cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thalasseus
Thalasseus is 'n genus van voëls in die familie van meeue (Laridae). Die genus omvat 8 spesies.
Vegetarisme
duimnael|250px|’n Verskeidenheid vegetariese en veganistiese kossoorte.
Vegetarisme is die gebruik om nie vleis, veral rooivleis, te eet nie. Dit kan ook ander diereprodukte insluit,
Mense kan om verskeie redes ’n vegetariër word. Baie maak beswaar teen die eet van vleis uit respek vir ander lewende wesens, dalk om godsdienstige redes of vanweë respek vir diereregte. Dit kan ook om gesondheids-, politieke, omgewings-, kulturele, ekonomiese of persoonlike redes wees. Vegetariese diëte verskil ook: ’n Ovolaktovegetariër eet eiers en suiwelprodukte; ’n ovovegetariër eet eiers, maar nie suiwelprodukte nie; ’n laktovegetariër eet suiwelprodukte, maar nie eiers nie. ’n Veganistiese dieet sluit alle diereprodukte uit, insluitende eiers en suiwelprodukte. Sommige vaganiste vermy ook ander diereprodukte, soos byewas, leer of syklere.
Auferstanden aus Ruinen
Auferstanden aus Ruinen ("Herrys uit die ruïnes") was tot die Duitse hereniging in 1990 die volkslied van die Duitse Demokratiese Republiek. Die teks is geskryf deur Johannes R. Becher, terwyl Hanns Eisler die melodie gekomponeer het. Die teks van die volkslied is sedert die sewentigerjare om ideologiese redes nie meer gesing nie, aangesien dit die reël Deutschland einig Vaterland ("Duitsland, verenigde vaderland") bevat en die DDR-bewind die amptelike beleid van twee Duitse state gevolg het – met twee verskillende politieke en ekonomiese stelsels wat as onversoenbaar beskou is.
Vegetarisme
Verpakte en geprosesseerde kosse soos koekies, sjokolade, jogurt en lekkers bevat dikwels onbekende bestanddele en kan ’n bron van kommer vir vegetariërs wees. Hulle sal dikwels deur die bestanddele van ’n produk lees om seker te maak dit bevat nie diereprodukte nie. Hul menings oor sulke bestanddele wissel egter. Terwyl sommige byvoorbeeld onbewus kan wees van die diereproduk stremsel se rol in die maak van kaas en dit dus onbewustelik sal eet, kan ander vegetariërs eenvoudig nie ’n probleem hê met die eet daarvan nie.
Auferstanden aus Ruinen
Lirieke
Und der Zukunft zugewandt,
Vegetarisme
Halfvegetariese diëte bestaan grootliks uit vegetariese produkte, maar kan vis of pluimvee insluit. Sulke mense beskou "vleis" gewoonlik net as die vleis van soogdiere, hoewel hulle met vegetarisme identifiseer. Sommige vegetariërgroepe beskou sulke diëte nie as vegetaries nie.
Auferstanden aus Ruinen
Lirieke
Lass uns dir zum Guten dienen,
Deutschland, einig Vaterland.
Alte Not gilt es zu zwingen,
Und wir zwingen sie vereint,
Denn es muss uns doch gelingen,
Dass die Sonne schön wie nie
2. Strophe
Glück und Frieden sei beschieden
Deutschland, unserm Vaterland.
Alle Welt sehnt sich nach Frieden,
Reicht den Völkern eure Hand.
Schlagen wir des Volkes Feind!
Lasst das Licht des Friedens scheinen,
Dass nie eine Mutter mehr
3. Strophe
Lasst uns pflügen, lasst uns bauen,
Lernt und schafft wie nie zuvor,
Und der eignen Kraft vertrauend,
Steigt ein frei Geschlecht empor.
Deutsche Jugend, bestes Streben
Unsres Volks in dir vereint,
Wirst du Deutschlands neues Leben,
Und die Sonne schön wie nie
Cannes-rolprentfees 1991
Die 44ste jaarlikse Cannes-rolprentfees is van 9-20 Mei 1991 gehou. Die Frans-Poolse akteur, regisseur en vervaardiger Roman Polanski was die voorsitter van die jurie. Altesaam 50 rolprente en kortfilms het om pryse meegeding.
Die Amerikaanse rolprent Barton Fink van die regisseurbroers Ethan en Joel Coen het die Palme d'Or gewen. Die fees is geopen met David Mamet se Homicide en afgesluit met Thelma & Louise van Ridley Scott.
Anthe
Anthe (Grieks: Άνθη; ook Saturn XLIX), oorspronklike voorlopige naam S/2007 S4, is die 60ste natuurlike satelliet van Saturnus. Die maan se ontdekking is op 19 Julie 2007 bekend gemaak, nadat die Cassini-Huygens-tuig op 30 Mei 2007 'n reeks beelde daarvan geneem het.
Die maan het 'n berekende wydte van ongeveer 2km en 'n wentelbaan wat lê tussen dié van die mane Methone en Pallene. Die nabyheid van hierdie maan aan Methone en Pallene kan beteken dat dié mane deel van 'n familie van mane vorm. Die nuwe maan se wentelbaan resoneer met die wentelbaan van Mimas, een van Saturnus se ander mane.
Soos baie van Saturnus se ander mane, word daar gespekuleer dat hierdie maan ook uit rots en ys bestaan.
Bendemann
Bendemann is die familienaam van die volgende persone:
Olaf Scholz
Olaf Scholz (Duits: [ˈoːlaf ˈʃɔlts], ; gebore op 14 Junie 1958) is 'n Duitse politikus wat sedert 8 Desember 2021 as bondskanselier van Duitsland dien. Voorheen was hy federale minister van finansies en adjunkkanselier onder kanselier Angela Merkel. Hy het van 7 Maart 2011 tot 13 Maart 2018 as eerste burgemeester van Hamburg en waarnemende leier van die Sosiaal-Demokratiese Party (SPD) van 13 Februarie tot 22 April 2018 gedien.
Scholz, 'n lid van die Bundestag van 1998 tot 2001 en weer van 2002 tot 2011, was Minister van Binnelandse Sake van Hamburg onder die eerste burgemeester Ortwin Runde van Mei tot Oktober 2001 en hoofsekretaris van sy party onder voorsitter en kanselier Gerhard Schröder van 2002 tot 2004. Hy was 'n federale minister van Arbeid en Maatskaplike Sake in die eerste groot koalisie van Merkel van 2007 tot 2009 en leier van die SPD in Hamburg van 2000 tot 2004 en weer van 2009 tot 2018.
Hy het die meeste stemme gekry in die eerste ronde van die SPD-leierverkiesing in 2019.
Taylor Atelian
Taylor Atelian (gebore 27 Maart 1995) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse According to Jim (2001) en Toddlers and Tiaras (2009).
Parador
Paradores de Turismo de España is 'n Spaanse luukse hotelgroep wat in 1928 deur koning Alfonso XIII van Spanje gestig is om plaaslike toerisme te bevorder. Die eerste Parador-hotel is in dieselfde jaar in die Sierra de Gredos in die provinsie Ávila geopen.
Die Paradores-groep is 'n winsgewende staatsbeheerde onderneming, en baie van hotelle met drie tot vyf sterre is in kastele, paleise, forte, konvente, kloosters en ander historiese geboue gevestig. Tans is daar 94 Paradores met altesaam sowat 10 000 beddens, onder meer in Galicië (Noordwes-Spanje), Katalonië, Andalusië (Suid-Spanje), op die Kanariese Eilande en in die Spaanse enklawes in die noordweste van Marokko. Die hotelgroep het 'n personeel van sowat 3 500.
Die Paradores se Portugese eweknie, die Pousadas de Portugal, is volgens die Spaanse voorbeeld in 1942 gestig.
P.C. Boutens
Pieter Cornelis Boutens (20 Februarie 1870 – 14 Maart 1943) was 'n Nederlandse digter en klassikus.
Parador
Ander gebruike van die term
Die term Parador verwys in die Spaanssprekende lande van die Karibiese Seegebied ook na 'n klein restourant, of na 'n privaathuis, wat omgebou is om as 'n restourant te dien en gewoonlik sonder voorgeskrewe lisensies beheer word.
P.C. Boutens
Biografie
Hy het sy debuut as digter gemaak met die "Utrecht Student Almanac" uit 1891. Sy vroeë werk is geïnspireer deur die "verse" van Herman Gorter; latere inspirasiebronne was Plato, Sappho en die Bybel. Boutens se styl is gebaseer op die idee van die bereiking van 'n "hoër werklikheid". In die loop van 45 jaar het hy ongeveer 20 digbundels gepubliseer, maar ook 'n groot aantal vertalings deur antieke Griekse (o.a. die Ilias en die Odusseia), Persiese, Franse, Duitse en Engelse digters.
Vredendal
Vredendal is een van die jongste en dus ook modernste dorpe in die Wes-Kaap en ook een van die snel groeiendste.
P.C. Boutens
Biografie
In 1894 aanvaar hy 'n pos as onderwyser van klassieke tale aan die Noorthey kosskool vir seuns in Voorschoten, destyds 'n bekende instituut vir jongmense uit aristokratiese gesinne. Na 'n fisiese ineenstorting in 1904 en 'n vakansie in Tirool, vestig hy hom in Den Haag, waar hy 'n lewe maak deur privaat onderrig en die finansiële ondersteuning van 'n paar aristokratiese vriende wat hy ontmoet het by Noorthey.
Vredendal
Ligging
Die dorp is 322 km noord van Kaapstad aan die spoorlyn na Bitterfontein en langs die Olifantsrivier geleë. Dit val binne die Olifantsrivier-besproeiingsgebied. Vanrhynsdorp en Klawer is elk 24 km per pad van die dorp geleë en Lutzville ietwat verder.
P.C. Boutens
Biografie
Boutens het 'n lid van die Vereniging van skrywers (gestig in 1905) geword, en in 1918 die president daarvan. In die laaste jaar van sy lewe tydens die Duitse besetting gedurende die Tweede Wêreldoorlog het hy ook 'n lid van die Gleichschaltung professionele kunstenaarsvereniging, die Nederlandsche Kultuurkamer, geword. Hierdie stigma het egter nie sy nadoodse roem as digter en vertaler belemmer nie: sy lywige versamelde werke is agtereenvolgens in sewe bundels gepubliseer van 1943-1954. In die 1980's het sy homoseksualiteit bekend geword. 'n Bundel poësie oor homoseksuele liefde wat hy in 1919 gepubliseer het as die werk van 'n digter wat voortydig dood is, die Strofen van Andries de Hoghe, het geblyk sy eie werk te wees.
Boutens is in 1943 in Den Haag op 73-jarige ouderdom oorlede.
Vredendal
Geskiedenis
Die dorp het sy ontstaan te danke aan die besproeiingskema wat hier gebou is. Dit is vroeg in 1945 as dorp gestig en het munisipale status eers op 1 Maart 1963 verkry. Ingevolge die huidige munisipale bedeling is Vredendal deel van die munisipaliteit Matzikama, waarvan dit die setel is.
P.C. Boutens
Mijn bleeke denken
Mijn bleeke denken dwaalt tot u door diepe nachten Als moede schapen naar haar eindelijken stal; Zij maken wit den nacht met schemerblanke vachten, Weidend de duisternis van 't weligdonkre dal.
Ik troost wel iedren dag met zon en zachte praten In eigen weide en kooi haar stomme droefenis, Maar in den avond breekt haar leedgerekte blaten Mijn deuren open naar de wijde duisternis.
Vredendal
Wapen
Vredendal se munisipale raad het in 1972 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer : Ingeboe kepersgewys verdeel van rooi en silwer, in die skildhoof twee gousblomme van goud  en  in  die skildvoet   'n  aansiende  olifantskop  van  natuurlike kleur. Die helmteken was 'n wit duif met 'n takkie in sy bek, en die wapenspreuk was Prosperitas per pacem. Die wapen is deur dr. Cornelis Pama ontwerp.
P.C. Boutens
Mijn bleeke denken
En 'k zie haar angstig na, tot waar zij nader tijgen Ten Leed, nu tusschen ons een breeden, dooden stroom; Maar zie haar ongedeerd aan de' overoever stijgen En ver verwaden in den waazgen kimmedroom.
Vredendal
NG gemeente
Die gemeente is op 13 November 1933 onder die naam Olifantsrivier met 1 000 lede van Vanrhynsdorp afgestig. Die gemeente het aanvanklik swaargekry, omdat die nedersetters van die skema noustrop getrek het. Dienste op Vredendal is eers in 'n klein skoolgeboutjie gehou. Vir Nagmaaldienste moes die kerkgangers in die oopte onder 'n bloekombos byeenkom. Die eerste predikant was ds. P.F. Greyling. Die gedeelte van die gemeente wat aanvanklik as Neersetting bekendgestaan het, is in 1937 as Lutzville afgestig. In 1940 besluit die Sinode om die naam van die gemeente Olifantsrivier na Vredendal te verander. Die huidige kerkgebou is op 23 September 1950 ingewy, sonder skuld. Die NG gemeente Klawer het in 1949 hoofsaaklik van die NG gemeente Vanrhynsdorp afgestig, buiten 10 huisgesinne wat van Vredendal weggesny en by Klawer gevoeg is. Vredendal-Wes is in 1974 afgestig en vandag het die twee gemeentes saam meer as 2 500 doop- en belydende lidmate.
P.C. Boutens
Mijn bleeke denken
En in den nanacht lig ik leed- en vreugdverlaten, En schuiflen de uren zacht als door ontvolkte stad, Tot met de morgenzon haar ongetrooste blaten Om toegang keert en schreit op 't dauwdoorweekte pad.
Goede dood
Goede Dood wiens zuiver pijpen Door 't verstilde leven boort, Die tot glimlach van begrijpen Alle jong en schoon bekoort,
Vredendal
Onderwys
Volgens die Wes-Kaapse onderwysdepartement se soekgerief Find-a-School het Vredendal in 2016 sewe skole gehad. Twee was preprimêre skole, drie laerskole (Vergenoeg RK Primêre Skool, Vredendal-Noord Primêre Skool en die Laerskool Vredendal) en twee hoërskole (Vredendal Sekondêre Skool en die Hoërskool Vredendal). Van die laerskole het Vergenoeg 876 leerders van gr. R tot 7 gehad, Vredendal-Noord 1 091 in dieselfde grade en Vredendal 573. Vredendal Sekondêr het 1 059 leerders gehad en die Hoërskool Vredendal 468.
P.C. Boutens
Goede dood
Voor wien kinderen en wijzen Lachend laten boek en spel, Voor wien maar verkleumde grijzen Huivren in hun kille cel,-
Weeluis
Weeluis (ˈve:lɶys), ook wandluis (ˈvantlɶys), is ’n klein, plat en ovaal bloedsuiende insek met ’n rooibruinerige kleur, verkorte vlerke en ’n slegte reuk. Die weeluis bewoon huise, veral beddens. Dit kruip gedurende die dag weg en kom saans uit om die bloed van mense en ander soogdiere te suig. Afhangende van die temperatuur en voedselbron kan twee tot vier geslagte jaarliks voortplant. Die larwes lyk soos die volwassenes en word binne 11 weke geslagsryp.
Wetenskaplike klassifikasie: die weeluis hoort tot die familie Cimicidae. Die gewone weeluis word as Cimex lecturalius geklassifiseer.
Woordherkoms
Weeluis is afkomstig uit die Nederlandse "weegluis" (Middelnederlands weechluus) 'n samestelling van "weech" 'muur' en luis 'luis', so genoem omdat die luis dikwels teen die muur agter vloerlyste aangetref word. Weech se betekenis kan ook met wand (die binnesy van 'n ruimte of muur) oorvleuel.
P.C. Boutens
Goede dood
Want nooit beurde ik hier te drinken 't Water dat ze ziel verjongt, Of van dichtbij hief te klinken 't Verre wijsje dat gij zongt:
Weeluis
Woordherkoms
Hierdie Middelnederlandse weech stem dan ook ooreen met die Oudfriese wāg, Oudengelse wág; Oudnoorse veggr en die Gotiese waddjus. Weeluis sluit dan ook aan by die Noorse veggedyr, die Deense væggelus en die Sweedse vägglus.
P.C. Boutens
Goede dood
Alle schoon dat de aard kan geven, Blijkt een pad dat tot u voert, En alleen is leven leven Als het tot den dood ontroert.
Weeluis
Woordherkoms
Bedwants is reeds in 1858 as Germanisme in die Moderne Nederlandse taal opgeteken:
In de jongere taal als term in de dierkunde, waarin "wants" uit het Hoogduitsch is overgenomen; in zuiver Nederlandsch zegt men weegluis, ook wandluis.
So ook in 1873:
De beruchte beddewants of weegluis (lat. cimex lectularius) … (houdt) in reten van muren en houtwerk haar verblijf, van waar zij 's nachts te voorschijn komt om het bloed van slapende menschen of dieren te zuigen
Kim Yong-sik
Kim Yong-sik (金 容植) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Voorst, Oude IJsselstreek
Voorst is 'n nedersetting in die munisipaliteit Oude IJsselstreek in die provinsie Gelderland in Nederland.
Sidney Skolsky
Sidney Skolsky (2 Mei 1905 – 3 Mei 1983) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Daring Young Man (1935), The Jolson Story (1946), en The Eddie Cantor Story (1953), en in die televisiereeks Follow the Sun (1961).
Hoevelaken
Hoevelaken is ’n dorp in die munisipaliteit Nijkerk in die provinsie Gelderland in Nederland.
Jackie Condon
Jackie Condon (25 Maart 1918 – 13 Oktober 1977) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Jinx (1919) en Little Lord Fauntleroy (1921).
Porto Alegre
Porto Alegre (Portugees: [ˈpoɾtu aˈlɛɡɾi],, letterlik: "vrolike hawe") is die hoofstad van die Suid-Brasiliaanse deelstaat Rio Grande do Sul met 'n oppervlakte van 496,827 vierkante kilometer en 'n bevolking van 1,5 miljoen in 2020. Porto Alegre is die belangrikste handel- en nywerheidsentrum in die suide van Brasilië en die vyfde grootste metropolitaanse gebied van die land met 'n bevolking van 4,0 miljoen. Die stad lê aan die oewer van die Rio Guaíba, wat hier die grootte van 'n meer bereik, sowat 50 kilometer vanaf sy uitmonding in die Lagoa dos Patos.
Joschka Fischer
Joseph Martin "Joschka" Fischer (gebore op 12 April 1948) is 'n Duitse politikus van die Alliansie '90 / The Greens. Hy dien van 1998 tot 2005 as Minister van Buitelandse Sake en as Visekanselier van Duitsland in die kabinet van Gerhard Schröder. Fischer was sedert die 1970's 'n toonaangewende figuur in die Duitse Groenen, en volgens meningspeilings was hy die gewildste politikus in Duitsland vir die grootste deel van die regering se duur. Na die verkiesing in September 2005, waarin die Schröder-regering verslaan is, het hy die amp verlaat op 22 November 2005. In September 2010 het hy die oprigting van die Spinelli-groep gesteun, 'n Europese parlementêre inisiatief wat gestig is om die pogings om die Europese Unie te verenig, te versterk.
Porto Alegre
Porto Alegre is gedurende die Spaans-Portugese grenskonflikte van die 18de eeu gestig. In 1742 het sowat sestig koloniste van die Portugese Asore-eilandgroep hulle aan die oewer van die Rio Guaíba gevestig. Die vinnige ekonomiese opswaai van die nedersetting het in 1824 met die vestiging van Duitse setlaars uit die Hunsrück en ander Duitse gebiede begin wat hier 'n nuwe heenkome as kleinboere gevind het.
Die stad bied aan sy inwoners volgens 'n ondersoek van die Verenigde Nasies die hoogste lewenskwaliteit van alle groot stede in Latyns-Amerika. Porto Alegre is vandag 'n moderne hawestad met baie wolkekrabbers en pronk met sy indrukwekkende ligging in die heuwels van die kusgebied en 'n groot aantal tuine en groen gebiede.
Rooibalk-kardinaal
Die Rooibalk-kardinaal (Taeniamia fucata) is 'n vis en kom voor in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Redbarred cardinal.
Identifikasie
Die vis wod tot 8 cm lank en is grys-silwer van kleur met verskeie, nou oranje bande wat vertikaal oor die lyf strek. Daar is ook 'n swart kol op die stertvin basis.
Die vis leef in die beskutte gedeeltes van aflandige riwwe in water wat 10 tot 60m diep is. Hulle vorm digte groepe naby grotte en ook vertakte korale. Die vis vreet soöplankton.
Porto Alegre
Geografie en klimaat
Danksy die samevloeiing van verskeie kleiner riviere wat in die Rio Guaíba uitmond beskik Porto Alegre oor 'n groot rivierhawe wat vanweë sy uitgestrekte oppervlakte soos 'n groot strandmeer lyk en by die Lagoa dos Patos aansluit wat oor 'n lengte van 250 kilometer en 'n wydte van tot by 60 kilometer strek.
Porto Alegre tel sowat 1,4 miljoen inwoners, terwyl die metropolitaanse gebied met meer as 30 stede (waaronder Canoas, Novo Hamburgo, Campo Bom, São Leopoldo en Gravataí) 'n bevolking van naastenby vier miljoen het.
Vanweë sy ligging in die mees suidelike deel van Brasilië lê Porto Alegre verder af van die meeste groot Brasiliaanse stede soos Rio de Janeiro (1 558 kilometer), São Paulo (1 109 kilometer) en Brasília (2 027 kilometer) as byvoorbeeld van die Uruguaanse hoofstad Montevideo (890 kilometer) of die Argentynse hoofstad Buenos Aires (1 063 kilometer). Die suidelike buurlande het dus ook 'n groot invloed op Porto Alegre se ontwikkeling uitgeoefen. Net soos in Uruguay en Argentinië speel die Gaúcho-kultuur 'n groot rol in die stad en sy omgewing. Sondae geniet mense hier dikwels die tipiese Churrasco, 'n plaaslike variant van 'n braaivleis-ete, en chimarrão (mate-tee) is een van die gewildste dranke in Porto Alegre.
Porto Alegre is in die subtropiese klimaatstreek van Brasilië geleë en kry dwarsdeur die jaar hoë reënval. Somertemperature styg nouliks bo 32 °C, alhoewel die warm somerweer met bedompigheid gepaard gaan. Die hoogste temperatuur wat ooit aangeteken is was 40,7 °C in Februarie 1943. Die winterseisoen word deur matige temperature, maar ook dikwels wisselvallige weerstoestande met wind en reën, en temperature tussen 5 °C en 25 °C gekenmerk. Sneeuval kom nouliks voor en tree meestal in die vorm van nat sneeu op. Die laagste wintertemperatuur wat ooit aangeteken is was -4 °C in Julie 1918. Die weer in die najaar is eweneens wisselvallig, maar warmer. Die lente is die droogste seisoen. Newel kom soggens gereeld voor, en veral vroeë vlugte word deur vertragings geraak.
Geskiedenis
Porto Alegre het sy oorsprong in 'n plaas wat temidde van Indiaanse stamgebiede geleë was. In 1752 het setlaars, wat hoofsaaklik van die Asore-eilande afkomstig was, hier 'n klein nedersetting gestig. Twintig jaar later is die parogie van São Francisco do Porto dos Casais gevorm. Hierdie naam is deur die biskop in die volgende jaar gewysig tot Nossa Senhora Madre de Deus do Porto Alegre (Onse Dame Moeder van God van die Vrolike Hawe). Die nedersetting is as die setel van die plaaslike provinsiale regering gekies.
In 1822, die jaar waarin Brasilië sy onafhanklikheid van Portugal verkry het, het die bevolking van Porto Alegre reeds 12 000 beloop. Tussen 1845 en 1860 het die hawefasiliteite ontstaan, en die inwonertal het aan die einde van die eeu die 70 000-kerf verbygesteek.
In 1963 het Porto Alegre as gasheerstad van die Wêreld-Universiteitspele internasionale bekendheid verwerf. Die bewoners het in 1985 'n belangrike rol in die beweging vir vrye verkiesings gespeel, en een van die grootste betogings in die land het hier plaasgevind.
Porto Alegre se Estádio dos Eucaliptos is tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1950 vir wedstryde ingespan, terwyl tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014 van die Estádio Beira-Rio gebruik gemaak is.
Brit Morgan
Brit Morgan (gebore 24 September 1987) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Beer for My Horses (2008) en Friend Request (2016), en in die televisiereekse True Blood (2008) en Supergirl (2015).
Sterna
Sterna is 'n genus van voëls in die familie van sterretjies (Sternidae). Die genus omvat 13 spesies.
Aanvanklik word meeste van die "wit" sterretjies in die genus saam gegroepeer. DNS-ontleding het egter getoon dat die groepering parafileties is (Bridge et al., 2005). Spesies word nou beperk tot die tipiese groot wit sterretjies wat amper wêreldwyd in kusgebiede voorkom.
Davy Jones (musikant)
Davy Jones (30 Desember 1945 – 29 Februarie 2012) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Head (1968) en Straw Dogs (2011), en in die televisiereekse Coronation Street (1960) en The Monkees (1966).
Grietjie (kanon)
Grietjie was een van die bekendste kanonne wat vanaf die Groot Trek (ongeveer 1835 tot 1854) tot met die Eerste Vryheidsoorlog (1880-1881) diens gedoen het. Hierdie kanon is tans in die museum van die Voortrekkermonument in Pretoria te sien, op bruikleen van die Nasionale Kultuurhistoriese Museum in Pretoria.
Tydens die Groot Trek het die Voortrekkers se wapenrusting uit gewere, pistole en kanonne bestaan, maar die presiese aantal kanonne wat in die binneland gebruik is, is onbekend. Afgesien van die morele ondersteuning wat die aanwesigheid van kanonne tydens vyandelike aanvalle gebied het, het die gebruik daarvan (die sogenaamde drie- of sesponderkanonne) vir die Voortrekkers heelwat probleme veroorsaak. Ronde koeëls, die normale projektiele, het weinig teen groot getalle aanstormende vyand beteken en slegs goed opgeleide kanonniers kon skrapnel doeltreffend gebruik. Boonop het die kanonne na elke skoot 'n aansienlike ent terugbeweeg, wat tydelik 'n gevaarlike gaping in die laermuur veroorsaak het.
Verder het die kanonne groot hoeveelhede ammunisie gebruik – vir een skoot het 'n drieponderkanon 'n pond kruit benodig, terwyl sy ladingskroot twee pond en tien onse geweeg het. Dis te verstane dat so 'n groot hoeveelheid ammunisie meer doeltreffend in die Voortrekkers se roers gebruik kon word, veral omdat 'n kanon nie meer as twee of drie skote per minuut kon skiet nie.
Na raming dateer Grietjie uit ongeveer 1800. Die verhewe “F” op een skamel dui daarop dat dit 'n Engelse skeepskanon is. Grietjie word geklassifiseer as 'n vierponder “carronnade” met 'n lengte van 490 mm en het dus 'n 2,3 kg-koeël afgevuur.
Die benaming “Grietjie”
Daar bestaan onsekerheid oor die herkoms van die benaming “Grietjie”. 'n Bewering wat byvoorbeeld nie gestaaf kan word nie, is dat die kanon na Piet Retief se dogter, Margaretha Magdalena, vernoem is. Sy was in die omgang as Grieta Retief bekend en is op 4 Desember 1836 met Marthinus Jacobus Viljoen getroud. Hy was later lid van die uitvoerende raad, tesourier-generaal en vise-president van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR).
As die Nederlandse taal in oënskou geneem word, blyk dit dat die naam “Griet” in spreekwoorde gebruik word om 'n kwaai vrou te beskryf, byvoorbeeld: Twee Grieten en eene Anne, kunnen den drommel uit de hel bannen, en Daar twee Grieten in huis zijn, behoeft men geen bassenden (blaffende) hond.
In Gent, België, staan 'n kanon met die naam “de Dulle Griet”, wat teen ongeveer 1450 in Vlaandere vervaardig is. Dit is dus meer aanneemlik en te verstane waarom 'n rumoerige stuk swaargeskut die naam “Griet” gekry het – 'n raserige, kwaai vrou.
Grietjie en die Groot Trek
Na die Bloukransmoorde (Februarie 1838) in Natal, het die Zoeloes van 13 tot 15 Augustus ook die trekleier Gerrit Maritz se laer, genaamd Veglaer, aangeval. Om hulle beter te verskans, het die Trekkers pale om die laer geplant en takke daaromheen gevleg. Op een hoek is 'n skans vir 'n koperkanon gemaak, waarvan Gert Rudolph die kanonnier was. Hy het skroot en die pote van ysterpotte gebruik om mee te skiet. Die Trekkers het bomme van ru beesvel gemaak, gevul met koeëls en stukke yster; lopers is met harde vet in snuifblikke vasgegiet en binne-in die kanon geplaas.
Klaarblyklik is drie kanonne tydens hierdie slag gebruik, en al drie sou aan Gerrit Maritz behoort het. Een daarvan was Grietjie. Die 41-jarige Maritz is 'n maand later, op 23 September 1838 oorlede en sy boedel is op 15 Februarie 1839 afgehandel. In die inventaris word slegs van een kanon melding gemaak. Volgens die beskrywing moes dit Grietjie gewees het – die kanon is teen 120 riksdaalders gewaardeer.
Grietjie se omswerwinge
Maritz se weduwee is in 1839 met Isaak Abraham van Niekerk getroud, wat later bankrot gespeel het. Hy het Grietjie in Januarie 1840 aan die Natalse Volksraad teen 250 riksdalers verkoop – die kanon het dus staatseiendom geword.
Op 4 Mei 1842 het kaptein T.C. Smith Port Natal met 260 man bereik met die opdrag om die Voortrekkerrepubliek Natalia vir Brittanje te annekseer. Andries Pretorius het met 'n kommando weerstand gebied deur Smith se kamp by Congella te beleër. In Pretorius se laer het die kommando begin om kanonkoeëls te giet en selfs kruit te maak. Die artelleriste het die swaar ankerketting van 'n skip, die Mazeppa, opgeëis, dit in stukkies gekap en lood daaromheen gegiet. Tydens hierdie beleg het Pretorius onder meer oor die twee kanonne beskik wat hulle met die Slag van Bloedrivier gebruik het – Grietjie was een van dié kanonne. Op 23 Mei 1842 het Smith 'n aanval op die Boerelaer geloods, maar moes onverrigter sake terugval. Boonop het die Boere ook nog twee kanonne van die Britte gebuit. Toe kommandant-generaal Piet Potgieter in 1854 oorlede is, het die gemeenskap van Soutpansberg Stephanus Schoeman gevra om hulle nuwe kommandant-generaal te word. Hy is op 1 Junie 1855 ingesweer en het kort daarna die naam Soutpansbergdorp na Schoemansdal verander.
Teen 1855 was daar reeds ongeveer 1 800 inwoners en die dorp was 'n belangrike handelsentrum, veral vir ivoor. Na raming is ongeveer 10 000 olifante per jaar suid van die Zambezirivier platgetrek. Op hierdie verafgeleë dorp is voortdurend 'n gebrek aan ammunisie ervaar, veral vir verdediging teen omliggende swart stamme. Schoeman het 'n skans in die dorp laat bou om sy mense te beveilig. Dit is langs die kerk in die dorp geleë.
As gevolg van hierdie voorval is Eloff uit sy pos as veldkornet ontslaan.
Met die Transvaalse Burgeroorlog van 1862 tot 1863, toe die Kruger- en Schoemangroepe slaags geraak het, het die Krugergroep van Grietjie gebruik gemaak. Piet Botha, 'n smid, het die kanon op twee wilgerhoutblokke gemonteer, elk ongeveer 'n meter lank. Om te verhoed dat die houtblokke bars, is dit met rieme vasgewoel. Grietjie het nie reg gewerk nie, omdat die kanon met elke skoot wat gevuur is, agteroorgeslaan het. Daarom is daar in Januarie 1863 'n stuk metaal uit die loopmond verwyder.
S.J.P. Kruger, kommandant van die sogenaamde “staatsleger”, het met sy manne buite Potchefstroom saamgetrek, aangesien Schoeman Potchefstroom met sy “volksleger” oorgeneem het. W.A. Lombaard het vanuit Potchefstroom 'n dringende brief aan kommandant-generaal T.J. Snijman geskryf waarin hy meld dat Schoeman beslag op alle vuurwapens gelê het. Kruger het Potchefstroom beleër en die dorp met 'n kanon (Grietjie) bestook, wat blykbaar geen ooglopende uitwerking gehad het nie. Uiteindelik het die posisie vir Schoeman so onuithoudbaar geword, dat hy en 'n klompie volgelinge na die Vrystaat uitgewyk het.
M.W. Pretorius was hewig ontsteld dat Grietjie tydens die burgeroorlog gebruik is. Die kanon is kennelik nie teruggestuur nie, want Kruger skryf dat hy op 1 Desember 1863 met ongeveer 80 man en 'n kanon na Olifantsnek vertrek het. Die twee kommando’s van Kruger en kommandant J.W. Viljoen, leier van die opstandiges, het op 5 Januarie 1864 by die Krokodilrivier gebots. Kruger het die oorwinning behaal en so het die politieke struwelinge tot 'n einde gekom.
Grietjie is vroeg in 1881 gebruik om die Britte in Potchefstroom Fort te beleër en sedert 3 Januarie het die fort bykans daagliks onder skoot gekom. Grietjie het op 'n afstand van ongeveer 500 meter op die fort geskiet. Die kanon is agter 'n huis vol sandsakke in die onderste straat van die dorp gehou, waar dit veilig teen Britse artillerievuur was. Voordat 'n skoot geskiet is, is die kanon gelaai, uit die skuiling gestoot, afgevuur en vinnig weer na veiligheid gebring. Die digte bosse aan weerskante van die huis het dit vir die vyand moeilik gemaak om Grietjie se posisie vas te stel.
Grietjie se kanonniers kon nie daarin slaag om die Engelse se kruithuis skade te berokken nie – hulle het hulself in elk geval nie as goeie kanonniers voorgedoen nie en boonop was die koeëls nie heeltemal rond nie, omdat dit in 'n klipvorm gemaak was.
Martinus Nikolaas Ras en sy seun, Hermanus, was onder die 500 burgers wat onder generaal Piet Cronjé na Potchefstroom opgeruk het. Martinus het sy eie smidswinkel gehad en was as nyweraar sekerlik bekend met die werking van grofgeskut. Na die eerste montering op wawiele het Grietjie blykbaar steeds probleme veroorsaak – sodra 'n skoot geskiet is, het die kanon bollemakiesie geslaan. Op 10 Januarie is Grietjie onder begeleiding na Rustenburg vervoer, waar Martinus Ras gepoog het om die kanon van dié kwaal te genees. Vier dae later het die kanon teruggekom – gemonteer op die voorstel van 'n bokwa en die probleem is opgelos. Grietjie is finaal van die agteroorslanery genees toe die sundgat (die opening om die lading te laat ontbrand) verder na agter geboor is. Die ysterband om die mondgedeelte is ook later aangebring.
Op 21 Maart 1881 het kolonel Winsloe en sy garnisoen oorgegee. Dat Grietjie 'n kanon was om mee rekening te hou, was duidelik. Die krygsraad het 'n paar dae vantevore besluit om die kanon na die vlakte te bring en die vyandelike kamp skuins van agter te bombardeer. Die kanonnier, Pelzer, het die eerste dag sewentig skote afgevuur en blykbaar is 'n paar man in die kamp noodlottig getref.
Na die Eerste Vryheidsoorlog, met Henning se indienstreding as luitenant van die Rydende Politie te Heidelberg, het hy in November 1889 weer op Grietjie afgekom, waar sy vergete in wind en weer agter die landdroskantoor gestaan het. Grietjie was nog heel bruikbaar, want Henning het die kanon daarna gereeld gebruik om saluutskote af te vuur as die staatspresident of kommandant-generaal Heidelberg besoek het.
Na Pretoria vir veilige bewaring
Op 1 Desember 1892 is die Staatsmuseum van die ZAR gestig en die direksie se eerste vergadering is op 24 Januarie 1893 gehou. Vyf maande later het die kurator 'n omsendbrief aan alle ampsdraers van die ZAR gestuur waarin hy beroep op skenkings doen, soos ossewaens, ou kanonne, vuurwapens, Bybels, geskrifte ensovoorts.
Moontlik het landdros F.K. Maré van Heidelberg op hierdie skrywer gereageer, want op 8 Maart 1894 rig hy 'n brief aan die kantoor van die kommandant-generaal van die ZAR waarin hy melding maak van die feit dat Grietjie nou reeds jare lank agter die landdroskantoor staan. Hy stel voor dat die kanon in die Staatsmuseum se versameling opgeneem word.
Die staatssekretaris, dr. W.J. Leyds, het toestemming verleen dat Grietjie namens die regering van die ZAR aan die Staatsmuseum geskenk word. Kort daarna is Grietjie deur landdros Maré van Heidelberg na die staatsmuseum laat vervoer. Die volgende inskrywing kom in die museum se aanwinsregister voor: ''Cannon called “ou Grietjie” used by the old Voortrekkers in the war against Dingaan. Pres. By the Govt. of the late S.A.R''. 'n Byvoeging is later aangebring: Kaliber 3.25, moontlik 'n ronde skoot of koeël van ongeveer 4 lb. afgevuur.
Na baie jare se omswerwinge het Grietjie eindelik 'n laaste rusplek gevind – in die Voortrekkermonumentmuseum. Erik Holm van Pretoria het die kanon se onderstel in 2000 gerestoureer. Die onderstel-replika is op 'n vroeë transportwa-agtertang van olienhout gebou met 'n voorskamel as systutte, en die agterskamel van 'n kakebeenwa as agterste dwarsstut. Die wiele is uitskot-voorwiele van 'n transportwa met geelhoutnawe.
Bjarne Henriksen
Bjarne Henriksen (gebore 18 Januarie 1959) is 'n Deense akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Celebration (1998), Chinaman (2005), en Jagten (2012), en in die televisiereekse Forbrydelsen (2007), Borgen (2010) en Ófærð (2015).
Kunitaka Sueoka
Kunitaka Sueoka (末岡 圀孝) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Voorst
Voorst is 'n dorp en munisipaliteit in die provinsie Gelderland in Nederland.
Finn Jones
Finn Jones (gebore 24 Maart 1988) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Hollyoaks (1995), Game of Thrones (2011), en Iron Fist (2017).
Heather Morgan
Heather Morgan is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Favor (1994) en Bark! (2002), en in die televisiereekse Get Smart (1995) en The Dana Carvey Show (1996).
Batzella frutex
Batzella frutex is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Batzella en tot die familie Chondropsidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1982 deur Pulitzer-Finali.
Hoeve, Lingewaard
Hoeve is ’n nedersetting in die munisipaliteit Lingewaard in die provinsie Gelderland in Nederland.
Rúnar Freyr Gíslason
Rúnar Freyr Gíslason (gebore 29 April 1973) is 'n Yslandse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Vultures (2018) en in die televisiereekse Ástríður (2009), Ófærð (2015), en Case (2015).
Essence Atkins
Essence Atkins (gebore 7 Februarie 1972) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente How High (2001) en A Haunted House (2013), en in die televisiereekse Smart Guy (1997) en Are We There Yet? (2010).
Jeremy Slate
Jeremy Slate (17 Februarie 1926 – 19 November 2006) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Sons of Katie Elder (1965), The Born Losers (1967), The Devil's Brigade (1968), en True Grit (1969).
Chester Conklin
Chester Conklin (11 Januarie 1886 – 11 Oktober 1971) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Anna Christie (1923), The Duchess of Buffalo (1926), Modern Times (1936), en The Great Dictator (1940).
Batzella fusca
Batzella fusca is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Batzella en tot die familie Chondropsidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2009 deur Van Soest.
Salduero
Salduero is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Batzella inops
Batzella inops is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Batzella en tot die familie Chondropsidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1891 deur Topsent.
Jong Dames Dinamiek
Jong Dames Dinamiek was ’n landswye (in Suid-Afrika) vroue-organisasie wat met alle kulture netwerk en vroue bemagtig het. Die organisasie was nie-polities en lidmaatskap was oop aan alle vroue met die doel om te netwerk en hulleself en ander vroue te bemagtig. Die leuse van JDD was: "Deugsaam en Dinamies". Deugsaam verwys na die deugsame vrou van Spreuke 31 en is die doel van die aktiwiteite van JDD. Dinamies verwys na die dinamiese groei en ontwikkeling van die organisasie en haar lede.
Ontstaan
Die organisasie is in 1977 gestig deur Mariëtta Marx toe daar onder jong Afrikaanssprekende vroue die behoefte ontstaan het aan ’n organisasie wat vroue bemagtig en ondersteun. Die eerste tak is op 10 Augustus 1977 by RAU in Johannesburg gestig en op 30 September 1987 word JDD ’n volwaardige lede-organisasie met hul eie hoofbestuur. Verskeie nuwe takke word steeds landswyd gestig.
Lidmaatskap
Voor Januarie 2011 kon slegs vroue tussen die ouderdomme van 18 en 40 aan die JDD behoort. Vir vroue bo 40 jaar oud was daar die Vriende van JDD wat saam met JDD-lede vergader en gewoeker het. Vanaf Januarie 2011 word JDD lidmaatskap egter aan vroue van alle ouderdomme verleen.
Wat JDD lede bied
JDD bied besondere geleenthede aan die moderne vrou vir intellektuele stimulasie en die geleentheid om nuwe opinies en visies te vorm; die ontwikkeling van vriendskappe met ander vroue van haar portuur; die geleentheid om talente te ontwikkel; die uitbreiding van algemene en mensekennis; die ontwikkeling van die vrou deur deelname en samewerking binne takverband; geleenthede in die bewaring van waardevolle kuns- en kultuurskatte; geleentheid om leierseienskappe te ontwikkel; en ’n platform om in die gemeenskap betrokke te raak.
Werking
JDD funksioneer op ’n takgrondslag, waar daar maandeliks vergaderings gehou word. JDD se doel met hierdie maandvergaderings is om kennis en vaardighede binne elke tak te ontwikkel en vroue te verryk. JDD het doelgerigte projekte wat aangepak word ter ontwikkeling van die lede en die gemeenskap. Interaksie en samewerking met ander organisasies op nasionale en plaaslike vlak word aangemoedig.
Dagboek
Die JDD-dagboek word sedert 1986 gepubliseer. Dit is ’n tweetalige (Afrikaans en Engels) bladsy-per-dag-dagboek wat elke jaar kunswerke van ’n Suid-Afrikaanse kunstenaar bevat. Dagboeke is jaarliks vanaf September by JDD se hoofkantoor, hoofbestuurslede, JDD-takke en verskeie winkels beskikbaar.
Bestuur
Die Nasionale Vergadering wat saamgestel word uit afgevaardigdes van al die takke landwyd, is die hoogste gesagsliggaam van JDD. Hierdie vergadering vind elke twee jaar plaas. By hierdie geleentheid word die Hoofbestuur verkies. Die bestuur gee leiding en inligting deur aan die takke landwyd en bestuur die organisasie. JDD-takke word in die verskillende streke georganiseer en elke streek verkies elke twee jaar hul streekverteenwoordiger tydens ’n takbestuursopleiding. ’n Streekverteenwoordiger tree raadgewend en sameroepend op en is die amptelike skakel tussen die hoofbestuur en die takke. Elke tak verkies elke jaar hul eie takbestuur wat verantwoordelik is vir plaaslike sake, organisering van maandvergaderings en projekte.
18 November
18 November is die 322ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (323ste in skrikkeljare). Daar volg nog 43 dae in die res van die jaar.
Leeukop
Leeukop is 'n kop in Kaapstad, Suid-Afrika, wat tussen Tafelberg en Seinheuwel geleë is. Die kop is 669 meter (2 195 voet) bo seevlak. Die piek skep 'n dramatiese agtergrond vir Kaapstad en is deel van die Tafelberg Nasionale Park.
Omgewing
Kaapstad se voorstede omring die kop aan bykans alle kante, maar streng beheer deur die munisipaliteit het voorkom dat huise teen die hoër hange gebou word. Die gebied is van besondere belang vir die Kaapse Maleiergemeenskap, wat histories in die Bo-Kaap naby Leeukop gewoon het. 'n Aantal geskiedkundige grafte en tempels (kramats) van Maleise leiers is op die laer hange geleë.
Geskiedenis
In die 17de eeu het die Nederlanders die kop Leeuwen Kop gedoop, terwyl Seinheuwel as die Leeuwen Staart (die Leeu se stert) bekend was. Die Engelse het in die 17de eeu na die kop as Sugar Loaf verwys.
Aktiwiteite
Leeukop is bekend vir sy skouspelagtige uitsig oor die stad, en die uur lange klim na die kruin is veral gewild tydens volmaan. Die hange is ook gewilde afspringpunte vir hangswewers.
Geologie, flora en fauna
Die boonste deel van die piek bestaan uit platliggende Tafelberg-sandsteen en die laer hange is gevorm deur die Kaapse graniet en die Malmesbury-formasie, wat ouer prekambriese rotse is. Leeukop is bedek met Fynbos (inheemse Kaapse plantegroei) met 'n buitengewoon ryk biodiversiteit wat 'n verskeidenheid van kleiner diere ondersteun.
Hermann Kreft
Hermann Heinrich Kreft (Wallenbrück, Pruise, 7 Mei 1823 – Grootfontein, distrik Maltahöhe, Suidwes-Afrika, 3 Mei 1878) was ’n Rynse sendeling in Suidwes-Afrika. Hy het 'n belangrike bydrae gelewer tot die vertaling van die Nuwe Testament in die Namataal deur Johann Georg Krönlein se vertaling sorgvuldig te hersien.
Werk in Suidwes-Afrika
Kreft was 'n herbergier van beroep, maar nadat hy drie jaar as soldaat in die Pruisiese leër diens gedoen het, gaan hy op 1 Januarie 1848 na die Rynse Sendinginstituut in Barmen, Pruise. Ná voltooiing van sy onderwyskursus begin hy in Mei 1853 sy werk op Bethanien in Suidwes-Afrika. Hoewel hy nog nie 'n volwaardige sendeling was nie, boesem hy deur sy besliste optrede teen die Namakaptein David Christiaan soveel vertroue in dat hy in die loop van 1856 as sendeling georden word. Van 1853 tot 1858 het Uerieta Kazahendike vir Kreft huisgehou op Bethanien. Sy het op 25 Julie 1858, kort nadat sy hier weg is, op Gross Barmen die eerste Herero-dopeling geword toe eerw. C.H. Hahn haar doop as Johanna.
Met die inwyding van 'n nuwe kerk op Bethanien op 26 Junie 1859 lyk dit asof eerw. Kreft se harde werk met sukses bekroon is. Ongelukkig raak Christiaan aan drank verslaaf en baie volg sy voorbeeld na. Die werk is verder belemmer deur die oorloë tussen die Nama en die Herero, die swaar droogtes en 'n sprinkaanplaag. Die inwoners van Bethanien en omgewing moes dikwels met hul vee trek. 'n Gedeelte van die gemeente was ook ontevrede met Christiaan en trek noordwaarts na Grootfontein in die distrik Maltahöhe. Kreft gaan om hulle oor te haal om terug te keer, maar word ernstig siek en sterf.
Nalatenskap
Kreft was die stamvader van die familie Kreft in Suid-Afrika. Ná die dood van sy eerste vrou, Julie Seringhaus, in 1861 trou hy met Magdalena Hatie. Een van sy seuns, Hermann Heinrich Gerhard Kreft (6 April 1855 – 11 Augustus 1927), het ook sendeling geword en waardevolle werk verrig, hoofsaaklik op Tulbagh.
Lee Yoo-hyung
Lee Yoo-hyung (李 裕瑩) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het slegs eenkeer vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Sayabec
Sayabec (IFA : /se.bɛk/) is 'n dorp in die Franstalige provinsie Quebec (Kanada) met sowat 2 000 inwoners in 2011.
Johan Andreas dèr Mouw
Johan Andreas dèr Mouw (24 Julie 1863 – 8 Julie 1919) was 'n Nederlandse digter en filosoof. Hy het gebruik gemaak van die skuilnaam Adwaita. Slegs 'n paar van Dèr Mouw se gedigte is tydens sy lewe in letterkundige joernale gepubliseer.
Lewe en loopbaan
Dèr Mouw is gebore in Westervoort. Sy vader, Jacob Cornelis der Mouw, (oorspronklik Dermauw) was vir 'n kort tydjie 'n versekeringsagent en boekhandelaar; sy moeder, Anna Elisabeth Zillinger was direkteur van 'n skool in Deventer. Dèr Mouw het die Gymnasium (skool) in Deventer bygewoon en vanaf 1883 tot 1887 aan die Universiteit van Leiden studeer, waar hy Grieks, Latyn, Sanskrit en filosofie geneem het. Na sy graduasie het Dèr Mouw 'n pos as onderwyser aan die Gimnasium in Doetinchem gekry.
Hy het sy doktorale proefskrif (Quomodo Antiqui Naturam mirati sunt?)in 1890 verdedig aan die Universiteit van Leiden. In 1893 trou Dèr Mouw met Hendrika van Enst. Hul stiefdogter, Teuntje Vink, is later herdoop tot Hetty der Mouw. Dèr Mouw se vriendskap met die seun van die skoolhoof van die Gimnasium in Doetinchem het tot konflik gelei. Hy is gedagvaar en skuldig bevind omdat hy die skoolhoof beledig het. (Sy prokureur was Pieter Jelles Troelstra). In die loop van die skandaal het Dèr Mouw probeer om selfmoord te pleeg. Daarna het Dèr Mouw in 1904 na Rijswijk verhuis, en later na Den Haag, waar hy sy gesin onderhou het deur privaat onderrig te gee. Hy het die res van sy lewe gewy aan die skryf van poësie en die bestudering van filosofie. Hy het twee boeke oor filosofie gepubliseer, met spesifieke aandag aan Hegel.
Poësie
Die briewe en manuskripte van J.A. Dèr Mouw word in die Nederlands Letterkundig Museum in Den Haag bewaar.
San Felices
San Felices is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León. Volgens die 2012-sensus het die munisipaliteit 'n bevolking van 63 inwoners.
Heiko Maas
Heiko Josef Maas (gebore op 19 September 1966) is 'n Duitse politikus wat het gedien as Minister van Buitelandse Sake in die vierde kabinet van Angela Merkel van 14 Maart 2018 tot 8 Desember 2021 (opgevolg deur Annalena Baerbock van Alliansie 90/Die Groenes). Hy was van 17 Desember 2013 tot 14 Maart 2018 as die Federale Minister van Justisie en Verbruikersbeskerming. Hy is 'n lid van die Sosiaal-Demokratiese Party (SPD).
Ateïsme
Ateïsme (afgelei van die Griekse áteos "sonder God") is 'n filosofiese stroming met die fundamentele uitgangspunt dat daar geen god/gode anderkant die ervaarbare werklikheid, geen goddelike wêreldorde en geen geldige begrip van God bestaan nie.
Heiko Maas
Maas is in Saarlouis in 'n Katolieke gesin gebore en is 'n advokaat. Voor sy aanstelling in die federale kabinet was hy aktief in die staatspolitiek in Saarland, waar hy gedien het as Minister van die Omgewing, Energie en Vervoer (1998–1999), Minister van Ekonomie, Arbeid, Energie en Vervoer (2012–2013) en adjunkminister Minister-president (2012–2013).