cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rijndael
Veiligheid
Sommige kriptoanaliste maak sig sorge om die veiligheid van die Rijndael algoritme, tussen die aantal rondtes wat gebruik word en die aantal rondtes waar aanvalle op uitgevoer is, sit volgens hulle 'n te klein gaping om jou op jou gemak te laat voel. Indien hierdie aanvalle verbeter kan word sou hierdie beteken dat die algoritme gebreek kan word, dus, mens sou vinniger kan ontsyfer as om al die moontlike sleutelkombinasies te deursoek. As mens egter "slegs" 2120 berekeninge benodig om 'n 128-bis sleutel te bepaal, dan sou die algoritme tegnies gebreek wees, maar aangesien daar in die praktyk geen rekenaars is om soveel berekeninge uit te voer nie, sou so 'n lekkasie prakties weinig beteken.
Verder word baie ondersoek ingestel na die wiskundige struktuur van die Rijndael-algoritme. In teenstelling tot andere algoritmes kan die algoritme wiskundig netjies beskryf word. Daar word gevrees dat dit moontlik sal wees om as gevolg hiervan wiskundige vereenvoudigings uit te voer.
In 2002 het Nicolas Courtois en Josef Pieprzyk die teoretiese XSL-aanval beskryf. Ook hierdie aanval verg veral baie berekenings om prakties uitvoerbaar te wees. Alhoewel daar inmiddels beweringe is dat die berekeninge drasties verlaag kan word, is daar inmiddels swakhede in die wiskunde agter die aanval gevind, en kan dit die geval wees dat die aanval in die geheel nie werk nie. Voorlopig bly die vraag oor of die XSL-aanval teen Rijndael gebruik kan word onbeantwoord.
Per Knutzon
Per Knutzon (22 April 1897 – 1 September 1948) was 'n Deense akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Københavnere (1933), Jens Langkniv (1940), en For folkets fremtid (1943).
Isoelektriese punt
Die iso-elektriese punt (pI, pH (I), IEP) is die pH waarteen 'n bepaalde liggaam geen netto elektriese lading in die statutêre gemiddelde dra nie.
Martha Bartlett
Martha Bartlett is 'n Suid-Afrikaanse politikus. Sy verteenwoordig die Noord-Kaapprovinsie in die Nasionale Raad van Provinsies sedert haar aanstelling in Junie 2020. Bartlett is 'n lid van die African National Congress.
Bartlett is in Mei 2014 tot die Noord-Kaapse Provinsiale Wetgewer verkies. Premier Sylvia Lucas het haar tot die pos van LUR vir Vervoer, Veiligheid en Skakeling aangewys. Bartlett het later in Maart 2016 die LUR vir Onderwys geword.
In Mei 2019 het die nuutverkose premier Zamani Saul vir haar tot die Maatskaplike Ontwikkeling-portefeulje van sy uitvoerende raad aangestel. Bartlett het in Junie 2020 van die Noord-Kaapse provinsiale regering bedank aangesien die ANC haar tot die NRVP benoem het.
Bill Dillard
Bill Dillard (20 Julie 1911 – 16 Januarie 1995) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Murder with Music (1941), Fight That Ghost (1946), en House-Rent Party (1946).
Caulospongia plicata
Die spons behoort tot die genus Caulospongia en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1871 deur Kent.
Sluipvliegtuig
Sluipvliegtuie is ontwerp om opsporing te vermy met behulp van 'n verskeidenheid tegnologieë wat die weerkaatsing/uitstraal van radar, infrarooi, sigbare lig, radiofrekwensie (RF)- spektrum en klank verminder, wat ook bekend staan as sluiptegnologie. Die F-117 Nighthawk is die eerste operasionele vliegtuig wat spesifiek ontwerp is met sluiptegnologie. Ander voorbeelde van sluipvliegtuie is die B-2 Spirit, die F-22 Raptor, die F-35 Lightning II, die Chengdu J-20 en die Soechoi Su-57.
Alhoewel geen vliegtuig geheel en al vir radar onsigbaar is nie, maak die sluipvliegtuie dit moeiliker vir konvensionele radars om die vliegtuie doeltreffend op te spoor, wat die kans verhoog dat 'n vliegtuig vyandelike radar suksesvol kan omseil of radar-geleide wapens kan vermy. Sluiptegnologie word toegepas in 'n kombinasie van passiewe lae waarneembare funksies en aktiewe uitstralers soos lae-waarskynlikheid van onderskepradars, radio's en laser-aanwysers. Dit word gewoonlik gekombineer met aktiewe maatreëls, soos om alle missie-maneuvers vooraf noukeurig te beplan om die vliegtuig se radar-dwarssnit tot die minimum te beperk, aangesien algemene aksies soos skerp draaie of die oopmaak van die bomdeur 'n andersins verskuilde vliegtuig se radaropbrengs kan verdubbel. Dit word bewerkstellig deur 'n komplekse ontwerpfilosofie te gebruik om die vermoë van 'n teenstander se sensors om die sluipvliegtuig op te spoor of aan te val, te verminder. Hierdie filosofie hou ook rekening met die hitte, klank en ander emissies van vliegtuie, aangesien dit ook gebruik kan word om 'n teiken op te spoor. Daar bestaan sensors om die impak van huidige lae waarneembare tegnologieë te verminder, soos infrarooi soek- en spoorstelsels (IRST) om selfs verminderde hitte-uitstraling op te spoor, langgolflengteradar of radarinstellings met veelvuldige senders om die vorming van verskuiling teen te werk. Dit het egter sekere nadele in vergelyking met tradisionele radar teen nie-sluipvliegtuie.
Monteirose neushoringvoël
Die Monteirose neushoringvoël (Tockus monteiri) is endemies in Namibië en die suidwestelike hoek van Angola. Dit is 'n algemene standvoël in droë doringveld en breëblaarboomveld en word ook dikwels in klipperige heuwelwêreld gevind. Die voël is 50 – 58 cm lank en weeg 280 - 420 g. In Engels staan die voël bekend as die Monteiro's hornbill.
Rietmolen
Rietmolen is ’n dorp in die munisipaliteit Berkelland in die provinsie Gelderland in Nederland.
Karen Pittman
Karen Pittman is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Begin Again (2013).
Anders Gjellerup Koch
Anders Gjellerup Koch (gebore 7 Julie 1961) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rol in die rolprent Marie Krøyer (2012).
Andrea Bogart
Andrea Bogart (gebore 1 Junie 1977) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Side Effects (2013) en in die televisiereekse General Hospital (1963) en The Odd Couple (2015).
Caulospongia reticulata
Caulospongia reticulata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Caulospongia en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1998 deur Fromont.
Adriaan Francken
Adriaan Francken (*20 Februarie 1860, Wijdewormer – † 15 April 1949, Bloemfontein) was professor in Nederlands en Frans aan die Grey-universiteitskollege (tans die Universiteit van die Vrystaat). Hy skryf die drama Susanna Reyniers en verskeie vakkundige boeke.
Herkoms en opleiding
Adriaan Francken was op 20 Februarie 1860 in Wijdewormer in Noord-Holland gebore, waar sy vader opsigter van ’n dyk was. Hy bekwaam hom vanaf 1876 tot 1880 as onderwyser aan die Rijkskweekschool in Haarlem en gee dan vanaf 1880 onderwys in Nederland. Gedurende 1882 tot 1887 is hy onderwyser in Engeland en gee dan ses maande lank onderwys in Ierland voordat hy terugkeer na Nederland.
Na Suid-Afrika
Hy emigreer in 1891 na Suid-Afrika en kom op 21 April 1891 in Bloemfontein aan. Hier is hy onderwyser in Nederlands en Geskiedenis aan die Grey-Kollege (hoër afdeling), in die tyd wat dr. Johannes Brill rektor was. Tydens die Anglo-Boereoorlog is hy ’n tyd lank op kommando, maar sit na die oorgawe van Bloemfontein sy werksaamhede aan die kollege voort. Onder die Engelse bestuur word die kollege in 1904 Grey-Universiteitskollege. Hy word aanvanklik aangestel as eerste lektor in Geskiedenis en Moderne Tale, maar word later hoogleraar in Nederlands en Frans, ’n posisie wat hy tot aan die einde van 1926 beklee. C.M. van den Heever is hier een van sy studente.
Betrokkenheid by Afrikaanse taal
Sy belangstelling in die teater maak van hom ’n geesdriftige leier van die universiteit se toneelvereniging. Hy is ook ’n kenner van Italiaans en Duits en die klassieke tale, met ’n besondere belangstelling in die skilderkuns en die argitektuur. Hy neem aktief deel aan die taalstryd en is reeds in 1896 teenwoordig by die Eerste Afrikaanse Taalkongres in die Paarl. In 1906, saam met onder andere generaal Hertzog en Oom Lokomotief, dien hy op die bestuur van die nuut gestigte Afrikaanse Taalgenootskap. By die stigting van die Suid-Afrikaanse Akademie in 1909 is hy een van sewe lede uit die Vrystaat, saam met generaal J.B.M. Hertzog, dr. Johannes Brill, J.D. Kestell, oudpresident M.T. Steyn, G. Knothe en J.S.M. Rabie.
Latere jare en sterfte
In 1927 tree hy af as professor en word aangestel as bibliotekaris, ’n pos wat hy beklee tot met sy finale aftrede in 1939.
Op 15 April 1949 is hy in Bloemfontein oorlede.
Skryfwerk
Sy historiese drama Susanna Reyniers, wat afspeel in die tyd van Jan van Riebeeck en gebaseer is op sy Dagregister, word by verskeie geleenthede opgevoer. Hierin word uitgebeeld hoe die blanke in Suid-Afrika vanaf ’n Hollandse na ’n Afrikaanse identiteit oor beweeg, met ’n aantal Khoi-karakters wat meestal slegs vir komiese effek optree. Susanna Reyniers is die oudste dogter van ’n Hollandse koopman en om van ’n gedwonge huwelik te ontsnap, seil sy na die Kaap, waar haar geliefde reeds is. Sy vermom haarself as die man Jan Nachtechaal om werk op ’n skip te kan kry en word so getransformeer van ’n dame na ’n hardwerkende vrou wat die rol van boervrou aan die Kaap ideaal kan inneem. ’n Interessante newekarakter is Eva Krotoa, die Khoi bediende van Maria van Riebeeck, wat later met Pieter van Meerhoff getroud is. Die dramaturg verswyg egter doelbewus enige verhouding tussen die twee in sy drama. Die drama is vandag slegs van taalhistoriese belang. Die tweede toneel uit hierdie drama word deur D.F. Malherbe in die versamelbundel Afrikaanse letterkunde opgeneem.
Verder lewer hy vakkundige en akademiese werk. Hy skryf in 1923 die Aardrykskundige handleiding: saamgestel vir die eerste jaar van die Vrystaatse skooleindeksamen en in 1926 die Beknopte leerboek van die Algemene Aardrykskunde vir skoolgebruik. Vir Engelssprekendes skryf hy An easy guide to the South African Dutch language. Verskeie artikels van hom verskyn in tydskrifte.
Eerbewyse
In 1941 word hy gekies as ’n erelid van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns.
Publikasies
Werke wat uit sy pen verskyn sluit in:
Toby Stephens
Toby Stephens (gebore 21 April 1969) is 'n Engelse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Space Cowboys (2000), Die Another Day (2002), The Machine (2013), en 13 Hours (2016).
Hugh Dillman
Hugh Dillman (8 Februarie 1885 – 7 Julie 1956) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent An Amateur Widow (1919).
Hemmen, Gelderland
Hemmen is ’n dorp in die munisipaliteit Overbetuwe in die provinsie Gelderland in Nederland.
Kurów
Geskiedenis
Kurów is tussen 1431 en 1442 volgens Magdeburgse reg gestig. In die 16de eeu was die dorp 'n sentrum van Poolse Calvinisme, tog het die inwoners tot in 1660 die Ariaanse geloof aangeneem. In Februarie 1831 het Poolse troepe onder die bevel van generaal Józef Dwernicki 'n Russiese strydmag verslaan. Tydens die Tweede Wêreldoorlog is Kurów op 9 September 1939 in 'n Duitse bomaanval verwoes.
George Loane Tucker
George Loane Tucker (12 Junie 1880 – 20 Junie 1921) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Cinderella Man (1917), Dodging a Million (1918), The Miracle Man (1919), en Ladies Must Live (1921).
Jerry Tucker (akteur)
Jerry Tucker (1 November 1925 – 23 November 2016) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Anything Goes (1936), Captain January (1936), Federal Man-Hunt (1938), en Dick Tracy Returns (1938).
Hartebeeskuildam
Die Hartebeeskuildam (Hartbeeskuildam, volgens inligtingsborde op die terrein) in die Hartenbosrivier by Mosselbaai het wat voorsiening van water betref grotendeels in onbruik verval.
Die dam is in 1969 in gebruik geneem, die wal is 27 m hoog en het toe ‘n bakmaat van net minder as 7 miljoen m³ gehad. Tans is die maksimum volume aldus die Departement van Waterwese slegs 7 152 kubieke meter. Dit lê aan die voetheuwels van die Outeniquaberge, tussen die R327-pad na Herbertsdale en die R328-pad via Brandwag en die Robinsonpas na Oudtshoorn, noord van PetroSA en by 34° 5′ 31″ suid en 21° 59′ 56″ oos.
Die water word nog in periodes van ernstige droogte vir nywerheidsgebruik aangewend. Vir menslike gebruik is dit te brak. Die dam is baie gewild by hengelaars en bergfietsryers gebruik die grondpaaie in die omgewing.
Christoffel I van Denemarke
Christoffel I (1219 – 29 Mei 1259) was van 1252 tot 1259 koning van Denemarke. Hy was die seun van Waldemar II en sy tweede vrou, Berengária van Portugal, en die broer van Abel en Erik IV.
Abel is op 29 Junie 1252 op 33-jarige ouderdom vermoor. In dié stadium is sy seun Waldemar deur die aartsbiskop van Keulen as gyselaar gehou en Christoffel is as koning gekies. Hy is op Kersdag 1252 gekroon.
Bewind
Christoffel het probeer om Erik IV as heilige te laat verklaar en het Abel van die moord beskuldig. As die pous dit sou erken, sou die moord Abel se seuns van die troonopvolging uitsluit en die kroon vir Christoffel se seuns verseker. Hy het egter nie daarin geslaag nie.
Chritoffel het die biskop deur sy eie seun laat gevange neem en in die tronk gegooi. Toe hertog Waldemar sterf, het Christoffel dié se broer, Erik, probeer verhoed om sy plek in te neem. Waldemar se weduwee het toe ’n paar grawe van Noord-Duitsland oorreed om te rebelleer. In die verwarring het Christoffel na Suid-Jutland gevlug en by ’n biskop gebly. Hy is "onverwags" dood nadat hy Nagmaal gebruik het. Hy is vermoedelik vergiftigde Nagmaalwyn gegee oor sy slegte behandeling van biskop Erlendsen en sy onderdrukking van die kerk. Sy bondgenote het hom daarna Krist-Offer ("Christus se offer") genoem.
Huwelik en kinders
Christoffel het in 1248 getrou met Margaret Sambiria van Kassuben in Pommere, en hulle het minstens drie kinders gehad:
Volgens sommige bronne het die egpaar nog twee seuns, Niels en Waldemar, gehad wat jonk dood is.
1545
Die jaar 1545 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 45ste jaar van die 16de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Arcade Fire
Arcade Fire is 'n Amerikaans-Kanadese indie-rockgroep uit Montreal, Quebec wat uit Win Butler en sy vrou Régine Chassagne, Win se jonger broer William Butler, Richard Perry, Tim Kingsbury en Jeremy Gara bestaan. Die groep se huidige line-up sluit tydens konserttoere ook die vroeëre kernlid Sarah Neufeld, Tiwill Duprate en Stuart D. Bogie in.
Elizabeth Bogush
Elizabeth Bogush (gebore 24 September 1977) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Two and a Half Men (2003), The Mountain (2004), Grey's Anatomy (2005), en The Big Bang Theory (2007).
Caspar Koch
Caspar Koch (gebore 2 Maart 1946) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Anton (1996) en At kende sandheden (2002), en in die televisiereeks Tro (1997).
Celtodoryx
Celtodoryx is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Rhienderen
Rhienderen is ’n nedersetting in die munisipaliteit Brummen in die provinsie Gelderland in Nederland.
1546
Die jaar 1546 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 46ste jaar van die 16de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Edward Dillon (akteur)
Edward Dillon (1 Januarie 1879 – 11 Julie 1933) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Winning Stroke (1919), Women Men Marry (1922), The Dice Woman (1926), en Bred in Old Kentucky (1926).
Caulospongia venosa
Caulospongia venosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Caulospongia en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1998 deur Fromont.
Tomoyuki Hirase
Tomoyuki Hirase (gebore 23 Mei 1977) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Larry Tucker (draaiboekskrywer)
Larry Tucker (23 Junie 1934 – 1 April 2001) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Shock Corridor (1963), I Love You, Alice B. Toklas! (1968), en Bob & Carol & Ted & Alice (1969), en in die televisiereeks Mr. Merlin (1981).
Homokinetiese koppeling
'n Homokinetiese koppeling, konstantesnelheidslasas, Rzeppa-as of kortweg homokineet word veral gebruik as onderdeel van 'n knikbare aandryfas in onder andere motorvoertuie. Dit staan in Engels bekend as 'n Constant-velocity joint, kortweg CV joint.
Kia Sportage
Die Kia Sportage is 'n kompakte oorkruis sportnutsvoertuig wat sedert 1993 deur die Suid-Koreaanse vervaardiger Kia vervaardig word.
Homokinetiese koppeling
"Homokineties" beteken "gelyke snelheid"; in hierdie geval word na hoeksnelheid verwys. Die uitgaande as van die homokinetiese koppeling het op elke oomblik dieselfde hoeksnelheid as die ingaande as. Dít in teenstelling tot die kardaniese koppeling, waarby, by 'n konstante hoeksnelheid van die ingaande as, die uitgaande as 'n afwisselend hoër en laer hoeksnelheid het, waarby hierdie fluktuasies groter is namate die knikhoek van die koppeling groter is.
Kia Sportage
Die eerste geslag Kia Sportage is ontwikkel met 'n Mazda Bongo ingenieurswese basisplatform. Dit deel baie meganiese komponente soos die enjin, ratkas (vroeë weergawes), en ewenaars met Mazdavoertuie. Dit was tydens Kia se alliansie met Ford en Mazda, waartydens die betrokke Ford/Mazda tegnologie oorgedra is aan Kia; en Kia in ruil daarvoor goedkoop produksiefasiliteite vir Ford geskep het. Van 1995 tot 1998 is die Sportage deur Karmann gebou in Duitsland. Dus het, Europese kopers Duits-geboude weergawes ontvang in daardie jare, terwyl die res van die wêreld Koreaans-geboude weergawes ontvang het.
Homokinetiese koppeling
Die homokinetiese koppeling is in 1928 deur Alfred Hans Rzeppa uitgevind, wat as ingenieur by Ford werksaam was. Hierdie koppeling bestaan uit 'n kooi en 'n binnebol, beide met gleuwe waarin staalkoeëls kan beweeg. Daar bestaan egter ook ander konstruksies, soos die DKW F1.
Homokinetiese koppelinge is onmisbaar in 'n voorwielaangedrewe motorvoertuig. Hulle sorg daarvoor dat die wiele met 'n gelykmatige hoeksnelheid aangedryf word, ook by 'n groot stuuruitslag (50° word gemaklik hanteer). As hier 'n kardaniese koppeling gebruik sou word (soos vroeër by onder andere die Citroën Traction Avant en die eerste uitvoerings van die Citroën 2CV), sou die voertuig by groot stuuruitslae (byvoorbeeld by parkeerbewegings) skokkerig ry.
Dawsoniet
Dawsoniet is 'n mineraal met die formule. Dit is 'n laetemperatuur-hidrotermale mineraal.
Kristalstruktuur
Aluminium het 'n oktaëdriese koördinasie van vier hidroksied-ione (op 1,86 A) en twee suurstofatome (op 1,95 A). Natrium het vier suurstomatome (op 2,47 A) en twee hidrosied-ione (op 2,39 A). Daar is taamlik kort afstande tussen die waterstofatome van hidroksied-ione en die suurstofatome van die plat driehoekige karbonaat-ione.
Bisantynse Ryk
Die Bisantynse Ryk (Grieks: Βυζαντινή Αυτοκρατορία, amptelik steeds Βασιλεία τῶν Ῥωμαίων "Keiserryk van die Romeine", eietyds kort Romania of Ῥωμανία genoem), dikwels kort Bisantium (Grieks: Βυζάντιο[ν]) of, vanweë sy historiese oorsprong, die Oos-Romeinse Ryk, was 'n keiserryk in die oostelike Mediterreense gebied. Dit het in die laat Oudheid ná die verdeling van die Romeinse Ryk in 395 uit sy oostelike helfte ontstaan en het met die Osmaanse verowering van Konstantinopel op 29 Mei 1453 ondergegaan.
Die Ryk het aanvanklik tot by die Arabiese Skiereiland en in die weste tot Noord-Afrika en die Atlantiese Oseaan gestrek, maar was vanaf die 7de eeu rofweg tot Klein-Asië en Suidoos-Europa beperk. Dit is vanuit die hoofstad Konstantinopel (die huidige Istanboel) geregeer wat ook as Bisantium bekend gestaan het.
Die bekende bisantinis Georg Ostrogorsky het die Bisantynse Ryk as 'n mengsel van Romeinse staatswese, Griekse kultuur en Christelike geloof beskryf.
Die benaming "Bisantynse Ryk", wat van die hoofstad afgelei is, word uitsluitlik in die moderne navorsing gebruik. Die bewoners van die ryk het na hulself nie as Bisantyne verwys nie, maar steeds as Romeine (in die moderne wetenskaplike konteks word die term "Rhomeërs" gebruik). In die Latynse weste is na hulle as Grieke verwys.
Die geskiedenis van die Bisantynse Ryk word in die moderne geskiedskrywing en navorsing in drie fases verdeel:
Naas hierdie tradisionele periodisering is daar ook alternatiewe sienswyses. In die meer onlangse navorsing is daar neigings om eers vanaf die laat 6de of 7de eeu van 'n suiwer Bisantynse geskiedenis te praat en vroeëre periodes nog by die laat-Romeinse oudheid te reken.
Hierdie stelling is omstrede, veral omdat ander bisantiniste vrees dat hul vak aan belangrikheid sou kan verloor indien die laat-antieke fase van die ryk volledig by die geskiedenis van die klassieke Oudheid gereken sou word.
Die geskiedenis van die Bisantynse Ryk is deur 'n byna permanente afweerstryd teen vyandelike magte langs sy grense oorheers wat die Bisantyne se kragte verteer het. Fases van uitbreiding (ná gebiedsverliese in die 7de eeu is veral in die 10de en 11de eeu nuwe streke verower) het mekaar afgewissel met fases waartydens die Bisantyne teruggetrek het (so in die laat tydperk van die ryk toe sy kragte uitgeput was).
Die binnelandse gebeure is, veral tot in die 9de eeu, verskeie kere deur godsdienstige dispute en enkele burgeroorloë oorheers, alhoewel die staatswese, wat op Romeinse strukture gebaseer was, tot in die 13de eeu onveranderd gebly het. Op kulturele gebied het Bisantium beduidende literêre en ander kunswerke opgelewer en as bemiddellaar van die antieke erfenis 'n beduidende rol vir die Europese beskawing vervul. Die kodifisering van die Romeinse reg onder keiser Justinianus I sou die basis vir die regstelsels van Europese state lewer. Daarnaas het die Bisantynse Ryk beslissende invloed op die kerstening van Oos-Europa (die Balkanskiereiland en Rusland) uitgeoefen en tot in die 15de eeu as 'n Christelike vesting in die ooste bestaan wat alle aanvalle van Islamitiese magte afgeweer het.
Benaming
Die Bisantyne het, net soos die Grieke tot in die 19de eeu, na hulself as "Romeine" (Ῥωμαῖοι, Rhōmaîoi, eietydse uitspraak: Romei) verwys, terwyl die term Grieke (Έλληνες, Héllēnes/Éllines) byna uitsluitlik vir die voor-Christelike, heidense Griekse beskawings en state gebruik is. Omstreeks 1400 het die Bisantyne egter begin om na hulself as Hellene te verwys.
Die huidige benamings Bisantyne en Bisantynse Ryk is van moderne oorsprong. Bewoners van die ryk het na hul staatswese steeds as Βασιλεία τῶν Ῥωμαίων (Basileía tōn Rhōmaíōn/Vasilía ton Romäon, "Ryk van die Romeine") of Ῥωμαικὴ Αὐτοκρατορία (Rhōmaikḗ Autokratoría/Romaikí Aftokratoría, "Romeinse Outokrasie", "Romeinse Keiserryk") verwys. Hulle het hulself nie as opvolgers van die Romeinse Ryk beskou nie - hulle was die Romeinse Ryk. So is ook benamings soos "Oos-Romeinse" en "Wes-Romeinse" eers in die moderne tydperk gebruik - volgens die destydse opvatting was daar net een ryk onder die bewind van twee keisers so lank as die twee ryksdele bestaan het.
Hierdie beskouing kom ooreen met die staatsregtelike orde aangesien daar in die ooste geen historiese breuk was nie en die Bisantynse Ryk as staatswese met 'n laat-antieke karakter voortbestaan en eers later, onder die bewind van Herakleios, begin vergrieks het. Nogtans was die Oos-Romeinse Ryk al vroeër deur 'n oorwegend Griekse identiteit gekenmerk. Oud-Grieks en vanaf omstreeks 600 Middel-Grieks, wat in fonetiese opsig in baie opsigte al met moderne Grieks ooreenkom, het vanaf die regeringstyd van Herakleios nie net Latyn as ampstaal vervang nie, maar het daarnaas ook as kerk-, literêre, kultuur- en handelstaal gedien.
Vanweë sy historiese wortels is die ryk aanvanklik deur sy Helleense beskawing, Romeinse staatswese en Christelike godsdiens gekenmerk. Eers in die tyd van die Arabiese verowerings en die uitbreiding van die Islamitiese godsdiens in die 7de eeu het die Oos-Romeinse en Bidsantynse Ryk sy Romeinse laat-antieke karakter verloor. In die hele tyd van sy bestaan het die ryk homself as die onmiddellike en enigste wettige, steeds bestaande Romeinse Keiserryk beskou en sodoende aanspraak op die gesag oor alle middeleeuse Christelike lande gemaak. Hierdie aanspraak was vanaf 600 maar teoreties van aard, al is dit in die Bisantynse staatsteorie konsekwent gehandhaaf.
Wes- en Oos-Romeinse Ryk
Die feit dat die Oos-Romeinse Ryk ook ná die ondergang van Wes-Rome voortbestaan het, was aan 'n aantal faktore te danke. Die oostelike ryk was vanweë sy geografiese ligging minder sterk aan aanvalle van buite blootgestel. So was die riviergrens langs die benedeloop van die Donau die enigste grenslyn wat deur invallers maklik oorgesteek kon word en sodoende militêre beskerming benodig het. Daarenteen was die Wes-Romeinse Ryk uiteindelik nie meer in staat om die lang frontlinies langs die Ryn en die bo- en middelloop van die Donau teen Germaanse stamme te verdedig nie. Binnedringers kon regstreeks op Italië en Gallië marsjeer sodra hulle die grensriviere oorgesteek het aangesien die Wes-Romeinse keisers geen kans meer gehad het om 'n tweede frontlyn in die binneland op te bou nie. Die Bisantynse hartland rondom die Marmarasee was 'n vesting wat nòg deur landgebonde aanvallers nòg deur 'n vyandelike vloot ingeneem kon word nie.
In die ooste het die Bisantynse Ryk aan Persië gegrens wat deur die Sassaniede-dinastie geregeer is - heersers wat in die algemeen vreedsame betrekkinge met die Bisantyne gehandhaaf net, al was die twee moondhede af en toe in 'n soort Koue Oorlog verwikkel. Daar was dus ook geen noodsaaklikheid om die vestiging van Germaanse huursoldate of setlaars in die stryd teen aanvallers te aanvaar nie. Net in die 4de eeu het Wes-Gotiese setlaars hulle in die Bisantynse Ryk kom vestig.
Die Bisantynse Ryk het ook ten opsigte van sy sosiale struktuur sterk van die weste verskil. Die meeste adellike landbesitters in die weste het ongeag hulle geweldige rykdom nouliks 'n finansiële bydrae tot die onderhoud van Romeinse strydmagte en administrasie opgelewer, terwyl die Bisantynse staat op die tradisionele breë middelklas van antieke Griekse stede kon steun. Die meeste amptenare het uit hierdie middelklas gekom en was in staat om 'n aansienlik hoër belastinginkomste vir die owerheid te genereer as hul eweknieë in die ekonomiese dwangstelsel van die Wes-Romeinse Ryk. Keiser Anastasios I (491-518), 'n voormalige amptenaar aan die Bisantynse hof, het die verspilling en misbruik van staatsgeld teengewerk en 'n omvattende hervorming van die Bisantynse monetêre stelsel deurgevoer.
Die Oos-Romeinse Ryk was in vergelyking met die weste dig bevolk en het oor 'n florerende landboubedryf beskik. Ekonomiese welvaart het tot die politieke stabiliteit van die ryk bygedra. In die weste is die politieke orde voortdurend deur magsgrepe en teenkeisers ondermyn sodat 'n groot deel van die staatsbegroting aan die militêre onderdrukking van opstande bestee moes word. In die ooste het rebellies nouliks voorgekom. Onluste soos die Nika-opstand in 532 is vinnig bestry. Die sosiale beleid van die Bisantynse heersers was daarop gemik om klasverskille te verminder en hulp aan armer bevolkingsgroepe te verleen.
Oorsig
Die Bisantynse Ryk was 'n multi-etniese staat met 'n bevolking wat naas Grieke ook Armeniërs, Illiriërs en Slawe asook - in die Vroeg-Bisantynse tydperk - Siriërs en Egiptenare ingesluit het. Die meeste gebiede, waaroor die ryk gestrek het, was al eeue lank gehelleniseer en het dus deel uitgemaak van die Griekse kultuurkring. Hier was beduidende stedelike massasentra van die hellenisme geleë soos Konstantinopel, Antiogië, Efese, Thessaloniki en Alexandrië, asook die bakermat van die Ortodokse Christendom.
Ook Athene was steeds 'n belangrike kulturele sentrum totdat keiser Justinianus die plaaslike neo-platoniese filosofiese skool in 529 verbied het. Die demografiese verhoudings het vervolgens verskuif sodat die oosterse provinsies van die ryk naas Konstantinopel in ekonomiese en militêre opsig die belangrikste gebiede geword het. Toe hulle verlore gegaan het, het Klein-Asië 'n belangrike rol begin speel, en eers vanaf die vroeë middeleeue ook die Balkanskiereiland. Ná 1071 is dele van Klein-Asië deur Turkse invallers verower, en in die 14de eeu het dit heeltemal onder Turkse bewind gekom. Dit was die begin van die Bisantynse Ryk se agteruitgang waartydens die staat van 'n groot- tot 'n streeksmoondheid en uiteindelik tot 'n klein staat gekrimp het.
Die Bisantynse volk
Grieks as gemeenskaplike taal en die Christendom as gemeenskaplike godsdiens het net soos die keiserlike monargie en Konstantinopel se posisie as politieke, ekonomiese, kulturele en godsdienstige sentrum die bewoners van die Bisantynse Ryk vanaf die 6de eeu saamgebind tot 'n staatsvolk wat homself as Rhomeërs of Romeine beskou het. In sy politieke betekenis het hierdie volksbegrip alle inwoners ingesluit wat binne die grense van die ryk woonagtig en aan dieselfde keiserlike wette onderworpe was. So het die Bisantynse volk uit alle burgers of politai bestaan, met uitsondering van die keiser wat in 'n bepaalde mate nie aan die wette onderworpe was nie.
Bisantynse bronne verwys na die hiërargiese sosiale struktuur van die Bisantynse samelewing wat grofweg uit welvarendes (plusioi), 'n middelklas (mesoi) en armes (penētes) bestaan het. Baie van die ryk Bisantyne was lede van die hofstaat of kerkleiers, ander is by die middelklas gereken, maar kon, indien daar politieke of kerklike veranderings was, hul sosiale status verloor om die droewige lot van die groot massa armes te deel. Op- en afwaartse sosiale mobiliteit, onafhanklik van geboorte en status, was inderdaad 'n kenmerk van die Bisantynse samelewing wat selfs die keisertroon kon insluit - die keisertitel was nie erflik nie. Veral die middelklas het groot waarde aan 'n goeie opleiding van sy kinders geheg. Enige funksionele indeling volgens beroepe of sosiale state was egter onbekend.
Die bevolking van Konstantinopel het in die Vroeg- en Middel-Bisantynse periode 'n besondere politieke status geniet deur sy wettige of onwettige invloed op die verkiesing van 'n nuwe keiser en die rol wat dit by politieke manipulasies van belangegroepe kon speel.
Taal
Bisantynse skrywers het hul werke merendeels in klassieke Grieks (Atties) geskryf of tenminste daarna gestrewe om hierdie ideaal te volg. Die feit dat Grieks, soos dit reeds in die klassieke en hellenistiese asook die Romeinse keisertyd as skryftaal gebruik is, in die Bisantynse Ryk onveranderd kon voortleef was aan die onderwys in Griekse grammatika, die voortdurende lees van antieke skrywers en die raadpleeg van leksika te danke. Selfs al het die skryfstyl in die Nuwe Testament verskil van dié klassieke Grieks, het Bisantynse outeurs van Christelike werke veral vanaf die 4de eeu moeite gedoen om by klassieke styl aan te pas sodat hul tekste as gelykwaardig aan dié van heidense skrywers beskou kon word. Die Bisantyne het hulself as die enigste erfgename van die antieke kultuur, literatuur en taal beskou en sodoende met trots aan hierdie tradisies vasgehou.
Naas tekste in klassieke Grieks was daar ook literatuur wat in die volkstaal geskryf is. Afgesien van voorbeelde uit die hagiografie, enkele woorde, sinne en kort nota's het geen dokumente in hierdie taalvorm bewaar gebly wat voor die 12de eeu ontstaan het nie. Die volkstaal het sy oorsprong in die algemene Griekse omgangstaal of koinē wat ontstaan het toe verskillende Griekse dialekte in die 2de en 1ste eeu v.C. begin versmelt het. Die bekendste werk in hierdie taal, wat ook deur vreemde idiome uit die hellenistiese wêreld beïnvloed is, is die Nuwe Testament.
In die koinē het verskillende klinkers en diftonge saamgeval, terwyl ook geen onderskeiding tussen lang en kort klinkers meer gemaak is nie - 'n fonetiese ontwikkeling wat al in die laat-antieke taalperiode van Oud-Grieks die tradisionele metriese stelsel en die digkuns, wat daarop gebaseer het, laat verdwyn het.
Min is bekend oor die omgangstaal van gewone Bisantyne. Ons weet van streeksvariante en dialekte, en dit is duidelik dat mense 'n sekere kennis van klassieke Grieks gehad het aangesien dit ook as kerktaal gedien het. Nogtans kan daar nie sprake wees van diglossie of tweetaligheid in die Bisantynse Ryk nie. Die Griekse hoogtaal het hoofsaaklik as skryftaal vir die boonste lae van die samelewing gedien sodat sy mondelinge gebruik beperk was tot sekere staatsplegtighede.
Ook die koinē het gaandeweg tot 'n meer verhewe literêre ontwikkel wat met die volkstaal gekontrasteer het. Bes moontlik was daar verskillende variante van geskrewe en gesproke taalvorms wat in die laat-Bisantynse periode deur nuwe dialek-gebaseerde skryftale soos Kiprioties aangevul is, terwyl die antieke woordeskat tot vandag in die omgangstaal voortleef. Die Griekse taal was en is die belangrikste element wat latere generasies met die antieke wêreld verbind.
Diego Forlán
Diego Forlán Corazo (Montevideo, 19 Mei 1979) is 'n Uruguaanse professionele sokkerspeler wat vir Cerezo Osaka speel en vanaf 2002 tot 2014 vir die Uruguaanse nasionale sokkerspan gespeel het. Na afloop van die Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 is hy as die beste speler van die toernooi aangewys.
Gonorree
Gonorree is 'n seksueel oordraagbare infeksie wat veroorsaak word deur die bakterie Neisseria gonorrhoeae. Onbehandelde gonorree kan soms versprei om die gewrigte of hartkleppe te affekteer.
Gonorree kan voorkom word met die gebruik van kondome, deur seks te beoefen met net een persoon wat onbesmet is en deur onthouding van seks. Behandeling vind gewoonlik plaas met ceftriaxone deur inspuiting en azithromycin wat mondeliks geneem word. Weerstand het ontwikkel teen voorheen gebruikte antibiotika en hoër dosisse van ceftriaxone is soms nodig. Hertoetsing word aanbeveel drie maande na afloop van die behandeling. Seksuele vennote van die laaste 2 maande moet ook behandel word.
Gonorree affekteer ongeveer 0.8% van vroue en 0.6% van mans. Na raming vind  33 106 miljoen nuwe gevalle elke jaar plaas, uit die 498 miljoen nuwe gevalle van geneesbare seksueel oordraagbare siektes (SOS) – wat insluit sifilis, chlamydia, en trigomoniase. Infeksies in vroue kom mees algemeen voor terwyl hulle jong volwassenes is. In 2013 is nagenoeg 3,200 sterftes veroorsaak; 'n styging vanaf 2,300 in 1990. Beskrywings van die siekte dateer so ver terug as die Ou Testament.
Tekens en simptome
Die helfte van vroue wat met gonorree besmet is, toon nie simptome nie, terwyl ander vaginale afskeiding het, lae abdominale pyn of pyn tydens seksuele omgang ervaar wat verband hou met inflammasie van die uteriene serviks. Meeste besmette mans met simptome van inflammasie van die penis uretra wat gepaard gaan met 'n brandende sensasie tydens urinering en afskeiding uit die penis. In die mans is hierdie afskeiding, met of sonder die branderigheid, in die helfte van alle gevalle die mees algemene simptoom van die infeksie. Mans en vroue kan gonorree van die keel opdoen deur die beoefening van orale seks op 'n besmette maat; gewoonlik 'n manlike maat. Hierdie tipe infeksie veroorsaak   in 90% van die gevalle nie simptome nie, en veroorsaak 'n seer keel in die oorblywende 10%. In gevorderde gevalle veroorsaak gonorree 'n algemene gevoel van moegheid - soortgelyk aan ander infeksies. Dit is ook  vir 'n individu moontlik om 'n allergiese reaksie teen die bakterieë te ervaar, in welke geval enige simptome grootliks vererger.
Die inkubasie tydperk is 2 tot 14 dae en die meeste simptome verskyn tussen 4 tot 6 dae na infeksie. Dit gebeur soms dat gonorree vel letsels en gewrigspyn veroorsaak nadat dit deur die bloedstroom beweeg het (sien hieronder). In baie rare gevalle mag dit in die hart vestig en dan  endokarditis veroorsaak, of dit vestig in die spinale kolom en veroorsaak meningitis. Beide toestande is meer waarskynlik in individue met 'n onderdrukte immuunstelsels.
Oorsaak
Gonorree word veroorsaak deur die bakterie Neisseria gonorrhoeae. Vorige infeksie verleen nie immuniteit aan 'n persoon nie en iemand wat besmet was, kan weer besmet word deur blootstelling aan iemand wat besmet is, hetsy daardie persoon aansteeklike tekens of aansteeklike simptome van hul eie vertoon al dan nie.
Verspreiding
Die infeksie versprei gewoonlik van een persoon na 'n ander deur middel van vaginale, orale of anale seks. Mans het 'n 20% risiko om die infeksie op te doen  tydens 'n enkele daad van vaginale omgang met n besmette vrou. Die risiko vir mans wat seks het met mans is hoër. Vroue het 'n 60-80% risiko om die infeksie op te doen tydens 'n enkele daad van vaginale omgang met 'n besmette man.
Swanger vroue kan gonorree oordra na die pasgebore baba tydens geboorte; wanneer die infeksie die baba se oë affekteer word daarna verwys as ophthalmia neonatorum.
Diagnose
Tradisioneel word gonorree gediagnoseer met gram diagnose en kultuur; alhoewel nuwe polimerase kettingreaksie (PCR)-gebaseerde toetsmetodes steeds meer algemeen word. Vir persone in wie die eerste behandeling gefaal het, moet kultuur gedoen word om hul sensitiwiteit vir antibiotika te bepaal. Alle mense wat positief toets vir gonorree moet ook vir ander seksueel oordraagbare siektes soos chlamydia, sifilis, en menslike immuniteitsgebreksvirus getoets word.
Voorkoming
Soos wat dit met die meeste seksueel oordraagbare siektes die geval is, word die risiko van infeksie aansienlik verminder deur die korrekte gebruik van kondome; die risiko word byna heeltemal verwyder  wanneer seksuele aktiwiteite beperk word tot 'n wedersyds monogame verhouding met 'n onbesmette persoon.
Diegene wat vantevore besmet was, word aangemoedig om opvolg behandeling te ondergaan om seker te maak dat die infeksie weg is. Die gebruik van telefoonkontak asook e-pos en sms-boodskappe verbeter die  aanmelding van her-toetsing vir infeksie.
Antibiotika
Sedert 2010 is  inspuitbare ceftriaxone een van min effektiewe antibiotika. Dit word tipies toegedien in kombinasie met óf azithromycin of doksisiklien. As gevolg van die groeiende tempo van weerstand teen antibiotika moet plaaslike ontvanklikheidspatrone in ag geneem word wanneer daar besluit word op behandeling.
Seksmaats
Dit word aanbeveel dat seksmaats getoets word en potensieel behandel word vir infeksie. Een opsie om die seksmaats van besmette persone te behandel, is deur die behandeling te laat toedien deur die geaffekteerde persoon. Dit behels dat die voorskrifte of medikasie vir die besmette persoon gegee word sodat sy/haar maat behandel kan word sonder 'n ondersoek by 'n gesondheidsorg diensverskaffer.
Gonorree is 'n seksueel oordraagbare infeksie wat veroorsaak word deur die bakterie Neisseria gonorrhoeae. Onbehandelde gonorree kan soms versprei om  die gewrigte of hartkleppe te affekteer.
Talle antibiotika wat eens effektief was, insluitend penisillien, tetrasiklien en fluorokinoloon, word nie meer aanbeveel nie weens die verhoogde weerstandigheid. Weerstandigheid teen cefixime het 'n vlak van weerstandigheid bereik dat dit nie meer aanbeveel kan word as 'n aanvangsbehandeling in die VSA nie. Sou dit wl gebruik word, moet die persoon binne 'n week weer getoets word om te bepaal of die infeksie steeds voortduur.
Prognose
Indien gonorree onbehandeld bly kan dit vir weke of maande voortduur met 'n hoë risiko van komplikasies. Een van die komplikasies van gonorree is sistemiese verspreiding wat sweertjies of bloedvlekke, septiese artritis, meningitis of endokarditis veroorsaak. Dit vind plaas  tussen 0.6 en 3% van besmette vroue en 0.4 en 0.7% van besmette mans.
Onbehandelde gonorree in mans lei tot inflammasie van die epididimis, prostaatklier, en uretra. In vroue is die mees algemene gevolge van onbehandelde gonorree pelviese inflammatoriese siekte. Ander komplikasies behels die ontsteking van die weefsel rondom die lewer, 'n skaars komplikasies wat verband hou met Fitz-Hugh-Curtis sindroom; septiese artritis in die vingers, gewrigte, tone en enkels; septiese aborsie; chorioamnionitis tydens swangerskap; neonatale of volwasse blindheid weens konjunktivitis; en onvrugbaarheid.
Pasgebore babas wat deur die geboortekanaal kom, kry eritromisien salf in die oë om te verhoed dat blindheid intree weens infeksie. Die onderliggende gonorree moet behandel word waaarna daar gewoonlik 'n goeie prognose volg. Volwassenes se oë kan ook besmet wees met gonoree en vereis goeie persoonlike higiëne en medikasie.
Epidemiologie
Die Wêreld Gesondheidsorganisasie skat dat 88 miljoen gevalle van gonorree elke jaar voorkom, uit die 448 miljoen nuwe gevalle van alle geneesbare seksueel oordraagbareinfeksies  – wat ook insluit sifilis, chlamydia en trichomoniase. In 2013 het dit ongeveer 3,200 sterftes veroorsaak wat 'n styging is vanaf  2,300  in 1990.
Navorsing
'n Entstof vir gonorree is ontwikkel wat effektief is in muise. Dit sal nie beskikbaar wees vir menslike gebruik totdat verdere studies getoon het dat dit veilig en effektief is in die menslike bevolking nie.
Mary Kay Place
Mary Kay Place (gebore 23 September 1947) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Big Chill (1983), Being John Malkovich (1999), Girl, Interrupted (1999), en Youth in Revolt (2009).
Duitse Ryk
In die Geskiedenis van Duitsland daar was drie Duitse Ryke:
Dan Stevens
Dan Stevens (gebore 10 Oktober 1982) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Guest (2014) en Beauty and the Beast (2017), en in die televisiereeks Downton Abbey (2010).
SC Concordia Hamburg
duimnael| Wedstryd teen [[FC St. Pauli op die Marienthal-stadion, Hamburg]]
SC Concordia Hamburg  is 'n sportklub uit die stadstaat Hamburg in Duitsland. Behalwe sokker het die klub ook afdelings vir judo, karate, jiu jutsu, gimnastiek, tennis, tafeltennis en skaak.
Die klub is op 9 Mei 1907 gestig as 'n fietspolo-klub met die naam SC Concordia Wandsbeck. In 1923 is daar met die klub Germania saamgesmelt en in 1937 is die huidige naam aangeneem.
Die klub het tussen 1939 en 1941 in die Gauliga Nordmark meegeding op die hoogste vlak. Gedurende die 1950’s het die klub ook verskeie seisoene in die Oberliga Noord op die hoogste vlak deurgebring en was op hierdie vlak sedert die laat 1950’s tot met die stigting van die Bundesliga in 1963.
Die klub se beste vertoning in die DFB-Pokal was in 1953, toe die kwarteindstryd gehaal is, waar die klub met 2-1 deur SV Waldhof Mannheim verslaan is.
Eik Koch
Eik Koch (7 Junie 1914 – 28 Oktober 1982) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Alle gaar rundt og forelsker sig (1941).
Hellouw
Hellouw is ’n dorp in die munisipaliteit West Betuwe in die provinsie Gelderland in Nederland.
See van Japan
Die See van Japan (Chinees: 日本海, Rìběnhǎi; Japannees: 日本海, Nihonkai; Russies: Япо́нское мо́ре, Japonskoje more; Noord-Koreaans: 조선동해, "Koreaanse Oossee", Suid-Koreaans: 동해 "Oossee") is 'n randsee van die westelike Stille Oseaan wat begrens word deur Japan, Korea en Rusland. Soos die Middellandse See het dit byna geen getye nie aangesien dit byna geheel en al deur land omring word. Van die belangrikste riviere wat in dié see uitmond is die Tumen.
Geografie van die See
Die See van Japan word deur die Russiese vasteland (Siberië) en Sachalineiland begrens in die noorde, die Koreaanse Skiereiland in die weste asook die Japannese eilande Hokkaido, Honsjoe en Kioesjoe in die ooste. Dit word deur vyf vlak seestrate met ander seë verbind: die Straat van Tartary tussen die Asiatiese vasteland en Sachalin (See van Ochotsk), die La Perouse-straat tussen die eilande Sachalin en Hokkaido (See van Ochotsk), die Tsugaru-straat tussen die eilande Hokkaido en Honsjoe (Stille Oseaan), die Kanmon-straat tussen die eilande Honsjoe en Kioesjoe (Stille Oseaan) en die Straat van Korea (genkainada) tussen die Koreaanse Skiereiland en die eiland Kioesjoe (Oos-Chinese See). Die Straat van Korea bestaan uit die Westelike Kanaal en die Tsushimastraat, aan die anderkant van Tsushima-eiland.
Altona 93
duimnael|regs|Hoofpawiljoen, Adolf Jäger-Kampfbahn, [[Hamburg]]
See van Japan
Geografie van die See
Fisiese eienskappe:
Altona 93
Altona 93 is 'n Duitse sportvereniging uit Hamburg met afdelings in handbal, karate, tafeltennis, sokker en vlugbal.
See van Japan
Geografie van die See
Die see het drie belangrike bekkens: die Yamatobekken in die suidooste, die Japanbekken in die noorde en die Tsushimabekken (Ulleungbekken) in die suidweste. Die Japanbekken bevat die diepste dele van die see terwyl die Tsushimabekken die vlakste dele bevat. Aan die oostelike grens is die vastelandsplaat van die see wyd, maar aan die westelike kus, veral langs die Koreaanse kus, is dit nou, gemiddeld ongeveer 30 kilometer wyd. Die Tsushima-warmwaterseestroom, 'n tak van die Kuroshio-seestroom, vloei noordwaarts deur die Straat van Korea langs die Japannese kus, en die Liman-koueseestroom vloei suidwaarts deur die Straat van Tartary langs die Russiese kus. Die See van Japan was eens op 'n tyd 'n land-ingeslote see toe die landbrug van Oos-Asië bestaan het.
Altona 93
In 1893 het 'n groepie studente Altonaer Cricketclub gestig, maar hulle belangstelling het na sokker geskuif en die naam is eers verander na Altonaer FuCC en daarna na Altonaer FC. Die klub was deel van die Altona-Hamburg-liga wat in 1894 gevorm is. In 1900 was die klub een van die 70 spanne wat in Leipzig saamgekom het om die DFB (Duitse sokkerbond) te vorm. In 1903 was Altona die gasheer vir die eindstryd om die allereerste Duitse titel tussen VfB Leipzig en DFC Praag. Die klub het self in 1903 en 1909 die Duitse halfeindstryd gehaal.
See van Japan
Geografie van die See
Die noordelike en suidoostelike dele van die see is ryk viswaters. Die belangrikheid van vissery in dié see word aangedui deur die gebiedsgeskille tussen Suid-Korea en Japan oor die Rotse van Liancourt. Die see is ook belangrik vir sy mineraal neerslae, veral magnetietsand. Daar word gemeen dat die see ook oor aardgas en ruolievelde beskik. Die snelle groei van die Oos-Asiatiese ekonomieë het daartoe gelei dat die see 'n al hoe belangriker kommersiële waterweg geword het.
Altona 93
In 1919 het die klub met Altonaer TS 1880 saamgesmelt en bekend gestaan as VfL Altona. In 1922 het die 2 klubs se paaie weer geskei en is die naam Altonaer FC 1893 VfL aangeneem. 'n Nuwe fusie in 1938 met Borussia 03 Bahrenfeld het gelei tot Altonaer FC 93 Borussia. Tussen die Eerste Wêreldoorlog en die Tweede Wêreldoorlog het die klub altyd op die hoogste vlak gespeel. Na die reorganisasie van die kompetisie onder impuls van die Derde Ryk het die klub eers in die Gauliga Nordmark en later in die Gauliga Hamburg gespeel.
Na die oorlog het die klub weer op die hoogste vlak gespeel in die Oberliga Noord, maar na die stigting van die Bundesliga in 1963 kon die klub sedert 1968 nog nie weer hoër as die derde vlak van die Duitse sokkerstruktuur styg nie. In 1979 het die klub sy huidige naam aangeneem.