cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krim
Finansiële laste vir Rusland
Volgens Krim-president Serghei Aksionof sal 'n dobbelsone van 16,8 hektaar naby Gaspa en Jalta in 2019 geopen word. Dobbelspel, ook aanlyn, is in Rusland onwettig en tans beperk tot die Russiese Verre Ooste en die Swartseehawestad Sotsji. Die Krim-dobbelsone is in 2014 deur die Russiese president Wladimir Poetin voorgestel. Volgens die nuusagentskap TASS sal die sone vanaf 2017 teen 'n koste van tussen VS-$100 miljoen en VS-$1 miljard gebou word. Die jaarlikse staatsinkomste daaruit word op VS-$387 miljoen beraam.
Vroeë toerisme
Toe die Sowjetunie in die vroeë 20ste eeu gestig is, was die Krim een van min gebiede waar die toerismebedryf reeds oor 'n gevestigde basis met 'n lang tradisie beskik het. In klimatiese en kulturele opsig het die skiereiland sterk van Sentraal-Rusland verskil: 'n groot aantal vreemde veroweraars het hier hul spore gelaat, Krim se ligging op dieselfde breedtegraad soos byvoorbeeld Venesië het vir 'n aangename droë klimaat gesorg, en ook die gebied se natuurskoon was 'n trekpleister vir besoekers uit ander dele van Rusland wat vir ontspanning en kulturele besoeke op reis gegaan het.
Graaf Michail S. Worontsof (1786–1852), een van die welvarendste burgers van Rusland wat in 1823 as goewerneur van die Krim benoem is, het as eerste besef watter groot ekonomiese potensiaal die streek juis vir toerisme ingehou het. Hy het nie net vir homself Aloepka, 'n paleis in 'n unieke argitektoniese styl, laat oprig nie, maar ook begin om die infrastruktuur stelselmatig uit te bou. Hawegeriewe en paaie is gebou en die plaaslike wynboubedryf ontwikkel.
Middelburg, België
Middelburg is 'n nedersetting in die munisipaliteit Maldegem van die Nederlandssprekende Belgiese provinsie Oos-Vlaandere. Middelburg lê in die noordweste van die provinsie, in Meetjesland, teen Nederland. Die dorp het die hoogste poskode van België.
Krim
Vroeë toerisme
Binnekort het Russiese landgoedeienaars en sakemans Worontsof se voorbeeld gevolg en vir hulself paleise laat oprig en wynplase en vrugteplantasies gestig. Nadat die skiereiland gedurende die Krimoorlog die belangstelling van Europese groot moondhede gewek het, het die Krim in die tweede helfte van die 19de eeu tot een van die gewildste reisbestemmings in die Russiese Ryk ontwikkel. Jalta het veral tydens die regentskap van tsaar Alexander II as ontspannings- en herstellingsoord bekendheid verwerf nadat sy eggenote hier die hele somer lank verligting vir haar siekte probeer vind het, terwyl die tsaar en sy hofstaat elke jaar tenminste twee maande lank in die suide vertoef het. Twee tsare-kastele, Oreanda en Livadija, is as keiserlike vakansiewonings opgerig. Daarnaas het tussen Jalta en Aloepka talle somervilla's vir lede van die hofstaat en welvarende nyweraars ontstaan.
Welvarende besoekers uit die Russiese noorde het elke prys betaal wat deur hul Tataarse gashere gevra is, en prysvlakke was uiteindelik so hoog dat die Krim 'n ekslusiewe bestemming vir welgesteldes gebly het. Die bekende Duitse Baedeker-toeristegids het na Jalta destyds as die deftigste en duurste stranddorp op die skiereiland verwys, maar nogtans sou dié nedersetting die bakermat van massatoerisme op die Krim word. Naby Jalta het in die vroeë 20ste eeu die eerste staproetes deur die Krimgebergte ontstaan. Die ekskursies, wat deur die plaaslike Krymsko-Kavkazkij gornij klub (KKGK) gereël is, het tussen 1896 en 1913 meer as 120 000 deelnemers gelok.
Tussen die wêreldoorloë het die Krim 'n sentrale rol in die reisliteratuur oor Rusland gespeel. Terwyl Noord-Rusland in die 1930's byna uitsluitlik in berigte van voormalige aangehoudenes van Goelag-kampe voorkom, was die Krim 'n toonvenster vir die Sowjetunie se ander kant – 'n streek wat selfs deur Josef Stalin in 1934 met 'n "vrolike, gelukkige lewe" geassosieer is.
In reisberigte is die kuslandskap rondom Jalta in die Suid-Krim verskeie kere aan die Franse Riviera naby Nice gelykgestel. Vir Duitse toeriste in dié tyd, wat dikwels behalwe die kusgebiede van Noord- en Oossee min reiservarings beleef het, het die Krim se natuurskoon dikwels alle verwagtings oortref. Die uitsig vanaf die Krimgebergte oor die kuslandskap was vir baie reisigers 'n buitengewone ervaring.
Toerisme in die Sowjet-tydperk
Die adellike paleise en tsarekastele is ná die Oktoberrewolusie meestal tot sanatoria vir arbeiders en boere omgeskep. Die Krim, wat deur Lenin as sanatorium vir die hele Sowjetunie beskryf en deur die Sowjet-Russiese volkskommissaris vir gesondheidsorg Nikolai Alexandrowitsj Semasjko (1874–1949) selfs tot "sanatorium van die wêreldproletariaat" verhef is, het nou oop gestaan vir massatoerisme en tot die gewildste reisbestemming vir Sowjet-burgers ontwikkel. Dikwels is met trots na die rewolusionêre omwenteling verwys waardeur die luukse wêreld van adellikes en welgesteldes vir die Sowjet-Russiese werkersklas en boere ontsluit is, maar hierdie proses het baie moeilikhede ingehou en lank geneem. Die argitektoniese besonderhede van paleise het verhoed dat hulle sonder meer tot geneeskundige instellings omgeskep kon word. Dikwels moes hulle eers omgebou word.
Al het die Krim se toeristetrekpleisters as proletariese herstellingsoorde iets van hul voormalige glans verloor, was hulle nog steeds indrukwekkend genoeg vir buitelandse besoekers. Prysvlakke in Jalta, die meesbesoekte nedersetting, het in die 1930's weer die hoogte begin inskiet. Terwyl sommige westerse besoekers vol lof was vir die geriewe in herstellingsoorde en die positiewe trekke van die Sowjetstelsel beklemtoon het, het ander kritiek op die ontoereikende instandhouding van historiese monumente en die voorkeurbehandeling vir die party-elite gelewer.
Toerisme in die 21ste eeu
Voor die afskeiding van Oekraïne en die toetreding tot die Russiese Federasie in 2014 het 60 persent van die Krim-toeriste (ses miljoen elk in 2012 en 2013) uit Oekraïne, 35 persent uit die Russiese Federasie en vyf persent uit westerse lande gekom. As gevolg van die politieke ontwikkeling het die aandeel Oekraïense besoekers gekrimp tot slegs vyf persent, terwyl die klein stroom toeriste uit die weste byna volledig opgedroog het. Weens die ekonomiese sanksies, wat die Europese Unie teen Rusland ingestel het, mag EU-plesierbote net in noodgevalle Krim-hawens aandoen en is EU-ondernemings verbied om toerismedienste op die skiereiland te lewer. Tans is dit ook nie moontlik om kredietkaarte as betaalmiddel te gebruik nie.
Terwyl die plaaslike hotelbedryf moeite doen om die belangstelling van Russiese toeriste te wek, word besoekers afgeskrik deur die Krim se verouderde en ontoereikende infrastruktuur en oornaggeriewe en relatief hoë pryse. Behalwe vir Jalta kan die meeste strandoorde nie meeding met ander toeristebestemmings in Europa of moderne Russiese toeristetrekpleisters soos Sotsji nie waar ter geleentheid van die Olimpiese Winterspele 2014 miljarde belê is.
In Junie 2014 het die eerste Russiese laekostelugredery, Dobrolet Airlines, wat in die najaar van 2013 gestig is, begin om geskeduleerde vlugte na Simferopol te bedryf en groot getalle Russiese toeriste het na die Krim gevlieg. Sowat een miljoen besoekers het in die volgende weke 'n besoek aan die skiereiland gebring van wie baie kritiek uitgespreek het oor swak dienslewering en die lae standaard van oornaggeriewe.
Volgens statistieke wat deur die amptelike Russiese toerisme-agentskap Rosturism in 2015 gepubliseer is, het in 2014 sowat 4,1 miljoen toeriste 'n besoek aan die Krim gebring. Die plaaslike toerismebedryf se omset het 107 miljard roebel (1,6 miljard €) beloop. Tans is sowat die helfte van die ekonomies aktiewe bevolking in die toerismesektor werksaam.
Wynbou
Die tradisie van wynbou op die Krim – een van min gebiede in Rusland en Oekraïne wat danksy sy klimaat geskik is vir dié bedryf – strek terug tot die antieke tydperk. Griekse setlaars, wat hier in die laaste eeue v.C. kolonies gestig het, en Romeine, wat in die 1ste eeu v.C. aanspraak op die skiereiland gemaak het, het begin om hier wingerde aan te lê.
Eeue lank is slegs klein hoeveelhede wyn op die Krim geproduseer. Ná die inlywing by Rusland was die wyngenot 'n voorreg vir die Tsarehof en 'n klein kring van Russiese adellikes. Die prentjie het eers verander nadat Lef Golitsin, 'n Russiese graaf en eienaar van die wyngoed Nowi Swet naby Jalta, tydens die Paryse Wêreldtentoonstelling in 1900 die Grand Prix, 'n eersterangse internasionale prys, met sy skuimwyn gewen het. Krimwyn het skielik gewild geraak op internasionale markte sodat die produksiekapasiteit in die volgende jare grootliks uitgebrei is.
Krimskoye-skuimwyn, wat vir die eerste keer in 1799 in Soedak en Aloesjta volgens die voorbeeld van Franse sjampanje – indertyd een van die gewildste dranke van Russiese adellikes – geproduseer is, is tans die bekendste handelsmerk vir Krim-vonkelwyn. In die Sowjettydperk was dit een van die bekendste Russiese produkte wat wêreldwyd bemark is. Die belangrikste wynplase is naby Soedak, Sewastopol, Odessa, Kiëf, Charkif en Artemifsk geleë (en dus ook buite die naamgewende Krim).
Krimskoye-vonkelwyn word volgens die sjampanje-metode geproduseer, dit wil sê die wyn ondergaan 'n fermentasieproses van sowat nege maande in die bottel. Daarna word die gis verwyder en die vonkelwyn drie jaar lank in wynkelders gestoor voordat dit verkoop word. Ander handelsmerke ingesluit, produseer Oekraïense wynmakers jaarliks 50 miljoen bottels Krim-vonkelwyn. Anders as in die geval van Franse sjampanje word die benaming "Krim-vonkelwyn" nie deur wetgewing beskerm nie.
Thomas Johansson
Karl Thomas Conny Johansson (gebore 24 Maart 1975 in Linköping) is 'n voormalige Sweedse tennisspeler. Hy begin in 1993 om professioneel te speel en het nege toernooie op die ATP-toer gewen. Op 12 Junie 2009 besluit hy om uit professionele tennis uit te tree. Sy grootste oorwinning was die Australiese Ope in 2002.
Biemna jeolmyongensis
Biemna jeolmyongensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Biemna en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2006 deur Sim & Shim.
Randjespark
Randjespark is 'n voorstad in Midrand, noord van Johannesburg, Suid-Afrika.
Lys van deeltjies
Die lys van deeltjies of partikels bevat die verskillende soorte deeltjies wat vermoedelik in die heelal bestaan. Dit sluit in elementêre deeltjies sowel as saamgestelde deeltjies.
Joan van Arckel
Ds. Joan van Arckel (soms ook Joannes, Johan of Johannes) (Den Briel, Nederland, 1640 - Kaap die Goeie Hoop, 12 Januarie 1666) was die eerste predikant van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika, en trouens van enige kerk in die land.
Lys van deeltjies
Elementêre deeltjies
Elementêre deeltjies is deeltjies wat nie in kleiner dele opgedeel kan word nie. Hulle is basiese voorwerpe van die kwantumveldteorie. Talle families en subfamilies van elementêre deeltjies bestaan. Hulle word geklassifiseer volgens hul spin. Fermione het ’n halftallige en bosone ’n heeltallige spin. Alle deeltjies van die Standaardmodel is in eksperimente waargeneem, insluitende die Higgsboson wat vermoedelik onlangs ontdek is.
Joan van Arckel
Hy is in 1640 in Den Briel in Nederland gebore en word in 1661 'n student in godgeleerdheid aan die Universiteit van Leiden. In 1664 hou hy voor 'n komitee onder professor Hoornbeeck volgens die gebruik van daardie tyd 'n disputasie en word deur die klassis (ring) Walcheren as predikant vir Nederlands-Oos-Indië beroep om aan die Kaap werksaam te wees.
Lys van deeltjies
Fermione
Fermione is een van die twee basiese groepe deeltjies – die ander een is bosone. Fermione word omskryf deur die Fermi-Dirac-statistiek en het kwantumgetalle wat omskryf word deur die Uitsluitingsbeginsel van Pauli. Hulle sluit die kwarke en leptone in, sowel as enige saamgestelde deeltjies wat bestaan uit ’n ongelyke getal van dié deeltjies, soos alle barione en talle atome en kerns.
Joan van Arckel
Hy kom in die Kaap aan in 1665 as eerste vaste predikant. Dit is ook die stigtingsdatum van die NG gemeente Kaapstad (of Groote Kerk). Hy sterf egter net die jaar daarna op 12 Januarie 1666. Hy is in die binneplein van die Kasteel die Goeie Hoop begrawe. Sy opvolger, ds. Johannes de Vooght, kom ses weke later aan die Kaap aan, maar vertoef net tot 23 November 1666.
Lys van deeltjies
Fermione
Fermione het ’n halftallige spin; vir alle bekende elementêre fermione is dit 1⁄2. Alle bekende fermione is ook Dirac-fermione, dus het elkeen sy eie antideeltjie. Dit is onbekend of die neutrino ’n Dirac-fermion is of ’n Majorana-fermion (wat sy eie antideeltjie is). Fermione is die basiese boustene van alle materie. Hulle word geklassifiseer volgens die feit of hul wisselwerking via die kleurkrag is of nie. In die Standaardmodel is daar 12 soorte elementêre fermione: ses kwarke en ses leptone.
Kwarke
Kwarke is die basiese bestanddele van hadrone en hul wisselwerking vind plaas via die sterk wisselwerking. Kwarke is die enigste elementêre deeltjies met ’n nievoltallige elektriese lading, maar omdat hulle voorkom in groepe van drie (barione) of in groepe van twee saam met antikwarke (mesone), word net heeltallige ladings in die natuur waargeneem. Hul onderskeie antideeltjies is die antikwarke wat identies is, behalwe dat hulle ’n teenoorgestelde elektriese lading, kleurlading en bariongetal het (die opkwark het byvoorbeeld ’n lading van +2⁄3, terwyl die op-antikwark ’n lading van −2⁄3 het). Daar is ses aromas by kwarke; die drie kwarke met ’n positiewe lading word op-tipe kwarke genoem en dié met ’n negatiewe lading af-tipe kwarke.
Leptone
Leptone se wisselwerking vind nie plaas via die sterk wisselwerking nie. Hul onderskeie antideeltjies is die antileptone wat identies is behalwe dat hulle ’n teenoorgestelde elektriese landing en leptongetal het. Die antideeltjie van die elektron is die anti-elektron, wat om historiese redes feitlik altyd die positron genoem word. Daar is altesaam ses leptone; die drie met ’n lading word elektron-tipe leptone genoem en die neutrale leptone neutrino's. Die hipotetiese swaar, regterkantse neutrino, die "steriele neutrino", is nie op die lys nie.
Bosone
Bosone is een van die twee basiese soorte deeltjies – die ander soort is fermione. Bosone word omskryf deur die Bose-Einstein-statistiek en het almal ’n heeltallige spin. Hulle kan óf elementêr wees, soos fotone en gluone, óf saamgestel, soos mesone.
Die fundamentele wisselwerkings van die natuur word bemiddel deur die ykbosone, en massa word vermoedelik geskep deur die Higgsveld. Volgens die Standaardmodel is die elementêre bosone:
Hipotetiese deeltjies
Supersimmetrie-teorieë voorspel die bestaan van nog deeltjies, waarvan nie een tot dusver (2013) in eksperimente waargeneem is nie.
Ander teorieë voorspel die bestaan van nog bosone:
Hadrone
Hadrone word gedefinieer as sterk wisselwerkende saamgestelde deeltjies. Hulle is:
Kwarkmodelle, wat in 1964 onafhanklik deur Murray Gell-Mann en George Zweig voorgestel is, beskryf die bekende hadrone as saamgestel uit valensiekwarke en/of -antikwarke, wat styf saamgebind word deur die kleurkrag, wat bemiddel word deur gluone. ’n "See" van virtuele kwark-antikwark-pare is ook teenwoordig in elke hadron.
Barione
Gewone barione (saamgestelde fermione) bevat elk drie valensiekwarke of drie valensie-antikwarke.
Tekens is onlangs gevind dat ’n eksotiese barion ook bestaan, maar daar was ook negatiewe resultate en die bestaan daarvan is onseker.
Mesone
Gewone mesone bestaan uit ’n valensiekwark ’n valensie-antikwark. Omdat mesone ’n spin van 0 of 1 het en nie self elementêre deeltjies is nie, is hulle saamgestelde bosone. Voorbeelde van mesone sluit in die pion, kaon en die J/ψ.
Tekens vir die bestaan van die volgende eksotiese mesone is al gevind, maar hul bestaan is nog nie bevestig nie:
Atoomkerns
Atoomkerns bestaan uit protone en neutrone. Elke soort kern bevat ’n spesifieke getal protone en ’n spesifieke getal neutrone, en word ’n nuklied of isotoop genoem. Kernreaksies kan een nuklied in ’n ander nuklied verander.
Atome
Atome is die kleinste neutrale deeltjies waarin materie verdeel kan word deur chemiese reaksies. ’n Atoom bestaan uit ’n klein, swaar kern omring deur ’n relatief groot, ligte wolk elektrone. Elke soort atoom stem ooreen met ’n spesifieke chemiese element. Daar is al 118 elemente ontdek, maar net die elemente 1-112, 114 en 116 het amptelike name. Sien die periodieke tabel vir ’n oorsig.
’n Atoomkern bestaan uit protone en neutrone. Protone en neutrone bestaan op hul beurt uit kwarke.
Molekules
Molekules is die kleinste deeltjie waarin ’n nie-elementêre stof verdeel kan word terwyl die fisiese eienskappe van die stof behoue bly. Elke soort molekule stem ooreen met ’n spesifieke chemiese samestelling. Molekules is ’n samestelling van twee of meer atome.
Kneria
Kneria is 'n genus van visse wat aan die familie Kneriidae behoort. Mannetjies van die genus het klein, skraal skyf-vormige organe (die skulpoortjie) op die operkulum en aangrensende lyf gedeelte. Hulle gebruik die orgaan om die wyfie te voel tydens broeityd om sodoende kontak te verseker.
Spesies
Spesies wat hoort tot die genus:
John Considine (akteur)
John Considine (gebore 2 Januarie 1935) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent A Wedding (1978) en in die televisiereekse Combat! (1962), MacGyver (1985), en Legend (1995).
Gene Louw
Gene Louw (15 Julie 1931 - 12 Oktober 2015) was 'n Suid-Afrikaanse politikus. Hy was lid van die Nasionale Party, parlementslid vir Durbanville en die Paarl, administrateur van die Kaapprovinsie (1979–1989), minister van binnelandse sake (1989–1992), nasionale onderwys (1989–1990), openbare werke (1992–1993) en verdediging (1992–1993).
Melissa Bacelar
Melissa Bacelar (gebore 11 Mei 1979) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Citizen Toxie: The Toxic Avenger IV (2000), Pink Eye (2008), Columbus Day (2008), en Beneath the Dark (2010).
Osamu Yamaji
Osamu Yamaji (山路 修) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Gene Louw
Louw tree in 1994 uit die politiek om sy werk as prokureur in Durbanville te hervat. Hy sterf op 12 Oktober 2015 na 'n lang stryd met longontsteking en leukemie.
Laerskool Gene Louw in Durbanville en die Gene Louw-verkeerskollege in Brackenfell is na hom vernoem.
Akademiese opleiding
Louw matrikuleer aan die Hoërskool Bellville in Kaapstad, en verwerf die graad BA LLB aan die Universiteit Stellenbosch.
Akela (genus)
Akela is 'n spinnekopgenus waaronder drie springspinnekopspesies ingedeel word. Twee spesies kom in Sentraal- en Suid-Amerika voor, terwyl die derde een in Pakistan te vinde is.
Naam
Die naam van die genus is vernoem na Akela, The Lone Wolf uit Rudyard Kipling se The Jungle Book. Ander Salticidae-genusse met Kipling se karaktername is Bagheera, Messua en Nagaina.
Metiel-tersiêre-butieleter
MTBE, Metiel-tersiêre-butieleter, is 'n chemiese verbinding met die molekulêre formule (CH3)3COCH3. MTBE is 'n vlugtige, vlambare en kleurlose vloeistof wat effens oplosbaar in water is. MTBE het 'n ment-agtige reuk wat vaagweg herinner aan diëtieleter en 'n slegte smaak en reuk aan water gee. MTBE is 'n petrol-byvoegsel, wat gebruik word as 'n oksigineerder en om die oktaanwaarde te verhoog.
Die gebruik daarvan het sterk gedaal in die VSA ná ongunstige reaksie in verband met omgewingsbeskerming en gesondheidsgevare. Daar is gevind dat dit baie maklik groot hoeveelhede grondwater kan besoedel wanneer petrol wat MTBE bevat uitvloei uit 'n tenkwa tydens 'n padongeluk of wanneer 'n lekkasie by 'n vulstasie sou voorkom. MTBE word ook gebruik in organiese chemie as 'n relatief goedkoop oplosmiddel met eienskappe wat vergelykbaar is aan diëtieleter maar met 'n hoër kookpunt en laer oplosbaarheid in water. Dit word selfs in mediese aanwendings gebruik om galstene op te los.
Produksie
MTBE word vervaardig deur die chemiese reaksie van metanol en isobutileen. Metanol is afkomstig vanaf 'n natuurlike gas, en isobutileen is afkomstig vanaf ru-olie of 'n natuurlike gas.
In die VSA, waar dit in baie groot hoeveelhede vervaardig was (meer as 200 000 vate per jaar in 1999), is dit vryelik gebruik as 'n petrolbyvoegsel.
Omrede die wydverspreide vrystelling van MTBE-bevattende petrol van ondergrondse stoortenks oral in die VS, het verskeie jurisdiksies die gebruik van MTBE verban en produksie is verminder. Nogtans het die verbruik gestyg in ander dele van die wêreld, veral in Asiatiese lande, wie vir die helfte van produksie in 2004 verantwoordelik was.
Gebruike
MTBE word byna uitsluitlik gebruik as 'n komponentbrandstof in motorpetrol. Dit is een van 'n groep van chemikalieë wat algemeen bekend staan as oksigineerders omdat hulle die suurstofinhoud van petrol verhoog.
As teenklopmiddel
In die VSA is dit op lae vlakke in petrol gebruik sedert 1979 deur tetra-etiellood te vervang om sy oktaangehalte te verhoog en dus enjinklop te help voorkom. Suurstof help om petrol meer volledig te laat verbrand en skadelike uitlaatgasse te verminder in voor-1984 motorvoertuie. In meer moderne voertuie, is die vermindering in uitlaatafval weglaatbaar. Die meeste raffinaderye het verkies om MTBE te gebruik bo oor ander oksigeneerders, hoofsaaklik vir sy goeie mengeienskappe en om ekonomiese redes. Dit word vervaardig van natuurlike gas, wat goedkoper is as olie.
Alternatiewe
Ander verbindings is beskikbaar asoksigineertoevoegings tot petrol, bv. etanol en sommige eters soos tersiêre-amielmetiel-eter. Etanol is as 'n veilige alternatief geadverteer deur landboubelangegroepe in die VSA en Europa. Voorstanders van beide kante van die debat in die Verenigde State van Amerika beweer dat petrolvervaardigers deur wetgewing gedwing was om etanol by petrol te voeg.
'n Alternatief vir etanol is die verwante eter ETBE, wat vervaardig word van etanol en iso. Sy prestasie as 'n toevoeging is soortgelyk aan MTBE, maar as gevolg van die hoër prys van etanol in vergelyking met metanol, is dit duurder. In 2003 was Kalifornië die eerste Amerikaanse staat om MTBE te vervang met etanol. Verskeie ander lande het kort daarna gevolg.
Iso-oktaan is die ideale brandstof, en is die standaardverwysing vir die oktaangradering.
Op die lang duur kan dieselbrandstof ook as alternatief dien, alhoewel dit 'n groot oorskakeling na dieselvoertuie benodig. Daar bestaan heelparty variante van biodiesel: beide suurstofbevattende esters en suurstofvrye alkielbiodiesel is verkrygbaar. <!--  Moet nog verder VERTAAL word
As solvent
As a solvent, MTBE it possesses one distinct advantage over most ethers- it has a much lower tendency to form explosive organic peroxides. Opened bottles of diethyl ether or THF can build up dangerous levels of these peroxides in months, whereas samples of MTBE are usually safe for years (but they should still be tested periodically). For this reason (as well as its higher boiling point), it is used as a solvent extensively in industry, where safety concerns and regulations make working with diethyl ether, THF, or other ethers much more difficult and expensive. However, despite the popularity of MTBE in industrial settings, it is rarely used as a solvent in academia. Research volumes are much smaller, leading to lower risks from other ethers, and in addition the use of MTBE as a solvent is very rare in literature synthetic procedures.
As a chemical reagent
Being an ether, MTBE is a Lewis base. However, unlike other ethers such as diethyl ether or THF, it does not coordinate well enough with magnesium to be used for making Grignard reagents. The tert-butyl group is easily cleaved off under strongly acidic conditions (forming a moderately stable carbocation), particularly if heated (isobutylene is lost), something which can limit the use of MTBE as a solvent.
Persistence and pervasiveness in the environment
MTBE has widespread occurrences in the aquifers of North America, where the majority of groundwater chemistry data has been acquired. As one regional example, the San Francisco Bay Area Regional Water Quality Control Board has indicated MTBE is one of the groundwater pollutants of most widespread concern in this major metropolitan region of the USA. -->
Gesondheidsrisiko's
Some industry advocates of MTBE contend that it has little provable effect on humans, although its manufacturers did not test it for its effects on human health before introducing it as an additive. As of 2007, researchers have limited data about the health effects from ingestion of MTBE. The Environmental Protection Agency (EPA) has concluded that available data are not adequate to quantify health risks of MTBE at low exposure levels in drinking water, but that the data support the conclusion that MTBE is a potential human carcinogen at high doses.
United States
Recent state laws have been passed to ban MTBE in certain areas. California and New York, which together accounted for 40% of U.S. MTBE consumption, banned the chemical starting January 1, 2004, and as of September, 2005, twenty-five states had signed legislation banning MTBE. (A table of state by state information, as of 2002, is available at the United States Department of Energy website.
In 2000, the U.S. EPA drafted plans to phase out the use of MTBE nationwide over four years. Upon taking office, the Bush administration cancelled those plans.
In April of 2002, a California jury found several oil companies guilty of irresponsibly manufacturing and distributing MTBE, stating that the companies acted with malice in failing to warn customers about the dangers of MTBE contamination. As of fall 2006, hundreds of other lawsuits are still pending regarding MTBE contamination of public and private drinking water supplies. Most of these lawsuits have been consolidated into "multi-district litigation" before Judge Shira A. Scheindlin in the federal district court for the Southern District of New York.
The Energy Policy Act of 2005, passed in the House on April 21, 2005, did not include a provision for shielding MTBE manufacturers from water contamination lawsuits. This provision was first proposed in 2003 and had been thought by some to be a priority of Tom DeLay and Rep. Joe Barton, chairman of the Energy and Commerce Committee. This bill did include a provision that gives MTBE makers, including some major oil companies, $2 billion in transition assistance as MTBE is phased out over the next nine years. Due to opposition in the Senate, the conference report dropped all MTBE provisions. The final bill was passed by both houses and signed into law by President Bush. The lack of MTBE liability protection is resulting in a switchover to the use of ethanol as a gasoline additive, which is in limited supply in April 2006. Some traders and consumer advocates are blaming this for an increase in gasoline prices.
Certain patents important in the manufacture of MTBE are not held by American companies; for example, United States patent 5536886, Process for preparing alkyl ethers, is owned by the Finnish company Neste. The same corporation also went on to patent the replacement of the MTBE process, an octane production process trademarked NExOCTANE.
The United States Environmental Protection Agency (EPA) currently lists methyl tertiary butyl ether (MTBE) as a candidate for a maximum contaminant level (MCL) in drinking water. MCL's are determined by the EPA using toxicity data. -->
Valburg
Valburg is ’n dorp en voormalige muisipaliteit in die munisipaliteit Overbetuwe in die provinsie Gelderland in Nederland.
Tjek
'n Tjek is 'n skriftelike opdrag aan 'n bank om 'n spesifieke bedrag geld aan 'n spesifieke persoon of instelling uit die tjekskrywer se rekening oor te betaal. Die drie partye wat betrokke is by die uitreik van 'n tjek is die trekker, nemer (ontvanger) en die betrokkene (bank). Die trekker se bankrekeningnommer en bankidentifikasiekode is altyd op die tjek gedruk.
Hantering van tjeks
Om tjeks te kan uitskryf moet 'n tjekrekening by 'n bank geopen word. Die bank sal die kliënt van 'n tjekboek voorsien. Kliënte kan ook eenmalige tjeks van hulle banke aanvra.
Die persoon wat die tjek uitskryf moet die datum, ontvanger se naam asook die bedrag in woorde en syfers daarop aandui. Om geldig te wees moet die tjek ook onderteken word. Nadat die tjek uitgeskryf is, moet die teenblaadjie ingevul word vir latere boekstawing. Indien 'n fout met die skryf van 'n tjek gemaak word, moet dit duidelik gekanselleer word deur die woorde "kanselleer" oor dit te skryf.
Tjeks verval na 'n sekere periode, en moet dus so spoedig as moontlik gewissel word. Die tydperk wissel gewoonlik van drie tot ses maande, waarna die tjek nie meer geldig sal wees nie.
Tipes tjeks
'n Gekruisde tjek kan slegs deur die gemelde persoon in sy bankrekening inbetaal word. Dit verhoed dat iemand anders die betrokke tjek sal kan wissel as die tjek verloor of gesteel sou word. Alle tjeks behoort ter beveiliging gekruis te word, tensy die ontvanger versoek dat dit nie gedoen word nie.
Om 'n tjek te kruis word twee parallelle strepe op die tjek getrek, en die woorde "nie verhandelbaar" tussen die lyne geskryf.
'n Bankgewaarborgde tjek is 'n tjek waar die bank die uitbetaal daarvan waarborg. Die ontvanger is dus verseker dat hy wel die geld sal kry. Die nadeel is dat dit nie later deur die kliënt gestop kan word nie.
Reisigerstjeks kan by 'n bank bestel word voordat 'n reis onderneem word. Die tjeks word uitgereik in die denominasie(s) wat in die lande wat besoek gaan word aanvaar word. As voorbeeld kan reisigerstjeks in Amerikaanse dollars of euro's bestel word na gelang van waarheen gereis gaan word.
Uitfasering van tjeks in Suider-Afrika
In Julie 2019 is die gebruik van tjeks in Namibië amptelik afgeskaf.
Aardplaneet
thumb|300px|Die aardplanete van die [[Sonnestelsel: Mercurius, Venus, Aarde en Mars, volgens skaal.]]
’n Aardplaneet is ’n planeet wat hoofsaaklik uit silikaatrotse of -metale bestaan. In die Sonnestelsel is die vier binneplanete (die naaste aan die Son) aardplanete: Mercurius, Venus, Aarde en Mars. Hulle lê almal tussen die Son en die asteroïdegordel. Die planete word so genoem omdat hulle "aardagtig" is.
Rahul Kohli
Rahul Kohli (gebore 13 November 1985) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Gangsters Gamblers Geezers (2016) en Happy Anniversary (2018), en in die televisiereekse iZombie (2015) en Supergirl (2015).
Tjek
Uitfasering van tjeks in Suider-Afrika
Suid-Afrika ervaar, afgesien van die sesvoudige toename in 2020 wat tjekbedrog betref vergeleke met 2019 (volgens Standard Bank), ook 'n duur verrekeningskoste van gemiddeld R200 per tjek. Covid-19 was die laaste spyker in die doodskis: sedert die einde van Maart 2020 het Standard Bank 80% minder tjekboektransaksies ervaar. Volgens die Reserwebank van Suid-Afrika is daar tussen Augustus 2019 en Augustus 2020 omtrent 59% minder tjeks uitgeskryf, en die waarde van tjektransaksies was terselfdertyd 82% minder. Minder as 0,1% van alle transaksies was per tjek (volgens Absa), en by FNB was dit minder as 0,6% van die kliëntebasis. Die gebruik van tjeks het tussen September 2019 en September 2020 jaar-op-jaar met 52% afgeneem. Die bedrae ter sprake in dieselfde tydperk het vanaf omtrent R4,7 miljard afgeneem na omtrent R840 miljoen.
In September 2020 het Nedbank sy uitreik en druk van tjeks gestaak. FNB het sy laaste tjekboek in September 2020 uitgereik; Standard Bank op 1 Oktober 2020.
Aardplaneet
Aardplanete het ’n soliede, harde oppervlak en hulle verskil dus aansienlik van die vier groter planete in die Sonnestelsel, Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus, wat gasplanete is – hulle bestaan hoofsaaklik uit ’n kombinasie van waterstof, helium, en water in verskillende fisieke toestande.
Tjek
Uitfasering van tjeks in Suider-Afrika
Die Reserwebank, die betalingsvereniging van Suid-Afrika (Pasa), die bankvereniging van Suid-Afrika (Basa) en die gedragsowerheid vir die finansiële sektor (FSCA) het derhalwe laat in 2020 'n gesamentlike verklaring uitgereik wat die uitskryf van tjeks met ingang 1 Januarie 2021 ongeldig verklaar. Tjeks wat wel voor 31 Desember 2020 gedeponeer is, sou deur sommige banke nog vroeg in Januarie 2021 gewissel word.
Tjeks van oorsee sal wel nog by Suid-Afrikaanse banke aanvaar en verreken kan word.
Aardplaneet
Struktuur
Al die aardplanete in die Sonnestelsel het dieselfde basiese soort struktuur soos ’n sentrale metaalkern, hoofsaaklik yster, met ’n omringende silikaatmantel. Die Maan is soortgelyk, maar het ’n veel kleiner ysterkern. Io en Europa is ook natuurlike satelliete met interne strukture soortgelyk aan dié van aardplanete. Aardplanete kan canyons, kraters, berge, vulkane en ander oppervlakstrukture hê, na gelang van die teenwoordigheid van water en tektoniese bedrywighede. Aardplanete het sekondêre atmosfere, wat veroorsaak word deur vulkanisme en komeetimpakte, in teenstelling met die gasplanete, waarvan die atmosfeer primêr is en direk van die oorspronklike sternewel kom.
Sonnestelsel se aardplanete
Die Sonnestelsel het vier aardplanete: Mercurius, Venus, Aarde en Mars. Net een van hulle, Aarde, het sover bekend ’n aktiewe hidrosfeer. Daar was waarskynlik nog aardplanete tydens die vorming van die Sonnestelsel, maar die meeste het moontlik met die vier aardplanete saamgesmelt of is deur hulle uitgewerp.
Dwergplanete, soos Ceres, Pluto en Eris, en klein Sonnestelselliggame stem ooreen met aardplanete deurdat hulle ’n soliede oppervlak het, maar bestaan gewoonlik uit meer ysagtige stowwe (Ceres, Pluto en Eris het onderskeidelik ’n digtheid van 2,17, 1,87 en 2,52 g·cm-3, en Haumea se digtheid is soortgelyk aan dié van Pallas: 2,8 g·cm-3). Die Aarde se Maan het ’n digtheid van 3,4 g·cm-3 en Jupiter se mane Io en Europa ’n digtheid van onderskeidelik 3,528 en 3,013 g·cm-3. Ander mane het gewoonlik ’n digtheid van minder as 2 g·cm-3.
Ekstrasolêre aardplanete
Die meeste planete wat buite die Sonnestelsel ontdek word, is reuseplanete, want hulle is die maklikste om op te spoor. Sedert 2005 is honderde potensiële aardplanete reeds ontdek, met baie wat as aardplanete bevestig is. Die meeste van hulle is superaardes, dus planete met ’n massa van tussen dié van die Aarde en Neptunus. Superaardes kan gas- of aardplanete wees, na gelang van hulle massa en ander parameters.
In 2005 is die eerste planete om ’n hoofreeksster ontdek met tekens dat hulle aardplanete kan wees: Gliese 876 d en OGLE-2005-BLG-390Lb. Gliese 876 d wentel om Gliese 876, ’n rooidwerg 15 ligjare van die Aarde af; dit het ’n massa van sewe tot nege keer dié van die Aarde en ’n wentelperiode van net twee aardse dae. OGLE-2005-BLG-390Lb se massa is omtrent 5,5 keer dié van die Aarde en wentel om ’n ster sowat 21 000 ligjare van hier in die sterrebeeld Skerpioen.
Nog ’n moontlike aardplaneet, HD 85512 b, is in 2011 ontdek; dit het ’n massa van minstens 3.6 maarde. Die radius en samestelling van al hierdie planete is onbekend.
Die eerste bevestigde ekstrasolêre aardplaneet, Kepler-10b, is in 2011 deur die Kepler-ruimteteleskoop ontdek Dié teleskoop is spesifiek ontwerp om aardgrootteplanete om ander sterre te ontdek met die oorgangsmetode.
In dieselfde jaar het die Keplerspan ’n lys van 1 235 eksoplaneetkandidate uitgereik, insluitende ses wat "aardgrootte" of "superaardgrootte" is. ’n Onlangser studie het getoon een van hulle, KOI 326.01, is eintlik baie groter en warmer as wat aanvanklik gedink is. en in die bewoonbare sone van sy ster.
Baie van hulle is aardgroottekandidate.
Op 3 Januarie 2020 is TOI 700 d ontdek, wat om die rooidwerg TOI 700 wentel. Dit is die eerste aardgrootte-eksoplaneet wat deur die Transiting Exoplanet Survey Satellite (TESS) in die bewoonbare sone van sy ster ontdek is.
Heldeakker
Die Heldeakker is 'n gedeelte van die ou Pretoria-kerkhof, wat in die destydse Kerkstraat-Wes in Pretoria geleë is. Die begraafplaas is in 1867 geopen, en bevat die grafte van talle openbare figure en bekende Suid-Afrikaners. Dit is die rusplek van historiese figure soos Andries Pretorius, Paul Kruger en Hendrik Verwoerd. Die Australiese anti-held Breaker Morant (deur die Britte tereggestel vir oorlogsmisdade tydens die Tweede Vryheidsoorlog) is ook hier begrawe.
Die eerste teraardebestelling het in 1867 plaasgevind. In 1973 was Tom Andrews (met die hulp van die Girl Guides) die begraafplaas se eerste landmeter. Hy het al die grafte gedokumenteer en later in 'n boek genaamd Pioneer Sketches (Mei 1983) gepubliseer.
Brasilië
Brasilië bevat uitgebreide landbougebiede en reënwoude. Met sy baie natuurlike hulpbronne en groot arbeidsmark is dié land Suid-Amerika se leidende ekonomiese moondheid.
Omdat dit 'n kolonie van Portugal was, is Portugees die amptelike taal van Brasilië – die grootste Portugeessprekende land in die wêreld en die enigste een in die Amerikas. Die naaste Portugeessprekende land is Kaap Verde in Afrika en noordoos van Brasilië geleë.
Brasilië het die wêreld se tweede grootste Christen-bevolking na die Verenigde State (151 miljoen) en ook die wêreld se grootste Rooms-Katolieke bevolking, 'n sterk geskiedkundige band wat nagelaat is deur die Rooms-Katolieke Portugese koloniste.
Etimologie
Die Portugese landsnaam Brasil het sy oorsprong in die brasielhoutboom (Caesalpinia echinata), in Portugees pau-brasil genoem, wat in bosse langs die Atlantiese kus aangetref word en deur die inheemse Indiaanse bevolking vir die vervaardiging van pyle en boë gebruik is. Die rooi kleurstof, wat uit die hout ontgin kon word en waarin mans hul liggame geverf het, het 'n belangrike rol in rituele en in oorlogstye gespeel.
In die vroeë koloniale tydperk was brasielhout 'n gesogte uitvoerproduk wat die voorindustriële Europese tekstiel- en wolbedryf van 'n karmosynrooi kleurstof voorsien het. Die hout is tot in die 19de eeu ontgin – tot so 'n mate dat die brasielhoutboom destyds as uitgestorwe beskou is. Eers in 1928 is dit herontdek in Pernambuco. Die brasielhoutboom is tans een van die bedreigde spesies in die laaste oorblyfsels van Brasilië se oorspronklike Atlantiese kusbosse, die Mata Atlántica.
Geografie
Brasilië word geografies deur twee groot landskapsvorme gekenmerk – die uitgebreide laagliggende Amasone-reënwoud in die noorde en die hoogplato in die sentrale gedeelte en die suide van dié land. Die laasgenoemde is 'n meer oop terrein bestaande uit heuwels en lae berge – tuiste van die oorgrote meerderheid van die Brasiliaanse bevolking en ook die gebied waar die landbou hoofsaaklik plaasvind. Langs die Atlantiese kus is daar ook verskeie bergreekse wat hoogtes van soveel as 2 900 meter bo seevlak bereik. Die hoogste piek is Pico da Neblina wat 3 014 meter bo seespieël in die Guyaanse hooglande uitstyg. Die langste riviere sluit in: die Amasone, die grootste rivier in die wêreld in terme van vloeiende watervolume en die tweede langste in die wêreld ná die Nylrivier in Afrika; die Paraná en sy hoofvertakking, die Iguaçurivier, waar die indrukwekkende Iguaçu-waterval (Portugees: Cataratas do Iguaçu) gevind kan word; die Rio Negro-, São Francisco-, Xingu-, Madeira- en die Tapajós-riviere.
Brasilië is hoofsaaklik in die trope geleë en daarom toon die klimaat baie min seisoenale veranderinge. In die suidelikste deel van Brasilië kry 'n mens 'n subtropiese gematigde klimaat, wat nou en dan selfs ryp en sneeu in die hoër dele kan ervaar. Neerslag is oorvloedig in die vogtige Amasonekom, maar daar word ook droër dele aangetref, veral in die noordooste van dié land.
'n Aantal eilande in die Atlantiese Oseaan is ook deel van Brasilië:
Die Brasiliaanse vasteland word oor die algemeen geografies in vyf kenmerkende streke verdeel: die Noordelike streek, die Noordoostelike streek, die Sentraalwestelike streek, die Suidoostelike streek en die Suidelike streek.
Vroeë geskiedenis
Daar word geglo dat Brasilië vir ten minste 10 000 jaar lank deur semi-nomadiese stamme bevolk was voordat die eerste Portugese ontdekkingsreisigers onder leiding van Pedro Álvares Cabral vroeg saans op 22 April 1500 daar voet aan wal gesit het. Die vroegste spore van menslike lewe is in die deelstaat Piauí ontdek. Terwyl navorsers aanneem dat Paleo-Indiaanse groepe omstreeks 10 000 v.C. die suidpunt van die Suid-Amerikaanse vasteland bereik het, word die oudste menslike oorskot, wat deur argeoloë in Brasiliaanse kusgebiede opgegrawe is, gedateer op omstreeks 8 000 v.C.
Geografiese en klimatiese besonderhede is oorspronklik as rede aangevoer vir die beweerde feit dat groter, hoogs ontwikkelde beskawings met hoër bevolkingsdigtheid, vergelykbaar aan die Inka-beskawing in die Andes-bergreeks, in die Amasonebekken nooit kon ontstaan nie. So is oorspronklik aangeneem dat Brasilië in die voorkoloniale periode 'n yl bevolkte gebied was met klein groepe nomadiese en halfnomadiese bewoners – hoofsaaklik jagters en vissers. Tot 'n beperkte mate is – volgens ouer hipoteses – grond bewerk.
Meer onlangse navorsing deur Brasiliaanse en Britse wetenskaplikes van die Universiteit van Exeter in Engeland, waarvan eerste bevindings in 2018 gepubliseer is, dui egter daarop dat randgebiede in die suidelike Amasonebekken, geleë in die deelstaat Mato Grosso, deur voor-kolumbiaanse bevolkings ontsluit is vir intensiewe boerdery. 'n Stelselmatig beplande netwerk van paaie het nedersettings in 'n gebied van 400 000 km2 met mekaar verbind – as deel van 'n infrastruktuur vir 'n beraamde bevolking van een miljoen.
Portugese verkenning en vroeë koloniale beleid
Volgens die Verdrag van Tordesillas, wat deur bemiddeling van die pous in 1494 tussen Spanje en Portugal gesluit is, het die destyds nog onbekende Brasilië deel uitgemaak van Portugal se eksklusiewe belangesfeer in die Nuwe Wêreld. As 'n feitlik onbekende land was Brasilië aanvanklik van min belang vir Portugal, maar sou nogtans tot sy grootste en belangrikste kolonie ontwikkel. Oor die loop van drie eeue is dit deur die Portugese hervestig en is die houtbronne eers ontgin en later ook landboubedrywighede in die vorm van suikerriet en koffiebone gevestig en is goud ook daar ontgin. Die kolonie se mannekrag het aanvanklik bestaan uit slawe vanuit die oorspronklike boorlinge en ná 1550, hoofsaaklik vanuit Afrika.
Admiraal Cabral se vloot het in Maart 1500 die hawe van Lissabon verlaat en was met dertien skepe en 'n bemanning van 1 500 die grootste wat tot dusver na die Suid-Atlantiese gebiede gestuur is. Die Portugese was van plan om hulle handelsbelange in Indië met swaar gewapende skepe teen Arabiese mededingers en plaaslike heersers te beskerm. Die ontdekking van Brasilië was min of meer 'n toeval: op 2 April 1500 het Cabral se manne naby die huidige Porto Seguro vir die eerste keer land raakgesien. Op 22 April 1500 het die Portugese voet aan wal gesit en op vreedsame Indiane afgekom, maar daar was klaarblyklik geen rykdomme in hierdie land nie. Op 3 Mei het Cabral weer seile gespan om Indië betyds te bereik.
Brasilië het wél die aandag getrek van Portugese handelaars wat met plaaslike Indiane handel begin dryf het. 'n Verskeidenheid Europese goedere is teen inheemse hout geruil. Hierdie simmetriese betrekkinge tussen Europeërs en inheemse Brasiliane het eers drasties begin verander nadat Portugal besluit het om kusgebiede te koloniseer. Om setlaars na 'n oorsese besitting te stuur was 'n ongewone stap in Portugal se oorsese handelsbeleid. Met sy betreklik klein bevolking het die land sover moontlik steeds voorkeur gegee aan die vestiging van klein kommersiële nedersettings, met forte om hulle teen aanvalle te beskerm. Setlaarkolonies het geen rol in die land se koloniale en handelsbeleid gespeel nie.
In die geval van Brasilië het eksterne faktore bygedra tot 'n heel ander ontwikkeling. Portugal se Europese mededingers het die onderontwikkelde Portugese besitting in toenemende mate as basis vir Portugal se Asiatiese handelsroetes misbruik – roetes wat juis deur die suidelike Atlantiese Oseaan geloop het. Aanvanklik is gebruik gemaak van 'n feodale meganisme wat uit die tyd van die Reconquista, die Christelike herverowering van die Iberiese skiereiland uit die hande van Moslemheersers. So is kusgebiede in sogenaamde kapteinskappe verdeel wat aan privaat entrepreneurs oorhandig is. Nadat min sukses aan hierdie instrument beskore was, is die besluit geneem om Brasilië as setlaarkolonie te ontwikkel.
Nederlands-Brasilië
Verskeie Europese moondhede het pogings onderneem om kolonies in Brasilië te vestig. Nederland was die enigste van hulle wat daarin geslaag het om voet in die deur te kry – al was dit maar vir 'n kort tydperk.
Tussen 1630 en 1654 is die gebied rondom Recife in die noordooste oorgeneem deur die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande en het die kolonie as Nederlands-Brasilië bekend gestaan. Die verskillende Nederlandse goewerneurs van die kolonie het probeer om soveel moontlik immigrante na die gebied te lok, met gematigde sukses. Uiteindelik is die Nederlanders, wat nie deur die moederland bygestaan kon word nie vanweë die Eerste Anglo-Nederlandse oorlog, in 1654 verdryf deur die Portugese wat die gebied weer by hulle kolonie ingelyf het.
Die Portugese koningshuis in Brasiliaanse ballingskap
Vroeg in die 19de eeu is Brasilië en sy Portugese moederland deur die Napoleontiese Oorloë in Europa geraak. Napoléon Bonaparte se poging om die Verenigde Koninkryk deur middel van 'n seeblokkade af te sny van toegang tot vastelandse Europese hawens is gedeeltelik gedwarsboom deur Portugal wat – weens sy eeue oue politieke en militêre alliansie met Engeland – alle hawens oop gehou het vir Engelse skepe. Frankryk en Spanje het in die Verdrag van Fontainebleau, wat op 28 Oktober 1807 onderteken is, besluit om Portugal binne te val en die land tussen hulle op te deel.
In die najaar van 1807 het Franse magte, wat deur Spanje ondersteun is, die Portugese grens oorskry. Op 30 November het die Franse besetters Lissabon ingeneem. Die Portugese koningshof het reeds op 27 November uit Lissabon gevlug op pad na die veilige Brasilië. Altesaam 15 000 persone het hulle vergesel. Die Portugese koning Dom João VI het die stadshouder van Lissabon aangewys om die stad sonder verset aan die Franse troepe te oorhandig. Vervolgens het Rio de Janeiro enkele jare lank as hoofstad van die Portugese Wêreldryk gedien.