cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oirat-Kalmikiese Volkskongres
Geskiedenis
In Maart 2022 het die voorsitter van die Oirat-Kalmikiese Volkskongres Arslang Sandzjijef en sy adjunkte Batir Boromangnajef, Wladimir Dowdanof en Adoetsje Erdnijef 'n resolusie onderteken wat die Russiese inval in Oekraïne veroordeel. Sandzjijef het verklaar dat die Kalmikiërs aan die Russiese kant geveg het in talle oorloë in die afgelope 400 jaar, maar hierdie aggressiewe oorlog nie kan ondersteun nie.
Haliclona anatarius
Haliclona anatarius is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Oirat-Kalmikiese Volkskongres
Geskiedenis
In Januarie 2023 het die Volkskongres se lid Daavr Dordzhin 'n toespraak in die Europese Parlement in Brussel gehou oor Russiese kolonialisme en die stryd van Rusland se etniese minderhede.
Haliclona anatarius
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1983 deur Lévi & Lévi.
Aspalathus microlithica
Aspalathus microlithica is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos en renosterveld-plantegroei. Dit kom vanaf Bredasdorp tot by Heidelberg voor. Die plant het 30% van sy habitat afgestaan sedert 1940 en word bedreig deur gewasverbouing.
Japie My Skapie
Japie My Skapie is 'n Afrikaanse liedjie.
Lirieke
Japie, my skapie, ek verlang na jou. Japie, my skapie, ek verlang na jou. Kalkoentjies trap al-so, al-so, al-so. Kalkoentjies trap al-so, al-so, al-so.
In die wêreld is nie ene nie, ene nie, ene nie, in die wêreld is nie ene nie, so als jy. Wie het vir Sarie in die doringbos gegooi? Wie het vir Sarie in die doringbos gegooi?
Daar's vuur in die bos, gooi sand op, gooi sand op. Daar's vuur in die bos, gooi sand op: Een, twee, drie!
In die wêreld is nie ene nie, ene nie, ene nie, in die wêreld is nie ene nie, so als jy.
Marie Saxon
Marie Saxon (1904 – 1941) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Broadway Hoofer (1929) en Under Suspicion (1930).
Ethel Teare
Ethel Teare (1894 – 1959) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent A Woman Who Sinned (1924).
Christopher Gorham
Christopher Gorham (gebore 14 Augustus 1974) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent A Boy Called Po (2016) en in die televisiereekse Covert Affairs (2010), 2 Broke Girls (2011), en Insatiable (2018).
Haliclona angulata
Haliclona angulata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1866 deur Bowerbank.
Die Lappop
Die Lappop is 'n Afrikaanse liedjie.
Conservatoire national des arts et métiers
Dit is 'n Franse instelling vir hoër onderwys en navorsing by die Parys.
Die skool is in 1794 deur Henri Grégoire gestig.
Die Lappop
Lirieke
Sy was gedaan en stukkend, verbleek en nie meer mooi nie
Maar, o, ellende toe sy kyk, wat sien die lappop daar?
Net 'n vrot pampoen en 'n stukkende skoen
'n Grammefoonplaat en 'n kous sonder maat
Net 'n leë bottel bier, 'n verlepte angelier
'n Gelapte binneband en 'n ou koerant
Ag hoe droewig voel die lappop toe sy alleen daar lê
Want sy weet dat niemand ooit vir haar, vir lappop meer wil hê nie
En daar lê sy ou lappoppie, op die ashoop so alleen
Ag nee wat sê die lappop, ek soek 'n ander oord
Wat sal die wêreld van my dink, want soort jy weet, soek soort
Ag almal wil vir lappop troos en soebat sy moet bly
Hulle sê dis die mooiste ashoop dié, wat 'n mens nog ooit kan kry
Al die goeters op die ashoop hou gou vergadering
En besluit vir lappop te bekroon as die ashoop koningin
Van toe af bly die lappoppie so trots tevrede daar
En al haar onderdane bedien getrou vir haar
Ja die vrot pampoen en die stukkende skoen
Die grammefoonplaat en die kous sonder maat
Ja die leë bottel bier, die verlepte angelier
Die gelapte binneband en die ou koerant
Gary Warren (akteur)
Gary Warren (gebore 5 Julie 1954) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Railway Children (1970) en Escape from Alcatraz (1979), en in die televisiereekse Z Cars (1962) en Catweazle (1970).
Neurenberg-verhore
Die Neurenberg-verhore (Duits: Nürnberger Prozesse) was 'n reeks militêre tribunale wat deur die Geallieerde Magte van die Tweede Wêreldoorlog ingestel is. Die verhore het veral internasionale aandag getrek weens die vervolging van die leidende figure in die politieke, militêre, en ekonomiese leierskap van Nazi-Duitsland. Hulle was almal op een of ander manier betrokke by die beplanning en die uitvoering van die Sjoa (Holocaust) en ander oorlogsmisdade. Die verhore is in die Duitse stad, Neurenberg gehou. Die eerste, en die bekendste van al hierdie verhore was deur Norman Birkett  beskryf as "die grootste verhoor in die geskiedenis". Hy was een van die Britse regters wat in die verhore gedien het, waartydens die vernaamste oorlogsmisdadigers vanaf 20 November 1945 tot 1 Oktober 1946 deur die Internasionale Militêre Tribunaal (IMT) verhoor is  Die Tribunaal se opdrag was om 23 van die belangrikste politieke en militêre leiers van die Derde Ryk vir oorlogsmisdade aan te kla. Een van die beskuldigdes, Martin Bormann, is egter in absentia verhoor, terwyl nog een, Robert Ley, 'n week nadat die verhore begin het, selfmoord gepleeg het.
Adolf Hitler, Heinrich Himmler, en Joseph Goebbels is nooit voor die hof gedaag nie want hulle het almal in die lente van 1945 selfmoord gepleeg, nog lank voordat die Geallieerdes klagstate teen hulle kon uitmaak.
In die tweede ronde verhore was die sogenaamde "minder ernstige" oorlogsmisdadigers ingevolge die Beheerraadwet 10 deur die Amerikaanse Neurenberg Militêre Tribunale (NMT) hanteer. Hier was die Nazi's se dokters en regters verhoor.
Oorsprong
Dit was teen die einde van die Eerste Wêreldoorlog wat die fondasie  gelê is vir die uiteindelike totstandkoming van die Tribunaal. Teen die einde van die Eerste Wêreldoorlog het die oorwinnaars onderling besluit om die oortreders wat oorlogsmisdade gepleeg het met die Leipzig Oorlogsmisdade-verhore (Leipzig War Crimes Trials) aan te kla. Hierdie verhore is in Julie 1921 in die Reichsgericht (Duitse Hooggeregshof) in Leipzig gehou. Hierdie eerste poging was op 'n baie beperkte skaal gehou en was inderwaarheid baie ondoeltreffend gewees. Aan die begin van 1940 het die Poolse regering-in-ballingskap die Britse- en Franse regering versoek om die Duitse militêre inval in hul land te veroordeel. Die Britte wou dit aanvanklik nie doen nie, maar in April 1940 is daar 'n gesamentlike Brits-Frans-Poolse deklarasie uitgevaardig. Hierdie deklarasie was egter maar ietwat van 'n halfhartige poging gewees."
Eers drie en 'n half jaar later het die gewilligheid om die Duitsers te straf begin gestalte kry toe die Sowjetunie, Verenigde Koninkryk en Die Verenigde State van Amerika op 1 November 1943 die Moskou se Deklarasies gesluit het. Ingevolge hiervan is  die Nazi's "behoorlik gewaarsku" dat die dag wat hulle verslaan word sal die Geallieerde Magte die oorlogsmisdadigers tot aan die einde van die wêreld jag om vir hul wandade te betaal."   Hierdie  verklaarde waarskuwing, dat reg en geregtigheid sal geskied teen oorlogsmisdadigers, was weereens tydens die Jalta-konferensie en in Berlyn in 1945 bekragtig.
Dokumente uit die Britse Oorlogskabinet, wat op 2 Januarie 2006 vrygestel is, wys dat daar reeds so vroeg as in Desember 1944 planne bespreek was oor die beleid vir die straf van Nazi-leiers wanneer hulle gevang word. Die Britse premier Winston Churchill het toe 'n beleid van "summiere teregstelling"  in sekere omstandighede voorgestaan. Hy het eers van sy drastiese planne afgesien nadat hy met die Russe en Amerikaners hieroor beraadslaag het.
Laat in 1943, tydens 'n aandete van die drie staatsleiers by die Teheran Konferensie, het die Sowjet-leier, Josef Stalin, voorgestel dat 50 000 tot 100 000 Duitse stafoffisiere tereggestel word. Amerika se president Franklin D. Roosevelt het 'n grap gemaak en gesê 49 000 sal eerder die ding doen. Churchill, wat gedink het hulle was ernstig, het die idee afgeskiet as "die koelbloedige teregstelling van soldate wat vir hul land geveg het" en dat hy eerder  "self uitgesleep wil word om in die binnehof doodgeskiet te word", as om deel van so iets te wees. Hy het egter bygevoeg dat hy glo oorlogsmisdadigers moet boet vir hul dade en dat, volgens die bepalings van die Moskouse Deklarasies, wat deur homself opgestel is, hulle aangekla moet word op die plekke waar die misdade gepleeg is. Hy was totaal gekant teen teregstellings vir politieke gewin.
Opstel van die howe
Op 20 April 1942 het verteenwoordigers van die nege lande wat Duitsland beset het, die "Inter-Geallieerde Resolusie vir Duitse Oorlogsmisdade" saamgestel. Daar is reeds vooraf op die formaat van die straf wat toegepas sou word, deur die drie groot moondhede, Brittanje, die Sowjetunie en Amerika tydens die samesprekings in Teheran (1943), Jalta en Potsdam (1945) ooreengekom. Frankryk het ook 'n setel op die Tribunaal gekry.
Sowat 200 Duitse oorlogsmisdadigers is in Neurenberg verhoor, en 1 600 ander is op die tradisionele kanale van militêre reg verhoor. Omdat die hof beperk was tot die vervolging ingevolge die oorlogswette het dit nie die jurisdiksie gehad oor misdade wat gepleeg is voor die uitbreek van die oorlog op 1 September 1939 nie
Plasing
Leipzig en Luxemburg was albei aanvanklik oorweeg vir die verhore. Die Sowjetunie wou die hof in Berlyn gehad het omdat dit die hoofstad van die "fascistiese samesweerders" was, maar Neurenberg is gekies vir twee redes, met die eerste rede wat die deurslag gegee het:
Deelnemers
Elkeen van die vier moondhede kon een regter en 'n aflosregter en elkeen een aanklaer vir die verhore aanwys.
Die verhore
Die Internasionale Militêre Tribunaal het op 19 November 1945 in die Paleis van Justisie in Neurenberg begin. Die eerste sessie is deur die Sowjet regter, Nikitchenko aangehoor. Die aanklaer het die klagstaat teen die 24 vernaamste oorlogsmisdadigers en sewe organisasies- die leierskap van die NSdAP, die Rykskabinet, die Schutztaffel (SS), die Sicherheitsdienst (SD), die Gestapo, Sturmabteilung (SA) en die Generale Staf en Opperbevel- in die hof aan die beskuldigdes voorgelees.
Die aanklagte was: Die 24 beskuldigdes, met betrekking tot elke aanklag, was, of aangekla, maar nie skuldig bevind nie (I), aangekla en skuldig bevind (G), of nie aangekla nie (-), soos die lys hier onder aandui: Die beskuldigde, die klag en die uiteinde daarvan.
Teregstellings
Die ter dood veroordeeldes is op 16 Oktober 1946 opgehang met die sogenaamde "standaard-valmetode" pleks van die gebruiklike langer tou wat by sulke teregstellings gebruik word. Die Amerikaners het die aantygings ontken dat die tou te kort was vir die gebruiklike val van die slagoffer en dat dit die Duitse oorlogsmisdadigers dood gewurg het in plaas daarvan dat hul nekke van die val moes breek. Ondanks die ontkennings van die Amerikaanse owerheid was daar bewyse dat van die Duitsers 'n marteldood gesterf het waar hulle tussen 14 en 28 minute aan die tou gehang en stadig doodgewurg het. Die laksman, John C Woods, het 34 Amerikaanse soldate gedurende die oorlog opgehang waarvan verskeie ook verskriklik aan die galgtou gely het. Die teregstellings is in die gimnasium van die hofgebou uitgevoer waar die stellasie vir die galg spesiaal vir die doel gebou is. Die gebou is in 1983 gesloop.
Larry Fink
Laurence Douglas Fink (gebore 2 November 1952) is 'n Amerikaanse miljardêr-sakeman. Hy is die voorsitter en uitvoerende hoof van BlackRock, 'n Amerikaanse multinasionale beleggingsbestuurskorporasie. BlackRock is die grootste geldbestuursfirma ter wêreld met meer as US$10 triljoen se bates onder bestuur, wat die firma enorme mag oor die globale finansiële stelsel gee. In April 2022 is Fink se netto waarde geskat op VS$1 miljard volgens Forbes Magazine. Hy sit op die direksies van die Raad vir Buitelandse Betrekkinge en die Wêreld Ekonomiese Forum.
Hélène de Fougerolles
Hélène de Fougerolles (gebore 25 Februarie 1973) is 'n Franse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Beach (2000), Va Savoir (Who Knows?) (2001), en Fanfan (2003).
Neurenberg-verhore
Teregstellings
Hoewel gerugte dit wil hê dat die lyke na Dachau vervoer en daar verbrand is, is die ware feite dat hulle inderdaad in 'n krematorium in München veras is en hul as is oor die Isar-rivier gestrooi. Die Franse regters het voorgestel dat Göring, Keitel en Jodl deur 'n vuurpeleton doodgeskiet moet word aangesien dit die standaard prosedure is vir 'n militêre krygshof. Biddle en die Sowjetunie se regters het geweier en geargumenteer dat die militêre offisiere hul militêre etos versaak het en dus nie die reg gehad het om op die eerbare wyse voor 'n vuurpeleton te sterf nie. Die gevangenes wat tronkstraf gekry het is in 1947 na die Spandau-tronk oorgeplaas.
Larry Fink
1970 tot 2000
Fink het sy loopbaan in 1976 by First Boston, 'n New York-gebaseerde beleggingsbank, begin waar hy een van die eerste verbandgesteunde sekuriteitshandelaars was en uiteindelik die firma se effekte-afdeling bestuur het. By First Boston was Fink 'n lid van die bestuurskomitee, 'n besturende direkteur en medehoof van die Belasbare Vaste-inkomste-afdeling; hy het ook die Finansiële Toekoms- en Opsies-afdeling begin, en was aan die hoof van die Verband- en Eiendomsproduktegroep.
Neurenberg-verhore
Kritiek
Die Neurenberg-verhore kan sterk aanspraak daarop maak dat dit die belangrikste, sowel as 'n debatteerbare, gebeurtenis sedert die sluiting van vyandelikhede na die Tweede Wêreldoorlog is. Vir diegene wat die verhore steun, is dit die eerste noemenswaardige geval waar 'n wêreldwye regsbeginsel vir die straf van persone wat oorloë begin, of wat onaanvaarbare oorlogstaktieke gebruik, erken en toegepas is.
Larry Fink
1970 tot 2000
In 1988, onder die korporatiewe sambreel van The Blackstone Group, het Fink BlackRock mede-stigter en sy direkteur en HUB geword. Toe BlackRock in 1994 van Blackstone skei, het Fink sy posisies behou, wat hy aangehou het om te beklee nadat BlackRock in 1998 meer onafhanklik geword het. Sy ander posisies by die maatskappy het die voorsitter van die direksie, voorsitter van die uitvoerende en leierskapkomitees, voorsitter van korporatiewe komitees ingesluit. raad, en medevoorsitter van die globale kliëntekomitee. BlackRock het in 1999 ‘n openbare orporasie geword.
Neurenberg-verhore
Kritiek
Vir ander kritici blyk die verhoor en die verloop daarvan in baie opsigte egter 'n ontkenning van regsbeginsels te wees wat hulle as die kern van 'n stelsel van geregtigheid beskou.
Larry Fink
2000s
In 2003 het Fink gehelp om die bedanking van die HUB van die New Yorkse aandelebeurs, Richard Grasso, te beding, wat wyd gekritiseer is vir sy $190 miljoen betaalpakket. In 2006 het Fink die samesmelting met Merrill Lynch Investment Managers gelei, wat BlackRock se batebestuursportefeulje verdubbel het. Dieselfde jaar het BlackRock se aankoop van $5,4 miljard van Stuyvesant Town-Peter Cooper Village, 'n Manhattan-behuisingskompleks, die grootste residensiële-eiendomstransaksie in die Amerikaanse geskiedenis geword. Toe die projek by wanbetaling geëindig het, het BlackRock-kliënte hul geld verloor, insluitend die Kaliforniese pensioen- en aftreestelsel, wat sowat $500 miljoen verloor het.
Neurenberg-verhore
Kritiek
Daar bestaan regmatige besware oor die geldigheid van die verhore, gebaseer op bestaande regsreëls, omdat dit na bewering 'n gevaarlike presedent geskep het. Dit is so omrede die aanklagte en strawwe wat toegepas is tydens die verhore oor 'n ex post facto aard beskik.
Larry Fink
2000s
Die Amerikaanse regering het met BlackRock gekontrakteer om te help skoonmaak ná die finansiële ineenstorting van 2008. Fink se jarelange verhoudings met senior staatsamptenare het gelei tot vrae oor potensiële botsing van belange met betrekking tot staatskontrakte wat sonder mededingende bod toegeken is. BlackRock se kontrak het Fink toegelaat om verhoudings met Obama se eerste Tesourie-sekretaris Tim Geithner en bykomende lede van die Obama-ekonomiese herstelspan te kweek. In 2016 het Fink gehoop om self deel te word van die federale regering as Hillary Clinton se Tesourie-Sekretaris. Terselfdertyd het Blackrock baie voormalige uitvoerende tak-aanstellings by sy firma gehuur, insluitend Cheryl Mills, Christopher Meade, Katheryn Rosen, Michael Pyle, Coryann Stefansson, Gary Reeder en Ken Wilson. Hierdie stap het BlackRock se draaideur met die federale regering versterk.
Neurenberg-verhore
Kritiek
As dit gevolglik die enigste basis was vir die verhoor en straf van diegene wat Duitse burgers vermoor of gemartel het, sou dit 'n basis wees wat die meeste regspraktisyns nie sou bevredig nie. Dit sou soortgelyk wees aan die Nazi-wet van 28 Junie 1935, wat soos volg bepaal het: "Elke persoon wat 'n daad pleeg wat die wet tot straf verklaar of wat straf verdien ingevolge die fundamentele opvattings van die strafreg en die volksgevoel, sal gestraf word." Dit sou teenstrydig wees met die mees fundamentele reëls van strafregspleging naamlik, dat strafregtelike wette nie ex post facto sal wees nie en dat daar "nullum crimen et nulla poena sine lege" sal wees - geen misdaad en geen straf sonder 'n voorafgaande wet nie.
Larry Fink
2000s
In Desember 2009 het BlackRock Barclays Global Investors gekoop, op watter stadium die maatskappy die grootste geldbestuursfirma in die wêreld geword het. Ten spyte van sy groot invloed, is Fink nie algemeen bekend in die openbaar nie, afgesien van sy gereelde verskynings op CNBC. BlackRock het Fink $23.6 miljoen in 2010 betaal, en $36 miljoen in 2021. Teen 2016 het BlackRock $5 triljoen onder bestuur gehad, met 12 000 werknemers in 27 lande.
Neurenberg-verhore
Kritiek
Die gevoel teen 'n wet wat ontwikkel is na die pleging van 'n misdryf, is diep gewortel. Demosthenes en Cicero het die bose aard van terugwerkende wette erken; filosowe so uiteenlopend soos Hobbes en Locke het hul vyandigheid daarteen uitbasuin; en feitlik elke grondwetlike regering beskik oor 'n verbod op ex post facto-wetgewing, welke dikwels gevind kan word in die woorde van die Magna Carta, of bv. artikel I van die Verenigde State se grondwet, of artikel 8 van die Franse Verklaring van die Regte van die Mens.
Larry Fink
2000s
In 2016 het Fink die ABANA-prestasietoekenning in New York Stad ontvang. Dit gee erkenning aan 'n individu wat uitstaande leierskap in bankwese en finansies toon en 'n verbintenis het tot positiewe professionele samewerking tussen die VSA en die Midde-Ooste en Noord-Afrika.
In 2018 was Fink gelys as nr 28 op die Forbes-lys van die wêreld se magtigste mense.
Alexander Murski
Alexander Murski (1 November 1869 – April 1943) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Michael (1924), Zwei Kinder (1924), Sein großer Fall (1926), en Der Hund von Baskerville (1929).
Neurenberg-verhore
Kritiek
Die antagonisme teenoor ex-facto-wette is nie bloot maar gebaseer op die vooroordele of verknogtheid wat 'n advokaat mag hê ten opsigte van 'n Romeinse stelreël nie. Dit berus op die politieke waarheid dat as 'n wet na 'n oortreding geskep kan word, dit absoluut en arbitrêr is. Om terugwerkende wetgewing toe te laat, is om die beginsel van grondwetlike beperking te minag. Dit is om 'n beginsel te laat vaar wat gewoonlik as een van die wesenlike kernwaardes van die regsorde beskou word.
Larry Fink
2000s
Tydens die koronaviruspandemie van 2020 het die Federale Reserwe hul tot BlackRock gewend vir hulp om nood sekuriteite te koop soos tydends die 2008 finansiële krisis.
Gemeenskapsbetrokkenheid
Fink dien op die raad van trustees van die Universiteit van New York, waar hy verskeie voorsitterskappe beklee, insluitend voorsitter van die Komitee vir Finansiële Sake. Hy is ook medevoorsitter van die raad van trustees van die NYU Langone Mediese Sentrum en is 'n trustee van die Seuns- en Meisiesklub van New York. Fink is ook op die raad van die Robin Hood-stigting. Fink het die Lori en Laurence Fink Sentrum vir Finansies en Beleggings by UCLA Anderson in 2009 gestig, en dien tans as voorsitter van die direksie.
Neurenberg-verhore
Kritiek
Maar, wat die moorde op Duitse minderhede betref, het die aanklag volgens sommige kommentators nie vereis dat 'n nuwe wet geskep word nie. Die aanklag het melding gemaak van spesifieke "interne strafwette." En hierdie wette sou volgens die mening voloende wees, gesien in die lig van die wyse waarop die vraag sou ontstaan tydens 'n strafregtelike proses.
Onder universeel aanvaarde regsbeginsels kan die besetting van 'n vyandelike oorlogsmag dikwels ook eie tribunale instel om die binnelandse wetgewing van die besette land namens die inwoners te administreer. As Adolph dus Berthold doodgemaak het voordat die Amerikaanse Leër München beset het, sou dit normaal wees dat die Amerikaanse regering 'n militêre tribunaal opstel om Adolph te verhoor. Maar veronderstel dat Adolph as verweer die stelling opper dat hy optree volgens opdragte van meerderes (in militêre rang), wat die wet van Duitsland is.
Larry Fink
Gemeenskapsbetrokkenheid
In sy 2018 jaarlikse ope brief aan HUB's, het hy 'n beroep op korporasies gedoen om 'n aktiewe rol te speel in die verbetering van die omgewing, om te werk om hul gemeenskappe te verbeter, en om die diversiteit van hul arbeidsmagte te vergroot. Dit is geneem as bewys van 'n stap deur BlackRock, een van die grootste openbare beleggers, om hierdie teikens proaktief af te dwing. In sy ope brief van 2019 het Fink gesê dat maatskappye en hul HUB's in 'n leierskapvakuum moet tree om sosiale en politieke kwessies aan te pak wanneer regerings versuim om hierdie kwessies aan te spreek.
Ná die moord op Jamal Khashoggi in Oktober 2018, het Fink planne om 'n beleggingskonferensie in Saoedi-Arabië by te woon, gekanselleer.
Neurenberg-verhore
Kritiek
Indien die verweer geopper is, en indien ons aanneem dat daar in Duitsland toepaslike verontskuldigende wette bestaan het, sou die regsbeginsel van opdragte wat vanaf jou meerderes ontvang word en wat derhalwe uitgevoer moes word, desondanks volgens bekende beginsels van die Duitse reg wat na die middeleeue terugdateer en van die huidige Anglo-Amerikaanse teorieë verskil, deur 'n hof wat Duitse reg toepas buite rekening gelaat kon word as synde 'n miskenning van "natuurlike reg" en derhalwe nietig.
Larry Fink
Gemeenskapsbetrokkenheid
Fink het in sy 2020 jaarlikse ope brief omgewingsvolhoubaarheid as kerndoelwit vir BlackRock se toekomstige beleggingsbesluite aangekondig. In hierdie brief het hy verduidelik hoe klimaat 'n drywer in die ekonomie sal word, wat alle aspekte van die ekonomie raak. Hy het ook in 'n aparte brief (aan beleggers) verklap dat BlackRock bande met vorige beleggings gaan verbreek wat termiese steenkool en ander beleggings wat 'n groot omgewingsrisiko inhou, behels.
Larry Fink is ook jarelange skenker en ondersteuner van die New York City Police Foundation: 'n groep wat finansiële ondersteuning aan die New York Stad Polisie Department (NYCP) bied. Die nie-winsgewende Color of Change het 'n beroep op Fink gedoen om van die NYC-polisiestigting te onttrek in die nasleep van die moord op George Floyd en daaropvolgende landwye betogings.
Neurenberg-verhore
Nalatenskap
Die Tribunaal het die grondslag gevestig dat "misdade teen internasionale reg deur mense, en nie deur abstrakte entiteite gepleeg word nie, en deur die indiwidue te straf wat sulke misdade pleeg, kan die voorskrifte van die internasionale reg afgedwing word." Die skep van die Internasionale Militêre Tribunaal het die weg gebaan vir die verhore van die minder belangrike Nazi-amptenare en die Nazi-dokters wat eksperimente op mense in die aanhoudingskampe uitgevoer het. Die Internasionale Militêre Tribunaal was die model vir die Internasionale Militêre Tribunaal vir die Verre Ooste waar Japannese amptenare vir misdaad teen vrede en teen die mensdom aangekla is. Dit was ook die model vir die Eichmann-verhoor en vir die hedendaagse howe in Den Haag waar die oorlogsmisdade van die negentigerjare in die Balkanlande en die verhore in Arusha vir die Rwandese volksmoord gebruik is.
Larry Fink
Persoonlike lewe
Fink is sedert 1974 met sy vrou Lori getroud en besit huise in Manhattan, North Salem, New York, en Vail, Colorado. Die egpaar het drie kinders. Joshua, hul oudste seun, was uitvoerende hoof van Enso Capital, 'n nou ontbinde verskansingsfonds waarin Fink 'n aandeel gehad het. Fink is 'n lewenslange ondersteuner van die Demokratiese Party.
Publieke persepsie
In sy 2018 jaarlikse brief aan aandeelhouers het Fink gesê dat ander maatskappye bewus moet wees van hul impak op die samelewing, anti-oorlogsorganisasies is egter ontevrede met Fink se stelling, want sy maatskappy, BlackRock, is die grootste belegger in wapenvervaardigers deur sy U.S.Aerospace and Defence ETF. In September 2018 het 'n aktivis van die Amerikaanse nie-winsgewende organisasie Code Pink Fink op die verhoog by die Yahoo Finance All Markets Summit gekonfronteer.
Neurenberg-verhore
Nalatenskap
Die Neurenberg-verhore het 'n groot invloed op die ontwikkeling van internasionale strafreg gehad. Die Opsommings van die Neurenberg-verhore het as modelle gedien vir::
Larry Fink
Klimaatverandering
In 2022 is Fink deur The Guardian as een van die VSA se top "klimaatskurke" aangewys as gevolg van BlackRock wat voordeel getrek het uit ontbossing.
Neurenberg-verhore
Internasionale Strafhof
Die Neurenberg-verhore het gesorg dat 'n permanente internasionale strafhof baie vinnig gevestig is. Dit het uiteindelik gelei tot die aanvaarding van die statuut van die Internasionale Strafhof. Die behoefte aan so 'n internasionale liggaam het na vore gekom tydens die verhore toe daar gevind is dat 'n oplossing gevind moes word vir die teenstrydige hofprosedures van die Duitse regstelsel en die Amerikaanse regstelsel. Die misdaad van sameswering was onbekend in die burgerlike regstelsels van Europa. Die Duitse verdedigingspanne het dit dus as onregverdig beskou dat die beskuldigdes aangekla is van 'n sameswering om misdade te pleeg waar regters in lande waar die gemenereg gebruik word, dit as vanselfsprekend en korrek beskou het.
Claude France
Claude France (9 Maart 1893 – 3 Januarie 1928) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Father Goriot (1921), Le bossu (1925), Fan Fan the Tulip (1925), en Le berceau de dieu (1926).
Marc Warren
Marc Warren (gebore 20 Maart 1967) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Green Street Hooligans (2005) en Wanted (2008).
Haliclona arctica
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Hentschel.
Roes (kleur)
Roes is die kleur van geroeste yster, dus die rooibruin kleur van ysteroksied.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word roes as volg voorgestel:
Smarag Boeddha
thumb|280px|Die Smarag Boeddha in sy winteruitrusting.
Die Smarag Boeddha (พระแก้วมรกต, Phra Kaeo Morakot, of พระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร, Phra Phuttha Maha Mani Rattana Patimakon) is 'n standbeeld van 'n mediterende Gautama Boeddha in die lotusposisie wat gemaak is van 'n groen halfedelsteen (jaspis eerder as smarag of jade; die woord "smarag" verwys na die kleur). Dit is in goud geklee en is sowat 66 cm hoog. Dit word as die heilige beskermingsbeeld van Thailand beskou en word gehou in die Tempel van die Smarag Boeddha (Wat Phra Kaew) op die terrein van die Groot Paleis van Bangkok.
Geskiedenis
Historiese bronne dui aan die standbeeld het in 1434 in die Koninkryk Lan Na van Noord-Thailand sy verskyning gemaak. Volgens een weergawe van sy ontdekkingsverhaal het weerlig die chedi in Wat Pa Yia (die Bamboeswoudklooster, later hernoem tot Wat Phra Kaew) in Chiang Rai raak geslaan en die Boeddha binne-in ontbloot, bedek met pleisterkalk. Die beeld is in die kloostervader se huis geplaas en hy het agtergekom die pleisterkalk op die neus skilfer af en onthul 'n groen kleur daaronder. Hy het die pleisterkalk verwyder en ontdek die Boeddha is van 'n groen halfedelsteen gemaak. Dit het bekend geword as die Phra Kaew Morakot, of Smarag Boeddha in Afrikaans. ("Smarag" verwys na sy groen kleur in Thai, nie die naam van die steen nie.) Sommige kunshistorici beskryf die beeld as van die Chiang Saen-styl van die 15de eeu, wat sou beteken dit is van Lan Na-oorsprong.
Volgens die legende wou koning Sam Fang Kaen van Lan Na dit hê vir sy hoofstad, Chiang Mai, maar die olifant waarop dit vervoer is, het op drie geleenthede daarop aangedring om eerder na Lampang te loop. Dit is beskou as 'n goddelike teken en die Smarag Boeddha is vir die volgende 32 jaar gehou in 'n spesiaal geboude tempel (nou bekend as Wat Phra Kaeo Don Tao). In 1468 het koning Tilokaraj dit na Chiang Mai laat skuif, waar dit in 'n nis in 'n groot stoepa met die naam Chedi Luang gehou is.
In 1552 is dit na Luang Prabang verskuif, op daardie stadium die hoofstad van die Laosiaanse koninkryk Lan Xang. 'n Paar jaar later is die kroonprins van Lan Xang, Setthathirath, genooi om die koning van Lan Na te word, want sy moeder was die dogter van die koning van Chiang Mai wat sonder 'n erfgenaam gesterf het. Hy het later ook koning van Lan Xang geword toe sy vader, koning Photisarath, oorlede is. Hy het teruggekeer huis toe en die Boeddhabeeld saam met hom geneem.
In 1564 het koning Setthathirath dit na Vientiane verskuif nadat hy dit sy nuwe hoofstad gemaak het, en dit is gehuisves in die Haw Phra Kaew. Dit sou 214 jaar daar bly.
In 1779 het die Siamese generaal Chao Phraya Chakri Laos binnegeval, Vientiane verower en die Boeddhabeeld na Siam geneem. Dit is geplaas in 'n heiligdom naby Wat Arun in Thonburi, die nuwe hoofstad van Siam. Chao Phra Chakri het toe self die troon oorgeneem en die Chakri-dinastie van die Koninkryk Rattanakosin gestig, waar hy later koning Rama I geword het. Hy het sy hoofstad oor die Chao Phrayarivier geskuif na sy huidige ligging in Bangkok en die Groot Paleis laat bou, met die Wat Phra Kaew binne sy mure. Op 22 Maart 1784 is die Smarag Boeddha geskuif na die Ubosot van die Wat Phra Kaew-tempelkompleks.
Tempels van die Smarag Boeddha
thumb|160px|'n Foto van die Smarag Boeddha sonder sy versierings (1932).
Beskrywing
Die Boeddha is van 'n halfedelsteen gemaak wat soms as jaspis en soms as jade beskryf word. Dit is nie van smarag nie; die "smarag" in die naam verwys bloot na die beeld se kleur en nie sy samestelling nie. Die beeld is nog nie ontleed om vas te stel watter soort steen dit is nie.
Die figuur is 48 cm breed by die skoot en 66 cm hoog. Die Boeddha is in 'n sittende posisie, met sy regterbeen wat op die linkerbeen rus. Dit is 'n styl wat daarop dui dat dit in die laat Chiang Saen- of die Chiang Mai-skool gemaak is, nie veel vroeër as die 15de eeu nie. Die meditasiehouding van die beeld was egter nie in Thailand gewild nie, maar wel in Suid-Indië en Sri Lanka, wat die teorie ondersteun dat dit in een van dié lande ontstaan het.
Seisoenale versierings
Die Smarag Boeddha het drie stelle goue seisoenale versierings. Twee is deur Rama I laat maak, een vir die somer en een vir die reënseisoen, en die derde een deur Rama III vir die winter, of koel seisoen. In 1996 is die goue herdenking van Rama IX se bewind gevier deur 'n replika van elk van die stelle te laat maak. Die oorspronklikes, wat ouer as 200 jaar is, word nou uitgestal in die Museum van die Smarag Boeddha-tempel in die Middehof van die Groot Paleis van Bangkok.
Die versierings word deur die koning van Thailand omgeruil, of andersins deur 'n senior lid van die koninghuis namens hom, in 'n seremonie aan die begin van elke seisoen – omstreeks Maart, Augustus en November.
Catherine Scorsese
Catherine Scorsese (16 April 1912 – 6 Januarie 1997) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The King of Comedy (1982), Goodfellas (1990), Cape Fear (1991), en Casino (1995).
Smarag Boeddha
Seisoenale versierings
Die Smarag Boeddha se drie stelle versierings is:
thumb|center|500px|Die Smarag Boeddha in die drie seisoenale uitrustings, van links: somer, reënseisoen, winter.
Verree Teasdale
Verree Teasdale (15 Maart 1903 – 17 Februarie 1987) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente A Midsummer Night's Dream (1935), The Milky Way (1936), 5th Ave Girl (1939), en Come Live with Me (1941).
Robert Naegele
Robert Naegele (23 Junie 1925 – Januarie 2016) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Der Idiot (1968), Königlich Bayerisches Amtsgericht (1969), Das Haus der Krokodile (1976), en Die Buddenbrooks (1979).
Irene Tedrow
Irene Tedrow (3 Augustus 1907 – 10 Maart 1995) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Empire of the Ants (1977) en Midnight Madness (1980), en in die televisiereekse Matinee Theatre (1955) en The Amazing Spider-Man (1977).
Dricus du Plessis
Dricus du Plessis (gebore 14 Januarie 1994) is 'n Suid-Afrikaanse professionele gemengde gevegskunstenaar wat tans aan die middelgewig-afdeling van die Ultimate Fighting Championship (UFC) deelneem. Hy het voorheen aan die middelgewig-afdeling van Extreme Fighting Championship (EFC) deelgeneem, waar hy die voormalige middelgewig- en weltergewigkampioen is.
Hy is sedert 2013 'n professionele vegter en het ook meegeding vir die Pools-gebaseerde promosie Konfrontacja Sztuk Walki (KSW). Benewens die feit dat hy 'n tweemalige EFC-middelgewig- en voormalige EFC-weltergewigkampioen is, is hy ook 'n voormalige KSW-weltergewigkampioen. Vanaf 11 Julie 2023 is hy die nommer 1 op die UFC-middelgewigranglys.
Lothar Müthel
Lothar Müthel (18 Februarie 1896 – 4 September 1964) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Woman in Heaven (1920), Destiny (1921), Lucrezia Borgia (1922), en Götz von Berlichingen zubenannt mit der eisernen Hand (1925).
Harold Warrender
Harold Warrender (15 November 1903 – 6 Mei 1953) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Scott of the Antarctic (1948), Pandora and the Flying Dutchman (1951), en Ivanhoe (1952).
Brons (kleur)
Brons is 'n metaalbruin kleur wat soos die metaallegering brons lyk.
Haliclona binaria
Haliclona binaria is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Brons (kleur)
Die eerste aangetekende gebruik van brons as 'n kleurnaam in Engels was in 1753.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word brons as volg voorgestel:
Haliclona binaria
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Topsent.
Micheline Francey
Micheline Francey (19 Oktober 1919 – Januarie 1969) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Devil Is an Empress (1938), Le petit Jacques (1953), Vestire gli ignudi (1954), en Raspoutine (1954).
Aspalathus myrtillifolia
Aspalathus myrtillifolia is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Daar is baie min oor die spesie bekend en die enigste monster van die plant is in die 1700's gevind.
Haliclona bioxeata
Haliclona bioxeata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1994 deur Boury-Esnault, Pansini & Uriz.
Mark-Paul Gosselaar
Mark-Paul Gosselaar (gebore 1 Maart 1974) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Good Morning, Miss Bliss (1987), Saved by the Bell (1989), NYPD Blue (1993), en Saved by the Bell: The College Years (1993).
Evelyn Scott (aktrise)
Evelyn Scott (20 April 1915 – 31 Januarie 2002) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Mike Hammer (1958), Peyton Place (1964), en Return to Peyton Place (1972).
David Warrilow
David Warrilow (28 Desember 1934 – 17 Augustus 1995) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Simon (1980), Radio Days (1987), Barton Fink (1991), en Les derniers jours d'Emmanuel Kant (1996).
Taankleurig
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word taan as volg voorgestel:
Jocelyn Seagrave
Jocelyn Seagrave (gebore 9 September 1968) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Moonbase (1997) en in die televisiereeks V.I.P. (1998).
Robert Gossett
Robert Gossett (gebore 3 Maart 1954) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Batman Returns (1992), The Net (1995), en Arlington Road (1999), en in die televisiereeks The Closer (2005).
Ève Francis
Ève Francis (20 Augustus 1886 – 6 Desember 1980) was 'n Franse aktrise, assistentregisseuse, en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Frivolité (1918), Fumée noire (1920), Eldorado (1921), en The Flood (1924).
Diane Shalet
Diane Shalet (23 Februarie 1934 – 23 Februarie 2006) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Reivers (1969) en The Last Tycoon (1976), en in die televisiereekse Mannix (1967) en The Waltons (1971).
Haliclona borzatii
Haliclona borzatii is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1978 deur Sarà.
Aspalathus monosperma
Aspalathus monosperma is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Dit kom vanaf Hottentots Hollandberge tot die Palmietrivierberge voor en het 'n voorkomsgebied van 482 km². Die plant word as seldsaam beskou.
Max Nemetz
Max Nemetz (7 September 1886 – 2 Julie 1971) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Nosferatu (1922).
Tsjetsjniërs
Die Tsjetsjniërs (Tsjetsjnies: Нохчий Noxçiy; Oud-Tsjetsjnies: Нахчой Naxçoy) is 'n etniese groep van die Nach-volke inheems aan die noordelike Kaukasus-streek in die Europese deel van Rusland. Hulle praat Tsjetsjnies, 'n Noordoos-Kaukasiese taal, as moedertaal en Russies as tweede taal. Die Tsjetsjniërs is hoofsaaklik aanhangers van die Soennitiese Islam, gevolg deur klein minderhede van Oosters-Ortodokse Christene en Ateïste.
Sepia (kleur)
Sepia is 'n donker bruingrys kleur wat vernoem is na die ryk bruin pigment wat uit die inksak van 'n seekat gehaal word.
Tsjetsjniërs
Tsjetsjniërs vorm die sesde grootste etniese groep in Rusland en maak sowat 1% van dié land se bevolking volgens die sensus van 2010 uit. Die meeste Tsjetsjniërs leef in die outonome republiek Tsjetsjnië (Rusland), gevolg deur Turkye.
Sepia (kleur)
Sepia beteken "seekat" in Grieks.
Tsjetsjniërs
Tsjetsjniërs is nou verwant aan die Ingoesjetiërs in die aangrensende Ingoesjetië en albei behoort tot die Nach-volke.
Sepia (kleur)
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word sepia as volg voorgestel:
Ben Warriss
Ben Warriss (29 Mei 1909 – 14 Januarie 1993) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Rhythm Serenade (1943), What a Carry On! (1949), en Stick 'Em Up (1950), en in die televisiereeks Double Cross (1956).
Ligbruin
Ligbruin is 'n kleur, 'n ligte skakering van bruin.
'n Ligbruin pelskleur (Engels: fawn) word by verskeie honderasse aangetref, bv. Boksers, Great Danes en mopshonde.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word ligbruin as volg voorgestel:
Susan Gerbic
Skeptiese aktivisme
Gerbic het grood geword in Salinas, Kalifornië in 'n Suidelike-Baptiste huishouding. Haar belangstelling in paranormale en onkonvensionele onderwerpe het begin toe sy bang gemaak was deur berigte oor spontane ontbranding van die mens, "die idee dat jy in die straat af kan loop en skielik opskiet!" Haar godsdienstige opvoeding was in haar laat tienerjare uitgedaag, het Gerbic aan Skeptical Inquirer-redakteur, Benjamin Radford gesê toe sy die term "ateïs" die eerste keer teëkom. Dit was tydens haar junior-jaar aan die Hoërskool Alisal, danksy een van haar onderwysers, mnr. Borman. "Ek het eendag opgemerk dat hy nooit die gedeelte in die Eed van getrouheid wat verwys na 'onder God' gesê het nie," het sy gesê. "Ek het hom gevra waarom, en hy het gesê dit is omdat hy 'n ateïs was. Ek het nog nooit eens die woord gehoor nie." Wanneer sy uitgevind het daar was ander mense wat die selfde gevoel het as wat sy het gevoel het, het sy alles wat sy kon oor die onderwerp begin lees. In 1996, wa die tydsfkif Skeptical Inquirer deurslaggewend in haar transformasie na 'n wetenskaplike skeptikus.
Alma Tell
Alma Tell (27 Maart 1898 – 1934) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Simon, the Jester (1915), On with the Dance (1920), Paying the Piper (1921), en The Silent Command (1923).
Susan Gerbic
Skeptiese aktivisme
In 2000 het Gerbic haar eerste konferensie, die Skeptic's Toolbox in Eugene, Oregon, bygewoon. Gerbic het vir Wikipedia begin redigeer na haar ondervindings met drie "Amazing Adventure"-vaarte, wat deur die James Randi Educational Foundation opgestel was, en verskeie van "The Amaz!ng Meetings". Sy wou iets meer proaktief doen, en daarom het sy haar aandag daarop gerig om Wikipedia te redigeer. Haar eerste bydrae was 'n foto van Brian Dunning van die "Skeptoid"-potgooi.
Fladderpapiertjie
Die Fladderpapiertjie (Leptosia alcesta Stoll.) is 'n vlinder wat in Suid-Afrika voorkom.
Susan Gerbic
Guerrilla-skeptisisme op Wikipedia
Gerbic is die stigter en leier van "Guerrilla Skepticism on Wikipedia" (GSoW), 'n organisasie wat hom toespits op die verbetering van die inhoud op Wikipedia deur artikels te verbeter en te skep wat die ideale van wetenskaplike naturalisme en wetenskaplike sketisisme weerspieël. Tot en met Augustus 2018, het die GSoW-projek meer as 600 Wikipedia-bladsye in verskeie tale geskryf of volledig herskryf, wat gesamentlik meer as 30 miljoen keer gelees is.
Fladderpapiertjie
Dis 'n spesie van die tropiese Afrika wat voorkom van die westelike bosse oor Sentraal- na Oos-Afrika en vandaar suidelik tot die warmer noordoostelike dele van Suider-Afrika. 'n Ondersoort kom op Madagaskar voor. Mannetjies en wyfies is eenders. Bokant: die grondkleur is wit. Die voorvlerk het 'n swart band aan die punt en 'n swart kol. Onderkant: die kol op die voorvlerk is opvallend.
Susan Gerbic
Guerrilla-skeptisisme op Wikipedia
Gerbic en Mark Edward het met die naam "Guerrilla Skepticism on Wikipedia" (GSoW) vorendag gekom om skeptiese aktivisme te beskryf wat "meer ondergronds, meer voetsoolvlak, meer molagtig" is. Die idee vir 'n georganiseerde poging kom van Tim Farley af nadat Gerbic gefrustreer is deur tipiese Wikiprojekte, wat hulle slaapend of nie gebruikersvriendelik gevind het nie, veral vir nuwe redakteurs. In plaas daarvan het sy met ander Wikipedia-redakteurs direk gekommunikeer en hulle opgelei deur Facebook of e-pos. Sy verklaar dat die formele begin van GSoW in Mei 2010 is, en tog word sy verjaardag in Junie gevier. Belangstelling in die projek het gegroei nadat Gerbic aanbiedings by SkeptiCalcon gedoen het, 'n Sondagkoerant-aanbieding by "The Amaz!ng Meeting" gedoen het, en ook 'n webjoernaal oor die onderwerp geskep het. In 'n onderhoud met Richard Saunders verklaar sy dat hierdie soort projek "'n perfekte storm is, ons sou dit nooit sonder die internet kon doen nie".
Maureen Teefy
Maureen Teefy (gebore 26 Oktober 1953) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente 1941 (1979), Fame (1980), Grease 2 (1982), en Supergirl (1984).
Fladderpapiertjie
'n Enkel eier word gelê op 'n jong eindblaar van die gasheerplant, wat aan die genus Capparis (kapperbos) uit die Capparidaceae behoort.
Susan Gerbic
Guerrilla-skeptisisme op Wikipedia
Gerbic spandeer baie van haar tyd om die nuwe lede van die uitbreidende span op te lei om basiese take te verrig wat nodig is om die ensiklopedie effektief te redigeer, en onderwerpe so uiteenlopend soos Sciëntologie, VVV's en Entstofhuiwering aan te pak. Sedert sy ontstaan het die GSoW-span gegroei, met WIRED wat in Julie 2018 berig het dat die projek meer as 120 internasionale redakteurs het.
Buikpotiges
Buikpotiges (Gastropoda) is 'n klas diere wat aan die filum van weekdiere (Mollusca) behoort. Dit is die grootste klas in dié orde. Twee derdes van die spesies word in mariene omgewings aangetref, maar sommige word ook in varswater en op land aangetref. Buikpotiges kan in twee groepe verdeel word: slakke en naakslakke. Slakke het 'n dop terwyl naakslakke 'n klein dop of 'n interne dop het. Die meeste slakke het 'n duidelike kop waar die oë en sensor tentakels is. Die kop vloei in die lyf in wat 'n voet het aan die onderkant. Hulle vreet plante en diere, lewend of dood met 'n raspertong wat bekend staan as 'n radula. By party spesies verskil die geslagte terwyl ander hermafrodities is. Almal lê eiers waaruit larwes uitbroei.
Carole Franck
Carole Franck (1970) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Blame it on Fidel (2006), Amour (2012), en Young & Beautiful (2013), en in die televisiereeks Nicolas Le Floch (2008).
Susan Gerbic
Guerrilla-skeptisisme op Wikipedia
Lede van GSoW word aangemoedig om opmerklike skeptiese of wetenskaplike artikels in die algemene media te identifiseer wat as belangrike verwysings kan dien, en dit dan op enige toepaslike Wikipedia-bladsye te noem. Gerbic noem sulke bewerkings "terugwaartse redigering", wat die omgekeerde is van die meer tipiese proses waar 'n redakteur aan 'n enkele Wikipedia-artikel gaan werk, en dit met verwysings uit baie bronne verbeter. GSoW-redakteurs soek na skeptisisme-verwante artikels wat verbeter moet word deur verwysings uit gewilde skrywe, potgooi en ander verwysings te voeg. Hulle sal navorsing deel en andersins onder die span saamwerk. Soms sal hulle onderhoude voer met noemenswaardige persone om die aanhalings en bronne te verbeter. Gerbic het as voorbeeld die Wikipedia-bladsy van die self-belydende psigiese verhoogkunstenaar Sylvia Browne gebruik tydens 'n lesing by "The Amaz!ng Meeting". Sy sê dit wys dat mense wat inligting soek Wikipedia as 'n neutrale, virusvrye, gebruikersvriendelike webwerf verkies. Sy noem dit die Gouelokkies-effek.
Buikpotiges
By sommige gepaarde orgaanstelsels is een van 'n paar of gereduseer, of heeltemal verlore. Die mate van torsie kan in uiterste gevalle tot 180° wees, hoewel 'n mate van ontdraaiing of detorsie in sommige gevalle plaasgevind het. Die asimmetriese liggaamsbou kan ook uitwendig aan die huisslak se skulp gesien word. Die skulp is 'n eensydig kegelvormige struktuur wat in naakslakke of gereduseer, of heeltemal afwesig is.