cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gereformeerde kerk Parys
Die ontstaan van Vredefort
In 1877 het H.J. Morkel, Volksraadslid, toestemming gevra by die Raad om Vischgat tot dorp te verklaar, maar die versoek is geweier. In 1879 is die Volksraad weer genader. Die raad het ’n kommissie aangestel om ondersoek in te stel. Hoewel die kommissie ’n gunstige verslag ingedien het, het die Volksraad in 1880 weer geweier. Eers in 1881 is toestemming verleen op voorwaarde dat Vredefort nooit ’n afsonderlike distrik sou vorm nie. In 1882 is die eerste dorpsbestuur gekies en op 28 Julie 1883 is die hoeksteen van die eerste NG kerk gelê. Die eerste NG predikant was ds. Geo Malan, wat die gemeente van 1887 tot 1889 bearbei het. Vredefort het in 1902, nadat die Vrystaatse Republiek wat dit verbied het, ophou bestaan het, ’n afsonderlike distrik geword. Eers in 1951 het dit ’n afsonderlike magistraatsdistrik geword.
Parys gestig
regs|duimnael|170px|Ds. [[Willie Maritz|W.J. Maritz, leraar van 1961 tot 1967.]]
Die dorp Parys, wat later die setel van dié Gereformeerde gemeente sou word, het om dieselfde redes ontstaan, maar op aandrang van NG lidmate vir wie dit in 1870’s baie ongerieflik was om die lang afstand na Kroonstad af te lê met Nagmaaltye, of wanneer hulle inkopies wou doen. Op ’n ringsitting van die NG Kerk in 1873 op Kroonstad is besluit om ’n gemeente af te stig benoorde die Renosterrivier. ’n Komitee van die Kerk het die omgewing besoek, maar dis nie bekend of hulle op ’n bepaalde terrein besluit het nie. In Junie 1876 het drie broers A. J., P. en J. J. A. van Coller en die weduwee W.J.I. Davel die eerste erwe op hulle plaas Klipspruit, distrik Kroonstad, laat verkoop. Daar is 113 erwe van die hand gesit vir oor die £3 000. Dit was die begin van Parys.
Die inwoners het pogings aangewend om Klipspruit as dorp erken te kry. In 1880 rig hulle ’n memorie vir dié doel aan die Volksraad. Hulle verklaar dat daar alreeds 300 erwe verkoop is en dat ’n kerkgebou op eie koste opgerig is. Dit is ’n baie vrugbare streek, soos bewys word deur die feit dat 14 huisgesinne van Parys die vorige jaar die volgende opbrengs gehad het: 447 mud ertappels, 321 mud mielies, 214 mud koring en 345 rolle tabak. Daar was reeds ’n dorpsbestuur, waarvan die volgende persone lede was: F. Lehmkuhl (voorsitter), R. de Jongh van Arkel (sekretaris), C. F. Beyers, F.J. Conradie en F.H. Nienaber. Die Volksraad het in 1881 ’n kommissie (J.H. Blignaut, N.G. Wessels en A.P. Cronjé) gestuur om ondersoek in te stel na die wenslikheid van ’n dorp op Klipspruit. In 1882 het die Volksraad weer ’n versoekskrif ontvang om die plek tot ’n dorp te verklaar, en hom daardeur uit die toestand van “wanorde en bestuurloosheid" op te hef. Hierdie dokument is deur ’n groot aantal persone onderteken, onder andere deur die vrederegter, J.P. Janse, en die predikant, R. de Jongh van Arkel. In 1882 het die Volksraad sy toestemming verleen. ’n Perdepos is ingestel tussen Parys en Heilbron, en J.P. Steytler is as resident-vrederegter aangestel. In 1883 is die dorpsregulasies bekragtig en ’n dorpsbestuur gekies. Vier jaar later is die dorpsbestuur deur ’n munisipaliteit vervang.
Struweling tussen Vredefort en Parys
duimnael|links|240px|Die boukommissie, afgeneem op [[30 Julie 1955: (van links) J. Haywood, P. Malan, ds. Johan van Ryssen, S.M. du Plessis en J.V. Coetsee.]] Met Vredefort wat dieselfde jare as Parys tot stand gekom het, so na aan Parys, is dit te wagte dat daar struwelinge sou plaasvind. In 1874 het ’n landmeter, ene mnr. Fleck, saam met mnre. De Villiers en J.G. Luyt die eienaars van Klipspruit (die drie broers Van Coller en hulle suster die weduwee Davel) genader om daar ’n dorp uit te lê. Hulle het egter botweg geweier en gesê: “So lank ons lewe, sal dit nooit gebeur nie." Die drie persone het toe 10 myl verder gegaan na die plaas Vischgat; hulle het die reg van die eienaar verkry om daar ’n dorp uit te lê en so het Vredefort binne ’n paar jaar ontstaan.
Die mense in die omgewing van Klipspruit het geskrik en alles in hulle vermoë gedoen om die dorp nou daar te kry. Hulle het besonder baie toegewings gemaak om Vredefort die loef af te steek, en in 1876 is die eerste erwe verkoop en bewoon. Die volgende botsing het ontstaan in verband met die NG Kerk se sake. Vredefort, as die oudste dorp, wou met geweld die kerksentrum van die nuwe gemeente word, maar Parys het heftig beswaar gemaak hierteen. Eindelik is ’n oplossing bereik: Elke dorp sou sy eie kerk bou en sy eie geldsake reël, maar albei sou deur dieselfde predikant bedien word, en elke dorp moes die helfte van sy salaris betaal.
Maar toe ontbrand daar ’n nuwe strydpunt: Op watter dorp sal die predikant woon? Die rusie het sulke ernstige afmetings aangeneem dat die samewerking beëindig is. Ds. Minnaar van Heilbron het Parys bedien tot ds. Dönges in 1890 as die dorp se eerste predikant gekom het.
Ná die Tweede Vryheidsoorlog het Parys en Vredefort albei onder ander dorpe geressorteer: Parys onder Heilbron, en Vredefort onder Kroonstad. Toe word Vredefort ’n magistraatsetel, en weer was die vet in die vuur. ’n Versoekskrif is opgestel onder leiding van ’n sekere Van der Hoven, en aan die owerheid gestuur. ’n Kommissie van ondersoek is aangestel en Parys het die oorwinning behaal: hy het in 1902 die magistraatsetel geword, terwyl Vredefort tot aparte distrik verklaar is. Parys het nou vinnig vooruitgegaan: ’n treinspoor is in 1905 daarheen geopen, ’n dam is in 1908 in die Vaalrivier gebou; in 1912 het die dorp elektriese lig gekry, en in 1915 is ’n brug oor die Vaalrivier gebou.
Gemeentestigting
Ds. L.J. du Plessis, leraar van die Gereformeerde kerk Rustenburg van 1872 tot 1880, het die teenswoordige Gereformeerde gemeente Parys in 1872 onder die naam Vredefort gestig. By die stigting was die lidmaattal 52. Die NG gemeente Vredefort is eers tien jaar later gestig, een van net enkele Suid-Afrikaanse dorpe waar die Gereformeerde gemeente ouer as die NG gemeente is. Eers is die dienste gehou in ’n waenhuis van ene J.J. Scheepers, ouderling van die gemeente Potchefstroom. Die heer Scheepers het ’n erf aan die gemeente geskenk waarop hyself ’n noodkerk gebou het wat bekostig is deur milde bydraes van die gemeente, onder meer £50 van die bejaarde H.P. Malan.
Tweede kerkgebou
Tydens die Tweede Vryheidsoorlog (1899-1902) is die kerkgebou erg beskadig en die hoeksteen verwyder. Ná die Driejarige Oorlog moes die gebou herstel word. Hiervoor het onder andere die bejaarde P.M. du Plessis die bedrag van £100 geskenk vir die reparasie.
Konsulente en eerste leraars
Die eerste konsulent van die gemeente was haar stigter, ds. L.J. du Plessis, waarna sy bedien is deur verskeie konsulente tot die gemeente eindelik in 1907 in kombinasie met Ventersburg ’n eie leraar kon beroep en wel in die persoon van ds. T.N. Venter. Hy het in 1918 predikant van Ventersburg alleen geword, en is in Vredefort opgevolg deur ds. A.S.E. Yssel, wat hier gebly het tot 1921. In 1917, toe die besonderhede van die gemeente se ontstaan in Ons Kerk Album opgeteken is, was die gemeente se lidmaattal 529.
Die gemeente se naam is in 1941 na Parys verander. Dit was in die dienstyd van ds. G.H.J. Kruger, wat in 1926 as leraar van die gemeente Vredefort bevestig is, maar gevolglik in 1949 as Parys se leraar afgetree het.
Derde kerkgebou
Die Pretoriase argitek Johan de Ridder, wat tot die Gereformeerde Kerk behoort het, het Parys se Dopperkerk ontwerp. Ds. G.H.J. Kruger, die leraar tot 1949, het die hoeksteen op 5 Februarie 1955 gelê. Dis in daardie jaar ingewy. In 1993 het hy hom as volg uitgelaat oor sy ontwerp vir dié kerk, sy bekendste kerkontwerp: "Die Gereformeerde Kerk te Parys was waarskynlik die eerste kerk in die land waar die dak afgeneem is tot op die fondamente in ’n A-struktuur, met ‘bindbalke’ in die vorm van versterkte betonfondamente wat (albei) voetstukke van elke staalkap verbind het. Op hierdie wyse is die volle dakruimte tot voordeel van die binneruim benut. Die waaiervormige plan met die spitsdak het gelei tot die dramatiese vorm wat uitstyg na bo soos hande in gebed. Die groot spitsdakoorhang het waarskynlik aanleiding (daartoe) gegee dat die vorm van kerk, wat later landwyd in een of ander variasie voorgekom het, gedoop is tot ’n ‘kappiekerk’. Daar is deur sommige ten onregte beweer dat hierdie ontwerp ’n nabootsing of navolging van die bekende kerk van die beroemde Amerikaanse argitek Frank Lloyd Wright sou wees. Ek is wel ’n bewonderaar van hom maar die beskuldiging is egter ongegrond. Die ontwerp is my eie en het spontaan ontwikkel uit die voorafgaande oorwegings ongeveer dieselfde tyd as Wright se kerk."
Brigate Rosse
Terreuraksies
Teen die einde negentigs en begin jare 2000 was daar sprake van die Nuwe Rooi Brigades toe hierdie organisasie aanspreeklikheid aanvaar die moord op twee regeringsadviseurs (Massimo D'Antona en Marco Biagi). Die regering adviseurs wou hervormings deur voer om die arbeidsmark meer buigbaar te maak.
Gereformeerde kerk Parys
Predikante
duimnael|regs|160px|Ds. [[Schalk Buys, 1975–1997.]]
Velia Martínez
Velia Martínez (14 Junie 1920 – 22 Mei 1993) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Devil's Sisters (1966) en Guaguasi (1983), en in die televisiereekse ¿Qué pasa, U.S.A.? (1977) en Corte tropical (1990).
Grootblaarvalsdoring
Die grootblaarvalsdoring (Albizia versicolor) is 'n middelgroot tot groot boom wat in Suid-Afrika voorkom in laagliggende bosveld vanaf die noorde van Durban tot in Mpumalanga en Limpopo. Dit boom is ook inheems in Angola, Botswana, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Eswatini, Kenia, Malawi, Mosambiek, Namibië, Republiek die Kongo, Rwanda, Tanzanië, Uganda, Zambië en Zimbabwe.
Hierdie boom het die grootste pinnas in die genus.
Erica columnaris
Erica columnaris is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap waar dit voorkom by Pilaarkop in die Riviersonderendberge. Daar is een populasie van ongeveer 2 000 plante wat bedreig word deur die aanwas van dennebome.
Pikardië
Pikardië is een van die 26 administratiewe geweste (Frans: régions) wat ingevolge die nuwe desentraliseringsbeleid sedert 1986 in Frankryk afgebaken is. Die Noord-Franse région Pikardië bestaan uit die drie départements Aisne, Oise en Somme met 'n oppervlakte van 19 399 km² en 1 869 000 inwoners (2003).
Etimologie
Die etimologie van die naam Pikardië (of La Picardie in Frans) kan nie na 'n geografiese of geskiedkundige oorsprong teruggevoer word nie. Dit word vir die eerste keer in 1248 gebruik en is afgelei van piocheur (letterlik "hakker"). Die Parysenaars verwys na alle boere, wat noord van die bosgebiede van Senlisis en Valois boer en gewoonlik houtwerkers is, as "hakkers", terwyl dit in Nord die benaming vir inwoners is wat nie Vlaams praat nie; Arras, Boulogne, Calais en Tournai staan gevolglik destyds as die "Pikardiese stede" bekend, en studente uit hierdie streek word in Parys en Orléans die "Pikardiese nasie" genoem.
Geskiedenis
Die gebied word in die 5de eeu van die Saliese Franke verower en is tydens die heerskappy van koning Clovis I 'n sentraal gedeelte van die Frankiese Ryk. Naby die dorp Crécy-en-Ponthieu (département Somme) vind op 26 Augustus 1346 een van die groot slagte van die Honderdjarige Oorlog tussen Engeland en Frankryk plaas wat met 'n groot Engelse oorwinning eindig.
In 1493 word Pikardië saam met Boergondië by Frankryk ingelyf.
Langs die bergweg Chemin des Dames sneuwel 1914 63 000 Franse en Duitse soldate in een van die bloedigste slagte van die Eerste Wêreldoorlog.
Pikardies
Die vermenging van die inheemse Gallo-Romaanse bevolking en Frankiese setlaars bring 'n vroeë streekvariant van die Franse taal voort, die Pikardiese dialek, wat vandag in Pikardië en die westelike deel van die Belgiese Wallonië gepraat word. Terwyl die Franstalige Gemeenskap van België Pikardies as 'n streektaal erken, geniet die taal in Frankryk nog geen besonder status nie, hoewel dit deur 'n aantal geleerdes as 'n selfstandige taal beskou word.
Sakrale boukuns
Vir die Pikardiese stede wat in die Middeleeue oor relieke van heiliges beskik het, was pelgrimstogte 'n winsgewende bedryf. Die biskoppe van Amiens, Beauvais, Noyon, Laon en Soissons kon met hul inkomstes die bou van pragtige katedrale bekostig. Notre-Dame d'Amiens, 'n uitstekende voorbeeld van die gotiese boustyl, is in 1288 voltooi. Die katedraal is met 'n lengte van 145 m en 'n gewelfhoogte van 42 m dubbel so groot soos Notre-Dame in Parys. Die UNESCO het Notre-Dame d'Amiens tot wêreldkultuurerfenis verklaar. Teen die einde van die 14de eeu het die katedraal van Noyon ontstaan. Hier, in sy geboortestad, het Jean Cauvin (Johannes Calvyn) sy loopbaan as reformator begin. Saint-Gervais-et-Saint-Protais word gekenmerk deur die saaklikheid van sy argitektuur. Die middeskip van die katedraal is 110 m lank.
Kookkuns
Moules farcies (gevulde mossels), Tourte Picarde ('n pastei van sjalotte, aartappels en varkvleis, gekrui met sout en peper) en Ficelle Picarde (gevulde crêpes) is die bekendste spesialiteite van die région. Ail du Nord is knoffel wat in die geur van beuke- en eikehout goudbruin gerook en op plaaslike groentemarkte verkoop word.
Ahmed
Sien ook
Sultans van die Ottomaanse Ryk:
Waaierstertvlieëvanger
Die waaierstertvlieëvanger (Myioparus plumbeus) is 'n gelokaliseerde, algemene standvoël in digte boomveld en savanneruigtes, oewerbos en woudrand. Hulle kom een-een of in pare voor. Die voël is 14 cm groot en weeg 12 gram. In Engels staan die voël bekend as die Grey Tit-Flycatcher.
duimnael|links|200px|Die stert word gereeld op-en-af gewip en in 'n waaier uitgesprei. Dit word aangetref in Angola, Benin, Botswana, Burkina Faso, Kameroen, Demokratiese Republiek die Kongo, Eswatini, Ethiopië, Gaboen, Gambië, Ghana, Guinee, Guinee-Bissau, Ivoorkus, Kenia, Liberië, Malawi, Mali, Mosambiek, Namibië, Niger, Nigerië, Republiek die Kongo, Rwanda, Senegal, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Sierra Leone, Suid-Afrika, Suid-Soedan, Tanzanië, Togo, Tsjad, Uganda, Zambië, en Zimbabwe.
Die voël se natuurlike habitat is subtropiese of droë tropiese woude, subtropiese of tropiese vogtige laaglandwoude.
Jan van der Merwe (atleet)
Jan van der Merwe (gebore 16 Maart 1983) is 'n Suid-Afrikaanse naelloper. Hy is twee keer as die nasionale 400 meter-kampioen aangewys.
Van der Merwe het onlangs 'n kontrak met die Blou Bulle geteken. Hy is ook in die groep vir Springbok-Sewes ingesluit.
Withalsvlieëvanger
Die withalsvlieëvanger (Ficedula albicollis) is 'n seldsame Palearktiese-broeiende trekvoël na boomveld, veral miombobome. Hulle kom een-een voor. Die voël is 13 cm groot en weeg 12 gram. In Engels staan die voël bekend as die Collared Flycatcher.
Alliance for Transformation for All
Die Alliance for Transformation for All (ATA) is 'n Suid-Afrikaanse politieke party wat in 2018 gestig is om te beding vir die belange van die taxibedryf.
Palmsondag
Geskiedenis
Palmsondag herdenk Jesus se triomfantelike intog na Jerusalem, 'n gebeurtenis waarna al die vier kanonieke evangelies (Matteus 21,1–11, Markus 11,1–11, Lukas 19,28–44 en Johannes 12,12–19) verwys. In die meeste liturgiese kerke word Palmsondag met die seëning en uitreiking van palmtakke of die takke van ander inheemse bome gevier; palmtakke is tydens Jesus se triomfantelike intog na Jerusalem voor hom vertoon. Die moeilikheid om palms in ongunstige klimate te verkry, het daartoe gelei dat hulle met takke van inheemse bome soos boksboom, olywe, wilgerboom en wierook, vervang is. Die Sondag is dikwels na hierdie plaasvervangende bome genoem, byvoorbeeld Olyfsondag of net algemeen Taksondag.
Volgens die Evangelie volgens Johannes (Joh 12,1) was Jesus ses dae voor die Joodse Pesachfees, wat op die aand van die 15de dag van die maand Nisan begin, in Betanië en Betfage. Daardie aand het hy saam met Lasarus en sy susters Maria en Martha geëet. Twee van die dissipels is na 'n teenoorgestelde dorpie ontplooi om 'n vul te haal "waarop nog niemand gery het nie". Die vul sou langs 'n eselin staan; indien gevra, moes hulle sê "dat die Here die vul benodig en dat Hy hom ook weer terug sou bring". Vroeg in die oggend lê die dissipels hul mantels op die rug van die dier, waarna Jesus daarop gaan sit en na Jerusalem ry. Langs die pad staan mense en roep: "Prys Hom! Loof Hom wat in die Naam van die Here kom! Geseënd is ons voorvader Dawid se koninkryk wat aan die kom is! Prys Hom in die hoogste hemel!" (Markus 11,9–10, en Tehilim/Psalms 118,25–26)  Hulle het ook hul mantels op die pad uitgebrei en hulle het jong takke van die bome geneem om hulle op die pad te lê.
Alliance for Transformation for All
Die party is besig om hul te beywer vir subsidies aan die minibus taxi bedryf, en vir taxibestuurders om hul bedryf self te reguleer. Die Suid-Afrikaanse Nasionale Taxi Raad (Santaco) het hulself van die party gedistansieer.
Die party het aan die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2019 deelgeneem.
Palmsondag
Geskiedenis
Nadat hy Jerusalem binnegegaan het, het Jesus na die tempel gegaan. Dit was baie besig daar; ambagte is gemaak en geld is uitgeruil. Jesus verjaag al die handelaars uit die tempel, en Hy het hulle tafels omgegooi. Na hierdie skoonmaak kom daar allerlei siekes na Hom toe wat Hy gesond gemaak het. Saans het Jesus na Betanië teruggegaan.
Datums
Die datum van Palmsondag word, nes baie ander feeste en herdenkings van die liturgiese jaar, volgens die Paasfeesdatum bereken. Vervolgens word Palmsondag op die Sondag vóór Paassondag gehou. Die vroegste moontlike termyn volgens die Gregoriaanse kalender is 15 Maart en die laaste moontlike is 18 April. In die Juliaanse kalender, wat veral deur die Oosters-Ortodokse Kerke gebruik word, verskil dié datum effens.
Nord-Pas-de-Calais
Naas sy grys hemel en die kenmerkende aksent van sy bewoners het die meeste Franse die gebied dekades lank met steenkoolmyne en swaar nywerhede geassosieer. Nadat die myne in die tydperk tussen die 1960's en 1990's gesluit is en ook die tekstielnywerheid in 'n krisis beland het, is die gebied met die hoogste werkloosheidsyfers in die hele land geknel.
Teen die begin van die 21ste eeu beleef die gewes weer 'n ekonomiese opswaai as een van die mees dinamiese streke in Frankryk wat vanaf die vroeë 1990's meer regstreekse buitelandse beleggings gelok het as enige ander gewes buite die Groter-Parys-gebied.
Geografie
Nord-Pas-de-Calais bevat 'n aantal natuurlike landskapsvorms.
Die gewes beskik oor drie natuurparke, wat sowat 'n kwart van die totale oppervlak beslaan. Die natuurpark van Scarpe-Escaut tussen Valenciennes, Douai en die grensgebied met België is met sy bosgebiede en voormalige mynboustreke 'n gewilde toeristebestemming.
Geskiedenis
Die eerste menslike nedersettings bestaan in die vrugbare streek reeds in die prehistoriese tydperk, tog is die gebied vanweë sy strategiese ligging steeds omstrede. Die lang lys van veroweraars sluit die Keltiese Belgae, die Romeine, die Franke en Alamanni, Engelse, Franse, Boergondiërs, Spanjaarde en – tydens die twee wêreldoorloë – ook Duitsers in.
Tydens die Honderdjarige Oorlog tussen Engeland en Frankryk in die 14de en 15de eeu veg Franse, Engelse en Boergondiese troepe om die gebied, wat uiteindelik by Frankryk ingelyf word. In 1598 annekseer die Spaanse Nederlande die streek as 'n soort bruidskat. Toe die gebied in die 17de eeu weer onder Franse heerskappy kom, is daar hewige verset van die Vlaamstalige bevolking. Met die nuwe administratiewe verdeling tydens die Franse Rewolusie word die départements Nord en Pas-de-Calais gevorm.
Die Duitsers beset die gebied ook weer tydens die Tweede Wêreldoorlog en gebruik dit as 'n basis vir die Duitse lugmag en lanseerterrein vir die sogenaamde Duitse vergeldingswapens, die V-1 en V-2-missiele, waarmee teikens in Engeland aangeval is. Die geallieerde antwoord is grootskaalse lugaanvalle, wat die meeste stede in die gebied in puinhope laat. Die grootse deel van Nord-Pas-de-Calais is in September 1944 bevry, terwyl die Duitse weerstand in Duinkerken eers op 9 Mei 1945 gebreek is.
Die herstrukturering van die plaaslike nywerhede ná die ekonomiese krisis van die sewentigerjare lei tot die spesialisering van die tradisionele sektore. Die gewes is tans die vierde grootste ekonomiese sentrum van Frankryk, en Tourcoing dien nog steeds as die wêreld se wolhandelsentrum. Nord-Pas-de-Clais trek ook voordeel uit die opening van die Kanaaltonnel.
Gaylord Lloyd
Gaylord Lloyd (20 Maart 1888 – 1 September 1943) was 'n Amerikaanse akteur en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Kid Brother (1927), Speedy (1928), Feet First (1930), en Movie Crazy (1932).
Ooij, Zevenaar
Ooij is ’n nedersetting in die munisipaliteit Zevenaar in die provinsie Gelderland in Nederland.
Oorlog van die Byl
Die Oorlog van die Byl (ook bekend as die Amatola-oorlog) van 16 Maart 1846 tot Desember 1847 was die sewende in die reeks van nege Kaapse grensoorloë wat in die jare 1779 tot 1877 tussen die Westerse koloniseerders en die Xhosa-stamme gevoer is.
Jan van Helmont
Jan Baptista van Helmont (Vilvoorde 12 Januarie 1580 – 30 Desember 1644) was 'n Vlaamse chemikus, fisioloog en medikus.
Oorlog van die Byl
Redes
Lord Charles Glenelg, die Britse minister van kolonies, se filantropiese beleid om verdrae met die Xhosas op die oosgrens te sluit het geen einde aan die onrussituasie gebring nie. Dit het die lewe vir die blanke grensbewoners net meer ondraaglik gemaak. Latere wysigings in die verdrae deur goewerneurs sir George Napier en sir Peregrine Maitland het ook nie die toestand verbeter nie. Die wyfelende Glenleg-verdragstelsel lei tot allerlei grensinsidente en hierdie sewende grensoorlog was 'n direkte gevolg daarvan. Voedselskaarste weens die aanhoudende ernstige droogte het tot groter veediefstalle glei. Die oorsake van hierdie oorlog kan toegeskryf word aan opbouende spanning veroorsaak deur moorde, veediefstalle, grondhonger, onderlinge wantroue en kultuurverskille.
Oorlog
'n Xhosa-man genaamd Kleintje het in Fort Beaufort 'n byl gesteel, is gearresteer en onder begeleiding van twee Khoikhoi-wagte na die hof in Grahamstad gestuur. Hoofman Tola eis Kleintje se vrylating en stuur 40 krygers om hom te bevry. Kleintje word ontset en een van die wagte vermoor. Die vonk wat die oorlog laat losbars, was toe die uitdagende Rarabe-opperhoof Sandile weier om die moordenaar uit te lewer. Kol. John Hare tree vinnig op, waarsku die boere, versprei vuurwapens, versterk die garnisoene te Fort Beaufort en Fort Peddie en die handelaars vlug weswaarts. Die sendelinge bly op hul pos.
Jan van Helmont
In 1599 verkry hy 'n graad in geneeskunde van die katolieke universiteit van Leuven, in sy tyd in die Spaanse Nederlande.
Pole (volk)
Die Pole (Pools: Polacy [pɔˈlat͡sɨ]; manlike enkelvoud: Polak, vroulike enkelvoud: Polka) is 'n Slawiese nasie en etniese groep inheems aan Pole wat 'n gemeenskaplike Poolse afkoms, kultuur en geskiedenis deel, en Pools as moedertaal praat. Alternatiewelik is Pole diegene wat in Pole woon of in Pole gebore is.
Kodeks Tchacos
Die Kodeks Tchacos is 'n kodeks wat vier Gnostiese tekste bevat. 'n Kodeks is 'n manuskrip in die vorm van 'n boek met ingewerkte gedeeltes en nie 'n boekrol nie. Behalwe hierdie kodeks en die Nag-Hammadi-geskrifte, bestaan die Gnostiese literatuur wat gevind is, ook uit die Kodeks Berolinensis Gnosticus 8502, die Kodeks  Askewianes en die Kodeks  Brucianus. Die Koptiese manuskripte in die Kodeks Tchacos is vertalings van oorspronklike tekste in Grieks wat heeltemal verlore gegaan het. Daar is 'n mate van debat oor die ouderdom van die manuskripte. Die meeste skrywers gebruik 'n aanname dit kom uit die eerste helfte van die vierde eeu.
Natalie Masters
Natalie Masters (gebore 1915) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Night Runner (1957) en The Best Man (1964), en in die televisiereekse Hart to Hart (1979) en Riptide (1984).
Pole (volk)
Pole vorm die titulêre nasie van Pole, waar hulle byna 97% van dié land se bevolking vorm en nog klein erkende minderhede soos Duitsers, Kasjoebe en Silesiërs leef. Behalwe Pole kom Poolse minderhede nog in Europese lande soos Duitsland, Frankryk, Litaue, Oekraïne, Rusland, die Verenigde Koninkryk en Wit-Rusland voor.
Wêreldwyd leef omtrent 60 miljoen Pole, waarvan meer as die helfde in Pole woonagtig is. Daarbenewens het miljoen van Pole in Noord- en Suid-Amerikaanse lande soos Brasilië, Kanada en die Verenigde State asook Australië en Israel gevestig. Die Poolse diaspora word in Pools Polonia genoem, afgelei van die Latynse naam vir dié land.
Pole is oorwegend aanhangers van die Rooms-Katolieke Kerk en Pole is een van die Europese lande met die hoogste persentasie van Rooms-Katolieke: sowat 92% van dié land se bevolking. Minderhede sluit in Oosters-Ortodokse, Protestante, Jode en Moslems.
Kodeks Tchacos
Inhoud
Die vier tekste is:
Geskiedenis
Die kodeks is rondom 1978 ontdek tydens 'n vermoedelike onwettige opgrawing in die Minya-streek in Egipte. Die kodeks is in die komende jare in Europa en die Verenigde State te koop aangebied. Sommige kundiges en kundiges is die geleentheid gebied om die manuskripte oppervlakkig te ondersoek Die hoofteks van die kodeks, die Evangelie van Judas, het onopgemerk bestaan. In die periode 1983 - 2000 was die kodeks in 'n kluis in New York Stad. Dit het 'n groot nadelige uitwerking op die kwaliteit van die papirus in die kodeks gehad. 'n Potensiële koper het ook skade aangerig deur 'n sorgelose en onbehoorlike herstelpoging.
In 2000 is die kodeks gekoop deur Frieda Nussberger-Tchacos, wat dit in 2001 aan die Maecenas-Stiftung in Basel verkoop het. Sedert 2004 word die Kodeks Tschacos genoem as huldeblyk aan Dimaratos Tchacos, die vader van Frieda Nussberger. Daar is navorsers wat glo dat die naam Frieda Tschacos te veel krediet verleen aan Frieda. In analogie met die Nag Hammadi-geskrifte, word die kodeks dus ook die kodeks Maghagha genoem, die naam van die naaste stad waar dit gevind is.
Die slegte toestand van die papirus het die kodeks in honderde kleiner fragmente verdeel. Na drie jaar is ongeveer 90% van die teks met moderne tegnieke gerekonstrueer. Die kodeks bestaan uit 33 velle van 28 by 11 cm. Die bladsye is aan albei kante geskryf. Daar is dus 66 bladsye, wat gemiddeld 80 woorde bevat. Die Evangelie van Judas uit die kodeks bestaan uit 2300 Koptiese woorde.
Oorlog van die Byl
Oorlog
Vir die koloniste begin die oorlog rampspoedig. Hare en kol. Henry Somerset se 125 ossewaens met krysvoorraad en rantsoene word in April 1846 by Burnshill in 'n hinderlaag gelok en die helfte van die voorraad gaan aan die Xhosa verlore. Die Xhosa stroom oor die grens en laat 'n spoor van verwoesting agter. Soldate in die forte langs die Groot-Visrivier kan weinig doen om die stroom beeste wat ooswaarts langs die forte gejaag word, teen te hou. Die Xhosa was in beheer van die situasie, het ook nou ook oor moderne vuurwapens beskik en was duidelik meer doeltreffend as in die vorige oorloë en hul getalsterkte was tienmaal groter as die gekombineerde mag van die Britse troepe, die Fingo, die setlaars en sir Andries Stockenström se burgerkommando's.
Kodeks Tchacos
Geskiedenis
Dit is egter duidelik dat die kodeks oorspronklik uit meer bladsye bestaan het. Hulle is waarskynlik aan onbekende handelaars verkoop. Twee klein fragmente daarvan is bekend en moes tot die Corpus Hermeticum XIII behoort het, een van die bekendste Hermetiese tekste.
Oorlog van die Byl
Oorlog
'n Xhosa-opmars na Grahamstad is deur Somerset by Fort Peddie gekeer. Die Britse en die koloniale troepe is deur die droogte gekniehalter en is verplig om hulp te aanvaar van die plaaslike kommando's. Hierdie manne is meer doeltreffend as die soldate, weens hulle deeglike kennis van die plaaslike omstandighede. Stockenström en sy kommando's behaal 'n reeks oorwinnings, dring oor die Groot-Keirivier ooswaarts deur, dwing die Galeka- hoof Kreli om gesteelde beeste terug te gee en af te sien van alle grond wes van die Groot-Keirivier.
Kodeks Tchacos
Geskiedenis
'n Eerste uitgawe van die Evangelie van Judas verskyn in 2006 in Kopties met 'n Engelse vertaling. 'n Eerste uitgawe van die volledige kodeks is in 2007 gepubliseer. Die bedoeling is dat die kodeks na bewaring en verdere publikasies na Egipte terugbesorg sal word en dan deel sal word van die versameling van die Koptiese museum in Kaïro.
Jan van Helmont
Hy is veral bekend vir sy navorsing op die gebied van die groei van plante en as die skepper van die woord en begrip gas, afgelei van die Griekse woord chaos. Hy besef dat daar verskeie stowwe bestaan wat gasse is en identifiseer die gas koolstofdioksied.
Oorlog van die Byl
Oorlog
Die einde van die oorlog is deur verskeie faktore vertraag. 'n Onverklaarde wapenstilstand het ingetree. Weens die droogte kon die koloniale troepe nie opvolgoperasies uitvoer nie. In hierdie oorlog was daar ook vir die eerste maal 'n duidelike gebrek aan samewerking tussen die koloniale troepe en die burgerkommando's.  Ten spyte van die beleid van verskroeide aarde wat deur beide kante gevoer is, het verskeie stamme hulle tot guerrilla-taktiek gewend. Op 25 November 1846 het die Xhosa-hoofman Makoma hom oorgegee. In Desember 1847 was Kreli (Sarili), opperhoof van alle Xhosas en hoof van die Galeka-stam, die laaste om hom oor te gee. En dit bloot omdat daar geplant moes word om hongersnood te voorkom.
Gevolge
Die nuwe goewerneur, sir Harry Smith, het die Keiskammarivier tot nuwe oosgrens van die Kaapkolonie geproklameer. Brits-Kaffrarië en Victoria-Oos is gevorm. Na die oorlog was die opperhoofde gegrief en haatdraend teenoor die koloniale bewind. Hul woongebiede was oorbevolk en weens die droogte het die landhonger toegeneem. Daar het geen duursame vrede gekom nie. Smith se nuwe grensreëlings is te oorhaastig ingestel en het nie die Xhosa se kultuur en tradisies eerbiedig nie. Ná hierdie oorlog was die verhouding tussen die Britse bewindhebbers aan die Kaap en die blanke grensboere op 'n laagtepunt.
João Maria Maneira
João Maria Prates Lopes Santos Maneira of net João Maria Maneira (gebore op 13 September 1995) ’n portugees akteur.
151
Die jaar 151 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 51ste jaar van die 2de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Friedensreich Hundertwasser
Friedensreich Hundertwasser (* 15 Desember 1928 in Wene; † 19 Februarie 2000 aan boord van die plesierboot Queen Elizabeth 2 aan die kus van Brisbane, Australië), volledige kunstenaarsnaam: Friedensreich Regentag Dunkelbunt Hundertwasser, geboortenaam: Friedrich Stowasser, was 'n Oostenrykse kunstenaar wat oorspronklik bekendheid verwerf het as skilder en grafikus, maar later sy stempel ook afgedruk het op argitektuur en daarnaas as omgewingsbewaarder opgetree het. Sy kunstenaarsnaam sinspeel op die betekenis van sto in Slawiese tale ("honderd").
Hundertwasser was sterk gekant teen "reguit lyne" en enige vorm van standaardisering in kuns en argitektuur. Sy eie ontwerpe word gekenmerk deur swierige lyne, kunsvolle versierings en uitbundige gebruik van kleure. Reeds vanaf die 1950's het hy in boukuns begin belangstel. Sy argitektoniese beginsels is verwesenlik in die Hundertwasserhaus, 'n munisipale behuisingsprojek in die Oostenrykse hoofstad Wene wat tussen 1983 en 1985 in samewerking met die argitek Josef Krawina ontstaan het en derhalwe amptelik HundertwasserKrawinaHaus genoem word. Dit is tans een van die mees besoekte geboue in die Alperepubliek.
Biografie
Die Nazi-era was 'n baie moeilike tyd vir Hundertwasser en sy ma Elsa, wat Joods was. Hulle het vervolging vermy deur hulle as Christene voor te doen, 'n geloofwaardige aksie aangesien Hundertwasser se pa 'n Katoliek was. Hundertwasser is in 1935 as 'n Katoliek gedoop. Om onopvallend te bly, het Hundertwasser ook by die Hitler-jeug aangesluit.
Hundertwasser het vroeg reeds artistieke vaardighede ontwikkel. Ná die oorlog was hy drie maande by die Akademie vir Beeldende Kunste in Wene. Op hierdie tydstip het hy sy kuns as Hundertwasser in plaas van Stowasser begin teken. Hy het vertrek om te reis, met 'n klein stel verf wat hy te alle tye gedra het om enigiets te skets wat sy oog gevang het. In Florence het hy die jong Franse skilder René Brô vir die eerste keer ontmoet en hulle het lewenslange vriende geword. Hundertwasser se eerste kommersiële skildersukses was in 1952–53 met 'n uitstalling in Wene.
Sy aangenome van is gebaseer op die vertaling van "sto" (die Slawiese woord vir "(een) honderd") in Duits. Die naam Friedensreich het 'n dubbele betekenis as "Vrederyk" (in die sin van "vreedsaam"). Daarom vertaal sy naam Friedensreich Hundertwasser direk in Engels as "Peace-Realm Hundred-Water". Die ander name wat hy vir homself gekies het, Regentag en Dunkelbunt, vertaal na “Reëndag” en “Donker veelkleurig”.
In die vroeë 1950's het hy die veld van argitektuur betree. Hundertwasser het ook op die gebied van toegepaste kuns gewerk en vlae, seëls, munte en plakkate geskep. Sy bekendste vlag is sy koru-vlag (ontwerp in 1983), asook verskeie posseëls vir die Oostenrykse Poskantoor. Hy het ook seëls vir Kaap Verde en vir die Verenigde Nasies se posadministrasie in Genève ontwerp ter geleentheid van die 35ste herdenking van die Universele Verklaring van Menseregte. In 1957 het Hundertwasser 'n plaas aan die rand van Normandië bekom. Hundertwasser is in 1958 met Herta Leitner getroud, maar hulle is twee jaar later geskei. Hy het in 1962 weer met die Japannese kunstenaar Yuko Ikewada getrou, maar sy het in 1966 van hom geskei. Teen hierdie tyd het hy 'n gewilde reputasie vir sy kuns verwerf.
In 1964 het Hundertwasser "Hahnsäge", 'n voormalige saagmeule, in die yl bevolkte Waldviertel van Neder-Oostenryk gekoop. Daar, ver van die gewoel en omring deur die natuur, het hy 'n nuwe tuiste opgerig.
Hy het 'n geruime tyd in die 1960's in die Tooro-koninkryk in Uganda, Sentraal-Afrika, deurgebring, waar hy 'n aantal werke geskilder het en dit na die koninkryk vernoem het.
In 1972 het Hundertwasser 'n aandelemaatskappy, die "Grüner Janura AG", in Switserland ingelyf; in 2008 is dit herdoop na "Namida AG". Hundertwasser het sy intellektuele eiendomsregte deur hierdie maatskappy bestuur.
In 1979 het Hundertwasser die uitgestrekte historiese tuin Giardino Eden ('Tuin van Eden') in Venesië, insluitend die Palazzo Villa delle Rose, van Alexandra van Joego-Slawië via sy Switserse maatskappy gekoop.
In 1980 het Hundertwasser Washington, D.C. besoek om aktivis Ralph Nader se pogings om kernverspreiding teen te staan, te ondersteun. Burgemeester Marion Barry het gevolglik 18 November tot Hundertwasser-dag verklaar. Hundertwasser het bome in Judiciary Square geplant en bepleit namens 'n koöperasiewoonsteleienaar wat hof toe geneem is vir die installering van 'n ervenster.
In 1982 is Hundertwasser se enigste kind, sy dogter Heidi Trimmel, gebore.
Erica comata
Erica comata is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor in die Langeberg.
Kolokotela
Kolokotela is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
ISOCARP
Internasionale Vereniging van Stads- en Streeksbeplanners (ISOCARP) is 'n internasionale vereniging van mense wat in stedelike beplanning werk. Dit is geskep in 1965. Dit het nou lede van meer as 80 lande. ISOCARP word formeel erken deur die Verenigde Nasies en die Raad van Europa. Dit werk saam met UNESCO. Dit is nie onder die beheer van 'n regering nie.
Michail Lazaref
Michail Petrowitsj Lazaref (Russies: Михаил Петрович Лазарев) (3 November 1788 — 11 April 1851), Russiese vlootaanvoerder en verkenner, admiraal (1843).
Bloukuifvlieëvanger
Die Bloukuifvlieëvanger (Trochocercus cyanomelas) is 'n algemene standvoël in woude, sommige beweeg in die winter na laer gebiede. Die voël is 15 cm groot en weeg 10 gram. In Engels staan die voël bekend as die Blue-mantled Flycatcher.
Michail Lazaref
Loopbaan as ontdekkingsreisiger
Lazaref seil in 1813–1816 vir die eerste keer om die aardbol, aan boord van die vaartuig Soeworof. Die ekspedisie begin by Kronstadt en doen ook Alaska aan. Tydens die vaart ontdek Lazaref die Soeworof-ringeiland.
As 'n aanvoerder van die skip Mirni en as Fabian von Bellingshausen se ondergeskikte op sy wêreldvaart in 1819–1821, het Lazaref deel aan die ontdekking van Antarktika en talle eilande. Op 28 Januarie 1820 (Nuwe datumstyl) ontdek die ekspedisie die Antarktiese vasteland waar hulle die Antarktiese kus nader by 'n punt met koördinate en ysvelde daar waarneem.
Oorlogstydse bevelvoering
In 1826 word Lazaref bevelvoerder van die skip Azof, wat na die Middellandse See seil as deel van die eskadron onder bevel van admiraal Login Petrowitsj Geiden en neem deel aan die Slag van Nawarino in 1827. Hy ontvang die rang van skoutadmiraal vir uitnemendheid tydens die slag.
In 1828–1829 is hy in bevel van die Dardanelles-blokkade.
In 1830 keer Lazaref terug na Kronstadt en word hy 'n bevelvoerder van vlooteenhede van die Oosseevloot. Twee jaar later word hy as stafhoof van die Swartsee-vloot aangestel.
Invloed en nalatenskap
Admiraal Lazaref was invloedryk in tegniese aangeleenthede en as mentor van jonger offisiere. Hy het die skep van 'n stoomaangedrewe vloot voorgestaan, maar Rusland se tegniese en ekonomiese agterstand was 'n groot hindernis. Hy het ook 'n aantal Russiese vlootbevelvoerders opgelei, onder andere Pawel Natsjimof, Wladimir Kornilof, Wladimir Istomin en Grigori Boetakof.
'n Ringeiland in die Stille Oseaan, kape in die Amoer-riviermond en op die Oenimakeiland, 'n eiland in die Aralmeer, 'n baai en hawe in die See van Japan en ander plekke dra Lazaref se naam.
Volkspeleboom
Die Volkspeleboom staan by Nääs, noordoos van Gotenburg (Göteborg), in Swede. In 1912 het dr. S.H. Pellissier hier met die Sweedse volkspele en volksang kennisgemaak en hom daarna begin beywer om dit ook in Suid-Afrika te bevorder. By die boom is 'n brons plaat met 'n inskripsie wat die besoek in 1953 van 'n 100 Volkspelers onder leiding van Pellissier aan Nääs herdenk.
Indiese kuns
Indië se kunstige erfenis is baie ryk en tel onder die oudste ter wêreld. Beeldhoukuns, wat as 'n hoogs gerespekteerde medium vir kunstenaars beskou word, word gereeld binne die land se kunstige tradisies gebruik. Historiese geboue is gereeld oorvloedig met beeldhouwerke versier. Die onderwerp van die Indiese beeldhoukuns is gewoonlik menslike figure wat Hindoeïstiese, Boeddhistiese en Jain-godsdienstige lewensbeginsels uitbeeld. Onder die Indiese skilderkuns kom die Boeddhistiese muurskilderye van die Ajanta-grotte in Maharashtra, die Brihadishvara-tempel in Thanjavur, die groot muurskilderye van Ellora, die miniatuurtradisie van die Mughaltye en die werke van die Tanjore-skool voor.
Oorsprong
Die 29 state en 7 uniegebiede regoor die land het hul eie duidelike kulturele en tradisionele identiteite, dit word geïllustreer deur die verskillende vorme van kuns wat daar voorkom. Elke streek binne Indië het sy eie unieke volkkunsvorm.
Standbeelde van die Indusvallei
Onder die oorlewende werke van die Harappaanse beskawing is 'n bronsminiatuur van 'n meisie wat 'n bak teen haar heup hou. Uit die verskillende ander skulpturele stukke wat gevind is, is die bekendste van 'n bebaarde man, waarskynlik die standbeeld van 'n priester. Klein dekoratiewe figure is geverf met ontwerpe en temas uit die natuur.
Daphnis (maan)
Naam
Die maan is in 2006 genoem na Daphnis, ’n herderin en digteres in die Griekse mitologie; hy was ’n afstammeling van die Titane, na wie Saturnus se grootste maan genoem is. Daphnis en Pan, die enigste ander herdersmaan in Saturnus se hoofringe, is albei na mitologiese figure genoem wat met herders verbind word.
Wentelbaan
Die helling en eksentrisiteit van Daphnis se wentelbaan is baie klein, maar nie nul nie. Albei is aansienlik groter as dié van Pan (die groter maan wat die Encke-gaping veroorsaak). Die Keeler-gaping, waarbinne Daphnis voorkom, is sowat 42 km breed.
Uitwerking op Saturnus se ringe
Terwyl Daphnis om Saturnus wentel, veroorsaak dit swaartekragrimpels aan die kant van die Keeler-gaping: Ringdeeltjies word deur die maan aangetrek en val dan terug in die rigting van die ring. Die golwe wat die maan aan die binnekant van die gaping maak, beweeg voor dit uit in sy wentelbaan en dié aan die buitekant volg op sy wentelbaan, vanweë die verskil in relatiewe wentelspoed.
Eienskappe
Op 18 Januarie 2017 is Daphnis van naby genoeg afgeneem sodat sy vorm duidelik sigbaar was. Dit het ’n onreëlmatige vorm, ’n hoofsaaklik gladde oppervlak, ’n paar kraters en ’n ekwatoriale rif.
Basilikum
Basilicum is 'n genus van plante in die Lamiaceae, die eerste keer beskryf in 1802. Dit bevat slegs een bekende spesie, Basilicum polystachyon, inheems aan Afrika, Madagaskar, suidelike Asië (Saoedi-Arabië, Indië, China, Indo-China, Borneo, die Filippyne, ens.), Nieu-Guinee, Australië en verskeie eilande van die Stille Oseaan en die Indiese Oseaan.
Basilkruid is nie alleen 'n nuttige spesery nie, maar dit het ook 'n baie aangename vars geur, hoewel insekte dit uiters onaangenaam vind. In die lande waarin die plant inheems is, word takkies van die kruid dikwels in huise gehang om die vlieë weg te hou. Die naam basilikum is afgelei van die Griekse woord vir 'n koning, en dit toon dat hierdie plant reeds van die vroegste tye in paleise gebruik is. Basilkruid smaak net soos naeltjies.
Miskruier
Miskruiers word in die familie Scarabaeidae geklassifiseer, wat meer as 20 000 spesies in verskeie genera bevat, insluitend die Afrika-genus Goliathus, die grootste en swaarste van die kewers. Miskruiers leef in verskeie habitats, insluitend woestyn, plaasland, woude en graslande. Hulle hou nie van uiters koue of droë weer nie, en kom dus voor op alle kontinente behalwe Antarktika.
Die miskruier se dieet bestaan hoofsaaklik uit mis. Hulle vreet mis van 'n verskeidenheid diere, solank as die dier 'n herbivoor is. Miskruiers vreet ook sampioene, blare en ander ontbindende materiaal. Miskruiers hoef nie enigiets anders te vreet nie, omdat die mis al die benodigde voedingstowwe bevat; hulle hoef nie eens water te drink nie.
Die miskruier se lyf bestaan uit 'n kop, abdomen en toraks. Hulle het bene, geleë op die toraks, wat gespesialiseerd is vir die grawe van mis en die rondrol daarvan.
Die miskruier het 'n volledige metamorfose. Die vroulike kewer lê 'n eier in 'n misbal wat dan begrawe word om dit van erosie en diere te beskerm. Tydens die larwestadium vreet die kewer die mis waarin hy begrawe is.
Die kewers van Antieke Egipte
Skarabees of heilige kewers was prominent in Egiptiese kuns en Egiptiese mitologie.
Die kewer is as heilig geag deur Antieke Egiptenaars omdat hulle geglo het dat die kewers, deurdat hulle mis rondrol, die groot god Ra – of sy voorstelling Khepri, self 'n kewer – na-aap soos hulle die son deur die lug elke dag rondrol. Omdat dit boonop sy eiers in dieremis en die karkasse van dooie diere begrawe, was die kewer ook verbind met hergeboorte, hernuwing en opstanding; daarom is dit ook gesien as 'n teken van lewe en hergeborenis.
Sien ook die LMLK-seëls van antieke Juda wat op kleipotte gestempel is wat moontlik offerandes bevat het. Agt verskillende vier-vlerkige kewerikoons het moontlik die opstanding aan aanbidders voorgestel (Grena, 2004, pp. 371-2).
Steenkewers is gereeld in Egiptiese graftombes geplaas as 'n teken van die oorledene se hergeboorte in die hiernamaals, en juwele met die kewer is gereeld ook in die tombes gevind. 'n Keweramulet is bo-oor die hart gedra as 'n vervangingshart in die hiernamaals — die regte hart is verwyder tydens die mummifikasieproses. Lewende Egiptenaars het ook steenkewers gedra as beskermingsimbool in hierdie lewe en die opvolgende.
152
Die jaar 152 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 52ste jaar van die 2de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Etologie
Etologie is die wetenskaplike en objektiewe studie van dieregedrag, gewoonlik met 'n fokus op gedrag onder natuurlike omstandighede, en met die beskouing van gedrag as 'n evolusionêre aanpasbare kenmerk. Etologie is 'n kombinasie van laboratorium- en veldwetenskap, en is nou verwant aan sekere ander dissiplines soos neuro-anatomie, ekologie en evolusionêre biologie. Etoloë is gewoonlik meer geïnteresseerd in 'n gedragsproses as in 'n spesifieke dieregroep, en sal dikwels een soort gedrag, bv. aggressie, by 'n aantal onverwante spesies bestudeer.
Etimologie
Die term etologie is afgelei van die Griekse ἦθος, ethos  wat "karakter" beken, en  -λογία, -logia wat "die studie van" beteken.
George Lloyd (akteur)
George Lloyd (5 November 1892 – 15 Augustus 1967) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Idol of the Crowds (1937), A Slight Case of Murder (1938), ''Torchy Blane.. Playing with Dynamite (1939), en Fog Island'' (1945).
Etologie
Verhouding met vergelykende sielkunde
In Vergelykende sielkunde word dieregedrag ook bestudeer, maar in teenstelling met etologie, vorm dit 'n subonderwerp van sielkunde en nie biologie nie. Waar dieregedrag in die Vergelykende sielkunde voorheen binne die konteks van menslike gedrag bestudeer is, behels etologiese studies navorsing oor dieregedrag binne die konteks van dit wat oor diere-anatomie, -fisiologie, -neurobiologie en -filogenetiese geskiedenis bekend is. Verder was vroeë vergelykende sielkundiges geneig om gedrag in kunsmatige situasies na te vors terwyl etoloë op gedrag in natuurlike situasies gekonsentreer het en dit gewoonlik as instinktief beskryf het.
Instink
Die Merriam-Webster Woordeboek definieer instink as "'n oorerflike en onveranderbare neiging van 'n organisme om 'n komplekse en spesifieke reaksie op omgewingstimuli te toon sonder dat rede betrokke is".
Vaste handelingspatrone
VHP'e is instinktiewe response wat in die teenwoordigheid van identifiseerbare, sensoriese stimuli plaasvind. VHP'e word vandag as instinktiewe gedragsopeenvolgings beskou wat so te sê sonder variasie binne die spesie voorkom en amper onvermydelik voltooiing bereik.
Karl von Frisch het hierdie VHP'e in sy studie van die waggeldans ("danstaal") in byekommunikasie ondersoek. Op grond van sy waarnemings van vaste handelingspatrone en die omstandighede waarin dit voorkom, het Lorenz uiteindelik 'n teorie oor die evolusie van dierekommunikasie ontwikkel.
Assosiatiewe leer
Assosiatiewe leer in dieregedrag is enige leerproses waarvolgens 'n nuwe respons met 'n spesifieke stimulus geassosieer word. Voorbeelde van assosiatiewe leer is wanneer 'n goudvis na die oppervlak swem wanneer iemand hom gaan voer, of die opgewondenheid van 'n hond wanneer hy sy eienaar met 'n leiband sien.