cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Citroën DS
Vir 'n Frankryk wat nog diep aan die heropbou was na die verwoesting van die Tweede Wêreldoorlog, en ook die opbou van sy identiteit in die post-koloniale wêreld, was die DS 'n simbool van Franse vindingrykheid. Die DS is in baie wêrelddele bemark.
Omrede hulle deur die tegnologies aggressiewe bandvervaardiger Michelin besit word, het Citroën sedert 1948 hul motors rondom die tegnies superieure straalband ontwerp en die DS was geen uitsondering nie.
Die motor het 'n nuwe hidropneumatiese vering met 'n outomatiese nivelleringstelsel en wisselende grondvryhoogte, wat deur Paul Magès ontwikkel is. Met hierdie suspensie kon die DS vinnig ry op die slegte padoppervlaktes wat in Frankryk die reël was.
Suid-Pohjanmaa
Suid-Pohjanmaa (Fins: Etelä-Pohjanmaa, Sweeds: Södra Österbotten) is 'n administratiewe streek in Finland. Die streek word begrens deur Sentraal-Pohjanmaa in die noorde, Sentraal-Finland in die ooste, Pirkanmaa in die suide, Satakunta in die suidweste en Pohjanmaa in die weste.
Citroën DS
Boonop het die voertuig kragstuur en 'n semi-outomatiese ratkas gehad (die transmissie het geen koppelaarpedaal nodig gehad nie, maar ratte moes steeds met die hand verskuif word), hoewel die skakelhefboompie 'n hidrouliese skuifmeganisme in die plek van 'n meganiese koppeling beheer het. 'n Veselglasdak het die swaartepunt verlaag en sodoende die massaoordrag verminder. Binne-voorremme (sowel as onafhanklike vering) het die ongeveerde massa verlaag. Verskillende voor- en agterwydtes het die ongelyke bandbelasting verminder, wat bekend daarvoor was om stuurtraagheid te verhoog, tipies van voorenjin voorwielaangedrewe motors.
Suid-Pohjanmaa
Noord-Pohjanmaa beslaan 'n landoppervlakte van 13 444 km² en het 'n bevolking van 188 190 in 2019 gehad. Die streek het 17 munisipaliteite waarvan agt stadstatus het. Die grootste stad en administratiewe hoofstad van die streek is Seinäjoki. Ander groot nedersettings is Kurikka, Kauhava en Lapua. Suid-Pohjanmaa is ook bekend as een van die belangrikste landboustreke in Finland.
Citroën DS
Suspensie
In 'n hidropneumatiese veerstelsel is elke wiel nie aan 'n veer gekoppel nie, maar aan 'n hidrouliese veringseenheid wat bestaan uit 'n hidrouliese versamelingsfeer van ongeveer 12 cm in deursnee wat stikstof, onder druk bevat, 'n silinder wat hidrouliese vloeistof bevat wat aan die suspensiesfeer vasgeskroef is, 'n suier in die silinder wat deur hefbome aan die vering self verbind word, en 'n dempklep tussen die suier en die bol. 'n Membraan in die bol verhoed dat die stikstof ontsnap. Die beweging van die wiele vertaal in 'n beweging van die suier, wat op die olie in die stikstofkussing inwerk en die veringeffek verskaf het. Die demperklep het in die konvensionele vering van die skokbreker plaasgevind. Die hidrouliese silinder word met 'n hidrouliese vloeistof vanaf die hoofdrukreservoir gevoer via 'n hoogte-korrektor, 'n klep wat beheer word deur die middelposisie van die anti-rolstaaf wat aan die as gekoppel is. As die vering te laag was, het die hoogtesteller hoëdrukvloeistof ingebring; as dit te hoog was, het dit vloeistof na die vloeistofreservoir vrygestel. Op hierdie manier is 'n konstante rithoogte gehandhaaf. Met 'n bediening in die kajuit kon die bestuurder een van die vyf hoogtes kies: normale ryhoogte, twee effens hoër ryhoogtes vir swak terrein en twee uiterste posisies om wiele te wissel. (Die korrekte term oleopneumaties (olie-lug) is nog nooit wydverspreid gebruik nie. Hydropneumatic (water-lug) word steeds oorweldigend verkies.)
Naamgewing
Beide die DS en sy eenvoudiger stalmaat, die ID, het 'n naam gebruik. "DS" word in Frans uitgespreek as "Déesse" (godin); "ID" word uitgespreek as "Idée" (idee). Die DS was suksesvol in motorsport soos tydrenne, waar volgehoue snelhede oor swak oppervlaktes die belangrikste is, en het die Monte Carlo Rally in 1959 gewen. In die 1000 Lakes Rally van 1962 het Pauli Toivonen die DS19 tot oorwinning geloods.
Disperis aphylla
Disperis aphylla is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is inheems aan Angola, Demokratiese Republiek die Kongo, Kameroen, Kenia, Malawi, Republiek die Kongo, Tanzanië, Uganda en Zambië.
Subspesies
Die spesie het twee subspesies:
Hyalonema rapa
Hyalonema rapa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Schulze.
Vepris glomerata
Vepris glomerata is 'n struik of boom wat deel van die Rutaceae familie is. Die spesie is inheems aan Djiboeti, Ethiopië, Kenia, Madagaskar, Soedan, Somalië, Tanzanië en Uganda.
David Castañeda
David Castañeda (gebore 6 September 1988) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Sicario: Day of the Soldado (2018) en We Are Unsatisfied (2018), en in die televisiereeks The Umbrella Academy (2019).
Paasopstand
'n Deel van Ierse vrywilligers onder leiding van Pádraig Pearse en die kleiner Ierse burgermag onder leiding van James Connolly beset sleutelposisies in Dublin, waaronder die Algemene Poskantoor in O'Connellstraat.
Op Paasmaandag, 1916, is die nuwe republikeinse regering, onder leiding van Pearse, in die Ierse Republiek uitgeroep. Dit het hy gedoen in 'n belangrike historiese dokument genaamd die Proklamasie.
Hierdie opstand het 'n skeuring tussen die republikeinse en algemene Ierse nasionalisme veroorsaak, aangesien die nasionaliste tot dan toe 'n belofte van outonomie onder die Britse kroon aanvaar het.
Die Ierse openbare opinie het dramaties verander ná hierdie teregstellings. Die rebelle is vroeër gesien as onverantwoordelike avonturiers wat nasionalisme kon benadeel. Die vrygestelde gevangenes het die Ierse Republikeinse Leër herorganiseer, en die nasionalistiese sentiment is verenig agter die Sinn Féin-party. Ironies genoeg het Sinn Féin niks met die Paasopstand te doene gehad nie, maar die pers noem dit 'n Sinn Féin-opstand. Nuwe lede het egter na die beweging gestroom en 'n jaar later, in 1917, is die organisasie deur radikale nasionaliste oorgeneem. So was dit moontlik dat die Ierse Vrystaat in 1921 deur Éamon de Valera uitgeroep word. Die Ierse Republiek is veel later na die Tweede Wêreldoorlog uitgeroep.
Niven se stelling
In wiskunde sê Niven se stelling (genoem na Ivan Niven) dat die enigste rasionale waardes van θ in the interval 0° ≤ θ ≤ 90° waarvoor die sinus van θ grade ook rasionaal is, die hoeke in die volgende drie gevalle is:
Paasopstand
Die verkiesing vir die Britse parlement in Desember 1918 het vir Sinn Féin in Ierland 'n groot oorwinning tot gevolg gehad. Die meeste LP's het op 21 Januarie 1919 in Dublin vergader om die Ierse Republiek weer saam met president Éamon de Valera af te kondig. Hy was die bevelvoerder van die 3de Bataljon van die Vrywilligers, maar is nie tereggestel nie omdat hy in die Verenigde State gebore is en die Verenigde Koninkryk in die Eerste Wêreldoorlog op Amerikaanse hulp gehoop het. Die Paasopstand word gewoonlik van die begin af as verlore gesien, en dit was ook so deur die leiers beskou. Kritici sien elemente van 'n 'bloedoffer' soos beskryf in die ietwat romantiese tekste van Pearse.
In 2006, vir die eerste keer sedert die begin van die burgeroorlog in Ulster, is die Paasopstand met 'n militêre optog herdenk.
Niven se stelling
In radiale word vereis dat 0 ≤ x ≤ /2, dat x/ rasionaal is, en dat sin x rasionaal is. Die stelling geld dus vir sin 0 = 0, sin /6 = 1/2, en sin /2 = 1.
Die stelling verskyn as Corollarium 3.12 in Niven se boek oor irrasionale getalle.
Die stelling kan ook na die ander trigonometriese funksies uitgebrei word. Vir rasionale waardes van θ is die enigste rasionale waardes van die sinus of kosinus 0, ±1/2, en ±1; die enigste rasionale waardes van die sekans of kosekans is ±1 en ±2, en die enigste rasionale waardes van die tangens of kotangens is 0 en ±1.
Bessieheide
Bessieheide (Erica baccans) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom op die Kaapse Skiereiland voor waar dit op die laer- en middelhellings groei, van Seinheuwel tot by Simonstad. Die struik is regop, dig en word 2,0 m hoog. Die struik blom van September tot November wanneer dit oortrek is met pienk blomme.
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die naam baccans beteken bessie-agtig en verwys na die vorm en kleur van die blomme. Bestuiwing word deur insekte en voëls behartig. Dit word ook in tuine gekweek.
Pauridia affinis
Pauridia affinis is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Pauridia behoort en is deel van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap. Die plant word tot 10 cm hoog en blom (een of twee geel blomme) van Junie tot Augustus. Dit groei in moerasagtige vlaktes.
Krokodilbrug
Krokodilbrug is die naam van beide 'n kamp langs die suidelike grens van die Krugerwildtuin en 'n hek na die park in Mpumalanga-provinsie van Suid-Afrika. Die hek is by 'n laagwaterbrug wat die Krokodilrivier oorsteek en lei direk na die Krokodilbrug-ruskamp. Die parktoegang, insluitend betaling, is aangrensend aan die kamp self.
Akkommodasie
Krokodilbrug-kamp bied slaapplek aan 208 persone in 45 kamers. Daar is 20 twee-of-driebed-kothuise met lugreêling en en-suite-badkamers en 8 tweebed-permanente gemeubileerde seiltente, insluitend waaiers en yskaste, maar met gemeenskaplike ablusiegeriewe en warm storte. 18 tent- of karavaanstaanplekke met elektrisiteit en braaiplekke is ook beskikbaar.
Ircinia truncata
Ircinia truncata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Krokodilbrug
Geriewe
Soos met alle groot ruskampe in die Krugerwildtuin, bied Krokodilbrug 'n winkel, braai- en gemeenskaplike kombuisgeriewe, 'n noodhulpstasie, 'n wassery en 'n vulstasie.
Nabygeleë geriewe
Krokodilbrug is 15 minute (12 km) se ry vanaf die dorp Komatipoort, wat by die samevloeiing van die Krokodil- en Komatirivier en langs die grens met Mosambiek lê. Uitstappies dorp toe moet bedags geskiet, aangesien die park se hekke steeds op die gewone tye sluit.
Wildbesigtiging
Krokodilbrug is in die suidersirkel-wildkykgebied, wat bekend is vir verskeie leeutroppe, elk met hul unieke jagtegnieke en gedrag.
Nagwildritte
Danksy die nabyheid van die kamp aan die ingangshek, is Krokodilbrug die enigste kamp van die Krugerwildtuin wat saans begeleide wildritte aan buitebesoekers bied. Gaste wat by Ngwenya Lodge, Marlothpark buite Kruger of B&B's in Komatipoort oorbly, is welkom om van hierdie geleentheid gebruik te maak.
Gesondheidsrisiko
Malaria kom in die laeveld voor, en besoekers moet die nodige voorsorg tref daarteen. Raadpleeg u dokter, apteker of reisburo vooraf.
Geskiedenis
Die padbrug by Krokodilbrug is oorspronklik as 'n pontonkruising geskep om veldwagters toegang tot die park vanaf Komatipoort te verleen. In die 1920's is 'n pad bygevoeg wat Krokodilbrug verbind met wat nou die Onder-Sabie-ruskamp is. Terwyl die ou spoorwegbrug in 'n toestand van verval is, word dit tans as 'n wateronttrekkingspunt vir plaasbesproeiing gebruik, en kan steeds vanaf die ruskamp gesien word.
'n Pad is ook gebou vanaf Krokodilbrug na Skukuza, verby die huidige Onder-Sabie. In 1931 is agt rondawels by Krokodilbrug gebou, wat die eerste keer was dat dit as beide 'n hek na die park en 'n ruskamp gebruik is. In 1935 is verskeie Knapp-hutte opgerig. Dit was vierkantige sementgeboue met sinkdakke. Dit was ongewild aangesien die hutte as onooglik beskou is, In 1931 is 'n Pegasus Petroleum-vulstasie by Krokodilbrug gebou. Die oorspronklike rivierkruising is in 1945 opgegradeer tot 'n enkellaanmotorbrug, wat die gebruik van die laaste ponton in die park beëindig het.
Jake Choi
Jake Choi is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Front Cover (2015) en The Sun Is Also a Star (2019), en in die televisiereekse Younger (2015) en Single Parents (2018).
Logan Lerman
Logan Lerman (gebore 19 Januarie 1992) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief (2010), The Three Musketeers (2011), The Perks of Being a Wallflower (2012), en Fury (2014).
Kamiesberg vexator
Die Kamiesberg vexator (Vexatorella alpina) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Vexatorella behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Kamiesberg voor. Die struik is regop en word 1.5 m hoog. Die struik blom van September tot November.
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Twee maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van insekte. Die plant groei in granietsand op hoogtes van 1 300 - 1 600 m.
In Engels staan dit as die Kamiesberg Vexator bekend.
Heuningboomheide
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die plant kry sy naam vanaf die woord caterva wat groep beteken. Bestuiwing word gedoen deur die insekte.
In die vroeë 1990's was die plant as uitgesterf beskou maar is in 2006 deur Anthony Hitchcock herontdek. In Engels staan die plant bekend as die Bunch Heath.
Daar is ook 'n variant van die plant: ''E. caterviflora var. glabrata'' wat nie haartjies op die blomme het nie. Die boom se FSA-nommer is 574.
Hyalonema simile
Hyalonema simile is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Ircinia tuberosa
Ircinia tuberosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Hyalonema simile
Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Schulze.
Ircinia tuberosa
Die spons behoort tot die genus Ircinia en tot die familie Irciniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Dendy.
Lampranthus leipoldtii
Lampranthus leipoldtii is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Lampranthus littlewoodii
Lampranthus littlewoodii is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
Watervrees
Watervrees is ‘n sieklike en sielkundige angs vir water.
Watervrees staan ook as hidrofobie en akwafobie bekend. Hidrofobie is ‘n verouderde sinoniem vir hondsdolheid. By hondsdolheid en ook by klem-in-die-kaak ervaar die pasiënt krampe wat dit soms moeilik maak om te sluk. Dus kan die persoon nie maklik drink nie en dit veroorsaak dan vrees.
Dierdré Snijman
Dierdré "Dee" Anne Snijman (gebore op 27 Junie 1949) is 'n Suid-Afrikaanse plantkundige en planttaksonoom wat bekend is vir die bestudering en skryf van uitgebreide artikels oor bolle. Sy het meer as 120 spesies beskryf en uitgebreide werke oor Suid-Afrikaanse flora geskryf. Sy ontvang die 1997 Herbertmedalje van die International Bulb Society vir haar navorsing oor Amaryllis.
Vroeë lewe en loopbaan
Snijman is in 'n klein dorpie oos van Johannesburg gebore en het vroeg die naam "Dee" aangeneem as makliker om te spel en uit te spreek. Sy is opgevoed by die Blessed Imelda Convent in Brakpan en aan die Damelin College in Johannesburg. Haar aanvanklike belangstelling in Suid-Afrikaanse blomme is aangewakker deur haar ouers se bloktuin en die illustrasies deur Cythna Letty en Aruiol Batten. Sy het haar BSc (Plantkunde en Wiskunde) aan die Universiteit van Natal voltooi. Sy behaal haar MSc in 1973 en terselfdertyd 'n Diploma in Onderwys, maar hou slegs een jaar skool.
In 1974 sluit sy by die Compton-herbarium by die Kirstenbosch Botaniese Tuine aan, waar sy die werk van verskeie Suid-Afrikaanse plantkundiges teëkom, waaronder Robert Harold Compton. W.F. Barker het 'n versameling monokotte daar voltooi voor haar aftrede. Peter Goldblatt en John Rourke het haar vroeë werk gelei. Sy en Pauline Perry het baie uitstappies in die Suider-Afrikaanse winterreënvalstreek onderneem.
Sy het in 1984 die genus Haemanthus in samewerking met die plantkunstenaar Ellaphie Ward-Hilhorst gepubliseer, en dit opgevolg met werk oor Hessea en Strumaria, wat deel gevorm het van navorsing vir haar Ph.D. Die standaard skrywer afkorting Snijman word gebruik om Dierdré Snijman as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam gebruik word.
Ircinia turrita
Ircinia turrita is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Ircinia en tot die familie Irciniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1999 deur Cook & Bergquist.
Sam Lerner
Sam Lerner (gebore 27 September 1992) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Envy (2004) en Project Almanac (2015), en in die televisiereeks The Goldbergs (2013).
Vanessa-Mae
Vanessa-Mae (陈美 Chén Měi) (gebore 27 Oktober 1978) ook bekend as  Vanessa-Mae Vanakorn Nicholson, is 'n Britse violis wat reeds miljoene plate verkoop het, welke haar in 2006 die rykste verhoogkunstenaar onder 30-jarige ouderdom in die Verenigde Koninkryk gemaak het. Sy het onder die naam Vanessa Vanakorn (haar vader se naam) vir Thailand tydens die Olimpiese Winterspele 2014 deelgeneem. Sy is aanvanklik daarvan weerhou om deel te neem en te ski as gevolg van bewerings van ongerymdhede tydens 'n kwalifiserende rondte, maar die Hof vir Sportarbitrasie het later die verbod nietig verklaar as gevolg van 'n gebrek aan bewyse van Mae se beweerde oortredings of enige manipulasie. Die Internasionale Ski Federasie moes later aan haar verskoning aanbied.
Disperis micrantha
Disperis micrantha is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is inheems in Eswatini, Suid-Afrika en Zimbabwe. In Suid-Afrika kom die plant in Gauteng, KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga en die Oos-Kaap voor.
Mozarteum-universiteit Salzburg
Die Mozarteum-universiteit, of amptelik in Duits die Universität Mozarteum Salzburg, is een van drie geaffilieerde maar aparte entiteite onder die “Mozarteum” naam in die Oostenrykse stad. Die Internasionale Mozarteum Stigting (Internationale Stiftung Mozarteum) en die Mozarteum Orkes Salzburg (Mozarteum-Orchester Salzburg) is die ander twee. Dit spesialiseer in musiek en die dramatiese kunste, en soos die affiliate daarvan, is dit gestig ter ere van die groot Salzburgse komponis Wolfgang Amadeus Mozart.
Geskiedenis
Constanze Weber Mozart, die weduwee van die komponis, het in 1841 die eerste van die Mozarteum-instansies gestig; die Katedraal Musiekgenootskap en Mozarteum, waarvan die doelwit "die verfyning van musikale smaak ten opsigte van gewyde musiek en konserte was.” Die genootskap het gedurende die 19de eeu as voorganger van die Mozarteum-Orchester Salzburg opgetree en het die kern van die stad se musieklewe uitgemaak, met konserte en verwante aktiwiteite. Dit het sy huidige naam in 1908 aangeneem.
Die Internasionale Mozarteum Stigting is aan die einde van die 19de eeu gestig. Dit het 'n aansienlike en elegante kantoorgebou aan die Schwarzstraße gebou en onderhou dit tot vandag toe nog, waaraan twee konsertsale later toegevoeg is. Die konstruksie het tussen 1910 en 1914 plaasgevind ingevolge 'n ontwerp deur die Münchense argitek Richard Berndl (1875–1955). Die grootste van die twee sale self staan bekend as die Mozarteum en is wêreldbekend; die regte naam is eenvoudig “Großer Saal.” Die kleiner saal is die “Wiener Saal.” Behalwe vir die instandhouding van hierdie kompleks, het die stigting twee museums wat gewy is aan Mozart (die geboortehuis van die komponis, of “Geburtshaus,” en sy belangrikste Salzburgse-woning, of “Wohnhaus”) sowel as 'n jaarlikse musiekfees in Januarie gewy aan Mozart se musiek (“Mozartwoche”).Die meer onlangs herboude Universiteit hoofgebou is by Mirabellplatz 1.
Orrel van die Großer Saal
Die oorspronklike groot konsertsaal-orrel is in 1914 deur die Oostenrykse firma Rieger gebou. 'n Splinternuwe orrel in neo-Barok styl is in 1970 deur E. F. Walcker & Cie gebou. Dit is in 2008 uitmekaar gehaal. In 2010 is 'n nuwe orrel geïnstalleer deur Hermann Eule Orgelbau, Bautzen, en die 1914 fasade vir die instrument is herbou.
Lampranthus lavisii
Lampranthus lavisii is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en kom by Humansdorp op hoogtes van 100 tot 400 m voor. Die plant is deel van die fynbos-bioom.
Mozarteum-universiteit Salzburg
Orrel van die Wiener Saal
Die pyporrel in die “Wiener Saal”, wat geleë is in 'n orrelkamer bo die verhoog, is in 1914 deur Rieger gebou, met 25 stoppe en 'n elektro-pneumatiese aksie. Dit is in 1941 herbou, met neo-barok modifikasies. Die orrel is tans in 'n afgeleefde en slegte toestand, maar steeds speelbaar.
Appelboerdery in Suid-Afrika
Die eerste appelbome is deur Jan van Riebeeck na Suid-Afrika gebring en in die Kompanjiestuin geplant. Sedert daardie dae het dit na alle dele van die land versprei, maar dit word vandag slegs kommersieel verbou in die dele waar die klimaat die geskikste daarvoor is. Dit is hoofsaaklik die hoogliggende streke met koue winters en betreklik koel somers. Sagtevrugte soos appels kom voor in die beskutte valleie van die Wes-Kaap, in die Oos-Vrystaat, Limpopo, Noord-Kaap, Mpumalanga en Gauteng.
Variëteite
Meer as 7 500 appel-variëteite (kultivars) is bekend. Daar betree gereeld nuwe soorte die mark.
Appels behels basies drie soorte. Rooi appels: soos Starking, Topred en York Imperial. Die geelgroen Golden Delicious en die grasgroen Granny Smith. Die vier belangrikstes wat tradisioneel plaaslik verbou of gekweek word is:
Gebruike
In Suid-Afrika is die appel 'n gewilde vrug om vars te eet, maar klein hoeveelhede word ook verwerk tot appelsap en appelpuree of word gedroog. In sommige Europese lande word appels ook gebruik om 'n appelwyn of appelbier wat sider genoem word, te maak. Dit word ook deesdae plaaslik vervaardig en is algemeen in winkels en restaurante beskikbaar.
Alexandrov Ensemble
Die Ensemble het gehore in Rusland en oor die hele wêreld vermaak en het 'n verskeidenheid musiek opgevoer, waaronder volksliedjies, lofsange, operiese arias en populêre musiek. Die repertoire van die groep is ingesluit The Volga Boatmen's Song, Katyusha, Kalinka, en Ave Maria.
Dit is vernoem na sy eerste regisseur, Alexander Vasilyevich Alexandrov (1883–1946). Die formele naam sedert 1998 is A. V. Alexandrov Akademiese sang- en dansensemble van die Russiese leër (Russies: Академи́ческий анса́мбль пе́сни и пля́ски Росси́йской А́рмии и́мени А. В. Алекса́ндрова, tr. Akademíchesky ansámbl′ pésni i plyáski Rossýskoy Ármii ímeni A. V. Aleksándrova), verkort tot Akademiese ensemble (Russies: Академи́ческий анса́мбль, tr. Akademíchesky ansámbl′) op tweede verwysing.
Hyalonema somalicum
Hyalonema somalicum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Schulze.
Cameron Dallas
Cameron Dallas (gebore 8 September 1994) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Frog Kingdom (2013), Expelled (2014), en The Outfield (2015), en in die televisiereeks American Odyssey (2015).
P.S. Snyman
Ds. Philippus Stephanus Snyman (na regte "Snijman", noenaam Philip, Bethulie, Oranje-Vrystaat, 30 September 1859 – Heidelberg, Transvaal, 17 Januarie 1900) was tussen Augustus 1890 en sy dood nege jaar en vyf maande later predikant in twee gemeentes van die Gereformeerde Kerk. Dr. V.E. d'Assonville beskryf hom as "een van die merkwaardigste predikante in die Gereformeerde Kerk". In sy eerste gemeente, Barkly-Oos was hy slegs 11 maande predikant en in die tweede Heidelberg, Tvl., (in kombinasie met Bethal en Middelburg, Tvl., die res van sy kort bediening.
Herkoms
duimnael|links|280px|'n Groep predikante op die Algemene Sinode te [[Rustenburg, 1891. Voor van links: J.L. Maury, Johannes de Ridder, M.P.A. Coetsee (sr.), prof. J. Lion Cachet, A.A.J. de Klerk Coetsee, M.P.A. Coetsee (jr.). Agter: L.P. Vorster, W.J. Snyman, P.S. Snyman, M. Pelser, P. Postma, Martinus Postma, D. Postma, L.J. du Plessis.]]
Philippus Stephanus Snyman was die seun van Johannes Hendrik Snyman en Susanna Sophia Snyman. Sy vader is op 1 Augustus 1796 op Graaff-Reinet gebore en oorlede op 7 September 1865 op die plaas Vlakplaats, distrik Bethulie. Sy moeder was ’n nooi Viljoen en is gebore op 19 Februarie 1824 en oorlede op 1 Januarie 1914, nes haar man op Vlakplaats. Ds. Snyman se halfbroers en –susters uit sy vader se huwelik met Cecilia Maria van der Walt (1801–1842, oorlede op die plaas Rheeboksfontein, distrik Colesberg) was Anna Sophia Buys, Philippus Jacobus Snyman, Cecilia Maria Pretorius, Anna Sophia Johanna Snyman, Johannes Hendrik Snyman, Andries Johannes Snyman en Maria Jacoba van der Walt. Sy sibbes uit sy eie ouers se huwelikw as Gerharda Maria Kruger, Susanna Elizabeth Sophia Snyman, Johanna Maria Kruger, Jan Hendrik Snyman, (later ds.) Willem Jacobus Snyman, Petrus Jacobus Snyman, Hester Lacya Magrieta van der Walt en Johanna Margaretha Coetzee. Ná sy vader se dood was sy moeder getroud met Charl Pretorius (1800–1901), wat ook voorheen getroud was.
Predikant van Barkly-Oos
duimnael|regs|280px|Die Transvaalse Algemene Vergadering waarop die besluit geneem is om twee gemeentes aan die Rand te stig. Ds. Snyman staan, as die staande rye as een getel word, 12de van links.
Prop. Snyman was reeds 'n man van 30 jaar toe hy na Barkly-Oos beroep is. Intussen was hy ook hoof van die Vrije Christelijke School te Burgersdorp. Van dié tydvak in sy loopbaan skryf dr. D'Assonville: "'n mens kom diep onder die indruk van sy deeglike werk en die hoë waardering wat daar vir hom was as die baie adresse en dankbetuigings by sy afskeid gelees word." Op 11 Junie 1890 is byvoorbeeld die volgende brief aan hom geskryf en deur sowat 50 leerlinge onderteken:
Wij ondergetekenden, leerlingen der Vrije Christelijke School, die voor korteren of langeren tijd uwe leiding hebben genoten, nemen deze gelegenheid waar om u te verzekeren van onze waardering van uw werk onder ons, en u onzen innigen dank daarvoor te be-tuigen; u hartelijk geluk te wenschen met uwe bevordering, het bereiken van het doel, waarvoor gij zoolang met moed en volharding hebt gewerkt. De Heere make u tot een zegen in uwe nieuwe betrekking en in den nieuwen werkkring, welken Hij u geeft.
Onder die name wat hierdie brief onderteken het, is 'n groot getal manne en vroue wat later nog diep spore sou trap in die geskiedenis van die Gereformeerde Kerk, onder wie Maria Postma, wat die eggenote van dr. J.D. du Toit (Totius) sou word en dr. P.C. Snyman, die vader van prof. W. J. Snyman.
Op 9 Augustus 1890 is prop. Ph. S. Snyman in die Gereformeerde kerk Barkly-Oos deur ds. Jan Lion Cachet, destyds predikant van Steynsburg, bevestig as bedienaar van die Woord. Die akte van bevestiging is ook onderteken deur ds. W.J. Snyman, die konsulent van Barkly-Oos, predikant van Venterstad en 'n broer van prop. Snyman. Ds. W.J. Snyman was ook die vader van dr. P.C. Snyman, predikant van 1902 tot sy dood in 1915, en grootvader van prof. Willem Snyman, Nuwe Testamentikus van die Teologiese Skool Potchefstroom. Die derde naamtekening op die dokument is die van oudl. L.J. Steyn. Die dokumentetas wat ds. Ph. S. Snyman by geleentheid van sy bevestiging in Barkly-Oos van sy broer ontvang het, was met die gemeente eeufees in 1971 steeds in bewaring. Aan die binnekant het hy self met 'n netjiese handskrif geskryf: "Geschenk van mijnen broeder ds. W.J. Snyman, Venterstad, aan mij bij mijne bevestiging, als Herder en Leeraar te Barldy Oost, 10 den Aug. 1890. Ph. S. Snijman."
Predikant van Heidelberg-kombinasie
duimnael|regs|300px|Die Algemene Vergadering gehou te [[Burgersdorp, 1897. Eerste ry: (vyfde van links) prof. Stephanus Postma, (sewende van links) ds. J.A. van Rooy, ds. Taetse Hamersma, ds. P.S. Snyman, ds. L.J. Vorster. Tweede ry: Di. Martinus Postma, J.L. Maury, Dirk Postma, (moontlik Petrus Viljoen), prof. Jan Lion Cachet, ds. A.J.J. de Klerk Coetsee, Maarten Pelser, M.P.A. Coetsee sr., Petrus Postma, L.J. du Plessis, W.J. Snyman.]]
duimnael|320px|links|Dié foto van is geneem nadat ds. Snyman 'n hoeksteen, waarop hy sit (regs), in Mei 1899 gelê het. Dit was waarskynlik dié van die [[Gereformeerde kerk Bethal se eerste kerkgebou.]]
duimnael|270px|regs|Ds. Snyman se grafsteen in die begraafplaas op [[Heidelberg, Gauteng.]]
Reeds op 7 Februarie 1891 het ds. Ph. S. Snyman 'n beroep na Heidelberg in kombinasie met Middelburg en Bethal ontvang. Dit was 'n hartroerende oproep en 'n smeking om na die uitgestrekte, herderlose gebied van Oos-Transvaal te kom, soos blyk uit die beroepsbrief:
De kerkeraden der drie respectieve gemeentes vertrouwen met biddend opzien tot den Heere onzen God – den Koning zijnen kerk – dat de Heere uw hart er toe moge neigen om te gevoelen de behoefte van de gemeenten in dit land die niet kunnen behartigd worden door den leraar van Pretoria die zoovele gemeenten heeft — en hopen hoewel gij nog kor-ten tijd in de gemeente van Barkly zijt — gij er toe moogt geleid worden om in te zien dat de behoeften dezen gemeenten tot uitbreiding van Gods Koningrijk dringender zijn.
Die bediening in Oos-Transvaal in die dekade ná 1890 was inderdaad dringend aangesien daar geen enkele Gereformeerde predikant in die gebied was nie. Vir ds. Snyman moes dit 'n moeilike oorweging gewees het, maar al was die traktement 40 persent hoër, het hy besluit om op Barkly te bly. Die Heidelberg-kombinasie het hom egter op 25 April 1891 'n tweede maal beroep en dié keer is die saak eens so dringend gestel omdat "de oogst groot is en de arbeiders weinige". Toe ds. Snyman hierdie tweede beroep na Heidelberg aanneem, was dit vir die gemeente Barkly-Oos en omgewing 'n ontsettende teleurstelling, maar "de Kerksraad berust echter in de aanneming van het beroep". In 'n adres wat op die Jongeliede Vereniging van Dordrecht op 15 Julie 1891 sy eerwaarde oorhandig het, is selfs gepraat van die "innige smart" wat sy weggaan vir hulle gebring het. Ook daar is sy werk (as konsulent) met groot dankbaarheid in herinnering geroep en word hy die rykste seën vir sy arbeid in Heidelberg toegewens.
Vepris hanangensis
Vepris hanangensis is 'n struik of boom wat deel van die Rutaceae familie is. Die spesie is inheems aan Kenia en Tanzanië.
P.S. Snyman
Predikant van Heidelberg-kombinasie
So het ds. Snyman ná 'n baie kort maar vrugbare bediening in die Gereformeerde kerk Barkly-Oos vertrek na Transvaal, waar hy die res van sy lewe sou arbei tot sy skielike dood ná 'n swaar siekte (maagkoors of tifus) wat hy in die Tweede Vryheidsoorlog aan die Natalse front opgedoen het. Op 17 Januarie 1900, midde in die stryd, het hy gesterf.
Dr. D'Assonville skryf in 1971 in die Gereformeerde kerk Barkly-Oos se eeufeesgedenkboek: "Veral die uiteinde van ds. Ph. S. Snyman se lewenswandel gryp ons aan. Die naweek toe die oorlog uitgebreek het (11 Oktober 1899), sou dit Nagmaal wees in Heidelberg. Alles is egter ontwrig en al die weerbare manne van die gemeente moes vertrek na die Oosfront en saam met hulle het ds. Snyman gegaan." By hulle was prop. G.H.J. Kruger en prop. J.D. du Toit. "In ds. G.H.J. Kruger sou Oos-Transvaal weer sy offer aan Barkly-Oos teruggee om hulle vir soveel jare later te bedien," Skryf dr. D'Assonville. "En in J.D. du Toit (Totius) sou die Gereformeerde Kerk later die groot Teologiese professor ontvang. So het daar 'n driemanskap saam na die oorlog vertrek. Een van hulle sou nooit weer daaruit terugkom nie. Dit was ds. Snyman.
Op 26 Januarie 1900 het ds. J.A. van Rooy geskryf: "Hij is voor onze Kerk, voor ons land, voor den predikantenkring, voor zijnen vrienden, voor zijn huisgezin bovenal, menschelijk onmisbaar geweest. Hij was een arbeider, een dienaar in den waren zin des woords, getrouw in zijne roeping". En nege dae later Totius: "De tijding was voor mij een vreeselijke. Nooit kon ik dat verwachten. Zovele maanden hebben wij zoo aangenaam zamen doorgebracht in Natal en de aangenaamste herinneringen komen in my op by het hooren van zijnen naam."
Aan die weduwee Snyman, 'n halfsuster van Gert Coetzee, het teologiese student Dirk Postma, van 1906 tot 1940 predikant van Burgersdorp en broer van prof. Ferdinand Postma, op 20 Januarie 1900 vanaf die oorlogstoneel geskryf en gevra wat hy moet doen met ds. Snyman se perd, saal en toom en ander goedere. Dr. D'Assonville beskryf ds. Snyman as "dapper, gesond en fors, minsaam en opreg – 'n heldhaftige stryder in die evangelie".
Gesinslewe
Ds. Snyman was getroud met Anna Sophia Coetzee, gebore te Burgersdorp op 4 Julie 1859 en oorlede op Ermelo op 1 April 1943 in die ouderdom van 83 jaar. Sy was die dogter van Nicolaas Tjaart Coetzee en Johanna Lasya Charlotte Snyman. Ná ds. Snyman se dood is sy getroud met Johannes Izaak Eloff. Uit ds. Snyman en sy vrou se huwelik is agt kinders gebore, van wie die eerste blykbaar kleintyd oorlede is. Die kinders was Johannes Hendrik (18 Julie 1879), Johanna Lasya Charlotte Stolp (1880–1973), Nicolaas (18 Julie 1882), Susanna (1885–24 Maart 1937), Johannes Hendrik (7 Maart 1886–14 April 1962), Willem Snyman (13 April 1888), Anna Stephana Postiena Malan (4 September 1890), Philippus Stephanus Snyman (1898).
Citroën Elysée
Die Citroën Elysée is 'n kompakte gesinsmotor wat vir die plaaslike Chinese mark vervaardig word deur Dongfeng Peugeot-Citroën Automobile, 'n gesamentlike onderneming tussen die Franse PSA-groep (Peugeot - Citroën) en die Chinese vervaardiger Dongfeng Motor. Produksie het in Junie 2002 begin.
Ontwerp
Die Elysée is in China ontwerp en is afgelei van die Citroën ZX, met baie dele (insluitend die paneelbord) wat van die Citroën Xsara en Citroën Saxo geleen is.
Die motor het 'n VTS-sportweergawe met slegs 'n rooi kleur.
Citroën C-Elysée WTCC
In 2012 het Citroën planne aangekondig om aan die Wêreldtoermotorkampioenskap deel te neem. Die span het 'n DS3 WRC in 'n laboratoriumvoertuig omskep om te help met die vroeë ontwikkeling, terwyl die enjin 'n evolusie was van hul WRC- enjin wat sedert 2011 in die WRC gebruik is. Citroën het die motor begin ontwikkel vir die nuwe TC1-regulasies, wat vroeg in 2014 na vore gebring is om die toetrede van Citroën tot die kampioenskap te bespoedig. Die bekendstelling van die nuwe regulasies 'n jaar vroeër as wat beplan is, het Citroën bo die ander vervaardigers 'n voorsprong van sewe maande gehad. Hierdie groot ontwikkelingsvoordeel gekombineer met 'n groot begroting en 'n sterk reeksbestuurder het Citroën die duidelike gunsteling gemaak in die eerste seisoen van die nuwe regulasies in 2014. Citroën wen die meeste resies daardie seisoen sowel as die vervaardigers se titel, terwyl José María López die bestuurderstitel gewen het. Die span het hierdie prestasie in 2015 en 2016 herhaal voordat die fabriekspan onttrek het uit die reeks aan die einde van 2016. 'n Aantal Citroëns is in 2017 nog deur ander spanne ingeskryf, maar hulle is deur die Hondas en die Volvos geklop.
Thongloun Sisoulith
Thongloun Sisoulith (Lao: ທອງລຸນ ສີສຸລິດ; gebore op 10 November 1946) is 'n Laosiaanse politikus wat sedert 2016 premier van Laos is. Voorheen was hy van 2001 tot 2016 adjunkpremier en van 2006 tot 2016 minister van buitelandse sake. Hy is 'n politburolid van die Volksrevolusionêre Party van Laos, en vierde op die ranglys.
Hy is op 23 Januarie 2016 op die 10de partykongres gekies om premier van Laos te word.
Matt Danner
Matt Danner is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Cartoon Monsoon (2003), Xiaolin Showdown (2003), Coconut Fred's Fruit Salad Island! (2005), en Johnny Test (2005).
Loren Lester
Loren Lester (gebore 4 Oktober 1960) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Rock 'n' Roll High School (1979), The Sweetest Thing (2002), Red Eye (2005), en Batman and Harley Quinn (2017).
Jean Absil
Jean Absil (23 Oktober 1893 – 2 Februarie 1974) was 'n Belgiese komponis, orrelis en professor by die Brussel Konservatoria
Biografie
Absil was gebore in Bonsecours, Hainaut (provinsie), België. Sy onderwyser aldaar was Alphonse Oeyen, orrelis by die basilika van Bonsecours. Hy het vanaf 1913 gestudeer in orrel en harmonie by die Brusselse Konservatoria, maar nadat hy klaargemaak het, het hy egter besluit om te konsentreer op musikale komposisie.
In 1922 het Absil die Prix de Rome (België) gewen en in 1934 die Prix Rubens, wat hom in staat gestel het om na Parys, Frankryk te reis. Absil het in Parys kennis gemaak met sy mede komponiste Ibert, Darius Milhaud, en Arthur Honegger. Hy het egter internasionale statuur verkry met die eerste opvoering van sy eerste klavierkonsert (op. 30).
Komposisies
Absil was aanvanklik beïnvloed deur die laat Romantiese Skool ; veral Richard Wagner en Richard Strauss. Omtrent op die tydstip toe hy sy reis na Parys in 1934 begin het, het hy 'n moderner styl begin aanneem. Dit het die gebruik van polifonie en polimodale strukture ingesluit, beïnvloed deur kontemporêre komponiste soos Milhaud en Arnold Schönberg.
Die oor ly nooit aan 'n indruk van tonale onsekerheid wanneer daar na Absil se musiek geluister word nie: terwyl dit nie langer moontlik is om 'n verwysing te vind na die klassieke majeur en mineur tonaliteit nie; skep die komponis nuwe modusse, wat hy vervang vir elke stuk. Van hierdie modusse kom nuwe akkoorde te voorskyn wat, selfs al is hulle verskillend van die klassieke akkoorde, ook 'n uitdrukkingsspanning of resolusie vertoon. Absil het nooit ware  atonaliteit gebruik nie: die oënskynlike tonale onafhanklikheid van die stemme het hulself altyd opgelos in 'n unieke tonaliteit.
Hy het van sy twintigerjare af na sy laat sewentigerjare ongewoon baie gekomponeer, en het veral gekonsentreer op die skryf van klavierwerke, aangesien hy ook 'n vaardige pianis was. Hierdie werke sluit die Ballade, op. 129, vir solo klavier in (wat slegs met die linkerhand gespeel word) sowel as die 3 Pièces (word gespeel met slegs die regterhand). Tussen sy konvensionele tweehandige werke is drie sonatinas (geskryf in respektiewelik 1937, 1939, en 1965) en twee Grand Suites. Die Grand Suites (Op.110, gekomponeer in 1965) het gedien as 'n huldeblyk aan Frédéric Chopin. In 1946 het hy ook Hommage à Robert Schumann gekomponeer en in 1957 die Passacaglia in Memoriam Alban Berg. Beide werke is vir klavier. Sy laaste voltooide komposisie was die KLavierkonsert No. 3, op. 162.
Werke vir ander instrumente en genres sluit in een opera, Les Voix de la mer, en 'n siklus van vyf simfonieë, die eerste (Opus 1) wat hy gekomponeer het op 27-jarige leeftyd toe hy 'n student was van Paul Gibson. Dit het in 1921 die Prix Agniez gewen.
Ambergrys
Ambergrys is ‘n welriekende stof afkomstig uit die dermkanaal van die potvis. Dit is gebruik in die vervaardiging van parfuum.
Oorsprong
Vir lank was die oorsprong van ambergrys ‘n raaisel. Dit is bekend dat seekatte die belangrikste voedselbron van die potvis (physeter macrocephalus) is. Omdat daar soms harde dele van inkvisse in klompe ambergrys aangetref word, word vermoed dat ambergrys rondom die onverteerbare dele en skerp en harde rande van die beenreste gevorm word om dit makliker deur die spysverteringskanaal van die potvis te laat beweeg. Verder word veronderstel dat brokke ambergrys wat te groot is vir die dermkanaal deur die bek van die potvis uitgeskei word. Ambergrys word glo slegs deur die manlike potvis uitgeskei en alleen maar as dit beslis nodig is. Daarom is ambergrys ‘n besonder skaars produk.
Eienskappe
Dit is gewoonlik donker grys of swarterig van kleur. Donker bruin ambergrys is van ‘n lae gehalte. Donker grys is beter, ligte grys en nog ligter is die kosbaarste. Dit is solied, vetterig, sag, wasagtig en brandbaar. Vars ambergrys ruik na die see en het soms ‘n ontlastingsreuk. Soos dit verouder en in die see dryf, word dit harder en kry deur oksidasie ‘n aardse en soeterige geur en kom die aangename muskusreuk na vore. Dit is egter smaakloos. Dit smelt by 62°C, verdamp in ‘n wit wolk by 100°C en is oplosbaar in eter en alkohol. Brokke van verskeie kilogram dryf soms op die see rond en spoel mettertyd op die strande uit. Weens die talle variasies in ambergrys is dit nie maklik om die goeie soort uit te ken nie.
Vindplekke
Ambergrys kom voor in alle wereldseë en langs alle kuste, want die potvis gaan byna orals op soek na voedsel. Tans kom die meeste kommersiële ambergrys van die Bahamas. Op Lamu-eiland aan die kus van Kenia is al goeie vondste gemaak. Arabiere wat met hul dhows in historiese tye suidwaarts in die Mosambiekkanaal gevaar het, het ambergrys uit die see opgeraap. Rondom die mond van die Senegalrivier aan die weskus van Afrika is baie ambergrys geoes van dooie potvisse wat daar uitgespoel het. Ambergrys is dus ‘n neweproduk van die walvisvangs. In die soektog na ambergrys op strande word dikwels van honde gebruik gemaak, omdat hulle van die ontlastingsreuk hou. In Desember 2013 is in Nederland op ‘n strand aan die Noordsee ‘n potvis aangetref met 83kg ambergrys. Dit het toe na bewering ‘n waarde gehad van honderdduisende Euro’s.
Gebruik
Ambergrys het ‘n tweeledige doel in die parfuumberdyf: dit gee ‘n  muskusgeur aan die reukwater en is ‘n hegmiddel sodat die geur ‘n talmende aroma  het. Ambergys is om verskeie redes egter baie duur. Die aanvraag is groot, maar die beskikbaarheid en die kwaliteit daarvan is sterk wisselend. Dit word teenswoordig al minder gebruik en het sintetiese nabootsings die plek daarvan ingeneem.
Charlbi Dean
Vroeë lewe en loopbaan
Kriek is gebore op 5 Februarie 1990 en het in Kaapstad grootgeword. Haar ouers was Joanne Muller en Johan Kriek. Sy het 'n broer, Alex Jacobs, gehad. Sy het op die ouderdom van 6 begin modelwerk doen en in advertensies en katalogusse verskyn. Sy het op 12-jarige ouderdom 'n betrekking by Alfa Model Management aanvaar en van 14-jarige ouderdom tuisonderrig ontvang. Tydens haar loopbaan het sy gereeld rondgerits tussen Kaapstad; waar sy Waterfront Theatre School bygewoon het ; en bestemmings soos Tokio, New York en Londen.
Ambergrys
Historiese gebruik
Sedert klassieke tye is ambergrys deel van die wondermiddels in die volksgeneeskunde. In die Middeleeue is die medisinale eienskappe van ambergrys ingespan teen hoofpyn, verkoue, hartprobleme, epilepsie, rumatiek en watervrees. In sekere kulture is dit as ‘n seksstimuleermiddel beskou. Ook in voedsel en drank van die rykes is die duur ambergrys gebruik. ‘n Engelse koning het die spek by sy gebruiklike ontbyt van spek en eiers met ambergrys vervang. So ook is bietjies ambergrys gevoeg by wyn, koffie, sjokolade en die skemerkelkie om dit die unieke muskusgeur te gee. In die Antieke Egipte is dit as wierook in die tempels gebrand en in die moderne Egipte verbeter dit soms die smaak van hul sigarette. Tydens die pandemie bekend as die Swart Dood het mense in Europa ‘n sakkie ambergrys by hulle gedra omdat hulle geglo het dat die reuk die pes sal verdryf.
Lampranthus perreptans
Lampranthus perreptans is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Charlbi Dean
Vroeë lewe en loopbaan
In Oktober 2008 het Kriek en medemodel Ashton Schnehage 'n motorongeluk oorleef. Haar beserings het 'n gebreekte pols, vier gebreekte ribbes en 'n ineengestorte long ingesluit. Sy is gehospitaliseer by Medi-Clinic, Milnerton, waar sy lewensbelangrike chirurgie ondergaan het. Sy het ná die ongeluk 'n blaaskans geneem.
Ambergrys
Letterkunde
Deur die roman Moby Dick (1851) deur Herman Melville het die potvis en ambergrys baie bekend geword.
Charlbi Dean
Persoonlike lewe en dood
Kriek was verloof aan 'n mede-Suid-Afrikaanse model genaamd Luke Volker.
Ambergrys
Verbod
Ambergrys was ‘n belangrike neweproduk van die walvisvangs. Sedert die vroeë 1980’s is daar ‘n wêreldwye verbod op die jag van walvisse. Verskeie lande het die verbod so uitgebrei dat hulle ook die handel in ambergrys daarby insluit.
Charlbi Dean
Persoonlike lewe en dood
Op 29 Augustus 2022 is Dean in 'n hospitaal in New York opgeneem nadat sy olik begin gevoel het. Haar aanvanklike simptome was lig, maar haar toestand het vinnig versleg, en sy is etlike ure later op 32-jarige ouderdom oorlede. Die finale oorsaak van haar dood is steeds onbekend, hangende die uitslae van 'n lykskouing, alhoewel daar reeds bevind is dat sy 'n virusinfeksie in haar longe gehad het. Haar milt is ná die motorongeluk in 2008 verwyder, wat die risiko van ernstige infeksies verhoog het.
Ambergrys
Etimologie
Die woord ambergrys kom van ambre gris. Die amber is afgelei van die Arabiese woord anbar, met die betekenis van fossiele gom. Die gris kom van die Franse woord vir grys.
Vexatorella obtusata
Vexatorella obtusata is 'n blomdraende struik wat tot die genus Vexatorella behoort en deel van die fynbos vorm. Daar is egter twee subspesies:
Ambergrys
Let wel
Die Engelse woord amber het twee betekenisse. Ambergrys is in Engels bloot amber. Barnsteen is in Engels ook amber.
James Lesure
James Lesure (gebore 21 September 1970) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Crimson Tide (1995) en The Ring Two (2005), en in die televisiereekse For Your Love (1998) en Men at Work (2012).
Hyalonema tasmani
Hyalonema tasmani is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1964 deur Lévi.
Lucinda Backwell
Lucinda Backwell (1966-) is 'n argeoloog en lid van die Akademie vir Wetenskap van Suid-Afrika. In 2000 het sy haar MSc in Paleo-antropologie (cum laude) aan die Universiteit van die Witwatersrand se Mediese Skool behaal. Haar PhD in Paleo-antropologie is in 2004 toegeken, en sy was die eerste Suid-Afrikaanse vrou wat 'n PhD in Paleo-antropologie aan 'n plaaslike instelling behaal het.
Vepris heterophylla
Vepris heterophylla is 'n struik wat deel van die Rutaceae familie is. Die spesie is inheems aan Burkina Faso, Ghana, Kameroen, Mali en Niger.