cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Skaak
Sielkunde
Meer onlangse navorsing is gefokus op skaak as verstandelike opleiding; die onderskeie rolle van kennis en vooruitkykende soek; breinafbeeldingstudies van skaakmeesters en beginners; blindskaak; die rol van persoonlikheid en intelligensie in skaakvermoë, geslagsverskille en rekenmodelle van skaakvermoë. Verder het die rol van oefen en talent in die ontwikkeling van skaak en ander kundigheidsdomeins onlangs tot baie navorsing gelei. Dr. K. Anders Ericsson en sy kollegas voer aan dat doelbewuste oefen genoegsaam is om hoë vlakke van vernuf te bereik, soos skaakmeester. Meer onlangse navorsing dui egter dat ander faktore as blote oefen belangrik is: die psigoloë Fernand Gobet and Guillermo Campitelli voer aan dat aangebore talent ook 'n groot rol speel.
Variante
Skaakvariante is vorms van skaak waar die spel met 'n ander bord, spesiale feestukke of ander reëls gespeel word. Daar is meer as tweeduisend gepubliseerde skaakvariante waarvan die bekendste chiangtsi in China en shogi in Japan is.
Skaakvariante kan verdeel word in:
Amphimedon decurtata
Amphimedon decurtata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1978 deur Sarà.
NG gemeente Ermelo
duimnael|regs|170px|Ds. P.W. Ennis, van 1886 tot 1905 die eerste leraar toe hy oorgegaan het na die [[Nederduitsch Hervormde Kerk|Hervormde Kerk. Hy is oorlede op 30 Oktober 1932.]]
links|230px|duimnael|Ermelo se ou NG kerk. Dis nie bekend wanneer dit gesloop is nie.
duimnael|links|230px|Die gemeente se huidige kerkgebou.
duimnael|regs|170px|Dr. [[Willem Petrus Steenkamp|W.P. Steenkamp was net sowat twee jaar leraar van die gemeente tot hy in 1907 na Europa gegaan het om verder te studeer.]]
duimnael|links|230px|Ermelo se huidige NG moederkerk, afgeneem omstreeks in 1951. Dis in 1945 ingewy en was een van die laaste kerke wat [[Leendert Geers|Leendert en Geurt Geers saam ontwerp het voor laasgenoemde oorlede is.]]
duimnael|regs|170px|Ds. N.J. Veltman, leraar van 1928 tot 1965. Sy enigste ander gemeente was [[NG gemeente Roossenekal|Roossenekal van 1925 tot 1929.]]
Die NG gemeente Ermelo is die vierde oudste gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Oostelike Sinode, die 13de oudste in die destydse Transvaal en een van die honderd oudste steeds bestaande NG gemeentes.
Stigting
Die gemeente is in die jaar 1870 gestig deur ds. Frans Lion Cachet en deur hom as konsulentsgemeente bedien tot sy vertrek uit Transvaal in 1873.
Gedurende die eerste 10 jaar van haar bestaan was daar nog geen dorp nie, maar is die dienste gehou op verskeie sentraal geleë plase, onder meer Kranspoort, Onverwacht en Oshoek. Ds. Cachet het na die gemeente verwys as "Ermelo aan de Vaalrivier". Die dorp, wat nie aan die Vaalrivier geleë is nie, is in die jaar 1880 gestig. Soos op die meeste ou Transvaalse dorpe het hier ook ’n Hervormde gemeente bestaan wat in die jaar 1886 met die NG gemeente verenig het, maar later weer afsonderlik voortgegaan het.
Eerste drie leraars
Ná die vertrek van ds. Cachet tree as konsulent van die gemeente op di. H.L. Neethling, J.G. Kriel, D.F. Bosman en H.J. Neethling. Ds. P.W. Ennis is in 1886 as Ermelo se eerste herder en leraar bevestig en dien die gemeente tot in 1905, toe hy ’n beroep aanneem na die Hervormde gemeente op Klerksdorp. Gedurende sy bediening is die vorige kerkgebou opgerig.
Ds. W.P. Steenkamp het ds. Ennis opgevolg en sowat twee jaar met groot ywer gewerk tot hy na Europa vertrek om verder te leer. Hy het ’n "Christelijke Jongelingen Vereeniging" gestig en die CJV-geboue opgerig. In 1907 is ds. Paul Nel bevestig wat hier gearbei het tot hy sy emeritaat in 1934 aanvaar het, net mooi 40 jaar nadat hy in sy eerste gemeente, Makwassie bevestig is. Voorheen was hy ook ’n jaar lank werksaam in die sendingveld van Masjonaland. Hy was skriba van die Transvaalse Sinode van 1904 tot 1912, assessor van 1919 tot 1923, questor van die Sinode van 1903 tot 1917 en van 1923 moderator, asook skriba van die Raad der Kerken (Federale Raad van NG Kerke) van 1907 tot 1909. Hy was een van die eerste pleitbesorgers vir die oprigting van die NG Kerk se Teologiese Fakulteit aan die Universiteit van Pretoria en dien later in die eerste Fakulteitskommissie. Dié gerespekteerde kerkleier is op 7 Oktober 1943 op Ermelo oorlede.
Onderwys en sending
Sowat ’n eeu gelede was die gemeente een van die grootste in Transvaal, hoewel verskeie gemeentes met die jare uit haar afgestig is. Destyds het ds. Nel in Ons Kerk Album berig: Die gemeente gaan veral vooruit wat haar skole betref. Daar is ’n allerdeeglike hoërskool, en laerskole is daar oral in die gemeente. Die koshuise op die dorp staan onder toesig van die kerkraad."
In 1908 is ’n doelmatige pastorie gebou. Destyds reeds was hier ’n sendinggemeente wat toe onder die bearbeiding was van eerw. C.P. van der Merwe.
Volkslied van Somalië
Lirieke vir die Somaliese volkslied:
Somaliyaay toosoo
Toosoo isku tiirsada ee
Hadba kiina taag daranee
Taageera waligiinee.
Calankiinna wada tiirshoo,
Danta guud ku taagsada oo
Tawaabkoo qudhaa bixiyoo
Gobannimada taam ka dhigee,
Rabbi toobad weyddiistoo
Talo saarta Weynaha eey.
Qabiilkaad ku tookhdaan baa
Qawmiyaddaada kaa tira oo,
Tayo li'ida qoysqoyskaa
Idin bada tabaalaha eey.
Inuu Naar ku taro mooyee
Dagaal ehel ma taabaggalee,
Shacabkaa in loo tudho oo
La tabantaabsho kaa mudaneey!
Tiiraanyo qaran weeyee,
Walaalkiis kan tooganayow
Adays jaray tagoogaha eey.
Quruun teeda hanan weydaa
Tiqo kuma leh dunideenee,
Adduunyada ka tamin qaadtoo
Assaagiina tiigsada eey.
by mumin Haji Banaa.
Amphimedon delicatula
Amphimedon delicatula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1889 deur Dendy.
Willie Adams
Lewe en werk
Hy is die sesde van agt kinders van John Henry Adams en Rebecca Wagenstroom. Sy laerskoolopleiding ontvang hy aan Laerskool Bishop Lavis en hy gaan dan na die Hoërskool Elswood in Elsiesrivier, waar hy matrikuleer. Hy studeer verder aan die Universiteit van Wes-Kaapland, waar hy 'n B.Sc.-graad verwerf met Plantkunde en Dierkunde as hoofvakke. Deeltyds studeer hy dan verder aan die Universiteit van Suid-Afrika, waar hy 'n B.Ed.-graad en 'n Onderwysdiploma verwerf. Vanaf 1973 tot 1979 gee hy Wetenskap en Biologie aan verskeie hoërskole op die Kaapse Vlakte, waarna hy in 1980 aangestel word as lektor in Wetenskap en Biologie aan die Hewat Onderwyskollege in Athlone in Kaapstad, waar Richard Rive een van sy kollegas is. In 1984 word hy hier senior lektor in die Wetenskapdepartement. Intussen studeer hy deeltyds verder aan die Universiteit van Kaapstad, waar hy in 1993 sy M.Ed.-graad in Wetenskaponderrig en in 2011 'n Honneursgraad in Argeologie verwerf. Hewat Onderwyskollege word in 1996 deur die regering gedwing om te sluit en saam te smelt met die eertydse wit Kaapstadse Onderwyskollege. Uit protes besluit hy om nie aan die samesmelting deel te neem nie en sluit eerder as gewone onderwyser aan by die onderpresterende Luhlaza Sekondêre Skool in Khayelitsha. Hy trou in 1975 met Joan Bertha Ely en die egpaar het drie kinders, een seun (Robert) en twee dogters (Wilnelia en Olivia).
Gedurende die sewentigerjare is hy betrokke by teaterwerk in die Plankierama, 'n houtsaaltjie in Matroosfontein naby Elsiesrivier in die Kaap. Hier hou hy poësievoorlesings en voer dramas op oor die alledaagse probleme van die mense. Saam met Leonard Koza stig hy in 1983 Township Life, 'n amateurteatergroep, en as amateur akteur is hy aktief by die Township Players. Sedert sy studentedae is hy lid van verskeie swartbewustheidsorganisasies, onder meer die South African Students’ Organisation (SASO) en later die Azanian People’s Organisation (AZAPO). In die laat negentigerjare word hy dan ook verkies as Wes-Kaapse voorsitter van AZAPO. Hy is ook in die sewentiger- en tagtigerjare ten nouste betrokke by SACOS (South African Council for Sport) wat hom vir nie-rassige sport beywer. Hy is 'n stigterslid van verskeie sportklubs en is veral bekend vir sy betrokkenheid by die Celtic Sokkerklub en die Bishop Lavis Krieketklub. In 1991 is hy een van die stigter-redakteurs (saam met Leonard Koza en Patrick Petersen) van die eerste swart uitgewery, Domestica Uitgewers, wat hulle ten doel stel om veral Afrikaanse letterkundige werke van swart skrywers uit te gee. Hierdie werke is voorheen gereeld deur die establishment uitgewers van die hand gewys. Die eerste uitgawe van Domestica is die versamelbundel “Optog”, waarin verse opgeneem word van hom en ander bekende digters soos Leonard Koza, Patrick Petersen en Valda Jansen, asook 'n aantal debutante. Hy gee sy eie publikasies almal deur Domestica uit, as simbool van sy geloof in kulturele selfstandigheid. Hy is 'n stigterslid van die Afrikaanse Skrywersvereniging. Op Maandag 18 Junie 2012 is hy in Kaapstad oorlede aan 'n hartaanval, nadat hy aan nierversaking gely het.
Skryfwerk
Reeds in sy hoërskooljare begin hy skryf (in 1965 terwyl hy in standerd sewe aan die Hoërskool Elswood is) en lewer verskeie Afrikaanse en sedert 1973 ook Engelse verse. Hy publiseer van sy gedigte, in Afrikaans en Engels, in verskeie tydskrifte soos Ensovoort, Graffier, Contrast, Praat, Bandwagon, Blac en New Classic asook in Greenfield Review (V.S.A.) en Gar Magazine (Texas). In die digbundel “Riemvasmaak” dig hy veral oor sosiaal-politiese kwessies en die titelgedig gaan oor die apartheidsregering se gedwonge verhuising in die sewentigs van die mense van Riemvasmaak in die Noord-Kaapland. Van sy gedigte word opgeneem in versamelbundels soos “I Qabane Labantu”, “Optog”, “Reënboogstemme”, “Poskaarte”, “Die Afrikaanse poësie in 'n duisend en enkele gedigte” en “Somehow we survive” (V.S.A.)
Ook op die gebied van die prosa lewer hy 'n bydrae. “Eureka Estate se hoë gebou” is 'n bundel outobiografiese sketse, asook ander sketse en kortverhale, nadat sy kortverhaal “Die ballon” reeds in 1989 in die tydskrif Stet verskyn het. “Townshipgesprekke uit die ou Suid-Afrika” en “Townshipgesprekke uit die nuwe Suid-Afrika” is bundels met sosiale en politieke kommentaar. Hy is tot met sy dood besig met die manuskrip van sy outobiografie onder die titel “Toe die reënboog nog die reënboog was”.
Hy lewer veral sosiaal-politiese kommentaar in sy dramas wat in die Kaapse dialek geskryf is en Episodes en Hypocrites word suksesvol op die Kaapse vlakte opgevoer. Sy debuut is met die dramabundel, “Episodes en ander gemeenskapdramas”. Dit bevat “Hypocrites”, wat aangewys is as een van die finaliste in die Bertrams VO Award for African Literature in 1990. Hierdie drama spot met die destydse Presidentsraad, wat 'n van meet af aan gedoemde poging van die blanke apartheidsregering was om politieke inspraak sonder mag aan die swart bevolking te gee. Die bundel sluit ook in “Episodes” (wat gebeure of episodes uit die eietydse geskiedenis verhaal, veral oor die onluste vanaf 1976), “Die hawkers” (oor die doen en late van vrugtesmouse wat hulle verknies oor gemeenskapsaangeleenthede) en “Die erfstuk” (oor behuisingsprobleme van mense in die township). Hy skryf ook die ongepubliseerde dramas “Bloed is bloed”, wat die draak steek met die konsep van “rasegte” bloed, en “Drie Ouroekers”.
Publikasies
1997 2007
Rustenburg
Rustenburg is 'n stad teen die voet van die Magaliesberge in die Noordwesprovinsie van Suid-Afrika, 112 kilometer noordwes van Johannesburg, met 'n bevolking van sowat 105 000. Dit is een van die snels groeiende dorpe in die land wat ook bekend staan vir sy aangename klimaat. Naby die dorp lê die twee grootste platinummyne en ook die grootste platinum-raffinadery, Precious Metal Refiners (PMR), ter wêreld. PMR lewer sowat sewentig persent van die wêreld se platinumproduksie. Die N4 nasionale pad gaan as 'n snelweg verby die stad.
Die plaaslike landbou spits hom op sitrusvrugte, tabak, grondboontjies, sonneblomsaad, mielies, koring en veeteelt toe.
Rustenburg met sy Royal Bafokeng-stadion (40 000 sitplekke) was een van die gasheerstede van die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010.
Geskiedenis
Rustenburg is in 1850 as 'n administratiewe sentrum vir die omliggende landelike gebied gestig. Volgens ds. Lion Cachet is die dorp so genoem "omdat die Boere hier minder gely het onder die naturelle-aanvalle", 'n plek van rus. Die plaaslike Gereformeerde gemeente is op 11 Februarie 1859 gestig. Sommige van die eerste sittings van die Transvaalse Volksraad, so ver terug as 1852, het op Rustenburg plaasgevind. Die president van die Zuid-Afrikaansche Republiek (Transvaal), Paul Kruger, koop in 1863 Boekenhoutfontein, 'n plaas van vyf vierkante kilometer noordwes van Rustenburg. In 1971 is restourasie aan die plaashuis voltooi wat deur die argitek Johan de Ridder onderneem is. Daarna is die huis tot 'n monument verklaar. Die plaashuis bestaan uit drie geboue met al die oorspronklike meubels van oom Paul.
Eerste en Tweede Vryheidsoorlog
Tydens die eerste Britse besetting van 1877, is 'n fort opgerig, waarin die garnisoen tydens die Oorlog van 1880–81 beleër is, tog het hulle die aanval afgeslaan.
Gevegte het ook tydens die Tweede Vryheidsoorlog in die omgewing plaasgevind by Buffelspoort, Moedwil, Kosterrivier en Olifantsnek.
Die Bhyat-gesin
Onder die eerste inwoners van Rustenburg was ook setlaars van Indiese afkoms, waaronder die bekende Bhyat-gesin, wat 'n groot bydrae tot die geskiedenis van Rustenburg gelewer het. Ter ere van die Bhyats is een van die strate van Rustenburg hernoem tot Fatima Bhyatstraat. Fatima Bhyat en haar eggenoot Abubakr Ahmed Bhyat het 'n ysterware-winkel in die dorp besit, wat President Paul Kruger tydens die Vryheidsoorlog van toerusting op kredietbasis voorsien het. Hulle het later goud daarvoor ontvang.
Sport
Die Royal Bafokeng-stadion is in Phokeng naby Rustenburg geleë en word deur die Royal Bafokeng-nasie bestuur. Dit is al tydens groot sporttoernooie soos die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2009, FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 en die Afrikanasiesbeker 2013 ingespan. Platinum Stars beslis hul tuiswedstryde in die Royal Bafokeng-stadion en ding in die Premier Sokkerliga, Suid-Afrika se hoogste sokkerafdeling, mee. Die stadion is die enigste groot (40 000+) stadion waar die Springbokke 'n 100% wenrekord geniet.
Olympia-park is 'n ander veeldoelige stadion in Rustenburg en tydens die Rugbywêreldbeker 1995 is drie groepfasewedstryde hier gespeel.
Charlie Robinson (akteur)
Charlie Robinson is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Beowulf (1999) en The House Bunny (2008), en in die televisiereeks Night Court (1984).
Porzana
Porzana is 'n genus van voëls in die familie Rallidae. Die genus omvat 14 spesies.
Libby Tanner
Libby Tanner (gebore 25 Februarie 1970) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Nowhere Boys: The Book of Shadows (2016) en in die televisiereekse All Saints (1998) en Nowhere Boys (2013).
Alblasserdam
Alblasserdam is 'n dorp en munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Zuid-Holland, geleë in die weste van die Alblasserwaard aan die Noord-rivier. Die munisipale gebied het sowat 20 000 inwoners (2022) en 'n oppervlakte van sowat 10 km².
Die inwoners noem hul dorp ook wel Damdorp, wat kom deur die Alblas-riviertjie wat uitvloei in Alblasserdam maar deur 'n dam van die Noord-rivier is geskei. In hierdie munisipaliteit word Alblasserwaards gepraat, wat is 'n Hollandse dialek.
Die Alblasserdam-munisipaliteit grens aan die meulens van Kinderdijk en is deel van die metropolitaanse agglomerasie Drechtsteden.
Plekke
Gehuggie:
Munisipale raad
Verkiesings sedert 2010:
Pat Renella
Pat Renella (24 Maart 1929 – 9 November 2012) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Bullitt (1968) en in die televisiereekse The Alfred Hitchcock Hour (1962), Cannon (1971), en Voyagers! (1982).
Verbondsark
duimnael|230px|Die dra van die verbondsark (reliëf in die katedraal Sainte-Marie d'Auch.
Die verbondsark (Hebreeus: אָרוֹן הַבְּרִית, ʾĀrôn Habbərît) was in die tradisie van die Hebreeuse Bybel ’n heilige kis. Dit is deur Basaleël gemaak tydens die uittog uit Egipte, by Berg Sinai. Dit was ’n draagbare kis waarin die twee plat klippe met die tien gebooie op bewaar is. Dit het gestaan in die Heilige van die Allerheiligste, die binnenste ruimte van die tabernakel, en later op dieselfde plek in Salomo se Tempel in Jerusalem.
Betekenis van die term
Die woord ’ǎrôn word in moderne taalgebruik vertaal met "doodskis", maar dui in Genesis 50:26 op ’n "sarkofaag" (van Josef) en in 2 Konings 12:10,11 en 2 Kronieke 24:8,10-11 op ’n kis met ’n gat in die deksel om ’n kollekte in te versamel.
Voorkoms
Die ark is van doringhout gemaak en was binne en buite met suiwer goud oortrek. Die afmetings was "een en ’n kwart meter lank, ’n driekwart meter breed en net so hoog".
Die deksel van die ark was van suiwer goud. Aan weerskante was ’n gerub van geslae goud sodat hulle ’n eenheid met die deksel gevorm het. Hul vlerke was uitgespreid oor die deksel en moes dit bedek. Hul gesigte moes na mekaar toe wees en hulle moes afkyk op die deksel.
Vier goue ringe is gemaak en aan die hoeke van die ark vasgesit, regoor die pote, en draaghoute is daardeur gesteek. Dié draaghoute mag nie verwyder gewees het nie, ook nie toe die ark later ’n vaste plek in die tempel gekry het nie.
Inhoud van die ark
Volgens die Ou Testament het God aan Moses opdrag gegee om "die getuienis van die verbond wat Ek jou sal gee" in die ark te plaas. Met die verskuiwing van die ark van die tabernakel na Salomo se Tempel word gemeld dat die ark uitsluitlik die "twee plat klippe" bevat wat Moses by Horeb daarin gesit het.
In Hebreërs 9:4 word egter gesê die ark bevat benewens die klippe ook ’n goue kruik met manna in en die kierie van Aäron (wat gebot het). Dit is waarskynlik ’n latere tradisie wat aan Eksodus 16:33,34 en Numeri 17:25 ontleen is. In Eksodus beveel Moses vir Aäron om ’n kruik met manna te vul en dit "voor die Here" neer te sit. Aäron het die kruik daarna "voor die getuienis" neergesit. In Numeri gee God dieselfde opdrag aan Moses, naamlik om Aäron se kierie "voor die getuienis" neer te sit (waar dit saam met ander kieries gelê het, maar net Aäron s’n het gebot). Later word egter gesê dat Moses die kierie "uit die tabernakel" geneem het, nie uit die ark nie.
Bepaalde tradisies suggereer dat daar meer in die ark was as die twee plat klippe. In die apokriewe Lewe van die profete staan geskryf: "[Jeremia] het, voor die verowering van die tempel, die verbondsark gegryp en die dinge wat daarin gelê het." Die filosoof Philo van Alexandrië noem ’n tradisie van ’n goue kruik met manna. Sommige ondersoekers suggereer die kruik en kierie is in die ark geplaas om hulle makliker te kon vervoer.
Geskiedenis voor Dawid
Die ark word die eerste keer in Eksodus genoem, en daarna talle kere in Deuteronomium, Josua, Rigters, I Samuel, II Samuel, I Konings, 1 Kronieke, 2 Kronieke, Psalms en Jeremia.
duimnael|280px|links|Joshua trek deur die Jordaanrivier met die verbondsark, deur Benjamin West, 1800. Nadat die ark gemaak is, het die Israeliete dit tydens hul 40 jaar lange swerftog deur die woestyn saam met hulle gedra. Wanneer die Israeliete kamp opgeslaan het, is die ark in ’n aparte tent, bekend as die tabernakel, geplaas. Toe die Israeliete, onder Josua op pad na die beloofde land, by die oewers van die Jordaanrivier kom, moes die priesters voor loop tot by die water. Die rivier het droog geword totdat die volk deurgeloop het. As gedenkstene is 12 klippe uit die Jordaan geneem op die plek waar die priesters gestaan het.
By Jerigo is die ark ses dae lank een keer per dag om die stad gedra, voorafgegaan deur gewapende mans en sewe priesters met ramshorings. Op die sewende dag is sewe keer om die stad geloop voordat die priesters op die ramshorings geblaas en die manskappe geskreeu het. Die stad se mure het inmekaargestort en die manskappe het die stad ingeneem. Ná die nederlaag by Ai het Josua sy klere geskeur en met sy gesig in die grond voor die ark gelê. Volgende was die ark by die Israeliete in Bet-El toe Pinehas die Here vra of hulle teen die Bejaminiete moes oorlog maak. Later is die ark gehou by Silo, ’n godsdienssentrum sowat 16 km noord van Bet-El, waar die Here met Samuel gepraat het.
Volgens 1 Samuel 4 is die ark by Eben-Haeser in die stryd teen die Filistyne ingespan. Nadat die Filistyne die Israeliete verslaan het, is die ark uit Silo na die slagveld gebring. Dit het egter nie tot sukses gelei nie, maar daartoe dat die Filistyne die ark afgeneem het. Nadat dit sewe maande lank by die Filistyne was en groot ongelukke hulle getref het waar die ark ook al was, het hulle dit teruggebring na die Israeliete en dit by Bet-Semes gelos. Uit nuuskierigheid het die inwoners van Bet-Semes die ark bekyk, maar die Here het hulle getref en 70 man laat sterf. Die inwoners het toe boodskappers na die inwoners van Kirjat-Jearim gestuur en hulle gevra om die ark te kom haal.
In Dawid se tyd
duimnael|260px|’n Illustrasie uit die 13de eeu van Dawid wat die ark in Jerusalem inbring.
Aan die begin van sy heerskappy het koning Dawid die ark van Kirjat-Jearim na Sion laat bring. Op pad daarheen het Ussa, een van die drywers van die wa waarop die ark was, die ark gegryp om te keer dat dit afval, en God het hom dood laat neerslaan. Dié plek is daarna Ussa-se-Skeur genoem, en is steeds so bekend. Dawid het die ark uit vrees na die huis van Obed-Edom van Gat laat dra en dit drie maande lank daar gelos.
Hy het die ark daarna laat haal en na Sion gebring. In Sion het Dawid die ark in die tent geplaas wat hy daarvoor laat opslaan het. Hy wou ’n gebou oprig vir die ark, maar God het hom gekeer.
Die ark was by Dawid toe hy uit Jerusalem gevlug het ná die sameswering van Absalom, maar hy het Sadok die priester opdrag gegee om dit terug te neem na Jerusalem.
In Salomo se Tempel
duimnael|160px|Die ark word in die tempel in gedra.
Nico Coetzee
N.A. Coetzee (11 September 1911, Standerton – 13 Februarie 2003, Pretoria ) was 'n registrateur van die Pretoriase Kollege vir Gevorderde Tegniese Onderwys en 'n Afrikaanse digter.
Herkoms en opleiding
Nicolaas Abraham Coetzee is op 11 September 1911 op Platrand naby Standerton gebore as derde van agt kinders van Francois Philippus Coetzee en Margaretha Johanna Coetzee. Sy grootvader was die Boerekryger Gert Hendrik Jacobus Coetzee (1850–1901) wat gesterf het in die konsentrasiekamp op Heidelberg, Tvl.. Sy vader was jare lank skoolhoof van die skool op Platrand en word daarna boer op die erfplaas van sy moeder in die distrik Burgersdorp, naby die Oranjerivier. Nico word in die Oos-Transvaal in sy geboortewêreld groot, waar hy bly en skoolgaan tot met sy elfde jaar. Vir ’n jaar is hy in die kosskool op Graaff-Reinet, waar hy by die Voortrekkerbeweging aansluit. Hierna gaan hy na die hoërskool op Bethulie, waar hy in 1928 matrikuleer. Sy verdere studie is vanaf 1929 aan die Universiteit van Kaapstad, waar hy in 1931 die B.A.-graad verwerf met Wiskunde en Ekonomie as hoofvakke, terwyl hy ook ’n jaarkursus in Afrikaans en Nederlands neem. Op universiteit gaan hy tuis in die manskoshuis teen die hange van Duiwelskop. In 1932 behaal hy die Hoër Onderwysdiploma aan die Universiteit van Pretoria.
Verbondsark
In Salomo se Tempel
Toe Abjatar deur koning Salomo as priester afgedank is nadat hy aan Adonia se sameswering deelgeneem het, is sy lewe gespaar omdat hy voorheen die ark gedra het. Ná Salomo se droom waarin God hom wysheid belowe, het hy voor die ark gaan staan en brand- en maaltydoffers gebring.
Nico Coetzee
Loopbaan as opvoeder
Sy onderwysloopbaan begin op die plaasskool Anniesdal naby Zastron in die Vrystaat, waar hy loseer by oom Herman en tant Bettie Henning op die plaas Spitskop. In 1935 word hy handelsonderwyser by die Rustenburg Handelskool en deur private studie behaal hy in 1939 sy B.Com.-graad. Vanaf 1945 is hy verbonde aan die Afrikaans Hoër Seunskool in Pretoria as onderwyser in handelsvakke en word later ook deeltydse lektor in Rekeningkunde en Ekonomie aan die Pretoria Tegniese Kollege. Aan die Universiteit van Pretoria behaal hy in 1950 die M.Ed.-graad met ’n verhandeling oor ’n Voorlopige standaardisasie van ’n boekhoutoets vir standerds VII en VIII, wat later gepubliseer word as Didaktiese beskouinge oor boekhou as middelbare skoolvak en die standaardisasie van boekhoutoetse vir gebruik op die middelbare skool. Sy loopbaan eindig terwyl hy Registrateur is van die Pretoriase Kollege vir Gevorderde Tegniese Onderwys (later die Pretoria Technikon).
Betrokkenheid by die gemeenskap
Hy is vir lank voorsitter van die Genootskap Oud-Pretoria, wat hom vir die bewaring van die erfenis van die stad beywer en onder andere die blad Pretoriana uitgee, terwyl hy ook by geleentheid algemene sekretaris is van die Vereniging van Onderwysers aan Transvaalse Middelbare Skole en in die raad dien van die Nasionale Kultuurhistoriese en Opelugmuseum. Verder is hy lid van die Suid-Afrikaanse Vereniging vir die Bevordering van die Wetenskap, die Genealogiese Vereniging van Suider Afrika, die National Geographic Society en die Afrikaanse Skrywerskring. Sy belangstellingsveld sluit ook die genealogie in en hy is outeur van verskeie familieregisters. Hy is in 1937 getroud met Anna Maria (Annatjie) du Plessis en die egpaar het twee dogters, Emmerenske Margaretha en Francoise Christine. Hulle woon in Waterkloof in Pretoria. Hy is op 13 Februarie 2003 in Pretoria oorlede.
Verbondsark
In Salomo se Tempel
Tydens die bou van Salomo se Tempel is ’n spesiale binneste kamer, die Kodesh Hakodashim ("Allerheiligste"), vir die ark ingerig en ná die tempel se inwyding is die ark met die Tien Gebooie daarin geplaas.
Nico Coetzee
Prosa en poësie
Terwyl hy op Rustenburg onderwys gee, verskyn sy skets Hoe lieflik is die berge in die tydskrif Die Naweek. Hy gee self meeste van sy werke uit. Sy bundel Uit die skatkamers bevat gedigte in ’n verouderde idioom, terwyl sy Jeugherinneringe opgedra word aan sy kinders. Die jongosse verdryf die kalwerliefde en ander verhale is ’n bundel met kortverhale.
Verbondsark
In Salomo se Tempel
In Kronieke word vertel dat koning Josia die ark laat terugbring het na die tempel nadat dit blykbaar deur een van sy voorgangers laat verwyder is (sien 2 Kronieke 33-34 en 2 Konings 21-23).
Die Babiloniese verowering
In 587 v.C. het die Babiloniërs Jerusalem en Salomo se Tempel verwoes. Daar is in die Bybelboeke Konings en Kronieke geen rekord van wat van die ark geword het nie. ’n Antieke Griekse weergawe van die derde boek van Esra (1 Esdra) suggereer dat die Babiloniërs die wa van die ark en ander tuie weggeneem het, maar geen melding word van die ark self gemaak nie.
Nico Coetzee
Eerbewyse
Die toekenning "Uitblinker in Voortreflikheid" vir Pretorianers wat besonder presteer het, is aan hom gemaak.
Publikasies
Werke uit sy pen sluit in:
Verbondsark
Die Babiloniese verowering
In geskrifte van die rabbi's word verskil oor die uiteinde van die ark. Sommige rabbi's meen dit is na Babilon geneem, terwyl ander dink dit is weggesteek en nooit teruggebring nie.
Library of Congress Control Number
Die Library of Congress Control mlNumber (LCCN) is 'n reeksnommerstelsel vir rekords in die Biblioteek van die V.S.A. Kongres in die Verenigde State.
Swartoorkanarie
Die Swartoorkanarie (Crithagra mennelli) is 'n skaars tot gelokaliseerde algemene standvoël in miombo- en mopanieboomveld. Hulle sluit dikwels by voëlgroepe aan. Die voël is 14 cm groot en weeg 13 - 18 gram. In Engels staan die voël as die Black-eared seedeater bekend.
David Hume
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
David Hume
Skotse filosoof, ekonoom, geskiedkundige en essayis
Empirisme en sensualisme
Beduidende werke
The History of England (1754-1762)
David Hume [hju:m] (* 7 Mei 1711; † 25 Augustus 1776 in Edinburg) was 'n Skotse filosoof, ekonoom, geskiedkundige en essayis. Hy was die belangrikste verteenwoordiger van die Verligting in Skotland en word met twee filosofiese strominge, empirisme en sensualisme, verbind. Bertrand Russell was van mening dat Hume die beginsels van empirisme tot niet gemaak het.
Hume se filosofiese denke was skepties van aard en vry van metafisiese invloede. Dit het die aanleiding tot Immanuel Kant se  Kritik der reinen Vernunft gegee en sou later ook invloed op die moderne strominge van positivisme en analitiese filosofie uitoefen.
Hume se ekonomiese gedagtes word by die preklassieke fase van ekonomiese teorievorming gereken. Hume was deur vriendskapsbande aan Adam Smith geheg en het gedagtes en idees met hom uitgeruil.
Biografie
David Hume het naby Edinburgh, Skotland grootgeword. Hy het in niks anders as filosofie en wetenskap belanggestel nie, terwyl sy gesin wou hê hy moet 'n advokaat word. Hy het baie deur Europa gereis; hy het 'n geruime tyd in Parys gewoon, waar hy die ensiklopediste ontmoet het. Aan die einde van sy lewe het hy weer in Edinburgh gaan woon. Hy het sy belangrikste werk (A Treatise of Human Nature) gepubliseer toe hy 28 jaar oud was en beweer dat hy die idee vir hierdie boek gehad het toe hy 15 jaar oud was. In 1765 bring hy Jean-Jacques Rousseau na Engeland. Die twee denkers het na 'n rusie vervreemd geraak.
Motiewe
Hume wou allerlei gedagtes en konsepte opruim wat sedert die rasionalisme steeds by mense teenwoordig was. Hy wou teruggaan na die manier waarop 'n kind na die wêreld kyk. 'n Kind is nog nie 'n slaaf van gewoontes nie, sê hy, in teenstelling met baie volwassenes wat weens hul vooroordeel waarskynlik te gou tot 'n gevolgtrekking kom. Hy het dit die "stratifikasie van onkunde" genoem.
In die inleiding tot sy hoofwerk, A Treatise of Human Nature, verklaar Hume dat ons as redelike wesens ook die navorsingsoogmerk van ons rede is, en dat die menslike wetenskap die enigste soliede basis is vir enige ander wetenskap. Maar die kennis van die menslike wetenskap lê in ervaring en persepsie. Daarom moet ondersoek ingestel word na die krag en kwaliteit van die gees deur noukeurige, presiese eksperimente. Want dit is die enigste manier waarop ons uiteindelik kan agterkom wat ons gedrag veroorsaak. Maar, sê die skeptiese Hume, moet enige hipotese wat homself as 'n uiteindelike verklaring bied, verwerp word. Omdat slegs subjektiewe ervaring die basis kan vorm van die mens se uitleg. Die mens verwerf daardie subjektiewe ervaring deur sy eie, private sensoriese persepsies van die wêreld. So 'n verduideliking sal waarskynlik nooit uiteindelik en universeel wees nie.
Valère Vautmans
Valère Vautmans (Wellen, 3 September 1943 - Sint-Truiden, 17 Maart 2007) was 'n Vlaamse liberale politikus. Hy was 'n lid van die politieke party VLD.
Lys van Nasionale Erfenisgebiede in Limpopo
Dit is 'n lys van die Nasionale Erfenisgebiede in Limpopo soos erken deur die Suid-Afrikaanse Erfenishulpbronagentskap.
Valère Vautmans
Vautmans was vir jare die kabinetshoof van verskeie ministers van liberale huise. In 1991 het hy self tot die politiek toegetree en van 1991 tot 1995 dien hy in die Kamer van Verteenwoordigers vir die PVV (Partij voor Vrijheid en Vooruitgang). Van 1995 tot 1999 was hy senator vir die VLD (Vlaamse Liberalen en Democraten) in die senaat. Daar was hy die voorsitter van die kommissie vir buitelandse aangeleenthede.
David Hume
Verskille
Hume se filosofie fokus op 'n aantal onderskeidings. Die belangrikste is die volgende. Hy noem dat mense twee verskillende soorte voorstellings het: indrukke en idees. Hy definieer indrukke as die voorstellings wat lewendig voorkom en hulself met groter mag op die gees dwing - hieronder plaas Hume die gewaarwordinge, passies en gevoelens, in hul 'eerste verskyning aan die siel'. Idees daarenteen is die taamlik vae beelde, alles behalwe wat die sintuie waarneem en wat 'n mens met hierdie waarneming voel.
Valère Vautmans
In 1994 is hy tot die stadsraad van Sint-Truiden verkies waar hy die bestuurder geword het. In 2000 het hy afgetree en is hy benoem tot die administrateur-generaal van die Coördinatie Waterwegen Vlaanderen. Verder was hy regeringskommissaris by VITO, 'n onafhanklike ondersoekorganisasie gemoeid met energie, leefruimte en materiale. Hy is ook benoem tot die voorsitter van die NV Waterwegen en Zeekanaal.
David Hume
Verskille
Sulke indrukke en idees kan enkelvoudig sowel as saamgestel wees, sê Hume. Met 'n eenvoudige indruk kan 'n mens die ervaring nie verder verdeel nie, sodat 'n mens byvoorbeeld aan 'n kleur, reuk of smaak dink. 'n Komplekse indruk kan byvoorbeeld 'n appel met 'n spesifieke kleur, reuk en smaak wees. Dit lyk asof indrukke en idees ooreenstem. As ek byvoorbeeld my oë toemaak, kan ek 'n idee kry van die kamer waarin ek is, in ooreenstemming met die indrukke wat ek kry as ek my oë weer oopmaak. Komplekse indrukke word egter nooit volledig in idees geïntegreer nie. Aan die ander kant word die komplekse idees ook soms gevorm deur die verbeelding, en kom hulle nie altyd van indrukke nie.
Valère Vautmans
Valère Vautmans is op die ouderdom van 63 oorlede na 'n siekbed.
David Hume
Verskille
Hume noem die verbeelding die fakulteit van die gees waar 'n mens die indrukke vind, gestroop van hul lewendigheid, sodat hulle hul status van indruk verloor, maar sonder om 'n idee te word. Hiermee kontrasteer hy die geheue as die fakulteit waar indruk en idee saamval, aangesien idees slegs uit die geheue na vore kom deur 'n indruk (nie 'n sensoriese indruk nie, maar 'n indruk van 'n idee; dit is wat Hume 'n sekondêre indruk noem, wat op sy beurt weer aanleiding gee tot 'n idee, en word moontlik 'n tersiêre indruk, ensovoorts, tot die oneindigheid).
Mense stel soms dinge saam wat in werklikheid enkelvoudig is. Op hierdie manier ontstaan daar vals idees, idees wat nie van nature bestaan nie. Op hierdie manier wil Hume al ons idees ondersoek of dit nie miskien 'onwaar' is nie. Hume verduidelik ook dat ons bewussyn self nie met idees vorendag kom nie, die bewussyn kan slegs 'sny en plak' van die enkele indrukke wat dit ontvang het.
Persoonsidentiteit
Volgens Hume is ons voorstelling van 'n 'ek' of 'n onveranderlike persoonlikheidskern ook verkeerd. Die ek-voorstelling wat ons het, is eintlik 'n reeks enkele indrukke wat glad nie op een slag ingekom het nie. Hume se argument om die bestaan van so 'n 'metafisiese ego' te ontken, is hoofsaaklik gebaseer op die feit dat, wanneer iemand introspeksie doen, hy baie dinge vind soos gevoelens en herinneringe, maar niks wat soos 'n uiteindelike 'ek' lyk nie.
Godsdienstige sienings
Hume was 'n agnostikus en sluit dus nie die bestaan van 'n God uit nie. In sy ondersoek na menslike begrip, ontleed hy die voorstelling van God as 'n perfekte wese. Hy voer aan dat die 'orde van die natuur' die leidende argument is wat gelowiges gebruik om die bestaan van God te bewys. Hume bevraagteken nie die bestaan van God nie, maar hy gebruik die argument om aan te toon dat 'n mens nie seker kan wees dat God absoluut goed en vergewensgesind is nie. Die enigste bewys wat u van God het, is die bestaan van die wêreld, en kwaad en chaos is teenwoordig in die wêreld. En omdat ons die bestaan van God slegs as die oorsaak van die wêreld ken, mag geen eienskappe aan God gegee word wat nie nodig was om die wêreld te skep nie. Ons ken die oorsaak slegs deur die effek daarvan, en die oorsaak kan dus slegs gesien word met die eienskappe wat dit moontlik maak om die effek te produseer. Hume sê nie dat God nie volmaak is nie, maar hy stel dat die eis slegs spekulatief is en nooit bewys kan word nie. Omdat taak van die filosoof volgens die skrywer in ooreenstemming met die rede is, moet daar deur hom geen belang geskenk word aan die geloof in 'n perfekte God of 'n paradys nie.
In 'n ander werk Conversations about Natural Religion vertoon hy homself as 'n ware skeptikus onder die karakter Philo. Philo argumenteer dat die ontwerphipotese gebaseer is op slegte redenering (die analogie-argument) sowel as op slegte geloof (antropomorfisme).
Politieke ideologie
Baie beskou David Hume as een van die eerste filosowe van konserwatisme, saam met die stigters van konserwatisme, Edmund Burke en Alexis de Tocqueville. Ander sien 'n genuanseerde ideologie in Hume se filosofie, en 'n kombinasie van klassieke liberalisme, waarvan hy 'n 'patriarg' sou wees, en 'n meer tradisionele konserwatisme.
Samestellende afleiding
'n Samestellende afleiding is 'n woord met meer as een basisvorm plus 'n morfeem of morfeme. Byvoorbeeld, die woord "vliegtuigwiele" bestaan uit 3 basisvorme en een morfeem (vlieg + tuig + wiel + e).
Dis belangrik om te onthou dat die basisvorm van 'n woord eerstens betekenisdraend moet wees en tweedens moet dit verband hou met die betekenis van die saamgestelde of afgeleide woord, byvoorbeeld: in "bok-makierie" is die basisvorm bloot bokmakierie, want "bok", "ma" en "kierie" hou geen verband met die woord se betekenis nie. Dit is dus net 'n skynbare samestelling. In teenstelling met die bostaande, in die woord "knopkierie" is "knop" en "kierie" albei basisvorme, aangesien albei verband hou met die betekenis van die saamgestelde woord
Morfeme het nie selfstandige betekenis nie en kan ook nie selfstandig gebruik word nie. Hulle word saam met 'n basisvorm gebruik om nuwe woorde te vorm en dra dus so betekenis oor. Daar is drie soorte morfeme,naamlik premorfeem, metamorfeem en postmorfeem. Samestellende afleidings word gevorm deur meer as een basis en 'n afleidingsmorfeem of morfeme, wat dan 'n pre- of postmorfeem is. 'n Premorfeem staan voor die basisvorm byvoorbeeld: oermens, wandaad. 'n Postmorfeme staan agter die basisvorm byvoorbeeld: eetbaar
Afleidingsmorfeme word gebruik om nuwe woorde van bestaande woorde te vorm deur gebruik te maak van premorfeme of postmorfeme. Die funksie van afleidingsmorfeme sluit in eerstens, om geslag uit te druk byvoorbeeld: Kelner (manlik) en kelnerin (vroulik). Tweedens om gevoel of affek uit te druk byvoorbeeld: 'n bittere lyding, tere liefde, gryse verlede ens. Derdens sluit afleidingsmorfeme se funksie in om die betekenis van die basisvorm te verander soos byvoorbeeld: "ont" in ontbos beteken "om weg te neem" en dien "mis" in misdaad beteken "sleg" - 'n slegte daad. Laastens is afleidingsmorfeme se funksie om die woordsoort te verander bv. "man" (s.nw.) na "beman" (ww.) of tem (ww) – tembaar (b.nw.) ens.
Crex
Crex is 'n genus voëls in die familie Rallidae. Die genus omvat twee spesies.
Nasji
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;"> Nasji se kenteken
Nasji se vlag
Nasji Наши
Demokratiese Anti-fascistiese Jeugbeweging «Ons s'n»
Stigting
15 April 2005
Hoofkwartier
Status
Fakties ontbind
Webtuiste
www.nashi.su Nasji (Russies: Молодежное демократическое антифашистское движение, kort «Наши», "Demokratiese Anti-fascistiese Jeugbeweging «Ons s'n») is 'n politieke jeugbeweging in Rusland wat homself as demokratiese anti-fascistiese beweging definieer, 'n beskrywing wat in dié land se huidige politieke konteks van "beskadigde" of "bestuurde demokrasie" nie in die Westerse sin van die woord besef kan word nie. Sy stigting in 2005 is deur leidende figure in die Russiese presidensiële administrasie aangemoedig. Laat in 2007 het Nasji se ledetal tot 120 000 gegroei, meestal jongmense in die ouderdomsgroep tussen 17 en 25. Die organisasie word nie amptelik as die Russiese regeringsparty "Verenigde Rusland" se jeugorganisasie erken nie, maar steun die beleid van die Kremlin-bewind onder president Dmitri Medwedef en premier Wladimir Poetin.
Nasji is blykbaar as politieke instrument gebruik tydens die blokkade van die Estniese ambassade in Moskou in 2007 en word ook verantwoordelik gehou vir 'n kuberaanval op dié Baltiese land in dieselfde jaar ná 'n Russies-Estniese dispuut oor die verskuiwing van 'n militaristiese monument in Tallinn.
Fons de Haas
Fons de Haas (Amsterdam, 1926 - Brussel, 15 Maart 2007) was 'n Nederlandse joernalis.
Nasji
Westerse kritici het Nasji, wat uiteindelik 'n minder belangrike rol gespeel het en in 2013 prakties ontbind is, aan die Sowjet-jeugbeweging Komsomol en die Hitler-jeug van Nasionaal-Sosialistiese Duitsland gelykgestel.
Tans word die Molodaja Gwardija (Jong Garde) as opvolgorganisasie van Nasji beskou. In teenstelling met Nasji is hierdie beweging die amptelik erkende jeugorganisasie van die party Verenigde Rusland.
Fons de Haas
Hy het alhaas heeltemal gewerk in Vlaandere. Eers bij uitgewery Dupuis (tydskrife Humo en Mimosa), later bij die Belgiese radio BRT en bij die tydskrif Knack. Hy het hoofsaaklik oor klassieke musiek geskryf.
Publikasies
In die Nederlandse taal:
Sean Weathers
Sean Weathers (gebore 14 Januarie 1980) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Vault of Terror II: The Undead (2015) en The Fappening (2015).
Kernwapen
'n Kernwapen is 'n wapen wat sy vernietigende krag kry van kernreaksies, wat weer verkry word deur die splitsing of samesmelting van atome (kernfusie). Die gevolg is dat selfs 'n klein kernwapen wat 'n klein hoeveelheid energie afgee steeds merkwaardig sterker is as die grootste konvensionele plofstowwe en 'n enkele wapen is daartoe in staat om 'n hele stad te vernietig. Die eerste toets van 'n splitsingsbom het 'n hoeveelheid energie vrygestel wat ongeveer gelyk is aan 20 000 ton TNT (84 TJ).
In die geskiedenis van oorlogvoering is kernwapens nog net twee keer gebruik, tydens die laaste dae van die Tweede Wêreldoorlog. Die eerste gebeurtenis het op die oggend van 6 Augustus 1945 plaasgevind, toe die Verenigde State 'n uraanbom met die kodenaam Little Boy op die Japannese stad Hirosjima laat val het. Die tweede gebeurtenis was drie dae later toe die Verenigde State 'n plutoniumbom met die kodenaam Fat Man op die stad Nagasaki laat val het. Die resultaat van die gebruik van hierdie wapens was die onmiddellike dood van ongeveer 100 000 tot 200 000 mense (en selfs meer mettertyd). Die destydse gebruik van die wapens was en is nog steeds 'n kontroversiële kwessie – kritici oor die wêreld heen beweer dat dit onnodige massamoorde was, terwyl ander glo dat hulle die uiteindelike dodetal aan beide kante verminder het deur 'n vroegtydige einde aan die oorlog te bring.
Sedert die Hirosjima- en Nagasaki-aanvalle is kernwapens tydens meer as tweeduisend geleenthede gedetoneer vir demonstrasie- en toetsdoeleindes. Die enigste lande bekend vir die detonering van sulke wapens is (in kronologiese volgorde): die Verenigde State, die Sowjetunie, die Verenigde Koninkryk, Frankryk, die Volksrepubliek China, Indië, Pakistan en Noord-Korea.
Verskeie ander lande mag wel kernwapens besit en dit nooit erken nie, of hulle beweerde besit was nog nooit suksesvol, onafhanklik bepaal of nagegaan nie. Israel het byvoorbeeld moderne afleweringsvliegtuie en beskik oor 'n uitgebreide militêre kernprogram met honderde kernwapens wat deur missiele afgelewer kan word. Die land volg egter amptelik 'n beleid van "dubbelsinnigheid" waarvolgens die besit van kernwapens nie erken of ontken word nie. Volgens somminge beramings besit die land so veel as 200 kernwapenkoppe. Iran word tans deur die Verenigde State beskuldig dat dit probeer om 'n militêre kernvermoë te ontwikkel, maar Iran se regering beweer dat die erkende kernaktiwiteite, soos uraanverryking, vir vreedsame doeleindes is. Suid-Afrika het ook in die geheim 'n klein kernarsenaal opgebou in die laat 1970–80's, maar het dit na die einde van Apartheid in die vroeë 1990's ontbind en afgetakel.
Behalwe vir hulle gebruik as wapens word kernplofstowwe ook getoets en gebruik vir verskeie nie-militêre doeleindes. Sintetiese elemente soos Einsteinium, wat deur kernfusie geskep word, was tydens die nasleep van die eerste toets van 'n waterstofbom ontdek.
Die Kernsperverdrag wat op Julie 1968 geteken is en op 5 Maart 1970 in werking getree het, het ten doel om die verspreiding van kernwapens te verminder, maar die doeltreffendheid daarvan is bevraagteken, en politieke spanning het in die 1970's en 1980's groot gebly. Die modernisering van wapens duur tot vandag toe voort.
Naby-aarde-voorwerp
’n Naby-aarde-voorwerp (NAV) is enige voorwerp in die Sonnestelsel waarvan die wentelbaan naby aan dié van die Aarde kom. Per definisie is alle NAV's se kleinste afstand van die Son af (hul perihelium) minder as 1,3 astronomiese eenhede (AE). Dit sluit in 13 000 naby-aarde-asteroïdes, meer as 100 naby-aarde-komete en verskeie ruimtetuie en meteoroïdes wat groot genoeg is om in die ruimte op te spoor voordat dit die Aarde tref.
Daar word nou aanvaar botsings in die verlede het ’n groot rol gespeel in die vorming van die Aarde se geologiese en biologiese geskiedenis. NAV's het sedert die 1980's van toenemende belang geword vanweë ’n groter bewustheid van die moontlike gevaar wat sommige asteroïdes en komete vir die Aarde inhou. In Januarie 2016 het Nasa bekendgemaak dat ’n liggaam, die Planetary Defense Coordination Office, gestig is om NAV's groter as 30 tot 50 meter in deursnee op te spoor en ’n doeltreffende beskermingsplan op te stel.
NAV's het wentelbane van tussen 0,983 en 1,3 AE van die Son af. Wanneer ’n NAV waargeneem word, word dit onder die aandag van die Internasionale Astronomiese Unie (IAU) se Kleinplaneetsentrum gebring om te katalogiseer. Sommige NAV's se wentelbane kruis die Aarde s’n en hou dus ’n gevaar in.
’n Botsing met enige NAV met ’n deursnee van meer as ’n kilometer kan katastrofies wees. In Junie 2015 was daar 872 sulke NAV's bekend, waarvan 153 moontlike gevaar inhou. In 2006 is geraam 20% van dié soort voorwerpe is nog nie ontdek nie. ’n Meer positiewe raming is dat 93% van NAV's groter as 1 km gevind is en net sowat 70 nog ontdek moet word. Mindere kennis bestaan oor kleiner voorwerpe, wat steeds grootskaalse skade kan aanrig.