cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
GPON
GPON
GPON gebruik pakkieskakeling en nie kringskakeling soos tradisionele telefonie nie.
GPON-topologie
In GPON word al die verbindings tussen die eindgebruiker en die SK met behulp van optiese vesel gedoen. Daar is geen aktiewe komponente in die GPON-netwerk tussen die eindtoerusting en die SK nie, maar slegs passiewe komponente soos die verdelers. Die optiese vesels en verdelers saam staan as die Optiese Distribusienetwerk (ODN) bekend.
In die SK word 'n Optiese Lynterminaal (OLT) met verskeie ONT’s verbind met behulp van optiese vesel. Die ONT word in die eindgebruiker se gebou of huis monteer. Vir die GPON standaard word een vesel met maksimum 128 ONT’s gekonnekteer via die optiese verdelers.
Die OLT kan met die Publieke Skakel Telefonie Netwerk (PSTN), Intranet en 'n TV-diensverskaffer verbind word om die bekende driedubbelspel dienste te verskaf: oudio, video en data.
GPON-werking
Die rigting vanaf die OLT na die ONT word stroom-af en die teenoorgestelde rigting stroom-op genoem. GPON se vermoë is 2.488 Gbps stroom-af en 1.244 Gbps stroom-op. Die verskil is daaraan te wyte dat eindgebruikers meer inligting aflaai bv. vanaf die internet as wat hulle versend; ook videoverkeer is hoofsaaklik eenrigting stroom-af.
In die stroom-af rigting word pakkies na alle ONT’s gestuur. Elke ONT lees daardie pakkies en reageer net op pakkies wat aan hom geadresseer is. Die pakkies word geënkripteer alvorens dit na die ONT’s gestuur word om meeluistering te vermy.
Verkeer stroom-op word op 'n Tyddeelmultipleksering (TDM) beginsel gedoen. Omrede elke ONT nie gelyktydig pakkies kan uitstuur nie, kry elke ONT ’n tydgleuf of beurt om pakkies uit te stuur. Die OLT bereken self die afstand na die ONT en hoe lank data sal neem vanaf die ONT en ken dan ’n tydgleuf toe aan elke ONT.
Kommunikasie stroom-af word gedoen deur middel van Golflengte Deel Multipleksering (GDM). Die stroom-af bandwydte volgens die standaard is 1480-1500nm vir data en oudio en 1550-1560nm vir video. Die videodiens voorsien volgens dié standaard is die analoogtipe.
Die stroom-op bandwydte is 1260-1360nm. Die 1650nm-golflengte word gebruik vir montering en instandhouding.
Al die verkeer, stroom-af sowel as stroom-op, word op dieselfde vesel gedra tot by die verdeler.
Verdeler
’n Verdeler is ’n toestel wat 'n optiese sein ewe sterk verdeel volgens sy aantal uitsette. Dit kan wissel van 2 tot 64 uitsette. Daar moet in gedagte gehou word dat elke keer wat optiese energie verdeel in ’n 1:2 verhouding, dit verswak word met 3dB. Dus na ’n verdeelverhouding van 1:64 word 18dB verswakking toegevoeg in die netwerk. Die optiese begroting of krag wat die OLT uitstuur is 28dB; dus word die vesel se lengte beperk tot 10dB verswakking. Met standaard ITU-T G.652.D vesel (verlies 0.32dB/km teen 1330nm) word die roete se lengte dus beperk tot teoreties 30km. Omrede die vesels gelas moet word en dus verdere verlies tot die netwerk toevoeg is die praktiese bruikbare lengte ongeveer 20km met 'n veiligheidsfaktor ingebou. Dit is lank genoeg om 'n groot aantal eindgebruikers te bereik in 'n digbewoonde gebied.
Die GPON-netwerkontwerp is buigbaar. Verskeie kombinasies van verdelers kan gebruik word. Slegs een (1:64) verdeler, of twee verdelers kan gebruik word; bv ’n (1:2) verdeler gevolg deur ’n (1:32) verdeler of ’n kombinasie van ’n (1:4) verdeler gevolg deur ’n (1:16) verdeler.
Daar is twee tegnologië beskikbaar vir die vervaardiging van verdelers naamlik: FBT (Fused Biconical Tapered) en PLC (Planar Lightwave Circuit).
Constance Ford
Constance Ford (23 Julie 1923 – 26 Februarie 1993) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente A Summer Place (1959), Home from the Hill (1960), en Rome Adventure (1962), en in die televisiereeks Another World (1964).
GPON
Optiese vesel
GPON kan met beide die ITU-T G.652 en G.657 optiese vesels uitgerol word. Alhoewel G.652 vesel goedkoper is, het die G.657 vesel die voordeel dat dit meer buigbaar is en dus makliker gebruik kan word in wonings en geboue.
As gevolg van die relatief kort lengte van GPON-netwerke het Chromatiese Dispersie en Polarisasie Modus Dispersie geen werklike invloed op die werking van die stelsel nie.
IPTV
Die ITU-T G.984 standaard maak voorsiening vir analoog-TV, maar analoog-TV oftewel kabel-TV kom net werklik in Noord-Amerika voor. Internet Protokol TV (IPTV) is ’n tegnologie wat in Europa ontwikkel is en maklik oor enige pakkieskakelnetwerk versend kan word. Dus kan IPTV maklik in die datagolflengte van 1480-1500nm van GPON geïntegreer word. Die verwagting is dat die verskaffing van IPTV oor GPON gaan groei. Vir meer inligting oor IPTV kan die ITU-T G.9960 standaard bestudeer word.
Monitor en instandhouding
Die werkingsbeginsel van GPON het egter instandhoudingsprobleme geskep. Eerstens, die vesels tussen die SK en verdelers dra verskeie eindgebruikers se verkeer gelyktydig en kan dus nie na willekeur gediskonnekteer word vir toetsdoeleindes nie. Tweedens, die normale instandhoudingsgolflengte van 1625nm is gereserveer vir analoog-TV seine. Dus kan normale Optiese Tyd Demensie Reflektometers (OTDR’s) nie gebruik word nie, want hulle gebruik tradisioneel die 1330nm-, 1550nm- en 1625nm-golflengtes vir toetsing.
Daarom is die 1650nm-golflengte toegeken vir toetsing of instandhoudingswerk.
Die tradisionele OTDR’s is ook nie toegerus om die verlies deur 'n verdeler te intepreteer nie. Normaalweg vertolk die OTDR 'n verlies van 18db as 'n vesel wat beskadig is.
Dit het beteken dat 'n nuwe geslag OTDR ontwikkel moes word wat eerstens teen 1650nm golflengte kon toets en tweedens die verliese van die verdelers korrek moes vertolk.
Tyler Labine
Tyler Labine (gebore 29 April 1978) is 'n Kanadese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Flyboys (2006), Tucker and Dale vs Evil (2010), Rise of the Planet of the Apes (2011), en Monsters University (2013).
GPON
Filter / reflekteerder
Om die instandhouding te vergemaklik word 'n filter/reflekteerder net voor die ONT geïnstalleer wat verseker dat eerstens die energie teen die 1650nm-golflengte nie na die ONT deurgaan (dus uitfiltreer) en sodoende diens kan beïnvloed nie. Tweedens reflekteer die filter/reflekteerder die energie terug na die OLT waar dit gemeet kan word m.b.v. 'n OTDR.
Openbare Beleggingskorporasie
Die Openbare Beleggingskorporasie (OBK) is 'n Suid-Afrikaanse staatsbeheerde instelling met R2,083 biljoen se bates onder bestuur soos op 31 Maart 2018. Dit is die grootste batebestuurder in Afrika. Die OBK is in 1911 gestig en besit groot aandele in verskeie Suid-Afrikaanse maatskappye, en is een van die instellings waardeur die Suid-Afrikaanse regering sy beleid van Breedgebaseerde Swart Ekonomiese Bemagtiging (BB-SEB) implementeer. Die OBK is onder andere verantwoordelik vir die belegging van die Suid-Afrikaanse staatspensioenfonds (GEPF).
GPON
GPON – VNDx
Daar is ook 'n ander variant van GPON; deur die ONT te vervang met 'n Optiese Netwerk Eenheid (ONE) kan meer as een eindgebruiker in 'n gebou bedien word d.m.v. VNDB of VNDK. Die ODN word getermineer in die ONE en deur middel van 'n ingeboude koppelvlak kan dienste soos xDSL na verskillende eindgebruikers in dieselfde gebou verskaf word. Die ONE word met die eindgebruikers verbind met Kategorie 5 gedraaide draadpaar kabels (ook: Cat5 / Cat5e). Die ONE kan in 'n gebou of in 'n kabinet in die straat geïnstalleer word.
Openbare Beleggingskorporasie
Bates onder bestuur
Die totale bates onder bestuur van die OBK soos op 31 Maart van elke jaar was:
Bokspruit
Die Bokspruit is 'n klein sytak van die Sterkspruit en die Kraairivier in die verre-noorde van die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit ontspring hoog in die Witteberg (Drakensberg) suid van Lesotho en is in die opvanggebied van die Oranjerivier.
Discodermia emarginata
Discodermia emarginata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Dendy.
Discodermia dissoluta
Discodermia dissoluta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Schmidt.
Ron Lea
Ron Lea is 'n Kanadese akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Recruit (2003), Saw IV (2007), Punisher: War Zone (2008), en Brick Mansions (2014).
Dambile
Dambile is 'n nedersetting geleë noord van Oos-Londen in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit val onder die Groot Kei Plaaslike Munisipaliteit.
Zimbabwe African National Union
ZANU (Zimbabwe African National Union) was 'n militante organisasie, 'n splintergroep van ZAPU (Zimbabwe African People's Union), wat teen die wit minderheidsregering van Rhodesië geveg het. ZANU het die verkiesing van 1980 onder leiding van Robert Mugabe gewen. Sewe jaar later het hulle met Joshua Nkomo se ZAPU saamgesmelt om ZANU-PF, die huidige regerende party van die land te vorm.
Geskiedenis
ZANU is op 8 Augustus 1963 deur dominee Ndabaningi Sithole in samewerking met die swart prokureur Herbert Chitepo gestig. Hulle was ontevrede met die militante politiek van Joshua Nkomo, die destydse leier van die ZAPU, wat in 1961 verban is. In 1964 benoem Sithole vir Robert Mugabe tot sekretaris-generaal van die organisasie. ZANU was 'n tipiese Afrika-vryheidsbeweging wat eers teen die Britse kolonialiste en later teen die blanke minderheidsregering van Ian Smith gestaan het.
Teen die einde van die sestigerjare kom die gewapende afdelings van ZANU, ZANLA en die radikale ZIPRA, tot stand. Nadat Chitepo deur lede van ZANLA en ZANU (Lusaka, Zambië, 18 Maart 1975) vermoor is, gryp Mugabe die mag binne die party. Vanaf 1975 is ZIPRA en ZANLA se guerillastryders in Mosambiek opgelei.
In teenstelling met die marxistiese-leninistiese ZAPU van Nkomo was ZANU van Mugabe eerder deur maoïsme beïnvloed. As gevolg hiervan is ZANU, anders as ZAPU, nie deur die Sowjetunie ondersteun nie.
Elektronbundel Ioonbron
'n Elektronbundel Ioonbron (Engels: Electron beam ion source/trap of EBIS) is 'n toestel wat 'n hoëenergie elektronbundel gebruik om atome te ioniseer en hul ladingstoestande tot baie hoë waardes te vergroot. Die masjien gebruik magnetiese en elektriese velde om die ione vas te keer en bombardeer hulle dan met 'n straal hoëenergie elektrone. Die vinnige elektrone bots met die ione en kan van die ioon se elektrone uit hul wentelbane uitslaan, wat die ioon tot 'n hoër positiewe ladingstoestand verhef. Elektronbundel ioonbronne kan uitsonderlike hoë ladingstoestande behaal en in sommige gevalle al die elektrone van 'n atoom verwyder. Dit kan selfs vir swaar atome soos Uraan gedoen word. Die elektronbundel ioonbron is deur M. Levine en R. Marrs by Lawrence Berkeley National Laboratory ontwikkel.
Discodermia inscripta
Discodermia inscripta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1879 deur Schmidt.
Discodermia irregularis
Discodermia irregularis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1976 deur Hoshino.
86ste Oscar-toekenningsaand
Die seremonie het ’n week later as gewoonlik plaasgevind vanweë die uitsaai van die Olimpiese Winterspele 2014, nes in 2006 en 2010. Pryse is in altesaam 24 kategorieë toegeken.
Pryse
Hier volg ’n lys van die belangrikste benoemdes. Die wenners word eerste genoem en is in vet druk.
Dorothy Ford
Dorothy Ford (4 April 1922 – 15 Oktober 2010) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Love Laughs at Andy Hardy (1946), 3 Godfathers (1948), Jack and the Beanstalk (1952), en Pagan Island (1961).
Djebel Barkal
Djebel Barkal (Arabies: جبل بركل) is ’n klein berg by die dorp Karima sowat 400 km noord van Khartoem, Soedan. Dit staan by ’n groot draai in die Nylrivier in ’n streek met die naam Nubië. Dit word ook Jebel of Gebel Barkal gespel.
Die berg is 98 m hoog, is plat bo en is oënskynlik as ’n landmerk gebruik deur handelaars op die belangrike roete tussen Sentraal-Afrika, Arabië en Egipte omdat die rivier daar maklik was om oor te steek. Die berg en die historiese stad Napata aan sy voet is in 2003 deur Unesco tot wêrelderfenisgebied verklaar.
Geskiedenis
Omstreeks 1450 v.C. het die Egiptiese farao Toetmoses III sy ryk tot in dié streek uitgebrei en Djebel Barkal as sy suidelike grens beskou. Daar het hy ’n veldtog gevoer naby die stad Napata, wat sowat 300 jaar later die hoofstad van die onafhanklike Koninkryk van Koesj geword het. Die 25ste-dinastiese Egiptiese koning Pije het tydens die Nuwe Ryk se bestaan sy tempel van Amoen in dié stad laat bou en sy Oorwinningstele van sy 20ste bewindsjaar in die tempel opgerig.
Ruïnes
Djebel Barkal was ook ’n koninklike dodeakker en die ruïnes van verskeie piramides word hier aangetref. Die eerste konings is in die 3de eeu v.C. hier begrawe.
Napata
Napata was ’n stadstaat van Antieke Nubië op die wesoewer van die Nylrivier (naby die moderne dorp Karima in Soedan).
Geskiedenis
Napata is in die 15de eeu v.C. deur die Egiptiese farao Toetmoses III gestig nadat hy Nubië verower het. Die nabygeleë berg Djebel Barkal is beskou as die grens van die Nuwe Ryk.
Ziphunzana
Ziphunzana is 'n klein nedersetting geleë noord van Oos-Londen in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit val onder die Groot Kei Plaaslike Munisipaliteit.
Napata
Geskiedenis
In 1075 v.C. het die hoëpriester van die tempel van Amoen in Thebe, die destydse hoofstad van Egipte, so magtig geword dat hy die farao se mag oor Bo-Egipte ingeperk het. Dit was die begin van die Derde Oorgangstydperk (1075-664 v.C.). Die verdeling van mag het die Nubiërs in staat gestel om hul onafhanklikheid terug te kry. Hulle het die Koninkryk van Koesj gestig met Napata as hoofstad.
Die stad is eindelik in 23 v.C. tot op die grond afgebreek nadat die Romeinse prefek van Egipte die koninkryk binnegeval het.
Discodermia interspersa
Discodermia interspersa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1925 deur Kumar.
IThemba LABS
iThemba LABS (iThemba is Xhosa vir hoop; LABS is 'n akroniem vir Laboratory for Accelerator Based Sciences) is 'n wetenskaplike navorsingsentrum met aanlegte by Faure naby Kaapstad en op die Wits-kampus in Johannesburg. Die organisasie het in die verlede bekendgestaan as die Nasionale Versnellersentrum, en spesialiseer in die gebruik van partikelversnellers. Die hoofnavorsingsrigtings behels die produksie van mediese radioïsotope vir die behandeling van kanker, materiaalwetenskappe, kernfiska-eksperimente, ontwikkeling van nuwe versnellertegnologie en die intydse behandeling van kankerpasiente deur middel van proton- en neutronterapie.
Fasiliteit
Die hoofaanleg naby Kaapstad huisves 'n aantal versnellers wat vir verskillende navorsingsdoeleindes aangewend word. Materiaal- en biologiese studies word hoofsaaklik deur 'n Van der Graaff-versneller bedien, terwyl kernfisika-navorsing en radioisotoop-produksie van 'n aantal siklotrone gebruik maak. Die hoofsiklotron, is 'n K=200 oopsektorsiklotron (OSS) en hy word deur twee voorversnellers gevoed. Die OSS is ontwerp om protone teen 200MeV te produseer. Die voorvernellers is soliedepoolsiklotronne (SPS) en produseer 8MeV protoonbundels.
Discodermia gorgonoides
Discodermia gorgonoides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1928 deur Burton.
Helen Ford
Helen Ford (6 Junie 1894 – 19 Januarie 1982) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Model and the Marriage Broker (1951), The Raid (1954), en The Ghost Goes Gear (1966), en in die televisiereeks Public Defender (1954).
Discodermia jogashima
Discodermia jogashima is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1989 deur Tanita & Hoshino.
Paul Sun-Hyung Lee
Paul Sun-Hyung Lee (gebore 16 Augustus 1972) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Train 48 (2003), Almost Heroes (2011), Shoot the Messenger (2016), en Kim's Convenience (2016).
Ruth Ford (aktrise)
Ruth Ford (7 Julie 1911 – 12 Augustus 2009) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Too Much Johnson (1938), Wilson (1944), en Woman Who Came Back (1945), en in die televisiereeks Musical Comedy Time (1950).
Discodermia japonica
Discodermia japonica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Döderlein.
Waddesee
Die Waddesee (Nederlands: Waddenzee, Wes-Fries: Waadsee, Deens: Vadehavet, Duits: Wattenmeer) is 'n groot stelsel van getysand en moddervlaktes langs die Noordseekus van Denemarke, Duitsland en Nederland.
Hierdie landskap is, met 'n oppervlakte van 9 000 km² en 'n maksimumwydte van 40 km, die grootste tussengetysone ter wêreld wat oor 'n afstand van 450 km van Blåvandshuk, Denemarke in die noordooste tot by Den Helder, Nederland in die suidweste strek.
Die Waddesee is in 2009 deur Unesco as 'n wêrelderfenisgebied gelys en die beskermde gebied is in 2014 verder uitgebrei.
Discodermia kiiensis
Discodermia kiiensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1977 deur Hoshino.
François Létourneau
François Létourneau (gebore 1974) is 'n Kanadese akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Québec-Montréal (2002), Cheech (2006), en Paul à Québec (2015), en in die televisiereeks Les invincibles (2005).
Eugene Levy
Eugene Levy (gebore 17 Desember 1946) is 'n Kanadese akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Waiting for Guffman (1996), American Pie (1999), Best in Show (2000), en A Mighty Wind (2003).
Discodermia laevidiscus
Discodermia laevidiscus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Carter.
Tetanurae
Tetanurae, of "stywesterte", is ’n klade dinosourusse wat die meeste teropodes, ook voëls, insluit. Hulle het in die Vroeë of Middel-Jura hul verskyning gemaak.
Die naam is in 1986 deur Jacques Gauthier aan ’n groot groep teropodes gegee. Tetanurae word gedefinieer as alle teropodes wat nader verwant aan moderne voëls is as aan Ceratosaurus.
Dan Levy (TV-persoonlikheid)
Dan Levy (gebore 9 Augustus 1983) is 'n Kanadese skrywer, akteur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Admission (2013) en Stage Fright (2014), en in die televisiereekse The Goldbergs (2013) en Schitt's Creek (2015).
Discodermia panoplia
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Sollas.
Discodermia polydiscus
Discodermia polydiscus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1869 deur Bowerbank.
Discodermia papillata
Discodermia papillata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Carter.
Eugenie Forde
Eugenie Forde (22 Junie 1879 – 5 September 1940) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Courtesan (1916), Fair Enough (1918), Cameo Kirby (1923), en Captain Salvation (1927).
Religieuse pluralisme
Religieuse pluralisme is 'n houding of beleid gemik op die saambestaan van diverse religieuse geloofstelsels. Dit kan een van die volgende beteken:
Grumman F-14 Tomcat
Die F-14 Tomcat is 'n Amerikaanse supersoniese tweesitplek, veranderlike-swiepvlerk meerdoelige vegvliegtuig wat deur Grumman ontwerp en gebou is nadat 'n kontrak in Januarie 1969 deur die Amerikaanse Kongres toegeken is. Die Tomcat is ontwikkel vir die Amerikaanse Vloot se Vlootvegter-eksperimentele (VFX) program na die ineenstorting van die F-111B projek. Die F-14 was die eerste van die Amerikaanse tienerreeks vegters, wat ontwerp is deur integrasie van luggevegservaring teen MiG vegters tydens die Viëtnamoorlog.
Die F-14 was toegerus met 'n unieke wapen vir sy tyd: die AWG-9 radargeleidingstelsel gekoppel aan AIM-54 Phoenix lug-tot-lug missiele. Hiermee kon lugteikens selfs verder as 150 km opgespoor en afgeskiet word. Die AWG-9 is 'n polsdopler multimoderadar wat verskeie lugteikens gelyktydig kan monitor en aanval.
Alhoewel hierdie stelsel reeds in die 1960's ontwerp is en nou een van die oudste lug-tot-lugradargeleidingstelsels is, bewys dit hoe ver dit sy tyd vooruit was. Dit is nog steeds in gebruik, en verskeie toestelle word deur middel van sagteware-opgraderings verseker van 'n operasionele lewe tot in 2015.
Die F-14 was in staat om met hierdie stelsel tot 24 teikens gelyktydig te volg, en tot ses indringers op langafstand af te skiet met die Phoenix-missiele. Vir ander doeleindes is die vliegtuig aangewese op sy AIM-7 Sparrow en AIM-9 Sidewinder missielwapentuig.
Geskiedenis
In die 1980's is F-14s gebruik as grondgebaseerde onderskeppers deur die Islamitiese Republiek van Iran lugmag tydens die Iran-Irakse Oorlog, waar hulle geveg het teen die Irakse vegvliegtuie. Iranse F-14s het na bewering ten minste 160 Irakse vliegtuie tydens die oorlog afgeskiet, terwyl slegs 12 tot 16 Tomcats verloor is; ten minste die helfte van hierdie verliese was as gevolg van ongelukke.
Op 28 Julie 2006 het die Tomcat se laaste katapultlansering, vanaf die USS Theodore Roosevelt, plaasgevind en op 22 September 2006 is die laaste amptelike vlug van die F-14D Tomcat by Naval Air Station Oceana onderneem. Sedertdien is die F-14 finaal uitgefaseer en vervang deur die F/A-18E/F Super Hornet. Die F-14 bly in diens van die Islamitiese Republiek van Iran Lugmag, nadat dit na Iran uitgevoer is in 1976.
Die F-14 was van 1972 tot 2006 die ruggraat van alle taakmagte wat lugverdediging en -operasies vanaf vliegdekskepe van die Amerikaanse Vloot uitgevoer het, en is welbekend aan die publiek deur die film "Top Gun".
Lewering aan Iran
80 F-14A is aan die Lugmag van Iran afgelewer; dit het gebeur ter ondersteuning van die destydse regime van Mohammed Reza Pahlavi. BuNos 160299 - 160378 (F-14A-90/95-GR) is aan Iran verskaf. Die laaste toestel (BuNo 160378) het egter in die VSA agter gebly, nadat die Iranse Revolusie in 1979 die Shah se regime in Iran omvergewerp het.
Toe Iran na die rewolusie bande met die Sowjetunie aanknoop, was dit die rede vir die Amerikaners om die elektronika van die AWG-9 radarstelsel en die AIM-54 missielstelsel deeglik te hersien, sodat die wapentegnologie wat aan Iran vrygestel is, nutteloos sou word.
Volgens onbevestigde bronne, was 20 van die 79 Iranse F-14's steeds lugwaardig in 1993. Die ander vliegtuie sou vir onderdele gebruik word. Die vliegtydskrif Flight International van September 1999 het egter aangedui dat Iran deur middel van Russiese hulp en tegnologie 'n groot aantal F-14 se lugwaardigheid behou het. Die vliegtuig was toegerus met 'n nuwe (Russiese) radar, enjins en 'n glaskajuit. Hierdeur het Iran 'n aansienlike F-14 krag tot in 2008 behou.
Die operasionele toedeling van Amerikaanse F-14-eskaders
Alle vliegtuie was in twee operasionele vleuels verdeel: die Pacific Fleet Fighter Wing (PFW) en die Atlantic Fleet Fighter Wing (AFW). Die vleuels is toegeken aan Carrier Battle Groups, vormings van oorlogskepe met 'n sekere patrolliegebied met 'n Carrier Vessel (CV) - 'n vliegtuigdraer - as 'n bevelskip. Die totale getal van al die vliegtuie aan boord van 'n vliegtuigdraer is aangewys as die Carrier Vessel Wing (CVW). Die eskader]aanwysing van die afsonderlike Tomcat-eenhede was die aanduiding Vessel Fightersqn (VF).
In vredestyd was ongeveer 40% van alle vliegtuie toegedeel aan CVW's ter see; die res was beskikbaar vir opleiding en instandhouding by Naval Air Stations (NAS). (NAS is die aanwysing vir 'n vlootbasis.)
Camden Town
Camden Town, dikwels kort Camden genoem, is 'n buurt in Sentraal-Londen en die naamgewende stadsdeel vir die London Borough of Camden, een van die administratiewe distrikte van Groter Londen. Die buurt, wat sowat vier kilometer noord van Charing Cross in die Londense middestad geleë is en in die suide aan een van die Britse hoofstad se uitgestrekte groen ruimtes, Regent's Park, grens, het oorspronklik deel uitgemaak van die Kentish Town-landgoed en die Londense St Pancras-parogie.
Tot in die laat 18de eeu was die gebied nog oorwegend landelik, met verspreide plase, velde en oop land noord van Tottenham Court. Twee kroeë, Mother Red Cap (tans World's End) en Southampton (tans Edwards), het as oornagplekke vir koetspassasiers gedien in 'n gebied wat destyds deur padrowers, die sogenaamde highwaymen, geteister is. In 1791 was Charles Pratt, graaf van Camden, die eerste van 'n groep welvarende Londenaars wat by die ontwikkeling van dié gebied betrokke was en Camden Town in 1791 as 'n residensiële buurt aangelê het. Die eerste beboude erwe was oos van Camden High Street geleë.
Pije
Pije (voorheen ook Pianchi; oorlede 721 v.C.) was ’n koning van Koesj en die stigter van die 25ste Dinastie van Antieke Egipte. Hy het van 753/752 tot 722 v.C. oor Egipte regeer vanaf die stad Napata in Nubië, in die hedendaagse Soedan.
Naam
Pije het twee troonname aangeneem: Oesimare en Sneferre. Hy was passievol oor die aanbidding van die god Amoen en het die tempel van Amoen by Djebel Barkal, wat deur Toetmoses III van die Nuwe Ryk laat bou is, gerestoureer.
Discodermia natalensis
Discodermia natalensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Pije
Oorwinning oor Egipte
As heerser van Nubië en Bo-Egipte het Pije die rusies tussen Egipte se leiers tot sy voordeel gebruik deur Nubië se mag verby Thebe tot in Benede-Egipte uit te brei. Nadat farao Tefnacht van Saïs ’n koalisie gevorm en die stad Herakleopolis aangeval het, het dié se koning, Peftjauawybast, Pije se hulp gevra. Pije het Middel- en Benede-Egipte in sy 20ste bewindsjaar binnegeval. Sy oorwinning in die veldtog is aangeteken op sy Oorwinningstele by Djebel Barkal.
Camden Town
Teen die middel van die 19de eeu is Camden Town deur die snelgroeiende Londense stadsgebied verswelg. Die nabyheid van die Regent's Canal, een van die belangrikste waterweë binne Londen se netwerk van kanale, en die bou van 'n spoorlyn (Camden Town-stasie is in 1850 geopen), het die industriële ontwikkeling van Camden bevorder. Die bou van kanale en spoorweë het ook die eerste Ierse migrante na die gebied gelok, veral gedurende die hongersnood wat Ierland in die 1840's geteister het.
Pije
Oorwinning oor Egipte
Hierna het hy noord getrek en verskeie stede soos Hermopolis en Memphis ingeneem. Tefnakht het gevlug en persoonlik sy nederlaag erken in ’n brief aan Pije. Tevrede met sy oorwinning, het Pije suid na Thebe gevaar en van daar na sy vaderland, Nubië, teruggekeer. Hy het Egipte van hier af regeer en nooit na dié land teruggekeer nie.
Camden Town
Weens sy belangrikheid as spoorwegsentrum was Camden een van die teikens van Duitse lugaanvalle op Londen tydens die Tweede Wêreldoorlog, die sogenaamde Blitz. Met sy heropbou ná 1945 het Camden Town 'n meer kosmopolitiese karakter gekry, aanvanklik deur die vestiging van groter getalle Griekse en Sipriotiese immigrante, later Bangladesjis. Nywerhede as aanvanklike ekonomiese basis is lankal vervang deur handel, toerisme en die vermaaklikheidsbedryf. Die buurt word vandag verbind met sy kleurryke straatmarkte, musiekplekke en alternatiewe leefstyle en is 'n gewilde trekpleister vir jong Londenaars en toeriste.
Discodermia natalensis
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1903 deur Kirkpatrick.
Lys van stede en dorpe in Namibië
Daar word onderskeid getref tussen stede en dorpe in Namibië: plekke wat deur 'n munisipaliteit geregeer word, word stede genoem, en plekke wat deur 'n dorpsraad geregeer word, word dorpe genoem.
Stede
In 2015 het Namibië dertien stede, elkeen geregeer deur 'n munisipale raad wat tussen 7 en 15 setels het. In teenstelling met dorpe het stede die mag om fasiliteite soos openbare vervoer, behuisingskemas, museums, en biblioteke sonder die goedkeuring van die minister van stedelike en landelike ontwikkeling op te rig. Hulle mag ook kies om sekere dienste te privatiseer en om samewerkingsooreenkomste met die privaatsektor aan te gaan sonder om vir uitdruklike goedkeuring te vra. Die dertien stede is:
Dorpe
In 2015 het Namibië 26 dorpe, elkeen geregeer deur 'n dorpsraad wat tussen 7 en 12 setels het. In teenstelling met gehuggies, het dorpe die mag om fasiliteite soos ambulans- en brandweerdienste en elektrisiteitsvoorsiening sonder die goedkeuring van die minister van stedelike en landelike ontwikkeling op te rig. Hulle is ook verantwoordelik vir die oprigting en instandhouding van gemeenskapsgeboue, en hulle mag roerende eiendom koop en verkoop sonder om vir uitdruklike goedkeuring te vra. Die 26 dorpe is:
Sebastian Bieniek
Sebastian Bieniek (gebore in Czarnowasy, Pole, 30 Maart 1975 - 09 Februarie 2022 ) is ‘n Duitse filmdirekteur, kunsskilder, fotograaf en skrywer.
Loopbaan
Op die ouderdom van 13, twee maande voor die val van die Berlynse muur, het Sebastian tesame met sy ma en twee ouer susters vanuit Pole na Wes-Duitsland gevlug.
Victoria Forde
Victoria Forde (21 April 1896 – 24 Julie 1964) was 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en regisseuse.
Sebastian Bieniek
Loopbaan
Na ‘n onstuimige skoolloopbaan, verlaat hy vroeg die skool en word onder andere as ‘n bouhandlanger opgelei. Naas sy werk skilder hy steeds.
Sy eerste skilderye begin hy in 1994 om in die dorp van Celle uit te stal. Hoofsaaklik hou hy homself besig met studies oor tendense in kunsgeskiedenis soos ekspressionisme, impressionisme, kubisme asook surrealisme selfs met 'n effense neiging tot minimalisme. Dit is sigbaar in sy selfportret „Möchtegernselbstportrait“ van 1995. Gedurende hierdie tyd word Sebastian Bieniek in die BBK (Federale Vereniging van Kunstenaars "Bundesverband Bildender Künstler") aanvaar as die jongste lid van hierdie Nedersaksiese vereniging en begin om ook in ander stede uit te stal.
In 1996 begin hy te studeer aan die Freie Kunst Hochschulde vir Beeldende Kuns in Brunswyk onder Prof. Horst Gläsker. Hy eksperimenteer onder andere met grootskaalse abstrakte werke. Hier skep ook sy eerste uitvoerende kunswerk genaamd "sponsored by".
Na ‘n uitgebreide reis deur Indië verhuis hy na Berlyn in 1998 woon saam met die Japannese kunstenaar Chiharu Shiota waar hulle ‘n werkswinkel deel. Tydens hierdie tyd begin hy ook aan die Universiteit van beeldende kunste in Berlyn te studeer onder leiding van Prof. Katharina Sieverding. In hierdie tyd neem hy deel aan ‘n aantal nasionale en internasionale uitstallings.
In 1999 sorg die kunstenaar vir ‘n opslag met sy werk "hand without a body" tydens die „III Kunstefees van die jong eksperimentele Kuns“ in Berlyn
Vanaf 2002 begin hy om regie aan die Duitse Film en Televisie Akademie in Berlyn te studeer. In 2007 stig hy TENLETTERS-film produksie huis. In 2007 produseer hy sy eerste film "Die Spieler"
Sedert 2008 verf Sebastian Bieniek weer. Hy skilder in reekse wat uit drie tot meer as dertig skilderye bestaan. Elke onderskeie reeks word gekenmerk deur 'n spesifieke tema of konsep.
Onder die mees algemene reeks was: Bärenreihe (2009), My Facebook Fans (2009), Some Times (2010), Homeland Security (2012) en Brush Rotations (2013).
Bieniek publiseer in 2011 sy eerste boek met die titel REALFAKE. Die boek handel oor groepvorming in die sosiale netwerke (veral Facebook) en bied 'n paar teorieë aan wat die basis van episodes uit die lewe van die kunstenaar en waarnemings in die konteks van Facebook verduidelik. Die boek word beskou as 'n belangrike werkstuk met betrekking tot die sosiale web en kuns.
In 2013 word Bieniek wêreldbekend met sy foto reeks genaamd "Double Faced". Die reeks word aanvanklik primêr deur middel van Sosiale netwerke versprei.
Solo-uitstallings
2011 "Neue Bilder" Galerie am Prater, Berlin (Deutschland) "This & That" zeitgenössische Galerie, Berlin (Deutschland) "The Cattle Market", Art House Pona (Georgien)
2010 "PUBLIKUMSMAGNET VIRALKUNST"", Galerie im Regierungsviertel, Berlin (Deutschland) "Wie man in Berlin glücklich werden kann" OZM, Raum für Kunst, Hamburg (Deutschland) 2009 "Der Bär ist los" Galerie ZeitZone, Berlin (Deutschland)
2002 "Dejavu" Galerie 35, Berlin (Deutschland) 1999 "Natural Born Sugareaters" Kunsthaus Tacheles, Berlin (Deutschland)
1998 "Mein Atem", Museum der Charite Berlin (Deutschland)
1996 "Paintings" Rathausgalerie, Münster (Deutschland)
1994 "Celler Loch", Celle (Deutschland)
Boeke
2011: REALFAKE. Tenletters Verlag, Berlyn 2011 ISBN 978-3-942835-35-0
Films
2002: Zero 2003: Nix mit Schuhen 2003: Entschuldigung Laterne 2003: Anamnesia 2004: Sand 2005: Zucker 2006: Gerade aus 2007: Die Spieler 2008: Silvester Home Run
Uitvoerende kunswerke
1999 Hand without a body, III Festival der jungen experimentellen Kunst, Berlin (Deutschland) In front of the distance, Sophiensaele, Berlin (Deutschland) Born to be bulette, Kunsthaus Tacheles, Berlin (Deutschland)
2009 Burqua, Art Forum Berlin
2011 It's Toasted', Berlin Viehmarkt Pona', Pona (Georgien) Einwicklung', Köln (während der Sendung "Es geht um mein Leben!" moderiert von Pierre M. Krause zum Thema "Moderne Kunst" (ARD))
Vierfontein
Vierfontein is 'n gehug in die noorde van die Vrystaat, Suid-Afrika. Volgens die 2011-sensus het die dorpie 'n bevolking van 825 gehad, waarvan 657 (79,6%) Blank was.
Sebastian Bieniek
Aanhalings
"'n mens hoef nie te kan skilder om te kan skilder nie." ("Man muss nicht malen können, um malen zu können.") (11.10.2012, Notaboek)
"Kultuur is ‘n skiete. " ("Kultur ist eine Krankheit.") (05.10.2012, Notaboek)
"Die mens is die enigste lewende wese wat ‘n voëlhok benodig om vry te voel." ("Der Mensch ist das einzige Lebewesen, das einen Käfig braucht um sich frei zu fühlen.") (26.09.2012, Notaboek)
"Die internet het almal mooi gemaak." ("Internet made everbody beautiful.") (26.09.2012, Notaboek)
"Die vinnigste naelloper is die eensaamste." ("Der schnellste Läufer ist der einsamste.") (09.09.2009, Notaboek)
Discodermia ornata
Discodermia ornata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Sollas.
Shawn Levy
Shawn Levy (gebore 23 Julie 1968) is 'n Kanadese vervaardiger, regisseur, en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Spectacular Now (2013) en Arrival (2016), en in die televisiereekse The Famous Jett Jackson (1998) en Stranger Things (2016).
Carol Forman
Carol Forman (19 Junie 1918 – 9 Julie 1997) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Brick Bradford (1947), The Black Widow (1947), The Feathered Serpent (1948), en Blackhawk: Fearless Champion of Freedom (1952).
Simone Kleinsma
Persoonlike lewe
Op 5 Junie 1990 het Kleinsma met Guus Verstraete, 'n Nederlandse televisieregisseur getrou.
Loopbaan
Simone het die stem-oorklanking vir verskeie groot geanimeerde rolprente gedoen, insluitende The Fairy Godmother in Shrek 2, Yzma in The Emperor's New Groove, Esmé Holgert in Babe en Babe: Pig in the City, en Georgette in Oliver and Company en An American Tail.
Kleinsma maak gereeld opvoerings met pianiste (meestal Cor Bakker of Tony Eyk) of orkeste. As aktrise het sy bekend geword om haar rol in die TV treffer reeks 'Kees & co' (op die lug vanaf 1997 - 2006 by RTL Uitsaaiers). Sy het die rol van Kees Heistee, moeder van Anne (Amber Teterissa) en Rudie (Robin Tjon Pian Gi) en getroud met Ben Heistee (Rik Hoogendoorn) gespeel. In 1996-1997 het sy die kosprogram 'Koken met Cas' aangebied.
Dassault Mirage F1
Die Dassault Mirage F1 is 'n Franse lugoorheersingvegter en aanvalsvliegtuig wat deur Dassault Aviation ontwerp en vervaardig is. Dit is ontwikkel as 'n opvolger vir die gewilde Mirage III-familie. Die Mirage F1 is sedert 1974 in operasionele diens van die Franse Lugmag (Armee de l'Air). Dit word aangedryf deur 'n enkele SNECMA Atar turbostraler wat sowat 69 kN (15 000 lbk) stukrag verskaf. Die F1 is van meet af aan gebruik as 'n ligte veeldoelvegter. Meer as 720 F1's is gebou en ook uitgevoer na omtrent 'n dosyn lande.
Agtergrond
Gedurende die 1960's het Dassault begin met die ontwikkeling van wat die Mirage F1 sou word as 'n private onderneming, saam met die groter Mirage F2. Werk aan die F1 het uiteindelik voorrang gekry bo die duurder F2, wat gedurende die laat 1960's gekanselleer is. Die Franse Lugmag het belang gestel in die jong vegvliegtuig om aan sy vereiste vir 'n alleweeronderskepvliegtuig te voldoen. Gevolglik is aanvanklike produksie-eenhede toegerus met die Thomson-CSF Cyrano IV monopulsradar. Die Mirage F1 is gedurende die laaste helfte van 1974 in diens geneem in die Franse Lugmag. Kort daarna is die tipe ontplooi as die hoofonderskepper van die Franse Lugmag, 'n hoedanigheid waarin dit voortgebou het tot die koms van die Mirage 2000. Dit is later omgeskakel na 'n lugverkenningsrol. In Julie 2014 is die laaste Franse Mirage F1's uit diens gestel.
Aangedryf deur 'n enkele SNECMA Atar 9K-50 turbostralerenjin, wat ongeveer 69 kN (15 000 lbk) se stukrag verskaf, en gewapen met 'n verskeidenheid Franse en Amerikaanse wapentuig, is die Mirage F1 as 'n ligte veeldoelige vegvliegtuig bedryf en is na ongeveer 'n dosyn nasies uitgevoer. Die tipe is in 'n groot aantal gewapende konflikte gebruik, waarby verskeie van sy operateurs betrokke was, insluitend die Wes-Sahara-oorlog, die Paquisha-oorlog, die Cenepa-oorlog, die Iran-Irakse Oorlog, die Golfoorlog, die Suid-Afrikaanse Grensoorlog, die Oorlog in Afghanistan, die Tsjadiese-Libiese konflik, die 2011 militêre ingryping in Libië, en die Noordelike Mali-konflik. Meer as 720 Mirage F1's is tussen 1966 en 1992 vervaardig. Dit is in produksie opgevolg deur die Dassault Mirage 2000.
Ontwikkeling
Die Mirage F1 het ontstaan uit 'n reeks ontwerpstudies wat deur die Franse vliegtuigvervaardiger Dassault Aviation uitgevoer is. Nadat oorspronklik gepoog is om 'n groter geswieptevlerk-afgeleide van die Mirage III, wat die Mirage F2 geword het, te ontwikkel om te dien as 'n vertikale opstyg en landing (VTOL) aandrywing wat soortgelyk is aan die Dassault Mirage IIIV, is daar egter gou besef dat die opkomende ontwerp ook as die basis vir 'n bekwame vegter kan dien. Beide die Mirage F2 en 'n kleiner afgeleide, wat na die Mirage F3 verwys word, het aansienlike aandag van beide Dassault en die Franse Lugmag ontvang, en laasgenoemde het belang gestel in die aanvaarding daarvan as 'n langafstand- vegbomwerper as oorbrugging voor die aanvaarding van die beoogde Anglo-French Variable Geometry (AFVG) aanvalsvliegtuig.
Parallel met die Mirage F3-studie, wat bedoel was om as 'n onderskepvliegtuig te dien, het Dassault besluit om 'n enkelsitplekafgeleide te bestudeer wat die geheel-Franse SNECMA Atar 9K-50- turbostralerenjin bevat. As gevolg van die kansellasie van twee groot projekte, het die maatskappy se ontwerpspan hulself met 'n verminderde werklading bevind. Gevolglik, in die middel van 1964, het Dassault besluit om te begin met ontwerpwerk aan die kleiner vliegtuig, wat daarna as die Mirage F1 aangewys is, met die bedoeling om 'n opvolger vir sy Mirage III- en Mirage 5 -vegvliegtuie te vervaardig; Hierdie werk is uitgevoer ingevolge 'n regeringskontrak in afwagting van 'n potensiële Franse Lugmag-spesifikasie vir 'n alleweer-onderskepper om sy vloot Mirage IIIC-vliegtuie op te volg.
Die Mirage F1 was van soortgelyke grootte as die deltavlerk Mirage III en Mirage 5, en is aangedryf deur dieselfde SNECMA Atar-enjin as wat op die groter Dassault Mirage IV gebruik is; egter, anders as sy voorgangers, het dit die uitleg gedeel van 'n swiepvlerk wat hoog op die romp gemonteer is en 'n konvensionele stertoppervlak soos gebruik deur die F2. Alhoewel dit 'n kleiner vlerkspan as die Mirage III het, het die Mirage F1 nietemin geblyk om beter te wees as sy voorganger, deur meer brandstof te dra terwyl dit 'n korter opstygloop en voortreflike manuvreerbaarheid besit het.
Op 23 Desember 1966 het die eerste prototipe sy nooiensvlug onderneem. Die eerste vlug was vertraag weens 'n finansieringstekort wat die algehele program beïnvloed het. Tydens sy vierde vlug het die prototipe 'n topspoed van meer as Mach 2 bereik. Op 18 Mei 1967 is die eerste prototipe verloor in 'n ongeluk by DGA Essais en vol, Istres; die ongeluk was die gevolg van 'n verlies van beheer nadat hy 'n gefladder teëgekom het, wat sy vlieënier laat sterf het. Ten spyte van hierdie ongeluk, gedurende laat 1966, is die Mirage F1-program amptelik deur die Franse Lugmag aangeneem. Na 'n herontwerpperiode, op 20 Maart 1967, het die tweede prototipe sy eerste vlug uitgevoer.
Op 26 Mei 1967 is 'n bestelling vir drie Mirage F1-prototipes geplaas, terwyl die groter en duurder Mirage F2 formeel laat vaar is. Hierdie drie voordiensvliegtuie, saam met 'n statiese strukturele toetsvliegraam, het gou by die toetsprogram aangesluit. Teen laat 1971 is die konstruksie van 'n aanvanklike groep van 85 produksiestandaard-Mirage F1's gemagtig.
Om aan die Franse Lugmag se vereiste vir 'n alleweeronderskepper te voldoen, is die eerste produksie Mirage F1C toegerus met 'n Thomson-CSF Cyrano IV-radarstelsel. Die latere Cyrano IV-1-weergawe het 'n beperkte afkykvermoë bygevoeg. Mirage F1-vlieëniers het egter berig dat die radar geneig is tot oorverhitting, wat die doeltreffendheid daarvan verminder het. Gedurende Mei 1973 is die eerste aflewerings aan die Franse Lugmag gedoen; die tipe het in Desember daardie jaar vir eskaderdiens by EC 2/30 Normandie-Niemen aangesluit.
Ontwerp
Die Dassault Mirage F1 was 'n enkelmotorige vegvliegtuig, ontwerp om as beide 'n onderskepvliegtuig en 'n grondaanvalplatform te funksioneer. Terwyl dit amptelik vir die Franse Lugmag ontwikkel is as 'n lugafweervliegtuig, het Dassault aansienlike klem geplaas op die ontwikkeling van die Mirage F1 vir grondaanvalsdiens as 'n sekondêre rol tydens sy vroeë ontwerp. Dit is deur die maatskappy ontwikkel om as 'n opvolger van die suksesvolle Mirage III- en Mirage 5-families te funksioneer, en het ook sterk op sy voorgangers staat gemaak deur dieselfde romp as die Mirage III te deel, terwyl dit oor 'n geheel-ander vlerkkonfigurasie beskik het.
Die Mirage F1 het 'n skouergemonteerde swiepvlerk gebruik, in plaas van die deltavlerk van die Mirage III, wat gelei het tot 'n vermindering van 50% in vereiste aanloopbaanlengte en verhoogde interne brandstoftenkvolume vir 'n 40% groter gevegsreikafstand. Die naderingspoed tydens landing is 25% minder as die voorafgaande Mirage IIIE. Volgens Dassault is die negatiewe prestasie-impak wat verband hou met die groter dikte van die Mirage F1 se vlerk bo die Mirage III-eweknie geneutraliseer deur verbeterings wat aan die aandrywingstelsel aangebring is. Die vlerk is toegerus met beide dubbelgesplete agterrandklappe en volspan-voorrandlatte, laasgenoemde word outomaties in werking gestel, om die vliegtuig se draairadius tydens gevegte te verminder.