cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sanidien
Sanidien  is die hoëtemperatuurvorm van kaliumveldspaat met 'n algemene chemiese formule van KAlSi3O8. Sanidien word meestal aangetref in felsiese vulkaniese gesteentes soos obsidiaan, rhioliet en tragiet. Sanidien kristalliseer in die monokliene kristalstelsel. Ortoklaas is 'n monokliene polimorf wat stabiel is teen laer temperature. By nog laer temperature is mikroklien ('n trikliene polimorf van kaliumveldspaat) weer stabiel.
As gevolg van die hoë temperatuur en vinnige afkoeling kan sanidien meer natrium in sy struktuur bevat as die twee polimorfe wat by laer temperature ewewig bereik het. Sanidien en hoë albiet vorm 'n soliede oplossingsreeks met intermediêre samestelling wat anortoklaas genoem word. Uitwissing van 'n albietfase kom voor. Die gevolglike kriptopertiet kan die beste in elektronmikroskoopbeelde waargeneem word.
Rekenaardrukker
Drukkers wat ontwerp word vir lae volume, korte duur drukwerk; vereis bykans geen opsteltyd vir die maak van 'n gedrukte kopie van 'n gegewe dokument nie. Drukkers is egter oor die algemeen stadige toestelle (10 bladsye per minuut word as vinnig beskou; en baie drukkers vir die gewone gebruiker is selfs baie stadiger as dit) en die koste per bladsy is relatief hoog. In teenstelling daarmee word 'n tipiese drukpers (wat dieselfde funksie dien) ontwerp en geoptimiseer om hoë volume drukwerk soos koerante te doen en is in staat om honderde bladsye per minuut te druk en die drukkoste per eksemplaar is gewoonlik maar 'n fraksie van 'n gewone rekenaardrukker. Die drukpers bly dus daarom die mees geskikte masjien vir hoë volume, professionele drukwerk. Rekenaardrukkers se kwaliteit het egter die afgelope paar jaar met rasse skrede verbeter en word baie drukwerk deesdae op lokale drukkers gedoen wat voorheen slegs deur professionele drukkerye gedoen is.
Drukkertegnologie
Drukkers word gereeld geklassifiseer volgens die onderliggende drukkertegnologie wat ingespan word en daar bestaan verskeie tegnologieë wat oor die jare ontwikkel is. Die keuse van druktoestel het 'n beduidende impak op die drukwerk waarvoor die drukker geskik is, aangesien die verskeie tegnologieë verskil ten opsigte van die kwaliteit, drukspoed, koste en geraasvlakke waartoe hulle in staat is. Verskeie drukkers is byvoorbeeld ook ongeskik vir sekere fisiese media (soos byvoorbeeld kladpapier of transparante).
Moderne drukkertegnologie
Die volgende drukkertegnologieë word deesdae in moderne rekenaardrukkers aangetref (met ingang Julie 2006):
Inkpoeiergebaseerde drukkers
Inkpoeiergebaseerde drukkers werk op dieselfde manier as baie fotokopieërders deur die inkpoeier aan die medium te laat klou. Die mees algemene drukker van hierdie soort is die laserdrukker wat 'n laser gebruik om 'n inkbeeld op 'n fotosensitiewe drom vas te lê, wat dan na die medium oorgedra kan word. Laserdrukkers is bekend vir hulle hoë kwaliteit drukwerk, goeie drukspoed en lae koste per eksemplaar en word dikwels gebruik vir algemene drukwerk in kantore. Hulle word egter minder deur gebruikers aangekoop vanweë hul hoër aanvanklike koste.
Laserdrukkers is beskikbaar in beide kleur- en monochroom variante.
'n Ander inkpoeier gebaseerde drukker is die LED-drukker wat 'n matriks LEDs gebruik in plaas van 'n laser om die beeld op 'n fotosensitiewe drom vas te lê.
Vloeibare inkdrukkers
Inkstraaldrukkers sproei baie klein, presiese hoeveelhede ink op die media. Inkstraaldrukwerk is die mees algemene drukkers wat gewone verbruikers gebruik aangesien hulle goedkoop is om te vervaardig. Byna al die moderne inkstraaldrukkers kan kleurdrukwerk doen, terwyl sommiges wat bekend staan as fotodrukkers ekstra pigmente bevat om die beter kleurskakerings te lewer wat benodig word vir hoëkwaliteit fotografiese drukwerk (en is ook daartoe in staat om op dukkerfotografiese karton te druk in plaas van gewone kantoorpapier).
Inkstraaldrukkers se werking berus op klein gaatjies wat baie klein inkborrels kan vorm wat dan uiteindelik as klein druppels ink op die papier gespuit word. Inkstraaldrukkers kan hoëkwaliteit teks- en grafiese drukwerk verrig. Hulle werk ook oor die algemeen baie stil en hulle aanvanklike koste is baie laer as laserdrukkers, met die nadeel dat die uiteindelike koste per eksemplaar baie duurder is, aangesien die ink gereeld vervang moet word. Verder volg die vervaardigers van inkstraaldrukkers 'n besigheidsmodel soortgelyk aan dié wat deur die vervaardigers van skeermesse gebruik word; waar die drukkers dikwels teen minder as die vervaardigingskoste verkoop word en die ink daarvoor wat dan teen 'n hoë winsgrens verkoop word. Verskeie wetlike en tegnologiese middele word gebruik om gebruikers te forseer om slegs die vervaardiger se ink aan te koop (wat dus lei tot verskafferafhanklikheid); daar is egter 'n groeiende mark vir derdeparty inkmodules (nuut of herwindes) asook hervulstelle.
Inkstraaldrukkers is ook baie stadiger as laserdrukkers. Inkstraaldrukkers het ook die nadeel dat bladsye moet droog word alvorens hulle hanteer kan word; te vroeë hantering kan daartoe lei dat die ink oor die bladsy smeer.
Termiese wasdrukkers
Termiese inkdrukkers wat ook soms as faseveranderingsdrukkers bekend staan is 'n soort termiese drukker. Hulle gebruik soliede, gekleurde wasstokkies wat op die medium gesmelt word. Hulle word algemeen gebruik as kleurdrukkers in kantore en is uiters geskik vir drukwerk op media wat nie poreus is nie, soos onder andere op transparante. Die kostes van hierdie drukkers is soortgelyk as dié van 'n laserdrukkers. Die nadele van hierdie drukkers is dat hulle kragverbruik baie hoog is. Verder is Xerox ook die enigste vervaardiger van hierdie soort drukker.
Inksublimasiedrukkers
'n Inksublimasiedrukker is 'n drukker wat hitte gebruik om die ink na die medium oor te dra. Die proses word gewoonlik in stappe gedoen waar kleure opeenvolgend op die medium neergelê word. Dié soort drukker is hoofsaaklik geskik vir die druk van hoëkwaliteit grafiese drukwerk, insluitend kleurfoto's maar is minder geskik vir teks.
Kolmatriksdrukkers
Baie drukkers maak oor die algemeen staat op 'n matriks van pieksels of kolle wat saam 'n groter beeld vorm. Die term kolmatriksdrukker word egter gereserveer vir impakdrukkers wat 'n matriks pennetjies gebruik om die kolle te vorm. Die voordeel van kolmatriksdrukkers bo ander impakdrukkers is dat hulle grafiese beelde asook teks kan lewer.
Kolmatriksdrukkers kan breedweg in twee hoofkategorieë verdeel word:
Eens op 'n tyd was kolmatriksdrukkers die mees algemene soort drukker in algemene gebruik. Sulke drukkers het gewoonlik 9 of 24 penne op die drukkerknop bevat. Die 24-pen drukkerkoppe kon 'n hoër kwaliteit drukwerk lewer. Hierdie drukker is egter grootliks met inkstraaldrukkers vir algemene gebruik vervang.
Sommige kolmatriksdrukkers, byvoorbeeld die NEC P6300, kan opgegradeer word om in kleur te druk. Dit word bewerkstellig deur 'n vierkleur lint wat op die eenheid aangebring kan word. Kolmatriksdrukkers word steeds in lae koste, lae kwaliteitstoepassings benut (soos in kasregisters of vir baie hoë volume drukwerk soos die druk van fakture).
Kettingdrukkers
Hierdie soort drukkers is veral in die dae van die hoofraamrekenaars gebruik. 'n Ander naam vir hierdie soort drukkers is ook banddrukker of lyndrukker, omdat hulle altyd 'n hele lyn (reël) op een slag gedruk het. Die meeste van hierdie is nou deur hoëspoedlaserdrukkers vervang. Die basiese beginsel van hierdie drukkertipe was om lettertipes wat op 'n omlopende staalband gemonteer was verby 'n hammerbank te beweeg. Sodra 'n sekere letter by die spesifieke plek verbygekom het, het 'n hammertjie op die staalband geslaan en die geïmboseerde letter op die papier geslaan wat dan deur 'n kleurlint 'n merk van die letter op die papier afgedruk het.
Die voordeel van kettingdrukkers was hulle kon 'n redelik vinnige spoed handhaaf en was ook geskik om deurslae van tot 3 en selfs 4 (afhangende van hoe veel lae papier en koolpapier in die eindelose drukkerpapier) in een deurloop te doen.
Indien drukkerpapier met verskillende lae gebruik is, moes dit ook eers van mekaar af losgemaak word, in 'n sogenoemde dekolasieproses. Daar is dan ook die (nou onnodige) koolpapier verwyder. Die selfinkpapier het later deur 'n spesifieke chemiese proses op die voor en agterkant van die papier hierdie werk makliker gemaak en selfs meer kopie toegelaat, omdat hierdie papier(band) dan dunner was (sonder enige koolpapier lae tussen in). Die drukspoed van dierdie drukkers is nie in karakters per sekonde (KPS) gemeet nie, maar in lyne per minuut (LPM). Die drukspoed was, afhanklik van die drukkermodel, tussen 100 LPM en 1600 LPM.
Matrikslyndrukker
Daar is egter nog 'n unieke matrikslyndrukker, omdat dit nie 'n kettingdrukker is nie, maar tog in hierdie klas val. Dit is eintlik maar 'n baie groot naalddrukker of kolmatriksdrukker, waarvan die drukkop nie heen en weer beweeg nie, maar vasgemonteer is oor die hele papierband se breedte. Dit maak gebruik van 'n spesiale hammerbank wat in sowat 8 of 9 modules saamgevoeg is waarvan elke module hammers dan 'n afstand van sowat 2 duim bedruk. Die hammers slaan deur 'n teen inklint en tik verskeie kolletjies op die papier af, soos die papier verby die groot drukkop wat rek oor die hele papier span getrek word.
Deur hierdie konsep te gebruik kan die drukker basies enige letter of grafiese teken op die papier 'uithammer', en was selfs geskik vir die druk van strepieskodes. Die vervaardiger van hierdie drukker was Mannesmann-Tally. Basies was dit 'n ontwikkeling wat gekom het uit die vinnige drukspoed van kettingdrukkers en die buigsaamheid van die kolmatriksdrukkers. Weëns die geraasontwikkeling deur al die hammers wat slaan wanner die drukker werk, is die hele drukker in 'n klankdempende kas geplaas om die geraasvlak drasties te verminder, wat ook weer bygedra het tot gebruik in kantore. Die drukspoed was onderskeidelik, afhanklik van die drukkermodel:
Verder meer besonderhede vir drukspoed spesifiek vir die MT450 model is soos volg:
Vancouver-eiland
Vancouver-eiland (Engels: Vancouver Island), die wêreld se 43ste grootste eiland en die elfde grootste eiland van Kanada, beslaan 'n oppervlakte van 32 100 km². Dit is die grootste eiland langs die weskus van die Amerikas en die grootste eiland oos van Nieu-Seeland. Die eiland is net noordwes van die grens tot die Verenigde State, die stad Seattle en net wes van die stad Vancouver geleë. Dit maak deel uit van die Kanadese provinsie Brits-Columbië en is genoem na die Britse offisier en ontdekker George Vancouver. Victoria, die hoofstad van die provinsie, is in die suidooste van die eiland geleë. Alhoewel die suide van die eiland suid van die 49ste Lengtegraad, wat in die westelike Noord-Amerika die grens tussen die Verenigde State en Kanada vorm, behoort die hele eiland volgens die Oregon-kompromie aan Kanada.
Rekenaardrukker
Matrikslyndrukker
HOOFLETTERDRUK alleenlik (Dataverwerkingdrukkwaliteit): 450 LPM. Hoof- en kleinletters (Dataverwerkingdrukkwaliteit): 360 LPM
Bynabriefkwaliteit (BBK, Engels: NLQ): 210 LPM, OCR-A: 360 LPM, OCR-B: 150 LPM.
Termiese drukkers
Termiese drukkers se werking berus op die verhitting van sekere gebiede op spesiale papier wat sensitief ten opsigte van hitte is. Hierdie drukkers is beperk tot spesiale doeleindes soos kasregisters en faksmasjiene.
Pengebaseerde plotters
'n Plotter is 'n vektorgrafikadruktoestel waarvan die werking berus op die beweging van 'n pen oor die oppervlak van die papier. Plotters was (en word steeds) gebruik vir toepassings soos rekenaargesteunde ontwerp, maar word vinnig deur wyeformaat konvensionele drukkers vervang. Daar word dikwels na sulke wyeformaat drukkers as plotters verwys al is die gebruik van die term vir sulke drukkers tegnies verkeerd.
Agulhasbank
Die Agulhasbank is 'n uitloper van die kontinentale bank van Afrika suid van Kaap Agulhas. Die bank is vlak en daal tot 200 m diep en strek vir 300 km die see in. Dit speel 'n kritiese rol in die kommersiële visbedryf van Suid-Afrika. Die Atlantiese Oseaan en Indiese Oseaan ontmoet mekaar op die bank by Kaap Agulhas.
James Baxter (akteur)
James Baxter (gebore 3 Augustus 1990) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Emmerdale (1972), Red Dwarf (1988), Love Life (2012), en Still Open All Hours (2013).
Stinkhout
Stinkhout (Ocotea bullata) is 'n endemiese boom van Suid-Afrika. Dit staan ook bekend as Swartstinkhout of Ware stinkhout.
Verspreiding
Die boom kom voor langs die Weskus tot in KwaZulu-Natal, asook verspreid in Mpumalanga en Limpopo.
Kenmerke
Die boom se hout is van hoë gehalte, is baie duur en meubels wat daarvan gemaak is, is gesog. Die blare het kenmerkende vratjies of blasies aan die bokant. Die ovaalvormige vrug word pers wanneer dit ryp is en is omtrent 2 cm lank. Dit het 'n kelk aan die basis en lyk soos 'n akker. Die boom het sy naam gekry weens die feit dat die hout stink wanneer dit gesaag word.
Die boom se FSA-nommer is 118.
Nasionale Party
Die Nasionale Party was 'n dominante politieke party in Suid-Afrika en was aanvanklik opgerig onder die naam Nationale Partij en in die volksmond Natte genoem.
Westland
Die Westland ("Het Westland" in Nederlands) is 'n gebied in die provinsie Zuid-Holland. Die gebied word begrens deur Den Haag, Rijswijk, Delft en Rotterdam en die Noordsee. Die Westland is baie bekend vir sy kweekhuistuinbou.
Nasionale Party
Ontstaan
Die party is van 7 tot 9 Januarie 1914 onder leiding van genl. J.B.M. Hertzog gestig, nadat hy die Suid-Afrikaanse Party verlaat het. Die party het aanvanklik net ses Parlementslede gehad, maar in die algemene verkiesing van 20 Oktober 1915 word 27 van die party se 92 kandidate verkies en verower die party 29,9% van die stemme.
Die party het in opposisie gebly tot en met die verkiesing van 17 Junie 1924 toe hy die bewind oorneem in samewerking met die Arbeidersparty, die sogenaamde Pakt-regering. Die party verower 'n meerderheid van setels in die algemene verkiesing op 18 Junie 1929, maar in Oktober daardie jaar stort die New Yorkse aandelebeurs in duie. Die Nasionale Party weier hardkoppig om van die goudstandaard afstand te doen en in die gevolglike ekonomiese krisis midde-in die Groot Depressie, smelt die Nasionale Party uiteindelik op 5 Desember 1934 met die Suid-Afrikaanse Party saam om die Verenigde Party te vorm.
Dr. D.F. Malan en volgelinge weier egter om by die V.P. aan te sluit en so word die Gesuiwerde Nasionale Party gebore. Net 27 van die party se 102 kandidate slaag in die algemene verkiesing op 18 Mei 1938, hoewel die party se steun net daal van 31,3% tot 29,6%.
Hereniging
In 1939 verlaat Hertzog en sy volgelinge die regering toe hulle weier om oorlog teen Duitsland te verklaar. So word die party, waarvan dr. D.F. Malan leier was, maar wat bedank sodat Hertzog leier kon word, se naam verander in die Herenigde Nasionale Party. In die algemene verkiesing op 7 Julie 1943 slaag 43 van die party se 102 kandidate en verkry die party 35,8% van die stemme.
In daardie verkiesing was die karakter van die party nog grotendeels landelik en Afrikaner-georiënteerd. In setels wat later jare veilige N.P.-vestings sou word, gee die V.P. die N.P. 'n bloedneus, onder meer Bethal, Boksburg, Brakpan, Ermelo, Germiston-distrik, Jeppes, Lydenburg, Middelburg, Potchefstroom, Roodepoort, Vereeniging en Witbank in die Transvaal, en Lydenburg se twee setels, Malmesbury, die Paarl, Prieska, Queenstown en Vryburg in die Kaapprovinsie. Veral op die Transvaalse platteland was die setels wat die N.P. wel kon verower, dié waarin hy van 1982 tot 1989 die grootste bedreiging van regse partye soos die Konserwatiewe Party sou ervaar.
Die Verenigde Party verloor
Op 26 Mei 1948 gebeur die ondenkbare toe die N.P. die V.P. verslaan met net 37,2% van die stemme, maar 70 setels. In koalisie met die Afrikanerparty neem die party die bewind oor en breek 'n droewige hoofstuk in die land se geskiedenis met die deurvoer van tallose apartheidswette aan. Albert Luthuli, wat later president van die African National Congress sou word, het die meerderheid van die bevolking se reaksie op die uitslag as volg in sy outobiografie opgesom: "Die Nasionaliste se oorwinning het ons nóg verras nóg besonder geïnteresseer, hoewel ons besef het daar sou waarskynlik 'n intensivisering van die swaarkry en onwaardighede wees wat nog altyd ons te beurt geval het. Nietemin, ek dink dit is waar dat baie min (indien enige van ons) begryp het hoe gou die agteruitgang sou gebeur."
Kleurlingstemreg
Omdat die klousule in die Grondwet verskans is, moes twee-derdes van albei huise van die Parlement in 'n gesamentlike sitting ten gunste van enige verandering stem. Jare lank het die stryd in die Parlement en in die howe voortgeduur, totdat Malan die senatore van sy party van 29 tot 77 en die regsbank van die Appèlhof van vyf tot 11 vermeerder het, met die nuwe ses wat almal die N.P. ondersteun het. Uiteindelik was die stemming van albei huise net 'n formaliteit en so is die bruin kiesers, wat van 1853 in die Kaap kon stem, van die kieserslys verwyder. Net sowat 48 000 stemgeregtigdes was bruin, en hulle het net in nege kiesafdelings in die Wes-Kaap (Kaapstad-Kasteel, Kaapse Vlakte, Paarl, Wynberg, Stellenbosch, Soutrivier, Vasco, Hottentots-Holland en Malmesbury) enigsins 'n beduidende rol gespeel, hoewel hulle nêrens die meeste kiesers in 'n kiesafdeling was nie. Hulle was egter byna deur die bank V.P.-ondersteuners en hulle aanwesigheid op die algemene kieserslys het nie by die N.P. se apartheidsdroom ingepas nie.
Van Republiek tot Demokrasie
'n Groot ideaal van die N.P. is verwesenlik met die ontstaan van die Republiek op 31 Mei 1961, nadat sowat 830 000 kiesers in 'n referendum daarvoor en sowat 760 000 daarteen gestem het. Die meerderheid ten gunste was net 74 580.
Met die agteruitgang en versplintering van die Verenigde Party het die N.P. se steun in die verkiesings van 1958, 1961 en 1966 telkens toegeneem. Daar was 'n geringe insinking in 1970, toe die getal setels van 120 na 111 afgeneem het, maar in 1974 wen die party 117 setels en in 1977, ná die ontbinding van die V.P. 'n volle 134 en 64,8% van die stemme. In die laaste wit verkiesing waaraan die N.P. deelneem, op 6 September 1989, wen die N.P. sy laagste getal setels sedert 1953: net 103.
In die eerste volle demokratiese verkiesing op 27 April 1994 kry die N.P. net meer as 20% van die stemme en word saam met ander partye lid van die Regering van Nasionale Eenheid.
Asteropus moolenbeeki
Asteropus moolenbeeki is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Asteropus en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2008 deur Van Soest & Beglinger.
Tadjiks
Tadjiks (забо́ни тоҷикӣ́, zaboni tojikī, [zaˈbɔni tɔd͡ʒiˈki]), ook Tadjikse Persies (форси́и тоҷикӣ́, forsii tojikī, [fɔrˈsiji tɔd͡ʒiˈki]) genoem, is 'n Irannese taal wat deur sowat 7,9 miljoen mense in Tadjikistan, Afghanistan, Kirgisië, Oesbekistan en die Volksrepubliek China gepraat word. Dit is die derde mees verspreide taal van Sentraal-Asië naas Oesbekies en Kasaks. Tadjiks is die amptelike taal van die Republiek Tadjikistan.
Tadjiks is 'n moderne variëteit van Persies wat deur invloed van Russies en die Turkse tale van Sentraal-Asië tydens die Sowjetunie ontstaan het. Tadjiks word amptelik met 'n gemodifiseerde Cyrilliese alfabet geskryf, maar in die Internet word ook 'n variant van die Latynse alfabet gebruik. In Afghanistan en die Volksrepubliek China word 'n gemodifiseerde Arabiese alfabet gebruik.
Sublimasie
Sublimasie is die oorgang van 'n stof direk van 'n vastestof na 'n gas, sonder om deur die vloeistof-fase te gaan. Sublimasie is 'n endotermiese proses wat plaasvind teen temperature en druk benede 'n stof se drievoudige punt in sy fasediagram, wat ooreenstem met die laagste druk waarop die stof as vloeistof kan bestaan.
Die omgekeerde van die sublimasieproses is afsetting of desublimasie, waarin 'n stof direk van 'n gas na 'n vastestof oorgaan. Sublimasie is ook gebruik as 'n generiese term om 'n vaste-tot-gas-oorgang (sublimasie) te beskryf, gevolg deur 'n gas-na-soliede oorgang (afsetting).
Terwyl verdamping van vloeistof na gas as verdamping van die oppervlak plaasvind as dit onder die kookpunt van die vloeistof voorkom, en as dit kook met die vorming van borrels in die binneste van die vloeistof as dit by die kookpunt voorkom, is daar geen sodanige onderskeid vir die vaste-tot-gas-oorgang wat altyd plaasvind as sublimasie vanaf die oppervlak.
Teen normale druk het die meeste chemiese verbindings en elemente drie verskillende toestande teen verskillende temperature. In hierdie gevalle benodig die oorgang van die vaste stof na die gas 'n intermediêre vloeibare toestand. Die druk waarna verwys word, is die parsiële druk van die stof, nie die totale druk van die hele stelsel nie. Dus, alle vaste stowwe wat 'n noemenswaardige dampdruk teen 'n sekere temperatuur besit, kan gewoonlik sublimasie in lug ondergaan. Vir sommige stowwe, soos koolstof en arseen, is sublimasie baie makliker as verdamping van die gesmelte materiaal, omdat die druk van hul drievoudige punt baie hoog is en dit moeilik is om die stof as vloeistowwe te verkry.
Die term sublimasie verwys na 'n fisiese verandering van die toestand en word nie gebruik om die transformasie van 'n vaste stof na 'n gas in 'n chemiese reaksie te beskryf nie. Die dissosiasie by verhitting van vaste ammoniumchloried in waterstofchloried en ammoniak is byvoorbeeld nie sublimasie nie, maar 'n chemiese reaksie. Net so is die verbranding van kerse (paraffienwas), wat koolstofdioksied en waterdamp vorm, nie sublimasie nie, maar 'n chemiese reaksie met suurstof.
Sublimasie word veroorsaak deur die absorpsie van hitte wat genoeg energie bied vir sommige molekules om die aantrekkingskragte van hul bure te oorkom en in die gasfase te ontsnap. Aangesien die proses addisionele energie benodig, is dit 'n endotermiese verandering. Die entalpie van sublimasie (ook genoem sublimasiewarmte) kan bereken word deur die entalpie van samesmelting by die entalpie van verdamping te voeg.
Toepassings
Vriesdroging van voedsel is moontlik omdat die sublimasie van water teen 0 °C en 'n gedeeltelike druk van 612 Pa (0,0006 atm) plaasvind.
Sublimasie is 'n tegniek wat chemici gebruik om verbindings te suiwer. 'n Vaste stof word gewoonlik in 'n sublimasie-apparaat geplaas en onder vakuum verhit. Onder hierdie verminderde druk verdamp die vaste stof en kondenseer dit as 'n gesuiwerde verbinding op 'n afgekoelde oppervlak, en laat die nie-vlugtige onsuiwerhede agter.
Kleurstof-sublimasie of digitale sublimasie is 'n digitale druktegnologie wat volkleur-kunswerke gebruik wat met poliëster- en polimeerbedekte substrate werk. Die proses word gewoonlik gebruik vir die versiering van klere, bordjies en baniere, selfoonbedekkings, gedenkplate, koffiebekers en ander items met sublimasievriendelike oppervlaktes.
Sommige elektroniese stroombane word saamgestel deur sublimasie gevolg deur afsetting van verskillende komponentlae.
Paula Abdul
Paula Abdul (gebore 19 Junie 1962) is 'n Amerikaanse aktrise van Joodse afkoms. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Running Man (1987), Jerry Maguire (1996), American Beauty (1999), en Robots (2005).
Katharine McPhee
Katharine McPhee (gebore 25 Maart 1984) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The House Bunny (2008), Shark Night 3D (2011), en You May Not Kiss the Bride (2011), en in die televisiereeks Smash (2012).
6 November
6 November is die 310de dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (311de in skrikkeljare). Daar volg nog 55 dae in die res van die jaar.
Ongeluksrivier
Die naam Ongeluksrivier kan verwys na:
Maretha Maartens
Maretha Maartens (1945–) is 'n Suid-Afrikaanse skrywer. Sy is ’n baie produktiewe skrywer wat werke in verskeie genres lewer, insluitende drama, prosa vir die kinders, jeug en volwassenes, biografieë, Bybeldagboeke en ander godsdienstige publikasies. Sy verwerf egter veral bekendheid met haar kinder- en jeugverhale en verower verskeie pryse in hierdie genre; onder meer: die M.E.R.-prys, die Sanlamprys Goud vir Jeuglektuur, die Credo-prys, die  HAUM-De Jager-prys, en die J.P. van der Walt-prys. Benewens haar kinder- en jeugskryfwerk is sy ook bekend vir die groot aantal geestelike en didaktiese boeke wat sy tot dusver gepubliseer het.
Herkoms en vroeë lewe
Margaretha Jacoba Strydom is op 22 Junie 1945 in Bloemfontein gebore as die oudste van drie dogters van ’n polisieman, Matthys Johannes Strydom, en ’n huisvrou, Jacoba Danilina Diedericks.Tot op sesjarige ouderdom bly die gesin op Jacobsdal in die Vrystaat, waarna hulle trek na Petrusburg, ook in die Vrystaat. Hier word haar twee susters, Adri en Rina, gebore. Sy leer tik in haar standerdses-jaar, wanneer haar vader vir haar ’n Olivetti tikmasjien koop. In 1963 matrikuleer sy aan die Hoërskool Petrusburg met ses onderskeidings. Sy studeer verder aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat en behaal in 1966 ’n B.A.-graad cum laude met Frans en Engels as hoofvakke en Afrikaans-Nederlands, Duits, Suid-Sotho, Latyn en Sielkunde as byvakke. Sy loop ook ’n diplomakursus in verpleging en vanaf 1967 tot 1968 verpleeg sy aan die H.F. Verwoerd Hospitaal in Pretoria en gedurende 1969 aan die Nasionale Hospitaal in Bloemfontein.
Verdere studie, loopbaan en persoonlike lewe
In Januarie 1970 trou sy met Hennie Maartens, wat later as predikant kwalifiseer. Twee dogters (Danila en Naomi) word uit die huwelik gebore. In 1971 behaal sy aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat ’n B.A. Honneurs-graad cum laude in Engels. Die egpaar vertrek in 1973 na Stellenbosch, waar Hennie met sy teologiese opleiding begin. Hier is sy ’n jaar lank prinsipale van die ACVV-kleuterskool. Sy studeer verder aan die Universiteit van Stellenbosch en verwerf haar Senior Onderwysdiploma, terwyl sy ook die Suid-Afrikaanse Onderwysuniemedalje ontvang vir die beste onderwysstudent. Hierna is sy dosent in Didaktiek en aflosdosent in Opvoedingsfilosofie aan die universiteit. Wanneer haar man kwalifiseer en toegelaat word tot die bediening, is hulle die leraarspaar in drie gemeentes, naamlik die Oos-Londen Moedergemeente, Welkom Moedergemeente en Noordhoek-gemeente in Bloemfontein. Hennie bedien in Bloemfontein tot met sy aftrede. Noordhoek se gemeente voer sewe jaar lank evangeliese dramas onder Hennie en Maretha se leiding op.
In 1992 bou hulle vir hulle ’n huis in Bloemfontein buite die gemeente en na haar man se emeritaat bedryf hulle die joernalistieke onderneming Skryfhuis vanuit hulle woning. Sy is vanaf 1998 vir twee jaar lank van die ontstaan daarvan redaktrise van Finesse, ’n tydskrif vir Afrikaanssprekende Christenvroue, maar bedank uit hierdie pos in Maart 2000 weens verskille oor redaksionele beleid. Sy word dan redaktrise by Vrouekeur, is ’n rubriekskrywer vir Die Volksblad, Rooi Rose en Kerkbode en vryskutjoernalis. Sy is ’n gewilde spreker by vroueverenigings en bied ook lesings aan by kerke, skole en ander organisasies en verenigings. In 1992 spreek sy in Amerika vroue by die Suid-Afrikaanse ambassade in New York toe oor hoe om persoonlike eensaamheid te hanteer en persoonlik sterk te bly ter wille van hulle roeping.
Begin van skrywersloopbaan
Reeds as tienjarige skryf sy stories wat die eertydse boekresensent Anna van Zyl in Die Volksblad se kinderhoekie plaas en as tiener word van haar bydraes ook in Môrelig en Naweekpos gepubliseer. Die Sentrale Pers in Bloemfontein druk later van hierdie jeugwerk onder haar nooiensvan Strydom in Die lekkerlees-kinderboek. Haar verhale word in vele tydskrifte gepubliseer, insluitende Sarie, Huisgenoot, Rooi Rose, Fair Lady en Tydskrif vir Letterkunde.
Tydskrifvervolgverhale en kortverhale
Van haar tydskrifvervolgverhale word later in boekvorm gepubliseer, insluitende haar eerste vervolgverhaal, Stormvoël, wat in 1970 in Sarie verskyn het. In 1987 wen sy die Scripto Africana-prys vir kortverhale met Nagbrief in die landswye kortverhaalwedstryd wat deur Hans Strydom-uitgewers aangebied is met die Groot Trek as tema. Nagbrief behandel die nag by Bloukrans en Boesmansrivier. In 1988 word Ses wenverhale gepubliseer, wat die beste ses inskrywings is in ’n landswye wedstryd van grensverhale van Huisgenoot en die Suid-Afrikaanse Weermag. Haar kortverhaal word saam met verhale van S.C. Brink, Eben Engelbrecht, Pieter Pieterse, Bertrand Retief en Engela van Rooyen hierin gepubliseer. Die kortverhaal Een heilige jaar word in die versamelbundel Om lief te hê opgeneem, wat ’n keur bevat van die mooiste liefdesverhale wat in Sarie verskyn het.
Drama
As deel van haar man en haar eie geestelike bediening skryf en redigeer sy geestelike verhoogstukke vir groot en kleiner groepe, waaronder Legio wat so roep, Die Kruiskoning (Paasspel), Die Kripkoning (Kersspel), Een middag in Nasaret (’n Kersspel vir kinders), Woesklip (kindertoneel) en Kom huis toe, Koningskind! Vir die Hoërskool Chris van Niekerk op Vredefort skryf sy die verhoogstuk Moses waaraan elke kind in die hoërskool deelgeneem het.
Die wind sal nooit weer ophou waai nie word in 2002 by die Volksblad-Kunstefees in Bloemfontein opgevoer. Dit is ’n drama oor gestremdes, waar sommige van die rolle dan ook deur gestremdes gespeel is. Hierdie mense se stryd om hulle gestremdheid te verwerk en menswaardig tot die samelewing by te dra is die tema, terwyl vergrype teen hierdie mense, ook die verkragting van veral swart vroue met liggaamlike gestremdhede, ook aangespreek word.
In 2003 word Carwatch ook by die Volksblad-Kunstefees opgevoer en hierdie drama word later as Glenda verfilm en op DVD uitgereik. Die drama beeld die lewensgeskiedenis en aspirasies van die karwag uit, met haar verlange na erkenning, skoonheid en verlore jeug. Dit lewer ook kommentaar op gesinsgeweld, kapings en rooftogte.
Die jeugdrama Woesklip is in 2012 die naaswenner in Maskew Miller Longman se jeugdramawedstryd en dit word uitgegee in die bundel Swewende maan en ander dramas, wat die wendramas van hierdie kompetisie bevat.
Kinder-en jeugliteratuur
Die inkvoël speel af tydens die onrus van die tagtigerjare en is die eerste jeugboek wat binne hierdie kontensieuse politieke scenario geplaas word. Dit vertel die verhaal van die swart seun Adam. Na sy pa se dood word hy noodgedwonge die broodwinner en verkoop koerante. Die titel verwys na ’n stuk koerantpapier wat teen ’n motor se ruit vaswaai en vir Adam lyk soos ’n voël wat vry rondvlieg. Die Katolieke Jeugboekprys van Oostenryk word in 1987 toegeken aan die Duitse vertaling (Tintenvogel) en hierdie boek word ook in Nederlands en Engels vertaal en in 1988 as een van net drie Afrikaanse boeke gekies vir die internasionale White Raven Collection van IBBY Books. Oor die nek van die draak se titel verwys na die moeisame tog van die Voortrekkers oor die Drakensberge in Natal. Die verhaal speel af in die tyd net voor en na die Slag van Bloedrivier en word vertel uit die gesigspunt van die veertienjarige dogter Kotie. Eers wil sy nie trek nie, maar met Pieter in die nabyheid word die trek glad nie onaardig nie. Dan loop die trekkers hulle vas teen die Zoeloes en is hulle daagliks in ’n stryd om oorlewing betrokke, met vele wat dit nie maak nie. Kotie word deur die dramatiese gebeure gevorm en haar groei tot volwassenheid is die vernaamste fokus van die boek. Hierdie boek verower in 1988 die Sanlamprys Silwer vir Jeuglektuur. Is Gideon dan ’n swartskaap? speel ook tydens die Groot Trek af en wen in 1988 die eerste prys in die Daan Retief-FAK Groot Trek-wedstryd. Gideon is ’n weeskind wat blootgestel word aan armoede en mishandeling en ten slotte die slag van Bloedrivier meemaak.
’n Pot vol winter veroorsaak in die laat tagtigerjare polemiek wanneer dit die eerste Afrikaanse jeugverhaal is waarin tienerseks eksplisiet voorkom en die tema egskeiding ook aanraak. Die tienermeisie Elizabeth het haar eerste sekservaring met haar kêrel Kurt, tuis vir ’n paar dae van die grens af. Hulle doen dit sommer op die agtersitplek van sy motor, waarna Elizabeth sukkel om haar skuldgevoelens en emosies te verwerk. Haar pa se buite-egtelike verhouding met die gimnasium-vrou en die daaropvolgende egskeiding maak dit nie vir haar makliker om die geborgenheid waarna sy soek te vind nie. Skuldgevoelens en ’n vrees vir swangerskap veroorsaak dat sy miergif drink, maar sy herstel en kan weer aangaan. Haar wisselende verhouding met God word grondig verken. Die titel van die boek kom van ’n opstel wat Elizabeth oor “Hierdie winter” moet skryf. ’n Pot vol winter verower in 1989 die Andrew Murray-prys vir godsdienstige publikasies en die J.P. van der Walt-prys. Dit is ook die naaswenner van die ATKV-Prosaprys en word in onder andere Engels vertaal en in ’n rolprent omskep. Plek van die dolfyne het ’n swart seun, Moses, as hoofkarakter. Hy vergesel ’n wit gesin op ’n seevakansie om ’n klein, bedorwe seuntjie op te pas. Sy vakansie word versuur deur die rassistiese houding van mense waarmee hy te doen kry, maar eindelik leer mense tog om mekaar en die wêreld rondom hulle beter te verstaan. Die titel van die boek verwys na die plek van Modimo, waar alle rasse moet vasstel of die Here onder hulle woon. Hierdie boek verower in 1990 die Sanlamprys Goud vir Jeuglektuur, is in 1991 op die kortlys vir die toekenning van die M.E.R.-prys en kry eervolle vermelding tydens die toekenning van die C.P. Hoogenhout-prys in 1992. Dit word ook in Duits vertaal.
In Op Filippa se planeet skiet ’n alkoholiese pa die ma en die kinders moet by hulle grootouers gaan bly in ’n minder gegoede woonbuurt. Die kinders leer om afstand te doen van hulle trots en hoogmoed. In 1989 word die Volkskasprys vir Jeuglektuur toegeken aan Op Filippa se planeet. In die hemel eet ’n mens mieliepap word in Nazi-Duitsland tydens die Tweede Wêreldoorlog geplaas en het die Joodse seun Daniël Rosendorf as hoofkarakter. Hy beleef die gruwels van die oorlog en die konsentrasiekampe. Groot dele van die roman bestaan uit sy dagboekinskrywings en die styl hiervan is insiggewend ten opsigte van sy verslegtende geestelike toestand. Keerpunt is ’n kies-jou-storie-boek wat daarop gemik is om trae lesers se leeslus aan te wakker. Geagte mejuffrou Snob het as tema gestremdheid, met Harm wat ’n spraakgebrek het, Irma wat in ’n rolstoel gekluister is en Benji wat ’n spastiese hemipleeg is. Benji skryf briewe aan Melissa, die mejuffrou Snob van die titel, waarin hy sy gevoelens en sy en sy vriende se geskiedenis ontbloot. So word gestremdes se normale gevoelens en begeertes ontbloot en hulle andersheid besweer. Die boek word in Engels vertaal as Dear miss Snob. Spinnekopsomer se titel verwys na die spinnekopnes van verwarring en emosionele onsekerheid by ’n groep tieners. Die probleme waarmee hulle te doen het word almal deur grootmense veroorsaak, soos gesinsgeweld, belangelose ouers, alkoholisme, rassespanning en die geweldskultuur in die land. Die hoofkarakter Leendert is ’n rykmanseun met afwesige ouers en oneindige probleme, wat eindelik besef dat omstandighede buite sy beheer mag wees, maar dat hy steeds ’n keuse het hoe hy daarop sal reageer. Hierdie boek ontvang in 1992 die Sanlamprys Brons vir Jeuglektuur.
Smaartie is skeel se titel verwys na Anita se kat Smaartie wat skeel is en volgens haar daarom haar pa dubbeld moet kan sien, die goeie pa en die donker pa wat haar seksueel molesteer. Hierdie kontensieuse tema word op eerlike maar sensitiewe manier aangebied en die slot is nie gesetel in ’n maklike oplossing nie, maar beskryf emosioneel getraumatiseerde mense wat na mekaar uitreik in ’n poging om versoening en genesing. Wanneer Anita se ma eindelik agterkom wat aan die gang is, lei dit tot ’n gesprek tussen haar en haar man met die voorneme om hulp te soek en die verhouding tussen Anita en haar pa te vernuwe. Hierdie boek wen in 1994 die ATKV Kinderboektoekenning vir ouderdomsgroep 10-12 jaar. Die beste ding since popcorn se titel verwys na ’n dwelmslaaf se beskrywing van heroïen en is gebaseer op die ware verhaal van ’n seun se verslawing aan hierdie dwelm. Dit is ’n verhaal van gesinsverbrokkeling, ’n tiener se identiteitskrisis, keuses en die soeke na sin in chaotiese omstandighede. Eers wanneer hy ’n oordosis neem en by die dood omdraai, begin sy stryd teen verslawing, met behulp van die reddende genade van God. Hierdie verhaal word ook in ’n toneelstuk verwerk en in 2006 onder andere in Roodepoort deur die Bloemfonteinse Klipkerk se dramagroep opgevoer. Maartens skryf ook vele nie-fiksionele Christelike boeke vir die jeug. Haar jeugboeke word in verskeie tale vertaal, waaronder Duits, Nederlands en Engels.
Volwasse literatuur
Sy skryf ook romans vir volwassenes. Stormvoël verskyn eers as vervolgverhaal in Sarie. Eindpunt (1976) is ’n spanningsverhaal. Tuin van die geel magrietjies beskryf die gebrokenheid en soeke na liefde van ’n jong meisie in ’n verbrokkelende ouerhuis. Tydens die universiteitskoor se oorsese toer raak Ingrid hopeloos verlief op Jasper. Sy is egter reeds betrokke in ’n ernstige verhouding met Pieter, ’n jongman van haar tuisdorp. Met haar terugkeer vind sy egter dat haar pa haar ma verlaat het. In hierdie tyd is dit Pieter wat haar troos, met Jasper wat koud optree nadat hy hulle bymekaar sien. Een ligjaar is ’n roman wat die mynwese en die mense wat daarin werk as tema het. In 1982 word die J.P. van der Walt-prys aan Een ligjaar toegeken. Voor die oog van hierdie son se hoofkarakter is Hanna van der Merwe, wat op agtienjarige ouderdom verloof raak aan Niklaas en dan met hom trou, vol verwagtinge van die toekoms. Drie-en-veertig jaar later lê sy hulpeloos op haar hospitaalbed na ’n oogoperasie, met net haar gedagtes om haar besig te hou. Sy herleef haar lewe en besef dat dit nie aan haar verwagtinge voldoen het nie en dat sy steeds baie onvervulde verwagtinge het. In hierdie oomblik reik sy dan uit na haar Skepper en kom eindelik tot selfkennis en berusting, in staat om vrede te maak met haar naaste en met God.
Verste grens verskyn eers as vervolgverhaal in Sarie en word in 1986 deur hierdie tydskrif bekroon as die beste vervolgverhaal. In 1987 verower dit ook die Helpmekaar FAK-prys vir ontspanningsleesstof. Soos die titel aandui is die agtergrond van die verhaal die grensoorlog, maar die verhaal is meer gerig op die grense van mens-wees wat die karakters moet verstaan en oorsteek. Sarah de Vries is die hoofkarakter en bevind haar op die grens op Oshakati waar haar man Helmut ’n soldaat is. Die spanning in hulle huwelik bereik hier breekpunt en het groot impak op hulle en hulle kinders, Louise en Deon, se lewens. ’n Aantal gebeurtenisse dwing vir Sarah tot introspeksie en veroorsaak dat sy weer begin uitreik na haar kinders en haar man om die bande te probeer herstel. Verste grens word in 1993 deur Wim Vorster vir die verhoog verwerk en die première vind plaas in die André Huguenet-teater in Bloemfontein. Die boek word ook aan skole voorgeskryf. Ruitevrou (met subtitel ’n ware verhaal van emosionele en liggaamlike mishandeling) vertel die verhaal van ’n vrou se jarelange liggaamlike en sielkundige aftakeling in ’n negatiewe verhouding met ’n bekende chirurg, wat daarop uitloop dat sy hom vermoor. Na getuienis in die hof oor die aanrandings en vernederings wat sy moes verduur, word sy vrygespreek van moord. Die mikpunt van die boek is om die psige van ’n vrou wat emosioneel en liggaamlik mishandel word, uit te beeld. Hoewel fiktiewe name gebruik word (Riana Maree en dr. Hannes Hiemstra), is die gegewens gegrond op die lewensverhaal van ’n Suid-Afrikaanse vrou (Retha Nel) en die bekende Bloemfonteinse chirurg dr. Hennie Lubbe en Maretha Maartens word gedreig met regstappe vir laster en pogings om die verspreiding van die boek stop te sit deur dr. Lubbe se ouers. Hierdie dreigement word laat vaar omdat daar nie ’n regspresedent is vir ’n pa om namens ’n seun ’n lastereis in te dien nie. Die opspraakwekkende aard van die boek en die gepaardgaande publisiteit sit vuurwarm polemiek aan die gang oor wanneer geskrifte feitelik of fiksie is.
Jacoba Afrikaner bevat verskeie verhaallyne om ’n perspektief op die Namibiese geskiedenis te gee. Die Nama-meisie Jacoba Afrikaner raak verlief op die Herero Tuvahi Kapuuo. Sy vertel vir hom van haar voorouers, afstammelinge van Klaas Afrikaner en sy beroemde seuns Jonker en Titus. Hy vertel haar van die Herero’s se verblyf en swaarkry in die swart woonbuurte van Windhoek en die opstand van 1960. Wanneer hy saam met Swapo teen die apartheidsbewind vir vryheid van die swart volkere gaan veg, laat hy haar alleen en swanger agter. Bas Pretorius is ’n wit dominee, wat die ander kant van die Swapo-oorlog verdedig en eindelik vir Jacoba as prostituut op die Groot Ashoop op Kupferberg buite Windhoek vind. Hierdie ontmoeting dwing hom tot ander insigte. Die boek word ’n fel aanklag teen die grensoorlog en die vergrype van die land se koloniale verlede, met goed nagevorste blootstelling van die geskiedenis van inheemse mense in Namibië. Jacoba Afrikaner is in 2001 op die kortlys van die romanwedstryd van Sanlam, Insig en Kwêla.
Paleis Soestdijk
Paleis Soestdijk is 'n paleis in die Baarnse gedeelte van Soestdijk in Nederland. Dit lê tussen die plekke Soest en Baarn in. Vanaf 1937 was dit die woonplek van prinses en later koningin Juliana van die Nederlande en prins Bernhard. Sedert 1971 is die eiendom van die Staat der Nederlanden.
Maretha Maartens
Volwasse literatuur
Monument is ’n roman wat geskryf word vir die eeufees van die Nasionale Vrouemonument in Bloemfontein. Hierin word vyf geslagte vroue en hoe hulle gebou het aan hierdie land, se storie vertel. Margo Diederichs keer terug na Winburg in die Vrystaat nadat sy vier jaar lank in Israel gewoon het. Sy laat haar vriend Yachin in Israel agter, wat probeer sin maak van sy geboorteland. Margo is terug omdat haar ma, Chris, ernstig siek is. Sy het nie ’n goeie verhouding met haar ma nie en Margo voel ontuis in Suid-Afrika, wat vir haar ’n vreemde land geword het. Haar terugkeer bring die harde werklikheid van ’n lewe in Suid-Afrika na vore waar kinders vir ’n selfoon vermoor word en mense agter tralies woon om veilig te bly. Margo se storie is egter ook haar ma se storie en ook dié van haar ouma Oumbecca, oumagrootjie Angelina en ooroumagrootjie Jacomina, wat as jong vrou in ’n grot geskuil het terwyl die Anglo-Boereoorlog aan die gang was. In notaboeke wat haar ouma geskryf het, leer Margo van die stryd wat die vroue gestry het en hoekom hulle die besluite geneem het wat hulle geneem het. Sy ontmoet in Winburg die onderwyser Hugo (Sparks) van Niekerk, ’n oujongkêrel wat alles in sy vermoë doen om te sorg dat ’n deel van die land se geskiedenis nie verlore gaan nie. Gaandeweg begin Margo haar voorsate se wortels in Suid-Afrika beter verstaan. Die meeste van die karakters is fiktief, maar die roman is faksie (of feite-fiksie). Die ware verhaal van ’n oorlewende van ’n plaasaanval word ingeskryf met ’n koerantberig en selfs dialoog met die oorlewende en haar kinders wat dit staaf. Van Maartens se kortverhale word in Tydskrif vir Letterkunde gepubliseer en Lina Spies neem die kortverhaal Nag, Nuni in die versamelbundel Majesteit, die kat op.
Asteropus niger
Asteropus niger is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Maretha Maartens
Volwasse literatuur
Vele liefdesverhale verskyn ook van haar, veral in die Mirre-reeks van Tafelberg Uitgewers, wat Christelike romanses publiseer. In Seën wag op Sinai gaan werk die deurmekaar jong meisie Silvia du Toit as au pair by die skatryk Delgado-familie in Spanje. Sy is op soek na klaarheid oor haar lewe en haar verhouding met Stefan Verster, terwyl sy in Spanje teen haar sin verlief raak op die eksotiese Cameron Napier. Wanneer sy saam met haar werkgewer se gesin die berg Sinai uitklim, wag ’n geestelike ervaring op haar en raak sy bewus van God se teenwoordigheid in haar lewe en sy plan met haar. In Engel van Ethiopië gaan Ciska Meintjies vir ’n jaar na Ethiopië om haar Diensjaar vir Christus te doen en ook om perspektief te kry op haar lewe. In Ethiopië raak haar lewe verstrengel met dié van haar brandarm tolk, Desta. Sy ontmoet die Belgiese onderwyser Wessel Peeters, wat ’n beseerde vondelingbaba na haar bring. Laduma vir die liefde is die laaste boek in die Mirre-reeks. Paula en Raulette Rall is tweelingsusters en Paula het haar suster se kêrel, Hans de Lange, afgevry. Hans is later weg en Paula sukkel om te vergewe en te vergeet. Drie jaar later keer Hans terug saam met ’n toergroep wat die Engelsman Edward Prendergast insluit, wat in die land is om die Wêreldbekersokker te ondersteun. Hans probeer om vergifnis by Paula te kry, maar sy en Edward raak verlief op mekaar. Ander boeke in hierdie reeks is Gawe van die liefde, My liefling is ’n wolkeman, Katryn van die klipdassies en Sondag van die silwer see.
Asteropus niger
Die spons behoort tot die genus Asteropus en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1992 deur Hajdu & Van Soest.
Stikstofoksied
'n Stikstofoksied is 'n chemiese verbinding van stikstof en suurstof.
Maretha Maartens
Volwasse literatuur
Maretha skryf verskeie geestelike dagboeke van uiteenlopende aard, insluitende Aljander-aljander (1981, ’n nadink-dagboek vir kinders), Die Huisdagboek (1986), Maak my anders, Here (1992), En daar het stilte gekom (1994), Om elke dag te cope (2000), Net tussen my en God (2001, ’n Bybelse dagboek vir dogters) en Die stiltetyd Bybel vir vroue (2007). Verskeie ander boeke met geestelike en didaktiese strekking verskyn van haar. Kinderkos bevat wenke en stories vir almal wat met kinders werk en My kind op die stormsee het eweneens wenke oor kinders grootmaak. Groot genoeg om te weet is seksonderrig aan kinders en Ek gaan anders wees is gesprekke oor die regte lewe en die uitdagings van grootword vir tieners Deur hierdie wolk is gesprekke met mense wat met die dood worstel en dié wat met hulle saamleef, terwyl Saam met God diegene begelei wat deur ’n egskeiding worstel. Die sterprinses behandel die Bybelse verhaal van Ester en die lesse wat daaruit geleer kan word. Saam met haar man skryf sy Vrymoedige gesprek met God, waarin hulle die gelowige mens se verlange na geestelike leiding en vervulling verwoord. Kitskos en korrels is ’n kookboek met geestelike oordenkings, terwyl Moeilike mense konflikbestuur behandel.
Stikstofoksied
Daar is heelparty stikstofoksiede:
Stikstofmonoksied wat deur verbranding ontstaan, sal in die atmosfeer skielik met suurstof reageer volgens:
Maretha Maartens
Boeke vir volwassenes
1975
Stikstofoksied
Hierdie proses is 'n belangrike stap in lugbesoedeling en daar sal altyd 'n mengsel van NO en NO2 teenwoordig wees. Hierdie mengsels word dikwels met of stikstofoksiede aangegee.
Maretha Maartens
Boeke vir volwassenes
1976 - Eindpunt
1980 - Die Midas-seisoen
1981 - Tuin van die geel magrietjies
1982 - Een ligjaar
1983 - Voor die oog van hierdie son
1986 - Verste grens