cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ooievaaragtiges
Ander spesies
Die wolnekooievaar van Suid-Afrika, Dissoura episcopus, word hoofsaaklik langs die Ooskus aangetref, maar kom onder meer ook in die Kgalakgadi natuurreservaat. voor. 'n Ander spesie, Dissoura stormi, word van Indië af tot op Soelawesi aangetref. In die VSA kom 2 tropiese ooievaarspesies voor, naamlik die jabiroe (Jabiru mycteria) en die magoeari (Euxenura maguari). Eersgenoemde kan sy nek opblaas wanneer hy aggressief of opgewonde is.
In Florida, Sentraal- en Suid-Amerika en op Kuba broei die skimmelkopooievaar (Mycteria americana), wat 'n horingagtige plaat op die kop het. Hy maak sy nes in hoë bome in moerasse. Die enigste ooievaar wat ook in Australië broei, is die swartnekooievaar (Xenorhynchus asiaticus), wie se broeigebied tot in Asië en Afrika strek. Dit is 'n bale groot spesie wat tot 1,5 m hoog word. Die maraboe (Leptoptilos crumeniferus) is die enigste ooievaar wat aas vreet.
Die opvallendste kenmerk van die voël is die lang keelsak waarin 'n aantal lugsakkies voorkom wat opgeblaas kan word. Dit dien nie as bergplek vir voedsel nie, maar waarskynlik as steun vir die snawel. Net soos by aasvoëls is die kop kaal. Die groot snawel word gebruik om karkasse mee oop te skeur. Vroeër was dit mode om vrouehoedens met die sagte, wit onderstertvere van maraboes te versier, en dit het meegebring dat die voëls baie gejag is. Maraboes is taamlik algemeen in die trope van Afrika, maar word ook in Suider-Afrika aangetref.
Sint-Baafskatedraal
Die Sint-Baafskatedraal is 'n katedraal in die stad Gent in Vlaandere en dien ook as die hoofkerk van die Bisdom Gent.
Die eerste deel van die oorspronklike Romaanse kerkgebou dateer uit die 12de eeu, en die huidige kripte is 'n oorblyfsel uit die tydperk. In die begin van die 14de eeu is die koor herbou in die styl van die Noord-Franse- en Scheldegotiek. Hierna volg die kooromgang en die straalkappelle aan die begin van die 15de eeu. Tydens 'n boufase van 1436 tot 1538, is die 89 meter hoë Wes-toring in die Brabantse gotiese styl opgerig. Hiervoor is kalksandsteen uit die 'steenwerc van Dilbeek' gebruik. Die bou van die huidige skip is in 1533 begin, en latere wysigings en aanbouings is in die renaissance-, barok, en klassieke styl aangebring.
Die Sint-Baafskaterdraal se toring, saam met die torings van die Belfort en die Sint-Niklaaskerk vorm die sogenaamde drie torings, wat die Gentse stadshorison tradisioneel domineer. Die toring was oorspronklik met 'n spits bekroon, wat sedertdien afgebrand het. Daar is sewe klokke in die toring, waarvan die swaarste 5 500 kg weeg.
Kate Atkinson (aktrise)
Kate Atkinson (gebore 1972) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Japanese Story (2003) en in die televisiereekse Blue Heelers (1994), SeaChange (1998), en Wentworth (2013).
Sint-Baafskatedraal
Die katedraal huisves 'n aantal belangrike kunswerke. Die wêreldberoemde veelluik De aanbidding van het Lam Gods deur Jan van Eyck in 1432, kan hier besigtig word en word beskou as 'n hoogtepunt van die vyftiende-eeuse Vlaamse skilderkuns. Die katedraal bevat ook die Bekering van Sint-Bavo deur Peter Paul Rubens.
Aaptos globosum
Aaptos globosum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons kom uit die genus Aaptos en behoort tot die familie Suberitidae. Aaptos globosum is die eerste keer in 1994 wetenskaplik beskryf deur Kelly-Borges & Bergquist.
Ora
Die ora is die amptelike geldeenheid van Orania. Die waarde van 1 ora is gelykstaande aan R1 (een Suid-Afrikaanse Rand). Naas die ora word die rand ook algemeen op Orania gebruik. Die geldeenheid word nie buite Orania erken nie, en word ook nie deur die Suid-Afrikaanse Reserwebank ondersteun nie.
Lela Loren
Lela Loren (gebore 7 Mei 1980) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Reign Over Me (2007) en Snitch (2013), en in die televisiereekse Lost (2004) en Power (2014).
Ora
Die ora is in April 2004 amptelik op Orania in gebruik geneem. Dit is gebaseer op die idee van inkopiekoepons, soos dié wat oor die algemeen deur groot inkopiesentrums dwarsoor Suid-Afrika uitgereik word (normaalweg in die vorm van geskenkbewyse). Orania se plaaslike bank, die Orania Spaar- en Kredietkoöperatief, is in beheer van die geldeenheid. Hulle hoofdoel is om plaaslike ekonomiese groei te stimuleer.
Ora-note word in denominasies van 10, 20, 50 en 100 ora gedruk. Die 10-ora-noot beeld Afrikanergeskiedenis uit, die 20-ora-noot Afrikanerkuns, die 50-ora-noot Afrikanerkultuur en die 100-ora-noot Orania self.
Paul Newman
Paul Leonard Newman (26 Januarie 1925 – 26 September 2008) was ’n Amerikaanse akteur, rolprentregisseur en professionele renjaer. Hy het verskeie pryse gewen, onder meer ’n Oscar vir beste akteur sy rol in The Color of Money en nog agt Oscar-benoemings, ses Golden Globes (insluitende drie erepryse), ’n Bafta, Screen Actors Guild-prys, Cannes-rolprentfees-prys, Emmy en nog talle erepryse. Hy het ook as renjaer verskeie nasionale kampioenskappe gewen.
Vroeë lewe
Newman is in Shaker Heights, Ohio, gebore as die seun van Arthur Sigmund Newman, eienaar van ’n sportwinkel, en Theresa Fetzer of Fetsko. Sy pa was Joods; sy ouers was immigrante uit Hongarye en Pole. Sy ma was die dogter van ’n Slowaakse egpaar van Homonna in Hongarye (nou Humenné in Slowakye). Newman het ’n broer, Arthur, gehad wat later ’n vervaardiger en produksiebestuurder geword het.
Newman het vroeg al belangstelling getoon in die teater en op sewe het hy sy debuut in ’n skoolopvoering van Robin Hood gemaak. Ná die voltooiing van sy skoolloopbaan aan die Hoërskool Shaker Heights in 1943 het hy vir ’n kort ruk aan die Ohio-universiteit in Athens, Ohio, studeer.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het Newman diens gedoen as radio-operateur en skutter. Hy wou ’n vlieënier word, maar hy is nie toegelaat nie toe uitgevind is hy is kleurblind.
Sukses
Newman het in 1951 in New York aangekom saam met sy eerste vrou, Jackie Witte. Hy het sy debuut op Broadway in 1953 gemaak in William Inge se Picnic en het in 1955 in die oorspronklike Broadway-produksie van The Desperate Hours gespeel. In 1959 was hy in die oorspronklike Broadway-produksie van Sweet Bird of Youth saam met Geraldine Page en drie jaar later saam met haar in die rolprentweergawe. Hy het in dié tyd ook in TV-programme opgetree.
In Februarie 1954 het Newman ’n skermtoets gedoen saam met James Dean vir East of Eden (1955). Dean het sy rol gekry, maar Newman nie. In dieselfde jaar het Newman saam met Eva Marie Saint en Frank Sinatra gespeel in ’n lewende TV-uitsending van Our Town, ’n musikale verwerking van Thornton Wilder se verhoogstuk. Newman het James Dean op die nippertjie vervang. Newman het ná James Dean se noodlottige motorongeluk nog twee keer rolle vertolk waar Dean die eerste keuse was: Billy the Kid in The Left Handed Gun en Rocky Graziano in Somebody Up There Likes Me.
Grootste rolprente
Newman was een van die min sterre wat die oorgang gemaak het van die 1950's na die 1960's en 1970's. Sy rebelse persona was gewild by die volgende generasie. Hy het in Exodus (1960), The Hustler (1961), Hud (1963), Harper (1966), Hombre (1967), Cool Hand Luke (1967), The Towering Inferno (1974), Slap Shot (1977) en The Verdict (1982) gespeel. Hy het saam met sy mede-akteur Robert Redford en die regisseur George Roy Hill gewerk aan Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969) en The Sting (1973).
Hy het saam met sy vrou, Joanne Woodward, gespeel in The Long, Hot Summer (1958), Rally 'Round the Flag, Boys!, (1958), From the Terrace (1960), Paris Blues (1961), A New Kind of Love (1963), What a Way to Go! (1964), Winning (1969), WUSA (1970), The Drowning Pool (1975), Harry & Son (1984) en Mr. and Mrs. Bridge (1990).
Benewens Harry & Son waarin hy gespeel en waarvan hy die regisseur was, het hy nog vier prente geregisseer waarin hy nie gespeel het nie, maar sy vrou wel: Rachel, Rachel (1968), The Effect of Gamma Rays on Man-in-the-Moon Marigolds (1972), die TV-weergawe van die toneelstuk The Shadow Box (1980) en ’n rolprentweergawe van Tennessee Williams se The Glass Menagerie (1987).
Altesaam 25 jaar ná The Hustler het Newman weer die rol van "Fast" Eddie Felson vertolk in die regisseur Martin Scorsese se The Color of Money (1986). Hy het daarvoor die Oscar vir beste akteur gewen.
Laaste werk
In 2003 het hy in ’n Broadway-herhaling van Wilder se Our Town gespeel en ’n Tony-benoeming gekry. ’n Opgeneemde weergawe is op TV vertoon en Newman is benoem vir ’n Emmy.
Sy laaste rol was as ’n bendeleier in die 2002-prent Road to Perdition saam met Tom Hanks, waarvoor hy vir ’n Oscar benoem is vir beste manlike byspeler. Hy was daarna die verteller in die prent Dale (2007) en in die dokumentêr The Meerkats (2008).
Persoonlike lewe
Newman was van 1949 tot 1958 getroud met Jackie Witte. Hulle het twee dogters, Stephanie Kendall en Susan, en ’n seun, Scott, gehad. Scott, ook ’n akteur, is in 1978 weens ’n oordosis dwelms dood. Paul Newman het die Scott Newman-sentrum vir die voorkoming van dwelmmisbruik ter nagedagtenis van sy seun gestig.
Newman het die aktrise Joanne Woodward in 1953 ontmoet. Kort ná die verfilming van The Long, Hot Summer in 1957 is hy van Witte geskei. Hy is vroeg in 1958 met Woodward getroud. Hulle was 50 jaar lank getroud tot met sy dood in 2008. Hulle het drie dogters gehad: Nell, Melissa en Claire.
Newman was bekend vir sy toewyding aan sy gesin.
Newman het in motorresies begin belangstel tydens die verfilming van Winning (1969). Hy het later ’n groot geesdriftige geword en het in 1971 sy eerste TV-program Once Upon a Wheel aangebied oor die geskiedenis van die sportsoort. Newman het in 1972 aan sy eerste resies as ’n professionele jaer deelgeneem, in Thompson, Connecticut. Hy het eindelik vier nasionale kampioenskappe gewen. In 1979 het hy aan die 24-uur-ren van Le Mans deelgeneem in ’n Porsche 935 en tweede geëindig.
Van die middel 1970's tot die vroeë 1990's het hy vir die Bob Sharp-renspan gejaag, hoofsaaklik in Datsuns en later Nissans in die Trans-Am-reeks. Op 70 het hy die oudste jaer geword wat deel was van ’n wenspan ’n groot resies; hy het in sy klas gewen op 1995 se 24-uur-ren van Daytona. Onder sy laaste resiese was die Baja 1000 in 2004 en weer die 24-uur-ren van Daytona in 2005.
Newman het ook saam met Bill Freeman van die Porsche-renspan deelgeneem aan S.C.C.A.- en I.M.S.A.-byeenkomste, onder meer die Sebring 12-uur-sportmotoruithouren.
Siekte en dood
In Junie 2008 is berig dat Newman longkanker het en in die Sloan-Kettering-hospitaal in New York behandel word. Die skrywer A.E. Hotchner, wat saam met Newman die maatskappy Newman's Own gestig het, het aan Associated Press vertel Newman het hom 18 maande tevore van die siekte vertel. Newman se woordvoerder het daarna gesê dit gaan goed met hom, maar het nie die gerugte van sy siekte bevestig of ontken nie. In Augustus, nadat hy volgens berigte klaar was met sy chemoterapie, het Newman vir sy familie gesê hy wil tuis sterf.
Donald Hewlett
Donald Hewlett (30 Augustus 1920 – 4 Junie 2011) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Compact (1962), The Very Merry Widow (1967), The Very Merry Widow and How (1969), en Rogue's Rock (1974).
Montana
Montana (Engels: State of Montana) is 'n deelstaat in die noordweste van die Verenigde State van Amerika (VSA), met 'n bevolking wat in 2019 op 1 068 000 beraam is. Na sy bewoners word in Engels as Montanans verwys. Montana grens aan Kanada in die noorde, Wyoming in die suide, Idaho in die weste en Suid- en Noord-Dakota in die ooste. Die Missouririvier ontspring by Brower's Spring.
Angola-Boere
Angola-Boere (in Portugees: angobôeres en ango-africâneres) is 'n etniese subgroep wat gevorm is na die migrasie van Boerevolk, wat in die 19de en 20ste eeu in Suid-Afrika gewoon het, na die suidelike en sentrale streke van Angola. In hierdie streke het die Boere hulself gevestig en betrekkinge met die Portugese, die Ovambo, die Humbe, die Ovimbundu en die Herero gevestig.
Formasie Geskiedenis
Die Angola-Boere se geskiedenis begin by die Dorslandtrek. Die Dorslandtrek was in werklikheid 'n reeks trekke uit die destydse Transvaal deur die Kalahari tot in die destydse Portugese kolonie Angola tussen 1874 en 1906.
Ongeveer 700 persone (benewens ’n onbekende getal arbeiders) het Transvaal gedurende die jare 1874 tot 1877 verlaat en hulle in Januarie 1881, ná ’n swerftog van sewe jaar, in Humpata en Caconda op die hooglande van Angola gevestig. Hulle het hoofsaaklik weens godsdienstige redes, teenkanting teen die bestuur van pres. Burgers en moontlik politieke en ekonomiese redes getrek. Die trek van 1905 het gespruit uit omstandighede na die Tweede Vryheidsoorlog, soos die verlies van onafhanklikheid, armoede en die soeke na 'n beter bestaan in Angola.
Die eerste trekgroep van 60 persone het in Mei 1874 begin bymekaarkom. In Mei 1875 het hulle die Dorsland binnegetrek en in Januarie 1876 Rietfontein, naby Gobabis, met geen aanvanklike lewensverlies nie, maar groot veeverliese, bereik.
Die tweede trekgroep van ongeveer 600 persone het vanaf begin Mei 1875 vir twee jaar lank op die oewer van die Krokodilrivier oorgestaan, maar die Dorsland eers in Mei 1877 binnegetrek. Hierdie groep het veral swaar gely as gevolg van swak beplanning en onderlinge leierskapstryd. Tydens hulle trek deur die Dorsland het hulle ongekende lyding as gevolg van malaria en ontbering beleef. Duisende stuks vee het van dors en nagana, veroorsaak deur die steek van tsetsevlieë, gevrek.
Gedurende hulle epiese tog het ongeveer 230 blanke trekkers gesterf en ongeveer dieselfde getal na Transvaal teruggekeer. Hoewel ongeveer 130 babas gedurende die trek gebore is, het slegs sowat 370 persone uiteindelik hulle beloofde land bereik.
Benewens ’n aantal kleiner trekke, het drie groot trekgroepe tussen 1892 en 1894 by die trekkers in Angola aangesluit. Die laaste van die groot trekgeselskappe het in 1906 in Angola aangekom, hoewel kleiner groepe en individue tot 1928 by die Angola-Boere aangesluit het.
Naas Humpata en Caconda het die Angola-Boere hulle ook op plekke soos Mombolo, Bié, die Sandveld, Cubal en Que gevestig. Die meeste het ’n bestaan uit gemengde boerdery, transportry en jag gemaak. Vir naastenby 50 jaar het die Angola-Boere ’n deurslaggewende rol in die geskiedenis en ekonomiese ontwikkeling van Angola gespeel.
Mettertyd het die aanvanklike goeie verhoudinge met die Portugese owerheid versleg. 'n Trekker-afvaardiging het in die jare twintig die administrasie van Suidwes-Afrika en die Unie se minister van lande ontmoet. Skikkings is in 1928 bereik vir hulle oorkoms na Suidwes-Afrika. Die Unie-regering het 500 000 pond beskikbaar gestel om hulle vervoer en vestiging te betaal. Altesaam 350 gesinne (wat op 1 900 mense neergekom het) het na Suidwes-Afrika verhuis. Net 53 gesinne het in Angola agtergebly.
Vanaf 1958 tot 1963 is die meerderheid van die ongeveer 600 oorblywende Angola-Boere na Suidwes-Afrika en Suid-Afrika gerepatrieer, terwyl slegs enkele persone agtergebly het. Met die uitbreek van die burgeroorlog in 1975 in Angola het die laaste ongeveer 600 nasate van die Angola-Boere uit Angola gevlug en het hul verbintenis met Angola ná byna ’n eeu tot ’n einde gekom.
Gewone pylinkvis
Die Gewone pylinkvis (Sepia vermiculata) is 'n koppotige dier wat aan die kuslyn van Suid-Afrika voorkom en word tot 15 cm lank. Die dier het 'n verlengde afgeplatte lyf met kort vinne weerskante van die lyf. Die tjokka daarteen het nie die lang vinne nie maar twee kort driehoekige vinne en ook 'n slanker lyf. Daar is agt kort arms en twee lang tentakels aan die kop vas. Die dier leef in kalm water van strandmere en riviermondings. Die dier vang sy prooi deur sy tentakels uit te skiet. Die dier se skulp is 'n interne skelet wat gereeld op die strande uitspoel.
Lys van staatshoofde van Mali
Hierdie is 'n lys van staatshoofde van Mali.
Affiliasie:-
ADM = "Adema" Alliance pour la Démocratie en Mali-Parti Pan-Africain pour la Liberté, la Solidarité et la Justice (Alliansie vir Demokrasie in Mali-Pan-Afrika Party vir Vryheid, Solidaritiet en Geregtigheid) -sentristies
CCD = Koalisie vir Verandering en Demokrasie
PARENA = Party vir Nasionale Vernuwing
Mil = Militêr
UDPM = Union Démocratique des Pepul Maliens (Demokratiese Unie van die Malinese Mense)
US-RDA = Union Soudanais/Rassemblement Démocratique Africain (Soedannese Unie/Afrika Demokratiese Rally)
n-p = onverbonde
(Skuinsgedrukte datum dui de facto voortsetting van ampsbekleding aan)
Kyk ook:-
Erica salax
Erica salax is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Universiteit van Suid-Afrika
Die Universiteit van Suid-Afrika is 'n universiteit in Pretoria, Gauteng, wat deur afstandsonderrig opleiding aan studente binne en buite Suid-Afrika verskaf. Die universiteit staan ook bekend as Unisa (Universiteit van Suid-Afrika). Dit was die eerste universiteit ter wêreld wat opleiding deur middel van korrespondensie verskaf het. In Desember 2017 het die universiteit 381 484 ingeskrewe studente vanoor die hele wêreld gehad, wat beteken dat hy die grootste universiteit in Afrika is en ook een van die wêreld se mega-universiteite. Volgens 'n peiling in 2010, was Unisa die agtste beste universiteit in Suid-Afrika, en die 1290e in die wêreld.
Geskiedenis
Die Universiteit van die Kaap die Goeie Hoop is in 1873 gestig. Na uniewording is dit in 1916 in die huidige Universiteit van Suid-Afrika omskep. In die 1940's het die behoefte aan afstandsonderrig ontstaan. In 1951 kom Unisa as 'n suiwer eksterne universiteit tot stand.
Ligging en geboue
Unisa se Muckleneuk-kampus is geleë in Pretoria en is 'n belangrike landmerk van die hoofstad. Dit was in 1972 dat Unisa na hul nuwe tuiste op Muckleneuk Rif verhuis het en die ou kwartier in Sentraal-Pretoria ontruim was. Die kompleks van geboue is ontwerp deur Bryan Sandrock Architects in die 1960's en spreek 'n internasionale styl uit wat gekenmerk word deur monumentale verhoudings en ingenieurswese soos die cantilevered strukture. Die mees opvallende kenmerk is die lang projeksie van die kop van die heuwel, ondersteun deur 'n reuse staaldraer wat op 'n massiewe kolom rus.
Ook in Pretoria is die Sunnyside-kampus, die hoofarea van studente-aktiwiteit. Die Florida-kampus in Johannesburg is Unisa se wetenskapskampus. Die Fakulteit Landbou en Omgewingswetenskappe en sommige departemente van die Fakulteit Wetenskap, Ingenieurswese en Tegnologie word hier gehuisves. Die wetenskapkampus bevat 12 geboue, 'n biblioteek, twee ouditoriums en 'n groot leerarea. Dit sluit ook 'n tuinbou-sentrum en 'n veeldoelige navorsings- en opleidingsfasiliteit wat ontwerp is om die onderwys- en navorsingsbehoeftes van studente in 'n verskeidenheid programme, insluitende landbou, sierbou en natuurbewaring, te bevredig.
Voormalige wapen en nuwe logo
Koning Edward VII het in 1903 'n heraldiese wapen aan die universiteit verleen. Dit is in 1904 by the College of Arms in Londen geregistreer : In goud, 'n  anker  met kabel dwarsbalksgewys geplaas en daaroorheen 'n oop boek  waarop  die  woorde SPES  IN  ARDUIS,  alles  van  natuurlike kleur; in die skildvoet 'n  gekanteelde  muur  van  natuurlike  kleur belaai  met  'n goue ring: op 'n rooi skildhoof 'n roos van silwer, geknop, gepunt en omgewe deur  stralekrans, alles  van  natuurlike  kleur en vergesel van twee goue ringe.
Die wapen is in 1955 by die Departement van Binnelandse Sake en in 1983 by die Buro vir Heraldiek geregistreer. Nadat 'n paar wysigings aangebring is, is dit in 1986 weer by die Buro geregistreer. Die wysigings was (a) die woorde is van die boek na 'n krul onder die skild verskuif, (b) die goue stralekrans is verwyder, en (c) 'n helmteken bestaande uit 'n anker vergesel van 'n goue ring en 'n silwer roos is bygevoeg.
Die Universiteit het deur 'n herposisionering proses gegaan in 2005 waartydens 'n nuwe logo en leuse gekies is in lyn met nuwe doelwitte vir die Universiteit. Die nuwe logo (wat die wapen vervang) word voorgestel deur die universiteit kleure naamlik Oranje, Rooi en Blou en die leuse word verander van Spes in ardius na Pro Gentibus Sapientia wat vertaal na In diens van die mensdom.
Akademiese gemeenskap
As 'n ope-afstandonderrig-instansie, en een van die wêreld se mega-universiteite, het Unisa akademiese aanbiedinge wat verband hou met beide tegnologiese en tradisionele universiteite. Dit sluit in, maar is nie beperk nie tot, 'n kombinasie van loopbaangeoriënteerde kursusse wat gewoonlik geassosieer word met 'n universiteit van tegnologie en formatiewe akademiese programme wat tipies gekoppel is aan 'n tradisionele universiteit.
Die universiteit beskik oor 8 fakulteite (of kolleges) en 'n nagraadse bestuurskool, naamlik:
Benewens die agt fakulteite en nagraadse bestuurskool het Unisa talle buro's, sentrums, institute, museums en eenhede wat akademiese ontwikkeling en navorsing ondersteun.
Rang
In 2018 is die Universiteit van Suid-Afrika deur die Times Higher Education as die 8ste beste universiteit in Suid-Afrika aangewys. Dit maak die universiteit die 11de beste universiteit in Afrika, uit 30.
Billy Bletcher
Billy Bletcher (24 September 1894 – 5 Januarie 1979) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Silent Guardian (1925), The Wild Girl (1925), The Man Hunter (1930), en The Lost City (1935).
Slim Pickens
Slim Pickens (29 Junie 1919 – 8 Desember 1983) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964), The Getaway (1972), Blazing Saddles (1974), en 1941 (1979).
Loodsvis
Die Loodsvis (Naucrates ductor) is 'n vis wat voorkom in al die oseane van die wêreld in warm en tropiese waters. In Engels staan die vis bekend as die Pilotfish.
Voorkoms
Die vis se kop en lyf is blou aan die bokant en silwerig aan die onderkant. Daar is vyf breë, swart, vertikale strepe oor die lyf. Die dorsale, anale en bekkenvinne is swart met 'n wit punt. Die stertvin is dofgeel met 'n geel vlek op die basis en die stertlobbe se punte is ook wit. Die vis word tot 1,8 m lank en 46 kg swaar.
Habitat
Die vis is 'n pelagiese vis en kom voor tot op dieptes van 200 m. Die vis word gesien waar hulle die boeggolf van haaie, mantas, groot beenvisse, seeskilpaaie en ook skepe ry.
Thomas G. Waites
Thomas G. Waites (gebore 8 Januarie 1955) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente ...and justice for all. (1979), The Thing (1982), Shakedown (1988), en Money Train (1995).
Sin van die lewe
Die sin van die lewe is 'n filosofiese vraagstuk wat hom met die doel en intrinsieke waarde van die menslike bestaan, of biologiese lewe oor die algemeen, bemoei. Hierdie konsep kan deur 'n verskeidenheid vrae gestel word, soos Waarom is ons hier?, Waaroor gaan die lewe?, en Wat beteken dit alles? Dit was in die opgetekende geskiedenis van die mensdom deurgaans 'n punt vir filosofiese, wetenskaplike en teologiese bespiegeling. Daar is 'n groot aantal antwoorde vanuit verskillende kulturele en ideologiese agtergronde tot hierdie vrae gebied. Die Franse eksistensialis Albert Camus het opgemerk: "Ons mense is skepsels wat ons lewens deurbring deur onsself te oortuig dat ons bestaan nie absurd is nie."
Die sin van die lewe is diep verstrengel met die filosofiese en religieuse konsepte van bestaan, bewussyn en geluk, en raak aan baie ander kwessies, soos simboliese betekenis, ontologie, waarde, doel, etiek, goed en kwaad, vrye wil, sienings van God, die bestaan van God, die siel, en die hiernamaals. Wetenskaplike bydraes is meer indirek; deur die empiriese feite oor die heelal te beskryf, verskaf wetenskap ietwat konteks en stel dit parameters waarbinne gesprekke oor verwante onderwerpe gevoer word. 'n Alternatiewe, mens-sentriese, en nie 'n kosmiese of religieuse benadering nie, is die vraag "Wat is die doel van my lewe?" Die waarde van die vraag rakende die doel van die lewe kan as saamvallend met die bereiking van uiteindelike werklikheid beskou word, indien 'n persoon glo dat laasgenoemde bestaan.
Die sin van die lewe as 'n vraag
Vrae oor die sin van die lewe is in verskeie maniere uitgedruk, insluitende die volgende:
Hierdie vrae het tot 'n verskeidenheid teenstrydige antwoorde en argumente gelei, van wetenskaplike teorieë, tot filosofiese, teologiese en spirituele verklarings.
Wetenskaplike ondersoek en oogpunte
Stellings dat beskrywende wetenskap lig op normatiewe kwessies soos die sin van die lewe kan werp, word hewig binne die wetenskaplike en filosofie-van-wetenskap-gemeenskappe betwis. Desnieteenstaande kan wetenskap ietwat konteks bied en parameters daarstel waarbinne gesprekke oor verwante onderwerpe gevoer kan word.
Sielkundige betekenis en waarde binne die lewe
Wetenskap kan, of kan nie, in staat wees (nie) om ons meer oor die wesenlike waarde in die lewe te vertel, maar sommige studies berus op verwante vrae: navorsers in positiewe sielkunde (en, vroeër en minder streng, in humanistiese sielkunde) bestudeer faktore wat tot lewensbevrediging, volle verbintenis tot aktiwiteite, die gebruik van 'n mens se persoonlike sterkpunte om 'n voller bydrae te maak, en betekenissin gebaseer op die belegging in iets groter as die self, lei.
Een waardestelsel wat deur sosiale sielkundiges voorgestel word, algemeen die Vreesbestuur-teorie genoem, behels dat alle menslike betekenis afgelei word van 'n fundamentele vrees vir die dood, waarby waardes gekies word wanneer dit ons toelaat om die verstandelike herinnering aan die dood te ontvlug.
Neurowetenskap het teorieë gegenereer oor beloning, plesier en motivering in terme van fisiese entiteite soos neurosenderaktiwiteit, veral in die limbiese stelsel en die ventrale tegmentale area in besondere. Indien 'n mens glo dat die sin van die lewe is om plesier te maksimeer, dan maak hierdie teorieë normatiewe voorspellings oor hoe om op te tree om dit te bereik.
Ekonome het 'n groot deel oor wat in die markplek gewaardeer word, geleer, en sosiologie bestudeer waarde op 'n sosiale vlak deur van teoretiese konstruksies soos waardeteorie, norme, anomie, esv. gebruik te maak.
Oorsprong en aard van biologiese lewe
Die presiese meganismes van abiogenesis is onbekend: bekende teorieë sluit die RNS-wêreldhipotese (RNS-gebaseerde replikators) en die yster-swawel-wêreldteorie (metabolisme sonder genetika) in. Die teorie van ewolusie probeer nie die oorsprong van die lewe verduidelik nie, maar eerder die proses waardeur verskillende lewensvorme deur die geskiedenis via genetiese mutering en natuurlike seleksie ontwikkel het. Teen die einde van die 20ste eeu en gebaseer op die insig verkry uit die geen-sentriese siening van ewolusie, het bioloë George C. Williams, Richard Dawkins en David Haig, onder andere, tot die gevolgtrekking gekom dat indien daar 'n primêre funksie van die lewe is, dit die kopiëring van DNS en die oorlewing van 'n mens se gene is.
Alhoewel wetenskaplikes lewe op aarde intensief bestudeer, is dit steeds 'n uitdaging om die begrip lewe in ondubbelsinnige terme te definieer. Fisies kan gesê word dat lewe "op negatiewe entropie teer" wat na die proses verwys waarby lewende entiteite hul interne entropie verlaag ten bate van die een of ander vorm van energie wat uit die omgewing opgeneem word. Bioloë is dit oor die algemeen eens dat lewensvorme self-organiserende stelsels is wat die interne omgewing reguleer om sodoende hierdie georganiseerde stand te reguleer, dat metabolisme dien om energie te verskaf, en dat voortplanting dit toelaat vir lewe om oor 'n duur van meervuldige generasies voort te bestaan. Organismes is tipies responsief tot prikkels en genetiese inligting neig om van generasie tot generasie te verander om sodoende aanpassing deur ewolusie te bemoontlik. Hierdie karaktereienskappe verbeter respektiewelik die kanse op oorlewing van die indiwiduele organisme en sy afstammelinge.
Nie-sellulêre repliserende agente, noemenswaardig virusse, word gewoonlik nie as organismes beskou nie omdat hulle nie in staat is om voortplanting en metabolisme onafhanklik te behartig nie. Hierdie omstredenheid is egter problematies, aangesien sommige parasiete en endosinbionte ook nie tot onafhanklike lewe in staat is nie.
Die Oerknal en die mensdom se noodlot in hierdie heelal
Alhoewel die Oerknal-model aanvanklik met skeptisisme begroet is toe dit bekend gestel is — gedeeltelik weens die verbinding met die religieuse konsep van kreasionisme — word dit vandag wyd deur menige onafhanklike waarnemers ondersteun. Huidige fisika kan die vroeë heelal egter net van 10−43 sekondes ná die Oerknal beskryf (waar nultyd met oneindige temperatuur ooreenstem); 'n teorie van kwantumgravitasie word benodig om verder terug in tyd te beskryf. Desnieteenstaande het vele fisici al oor wat hierdie beperking kon voorafgegaan het en oor hoe die heelal die werklikheid binnegetree het, bespiegel. Sommige fisici glo dat die Oerknal toevallig gebeur het, en wanneer die antropiese beginsel in ag geneem word, word dit die gereeldste as impliserend van die bestaan van 'n multiversum.
Tog blyk dit dat, losstaande van hoe ookal die heelal tot bestaan gekom het, die mensdom se noodlot beslis is. Selfs indien die mensdom so lank sal oorleef, sal biologiese lewe uiteindelik onvolhoubaar raak, sy dit deur 'n Groot Vries, Groot Skeur of Groot Samepersing. Dit blyk dat die enigste manier om te oorleef is om die vloei van energie op 'n kosmiese skaal te beheer sodat die noodlot van die heelal verander kan word.
Wetenskaplike vrae oor die verstand
Reduksionistiese en elminatiewe materialisme benaderinge, byvoorbeeld die Veelvuldige Ontwerp-model, hou voor dat die bewussyn volledig deur neurowetenskap verklaar kan word, deur die werkinge van die brein en sy neurone, dus voldoenend aan biologiese naturalisme.
Aan die ander kant het sommige wetenskaplikes, soos Andrei Linde, die moontlikheid oorweeg dat die bewussyn, soos ruimtetyd, sy eie intrinsieke grade van vryheid het, en dat ons waarnemings so reëel (of selfs meer reëel) as materiële voorwerpe kan wees.
Hipoteses oor die bewussyn en ruimtetyd beskryf verduidelik die bewussyn in die beskrywing van 'n "ruimte van bewuste elemente" wat gewoonlik 'n aantal ekstra dimensies omvat. Elektromagnetiese teorieë oor die bewussyn los die bindingsprobleem van die bewussyn op deurdat dit aanvoer dat die elektromagnetiese veld wat deur die brein opgewerk word, die eintlike draer van die bewuste ervaring is; daar bestaan egter meningsverskille oor die implementerings van so 'n teorie rakende die ander werkinge van die verstand. Kwantumverstandteorieë gebruik die kwantumteorie om sekere eienskappe van die verstand te verklaar. Om die proses van vrye wil aan die hand van kwantumfenomene te verklaar is 'n gewilde alternatief tot die determinisme; sulke postulasies kan soms vrye wil met kwantumgolwe, kwantumversterking, kwantumpotensiaal, en kwantumwaarskynlikheid verbind.
Gebaseer op die vooropstellings van nie-materialistiese verklarings van die verstand het sommige die bestaan van 'n kosmiese bewussyn voorgestel, bewerend dat die bewussyn eintlik die "fondament van alle bestaan" is. Voorstanders van hierdie siening verwys na berigte van paranormale fenomene, hoofsaaklik ekstrasensoriese waarnemings en psigiese kragte, as bewyse van 'n nie-liggaamlike hoër bewussyn. In die hoop om die bestaan van hierdie fenomene te bewys, het parapsigoloë al menige eksperimente geörkestreer. Meta-analises van hierdie eksperimente dui aan dat die effekgrootte (alhoewel geweldig klein) relatief konsekwent was, wat in 'n algehele statistiese noemenswaardigheid resulteer. Alhoewel sommige kritiese analiste voel dat parapsigologiese studies wetenskaplik is, is hulle nie met die eksperimentele uitslae tevrede nie. Skeptiese nasieners betoog dat skynbare suksesvolle resultate meer waarskynlik as gevolg van slorige prosedures, swak opgeleide navorsers, of metodologiese foute is as wat dit as gevolg van werklike effekte is.
Jacques Clouseau
Jacques Clouseau, beter bekend as (hoof)inspekteur Clouseau, is ’n komiese karakter in die Pink Panther-flieks. Clouseau is ’n Franse polisieman wat sonder opset dom foute begaan en ongelukke veroorsaak. Die rol is afwisselend deur Peter Sellers, Alan Arkin, Roberto Benigni en Steve Martin vertolk.
Biografie
Clouseau is op 8 September 1920 gebore. Hy wil van kleins af 'n polisieman word. As hy op staat speel, is hy gewoonlik "die held", terwyl sy vriende die boewe moes speel. Hy het dit veral gedoen om die meisies waarvan hy hou te beïndruk.
Toe hy ongeveer 18 was, het die meisie waarvan hy hou met iemand anders getrou. Couseau was gebreek en besluit dat die lewe nie langer sin maak nie. Hy het al die vensters in sy woonstel toegemaak en die gas oopgedraai om selfmoord te pleeg. Terwyl hy aan die gas stik, skryf hy 'n afskeidsbrief. 'n Kragonderbreking veroorsaak egter dat die helfte van sy huis ontplof, maar hy oorleef dit tog.
Clouseau het tydens die Tweede Wêreldoorlog geveg. Daarna word hy as 'n polisieman opgelei en het later 'n inspekteur (speurder) geword.
Flieks waarin Clouseau speel
Sellers sterf tydens die maak van Romance of the Pink Panther (1980) en die fliek is nooit voltooi nie. Met behulp van ouer beelde uit vroeër films word 'n nuwe fliek, Trail of the Pink Panther (1982), gemaak. In Curse of the Pink Panther (1983), neem 'n polisie-inspekteur genaamd Clifton Sleigh die rol van Clouseau oor.
Geelvlekmossie
Die Geelvlekmossie (Gymnoris superciliaris) is 'n gelokaliseerde, algemene standvoël in droë boomveld, savanne en rivierbos. Hulle soek op die grond of langs groot boomtakke kos. Die voël is 15 cm groot en weeg 21 - 29 gram. In Engels staan die voël bekend as die Yellow-throated Petronia.
Imogen Bailey
Imogen Bailey (gebore 7 Junie 1977) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Man-Thing (2005), Feed (2005), en The 7th Hunt (2009), en in die televisiereeks Neighbours (1985).
Aaptos glutinans
Aaptos glutinans is 'n gewone sponsspesie uit die familie van die Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2011 deur Moraes.
Ramshoringskulp
Die ramshoringskulp (Spirula spirula) is klein, inkvisagtige diere wat selde gesien word. Die skulp is silindries in 'n spiraal gevorm. Die dier leef in die diepsee waar dit in die water dryf. Dit verwar roofdiere deur ink uit inkkliere te spuit.
Papawersaad
Papawersaad is 'n oliesaad verkry van die opiumpapawer (Papaver somniferum). Die klein niervormige sade word reeds vir duisende jare deur verskeie beskawings geoes van gedroogde saadhulsels. Die saad word heel of gemaal gebruik as 'n bestanddeel in verskeie voedseldisse, en word ook gepers om papawersaadolie te lewer.
Bruinjakkalsvoël
Die Bruinjakkalsvoël (Buteo vulpinus) is 'n Europese somertrekvoël wat in Suider-Afrika oorwinter. Die voël word 46 – 52 cm groot, weeg 540 - 920 g met 'n vlerkspan van 1,1 - 1,3 meter. Die voël vang meestal insekte, reptiele en knaagdiere. In Engels staan die voël bekend as Steppe buzzard.
Lys van Presidente van Senegal
Die bladsy bevat 'n lys van presidente van Senegal.
Pelagiese sone
Die pelagiese sone is die deel van die oop see of oseaan wat nie naby die kus of bodem is nie. Die woord is afgelei van die Griekse woord, "πέλαγος" (pélagos), wat rofweg as "see" vertaal kan word, maar meer akkuraat oop of diep see beteken.
Subsones
Die pelagiese sone word in die volgende subsones opgedeel:
Die laaste drie sones is soortgelyk in karakter, en ​​mariene-bioloë groepeer hulle, of die laaste twee, soms saam as 'n enkele sone. Sommige definieer die hadalpelagiese sone as waters wat dieper as 6000 meter is, hetsy in 'n skeur of nie.
Lourens Geldenhuys
duimnael|regs|200px|Lourens Geldenhuys.
Lourens (Louw) Geldenhuys (Kliprivier, Heidelberg, 6 Desember 1864 – Johannesburg, 31 Augustus 1929) was 'n baanbreker van die Witwatersrand en 'n politikus van die Suid-Afrikaanse Party en sy voorgangers.
Agtergrond
Geldenhuys was 14 jaar oud toe sy vader na die plaas Wilgespruit verhuis waar Geldenhuys sr. in die geselskap van Struben ontdek het dat die hoofgoudrif oor die plaas loop. Nadat hy die plaas aan Frederick Struben verkoop het, het Struben sr. en sy drie seuns die mineraleregte van Elandsfontein gehuur en 'n nuwe soektog na goud begin. Hulle ontdek dit op wat later bekend sou staan as Geldenhuys Estate, Elandsfontein No. 1. Lourens en een van sy broers koop Braamfontein, waar hulle gehoop het om die Clifton Reef te ontdek. Toe dit nie geluk nie, verdeel hulle die plaas en Lourens noem sy gedeelte "Emmarentia", ter ere van sy vrou, na wie die latere woonbuurt ook genoem is. Die Afrikaanse primêre skool in Linden, die Laerskool Louw Geldenhuys, is in 1936 na hom genoem. Die voorstad Emmarentia heet na sy vrou.
Politieke loopbaan
In 1895 word hy lid van die Tweede Volksraad en dien in die kommissie wat die Goudwette moes konsolideer. In 1895 verslaan genl. Ben Viljoen hom oor die vraagstuk van die verskaffing van drank aan swartes, waarvan Geldenhuys 'n sterk teenstander was.
Holbrook Blinn
Holbrook Blinn (23 Januarie 1872 – 24 Junie 1928) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Life's Whirlpool (1916), The Empress (1917), The Bad Man (1923), en Yolanda (1924).
Lourens Geldenhuys
Politieke loopbaan
Hy verteenwoordig Vrededorp in die eerste Unie-Volksraad toe hy wen met 'n meerderheid van 458 teen die Unionisteparty se N.C. Herschensohn. Geldenhuys behou die setel in die algemene verkiesing van 1915, maar kry net 60 stemme meer as T.C. Visser van die Nasionale Party.
In 1920 wen Geldenhuys as S.A.P.-kandidaat in Johannesburg-Noord, maar kry net 124 meer stemme as die Arbeidersparty se C.J. McCann en 133 stemme meer as die Nasionale Party se H.A. Butler. In 1921 wen hy Johannesburg-Noord met 59,9% van die stemme teen I.M. Rautenbach van die N.P. en in 1924 met 'n meerderheid van 124 teen J. Duthie van die Arbeidersparty.
In die 1929-verkiesing wen hy dieselfde setel vir die Suid-Afrikaanse Party met 'n enkele stem teen dieselfde kandidaat van die Arbeidersparty. Die uitslag was 1 220 teenoor 1 219. In die tussenverkiesing wat op sy dood volg, het Jannie Hofmeyr die setel vir die Suid-Afrikaanse Party behou en lid vir Johannesburg-Noord gebly tot en met sy dood in 1948.
Liefdadigheid
Geldenhuys het feitlik die weeshuis van die NG Kerk, die Langlaagte-kinderhuis, aangeneem en was bekend om sy vrygewigheid en integriteit. Hy het die Emmarentiadam en die grond ten weste daarvan aan die stadsraad geskenk om vir ontspanningsdoeleindes aan te wend. Die politieke stryd aan die Rand in die twintigerjare het so te sê om hom gewentel met die Nasionale Party wat alte gretig was om die ou bondgenoot van genls. Louis Botha en Jan Smuts te verslaan. Hulle kon dit egter tot aan sy dood nie een keer regkry nie.
Caity Lotz
Caity Lotz (gebore 30 Desember 1986) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Pact (2012) en The Machine (2013), en in die televisiereekse Arrow (2012) en Legends of Tomorrow (2016).
Skip
'n Skip is 'n groot voertuig wat gebruik word om op water te reis. Dit is groter as 'n boot. Skepe word vir vervoer, reis, handel en oorlogvoering gebruik.
Die belangrikste kenmerk van 'n skip is sy dryfvermoë, wat by waterverplasende skepe, die mees algemene skeepsvorm, deur die romp gelewer word. Die dryfvermoë word beinvloed deur die vrag van die skip, en word aangedui deur die Plimsoll-lyn. Hierdie konstruksie sorg vir die sterkte en waterdigte afsluiting van 'n skip. Ander belangrike kenmerke is dat die skip homself moet kan voortbeweeg en gestuur kan word.
Tipe skepe
Daar is verskeie tipes skepe, onder andere:
Mapungubwe- Nasionale Park
Die Mapungubwe- Nasionale Park is in 1995 gestig om die area rondom die geskiedkundige Vhembe Dongola of Mapungubwe te bewaar. Mapungubwe beteken plek van die jakkals. Dié park is in die noordelike deel van die Limpopoprovinsie geleë en is 28 000 ha groot. Die naaste dorpe is Musina (voorheen Messina), 90 km oos van die park en Alldays, 58 km suidwaarts. Die hoogte bo seevlak wissel van 300 tot 780 m. Die grenspos Pontdrif is net wes van die park.
Wildlewe in die park
Onder die wildspesies wat in die park aangetref word tel
Besienswaardighede
Die vernaamste besienswaardighede in Mapungubwe is die volgende:
Erica salicina
Erica salicina is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap waar dit voorkom in die Hexrivierberge. Die plant se voorkomsgebied is kleiner as 10 km2 in die berge. Daar is slegs 10 plante oor maar die aantal bly stabiel. Die plant leef lank en groei stadig en spruit weer uit na 'n brand maar te veel veldbrande sal nadelig wees.
Jenni Baird
Jenni Baird (gebore 1976) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Alien Trespass (2009) en in die televisiereekse All Saints (1998), The 4400 (2004), en A Place to Call Home (2013).
Bill Pickett
Bill Pickett (5 Desember 1870 – 2 April 1932) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Bull-Dogger (1921) en The Crimson Skull (1922).
Alfred Hickman
Alfred Hickman (25 Februarie 1873 – 9 April 1931) was 'n Engelse akteur, skrywer, en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Chain Invisible (1916), Hedda Gabler (1917), The Fall of the Romanoffs (1917), en Piccadilly Jim (1919).
Lys van proteaspesies
Hier volg 'n lys van proteaspesies.
Tom Waits
Tom Waits (7 Desember 1949 - ) is 'n Amerikaanse musikant, akteur en komponis. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Down by Law (1986), Short Cuts (1993), Wristcutters: A Love Story (2006), en Seven Psychopaths (2012).
Biafra
Biafra, amptelik Republiek Biafra (Igbo: Bịafra, Engels: Republic of Biafra), was 'n wegbreekstaat in die suidooste van die huidige Nigerië wat tussen 30 Mei 1967 en 15 Januarie 1970 bestaan het. Die onafhanklikheid is deur die Igbo op 30 Mei 1967 in Enugu verklaar, wat die hoofstad en grootste stad van die land was. Biafra het 'n oppervlakte van 77 306 km² en 'n bevolking van 13 500 000 in 1967 gehad. Biafra is net deur Gaboen, Haïti, Ivoorkus, Tanzanië en Zaïre erken, terwyl Israel, Frankryk, Portugal, Rhodesië, Suid-Afrika en Vatikaanstad Biafra ondersteun het. Die Republiek van Benin in die suide van Nigerië was 'n vasalstaat van Biafra. Biafra het hulp ontvang van nie-staatsrolspelers, insluitend Joint Church Aid, buitelandse huursoldate, Holy Ghost Fathers van Ierland, en onder hul leiding Caritas Internationalis, en Amerikaanse Katolieke Hulpdienste. Médecins Sans Frontières het ook ontstaan in reaksie op die lyding.
Alhoewel die regering van die Verenigde State onder die presidentskap van Lyndon B. Johnson 'n amptelike neutrale houding gedurende die oorlog gehandhaaf het, was daar sterk openbare steun vir Biafra in die Verenigde State. Die American Committee to Keep Biafra Alive is gestig deur Amerikaanse aktiviste om pro-Biafranse propaganda te versprei. Amerikaanse president Richard Nixon was simpatiek teenoor Biafra, en hy het sy verkiesing in 1968 gewen nadat hy Nigerië daarvan beskuldig het dat hy 'n volksmoord teen Biafrane gepleeg het en gevra het dat die Verenigde State in die oorlog ingryp om Biafra te ondersteun, maar hy was uiteindelik onsuksesvol in sy pogings om te help Biafra as gevolg van die eise van die Viëtnamoorlog.
Na twee-en-'n-half jaar van oorlog, waartydens byna twee miljoen Biafraanse burgerlikes (driekwart van hulle klein kinders) gesterf het weens hongersnood wat veroorsaak is deur die totale blokkade van die streek deur die Nigeriese regering, Biafraanse magte onder Nigerië se leuse van "No-victor, No-vanquished" het oorgegee aan die Nigeriese Federale Militêre Regering (FMG). Die oorgawe is gefasiliteer deur die Biafraanse visepresident en stafhoof, generaal-majoor Philip Effiong, wat die leierskap van die Republiek van Biafra oorgeneem het nadat die oorspronklike president, kolonel Chukwuemeka Odumegwu Ojukwu, na die Ivoorkus gevlug het.
Na die oorgawe van Biafrane het sommige Igbo's wat uit die konflik gevlug het, na hul eiendomme teruggekeer, maar kon hulle nie van nuwe bewoners terugeis nie. Dit het wet geword in die Wet op Verlate Eiendomme (28 September 1979). Daar is beweer dat Igbo's aan die begin van die burgeroorlog hul fondse van Nigeriese banke onttrek het en dit na die Biafraanse geldeenheid omgeskakel het. Na die oorlog is beslag gelê op bankrekeninge wat deur Biafrane besit word en 'n Nigeriese paneel het besluit om elke Igbo-persoon 'n rekening met slegs 20 pond te gee. Federale projekte in Biafra is ook aansienlik verminder in vergelyking met ander dele van Nigerië. In 'n Intersociety-studie is gevind dat Nigeriese veiligheidsmagte ook ongeveer $100 miljoen per jaar van onwettige padblokkades en ander metodes van Igboland afpers - 'n kulturele substreek van Biafra in wat nou suidelike Nigerië is, wat veroorsaak dat die Igbo-burgers die Nigeriese sekuriteit selfs minder as voorheen vertrou.
Igbo-nasionalisme het onmiddellik na die einde van die burgeroorlog na vore gekom en dit het sedert die 1990's meer militant geword, wat vir die herlewing van Biafra gevra het. Verskeie Biafra-afskeidingsgroepe het ontstaan soos die Indigenous People of Biafra, the Movement for the Actualization of the Sovereign State of Biafra, en die Biafra Zionist Front.
Erica salteri
Erica salteri is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
SVZW
SVZW is 'n Nederlandse amateur sokkerspan in die Twentse dorp Wierden (naby Almelo). SVZW speel in die Saterdag Topklasse (die 3de afdeling in Nederland). Die span is nasionaal bekend vir sy afrigter Hans Kraay Jr., wat 'n bekende persoon is op die Nederlandse televisie (o.a. as aanbieder).