cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kroatiese Wikipedia
Die Kroatiese Wikipedia is die Kroatiese uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlyn ensiklopedie. Die wikipedia is op 16 Februarie 2003 begin. Hulle het tans 214 633 artikels, wat dit die 42ste grootste wikipedia maak.
Delicious Library
Delicious Library is ’n mediakatalogiseringstoepassing vir Mac OS X en word ontwikkel deur Delicious Monster. Die toepassing stel die gebruiker in staat om al hul fisiese versamelings (boeke, CD’s, speletjies ens.) na te gaan en te beheer.
Die programmatuur is aanvanklik in November 2004 en het $250 000 in verkope gemaak. Delicious Library 2 is op 27 Mei 2008 bekendgestel maar die finale produk was reeds van 25 Maart beskikbaar. Die derde generasie van die programmatuur is in 2013 vrygestel.
Griekse Wikipedia
Die Griekse Wikipedia is die Griekse uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlyn ensiklopedie. Die wikipedia is op 1 Desember 2002 begin en is die vyfde taal wat sy eie wikipedia gekry het. Hulle skep op 15 Desember 2003 hulle 1 000ste artikel. In Oktober 2009 het hulle reeds 45 000 artikels gehad.
Die Wikipedia het tans artikels en is die  grootste Wikipedia.
Prinsevlag
Die Prinsevlag (Nederlands: Prinsenvlag) is 'n Nederlandse vlag wat die eerste keer gebruik is tydens die Nederlandse-opstand aan die einde van die 16de eeu.
Anton Döckel
Anton Döckel is ’n Afrikaanse skrywer.
Prinsevlag
Die Prinsevlag is gebaseer op die Vlag van Willem die Swyger, vandaar die vlag se naam. Die kleure is oranje, wit en blou. Op grond van die Frans name van hierdie kleure, orange-blanc-bleu, word daar ook verwys na die vlag by wyse van die Nederlandse rympie oranje-blanje-bleu en ranje-blanje-bleu of die Afrikaanse Oranje, Blanje, Blou.
Geskiedenis
Die kleure oranje, wit en blou (Nederlands:  Oranje, Wit, Blauw  of  Oranje, Blanje, Bleu , uit Frans Orange, Blanche, Bleu) word geassosieer met Willem die Swyger (1533–1584).
Anton Döckel
Lewe en werk
Anton Döckel is ’n rekenaarkundige en -programmeerder van Kaapstad. Hy het deelgeneem aan die “Flinkdink”-reeks op televisie en was 'n lid van die Kaapse radiospan in die vasvraprogram “Klop die kampioene” oor die radio.
Skryfwerk
“Om te wen” is ’n jeugverhaal oor ’n alleenkind se doel om homself met deelname aan ’n rekenaarspel te bewys. “Terug na Klein Paradys” is ’n bundel kortverhale waar ’n jong seun of jong man in meeste van die verhale as hoofkarakter optree. Die verhale handel telkens oor ’n wêreld wat die hoofkarakter uit die verlede onthou. In die titelverhaal word die verhalende element ondergeskik gestel aan die insig dat met die verloop van tyd en ervarings wat mens opdoen, daar onvermydelik ’n slang in elke paradys indring. Hierdie bundel is in 1991 op die kortlys vir die toekenning van die Ou Mutual-prys en word in 1990 genomineer vir die Rapportprys. Kortverhale van hom word deur Abraham H. de Vries in die versamelbundels  “Steekbaard” en “Uit die kontreie vandaan” opgeneem.
Prinsevlag
Geskiedenis
Blykbaar het hy hierdie kleure reeds so vroeg as 1577 gebruik as deel van sy optog na Gent. Jacob Duym berig ook dat die Nederlandse offisiere tydens die Beleg van Leiden in 1574 oranje-wit-blou strepe om die mou gedra het. Hieruit kom Rey (1837) tot die gevolgtrekking dat die kombinasie van oranje-wit-blou beslis in die 1570's deur die Prins van Oranje gebruik is. Die eerste verwysing na 'n vlootvlag in hierdie kleure dateer uit 1587, toe die Admiraliteit van Zeeland beveel het dat hierdie vlae op hul oorlogskepe moet wapper. Die vlootvlag is gebruik deur die Watergeuse (Gueux de mer), die pro-Nederlandse kapers tydens die Nederlandse Opstand. Volgens de Waard (1900) het die Nederlandse vloot tussen 1588 en 1630 te alle tye die Prinsevlag vertoon, en na 1663 te alle tye die rooi-wit-blou Statenvlag. Laasgenoemde is geleidelik gedurende die jare 1630 tot 1650 ingevoer, en in 1664 as die "Statenvlag" benoem.
Denis Beckett
Denis Beckett (1946-) is 'n Suid-Afrikaanse skrywer, joernalis en TV-persoonlikheid. Onder sy boeke tel Radical Middle: Confessions of an Accidental Revolutionary, Trekking, Still Trekking, Jetlag: SA Airways in the Andrews Era en The Road Stops at Nowhere. In die 1980’s was hy redakteur van die politieke tydskrif Frontline.
Prinsevlag
Geskiedenis
Gedurende die 17de eeu is die Prinsevlag op die Kasteel de Goede Hoop gehys en deur inkomende skepe gesalueer. Die oranje-wit-blou vlag vorm die basis vir die Suid-Afrikaanse vlag uit 1928. Dit is ook die basis vir die vlae van New York en Albany, New York. Nadat die Republikeinse Patriotte, bygestaan deur die Franse, in 1795 beheer oor Nederland geneem het, is die Prinsevlag verbied en het die rooi-wit-blou vlag die enigste amptelike vlag geword, as synde analoog tot die Franse se eie driekleur, wat net 'n paar maande tevore gekies is. In die volgende periode van die Koninkryk van Holland was daar ook geen plek vir Oranje nie en Koning Louis I het rooi gekies.
Denis Beckett
Lewensloop
Denis Beckett is op 10 Desember 1946 in Londen, Engeland gebore. Hy verwerf ’n BA- en LLB-graad aan die Universiteit van die Witwatersrand. Beckett werk aanvanklik as advokaat, maar besluit in 1972 om die joernalistiekwêreld aan te durf, en werk onder meer by The Star, Rand Daily Mail, World, Drum en The Voice. Van 1979 tot 1991 was hy is die redakteur van die anti-apartheidtydskrif Frontline. In die 1990’s word hy veral bekend vir sy TV-program, Beckett’s Trek op SAUK-TV (1994–2001). Hy was ook 'n rubriekskrywer vir The Sowetan, The Star, Beeld, Sunday Times en City Press, asook omroeper op Radio 702 en SAfm. Hy lewer tans gereelde bydraes vir Moneyweb.
Prinsevlag
Geskiedenis
In 1813, toe die Franse verdryf is en Nederland sy onafhanklikheid herwin het, het die Prins van Oranje vanaf Engeland na die land teruggekeer. Die Prinsevlag het 'n kort herlewing beleef; ten einde die verbintenis van die mense aan die Huis van Oranje te demonstreer, het beide hierdie vlag en die rooi-wit-blou vlag op die dakke gewapper. In dieselfde jaar het die rooi-wit-blou vlag vir die eerste keer gewapper met 'n oranje wimpel, wat sedertdien die gebruiklike gewoonte in Nederland bly. Of die Prinsevlag of die rooi-wit-blou vlag die nasionale vlag moes wees, is onbeslis gelaat, hoewel die Prins van Oranje, later koning Willem I, laasgenoemde verkies het.
Denis Beckett
Publikasies
Fiksie:
Prinsevlag
Geskiedenis
In die 1930's het die ondersteuners van die Nasionaal-Sosialistiese Beweging in Nederland (NSB) oranje-wit-blou en die Prinsevlag as hul simbool gekies. In 1937 het Koningin Wilhelmina 'n dekreet geteken dat die kleure rooi, wit en blou as die amptelike kleure van die Nederlandse vlag aanvaar word.
Gebruike
Die Prinsevlag is in 2013 by die ou Matthias-kerktoring in Warmond gehys as deel van die viering van die 200-jarige bestaan van die Koninkryk van Nederland.
Die vlag word ook gebruik as simbool van Groter-Nederland en Nederlandse pan-nasionalistiese bewegings. Dit word gereeld gebruik deur groepe soos die Nederlandse Volke-unie (NVU) en Voorpost, sowel as die (nou ontbinde) Nasionalistiese Volksbeweging (NVB).
Denis Beckett
Publikasies
Niefiksie:
Prinsevlag
Gebruike
In 2011 het twee parlementslede van die Partij voor de Vrijheid (PVV) die Prinsevlag in hul kantore in die parlementsgebou laat hang. Nadat dit ondersoek was is die vlae egter verwyder. Die voormalige Nederlandse parlementslid Wim Kortenoeven het gesê dat hy versteur is deur die negatiewe konnotasies wat die vlag dra omdat hy glo dat die vlag deur die Nasionaal-Sosialistiese Beweging in Nederland (NSB) "gekaap is". Tydens 'n PVV-protes op 21 September 2013 in Den Haag het verskeie mense Prinsevlae gedra. Toe Geert Wilders dieselfde week in die Nederlandse Huis van Afgevaardigdes gepraat het, het Alexander Pechtold na die vlae as 'NSB-vlae' verwys, waarop Wilders Pechtold 'n "patetiese en skynheilige mannetjie" genoem het.
Erfenis
Die Prinsevlag het as basis gedien vir die vlag van die Unie van Suid-Afrika vanaf 1928 tot 1994. Hierdie vlag is in 1928 aangeneem en is geïnspireer deur die voormalige Nederlandse vlag. In die middelste wit gedeelte van die vlag is die vlae van (links na regs) die Verenigde Koninkryk, Oranje-Vrystaat en die Zuid-Afrikaansche Republiek, wat die Unie se Britse koloniale verlede en die republikeinse voorgangerstate verteenwoordig. In 1994 is die vlag vervang deur die vlag van Suid-Afrika. Die Afrikaner Vryheidsvlag wat in 1995 by die Suid-Afrikaanse Buro vir Heraldiek as vlag van die Afrikaner Volksfront registreer is maak ook gebruik van die Prinsevlag.
Garry Pagel
Garry Louis Pagel (gebore 17 September 1966) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse rugbyspeler. Hy het in 1995 en 1996 vir die Springbokke op stut uitgedraf. Hy was 'n lid van die span wat die Rugbywêreldbeker 1995 gewen het.
Lys van landname in verskeie tale (R-Z)
Lande word alfabeties deur hul tans bekendste naam in Afrikaans gelys. Elke Afrikaanse naam word opgevolg deur sy tans bekendste eweknie in ander tale, en word ook in alfabetiese volgorde volgens naam en taal gelys (ongeag die uitspraak). Waar geskiedkundige en/of wisselvorms gebruik word, word dit so aangedui. Buitelandse benamings wat met Afrikaans ooreenstem word ook gelys, om die vraag "Hoe heet die naam in...?" te beantwoord.
Carina Diedericks-Hugo
Carina Diedericks-Hugo is ’n bekroonde Afrikaanse skrywer van jeugverhale. Sy was getroud met die digter Daniel Hugo.
Lewe en werk
Carina Diedericks is op 11 Maart 1977 in Johannesburg gebore as die jongste van drie kinders. Sy het twee ouer broers, Christiaan en Gerhard. Sy word groot in Johannesburg, Pretoria en Kaapstad. Sy begin haar skoolopleiding in Roodepoort aan die Laerskool Horison, waarna die gesin vir vier jaar in Waterkloofrif, Pretoria woon. Daar gaan sy na die Laerskool Anton van Wouw. Aan die begin van graad ses trek hulle na Kaapstad, waar hulle eers langs die see bly en later Constantia toe trek. Sy gaan na die Laerskool Groote Schuur en matrikuleer in 1995 aan die private Herschel Girls School in Claremont. In haar matriekjaar is sy onderhoofmeisie.
Sy besoek Boston in Amerika in graad elf as uitruilstudent, waar sy skoolgaan aan Brooks School. Hierdie geleentheid gebruik sy om vir ses weke deur Amerika te reis en gaan van Boston via Cape Cod, Washington, Atlanta en Orlando na Miami. Daarvandaan gaan sy na New Orleans, oor die breedte van Amerika na die Grand Canyon, Dallas en Las Vegas en dan na Los Angeles, San Diego en San Francisco. Hiervandaan gaan sy noord na Seattle, maak ’n draai by die Niagara-waterval en spandeer geruime tyd in New York voordat sy na Suid-Afrika terugkeer om te matrikuleer.
Aan die Universiteit van Stellenbosch behaal sy in 1999 ’n B.A.-graad met lof in Internasionale Studies, in 2000 ’n B.A. Honneurs-graad met lof in Afrikaans-Nederlands en in 2005 ’n M.Phil.-graad met lof in Joernalistiek. In Maart 2003 word sy aangestel as kinderboekredakteur by Human & Rousseau Uitgewers, waarna sy in Maart 2008 ’n betrekking aanvaar as redakteur by Protea Boekhuis. In hierdie tyd dien sy ook as ondervoorsitter van die Stigting vir Bemagtiging deur Afrikaans. Daarna is sy skrywer, resensent en onafhanklike uitgewerskonsultant, waar sy onder andere reisartikels vir Great Guide skryf. In 2015 is sy vir ’n ruk assistentbestuurder van Bartinney Wine and Champagne Bar, waarna sy optree as kommunikasiebestuurder van Longridge Wine Estate. Sy trou met die digter Daniel Hugo en hulle bly eers in Observatory in Kaapstad en daarna op Stellenbosch. Hul huwelik beland egter in 2012 op die rotse en in 2014 raak sy verloof aan Bertus van Niekerk.
Skryfwerk
Sy skryf ook ’n aantal ander jeug- en kinderboeke. “Koning Henry” is die ironiese bynaam van die hoofkarakter Henry de Vries, wat oorgewig is, ongewild by sy klasmaats en ’n treurige sportman. Deur sy toevlug te neem tot die rekenaar ontdek hy gaandeweg homself en leer om sy probleme te oorkom. In 2004 verower “Koning Henry” ’n ATKV Kinderboektoekenning vir Graad 8-10 en hierdie boek is in dieselfde jaar ook op die kortlys vir die toekenning van die M.E.R.-prys vir jeuglektuur. “Operasie M.I.A.A.U.” (wat staan vir Die Magtige Internasionale Anti-Aapskeloerders-Unie) is vir jonger kinders en het die elfjarige seun Felix as hoofkarakter. Teen sy sin word hy by die geheime organisasie M.I.A.A.U. betrek, wat deur katte bedryf word en wat bullebakke met bose magte vastrek. Die katte sien neer op mense en verwerdig hulle slegs om met Felix te praat omdat hy hulle kan help om ’n bose plan, wat kinders en katte se lewens kan versuur, te fnuik. In 2006 word “Operasie M.I.A.A.U” met ’n ATKV Kinderboektoekenning vir graad 4-5 bekroon. “Die verdrinking van Josua van Eeden” begin die dag wanneer Josua deur weerlig getref word. Wanneer hy sy oë oopmaak, is die eerste ding wat hy sien ’n engel met ’n skootrekenaar onder die arm en bevind hy hom in die wêreld van gevaarlike en komplekse tegnologiese speletjies, terwyl verhoudings met die teenoorgestelde geslag nie uitbly nie. Dinge raak meer ingewikkeld wanneer hy ontdek alles is meer as net ’n speletjie en alles word deur ’n meester beheer. Die manuskrip van “Permanente ink” is in 2011 ’n gesamentlike naaswenner in Lapa se jeugromankompetisie en wen in 2012 die ATKV-kinderboektoekenning vir graad 8-10. Hierdie roman handel oor ’n reeksmoordenaar wat in Kaapstad doenig is en tienerpaartjies teiken as sy slagoffers. Die paartjies se lyke word elke keer langs mekaar gevind, die meisies met ’n steekwond in die bors en die seuns vergiftig. Vier van Hoërskool Duiwelspiek se graad 11-leerlinge kry dan die opdrag om die ou koshuis op te knap as deel van hulle detensie-straf en hulle raak toenemend betrokke by geheimsinnige mense en gebeure.
Lys van landname in verskeie tale (R-Z)
Die name moet as volg neergepen word: tale wat die Latynse alfabet gebruik, moet as "Naam (taal)" geskryf word, byvoorbeeld, "Afeganistão (Portugees)", en volgens die Afrikaanse alfabetiese volgorde gelys word. Tale wat ander skrifstelsels gebruik, moet as "Verlatynsing - oorspronklike skrif (taal)" uitgedruk word, byvoorbeeld "Argentine - אַרגענטינע (Jiddisj)", en ook volgens die Latynse skryfstelsel in alfabetiese volgorde verskyn.
Vanweë die grootte word hierdie artikel in vier dele verdeel:
Sicherheitsdienst
Die Sicherheitsdienst (SD, "Sekuriteitsdiens") het tussen 1931 en 1945 ontwikkel van 'n beskeie Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty (NSDAP) intelligensiediens na die staatsintelligensiediens van Nazi-Duitsland met 51 hoofdepartemente en 519 streeksafdelings, etlike duisende agente en etlike tienduisende informante. Die organisasie word beskou as 'n sustersorganisasie van die Gestapo. Tussen 1933 en 1939 was die SD onder die beheer van die Sicherheitspolizei, maar was daarna onder beheer van die Reichssicherheitshauptamt (RHSA) geplaas.
Agtergrond
Die Sicherheitsdienst is in Maart 1931 gestig deur Heinrich Himmler onder die naam Ic-Dienst. Die voorganger van die SD het vanuit 'n woonstel gewerk en direk aan Heinrich Himmler gerapporteer. Voordat die Duitse nasionale sosialiste aan bewind gekom het, was die doel van die Ic-diens om politieke teenstanders te monitor, die veiligheid van die Nazi-partyleiers te verseker en interne partye-opstand te voorkom.
Met die bewindsoorname van die Nazi's in Duitsland in 1933, was die diens bekend as die SD-Amt en het 'n sekere kompetisie ontstaan met die Sturmabteilung (SA). 'n Enkele party-intelligensiediens is op 9 Junie 1934 gestig, die sogenaamde Sicherheitsdienst (SD), gebaseer op die SD Amt en onder bevel van Reinhard Heydrich.
Die SD het gegroei tot 'n invloedryke partyorganisasie waarvan die Schutzstaffel (SS) en die Nasionaal-Sosialistiese regering gretig gebruik gemaak het. Die SD werk nou saam met die Sicherheitspolizei (die Gestapo en die Kriminalpolizei).
Daar was baie ooreenkomste tussen die Sicherheitsdienst en die Gestapo. Albei intelligensiedienste is deur dieselfde persone gelei (Reinhard Heydrich was die bevelvoerder van die SD en die Gestapo en het verslag gedoen aan Heinrich Himmler, hoof van die Duitse polisie; die sogenaamde Chef der Deutschen Polizei im Reichsministerium des Innern) en albei organisasies het hulself besig gehou met dieselfde take. Daar kan egter gesê word dat die SD die inligting dikwels ingesamel het terwyl die Gestapo en tot 'n sekere mate die Kriminalpolizei die uitvoerende dienste was.
In 1938 het die SD gegroei van 'n party-inligtingsdiens tot die intelligensiediens van die Duitse staat, wat ook die Gestapo ondersteun het en met die Duitse Binnelandse Sake saamgewerk het. So word die SD belas met die waarneming van die politieke teenstanders van die Derde Ryk, die voorsiening van politieke nuus van binne en van die buiteland, insameling van die indrukke van die burgers oor politieke besluite, die voorbereiding van sabotasie-optrede en rebellies in die buiteland. Om hierdie taak te verrig, is 'n netwerk van werknemers in die Derde Ryk opgerig en in die gebiede wat Nazi-Duitsland geannekseer of beset het. Die NSDAP-blokleier (laagste vlak van die NSDAP-hiërargie) is ontplooi om die Duitse bevolking te kontroleer.
Die SD-organisasie het self uit etlike duisende agente bestaan. Die inligting wat ingesamel is, is twee tot drie keer per week in alle SD-departemente voorsien en aan die belangrikste staatsmanne en partyamptenare oorhandig. Die SD was ook besig om senior offisiere en partyleiers te beoordeel vir hul politieke betroubaarheid.
Organisasie
• 1931 die stigting van die SD, onder die naam Ic-Dienst,
Hannes Strydom
Johannes Jacobus 'Hannes' Strydom (gebore 13 Julie 1965 in Welkom) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat tussen 1993 en 1997 vir die Springbokke op slot uitgedraf het. Hy was 'n lid van die span wat die Rugbywêreldbeker 1995 gewen het. Hy het aan Pearson High School in Port Elizabeth gematrikuleer en die skool se A veld is na hom vernoem. Hy is nou 'n apteker in Pretoria.
Sicherheitsdienst
Organisasie
• 1934 vestiging van die amptelike partyinligtingsdiens, die Sicherheitsdienst des Reichsführers-SS,
• In 1938 het die SD van 'n party-inligtingsdiens gegroei tot die intelligensiediens van die Duitse staat, wat ook ondersteuning aan die Gestapo verleen en met die Duitse Binnelandse Sake saamgewerk het.
Michail Lermontof
Michail Joerjewitsj Lermontof
Sicherheitsdienst
Organisasie
• 1939 is die Sicherheitsdienst opgeneem in en sentraal gekoördineer vanaf die Reichssicherheitshauptamt (RSHA) en onderverdeel in twee kantore; die binnelandse-SD-kantoor (bekend as Amt III) vir binnelandse sake en die buitelandse-SD-kantoor (bekend as Amt VI) vir buitelandse sake.
Michail Lermontof
Russiese digter, skrywer en skilder
Handtekening
Sicherheitsdienst
Binnelandse-SD
Die Inland-SD (ook bekend as Deutsche Lebensgebiete) en Amt III van het RSHA was verantwoordelijk vir die versameling van inligting binne die grense van die Derde Ryk. Die kantoor is in die volgende afdelings verdeel:
Michail Lermontof
Gebore
Sicherheitsdienst
Buitelandse-SD
De Ausland-SD was verantwoordelik vir die insameling van burgerlike intelligensie buite die grense van die Derde Ryk. In 1944 het die  Ausland-SD  ook alle take van die Abwehr (militêre intelligensiediens) oorgeneem. Die kantoor is in die volgende afdelings verdeel:
Veiligheidsdiens
Die SD was die veiligheidsdiens in die besette gebiede en SD-bataljons is onder die bevel van die SS en die plaaslike polisieleiers geplaas. Hulle was ook in alle konsentrasiekampe teenwoordig en het personeel voorsien aan spesiale eenhede soos die SS Einsatzgruppen. Die SD was ook die organisasie wat saam met die Ordnungspolizei orde en veiligheid in die Joodse ghetto's in Pole moes verseker. Die tipiese beeld van SS-troepe wat deur die ghetto's beweeg op soek na Jode, kan aan die SD-troepe toegeskryf word.
Michail Lermontof
15 Oktober 1814
Sicherheitsdienst
Afdelings
Die SD het ook plaaslike kantore in groter stede van Nazi-Duitsland gehad. Die kleiner streekskantore het bekend gestaan as die SD-Unterabschnitte of Nebenstelle en die groter hoofkantore as SD-Abschnitte of Hauptstelle. Alle SD-kantore het verslag gedoen aan die plaaslike leier, bekend as die Inspektor des Sicherheitspolizei und SD, wie onder dubbele gesag was; van die RSHA-bevelvoerder en van die plaaslike SS- en polisie-aanvoerder. Daar was altesaam 51 hoofafdelings en 519 streeksafdelings.
Michail Lermontof
in Moskou, Rusland
Sicherheitsdienst
Informante
Onder leiding van Reinhard Heydrich is 'n uitgebreide netwerk (enkele tienduisende) informante deur die SD gewerf waarin agente op die volgende manier geklassifiseer en aangewys is:
Michail Lermontof
Oorlede
27 Julie 1841
in 'n duel in Pjatigorsk
Literêre stroming
Romantiek
Russiese skryfwyse
Михаил Юрьевич Лермонтов
Wetenskaplike transliterasie
Michail Jur'evič Lermontov
Bekende werke
Dood van die Digter 'n Held van ons tyd
Michail Joerjewitsj Lérmontof was 'n Russiese digter, skrywer, skilder en offisier. Naas Aleksander Poesjkin en Fjodor Tjoettsjef word hy as een van die belangrikste verteenwoordigers van Romantiese literatuur in Rusland beskou.
Lewe
Lermontof is in 1814 in Moskou in 'n adellike familie gebore en ná die vroeë afsterwe van sy ma deur sy grootmoeder op 'n landgoed naby Pensa grootgemaak. In die ouderdom van dertien het hy sy eerste gedigte geskryf. Tussen 1828 en 1832 het hy aan die Universiteit van Moskou gestudeer.
E.J. Dijkman
E.J. Dijkman (1840–1922) was die skrywer van die eerste Suid-Afrikaanse kookboek.
Michail Lermontof
Lewe
Nadat hy uit die universiteit geskors is, het hy 'n militêre opleiding by die kavallerieskool in Sint Petersburg ontvang en is in 1834 na die lyfgarde-husareregiment in Tsarskoje Selo gestuur. Hy het bekendheid verwerf met 'n uitdagende gedig oor die dood van sy literêre voorbeeld, die digter Aleksander Poesjkin, in 'n duel - maar tegelykertyd die tsaar woedend gemaak met dié werk. As straf is hy na die Nizjni Nowgorodse Dragonderregiment oorgeplaas - 'n regiment wat destyds in die Kaukasusstreek ontplooi is om die onafhanklikheidsstrewe van plaaslike bergvolke te onderdruk. As lid van dié regiment het Lermontof deur die hele Kaukasus getrek.
E.J. Dijkman
Lewe en werk
Elizabeth Jane Eckley is op 25 Augustus 1840 in Londen gebore as dogter van John Collins Eckley en Jane Smith. Sy het drie broers (John Collins, Alfred Lloyd en William Henry) en twee susters (Margaret Ann en Henrietta Caroline) gehad. Haar vader was ’n skeepskaptein wat ongeveer 1845 met sy gesin na Kaapstad emigreer en hom eers hier en later in die vyftigerjare op Worcester vestig. Op 7 Januarie 1862 trou sy op Worcester met die sendeling Jan Hendrik Dijkman, wat op 22 Augustus 1839 in Rotterdam in Nederland gebore is. As sendeling van die Nederlandse Zendinggenootschap het hy in die veertigerjare na Suid-Afrika gekom. Sy verafrikaans hierna heeltemal. Die egpaar het sewe kinders, Elizabeth Jane Marie (gebore 4 Oktober 1863), John Henry de Vos (4 Januarie 1864), Bernardus Alfred Lloyd (25 April 1868), William George Harwood (19 Januarie 1869), Alfred George Eckley (7 Maart 1870), Gerard Arnold Barry (24 Mei 1872) en Gesina Catharina Adriana (24 Junie 1875).
Michail Lermontof
Lewe
In 1838 het hy verlof gekry om na Sint Petersburg terug te keer. Ná 'n duel met die Fransman Ernest de Barante is hy weer in die Kaukasus oorgeplaas. Hier het hy in Julie 1841 met sy vriend Nikolai Martinof oor 'n jong dame gebaklei en is kort daarna in 'n duel met hom doodgeskiet.
E.J. Dijkman
Lewe en werk
Haar man was aanvanklik vir twaalf jaar ’n sendeling op Hermon, naby die grens van Basoetoland (tans Lesotho). Die Basotho’s het met hulle kwale na haar gekom en as praktiese mens het sy gehelp sover sy kon en gou het sy ’n deeglike kennis van siekte opgedoen en vir haarself ’n boekie volgeskryf met eenvoudige maar doeltreffende boererate. Hierdie kennis kom later handig te pas met die publikasie van haar bekende kook- en huishouboek. Na twaalf jaar laat vaar haar man die sendingwerk om ’n besigheid in Tulbagh te begin. In 1880 gaan bly die gesin in die Paarl, waar hy by D.F. du Toit & Co, die drukkers van Die Afrikaanse Patriot, werk. In 1893 verhuis hulle na Wepener in die Vrystaat, waar haar man die pos van stadsklerk beklee. Op hierdie dorp word haar seun, Jan Hendrik Dijkman, op die ouderdom van negentien jaar skoolhoof en met slegs die onderbreking van vyftien maande tydens die Anglo-Boereoorlog is hy vir 44 jaar skoolhoof op die dorp. Gedurende die Anglo-Boereoorlog word haar man gevange geneem en as krygsgevangene na Indië gestuur. Die res van die gesin skuil in hierdie tyd op ’n Franse sendingstasie in Basoetoland. Sy is op 5 Mei 1908 op Wepener in die Vrystaat oorlede en haar man is in Junie 1922 oorlede.
Skryfwerk
Die Patriot-drukkers (D.F. du Toit & Co in die Paarl) publiseer in 1891 die “Suid-Afrikaanse kook-, koek- en resepteboek”, wat die heel eerste Suid-Afrikaanse kookboek is. Die behoefte aan so ’n boek is groot en binne twee jaar beleef die boek reeds drie uitgawes en eindelik word die boek agtien keer herdruk. Human & Rousseau publiseer in 1979 ’n faksimilee-uitgawe. Die boek is geskryf in die taal eie aan Di Patriot en met gebruikmaking van die spelling van daardie tyd. Dit sluit benewens resepte ook boererate in, wat vir vandag heel eienaardig voorkom. Die raat vir beroerte is byvoorbeeld “Di sike mak dagga laat rook; en as hy ni self kan rook ni, dan kan ’n ander di rook in zijn mond in blaas tot syn tong los gaan, dan kan hy self rook.” Suurlemoene was een van Elizabeth se wondermiddels. Suurlemoene help vir slapeloosheid en hardlywigheid en geklits met die wit van ’n “yer” help dit om “de stem te versterken”. Saam met borsdruppels, roulynolie, gliserien, ’n eier en heuning is suurlemoen goed vir hoes. Meng suurlemoen met donkerbruin suiker tot ’n stroop en sit dit met ’n “katfel op di bors” vir kroep. Daar is ook rate vir diere. Vir “hondesiekte” beveel sy lou melk waarin terpentyn gemeng is, aan. Om hom te ent teen die siekte sit jy gereeld so ’n bietjie skoon teer agter op sy tong. Agterin die boek is daar ook “Greintjies Goud”, lewenswaarhede wat die leser stig. Weens al die ou resepte, boererate en die taalgebruik en spelling is hierdie ’n boek met baie groot kultuur-historiese waarde. Sy vertaal self die boek in Engels en die agste druk van hierdie vertaling verskyn in 1908 as “Mrs Dijkman's Cookery and Recipe Book”.
Michail Lermontof
Literêre werk
Gedigte, wat Lermontof in sy jeugjare geskryf het, het ten opsigte van styl nog noukeurig die voorbeeld van Poesjkin gevolg, soos in die werk "Die gevangene in die Kaukasus" (1829). Hoe meer Lermontof sy eie skryfstyl ontwikkel het, hoe meer het ook ander onderwerpe begin behandel soos in die gedig "Die spieël" (1832) waarin hy oor 'n geluk skryf wat slegs deur stryd bereik kan word.
In gedigte soos "Die dag sal kom" (1831), "Die laaste seun van die vryheid" (1832) en ander beskryf hy in 'n lewendige styl die gedagtes en gevoelens van studente wat teen die onderdrukkende tsaristiese bewind protesteer, hul weersin teen lyfeienskap en tsaristiese outokrasie en hul passievolle strewe na vryheid.
Tussen 1832 en 1834 het sy roman "Wadim" geskryf wat egter onvoltooi sou bly. In dié werk kies hy die kant van onderdrukte boere en behandel politieke onderwerpe soos die Poegatsjof-opstand. In sy drama "Maskerade" (1835), waarvan die publikasie vooraf deur die tsaristiese sensuur verbied is, lewer hy skerp kritiek op die hoogste kringe van die Russiese adel.
Lermontof, na wie soms as die "Digter van die Kaukasus" verwys word, is ná Poesjkin se dood as die vernaamste digter van Rusland beskou. Hy laat sy invloed ook vandag steeds geld - nie net deur middel van sy digkuns nie, maar ook deur sy prosa wat as die beginpunt van die Russiese psigologiese romantradisie gesien word.
Nicholas Hoult
Nicholas Hoult (gebore 7 Desember 1989) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente About a Boy (2002), Warm Bodies (2013), X-Men: Days of Future Past (2014), en Mad Max: Fury Road (2015).
Slag van Vaalkrans
Die Slag van Vaalkrans neem op 5 Februarie 1900 tydens die Tweede Vryheidsoorlog 'n aanvang. Dit eindig op 7 Februarie 1900 in 'n oorwinning vir die Boere.
Die geveg
Ná die Slag van Spioenkop het die Britse genl. Redvers Buller sy troepe na Vaalkrans tussen Colenso en Spioenkop verskuif. Hier het hulle weer gepoog om die Tugelarivier oor te steek om Ladysmith te bereik.
Gedenktekens
'n Monument ter ere an die gesneuweldes is in 'n klein gedenktuin aan die voet van die slagveld by Vaalkrans opgerig..
Eddie Domingo
Eddie Domingo is ’n Afrikaanse skrywer.
Lewe en werk
Hy is een van die eerste bruin mense wat ’n roman in Afrikaans publiseer. In “Okkies op die breë pad” poog hy om die bruin jeug te waarsku teen die euwels van die stad wat hulle karakter en lewe losruk van die ankers wat hulle gebind het aan die omgewing waar hulle tuis en gelukkig was. Hierin kom van die vroegste voorbeelde van Kaapse dialoog in ons letterkunde voor. Sy kortverhaal “Die kerkklok” word opgeneem in die versamelbundel “Kom saam” (later heruitgegee onder die titel “Geseënd is julle”) onder redaksie van S.J. Malan en W.H. Vos.
7de Laan
7de Laan is 'n Suid-Afrikaanse sepie in Afrikaans met Engelse onderskrifte. Die eerste uitsending was in April 2000 en word daagliks van Maandae tot Vrydae op SABC2 uitgesaai.
Lys van akteurs
Die volgende akteurs speel tans in Sewende Laan:
Hyderabad, Pakistan
Hyderabad (Sindhi: حيدرآباد / Haidarābād, Oerdoe: حیدرآباد / Haidarābād) is 'n groot stad aan die oewer van die Indusrivier en die hoofstad van die Pakistanse provinsie van Sindh. Die stad lê in die suide van die land en is in 1768 deur Mian Ghulam Shah Kalhoro gestig. Hyderabad het 'n bevolking van 1 578 367 en is die sewende grootse stad in Pakistan.
Hyderabad was een van die gasheerstede tydens die Krieketwêreldbeker 1987.
Julie Mond
Julie Mond is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Something New (2006), Negative Space (2011), en Priest (2011), en in die televisiereeks House (2004).
Corfu
Geskiedenis
Die eiland is deur baie lande beheer. In die dertiende eeu het die Venesiërs beheer oor die eiland geneem en dit tot 1797 regeer. Gedurende hierdie tyd het die Ottomane die eiland twee keer aangeval (in 1537 en weer in 1716). Onder Napoleon Bonaparte se bewind het die Franse die eiland oorgeneem. Hulle het egter beheer in 1799 aan die Russe en Turke verloor. Daarna is die eiland in 1807 aan Frankryk teruggegee en in 1815 aan Engeland oorhandig. In 1864 het die Verenigde Koninkryk Corfu saam met die ander Ioniese eilande aan Griekeland oorgedra.
In die negentiende eeu het keiserin Elisabeth van Oostenryk, ook bekend as Sissi, 'n paleis op die eiland gebou. Die paleis staan as Achilleion bekend. Die naam van die paleis kom van 'n beeld van die held Achilles.
Toerisme
Corfu is 'n gewilde toeristebestemming en een van die mees besoekte eilande in die Middellandse See. Die eiland het talle strande, woude en olyfbome.
Corfu-stad het 'n outydse karakter met talle Venesiese, Napoleontiese en Georgiese geboue. In 2007 is die ou kwartier van die stad deur Unesco as wêrelderfenisgebied verklaar.
Triberg-watervalle
Die Triberg-watervalle in die Swartwoud-stad Triberg word met hulle hoogte van 163 meter dikwels as die hoogste in Duitsland beskryf. Die bergstroom Gutach stort hier in sewe watervalle na die stadsentrum. Nogtans word die Triberg-watervalle nog oortref deur die Röthbach- en Todtnau-watervalle, wat egter minder bekend is. Die Röthbach-waterval naby die Königmeer is byna 470 meter hoog, maar minder toeganklik.
Die Triberg-watervalle word net soos ander toeristebestemmings in die Swartwoud in Europa en oorsee bemark en lok jaarliks groot getalle besoekers. Die watervalle is maklik toeganklik, en daar is uitstekende voetslaanpaaie. Danksy die illuminasie, wat saans tot middernag beskikbaar is, kan besoekers die besonderse atmosfeer van die valle geniet. Die watervalle is ook oop tydens die winter, wanneer hulle soms bevries en 'n wonderlike gesig bied.
Bobby Sherwood
Bobby Sherwood (30 Mei 1914 – 23 Januarie 1980) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Campus Sleuth (1948), Toughest Man in Arizona (1952), en Pal Joey (1957), en in die televisiereeks The Red Buttons Show (1952).
François Truffaut
François Roland Truffaut ( UK: /ˈtruːfoʊ, ˈtrʊfoʊ/ TROO-foh, TRUUF-oh, US: /truːˈfoʊ/ troo-FOH, Frans: [fʁɑ̃swa ʁɔlɑ̃ tʁyfo]; 6 Februarie 1932 - 21 Oktober 1984) was 'n Franse filmregisseur, draaiboekskrywer, vervaardiger, akteur en filmkritikus. Hy word algemeen beskou as een van die stigterslede van die Franse Nuwe Golf. In 'n filmloopbaan wat langer as 'n kwarteeu geduur het, bly hy 'n ikoon van die Franse filmbedryf, nadat hy aan meer as 25 films gewerk het. Truffaut se film The 400 Blows was 'n bepalende rolprent van die Franse New Wave-beweging en is tussen 1958 en 1979 gevolg deur 'n verdere vier rolprente, te wete Antoine et Colette, Stolen Kisses, Bed and Board en Love on the Run.
Truffaut se film Day for Night uit 1973 is met kritiese lof ontvang en het verskeie pryse verower, waaronder die BAFTA-toekenning vir beste film en die Oscar-toekenning vir beste vreemde taalfilm. Sy ander opvallende films sluit in Shoot the Piano Player (1960), Jules en Jim (1961), The Soft Skin (1964), Stolen Kisses (1968), The Wild Child (1970), Bed and Board (1970), Two English Girls (1971), The Last Metro (1980), en The Woman Next Door (1981).
Waterbok (astrologie)
Die Waterbok (癸未, guǐwèi) is die 20ste jaar van die Chinese kalender (sien die tabel regs onder van die 60-jaarsiklus). Dit is ’n begrip uit die Chinese astrologie en dui op dié maanjare wat gekenmerk word deur ’n verbinding van die 10de Hemelstam (癸, guǐ; die element Water en Jin) met die agtste Aardtak (未, wèi), gesimboliseer deur die Bok (羊, yáng).
Volgens die Chinese kalender kom so ’n verbinding elke 60 jaar voor. Die laaste Waterbokjaar het in 2003 begin en volgens die Gregoriaanse kalender het dit geduur van 11 Februarie 2003 tot 21 Januarie 2004.
Waterbokjare
Die volgende jare is Waterbokjare:
Merseyside
Merseyside (uitgespreek /ˈmɜrzisaɪd/) is 'n metropolitaanse graafskap in die noorde van Engeland, in die Verenigde Koninkryk. Die graafskap grens aan Lancashire, Groter Manchester en Cheshire.
Merseyside het 'n geskatte bevolking van 1 423 065 in 2019 gehad en is dus die 9de grootste graafskap in die land.
Kritiese denke
Kritiese denke is die ontleding van feite om 'n oordeel te vorm. Die onderwerp is ingewikkeld en daar bestaan verskillende definisies wat oor die algemeen die rasionele, skeptiese, onbevooroordeelde analise of evaluering van feitelike bewyse insluit. Kritiese denke is selfgerig, selfgedissiplineerd, selfgemoniteerde en selfkorrektiewe denke. Dit veronderstel instemming met streng standaarde van uitnemendheid en die bewustheid van die gebruik daarvan. Dit behels effektiewe kommunikasie- en probleemoplossingsvermoëns, asook 'n verbintenis om inheemse egosentrisme en sosiosentrisme te oorkom.
Geskiedenis
Die vroegste rekords van kritiese denke is die sienings van Sokrates wat deur Plato opgeteken is. Dit sluit 'n deel in Plato se vroeë dialoë in, waar Sokrates met een of meer gespreksgenote in gesprek tree oor die kwessie van etiek, soos die vraag of dit reg is dat Sokrates uit die gevangenis ontsnap. Die filosoof het hierdie vraag oorweeg en besin en tot die slotsom gekom dat ontsnapping in stryd is met al die dinge wat hy hoër hou as homself: die wette van Athene en die leidende stem wat Sokrates beweer om te hoor.
Sokrates het vasgestel dat 'n mens nie afhanklik kan wees van diegene met 'gesag' om goeie kennis en insig te hê nie. Hy het getoon dat persone moontlik mag en 'n hoë posisie mag hê en tog steeds diep verward en irrasioneel kan wees. Sokrates het volgehou vir 'n individu om 'n goeie lewe te hê of 'n betekenisvolle lewe te hê, moet hy 'n kritiese vraesteller wees en 'n ondersoekende siel hê. Hy het die belangrikheid daarvan vasgestel om diep vrae te stel wat deeglik ondersoek word voordat ons idees as geloofwaardig aanvaar word.
Sokrates het die belangrikheid daarvan vasgestel om 'bewyse te soek, redenasies en aannames noukeurig te ondersoek, basiese konsepte te ontleed en die implikasies op te spoor, nie net van wat gesê word nie, maar ook van wat ook gedoen word'. Sy metode van bevraagtekening staan nou bekend as 'Sokratiese bevraagtekening' en is die bekendste strategie vir kritiese denke. In sy wyse van ondervraging het Sokrates die behoefte aan denke vir duidelikheid en logiese konsekwentheid benadruk. Hy het mense vrae gevra om hul irrasionele denke of gebrek aan betroubare kennis te openbaar. Sokrates het getoon dat die besit van gesag nie akkurate kennis verseker nie. Hy het die metode vasgestel om oortuigings te bevraagteken, die aannames deeglik te ondersoek en op bewyse en gesonde rasionaal te steun. Plato het Sokrates se leerstellings opgeteken en die tradisie van kritiese denke voortgesit. Aristoteles en daaropvolgende Griekse skeptici verfyn Sokrates se leerstellings deur gebruik te maak van sistematiese denke en vrae te stel om die werklike aard van die werklikheid te bepaal, buite die manier waarop dinge met 'n oogopslag lyk.
Sokrates het die agenda vir die tradisie van kritiese denke opgestel, naamlik om algemene oortuigings en verklarings reflekterend te bevraagteken, en oortuigings wat redelik en logies is, noukeurig te onderskei van dié wat - hoe aantreklik dit ook vir ons inheemse egosentrisme is, hoe baie dit ook al ons belange dien, hoe gemaklik ook al of vertroostend, dit kan wees — hulle het nie voldoende bewyse of rasionele grondslag om te glo nie.
Kritiese denke is deur Richard W. Paul beskryf as 'n beweging in twee golwe (1994). Daar word dikwels na die 'eerste golf' van kritiese denke verwys as 'n 'kritiese analise' wat 'n duidelike, rasionele denke is wat kritiek insluit. Die besonderhede daarvan verskil onder diegene wat dit definieer. Volgens Barry K. Beyer (1995) beteken kritiese denke om duidelike, beredeneerde oordele te lewer. Gedurende die proses van kritiese denke moet idees beredeneer word, goed deurdink en beoordeel word. Die Amerikaanse Nasionale Raad vir Uitnemendheid in Kritieke Denke definieer kritiese denke as die "intellektueel gedissiplineerde proses om aktief en vaardig te konseptualiseer, toe te pas, te analiseer, te sintetiseer of inligting wat versamel is te evalueer uit, of gegenereer word deur, waarneming, ervaring, nadenke, redenering, of kommunikasie, as 'n riglyn vir geloof en optrede."
Etimologie en oorsprong van kritiese denke
In die term kritiese denke is die woord krities, (Grk. Κριτικός = kritikos = "kritikus") afkomstig van die woord kritikus en impliseer dit 'n kritiek; dit identifiseer die intellektuele vermoë en die middele "om te oordeel", "van oordeel fel", "vir oordeling" en om "in staat te wees om te onderskei". Die intellektuele wortels van kritiese denke is so oud soos die etimologie daarvan, en is uiteindelik terug te voer na die onderwyspraktyk en visie van Sokrates 2 500 jaar gelede, wat met behulp van 'n ondersoekmetode ontdek het dat mense nie rasioneel hul aansprake op kennis met selfvertroue kon regverdig nie.
Definisies
Tradisioneel word kritiese denke soos volg gedefinieer:
Kenners van hedendaagse kritiese denke het hierdie tradisionele definisies uitgebrei om kwaliteite, konsepte en prosesse in te sluit soos kreatiwiteit, verbeelding, ontdekking, refleksie, empatie, verbindende kennis, feministiese teorie, subjektiwiteit, dubbelsinnigheid en onbeslistheid. Sommige definisies van kritiese denke sluit hierdie subjektiewe praktyke uit.
Nafría de Ucero
Nafría de Ucero is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Kritiese denke
Definisies
̟3.Verskillende studierigtings kan verskillende soorte kritiese denke vereis. Kritiese denke bied meer invalshoeke en perspektiewe op dieselfde materiaal.
Logika en rasionaliteit
Die bestudering van logiese argumentasie is relevant vir die bestudering van kritiese denke. Logika is gemoeid met die ontleding van argumente, insluitend die beoordeling van die korrektheid of onjuistheid daarvan. Op die gebied van epistemologie word kritiese denke beskou as logies korrekte denke, wat die onderskeid tussen logies-waar en logies-valse stellings moontlik maak.
Vlag van die Kokoseilande
Die vlag van die Kokoseilande is op 6 April 2004 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n enkele groen baan met ’n goue Suiderkruismotief op die wapperkant, ’n goue sekelmaan in die middel van die vlag en ’n palboom in ’n goue skyf in die skildhoek.
Kritiese denke
Logika en rasionaliteit
In die "eerste golf" logiese denke word die denker verwyder uit die gedagtegang, en die ontleding van verbande tussen konsepte of denkpunte is skynbaar vry van enige vooroordeel. In sy essay Beyond Logicism in Critical Thinking beskryf Kerry S. Walters hierdie ideologie so: "'n Logiese benadering tot kritiese denke dra die boodskap aan studente oor dat denke slegs legitiem is as dit voldoen aan die prosedures van informele (en in mindere mate, formele) logika en dat die goeie denker noodwendig mik na analitiese, abstrakte, universele en objektiewe style van ondersoek en beoordeling. Hierdie denkmodel het so vasgelê in konvensionele akademiese wysheid dat baie opvoeders dit as kanon aanvaar. Sulke beginsels gaan gepaard met die toenemende afhanklikheid van 'n kwantitatiewe begrip van die wêreld.
Vlag van die Kokoseilande
Simboliek
Die sekelmaan verwys na die Soennistiese Maleiers wat die meerderheid van die eiland se bevolking uitmaak en die palmboom simboliseer die naam van die eiland, wat verkry wat van kopra, die vleis van kokosneute.
Kritiese denke
Logika en rasionaliteit
In die “tweede golf” van kritiese denke het outeurs bewustelik wegbeweeg van die logiessentriese manier van kritiese denke wat kenmerkend is van die "eerste golf". Alhoewel baie geleerdes 'n minder eksklusiewe siening begin aanneem het oor wat kritiese denke behels, bly rasionaliteit en logika algemeen aanvaar as noodsaaklike basis vir kritiese denke. Walters voer aan dat eksklusiewe logika in die eerste golf-sin gebaseer is op "die ongegronde aanname dat goeie denke reduseerbaar is tot logiese denke".
Deduksie, abduksie en induksie
Daar is drie soorte logiese redenasies. Informeel kan daar benewens formele deduksie twee soorte logiese redenasies onderskei word, naamlik induksie en abduksie.
Deduksie
Deduksie is die gevolgtrekking uit die struktuur van die argument se uitgangspunt deur gebruik te maak van afleidingsreëls wat formeel die van proposisionele kalkulus gebruik. Byvoorbeeld: X is 'n mens en alle mense het 'n gesig, dus het X 'n gesig.
Induksie
Induksie maak 'n gevolgtrekking uit 'n patroon wat gewaarborg word deur die strengheid van die struktuur waarop dit van toepassing is. Byvoorbeeld: die som van ewe heelgetalle is ewe. Laat dan 2x, 2y, 2z is selfs per definisie , wat gelyk is; dus om twee ewe getalle op te som, lei dit tot 'n ewe getal.
Abduksie
Abduksie maak 'n gevolgtrekking met behulp van 'n heuristiek wat waarskynlik is, maar nie onvermydelik is nie, gegewe 'n mate van voorkennis. Byvoorbeeld: ek sien skape op in 'n veld en hulle lyk wit van my waarnemingshoek, en skape is dus wit. Kontrasteer die deduktiewe stelling: Sommige skape is aan minstens een kant wit.
Kritiese denke en rasionaliteit
Kerry S. Walters, 'n emeritus-professor in filosofie aan die Gettysburg Kollege, voer aan dat rasionaliteit meer as net logiese of tradisionele metodes van probleemoplossing en - analise vereis, of wat hy die "kalkulus van regverdiging" noem, maar ook "kognitiewe handelinge soos verbeelding, konseptuele kreatiwiteit, intuïsie en insig" (bl. 63). Hierdie 'funksies' is gefokus op ontdekking, op meer abstrakte prosesse in plaas van lineêre, reëlgebaseerde benaderings tot probleemoplossing. Die lineêre en nie-opeenvolgende verstand moet albei betrokke wees by die rasionele verstand.
Funksies
Die lys van kernkritieke denkvaardighede sluit waarneming, interpretasie, analise, afleiding, evaluering, verduideliking en metakognisie in. Volgens Reynolds (2011) gee 'n individu of 'n groep wat krities dink, die nodige oorweging om byvoorbeeld vas te stel: Benewens die besit van sterk kritiese denkvaardighede, moet 'n mens ingestel wees om probleme en besluite aan te pak met behulp van hierdie vaardighede. Kritiese denke gebruik nie net logika nie, maar ook breë intellektuele kriteria soos duidelikheid, geloofwaardigheid, akkuraatheid, presisie, relevansie, diepte, breedte, belangrikheid en regverdigheid. Kritiese denke vereis die vermoë om: In opsomming:
"'n Volgehoue poging om enige geloof of veronderstelde vorm van kennis te ondersoek in die lig van die bewyse wat dit ondersteun of weerlê en die verdere gevolgtrekkings waartoe dit neig."
Zuill Bailey
James Zuill Bailey, beter bekend as Zuill Bailey (gebore 1972), is 'n Grammy-bekroonde Amerikaanse tjellis, kamermusikant en artistieke direkteur. Hy is 'n gegradueerde van die Peabody-instituut van die Johns Hopkins-universiteit en die Juilliard-skool, en het op internasionale vlak saam met van die mees gerekende orkeste verskyn. Hy is professor in tjello aan die Universiteit van Texas in El Paso. Bailey het 'n eksklusiewe internasionale opname-kontrak met die Telarc plate-etiket.
Biografie
As konsert-solis het Bailey saam met die simfonieorkeste van Chicago, Dallas, Los Angeles, San Francisco, Buffalo, Ft. Worth, Louisville, Milwaukee, Minnesota, Noord-Carolina, Toronto en Utah gewerk. Hy het saam met die dirigente Alan Gilbert, Andrew Litton, Grant Llewellyn, Itzhak Perlman, James De Priest en Stanisław Skrowaczewski gewerk, en het opgetree saam met die pianis Leon Fleisher, die Juilliard Strykkwartet, die violis Jaime Laredo, en tjelliste Lynn Harrell, Janos Starker en David Martín.
Bailey het tydens sy uitverkoopte debuut in New York die volledige Beethoven- tjellosonates saam met die pianis Simone Dinnerstein in die Metropolitan Museum of Art opgevoer. Hy het verskyn in die Walt Disney Concert Hall, Kennedy Center, Alice Tully-saal, 92nd Street Y, en Carnegie Hall, waar hy sy debuut gemaak het met die Amerikaanse première van Mikis Theodorakis se Rapsodie vir Tjello en Orkes.
Zuill Bailey is 'n lid van die Perlman/Quint/Bailey-trio, saam met die pianis Navah Perlman en die violiste Philippe Quint. Hy tree gereeld saam met Awadagin Pratt, 'n jarelange duo-vennoot-pianis, op.
Zuill Bailey is 'n opname kunstenaar vir Telarc. Sy opname van die Bach Tjello Suites was nommer 1 op die Klassieke Speellys. Ander opnames op Telarc is Brahms se volledige werke vir tjello en klavier saam met die pianis Awadagin Pratt, en Russiese meesterwerke wat die werke van Tsjaikofski en Sjostakowitsj insluit, saam met die San Francisco Ballet-orkes. Ander opnames sluit in sy regstreekse uitvoering van die Dvořák Tjello-konsert saam met die Indianapolis Simfonieorkes, en Spanish Masters CD vir Zenph-ateljees in opnames met die saam met die ontslape komponis Manuel de Falla. Sy diskografie bevat ook 'n debuut-opvoering album vir Delos, Tjello-kwintette van Boccherini en Schubert met Janos Starker, Saint-Saëns se tjello-concertos nr. 1 en 2 "Lewendig", en die Korngold Tjello-konsert met Kaspar Richter en die Bruckner Orkes Linz vir ASV. Kalmus Music Masters het die "Zuill Bailey Performance Editions" vrygestel wat die kernrepertorium van tjello-literatuur omvat.