cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Meetkunde
Geskiedenis van meetkunde
Twee ontwikkelinge in die 19de eeu het die wyse waarop die vak bestudeer word daadwerklik verander. Dit was die ontdekking van nie-Euklidiese meetkunde deur Lobachesky, Bolay en Gauss, asook die formulering van simmetrie as die sentrale objek van studie in die Erlangen program van Felix Klein was Euklidiese en nie-Euklidiese meetkunde veralgemeen het. Twee van die meesters van meetkunde in dié tyd was Bernhard Riemann, wat die Riemann oppervlak eerste ontdek het, en Henri Poincaré wat algebraïese topologie en dinamiese stelsels bestudeer het.
As gevolg van hierdie groot omwentelings hoe meetkunde eintlik bestudeer word, word die konsep van "ruimte" verbreed en dien as die natuurlike agtergrond vir die ontwikkelling van vakgebiede so divers as komplekse analise en klassieke meganika. Tradisionele meetkunde was geherorganiseer in wat vandag onder wiskundiges bekend staan as homogene ruimtes -- ruimtes wat "genoeg simmetrie" het sodat dit nie saak maak waar jy staan in die ruimte en in watter rigting jy kyk nie, dat die ruimte altyd dieselfde sal voorkom.
Kranenburg, Bronckhorst
Kranenburg is ’n dorp in die munisipaliteit Bronckhorst in die provinsie Gelderland in Nederland.
Alexander Kirkland
Alexander Kirkland (* 15 September 1901, † 1986) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Strange Interlude (1932), Almost Married (1932), en Black Beauty (1933), en in die televisiereeks The Philco-Goodyear Television Playhouse (1948).
Sycetta sagittifera
Sycetta sagittifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycetta en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel.
Twee Rivieren
Twee Rivieren is 'n klein voorstad van George in die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Prins Albert Plaaslike Munisipaliteit
Die Prins Albert Plaaslike Munisipaliteit is een van die Plaaslike Munisipaliteite in die Sentraal Karoo-distriksmunisipaliteit in die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Transantarktiese Berge
duimnael|regs|300px|Die [[blouys wat Fryxellmeer in die Transantarktiese Berge bedek, kom van die gletsersmeltwater van die Kanadagletser en ander kleiner gletsers. Die vars water bly bo-op die meer en vries en seel sodoende die pekelwater daaronder.]] Die Transantarktiese Berge (85°00′S 175°00′W) is 'n bergreeks in Antarktika wat met 'n paar onderbrekings strek vanaf Kaap Adare tot Coats Land. Die berge dien as die skeiding tussen Oos-Antarktika en Wes-Antarktika. Ingesluit is die kontinue maar afsonderlik benoemde berggroepe langs die weste kant van die Rosssee en die westelike en suidelike kante van die Ross ysbank; so ook die Horlick Berge, die Thiel Berge, Pensacola berge, Shackleton Reeks en die Theron Berge. Die suiwer beskrywende naam is in 1962 deur US-ACAN aanbeveel en is sedertdien internasionaal aanvaar.
Sycettaga primitiva
Sycettaga primitiva is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycettaga en tot die familie Levinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel.
Tsjernobog
Tsjernobog (die "swart god" of "god van die donker") is ’n bose god in die Slawiese mitologie. Hy bring ongeluk en is die vyand van Belobog (die "wit god" of "god van die lig").
Hy en Belobog is in ’n voortdurende stryd gewikkel. Op die dag-en-nag-ewening (op 21 Maart en 22 September wanneer dag en nag ewe lank is) is hulle gelykop. Ná die winter-dag-en-nag-ewening word die dae langer; dan wen Belobog. Ná die somer-dag-en-nag-ewening word die nagte langer; dan wen Tsjernobog.
Daar word baie oor Tsjernobog bespiegel, maar min is werklik oor hom bekend. Daar word soms getwyfel oor hoe belangrik hy vir die antieke Slawiërs was. Die naam kom veral voor onder die Wes-Slawiese volke van die 12de eeu en daarom word betwyfel of hy ’n baie belangrike of ou godheid is.
In moderne kultuur
Tsjernobog het in verskeie media sy verskyning gemaak. Hy kom as "Chernabog" voor in die Night on Bald Mountain-reeks in Disney se Fantasia (1940) en as ’n baas in Kingdom Hearts. In American Gods deur Neil Gaiman kom hy as "Czernobog" voor in die winter en word hy deur sy broer "Bielebog" vervang in die lente.
Jin-dinastie (1115-1234)
Die Jin-dinastie is eindelik verslaan deur die Mongoolse Ryk, wat eers Noord-China en daarna die hele China oorgeneem het.
Bethelsdorp
Bethelsdorp is 'n dorp, 20 km noordwes van Port Elizabeth, wat deel vorm van Nelson Mandelabaai Metropolitaanse Munisipaliteit.
Geskiedenis
Bethelsdorp is in 1803 gestig as 'n sendingstasie van die Londense Sendinggenootskap, ná 'n besoek van goewerneur Jan Willem Janssens deur eerwaardes dr. J.T. van der Kemp en James Read op die plaas Roodepas van Theuns Botha. Die naam is afgelei van Hebreeuse woord Baitheel wat beteken "Huis van God".
Vyfde Grensoorlog
Die Vyfde Grensoorlog van 1818–1819 (ook bekend as die Oorlog van Nxele), die vyfde in die ry van nege Kaapse grensoorloë, was 'n direkte gevolg van die spoorstelsel.
Lord Charles Somerset, die Kaapse goewerneur, het met Ngqika (Gaika) van die Rarabe-stam 'n verdrag gesluit waarvolgens die kraal waarheen die spore van gesteelde vee lei die beeste teruggee. So kies Somerset kant vir Gaika bo Ndlmabe (Slambie) in hul stryd om die opperhoofskap. Dit lei tot 'n gevoel van inmenging, weerwraak en 'n protesbeweging onder die westelike Xhosa onder die leiding van die kaptein en profeet Makana (Maqana / Nxele / Lynx / Links). Hierdie inmenging in die huishoudelike sake van die Xhosa was 'n diplomatieke fout en lei tot die Vyfde Grensoorlog.
In Junie 1818 vlam die burgeroorlog tussen Gaika en Slambie weer op. Gaika word by Debenek verslaan en nader Somerset op grond van hul verdrag om hulp. In Desember 1818 val koloniale magte die Xhosa-gebiede binne en verslaan Slambie. 23 000 beeste word teruggekry. Toe die Kaapse magte onttrek, hergroepeer Slambie en sit sy veldtog van roof, moord en verwoesting voort. Net na dagbreek op 22 April 1819 val Makana met 'n mag van 10 000 krygers die dorp Grahamstad aan. 'n Garnisoen van 350 man onder lt.kol. Tiger Tom Willshire bygestaan deur 'n Khoikhoi-mag onder Jan Boesak kry weens hul beter wapens en taktiek die oorhand. 'n Duisend Xhosa-krygers is gewond of sneuwel. Willshire met 'n mag van 4 000 soldate en burgers verdryf die Xhosamag oor die Groot-Keirivier, Slambie se militêre mag is gebreek en hy vlug na Hintsa van die Galekas. Hierdie aksie staan bekend as die Slag van Grahamstad. Makana gee in Augustus 1819 oor en duisende stuks vee word teruggekry. Die Xhosas is uit die gebied tussen die Groot-Visrivier en die Keiskammarivier (die latere Victoria-Oos) verdryf. Dit het 'n neutrale en onbewoonde buffergebied geword om skeiding tussen die koloniste en die Xhosa te handhaaf. Grenswagte in verskeie forte, waarvan Fort Willshire langs die Keiskammarivier die grootste was, moes die nuwe grensreëling handhaaf. Dus het die Keiskammarivier in die praktyk die oosgrens van die Kaapkolonie geword.
Ettie Bierman
Henrietta (Ettie) Bierman (1941 - 2020) was ’n Suid-Afrikaanse skrywer. Sy is op 22 Januarie 1941 in Johannesburg gebore. Verskeie van haar boeke verskyn aanvanklik as vervolgverhale in tydskrifte en sy skryf benewens talle ontspanningsverhale ook jeugverhale en kortverhale, terwyl sy ook 'n aantal werke in Afrikaans vertaal. Ettie is op 2 September 2020 in Ramsgate oorlede.
Milnerton-vuurtoring
Die Milnerton-vuurtoring is 'n vuurtoring aan die Atlantiese Oseaan op die noordoostelike punt van Tafelbaai in die Kaapstadse voorstad Milnerton.
Ettie Bierman
Lewe en werk
Haar skoolopleiding kry sy aan Malvern Laerskool en sy matrikuleer dan aan Kensington Hoërskool in Johannesburg. Sy studeer vir drie jaar verder in Spraak en Drama aan die Pretoria Onderwyskollege. Hierna hou sy vir twee jaar skool en word dan vir vyf jaar lank 'n internasionale lugwaardin by die Suid-Afrikaanse Lugdiens. In hierdie tyd deurreis sy Europa, Australië, Amerika, Kanada en die Ooste en raak veral verlief op Lissabon en sy mense. Op een van die vlugte tussen Londen en Las Palmas reis Jannie Wiehman as passasier en hulle trou 'n paar maande later in 1968. Na die huwelik vestig die egpaar hulle in Bloemfontein, waar sy onderwys gee by 'n klooster-kleuterskool. Die hoof stel voor dat sy konserte opvoer met die klein kinders, maar daar was nie tekste beskikbaar nie, wat haar daartoe dwing om self te skryf om die leemtes aan te vul. Haar man is in 1971 tragies oorlede aan 'n hartaanval terwyl sy met die laaste hoofstuk van haar eerste roman besig was. Sy keer terug na Johannesburg en word Engels onderwyseres in Edenvale. In 1974 bedank sy uit die onderwys om haar voltyds op haar skryfwerk toe te spits. Deur die indien van verskeie manuskripte ontmoet sy die skrywer en uitgewer Chris Pelser en hulle is vanaf 1976 vir 'n ruk getroud. Hulle vestig hulle in Halfweghuis tussen Pretoria en Johannesburg. Na hulle egskeiding trou sy met Roelf van Rensburg, self 'n bekende skrywer. Na aftrede gaan bly hulle eers in Chrissiesmeer in Mpumalanga en vanaf 2003 in Ramsgate aan die Natalse Suidkus.
Skryfwerk
Verskeie van haar boeke verskyn aanvanklik as vervolgverhale in tydskrifte en sy skryf benewens talle ontspanningsverhale ook jeugverhale en kortverhale, terwyl sy ook 'n aantal werke in Afrikaans vertaal. Sy skryf ook 'n tuinbou-handleiding. Aanvanklik skryf sy die versamel bundels met toneelstukkies en monoloë vir die jeug, Monoloë, samesprake en toneelstukkies en Uit die banke op die planke, met onder andere “Die Swartkatbende vang 'n skelm” wat hierna in opvoerings gewild word. Hierna skryf sy verskeie ander werke vir die jeug. Baie gewild is die Bienkie reeks, waar Bienkie 'n hoërskooldogter is. Sy en haar ouer suster bly by hulle prokureur-pa nadat haar ma oorlede is. Die intriges is gemik op die beleweniswêreld van die jong vroulike teiken leser. Die res van haar jeugverhale is almal ontspanningsverhale. Elke hond kry sy dag handel oor die hoofkarakter se verhouding met sy meisie en sy hond. Leeu, leeu hoe laat is dit? is die verhaal van 'n seun wat deur die dwerg mense in die sirkus aangeneem word. Wanneer die sirkus leeu se dae getel word, vlug hy met hom om sy lewe te red. Tien en elf is twee honde se groot avontuur wanneer hulle 'n gat in die heining ontdek en Eenspoor vertel van die kapokhaantjie en die botsing tussen die hoender gesin en die mense van die werf. Die nege lewens van Valie van Biljon is die vaalboskat Valie se vele beproewinge, waarna hy darem nog lewend terugkeer na die plaas waar sy nooi, die dertienjarige Mia, is. Sommer net Sam is 'n liefdesverhaal met identiteit verwarring as tema. Tientalle ander verhale in dieselfde trant word vir die jeug geskryf.
Addy Lategan moet in  'n Rooikop en twee ridders (2006) kies tussen die professor in biochemie, dokter Marius Theron, en die rugbyspeler tipe Roux van Zyl. In Vlinder teen die ruit (2007) neem Surita Kellerman haar voor om alle mans uit haar lewe en uit haar hart te verban. Haar gevoelens is egter nie te vertrou nie en sy raak, tot haar ontsteltenis, verlief op haar swaer Hendro, 'n beeldhoueren vrye gees. Gelukkig is Hendro se hoof by Suidkus-radio, Douw van der Linde, byderhand om Hendro te ondersteun na die groot tragedie wat sy lewe skielik oorval het en te sorg dat hy opnuut sy lewe in 'n vaste baan kry. Douw is dalk eerder die mens wat ook Surita se lewe in 'n nuwe rigting gaan dwing. Dan is daar ook die dierbare klein Jorie, vol onskuld en onbewus van die onderstrominge in die lewens van die mense om haar. Die paradysman (2009) is Tinka van der Bijl se storie. Sy het drie jaar gelede met sterre in haar oë na Parys vertrek. Nou is sy terug in Pretoria, ontnugter, sonder blyplek en met slegs die droom van haar eie boekwinkel om haar aan die gang te hou. Boonop het sy, net voor sy weg is, die held van haar drome – haar paradys man – se hart gebreek. In Bruid uit die koue (2010) is Clio Gericke vir Jurg verbode, want sy was sy ouboet Arnold se nooi. Dit was elf jaar gelede. Nou het Clio teruggekom uit Kanada om by Arnold te kuier en hulle jeugliefde te verseël. Die noodlot gryp egter in toe Arnold van sy perd afval en in die hospitaal beland. Anderkant die volmaan is in 2011 op die kortlys vir die toekenning van die ATKV-prys vir romanses. Aralie se eksman Neil smeek haar in  'n Reënboog vir Aralie (2011) om in sy plek as veearts op 'n wildplaas in Namibië te gaan waarneem. Sy stem teësinnig in, omdat sy na haar egskeiding dringend geld nodig het. Op Belelapa is dinge egter beslis nie wat sy verwag het nie. Daar is geen fasiliteite nie aangesien alles nog in aanbou is. Die plek behoort boonop aan Franco Conradie, “olifant-fluisteraar”, TV-man en bekende natuurkenner, wat glad nie seker is dat die tenger rooikop veearts die werk sal kan doen nie. Neil besluit dan dat hy Aralie ten alle koste wil terugwen en sy moet besluit of sy hom nog 'n kans sal gee of eerder sal vasbyt by Belelapa. 'n Man vir môre (2014) behandel Cecilia se lewe nadat sy haar verloofde saam met 'n ander lugwaardin in sy hotelkamer betrap. Sy bedank by Jakaranda-lugdiens en neem haar voor om nooit weer 'n man te vertrou nie. Sy kry 'n pos as skakelbeampte by die vyfsterhotel Mlala Lodge, waar Melt Meiring haar nuwe baas is. In Om 'n reënboog te vang (2014) is die jong onderwyseres Kylie 'n geskeide vrou en nou geswore mannehater. Haar nuwe buurman, die boukontrakteur Justin, is egter aantreklik, hulpvaardig en bedagsaam. Intussen probeer haar gewese man, Rynhard, met die hulp van haar ma haar oortuig dat sy kamstige affair nooit gebeur het nie. Dinge ruk hand-uit wanneer Justin se amper-eksvrou haar begin dreig.
Ettie Bierman publiseer ook 'n tuinboek, Klop inflasie in jou agtertuin, en 'n aantal artikels vir tydskrifte.
Publikasies
1968
1971
1972
1973
1974
1975
1976
Suteërs
Die Suteërs was ’n Semitiese volk wat omstreeks 1350 v.C. in die Levant en Kanaän gewoon het, en later ook in Babilonië aangetref is. Hulle word in agt van die 382 Amarna-briewe genoem.
Hulle was aanvanklik handelaars. Hulle word in dokumente van die Middel-Assiriese Ryk (1395-1075 v.C.) genoem as bewoners van die Assiriese koloniale stad Emar in wat nou Noordoos-Sirië is. Saam met ander Semitiese volke soos die Galdeërs en Arameërs het hulle dele van Babilonië omstreeks 1100 v.C. verower. Hulle en die res van Babilonië is eindelik deur die Assiriërs oorrompel.
Ettie Bierman
Publikasies
1979
1980
1981
1982
1983
1984
1985
1986
1987
1988
1989
1990
1992
1994
1995
1998
2005
2006
2007
2008
2009
Indium
Indium is 'n chemiese element met die simbool In en atoomgetal van 49. Hierdie seldsame, sagte, pletbare en laagsmeltende metaal is chemies soortgelyk aan aluminium of gallium maar kom nouer ooreen met sink (sinkertse is die hoofbron van hierdie metaal). Die hooftoepassing van die element is om deursigtige elektrodes te vervaardig vanuit indiumtinoksied in vloeistofkristal vertooneenhede. Dit word baie gebruik in dunfilms om smeringslae te vorm (dit is tydens die Tweede Wêreldoorlog gereeld gebruik om die laers in hoë-werkverrigtingsvliegtuie te bedek). Dit word ook gebruik om buitengewoon lae smeltpunt legerings te maak en is 'n komponent van sommige loodvrye soldeersels.
Ettie Bierman
Publikasies
2010
2011
Indium
Kenmerkende eienskappe
Indium is 'n baie sagte, silwerwit, seldsame ware metaal met 'n helder glans. As suiwer indium-metaal gebuig word gee dit 'n skril klank af. Beide gallium en indium het die vermoë om glas te benat.
Een buitengewone eienskap van indium is dat sy mees algemene isotoop effens radio-aktief is; dit verval baie stadig deur beta-verval na tin. Hierdie radio-aktiwiteit word nie as gevaarlik beskou nie, hoofsaaklik omdat die halfleeftyd 4.41 x 1014 jaar is. Anders as sy periode 5-buurelement, kadmium, is indium nie 'n kumulatiewe gifstof nie.
Ettie Bierman
Publikasies
2012
2013
2014
Indium
Gebruike
Ander gebruike sluit in:
Ettie Bierman
Publikasies
2015 Boeke in die Bienkie-reeks:
Indium
Geskiedenis
Indium (vernoem na die indigolyn in sy atoomspektrum) is ontdek deur Ferdinand Reich en Hieronymous Theodor Richter in 1863 terwyl hulle sinkertse getoets het met 'n spektograaf op soek na tallium. Richter het later in 1867 daarin geslaag om die metaal te isoleer.
Verspreiding en verbruik
Die hoeveelheid indium wat verbruik word is grootliks 'n funksie van wêreldwye vervaardiging van LCD-skerms. Wêreldwye vervaardiging beloop tans 476 ton per jaar vanuit mynbou en 'n verdere 650 ton per jaar uit herwinningsbronne. Aanvraag vir die element het in die afgelope paar jaar skerp gestyg met die groeiende gewildheid van LCD rekenaarskerms en televisies, wat tans verantwoordelik is vir bykans 50% van die totale verbruik. Meer doeltreffende vervaardiging en herwinning (veral in Japan) sorg vir 'n balans tussen vraag en aanbod. Die vraag na die metaal het toegeneem met die toenemende gebruik daarvan in LCD-skerms en televisies en die aanbod het afgeneem toe 'n aantal Chinese mynmaatskappye opgehou het om indium uit die uitskot van sinkverwerking te onttrek. In 2002 was die prys 94 V.S.A dollar per kilogram. Die onlangse wisseling in vraag en aanbod het gelei tot hoë en skommelende pryse vir indium wat tussen 2005 en 2007 gewissel het tussen $700/kg tot $1 000/kg. Die vraag na indium gaan waarskynlik toeneem met die grootskaalse vervaardiging van koperindiumgalliumselenied gebaseerde dun-film sonsel tegnologie deur verskeie maatskappye in 2008 soos onder andere Nanosolar en Miasole.
Uit die indium-inhoud van sinkertsneerslae kan afgelei word dat die wêreldwye reserwes van die metaal ongeveer 6 000 ton ekonomies ontginbare indium beloop. Hierdie syfers het aanleiding gegee tot beramings dat daar teen huidige verbruikstempos ongeveer slegs 13 jaar se ontginbare indium oor is. Die Indium Corporation, die grootste verwerker van indium, beweer egter dat gegewe die toenemende herwinningsrendemente tydens ontginning asook die herwinning uit 'n groter verskeidenheid basismetaal ertse (insluitende tin, koper en ander polimetalliese neerslae) en nuwe mynbou beleggings, dat die langtermyn verskaffing van indium volhoubaar, betroubaar en voldoende sal wees om die toenemende vraag te kan voorsien. Hierdie gevolgtrekking wil redelik klink in die lig daarvan dat silwer, 'n element wat minder volop is, tans teen 'n tempo van ongeveer 18 300 ton per jaar ontgin word, wat ongeveer 40 keer hoër is as die huidige indium ontginningstempo is.
Voorsorgmaatreëls
Suiwer indium in metaalvorm word as nie-giftig deur die meeste bronne beskou. In die sweiswerk- en halfgeleiernywerhede waar indium blootstelling relatief hoog is, was daar tot op hede nog geen verslae van enige giftige nagevolge nie.
Dit mag egter nie die geval wees vir indiumverbindings nie: daar bestaan onbevestigde bewyse wat daarop dui dat indium 'n lae-vlak van giftigheid mag hê. Watervrye indiumtrichloried (InCl3) is byvoorbeeld ietwat giftig, terwyl indiumfosfied (InP) giftig is en ook vermoedelik kankerwekkend kan wees.
Kuiseb
Die Kuisebrivier is 'n rivier in Namibië wat slegs enkele dae per jaar vloei. Tydens oorvloedige reëns kom die andersinds droë rivier tot lewe. Die Kuiseb ontspring in die Khomshochland, 'n gebergte in die middel van Namibië en vloei deur die Namibwoestyn. Die rivier mond suid van Walvisbaai in die Atlantiese Oseaan uit.
Nefilim
Die Reuse (hebreeus נְפִילִים nephilim "reuse", die meervoud van naphíl ) was in die Hebreeuse Bybel / Ou Testament groot hibriede wesens, die kinders van bonatuurlike wesens (engele) en menslike vrouens (Genesis 6:1-4). Die reuse was groter en sterker as mense en volgens die Apokriewe was hulle vol van boosheid.
Kuiseb
In 1907 is die gebied tussen die Swakop- en die Kuisebriviere deur die destydse Duitse koloniale administrasie as 'n wildspark verklaar. Die gebied is tans deel van die Namib-Naukluft Nasionale Park.
In Januarie 2005 het die Kuiseb na jare weer die oseaan bereik.
Willem Alberts
Willem Alberts (gebore op 11 Mei 1984 in Pretoria) is 'n rugbyspeler wat vir die Natalse Haaie in die Curriebeker en die Sharks in Superrugby speel. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2015.
Hy het sy toetsdebuut vir die Springbokke op 13 November 2010 teen Wallis in Cardiff gemaak op ouderdom 26. Hy druk ook sy eerste drie vir die span in hierdie wedstryd nadat hy as plaasvervanger opkom.
Christian Klien
Christian Klien (gebore op 7 Februarie 1983) is 'n Oostenrykse voormalige Formule Een-renjaer. Hy het 'n totaal van 14 punte in Formule Een behaal. Klien neem tans voltyds deel aan die Blancpain GT-reeks.
Renloopbaan
Klien is in Hohenems gebore en het in sy vroeë tienerjare reeds met sy motorsportloopbaan begin. Hy het in knortjor-kampioenskappe in beide Oostenryk en Switserland gejaag voordat hy na Formule BMW gevorder het. Nadat hy verskeie titels in die laer formules verower het, het Klien na Formule Een verskuif en saam met Mark Webber vir die Jaguar Racing-span gejaag. Aan die einde van 2004 het Jaguar egter sy Formule Een-span aan Red Bull verkoop, wat die naam na Red Bull Racing herdoop het. In 'n ongewone reëling het Klien 'n rensitplek met die Italianer Vitantonio Liuzzi gedeel. Hy het in 2006 by Red Bull gebly, terwyl Liuzzi na die Red Bull junior span, Scuderia Toro Rosso, vertrek het.
Na 'n onsuksesvolle 2006 vervang Klien se ou spanmaat Mark Webber hom vir die 2007-seisoen.
Op 2 Februarie 2008 het Klien saam met die Estlander Marko Asmer as BMW Sauber se reserwe- en toetsbestuurder vir die 2008 Formule Een-seisoen geteken. Jaguar is in November 2004 deur die Oostenrykse energiedrankmaatskappy Red Bull uitgekoop en is herdoop na Red Bull Racing. Tydens die wintertoetse in 2005 het Klien 'n paar keer saam met Vitantonio Liuzzi en David Coulthard vir Red Bull Racing getoets. Klien het die tweede jaer vir Red Bull geword saam met Coulthard. Klien het die jaar met punte in die eerste twee wedrenne afgeskop voordat hy in Bahrein moes onttrek nog voordat die ren begin het, weens 'n elektriese probleem.
Met beide Klien en Liuzzi wat in 2005 vir die Red Bull-span sou deelneem, het Red Bull aangekondig dat Liuzzi in die volgende vier rondes in San Marino, Spanje, Monaco en die Europese Grands Prix sou jaag in plaas van Klien. Oorspronklik was Klien nie in aanmerking geneem om 'n derde jaer by hierdie Grands Prix te wees nie, aangesien hy die vorige jaar aan meer as ses Grands Prix deelgeneem het, maar nadat 'n meerderheid spanne die FIA gevra het om hierdie beslissing te verwyder, is Klien toegelaat om hierdie rol in te neem by Imola.
Die Oostenryker het na die baan teruggekeer vir die Kanadese Grand Prix en sy renplek behou danksy sy sterk vertonings en Red Bull se verhoogde aantal renplekke met die aankoop van die Minardi- span (wat hernoem is na Scuderia Toro Rosso, Italiaans vir "Span Red Bull") in 2006. Klien eindig sy tweede jaar in die Formule Een met nog twee punte: 'n agtste plek in Turkye en 'n vyfde by die seisoen-finaal in China. Na 'n belowende vertoning in China, is in Desember 2005 bevestig dat Klien vir die 2006-seisoen saam met David Coulthard vir die Red Bull Racing-span sou ry.
In 2006 behaal Klien min sukses in vergelyking met sy meer ervare spanmaat David Coulthard, want die Brit het die eerste podium van die span behaal en was dwarsdeur die seisoen meer konsekwent as Klien. In Augustus 2006 is bevestig dat Klien vir die komende 2007-seisoen, of ten minste as 'n renjaer, nie by die Red Bull-span sou bly nie weens die ondertekening van Mark Webber deur Red Bull. Na slegs die 2 punte in Bahrein en Duitsland, was daar 'n mate van onsekerheid oor waarheen Klien in sy renloopbaan sou gaan, en bespiegeling het voorgestel dat Amerika 'n logiese keuse vir die Oostenryker was, maar hy het 'n ChampCar- sitplek vir 2007 in 'n span wat deur Red Bull gesteun is, geweier, en verkies om eerder 'n Formule Een-sitplek by 'n ander span te beding. As gevolg hiervan het die span aangekondig dat Klien vir die laaste drie wedrenne van die seisoen weggelaat is ten gunste van die toetsjaer Robert Doornbos.
Honda en BMW Sauber (2007–2009)
Op 15 November 2006 kondig Honda Racing aan dat Klien as hul toets- en reserwejaer vir die 2007-seisoen onderteken is. Die Oostenryker het sy debuut vir die Japannese fabriekspan by die Barcelona-Catalunya-renbaan gemaak tydens die voorseisoense toete aan die einde van November 2006. By die Britse Grand Prix in 2007 vervang hy die beseerde Jenson Button vir die tweede vrye oefensessie Vrydag. Op 11 Julie 2007 is Klien deur Honda F1 vrygestel om saam met Spyker te toets om Christijan Albers te vervang weens borgskapprobleme. Die sitplek het egter aan die Japannese bestuurder Sakon Yamamoto gegaan.
In 2008 teken Klien as BMW Sauber se toets- en reserwedrywer vir die 2008 Formule Een-seisoen. Hy het ook met Peugeot geteken om in die 24 uur van Le Mans te jaag. Hy bestuur die Peugeot 908 HDi FAP en eindig algeheel derde met Ricardo Zonta en Franck Montagny. In Oktober neem hy deel aan Petit Le Mans in die Amerikaanse Le Mans-reeks, terwyl hy saam met Peugeot se fabrieksbestuurders Marc Gené en Nicolas Minassian jaag.
Na Formule Een
Na Formule Een het Klien in 'n aantal kategorieë begin jaag, waaronder uithouren, sportmotors en V8 Supermotors. Hy was naby 'n ooreenkoms met Peugeot om in 2012 aan die Wêreldkampioenskap vir uithouvermoë te jaag voordat die Franse maatskappy hom aan die wedren onttrek het.
In 2017 het Klien by die Bundesheer (Oostenrykse Weermag) aangesluit en sal benewens sy militêre diens, sy renloopbaan voortsit.
Pointe-Noire
Pointe-Noire is 'n stad in die Republiek die Kongo (ook Kongo-Brazzaville genoem). Die stad is die sentrum van die Kongolese olie-industrie.
Lophiiformes
Lophiiformes is 'n vis-orde wat hoort tot die klas Actinopterygii.
Die volgende families is deel van die orde Lophiiformes:
Kepler-1625
Kepler-1625 is ’n sonagtige ster met ’n skynbare magnitude van sowat 14 in die sterrebeeld Swaan, sowat 7 000 - 8 000 ligjare van die Aarde af. Sy radius is net minder as 80% van die Son s’n en sy massa sowat 8% groter as die Son s'n. In 2016 is ontdek ’n eksoplaneet, Kepler-1625b, wentel om die ster: Dit is ’n gasreus in die ster se bewoonbare sone. In 2018 is berig die eksoplaneet het dalk ’n eksomaan, Kepler-1625b I. Waarnemings deur die Hubble-ruimteteleskoop het ook bewyse gelewer dat daar 'n maan is, maar onlangse ontledings in 2019 dui daarop dat die maan dalk nie bestaan nie.
Eienskappe
Daar is ook ’n sekondêre model vir die grootte van Kepler-1625: sowat 0,94 sonradiusse en 0,96 sonmassas, met ’n temperatuur van 5 677 K en dieselfde metaalinhoud as die Son.
Planetêre stelsel
Die ster het een bevestigde planeet. Dit is effens groter as Jupiter en wentel een keer in 287,3 aarddae om sy ster. As die kleiner raming van die ster se grootte reg is, is Kepler-1625b egter ’n gasplaneet van 6 aardradiusse wat in die ster se bewoonbare sone voorkom.
Moontlike eksomaan
Die ligkurwes van die drie waargenome oorgange dui op die bestaan van ’n eksomaan so groot soos Neptunus wat om die planeet wentel. Nog waarnemings is nodig om die bestaan van die maan te bevestig of uit te skakel. Hoewel die Hubble-ruimteteleskoop in 2018 ook ligkurwes waargeneem het wat op die teenwoordigheid van 'n maan dui, het verdere ontledings in 2019 daarop gedui die ligkurwes kan die gevolg van dataredusering wees.
Krachtighuizen
Krachtighuizen is ’n nedersetting in die munisipaliteit Putten in die provinsie Gelderland in Nederland.
Beaufort-Wes Plaaslike Munisipaliteit
Die Beaufort-Wes Plaaslike Munisipaliteit is een van die Plaaslike Munisipaliteite in die Sentraal Karoo-distriksmunisipaliteit in die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Eta Aquilae
Eta Aquilae, of η Aql, is die Bayer-naam van ’n ster in die sterrebeeld Arend (Aquila). Die ster het ’n gemiddelde skynbare magnitude van 3,87, en is dus een van die helderste sterre in die Arend. Gebaseer op parallaksmetings wat tydens die Hipparcos-sending gedoen is, is die ster sowat 1 382 ligjare van die Aarde af, hoewel daar ’n foutmarge van 44% is.
Eienskappe
Dit is ’n klassieke Cepheïed met ’n wisseling in magnitude van 3,5 tot 4,4 met ’n periode van 7,176641 dae. Saam met Delta Cephei, Zeta Geminorum en Beta Doradus, is dit een van die duidelikste Cepheïede wat met die blote oog gesien kan word; die ster self en die helderheidswisselings is sonder ’n teleskoop sigbaar.
In sy relatief jong bestaan van 26 miljoen jaar het die ster sy waterstof opgebruik en ontwikkel in ’n superreus van spektraaltipe F6 Ibv. Die ster se periodieke pulserings laat dit eintlik wissel tussen klas F6,5 en G2 Ib tydens ’n siklus.
Henry Oswald de Villiers
H.O. de Villiers (10 Maart 1945 – 20 Februarie 2022) was 'n Springbokrugbyspeler.
Rugby loopbaan
In 1965 speel hy vir die Universiteit van Kaapstad se eerste XV. In Junie dieselfde jaar haal hy die Westelike Provinsiespan. In 1967 word hy die eerste keer vir die Springbokke gekies teen die Franse en speel in al vier toetse. Weens beserings speel hy nie in 1968 teen die Britse Leeus nie, maar wel teen die Franse. Hy toer saam met die Springbokke op die 1969/70 betogertoer na die Britse Eilande. Weens beserings het hy ook nie teen die 1970 All Blacks uitgedraf nie, wat sy internasionale loopbaan beëindig het.
Gaanderen
Gaanderen is ’n dorp in die munisipaliteit Doetinchem in die provinsie Gelderland in Nederland.
Seal Point-vuurtoring
Die Seal Point-vuurtoring is 'n vuurtoring by Kaap St. Francis, omtrent 30 km van Humansdorp en 100 km van Port Elizabeth. Dit is teen 27,75 meter die hoogste klipgebou in Suid-Afrika. Die bouwerk is begin deur Joseph Flack, 'n siviele ingenieur en argitek wat ook betrokke was by die bou van die Robbeneiland-vuurtoring. Nadat hy in November 1876 oorlede is, is die bouwerk deur W.B. Hays voltooi. Die vuurtoring is op 4 Julie 1878 in gebruik geneem. Dit is toegerus met 'n radiobaken, mishoring en misverklikker.
Kulturele erfenis
Die Seal Point-vuurtoring, insluitende die twee oorspronklike huise op die eiendom, is op 11 Mei 1984 deur Gerrit van Niekerk Viljoen, Minister van Nasionale Onderwys, as 'n nasionale monument verklaar en word beskerm as 'n provinsiale erfenisterrein ingevolge die Wet op Nasionale Erfenishulpbronne (25/1999).
Seweweekspoort
Seweweekspoort lê op die R323-streeksroete, ’n verbindingspad tussen die N1 by Laingsburg in die Groot Karoo en die R62-provinsiale roete naby Calitzdorp en Ladismith in die Klein Karoo. Die pad gaan by die voormalige sendingstasie Amaliënstein noordwaarts deur ’n poort van 17 km wat deur die Seweweekspoortrivier (ook Huisrivier genoem) in die Klein Swartberge gevorm is. Op 1 018 m bereik die poort sy hoogste punt. Die maksimumhelling is 1:14.
Die pad kruis die loop van hierdie westelike tak van die Gamkarivier 30 maal. Daarom is die poort tydens en na reën dikwels onbegaanbaar. Toerisme vorm die grootste verkeer op die roete weens die besondere ongerepte natuurskoon.
Naam
Verskeie teorieë bestaan oor die oorsprong van die naam vir die poort. Die aanneemlikste is dat dit vernoem is na eerw. Louis Zerwick van die Berlynse Sendinggenootskap en waarskynlik werksaam was by Amaliënstein en Zoar. In die volksmond het Zerwickspoort deur die jare heen Seweweekspoort geword, want die bevolking het die seweweeksvaring geken.
Geskiedenis
In die 1850's is daar met behulp van gevangene-arbeid begin om die pad langs die rivierloop te bou. Na weinig vordering is die taak in 1860 aan A.G. de Smidt, swaer van Thomas Bain opgedra. Die pad is in November 1862 voltooi en is steeds in gebruik.
Trivia
Seweweekspoortpiek (2325 m), 24 km van Ladismith, is die hoogste piek in die Wes-Kaap.
Nicolas Sarkozy
In die regering van die Eerste Minister Dominique de Villepin het hy die amp van Minister van Binnelandse Sake beklee en daarnaas ook die eretitel "Staatsminister" gedra. Hy was die derde magtigste man in die land na die Staatspresident Jacques Chirac en die eerste minister.
Franse presidentsverkiesing in 2007
Sarkozy is 'n voorstander van nouer politieke bande met die Verenigde State en het om verskoning gevra vir Franse opposisie teen die oorlog in Irak. Hy is gekant teen Turkye se volle lidmaatskap van die Europese Unie en stel voor dat dié land eerder 'n bevoorregte vennootskap met die EU moet aangaan.
Afkoms
Sarkozy se vader kom uit 'n adellike Hongaarse familie (Sárközy de Nagybócsa, in Hongaarse spelling: nagybócsai Sárközy) wat in Alattyán (sowat 100 kilometer suid-oos van Boedapest) oor 'n kasteel en landbesit beskik het. Voor die intog van die Rooi Leër in Hongarye het hy deur Oostenryk na Duitsland gevlug. Ná die oorlog het hy by die Franse Vreemdelegioen aangesluit en sy tyd as rekruut in Sidi bel Abbès (Frans-Algerië) deurgebring. Hy sou daarna oorspronklik na Indosjina verplaas word, maar het weens mediese ongeskiktheid sy ontslag gekry en hom in 1948 in Marseille gevestig. 1949 het hy in Parys Andrée Mallah ontmoet.
Sarkozy se moeder is 'n afstammeling van Sefardiese Jode uit Thessaloniki (Noord-Griekeland). Sarkozy se groot-grootvader was Mordechai Mallah, 'n welvarende juwelier. Saam met sy vrou Reina het Mordechai sewe kinders gehad. Aaron Benico Mallah - Sarkozy se grootvader - was die egpaar se jongste kind. In 1917 het hy met die Rooms-Katolieke Adel Bovier getrou en hom na die Christendom bekeer. Die egpaar het twee dogters gehad, Suzanne en Andrée.
Algemene karaktertrekke en politieke opvattings
Nicolas Sarkozy word deur sy politieke aanhangers en teenstanders as 'n uitstekende redenaar en bekwame, hardwerkende politikus beskou wat die ingrypende sosiale en ekonomiese hervormings sal bewerkstellig wat in Frankryk tot dusver meestal uitgestel is. Hy is 'n voorstander van vernuwing en sal moontlik wegbeweeg van tradisionele Franse grondbeginsels, moontlik in die rigting van 'n Amerikaanse model. Hy is meer simpatiek teenoor die Verenigde State as die meeste ander Franse politici.
Europese Parlement
In 1999 was hy 'n lid van die Europese Parlement gewees.
Hardee Kirkland
Hardee Kirkland (23 Mei 1868 – 18 Februarie 1929) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Les Misérables (1917), While Paris Sleeps (1923), en The Arizona Romeo (1925).
Sycettusa chilensis
Sycettusa chilensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycettusa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2009 deur Azevedo, Hajdu, Willenz & Klautau.
Sigulda
Sigulda (Duits: Segewold) is 'n stad in die middel van Letland, 53 km van Riga, aan die Gauja-rivier geleë. As gevolg van die rooierige Devoonse sandsteen wat steil rotse en grotte aan beide oewers van die rivier vorm, is Sigulda 'n plaaslike toerismesentrum. Sigulda is die administratiewe sentrum van die Sigulda Munisipaliteit (Lets: Siguldas novads). Sigulda het 'n bobslee-baan en bied internasionale kompetisies daarin aan.
Geskiedenis
Aan die einde van die XII eeu het daar Lyfs- en Letgalle stamme naby Sigulda gewoon. Hulle het ongeveer tien houtkastele gehad. Aan die begin van die XIII eeu is die huidige gebied van die stad beset deur Duitse kruisvaarders, wat drie klipkastele gebou het - Sigulda (vir die Lyflandse Orde), Krimulda (Duits: Kremona, vir die stad Riga) en Turaida (Duits: Treyden, vir Aartsbiskopie van Riga).
Susterstede
• 3
Orogeen
Indië het byvoorbeeld deur die plaattektoniek van die aarde taamlik vinnig na die noorde beweeg en met die Asiese kontinent gebots. Dit het die Himalaja gevorm en hierdie proses is steeds aan die gang. Hierdie proses word die Himalaja-orogeen genoem.
C.W. du Toit
Herkoms en opleiding
Du Toit was die seun van Dawid Petrus du Toit en sy vrou, Elizabeth du Plessis. Ds. S.J. du Toit was sy jongste broer sodat hy die oom was van Totius en ds. C.W.M. du Toit. Hy was een van die eerste kwekelinge van die Kweekskool op Stellenbosch (opgerig in 1859), waar hy in 1869 afstudeer het en toe met Alida Mostert getroud is.
Hanover en Tulbagh
Van 1870 tot 1874 is hy predikant van die Vrye Gemeente van Hanover, want ontstaan het weens die moeilike in die NG gemeente Hanover weens die liberale ds. T.F. Burgers, later president van die ZAR. Gedurende 1874 het ds. Du Toit in die NG gemeente Pearston gestaan, binne die verband van die Sinode van die Kaapse NG Kerk, anders as sy eerste gemeente. Maar van 1875 tot 1883 was hy weer predikant van ’n afgeskeie gemeente, dié keer Kruisvallei, wat ontstaan het weens onenigheid in die NG gemeente Tulbagh. Die gemeentes van Hanover en Kruisvallei was buite die verband van die Kaapse Sinode. In eersgenoemde geval was dit weens ’n reaksie teen die verligte strominge in die Kaapse Kerk, maar in laasgenoemde was dit weens geskille tussen 'n groot gedeelte van die lidmate van die moedergemeente Tulbagh en die destydse leraar, ds. Robert Shand. Hy was 'n man van puriteins godsdienstige strengheid en 'n onbuigsame geaardheid. Die ontevredenheid was veral weens ds. Shand se weiering om huwelike op Sondae te voltrek, om Nagmaal aan onbekendes te bedien en hul kinders te doop. So is Kruisvallei in 1843 gestig. Dr. P.S. Dreyer in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek toon die die feit dat Du T. hom by hierdie gemeentes gevoeg het "dat leer en gees van die kerk vir hom belangriker as kerkverband" was. Volgens sy eie verklaring in later jare, het hy homself gedurende hierdie tydperk nie as behorende tot die Nederduitse Gereformeerde Kerk gereken nie.
Transvaalse predikant
duimnael|190px|links|Ds. Du Toit as bejaarde predikant.
duimnael|regs|200px|Sommige afgevaardigdes na die samesprekings tussen kerklike partye in Transvaal, vir Augustus 1891 opgeroep deur pres. [[Paul Kruger. W.H. Schroëder het dié sketse gemaak wat voorin die notule verskyn het. Ds. Du Toit het die Prokurasiekommissie verteenwoordig.]]
In 1883 het ds. Du Toit na Potchefstroom verhuis as predikant van die plaaslike NH gemeente, waar hy die eerste predikant van Transvaal, ds. Dirk van der Hoff, opgevolg het. Ds. Du Toit se verhouding tot die gemeente was aanvanklik blykbaar betreklik los, maar vanaf 1884 was hy die vaste beroepe predikant van die gemeente. Nog in 1883 bring het verskeie besoeke aan Vryburg gebring, wat sou uitloop op die stigting van 'n gemeente wat vanaf 1887 as die NG gemeente Vryburg bekend sou staan (die gemeente het wel sy stigtingsdatum as 1883 aangedui tot dit in 2011 met Vryburg-Oos as Vryburg-Harmonie saamgesmelt het.
Toe ds. Du Toit in 1883 in Transvaal aankom, was die beweging tot die vereniging van die NH en die NG Kerk reeds aan die gang. Die kommissies van die twee kerke wat oor kerkvereniging moes handel, het reeds op 31 Oktober 1882 vergader. Eindelik het die kerkvereniging in 1885 plaasgevind met die stigting van die Ned. Herv. of Geref. Kerk (Verenigde Kerk). Die konsulentsgemeente van Pretoria (Bronkhorstspruit), wat ontstaan het weens ontevredenheid met die bediening van ds. A.J. Begemann in die NH gemeente Pretoria het egter geweier om met die kerkvereniging saam te gaan en hulle kry ds. M.J. Goddefroy in 1887 as predikant uit Holland, terwyl ds. Jac. van Belkum hom in 1891 by die Hervormers voeg.
In 1890 het die sogenaamde prokurasiekommissie binne die Verenigde Kerk tot stand gekom met die doel om die oorspronklike NH Kerk uit die kerkvereniging te lei. Ds. Du Toit het in 1885 met die kerkvereniging saamgegaan, hoewel hy in 1889 in die algemene kerkvergadering van die Verenigde Kerk getoon het dat hy ook ontevrede oor die naam van die Verenigde Kerk was. So sluit hy in 1890 by die prokurasiekommissie aan. Dr. Dreyr skryf: "Hierdie daad is kerkhistories baie belangrik omdat hy die enigste predikant was wat van die Verenigde Kerk weggebreek het om hom óf by die prokurasiekommissie óf die Hervormde groep te voeg." Danksy sy groot gemeente het ds. Du Toit ’n geweldige stoot aan die beweging van die prokurasiekommissie gegee. Die verhouding tussen hom en ds. Van Belkum was aan die begin nie hartlik nie, maar hulle het mekaar wel later gevind. Toe die gemeentes onder die prokurasiekommissie in 1894 weer deel van die NH Kerk word, is ds. Du Toit weer ten volle in dié Kerk opgeneem. Oor die gemeente wat ds. Du Toit van 1883 tot 1918 gedien het, skryf hy omstreeks daardie tyd in Ons Kerk Album: "De Nederduitsche Hervormde Gemeente van Potchefstroom is de oudste gemeente van Transvaal. Zij is reeds gesticht in het jaar 1853, en in dat jaar is haar eerste leeraar bevestigd, met name Ds. Dirk van der Hoff. Zijn standplaats was Potchefstroom, maar hij was vele jaren de eenige leeraar in Transvaal en moest de Republiek herhaaldelijk doorreizen om overal gemeenten te stichten en te bedienen. Het kerkgebouw dat men hier ziet is in zijne dagen gebouwd en werd vernieuwd in den tijd van den tweeden leeraar, Ds. C. W. du Toit. De gemeente is zeer uitgestrekt en heeft ongeveer twee duizend lidmaten. Eene van hare bijzonderheden is dat zij van 1853 af tot nu toe, 1917, slechts haar tweeden leeraar heeft."
Gedurende twee moeilike termyne was Du Toit voorsitter (moderator) van die algemene kerkvergadering van die NH Kerk (1903-'07 en 1912-'16). Dit was die tyd net ná die Tweede Vryheidsoorlog en die tyd van die Rebellie. Hy moes die leiding gee, nie alleen in Potchefstroom nie, maar ook in die Kerk. Dr. Dreyer beskryf ds. Du Toit as "’n ireniese figuur" wat met welslae daarin geslaag het om sy Kerk en veral sy gemeente deur die moeilikhede heen te loods.
Nadat hy in 1918 op 77-jarige leeftyd sy emeritaat aanvaar het, het hy nog dikwels gepreek en op verskille plekke in Kaapland gaan woon voor hy hom in Johannesburg gevestig het, waar hy oorlede is. Hy is op Potchefstroom begrawe. Hy het sy ou werkkring daar nog besoek met die viering van die gemeente se 85-jarige bestaan in Maart 1927, ’n maand nadat ds. Du Toit self 85 jaar oud geword het.
Jin-dinastie (265-420)
Die Westelike Jin is deur Sima Yan (keiser Wu) gestig met Luoyang as hoofstad en die Oostelike Jin deur Sima Rui (keiser Yuan) met Jiankang as hoofstad. Die twee tydperke is ook bekend as Liang Jin (letterlik "twee Jin") en Sima Jin om dit te onderskei van latere dinastieë wat in die Latynse alfabet op dieselfde manier gespel word, soos die latere Jin-dinastie van 1115–1234.
James Kirkwood jr.
James Kirkwood jr. (22 Augustus 1924 – 21 April 1989) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Some Kind of Hero (1982), A Chorus Line (1985), en P.S. Your Cat Is Dead! (2002), en in die televisiereeks One Step Beyond (1959).
Kaap Adare
Kaap Adare (Engels: Cape Adare) is 'n historiese en winderige bank aan die Rosssee in Victorialand in Antarktika. Die klipperige strand is die tuiste van een van die grootste kolonies Adeliepikkewyne in die Rosssee met byna 'n kwartmiljoen broeipare. Dit vorm die een punt van die Transantarktiese Berge wat Antarktika in twee deel.
Kaap Adare is een van die hoofsetels van vroeë menslike aktiwiteit in Antarktika en 'n belangrike simbool van die Heroïese era van Antarktiese verkenning. Die eerste permanente struktuur op Antarktika is hier opgerig vir die Carsten Borchgrevink-ekspedisie van 1899. Danksy die volgehoue restourasie van die afgeleë hut het dit behoue gebly. Nicolai Hansen, die eerste mens wat in Antarktika begrawe is, het tydens die ekspedisie gesterf en is volgens sy versoek begrawe hoog op 'n rif wat oor Kaap Adare en die see uitkyk. Die graf word aangedui deur 'n klein kruis.
Robert Falcon Scott en sy geselskap het in 1911 by Kaap Adare vertoef. Die hut van Scott se Noordelike Ekspedisie is 30 meter noord van Borchgrevink se hut geleë. Dit bestaan uit die oorblyfsels van 'n hut wat in Februarie 1911 gebou is vir die Noordelike Geselskap, onder leiding van V.L.A. Campbell, van Scott se Brits-Antarktiese (Terra Nova)-ekspedisie (1910-1913) wat in 1911 daar oorwinter het. Behalwe dié geboue is daar talle ander historiese oorblyfsels in die gebied. Dit sluit in stoordepots, 'n toiletstruktuur, twee ankers van die skip Southern Cross, 'n ysanker van die skip Terra Nova en steenkoolbrikette. Verdere historiese items is in guano begrawe.
Sjimkent
Sjimkent (Kasaks: Шымкент; Russies: Чимкент, Tsjimkent) is 'n stad in Kasakstan. Dit is bekend vir sy kultuur. Die stad het ook 'n internasionale lughawe.
Montréal (kruisvaarderskasteel)
Montréal (in Frans dikwels ook Krak de Montréal of Crac de Montréal genoem; alternatief Kerak-kasteel; Latyn: Mons Regalis of "Koninklike Berg"; Arabies: al-Sjobak, Shobeq, Shawbak) is 'n voormalige kruisvaarderskasteel in Idumea (Edom), suidoos van die Dooie See en 130 kilometer noord van Akaba in Jordanië, in die historiese streek Oultrejordain, 'n 12de eeuse leen van die kruisvaarderstaat Koninkryk Jerusalem.
Ligging
Die bouvalle van die kasteel Montréal is geleë op 'n keëlvormige bergrug, sowat 950 m bo seevlak, bo-oor die vlakte van Edom en langs die pelgrims- en karavanepad van Sirië na Arabië. Die belangrike handelspad het hier vanaf die Dooie See tot by die Arava-laagte en verder tot by Akaba aan die Rooisee geloop.
Geskiedenis
Die kasteel Montréal is in 1115 deur Boudewyn I van Jerusalem as die eerste kasteel oos van die Jordaanrivier en die Dooie See ter geleentheid van 'n veldtog opgerig wat in 1116 tot die verowering van Akaba gelei het. Danksy die strategiese ligging van Montréal was Boudewyn in staat om die ekonomie van die omgewing te oorheers aangesien pelgrims en handelaars 'n permit benodig het om die pad te gebruik. Die kasteel was deur relatief vrugbare grond omring sodat die bemanning maklik van kos vorsien kon word. Daarnaas is twee waterputte gegrawe wat tot by die waterbronne binne-in die berg gelei het en van lang en steil trappe voorsien.
Montréal het tot 1142 in besit van die heersersdinastie van die Latynse Koninkryk Jerusalem gebly en is daarna by Oultrejordain ingelyf. Die magsentrum is tegelykertyd na Kerak verskuif, 'n sterker vesting noord van Montréal. Montréal en Kerak was destyds verplig om sestig ridders aan die koninkryk beskikbaar te stel.
Montréal was in besit van Philippe de Milly en is aan Renaud de Châtillon oorgedra toe hy met Stéphanie de Milly getrou het. Rainaud het die kasteel gebruik om die ryk karavane op die handelspad aan te val en ook skepe gebou wat op die landweg na die Rooisee vervoer is en vir aanvalle op Mekka ingespan is.
Arabiese setlaars het in die 13de eeu die stad al-Sjobak op die bouvalle van Montréal gestig.