cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ben Molatzi
Afgesien van sy liefde vir sokker, was Molatzi 'n tradisionele folk kitaarspeler en sanger. Ben Tumuzan Molatzi, wat in 1954 in die stad Johannesburg gebore is, was die nakomeling van musikale ouers. Sy pa, 'n Damara-sprekende trekarbeider in Jozi, was 'n sanger terwyl sy ma, 'n tradisionele Sotho-vrou, ook 'n sanger was. Ben was die derde gebore uit 12 kinders. As kleuter het hy die “swartkoors” -epidemie oorleef wat die lewens van twee van sy ouer broers en susters verkort het. Anders as sy vader wat streng gehang het aan die speel van tradisionele musiek en kerklike musiek, het die jong Ben vroeë smaak gehou met die gewilde live optredes deur “Warmgat” (Johannes Mureko) en Au Leyden (Leyden Naftali / Uriseb). In die vroeë sestigerjare bevind Ben hom in die Namibiese oostelike stad Gobabis en dit was gedurende sy tyd in die bosnek dat hy 'n ernstige belangstelling in lewendige musiek ontwikkel het. Hy moes deur plaaslike musikante geïnspireer word en besluit om 'n musikale loopbaan te volg. Gedurende die skoolvakansie werk Ben gereeld by 'n meubelwinkel en die maatskappy stuur hom gereeld na Johannesburg om meubels te vervoer en af ​​te lewer. Tydens een van die reise het Ben 'n akoestiese kitaar van ses snare gekry deur 'n vrou wat dit nie meer nodig het nie. Young Ben het in 1969 saam met sy ouers na Windhoek verhuis. Hy het sy laerskool aan die Rhenisch Damara / Nama-skool in Katutura in 1972 voltooi. Die volgende stop was die eerbiedwaardige Hoërskool Cornelius Goraseb in Khorixas in 1973 om sy skoolopleiding te bevorder, waar hy opgelei is om 'n onderwyser te word. Dit was in Khorixas dat sy musikale loopbaan 'n dramatiese wending geneem het. Terwyl 'n redelike jong man 'n onderwyser geword het, sou Ben musiek op die geringste provokasie speel. Hy het sy ses snaar akoestiese kitaar gestruikel terwyl hy jong kinders deur die toue geneem het toe hulle hom by die refrein aangesluit het. Anders as die komposisies van ander orkeste, was sy musikale repertorium dié van 'n eenmansband wat onthullers met volksmusiek vermaak het terwyl hy sy vertroude kitaar, sang en fluit gesukkel het, deur die melodieë van sy eie komposisies gegaan het. Toe swerwende produsente en klankingenieurs van SWABC in 1974 sy skool in Khorixas besoek vir veldopnames, was Ben en sy betroubare kitaar-kitaar sonder naam, onder diegene wat opgestel is vir oudisies. Kort daarna word Ben 'n beroemde en baie gesogte muso nadat die opnames oor die SWABC Damara / Nama-radiodiens gespeel is. Liedjies soos “Mati matis Kai-khoesa, sige si ge mai e / gi ...” (Hoe kon die vrou ons pap ontken ...?) En “O Dama! Haose ..” (O, Damara Clan) geniet massiewe lugspel, wat gelei het tot die onvermydelike vrystelling van sy langspeelalbum in 1981. Ongelukkig vir sy volgelinge was die asemrowende album slegs vir SWABC-gebruik. Kort na die opname van sy treffer-album het 'n tweede album die lig gesien, maar soos die noodlot sou bepaal, is die album nooit vir kommersiële gewig vrygestel nie.
Vlag van Puntland
Kleure en simbolisering
Die Puntland-vlag bestaan ​​uit drie kleure: wit, blou en groen.
Eurypon scabiosum
Eurypon scabiosum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Eurypon en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Topsent.
Lampranthus reptans
Lampranthus reptans is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en vorm deel van die fynbos. Dit kom voor van Malmesbury tot by Worcester, die Kaapse Skiereiland en die Agulhasvlakte. Die plant het 'n voorkomsgebied van 10 348 km² en word bedreig deur stedelike en kus ontwikkeling, gewasverbouing en indringerplante.
Sondra Rodgers
Sondra Rodgers (3 Februarie 1903 – 22 Julie 1997) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Easy to Wed (1946) en in die televisiereekse Alfred Hitchcock Presents (1955), M Squad (1957), en Suspicion (1957).
Egidius Benedictus Watermeyer
Egidius Benedictus Watermeyer (21 Augustus 1824 - 21 September 1867), ook bekend as Ben Watermeyer, was 'n Suid-Afrikaanse skrywer en regter. Hy is Kaapstad gebore. In 1843 kry hy sy doktoraat in Leyden, Nederland en is daarna na Londen. In 1847 keer hy na Suid-Afrika terug en begin in Kaapstad praktiseer. In 1855 word hy regter.
Hy was bekend vir sy kennis en bekwame letterkundige styl, en was een van die gewildste persoonlikhede in die Kolonie. Hy is in 1867 oorlede en sy geskrifte is in boekvorm gepubliseer.
Shirley Deane
Shirley Deane (16 Maart 1913 – 26 April 1983) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Girls' Dormitory (1936), Off to the Races (1937), Hot Water (1937), en Flash Gordon Conquers the Universe (1940).
Mia Pankau
Mia Pankau (14 Februarie 1891 – 6 November 1974) was 'n Duitse aktrise en vervaardiger. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Die rote Nacht (1921), Briefe, die ihn nicht erreichten (1925), en Hotelratten (1927).
Corey Feldman
Corey Feldman (gebore 16 Julie 1971) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Gremlins (1984), The Goonies (1985), Stand by Me (1986), en The Lost Boys (1987).
Eurypon spinularia
Eurypon spinularia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Eskarpspeldekussing
Die eskarpspeldekussing (Leucospermum saxosum) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Leucospermum behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant kom voor in Mpumalanga en die Drakensbergeskarp in Limpopo, Zimbabwe en Mosambiek. Die struik word 2 m hoog. Dié spesie is ook een van min spesies wat nie in die Wes-Kaap voorkom nie.
Eurypon simplex
Eurypon simplex is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Eurypon en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1874 deur Bowerbank.
David Hilbert
David Hilbert (23 Januarie 1862 – 14 Februarie 1943) was 'n Duitse wiskundige. Hy word erken as een van die mees invloedryke en universele wiskundiges van die 19de en vroeë 20ste eeue. Hilbert het 'n wye verskeidenheid van fundamentele idees in baie gebiede ontdek en ontwikkel, insluitend invariante teorie en die aksiomatisering van meetkunde. Hy het ook die teorie van Hilbert-ruimtes geformuleer, een van die fondamente van die funksionele analise.
Hilbert het Georg Cantor se versamelingsteorie en transfinite getalle aangeneem en hartlik verdedig. 'n Bekende voorbeeld van sy leierskap in wiskunde is sy aanbieding in 1900 van 'n versameling van die probleme wat die koers vir heelwat van die wiskundige navorsing van die 20ste eeu beïnvloed.
Hilbert en sy studente het aansienlik bygedra tot die stigting van strengheid en belangrike gereedskap ontwikkel wat gebruik word in die moderne wiskundige fisika. Hilbert is bekend as een van die stigters van die bewysteorie en wiskundige logika, sowel as een van die eerste om te onderskei tussen wiskunde en metawiskunde.
Noag
In Abrahamitiese gelowe was Noag (Hebreeus: נֹחַ, Nōaḥ; Siries: ܢܘܚ, Nukh; Amharies: ኖህ, Noḥ; Arabies: نُوح, Nūḥ; Grieks: Νῶε, Nôe) die tiende en laaste van die voor-vloedse patriarge. Sy verhaal is in die Hebreeuse Bybel in Beresjiet/Genesis se hoofstukke 5–9 opgeneem. Beresjiet/Genesis se vloedverhaal is van die bekendste in die hele Bybel. Noag word ook uitgebeeld as "die eerste landbouer van die grond' en die "uitvinder van wyn".
Volgens Beresjiet/Genesis het Noag getrou gewerk om sy Noag se ark op God (JHWH/Allah) se bevel te bou, om uiteindelik nie net sy eie gesin nie, maar die hele mensdom en alle landdiere van uitsterwing tydens die groot vloed te red. Daarna het God 'n Bond met Noag gesluit en belowe om nooit weer die aarde se wesens met 'n vloed te vernietig nie. Die vloedverhaal word gevolg deur die verhaal van die vloek van Gam.
Bykomende tot Beresjiet/Genesis word Noag in die Hebreeuse Bybel se 1-2 Kronieke, die Boek van Tobit, die Boek van Wysheid, Sirag, Jesaja, Esegiël, 2 Esdras, 4 Makkabeërs genoem. Daarbenewens word na hom in die Nuwe Testament se Evangelie volgens Matteus en Evangelie volgens Lukas, die Brief aan die Hebreërs, 1 Petrus en 2 Petrus verwys. Noag was ook die onderwerp van latere Abrahamitiese gelowe se Heilige skrifte soos die Koran (Soeras 71, 7, 1, en 21) en die Baha’i se Kitáb-i-Íqán.
Volgens die Bybel is die hele hedendaagse mensdom van Noag se drie seuns Sem, Gam en Jafet afkomstig. Sem is gevolglik as die voorvader van die Semitiese volke soos Amhare, Arabiere, Arameërs, Assiriërs, Galdeërs, Hebreërs en Tigrinya beskou. Gam sou die voorvader van die Hamitiese volke soos Koesjiete en Egiptenare gewees het. Van Jafet stam glo die Indo-Europese volke af. Volgens hierdie stelsel het Noag se drie seuns se afstammelinge die drie destyds bekende vastelande Afrika, Asië en Europa ná die sondvloed bevolk. Dié teorie word algemeen as verouderd beskou.
Manfred Reichel
Manfred Reichel (1896-1984) was 'n Switserse mikropaleontoloog wat bekend was vir sy werk op die morfologie van foraminifera, veral alveoliniede. Hy het vir byna veertig jaar as professor aan die Universiteit van Basel gedoseer, waar hy in 1940 die eerste Professor in Paleontologie van die skool geword het. Lukas Hottinger het gedurende hierdie tyd onder hom studeer. Reichel was ook opgelei in dierkunde, en het 'n groot belangstelling gehad in die vlugmeganika van voëls, pterosourusse en vlermuise, waaroor hy verskeie artikels gepubliseer het.
Reichel was ook 'n bekwame kunstenaar, en sy gedetailleerde styl verleen hom goed om komplekse foraminiferale strukture te illustreer. Sy pen en ink tekeninge van pterosourusse en die vroeë voël Archeopteryx, wat in lewensgetroue weergawes geteken word, bly van sy bekendste werk vandag. Selfs volgens vandag se standaarde word veral sy Archeopteryx-illustrasies as akkuraat beskou en geniet dit hoë agting van kenners.
Lampranthus watermeyeri
Lampranthus watermeyeri is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en vorm deel van die fynbos.
Nemesia umbonata
Nemesia umbonata is 'n plant wat deel is van die Scrophulariaceae familie.
Elizabeth Rogers
Elizabeth Rogers (18 Mei 1934 – 6 November 2004) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Towering Inferno (1974), Grand Theft Auto (1977), en An Officer and a Gentleman (1982), en in die televisiereeks Star Trek (1966).
Aeolis Mons
Die verkenningstuig Curiosity het op 6 Augustus 2012 naby die voet van Aeolis Mons geland. Dit het in Junie 2013 ’n reis van 8 km na die voet van die berg begin. Dit sou ’n jaar neem en stilhouplekke insluit om die plaaslike terrein te verken.
Irene Delroy
Irene Delroy (21 Julie 1900 – 14 Junie 1985) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Life of the Party (1930), Oh, Sailor Behave! (1930), en Divorce Among Friends (1930).
Aeolis Mons
Op 11 September 2014 het Nasa aangekondig Curiosity het Aeolis Mons bereik. Dit sal daar meer probeer uitvind oor die planeet se geskiedenis.
Nemesia suaveolens
Nemesia suaveolens is 'n plant wat deel is van die Scrophulariaceae familie.
Boorpunt
'n Boorpunt is 'n stuk gereedskap wat gebruik word om gate, wat amper altyd rond is, in voorwerpe te maak. Boorpunte kom in baie groottes en vorms voor en kan verskillende soorte gate in baie verskillende materiale skep. Om gate te skep, word boorstukke gewoonlik aan 'n boormasjien vasgemaak, wat dit dryf om deur die werkstuk te sny, tipies deur rotasie. Die boorpunt se skag word aan die boormasjien gekoppel deur aangegryp te word deur die boorklembus van die boormasjien.
Boorpunte kom in standaardgroottes wat rond is. Daar is ook sekere gespesialiseerde boorpunte wat gate kan skep met 'n nie-sirkelvormige dwarssnit.
Alhoewel die term boor na 'n boormasjien óf 'n boorpunt verwys as dit in 'n boormasjien gebruik word, beteken dit gewoonlik net die boormasjien.
Rhenzy Feliz
Rhenzy Feliz (gebore 26 Oktober 1997) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Teen Wolf (2011), Casual (2015), en Runaways (2017).
Lee Parry
Lee Parry (14 Januarie 1901 – 24 Januarie 1977) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Nonne und Tänzerin (1919), Der Fluch der Menschheit (1920), Der Fluch der Menschheit - 2 (1920), en Sklaven fremden Willens (1920).
Sparaxis maculosa
Sparaxis maculosa is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Sparaxis behoort en is deel van die fynbos en renosterveld. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom Villiersdorp voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 53 km2. Daar is vier tot vyf sub populasies wat saam slegs 400 plante tel. Die plant het reeds 50% van sy habitat afgestaan aan gewasverbouing en die konstruksie van damme. Oorbeweiding is ook 'n bedreiging terwyl by een sub populasie indringerplante ook 'n bedreiging is.
Eurypon spitzbergense
Eurypon spitzbergense is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Eurypon en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Fristedt.
Eurypon topsenti
Eurypon topsenti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Eurypon en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1983 deur Pulitzer-Finali.
Absolute monargie
Absolute monargie of koninklike absolutisme is 'n regeringsvorm waarin die monarg volle regerende gesag het; hy is nie deur die wet gebonde nie, en hy is ook nie aanspreeklik nie. Alhoewel die absolute monarg in teorie onbeperkte mag oor die soewereine staat en die mense het, word hierdie gesag in die praktyk gebalanseer deur politieke groepe soos aristokrate, geestelikes en adel. Vandag bly min absolute monargieë oor; die meeste is afgeskaf of hervorm tot 'n grondwetlike monargie, waarin die monarg se magte in die grondwet verskans is en mag nie meer onbeperk is nie.
Historiese voorbeelde
Die vroegste vorme van absolute monargie kan gevind word gedurende die Ou Babiloniese tydperk, toe Amorriese konings soos Hammurabi as absolute monarge oor die mense van Babilonië regeer het. Toe die Amorriet Shamshi-Adad I die troon in Assur oorgeneem het, het hy ook daar 'n absolute monargie gevestig soos in Babilon. Die Kassiete, Assiriërs, Perse en Masedoniërs, wat elkeen op hul beurt Babilonië beset het, het hierdie Babilonies-Amorriese absolute monargie gehandhaaf.
Die teorie van absolutisme is deur die Romeinse regsgeleerde Ulpianus vervat in die frase princeps solutus est legibus (die monarg is nie deur die wette gebonde nie). Die Franse regsgeleerde Jean Bodin het uitgebrei oor die absolute teorie in sy werk Six livres de la république waarin hy melding maak van le prince est absous de la puissance des lois (die monarg word vrygestel van die mag van die wette).
Die klassieke voorbeeld van absolute monargie wat aangehaal word, is die bewind van Lodewyk XIV, Lodewyk XV en Lodewyk XVI (die ancien régime). Na 1614 het die State Generaal nie weer vergader nie. Die adelstand is uitgeskakel as 'n plaaslike administratiewe mag en as 'n bron van koninklike mag. Die Franse koning het hom voortaan op 'n droit divin beroep, 'n "goddelike reg" om te regeer; hy was verantwoordbaar teenoor niemand behalwe God nie. Franse absolutisme is met die Franse Rewolusie verpletter.
Onlangse revisionistiese historici vind die Franse Bourbon-konings nie goeie voorbeelde van absolute monarge nie, aangesien hulle deur fundamentele wette en organe in die staat beheer is. Die absolute monarge van Frankryk is bygestaan deur 'n aantal baie effektiewe bestuursrade (Conseil du Roy), en toe die koning 'n dekreet "car tel est notre plaisir" onderteken het, het dit niks minder beteken nie as dat 'n prosedure van konsultasie met alle beheerliggame gevolg is. Selfs toe moes die wette aan die Parlement voorgelê word, wat dit teen die bestaande liggaam van wetgewing moes kontroleer en wat die wette moes registreer voordat dit in werking tree. Dit is waar dat die Franse koning in die laat Middeleeue die reg verkry het om twee belastings te hef. Die een was "la gabelle" wat 'n permanente belasting op sout was, en die ander "la taille", wat 'n jaarlikse heffing op inkomste en eiendom was. Hierdie inkomste wat die koning so verkry het, het direk in sy eie besit gekom. Sodoende het die Franse koning onderhandelinge met die State (États) vermy oor die heffing van die nodige belastings vir byvoorbeeld oorlogvoering. Dit het byvoorbeeld verskil met die ander monarge in Europa wat nie die reg verkry het om net so belasting op hul onderdane te hef nie. As die monarg ekstra inkomste daar nodig gehad het, moes hy eers met die verteenwoordigers van die magtige segmente van die samelewing onderhandel. Ook was daar net 'n beperkte tyd om hierdie belasting te verhoog; sodra die tyd verstryk het, moes hy weer begin onderhandel. Daar kan dus geargumenteer word dat die Franse konings in die vroeë moderne tydperk nie daardie absolute monarge was soos ons hulle verstaan deur die kontemporêre definisie wat ons aan hulle gee nie. Ons kan sê dat die Franse konings meer absoluut in mag was as die ander konings in Europa, maar hulle is nie absolute monarge nie.
'n Spesiale vorm van absolutisme was verligte absolutisme, waarin die monarge 'n verligte beleid gevoer het sonder om mag aan hul onderdane af te staan ("alles vir die volk, niks deur die volk").
In die koloniale tydperk is die heerskappy van Prins Soewerein Leopold oor die Kongo-Vrystaat as absolutisme gekenmerk. Sy mag is deur geen instansie beperk nie.
Moderne absolute monargieë
Ook in die een-en-twintigste eeu is daar politieke eenhede/state wat volgens die teorie van absolutisme regeer word. In hierdie state is daar 'n koning wat kan regeer sonder om deur wette gebonde te wees. Voorbeelde van sulke state is Bahrein, Brunei, Oman, Saoedi-Arabië, Swaziland en die Verenigde Arabiese Emirate. Tot 2008 was Bhoetan ook een van hierdie lande. Ten slotte is daar die Vatikaan; die staatshoof van daardie staat, die pous, word verkies, waarna daar nie meer wette is waaraan die nuwe monarg moet voldoen nie. Daar is egter godsdienstige regulasies waaraan die monarg moet voldoen.
Anna Demetrio
Anna Demetrio (1892 – 1959) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Escape to Paradise (1939), The Big Store (1941), Miss V from Moscow (1942), en Call of the South Seas (1944).
Nemesia violiflora
Nemesia violiflora is 'n plant wat deel is van die Scrophulariaceae familie.
Nxwaye
Die Nxwayerivier is 'n sytak van die Tugelarivier in die Drakensberg-area van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit vloei in die Woodstockdam in.
Aspalathus fourcadei
Aspalathus fourcadei is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en vorm deel van die fynbos. Dit kom in die Tsitsikammaberge en Kougaberge voor en daar is drie subpopulasies. Die plant het 'n voorkomsgebied van kleiner as 100 km² en word as seldsaam beskou.
Gubbins-versameling
Die Gubbins-versameling van Africana is die eiendom van die Universiteit van die Witwatersrand.
Geskiedenis
Die regsgeleerdie John Gaspard Gubbins (Upham, Hampshire, Engeland, 6 Januarie 1877 – Johannesburg, 12 November 1935) kom in 1902 in Suid-Afrika aan en boer op die plaas Malmanioog suidoos van Ottoshoop. Hy ontwikkel tot historikus, skrywer en ywerige versamelaar van Africana. Weens die ontginning van vloeispaat op sy grond, word hy ‘n vermoënde man en gevolglik word sy versameling van boeke, prente, landkaarte en manuskripte so omvangryk dat hy dit aan die pasgestigte universiteit skenk. Met Kersfees 1931 ontstaan daar ‘n brand in die  biblioteek en word ‘n 35 000 boeke vernietig, waarvan die helfte deel was van die Gubbins-versameling. Dit het Gubbins aangespoor om die versameling verder op te bou en daarna is die ander oudhede na die nuutgestigte Africana Museum oorgeplaas met Gubbins as die eerste kurator. Vir sy werk is Gubbins met ‘n eredoktorsgraad vereer. Sy belangstellling in die geskiedenis lei tot sy ontdekking van die bouval van David Livingstone se eerste sendingstasie by Mabotsa. Elizabeth Duncan Rose (gebore Gubbins) skenk in 1992 die plaas Malmanioog aan die provinsie Noordwes en is dit ontwikkel tot die Oog van Malmanie-natuurreservaat.
Nemesia versicolor
Nemesia versicolor is 'n plant wat deel is van die Scrophulariaceae familie.
Verspreiding
Nemesia versicolor is endemies aan die Noord-Kaap en Wes-Kaap provinsies, maar dit kom ook voor in die Oos-Kaap.
Habitat
Nemesia versicolor kom voor in 'n subtropiese bioom aan die kus.
Taksonomie
Nemesia versicolor het die volgende varieëteite:
Gereformeerde kerk Ermelo
duimnael|links|280px|Die Gereformeerde kerk Ermelo waarvan die hoeksteen op [[6 Mei 1916 gelê is.]]
duimnael|regs|160px|Ds. J.J.S. Venter, leraar van 1943 tot 1945.
duimnael|regs|160px|Ds. [[G.P. Scheepers, leraar van 1948 tot 1952 (in kombinasie met Carolina en Barberton).]]
duimnael|regs|160px|Ds. G.L. van der Walt, die leraar van 1953 tot 1955.
Die Gereformeerde kerk Ermelo is die vyfde oudste van die 10 gemeentes in die GKSA se Klassis Piet Retief. Einde 2015, toe hier 109 belydende en 15 dooplidmate was, was dit die vyfde kleinste gemeente in dié Klassis. Einde 2001 was die getalle onderskeidelik 219 en 113, ’n afname van amper 63 persent binne 14 jaar.
Reeds in 1913 is erwe op Ermelo aangekoop met die doel om ’n kerkgebou vir Gereformeerdes hier op te rig. Die geld is verkry uit die verkoop van die plaas Zandbank in die distrik Piet Retief wat behoort het aan Gereformeerdes op Ermelo en is verkoop teen £2 per morg, hoewel die bron nie sê hoe groot die plaas was nie. Die Gereformeerde kerk Ermelo is op 30 Oktober 1915 afgestig, waarskynlik van die Gereformeerde kerk Piet Retief. ’n Jaar later het die bouer A. Pienaar die kerkgebou opgerig teen ’n koste van £1 079, terwyl die hoeksteen gelê is op 6 Mei daardie jaar.
Hierdie gebou, wat sitplek gebied het aan 200 kerkgangers, het in sy oorspronklike vorm as kerk gedien tot 1965, toe die suidoostelike vleuel aangebou is om sitplek aan nog 150 kerkgangers te bied, want reeds in 1960 het die gemeente se sieletal sowat 300 getel. In 1989 is ’n saal aangehou wat ’n eenheid met die kerkgebou vorm.
Valter Skarsgård
Valter Skarsgård (gebore op 25 Oktober 1995) is 'n Sweedse akteur.
Vroeë lewe
Skarsgård is die seun van Stellan Skarsgård en My Agnes, 'n dokter. Hy het vier broers, Alexander, Gustaf, Sam, Bill en een suster Eija. Hy het ook twee half-broers, Ossian en Kolbjörn. Valter Skarsgård het in St Eriks gimnasium gestudeer en gegradueer in 2013.
Sederbergspeldekussing
Die Sederbergspeldekussing (Leucospermum spathulatum) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Leucospermum behoort en deel van die fynbos-bioom vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, waar dit voorkom van die Sederberg tot die Koue Bokkeveld assok Kwadousberg naby Worcester. Die struik word 3 m hoog en dra blomme van September tot Januarie.
In Engels staan dit as die Cederberg pincushion bekend.
Ginger Rogers
Ginger Rogers (16 Julie 1911 – 25 April 1995) was 'n Amerikaanse aktrise, danser en sanger. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Kitty Foyle (1940), Tom, Dick and Harry (1941), The Major and the Minor (1942), en Monkey Business (1952).
BBC Simfonieorkes
Die BBC-simfonieorkes is 'n Britse klassieke simfonie-orkes in Londen.
Die simfonieorkes is in 1930 gestig en was die eerste permanentbesoldigde orkes in Londen, en is die enigste van die stad se vyf belangrikste simfonie-orkeste wat nie selfregerend was nie. Die orkes is die belangrikste uitsaaiorkes van die British Broadcasting Corporation (BBC).
Galileo se skip
Galileo se skip verwys na twee fisika-eksperimente, 'n gedagte-eksperiment en 'n werklike eksperiment, deur Galileo Galilei, die 16de en 17de eeuse fisikus, sterrekundige, en filosoof. Die eksperimente is geskep om die idee van 'n roterende Aarde te ondersteun teenoor die heersende geloof in 'n stilstaande Aarde met die Son en die planete en sterre wat rondom wentel.
'n Argument wat op daardie stadium gebruiklik was, was dat indien die aarde sou roteer, daar waarneembare uitwerkings op die bane van projektiele of vallende liggame sou wees.
Die skip se mas eksperiment
In 1616, nadat Galileo reeds bekommerd geraak het dat hy 'n teiken van agterdog deur die Inkwisisie was, het hy 'n brief van Monseigneur Francesco Ingoli ontvang met 'n lys wetenskaplike en teologiese argumente teen Copernikanisme. As deel van 'n lang antwoord in 1624, het Galileo die eksperiment beskryf waar 'n klip laat val word vanaf die mas van 'n skip wat eweredig voortbeweeg, om te kyk of die klip by die basis van die mas of agter dit op die dek land. Verskeie mense het die eksperiment reeds teoreties bespreek, en sommige het beweer dat hulle dit gedoen het, maar met teenstrydige weergawes van die gevolg. Werklike of gedagte-eksperimente soortgelyk aan hierdie een was voorheen bespreek deur Jean Buridan, Nicolas Oresme, Nicolaus Cusanus, Clavius en Giordano Bruno.
Galileo het vir Ingoli geskryf: "Ek was tweekeer so 'n goeie filosoof as daardie andere, want waar hulle die teenoorgestelde van die werklike effek beweer, het hulle ook die leuen bygevoeg dat hulle dit in eksperimente gesien het; en ek hét die eksperiment gedoen, en vooraf het fisiese redenasie vir my oortuig daarvan dat die effek moet uitkom soos wat dit inderdaad gebeur."
Die eksperiment word ook bespreek in die Dialoog Oor die Twee Hoof Wêreldstelsels (dag twee), maar sonder enige bewering dat dit werklik uitgevoer is. 'n Soortgelyke eksperiment wat deur Galileo en ander skrywers soos Oresme, Clavius en Bruno bespreek word, is die een waar 'n projektiel reguit opwaarts vanaf die aardoppervlak gelanseer word. 'n Algemene Aristoteliaanse-Skolastiese argument was dat, indien die aarde se oppervlak na die ooste sou beweeg, die projektiel aan die westekant van die lanseringspunt sou land, in teenstelling met die algemene waarneming.
1632 gedagte-eksperiment
Galileo se 1632 boek Dialoog Oor die Twee Hoof Wêreldstelsels (dag twee) beskou al die algemene besware wat op daardie stadium teen die idee van 'n bewegende Aarde geopper is. Een van hierdie is dat indien die Aarde om sy eie as sou draai, dit sou beteken dat ons almal teen 'n enorme spoed ooswaarts beweeg, en dat 'n bal wat uit 'n toring laat val word, aan die westekant van die toring sou moes land, aangesien die toring self in daardie tyd 'n sekere afstand ooswaarts sou moes beweeg het. Net so, sou 'n kanonkoeël wat ooswaarts afgevuur word, nader aan die kanon land as een wat weswaarts afgevuur is, omdat die kanon ooswaarts beweeg, en die koeël gedeeltelik sou inhaal. Om sulke argumente te weerlê, word in die boek genoem dat 'n persoon op 'n eenvormig bewegende skip geen gevoel van beweging het nie, en dat 'n kanonkoeël wat vanaf die bopunt van die mas laat val word, direk aan die voet sou land. Om sy punt te bewys, het Galileo se fiktiewe advokaat Salviati die eksperiment wat hieronder beskryf word, voorgestel om die klassieke beginsel van relatiwiteit voor te stel, waarvolgens daar geen interne waarneming is (m.a.w. sonder om, byvoorbeeld, uit die venster te kyk) waardeur 'n mens kan onderskei tussen 'n stelsel wat eenvormig beweeg en een wat in rus is. Enige twee stelsels wat beweeg sonder om te versnel is dus ekwivalent, en enige onversnelde beweging is relatief. Byna drie eeue later, is hierdie idee deur Albert Einstein toegepas op die wette van die elektrisiteit en magnetisme (Maxwell se vergelykings), wat gelei het tot die formulering van die spesiale teorie van relatiwiteit, 'n herhaling van Galileo se argument met inagneming van die destyd bekende wette van swaartekrag en elektromagnetisme.
Die voorstel
Salviati se eksperiment gaan soos volg: Sluit jouself met 'n vriend in die kajuit op, onder die dekke van 'n groot skip, en bring saam met jou 'n paar vlieë, skoenlappers, en ander klein vlieënde diere. Stel ook 'n groot bak water op met 'n paar visse; hang 'n bottel op wat druppel vir druppel in 'n breë bak daaronder laat val. Terwyl die skip nog stilstaan, neem noukeurig waar hoe die diertjies met gelyke spoed na alle kante van die kajuit vlieg. Die vis swem ongeërg in alle rigtings; die druppels val in die bak; en, as jy iets vir jou vriend gooi, moet jy dit nie sterker in een rigting as die ander gooi nie, solank die afstande gelyk is; spring met jou voete bymekaar, en jy bereik gelyke afstande in elke rigting. Wanneer jy al hierdie dinge noukeurig waargeneem het (alhoewel, wanneer die skip nog stilstaan moet alles ongetwyfeld op hierdie manier gebeur), laat die skip met enige spoed wat jy wil voortbeweeg, so lank as wat die beweging uniform is, en nie hierheen en daarheen wissel nie. Jy sal nie die geringste verandering in die genoemde uitwerkings waarneem nie, en kan van geeneen van hulle aflei of die skip beweeg of stilstaan nie. Wanneer jy spring, sal jy op die vloer dieselfde afstande soos voorheen bereik, en jy sal nie groter spronge in die rigting van die hek as die rigting van die boeg uitvoer nie, selfs al beweeg die skip baie vinnig, ten spyte van die feit dat gedurende die tyd wat jy in die lug was, die vloer onder jou voete in 'n teenoorgestelde rigting van jou sprong beweeg. Wanneer jy iets vir jou vriend gooi, sal jy nie meer krag nodig hê om dit tot by hom te kry nie, ongeag of hy in die rigting van die boeg of die hek staan teenoor jou. Die druppels val net soos voorheen in die bak daaronder, sonder om in die rigting van die hek van die skip te beweeg, ten spyte van die feit dat terwyl die druppels in die lug is, die skip 'n hele paar spanwydtes beweeg. Die visse in die water sal in die rigting van die voorkant van hulle bak swem met geen meer moeite as na die agterkant, en sal met ewe veel gemak by aas uitkom wat op enige plek rondom die rand van die bak geplaas word. En ten slotte, die skoenlappers en vlieë sal voortgaan om ongeërg in enige rigting te vlieg, en dit sal nooit gebeur dat hulle in die rigting van die hek saamdrom, asof hulle daardeur uitgeput word dat hulle moet byhou met die beweging van die skip, waarvan hulle vir lang tye geskei is deurdat hulle in die lug vlieg nie. En as rook gemaak word deur wierook te verbrand, sal dit gesien word dat dit in die vorm van 'n wolkie opstyg, wat stilbly, en nie meer na die een kant as die ander beweeg nie. Die oorsaak van al hierdie ooreenkomste van gevolge, is die feit dat die skip se beweging gemeenskaplik is aan al die dinge wat daarbinne bevat is, selfs die lug. Dit is die rede waarom ek gesê het dat dit onder die dekke moet plaasvind; want as dit bo in die ope lug gedoen is, wat nie die beweging van die skip volg nie, sou meer of minder merkbare verskille gesien word in sommige van die gevolge.
Verwysings
Graney, "Francesco Ingoli's essay to Galileo: Tycho Brahe and science in the Inquisition's condemnation of the Copernican theory," http://arxiv.org/abs/1211.4244
Stillman Drake, Galileo at Work: His Scientific Biography, p. 117
Aspalathus stokoei
Aspalathus stokoei is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en vorm deel van die fynbos. Dit kom in die Kogelberg voor, 'n beskermde gebied. Die plant het 'n voorkomsgebied van kleiner as 400 km² en word as seldsaam beskou.
Aspalathus quadrata
Aspalathus quadrata is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en vorm deel van die fynbos. Dit kom by Albertinia voor en daar is minder as tien subpopulasies. Die plant het 'n voorkomsgebied van kleiner as 2 000 km² en die sny van dekgras is 'n bedreiging vir die plant. Indringerplante soos die Acacia, Pinus en Eucalyptus genera's is ook 'n bedreiging.
Eurypon toureti
Eurypon toureti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Eurypon en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1894 deur Topsent.
IFidi
Die iFidirivier is 'n sytak van die Mnwenirivier hoog in die Noordelike Drakensberg van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die riviere is in die Tugelarivier se opvanggebied geleë.
Gaia-hipotese
Volgens die Gaia-hipotese, ook bekend as die Gaia-beginsel, is organismes in wisselwerking met hul anorganiese omgewing op Aarde om ’n selfregulerende, komplekse stelsel te vorm wat bydra tot die handhawing van toestande vir lewe op die planeet. Onderwerpe van belang sluit in hoe die biosfeer en die evolusie van lewensvorme die stabiliteit van globale temperatuur, die soutgehalte van die see, suurstof in die atmosfeer en ander omgewingsveranderlikes wat die bewoonbaarheid van die Aarde raak, beïnvloed.
Die hipotese is in the 1970's geformuleer deur die chemikus James Lovelock in samewerking met die mikrobioloog Lynn Margulis. Die hipotese is aanvanklik gekritiseer omdat dit beginsels van natuurlike seleksie weerspreek, maar nadat dit later verfyn is, is idees wat daaruit gespruit het, gebruik in velde soos aardstelselwetenskap, biogeochemie, stelselekologie en geofisiologie. Die hipotese is egter steeds wyd gekritiseer en vandag dink baie wetenskaplikes dit word swak gesteun deur, of weerspreek, beskikbare bewyse.
In 2006 het die Geologiese Vereniging van Londen aan Lovelock die Wollaston-medalje toegeken vir sy werk aan die Gaia-beginsel.
Vryheid van spraak
Vryheid van spraak is 'n beginsel wat die vryheid van 'n individu of 'n gemeenskap ondersteun om hul opinies en idees te verwoord sonder om bang te wees vir weerwraak, sensuur of wettige sanksie. Die uitdrukking "vryheid van uitdrukking" word soms sinoniem gebruik, maar dit bevat enige handeling om inligting of idees te soek, te ontvang en oor te dra, ongeag die medium wat gebruik word.
Evelyn Beatrice Hall (28 September 1868 – 13 April 1956) het in The Friends of Voltaire, die volgende gesê wat demonstreer wat vryheid van spraak is:
Gereformeerde kerk Hoedspruit
duimnael|links|160px|Ds. Lammert Stavast, leraar van 1982 tot '83 in kombinasie met [[Gereformeerde kerk Wondersig|Graskop/Sabie.]]
Die Gereformeerde kerk Hoedspruit is die tiende jongste van die 25 gemeentes in die GKSA se Klassis Limpopo. Einde 2015 was hier 71 belydende en 23 dooplidmate vergeleke met 116 en 51 einde 2001, toe dit die jongste van die 12 gemeentes in die destydse Klassis Soutpansberg was. Buiten die hoofdorp, Hoedspruit, Limpopo, sluit die gemeente ook talle omliggende nedersettings in, soos Kampersrus, Acornhoek, Drakensig en Satara.
Enkele lidmate van die Gereformeerde kerk Laeveld (Tzaneen, gestig in 1930) en later Phalaborwa (gestig in 1964), het aan die begin van 1960 byeengekom. Eredienste is op die stoep van die Van den Berg-gesin se huis op Happyland gehou. ’n Tafeltjie is as preekstoel gebruik en soms moes ’n drinkglas instaan as doopbak.
Later is die kerkgebou van die Nederduitsch Hervormde kerk op Kampersrus vir Nagmaal gebruik. Die opening van die lugmagbasis op Hoedspruit het die Gereformeerdes hier se getalle versterk. Die gesin Tönsing het in 1970 grond op die plaas Happylands geskenk vir die oprigting van ’n kerk, wat op 10 Junie 1973 in gebruik geneem is, maar die Gereformeerde kerk Hoedspruit is eers in 1982 gestig, hoewel die GKSA se Almanak in onlangse uitgawes die stigtingsjaar as 1972 aandui.
Othonna natalensis
Die Natal geelbossie (Othonna natalensis) is 'n struik wat inheems aan Gauteng, KwaZulu-Natal, Limpopo, Oos-Kaap, Mpumalanga, Vrystaat asook Eswatini, Lesotho en Zimbabwe is.
Sparaxis metelerkampiae
Sparaxis metelerkampiae is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Sparaxis behoort en is deel van die fynbos en renosterveld. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom op die Gifberg, Olifantsrivier-vallei en die sandveld tussen Leipoldtville en Eendekuil voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 2 537 km2. Daar is vyftien tot twintig sub populasies. Die plant het van sy habitat afgestaan aan gewasverbouing soos sitrus, rooibostee en aartappels.
Othonna rufibarbis
Othonna rufibarbis is 'n struik wat endemies aan die Oos-Kaap is en kom van Oesterbaai tot by Addo voor. Die spesie het 'n voorkomsgebied van 1 496 km² en daar was vier subpopulasies maar twee is uitgestorwe weens die ontwikkeling van die stad Gqeberha. Daar is onlangs drie nuwe subpopulasies naby Kaap St. Francis ontdek en daar word vermoed dat daar meer is. Die plant staan habitat af aan behuisingskemas en indringerplante.
Selma Diamond
Selma Diamond (5 Augustus 1920 – 13 Mei 1985) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente It's a Mad Mad Mad Mad World (1963), Twilight Zone: The Movie (1983), en All of Me (1984), en in die televisiereeks Night Court (1984).
Middelburgstasie
Vervolgens verskuif die fokus na die Portugese gebied, met Delagoabaai (Maputo) as die teiken. Die ZAR het selfs so ver gegaan om 'n proklamasie uit te reik waarvolgens 'n strook langs die Maputo-rivier tot by die see as deel van die ZAR beskou is, maar na beswaar deur Portugal en Brittanje het dit ook op niks uitgeloop nie. Teen die 1870's het die volksraad besluit om 'n pad wat geskik is vir stoomtrekkers na Delagoabaai te bou. Dit het weereens op niks uitgeloop nie.
Teen 1872 het die landmeter George P Moodie voorgestel dat 'n spoorlyn gebou moet word. Onder president Burgers is 'n konsessie aan hom toegestaan om die spoor van die Lebomboberge tot by Klipstapel naby Ermelo te bou. Hoewel president Burgers aanvanklik geld daarvoor beskikbaar gehad het, moes daardie geld vir die oorlog teen Sekhukhune en die Pedi’s gebruik word. Voor daar 'n sooi gespit is aan die lyn, annekseer Shepstone die ZAR. Na die Pretoria-konvensie van 1881 volg daar 'n golf van nasionalisme, met ‘n spoorlyn na die see, buite Britse beheer, as 'n hoë prioriteit. President Paul Kruger tree nou op die voorgrond en begin die projek dryf. Na die Londen-konvensie van 1884 begin die regering weer die idee van 'n spoorlyn oorweeg. Hoewel verskeie aansoekers oorweeg is, loop dit weer op niks uit.
In 1884 word 'n nuwe inisiatief geloods om fondse te bekom vir die bou van 'n spoorlyn. Die Kruger-regering slaag eindelik daarin om befondsing in Holland te bekom, met ‘n sakeplan wat tot die stigting van die Nederlands Zuid-Afrikaanse Spoorwegmaatskappy (NZASM) sou lei. Kruger oortuig die Volksraad op 23 Augustus 1884 om 'n konsessie toe te ken aan NZASM vir die bou van 'n spoorlyn.
Die resies na die Rand
Intussen bou die twee Britse kolonies fluks spoorlyne. Teen 1885 bereik die Kaapse lyn Kimberley, met 'n taklyn vanaf Port Elizabeth via De Aar. 'n Aparte lyn vanaf Oos-Londen bereik Aliwal-Noord ook in 1885. Teen April 1891 bereik die Natal-lyn Charlestown op die grens tussen Natal en die ZAR naby Volksrust.
Die ontdekking van goud aan die Rand maak dit moontlik om die nodige fondse te bekom vir die Delagoa-lyn en in Junie 1887 kom die eerste vyf Hollandse ingenieurs in die ZAR aan. Op 1 November 1889 begin die eerste grondwerke teen die grens.
Die Oosterspoor begin
Majoor JJ Machado van die Portugese leër se ingenieurskorps voltooi in 1884 die opname vir die roete aan die Portugese kant van die grens en die ZAR kontrakteur kom om ook die opname aan ZAR kant te doen. Dit voltooi hy tussen 14 Augustus 1883 en 24 Desember 1884 in twee fases en sy roete sluit Middelburg in op die hoof spoorlyn na Pretoria. Alhoewel die roete deur die Laeveld effens aangepas is deur die NZASM se ingenieurs, is die Hoëveld-roete die oorspronklike Machado-roete. Onenigheid ontstaan omdat sommiges die spoor van Bergendal naby Belfast direk na die Vaalrivier wou laat loop vir aansluiting by die ander lyne by Springs, wat Middelburg weer sonder ‘n spoorverbinding sou laat. Kruger steun hierdie voorstel, maar generaal Piet Joubert se opposisie wen die argument, sodat Middelburg wel 'n stasie beskore is.
Op 25 Oktober 1889 begin die bouwerk. Op 14 Mei 1891 rol die eerste lokomotief oor die Komatibrug. Teen Oktober 1892 begin die bouwerk aan die tonnel tussen Waterval-Onder en Waterval-Boven aan beide kante. Teen Junie 1894 open Waterval-Boven se stasie en teen 10 Julie 1894 Machadodorp se stasie. Wanneer Middelburg presies bereik is, is onbekend, maar dit was waarskynlik teen einde Augustus, begin September 1894.
Na die opening van die Oosterspoor was spoorvervoer vir ongeveer 50 jaar die mees gerieflike en toeganklike metode om te reis in hierdie omgewing.
Vanaf die aanvang van die spoorlyn is voorsiening gemaak om vrag, maar ook passasiers te vervoer, met eersteklas- en tweedeklas-rytuie vir blankes en derdeklas-rytuie vir anderskleuriges. Die aanvanklike lokomotiewe was weens hul wielplasing relatief onstabiel en die kort-span vierwiel-passasierswaens was redelik ongerieflik. Maar as egter in ag geneem word dat met die aanleg van die Oosterspoor daar geen gemaakte paaie in die gebied was nie en dat die “paaie” bloot bestaan het uit die roetes wat die meeste deur waens en perdekarre gebaan is, was hierdie treinrytuie by verre die gerieflikste.
Rook en roet in die kompartemente was 'n algemene probleem, en reisigers het dikwels spesiale stofjasse oor hul deftige klere gedra terwyl hulle gereis het. Deur die Waterval-Boventonnel moes alle vensters toegemaak word om die lokomotief se rook uit te hou.
Middelburgstasie
Middelburg was een van die beplande 24 stasies en 3 haltes op die roete tussen Pretoria en die grens. Stoomlokomotiewe moes elke 20-25 km van kole en water voorsien word en die stasies is op hierdie afstande geplaas. Slegs by die stasies kon aankomende treine en vertrekkende treine bymekaar verbysteek, aangesien die res van die spoor 'n enkellyn was. Middelburg was die sewentiende stasie vanaf die grens en die sesde stasie vanaf Pretoria.
In die Laeveld word weens die malaria gevaar meestal voorafvervaardigde sink stasiegeboue opgerig, maar vanaf Alkmaar word permanente strukture vir stasies gebou. Die sinkstrukture van die Laeveldse stasies is in Europa gebou en per skip na Delagoabaai gebring en dan per spoor na die stasieterrein, waar dit aanmekaar gesit is. Middelburg-stasie word allerweë beskou as een van die argitektoniese meesterstukke van die NZASM argitektuur. Die gebou het kantore, wagkamers, 'n kroeg en woonkwartiere vir die stasiemeester bevat. Dit is gebou van gekapte rooi sandsteen afgewerk met bane van wit sandsteen. Die twee opvallende trapgewels gee 'n tipies Nederlandse gevoel aan die stasie. Die uiteenlopende dakontwerpe van die oostelike en westelike vleuels en die asimmetriese posisie van die uitgeboude “bay window”-tipe ingang, is tipies van die argitektuur van die laat 19de eeu.
Die hoofingang tot die stasiegebou was aan die spoorkant van die gebou, sodat besoekers om die gebou moes stap vir die ingange na die kaartjieskantoor en die wagkamers.
Dit is onbekend wie die kontrakteur was wat die Middelburgstasie gebou het, maar dit was waarskynlik Meischke, wat ook die Waterval Boven-stasie gebou het. Die argitek was die NZASM argitekte onder leiding van C van Lissa. Die stasiekompleks is in 1895 voltooi, na die spoorlyn al in werking was. Die eerste trein moes teen einde Oktober begin November 1894 deur Middelburg gestoom het. Die lyn is op 20 Oktober 1894 voltooi en op 2 November 1894 amptelik geopen.
Die posisie van die stasie in Middelburg het tot vele kritiek gelei. Die stasie was 1 km vanaf die dorp en verskeie vertoë is gerig om vervoer tussen die dorp en die stasie te verbeter. Daar was selfs 'n versoek dat 'n tremspoor tussen die dorp en die “verre stasie” gebou moes word.
Ander stasiegeboue
Buiten die stasiegebou het die kompleks ook 'n administratiewe gebou en goedereloods ingesluit, wat steeds op terrein staan. Tot 1891 is hierdie strukture in Europa gebou en in stukke na die bouterrein gebring en daar aanmekaar gesit. Na 1891 is die strukture plaaslik bebou. Dit is onbekend of die Middelburg Goedereloods in Europa gebou is, maar hierdie goedereloods is die enigste NZASM-loods wat steeds bestaan.
Behalwe vir die woning van die stasiemeester wat aanvanklik in die stasiegebou was, is ongeveer 10 woonhuise ook vir personeel gebou. Hierdie tipiese agt- en twaalf-kamerskakelhuise en enkele standaardhuise was deel van die meesterplan van NZASM, en is as deel van die stasieprojek gebou. Die saamgestelde L-ontwerp-skakelhuise is ook in Middelburg gebou. Die huise is veral na die weste van die stasie gebou met ten minste twee aan die suidekant van die spoor.
Othonna multicaulis
Othonna multicaulis is 'n struik wat endemies aan die Wes-Kaap is.
Middelburgstasie
Ander stasiegeboue
Tans bestaan nog drie agt-kamer huise, drie kleiner tipe skakelhuise, een dubbel L-ontwerp-skakelhuis en die stasiemeester se huis.
Geskiedkundige gebeure op Middelburgstasie
Die Middelburgkommando het op 30 September 1899 vanaf Middelburg na Pretoria vertrek tydens die uitbreek van die Anglo-Boereoorlog. Verskeie bekendes het hier op die stasie per trein na die front vertrek, soos Jack Hindon en Henri Slegtkamp.
Tydens die aanmars van die Britte na Middelburg, is die siek en gewonde burgers uit die Biersaal-hospitaal hier op 25 Julie 1900 op die trein gelaai, vir afvoer na Waterval-Onder.
President Kruger moes met sy laaste reis na Machadodorp en dan bannelingskap, op hierdie stasie gestop het, aangesien sy lokomotief water en steenkool sou moes inneem. Hy het met sy luukse presidensiële rytuig gereis, wat tans by Krugerhuis uitgestal word. Die trein het laatmiddag op 29 Mei 1900 vanaf Eerste Fabrieke-stasie buite Pretoria vertrek en moes dus laataand deur Middelburg gestoom het. Die verdere treine met die regering en argiewe moes gevolg het.
Lord Roberts, die Britse opperbevelvoerder, het hier gestop met sy spesiale trein op pad na Belfast-stasie, waar hy sy hoofkwartier gevestig het.
Die eerste krygsgevange vroue arriveer hier ongeveer November 1900 vanaf Balmoral en word in die spoorweghuise oorkant die spoor aangehou. Die eerste sterfgeval in die Middelburg-konsentrasiekamp het in een van die spoorweghuisies voorgekom.
Na die verraad en gevangeneming van die Middelburgkommando by Bothasberg, is al die gevange burgers vanaf Pan-stasie per trein hierheen gebring en moes op 22 Februarie 1902 van hier, onder bewaking, deur die strate loop tot op die dorpsplein.