cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Susan Scott
Biografie
Susan Scott is in 1972 in Zvishavane (die destydse Shabani) in Zimbabwe (Rhodesië) gebore as die dogter van Douglas James en Iona Scott (née MacKenzie). As gevolg van haar pa se Skotse afkoms en haar Skotse ma, besit sy en haar jonger broer Britse burgerskap.
Elnath
Eienskappe
β Tauri lê naby ’n groot groep newels en sterreswerms, insluitende M36, M37 en M38. Dit is 5,39 grade noord van die sonnebaan en kan dus deur die Maan verduister word, soos in 2007.
Susan Scott
Biografie
Volgens Scott het haar kleintyd in die natuur in die Zimbabwiese bosveld, waar haar ouers gestasioneer was, sowel as in die Skotse platteland op die Isle of Skye, waar haar ma se familietuiste geleë is, 'n invloed op haar gehad. Hierdie invloed word uitgebrei wanneer haar ouers na Suid-Afrika immigreer in haar tienerjare. Sy spandeer baie tyd in die Krugerwildtuin wat later 'n belangrike deel sou vorm van haar film Stroop (rolprent). Sy blink uit in sport as leerling van Laerskool Mashaba in Mashava, Zimbabwe, waar sy aan baan- sowel as veldnommers deelneem, hokkie, netbal en tennis speel en ook haar provinsie in swem verteenwoordig. In West Ridge Hoërskool, Roodepoort, word sy jaarliks in die atletiekspanne opgeneem sowel as in muurbal, tennis en hokkie eerste spanne. Sy verteenwoordig haar provinsie by die SA Skole Hokkieweek in 1988 en haal die SA Skole B-afdeling-span in 1989, haar matriekjaar. Op haar pa se aandrang om oorsee te gaan studeer, ontvang sy 'n sport-studiebeurs by Baylor Universiteit in Texas, VSA, waar sy vir vier jaar kapteine van die Golf-span is. Sy word vereer deur Mortar Board, 'n Amerikaanse nasionale kollege senior vererings-genootskap, as ‘Uitstaande Vrou’ in haar finale jaar en haal ook die Dean-Lys (die hoogste vlak van akademiese toekennings of onderskeidings wat studente by 'n universiteit in onder andere Noord-Amerika en Europa, kan ontvang) en die SWE (Suid-westelike Konferensie) Akademiese Span. In 1995 behaal sy haar baccalaureaat in  filmkommunikasie.
Loopbaan
Scott word in redigering gelei deur Tony Black in Washington, DC. Sy werk vir sy maatskappy as 'n intern en teen die einde van haar internskap, word sy deur sy maatskappy gehuur as 'n juniorredigeerder, waar sy vir ses jaar rolprente en dokumentêre vir Animal Planet, Discovery, National Geographic, NBC en PBS redigeer. Sy keer terug na Afrika om rolprente vir wildlewe-rolprentmakers te redigeer. Sy werk saam met wildlewe-kinematograwe, Peter Lamberti, Richard Matthews en Dereck Joubert voordat sy haar eie rolprente begin vervaardig. Buiten 'n dokumentêre rolprentmaker, is sy ook 'n bekroonde fotograaf. In 2018 is haar foto, 'Laatnag Voeding', van twee swartrenosterkalfies wat deur 'n wesieversorger met bottels gevoed word, aangeprys deur die Wildlewe Fotograaf van die Jaar-toekennings. Die foto is ook benoem in die 100 Top Wildlewe Foto's van die Jaar. Sy gee erkenning aan haar pa, wat 'n ywerige fotograaf was, asook haar ouma aan moederskant, die Britse kunstenaar J. L. MacKenzie, vir haar oog vir visuele kunste.
Studie en eerste pos
By Baylor-universiteit konsentreer sy op kinematografie en word deel van 'n studie van die televisie-reeks, Chicago Fire, se mede-skeppers: Derek Haas en Michael Brandt se meesters-tesis oor digitale nie-linêere redigering ('n video of oudio produksiemetode) en die effek daarvan op die finale film-produk. Die annonieme, genommerde navorsing van die studente is deur 'n span redigeerders vir Haas en Brandt se tesis geëvalueer, waarna een van die redigeerders, Tony Black,  Scott se kodenommer aan dokter Michael Korpi, rolprent en digitale media-professor by Baylor, stuur met die versoek:  "As dit moontlik is, sal ek graag wil weet wie hierdie is. Hulle verstaan redigering." Volgens dr. Korpi is dit die duidelikste aanduiding wat hy tot nog toe gehad het oor die uitmuntendheid  van enige student se werk. Scott gee erkenning aan dr. Korpi wat haar om gepraat het om haar studierigting van kinematografie na redigering te verander. Sy gaan voort om vir Black in Washington DC te werk vir ses jaar.
The Last Lions
Scott redigeer vir drie jaar met tussenposes aan die dokumentêre 2011-rolprent, The Last Lions vir die Suid-Afrikaanse filmmakers-paar, Dereck en Beverly Joubert. Die rolprent wen toekennings vir redigering, waarvan die toekennings by die Amerikaanse filmfeeste:  Jackson Hole Natuurlewe Filmfees (nou Jackson Wild) in 2011 en die Internasionale Natuurlewe Filmfees (IWFF), die vernaamste is.
STROOP
Tydens 'n besoek aan die Krugerwildtuin waar sy die televisie-aanbieder, Bonné de Bod, by twee gestroopte renosterkarkasse vir die televisieprogram oor die omgewing, 50/50, verfilm, besef sy en De Bod dat hulle die storie van renosterstopery moet vertel, sodat niemand kan sê dat hulle nie van die renosterstroopkrisis geweet het nie, waarna sy en De Bod besluit om al hulle aandag en tyd net aan STROOP: journey into the rhino horn war ('n onafhanklike film wat onder andere met behulp van gemeenskapsfinansiering vervaardig is) te wy. Sy en De Bod waag hul lewens en trotseer gevare om agter die ware feite van die stroopkrisis te kom op hul reise deur Suid-Afrika, Kenia en incognito in Suidoos-Asië. Die rolprent is Scott se regisseuse-debuut en is amptelik vir 40 internasionale filmfeeste gekies en het 30 internasionale toekennings ontvang.
Kingdoms of Fire, Ice & Fairy Tales
Ná hulle lang reis met die Stroop-dokumentêr het Scott en Bonné de Bod besluit om drie natuurwildernisse, Yellowstone Nasionale Park in die VSA, die Swartwoud in Duitsland en die Noordpoolsirkel in Swede se Lapland, te verfilm met die doel om gehore te help om hulle met die natuur te verbind. Aanvanklik wou hulle dit in 'n televisiereeks van dertien episodes ontwikkel, maar as gevolg van die Covid-19 pandemie het hulle dit in 'n dokumentêre rolprent, Kingdoms of Fire, Ice & Fairy Tales verwerk. Die rolprent, wat se première in 2020 by Jackson Wild te sien was, is gekies om by meer as vyf internasionale filmfeeste vertoon te word en het verskeie  toekennings ontvang, waarna dit uitgesaai is op  Showmax, kykNET en M-Net-Kanale in Afrika en ARTE in Europa. Dit is ook genomineer vir 'n Suid-Afrikaanse Film en Televisie-Toekenning (SAFTA) naas 'My Octopus Teacher' in 2021.
Toekennings
Scott het al meer as dertig toekennings vir haar werk as 'n filmmaker ontvang. Sy wen 'n Jackson Wild Media-toekenning, vier Suid-Afrikaanse Film en Televisie (SAFTA)-toekenings en SAB Omgewingsmedia-toekennings. Haar eerste toekenning, 'n (SAFTA), ontvang sy vir haar redigering van Dolphin Army vir National Geographic in 2010. Sy wen die daaropvolgende jaar weer 'n SAFTA vir haar redigering van nog 'n National Geographic-film, Warthog Mother. In 2010 word die gebruik van die akroniem, S. A. G. E, deur die Suid-Afrikaanse Redigeringsgilde aan haar toegeken. Sy en haar mede-vervaardiger, Bonné de Bod, ontvang ook talle toekennings vir hulle rolprent, STROOP, waarvan die Beste Dokumentêr-toekenning by die San Diego Internasionale Filmfees in 2018, die 2019- Genesis-toekenning vir Beste Internasionale Dokumentêr in Los Angeles, die Encounters Dokumentêre Film Gehoor-toekenning ook in 2019 en 'n SAFTA in 2020 die vernaamste is. Sy deel ook in 2019 die SANPARKE Kudu-toekenning vir 'Beste Joernalis',met Bonné de Bod vir hul ondersoekende en in-diepte verslaggewing in STROOP.
Jack Klugman
Jack Klugman (27 April, 1922 – 24 Desember, 2012) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente 12 Angry Men (1957) en Days of Wine and Roses (1962), en in die televisiereekse The Odd Couple (1970) en Quincy M.E. (1976).
Drosanthemum globosum
Drosanthemum globosum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
NG gemeente Koppies
duimnael|links|300px|Koppies se huidige NG moederkerk.
duimnael|regs|180px|Ds. M.W. Odendaal was van 1909 tot 1911 Koppies se eerste NG leraar. links|350px|duimnael|Die NG kerk Koppies soos dit gelyk het in 1917. duimnael|regs|260px|Ds. en Mev. J.J. de Necker, leraarspaar van 1933 tot 1939.
duimnael|regs|170px|Ds. C.R. Ferreira was van 1912 tot sy dood in 1932 Koppies se tweede leraar. duimnael|regs|170px|Ds. J.G.C. Steyn was Koppies se leraar van 1948 tot 1951. Hy het hierheen gekom van [[NG gemeente Kroonstad-Noord|Kroonstad-Noord af en weer daarheen vertrek.]] regs|170px|duimnael|Ds. H.J. Moolman is in 1951 hier ontvang.
Stigting
Die gemeente is in 1908 van die gemeentes Vredefort, Heilbron en Kroonstad afgestig. Op 17 Oktober het die eerste kerkraad, bestaande uit vier ouderlinge en agt diakens, onder voorsitterskap van die konsulent, ds. J.A. Joubert, leraar van Vredefort, te Weltevreden sitting gehou. Op 19 Desember vind die gekombineerde kerkraadsvergadering plaas "om een Herder en Leeraar voor de Gemeente Weltevreden te beroepen". Die suksesvolle keuse het op ds. M.W. Odendaal, hulpprediker van Heilbron, geval. Ná die bevestiging op 20 Maart 1909 en die eerste kerkraadsvergadering onder ds. Odendaal, is 'n deputasie na Bloemfontein afgevaardig. Op 26 Junie rapporteer die deputasie dat die minister van openbare werke van die destydse Oranje-Rivierkolonie meedeel dat 'n dorp, Kopjes, in belang van die arbeidskolonie aan die Renosterrivier gestig gaan word. 'n Stuk grond, twee en 'n half morge, word aan die gemeente as kerk- en pastoriegronde afgestaan. Op 14 Augustus het 'n gemeentevergadering besluit om te laat bou en die pastorie kom reeds op 27 November in gebruik. Ds. Odendaal het gehelp met die insameling van geld vir die kerkgebou en die gemeentes Vredefort, Heilbron en Rouxville het aansienlik bygedra. Die hoeksteenlegging is op 11 Junie 1910 deur pres. M.T. Steyn waargeneem en die inwyding het op Saterdag 18 Februarie 1911 plaasgevind.
Na 'n vakature van sowat sewe maande, tree ds. C.R. Ferreira in diens van die gemeente (1912). Twintig jaar het hy hier gestaan en die gemeente deur die moeilike tye van die Rebellie en die Eerste Wêreldoorlog gelei. Bestendiger tye het aangebreek en die gemeente kon onder die leiding van die toegewyde pastoriepaar tasbare gevolge gee aan hulle ywer vir die sendingsaak in die gemeente. 'n Doeltreffende sendingkerk is in die nuwe swart woonbuurt gebou. Eerw. L.P. Math word beroep om die werk daar waar te neem en word later deur eerw. J.J.B. du Plessis opgevolg.
In 1917 berig Ons Kerk Album: "Eienaardig in die gemeente is die bestaan van nie minder nie as drie nedersettings vir armes, te wete twee privaat en een van regeringsweë. Een van die privaat nedersettings is begin deur die groot Boeregeneraal Christiaan de Wet, wat vroeër woonagtig was op Roodepoort, in die parogie van Kopjes. Op hierdie nedersetting woon lede van die Kerk wat uit alle dele van Suid-Afrika afkomstig is. Die gemeente groei steeds in getal en beloof om, vanweë sy ligging en vanweë die bestaan van genoemde nedersettings, 'n belangrike en interessante te word."
Uitbreidings
Die behoefte aan 'n kerksaal vir basaars en vergaderings was groot. Ondanks geldskaarste is die hoeksteen op 14 Augustus 1923 gelê. Met die oog op die behoorlike huisvesting van skoolkinders het die kerkraad ook die voortou geneem in verband met. die totstandkoming van 'n doeltreffende koshuis. Ds. Ferreira lê vir die derde maal 'n hoeksteen — hierdie keer op 13 Oktober 1928. Die depressie en 'n swaar droogte het gevolg en daarby moes die gemeente nog hul algemeen beminde leraar deur die dood afgee op 2 April 1932.
Eerw. prop. J.J. de Necker is beroep en in sy byna sewe jaar van harde werk en bekwame leiding is meer as een moeilikheid opgelos. In 1939 was die tyd ryp vir ds. W.B. Loubser om die finansies van die gemeente op 'n gesonde basis te bring. Ná sy vertrek (1947) het ds. J.G.C. Steyn ná sowat 'n jaar hierheen oorgekom. Hy het in die twee jaar heelwat verrig deur sy kennis en smaak. Die kerk is mooi en deeglik herstel, die konsistorie behoorlik gemeubileer en 'n nuwe stuk by die koshuis aangebou. In 1951 is ds. en mev. H.J. Moolman verwelkom.
Dactylocalyx crispus
Dactylocalyx crispus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Dactylocalyx en tot die familie Dactylocalycidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Schmidt.
Beau Knapp
Beau Knapp (gebore 17 April 1989) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Super 8 (2011), The Signal (2014), The Gift (2015), en The Nice Guys (2016).
Proteales
thumb|254px|Die heilige lotus. Proteales is die botaniese naam van ’n orde van blomplante wat uit vier families bestaan en die proteas van Suid-Afrika insluit. Die Proteales word deur die meeste taksonome erken.
Families
In die klassifikasiestelsel van Dahlgren was Proteales in die superorde Proteiflorae (ook Proteanae genoem). Die APG-stelsel van 2003 erken ook dié orde en plaas dit in die klade Eudicots:
orde Proteales
met "+ ..." = opsioneel aparte familie (wat van die voorafgaande familie kan afsplits).
Die APG-stelsel van 2009 het dieselfde benadering gevolg, maar het drie families in Proteales verkies: Nelumbonaceae, Platanaceae en Proteaceae. Die Angiosperm Phylogeny Website stel egter die toevoeging van Sabiaceae as ’n familie voor.
Die APG-stelsel van 2016 voeg die familie Sabiaceae by die orde.
Benewens die proteas van Suid-Afrika is bekende lede van Proteales die banksias en makadamias van Australië en die heilige lotus. Die oorsprong van die orde is antiek; daar is bewyse van diversifikasie in die Middel-Kryt-periode, meer as 100 miljoen jaar gelede. Dit is interessant dat die Proteaceae hoofsaaklik in die Suidelike Halfrond voorkom en die Platanaceae en Nelumbonaceae in die Noordelike Halfrond.
Klassifikasie
Die huidige klassifikasie is ’n aanpassing van die APG-stelsel van 1998, wat Platanaceae as ’n aparte familie aangedui het:
orde Proteales
Cronquist
Die Cronquist-stelsel van 1981 erken die orde Proteales en plaas dit in die subklas Rosidae in die klas Magnoliopsida:
orde Proteales
Dahlgren, Thorne, Engler en Wettstein
Die stelsels van Dahlgren, Thorne, Engler en Wettstein erken so ’n orde, maar plaas dit in verskillende subklasse. Hulle gee die klassifikasie aan as:
orde Proteales
Dactylocalyx patella
Die spons behoort tot die genus Dactylocalyx en tot die familie Dactylocalycidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Schulze.
LGBT-geskiedenis in Turkye
LGBT-geskiedenis in Turkye dek die ontwikkeling, bydraes en struikelblokke van lesbiese, gay, biseksuele en transgender (LGBT) mense in die geskiedenis van Turkye, asook hul verhouding met Turkse politiek sedert die afskaffing van die Kalifaat tot hedendaagse Turkye.
Voor die Republiek van Turkye
Die streek waarin moderne Turkye geleë is, het inderdaad 'n lang geskiedenis van homoseksuele aktiwiteit wat terugdateer na die Griekse oudheid. Tydens die Bisantynse tydperk is homoseksualiteit deur hul wet as 'n sonde en "teen die natuur" beskou. Diegene wat skuldig bevind is aan homoseksuele dade, het verskeie strafmaatreëls in die gesig gestaar, insluitend doodstraf, kastrering, gevangenisstraf, of langdurige boetedoening as vorme van straf.
Toe die Ottomaanse Ryk ontstaan het, het die hof sowel as die leër sentra vir homoseksuele aktiwiteit geword. Aanvanklik het die Ottomane nie homoseksualiteit en heteroseksualiteit gekategoriseer nie, maar het in plaas daarvan "pederastie" beoefen, waar onderskei is tussen "die minnaar" en "die beminde". Die minnaar het 'n aktiewe rol gespeel, terwyl die beminde 'n passiewe rol gehad het. Pederastie was veral algemeen binne die devshirme-stelsel.
Verskeie sultans van die Ottomaanse Ryk is bekend daarvoor dat hulle pederastie beoefen het, wat teenswoordig as homoseksualiteit beskou kan word. Suleiman die Magnifieke het 'n intieme verhouding gehad met Pargalı Ibrahim Pasha en dit is moontlik dat Mehmet II ook homoseksuele verhoudings gehad het. Gedurende die 18de en 19de eeu het pederastie wat in die hof beoefen is, ook meer algemeen geword onder die algemene elite. Hierdie praktyk het verborge gebly vir die wyer samelewing en was beperk tot afgesonderde plekke soos hammams.
Ná die dekriminalisering van homoseksualiteit in 1858 het homoseksualiteit 'n private aktiwiteit gebly. Teen die laat 19de eeu het homoseksualiteit begin afneem, deels as gevolg van konserwatiewe sienings ten opsigte van homoseksualiteit in Europa. In 'n dokument aan Abdul Hamid II, die sultan van die Ottomaanse Ryk, het Ahmed Cevad Pasha die afnemende teenwoordigheid van homoseksualiteit beskryf:"'Vroueliefhebbers het in getalle toegeneem, terwyl seungeliefdes verminder het. Dit is asof die volk van Lot deur die aarde verswelg is. Die liefde en affiniteit wat berug en gewoonlik op jong mans gerig was, is nou herlei na meisies, in ooreenstemming met die natuurtoestand.'"
Onder Mustafa Kemal Atatürk
Na die ineenstorting van die Ottomaanse Ryk in 1923 en die stigting van die Turkse Republiek, het Turkye se eerste president, Mustafa Kemal Atatürk, 'n aantal hervormings ingestel wat die siening van homoseksuele verhoudings binne die land beïnvloed het. Atatürk se doel om instansies en kulturele tradisies te moderniseer, is sterk beïnvloed deur konserwatiewe Westerse ideale. Christenbeheerde lande het nie homoseksuele verhoudings geoorloof nie en het hul ideale op die res van die wêreld afgedwing. Onder die invloed van Europese modernisering het Turkye meer en meer aangepas by Europese klerestyle en die dra van hoede verpligtend gemaak. Weiering om dit in die openbaar te dra, het regsgevolge gehad. Verdere gedrag, soos oop geneentheid jeens mense van dieselfde geslag, benewens as "vroulike" gedrag, het gestigmatiseer geraak. Hierdie proses van "europeanisering" het gelei tot 'n vinnige toename van diskriminasie teenoor die queer gemeenskap. Dit is onduidelik hoedanig Atatürk self homoseksualiteit aanvaar het aldan nie.
Hervormings is deurgaans gedurende sy presidentskap gemaak, maar die drastiesste was die sekularisasie van 'n oorheersend Islamitiese Turkye. Die amptelike hervormings van Atatürk het met sosiale hervormings saamgeval. Hierdie hervormings het onder meer die rol wat godsdiens in die alledaagse lewe gespeel het en drasties anderse gemoderniseerde vereistes ingesluit. In Kemal Atatürk beweer Geskiedenis dat "Mustafa Kemal die kalief, die teoretiese opvolger van die profeet Mohammed en die geestelike leier van die wêreldwye Moslem-gemeenskap, afgesit het. Hy het ook alle godsdienstige howe en skole gesluit, die dra van hoofdoeke onder openbaresektorwerknemers verbied, die ministerie van kanoniese reg en vrome stigtings opgehef, 'n verbod op alkohol opgehef, die Gregoriaanse kalender in plaas van die Islamitiese kalender aanvaar, Sondag as 'n rusdag in plaas van Vrydag gemaak, die Turkse alfabet van Arabiese letters na 'n Romeinse alfabet verander, beveel dat die oproep tot gebed in Turks eerder as Arabies moet wees, en selfs die dra van die fes verbied."
Pterocarpus amazonum
Pterocarpus amazonum is 'n boom wat deel is van die Fabaceae familie. Die spesie is inheems aan Bolivië, Brasilië, Ecuador, Guyana, Peru en Venezuela.
Dactylocalyx potatorum
Dactylocalyx potatorum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Dactylocalyx en tot die familie Dactylocalycidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Schmidt.
Tylecodon schaeferianus
Tylecodon schaeferianus is 'n plant wat hoort tot die familie Crassulaceae. Die spesie is inheems aan die Noord-Kaap en Namibië. Dit kom aan die kus voor in die Richtersveld tussen Lüderitz en Alexanderbaai.
Skrofulose
Skrofulose is 'n verouderde term vir tuberkulose van die skelet of die limfkliere (Mikobakteriële servikale limfadenitis), veral in kinders.
Robert Knepper
Robert Knepper (gebore 8 Julie 1959) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Hostage (2005), Hitman (2007), en Transporter 3 (2008), en in die televisiereeks Prison Break (2005).
Skrofulose
duimnael|links|Koning Clovis I genees skrofulose deur aanraking. Die ou Engelse naam is die "King's Evil" omdat geglo is dat die siekte genees kon word deur aanraking deur die heersende monarg ("The King's Touch"). Die gebruik het veral in Frankryk en Engeland posgevat.
Hoisin-sous
Naam
Die woord "hoisin" is afgelei van die Chinese woorde vir "seekos", alhoewel die sous geen seekosbestanddele bevat nie en gewoonlik nie saam met seekos genuttig word nie. Die rede vir die naam is die seekosgeur, wat naamlik ook 'n algemene byvoeglike naamwoord ("visgeur") in Chinese kookkuns is.
Bestanddele
Die sleutelbestanddeel van hoisin-sous is gefermenteerde sojaboonpasta.
Kantonese kookkuns
Hoisin-sous word in Kantonese kookkuns gebruik as 'n marinadesous vir vleis soos char siu, of as 'n doopsous vir gestoomde of pangebakte rysnoedelrolle.
Amerikaanse kookkuns
Hoisin-sous word gebruik as 'n doopsous vir Peking-eend en slaaiwraps. Hoisin-sous word ook gebruik as 'n doopsous vir moo shu vark.
Viëtnamese kookkuns
In Viëtnamees word hoisin-sous "tương đen" genoem. Dit is 'n gewilde kondiment vir phở, 'n Vietnamese noedelsop, in suidelike Vietnam. Die sous kan direk by 'n bak phở aan tafel gevoeg word, of dit kan as 'n doopsous vir die vleis van phở-geregte gebruik word. In phở word hoisin-sous gewoonlik vergesel deur Sriracha-sous of tương đỏ. Die hoisin-sous word ook gebruik om 'n doopsous vir Vietnamese gỏi cuốn (dikwels vertaal as 'spring roll') en ander soortgelyke geregte te maak. In die kookkuns kan dit gebruik word om geroosterde hoender te glaseer.
Tylecodon petrophilus
Tylecodon petrophilus is 'n plant wat hoort tot die familie Crassulaceae. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en die spesie kom in die Skaaprivierpoort voor. Dit is deel van die Sukkulente Karoo.
Aramis Knight
Aramis Knight (gebore 3 Oktober 1999) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Rendition (2007), The Dark Knight Rises (2012), en Ender's Game (2013), en in die televisiereeks Into the Badlands (2015).
Ludwig Strykkwartet
Pryse en toekennings
Die Quatuor Ludwig beskik oor 'n ryk en uitgebreide biblioteek van opnames wat reeds verskeie toekennings verower het, insluitende die Grand Prix du Disque lyrique, die Grand Prix de l'Académie du Disque Français, die Grand Prix International du Disque de l'Académie Charles Cros en die Grand Prix du Midem. 'n Opname van die strykkwartette No 1, 3 en 8 van Dmitri Sjostakowitsj is in Oktober 2011 vrygestel onder die Calliope plate-etiket.
Miaplacidus
Name
Die ster se Bayer-naam is "Beta Carinae". Sy historiese naam, "Miaplacidus" is in 1856 vir die eerste keer op sterkaarte gebruik. Die oorsprong van die naam was dekades lank onbekend totdat William Higgins, ’n groot kenner van stername, afgelei het dit kom van die Arabiese مياه, miyāh, "waters", en die Latynse placidus, "kalm". In 2016 het die Internasionale Astronomiese Unie se sternaamwerkgroep (WGSN) die naam "Miaplacidus" vir die ster goedgekeur.
Eienskappe
Miaplacidus se sterreklassifikasie is A1 III, wat beteken dit is ’n geëvolueerde reusester – hoewel Malagnini en Morossi (1990) dit geklassifiseer het as A2 IV, dus ’n subreus. Dit is sowat 260 miljoen jaar oud. Sy massa is sowat 3,5 keer dié van die Son en dit het uitgesit tot amper sewe keer die Son se radius. Sy ligsterkte is tans 288 keer die Son s'n vanweë sy effektiewe temperatuur van 8 866 K. Die ster roteer vinnig, teen sowat 146 km/s.
Hymeniacidon iberica
Hymeniacidon iberica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Ferrer-Hernandez.
Hymeniacidon informis
Hymeniacidon informis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur Burton.
Hymeniacidon heliophila
Hymeniacidon heliophila is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Parker.
Carlos Knight
Carlos Knight (gebore 22 September 1993) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse ER (1994), Southland (2009), Supah Ninjas (2011), en The Night Shift (2014).
Tylecodon tribblei
Tylecodon tribblei is 'n plant wat hoort tot die familie Crassulaceae. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap.
Catharina de' Medici
Catharina de' Medicis (1519-1589) is die sentrale figuur in die bloedige godsdiensoorloë wat in die tweede helfte van die 16e eeu in Frankryk gewoed het. Sy was die eggenote van Hendrik II, (Henri II) van Frankryk en die moeder van die laaste drie Valois-konings. Die stryd tussen die Protestante (Hugenote) en die Katolieke het die gesag van die kroon ondermyn en die drie swakkeling-seuns van Catharina de' Medicis wat die een na die ander van 1559 tot 1589 geregeer het, was niks anders as pionne in die hande van die strydende faksies nie. Sy het ingesien dat die godsdienstwis eintlik net 'n dekmantel was waaronder invloedryke adellike families beheer oor die troon probeer verkry het. As regentes tydens die minderjarigheid van die laaste twee konings van die huis van Valois het sy probeer om die Katolieke en Protestante tot 'n vergelyk te bring. Sy kon egter nie daarin slaag om albei kante tegeIykertyd tevrede te hou nie en het voortdurend van die een kant na die ander oorgeleun. Deur die strydende groepe teen mekaar uit te speel, het sy die chaos in die land vererger. Eers met die dood van Hendrik III in 1589 en die troonbestyging van 'n Hugenote-prins het die koningskap in Frankryk begin om sy prestige terug te win.
Catharina de' Medicis is op 13 April 1519 in Florence (Firenzi) gebore. Haar ouers was Lorenzo II de Medicis, Hertog van Urbino, en Madeleine de la Tour d'Auvergne, 'n prinses van die Bourbon-familie, wat 'n bloedverwant van baie van die Franse adel was. In 1533 is Catharina met die Franse kroonprins, Hendrik, getroud. In 1547 het hy die troon bestyg as Hendrik II (Henri II). Van Catharina se tien kinders het vier seuns en drie dogters volwassenheid bereik. Hendrik II is in 1559 oorlede en is deur sy oudste seun opgevolg as Frans II (Francois II).
Hy was net 15 jaar oud, en die ware mag agter die troon het by die invloedryke Guise-familie berus. Die Hertog van Guise en sy broer, die kardinaal van Lotharinge, was ultra-Katoliek. Om hul eie posisie en hul gesag oor die koning te versterk, het hulle aangedring op 'n huwelik tussen Frans II en Maria Stuart, jong kroonprinses van Katolieke Skotland. Maria Stuart se moeder, wat toe koningin van Skotland was, was ook 'n Guise. Die Protestantse adel in Frankryk, onder wie veral die Bourbons onder leiding van die Prins van Condé en die Montmorency-familie onder leiding van Gaspard de Coligny, het nie genoeë geneem met die invloed wat die Guises oor die koning verkry het nie. Hul ontevredenheid was net nog 'n faset van die verbete stryd wat daar tussen Katoliek en Protestant in die land ontbrand het oor die rol van die Kerk. Die adel in Frankryk kon nog altyd net deur 'n sterk koning in toom gehou word. Hulle het te veel vryheid, veral op die platteland, geniet, wat hulle ongeërg teenoor die sentrale gesag laat staan het.
Om die troon vir haar kinders te behou, het Catharina de' Medicis ook aan die magstryd begin deelneem. In 1560 is Frans II skielik oorlede. Sy broer, wat hom as Karel IX (Charles IX) opgevolg het, was toe slegs nege jaar oud en Catharina het as regentes opgetree. Sy was dus in 'n groter magsposisie as tevore. Om die vriendskap van die Guises sowel as die Bourbons te probeer behou, het sy 'n voorstander van godsdiensverdraagsaamheid geword en die "Godsdiensdialoog van Poissy" in 1561 gereël. Sy het gehoop die Calvinistiese en Katolieke teoloë sou tot 'n vergelyk kom. Die poging het egter misluk en het haar die gramskap van die Guises op die hals gehaal. In dieselfde jaar het die Guises die Katolieke Liga gestig.
Dactylocalyx pumiceus
Dactylocalyx pumiceus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Catharina de' Medici
Toe Catharina in Januarie 1562 gelyke regte aan die Protestante verleen, het die Liga na Parys opgeruk en die eerste godsdiensoorlog ontketen. Die oorlog is beëindig met die Edik van Amboise, waarmee Catharina daarin geslaag het om die meeste vryhede van die Protestante vir hulle te behou, maar sy nogtans aan die Katolieke eise moes toegee.
Dactylocalyx pumiceus
Die spons behoort tot die genus Dactylocalyx en behoort tot die familie Dactylocalycidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is in 1841 deur Stutchbury gepubliseer.
Catharina de' Medici
Catharina het steeds probeer om albei faksies se guns vir die koningshuis te wen. Daarom het sy 'n huwelik tussen haar dogter, Marguerite, en Hendrik van Navarre gereël in die hoop dat dit die Hugenote tevrede sou stel. Karel IX, wat intussen mondig verklaar is, het hom egter deur die Guises laat oorreed om die duisende Hugenote wat vir die huwelik na Parys gekom het, om die lewe te laat bring. Die massamoord op die Hugenote op 23-24 Augustus 1572 (bekend as Bartholomeusnag of Bloedbruilof) het die Hugenote die simpatie van die volk besorg, en in die hawestad La Rochelle het hulle die koning se langdurige beleg met sukses weerstaan. In 1574 is die koning oorlede en opgevolg deur sy broer Hendrik III.
Catharina se plan om Anjou met Elizabeth van Engeland te laat trou en sodoende weer die Hugenote se guns te wen, het nuwe lewe in die Katolieke Liga geblaas. Ook die koning is weer na die Katolieke kant oorgehaal. Die dood van Anjou in 1584 het die Katolieke laat vrees dat Hendrik lII, indien hy kinderloos sou sterf, deur Hendrik van Navarre opgevolg sou word. Daarom het hulle met Spanje 'n verbond gesluit waarvolgens Filips II nie net Engeland met die Armada sou verower nie, maar ook Parys sou inneem. Die beplande opstand in Parys wat die Spaanse inval moes ondersteun, het misluk, en ná die vernietiging van die Armada het die hele plan in duie gestort. Albei die Guise-broers is op 23 Desember 1588 vermoor.
Tylecodon ellaphieae
Tylecodon ellaphieae is 'n plant wat hoort tot die familie Crassulaceae. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en is deel van die Sukkulente Karoo. Die spesie het 'n voorkomsgebied van slegs 6 km² en kom in die Richtersveld voor. Hulle groei op die suidelike hange.
Hymeniacidon insutus
Hymeniacidon insutus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1964 deur Koltun.
Stefan Zweig
Stefan Zweig (Wene, Oostenryk, 28 November 1881 − Petrópolis, Rio de Janeiro, Brasilië, 22 Februarie 1942) was 'n Oostenrykse skrywer van internasionale formaat wat as een van die suksesvolste outeurs van sy tyd beskou word. Sy literêre werk, wat grotendeels buite Europa in ballingskap ontstaan het, bestaan hoofsaaklik uit prosa, waaronder 'n groot aantal novelles en historiese verhale. Die Schachnovelle (1942), een van sy bekendste werke, beskryf op 'n indrukwekkende manier die sielkundig-emosionele pyn van 'n gevangene wat deur die geheime staatspolisie van Nazi-Duitsland, die Gestapo, aangehou is. Sommige van sy publikasies toon sterk impressionistiese invloede.
Vir sy studies en lesings het Zweig nie net besoeke aan talle Wes-Europese lande gebring nie, maar ook na oorsese bestemmings gereis, soos Indië (1912), Noord- en Sentraal-Amerika (1912), die Sowjetunie (1928) en vanaf 1935 verskeie kere na Suid-Amerika. Nadat sy eerste huwelik met Friderike von Winternitz in 1938 geskei is, het hy in die volgende jaar met sy sekretaresse Charlotte (Lotte) Altmann getrou. Hy het vir 'n kort tyd in New York gebly voordat hy hom met sy vrou in 1941 in Petrópolis gevestig het. Hy was in besit van 'n permanente visum vir Brasilië, 'n land waar hy groot verering geniet het, en het toestemming ontvang van die destydse Brasiliaanse president Getúlio Vargas om hom in die land te vestig. Een jaar voor sy dood het sy monografie oor Brasilië verskyn getitel, ''Brasilien. Ein Land der Zukunft''.
Alhoewel hy anders as baie ander ballinge geen materiële nood moes ly nie, het hy op 22 Februarie 1942 saam met sy vrou in Petrópolis sy eie lewe geneem. Sy nalatenskap bevat die herinneringe van 'n ontwortelde Europeër wat vol nostalgie 'n verlore wêreld betreur, maar ook politieke en geskiedkundig-literêre essays waarin Zweig hom as humanistiese wêreldburger definieer. Sy doktoraat in wysbegeerte van 1904, waarvan hy deur die Nazi-bewindhebbers om rassistiese redes ontneem is, is eers in 2003 volgens 'n besluit, wat deur die Universiteit van Wene se senaat geneem is, amptelik aan hom teruggegee.
Joe Bloom
duimnael|regs|180px|Joe Bloom.
Joe Bloom (Kovneh, Litaue, 22 Desember 1909 – onbekend) was ’n Suid-Afrikaanse sakeman.
Bloom is in sy geboorteland opgevoed en het in 1928 in Suid-Afrika aangekom as gekwalifiseerde tandheelkundige tegnikus. As sodanig het hy tot 1947 gepraktiseer, toe jy juweliersware begin vervaardig het. Hy was die eerste mens in Suid-Afrika wat ’n tandheelkundige tegniek bekendgestel het wat modern was in die giet van edelmetaal. Skaars 15 jaar later het hy een van die grootste juweliersfabrieke in Suid-Afrika gehad.
Maxim Knight
Maxim Knight (gebore 21 Augustus 1999) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Medeas (2013) en in die televisiereekse CSI: Miami (2002), Falling Skies (2011), en Chasing Life (2014).
Hogmanay
Hogmanay (Skots: [ˌhɔɡməˈneː]; Engels: [ˌhɒɡməˈneɪ]) is die Skotse term vir die laaste dag van die jaar wat reeds sedert die 17de eeu algemeen as 'n sinoniem vir die Oujaarsaandfees in Skotland gebruik word. Feesvieringe daar duur soggens op Nuwejaarsdag voort, in sommige gevalle ook tot 2 Januarie ('n bankvakansiedag in Skotland).
Die oorsprong van Hogmanay is onbekend, maar moontlik het die fees sy oorsprong in Noorse en Gaeliese feesvieringe. Alhoewel elke Skotse landsdeel sy eie feesgebruike het, is daar landswye tradisies soos die gee van geskenke en besoeke by vriende en bure. Besondere aandag word geskenk aan die first-foot, die eerste gas van die nuwe jaar. Hy versinnebeeld alle voor- of teenspoed wat die huishouding in die nuwe jaar sal ervaar. Tradisioneel is die ideale gas 'n donkerharige man - eeue gelede, in die Wikingtydperk, was 'n blonde man wat teen middernag sy voet oor iemand se drumpel wou sit dikwels 'n voorbode van 'n dreigende rooftog.
Nogtans was dit Wikings wat die tradisionele Hogmanay-feesvieringe oorspronklik in die vroeë 8de en 9de eeu in Skotland ingevoer het. Die kortste dag van die jaar, die Wintersonstilstand, het sentraal gestaan in hierdie Skandinawiese fees. Op die Shetland-eilande, waar die Wiking-invloed besonder sterk was, word die Nuwe Jaar-feesvieringe steeds the Yules genoem - 'n term wat van die Skandinawiese woord vir die Midwinterfees afgelei is. Feesvieringe begin reeds 'n week voor 23 Desember, die eintlike Yule Day, en duur 'n hele maand.
Aangesien die viering van Kersfees in Skotland om godsdienstige redes sowat 400 jaar lank, vanaf die einde van die 17de eeu tot in die 1950's, feitlik verban was (dit is deur Skotse Protestante as 'n Rooms-Katolieke fees sonder Bybelse grondslag beskou), was die Kersdae vir baie Skotte gewone werkdae. So het mense eerder die Midwinterfees of Nuwe Jaar gevier waartydens familielede en vriende saam gekuier en geskenke uitgeruil het. Hogmanay val in die donkerste en koudste tyd van die jaar in Skotland en was tradisioneel vir andersins swygsame en taai Skotte 'n geleentheid vir geselligheid.
Dactylocalyx subglobosus
Dactylocalyx subglobosus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Dactylocalyx en tot die familie Dactylocalycidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1867 deur Gray.
Sterling Knight
Sterling Knight (gebore 5 Maart 1989) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente 17 Again (2009) en Landmine Goes Click (2015), en in die televisiereekse Sonny with a Chance (2009) en MacKenzie Falls (2009).
Silikontetrafluoried
Silikontetrafluoried is 'n verbinding van silikon en fluoor. Silikon is in sy hoogste oksidasietoestand +4.
Molekuulstruktuur
Die stof is by kamertemperatuur 'n baie toksiese. onbrandbare gas en sy molekules het 'n tetraëdriese vorm. Die molekule het geen dipool nie.
Kristalstruktuur
Die vaste fase onder sy sublimasietemperatuur van -94,8 °C kristalliseer in 'n liggaamsgesentreerde kubiese rooster. Dit is die argetipe van die D1-struktuur in die strukturbericht-klassifikasie.
Chemiese eienskappe
Die stof is deur Scheele in 1771 ontdek. Dit kan gevorm word deur kalsiumfluoried (vloeispaat) met kwarts (sand) en gekonsentreerde swawelsuur te verhit:
Dit gebeur in oormaat swawelsuur om die gevormde water op te neem. Anders sal silikonfluoried (onvolledig) hidroliseer en 'n mengsel van HF, waterstoffluorosilikaat en 'n gel van kieselsuur vorm.
'n Ander manier om kleinskaalse hoeveelhede van te vervaardig is om bariumflurorosilikaat  te verhit:
Drosanthemum breve
Drosanthemum breve is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap voorkom.
Silikontetrafluoried
Chemiese eienskappe
Die droë gas kan bo kwik versamel word.
Deanea virgultosa
Deanea virgultosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Deanea. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1875 deur Bowerbank.
József Balogh
József Balogh (gebore in 1956) is 'n Hongaarse klarinettis.
Balogh was 'n student van Béla Kovács by die Franz Liszt Kollege van Musiek in Boedapest. Hy is 'n solo klarinettis in die Boedapest Opera en Boedapest Radio-simfonieorkes. Hy is sedert 1994 die president van die Hongaarse Klarinetgenootskap.
Tylecodon pusillus
Tylecodon pusillus is 'n plant wat hoort tot die familie Crassulaceae. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en is deel van die Sukkulente Karoo. Die spesie het 'n voorkomsgebied van 370 km² en kom in die Richtersveld van Umdaus tot by Steinkopf voor. Die plant word bedreig deur oormatige versameling deur plantversamelaars en oorbeweiding.
Drosanthemum cereale
Drosanthemum cereale is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Hymeniacidon kerguelensis
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Hentschel.
Diaretula cornu
Diaretula cornu is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Diaretula. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1879 deur Schmidt.
Camillo Benso di Cavour
Camillo Benso di Cavour (10 Augustus 1810 - 6 Junie 1861) word beskou as die vader en argitek van Italiaanse eenheid. Tog het hierdie groot staatsman, diplomaat en toegewyde Katoliek min simpatie gevoel vir 'n Italiaanse federasie onder leiding van die pous, en het hy openlik sy afkeer ten opsigte van Joseph Mazzini se republikeinse nasionalisme getoon.
Camillo di Cavour is in Turyn gebore. Sy familie was aristokrate en Cavour se vader het nog in keiser Napoleon I se administrasie diens gedoen. Die vooraanstaande familie het in die dorpie Chieri naby Turyn in die staat Piëmont gewoon.
Vroeë lewe
Die jong Cavour was 'n gemaklike en joviale mens en gelief by almal. Hy was 'n baie aktiewe en harde werker. Elke oggend om vyfuur was hy reeds by sy lessenaar. Smiddags het hy graag in Turyn langs die Porivier gaan wandel. Hy was 'n diep godsdienstige mens, en dit het waarskynlik sy politieke en sosiale beginsels beïnvloed.
Parlement
Teen 1848 was die koninkryk Piëmont-Sardinië die enigste Italiaanse staat wat 'n liberale grondwet oorgehou het. Dit het meegebring dat daar verkiesings in die staat gehou is en Cavour, wat groot opgang begin maak het as 'n progressiewe denker wat nie in revolusies geglo het nie, is tot die parlement verkies.
Cavour was 'n groot bewonderaar van die Britse parlementêre stelsel en het in 1850 minister van die vloot, handel en landbou geword. Die volgende jaar was hy minister van finansies en in 1852 het hy eerste minister en minister van buitelandse sake geword. Hy het 'n reeks waardevolle binnelandse hervormings in Piëmont-Sardinië deurgevoer en gedurende die vyftigerjare het Cavour sy land tot 'n liberale modelstaat ontwikkel, waarin die Kerk en Staat geskei was. Sy binnelandse sukses sou later deur die sukses van sy buitelandse beleid oortref word.
Drosanthemum godmaniae
Drosanthemum godmaniae is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap voorkom.
Camillo Benso di Cavour
Parlement
Cavour het nooit duidelik laat blyk wat hy van 'n verenigde Italië gedink het nie. Hy was openlik gekant teen Mazzini se republikeinse nasionalisme en was ook nooit ten gunste van 'n Italiaanse federasie onder leiding van die pous nie. Cavourse ideaal was duidelik 'n Italiaanse koninkryk onder leiding van Sardinië.
Om dié ideaal te bereik, het hy met groot diplomasie van buitelandse hulp gebruik gemaak. Om dié rede het hy ook by die Krim-oorlog van 1854-1856 betrokke geraak. Dit het hom die geleentheid gebied om kontak met Napoleon III van Frankryk te maak. Met die Vrede van Parys in 1856 was Piëmont-Sardinië slegs 'n ondergeskikte bondgenoot van die Franse en Britse oorwinnaars, en Cavour het nog nie veel seggenskap in die vredesonderhandelinge gehad nie. Hy het wel daarin geslaag om Europa se aandag op Italië se sake te vestig.
Op 21 Julie 1858 het Cavour Napoleon III in die geheim by Plombières ontmoet. Daar het Cavour dit reggekry om in ruil vir die staatjies Savoje en Nizza, wat deel van Piëmont was, Napoleon III se steun te kry om Oostenryk uit Italië te verdryf.
Cavour het koning Victor Emanuel van Piëmont-Sardinië van die transaksie verwittig en in die brief het hy nie eers melding gemaak van 'n verenigde Italië nie. In April 1859 het die oorlog teen Oostenryk uitgebreek.
Groot oorwinnings by Magenta en Solferino het die staat Lombardye in Cavour se hande laat val. Dit het terselfdertyd opstande in die state Parma, Modena, Toskane en Romagna tot gevolg gehad.
Intussen het Napoleon III, uit vrees dat Pruise Oostenryk sou kom help, in Julie 1859 met keiser Frans Josef I van Oostenryk by Villa Franken 'n wapenstilstand gesluit sonder om Cavour te raadpleeg.
Cavour het bedank as eerste minister, maar in Januarie 1860 het hy sy amp weer opgeneem. Hy het volkstemmings in Parma, Modena, Toskane en Romagna gehou, waaruit dit geblyk het dat die bevolking oorweldigend ten gunste van aansluiting by Piëmont-Sardinië was. Dit het in Maart 1860 gebeur met die totstandkoming van die koninkryk Noord-Italië. Nizza en Savoje is aan Frankryk afgestaan. Daar was in dié stadium geen keer meer aan die Italiaanse vryheidsgedagte nie.
Giuseppe Garibaldi het intussen die koninkryk Napels en Sicilië verower en die gebiede aan koning Victor Emanuel oorhandig. Terselfdertyd het Cavour die pouslike state Marke en Umbrië verower. Weer eens het volkstemmings getoon dat die inwoners met Piëmont-Sardinië wou verenig.
Hy is op 6 Junie 1861 oorlede. Die enigste twee state wat nog nie deel was van Italië nie, was Venesië en Rome.
Danubius Kwartet
Die Danubius Strykkwartet of Danubius Kwartet is in 1983 in Hongarye gestig.
Die lede daarvan is die violiste Judit Tóth (voorheen Mária Szabó) en Adél Miklós, die altviolis Cecilia Bodolai (voorheen Agnes Apró) en die tjellis Ilona Wibli, welke onder artistieke leiding van die violis Vilmos Tátrai staan. Die kwartet het in die vroeë jare van sy stigting 'n aantal toekennings gewen; en het onder meer die strykkwartet nr. 1 van Reményi vir Hungaroton, die volledige strykkwartette van Villa-Lobos vir Marco Polo, en vir Naxos die Mozart en Brahms klarinetkwintette, die Boccherini Kitaarkwintette en Louis Spohr se Op. 33 strykkwintette, opgeneem.
T. R. Knight
T. R. Knight is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent 42 (2013) en in die televisiereekse Grey's Anatomy (2005) en Genius (2017).
Oos-Afrikaanse Gemeenskap
Die Oos-Afrikaanse Gemeenskap (Engels: East African Community; Swahili: Jumuiya ya Afrika Mashariki) is 'n interregeringsorganisasie bestaande uit sewe lande in die Groot Mere van Afrika-streek in Sentraal- en Oos-Afrika: Burundi, die Demokratiese Republiek die Kongo, Kenia, Rwanda, Suid-Soedan, Tanzanië en Uganda. Uhuru Kenyatta, die Keniaanse president, dien tans as voorsitter van die Oos-Afrikaanse Gemeenskap. Die organisasie is oorspronklik in 1967 gestig, in 1977 ontbind en op 7 Julie 2000 herleef. In 2008, ná onderhandelinge met die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap (SAOG) en die Gemeenskaplike mark vir Oos- en Suider-Afrika (COMESA), het die Oos-Afrikaanse Gemeenskap ingestem om 'n vryhandelsgebied tussen al die lidlande van die drie organisasies te stig. Die Oos-Afrikaanse Gemeenskap is 'n integrale deel van die Ekonomiese Gemeenskap van Afrika. Die hoofkwartier van die Oos-Afrikaanse Gemeenskap is in Arusha, Tanzanië, terwyl die digsbevolkte stad Nairobi, Kenia, is.