cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Desimale breuke
Vermenigvuldiging en deling met magte van 10
As jy hierdie wat ek hier onder skryf gaan begryp en verstaan, behoort maal en deel van desimale breuke nooit 'n probleem te wees nie:
÷ 10 is dieselfde as x 1⁄10
÷ 100 is dieselfde as x 1⁄100
÷ 1 000 is dieselfde as x 1⁄1000
Vermenigvuldiging van desimale breuke met natuurlike getalle
Vermenigvuldiging van desimale breuke met gewone getalle geskied soos vermenigvuldiging van gewone getalle.
Byvoorbeeld
0,3 x 2 = 0,6
0,3
Hnabi
Hy was die seun van die Alamanniese-Prins Huoching, wat op sy beurt 'n seun van die Hertog Gottfried was, 'n lid van die familie van die Agilolfinger. Hnabi was in 724 saam die Graf Berthold, die stamvader van die Ahalolfinger, mede-stigter van die Reichenau-klooster. In die Reichenau-klooster se verbroederingsboek, dra hy die titel van comes ("graaf/hertog").
Desimale breuke
Byvoorbeeld
x   2
Hnabi
Hnabi en sy vrou Hereswind het ten minste twee kinders gehad:
Desimale breuke
Byvoorbeeld
=0,6
Deling van desimale breuke deur natuurlike getalle
Deling deur desimale breuke deur natuurlike getalle geskied net soos deling van gewone getalle.
Skryf gewone breuke as desimale breuke
Om gewone breuke na desimale breuke om te skakel, moet ons die gewone breuke na tiendes of honderstes of duisendstes herlei.
Elke opeenvolgende plekwaarde na die desimale teken(komma) is dus 10 keer kleiner as die voorafgaande plekwaarde.
Om 'n gewone breuk na desimale breuke te omskakel, moet ons die gewone breuke na tiendes of honderstes herle
Wanneer twee breuke ewe groot is, sê ons dat hulle gelykwaardige of ekwivalente breuke is. Gevolglik is 'n gewone breuk en desimale breuk wat ewe groot is, ook ekwivalente breuke.
Wheaton Chambers
Wheaton Chambers (13 Oktober 1887 – 31 Januarie 1958) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Drums of Fu Manchu (1940), The Crimson Ghost (1946), Deputy Marshal (1949), en The Prowler (1951).
Eerste Dinastie van Ur
thumb|200px|Die ligging van Ur in die [[Vroegdinastiese Tydperk van Mesopotamië|Vroegdinastiese Tydperk.]] thumb|200px|'n Goue helm van Mes-kalam-du, waarskynlik die stigter van die Eerste Dinastie van Ur, omstreeks 2500 v.C. Die Eerste Dinastie van Ur was in die 26ste tot 25ste eeu v.C. ’n dinastie van die stad Ur in antieke Sumer. Dit was deel van die Vroegdinastiese Tydperk III van Mesopotamië. Dit is voorafgegaan deur die vroeëre Eerste Dinastie van Kisj en Eerste Dinastie van Uruk.
Heerskappy
Volgens die Sumeriese Koningslys is die laaste heerser van die Eerste Dinastie van Uruk, Lugal-kitun, omvergewerp deur Mesannepada (of Mes-Anepada) van Ur. Daar was vier konings in die Eerste Dinastie van Ur: Mesannepada, Mes-kiagnuna, Elulu en Balulu. Twee konings voor Mesannepada is uit ander bronne bekend, naamlik Mes-kalam-du en A-Kalam-du. Dit lyk of Mesannepada die seun was van Mes-kalam-du, volgens ’n inskripsie wat op ’n kraal in Mari ontdek is, en Mes-kalam-du was die stigter van die dinastie. ’n Moontlike koningin Puabi is ook bekend danksy ’n uitspattige graftombe in die Koninklike Begraafplaas van Ur. Die Eerste Dinastie van Ur het ’n groot invloed oor Sumer uitgeoefen en was blykbaar aan die hoof van ’n unie van Suid-Mesopotamiese staatsbestelle.
Etnisiteit en taal
thumb|200px|Goue voorwerpe uit graftombe PG 580, Koninklike Begraafplaas van Ur. Nes ander Sumeriërs was die mense van Ur ’n nie-Semitiese volk wat omstreeks 3300 v.C. uit die ooste migreer en ’n geïsoleerde taal gepraat het. In die 3de millennium v.C. het ’n kulturele simbiose tussen hulle en die Oos-Semitiese Akkadiese volk ontwikkel. wat wydverspreide tweetaligheid ingesluit het. Die invloed van Sumeries op Akkadies en omgekeerd is op alle gebiede baie duidelik, van woordeskat tot sintaksis, morfologie en fonologie. Geleerdes verwys na die twee tale in die 3de millennium v.C. as ’n spraakbond. Omstreeks 2000 v.C. het Akkadies Sumeries geleidelik as spreektaal vervang (oor die presiese datum word gedebatteer), maar Sumeries is steeds gebruik as ’n heilige, seremoniële, letterkundige en wetenskaplike taal in Mesopotamië tot in die 1ste eeu n.C.
Verval
Volgens die Sumeriese Koningslys is die Eerste Dinastie van Ur verslaan en die mag het na die Elamitiese Awan-dinastie geskuif. Die Sumeriese koning Eannatum (omstreeks 2500-2400 v.C.) van Lagasj het toe die hele streek oorheers en een van die eerste verifieerbare ryke in die geskiedenis gestig.
Die mag van Ur sou eers ’n paar eeue later vir ’n kort Sumeriese "renaissance" herrys onder die Derde Dinastie van Ur.
Koningslys
Net die laaste vier konings van die Eeste Dinastie van Ur, van Mesannepada tot by Balulu, kom in die Sumeriese Koningslys voor, asook moontlik vier konings wie se name nie genoem word nie:
Artefakte
Verskeie heersers is in die Koninklike Begraafplaas van Ur begrawe. Die grafte is uitspattig en getuig van die rykdom van die Eerste Dinastie van Ur. Een van die bekendste grafte is dié van koningin Puabi.
Merrell Twins
Merrell Twins (gebore 6 Augustus 1996) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Standoff (2016) en in die televisiereekse Faking It (2014) en Where Is My Romeo? (2018).
Toyota F1
Toyota Racing was 'n Formule 1-span wat die eiendom was van die Japannese motorvervaardiger Toyota, wat vanaf 2002 tot 2009 aan Formule 1 Grands Prix deelgeneem het.
Geskiedenis
Die span se hoofkwartier was in Keulen, Duitsland. Die belangrikste tegniese personeel was Luca Marmorini en Pascal Vasselon (tegniese direkteur). Gustav Brunner was tot einde 2005 ook deel van die span, asook Mike Gascoyne, wie egter na die Australiese Grand Prix in 2006 afgedank is.
Op 4 November 2009 het die Japannese motorvervaardiger bekend bemaak dat al sy aktiwiteite in Formule 1 onmiddellik gestaak word weens die wêreldwye ekonomiese krisis. Toyota was hiermee, na BMW en Honda, die derde vervaardiger wat Formule 1 die rug gekeer het.
Ondanks groot planne en 'n reuse belegging, sowel in geldelike vorm as fasiliteite, kon Toyota nooit 'n enkele Grand Prix wen nie. Die span behaal in die agt jaar wat dit aktief was slegs 3 voorwegspronge en 13 podiums.
David Brett
David Brett is 'n Engelse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Harry Potter and the Sorcerer's Stone (2001) en Los muertos (2017).
Aloe falcata
Aloe falcata is 'n aalwyn wat endemies aan die Noord-Kaap en Wes-Kaap is en kom in Namakwaland en die Richtersveld voor.
Cihuela
Cihuela is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Taag
Die Taag (Portugees: Tejo, [ˈtɛʒu]; Spaans: Tajo, [ˈtaxo]; Latyn: Tagus) is 'n groot suidwes-vloeiende rivier in Spanje en Portugal. Die rivier, met 'n lengte van 1 007 km, is die langste rivier op die Iberiese Skiereiland.
Die Taag ontspring in die Montes Universales, Sierra de Albarracín Comarca van die outonome gewes Aragón in Spanje. Aansluitend vloei die rivier in 'n suidwestelike rigting en mond by Lissabon in die Atlantiese Oseaan uit. Die Taag vloei onder ander deur die Spaanse outonome geweste Aragón, Kastilië-La Mancha en Extremadura. Die vernaamste stede aan die Taag se rivierloop is die voormalige Spaanse hoofstad Toledo en die Portugese hoofstad Lissabon. Die Spaanse hoofstad Madrid is sowat 40 km noord van die Taag geleë.
Geskiedenis
Die Romeine het die rivier Tagus genoem. Histories belangrik was militêre konflikte wat in 218 v.C. tydens die Tweede Puniese Oorlog aan die oewer van die Taag tussen Hannibal en die Carpetani geveg is.
PSV Eindhoven
PSV (Philips Sport Vereniging) is 'n professionele sokkerklub in Eindhoven wat op 31 Augustus 1913 as sportvereniging vir Philips se werknemers gestig is. Die span se tuisveld is die Philips Stadion (kapasiteit: 35 000 sitplekke). PSV is al 24 keer as die kampioen van Nederland gekroon. Hulle het ook in 1988 die Europa-beker gewen en negen keer die nasionale beker huis toe geneem. Sedert seisoen 2013/14 speel hulle tweede span in die Eerste divisie (die tweede nasionale afdeling).
Treurwilger
Die Treurwilger (Salix babylonica) is 'n genaturaliseerde boom, dus 'n indringerplant, in Suider-Afrika wat oorspronklik uit China kom. Daar kom slegs vroulike bome hier voor maar die bome het gevestig geraak deur vegatiewe voortplanting - 'n natuurlike gevolg van takke wat afval. Hierdie spesie is water liewend, en is van die min spesies wat kan oorleef as die wortels vir lang tye onder water staan. Dit het 'n aggresiewe wortelstelsel, wat groot probleme kan veroorsaak as dit naby rioolpype geplant word. Die boom kom wydverspreid langs strome en op rivieroewers voor. Dit het lang lowerryke, neerhangende takke. Die blare is lank, dun en glansend met fyn getande blaarrande. Die blare is bo liggroen en onder blouerig. Die Treurwilger het 'n ligkleurige, sagte, swak hout.
Dik takke van die boom kan afgekap word, en vir 'n week in die water gegooi word, waarna dit in die grond geplant kan word, en maklik sal groei.
Geskiedenis
Die Treurwilger is deur die Boere tydens die Groot Trek in die binneland versprei, deur takke van die boom in die sand langs rivieroewers by hulle kamp plekke te plant. Op hierdie wyse het hierdie waterliewende plant met tyd wyd versprei in veral die Vrystaat en Wes-Transvaal geraak. 'n Goeie voorbeeld hiervan is die bekende Wilgerbome langs die Mooirivier in Potchefstroom.
Maureen Connolly
Maureen Connolly (1934–1969) was ’n Amerikaanse tennisspeler. Sy het nege Grand Slam-enkelspeltitels in die 1950's gewen. In 1953 was sy die eerste vrou wat dit reggekry het om Wimbledon, die Amerikaanse Ope en die Franse Ope in een jaar te wen.
Connolly is op 17 September 1934 in San Diego, Kalifornië gebore. Sy is in 'n perdry-ongeluk beseer en moes haar tennisloopbaan op die ouderdom van 19 beëindig. Sy was van 1955 tot haar dood met Norman Brinker getroud. Die egpaar het twee dogters gehad. Sy is in 1966 met ovariale kanker gediagnoseer, wat na haar maag versprei het. Connolly is op 21 Junie 1969 in Dallas oorlede. Sy was 34 jaar oud.
Clusiaceae
Clusiaceae is die geelmelkhout-familie wat hoort tot die orde Malpighiales. Hierdie familie het 1610 spesies wêreldwyd waarvan 10 spesies in Suider-Afrika voorkom en 3 bome is. Hierdie familie het twee duidelike kenmerke:
Spesies
Die volgende spesies kom in Suid-Afrika voor:
Klavierconcerto nr. 6 (Mozart)
'''Klavierkonsert nr. 6''' in B-mol-majeur, K. 238, is 'n klavierkonsert wat deur die 20-jarige Wolfgang Amadeus Mozart in 1776 gekomponeer is.
Jonkershoekberge
Die Jonkershoekberge is 'n bergmassa aan die suidelike Wes-Kaap van Suid-Afrika. Dit is geleë net oos van die stad Skelmbos en vorm deel van die Hottentots-Hollandberge.
Telkom
Telkom (SA) Bpk. is 'n Suid-Afrikaanse telekommunikasiemaatskappy wat vastelyn en mobiele telefoon- en internetdienste aan kliënte lewer. Telkom is deels geprivatiseer, alhoewel die Staat steeds 'n groot persentasie van die maatskappy besit, en dit as 'n SOC (State Owned Company) geklassifiseer word. Die maatskappy is op die Johannesburgse aandelebeurs (JSE) gelys (dit was vrooer ook op die New Yorkse (NYSE) aandelebeurs gelys).
Telkom markposisie en eienaarskap
Telkom is een van ten minste 287 gelisensieerde telekommunikasie diensverskaffers in Suid-Afrika. Telkom besit die grootste deel van die kopernetwerk, wat kliënte aan die diensverskaffer koppel. Aangesien toegang tot hierdie infrastruktuur tot Telkom beperk is, is dit baie duur vir ander diensverskaffers om produkte wat 'n koper-konneksie benodig te lewer (soos ADSL) as gevolg van die hoë koste daaraan verbonde om 'n nuwe kopernetwerk te bou.
Telkom is tussen 1997 en 2004 deur SBC Communications, 'n maatskappy wat in die Verenigde State van Amerika gebaseer is, bestuur. Intussen het SBC hul belange in die maatskappy verkoop.
Infrastruktuur
Tydens 'n beraming in 2002 was daar byna vyfmiljoen vastelynkonneksies in gebruik in Suid-Afrika, waarvan almal tans deur Telkom besit en bedryf word. Volgens die Wêreldfeiteboek, is Suid-Afrika se telekommunikasie netwerk die "bes ontwikkelde en mees moderne in Afrika". Die netwerk bestaan uit koper, mikrogolf, optiese vesel en draadlose konneksies.
Die eerste gebruik van telekommunikasie in die Unie van Suid-Afrika was 'n enkele telegraaflyn wat Kaapstad en Simonstad verbind het. Nadat Bell Laboratoriums die telefoon ontwikkel het, is die eerste ondersese kabels geïnstalleer. Eers is Durban verbind met Europa, en kort daarna, met die res van die wêreld. Die netwerk het op 'n organiese wyse uitgebrei in 'n swaar gereguleerde mark, soos wat tegnologie internasionaal beskikbaar geword het. Ten tye van hierdie ontwikkelings was Telkom en die Suid-Afrikaanse Poskantoor nog dieselfde maatskappy.
Die roetering en betalingsisteme was teen die middel 1980’s amper volledig digitaal, wat die pad gebaan het vir vandag se OTM, SONET, ISDN en ander tegnologieë. Telkom SA, Bpk. is op 1 Oktober 1991 gestig.
Breëbandinternet in Suid-Afrika
Telkom se ADSL-koste word as duur gesien. Die koste van ADSL-dienste word verdeel in 'n lynhuurfooi, 'n konneksiefooi en 'n internetdiensverskaffersfooi. Telkom het 'n totale monopolie op die eerste twee dienste, maar internetdiensverskaffers kan die derde saamstel soos dit hulle pas. 'n Installasiefooi is betaalbaar vir die telefoonlyn-komponent en vir die ADSL-deel indien daar nie van self-installasie gebruik gemaak word nie.
Konneksies van verskillende snelhede is beskikbaar. Totale verbruik word in 'n kalendermaand beperk, afhangende van die pakket van die internetdiensverskaffer wat gekies word.
Kompetisie
Die drie selfoonnetwerke in Suid-Afrika, gelys in volgorde van hoeveelheid inskrywers, is Vodacom, MTN en Cell C. Daar is ongeveer twee maal soveel selfooninskrywers as vastelyngebruikers in Suid-Afrika, en aangesien hierdie maatskappye hul oproepe oor hul eie netwerke roeteer, het hul 'n groot deel van Telkom se besigheid weggeneem.
Nog 'n belowende tegnologie is Stem-oor-Internet Protokol (SoIP), wat moontlik die hoeveelheid oproepe oor publieke telefoonnetwerke in die nabye toekoms kan verhoog. Verskaffers van SoIP se tariewe vir internasionale oproepe is reeds veel goedkoper as dié van Telkom. Terwyl 'n Telkom-oproep na die VSA mens byvoorbeeld ongeveer R0.90 per minuut sou uit die sak jaag, kan dieselfde koste deur Skype mens so min as R0.14, of 'n tiende van die koste, uitwerk.
Kompetisie in die breëbandarena word gestrem deur Telkom se eksklusiewe toegang tot die kopernetwerk. Terwyl die regering stappe doen om vryer toegang tot die mark te bevorder, is wetgewing wat telekommunikasie aan betref steeds baie beperkend vergeleke met die VSA en ander ontwikkelde lande.
'n Voorbeeld van beperkende wetgewing is die sogenaamde “Convergence Bill”, wat geskryf is juis met die doel om vooruitgang in tegnologieë soos die bogenoemde te beheer.
Kritiek
Telkom is onlangs hewig gekritiseer deur die Onafhanklike kommunikasie-owerheid van Suid-Afrika (OKOSA), wat die maatskappy daarvan beskuldig het dat hy te veel vra vir die gebruik van sy ADSL-dienste. Die wins van R7 517 miljard wat die maatskappy in 2005 verklaar het word ook as uiters omstrede beskou gegewe die monopolistiese raamwerk waarin die maatskappy optree en die swak prestasie in terme van telefoonpenetrasie en die hoë pryse van telefoondienste in Suid-Afrika.
Die voortgesette monopolie van die maatskappy en die regering se groot aandeel daarin, word ook nie in die beste belang van die publiek beskou nie. Oproepkoste is te hoog en die reguleerder OKOSA word as tandloos beskou. Telkom het 'n monopolie op alle internasionale oproepe wat gemaak word in Suid-Afrika (uitsluitend SoIP), en op alle verkeer op die SAT3 veselkabel wat meeste van Suid-Afrika se bandwydte verskaf. Besluiteloosheid oor die toekenning van 'n lisensie vir die tweede nasionale vastelynoperateur het ook hewige kritiek ontlok.
Nommerformaat
+27 – Landkode, 11 – Areakode, 5550112 – 7-syfer telefoonnommer
Die land se nommerplan word deur OKOSA bestuur.
Oordeelsdagargument
Die Oordeelsdagargument is 'n waarskynlikheidsleer argument wat beweer dat dit die aantal toekomstige lede van die menslike spesie kan voorspel, gegewe 'n skatting van die totale aantal mense wat tot dusver gebore is. Eenvoudig gestel, dit beweer dat as ons kan aanneem dat as alle mense in 'n ewekansige volgorde gebore word, die kans groot is dat enige enkele mens ongeveer in die middel gebore sal word.
Dit is die eerste keer eksplisiet deur die astrofisikus Brandon Carter in 1983 voorgestel, waarvolgens dit soms die Carter-katastrofe genoem word; die argument is vervolgens voorgehou deur die filosoof John A. Leslie en is sedertdien onafhanklik ontdek deur J. Richard Gott en Holger Bech Nielsen. Soortgelyke beginsels van die eskatologie is vroeër onder andere deur Heinz von Foerster voorgestel. 'n Meer algemene vorm is vroeër in die Lindy-effek voorgestel, waarin die toekomstige lewensverwagting vir sekere verskynsels eweredig is aan (hoewel nie noodwendig gelyk is aan) die huidige ouderdom, en gebaseer is op dalende sterftesyfer oor tyd: ou dinge sal voortduur.
Uitgebeeld deur N as die totale aantal mense wat ooit gebore is of ooit gebore sal word, dui die Koperniese beginsel daarop dat enige enkele mens, ewe waarskynlik (tesame met die ander N - 1 mense) op enige posisie n van die totale bevolking N sal bevind, so mens neem aan dat ons breukposisie f = n / N eenvormig versprei is op die interval [0, 1] voordat ons ons absolute posisie leer ken.
f is eenvormig verspreid op (0, 1), selfs nadat die absolute posisie van n bekend is. Daar is byvoorbeeld 'n 95% kans dat f in die interval (0,05, 1) is, dit is f> 0,05. Met ander woorde, ons kan aanvaar dat ons 95% seker kan wees dat ons binne die laaste 95% van al die mense ooit sal wees. As ons ons absolute posisie n ken, impliseer hierdie argument 'n 95% selfversekerde boonste grens vir N wat verkry word deur n / N> 0,05 te herrangskik om N <20n te gee.
As Leslie se getalle gebruik word, is tot dusver 60 miljard mense gebore, dus kan beraam word dat die kans 95% is dat die totale aantal mense N minder as 20 × 60 miljard sal wees = 1,2 biljoen. As ons aanvaar dat die wêreldbevolking op 10 miljard en 'n lewensverwagting van 80 jaar stabiliseer, kan beraam word dat die oorblywende 1140 miljard mense in 9120 jaar gebore sal word. Afhangend van die projeksie van die wêreldbevolking in die komende eeue, kan ramings wissel, maar die belangrikste punt van die argument is dat dit onwaarskynlik is dat meer as 1,2 biljoen mense ooit sal lewe nie.
Simonsberg
Die Simonsberg is 'n bergpiek aan die suidelike Wes-Kaap van Suid-Afrika. Dit is geleë noordoos van die stad Stellenbosch.
Sneesvis
Die Sneesvis (Regalecus glesne) is 'n vis wat wêreldwyd voorkom in tropiese en gematigde waters. In Engels staan die vis bekend as die Oarfish.
Habitat
Die vis leef in die oseaan in water wat van 15 – 500 m diep is. Hulle vreet planktoniese skaaldiere. Die bekken vin word as smaakorgaan gebruik. Daar is nog baie min bekend omtrent die vis. Die vis is oneetbaar.
Sabie
Sabie is 'n bosboudorp geleë aan die oewers van die Sabierivier in Mpumalanga, Suid-Afrika. Die Sabierivier was eens op 'n tyd vol krokodille en daarom het die Sjangaan-stam die rivier uluSaba (rivier van vrees) gedoop. Die dorp is gestig nadat HT Glynn en JC Ingle goud hier ontdek het en die Glynns-Lydenburg Gold Mining Company gestig het.
Dit is 360 km oos van Johannesburg en sowat 64 km wes van die gewilde Krugerwildtuin geleë en is 'n baie gewilde toeristebestemming.
Die dorp is sowat 1000 meter bo seevlak en val in die somerreënvalgebied. Die bekende Long Tompas begin net buite Sabie en verbind dié dorp met Lydenburg.
Bergfietsry
Sabie het uiters gewild geword onder die bergfietsryers. Daar is etlike jaarlikse wedrenne en meerdaagse wedrenne wat in die omgewing plaasvind. Die Sabie Experience is 'n vierdaagse bergfietstoer wat beperk word tot 250 spanne, dit vind elke jaar gedurende Desembermaand plaas. Die Sabie Classic is ook 'n bekende wedren wat jaarliks plaasvind. Die Suid-Afrikaanse veldwedren (olimpiese formaat-kampioenskap) word ook gereeld in die Sabie-omgewing gehou.
Aulospongus novaecaledoniensis
Aulospongus novaecaledoniensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Aulospongus en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1999 deur Hooper, Lehnert & Zea.
Geotermiese energie
Geotermiese energie oftewel aardhitte of ondergrondse warmte (nie met geotermiese krag te verwar nie) verwys na die hitte (therme) wat deur die aarde (geo) voortgebring word. Daar word geskat dat planeet Aarde se kern temperature van tot 7 000 °C bereik, en hierdie hitte straal opwaarts deur die aarde se binnekant na die oppervlak. Dit is dieselfde hitte wat die tektoniese beweging van die plate op die mantel voortdryf. Waar twee plate van mekaar af weg beweeg, stoot magma deur die gaping op, en waar twee plate bots, word een gewoonlik gesubdukeer onder die ander een, wat dan lei tot wrywing en verdere hitte (asook die verdere skepping van magma).
Hierdie prosesse laat toe dat pluime verskriklik warm binne-aarde-materiaal in aanraking kom met die aarde se oppervlak, en sodoende hitte na die aarde se oppervlak vervoer. Seismiese aktiwiteit is mees algemeen in hierdie plaatgrensareas, so aardbewings en vulkane word meesal hier aangetref. In ander gevalle vorm groot poele magma onder die kors en hulle kan tot 'n miljoen jaar neem om af te koel. In hierdie gebiede stel diep verskuiwings die water in staat om diep af in die aarde te sypel – dit kan reënwater, water vanaf mere of damme, of selfs seewater wees. Hoe dieper na onder die water beweeg, hoe warmer word dit soos dit in aanraking kom met die magmapoele, en derhalwe sirkuleer dit terug na die oppervlak deur middel van konveksie. Die resultaat kan wissel vanaf warmwaterbronne, spuitbronne, of modderbronne … tot selfs geotermiese reservoirs indien die water vasgevang word deur 'n oorliggende ondeurlatende rotslaag. Hierdie geotermiese reservoirs is aansienlik warmer as hulle oppervlakkige teenpartye, en bereik temperature van tot 350 °C.
Oorsprong
Geotermiese energie is 'n energiebron wat as gevolg van gravitasionele botsings, atomiese reaksies en radioaktiewe splyting in die magma ontstaan. Die temperatuur styg gemiddeld met 25-30 °C per kilometer diepte, maar daar is uitsonderings. Plek-plek styg die temperatuur op 'n diepte van twee kilometer tot 360 °C. Hierdie verskynsel kom byvoorbeeld in Ysland, Italië, Nieu-Seeland en die Verenigde State voor. Kragopwekking deur middel van geotermiese stoom is vir die eerste keer in 1904 in die Italiaanse dorp Larderello suksesvol getoets, en sedert 1913 lewer 'n geotermiese kragsentrale elektrisiteit. Geotermiese krag kan egter ook naby die aarde se oppervlakte ontgin word. Alhoewel die klimaat in baie gebiede deur aansienlike lugtemperatuurskommelings tussen byvoorbeeld somer en winter gekenmerk word, verander die temperature in die boonste laag van die aardkors minder sterk. Vanuit die wiskundige standpunt bekyk, lyk die temperatuurskommelings op 'n soort harmoniese trilling. Teen 'n diepte van sowat vyf tot tien meter kom die temperatuur, wat in die grond gemeet word, min of meer ooreen met die jaarlikse gemiddelde temperatuur. Hierdie warmte word deur middel van spesiale borings na die oppervlak gepomp en veral vir die verwarming van geboue ingespan. In die somer kan elektrisiteit afkomstig van aardhitte egter ook vir verkoeling en lugreëling gebruik word.
Ondergrondse geologie
Die skouspelagtige vrystelling van energie tydens 'n vulkaniese uitbarsting lewer dramatiese bewys van die groot hoeveelheid energie wat onder ons voete lê.
Ongeveer dertig tot veertig kilometer soliede rots skei ons van 'n laag warm, gesmelte rots, genaamd magma. Daar word gereken dat dié laag ongeveer 2 900 kilometer diep strek. Die magma is te diep, te warm, en te gevaarlik vlugtig om direk as energiebron gebruik te word. Tóg ontsnap die warmte uitwaarts na die boonste rotslaag wat die aardkors vorm. Soms word water as gevolg van ongewone geologiese formasies in poreuse rotse 'n paar kilometer onder die oppervlak van die aarde vasgevang. Dié water absorbeer dan geleidelik baie van die uitwaartsvloeiende hitte om 'n groot reservoir warm geotermiese vloeistowwe te vorm. Geisers (spuitbronne) en warmwaterfonteine ontstaan waar natuurlike skeure in die rotslaag die warm vloeistowwe toelaat om na die oppervlak te ontsnap.
Die temperatuur styg dramaties hoe meer in die rigting van die kern beweeg word. By dye aardoppervlakplate wissel die temperatuur van 0 tot 1 000 °C, by die mantel van 1 000 tot 2 000 °C, by die onder-mantel van 2 000 tot 4 500 °C, en by die kern word dit 4 500 °C.
Gebruik van geotermiese energie
Die gebruik van geotermiese energie vir verwarming is ten minste so oud soos die antieke Romeinse badhuis. Die grootskaalse benutting daarvan moes egter wag op die tegnologie van die 20ste eeu.
Ysland benut sy vulkane, geisers en warmwaterbronne reeds in só 'n mater dat geotermiese verwarmingskemas in die behoeftes van die hoofstad, Reykjavik, voorsien. Dis 'n moeilike en duur taak om te voorkom dat daar groot hitteverlies is uit die warwaterpype wat die energie van die opwekkingsterrein af moet vervoer. Om hierdie rede is geotermiese verwarming nie in gebiede ver van die geotermiese bronne moontlik nie. Die Franse is ook gelukkig om baie sulke bronne naby hul woongebiede te hê, en het teen 1990 al 500 000 huise deur geotermiese energie verwarm.
Gesondheidspa’s
Die kleiner reservoirs nader aan die oppervlak word gewoonlik direk in die vorm van gesondheidspa's (warmwaterbronne), visplase, asook vir ander industriële en huishoudelike toepassings gebruik. Mense het reeds sedert antieke Romeinse tye van warmwaterbronne vir ontspannings- en ander doeleindes gebruik gemaak, en hulle gewildheid neem steeds toe: in Rusland, byvoorbeeld, word nie minder nie as 3 500 spa's bedryf.
Kweekhuise
In die landbousektor word warm water vanuit die geotermiese reservoirs benut vir kweekhuise. Dit is 'n baie effektiewe wyse om verhoogde temperature vir bepaalde oeste te handhaaf. In werklikheid het sommige landbougemeenskappe in Europa reeds vir honderde jare op hierdie wyse van geotermiese reservoirs gebruik gemaak om te verseker dat hulle oeste deur die bitterkoue winterseisoene kan oorleef om suksesvol te wees.
Ander
Ander industriële toepassings sluit, onder andere, toepassings in akwakultuur (veral gewild in die Verre Ooste en die Verenigde State vir palings, alligators en tropiese visse), die varsprodukte-droogindustrie, melkpasteurisasie en die papiervervaardigingsproses in. Geotermiese kraginstallasies het die “groen” voordeel dat hulle nie gevaarlike kweekhuis-gasse vrystel, soos tradisionele fossielbrandstof-brandende kraginstallasies wel doen, nie. Geotermiese krag stel eerder net stoom (waterdamp) in die atmosfeer vry. Daar moet egter opgemerk word dat die verhittings-effek van kweekhuis-gasse versterk word deur die teenwoordigheid van waterdamp in die atmosfeer.
Toekomstige potensiaal
Sommige lande wat nie ondergrondse reservoirs besit nie, kan dit oorweeg om twee gate 'n ent van mekaar af in poreuse rotse te sink. Deur koue water in die een gat af te pomp, hoop hulle om 'n voorraad warm stoom uit die ander gat te verkry. Die koue water sal die warm rots afkoel, en die water sal deur die rots verhit word.
Huoching
Huoching (* om 675; † 744) was 'n lid van een van die hertogfamilies van die Alemanne. In die Vita Hiudowici van Thegan van die 9de eeu word genoem dat Huoching 'n seun van die Alamanniese Hertog Gottfried (650-709) was. Huoching se seun Hnabi (of Nebi)  het 'n rol gespeel in die stigting van die klooster van St. Gallen.
Literêre verwerking
Hans Jänichen vergelyk in 1976  die vader-seun-verhouding van Hoc en Hnæf (wat in die ou engelse epiese gedig Beowulf, in de Finnsburg Fragment, en in die gedig Widsith verskyn) met die historiese alamanniese Huoching en Hnabi. Hulle verhouding kon miskien die oorsprong van die latere Germaanse Heroïese gedig oor Hoc en Hnaef gewees het. Jänichen gee hier oorweging aan die kommentaar van John Mitchell Kemble van 1849, in sy History of the Saxons in England.
Dina Merrill
Dina Merrill (9 Desember 1923 – 22 Mei 2017) was 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Desk Set (1957), Operation Petticoat (1959), The Player (1992), en Mighty Joe Young (1998).
Klopjag (musiekgroep)
Klopjag is 'n Suid-Afrikaanse musiekgroep wat sedert 2002 opgang maak in Afrikaanse musiek. Hul debuut album 13/02 het hulle 'n nominasie besorg by die Geraas Musiek Toekennings in 2003, terwyl hulle gereeld op aanvraag is by groot musiekfeeste soos Aardklop en die KKNK.
Woodrow Chambliss
Woodrow Chambliss (14 Oktober 1914 – 8 Januarie 1981) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1978) en in die televisiereekse Gunsmoke (1955), The Wild Wild West (1965), en Then Came Bronson (1969).
Klopjag (musiekgroep)
Die groep is baie goed ontvang deur resensente, en hul musiekvideo's is gereeld te sien op die Suid-Afrikaanse musiekkanaal op DSTV, MK.
Groepslede
Die groep bestaan tans uit:
Gewese lede:
13/02 (2002)
13/02 is op 22 November 2002 vrygestel.
15de Laan (2004)
15de Laan is op 12 Mei 2004 vrygestel.
Album 3 (2005)
Album 3 is op 18 Oktober 2005 vrygestel.
5 (2007)
5 is op 7 Mei 2007 vrygestel.
Aloe fleurentiniorum
Die Aloe fleurentiniorum is 'n aalwyn wat inheems is aan Jemen en Saoedi-Arabië.
Grus (genus)
Voor 2010 het die Bloukraanvoël (Grus paradiseus) en Grus virgo aan die genus Anthropoides behoort.
1801
Die jaar 1801 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 1ste jaar van die 19de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Rooidwerg
’n Rooidwerg is ’n klein, relatiewe koel ster in die hoofreeks – die spektraaltipe is óf laat K óf M. Hul massa is minder as die helfte van die son s’n (tot so laag as 0,075 sonmassas). Hulle word net bo die bruindwerge aangetref op die Hertzsprung-Russell-diagram.
Rooidwerge se oppervlaktemperatuur is minder as 4 000 Kelvin. Hulle is verreweg die mees algemene sterre in die Melkweg, ten minste in die omgewing van die son. Proxima Centauri, die naaste ster aan die son, is ’n rooidwerg – so ook 20 van die 30 ander naaste sterre. Weens hul dofheid is rooidwerge egter nie duidelik sigbaar nie. Geen kan van die Aarde af met die blote oog gesien word nie.
Coscurita
Coscurita is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Lexi Ainsworth
Lexi Ainsworth (gebore 28 Oktober 1992) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Wild Child (2008) en in die televisiereekse General Hospital (1963), Gilmore Girls (2000), en Major Crimes (2012).
Spaanse mat (munt)
Die Spaanse mat (real de a ocho, Spaanse dollar, “piece of eight”) is ‘n swaar antieke Spaanse silwermuntstuk met die waarde van agt reale en is wêreldwyd gebruik.
Alex Brock
Alex Brock is 'n Engelse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rol in die televisiereeks Bodyguard (2018).
Spaanse mat (munt)
Munt
Die munt het ‘n grootte van 28mm in deursnee, ‘n konstante massa en ‘n hoogstaande silwerinhoud gehad. Meestal is die munte in Meksiko-Stad geslaan, maar soms in ander sentrums in die Spaanse koloniale ryk in Suid- en Sentraal-Amerika. Weens die uniformiteit oor lange jare heen en dat dit geredelik beskikbaar was, het die munt groot vertroue ingeboesem en was daarom vir 300 jaar die wêreld se mees vooraanstaande handelsmunt (vergelykbaar met die  Amerikaanse dollar en die euro van vandag). Omdat lande in die 17de en 18de eeue nie hul eie geldeenhede gehad het nie was munte soos die Spaanse mat lank die aanvaarbare betaalmiddels. Dikwels is daar in die kolonies vir goedere en salarisse hiermee betaal. Omdat die Spaanse mat so ‘n hoë waarde gehad het, is dit gereeld in agt dele opgesny om makliker verhandelbaar te wees. Deur die jare was daar baie pogings om die munt te vervals. In 1789 het die VSA besluit om hul dollar presies dieselfde massa, grootte en silwerinhoud as die mat te gee. In seerowerverhale kom die mat dikwels ter sprake.
Afbeeldings
Op die een kant van die munt is die Pilare van Hercules, naamlik Gibraltar en die Atlasgebergte, afgebeeld. Hulle beheer die toegang tot die Middellandse See. Hierdie pilare is verbind met ‘n banier met die woorde “plus ultra’, “en verder”. By die suile is twee aardbolle wat die eenheid van die Spaanse ryksdele in Europa en Suid-Amerika moes aantoon. Bo-oor staan die woorde “ultraques unum”, met die betekenis van “een met die ander kant”. Dus weerspreek dit die idee uit die antieke tyd dat die aarde plat is en dat dit vir skepe gevaarlik is om verder as hierdie punt te seil, want hulle sou van die plat aarde afval. Op die keersy was aanvanklik die wapenskild van Spanje, maar van 1772 af die kop van die heersende koning afgebeeld.
Suid-Afrika
Sedert die Nederlandse vestiging aan die Kaap was die Spaanse mat ook hier saam met ander munte in omloop. Dit was maar die geval in alle hawens en by alle handelsposte in die koloniale gebiede. Die VOC het hoofsaaklik handel gedryf met silwermunte. Veral vir die aankoop van groter en duurder artikels is Spaanse matte gebuik. Salarisse van die amptenary is gewoonlik in matte uitgekeer. Die munt het tot 1784 in sirkulasie gebly aan die Kaap. Toe is dit met die Nederlandse ryksdaalder vervang. Maar na die tweede Britse besetting van die Kaap is die lede van die Britse garnisoen nog daarmee betaal. Daardie dae het die Spaanse mat dieselfde waarde gehad as die Britse vyfsjielingstuk (bekend as ‘n kroon). Spaanse matte is dikwels gesmelt om die bekende Kaapse silwer te maak.
Piet Hein
In die bekende Nederlandse lied oor hul volksheld admiraal Piet Hein gaan dit oor sy kordaatstuk toe hy in 1628 die Spaanse vloot aan die kus van Kuba verslaan het. Daar word gesing van “Spaanse matten” en die goue munte (“appeltjes van Oranje”) wat van die Spanjaarde gebuit is.
“Heb je wel gehoord van de zilveren vloot, de zilveren vloot van Spanje? Die hadden veel Spaanse matten aan boord en appeltjes van Oranje.”
Aulospongus phakelloides
Aulospongus phakelloides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Aulospongus en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Goodbody & Lehnert.
Kruiningen
Kruiningen is 'n dorp in die munisipaliteit Reimerswaal in die Nederlandse provinsie Zeeland, geleë op Suid-Beveland.
Gower Champion
Gower Champion (22 Junie 1919 – 25 Augustus 1980) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Show Boat (1951), My Six Loves (1963), en Hello, Dolly! (1969).
Genetiese veranderlikheid
Genetiese veranderlikheid is óf die teenwoordigheid van, óf die skepping van genetiese verskille.
Dit word gedefinieer as die vorming van individue wat verskil in genotipe, of die teenwoordigheid van genotipies afsonderlike individue, in teenstelling met verskille wat deur die omgewing veroorsaak word wat, as 'n reël, net tydelike, nie-oorerflike veranderinge van die fenotipe veroorsaak.
Genetiese veranderlikheid in 'n bevolking is belangrik vir biodiversiteit, want sonder variasie word dit moeilik vir 'n bevolking om by veranderinge in die omgewing aan te pas en daarom maak dit dit meer geneig is tot uitwissing.
Oorsake
Daar is baie oorsake van genetiese variasie in 'n bevolking:
Johnny Cash
John R. "Johnny" Cash (26 Februarie 1932 – 12 September 2003), was 'n Amerikaanse sanger en skrywer, akteur, literatuur skrywer en word as een van die mees invloedrykste musikante van die 20ste eeu gesien. Alhoewel hy hoofsaaklik as 'n Country-musikant bekend gestaan het, het hy ook ander genres musiek gesing, soos "rockabilly", rock en roll, blues, folk, en gospel. Hierdie veelsydigheid het daartoe aanleiding gegee dat Cash in verskeie museums opgeneem is, en staan hy vandag in die "Country Music Hall of Fame", "Rock and Roll Hall of Fame" en die "Gospel Music Hall of Fame".
Cash was bekend vir sy diep, bariton bas-stem, gepaard met 'n opstandige tog depressiewe charismatiese temperament en sy swart kleredrag wat hom die naam, "Die man in swart" gegee het. Sy konserte het altyd begin met "Hallo, ek is Johnny Cash" en is dan gewoonlik met "Folsom Prison Blues" gevolg. Cash se musiek het in sy latere jare baie emosioneel geword en temas van hartseer en spyt bevat. Sy bekendste werke was "I Walk the Line", "Folsom Prison Blues", "Ring of Fire", "Get Rhythm" en "Man in Black".
Diskografie
Cash se albums:
Balearica
Balearica is 'n genus van voëls in die familie van kraanvoëls (Gruidae). Die genus omvat 2 spesies.
Voëls in die genus kom vandag slegs in Afrika suid van die Sahara voor. Hulle is die enigste kraanvoëls wat hul neste in bome maak. Soos alle kraanvoëls vreet hulle insekte, reptiele en klein soogdiertjies.
Negende Grensoorlog
Die Negende Grensoorlog (ook bekend as die Fingo-Galeka-oorlog, die Gaika-Galeka-oorlog en die Oorlog van Ngcayechibi) was die laaste van die Kaapse grensoorloë tussen 1779 tot 1877.
Agtergrond
In 1858 is die Galeka-stam onder Kreli (Sarili), opperhoof van alle Xhosas, hoof van die Galekas, deur die Kaapkolonie se goewerneur, sir George Grey, oor die M'basherivier na Bomvanaland verdryf weens Kreli se rol in die Nasionale Selfmoord van Xhosas. In die verlate gebied tussen die Groot-Keirivier en die M'bashe is die Fingo's by Butterworth en die Ndlambe by Idutywa gevestig. Ses jaar later is die Galeka weer in die gebied toegelaat, maar het so sleg met die Fingo's klaargekom dat die Negende Grensoorlog ontvlam. Hierdie oorlog het uitgebreek na 'n periode van vrede van amper 25 jaar. In 1872 het die Kaapkolonie verantwoordelike bestuur van die koloniale heerser, Groot-Brittanje, ontvang. Blank en swart het aan verkiesings deelgeneem en beide groepe se grondregte is gewaarborg. Grenspatrollies om die oosgrens te beveilig was die taak van alle bevolkingsgroepe in die kolonie, naamlik die blanke grensboere, Fingo, Khoikhoi en die Britse en Duitse setlaars. Verantwoordelike regering het ongelukkig skerp verskille tussen Londen en Kaapstad laat ontstaan. Die Britse regering wou in Suider-Afrika 'n konfederasie onder sy eie leiding stig. En om dit te bewerkstelling, moes die onafhanklike swart volkere noord van die Kaapkolonie onder Britse gesag gebring word. Daarteenoor was die regering in die Kaap juis sterk gekant teen enige verdere gebiedsuitbreiding.
Uitbraak
'n Relletjie in 'n kroeg tydens 'n bruilof ontaard in 'n stamgeveg tussen die Galekas en die Fingo's. Vee word oor en weer gesteel. Nog dieselfde dag val Galeka-krygers die polisiepos in die Gwadana-berge aan. Dit was beman deur Fingo-konstables onder Von Hohenau. Fingo-krygers snel hul stamgenote te hulp, maar kon nie voorkom dat Von Hohenau en ses konstabels sneuwel nie. Die Kaapse goewerneur, sir Bartle Frere, gryp die voorval aan, verklaar oorlog teen Galekaland en ontslaan opperhoof Kreli.
Eerste fase
Onder druk van sy oorlogsugtige volgelinge laat Kreli sy krygers na die grens opruk. Die Kaapse premier, John Molteno, beskou die konflik as 'n plaasllike probleem en het daarom met Frere ooreengekom dat Britse troepe nie sal inmeng nie. Op 29 September val 'n 8 000 Galekas die polisiekantoor by Ibeka aan. Die Frontier Armed and Mounted Police (FAMP) slaan die aanval af, brand Kreli se kraal af, en die Galeka-mag spat uiteen. Maar hulle val verdere polisieposte aan. Molteno slaag nog daarin om die Britse troepe buite die gevegte te hou en plaas grensboere, Temboes en Fingo's in die gevegsgebied. Die Galekas is oor die M'bashe- en die Mthatharivier verdryf. Kreli verloor 700 man en nagenoeg 13 000 beeste. Na drie weke was die oorlog verby en is die kommando's teruggeroep, want verowering van Galekaland was nie die Kaapkolonie se oogmerk nie. Toe die troepe na Galekaland opruk, het Frere 'n krygsraad in King William's Town byeengeroep met die doel om die beheer oor die krygsgebeure te verkry. Twee van Molteno se ministers was deel van die krygsraad en het die Britse troepe as onbekwaam en ondoeltreffend in die heersende situasie afgemaak. Hierdie uitlating het die verhouding tussen Frere en Molteno versuur.
Tweede fase
Frere se volgende stap was om alle swartmense (selfs die swart soldate) te ontwapen. Dit lei tot hewige protes en baie soldate dros. Die Britse troepe-bevelvoerder Cunynghame raak in paniek en laat die hele Brits-Kaffraria deur sy troepe omsingel. Molteno en sy regering eis dat die Britse regering vir Cunynghame terugroep en die diskriminerende ontwapening ophef. Frere weier, stuur nog Britse troepe na Galekaland en stel dit oop vir blanke bewoning. Die Britse troepe was geheel en al verlore in die vir hul vreemde gebied en kon die Galekas nie vasvat nie. Kreli se mense herstel gou van die terugslag, glip oor die M'bashe suidwaarts na die Gaikas van Sandile. Op Kersdag 1877 val hulle die Draabosch Hotel, 48 km noord van Oos-Londen, aan. Dit skep 'n ernstige situasie, want daar was geen vrywilligers beskikbaar en die FAMP was uitgeput. Op 12 Januarie 1878 ly die Galekas 'n neerlaag by N'Amaxa en verloor 150 man. Frere ontketen 'n konstitusionele krisis deur die Kaapse regering te ontslaan sodat Groot-Brittanje die leiding kan oorneem. Maar die Britse troepe slaag nie daarin om doeltreffende beskerming aan die grensbewoners te bied nie. Gevolglik vlug baie van die bewoners na die forte. Frere het wel die Fingo-troepe van die afgesette regering tot sy beskikking. Onder Veldtman Bikitsha, die nie-amptelike leier van alle Fingo's, beleër hulle op 13 Januarie die Galekas naby Nyumaxa. Die Britse mag toon weer sy onbekwaamheid in die situasie. 'n Aanval van 5 000 krygers onder die persoonlike leiding van Kreli en Sandile vind op 7 Februarie plaas. Die Slag van Kentani kon slegs met die hulp van die Fingo's en ander plaaslike krygers afgeweer word. Uiteindelik het die oorlogsmoë Galekas hulle teruggetrek en in Junie het Kreli oorgegee, maar die Gaikas het die stryd voortgesit.
Guerrilla-oorlog
'n Mag van 2 000 Gaikas onder Sandile en ondersteun deur Tamboekies het hulle in die Perie-bos in die Amatolaberge verskuil en 'n guerrilla-oorlog begin. Ondertussen is Arthur Cunynghame as Britse militêre opperbevelhebber in die Kaapkolonie met luitenant-generaal lord Chelmsford vervang. In Maart 1878 het die Britse troepe die Amatolaberge binnegedring in 'n poging om die Gaikas te ontset. Dit was onsuksesvol. Toe die Britte die strategie gebruik wat plaaslik aanbeveel is, naamlik om die krygsgebied in kleiner dele met elk sy eie troepemag te verdeel, was hulle meer suksesvol. Vlugtende Gaika-krygers kon so makliker agtervolg word. Die uitgange van die klowe is goed bewaak en deur aanhoudende druk het Sandile se krygers vinnig oorgegee. Sandile het self langs die vallei van die Groot-Visrivier weggekom. Ongeveer 'n maand later op 29 Mei is hy deur 'n Fingo-mag onder kapt. J. Lonsdale by die isiDenge-woud doodgeskiet. Kort daarna is sy seun Siyolo langs dieselfde rivier doodgeskiet deur 'n patrollie van Duitse vrywilligers onder die oorlogsveteraan Von Linsingen. Aan die oorlewende rebelle is amnestie verleen.
Gevolge
Fingoland, Griekwaland-Oos en die Idutywa-distrik is by die Kaapkolonie ingelyf. Galekaland is nie geannekseer nie, maar is namens die Kaapkolonie geadministreer deur 'n hooflanddros in die Transkei. Tot in 1894 is die grens van die Kaapkolonie stuksgewys ooswaart geskuif tot by die Umtamvunarivier.
Trivia
Maj. Hans Garrett Moore van die 88ste Regiment, gesekondeer na die Cape Mounted Riflemen, wen die eerste Victoriakruis in Suid-Afrika toe hy  by Draaibos 'n konvooi deur 'n Gaika-hinderlaag lei.
Regalecidae
Die Sneesvisse (Regalecidae) is 'n vis-familie wat hoort tot die orde Lampriformes. Daar is slegs een genus met drie spesies wat hoort tot dié familie en twee van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Kenmerke
Die familie se lywe is baie lank en plat en het geen skubbe op nie. Die dorsale vin is buitengewoon lank en daar is geen stert- en anale vinne nie. Die bekkenvinne is nie regtig vinne nie maar tentakels. Die grootte wissel van 3 – 8 meter. Hulle kom voor wêreldwyd voor.
Genus
Die volgende genus en spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
14de eeu
Die 14de eeu het in die jaar 1301 'n aanvang geneem en teen die einde van die jaar 1400 ten einde geloop.
duimnael|links|600px|Kaart van die wêreld se lande en beskawings in 1402
Ballochpiek
Die Balloch is 'n bergpiek in die Witteberg in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Die piek is 2 648 m hoog, een van die hoogste punte in die Oos-Kaap. Die bergpiek is net wes van die R393-streekspad tussen Lundinsnek en War Trail. Die Joggemspruit ontspring 'n ent oos van die Ballochpiek.
Van der Hum
Van der Hum is die unieke Kaapse likeur met ‘n nartjieagtige geur. Dit het saam met Constantia wyn wêreldberoemd geword.
Exocoetidae
Die Vlieënde visse (Exocoetidae) is 'n vis-familie wat hoort tot die orde Beloniformes. Daar is sewe genera met sestig spesies wat hoort tot dié familie en twaalf van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
In verskillende visfamilies kom spesies voor wat hulle uit die water kan lig en 'n tyd lank in die lug kan voortbeweeg. Die egte vlieënde visse (familie Exocoetidae) wat in die see leef, kan ondanks hul naam net in die lug sweet of gly. Die werklike klap van vinne, wat met die vlerkbewegings van 'n voël vergelyk kan word, kom net by varswatervisse voor, naamlik bylsalms (familie Gasteropelecidae) en miskien by die vlindervisse (familie Pantodontidae).
Van der Hum
Presies hoe dit die eerste keer ontstaan het, is nie bekend nie. Vermoedelik wou iemand aan die Kaap die bekende Nederlandse likeur bekend as curaçao (Blou Curaçao) maak, maar het in die proses nartjieskil in plaas van lemoenskil gebruik. Die oorsprong van die naam Van der Hum is ook onseker.
Exocoetidae
Soutwaterspesies
Die term egte vlieënde visse verwys meestal na die familie Exocoetidae (orde Atheriniformes), hoewel nie een van die visse werklik kan vlieg nie. Dat hulle egter die bekendste "vlieërs" onder die visse is, is waarskynlik toe te skryf aan die onvergeetlike indruk wat so 'n skool visse in die omgewing van 'n skip maak as hulle uit die water opspring. Dit gebeur meestal wanneer die skool deur roofvisse, dolfyne of die skip self agtervolg word.