cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Masvingo
Dit was die eerste permanente nedersetting wat deur die Pioneer Column tydens sy opmars in 1890 na Masjonaland gestig is. Die dorp het op 6 November 1953 munisipale status verkry. Dit is die middelpunt van 'n mynbou- en landboudistrik, wat hom veral op beesboerdery toespits. Die eerste krieketwedstryd in die gebied is glo in 1890 hier gespeel.
Macey Cruthird
Macey Cruthird (gebore 12 November 1992) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Occupants (2014) en in die televisiereekse Hope & Faith (2003), Two and a Half Men (2003), en Hawthorne (2009).
Masvingo
Die dorp is goed geleë vir die toeristebedryf. Van hier is twee nasionale parke maklik bereikbaar, asook die bouvalle van Groot-Zimbabwe, wat in 1980 sy naam aan die nuwe onafhanklike staat verleen het. Dit is aan die spoorlyn na Gweru geleë en het 'n lughawe wat vir binnelandse vlugte gebruik word.
Fort Victoria is in 1891 opgerig om die pad van die destydse Salisbury (tans Harare) te bewaak. Dit het bestaan uit 'n ommuurde gedeelte en twee wagtorings. Die kloktoring is saam met die oorspronklike fort opgerig en die tweede toring twee jaar later.
Die dorp is die tuiste van die Great Zimbabwe University, wat uit die Masvingo State University ontstaan het.
963
Die jaar 963 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 63ste jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Coelosphaera ramosa
Coelosphaera ramosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Coelosphaera en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1922 deur Dendy.
Aanvalle op 11 September 2001
Die aanvalle op 11 September 2001, afgekort as nege-elf of 9/11, was 'n reeks van vier tereuraanvalle wat die oggend van 11 September 2001 in die VSA gepleeg is. Vier groepe ekstremistiese terroriste, elk met 'n opgeleide vlieënier, het passasiersvliegtuie gekaap en dit direk in bekende bakens vasgevlieg. Hierdie teikens was die Pentagon en die Wêreldhandelsentrum se tweelingtorings in New York Stad. Die vierde vliegtuig het neergestort voordat dit sy beoogde teiken in Washington, D.C. kon bereik. Byna 3 000 mense sterf tydens die gebeure. Die meeste slagoffers was burgers van die Verenigde State, maar meer as 300 mense van ander lande, soos die Verenigde Koninkryk, Indië en Kanada het ook hiertydens omgekom. Na afloop van die gebeurtenis het die regering van die VSA gesê dat die aanvallers bande met die Al-Kaïda-terroristegroep het.
Verloop van die aanval
Om 08:46 plaaslike tyd, die oggend van 11 September het die gekaapte passasiersvliegtuig American Airlines-vlug 11 op 'n redelike hoë hoogte in die Noordtoring van die Wêreldhandelsentrum vasgevlieg. Die impak het 'n groot ontploffing veroorsaak, waarna 'n brand in die toring ontstaan het. Die vliegtuig se tenks was nog vol keroseen; dit het kort tevore opgestyg vanaf Logan Internasionale Lughawe in Boston, op pad na die weskus van die VSA.
Byna twintig minute later, om 9:03 vm., het United Airlines-vlug 175 'n bietjie laer in die Suidtoring van die Wêreldhandelsentrum vas gevlieg en ook 'n brand veroorsaak. Aanvanklik het albei torings bly staan, wat diegene in die vloere onder die impakgebiede 'n geleentheid gegee het om te vlug. Die Suidtoring was die eerste wat om 9:59 vm. heeltemal ineengestort het ná 56 minute se brande, gevolg deur die Noordtoring om 10:28 vm. nadat dit 102 minute lank gebrand het. Byna almal wat op daardie stadium nog in die torings was, het gesterf. Sommige mense is ook later aan longsiektes dood as gevolg van die enorme hoeveelheid stof wat vrygestel is. Omstreeks 17:20 het 'n derde gebou van die Wêreldhandelsentrum ook heeltemal ineengestort. Dit is toegeskryf aan brande in die gebou en die skade wat hierdie gebou gely het deur die ineenstorting van die Twee Torings. Boonop is Wêreldhandelsentrum-geboue 3 tot 6 ook erg beskadig, waarvan die meeste daarna gesloop moes word.
Daar word beraam dat net minder as 1 400 mense in die noordelike toring was toe dit ineengestort het. Die ongevalle het 348 brandbestryders en 62 polisiebeamptes ingesluit wat onmiddellik ná die impak tot die redding gekom het. Weens die baie digte rook was dit onmoontlik om mense met behulp van reddingshelikopters van die torings se dakke te probeer red. Minstens 200 mense het van die torings afgespring om te ontsnap om nie doodgebrand te word nie. Verskeie foto- en video-opnames is van hierdie vallende mense gemaak, waarvan een bekend geword het as The Falling Man.
'n Bietjie meer as 'n halfuur nadat Vlug 175 in die Suidtoring vasgevlieg het, om 09:37, het 'n derde vliegtuig, American Airlines-vlug 77, in die gebou van die Verenigde State se Departement van Verdediging, die Pentagon, in Washington vasgevlieg.
Dood, beskadiging en impak
Nie een van die insittendes van die vier betrokke vliegtuie, insluitend die kapers, het die aanvalle oorleef nie. Van die 2 977 persone wat as gevolg van die aanvalle gesterf het, kon slegs 1 585 aanvanklik geïdentifiseer word op grond van die menslike oorskot wat gevind is. Uit 'n totaal van 19 916 menslike oorskotdele kon 10 190 geïdentifiseer word. Weens die toepassing van nuwe tegnologieë word nuwe identifikasies steeds sporadies uitgevoer. Byvoorbeeld, in September 2014 is Patrice Braut (1970), die enigste Belgiese slagoffer, as die 1 639ste slagoffer geïdentifiseer. In Augustus 2017, byna 16 jaar ná die aanvalle, is nog 'n slagoffer geïdentifiseer. Die voorlopige laaste identifikasie het in September 2021 plaasgevind. Twintig jaar ná die aanvalle is 1 647 slagoffers positief geïdentifiseer.
Die Twee Torings en die ander geboue by Wêreldhandelsentrum-kompleks is heeltemal vernietig. Die amptelike verduideliking was dat die geboue weens brand ineengestort het. Sommige ander geboue is later weens die aansienlike skade gesloop. ’n Klein deel van die Pentagon is ook erg beskadig.
In die Verenigde State het ’n gevoel van nasionale rou ná die aanvalle lank geheers. Die aanvalle het 'n buitengewone indruk oor die hele wêreld gemaak. Die media het ’n groot rol hiermee gespeel. Die aanval van die vliegtuig wat in die Suidtoring ingevlieg het, is selfs direk op televisie gesien. Dit het later geblyk dat twee kameras ook die eerste ongeluk vasgevang het. Verder het 'n webkamera die nadering van die eerste vliegtuig en die noordelike toring net na die ongeluk aangeteken.
Verantwoordelikheid
Osama bin Laden, een van die leiers van Al-Kaïda saam met Ayman al-Zawahiri, is deur die VSA en ander Westerse regerings verantwoordelik gehou vir die aanvalle. Sy hoofmede-organiseerder was Khalid Sheikh Mohammed, wat reeds in 1993 vir 'n aanval op die Wêreldhandelsentrum gesoek is.
Leidrade in verskeie ondersoeke het vinnig in die rigting van Al-Kaïda gewys. Die identiteit van die kapers is binne dae ontdek, hulle het geen poging aangewend om dit weg te steek nie. Hulle het byvoorbeeld kaartjies met hul eie kredietkaarte gekoop en met hul eie paspoorte ingeboek. Daar is gevind dat verskeie kapers bande met Al-Kaïda het. Byvoorbeeld, die vermeende hoofkaper Mohammed Atta was 'n kamermaat van Ramzi Binalshibh, 'n senior Al-Kaïda-operateur, vir twee jaar in Hamburg. Verder is onder meer 'n videokasset van bin Laden saam met twee van die kapers gevind, waarin hy 'n beroep gedoen het op ondersteuning vir die kapers. In ’n ander video, wat ná die aanvalle opgeneem is, het hy gespog dat die aanvalle “beter” verloop het as wat hy gehoop het. Op 22 April 2005 het die Marokkaanse Fransman Zacarias Moussaoui in die hof gesê hy is deur Osama bin Laden gekies om die Withuis binne te vlieg. Moussaoui is op 3 Mei 2006 lewenslange tronkstraf opgelê vir sy betrokkenheid by die aanvalle. Op 23 Mei 2006 het Osama bin Laden egter Zacarias Moussaoui se betrokkenheid by 'n oudioboodskap ontken. Die Duitse geheime diens het tot die gevolgtrekking gekom dat die Hamburg-sel, bestaande uit 5 van die kapers, deur Al-Kaïda gefinansier en opgelei is. Osama bin Laden self het aanvanklik betrokkenheid by die aanvalle ontken, maar in 'n videoboodskap wat op 29 Oktober 2004 deur Al Jazeera uitgesaai is, het hy verantwoordelikheid aanvaar.
Die VSA het Afghanistan (waar hy sedert 1996 gewoon het) vir sy uitlewering versoek. In 1999 het die Verenigde Nasies reeds 'n resolusie aanvaar waarin hy sy uitlewering versoek het na aanvalle op Amerikaanse ambassades met 200 sterftes, en na 9/11 is dieselfde resolusie weer deur die VN aanvaar. Na 'n ultimatum van die VSA het honderde Taliban-skrifgeleerdes bymekaargekom om te beraadslaag. Bin Laden is gevra om Afghanistan te verlaat en met die VSA te onderhandel. Die VSA het nie gereageer nie. Osama bin Laden het gesê hy wil net in 'n Islamitiese land verhoor word. Hy het later 'n jihad van alle Moslems teen "Sionisme en die Kruistogte" en ook teen die Verenigde State opgeneem. Hy het in koverte terme erken dat hy verantwoordelik was vir die aanvalle.
Daar was baie ondersoeke na verantwoordelikheid vir hierdie terreurdaad, veral deur Amerikaanse en ander intelligensie-agentskappe. Boonop is talle verslae oor omliggende sake gepubliseer, soos veiligheid by lughawens en die brandweerstand van wolkekrabbers. Die belangrikste verslag was die 9/11 Commission Report van die Amerikaanse Kongres. Daar was ook 'n dokument van die Britse regering met die titel Responsibility for the terrorist atrocities in the United States, 11 September 2001. Hierdie dokument is hoofsaaklik gebaseer op inligting van die intelligensiedienste en is dus nie bedoel vir moontlike regsvervolging nie. Die Duitse geheimediens het die bogenoemde "Hamburg-sel" ondersoek en bande met Al-Kaïda bevestig. Op grond van hierdie ondersoeke het die Amerikaanse regering tot die gevolgtrekking gekom dat Osama bin Laden en sy terreurnetwerk vir die aanvalle verantwoordelik was.
Kapers
Tydens die vlugte het 'n paar dosyn passasiers en lugwaardinne kontak gemaak met mense op die grond via selfone en die boordtelefoon  Die stuurkajuitstemopnemer van vlug UA93 is ook teruggevind. Met behulp van hierdie inligting het meer bekend geword oor wat aan boord gebeur het. In elk van die vier gekaapte vliegtuie was vier of vyf kapers, net met messe gewapen; in totaal was daar negentien kapers. ’n Onbekende aantal bemanningslede is gesteek of gesnoer. Die kapers het boksnyers gebruik, wat toe nog nie aan boord in die VSA verbied was nie. Dit het hulle toegelaat om deur die sekuriteitskontroles te kom. Daar word geglo dat die kaper Mohammed Atta die leier van die operasie was. Op 14 September 2001 het die FBI 'n lys vrygestel van individue wat as die kapers geïdentifiseer is.
.by
Aangevraagde name moet ten minste 2 Latynse letters bevat. Die registrateur behou hulself die reg voor om onwelvoeglike name te weier.
Eksterne skakels
Toppdomän
Erika Harlacher
Erika Harlacher (gebore 9 Augustus 1970) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Toradora! (2008), Hunter x Hunter (2011), Aldnoah.Zero (2014), en Dragon Ball Super (2015).
Adele Blood
Adele Blood (23 April 1886 – 13 September 1936) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Devil's Toy (1916) en The Riddle: Woman (1920).
Gerimpelde klipspringer
Identifikasie
Die vis word tot 16 cm lank. Die mannetjie is dof grysgroen met 5-6 pare rooibruin, vertikale strepe oor die lyf. Daar is 'n vlesige, vel lel op die kop. Daar is ook ligte diagonale strepe op die dorsale vin. Die wyfie lyk amper soos die mannetjie maar het nie die lel op die kop nie, die strepe op die lyf word gebroke en verander eindelik na kolletjies na die agterkant van die lyf. Beide geslagte kan een of twee horisontale, ligte strepe op die kop en voorkop aanskakel of verander na donker, amper swart streep.
Hulle leef in rotsstrande wat aan golwe blootgestel is en word gevind in getypoele. Die vis word selde in water wat dieper as 1 m is, gesien. Hulle is gewoonlik alleenlopers, kom in pare voor of klein groepies. Die vis vreet alge. Die vis is volop.
Koffieboon
'n Koffieboon is die saad van die koffieplant; die pit binne-in die rooi of pers vrug. Die vrugte, genoem koffiekersies of koffiebessies, bevat gewoonlik twee pitte met die plat kant na mekaar gedraai. Koffiebone bestaan hoofsaaklik uit endosperm wat tussen 0,8 en 2,5% kaffeïen bevat - een van die hoofredes vir die teel van die plant. In sommige lande is koffiebone 'n belangrike uitvoerproduk. Die sade word van die vrug geskei, wat as bemesting gebruik kan word of weggegooi word.
Die sade van verskillende plante het ietwat verskillende eienskappe. Die verskillende koffieplante is Coffea arabica, Coffea benghalensis, Coffea canephora, Coffea congensis, Coffea excelsa, Coffea gallienii, Coffea bonnieri, Coffea mogeneti, Coffea liberica en Coffea stenophylla. Coffea arabica beslaan omtrent 75% van die wêreld se koffiehandel.
Sjokolade-dikkop
Die sjokolade-dikkop (Cryptocentrus malindiensis) is vis wat aan die ooskus van Afrika vanaf Kenia tot by die noorde van KwaZulu-Natal voorkom. Die spesie is seldsaam.
Identifikasie
Die vis word tot 4 cm lank. Dit is swart met 'n wit streep wat strek van die onderste lip oor die kop, op die rug tot halfpad op die lyf. Daar is ook wit vlekke en kolletjies op die kante van die lyf en vinne; die pektorale, anale en tweede dorsale vinne is deurskynend. Die stertvin is ovaalvormig met wit vlekke op en die tweede dorsale vin het ook 'n wit rand.
Hulle leef in vlak water in koraalriwwe in water wat tot 20 m diep is. Hulle verkies sanderige bodems langs die rante van halfbeskermde riwwe of grotte. Hier leef hulle in gate, gewoonlik uitgegraaf onder klippe. Hulle is skrikkerig van aard en sku. Die vis vreet klein ongewerweldes.
Khumba
Khumba is 'n rekenaar geanimeerde familie-film van 2013 wat deur Anthony Silverston geregisseer is. Dit is die tweede film deur Triggerfish Animation Studios.
Vrystelling
Die film is vrygestel in teaters in Suid-Afrika op 25 Oktober 2013 en was vrygestel op DVD op 11 Februarie 2014. Die film het ook verskyn by die TIFF op 8 September 2013.
Driehoek (sterrebeeld)
Die Driehoek (Latyn: Triangulum) is ’n sterrebeeld in die noordelike hemelruim en moenie verwar word met die Suidelike Driehoek nie. Die naam kom van die drie helderste sterre, met ’n helderheid van 3 of 4 mag, wat ’n nou driehoek vorm. Dit is een van die 48 konstellasies wat deur die 2de-eeuse sterrekundige Ptolemeus beskryf is en is steeds een van die 88 moderne sterrebeelde.
Ruimtevoorwerpe
Die Driehoek het geen sterre wat ’n helderheid van 1 mag het nie. Sy helderste ster is die wit reusester Beta Trianguli (β Tri) van 3 mag. Die tweede helderste is die geel-wit subreus Alpha Trianguli (α Tri, ook bekend as Caput Trianguli) van 3,41 mag. Die derde ster, 6 Trianguli, is ’n dubbelster met ’n merkbare kleurkontras wat deur ’n medium-groot teleskoop in ’n sterk geel en dowwe blou ster geskei word. Albei dié sterre is self ook dubbelsterre.
Die Driehoek-sterrestelsel, ook bekend as Messier 33, wat in die 1600's deur Giovanni Battista Hodierna ontdek is, is sowat 2,3 miljoen ligjare van die Aarde af. Teen ’n helderheid van 5,8 mag kan dit op ’n baie donker nag met die blote oog gesien word. Dit het ’n deursnee van 46 000 ligjare en is dus kleiner as die Melkweg. Die sterrebeeld bevat ook verskeie ander, dowwer sterrestelsels.
Vlag van Koeweit
Simboliek
Die kleure van die vlag is afgelei van ’n gedig deur Safie Al-Deen Al-Halie. Die kleure het die volgende betekenis: wit stel die mens se dade voor, swart stel die slagvelde voor, groen stel die landerye voor en rooi stel swaarde voor wat rooi is van die bloed van die vyand.
Valerie Cruz
Valerie Cruz (gebore 18 Julie 1976) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Cellular (2004) en The Loft (2014), en in die televisiereekse Dexter (2006) en The Dresden Files (2007).
Vlag van Koeweit
Ontwerp
Die horisontale bane is almal ewe hoog. Die swart trapesium kom van die hoeke op die vlagpaalkant tot waar die wit baan met die groen en rooi onderskeidelik byeenkom. Die trapesium kom tot een kwart in die breedte van die vlag in.
Geskiedenis
Voor 1961 was die vlag van Koeweit rooi en/of wit, soos talle ander state in die Persiese Golf in daardie tyd (’n rooi agtergrond met wit teks of simbole daarop). Tot 1899 was die vlag van Koeweit ’n eenvoudige rooi baan. Van 1899 tot 1915 was die vlag ’n rooi agtergrond met ’n wit ster en sekelmaan en, ook in wit, die woord “كويت” (Koeweit) gestileer om nie die hoofletter K te beklemtoon nie; van 1899 tot 1909 was die twee simbole ewe groot in hoogte maar tussen 1909 en 1915 het die ster en sekelmaan voorrang geniet en die landsnaam is verklein en geskuif na die boonste hoek op die wapperkant. Tussen 1915 en 1956 is die ster en sekelmaan totaal verwyder en is die naam vergroot en teruggeskuif na die middel van die vlag. Tussen 1956 en 1961 is die ster en sekelmaan steeds weggelaat, die naam is op ’n ander manier gestileer om groter klem te plaas op die hoofletter K, die vlagpaalkant van die vlag het ’n wit golwende fraiing bygekry en die Sjahada is vertikaal langs die fraiing geskryf om van bo na onder gelees te word. Die huidige vlag is in die Pan-Arabiese kleure.
Trivia
In 2005 het die vlag van Koeweit die grootste vlieër ter wêreld geword met ’n grootte van 1019 m². Dit is deur Peter Lynn in Nieu-Seeland gemaak en vir die eerste keer in Julie 2004 in die Verenigde Koninkryk aan die publiek vertoon, voordat dit amptelik in 2005 in Koeweit bekendgestel is.
Henrik Prip
Henrik Prip (gebore 31 Maart 1960) is 'n Deense akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Idiots (1998), Minor Mishaps (2002), en The Substitute (2007), en in die televisiereeks Park Road (2009).
Papaweragtige
Die Papaweragtiges (orde Ranunculales) bestaan hoofsaaklik uit kruidagtige plante met afwisselende blare. Die blomkranse is meestal twee- of vierledig, maar soms het die blomme heelwat meeldrade en stampers. AI die plante van die orde het melksap in die stingels, maar die kleur daarvan verskil by die verskillende families.
Die vrug van die papaweragtiges is 'n eenhokkige doosvrug af kapsule. Die Papaweragtiges (orde Ranunculales) bestaan uit drie families, naamlik die Papaveraceae, Fumariaceae en Hypecoaceae, en ongeveer 44 genera en 625 spesies. Die meeste is kruidagtig en almal het afwisselende blare. Die blomkranse is twee- of vierledig, hoewel die blomme van lede van die Papaveraceae bale meeldrade het. Die orde is hoofsaaklik oor die gematigde dele van die Noordelike Halfrond versprei, maar 'n paar spesies kom ook in die Suidelike Halfrond voor.
Baie van hulle is onkruide. Die meeste papaweragtiges het helder blomme, waardeur die insekte aangelok word, en bestuiwing vind dan ook hoofsaaklik deur insekte plaas. Hierdie orde is spesifiek bekend vanweë die meer as 200 soorte alkaloïede wat reeds in die lede daarvan geïdentifiseer is. Vanweë die aanwesigheid van hierdie alkaloïede is daar baie min diere wat die plante vreet. Die Papaveraceae bestaan uit ongeveer 35 genera en 450 spesies. Hulle is almal kruidagtig en die blare is afwisselend en ingekeep.
In teenstelling met die van die ander twee families van die orde is die melksap van die Papaveraceae wit. Die blomme is reëlmatig en het 4 tot 6 kroonblare en 'n groot aantal meeldrade. Daar is normaalweg 4 vrugblare, waarvan 2 steriel is, maar spesies van die genus Papaver het meer as vier vrugblare. Die kelkblare is relatief groot en omvou die blomme totdat hulle oopgaan. Verskeie Papaver-spesies, onder meer Papaver somniferum, is gewilde tuinplante.
Papaver somniferum is egter veral bekend vanweë die alkaloïede wat daaruit verkry word. Net nadat die kroonblare afgeval het, word die jong vrugbeginsels gesny en die melksap wat daaruit tap, opgevang. Uit hierdie melksap word opium, morfien en kodeïen verkry, en deur verwerking van die morfien kan heroïen verkry word. Morfien is vroeër veral as 'n pynstillende middel in die mediese wetenskap gebruik, maar heroïen is 'n baie gevaarlike verdowingsmiddel.
Nieteenstaande die giftige melksap in die stingel van Papaver somniferum, is die sade daarvan eetbaar en word hulle as 'n lekkerny beskou. 'n Olie, bekend as maansaadolie, word ook daaruit gepars. Die sade word, soos by ander lede van die Papaver-familie, uit porieë in die droë doosvrug vrygelaat. Een Papaver-spesie, naamlik Papaver aculeatum (wildepapawer, klaproos), word inheems in Suid-Afrika aangetref, dikwels as onkruid op versteurde plekke.
Die Fumariaceae en Hypecoaceae is twee klein, relatief onbekende families wat hoofsaaklik van die papawerfamilie onderskei kan word op grond van hulle waterige melksap, in teenstelling met die wit melksap van die meeste lede van die papawerfamilie, en hul kleiner kelkblare. Die sade is voorsien van 'n vlesige aanhangsel bekend as 'n arillus, waarvoor miere baie lief is. Die miere dra die sade weg om die arillus te vreet en versprei so die sade.
Coelosphaera raphidifera
Coelosphaera raphidifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Coelosphaera en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1969 deur Hechtel.
Mamelodi 10
Die Mamelodi 10 (of Nietverdiend 10) was 'n groep jeugdiges wat c. 26/28 Junie 1986 ontvoer is deur 'n polisieman en sg. askari, Joe Mamasela, voor hulle deur die Suid-Afrikaanse spesiale magte vermoor is. Die lotgevalle van die tien het tydens die verrigtinge van die Waarheids-en-Versoeningskommissie bekend geword.
Konstabel Joe Mamasela van die veiligheidspolisie het homself as 'n werwer vir Umkhonto we Sizwe voorgedoen, en voorgeneem om die tien met 'n minibus na Botswana te neem vir militêre opleiding. Mamasela het hulle egter by Nietverdiend afgelaai, waar veiligheidsamptenare die tien gevangegeneem het. Hier is hulle deur kommandant Dave Trippet met 'n chemiese middel ingespuit. Die bewustelose groep is weer in die minibus gelaai en na Bophuthatswana geneem. Daar het spesiale taakmaglid Diederick Jacobus Vorster 'n kleefmyn en AK-47 in die minibus geplaas, en die voertuig aan die brand gesteek. Die byna onherkenbaar verbrande liggame is saam begrawe in 'n veld naby Winterveld, Pretoria.
Jack Cronje, Jaques Hechter, Paul van Vuuren, Wouter Mentz en Roelf Venter het oor hierdie dade getuig voor die Waarheids-en-Versoeningskommissie, en amnestie daarvoor ontvang. Mamasela het 'n artikel 204 getuie geword en sy rol in die moorde erken, wat aan hom vrywaring besorg het solank sy getuienis toereikend was. Taakmaglid D.J. Vorster het getuig dat hy na die moorde vir ontslag van sodanige missies gevra het, weens die veiligheidsrisiko's daaraan en omdat hy dit nie met sy pligte as soldaat kon vereenselwig nie.
Vicedomino de Vicedominis
Vicedomino de Vicedominis is gebore tussen 1210 en 1215 in Piacenza, Italië. Aan sy moeder se kant was hy 'n neef van Pous Gregorius X. Hy word ook aangegee as Guillelmus Vicedominus de Vicedominis en ook as Guglielmo Visconti. Laas genoemde is blykbaar foutief.
965
Die jaar 965 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 65ste jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Vicedomino de Vicedominis
Hy was getroud en het twee kinders gehad. Na die dood van sy vrou, word hy geestelike. In 1241 was hy provoos van Barjols en kanunnik van die katedraal van Clermont. In 1243 was hy gelyktydig ambassadeur van die graaf van die Provence in Genua en Avignon en kanunnik van die katedraal van Narbonne. In 1251 word hy provoos van Béziers.
Op 22 Julie 1257 word hy aartsbiskop van Aix. Op 3 Junie 1273 word hy tot kardinaal van Palestrina bevorder deur sy oom Pous Gregorius X. In Julie 1275 word hy deken van die kollege van kardinale. Hy neem deel aan die eerste konklaaf van 1276 waartydens Pous Innocentius V verkies is en aan die tweede konklaaf van 1276 waartydens Pous Adrianus V verkies is. Tydens die derde konklaaf van 1276, word hy op 5 September tot pous verkies en kies die naam Gregorius XI. Hy sterf egter vroeg die volgende more op 6 September 1276 sonder dat sy verkiesing ooit aangekondig is. Hy word dus glad nie as pous getel nie en die konklaaf verkies vervolgens Pous Johannes XXI.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Engelse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Geelstert-piesang
Die Geelstert-piesang (Paracaesio xanthura) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika tot by Margate. In Engels staan die vis bekend as die Yellowtail blue snapper.
Voorkoms
Die vis het twee kleur skemas: gewoonlik is die vis eenvormig donker groen-bruin en met die ander skema is die vis se kop en lyf helder blou met 'n geel streep bolangs oor die lyf vanaf die dorsalevin tot en met die stertvin. Daar is onsekerheid wat die kleurverandering beteken of veroorsaak. Die stertvin is gevurk. Die vis word 45 cm groot. Groot volwasse visse het voor in die onderste kaak twee uitstaande tande.
Habitat
Die vis leef in skole in koraal- en rotsriwwe en vreet hoofsaaklik soöplankton. Dit is ook 'n lekker eetvis.
Sam Hardy (akteur)
Sam Hardy (21 Maart 1884 – 16 Oktober 1935) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Miracle Woman (1931), King Kong (1933), Transatlantic Merry-Go-Round (1934), en The Gay Bride (1934).
Messier 88
Messier 88 of M88 (ook bekend as NGC 4501) is ’n spiraalsterrestelsel sowat 47 miljoen ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Berenike se Hare. Dit is in 1781 deur Charles Messier ontdek en in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem.
Eienskappe
In 1999 is die supernova 1999cl in die M88 ontdek.
.bz
.bz is die Internettopvlakdomein van Belize.
.bz word ook dikwels vir besighede ingespan. Die praktyk om .bz-domeine vir besighede te registreer het reeds begin voordat .biz vir die doel beskikbaar was. Die uitbreiding word ook gebruik vir webwerwe in die Italiaanse stad Bolzano (die stad se amptelike afkorting is ook BZ).
Eksterne skakels
Toppdomän
Kameelgras
Kameelgras (Cymbopogon schoenanthus (L.) Spreng.) is 'n grasspesie wat in Noord-Afrika van Mauritanië tot Egipte en deur Arabië tot Indië voorkom.
Dit is 'n kompakte meerjarige polgras wat 30 – 60 cm lank kan word. Die immergroen plant word versamel en soms ook gekweek vir sy essensiële olie wat medisinaal of in die parfumerie gebruik word. Die antieke Grieke en Romeine het dit reeds baie hoog geag. Dié gras word ook vir die maak van grasdakke gebruik.
Deelnemers aan die Dakar-tydren waardeer dit minder. Dit word as een van die grootste gevare op die roete beskou. Die woestyn is dikwels met droë polle kameelgras bedek. Renjaers moet verhoed dat hulle dit raakry, omrede dit die voertuig skielik sal rem.
Will Hare
Will Hare (30 Maart 1919 – 31 Augustus 1997) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Heaven Can Wait (1978), The Electric Horseman (1979), Silent Night, Deadly Night (1984), en Back to the Future (1985).
NG gemeente Waterford
285px|duimnael|links|Die nuwe NG kerk Waterford.
duimnael|regs|170px|Ds. Pieter Francois de Wet, leraar van 1949 tot 1958.
duimnael|regs|170px|Ds. W.J. Lubbe, leraar van 1958 tot 1962.
Die NG gemeente Waterford is 'n besonder klein gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die sinodale gebied van Oos-Kaapland.
Stigting
Omstreeks 1850 is daar 'n klein buitekerkie op die oewers van die Sondagsrivier in die distrik en gemeente Jansenville gebou. Hierdie plekkie het later die sentrum van die gemeente Waterford geword. In 1919 is die gemeente Waterford toe van die moedergemeente van Jansenville afgestig. Twee groot wyke van die NG gemeente Somerset-Oos het ook hul gewig by Waterford ingegooi, en dan is daar ook 'n paar gesinne uit die gemeente Pearston aan Waterford afgegee.
Hierdie gemeente is met oor die 800 lidmate afgestig. In die jaar 1920 ontvang Waterford sy eerste leraar in die persoon van prop. P.S. van der Westhuizen. Daar was nog geen pastorie nie en dadelik is planne gemaak om 'n pastorie te bou. Die jong leraar kon toe later in 'n pragtige gebou sy intrek neem. In 1922 neem ds. Van der Westhuizen 'n beroep aan na Steytlerville. In dieselfde jaar word ds. C.G. Ochse in die gemeente bevestig. Hy arbei tot 1945, toe hy sy emeritaat aanvaar het.
Latere geskiedenis
In die depressiejare van 1931-'32 het die gemeente veral swaargekry wat sy geldsake betref, want dit was die tyd toe boere feitlik geen prys vir hul produkte kon kry nie. Die gemeente Waterford het destyds vir ongeveer 90 persent uit plaasboere bestaan. In hierdie jare was dit dan ook 'n hulpbehoewende gemeente, maar teen die jare vyftig het hy op eie bene gestaan en was die gemeenskap redelik welvarend.
In 1946 is ds. J. Claassen van Calvinia in die gemeente verwelkom. In hierdie tyd word sowel 'n kerkboufonds as 'n orrelfonds van stapel gestuur. In 1949 verlaat ds. Claassen die gemeente. In dieselfde jaar word ds. P.F. de Wet van Kokstad in die gemeente verwelkom. In Julie 1949 is die nuwe orrel in gebruik geneem.
Brosdoring
Die brosdoring (Phaeoptilum spinosum), van die monotipiese genus Phaeoptilum, is 'n struik wat inheems is aan die dorre binnelandse streke van Suider-Afrika. Dit is ook die enigste verteenwoordiger van die tribus Bougainvilleeae, en is benewens die enigste spesie van die familie wat inheems is aan Suider-Afrika. Slegs 'n studie van die reproduktiewe kenmerke verraai die familie, waarvan dit 'n buitengewone lid is.
Dit word aangetref vanaf die Kunenestreek via sentraal-Namibië suidwaarts tot in die Noord-Kaap en wes-Vrystaat, en is lokaal aanwesig in Botswana en Limpopo. Dit is 'n waardevolle droogtebestande weidingsplant, wat deur boerbokke en koedoes benut word. Dit kom ook voor in Angola.
Die struik is meestal klein, maar kan by uitsondering drie meter hoog word. Dit het 'n houtagtige stam waaruit etlike dun en hangende takke in 'n radiale formasie groei. Die takke eindig in pendorings, wat ook al langs die takke aangetref word. Bondels linêere blare groei uit kort stompies op die takke.
Die bos dra bleekgeel tot groen-gelerige bloeisels in die lente, waarna die rooi, rosige of pers samaravrugte in Oktober te voorskyn kom. Die vrugte word maklik met dié van 'n Combretum-spesie verwar, maar is egter antokarpe, d.w.s. 'n soort byvrug. Die brosdoring se byvrug is 'n dopvrug wat grootliks deur die laer dele van die periant, oftewel die nie-reproduktiewe dele van die blom, omsluit word.
Die benaming klaasasgat vir hierdie spesie is na bewering daaraan te danke dat die hout wat goed brand, slegs as nalaat.
Suzanne Cryer
Suzanne Cryer (gebore 13 Januarie 1967) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent 10 Cloverfield Lane (2016) en in die televisiereekse Seinfeld (1989), Two Guys, a Girl and a Pizza Place (1998), en Silicon Valley (2014).
Brosdoring
Die boom se FSA-nommer is 103.7.
Tanya Blount
Tanya Blount (gebore 25 September 1977) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Sister Act 2: Back in the Habit (1993), The Family That Preys (2008), en I Am Black and I Am Proud.
Carla Harvey
Carla Harvey (gebore 4 Oktober 1976) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Happy in the Valley (2009) en Dry Run (2010), en in die televisiereekse The Weekend Flash (2002) en Rules of Engagement (2007).
Yvonne Theron
Yvonne Theron was 'n Suid-Afrikaanse aktrise.
Pierre Simond
Pierre Simond (1651, Nyon, provinsie Dauphiné, Frankryk – ná 1713, waarskynlik België) was 'n vroeë leraar in wat die Nederduitse Gereformeerde Kerk sou word en staan bekend as die Hugenote-predikant.
Agtergrond
Simond het in die teologie studeer waarna hy predikant in Montjoux geword het en in 1684 te Embrun. Ná die herroeping van die Edik van Nantes in 1685 het hy na Nederland uitgewyk en in die jaar daarop bevind hy hom saam met verskeie ander Franse vlugtelinge in Zierikzee. Die Raad van die Stad het op 11 Februarie 1686 bepaal dat 'n insameling van geld gehou moet word sodat een of meer Franse predikante vir die uitgewekenes daar gekry kon word. Die opbrengs was sodanig dat die Raad reeds 'n week later twee predikante aangestel het, van wie Pierre Simond een was.
Op 6 Oktober 1687 het die Here XVII van die Oos-Indiese Kompanjie besluit om 'n Franse predikant saam met die Hugenote na die Kaap te stuur en reeds op 28 Oktober is Pierre Simond daarvoor benoem. Hy is in Februarie 1688 eers nog getroud met Anna de Berault uit Aigle in Normandië en twee maande later, op 22 April, het hy en sy vrou met die skip Suijdbeveland na die Kaap vertrek waar hulle op 19 Augustus aangekom het.
Aankoms aan die Kaap
duimnael|regs|280px|Die NG kerkgebou op [[Simondium, die nedersetting tussen Franschhoek en die Paarl wat na ds. Simond genoem is.]] Nadat hy 'n paar weke in die hoofplaas (NG gemeente Kaapstad) vertoef het, is hy die binneland in na Drakenstein (later NG gemeente Paarl), toe nog deel van die gemeente Stellenbosch, om daar die geestelike versorger van die Franse te wees. Twee timmerlui is met hom saamgestuur om vir hom 'n huis te hou, 'n taamlike ruim gebou, maar deur oponthoud het dit eers in 1689 klaargekom. Hy het ook twee plase gekry waarop hy geboer het en aangesien hy blykbaar oor kontantgeld beskik het, kon hy vee en slawe aanskaf. Sy salaris was f90 per maand en in 1695 is dit tot f100 verhoog. Die opbrings van sy plase was voldoende om van te leef en van 1695 word byna sy hele traktement jaarliks na Holland gestuur.
Pierre Simond het hom nie net die geestelike versorging van sy gemeente ter harte geneem nie, maar het ook die maatskaplike aangeleenthede van die vlugtelinge bevorder. In 1689 het by selfs 'n paar keer na die kerkraad van Batavia deftige Latynse briewe geskryf waarin hy 'n beroep gedoen het om geldelike ondersteuning vir dié Franse wat hulp nodig gehad het.
Rusie met Jaques de Savoye
In 1690 het die twiste tussen Simond en Jaques de Savoye uitgebreek en dit het 'n paar jaar lank aangehou. Simond het De Savoye daaroor aangespreek dat hy vroeër in Europa bankrot sou gespeel het, en wou hom nie aan die Avondmaal laat gaan en as doopgetuie by die doop van sy kleinseun laat staan nie. De Savoye was baie kortvas en heetgebakerd en Simond het ook die Franse emosionele temperament in sterk mate gehad.
De Savoye het hom later selfs voor die gereg gedaag en hom daarvan beskuldig dat hy 'n "banoond" wou daarstel, d.w.s. 'n meule en 'n oond waar die mense verplig was om hul koring te maal en hul brood te bak en dat hy tiendes hiervoor wou hef, alles ten behoewe van die Kerk, soos hulle dit in Frankryk ten behoewe van die landheer gedoen het; verder dat hy niemand goed genoeg geag het as ouderling nie, net om self pous te kan speel; dat by kabaal opskop en twiste veroorsaak; dat sy vrou allerhande goed verkoop en dus handel dryf.
Die goewerneur en Politieke Raad het vergeefs probeer om hulle met mekaar te versoen. Dit het in die gemeente sy reperkussies gehad. Eenkeer, op 19 November 1690, toe die twiste nog in die beginstadium was, het die familie De Savoye in die kerk onder die diens losgebars in 'n stortvloed van beskimpings en Simond uitgeskel vir 'n huigelaar, 'n skynheilige, 'n Jesuïet, 'n Judas, 'n kaffer (wat destyds ongelowige beteken het), 'n valse herder en nog meer. Die verstandige en geleerde De Grevenbroek wat sy bes gedoen het om die twistendes met mekaar te versoen, skryf die mislukkings aan balorigheid toe. En in 'n uitgaande brief van 29 Junie 1691 sê hy: " 't is vreemd dat die luyden dewelke om hun geloov so veel geleden, en alles ten gevalle van 't selve verlaten hebben, soo weinig rekkelijk en redelijk zijn, dat se selvs tot ergernis deser ingesetenen hun balorigen en wrevelmoedigen aard hier niet hebben konnen beteugelen".
Simond verlaat die Kaap
Hoewel ds. Simond na die Kaap gekom het met die voorneme om sy tyd daar uit te dien, het die dinge vir hom te magtig geword en wou hy weg. Hy het dan ook in November 1700 aansoek gedoen om na Holland terug te gaan en was so haastig om weg te kom dat hy die antwoord nie eers afgewag het nie, maar hals oor kop sy goed verkoop en selfs sy afskeidspreek gelewer het. Toe die antwoord kom, het dit gelui dat die versoek afgewys is en dit nogal op aandrang van die gemeente.
Hy het hierdeur in 'n baie groot ongeleentheid geraak, maar het sy versoek om weg te gaan herhaal in 1701 en weer in 1702. Hy het daarop gewys hoe dit hom sal ruïneer as hy sy huis opnuut moet gaan inrig en verder het hy 'n nuwe rede opgenoem: Hy het 'n nuwe psalm-beryming geskep en wou dit in Holland aan die Franse Kerk gaan aanbied. Eindelik het hy dit reggekry en kon in April 1702 met sy familie vertrek, nadat hy op die 9de nog vir oulaas in die Kaap gepreek het.
Hy moes die reis vir hom en sy vrou en vyf kinders self betaal. Maar nieteenstaande hy hom voorgedoen het asof hy arm was, kom prof. Franken (in die Huisgenoot van 2 April, 30 April en 7 Mei 1926 en weer 15 September 1939) op grond van allerlei gegewens tot die gevolgtrekking dat sy besittings in 1701 die nie geringe bedrag van ruim f18 063 bedra het: In 1709 sê hy in Holland in 'n skrywe aan die State-Generaal dat hy die Kaap verlaat het weens die wanorde wat daar geheers het. Franken vermoed ten onregte dat hy hier sou verwys na die woelinge in W.A. van der Stel se tydperk. Volgens prof. S.P. Engelbrecht is dit onjuis, want in 1700, toe hy vir die eerste keer aansoek gedoen het om na Holland terug te gaan, was die woelinge nog nie daar nie, net so min as in 1702 toe hy weg is.
Ds. Petrus Kalden, wat ds. Simond aan die Kaap goed geken het, noem op bl. 58 van sy Afgeperste Verweering as oorsaak: "De Heer Simond Predikant tot Drakensteyn onder de Fransen, wierd het daar soo bang gemaakt, alle hoon en smaatheden aangedaan, voor de Vierschaar aan de Caab gesleept, en met alle lastertaal beladen, dat hem ook eyndelijck heeft doen besluyten, om die plaats te verlaten, na 't Vaderland te keren; … 't hooft van die belhamels en vervolgers was Jacobus de Savoye, die selve, die nu woonachtig aan de Caab en daar Litmaat, zijn oude gewoonte weder tegen den Verweerder (nl. ds. Kalden) opvolgt, om Predikanten te lasteren.
"Dus handelt men met den predikant Bek (Henricus Beck), bescheyden aan Stellenbosch, die men met alle lastertaal in schrijven doorhaalt, alle boon en smaatheyd aandoet, zijn Kerk laat ledig staan, van 't Avondmaal afblyft, ja waar door men zin kinderen niet wil laten doopen. Soo is den Secretaris en Krankbesoeker Jan Mahieu van eenige aan Stellenbosch mishandelt, die zijn muur met gewelt hebben om ver geworpen, zijn Vrouw ten uytersten swanger met de armen ten huyse uyt gesleept, en andere baldadigheden meer: En men kan naulijks de brieven nu overgekomen lesen sonder tranen, hoe dat men sonder paal of maat brood dronken uytspat tegen een yder, die haar maar in de weg is".
In Europa
Ds. Simond het in Mei 1703 sy psalmberyming voor die Waalse Sinode te Utrecht gelê, maar dit is afgewys. Hy het hom in Amsterdam gevestig waar hy van 26 Desember tot Junie 1705 telkens gepreek het. In 1704 het hy by die Stategeneraal aansoek gedoen om 'n pensioen, maar dit is hom geweier. In 1706 het hy in Haarlem gewoon en het daar van die Waalse gemeente 'n pensioen geniet.
In Augustus 1708 was Simond met sy vrou weer in Amsterdam en hy, wat eenmaal in Stellenbosch De Savoye onder sensuur gestel het omdat hy in Europa bankrot gespeel het, raak nou self bankrot. In 1709 het hy tweede predikant te Ryssel (Lille) geword. Dit is nie bekend wanneer hy oorlede is nie. Sy weduwee was in Februarie 1726 in Londen.
Beskouing
Franken tipeer hom as volg: "Sonder om sy goeie bedoelings in twyfel te trek, skyn dit ons toe dat hy nie vry te pleit was van heerssug nie. Sy ywer het soms ontaard in bemoeisug, sy vasberadenheid in halsstarrigheid, sy beginselvastheid in bekrompenheid, en oorleg het by hom, wanneer die geleentheid dit eis, geword tot berekening. Hy was nie minder oplopend van aard as party van sy landgenote nie. Sy selfbeheersing en wellewendheid het hom soms wanneer sy wil gedwarsboom is, in die steek gelaat … Sy deugde het egter sy tekortkominge ver oortref. Hy het belangeloos in die bres gespring vir die welsyn van sy kudde en trots miskenning en verongelyking sy taak volvoer."
Mad Buddies
Mad Buddies is 'n Engelse rolprent wat in 2012 vrygestel is. Die regisseur was Gray Hofmeyr. Die skryfwerk is gesamentlik deur Gray Hofmeyr en Leon Schuster behartig. Die hoofrolspelers is Leon Schuster, Kenneth Nkosi, Tanit Phoenix en Alfred Ntombela. Die verspreidingsregte is deur The Walt Disney Company oorgekoop, nietemin word die film nie onder hulle handelsmerk versprei nie.
Genre
Die rolprent is 'n komedie. Die ouderdomsperk is 10 jaar (geweld).
Storielyn
Boetie (Schuster) en Beast (Nkosi) is aartsvyande wat gedwing word om 'n reis saam te onderneem as deel van 'n realiteit-TV-reeks. Hulle stamp gedurig koppe totdat hulle besef dat hulle ingeloop is en kragte saamsnoer om wraak te neem.
Prekambrium
Die Prekambrium is die lang tydperk in die Aarde se geskiedenis voor die huidige Fanerosoïse Eon, en is ’n supereon wat in drie eons ingedeel word: die Hadeïkum, Argeïkum en Proterosoïkum. Dit strek van die ontstaan van die Aarde sowat 4,6 miljard jaar gelede tot die begin van die Kambriese Periode sowat 541 miljoen jaar gelede, toe makroskopiese hardedopdiere vir die eerste keer volop begin word het.
Die Prekambrium word so genoem omdat dit die Kambrium voorafgaan; laasgenoemde is die eerste geologiese periode van die Fanerosoïkum en is genoem na Kambrië, die klassieke naam van Wallis, waar rotse van hierdie tydperk vir die eerste keer bestudeer is. Die Prekambrium beslaan sowat 88% van geologiese tyd.
Mercedes-Benz M110 enjin
Die M110-enjinfamilie is 'n DOHC-ontwerp (dubbele bonokas) reguit-6-enjin wat deur Mercedes-Benz in die 1970's en 1980's vervaardig is.
Ekonomie van Benin
Die ekonomie van Benin is nog onderontwikkel en word veral deur die landbousektor en klein bedrywe oorheers, wat ook die grootste bydrae tot die ekonomiese groei lewer. Naas die bestaansboerdery is daar die kommersiële landbou met katoen as die belangrikste produk, wat 40 persent van Benin se BBP en sowat 80 persent van sy uitvoerinkomste verteenwoordig. Ander belangrike produkte is tekstiele, palmprodukte en kakao. Mielies, bone, rys, grondboontjies, cashewneute, pynappels, kassawa, yamswortels en ander knolgewasse word net binne die bestaansboerdery verbou. Benin se beskeie visseryvloot lewer vis en kreef aan die plaaslike mark en vir uitvoer na Europa.
Mercedes-Benz M110 enjin
Die M110.92x en M110.93x is vergasserenjins met Solex 4A1-vergassers.
Die M110.98x- en .99x-enjins is brandstofingespuite enjins, met Bosch D-Jetronic tot by die .983 en K-Jetronic vanaf die .984.
Ekonomie van Benin
Die ekonomie, wat vroeër deur die staat beheer is, is nou geprivatiseer. Beninse burgers bestuur veral klein bedrywe, terwyl 'n aantal ondernemings in Franse of Libanese besit is. Benin se voormalige staatsbeheerde brouery is deur 'n Franse brouerymaatskappy oorgeneem.
Mercedes-Benz M110 enjin
Al die M110-enjins het 'n verplasing van 2746 cc en 'n boor en slag van 86 mm x 78.8 mm. Vuurorde is 1-5-3-6-2-4. Die hoeveelheid koelmiddel in die verkoeler was 11 liter vanaf 1972 en 12 liter vanaf 1980's en verder. Die hoeveelheid olie (smeermiddel) in die enjin was 6 liter. Smeerstelsel was druksirkulasie. Aantal kleppe was 1 inlaat, 1 uitlaat met V-vormige bokonfigurasie. Die klepwerking was twee bonokasse en die nokasaandrywing was 'n dubbelrolketting.
Ekonomie van Benin
Ligte nywerhede, wat hulle op die verwerking van landbouprodukte en die vervaardiging van verbruikersware toespits, oorheers die sekondêre sektor van Benin se ekonomie. Die dienstesektor groei vinnig danksy die ekonomiese en fiskale hervorming.
Beleggings en internasionale samewerking
Met die oorgang na 'n demokratiese regering in 1990 hervat Benin sy ekonomiese ontwikkeling. Alhoewel die ekonomie nog steeds deur die lae pryse vir sy hoofuitvoergoedere geknel word, is daar grootskaalse beleggings deur private en publieke kapitaalbronne.
Mercedes-Benz M110 enjin
Die M110 .92x en .93x vergasserenjins is vervang deur die SOHC 2.6L M103, terwyl .98x en .99x brandstofinspuitenjins sedert 1986 deur die 3.0L M103 vervang is.
Ekonomie van Benin
Beleggings en internasionale samewerking
Benin dek die grootste deel van sy elektrisiteitsbehoeftes deur krag vanaf Ghana in te voer. 'n Gemeenskaplike hidroëlektriese projek met Togo aan die benedeloop van die Monorivier word as 'n belangrike stap in die rigting van groter elektriese selfvoorsiening beskou.
Die lidmaatskap in die monetêre sone van die CFA-Franc verseker ekonomiese stabiliteit en verleen toegang tot Franse ekonomiese bystand. Benin is ook 'n lidstaat van die Wes-Afrikaanse Ekonomiese Gemeenskap ECOWAS.
967
Die jaar 967 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 67ste jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Mercedes-Benz M110 enjin
M110.921 / M110.931
Die .931 is die lae kompressie-weergawe van die .921
M110.922 / M110.932
Die .932 is die weergawe van die .922 met 'n lae kompressie.
Kraglewering van die .922: 118 kW teen 5500 opm.Kraglewering van .932: 107 kW teen 5500 opm.
Toepassing:
M110.923
Kraglewering: 115 kW teen 5500 opm, of 105 kW teen 5500 opm vir die weergawe met lae kompressie.
Toepassings:
M110.924
Kraglewering: 115 kW teen 5500 opm, of 105 kW teen 5500 opm vir die weergawe met lae kompressie.
M110.926
Kraglewering: 115 kW teen 5500 opm, of 105 kW teen 5500 opm vir die weergawe met lae kompressie.
Dis lekker om te lewe
Dis Lekker om te Lewe is 'n swart en wit Afrikaanse rolprent wat op 17 Junie 1957 vrygestel is.
Mercedes-Benz M110 enjin
M110.981 / M110.991
Toepassings:
Dis lekker om te lewe
Genre
Die rolprent is 'n komedie. Dit het geen ouderdomsperk nie en is goeie gesinsvermaak.
Storielyn
Die rolprent handel oor twee swape (natuurlik Al Debbo en Frederik Burgers) wat hul lyf soldaat probeer hou. Die twee vriende besluit om by die leër aan te sluit om 'n bietjie geld te verdien. Tydens hul opleiding sien hulle twee rekrute wat oral loop en foto's neem en hulle ruik onraad. Hulle besluit om die boewe uit te vang voordat hulle die leër se "geheime wapen" ontdek, maar intussen is hulle sulke hopelose soldate dat hul bevelvoerders nie kan wag om van hulle ontslae te raak nie.