cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
El Segundo
El Segundo ("Die Tweede" in Spaans; amptelik City of El Segundo) is 'n stad volgens algemene reg in die distrik Los Angeles County, Kalifornië, Verenigde State, geleë langs die Santa Monica-baai en net suid van Los Angeles se lughawe (LAX). El Segundo is op 18 Januarie 1917 geïnkorporeer en maak administratief deel uit van die South Bay Cities Council of Governments. Die stad se bevolking is in die sensus van 2010 as 16 654 bepaal.
Die nedersetting het sy ontstaan aan Standard Oil se olieraffinadery te danke wat hier in 1911 gevestig is nadat die onderneming se bestaande raffinadery in Richmond, 600 myl verder noord in die San Franciscobaai-gebied, sy maksimum-kapasiteit bereik het. Dit is tans die grootse olieraffinadery langs die Amerikaanse weskus wat deur Chevron, een van die opvolgers van die oorspronklike Standard Oil, bedryf word.
Tanganjika
Tanganjika (Engels en Swahili: Tanganyika) was 'n republiek in Oos-Afrika binne die Britse Statebond en vernoem na die Tanganjika-meer wat die land se westelike grens vorm. Op 26 April 1964 het dit saam met die eilande van Zanzibar saamgesmelt om die Verenigde Republiek van Tanzanië te vorm.
El Segundo
Geskiedenis
Omstreeks 1910 het motorverkope in Kalifornië en elders in die Verenigde State vinnig gegroei en die vraag na petrol sterk laat toeneem. Standard Oil het aan Richard J. Hanna die opdrag gegee om 'n geskikte perseel in die Suid-Kaliforniese afsetgebied te vind wat groot genoeg sou wees vir die oprigting van 'n nuwe raffinadery en stoortenks. Op 11 Junie 1911 het Standard Oil 842 akkers se grond naby enkele sandduine gekoop waar 'n plaaslike boer, Frank Bennett, meloene en limabone verbou het. Hanna is belas met die boubedrywighede vir die nuwe raffinadery en die bestuur daarvan. Volgens oorlewering het Hanna se vrou voorgestel om die plek El Segundo te noem aangesien die nuwe raffinadery Standard Oil se tweede aanleg in Kalifornië sou wees. Sowat 500 muildiere is ingespan om die sandduinterrein te vereffen voordat bouwerk kon begin.
Tegelykertyd is voorsiening gemaak vir die ontwikkeling van 'n nuwe nedersetting waar raffinadery-werkers gehuisves kon word, met alle benodigde infrastruktuurgeriewe. Die nuutgestigte El Segundo Land and Improvement Company het hiervoor op 1 Julie 1911 1 470 akkers se grond van ene J.S. Vosberg gekoop. Die plaaslike dagblad El Segundo Herald het in sy eerste uitgawe, wat op 12 Oktober in dieselfde jaar verskyn het, na die noodsaaklikheid verwys om die nuwe nedersetting vinnig te bou. Die nuwe nedersetting het langs Ballona-laan (tans El Segundo Boulevard) en Richmond-straat ontstaan. Op dié tydstip was daar reeds 'n vleismark, twee sigaarwinkels, twee haarkappersalonne, drie koshuise, twee restaurante, 'n hotel, 'n loodgietery, twee houtwerkswinkels, 'n bordskildery, 'n kruidenierswinkel en 'n algemene handelswinkel.
Tanganjika
Die naam het vir die eerste keer verskyn as die "Mandaatgebied van Tanganjika", wat van die kolonie Duits-Oos-Afrika gevorm is. In 1922, na die Eerste Wêreldoorlog, is dit deur die Volkebond as 'n mandaat aan Brittanje toegeken.
Die land het in 1946 'n "trougebied" van die Verenigde Nasies geword, hoewel dit steeds deur die Verenigde Koninkryk regeer is. Tanganjika het egter op 9 Desember 1961 onafhanklikheid verkry en die "Republiek van Tanganjika" (Swahili: Jamhuri ya Tanganyika) is 'n halfjaar later, op 9 Junie 1962, gestig.
Piet Hein (wetenskaplike)
Piet Hein het groot geword in 'n geleerde familie wat gereelde kontak gehad het met kunstenaars en wetenskaplikes (onder andere Niels Bohr), en Karen Blixen was sy ma se niggie. Een van Piet Hein se voorvaders was die Nederlandse vlootoffisier en nasionale held Piet Pieterszoon Hein.
Nadat hy 'n hoërskool sertifikaat in wiskunde van die Metropolitanskolen verkry, gaan hy na Stockholm om verder by die Koninklike Sweedse Kunsakademie te studeer. Voordat hy sy studies daar voltooi keer hy egter terug om teoretiese fisika by die Universiteit van Kopenhagen te studeer. Hy voltooi ook nie die kursus nie.
Kumbel se Gruks is wêreldberoemd. Die meeste daarvan is in Deens geskryf, maar sommige is in meer as twintig tale vertaal. Dit is kort vindingryke gedigte, baie keer met tekeninge, wat blydskap met sorg en donkerte met lig kombineer. Tussen sewe- en nege duisend daarvan is geskryf. Die eerste en bekendste was oor die klein katjie op die pad (Deens: lille kat på vejen, der sgu var sin egen).
Hein is ook bekend vir sy meetkundige figure die superellips, (superellipsetafel), superellipsoïed en supereier.
As wiskundige het Hein gefokus op die toepassing van kombinatorika op speletjies. In 1942 vind hy die bordspeletjie Hex, aanvanklik genaamd Polygon, uit.
Tamar van Georgië
Tamar die Grote (Georgies: თამარი; omstreeks 1160 – 18 Januarie 1213), soms ook Tamara genoem, was van 1184 tot 1213 koningin van Georgië in die tyd van die Goue Era. Sy was lid van die Bagrationi-dinastie en haar posisie as die eerste regerende koningin is beklemtoon deur die titel mep'e ("koning").
Bewind
Tamar is in 1178 deur haar pa, koning George III, as opvolger en medeheerser aangewys, maar toe sy die troon bestyg ná haar pa se dood, het sy groot teenstand van die adel gekry. Sy het dié teenstand suksesvol die hoof gebied en ’n suksesvolle buitelandse beleid begin wat aangehelp is deur die verval van die vyandelike Turke.
Persoonlike lewe en nalatenskap
Tamar was twee keer getroud: eers met prins Joeri van Kiëf-Roes, van 1185 tot 1187. Sy is van hom geskei, het hom uit die land verban en haar land suksesvol verdedig teen sy latere pogings tot ’n staatsgreep. Haar tweede man was die Alan-prins David Soslan, by wie sy twee kinders gehad het, George en Rusudan, wat albei ná haar monarg geword het.
Vanweë haar politieke en militêre suksesse en die feit dat sy ’n vrou was, is sy in die Georgiese kuns en geskiedenis geïdealiseer en geromantiseer. Sy is steeds ’n gewilde figuur in die Georgiese kultuur en word deur die Georgies-Ortodokse en Apostoliese Kerk as ’n heilige vereer. Haar feesdag is op 14 Mei.
NG gemeente Krugersdorp-Noord
duimnael|regs|260px|Die kerkgebou is ontwerp deur [[Hendrik Vermooten.]]
Die NG gemeente Krugersdorp-Noord is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal).
Die gemeente is op 19 Januarie 1944 as 'n dogtergemeente van die moedergemeente Krugersdorp gestig. Teen 1952 was hier 900 belydende lidmate, dieselfde as in 2013, maar minder as die 934 einde 2014. Teen 2022 was dit net 396. Die eerste leraar, ds. C.C. van Dyk, vroeër medeleraar van Krugersdorp, is na die nuwe gemeente beroep en op 18 Maart 1944 deur ds. J.C Flemming, later moderator van die Natalse Kerk, bevestig. Hy het hier gebly tot sy aftrede in 1969. Ds. Van Dyk het die hoeksteen van die kerkgebou op 31 Augustus 1946 gelê. Dis ontwerp deur Hendrik Vermooten, wat vir altesaam 144 NG kerke verantwoordelik was, meestal van siersteen en in die Neo-Bisantynse styl.
Die kerkgebou is geleë op die hoek van Viljoen- en Derdestraat, Krugersdorp-Noord. Die leraar tans is ds. Jorina Redelinghuys. Hier was einde 2014 289 doop- en 934 belydende lidmate.
Verhouding
Notasie en terminologie
Die verhouding van hoeveelhede A en B kan uitgedruk word as:
NG gemeente Lig en Lewe Lichtenburg
duimnael|regs|160px|Ds. R.M. Britz, Lichtenburg-Noord se leraar van 1962 tot 1969.
Die NG gemeente Lig en Lewe Lichtenburg is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal).
Die gemeente is gestig in 2011 uit die samesmelting tussen Lichtenburg-Noord (1963) en Lichtenburg-Wes (1950). Die kerkgebou is geleë by Carolstraat 5, Lichtenburg. In 2013 was die leraar ds. Ben Botha. Daar was in daardie jaar 90 doop- en 324 belydende lidmate.
3 September
3 September is die 246ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (247ste in skrikkeljare). Daar volg nog 119 dae in die res van die jaar.
Adelle August
Adelle August (12 Februarie 1934 – 24 April 2005) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Apache Ambush (1955) en Women's Prison (1955), en in die televisiereekse The George Burns and Gracie Allen Show (1950) en The Ford Television Theatre (1952).
Ed Gardner
Ed Gardner (29 Junie 1901 – 17 Augustus 1963) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Duffy's Tavern (1945) en The Man with My Face (1951), en in die televisiereekse The Cisco Kid (1950) en Annie Oakley (1954).
Selena-diskografie
Die diskografie van Meksikaans-Amerikaanse sangeres Selena bestaan uit haar hele sangloopbaan, wat met sewe onafhanklike ateljeealbums op Freddie Records begin het. Die eerste van hierdie albums was Selena Y Los Dinos, waaruit drie enkelspelers vrygestel is: "Se Acabo Aquel Amor", "Ya Se Va", en "Tres Veces No". In 1984 het Selena na Cara Records oorgeskuif. Nes haar eerste etiket, was "Cara Records" 'n klein platemaatskappy wat in Texas gebaseer was. In uitgawes onder hierdie etiket het Selena se vader, Abraham Quintanilla Jr., aan tien enkelspelers saamgewerk, sommige waarvan voorheen deur ander kunstenaars opgeneem is. Cara Records het egter nie al hierdie opnames aanvaar nie, op grond van kopieregkwessies. Gevolgluik het die etiket Selena — wat toe saam met haar familie as die handeling Selena y Los Dinos opgeneem het — se kontrak gekanselleer.
Laat 1985 is Selena se tweede album onder die titel The New Girl in Town ten spyte van regsaksie uitgereik. Selena se geluk het hierdie 'n positiewe rigting ingeslaan met 'n platekontrak by GP Records en Manny Guerra aan die hoof van haar promosie.
Selena se 1986 album Alpha het op die rakke verskyn en staan bekend as haar amptelike debuutalbum. Sy het voortgegaan om bekendheid in Texas te verwerf deurdat drie van haar snitte baie radiospeeltyd en kommersiële belangstelling ontvang het.
Jose Behar, die stigter van EMI Latin, het 'n platekontrak met Selena gesluit, wat dan ook die eerste platekontrak van daardie etiket was. Die selfgetitelde album, Selena, is haar eerste album wat as solohandeling uitgereik is. In 1990 is Ven Conmigo vrygestel, wat tien snitte bevat het en waarvan agt as enkelspelers uitgereik is. 1992 sien die vrystelling van Entre A Mi Mundo, 'n album wat vier nomereen enkelspelers geproduseer het wat op Billboard-tydskrif se Top Latin Songs- en Regional Mexican Albums-trefferlyste verskyn het.
1993 verskyn Selena Live! wat snel die Grammy-toekenning vir Best Mexican/Mexican-American Album ontvang het.
1995 is haar nadoodse album Dreaming of You vrygestel.
George Pastell
George Pastell (13 Maart 1923 – 4 April 1976) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Mummy (1959) en From Russia with Love (1963), en in die televisiereeks Department S (1969).
Francis Crick
Francis Crick FRS (1916–2004) was 'n Britse wetenskaplike. Sy vernaamste bydrae is ongetwyfeld sy en James Watson se ontrafeling van die molekulêre struktuur van DNS in die 1950's. Hul bevindinge sou die grondslag vorm van die moderne genetika, molekulêre biologie en biotegnologie, en in 1962 bekroon word met die Nobelprys vir Fisiologie of Geneeskunde. Van Crick se latere navorsing het gelei tot belangrike ontdekkings oor die funksionering van genetiese materiaal.
Lewensgeskiedenis
Francis Harry Compton Crick is op 8 Junie 1916 in Northamptonshire, Engeland, gebore. Ná skool besluit hy om in die natuurwetenskappe te studeer en in 1937 verwerf hy 'n BSc-graad aan die University College in Londen. Die Tweede Wêreldoorlog onderbreek sy doktorale studie in fisika en hy werk die volgende agt jaar as wetenskaplike vir die Britse Vloot. Hier doen hy meestal navorsing oor akoestiese en magnetiese myne.
Die jaar 1947 bring groot omwentelinge in Crick se beroeps- en persoonlike lewe mee. Sy eerste huwelik loop ná sewe jaar op die rotse en hy verander nie net van werkgewer nie, maar ook van navorsingsrigting. Hy besluit om na biologie oor te skakel, al het hy min agtergrondkennis daarvan en moet hy as 't ware van voor af begin studeer. Hy skryf in by die Universiteit van Cambridge, waar hy later sy belangrikste werk sou doen.
Ná die ontrafeling van DNS vors Crick – in samewerking met ander wetenskaplikes – die funksionering van genetiese materiaal na en stel hy vas hoe dit as bloudruk vir die vervaardiging van proteïene dien. Hy ontrafel ook die struktuur van 'n verskeidenheid belangrike proteïene en ander komplekse molekules wat in die liggaam voorkom. In 1954 ontvang hy 'n doktorsgraad vir sy tesis, genaamd X-straaldiffraksie: Polipeptiede en proteïene. In sy latere werk spits hy hom veral toe op navorsing oor die brein.
Francis Crick is in 1940 getroud met Ruth Doreen Todd, en in 1949 met Odile Speed. 'n Seun en twee dogters is uit die twee huwelike gebore. Hy is die kleinseun van Walter Drawbridge Crick, 'n Engelse sakeman, amateurgeoloog en paleontoloog.
Kwasi-lineêre konvektiewe stelsels
'n Kwasi-lineêre konvektiewe stelsel of buie-lyn is 'n lyn donderstorms wat langs of voor koue fronte vorm. In die vroeë 20ste eeu is die term as sinoniem vir 'n koue front gebruik. Dit bevat swaar neerslae, hael, gereelde weerlig, sterk reguitlynige winde, en soms tornadoes. Sterk reguit winde kan voorkom waar die buie-lyn in die vorm van 'n boog-eggo is. Tornadoes kan voorkom langs windgolwe binne 'n lyn-eggo golfpatroon (LEWP), waar mesoskaal lae-druk-areas teenwoordig is. Sommige boog-eggo's wat in die somerseisoen ontwikkel staan bekend as derechos. Dit beweeg redelik vinnig deur groot areas. Aan die agterkant van die reënband wat geassosieer word met volwasse buie-lyne kan 'n depressielaag teenwoordig wees, wat somtyds geassosieer word met 'n hitte uitbarsting.
Teorie
Die polêre front-teorie is ontwikkel deur Jacob Bjerknes ten tyde van sy waarnemings by 'n digte netwerk waarnemingsplekke in Skandinawië gedurende die Eerste Wêreldoorlog.
Hierdie teorie postuleer dat die hoof invloei in 'n sikloon gekonsentreer is, en langs twee rye, bymekaarkom, een voor die laedruk, en die ander agter die laedruk. Die sleursone word na verwys as die buie-lyn of koue front. Dit wil voorkom asof areas met wolke en reënval rondom hierdie bymekaarkom-sone gesetel is. Die konsep van frontale sones het op sy beurt gelei tot die konsep van lugmassas. Die aard van die driedimensionele struktuur van die sikloon is gekonseptualiseer na die ontwikkeling van die boonste bolug-netwerk gedurende die 1940's.
Lewensiklus
Die konveksie beweeg dan oos en na die ewenaar in die warm sektor, parallel met die lae-vlak diktelyne. Wanneer die konveksie sterk lineêr of geboë is, word die MCS 'n buie-lyn genoem, gesitueer aan die voorpunt van die windverskuiwing en drukverhoging. Hierdie verskynsel kom gereeld in die warm seisoen dwarsoor die Verenigde State voor tydens oppervlakte-analise, aangesien dit binne skerp oppervlakdepressies lê.
Indien buie-lyne oor droë streke vorm kan 'n stofstorm, bekend as 'n haboob, ontstaan as gevolg van die hoë winde wat in hul nasleep stof van die vloer van die woestyn optel. Agter die volwasse buie-lyne kan 'n laedruk-nasleep op die rug van die reënskerm ontwikkel, wat kan lei tot 'n hitte uitbarsting as gevolg van die verhitting van die afwaartse lugmassa wat nie meer deur reën verkoel word nie.
Kleiner cumulus- of stratocumuluswolke, saam met cirrus, en soms altocumulus of cirrocumuluswolke, kan voor die buie-lyn gevind word. Hierdie wolke resulteer as gevolg van die feit dat vorige cumulonimbuswolke disintegreer, of is die gevolg van 'n gebied van slegs geringe onstabiliteit voor die hoof buie-lyn.
Van die punt af sal daar 'n algemene verdunning van die buie-lyn plaasvind: met winde wat met die tyd verswak en uitvloeigrense wat die optrek-winde verswak en wolke wat hul dikte verloor.
Optrek-winde
Die voorste deel van 'n buie-lyn bestaan hoofsaaklik uit meervoudige optrek-winde, of enkele streke van 'n optrek-wind wat vanaf grondvlak styg na die hoogste dele van die troposfeer, met water wat gekondenseer word en 'n onheilspellende opbou van wolke na wolke met 'n merkbare top of kroon en aambeeld-tipe vorm (danksy sinoptiese skaal winde). Vanweë die chaotiese aard van optrek-winde en aftrek-winde is drukstoornisse belangrik.
Drukstoornisse
Drukstoornisse rondom donderstorms is opmerklik. Met dryfvermoë wat vinnig binne die laer - en middelvlak van 'n volwasse donderstorm toeneem, skep optrek-winde en aftrek-winde duidelike mesosentrums van druk. As donderstorms in buie-lyne georganiseer word, word die noordelike einde van die buie-lyn algemeen na verwys as die sikloniese kant, met die suidelike kant wat antisiklonies (in die Noordelike Halfrond) roteer. As gevolg van die corioliseffek, kan die noordelike kant verder ontwikkel, wat 'n "kommavormige" lae nasleep skep, dit kan ook voortgaan en in 'n buie-lyn vormige patroon ontaard. Die optrek-wind voor die buie-lyn skep 'n mesolaagte, terwyl die aftrek-winde net agter die lyn 'n mesohoë lewer.
Windskeer
Windskeer is 'n belangrike aspek van 'n buie-lyn. In lae tot medium skeeromgewings sal volwasse donderstorms beskeie hoeveelhede aftrek-winde bydra, wat genoeg is om 'n voorste opheffingsmeganisme te skep - die windfront. In hoë-skeer omgewings wat geskep word deur opponerende lae-vlak winde en sinoptiese winde kan optrek-winde en aftrek-winde baie meer intens wees (dit kom algemeen voor in supersel meso-siklone). Die koue-luguitvloei verlaat die nasleeparea van die buie-lyn na die middelvlak, wat help met die aftrek-wind prosesse. <!--
Severe weather indicators
Severe squall lines typically bow out due to the formation of a stronger mesoscale high-pressure system (a mesohigh) within the convective area due to strong descending motion behind the squall line, and could come in the form of a downburst. The pressure difference between the mesoscale high and the lower pressures ahead of the squall line cause high winds, which are strongest where the line is most bowed out.
Another indication of the presence of severe weather along a squall line is its morphing into a line echo wave pattern, or LEWP. A LEWP is a special configuration in a line of convective storms that indicates the presence of a low-pressure area and the possibility of damaging winds, large hail, and tornadoes. At each kink along the LEWP is a mesoscale low-pressure area, which could contain a tornado. In response to very strong outflow southwest of the mesoscale low, a portion of the line bulges outward forming a bow echo. Behind this bulge lies the mesoscale high-pressure area.
Derecho
A derecho (from Spanish: "derecho" meaning "straight") is a widespread and long-lived, violent convectively induced straight-line windstorm that is associated with a fast-moving band of severe thunderstorms usually taking the form of a bow echo. Derechos blow in the direction of movement of their associated storms, similar to a gust front, except that the wind is sustained and generally increases in strength behind the "gust" front. A warm weather phenomenon, derechos occur mostly in summer, between May and August in the Northern hemisphere. They can occur at any time of the year and occur as frequently at night as in the daylight hours.
The traditional criteria that distinguish a derecho from a severe thunderstorm are sustained winds of 58 mph during the storm as opposed to gusts, high or rapidly increasing forward speed, and geographic extent (typically 250 nmi in length.) In addition, they have a distinctive appearance on radar (bow echo); several unique features, such as the rear inflow notch and bookend vortex, and usually manifest two or more downbursts. Although these storms most commonly occur in North America, derechos occur elsewhere in the world. Outside North America they may be called by different names. For example, in Bangladesh and adjacent portions of India, a type of storm known as a "Nor'wester" may be a progressive derecho. -->
Stephanus Jacobus du Toit
Stephanus Jacobus (S.J.) du Toit (9 Oktober 1847, Daljosafat - 28 Mei 1911, Daljosafat) was 'n NG predikant, stigterslid en leier van die Genootskap van Regte Afrikaners, Bybelvertaler, oprigter van die Afrikanerbond, stigter van die Gedenkschool der Hugenoten, superintendent van onderwys in Transvaal en redakteur van verskeie koerante en tydskrifte, waaronder Ons Klyntji. Hy skryf dramas, romans en verskeie teologiese werke. Die digter Totius is sy seun.
Max Michaelis
Sir Maximilian Michaelis (Eisfeld, Sakse-Meiningen, Duitsland, 11 Mei 1852 - Zürich, Switserland, 26 Januarie 1932) was 'n Suid-Afrikaanse sakeman, weldoener en kunskenner wat skatryk geword het as diamanthandelaar. Sy naam leef voort in die Michaelis-versameling.
Reeds as leerling aan die handelskool in Neurenberg ontwikkel hy 'n liefde vir die ou Nederlandse en Vlaamse meesters in die skilderkuns. Na skool werk hy by 'n bank in Frankfurt am Main, maar in 1875 is hy in Port Elizabeth werksaam by 'n familielid van hom. Slegs drie jaar later is hy in Kimberley. Eers is hy hier vennoot van sir Sigismund Neumann en later by die maatskappy Wernher, Beit en vennote. Hy word bestuurder van die Central Mining and Investment Corporation in Johannesburg en vanaf 1891 is hy in Londen en word hier skatryk. Met die gevolg dat hy vroeg aftree.
Stephanus Jacobus du Toit
Vroeë lewe en herkoms
Hy ontvang saam met sy ouer broer D.F. du Toit sy skoolopleiding aan die goewermentskool op Daljosafat. Hulle onderwyser hier is die Engelsman Bart Smith, wat ’n foutiewe uitspraak van sy eie taal gehad het en die leerlinge daardeur beïnvloed. Dit gaan beter wanneer hulle eerwaarde Roth as onderwyser kry. Hy boer tot met sy negentiende jaar op Kleinbosch. Wanneer hy die roeping om predikant te word op sy lewe voel, skryf hy dan vanaf 1866 vir twee jaar in aan die Paarlse Gimnasium, maar ontvang in werklikheid eerder private onderrig van Arnoldus Pannevis en T.S.A. Hoffman. Hierdie onderrig stel hom in staat om die admissie-eksamen tot die Kweekskool op Stellenbosch te slaag.
Max Michaelis
Nou kon hy sy volle aandag aan die versameling van kunsvoorwerpe gee. In 1910 gee hy 'n groot bedrag geld aan die Johannesburgse kunsgalery. Op aanbeveling van genl. J.C. Smuts koop Michaelis in November 1912 die skilderyeversameling bestaande uit Nederlandse en Vlaamse meesters in die besit van sir Hugh Lane aan. Dit staan vandag bekend as die Michaelis-versameling en word gehuisves in die Burgerwaghuis in Kaapstad. In 1917 is hy die dryfveer agter die stigting van die Michaelis-kunsbibilioteek in Johannesburg. Verder skenk hy baie kunswerke aan die kunsmuseums van Johannesburg en Kimberley en stel verskeie studiebeurse beskikbaar. In 1923 verskaf hy die geld vir die oprigting van die Michaelis Kunsskool aan die Universiteit van Kaapstad.
Stephanus Jacobus du Toit
Studie en begin van loopbaan
duimnael|links|240px|Ds. S.J. du Toit, sy eerste vrou, Elizabeth Jacoba Joubert, en hul seuns, onder wie [[Totius (regs). Die oudste seun is as jong man oorlede. Twee dogters is ook uit dié huwelik gebore. Mev. Du Toit is op 1 November 1882 in Pretoria oorlede.]]
Max Michaelis
As Duitser in Londen tydens die Eerste Wêreldoorlog het hy nie altyd 'n aangename lewe gelei nie. In 1919 keer hy na Suid-Afrika terug en woon in die herehuis Montebello in Nuweland (vandag 'n koshuis van SACS, die South African College Schools).
Stephanus Jacobus du Toit
Studie en begin van loopbaan
In 1868 sit hy sy studie voort aan die Kweekskool, waar hy voorsitter word van die studentevereniging. Hy loseer hier aan huis van die weduwee Joubert, wie se dogter Bettie hy dan die hof begin maak. In Augustus 1872 lewer hy sy proefpreek en hy voltooi sy studies aan die einde van hierdie maand.
Hy raak ook in hierdie jaar verloof aan Elizabeth Jacoba (Bettie) Joubert en hulle trou kort daarna. Uit die huwelik word vier kinders gebore, onder wie die digter en teoloog Totius (Jacob Daniël). Die ander kinders is David Petrus, Bettie en Marie. David is as jong man oorlede en sy moeder op 1 November 1882, in Pretoria. Ds. Du Toit se tweede huwelik was op 8 Julie 1887 met Anna Francina Malan (oorlede in 1945). Uit dié huwelik is nog twee seuns en twee dogters gebore, van wie Charles Wynand Markelbach du Toit predikant geword het in Gereformeerde Kerk en die gemeentes Aliwal-Noord (1917–1920), Frankfort (1920–1925) en Bloemfontein (1925–1929) bedien het, voor hy in Oktober 1929 tydens 'n tussenverkiesing onbestrede tot die Unie-Volksraad verkies word vir die Nasionale Party in die kiesafdeling Edenburg). Ná 'n tussenverkiesing in Julie 1932, wat hy net-net teen die Suid-Afrikaanse Party wen, verteenwoordig hy Colesberg, maar kom in die algemene verkiesing van 1938 derde in Krugersdorp teen die Arbeidersparty en Verenigde Party (VP). In Oktober daardie jaar keer hy terug na die Volksraad as LV vir Marico, nadat hy die die VP-kandidaat met net 49 stemme klop.
Max Michaelis
Na sy dood woon sy tweede vrou, lady Michaelis, in Engeland. Sy het die liefdadigheidswerk voortgesit deur kunsvoorwerpe aan Kaapstad en Pretoria te skenk en die Michaelis-versameling verder uit te bou. Sy is ook die stigter van die Michaelis ortopediese hospitaal in Kaapstad.
Stephanus Jacobus du Toit
Studie en begin van loopbaan
Ná voltooiing van sy studie word Du Toit as proponent in die NG Kerk deur die professore gestuur om deur Transvaal te reis en oral die Woord te bedien. Dit lei tot ’n beroep na ’n gemeente in Pretoria. Tweespalt in die Transvaalse Kerk tussen diegene wat eerder predikante van Nederland wil invoer en diegene wat aansluiting wil vind by die Kaapse Kerk, lei egter tot ’n lang vertraging voordat die beroep bekragtig word en hy keer derhalwe terug na die Kaap. Intussen aanvaar hy tydelike beroepe in die Kaap en dien so as waarnemer namens ds. Heyns in Kaapstad en namens ds. Andrew Murray in Wellington, waar hy georden word. Hierna neem hy ’n beroep aan om in Kruisvallei (Tulbagh) te bedien. In 1875 aanvaar hy die beroep na die nuut afgestigte gemeente Noorder-Paarl en is hier werksaam tot aan die begin van 1882. Hy word in sy amp bevestig op 28 September 1875. Benewens sy predikantwerk is hy ook betrokke by godsdiensonderrig aan die Paarlse Gimnasium.
Max Michaelis
Trivia
Oor Michaelis se geboortejaar is daar meningsverskil. Die jare 1852 en 1860 kom in die bronne voor. Wat die sterfdatum betref, word 26 Januarie en 28 Januarie 1932 genoem. Die bronne is dit ook nie eens of Michaelis in Zürich of in Londen gesterf het nie.
Stephanus Jacobus du Toit
Kampvegter vir Afrikaans
duimnael|regs|250px|Du Toit en sy tweede vrou, Anna Francina Malan, se portret in die [[Gereformeerde kerk Strydenburg se konsistorie. Dit was die eerste Kruiskerk wat hy gestig het (1897).]]
Zoeknog A
Zoeknog A is 'n nedersetting in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die noordooste van Mpumalanga.
Stephanus Jacobus du Toit
Kampvegter vir Afrikaans
Reeds in 1874 skryf Du Toit as Ware Afrikaander in De Zuid-Afrikaan ’n reeks van drie artikels oor die Afrikaanse taal waarin hy voorbrand doen vir die belangrikheid van die moedertaal en die stelling dat Afrikaans nie ’n taal kan wees nie, weerlê. Onder andere lê hy hier reeds die taalreël neer dat ons skryf soos ons praat.
Bruindoktervis
Voorkoms
Die lyf is reghoekig en die kop en lyf is bruin. Daar is partykeer blougrys horisontale strepe op die lyf, 'n swart kol agter, by die einde van die dorsale vin en soms ook een agter, by die einde van die anale vin. Daar is klein oranje kolletjies op die kop en bors gedeelte. Die vis word tot 20 cm groot.
Stephanus Jacobus du Toit
Kampvegter vir Afrikaans
Intussen is Arnoldus Pannevis as oortuigde Christen entoesiasties oor die vertaling van die Bybel in Afrikaans sodat die bruin mense van die land vir die evangelie bereik kan word in hulle eie taal. Hy skryf ’n brief hieroor aan De Zuid-Afrikaan van 7 September 1872, onder die skuilnaam “Een vriend van het nuttige”. Die brief kry verskeie ander briewe as teenreaksie en Pannevis skryf dan ’n tweede brief wat op 21 September 1872 gepubliseer word. Toe hierdie brief nie die gewenste uitwerking het nie, skryf hy direk aan die Britse en Buitelandse Bybelgenootskap (BBBG) in ’n private brief van 7 November 1874, ’n gebeurtenis wat indirek lei tot die stigting van die Genootskap van Regte Afrikaners (GRA). Pannevis beveel in hierdie brief vir Du Toit aan as moontlike vertaler, maar noem Afrikaans op taktlose wyse ’n “dialekt, gevormd gedeeltelijk door verwaarloozing van de moedertaal”, wat die BBBG ongeneë stem om ’n brabbeltaal te bestendig. Die BBBG verwys dan hierdie skrywe in ’n brief van 7 Januarie 1875 na hulle plaaslike verteenwoordiger in Kaapstad, ds. George Morgan, wat dit met Du Toit bespreek om uit te vind of die behoefte vir ’n Afrikaanse Bybelvertaling werklik so groot is. Du Toit wil die saak eers met ’n paar voorstaanders van Afrikaans bespreek. Hy belê dan die vergadering van 14 Augustus 1875 in die Paarl met sewe ander persone (August Ahrbeck, C.P. Hoogenhout, Gideon Malherbe, D.F. du Toit (Dokter), D.F. du Toit (Oom Lokomotief), Petrus Malherbe en S.G. du Toit) waar die Genootskap van Regte Afrikaners gestig word. Almal behalwe Hoogenhout en Ahrbeck was as familie verwant aan mekaar.
Bruindoktervis
Habitat
Die vis leef in koraal- en rotsriwwe in water wat 2 –25 m diep is en die onvolwasse visse leef in getypoele. Hulle kom meestal in groepe voor en is die volopste van die doktervisse in Suid-Afrika.
Stephanus Jacobus du Toit
Kampvegter vir Afrikaans
Die aanvanklike hoofdoel van die was om die Bybel in Afrikaans te vertaal, sodat alle mense die Woord in hulle eie taal kan lees, maar die doel verbreed gou om Afrikaans in die algemeen te bevorder. As nie-amptelike leier van die is Du Toit medeskrywer van hierdie organisasie se Manifes en ander pleitstukke, belangrikste skrywer van Die geskiedenis van ons land in 1877 en ook in 1880 die samesteller van Geskiedenis van die Afrikaanse Taalbeweging. Hy is die eerste redakteur van Di Patriot, die blad van die wat op 15 Januarie 1876 die eerste keer verskyn, maar gee hierdie pos in 1878 aan sy broer Daniël (Oom Lokomotief) oor. In 1880 begin die Kaapse Sinode van die NG Kerk met ’n beweging om Hollands in die Kaapse Parlement as voertaal erken te kry en hulle benoem ’n kommissie met Du Toit as sekretaris. Eindelik word Hollands op 1 Mei 1882 op voorstel van J.H. Hofmeyr (Onze Jan) in die parlement erken.
In 1877 lewer hy sy bekende twaalf toesprake oor die onvervulde profesieë, wat wye belangstelling wek en waarna mense van naburige gemeentes ook kom luister. Dit trek ook die aandag van ds. Andrew Murray van Wellington, wat dit bywoon. In hierdie jaar ontwikkel hy egter ’n keelkwaal wat algaande versleg en hom strem in sy prediking. Twee mislukte operasies volg. Ten einde hom die kans te gee om te herstel, stel die gemeente in 1879 ’n beurs van £200 tot sy beskikking waarmee hy in staat gestel word om Europa, Egipte en Palestina te besoek. In Londen woon hy ’n preek van die beroemde Charles Spurgeon by en in Nederland maak hy kennis met die invloedryke teoloog en staatsman Abraham Kuyper, wie se denke op teologiese en politieke gebied groot invloed op hom uitoefen. Hierdie ervarings vind uiting in die boeke Op reis en Bijbellanden doorreisd.
Politieke betrokkenheid
In 1879 kom ’n versoek van Beaufort-Wes dat Du Toit hom as Volksraadslid vir die Kaapse parlement verkiesbaar moet stel. Hy wys die versoek van die hand omdat sy gemeentewerk dit nie sou toelaat nie. Vanaf 1879 beywer hy hom egter deur middel van Di Patriot vir die oprigting van die Afrikanerbond, ’n Hollandse politieke party in Kaapland wat hom veral vir die vereniging van Afrikaners regdeur die land en die gelykstelling van Hollands en Engels beywer. Nadat verskeie takke van die Afrikanerbond reeds in 1881 gestig is, word hierdie party formeel by ’n kongres van 1 Maart 1882 in die lewe geroep. Die Afrikanerbond gebruik Di Patriot as amptelike mondstuk en streef duidelike republikeinse doelwitte en vereniging van al die provinsies na. Gedurende Mei 1883 smelt die twee grootste Afrikaner organisasies van die tyd, die Zuid-Afrikaansche Boeren Beschermings Vereniging (ZABBV) van J.H. Hofmeyr, wat hom soos die naam aandui veral beywer het vir die bevordering van die belange van boere, en die Afrikanerbond saam. Die amptelike naam van die organisasie is die Afrikanerbond en ZABBBV, maar as party staan die nuwe organisasie bekend as die Afrikaander Nationale Partij. Hierdie organisasie besluit in 1890 op Nederlands as amptelike taalmedium van die organisasie, hoewel Di Patriot tot 1899 as mondstuk behoue bly. In hierdie jaar word Di Patriot as mondstuk onthef weens die politieke rigting wat Du Toit ingeslaan het.
Eerste Afrikaanse skool
Intussen beywer Du Toit hom vir die stigting van ’n Afrikaanse skool en in Di Patriot van 24 Desember 1880 sit hy die doelwitte van die voorgenome skool uiteen. Geld word daarna regdeur die land gekollekteer en op 1 Februarie 1882 word die skool ’n werklikheid met die opening van die Gedenkschool der Hugenoten op Kleinbosch in Daljosafat, met Oom Lokomotief as die eerste onderwyser. Reeds in 1881 kry Du Toit ’n aanbod van die Transvaalse regering om Superintendent van Onderwys daar te word, ’n aanbod wat hy aanneem op voorwaarde dat hy sy leraarsamp behou, dat sy beginsels van Christelik-Nasionale onderwys aanvaar word en dat hy mettertyd ’n bekwame sekretaris kan aanstel. Vanaf 13 Maart 1882 is hy dan Superintendent van Onderwys in die Transvaal. Tekenend van die sukses van sy visie in verband met die onderwys is die feit dat Transvaal in 1882 slegs 43 skole en 872 leerlinge gehad het, ’n getal wat hy meer as verdubbel teen die einde van 1887, toe daar 116 skole en 2 795 leerlinge was. Om dit te doen stel hy ’n nuwe Onderwyswet op waarin die bevoordeling van dorpskole bo plaasskole in terme van toelaes beëindig word en ouers dus aangemoedig word om skoolbywoning te verbeter en sodoende groter toelaes te bekom. Hy verbeter ook die gehalte van die onderwysers. Kort na sy aankoms in Transvaal in 1882 sterf sy eggenote na ’n kort siekbed en hy laat in hierdie tyd die sorg van sy vier kinders aan sy moeder en skoonmoeder in die Paarl oor.
Vriendskap met Paul Kruger
Hy word in die vroeë stadium van sy verblyf in Transvaal ’n vertroueling van president Kruger, wat hom raadpleeg oor feitlik alle staatsaangeleenthede. Saam met generaal Nicolaas Smit en president Paul Kruger is hy lid van die Transvaalse Deputasie wat in September 1883 uit Pretoria vertrek om Europa te besoek om volle onafhanklikwording van Engeland te verkry. Hierdie deputasie is baie suksesvol en hulle herwin onafhanklikheid. Ingevolge die Londense konvensie waarop ooreengekom word, moet slegs verdrae met Bantoestamme en vreemde moondhede vooraf goedkeuring van die koningin verkry. Transvaal se skuldelas word ook verminder. Dokumente bevestig dat Du Toit met sy vlot Engels en skerp insig hier ’n besondere rol gespeel het as bemiddelaar tussen lord Derby, die Britse minister van kolonies, en Paul Kruger. Die deputasie besoek ook Nederland, België, Frankryk, Portugal en Duitsland en maak ook hier groot impak. In Antwerpen word drie passasierskepe te water gelaat met die name President Kruger, Minister du Toit en Generaal Smit, wat jare lank op die Rynrivier gevaar het en tot in 1902 die Transvaalse Vierkleur gedra het. In Frankryk was Kruger ’n simbool van “’n vryheidsvegter” genoem en Du Toit word beskryf as “’n soldaat, ’n redenaar en ’n digter”. In Duitsland word die deputasie deur die kanselier, Otto Bismarck, onthaal en weer was Du Toit Kruger se tolk. Tydens hierdie reis word Du Toit benoem tot lid van die geografiese genootskap van Portugal en Frankryk. Die deputasie keer in Julie 1884 uit Europa terug na Suid-Afrika.
Europese reise
duimnael|regs|210px|Du Toit in die 1880's op besoek aan [[Venesië.]] Du Toit is op 8 Julie 1885 in die Paarl weer getroud, hierdie keer met Anna Francina Malan, dogter van Charl Wynand Malan en Magdalena Hugo. Hulle het vier kinders, waarvan slegs die dogter Magdalena Hugo en die seun Carl Wijnand Markelbach (Wynand – later ook Gereformeerde predikant en Volksraadslid vir Colesberg) grootword, terwyl ’n babadogter en ’n seun, Stefaan, op eenjarige ouderdom, vroeg oorlede is.
Op 11 September 1885 dra die Genootskap van Regte Afrikaners die vertaling van die Bybel aan hom op. Met die ontdekking van goud bedank hy in 1888 sy posisie as Superintendent van Onderwys van Transvaal en word direkteur van ’n goudmaatskappy genaamd De Eendracht. Hy belê al sy bates in hierdie maatskappy, met ’n waarde op daardie stadium van ongeveer £140 000 (etlike miljoene rand in vandag se geld). Hy was van plan om ’n Europese reis te onderneem en na sy terugkeer weer in die Kaap te gaan bly en hom te wy aan die Bybelvertaling. Voor sy vertrek oorsee versoek president Kruger hom om sy bedanking as Superintendent terug te trek en hom ’n salaris te betaal in sy afwesigheid, maar hy bedank die aanbod en onderneem slegs om weer die pos op te neem met sy terugkeer. Hierna besoek hy en sy vrou en kinders teen die einde van 1889 en die begin van 1890 Europa op ’n uitgebreide besoek. In Brussel in België voer hy private gesprekke met die koning, die minister van Buitelandse Sake en die burgemeester, terwyl hy op 18 Augustus 1889 die Vlaamse Landdag te Kortrijk toespreek. Terwyl hulle op reis is, sterf die klein Stefaan in die Paarl aan komplikasies weens kinkhoes en die goudmynmaatskappy speel bankrot, sodat ds. Du Toit feitlik al sy besittings verloor. In hierdie omstandighede sien hy nie sy weg oop om, soos beloof, weer die pos as Superintendent van Onderwys op te neem nie.
Taalkongres
Op 15 en 16 Januarie 1896 organiseer hy die eerste Afrikaanse taalkongres in die Paarl, waartydens die saak van die Bybelvertaling bespreek word en besluit word om ’n letterkundige tydskrif uit te gee. In Maart 1896 verskyn dan ook die eerste uitgawe van die nuwe maandblad Ons Klyntji onder sy redaksie, waarin gepoog word om die gehalte van die letterkundige bydraes te verhoog. Jan Lion Cachet is hierin een van sy vroeë medewerkers. Ook in Maart 1896 verskyn die eerste uitgawe van ’n nuwe koerant in die Kaap onder sy redaksie, Het Dagblad. Hiervoor vestig hy hom grootliks in Kaapstad, waar hy die karig gemeubileerde redaksiekantoor ook as woonplek gebruik. Die laaste uitgawe van Het Dagblad verskyn op 30 September 1898. Op 27 en 28 Januarie 1897 reël hy die tweede taalkongres in die Paarl. Al hierdie bedrywighede begin egter veld verloor, veral omdat hy met sy persoonlike politieke oortuigings die ander Afrikaners van hom vervreem het. Hy steun naamlik aanvanklik vir Cecil John Rhodes in sy strewe na ’n verenigde Suid-Afrika, selfs al wou Rhodes dit onder die Britse vlag bereik en nie as ’n onafhanklike land nie. Hoewel hy na die Jameson-inval vervreemd raak van Rhodes, bring dit nie ’n groot verandering in sy politieke sienswyse teweeg nie en hy bly ’n skerp kritikus van veral die Transvaalse regering. Ook begin sy ultra-fonetiese spelling in onguns raak. Hy verbreek sy bande met die Afrikanerbond en begin in 1898 ’n nuwe politieke party in opposisie met die Afrikanerbond, naamlik Die Koloniale Unie. In hierdie jaar verloor hy ’n verkiesingstryd teen die Afrikanerbond om die Richmond-setel en na hierdie nederlaag onttrek hy hom aan die aktiewe politiek.
Teenkanting van die Anglo-Boereoorlog
Op 29 September 1899, twaalf dae voor die uitbreek van die Anglo-Boereoorlog, publiseer hy sy Afgepersde Getuienis. Hierin waarsku hy dat Transvaal geen kans staan in die dreigende oorlog teen Engeland nie en dat hulle eerder die onreg moet herstel en dan hulle toevlug na God neem. God sal slegs tot hulle redding kom as hulle kant skoon is. Volgens hom is die onreg van Transvaal drieledig: die konsessie-politiek waardeur enkelinge ten koste van die gemeenskap verryk word, die onderwerping van die howe aan die regering en die nie-verlening van stemreg aan buitelanders, wat stelselmatig van een jaar na veertien jaar se inwoning verleng is. Dit is egter duidelik dat Du Toit nie ten volle op hoogte was van die verwikkelinge nie, aangesien die regering van Transvaal reeds ’n maand tevore toegewings oor die stemreg gemaak het. Paul Kruger het reeds die vyfjaar-verblyfkwalifikasie vir stemreg aanvaar en dit boonop terugwerkend van krag gemaak, terwyl agt nuwe setels vir die Volksraad  aan die Witwatersrand of die buitelanders aangebied is. Dit was alles pogings van Transvaal se kant af om die oorlog te verhoed.
Du Toit se standpunte veroorsaak dat hy in hierdie jare vele beledigende en dreigende briewe ontvang en as persoon verguis word. Hy publiseer dan sy boekie met meditasies, Gedachten des vredes te midden van oorlog, waarin hy daarop wys dat die ware vriend van die volk diegene is wat die volk waarsku wanneer hulle verkeerd gaan. Sy persoonlike ongewildheid het ’n negatiewe uitwerking op sy sakebedrywighede. Publikasie van Di Patriot word teen die einde van 1904 gestaak en De Getuige kom ook dan tot ’n einde, terwyl Ons Klyntji in 1906 gestaak word. Hy probeer in 1905 met Stemmen des Tijds om weer ’n godsdienstige blad op te rig (hierdie tydskrif bestaan tot 1914) en met Ons Taal (1907–1909) probeer hy meedoen aan die nuwe geesdrif vir Afrikaans op letterkundige gebied. In hierdie jare word hy deur twee Jode, Bension Aäron en Leon Steinweis, wat hy voorheen gehelp het om hulle as immigrante te vestig, in staat gestel om die plaas Schoongezicht in Daljosafat naby die Paarl te koop. Hier maak hy wyn wat hy selfs uitvoer na Europa en het ook ’n byeboerdery. Later verkoop hy hierdie plaas om weer die familieplaas Kleinbosch te bekom.
Rol in die Tweede Taalbeweging
Ten spyte van die feit dat sy persoonlike ongewildheid hom daarvan weerhou om enige openbare rol in belang van Afrikaans te vertolk met die Tweede Taalbeweging, onthul Victor D’Assonville in Volksblad van 28 Julie 2001 onder die opskrif Du Toit-brief dalk eintlike ontstaan van 2de Taalbeweging ’n belangwekkende brief wat Du Toit aan Gustav Preller geskryf het. Op 6 Maart 1905 het J.H. Hofmeyr (Onze Jan) met ’n toespraak op Stellenbosch die vraag gevra Is ’t onz ernst?, waarin hy ’n vurige pleidooi vir die handhawing van Nederlands maak. Gustav Preller, destyds assistent-redakteur van De Volkstem, wil aan Hofmeyr die antwoord gee dat nie Nederlands nie, maar Afrikaans die taal van die toekoms is. In ’n dringende, vertroulike brief van 30 Maart 1905 vra Preller vir Du Toit, wat toe op Schoongezicht gewoon het, om hom te help. Du Toit se antwoord van ses lang bladsye, gedateer 4 April 1905, is ’n wetenskaplike résumé van Afrikaans se bestaansreg en bevat al die grondbeginsels van die Afrikaanse taal wat hy reeds in 1891 in sy boek Afrikaans ons Volkstaal bepleit het. Preller maak ruim gebruik van die inhoud vir sy belangrike reeks artikels in De Volkstem onder die titel Laat ’t ons toch ernst wezen, wat vanaf 19 April 1905 gepubliseer word en later deur kenners as die eintlike begin van die Tweede Taalbeweging beskou word. Inderwaarheid kan meeste van die grondbeginsels van Preller se taalmanifes terug herlei word na die inhoud van Du Toit se brief en sy boek Afrikaans ons Volkstaal. Du Toit se brief is eers in 1998 ontdek, maar het ongetwyfeld ’n belangrike rol gespeel met die vaslegging van die grondbeginsels vir die Tweede Taalbeweging. In ’n opvolgbrief van 15 April 1905 bevestig Preller ook dat hy ’n klomp boeke van Du Toit ontvang het, onder meer die werk Afrikaans ons Volkstaal van 1891, waarin hy hom verdiep het.
Bybelvertaling
duimnael|regs|300px|Die eerste kerkraad van die [[Gereformeerde kerk Strydenburg (toe nog 'n Kruiskerk) onder leiding van ds. Du Toit, 1897. Hy sit tweede van regs.]]
duimnael|links|300px|Die [[Gereformeerde kerk Strydenburg, moontlik met sy ingebruikneming op 10 September 1898. Dis die eerste Kruiskerk wat Du Toit gestig het.]]
S.J du Toit se Bybelvertaling aktiwiteite lei tot die publikasie van Genesis in 1893, Matteus in 1895, Openbaring in 1898 en Di Psalme in 1907, terwyl Hooglied, Markus en Handelinge tussen 1905 en 1908 in Stemmen des Tijds geplaas word en Lukas in manuskripvorm bestaan. Hierdie vertalings vind egter nooit inslag by die publiek nie, waarskynlik weens sy persoonlike ongewildheid en omdat die tyd nog nie geleë was vir ’n breë beweging ten gunste van ’n Afrikaanse Bybel nie. Hy leef sy persoonlike bediening in hierdie tyd uit as konsulent (of geestelike leier) van die Gereformeerde Kerke onder die Kruis (die sogenaamde Kruiskerke) waarvan die eerste gemeente, Strydenburg, in Junie 1897 gestig is en daarna landswyd versprei. Hierdie kerk vestig sy geloofsbelydenis op die Gereformeerde leer en volgens die Dordtse Kerkorde en wyk af van die kerkgenootskappe van ander Gereformeerde bewegings deur die plaaslike gemeente as outonoom te beskou. Hulle het ook ’n verskillende interpretasie van die eindtyd. Hy besoek dan hierdie kerke op kwartaallikse basis, wat veroorsaak dat hy vir lang periodes uithuisig is.
Sterwe
duimnael|300px|Graf van SJ du Toit, [[Daljosafat, Paarl.]] In Augustus 1910 op ’n besoek aan Calvinia vir die Kruiskerke val sy perdekar om en doen hy beserings op wat sy gesondheid knou en hom vir ’n groot deel van die res van sy lewe bedlêend hou. Op Sondag 28 Mei 1911 is hy op die plaas Kleinbosch op Dal Josafat oorlede en hy word in die familiebegraafplaas op die plaas begrawe. Op sy grafsteen is die volgende woorde aangebring: “Vader van die Afrikaanse Taal, Stigter van die Afrikaner Bond en Strijder vir die Calvinisme”.
Artikels
Reeds in sy studentejare in die Paarl begin hy om prosa en gedigte in Nederlands in De Zuid-Afrikaan te publiseer. Die prosa sluit in die artikels Aan mijn Vaderland en Wedersta de Beginselen, terwyl die verse oor die algemeen hekelverse teen die liberale rigting in die kerk is, wat insluit die gedigte De moderne asprofeet en Het Serpent en het aambeeld. Hierdie is nog jeugwerk wat slegs waarde het as kommentaar op die kwessies wat in die gemeenskap van hierdie tyd op die tafel is en as lig op sy denke op hierdie stadium. In 1874 verskyn ’n reisbeskrywing van sy reis deur Transvaal in Elpis, waarin hy waardering toon vir dit wat sy medeburgers in die Transvaal reeds bereik het. Terwyl hy tydelik in Tulbagh in die bediening staan vertaal hy die gewilde metodistiese Engelse liedere van Sankey in Nederlands, maar hierdie liedere, wat in wese volksvreemd was, vind nie inslag nie. Op Tulbagh skryf hy ook De Christelike School in haar verhouding tot Kerk en Staat, wat in pamfletvorm gedruk en versprei word en waarin hy voorbrand maak vir eie Christelike skole in die moedertaal.
Skryfwerk vir die G.R.A.
Sy mees belangrike werk lewer hy egter eers na die stigting van die Genootskap van Regte Afrikaners (GRA). ’n Eie Afrikaanse volkslied is een van die ideale van die GRA en nog voor die eerste uitgawe van Di Patriot verskyn Afrikaanse Folksliid in De Zuid-Afrikaan, die produk van samewerking tussen Du Toit, sy broer D.F. du Toit, C.P. Hoogenhout en Arnoldus Pannevis.