike vrese en probleme, wat net self oorkom kan word. Alida Bothma doen die illustrasies vir die boek. Sy kinderverhaal "Die man wat van goud gehou het" word opgeneem in die versamelbundel Goue fluit, my storie is uit onder redaksie van Linda Rode.
Gay-literatuur
In 1995 verskyn die bundel gay kortverhale, Die Soft Rock Klub. Die titel verwys na ’n manlike masturbeerklub. Die bundel word as eenheid gebind deur die sentrale karakter, wat alhoewel hy van identiteit verwissel, tog herkenbaar is as dieselfde persoon in die ontwikkelingsgang van die psige. Die bundel word in vier afdelings georganiseer, waar die eerste afdeling die jong plaaskind se seksuele ontwaking uitbeeld. Die tweede deel verhaal die oorgang van plaas na stad en toenemende ontnugtering met die lewe. In die derde deel is die bou baie meer episodies van aard en behep met die seksuele, wat ook simbolies is van die fragmentering wat in die lewe van die sentrale karakter plaasvind, soos hy toenemend soek na liefde en aanvaarding. In die laaste afdeling word die weerloosheid van gay-wees bewoord en nagedink oor gefrustreerde verhoudings. Hoewel die seksuele eksplisiet aangeraak word in hierdie bundel, is dit eerder die gevoelslewe en vernedering en verwerping wat homoseksuele mans ondervind wat uiting vind.
Versamelbundels
Van sy verhale word opgeneem in versamelbundels: kinderverhale in Goue fluit, my storie is uit en Vrede op aarde saamgestel deur Linda Rode, gay kortverhale in Wisselstroom en ’n skets in Borde borde boordevol saamgestel deur Hennie Aucamp, ’n kortverhaal in Die goeie gety saamgestel deur Lindeque de Beer, ’n gay kortverhaal in Soort soek soort saamgestel deur Johann de Lange en ’n streeksverhaal in Uit die kontreie vandaan saamgestel deur Abraham H. de Vries. "Iemand by die deur" word deur Abraham H. de Vries opgeneem in Die Afrikaanse kortverhaalboek, ’n versameling van die heel beste kortverhale in Afrikaans. Hy publiseer ook kortverhale in Rapport-Tydskrif, New Contrast, Tydskrif vir Letterkunde, Sarie en Rooi Rose.
Ander publikasies
Voetligte en applous! vertel die verhaal van die pioniere in die Afrikaanse beroepstoneel, mense soos Wena Naudé, Hendrik en Mathilda Hanekom, André Huguenet en Lydia Lindeque. Die boek dek veral die periode tussen 1925, met die ontstaan van die Afrikaanse beroepstoneel, en 1947 toe die Nasionale Toneelorganisasie gestig is.
Die helder dae is ’n bundel met outobiografiese verhale, rubrieke en essays, wat in drie afdelings verdeel word. "Om jonkheids blye môre" behandel sy grootwordjare en jeug, terwyl "In die skadu van Ou Tafelberg" sy jare as uitgewer as tema het. In hierdie deel is die herinnerings aan samewerking en ontmoetings met bekende skrywers, akteurs en omroepers, wat besonder interessante inligting bevat. Die derde deel is "Die son verrys met helder glans", wat rubrieke bevat wat hy oor twee dekades vir Die Kerkbode geskryf het.
Samesteller
Hy is produktief as samesteller van verskeie boeke. Die geskiedenis van Tafelberg Uitgewers kry gestalte in twee boeke wat hy saamstel, naamlik Hulde aan J.D. (die stigter en eerste hoofbestuurder van Tafelberg, J.D. Pretorius) in 1987 en In ons goeie boekies: skrywers en redakteurs oor Tafelberg Uitgewers in 1991. Hy stel in 2001 die versamelbundel Party van ons saam, waarin bekende en onbekende outeurs in verskillende genres die homoseksuele leefwêreld in al sy fasette belig. Hy versorg ook Die beste spookstories van C.J. Langenhoven, terwyl hy twee bundels saamstel uit die werk van P.H. Nortje, naamlik Wellington se suiker – die beste sketse van P.H. Nortje en Op ’n hoë noot: die lekkerste stories van P.H. Nortje. Uit die werk van Fanus Rautenbach stel hy Tien uit tien: stories en sêgoeters van Fanus Rautenbach saam. Reeds in 1967 verwerk en vertaal hy Bernard Gilbert se Eldorado vir uitsending as radiodrama oor die SAUK. Hy verwerk kortverhale uit Om 'n man te koop van Dalene Matthee en C.J. Langenhoven se "My spook-ontmoeting op die En-See-See" vir Radiosondergrense.
Piempiempie
Dit is 'n bladwisselende geofiet wat 50 tot 120 cm hoog word en knolle vorm wat 6 -7 cm in deursnee word. Die stam is regop en gewoonlik vertak. Die blare is swaardvormig en 2,5 - 3,5 cm breed. Die blomme is sonder reuk en vorm 2 - 2,5 lang oranje pypies. Die variant var. duckittii het gelerige blomme. Jangroentjies en kleinrooibandsuikerbekkies besoek die blomme vir die nektar en bevrug die plant.
Bronzino
Agnolo di Cosimo (17 November 1503 – 23 November 1572), algemeen bekend as Bronzino (Italiaans: Il Bronzino, Italiaanse fonetiese uitspraak: bronˈdziːno) of Agnolo Bronzino, was 'n Florentynse skilder van die maniëristiese skool. Sy bynaam, Bronzino, verwys waarskynlik na sy relatiewe donker huid of rooierige hare.
Hy het sy hele lewe in Florence gewoon en is vanaf sy laat dertigerjare betrek as die hofskilder van Cosimo I de' Medici. Hy was hoofsaaklik 'n portretkundige, maar het ook baie godsdienstige onderwerpe en 'n aantal allegoriese onderwerpe geskilder. Sy bekendste werk is waarskynlik sy allegoriese skildery getiteld Venus, Cupido, Folly and Time wat uit 1544 tot 1545 dateer en tans in Londen tentoongestel word. Daar bestaan verskeie portrette van die Medici's wat in wisselende met die samewerking van Bronzino self geskilder is, aangesien Cosimo 'n pionier was van die gekopieerde portret wat as diplomatieke geskenk gestuur is.
Hy het het sy opleiding onder Pontormo ontvang, wat een van die die voorste Florentynse skilders van die eerste generasie maniëriste was. Sy styl is sterk beïnvloed deur Pontormo, maar sy elegante en ietwat langwerpige figure lyk altyd kalm en ietwat terughoudend, sonder die beroering en emosie van dié wat deur sy leermeester geskilder is. Hulle word dikwels afstandelik en gekunsteld gevind, en sy reputasie het gely onder die algemene onguns van kritici wat in die 19de en vroeë 20ste eeu aan die maniërisme verbonde was. Die afgelope dekades het waardeering van sy kuns egter toegeneem.