cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Franke
Die begin
Daar word aangeneem dat die Franke oorspronklik ontstaan het as 'n vereniging van diverse Germaanse stamme (Latyns: Usipeti, Tencteri, Sugambri en Bructeri) wat die Rynvallei en gebiede direk oos daarvan bewoon het. Daar word aangeneem dat hulle oorspronklike stamgebied in die huidige Pommere (Noordoos-Duitsland) of op die Deense eilande geleë was. Gregorius van Tours wat omstreeks 570 'n geskiedenis van die Franke geskryf het, meld dat koning Clovis 'n 'Sicamber' genoem is.
Wille Martin
Liefdesromans
In Prins sjarmant (2008) is Saskia de la Rey in ekstase omdat haar geliefde, Tertius, uiteindelik terug is van Irak af. Hul herontmoeting verloop egter nie glad nie soos wat sy verwag het nie. Boonop word sy deur ’n aantreklike vreemdeling dopgehou wat haar later na haar blyplek volg, in ’n Maserati nogal. Soos in die verlede neem sy haar Internet-kletsmaat, Konrad, in haar vertroue. Toe sy en Konrad mekaar uiteindelik ontmoet, kry Saskia die een skok en verrassing op die ander.
Historiese romans
In Die Franse goewernante (1972) is Michel du Maurier-Nivelles, wat hom as Céleste se voog beskou, en Céleste Dupré, ’n jong Franse goewernante, per skip op pad na Batavia in die Ooste. Hulle skip doen die Kaap die Goeie Hoop aan, waar hulle die gesiene oupa Belsasar Cordier ontmoet. Céleste kry die betrekking as goewernante vir die sesjarige klein Willie, oupa Belsasar se agterkleinkind. Sy moet die sesjarige seuntjie onderrig en versorg, want na die skok van sy ma se dood het die kind stom geword. Céleste bevind haar skielik in ’n maalstroom van verskeie mense, gebeure, indrukke en emosies. Op ’n dag wat alles vir Céleste verlore lyk, praat klein Willie opeens.
Die vreemdeling uit Lier (1972) is ’n ou-Kaapse verhaal van rondom 1795. Die Viviers-gesin van La Valance en die Van Breda-familie van die buurplaas Brendasvlei was eers vriende, maar na die dood van Herman van Breda ontwikkel daar kwaaivriendskap weens die bepalings van sy testament.
In Bruidskat van vrees (1974) spog baron Von Lilienfeld teenoor Paula dat hy enige vrou kan verower as hy wil. Hoewel sy vir Gerard de Leeuw liefhet, voel sy tog sterk aangetrokke tot die verraderlike baron.
Meisie met die goue hare (1975) is die verhaal van Glaudine. Sy kom as wit slavin en eiendom van Etienne van Rhyn in die Kaap aan, ’n geskenk vir Etienne se moeder. Etienne se verloofde, Marlies, is glad nie in haar skik dat hierdie aanvallige slavin onder dieselfde dak as Etienne moet vertoef nie.
In Die donker kavalier (1983) was Gaspard d’Albion bereid om sy seerowersbestaan te verruil om aan die Kaap ’n ordentlike bestaan saam met Isabella Cordier te voer. Dinge loop egter skeef, maar in sy testament laat hy tien miljoen gulden aan sy kleinseun Eduard na as hy met Isabella se kleindogter, ook Isabella, sal trou. Isabella weier egter en Eduard ontmoet vir Madeleine Hoogenhout, self ’n kleindogter van die oorspronklike Isabella Cordier. Hulle raak verlief, maar Isabella kom haar fout agter en wil nou vir Eduard hê.
La Fantaisie (1984) is ’n verhaal uit die ou Kaapse tye. Die Hollandse weeskind Annemarie Tiedt vertrek uit Antwerpen na die Kaap de Goede Hoop. Hier loop sy in haar ewebeeld, Mariëlle Darrieux, vas. Mariëlle is ’n ryk, verwende meisie wat met die handskoen getroud is en op pad is na haar man, die eienaar van die Kaapse spogplaas, La Fantaisie. Sy is egter verlief op ’n jong luitenant en bied Annemarie die kans om haar plek te neem en die vrou van La Fantaisie te word. Hulle bedrog veroorsaak later talle vraagstukke, veral wanneer Annemarie ontvoer word.
In Sabeldans (1988) tree Sabre de la Tour op soos ’n man, maar sy is ’n meisie. Haar vader, Armand, het haar soos ’n seun grootgemaak om haarself te kan handhaaf tussen vrybuiters en ruwe seemanne. Toe Armand eendag op ’n sakereis gaan met een van sy drie skepe en nie op die afgesproke tyd terugkeer nie, gee Marc L’Inconnu, die rooikop-onderbevelhebber, aan Sabre ’n brief deur haar pa geskryf met sekere onthullings in. Marc seil weg met ’n tweede skip om na Armand te gaan soek en daar en dan besluit Sabre om na die Kaap van Goeie Hoop te seil met die derde skip om antwoorde te gaan soek.
Amarilla (1993) is ’n ou-Kaapse liefdesverhaal wat eers as vervolgverhaal in ’n tydskrif verskyn het. Amarillys is die dogter van ’n Franse edelman wat tydens die Franse Rewolusie in Spanje woon. Haar vader bepaal in sy testament dat sy met ’n lid van die Dekobra-familie aan die Kaap die Goeie Hoop moet trou.
Sandslangetjie
Die Sandslangetjie (Ophisurus serpens) is 'n vis (daar word na die vis verwys as 'n paling) wat voorkom in die oos Atlantiese Oseaan, die Indies-Pasifiese area en reg rondom die kus van Suider-Afrika. In Engels staan die paling bekend as die Serpent eel.
Wille Martin
Anglo-Boereoorlog en historiese romans
Sommige van haar verhale speel af teen historiese gebeure van veral die Anglo-Boereoorlog en die goudstormloop van die negentiende eeu.
Sandslangetjie
Voorkoms
Hierdie is een van die langste palings - tot 2.5 m. Die lyf is lank en dun en die paling het 'n lang snoet. Die stertpunt is hard en is nie 'n vin nie. Die pektorale vinne is uitkenbaar maar die dorsale en anale vinne is bykans nie sigbaar nie. Die kop en lyf is olyfgroen of bruin aan die bokant terwyl die onderkant ligter is. Daar is 'n ry swart kolletjies op die kante van die paling.
Habitat
Die paling verkies sanderige en modderige areas om in te woon maar hulle is ook al waargeneem tot by 300 m diep. Hulle eet klein vissies en skaaldiere. Die paling versteek sy lyf in die sand en net sy kop steek bo die sand uit.
Wille Martin
Anglo-Boereoorlog en historiese romans
In Ver oor die grense (1967) woon Lien, wat graag ’n beroemde skilderes wil word, en Beth Landman op ’n plasie in die Karoo net voor die begin van die Anglo-Boereoorlog. Hulle beland egter spoedig in Kaapstad, en gaan daarvandaan na die kunstenaarsparadys Parys en daarvandaan na Londen waar die dokke by Southampton krioel van soldate op pad Suid-Afrika. Beth, die ousus, kan nie met haar beminde trou nie omdat haar vader ’n dronklap was, maar die susters ontmoet dan vir Neil Stamford, die Britse jongman van adellike afkoms.
Moneyweb
Moneyweb is 'n genoteerde Suid-Afrikaanse internetmediamaatskappy. Aandele van Moneyweb is op die Johannesburgse Effektebeurs se Ontwikkelingskapitaalbord genoteer. Alec Hogg is die maatskappy se hoof- uitvoerende beampte en voorsitter van die raad van direkteure.
Franke
Die begin
Die Saliese Franke het vanaf 290 oor die grens van die Romeinse Ryk, die Ryn, na die weste en die suide uitgebrei. In 355 het hulle van die Romeinse keiser toestemming verkry om hulle as 'bondgenote' op Romeinse gebied in die Scheldevallei en tussen die groot riviere te vestig, om daarna die hele Nederland-benede-die-riviere plus die huidige Vlaandere in besit te neem. Net soos later ook groot dele van Brittanje, het die gebied sodoende sy Kelties-Romaanse karakter kwytgeraak.
Wille Martin
Anglo-Boereoorlog en historiese romans
Ek soek na my Dina (1973) speel af tydens die Anglo-Boereoorlog. Ná die val van Bloemfontein en Pretoria verwag die O’Neills van Groenkloof en die Coetzers van Buffelspoort dat die oorlog nou na hulle plase in die Lydenburg omgewing sal uitbrei. Tom O’Neill en Wikus Coetzer was in hulle jongdae boesemvriende, maar raak op dieselfde meisie verlief en word dan vyande. Op sy sterfbed laat Tom O’Neill egter sy enigste dogter Dina in die sorg van Wikus Coetzer. Dina het egter geleer om van jongs af die Coetzers te haat. Toe Wikus Coetzer en sy seun Philip kom om vir Dina van Groenkloof af na Buffelspoort te neem, lê sy hulle met haar oorlede vader se Mauser en inwag. Hierna spat die vonke behoorlik tussen Philip en Dina.
Franke
Die begin
In die 5de eeu n.C. het die Romeinse gesag in Wes-Europa in duie gestort. In die noordelike Europese streke het dit beteken dat die beskawing grotendeels 'n terugval in die prehistoriese tydperk beleef het. Daarom is daar maar weinig betroubare inligtingsbronne oor hierdie tydperk. In 486 – tien jaar ná die aftrede van die laaste Wes-Romeinse keiser – het die Frankiese koning Clovis die laaste Romeinse generaal, Syagrius, naby Parys verslaan. Die Franke het hulle uitbreiding vervolgens op die welvarende suide gerig en geleidelik ook Gallië begin verower. Gallië het vervolgens as Frankryk (die ryk van die Franke) bekend gestaan, na aanleiding van die nuwe heersers.
Wille Martin
Anglo-Boereoorlog en historiese romans
Bruidskat van ivoor (1976) speel af in die jong Zuid-Afrikaansche Republiek (Transvaal), kort nadat goud ontdek is. Trina Alkmaar het hierheen gekom om met die sendingpredikant Neil Barnard te trou, maar raak hier betrokke by ’n wildjagter te midde van fortuinsoekers, dobbelaars en delwers.
Franke
Die begin
As gevolg van die Frankies-Merowingiese magsuitbreiding in die 6de en 7de eeu het die integrasie van Germaanse groepe oos van die Ryn begin wat in verskillende fases voltooi is. Onder Karel die Grote het die Franke ook nog Spanje ten noorde van die Ebro en een deel van Italië beset en het sodoende die magtigste nuwe staat sedert die val van die Wes-Romeinse Ryk geword.
Die einde van die Germaanssprekende Franke in Frankryk
Die Germaanse Franke het geheers oor die Romeins-Keltiese gebiede in die huidige Frankryk, en die elite van die Frankiese Ryk, waarvan Karel die Grote (Frans Charlemagne) die magtigste was, het volgehou om Germaanse (Frankiese) tale te praat. Op die lange termyn het die Germane egter verromaans. In die noorde van Frankryk kon Germaanse taalvariëteite egter standhou tot vandag toe. Die Frankiese Ryk (wat die huidige Duitsland ingesluit het) het na die dood van Karel die Grote uiteengeval. Die Franke wat vandag in Duitsland woon het Germaanstalig gebly, maar die Franke van Frankryk, het hulle taal opgegee. Die hoë status van Latyn het veroorsaak dat die taalgrens (Germaans/Romaans) voortdurend na die Noorde verskuif is. Daarbenewens het Frankryk later 'n aktiewe taalpolitiek gevolg om die nuwe Romaanse taal (Frans) te propageer as die enigste taal van Frankryk.
Ook in België moes die Germaanssprekende bevolking toekyk hoe die taalgrens al meer na die noorde verskuif is, wat 'n wins vir Frans beteken het en 'n verlies vir Nederlands. Die groot stad Brussel wat in 1800 nog 'n volledig Germaanssprekende stad was, was teen 1950 byna volledig Romaanstalig (Frans). Die Belgiese taalwette van die sestiger jare sou 'n amptelike taalgrens vestig, wat nie verder verskuif kon word nie.
Situasie in Nederland en België
Die huidige outochtone Nederlanders is grotendeels 'n vermenging van Franke en ander Germaanse stamme. Nederlands en dus Afrikaans, stam daarom waarskynlik vir 'n groot deel af van Nederfrankiese dialekte. Daar het baie min dokumente bewaar gebly wat hierdie veronderstelling kan staaf. Die Franke het altyd Latyn gebruik as skryftaal. In die gebied van die huidige België is die etniese bewoners in Wallonië grotendeels nog Kelties/Romaans en verder noord is die Frankies/Germaanse element sterker.
In die noordelike dele van Nederland het die Friese vir 'n lang tyd die oppermag, veral langs die kus. Die Franke gaan reeds vroeg, omstreeks 490, tot die Katolieke Christendom oor. Utrecht was lank 'n Frankiese bolwerk waaruit probeer is om ook die Friese te kersten (en te onderwerp). Uit dié tyd, die einde van die 8ste eeu, stam die Utrechtse doopgelofte:
Wille Martin
Anglo-Boereoorlog en historiese romans
In Goewernante vir Gravesteyn (1976) omhul ’n sluier van geheimenis die verlede van Eghard van Breda en sy dogter, Mel. Met haar aankoms uit Holland voel die goewernante juffrou Elvira Burgh dit dadelik aan, maar die mense wat weet waaroor dit gaan swyg soos die graf. “Die mooi lady Skelton” (1981) speel af in die Johannesburg van die begin van die twintigste eeu. Schalk Bergman is voormalige plattelander maar nou lid van die speurdiens. In die loop van sy werk kruis sy pad met die van die pragtige lady Skelton, glo van Ierse afkoms, wat slegs Engels praat. Schalk weet egter dat hy haar jare gelede as ’n arm, kaalvoet-boeremeisie in Pelgrimsrus gesien het en op haar verlief geraak het.
Lied van die balalaika (1983) speel tydens die Anglo-Boereoorlog af. Lara Petrowna kom van Rusland af om saam met ’n span Russe en Nederlanders ’n ambulanseenheid te beman. Sy leer die Boere van naderby ken, veral een Boer, die jong Nielen Burger. Net toe sy besef dat sy die hoogste geluk gevind het, raak Lara deur die slinkse toedoen van ’n verraaier in spioenasie verstrengel. Sy trou met Nielen, maar teen die tyd dat sy agterkom sy verwag sy kind, is sy reeds op die vlug. Al wat Nielen van haar oorhou, is haar dagboek. Baie jare later lees ’n Afrikaanse meisie op ’n lang treinrit hierdie dagboek oor en oor. Haar naam is Nadia Burger, en sy is op pad na Rusland, waar die gevestigde orde aan die wankel is.
In Die kolonel se dogter (1984) is Vicky, dogter van sir Henry Buxton, vol entoesiasme oor die avontuur om saam met Emily Hobhouse gewonde soldate in Suid-Afrika te gaan verpleeg. Op die seereis ontmoet sy vir Recht Meiring, teologiestudent wat uit Holland terugkeer na sy land en sy mense, verpletter deur die oorlog. Hulle paaie gaan uitmekaar. Op Vereeniging word vredesonderhandelinge gevoer; die oorlog tussen Boer en Brit is verby. Wanneer die noodlot hulle weer bymekaar bring, is dit duidelik dat daar in die lewe van Vicky en Recht albei nog ’n lang stryd voorlê en dat ware vrede en versoening nie met pen en ink verklaar word nie.
Buitelandse romans
’n Aantal van haar verhale speel af in die buiteland en in eksotiese wêrelddele.
Rooi Garde
Die Rooi Gardes was ’n sosialistiese, halfmilitêre studentebeweging wat tussen 1966 en 1967 tydens die Kulturele Rewolusie deur Mao Zedong in gemobiliseer is.
Wille Martin
Buitelandse romans
In Die wit mantilla (1969) voorspel ’n ou Sigeunervrou in Granada groot rykdom in Nita du Plessis se toekoms, as sy die regte keuses maak. Nita is die opstandige dogter van ’n Transvaalse boer wat haarself en haar geluk gaan soek in Spanje, die land waar haar moeder gebore is en grootgeword het. Die mans waaruit sy moet kies is Dawie, die vaalhaar-boerseun wat soos ’n ouer broer saam met haar grootgeword het; die sjarmante Manuel d’Ortega, die man wat deur haar Spaanse grootmoeder vir haar uitgesoek is; en Ramon Lopez, die jong stiervegter wat soos ’n Griekse god lyk. Ramon was vroeër die afgod van die hele Spanje was maar word nou deur almal as ’n lafaard verag omdat hy al sy moed verloor het nadat hy ernstig in die arena beseer is. Dan breek die Fiësta aan – die wilde, mallemeul-nagte waarin Spanje self vir haar die keuse doen.
Rooi Garde
Volgens ’n Rooi Garde-leier was die doel daarvan soos volg: "Voorsitter Mao het ons toekoms gedefinieer as ’n gewapende rewolusionêre jeugorganisasie ... As Voorsitter Mao dus ons Rooi bevelvoerder is, wie kan ons keer? Eers sal ons China geheel en al Maoïsties maak en dan sal ons werkers van ander lande help om die wëreld rooi te maak ... en dan die hele heelal."
Wille Martin
Buitelandse romans
In Die goue skip (1974) is die Vlaamse meisie Nadina goewernante van die goewerneur van die eiland Martinique se dogter, Lizelle. Haar vader stuur Lizelle terug na Frankryk vir haar huwelik met Philippe, die markies de St. Coeur, wat sy nog nooit gesien het nie. Nadina gaan saam op die Vliegende Hollander, die skip van kaptein Adriaan Linschoten, om haar leerling en vriendin op te pas. Daar is gerugte dat ’n ontsaglike skat van goud ook Frankryk toe gestuur word, dalk aan boord van die Vliegende Hollander, en die passasierslys bevat baie interessante karakters. Onderweg kry die twee jong dames te doen met seerowers, ’n muitery, ’n kaping en tweegevegte.
In Die Spaanse bruid (1974) maak Don Carlos de Haro, die graaf van Cantabria, vir Bianca van Buren die hof. Sy is egter net ’n soort bevoorregte bediende en het nie soos Dona Catalina de Valdarez blou bloed in haar are nie. Don Carlos was ’n graaf en hy moet met Dona Catalina trou, want so het die Conde De Valdarez besluit.
Rooi Garde
Hoewel die Rooi Gardes in die begin teenstand ervaar het, het hulle Mao se persoonlike steun gehad en die beweging het vinnig gegroei. Mao het vir propagandadoeleindes van die groep gebruik gemaak en om doelwitte te bereik soos die vernietiging van simbole uit China se verlede voor kommunisme, insluitende antieke artefakte en grafte van adellike Chinese. Die regering was baie toegeeflik teenoor die Rooi Gardes en hulle is selfs toegelaat om mense wat as andersdenkend beskou is, fisiek aan te rand. Die beweging het gou handuit geruk, en het dikwels met mense in magsposisies gebots en die openbare veiligheid bedreig totdat die regering die jeugdiges aan bande gelê het. Daar was ook interne gevegte in die beweging namate faksies gevorm het. Teen einde 1968 het die groep as ’n formele beweging ophou bestaan.
Wille Martin
Buitelandse romans
In Eiland van vergetelheid (1975) gaan Krista vyf jaar na sy gehoor het van Hugo, haar verloofde, se dood, weer na Parys. Hugo was ’n kunstenaar. Hier vind sy van Jean uit dat Hugo nie dood is nie, maar die feit dat hy steeds lewe geheim hou.
Rooi Garde
Oorsprong
Die eerste groep studente wat hulself Rooi Gardes genoem het, was ’n groep van twee skole wat middel 1966 ’n grootkarakterplakkaat onderteken het. Hulle het geglo die kritiek teen die toneelstuk Hai Rui uit sy Amp Ontslaan is ’n politieke kwessie en dat meer aandag moes daaraan geskenk moes word. Die groep studente, onder leiding van Zhang Chengzhi en Nie Yuanzi, het die plakkaat aanvanklik geskryf as opbouende kritiek teen hul skole, wat daarvan beskuldig is dat hulle intellektuele elitisme en bourgeois neigings ondersteun.
Wille Martin
Buitelandse romans
In Die sigeunerbaron (1975) word Greta Auerbach en haar moeder deur baron Manfred von Auerbach na Duitsland geneem sodat hy hulle behoorlik kan versorg. Greta vrees dat daar vir haar ’n liefdelose huwelik gereël is en sy ontmoet boonop die geheimsinnige Sigeunerbaron.
Rooi Garde
Oorsprong
Die skole en hul medestudente het die jeugdiges as teenrewolusionêre en radikale uitgekryt en hulle het noodgedwonge in die geheim byeengekom. Mao Zedong het egter gelas dat die Rooi Gardes se manifes oor nasionale radio uitgesaai en in die koerant Volksdagblad gepubliseer word. Dit het die Rooi Gardes polities wettig gemaak en studentegroepe het oor die hele China begin verskyn.
Wille Martin
Buitelandse romans
In Silwer Senorita (1976) bereik die jarelange vete tussen Nico Edeling en sy buurman Don Loyarte ’n hoogtepunt toe Nico met ’n koeëlwond in sy skouer op sy plaas in Argentinië aankom. Sy seun, wat hy nog nooit gesien het nie, is die erfgenaam van Silwerplaas en hy moet sorg dat die slinkse buurman nie die silwermyn inpalm nie. Nico besluit om sy seun te ontbied. Die seun is egter ’n dogter wat nie geweet het haar pa lewe nog nie. Nicola woon in Johannesburg, maar sy besluit dadelik om na haar vader toe te gaan sonder om hom te laat weet dat sy ’n meisie is. Op die plaas leer sy vir Gideon, haar pa se voorman, ken, asook die rower Ramirez. Gideon begin sy flikkers vir Nicola gooi en sy besluit vir haar pa se onthalwe om aan hom verloof te raak, hoewel sy glo dat hy eintlik agter die silwermyn aan is. Dan stuur Ramirez aan haar ’n boodskap dat sy onder geen omstandighede met Gideon mag trou nie.
Rooi Garde
Oorsprong
Weens die faksies wat toe reeds in die Rooi Garde-beweging begin ontstaan het, het Liu Shaoqi besluit om vroeg in Junie 1966 werkspanne van die KPC in te stuur. Hierdie werkspanne was onder leiding van Zhang Chunqiao, hoof van China se departement van propaganda, en was ’n poging deur die party om die beweging onder sy beheer te hou. Mededingende Rooi garde-groepe onder leiding van die seuns en dogters van van kaders is deur die werkspanne gevorm om aanvalle uit magsposisies teen bourgeois elemente in die gemeenskap, veral intellektuele, af te weer.
Wille Martin
Buitelandse romans
Amorita (1977) speel in Argentinië af. Amorita se pa was ’n Suid-Afrikaner en ná sy dood boer sy eiehandig op die rancho Sierra Nevada, bygestaan deur Peet Nienaber van die buurplaas Las Plumas. Amorita hoop dat Peet haar sal vra om te trou, maar hy is verlief op Amorita se jonger suster Dolores, wat juis na ’n aantal jare weer op die plaas kom kuier. Peet gaan haal self vir Dolores, maar vind dat sy ’n ryk Amerikaner saambring. Terwyl hy weg is, ontmoet Amorita vir Nielen Hendriks, wat vir Peet behulpsaam sou wees met die vang en inbreek van wilde perde.
Rooi Garde
Oorsprong
Mao, wat bekommerd was dat die werkspanne die gang van die Kulturele Rewolusie sou belemmer, het Chen Boda, Jiang Qing, Kang Sheng en ander gestuur om by die Rooi Gardes aan te sluit en teen die werkspanne te baklei. In Julie 1966 het Mao gelas dat die werkspanne onttrek en hul "50 dae van terreur" veroordeel. Die Rooi Gardes kon nou sonder die inmenging van die party met hul bedrywighede voortgaan. Binne weke het Rooi Garde-groepe, onder die aansporing van Mao-ondersteuners, in feitlik elke skool in Chian ontstaan.
Wille Martin
Buitelandse romans
Levasseur is in Levasseur se harem (1977) ’n legende as seerower wat die oseane terroriseer. Op die eiland Martinique laat drie jong meisies hul toekoms deur die ou heks Euphemia voorspel en die romantiese naam in een van die meisies se toekomsvoorspelling is dié van Levasseur. Die drie vertrek na Frankryk om hulle skoolopleiding af te rond, bewus dat seerowery nog hoogty vier en dat onskuldige meisies soms weggevoer word om as slavinne in harems verkoop te word.
Rooi Garde
Rol in die Kulturele Rewolusie
Mao het op 1 Augustus 1966 in ’n brief persoonlik sy goedkeuring en steun aan die Rooi Gardes verleen. Op ’n groot byeenkoms op 18 Augustus op Tiananmen-plein het hulle ’n groter openbare hupstoot gekry. Mao het 1 500 Rooi Gardes persoonlik gegroet en vir 800 000 Rooi Gardes en toeskouers gewaai. Dit was die begin van die Rooi Gardes se betrokkenheid in die implementering van die doeleindes van die Kulturele Rewolusie.
Op dié en daaropvolgende byeenkomste het Mao tussen 11 miljoen en 12 miljoen Rooi Gardes gegroet, van wie die meeste van ver af gereis het om die byeenkomste by te woon.
Wille Martin
Buitelandse romans
Molokai (1980) is ’n eiland met ’n vulkaan wat soos ’n draak lyk en die eiland van die draakgod genoem word. Lilla, ’n jongmeisie van Holland, kom saam met haar sendelingman, Max Jardine, hierheen vir sendingwerk onder die inwoners. Gou kom hulle agter die maangodin Pele het so ’n houvas op die eiland dat daar nog gereeld offers aan haar gedoen word. ’n Onskuldige maagd word geoffer wanneer die vulkaan aktief word, om so die godin se wraak te ontkom. Dan begin die vulkaan lawa uitstoot en daar moet weer ’n offer gevind word.
Rooi Garde
Aanvalle op die 'Vier Ou Dinge'
duimnael|180px|Die oorblyfsels van keiser Wanli van die [[Ming-dinastie. Rooi Gardes het die oorskot van die keiser en keiserinne na voor die graftombe gesleep, hulle nadoods veroordeel en die oorskot aan die brand gesteek. ]]
Wille Martin
Buitelandse romans
Madonna van Silwer (1981) speel in die twintigerjare in Argentinië af. Marquita Lombard is verloof aan Tonio Soares, wat ongeduldig raak omdat sy van ’n huwelik wegskram. Hy stel ’n ultimatum aan haar: of sy kom sluit by hom in San Martin aan, of hulle verlowing is tot niet. Wanneer hulle die dag trou, word hul plaas, El Rancho de los Rios, weer een. Op San Martin kom Marquita te wete dat haar verloofde intussen in ’n tweegeveg gedood is deur luitenant Marco Hernandez, nadat hy sy deel van die plaas aan Hernandez gegee het om sy dobbelskuld te vereffen. Marquita se nuwe buurman het haar verloofde vermoor en die vonke spat wanneer Marquita met behulp van die politieke vlugteling El Lobo begin om die wêreld vir Hernandez warm te maak.
Rooi Garde
Aanvalle op die 'Vier Ou Dinge'
Die 11de Volle Sitting van die KPC se Sentrale Komitee het die "16 artikels" in Augustus 1966 goedgekeur; dit was ’n dokument wat die doelstellings van die Kulturele Rewolusie uitgestippel het. Dit het ook klem gelê op die rol wat studente gevra sou word om in die beweging te speel. Hulle is onder meer gevra om die "Vier Ou Dinge" van die Chinese gemeenskap (ou gebruike, kultuur, gewoontes en idees) aan te val. Vir die res van die jaar het Rooi Gardes oor China heen gemarsjeer in ’n veldtog om die Vier Ou Dinge uit te wis. Ou boeke en kuns is verbrand, museums is geplunder en strate is hernoem en versier met foto's en die gesegdes van Mao. Baie beroemde tempels, altare en ander erfgoed in Beijing is aangeval.
Wille Martin
Buitelandse romans
In Pop en pierewaaier (1984) is Lucille de St. Aubrey die enigste dogter van die skatryk markies St. Aubrey. Op haar sewentienjarige verjaardag vertel haar vader haar dat sy sedert geboorte aan ’n man verloof is en dat dit nou tyd is om hom te ontmoet.
Rooi Garde
Aanvalle op die 'Vier Ou Dinge'
Die begraafplaas van Confucius is in November 1966 deur ’n span Rooi Gardes aangeval. Die liggaam van die 76ste-generasie-hertog Yansheng is uit sy graf verwyder en kaal aan ’n boom buite die paleis opgehang tydens die ontheiliging van die begraafplaas, en meer as 6 618 historiese artefakte is vernietig. Talle ander kultuur- en historiese terreine is ook in 1966 en 1967 aangeval.
Wille Martin
Buitelandse romans
Wanneer die gode glimlag (1984) is ’n liefdesverhaal wat hom afspeel teen die agtergrond van die moderne Griekeland, maar met die geskiedenis en veral die mitologie van die ou Griekeland wesenlik daarin verweef. Louisa en Liz vertrek saam met ’n toergeselskap na Europa en ontmoet die beeldskone Ninon van Alkmaar wat op ’n pelgrimsreis gaan om haar jeugliefde daar te gaan soek. Die bebaarde Ian met sy vodderige klere en sy kitaar draai egter die hele tyd om haar. Dis onduidelik hoe haar seun, Hugo, en haar man, Wynand in die prentjie pas. Op ’n dag benader Ian vir Louisa met sy vreemde feëverhaal. In ou Griekeland kan ware liefde slegs seëvier wanneer die gode jou goedgesind is en aanvanklik weier stoere ou Zeus en sy makkers eenvoudig om te glimlag, maar Eros kry later vir Louisa jammer en sy vind haar geluk.
Rooi Garde
Aanvalle op die 'Vier Ou Dinge'
Die Rooi Gardes het ook die eiendom van individue geplunder. Godsdienstekste is verbrand. Ander voorwerpe van historiese belang is beskadig. Hierdie dade het studente oor die hele China geïnspireer om ook by die Rooi Gardes aan te sluit.
Wille Martin
Buitelandse romans
Pers viooltjies (1985) speel in die negentiende eeu in Europa af. Die jong balletdanseres Salomé ontvang ’n uitnodiging om Prins Ugo dell’Monica te ontmoet. Sy kan nie verstaan hoekom Gitta, haar pleegmoeder, haar wil verhinder om die aantreklike blonde man wat elke aand vir haar pers viooltjies stuur, beter te leer ken nie. Hierdie ontmoeting het verreikende gevolge wat selfs Gitta, die sigeunerin, nie kon voorsien nie. Daardie selfde aand nog word Salomé uit ’n brandende huis gered en die volgende dag spat haar belowende balletloopbaan in skerwe.
Rooi Garde
Aanvalle op die 'Vier Ou Dinge'
Hierna is mense ook aangeval. Ondanks die "16 Artikels" se riglyne dat mense oorreed eerder as gedwing moet word om die Kulturele Rewolusie teweeg te bring, is amptenare in magsposisies en "bourgeois elemente" veroordeel en fisiek en sielkundig aangeval. Op 22 Augustus het die polisie opdrag gekry om nie in Rooi Garde-bedrywighede in te meng nie. Polisielede wat dit nie gehoorsaam het nie, is as teenrewolusionêre gebrandmerk. Mao se aanprysing van rebellie was eintlik ’n goedkeuring van die Rooi Gardes se dade, wat al gewelddadiger geword het.
Wille Martin
Buitelandse romans
In Jonkvrou Fleurette (1986) is die sestienjarige Fleurette die enigste dogter van hertog Justin de Montargis. Die Franse ryk belewe ’n krisis, want koning Lodewyk is dood en sy twee seuns en ’n buitestaander ding mee om die kroon. In hierdie stryd is Fleurette vir hertog De Montargis ’n magtige wapen, want as hy haar met die regte persoon laat trou, kan dit sy posisie in hierdie onseker tye aansienlik versterk. Sy aankondiging van die toekomstige bruidegom is egter vir almal ’n groot skok, want hertog Charles Marteau de Villeneuve is oud genoeg om haar vader te wees en is al jare lank Montargis se aartsvyand.
Rooi Garde
Aanvalle op die 'Vier Ou Dinge'
Openbare veiligheid het vinnig agteruitgegaan weens die sentrale amptenare wat enige perke op gewelddadige optrede afgekeur het. Xie Fuzhi, die nasionale polisiehoof, het gesê dis "niks ergs" as die Rooi Gardes "slegte mense" doodslaan nie. Die polisie het dié boodskap aan die Rooi Gardes oorgedra en hulle het hul optrede verskerp. Binne twee weke was sowat honderd onderwysers, skoolbeamptes en opgevoedkundige kaders dood net in Beijing se westelike distrik.
Mense is ook gemartel, vermoor en in die openbaar verneder. Baie kon nie meer die stres hanteer nie en het selfmoord gepleeg. In Augustus en September 1966 is 1 772 mense in Beijing alleen vermoor. In September was daar in Sjanghai 704 selfmoorde en 534 ander sterfgevalle wat verband met die Kulturele Rewolusie verband hou. In Wuhan was daar in dieselfde tydperk 62 selfmoorde en 32 moorde. Baie intellektuele is uit hul poste ontslaan en het werke gekry soos strate vee en toilette was.
Wille Martin
Buitelandse romans
Maskerade (1986) is nog ’n verhaal oor Levasseur van Levasseur se harem. Hy word deur die koning van Frankryk na Parys ontbied om vereer te word omdat hy ’n lid van die koningshuis se lewe gered het. Intussen verneem Mireille d'Arc dat haar tweelingbroer Michel in ’n tweegeveg gesterf het. Na haar broer se begrafnis kry Mireille besoek van sy boesemvriend, burggraaf Lucien de Montalbe, wat haar meedeel dat dit haar oorlede broer se wens was dat sy met hom moet trou. Aan trou dink sy nie, want sy wil haar wreek op haar broer se moordenaar. In Parys ontmoet sy vir Levasseur en vind hom onweerstaanbaar, maar Lucien de Montalbe vertel haar dat Levasseur die moordenaar van haar broer is.
Klein silwer (1990) speel af in Argentinië aan die begin van die twintigste eeu, waar Don Segundo ’n swerwer van die pampas is en saam met sy grootmaakkind Fabia Flanco wilde perde tem. Dit is egter ’n raaisel waar Fabia Flanco werklik vandaan kom.
Rooi Garde
Aanvalle op die 'Vier Ou Dinge'
Die Rooi Gardes het ook die taak gekry om van regses ontslae te raak en dit het tot in die Kommunistiese Party uitgekring. Baie topamptenare soos Liu Shaoqi, Deng Xiaoping en Peng Dehuai is aangeval en verbaal of fisiek aangerand. Liu Shaoqi was veral ’n teiken omdat hy Mao se plek as voorsitter van die Volksrepubliek (president) ingeneem het ná die rampspoedige Groot Sprong Voorwaarts, al het Mao self bedank as teken dat hy verantwoordelikheid daarvoor aanvaar.
Wille Martin
Buitelandse romans
In Prinses van harte (1991) besoek Baron Ryk van Dendermonde-Gent die jaarlikse kermis saam met sy seun, jonkheer Egmont. Almal wil die prinses van harte, die pragtige Sigeuner-meisie Fanina, sien dans. Die baron se seun is geïnteresseerd, maar die baron beveel dat hulle Dendermonde onmiddellik moet verlaat.
In Die meisie van die Sombrero’s (1992) boer Gideon de Leeuw aan die voetheuwels van die Andesgebergte op die plaas Tres Sombrero’s. Hy kry ’n brief van sy seun, van wie se bestaan hy nie eens bewus was nie, maar wanneer sy bestuurder hom gaan haal, vind hy uit dat Gideoné ’n meisie is. Gideon hoop dat sy betrokke sal raak by die buurman se seun, sodat die jarelange vete bygelê kan word.
Rooi Garde
Botsings en faksies
Die Rooi gardes het nie heeltemal volreg gehad nie. Hulle is nie toegelaat om naby Zhongnanhai, die Verbode Stad of enige militêre plek wat belas was met geklassifiseerde inligting te kom nie. Hulle het verskeie kere probeer om Zhongnanhai te bestorm en die regiment wat vir Mao se veiligheid verantwoordelik was, het op hulle losgebrand.
Wille Martin
Buitelandse romans
In Die wilde Willemien (1992) bekwaam Karen la Guardia haar as veearts met die hulp van die veearts André Burton. Dit was byna vanselfsprekend dat hulle later verloof sou raak. Hy wil egter ’n praktyk begin in ’n groot stad, en sy wil aansluit by die beroemde dokter Charles Retief wat ’n span veeartse en wildbewaarders sou lei na Chiwanda, ’n buurland, om ’n nasionale wildtuin daar tot stand te bring. Hulle breek die verlowing en Karen word lid van die span na Chiwanda. André besluit egter om agterna te kom om haar te beskerm teen dokter Retief, die vrouejagter. In Chiwanda maak Karen ook kennis met die aantreklike en geheimsinnige dokter Jonathan Malherbe, wat ’n pragtige jong meisie agter tralies gevange hou in sy huis, en met dokter Gerrit Engelbrecht, hoof van die Mara-hospitaal in die voorgenome wildtuin.
Rooi Garde
Botsings en faksies
Hulle wou ook die Volksbevrydingsleër (VBL) aanvat, maar verskeie militêre bevelvoerders het die Rooi Gardes aangeval as hulle of hul basisse in gevaar was. Fabriekswerkers het hulle ook soms teengegaan. Verder was daar bittere verdeling onder die Rooi Gardes self. Die radikaalste studente het dikwels met die konserwatiewer lede gebots.
Wille Martin
Buitelandse romans
Die ongerieflike huwelik (1995) speel af in die negentiende eeu. Gui de Chatillon is ’n regte hartebreker en Selma is ’n rykmanskind, wie se pa vir haar ’n huwelik reël met ’n burggraaf sodat die familie ’n titel kan bekom. Sy besef nie dat dit Gui is nie en is nie werklik voorberei vir sy dobbelgewoonte en stringe vriendinne nie.
Rooi Garde
Botsings en faksies
Die leiers in Beijing het ook terselfdertyd die Rooi Gardes aangehits en probeer bedwing, en dit het verdere chaos veroorsaak. Teen einde 1966 het die grootste deel van die groep wat die Kulturele Rewolusie gereël het, gedink die Rooi Gardes het ’n las geword. Die gebrek aan dissipline en die faksionalisme in die beweging het die Rooi Gardes gevaarlik gemaak.
Onderdrukking deur die VBL
Teen Februarie 1967 het politici besluit om die Rooi Gardes van die toneel te verwyder ter wille van stabiliteit. Die Volksbevrydingsleër het die meer radikale Rooi Garde-groepe begin vasvat. Studente is beveel om na die skole terug te keer; studenteradikalisme is as teenrewolusionêr bestempel en verbied. Ná aanvanklike teenstand deur die Rooi Gardes het die BVL op 5 September 1967 opdrag gekry om die orde in China te herstel. Hulle het die beweging met geweld onderdruk. Terselfdertyd het hulle massateregstellings onder die Rooi Gardes in die provinsie Guangxi uitgevoer.
Wille Martin
Mara-hospitaal romans
Suster Serilla (1973) stel die groep dokters en verpleegsters by die Mara-sendinghospitaal voor. Daar is onder andere dokter Louis Armand, die hoof; dokter Gerrit Ebersohn, die vrouehater; suster Serilla wat in ’n weeshuis grootgeword het en hopeloos verlief raak op dokter Gerrit; en suster Ingeborg wat weens ’n liefdesteleurstelling aan verdowingsmiddels verslaaf raak. Walter van Zyl is die wildbewaarder van die naburige wildreservaat.
In Gister se hartseer (1975) verneem suster Fleur du Plessis ontstellende nuus oor haar herkoms van ’n sterwende vrou. Dokter Tobie Eckland het haar lief, maar sy kan na dese nie met hom trou nie. Sy bedank haar betrekking in die Algemene Hospitaal in Johannesburg en gaan werk by die Mara-hospitaal in Midde-Afrika. Daar ontmoet sy vir dokter Hein Manfred wat ook op haar verlief raak, maar dokter Tobie volg haar dan ook daarheen.
Rooi Garde
Onderdrukking deur die VBL
Die laaste oorblyfsels van die beweging is in die somer van 1968 in Beijing verslaan. In ’n ontmoeting met die leiers het Mao hulle ingelig dat die einde vir die beweging aangebreek het.
Wille Martin
Mara-hospitaal romans
Verpleegsuster Narda Malan het in Winde van die hemele (1976) vir dokter Eduard Edelingh lief, maar dit was ’n hopelose liefde: hy was getroud met ’n siek, neurotiese vrou en boonop self verlief op ’n kollega, Nancy Engelbrecht. Terwyl hy weg om sy sterwende vrou by te staan maak Narda kennis met Markus Benade, ’n speleoloog wat haar uit die staanspoor omkrap omdat hy haar hartsgeheim so maklik ontdek het. Toe keer Eduard terug. In die Mara-hospitaal is daar ook ander personeel, mense met hul eie hartseer en vreugde en probleme: die briljante verpleegster Wilma Vorster, met ’n verlede waaroor sy swyg; dokter Helmuth von Wielligh wat haar lewe versuur omdat hy nie deur haar kors van onverskilligheid kan dring nie; die beroemde sangeres Vera Godfrey wat in Mara beland omdat haar suster Annette ’n skelm verhouding met haar man het; dokter Martinelli wat Annette haat omdat sy Vera se lewe verwoes het, maar wat tog ook tot haar aangetrokke voel. In die land self vind daar boonop ’n staatsgreep plaas en Mara word die brandpunt van die stryd tussen die regeringsmagte en die linksgesindes.
In Die nag van die groen aap (1990) kry die personeel te doen met terroriste en onbekende koorssiektes en dan het elke lid van die mediese span nog sy of haar private lewe ook.
Spanningsverhale
Sy skryf ook spanningsverhale.
In Die skat van die groen see (1961) vertrek die wetenskaplike ekspedisie om ’n nuwe seismografiese uitvinding in die middel van die Atlantiese Oseaan op die proef te stel. Hulle beland in die Groen See met monsteragtige groot seewiere en seemonsters.
In Diva vaarwel (1996) is Ada Linde, oftewel madame Adalinda Kholorov, ’n formidabele diva wat operagehore oral ter wêreld aan haar voete het en welgesteld nagelaat is deur haar oorlede man. Elvira is haar persoonlike assistent, maar ook haar oorlede suster se aangenome dogter, wat altyd saam met haar reis en sorg dat sy haar daaglikse insuliendosisse vir haar suikersiekte kry. Op haar Suid-Afrikaanse wildplaas gee iemand Ada ’n oordosis insulien terwyl sy slaap. Daar is ’n groot aantal moontlike skuldiges.
Toekomsfiksie romans
Die toekomsfiksiereeks oor Kaptein Kristin bestaan uit drie dele.
In Planeet 3 spring Kaptein Staal, luitenant Kosmo, Alex Brutus en die rekenaar Narcissus se ruimtetuig uit sy hiperdimensie en hulle word gedwing om te land op die derde planeet van ’n vreemde sonnestelsel, die aarde. Kaptein Kristin van die Walkure kry opdrag om na die noorde te gaan om ’n opstand onder die mans, wat in kampe gehou word, te gaan onderdruk. Vandat die vroue, baie eeue gelede, die aarde oorgeneem het, word mans nie toegelaat om te regeer nie en word hulle net vir teeldoeleindes gebruik. Die gedugte leër wat die Aarde moet beskerm teen aanslae uit die ruimte, bestaan slegs uit vroue. Toe die vroue-soldate in die Noorde kom, vind hulle tot verbasing dat die mans aangevoer word deur vreemde mans van ’n ander planeet, wat glad nie soos die aardse mans is nie.
In Atlantis het die manne van die planeet Atlantis, kaptein Staal, Alex Brutus, Kosmo en Flynn, van die Aarde af ontsnap en vier van die beeldskone Aardse vlieëniervroue met hulle saamgeneem, insluitende Kaptein Kristin. Hulle nader Atlantis, maar vind dat daar ’n fout ontstaan het. Om ’n reis van soveel ligjare te kon aflê, moes die ruimteskip, Narcissus, in ’n ander dimensie spring. Dit het beteken dat hulle, weens ’n fout in die meganisme van hiperdimensie, nie alleen in die ruimte gereis het nie, maar ook in die tyd. Die Atlantis waar hulle wil land, lyk nie soos die een wat Staal-hulle verlaat het nie en dit blyk dat hulle moontlik miljoene jare terug in die tyd beweeg het. Terwyl hulle op die planeet vertoef, word Kristin deur vreemde mans, met die gelaatstrekke van katte, ontvoer.
Wallace Ford
Wallace Ford (12 Februarie 1898 – 11 Junie 1966) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Freaks (1932), Spellbound (1945), Harvey (1950), en A Patch of Blue (1965).
Wille Martin
Toekomsfiksie romans
In Narcissus is Kaptein Kristin in die knyp en Alex Brutus en die ander manne van die rekenaarskip, Narcissus, besluit om die strydbyl te begrawe en haar te red, waar sy ook al mag wees. Sy het in die hande van die gewetenlose Natan geval, ’n sinistere wese wat skynbaar alles weet wat in die Heelal aangaan. In hul pogings om Kristin te vind, beleef Staal, Kosmo, Flynn en Alex, sowel as die kryger-vroue van die Aarde, allerhande opwindende, fanatiese avonture. In die plek van Kristin, is die androïede, Narcissus, Kristin se dubbelganger, ’n toevoeging tot hul geledere. Hulle beweeg in ruimte sowel as tyd en bevind hulle in een stadium terug op hul eie planeet, in hul eie tyd, waar hulle tot hul skok ontdek dat daar net een lot op arme Narcissus wag en dit is die skrootwerf. Hulle moet weer eens vlug.
Universidade Federal de Goiás
Die Federale Universiteit van Goiás (Portugees: Universidade Federal de Goiás of UFG) is 'n universiteit geleë in Goiânia, Goiás, Brasilië.
Wille Martin
Jeugverhale
Sy skryf ook jeugverhale.
Universidade Federal de Goiás
Dit is op 14 Desember 1960 gestig.
Wille Martin
Jeugverhale
Onder die skuilnaam Stella Barrie skryf sy die reeks vir jong volwassenes, Carina Cloete, Joernalis. Die intriges is gebaseer op haar eie ervarings as joernalis.
Baron Buksie en Baron Buksie ontmoet mejuffrou Smurf is dierverhale. In Baron Buksie ontmoet mejuffrou Smurf ontmoet die hond van adellike afkoms, Baron Buks, die lelike hondjie met uitpeuloë en drie bene, Mejuffrou Smurf. Sy snou hom dinge toe wat enige ordentlike hond se hare sal laat rys. Mejuffrou Smurf behoort aan Ouma Jacomina en sy en Oupa (Buks se baas) is allesbehalwe familie en hulle sit nie langs dieselfde vuur nie.
Die towerkat is ’n fantasieverhaal.
Avontuurverhale vir die jeug is Seun van die rapier en Raf gaan veld toe.
In Kerneels in opstand kom Kerneels nie met sy stiefpa oor die weg nie en besluit om weg te loop, maar die reis na die Goudstad verloop nie volgens plan nie. In die opvolg, Kaptein Kerneels, word die konflik tussen hom en sy stiefpa voortgesit, met die titel wat verwys na sy sokkerspelery.
In Krans van die donsarend is die vyftienjarige Gerrie na haar ma se dood eensaam op die plaas. Wanneer die arende in die kloof kom nes maak, kom sy in kontak met ander mense wat haar die ondersteuning gee wat haar pa nie kan nie.
Noem my Zol en Chris Pelgrim speel in nywerheidskole af en poog om insig te gee in die psige van adolessente wat nie konformeer nie. Noem my Zol verower ’n tweede prys in ’n jeugverhaalwedstryd van HAUM-Literêr.
Super Audio CD
Die Super Audio CD (SACD) is 'n optiese skyf wat as leesalleen-oudioformaat in 1999 deur Sony en Philips ingevoer is en oorspronklik as opvolger van die Compact Disc (CD) bemark is. Die nuwe formaat is gebaseer op die DVD-ROM, dit word egter – in teenstelling met die DVD-Oudio – nie amptelik deur die DVD-Forum erken nie.
Desondanks is die Super Audio CD baie gewild in musiekkringe, veral onder liefhebbers van klassieke en jazz-musiek. Daarenteen neem die aantal vrystellings van rock- en popalbums sedert 2004 geleidelik af. Net soos sy mededinger, die DVD-Oudio, kon die Super Audio CD slegs 'n klein deel van die CD-markaandeel inpalm. Weens hoë lisensiekoste kon die Blu-ray-oudioformaat, die nuutste ontwikkeling ten opsigte van hoë-resolusieklankformate, ook geen deurbraak in die musiekmark maak nie.
Tegnologie
Die Super Audio CD maak nie gebruik van die CD en DVD-Oudio se Pulse Code Modulation (PCM)-opnametegnologie nie, maar word met die 1-bit-formaat Direct Stream Digital (DSD) opgeneem. DSD kom sonder die oormonsterneming- en desimasiefilters van die CD klaar. Die analoogsein word 2 822 400 keer per sekonde afgetas (= 2,8224 MHz), en frekwensies van 0 tot by 100 kHz kan gestoor word, terwyl die dinamiek by die weergawe van musiek tot by 120 dB strek. Musiek kan met 'n hoër resolusie weergegee word, waardeur ook die atmosferiese besonderhede van die opname en 'n groter ruimtelikheid bewaar word.
'n Onsigbare watermerk word as kopieerbeskerming gebruik en met behulp van die nuutontwikkelde Pit Signal Processing-tegnologie op elke Super Audio CD aangebring.
Om versoenbaarheid met gewone CD-spelers te verseker, word baie Super Audio CD's as hibriedskyfies vrygestel, wat naas die stereo- en/of meerkanaallaag van die Super Audio CD ook 'n gewone CD-laag vir CD- en DVD-spelers bevat. Om die beter kwaliteit van 'n DSD-opname te kan geniet, word 'n SACD- of gekombineerde CD/SACD-, DVD-Video/SACD- of CD/DVD-Oudio/DVD-Video/SACD-speler benodig.
Errol Arendz
Errol Arendz (gebore 6 Oktober 1953) is 'n internasionaal-bekende Suid-Afrikaanse modeontwerper van Kaapstad. Talle bekendes het al van sy uitrustings gedra. Hy het ook uniforms vir die kajuitbemanning en grondpersoneel van die Suid-Afrikaanse Lugdiens ontwerp.
Super Audio CD
Vrystellings
In September 2009 was daar sowat 6 000 opnames wêreldwyd beskikbaar. Groot musieketikette soos UMG het die uitreiking van SACD-albums geleidelik gestaak weens die beperkte afsetmark en die hoë koste wat aan DSD-afmengings verbonde is. Ouer SACD-albums, wat tans nie meer in winkels beskikbaar is nie, het sodoende gesogte versamelaarsitems geword. Die formaat word egter steeds gesteun deur kleiner etikette soos Pentatone en Stockfisch Records wat op oudiofiele klassieke, pop- en jazz-musiek fokus.
Errol Arendz
Arendz het in 1973 met hoogste lof van die Fashion Academy in Johannesburg gegradueer. In die jare sewentig studeer en werk hy in Parys en Londen. Hy word oornag 'n sensasie in Suid-Afrika toe Fairlady foto's van die sosiale vlinder Barbara Barnard, wie sy eerste versameling uitrustings dra, publiseer.
Super Audio CD
Eksterne skakels
Vakartikels
Errol Arendz
Sy bekende internasionale kliënte sluit in: Priscilla Presley, Joan Collins, Shakira Caine, Joanna Lumley, Sharon Stone en Jaclyn Smith. Van sy Suid-Afrikaanse kliënte sluit in: Elita de Klerk, Pam Golding en Karen Barnard.
Super Audio CD
Eksterne skakels
Webwerwe vir oudiofiele
Skurwepadda
Skurwepadda is die gewone naam vir sekere spesies van paddas (orde Anura), veral die familie Bufonidae, wat deur droë, leeragtige vel, kort bene, en groot knoppe wat die parotiskliere bedek, gekenmerk word.
Siriese alfabet
Siries word van regs na links geskryf. Dit is ’n kursiewe skrif waarvan sommige letters in ’n woord, maar nie almal nie, verbind word. Dit bestaan uit 22 letters, wat almal konsonante is. Die klinkers word deur die leser ingesit of met diakritiese tekens aangedui.
Drie letters dien as aanduiders van klinkers: ’Ālaph (ܐ), die eerste letter, verteenwoordig ’n glottale sluitklank, maar ook ’n klinker aan die begin of einde van ’n woord. Die letter Waw (ܘ) is die konsonant "w", maar kan ook die klinkers "o" en "u" voorstel. Net so kan Yōdh (ܝ) die konsonant "y" of die klinkers "i" en "e" voorstel. Die letters het nes in Hebreeus en Grieks ook syferwaardes.
Vorms van die alfabet
Daar is veral drie vorms van die Siriese alfabet. Die oudste, klassieke vorm is Esṭrangelā (ܐܣܛܪܢܓܠܐ), moontlik van die Griekse byvoeglike naamwoord στρογγύλη (strongylē, "gerond"). Hoewel dit nie meer algemeen gebruik word nie, was daar sedert die 10de eeu ’n herlewing daarvan. Dit word dikwels in akademiese publikasies gebruik.
Die Wes-Siriese dialek word gewoonlik geskryf in Serṭā (ܣܪܛܐ), ook bekend as Pšīṭā (ܦܫܝܛܐ, "eenvoudig"). Die Serṭā-styl het sedert die 8ste eeu gewild geraak, waarskynlik omdat minder perkament daarvoor nodig was.
Die Oos-Siriese dialek word gewoonlik in Madnḥāyā (ܡܕܢܚܝܐ, "Oosters") geskryf. Dit lyk meer soos Estrangelā as die Westerse skrif en is iewers tussenin. Dit gebruik punte bo en onder letters wat op ’n ouer stelsel gebaseer is. Daar word geglo dié manier om klinkers aan te dui het gelei tot die Nikkoed-tekens vir die skryf van Hebreeus.
Letters
Die onderstaande tabel dui die letters van die Siriese alfabet aan in hul losstaande vorm. Wanneer dit so geskryf word, word die letters Kāp̄, Mīm en Nūn gewoonlik geskryf met hul beginvorm vas aan hul eindvorm. Die letters ’Ālap̄, Dālaṯ, Hē, Waw, Zayn, Ṣāḏē, Rēš en Taw word nie in ’n woord vas aan die opeenvolgende letter geskryf nie. Hulle word in die tabel aangedui met ’n asterisk (*).