cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kalahari
Die Kalahariwoestyn is 'n uitgestrekte dorre tot halfdorre sanderige gebied. Dit is geleë in suidelike Afrika, met 'n oppervlakte van ongeveer 900 000 km², wat 'n groot gedeelte van Botswana insluit, en dele van Namibië en Suid-Afrika. Die omliggende Kalaharibekken se oppervlakte strek oor meer as 2,5 miljoen km².
Die enigste permanente rivier is die Okavango. Dié rivier dreineer in 'n deltagebied wat uit moerasse bestaan en 'n ryke natuurlewe ondersteun. Daar bestaan ook antieke droë rivierbeddings – Omuramba genoem – dwarsoor die sentrale noordelike dele van die Kalahari wat poele water bevat tydens die reënseisoen. Die rivierbeddings is deesdae meestal weidingsareas waar minder wilde diere voorkom as vroeër. Daar was in die verlede 'n groot verskeidenheid diere soos olifante en kameelperde asook roofdiere soos leeus en jagluiperds.
Etimologie
Kalahari is afgelei van die Tswanawoord kgala wat "groot dors", of "'n waterlose plek", beteken. Die Kalahari beskik nie oor enige standhoudende grondwater nie.
Ligging
Die Kalaharibekken is ’n vaag omlynde halfwoestyn wat op die hoogland van Suider-Afrika geleë is en wat strek van die Oranjerivier in die suide tot by die oorsprong van die Zambezirivier in die noorde. In die weste strek dit tot op die hooglande van Namibië en Angola en in die ooste tot op die plato's van Transvaal en Zimbabwe. Die gebied beslaan ongeveer 1,2 miljoen km2 en Iê tussen 650 en 1 200 m bo seevlak. In Suid-Afrika word die naam Kalahari ook gebruik vir die halfwoestyn wat strek van die Oranjerivier tot by die Okavangomoeras in Botswana.
Bou en afwatering
Die Kalahari se woestynagtige karakter is in die eerste plek nie toe geskryf aan 'n lae reënval nie, maar aan die aard van sy grond, naamlik los sand, waarin die water vinnig wegdreineer en dus van min waarde vir die plantegroei is. Die Kalahari word daarom as ’n edafiese woestyn (sygwoestyn) en nie as 'n klimaatwoestyn soos die Namib, nie, beskou. Die Kalahari is eintlik 'n voortsetting van die Karoo. Die grootste deel van die Kalahari is plat.
Die oostelike deel, waar die Kalahari met die Hoëveld saamsmelt in 'n oorgangstreek, is heuwelagtig en word die Ghaapplato genoem, na aanleiding van 'n plant wat algemeen in die gebied voorkom. Op hierdie plato lê die Langberge, die Asbesberge en die Kurumanheuwels. Na die weste en noordweste gaan die hoër dele oor in die Kalahari-depressie, ook bekend as die Kalaharisandveld. Die sandveld, wat van die Oranjerivier oor 'n afstand van 3200 km tot in Zambië en van die Etoshapan vir 1500 km tot in Zimbabwe strek, vorm die wêreld se grootste aaneenlopende sandoppervlakte.
In die droër suidweste is die sand rooi, soms in duine gewaai en plek-plek deur graspolle bestendig. Noordwaarts, waar dit natter is, is die sand wit tot gryswit en in breë, plat duine gewaai. Sowat 25 km van Rietfontein, in die suidweste van die Kalahari, word 'n ongewone rotsformasie aangetref. Toe G.A. Farini (sy regte naam was William Leonard Hunt) in 1885 tydens 'n jagekspedisie in die Kalahari op hierdie ongewone formasie afkom, het hy geglo dat dit die ruïnes van 'n stad was. Verskeie ekspedisies het deur die jare na Farini se sogenaamde Verlore Stad gaan soek, maar sonder welslae. In 1964 het 'n Suid-Afrikaanse argeoloog, dr. A.J. Clement, tydens ’n ekspedisie vasgestel dat Farini se beskrywing van die Verlore Stad ooreenstem met die vorm en voorkoms van die rotsformasie by Rietfontein.
Daar kan aanvaar word dat wat Farini dus vir die ruïnes van 'n stad aangesien het, in werklikheid net 'n rotsformasie is wat deur geologiese prosesse en die verdere inwerking van die natuur sy ongewone vorm verkry het. Daar is min riviere in die Kalahari en die meeste is nie-standhoudend. Die belangrikste riviere in die suide is die Moloporivier en sy takriviere, die Auob, Nossob en Kuruman. Die Molopo sluit hom naby die Augrabieswaterval by die Oranjerivier aan.
Kenmerkend vir die Kalahari is sy ondergrondse dreinering, wat meebring dat sy riviere grotendeels droë lope is wat slegs na goeie reën vloei Die Nossob, byvoorbeeld, vloei net wanneer swaar reëns in die brongebied in Namibië geval het. Die standhoudende riviere is onder meer die Kunene-, die Okavango- en die Botletle-rivier in die noorde van die Kalahari. Die Kunene en Okavango word deur die hoë reënval – tot 1 500 mm – in die noorde van Angola gevoed. Water van die Okavangorivier dreineer in die Okavangomoeras, waaruit die Botletlerivier weer gevoed word. Van die Okavangomoeras vloei die Botletle suidoos en mond uit in die Xaumeer en dreineer uiteindelik in die Makgadikgadi-soutpan. Sowat 7 000 soutpanne word suid van die Okavango- en die Zambezirivier aangetref. 'n Gebied in die Noord-Kaap staan trouens ook bekend as die Pannestreek of die Kalaharipannewêreld.
Panne wat waterdig geword het vanweë veranderinge in die struktuur van die grond, is van groot belang, aangesien hulle op baie plekke die enigste bron van oppervlakwater is na die reënseisoen. Die Makgadikgadi-soutpan in die noordooste van die Kalahari bestaan in werklikheid uit verskeie soutpanne, onder meer die Ntwetwe-pan en panne van die Sua-pangebied. Die Makgadikgadi-pan is waarskynlik een van die grootste soutpanne ter wêreld en bestaan uit 'n groot versteende meerbedding van 6 500 km².
Wanneer die Okavangomoeras as gevolg van swaar reën in Angola oorstroom word en water via die Botletlerivier na die Makgadikgadi-pan vloei, word die hele pan vol water. Dit is dan 'n voël- en wildparadys. Onder die enkele mere is die Xau – en die Ngamimeer, wat albei uit die Okavangomoeras en Botletlerivier gevoed word. Die Ngamimeer het in die sestigerjare opgedroog, maar is na goeie reën weer opgevul.
Klimaat
Die Kalahari se klimaat kom baie ooreen met die van die Karoo. Die gemiddelde dagtemperatuur wissel tussen 8°C in die winter en 32°C in die somer. In die winter is die dae sonnig en die nagte bitter koud. Die nagtemperatuur kan tot benede vriespunt daal en strawwe ryp kom voor.
Die reënval in die Kalahari wissel tussen 750 mm in die noorde tot ’n skrale 325 mm in die suide. Van oos na wes wissel die reënval tussen 400 en 150 mm. Die reënwater syfer vinnig weg in die los gryswit of rooi sand sodat oppervlakwater skaars is. Wanneer die Kalahari goeie reëns kry, soos in 1975 en 1976, verander dit in 'n groen grasveld. Die Kalahari is in 'n somerreënvalstreek en verspreide donderbuie kom dikwels voor. Warm weste- en noordwestewinde waai gedurende die somermaande.
Plantegroei
Die plantegroei van die Kalahari stem baie ooreen met die van die Karoo, hoewel dit veral langs riviere weelderiger groei. Die savanneplantegroei word gekenmerk deur harde polgras, struike en doringbome. Verskeie grassoorte groei yl op die rooi sandduine in die suide, maar na die noorde, waar die reënval hoër is, is die grasveld ruier. Die Schmidtia kalahariensis, ook bekend as kalaharigras, 'n eenjarige polgras wat wydverspreid in die doringveld voorkom, dien as weiding, maar het geen hoë voedingswaarde nie.
Daarteenoor het die geharde kalaharisandkweek (Schmidtia bulbosa) in die noordelike dele besonder goeie voedingswaarde. Vetplante, aalwyne, melkbos en turksvye word algemeen aangetref. Doringbome kom in die noorde weliger vooras in die suide, terwyl die kameeldoring (Acacia giraffae) oral voorkom en dikwels oorheers. Ander bome wat in die Kalahari groei, is die kremetartboom (Adansonia digitata), mopanie (Colophospermum mopane), swarthaak, driedoring en trassiebos.
Verskeie immergroen bome groei langs die standhoudende riviere. Twee soorte wildevrugte wat 'n baie belangrike rol speel in die ekologie van die Kalahari, is die tsamma (Citrullus lanatus) en die gemsbokkomkommer (Acanthosicyos naudinianus). Die tsamma is 'n eenjarige, kruidagtige rankplant wat veral in die duine groei. Die ronde, gladde vrugte het 'n baie hoë voginhoud, net soos die vrugte van die gemsbokkomkommer, en is dus 'n belangrike bron van vloeistof vir diere.
Die gemsbokkomkommer is ’n meerjarige plant wat 'n groot wortelknol het en elliptiese vrugte dra wat met stekels oortrek is. Hoewel die gemsbokkomkommer meer gereeld dra as die tsamma, is laasgenoemde oor 'n langer tyd beskikbaar. Omdat oppervlakwater in die Kalahari so skaars is, is diere soos wurms, korinkrieke en voëls (byvoorbeeld volstruise en glansspreeus) en selfs hiënas op wildevrugte aangewese. Tsammas en gemsbokkomkommers is ook 'n belangrike bron van voedsel en water vir die Kalahari-boesmans. Die tsamma word gekook deur dit in die sand te begrawe. Vuur word dan in 'n gat in die sand gemaak, sand word op die vuur gegooi, die tsamma word bo-op geplaas en met sand bedek.
Die volgende dag is die vrug gereed. Die tsamma word ook rou geëet deur die een punt oop te sny en die middelste gedeelte uit te haal en te eet. Die res van die vleis word fyngemaal tot ’n waterige massa en dan geëet of gedrink. Die gemsbokkomkommer word meestal gaar geëet. Van die pitte van albei vrugte word 'n gereg gemaak deur dit te droog, te braai en te maal.
Dierelewe
Omdat die Kalahari yl bevolk is, is wild nog volop. Daar is 'n groot verskeidenheid wildsoorte en voëls, wat die Kalahari 'n ware wildparadys maak en tot gevolg gehad het dat verskeie wildreservate in die Kalahari gevestig is. Daar is meer wild in die noorde as in die suide, veral langs die standhoudende riviere, mere en panne. Troppe olifante, kameelperde, buffels, sebras en koedoes is volop in die noorde, waar meer water beskikbaar is.
In die suide, waar die water skaars is, kom wild soos gemsbokke, elande, wildebeeste en springbokke voor. Die bekende Kalaharileeu en ander roofdiere soos jagluiperds en jakkalse is volop, en 'n groot verskeidenheid slange en ander reptiele word aangetref. Die Kalahari is ook 'n voëlparadys vanweë die swerms kraanvoëls, ibisse, reiers, ganse en ooievaars wat daar voorkom, veral in die Chobe- en Moremireservate. Kleiner voëls soos byevreters en lewerike word ook hier aangetref. Daar is verskeie wildreservate in die Kalahari, waarvan die Nasionale Kalahari-gemsbokpark in Noordwes-Kaap die bekendste is. Aan hierdie park grens 'n gebied van sowat 11 000 km2 in Botswana se Kgalagadipark.
Baie mense beskou die deel waarin die Kgalagadipark geleë is, as die hart van die Kalahari. Daar is ook die Sentraal-Kalahari en die Khutswe-wildreservaat, wat saam meer as 15 000 km2 groot is. Die Nasionale Chobepark in die noorde van Botswana beslaan 11 600 km2. Botswana se grootste troppe olifante word hier aangetref. Seekoeie en krokodille hou by die Choberivier. Die mere en panne is die grootste versamelplek van verskeie wild- en voëlsoorte.
Ekostreke
'n Deel van die gebied word tot die WWF-ekostreek Kalahari se droë savanne (AT 1309) gereken. Die noordoostelike deel word die Kalahari se Acacia-Baikiaea-bosland (AT0709) genoem.
Geelvarkoor
Die Geelvarkoor (Zantedeschia pentlandii) (ook Mapoglelie) is ’n spesie in die aronskelkfamilie, Araceae. Dit is 'n knoldraende, meerjarige plant wat 40 tot 60 cm hoog word. Die blomme is geel, 'n lang smal aar van 8-9 cm en word omsluit deur 'n geel leeragtige skutblaar met 'n pers kol in die basis. Die blare is pylvormig. Die plant groei in rotsagtige grasveld en oop boomveld tussen dolerietblokke.
Die plant is inheems aan Mpumalanga en Limpopo waar dit voorkom van Roossenekal tot Dullstroom. Dit het 'n voorkomsgebied van 12 000 km². In Engels staan dit as die Sekhukhune Golden Arum  bekend.
David Avery
David Avery (gebore 6 April 1986) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Starred Up (2013) en Lost in London (2017), en in die televisiereekse The Night Manager (2016) en C.B. Strike (2017).
Kuranda Skyrail
Die kabelspoor bied pakkette aan waar besoekers vanaf Kuranda kan terugkeer, of ook die Tjapukai Aborigine en Kultuurpark kan besoek wat net langs die Caravonica-stasie geleë is.
2010
Die jaar is deur die Verenigde Nasies as die Internasionale Jaar van Biodiversiteit gedenk.
Reuven Rivlin
Reuven (Ruvi) Rivlin (Hebreeus: ראובן ריבלין, [ʁeʔuˈven ʁivˈlin], ; gebore op 9 September 1939 in Jerusalem) is 'n Israelse politikus wat aan die Likoed-party behoort. Hy was 2014 tot 2021 die tiende president van Israel.
Van 1988 tot 1992 en van 1996 tot 2014 was hy 'n lid van die Knesset gewees. Van 2003 tot 2006 en van 2009 tot 2013 was hy ook die voorsitter van die Knesset. Van 2001 tot 2003 was hy daarbenewens die minister van kommunikasie in die Sharon I-kabinet.
Rivlin was in die intelligensiediens van die Israeliese Lëer en het tydens die Sesdaagse Oorlog aan die Jerusalem-brigade deelgeneem. Vervolgens het hy in die regte aan die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem studeer.
Josh Zuckerman
Josh Zuckerman (gebore 1 April 1985) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Austin Powers in Goldmember (2002), Surviving Christmas (2004), Feast (2005), en Sex Drive (2008).
Dubbelster
’n Dubbelster of tweelingster is twee sterre wat om hul massamiddelpunt wentel. Die helderste ster word die primêre ster genoem en die ander een die sekondêre ster. Stelsels met twee, drie, vier of selfs meer sterre word veelvoudige sterre genoem.
Werking
Dubbelsterre lyk dikwels vir die blote oog soos ’n enkele ligpunt, en kan net deur ’n teleskoop van mekaar onderskei word. Navorsing die afgelope twee eeue dui daarop dat die helfte of meer van sigbare sterre deel is van ’n veelvoudige sterstelsel.
Optiese dubbelsterre is wanneer twee sterre, soos van die Aarde af gesien, lyk of hulle baie naby mekaar lê, maar nie ’n dubbelsterstelsel vorm nie; die sterre is ver van mekaar af en daar is geen fisiese wisselwerking tussen hulle nie. Twee sterre kan as optiese dubbelsterre uitgeken word deur die verskille tussen hul parallaks, eiebeweging of radiale snelheid te meet.
Dubbelsterre is baie belangrik in astrofisika omdat die berekening van hul wentelbaan sterrekundiges in staat stel om hul massa direk te bepaal, en daardeur ook ander parameters, soos hul radius en digtheid, indirek te beraam. As ’n dubbelster se wentelbaan op ’n vlak met ons gesigslyn langs lê, sal die sterre mekaar verduister wanneer die een voor die ander verbybeweeg en ’n verduisterende dubbelster vorm. As die twee sterre baie na aan mekaar is, kan hulle mekaar se buitenste ster-atmosfeer wedersyds verwring. In sommige gevalle sal hulle massa uitruil, en daardeur kan hulle ster-evolusiestadiums bereik wat nie by enkelsterre moontlik is nie.
Die ster naaste aan die Son, Proxima Centauri, is deel van ’n driedubbele ster – die ander twee sterre in die groep, Alpha Centauri A en B, is nog nouer verbind. Nog ’n voorbeeld is Sirius en Cygnus X-1 (laasgenoemde is ’n bekende swartkolk). Baie dubbelsterre bestaan ook uit die kerns van planetêre newels en is die oorsprong van beide novas en tipe Ia-supernovas.
Massamiddelpunt
Dubbelsterre verskaf die beste metode om die massa van ’n verafgeleë ster te bepaal. Die swaartekragaantrekking tussen die twee sterre veroorsaak dat hulle om hul massamiddelpunt wentel. Uit die wentelpatroon kan die sterre se massa bepaal word. So kan die verhouding tussen die sterre se voorkoms (temperatuur en radius) en hul massa bepaal word, en daardeur ook die massa van ander enkelsterre.
In ’n eenvoudige dubbelstelsel word r1, die afstand van die middelpunt van die eerste ster na die massamiddelpunt, aangedui deur:
waar:
As a die semi-hoofas van die wentelbaan van een liggaam om ’n ander is, dan sal r1 die semi-hoofas van die eerste liggaam se wentelbaan om die massamiddelpunt, of barisentrum, wees en r2 = a – r1 sal die semi-hoofas van die tweede liggaam se wentelbaan wees. Wanneer die massamiddelpunt binne-in die groter liggaam lê, sal dit lyk of dié liggaam slinger eerder as ’n herkenbare wentelbaan vorm.
In die beelde hieronder dui die rooi kruis die massamiddelpunt van twee liggame met verskillende massaverskille aan.
Citroën C4 Cactus
Die Citroën C4 Cactus is 'n klein gesinsmotor vervaardig deur die Franse motorvervaardiger Citroën in Spanje. Die C4 Cactus word beskou as 'n C-segmentmotor in Europa, hoewel dit gebaseer is op die klein PF1 platform wat die Citroën C3 en DS3 onderlê. 'n Unieke ontwerpfunksie is die "Airbump"-panele aan die motor se sye, wat ontwerp is om die voertuig te beskerm teen skade in parkeerareas. Hulle is beskikbaar in kontrasterende kleure.
Produksie en verkope
Produksie het in die lente van 2014 begin in PSA se Villa Verde-fabriek in Madrid, Spanje met verkope wat in Frankryk begin het in Junie 2014. Dit is 'n 5-deur Oorkruis SNV luikrug in Touch, Feel en Flair-afwerkingsvlakke en word aangedryf deur 1.2 L I3 petrol en 1.6 L I4 dieselenjins.
Elizabeth McLaughlin
Elizabeth McLaughlin (gebore 2 Oktober 1993) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Pretty Little Liars (2010), Betrayal (2013), en Hand of God (2014).
Cromatius
Cromatius, ook Cormmatius, Grammatius, was van 534 tot 562 n.C. biskop van (Windisch-) Konstanz.
Cromatius was die laaste biskop van Vindonissa. Na die ondergang van die Boergondiese Koninkryk, word hy ook as biskop van Konstanz gelys.
Hy was in 535 op die konsilie van Clermont in die Auvergne, en ook in 538 of 541 en 549 op die konsilie van Orléans.
Ellaline Gray Cason
Ellaline Gray Cason (*2 Oktober 1894, Somerset-Oos - †30 Junie 1970, Middelburg ) skryf onder die skuilnaam J. van Elders. Sy is een van die skryfsters van die 20ste eeu wat ’n neutrale/ mansnaam gebruik om sodoende meer ernstig opgeneem te word as skrywer. Ander voorbeelde van hierdie fenomeen sluit E.J.M. Fraser in.
Skryfwerk
As J. van Elders skryf sy meestal onspanningslektuur en publiseer gedurende haar leeftyd byna 30 romans. Sy vertaal ook William Shakespeare se The taming of the shrew as Die temming van ’n rissie (1969).
Publikasies
Sy publiseer die volgende titels as J. van Elders.
Sien ook
Vir volledige biografiese inligting verwys na:
Krenneriet
Krenneriet is 'n mineraal met chemiese formule of  wat na die Hongaarse myner J.A. Krenner (1839-1920) genoem is. Dit is taamlik seldsaam, maar 'n gewilde goud- en silwererts.
Dit kom gewoonlik saam met calaveriet, gedeë goud, silvaniet, petziet, piriet en kwarts voor, dikwels in hidrotermale are saam met ander telluriede.
In Suid-Afrika word krenneriet in die Waaikraal-goudafsetting naby Rustenburg in Noordwes gevind.
Kristalstruktuur
Die krennerietstruktuur is die argetipe van die strukturbericht-klassifikasie se C46-struktuur
Abe Bailey
Sir Abraham "Abe" Bailey (Cradock, 6 November 1864 – Muizenberg, Kaapstad, 10 Augustus 1940) was 'n Suid-Afrikaanse krieketspeler, mynmagnaat en politikus.
Hy bring sy kinderjare op Cradock in die Oos-Kaap deur, maar verhuis in 1896 na Johannesburg waar hy lid word van die Reform Committee en na die Jameson-inval word hy aangehou weens hoogverraad. Hy word vrygelaat nadat hy 'n boete van £2 000 betaal. In 1899 dien hy in die Anglo-Boereoorlog as inligtingsbeampte onder lord Roberts. In 1900 organiseer hy die S.A. Light Horse wat hy grotendeels self befonds. In 1902 word hy as lid van die Progressiewe Party verkies tot lid van die Kaapse Wetgewende Vergadering vir Barkly-Wes.
In 1906 gaan hy na Engeland as lid van die Transvaalse Progressiewe Party om dié party se sienswyse oor die nuwe Transvaalse grondwet aan die Britse regering voor te lê. Hy dien van 1910 tot 1924 as lid van die Unie-Volksraad – en sterf in 1940 in Muizenberg op die Kaapse Skiereiland. Bailey het die herehuis Friedenheim in die toe nog eksklusiewe Johannesburgse buurt Belgravia ná die Driejarige Oorlog by die eiendomsontwikkelaar sir Julius Jeppe gekoop en moontlik daar gewoon tot die Transvaalse onderwysdepartement dit in 1916 gekoop het om as koshuis van die Hoër Seunskool Jeppe te dien.
Asbestopluma occidentalis
Asbestopluma occidentalis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Asbestopluma en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1893 deur Lambe.
Straat van Malakka
Die Straat van Malakka (Maleis: Selat Melaka; Indonesies: Selat Malaka; Thai: ช่องแคบมะละกา; Tamil: மலாக்கா நீரிணை, Malākkā nīriṇai; Chinees: 馬六甲海峽/马六甲海峡) is ’n smal seestraat van 930 km tussen die Maleise Skiereiland en die Indonesiese eiland Soematra. As die hoofkanaal tussen die Indiese en Stille Oseaan is dit een van die belangrikste skeepsroetes in die wêreld. Dit is genoem na die Sultanaat Malakka, wat tussen 1400 en 1511 oor die argipel regeer het; die hoofstad daarvan was in die hedendaagse Maleisiese staat Malakka.
Ekonomiese belang
Uit ’n ekonomiese en strategiese oogpunt is die Staat van Malakka een van die belangrikste skeepslane in die wêreld.
Dit is die belangrikste handelsroete ter see tussen die Indiese en Stille Oseaan en verbind groot Asiatiese ekonomieë soos dié van Indië, Thailand, Indonesië, Maleisie, die Filippyne, Singapoer, China, Japan, Taiwan en Suid-Korea. Meer as 94 000 skepe vaar elke jaar deur die straat en dit is dus ook een van die besigste seestrate ter wêreld: Sowat 25% van die wêreld se handelsgoedere beweeg daardeur, insluitende olie, Chinees vervaardigde produkte, steenkool, palmolie en Indonesiese koffie. Sowat ’n kwart van alle olie wat oor die see vervoer word, gaan deur die seestraat, veral van die Persiese Golf na Asië. Dit is ook een van die wêreld se grootste bottelnekke, want dit vernou suid van Singapoer tot net 2,8 km.
Gevare vir skepe
Seerowery is ’n probleem in die seestraat. Dit was veral in die 2000's ’n groot gevaar, met ’n toename sedert die aanvalle op 11 September 2001. Nadat aanvalle in die eerste helfte van 2004 weer toegeneem het, het vlote in die streek die waters strenger gepatrolleer. Daarna het aanvalle op skepe in die Straat van Malakka afgeneem, tot 79 in 2005 en 50 in 2006. Volgens onlangse verslae is aanvalle in onlangse tye heeltemal gestaak.
Daar is 34 skeepswrakke in die kanaal, sommige sedert die 1880's, en dit hou ’n gevaar van botsings in in die vlak, smal seestraat.
Nog ’n gevaar is die rook weens bosbrande op Soematra. Dit kan sigbaarheid tot 200 m laat afneem en dit dwing skepe op baie stadig te vaar in die besige seestraat, waar vragskepe van langer as 350 m soms vaar.
1822
Die jaar 1822 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 22ste jaar van die 19de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Jan Bantjes
Jan Gerritze Bantjes (Beaufort-Wes, 8 Julie 1817 - Potchefstroom, 10 Maart 1887) was 'n Voortrekker.
Die Bantjes-goudmyn is na sy oudste seun, Jan Gerritze (1843-1914) vernoem, 'n prospekteerder wat beweer het dat hy die hoofrif op die Witwatersrand ontdek het. Die seun het ook 'n mislukte poging aangewend om die Bantjes-miljoene na te spoor.
Asbestopluma quadriserialis
Asbestopluma quadriserialis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Paralimpiese Somerspele 1964
Die Paralimpiese Somerspele 1964 (Japannees: 第二回パラリンピック夏季競技大会 Dai Ni-kai Pararinpikku Kyōgi Taikai), destyds bekend as die 13de jaarlikse Internasionale Stoke Mandeville Spele, is tussen 8 en 12 November 1964 in Tokio, Japan, aangebied. Tydens die geleentheid het sowat 236 atlete uit 20 nasies aan 143 items in 9 verskillende sportsoorte deelgeneem.
Dit was die tweede Paralimpiese Spele wat aangebied is en tot die Paralimpiese Somerspele van 1988 die laaste wat by dieselfde plek aangebied is as die Olimpiese Somerspele. Die naam "Paralimpiese Spele" is deur die Internasionale Olimpiese Komitee (IOK) in 1984 aanvaar, terwyl die Internasionale Paralimpiese Komitee (IPK) in 1989 gestig is.
Sover bekend was hierdie die eerste Paralimpiese Spele waaraan Suid-Afrika deelgeneem het. Suid-Afrika behaal 'n 6de plek met 19 medaljes. Hiervan was 8 goud, 8 silwer en 3 brons medaljes.
Die Olimpiese Somerspele 1964 is tussen 10 en 24 Oktober in Tokio gehou.
Sporte
9 Paralimpiese sporte is tydens die Spele beoefen. • 4
Deelnemende nasies
Hier volg 'n alfabetiese lys van al die Nasionale Paralimpiese Komitees wat deelgeneem het. Waar beskikbaar word die aantal atlete per land in hakies aangedui: • 4
Pienkvarkoor
Die pienkvarkoor (Zantedeschia rehmannii) is ’n spesie in die aronskelkfamilie, Araceae. Dit is 'n knoldraende, meerjarige plant wat 20 tot 60 cm hoog word. Die blomme is 'n lang smal are van 3-4 cm en word omsluit deur 'n tregtervormige, leeragtige wit of donkerpienk skutblaar. Die blare is smal elipties. Die plant groei in rotsagtige grasveld bosrande.
Die plant is inheems aan die Vrystaat, Gauteng, KwaZulu-Natal en Mpumalanga. Dit is ook inheems in Eswatini en Mosambiek. In Engels staan dit as die Purple arum bekend.
Soetvarkblom
Die soetvarkblom  (Zantedeschia odorata) is ’n spesie in die aronskelkfamilie, Araceae. Dit is 'n knoldraende, meerjarige plant wat 75 tot 100 cm hoog word. Die blomme is geel, 'n lang smal are en word omsluit deur 'n wit leeragtige skutblaar. Die blare is pylvormig. Die plant groei in vleilande of langs strome.
Mangaanmonofosfied
Mangaanmonofosfied (ook: mangaan(III)fosfied) is 'n chemiese verbinding van mangaan en fosfor met formule.
Die verbinding kan uit die elemente vervaardig word deur mangaanpoeier en fosforpoeier te meng, in 'n Vycor-buis onder vakuum af te sluit en 15-20 uur lank by 700 °C te verhit.
MnP is 'n ferromagneet met Tc=291K. Onder hierdie temperatuur word 'n verskeidenheid van magnetiese rangskikkings gevind vanweë die groot magnetiese anisotropie wat hierdie stof besit.
Kristalstruktuur
Die MnP-struktuur was aanvanklik die argetipe van die strukturbericht-klassifikasie se B31-tipe struktuur en in die literatuur word dikwels hierdie kode gebruik vir die talle pniktiede en chalkogeniede wat hierdie struktuur besit. Die struktuur van FeAs wat later as die taamlik onbekende mineraal westerveldiet in die natuur gevind is, was die argetipe vir B14. Die FeAs-struktuur was aanvanklik nie goed bekend nie. Later het geblyk dat FeAs en MnP dieselfde struktuur besit. Die TYPIX-lys verwys daarom van B31 na B14. Hierdie struktuur word nogtans teenswoordig gewoonlik "MnP-tipe" genoem.
Die MnP-struktuur (B14) is 'n ortorombiese vervorming van die NiAs-struktuur (B8₁). Die vervorming van die a/b grondvlak van die heksagonale NiAs-sel skep kort afstande tussen die metaalatome en tussen die fosforatome. Die gevolg is die vorming van sigsag-kettings: -M-M-M- en -P-P-P-. Die fosfiedketting kan as 'n polimere anioon beskou word, oftewel as  Ander fosfiede wat die B14-struktuur het, is CrP, MoP. WP, FeP, RuP, CoP en IrP. Die metaalatome het almal 11 - 14 valenselektrone. Monofosfiede van elemente met 9 of 10 v.e. soos TiP, VP ens. het die onvervormde NiAs-struktuur.
Kabilies
Kabilies (Taqbaylit, [ˈθɐqβæjlɪθ], Tamaziɣt Taqbaylit of Tazwawt) is 'n Berbertaal wat gepraat word in Kabilië (Algerië), asook in Frankryk en ander lande van Europa. Dit het moontlik meer as vyf miljoen sprekers net in Kabilië en meer as sewe miljoen sprekers in die wêreld.
Dryf-blennie
Die dryf-blennie (Aspidontus dussumieri) is 'n vis wat voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die Floating blenny.
Kabilies
In Algerië is dit die grootste Berbertaal, gevolg deur Chaoui, wat nouverwant is aan Kabilies. Dis die tweede grootste Berbertaal, naas Chleuh, wat in die suide van Marokko gepraat word.
Op 10 April 2002 het 'n wysiging van die Algeriese grondwet (deur die toevoeging van artikel 3b) die "tamazight" (wat die algemene naam van die Berbertale is) erken as nasionale taal van dié land.
Dryf-blennie
Identifikasie
Die vis word tot 12cm lank; die lyf is lank en slank en die kop is gepunt. Die lyf is wit met 'n breë, swart streep op die sye vanaf die oog tot by die stertvin. Daar mag dowwer gedeeltes op die streep voorkom. Die dorsale-, anale- en stertvinne is geel. By die groter volwasse visse ontwikkel die stertvin filamente.
Kabilies
Oorsprong
Kabilies is 'n vorm van "tamazight". Dit maak deel uit van die Berberse tak van die Afro-Asiatiese tale. Dit word aangeneem dat dit van die proto-Afro-Asiatiese taal, wat 10 000 tot 17 000 jaar gelede in die ooste van Afrika gepraat is, afstam.
Klinkers
Kabilies het, net soos Berbertale in die algemeen, slegs drie klinkers:
Dryf-blennie
Identifikasie
Die vis leef in vlak koraal- en rotsriwwe in water wat 3 tot 20m diep is. Hulle verkies die rotsagtige en sanderige gedeeltes. Die vis is alleenlopend en sku; wanneer hulle bedreig word vlug hulle in trurat in 'n leë wurm tonnel is. Die visse vreet soöplankton, alge en detritus. Soms vreet hulle die vinne en vel van ander visse.
Kabilies
Klinkers
Kabilies het ook 'n schwa wat "ilem" genoem word, maar nie as 'n regtige klinker beskou word nie. Dit het ontstaan uit die verswakking van die ander klinkers, en die uitspraak hang af van die konsonante.
Skrif
Tamazight het sy eie skrif (tifinagh), maar Kabilies word meesal met 'n van die Latynse alfabet afgeleide skrif geskryf:
Ellen McLaughlin
Ellen McLaughlin (gebore 9 November 1957) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Bed You Sleep In (1993), Junior (1994), en Manhattan Romance (2015), en in die televisiereeks Law & Order (1990).
Jason Zumwalt
Jason Zumwalt (gebore 18 September 1975) is 'n Amerikaanse skrywer, akteur, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Urge (2016) en in die televisiereeks The Ranch (2016).
Asbestopluma ramosa
Asbestopluma ramosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Asbestopluma en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1958 deur Koltun.
Asbestopluma robusta
Asbestopluma robusta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Asbestopluma en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Levinsen.
Jan Venter
Dr. Jan Louis Venter (29 September 1946 – Jeffreysbaai, 3 Maart 2018) was tussen 1973 en sy emeritaat in 2008 predikant in vier gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, waarvan twee in die destydse Kaapland en twee in Pretoria.
Jan Venter het sy studie aan die Teologiese Skool Potchefstroom in 1972 voltooi. In 1973 is hy in sy eerste gemeente, Gereformeerde kerk Worcester, bevestig. Net drie jaar later het hy na Noordoos-Kaapland verhuis en predikant van die Gereformeerde kerk Burgersdorp geword. Weer was dit ’n kort bediening, want in 1984 het die gesin na Pretoria verhuis waar dr. Venter predikant van die Paul Krugerkerk in die middestad geword het. Ná net 'n jaar het hy na sy laaste gemeente, Pretoria-Annlin, in die noorde van die stad vertrek.
Dr. Venter is oorleef deur sy vrou, Dicky, en vier kinders, Petri, Marianne, Louise en Willem, asook tien kleinkinders.
Europese troupant
Die Europese troupant (Coracias garrulus) is die enigste lid van die troupantfamilie wat in Europa broei. Die voël is 'n algemene Palearktiese-broeier en somertrekvoël na savanne. Dit leef selde in oop habitatte. In Engels staan die voël bekend as die European roller.
Identifikasie
Die voël is 30 tot 32 cm lank en weeg 105 tot 150 gram en is groot en bonkig. Dit het 'n vierkantige stert sonder verlengde stertvere. Hierdie troupant is groter as die gewone troupant en knopsterttroupant en het ook 'n groter kop en snawel. Die verekleed lyk altyd slordig en van bo gesien is die slagvere swart en definitief nie blou nie.
Verspreiding
Die Europese troupant kom voor in Europa, Wes-Asië en Marokko en oorwinter in suidelike Afrika. In Suider-Afrika brei die voël se gebied verder suidwaarts uit en kom al meer voor in kusfynbos.
Eurasiese ekster
Die Eurasiese ekster of gewone ekster (Pica pica) is ’n lid van die familie kraaiagtiges wat in Europa, ’n groot deel van Asië en die Magreb voorkom. Dit is een van verskeie voëls in die familie wat eksters genoem word, en behoort tot die Holarktiese verspreiding van "monochrome" eksters. In Europa gebruik Engelssprekendes dikwels bloot die naam magpie ("ekster"), want die enigste ander een wat daar voorkom, is die Iberiese ekster (Cyanopica cooki), wat tot die Iberiese Skiereiland beperk is.
Die Eurasiese ekster is een van die intelligentste voëls én niemenslike diere. Die grootte van sy brein in verhouding tot sy lyf stem ooreen met dié van die sjimpansee, orang-oetang en mens. Hulle is die enigste niesoogdierspesie wat hulself in ’n spieëltoets kan herken. Eksters is ook al waargeneem waar hulle aan uitgebreide rourituele deelneem wat ooreenstem met menslike begrafnisse, insluitende die neerlê van graskranse.
Taksonomie
Die ekster is deur die Switserse naturalis Conrad Gessner beskryf en geïllustreer in sy Historiae animalium van 1555. In 1758 het Linnaeus die spesie ingesluit in sy Systema Naturae onder die binomiale naam Corvus pica. Die Franse soöloog Mathurin Jacques Brisson het die voël in 1760 na ’n aparte genus, Pica, geskuif. Dit is die klassieke Latynse naam vir dié ekster.
Die geleidelike verskille onder eksters oor die groot geografiese verspreidingsgebied en die intergradasie van die verskillende subspesies lei daartoe dat die aanvaarding van die geografiese grense en die verskillende subspesies tussen geleerdes verskil. Die Internasionale Ornitologiese Kongres erken 10 subspesies (P. p. hemileucoptera is ingesluit in P. p. bactriana):
duimnael|links|’n Ekster in vlug, met die helderkleurige skynsels aan die vere wat gesien kan word. Die ornitoloog Steve Madge behandel die geïsoleerde subspesie in Suidwes-Saoedi-Arabië in sy Handbook of Birds of the World as ’n aparte spesie, P. asirensis. BirdLife International het ook dië voël sedert 2016 as ’n aparte spesie begin erken, saam met die Magreb-ekster (P. mauritanica).
Beskrywing
Mannetjies van die nominaatsubspesie, P. p. pica, is 44-46 cm lank, waarvan die stert meer as die helfte uitmaak. Die vlerkspan is 52-62 cm. Die kop, nek en bors is blinkswart met ’n metaalgroen en violet skynsel; die maag- en skouervere is wit; die vlerke is swart met groen of pers, en die primêre vliegvere het ’n wit binneweb wat sigbaar is wanneer die vlerke oopgesprei is. Die stert is swart met ’n groen en rooipers glans. Die bene en snawel is swart. Die twee geslagte se vere lyk dieselfde, maar wyfies is effens kleiner. Die stertvere van albei geslagte is taamlik lank, sowat 12–28 cm. Mannetjies van die nominaatsubspesie weeg 210-272 g en wyfies 182-214 g. Jong voëls se vere het aanvanklik minder glans. Hul stert is baie korter as volwasse voëls s'n.
Die Noordwes-Afrikaanse subspesie P. p. mauritanica het ’n kaal, blou vlek agter die oë, geen wit aan die lyf nie en ’n langer stert. Die Suidwes-Arabiese subspesie P. p. asirensis het meer swart in die vere, geen wit aan die lyf nie en kleiner wit dele aan die primêre vliegvere. Die Asiatiese subspesie P. p. bactriana het meer wit aan die primêre vliegvere en ’n prominente wit romp.
Verspreiding en habitat
Die verspreidingsgebied van die ekster strek oor gematigde Eurasië, van Spanje en Ierland in die weste tot die Kamtsjatka-skiereiland en Taiwan in die ooste. Daar is ook bevolkings in Noordwes-Afrika en op Middellandse See-eilande.
Die voëls verkies oop veld met verspreide bome – hulle kom gewoonlik nie in boomlose gebiede of digte woude voor nie. Hulle broei soms in groot getalle in stedelike gebiede soos parke en tuine. Hulle word dikwels naby ’n middestad aangetref.
Doringkaroo
Doringkaroo of skaapbossie (Pentzia spinescens Less.) is 'n struikie wat aan Suid-Afrika inheems is en voorkom in die Vrystaat, Noord-Kaap en Wes-Kaap. Op die SANBI-rooilys is dit as veilig (LC) gelys. Dit word ook in die Sperrgebiet van Namibië en Botswana aangetref.
Dit is 'n stywe struikie waarvan die ou twygies tot dorings verhard. Die blare is 4 -8 mm lank. Dit kry geel blommetjies. Hierdie dwergstruikie is in die droë Karoo saam met doringkapok die volopste, veral in gebiede wat oorbewei word.
Landbou
Dit is van die plante wat aan skaapvleis uit die Karoo sy smaak verleen.
Witblits
Witblits, wat ook as Kaapse Wingerdblits bekend staan, is 'n klare brandewyn, wat sedert die 19de eeu aan die Kaap gedistilleer is. Gewoonlik is druiwedoppe, die oorskiet van die wynmakery, vir die distillasie van dié alkoholiese drank gebruik, wat ook as uitstekende geneesmiddel bekend gestaan het.
Die Voortrekkers van die 19de eeu het hierdie tradisie bewaar en hulle potketels saamgeneem tydens die Groot Trek. In Transvaal word nog steeds verskillende vrugte gefermenteer en gedistilleer vir die plaaslike brandewynsoort, die Mampoer.
Roger Federer
Roger Federer (Duits: [ˈrɔdʒər ˈfeːdərər]; gebore 8 Augustus 1981 in Basel, Switserland) is ’n voormalige Switserse professionele tennisspeler en voormalige no. 1 op die wêreldranglys van mansenkelspelspelers volgens die ATP. Baie kenners en tennisspelers glo Federer is moontlik die beste speler in die geskiedenis van tennis. Sy ma, Lynette Federer (née Durand), is ’n Suid-Afrikaner en hy het self ook Suid-Afrikaanse burgerskap.
José Zúñiga
José Zúñiga (* 1965) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Alive (1993), Mission: Impossible III (2006), Next (2007), en The Dark Tower (2017).
Roger Federer
Federer het al 20 Grand Slam-titels gewen tydens mansenkelspeltoernooie (hy het al aan 79 deelgeneem), die meeste in die geskiedenis vir ’n manstennisspeler. Hy het die Wimbledon-kampioenskapstoernooi agt keer gewen (’n rekord), die Australiese Ope ses keer, die VSA-Ope vyf keer (almal agtereenvolgens; ’n rekord) en die Franse Ope een keer. Hy is een van net agt mans met ’n loopbaan-Grand Slam agter sy naam. In 2004 het hy die eerste speler sedert Mats Wilander geword wat drie van die vier Grand Slam-enkelspeltoernooie in dieselfde jaar wen: die Australiese Ope, Wimbledon en die VSA-Ope. Hy het ook al ses Tennismeestersbekertoernooie en 27 ATP-meestersreekstitels gewen.
Federer het die ATP se no. 1-posisie vir ’n rekord van 310 weke beklee. Hy het ook van 2 Februarie 2004 tot 17 Augustus 2008 die no. 1-wêreldposisie vir ’n rekord van 237 agtereenvolgende weke beklee. Op 8 Julie 2007 het hy Björn Borg se rekord van vyf agtereenvolgende seges op Wimbledon geëwenaar.
Sy spel is veelsydig, en sy oënskynlik maklike en doeltreffende bewegings het hom gewild onder tennisaanhangers gemaak.
Vroeë lewe
Federer is in Basel, Switserland, gebore. Sy pa, Robert Federer, is ’n Duitssprekende Switser en sy ma, Lynette Federer (née Durand), is van Kempton Park in Gauteng, Suid-Afrika. Hy het ’n ouer suster, Diana, die ma van ’n tweeling.
Federer het Switserse en Suid-Afrikaanse burgerskap. Hy het in Birsfelden, Riehen en Münchenstein grootgeword en praat vlot Duits, Switserse Duits, Engels en Frans, asook Italiaans en Sweeds; sy huistaal is Switserse Duits.
Soos alle Switserse burgers was Federer onderworpe aan diensplig in die Switserse weermag. Hy is egter in 2003 "ongeskik" verklaar en het nie sy diensplig gedoen nie. In die plek daarvan het hy in die burgerlike beskermingsmag gedien.
Gesin
Federer is getroud met ’n voormalige speler van die Vrouetennisvereniging, Mirka Federer (née Vavrinec). Hulle het mekaar in Sydney ontmoet terwyl albei Switserland verteenwoordig het op die Olimpiese Somerspele 2000. Sy het in 2002 uit die APT-toer getree weens ’n voetbesering. Hulle is op 11 April 2009 naby Basel getroud. In 2009 het Mirka die lewe aan identiese tweelingdogters geskenk. In 2014 het die Federers nog ’n identiese tweeling gehad, dié keer seuns.
Federer se byname is die Federer Express (verkort tot Fed Express of FedEx) en Maestro.
Filantropiese werk
Federer doen baie filantropiese werk, onder meer in Suid-Afrika (sy ma se vaderland). In 2003 het hy die Roger Federer-stigting begin om agtergeblewe kinders in dié land te help en toegang tot opvoeding en sport te gee.
Hy steun sedert Mei 2004 die Suid-Afrikaans-Switserse welsynorganisasie IMBEWU, wat kinders op sport-, sosiale en gesondheidsgebied help. Hy het Suid-Afrika in 2005 besoek om die kinders te ontmoet wat by sy steun baat gevind het.
Hy het al geld ingesamel vir onder meer slagoffers van die tsoenami in 2004 in die Indiese Oseaan, die aardbewing van 2010 in Haïti en die oorstromings in 2010-'11 in Queensland. Hy is in April 2006 as welwillendheidsambassadeur van Unicef aangestel en het al in openbare boodskappe van dié organisasie verskyn om mense bewus te maak van vigs.
Bemarkingsaktiwiteite
Roger Federer is deur die Switserse onderneming Jura, 'n vervaardiger van outomatiese koffiemasjiene in die premiummarksegment, as handelsmerkambassadeur aangestel.
Robert Baden-Powell
Lord Robert Stephenson Smyth Baden-Powell (22 Februarie 1857 – 8 Januarie 1941) was 'n Britse luitenant-generaal en stigter van die jeugbeweging die Boy Scouts.
Hy is gebore in Oxford en word in 1876 'n soldaat, waarna hy militêre diens doen in Indië, Afganistan en Suid-Afrika. In 1896 word hy hoof-stafoffisier in die Matabele-oorlog in die teenswoordige Zimbabwe en skryf hy ook The Matabele Campaign. Drie jaar later word hy generaal-majoor na die beroemde verdediging van Mafeking teen die Boere. Van 1900 tot 1903 organiseer hy die South African Constabulary.
Sy pa is in 1860 dood en sy ma het al ses haar seuns aangemoedig om die natuur te bestudeer. Hy het die leër as beroep gekies nadat hy goed gepresteer het in ŉ militêre eksamen. In September 1876 het hy met sy militêre diens in Indië begin. Terwyl hy hiermee besig was, het hy padvindery begin ontwikkel as deel van militêre opleiding.
Na sy opleiding het hy hom op verkenningswerk toegelê. Hy het sy tegniese kennis in twee boeke uiteengesit naamlik Reconnaissance and Scouting (1884) en Cavalry Instruction (1889). Op pad terug na Brittanje in 1884 het Baden-Powell se regiment tydelik by Natal aan wal gegaan en daar gebly om militêre verkenningswerk in die Drakensberg te doen. Hy het die geleentheid gebruik om 'n opname van die minder bekende passe in die Drakensberg te maak. Na 'n tyd in Engeland het hy in 1888 weer na Suid-Afrika gekom om aan die veldtog teen die Zoeloekoning Dinizulu deel te neem – as aide-de-camp van sy oom, lt.-genl. H.A. Smyth.
Na twee jaar in Indië is hy in 1899 na die destydse Betsjoeanaland (Botswana) en Matabeleland gestuur om troepe te werf vir die twee gebiede se verdediging. Aan die begin van die Anglo-Boereoorlog (1899-1902) het hy 'n deel van die mag gebruik om Mafeking (tans Mafikeng) te verdedig teen die Boeremagte onder genl. Piet Cronje. Op 17 Mei 1900 het die Britse troepe Mafeking ontset.
Straat van Makassar
Die Straat van Makassar (Indonesies: Selat Makassar) is ’n seestraat tussen die eilande Borneo en Soelawesi in Indonesië. In die noorde sluit dit by die Celebessee aan en in die suide by die Javasee. Die Mahakam- en Karanganrivier van Borneo loop in die seestraat uit.
Alaholfinger
Die Alaholfinger (ook Ahalolfinger of Bertholde) was 'n familie uit die Swabiese adel in die tyd van die Karolingers met besittings veral in die bolope van die Neckar en die Donau. Buite hierdie magsfeer verskyn lede van die Alaholfinger-familie as amptsdraers in Beiere, Franke en Italië, en ook as markgrawe van Friuli en hertoë van Verona.
Koraalsee
Die Koraalsee (Engels: Coral Sea, Frans: Mer de Corail) is 'n see aan die rand van die noordoostelike kus van Australië. Dit word begrens in die weste deur die ooskus van Queensland en sluit daarmee saam die Groot Koraalrif in, in die ooste deur Vanuatu en Nieu-Kaledonië en die noorde deur die suidelikste deel van Papoea-Nieu-Guinee en die Salomonseilande. Die Koraalsee grens aan die Salomonssee in die noorde en die Tasmansee in die suide. Die Koraalsee word deur die Torres-straat met die Arafurasee in die noordweste verbind. Die see het 'n oppervlakte van sowat 4 791 000 km².
Alaholfinger
Die mees bekende Alaholfinger is die Swabiese hertog Berthold en sy seuns Erchanger en Berthold. Erchanger is in die jaar 917 tereggestel nadat hy die titel van Hertog van Swabe verkry het, en dan teen koning Konrad I in opstand gekom het. Die verwandskap tussen hierdie jonger geslag Alaholfinger en die ander lede van die familie is egter nie duidelik nie.
Dit is nie duidelik wat van die Alaholfinger familie geword het nie. Deels word vermoed  dat die manlike lyn reeds teen die jaar 973 uitgesterf het, en deels dat die Zähringer-familie uit 'n tak van die Alaholfinger ontwikkel het.
Koraalsee
Die belangrikste rivier wat in die Koraalsee uitmond is die Fly. Die belangrikste nedersettings aan die see is Brisbane, die hoofstad van die Australiese deelstaat Queensland en Port Moresby, die hoofstad van Papoea-Nieu-Guinee.
Robert Baden-Powell
Die nuus van die ontsetting het gou in Brittanje versprei en Baden-Powell groot aansien besorg. Die belangrikste organisatoriese taak wat hy daarna in Suid- Afrika verrig het, was die daarstelling van die South African Constabulary, ŉ militêr geskoolde en georganiseerde polisiemag in die oorlogsgebied. In 1903 het Baden-Powell na Brittanje teruggekeer en in 1910 met die rang van luitenant-generaal uit die Britse militêre diens getree. Tydens sy diensjare in Indië is hy baie deurverkenningswerk geïmponeer en na 1910 het hy hom gewy aan 'n nuwe beweging, die Boy Scouts, wat oral belangstelling gewek het.
Roger Federer
Voor 1998
Federer se grootste oorwinnings as ’n junior speler was in 1998 op Wimbledon, waar hy beide die seunsenkelspeleindstryd teen Irakli Labadze en die dubbelspeleindstryd saam met Olivier Rochus teen Michaël Llodra en Andy Ram gewen het. Hy het in dié jaar ook die junior eindstryd van die Amerikaanse Ope gehaal, maar teen David Nalbandian verloor.
Zoe McLellan
Zoe McLellan (gebore 6 November 1974) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse JAG (1995), Dirty Sexy Money (2007), Suits (2011), en Designated Survivor (2016).
1823
Die jaar 1823 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 23ste jaar van die 19de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Koraalsee
Terwyl die Groot Koraalrif met sy eilande en kaaie aan Queensland behoort, is die meeste riwwe en eilandjies ten ooste daarvan deel van die Koraalsee-eilande se gebied. Verder is sekere van die eilande wes van en wat aan Nieu-Kaledonië behoort ook deel van die Koraalsee-eilande in 'n geografiese sin, soos onder andere die Chesterfield-eilande en die Bellona-riwwe.