cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Organiese molekules
Biologiese aktiwiteit
Omdat proteïene se struktuur en funksie baie nou aan mekaar gebonde is, is proteïene baie sensitief vir veranderings in hulle omgewing, waardeur veranderings in hul struktuur teweeggebring word. Eierwit verander van 'n deursigtige stof tot 'n wit stof wanneer dit gekook word omdat die waterstofbindings van die proteïen, albumien, verbreek is en die tersiêre struktuur na 'n sekondêre struktuur verander het. Die proses word denaturasie genoem. Proteïene kan ook deur pH-veranderings gedenatureer word.
Sjaria
Sjaria is ’n belangrike bron van wetgewing in baie Moslemlande, waar die regering die meeste of sommige van die kode toepas. Hulle sluit in Saoedi-Arabië, Soedan, Iran, Irak, Afganistan, Pakistan, Broenei, die Verenigde Arabiese Emirate, Katar, Jemen en Mauritanië. In dié lande word strawwe wat deur sjaria voorgeskyf word, dikwels steeds toegepas, soos onthoofding, lyfstraf en steniging – binne of buite die wet. Daar is omstredenheid oor wat sommige mense beskou as ’n beweging deur verskeie Islamitiese groepe om sjaria oor die wêreld heen toe te pas, wat al tot geweld    en selfs oorlog gelei het. Moslems in die meeste lande erken wel dele van sjaria vir persoonlike sake.
Organiese molekules
Funksies
Baie proteïene is ensieme, 'n belangrike en groot groep biologiese katalisators. Hulle fungeer om reaksies wat by ŉ temperatuur van 37°C en by pH 7 nooit eens sou plaasgevind het nie, vinnig te laat verloop. Strukturele proteïene is ŉ belangrike groep. Glikoproteïene ('n kombinasie van proteïene en koolhidrate) help sellulose om plantselwande 1e versterk. Proteïene is essensieel in die funksionering van selmembrane, waar dit die deurgang van stowwe reguleer, selidentiteit verskaf en die membrane rekbaar of saamtrekbaar maak.
Ander strukturele proteïene is kollageen in kraakbeen, miosien in die spiere, elastien in ligamente en die keratien in die vel. Die proteïenkapsule wat virusse se nukleïensuur omhul, word ook as ŉ strukturele proteïen beskou. Sommige proteïene word gebruik om stowwe te vervoer, byvoorbeeld hemoglobien wat asemhalingsgasse in die bloed van vertebrate vervoer. Lipiede word in die bloed vervoer deur 'n klas lipoproteïene (‘n kombinasie van proteïene en lipiede).
Sjaria
Fikh
Fikh is die menslike begrip van die sjaria en die Islamitiese regswetenskap. Dit behandel die nakoming van rituele, morele waardes en sosiale wetgewing in Islam.
Fikh word deur Islamitiese regsgeleerdes (oelama) uitgebrei en ontwikkel deur die interpretasie (ijtihad) van die Koran en hadit. Dit word deur die beslissings (fatwa) van Islamitiese regsgeleerdes geïmplementeer. Terwyl die Koran en hadit as onfeilbaar beskou word, kan fikh-standaarde van geval tot geval wissel.
Organiese molekules
Funksies
Proteïene kan as reserwe-energiebron dien, soos die albumien in voëleiers, wat aan ontwikkelende kuikens energie en aminosure vir groei moet verskaf. Plante berg proteïene in hul sade om as energiebron en as aminosuurbron te dien wanneer die sade ontkiem. 'n Voorbeeld hiervan is die legumien in boontjies. Vanweë hul struktuur maak proteïene soos aktien en miosien dit vir spiere moontlik om te kan saamtrek. Trombien en fibrinogeen, byvoorbeeld, help bloed om te stol.
Teenliggaampies help met die bestryding van siektes. Immunoglobiene reageer op die aanwesigheid van vreemde stowwe in die liggaam, identifiseer hulle en help om hulle te neutraliseer. Baie toksiene (gifstowwe) is proteïene, soos ook die meeste bakteriële eksotoksiene, soos die toksien van Clostridium botilinum, wat 'n soort voedselvergiftiging veroorsaak. Slanggif en spinnekopgif is ook proteïene. Ook baie hormone is proteïene, maar hierdie stowwe het net ŉ regulerende werking en is nie by reaksies betrokke soos ensieme nie. Voorbeelde van sulke hormone is insulien en die luteïniserende hormoon (LH).
Frank Wood (akteur)
Frank Wood (* Mei 1960) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Thirteen Days (2000), Michael Clayton (2007), The Taking of Pelham 123 (2009), en St. Vincent (2014).
Matthias Claudius
Matthias Claudius (15 Augustus 1740 – 21 Januarie 1815) was 'n Duitse digter en joernalis, ook bekend aan die pennaam “Asmus”.
Lewe
Hy het 'n groot aantal prosastukke en gedigte in die koerant gepubliseer. Hulle was in eenvoudige en suiwer Duits geskryf, en het by die populêre smaak van die tyd aangesluit. In baie was daar 'n weerklank van uitbundige en buitensporige humor of selfs die burleske, terwyl andere weer vervul was van stille meditasie en plegtige sentiment.
Tydens sy vroeëre dae, miskien te wyte aan die invloed van Klopstock saam met wie hy 'n intieme verhouding gevorm het, het Claudius sterk piëtisties geword, en die diepgaande kant van sy geaardheid het homself geopenbaar. In 1814 het hy na Hamburg na die huis van sy skoonseun, die uitgewer Friedrich Christoph Perthes getrek, waar hy op 21 Januarie 1815 gesterf het.
Werk
Claudius se gedig Dood en die Maagd, was in 1817 deur die komponis Franz Schubert gebruik vir sy mees gevierde Liedere, wat op sy beurt die basis sou word vir Schubert se 1824 strykkwartet van dieselfde naam.
Claudius se versamelde werke was gepubliseer onder die titel van Asmus omnia sua secum portans, oder Sämtliche Werke des Wandsbecker Boten (8 vols., 1775–1812; 13de uitgawe, deur C. Redich, 2 vols., 1902).
Sy biografie was geskryf deur Wilhelm Herbst (4de uitgawe, 1878). Sien ook M. Schneidereit, M. Claudius, seine Weltanschauung und Lebensweisheit (1898).
Morowe
Morowe is 'n Swart nedersetting noord van Polokwane, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Marilyn Maye
Marilyn Maye (* 1928) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Ed Sullivan Show (1948), The Jackie Gleason Show (1966), CBS News Sunday Morning (1979), en American Songbook at NJPAC Hosted by Michael Feinstein (2017).
Suid-Afrikaanse Nasionale Kunsmuseum
Die Suid-Afrikaanse Nasionale Kunsmuseum (Engels: Iziko South African National Gallery) is die nasionale kunsmuseum van Suid-Afrika wat in Kaapstad geleë is. Die museum se versameling is in 1872 met die skenking van Sir Thomas Butterworth se persoonlike galery begin.
Die hoofgebou, wat deur Clelland & Mullins en F K Kendall ontwerp is, is in 1930 voltooi. Die bouwerk is befonds deur die Unie van Suid-Afrikaregering, die Stadsraad van Kaapstad en die Hyman Liberman Nalatenskap. Verskeie verbeteringe is sedertdien aangebring soos byvoorbeeld klimaatbeheer en verbeterde beligting in 1991.
Verskeie ander kunsbeskermers het oor die jare bydraes aan die museum gemaak. Een van die belangrikste skenkings is die meer as 400 items insluitend skilderye, afdrukke en tekeninge wat deel vorm van die Sir Abe Bailey skenking. Die skenking deur die Suid-Afrikaanse mynmagnaat, politikus en finansier verteenwoordig een van die grootste Britse sportkunsversamelings wat deur enige openbare museum ter wêreld gehou word. Die Sir Abe Bailey Trust het ook by die instandhouding van die museum betrokke gebly en in die onlangse verlede aansienlike bydraes gemaak tot die bewaring van die versameling.
Vandag sluit die museum se permanente versameling hoë gehalte voorbeelde van Suid-Afrikaanse, Nederlandse, Vlaamse, Franse en Britse werke in. Verskeie 20ste eeuse kunstenaars word verteenwoordig insluitend lede van die New English Art Club en die Bloomsbury Groep. 'n Aantal werke van belangrike kunstenaars soos John Walker, Michael Porter, Gary Wragg, Alan Davie en Ronald Kitaj is in die 1980's aangekoop. Gebrek aan befondsing en die hoë pryse van Westerse kuns het die uitbrei van hierdie versamelings egter beperk. Die museum spits hom die afgelope aantal jare eerder op die aankoop van eietydse Suid-Afrikaanse kuns aan. Sedert die 1990's het die galery 'n poging aangewend om 'n versameling te vestig wat die kuns van Afrika en veral Suider-Afrika vier. Die galery huisves 'n dan ook gesaghebbende versameling van Afrika beeldhouwerk en kralewerk. Die museum is ook betrokke by die repatriasie van voorwerpe wat oor die afgelope 200 jaar uit die land geneem is.
Uitstallings van werke uit die permanente versameling word gereeld afgewissel. Tydelike uitstallings van skilderye, werk op papier, fotografie, nuwe media, beeldhouwerk, kralewerk en tekstiel word gereeld aangebied. Die uitstallings is daarop gemik om insae te lewer in die estetiese produksie in Suid-Afrika, Afrika en elders. Belangrike tydelike uitstalling wat reeds deur die museum gehou is sluit dié van William Kentridge (William Kentridge Retrospective), Moshekwa Langa (Fresh), Jane Alexander (Butcher Boys), Wim Botha, Cecil Skotnes (Cecil Skotnes Retrospective), Santu Mofokeng (Invoice), Gerard Sekoto (From the Paris Studio), Marlene Dumas (Intimate Relations) en Picasso and Africa in.
Ntlolane
Ntlolane is 'n Swart nedersetting wes van Polokwane, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Matthew Wood (sound editor)
Matthew Wood (gebore 15 Augustus 1972) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005), Super 8 (2011), Rogue One: A Star Wars Story (2016), en Star Wars: The Last Jedi (2017).
Koolstof-14
Koolstof-14 (C) is 'n radioaktiewe isotoop van die element koolstof.
Dit word deur die kosmiese straling in klein hoeveelhede in die atmosfeer gevorm en dit word gebruik as 'n vorm van radiometriese datering om sekere organiese materiaal se ouderdom te bepaal. Dit is seker die bekendste metode om die ouderdom van organiese materiaal te bepaal tot ongeveer 90 000 jaar oud.
Om te verduidelik wat koolstof-14 is, net eers 'n agtergrond oor atome:
Alle materie bestaan uit atome. Atome het 'n kern in die middel waarom elektrone (negatief-gelaaide deeltjies) draai. 'n Atoom se kern bestaan uit protone (positiefgelaaide deeltjies) en neutrone (neutraal gelaai). Die atoomgetal van 'n atoom dui op die aantal protone van 'n atoom. Protone en neutrone word nukleone genoem. 'n Atoom met 'n neutrale lading het ewe veel protone(+) en elektrone(-). Verskillende elemente bevat verskillende hoeveelhede protone (en elektrone), bv: waterstof het 1 proton, koolstof het 6 protone, suurstof het 8, goud het 79 (kyk Periodieke tabel). Vir meer inligting oor atome, kyk die definisies hieronder:
Vorming van C-14
Koolstof het 6 protone en daar is drie isotope van koolstof wat natuurlik op aarde voorkom: 99% van die koolstof op aarde is koolstof-12 (6 neutrone), 1% is koolstof-13 (7 neutrone), en koolstof-14 (6 neutrone) wat in spoorhoeveelhede (baie klein hoeveelhede) voorkom.
Koolstof-14 word gevorm wanneer kosmiese strale in die boonste atmosfeer neutrone uit die nukleus van 'n atoom uitslaan. Hierdie uitgeslaande neutrone beweeg teen 'n baie vinnige spoed en bots teen gewone stikstof (14N) wat op 'n laer hoogte in die atmosfeer voorkom. Wanneer hierdie neutrone van die protone van die stikstof uitslaan, lei dit tot die vorming van koolstof-14:
Verval
In teenstelling met gewone koolstof-12 (12C), is koolstof-14 (14C) onstabiel (radio-aktief) en daarom begin dit stadig met die proses van radioaktiewe verval. Een van die protone van 14C verval en word 'n proton om weer stikstof (14N) te word. Tydens hierdie proses word energie vrygestel deur die volgende reaksie:
Die halfleeftyd van 14C is ~5730 jaar. Die hoeveelheid 14C halveer dus elke 5730 jaar. Die volgende formule word gebruik vir halfleeftyd:
Waar:
Dus, as t = HL, dan is:
Dus, na elke halfleeftyd halveer die konsentrasie.
Die volgende tabel demonstreer hoe die verval werk:
'n Ander interessante aspek van koolstof-14 is dat omdat sy halfleeftyd relatief kort is, verminder die koolstof-14 relatief vinnig tot baie klein konsentrasies wat 'n mens nie akkuraat kan meet nie. Daar word egter vandag koolstof-14 in diamante en dinosourusbene gevind.
Kalibrasie
Die produksie van die radio-isotoop was — in teenstelling tot die vervalproses — in die geskiedenis nie altyd dieselfde gewees nie. Die hoeveelheid koolstof-14 in lewende dinge word bepaal deur die hoeveelheid koolstof-14 in die atmosfeer. Dit is een van die probleme met radiometriese dateringsmetodes, want niemand weet presies wat die aanvangskonsentrasie van koolstof-14 in die atmosfeer was toe die lewende organisme gesterf het nie. Die probleem word deur die spesialiste oorkom deur die ouderdom wat verkry word, te vergelyk met voorbeelde uit bekende ouderdomme en dan 'n kalibrasie-kurwe te gebruik om 'n definitiewe ouderdom vas te stel.
'n Belangrike bron van vergelykingsmateriaal is die groeiringe wat in die hout van bome aangetref word. Die studie hiervan word dendrochronologie genoem. Dis moontlik om te bepaal uit watter jaar 'n bepaalde ring stam. Indien van die hout van hierdie ring 'n koolstof-14-konsentrasie bepaal word, lewer dit 'n kalibrasiepunt op. Die kalibrasiekromme is amper 'n reguit lyn, maar dit bevat afwykings wat die geskiedkundige veranderings in die produksie weerspieël. Hierdie afwykings lyk lukraak, maar hulle is in die verlede vasgelê en verander nie meer nie. Om hierdie gegewens as kalibrasie te gebruik, word nie-parametriese Bayesiaanse statistiek toegepas.
Slawerny in Suid-Afrika
Slawerny was algemeen in Suid-Afrika tot en met die afskaffing daarvan in 1834.
Slawerny onder die Nederlandse bewind
In 1652 vestig Jan van Riebeeck 'n verversingstasie aan die suidpunt van Afrika by, wat nou bekend staan as Kaapstad, en vra slawe aan vanaf sy Nederlandse base. Die eerste slaaf, Abraham van Batavië, kom in 1653 in die Kaap aan. Batavië was die naam van die hedendaagse Djakarta gedurende die Nederlandse Ryk. Kort na Abraham se aankoms is 'n seereis vanaf Kaapstad na Mauritius en Madagaskar onderneem om slawe vir die verversingspos daar te gaan haal.
In April 1657 was daar 10 slawe uit 'n totale bevolking van 144 mense aan die Kaap. Die slawetal het in die daaropvolgende jaar aansienlik vermeerder toe die Nederlanders 'n Portugese slaweskip met 500 Angolese slawe aan boord gekaap en in Kaapstad gaan aflaai het. Twee maande later het daar nog 228 slawe uit Guinee aangekom.
Slawerny onder die Britse bewind
In 1795 neem die Britte die Kaap oor en aanvaar in 1807 die wet op slawehandel. Dit is in 1808 afgedwing met 'n verbod op buitelandse slawehandel. Slawehandel is net binne die kolonie toegelaat.
Die eerste groot golf van Britse setlaars, die 1820-Setlaars, was nie toegelaat om slawe te besit nie.
Afskaffing van slawehandel
In 1833 is die wet op die afskaffing van slawerny by wyse van 'n koninklike bekragtiging goedgekeur. Dit het die weg gebaan vir die afskaffing van slawerny in die Britse Ryk en sy kolonies. Op 1 Augustus 1834 is alle slawe in die Britse Ryk vrygelaat, maar hulle is in die diens van hul voormalige eienaars geplaas in 'n soort van vakleerlingskap wat in twee fases ingestel is. Die eerste fase van vakleerlingskap het op 1 Augustus 1838 tot 'n einde gekom, en die finale sou op 1 Augustus 1844, ses jaar later, in werking tree.
Miguel de Cervantes
Miguel de Cervantes Saavedra (* 29 September 1547 in Alcalá de Henares (by Madrid); † 23 April 1616 in Madrid) was 'n Spaanse romanskrywer, digter, dramaturg en soldaat. Hy is veral bekend vir sy roman Don Quixote de la Mancha, een van die belangrikste Europese letterkundige werke.
Sy hele lewe lank was hy arm en deur die ongeluk gevolg. In die Slag van Lepanto in 1571 verloor hy sy regterarm, byvoorbeeld, en in 1575 word hy gevange geneem deur seerowers van Algiers en vyf jaar lank aangehou alvorens sy losprys betaal is. Sy bekendste werk is Lewe en dade van die skerpsinnige edelman Don Quijote van La Mancha (El Ingenioso Hidalgo Don Quijote de la Mancha). Cervantes se invloed op die Spaanse taal was enorm en Heinrich Heine het gemeen, dat Cervantes slegs met William Shakespeare en Johann Wolfgang von Goethe vergelyk kan word. Hy word afgebeeld op Spaanse Euromunte van 10, 20 en 50 sent.
P2 (voorafvervaardigde woonstelgebou)
P2 is die afkorting vir 'n tipe woonstelgebou wat in die Duitse Demokratiese Republiek (DDR) van voorafvervaardigde betonpanele gebou is. Die "P" verwys na die draende mure wat parallel met die buitefasades geplaas is, terwyl die syfer "2" beteken dat daar twee trapopgange na die verskillende verdiepings is. Die tweede syfer, soos in P2/10, dui die aantal verdiepings aan.
Miguel de Cervantes
Belangrikste werke
Om geld in die hande te kry, het Cervantes reeds gedurende sy wittebroodsdae sy eerste herdersroman Galatea geskryf. Hy is kort daarna as toneelskrywer aangestel, maar het nie veel welslae met sy dramas behaal nie, want hy moes spoedig 'n ander beroep soek. Eers het hy 'n karige bestaan as graanhandelaar probeer maak, en toe het hy 'n belastinggaarder geword.
P2 (voorafvervaardigde woonstelgebou)
Die eerste woonstelblok, wat op industriële manier van voorafvervaardigde betonpanele gebou is, het in 1964 as eksperimentele gebou in die Berlynse stadsdistrik Lichtenberg ontstaan en is intussen tot monument verklaar. Later is met die stelselmatige oprigting van hierdie soort woonstelgeboue begin, waarby die aantal verdiepings gevarieer het en ook wigvormige grondplanne vir geboë woonstelblokke ontwerp is.
Miguel de Cervantes
Belangrikste werke
Hy begaan egter 'n paar ernstige flaters en word ontslaan en in hegtenis geneem. Hoewel hy gou weer vrygelaat is, was sy omstandighede meer wanhopig as ooit tevore. Te midde van die ellende en armoede het sy skryftalent egter ongekende hoogtes bereik. Gedurende hierdie tyd begin hy om die verhaal van "die vindingryke ridder Don Quijote de la Mancha" neer te skryf.
Die roman was 'n parodie ('n geskrif wat die spot dryf met ander letterkundige werke deur hulle op 'n oordrewe wyse na te aap) van die opgeblase ridderromans van sy tyd. In die persoon van die held kan die skrywer self herken word; soos Don Quijote, die "ridder met die droewige gelaat", moes Cervantes sien hoe sy mooiste drome onder die aanslag van die alledaagse werklikheid verbrokkel.
P2 (voorafvervaardigde woonstelgebou)
Eksterne skakels
Fotogalery
Meander
'n Meander (of rivierkronkel) is 'n kromming in 'n kronkelende waterloop of rivier. 'n Meander vorm wanneer bewegende water die buitenste rivieroewers erodeer en die vallei verbreed. Die binneste deel van die rivier het gevolglik minder energie en daar vind afsetting plaas. Enige grootte stroom kan begin kronkel wanneer sedimente van die buite-oewer geërodeer word en aan die binnekant afgeset word. Die gevolg is 'n slingerpatroon waar 'n rivier heen en weer oor sy vallei-afwaartse as vloei. Wanneer 'n kromming van die hoofstroom afgesny word, word 'n hoefystermeer gevorm. Met verloop van tyd migreer meanders stroomaf, soms binne so 'n kort tydjie dat plaaslike munisipaliteite probleme met die instandhouding van stabiele paaie en brûe ondervind.
Miguel de Cervantes
Belangrikste werke
Die eerste deel van die roman het in 1604 verskyn en onmiddellik groot byval gevind; die tweede deel is in 1614 voltooi. Intussen is die skrywer weliswaar van sy geldelike sorge bevry, maar sy gesondheidstoestand het vinnig versleg. Kort na die verskyning van die tweede deel van die Don Quijote het Cervantes op 23 April 1616 in die ouderdom van 69 jaar gesterf. Sy eie dood word as't ware weergegee in die roerende slot van sy meesterstuk. Die aanhaling wat volg, kom uit die uitmuntende vertaling uit Spaans deur die bekende Afrikaanse skrywer Andre P. Brink:
"Nou kan my pen rus. Vir my alleen is Don Quijote gebore en ek vir hom; hy het gehandel, en ek het geskryf; en ons twee is een. Laat rus nou die moeë, stowwerige beendere van Don Quijote in die graf waar hy uitgestrek lê, nie meer in staat om op nuwe togte uit te trek nie. Vaarwel."
Meander
Tensy anders aangedui, is "meanders" en "kronkelings" sinoniem en verwys dit na herhalende krommingspatrone of golfvorms. In sommige skemas is "meanders" slegs van toepassing op riviere met oordrewe sirkelvormige lusse of sekondêre meanders, menende meanders op meanders.
Alle strome is op een of ander stadium in hulle geologiese geskiedenis en vir 'n sekere gedeelte van hulle lengte kronkelend.
Meandermeetkunde
Die tegniese beskrywing van 'n kronkelende waterloop word meandergeometrie genoem. Rivierkronkels word as 'n onreëlmatige golfvorm gekarakteriseer. As golfvorm volg die kronkelende stroom die vallei-afwaartse as, 'n reguit lyn wat op só 'n manier by die kurwe aangepas is dat die som van al die amplitudes (slingerbreedtes) wat daar gemeet is, nul is. Hierdie as verteenwoordig die algemene rigting van die stroom.
By enige dwarssnit (van die kronkel- en vallei-afwaartse as) volg die water die kronkelas, met ander woorde die as van die rivierbedding. Twee opeenvolgende kruispunte van die kronkel- en vallei-afwaartse asse, vorm 'n meanderlus. Die meander is twee opeenvolgende lusse wat in teenoorgestelde transversale rigtings wys. Die afstand van een meander langs die vallei-afwaartse as is die meanderlengte of golflengte. Die maksimum afstand vanaf die vallei-afwaartse as na die kronkel-as van 'n lus is die meanderbreedte of amplitude. Die rivierloop by daardie punt is die apeks.
In teenstelling met sinusgolwe, is die lusse van 'n rivierkronkel meer sirkelvormig. Die kromming wissel van 'n maksimum by die apeks tot zero by 'n kruispunt (reguit lyn), ook genoem 'n infleksie (buiging), aangesien die kromming in daardie omgewing van rigting verander. Die radius van die lus is die reguit lyn loodreg op die vallei-afwaartse as wat die kronkelas by die apeks sny. Aangesien die lus nie ideaal is nie, word bykomende inligting benodig om dit te karakteriseer. Die oriënteringshoek is die hoek tussen die kronkel-as en die vallei-afwaartse as op enige punt op die kronkel-as. By die apeks het die lus 'n buite- of konvekse oewer en 'n binne- of konkawe oewer. Die meandergordel word deur 'n gemiddelde meanderbreedte gedefinieer, wat vanaf buite-oewer tot buite-oewer, in plaas van vanaf kronkel-as tot kronkels-as gemeet word. As daar 'n vloedvlakte is, oorskry dit die meandergordel. Die meander is dan vry – dit kan enige plek op die vloedvlakte aangetref word. As daar nie 'n vloedvlakte is nie, is die meander vas. 'n Meander het ook 'n dieptepatroon. Die kruisings word deur stroomversnellings of vlak beddings gekenmerk, terwyl daar poele by die apekse is. In 'n poel is vloeirigting afwaarts en word die beddingmateriaal geërodeer. Die grootste volume vloei egter stadig aan die binnekant van die kromme waar sediment as gevolg van verminderde stroomsnelheid afgeset word.
Die maksimum dieptelyn, of kanaal, is die thalweg of thalweglyn. Dit word dikwels as die grenslyn aangedui wanneer 'n rivier as politieke grens gebruik word. Die thalweg loop teenaan die buite-oewer en keer terug na die middel wanneer 'n stroomversnelling bereik word. Die meanderbooglengte is die afstand van die thalweg deur die loop van een meander. Die rivierlengte is die lengte van die kronkelas.
Vorming
Meandervorming is die gevolg van natuurlike faktore en prosesse. Die golfvormstruktuur van 'n stroom is voortdurend besig om te verander. Water vloei in 'n kolkbeweging wanneer dit 'n kromming in 'n stroom bereik. Wanneer 'n kanaal 'n sinusoidale (kronkelende) pad begin volg, is daar 'n dramatiese toename in die amplitude en konkawiteit van die lusse. Dit is as gevolg van die effek van 'n spiraalvormige vloei wat digte, geërodeerde materiaal na die binnekant van die kromming vee, en die buitekant van die kromming onbeskermd laat, vatbaar vir versnelde erosie wat tot die vorming van 'n positiewe terugvoerlus lei. In Elizabeth A. Wood se woorde: "... die proses van meandervorming blyk 'n selfversterkende proses te wees... waarin 'n groter kromming tot meer oewererosie lei, wat weer tot 'n groter kromming lei..." Die dwarsstroom oor die vloer van die kanaal is deel van die sekondêre vloei en vee dig geërodeerde materiaal na die binnekant van die kromming. Die dwarsstroom styg naby die binnekant en vloei uitwaarts na die buitekant om sodoende die spiraalvormige vloei te vorm. Hoe groter die kromming van die draai, en hoe vinniger die vloei, hoe sterker is die dwarsstroom.
Die behoud van die hoekmomentum veroorsaak dat die snelheid aan die binnekant van die kromming vinniger as aan die buitekant is.
Gly-oewer
Die geleidelike helling aan die binnekant van 'n meander word 'n gly-oewer genoem. Dit word dikwels deur 'n stiloewerwal in die rivier aangedui.
Rivierkrans
Aan die buitekant van die meander sny die rivier in die oewer in. Dit lei dikwels tot die ontstaan van 'n rivierkrans, ook bekend as 'n hangoewer of 'n hang.
Erosiemeganika
Die meeste meanders word in die omgewing van 'n rivierkanaal met vlak 'n gradiënt, 'n goed ontwikkelde vloedvlakte en vloedvlaktemateriaal aangetref. Die afsetting van sediment vind aan die binne-oewer plaas aangesien die rivier se sekondêre vloei sand, klippe en ander materiaal oor die bedding na die binneste radius van die rivierkromming vee om sodoende 'n stiloewerwal onder die glyoewer te skep. Erosie is groter aan die buitekant van die draai waar die grond nie deur die afsetting van sand en klippe beskerm word nie. Hierdie erosie veroorsaak dat die meander geneig is om in die rigting van die buitenste kromming te ontwikkel en 'n rivierkrans gevorm word. Dit kan in areas gesien word waar wilgerbome op rivieroewers groei; aan die binnekant van die meander is wilgers dikwels ver van die oewer af terwyl die boomwortels aan die buitekant van die kromming dikwels in die rivierwal sigbaar is.
Stiloewerwal
Stiloewerwalle is eenvoudig 'n opeenhoping van afgesette alluvium wat aan die binne-oewer van 'n meanderkromming versamel. Die opeenhoping is die gevolg van die stroom se laer snelheid aan die binnekant van die kromming. Sediment is meer geneig om teen laer snelhede afgeset te word.
Ingekerfde meanders
Indien die helling van 'n gevestigde kronkelende stroom skielik toeneem, sal afwaartse erosie hervat word. Namate die stroom afwaarts erodeer, sal die gevestigde kronkelpatroon 'n diep vallei vorm wat as 'n ingekerfde of ingesinkte meander bekend staan.
Tom Santschi
Tom Santschi (24 Oktober 1880 – 9 April 1931) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Garden of Allah (1916), 3 Bad Men (1926), When a Man Loves (1927), en King of the Wild (1931).
Meander
Hoefystermere
Hoefystermeer vorm wanneer groeiende meanders mekaar sny en 'n meanderlus afgesny en gevolglik sonder 'n aktiewe snystroom gelaat word. Die proses hou gewoonlik met oorstromings verband waar die rivier geneig is om die pad van die minste weerstand te volg. Die hoefyster, wat baie minder energie as die meer direkte rivierloop het, versamel met elke oorstroming meer afgesette sediment totdat dit onafhanklik van die rivier is. Die grootste hoefystermere is in gebiede met groter vloedvlaktes waar die riviere meer plek het om te kronkel. Met verloop van tyd is hierdie hoefystermere geneig om op te droog of met sediment gevul te word.
Verlate meander
Net soos 'n hoefystermeer word 'n ingekerfde meander soms afgesny. Die landvorm word 'n verlate meander genoem. In die suidweste van die Verenigde State staan dit ook as 'n rincon bekend. Een dramatiese voorbeeld in Lake Powell word "Die Rincon" genoem.
Afgeleide hoeveelhede
Die meanderverhouding of kronkelindeks is 'n metode vir die kwantifisering van die mate waarin 'n rivier of stroom kronkel (in watter mate die rivierloop van die kortste moontlike pad afwyk). Dit word bereken as die lengte van die stroom gedeel deur die lengte van die vallei. 'n Reguit rivier se meanderverhouding sal 1 wees (dit sal dieselfde lengte as die vallei wees). Hoe hoër hierdie verhouding bo 1 is, hoe meer kronkel die rivier.
Hrant Dink
Hrant Dink (Armeens: Հրանդ Տինք; 15 September 1954 – 19 Januarie 2007) was ’n Turks-Armeense redakteur, joernalis en rubriekskrywer. As hoofredakteur van die tweetalige Turks-Armeense koerant Agos (Ակօս) was hy ’n vooraanstaande lid van die Armeense minderheid in Turkye.
Dink was veral bekend as voorstander van Turks-Armeense versoening asook mense- en minderheidsregte in Turkye; hy was dikwels krities teenoor beide Turkye se ontkenning van die Armeense volksmoord van 1915 en van die Armeense diaspora se veldtog om dit internasionaal erken te kry. Hy is drie keer onder Artikel 301 vervolg vir die "afkraking van Turkswees" en het verskeie doodsdreigemente ontvang van Turkse nasionaliste.
Dink is in Januraie 2007 in Istanboel vermoor deur Ogün Samast, ’n 17-jarige Turkse nasionalis. Dit het gebeur kort ná die première van die volksmoord-dokumentêr Screamers, waarin ’n onderhoud met hom gevoer word oor die Turkse ontkenning van die Armeense volksmoord en die saak teen hom onder Artikel 301. Hoewel Samast in hegtenis geneem is, het foto's van hom sedertdien verskyn waarop glimlaggende Turkse polisiemanne saam met hom voor ’n Turkse vlag poseer. Die foto's het ’n skandaal in Turkye veroorsaak en ’n ondersoek is van stapel gestuur om die betrokke polisiemanne te ontslaan.
By sy begrafnis het tweehonderdduisend roubeklaers uit protes gemarsjeer terwyl hulle sing "Ons is almal Armeniërs" en "Ons is almal Hrant Dink". Kritiek op Artikel 301 het toegeneem ná sy dood en dit het gelei tot ’n voorstel in die parlement om dit te herroep. Die akademiese jaar 2007–2008 aan die Kollege van Europa is na hom genoem. Tydens die Turkse betogings van 2013 in Istanboel en ander stede oor die outoritêre regering van eerste minister Recep Tayyip Erdoğan is ’n simboliese straat in Taksim Gezi-park na hom genoem.
Punjab Landbou-universiteit
Die Punjab Landbou-universiteit (PAU) in Ludhiana is die grootste landbou-universiteit in Asië. Dit is 'n staatslandbou-universiteit in Indië. Dit is in 1962 gestig en is die derde oudste landbou-universiteit van die land. Dit is formeel op 8 Julie 1963 deur die destydse premier van Indië, Pandit Jawaharlal Nehru, ingehuldig. PAU was in die 1960's 'n baanbreker in die Groen Rewolusie in Indië.
Hoensbroek
Hoensbroek is 'n stad in die Nederlandse munisipaliteit Heerlen, geleë in die provinsie Limburg. Die plek het 19 915 inwoners in 2012 en het 'n bekende kasteel binne sy stadsgrense: Kasteel Hoensbroek. In 2011 was hierdie kasteel die mees besoekte museum in die provinsie.
Die stad het ook twee kerke, verskillende skole en verenigings. Hoensbroek lê aan die provinsiale weg N298 en het op dié manier 'n direkte verbinding met die stad Heerlen in die suide en Brunssum in die noorde.
Peter Schmidt
Peter Schmidt (17 Mei 1931 – 22 Januarie 1980) was 'n Berlyns-gebore Britse kunstenaar en skilder. Hy was 'n teoretikus van kleur en komposisie en 'n pionier in multimedia uitstallings asook 'n invloedryke onderwyser aan die Watford Kunstekollege.
Hy het saam met Hansjörg Mayer, Brian Eno, Mark Boyle, Dieter Roth, Russell Mills, David Toop en Tom Phillips gewerk.
Biografie
Peter Schmidt is op 17 Mei 1931 in Berlyn gebore. Hy het in 1938 saam met sy Joodse moeder na Engeland verhuis en in 1947 begin skilder. Hy het van 1951 tot 1953 gestudeer aan die Goldsmiths Kollege, en vanaf 1953 tot 1957 aan Slade School. Hy het die Abbey Minor Reisbeurs vir 1957-58 gewen en in Sisilië getoer.
By sy terugkeer na Engeland het hy direk van voorwerpe en mense af geskilder, hoofsaaklik in olie. Sy werk is by Beaux Arts uitgestal, met sy solo-tentoonstelling in 1961.
Hy was die onderwerp van 'n rolprent, CUBISM AND BEYOND: DEPARTURES, wat in 1961 vir BBC gemaak is. In 1963 het hy 'n skilderbegrip otwikkel wat hy PROGRAM genoem het.
Hy het in 1966 'n reeks werke geskep wat geïnspireer is deur musiek en tentoongestel is tydens 'n solo-skou by Curwen Gallery. Teen hierdie tyd het sy werk heeltemal abstrak begin raak.
In 1967 het hy 'n elektroniese musiekgeleentheid genaamd A PAINTERS USE OF SOUND by die ICA opgevoer. Ander musiek en opvoerings is gehou by die Bristol Kunssentrum, die UFO Klub en die Cochrane Theatre.
Hy het ook op daardie tydstip saam met Mark Boyle gewerk en het in "Son et Lumiere" opgetree, wat ook gehou is by die Cochrane. Hy was die musikale direkteur van die 1968 ICA tentoonstelling "Cybernetic Serendipity", waarvan Jasia Reichardt die kurator was.. Hy het in 1969 ELECTRONIC SOUP MIX opgevoer by die Curwin Galery en FILM SOUND MIXES by die ICA.
Teen hierdie tyd het sy werk weereens meer figuratief begin word. In 1975 het hy 'n tentoonstelling gehad by Whitechapel Kunsgalery in samewerking met sy studente aan Watford Kunsskool, genaamd "Painting on Clothes".
Schmidt het gedurende sy leeftyd baie mediatipes en idees ondersoek. Hy het 'n groot aantal werke gepubliseer, insluitende boeke, rolprente en skilderye.
Gedurende sy laaste jare het hy met waterverf geskilder en baie tyd spandeer aan die skilder van landskappe op die Kanariese Eilande, die Eiland van Skye teen die kus van Skotland, en Ysland.
Gidon Kremer
Gidon Kremer (Lets: Gidons Krēmers; * 27 Februarie 1947) is 'n Letse klassieke violis, artistieke direkteur, en stigter van Kremerata Baltica.
Lauren Mayhew
Lauren Mayhew (gebore 27 November 1990) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Raise Your Voice (2004) en in die televisiereekse American Dreams (2002), Dexter (2006), en WWE Superstars (2009).
Peter Schmidt
Biografie
Schmidt was met vakansie op La Gomera in die Kanariese Eilande toe hy skielik op 22 Januarie 1980 aan 'n hartaanval beswyk het, slegs dae voor die opening van die tentoonstelling.
Hy word oorleef deur sy broer, suster, seun, dogter, hulle moeder (en sy tweede vrou) asook sy derde vrou.
Tentoonstellings
Peter Schmidt het uitstallings gehad by:
OAK (vliegtuigkorporasie)
OAK (Russies Объединённая Авиастроительная Корпорация, Obedinjonnaja Awiastroitelnaja Korporatsija, Engels United Aircraft Corporation) is 'n Russiese lugvaartkonsortium wat uit dié land se grootste vliegtuigvervaardigers Soechoi, Mikojan-Goerewitsj, Toepolef PSC, Iljoesjin en IRKUT (Berijef en Jakowlef) bestaan.
Meer as 80 persent van OAK se aandele word deur die Russiese regering gehou. Die maatskappy konsolideer privaat- en staatsbeheerde Russiese vliegtuigvervaardigers wat by die ontwerp, vervaardiging, bemarking en verkoop van militêre, passasiers-, vrag- en onbemande vliegtuie betrokke is.
Gidon Kremer
Lewe en loopbaan
Gidon Kremer is in Riga gebore. Sy vader was Joods en 'n oorlewende van die Holocaust. Sy moeder was van Duits-Sweedse afkoms.
Sy oupa Karl Brückner was 'n bekende musikoloog en violis in Riga. Hy het op die ouderdom van vier die viool begin bespeel, en opleiding ontvang van sy vader en oupa wat beide professionele violiste was. Hy het voortgegaan om by die Riga Musiekskool te studeer, waar sy onderwyser hoofsaaklik Voldemar Sturestep was.
Van 1965 het Gidon Kremer saam met David Oistrakh by die Moskou Konservatoria gestudeer. In 1967 het hy derdeprys gewen by die Koningin Elisabeth Musiekkompetisie in Brussel; en in 1969 het hy die tweede prys gewen tydens die Montreal Internasionale Vioolkompetisie (gedeel met Oleh Krysa), gevolg deur eersteprys tydens die Paganini Kompetisie in Genua; en uiteindelik in 1970 weer die eerste prys tydens die Internasionale Tsjaikofski Kompetisie in Moskou.
Kremer se eerste konserttoer in die Weste was in Wene se Musikverein in die jaar 1970, waar hy saam met Thomas Schippers en die Weense Filharmoniese Orkes gespeel het. Hy het sy buiging in Duitsland gemaak tydens die Bachwoche Ansbach-fees en in 1975 saam met die Berliner Philharmoniker. Sy buiging in Londen was in 1976 saam met André Previn, gevolg deur verskynings by die Salzburgfees in 1976 en in New York en Japan in 1977.
In 1980 het hy die Sowjetunie verlaat om hom in Duitsland te vestig. In 1981 het Kremer 'n kamermusiekfees in Lockenhaus, Oostenryk gestig, met 'n gerigtheid op nuwe en ongewone programme en vir dertig jaar tot 2011 as artistieke direkteur daarvan gedien.
In 1997 het Kremer die Kremerata Baltica kamermusiek orkes gestig, wat uit jong spelers van die Baltiese streek bestaan het. Hy was ook een van die artistiese direkteurs van die "Art Projekt 92" fees in München en is direkteur van die Musiksommer Gstaad fees (1996/97) en Basel ("les musiques") in Switserland. In 2007-2008 het Kremer en die Kremerata Baltica saam met die klassieke musiek komedie-duo Igudesman & Joo getoer. Hy het ook tot die somer van 2011 gereelde verskynings by die Verbier-fees gemaak, waarna hy egter op openbare wyse die skynbare 'ster kultuur' aspek van die fees gekritiseer het en hom daarvan onttrek het.
Hy het werke deur Astor Piazzolla (in die Hommage à Piazzolla opnames ), Gheorghe Enescu, Alban Berg, Dmitri Sjostakowitsj, Béla Bartók, Philip Glass, Alfred Schnittke, Victor Kissine, Mieczysław Weinberg, Arthur Lourié en John Adams gespeel. Hy het ook werke deur Leonid Desyatnikov, Alexander Raskatov, Alexander Vustin, Lera Auerbach, Pēteris Vasks, Arvo Pärt, Victoria Poleva, Valentyn Sylvestrov, en Stevan Kovacs Tickmayer opgevoer.
Van die vele komponiste wat werke aan hom gewy het sluit in Sofia Gubaidulina (Offertorium), Luigi Nono (La lontananza nostalgica utopica futura), Alfred Schnittke, Giya Kancheli, en Victor Kissine.
Sy vennote in opvoerings sluit Valery Afanassiev, Martha Argerich, Mikhail Pletnev, Oleg Maisenberg, Vadim Sakharov, Mischa Maiski, Yo-Yo Ma, Clemens Hagen, Giedrė Dirvanauskaitė, Juri Bashmet, Kim Kashkashian, Thomas Zehetmair, en Tatiana Grindenko in.
Hy beskik oor 'n aansienlike oeuvre op die Deutsche Grammophon plaatetiket vir wie hy sedert 1978 opnames maak. Hy het ook opnames gemaak vir Philips Records, EMI, Decca Records, ECM en Nonesuch Records.
Australië by die Paralimpiese Somerspele 2012
Australië het aan die Paralimpiese Somerspele 2012 in Londen in die Verenigde Koninkryk deelgeneem. Australië het 131 atlete gestuur wat aan dertien sportsoorte deelgeneem het. Die rolstoelrugby-speler Greg Smith was die Australiese vlagdraer tydens die openingseremonie.
Gidon Kremer
Lewe en loopbaan
Ter viering van Gidon Kremer se 70ste verjaardag (op 27 Februarie 2017) het Deutsche Grammophon 'n oorspronklike boksstel vrygestel genaamd "GIDON KREMER Complete Concerto Recordings on Deutsche Grammophon". ECM Records het die geleentheid gemerk deur 'n nuwe plaat vry te stel van al Mieczyslaw Weinberg se kamerorkessimfonieë, wat in Januarie 2017 vrygestel is en opgeneem is saam met die Kremerata Baltica.
In ander media het Kremer in 1983 die rol van Paganini gespeel in Peter Schamoni se rolprent Frühlingssinfonie ("Lentesimfonie") en was hy musikale direkteur van die rolprent Le joueur de violon deur Charles Van Damme.
Kremer is die skrywer van vier boeke wat handel oor musiek, insluitende Fragments of Childhood (Kindheitsplitter) en Letters to a Young Pianist (2013).
Aplysina compacta
Aplysina compacta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Aplysina en tot die familie Aplysinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1881 deur Carter.
Arthur Edmund Carewe
Arthur Edmund Carewe (30 Desember 1884 – 22 April 1937) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Phantom of the Opera (1925), A Lover's Oath (1925), The Cat and the Canary (1927), en God's Gift to Women (1931).
Thomas Mills Wood
Thomas Mills Wood (gebore 19 April 1963) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Under Siege (1992), The Fugitive (1993), Apollo 13 (1995), en U.S. Marshals (1998).
Noord-Samies
Noord-Samies (davvisámegiella; Fins: pohjoissaame, [ˈpohjoi̯sˌsaːme]; Noors: nordsamisk; Sweeds: nordsamiska) is die mees gebruikte van die Samiese tale. Die gebied, waar Noord-Samies gepraat word, streek oor die noordelike dele van Noorweë, Swede en Finland. Die aantal sprekers van Noord-Samies word tussen 15 000 en 25 000 geskat. Sowat 2 000 hiervan bly in Finland en tussen 5 000 en 6 000 in Swede.
In Noorweë is Noord-Samies een van drie amptelik erkende variante van Samies (saam met Lule-Samies en Suid-Samies) en geniet saam met Noors (Bokmål en Nynorsk) amptelike status.
Dick Sargent
Dick Sargent (19 April 1930 – 8 Julie 1994) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Operation Petticoat (1959) en The Clonus Horror (1979), en in die televisiereekse Bewitched (1964) en Down to Earth (1984).
Naledi, Aganang
Naledi is 'n Swart nedersetting wes van Polokwane, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Tanameer
Die Tanameer (Amharies: ጣና ሐይቅ?, Ṭana Ḥäyq, T’ana Hāyk’) is in die noorde van Ethiopië en is die oorsprong van die Blou Nyl, 'n sytak van die Nylrivier. Die meer vorm nie deel van die Groot Skeurvallei nie.
Dit is die grootste meer in Ethiopië en die hoogsliggende meer in Afrika. Die meer is op 'n hoogte van 1800 m geleë en het 'n oppervlakte van 3000 km² (84 km lank en 66 km breed). Die maksimum diepte is 15 m.
Daar is eilande in die meer, waarvan die belangrikste Tana Qirqos, Daga, Dek, en Mitraha is.
Die eilande in die meer word al vir minstens 500 jaar bewoon deur monnike van die Ethiopies-Ortodokse Kerk wat skatte van voormalige Ethiopiese keisers en kerkskatte in afgeleë kloosters bewaar. Die grootste eiland is Dek.
Miranda Rae Mayo
Miranda Rae Mayo (gebore 14 Augustus 1990) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Pretty Little Liars (2010), Chicago Fire (2012), True Detective (2014), en Blood & Oil (2015).
Oranjekol-klipkabeljou
Die oranjekol-klipkabeljou (Epinephelus coioides) is 'n vis wat in die Indiese-Pasifiese area, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika van die Persiese Golf tot by Durban voorkom. Die vis het onlangs die Middellandse See binnegedring via die Suezkanaal. In Engels staan die vis bekend as die Orangespotted rockcod.
Voorkoms
Die vis het oranje tot rooibruin kolletjies op die lyf en vinne en die kolletjies verdof soos die vis ouer word. Die vis word tot 100 cm groot.
Habitat
Die vis word gevind in riviermondings en ook in kuswater tot op dieptes van 100 m. Hulle vreet hoofsaaklik ander vis en skaaldiere. Die vis is gewild in die Taiwannese mark as 'n eetvis.
Poeiersepter
Die poeiersepter (Paranomus candicans) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Paranomus behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap waar dit in die Hexrivierberge tot by die Langeberg voorkom.
Die struik word tot 2 m hoog en blom hoofsaaklik van Junie tot November. 'n Brand vernietig die plant maar die sade oorleef. Die plant is tweeslagtig en bestuiwing vind deur die werking van insekte plaas. Die vrugte word, twee maande nadat die plant geblom het, ryp en die sade val na die grond waar dit deur miere versprei word. Die plant groei in sandsteengrond op hoogtes van 600 - 2000 m.
In Engels staan die struik as die Powder sceptre bekend.
Susilo Bambang Yudhoyono
Susilo Bambang Yudhoyono (gebore 9 September 1949) het vanaf 2004 tot 2014 as die sesde president van Indonesië gedien. Hy was die eerste regstreeks gekose president van Indonesië. In die verkiesing van 2004 verslaan hy die vorige president Megawati Sukarnoputri.
Indonesiërs het nie familiename soos in die Weste gebruiklik is nie. Susilo Bambang Yudhoyono is bekend onder verskillende name: tydens sy tyd as generaal in die leër was hy bekend as Yudhoyono. In die media word hy ook Susilo genoem en in Indonesië is hy bekend as SBY ("EsBeeJee").
Yudhoyono is gebore in Pacitan, Oos-Java en is die seun van 'n offisier in die leër. Hy studeer af aan die Indonesiese Militêre Akademie in 1973 en trou met die dogter van 'n ander leëroffisier. In 1975 neem hy deel aan die Indonesiese inval van Oos-Timor en dien daar vir 'n geruime tyd.
Onder Abdurrahman Wahid word Yudhoyono in 2000 benoem tot Minister van Mynwese. Hy word gou bevorder en gou beklee hy die sleutelposisie van Minister van Veiligheid en Politieke sake. Een van sy take was om die leër uit die politiek te kry. Gegewe Wahid se swak gesondheid is Yudhoyono as die leidende figuur in die Wahid-regering beskou.
Yudhoyono word byna onmiddellik in sy ou funksie deur die nuwe president, Megawati Soekarnoputri herbenoem. Na die bom op Bali in Oktober 2002 lei hy die vervolging en die arrestasies van die (vermoedelike) verantwoordelikes. Hy kry binne sowel as buite Indonesië 'n reputasie as één van die weinige Indonesiese politici wat die oorlog teen terrorisme ernstig opneem.
Bokeem Woodbine
Bokeem Woodbine is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Rock (1996), The Big Hit (1998), Riddick (2013), en Spider-Man: Homecoming (2017).
Aplysina cristagallus
Aplysina cristagallus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Aplysina en tot die familie Aplysinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2007 deur Pinheiro, Hajdu & Custodio.
Buzz Aldrin
Edwin Eugene Aldrin, Jr., beter bekend as Buzz Aldrin (gebore op 20 Januarie 1930) is 'n afgetrede Amerikaanse ruimtevaarder en die vlieënier van die eerste maanlandingstuig tydens die Apollo 11-ruimtesending. Hy was die tweede mens op die maan, na sy bevelvoerder Neil Armstrong op 21 Julie 1969.
Biografie
Aldrin is in Glen Ridge, New Jersey gebore, sy vader was Edwin Eugene Aldrin, Sr. (1896–1974), 'n beroepsoldaat en sy moeder, Marion (1903–1968). Hy is van Skotse, Sweedse en Duitse afkoms. Na skool by Montclair High School in 1946, het Aldrin 'n volle beursaanbod van die Massachusetts Instituut van Tegnologie van die hand gewys en gaan hy na die Amerikaanse Militêre Akademie by West Point, New York. Die bynaam "Buzz" het sy oorsprong in sy kinderjare: sy jongste suster (Fay Ann) het "brother" verkeerdelik uitgespreek as "buzzer", en dit is verkort na Buzz.
Militêre loopbaan
Buzz Aldrin gradueer derde in sy klas by West Point in 1951, met 'n B.A-.graad in meganiese ingenieurswese. Hy word 'n offisier as tweede luitenant in die Amerikaanse Lugmag en word opgeroep vir diens tydens die Korea-oorlog as 'n vegvlieënier. Hy het 66 vegmissies in North American F-86 Sabres gevlieg en twee Mikojan-Gurevich MiG-15 vliegtuie afgeskiet. Op 8 Junie 1953 publiseer Life magazine foto's wat Aldrin met sy kanonkamera van een van die Sowjet-vlieëniers wat homself uit sy beskadigde vliegtuig uitskiet geneem het.