cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cecily Sash
Cecily Sash is in 1925 op Delmas gebore. Na sy haar skoolloopbaan aan die Johannesburg Girls' High School voltooi het, het sy aan die kunsskool van die Witwatersrandse Tegniese Kollege onder Maurice van Essche gestudeer.
Daarna het sy ontwerpkuns aan die Chelsea Polytechnic, die Camberwell School of Art en die Central School of Art in Londen bestudeer. Na haar terugkeer het sy 'n BA-graad in die skone kunste behaal en in 1955 het sy lektrise in komposisie en ontwerp aan die Universiteit van die Witwatersrand geword. In 1965 het sy 'n Oppenheimerskenking ontvang om kunsonderrig in Brittanje en die VSA te ondersoek. In die VSA het veral die opkuns haar grootliks beïnvloed.
Sy het sedert 1974 in Engeland gewoon, waar sy in afsondering oor haar kunstenaarskap wou gaan besin en wat 'n vernuwing in haar werk teweeggebring het. Sy het ook periodiek in Suid-Afrika uitgestal. Sash het in 1982 'n uitstalling van sketse met voëls as tema in Suid-Afrika aangebied.
Kevin Nealon
Kevin Nealon is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Happy Gilmore (1996), The Wedding Singer (1998), en Grandma's Boy (2006), en in die televisiereeks Weeds (2005).
Samantha Morton
Samantha Morton (gebore 13 Mei 1977) is 'n Engelse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Minority Report (2002), In America (2002), Synecdoche, New York (2008), en The Messenger (2009).
Brad Neely
Brad Neely (gebore 26 Oktober 1976) is 'n Amerikaanse skrywer, vervaardiger, en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse South Park (1997), China, IL (2008), en Brad Neely's Harg Nallin' Sclopio Peepio (2016).
Mycale ochotensis
Mycale ochotensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Mycale en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1959 deur Koltun.
Mycale mannarensis
Mycale mannarensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Mycale en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1968 deur Thomas.
Jan Schutte
Dr. Jan Albert Schutte (distrik Fochville, 1903 – 26 Februarie 1998) was tussen 1932 en 1977, toe hy sy emeritaat aanvaar, predikant in drie gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, naamlik Brakpan (nege jaar), Pretoria (nege jaar) en Johannesburg-Noord (27 jaar).
Herkoms en jeug
duimnael|links|230px|Die vierdejaarstudente aan die [[Teologiese Skool Potchefstroom van 1931: I.J. van der Walt, A.L. Aucamp, L.S. van der Walt en J.A. Schutte.]]
duimnael|links|300px|Dr. Schutte en prof. [[Stephanus du Toit|Fanus du Toit as jong manne, omstreeks 1930.]]
Die stamvader van die Schuttes, P.J.W. Schutte (1803–1873), het hom in die 19de eeu op die plaas Buffelsdoorns in die huidige distrik Fochville gevestig. Hy was ’n stigter van die Gereformeerde Kerke en word, saam met oudl. T.F. Dreyer, beskou as "een van die waaragtig grotes uit die dae van die Afskeiding" van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika. Op Buffeldoorns se werf het ds. Dirk Postma op 7 November 1858 sy eerste erediens die eerste diens in die wyk Mooirivier gehou.
Jan Schutte, ’n kleinseun van vader P.J.W. Schutte, is gebore en getoë in dieselfde rante en was die eerste Schutte wat predikant sou word. Hy wou dit van jongs af word, maar uit armoede het hy hom eers as onderwyser bekwaam en met sy karige onderwysersalaris lank genoeg gespaar vir sy predikantstudie aan die Teologiese Skool Potchefstroom.
Predikant van Brakpan
regs|duimnael|270px|Dr. J.A. Schutte (regs) neem in 1959 afskeid van ds. P.G. Geertsema, wat drie jaar sendingleraar in [[Gereformeerde kerk Johannesburg-Noord|Johannesburg-Noord was. Dr. Schutte was die gemeente se leraar van 1950 tot 1977.]]
Onder ds. Schutte se geseënde arbeid het die gemeente gegroei. Volgens prof. P.W. Buys in dr. Schutte se lewensberig in die Almanak van 1999 het dr. Schutte "met woorde geskilder sodat jy die taferele voor jou oë kon sien: die See van Galilea wat soos 'n blou juweel onder die son lê, omstrengel met 'n krans van vissersdorpies. Die woestaard Legio, met sy ongekamde hare en baard. Jakob by Bet-el, Elia op Karmel, die vier perde van Openbaring wat met hoewegedonder oor die aarde voorthol. 'n Preek van hom wat jy eenmaal gehoor het, het jy nooit weer vergeet nie."
Die mense het Sondags kerk toe gestroom. Heel gou was die kerkie in Victorialaan te klein. Hulle moes stoele indra. Dit was dikwels so vol dat die seuntjies op die trappe van die preekstoel moes sit. 'n Hele paar van die seuntjies van Brakpan sou later self op preekstoele staan, volgens prof. Buys moontlik die gevolg van die inspirerende voorbeeld van hul geliefde dominee.
Ds. Schutte was ook 'n uitnemende herder. Prof. Buys skryf: "Huisbesoek deur hom was nie 'n besoeking nie. Hy het vir almal, oud en jonk, 'n opbouende woord gehad. Hy het die mooi gawe gehad om die beste in 'n mens na vore te bring. As hy sy taak afgehandel het, het almal in die huis iets gehad om oor na te dink. Van hom was die spreuk van Spurgeon waar: 'A home going parson makes a church going people.'" Dit was die geval in Brakpan en so ook in sy latere gemeentes, Pretoria en Johannesburg-Noord.
Geaardheid
Dr. Schutte het ’n onverbeterlike humorsin gehad. Op ’n keer op 'n sinode het 'n ernstige ouderling beswaar gemaak teen die dominee met sy ligte pak klere. Ds. Schutte se gevatte antwoord was: "Ek kan die broeder gerusstel: Ek het darem 'n swart onderbroek aan." By 'n ander geleentheid, skryf prof. Buys: "was hy saam met oom Piet Erasmus in Benoni op huisbesoek. Hulle hou toe by 'n huis stil waar 'n briesend kwaai hond hulle by die hekke inwag. Albei, ouderling en predikant, was maar skrikkerig om uit te klim. Naderhand sê oom Piet: Dominee, ek dink u moet maar eerste instap. U is tog 'n predikant en behoort 'n baie sterker geloof as ek te hê. Spontaan kom dit van ds. Schutte: 'Weet die hond dit?' Daar is tientalle staaltjies wat klassiek geword het in ons kerkverband. Ook die kaskenades wat hierdie regte platjie aangevang het, soos die aand toe hy hom soos 'n ou man vermom het en hom aan sy eie weduwee-moeder gaan voorstel het as 'n wewenaar wat vir haar kom kuier!"
Eeufeesbedieningsfonds
links|320px|duimnael|Dr. Jan Schutte lei in die 1960's 'n erediens in die [[Gereformeerde kerk Johannesburg-Noord.]]
Toe die Eeufees van die Gereformeerde Kerk (1959) in sig begin kom, het een van die sinodes die gedagte van ou br. Izak Buys ter harte geneem: die stigting van 'n fonds waardeur veral kerke op strategiese voorpunte gehelp kon word. Dr. Schutte is as organiseerder van die fonds aangewys. Vir dié saak het hy hom geesdriftig beywer. Op elke denkbare meerdere vergadering het hy oor die Bedieningsfonds gaan praat. Hy het honderde briewe geskryf, nog meer telefoonoproepe gedoen en duisende myle gery. Die ideaal was: honderdduisend pond. Sy geloof, visie en ywer het nie beskaam nie: op die Eeufees te Rustenburg het die fonds £154 000 bedra!
In daardie selfde tyd was ds. Schutte besig met sy doktorsproefskrif oor die apostel Paulus. Terwyl hy die land deurkruis het in belang van die Bedieningsfonds, het hy sy studiepaperasse oor sy kamermaat Paulus (soos hy die apostel genoem het) oral met hom saamgeneem. Die proefskrif is met welslae bekroon.
Die sending
Prof. Schutte skryf: "As daar ooit iemand was wat die sendingbevel van die Here Jesus ernstig opgeneem het, was dit J.A. Schutte. Met klemmende erns het hy in preke, toesprake en geskrifte gepleit vir meer aktiwiteit op hierdie gebied." Op ’n keer het hy ’n radiopreek gelewer oor die Masedoniese man wat in die swart stede van Suid-Afrika reusegroot verrys en roep: "Kom oor en help ons!" Lank nadat hy emeritaat aanvaar het, het dr. Schutte op hoë leeftyd in bruin woonbuurte buite Johannesburg aktief voortgegaan met sendingwerk. "Soos dit meermale met profete gaan," skryf prof. Buys, "was hy sy tyd hier so ver vooruit dat dit soms gevoel het of hy kontak verloor het met die massa wat onnadenkend doer ver agter aangeluier kom. Sommige mense het dan ook vir dr. Jan ergerlik geword oor sy knaende profetiese roepstemme in sy radiopreke. Nou (1997), na jare, het baie mense die skuldgevoel: Het ons tog maar meer gedoen toe dit nog die welaangename geleentheid daarvoor was!
Laaste jare
Die heengaan van sy eggenote, Takkie (geb. De Klerk), met wie hy eers op taamlik gevorderde leeftyd getroud is, was vir hom 'n groot slag. Hy het die jare daarna in taamlike afsondering deurgebring. En na die einde toe het hy heeltemal stil geword. Familie wat hom 'n paar weke voor sy oorlye vir oulaas besoek het, het dit vertel. Prof. Buys skryf: "Die spraaksame man van vroeër, wie se lewe byna die hele twintigste eeu oorspan het, praat nie meer 'n woord nie. Hy sit maar net daar soos iemand wat op die tydsame vertrek van 'n trein wag. Hy was nie siek nie. Net geheel en al uitgeleef. En toe het hy, soos die Bybelse aartsvaders, maar net stilweg ontslaap. Ons sal sy welluidende stem en aansteeklike lag nooit weer hoor nie."
Moraea saxicola
Moraea saxicola is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en is deel van die Sukkulente Karoo. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap en kom van die Richtersveld tot by die noorde van die Knersvlakte voor.
Quinto Maganini
Quinto E. Maganini (Fairfield, 30 November 1897 – Greenwich, 10 Maart 1974) was 'n Amerikaanse komponis, musiekpedagoog, dirigent en fluitspeler
Interkalasie (tydmeting)
Interkalasie of embolisme in tydmeting is die tussenvoeging van ’n skrikkeldag, -week of -maand in sommige kalenderjare sodat die kalender die seisoene of maanfases kan volg. Maansonkalenders kan die interkalasie van beide dae en maande verg.
Sonkalenders
Die son- of tropiese jaar het nie ’n heelgetal dae nie (dit is sowat 365,24 dae lank), maar ’n kalenderjaar moet ’n heelgetal dae hê. Die mees algemene manier om die probleem op te los is om die getal dae in ’n kalenderjaar te wissel.
In sonkalenders word dit gedoen deur elke vier jaar ’n ekstra dag, of skrikkeldag, te voeg by ’n gewone jaar van 365 dae, wat ’n embolistiese of skrikkeljaar tot gevolg het met 366 dae (soos in die Juliaanse en Gregoriaanse kalender). In eersgenoemde kalender, sowel as in die laasgenoemde een, wat daarop verbeter het, is ’n ekstra dag in Februarie van elke skrikkeljaar gevoeg. In die Juliaanse kalender is dit elke vier jaar gedoen. In die Gregoriaanse kalender word jare wat deur 100 deelbaar is maar nie deur 400 nie, uitgesluit om akkuraatheid te verbeter. Dus was 2000 ’n skrikkeljaar, maar nie 1700, 1800 en 1900 nie.
Epagomeniese dae is dae in ’n sonkalender wat buite enige reëlmatige maand bygevoeg word. Gewoonlik word elke jaar vyf epagomeniese dae bygevoeg in byvoorbeeld die Egiptiese, Koptiese en Ethiopiese kalender, maar soms word ’n sesde dag elke vier jaar bygevoeg.
Die Baha'i-kalender voeg genoeg epagomeniese dae (gewoonlik vier of vyf) by voor die laaste maand om te verseker die volgende jaar begin op die Maart-nagewening. Hulle word die Ayyám-i-Há genoem.
Maansonkalenders
Die sonjaar het nie ’n heelgetal maanmaande nie (dit bevat sowat 12,37 maansomlope); dus moet ’n maansonkalender ’n wisselende getal maande in ’n jaar hê. Gewone jare het 12 maande, maar in embolistiese jare elke twee of drie jaar word ’n 13de skrikkelmaand bygevoeg. Of ’n skrikkelmaand in ’n sekere jaar bygevoeg moet word of nie, kan bepaal word deur die gebruik van gereelde siklusse soos die 19-jaar-maansiklus (in die Hebreeuse kalender en in die bepaling van die Paastyd) of deur die berekening van maanfases (Hindoe- en Chinese kalender). Die Boeddhiste-kalender voeg beide ’n skrikkeldag en -maand by ’n gewoonlik gereelde siklus.
Mycale peculiaris
Mycale peculiaris is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Interkalasie (tydmeting)
Islamitiese kalenders
Die tabellariese Islamitiese kalender het gewoonlik 12 maanmaande met óf 30 óf 29 dae elk, maar ’n skrikkeldag word in ’n siklus van 30 jaar 11 keer by die laaste maand van die jaar gevoeg.
Mycale peculiaris
Die spons behoort tot die genus Mycale en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Pulitzer-Finali.
Interkalasie (tydmeting)
Islamitiese kalenders
Die Persiese kalender is geskoei op die sonjaar en stem ooreen met die Gregoriaanse kalender, vandaar die interkalasie, behalwe dat die jaar met die hidjra begin.
Skrikkelsekondes
’n Skrikkelsekonde is ’n positiewe of negatiewe aanpassing van ’n sekonde wat gewoonlik in Junie of Desember tot die Gekoördineerde Universele Tyd (UTC)-tydskaal gemaak word om dit naby gemiddelde sontyd te hou. Dit word ook soms as interkalêr beskryf.
Sarah Moyle
Sarah Moyle (gebore 14 September 1969) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Baseline (2010) en The Gunman (2015), en in die televisiereekse Doctors (2000) en Extras (2005).
Toeloeganofka (Wolodarski-rajon)
Toeloeganofka (Russies: Тулугановка, Tartaars: Яңа Кундрау) is 'n dorpie in Astrachan-oblast, Rusland. Dit is die setel en die enigste nedersetting van die gelyknamige Toeloeganofka Plaaslike Munisipaliteit. Soos baie ander nedersettings in Wolodarski-rajon, is dit op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta geleë.
Die dorpie is in 1893 gestig deur Nogai-setlaars uit die gelyknamige dorpie Toeloeganofka wat tot die huidige Narimanof-rajon behoort.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Toeloeganofka 848 inwoners gehad. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Mycale pluma
Mycale pluma is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Mycale en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1814 deur Lamarck.
Luddisme
Luddisme was 'n sosiale beweging in die vroeë 19de eeuse Engeland, wat teen industriële en tegnologiese vooruitgang gekant was. Die term "luddisme" dui op 'n samehangende, monolitiese en teoreties gemotiveerde beweging. Dit was egter nie die geval nie. Dit was 'n baie uiteenlopende beweging wat nie sentraal gelei is nie. Die beweging is hoofsaaklik deur ambagsmanne en kleinboere gesteun; hulle het hul tradisionele werkswyse gesien wat bedreig word deur die nuwe fabrieke wat met die Industriële Revolusie ontstaan het. Hul naam, luddiete, is afgelei van die sogenaamde mitiese Ned Ludd, wat in 1779 twee weefmasjiene sou vernietig het. Indien 'n masjien in 'n fabriek sou breek, word dit gou gesê: "Dit is wat Ned Ludd gedoen het." Die naam Ned Ludd is ook gebruik om dreigende briewe aan fabriekeienaars te stuur. Die grootste golf van aktiwiteite het in die jare 1811-1813 plaasgevind. Die vernietiging van masjiene is as 'n halsmisdaad verklaar en met die hulp van die Engelse leër is die beweging verpletter. Verskeie luddiete word tereggestel of gedeporteer na Australië. Lord Byron was 'n prominente ondersteuner van die saak van die luddiete. Hy het veral die streng strafmaatreëls teen hulle gekritiseer.
Neo-luddisme
Neo-luddisme is die naam wat teenstanders gee aan 'n kontemporêre voortsetting van die idees van luddisme: 'n protesbeweging teen spesifieke of meer algemene vorme van tegnologiese ontwikkeling, soms ook anargoprimitivisme genoem. Sommige ondersteuners van hierdie ideale noem hulleself egter 'luddiete'.
Eva Mottley
Eva Mottley (1 Januarie 1953 – 14 Februarie 1985) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Crown Court (1972), Bergerac (1981), en Only Fools and Horses.... (1981).
Amanda Muggleton
Amanda Muggleton (gebore 12 Oktober 1951) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Prisoner (1979), City Homicide (2007), en The Librarians (2007).
Ozoroa namaquensis
Die Gariepharpuisboom (Ozoroa namaquensis) is 'n immergroen boom wat aan die familie van mango-agtiges (Anacardiaceae) behoort. Die boom is inheems aan die Noord-Kaap en Namibië.
Die boom se FSA-nommer is 373.2.
Taylor Negron
Taylor Negron (1 Augustus 1957 – 10 Januarie 2015) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, skilder en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Better Off Dead... (1985), The Last Boy Scout (1991), Angels in the Outfield (1994), en Alienated (2015).
Kiril Kondrašin
Kirill Petrovich Kondrashin, (Russies: Кири́лл Петро́вич Кондра́шин, Kirill Petrovič Kondrašin; * (O.S.D.: 21 Februarie) 6 Maart 1914 – † 7 Maart 1981) was 'n Sowjet- en Russiese dirigent.
Vroeë Lewe
Kondrashin is in Moskou in 'n gesin van orkesmusikante gebore. Hy het baie ure met resitasies deurgebring en het op die ouderdom van veertien 'n besliste besluit geneem om 'n dirigent te word. Hy het van 1931 tot 1936 onder die dirigent Boris Khaykin by die Moskou Konservatoria gestudeer. Kondrashin het begin gedirigeer in die Jongmens Teater in Moskou in 1931, en drie jaar later daarmee voortgegaan by die Stanislavskyi en Nemirowitsj-Dantjenko Moskou Akademiese Musiekteater. Hy het van 1938 tot 1942 by die Maliy Operateater in Leningrad gedirigeer en van 1943 by die Bolshoi Teater in Moskou. Sy uitvoering van Sjostakowitsj se Simfonie No.1 het die komponis se aandag getrek en gelei tot die begin van 'n ferm vriendskap. In 1947 is die Stalin Medalje aan hom toegeken.
Hoof loopbaan
Tydens die eerste Internasionale Tsjaikofski-kompetisie in 1958 was Kondrashin die dirigent vir Van Cliburn, wat die eerste prys gewen het. Na die kompetisie het hy deur die Verenigde State getoer saam met Cliburn, wat hom die eerste Russiese dirigent gemaak het om besoek af te lê aan Amerika sedert die begin van die Koue Oorlog. Hulle het die werke opgevoer, en opnames gemaak van, die Rachmaninoff Klavierconcerto No.3 en Tsjaikofski Klavierconcerto No.1,wat hulle tydens die kompetisie gespeel het. Miljoene van die opnames was in die VSA verkoop. Die 1958 Van Cliburn opname van Tsjaikofski se Klavierconcerto No.1 was die eerste klassiek LP om platinum status te bereik. Later in 1972 het 'n lewendige uitvoering van Brahms se Klavierconcerto No. 2 Cliburn en Kondrashin herenig met die Moskou Filharmoniese Orkes in Moskou; RCA Victor sou uiteindelik die uitvoering vrystel saam met 'n ateljee-opname van Rachmaninoff se Rapsodie op 'n Tema van Paganini op CD. Hy was ook vanaf 1960 tot 1975 die artistiese direkteur van die Moskou Filharmoniese Orkes. Gedurende hierdie tydperk het hy die eerste opvoering van Sjostakowitsj se Simfonie No.4 in Desember 1961 en sy No.13 die volgende jaar gelewer. Hy het verskeie opvoerings in Europa en Amerika saam met ander bekende Russiese musikante gegee soos Rostropovich, Oistrakh, and Sviatoslav Richter.
Asiel en liefde gevind in Wes-Europa
Kondrashin het in Desember 1978 oorgeloop van die Sowjetunie terwyl hy op toer was in Nederland en het aldaar aansoek gedoen om politieke asiel, in navolging waarvan die Sowjetregering onmiddellik al sy voormalige opnames verban het. Hy het in 1978 die pos aangeneem van permanente gasdirigent van Amsterdam se Koninklike Concertgebouw-orkes en in daardie pos aangebly tot sy dood. Hy het 'n vrugbare maar kort vennootskap aangeknoop met die Weense Filharmoniese Orkes.
In Nederland is hy getroud met sy assistent en interpreteerder, die musikoloog Nolda Broekstra (gebore in 1944). Toe hulle die eerste keer in 1975 ontmoet het was Broekstra dertig jaar jonger en het sy geen Russies geken nie. Beide was getroud en was nie vlot in Engels nie, te wete die taal wat hulle met mekaar gepraat het. Tog het hulle verlief geraak en probeer saam wees as hulle kon en het hulle ook briewe gewissel. Broekstra het op ywerige wyse begin Russies en Engels aanleer en het gou beide tale bemeester.
Hulle familielewe in Nederland was van korte duur, aangesien Kondrashin vroeg in 1981 in Amsterdam aan 'n hartaanval oorlede is. Op dieselfde dag het hy Mahler se Eerste Simfonie gedirigeer met die Noord-Duitse Radio Simfonieorkes. Philips Records het sommige van die opnames van Kondrashin se lewendige konserte op LP en CD uitgereik, insluitende sy energieke uitvoerings van simfonieë deur Sjostakowitsj. Op die opname van Dmitri Sjostakowitsj se Sesde Simfonie kan daar gehoor word hoe Kondrashin sy voete stamp soos hy die lewendige finale beweging dirigeer.
Hy was 'n ondersteuner van die berugte Amerikaanse kommunis, Angela Davis.
Tyler Neitzel
Tyler Neitzel (gebore 19 September 1991) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente 300 (2006) en Reconciliation (2009).
Mycale pachysigmata
Mycale pachysigmata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Mycale en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Pulitzer-Finali.
Janet Munro
Janet Munro (28 September 1934 – 6 Desember 1972) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Crawling Eye (1958), Darby O'Gill and the Little People (1959), Swiss Family Robinson (1960), en The Day the Earth Caught Fire (1961).
Gabriel Byrne
Gabriel James Byrne (Dublin, 12 Mei 1950) is 'n Ierse akteur. Hy wen onder meer 'n Golden Globe vir sy rol in die televisiereeks In Treatment (2008). Byrne speel ook die rol van graaf Haraldson in die Kanadese reeks Vikings (2013).
Stephanie Mawuli
Stephanie Mawuli (* 25 November 1998, Toyohashi, Aichi) is 'n Japannese basketbalspeler. Sy het aan die Olimpiese Somerspele van 2020 deelgeneem.
Gabriel Byrne
Biografie
Byrne is die oudste seun van 'n gesin van ses kinders en word groot in 'n Katolieke familie en ontvang sy opleiding by die Christelike Broeders van Ierland. Hy studeer argeologie en taalkunde in Dublin. Vervolgens studeer hy aan die "Abbey Theatre" in die Ierse hoofstad en aan die "Royal Court" in Londen. Sy eerste filmrol vertolk hy in 1981 in die film Excalibur. In die jare 80 verhuis hy na die Verenigde State en in 1990 kry hy die hoofrol in Miller's Crossing. Sy deurbraak kom danksy sy rol in die misdaadrolprent The Usual Suspects in 1995.
Mycale relicta
Mycale relicta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Gabriel Byrne
Biografie
Hy was getroud met die aktrise Ellen Barkin by wie hy twee kinders het: Jack Daniel en Romy Marion. Hulle het in 1999 geskei.
Mycale relicta
Die spons behoort tot die genus Mycale en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Annandale.
Gabriel Byrne
Biografie
In 2001 publiseer hy sy outobiografie Pictures in My Head.
Caroline Munro
Caroline Munro (gebore 16 Januarie 1949) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Golden Voyage of Sinbad (1973), The Spy Who Loved Me (1977), Maniac (1980), en Slaughter High (1986).
Maanmaand
thumb|200px|’n Animasie van die [[Maan soos dit deur sy fases beweeg.]] ’n Maanmaand is ’n tydseenheid wat gebruik word om die tyd te meet tussen twee opeenvolgende samestande (van volmaan tot volmaan of van donkermaan tot donkermaan). Nes met ’n jaar die geval is, bestaan verskillende definisies, met die gevolg dat die presiese duur daarvan wissel.
Definisies
’n Maanmaand kan op die volgende vyf maniere gedefinieer word:
Die sinodiese maand (van die Griekse woord συνοδικός synodikós, "betreffende ’n sinode") dui op ’n "sinode", dus ’n ontmoeting – in dié geval van die Son en die Maan. Dit is die gemiddelde tyd van die Maan se wentelbaan ten opsigte van die lyn wat die Son en die Aarde verbind. Dit het betrekking op die maanfases, want die Maan se fases hang af van die posisie van die Maan ten opsigte van die Son soos van die Aarde af gesien.
Terwyl die Maan om die Aarde wentel, beweeg die Aarde verder in sy wentelbaan om die Son. Nadat die Maan ’n sideriese maand voltooi het, moet dit nog ’n entjie aanbeweeg om weer die posisie te bereik waar sy hoekafstand van die Son presies dieselfde is. Daarom is die sinodiese maand 2,2 dae langer as die sideriese maand. Daar is dus 13,37 sideriese maande, maar net 12,37 sinodiese maande in ’n Gregoriaanse jaar.
Omdat die Aarde se wentelbaan om die Son ovaal is en nie rond nie, wissel die Aarde se wentelspoed deur die jaar na gelang daarvan of die aarde naby sy apsides, sy periapside (naaste afstand) of apoapside (verste afstand), is. Dieselfde geld vir die Maan se wentelbaan om die Aarde. Vanweë hierdie wisseling in snelhede verskil die tyd tussen spesifieke maanstande dus van sowat 29,18 tot sowat 29,93 dae. Die langtermyngemiddelde is 29.531 dae (29 d 12 h 44 m 2,8016 s). Die sinodiese maand word gebruik om eklipssiklusse te bepaal.
Die tropiese maand is die tyd wat die Maan nodig het om terug te keer na dieselfde ekliptiese lengte gemeet vanaf die lentepunt. As gevolg van die presessie van die nagewenings neem dit die maan minder as ’n sideriese maan om terug te keer na 0°. Dus is ’n tropiese maand jaar ietwat korter: 27.322 dae (27 d 7 h 43 m 4.7 s).
Die Maan se wentelbaan is, nes die Aarde s’n, ovaal, en die anomalistiese maand is die tydsduur van ’n maanomwenteling gemeet van een perigeum (naaste afstand van die Aarde af) tot die volgende. Die oriëntasie en vorm van die Maan se wentelbaan is egter nie altyd dieselfde nie. Veral die posisie van die perigeum en apogeum (verste afstand) roteer een keer elke sowat 3 233 dae (8,85 jaar). Dit neem die Maan langer om van een apside tot die volgende te beweeg omdat die apside verder aanbeweeg het tydens dié rotasie (die perigeum beweeg in dieselfde rigting as waarin die Maan wentel). ’n Anomalistiese maand se lengte is sowat 27.555 dae (27 d 13 h 18 m 33.2 s).
duimnael|240px|Die stygende knoop (ascending node) is een van verskeie wentelelemente van ’n liggaam. ’n Drakoniese maand is ook bekend as ’n knoopmaand. Die naam "drakonies" verwys na ’n mitiese draak wat glo in die Maan se knoop gewoon en die Son of Maan tydens ’n verduistering geëet het. ’n Sons- of maansverduistering is slegs moontlik wanneer die maan by of naby een van die twee punte is waar sy wentelbaan die sonnebaanvlak kruis; dus wanneer dit by of naby sy wentelknoop is.
Die drakoniese of knoopmaand is die gemiddelde tussenpose tussen twee kruising van die Maan met dieselfde knoop. Die knope beweeg geleidelik in die teenoorgestelde rigting as waarin die Maan wentel en daarom is die tyd wat dit duur om deur dieselfde knoop te beweeg korter as ’n sideriese maand: 27.212 dae (27 d 5 h 5 m 35.8 s).
Maankalenders
In die Islamitiese kalender begin die maanmaand wanneer die Maan vir die eerste keer in die aand sigbaar is ná ’n donkermaan, wat tydens ’n konjunksie voorkom. In Antieke Egipte het die donkermaan begin op die oomblik dat die Maan nie meer sigbaar was voor sonsopkoms nie. Tans is die mees gebruikte kalender die Gregoriaanse kalender, waarin die duur van ’n maand nie deur die maansiklus bepaal word nie. Die Islamitiese en Hindoekalender werk egter steeds met maanmaande.
Dosang
Dosang (Russies: Досанг) is 'n dorpie in Krasnojarski-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Achtoeba Plaaslike Munisipaliteit en lê op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Dosang 728 inwoners gehad. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Mycale radiosa
Mycale radiosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Mycale en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1876 deur Bowerbank.
Mycale profunda
Mycale profunda is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Mycale en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1964 deur Koltun.
Risa Nishioka
Risa Nishioka (* 3 Maart 1997, Ikoma, Nara) is 'n Japannese basketbalspeler. Sy het aan die Olimpiese Somerspele van 2020 deelgeneem.
Craig T. Nelson
Craig T. Nelson (gebore 4 April 1944) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Poltergeist (1982), The Incredibles (2004), en The Family Stone (2005), en in die televisiereeks Coach (1989).
Mycale stolonifera
Mycale stolonifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Mycale en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1878 deur Merejkowski.
Vince Neil
Vroëe lewe
Neil was gebore in Hollywood, Kalifornië aan Shirley (née Ortiz) en Clois "Odie" Wharton.
Toemak (Astrachan-oblast)
Toemak (Russies: Тумак) is 'n dorpie in Astrachan-oblast, Rusland. Dit is die setel en die enigste nedersetting van die gelyknamige Toemak Plaaslike Munisipaliteit. Soos baie ander nedersettings in Wolodarski-rajon, is dit op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta geleë.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Toemak 2 530 inwoners gehad. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Mio Shinozaki
Mio Shinozaki (* 12 September 1991, Kanagawa Prefecture) is 'n Japannese basketbalspeler. Sy het aan die Olimpiese Somerspele van 2020 deelgeneem.
Mycale tylotornota
Mycale tylotornota is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Ian Nelson (akteur, gebore 1982)
Ian Nelson is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Bratz (2007), Keith (2008), Dakota Skye (2008), en Another Time (2018).
Tomoya Ochiai
Tomoya Ochiai (* 18 Junie 1987, Tokyo) is 'n Japannese basketbalspeler. Hy het aan die Olimpiese Somerspele van 2020 deelgeneem.
Mycale textilis
Mycale textilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Mycale en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1906 deur Whitelegge.
Manslag
Verskeie jurisdiksies onderskei tussen verskillende grade van moord. Die onderskeid bestaan byvoorbeeld in die Kanadese en Amerikaanse reg tussen moord in die eerste graad (moord in Suid-Afrika) en moord in die tweede graad (manslag in Suid-Afrika).
Die doodslag van 'n mens is net strafbaar as dit sonder regverdiging geskied. As dit met opset geskied, is dit moord. As dit deur nalatige optrede veroorsaak word, is dit strafbare manslag. As die dood van 'n persoon nie voorsienbaar was nie, word iemand regtens nie vir so 'n daad aanspreeklik gehou nie.
Diana Napier
Diana Napier (31 Januarie 1905 – 12 Maart 1982) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Wedding Rehearsal (1932), Heart's Desire (1935), Mimi (1935), en A Clown Must Laugh (1936).
Alan Stout
Alan Burrage Stout (Baltimore, 26 November 1932 - 1 Februarie 2018) was 'n Amerikaanse komponis en musiekpedagoog.
Sy aanvanklike studies vind plaas aan die Johns Hopkins Universiteit, en in 1954 ook aan die Peabody Konservatoria.Vervolgens vertrek hy na Denemarke om te studeer aan die Universiteit van Kopenhagen (leergang 1954-1955), maar studeer uiteindelik af aan die Universiteit van Washington in 1959. Sy dosente was Henry Cowell, Wallingford Riegger, John Verrall en in Denemarke Vagn Holmboe. Sy eerste pos was as bibliotekaris in Seattle en later is hy terug na Baltimore. In 1962 gee hy self musiekonderrig aan die Northwestern-universiteit (1962); sy vakgebiede was musiekteorie en komposisie. In 1971 neem hy sabbatsverlof. Van sy leerlinge was: Joseph Schwantner, Augusta Read Thomas, Jared Spears, Marilyn Shrude, Maggi Payne, David Evan Thomas, Michael Twomey, Justinian Tamusuza, Frank Ferko, Michael Henry, Curtis O. B. Curtis-Smith Kirk Noreen en Reginald Bain. Hy was, net soos Arne Oldberg, 'n inwoner van Evanston (Illinois). Dit is daarom nie verbasend dat hy 'n aantal van hul werke eerste uitgevoer het nie deur die Chicago Simfonieorkes. Ook die Philadelphia Simfonieorkes en die Baltimore Simfonieorkes het van sy werke gespeel. In Europa word sy werk egter nie hoog aangeslaan nie.
In 1971 het hy al meer as 100 werke geskryf, maar teen 2010 was nog nie een van sy werke op CD opgeneem nie. Naas die skryf van musiek was hy ook betrokke by die Schoenberg Instituut, die Internasionale Gong Vereniging en die Internasionale Percy Grainger Vereniging. Hy voltooi werke van Charles Ives, Anton Webern en ook Percy Grainger.
Ozoroa longipes
Die rondeblaarharpuisboom (Ozoroa longipes) is 'n immergroen boom wat aan die familie van mango-agtiges (Anacardiaceae) behoort. Die boom is inheems aan Angola, Botswana, Namibië en Zambië.
Die boom se FSA-nommer is 372.
Mycale vermistyla
Mycale vermistyla is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Mycale en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1986 deur Jinhe.
Mycale varpachovskii
Mycale varpachovskii is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Mycale en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1906 deur Swartschewsky.
Annemari Coetser
Annemari Coetser (29 September 1945, Durban –) is 'n Suid-Afrikaanse skryfster wat veral bekendheid verwerf het as romanskrywer. Sy skryf hoofsaaklik romans vir volwassenes, maar publiseer ook 'n jeugverhaal, kinderversies en verskeie kortverhale. Sy verwerf deur die loop van haar loopbaan verskeie pryse vir haar skryfwerk.
Ian Nelson (akteur, gebore 1995)
Ian Nelson is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Hunger Games (2012), The Best of Me (2014), The Judge (2014), en The Boy Next Door (2015).
Mycale waitei
Mycale waitei is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Annemari Coetser
Lewe en werk
Sy is op 29 September 1945 in Durban gebore. Sy matrikuleer in 1962 aan die Hoërskool Indwe en studeer daarna deeltyds aan die Universiteit van Suid-Afrika, waar sy 'n Laer Diploma in Biblioteekkunde verwerf. Sy werk vir 'n lang tyd as bibliotekaresse en woon onder andere in Bloemfontein, die Verenigde State van Amerika, Namibië en in Pretoria. Tans woon sy saam met haar man, Paul van Helden, in Pretoria.
Mycale waitei
Die spons behoort tot die genus Mycale en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1906 deur Whitelegge.
Annemari Coetser
Kortverhale
Vroeg in haar skryfloopbaan publiseer sy 'n aantal kortverhale in tydskrifte en sy skryf ook 'n aantal stories vir die Siembamba-program oor die radio.
Sy maak ook 'n bydrae tot die kortverhaalbundel Viersprong, wat sy saam met Anel Heydenrych, Trisa Hugo en Nadia de Kock skryf.
Romans
Sy verwerf groter bekendheid wanneer haar eerste roman, Oop kaarte, verskyn, wat 'n finalis is in Sanlam en Insig se Groot Romanwedstryd. In Oop kaarte het die hoofkarakter Leandi 'n seksuele verhouding met die getroude Renier de Ridder, wat in 'n sogenaamde oop huwelik met sy vrou betrokke is.
Langverlof vertel die verhaal van Kari, 'n sekretaresse op die Oos-Kaapse platteland, wat op 'n advertensie reageer en dan uitvind dat sy uit honderde ander aansoekers gekies is om saam met 'n aantreklike man, Hagen, op Mauritius te gaan vakansie hou. By die huis moet sy die bestendige Gottfried agterlaat. Hierdie boek is in 2009 op die kortlys vir die toekenning van die ATKV se prys vir liefdesromans en op die kortlys van die M-Net-prys se filmkategorie.
Aan die windkant vertel van Liefka, wat haar werk in die stad verloor en haar na bywoning van 'n lewensverrykingskursus op die platteland vestig. Hier wag ander probleme op haar, soos haar ouers se dreigende egskeiding, vigswesies en siekte, terwyl sy steeds haar jeug en verlies van werk emosioneel moet verwerk.
In Die kamer langsaan pak Donné haar tasse na 'n rusie met haar man. Sy trek in 'n meenthuis in met die plan om haar eerste roman te skryf. Die meenthuis behoort aan Theresa en sy en haar 93-jarige ma, Susan, woon in 'n ouetehuis. In haar roman skep Donné 'n verbeelde werklikheid rondom Theresa en haar ma. Sy vind dan tot haar ontsteltenis by die skinderlustige buurvrou uit dat haar verhaal van familieverhoudings, huweliksontrou en depressie skrikwekkend naby aan die waarheid is.
Skryfwerk vir kindersen die jeug
Vlis met vlerke is 'n jeugverhaal, waarin Andine, haar boetie Zander en die au pair Jam by Jam se oom en tannie gaan kuier. Hier ontmoet hulle die vreemdste karakters en wag 'n skrikwekkende ervaring op hulle.
Sy skryf ook graag kinderversies en nege van haar kinderversies word opgeneem in Riana Scheepers se Nuwe Kinderverseboek.
Ferretti Group
Ferretti S.p.A. (handelsnaam: Ferretti Group) is 'n multinasionale skeepsvervaardiger wat sy setel in Forlì, Italië het. Die onderneming spesialiseer in die ontwerp, bou en bemarking van luukse motorjagte wat onder die handelsmerke Ferretti Yachts, Custom Line, Pershing, Itama, Riva, Mochi Craft en CRN verkoop word. Ferretti is die markleier vir luukse jagte in Europa.
Ferretti is in 1968 deur Alessandro en Norberto Ferretti gevestig wat aanvanklik kleiner bote vervaardig het. Drie jaar later het die onderneming sy eerste motorseilboot bekendgestel. Ferretti het gegroei met die oorname van ander boots- en jagvervaardigers. In 2012 is Ferretti deur die Chinese Weichai Group oorgeneem, 'n belangrike rolspeler op die markte vir swaar masjiene en motors.
Ferretti se vervaardigingsaanlegte is in Italië en die Verenigde State geleë. Dogtermaatskappye is in die Verenigde State (Ferretti Group North America en Brasilië (Ferretti Group Brazil met setel in São Paulo) gevestig, terwyl daar ook gebiedsverteenwoordigers in Hong Kong en Shanghai (Ferretti Group Asia Pacific) is.
Mycalidae
Mycalidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Anna Neagle
Anna Neagle (20 Oktober 1904 – 3 Junie 1986) was 'n Engelse aktrise en vervaardiger. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente No, No, Nanette (1940), Maytime in Mayfair (1949), Odette (1950), en The Lady with a Lamp (1951).
Aalwynkop (Mpumalanga)
Aalwynkop is 'n heuwel in Mpumalanga, Suid-Afrika, 5 km wes van Balfour en 20 km suidoos van Heidelberg.
Pieter Claassens
Pieter Claassens (1949–27 April 1983) is op Wepener in die Vrystaat gebore as die seun van 'n vee-inspekteur.
Lewe en werk
Omdat sy pa baie verplaas word, gaan hy by agt verskillende laerskole skool. Sy hoërskoolopleiding ontvang hy eers op Aliwal-Noord en dan op Jamestown, in Mafikeng en Zeerust. Hy behaal 'n B.A.-graad en 'n B.A. Honneurs-graad in sosiologie aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys, maar pas nie sy studierigting in die praktyk toe nie. Ná universiteit is hy onder meer joernalis by Oggendblad en Die Transvaler en verbonde aan die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing se Instituut vir Taal, Lettere en Kuns in Pretoria.
Hy was versot op reis en besoek onder meer Griekeland, maak draaie in Namakwaland en die Transkei, bly agt maande op Onrus (waar hy noue kontak het met Uys Krige en Jan Rabie), werk vir twee jaar in die Transvaal en gaan dan weer terug Kaap toe. Hy besit nooit 'n motor in sy leeftyd nie. In sy latere jare raak hy toenemend eksentriek, onttrek hom van sosiale verkeer en word meermale by sielsieke-inrigtings opgeneem vir terapeutiese behandeling. Hy is sterk godsdienstig en oorweeg dit per geleentheid selfs sterk om as sendeling Indië toe te gaan, terwyl hy ook besonder belangstel in die Boeddhisme. Op 27 April 1983 pleeg hy selfdood nadat hy lank aan depressie gely het. Hy skiet homself met 'n rewolwer in die Indwe Hotel in Sunnyside in Pretoria en los slegs 'n kriptiese nota agter: “Ek vertrek op my laaste reis. Wees asb. so goed om my moeder te skakel”'. In die verhaal “Die bruin lêer” wat in die bundel “Vreemder as fiksie” opgeneem is, rekonstrueer die digter Johann de Lange hierdie gebeure na aanleiding van werklike gegewens uit 'n polisielêer.
Skryfwerk
Aanvanklik publiseer hy sy gedigte in letterkundige tydskrifte soos Tydskrif vir Letterkunde, waarna hy drie digbundels uitgee. Hy skryf gedigte wat persoonlike uiting gee aan gevoelens en waarnemings, wat veral die eenvoudige en geweldige in die natuur uitbeeld. In Verse van 'n windswael ” val die speelse en volkse toon van die gedigte en die klankrykheid daarvan dadelik op. Die verse gaan oor godsdiens, die ewigheid, die natuur en die liefde, ingeklee deur die Khoi-idioom. Hierdie bundel word in 1981 benoem vir die Louis Luyt-prys vir letterkunde. “Varinkies van gister” word ryklik geïllustreer met foto’s, wat die dromerige toon van die gedigte komplementeer. “Kinkelbos ” bevat verskeie hartseerliedjies waarmee veral die Boesmanlandse kultuur en stemming weergegee word. Baie van die gedigte getuig van ontnugtering, hoewel daar ook verse van son en lig is. Die beeldspraak en gebruik van klank is dié van 'n vakman.
Sy verse word in verskeie versamelbundels opgeneem, waaronder “Groot verseboek”, “Die Afrikaanse poësie in 'n duisend en enkele gedigte”, “Land van sonlig en van sterre”, “Die dye trek die dye aan”, “Poskaarte” en “Die mooiste Afrikaanse liefdesgedigte”. Die sanger Jannie du Toit toonset 'n aantal van sy verse, insluitende “Bruin serfyntjie” en “Trekliedjie” op sy album “' n Liedjie vir jou” en “Klopkloppie” op sy album “Drie-uur in die môre”.
Claassens skryf ook kortverhale waarvan sommige in Tydskrif vir Letterkunde gepubliseer word. As vertaler is hy veral aktief met die vertaling van jeug- en kinderverhale in Afrikaans, hoofsaaklik uit vorige Engelse vertalings uit die oorspronklike taal. Hierdie vertalings sluit in “Kattekwaad” van Margriet Heymans, “Doringrosie” van die gebroeders Grimm, “Die Mienkiepienkie-stert” van Katrina Viljamaa-Rissanen, “Die towerkwas” van Hisako Kimishima, “Koning Nooitgenoeg” van Prosenc, “Klein Jannie Blom” van Jan Kudláček, “Swartjie” van Josef Paleček en “Die towerspieël” van Lidia Postma.
Publikasies
Vertalings
1975
1976
Ryuto Yasuoka
Ryuto Yasuoka (* 27 April 1995, Koshigaya, Saitama) is 'n Japannese basketbalspeler. Hy het aan die Olimpiese Somerspele van 2020 deelgeneem.
Judd Nelson
Judd Nelson (gebore 28 November 1959) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Breakfast Club (1985), St. Elmo's Fire (1985), The Transformers: The Movie (1986), en New Jack City (1991).
Keisei Tominaga
Keisei Tominaga (* 1 Februarie 2001, Moriyama) is 'n Japannese basketbalspeler. Hy het aan die Olimpiese Somerspele van 2020 deelgeneem.
Phyllis Neilson-Terry
Phyllis Neilson-Terry (1892 – 25 September 1977) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Tense Moments with Great Authors (1922), Boadicea (1927), en Look Back in Anger (1959).
Myceliospongia araneosa
Myceliospongia araneosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Gwen Nelson
Gwen Nelson (30 Junie 1901 – 15 Oktober 1990) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente A Kind of Loving (1962), Doctor Zhivago (1965), en National Lampoon's European Vacation (1985), en in die televisiereeks Sherlock Holmes (1964).
Myceliospongia araneosa
Die spons kom uit die genus Myceliospongia. Myceliospongia araneosa word in 1998 beskryf deur Vacelet & Perez.
Tim Blake Nelson
Tim Blake Nelson (gebore 11 Mei 1964) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente O Brother, Where Art Thou? (2000), Minority Report (2002), Leaves of Grass (2009), en Fantastic Four (2015).
Aalwynpoort
Aalwynpoort is 'n spoorweghalte in die Oos-Kaap, Suid-Afrika, tussen Kommadagga en Saltaire, 22 km noorwes van Alicedale en op die roete na Cookhouse. Die naam verwys na Aloe africana, die sogenaamde uitenhaagaalwyne, wat hier in 'n kloof groei.
Beilen
Beilen is 'n dorp in die munisipaliteit Midden-Drenthe in die Nederlandse provinsie Drenthe, met 'n bevolking van sowat 11 000 in 2018.
Beilen vorm die bestuurlike sentrum van Midden-Drenthe.
Tot 1998 was Beilen 'n munisipaliteit.
Haplocarpha rueppellii
Haplocarpha rueppellii is 'n meerjarige plant wat deel is van die Asteraceae familie. Die spesie is inheems aan Ethiopië, Kenia, Tanzanië en Uganda.
Haplocarpha schimperi
Haplocarpha schimperi is 'n meerjarige plant wat deel is van die Asteraceae familie. Die spesie is inheems aan Eritrea, Ethiopië, Kenia en Tanzanië.
Myrmekioderma
Myrmekioderma is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Hugo de Vries
Hugo de Vries (16 Februarie 1848 - 21 Mei 1935) was 'n Nederlandse botanikus wat bydraes gemaak het ten opsigte van die teorie van evolusie en ook die belangrikheid van Gregor Mendel se werk bevestig.
Die standaardskrywerafkorting de Vries word gebruik om hom as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.
Santa María (vulkaan)
Die Santa María-vulkaan is 'n groot, aktiewe vulkaan in die westelike hoogland van Guatemala, naby die stad Quetzaltenango. Dit was in die plaaslike taal K'iche' as Gagxanul bekend, tot met die 16de-eeuse Spaanse verowering van die streek.
Die uitbarsting van 1902 op Santa María was die derde grootste van die 20ste eeu, naas die een in 1912 van Novarupta en die een in 1991 van die berg Pinatubo. Dit is ook een van die vyf grootstes die afgelope 200 (of heel waarskynlik 300) jaar.