cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marlene Dietrich
Onttrekking aan die openbare lewe
Sedert 1968 het Marlene in Parys gewoon. Die laaste dekades van haar lewe was gekenmerk deur haar vriendskap met die Duitse aktrise en sangeres Hildegard Knef, maar toenemend ook deur Marlene se alkoholafhanklikheid. Sy het aan artritis gely en die pyn met pille en alkohol verlig. Nadat sy tydens 'n konsert in Australië in 1975 'n fraktuur in haar dybeen opgedoen het, het sy haar toneelloopbaan beëindig. Drie jaar later het sy naas David Bowie haar laaste filmrol in die rolprent Just a Gigolo gespeel. duimnael|links|250px|Die Marlene-Dietrich-Platz in Berlyn met die Debis-hoofkwartier op die agtergrond Daarna het Marlene haar volledig aan die openbare lewe onttrek en 'n rustige lewe in haar Paryse woonstel in die Montaigne-laan 12 gelei. In die laaste elf jaar voor haar afsterwe in 1992 was sy bedlêend en het die woonstel nie meer verlaat nie. Sy is in dié tyd deur haar dogter Maria versorg. Met 'n spesiale gryparm wat vir haar vervaardig is, was sy in staat om voorwerpe nader te trek. Sy het oor 'n bediende en 'n sektretaresse beskik, terwyl 'n Duitse restaurant dikwels maaltye vir haar afgelewer het. Net haar personeel en familielede mog haar woonstel betree. Marlene het veral gebruik van die telefoon gemaak om met haar familie, vriende en ander belangrike mense te kommunikeer. In 'n onderhoud met die Duitse nuustydskrif Der Spiegel het haar dogter Maria Riva en haar kleinseun Peter Riva beweer dat sy in hierdie tydperk selfs by die politiek betrokke geraak het en wêreldleiers soos Ronald Reagan en Michail Gorbatsjof opgebel het – haar maandelikse telefoonrekening het soms meer as VSA-$ 3 000 beloop. Ronald Reagan het selfs sy laaste telefoongesprek in die Wit Huis met Marlene gevoer.
Later het die regisseur Maximilian Schell Marlene se toestemming gekry om haar vir 'n dokumentêre rolprent te verfilm. Kort voor die begin van die projek het sy haar toestemming teruggetrek en slegs bandopnames toegelaat: "I've been photographed to death..." Schell het die dokumentêr noodgedwonge as 'n kollage uitgevoer en die bandopnames met beelde en uittreksels uit haar rolprente gekombineer. Die film eindig met 'n aanhaling van Ferdinand Freiligrath se gedig Der Liebe Dauer. Die dokumentêr Marlene is in 1984 vrygestel en het naas 'n Oscar-nominasie ook 'n aantal Europese filmtoekennings gewen.
Marlene se eerste boek met die titel ABC meines Lebens ("Die ABC van my lewe") het reeds in 1963 verskyn. In 1979 het sy haar outobiografie Nehmt nur mein Leben ("Neem slegs my lewe") gepubliseer. 'n Effens gewysigde uitgawe van hierdie outobiografie het in 1987 as Ich bin, Gott sei Dank, Berlinerin ("Ek is, Godsydank, 'n Berlyner") verskyn.
Afsterwe en ereburgerskap van Berlyn
In 1992 is Marlene Dietrich volgens die amptelike sterftesertifikaat aan hart- en nierversaking oorlede. Haar vriendin en sekretaresse, Norma Bosquet, wat haar gedurende die laaste weke van haar lewe byna daagliks in haar woonstel besoek het, vermoed egter dat Marlene selfmoord gepleeg het deur 'n oordosis slaappille te drink nadat sy twee dae tevore 'n tweede beroerte gehad het.
Ná 'n groot roudiens in Parys is Marlene in Berlyn in die Stedelike Begraafplaas Schöneberg III van Berlyn naby haar moeder se graf en naby haar geboortehuis ter ruste gelê. 'n Groot aantal Berlynse burgers het haar begrafnis bygewoon. In die dae ná haar afsterwe was daar nog net 'n klein aantal mense wat haar as 'n "verraaier" beskou het. Haar geboortestad het besluit om haar met 'n straatnaam te vereer, wat omstredenheid uitgelok het.
In 1997 het die Berlynse administratiewe distrik Tiergarten aan die sentrale plein tussen die nuwe winkelsentrum Potsdamer Platz Arcaden, die Grand Hyatt-hotel en die musiekblyspelteater en kasino die naam Marlene-Dietrich-Platz gegee. Die straatbord dra die opskrif ''Berliner Weltstar des Films und des Chansons. Einsatz für Freiheit und Demokratie, für Berlin und Deutschland''.
Ter geleentheid van haar 100ste verjaardag in 2001 het die deelstaat Berlyn amptelik om verskoning gevra vir die persoonlike aanvalle wat Marlene moes verduur. Op 16 Mei 2002 is die ereburgerskap van die stad Berlyn postuum aan Marlene Dietrich toegeken.
Wêreldster en voorbeeld van die vroue- en gay-beweging
Marlene Dietrich het nie net haar beeld as wêreldster selfbewus opgebou nie, maar was daarnaas ook deur haar buitengewone androgiene uitstraling gekenmerk, waarmee sy 'n onweerstaanbare aantrekkingskrag op sowel vroue asook mans uitgeoefen het. Sy het dikwels in mansklere opgetree – in haar tyd 'n rewolusionêre en gewaagde onderneming. In die 1930's wou die Paryse owerhede haar selfs toegang tot die middestad weier omdat sy mansklere gedra het, maar was nie in staat om hierdie verbod af te dwing nie. Marlene het derhalwe in die periode tussen die twee wêreldoorloë 'n voorbeeld van die vroue- en gay-beweging geword – en daarnaas ook 'n nuwe modestyl vir vroue geskep.
Tesselaarsdal
Tesselaarsdal (ook Teslaarsdal) is ‘n landelike nedersetting in die munisipale gebied van Theewaterskloof, 20 km suidoos van Caledon in die berge tussen Caledon, Napier en Hermanus. Oorspronklik was dit as Hartebeestrivier bekend, maar om verwarring met ander plase te voorkom, toe hier in 1930 ‘n poskantoor geopen is, is die naam na Tesselaarsdal gewysig.
Die 1 500 inwoners werk op die omliggende plase. Daar word geboer met beeste, skape, varke, perde, fynbos en laventel.
Geskiedenis
Johannes Jacobus Tesselaar, gebore 1748, was ‘n kaptein in die Kaapse kavallerie en het die plase Hartebeestrivier in 1781 en Steenboksrivier in 1783 as betaling ontvang. Hy verkry nog plase en sy veestapel brei verder uit. Sy huwelik in 1775 met Alida van der Heyde bly kinderloos. Daar word vermoed dat onder sy erfgename twee dogters is wat hy verwek het by ‘n slavin. Na sy dood in 1810 sit sy weduwee die boerdery suksesvol voort tot haar dood in 1832. Haar testament bepaal dat haar 38 slawe vrygestel word.
Slegs enkele van die erfgename het formeel oordrag van die grond ontvang. By die meeste bewoners het oorerwing geslagte lank informeel geskied en is plaasgrense lukraak vasgestel. In 1971 is die hof genader om vas te stel wie die werklike grondeienaars is. Die Hooggeregshof het bevind dat die plaas ten spyte van die Groepsgebiedewet ‘n rasgemengde gebied bly en dat hulle wat op eiendomsreg aanspraak maak, eiendomsbelasting moet betaal. In 1982 is ‘n kommissie gevorm wat die geskille oor eiendomsreg oor Hartebeestrivier moes opklaar. Na 10 jaar is die saak opgelos.
Pogings van die Afdelingsraad om ‘n behuisingskema te bou, is gestop wees vrese onder die kleurlinggemeenskap dat die blankes ‘n blanke groepsgebied daar wil proklameer.
Ergatief
Die ergatief is die naamval wat 'n selfstandige naamwoord as die onderwerp van 'n oorganklike werkwoord in ergatief–absolutiewe tale identifiseer.
Gebruike
Die ergatief word in die volgende tale gebruik: Georgies, Tsjetsjnies, Majatale, Groenlands, Baskies, Tibetaans, Koerdies, Hindi en Oerdoe.
111 Vlootstoel
Die Emeco 111 Vlootstoel word van herwinde plastiek vervaardig deur die maatskappy Emeco. Die ontwerp is gebaseer op die Emeco 1006-stoel wat oorspronklik tydens die Tweede Wêreldoorlog vir die Vloot se oorlogskepe vervaardig is.
Geskiedenis
In 2006 het Coca-Cola alternatiewe ondersoek om hul plastiekbottels uit stortingsterreine te hou. Hulle het van vervaardigingsvennootskappe gebruik gemaak om produksietoepassings te vind. Hulle het die stoelvervaardiger Emeco, wat veral bekend was vir die vervaardiging van alumiumstoele, genader. Emeco se leierskap het met groot entoesiasme aan die projek begin werk. Die maatskappy het dit beskou as 'n geleentheid om 'n innoverende, strukturele sterk materiaal te ontwikkel, asook om plastiekbottels uit stortingsterreine te hou. Die twee maatskappye het begin koukus oor die moontlikhede om die ikoniese vlootstoel met behulp van rPET te herskep.
Ontwikkeling
Teen die tydstip wat Emeco daaraan begin werk het om die stoel met behulp van rPET te maak, het ander maatskappye reeds rPET-produkte soos T-hemde, sakke, pette en notaboeke vervaardig. Sagte, herwinde PET-plastiek was oorspronklik bedoel vir materiaal en tekstielstowwe met 'n kort verbruikersleeftyd. Dit was egter nodig dat Emeco 'n sterk, krapbestande stoel, wat in een stuk gegiet kan word, en wat vir strawwe gebruik geskik sou wees, kon vervaardig.
Emeco se ingenieurspan het vier jaar lank gewerk aan die vervaardiging van 'n materiaal van herwinde PET-plastiek wat in korrels omskep is. Hierdie korrels word met glasvesel en kleurpigmente gemeng. Elke stoel bestaan uit ses kilogram plastiese korrels wat gesmelt word en daarna in die vorm van die 1006 Vlootstoel gespuit word. Handwerkers kontroleer die stoel om enige gebreke wat tydens die vervaardigingsproses kon plaasvind reg te stel, en voeg ook die H-stut by om die stoel stewiger te maak.
Die 111 Vlootstoel wat na aanleiding van die navorsing en ontwerp ontstaan het, het dieselfde ontwerp as die 1006 Vlootstoel. Die stoel word in een stuk gegiet, is krapbestand en geskik vir strawwe gebruik.
Elke 111 Navy-stoel word gemaak van ten minste 111 herwinde PET-plastiekbottels - 65% na-verbruiker PET - met 35% glasvesel en pigment - vandaar die stoel se naam. Die stoel is in 6 kleure beskikbaar, en voldoen aan alle kommersiële vereistes - dit is struktureel sterk, brandtraag en maklik om skoon te maak.
Resultate
Teen die einde van 2016 is meer as 22 miljoen plastiekbottels uit stortingsterreine herwin en in 111 Vlootstoele omskep. Gregg Buchbinder, uitvoerende hoof van Emeco, het in 'n onderhoud met die tydskrif Forbes gesê: "Ons het iets wat baie mense weggooi, omskep in iets wat mense wil hê en vir 'n lang, lang tyd kan hou."
Die stoel verkoop nou teen 'n veel laer prys as die oorspronklike.
Emily Kinney
Emily Kinney (gebore 15 Augustus 1985) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent It's Complicated (2009) en in die televisiereekse The Walking Dead (2010), Arrow (2012), en The Flash (2014).
Brandboom
Die plek Brandboom, ook op kaarte aangedui as Boegoeberg, is 'n nedersetting in die !Kheis Plaaslike Munisipaliteit van die Noord-Kaapprovinsie in Suid-Afrika.
Die kleurlingnedersetting lê aan die oewer van die Oranjerivier net suidwes van die N8 nasionale pad.
Freda Plekker
Hester Sophia Frederika Loubser (*14 Julie 1923, Wolmaransstad –† 4 Junie 1973) was 'n Suid-Afrikaanse digter.
Herkoms en vroeë lewe
Sy is op 14 Julie 1923 op Wolmaransstad gebore en word groot op 'n saaiplaas in die Brits distrik. Sy is een van agt kinders van Andries Loubser en 'n nooi Truter uit die Swartland. Haar vader sluit as jong seun as rebel by die Boeremagte aan tydens die Anglo-Boereoorlog. Op Brits Hoërskool, waar sy matrikuleer, blink sy uit in atletiek. Reeds as kind het sy 'n besondere belangstelling in boeke en op haar inisiatief word daar 'n biblioteek by haar skool ingerig.
Loopbaan
Daar is nie geld vir universiteit nie en na skool gaan werk sy by die Staatsdiens in Pretoria. Met die geld wat oorbly van haar salaris, koop sy boeke en sy lees besonder wyd.
Persoonlike lewe en sterfte
Sy trou in Maart 1946 met Frederik Luite (Fritz) Plekker (gebore in Pretoria op 3 Februarie 1921, wie se vader Willem in 1897 vanaf Zaandam in Nederland na Suid-Afrika emigreer) en twee dogters word onderskeidelik in 1947 (Nona Marie) en 1950 (Rubaix) uit die huwelik gebore. Haar dogter Nona Marie trou later met Wijnand Schoombee Verwoerd, seun van dr. Hendrik Verwoerd, voormalige eerste minister van die Republiek van Suid-Afrika.
Haar man sterf in 1967 en op 4 Junie 1973 is sy aan 'n hartaanval oorlede.
Digkuns
Op skool verskyn haar eerste gedigte in die skooljaarblad. Na haar troue kry sy slegs snags die geleentheid om te skryf. In hierdie tyd verskyn van haar gedigte periodiek in Tydskrif vir Letterkunde, Standpunte en Lantern.
Ondanks swak gesondheid volhard sy onder aanmoediging van professor Abel Coetzee en Koos Meij met haar digkuns en debuteer in 1966 met Petisie van die loodsoldaat. Hierdie bundel beïndruk met die verstegniese vaardigheid en sterk beeldgebruik, waardeur sy slaag om betekenis beide te belig en te suggereer. Die gedigte is op die oog af hoofsaaklik rymloos, maar daar is tog ruim gebruik van verdoeselde rym, binnerym en assonerende klanke. Hoewel daar enkele ligter verse is, verberg dit telkens 'n dieper erns. Verskeie van die gedigte is treurverse oor 'n geliefde, wat ook verbind word met die deurlopende temas van godsdiens en die geloof.
Sy volg dit op met Menner, waar die titel 'n benaming is vir iemand wat perde hanteer, veral voor 'n strydwa en daarmee dan paaie deur die vyand kan sny. Die werkwoord “men” beteken dan ook “met die leisels stuur”. Soos in haar eerste bundel bevat dit ook verse oor die verganklikheid en die dood, waar daar 'n besef is van die brose, maar ook dat die mens bokant die dood uitstyg. Haar beeldgebruik imponeer deurdat sy ongewone beelde op unieke, maar tog suiwer en eenvoudige wyse aanwend. Die gedig Gesprek met 'n olyfboom word aan skole voorgeskryf vir studie in die afdeling Afrikaans Eerste Taal.
Versamelbundels
Van haar gedigte word in verskeie versamelbundels opgeneem, insluitende Groot verseboek, Die Afrikaanse poësie in 'n duisend en enkele gedigte, Versjoernaal en Goudaar. In 2020 word haar gedig ‘Boodskap’ in Vers en vrou opgeneem.
Publikasies
1972 - Menner
J. Carrol Naish
J. Carrol Naish (21 Januarie 1896 – 24 Januarie 1973) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Batman (1943), Sahara (1943), Annie Get Your Gun (1950), en Rio Grande (1950).
NG gemeente Prins Albert
regs|duimnael|160px|Ds. [[J.H.  Neethling, van 1852 tot 1858 Prins Albert se eerste leraar.]]
duimnael|regs|160px|Ds. [[Adriaan Hofmeyr, leraar van 1883–1895.]]
Die NG gemeente Prins Albert is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk wat op 24 November 1842 van die NG gemeente Beaufort-Wes afgestig is as die 19de gemeente in wat tans die Sinode van Wes-en-Suid-Kaapland is en slegs die 29ste gemeente in die hele Kerk.
Agtergrond
Teen die einde van die 18de eeu het Samuel de Beer 'n vrugbare plaas aan die voet van die Swartberge aangelê. Hierdie plaas, Kweekvallei, was een van die tien veldkornetskappe wat onder Beaufort-Wes geressorteer het, en was ook op die ou hoofpad tussen Kaapstad en die oostelike grens. Met Kweekvallei as sentrum is op 24 November 1842 'n gemeente deur die eerste Sinode van die Kaapse Kerk van Beaufort-Wes afgestig. Die gemeente en die wordende dorp het die naam van Prins Albert, gemaal van koningin Victoria, gekry.
Leraars
Op 1 Augustus 1844 het goewerneur Napier 'n jong predikant — ds. Pieter Kuypers Albertyn — as eerste leraar van die Swartbergse gemeente aangestel. Die eerste pastorie en kerkie is teen die einde van 1844 voltooi. Ds. Albertyn is opgevolg deur die volgende predikante: J.H. Neethling (1851–'58), W.A. Krige (1859–'83), A.J.L. Hofmeyr (1883–'95), A.G. du Toit (1896–1906), D. Wilcocks (1906—'11), D.J. Le R. Marchand (1911—'29), J.S. Theron (1929–'32), H.S. Theron (1933–'36), L.E. du Toit (1937—'43), U. Joubert (1943–'47), S. B. Buys (1948) en W. A. Alheit (as eerste medeleraar, 1949).
Ontvangs en bevestiging
Die skrywer van Eeufees van die gemeente Prins Albert, 1842–1942, wat net as "’n Seun van die gemeente" in die boek bekendstaan, maar in ander bronne as E. Stockenstrom geëien word, skryf ds. Adriaan Hofmeyr was ’n "forse, frisgeboude, lewenslustige jong man van skaars 26 jaar toe hy sy bediening in die nuwe gemeente aanvaar het. Hy was met baie talente bedeel. Dit was veral wat musiek en sangkuns betref, en welsprekendheid het nie by hom ontbreek nie. By sy gespierde gestalte het hy ’n soetklinkende stem en ’n innemende geaardheid gehad, waardeur hy die hart van gemeentelede van die staanspoor af gewen het. Sy eggenote was ’n sterkgeboude, hoflike dame, wat oor die eienskappe van ’n ideale predikantsvrou beskik het." Jare nadat dié boek verskyn het, het Norrie Steyn in Gedenkboek van die 100-jarige bestaan van die Nederduitse Gereformeerde Gemeente Willowmore 1864–1964 ds. Hofmeyr amper presies dieselfde beskryf: "Die nuwe leraar … was 'n forse, frisgeboude, lewenslustige jong man van omtrent 24 jaar toe hy sy bediening in die nuwe gemeente aanvaar het. Hy was baie talentvol. Dit was veral in die sangkuns en musiek wat hy uitgeblink het, en aan welsprekendheid het dit hom nie ontbreek nie. Sy soetklinkende stem gepaard met sy innemende geaardheid en sy fyn sin vir humor het uit die staanspoor die harte van sy nuwe gemeentelede gewen."
Sy bydrae tot die gemeenskap
Ds. Hofmeyr het op Prins Albert, soos op Willowmore, hom onvermoeid beywer vir die opheffing van die armes en minderbevoorregtes en die opvoeding van behoeftige kinders in die gemeente. Binne ’n jaar ná sy bevestiging, op 8 November 1884, het die kerkraad op sy aandrang besluit om uit die kerkkas £24 per jaar aan die opvoeding van arm kinders in die samelewing te bestee.
Hy het ook ’n groot bydrae gelewer tot die musieklewe van die gemeente en dorp, soos Helena Marincowitz eenmaal in die dorpskoerant, die Prins Albert Vriend geskryf het: "Ds. Adriaan Hofmeyr het vir die musiekkultuur op hierdie dorp baie beteken, maar veral vir die kerk. Onder sy geesdriftige leiding het die gemeente gou £850 vir die kerkorrel ingesamel. Die persone wat veral bygedra het, was die broers Samuel en Jan Luttig en Frederick Oosthuizen. Die orrel is van Engeland bestel en op 7 Augustus 1886 was die inwyding van die orrel. Ds. Adriaan Hofmeyr het self die orrel bespeel saam met die nuwe orreliste, mej. Fischer.
Hy het ook die koor afgerig en ’n Musiek- en Letterkundige Vereniging op die dorp gestig, waarby die magistraat ook betrek is, veral by die literêre aanbiedings. By geleentheid het hy selfs 'n kantate in die kerk gereël vir die Woensdag voor die Nagmaal. Met die goudstormloop in die distrik van Prins Albert in 1891, het ds. Adriaan by die delwers besoek gaan aflê en ook daar ’n delwerskoor op die been gebring."
Die distrik Prins Albert is gereeld deur periodieke droogtes geteister wat met groot verlies van lewende hawe gepaard gegaan het en noodwendig tot ’n haglike finansiële toestand gelei het, ook in die gemeente. So ’n ongunstige toestand het weer aan die begin van 1888 geheers toe ds. Hofmeyr, met die oog op die benarde omstandighede waarin die inwoners van die distrik verkeer het, op 31 Maart 1888 ’n brief aan die kerkraad geskryf het waarin hy hulle meedeel dat hy ten volle bewus is van die sorgwekkende toestand van die gemeente. Hy bied aan dat hulle die pastorie-erf en -tuin verhuur wat jaarliks sowat £60 tot die kerkkas sou bydra en dat hy dan op eie onkoste ’n huisie sou huur. Hy sou dus £50 van sy jaarlikse salaris kan afgee. Die kerkraad het egter nie van dié aanbod van die leraar gebruik gemaak nie.
Gedurende die laaste maande van 1888 het ds. Hofmeyr moeilikheid met sy keel ondervind en die kerkraad het hom gevolglik verlof vir afwesigheid van enige maande toegestaan. Op 6 Februarie 1889 het die dominee en sy vrou na Europa vertrek. Hulle het in Junie veilig teruggekeer en die gemeente het van heinde en verre toegestroom om hulle by hul aankoms op die pastorie-terrein te verwelkom. Daar was ’n reuse-opkoms en skoolkinders het die "geliefde leraar en sy beminlike wederhelf" ’n lied toegesing. Dié lied, "Kom dank nou almal God" het hulle in Engels gesin: "Now thank we all our God / With heart and hands and voices / Who wondrous things hath wrought / In whom this world rejoices."
Nuwe pastorie
In ds. Hofmeyr se tyd op Prins Albert is besluit om die ou pastorie, wat amper 50 jaar vantevore in aller yl opgetrek moes word en in die loop van jare bouvallig en ondoelmatig geword het, deur ’n nuwe te vervang. In Julie 1890 het die kerkraad gevolglik besluit om ’n nuwe pastorie te bou, en op ’n vergadering op 2 Augustus is die plan van die boumeester, G. Alexander (waarskynlik die argitek George Murray Alexander), vir die voorgestelde gebou reeds aan die kerkraad voorgelê.
Die bouery het egter nie dadelik begin nie en amper drie jaar sou verloop voordat die voltooide gebou eindelik ingewy kon word nadat die bouaannemers, die here Townsend en Roberts, dit in Maart 1893 afgelewer het. Die inwydingsgeleentheid het op 3 April 1893, tien dae voor die leraar se 39ste verjaardag, plaasgevind. Die hoofspreker tydens dié verrigtinge was sy vader, prof. N.J. Hofmeyr van Stellenbosch. Hy het ’n treffende rede op die stoep van die pastorie gelewer.
'n Gewilde leraar
Ds. Hofmeyr se algemene gewildheid onder sy gemeentelede word geïllustreer deur twee gebeure waarvan die besonderhede behoue gebly het. In Desember 1886 het die plaaslike magistraat en sy vriende 'n groot geselligheid vir die Hofmeyrs in die Hofsaal gereël waarheen 60 gaste genooi is. Dit was kort nadat ds. Hofmeyr van die Sinodesitting af teruggekeer het. Die aand het onder meer bestaan uit klavier- en sangsolo's.
Die tweede gebeurtenis was op 10 Maart 1893 toe ds. Hofmeyr twee kerkdienste op Prins Albertweg-stasie gehou het. Tussen die oggend- en die middagdiens het die boere, wat van alle kante af daarheen gestroom het om die dienste by te woon, ’n politieke vergadering gehou waarop hulle eenparig versoek het dat die dominee die voorsitterstoel inneem. Die eerste bewys van sy politieke belangstelling was sy verrassende aankondiging op die kerkraadsvergadering van 12 Augustus 1893 dat hy "op verzoek van vele vrienden" voorlopig besluit het om hom as parlementslid vir Somerset-Oos verkiesbaar te stel. Ná die mededeling het hy die versoek goed oorweeg en drie maande later aan die kerkraad bekendgemaak dat hy beslis besluit het om dit van die hand te wys.
Dit was die tweede sodanige versoek aan die gewilde leraar van Prins Albert, want in Januarie daardie jaar, na afloop van die Burgersdorpse Taalmonument se feestelike onthulling, het die plaaslike Doppers hom met die versoek genader dat hy as kandidaat in hul kiesafdeling by die volgende algemene verkiesing moes staan. Toe het hy dit sonder verdere oorweging geweier.
Sy optrede op Prins Albert het Hollands- en Engelssprekendes saamgesnoer en deur die musiekaande wat hy in die pastorie gereël het, die vereniging wat hy gestig het en sy bevordering van kerkmusiek, was ds. Hofmeyr "letterlik die middelpunt van lewe op die dorp".
Eerste skandaal
Reeds hier, enkele jare voordat 'n soortgelyke skandaal op Wynberg tot 'n lang onderbreking in sy bediening sou lei, het sy aantreklike voorkoms hom na bewering in die moeilikheid gelei en het sy reputasie en goeie aansien die eerste keer skade gely. Terwyl hy in die pastorie met sy vrou en aangenome seun gewoon het, het hy in die geheim gekorrespondeer met ene mej. Jemima Orr van Willowmore, sy vorige gemeente. Inwoners van Willowmore het snuf in die neus gekry en ds. Hofmeyr verkla by die Ring van George. Luidens dokumente van dié Ring is klagtes teen die leraar van Prins Albert en twee "onfatsoenlike" dames van Willowmore ingedien. Volgens 'n ander bron is die klag by die Ring reeds op Willowmore ingedien en het dit dus gespruit uit gebeure voor sy aanname van die beroep na Prins Albert. Dit het verband gehou met sy optrede teenoor twee vroue wat as "onvoorzigtigheid" beskryf is.
Die voorval het 'n opskudding in kerklike kringe veroorsaak en die pers het selfs daaroor berig. Die Kerk het die aantygings teen ds. Hofmeyr deeglik ondersoek (dit is indertyd as 'n romantiese onbesonnenheid beskryf) en in Julie 1884 'n verklaring uitgereik dat die predikant se morele karakter suiwer en bo verdenking was, maar dat sy woorde en dade aanleiding tot gerugte gegee het wat skadelik was vir sowel sy karakter as sy werk vir die Here. Hy is tereggewys en toepaslik gestraf. In die Ringsverslag van 1884 is 'n apologie van ds. Hofmeyr vervat waarin hy geskryf het die voorafgaande ses maande was 'n tydperk van liefde en leed, lig en duisternis, vrede en onrus. Hy het voorts geskryf die saak het hom, die gemeente en kerkraad nader aan mekaar gebring.
Die godsdiensverslag van 1884 van die gemeente Prins Albert aan die Ring van George het hoofsaaklik gehandel oor ds. Hofmeyr se sedelike lewe. Dit was 'n saak van groot hartseer. In ''Gemeente onder die Swartberg, 1842–1992. Ned Geref Kerk Prins Albert'' skryf P.J. en M. Botes: "Sy onversigtige optrede teenoor 'n ongetroude jongdame wat 'n uitgerekte ringsaak tot gevolg gehad het, het diepe hartseer vir hom en die gemeente meegebring. Ten spyte van die leed, getuig die godsdiensverslag dat 'er nogthans een zeer ryke zegen op alles wat er geschiedde in den Naam des Heeren' gerus het. Dat 'n gemeente deur so 'n smeltkroes gegaan het en dieselfde ds. Hofmeyr as 'n gewaardeerde leraar van Prins Albert opgeteken staan, toon dat die liefde van God inderdaad in mense se lewens kan seëvier".
Afskeid van Prins Albert
In Mei 1895 het skokgolwe deur Prins Albert getrek toe ’n koerant bekendmaak dat ds. Hofmeyr ’n beroep na die NG gemeente Wynberg naby Kaapstad ontvang het. Binne enkele minute het die berig deur die hele dorp versprei en was dit gou onder die hele gemeenskap ’n punt van bespreking. Twee of drie weke lank het die gemeente in groot spanning verkeer en was dit, volgens die skrywer van die gemeente Prins Albert se Eeufees-Gedenkboek, asof daar by die meeste ’n voorgevoel was dat die leraar nie dié keer die beroep van die hand sou wys nie. Hy skryf: "So het dit ook werklik gebeur, en ’n traan het oor menigte wang gerol toe die beminde leraar op die stille Sondagoggend na die diens met tasbare gemoedsaandoening aan die gemeente bekendgemaak het dat hy besluit het om die beroep aan te neem."
In die adres wat die kerkraad ds. Hofmeyr aangebied het, het hulle melding gemaak van die groot dienste wat hy tydens sy dienstyd aan die samelewing bewys het. Dit het ywer vir die sendinggemeente en sy groot werk in verband met die oprigting, bevordering en uitbreiding van die Christelike Jongeliedevereniging ingesluit, asook die oprigting van nuwe skole in die buitewyke van die gemeente en die onvermoeide bevordering van die onderwys. Soos op Willowmore het hy hom beywer om die lot van die armes en behoeftiges te verbeter. In een jaar het byvoorbeeld £30 aan skoolgeld vir die kinders van behoeftige ouers uit sy eie sak betaal. Hy het ook af en toe kinders in die pastorie onthaal en byvoorbeeld op ’n aand, kort ná die inwyding van die nuwe pastorie, ’n groot aantal kinders daarheen genooi en ’n paar uur gesellig daar deur te bring.
Kerkbou, sending, onderwys
160px|duimnael|regs|Ds. A.G. du Toit, leraar van 1896 tot 1906.
duimnael|regs|160px|Ds. D.J. Le R. Marchand, leraar van 1911 tot 1928.
GoPro
GoPro, Inc. (bemark as die GoPro, en soms gestileerd as GoPRO) is 'n Amerikaanse tegnologiemaatskappy wat in 2002 deur Nick Woodman gestig is. Dit vervaardig gelyknamige aksiekameras en ontwikkel ook sy eie mobiele toepassings en videoredigeringsagteware.
NG gemeente Prins Albert
Kerkbou, sending, onderwys
duimnael|regs|170px|Ds. J.S. Theron, leraar van 1929 tot 1932.
GoPro
Die maatskappy is oorspronklik as Woodman Labs, Inc gestig, maar het later sy eie lyn van aksiekameras ontwikkel, en uiteindelik ook videoredigeringsagteware. Dit het ook 'n kwadkopterhommeltuig ontwikkel wat in Oktober 2016 vrygestel is.
NG gemeente Prins Albert
Kerkbou, sending, onderwys
duimnael|160px|regs|Ds. H.S. Theron, leraar van 1933 tot 1936.
GoPro
Woodman het aanvanklik 'n gedeelte van sy kapitaal bekom deur die verkoop van krale en skulpgordels vir onder $20 uit sy VW-paneelwa en later, mode kamerabande. Hy het ook meer as $230 000 in beleggings van sy ouers ontvang.
NG gemeente Prins Albert
Kerkbou, sending, onderwys
duimnael|160px|regs|Ds. S.B. Buys. leraar van 1948 af.
Erica miniscula
Erica miniscula is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom by die Garciapas in die Langeberg voor. Daar is min omtrent die plant bekend.
NG gemeente Prins Albert
Kerkbou, sending, onderwys
duimnael|regs|160px|Ds. W.A. Alheit, leraar van 1949 tot 1951.
GoPro
In 2004 het die maatskappy sy eerste kamerastelsel verkoop, wat 35 mm film gebruik het. Digitale videokameras is later vrygestel. Teen 2014 was 'n vastelens HD-videokamera met 'n 170°-wyehoeklens beskikbaar; twee of meer kameras kan ingespan word om saam 360-grade video te skep.
NG gemeente Prins Albert
Kerkbou, sending, onderwys
Die oorspronklike kerkgebou van die gemeente het spoedig te klein geword, sodat op 18 Maart 1865 die huidige kerkgebou ingewy is. Die kerkorrel is op 7 Augustus 1886 in gebruik geneem. Mej. Annie Luttig (later mev. De Wit) het vir 58 jaar voor hierdie orrel as orreliste opgetree. Die huidige pastorie is op 3 April 1893 ingewy. Latere afstigtings het die grense van die oorspronklike gemeente van Prins Albert heelwat laat krimp. Die werk onder die bruin gemeenskap is oorspronklik deur die moedergemeente gedoen, asook deur die Engelse Episkopaalse Kerk. Op 20 Augustus 1904 het die kerkraad van Prins Albert verlof gegee tot die stigting van 'n NG sendinggemeente.
GoPro
Op 4 Junie 2014 het die maatskappy aangekondig dat die voormalige uitvoerende bestuurder van Microsoft, Tony Bates, as president aangestel is en direk aan Woodman sal rapporteer.
In Januarie 2016 het GoPro met Periscope saamgespan vir lewendige beeldafvoer.
NG gemeente Prins Albert
Kerkbou, sending, onderwys
In die vroegste jare is die onderwys direk deur die Kerk behartig en beheer. Vir die grootste gedeelte van die vorige eeu is die jeug in Prins Albert se Kerkskool onderrig, en onderwyssake is dikwels op die kerkraadsvergaderinge bespreek. In 1881 is 'n dorpsbestuur vir Prins Albert aangestel. Hierdie bestuur het in 1902 die status van munisipaliteit verkry. Die gemeenskap van Prins Albert het sedert die vroegste jare baie belanggestel in landsake. Die eerste persoon wat in die ou Kaapse parlement 'n toespraak in Hollands gelewer het (dit was op 13 Junie 1882), was mnr. Jan Luttig, 'n seun van Prins Albert.
GoPro
Nadat die aantal werknemers tot meer as 500 gegroei het in 2015, het die maatskappy op swak verkope in die vierde kwartaal gereageer deur die aflegging van sowat 100, of 7% van sy arbeidsmag, in Januarie 2016.
HERO-kameras
Woodman het vir twee jaar na die stigting van die maatskappy aan die ontwikkeling van sy eerste kamera gewerk. Uiteindelik is die GoPro 35 mm Hero in September 2004 by San Diego se Aksiesporthandelskou bekendgestel. In sy eerste jaar het GoPro $150 000 se produkte verkoop. In 2006 volg die maatskappy se eerste Digitale Hero, met 10 sekondes se videovermoë, en dit gegenereer $800 000 in inkomste. Die volgende jaar het GoPro se verkope vervierdubbel tot $3,4 miljoen.
In 2014 het die maatskappy die Hero3+ in verskillende kleure begin bemark. Dit is in staat om in 16:9 aspek verhouding te fotografeer, ondersteun 4K UHD video en 12MP stilfoto's. Die Hero 4 is vrygestel op 24 September 2014.
Karma
Die GoPro Karma is GoPro se verbruikershommeltuig.
Bykomstighede
GoPro produseer verskeie monteringsbykomstighede vir sy kameras, insluitend 'n 3-rigtingpassing, suigproppe, borsharnas, kaaktipe buigbare klamp, hondeharnas, ens.
Videoredigering
Die maatskappy het GoPro Studio ontwikkel, eenvoudige videoredigeringsagteware om kameraskote te wysig, met v2.5 vrygestel in Oktober 2014. Daar is berig dat GoPro ook 'n inhoudsverskaffer wil word.
Alfa Romeo Alfasud
Die Alfa Romeo Alfasud (Tipe 901, 902 en 904) is 'n klein gesinsmotor wat van 1971 – 1989 vervaardig is deur Industria Napoletana Construzioni Autoveicoli Alfa Romeo-Alfasud SpA in Italië. Die maatskappy was gebaseer in die arm suidelike streek van Italië as deel van die Italiaanse regering se arbeidsbeleid.
Eric Sturgess
Eric William Sturgess (1920 – 2004) was 'n Suid-Afrikaanse tenniskampioen. Hy is in 1920 in Johannesburg gebore en ontvang opleiding aan Parktown Boys High School. Op 15-jarige ouderdom het hy sy eerste titel verower en was Suid-Afrikaanse enkelspelkampioen op 19 jarige ouderdom. Hy was 11 keer Suid-Afrikaanse nasionale enkelspelkampioen en 8 keer dubbelspelkampioen. Hy veg in die Tweede Wêreldoorlog en is gekies as kaptein van die Suid-Afrikaanse Davisbeker-span in 1947, 1949 en 1951. Hy is 2004 oorlede.
Padafhanklikheid
Padafhanklikheid is 'n term wat verwys na meer as een konsep (Pierson 2004). Die term word gebruik in die termodinamika en het daar 'n baie wiskundige agtergrond. Sommige skrywers gebruik die term net om aan te dui dat "die geskiedenis saak maak" - 'n wye interpretasie - terwyl ander skrywers daarmee bedoel dat instellings selfversterkend is - 'n noue interpretasie. Hierdie noue interpretasie dra die meeste verklaringswaarde, waarvan die besprekings hieronder voorbeelde is. Die "geskiedenis maak saak" stelling is voor-die-handliggend en kan gereduseer word na "alles het oorsake".
Neem as voorbeeld die verskyning van die videospeler vir tuisgebruik. Dit word gemeen dat bestuursfoute en klein ontwerpskeuses van Sony gemaak het dat sy Betamax-formaat verslaan is deur die VHS-formaat wat die kompetisie in die 1980's aangebied het. Twee meganismes kan verklaar hoe die klein (maar vroeë) voorsprong wat VHS geniet het, mettertyd groter geword het. Die eerste is die "bandwagon-effek" van VHS-vervaardigers ten gunste van die VHS-formaat in die VSA en Europa, wie oorgeskakel het omdat hulle verwag het dat VHS die standaardaanslag sou wen. Die tweede was 'n netwerkeffek: videowinkels het opgemerk dat meer mense VHS-masjiene besit het, en het dus VHS-voorraad aangekoop; dit het weer gemaak dat meer mense VHS-masjiene gekoop het, totdat daar 'n totale VHS handelaarinkoop ("vendor lock-in") bereik is. 'n Alternatiewe verklaring, is dat VHS beter voldoen het aan markvereistes (veral die behoefte na langer kassette om sportwedstryde mee op te neem) en dat padafhanklikheid min te doen gehad het met VHS se sukses.
Positiewe terugvoermeganismes, soos die "bandwagon-" en netwerkeffekte is grondbeginsels van padafhanklikheid. Hulle veroorsaak selfversterkende patrone wat industrieë swaai na een of ander produkontwerp. Ongekoördineerde standardisasie kan gesien word in vele ander omstandighede.
Termodinamika
In die termodinamika word onderskeid gemaak tussen padafhanklike funksies soos arbeid, warmte, warmtekapasiteit ens. en toestandafhanklike funksies soos energie, volume, druk, entropie ens. Byvoorbeeld as mens 'n berg opry in 'n kar wat 'n barometer besit, dan sal die druk bo laer wees as in die dal en by terugkeer sal die druk weer terugkeer na die oorspronklike waarde, maar dit geld nie vir die petrolmeter nie. Die hoeveelheid brandstof sal afhang van die pad, die druk net van die hoogteverskil tussen begin- en eindtoestand.
Vir 'n nie-eksakte ene is die waarde van die integraal afhanklik van die pad. Warmte is 'n goeie voorbeeld:
As mens 'n verandering in 'n funksie Q beskou as gevolg van veranderings in twee van sy variabele X en Y, leer die kalkulus dat dit altyd geskryf kan word as:
Vir 'n eksakte differensiaal geld dan dat:
Vir 'n nie-eksakte ene:
Funksies wat 'n eksakte differensiaal oplewer is onafkanklik van die pad en word toestandfunksies genoem.
Ekonomie
Padafhanklikheidsteorie was oorspronklik ontwikkel deur ekonome om tegnologiese ingebruiknemingsprosesse en nywerheidsontwikkeling te verduidelik. Die teoretiese idees het 'n sterk invloed gehad op ewolusionêre ekonomie (bv. Nelson & Winter 1982).
Daar is baie modelle en empiriese gevalle waar ekonomiese prosesse nie na 'n voorafbepaalde, unieke ewewig konvergeer nie, sodat die eienskappe van enige ewewig wat bereik is gedeelte afhang van die proses wat daartoe gelei het. Die uitkoms van 'n padafhanklike proses sal dikwels nie na 'n unieke ewewig konvergeer nie, maar eerder na een van verskeie ewewigte (wat partykeer bekend staan as absorberende toestande).
Hierdie dinamiese uitkyk van ekonomiese evolusie is baie anders as die tradisie van neo-klassieke ekonomie, wat in sy eenvoudigste vorm aanneem dat slegs een uitkoms bereik kan word, ongeag die aanvanklike voorwaardes of oorgangsgebeure. Betreffende padafhanklikheid, kan albei die beginpunt en 'toevallige' gebeurtenisse (geraas) verreikende effekte op die uiteindelike resultaat hê. In elk van die volgende voorbeelde is dit moontlik om sommige lukrake gebeurtenisse, wat die ontknopinge onherroeplik versteur het, uit te sonder:
In die konteks van statistiese modellering, word 'n padafhanklike stogastiese sisteem gedefinieer as "'n sisteem wat 'n asimptotiese verspreiding besit wat ontwikkel as 'n gevolg (funksie) van die proses se eie geskiedenis". So 'n proses staan ook bekend as 'n nie-ergodiese stogastiese proses. 'n Moontlike bron van verwarring is die gebruik van term "padafhanklik" om arbeidsmark histerese te beskryf, omdat dit hier die teenoorgestelde betekenis dra van die term in die konteks van die aanpasbare verwagtingsmodel van inflasie. In arbeidsmark-ekonomie sal daar in sommige "padafhanklike" modelle 'n periode van werkloosheid voorkom na 'n lukrake stap sonder drywing, wat slegs afhang van sy vorige vlak ('n Markov-proses).
Geskiedenis en die geesteswetenskappe
Die geskiedenis van die mens is amper per definisie padafhanklik. Toevallige gebeurtenisse soos die vroeë dood van groot geskiedkundige figure soos Napoleon of Hitler sou waarskynlik die politiese landskap van Europa verander het en selfs die tale wat vandag in die verskillende lande gepraat word.
Onlangse metodologiese werk in vergelykende politiek en sosiologie het die konsep van padafhanklikheid aangepas vir die analise van politiese en sosiale verskynsels. Padafhanklikheid is histories hoofsaaklik gebruik in vergelykende-historiese analises om die ontwikkeling en voortbestaan van instellings, of hulle sosiaal, polities of kultureel mag wees. Daar is twee moontlike (en betwisbare) tipes padafhanklike prosesse, wat in hierdie afdeling bespreek word.
Kritiese punt-raamwerk
Die eerste is die "kritiese punt"-raamwerk, insonderheid deur Ruth en David Collier in politieke wetenskap gebruik. In die kritiese punt-raamwerk definieer en beperk voorafgaande omstandighede bemiddeling gedurende 'n kritiese punt waarin rolspelers keuses maak wat die koers vir die ontwikkeling en konsolidasie van instellings bepaal wat moeilik herroep word. Dit is soortgelyk aan die konsep van "vendor lock-in" of positiewe terugvoer wat kom van padafhanklikheid in ekonomie.
Die kritiese punt-raamwerk is al gebruik om die ontwikkeling en voortbestaan van 'n welsynstaat te verduidelik, arbeidsinkorporasie in Latyns-Amerika en die variasies van ekonomiese ontwikkeling tussen lande, onder andere.
'n Invloedryke poging om 'n meer formele basis aan padafhanklikheid in politiese wetenskap is insonderheid dié van Paul Pierson. Pierson baseer sy idees gedeeltelik op ekonomie. Sy pogings in hierdie verband is bevraagteken deur Herman Schwartz, wie redeneer dat kragte wat ooreenkomstig is met daardie wat in die ekonomiese literatuur uitgeken is, nie deurtrekkend in die politiese ryk is nie, waar groter kragte en die strategiese beoefening van mag lei tot die skepping, onderhoud en omvorming van instellings.
Soortgelyk, het geleerdes soos Kathleen Thelen gewaarsku dat die historiese determinisme in padafhanklike raamwerke die konstante heronderhandelinge van die konfigurasies van instellings ignoreer. Sy stel voor dat instellings oomblikke van instellingsontwikkeling ondergaan waartydens hoofrolspelers die konfigurasie en doel van die instellings heronderhandel.
Reaktiewe reekse
Die ander padafhanklike proses handel oor "reaktiewe reekse" waar 'n primêre gebeurtenis 'n ketting van gebeurtenisse wat tyd- en nouliks volgens oorsake geskakel is en wat amper onbelemmerbaar is. Hierdie reaktiewe reekse is al gebruik om die dood van Martin Luther King, Jr. te skakel aan welsynsuitbreiding en die industriële rewolusie in Engeland met die ontwikkeling van die stoomenjin.
<!--
Typography
Path dependence also influences the progression of language, grammar and typographical conventions. For example, in the contrast between American and British English, there are different grammatical rules for the placement of punctuation relative to quotation marks in a sentence.
For example, compare the following:
There are 720 permutations of the sequence "1, 2, 3, 4, 5, 6". (U.K. but not U.S.) There are 720 permutations of the sequence "1, 2, 3, 4, 5, 6." (U.S. but not U.K.)
This difference has been attributed to path dependence. Historically, when print was handset, American printers found it expedient to always place the period inside quotation marks, even when not logically consistent with the text, because this made it easier to prevent accidental displacement of the period. Even though the technical justifications for this convention no longer apply, the grammatical rule has persisted.
Technology
In the computer and software markets, legacy systems indicate path dependence: customers' needs in the present market often include the ability to read data or run programs from past generations of products. Thus, for instance, a customer may need not merely the best available word processor but rather the best available word processor that can read Microsoft Word files. Such limitations in compatibility contribute to lock-in, and more subtly, to design compromises for independently developed products if they attempt to be compatible. It is not clear, however, that there is any inefficiency involved in the costs of remaining compatible with past decisions.
Physics
The process of Spontaneous symmetry breaking in physics is very similar to path dependence. For example, in materials that exhibit Ferromagnetism, magnetic domains form in otherwise completely homogeneous materials.
-->
Terence De Marney
Terence De Marney (1 Maart 1908 – 25 Mei 1971) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Immortal Gentleman (1935) en The Wreck of the Mary Deare (1959), en in die televisiereeks Doctor Who (1963).
Beleg van Congella
Die Beleg van Congella was die beleëring van ‘n Britse troepemag deur die Voortrekkers onder Andries Pretorius in Port Natal in 1842. Dit was 'n insident in die Britse imperialisme in Suider-Afrika.
Oorsaak
Die verhouding tussen die Trekkers en die Engelse in Port Natal was swak. Die Boere het besef dat die Engelse heul met die Zoeloes teen die Natalia Republiek. Die Volksraad het duisende Zoeloes op die suidgrens van die republiek gevestig. So ‘n samedromming op die oosgrens van die Kaapkolonie sou kon lei tot konflik tussen die Zoeloes en die Xhosas en dus moontlik probleme skep vir die regering van die Kaapkolonie. Gevolglik word ‘n Britse troepemag van ongeveer 250 man onder kapt. T.C. Smith na Port Natal gestuur. Op 4 Mei word daar die Britse vlag gehys in ‘n staatsgreeppoging om Natalia op te hef.
Verrassingsaanval
In die nag van 23 op 24 Mei voer Smith se mag ‘n verrassingsaanval op die Trekkermag uit. Die Engelse mag met die twee kanonne getrek deur osse het gesukkel om deur die digte kusplantegroei te kom en kies daarom koers oor die strand. Daar sukkel hulle ook. Boonop was dit helder maanskyn en is die mag gou gewaar deur Pretorius se verkenners. Die Trekkers skuil in die plantegroei, skiet die trekosse voor die kanonne, 17 Britse soldate sneuwel, drie is naderhand vermis en 31 is gewond. Daarop het die Engelse mag teruggetrek en nog enkele soldate verdrink boonop weens die hooggety. Die Trekkers verower die twee kanonne. Dick King kom weg om versterkings te ontbied. Pretorius hulle neem die Mazeppa (skip) oor wat in die baai voor anker lê.
Beleg
By Congella begin Pretorius dadelik met ‘n beleg van die Engelse invalsmag. Rondom die beleërde mag grawe die Trekkers loopgrawe en bombardeer hulle met die gebuite kanonne. Tydens die beleg val ‘n 651 kanonkoeëls op die omsingelde Engelse en hulle verloor nog vyf man en vier loop ernstige verwondinge op. Boonop ly die omsingelde soldate honger. Met geslepe blufonderhandelinge met Pretorius wen Smith tyd. Op 26 Junie 1842 arriveer Engelse versterkings onder luit.-kol. A.J. Cloete en word die Britse mag ontset.
Gevolge
Op 5 Julie gee die Volksraad van die Republiek Natalia oor. Tien dae later word die vredesverdrag onderteken en die Britse gesag oor Natal erken. In Mei 1844 word die gebied tot ‘n aparte distrik van die Kaapkolonie verklaar en het die Britse verowering van Suider-Afrika nog ‘n stappie gevorder.
Mosselwurm
Die Mosselwurm (Pseudonereis variegata) is 'n ongewerwelde diertjie wat aan die hele kuslyn van Suid-Afrika voorkom. Die wurm is bruingroen en word tot 15 cm lank. Daar steek twee kort tentakels uit die voorkop uit langs kort, ronde palpi of voelers wat soos oë lyk. Daar is ook vele ander sensoriese tentakels op die kop.
Habitat
Die wurm leef in die tussengetysone op rotsagtige strande en vreet klein organismes en seegras.
Keniaanse nasionale krieketspan
Die Keniaanse nasionale krieketspan (Engels: Kenya national cricket team; Swahili: Timu ya kriketi ya Kenya), met die bynaam Simbas (Swahili vir “leeus”), is die nasionale krieketspan wat Kenia in internasionale krieket verteenwoordig. Krieket word in Kenia deur Krieket Kenia beheer. Die land is sedert 1981 ’n geassosieerde lid van die Internasionale Krieketraad, nadat hulle vroeër van die Oos-Afrikaanse krieketspan weggebreek het. Sedertdien het hulle tussen 1996 en 2011 aan vyf krieketwêreldbekertoernooie deelgeneem en tydens die Krieketwêreldbeker 2003 het die medegasheer Kenia tot die halfeindrondte gevorder, hul beste prestasie tot dusver. Kenia het tot dusver net een keer vir die T20I-wêreldbeker kwalifiseer, in 2007.
Kenia het van 1996 EDI-status in voorbereiding op die Krieketwêreldbeker 1996 geniet en het dié status 18 jaar lank behou, nadat hulle tydens die 2014-krieketwêreldbekerkwalifikasie in die vyfde plek geëindig en hul EDI-status verloor het. Sedert April 2019 neem Kenia aan die 2019/21 Krieketwêreldbeker Uitdaagliga deel wat as kwalifisering vir die Krieketwêreldbeker 2023 dien.
In April 2018 het die IKR besluit om aan al sy lede volle T20I-status toe te ken. Vervolgens sal al die T20I-wedstryde wat Kenia ná 1 Januarie 2019 teen ander IKR-lede speel, as ’n volle T20I erken word. Kenia is tans (Mei 2023) 28ste op die Twintig20-wêreldranglys.
Beheerliggaam
Krieket Kenia (Engels: Cricket Kenya, CK) is in 2005 as opvolger van die Keniaanse Krieketvereniging (Kenya Cricket Association, KCA) gestig en verantwoordelik vir die reëling van krieket in Kenia. Sedertdien verteenwoordig dit Kenia as ’n assossiaatlid by die Internasionale Krieketraad (IKR).