cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Julia Sawalha
Julia Sawalha (gebore 9 September 1968) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Chicken Run (2000) en in die televisiereekse Press Gang (1989), Absolutely Fabulous (1992), en Jonathan Creek (1997).
Lys van komponiste
A
• 5
B
• 5
C
• 5
D
• 5
F
• 5
G
• 5
H
• 5
K
• 5
L
• 5
M
• 5
P
• 5
R
• 5
S
• 5
T
• 5
V
• 5
W
• 5
Z
• 5
Pop/Jazz-komponiste
• 4
Oostende
Oostende is 'n hawestad aan die Noordsee in die Belgiese provinsie Wes-Vlaandere. Die stad is min of meer in die middel van die Belgiese kus geleë en het sowat 70 000 inwoners (2013). Dit is 'n belangrike sentrum vir toerisme en ekonomiese bedrywighede. Die stad beskik oor beide 'n see- en lughawe.
American Locomotive Company
Die American Locomotive Company, dikwels verkort tot ALCO, het stoomlokomotiewe, diesel-elektriese lokomotiewe, dieselenjins en kragopwekkers, gespesialiseerde smeestukke, hoëgehalte staal, gepantserde tenks en motors ontwerp, gebou en verkoop en kernkrag vervaardig.
Die American Locomotive Company is in 1901 gevorm deur die samesmelting van "Schenectady Locomotive Engine Manufactory" van Schenectady, New York met sewe kleiner lokomotiefvervaardigers. Die "American Locomotive Automobile Company"-filiaal het motors ontwerp en vervaardig onder die Alco-merk van 1905-1913 en kernkrag vervaardig van 1954-1962. Die maatskappy het in 1955 sy naam verander na Alco Products, Incorporated. In 1964 het die Worthington Corporation die maatskappy verkry. Die maatskappy is ontbind in 1969.
Stoomlokomotiewe
Alco was die tweede grootste stoomlokomotief bouer in die Verenigde State van Amerika (na Baldwin), die vervaardiging van meer as 75.000 lokomotiewe. Onder hulle was 'n groot aantal bekende lokomotiewe. Spoorweë wat Alco produkte verkies het, sluit in die Delaware and Hudson Railway, die "New York, New Haven and Hartford Railroad", die "New York Central Railroad", die "Union Pacific Railroad" en die "Southern Pacific Railroad". Alco was bekend vir sy stoomlokomotiewe: die 4-6-4 Hudson en die 4-8-4 Niagara gebou vir die Nuwe York Central en die 4-6-6-4 (Challenger) gebou vir die Union Pacific is goeie voorbeelde. Alco het baie van die grootste lokomotiewe ooit gebou, insluitende die "Union Pacific Big Boy" (4-8-8-4).
Diesel-elektriese lokomotiewe
Alhoewel sterk verbind tot die stoomlokomotief, het Alco die eerste kommersieel suksesvolle diesel-elektriese lokomotief in 1924 geproduseer in 'n konsortium met General Electric (elektriese toerusting) en Ingersoll-Rand (dieselenjin). Dit lokomotief is verkoop aan die "Central Railroad of New Jersey", en die daaropvolgende lokomotiewe is vir 'n aantal van die spoorweë, insluitend die "Long Island Rail Road" en die "Chicago and North Western Railway" gebou.
Priemfaktor
'n Priemfaktor van 'n natuurlike getal is 'n deler van die getal wat ook 'n priemgetal is.
Die priemfaktore van 'n natuurlike getal n is 'n versameling faktore wat elkeen 'n priemgetal is en waarvan die produk gelyk aan n is. Een faktorisering van die getal 10 is die versameling {2,5}: hierdie getalle is priemfaktore want beide 2 en 5 is priemgetalle en 2×5=10. {3,5,11} is 'n faktorisering van 165, want 3, 5, en 11 is priemgetalle en 3×5×11=165.
Die Hoofstelling van die Rekenkunde lui dat alle positiewe heelgetalle 'n unieke priemfaktorisering het.
Jim Janssen van Raaij
James Leonard "Jim" Janssen van Raaij (1 Junie 1932, Muntok, Nederlands-Indië –  11 Februarie 2010, Den Haag) was 'n Nederlandse prokureur en politikus. Hy was 'n lid van die Europese Parlement vir die Christen-Demokratiese Appèl (CDA) en 'n lid van die Tweede Kamer van die State-Generaal vir die Lys Pim Fortuyn.
Vroeë lewe
As tiener het Janssen van Raaij sy oorlogsaanhouding in die Japannese Tjihapit-kamp deurgebring. Hy het na die Tweede Wêreldoorlog in 1946 in Nederland aangekom. Tydens die vyftigerjare het hy sy loopbaan as 'n advokaat begin. In 1961 was hy betrokke by die stigting van die Vereniging van Kontrakspelers, 'n vakbond vir beroepsokkerspelers in Nederland.
Politieke loopbaan
Janssen van Raaij word 'n lid van die CHU en vorder tot nasionale sekretaris van die party. In hierdie pos was hy betrokke by die skepping van die CDA, en dien as die nasionale veldtogleier in die 1977-parlementsverkiesing. Tussen 1977 en 1979 het hy as 'n raadslid in die Rotterdam-stadsraad gedien.
Hy is in 1979 tot die Europese Parlement verkies. Hy neem 'n ruskans vanaf 1984 tot 1986 toe hy as president van die ICTO dien, waarna hy na die Europese parlement terugkeer. Tydens sy termyn in die Europese parlement was Van Raaij hoofsaaklik met regsake besig. In 1996 het hy uit die CDA bedank en as 'n onafhanklike lid tot die einde van sy termyn gedien.
In 1999 neem Janssen van Raaij aan die Europese verkiesing deel onder sy eie party, die Europese Kiesplatform Nederland (EVPN). Die party het 13 234 stemme behaal, 0,37% van die totaal, en het geen setel verower nie.
In 2002 sluit Janssen van Raaij by die Lys Pim Fortuyn aan. Hy was derde op die kandidatelys geplaas. Hy is verkies en op 23 Mei 2002 as 'n lid van die Tweede Kamer ingehuldig. Hy was lid van die presidium en ondervoorsitter van die staande komitee vir buitelandse sake. Hy was 'n presidentskandidaat vir die wetgewer, maar het net 23 uit 146 stemme verower. Voor die 2003-parlementsverkiesing het Janssen van Raaij sy aftrede aangekondig.
Afsterwe
Janssen van Raaij is in Februarie 2010 op die ouderdom van 77 in 'n hospitaal in Den Haag oorlede.
Kayes
Kayes is tans die hoofstad van die administratiewe streek Kayes, en was 'n voormalige hoofstad van Mali. Die naam Kayes is afgelei vanaf die Soninké woord "karré", wat 'n laagliggende, vogtige plek beskryf van tydens die droë seisoen oorstroom word.
Ligging
Interessante plekke in die omgewing sluit die volgende in: Die stad is ongeveer 420 kilometer (260 myl) noordwes van die hoofstad Bamako geleë, en is redelik naby aan die grense van Mauritanië en Senegal. Die stad het sy eie lughawe, die Kayes Lughawe, en is verder per pad met die hoofstad verbind. Die toestand van die pad is egter baie swak en onveilig.
Geskiedenis
Voor die Franse koloniale uitbreiding plaasgevind het, was Kayes 'n klein dorpie. Sy ligging op die roete van die toekomstige Dakar-Niger-spoorlyn, asook die Franse behoefte aan handelsentra het tot die stigting van die Kayes markdorp in 1881 gelei. Dit bly ten spyte van die swak pad infrastruktuur 'n belangrike vervoersentrum, hoofsaaklik vir handel met Senegal. In 1892 het Kayes die hoofstad van Frans-Sudan geword. Dit is egter op 17 Oktober 1899 deur Bamako vervang, eers as die hoofstad van Haut Sénégal-Niger, en in 1908 as die hoofstad van die hele Frans-Sudan.
Klimaat
Die streek het 'n Monsoonklimaat, met al die reënval wat tussen Mei en Oktober, maar die oorgrote reënval tussen Junie en September. Die meeste reënval is tydens Augustus. Die res van die jaar is daar feitlik geen reën nie.
Wat temperatuur betref, word Kayes beskou as die warmste permanent-bewoonde stad in Afrika, en word beskryf as die "drukkoker van Afrika" a.g.v. omliggende ysterryke berge. Tydens die warmste gedeelte van die jaar kan die temperatuur in °C (in die skadu) tot in die hoë veertigs – lae vyftigs toe styg.
Boergondië (gewes)
Boergondië (Frans: Bourgogne) is een van die 27 Franse administratiewe geweste (Frans: régions).
Megan Fox
Megan Fox (gebore 16 Mei 1986) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Transformers (2007), Jennifer's Body (2009), Teenage Mutant Ninja Turtles (2014), en Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadows (2016).
Rachel G. Fox
Rachel G. Fox (gebore 23 Julie 1996) is 'n Amerikaanse aktrise.
Domein (biologie)
'n Domein, in die betekenis daarvan soos dit in biologie gebruik word, (soms ook genoem 'n superryk, 'n superkoninkryk, of 'n ryk) is die heel hoogste vlak van die groepering van organismes in die wetenskaplike klassifikasie, hoër nog as 'n koninkryk.
Epsilon Eridani
Epsilon Eridani (ε Eri) is ’n ster in die suidelike sterrebeeld Eridanus. Dit het ’n deklinasie van 9,46° suid van die hemelewenaar en kan dus van enige plek op aarde gesien word. Dit is 10,5 ligjare van die Aarde af en het ’n skynbare magnitude van 3,73. Dit is die derde naaste individuele ster van ’n sterstelsel wat met die blote oog gesien kan word en het die naaste planeet aan die Sonnestelsel gehad tot met die ontdekking van Alpha Centauri Bb. Dit is minder as ’n miljard jaar oud.
Domein (biologie)
Hedendaags is daar veral drie kompeterende domeinklassifikasies van alle lewende organismes:
Bron
Vertaal vanaf die artikel Domain (biology) op die Engelse Wikipedia.
Epsilon Eridani
Eienskappe
Omdat dit so jonk is, het Epsilon Eridani ’n hoër vlak van magnetiese aktiwiteit as die Son, met ’n sterwind van 30 keer so sterk. Sy rotasieperiode is 11,2 dae by die ewenaar. Epsilon Eridani is kleiner as die Son en het ’n kleiner massa. Dit het ook ’n laer vlak van elemente swaarder as helium. Dit word geklassifiseer as ’n hoofreeksster van spektraaltipe K2 – dit is dus ’n oranjerige ster met ’n oppervlaktemperatuur van sowat 5 000 kelvin.
Die ster se radiale snelheid word al die afgelope 20 jaar bestudeer. Dit dui op ’n reuseplaneet wat daarom wentel. Die voorwerp, Epsilon Eridani b, is in 2000 amptelik aangekondig deur ’n span sterrekundiges onder Artie Hatzes. Huidige data dui aan die planeet wentel elke sewe jaar om die ster, sowat 3,4 AE daarvandaan (1 AE is die gemiddelde afstand tussen die Aarde en die Son).
Die stelsel het twee asteroïdegordels: een sowat 3 AE en ’n tweede sowat 20 AE van die ster af. Dit kan kom van ’n hipotetiese tweede planeet, Epsilon Eridani c. Daar is ’n aansienlike skyf van ruimterommel om die ster van toe die stelsel gevorm het.
Die ster se naam is in 1603 deur Johann Bayer gevestig. Dit kan lid wees van die Ursa Major- bewegende groep sterre wat ’n soortgelyke beweging deur die Melkweg volg, wat beteken die sterre kan ’n gemeenskaplike oorsprong in ’n oop sterreswerm hê. Sy naaste buurman, die dubbelster Luyten 726-8, sal oor sowat 31 500 jaar baie na aan hom kom: sowat 0,93 ligjare.
400
Die jaar 400 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 100ste jaar van die 4de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
79360 Sila-Nunam
79360 Sila-Nunam, wat die voorlopige naam gehad het, is ’n dubbele, koue klassieke Kuipergordelvoorwerp (cubewano) met twee komponente van byna eenderse grootte wat anderkant Neptunus in die Sonnestelsel geleë is. Die stelsel se naam is ’n kombinasie van die twee liggame s’n: Sila en Nunam.
Beskrywing
Sila-Nunam is op 3 Februarie 1997 by die Mauna Kea-sterrewag in Hawaii ontdek en is op 22 Oktober 2002 deur die Hubble-ruimteteleskoop as ’n dubbele voorwerp geëien. Die twee komponente is genoem na gode van die Inuïete. Sila is die god van die lug, weer en lewenskrag. Nunam is die aardgodin, in sommige tradisies Sila se vrou.
Sila-Nunam is ’n dinamies koue klassieke stelsel (cubewano). Dit wentel baie na aan ’n 4:7-resonansie met Neptunus.
Sedert dit bekend geword het dat dit ’n dubbelstelsel is waarvan die een liggaam 95% so groot soos die ander is, word die deursnee bereken op 243 en 230 km. Die liggame is baie rooi in sigbare lig en het ’n plat spektrum in die naby-infrarooi.
Holland Taylor
Holland Taylor (gebore 14 Januarie 1943) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Legally Blonde (2001) en The Wedding Date (2005), en in die televisiereekse The Practice (1997) en Two and a Half Men (2003).
Bradley Pierce
Bradley Pierce (gebore 23 Oktober 1982) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Beauty and the Beast (1991), Jumanji (1995), en The Borrowers (1997), en in die televisiereeks Sonic the Hedgehog (1993).
Grantia tuberosa
Grantia tuberosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1883 deur Poléjaeff.
Nadia Sawalha
Nadia Sawalha (gebore 18 November 1964) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Clockwise (1986) en in die televisiereekse EastEnders (1985) en 99-1 (1994).
Don Lamprecht
Don Lamprecht (5 Maart 1940 - 21 April 2009) was 'n Suid-Afrikaanse verhoog- en radio-akteur, asook 'n stemkunstenaar. Hy was onder meer bekend vir sy vertolking van die "siener" in PG du Plessis se Siener in die suburbs, en as die stem van Flip die sprinkaan in die kinderreeks Maja die By.
Lamprecht is op 21 April 2009 weens nier- en blaaskanker oorlede.
Filmografie
Die rolprente waarin hy gespeel het:
Grantia uchidai
Grantia uchidai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1941 deur Hozawa & Tanita.
Midi-Pyrénées
Midi-Pyrénées is een van die 27 Franse administratiewe geweste (Frans: régions).
Sandy Fox
Sandy Fox (gebore 13 Julie 1963) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Wreck-It Ralph (2012), Maleficent (2014), en The Wild Life (2016), en in die televisiereeks Ghost in the Shell: Stand Alone Complex (2002).
Clegg Hoyt
Clegg Hoyt (10 Desember 1910 – 6 Oktober 1967) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent 13 West Street (1962) en in die televisiereekse The Rifleman (1958), Law of the Plainsman (1959), en The Twilight Zone (1959).
Charlotte Amalie
Charlotte Amalie is die hoofstad en grootste stad van die eilandnasie Amerikaanse Maagde-eilande, 'n Amerikaanse oorsese grondgebied in die Karibiese See in Noord-Amerika. Die stad het 'n bevolking van 18 914 in 2000 gehad en is naas Charlotte Amalie van Hesse-Kassel, die vrou van Koning Christiaan V van Denemarke, genoem.
Lucebert
Lucebert (Nederlandse fonetiese uitspraak: ˈlucəbɛrt; geboortenaam Lubertus Jacobus Swaanswijk; 15 September 1924 – 10 Mei 1994) was 'n Nederlandse kunstenaar wat aanvanklik bekendheid verwerf het as 'n digter van die COBRA beweging.
Hy is in 1924 in Amsterdam gebore. Hy het in 1938 by die Instituut vir Kuns ingeskryf en in 1949 deelgeneem aan die eerste uitstalling van die COBRA-groep by die Stedelijk Museum in Amsterdam.
Biografie
Lucebert se talent is ontdek toe hy ná skool by sy vader begin werk het. Na 'n halfjaar se klasse aan die kunsskool was hy tussen 1938 en 1947 sonder tuiste of roeping. In 1947 bied 'n Franciskaanse klooster aan hom 'n dak oor sy kop in ruil vir die verf van 'n groot muurskildery. Omdat die nonne nie sy werk waardeer het nie, het hulle dit egter met wit verf laat oorverf. Hy het tot die Nederlandse literêre beweging genaamd De Vijftigers behoort, wat sterk beïnvloed is deur die Europese avant-garde-beweging COBRA. Lucebert se vroeë werk toon veral hierdie invloed, en sy kuns in die algemeen weerspieël 'n taamlik pessimistiese lewensuitkyk. Sy sterk persoonlikheid het egter baie beïndruk. As digter het hy die grondslag vir 'n revolusionêre innovasie in Nederlandse poësie gelê.
Die meeste van sy digkuns is gebundel in Gedichten 1948–1965. Na hierdie tydperk het hy grotendeels vanaf die 1960's in die visuele kunsteveld, bekend as die figuratief-ekspressionistiese kunsbeweging, gewerk. Sy werk kan ook gevind word in vertaalde Engelse versamelbundels.
duimnael|Lucebert se frase "Alles van waarde is weerloos" op 'n gebou in [[Rotterdam]] Welbekend is sy reël "Alles van waarde is weerloos" uit die gedig De zeer oude zingt. Die Nederlandse byvoeglike naamwoord weerloos dra dieselfde betekenis as in Afrikaans, in die sin dat jy nie in staat daartoe is om jouself te verdedig nie, en dus is "alle dinge van waarde weerloos". Hierdie frase (insluitende sy naam) is in die 1980's bo-op die kantoorgebou van 'n versekeringsmaatskappy in Rotterdam (naby die Blaak-stasie) in neonletters geplaas. Dit was nie die eerste keer dat die bekende lyn gebruik is nie, maar dit is beslis die prominentste kommersiële gebruik daarvan; vandag vertoon nog drie geboue in die omgewing die frase teen hul mure.
Lucebert is op 10 Mei 1994 in Alkmaar, Nederland oorlede.
Moore
Het is de aarde die drijft en rolt door de mensen Het is de lucht die zucht en blaast door de mensen De mensen liggen traag als aarde De mensen staan verheven als lucht Uit de moederborst groeit de zoon Uit het vadervoorhoofd bloeit de dochter Als rivieren en oevers vochtig en droog is hun huid Als straten en kanalen staren zij in de ruimte Hun huis is hun adem Hun gebaren zijn tuinen Zij gaan schuil En zij zijn vrij Het is de aarde die drijft en rolt Het is de lucht die zucht en blaast Door de mensen
Rosetta, KwaZulu-Natal
Rosetta is 'n nedersetting in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika en is geleë op die oewers van die Mooirivier, 15 km suid van die dorpie Mooirivier. Daar is heelwat geleenthede vir forel- en swartbaarshengel in strome wes van die dorp.
Lucebert
Openbare versamelings
Van die openbare versamelings wat werke deur Lucebert Swaanswijk hou is onder andere:
Viktoria Aschaffenburg
Viktoria Aschaffenburg is 'n sokkerklub uit Aschaffenburg in die deelstaat Beiere, Duitsland.
Die klub het in 1904 ontstaan met die samesmelting van die in 1901 gestigte FC Aschaffenburg en die 1902 gestigte FC Viktoria Aschaffenburg en het aanvanklik bekend gestaan as FC Viktoria 01. Twee jaar later is die atletiekafdeling opgerig en het die klubnaam verander na die huidige SV Viktoria 01.
Tussen 1950 en 1960 het die klub in die Oberliga Suid meegeding, destyds die hoogste vlak. Viktoria se beste jare was in die laat 1980’s toe die klub 3 seisoene in die 2. Bundesliga deurgebring het. Die klub se beste prestasie is in die 1987/88-seisoen behaal toe die klub die kwarteindstryd van die DFB-Pokal gehaal het.
Basse-Normandie
Basse-Normandie (Afrikaans: Neder-Normandië) is (sedert 1 Januarie 2016) 'n deel van Normandië, een van die 18 Franse administratiewe geweste (Frans: régions).
Centre-Val de Loire
Centre-Val de Loire is een van die 18 Franse administratiewe geweste (Frans: régions).
Die gewes word in ses départements onderverdeel, naamlik: Cher, Eure-et-Loir, Indre, Indre-et-Loire, Loir-et-Cher en Loiret.
Onverwacht, KwaZulu-Natal
Onverwacht is 'n grenspos in KwaZulu-Natal tussen Suid-Afrika en die suide van Eswatini.
Grantia vosmaeri
Grantia vosmaeri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1893 deur Dendy.
Gliasel
Gliaselle, neuroglia of net glia (van die Griekse woord γλία of γλοία, "gom"), is weefsel wat tussen neurone voorkom en homeostase handhaaf, miëlien vorm, en steun en beskerming verskaf aan neurone in die sentrale en die perifere senuweestelsel. In die sentrale senuweestelsel sluit gliaselle in oligodendrosiete, astrosiete, ependimale selle en mikrogliaselle, en in die perifere senuweestelsel Scwann- en satellietselle.
Vir meer as ’n eeu is geglo gliaselle speel geen rol in senuoordraging nie. Sedert die 21ste eeu word egter erken hulle het ’n mate van invloed op sekere fisiologiese prosesse soos asemhaling en hulpverlening aan die neurone om sinaptiese verbindings met mekaar te vorm.
Brocéliande (rolprent)
Chloé, 'n jong studente in argeologie, spits haar tydens haar studies aan die universiteit van Rennes op Keltiese geskiedenis toe. Een nag word sy die getuie van 'n moord, wat net een in 'n hele reeks misterieuse misdade blyk te wees. Alle spore wys op die legendariese Keltiese towerwoud Brocéliande, waar Chloé aan die opgrawing van 'n ou Keltiese begraafplaas deelneem.
Galway
Galway ([ˈgɔlweɪ]; Iers: Gaillimh [ˈɡalʲɪvʲ]) is die grootste stad van Wes-Ierland en die administratiewe setel en naamgewende nedersetting vir die omliggende graafskap met 'n bevolking van meer as 75 000 volgens die Ierse sensus van 2011. Galway, wat in die historiese provinsie Connacht geleë is en dikwels Ierland se "Poort na die Weste" genoem word, is aan weerskante van die Corrib-rivier geleë wat die gelyknamige meer (Lough Corrib) met die see verbind.
As nedersetting het Galway rondom 'n middeleeuse Ierse vesting ontstaan wat in 1124 opgerig is. Sowat een eeu lank was dit niks meer as 'n onbeduidende vissersdorpie nie. Eers met die Anglo-Normandiese besetting in 1234 het dit tot 'n strategies belangrike nedersetting as Engeland se voorpos in Ierland se onrustige weste ontwikkel. In 1396 het koning Richard III stadstatus aan Galway verleen en die politieke mag in die hande van veertien leidende koopmansgesinne van Engelse afkoms gelê wat in 'n voortdurende stryd met Ierse clans in die omgewing gewikkel was. Na dié gesinne is as die Tribes of Galway ("Stamme van Galway") verwys, en sodoende het Galway die bynaam City of the Tribes gekry. Iere is uit die stad verban. Galway het sy onafhanklikheid ook in die 15de eeu gehandhaaf toe die Engelse invloed gaandeweg afgeneem het. Die stad het in dié tyd handelsbande met Spanje en Portugal aangeknoop waarheen die seuns van leidende gesinne vir hul skoolopleiding gestuur is. Die lojaliteit teenoor die Britse kroon was vir Galway gedurende die Engelse Burgeroorlog rampspoedig. In 1652 is die stad nege maande lank deur republikeinse troepe onder bevel van Oliver Cromwell beleër en uiteindelik ingeneem. Veertig jaar later is Galway deur Willem van Oranje se magte beset. Die oorlogshandelinge, die verlies van sy Suid-Europese markte en die groot Ierse hongersnood in die 1840's het Galway se ekonomie 'n nekslag toegedien waaruit die stad eers gedurende Ierland se ekonomiese opswaai in die laat 20ste eeu herstel het.
Vandag is Galway 'n gewilde bestemming vir inheemse en buitelandse toeriste. 'n Besondere kenmerk is die stadsbeeld wat argitektonies in tweeverdeel is – die oostelike rivieroewer word deur nou straatjies en ou steengeboue met winkelfasades van hout oorheers, terwyl daar in die stadsdeel Claddagh langs die wesoewer hoofsaaklik nuwe geboue aangetref word. Die historiese stadskern word omring deur uitgebreide voorstede met skakelhuise. Net suidwes van Galway is die gewilde strand- en vermaakoord Salthill geleë.
Hors d'oeuvre
'n Hors d'oeuvre (Franse spelling: hors-d'œuvre, Franse uitspraak: ɔʁ dœvʁ) of voorgereg is 'n klein dis wat in die Europese kookkuns voor 'n hoofmaaltyd bedien word. Sommige hors d'oeuvres word koud bedien en ander warm. Hors d'oeuvres word soms ook aan tafel bedien as deel van die hoofgereg of voordat gaste hul sitplekke inneem, soos bv. tydens 'n funksie of skemerkelkiepartytjie. Hors d'oeuvres is voorheen ook tussendeur geregte bedien.
'n Hors d'oeuvre is tipies kleiner as die hoofgereg en word dikwels as vingerete bedien.
Etimologie
Hors-d'œuvre in Frans beteken letterlik "buite die werk"—dit wil sê, "nie deel van die gebruiklike geregte van 'n maaltyd nie." In die praktyk is dit 'n dis wat as versnappering dien of wat verband hou met die hoofgereg. Die Franse spelling van die woord is in beide die enkelvoud en meervoud soortgelyk aan mekaar.
Hors d'oeuvre staan ook bekend as die voorgereg of entrée.
Oorsprong
'n Klein aantal koshistorici glo dat die tradisie moontlik in Rusland begin het, waar klein versnaperinge vis, kaviaar en vleis 'n algemene verskynsel was na lang reise. Die moontlikheid bestaan egter dat die gebruik in China ontstaan het, met Chinese wat moontlik deur die Steppe na Rusland, Skandinawië, Frankryk en ander Europese lande gereis het. Die tradisie het moontlik Italië, Griekeland en die Balkan-nasies by wyse van kontak met Rusland of Persië bereik. Trouens, verskeie skynbaar unieke en nasionale gebruike hou verband met mekaar, soos bv. die Sweedse smörgåsbord, Russiese zakoeska, Libanese mezze en Italiaanse antipasto. Gedurende die Romeinse periode was die gebruik tydens maaltye om twee hoofgeregte te benut wat voor die tyd aangevul is met klein hoeveelhede vis, groente, kaas, olywe en selfs opgestopte relmuise (in Engels edible dormouse) Dit is aan die begin van die ete wat bekend gestaan het as gustatio of promulsis bedien. Die Grieke het die voorgereg propoma genoem.
Etielasetaat
Etielasetaat is 'n organiese verbinding met die formule. Dit is die ester van etanol en asynsuur en 'n vloeistof met 'n soet reuk.
Vervaardiging
Etielasetaat kan vervaardig word deur direkte esterifikasie. Dit is 'n reaksie van asynsuur en etanol met swaelsuur as katalis.
Gebruik
Die stof word dikwels as oplosmiddel gebruik, byvoorbeeld vir lym of om naellak te verwyder.
Biologiese rol
Etielaseataat het 'n vrugtige reuk en is die volopste ester wat in vrugte voorkom. Die ester het 'n beduidende effek op die organoleptiese eienskappe van distillate en word deur heelparty organismes vervaardig soos:
Terminologia Histologica
Die Terminologia Histologica (TH) is ’n woordeskat vir gebruik in selbiologie en weefselleer (histologie). Dit is in April 2011 aanlyn gepubliseer deur die Federative International Programme on Anatomical Terminologies (FIPAT).
Dit is bedoel om die Nomina Histologica te vervang. Dié is in 1977 bekend gestel, saam met die vierde uitgawe van Nomina Anatomica.
Lily Saxby
Lily Saxby is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Woman Without a Soul (1915), The Underworld of London (1915), en The Web of Fate (1916).
401
Die jaar 401 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 1ste jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Grantia waguensis
Grantia waguensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1940 deur Hozawa.
Pretoria FM
Pretoria FM, die voormalige Radio Pretoria, is 'n gemeenskap-gebaseerde radiostasie in Pretoria. Hulle saai 24 uur per dag op 104.2 FM uit. Pretoria FM is beskikbaar oor die hele wêreld deur middel van internet-uitsendings wat op hul webwerf beskikbaar is. In Suid-Afrika beskik die Radio oor ’n aantal FM uitsaai-torings wat die grootste deel van Gauteng, Limpopo, Noordwes, Mpumalanga en die noorde van KwaZulu-Natal dek en bereik nagenoeg 2 miljoen Afrikaanssprekendes; verder word duisende luisteraars bereik deur middel van satellietskottel ontvangs. Die Radio gebruik Afrikaans as voertaal maar speel gereeld ligte Engelse musiek en bied ’n groot verskeidenheid programme aan.
Ontstaan
Gedurende September 1993 is die radiostasie as Radio Pretoria gestig en ontvang sy uitsaailisensie wat slegs vir drie dae geldig sou wees. Die radio is deur die hoofstroommedia beskryf as ’n "regse" radiostasie. Sommige oud-omroepers van die SAUK het hulle gewig ingegooi en het die radio se stryd om voortbestaan begin.
In 1995 ontvang die Radio sy eerste eenjaarlisensie, wat die daaropvolgende twee jaar hernu is. In 1999 word Radio Pretoria se eerste aansoek om ’n vierjaarlisensie afgekeur en moes die stasie talle hofsake begin om sy uitsaairegte te beskerm. Meer as agt jaar lank sou hierdie stryd duur om uiteindelik in 2007 gewen te word in die Bloemfonteinse Appèlhof waar vyf regters eenparig beslis het dat die redes vir afkeuring, verwerp word.
Die hof beslis dat die aansoek hersien word, dat die Uitsaaiowerheid die hofkoste moes betaal en dat al die redes vir die afkeuring van die aansoek ongegrond is.
Radio Pretoria het, te midde van hierdie lang uitgerekte stryd in die howe wat etlike miljoene rand beloop het, tog daarin geslaag om intussen te groei en die standaard van sy uitsendings en programme te verhoog. Sommige van die bekendste omroepers het hulle dienste gratis aangebied in daardie eerste jare van sy bestaan.
Aan die einde van 2008 het die Radio reeds meer as veertig permanente personeel in diens gehad, terwyl sowat vyftig medewerkers hul dienste gratis aanbied. Op 16 Desember 2008 het meer as 82 000 mense in die buiteland ingeskakel op die Geloftedag-uitsendings van Radio Pretoria.
Lidgetton
Lidgetton is 'n klein nedersetting en spoorweghalte in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dorpie lê in die vallei van die Leeurivier, 5 km noord van Dargle. Die dorpie is vernoem na John Lidgett wat met 'n immigrasieskema sowat 100 nuwe setlaars na die gebied gebring het in die laat 19de eeu.
Pretoria FM
Samesmelting en naamsverandering
Radio Pretoria het op 20 Julie 2015 saam met ander radiostasies: Radio Drakensberg, Radio Dagbreek, Radio Magaliesberg, Radio Tafelkop, Radio Naboom, Radio Kransberg, Radio Ysterberg, Radio Wolkberg saamgesmelt en het onder een, nuwe handelsnaam, Pretoria FM begin uitsaai en vorm sodoende die grootste Afrikaanse gemeenskapsradiodiens in Suid-Afrika. Die bekendstelling het by die Atterburyteater in Pretoria plaasgevind.
Westminster-stelsel
duimnael|regs|320px|Weens die Westminster-stelsel het al die Volksraadslede van die [[Progressiewe Party, behalwe Helen Suzman, wat in 1959 uit die Verenigde Party bedank het, hul setel in die verkiesing van 1961 verloor, al het die party se 24 kandidate 8,5 persent van die stemme op hulle verenig. Die Progge voor die verkiesing was: Helen Suzman, Boris Wilson, Ray Swart, Clive van Ryneveld, Owen Townley Williams, Walter Stanford, Harry Lawrence, Zach de Beer, Jan Steytler, John Cope, Colin Eglin, Ron Butcher.]]
Volgens die Westminster-stelsel word 'n land vir die doeleindes van 'n verkiesing in kiesafdelings verdeel nadat die gemiddelde getal kiesers per kiesafdeling volgens die sensussyfers of die getal geregistreerde kiesers bepaal is.
Die stelsel bevoordeel gewoonlik groot partye, omdat klein partye, veral dié wie se steun wyd verspreid is, dit moeilik vind om verteenwoordigers verkies te kry. Die stelsel, anders as proporsionele verteenwoordiging, lei nie tot 'n regstreekse weerspieëling van die kiesers se wil nie, omdat 'n lid teoreties verkies kan word met so min as 20% plus een stem, in kiesafdelings waar daar 'n vyfhoekige stryd is.
Die stelsel is van 1910 tot 1994 gebruik om lede van die Suid-Afrikaanse Volksraad te verkies. Dit het meegebring dat die Nasionale Party die Verenigde Party in 1948 verslaan het, hoewel eersgenoemde net 401 834 stemme teenoor die V.P. se 524 230 gekry het. Omdat die V.P. se steun mettertyd al hoe meer in die stede saamgetrek was, het die party tussen 1953 en 1974 (sy laaste verkiesing) nie een keer soveel setels gekry soos hy in 'n stelsel met proporsionele verteenwoordiging sou kon kry nie.
Sommige voorstanders van die stelsel beweer dit lei altyd tot 'n duidelike meerderheid, terwyl proporsionele verteenwoordiging aanleiding gee tot splinterpartytjies en 'n onstabiele, soms minderheidsregering. Die argument word veral in Engeland gebruik. Dit hou Volksraadslede ook direk verantwoordbaar aan hul kiesers, pleks van aan hul party en bied onafhanklike kandidate die kans om verkies te word.
David Hyde Pierce
David Hyde Pierce (gebore 3 April 1959) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente A Bug's Life (1998), Wet Hot American Summer (2001), en Down with Love (2003), en in die televisiereeks Frasier (1993).
Tegnologiese singulariteit
Die tegnologiese singulariteit (ook eenvoudig die singulariteit) is 'n hipotese waarvolgens die ontdekking van kunsmatige hiperintelligensie 'n onmiddellike eksponensiële tegnologiese ontwikkeling tot gevolg sal hê, wat ongekende en fundamentele veranderings in die menslike beskawing teweeg sal bring. Volgens hierdie hipotese sal 'n opgradeerbare intelligente agent (soos 'n rekenaar wat deur sagteware-gebaseerde algemene kunsmatige intelligensie in werking gestel is) 'n wegholreaksie ontketen van 'n kringloop selfverbeterings waarvolgens elke nuwe en meer intelligente generasie vinniger as die vorige sal werk. Dit lei dan tot 'n intelligensie-ontploffing en skep 'n magtige superintelligensie wat kwalitatief by verre alle menslike intelligensie sal oortref. John von Neumann was in die 1950s die eerste om die term "singulariteit" te gebruik in die konteks van tegnologie. Hy verwys na tegnologiese vordering wat versnelde verandering veroorsaak:
“Een van ons gesprekke het gewentel om die immer versnellende vordering van tegnologie en die veranderinge in menslike bestaanswyse, wat naamlik die indruk skep dat 'n sekere onafwendbare singulariteit in die geskiedenis van die menseras (of: spesies) genader word, waarna mensesake, soos ons dit tans ken, nie kan voortbestaan nie.”
Daaropvolgende skrywers het ook die sieninge verder uitgebou. I.J. Good se "intelligensie-ontploffing", voorspel dat 'n toekomstige superintelligensie 'n singulariteit sal laat ontstaan. Amerikaanse wiskundige en wetenskapfiksie-skrywer Vernor Vinge stel in sy 1993 essay, The Coming Technological Singularity, dat 'n singulariteit die einde van die menslike era kan beteken, aangesien die nuwe superintelligensie sal voortgaan om ditself op te gradeer en tegnologie ook teen 'n onverstaanbare vinnige tempo sal laat vooruitgaan.
Gedurende die 2012 Singularity Summit, het Stuart Armstrong in 'n studie van kunsmatige algemene intelligensie voorspellings van kenners onderneem en die gemiddelde voorspelling vir die intree van die singulariteit as 2040 geïdentifiseer.
Inleiding
Onder die moontlike eksponensiële verandering tot 'n singulariteit word verstaan:
In toekomsstudies is 'n tegnologiese singulariteit 'n toekomstige breekpunt wanneer die tegnologiese vooruitgang so vinnig gaan dat mense met hul teenwoordige intelligensie die gevolglike samelewing nie meer kan begryp nie. Die verandering sou aan die gang gesit word deur die eerste kunsmatige intelligensies of postmense wat hulself teen 'n hoë tempo bly verbeter (steeds meer intelligente kunsmatige intelligensie). Hierdie singulariteit is benoem na analogie van die astronomiese punt in die ruimte-tyd waar die natuurwette hul geldigheid afstaan (soos volgens die huidige mees aanvaarde teorie betreffende die oorsprong van die heelal: die oerknal, of die sentrum van 'n swartkolk).
Dergelike veranderinge word in die jare sestig van die 20ste eeu bespreek deur I.J. Good, maar die term singulariteit as beskrywing van tegniese vooruitgang word reeds in die 50er-jare deur John von Neumann gebruik. Die singulariteit word vir die eerste keer uitvoerig beskryf deur die Amerikaanse wiskundige en wetenskapfiksie-skrywer Vernor Vinge in 1993 in sy essay Singularity. Mense debateer nog steeds oor of hierdie singulariteit werklik gaan gebeur, en wanneer (die middel 21ste eeu?).
Sommige outeurs, soos Raymond Kurzweil, het teorieë ontwikkel waarin Moore se wet breër geïnterpreteer word. Moore praat slegs oor die ewolusie van transistors vanaf die jare sestig, Kurzweil begin sy dubbel-eksponensiële kurwe reeds teen die begin van die 20ste eeu by die ponskaartmasjiene. Hy suggereer 'n eksponensiële patroon in die vooruitgang van tegnologie in die loop van die menslike geskiedenis en selfs van voor die begin van lewe op aarde. Die hele ewolusie sedert die oerknal tot nou kan volgens hom gesien word as 'n eksponensiële groei van intelligensie, voortgesit in kunsmatige intelligensie. Volgens Kurzweil kulmineer die patroon in ongebreidelde tegnologiese vooruitgang gedurende die 21ste eeu en lei dan ten slotte tot die singulariteit (die tegnologiese vooruitgang vorder dan baie vinnig na oneindigheid).
Voorwaardes vir 'n tegnologiese singulariteit
Vir 'n singulariteit om te kan plaasvind word essensiële voorwaardes benodig, naamlik dat:
Hieroor bly die menings van ander ondersoekers egter steeds verdeeld.
Oorsprong van die konsep tegnologiese singulariteit
Die konsep van 'n tegnologiese singulariteit het reeds in die laat 1950s ontstaan. Stanislaw Ulam het in Mei 1958, verwysend na 'n gesprek met die wiskundige John von Neumann die volgende gestel:
"Eén van die gesprekke is toegespits op die steeds versnellende vooruitgang van tegnologie en veranderings in die aard van mense se lewenswyse, wat sou aandui dat 'n sekere onafwendbare singulariteit in die geskiedenis van ons menseras (of: resies) genader word, by welke punt ons menslike doen en late, soos ons dit tans ken, nie kan voortbestaan nie."
Die singulariteit van Vernor Vinge
Die moderne konsep van die tegnologiese singulariteit is grotendeels afkomstig van die wiskundige en wetenskapfiksie-outeur Vernor Vinge. Vinge begin in die jare tagtig te praat oor die singulariteit, en verwoord sy gedagtes oor die onderwerp in Januarie 1983 in 'n voorwoord vir die (intussen toegemaakte) tydskrif Omni. Die eerste uitgebreide artikel oor die onderwerp publiseer Vinge in 1993, naamlik die essay " tegnologiese singulariteit ". Sederdien is dit 'n onderwerp gewees vir baie wetenskapfiksieskrywers. Die essay van Vinge bevat die gereeld aangehaalde sin:
"Binne dertig jaar sal ons die tegnologiese middele hê om bomenslike intelligensie te skep. Kort daarna sal die menslike tydperk beëindig word."
Die singulariteit van Vinge word gereeld verkeerd verstaan as sou tegnologiese vooruitgang afstewe op oneindigheid, soos in ‘n wiskundige singulariteit. Eintlik bedoel Vinge dat hedendaagse intelligente mense nie meer die gemeenskap van 'na die singulariteit' sal kan begryp nie. In sy wetenskapfisksie roman Marooned in realtime (1986) vergelyk hy dit so:
Eintlik was die term eerder gekies as 'n metafoor uit die natuurkunde as uit die wiskunde; namate mens die singulariteit nader word die modelle van die toekoms minder betroubaar, net soos die gebruiklike modelle van die natuurkunde verander namate mens 'n swaartekragsingulariteit nader (soos by 'n swartkolk of die oerknal).
Van hierdie terugvoerkringloop van selfverbetering van intelligensie word verwag dat dit steeds meer tegnologiese vooruitgang bring in 'n steeds korter tydperk. Vir hedendaagse mense sal hierdie nuwe tegnologie en die daarmee gevormde wêreld en gemeenskap vinnig onbegryplik word. In sy roman A Fire Upon the Deep (1992) verwys Vinge hierna. Die helde van die verhaal, wat in die verre toekoms afspeel, kry te maak met baie ver ontwikkelde 'masjiene' wat baie kenmerke van die lewe het. So het hierdie ' masjiene' die uiterlike van 'plantaardige groeisels' wat op molekulêre vlak werk, soos in lewende wesens wat op sellulêre vlak ook as 'n besonderse komplekse molekulêre masjien beskou kan word. Ook 'groei' hierdie' masjiene, as dit nodig is, vanuit 'n saadagtige begin tot grooter eenhede. Hierdie masjiene maak gebruik van atome en molekules uit hul omgewing vir hulle groei en onderhoud en die benodigde energie vir normale gebruik bekom hulle uit sonkrag. Maar as die nodig is haal hulle op 'n onbekende manier energie uit die struktuur van die ruimte-tyd self maar dan op so 'n groot skaal dat as newe effek die son selfs byna uitdoof word deur die enorme hoeveelheid energie wat, hulle op 'n onbegryplike manier, daarvandaan onttrek word.
Raymond Kurzweil se wet van versnellende opbrengste
In sy essay uit 2001, 'die wet van die versnellende opbrengste' stel Raymond Kurzweil 'n veralgemening van Moore se wet voor. Die wet van Moore vorm vir die meeste aanhangers van die singulariteitshipotese die basis van hul geloof in die singulariteit en beskryf 'n eksponensiële groeipatroon in die kompleksiteit van geïntegreerde halfgeleier stroombane. Kurzweil brei dit uit en sluit tegnologieë van ver voor die ontwikkeling van geïntegreerde skakeling in tot toekomstige vorme van verwerking. Hy beweer dat 'n nuwe tegnologie op die voorgrond kom telkens as daar 'n hindernis opduik. So sal nanotegnologie volgens hom die wet van Moore staande hou as die huidige produsiemetodes van mikroskyfies 'n plafon bereik. Hy voorspel dat dergelike paradigmaverskuiwings steeds meer dikwels sal voorkom naarmate ons die singulariteit nader. Hy glo dat die eksponensiële groei van Moore se wet sal deurlopend verby die gebruik van geïntegreerde stroombane beweeg na tegnologieë wat vir ons tans nog onbekend is, of wat ons selfs nog nie kan voorstel nie, wat sal lei tot die singulariteit. Dit beskryf hy as 'tegnologiese verandering so vinnig en grondig dat dit dié breekpunt in die menslike geskiedenis aandui'. Baie toekomskundiges gebruik nog steeds die term Moore se wet om ook die idees van Kurzweil te beskryf. Soos Ray Kurzweil in sy boek Kurzweil on the edge - The intelligent universe (2002) dit stel: "'n Analise van die geskiedenis van die tegnologie toon dat tegnologiese verandering eksponensieel is, in teenstelling met die gebruiklike intuïtiewe linêre visie. Ons sal dus geen 100 jaar van verandering ervaar gedurende die 21ste eeu nie - dit sal dus eerder 20 000 wees (gemeet aan ons huidige denke oor verandering). Die 'opbrengste' soos skyfiespoed en kosteffektiwiteit vermeerder ook eksponensieel. Daar is selfs eksponensiële groei in die eksponensiële groei (dubbel eksponensiële groei,S-kurwe). Binne enkele dekades sal masjien-intelligensie menslike intelligensie oortref en lei tot die singulariteit - tegnologiese veranderinge wat so vinnig en allesomvattend sal wees dat daar sprake is van 'n breekpunt in die menslike geskiedenis. Die gevolge sal onder andere inhou: die samesmelting van biologiese en nie-biologiese intelligensie, onsterflike op sagteware gebaseerde menslike wesens en ultrahoë vlakke van intelligensie wat hulself in die heelal versprei teen die snelheid van die lig."
Kurzweil verduidelik hierdie temas verder in sy boeke soos The age of spiritual machines (2000) en The singularity is near (2005) Sy voorspellings verskil van die van Vinge in soverre dat Kurzweil 'n veel geleideliker oorgang na die singulariteit vir die totale mensdom voorsien terwyl Vinge vinnige selfverbeterende, bomenslike intelligensie vooropstel. Hierdie verskil word dikwels onderskei as die "sagte singulariteit" en die "harde singulariteit".
Evolusie van die samelewing
Morgan stel drie groot fases voorop vir sosiale ewolusie (savagery, barbarism en civilisation). Die fases word onderskei aan die hand van tegnologiese mylpale soos
In plaas van spesifieke uitvindings neem White energie as maatstaf om die ewolusie van beskawings te bepaal. Vir White is die verkryging en beheer van energie die vernaamste funksie van kultuur. White onderskei vyf fases in die ontwikkeling van die menslike beskawing;
White skep die formule P=E*T, waarvolgens E 'n maatstaf is van die energie gebruik per capita per jaar, T is 'n maatstaf vir die effektiwiteit van die gebruik van die energie en P verteenwoordig die mate waartoe kulturele ontwikkeling plaasvind in terme van die vervaardigde produk. In sy eie woorde: "kultuur ontwikkel as die hoeveelheid opgewekte energie per capita per jaar vermeerder, of as die effektiwiteit van die instrumentele middele om energie aan te wend toeneem."
Die Russiese astronoom Nikolaj Kardasjev ondersoek hierdie teorie en stel die Kardasjevskaal op, wat die energieverbruik van ontwikkelde beskawings kategoriseer. In sy grondvorm het die skaal drie kategorieë, waarin beskawings op die basis van hul energieprodusie ingedeel word:
Tipe I
Die beskawing is in staat om al die planeet se beskikbare energie te gebruik.
Tipe II
Die beskawing is in staat om alle beskikbare energie wat uitgaan van 'n enkele ster te gebruik.
Tipe III
Die beskawing is in staat om die totale beskikbare energie in 'n melkwegstelsel te gebruik.
Die menslike beskawing bevind homself nog erens onder Tipe I, aangesien ons slegs weet om 'n deel van die beskikbare energie op die Aarde te gebruik. Hierdie status is nie-amptelik "Tipe 0". 'n Dysonsfeer is tipe II op hierdie skaal en die mensdom is op die oomblik ongeveer op vlak 0,7.
Gerhard Lenski gebruik 'n moderne benadering en fokus op informasie. Hoe meer informasie en kennis (veral as dit ons toelaat om die natuurlike omgewing te manipuleer) 'n bepaalde samelewing het, hoe meer ontwikkeld is dit. Hy identifiseer vier fases in die ontwikkeling van beskawing, gebaseerd op mylpale in die geskiedenis van kommunikasie.
Vooruitgang op die vlak van kommunikasie sorg vir vooruitgang van die ekonomie en politiek, verspreiding van goedere, sosiale ongelykheid en talle van die ander sfere van die menslike samelewing. Hy onderskei samelewings ook op hul vlak van tegnologiese ontwikkeling, kommunikasie en ekonomie;
Moontlike gevare van die singulariteit
Skeptici verwys na verskillende (moontlike selfs dodelike) gevare van die singulariteit vir die mensdom: