cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Drama
Japan
Kyogen is die komiese eweknie tot die No-spel. Dit plaas meer fokus op dialoog en minder op musiek, hoewel No-instrumentaliste soms in Kyogen verskyn. Kabukie-drama ontwikkel in die 17de eeu en is ’n ander komedievorm wat dans insluit.
Opera
Sjinese opera is deur ’n meer konserwatiewe ontwikkeling oor ’n langer tydperk.
Kreatiewe drama
Kreatiewe drama sluit drama-aktiwiteite en speletjies in, wat hoofsaaklik in opvoedkundige omgewings saam met kinders uitgevoer word. Die wortels lê in die vroeë 1900's in die Verenigde State. Winifred Ward word as die grondvester beskou van kreatiewe drama in die opvoedkunde met sy vestiging van die eerste akademiese gebruik van drama in Evanston, Illinois.
Boek van Jubileë
Die Boek van Jubileë, soms Klein Genesis genoem, is ’n antieke Joodse godsdiensgeskrif met 50 hoofstukke wat deur die Ethiopies-Ortodose Kerk en Beta Israel (Ethiopiese Jode) as kanoniek beskou word. Hulle noem dit die Boek van Verdeling (Ge'ez: መጽሃፈ ኩፋሌ Mets'hafe Kufale). Protestantse, Rooms-Katolieke en Oosters-Ortodokse kerke beskou dit as ’n pseudepigraaf (’n boek wat aan iemand anders as die werklike skrywer toegeskryf word). Buite Beta Israel word dit ook nie in Judaïsme as kanoniek beskou nie.
Die Boek van Jubileë behandel Genesis 1 tot Eksodus 12, soos na bewering deur engele aan Moses onthul is terwyl hy 40 dae en 40 nagte op Berg Sinai was. Die chronologie wat in Jubileë aangegee word, is gebaseer op veelvoude van sewe; die jubileë is tydperke van 49 jaar (sewe "jaarweke") waarin alle tyd ingedeel is.
Manuskripte
Tot met die ontdekking van omvattende fragmente onder die Dooie See-rolle was die enigste manuskripte van Jubileë wat behoue gebly het, vier volledige Ge'ez-tekste uit die 15de en 16de eeu, asook verskeie aanhalings deur Kerkvaders en ander skrywers. Daar is ook ’n fragment van ’n Latynse vertaling uit Grieks wat omtrent ’n kwart van die hele werk bevat.
In ’n vergelyking van die rolle met die Ethiopiese weergawe wat deur James VanderKam gedoen is, is bevind laasgenoemde is in die meeste opsigte ’n getroue vertaling.
Oorsprong
Robert Henry Charles (1855-1931) was die eerste Bybelse geleerde wat ’n oorsprong vir Jubileë voorgestel het. Hy het gemeen die skrywer was dalk ’n Fariseër en dat Jubileë ’n produk van die midrasj was waaraan reeds in die Ou Testamentiese 1-2 Kronieke gewerk is. Met die ontdekking van die Dooie See-rolle in 1947 het Charles se hipotese in die stof gebyt.
Die datering van Jubileë was problematies vir geleerdes. Hoewel die oudste bewaarde eksemplare op grond van die handskrif teruggespoor kan word na 100 v.C., is daar baie bewyse dat die boek vroeër al geskryf is.
Dit kon egter nie veel vroeër geskryf gewees het nie. Jubileë 4:17-25 vertel dat Henog "in ’n visie gesien het wat gebeur het en wat sal gebeur", en die boek bevat baie inligting wat andersins op die vroegste in die "Diere-apokalips" (1 Henog 83-90) aangetref word, soos dat Henog se vrou Edna was. Die Diere-apokalips voorspel glo die Makkabese Opstand (wat in 167-160 v.C. plaasgevind het) en word beskou as daterend uit dié tyd. Dié verband is omstrede, maar die konsensus sedert 2008 is dat die Diere-apokalips voor die Jubileë geskryf is.
Daarom dui algemene verwysingswerke soos die Oxford Annotated Bible en die Mercer Bible Dictionary die datum aan as moontlik 160-150 v.C.
Inhoud
Jubileë dek grootliks dieselfde terrein as Genesis, maar dikwels met bykomende inligting en in verdelings van 49 jaar, of "jubileë". Die tyd wat verloop het van die Skepping tot die tyd dat Moses die skrif op Sinai ontvang het tydens die uittog uit Egipte, word bereken as 50 jubileë, minus die 40 jaar wat nog in die woestyn deurgebring sou word voor die Israeliete Kanaän betrek het – of 2 410 jaar.
Vier klasse engele word in die boek genoem: die engele van die teenwoordigheid, engele van heiligmakings, beskermengele van individue en engele wat toesig hou oor natuurverskynsels. Henog was die eerste mens wat deur die engele geleer is om te skryf en hy het al die geheime van sterrekunde, van chronologie en van die wêreld se epogs neergeskryf. Wat demone betref, is die skrywer se standpunt grootliks dieselfde as in die deuterokanonieke geskrifte van die Nuwe én die Ou Testament.
In Jubileë word die oorsprong van engele op die eerste dag van die Skepping vertel, asook die verhaal van hoe ’n groep gevalle engele met sterflike vroue seksuele verhoudings gehad het en hoe dit gelei het tot ’n ras reuse bekend as Nefilim. In die Ethiopiese weergawe word gesê die "engele" was eintlik die ongehoorsame afstammelinge van Set (Deqiqa Set), terwyl die "sterflike vroue" dogters van Kain was. Dit is ook die standpunt van skrywers soos Sextus Julius Africanus, Augustinus van Hippo en Johannes Chrysostomus, asook van baie vroeë Christengeleerdes. Die Nefilim wat in die tyd van Noag gelewe het, is deur die sondvloed weggespoel
Jubileë vertel ook van bloedskande aangaande die seuns van Adam en Eva. In hoofstuk iv (1-12) (Kain en Abel) word genoem Kain het met sy suster Awan getrou en Henog was hulle kind. Die boek noem ook dat Set (Adam en Eva se derde seun) met sy suster Azura getrou het.
Volgens Jubileë is Hebreeus die taal van die hemel en is dit oorspronklik deur alle wesens in die tuin van Eden gepraat, diere én die mens; die diere het egter hulle spraakvermoë verloor toe Adam en Eva uit die tuin gedryf is. Ná die sondvloed is die aarde in drie dele verdeel vir die drie seuns van Noag en sy 16 kleinseuns. Ná die vernietiging van die toring van Babel is hulle families na hulle onderskeie dele van die aarde verstrooi en het Hebreeus vergete geraak, totdat die engele dit vir Abraham geleer het.
Witjas
'n Witjas of laboratoriumjas (dikwels afgekort tot labjas) is 'n knie-lengte jas gedra deur professionele mense in die mediese veld of deur diegene wat betrokke is in laboratoriumwerk. Die jas beskerm hul gewone klere en dien ook as 'n eenvoudige uniform.
Kleur
Die kledingstuk word van wit of liggekleurde katoen, linne of 'n katoen-poliëstermengsel gemaak, sodat dit teen 'n hoë temperatuur gewas kan word, en ook maklik gesien kan word of dit skoon is. Tydens langdurige / veelvuldig gebruik kan dit gebeur dat die wit labjas steeds minder wit word. By sommige opleidingsinstansies word 'n vuil jas gesien as 'n teken dat die draer baie ure in die laboratorium deurgebring het, en dus baie ervaring in laboratoriumwerk het. Buite die opleidingsplek verkies gebruikers eerder 'n wit, skoon jas vir higiëne.
Mediese gebruik
Wit jasse word gesien as 'n kenmerk van beide dokters en chirurge, wat dit al vir meer as 100 jaar lank dra. In die negentiende eeu, was respek vir die sekerheid van die wetenskap in skrille kontras met die "kwaksalwery" en mistiek van die negentiende eeuse medisyne. Om die oorgang na 'n meer wetenskaplike benadering tot moderne medisyne te toon, het dokters gepoog om hulself as wetenskaplikes te laat geld deur die mees herkenbare simbool van die wetenskaplike, die wit laboratoriumjas, te begin dra.
Witjasseremonies
Onlangs het witjasseremonies gewild geword onder diegene wat pas by 'n mediese skool ingeskryf het. 'n Wit jas word seremonieel om die nuwe student se skouers gehang tydens 'n spesiale funksie.
Omstredenheid oor infeksie-oordrag
Studies het getoon dat doktersjasse wat in hospitale gedra word, aansteeklike kieme kan huisves, insluitend metisillien-weerstandige Staphylococcus aureus. In 2007 het die Britse National Health Service 'n verbod op die dra van langmoujasse geplaas. In 2009 het die Amerikaanse Mediese Vereniging ook ondersoek ingestel na jasse met lang moue, om pasiënte te beskerm, maar het toe nie 'n verbod ingestel nie.
In 'n poging om besmetting deur gesondheidsorguniforms te verminder, het ASTM International begin om standaarde te ontwikkel om spesifiek vloeistofpenetrasieweerstand, vloeistofweerstand, bakteriële dekontaminasie (reiniging), en antimikrobiese eienskappe van sodanige uniforms aan te spreek.
Gebruik as 'n skooluniform
Die alomteenwoordige wit uniform van Argentynse skoolkinders is 'n nasionale simbool van hul leerders. Wit oorjasse (wat soos labjasse lyk) word deur studente en onderwysers van die meeste openbare primêre skole as 'n daaglikse uniform gedra in lande soos Argentinië, Uruguay, Spanje, Bolivië en Marokko, en voorheen ook in Paraguay en Chili.
Leon Belasco
Leon Belasco (11 Oktober 1902 – 1 Junie 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Wonder Man (1945), Philo Vance Returns (1947), en Everybody Does It (1949), en in die televisiereeks My Sister Eileen (1960).
Michael Gothard
Michael Gothard (24 Junie 1939 – 2 Desember 1992) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Three Musketeers (1973), For Your Eyes Only (1981), en Lifeforce (1985), en in die televisiereeks Jack the Ripper (1988).
Menkar
Menkar (ook bekend as Alpha Ceti of α Cet) is die tweede helderste ster in die sterrebeeld Walvis (Cetus).
Struktuur
Hoewel die ster die Bayer-naam α Ceti het, is dit met ’n skynbare magnitude van 2,54 nie die helderste ster in die sterrebeeld nie. Dié eer kom Beta Ceti toe, wat ’n magnitude van 2,04 het. Menkar is ’n rooireus met ’n sterreklassifikasie van M1,5 IIIa. Sy massa is meer as twee keer dié van die Son en as ’n reusester het dit uitgesit tot ’n radius van 89 keer dié van die Son. Die oppervlaktemperatuur is net 3 795 K (in vergelyking met die Son se 5 778 K), maar vanweë die groot oppervlakte van sy fotosfeer straal dit 1 455 keer soveel energie uit. Die relatief lae temperatuur gee aan Menkar die rooi skynsel van ’n M-tipe ster.
Menkar het uit die hoofreeks wegbeweeg nadat dit al die helium in sy kern opgebruik het. Omdat dit sy koolstofkern begin brand, sal dit waarskynlik soos Mira hoogs onstabiel raak voordat dit eindelik sy buitenste lae sal wegstoot, ’n planetêre newel word en ’n relatief groot witdwerg agterlaat.
Name
In 2016 het die Internasionale Astronomiese Unie se sternaamwerkgroep (WGSN) die naam "Menkar" vir die ster goedgekeur.
Byron Palmer
Byron Palmer (21 Junie 1920 – 30 September 2009) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Tonight We Sing (1953), Man in the Attic (1953), Ma and Pa Kettle at Waikiki (1955), en The Best Things in Life Are Free (1956).
Christoffel Venter
Generaal-majoor Christoffel 'Boetie' Venter (1892–1977) was 'n Suid-Afrikaanse militêre bevelvoerder. Hy het in die Royal Air Force tydens die Eerste Wêreldoorlog gedien en het 16 oorwinnings in die lug behaal. In 1922 sluit hy by die Suid-Afrikaanse Lugmag aan.
Lys van nedersettings in Nieu-Seeland
Die grootste Stede van Nieu-Seeland is:
Butilin
Butilin (ook Bucelin, of Buclin, of Bucçlin, of Bucilin, lat. Butilinus of Bucilinus, of Buccelenus; * ?; † 554) was, volgens die aantekeninge van die Biskop Marius van Avenches van 536 tot 554 in die opdrag van die Merowingiese heerskappy Alamannieser dux (baie vry vertaal: hertog) in die bisdom van Avenches. Hy was die broer van Leuthari I. Sy opvolger as dux was Magnachar.
Butilin en Leuthari word beskou as die eerste duces van die Alamanni, wat hul gesag van die Frankiese koning Theudebald bekom het, maar polities in sy afhanklikheid gestaan het. Die twee broers was, volgens die historikus Agathias van Alamanniese oorsprong.
Volgens Agathias kon Butilin en Leuthari 'n leër van 75,000 Alamanni en Franke optel (wat sekerlik oordrewe is), wat in die lente van 553 in Italië ingeval het, vir eers Parma kon verower. 'n poging om hulle daar te verdryf was onsuksesvol. Die oorblywende die Gote het hulle stede se poorte vir die Frankiese-alamanniese leer geopen. Daarna het 'n strooptog wat die leer tot aan die  Straat van Messina gebring het. In die somer van 554 het die broers van mekaar afskeid geneem en Leuthari het met 'n deel van die leer na die Noorde getrek, om na bewering sy buit in veiligheid te bring. Nadat Leuthari met sy deel van die leër reeds die Porivier oorgesteek het, is hy en sy leër deur'n plaag getref. Ook Butilin se deel van die leer is as gevolg van siektes uitgedun en verswak. Tog het Butilin die beslissende veldslag met Narses gesoek. Van die lot van sy broer, het hy geweet het nie. In herfs van 554 het hy geëindig met die verpletterende nederlaag van sy oorblywende leer in die Veldslag van die Casilinus by Capua.
Moontlik het die Bisantynse Digter en historikus Agathias, in retrospek, probeer om die mislukking aan die twee broers aan te dig, om die Frankiese koning in 'n beter lig te stel. Hulle is deur die Gote meegesleur om aan hierdie veldtog deel te neem, selfs al het hul koning Theudebald dit nie goedgekeur nie. Ander bronne praat egter van 'n Frankiese veldtog.
Pachyptila
Pachyptila is 'n genus van voëls in die familie van stormvoëls (Procellariidae). Die genus omvat 6 spesies. Die genus is klein, blougrys en die voëls het 'n donker kenmerkende M-merk oor die bovlerk met 'n wit borskant.
Tygo Gernandt
Tygo Gernandt (gebore 7 April 1974) is 'n Nederlandse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Godforsaken (2003), Het schnitzelparadijs (2005), en Brimstone (2016).
Lindze Letherman
Lindze Letherman (gebore 2 November 1988) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Bicentennial Man (1999) en Clockstoppers (2002), en in die televisiereekse General Hospital (1963) en General Hospital: Night Shift (2007).
Erica pilosiflora
Erica pilosiflora is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Dit kom voor vanaf die Sir Lowryspas tot by Villiersdorp en Hawston. Die plant het al 30% van sy habitat verloor en daar is minder as 10 subpopulasies oor. Die getal plante bly afneem as gevolg van 'n verlies van habitat en indringerplante.
NG gemeente Babanango
duimnael|regs|170px|Ds. I.D.J. Murray, van 1920 af die eerste leraar.
duimnael|regs|170px|Ds. J.M. Blignaut.
Die NG gemeente Babanango was ’n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Natalse Sinode, maar dit is in 1987 by die gemeente Melmoth ingelyf.
Tommy Tune
Tommy Tune (gebore 28 Februarie 1939) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Hello, Dolly! (1969), The Boy Friend (1971), en Mimì Bluette... fiore del mio giardino (1976), en in die televisiereeks Arrested Development (2003).
NG gemeente Babanango
Stigting en naamgewing
Babanango is op 25 Mei 1918 van die moedergemeente Vryheid afgestig. As naam vir die gemeente word voorgestel Retiefsrust, Voortrekkersrust en Babanango. Eersgenoemde omdat Piet Retief se graf in die gemeente is, die tweede omdat hier baie Voortrekkers gesneuwel het en ook hier begrawe lê, en laasgenoemde omdat dit reeds die naam van die dorp en distrik was. “Babanango kry die meerderheid van die stemme omdat dit so algemeen bekend is en van historiese aard,” lui dit in die notule. Maar in 1952 skryf die gemeente se medewerker, waarskynlik ds. Blignaut, in Ons gemeentelike feesalbum: “Miskien was dit 'n ongelukkige keuse, want vandag is Babanango vir baie mense 'n niksseggende naam, terwyl Retiefsrust, 'n baie gepaste naam vir 'n gemeente van ons Kerk sou wees ter verering van die groot leier wat in hierdie omgewing sy lewe in diens van sy volk en Kerk afgelê het, en wat saam met sy sewentig burgers ook hier ter ruste gelê is.” Babanango is 'n Zoeloewoord wat beteken: “Vader, hier is hy.” Dit staan in verband met 'n Zoeloe-hoofman se seuntjie wat in die digte mis verdwaal het.
Vaefar
Vaefar (lat. Vaefarius) was, volgens die aantekeninge van Biskop Marius van Avenches van 565 tot 573 Frankiese-Alamannise hertog in die bisdom van Avenches. Hy was die opvolger van Magnachar. Sy opvolger as Hertog was Theodefrid.
NG gemeente Babanango
Beginjare
Die eerste leraar van die gemeente was ds. I.D.J. Murray wat in 1920 hier bevestig en georden is. Onder datum 15 Oktober 1920 kom die volgende in die kerkraadsnotule voor: “Die vergadering besluit om nevens Hollands ook Afrikaans op die kansel te erken." Ná die vertrek van ds. Murray is die volgende predikante tot 1950 hier bevestig: H.M. Hofmeyr (1924), G.C. van Schowenburg (1930), S.A. Grobler (1942) en J.M. Blignaut (1949).
Luidens die gemeente se inskrywing in Ons gemeentelike feesalbum was Babanango “een van die klein gemeentes van die Transvaalse Kerk, met ongeveer 300 lidmate, maar seker nie een van die onbekendste nie. Alhoewel die naaste spoorwegstasie 62 myl ver is en Babanango in baie opsigte 'n afgesonderde gemeenskap is, word ons gemeente tog dikwels besoek weens die feit dat Dingaanstat, Retief se graf en sy monument in die gemeente geleë is. 'n Ander gebeurtenis wat groot betekenis aan ons gemeente gegee het, is die stigting van die evangeliste, skool en sendingstasie te Dingaanstat in 1949. Dingaanstat is besig om tot een van die belangrikste sendingstasies van die Transvaalse Kerk te ontwikkel.”
Oordrag aan Natal
Hoewel Babanango 240 km buite die grense van die destydse Transvaal lê, het dit sedert die tyd van die Nieuwe Republiek van genl. Lucas Meyer onder die Transvaalse Kerk geressorteer. In die vyftigerjare van die 20ste eeu is dit egter saam met die ander Noord-Natalse gemeentes aan die Natalse Kerk oorgedra.
Prusik-knoop
duimnael|'n Prusik-knoop
'n Prusik-knoop word gebruik om die lus van 'n tou om 'n ander te knoop vir bergklim en soortgelyke doeleindes. Die lus gryp die ander tou styf vas as daar 'n las daarop geplaas word, maar kan maklik oor die ander tou rondgeskuif word wanneer daar geen las daarop geplaas is nie.
Die Prusik-knoop is vernoem na die beweerde uitvinder, 'n Oostenryker by name Dr. Karl Prusik. Die knoop is in 1931 gedokumenteer in 'n handleiding vir die bestyging van 'n berg met behulp van 'n tou. Prusik-lusse word dikwels deur bergklimmers vir nooddoeleindes saamgedra, aangesien dit baie lig is. Anders as meganiese toestelle is Prusik-knope minder geneig daartoe om skade aan die hooftou aan te rig. 'n Groot voordeel van Prusik-knope is dat dit in beide rigtings werk.
Prusik-knope werk egter nie op bevrore toue nie aangesien die werking daarvan sterk afhang van die wrywing tussen die lus en die tou.
Casola Valsenio
Casola Valsenio is 'n dorp en munisipaliteit in die noorde van Italië, in die Provinsie Ravenna, omtrent 60 km suidoos van Bologna en 60 km suidwes van Ravenna. In 2011 tel die bevolking ongeveer 2 764 mense.
Dit lê in die berge, en die belangrikste besienswaardighede is:
Charles Belcher (akteur)
Charles Belcher (27 Julie 1872 – 10 Desember 1943) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Blood and Sand (1922), Ben-Hur: A Tale of the Christ (1925), Midnight Faces (1926), en The King of Kings (1927).
Lantachar
Lantachar (lat. Lantacharius, * ?; † ?) was, volgens die aantekeninge van biskop Marius van Avenches tot 548 Frankies-Alemanniese hertog in die bisdom van Avenches. Hy is opgevolg deur Butilin.
Ventershoop
Ventershoop is 'n nedersetting in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Michael Gough
Michael Gough (23 November 1916 – 17 Maart 2011) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Top Secret! (1984), Batman (1989), Batman Forever (1995), en Batman & Robin (1997).
Pous Innocentius III
Innocentius III was die 176ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1198 tot 1216.
Biografie
Pous Innocentius III is gebore as Lotario di Segni (ook Lotario de' Conti di Segni) op 22 Februarie 1161 in Gavignano by Anagni, Italië die seun van graaf Trasimund van Segni. Uit sy familie, die Conti, kom nege pouse, onder andere Pous Gregorius IX, Pous Alexander IV en Pous Innocentius XIII. Sy moeder Claricia, stam uit die adellike familie van die Scotti. Hy studeer teologie in Parys en waarskynlik ook regte in Bologna. In 1190 stel sy oom Pous Clemens III hom aan as kardinaal. Gedurende die bewind van Pous Celestinus III 'n pous uit die Orsini familie en opponente van die Scotti, verlaat hy Rome en bly in Anagni. Daar skryf hy sy bekende teologies werke: "De Miseria Humanae Conditionis" (Oor die jammerlike toestand van die mens), "De Sacro Altaris Mysterio" (Oor die misterie van die heilige Altaar) en "De quadripartita specie nuptiarum" (Oor die vier soorte huwelike). Op 8 Januarie 1198 volg hy Pous Celestinus III op nadat hy eenparig verkies is na slegs twee stemmings. Hy was 37. Op 21 Februarie 1198 word hy priester gewy en in die amp as biskop van Rome bevestig op die volgende dag. Hy regeer tot sy dood op 16 Julie 1216. Hy word opgevolg deur Pous Honorius III. Die naam ‘Innocentius’ beteken 'onskuldige'.
Uitbreiding van die pouslike mag
Pous Innocentius III het probeer om die pouslike mag "plenitudo potestatis" (absolute mag) uit te brei gedurende sy bewind. Nie alleen in Rome en sy omgewing maar ook in Ancona, Assisi, Perugia en Spoleto vestig hy die pouslike gesag. In 'n brief gedateer 30 Oktober 1198 aan die stede maak hy dit duidelik dat wêreldlike mag ondergeskik is aan pouslike mag. Na die dood van keiser Hendrik IV het hy probeer om Duitsland en Sisilië van mekaar te skei. Innocentius het die pouslike invloed oor Sisilië versterk. Koning Frederik II van Sisilië was toe slegs vier jaar oud. Die testament van sy moeder, Constance van Sisilië, het die pous aangestel as opvoeder van die koning. Die pous het die koning slegs as wettig erken nadat die voorregte wat Willem I van Sisilië van Pous Adrianus IV verkry het, herroep is. Die pous kroon Frederik II tot koning van Sisilië in November 1198. In 1290 oorreed hy Frederik om met die weduwee van koning Emeric van Hongarye te trou.
Betrokkenheid by die verkiesing van die keiser
Na die dood van keiser Hendrik IV van die Heilige Romeinse Ryk het twee groepe keurvorste twee kompeterende konings verkies i.e. Philip van Swabe van die Hohenstaufen-familie en Otto van Brunswyk. Omdat Philip deur Innocentius se voorganger Pous Celestinus III geëkskommunikeer is en nie in Aken gekroon is nie, het die pous in 1201 openlik vir Otto gesteun en almal wat nie Otto wou steun nie met ekskommunikasie gedreig. Met die dekreet "Per Venerabilem" in Mei 1202 het die pous sy saak duidelik aan die Duitse prinse gestel (die dekreet is later opgeneem in die "Corpus Juris Canonici"). Die dekreet gee aan die pous die reg om te besluit of 'n persoon waardig is om keiser te wees en as daar meer as een kandidaat is, om die finale keuse te maak. Die argument is gegrond op die stelling dat die Romeinse Ryk van Bisantium die Heilige Romeinse Ryk geword het deur inseëning van die pous en daarom moet alle seëning, kroning en bevestiging van die keiser met pouslike goedkeuring plaasvind.
Philip het egter meer volgelinge getrek as Otto en is in 1205 in Aken gekroon deur die aartsbiskop van Keulen. Toe Innocentius sien dat Otto begin verloor, verander hy sy standpunt ten gunste van Philip en vra Otto om afstand te doen van sy aanspraak. Philip word egter vermoor op 21 Junie 1208 deur Otto van Wittelsbach en die Ryksdag van Frankfurt erken Otto as keiser op 11 November 1208. Die pous nooi Otto na Rome en die pous en die keiser ontmoet in Viterbo. Otto doen afstand van sy aanspraak op die erfenis van Mathilde van Canossa en die eksargaat van Ravenna. Innocentius kroon Otto IV as keiser van die Heilige Romeinse Ryk in die Sint Pieterskerk op 4 Oktober 1209.
Erica pilulifera
Erica pilulifera is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom op Tafelberg voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van minder as 4 km2 en daar is vyf subpopulasies. Gedeeltes van die habitat word gebruik deur stappers en so is een subpopulasie feitlik uitgewis. Dit bly die plant se grootste bedreiging.
Pous Innocentius III
Betrokkenheid by die verkiesing van die keiser
Otto IV het belowe om die kerk in besit te laat van Spoleto en Ancona, vryheid van kerklike verkiesings, onbeperkte reg van appèl na die pous en eksklusiewe regte van die kerklike owerheid in spirituele sake. Otto belowe ook om kettery te help bestry (die sogenaamde bepaling van Neuss 8 Junie 1201) en hy herhaal die belofte op die Ryksdag in Speyer op 22 Maart 1209. Gou na sy kroning beset Otto egter Ancona, Spoleto en ander kerklike gebiede en gee dit aan sy vasalle. Hy het ook die Sisilië aangeval. As resultaat ekskommunikeer Innocentius vir Otto op 18 November 1210.
Op die Ryksdag in Nuremberg in September 1211 het die pous 'n aantal prinse oortuig om Otto af te sweer en Frederik II van Sisilië te verkies. Frederik II het dieselfde beloftes gemaak as Otto en is deur die meerderheid prinse tot keiser verkies op 5 Desember 1212. Nadat sy verkiesing deur Innocentius goedgekeur is, is hy in Aken gekroon op 12 Julie 1215.
Erica pinea
Erica pinea is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Pous Innocentius III
Feodale mag in Europa
Pous Innocentius III het Jan Sonder Land, die jonger broer van Richard Leeuehart van Engeland oorgehaal om homself 'n vassal van die pous te verklaar in 1213. Hy het ook feodale eer ontvang van Peter II van Aragon, Ottokar I van Boheme, Alfonso IX van Léon en Sancho I van Portugal. Nadat die pous koning Philip II Augustus van Frankryk oorreed het om met sy vrou Ingeborg te versoen, het Philip 'n bondgenoot van die pous geword in die stryd teen Otto IV. Otto het 'n bondgenootskap met Engeland gesluit (hy was 'n nefie van koning Jan), maar hy is verslaan in die slag van Bouvines (nou in België) op 27 Julie 1214. Daarna het Otto alle invloed verloor en sterf hy op 19 Mei 1218 en laat Frederik II as die onbetwiste keiser.
In Engeland was daar 'n geskil oor die aanstelling van Stephen Langton as aartsbiskop van Kantelberg. Dit was 'n besluit van Innocentius, maar is teengestaan deur koning Jan en die meerderheid van die monnike van Kantelberg se katedraal. Die koning is gedwing om die pous as sy feodale leenheer te erken nadat die pous die Franse koning Philip II aangespoor het om Engeland aan te val. Op koning Jan se versoek verklaar Innocentius die Magna Carta ongeldig omdat die onder dwang en sonder die pous se goedkeuring verkry is. Die inmenging van die pous in Engeland se interne sake het later ter sprake gekom by die Engelse skeuring tydens die bewind van koning Hendrik VIII.
Pous Innocentius III het ook gereeld ingemeng in die interne aangeleenthede van Sardinië, partykeer op die versoek van die plaaslike giudicati en partykeer as deel van sy eie planne. Aan die begin van sy pontifikaat het die pous die onderhorigheid van Sardinië aan die aartsbiskop van Pisa erken. Die pous het vrede bewerkstellig in die oorlog tussen die Giudicato van Cagliari en die Giudicato van Logudoro en het probeer om die beskuldigings wat Willem I van Cagliari en Comita III van Torres na mekaar geslinger het, te versoen. Die republiek van Pisa het egter geweier dat Willem en Comita voor die pous in Rome verskyn.
In 1202 toe die aartsbisdom van Torres vakant geraak het, het Innocentius 'n lid van die kurie, kardinaal Biagio daar aangestel. In 1203 het Barisone II van Gallura gesterf en sy weduwee Elena in die sorg van Innocentius gelaat. Innocentius wou hê sy moet trou met Trasimondo, 'n familielid van hom, maar sy het met Lamberto Visconti van Pisa getrou.
Kruistogte en die onderdrukking van kettery
Aan die begin van sy pontifikaat het Innocentius hard opgetree teen die Kathare (ook Albigense genoem). 'n Pouslike gesant is vermoor en 'n aanval onder leiding van Simon de Montfort het in 'n veroweringsoorlog ontaard. Die Kathare word uitgemoor by Béziers en Minerva.
In 1198 predik Innocentius die vierde kruistog. Hy rig die versoek aan die ridders eerder as aan die konings van Wes-Europa. Aanvanklik was daar nie veel belangstelling nie tot 1200 toe die kruistog georganiseer is in Champagne. Die Venesiërs het dit egter omgelei om Zara en Konstantinopel aan te val. Op 12 April 1204 word Konstantinopel verower met groot barbaarsheid deur die kruisvaarders. Na die vierde kruistog se fiasko was daar ook nog die kinderkruistog in 1212, wat 'n nog groter ramp geword het. Die kinderkruistog het nooit die Heilige Land bereik nie en tot 50 000 mense is dood. Op 19 April 1213 roep Innocentius op tot die vyfde kruistog. Die het egter nie voor sy dood plaasgevind nie.
Nalatenskap
Die vierde konsilie van Laterane het die vyfde kruistog beplan onder die kerk se leiding in 1217. Innocentius het na die konsilie in 1216 probeer om die stede van Pisa en Genua met mekaar te versoen, omdat hulle skepe nodig sou wees om die kruisvaarders te vervoer. Hy sterf egter onverwags op 16 Junie 1206 in Perugia.
Pous Innocentius III steun die nuwe bedelordes met name die Franciskane van Franciscus van Assisi en die Dominikane van Dominicus Guzman. Hy het ook die volgende persone heilig verklaar:
In 1207 voeg hy 'n sewende werk toe aan die "Werke van Barmhartigheid" naamlik "begrawe die dooies". Die werk is ontleen aan die Bybelboek Tobias (die boek kom slegs voor in die Rooms-Katolieke Bybel; protestante kerk beskou die boek as apokrief) waarin naas twee bekende en ook deur Christus genoemde werke, spesiaal die sorg vir die oorledenes benadruk word:
"...Ek het my brood aan die hongeriges gegee en my klere aan die wat nakend was, en as ek een van my volksgenote dood en uitgewerp buite die muur van Nineve sien lê het, het ek hom begrawe." (Tobias 1:16 – 17)
In die Middeleeue met sy baie epidemies was die besonder gevaarlike werk van baie waarde.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Bernard Cornwell
Bernard Cornwell (gebore 23 Februarie 1944) is 'n Britse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Agincourt en in die televisiereekse Sharpe (1993) en The Last Kingdom (2015).
Awadhi
Awadhi (अवधी, 𑂃𑂫𑂡𑂲, [əʋ.d̪ʱiː]) is 'n Indo-Ariese taal wat deur sowat 3,8 miljoen mense in Noord-Indië en Nepal gepraat word. Dit word hoofsaaklik in die Indiese deelstate Uttar Pradesh se Awadh-streek en in die aangrensende Nepalese Terai-streek gepraat. Awadhi word veral in Devanagari geskryf, 'n Brahmi-skrif uit die Indiese skriffamilie, maar soms ook in Nastaliq, 'n Perso-Arabiese skrif; in die verlede is ook die Kaithi-skrif gebruik.
Alhoewel Awadhi oor 'n lang letterkundige tradisie beskik, word dit deur die Indiese regering as 'n Hindi-dialek beskou. Die Awadhi-letterkunde word dan as 'n deel van die Hindi-letterkunde beskou. Awadhi is in elk geval nou verwant aan Hindi, Oerdoe en Fidjiaanse Hindi. Karibiese Hindoestani én Fidjiaanse Hindi het uit beide Awadhi en Bhojpuri ontwikkel. Fidjiaanse Hindi dien saam met Engels en Fidjiaans as ampstale van die eilandnasie Fidji. Aangesien alle inheemse moedertale van Nepal as nasionale tale erken word, dien Awadhi as een van Nepal se baie nasionale tale.
As gevolg van die verskeping van werkers uit die destydse Brits-Indië word Awadhi ook in die Karibiese gebied gepraat. Dit word ook deur Indiese Suid-Afrikaners gebesig.
Die bekende Ramtjaritmanas-epos van die Indiese skrywer Toelsidas is in Awadhi geskryf.
Shoegaze
duimnael|regs|250px|Jason Pierce van [[Spiritualized in konsert.]]
Shoegaze is 'n meestal Britse subgenre van indiemusiek, die naam waarvan na die tipiese houding van die musikante op die podium verwys: onbeweeglik met hul hoofde na hul skoene gerig. Die genre word deur die groot en sferiese klankmuur gekenmerk waaronder dromerige melodieë skuil. Die stemme is moeilik van die instrumente te onderskei omdat laasgenoemde luider as die stem gemeng is en die instrumente self is nouliks te herken; hulle vorm 'n klankmuur. Liedtekste, indien dit uitkenbaar of verstaanbaar is, beskryf soete, kleurryke drome oor liefde, dood en dwelmmiddels.
Shoegaze het sy oorsprong in die midde van die jare '80, toe The Jesus and Mary Chain op sy debuut Psychocandy met ongehoorde hoeveelhede terugvoer, distorsie (distortion) en enorm luide dreunende kitaarriwwe uitpak. Ook groepe soos Spacemen 3 en Loop het hul musiek met oorklankde (overdubbed) kitaarlae oorgiet. Hierdie groepe het onder andere My Bloody Valentine geïnspireer om met daardie soort geraas (noise) te gaan eksperimenteer. In 1988 het hulle op Isn't Anything 'n soort hibride van geraas (noise) en dromerige sang en melodieë à la Cocteau Twins uitgebring. Shoegaze is gebore.
Spoedig het vele gelykwaardige groepe in die voetspore van My Bloody Valentine getree, soos Ride, Slowdrive en Galaxie 500. Die shoegazing-genre het teen die einde van die jare '80 en begin van die jare '90 veel invloed op andere, verwante genres gehad, soos die psychedeliese pop en rock van The Stone Roses en Spiritualized, en Radiohead se "Creep".
In 1991 het My Bloody Valentine die bekende Loveless uitgereik — volgens sommige die beste shoegaze-album. Andere hoogtepunte was Nowhere van Ride en Souvlaki van Slowdrive uit 1993 wat met die hulp van Brian Eno meer op die dromerige aspek van shoegazing gerig was.
Teen die begin van die jare '90 het die genre egter 'n stille dood gesterf. Geen enkele groep kon daarin slaag om eg kommersieel sukses te boek nie, mede deurdat in die pers alle aandag na britpop en grunge verskuif het. Sommige het die genre verlaat, andere het 'n meer popperige afwerking ingevoer; tog het The Verve daarin geslaag om 'n suksesvolle loopbaan in die genre uit te bou.
Die erfenis van shoegaze is egter nie te onderskat nie. So het geraasrock (noise rock) en droompop (dream-pop) in die jare '90 tot die gewildste indie-subgenres uitgegroei, soos die geval was met Mercury Rev, The Flaming Lips, American Analog Set en Yo La Tengo. Ook is die opkoms van postrock 'n soortgelyke musikale herwaardering vir sferiese rock.
Kate Levering
Kate Levering (gebore 3 Januarie 1979) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Breaking the Girls (2012) en in die televisiereekse Medium (2005) en Drop Dead Diva (2009).
Arthur Gould-Porter
Arthur Gould-Porter (4 Januarie 1905 – 2 Januarie 1987) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Torn Curtain (1966) en Bedknobs and Broomsticks (1971), en in die televisiereekse Lux Video Theatre (1950) en The Colgate Comedy Hour (1950).
Dunbekwalvisvoël
Die Dunbekwalvisvoël (Pachyptila belcheri) is 'n walvisvoël en 'n seldsame besoeker aan die kus van Suid-Afrika. Die voël is 25 – 27 cm groot en weeg 120 - 170 g met 'n vlerkspan van 52 - 62 sentimeter. Daar broei 3 miljoen pare in die somer op subantarktiese eilande. In Engels staan die voël bekend as Slender-billed prion.
Bob Bell (akteur)
Bob Bell (18 Januarie 1922 – 8 Desember 1997) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Bozo (1960), Bozo's Circus (1961), Big Top (1965), en The Bozo Show (1980).
Demografie van Eswatini
Eswatini (voorheen Swaziland) word oorwegend deur etniese Swazi's bewoon. Die bevolking bestaan ook uit 'n klein groepie Zoeloes en wit Afrikane, hoofsaaklik van Britse en Afrikaner-oorsprong. Eswatini is ook die tuiste van Portugese setlaars en swart vlugtelinge uit Mosambiek.
Tradisioneel is die Swazi's bestaansboere en herders, maar meeste van hulle werk nou in die regering asook in die formele groeiende stedelike ekonomie. Baie Swazi's werk ook in die myne in Suid-Afrika.
Die land se amptelike tale is Swazi ('n taal verwant aan Zoeloe) en Engels. Die regering en kommersiële besighede gebruik hoofsaaklik Engels. Asiërs, Afrikaners, Portugese, en swart Mosambiekers gebruik hulle eie tale.
Statistiek
Ouderdomstruktuur:
0-14 jaar: 33.63% (2020)
15-24 jaar: 18.71% (2020)
55-64 jaar: 4.36% (2020)
65+ jaar: 3.83% (2020)
Mediaan ouderdom:
totaal: 23.7 jaar
manlik: 22.5 jaar
vroulik: 24.7 jaar (2020)
Bevolkingsgroeikoers: 0.77% (2020)
Geboortesyfer: 24.5 geboortes/1,000 bevolking (2020)
Sterftesyfer: 10.1 sterftes/1,000 bevolking (2020)
Swerfsyfer: -6.8 migrant(s)/1,000 bevolking (2020)
Geslagverhouding:
geboortes: 1.03 manlik/vroulik (2020)
onder 15 jaar: 1.00 manlik/vroulik (2020)
65 jaar en oor: 0.78 (2003 est.), 0.7 manlik/vroulik (2000)
totaale bevolking: 0.99 (2003 est.), 0.95 manlik/vroulik (2000)
Kindersterftesyfer:
totaal: 42.8 sterftes/1,000 geboortes (2020), 108.95 sterftes/1,000 geboortes (2000)
vroulik: 38.2 sterftes/1,000 geboortes (2020)
manlik: 47.3 sterftes/1,000 geboortes (2020)
Lewensverwagting deur geboorte:
totale bevolking: 58.6 (2020), 50.54 (2014), 33.22 (2005), 39.47 (2003),
manlik: 56,5 (2020), 51.04 (2014), 32.49 (2005), 39.54 jaar (2000)
vroulik: 60.7 (2020), 50.04 (2014), 33.98 (2005), 37.87 (2003)
Vrugbaarheidsyfer: 2.52 kinders/vrou (2020), 3.92 kinders/vrou (2003), 5.87 kinders/vrou (2000)
MIV/VIGS - volwassene syfer:: 26.5% (2012), 33.4% (2001)
MIV/VIGS - mense met MIV/VIGS:: 212,900 (2012), 170,000 (2001)
Gregg Turkington
Gregg Turkington is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Ant-Man (2015) en Entertainment (2015), en in die televisiereekse Gravity Falls (2012) en Decker (2014).
Demografie van Eswatini
Statistiek
Nasionaliteit:
selfstandige naamwoord: Swazi
byvoeglike naamwoord: Swazi
Josef in Islam
Josef se verhaal
Hoewel die verhaal van ander profete in verskeie soeras van die Koran genoem word, word Josef se volle verhaal in net een soera, Josef (Hoofstuk 12) vertel. Dit maak die verhaal uniek. Daar word geglo dit is die mees gedetailleerde verhaal in die Koran en bevat meer besonderhede as in die Bybel.
Josef was die 11de seun van Jakob en volgens baie geleerdes sy gunsteling. Volgens Ibn Kathir “het Jakob 12 seuns gehad wat die stamvaders van die stamme van Israel was. Die mees edele, mees verhewe en grootste van hulle was Josef." Die verhaal Yusuf en Zulaikha, oor Potifar in die Ou Testament se vrou wat Josef probeer verlei het, was ’n gewilde onderwerp in Persiese letterkunde en dit is daar deur die eeue aansienlik uitgebrei.
Die verhaal van Josef, wat sonder onderbreking in die Koran vertel word, word beskou as een van die mooiste soeras. Die sowat 100 verse omvat baie jare en “is ’n dramatiese voorbeeld van die basiese temas van die Koran". Die Koran sê self in die derde vers van die soera: Ons vertel aan u die groot verhaal. Dit vertel van die uitvoering van Allah se leringe ondanks die uitdagings van menslike inmenging: En Allah het volle beheer oor wat Hy beveel, maar die meeste mense weet dit nie. Dit is wat die verhaal van Josef bevestig, want dit het ’n wonderlike einde.
Josef se erfenis
Moslems glo Josef is een van die mees geëerde figure. Hy kom van ’n besonder edele lyn patriarge – Abraham, Isak en Jakob – en het soos sy voorvaders die gawe van profesie ontvang. Volgens Kisai, een van die vernaamste skrywers oor die Islamitiese profete, is Josef se belangrikheid duidelik uit die feit dat hy ’n staf van lig gekry het met drie takke. Op die eerste tak was geskryf "Abraham, vriend van God", op die tweede "Isak, offerande van God", op die derde "Ismael, reine van God", op die vierde "Jakob, Israeliet van God" en op die vyfde "Josef, regverdige van God".
Josef word vereer as ’n groot prediker van die Islamitiese geloof wat ’n uiters sterk verbintenis teenoor God gehad en probeer het om mense die weg van geregtigheid te laat volg. Die Koran vertel van Josef se verklaring van sy geloof:
"En ek volg die godsdiens van my vaders, Abraham, Isak en Jakob. Dit betaam ons nie om ander met Allah te vereenselwig nie. Dit is deur Allah se goedertierenheid oor ons en oor die mensdom, maar die meeste mense is nie dankbaar nie.
– Koran, Soera 12:38"
Joseph het ook die drie eienskappe van die ideale staatsman gehad: ’n pastorale vermoë (in sy jeug ontwikkel toe hy in beheer van sy pa se vee was), ’n huishoudelike bekwaamheid (uit sy tyd in Potifar se huis) en selfbeheersing (soos op verskeie geleenthede gesien kan word, nie net met Potifar se vrou nie). “Hy was vroom en godvresend, gematig, bereid om te vergewe en het goedheid teenoor alle mense getoon.”
Montebello
Montebello is 'n dorp in Quebec, Oos-Kanada met sowat 978 inwoners (2011).
Die hotel, wat in 1930 geopen is, is die grootste blokhuis wêreldwyd, en sowat 10 000 sederhoutstamme is gebruik om dit op te rig. Oorspronklik het dit as 'n luukse klub vir 'n klein sirkel van sakemanne en politieke leiers gedien. Toe die Canadian Pacific-hotelgroep dit in 1970 gekoop, het ook gewone toeriste vir die eerste keer die geleentheid gekry om hier te oornag.
Die Château Montebello beskik oor 210 luukse kamers, gholfbane en 'n swembad. Gedurende die koue wintermaande kan gaste in die groot ontvangskamer ontspan vanwaar 'n reusagtige vuurplek die hele hotel verwarm.
Sosiologie
Sosiologie is die studie van gemeenskappe en hoe mense optree in groepe. Dit bestudeer die sosiale wette en prosesse wat mense bind en skei, nie net as indiwidue nie, maar as lede van assosiasies, groepe en institusies.
Sosiologie het in die 19de eeu ontstaan as 'n akademiese rigting na een van die grootste paradokse in moderniteit ontstaan het: soos die wêreld kleiner en meer geïntegreerd word, word mense se ervaring van die wêreld meer en meer persoonlik en verspreid. Sosioloë het gehoop, om nie net te verstaan wat groepe bymekaar hou nie, maar om ook 'n teenmiddel te ontwikkel vir sosiale skeuring.
China
China (vorige spelling Sjina) kan verwys na:
Sosiologie
Deesdae ondersoek sosiologie dinge soos: ras, etnisiteit, kultuur, klas, geslag, die familie, en sosiale interaksie. Verder word die afbreek van sosiale strukture ondersoek; misdaad en egskeiding.
Castel Bolognese
Castel Bolognese is 'n dorpie en comune in die noorde van Italië, in die Provinsie Ravenna, omtrent 40 km suidoos van Bologna en 35 km suidwes van Ravenna. In 2011 tel die bevolking ongeveer 9 025 mense.
Sadie Bosman
Sadie Bosman is ’n Afrikaanse skrywer.
Lewe en werk
Sy skryf in “Langs kronkelende weë” oor die tydperk van die Rebellie en die 1914-veldtog teen Duits-Suidwes. Hannes en Miemie is verloof, maar hulle vaders sit aan verskillende kante van die politieke draad, waar Hannes se pa die veldtog in Duits-Suidwes ondersteun en Miemie se pa die Rebellie. Dit lei tot vyandskap tussen die families. Hannes kom eindelik tot ander insigte na sy omswerwinge in die Vrystaat en aan die einde van “kronkelende weë” kry hy tog vir Miemie. Die roman gaan gebuk onder ’n skryfstyl van sentimentele oordadigheid en mooiskrywery, met gebrekkige sielkundige motivering vir die karakters se optrede. Die boodskap staan sentraal en die verhaal is daaraan ondergeskik, in stede van andersom. Aanvanklik het hierdie roman in 1916 in Hoog-Hollands verskyn. In 1924 publiseer sy in Die Huisgenoot die lang verhaal “Stemme van die vlaktes”, wat die lief en leed (veral laasgenoemde) van ’n Bolandse meisie wat in die Noordweste gaan skoolhou as onderwerp het. Terwyl die verhaal self min om die lyf het, is daar tog verbetering in styl en tegniek te bespeur en ’n poging word aangewend om ook die innerlike gevoelens van die karakters sielkundig te ontleed. Sy is op haar beste in enkele kortverhale, waaronder “Melima” wat in 1924 in Die Huisgenoot verskyn.
Martin McGuinness
James Martin Pacelli McGuinness (Iers: Séamus Máirtín Pacelli Mag Aonghusa, * 23 Mei 1950; † 21 Maart 2017) was 'n Iers-Republikeinse en Sinn Féin-politikus wat tussen Mei 2007 en Januarie 2017 as vise-premier (deputy First Minister) van Noord-Ierland gedien het.
McGuinness, 'n gewese leier van die Provisionele Ierse Republikeinse Leër (IRA)'' wat sy lidmaatskap in dié organisasie erken en volgens vele self bloed aan sy hande gehad het, was vanaf 1997 tot en met sy bedanking in 2013 lid van die Britse Parlement vir die Noord-Ierse kiesafdeling Mid Ulster. Net soos alle ander verkose Sinn Féin- en SDLP-parlementslede het hy - uit protes teen die politieke status van Noord-Ierland as deel van die Verenigde Koninkryk - verkies om nie sy plek in die Westminster-parlement in te neem nie. Nogtans het hy - saam met die Amerikaanse spesiale gesant George Mitchell - 'n leidende rol in die onderhandelinge gespeel wat tot die Noord-Ierse Vredeskikking, die sogenaamde Goeie Vrydag-ooreenkoms, sou lei, en later verskeie kere met koningin Elizabeth II van die Verenigde Koninkryk ontmoet. Ná die St Andrews-ooreenkoms en die algemene Noord-Ierse verkiesing in 2007 het McGuinness, wat destyds die amp van partyleier van die Iers-Republikeinse Sinn Féin in Noord-Ierland beklee het, op 8 Mei 2007 die vise-premier van Noord-Ierland geword. Merkwaardig was die hegte vriendskapsband wat hom met sy vroeëre politieke teenstander en leier van die Protestantse Demokratiese Unionisteparty (DUP), Ian Paisley, verbind het wat die amp van premier beklee het. Op 5 Junie 2008 is hy herbenoem as vise-premier toe Paisley as eerste minister opgevolg is deur Peter Robinson.
Uit protes teen 'n skandaal oor 'n Hernieubare verwarmingsenergieprogram het McGuinness op 9 Januarie 2017 as vise-premier bedank. Op 19 Januarie het hy aangekondig dat hy weens sy swak gesondheidstoestand nie vir herverkiesing in die algemene Noord-Ierse verkiesing van 2 Maart 2017 sou staan nie. Martin McGuinness is op 21 Maart 2017 in Derry se Altnagelvin-hospitaal aan amylodoïsis, 'n rare hartsiekte, oorlede. Hy word oorleef deur sy vrou Bernadette (Bernie) en hul vier kinders. Bernie McGuinness het op 21 Maart, kort na Martin se afsterwe, saam met ander die doodskis van haar eggenoot, waaroor 'n Ierse vlag gedrapeer is, deur die Bogside-buurt van Derry gedra.
Pellaberg
Pellaberg, ook bekend as Groot-Pellaberg, is 'n berg wat tussen Pella en die Oranjerivier in die Noord-Kaap is. Die berg is hoër as 1 130m, die oranjerivier is slegs 306 m bo seevlak. Daar is unieke plantegroei op die berg. Die seldsame Pella-aalwyn en Pella Kopieva kom hier voor.
Dietrich Mateschitz
Dietrich Mateschitz (20 Mei 1944 – 22 Oktober 2022), ook bekend as Didi Mateschitz, was 'n Oostenrykse entrepreneur en miljardêr. Sy onderneming Distribution & Marketing GmbH is in besit van 49 persent van die aandele van Red Bull GmbH, die vervaardiger van die wêreld se gewildste kafeïen-bevattende koeldrank Red Bull.