cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gereformeerde kerk Virginia
Die Gereformeerde kerk Virginia is die 11de oudste van die 22 gemeentes in die GKSA se Klassis Noord-Vrystaat. Al was hier einde 2015 net 43 belydende en agt dooplidmate, was die gemeente steeds groter as vyf ander gemeentes in die Klassis, naamlik Ventersburg (sieletal 30), Theunissen (47), Viljoenskroon (23), Hennenman (45) en Senekal (49).
Die Gereformeerde kerk Virginia het in 1956 ontstaan toe twee wyke, Virginia en Harmonie, van die Gereformeerde kerk Hennenman afgestig het. Drie jaar later, op 27 Junie 1959, kon die gemeente sy eie kerkgebou in gebruik geneem. Dis ’n A-vormige-gebou met ’n daknok van by die drie verdiepings hoog. Vanweë mynontwikkeling het die lidmaattal so uitgebrei dat in 1976 beplan is vir ’n nuwe, groter kerkgebou, maar vanaf 1991 was daar verskeie afdankings in die mynbedryf wat die gemeente weer laat krimp het. So het die sieletal van 198 in 2001 tot 51 in 2015. In 1960, toe die sieletal 376 was, was hier 171 belydende lidmate, maar ’n volle 205 dooplidmate.
Modimo
Modimo is die naam van die opperwese in die Sotho-taalfamilie.
In vroeër tye het die Tswanas geglo in die bestaan van ‘n mitiese wese met die naam Modimo. Hulle het hom beskou as die skepper en beskermer van alles. Boonop het hy as straf storms en droogtes veroorsaak. Met die aanvaarding van die Christendom het die naam vir God by verskeie volkere in Suider-Afrika ook Modimo geword.
Nora Marlowe
Nora Marlowe (5 September 1915 – 31 Desember 1977) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Texas Across the River (1966) en Westworld (1973), en in die televisiereekse Law of the Plainsman (1959) en Emergency! (1972).
Yggdrasil
thumb|180px|"Die es Yggdrasil" (1886), deur Friedrich Wilhelm Heine.
Yggdrasil (van die Oudnoorse Yggdrasill) was in die Noorse mitologie 'n groot, sentrale heilige boom. Alles anders het daarom bestaan.
Yggdrasil kom voor in die Poëtiese Edda, wat in die 13de eeu saamgestel is uit vroeëre tradisionele bronne, en die Prosaïese Edda, wat in die 13de eeu geskryf is. In albei bronne is Yggdrasil 'n groot esboom wat in die middel van die kosmos staan en baie heilig is. Die gode gaan elke dag na Yggdrasil vir hulle tradisionele samekomste.
Yggdrasil se takke strek tot ver in die hemel en die wortels streks tot ver in ander plekke; een in die put Urðarbrunnr in die hemel, een in die fontein Hvergelmir en die ander in die put Mímisbrunnr. In die boom woon wesens, insluitende die draak Níðhöggr, 'n arend en die takbokke Dáinn, Dvalinn, Duneyrr en Duraþrór.
Geleerdes glo oor die algemeen dat Hoddmímis holt, Mímameiðr en Læraðr ander name vir die boom is.
Etimologie
Die algemeen aanvaarde betekenis van die Oudnoorse Yggdrasill is "Odin se perd", en dus "galg". Dié vertolking kom daarvan dat drasill "perd" beteken en Ygg(r) een van die god Odin se baie name is. In die Poëtiese Edda-gedig Hávamál word beskryf hoe Odin homself offer deur hom aan 'n boom op te hang. Dit maak dié boom Oldin se galg. Die boom was dalk Yggdrasil.
'n Galg kan "die perd van die gehangde" genoem word en uit Odin se galg kon die uitdrukking "Odin se perd" voortgevloei het, wat toe die naam van die boom geword het.
Daar is egter ook ander menings oor waar die boom se naam vandaan kom.
Rosalind Marquis
Rosalind Marquis (11 September 1915 – 12 Junie 2006) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Gold Diggers of 1937 (1936), Marked Woman (1937), en Talent Scout (1937).
Poecillastra wondoensis
Poecillastra wondoensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Poecillastra en tot die familie Pachastrellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1995 deur Sim & Kim.
Tony Cavalero
Tony Cavalero (gebore 12 Oktober 1983) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Duff (2015) en in die televisiereekse Modern Family (2009), Whose Line Is It Anyway? (2013), en School of Rock (2016).
Kniphofia breviflora
Kniphofia breviflora is 'n meerjarige plant wat tot die genus Kniphofia behoort. Die plant is endemies aan die Vrystaat en KwaZulu-Natal en kom in die Drakensberge voor.
Argo
Argo is 'n Amerikaanse rolprent uit 2012 wat geregisseer is deur Ben Affleck. Die rolprent het drie Oscars gewen tydens die 85ste Oscar-toekenningsaand.
Maria Bard
Maria Bard (7 Julie 1900 – 8 April 1944) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Husbands or Lovers (1924), Berlin-Alexanderplatz - Die Geschichte Franz Biberkopfs (1931), Premiere (1937), en G.P.U. (1942).
Martinsyde F.4 Buzzard
Die Martinsyde F.4 Buzzard is 'n dubbeldekker Britse vegvliegtuig wat laat in die Eerste Wêreldoorlog in diens gestel is. Dit was die hoogtepunt van die Martinsyde F-reeks-vliegtuigontwikkeling. Die vliegtuig het sy nooiensvlug in Mei 1918 onderneem. Die F.4 was ontwikkel uit die Martinsyde F.3, 'n prototipe wat volledig getoets was en selfs ontplooi is vir moederland verdediging deur die Royal Flying Corps, voorloper van die Britse Lugmag. Nadat die F.4 getoets was deur die Britse Lugmag, was vliegtuig se hantering en vermoë so hoog geag dat 'n groot bestelling onmiddellik geplaas was vir 1450 eenhede. Die enjins se aflewering was egter vertraag en slegs 'n paar van die F.4 is afgelewer toe die oorlog tot 'n einde gekom het. Die res van die bestelling was gekanselleer. Op daardie stadium het Martinsyde 370 eenhede voltooi maar as gevolg van die vliegtuig se vermoë is hulle verkoop aan Spanje, Ierland, Japan, Letland, Sowjetunie, Portugal en Finland. In laasgenoemde is die vliegtuig vir opleiding gebruik tot in 1939.
Polymastia
Polymastia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Cape Fear (Rolprent)
Cape Fear is 'n Amerikaanse sielkundige rillerfilm uit 1991 geregisseer deur Martin Scorsese. Dit is 'n herverwerking van die gelyknamige 1962-rolprent wat gegrond is op John D. MacDonald se 1957-roman, The Executioners. Die rolprent vertolk Robert De Niro, Nick Nolte, Jessica Lange, Joe Don Baker, Juliette Lewis, Robert Mitchum en Gregory Peck.
Die film vertel die verhaal van 'n veroordeelde statutêre verkragter wat sy nuutgevonde kennis van die wet, en die talle skuiwergate daarin, gebruik om wraak te neem teen 'n voormalige openbare beskermer, wat hy blameer vir sy 14-jaarlange tronkstraf vanweë doelbewuste foutiewe verdedigingstaktiek wat tydens sy verhoor gebruik is.
Cape Fear is die sewende samewerking tussen Scorsese en De Niro. Die rolprent was 'n kommersiële sukses en het positiewe resensies gekry, met Oscar- en Golden Globe-toekennings vir Beste Akteur (De Niro) en Beste Ondersteunende Aktrise (Juliette Lewis).
Storie
Sam Bowden (Nick Nolte) is 'n prokureur wat in Noord-Carolina saam met sy vrou Leigh (Jessica Lange) en tienerdogter Danielle (Juliette Lewis) woon. Max Cady (Robert De Niro), 'n voormalige kliënt van hom, word ná 14 jaar uit die tronk vrygelaat. Cady is vroeër verhoor vir statutêre verkragting en mishandeling van 'n 16-jarige meisie en, ontsteld oor die aanval, het Sam bewyse van die slagoffer se losbandigheid en Cady se onbewustheid van haar werklike ouderdom begrawe, wat Cady se vonnis kon verlig het of selfs sy vryspraak kon verseker.
Bowden meen dat Cady, wat ongeletterd was ten tyde van sy skuldigbevinding, onbewus sou bly van sy doelbewus vervalste verdediging. Sonder dat hy dit weet, is sy voormalige kliënt egter 'n van nature intelligente en doelgerigte psigopaat; hy het in die tronk geleer hoe om te lees en regte bestudeer, en het selfs verskeie kere onsuksesvol teen sy eie skuldigbevinding  geappelleer. Hy spoor Sam op en begin die Bowden-gesin terroriseer; hy hang rond naby die eiendom en die familiehond word op geheimsinnige wyse doodgemaak. Sam probeer om Cady in hegtenis te neem, maar die polisie het geen bewyse van 'n misdaad nie.
Nadat Cady opsetlik paaie met haar gekruis het in 'n kroeg, verkrag en slaan Cady die plaaslike hofklerk Lori, wat verlief is op Sam, amper dood. Ten spyte van Sam se raad, weier sy om aanklagte in te dien uit vrees dat hul voortdurende platoniese flirtasie openbaar sou word, sowel as haar onwilligheid om deur haar eie kollegas gekruisondervra en verneder te word. Sam huur 'n private ondersoeker, Kersek, om Cady te volg.
Cady nader Danielle deur hom voor te doen as haar nuwe drama onderwyser en 'n onortodokse belangstelling in haar tienerangs voor te gee. Hy lok haar na die skoolteater, deel 'n sigaret met haar en manipuleer haar aangetrokkenheid tot hom en soen haar. Haar ouers vind die dooie sigaret in haar skoolboek, en Danielle se skaamheid oor Cady se verleiding dryf Sam tot die punt van desperaatheid. Hy stem toe in tot Kersek se plan, wat hy vroeër van die hand gewys het, om Cady op te laat foeter. Hy gee ook vir Cady 'n laaste waarskuwing, wat Cady met 'n versteekte klankopnemer in die geheim opneem.
Kersek se drie huurboewe kom Cady tegemoet en slaan hom terwyl Sam van ver af toekyk, maar Cady keer die gety om op sy aanvallers en rand hulle eerder brutaal aan. Cady gebruik dan 'n opname van Sam se dreigement en 'n oordrewe vertoon van sy eie beserings om 'n beperkingsbevel teen Sam in te dien. Lee Heller (Cady se prokureur) versoek ook 'n komitee vir Sam se ontslag, en veroorsaak daardeur 'n tweedaagse noodvergadering in Raleigh.
Kersek verwag Cady se voorneme om by Sam se huis in te breek, terwyl Sam in Raleigh is; die gesin vervals Sam se vertrek en kruip in die huis weg, met die hoop dat Cady sal inbreek, sodat hy uit selfverdediging geskiet kan word. Cady maak die Bowdens se huishoudster Graciela dood en dos homself op in haar klere voordat hy Kersek vermoor, deur hom met 'n klaviesnaar te versmoor en met sy eie pistool te skiet. Verskrik nadat hulle die lyke ontdek vlug Sam, Leigh en Danielle na hul gesinsboot wat aan die Cape Fear-rivier vasgemeer is.
Cady, wat die gesin gevolg het, val Sam aan en maak reg om Leigh en Danielle te verkrag terwyl hy Sam laat toekyk. Danielle spuit Cady met sigaretaansteker vloeistof terwyl hy 'n sigaar aansteek, wat hom in vlamme verswelg en veroorsaak dat hy van die boot afval. Cady klou egter aan 'n tou vas en trek homself terug aan boord.
Terwyl die boot deur 'n hewige donderstorm geruk word, konfronteer 'n erg verbrande en versteurde Cady vir Sam, wat hom op 'n skynverhoor plaas vir sy opsetlike nalatigheid 14 jaar gelede. Ten spyte van Sam se aandrang dat Cady gespog het dat hy twee vorige verkragtingsaanklagte gefnuik het en dat sy misdaad te gruwelik was vir die losbandigheidsverslag om in ag geneem te word, verwyt Cady hom omdat hy nie sy plig as prokureur nagekom het nie.
Die storm slaan Cady uiteindelik van sy voete af, wat Sam in staat stel om die oorhand te kry. Die vroue spring van die boot af en swem na wal. Sam gebruik Cady se boeie om Cady aan die boot vas te boei. Wanneer die boot 'n rots tref en vernietig word, gaan die geveg voort op wal, maar 'n woeste gety voer Cady weg en hy verdrink terwyl hy in tale praat en die lofsang "On Jordan's Stormy Banks I Stand" sing. Sam was die bloed van sy hande voor hy weer by Leigh en Danielle aansluit, wat besef dat dinge nooit weer vir hulle dieselfde sal wees nie.
Papoea-Nieu-Guinese nasionale krieketspan
Die Papoea-Nieu-Guinese nasionale krieketspan (Engels: Papua New Guinea national cricket team), met die bynaam Barramundis, is die nasionale krieketspan wat Papoea-Nieu-Guinee in internasionale krieket verteenwoordig. Hulle word bestuur deur Krieket PNG (CPNG, van Engels: Cricket PNG) en het in 1973 ’n geassosieerde lid van die Internasionale Krieketraad (IKR) geword. Ná hul vierde plek tydens die Krieketwêreldbekerkwalifisering 2014 is aan Papoea-Nieu-Guinee EDI-status toegeken. In Maart 2018 het Papoea-Nieu-Guinee beide hul EDI- en T20I-status verloor, nadat hulle in die uitspeelwedstryd van die Krieketwêreldbekerkwalifisering 2018 deur Nepal verslaan is, waardeur hul opponent op sy beurt EDI- en T20I-status ontvang het. Op 26 April 2019 het Papoea-Nieu-Guinee in die eindstryd van die Wêreldkrieketliga se afdeling twee Oman verslaan en sodoende in die vierde plek geëindig en hul EDI-status herwin.
Papoea-Nieu-Guinee is die sterkste span sonder toetsstatus in die IKR Oos-Asië-Pasifiek-streek en hulle het die meeste plaaslike IKR-toernooie gewen en beskik oor ’n soortgelyke rekord in die Stille Oseaan-spele se kriekettoernooi. Die span het ook aan elke Krieketwêreldbekerkwalifisering (voorheen die IKR-trofee genoem) deelgeneem, maar nog nie vir ’n krieketwêreldbekertoernooi gekwalifiseer nie. Papoea-Nieu-Guinee hou die wêreldrekord vir die hoogste telling in ’n EDI-wedstryd, nadat hulle in 2007 572/7 teen Nieu-Kaledonië aangeteken het.
In April 2018 het die IKR besluit om aan al sy lede volle T20I-status toe te ken. Vervolgens sal al die T20I-wedstryde wat Papoea-Nieu-Guinee ná 1 Januarie 2019 teen ander IKR-lede speel, as ’n volle T20I erken word. Papoea-Nieu-Guinee is tans (Julie 2023) 20ste op die eendagranglys en 22ste op die Twintig20-wêreldranglys.
Beheerliggaam
Krieket PNG (Engels: Cricket PNG, CPNG) is in 1972 gestig en verantwoordelik vir die reëling van krieket in Papoea-Nieu-Guinee. In 1973 het hulle as ’n geassosieerde lid by die Internasionale Krieketraad (IKR) aangesluit. Talle nasionale spelers vervul verskeie rolle by die beheerliggaam.
Krieket PNG bestuur al die Papoea-Nieu-Guinee-verteenwoordigende nasionale spanne, insluitende die mans, vroue en jeug. Hulle is ook verantwoordelik vir die bestuur en organisasie van EDI- en T20I-reekse teen ander spanne, en die reëling van internasionale wedstryde tuis. Daarbenewens is CPNG verantwoordelik vir inkomsteverkryging deur die verkoop van kaartjies, borgskappe en uitsaairegte, veral in verband met die Papoea-Nieu-Guinese span.
Kinders en jongmense word reeds op skool aan krieket bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hul met hul afrigting. Nes ander krieketlande beskik Papoea-Nieu-Guinee oor ’n o/19-nasionale span wat aan die o/19-krieketwêreldbeker deelneem.
Voor hul IKR-toetrede
Krieket is in die 1890’s deur Christelike predikante uit Engeland na die Territorium Papoea saamgebring. Dit is opgeneem deur verskeie inheemse stamme wat dit in hul eie variante beoefen het, waarby spanne met meer as vyftig spelers algemeen was. In die kolonie Duits-Nieu-Guinee was krieket egter heeltemal onbekend. Daar het die sport eers ’n verskyning begin maak, toe Australië in 1920 die Territorium Nieu-Guinee as ’n Volkebond-mandaat begin administreer het.
Sedertdien word krieket in landelike gebiede veral deur die inheemse bevolking uitgeoefen, terwyl dit in stedelike gebiede soos Port Moresby veral deur Britse en Australiese emigrante gespeel word. In 1937 is ’n toernooi vir klubs in dié stad van stapel gestuur. In 1972 is die eerste amptelike wedstryd op internasionale vlak teen ’n Australiese keurspan op Aminipark in Port Moresby gespeel. Vir Papoea-Nieu-Guinee het nege emigrante uit Australië en die Verenigde Koninkryk en twee inheemse spelers verskyn. Die dorp Hanuabada naby Port Moresby het in die sentrum van Papoea-Nieu-Guinese krieket ontwikkel, wat sedertdien baie spelers vir die nasionale span oplewer.
IKR-lidmaatskap en eerste wêreldbekerkwalifiseringstoernooie
In 1972 is die beheerliggaam Krieket PNG as Papoea-Nieu-Guinese Krieketraad van Beheer (Engels: Papua New Guinea Cricket Board of Control, PNGCBC) gestig en dit het een jaar later ’n geassosieerde lid van die Internasionale Krieketraad (IKR) geword. Ná die land se onafhanklikheidswording in 1975 het die wêreldkampioen Wes-Indië op pad na Australië Papoea-Nieu-Guinee vir twee wedstryde besoek. Vir die gasheer het ses inheemse spelers verskyn en sedertdien word die span, wat die bynaam Barramundis dra, deur hulle oorheers.
Tydens die IKR-trofee 1986 het Papoea-Nieu-Guinee weer versuim om vanaf die eerste rondte te vorder en sodoende die Krieketwêreldbeker 1987 misgeloop, hoewel die span teen Gibraltar die rekord vir die hoogste telling in die toernooigeskiedenis aangeteken het, toe hulle in hul eie beurt 455/9 opgestel en die wedstryd met 369 lopies gewen het. Hulle het daarvan herstel en die Suid-Stille-Oseaan-spele se kriekettoernooi die volgende jaar in Nieu-Kaledonië gewen. Tydens die IKR-trofee 1990 in Nederland het hulle die tweede rondte gehaal, maar nogtans die Krieketwêreldbeker 1992 misgeloop. Tydens die Suid-Stille Oseaan-spele se kriekettoernooi op eie bodem het hulle die goue medalje ingepalm.
Tydens die IKR-trofee 1994 in Nairobi het Papoea-Nieu-Guinee die “plate-eindstryd” (uitspeelwedstryd tussen die eerste rondte se derde en vierde spanne) gehaal, maar nie in dié wedstryd verskyn nie, nadat hul beheerliggaam reeds die vlug huis toe bespreek het, omdat hulle nie ’n kwalifisering verwag het nie. Om dié rede is die nasionale span uit die kwalifisering vir die Krieketwêreldbeker 1996 geskakel. Dit is ’n algemene probleem vir Papoea-Nieu-Guinee, aangesien vlugte van en na die land net ongereeld voorkom. Die Papoeane het ook die AKR-trofee 1998 in Nepal vroeg verlaat, nadat hulle hul eerste twee wedstryde verloor en sodoende hul wedstryd teen die Maledive misgeloop het, omdat hulle andersins meer as ’n week vir die volgende vlug sou moes gewaag het. As gevolg daarvan het hulle selde oorsese toere buite amptelike internasionale toernooie onderneem, noemenswaardige uitsonderinge is ’n besoek aan Fidji in 1977, ’n toer na Hongkong in die vroeë 1980’s en die 1981-toer na Australië.
Moderne tydperk
Die AKR-trofee 1996 in Kuala Lumpur het vir Papoea-Nieu-Guinee ’n nuwe kans van internasionale deelname meegebring. Hulle het tot die halfeindstryd gevorder, maar hulle is deur Bangladesj verslaan. In 1998 het hulle weer aan dié toernooi deelgeneem, maar dit vroeg verlaat. Sedert die stigting van die IKR Oos-Asië-Pasifiek-ontwikkelingsstreek in 1996 het hulle nie meer aan die toernooi deelgeneem nie, aangesien hulle dienooreenkomstig die Asiatiese Krieketraad verlaat het. Sedert hul oorskakeling word die span as die sterkste in Oos-Asië-Pasifiek na die twee toetslande Australië en Nieu-Seeland beskou. Tussen die twee AKR-trofeë het Papoea-Nieu-Guinee tydens die IKR-trofee 1997 in die 13de plek geëindig, wat nie genoeg was om vir die Krieketwêreldbeker 1999 te kwalifiseer nie. Tydens die IKR-trofee 2001 in Ontario het die Papoeane versuim om vanaf die eerste rondte te vorder en sodoende die Krieketwêreldbeker 2003 misgeloop. Tydens die Pacifica-beker 2001 het hulle in die derde plek geëindig, en die Pacifica-beker 2002 het hulle met ’n oorwinning teen Tonga in die eindstryd beklink.
Tydens die Suid-Stille Oseaan-spele 2003 se kriekettoernooi het Papoea-Nieu-Guinee weer die goue medalje ingepalm en in die uitspeelwedstryde vir die IKR-trofee 2005 het hulle in die eindstryd Fidji verslaan. Daarmee het die Papoeane vir die IKR-trofee 2005 gekwalifiseer, waar hulle slegs in die elfde plek geëindig en sodoende die Krieketwêreldbeker 2007 misgeloop het. Tydens die Wêreldkrieketliga se afdeling drie in Darwin het die Papoeane in die derde plek geëindig. Tydens die Suid-Stille Oseaan-spele 2007 se kriekettoernooi het hulle weer goud gewen. Tydens dié toernooi het hulle in die eendaagse wedstryd teen Nieu-Kaledonië ’n rekordtelling van 572/7 aangeteken.
In laat Januarie 2009 het Papoea-Nieu-Guinee vir die Wêreldkrieketliga se afdeling drie die Argentynse hoofstad Buenos Aires besoek, waar hulle die gasheer, die Kaaimanseilande, Uganda en die beste twee spanne van die Wêreldkrieketliga 2008 se afdeling vier – Afghanistan en Hongkong – ontmoet het. Dié toernooi se beste twee spanne kon vir die Krieketwêreldbekerkwalifisering later die jaar in Suid-Afrika kwalifiseer, waarvandan hulle vir die Krieketwêreldbeker 2011 kon kwalifiseer. Die Papoeane het die kwalifisering net naelskraap misgeloop en weens hul swakker lopietempo in die derde plek na Afghanistan en Uganda geëindig (Afghanistan met +0.971, Uganda met +0.768 en Papoea-Nieu-Guinee met +0.665).
EDI- en T20I-status
In die daaropvolgende Wêreldkrieketliga het hulle daarin geslaag om in afdeling drie vanaf die eerste rondte te vorder en hulle is ondanks die nederlaag in die eindstryd teen Hongkong opgegradeer. Tydens die afdeling twee het die Papoeane die derde plek gehaal en sodoende vir die Krieketwêreldbekerkwalifisering 2014 gekwalifiseer. Hulle het vanaf die eerste rondte gevorder en die Super Ses in die vierde plek afgesluit. Daarmee het hulle die Krieketwêreldbeker 2015 misgeloop, maar vir hul vertoning EDI-status ontvang. In November dieselfde jaar het hulle tydens ’n reeks van twee wedstryde teen Hongkong in Australië in hul eerste EDI gespeel en hulle kon dié reeks beklink. Nadat die Papoeas die eerste EDI met vier paaltjies en die tweede met drie paaltjies gewen het, het hulle die eerste span geword, wat sy eerste twee EDIs kon wen.
Saam met EDI-status het die IKR aan Papoea-Nieu-Guinee ook T20I-status toegeken. In T20I het die Papoeane aan die kwalifiseringstoernooie vir die drie eerste T20I-wêreldbekertoernooie (in 2007, 2009 en 2010) nie deelgeneem nie. Tydens die T20I-wêreldbekerkwalifisering 2012 het hulle die agtste plek gehaal, só ook in 2013 en 2015. Daarmee het hulle die T20I-wêreldbekertoernooie in 2012, 2014 en 2016 misgeloop. Tydens laasgenoemde kwalifiseringstoernooi sou Papoea-Nieu-Guinee op 13 Julie 2015 sy eerste T20I teen Hongkong speel. Dié wedstryd moes egter weens reën afgelas word. Twee dae later het hulle eindelik hul T20I-debuut teen Ierland gemaak en met twee paaltjies gewen. Met die oorwinning teen Nepal op 17 Julie het hulle as eerste span in die toernooi die uitspeelwedstryde behaal.
Met die EDI-status het Papoea-Nieu-Guinee tydens die Interkontinentale Beker 2015/2017 sy eerste eersterangse krieketwedstryde gespeel. Hulle het egter net in die sewende plek onder agt deelnemers geëindig. In EDI-krieket het die Papoeane destyds aan die Wêreldkrieketligakampioenskap 2015/17 deelgeneem. Met hul vierde plek het hulle regstreeks vir die Krieketwêreldbekerkwalifisering 2018 gekwalifiseer. Tydens dié toernooi se eerste rondte is hulle egter in al hul wedstryde verslaan en het net die negende plek gehaal. Daarmee het Papoea-Nieu-Guinee sy EDI-status weer verloor. In September 2017 het die destydse hoofafrigter Jason Gillespie voorgestel dat Papoea-Nieu-Guinee aan die Australiese EDI-beker moet deelneem. Tydens die Wêreldkrieketliga se afdeling twee 2019 het die Papoeane die vierde plek gehaal, waarmee hulle hul EDI-status teruggewen het.
Met die verkryging van EDI-status het Papoea-Nieu-Guinee gekwalifiseer vir die Krieketwêreldbekerliga 2 2019–2023 wat as kwalifisering vir die Krieketwêreldbeker 2023 dien. Die eerste rondte in Skotland het die Papoeane na die gasheer en Oman in die derde plek afgesluit. Tydens die tweede rondte in die Verenigde State het hulle al die twee wedstryde elk teen die gasheer en Namibië verloor. Tydens die sewende rondte het hulle weer al die vier wedstryde verloor, dié keer teen Oman en Skotland. Tydens die tiende rondte in die Verenigde Arabiese Emirate het hulle vir die eerste keer ’n EDI in dié reeks gewen, toe hulle die vierde wedstryd teen die gasheer met ses paaltjies gewen het. Die elfte rondte sou oorspronklik in Papoea-Nieu-Guinee beslis word, maar vanweë reisbeperkings is dit na die Verenigde Arabiese Emirate verskuif. Die Papoenae is weer in al hul wedstryde deur Oman en Skotland verslaan. In die 16de rondte het hulle een wedstryd teen die Verenigde State gewen, terwyl albei wedstryde teen Namibië in nederlae geëindig het; in die eerste wedstryd teen die Verenigde State het hulle gelykop gespeel. In die 17de rondte kon die span geen wedstryd teen Namibië en die Verenigde State wen nie. In die 20ste rondte kon Papoea-Nieu-Guinee twee wedstryde elk teen Nepal en die Verenigde Arabiese Emirate wen. In die 21ste rondte teen dieselfde opponente kon hulle net een oorwinning teen die Verenigde Arabiese Emirate aanteken. Daarmee het die Papoeas die Krieketwêreldbekerliga 2 2019–2023 in die laaste plek afgesluit en die Krieketwêreldbeker-uitspeelrondte 2023 gehaal. Hulle het egter weer in die laaste plek geëindig en sodoende die Krieketwêreldbekerkwalifisering 2023 vir die Krieketwêreldbeker 2023 misgeloop. As ’n troosprys het hulle die Wêreldkrieketliga 2 2023–2027 vir die Krieketwêreldbeker 2027 gehaal.
Eerste krieketwêreldbekerdeelnames
Op 30 Maart 2021 is Carl Sandri as nuwe hoofafrigter en hoëprestasiebestuurder vir al die drie nasionale spanne aangestel en hy is opdrag gegee om talente vir die Papoea-Nieu-Guinese nasionale krieketspan te vind. Nadat hulle tydens die plaaslike kwalifisering vir die T20I-wêreldbekerkwalifisering kon presteer, het hulle daarin geslaag om met hul eerste plek in die eerste rondte regstreeks vir die eerste keer vir ’n wêreldbeker te kwalifiseer. Tydens die T20I-wêreldbeker, wat na 2021 uitgestel en in beide Oman en die Verenigde Arabiese Emirate beslis is, het die Papoeane al hul drie wedstryde teen Bangladesj, Oman en Skotland swak verloor en is sodoende in die eerste rondte uitgeskakel. Tydens die T20I-wêreldbekerkwalifisering se groep B 2022 het Papoea-Nieu-Guinee die derde plek gehaal, wat egter nie genoeg was om vir die T20I-wêreldbeker 2022 te kwalifiseer nie. Hulle het egter daarin geslaag om die Oos-Asiatiese-Stille-Oseaan-kwalifisering vir die T20I-wêreldbeker 2024 in die Verenigde State en Wes-Indië te wen.
Kleure, kenteken en bynaam
In EDI- en T20I-krieket dra Papoea-Nieu-Guinee rooi truie met swart kleuraksente, rooi moue, ’n swart V-halslyn en swart broeke. Veldwerkers dra ’n rooi bofbalpet of ’n rooi sonhoed. Die kolwers se helms is op ’n soortgelyke manier geverf. Gedurende IKR-toernooie verskyn die borg se embleem op die regtermou en die belettering PNG in die middel van die trui. Tydens die T20I-wêreldbeker 2021 het die span ’n nuwe kleurskema met swart, geel en oranje gebruik.
Krieket PNG se kenteken toon ’n rooi krieketbal met geel bewegingslyne wat ’n paaltjie tref. Op die agtergrond is ’n paradysvoël, Papoea-Nieu-Guinee se wapendier, in ’n vereenvoudigde vorm uitgebeeld.
Die Papoea-Nieu-Guinese nasionale krieketspan se bynaam is Barramundis, ontleen aan die gelyknamige visspesies, wat in die waters rondom Papoea-Nieu-Guinee voorkom.
Tuisstadion
Papoea-Nieu-Guinee se enigste internasionale stadion is die Aminipark in Port Moresby wat deur Krieket PNG besit en sedert 1972 deur die nasionale span vir al hul tuiswedstryde gebruik word. Dit is genoem na die Amini-gesin wat talle nasionale spelers opgelewer het.
Spelerstatistieke
Altesaam het vir Papoea-Nieu-Guinee 29 spelers EDI- en 29 spelers T20I-krieket gespeel. Vervolgens die spelers wat vir die Papoea-Nieu-Guinese span die meeste lopies aangeteken en die meeste paaltjies geneem het.
Spankapteins
Tot op hede was twee spelers reeds die kaptein vir Papoea-Nieu-Guinee tydens ’n EDI-wedstryd en twee tydens ’n T20I.
Klas GDA Garratt-stoomlokomotief
Die Klas GDA Garratt-stoomlokomotief is 'n tipe stoomlokomotief wat deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë gebruik is. Hierdie klas is bestel as 'n Klas GD-spesifikasie maar was nie suksesvol nie. Slegs vyf lokomotiewe is gebou deur Linke-Hofmann Werke, Breslau en in diens gestel in 1929 in Kaapstad. Omrede hulle nie die diens kon lewer waarvoor hulle ontwerp was nie, is die lokomotiewe na Stanger in KwaZulu-Natal gestuur. 'n Paar is in 1970 na Port Elizabeth gestuur waar hul diens gedoen het, totdat almal uit diens onttrek is teen 1972.
Klas GD Garratt-stoomlokomotief
Die Klas GD Garratt-stoomlokomotief is 'n tipe stoomlokomotief wat deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë gebruik is. Hierdie klas is van 1925 tot 1926 deur Beyer, Peacock and Company gebou en 14 lokomotiewe is in diens gestel. Die klas was sterker en swaarder as Klas GC. Die lokomotiewe is toegerus met 'n Belpaire-vuurkas en Walschaerts-klepratwerk. Hulle het meestal op KwaZulu-Natal se Noordkus en die Pietermaritzburg-Franklinlyn diens gedoen. 'n Paar het op die Kaapstad-Caledonlyn gewerk en later het die meeste die Montagupas bedien. Hulle is almal in 1967 uit diens onttrek.
Kniphofia buchananii
Kniphofia buchananii is 'n meerjarige plant wat tot die genus Kniphofia behoort. Die plant is endemies aan KwaZulu-Natal.
Surveyor 7
Surveyor 7 was die vyfde en laaste ruimtetuig van die Surveyor-program wat 'n sagte landing op die Maan uitgevoer het. Die doelwitte vir die sending was:
Surveyor 7 was soortgelyk in ontwerp as die vorige Surveyor-ruimtetuie maar het meer instrumente aan boord gehad, insluitend 'n televisiekamera met polariserende filters, 'n oppervlakte-monsterversamelaar, twee ronde magnete op die landingsbene, twee hoefyster-magnete op die oppervlakte-graaf en ekstra spieëls. <!-- Surveyor 7 was the fifth and final spacecraft of the Surveyor series to achieve a lunar soft landing. The objectives for this mission were to perform a lunar soft landing (in an area well removed from the maria to provide a type of terrain photography and lunar sample significantly different from those of other Surveyor missions); obtain postlanding TV pictures; determine the relative abundances of chemical elements; manipulate the lunar material; obtain touchdown dynamics data; and obtain thermal and radar reflectivity data. This spacecraft was similar in design to the previous Surveyors, but it carried more scientific equipment including a television camera with polarizing filters, a surface sampler, bar magnets on two footpads, two horseshoe magnets on the surface scoop, and auxiliary mirrors. Of the auxiliary mirrors, three were used to observe areas below the spacecraft, one to provide stereoscopic views of the surface sampler area, and seven to show lunar material deposited on the spacecraft. The spacecraft landed on the lunar surface on January 10, 1968, on the outer rim of the crater Tycho.
Operations of the spacecraft began shortly after the soft landing and were terminated on January 26, 1968, 80 hours after sunset. On January 20, while the craft was still in daylight, the TV camera clearly saw two laser beams aimed at it from the night side of the crescent Earth, one from Kitt Peak National Observatory, Tucson, Arizona, and the other at Table Mountain at Wrightwood, California.
Operations on the second lunar day occurred from February 12 to 21, 1968. The mission objectives were fully satisfied by the spacecraft operations. Battery damage was suffered during the first lunar night and transmission contact was subsequently sporadic. Contact with Surveyor 7 was lost on February 21, 1968.
NASA and Bellcom mission planners considered the Surveyor 7 site as a potential target for a crewed late Apollo mission, perhaps Apollo 20, though a combination of operational constraints, including the high latitude of the site and its rough terrain, and the early cancellation of post-Apollo 17 lunar missions, contributed to the site's elimination.
Surveyor 7 was the first probe to detect the faint glow on the lunar horizon after dark that is now thought to be light reflected from electrostatically levitated Moon dust. -->
Botswana pula
Banknote in sirkulasie is: 10, 20, 50, 100 en 200 pula. Muntstukke is 5, 10, 25 en 50 thebe; 1, 2 en 5 pula. Die pula is op 23 Augustus 1976 ingevoer, vervolgens bekend as as "Pula Day" en dit het die Suid-Afrikaanse rand gelykstaande vervang.
Klas GCA Garratt-stoomlokomotief
Die Klas GCA Garratt-stoomlokomotief is 'n tipe stoomlokomotief wat deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë gebruik is. Hierdie klas was in 1927 tot 1928 deur Friedrich Krupp AG tot dieselfde spesifikasie as Klas GC gebou. Hulle het egter slegs dieselfde gelyk met verskillende konstruksies. Daar is 39 lokomotiewe afgelewer. Hulle het meestal in KwaZulu-Natal rondom Durban, die Suidkus, Pietermaritzburg op die Donnybrook-Underberg en Greytown-Mount Alida sylyne gewerk. 'n Paar het ook op die Nelspruit-Graskop lyn diens gedoen. Hulle is almal in 1975 uit diens onttrek.
Narendra Modi
Narendra Damodardas Modi (Gujarati: નરેન્દ્ર દામોદરદાસ મોદી, [ˈnəɾeːnd̪rə d̪aːmoːd̪əɾˈd̪aːs ˈmoːd̪iː],, gebore 17 September 1950) is die 14de en huidige eerste minister van Indië. Hy is die leier van die Bharatiya Janata Party en die voormalige hoofminister van die Indiese deelstaat Gujarat.
Waleri Gergijef
Waleri Abisalowitsj Gergijef (Russies:Валерий Абисалович Гергиев; Russiese uitspraak: vɐˈlʲerʲɪj ɐbʲɪˈsaɫəvʲɪtɕ ˈɡʲɛrɡʲɪɪf; Osseties: Гергиты Абисалы фырт Валери, Gergity Abisaly Fyrt Valeri; gebore 2 Mei 1953), is 'n Sowjetse en Russiese dirigent en direkteur van 'n operamaatskappy. Hy is van Ossetiese afkoms. Hy is die algemene direkteur en artistieke direkteur van die Mariinskiteater, hoofdirigent van die München Filharmoniese Orkes en artistieke direkteur van die Wit Nagte-fees in Sint Petersburg.
Vroeë lewe
Gergijef is in Moskou gebore as die seun van Tamara Timofejewna (Tatarkanowna) Lagkujewa en Abisal Zaoerbekowitsj Gergijef.
Hy is in Wladikafkaz in Noord-Ossetië in die Kaukasus grootgemaak. Hy het sy eerste klavierlesse op sekondêre skool gehad voordat hy van 1972-'77 aan die Leningradse Konservatorium studeer het.
Sy grootste leermeester was Ilja Moesin, een van die grootste "dirigentmakers" in Russiese musikale geskiedenis. Sy suster, Larissa, is 'n pianis en direkteur van die Mariinski-sangersakademie.
Loopbaan
Hy het in 1998 hoofdirigent en artistieke direkteur van die Mariinski geword, en in 1996 die oorhoofse direkteur van die geselskap toe hy aangestel is deur die Russiese regering. Bykomend tot sy werk by die Mariinski, het Gergijef geldinsameling aangepak vir projekte soos die onlangs geboude 1100-stoel Mariinski-saal, en hy het ten doel om die Mariinskiteater in geheel teen 2010 op te knap en te restoureer.
In 2003 was hy die inisieerder en dirigent by die Mariinskiteater vir die eerste volledige siklus van Richard Wagner se Die Ring van die Nebelunge, wat vir die eerste keer in oor die 90 jaar in Rusland opgvoer is. Die produksie se ontwerp en konsep reflekteer baie aspekte van Ossetiese kultuur. Gergijef het hierdie produksie in 2006 in Cardiff gedirigeer by die Walliese Millenniumsentrum, in Costa Mesa, Kalifornië in Oktober 2006 in die Orange County-sentrum vir Uitvoerende Kunste, en in Julie 2007 in die Lincolnsentrum, New York, tot groot applous en lof en uitverkoopte sitplekke.
In 1988 was Gergijef vir die eerste keer gasdirigent van die Londen Simfonieorkes. Tydens die volgende verskyning saam met die LSO in 2004 het hy die sewe simfonieë van Prokofiëf gedirigeer. Dit het gelei tot sy aanstelling in 2005 as dié geselskap se vyftiende hoofdirigent. Hy het sir Colin Davis op 1 Januarie 2007 as hoofdirigent opgevolg. Gergijef se aanvanklike kontrak met die LSO was vir drie jaar.
Oos-Afrikaanse krieketspan
Die Oos-Afrikaanse krieketspan (Engels: East Africa cricket team) was ’n krieketspan wat die lande Kenia, Tanzanië, Uganda en Zambië verteenwoordig het. Oos-Afrika was dus een van die “nasionale” krieketspanne wat spelers uit meer as een land ingespan het. Hul eerste wedstryd was teen ’n Nieeuropese Suid-Afrikaanse span in 1958. Oos-Afrika het aan die Krieketwêreldbeker 1975 en die IKR-Trofeë in 1979, 1982 en 1986 deelgeneem. Tydens die laasgenoemde twee toernooie het Kenia op sy eie deelgeneem, waardeur Oos-Afrika as ’t ware Uganda, Tanzanië en Zambië verteenwoordig het.
Waleri Gergijef
Loopbaan
Sy eerste amptelike konsert as hoofdirigent van die LSO was op 23 Januarie 2007; dit is oorspronklik vir 13 Januarie geskeduleer, maar is uitgestel weens Gergijef se ongesteldheid.
Oos-Afrikaanse krieketspan
Oos-Afrika was van 1966 tot 1989 ’n geassosieerde lid van die Internasionale Krieketraad (IKR) en is deur die Oos- en Sentraal-Afrikaanse krieketspan vervang.
Waleri Gergijef
Loopbaan
In Junie 2011 het Gergijef by die Internasionale Tsjaikofski-kompetisie aangesluit en hervormings aan die organisasie bekendgestel, wat die vervanging van akademiese beoordelaars met noemenswaardige kunstenaars ingesluit het. Hy het ook 'n nuwe fase van deursigtigheid aan die proses bekendgestel, met die reëling dat alle opvoerings regstreeks en gratis op die internet gestroom moet word, en dat die beoordelaars hul gedagtes in die openbaar kan lug as hulle dit verkies.
Michael Rennie
Michael Rennie (25 Augustus 1909 – 10 Junie 1971) was 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Day the Earth Stood Still (1951), The Robe (1953), Demetrius and the Gladiators (1954), en The Lost World (1960).
Waleri Gergijef
Loopbaan
Gergijef is sedert 2015 hoofdirigent van die München Filharmoniese Orkes.
Oos-Afrikaanse krieketspan
Geskiedenis
Krieket het in die gebied tydens die Britse kolonisasie in die laat 19de eeu gevestig. Die meeste wedstryde is op ’n “amptenare t settlers”-basis gespeel, maar geen interterritoriale wedstryde is beslis nie. Ná die toestroom van Indiese arbeiders na Afrika om die streek se spoornetwerk op te rig het die gewildheid van krieket toegeneem en aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog was dit een van die mees uitgeoefende sportsoorte in die streek. Vervolgens is in 1951 die Oos-Afrikaanse Krieketkonferensie gestig as die beheerliggaam van krieket in die streek. Dit het toesig gehou oor die interkoloniale wedstryde tussen sy drie stigtingslede Kenia, Uganda en Tanganjika. Later in dieselfde jaar het ’n saamgestelde Oos-Afrikaanse span die Rhodesiese krieketspan gehuisves.
Waleri Gergijef
Loopbaan
Op 5 Mei 2016 het Gergijef by die Romeinse Teater van Palmyra deelgeneem aan die konsert Praying for Palmyra – Music revives ancient ruins. Dit is gewy aan die slagoffers wat gesterf het tydens die bevryding van Palmyra van Isis en het die haglike toestand van die antieke stad benadruk.
Joan Marsh
Joan Marsh (10 Julie 1913 – 10 Augustus 2000) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Anna Karenina (1935), Road to Zanzibar (1941), Police Bullets (1942), en Secret Service in Darkest Africa (1943).
Oos-Afrikaanse krieketspan
Geskiedenis
Oos-Afrika se volgende opgetekende wedstryd was in 1956 teen ’n besoekende Pakistanse span. Onder die kapteinskap van Denis Dawson (die broer van die Suid-Afrikaanse toetsspeler Ossie Dawson) het die Oos-Afrikane die driedaagse wedstryd met agt paaltjies verloor. In die volgende jaar is die Oos-Afrikane deur die besoekende Sunder-krieketklub met nege paaltjies verslaan. In 1958 het ’n Suid-Afrikaanse span met spelers van nie-Europese herkoms na die streek getoer en een wedstryd teen Oos-Afrika in Nairobi gespeel. Onder hul kaptein Malcolm Ronaldson, ’n voormalige eersterangse speler vir die Oostelike Provinsie is Oos-Afrika in dié wedstryd deur die Suid-Afrikane met sewe paaltjies verslaan.
Waleri Gergijef
Persoonlike lewe
In 1999 het Gergijef getrou met die musikant Natalia Dzebisowa, wat meer as 'n kwarteeu sy junior is, en ook Osseties is. Hulle het drie kinders, twee seuns en 'n dogter. Van tyd tot tyd is daar berig dat Gergijef 'n vriend is van Wladimir Poetin; en daar word gesê dat hulle peetpas van mekaar se kinders is, maar in 'n brief aan The Daily Telegraph het Gergijef die idee verwerp. Die dirigent het ook 'n dogter genaamd Natasja uit 'n vroeëre verhouding met die taalonderwyser Lena Ostowitsj.
Oos-Afrikaanse krieketspan
Geskiedenis
Gedurende die 1960’s het Oos-Afrika verskeie toerende spanne ontmoet. In 1962 het hulle twee wedstryde teen die Statebond se krieketspan gespeel. In die eerste wedstryd in Nairobi (10 tot 12 Februarie 1962) is die Oos-Afrikane met 20 lopies geklop. Dié wedstryd word veral onthou vir ’n vinnige honderdtal deur Basil D'Oliveira in die Statebondspan se tweede beurt. In die tweede wedstryd in Oktober, ook in Nairobi, het die Statebondspan Oos-Afrika met 118 lopies geklop. Die besoekende Marylebone-krieketklub (MCC) het in 1963/64 drie wedstryde in Uganda gespeel, een in Tanganjika en sewe in Kenia. Een van dié wedstryde teen die Oos-Afrikaanse span in Kampala het die MCC met ’n beurt en 71 lopies gewen. In Augustus 1967 het die besoekende Indië een driedaagse eersterangse wedstryd gespeel en met agt paaltjies gewen. ’n Internasionale span van Engelse eersterangse spelers het in 1968 in ’n driedaagse wedstryd teen Oos-Afrika in Nairobi onbeslis gespeel.
Waleri Gergijef
Opnames
Gergijef fokus deurgaans op die opneem van die werke van Russiese komponiste, beide opera en simfonies, insluitende die werke van Mikhail Glinka, Pjotr Tsjaikofski, Alexander Borodin, Nikolai Rimski-Korsakof, Sergei Prokofiëf, Dmitri Sjostakowitsj, Igor Strawinski en Rodion Shchedrin. Die meeste van sy opnames, onder die Philips-plaatetiket, is gemaak saam met die Kirof-orkes, maar hy het ook opnames gemaak saam met die Weense Filharmonies Orkes. 'n Onlangse onderneming, die volledige Prokofiëf-simfonieë, is saam met die Londen Simfonieorkes gemaak.
Oos-Afrikaanse krieketspan
Geskiedenis
In Junie en Julie 1972 het Oos-Afrika Engeland vir 18 wedstryde teen plaaslike spanne besoek en ’n oorwinning teen Noord-Wallis aangeteken. Geen van dié wedstryde het eersterangse status geniet nie. Die MCC het in 1973/74 weer Oos-Afrika besoek. In Desember 1973 het hulle twee wedstryde in Zambië gespeel, gevolg deur twee verdere in Tanzanië en toe vier in Kenia. Hul enigste wedstryd teen die volle Oos-Afrikaanse span, wat oor eersterangse status beskik het, is deur die MCC met 237 lopies gewen. Oos-Afrika is genooi om aan die eerste Krieketwêreldbeker 1975 deel te neem. Voor dié toernooi is die span se deelname egter bevraagteken, nadat Tanzanië gedreig het om spelers te verbied om na Engeland te toer in protes teen die Britse en Ierse Leeus-rugbyspan se toer na Suid-Afrika onder Apartheid in 1974. Die insluiting van Oos-Afrika is as ’n belangrike stap vir die toernooi beskou, aangesien die deelname van ’n Afrikaspan as nodig geag is om van dit ’n ware wêreldbekertoernooi te maak. Die twee sterkste krieketlande in Afrika, Suid-Afrika en Rhodesië, het hul spelers op grond van ras gekeur en is uitgesluit as deel van die sport boikot teen Suid-Afrika, waarvolgens Oos-Afrika as Afrika verteenwoordiger deelgeneem het. Hulle het gesukkel en al die drie wedstryde verloor. In 1978 het die Minor Counties Krieketvereniging Kenia besoek vir sewe wedstryde, waaronder twee teen Oos-Afrika. Die eerste wedstryd met 60 boulbeurte het die Minor Counties met agt paaltjies gewen. ’n Beplande driedaagse wedstryd is afgelas sonder dat ’n bal geboul is.
Waleri Gergijef
Opnames
Gergijef het die volledige simfonieë van Gustav Mahler saam met die Londense Simfonieorkes opgeneem, almal tydens lewendige sessies, en uitgereik op die etiket London Symphony Orchestra Live. Dit is op digitale media beskikbaar gestel. In 2009 het Gergijef en die Mariinskiteater 'n  Mariinski Live-plaatetiket begin (versprei deur die London Symphony Orchestra Live-etiket), met die eerste twee opnames wat musiek bevat deur Dmitri Sjostakowitsj.
Oos-Afrikaanse krieketspan
Geskiedenis
In 1981 het Kenia van die Oos-Afrikaanse span weggebreek om by die IKR as ’n assosiaatlid op sy eie aan te sluit. In 1989 is Oos-Afrika heropgestel as Oos- en Sentraal-Afrika wat Uganda, Tanzanië, Zambië en Malawi verteenwoordig het.
Spelerstatistieke
Altesaam het vir Oos-Afrika 14 spelers EDI-krieket gespeel. Vervolgens die spelers, wat vir die Oos-Afrikaanse span die meeste lopies aangeteken en die meeste paaltjies geneem het.
Waleri Gergijef
Opnames
Gergijef se opnames van Prokofiëf se Romeo en Juliet saam met die Londen Simfonieorkes op LSO live in 2010 is gekies as die wenner van die orkestrale kategorie en die Plaat van die Jaar vir die 2011 BBC-musiektydskriftoekennings.
Gereformeerde kerk Kaapstad
Die Gereformeerde kerk Kaapstad is die tweede oudste gemeente in die GKSA se Klassis Boland. Die gemeente het einde 2015 95 en 20 dooplidmate gehad, vergeleke met 151 en 29 vyf jaar vantevore al sluit dit ’n reusedeel van die Kaapse Skiereiland in van Melkbosstrand tot Simonstad; trouens alle dele van Kaapstad wes van die gemeentes Bellville en Bellville-Oos, al word Melkbosstrand, Milnerton en Table View die afgelope paar jaar ook by laasgenoemde se beskrywing in die GKSA se Almanak ingesluit.
Patrick Cavanaugh
Patrick Cavanaugh is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Mad Men (2007) en Agents of S.H.I.E.L.D. (2013).
Gereformeerde kerk Kaapstad
Oorsig
duimnael|links|320px|Die Gereformeerde kerk Kaapstad, ontwerp deur [[Gerard Moerdyk en Henry Watson en op 6 April 1952 in gebruik geneem.]] Die Gereformeerde kerk Kaapstad het op 6 Mei 1923 tot stand gekom met net 31 belydende lidmate. Die kerkperseel – Hofstraat 2, Tuine, aan die bopunt van die Kompanjiestuin en langs die Mount Nelson-hotel – het eers aan die Palmer-instituut behoort. Daarop het ’n saaltjie en ’n woonhuis gestaan. In 1931 het die gemeente dit vir £2 750 aangekoop. Dié geboue is in 1951 gesloop om plek te maak vir die nuwe kerkgebou.
12 Years a Slave
12 Years a Slave is 'n Amerikaanse rolprent uit 2013 wat geregisseer is deur Steve McQueen. Die rolprent het 3 Oscars gewen tydens die 86ste Oscar-toekenningsaand.
Gereformeerde kerk Kaapstad
Oorsig
Die kerkgebou met sy meer as 300 sitplekke is ontwerp deur Gerard Moerdyk en Henry Watson, wat ook saam gewerk het aan die Voortrekkermonument. Die perseel langs die kerkgebou op die hoek van Oranje- en Hofstraat, is in 1959 vir £6 500 aangekoop. In 1964 is die kerk- en saalperseel gekonsolideer. Die kerksaal, waarvan Braam Singels die gedenksteen op 27 September 1969 gelê het, het R35 400 gekos.
Die kerkraad het in 1942 begin met evangeliebediening aan verbyvarende seelui. Van 1947 af is die Gereformeerde gemeentes in die Skiereiland, die NG Kerk en later ook die VG Kerk deel van dié interkerklike bediening, genaamd Biblia.
Tot 1994 was die gemeente jare lank die tuiste van heelparty politici en staatsamptenare wanneer die parlement in sitting was. Dié lidmate veral in Seepunt, Rondebosch en Bellville (later afgestig) gewoon. Sen. Jan de Klerk en sy vrou, Corrie, was lidmate van 1969 tot 1974 en hul seun FW moontlik van 1978 tot moontlik 1997. Dr. Connie Mulder en sy vrou, Suzanne, was lidmate van 1968 tot 1978, toe hy weens die Inligtingsdebakel gedwing is om as minister te bedank. Min. Amie Venter was terwyl hy parlementslid was ook lidmaat van die gemeente en het die ingebruikneming van die eerste fase van die kerk se ouetehuis, Huis Boland, op 25 April 1990 waargeneem.
Stigting
duimnael|regs|230px|Die Gereformeerde kerk Kaapstad se vooraansig.