cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Canasta
Canasta (Spaans vir "mandjie") of kanasta is 'n kaartspel van die rummy-familie speletjies. Hoewel verskeie weergawes vir twee, drie, vyf of ses spelers bestaan, word dit meestal deur vier mense in twee spanne of pare gespeel met twee pakke kaarte. Spelers probeer soveel moontlik pakkies van sewe kaarte van dieselfde waarde maak, asook ander pakkies met kaarte van dieselfde waarde, en speel uit wanneer hulle al die kaarte in hulle hand opgebruik het. Dit is "die mees onlangse kaartspel wat wêreldwyd die status van 'n klassieke spel behaal het".
Geskiedenis
Canasta is in 1939 deur die prokureur Segundo Sanchez Santos en sy brugmaat, die argitek Alberto Serrato, in Montevideo, Uruguay, uitgedink in 'n poging om 'n tyddoeltreffende spel te skep wat net so betowerend as brug is. Hulle het verskeie formules beproef voordat hulle Arturo Gomez Hartley en Ricardo Sanguinetti genooi het om die spel te toets.
Nadat hulle plaaslike brugklub die spel in die 1940's positief ervaar het, het dit vinnig in verskeie weergawes noordwaarts deur Suid-Amerika versprei na Chili, Peru, Brasilië en Argentinië, waar die reëls verder verfyn is. Dit is in 1949 deur Josefina Artayeta de Viel bekend gestel in die VSA, waar dit die "Argentynse rummy" genoem is. In 1949/'51 het die New Yorkse Regency Club die ampelike canastareëls geskryf en dit is deur die National Canasta Laws Commissions van die VSA saam met kundiges van Suid-Amerika gepubliseer.
Santos en Serrato het die spel nooit gepatenteer nie en het nooit tantième ontvang toe die spel later uiters gewild geraak het nie.
Doel
Die punte word in elke spelrondte aangeteken. Die doel van die spel is om soveel moontlik canastas en ander kaarte op die tafel te kry. Die speler/span wat eerste 5 000 punte kry, wen die spel (wat uit verskeie spelrondtes bestaan). Die hoofdoel van 'n spelrondte is dus nie om uit te speel nie, maar om soveel moontlik punte te kry. Dit is net 'n goeie skuif om so gou as moontlik uit te speel as jy wil keer dat jou teenstander(s) nog canastas maak. Dit is ook 'n goeie skuif as jou teenstander(s) baie rooi dries het, maar geen pakkies nie, want dit tel dan teen hulle.
Kaarte en uitdeel
Die klassieke spel is vir vier mense wat twee-twee saamspeel. Weergawes bestaan vir twee en drie spelers waarin elk alleen speel, asook vir ses spelers in twee pare van drie elk. Wanneer maats gekies word, moet hulle oorkant mekaar sit. Gewoonlik word twee volle pakke van 52 kaarte gebruik, saam met die twee jokers per pak, wat altesaam 108 kaarte is.
Die aanvanklike deler word deur enige algemene metode gekies, hoewel die deler nie enige voordele het nie. Die volgende deler aan die linkerkant deel daarna die kaarte. Die deler skommel die kaarte en die speler aan sy regterkant sny die pak. Die deler deel dan 11 kaarte aan elke speler. Die oorblywende kaarte word op 'n voorraadstapel in die middel van die tafel gelos. Een kaart word van die voorraadstapel geneem en oop neergesit om die weggooistapel te begin. As dié kaart 'n wildekaart of rooi drie is, word nog 'n kaart omgedraai en bo-op geplaas. Dit duur voort totdat 'n natuurlike kaart of swart drie omgedraai word.
As 'n speler met die uitdeelslag een of meer rooi dries kry, moet hy hulle dadelik met die gesig na bo by hom uitsit, en dieselfde hoeveelheid kaarte word dan van die voorraadstapel geneem in die plek daarvan.
Spel
Die speler wat links van die deler sit, kry eerste kans om te speel en die spel vorder dan kloksgewys. 'n Beurt begin deur 'n kaart van die voorraadstapel te neem of die hele weggooistapel te vat. Daar is egter beperkings op wanneer iemand die hele weggooistapel mag neem. (Sien "Optel van die weggooistapel" hier onder.) As die kaart wat opgetel word 'n rooi drie is, moet die kaart dadelik oop op die tafel neergesit en 'n ander kaart opgetel word.
Spelers kan enige kaarte in hulle hand gebruik om pakkies te maak of daarby aan te las. 'n Beurt eindig wanneer die speler 'n kaart uit sy hand op die weggooistapel neersit.
Pakkies en canastas
Elke speler/span het sy eie pakkies van kaarte met dieselfde waarde. 'n Speler mag nooit by 'n teenstander se pakkies aanlas nie. 'n Toelaatbare pakkie bestaan uit minstens drie kaarte van dieselfde waarde, soos drie konings, en daar is geen perk op hoe groot dit mag word nie. Pakkies mag uit enige kaarte bestaan, maar swart dries word anders as rooi dries hanteer. Wildekaarte kan in die plek van enige kaart gebruik word, buiten 'n drie. Dries kan nooit in gewone pakkies gebruik word nie, hoewel 'n pakkie van swart dries gemaak kan word as 'n speler uitspeel.
'n Canasta is 'n pakkie van minstens sewe kaarte, óf rooi (suiwer) óf swart (onsuiwer). 'n Suiwer canasta is een wat net kaarte van dieselfde waarde bevat. 'n Onsuiwer canasta is een van beide natuurlike en wildekaarte. As 'n canasta gemaak word, word die pakkie opmekaargestapel en 'n kaart word bo-op neergesit – 'n rooi kaart om 'n suiwer canasta aan te dui en 'n swart kaart om 'n onsuiwer canasta aan te dui.
Aanvanklike pakkies
Elke kaart het 'n spesifieke waarde wat die punte bepaal, asook die minimum punte wat spelers nodig het voordat hulle hulle eerste pakkies mag uitsit:
Die eerste pakkie(s) wat 'n speler/span mag uitsit, hang af van die waarde van die kaarte; dit moet 'n minimum waarde hê soos bepaal deur die waarde van elke kaart. Aan die begin van die spel het almal 'n vereiste waarde van 50 punte vir eerste pakkies. Die punte mag nie kaarte insluit wat 'n speler van die weggooistapel optel nie, maar moet kom van die kaarte in sy hand en die boonste kaart van die weggooistapel indien die weggooistapel opgetel word. As die totale waarde nie aan die minimum voldoen nie, mag 'n speler nie sy eerste pakkies uitsit of die weggooistapel optel nie. Ná die eerste spelbeurt word die minimum vereiste vir pakkies bepaal deur 'n speler/span se totale punte voor die spelbeurt begin.
Voorbeeld: As 'n speler/span 'n totale telling van 1 600 het ná vorige rondtes, kan sy aanvanklike pakkies nie en  wees nie, want dit tel net 65 punte, en die minimum vereiste is 90. Pakkies van en  tel 95 punte en mag dus uitgesit word. Let daarop dat die aanvanklike pakkies wel uitgesit mag word as die speler/span se totale punte onder 1 500 is, en dat hulle nie uitgesit mag word as die speler/span se totale punte 3 000 of hoër is nie. Die minimum waarde van pakkies vir iemand wat 'n negatiewe totale telling het, is 15. Omdat enige drie kaarte altyd minstens 15 punte tel, beteken dit enige pakkie mag uitgesit word. As 'n spanmaat sy pakkies uitgesit het, mag sy maat enige toelaatbare kaarte aanlas sonder dat hy die minimum punte het.
Optel van die weggooistapel
Net die boonste kaart van die weggooistapel moet sigbaar wees. 'n Speler mag nie deur die weggooistapel loer nie.
Aan die begin van 'n beurt mag 'n speler die hele weggooistapel optel in plaas daarvan om een kaart van die voorraadstapel op te tel. Hy mag net die weggooistapel optel as hy die boonste kaart kan gebruik, óf in 'n bestaande pakkie óf in 'n nuwe pakkie saam met minstens twee kaarte in sy hand (wat wildekaarte mag insluit). Net die boonste kaart is dus relevant as 'n speler die hele weggooistapel wil optel. As 'n speler/span nog nie 'n pakkie uitgesit het nie en die weggooistapel wil optel, moet hulle aan die minimum waardevereiste vir eerste pakkies voldoen, met die insluiting van die boonste kaart.
As 'n wildekaart uitgegooi word, vries dit die weggooistapel. Die kaart moet dwars op die res van die stapel neergesit word, soos op die foto heel bo, sodat dit sigbaar bly dat die stapel gevries is nadat nog kaarte uitgegooi is. As daar 'n wildekaart of swart drie bo-op die weggooistapel lê, mag dit nie opgetel word nie. As 'n swart drie uitgegooi word, vries dit nie die stapel nie; dit keer net die volgende speler om die weggooistapel op te tel. Die volgende kaart wat uitgegooi word, maak dat die weggooistapel weer opgetel kan word (tensy dit 'n wildekaart of nog 'n swart drie is).
Die weggooistapel is ook gevries vir 'n speler wat nog nie 'n pakkie in dié beurt uitgesit het nie; spelers met pakkies mag dit wel optel.
Uitspeel
As 'n speler kan uitspeel en hy het drie swart dries in sy hand, mag hy dit in 'n pakkie uitsit, maar net dan. Die rondte eindig wanneer 'n speler uitspeel, en dié speler kry 100 punte ekstra.
Wanneer 'n speler kan uitspeel, kan hy sy maat vra of hy mag. Dit is nie nodig om 'n maat se toestemming te vra nie, maar as hy dit doen, moet hy hom neerlê by sy maat se antwoord; as dié nee sê, mag hy nie uitspeel nie.
As 'n speler sy hele hand in 'n rondte kan uitsit (insluitend minstens een canasta) sonder dat hy voorheen pakkies uitgesit het, kry hulle nog 100 punte ekstra, dus altesaam 200 punte. Dit word "verborge uitspeel" genoem. Die speler mag van die weggooistapel gebruik maak, maar moet aan die minimum vereiste vir eerste pakkies voldoen. Om dié bonus te verdien, mag 'n spanmaat nie kaarte by sy pakkies aanlas nie.
'n Hand kan ook uitgespeel word deur die voorraadstapel uit te put. Die spelrondte mag voortgaan solank elke speler die vorige speler se weggooikaart kan optel en dit aanlas of 'n pakkie maak. In so 'n situasie móét 'n speler die weggooistapel optel as hy kan. Sodra 'n speler nie die weggooikaart of -stapel kan optel nie, eindig die spelrondte. As 'n speler 'n rooi drie optel as die laaste kaart van die voorraadstapel, tel dit vir hom as punte, maar die spelrondte eindig dadelik omdat daar nie 'n kaart oor is om as 'n vervanging op te tel nie. Die speler mag in so 'n geval nie aanlas, 'n pakkie maak of die rooi drie uitgooi nie.
Puntetelling
Aan die einde van elke spelrondte word die punte vir elke speler/ span soos volg bereken:
Die totale waarde van alle pakkies of aanlaskaarte van die speler/span, insluitende die canastas, minus die totale waarde van die kaarte wat nog in die speler/span se hand oor is, plus enige bonusse:
As 'n speler rooi dries het, maar nog nie pakkies gemaak het wanneer 'n teenstander uitspeel nie, tel die rooi dries teen hom, en word die waarde getel by dié van die kaarte in sy hand. As hy in so 'n geval al vier rooi dries gekry het, word 800 punte van sy totaal afgetrek.
Dit is moontlik om met 'n negatiewe telling te eindig. Die spel is verby wanneer 'n speler/span 'n telling van altesaam 5 000 het. As albei speler/spanne aan die einde van 'n spel 5 000 het, wen die een met die hoogste telling.
Canasta vir twee of drie spelers
Canasta kan deur minder as vier spelers gespeel word, met 'n aanpassing in die reëls. Die grootste verskille is die getal kaarte wat uitgedeel word en die feit dat elke speler vir homself speel. In 'n spel met drie speler kry elke speler 13 kaarte. As twee spelers speel, kry elkeen 15 kaarte en elke speler tel twee kaarte op aan die begin van 'n rondte en gooi een uit. Gewoonlik geld die reël dat 'n speler twee canastas moet hê om te kan uitspeel.
Samba
Samba is 'n weergawe van canasta. Dit word met drie pakke kaarte gespeel, insluitend jokers – dus 'n totaal van 162 kaarte. Elke speler kry 15 kaarte en een kaart word omgedraai. Twee kaarte word met elke beurt opgetel en die tempo is dus vinniger as by tradisionele canasta. Die wenner moet 10 000 punte hê in plaas van 5 000.
Hand-en-voet-canasta
Dié weergawe word gespeel met 'n hand en voet, in plaas van net 'n hand soos in tradisionele canasta. Vier tot sewe pakke kaarte word gebruik en gewoonlik speel spanne van twee spelers elk (gewoonlik twee spanne, maar daar kan ook drie of vier spanne wees). Die getal pakke kaarte is gewoonlik een meer as die getal spelers, maar dit wissel. Vanweë die groter poel van beskikbare kaarte is dit makliker as in tradisionele canasta om canastas te vorm, en dit verander die strategie aansienlik. Sommige spelers voel beginners geniet dié weergawe meer. Dit het in die 1970's ontstaan; kommersiële pakke kaarte om dit te speel is van 1987 af beskikbaar. Belangrike reëls wat verskil van tradisionele canasta sluit in:
Aanvanklike pakkies
Aan die begin van 'n spel het al die spanne 'n minimum vereiste van 50 punte vir eerste pakkies. Die vereiste neem toe in daaropvolgende rondtes.
Die telling
Aan die einde van elke spelrondte word die telling soos volg bereken:
Lugmagbasis Makhado
Lugmagbasis Makhado (ICAO: FALM) is 'n militêre lugmagbasis van die Suid-Afrikaanse Lugmag en die verste noord in Suid-Afrika geleë by Louis Trichardt, naby die grens met Zimbabwe.
Dit is die modernste basis van die lugmag en staan nie-amptelik bekend as Fighter Town, RSA. Die basis se leuse is Castrum Borealis (Fort van die Noorde).
Geskiedenis
Die basis is op 14 Oktober 1987 geopen as LMB Louis Trichardt, maar na 'n naamsverandering op 7 November 2003 word dit hernoem na die nabygeleë dorp Makhado (Louis Trichardt).
Craven County, Noord-Carolina
Craven County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
Brian Dennehy
Brian Dennehy (gebore 9 Julie 1938) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente First Blood (1982), Silverado (1985), Cocoon (1985), en Ratatouille (2007).
Macon County, Noord-Carolina
Macon County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
Cherokee County, Noord-Carolina
Cherokee County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
Aileen Pringle
Aileen Pringle (23 Julie 1895 – 16 Desember 1989) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Wilderness Woman (1926), Body and Soul (1927), Soldiers and Women (1930), en Prince of Diamonds (1930).
Davie County, Noord-Carolina
Davie County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
Bongbong Marcos
Ferdinand Romualdez Marcos jr. (Tagalog: [ˈmaɾkɔs], Engels: /ˈmɑːrkɔːs/ MAR-kawss; gebore 13 September 1957), algemeen na verwys as Bongbong Marcos of met sy voorletters BBM, is 'n Filippynse politikus wat die huidige president van die Filippyne is. Hy het voorheen as 'n senator van 2010 tot 2016 gedien. Hy is die tweede kind en enigste seun van voormalige president, diktator, en kleptokraat Ferdinand Marcos sr. en voormalige presidentsvrou en veroordeelde misdadiger Imelda Romualdez Marcos.
In 1980 het Marcos vise-goewerneur van Ilocos Norte geword, en het onbestrede vir die Kilusang Bagong Lipunan-party van sy pa, wat destyds die Filippyne onder krygswet regeer het, gestaan. Hy het toe in 1983 goewerneur van Ilocos Norte geword en dié amp beklee totdat sy gesin deur die EDSA-revolusie uit die mag gedryf is en in Februarie 1986 in ballingskap na Hawaii gevlug het. Na die dood van sy pa in 1989, het president Corazon Aquino uiteindelik toegelaat dat sy gesin na die Filippyne terugkeer om verskeie aanklagte in die gesig te staar. Marcos jr. en sy ma, Imelda, staar tans inhegtenisneming in die Verenigde State in die gesig vir die verontagsaming van 'n hofbevel om VS$353 miljoen in restitusie te betaal aan slagoffers van menseregtemisbruik tydens sy pa se diktatuur.
Marcos is verkies as verteenwoordiger van Ilocos Norte se 2de kongresdistrik van 1992 tot 1995. Marcos het hom verkiesbaar gestel en is weer verkies tot goewerneur van Ilocos Norte in 1998. Na nege jaar het hy teruggekeer na sy vorige posisie as verteenwoordiger van 2007 tot 2010, en toe senator geword onder die Nacionalista Party van 2010 tot 2016. In 2015 het Marcos aan die 2016-verkiesing vir visepresident deelgeneem. Met 'n verskil van 263 473 stemme (0,64 persent), het Marcos teen die Camarines Sur-verteenwoordiger Leni Robredo verloor. In reaksie hierop het Marcos 'n verkiesingsprotes by die Presidensiële Verkiesingstribunaal aan hangig gemaak. Sy petisie is later eenparig van die hand gewys nadat die toetsstelling daartoe gelei het dat Robredo haar voorsprong met 15 093 bykomende stemme vergroot het.
In 2021 het Marcos aangekondig dat hy aan die 2022-verkiesing as president van die Filippyne sou deelneem, onder die Partido Federal ng Pilipinas (PFP}, wat hy met 'n groot meerderheid gewen het. Marcos het byna 59% van die stemme gekry, die eerste kandidaat wat met 'n meerderheid verkies is sedert die stigting van die Vyfde Republiek in 1986. Hy is amptelik op 25 Mei 2022 deur die Kongres as verkose president verklaar. Sy oorwinning was ook die grootste sedert 1981, toe sy pa 88% van die stemme gekry het weens 'n boikot deur die opposisie wat teen die vorige verkiesing geprotesteer het.   Hy is die eerste kandidaat wat 'n visepresidentsveldtog verloor, maar die presidentskap wen.
Sy veldtog het kritiek van feiteondersoekers en disinformasiegeleerdes ontvang, wat bevind het dat sy veldtog gedryf is deur historiese ontkenning wat daarop gemik is om die Marcos-handelsmerk op te knap en sy mededingers swart te smeer. Sy veldtog is ook daarvan beskuldig dat hul die menseregtevergrype en plundering wat tydens sy pa se presidentskap plaasgevind het, afgewit het. Die Washington Post het opgemerk hoe die historiese feiteverdraaiing deur die Marcoses sedert die 2000's aan die gang is, terwyl The New York Times sy oortuigings van belastingbedrog aangehaal het, insluitend sy weiering om sy familie se boedelbelasting te betaal, en wanvoorstelling van sy opleiding aan die Universiteit van Oxford.
Grégoire Aslan
Grégoire Aslan (28 Maart 1908 – 8 Januarie 1982) was 'n Switserse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente King of Kings (1961), Cleopatra (1963), Paris When It Sizzles (1964), en The Return of the Pink Panther (1975).
Hertford County, Noord-Carolina
Hertford County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
Edgecombe County, Noord-Carolina
Edgecombe County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
Clay County, Noord-Carolina
Clay County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
James Denton
James Denton (gebore 20 Januarie 1963) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Face/Off (1997) en in die televisiereekse The Pretender (1996) en Desperate Housewives (2004).
Franklin County, Noord-Carolina
Franklin County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
Liesel Pritzker Simmons
Liesel Pritzker Simmons (gebore 14 Maart 1984) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente A Little Princess (1995), Air Force One (1997), en Blast (2000), en in die televisiereeks E! True Hollywood Story (1996).
Silikose
Silikose is 'n fibrose van die long wat ontstaan deur die inaseming van silika wanneer gesteentes geboor word. Die siekte is ongeneeslik en lei tot voortydige dood. Dit dra ook by tot groot eise teen mynmaatskappye.
Rudolf Bernhard
Rudolf Bernhard (26 Maart 1901 – 21 Oktober 1962) was 'n Switserse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Gilberte de Courgenay (1941), Menschen, die vorüberziehen (1943), Es liegt was in der Luft (1950), en Die Fischerin vom Bodensee (1956).
Friedrich Ernst Ludwig von Fischer
regs|duimnael|Friedrich Ernst Ludwig von Fischer (1782--1854)
Friedrich Ernst Ludwig Fischer (20 Februarie 1782, Halberstadt - 17 Junie 1854) was 'n Russiese plantkundige wat in Duitsland gebore is. Hy was vanaf 1823 tot 1850 die direkteur van die St Petersburg botaniese tuin.
Hy het in 1804 sy doktorsgraad aan die Universiteit van Halle behaal, en daarna as direkteur van graaf Razumoffsky se botaniese tuin in Gorenki (naby Moskou) gewerk. In 1808 het hy 'n katalogus van plante van die tuin gemaak. In 1823 is hy deur Alexander I as direkteur van die keiserlike botaniese tuin in St Petersburg aangestel. Hier was hy betrokke by die vestiging van 'n herbarium en biblioteek, asook by die beplanning van talle wetenskaplike ekspedisies na die binneland van Rusland. Gedurende sy laaste jare het hy as mediese raadslid vir die Ministerie van Binnelandse Sake gedien.
In 1815 is hy verkies tot 'n ooreenstemmende lid van die Royal Swedish Academy of Sciences. In 1841 is sy status verander na dié van buitelandse lid.
Gekose Werke
Die standaard outeursafkorting Fisch. word gebruik om hierdie persoon as skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.
Bevrydingsterapie
Ontvangs in die mediese gemeenskap
Binne die mediese gemeenskap is sowel die prosedure as die konsep van kroniese onvoldoendheid van die serebrospinale are met skeptisisme tegemoet gegaan. Zamboni se eerste gepubliseerde navorsing was nie verblind nie en het ook nie 'n vergelykingsgroep gehad nie. Zamboni het ook nie sy finansiële bande met Esaote, die vervaardiger van die ultraklankmasjien wat spesifiek in die kroniese onvoldoendheid-diagnose gebruik is, bekend gemaak nie.
Die "bevrydingsterapie" is gekritiseer omdat dit moontlik komplikasies en sterftes tot gevolg gehad het, terwyl die voordele daarvan nie bewys is nie. Die Amerikaanse Food and Drug Administration het verklaar dat dit nie duidelik is of kroniese onvoldoendheid van die serebrospinale are as kliniese entiteit bestaan ​​nie en dat hierdie behandelings meer skade kan berokken. In 2017 het hulle benadruk dat hierdie gebruik van stenting nie 'n goedgekeurde prosedure is nie.
In 'n studie van 2017 het Zamboni gesê dat bevrydingsterapie "nie aanbeveel kan word vir pasiënte met herhaaldelike terugvallende veelvuldige sklerose nie." In 2018 het 'n studie in Neurology tot die gevolgtrekking gekom "Ons data ondersteun nie die voortgesette gebruik van venoplastie van ekstrakraniale slagaar- en / of asigotiese veneuse vernouing om die pasiënt-gerapporteerde uitkomste, chroniese veelvuldige sklerose-simptome of die siekteverloop van veelvuldige sklerose te verbeter nie."
Navorsing
Navorsing oor kroniese onvoldoendheid van die serebrospinale are is geprioritiseer, maar navorsers kon nie bevestig of dit 'n rol speel in die oorsaak van veelvuldige sklerose nie, en daar is ernstige besware teen die hipotese. Bykomende navorsing oor die kroniese onvoldoendheid-hipotese is aan die gang.
'n 2013 se studie het bevind dat kroniese onvoldoendheid van die serebrospinale are ewe skaars is by mense met en sonder veelvuldige sklerose, terwyl die vernouing van die are van die baarmoeder ewe gereeld voorkom.
Dorothy Provine
Dorothy Provine (20 Januarie 1935 – 25 April 2010) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Bonnie Parker Story (1958), It's a Mad Mad Mad Mad World (1963), en The Great Race (1965), en in die televisiereeks The Alaskans (1959).
G.D. Scholtz
G.D. Scholtz (gebore Gert Daniël Scholtz; 15 Augustus 1905 - 10 Julie 1983 ) was 'n gerekende Afrikaner geskiedkundige wat die Tweede Vryheidsoorlog beskou het as 'n stryd om die vryheid en onafhanklikheid van die Boere. Sy boek, Die Tweede Vryheidsoorlog 1899-1902, is deur Bridget Theron, 'n lektor aan die Universiteit van Suid-Afrika, in Engels vertaal as The Anglo-Boer War 1899-1902. Die boek is 'n toeganklike werk wat eggo's van die Amerikaanse oorloë van onafhanklikheid dra.
Scholtz, wat drie jaar na die einde van die Anglo-Boereoorlog gebore is, het die belange van die Afrikanervolk deur sy geskiedskrywing probeer bevorder. Enersyds het hy die Britse imperialisme beveg met die oog op volkseenheid en 'n Afrikanerbewind, en andersyds die be-stemregtiging van nie-blankes binne 'n eenheidstaat deur partisie van die land te probeer verhinder, wat synsinsiens tot die ondergang van die blankes kon lei. Na aanleiding van die Anglo-Boereoorlog, wat hy in internasionale verband geplaas het, het hy gewaarsku dat die ver-internasionalisering van die rassevraagstuk na isolasie en sanksies kon lei, waardeur gelykstelling afgedwing kon word. As 'n kind van sy tyd het hy die ondergang van die Afrikanerdom onder 'n swart meerderheidsbewind voorspel.
Dr. Leopold Scholtz was sy seun.
Eerbewyse
Die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns ken in 1952 die Stalsprys vir Geskiedeniswetenskap aan hom toe vir sy boek Oorsake van die Tweede Vryheidsoorlog. In 1958 word hy weereens met die Stalsprys vereer vir sy bydrae tot die regswetenskap met die publikasie van Hoe die wêreldpolitiek gevoer word.
Cleveland County, Noord-Carolina
Cleveland County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
New Hanover County, Noord-Carolina
New Hanover County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
Nash County, Noord-Carolina
Nash County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
Ekhouvanjou,okay!
ekhouvanjou,okay! is 'n Suid-Afrikaanse musiekgroep van Potchefstroom in die Noordwes wat in April 2010 ontstaan het. Al ekhouvanjou,okay! se musiek is in Afrikaans. ekhouvanjou,okay! bestaan uit Louis Janse van Rensburg, Arno de Beer en Ruan Kruger (wat ook vir die musiekgroep Straatligkinders tromme speel).
Paul Bühlmann
Paul Bühlmann (12 Februarie 1927 – 15 Julie 2000) was 'n Switserse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The 42nd Heaven (1962), A Roof Over Your Head (1962), en Ground Floor to the Left (1963), en in die televisiereeks Salto mortale (1969).
Chowan County, Noord-Carolina
Chowan County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
1962 Suid-Afrikaanse Grand Prix
Die 1962 Suid-Afrikaanse Grand Prix, amptelik getiteld die 9de Internasionale RAC Grand Prix van Suid-Afrika, was 'n Formule Een -motorren wat op 29 Desember 1962 in Oos-Londen gehou is. Dit was die negende en laaste wedren in beide die 1962 Wêreldkampioenskap van Bestuurders en die 1962 Internasionale Beker vir Formule Een-vervaardigers. Die wedren van 82 rondtes is gewen deur Graham Hill wat 'n BRM bestuur het, die Engelsman wat sy eerste jaerskampioenskap in die proses geneem het, met die Nieu-Seelander Bruce McLaren en plaaslike jaer Tony Maggs onderskeidelik tweede en derde in fabrieks-Cooper-Climaxes.
Hill het die wedren begin met 'n voorsprong van nege punte in die jaerskampioenskap bo Skotland se Jim Clark, met 'n Lotus -Climax. 'n Oorwinning vir Clark sou hom die kampioenskap gee ongeag Hill se prestasie, want slegs die top 5 resultate het vir die kampioenskap getel. Nadat hy die voorste wegspringplek ingeneem het, het Clark gemaklik gelei totdat 'n olielek 20 rondtes van die einde hom gedwing het om te onttrek, wat die kampioenskap aan Hill oorhandig het. Die oorwinning het ook aan BRM hul eerste en enigste Vervaardigersbeker besorg.
Juliet Prowse
Juliet Prowse (25 September 1936 – 14 September 1996) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente G.I. Blues (1960) en Can-Can (1960), en in die televisiereekse Burke's Law (1963) en The Danny Thomas Hour (1967).
Bruce Dern
Bruce Dern (gebore 4 Junie 1936) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The 'Burbs (1989), Django Unchained (2012), Nebraska (2013), en The Hateful Eight (2015).
Vissershok
Vissershok is 'n landelike gebied net noord en noordoos van Table View.
Vissershok, die oudste plaas in die Koeberg-omgewing, is in 1683 deur die VOC as 'n buitepos aangelê. Dit is genoem na Hendrik Visser, 'n VOC-amptenaar, wat in 1685 daar gewoon het. Op hierdie veepos is die vee wat van die Khoikhoi geruil is in veiligheid aangehou. Die plaas het vir 'n lang tyd koring, hoenders en vleis aan die Kasteel voorsien. Toe was dit nog moontlik om vanaf Tafelbaai met die Dieprivier na die plaas op te vaar. Hierdie buitepos is 'n tyd grootliks tot die uitsluitlike voordeel van goewerneur Cornelis Jacob van de Graaff (1873–1812) persoonlik benut. Daarom was hy so ongeneë dat dit, soos die Here Sewentien beveel het, as buitepos afgeskaf moet word. Die plaashuis dateer uit 1786.
Henderson County, Noord-Carolina
Henderson County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
Madison County, Noord-Carolina
Madison County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
Zarli Carigiet
Zarli Carigiet (5 Augustus 1907 – 6 Mei 1981) was 'n Switserse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Jä-soo! (1935), Wenn d'Fraue wähle (1960), A Roof Over Your Head (1962), en Snow White and the Seven Jugglers (1962).
John Gribbin
John R. Gribbin (gebore op 19 Maart 1946) is 'n Britse wetenskapskrywer, astrofisikus, en 'n besoekende genoot in astronomie by die Universiteit van Sussex. Sy skryfwerk sluit kwantumfisika, menslike evolusie, die oorsprong van die heelal, en biografieë van bekende wetenskaplikes in. Hy skryf ook wetenskapfiksie.
Biografie
John Gribbin het in 1966 'n baccalaureusgraad in fisika van die Universiteit van Sussex behaal. Gribbin het daarna 'n meestersgraad in astronomie (MSc) in 1967 behaal, ook by die voorgenoemde universiteit. Hy het ook sy PhD in astrofisika van die Universiteit van Cambridge behaal (1971).
In 1968 het Gribbin as een van Fred Hoyle se navorsingstudente by die Instituut van Astronomie, Cambridge (Instituut van Teoretiese Astronomie) gewerk, en 'n aantal artikels vir die New Scientist oor die Instituut se navorsing, en wat uiteindelik bekend sou word as pulsars, geskryf.
In 1974 het Gribbin saam met Stephen Plagemann 'n boek getiteld The Jupiter Effect geskryf wat voorspel het dat die belyning van die planete in 'n kwadrant aan een kant van die Son op 10 Maart 1982 swaartekrag-effekte sou veroorsaak wat aardbewings in die San Andreas-breuk sou veroorsaak, met die moontlike uitwissing van Los Angeles en sy voorstede. Gribbin het homself egter in die 17 Julie 1980 uitgawe van die New Scientist tydskrif van die Die Jupiter-effek gedistansieer, en verklaar dat hy "met 'n helfte te slim" was.
In Februarie 1982 het Gribbin en Plagemann The Jupiter Effect Reconsidered gepubliseer, en beweer dat die 1980 Mount Saint Helens vulkaniese uitbarsting hulle teorie as waar bewys het ten spyte van 'n gebrek aan planetêre belyning. In 1999 het Gribbin dit gerupidieer en opgemerk "Ek hou nie daarvan nie, en ek is jammer dat ek ooit enigiets daarmee te doen gehad het."
In 1984 het Gribbin In Search of Schrödinger's Cat: Quantum Physics and Reality gepubliseer. Die Spectator Boekklub het dit as een van die beste van die eerste golf fisika populariserings wat Stephen Hawking se A Brief History of Time voorafgegaan het beskryf. Gribbin se boek was deur BBC World News aangehaal as 'n voorbeeld van hoe belangstelling in die studie van wiskunde opnuut gestimuleer kan word en kan herleef.
In 2006 het Gribbin deelgeneem aan 'n BBC radio 4 uitsending as 'n "deskundige getuie". Die aanbieder Matthew Parris het 'n gesprek met Professor Kathy Sykes en Gribbin gevoer oor die vraag of Einstein "werklik 'n kens genie was".
Tydens die 2009 Wêreldkonferensie van Wetenskapjoernaliste het die Assosiasie van Britse Wetenskapskrywers Gribbin met hul Lewenslange Prestasie-toekenning vereer.
Resensies van Gribbin se skryfwerk
Die konserwatiewe politiese tydskrif The Spectator het Gribbin as "een van die beste en mees produktiewe skrywers van populêre wetenskap" beskryf in 'n resensie van Science: A History, welke dit aanslaan as "die produk van ontsaglike geleerdheid, en 'n leeftyd wat spandeer is aan die kuns oor hoe om op 'n vurige en ingeligte wyse oor wetenskap en wetenskaplikes te skryf". Henry Gee, 'n senior redakteur by die joernaal Nature, het Gribbin beskryf as "een van die beste wetenskapskrywers in omloop".'n Resensie van The Universe: A Biography in die joernaal Physics World het Gribbin se vermoë om ingewikkelde idees te verduidelik, geprys. 'n Wall Street Journal resensie van Flower Hunters (medeskrywer, Mary Gribbin) het die skryfwerk as vervelig en eentonig beskryf, met voldoende detail, maar 'n versuim om die groter kulturele konteks oor te dra. Dit het gemeld dat die boek se hoofstuk-lange biografiese sketse te dikwels as oppervlakkig voorgekom het, en verder die boek gekritiseer vir ooglopende weglatings van gerekende plantversamelaars.
In 'n resensie van The Reason Why, vermeld die Times Higher Education dat Gribbin oor spekulatiewe aangeleenthede skryf en sommige van sy teorieë sonder stawende bewyse voordra. Dit maak egter ook melding van sy omvattende navorsing en liriese skryfstyl.
Synaptidae
Synaptidae is 'n familie van seekomkommers in die orde van Apodida.
Beskrywing en eienskappe
Lede van hierdie familie ontbreek podia, tentakelampulle, terugtrekkende spiere, 'n respiratoriese boom, en 'n buis van Cuvier. Hulle ontbreek ook radiale kanale van die water-vaskulêre stelsel, met slegs die sirkumorale ring teenwoordig.
Genera
Genera volgens die World Register of Marine Species:
Joe DeRosa (komediant)
Joe DeRosa (gebore 6 Augustus 1977) is 'n Amerikaanse skrywer en akteur.
Jessica Prunell
Jessica Prunell (gebore 25 April 1977) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Born on the Fourth of July (1989) en Followers (2000), en in die televisiereekse Tattinger's (1988) en The Baby-Sitters Club (1990).
Gorinchem
Gorinchem is 'n munisipaliteit en stad in die Nederlandse provinsie Zuid-Holland, met 'n bevolking van sowat 38 000 in 2022 en 'n oppervlakte van sowat 22 km².
Gorinchem is 'n vestingstad, wat omstreeks 1000 is gestig en geleë is aan die noordoewers van die Boven-Merwede- en Waal-riviere in die uiterste suidooste van die Alblasserwaard-streek as ook in die uiterste suidweste van die Tielerwaard-streek. Die Linge-rivier vloei in hierdie stad in die Boven-Merwede.
Die munisipaliteit grens in die ooste aan die Gelderse Fort Vuren en aan die suidoostelike oorkant lê die Brabantse vestingstad Woudrichem en die Gelderse Slot Loevestein.
Plekke
Gorinchem · Dalem · De Kooi
Munisipale raad
Verkiesings sedert 2010:
Lugmagbasis Hoedspruit
Lugmagbasis Hoedspruit (IATA: HDS, ICAO: FAHS) is 'n militêre lugmagbasis van die Suid-Afrikaanse Lugmag geleë langsaan die Krugerwildtuin. Teen die einde van die 1990's is 'n onbenutte deel van die basis omskep in 'n burgerlike lughawe, genaamd Eastgate-lughawe. Dit het ook as 'n moontlike noodlandingsplek vir die Amerikaanse ruimtependeltuig gedien, weens sy lang aanloopbaan van byna 4 kilometer.
Geskiedenis
Die basis is op 1 Julie 1978 geopen as LMB Hoedspruit, Dit is van die begin af ontwerp as 'n hoogs-beskermde oorlogsbasis. As sodanig, het dit gepantserde en ondergrondse loodse, met bedekte vegvliegtuie op bystand naby aan die aanloopbane geplaas vir onmiddellike opstyg en reaksie.
Die basis wemel van wild, omring deur die 25 km² Lugmagbasis Hoedspruit Wildreservaat. Om die aanloopbaan skoon van diere te hou was 'n reuse probleem. Dus het die basis drie jagluiperds ingevoer om die vliegveld te patroleer, met die resultaat dat diere se lastigheid op die aanloopbaan met 90% afgeneem het. Nog 'n Suid-Afrikaanse Lugmagbasis, Lugmagbasis Makhado, het sedertdien ook die konsep aanvaar.
Die basis se leuse is Pro Nostrorum Pace ("Vrede vir ons inwoners").
Eastgate-lughawe
'n Burgerlike lughawe, bekend as die Eastgate-lughawe, is aan die suidelike punt van die lughawe geopen in die vroeë 1990's. Die terminaal se vernaamste gebruik is vir toeriste wat privaatwildreservate in die gebied wil besoek, sowel as vir toegang tot die Krugerwildtuin via die nabygeleë Orpenhek.
Geskeduleerde vlugte
South African Express vlieg daagliks na/van O.R. Tambo Internasionale Lughawe in Johannesburg, en driekeer per week na die Kaapstad Internasionale Lughawe.
Wilkes County, Noord-Carolina
Wilkes County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
Charles de Gaulle (vliegdekskip)
Die Charles de Gaulle is 'n Franse kernaangedrewe vliegdekskip. Dit is vernoem na die Franse president en generaal Charles de Gaulle, en is die vlagskip van die Franse vloot (Marine Nationale). Die skip is die tiende Franse vliegdekskip, die eerste Franse kernkragaangedrewe oppervlakvaartuig, en die enigste kernkragaangedrewe vliegdekskip wat buite die Amerikaanse Vloot voltooi is.
Konstruksie en ingebruikneming
Die planne om die Charles de Gaulle te bou, dateer uit die middel-1970's. Konstruksie het in April 1989 begin by Direction des constructions et armes navales (DCAN) in Brest. Die skip is in 2001 in gebruik geneem as plaasvervanger vir die vliegdekskepe Foch en Clemenceau. Die Charles de Gaulle is die tweede grootste vlootvaartuig in Europa na die Russiese vliegdekskip Admiral Koeznetsof. Die skip, wat in Mei 1994 voltooi is, was die grootste oorlogskip wat in Wes-Europa gebou is sedert die Britse Vloot se HMS Ark Royal in die vyftigerjare.
Die konstruksiewerk het vinnig agtergeraak, want die projek het 'n tekort aan befondsing beleef, wat vererger is deur die ekonomiese resessie in die vroeë negentigerjare. Die totale koste vir die vaartuig het € 3 miljard beloop. Die werk aan die skip is vier keer heeltemal opgeskort: 1990, 1991, 1993 en 1995.
Tydens die eerste toetse in Januarie 1999 het dit duidelik geword dat die dek verleng moes word sodat die E-2 Hawkeyes ook daarop kon land. Dit het die skip 'n slegte naam onder die Franse bevolking gegee. Dit het nie verbeter toe die linkerskroef in die nag van 9 op 10 November 2000 op pad na Norfolk in die Verenigde State onklaar geraak het nie. Die skip moes vir herstelwerk na Toulon terugdraai. Toe ondersoek aan die lig bring dat die ekstra skroewe dieselfde struktuurfout het, is daar besluit om skroewe van die Foch en Clemenceau te gebruik. Dit het die skip se maksimum spoed van 27 knope tot 25 knope verminder. Die Charles de Gaulle is op 18 Mei 2001 amptelik in gebruik geneem, vyf jaar na die verwagte sperdatum. Sedertdien het die skip aan verskeie operasies deelgeneem.
In 2017 en 2018 is die skip vir 18 maande uit diens geneem vir 'n opknappingswerk van 18 maande in Toulon teen 'n koste van 1,3 miljard euro. Hierna moet die skip minstens tot 2040 kan diens lewer.
Aanboordtoerusting
Die skip het 'n aanvulling van Dassault Rafale M- en E-2 Hawkeye-vliegtuie, AS365F Dauphin Pedro, EC725 Caracal en AS532 Cougar-helikopters vir soek-en-reddingsoperasies na gevegte, asook moderne elektronika en Aster-missiele. Sy is 'n CATOBAR-tipe draer wat twee 75 meter C13-3 stoomkatapulte van 'n korter weergawe as wat op die Amerikaanse Nimitz-klas vliegdekskepe geïnstalleer is, een katapult aan die boeg en een aan die voorkant van die landingsarea. Teen Julie 2021 is Charles de Gaulle die enigste nie-Amerikaanse vaartuig met 'n katapult-lanseerstelsel wat gebruik van F/A-18E/F Super Hornets en C-2 Greyhounds van die Amerikaanse Vloot toelaat.
Buddy Elias
Buddy Elias (2 Junie 1925 – 16 Maart 2015) was 'n Switserse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Rebel (1980) en in die televisiereekse Mit Leib und Seele (1989) en Berlin, Berlin (2002).
Lugmagbasis Waterkloof
Lugmagbasis Waterkloof (IATA-kode: WKF; ICAO: FAWK) is 'n militêre lugmagbasis van die Suid-Afrikaanse Lugmag geleë in die buitewyke van Pretoria, en is die SALM se besigste lughawe. Dit lê 8 km noordoos van Centurion, Gauteng en 6.2 km van Lugmagbasis Swartkop, op 'n hoogte van 1 506 meter (4 940 voet) bo seevlak.
Die basis se slagspreuk is Acquirit Qui Tuetur (Hy wat verdedig, bekom).
Geskiedenis
Die basis is amptelik op 1 Augustus 1938 geopen as Waterkloof Lugmagstasie. Dit is opgegradeer tot 'n operasionele lugmagbasis gedurende die Tweede Wêreldoorlog.
Klas 36-200-diesellokomotief
Die 36-200 reeks is deur General Motors (EMD) gebou vanaf 1980. Hulle is elk toegerus met 'n tweeslag nie-turboaangedrewe V8-dieselenjin wat 'n gelykstroomgenerator aandryf wat ses traksiemotors, wat op die aste geïnstalleer is, van krag voorsien. Hulle is tipe SW1002 genoem deur die vervaardiger en het 'n maksimum veilige snelheid van 90 km/h. Hulle het diens gedoen in die Wes-Kaap en die Oos-Transvaal.
Sedert die begin van Augustus 1980 het die Suid-Afrikaanse Spoorweë 101 Klas 36-200 General Motors Electro-Motive Afdeling tipe SW1002 diesel-elektriese lokomotiewe in diens geplaas. Drie is in diens in Pretoria tussen 1986 en 1991, en die ander twee geplaas deur Yskor en deur Ithala in KwaZulu-Natal in 1987.
Vervaardigers
Die Klas 36-200 tipe SW1002 diesel-elektriese lokomotief is ontwerp vir die Suid-Afrikaanse Spoorweë deur General Motors Electro-Motive Afdeling (GM-EMD) en almal, behalwe een, is in Port Elizabeth deur General Motors Suid-Afrika (GMSA) gebou. Die uitsondering was die derde tipe SW1002 lokomotief wat gebou is vir Yskor in Pretoria, en wat gelewer is deur GM-Astarsa in Argentinië.
Afgesien van die SAR lokomotiewe, is 'n paar is ook gebou vir ander bedrywe.
Klas 36 reeks
Die Klas 36-lokomotiefgroep bestaan uit twee reekse, die General Electric (GA) Klas 36-000 en die GM-EMD Klas 36-200. Beide hierdie vervaardigers het ook lokomotiewe van die Suid-Afrikaanse Klasse 33, 34 en 35 gebou.
Suid-Afrikaanse Spoorweë
Die Klas 36-200-lokomotiewe is algemene doellokomotiewe, toegerus met tweestasiekontroles vir tweerigtingoperasie, wat hoofsaaklik gebruik word vir werfrangeer en ligte werk-industriële kliënte. Toe hulle in diens geplaas is, was die SAR lokomotiewe aanvanklik vir diens versprei tussen die Wes- en Oos-Kaap en die Oos-Transvaalse Laeveld, maar die Kaapse lokomotiewe is later verskuif na Natal, Gauteng, die Noordwesprovinsie en Limpopo.
Industrie
Die drie Yskorlokomotiewe is later verhuur aan African Rail and Traction Services (ARTS), gebaseer by 'n werkswinkel van die Yskor Pretoriawerke en hernommer in die reeks van 21 tot 23. Teen die begin van 2002 het ARTS lokomotiewe by die Rustenburg Platinum-myn in die Noordwes Provinsie, by Yskor in Pretoria (waar dit die hele spooroperasie oorgeneem het), en by die Richardsbaai-steenkoolterminus in KwaZulu-Natal in diens gehad.
Die BNDC lokomotief was nie lank in diens in Bophuthatwana nie, voor dit na Columbus Stainless in Middelburg, Transvaal verskuif is.
Die IDFC lokomotiewe is verkoop aan Sheltam, waar hulle later hernommer is na 1003 en 1004.
Eva Puck
Eva Puck (25 November 1892 – 24 Oktober 1979) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die televisiereeks American Masters (1985).
Resitatief
Resitatief (Italiaans: recitativo, ) is 'n oorleweringstyl van sang waarin 'n sanger die ritme van spraak toepas. In resitatief word reëls nie herhaal nie. Dit klink soos algemene spraak wat gesing word eerder as 'n formele musikale komposisie. Dit word veral gebruik in operas, oratoriums, en kantates.
Patriarg Johannes X van Antiogië
Johannes X (in 1955 gebore as Joehanna Jazidji) is sedert 2012 die Grieks-Ortodokse Patriarg van Antiogië.
Wake County, Noord-Carolina
Wake County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
Robb Derringer
Robb Derringer (gebore 6 Julie 1967) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Air Force One (1997) en in die televisiereekse General Hospital (1963), Beverly Hills, 90210 (1990), en The Lake (2009).
Rhizaxinella radiata
Rhizaxinella radiata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Rhizaxinella en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1909 deur Hentschel.
Martin County, Noord-Carolina
Martin County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
Hoke County, Noord-Carolina
Hoke County, Noord-Carolina is 'n distrik wat gevind word in die staat Noord-Carolina in die land Verenigde State van Amerika in Noord-Amerika.
Per E. Ahlberg
Per E. Ahlberg is 'n Sweedse paleontoloog wat met die vroegste Tetrapoda gewerk het. Hy het sy Ph.D. in dierkunde in 1989 aan die Universiteit van Cambridge verwerf. Hy is tans 'n professor by die departement organiese biologie aan die Universiteit van Uppsala. Hy het saam met die Engelse paleontoloog Jennifer A. Clack aan 'n aantal projekte gewerk.
Ahlberg het 'n studiebeurs van die Europese Navorsingsraad gekry vir sy navorsing oor die vis-tetrapode-oorgang. Hy is vroeg in 2012 tot die Sweedse Wetenskapakademie verkies.
Paul Laurence Dunbar
Biografie
Dunbar was die seun van 'n voormalige slaaf van Kentucky. Hy het die hoërskool in Dayton bygewoon, waar hy die enigste Afro-Amerikaner in sy klas was. Een van sy klasmaats was Orville Wright, vir wie se familie Dunbar se ma gewerk het. Reeds tydens sy skooldae het hy 'n literêre talent getoon, was lid van die letterkundekring en het die skoolkoerant geredigeer. Met die ondersteuning van die Wright-broers kon hy sy eerste koerant, The Dayton Tattler, publiseer.
Ná hoërskool het finansiële omstandighede hom gedwing om as hysbakoperateur te werk. Op 'n vergadering van die Western Association of Writers in 1892, het hy op uitnodiging van 'n voormalige skoolonderwyser gedigte voorgedra en het so 'n indruk gemaak dat hy 'n aanbevelingsbrief van die bekende digter James Whitcomb Riley ontvang het. In dieselfde jaar publiseer hy sy eerste digbundel Oak and Ivy. Nadat hy na Chicago verhuis het, het hy Frederick Douglass daar ontmoet.
Afar (volk)
Die Afar (Afar: Qafár) is 'n etniese groep inheems aan die Afar-driehoek van noordelike Ethiopië, suidelike Eritrea en noordelike Djiboeti. Volgens die nasionale sensus van 2007 leef sowat 1,8 miljoen Afar in Ethiopië, sowat 1,73% van dié land se bevolking. Hulle praat Afar, 'n Koesjitiese taal binne die Afro-Asiatiese taalfamilie, as moedertaal.
Stipagrostis schaeferi
Stipagrostis schaeferi is 'n meerjarige plant wat deel is van die Poaceae familie. Die plant is endemies in Namibië.
Afar (volk)
Die Afar is een van die kleiner etniese groepe in Ethiopië en vorm die titulêre nasie van die Afar-streek, een van nege etniese streke in Ethiopië. Daarbenewens leef sowat 526 000 Afar in Eritrea en omtrent 306 000 Afar in Djiboeti. Tussen 1973 en 1991 het die separatistiese Afar-Bevrydingsfront vir 'n onafhanklike Afar-staat geveg.
In Djiboeti is sowat 35% van die bevolking etniese Afar, die tweede grootste etniese groep na die Somaliërs (60%). In Eritrea vorm hulle een van die kleiner etniese groepe met sowat 526 000 mense.