cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NG gemeente Loxton
Leraars
’n Groot ramp het die gemeente en gemeenskap getref toe die damwal bokant die dorp in Maart 1961 tydens swaar neerslae breek. Die watervloed het sowat twee derdes van die geboue op die dorp in puin gelê of beskadig.
FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1938
Die derde FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi (Frans: Coupe du Monde 1938 – France; Engels: FIFA World Cup) is vanaf 4 tot 19 Junie 1938 in Frankryk aangebied. Dit was die eerste Sokker-Wêreldbekertoernooi wat in Frankryk aangebied is en die tweede in Europa. Dit was die laaste Sokker-Wêreldbekertoernooi voor die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog wat met die Duitse Inval van Pole een jaar later begin het. Die volgende FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1950 sou twaalf jaar later in Brasilië beslis word, nadat die toernooie van 1942 en 1946 weens die wêreldwye oorlog gekanselleer is.
1976
1976 (MCMLXXVI) was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 1976ste jaar van die gangbare jaartelling (Anno Domini), die 976ste jaar van die 2de millennium, die 76ste jaar van die 20ste eeu, en die 7de jaar van die 1970's.
FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1938
15 nasionale sokkerspanne het aan die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1938 deelgeneem; Oostenryk het gekwalifiseer, maar dit is net drie maande voor dié toernooi met die “Anschluss” by Nazi-Duitsland ingelyf. Soos by die vorige FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1934 is tydens dié toernooi geen groepfase beslis nie en dit het met die agtste eindrondte afgeskop. Die verdedigende kampioen Italië het die trofee gewen nadat hulle Hongarye met 4–2 in die eindstryd geklop en sodoende hul tweede wêreldbekertitel ingepalm het. Brasilië het in die derde en Swede in die vierde plek geëindig.
Die Suid-Afrikaanse nasionale sokkerspan het nie aan die toernooi deelgeneem nie omdat hulle nie ’n lid van FIFA was nie. Ander groot sokkerlande soos Argentinië, Uruguay en Spanje bly uit verskeie ander redes weg. Net drie nieeuropese spanne het aan dié toernooi deelgeneem: Brasilië, Kuba en Nederlands-Indië (nou Indonesië). Dit was die laagste aantal nasionale sokkerspanne van buite die gasheer se vasteland nog.
Toewysing
Frankryk is op 13 Augustus 1936 in Berlyn deur FIFA gekies as gasheer vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1938. Ander kandidaatlande was Argentinië en Nazi-Duitsland.
Die stemming het as volg verloop:
Kwalifisering
Uit vrees vir ’n tweede agtereenvolgende toernooi in Europa het nóg Argentinië nóg Uruguay aan dié toernooi deelgeneem. Spanje het weggebly omdat dit deur ’n burgeroorlog verskeur is.
Dit was die eerste toernooi waar sowel die gasheer asook die verdedigende kampioen regstreeks gekwalifiseer het. Verdedigende kampioene het tot die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2006 die reg op regstreekse kwalifisering geniet. Van die 14 oorblywende plekke is elf vir Europese nasionale sokkerspanne gereserveer, twee vir die Amerikas en een vir Asië.
Oostenryk het suksesvol vir dié toernooi gekwalifiseer, maar dié land is net drie maande later tydens die “Anschluss” by Nazi-Duitsland ingelyf en die nasionale sokkerspan moes by die “Groot-Duitse nasionale sokkerspan” aansluit. Letland was naaswenner in Oostenryk se groep van kwalifisering, maar dit is nie genooi om by dié toernooi deel te neem nie. FIFA het Engeland genooi om die leë plek in te neem, maar hulle het geweier. As gevolg hiervan het Oostenryk se teenstander Swede in die agtste eindrondte sonder wedstrydbeslissing vir die kwarteindrondte gekwalifiseer.
Kwalifiserende spanne
Die volgende 16 spanne het vir die finale toernooi gekwalifiseer:
Holrivier (Noordwes)
Die Holrivier is 'n rivier wat in die Noordwes van Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Hartsrivier waar dit by die Spitskopdam invloei.
Catherine McClements
Catherine McClements (gebore 1965) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Weekend with Kate (1990) en in die televisiereekse Water Rats (1996), The Secret Life of Us (2001), en Tangle (2009).
FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1938
Kwalifiserende spanne
]]
Formaat
Die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1938 is oor 16 dae tussen 16 verskillende nasies oor 19 wedstryde uitgespeel. Dit het op 4 Junie 1938 op die Parc des Princes in Parys met ’n wedstryd tussen Switserland en Nazi-Duitsland afgeskop. Die toernooi het geëindig by die Stade Olympique de Colombes in Parys op 19 Junie met die eindstryd tussen Italië en Hongarye, waartydens die verdedigende kampioen die Jules Rimet-trofee ingepalm het. Dieselfde formaat is voorheen tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1934 ingespan.
Kalender
Die volgende tabel dui die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1938 se daaglikse program aan. ’n Groen blokkie dui op wedstryde tydens die uitklopfase en ’n kakie blokkie op beide die bronseindstryd en die eindstryd wat op dieselfde dag beslis is.
Uitklopfase
Die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1938 het direk met die uitklopfase afgeskop en dit het uit 19 wedstryde bestaan: agt agtste eindstryde, vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde, ’n derde-plek-wedstryd en die eindstryd. Buitendien was daar drie herhalingswedstryde.
Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná negentig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om die wenner te bepaal. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel, 15 minute in elke rigting. As daar steeds nie ’n wenner was ná 120 minute nie, is die wedstryd die volgende dag herhaal.
Die loting is op 5 Maart 1938 in die Salon d'Horloge in Parys gehou.
Meeste doele aangeteken
Meeste doele aangeteken:
Bulgar
Bulgar of Bolghar (Tataars: Болгар, Bolgar; Tsjoewasjies: Пӑлхар, Palchar) was van die 8ste tot die 15de eeu periodiek die hoofstad van Wolga-Bulgarye. Dit was geleë aan die oewers van die Wolgarivier, sowat 130 km van die moderne Kazan in wat nou die Spasski-distrik in die Russiese Republiek Tatarstan is. Wes daarvan is ’n klein moderne dorp wat sedert 1991 bekend is as Bolgar. Die terrein is sedert 2014 ’n Unesco-wêrelderfenisgebied onder die naam Bolgar Historiese en Argeologiese Kompleks.
Geskiedenis
Die stad was van die 8ste eeu af ’n hoofstad van Wolga-Bulgarye. Die hoofstad is later weens invalle geskuif na Bilär. Nadat laasgenoemde tydens die Mongoolse invalle verwoes is, het die ou stad ’n sentrum van ’n aparte provinsie in die Goue Horde geword. In die tyd onder Mongoolse beheer het Bulgar baie ryk en tien keer so groot geword.
Ná ’n oorlog in die 1380's en vroeë 1390's tussen twee khans het die rykdom afgeneem en is dit verskeie kere aangeval en geplunder. Dit is eindelik in 1431 deur Wasili II van Moskou verwoes. Dit het bly voortbestaan as ’n Moslemse godsdienssentrum tot die middel van die 16de eeu, toe die Kazanse Khanaat deur tsaar Iwan die Verskriklike verslaan en by die Russiese Ryk ingelyf is.
Gedurende die tsaristiese bewind het Russiese burgers hier gewoon. Pieter die Grote het ’n spesiale oekaz afgekondig om die oorblywende ruïnes te bewaar – dit was moontlik die eerste Russiese wet om ’n historiese erfenis te bewaar.
Belangrikheid
Die Tatare verwys na die stad as Sjari Bolgar (Шәһри Болгар, Şähri Bolğar), dus "die stad Bolgar". Dit is deel van hul kulturele erfenis omdat baie Tatare Wolga-Bulgarye beskou as die voorloperstaat van die Kazanse Khanaat, wat op sy beurt kultuurbande met die moderne Tatarstan het.
Die hoofstad van Tatarstan is vandag Kazan, maar baie Tatare beskou Bulgar as hul antieke en godsdienshoofstad en ’n simbool van die Moslems-Bulgaarse lewe voor die Mongoolse inval van Wolga-Bulgarye.
Denver
Denver (amptelik: City and County of Denver) is die hoofstad en grootste stad van die Amerikaanse deelstaat Colorado met 575 927 inwoners in die stad en 2 330 146 in die metropolitaanse gebied van Denver-Boulder-Aurora (2006). Denver lê in die vallei van die South Platte-rivier, wat deel uitmaak van die hoogvlaktes ten ooste van die Suidelike Rotsgebergte.
Die gebied was aanvanklik 'n klein handelspos vir Indiaanse stamme en pelsjagters en is in 1858 as 'n permanente nedersetting met die naam St. Charles gestig. Die naam is later gewysig na Denver City en uiteindelik net Denver. Nadat die buurstad Auraria in 1860 by Denver ingesluit is, het die stad in 1867 die hoofstad van Colorado geword.
Die plaaslike silwermynbou het in die 1870's en 1880's tot vinnige ekonomiese groei in die stad gelei, en ook ná die agteruitgang van die silwerbedryf het die ontdekking van goudvelde 'n langdurige ekonomiese krisis verhoed. Denver is tans 'n belangrike nywerheids-, handel- en vervoersentrum en beskik oor een van die grootste veemarkte in die Verenigde State. In die plaaslike filiaal van die Amerikaanse Munt, wat in 1906 geopen is, word sowat die helfte van die Amerikaanse muntstukke geslaan. Dit beskik ook oor die tweede grootste goudvoorrade in die VSA. Denver het daarnaas tot 'n gewilde skioord ontwikkel.
Denver pronk met die tiende grootste middestadse distrik en het vanweë sy ligging van presies een myl (1 609 meter) bo seevlak die bynaam The Mile-High City gekry. Ander historiese byname soos Queen City of the Plains ("Koningin van die Vlaktes") en The Rail City ("Die Spoorwegstad") verwys na die belangrike rol wat Denver vir die landbou in die streek en as vervoersentrum gespeel het. 'n Aantal skepe van die Amerikaanse Vloot is vernoem na Denver.
Geskiedenis
Denver is in 1858 in die Kansas-gebied gestig, nadat 'n groep van goud-prospekteerders uit Lawrence (Kansas) in die gewes aangekom en die nedersetting Montana City teen die oewers van die South Platte-rivier gestig het - die eerste in die gebied van die huidige Denver. Die setlaars het die nedersetting egter reeds in die somer van 1859 ten gunste van Auraria en St. Charles City opgegee.
Op 22 November 1858 het generaal William Larimer, 'n spekulant uit die oostelike Kansas, 'n kleim naby Auraria afgesteek en die plek ter ere van die goewerneur van die Kansas-gebied, James. W. Denver, Denver City genoem. Larimer het persele in die dorp aan handelaars en delwers verkoop en sodoende gehoop om die groei van sy nedersetting te bevorder en nuwe emigrante te lok. Denver City was 'n grensstad, en sy ekonomiese basis was die verskaffing van dienste aan plaaslike delwers. Op 28 Februarie 1861 is die Colorado-gebied amptelik gevorm. Die Arapahoe-distrik is op 1 November gestig, en Denver City is ses dae later geïnkorporeer. Die dorp het tot en met 1902 as die administratiewe setel van die Arapahoe-distrik gedien. In 1865 het Denver ook die hoofstad van die Colorado-gebied geword, en die naam is verkort tot Denver. Met die toelating van die deelstaat Colorado tot die Unie op 1 Augustus 1876 het Denver sy hoofstad geword.
In 1890 was Denver met sowat 100 000 inwoners reeds die tweede grootste stad wes van Omaha, maar dit is in 1900 verbygesteek deur San Francisco en Los Angeles. Colorado se parlement het in 1901 besluit om die Arapahoe-distrik in drie gebiede te verdeel: Die Stad en Distrik van Denver, die nuwe Adams-distrik en die Suid-Arapahoe-distrik. Denver was in 1908 die gasheerstad van die Demokratiese Party se Nasionale Byeenkoms.
Alhoewel Denver as die gasheerstad van die Olimpiese Winterspele van die jaar 1976 gekies is, het kiesers teen die gebruik van publieke fondse vir die spele se finansiering gestem, en die olimpiade is gevolglik na Innsbruck in Oostenryk verskuif. Die veldtog se leier, die afgevaardigde Richard Lamm, het veral op die nadelige gevolge vir die gebied se ekologie verwys. Hy is in 1974 as goewerneur van Colorado verkies.
Klimaat
Denver het 'n semi-ariede klimaat met vier onderskeie seisoene. Alhoewel die stad in die Groot Vlaktes lê, word die weersomstandighede in die stad en sy omgewing sterk deur die nabygeleë Rotsgebergte beïnvloed. Die klimaat is in vergelyking met die berggebiede in die weste en die vlaktes oos van die stad in die algemeen gematig, maar nogtans dikwels onvoorspelbaar.
Die gemiddelde jaarlikse temperatuur in Denver is 10,1 °C (50,1 °F) en die gemiddelde jaarlikse neerslag 402 millimeter (15,81 duim). Sneeuvalle begin gereeld teen mid-Oktober, terwyl die laaste sneeuvalle gewoonlik in laat April aangeteken word. Die gemiddelde jaarlikse sneeuval is 156 sentimeter (61,6 duim). Denver het jaarliks sowat 250 sonskyndae.
Die winters in Denver is koud en droog, en alhoewel groot sneeuvalle in die berge wes van die stad aangeteken word, droog die lugmassas, wat oor die voorgebergte beweeg, uit. Daarnaas tree dikwels warm chinook-winde op, wanneer lug, wat oor die berge beweeg het, begin verwarm terwyl dit daal. Die koudste temperatuur ooit is op 9 Januarie 1875 aangeteken, toe die kwik tot by -34 °C (-29 °F) gedaal het.
Lentetyd word deur baie veranderlike weersomstandighede gekenmerk, aangesien Denver deur lugmassas uit alle rigtings geraak kan word. Arktiese lug uit die noorde verenig soms met Pasifiese stormstelsels en lei tot hewige sneeuvalle. Sneeuvalle bereik 'n hoogtepunt in Maart met 'n gemiddelde van 29,7 sentimeter (11,7 duim). Warm lugmassas uit die Golf van Meksiko bring die eerste donderstorms vamn die seisoen, terwyl kontinentale lugmassas someragtige droë en warm weer saambring.
Vanaf mid-Julie bring die mossoen vogtige lug en kort donderbuie in die laat namiddag na Denver. Humiditeitsvlakke is in die algemeen nogtans baie gematig. Die gemiddelde maksimum-temperature in die somer is 29 °C (85 °F), die gemiddelde minima 13 °C (56 °F).
Tropiese mossoen-lugstromings neem in die herfs geleidelik af, en as arktiese lugmassas nader en met vogtige lug uit die Pasifiese noordweste vermeng, bring hulle hewige sneeuvalle teweeg. Die tweede grootste sneeuvalle van die jaar word gewoonlik in November aangeteken.
Ekonomie
Denver se ekonomie trek voordeel uit die stad se geografiese posisie en sy toegang tot sommige van die land se belangrikste vervoerstelsels. Aangesien Denver die grootste stad binne 'n omtrek van 600 myl is en ook halfpad tussen die groot stede van die Midweste soos Chicago en Detroit en die metropole aan die Weskus geleë is, het dit tot 'n sentrum van logistiese diensverskaffing in die Bergstate ontwikkel. 'n Aantal groot maatskappye van die Sentrale Verenigde State het hulle hoofkwartiere in Denver en sodoende van die stad 'n belangrike nasionale handelsentrum gemaak.
Daarnaas het ook 'n groot aantal regeringsinstellings vanweë Denver se geografiese ligging hier hulle hoofkwartiere of kantore opgerig. Die metropolitaanse gebied van Denver-Aurora het nou meer federale werknemers as enige ander vergelykbare gebied, met die uitsondering van Washington, DC. Saam met die regeringsagentskappe het ook baie ondernemings van die krygstuig- en ruimtevaartbedrywe hulle in Denver gevestig. As die administratiewe hoofstad van die deelstaat Colorado beskik Denver ook oor talle werkgeleenthede by die plaaslike regeringsinstellings.
Danksy die nabyheid van die Rotsgebergte met sy minerale rykdom het baie ondernemings in die mynbou- en energiebedryf in die gebied ontstaan. Aanvanklik het goud- en silwerontginning 'n belangrike rol by die ekonomiese ontwikkeling van Denver gespeel. Die energiekrisis van die 1970's en vroeë 1980's het tot 'n beduidende ekonomiese oplewing in Denver gelei - wat selfs in die vermaaklikheidsbedryf met die televisie-sepie Dynasty uitgebeeld is. Grootskaalse boubedrywighede het in die middestad plaasgevind, waar 'n groot aantal nuwe wolkekrabbers opgerig is.
Die ineenstorting van die olieprys (dit het van VSA-$ 34 per vaatjie in 1981 tot slegs VSA-$ 9 in 1986 gedaal) het 'n nekslag vir die plaaslike ekonomie beteken. Byna 15 000 werkers in die oliebedryf is werkloos gelaat, en met sy leegstand van sowat 30 persent van middelstedelike kantore was Denver landswyd op 'n negatiewe rekordvlak. Vandag speel die energie- en mynboubedrywe met maatskappye soos EnCana, Halliburton, Newmont Mining, Noble Energy en Anadarko weer 'n groot rol in die plaaslike ekonomie.
Die telekommunikasiebedryf trek voordeel uit Denver se westelike sentrale ligging in die Bergtydsone (UTC -7), aangesien dit kommunikasie op dieselfde sakedag met albei Noord-Amerikaanse kusgebiede, Suid-Amerika, Europa en Asië vergemaklik. Die ligging op die 105de meridiaan een myl bo seespieël maak van Denver die grootste stad in die VSA, wat maklike satellietverbindings met ses vastelande op dieselfde sakedag kan aanbied. Qwest Communications, EchoStar, Starz-Encore en Comcast is voorbeelde van groot telekommunikasie-maatskappye met bedrywighede in die Denver-gebied.
Alhoewel die resessie in die tegnologiebedryf teen die begin van die 21ste eeu 'n nadelige uitwerking op Denver se ekonomie gehad het, het die plaaslike regering en sakeleiers daarin geslaag om die ekonomie deur middel van effektiewe diversifisering minder afhanklik te maak van die sakesiklusse van sy vroeëre hoofnywerhede. Die Colorado Convention Center, wat in 2005 uitgebou is, het van Denver een van die tien leidende bestemmings vir kongresse landswyd gemaak.
Die Denver Internasionale Lughawe is ook hier naby geleë.
Kultuur
Denver se eerste teater, Apollo Hall, is kort ná die stad se stigting in 1859 geopen en het baie toneelstukke vir die gretige setlaars aangebied. In die 1880's het Horace Tabor Denver se eerste operagebou opgerig. Ná die eeuwisseling het die stadsvaders 'n hernuwingsprogram van stapel gestuur, waarvolgens parke, wandellane, museums en die Munisipale Ouditorium opgerig is, waar in 1908 die Demokratiese Party se Nasionale Konvensie plaasgevind het. Vandag staan dit bekend as die Ellie Caulkins Opera House.
Denver en die metropolitaanse gebiede in die omgewing het ook in die volgende dekades kulturele belange gesteun. Die kiesers in die Metropolitaanse Gebied van Denver-Aurora het in 1988 'n verkoopbelasting van 0,01 persent goedgekeur, die Scientific and Cultural Facilities Tax (SCFD), waarmee fondse aan 'n verskeidenheid kulturele en wetenskaplike instellings en organisasies in die gebied beskikbaar gestel word.
Denver pronk nou met 'n groot aantal museums, wat nasionale bekendheid verwerf het, soos byvoorbeeld die nuwe vleuel van die Denver Kunsmuseum, wat deur die internasionaal befaamde argitek Daniel Libeskind ontwerp is, die tweede grootste Sentrum vir Uitvoerende Kunste in die VSA na die Lincoln Center in New York en stadswyke soos LoDo (Lower Downtown), wat talle kunsgalerye, restourante, kroeë en klubs huisves. Denver is ook as die stad gekies waar 'n museum aan die abstrakte ekspressionistiese skilder Clyfford Still gewy sal word.
Alhoewel Denver in die Amerikaanse musiekgeskiedenis 'n minder belangrike rol speel as byvoorbeeld New York, Detroit en Los Angeles, spog dit met 'n uiters lewendige musiekbedryf, en van sy pop-, jazz-, jam-, folk- en klassieke musiekkunstenaars het nasionale en internasionale bekendheid verwerf. Die stad het veral in die 1960's en 1970's 'n groot rol as sentrum van die folkmusiek gespeel, en welbekende kunstenaars soos Bob Dylan, Judy Collins en John Denver het vir 'n tyd lank in Denver gewoon en in plaaslike klubs opgetree.
Edward Brophy
Edward Brophy (27 Februarie 1895 – 27 Mei 1960) was 'n Amerikaanse akteur en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Whole Town's Talking (1935), A Slight Case of Murder (1938), The Falcon in San Francisco (1945), en The Falcon's Adventure (1946).
Swaelsuur
Swaelsuur (Engels:Sulfuric acid of sulphuric acid ) is 'n baie sterk minerale bytsuur met die molekulêre formule. Dit is 'n reuklose, kleurlose tot liggeel, viskeuse vloeistof wat oplosbaar is in water teen enige konsentrasie. Dit het soms 'n donkerbruin kleur as gevolg van kleursel wat tydens die bereidingsproses bygevoeg is, om gebruikers bedag te maak op die gevaar wat die suur inhou.
Die geskiedkundige naam van hierdie suur is vitrioel-olie. Swaelsuur is 'n swaar, olieagtige, kleurlose suur wat 'n vretende uitwerking op die vel en kleding het. Dit word uit swaeldioksied berei en op groot skaal in die chemiese nywerheid gebruik. Swaelsuur is een van die bekendste en belangrikste chemikalieë en die wêreldproduksie daarvan beloop ongeveer 100 miljoen ton per jaar.
By gewone druk en temperatuur is swaelsuur 'n stroperige vloeistof met 'n digtheid van ongeveer 1 840 kg/ m3 en 'n kookpunt van 611 K (338 °C). Dit is goed wateroplosbaar, hoewel daar by verdunning toegesien moet word dat die suur in 'n dun straal in die water gegiet word en nie andersom nie. In water vorm die swaelsuur hidrate wat sterk higroskopies is en as droogmiddel gebruik kan word.
Dit word byvoorbeeld vir die droging van organiese stowwe soos suiker, hout en papier gebruik. Swaelsuur kom voor in alle vulkaniese bronne, asook op plekke waar steenkool of swaelhoudende olieprodukte verbrand word.
Bereiding
Die grondstof vir die bereiding van swaelsuur is swaeldioksied (SO2). Dit word verkry uit die verbranding van swael, metaalsulfiede of waterstofsulfied (H2S). Swaelsuur word veral in 2 prosesse berei, naamlik die loodkamerproses en die kontakproses.
Die loodkamerproses is een van die oudste chemiese vervaardigingsprosesse en dateer uit 1746. Die vorming van die swaelsuur vind in 'n houer plaas wat met lood uitgelê is. Die kontakproses word so genoem omdat die swaelsuur gevorm word deur die reaksie van SO2 en O2 aan die oppervlak van 'n katalisator soos platinum of vanadiumpentoksied.
Gebruike
Swaelsuur word hoofsaaklik vir die vervaardiging van kunsmisstowwe soos superfosfaat gebruik. Daarvoor hoef die swaelsuur nie gesuiwer te word nie en dit word in verdunde vorm gebruik. Swaelsuur word ook vir die volgende prosesse gebruik:
- Die vervaardiging van ammoniumsulfaat en aluminiumsulfaat.
- Die raffinering van aardolie.
- Die vervaardiging van kunsstowwe.
- Die produksie van reinigers.
- Die vervaardiging van titaanverfstowwe.
- Die beits (oppervlakbehandeling) van metale.
- Die droging van organiese materiale.
- Die vervaardiging van soda, soutsuur en tafelsout.
- Die vervaardiging van glas.
Vervaardiging
Swaelsuur is een van die belangrikste en noodsaaklikste chemikalieë. Dit word industrieël berei tydens die reaksie van water met swaeltrioksied, wat weer gemaak word deur die chemiese kombinasie van swaeldioksied met suurstof deur die kontakproses of die loodkamerproses.
Gebruike
Dit word gebruik in die vervaardiging van plofstof, kunsmis, pigmente, kleur-, genees- en skoonmaakmiddels, asook heelwat anorganiese soute en sure.
Dit is 'n noodsaaklike oksidant in petroleumraffinering en ook heelwat metallurgiese prosesse.
Rooivlerkkwartelvinkie
Die Rooivlerkkwartelvinkie (Paludipasser locustella) is 'n skaars standvoël en plaaslike nomade in vogtige grasveld en vleie, dikwels in groepe. Die voël is 9 cm groot en weeg 8 - 12 gram. In Engels staan die voël bekend as die Locust Finch.
Stephanus van der Walt
Prof. dr. Stephanus Johannes (Eppie) van der Walt (Middelburg, Kaapkolonie, 20 April 1906 – 18 April 1987) was van 1930 tot 1961 agtereenvolgens leraar in vier gemeentes van die Gereformeerde Kerk (GKSA) en daarna tot sy aftrede in 1970 hoogleraar aan die Teologiese Skool van dieselfde kerkverband op Potchefstroom.
Herkoms en opleiding
duimnael|links|320px|Studente Teologiese Vereniging, Teologiese Skool Potchefstroom, 1926. Eerste ry: H.J. Vermeulen, F. Coetzee, P.W. van der Walt, Kuifie van der Walt, [[Sarel van der Walt|S.P. van der Walt, J.H. van Zyl. Tweede ry: J.P. van der Walt, B.J. de Klerk, H.C.J. Flemming, W.J. Postma, L.S. van der Walt, I.J. van der Walt, P.G.W. Snyman. Derde ry: J.J.H. Booysen, W.J. van der Merwe, J.L. van der Merwe, C.E.G. Malan, M. Postma, P.J. de Klerk, S.J. van der Walt, H.F.V. Kruger, J.L. de Bruin, A.L. Aucamp. Vierde ry: Hugo du Plessis, P.J. Liebenberg, Fanus du Toit, B.B.B. Olivier, J.F. du Plooy, J.M. de Wet, J.B. du Plessis, S.C. Venter, A. Postma.]]
duimnael|regs|300px|Dr. Van der Walt was in 1926 lid van die eerste span van die [[PU vir CHO wat ’n enkele punt kon aanteken op ’n Dalrymple-byeenkoms. Staande: S.J. van der Walt, Sampie de Kock, J.J. van der Walt en J. Meyer. Sittende: D.G. Steenkamp, J. Vorster, J.F. du Plooy en W.F. Venter.]]
Eppie van der Walt was die oudste seun van Nicolaas Tjaart van der Walt (Middelburg, Kaap, omstreeks 1880 – Dewetsdorp, 21 Julie 1970) en Anna Maria Susanna van der Walt (Lemoenkraal, distrik Steynsburg, omstreeks 1885 – Steynsburg, 31 Maart 1939). Hy het hom ’n rasegte Van der Walt genoem aangesien al vier sy grootouers gebore Van der Walts was: aan vaderskant Hendrik Stephanus Johannes (Colesberg, 5 Maart 1855 – Middelburg, Kaap, 8 September 1931) en Alida Johanna Aletta (gebore 21 Februarie 1858); aan moederskant Hendrik Roelof (Kaapkolonie, 27 September 1862 – Lemoenkloof, distrik Steynsburg, 10 Maart 1927) en Anna Sophia (gebore 1865). Haar vader, Louis Stephanus (1825–1886) was ook 'n Van der Walt wat met 'n Van der Walt getroud is, naamlik Hester Hendrina Elizabeth (1830–1877). Onder sy grootouers se grootouers was daar twee gevalle van 'n Van der Walt met 'n Van der Walt getrou het sodat daar onder die vier geslagte voor hom in die eerste twee uit twee gebore Van der Walts was, in die tweede vier uit vier, in die derde vyf uit agt en in die vierde sewe uit 16.
In 1922 slaag hy in matriek op Middelburg, Kaap. Aan die PUK behaal hy sy B.A. in 1925, B.D. in 1928 en M.Div. in 1934 met ’n verhandeling oor “Die godsdiens van Israel”. In 1940 behaal hy aan die PUK vir CHO die D.D.-graad onder promotorskap van prof. C.J.H. de Wet op ’n dissertasie “Die godsopenbaring in die teologie van Karl Barth”.
Loopbaan
duimnael|regs|170px|Dr. Van der Walt se vrou, die skrywer [[Ella Eloff-van der Walt.]]
duimnael|regs|300px|Prof. Eppie van der Walt en [[Ella Eloff-van der Walt se grafsteen in die begraafplaas van die Gereformeerde kerk Krokodilrivier, Pansdrift.]]
duimnael|regs|320px|1933: Die Algemene Sinode van die GKSA in sitting te [[Pretoria, afgeneem op die trap van die Uniegebou. Eerste ry: A. Postma, P.G.W. Snyman, Derk Rumpff, J.G.H. van der Walt, I.D. Krüger, prof. J.C. Coetzee, T.T. Spoelstra, A.S.E. Yssel, D.N. Kotzé, W.J. Postma, J.P. van den Berg, I.J. van der Walt. Tweede ry: H.F.V. Kruger, J.H. Boneschans, J.M. de Wet. Tweede ry: W.J. de Klerk, P.J.S. de Klerk, B.J. de Klerk, B. de Klerk, S.J. van der Walt, L.S. van der Walt, J. Schutte, N.H. van der Walt, E.I.J. Venter, H.S. van Jaarsveld, H.J. Venter, D.G Venter, J.V. Coetzee. Vierde ry: J. van Rooy, A. Aucamp, H.P.J. Pasch. Vyfde ry: J.A. van Rooy, J.H. Kruger, G.H.J. Kruger, W.F. Venter, I.J. Lessing, J.B. du Plessis, S.P. van der Walt, J.P. Jooste, J.L. de Bruin, S. du Toit, D.P. du Plessis, F.P.J. Snyman.]]
Hy het agtereenvolgens in die volgende gemeentes gedien: Molteno 1930–1941, Burgersdorp 1941–1946, Brakpan 1946–1952 en Krokodilrivier 1952–1961.
In 1961 is hy benoem om dogmatiek te doseer in die plek van prof. dr. P.J.S. de Klerk. In 1957 het hy as afgevaardigde die groete van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika oorgebring aan die Christian Reformed Church van Amerika, by geleentheid van dié kerk se eeufees. In 1958 het hy as afgevaardigde van die Gereformeerde Kerk die Ekumeniese Sinode te Potchefstroom bygewoon. In sy bedieningstyd het hy besondere aandag gegee aan Christelike onderwys en die sending. Etlike jare het hy as kurator van die Teologiese Skool gedien. Hy het in 1970 afgetree.
Gesinslewe
Prof. Van der Walt is in 1929 getroud met Elsje Magdalena Eloff, ’n agterkleindogter van pres. Paul Kruger en ’n bekende Afrikaanse skryfster onder die naam Ella Eloff-van der Walt. Die egpaar het twee dogters gehad.
Skryfwerk
Uit prof. Van der Walt se pen het onder meer verskyn: Die vaste fondament (dagboek oor die Heidelbergse Kategismus); Die mens of God; Die godsopenbaring in die teologie van Karl Barth; Die heilige huwelik (saamgestelde werk); Geloofsleer en sedeleer (’n handboek vir skole waarin prof. Van der Walt die deel oor die Belydenis geskryf het). Hierbenewens het hy heelparty artikels in tydskrifte geskryf.
Pous Pelagius II
Pelagius II was die 63ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Pelagius II is gebore in Rome, die seun van 'n Goot met die naam Winigild. Op 26 November 579 volg hy Pous Benedictus I op en regeer tot sy dood op 7 Februarie 590. Hy word opgevolg deur Pous Gregorius I. Die naam ‘Pelagius’ beteken 'van die see' in Grieks.
Pontifikaat
Pous Pelagius II het vergeefs probeer om die kerkskeuring, wat ontstaan het as gevolg van die besluite van die konsilie van Chalcedon, te oorbrug. Veral die Lombarde het hom teengewerk. Die pous stuur toe 'n gesant na keiser Mauricius I in Bisantium, maar dit het nie gehelp nie. Hy vra toe hulp by die Franke, maar hulle het Italië verlaat nadat hulle omgekoop is deur die Lombarde.
Op teologies gebied het hy die reëls omtrent die selibaat verskerp, wat egter deur sy opvolger Pous Gregorius I weer verslap is. Hy laat die basiliek van San Lorenzofuori le Mura bou op die plek waar die heilige Laurentius gemartel is.
Pous Pelagius is dood in 590 aan die builepes wat sedert 589 in Rome gewoed het.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
Belinda McClory
Belinda McClory (gebore 1 November 1968) is 'n Australiese aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Matrix (1999), Darklovestory (2006), en X: Night of Vengeance (2011), en in die televisiereeks The Doctor Blake Mysteries (2013).
Sekwensiële logika
In digitale stroombaanteorie word sekwensiële logika beskryf as 'n tipe logikastroombaan waarvan die afvoer van die huidige toevoer sowel as die geskiedenis van die toevoer afhanklik is. Dit kontrasteer met kombinasielogika, waar die afvoer 'n funksie van slegs die huidige toevoer is. Anders gestel bevat sekwensiële logika geheue-elemente wat kombinasie logika nie bevat nie.
Lewerplant
Die lewerplant (Pleiospilos compactus (Aiton) Schwantes) is 'n vygie. Dit groei op 'n hoogte van 700-1700 m op kwartsietdagsome. Dit kom voor in die Karoo Nasionale Park
Die dwergplantjie het gewoonlik net twee verdikte blare wat 6-7 cm lank kan word en 'n amper driehoekige deursnee het. Die blare is grysgroen van kleur en kan rooierig verkleur. Die plantjie kan in matjies van 30 cm deursnee voorkom. Die blommetjie is eenkleurig geel. Hartmann & Leide erken vyf onderspesies:
Jason Raize
Jason Raize (20 Julie 1975 – 3 Februarie 2004) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Brother Bear (2003).
Djin
duimnael|180px|Die profeet [[Iederies besoek die hemel en hel, Persiese skildery.]]
’n Djin, djinn of djien (Arabies: الجن, al-jinn) is ’n bonatuurlike wese in vroeë Arabiese en later Islamitiese mitologie en die Islamitiese godsdiens.
Etimologie
Die Afrikaanse woord genius kom van Latyn af en beteken ’n beskermgees van mense en plekke in die antieke Romeinse godsdiens.
Die Koran
Djins word dikwels in die Koran genoem ("djien" gespel in die Afrikaanse Koran, as enkel- en meervoud); die naam van soera 72 is Al-Jînn of Die Djien.
Volgens die Koran is die djien uit "rooklose, vlammende vuur geskape" (soera 15:27), maar dit het ook ’n fisieke natuur en kan op ’n tasbare manier met mense en voorwerpe te doen kry, en andersom. Die djien, mense en engele is die drie bekende verstandige soort skepsels van Allah. Nes mense kan djien goed, boos en neutraal wees en hulle het dus ’n vrye wil, nes mense. Die duiwel-djien is soortgelyk aan die demoon in die Christelike tradisie. Die djien is nie ’n engel nie en die Koran tref ’n duidelike onderskeid tussen die twee.
Volgens soera 18 (vers 50) is die duiwel (Iblies) "een van die djien". Hy het sy vrye wil misbruik deur nie voor Abraham te buig toe Allah engele en djien opdrag gegee het om dit te doen nie. Daarvoor is Iblies uit die Paradys verban en Satan (Shaytān) genoem.
Holrivier (Oos-Kaap, lat -32,76, long 24,52)
Die Holrivier is 'n rivier wat in die Oos-Kaap van Suid-Afrika vloei.
Aka coralliphaga
Aka coralliphaga is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Kevin Brophy
Kevin Brophy is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Long Riders (1980), Hell Night (1981), en Code Name Vengeance (1987), en in die televisiereeks Lucan (1977).
Seerowersroete
thumb|280px|Kaart uit 1780 van Suider-Afrika, met die [[Mosambiekkanaal en Madagaskar regs.]] thumb|280px|Die [[Kaap die Goeie Hoop.]]
Die Seerowersroete (Engels: Pirate Round) was ’n seilskiproete wat in die 17de en 18de eeu deur veral sekere Engelse seerowers gevolg is. Dit het gelei van die westelike Atlantiese Oseaan, parallel met die Kaapse Roete om die suidpunt van Afrika tot by Madagaskar, en van daar na teikens soos die kus van Jemen en Indië.
Die roete het min of meer ooreengestem met die roetes van die Oos-Indiese Kompanjie van Brittanje en ander lande.
Geografie
Van Madagaskar of die Comore af was ’n paar winsgewende bestemmings beskikbaar. Die belangrikstes was Perim of Mocha by die mond van die Rooisee. Dit was die ideale plek om skepe van die Mogolryk voor te lê en te beroof, veral skepe tussen Surat and Mekka met Moslempassasiers aan boord op pa na die hadj.
Ander seerowers het Mogolhandelaars of swaar gelaaide skepe van die Oos-Indiese Kompanjies naby die kus van Indië of naby Réunion aangeval.
Seerowers sou daarna met ’n soortgelyke roete na die Atlantiese Oseaan terugkeer. Gewoonlik is Madagaskar weer aangedoen om vars voorraad op te laai of te wag dat die moesonwind draai.
Geskiedenis
Die Seerowersroete was van 1693 tot omstreeks 1700 op sy aktiefste en weer van omstreeks 1719 tot 1721. Vir die grootste deel van die 17de eeu was die Spaanse Ryk die grootste teiken van Engelse seerowers. Thomas Tew was die eerste seerower wat met die Seerowersroete langs gevaar het, in 1693. Sy ongelooflik suksesvolle eerste tog en min ongevalle het ander se aandag getrek en gelei tot ’n vloed van seerowers op dié roete.
Djin
Die Koran
Die Koran noem ook dat Mohammed as ’n profeet na "die djien en die mense" gegaan het (soera 51:56) en dat profete en boodskappers na albei gemeenskappe gestuur is Nes mense sal djien geoordeel word op die Oordeelsdag en sal hulle na óf die Paradys (Djanna) óf die Hel (Djahannam) gestuur word na gelang van hul dade.
Seerowersroete
Geskiedenis
Een van die suksesvolste seerowers op die roete was Henry Every, wat ’n persoonlike skip van keiser Aurangzeb van Indië verower het – sy buit was meer as £325 000. Aurangzeb se woedende reaksie teenoor die Britse Oos-Indiese Kompanjie en die kompanjie se daaropvolgende beroep op die Britse parlement vir die bevegting van seerowers, het tot die rampspoedige besluit gelei om ’n kaapvaarder te finansier om jag te maak op die seerowers. Die kaapvaarder wat gekies is, kaptein William Kidd, het toe self ’n seerower op die roete geword.
Djin
Djin-eienskappe
Die sosiale struktuur van djins is dieselfde as mense s’n; hulle het ook konings, howe, troues en rourituele. ’n Algemene geloof is dat daar vyf ordes van djins is: die Marid (die sterkste soort), die Ifrit, die Sjaitan, die Ghoel (of Djin) en die Djan (die swakste soort). Volgens ’n paar hadit-tradisies word djins in drie klasse verdeel: dié wat vlerke het en vlieg, dié wat soos slange en honde lyk en dié wat ononderbroke rondloop. Fozūnī beskryf hulle as wesens wat verskillende vorme het: Sommige lyk soos aasvoëls en slange, ander is lang mans in wit klere. Hulle kan selfs hul verskyning maak as drake, wilde-esels en ander diere. Hulle kan ook ’n menslike vorm aanneem om hul menslike slagoffers te mislei en vernietig.
Ibn Taymiyyah, ’n invloedryke Middeleeuse teoloog, het geglo djins is oor die algemeen "onkundig, vals, verdrukkend en gevaarlik". Hy het geglo djins is verantwoordelik vir baie van die "towerkrag" wat mense waarneem, en dat hulle met towenaars saamwerk om goed ongesiens op te lig, geheime waarhede aan waarsêers openbaar en die stem van afgestorwenes namaak tydens séances.
Sewe konings van die djins word tradisioneel verbind met die dae van die week:
Seerowersroete
Geskiedenis
Een van die redes vir die afname in gewildheid was die vlug van Adam Baldridge van Île Sainte-Marie af. Baldridge en die handelaar Frederick Philipse van New York het ’n handelsooreenkoms gehad waarvolgens Baldridge klere, alkohol en ander noodsaaklike items van Philipse gekoop en dit in Madagaskar aan seerowers verkoop het. Baldridge het egter in 1697 van Madagaskar af gevlug en dié toevlugsoord minder gewild gemaak. Nog redes was die beter beskerming van Indiese en Arabiese skepe en die Spaanse Suksessieoorlog, wat Engelse matrose van 1701 tot 1713 wettige maniere gegee het om skepe as kaapvaarders te plunder. Mense soos John Bowen, Thomas Howard en Thomas White was in dié tyd die laaste seerowers op die Seerowersroete.
Dennilton
Dennilton is 'n dorp vir Swartes in die Sekhukhune-distriksmunisipaliteit van die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Die dorp lê op die grens met Mpumalanga en baie inwoners reis daagliks hiervandaan na hul werksplekke in Gauteng.
Seerowersroete
Geskiedenis
Die einde van Brittanje se deelname aan die oorlog in 1713 het gelei to ’n enorme toename in seerowery in die Karibiese See, maar dit het nog nie die Seerowersroete weer gewild gemaak nie. Eers toe die Karibiese See ’n gevaarlike plek vir seerowers geword het vanweë onder meer aggressiewe veldtogte teen seerowers deur die koloniale Virginië en Suid-Carolina waarin mense soos die berugte Swartbaard gedood is, het seerowers ’n veiliger plek gesoek vir hulle rooftogte en het die Seerowersroete weer gewild geword. Intussen het James Plaintain ’n nuwe seerowersbasis by Ranterbaai op Madagaskar gevestig.
Djin
Djin-eienskappe
Stories oor djins word in baie Moslem-kulture oor die wêreld heen aangetref. In die provinsie Sindh in Pakistan het die storie van die djin in die Abbasidiese tydperk ontstaan en dit het deel van die plaaslike folklore geword. Daar is manlike en vroulike djins (jinn en jiniri onderskeidelik). Verhale oor vroulike djins sluit in Jejhal Jiniri.
Nog verhale oor djins word aangetref in die Duisend-en-een-nag, onder meer in die bekende verhaal Aladdin en die Towerlamp.
Lisa McCune
Lisa McCune (gebore 19 Februarie 1971) is 'n Australiese aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Little Fish (2005) en The Little Death (2014), en in die televisiereekse Blue Heelers (1994) en Sea Patrol (2007).
Seerowersroete
Geskiedenis
Van die laaste seerowers wat tussen 1719 en 1721 op dié roete bedrywig was, was Edward England, John Taylor, Oliver La Buse en Christopher Condent. Taylor en La Buse het die grootste slag geslaan in die geskiedenis van die Seerowersroete deur die Portugees-Oos-Indiese Nossa Senhora Do Cabo in 1721 by Réunion te beroof van diamante en ander skatte van sowat £800 000. Ondanks sulke suksesgevalle het die gewildheid van die roete gou afgeneem. Die laaste seerowerskapteins soos Bartholomew Roberts het dit geïgnoreer.
Aka coralliphaga
Die spons behoort tot die genus Aka en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1971 deur Rützler.
Aka coralliirubri
Aka coralliirubri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Aka en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2007 deur Calcinai, Cerrano & Bavestrello.
Kaapse vuurvinkie
Die Kaapse vuurvinkie (Lagonosticta rubricata) is 'n algemene standvoël van ruigtes in boomveld, savanne en rivierstruikgewas. Die voël is 11 cm groot en weeg 8 - 13 gram. Die voël is die broeigasheer vir die Gewone blouvinkie. In Engels staan die voël bekend as die African Firefinch.
Seerowersroete
Geskiedenis
Van die redes vir die tweede afname in die gewildheid van die Seerowersroete kan wees dat Plaintain Madagaskar in 1728 verlaat het, die al hoe groter greep van die Britse Oos-Indiese Kompanjie, mededinging van Indiese seerowers, die einde van die Mogolryk en die verval van Indië in ’n burgeroorlog.
Kostuums
Kostuums is die kenmerkende styl van 'n rok of uitrusting van 'n individu of groep wat hul klas, geslag, beroep, etnisiteit, nasionaliteit, aktiwiteit of epog weerspieël. Die term is ook tradisioneel gebruik as beskrywing vir tipiese toepaslike klere vir sekere aktiwiteite soos rykostuum, swemkostuum, danskostuum en aandkostuum. Aanvaarbare en toepaslike kostuums is onderhewig aan veranderinge in die modebedryf asook plaaslike kulturêle standaarde.
Etimologie
Die woord kostuum is afgelei van dieselfde Italiaanse woord, oorgeërf vanuit Frans en beteken "mode" of "gebruik".
Nasionale kostuum
Nasionale kostuums of streeksgebonde plaaslike (of uitgeweke) kostuums gee uitdrukking en identiteit aan 'n kultuur se unieke kenmerke. Dit is dikwels 'n bron van nasionale trots. Voorbeelde sluit in die Skotse kilt of Japanese kimono.
Teater kostuum
"Kostuum" verwys dikwels na 'n spesifieke styl om die draer uit te beeld as 'n karakter by 'n sosiale geleentheid in 'n teater opvoering op die verhoog, in 'n film of op televisie. In kombinasie met ander aspekte van toneelkuns, kan teater kostuums akteurs help om karakters uit te beeld asook inligting oor die historiese tydperk/era, geografiese ligging, tyd van die dag, die seisoen of die weer van die teaterproduksie te kommunikeer. Sommige gestileerde teaterkostuums, soos die harlekyn en hanswors in die Commedia dell'arte, oordryf 'n aspek van 'n karakter.
Godsdienstige feeste
Die dra van kostuums is 'n belangrike deel van vakansie ontwikkel uit godsdienstige feeste soos die Mardi Gras (die aanloop tot Paasfees), en Halloween (met betrekking. Die Mardi Gras, kostuums neem gewoonlik die vorm van hofnarre en ander fantasie karakters; Halloween kostuums tradisioneel neem die vorm van bonatuurlike wesens soos spoke, vampiere, pop-kultuur ikone en engele. Kersfees kostuums beeld tipiese karakters uit soos Santa Claus (ontwikkel uit Saint Nicholas) oftewel Kersvader. In Australië, die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State van Amerika is die Amerikaanse weergawe van 'n Kersvaderpak en baard gewild; in Nederland is die kostuum van Zwarte Piet gebruiklik. Paasfees kostuums sluit in die paashaas of ander dier kostuums.
In Judaïsme is dit algemene praktyk om aan te trek op Poerim. Gedurende hierdie vakansie, vier Jode die verandering van hul lot. Hulle is uitgelewer as slagoffers van 'n bose bevel teen hulle, maar ervaar bevryding en word deur die Koning toegelaat om hul vyande te vernietig. 'n Aanhaling uit die Boek van Ester, wat sê: "Op die teendeel" is die rede waarom die dra van 'n kostuum gebruiklik geword het vir hierdie vakansie.
Boeddhiste geloofsfeeste in Tibet, Bhoetan, Mongolië en Lhasa en Sikkim in Indië voer die Cham-dans op, 'n gewilde dans waar maskers en kostuums gebruik word.
Parades en optogte
Parades en optogte bied aan mense die geleentheid om aan te trek in historiese of verbeeldingryke kostuums. So 'n voorbeeld is dat die kunstenaar Hans Makart in 1879 kostuums ontwerp het om die huweliksherdenking van die Austro-hongaarse Keiser en Keiserin te vier. Dit het gelei tot 'n kostuumparade geleid deur die mense van Wene en was 'n gereelde viering tot die middel van die twintigste eeu. Uncle Sam kostuums word gedra op Onafhanklikheidsdag in die Amerika. Die Leeu Dans, wat deel is van die Chinese Nuwe Jaar vieringe, word ook uitgevoer met kostuums. Sommige kostuums, soos dié wat gebruik word in die Draak Dans, word spanne mense benodig om die nodige effek te skep.
Sportgebeure en partye
Openbare sportbyeenkomste soos 'n pretloop verskaf ook geleentheid vir die dra van kostuums, asook privaat maskerballe en fantasie.
Kinders
Kostuums skep die ideale geleentheid vir kinders om te verken en  rollespel te ervaar. Kinders kan byvoorbeeld aantrek soos karakters uit die geskiedenis of uit fiksie, soos seerowers, prinsesse, cowboys of superhelde. Hulle kan ook uniforms aantrek wat in daaglikse werke gedra word soos verpleegsters, polisiemanne, brandweermanne of selfs as plaas- of dieretuindiere. Jong seuns blyk om kostuums te verkies wat die stereotipiese manlike rolle versterk en jong meisies verkies kostuums wat stereotipiese vroulike rolle versterk.
Kostuumspel
Cosplay, 'n woord van Japannese oorsprong wat kort is vir die Engels vir "kostuumspel", is 'n opvoeringskuns waar die deelnemers kostuums en bykomstighede dra wat 'n spesifieke karakter of idee verteenwoordig wat gewoonlik identifiseer met 'n unieke naam (eerder as net 'n generiese woord). Hierdie kostuumdraers skep interaksie om 'n subkultuur gesentreer op rollespel te veroorsaak, sodat hulle kan gesien word in groepe, by 'n byeenkoms of konvensie. 'n Beduidende aantal van hierdie kostuums is tuisgemaak en uniek en is afhanklik van die karakter, idee, of voorwerp wat die kostuumdraer naboots of verteenwoordig. Die kostuums self word dikwels kunstig beoordeel ten opsigte van hoe goed hulle die onderwerp of voorwerp wat die kostuumdraer probeer oordra, verteenwoordig.
Ontwerp
Kostuum ontwerp is om met behulp van klere die algehele voorkoms van 'n karakter of kunstenaar te skep. Kostuum kan verwys na die styl van die drag eie aan 'n spesifieke nasie, klas of tydperk. In baie gevalle, kan dit bydra tot die volheid van die artistieke, visuele wêreld wat uniek is aan 'n spesifieke teater- of filmproduksie. Die mees basiese ontwerpe is vervaardig om status aan te dui, beskerming of beskeidenheid te bied of voorsien visuele belang aan 'n karakter. Kostuums is vir, maar nie beperk tot, teater, bioskoop of musikale optredes. Kostuum ontwerp moet nie verwar word met kostuum koördinasie nie, wat die verandering van bestaande klere behels, alhoewel beide prosesse gebruik word om verhooguitrustings te skep.
Organisasies
Die Kostuum Ontwerpers Gilde se internasionale lidmaatskap sluit rolprent, televisie, en kommersiële kostuum ontwerpers, assistent kostuum ontwerpers en kostuum illustreerders en in totaal meer as 750 lede in.
Publikasies
The Costume Designer is 'n kwartaalikse tydskrif gewy aan die kostuumbedryf.
Noemenswaardige ontwerpers en toekennings
Noemenswaardige kostuum ontwerpers sluit ontvangers van die Academy Award vir die Beste Kostuum Ontwerp, Tony-Toekenning vir die Beste Kostuum Ontwerp, en Drama Lessenaar Toekenning vir Uitstaande Kostuum Ontwerp. Edith Kop en Orry-Kelly, beide gebore in 1897, was twee van Hollywood se mees noemenswaardige kostuum ontwerpers.
DIY en tuisgemaakte kostuums
In die 20ste eeu, het kontemporêre materiaalwinkels kommersiële patrone te koop aangebied vir die maak van kostuums van nuuts af. Sommige maatskappye het ook katalogusse begin saamstel met groot hoeveelhede patrone.