cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Muhammadu Buhari
Buhari het verklaar dat hy vir alles verantwoordelik is wat tydens sy militêre bewind gebeur het en gesê dat hy nie die verlede kan verander nie. Hy beskryf homself ook as 'n "bekeerde demokraat".
Sycandra utriculus
Sycandra utriculus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1869 deur Schmidt.
Kathaar
Die term Kathaar (ook gespel Kataar of Kathar, letterlik die "Reine", afgelei van Grieks katharos "rein") verwys na 'n aanhanger van die Christelike beweging, wat tussen die 11de en 14de eeu veral in Suid-Frankryk, Italië, Katalonië en Duitsland uitgebrei het. Dikwels word in plaas van Kathare ook die naam Albigense (of Albigensers) gebruik – 'n verwysing na die Suid-Franse stad Albi, 'n bolwerk van die Katharisme. Die Kathare is deur die Inkwisisie vervolg en in 'n bloedige kruistog uitgewis.
Die Kathare was naas die Orde van die Tempeliers een van twee religieuse bewegings wat deur die 13de eeuse Rooms-Katolieke Kerk en die Noord-Franse owerhede as 'n uitdaging beskou en uitgewis is. Maar terwyl die Tempelridders alle beskuldigings summier van die hand gewys het en ontsteld was oor die aanklagtes teen hulle, was die Kathare bereid om hul lewens te offer vir die leerstellings wat hulle as die ware Christelike geloof beskou het.
Die Noord-Franse kruistog teen die Kathare van Suid-Frankryk is uiteindelik eerder om politieke en ekonomiese as om religieuse redes gevoer en was 'n tipiese voorbeeld van Middeleeuse magsbeleid. Nogtans het die Kathare sentrale dogmas van die Rooms-Katolieke Kerk bevraagteken en verwerp; hulle het die stamgod Jehovah van die Bybelse Ou Testament as wraaksugtig en primitief beskou en sodoende 'n nuwe Christelike boodskap verkondig wat die gesag van die Rooms-Katolieke Kerk regstreeks bedreig het.
Leerstellings
Die presiese leerstellings van die Kathaarse beweging bly nog steeds baie onduidelik; vermoedelik was daar in die laat periode 'n aantal splintergroepe.
'n Sterk invloed of tenminste ooreenkomste met bewegings soos Gnostisisme, Manigeïsme en die Balkanse Bogomiele asook die leerstellings van Marcion kan aangewys word. Die Kathaarse biskop Nazarius het die Interrogatio Johannis, 'n apokriewe geskrif van Bogomielse herkoms, na Suid-Frankryk gebring. Die dualisme het steeds 'n belangrike element in die Kathaarse teologie gebly – die wêreld is as boos beskou, terwyl God en die Hemel goed was. Die Kathare het naas die uiterlike simboliek van die Rooms-Katolieke Kerk ook sy sakramente en hiërargie verwerp.
Die Kathaarse teologie het beweer dat daar 'n dualistiese kosmos bestaan, waarin die God van die Nuwe Testament as die heerser van die spirituele wêreld sy teenstander in 'n bose god (Demiurg) of Satan sou hê, wat die stoflike wêreld oorheers. Materie en ook die menslike liggaam maak deel uit van die bose, donker skepping, waarin net klein fragmente van die oorspronklike lig verborge lê.
Hierdie sienswyse hou moontlik nou verband met die werklike en sware lewe van die Middeleeuse landelike bevolking, wat gebuk gegaan het onder die las van die feodale stelsel, en waaraan hulle net deur hulle dood kon ontsnap. Terwyl die Rooms-Katolieke Kerk na 'n goddelike orde verwys het wat die Middeleeuse maatskaplike stelsel sou legitimeer, is die Kathaarse leerstellings moontlik as die natuurlike antwoord op die menslike ellende beskou. Die Kathare het kos, seksualiteit en vreugde aan wêreldlike dinge min geag en dit as die gevolg van die skeiding tussen gees en materie beskou. Kathaarse Christene het daarna gestrewe om hierdie toestand te oorwin en 'n spirituele lewe met oorgawe as hulle ideaal beskou. Aangesien spirituele reinheid vir hulle nie met liggaamlikheid versoenbaar was, het die Kathare nie geglo dat die werklike, spirituele Christus van 'n vrou gebore en aan die kruis oorlede was nie.
Die Kathare is in twee groepe verdeel, die gelowiges en die Perfecti. Met die aanvaarding van die Consolamentum, 'n soort sakrament wat deur handoplegging ontvang is, het gelowiges tot die status van Perfectus of Perfecta gevorder.
Dikwels word die Kathaarse leerstellings vanuit 'n manigeïese of gnostiese oogpunt beskou en as nou verwant aan die tradisie van hierdie filosofiese stromings beskryf, alhoewel die protokolle van die inkwisisie die enigste bronne is wat 'n soortgelyke gevolgtrekking steun en weens hulle partydigheid nie betroubaar is nie. Ook die bewering dat daar 'n nou samehang tussen die Orde van die Tempeliers, die Heilige Graal en die Kathare sou bestaan, is suiwer spekulasie.
Geskiedenis
Die Kathaarse leerstellings het hulle oorsprong in Oos-Europa en is langs die handelsroetes versprei. Weens die nou verwantskap met die Bogomielse geloof van Thrakië is die Kathare in die middeleeue dikwels ook Bougres ("Bulgare") genoem.
Baie min outentieke Kathaarse tekste het bewaar gebly (onder meer die Rituel Cathare de Lyon en die Nouveau Testament en Provençal), en hulle verskaf weinig inligting oor die presiese leerstellings, morele waardes en praktyke. Die oorspronklike bronne bevestig dat die Kathare sterk gekant was teen die destydse Katolieke Kerk en sy priesters, wat as korrup afgemaak is. Die Kathaarse kerk moet dan ook as 'n soort godsdienstige protesbeweging beskou word. Daar was slegs 'n klein aantal Kathaarse teoloë wat na hulself as "goeie vroue" (bonnes femmes), "goeie mans" (bons hommes) of "goeie christene" (bons chrétiens) verwys het (die terme Cathari of Perfecti is slegs deur die Katolieke Kerk en die Inkwisisie gebruik). Die aanhangers van die Kathaarse geloof (Credentes) het in die algemeen weinig van die leerstellings af geweet. Hulle was van die spesifieke morele verbooie en godsdienstige verpligtings vrygestel – onder die voorwaarde dat hulle 'n belofte (convenenza) sou aflê om voor hulle dood die consolamentum te ontvang, die doop van die Gees.
Die eerste Franse Kathare het in die tydperk tussen 1012 en 1020 in die provinsie Limousin verskyn. Sommige van hulle is ontdek en in die jaar 1022 in Toulouse gedood. Die sinodes van Charroux (Vienne) in 1028 en Toulouse (1028) het die groeiende Kathaarse beweging veroordeel. Tydens die 11de eeu is predikers na die distrikte van Agenais en Toulousain beroep om die Kathaarse leerstellings regstreeks te beveg. Die Kathare kon desondanks hulle magsbasis in die suide van Frankryk versterk, veral danksy die optrede van hulle beskermheer Willem, hertog van Akwitanië en ander adellikes. Die bevolking was veral beïndruk deur die bons hommes en die antiklerikale predikasies van Pieter van Bruys en Hendrik van Lausanne in die provinsie van Périgord.
Die provinsie van Languedoc (Oksitanië, Suid-Frankryk) het in die 12de eeu die eerste bolwerk van die Kathaarse kerk geword. Volgens die historiese bronne was die Kathaarse geloof eers aan die howe baie gewild, om in die latere tydperk (omtrent die 14de eeu) ook tot 'n ondergrondse kerk van die gewone bevolking te ontwikkel.
Die Oksitaanse kultuur het – ook danksy die invloed van die Kathare – in hierdie periode 'n bloeitydperk beleef, tog het die koning van Frankryk met afguns na die welvarende suide gekyk, terwyl ook die pous in Rome nie onverskillig teenoor die magsverlies van die Katolieke kerk in Oksitanië gebly het nie.
'n Politieke koalisie van die koning, die Noord-Franse adel en die pous het in die jaar 1208 tot die eerste kruistog teen die Kathare onder die leiding van Simon de Montfort IV gelei. Die massaslagting van die inwoners van Béziers, waartydens meer as 20 000 mense op 22 Julie 1209 vermoor is, behoort tot die grootste gruweldade in die Europese geskiedenis. Die frase "Caedite eos. Novit enim Dominus qui sunt eius." is na bewering deur die bevelvoerder van die Albigensiese Kruistog geuiter, voor die bloedbad in Béziers. Slegs 'n klein minderheid van die stadbewoners was aanhangers van die Kathaarse kerk, tog het die bevolking geweier om hulle uit te lewer. Een jaar later het 'n tweede massaslagting in die stad Minerve plaasgevind. Die eerste kruistog teen die Kathare het in 1212 geëindig.
Die tweede kruistog het in 1226 onder die leiding van die Franse koning begin, wat egter reeds op pad na Suid-Frankryk oorlede is. Die derde en laaste kruistog in die jaar 1244 het met die beleg van die kastele van Montségur en Quéribus (1255) die laaste oorblyfsels van die Kathaarse kultuur vernietig.
Die Kathaarse gemeente van Montaillou en omgewing is in 1320 deur die inkwisisie uitgewis. Die laaste Kathaar, wat in 1321 verbrand is, was Guillaume Bélibaste.
Die meeste Kathaarse kastele soos Montségur, Minerve, Roquefixade, Montaillou, Peyrepertuse en Quéribus lê op rotse in afgeleë berggebiede en is nog steeds bekende bakens in die landskap noordoos van die Pireneëgebergte.
Diens en praktyk
Die Kathaarse priesters en priesteresse het in die volkstaal gepreek – in teenstelling met die Rooms-Katolieke Kerk, wat Latyn gebruik het – en het sodoende breë lae van die bevolking bereik. Armoede, beskeidenheid en matigheid – ook ten opsigte van seksuele behoeftes – is as ideale nagestreef en het grootliks bygedra tot die gewildheid van die beweging, terwyl die leefwyse van baie Rooms-Katolieke geestelikes deur die bevolking afgekeur is.
Die Kathaarse kultus volg in wese die Bogomielse tradisies, veral deurdat die toelating tot die Kerk van Sondeloses – die Kerk van die Kathare – die voorvereiste was vir die vergifnis van sondes en verlossing. Die Bogomielse leerstellings is egter ook vermeng met Westerse tradisies.
Die Consolamentum (Geesdoop deur handoplegging)
Die Consolamentum of Geesdoop volgens Paulus se Sendbrief aan die Romeine (1:12) en aan die Kolossense (2:2) was die beslissende stap wat gelowiges geneem het om 'n lid van die Kathaarse Kerk te word en is as die enigste Heilsweg beskou. Gelowiges, wat besluit het om die Consolamentum te ontvang, het hulle deur middel van 'n soort novisiaat op hulle lewe as Kathare voorberei. Ná die Geesdoop, wat hulle deur handoplegging ontvang het, moes 'n nuwe lid van die Kathaarse beweging sy of haar hele lewe as 'n Kathaar voer om sy heil te kan bereik. Mense wat die Consolamentum ontvang het kon hierdie sakrament vervolgens ook self bedien en die siele van mense red as hulle by die beweging aangesluit het.
Die Consolamentum is tydens 'n besonderse godsdienstige plegtigheid onder die leiding van 'n biskop of die oudste Kathaar van die gemeente of die omgewing toegedien en deur alle Kathare bygewoon, wat die sakrament reeds ontvang het. Kathare, wat by hierdie binneste sirkel van die Kathaarse Kerk aangesluit het, is Perfecti (manlik) of Perfectae (vroulik) genoem. Nadat die gelowige die vergewing van sy sondes en die "Onsevader"-gebed ontvang het, is die Consolamentum deur oplegging van die Evangelie volgens Johannes op die hoof van die kandidaat toegedien. Die Kathare, wat die seremonie bygewoon het, het nou om die beurt hul hande op die hoof van die kandidaat gelê om sodoende die gees van kennis aan hom of haar oor te dra. Sodra 'n Perfectus gesondig het, het hy of sy die Consolamentum verbeur – en daarnaas was ook alle Consolamenta, wat hy of sy self toegedien het, ongeldig.
Ná die ontvangs van die Consolamentum het die Perfecti/-ae het hulle 'n lewe vol ontberings gevoer. Naas die verbod op huwelike en seksuele omgang was hulle ook aan streng spysvoorskrifte onderhewig. Hulle mog geen vleis eet, nie lieg en ook geen ede aflê nie.
Vroue kon net soos mans die Consolamentum ontvang om gered te word, alhoewel die ritus vir vroue in sommige opsigte van die manlike seremonie verskil het. Vroue moes nie deur die gelowiges aangeraak word nie, en 'n daar is dus 'n doek oor hulle gelê. Die Kathare het – volgens sommige oorlewerings – die menslike siel as manlik beskou, en by die afsterwe van 'n Perfecta is haar siel weer in sy natuurlike manlike geslag herstel. 'n Perfecta het volgens die Kathaarse teorie tot 'n geslaglose wese ontwikkel, haar gees het hom van haar liggaam losgemaak en weer bewus geword van sy oorspronklike, manlike toestand.
Die Consolamentum is nie aan swanger vroue toegedien nie, aangesien hulle volgens die Kathaarse geloof 'n demoon in hulle lyf gedra het. Die Kathare was gewoonlik gekant teen die verwekking van kinders, aangesien Adam en Eva oorspronklik 'n lewe sonder seksualiteit gevoer het en eers deur die duiwel tot die sonde van voortplanting verlei is.
Die seëning van brood
Met die seëning van brood is die gelowiges se deelname aan die Kathaarse kerk se kult betuig. Die seëning was aan alle aanwesiges dienstig, lede van die kerk (Perfecti) asook volgelinge (Credentes). Die Kathare het nie die hostie as die vlees van Christus aanvaar nie maar as 'n gewone stuk brood beskou.
Die gebed
Die Kathare se dagverloop is deur die gebed bepaal. Met die Consolamentum het 'n Kathaar verlof gekry om die Onse Vader-gebed in verskillende formules op te sê. Hiermee het hy uitdrukking gegee aan sy lidmaatskap van die ecclesia Dei (kerk van God).
Die Apparellamentum of Kathaarse bieg
Die sogenaamde Apparellamentum was net soos die bogenoemde gebed beperk tot belydende lede van die Kathaarse kerk en het hulle bewaar teen 'n terugkeer na die voormalige sondige toestand. Hulle het hul misstappe teenoor 'n diaken gebieg. Met die Apparellamentum het belydende lede ook hul onderwerping aan die Kathaarse gemeenskap voltrek.
Die Melioramentum en die Credentes
Die Melioramentum het naas morele verpligtings teenoor die Perfecti ook sosiale en ideologiese bindings aan die Kathaarse kerk en hul verteenwoordigers op die Credentes geplaas.
Die Endura
Die term Endura het oorspronklik na die hongerdood verwys. In die Kathaarse kerk is dit met 'n spesiale Consolamentum verbind: Gelowiges wat eers op die siekte- of sterfbed besluit het om die Consolamentum te ontvang om sodoende hul siel te red, maar deur hul siekte van die kans ontneem is om nog 'n streng asketiese leefwyse as Perfecti of Perfectae te volg, het in plaas daarvan ná die Consolamentum en die daaropvolgende gebied (of die aflegging van 'n plegtige belofte) geen kos meer genuttig nie om die reinheid van hul liggaam te verseker. Ná hul afsterwe het die Enduriste volgens die Kathaarse geloof as rein mense in die ryk van God gekom. Kathare het ook gebruik gemaak van die Endura om aan die inkwisisie en die aanklag van kettery te ontvlug en as rein mense te sterf.
Etiek, moraal, spyswette en houding teenoor seksualiteit
Met uitsondering van La Gleisa de Dio ("Die Kerk van God"), 'n anonieme 14de eeuse werk wat die natuur van die ware kerk verduidelik, is daar geen stelselmatige beskrywings van die Kathaarse Kerk se morele en etiese kodeks nie. Gewoonlik word na die gebooie van die Nuwe Testament verwys. Nogtans het Rooms-Katolieke skrywers die etiese en morele gedrag van Kathaarse Perfecti noukeurig dopgehou.
Volgens eietydse bronne het Perfecti by voorkeur swart klere gedra en altyd kuisheid beoefen. Hulle het geen gegiste dranke soos wyn geniet en ook geen vleis, eiers, dierlike vette en suiwelprodukte geëet nie omdat hierdie kos deur middel van seksuele omgang (en sodoende duiwelswerk) geproduseer is, maar ook vanweë hul respek vir diere – die Kathare het geglo dat menslike siele ook in die liggame van warmbloedige diere op aarde sou kon rondbeweeg. Die slag van 'n dier kon dus neerkom op die moord aan 'n menslike siel wat 'n dierlike liggaam as sy toevlugsoord gebruik het. Visse was nie by hierdie verbod ingesluit nie – volgens Middeleeuse oortuigings het visse nie voortgeplant nie, maar uit die water ontstaan. Gereelde vastye – volgens Anselmus van Alexandrië drie dae per week en drie keer veertig dae per jaar – het 'n skrale dieet van brood en water behels.
Organisasie
Die hiërargiese organisasie weerspieël die ontwikkeling van die Kathaarse beweging, wat uiteindelik oor dieselfde tipiese strukture soos 'n kerk beskik het, en sy religieuse praktyke. Die Kathaarse Kerk was gekenmerk deur 'n klein leierskap, die biskoppe en hulle plaasvervangers, en 'n breë basis van gelowiges, die sogenaamde Credentes en Simpatisante.
Jana
Die Jana-rivier (Russies: Яна) is ’n rivier in Sacha (Jakoetië) in Rusland, tussen die Lena-rivier in die weste en die Indigirka-rivier in die ooste.
Kathaar
Die biskoppe
Die Kathaarse biskoppe het oor minder bevoegdhede en funksies beskik as dié van die Rooms-Katolieke Kerk. Hulle het die eerste plek by alle Kathaarse rituele ingeneem, soos byvoorbeeld by die toediening van die Consolamentum en die breek van die brood. Daarnaas het biskoppe geen spesiale funksies soos die priesterwyding of vormsel waargeneem nie. Die Kathaarse biskop was feitlik slegs die hoof van sy gemeente.
Jana
Geskiedenis
Die gebied om die Jana-rivier is die eerste bekende bewoonde streek in die Noordpool – bewyse is gevind dat die gebied so vroeg as 30 000 jaar gelede bewoon was.
Beskrywing
Die Jana is 872 km lank en sy stroomgebied 238 000 km². Die rivier se oppervlak vries in Oktober en bly gevries tot laat-Mei, vroeg-Junie. In die Werchojansk-gebied bly dit vir 70 tot 110 dae tot op die bodem gevries en vir 220 dae gedeeltelik gevries.
Kathaar
Die biskoppe
Die posisie van biskop is in die Kathaarse kerk net deur mans beklee. Aanvanklik is biskoppe nog deur die lede van 'n gemeente verkies, maar in die 13de eeu het die Kathare reeds die voorbeeld van die Rooms-Katolieke gevolg, en die biskop van 'n bisdom is uitsluitlik deur ander biskoppe gewy.
Die twee plaasvervangers van 'n biskop is die jonger en ouer seun genoem. Hulle het die biskoplike funksies waargeneem, wanneer die ampsdraer tydelik afwesig was, en ook besoek afgelê aan die verskillende kerkgemeentes. Die siel- of pastorale sorg is egter deur diakens waargeneem.
Die Perfecti
Die Perfecti (vroulike vorm: Perfectae) of "Goeie Mense" was die eintlike lede van die Kathaarse Kerk. Net hulle mog die Onse Vader bid en die Consolamentum toedoen. Daar was moontlik nooit meer as tienduisend Perfecti nie, en volgens sommige deskundiges het hulle getal minder as vierduisend beloop. 'n Perfecta mog die Consolamentum net toedien wanneer 'n diaken aanwesig was.
Die Simpatisante
Die Simpatisante het die laagste vlak van die Kathaarse Kerk se hiërargie verteenwoordig. Hulle was nie verplig om die morele kodes van die Kathare te aanvaar of enige take te oorneem nie soos byvoorbeeld die Credentes. Hulle was eerder ondersteuners van die Kerk en het die organisasie soms teen vervolging beskerm.
Invloed op die Rooms-Katolieke Kerk
Alhoewel die Rooms-Katolieke Kerk hulle as "ketters" gebrandmerk het, het die Kathare nogtans 'n beduidende invloed op die Katolieke godsdiens uitgeoefen. Die selibaat en die stigting van die groot bedelaarsordes het onder die indruk van die Kathaarse praktyke tot stand gekom, terwyl die bestendige Kathaarse polemiek teen die wreedagtige, roofgierige en driftige Israelitiese stamgod, die Rooms-Katolieke Kerk genoodsaak het om die sirkulasie van die Ou Testament onder leke te verbied. Ook die sakrament van "laaste salwing" is onder die kompeterende invloed van die Kathaarse Consolamentum ingevoer.
Pneumatika
duimnael|regs|'n Lughamerboor wat van pneumatiese beginsels gebruik maak om werk te verrig duimnael|regs|'n [[Sirene wat met saamgepersde lug 'n harde klank lewer]] Pneumatika is die studie en toepassing van saamgepersde gas om meganiese beweging te produseer en werk te verrig.
Pneumatiese stelsels wat op groot skaal in die bedryf gebruik word, word algemeen aangedryf deur saamgepersde lug of saamgeperste edelgasse sodat chemiese reaksies nie plaasvind nie. Saamgepersde gas word dikwels verkry deur 'n masjien wat 'n kompressor genoem word. Beide pneumatika en hidroulika is toepassings van vloei energie. Die verskil is dat in pneumatika daar 'n maklik saamdrukbare gas soos lug of 'n geskikte suiwer gas gebruik word, terwyl hidroulika 'n relatief niesaamdrukbare vloeistof soos olie gebruik.
Sei Shonagon
Sei Shonagon (Japannees: 清少納言) (c. 966–1017) was 'n Japannese skryfster en digteres wat veral bekend staan vir haar boek Makura no Soshi. Sei Shonagon is in Kioto, Japan gebore aan intellektuele familie.
Blaise Pascal
Blaise Pascal (19 Junie 1623 – 19 Augustus 1662) was 'n Franse wiskundige, fisikus, uitvinder, filosoof en Katolieke teoloog. Hy was 'n wonderkind wat deur sy vader onderrig was. Pascal se vroegste werk was in die natuur- en toegepaste wetenskappe waar hy belangrike bydraes gemaak het tot die konstruksie van 'n meganiese rekenmasjien, die studie van vloeistowwe, en die konsepte van druk en vakuum opgeklaar deur die werk van Evangelista Torricelli te veralgemeen. Pascal het ook ter verdediging van die wetenskaplike metode geskryf.
Pascal was een van die voorste wiskundiges van alle tye. Hy het gehelp om twee nuwe navorsingsvelde te skep. Op sestienjarige ouderdom het hy belangrike verhandelings oor projektiewe meetkunde geskryf en later met Pierre de Fermat oor waarskynlikheidsteorie gekorrespondeer. Hy het ook 'n sterk invloed op die ontwikkeling van moderne ekonomie en sosiale wetenskap uitgeoefen.
Ná 'n mistiese ondervinding in laat 1654 het hy sy wetenskaplike werk laat vaar en hom toegewy aan filosofie en teologie. Sy twee beroemdste werke dateer uit die tydperk: Lettres provinciales en Pensées. Pascal het sy hele lewe lank aan swak gesondheid gelei en het twee maande na sy 39ste verjaarsdag gesterf.
Dordrecht, Nederland
Dordrecht is 'n stad in Nederland met sowat 120 000 inwoners (2022) en 'n oppervlakte van sowat 99 km². Die stad - die inwoners noem hul stad meestal Dordt - is geleë in die uiterste suide van die provinsie Zuid-Holland en vorm ook die suidpunt van die Randstad. Dordrecht is met sy inwoners die vyfde grootste munisipaliteit van die provinsie en is deel van die metropolitaanse agglomerasie Drechtsteden.
Die stad lê op die plek waar die Beneden-Merwede-rivier in die Noord en die Ou Maas verdeel. Die munisipaliteit sluit die hele Eiland van Dordrecht in; die Moerdijkbrûe oor die Hollandsch Diep vorm die verbinding met die provinsie Noord-Brabant.
Dordrecht beskik oor sewe museums, vier polisiestasies, twee brandweerkasernes, twee hospitale en 'n gevangenis (Gevangenis Dordrecht). 'n Klein deel van die nasionale park Die Biesbosch lê in die Dordrecht-munisipaliteit.
In hierdie munisipaliteit word Dordts gepraat, wat is 'n Zuid-Hollandse dialek.
Plekke
Dordrecht · Dubbeldam · Kop van 't Land · Tweede Tol · Wieldrecht · Willemsdorp
Geskiedenis
Dordrecht is die oudste stad van die vroeëre gewes Holland. Die stad is vir die eerste keer in 'n teks uit die twaalfde eeu vermeld, toe die stad nog as Thuredrech aangewys is, en het in 1220 stadsregte gekry. In die Middeleeue ontwikkel die stad as belangrike handelstad en bergplek en was dit een van die ses grootste stede van Holland. Later het die belang van die stad afgeneem, maar die middestad herinner nog altyd aan hierdie ryk verlede.
Sport
Dordrecht beskik oor 'n professionele sokkerspan: FC Dordrecht, wat in die Eerste divisie meeding.
Munisipale raad
¹ Verenigde Senioren Partij Dordrecht
² Eco-Dordt is in 2010 met D66 saamgegaan.
Song-dinastie
Die Song-dinastie (Chinees: 宋朝, Sòng Cháo; ou Afrikaanse spelling: Soeng) was ’n era in die Chinese geskiedenis wat in 960 begin en tot 1279 geduur het. Dit het gevolg op die tydperk bekend as Vyf Dinastieë en Tien Koninkryke en is gevolg deur die Mongoolse Yuan-dinastie. Dit was die eerste regering in die wêreld wat landwyd banknote, of ware papiergeld, uitgereik het en die eerste regering wat ’n permanente vloot op die been gebring het. Buskruit is vir die heel eerste keer sover bekend in dié ryk gebruik, asook die vasstelling van ware noord met ’n kompas.
Shehu Shagari
Shehu Shagari (* 25 Februarie 1925) was die leier van Nigerië se NPN. Hy president geword het na Olusegun Obasanjo se regering oorhandig krag.
Song-dinastie
Geskiedenis
Die Song-dinastie word in twee tydperke verdeel: die Noordelike en die Suidelike Song. Tydens die tydperk van die Noordelike Song (北宋, 960–1127) was die noordelike stad Bianjing (nou Kaifeng) die hoofstad, en die dinastie het die grootste deel van Binne-Sjina beheer. Suidelike Song (南宋, 1127–1279) verwys na die tydperk nadat die Song beheer oor Noord-China aan die Jin-dinastie afgestaan het. In dié tyd het die Song-hof na suid van die Yangtzerivier geskuif en Lin'an (nou Hangzhou) hul hoofstad gemaak.
Rutherford B. Hayes
Rutherford Birchard Hayes (4 Oktober 1822 – 17 Januarie 1893) was die 19de President van die Verenigde State.
Song-dinastie
Geskiedenis
Hoewel die dinastie beheer verloor het oor die tradisionele geboorteplek van die Chinese beskawing, was die ekonomie nie in duie nie, aangesien die Suidelike Song-ryk 60 persent van China se bevolking en die grootste deel van die vrugbaarste landbougrond bevat het. Die Suidelike Song-dinastie het sy vloot aansienlik versterk om sy water- en landsgrense te verdedig en vir sendings oorsee.
Om die Jin, en later die Mongole, af te weer het die Song rewolusionêre nuwe militêre tegnologie, soos buskruit, ontwikkel. In 1234 is die Jin-dinastie deur die Mongole verower en hulle het beheer oor Noord-China oorgeneem. Hulle het ongemaklike betrekkinge met die Suidelike Song gehad. Möngke Khan, die vierde Groot Khan van die Mongoolse Ryk, is in 1259 dood tydens ’n beleg van die stad Chongqing. Sy jonger broer Koeblai Khan is tot nuwe Groot Khan verkies en in 1271 verklaar tot keiser van Sjina. Ná ’n twee dekade lange sporadiese oorlog het Koeblai Khan se leërs die Song-dinastie in 1279 verower. China was toe weer eens verenig, maar onder die Mongoolse Yuan-dinastie (1271–1368).
Eienskappe
Die Song-dinastie het die eenheid in China herstel ná die val van die Tang-dinastie. Hulle het China in ’n enorme ryk omskep – sover bekend die rykste, vaardigste en digsbevolkte land op aarde. Die Chinese bevolking het in die 10de en 11de eeu verdubbel. Dit was danksy ’n toename in die verbouing van rys in Sentraal- en Suid-China, die gebruik van rys wat vroeg ryp geword het uit Suidoos- en Suid-Asië en die vervaardiging van groot kossurplusse. Volgens ’n sensus in die Noordelike Song was die bevolking rofweg 50 miljoen, byna dieselfde as tydens die Han- en die Tang-dinastie. Dié data kom uit die Standaardgeskiedenis; daar word egter geraam die Noordelike Song het ’n bevolking van 100 miljoen gehad, en 200 miljoen teen die tyd van die Ming-dinastie.
Hierdie drastiese bevolkingstoename het ’n ekonomiese rewolusie in voormoderne China teweeggebring. Dit was ook deels die rede daarvoor dat die sentrale regering hom geleidelik onttrek het aan ’n groot betrokkenheid by ekonomiese sake. ’n Baie groter bevolking het ook die belangrikheid van die gewone burgers in die grondvlak-administrasie en plaaslike sake verhoog. Amptenare wat in lands- en provinsiale sentrums aangestel is, het in ’n groot mate op die geskoolde burgers staatgemaak vir hul dienste en raad.
Die sosiale lewe was lewendig tydens die Song-dinastie. Mense het byeengekom om waardevolle kunswerke te besigtig en te koop of verkoop, daar was feestelike byeenkomste en privaatklubs, en stede het lewendige vermaakplekke gehad. Die verspreiding van letterkunde en kennis is aangehelp deur die vroeë uitvinding van houtblokdrukwerk en die 11de-eeuse uitvinding van roldrukwerk. Voormoderne tegnologie, wetenskap, filosofie, wiskunde, ingenieurswerk en ander intellektuele bedrywighede het gedurende die Song floreer.
Filosowe soos Cheng Yi en Zhu Xi het Konfusianisme laat herlewe met nuwe idees, aangevuur deur Boeddhistiese ideale, en het ’n nuwe organisasie van klassieke tekste daargestel wat die kernleerstelling van Neo-Konfusianisme was. Hoewel die gebruik van keiserlike eksamens (om nuwe kandidate vir die staatsburokrasie te kies) reeds sedert die Sui-dinastie bestaan het, het dit in die Song-tydperk belangriker geword. Dit was ’n groot rede vir die verskuiwing van ’n aristokratiese elite na ’n burokratiese elite.
NG gemeente Chubut
Die NG gemeente Chubut was ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Argentinië en die enigste gemeente van dié kerkverband in die Amerikas.
Agtergrond
Ná die Tweede Vryheidsoorlog het talle Afrikaners in Transvaal en die Vrystaat nie kans gesien om hul lewe uit die puin van die stryd te herbou en dit boonop as onderdane van die veroweraar nie. So het ’n groot groet na Oos-Afrika getrek, maar ’n kleiner groep ook na Argentinië waar hulle gaan woon het in die dorre Patagonië. In Mei 1906 besluit die Kaapse Kerk om leraar te vra om die uitgeweke Afrikaners in Rhodesië, Duits-Suidwes-Afrika, Portugees-Oos-Afrika en Argentinië te besoek.
Ds. Jacobs se bediening
Die moderatuur het ds. A.J. Jacobs gekry om vir ’n jaar na Sarmiento, Chubut te gaan. Eers het hy komm. D.M. Bresler in die Kordilleras besoek en daarna oor land gegaan deur die woeste dorsland genaamd Patagonië gegaan onderweg na die Afrikaners in Chubut. Sy reis van Kaapstad na Chubut het altesaam ongeveer ses maande geduur.
Op 14 Februarie 1907 het lede van sowel die NG as die Gereformeerde Kerk in Chubut saamgekom om die leraar te ontvang en enige ouderlinge en diakens te benoem. Die ouderlinge was C.P.H. Myburgh (vroeë van Lady Grey in die Kaapkolonie). P.H. Henning (vroeër van die Gereformeerde kerk Burgersdorp, Kaapkolonie) en Tjaart van der Walt (Gereformeerde kerk Johannesburg, Fordsburg, Transvaal). Van die 195 belydende lidmate by die stigting van die gemeente het 34 uit die Gereformeerde Kerk gekom.
Hoewel buitengewone moeilikhede aan die werk verbonde was, het dit goed gegaan tot baie Afrikaners hul plaas verkoop en óf dieper die land ingetrek óf na Suid-Afrika teruggekeer het. ’n Aansienlike getal het wel in Chubut gebly. Met hulle gaan dit, volgens Ons Kerk Album van 1917, “naar het tijdelike uitstekend” (met ander woorde hulle het vooruitgeboer).
In Februarie 1911 keer ds. Jacobs terug na sy vaderland met ’n vrou (die dogter van ouderling P.H. Henning met wie hy in die verre land getroud is) en twee seuntjies. Ds. Jacobs was daarvan oortuig dat “die arbeid van die Kerk in die vreemde geweste nie sonder seën vir ons geloofsgenote was nie, en ook ’n gunstige indruk op die … die Argentyne … gemaak het”. Hy word in 1912 leraar van die NG gemeente Amsterdam in Oos-Transvaal, maar tree in 1915 uit diens van die NG Kerk. Hy is voor 1947 oorlede, maar die datum van sy oorlye is onbekend.
Herstigting
Die immigrante het hulle ná ds. Jacobs se vertrek op die Nederlandse Gereformeerde Kerk in Buenos Aires beroep. Die predikant van dié klein gemeente in die hoofstad was ds. A.C. Sonneveldt wat, op versoek van die twee Afrikaanse gemeentes, die Afrikaners besoek en omgesien het na hul afsonderlike behoeftes. Hy het hulle die eerste maal in 1913 besoek en die jaar daarop ’n beroep van albei gemeentes se kerkraad ontvang. Daarna het hy dié rol met groot toewyding twee maal per vanuit die hoofstad vervul. Die noue samewerking tussen die twee gemeentes het voortgeduur tot 1925 toe die NG gemeente die Kaapse Kerk versoek het om beter bearbeiding. Dit het daartoe gelei dat ds. A.D. Lückhoff die land nog in daardie jaar besoek het. In 1927 het ds. J.A. Hurter besoek aan Argentinië afgelê en van 1928 tot 1931 het ds. J.J. Wasserfall die gemeente bedien. Hy is opgevolg deur di. H.J. Piek en later ds. J.S. Klopper. In al die jare is die Gereformeerde gemeente steeds getrou deur ds. Sonneveldt bedien. In 1936 het die Gereformeerde Kerk in die Kaapprovinsie ds. Dirk Postma na Argentinië gestuur, waar hy gebly het tot vroeg in 1937.
Die Kaapse Kerk het blykbaar besluit dat die gemeente Chubut met die vertrek van ds. Jacobs outomaties ontbind het, want met die koms van ds. J.J. Wasserfall in 1928 is die gemeente herstig en die eerste keer ingelyf by die Kaapse Kerk. Hy het in 1931 reeds terugkeer na die Unie en leraar van die gemeente Excelsior in die Vrystaat geword.
Die Gereformeerde Kerk het ook ’n gemeente in Argentinië gehad waarvan ds. Johannes Marthinus Opperman leraar was van 1951 tot 1953. Ds. Dirk Postma, seun van Martinus, het per geleentheid ’n reis na Chubut onderneem en hom beywer vir die repatriasie van die Afrikaners wat hulle ná die Tweede Vryheidsoorlog daar gaan vestig het. Hy het jare lank ’n omvangryke briefwisseling met geloofsgenote gevoer, ook buite Suid-Afrika.
Lissonotus simplex
Lissonotus simplex is 'n spesie van besies in die Cerambycidae familie. Dit is beskryf deur Bates in 1870.
Aruba
Aruba (Nederlands: [aːˈrubaː] of [aːˈrybaː], ; Papiaments: [aˈruba]), amptelik die Land Aruba (Nederlands: Land Aruba; Papiaments: Pais Aruba), is 'n eilandstaat in die Karibiese See en behoort tot die ABC-eilande net noord van Venezuela. Tot in 1986 het Aruba deel uitgemaak van die Nederlandse Antille, maar dié eiland is sedert 1 Januarie 1986 'n outonome land binne die Koninkryk van die Nederlande.
Die amptelike tale is Nederlands en Papiaments (die volkstaal); ander tale wat gepraat word is Spaans en Engels. Die hoofstad en grootste stad is Oranjestad. Die eiland beslaan 'n oppervlakte van 180 km² en het 'n bevolking van 106 739 in 2022 gehad.
Etimologie
Daar bestaan verskeie teorieë oor die oorsprong van die naam "Aruba":
Kaffrarië
Kaffrarië is die historiese naam vir die gebied noord van Brits-Kaffrarië, tussen die Groot-Keirivier en die Umzimkulurivier, tussen die Drakensberge en die see. Tussen 1879 en 1894 is die gebied stuk vir stuk by die Kaapkolonie ingelyf: Griekwaland-Oos en Fingoland in 1879, Port St. Johns in September 1884, Tembuland, Galekaland en Bomvanaland in 1885, Mount Ayliff in Oktober 1886 en Pondoland in September 1894. Die grootste deel van die landstreek sou die latere Transkei vorm.
Wright King
Wright King (11 Januarie 1923 – 25 November 2018) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Streetcar Named Desire (1951) en Planet of the Apes (1968), en in die televisiereekse The Twilight Zone (1959) en McCloud (1970).
Leucandra gausapata
Leucandra gausapata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1931 deur Brøndsted.
Simon & Garfunkel
Simon & Garfunkel was 'n Amerikaans sanggroep wat uit Paul Simon en Art Garfunkel bestaan het. Hulle sing van hul kinderjare af saam en verwerf in die 1960's bekendheid. Van hulle liedjies, soos "Mrs. Robinson", "So Long, Frank Lloyd Wright", "The Sound of Silence" en "Bridge Over Troubled Water", wat almal deur Simon gekomponeer is, is tot vandag toe gewild.
Vraag en aanbod
In mikro-ekonomie is vraag en aanbod 'n ekonomiese model van prysbepaling in 'n mark. Dit verklaar dat in 'n mededingende mark sal die eenheidprys vir 'n besonder produk of ander verhandelbare item soos arbeid of vloeibare finansiële bates wissel totdat dit tot stilstand kom op 'n punt waar die hoeveelheid wat verlang word (teen die huidige prys) gelyk is aan die hoeveelheid wat aangebied word (teen die huidige prys), wat lei tot 'n ekonomiese ewewig tussen die prys en die hoeveelheid wat verkoop word.
Grafiese voorstelling
Alhoewel dit normaal is om die verband tussen die hoeveelheid gevra en die hoeveelheid verskaf as funksies van die prys van die goedere te beskou, word die prys op die vertikale as en die hoeveelheid op die horisontale as van die standaard- grafiese voorstelling, wat grootliks toegeskryf word aan Alfred Marshall, weergegee.
Aangesien die determinante van vraag en aanbod behalwe die prys van die betrokke goedere nie uitdruklik in die vraag-aanbod-diagram verteenwoordig word nie, word die veranderinge in die waardes van hierdie veranderlikes verteenwoordig deur die bewegings van die vraag- en aanbodkrommes (dikwels beskryf as "verskuiwings" in die krommes). In teenstelling daarmee word die reaksies op veranderinge in die prys van die goedere verteenwoordig as bewegings met die onveranderde vraag- en aanbodkrommes langs.
Vraagopname
'n Aanbodopgawe is 'n tabel wat die verhouding toon tussen die prys van 'n artikel en die hoeveelheid wat verskaf is. As volmaakte mededinging aanvaar word, word die vraag bepaal deur marginale koste. Dit beteken maatskappye sal bykomende uitset produseer solank die koste van die vervaardiging van 'n ekstra uitseteenheid minder is as die prys wat hulle sal ontvang.
'n Verhoging in die koste van onverwerkte goedere sal die aanbod verminder en die koste laat styg, terwyl 'n afslag die aanbod sal laat styg, wat die koste sal laat daal en produsente knou namate produsentoorskot verminder.
Deur 'n aanbodkromme te konseptualiseer vereis uit die aard van die saak dat die firma 'n volmaakte mededinger is (en dus geen invloed op die markprys het nie). Dit is waar want elke punt op die aanbodkromme is die antwoord op die vraag "As hierdie firma met hierdie potensiële prys te doen kry, tot hoeveel uitset sal hy in staat wees en bereid wees om te verkoop?" Indien 'n maatskappy mag in die mark het, sal sy besluit oor hoeveel uitset om aan die mark te bied die markprys beïnvloed, dus sal die maatskappy nie "te kampe hê" met enige prys nie, en word die vraag minder relevant.
Ekonome onderskei tussen die aanbodkromme van 'n individuele maatskappy en die aanbodkromme van die mark. Die mark se aanbodkromme word verkry deur die hoeveelhede wat deur al die verskaffers teen elke moontlike prys verskaf word, op te tel. Dus, in die grafiek van die aanbodkromme is individuele maatskappye se aanbodkrommes horisontaal opgetel om die markaanbodkromme te verkry.
Die determinante van vraag is:
Die vraagopgawe
'n Vraagopgawe, grafies uitgebeeld as die vraagkromme, verteenwoordig die hoeveelheid van sekere goedere wat kopers bereid is en in staat is om teen verskillende pryse te koop, met die veronderstelling dat al die determinante van vraag benewens die prys van die betrokke goedere, soos inkomste, smake en voorkeure, die prys van plaasvervangergoedere en die prys van aanvullende goedere dieselfde bly. Na aanleiding van die wet van vraag word die vraagkromme byna altyd verteenwoordig as afwaarts bewegend, wat beteken dat as die prys daal, verbruikers meer van die goedere sal koop.
Net soos die aanbodkrommes marginale kostekromme weerspieël, word die vraagkromme deur die marginale gebruikskrommes bepaal. Verbruikers sal bereid wees om 'n gegewe hoeveelheid van 'n item teen 'n gegewe prys te koop as die marginale gebruik van bykomende verbruik gelyk is aan die geleentheidskoste wat deur die prys bepaal word, dus die marginale gebruik van alternatiewe verbruikskeuses. Die vraagopgawe word gedefinieer as die bereidwilligheid en vermoë van 'n verbruiker om 'n gegewe produk in 'n gegewe tydsraamwerk te koop.
Al neig die aanbodkromme oor die algemeen afwaarts, is daar seldsame voorbeelde van goedere met opwaartse vraagkrommes.
Soos met aanbodkrommes onderskei ekonome tussen die vraagkromme van 'n individu en die vraagkromme van die mark. Die mark se vraagkromme word verkry deur die hoeveelhede wat deur alle verbruikers op elke moontlike prys vereis is, op te tel. Dus, in die grafiek van die vraagkromme word die individue se vraagkrommes horisontaal bymekaar getel om die mark se vraagkromme te bepaal.
Die determinante van vraag is:
Ewewig
Oor die algemeen gesproke word 'n ewewig bereik wanneer die prys en hoeveelheid ooreenstem waar die hoeveelheid wat verlang word gelyk is aan die hoeveelheid wat aangebied word. Dit word verteenwoordig deur die kruising van die vraag- en aanbodkrommes. Die ontleding van verskillende ewewigte is 'n fundamentele aspek van mikro-ekonomie:
Veranderinge in die markewewig: Die praktiese toepassings van die ontleding van vraag en aanbod wentel dikwels om die verskillende veranderlikes wat die ewewig tussen die prys en hoeveelheid beïnvloed, verteenwoordig as verskuiwings in die onderskeie krommes. Vergelykende statistieke van so 'n verskuiwing toon die gevolge van die aanvanklike ewewig teenoor die nuwe ewewig.
Die vraagkrommeverskuiwings:
Wanneer verbruikers die hoeveelheid wat teen 'n gegewe prys gevra word verhoog, word daarna verwys as 'n toename in die vraag. Verhoogde vraag kan op die grafiek verteenwoordig word as die kromme wat na regs verskuif. By elke pryspunt word 'n groter hoeveelheid gevra, soos van die aanvanklike kromme, <tt>D1</tt>, tot die nuwe kromme, <tt>D2</tt>. In die diagram laat dit die ewewigprys van <tt>P1</tt> na die hoër <tt>P2</tt> styg. Dit laat die ewewighoeveelheid van <tt>Q1</tt> na die hoër <tt>Q2 </tt>styg. 'n Beweging met die kromme langs word beskryf as 'n "verandering in die hoeveelheid gevra" om dit te onderskei van 'n "verandering in die vraag", wat 'n verskuiwing van die kromme is. Daar is 'n toename in die vraag, wat 'n toename in ewewighoeveelheid veroorsaak het. Die toename in die vraag kan ook ontstaan deur 'n verandering van smaak en modes, inkomste, die prysveranderinge in aanvullende en plaasvervangende goedere, die verwagtinge van die mark en die aantal kopers. Dit sal veroorsaak dat die hele vraagkromme skuif, wat die ewewigprys en -hoeveelheid verander. Let op in die diagram dat die verskuiwing van die vraagkromme, deur te veroorsaak dat 'n nuwe ewewigprys te voorskyn kom, gelei het tot beweging met die aanbodkromme langs van die punt (Q1, P1) na die punt (Q2, P2).
As die vraag daal, dan gebeur die teenoorgestelde: 'n verskuiwing van die kromme na links. As die vraag by <tt>D2 </tt>begin en tot <tt>D1 </tt>verminder, sal die ewewigprys daal, en die ewewighoeveelheid sal ook daal. Die hoeveelheid wat teen elke prys verskaf word, is dieselfde as voor die vraagverskuiwing, wat op die feit dui dat die aanbodkromme nie verskuif het nie; maar die ewewighoeveelheid en -prys is anders vanweë die verandering (verskuiwing) in die vraag.
Aanbodkrommeverskuiwings:
Wanneer tegnologiese vooruitgang plaasvind, skuif die aanbodkromme. Gestel byvoorbeeld dat iemand 'n beter manier bedink om koring te verbou sodat die koste van die produksie van 'n gegewe hoeveelheid koring daal. Anders gestel, produsente sal bereid wees om meer koring teen enige prys te voorsien en dit verskuif die aanbodkromme, <tt>S1</tt>, boontoe, na <tt>S2 </tt>– 'n toename in die aanbod. Hierdie toename in die aanbod veroorsaak dat die ewewigprys van <tt>P1</tt> na <tt>P2</tt> daal. Die ewewighoeveelheid styg van <tt>Q1</tt> na <tt>Q2</tt> namate verbruikers met die vraagkromme langs na die nuwe laer prys beweeg. 'n Gevolg van 'n aanbodkrommeverskuiwing is dat die prys en die hoeveelheid in teenoorgestelde rigtings beweeg. Indien die hoeveelheid wat verskaf word daal, gebeur die teenoorgestelde. As die aanbodkromme by <tt>S2</tt> begin en links verskuif na <tt>S1</tt>, sal die ewewigprys styg en die ewewighoeveelheid sal afneem namate verbruikers met die vraagkromme langs na die nuwe hoër prys en gepaardgaande laer hoeveelheid gevra beweeg. Die hoeveelheid wat by elke prys gevra word, is dieselfde as voor die aanbodverskuiwing, wat dui op die feit dat die vraagkromme nie verskuif het nie. Maar as gevolg van die verandering (verskuiwing) in die aanbod, het die ewewighoeveelheid en die -prys verander.
Die beweging van die aanbodkromme in reaksie op 'n verandering in 'n nie-prys-determinant van die aanbod word veroorsaak deur 'n verandering in die y-afsnypunt, die konstante term van die aanbodvergelyking. Die aanbodkromme skuif op en af op die y-as as die nie-prys-determinante van die vraag verander.
Gedeeltelike ewewig
Gedeeltelike ewewig, soos die naam aandui, neem net 'n deel van die mark in ag om die ewewig te bereik.
Jain stel dit só (toegeskryf aan George Stigler): " 'n Gedeeltelike ewewig is een wat gebaseer is op slegs 'n beperkte omvang van die data; 'n standaardvoorbeeld is die prys van 'n enkele produk waar die pryse van alle ander produkte vasgemaak word tydens die analise."
Die vraag-en-aanbod-model is 'n gedeeltelike ewewigmodel van ekonomiese ewewig, waar die verrekening op die mark van 'n paar spesifieke goedere onafhanklik verkry is van pryse en hoeveelhede in ander markte. Met ander woorde, die pryse van al die plaasvervangers en aanvullings en die inkomstevlakke van die verbruikers is ook konstant. Dit maak die ontleding veel makliker as in 'n algemene ewewigmodel wat 'n hele ekonomie insluit.
Hier is die dinamiese proses dat die pryse aanpas totdat die aanbod gelyk aan die vraag is. Dit is 'n kragtige en eenvoudige tegniek wat 'n mens in staat stel om ewewig, doeltreffendheid en vergelykende statistieke te bestudeer. Die engheid van die vereenvoudigde aannames wat inherent is aan hierdie benadering, maak die model aansienlik meer beheerbaar, maar kan resultate lewer wat op die oog af heel korrek is, maar nie werklike wêreld- ekonomiese verskynsels doeltreffend weergee nie.
Gedeeltelike ewewiganalise ondersoek die gevolge van die beleidaksie om 'n ewewig te verkry wat net daardie spesifieke sektor of mark wat regstreeks geraak word, beïnvloed, en die uitwerking daarvan op enige ander mark of bedryf ignoreer in die veronderstelling dat omdat hulle klein is, hulle min, indien enige, impak sal hê.
Gevolglik word hierdie analise beskou as nuttig in beperkte markte.
Ander markte
Die model van vraag en aanbod geld ook vir verskeie spesialismarkte.
Ina le Roux
Lewe en werk
Ina le Roux studeer aan die Universiteit van Pretoria en is vir baie jare dosent in Afrikaanse letterkunde. Vanaf 1989 tot 1995 is sy in hierdie kapasiteit verbonde aan die Universiteit van Venda in Thohoyandou. Haar navorsingbelangstelling is in Indiese filosofie, vroeë Boeddhistiese Palitekste, en ook die mondelinge oorleweringstradisie van die Venda Sy behaal ’n meestersgraad oor verlossing in die Boeddhisme (waarvoor sy Sanskrit aanleer). Daarna pak sy ’n D.Litt. et Phil.-graad in godsdienswetenskap aan met onderwerp die Vendavolksverhale as artikulasie van religieuse uitinge, wat sy in 1996 verwerf. Die titel van haar proefskrif is “Net die woorde het oorgebly: ’n godsdienswetenskaplike interpretasie van Venda-volksverhale (Ngano)”. Sedert 1995 bly sy in Midrand en is sy mede-eienaar van ’n private onderneming in Johannesburg, terwyl sy na-ure die tradisionele weefprodukte van die Venda vrouens wêreldwyd bemark (die Tambani-projek. Sy moedig die Vendas aan om hulle volksverhale te weef en sodoende hulle finansieel onafhanklik te maak en terselfdertyd die tradisie van hulle mondelinge oorlewering nie te laat uitsterf nie. Sy teken self die karakters uit die stories met syskermtegniek, waarop die Vendavroue dan hierdie tekeninge op lappies borduur. In 2008 verkoop sy haar onderneming om haar voltyds aan die Tambani-projek te wy. Hierdie produkte is al uitgevoer na lande soos die Verenigde State van Amerika, Nederland en Brittanje.