cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Japannese nasionale rugbyspan
Spelerkeuring
Japan beskou homself gewoonlik as ’n staat met ’n baie homogene bevolking; sowat 98% van die bevolking is etniese Japanners. Die nasionale rugbyspan vorm ’n opvallende kontras hiermee en dien as ’n simbool van ’n andersins skaars bestaande diversiteit. Tydens die Rugbywêreldbeker 2019 was die helfte van die span óf etniese nie-Japanners óf van ’n gemengde herkoms (Hafu). 16 van die 31 spanmaats was afkomstig van Nieu-Seeland, Samoa, Suid-Afrika, Suid-Korea of Tonga. Volgens Wêreldrugby se reëls hoef nasionale spelers nie die nasionale burgerskap van die land, wat hulle verteenwoordig, hê nie. Een ouer of grootouer gebore in die betrokke land of permanente verblyf vir vyf jaar is voldoende (tot einde 2020 was dit drie jaar).
In reaksie op die teleurstellende Rugbywêreldbeker 1987 het die Japannese Rugbyvoetbalunie veral die voorspan se posisies met buitelandse spelers begin versterk. Hiermee sou veral die Japanners se fisiese nadeel tydens skrums kompenseer word. Op die ander kant sou die gehalte van die inheemse spelers verhoog word, waardeur hulle met die heeltemal groter medespelers tred kon hou. Vir ’n lang tyd was hierdie strategie onsuksesvol, aangesien inheemse en buitelandse spelers deur verskillende speelstyle gevorm is. Daarbenewens het die probleem bestaan dat buitelanders ’n duidelike voordeel in sekere posisies gehad het. Eers vanaf die laat 2000’s kon stadigaan ’n balans gevind word, waardeur hulle by die wêreldbestes aangesluit het.
Huidige span
Die volgende spelers het die Japannese span gevorm tydens die Pasifiese Nasiebeker 2023:
Bekende spelers
Twee voormalige Japannese spelers is vir hul uitstekende prestasies in Wêreldrugby se Heldesaal opgeneem:
Daarbenewens is Shigeru „Shiggy“ Konno (vir dekades se bevordering van rugby in Japan) ingeskryf.
Spelerstatistieke
Vervolgens die belangrikste statistieke van Japan se spelers. Die spelers wat met * gekenmerk is, is nog aktief en kan hul statistieke verbeter.
(Korrek teen Augustus 2023)
Afrigters
In 1930 het die Japannese Rugbyvoetbalunie met Shigeru Kayama die eerste hoofafrigter benoem. Sedert 2016 dien die Nieu-Seelander Jamie Joseph as hoofafrigter.
Norn
Norn is 'n uitgestorwe Noord-Germaanse of Skandinawiese taal wat op die Shetland- en Orkney-eilande en in Caithness op die vasteland van Skotland gepraat is. Nadat die eilande in die vyftiende eeu deur Noorweë aan Skotland teruggegee is, is die gebruik van die taal deur die regering en die Kerk van Skotland (die nasionale kerk) ontmoedig en is dit deur Skots vervang.
Dit is onseker presies wanneer Norn uitgesterf het. Die laaste rekords oor Nornsprekers dateer uit die negentiende eeu, maar dit is moontlik dat die taal reeds in die agtiende eeu uitgesterf het. Brokstukke van die taal en leenwoorde is in die Skotse taal aangeneem en bly tot vandag deel van die spreektaal.
Dialekte van Norn is ook op die vasteland van Skotland gepraat – byvoorbeeld in Caithness – maar dié het uitgesterf self voordat Norn op die Orkney-eilande en Shetland-eilande verdwyn het. Sommige akademici verwys dus ook na "Caithness Norn", maar ander stem nie saam nie. Daar is veel minder oor "Caithness Norn" bekend as oor die Orkney-eilande en Shetland-eilande se taalvariëteite. Baie min geskrifte in Norn bestaan vandag. Geskrifte wat wel nog bestaan sluit in 'n weergawe van die Onse Vader, ballades, amptelike dokumente en verskeie rune-inskrifte.
285
Die jaar 285 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 85ste jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Clotted cream
Clotted cream (soms ook clouted cream of Devonshire cream genoem) is 'n soort dik room wat van volroommelk gemaak word.
Die melk word indirek met stoom of in 'n waterbad verhit en daarna in 'n vlak pan gegooi om af te koel. Terwyl dit afkoel, begin die room of melkvet na die oppervlakte van die melk opstyg waar dit klontjies (Engels: clots of clouts) vorm. Clotted cream is 'n belangrike bestanddeel van Britse cream tea, 'n ligte maaltyd wat in die namiddag bedien word.
Alhoewel die presiese oorsprong nie bekend is nie, word clotted cream gewoonlik met melkboerderye in die suid-weste van Engeland, veral Cornwall en Devon, verbind. Die grootste kommersiële produsent is Rodda's in Redruth, Cornwall wat daagliks sowat 25 ton se clotted cream vervaardig. Die benaming Cornish clotted cream word sedert 1998 deur 'n verordening van die Europese Unie as room van oorsprong beskerm mits die melk in Cornwall geproduseer is en die vetgehalte nie laer is as 55% nie.
Duane Jones
Duane Jones (2 Februarie 1937 – 22 Julie 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Night of the Living Dead (1968), Ganja & Hess (1973), Beat Street (1984), en Vampires (1986).
Taylor Swift
Taylor Alison Swift (gebore 13 Desember 1989) is 'n Amerikaanse country-pop-sangeres en -liedjieskryfster. In 2006 het sy haar gelyknamige debuutalbum vrygestel. Haar tweede album, Fearless, het twee jaar later verskyn en die enkelsnit "Love Story" was die country-lied wat die meeste teen betaling afgelaai is en die eerste country-lied wat die Billboard Mainstream Top 40-ranglys gehaal het. Haar volgende album, "Speak Now", is in 2010 vrygestel. Een van haar liedjies "Today was a Fairytale" is in die fliek "Valentines Day" gebruik en Taylor het self in die fliek gespeel.
Kazan-katedraal
Die Katedraal van die Kazanse ikoon van Gods Moeder (Собо́р Каза́нской ико́ны Бо́жией Ма́тери, Sobor Kazanskoi ikoni Bozjnei Materi) of Kazan-katedraal (Каза́нский собо́р, Kazanski sobor) is ’n Russies-Ortodokse kerk in die noordoostelike hoek van Rooiplein in Moskou. ’n Kerk het reeds sedert die 1620's op dié plek gestaan, eers van hout en later van stene. Die huidige katedraal is in 1993 herbou.
Taylor Swift
Persoonlike lewe
Swift is sedert 2016 in 'n verhouding met die Engelse akteur, Joe Alwyn.
Kazan-katedraal
Oorsprong
Die naam kom van die Kazanse Ikoon van Gods Moeder, wat eeue lank al deur die Russies-Ortodokse gelowiges geëerbiedig word. Nadat Koezma Minin en prins Dmitri Posjarski in 1612 ’n leër op die been gebring het om die Pole uit die Kremlin te verdryf, het die prins ’n kerk met sy eie geld laat bou. Hy het glo verskeie kere tot die ikoon gebid tydens die stryd teen die indringers.
Dit stem ooreen met die Russiese tradisie om kerke te laat bou om belangrike oorwinnings te vier, nes die geval was met die Sint Basilius-katedraal op die plein, wat gebou is om die Russe se oorwinning oor die Tartare te vier.
Nadat die aanvanklike kerk in 1632 deur ’n brand verwoes is, het die tsaar opdrag gegee dat ’n steenkerk op die plek gebou word. Dit is in Oktober 1636 ingewy. Dit is daarna soveel gerestoureer dat die oorspronklike ontwerp verlore gegaan het. In 1929–1932 is die kerk se buitekant heeltemal herbou volgens die oorspronklike ontwerp.
Herbouing
Josef Stalin het die katedraal in 1936 saam met ’n paar ander historiese geboue laat sloop om plek te maak vir groot militêre voertuie tydens Sowjet-parades. Ná die verbrokkeling van die Sowjetunie was die Kazan-katedraal die eerste kerk wat herbou is. Dit is in 1993 voltooi.
Pollimyrus
Pollimyrus is 'n genus van visse wat aan die familie Mormyridae behoort. Daar is negentien spesies in die genus en een kom in Suider-Afrika voor.
Spesie
Spesie wat hoort tot die genus:
Michael Rady
Michael Rady (gebore 20 Augustus 1981) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Sisterhood of the Traveling Pants (2005), The Guardian (2006), The Sisterhood of the Traveling Pants 2 (2008), en J. Edgar (2011).
FC Wageningen
FC Wageningen is 'n voormalige Nederlandse sokkerklub uit Wageningen. Wageningen is op 27 Augustus 1911 gestig en in 1992 ontban, weens 'n skuldlas van 500 000 gulden (omtrent 2 500 000 ZAR). Die span se tuisveld was die Wageningse Berg. FC Wageningen het twee keer die KNVB-Beker gewen.
Gedenkteken vir Minin en Pozjarski
Die Gedenkteken vir Minin en Pozjarski (Russies: Памятник Минину и Пожарскому, Pamjatnik Minini i Pozjarskomoe) is ’n bronsstandbeeld voor die Sint Basilius-katedraal op Rooiplein in Moskou. Dit is in 1812–1818 opgerig vir Koezma Minin en prins Dmitri Pozjarski, wat in 1612 ’n leër op die been gebring het om die Pole uit die Kremlin te verdryf en so ’n einde te bring aan die Russiese Tyd van Beroeringe.
Dit het aanvanklik voor die hoofingang van die GUM gestaan, maar is in 1930 na sy huidige plek geskuif om plek te maak vir militêre parades van die voormalige Sowjetunie.
Sedert 2005 word 4 November weer gevier as die "Dag van die Vereniging van die Volk".
Ullits
Ullits is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek van die Vesthimmerland-munisipaliteit. Daar bly 324 inwoners (2008).
Ronne Troup
Ronne Troup (gebore 10 Junie 1945) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Man from Independence (1974) en in die televisiereekse My Three Sons (1960), The Practice (1997), en Strong Medicine (2000).
286
Die jaar 286 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 86ste jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Norwich University of the Arts
Norwich University of the Arts (Kunste-universiteit van Norwich; bekend as slegs NUA) is 'n universiteit in Norwich, in oostelike Engeland. Die instelling is in 1845 gestig as Norwich School of Design (Skool van Ontwerp). Volgens 'n samesmelting met Great Yarmouth College of Art word dit in 1989 herdoop as die Norfolk Institute of Art and Design (NIAD; Norfolk Instituut van Kuns en Ontwerp). Die skool is in 1994 as Norwich School of Art and Design (Skool van Kuns en Ontwerp) herdoop en weer in 2007 as Norwich University College of the Arts (NUCA). Die instelling het uiteindlik universiteit status in 2011 as Norwich University of the Arts in 2011 gekry.
Eureka, Kalifornië
Eureka is 'n stad in die noorde van die Amerikaanse deelstaat van Kalifornië. Die stad het 'n bevolking van 26 097 in 2007.
Demografie
In 2000 het die stad 'n bevolking van 26 128 gehad: 82,46% wit, 1,63% swart of Afro-Amerikaans, 4,21% Amerikaanse inboorlinge, 3,55% Asiaties, 0,33% Pasifiese eilanders, 2,71% van ander rasse en 5,10% van twee of meer rasse. Spaans-Amerikaners of Latyns-Amerikaners van enige ras het 7,77% van die bevolking uitgemaak.
Willem Adriaan van der Stel
Hy is in Amsterdam gebore as die oudste seun van Simon van der Stel in 1664 en sy vader in die ouderdom van 15 na die Kaap die Goeie Hoop vergesel. Sy eerste pos hier was as kassier van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie. Hy het sy vader as goewerneur opgevolg in 1699.
Sy voorliefde vir boerdery is vrye teuels gegee en hy het 'n lieflike landgoed tot stand gebring by Vergelegen, naby die huidige Somerset-Wes. Die omvang van sy bedrywighede en sy persoonlikheid het aanleiding gegee tot klagtes, wat op die spits gedryf is in 'n klagskrif wat deur 63 burgers aan die Here XVII in Nederland gestuur is in 1705.
Van der Stel het die situasie nie goed hanteer nie en Adam Tas, tesame met talle ander leiers gevange gehou. Die goewerneur is na Nederland ontbied vir 'n ondersoek. Ondanks sy lang geskrewe verdediging is die uitspraak teen hom gelewer. Daar is beslag gelê op Vergelegen en dit is verkoop, en hy is ontslaan uit die diens van die Kompanjie in 1707. Hy het op landgoed Uitermeer, in Lisse (provinsie Zuid-Holland) gesterf in 1733. Mens kan sy en sy vrou se graf besigtig in die Hervormde Kerk in Lisse.
Die Van der Stels was stellig die vernaamste goewerneurs wat die Kaap tot in daardie stadium gehad het. Meer as 30 jaar lank ná hulle het hul opvolgers nie so 'n belangrike rol in die geskiedenis van die Kaap gespeel nie.
Land van Waveren
Simon van der Stel het sy seun gemaan om die geleidelike oorskakeling na veeboerdery in die Kaap teen te gaan deur die vryburgers nie toe te laat om te diep die binneland in te trek nie. 'n YI bevolkte kolonie met rondtrekkende veeboere en groot afstande tussen die nedersettings sou moeiliker regeerbaar wees as ŉ eweredig bewoonde landboukolonie. Die siening het gestrook met Simon van der Stel se ideaal om van die Kaap 'n nuwe klein Nederland te maak.
Wilhem Adriaen het egter uit die staanspoor self 'n voorkeur vir veeboerdery getoon. In November 1699 het hy te perd oor Stellenbosch en Drakenstein tot by die teenswoordige Tulbagh gereis en die vallei anderkant die Ubikwaseberge die Land van Waveren genoem. Die Waverens was 'n vooraanstaande familie in Amsterdam. Hy het die omgewing as geskik vir 'n nedersetting beskou en weilisensies uitgereik. Veeboere in die omgewing het reeds in 1701 in botsing met die Ubikwas of Boesmans gekom, maar hulle het hulp van die owerheid ontvang en die Ubikwas verdryf. Die Land van Waveren was dus die eerste voorpos van die vee- of sogenaamde trekboere wat in die loop van die 18e eeu 'n belangrike faktor in die geskiedenis van die Kaap geword het.
Vergelegen
Hoewel amptenare in die Kaap in 1668 verbied is om grond te besit, het die bepaling reeds voor Simon van der Stel se tyd 'n dooie letter geword en die meeste amptenare het grond besit en geboer. In 1699 het die besoekende kommissaris Daniël Heins 'n erf in Tafelvallei aan Wilhem Adriaen geskenk, en in 1700 het kommissaris Wouter Valckenier 'n landgoed van 344 ha (Vergelegen) in Hottentots-Holland aan hom toegestaan.
Later het Wilhem Adriaen 'n aangrensende stuk grond aan die hooftuinier geskenk en dit toe weer van hom "gekoop". Wilhem Adriaen het baie van sy aandag gewy aan die opbou van Vergelegen tot 'n spoglandgoed. Hy het 'n sierlike woonhuis met slawekwartiere, stalle en 'n parshuis laat bou, duisende wingerdstokke aangeplant en verskeie veeposte anderkant die berge gehad. Baie van die VOC se slawe en knegte het op Vergelegen vir hom gewerk.
Wilhem Adriaen het die bestuursake al hoe meer ten gunste van sy boerdery verwaarloos. Hoewel hy die afstand na die Kaap te perd in 6 uur kon aflê, het hy al hoe minder in die Kaap gekom. Die Politieke Raad het in 1701 byvoorbeeld slegs 7 keer vergader, terwyl daar in Van Riebeeck se tyd 52 vergaderings per jaar gehou is. Vanweë die beperkte mark in die Kaap kon die vryburgers dit nie bekostig om met amptenaar-boere mee te ding, wat voorkeur aan hul eie produkte sou gee nie.
Ander amptenare wat net soos die goewerneur groot stukke grond besit en geboer het, was onder andere die sekunde Samuel Elsevier, die predikant Petrus Kalden, die kaptein van die garnisoen, Oloff Bergh, en die landdros van Stellenbosch, Johannes Starrenburg. Die goewerneur se broer Frans (Jonker Frans) het ook op groot skaal geboer en was deel van die groep wat deur die vryburgers, veral die meer welvarendes, gevrees is.
Ruilhandel
Die amptenaar-boere se houding teenoor die vryburgers het reeds in 1700 duidelik geword toe Wilhem Adriaen slegs onder druk van kommissaris Wouter Valckenier bekend gemaak het dat die verbod op ruilhandel met die Hottentotte opgehef is. Hy was met sy eie ruiltransaksies besig deur 'n veestapel vir die VOC, maar ook vir eie gewin, op te bou. In 1702 het hy die vryburgers daarvan beskuldig dat hulle vee by die Hottentotte gebuit het en dit as verskoning gebruik om ŉ verbod op ruilhandel te plaas. Dit het die amptenaar-boere sonder mededinging gelaat.
Klagskrif
Die stryd wat in 1705 tussen die vryburgers en die amptenaar-boere ontbrand het, het egter merendeels om grondbesit gehandel. Die onrus onder die vryburgers is vererger deur sekunde Elsevier se opmerking dat die Kaap binne 'n paar jaar sonder die vryburgers sou kon klaarkom omdat die amptenare in al die behoeftes kon voorsien, en die onrus het uiteindelik tot openlike uitbarsting gekom vanweë die wynpag.
Hulle het die amptenare onder meer daarvan beskuldig dat hulle hul pligte verwaarloos, ruiltransaksies met die Hottentotte vir eie gewin aangaan, mekaar bevoordeel en omkoopgeld eis vir die toestaan van voorregte waarop die vryburgers wetlik kon aanspraak maak. Briewe is ook aan die Here XVII gerig waarin hulle gewys het op die uitgebreide boerderye van die amptenare, wat 'n bedreiging vir hul eie bestaan ingehou het. Intussen het Tas 'n klagskrif opgestel wat uiteindelik 38 punte bevat het en deur 63 vryburgers onderteken is.
Getuigskrif
In Desember 1705 het Wilhem Adriaen reeds gerugte gehoor van die klagtes wat in Batavia en Nederland teen hom ingebring is en hy het ook gehoor wie daarvoor verantwoordelik was. Op 19 Desember 1705 het hy die vleispag van Hüsing, wat in 1700 hernieu is, teruggetrek. Hoewel dit in opdrag van die VOC geskied het, het die goewerneur die ontevredenheid van die vryburgers vererger deur die pag aan 4 van sy vriende toe te staan.
Saam met die retoervloot wat die Kaap in Februarie 1706 aangedoen het, het Wilhem Adriaen ŉ brief ontvang van sy broer Adriaan, ŉ lid van die Raad van Indië, wat hom breedvoerig ingelig het oor die vryburgers se optrede. In reaksie daarop het die goewerneur inderhaas ŉ getuigskrif oor homself laat opstel, waarin hy voorgehou word as ŉ deugsame goewerneur wat die steun van die meerderheid van die bevolking geniet het. Landdros Starrenburg het handtekeninge vir die getuigskrif in Stellenbosch en Drakenstein gewerf en in die Kasteel is 'n onthaal gehou waar 'n groot aantal mense, insluitende slawe en ongeletterdes, die getuigskrif onderteken het. Die getuigskrif is uiteindelik deur meer as 200 mense onderteken.
Verhoor
Hulle is saam met 'n paar ander Kaapse burgers verhoor en pogings om hulle te oorreed om hul klagtes teen die goewerneur terug te trek, het misluk. Van der Heiden is in die sogenaamde Donker Gat van die Kasteel opgesluit, maar na 4 weke vrygelaat. Van Meerland het onderweg na Nederland gesterf, maar Husing, Appel en Van der Bijl het na hul aankoms in Amsterdam die saak teen die goewerneur verder gevoer. Wilhem Adriaen het voortgegaan om burgers te dagvaar en diegene wat geweier het om die dagvaarding te gehoorsaam (9 het ontvlug), is in hul afwesigheid beboet en na Mauritius verban.
Ontslag
Met die retoervloot van 1707 het Jan Rotterdam uit Batavia teruggekeer, 'n bewys dat gehoor gegee is aan die protes van die vryburgers. Op 17 April 1707 het Wilhem Adriaen 'n brief van die Here XVII, gedateer 30 Oktober 1706, ontvang waarvolgens hy saam met die sekunde, die landdros en die predikant na Amsterdam ontbied is. Sy broer Francois van der Stel is lewenslank uit al die besittings van die VOC verban. In die brief is alle amptenare uitdruklik verbied om grond te besit en te boer en hulle is ook belet om handel te dryf. Dit was dus 'n klinkende oorwinning vir die vryburgers.
Christina Storm
Christina Storm is 'n Afrikaanse fotomodel en aktrise. Haar foto's het al op die voorblaaie van die Elle (Mei 1997), SL (Oktober 1999), Sports Illustrated Swimwear (1999) en GQ verskyn.
Sy maak haar debuut as akteur in 2007 toe sy die rol van Bienkie Naudé in Egoli vertolk. In 2010 speel sy die rol van Vanessa in die Afrikaanse rolprent Jakhalsdans.
287
Die jaar 287 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 87ste jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Eddie Jones (akteur)
Eddie Jones (18 September 1934 – 6 Julie 2019) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Year of the Dragon (1985), Sneakers (1992), Seabiscuit (2003), en The Terminal (2004).
Slag van Actium
Die Slag van Actium was 'n seeslag wat plaasgevind het op 2 September 31 v.C., naby die Romeinse kolonie Actium in antieke Griekeland. Die slag was deel van die Romeinse Burgeroorlog tussen Marcus Antonius en Octavianus (later Keiser Augustus, eerste keiser van die Romeinse Ryk). Die vloot van Octavianus is aangevoer deur Marcus Vipsanius Agrippa, en die vloot van Antonius is ondersteun deur die vloot van sy vrou, Kleopatra, die koningin van Egipte. Die slag is gewen deur Octavianus se magte en die datum word dikwels aangehaal as die begin van die Romeinse Ryk.
Die twee kante van die seeslag het net buite die golf van Actium ontmoet, elk ongeveer 200 skepe sterk (totale aangehaal deur antieke bronne wat verskil oor die syfers). Antonius se swaar skepe het gepoog om naby die meer mobiele vaartuie van Octavianus te bly, ten einde hulle te verpletter met swaar artillerie. Die ligter skepe van Octavianus het egter suksesvol gebruik gemaak van ontwykingstaktieke. Die skepe van Kleopatra het skielik uit die seeslag onttrek en Antonius het ontvlug agter haar. Sy ontsnapping het ongemerk verby gegaan en die konflik het grootliks onbeslote gebly, maar Antonius se vloot was in vlamme gehul en is verwoes deur die vuur.
Antonius en Kleopatra het 'n jaar later beide selfmoord gepleeg. 'n Verslag van die slag verskyn in Vergilius se Aeneis.
Hippokratiese eed
Die Hippokratiese eed is 'n eed wat sommige dokters aflê waartydens hulle onderneem om altyd die hoogste etiese norme teenoor hul pasiënte na te kom. Die oorspronklike eed is deur Hippokrates opgestel, word nie meer algemeen in mediese skole gebruik nie. Sommige skole gebruik wel 'n afgewaterde vorm wat as 'n belofte tydens die gradeplegtigheid afgelê word.
Geskiedenis
Die ou Grieke het hul ontdekkings omtrent die menslike liggaam in verskeie werke aangeteken. Om die werkinge van die liggaam te ondersoek is nie net lyke nie, maar selfs lewende liggame ontleed.
Die Hippokratiese skool vir geneeskunde is op die Egeïese eiland Kos gestig. Vandag nog lê dokters die sogenaamde Hippokratiese eed af waarin hulle onderneem om altyd die hoogste etiese norme teenoor hul pasiënte na te kom.
Bewoording
Die woorde van die oorspronklike Hippokratiese eed lui as volg:
Ek sweer by Apollo, die Geneesheer, by Asklepios, by Hygieia, by Panaceia en alle gode en godinne, as getuies, om na my vermoë en oordeel hierdie eed en verbintenis uit te voer:
Dat ek hom wat my die geneeskuns geleer het, gelyk sal stel met my ouers, my huis en goed met hom sal deel, hom op sy wens in sy nood sal tegemoetkom, sy kinders dieselfde agting sal gee as my broers, aan hulle en my eie seuns as hulle die onderrig begeer, hierdie kuns sal aanleer sonder beloning of skuldbewys en hulle aan 'n deel van voorskrifte, lesings en enige ander onderrig sal laat deelneem, benewens die leerlinge wat hulle aangesluit het en gebonde is aan die mediese wet. Niemand anders egter nie.
Die geneeskundige handeling sal ek aanwend tot nut van die sieke na my vermoë en oordeel, en van hulle weerhou wat tot hul verderf of letsel sal wees. Ek sal aan niemand, ook nie op sy versoek nie, 'n dodelike geneesmiddel toedien nie, nog my leen tot enige advies van hierdie aard nie, ewemin sal 'n vrou 'n pessarium vir 'n miskraam van my bekom. Want rein en vroom sal ek my lewe lei en my kuns uitoefen.
Ek sal geen insnyding doen, sekerlik nie hulle wat aan 'n steen lei, maar sal hulle na deskundiges van die operasie verwys. Waar ek 'n woning betree, sal ek dit doen in die belang van die sieke, my onthou van enige moedswillige verkeerde handeling, in die besonder van seksuele omgang met vroue en manne, hetsy slawe of vrymense.
Alles wat ek tydens die behandeling sal sien of hoor, of ook buite die praktyk oor die lewe van mense, vir sover dit glad nie rondvertel mag word nie, sal ek stilbly, en daarvan uitgaan dat sulke dinge geheim is.
Mag in sover ek hierdie eed vervul en nie breek nie, met my goedgaan in lewe en geneeskuns en mag ek by alle mense te alle tye eervol bekend staan, by oortreding egter en meineed mag die teendeel my lot wees.
Lobnoje Mesto
duimnael|180px|Die voormalige Groothandelsgebou op [[Rooiplein in Moskou met die Lobnoje Mesto op die voorgrond.]]
Die Lobnoje Mesto (Russies: Лобное место) is ’n 13 meter lange podium van wit stene in die suidoostelike deel van Rooiplein voor die Sint Basilius-katedraal. Dit is een van die min konstruksies op die plein wat in sy aanvanklike kondisie behoue gebly het.
Dit is in 1549 gebou toe die destyds 19-jarige tsaar Iwan die Verskriklike daar ’n toespraak gehou het. Daarna is dit gebruik om die tsaars se edikte af te kondig.
Volgens oorlewering was die oorspronklike podium van hout en is dit eers in die 1590's met stene herbou. Later is dit ook tydens feeste gebruik, onder meer vir tsaars en patrirage om toesprake te hou. Teregstellings is ook langs die podium gehou – die bekendstes hiervan was dié van die rebelleleier Stenka Razin in 1671 en die massateregstelling deur Pieter die Grote van die opstandige Streltsi aan die einde van die 1690's.
Nadat die hoofstad onder Pieter die Grote na Sint Petersburg geskuif is, het die podium sy destydse funksie verloor en was dit bloot ’n gedenkteken.
Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia
Isotope van copernicium
In die natuur kom geen copernicium voor nie; alle isotope is sinteties in ’n laboratorium berei. Die eerste sintetiese isotoop was 277Cn, in 1996.
Die kortslewende isotoop van copernicium is 277Cn, met ’n halfleeftyd van ongeveer 1,1 millisekonde. Die langslewende een is 283Cn, met ’n halfleeftyd van 4,2 minute.
Albatros D.III
Die Albatros D.III is 'n Duitse dubbeldekker vegvliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Dit was die eerste Albatros wat die V-stutte tussen die vlerke gehad het en was by verre die beste en mees effektiefste van die Albatros reeks. Die vliegtuig was gebruik deur baie Duitse bobaasvlieëniers: Wilhelm Frankl, Erich Löwenhardt, Manfred von Richthofen, Karl Emil Schäfer, Ernst Udet, Kurt Wolff en Godwin von Brumowski van Oostenryk-Hongarye.
Ontwerp
Die Idflieg (Inspektoraat van die Lugmag) het in 1916 'n versoek gerig aan die Duitse vliegtuig ontwerpers om die kenmerke van die Geallieerde vliegtuie van daardie tyd in hulle ontwerpe in te bou; die Franse Nieuport 17 was op daardie stadium die beste vliegtuig. Die Duitse ontwerper, Robert Thelen, het besluit om die Albatros D.II se romp as basis te gebruik en het dit toegerus met 'n hoë-kompressie Mercedes D.III motor. Hy het ook die vlerke herontwerp; die ontwerp staan bekend as sesquiplane en dit beteken dat die onderste vlerk net die helfte van die oppervlak van die boonste vlerk het. Die gevolg was 'n vliegtuig wat vinniger was en beter kon klim as die D.II. Toe die  D.III in diens gestel is het hulle saam met die bestaande Albatrosse gou beheer oor die lugruim verkry.
Perm
Perm (Russies: Пермь; Komi: Перым, Perim) is ’n stad in Rusland en die hoofstad van die federale deelgebied Perm-krai. Die bevolking in 2014 was 1 026 477. Die stad is geleë aan die oewers van die Kama-rivier in die Europese deel van Rusland naby die Oeralgebergte.
Naam
Die stad se naam is in 1940 na Molotof verander, maar in 1957 terugverander na Perm.
Chris Rager
Chris Rager is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Dragon Ball Z: Super Android 13 (1992) en Dragon Ball Z: Battle of Gods (2013), en in die televisiereekse Dragon Ball Z (1989) en Dragon Ball Z (1996).
NG gemeente Kruisvallei
duimnael|links|295px|Die Kruisvallei-kerk soos dit gelyk het met die inwyding in Januarie 1873.
duimnael|regs|160px|Ds. J.H.M. de Kock was van 1867 tot 1874 Kruisvallei se tweede leraar.
duimnael|links|220px|Die Kruisvallei-kerk het omstreeks 1923 'n toring gekry waarna die vleuels, galery en orrel in September 1927 ingewy is. [[Wynand Louw was verantwoordelik vir van dié verbouings.]]
duimnael|regs|160px|Ds. [[C.W. du Toit was van 1875 tot 1884 Kruisvallei se derde leraar. Daarna was hy die tweede leraar van die Hervormde gemeente op Potchefstroom. Hy het in 1919 afgetree en is oorlede op 12 Februarie 1932. Van 1869 tot 1874 was hy leraar van die afgeskeie gemeente op Hanover in die Karoo.]]
duimnael|links|210px|Ná die aardbewing van [[29 September 1969 is die Kruisvallei-kerk, wat van 1935 af die verenigde gemeente se kerkgebou was, gesloop.]]
duimnael|regs|160px|Ds. J.H. van Aarde, sesde leraar van Kruisvallei van 1895 tot sy dood in 1924. Hy is die predikant wat die langste hier gewerk het.
160px|duimnael|links|Ds. F.S. Malan, van 1925 tot 1932 Kruisvallei se voorlaaste leraar.
duimnael|160px|regs|Ds. J.W. Snyman was van 1932 tot 1935 Kruisvallei se laaste leraar en toe nog tot 1938 medeleraar van die herenigde gemeente. Hy is oorlede in die amp op [[13 Julie 1946, dieselfde jaar waarin hy leraar van Villiersdorp geword het.]]
duimnael|regs|280px|Kruisvallei se destydse pastorie by [[Kerkstraat 42, Tulbagh|Kerkstraat 42.]]
Agtergrond
Die gemeente Kruisvallei het ontstaan uit geskille tussen 'n groot gedeelte van die lidmate van die moedergemeente en die destydse leraar, ds. Robert Shand. Hy was 'n man van puriteins godsdienstige strengheid en 'n onbuigsame geaardheid. Die ontevredenheid was veral weens ds. Shand se weiering om huwelike op Sondae te voltrek, om Nagmaal aan onbekendes te bedien en hul kinders te doop. Ook het hy die doop, katkisasie en voorstelling van nuwe lidmate geweier, tensy hulle na sy mening toegewyde Christene was. Dit het aanleiding gegee tot allerlei onaangenaamhede. Die goewerneur is selfs betrek, maar volgens ds. J.H. van Aarde, Kruisvallei se leraar van 1895 tot 1924, is die kerklike regte ondergeskik geag aan persoonlike regte en lei die geskille, wat maklik opgelos kon word deur die kerklike bestuur, tot die skeuring op Tulbagh.
Prins van Oranje
Deesdae word die titel Prins (of Prinses) van Oranje aan die Nederlandse troonopvolger toegeskryf. Die huidige titelhouer is Catharina-Amalia, Prinses van Oranje (gebore 7 Desember 2003), oudste dogter van koning Willem-Alexander.
NG gemeente Kruisvallei
Agtergrond
Die ontevredenes was agt jaar lank in onderhandelinge met die Ring, Sinode en regering om 'n verbetering van die toestande te probeer bewerkstellig en die vrede te herstel. Alle pogings was vrugteloos en sonder die verlangde uitkoms sodat die ontevredenes eindelik gedwonge gevoel het om af te skei. Dit het gebeur op 21 Januarie 1843. Die afgeskeidenes beroep ds. H.A. Moorrees, wat tydelik tydens die skorsing van ds. Robert Shand twee en 'n half jaar in die moedergemeente waargeneem het. Hy laat hom die keuse welgeval.
Prins van Oranje
In die Middeleeue lê die graafskap Oranje in die Hertogdom van Boergondië, destyds deel van die Heilige Romeinse Ryk. Die titel "Graaf van Oranje" is toegeken aan Willem van Gellone, 'n neef van Karel die Grote in ongeveer 800 n.C. In 1163 verhef Frederik I (Barbarossa) die graafskap van Oranje tot 'n prinsdom, en derhalwe word die graaf van Oranje die prins van Oranje.
Gedurende die 15de eeu het die Hertoë van Boergondië die hedendaagse Nederland en België verwerf. In 1530 erf René van Chalon, seun van Hendrik III van Nassau-Breda en Claudia van Chalon, die owerheid van Oranje van sy oom, Filibert van Chalon. In 1544 sterf hy kinderloos en los hy sy besittings aan sy Duitse neef Willem van Nassau-Breda (1533–1584). Willem word dus die stamvader van die Huis van Oranje-Nassau.
NG gemeente Kruisvallei
Eerste treë
Die tweede leraar was ds. J.H.M. de Kock wat die gemeente bedien het van September 1867 tot Januarie 1874, toe hy weens siekte verplig word om die bediening neer te lê en by sy familie in die distrik Richmond te gaan woon. In 1870 het die gemeente besluit om 'n kerkgebou op die dorp te bou. Die gebou kon eers in Januarie 1873 ingewy word, toe nog sonder die toring en vleuels wat later sou bykom. Kruisvallei-gemeente het hom afgesonder van die Ring en Sinode, waarskynlik weens dié liggame se onvermoë om die ontevredenes tegemoet te kom, en het ook geen hulp van die staat ontvang nie.
Prins van Oranje
In 1559 is Willem deur Filips II van Spanje as stadhouer (goewerneur) van Holland, Zeeland and Utrecht aangestel. In 1568 begin die Tagtigjarige Oorlog. William het Stadhouer van Holland gebly, maar nou skuld hy sy aanstelling aan die Stategeneraal eerder as die koning van Spanje. Na die sluipmoord van Willem bly die aanstelling van stadhouer met die prins van Oranje. Daar was egter tydperke, soos in gevalle waar die prins byvoorbeeld minderjarig was, dat daar geen stadhouer was nie. Toe die Franse Revolusionêre troepe Nederland in 1795 ingeval het, vlug die stadhouer en die Bataafse Republiek word in Nederland gestig. Tussen 1810 en 1813 vorm Nederland deel van die Franse Ryk.
NG gemeente Kruisvallei
92 jaar lange skeiding
Die pastorieë van die twee gemeentes was regoor mekaar geleë. In 1878 het die Tulbagh-gemeente se kerk verskuif na die Neo-Gotiese kerkgebou 'n entjie bokant die Oude Kerk in Vanderstelstraat. Dié gebou het ná die vereniging van die twee gemeentes in 1935 mettertyd in onbruik verval en is in 1956 gesloop. Daar staan vandag 'n Shell-motorhawe op die perseel. Die Tulbagh-pastorie was steeds op die noordelike punt van kerkstraat. Die Kruisvallei-kerk is gebou waar die gemeente Tulbagh se kerkgebou vandag nog staan en hul pastorie was by Kerkstraat 42 sodat die twee predikante al die jare by mekaar verby moes loop op pad na hul onderskeie kerke. Daar word vertel dat toe ene Pieter Theron van die Bo-kerk (Kruisvallei) in September 1930 met Lenie Rossouw van die Onder-kerk (Tulbagh) wou trou, was nie een van die predikante bereid om hulle in die huwelik te bevestig nie. Noodgedwonge moes hy toe eerw. Holtzapfel vir die taak gaan haal.
Prins van Oranje
Nadat Napoleon die slag van Leipzig in 1813 verloor het, vertrek sy troepe terug na Frankryk en op 30 November 1813 kom Willem Frederik Prins van Oranje-Nassau te lande by Scheveningen. Op 30 Mei is hy ingestel as Soeverein Vorst der Verenigde Nederlanden en op 16 Maart 1815 word hy koning van Nederland. Volgens die grondwet van 1815 het die titel "prins van Oranje" verval toe Willem koning geword het. Al Willem III se seuns is voor hom oorlede, en derhalwe was daar vanaf 1884 geen prins van Oranje gewees nie. Nog sy dogter en opvolger koningin Wilhelmina (koningin 1890–1948), nog haar dogter en opvolger koningin Juliana (koningin 1948–1980) kry seuns, maar in 1980 is 'n seun, die huidige koning Willem Alexander aan koningin Beatrix, dogter van Juliana, gebore. Willem Alexander was dus prins van Oranje vanaf 1980 tot 30 April 2013 toe hy die troon bestyg het.
NG gemeente Kruisvallei
92 jaar lange skeiding
Omstreeks die tyd dat die kerk opgerig is, het Kruisvallei besluit om hul plaas te verkoop en 'n pastorie op die dorp te laat bou. Ds. C.W. du Toit, die derde leraar, is in 1875 hier bevestig en het 10 jaar in die gemeente gearbei. Hy was 'n broer van ds. S.J. du Toit en oom van Totius en ds. C.W.M. du Toit. Sy opvolger, ds. D.J. Pienaar, het twee en 'n half jaar die gemeente bedien toe hy 'n beroep aanneem na Simonstad (later Vishoek genoem).
Ds. S.P. Malherbe is in 1888 beroep en bly hier tot 1894, toe hy vertrek na die NG gemeente Philadelphia in die Swartland. In Mei 1895 is ds. J.H. van Aarde hier bevestig. Hy sou hier arbei tot sy dood op 13 November 1924. Intussen is die gemeente in 1897 by die Sinode ingelyf sodat dit daarna in die NG Kerk se Jaarboek aangedui is as die 111de gemeente, hoewel dit een van die 30 oudste gemeentes was.
Hereniging
Gedurende baie jare het vele in albei gemeentes gevoel daar moes hereniging kom. Hoewel die moeilikhede in die weg onoorkomelik geskyn het, het leraars em voormanne aan weerskante volhard in hul pogings tot toenadering. Veral is 'n beter gees in die lewe geroep tydens die bediening van di. Büchner (Onder-kerk) en Van Aarde (Bo-kerk), wat onderskeidelik 25 en 29 jaar hier gearbei het. Albei het hulle beywer vir die opbou van hul eie gemeente, finansieel en andersins, maar daarby het hulle deur minsame en verstandige optrede die weg tot hereniging voorberei. Ds. G.J. Hugo van Tulbagh het hom ook tydens sy bediening besonder vir die saak beywer en dit het geblyk dat die hereniging in sy tyd sou plaasvind. Hy het dit egter nie gesien nie.
Die wil en verlange tot hereniging het nietemin voortgewerk en so het dit gekom dat die gemeentes op 5 Oktober 1935 herenig het. 'n Herenigingsakte is opgestel en deur die kerkrade van die twee gemeentes onderteken in die Oude Kerk op dieselfde tafel waarop die voorwaardes van die oorgawe van die Kaap in 1806 deur die Hollandse en Engelse bevelvoerders onderteken is. Die Ring in sy sitting op Tulbagh op 11 Oktober 1935 het die akte bekragtig. Ds. Snyman, leraar van Kruisvallei, is tot medeleraar van Tulbagh verklaar. Daar is ook 'n herenigingsdiens gehou wat op roerende wyse deur di. P.J. Retief en R.D. McDonald waargeneem is terwyl ds. P.G.J. Meiring die gebed gedoen het en 'n koor die plegtigheid opgeluister het. Di. De Vos en Snyman het die gemeente saam bedien tot 1938 toe ds. Snyman 'n beroep aanneem na die NG gemeente Oos-Londen. In 1938 het Wolseley as afsonderlike gemeente afgestig en was dit nie meer nodig vir twee leraars nie. Ds. De Vos het die werk alleen voortgesit tot 1947.
Satyagraha Huis
Die Satyagraha Huis, algemeen bekend as die Gandhi Huis, is 'n museum en gastehuis in Johannesburg. Die huis, waar hy tussen 1908 en 1909 gewoon het, het aan Mahatma Gandhi behoort. Dit word beskou as deel van Johannesburg se kultuurhistoriese erfenis. Satyagraha beteken "volhouding by die waarheid". Die huis is deur argitek Hermann Kallenbach vir homself en Gandhi ontwerp.
Geskiedenis
Gandhi het 21 jaar in Suid-Afrika gewoon – van 1893 tot 1914, en het daartydens Indië en Groot-Brittanje besoek. Gandhi het volgens seker bronne die eerste keer bewus geword van rasse-diskriminasie in Suid-Afrika toe hy by Pietermaritzburg se spoorwegstasie gearresteer is omdat hy in 'n treinwa gery het wat vir blankes gereserveer was.
Die huis het stalle en 'n tennisbaan gehad, maar Gandhi en Kallenbach het 'n lewe van meditasie en onthouding gelei. Gandhi het in 'n solderkamer gebly, wat hy met 'n leer bereik het, maar hy en Kallenbach het 'n kombuis gedeel en hulle gaste in die woonkamer onthaal. Die huise het nie deure tussen hulle gehad nie, sodat dit nodig was om een huis te verlaat om die ander binne te gaan. Kallenbach se lewe is ingrypend verander deur die tyd wat hulle saam deurgebring het, en hy het sy persoonlike uitgawes gesny tot 'n tiende van wat dit was. Nadat hulle die huis in 1909 verlaat het, het dit verskeie eienaars gehad voordat dit in 2009 deur die Franse reismaatskappy Voyageurs du Monde bekom is, ten spyte van die feit dat die Indiese regering dit wou koop om dit as 'n Indiese nasionale monument te bedryf. Die Franse maatskappy het dit gerestoureer, en dit in 2011 as 'n gastehuis aan die publiek oopgestel.
Die museum word deur Lauren Segal bedryf; sy bestuur ook ander museums, insluitende die Apartheidsmuseum.
Axali Doëseb
Axali Doëseb (* 1954) is 'n kontemporêre musikant en komponis van Namibië. Hy het die melodie van sy land se volkslied, Namibië, Land van die Dapper gekomponeer, waarna hy die teks daarvan verwerk het. Hy is ook die dirigent van die Namibiese Nasionale Simfonieorkes.
Biografie
Doëseb is in 1954 in Okahandja gebore. Hy is tydens sy skooljare aan musiek blootgestel, waar hy klavierlesse aan die Hoërskool Martin Luther geneem het. Hy het later die liturgie van die Evangeliese Lutherse Kerk in Namibië gekomponeer. Doëseb het 'n diploma in musiek aan die Musikschule Herford (in Duitsland) ontvang. In 1997 het hy 'n BA in Musiekwetenskap aan die Universiteit van Marlborough (Verenigde Koninkryk) verwerf.
Nadat Namibië in 1990 sy onafhanklik van Suid-Afrika verkry het, is besluit dat dié land sy eie, unieke volkslied met kry. 'n Nasionale kompetisie is geloods om 'n nuwe volkslied te komponeer. Die kompetisie is deur Doëseb gewen, waarna hy Namibië, Land van die Dapper geskep het. Dié lied is vir die eerste keer in 1991 in die openbaar gespeel. In dieselfde jaar aanvaar die Namibiese parlement 'n wetsontwerp wat dit tot amptelike volkslied verklaar.
As 'n bekende komponis, is Doëseb deur verskeie skole genader om hulle skoolliedere te komponeer. Hy was ook die voorsitter van 'n komitee getaak om 'n volkslied vir die Afrika-unie in Addis Abeba, Ethiopië te komponeer. In 2014 is hy tydens die NAMA-toekennings vir sy lewenslange bydrae vereer.
Debbie Gibson
Debbie Gibson (gebore 31 Augustus 1970) is 'n Amerikaanse aktrise en komponis. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent 3 Billion and Counting (2010) en in die televisiereeks Sing Your Face Off (2014).
Giovanni Pierluigi da Palestrina
Giovanni Pierluigi da Palestrina (c. 1525 – 2 Februarie 1594) was 'n Italiaanse komponis van die Renaissance-tydperk.
Jordan Trovillion
Jordan Trovillion (gebore 8 September 1985) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Jack Reacher (2012), Mosquito-Man (2013), en A Matter of Faith (2014).
Jason Lee
Jason Michael Lee (* 25 April 1970– ) is 'n Oscar-bekroonde Amerikaanse komediant en akteur. Hy was veral bekend vir sy rol in My Name Is Earl (2005-2009), The Incredibles (2004), Underdog (2007), Alvin and the Chipmunks (2007), Alvin and the Chipmunks: The Squeakquel (2009), en Alvin and the Chipmunks: Chipwrecked (2011).
Duitse Setlaarsmonument
Die monument ter ere van die Duitse setlaars op die Esplanade in Oos-Londen herdenk die Duitssprekende immigrante wat hulle in die middel van die 19de eeu in die oostelike deel van die Kaapkolonie gevestig het.
Geskiedenis
In 1857 is 'n Duitse Legioen onder baron Von Stutterheim tussen die Amatolaberge en die see gevestig om as 'n buffer te dien tussen die Xhosas en die Kaapkolonie om verdere Kaapse grensoorloë te voorkom. Hierdie huursoldate is aanvanklik gewerf om vir Brittanje in die Krimoorlog te veg, maar 2 400 het die aanbod aanvaar om na die Kaapkolonie te kom. Afgesien van nog 450 families, meesal uit Pommere, het ander groepe hulle ook in die Oos-Kaap gevestig. Dorpsname soos Berlyn, Braunschweig, Frankfort, Hamburg, Potsdam, Stutterheim en Döhne is 'n nalatenskap van hierdie pioniers.
Monument
Die beeld in Oos-Londen is geskep deur Lippy Lipshitz, is twee maal lewensgroot en toon 'n setlaar, sy vrou en hul dogtertjie wat 'n pop vashou. Fier en blymoedig stap hulle 'n onsekere toekoms tegemoet. Hulle vorm die middelpunt van 'n argitektoniese aanleg. Brons plate toon die afskeid in Duitsland, die reis na Afrika, die bou van 'n huis hier en die boerdery in die vreemde land. Dit wil ons herinner aan die moeilike aanvangsjare in  die nuwe land. Die fondament van die beeld is op 12 Julie 1958 onthul deur die minister van binnelandse sake, dr. T.E. Dönges, en die bewoording daarop is Den deutschen Einwanderern. Op 10 Oktober (Krugerdag, Heldedag) 1960 is die hele monument deur die goewerneur-generaal, adv. C.R. Swart, ingewy.
In King William’s Town is 'n monument ter ere van die Duitse Legioen.
Gemma
Gemma is 'n vroulike naam van Italiaanse oorsprong, wat "kosbare klip" beteken.
Noemenswaardige mense met die naam Gemma, sluit in:
288
Die jaar 288 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 88ste jaar van die 3de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
2005 Duitse Grand Prix
Die 2005 Formule Een Duitse Grand Prix het op 24 Julie 2005 op die Hockenheim-renbaan in Duitsland plaasgevind. Dit was die twaalfde wedren van die kampioenskapseisoen.
Deeltjiefisika
Deeltjiefisika is ’n onderafdeling van fisika wat die aard bestudeer van subatomiese deeltjies waaruit alle materie en straling bestaan. Ook die interaksie tussen die deeltjies word ondersoek. Die huidige stel basiese velde en hul dinamika word saamgevat in ’n teorie bekend as die Standaardmodel.
Baie van die deeltjies kom nie onder gewone omstandighede in die natuur voor nie en kan net voortgebring en waargeneem word tydens hoë-energie-botsings met ander deeltjies. Dié botsings word veroorsaak in deeltjieversnellers, soos die Groot Hadronversneller op die grens tussen Frankryk en Switserland wat in 2008 deur die Europese Organisasie vir Kernnavorsing (CERN) in gebruik geneem is.
Subatomiese deeltjies
Navorsing in moderne deeltjiefisika fokus op subatomiese deeltjies, insluitende elektrone, protone en neutrone. Laasgenoemde twee is saamgestelde deeltjies wat uit kwarke bestaan. Die ander deeltjies wat bestudeer word, is afkomstig van radio-aktiewe en verspreidingsprosesse – dit sluit in fotone, neutrino's en muone, sowel as ’n wye verskeidenheid eksotiese deeltjies (’n soort teoretiese deeltjie).
Die term "deeltjie" is eintlik verkeerd. Die dinamika van deeltjiefisika word bepaal deur kwantummeganika. As sulks tree hulle soms op as deeltjies en soms as golwe. In meer tegniese terme: hulle is die wiskundige formulering van ’n kwantumtoestand in ’n Hilbert-ruimte. Hoewel van deeltjies gepraat word, moet ’n mens dus in aanmerking neem dat hulle ook golfeienskappe kan hê.
Geskiedenis
Die idee dat alle materie saamgestel is uit elementêre deeltjies dateer uit ten minste die 6de eeu v.C.
Homa Hotel Group
Homa Hotel Group is 'n dogtermaatskappy van Iran se nasionale lugredery Iran Air wat vyfsterhotelle in groot Iranse stede bedryf. Die ketting se hotelle met altesaam 912 kamers is in Teheran, Shiraz, Bandar Abbas en Mashhad (twee hotelle) geleë. Alle hotelle is voor die Irannese Rewolusie in 1979 opgerig, met uitsondering van die tweede hotel in Mashhad wat in die laat 1990's gebou is. Die Homa Hotel in Teheran is die groep se bekendste hotel en het vroeër as Arya-Sheraton Hotel bekend gestaan.
Deeltjiefisika
Geskiedenis
Die filosofiese leerstelling van atomisme en die aard van elementêre deeltjies is deur antieke Griekse, Indiese en Moslemse wetenskaplikes bestudeer, asook in die vroeë moderne Europa. Die deeltjieteorie van lig is onder andere deur Isaac Newton voorgestel.
Homa Hotel Group
Voor 1979 was die meeste hotelle in privaatbesit. Hulle is later genasionaliseer toe die nuwe regering die hotelgroep gestig het. Volgens 'n nuusberig van Press TV, Iran se Engelsmedium-nuuskanaal, is die regering van plan om Iran Air saam met sy dogtermaatskappye Iran Air Tours en Homa Hotel Group te privatiseer.
Deeltjiefisika
Geskiedenis
In die 19de eeu het John Dalton afgelei dat elke element van die natuur uit ’n enkele, unieke soort deeltjie bestaan. Hy en sy tydgenote het geglo dat dit die basiese deeltjies van die natuur is en het hulle atome genoem, van die Griekse woord atomos, wat "ondeelbaar" beteken. Naby die einde van die eeu het fisici egter ontdek atome is nie die basiese deeltjies van die natuur nie, maar samestellings van nog kleiner deeltjies. In die vroeë 20ste eeu het ondersoeke in kern- en kwantumfisika getoon dat elemente verander kan word deur middel van kernsplyting en kernfusie. Dit maak dit selfs moontlik om goud van lood te maak, hoewel dit nooit winsgewend sal wees nie. Dieselfde ontdekkings het ook gelei tot die vervaardiging van kernwapens. In die 1950's en 1960's is ’n verstommende getal deeltjies in botsingseksperimente ontdek. Met die formulering van die Standaardmodel was dit duidelik dat hulle kombinasies van ’n klein aantal basiese deeltjies is.