cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jennie Eisenhower
Jennie Eisenhower (gebore 15 Augustus 1978) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Mona Lisa Smile (2003), Head Space (2006), Arthur (2011), en The Suspect (2013).
David Alpay
David Alpay (gebore 6 Oktober 1980) is 'n Kanadese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Ararat (2002) en Man of the Year (2006), en in die televisiereekse Billable Hours (2006) en The Tudors (2007).
Hrant Alianak
Hrant Alianak (gebore 1950) is 'n Kanadese akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Spacehunter: Adventures in the Forbidden Zone (1983), Pontypool (2008), A Trip to the Island (2014), en Burning, Burning (2015).
Desmapsamma turbo
Desmapsamma turbo is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Desmapsamma en tot die familie Desmacididae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Carter.
Sally Crute
Sally Crute (27 Junie 1886 – 12 Augustus 1971) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Avenging Trail (1917), The Law of the North (1917), en Atonement (1919).
Jonquière
Jonquière (Franse uitspraak: [ʒɔ̃.kjɛʁ]), Engelse uitspraak: [ʒɑnˈkjɛɹ]) was 'n stad in die Suide van die provinsie Quebec, Oos-Kanada. Die papiervervaardiging is die basis van die plaaslike ekonomie. In die Verenigde State is Jonquière veral danksy die plaaslike Wal-Mart-supermark bekend, wat weëns "finansiële moeilikhede" gesluit is, nadat sy werkers by 'n vakbond aangesluit het.
Die stad met 59 716 inwoners (2006) smelt op 1 Januarie 2002 met Chicoutimi en ander stede en munisipaliteite tot die nuwe stad Saguenay saam.
Geskiedenis
Jonquière is in 1847 deur Marguerite Belley gestig, wat oorspronklik van La Malbaie gekom het. Die stad is vernoem na die Marquis de La Jonquière, die goewerneur van Nieu-Frankryk in die tydperk tussen 1749 en 1752.
Teen die begin van die 20ste eeu het Jonquière danksy die oprigting van papiermeule vinnig gegroei. In die veertigerjare is die wêreld se grootste aluminiumnywerheid in Arvida, wat toe nog 'n selfstandige stad was, saam met 'n waterkragsentrale opgerig. Arvida en Kénogami is in 1975 by Jonquière ingelyf.
In die winter van 1976 het Jonquière as gasheerstad vir die Spele van Quebec (Jeux du Québec) opgetree.
India Eisley
India Eisley (gebore 29 Oktober 1993) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Headspace (2005), Underworld Awakening (2012), en Kite (2014).
Desmascula desdemona
Desmascula desdemona is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
R.D. Laing
Ronald David Laing (7 Oktober 1927 - 23 Augustus 1989) was 'n omstrede Skotse psigiater wat baanbrekerswerk verrig het om die geestessiekte skisofrenie te ontleed. Sy betoog "The Divided Self" wat in 1960 verskyn het, het vir baie gewildheid gesorg onder skisofrene maar vir afkeur onder psigiaters. Deur gebruik te maak van die eksistensieel-fenomenologiese benadering het hy gehelp om die wêreld van die skisofreen aan ander bekend te maak. Laing het die manier waarop psigiatrie destyds bedryf is veroordeel en geargumenteer dat dit gehelp het om die siekte in stand te hou, en het sodoende 'n belangrike bydrae gelewer aan die antipsigiatriese beweging van die vyftigerjare wat onder andere geloods is deur persone soos Thomas Szasz en Michel Foucault.
Laing se sublieme insig in die skisofrenie het hy na eie mening te danke aan sy eie liefdelose en eensame kinderjare wat hom sy hele lewe gekwel het. In 1989 is Laing dood aan 'n hartaanval wat moontlik veroorsaak is deur sy jarelange depressie, dwelmmisbruik en alkoholisme. Hy het tennis gespeel toe dit gebeur het.
Marksegmentering
Marksegmentering is die proses om 'n breë verbruiker- of sakemark, wat gewoonlik uit bestaande en potensiële kliënte bestaan, in subgroepe van verbruikers (bekend as segmente) te verdeel, wat gebaseer is op gedeelde eienskappe. Met die verdeling in segmentmarkte kyk navorsers vir gedeelde eienskappe soos gemeenskaplike behoeftes, gemeenskaplike belange, soortgelyke lewenstyle of selfs soortgelyke demografiese profiele. Die oorkoepelende doel van segmentering is om hoë-opbrengs-segmente – die segmente wat gewoonlik die winsgewendste is of die meeste groeipotensiaal het – te identifiseer sodat dit uitgesonder kan word vir spesiale aandag (hulle word dus die teikenmarkte).
Daar is al baie verskillende maniere geïdentifiseer om 'n mark te segmenteer. Die besigheid-tot-besigheid-handelaars sal byvoorbeeld die mark in verskillende soorte besighede of lande segmenteer. Besigheid-aan-verbruiker-handelaars sal eerder die mark verdeel in demografiese segmente, lewenstylsegmente, gedragsegmente of enige ander betekenisvolle segment. Marksegmentering gaan van die veronderstelling uit dat die verskillende marksegmente verskillende bemarkingprogramme vereis – met ander woorde verskillende aanbiedinge, pryse, promosies en verspreiding. Marksegmentering is nie net ontwerp om die mees winsgewende segmente te identifiseer nie, maar ook om profiele van belangrike segmente te ontwikkel ten einde hul behoeftes en die aankoopaansporings beter te verstaan. Die insigte wat uit segmenteringontleding verkry word, word vervolgens gebruik om bemarkingstrategie-ontwikkeling en -beplanning te ondersteun. Baie bemarkers gebruik die S-T-P-benadering; Segmentering→ Teikenbepaling → Posisionering  om die raamwerk vir die bemarkingbeplanningdoelwitte te voorsien. Met ander woorde, die mark word gesegmenteer, een of meer segmente word gekies as die teiken, en die produkte of dienste word geposisioneer op 'n manier wat ooreenstem met die gekose teikenmark of -markte.
Geskiedenis
Kontemporêre marksegmentering het in die 20ste eeu na vore gekom toe bemarkers op twee dringende kwessies gereageer het. Data oor demografieë en kooppatrone was beskikbaar vir groepe, maar selde vir individue. Daarby was advertensies en verspreidingskanale beskikbaar vir groepe, maar selde vir enkele verbruikers. Tussen 1902 en 1910 het George B Waldron, wat by die Mahin-reklameagentskap in die Verenigde State gewerk het, belastingregisters, stadsgidse en sensusdata gebruik om aan adverteerders die verhouding tussen opgevoede teenoor ongeletterde verbruikers en die verdienstevermoë van verskillende beroepe te toon in 'n baie vroeë voorbeeld van 'n eenvoudige marksegmentering. In 1924 het Paulus Cherington die ABCD-huishoudelike tipologie ontwikkel – die heel eerste sosio-demografiese segmenteringinstrument. Met net toegang tot groepvlakdata het handelsmerkbemarkers die taak van 'n taktiese oogpunt benader. Dus was segmentering in wese 'n handelsmerkgedrewe proses.
Tot betreklik onlangs het die meeste segmenteringbenaderings hierdie taktiese perspektief behou in die sin dat hulle net aandag gegee het aan onmiddellike korttermyn-besluite; soos deur die huidige "mark wat bedien word" te beskryf, wat net besluite oor die bemarkingmengsel beïnvloed het. Met die koms van digitale kommunikasie en die stoor van massas data, het dit vir bemarkers moontlik geword om segmentering op die vlak van die individuele verbruiker te doen. Omvattende data is nou beskikbaar om die segmentering van baie klein groepe of selfs 'n enkele kliënt te ondersteun, sodat bemarkers 'n pasgemaakte aanbod met 'n individuele prys kan saamstel wat deur onmiddellike kommunikasie weergegee kan word.
Kritiek teen marksegmentering
Die beperkinge van konvensionele segmentering is al deeglik gedokumenteer. Die kritiek is onder meer: Marksegmentering het baie kritici. Maar ten spyte van sy beperkinge bly marksegmentering 'n bemarkingskonsep wat algemeen in die praktyk gebruik word. Een Amerikaanse studie dui byvoorbeeld daarop dat byna 60% van senior bestuurders die afgelope twee jaar marksegmentering gebruik het.
Marksegmenteringstrategie
'n Belangrike oorweging vir bemarkers is of hulle die mark enigsins wil segmenteer. Afhangend van die maatskappy se filosofie, hulpbronne, die soort produk of die eienskappe van die mark, kan besighede 'n ongedifferensieerde of gedifferensieerde benadering volg. In 'n ongedifferensieerde benadering ignoreer die bemarker segmentering en ontwikkel 'n produk wat voldoen aan die behoeftes van die grootste aantal kopers. In 'n gedifferensieerde benadering teiken die maatskappy een of meer marksegmente, en ontwikkel aparte aanbiedinge vir elke segment. In verbruikerbemarking is daar min voorbeelde van 'n ongedifferensieerde benadering. Selfs goedere soos sout en suiker, wat eens beskou is as kommoditeite, is nou hoogs gedifferensieerd. Verbruikers kan kies tussen 'n verskeidenheid soutprodukte: kooksout, tafelsout, seesout, growwesout, kosjersout, mineralesout, kruie- of groentesoute, geïodiseerde sout, plaasvervangers vir sout en vele meer. Suiker is ook te kry in allerhande verskillende soorte – rietsuiker, beetsuiker, verwerkte suiker, verfynde witsuiker, bruinsuiker, strooisuiker, suikerklontjies, versiersuiker, invertsuiker, suikerstroop en 'n oorvloed van plaasvervangers vir suiker. Elkeen van hierdie produkte is ontwikkel om te voldoen aan die behoeftes van spesifieke marksegmente. Invertsuiker en suikerstroop word byvoorbeeld bemark aan voedselvervaardigers wat dit gebruik in die maak van konfyt, sjokolade en gebak. Suikers wat aan verbruikers bemark word, vind byval by verskillende segmente – verfynde suiker is hoofsaaklik vir gebruik op die tafel, terwyl strooisuiker en versiersuiker hoofsaaklik ontwikkel is vir gebruik in tuisgebak. 'n Aantal faktore beïnvloed gewoonlik 'n maatskappy se segmenteringstrategie:
Segmentering, teikenbepaling en posisionering
Die proses om die mark in segmente te verdeel is bedrieglik eenvoudig. Sewe basiese stappe behels die hele proses, insluitend segmentering, teikenbepaling en posisionering. In die praktyk kan die proses baie moeisaam wees en vereis dat 'n mens vragte data moet ontleed en benodig baie vaardigheid in die ontleding, interpretasie en 'n mate van oordeel. Hoewel baie ontleding nodig is en baie besluite geneem moet word, gebruik bemarkers gewoonlik die sogenaamde S-T-P-proses – Segmentering → Teikenbepaling → Posisionering as 'n breë raamwerk om die proses te vereenvoudig. Segmentering behels die identifisering van die mark wat gesegmenteer moet word; die identifisering van basisse om in daardie segmentering en die ontwikkeling van profiele te gebruik. Teikenbepaling behels 'n evaluasie van elke segment se aantreklikheid en die keuse van die segmente wat geteiken gaan word. Posisionering behels die identifikasie van die optimale posisionering en ontwikkeling van daardie bemarkingsprogram.
Basisse vir die segmentering van verbruikermarkte
'n Belangrike stap in die segmenteringproses is die keuse van 'n geskikte basis. In hierdie stap is bemarkers op soek na 'n manier om interne homogeniteit (die ooreenkoms binne die segmente), en eksterne heterogeniteit (die verskille tussen die segmente) te verkry. Met ander woorde, hulle is op soek na 'n proses wat verskille tussen die lede van 'n segment tot die minste hou en die verskille tussen elke segment die meeste maak. Daarbenewens moet die segmentering segmente bepaal wat betekenisvol is vir die spesifieke bemarkingsprobleem of -situasie. Iemand se haarkleur kan 'n relevante basis wees vir 'n sjampoevervaardiger, maar dit sou nie relevant wees vir 'n verkoper van finansiële dienste nie.
Eintlik kan bemarkers die mark na aanleiding van enige basis van veranderlikes segmenteer, solank dit identifiseerbaar, meetbaar, bruikbaar en stabiel is. 'n Paar modehuise het byvoorbeeld die mark gesegmenteer volgens vroue se rokgroottes as 'n veranderlike. Maar die mees algemene basisse vir die segmentering van verbruikermarkte is geografies, demografies, psigografies en volgens gedrag.
Demografiese segmentering
Segmentering volgens demografie is gebaseer op die verbruiker se demografiese veranderlikes soos ouderdom, inkomste, grootte van die gesin en sosio-ekonomiese status. Demografiese segmentering gaan van die veronderstelling uit dat verbruikers met soortgelyke demografiese profiele ook soortgelyke patrone openbaar wat aankope, belange en leefstyle betref en dat hierdie eienskappe sal lei tot soortgelyke produk/handelsmerk-voorkeure. In die praktyk kan demografiese segmentering potensieel enige veranderlike gebruik wat van die land se sensusinsamelaars verkry kan word. Tipiese demografiese veranderlikes en hul beskrywings is soos volg: In die praktyk gebruik die meeste demografiese segmentering 'n kombinasie van demografiese veranderlikes.
Psigografiese segmentering
Psigografiese segmentering, wat ook lewenstylsegmentering genoem word, word gemeet deur die bestudering van die aktiwiteite, belange en menings van kliënte. Dit kyk hoe mense hul vrye tyd bestee,en vir watter eksterne invloede hulle mees ontvanklik is en hulle die meeste beïnvloed. Psigografie word wyd gebruik as 'n basis vir segmentering, omdat dit bemarkers in staat stel om streng gedefinieerde marksegmente te identifiseer en die verbruiker se motiverings vir die keuse van 'n produk of handelsmerk beter te verstaan.
Gedragsegmentering
Gedragsegmentering verdeel verbruikers in groepe volgens hul waargenome gedrag. Baie bemarkers glo dat gedragsveranderlikes beter is as demografie en geografie vir die opstel van marksegmente.
Lynn Shelton
Lynn Shelton (1965−2020) was 'n Amerikaanse regisseuse, aktrise, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente My Effortless Brilliance (2008), Humpday (2009), Your Sister's Sister (2011), en Laggies (2014).
Lynn Shelton is op 16 Mei 2020 op die ouderdom van 54 in Los Angeles aan 'n bloedversteuring oorlede. Sy word oorleef deur haar gewese eggenoot Kevin Seal, haar 13-jarige seun Milo Seal en haar ouers.
Desmoxya
Desmoxya is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Tsjeggo-Slowakye
Tsjeggo-Slowakye, ook Tsjeggoslowakye (Tsjeggies: Československo, [ˈtʃɛskoslovɛnsko], ; Slowaaks: Česko-Slovensko, [ˈtʃɛskɔslɔʋɛnskɔ]), het tussen 28 Oktober 1918 en 1 Januarie 1993 op die gebied van die huidige republieke Tsjeggië en Slowakye bestaan. Op 1 Januarie 1993 is Tsjeggo-Slowakye in die aparte state Tsjeggië en Slowakye verdeel.
Die Sosialistiese Republiek Tsjeggo-Slowakye was 'n federasie wat uit twee dele bestaan het. In die weste was die Tsjeggiese Sosialistiese Republiek, wat die historiese lande Boheme en Morawië omvat, en die Slowaakse Sosialistiese Republiek in die ooste. Die federale hoofstad was Praag. Die land het 'n oppervlakte van 127 876 km², waarvan sowat ’n derde deur woude beslaan is. Wat grondstowwe betref, is veral bruinkool en steenkool van belang.
Algemeen
Tsjeggo-Slowakye, amptelik die Sosialistiese Republiek Tsjeggo-Slowakye, was in Sentraal-Europa geleë. Die land het 'n oppervlakte van 127 876 km² beslaan en 'n bevolking van ongeveer 15 miljoen in 1982 gehad. Tydens die Koue Oorlog het Tsjeggo-Slowakye in die noorde aan Pole, in die noordweste aan Oos-Duitsland (Duitse Demokratiese Republiek), in die suidweste aan Wes-Duitsland (Bondsrepubliek Duitsland), in die suide aan Oostenryk en Hongarye, en in die ooste aan die Sowjetunie gegrens. Die langste grens was die met Pole (1 310 km) en die kortste die met die Sowjetunie (98 km).
Landskap
Die Tsjeggo-Slowaakse landskap het groot afwisseling getoon. Die westelike deel van die land, Boheme, word deur die geologiese ou Tsjeggiese Massief bepaal. Die bosryke gebergte van hierdie massief omsluit die Tsjeggiese laagvlakte geheel en al.
Die massief kan onderverdeel word in die Adelaars-, die Reuse-, en die Isergebergte. Die Ertsgebergte lê noordwes daarvan en in die weste en suidweste is die bosryke Bohemerwoudgebergte. In die ooste is die skilderagtige Boheems-Morawiese heuwels, wat 'n natuurlike skeiding tussen Morawië en Boheme vorm. Die Tsjeggiese Laagvlakte omsluit talle bekken- en heuwellandskappe.
Langs die Elberivier strek die vrugbare Elbevlakte hom uit. Die ooste van Morawië en die hele Slowakye vorm deel van die Karpate, 'n berggebied wat hoofsaaklik in die Tersiêr ontstaan het. Die Karpate-boog word van die baie ouer Tsjeggiese Massief geskei deur 'n laaglandgebied, wat as die Morawiese Poort bekend staan. Oos van die Morawiese Poort lê die Wes-Karpate, wat bestaan uit 'n reeks kleiner massiewe wat tussen 800 en 1 200 m hoog is, met enkele pieke van tot 1 700 m hoog.
Die hoë Tatra, met die hoogste berg in die voormalige Tsjeggo-Slowakye, Gerlachspits, en die Lae Tatra is gewilde toeriste-aantreklikhede en vorm deel van die Sentraal-Karpate. Tussen die Wes- en Sentraal-Karpate is die Klein en Groot Fatra-gebergte. Suid van die Lae Tatra lê die Slowaakse Ertsgebergte, wat ryk is aan verskeie grondstowwe.
Die bergkettings word deur lang en diep valleie met vinnig vloeiende riviere van mekaar geskei. In die suide van Slowakye, tussen die Donaurivier se linkeroewer en die Karpate, is die Donaulaagland, 'n belangrike landbougebied. Die Donaulaagland word in die weste deur die Klein Karpate onderbreek en gaan oor in die Morawiese Valleie, laagvlaktes langs die Morawa- en die Dyjerivier, 'n syrivier.
Naam
Kort vorm:
Robbie Amell
Robbie Amell (gebore 21 April 1988) is 'n Kanadese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Duff (2015) en ARQ (2016), en in die televisiereeks The Tomorrow People (2013).
Tsjeggo-Slowakye
Naam
Lang vorm:
Sport
In sport was die Tsjeggo-Slowaakse nasionale sokkerspan een van die die sterkste mededingende spanne en het agt keer aan die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi deelgeneem en twee keer as naaswenner geëindig (in 1934 en 1962). Vir die UEFA Europa-beker kon Tsjeggo-Slowakye drie keer kwalifiseer, die toernooi van 1976 in Joego-Slawië wen en het twee keer (in 1960 en 1980) die derde plek bereik. Tydens die Olimpiese Somerspele 1980 in Moskou kon die Tsjeggo-Slowaakse nasionale sokkerspan die gouemedalje verower.
Willem van Zyl
Willem van Zyl was 'n Suid-Afrikaanse verhoogakteur.
In 1930 trou hy met die aktrise Wena Naudé, en later die jaar smelt hulle saam met Hendrik Hanekom se geselskap om die Hanekom-Van Zyl Geselskap te vorm. Hier speel hy in Wie is Wie (Tons of Money van Will Evans) en Die Silwer Koning (deur H.A. Jones). In dieselfde jaar tree Hanekom uit om 'n skool te begin. Die geselskap is toe na die Wena Naudé-Van Zyl Geselskap hernoem.
Van Zyl en Wena het ’n dogter, Nilo gehad. Hulle is egter in 1940 geskei.
Desmapsamma vervoorti
Desmapsamma vervoorti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Desmapsamma en tot die familie Desmacididae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1998 deur Van Soest.
Koi
Koi (Cyprynis carpio) is gewilde ornamentele visse soortgelyk aan die goudvis. Die woord koi kom van die Japannese woord wat karp beteken want alle koi-visse is karpe. Die ornamentele koi word meer spesifiek nishikigoi genoem. Koi kan 'n redelike lang lewe hê en daar is historiese bewyse dat sommige koi oor 'n honderd jaar oud kan word.
Geskiedenis
Koitelery het gewild begin word in die 18de eeu in Japan. Rysboere het gekleurde karpe uitgesoek en hulle so begin teel. Die buitewêreld het koi eers ontdek in 1914 toe van hulle as 'n geskenk deur Keiser Hirohito gegee is. Daarna het die aanvraag na koi gegroei en vandag is hierdie gekleurde karpvisse volop beskikbaar en word dwarsoor die wêreld geteel.
Variasies
Koi kom in verskeie kleure voor. Oranje, rooi, geel, wit en swart kom die meeste voor. Die volgende is die mees dominante variasies:
Koi in aanhouding
Koi is sterk visse en kan maklik aangehou word. Hulle is kouewatervisse so enige skoudam moet ten minste 1,5 meter diep wees. Omdat koi helder kleure het, is hulle maklike prooi vir roofdiere en is dit aanbevole om 'n skuiling oor 'n skoudam te plaas.
Koi en alle karpverwante visse het 'n vinnige metabolisme en sodoende kan hulle maklik hul eie water besoedel, dus is dit noodsaaklik om 'n goeie filterpomp in 'n visdam te installeer.
Eksterne skakels
コイ
Upanishad
thumb|220px|’n Bladsy uit die Isha Upanishad-manuskrip, wat een van die hoofgeskrifte is. Die Upanishads of Oepanisjade (Sanskrit: उपनिषद्) is laat Vediese geskrifte in Sanskrit van godsdiensleringe wat die fondament van Hindoeïsme vorm. Hulle is die mees onlangse deel van die oudste geskrifte van Hindoeïsme, die Vedas, en handel oor meditasie, filosofie en ontologiese kennis; ander dele van die Vedas handel oor mantras, voorspellings, rituele, seremonies en offerandes.
Beskrywing
Die Upanishads is van die heel belangrikste geskrifte in die geskiedenis van Indiese godsdiens en kultuur en het ’n belangrike rol gespeel in die ontwikkeling van spirituele idees in antieke Indië. Dit verteenwoordig ’n oorgang van Vediese ritualisme na nuwe idees en instellings. Die inhoud is wyd bekend en hulle sentrale idees vorm die spirituele kern van Hindoeïsme.
Daar word algemeen na die Upanishads verwys as Vedanta. Vedanta word vertolk as die "laaste hoofstukke, dele van die Veda" en alternatiewelik as "die hoogste doel van die Veda". Die begrippe brahman (hoogste realiteit) en atman (siel, self) is sentrale idees in al die Upanishads, en hulle tematiese fokus is "weet dat jy die atman is". Saam met die Bhagavad Gita en Brahmasutra verskaf die hoof-Upanishads (saam bekend as die Prasthanatrayi) ’n basis vir die verskeie latere skole van Vedanta, waaronder twee invloedryke monistiese skole van Hindoeïsme.
Sowat 108 Upanishads is bekend, waarvan die eerste 12 of so die oudstes en belangrikstes is; dit word die hoof- of mukhya Upanishads genoem.
thumb|180px|links|Die 19de-eeuse Duitse filosoof Arthur Schopenhauer. Voordat hulle neergeskryf is, is die Upanishads geslagte lank mondelings oorgedra. Hulle kom uit die jare voor Christus, maar geleerdes stem nie saam oor die presiese datum nie en ook nie oor watter voor- en watter na-Boeddhisties is nie. Die Brhadaranyaka word veral as antiek beskou. Van die res is 95 Upanishads deel van die Muktika-kanon, wat saamgestel is van sowat die laaste eeue van die 1ste millennium v.C. tot omstreeks die 15de eeu n.C. Nuwe Upanishads is dwarsdeur die vroeë moderne en moderne era saamgestel, maar hulle handel dikwels oor onderwerpe wat nie met die Vedas verband hou nie.
Ontvangs in die Weste
Nadat die Upanishads in die vroeë 19de eeu vertaal is, het dit ook in die Weste begin aandag trek. Die Duitse filosoof Arthur Schopenhauer was diep beïndruk deur die Upanishads en het dit genoem "die lonendste en verheffendste leesstof wat... in die wêreld moontlik is".
Indoloë uit die moderne era het al die ooreenkomste bespreek tussen die basiese begrippe in die Upanishads en dié van belangrike Westerse filosowe.
Goudvis
Die goudvis (Carassius auratus) is een van die eerste visse wat deur die mens mak gemaak is, en bly steeds een van die gewildste akwariumvisse. Goudvisse is deel van die karpfamilie (wat ook die koikarp en die krapkarp insluit).
Goudvisse kan tot 59 cm lank word en tot 4,5 kg weeg, al word die meeste goudvisse nie so lank of so swaar nie. In ideale toestande kan 'n goudvis ongeveer 20 jaar leef (die wêreldrekord is 49 jaar).
Geskiedenis
Gedurende die Tangdinastie in China was dit gewild om karpvisse in skoudamme aan te hou en gevolglik het 'n mutasie ontstaan wat die visse 'n goue kleur gegee het. Mense het toe begin om die visse te teel en hulle in terracottapotte te plaas. In 1502 is goudvisse in Japan bekendgestel, waar nog subspesies geteel is. Goudvisse is in 1874 in die VSA bekendgestel en van toe af het hulle gewildheid gegroei.
Verspreiding in Suid-Afrika
Die vis kom wild voor in die Kaapse Vlakte-area, Breederivier naby Robertson, die Baakensrivier in Port Elizabeth, Grahamstad, Apiesrivier in Pretoia, Umsinduzirivier in Pietermaritzburg en die Chinhoyi-grotte in Zimbabwe.
Habitat
Die vis leef in stil plekke wat plantegroei bevat byvoorbeeld visdammetjies in tuine. Hulle is omnivore en vreet organiese afsaksels, detritus en ongewerweldes. Die wyfie lê eiers in plantegroei wat onderwater is.
Marley Shelton
Marley Shelton (gebore 12 April 1974) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Never Been Kissed (1999), Bubble Boy (2001), Uptown Girls (2003), en Planet Terror (2007).
Beeldspraak
Beeldspraak is figuurlike taalgebruik oftewel 'n stylfiguur. Die gedagte aan iets bepaalds (die referent) roep ander sake (beelde) in die gedagtes op wat verband hou met die referent en 'n ooreenkoms daarmee toon. Hierdie kognitief-ervare ooreenkomste word assosiasie (uit die sielkunde) genoem. Beeldspraak is 'n vorm van assosiasie.
Standaarduitdrukkings in Afrikaans wat op beeldspraak gebaseer is, is:
Vorme
Vorme van beeldspraak is:
Gretchen Cryer
Gretchen Cryer (gebore 17 Oktober 1935) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Hiding Out (1987) en in die televisiereeks Who Do You Think You Are? (2010).
Clifton Williams
'''Clifton Curtis "C.C." Williams''' (26 September 1932 – 5 Oktober 1967; Majoor, Amerikaanse Marinierskorps) was 'n Amerikaanse vlootvlieënier, toetsvlieënier, meganiese ingenieur, en Nasa-ruimtevaarder. Hy sterf in 'n vliegongeluk voor hy enige ruimtevaarte onderneem het. Die ongeluk is veroorsaak deur 'n meganiese fout in die T-38 straalvliegtuig waarmee hy op pad was na sy ouers in Mobile, Alabama. Die faling van meganiese toerusting het tot gevolg gehad dat die vliegtuig nie op die kontroles wou reageer nie. Alhoewel hy sy uitskietstoel gebruik het, was dit blykbaar te laat. Hy was die vierde ruimteman van die Ruimtevaardergroep 3-inname wat gesterf het; die eerste twee was Charles Bassett en Theodore Freeman wat in twee afsonderlike T-38-vlugte gesterf het, asook Roger B. Chaffee wat in Apollo 1 verbrand het. Williams se vliegtuig het naby Tallahassee, Florida, sowat 'n uur se vliegtyd van Patrick Lugmagbasis, neergestort.
Olifantsrivier, Klein Karoo
Stroomgebied
Die Olifantsrivier ontspring in die Kouga- en Baviaanskloofberge. Hier is die waterskeiding so te sê die grens tussen die Oos- en die Wes-Kaap. Dit dreineer die oostelike deel van die Klein Karoo en vloei van oos na wes tussen die Swartberg in die noorde en die Kammanassieberge in die suide totdat dit aansluit by die Gamkarivier aan die oostekant van die Rooiberge. So vorm die Olifantsrivier die oostelike arm van die Gouritsrivierbekken.
Damme
Aangesien die riviere in hierdie stelsel nie standhoudend is nie, is opgaardamme van groot belang vir die inwoners van hierdie streek.
Bevolking en dorpe
Die gebied waardeur die Olifantsrivier en sy sytakke stroom, is nie talryk aan inwoners nie. Van die bevolking van 90 000 woon 80% in nedersettings. Uniondale aan die oostekant van die streek lê aan die N9 nasionale pad. Oudtshoorn en De Rust is aan die N12 nasionale pad geleë en Dysselsdorp tussen hulle, maar effens suid van die N12 nasionale pad. Weens die gebrek aan 'n ekonomiese stimulant word geen bevolkingsgroei verwag nie.
Ekonomiese aktiwiteite
Die toerisme van die Klein Karoo draai om die wyn- en volstruisbedryf sowel as die Kangogrotte. Lusern en weiding word op droë land en onder besproeiing verbou. Skape vreet die karoobossies, maar van die tabakbedryf het weinig oorgebly.
Ekologiese situasie
Die Olifantsrivier en sy sytakke is oor die algemeen in 'n redelik tot goeie ekologiese toestand. In die laer dele van die Kammanassie en die Olifants is die normale vloei deur menslike aktiwiteite gestrem. Watergehalte by groter nedersettings is verswak. Landbouaktiwiteite het die habitat nadelig geraak. Voedingsrykheid en soutgehalte van die rivier is beïnvloed.
Warmbronne
In die stroomgebied van die Olifantsrivier is daar twee warmwaterbronne. Die bekendste is Calitzdorp Spa geleë op 'n afstand van 17 km noordoos van Calitzdorp. Ook die buurplaas Uhuru is tot vakansieoord met 'n swembad met bronwater ontwikkel. By die oog vloei 16 000 liter water per uur uit die aarde en is die temperatuur na bewering tot 50 grade Celsius. By Toorwater by die samevloeiing van die Traka en die Olifants is 'n onontwikkelde warmbron.
Let Wel
Hierdie Olifantsrivier moet nie met die Olifantsrivier in Namakwaland verwar word nie. Hierdie rivier vloei ook nie in die Oos-Kaap nie.
Chris Tucker
Chris Tucker (* 31 Augustus 1971 in Atlanta, Georgia) is 'n Amerikaanse akteur, filmregisseur en -vervaardiger.Hy is bekend vir sy rol in Friday (1995) as Smokey. Asook sy rolle in die rolprente Rush Hour reeks, The Fifth Element en in Quentin Tarantino se Jackie Brown.
Vroeë lewe
Tucker was gebore op August 31, 1971, in Atlanta, Georgia, die jongste seun van Mary Louise (née Bryant) en Norris Tucker. Een van ses kindkers, Tucker het op 'n vroeë ouderdom geleer humor het die vermoë om aandag te trek.
Tucker het getrek na Los Angeles om 'n loopbaan as akteur te begin.
Persoonlike lewe
Tucker het 'n seun genaamd Destin, wat saam met sy ma in Los Angeles woon. Hy verdeel sy tyd tussen Bel Air, Los Angeles, Las Vegas en Atlanta. Tucker is 'n Christen.
Tucker is goeie vriende met  Rush Hour  mede-ster Jackie Chan. Hy was ook naby aan die sanger Michael Jackson.
Swem in Suid-Afrika
duimnael|regs|300px|Swemmers maak gereed om in te duik. duimnael|regs|300px|'n Olimpiese swembad.
Suid-Afrika is 'n warm, sonnige land, met 'n lang kuslyn en baie swembaddens. Reeds in die 19de eeu begin die ontwikkeling van swem as 'n sport, met die stigting van klubs, soos die PE Amateurklub in Port Elizabeth, wat in Maart 1898 gestig word vir die "ontwikkeling van swem en waterpolo deur middel van kompetisie", en vandag nog bestaan.
Die geskiedenis van internasionale swem in Suid-Afrika
links|duimnael|Die Groen en Goud
SAASU
Die Suid-Afrikaanse Swem Unie is in 1908 gestig en die volgende jaar deur FINA – die wêreldbeheerliggaam - as lid aanvaar. Op daardie stadium was daar nog geen provinsiale organisasies nie. Die nasionale het liggaam het bestaan uit provinsiale liggame wat jaarliks in vier watersporte kompeteer het – swem, waterpolo (om die Currybeker), duik en sierswem.
Suid-Afrika was aktief in die werkinge van FINA. Harry Getz, voormalige voorsitter van SAASU en 'n waterpolospeler vir die WP, is in 1954 tot die Tegniese Komitee van FINA aangewys – die eerste Suid-Afrikaner wat op 'n FINA-komitee dien. Hy was die hoofbeampte van swem tot beide die 1964 Tokyo Spele en 1968 Mexikostad Olimpiese Spele – ten spyte van die verbod op Suid-Afrikaanse deelnemers aan daardie kompetisies. Saam met die afskaffing van SAASU in 1994 het die toekenning van Springbokkleure aan swemmers ook verdwyn. Die huidige beheerliggaam staan bekend as 'Swimming South Africa'. Die nuwe bedeling beteken dat internasionale kompetisies, soos die FINA-wêreldbeker wat jaarliks in Durban plaasvind, nou gereeld in SA plaasvind.
Die vroeë jare
Net soos rugby, en elke ander sport in Suid-Afrika, het swem ook die Springbokbaadjie aan internasionale verteenwoordigers toegeken.
Die eerste Springbokswemmer in die Olimpiese Spele was G.A. Godfrey in die 1912-spele te Stockholm, en Barbara Nash by die 1920-spele in Antwerpen. Beide het ongelukkig geen finale behaal nie, maar in die 1928-spele in Amsterdam het die dames 4 x 100 m vryslagaflosspan van Kathleen Russell, Rhoda Rennie, Marie Bedford en Frederica Van Der Goes die brons medalje losgeslaan, na die spanne van die VSA en Engeland.
In 1932 by Los Angeles was Jenny Makaal die eerste dame Springbok om 'n swemmedalje by die spele te wen, toe sy 'n brons wen in die 400 m vryslag, en kom 5de in die 100 m met 'n tyd van 1:10.8. Maakal is afgerig deur Jimmmy Green, opsigter van die munisipale swembad in Pretoria. Sy wen ook silwer in die 440y kruipslag by die 1934 Empire Spele in Engeland.
Die 1938 Empire Spele is gehou in Sydney, Australië. Carla Gerke wen silwer in die dames 220y borsslag die dames is tweede in die 3 x 100y wisselslag aflos. Die enigste sukses vir die mansspan was Terry Collard se silwer in die 110y kruipslagitem. By die volgende Empire Spele, gehou in Auckland, Nieu-Seeland, wen Graham Johnston goud in die 1650y kruipslag, met Joan Harrison goud in 440 en brons in 110y kruipslag.
Die volgende Olimpiese sukses vir Suid-Afrika is behaal deur Joan Harrison, toe nog net 'n sestien-jarige meisie, wat die goue medalje in die 100 rugslag gewen by die 1952 Olimpiese Spele gehou in Helsinki. Haar wentyd van 1:14.3 was egter wel heelwat stadiger as die rekord van 1:10.9 wat in 1939 deur Cornelia Kint van Nederland opgestel is, wie se rekord eers in 1960 verbeter is.
By die 1956-spele in Melbourne wen die Dames 4x100 vryslagaflos die brons medalje – Natalie Ann Myburgh, Susan Elizabeth Roberts, Miora Abernethy and Jeanette Evelyn Myburgh, met die goud gewen deur Australië, gelei deur Dawn Fraser, en die VSA tweede.
Die 1950's
Julian Dyason was die SA en VSA-borsslagkampioen in 1952, terwyl hy 'n student was by die universiteit van Oklahoma. Buill Steuart Michigan State.
Die sestiger jare
duimnael|150px|Karen Muir
By die Britse Junior Swemkampioenskappe gehou in Blackpool op 10 Augustus 1965 breek Karen Muir van Kimberley die wêreldrekord in die 110 tree rugslag met sewe tiendes van 'n sekonde. Op ouderdom van 12 jaar, 10 maande en 25 dae, bly sy vandag nog die jongste atleet om 'n wêreldrekord in enige sport op te stel.
Muir se rekord is die volgende Februarie 1966 verbeter – in Kimberley, deur Anne Fairlie van Suid-Afrika. Daarna was dit weer Muir se beurt – een week later in Maart 1966 het sy die 100 m-rekord twee keer verbeter in die Rachel Finlayson soutwaterswembad in Durban. Op die tweede geleentheid het die veld bestaan uit Anne Fairlie nie, asook Kathy Ferguson van die VSA – goue medaljewenner by die 1964 Olimpiese Spele in Tokyo, en Kiki Caron van Frankryk – 'n voormalige wêreldrekordhouer.
Gedurende die noordelike somer van 1966 toer die Springbokke na Europa, Amerika en Kanada. Op 23 Julie 1966 te Beziers in Frankryk stel Anne Fairlie weer 'n nuwe rekord in die 100 m en Karen Muir doen dieselfde in die 200 m-rugslag. Die twee herhaal die vertoning 'n maand later in Vancouver. Daarna stel Karen Muir op verskeie geleenthede weer nuwe wêreldrekords op – in die 100 sowel as 200 m, met haar laaste rekord in die 100 m by Utrecht op 6 Julie 1969. Tussen 1965 en 1969 breek sy 15 wêreldrekords in rugslag items, waarvan die laaste gehou het tot 1973, toe Ulrike Richter van Oos-Duitsland haar rekord van 1:05.9 in die 100 m geklop het.
Die '70s
Gedurende hierdie tydperk – die 1970's, het Suid-Afrikaanse swem verder gegroei. Die mees merkwaardige swemmer opgelewer van die dekade was Jonty Skinner van Oos-Londen. Afgerig deur sy vader Doug Skinner, het Skinner sukses behaal in die 100 m vryslag by die 70ste Suid-Afrikaanse Swemkampioenskappe in Bloemfontein in 1974. Daarna is hy na die VSA en het hy by die Universiteit van Alabama en die Central Jersey Aquatic Club geswem. In die somer van 1976, na 'n onsuksesvolle poging om vroeg 'n Amerikaanse burgerskap te bekom en die land te verteenwoordig by die Olimpiese Spele in Montreal, swem hy by die Nasionale kampioenskappe in Philadelphia. In Montreal wen Jim Montgomery (VSA) goud met 'n nuwe wêreldrekord vir die 100 m vryslag opgestel – 49.99. In Philadelphia, twee weke later, verpletter Skinner die rekord met 49.44 – wie se rekord eers in 1981 verbeter word. Vandag is hy verbonde aan die nasionale span van die VSA, as direkteur van prestasiewetenskap.
Tagtigerjare
Op 4 Oktober 1988 stel Peter Williams van Suid-Afrika, toe 'n student aan die Universiteit van Nebraska, met 'n tyd van 22,18, 'n nuwe wêreldrekord in die 50 m vryslag op. Ongelukkig is dié prestasie, net soos dié van Jonty Skinner in 1976, nooit deur die Suid-Afrikaanse Swemvereniging erken nie.
1992 – terug op die wêreldverhoog
Suid-Afrika word in 1992 weer toegelaat om aan die Olimpiese Spele deel te neem. Peter Williams se rekord is reeds in 1988 by die Seoul Spele deur Matt Biondi met 0,04 sekondes verbeter.
1996 Atlanta Olimpiese Spele
Ná Joann Harrison se medalje van 1952 is die volgende keer wat Suid-Afrikaanse swemmers sukses behaal het in die Olimpiese Spele, in Atlanta toe Penny Heyns van Durban 'n goue medalje wen op 21 Julie 1996. Haar wentyd van 1:07,02 was 'n nuwe wêreldrekord, en meer as twee sekondes vinniger as Amanda Beard (VSA) in die tweede plek. Behalwe Heyns het Marianne Kriel van Kaapstad brons gewen in die 100 m rugslag. Altwee was ook deel van die dameswisselslagaflosspan wat 'n vierde plek behaal het.
Olimpiese Somerspele 2004
Ryk Neethling, Roland Schoeman, Lyndon Ferns en Darian Townsend verower elk 'n goue medalje in die 4x100 meter vryslagaflos.
Olimpiese Somerspele 2012
Cameron van der Burgh wen die goue medalje in die 100 m borsslag en Chad le Clos wen 'n goue medalje in die 200 m-vlinderslag.
Toernooie
Die SA Swemkampioenskappe word jaarliks aan die begin van die jaar gehou. Dit is die voorste gala waaraan Suid-Afrikaanse swemmers op interprovinsiale vlak deelneem. Ander jaarlikse kompetisies soos SA Skole – Junior en Senior – SA Winterkampioenskappe, Short Course Champs, Sasol Winterkampioenskappe, en verskeie ander op interprovinsiale vlak. Met die algehele afskaffing van die tradisionele provinsies in SA – Natal, Transvaal, ens – was daar ook 'n verandering van die tradisionele jaarkalender van SA swem.
Behalwe die bogenoemde, kan swemmers in SA ook aan verskeie langafstandresies deelneem – onder andere die wêreld se grootste ope water een-myl-swem, jaarliks gehou op die Midmardam in Noord-Natal. Die Midmar het in 1974 ontstaan, met 153 swemmers (almal mans), gewen deur Trevor Strydom. Teen die volgende jaar was daar 220 mans, en 105 dames, en meer as 17 000 het in 2005 deelgeneem. Nog 'n bekende, en heelwat ouer myl-swem is die Redhouse Riviermyl in Port Elizabeth wat in 1924 deur Roy Gregory gewen is. Die SA Ope-waterswemvereniging en Cape Swim verskaf inligting oor langafstandswem in SA.
Die Exiles
In die 1950's begin Suid-Afrika swemmers na Amerika verloor, gelok deur beter oefenfasiliteite en strawwer kompetisie. Daar word hulle deur universiteite met studiebeurse beloon, in ruil vir verteenwoordiging in kompetisies soos die NCAA-kampionskappe. Een van die heel eerste sportlui om 'n beurs na 'n Amerikaanse Universiteit te wen was Graham Johnston van Bloemfontein, by die Universiteit van Oklahoma in 1951. Johnston is vandag een van die voorste deelnemers aan meestersswem, en was in 1993 deur die Interanational Swimming Hall of Fame vereer vir die menigte (41) wêreldmeestersrekords wat hy opgestel het.
Baie swemmers het, soos Johnston, Amerikaanse burgerskap aangeneem, en nooit weer in SA kom deelneem nie. Oor die jare het dit 'n groot impak op die nasionale kampioenskappe gehad, soos die room van Suid-Afrikaanse swem jaarliks na Amerika gelok word, en dan 'n leemte veroorsaak in plaaslike kompetisie. Voorbeelde hiervan strek van die voormalige 100 m vryslag-wêreldrekordhouer Jonty Skinner van Oos-Londen tot Sarah Poewe, 'n Kaapse meisie wat Duitsland in die 2004 Olimpiese Spele verteenwoordig het.
Hieronder volg die name van sommige swemmers wat oorsee gaan swem het. Meeste van hulle het nooit teruggekeer nie.
Meer volledige lys van Suid Afrikaners oorsee is hier https://www.swimhistory.co.za/index.php/articles-main/exiles
Shamier Anderson
Shamier Anderson (gebore 6 Mei 1991) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rol in die rolprent Race (2016).
Unesco
[[Lêer:UNESCO member states.png|duimnael|Lidlande van Unesco:
]]
Unesco is die Engelse afkorting vir United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (Opvoedkundige, Wetenskaplike en Kulturele Organisasie van die Verenigde Nasies), 'n spesiale organisasie van die Verenigde Nasies wat in 1945 gestig is en sy hoofkwartier in die Franse hoofstad Parys het. Tans het 192 lande as lede en 'n verdere ses as geassosieerde lede by Unesco aangesluit, waaronder ook Suid-Afrika, een van die twintig stigterslede.
Unesco is onderverdeel in 'n Algemene Konferensie van alle lidlande wat elke twee jaar vergader en 'n Uitvoerende Raad met 58 lede (wat deur die Algemene Konferensie verkies word), terwyl die Sekretariaat-Generaal Unesco se bedrywighede bestuur. Die laasgenoemde word deur die Sekretaris-Generaal bestuur wat vir 'n ampstermyn van vier jaar verkies word. Die huidige Sekretaris-Generaal is Koïchiro Matsuura (Japan) wat hierdie amp reeds sedert 15 November 1999 beklee.
Carmen Electra
Carmen Electra (gebore 20 April 1972) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Scary Movie (2000), Scary Movie 4 (2006), Epic Movie (2007), en Meet the Spartans (2008).
Unesco
Unesco is veral werksaam op die gebied van die onderwys, sosiale wetenskappe, natuurwetenskappe, die internasionale kulturele samewerking en die inligtingsbedryf (wat onder meer die pers, uitsaaidienste, televisie en filmkuns asook moderne kommunikasietegnologie insluit). Unesco bevorder ook geletterdheid in ontwikkelende lande en bewaar die wêreldkultuurerfenis. Die lys van wêrelderfenisgebiede word deur Unesco saamgestel.
Doelstellings
Unesco beywer hom veral vir die reg op 'n basiese opleiding vir almal en loods gesondheids- en higiëneprogramme. Die bestryding van vigs en dwelmsug en die heropbou van die onderwysstelsel in gebiede, wat deur natuurrampe getref of deur burgeroorloë verwoes is, vorm tans 'n belangrike bestanddeel van Unesco se internasionale bedrywighede.
Aktiwiteite op wetenskaplike gebied sluit die bevordering van die internasionale samewerking ten opsigte van die oseanografie, hidrologie, geologie en omgewingswetenskappe in. Die bewaring van biologiese spesies en die beskerming van waterhulpbronne staan bo-op die lys van Unesco se doelstellings in hierdie verband.
Die bewaring van die kulturele erfenis van die mensdom word deur 'n onderafdeling van Unesco bevorder, die World Heritage Committee (die "Wêrelderfenis-komitee").
Kimberly Cullum
Kimberly Cullum (gebore 29 November 1981) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Rapture (1991), Maverick (1994), en The Amazing Spider-Man (2012), en in die televisiereeks Quantum Leap (1989).
Unesco
Doelstellings
Unesco is tans besig om 'n ooreenkoms vir die bewaring van die kulturele diversiteit uit te werk en koördineer ook aktiwiteite in verband met die Verenige Nasies se Wêrelddekade van Onderwys vir Volhoubare Ontwikkeling (2005-2014).
Personeel en begroting
Unesco het sowat 2 100 medewerkers uit 170 lande in diens (van wie 700 in die organisasie se 53 streekkantore wêreldwyd). Die begroting vir die boekjaar 2008/2009 is VSA-$ 648 miljoen en word deur die lidlande (onder meer Japan met 'n aandeel van 25, Duitsland 13,34 en Frankryk 8,86 persent) asook vrywillige bydraes gefinansier.
Rigveda
thumb|200px|links|’n Rigveda-manuskrip in [[Devanagari, vroeg 19de eeu.]]
Die Rigveda of Rig Veda (Sanskrit: ऋग्वेद, van ऋच् ṛc, "lof", en वेद veda, "kennis") is ’n antieke Indiese versameling Sanskrit-gesange. Dit is een van die vier kanonieke heilige geskrifte (śruti) van Hindoeïsme wat as die Vedas bekend is.
Die Rigveda is die oudste bekende Vediese Sanskrit-geskrif en een van die oudste bestaande geskrifte in enige Indo-Europese taal. Die inhoud van die Rigveda is sedert die 2de millennium v.C. mondeling oorgedra. Filologiese en histories linguistiese bewyse dui daarop dat die grootste deel in die noordwestelike streek van die Indiese subkontinent saamgestel is, heel moontlik tussen omstreeks 1500 en 1000 v.C., hoewel omstreeks 1700 tot 1000 v.C. ook al aangedui is.
Die geskrifte bestaan uit verskillende dele, die Samhita, Brahmanas, Aranyakas en Upanishads. Die Rigveda Samhita is die kernteks; dit is ’n versameling van 10 boeke (mandalas) met 1 028 gesange (suktas) in sowat 10 600 verse (ṛc). In die agt boeke wat eerste saamgestel is – Boek 2 tot 9 – bespreek die gesange hoofsaaklik kosmologie en prys gode. Die onlangser boeke – Boek 1 en 10 – behandel deels ook filosofiese en spekulatiewe vrae, deugde soos dana (welsyn) in die gemeenskap, vrae oor die oorsprong van die heelal en die aard van die goddelike, en ander metafisiese kwessies.
Sommge van die verse word steeds tydens Hindoevierings van deurgangsrites (soos troues) en gebede opgesê, wat dit waarskynlik die wêreld se oudste godsdiensgeskrif maak wat aaneen gebruik is.
Jan Shepard
Jan Shepard (gebore 19 Maart 1928) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Paradise, Hawaiian Style (1966) en in die televisiereekse Waterfront (1954), Captain Midnight (1954), en Then Came Bronson (1969).
Salomien
Salomien is 'n Afrikaanse rolprent wat in 1972 uitgereik is. Die oorspronklike roman, Rondomtalie, is deur Elsabe Steenberg geskryf en het in die tydskrif Sarie Marais verskyn.
Genre
Die rolprent is 'n drama.
Storielyn
Salomien word tronk toe gestuur op aanklag dat sy haar man, Ernst, vermoor het. Sy ly aan geheueverlies, maar die tronkkapelaan glo sy sal onthou as sy haar herinneringe stuk-stuk neerskryf.
Yoga
Yoga-filosofie is een van die ses groot ortodokse skole van Hindoeïsme. Antieke, Middeleeuse en die meeste moderne geskrifte verwys bloot as Yoga daarna.
Die ander vyf ortodokse skole is Samkhya, Nyaya, Vaisheshika, Mimamsa en Vedanta.
Zara Cully
Zara Cully (26 Januarie 1892 – 28 Februarie 1978) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Brother John (1971) en Darktown Strutters (1975), en in die televisiereekse All in the Family (1971) en The Jeffersons (1975).
Desmoxya lunata
Desmoxya lunata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Desmoxya en tot die familie Heteroxyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Carter.
Desmoxya pelagiae
Desmoxya pelagiae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Desmoxya en tot die familie Heteroxyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2005 deur Van Soest & Hooper.