cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Liberty Bell
Die Liberty Bell het tot by die jaar 1837 as die Independence Bell of die Old State House Bell bekend gestaan en is daarna deur die American Anti-Slavery Society as 'n simbool van die abolisie-beweging gebruik.
Inskripsie
Die inskripsie op die Liberty Bell lees:
PROCLAIM LIBERTY THROUGHOUT ALL THE LAND UNTO ALL THE INHABITANTS THEREOF LEV. XXV X.
BY ORDER OF THE ASSEMBLY OF THE PROVINCE OF PENSYLVANIA FOR THE STATE HOUSE IN PHILADA
PASS AND STOW
PHILADA
MDCCLIII
Die bron van hierdie inskripsie is verse uit die Bybel (Levitikus hoofstuk 25, vers nommer 10, King James-bybel):
(En julle moet die vyftigste jaar heilig en 'n vrylating in die land uitroep aan al sy bewoners. Dit moet vir julle 'n joebeljaar wees; dan moet julle elkeen na sy besitting en elkeen na sy geslag teruggaan.)
Die inskripsie is aangebring ter viering van die 50ste verjaarsdag van William Penn se Charter of Privileges, 'n raamwerk vir die regering van Pennsylvanië.
Dwergmuishond
Die dwergmuishond (Helogale parvula) is 'n klein, donker soogdier wat van Ethiopië tot Angola en suidwaarts tot in die oostelike streke van Suider-Afrika aangetref word.
Identifisering
'n Gemiddelde volwasse dwergmuishond bereik 'n lengte van 40 cm: die liggaam en kop het saam 'n lengte van tussen 18 en 260 cm, met 'n stert wat tussen 12 en 20 cm lank is. Dwergmuishonde is donker diertjies en hulle pelse wissel van 'n gespikkelde bruin tot grys kleur. Die onderbene en stert is oor die algemeen bietjie donkerder as die liggaam, terwyl die maag weer bietjie ligter is.
Habitat
Die dwergmuishond woon hoofsaaklik in tonnels en gate in termietneste of boomstompe in grasvelde, beboste gebiede en bergagtige struikvelde. Hulle word van seevlak tot hoogtes van 1800 m bo seespieël aangtref.
Dieet
Die dwergmuishond se dieet bestaan oor die algemeen uit insekte, reptiele en ander klein soogdiertjies.
Dududurivier
Die Dududurivier is 'n rivier wat in die suide van KwaZulu-Natal in Suid-Afrika vloei.
Dwergmuishond
Voortplanting
Die wyfie is vir 49-56 dae dragtig en sal in die reënerige seisoen (November tot Mei) geboorte skenk aan ongeveer vier kleintjies. Sy kan tot drie keer per jaar dragtig wees. Die kleintjies word vir 45 dae gespeen en kos word ook in hierdie tyd vir hulle aangedra. Geslagsrypheid word met drie jaar bereik.
Karen Maruyama
Karen Maruyama (gebore 29 Mei 1958) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Pulp Fiction (1994), The American President (1995), The Bucket List (2007), en The Campaign (2012).
Lafayette Russell
Lafayette Russell (31 Mei 1905 – 16 Maart 1978) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Range Warfare (1934), Fighting Through (1934), Outlaw Rule (1935), en Lightning Triggers (1935).
Anthotethya
Anthotethya is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Mutunus Tutunus
duimnael|240px|’n Denarius wat deur Quintus Titius uitgereik is, vermoedelik met die kop van ’n bebaarde Mutunus Tutunus.
Mutunus Tutunus of Mutinus Titinus was in die Romeinse mitologie ’n falliese huweliksgod wat soms met Priapus vergelyk word. Sy tempel was op die heuwel Velia, glo van die stigting van Rome tot die in 1ste eeu v.C.
In rituele voor die huwelik was Romeinse bruide veronderstel om op Mutunus se fallus te gaan sit om hulle vir seksuele omgang voor te berei. Die Kerkvaders het die daad beskou as ’n vulgêre manier om iemand se maagdelikheid te verloor. Die Christelike apologeet Arnobius het vertel hoe Romeinse vroue vir ’n rit (inequitare) geneem is op Tutunus se "aaklige fallus" met sy "enorme skandalige dele".
Volgens ander bronne is die bruide egter so geleer om nie verleë te wees oor seks nie. Die 2de-eeuse grammatikus Festus is die enigste Latynse bron wat notisie van die god neem, en die kerkvaders was waarskynlik vyandiggesind of bevooroordeeld in hul beskrywings.
Etimologie
Anders as Priapus, wat in menslike vorm en met ’n groot ereksie uitgebeeld is, lyk dit of Mutunus slegs as ’n fallus, soos die fascinus, voorgestel is. Sy naam kom waarskynlik van twee min gebruikte slengwoorde vir penis in Latyn, muto (of mutto) en mutonium. Lucilius se gebruik van die woord is die eerste aangetekende geval: at laeva lacrimas muttoni absterget amica ("’n Meisie vee Mutto se trane af – sy linkerhand, met ander woorde"), Die afgeleide vorm, mutonium, het dalk die vroeëre vorm vervang, want dit is later in die graffiti van Pompeji gebruik. Mutuniatus word deur Martialis en in die Corpus Priapeorum gebruik om ’n "welbedeelde man" te beskryf.
Albei dele van die naam Mutunus Tutunus is verdubbelend; Titinus is dalk afgelei van titus, nog ’n slengwoord vir penis.
Weliko Tarnowo
Weliko Tarnowo (Bulgaars: Велико Търново, tussen 1100 en 1393 Tarnowgrad, tussen 1878 en 1965 Tarnowo) is die ou hoofstad van Bulgarye.
Veliko Tarnovo is een van die oudste nedersettings in Bulgarye, met 'n geskiedenis van meer as vyf millennia. Die eerste spore van menslike teenwoordigheid, wat dateer uit die 3de millennium vC, is op Trapezitsa-heuwel ontdek.
In agting vir die stad se verlede het tsaar Ferdinand, van die huis van Saxe-Coburg Gotha, die Veertig Heilige Martelaarskerk in Veliko Tarnovo gekies as die plek om op 5 Oktober 1908 die volkome onafhanklikheid van Bulgarye te verklaar.
Geloof
Meer as 90% van die inwoners is Oosters-Ortodokse.
Onderwys
Veliko Tarnovo het twee universiteite, die Veliko Tarnovo-universiteit (een van die grootste universiteite in Bulgarye) en die Vasil Levski Nasionale Militêre Universiteit.
Kultuur
Die skeppers van die Kunsskool van Tarnowo laat die blinkste spoor van Bulgaarse Middeleeuse kreatiwiteit agter. Die argitektuur van Tarnovo ontwikkel al sewe eeue. Die belangrikste argitek uit die Renaissance-periode is meester Kolyu Ficheto.
William Callaway
William Callaway (gebore 11 Maart 1940) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Annie Hall (1977) en in die televisiereekse G.I. Joe (1985) en InHumanoids (1986).
Malusi Gigaba
Knowledge Malusi Nkanyezi Gigaba (gebore 30 Augustus 1971 Eshowe) is 'n voormalige kabinetslid van Suid-Afrika. Hy was voorheen die Minister van Finansies, die jongste minister wat die amp beklee het. President Jacob Zuma het hom op 30 Maart 2017 as opvolger van Pravin Gordhan aangestel. Hy is op 26 Februarie 2018 deur president Cyril Ramaphosa as Minister van Binnelandse Sake aangestel.
Hy het 'n B-graad in Opvoedkunde en 'n meerstersgraad in die sosiale wetenskappe. Hy het 14 jaar lank in 'n regeringspos gedien. In 1990 het hy by die ANC-jeugliga aangesluit en ses jaar later het hy die liga se president geword, vir 8 jaar lank. Hy was 'n lid van die parlement en is in November 2010 deur president Zuma as Minister van Openbare Ondernemings aangestel. Hy probeer sonder sukses om die SAL te hervorm en in 2014 word hy die Minister van Binnelandse Sake.
Bankrekening in Doebaai
Staatsveiligheidsagente het 'n geheimsinnige buitelandse bankrekening wat in Malusi Gigaba (as minister van binnelandse sake) se naam geopen is, ondersoek. Die rekening is geopen in Doebai, die Verenigde Arabiese Emirate, toe Gigaba nog minister van openbare ondernemings was.
Gigaba het glo aan staatsveiligheidsagente gesê dat die rekening sonder sy medewete deur een van sy amptenare geopen is. Maar mense in die bankwese en sekuriteit het aangedui dat dit moeilik is, indien nie onmoontlik nie, om 'n buitelandse bankrekening in 'n persoon se naam sonder sy medewete te open, en dat dit op bedrog neerkom. Gigaba se woordvoerder ontken enige verband met die rekening of kennis van die ondersoek.
Visumregulasies
Sy reputasie is getaan toe hy in Binnelandse Sake moeilike reëls geïmplementeer het vir ouers wat met kinders reis. Dit het tot kommer oor 'n moontlike verswakking in die toerismebedryf in Suid-Afrika gelei.
Voor die aankondiging van die visumregulasies het toeriste-aankomste in Suid-Afrika geleidelik toegeneem. In 2011, 2 176 719 aankomelinge, in 2012, 2 505 763 aankomelinge ('n groei van 15,1%), en in 2013, 2 660 631 aankomelinge (groei van 6,1%). Maar dit het skielik verander in die derde kwartaal van 2014 - die vereiste vir die aanvra van 'n visumaansoek het in Junie 2014 in werking getree. Sedertdien was daar 'n stelselmatige afname in toeriste-aankomste. Van September - Desember 2014 was toeriste van Brasilië 37% laer, China 46,9% laer en Indië 14,4% laer, wat voortgeduur het tot in 2015. Die data van Statistiek SA in Junie 2015 het getoon dat die oorsese aankomings 13% laer was. Op dieselfde tyd het aankomste in Suid-Afrika se mededingers verbeter. Volgens SA Toerisme het R7,51 miljard se inkomste aan die land verlore gegaan.
Staatskaping
Die sleutelpunt in die Staatskapingprojek was die aanstelling van Malusi Gigaba as Minister van Openbare Ondernemings, wat 'n skuiwergat in die Wet op Openbare Finansiële Bestuur benut het. Dit het dit moontlik gemaak om die verkrygingsprosedures van staatsbeheerde ondernemings (SBE's) te manipuleer ten gunste van geselekteerde kontrakteurs wat gesanksioneer is deur die Gupta-netwerk. Hiermee het die 'hergebruik' van SBE's as voertuie vir plundering begin.
Transnet
Die knoeiery sluit in die aanstelling op die Transnet-raad van Iqbal Sharma, 'n Essa- en Gupta-vriend, en Brian Molefe, nou 'n bekende Gupta-vriend, in 2011 as uitvoerende hoof van Transnet.
Gigaba wou na bewering Sharma as raadvoorsitter aanstel, maar dit is deur sy kabinetskollegas verwerp. Sharma is toe aangestel as voorsitter van die komitee vir verkryging en verkope, 'n nuwe struktuur om toesig te hou oor groot verkrygings.
In Julie 2012 het Transnet sy tender vir 1 064 vraglokomotiewe uitgereik; 599 elektries en die res diesel. Dit sluit tenders van R25 miljard in wat deur Molefe afgeteken is en aan CSR (China South Rail) toegeken is. CSR het op sy beurt Tequesta Group Ltd, 'n Gupta-gekoppelde doponderneming, R5,3 miljard aan konsultasiefooie betaal.
Eskom
Een van sy eerste besluite was die omkeering van 'n beslissing oor die verkryging waarop die uitvoerende bestuur en direksie van Eskom afgetrek het - die vervanging van Koeberg-stoomopwekkers. Kort voor lank het hy Eksom se raad geslyp en ingestem tot aanstellings van nuwe mense, waarvan die meeste geen ervaring in die korporatiewe of elektrisiteitsektor gehad het nie, en dan die raad met Gupta-sakevennote, hul familielede of hul vrouens gepak het. Dit sluit in die voormalige Oakbay-direkteur Mark Pamensky, Mosebenzi Zwane, minister van minerale bronne, se adviseur Kuben Moodley, en Nazia Carrim, die vrou van 'n familielid van die nabye Gupta-medewerker Salim Essa. Met die bestuur van Eskom wat aldus "gevange" geneem is en nuwe doelwitte gegee is, was daar in die volgende periode 'n opskerping van groot korrupsie, met die Guptas wat die ingewikkelde onderneming van makelaars en geldwassery bestuur het.
Die mees gewaagde voorbeelde is Eskom se fasilitering en finansiering van die Guptas se verkryging van Glencore se Optimum Coal Holdings. Hierdie skema het reeds onder Gigaba begin toe die steenkoolmynboukundige Glencore na 'besigheidsredding' gedryf is. Maar dit was toe Molefe, uitvoerende hoof van Eskom, saam met Singh, Koko en Mosebenzi Zwane, minister van myne, wat die vaslegging moontlik gemaak het.
Terwyl Glencore afgeskud is, het die Guptas se Tegeta voordeel getrek uit 'n Eskom-waarborg (R1,6 miljard), 'n stewige en ongewone vooruitbetaling (R600 miljoen) en bykomende winsgewende steenkoolkontrakte wat hulle in staat gestel het om Optimum te koop. Verdere gevalle van steenkoolkontrakte wat deur Gupta bevoordeel is en die uitbuiting van groot steenkoolmynwerkers is aan die lig gebring in die ondersoekverslag van die Parlement wat op 28 November 2018 gepubliseer is. .
Die gevolgtrekkings in die verslag sluit in: "3.10.15: Die komitee bevind dat die uitvoerende regeringstak wat deur die twee voormalige ministers, Gigaba en Brown, verteenwoordig is, grof nalatig was in die uitvoering van sy verantwoordelikheid as die enigste aandeelhouer van Eskom." en "4.11.4: Die komitee beveel aan dat die twee voormalige ministers van Openbare Ondernemings, Gigaba en Brown, moet voorleggings aan die Zondo-kommissie doen om insigte te deel oor die rolle wat hulle as aandeelhouersverteenwoordigers gespeel het gedurende die tydperk van korrupsie en korporatiewe vangs wat by Eskom gefloreer het."
Suid-Afrikaanse Lugdiens (SAA)
In 2012 het Gigaba die steun vir 'n ommekeer-strategie vir SAA wat deur die destydse raadsvoorsitter Cheryl Carolus voorgestel is, vertraag, wat die lugdiens finansiële skade berokken het. Nadat Carolus bedank het, het Gigaba Vuyisile Kona as waarnemende uitvoerende hoof en raadvoorsitter teruggebring na 'n vergadering in die Guptas se Saxonwold-huis met Rajesh Gupta, Duduzane Zuma, en Ace Magashule se seun Tshepiso.
Gedurende 2017 is die Suid-Afrikaanse Lugdiens van 'n bedrag van R5 miljard vrygestel, insluitend 'n gedeelte van R3 miljard wat bedoel was om SAA se skuld by Citibank te vereffen. Nog 'n betaling van R5 miljard aan SAA moes einde Maart 2018 betaal word, 'n maand nadat Gigaba die BTW-verhoging aangekondig het.
Die rede vir hierdie duur mislukkings in die SBE's is swak korporatiewe bestuur, wat aan die lig gekom het toe minister Gigaba aan die stuur van die departement van openbare ondernemings was. Swak begrip van die toesighoudende rol van die regering as 'n aandeelhouer, 'n gebrek aan strategiese perspektief en die afwesigheid van 'n ontwikkelingsgedagtegang is ander faktore wat effektiewe bestuur van SBE's ondermyn het.
268
Die jaar 268 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 68ste jaar van die 3de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Upanga Magharibi
Upanga Magharibi is 'n administratiewe wyk in die Ilala-distrik van die Dar es Salaam-streek van Tanzanië. Volgens die 2002-sensus het die wyk het 'n totale bevolking van 9,259 inwoners gehad.
Kaki King
Kaki King is gebore op 24 Augustus 1979 as Katherine Elizabeth King en is 'n Amerikaanse kitaarspeelster, sangeres en liriekeskryfster, afkomstig uit Atlanta, Georgia.
Styl
King se styl sluit in om teen die kitaar met haar hande te slaan en ander slapbastegnieke. Sy gebruik die kitaar vir perkussiewe ritmes, asook vir klanklae en herhaling, wat 'n perkussiewe en ingewikkelde klank meebring. Haar speelstyl lyk op dit van Michael Hedges en Preston Reed. Sy noem ook laasgenoemde uitdruklik as 'n hoofinvloed van haar musiek. Alhoewel sy haar styl en van deel met die kitaarspeler Justin King, is die twee nie aan mekaar verwant nie.
Vroeë lewe
As kind het haar vader haar aangemoedig om by musiek te maak, en alhoewel sy op 'n vroeë ouderdom aan kitaar blootgestel is, was haar eerste ernstige instrument die tromme. King het in hoërskoolmusiekgroepe gespeel saam met haar klasmaat Morgan Jahnig, baskitaarspeler van Old Crow Medicine Show. By matrikulasie vanuit The Westminster Schools in Atlanta het die twee vriendinne hul weg na New York University gemaak. Terwyl sy daar was het King weer kitaar begin bespeel, ná jare se afskeep daarvan. Sy het 'n paar konserte uitgevoer en het ook in die New Yorkse moltreinstasies informeel gespeel.
Droewigrivier
Die Droewigrivier is 'n rivier wat naby Kokstad in die suide van KwaZulu-Natal in Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Mzintlavarivier, wat ook in die Oos-Kaap vloei.
Nakajima Ki-43
Die Nakajima Ki-43 Hayabusa is 'n enkelsitplek, enkelmotorige vegvliegtuig wat deur die Keiserlike Japannese Leër gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hierdie vliegtuig is ontwikkel uit 'n behoefte van die Japannese Leër vir 'n vegvliegtuig met 'n intrekbare onderstel om die Nakajima Ki-27 te vervang. Die ontwerptema was weereens beweegbaarheid en minimum gewig dus was daar geen pantser vir die vlieënier, geen selfseëlende tenks en geen elektriese aansitter nie. Die toetsvlugte in 1939 was egter teleurstellend en ontwikkeling is gestaak tot 1941. Hierna is combat klappe aan die vlerke gevoeg en die vliegtuig het 'n kleiner draaisirkel gehad as die Mitsubishi A6M Zero. Die vliegtuig kon nou met die beste van die Geallieerdes meeding, en word in Junie 1941 suksesvol in diens gestel.
Baie van Japan se bobaasvlieëniers het hulle oorwinnings in dié vliegtuig behaal. Nadat nuwe Geallieerde vliegtuie tot die gevegte toegetree het, is pantser en selfseëlende tenks toegevoeg aan die Nakajima Ki-43. Die motor is ook vervang met 'n kragtiger een en die vlerkpunte is meer reghoekig gemaak. Hierdie model is die Mk-II genoem.
Die Nakajima Ki-43 was die duur van die hele oorlog deur in aksie in die Stille Oseaan en in die laaste dae gehelp om Tokio te verdedig asook vir Kamikaze missies gebruik. Daar is 6 000 eenhede van die vliegtuig gebou. Dit verteenwoordig die meeste eenhede gebruik van enige vliegtuig deur die Japannese Leër. Slegs die Zero was meer in getalle, vir gebruik deur die Japannese Vloot.
Die Franse Lugmag het van die vliegtuie gebruik in die Indo-Chinese oorlog. Die Geallieerdes se naam vir die vliegtuig was die Oscar.
Kivukoni
Kivukoni is 'n administratiewe wyk in die Ilala-distrik van die Dar es Salaam-streek van Tanzanië. Volgens die 2002-sensus het die wyk het 'n totale bevolking van 4,826.
Benjamin Selwyn Paulse
Benjamin Selwyn Paulse (1965-), wat die skrywersnaam S.P. Benjamin gebruik, is ’n Afrikaanse skrywer van romans en kortverhale. Sy eerste roman, Die reuk van steenkool, is in 1997 met die debuutprys van die De Kat/Sanlam-romanwedstryd bekroon. Vir sy debuut-kortverhaalbundel, Die lewe is ’n halwe roman (1999), het hy in 2000 die Eugène Marais-prys ontvang. In 2021 verskyn sy jongste roman Dinge van n Hond.
Skryfwerk
Benjamin Selwyn Paulse, n boorling van Kraaifontein, is in 1965 gebore. Hy is getroud en woon tans in Malmesbury. Hy matrikuleer aan Scottsdene Senior Sekondêre Skool Sy onderwysers op hoërskool is vir hom 'n groot inspirasie en dié moedig hom aan om goeie opstelle te skryf, waarna hy 'n liefde vir skryf ontwikkel. Na skool begin hy om poësie te skryf. Sy gedigte (vers as teken van my dankbaarheid) en (want ons hoere is groener weivelde) word deur Johann de Lange en Antjie Krog in die versamelbundel Die dye trek die dye aan opgeneem en sy gedig (vergeef hulle want hulle weet nie wat hulle doen nie), word op skool voorgeskryf.
Prosa
Algaande spits hy hom egter meer toe op prosa. Twee jaar voor publikasie van sy debuutroman verower hy met sy kortverhaal, Die jaar toe ons almal mal was, 'n eerste prys in die Kagiso-De Jager-Haum-kortverhaalwedstryd.
Caledon-tolbos
Die struik word tot 1.5 m hoog en vrek nadat dit gebrand het maar die sade oorleef. Die struik blom van Augustus tot September. Die sade word in 'n tol op die vroulike plant geberg en val grond toe twee maande nadat dit geblom het. Die plant is eenslagtig en daar is afsonderlike plante met manlike en vroulike blomme, wat deur klein insekte bestuif word. Die plant groei hoofsaaklik op gelyk gruisagtige grond op hoogtes van 30 - 300 m.
In Engels staan dit as die Caledon conebush bekend.
Benjamin Selwyn Paulse
Kortverhale
Die lewe is 'n halwe roman bevat tien kortverhale waarin die ontnugtering, gebrokenheid en eensaamheid van die moeilike lewe in die Happy Valley plakkerskamp beskryf word. Met onderwerpe soos 'n vrou wat geboorte skenk op straat, 'n seun wat smiddae in die begraafplaas speel en 'n honger vrou wat haar vergryp aan die klam hitte van 'n hoender in haar skoot word die soeke na gemeensaamheid, troos en die nabyheid van die naaste uitgebeeld. Die gemeenskaplike plek waar die verhale gebeur bind die bundel tot 'n hegte eenheid, al maak die skrywer van 'n wisselende vertelperspektief gebruik. In die proloog word die titel verduidelik, wanneer die engel Oom Jakob aan 'n ander engel verduidelik dat Die Meester wel die Boek van die Lewe skryf, maar nie meer al die plekke self besoek nie, met die resultaat dat hy met 'n klomp halwe stories sit. Die engele het dus die taak om die halwe stories vollediger te maak. Op soek na 'n somer is tiperend van die dilemma van die bruin burgers van die land. Stienie behou haar bruin identiteit, want sy is te donker vir die wit mense en te lig vir die swart mense. Die Eugène Marais-prys word in 2001 aan Die lewe is 'n halwe roman toegeken. Van sy werk word ook in bloemlesings opgeneem.
Eerbewyse
In 2007 vereer die Kraaifontein Amateurdramavereniging, 'n tak van die ATKV, hom met 'n Afrikoon vir sy “gewaardeerde bydrae tot die uitbouing en bevordering van die Afrikaanse letterkunde”. In die motivering vir die toekenning word verder genoem dat hy hom beywer vir die ontwikkeling van alle tale om sodoende aan te toon dat Afrikaans ook as 'n brugbou-taal kan funksioneer. Hy word ook as 'n rolmodel in Kraaifontein gesien. Eveline Luwaert behaal in 2014 haar meestersgraad in letterkunde onder leiding van prof. dr. Y. T’Sjoen aan die Universiteit van Gent in Nederland met ’n verhandeling oor Het magisch realisme in het proza van S.P. Benjamin .
Pous Felix I
Felix I was die 26ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Pontifikaat
Tydens sy pontifikaat ontvang hy die verslag van die sinode van Antiogië geadresseer aan sy voorganger Pous Dionisius. Die sinode het die biskop Paulus van Samosata afgesit oor sy kettery oor die leerstelling van die Drie-eenheid. Die Liber Pontificalis meld dat Felix 'n basiliek op die Via Aurelia opgerig het. Hy het meer duidelikheid gegee oor verskeie leerstellings en die ritus van die mis. Hy stel die dualiteit van Jesus van Nasaret as twee persone, God en mens vas. Hy inisieer ook die leerstelling oor die Drie-eenheid. Hy staan ook toe dat martelare onder die altaar in kerke begrawe word en dat misse jaarliks op die grawe opgedra mag word. Hy het hom beywer vir die gelowiges wat onder keiser Aurelianus vervolg is en is uiteindelik self aan die vervolging as martelaar dood. Hy is bekend as die pous wat baie ywerig was in evangelisasie. Hy is begrawe in die katakombe van Callixtus.
Nota
Saamgestel uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wiki’s.
Sewebalk-nooientjie
Die sewebalk-nooientjie (Abudefduf septemfasciatus) is 'n vis wat voorkom in die westelike Stille Oseaan en die Indiese Oseaan, meer spesifiek aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Sevenbar damsel.
Identifikasie
Die vis word tot 19cm lank en is liggeel met 6 tot 7 donker vertikale breë, strepe op die sye en die kop. Somtyds is die streep oor die kop vaag. Die strepe word donkerder gedurende paartyd en wanneer die vis se gemoedstoestand verander. Die vis is territoriaal van aard en aggressief. Hulle leef in rots kusareas en vlak riwwe wat as gevolg van golfaksie ontbloot word in water wat 0.3 tot 4m diep is. Die onvolwasse vissies word in gety poele gevind. Hulle is alleenlopers en kan ook in klein groepies voorkom. Die vis vreet alge en klein ongewerweldes.
Die vis kan verwar word met die kolnooientjie (Abudefduf sordidus).
Doupunt
Die doupunt is die temperatuur tot waar 'n gegewe hoeveelheid lug afgekoel moet word by 'n konstante lugdruk om waterdamp te kondenseer. Die gekondenseerde water word dou genoem. Die doupunt is 'n versadigingspunt. As die doupunt-temperatuur onder vriespunt daal word daar nie dou gevorm nie maar ryp.
Die doupunt hang af van die relatiewe humiditeit (voggehalte) van die lug. 'n Hoë relatiewe humiditeit dui daarop dat die doupunt nader aan die lugtemperatuur is. 'n Relatiewe humiditeit van 100% dui daarop dat die doupunt gelykstaande is aan die heersende lugtemperatuur en dat die lug versadig is met water. As die doupunt konstant bly en die lugtemperatuur verhoog, sal die relatiewe humiditeit afneem.
By 'n gegewe lugdruk en onafhanklik van die lugtemperatuur is die doupunt 'n aanduiding van die molfraksie water in die lug en daarom bepaal dit die spesifieke voggehalte van die lug. Die doupunt is 'n belangrike maatstaf vir weerkundiges, vlieëniers en ontwerpers van verkoelingstelsels.
Konstante druk
By 'n gegewe lugdruk, onafhanklik van die lugtemperatuur, is die doupunt 'n aanduiding van die molfraksie waterdamp in die lug of, anders gestel, is dit 'n aanduiding van die spesifieke voggehalte van die lug – of steeds anders verwoord die verhouding van water tot lug. As die lugdruk styg sonder dat die voginhoud verander word, sal die doupunt ook styg en sal die water by 'n hoër temperatuur begin kondenseer. As die doupunt by Johannesburg en Durban dieselfde is, beteken dit dus dat daar meer vog in die lug in Johannesburg is (waar die lugdruk laer is).
Zakumi
Zakumi (gebore 16 Junie 1994) is die amptelike gelukbringer (mascot) vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010. Hy is 'n opgeruimde en sportiewe luiperd met groen hare wat op 22 September 2008 bekendgestel is. Sy naam is afgelei van "ZA", die ISO 3166-1-landkode vir Suid-Afrika, en "kumi", 'n woord wat tien in verskeie Afrikatale beteken.
Profiel
Zakumi is op Jeugdag in 1994 gebore. Die groep-A wedstryd tussen Suid-Afrika en Uruguay vind ook op Jeugdag in 2010 plaas. Hy word in 2010 16-jaar oud om 16 jaar van demokrasie te gedenk.
Die amptelike slagspreuk van Zakumi is "Zakumi speel regverdig" (of "Zakumi's game is Fair Play" in Engels). Die slagspreuk was op advertensiesborde tydens die 2009-konfederasiebeker gebruik, en daarna was dit ook tydens die 2010-wêreldbeker gebruik.
Volgens 'n grapperige FIFA-tekenprent het Zakumi sy hare groen gekleur sodat hy teen die groen gras van die sokkerveld gekamoefleer sal wees.
Omstredenheid
'n Kontrak vir die vervaardiging van die Zakumi-gelukbringers is aan 'n maatskappy wat deur Dr. Shiaan-Bin Huang besit word toegeken. Hy is 'n ANC-lid in die Suid-Afrikaanse parlement. Die vervaardiging van die gelukbringer is toe aan 'n Chinese vervaardiger (Sjanghai Fashion Plastic Products) uitgekontrakteer. COSATU het sy kommer hieroor uitgespreek en voorgestel dat die produk eerder plaaslik vervaardig moet word.
Na bewerings van slawearbeid by Sjanghai Fashion Plastic Products se fabriek is 'n oudit deur die Global Brands-groep (die lisensiehouer) uitgevoer waartydens sekere ongerymdhede opgespoor is. Die vervaardiger het egter ontken dat hy slawearbeid gebruik en verklaar dat die werkomstandighede van sy werknemers "uiters goed" is.
Paralimpiese Winterspele 1994
Die Paralimpiese Winterspele 1994 (Noors: Paralympiske vinterleker 1994) is tussen 10 en 19 Maart 1994 in Lillehammer, Noorweë, aangebied. Tydens die geleentheid het 469 atlete uit 31 nasies aan 133 items in 5 verskillende sportsoorte deelgeneem. Dit was die sesde Paralimpiese Winterspele wat aangebied is en die eerste, wat nie in dieselfde jaar van die Paralimpiese Somerspele gehou is nie.
Die Olimpiese Winterspele 1994 is tussen 12 en 27 Februarie in Lillehammer gehou.
Sporte
5 Paralimpiese sporte is tydens die Spele beoefen.
Deelnemende nasies
Hier volg 'n alfabetiese lys van al die Nasionale Paralimpiese Komitees wat deelgeneem het. Waar beskikbaar word die aantal atlete per land in hakies aangedui: • 4
Aantal medaljes
[[Lêer:1994 Paralympic Games countries.svg|duimnael|400px|Kaart van deelnemende nasies in 1994:
]] Hier is al die lande wat medaljes by die Spele verower het:
Koninkryk van Engeland
Die vernaamste koninklike woning was in Winchester, in Hampshire, maar Londen en Gloucester het byna gelyke status gehad. Londen het teen die begin van die 12de eeu die de facto-hoofstad geword. Dit het gedien as die hoofstad van die koninkryk tot met die samesmelting daarvan met die Koninkryk van Skotland in 1707 (sien Acts of Union 1707) en bly steeds die belangrikste stad in Engeland. Dit het ook gedien as beide die hoofstad van die Koninkryk van Groot-Brittanje (1707–1801) en van die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Ierland (1801–1922). Vandag is dit die hoofstad van die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Noord-Ierland (die "Verenigde Koninkryk").
Die huidige monarg van die Verenigde Koninkryk, koningin Elizabeth II, is die moderne opvolger van die monarge van Engeland. Die titel koningin (en koning) van Engeland is sedert 1707 streng gesproke nie korrek nie, maar word steeds algemeen gebruik.
Vereniging van sewe Middeleeuse koninkryke
Die Koninkryk van Engeland het nie 'n spesifieke stigtingsdatum nie. Die oorsprong daarvan kan teruggespoor word na die Heptargie, die heerskappy deur sewe klein koninkryke wat later Engeland sou word: Oos-Anglië, Essex, Kent, Mercië, Northumbrië, Sussex en Wessex.
Die konings van Wessex het tydens die 9de eeu al hoe meer dominant oor die ander koninkryke geword. Alfred die Grote (heerser van 871–899) was die eerste koning van Wessex wat vir homself die titel "koning van Engeland" toegeëien het. Sy seun Eduard die Ouere (heerser van 899–924) het die militêre prestasies van sy vader oortref deur sy heerskappy oor die Danelaw te vestig. Die dood van sy suster Ethelfleda in 918 het daartoe gelei dat hy die heerskappy van Mercië by sy kleinniggie Aelfwynn in 919 kon oorneem. In 927 het die laaste van die vroeë Middeleeuse Engelse koninkryke, Northumbrië, ook gegaan na die koning van Wessex – Athelstan, 'n seun van Eduard die Ouere. Athelstan was die eerste koning wat oor 'n verenigde Engeland geheers het. Hy was nie die eerste de jure-koning van Engeland nie, maar sekerlik die eerste de facto-koning.
Viking-invalle en Deense heerskappy
Politieke eenheid het sedertdien in Engeland geheers. Die koninkryk is egter gedurende die laat 10de eeu geteister deur invalle van die Vikings uit Denemarke. In reaksie hierop het Ethelred II in 1002 beveel dat alle Dene in Engeland doodgemaak moet word. Dit het gelei tot vyandigheid deur Sven Vurkbaard van Denemarke en Noorweë. Sven het vier volskaalse invalle in Engeland onderneem. Hy is in 1013 tot koning van Engeland verklaar ten koste van Ethelred. Hy het op 2 Februarie 1014 gesterf, waarna sy seun Knoet die Grote die oorlog voortgesit het. Ethelred het op 23 April 1016 gesterf en sy seun Edmund Ironside van Engeland is spoedig deur Knoet verslaan. Knoet het ooreengekom om saam met Edmund te heers, maar laasgenoemde het op 30 November 1016 gesterf, wat Engeland onder Deense heerskappy verenig het. Dit het voortgeduur tot met die dood van Hartaknoet op 8 Junie 1042. Hy was die seun van Knoet en Emma van Normandië, weduwee van Ethelred. Hartaknoet het geen opvolgers van sy eie gehad nie en is opgevolg deur sy half-broer Eduard die Belyer. Die koninkryk van Engeland was weer onafhanklik.
Normandiese Verowering
Vrede het egter slegs gehou tot met die dood van die kinderlose Eduard op 4 of 5 Januarie 1066. Sy swaer is gekroon as Harold II van Engeland. Sy neef Willem die Veroweraar, die Hertog van Normandië, het onmiddellik die kroon vir homself opgeëis. Willem het Engeland binnegaval en op 28 September 1066 in Sussex geland. Harold en sy leër was in York ná hulle oorwinning in die Slag van Stamford Bridge op (25 September 1066. Hulle moes oor Engeland marsjeer om hulle nuwe opponente te ontmoet. Harold en Willem se leërs het uiteindelik op 4 Oktober 1066 in die Slag van Hastings slaags geraak. Harold is verslaan en Willem het as oorwinnaar uit die stryd getree. Hy kon Engeland toe sonder noemenswaardige verdere teenstand oorwin. Hy was egter nie van plan om die koninkryk in die Hertogdom van Normandië te absorbeer nie. As 'n hertog was Willem steeds trou aan Filips I van Frankryk verskuldig. Die onafhanklike Koninkryk van Engeland sou hom toelaat om sonder inmenging te heers. Hy is op 25 Desember 1066 tot koning van Engeland gekroon.
Die Koninkryk van Engeland en die Hertogdom van Normandië sou in 'n persoonlike unie bly tot 1204. Koning Jan Sonder Land, 'n vierdegenerasie-afstammeling van Willem I, het die vastelanddeel van die hertogdom in dié jaar aan Filips II van Frankryk verloor. Die enigste oorblyfsels van die hertogdom wat onder die beheer van Jan en sy nasate gebly het, was die Kanaaleilande. Jan het wel steeds die titel en grondgebied van die Hertog van Aquitanië, in die suidweste van die hedendaagse Frankryk, behou.
Honderdjarige Oorlog en Oorlog van die Rose
Eduard II van Engeland was die vader van Eduard III, wie se aanspraak op die troon van Frankryk gelei het tot die Honderdjarige Oorlog (1337–1453). Die einde van die oorlog het Engeland verslaan gelaat met slegs 'n enekele stad van Frankryk: Calais.
Die koninkryk het skaars tyd gehad om te herstel toe die Oorlog van die Rose (Engels: Wars of the Roses; 1455–1487) uitgebreek het. Die oorlog was in werklikheid 'n burgeroorlog tussen die Huis van Lancaster en die Huis van York oor besit van die kroon. Albei huise was afstammelinge van Eduard III en naby verwant. Ná die einde van die oorlog is die troon gehou deur 'n afstammeling aan die vroulike kant van die Huis van Lancaster wat getroud was met die oudste dogter van die Huis van York. Hendrik VII van Engeland en sy vrou, Elizabeth van York, was die stigters van die Huis van Tudor, wat van 1485 tot 1603 oor die koninkryk regeer het.
Oorwinning en anneksasie van Wallis
Jan se kleinseun, Eduard I van Engeland, het Llywelyn die Laaste verslaan en Wallis effektief in 1282 oorwin. Hy het in 1301 die titel Prins van Wallis vir sy oudste seun, Eduard II, geskep.
Wallis het die afsonderlike regs- en administratiewe stelsel behou wat deur Eduard I in die laat 13de eeu gevestig is. Die tweede Tudor-heerser, Henrik VIII, het Wallis in Engeland opgeneem onder die Laws in Wales Acts 1535–1542. Wallis het opgehou bestaan as persoonlike leengrond van die koning van Engeland en is tot deel van Engeland geannekseer en is in die Engelse Parlement verteenwoordig.
Persoonlike unies met Ierland en Skotland
In 1541 het die Ierse parlement Hendrik VIII tot koning van Ierland verklaar, waarmee die Koninkryk van Ierland in 'n persoonlike unie met die Koninkryk van Engeland verenig is.
Die Engelse Burgeroorloë en die Interregnum
Tussen 1639 en 1651 het 'n aantal konflikte in die koninkryke van Engeland, Skotland en Ierland plaasgevind. In die Eerste ((1642–1645) en Tweede (1648–1649) Engelse Burgeroorlog het die koningsgesinde aanhangers van Karel I van Engeland (die Cavaliers) en die aanhangers van die Long Parliament (die Roundheads) teen mekaar geveg. 'n Derde oorlog (1649–1651) tussen die aanhangers van Karel II en die verdedigers van die rompparlement het met 'n oorwinning vir die parlement in September 1651 geëindig.
Die oorloë het gelei tot die teregstelling van Karel I, die verbanning van sy seun Karel II en die vervanging van die monargie deur die Engelse Statebond (1649–1653) en vervolgens die Protektoraat (1653–1659) onder die heerskappy van Oliver Cromwell. Die monopolie van die Kerk van Engeland op die Christelike erediens is tot 'n einde gebring en 'n nuwe protestantse aristokrasie het in Ierland ontstaan. 'n Belangrike presedent is geskep, naamlik dat die koning voortaan nie kon regeer sonder die toestemming van parlement en die volk nie.
Die burgeroorloë het nie soseer uitgebreek uit weerstand van die Engelse teen die beleid van Karel I, wat elf jaar lank sonder ’n parlement geregeer het nie, maar omdat sy Skotse onderdane suksesvol weerstand gebied het teen die politieke en kerklike hervorminge wat Londen wou oplê.
Koninkryk van Groot-Brittanje
In 1707 het die Acts of Union die Koninkryk van Engeland en van Skotland verenig in die Koninkryk van Groot-Brittanje (1707–1801). Koningin Anna was die laaste koningin van Engeland en die eerste heerser van die nuwe koninkryk. Die Engelse en die Skotse parlement het saamgesmelt in die nuwe Parlement van Groot-Brittanje gesetel in Westminster, Londen. Met dié gebeurtenis het Engeland ophou bestaan as 'n aparte politieke entiteit en het dit sedertdien geen nasionale regering nie. Regsgewys is jurisdiksie steeds as Engeland en Wallis gehandhaaf.
Lewis Russell
Lewis Russell (10 September 1889 – 12 November 1961) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Lost Weekend (1945), A Night in Casablanca (1946), Ladies' Man (1947), en When the Redskins Rode (1951).
Claude Auchinleck
Veldmaarskalk Sir Claude John Eyre Auchinleck, GCB, GCIE, CSI, DSO, OBE (21 Junie 1884 - 23 Maart 1981) was 'n bevelvoerder van die Britse Leër tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was 'n beroepsoldaat wat 'n groot deel van sy militêre loopbaan in Indië deurgebring het, waar hy vroeg in 1941 gevorder het tot opperbevelvoerder van die Indiese Leër. In Julie 1941 word hy aangestel as opperbevelvoerder van die Midde-Oosterse teater, maar na aanvanklike suksesse het die oorlog in Noord-Afrika teen die Britte gedraai, en hy is in 1942 tydens die deurslaggewende Alamein-veldtog van sy pos onthef.
In Junie 1943 word hy weer aangestel as opperbevelhebber in Indië, waar sy ondersteuning deur die organisering van verskaffing, onderhoud en opleiding vir William Slim se veertiende leër 'n belangrike rol in die sukses daarvan gespeel het. Hy het tot die verdeling in 1947 as opperbevelhebber, Indië gedien, toe hy tot laat 1948 die rol van opperbevelvoerder van alle Britse magte in Indië en Pakistan aanvaar het.
Alan Brooke
Veldmaarskalk Alan Francis Brooke, KG, GCB, OM, GCVO, DSO & Medaljebalk (23 Julie 1883 - 17 Junie 1963) was 'n senior offisier van die Britse leër. Hy was tydens die Tweede Wêreldoorlog hoof van die Imperiale Generale Staf (CIGS), die professionele hoof van die Britse leër, en is in 1944 bevorder tot veldmaarskalk.
As voorsitter van die Stafhoofdekommittee was Brooke die voorste militêre adviseur van Winston Churchill, die Britse premier, en hy was die koördineerder van die Britse militêre pogings in die oorwinning van die Geallieerdes in 1945. Nadat hy uit die Britse leër getree het, dien hy as Lord High Constable van Engeland tydens die Kroning van Koningin Elizabeth II in 1953.
Sy oorlogsdagboeke het aandag getrek vir hul kritiek op Churchill en vir Brooke se eerlike sienings oor ander toonaangewende figure van die oorlog.
Sietse Los
duimnael|links|300px|Die Algemene Sinode van die GKSA wat in 1910 op [[Reddersburg vergader het. Voor: Di. J.A. Van Rooy, Martinus Postma, Petrus Postma, W.J. Snyman, prof. Jan Lion Cachet, di. L.J. du Plessis, Louis Vorster, Pieter Biewenga. Tweede ry: Di. J.G.H. van der Walt, Jacobus du Plessis, W.J. de Klerk, G.H.J. Kruger, Dirk Postma, H.J.R. du Plessis, Willem Postma, H.P.J. Pasch. Derde ry: Di. J.P. van der Walt, N.H. van der Walt, T.N. Venter, P.C. Snyman, J.H. Kruger, J.D. du Toit (Totius), dr. Sietske Los, T. Hamersma en Derk Rumpff.]]
duimnael|regs|300px|Die Algemene Sinode van die Gereformeerde Kerk in sitting op [[Steynsburg. Dr. Los sit vierde van regs in die tweede ry. Links van hom is prof. Jacobus du Plessis en regs ds. I.D. Kruger.]]
duimnael|regs|300px|Professore en studente van die Teologiese Skool Potchefstroom, 1916. Prof. Los sit tweede van links.
duimnael|regs|300px|Professore en studente van die Teologiese Skool Potchefstroom, 1918. Prof. Los sit tweede van regs, prof. [[Totius|J.D. du Toit regs en prof. Jan Kamp in die middel.]]
Prof. Sietse Oene Los (Nieuwer-Amstel, sedert 1964 Amstelveen, Noord-Holland, Nederland, 12 Oktober 1871 – Den Haag, Nederland, 18 Oktober 1944) was ’n teoloog en filosoof asook leraar in die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika sowel as in Nederland. Hy was ook enkele jare lank hoogleraar aan en rektor van eersgenoemde Kerk se Teologiese Skool Potchefstroom.
Lewensloop
In 1905 het ds. Los sy doktorsgraad in wysbegeerte aan die Rijksuniversiteit van Utrecht verwerf met 'n proefskrif getiteld Aristoteles in Nederland. In 1907 aanvaar hy ’n beroep na die Gereformeerde kerk Pretoria, waarvan die ou president tot sy dood lidmaat was. Hier het dr. Los gedien van 1908 tot hy op 7 Februarie 1914 hoogleraar aan die Teologiese Skool van die Gereformeerde Kerk op Potchefstroom geword het. In Pretoria het hy baie gedoen om versoening tussen Afrikaners en Hollanders in te bewerkstellig. Ook het hy op 15 Junie 1909 ’n sinodesitting van die Nederduitsch Hervormde Kerk (NHKA) bygewoon. Dit was nadat ’n spontane behoefte ná die Tweede Vryheidsoorlog (1899–1902) ontstaan het vir groter eenheid tussen die Afrikaanse Gereformeerde kerke, naamlik die NGK, NHKA en GKSA. Die Algemene Vergadering van die NHKA van 1903 het intussen gevra om 'n "nauwere broederband" tussen die drie kerke. Op die NHGK in Transvaal se sinode van 1906 het uit die ring van Lydenburg 'n beskrywingspunt gekom wat gevra het dat die drie "Hollandsch-sprekende" kerke in Transvaal verenig. Die NHKA reageer op dié beskrywingspunt met 'n verduideliking: Volgens ds. Jac van Belkum was die NHKA-besluit van 1903 gemik op beter verhoudings tussen die drie kerke; nie 'n vereniging nie. Dit kon eers volg op beter verhoudings. Die GKSA het glad nie in 1906 gereageer nie, maar dr. Los het wel die NHKA se sinodesitting drie jaar later bygewoon. Dit was die keer dat daar sprake was van kerkvereniging van die GKSA se kant. Daarna het die eerste sprake van kerkverenining eers weer in 1933 gekom en wel van die NHKA. Ook hiervan het niks tereggekom nie.
Prof. Los het verdienstelike werk in Suid-Afrika gedoen en in 1912 is op voorstel van die latere eerste minister genl. J.B.M. Hertzog 'n eremeestersgraad in die lettere deur die Suid-Afrikaanse Kollege toegeken.
Einde 1919 of vroeg in 1920 vertrek hy vir studie na Europa en keer nie permanent na Suid-Afrika terug nie weens siekte van sy eggenote. Hy besoek die land wel weer in 1927 en 1939. Van 1920 tot 1935 was hy predikant van die Gereformeerde kerk Den Haag. Hy het sy intreepreek in die Nieuwe Zuiderkerk, Den Haag, op 26 Januarie 1921 gelewer na aanleiding van Hebr. 4:12 en is bevestig deur sy neef ds. S.O. Los. (Dié kerk is op 4 Januarie 1974 buite gebruik gestel en is daarna in puin gelê deur brandstigting. Dit was geleë in die Transvaalkwartier van die stad wat tussen 1900 en 1935 gebou is en het sy naam gekry omdat die strate se name ontleen is aan die Tweede Vryheidsoorlog, wat 'n groot indruk op Nederlanders gemaak het en by wie veel simpatie bestaan het vir die Boere in hul stryd teen die Engelse.) Op 12 Mei 1922 verwerf hy 'n doktorsgraad in teologie cum laude aan die Vrije Universiteit van Amsterdam met die proefskrif Het gevoel in de Heilige Schrift onder leiding van prof. dr. W. Geesink. Hy was onder andere medewerker aan die Christelijke Paedagogiesche Tijdschrift, aan die ''Weekblad van de Ver. van Chr. Onderwijzers een aan die Kerkblad van de Ger. Kerken van 's-Gravenhage''. Hy was in dié tyd voorsitter van 'n kommissie van die plaaslike skoolraad en bestuurslid van die Pedagogiese Kongres.
IMovie
iMovie is ’n eiendoms videoredigeringsagtewaretoepassing wat deur Apple Inc. verkoop word vir die Mac, iPhone, iPod Touch en iPad. Dit is aanvanklik in 1999 bekendgestel as ’n toepassing vir Mac OS 8 en is verpak saaam met die eerste FireWire-geaktiveerde Mac-model vir gebruikers — die iMac DV. Sedert weergawe 3 is iMovie ’n Mac OS X-eksklusiewe toepassing wat ingesluit is in die iLife-pakket van Macintosh-toepassings.
Sietse Los
Lewensloop
In 1930 besoek hy Palestina. In 1932 was hy afgevaardigde van die Gereformeerde kerke van Nederland na die 75-jarige jubileumfees van die Christian Reformed church in Amerika. Nadat hy sy emeritaat in 1935 aanvaar het, word hy benoem tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Hy het ná sy aftrede in Den Haag bly woon.
Ná sy vrou se dood, woon hy by sy dogter en sterf aan beserings wat hy opgedoen het in 'n bomaanval op sy dogter se huis tydens die Tweede Wêreldoorlog.
IMovie
iMovie voer beeldmateriaal na die Mac in deur gebruik te maak van die FireWire-koppelvlak op die meeste MiniDV-formaat digitale videokameras of die rekenaar se USB-poort. Dit kan ook video en foto’s invoer vanaf ’n hardeskyf. Daarvandaan kan die gebruiker die foto’s en video’s redigeer en titels, musiek en effekte byvoeg insluitend basiese kleurkorreksie en videoverbeteringswerktuie en oorgange soos verdwyn en skuif.
Sietse Los
Skryfwerk
Benewens sy twee proefskrifte het hy onder meer die volgende die lig laat sien: Twee leerredenen (Pretoria, 1909); Kort overzicht van de geschiedenis der Gereformeerde Kerken in Zuid-Afrika (Pretoria, 1911); Het isolement van de Amsterdamse professoren dr. A. Kuyper en dr. H. Bavinck (Pretoria, 1911); De geschiedenis van de Christelijke kerk (saam met T. Hamersma en J.D. du Toit, Potchefstroom, 1911); Keurstoffen – 24 preken (Burgersdorp, 1912); De paraenetiese katechisatie (Potchefstroom, 1914); Beginselen van de karakterkunde (Pretoria, 1915); De Hervorming (saam met T. Hamersma en J.D. du Toit, Potchefstroom, s.j.); Zeven lofzangen uit de Openbaring van Johannes in Schriftoverdenkingen (Pretoria, 1918); Logika (Potchefstroom, 1918); Droomen en millennium-zieners (Potchefstroom, s.j.); De Christelijke doop (Potchefstroom, 1918); Dingaansdag – twee leerredenen op Dingaansdag (Pretoria, 1918); De Hartenveroverende kracht van Gods Woord (Den Haag, 1921); Groote paedagogen (Den Haag, 1926); Persoonlijkheid en karakter volgens de Heilige Schrift (Kampen, 1925), Karaktervorming by kleuters en kinderen (Amsterdam, 1930), Moderne paedagogen en richtingen (Amsterdam, 1933); Karaktervorming bij jeugdigen (Amsterdam, 1937).
Gesinslewe
Uit sy huwelik met Zwaantje (of Swaantje) Antonia van Beest van Andel (1872–1942) is vier kinders gebore, van wie een 'n predikant in Nederland geword het. Blykbaar het minstens twee van die kinders in Suid-Afrika bly woon, onder wie ’n dogter wat later mev. J.C. Bos geword en op Irene naby Pretoria gewoon het.
IMovie
iMovie HD 5
iMovie HD 5 het mjpeg-lêers by verstek as dv ingevoer wat geraas meebring; mjpeg-lêers is kripties oor een kam geskeer met “isight”-lêers in hierdie weergawe.
’n Ander nuwe eienskap was “Magic iMovie”, watprobeer het om die hele proses van videoredigering te outomatiseer deur ’n algemene oorgang toe te laat tussen twee tonele, ’n musieksnit wat met die video gesinkroniseer kon word en ’n DVD wat geskep kon word met die gepaardgaande iDVD-sagteware.
iMovie HD 6
iMovie 6 is in Januarie 2006 bekendgestel as deel van die iLife ’06-pakket en is opsioneel ingesluit met iLife ’08 as ’n vervanging vir iMovie ’08 (weens die nuwe weergawe se onverenigbaarheid met ouer PowerPC Macintosh-rekenaars). Dit is geïntegreer met iPhoto, iTunes, iDVD, GarageBand en iWeb. iMovie HD 6 is ontwerp vir gemaklike gebruik en het nuwe temas ingesluit. Temas het ’n gebruiker toegelaat om videotonele of foto’s in professioneel-ontwerpte agtergronde te plaas. Elke tema het volle bewegingsgrafiese buffers en oorgange ingesluit. iMovie HD 6 het ook intydse effekte bygevoeg wat voordeel getrek het uit die rekenaar se grafiese verwerkingseenheid om sekere effekte uit te voer sonder om die beelde te verwerk. Dit het ook intydse kanteling, gevorderde oudiowerktuie en effekte, die mootnlikheid om veelvuldige projekte terselfdertyd oop te hê, video-potgooie en webjoernale (deur integrasie met iWeb) en ’n verfynde uiterlike gebaseer op iTunes 5 en 6 ingesluit.