cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Victor Munnik
Lewe en werk
In Januarie 2014 sluit hy as navorsingsgenoot aan by die Society, Work and Development Institute (die SWOP Institute) van die Universiteit van die Witwatersrand. Hier ontwikkel hy die Mynbou, Omgewing en Burgerlike Gemeenskapsprogram in die natuur-en-Gemeenskapsafdeling. Saam met die Rhodes-universiteit se Instituut vir Waterbronne bestuur hy 'n projek om die beheerprosesse vir waterkwaliteit langs die Krokodilrivier in die Inkomati Opvangsgebied te verbeter.
Skryfwerk
Verskeie van die verhale in sy debuut kortverhaalbundel “Oog van die Nyl” beeld die grenssituasie uit en sy verhaal “''Mej. Augustus” verskyn ook in 1987 in die versamelbundel “Forces’ Favourites''”. Dit is egter in sommige van die verhale wat oor ander onderwerpe gaan waarin die bundel sy hoogtepunt bereik. “'n Klein dood”, waarin die kleindood van orgasme, die daaglikse sterfte en die uiteindelike finale dood belig word deur middel van die verhaal van 'n vroeë verhouding uit 'n ou dokter se verlede; en “Die porseleinboerinnetjie”, waarin 'n man en vrou se verhouding belig word deur die werklikheid van 'n bediende, is enkele voorbeelde.
Publikasies
1987 - Oog van die Nyl
Fryda Wolff
Fryda Wolff (gebore 25 Mei 1982) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Trolls: The Beat Goes On! (2018).
Jana Marie Hupp
Jana Marie Hupp (gebore 2 April 1964) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Barton Fink (1991) en Independence Day (1996), en in die televisiereekse Friends (1994) en Ed (2000).
Job Mokgoro
Tebogo Job Mokgoro (gebore 15 Mei 1948) is 'n Suid-Afrikaanse akademikus en politikus, tans premier van die Noordwes asook 'n lid van die Noordwes provinsiale wetgewer vir die African National Congress (ANC) is. Hy is tot albei posisies ingehuldig in Junie 2018.
Agtergrond en opvoeding
Mokgoro is op 15 Mei 1948 in Kimberley in die destydse Kaapprovinsie gebore. Hy het verskeie administratiewe en akademiese kwalifikasies, waaronder 'n meestersgraad en 'n eredoktorsgraad in openbare administrasie van die Universiteit van Toledo. Mokgoro is met Yvonne Mokgoro, 'n afgetrede regter van die Konstitusionele Hof, getroud en die egpaar het vyf kinders.
Loopbaan
Nadat hy in die Verenigde State gestudeer het, het Mokgoro 'n dosent aan die Universiteit van Bophuthatswana geword. Voor die verkiesing van 1994 is hy aangewys as een van die administrateurs van die Uitvoerende Oorgangsraad. Die raad het die taak gehad om die tradisionele tuislande, soos Bophuthatswana, in die nege nuwe provinsies op te neem. Ná die verkiesing het die nuutverkose premier Popo Molefe vir Mokgoro as die direkteur-generaal van die Noordwes provinsiale regering aangestel. Hy is weer in 2014 tot die pos aangewys.
Mokgoro het al ook as die direkteur-generaal van die Suid-Afrikaanse bestuursontwikkelingsinstituut gedien. Hy het klas by die Wits se Nagraadse Skool vir Openbare en Ontwikkelingsbestuur aangebied. Hy was ook 'n beleidsontleder vir die Ontwikkelingsbank van Suider-Afrika (DBSA). Sy mees onlangse posisie was skoolhoof van die Nasionale Bestuurskool.
In Junie 2018 het die ANC se Nasionale Werkkomitee Mokgoro as hul premierskandidaat aangewys, nadat Supra Mahumapelo 'n maand tevore uit die pos bedank het. Hy is as 'n "kompromiskandidaat" beskou aangesien die provinsiale ANC in faksies verdeel was. Die wetgewer het hom op 22 Junie 2018 as premier verkies. Na die verkiesing van 2019 is hy tot sy eerste volle vyfjaartermyn verkies.
Just Fontaine
Just Fontaine (Marrakesj, 18 Augustus 1933 – 1 Maart 2023) was 'n voormalige Franse sokkerspeler. Hy hou die rekord vir die meeste doelpunte tydens een Sokker-Wêreldbeker met die 13 doelpunte wat hy tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1958 aangeteken het. Vier van die doelskoppe was is in 'n enkele wedstryd teen Wes-Duitsland aangeteken. Just Fontaine speel vir US Casablanca, OGC Nice en Stade de Reims en draf ook vir die Franse nasionale sokkerspan uit. Hy word vereer in FIFA se lys van die 100 beste spelers van alle tye.
Internasionale loopbaanstatistieke
Vir die Franse nasionale sokkerspan:
Harp McGuire
Harp McGuire (1 November 1921 – 21 Oktober 1966) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent On the Beach (1959) en in die televisiereekse Alfred Hitchcock Presents (1955), The Twilight Zone (1959), en Outlaws (1960).
Haute-Loire
Haute-Loire is sedert 1790 'n département in Auvergne-Rhône-Alpes, Frankryk, met ongeveer 227,034 inwoners. Die hoofstad (prefektuur) is Le Puy-en-Velay.
Mogens Hermansen
Mogens Hermansen (gebore 2 Februarie 1931) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente En sømand går i land (1954), Den sidste vinter (1960), Sorte Shara (1961), en Skipper & Co. (1974).
Cabinda
Cabinda kan na een van die volgende verwys:
28ste Oscar-toekenningsaand
Die 28ste Oscar-toekenningsaand is op 21 Maart 1956 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences in Hollywood en New York gehou om erkenning te gee aan die rolprente van 1955.
Marty, ’n eenvoudige prent met ’n lae begroting, was die kortste prent wat nog as beste prent bekroon is, asook die tweede een wat ook ’n Palme d'Or gewen het.
James Dean was die eerste akteur in die geskiedenis wat nadoods benoem is vir ’n Oscar: vir beste akteur in East of Eden.
Pryse
Hier volg ’n lys van die belangrikste wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem en is in vet druk):
Loiret
Loiret is sedert 1790 'n département in Centre-Val de Loire, Frankryk, met ongeveer 673,349 inwoners. Die hoofstad (prefektuur) is Orléans.
Tye Sheridan
Tye Sheridan is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Mud (2012), Joe (2013), X-Men: Apocalypse (2016), en Ready Player One (2018).
Sjokoladebruintjie
'n Sjokoladebruintjie (of slegs bruintjie) is 'n Amerikaanse nagereg of peuselhappie: dis 'n semi-plat, vierkantige sjokoladestaaf wat in 'n bakpan gebak word en wat ietwat soos 'n digte sjokoladekoek is.
Bruintjies se digthede varieer tussen dié van fondant en dié van koek. Dit kan 'n verskeidenheid bestanddele en deksels bevat, soos versiersuiker, neute, roomkaas, en sjokoladekoekies.
Bruintjies is algemene kosblikitems en word gereeld uit die hand geëet. Dit word ook gereeld saam met melk of koffie geneem. Hulle word soms warm met roomys bedien of met slagroom bedek (veral in restourante).
Francisco Martínez de la Rosa
Francisco Martínez de la Rosa (* 10 Maart 1787 in Granada; † 7 Februarie 1862 in Madrid) was 'n Spaanse staatsman en dramaturg.
Tokyo Disneyland
Tokyo Disney is 'n temapark en vakansieoord in Urayasu, Tsjiba, Japan, geleë oos van Tokio. Dit word besit deur Oriental Land Company onder lisensie van die Walt Disney Maatskappy. Die oord is geopen op April 15, 1983. Tokyo Disney is die eerste Disney-oord wat geopen is buite die Verenigde State.
Cabinda (provinsie)
Cabinda (ook Kabinda, die voormalige Portugees-Kongo) is 'n eksklawe en provinsie van Angola en grens in die noorde aan die Republiek van die Kongo en in die suide aan die Demokratiese Republiek van die Kongo. Die hoofstad en grootste stad is Cabinda. Die provinsie het in 2007 300 000 inwoners gehad en het 'n oppervlakte van 7 270 km².
Tussen 1885 en 1975 was Cabinda 'n deel van die Portugese Ryk. Oorspronklik was Cabinda as 'n onafhanklike land beplan, maar Angola beset Cabinda en sedert 1975 is Cabinda 'n deel van Angola en die Bakongo strewe na onafhanklikheid.
Geskiedenis
Cabinda (ook bekend as die Portugese Kongo) word sedert 1 Februarie 1885 as 'n Portugese protektoraat erken deur die Koloniale Konferensie van Berlyn. Na die Angelier-revolusie in Portugal het verskeie politici belangstelling getoon om Cabinda deel van Angola te maak, hoewel dit nie daaraan grens nie. Dit het inderdaad met die onafhanklikheid van Angola in 1975 gebeur. Kort daarna het die Frente para a Libertação do Enclave de Cabinda (FLEC, Front vir die Bevryding van die Enklawe Cabinda) 'n oorlog teen die Angolese teenwoordigheid begin, wat tot vandag toe voortduur.
Daar is baie berigte oor menseregteskendings in Cabinda. In 2003 het 'n ad hoc-kommissie van die UNHCR berig dat die MPLA baie gruweldade gepleeg het. In 2004 het die direkteur van die Human Rights Watch-missie vir Afrika berig dat die Angolese leër voortgegaan het om misdade teen Cabindese burgerlikes te pleeg.
In Julie 2006, ná die wapenstilstandonderhandelinge in die Republiek van die Kongo, het António Bento Bembe - as president van Cabindan Forum for Dialogue and Peace, en vise-president en uitvoerende sekretaris van FLEC - aangekondig dat die separatiste van Cabinda gereed is om 'n wapenstilstand te verklaar. Bembe is die leier van die "Cabindan Forum for Dialogue", 'n organisasie wat die meeste Cabinda-groepe verteenwoordig. Die vrede is erken deur die Verenigde State, Frankryk, Portugal, Rusland, Gaboen, die Demokratiese Republiek van die Kongo, die Republiek van die Kongo, Japan, Suid-Korea, die Europese Unie en die Afrika-unie.
Vanaf Parys het FLEC-FAC aangevoer Bembe het geen gesag of mandaat om met die Angolese te onderhandel nie, en dat die enigste aanvaarbare oplossing die totale onafhanklikheid is.
Ekonomie
Aan die kus lê olievelde wat van die grootste ter wêreld is. In 1954 is daar navorsing begin en produksie vind sedert 1968 plaas. Cabinda produseer 700 000 vate petroleum per dag, wat ongeveer 70% van die Angolese olieproduksie uitmaak. Dit maak dus 80% van die uitvoer van Angola uit en is baie belangrik vir die Angolese BNP. Cabinda Oil is verbonde aan Sonangol, Agip Angola Lda. Sonangol besit 41%, Chevron 39,2%, Elf 10% en Agip 9,8%.
Deborah Ann Woll
Deborah Ann Woll (gebore 7 Februarie 1985) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Catch .44 (2011) en Someday This Pain Will Be Useful to You (2011), en in die televisiereekse True Blood (2008) en The Punisher (2017).
Michelle Hurd
Michelle Hurd (gebore 21 Desember 1966) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Law & Order: Special Victims Unit (1999), The Glades (2010), Ash vs Evil Dead (2015), en Blindspot (2015).
Apiesrivier
Die Apiesrivier is 'n rivier in Gauteng, Suid-Afrika. Dit is 'n sytak van die Pienaarsrivier. Sommige dele van hierdie rivier staan bekend as die Tshwanerivier.
Ontstaan en roete
Die rivier ontspring suid van Pretoria en vloei noordwaarts deur die stadskern. Noord van die woonbuurt Sunnyside sluit die Walkerspruit van regs by die Apies aan, die rivier is hier hoofsaaklik gekanaliseer met beton, sodat dit min oorhou van die oorspronklike natuurlike rivierloop. Dit vloei verder wes deur die Nasionale Dieretuin se perseel, deur die Wonderboompoort en noord tot in die Bon Accorddam noord van Pretoria. Vandaar vloei dit steeds noord, en naby Makapanstad sluit die Apiesrivier van links aan by die Pienaarsrivier; saam vloei hul daarna weswaarts tot in die Klipvoordam in.
Nelspruit
Mbombela (voormalig Nelspruit) is die hoofstad en die grootste stad van Mpumalanga, Suid-Afrika. Die stad is die sentrum van 'n landbougebied wat onder meer op subtropiese en sitrusvrugte steun. Nelspruit-sentraal het sowat 630 inwoners, terwyl die voorstede en die Swart woonbuurte Kanyamazane, Msogwaba, Mpakeni en Matsulu 'n gesamentlike inwonertal van meer as 200 000 het. Nelspruit is aan die Krokodilrivier, sowat 110 km wes van Mosambiek, 330 km oos van Johannesburg en 82 km noord van eSwatini geleë.
Mbombela is 'n pragtige stad, omring deur heuwels, en sy strate word deur flambojantbome gesoom. Benewens die hitte staan Nelspruit bekend vir sy dodekaeder, 'n twaalfkantige watertoring op 'n hoë koppie in die Steiltes-woonbuurt. Die "bal" van die toring was tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 soos 'n sokkerbal gedrapeer. Die botaniese tuin van Nelspruit beskik oor 'n groot versameling plante, wat die grootste deel van die Laeveld se flora verteenwoordig.
Die dorp is gestig in 1905, en is genoem na drie broers Nel wat vroeë inwoners van die dorp was. Nelspruit het vir lank in die skadu van Barberton gestaan, maar is vandag 'n lewendige, vooruitstrewende stad, heelwat groter as Barberton.
Hans Pienaar
Hans Pienaar is 'n Suid-Afrikaanse skrywer, joernalis en fotograaf en is in 1955 in Stellenbosch, Wes-Kaap, gebore as eerste kind van Johnny Pienaar, later 'n advokaat, en Noreen Pienaar, later 'n bibliotekaris.
Lot (département)
Lot is sedert 1790 'n département in Oksitanië, Frankryk, met ongeveer 173,400 inwoners. Die hoofstad (prefektuur) is Cahors.
Nelspruit
Die Sudwalagrotte is ongeveer 35 km noordwes van Nelspruit in die Mankelekele-heuwels geleë.
Hans Pienaar
Lewe en werk
Na skoolopleiding aan 13 skole, met 'n matriek by Empangeni hoërskool, doen hy twee jaar diensplig, onder meer in die Zambesivallei as 'n seiner. Hy begin sy studie aan die Universiteit van Pretoria, aanvanklik in fisika en mikrobiologie en dan in tale en sielkunde. Hier is hy redakteur van die studentetydskrif Vlieg. Weens kort prosa van Koos Prinsloo en Johann de Lange word die redaksie geskors en Pienaar verbied om aan studentepolitiek deel te neem. Hy studeer verder aan die Universiteit van die Witwatersrand, waar hy 'n honneursgraad in Afrikaans en Nederlands behaal. Hy verlaat die koerant Beeld in 1984 uit protes teen die koerant se steun vir die Nasionale Party en die tuislandbeleid, en sluit by die redaksie van Sunday Times aan, maar bedank ook hier na botsings oor polisie-optrede wat verdoesel word. Hy is vanaf 1987 tot 1989 een van die direkteure van die uitgewery Taurus en 'n redaksielid van die letterkundige tydskrif Stet. In 1989 sluit hy aan by Vrye Weekblad, waar hy vir sowat agt maande nuusredakteur is, waarna hy vir Rapport gaan werk. Uit protes teen rassisme by die koerant bedank hy en sluit aan by The Star. As produksieredakteur van Independent Newspapers se buitelandse diens gaan hy op vele buitelandse reise, hoofsaaklik in Afrika, maar word afgedank weens sy kritiese houding teenoor Thabo Mbeki se Zimbabwe-beleid. In 2009 sluit hy aan by die redaksie van Business Day, waar hy die skrywer van die blog “Continental Drift” is. Hy word ook deeltyds aangestel op die redaksie van Die vrye Afrikaan. In 2015 tree hy af by Business Day maar gaan voort om produksiewerk te doen en politieke kommentaar te skryf. Hy skryf ook gereeld kommentaar vir Litnet, onder meer as Nuusvink vir die Afrikaans-Nederlandse webwerf Voertaal.
Vlag van Sint Pierre en Miquelon
Die vlag van Sint Pierre en Miquelon is ’n nie-amptelike vlag van die Franse oorsese gebied. Die vlag vertoon aan die vlagpaalkant drie ewe groot vlae van bo na onder van Baskeland, Bretagne en Basse-Normandie en aan die wapperkant ’n goue skip op ’n blou agtergrond.
Nelspruit
Geskiedenis
Die dorp is in 1905 gestig deur die drie Nel broers wat die area rondom die dorp gebruik het as 'n plek om hul beeste te laat wei in die winter maande. Gedurende die Anglo-Boereoorlog het Mbombela vir 'n kort tydperk as die hoofstad van die Zuid-Afrikaansche Republiek gedien. Die leierskap van die ZAR het Paul Kruger ingesluit.
Die nedersetting was 'n belangrike stop vir die oos-spoorlyn, gebou deur die Nederlands-Suid-Afrikaanse Treinspoormaatskappy in die laat 19de eeu. Die treinspoor het vanaf die nuutontdekte Witwatersrandse goudvelde tot in Delgoabaai (tans Maputo, Mosambiek) gestrek. Die ontdekking van goud in plekke soos Pelgrimsrus, Lydenburg en Barberton het verdere ontwikkeling in die area gedryf.
Vlag van Sint Pierre en Miquelon
Volgens oorlewering stel die skip op die vlag die Grande Hermine voor waarmee Jacques Catrier op 15 Junie 1535 in Saint Pierre aangekom het. Die drie vlae aan die vlagpaalkant stel die areas voor waar die meeste van die inwoners van Sint Pierre en Miquelon vandaan kom, naamlik Baskeland, Bretagne en Basse-Normandie.
Hans Pienaar
Lewe en werk
As fotograaf hou hy onafhanklike uitstallings, onder andere onder die titel “Moeg gedroom”, van foto’s geneem tydens sy reise in Afrika en China in 2002 by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees (KKNK) en by Boekehuis in Johannesburg. Die uitstalling “Uithoeke” volg in 2007 by die KKNK. Hy skryf kort gedigte by die foto’s as beoefening van wat hy 'n nuwe genre, fotogedigte, noem. Hy is die dryfkrag agter die Melville-poësiefees in Johannesburg, van 2011 tot 2013. In 2012 verwerf hy die M.A.-graad in Kreatiewe Skryfkuns met lof aan die Universiteit van Pretoria In 2018 is hy 'n skryfgenoot by die Johannesburg Institute for Advanced Studies. Hy is getroud met die digter Corné Coetzee. Die egpaar het twee dogters en woon sedert 2021 in Napier, Wes-Kaapland.
Nelspruit
Geskiedenis
Die omgewing rondom Mbombela bevat voorbeelde van San-kuns.
Tom Bell (akteur)
Tom Bell (2 Augustus 1933 – 4 Oktober 2006) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The L-Shaped Room (1962) en Royal Flash (1975), en in die televisiereeks Out (1978).
Nelspruit
Geskiedenis
Nelspruit met sy Mbombela-stadion (40 929 sitplekke) was een van die gasheerstede van die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010. Vervolgens is die stadion ook tydens die Afrikanasiesbeker 2013 ingespan.
Naamsverandering
Die Regering van Suid-Afrika het in 2009 die stad se naam na Mbombela (ook die naam van die plaaslike munisipaliteit) verander. Die Kruger-Laeveld-sakekamer-en-toerismevereniging (KLST) het 'n saak by die hooggeregshof van Suid-Afrika aanhangig gemaak as 'n gevolg van die naamsverandering. Die KLST het geargumenteer dat geen inwoner van die dorp oor die naamsverandering geraadpleeg is nie. Die Noord-Gautengse Hooggeregshof het in Mei 2014 beslis dat die verandering wettig is en die naam het verander. Die nuwe naam bly egter 'n kontroversiële saak nadat 23 000 inwoners (39% van die bevolking) 'n petisie onderteken het om die ou naam te behou.
Onderwys en navorsingsinstansies
Die Landbounavorsingsraad (LNR) het 'n navorsingstasie in Mbombela wat bekend staan as die Instituut vir Tropiese en Subtropiese Gewasse (ITSG). Sitrusnavorsing Internasionaal (CRI) het 'n groot fasiliteit in die stad. Navorsing word hier gedoen ten voordeel van die groot sitrusbedryf in die Laeveld. Die Suid-Afrikaanse Nasionale Biodiversiteitsinstituut (SANBI) het 'n botaniese tuin in die stad wat oop is vir die publiek en as 'n navorsingstasie gebruik word.
Die dorp huisves drie bekende openbare hoërskole naamlik Hoërskool Nelspruit, Hoërskool Bergvlam en Lowveld High School. Mbombela het ook vier laerskole naamlik Laerskool Bergland, Laerskool Laeveld, Laerskool Nelspruit en Nelspruit Primary. Daar is ook 'n wye verskeidenheid privaatskole binne en buite die stad wat Curro, Penryn en Uplands insluit.
Die Tshwane-Universiteit vir Tegnologie (TUT) het 'n satellietkampus in Mbombela met 1 500 ingeskrewe studente. UNISA het ook kantore in Mbombela.
Hans Pienaar
Drama
Hans lewer werk in al drie genres, drama, prosa en poësie en skryf in Afrikaans en Engels. Sy eerste drama is Please Tell Us What's Going On, Please, oor die nagkantoor van 'n koerant waar 'n jong swart joernalis met 'n Duitse subredakteur bots na laasgenoemde se rassistiese uitlatings. Hulle word gedwing om aan 'n versoeningsprogram deel te neem. Ching Chong Che handel oor Che Guevara se mislukte ekspedisie in die Kongo en sy kritiek op vryheidsvegters waar hy in die hiernamaals wag om geoordeel te word. Dit word vir twee Naledipryse benoem. Kom terug Saartjie  is in 2002 'n finalis in die Nagtegaalprys vir nuutgeskrewe dramatekste. Die drama het Saartjie Baartman en Charlize Theron se verhale as inspirasie. Christelle Human en haar ma keer terug van Los Angeles na 'n klein hotel buite 'n dorp in die Oos-Kaap, waar Christelle haar voorberei vir 'n toespraak by die graf van Saartjie Baartman. Sy het ook 'n geheime ontmoeting met 'n afperser wat van sekere voorvalle uit haar gesin se verlede te hore gekom het. Drie dosyn rose is die Afrikaanse weergawe van die gelyknamige teks wat die Pansaprys vir beste nuwe teks nasionaal wen. Die eerste deel handel oor 'n jong man wat  argumente met sy gewete voer wat skielik besluit om 'n ander ras aan te neem om te keer dat hy trou. Die tweede deel gaan oor 'n motorkaper wat navorsing doen op 'n straathoek oor die soort motor wat daar verbykom. In 2016 debuteer Die wortel van alle kwaad in Potchefstroom in 'n opvoering deur 'n amateurgeselskap. Dit handel oor vier mans wat in 'n saal vir blaasoperasies beland. Een ontdek die matrone in beheer is 'n ou universiteitsliefde, en albei se keuses in hul jeugjare as aktiviste word onder die loep geneem. Die ander karakters is 'n filmmaker, wie se besprekings oor sy selfoon verkeerd verstaan word deur die vierde karakter, 'n Moslem met allerlei onderduimse planne. In 2015 lei The Good Candidate die Engelse aanbod by die Suidoosterfees in Kaapstad. Dit handel oor die leier van 'n begrafnisvereniging wat deur sy gemeenskap gevra word om vir die parlement in 'n verbeelde Afrikaland se verkiesing te staan. Hierna word hy op allerlei onderduimse maniere gefnuik. Pienaar skryf ook die onopgevoerde dramas Kruger se DNS en My Broer, My Held.
Prosa
Met Die lewe ondergronds maak hy sy debuut as kortverhaalskrywer by Taurus. Die titel verwys na 'n fisieke bestaan onder die grond, soos die titelverhaal van 'n swart huiswerker wat een van die karakters se kunswerke begrawe, maar ook na die onderdrukte politieke gevoel wat in die verhale aanwesig is en slegs op bedekte of ondergrondse wyse uitgeleef kan word. Gesamentlik gee die verhale die ontwikkeling van 'n seun deur sy skooljare, sy eerste liefdeservarings, sy tyd as dienspligtige en sy politieke bewuswording en betrokkenheid weer Hy is in 1987 die redakteur van Forces' Favourites, 'n versameling kortverhale in Engels en Afrikaans wat bedoel is as werktuig in die veldtog teen diensplig.
Chaos, of Op soek na Superman is Pienaar se debuut as romanskrywer in 2012 by sy produksiemaatskappy onder die drukkersnaam altoviolet, met 'n teks wat reeds in die laat 1990s voltooi is. Hierin neem hy die chaos van die titel tot die uiterste. Nie een hoofstuk lyk dieselfde nie, met sommige selfs in ander lettertipes gedruk. Die boek begin met die verteller wat vanuit 'n sielkundige inrigting aan die leser verduidelik hoe die boek uit talle vergete en diverse dokumente tot stand gekom het aan die hand van chaosteorie. Een is 'n navorsingsgeskrif oor Superman vanuit sy studentedae, met wie hy 'n obsessie ontwikkel en in verskeie persone in sy lewe sien. In ander verhale/episodes kom die verteller se diensplig, loopbaan as joernalis, oorlog, onluste en polisie-onderdrukking aan die bod. Tussendeur voer hy konstant intellektuele en selfs paranoïese debatte met homself, en sy hallusinasies van die Wright-broers, Orville en Wilbur. Die geskiedenis van die vliegkuns is 'n deurlopende tema, asook 'n teorie oor die onontkombare dubbelsinnigheid van skrif wat die sade van politieke an ander soorte chaos saai. Nie net die verlede is chaoties nie, want die prognose aan die einde is dat chaos in post-apartheid Suid-Afrika sal voortduur, want niks gaan verander nie. Die boek is 'n chaotiese gesprek oor chaos, waarin die oenskynlike gebrek aan struktuur verbloem dat ordelikheid ook onvermydelik is: in enige verhaling van verhale.
In 2007 kom sy roman Germ op die langlys vir die Europese Unie-letterdebuutprys, wat jaarliks aan 'n ongepubliseerde roman deur 'n Suid-Afrikaner toegeken word. Dit is 'n vertaling van die roman wat hy oorspronklik in Afrikaans onder die titel Kiem skryf en handel oor 'n voormalige lid van die Derde Mag-agtige eenheid wat aan geheueverlies ly weens 'n voorval in sy verlede. Brokkies oor die voorval tree na vore wanneer hy aansluit by 'n ANC-tipe beweging, en die staat en sy regters hul pogings probeer dwarsboom om in die hof te probeer bewys dat hy 'n lid van die moordbende was. Altoviolet gee dit in beide Engels en Afrikaans as My China uit - dwarsdeur die stukke uit sy verlede wat hy onthou kom verwysings na China voor, waarvoor die rede eers in die laaste paragrawe onthul word.
In 2016 verskyn Te Veel Sorge by altoviolet, 'n bundel verhale waarvan sommige by mekaar inskakel en ook gesien kan word as die oorblyfsels van 'n poging om 'n roman te skryf. Hierdie potensiële roman wentel om 'n sakeman wat 'n groep weduwees se geld in Nigerië belê, waar hy verneuk word. Hy het nie die moed om die waarheid aan hulle te gaan onthul nie en spandeer sy tyd in gastehuise in die woonbuurt Melville in Johannesburg, waarmee die meeste karakters ook konneksies het.
In 2022 publiseer Protea Boekehuis die roman Kaap, in 33 perspektiewe en een waarskuwing. Die veteraan-joernalis Marnus se boesemvriend Wynand, 'n beroemde akteur, is besig om aan kanker te sterf. Hy word terselfdertyd gekonfronteer met 'n weggooistelling uit sy jare as anti-apartheidsaktivis dat hy die Wes-Kaap onafhanklik sal verklaar om die vryheidstryd verder te voer sou die ANC 'n gemors van sy tyd in die regeringstoele maak. Die perspektiewe is dié van mense in die hede en verlede wat by sy "verraad" betrek word, insluitende Rentia, met wie hy 'n verhouding aanknoop. Ook lewelose voorwerpe, soos 'n lamppaal, 'n matras, die olifant in die kamer en miere se perspektiewe kom aan die beurt.
Pienaar skryf ook nie-fiksie. Die geskiedkundige werk Die derde oorlog teen Mapoch, 'n ondersoek na die staat se geheime oorloë teen die Ndebele, verower in 1992 die Rapport-prys vir nie-fiksie. Die inwoners van KwaNdebele, meestal plakkers in 'n weggooituisland, kom in 1986 tydens die noodtoestand in opstand en dit word die gebied waar die grootste aantal mense by wyse van halssnoermoorde sterf. Hy neem die geskiedenis van die tuisland terug na die 19de eeu, toe die Ndebele tydens die Tweede Oorlog teen Mapoch onderwerp is en wit ZAR-burgers hul grond van hul afgeneem het.
As direkteur van die uitgewery Taurus redigeer Hans saam met Hein Willemse Die Trojaanse Perd, wat handel oor die omstrede voorval in 1985 waarin die polisie hul in 'n vragmotor van die Suid-Afrikaanse Spoorweë versteek en in die township Athlone in Kaapstad 'n aantal kinders langs die straat doodskiet. Die skrywers voer onderhoude met politici, ouers van beseerde kinders en studenteleiers oor die voorval en die effek van die noodtoestand in die Kaap. Hierdie boek word verban en oorblywende kopieë daarvan deur die polisie gekonfiskeer, maar Taurus slaag daarin om die meeste na meningsvormers, akademici en mediawerkers te pos.
Poësie
Pienaar publiseer gedigte in die studentetydskrif Vlieg, inThe bloody horse en in Ensovoort. Na die staatsverbod op Vlieg hou hy op met dig en begin eers weer in 1996 waarna sy werk in Tydskrif vir Letterkunde en Nuwe stemme 2 verskyn. Hy publiseer self sy eerste digbundel Die taal van voëls in 2002. Elke afdeling in die bundel sinspeel op iets wat vlieg: “Vliegtuig”, “Arend”, “Kraai”, “Haan”, “Vlieg”, “Reier” en “Ikarus”. Die rukkerigheid en onophoudelikheid van die bewegings van voëls word weerspieël in die ritmes, enjambemente, dwangryme en elemente van oordadigheid in etlike van die gedigte. “Die taal van voëls” kom in 2003 op die kortlys van die Ingrid Jonker-prys.
In 2010 publiseer altoviolet Notas uit die empire. Hierin besin hy oor empire as die hedendaagse bestel waaruit almal voordeel trek en waarvan almal slagoffers is, arm en ryk. Daar is nie meer 'n spesifieke of fisieke empire nie, slegs die idee daarvan wat oor die heelal strek, met sy sentrum orals en nêrens tegelyk. Een afdeling, Bomme oor Bagdad handel oor die Amerikaanse inval in Irak, gesien vanuit die perspektief van soldate en medewerkers op die grond. Die lang gedig Die smarte van empire bestaan uit 11 sonnette uit die mond van 'n burokraat of akademikus wat besin oor die aftakeling van gemeenskappe aan die grense van empire en sy eie ontnugtering as beoefenaar van mag. Tweeduisend-en-vier speel in op George Orwell se Nineteen Eighty-Four, en bestaan uit fotogedigte — foto's waarby gedigte as 'n lens dien om dieper betekenisse te ontsluit. Die inspirasie hiervoor is die Orwell se hoofkarakter, Winston Smith, wat klandestien foto's van die "normale" of "natuurlike" lewe probeer neem. Daar is twee afdelings, 2004 en 1984, met eersgenoemde wat foto's bevat uit Pienaar se reise dwarsdeur die wêreld, en veral van die manifestasie van die imperiale mag van die tyd te doen het. Die tweede afdeling se fotogedigte spruit uit die jaar 1984 en 'n rugsakreis deur Europa. Die "boodskap" sou kon wees dat die "normale" tonele in 1984 reeds die kiem van empire met sy manifestasies van veelvormige mag bevat, wat dan in 2004 al meer ingebed in die wêreld om ons is. Waar nie veel van Orwell se voorspellings in die werklike jaar 1984 bewaarheid is nie, is die mensdom teen 2004 steeds op pad daarheen.
In Uithoeke / Outcorners bundel Pienaar sy fotogedigte wat die tydperk 1980 tot 2006 dek. Die fotogedigte van Notas uit die empire is weer hier ingesluit, maar in kleur. Meeste van die werke het ontstaan op reise na lande soos China, Duitsland, Frankryk, Ghana, Irak, die Kongo, Mali, Namibië, Nederland, Nigerië, Noorweë, Rwanda, die Sentraal-Afrikaanse Republiek, Suid-Afrika, Suid-Korea, Taiwan, Uganda en Zimbabwe. Elke gedig is ook in Engels vertaal sodat dit 'n volwaardige tweetalige bundel is. Die interaksie tussen foto en gedig maak van die bundel 'n opwindende leeservaring, volgens een resensent, maar dit is 'n ongelyke bundel waar sommige gedigte en/of foto’s nie sterk genoeg is om die voorgenome betekenislading te dra nie.
In 2021 publiseer Protea Boekehuis Seisoene op Parool. Die titel en die gelyknamige reeks sonnette sinspeel op die seisoene wat as misdadigers verpersoonlik word. Ander afdelings bevat erotiese en liefdesgedigte, besinnings oor die ontstaan van die heelal en die oerknal, die rowwe lewens van mense in armoede, politieke gedigte en uiteindelik 'n reeks oor Prometheus, die legendariese dief wat die menslike beskawing aan die gang gesit het en nou verstaan in 'n berg wonder of die mens 'n toekoms het en in welke vorm.
Van Pienaar se gedigte word in Groot Verseboek opgeneem.
Engelse skryfwerk
Pienaar skryf talle werke in Engels, waaronder verskeie dramas. Please tell us what’s going on, please is 'n kritiese kyk na die media, met die nuusgebeure van 1994 wat herskep word en dan vanuit die nuuskantoor van 'n koerant herbeleef word. Só word die binnewerking van 'n koerant blootgestel, soos die alomteenwoordige spertyddruk, die wyses waarop die betroubaarheid van inligting beoordeel word, die agendas en magte wat in die verspreiding van nuus werksaam is en die interpersoonlike botsings wat in so 'n hoëdruk omgewing tot uitbarsting kom.
Ching Chong Che word by Aardklop en KKNK, in Namibië, en in die Wits-teater opgevoer. Die drama is gebaseer op Che Guevara se dagboek oor die mislukte revolusie in die Demokratiese Republiek in die Kongo, waaraan hy in die sestigerjare deelgeneem het. Dit beeld hom uit in die hiernamaals, waar hy gestrand is tussen hemel en hel, omdat hy te goed is om hel toe te gaan maar te boos vir die hemel. Hy besin oor sy sondes, bepeins die revolusionêre beginsels waaraan hy nie meer glo nie en vertel van sy wedervaringe. Ching Chong Che is vir twee Naledi-toekennings benoem. Saam met die drama se teks bundel Hans 'n memoire oor sy reis in die Kongo in 2003 onder die titel In the footsteps of Che Guevara.
Ander dramas uit sy pen sluit in Three Dozen Roses, wat bestaan uit die twee eenbedrywe Madiba Street en Conscientious Objection, en die algehele Pansa Festival of Contemporary Theatre Readings vir nuwe tekste in 2005 wen. Dit word in Durban, Grahamstad, Johannesburg en Londen opgevoer. Conscientious Objection handel oor 'n jong man wat argumente met sy gewete voer wanneer die skielik besluit om 'n "bruinmens" te word. Madiba Street is 'n satire oor 'n onderwyser wat verdwaal in 'n sekere voorstad omdat al die strate na Mandela genoem is en al die standbeelde aan hom gewy is. Hy kom 'n disleksiese motorkaper teë wat op soek is na 'n spesifieke motor van 'n spesifieke kleur en vra hom vir aanwysings. Die kaper het egter sy eie probleme en eindelik skik hulle dat die onderwyser die kaper se matriek vir hom sal skryf. Hierdie drama word in Afrikaans as wenner van die Nagtegaalprys aangewys, maar gediskwalifiseer, vermoedelik omdat dit tegelykertyd 'n Engelse kompetisie gewen het. Drie dosyn rose word by die Woordfees en die KKNK opgevoer.
The good candidate maak sy debuut by 2014 se Suidoosterfees in Kaapstad. Die stuk speel iewers in Afrika af, waar die skrynwerker Raphael Tondoni in 'n armoedige township bly waar hy doodskiste maak. Hy is voorsitter van die plaaslike begrafnisvereniging en die mense vertrou hom. Toestande in die gemeenskap is haglik, want mense word gedwing om te steel om aan die lewe te bly, terwyl die polisie en die res van die regering vir hulself sorg in plaas van hul gemeenskap. Die verkiesing is om die draai en 'n glibberige politikus kom met leë beloftes kuier om voorbrand te maak vir sy verkiesing. Raphael kom agter hoe goedgelowig armoede en ongeletterdheid mense maak en hy besluit om homself verkiesbaar te stel sodat hy sy gemeenskap kan gaan verteenwoordig.
Publikasies
1986
Vlag van Sint Pierre en Miquelon
Die vlag geniet geen amptelike status in Frankryk of op Saint-Martin self nie.
Outaouaisrivier
Die Outaouaisrivier (Frans: rivière des Outaouais, Engels: Ottawa River) is 'n rivier in Kanada, wat oor die grootste deel van sy lengte die grenslyn tussen die provinsies Quebec en Ontario vorm. Die Outaouais ontspring in die Capimitchigamameer in die westelike deel van Québec en vloei tot die Timiskamingmeer naby die grens van Ontario, van daar in suidoostelike rigting na Ottawa, oor die Chaudière-waterval en neem daarna die Rideau- en Gatineauriviere op.
Die Outaouais mond naby Montreal in die Sint-Laurensrivier uit en vorm die Saint-Louismeer. Die lengte van die Outaouais is 1 271 kilometer.
Anglisisme
'n Anglisisme in Afrikaans is 'n woord, uitdrukking of sinskonstruksie wat uit Engels kom of direk onder invloed van 'n Engelse woord, uitdrukking of sinskonstruksie ontstaan het, wat anders is as normale Afrikaans. Suiwer taalkundig gesproke is 'n anglisisme nie iets wat noodwendig vermy moet word nie, maar weens Afrikaans se taalstryd van die afgelope eeu teen Engelse invloed word anglisismes in Afrikaans gewoonlik omskryf as iets wat suiwer Afrikaans in die gevaar stel of wat uit standaard-Afrikaans geweer moet word.
Die hantering van anglisismes in Afrikaans is dikwels subjektief en onwetenskaplik. Boonop is die kwessie van anglisismes vir baie Afrikaanssprekendes 'n emosionele of patriotistiese saak. Soms word barbarismes wat mettertyd algemeen in Afrikaans ingang vind, selfs deur taalkundiges nie as "anglisismes" beskryf nie. Soms word uitdrukkings wat bloot lyk soos Engels, maar nie werklik uit Engels kom of onder invloed van Engels ontstaan het nie, as "anglisismes" gereken. Die feit dat 'n bepaalde gebruik wel anglisisties is, lei soms daartoe dat sprekers uit onkunde ook die korrekte gebruik van dieselfde woord vermy of as 'n anglisisme beskou.
Verskillende gesaghebbende bronne definieer "anglisisme" verskillend, maar in die meeste gevalle word 'n anglisisme beskou as iets waarvan daar die gevaar is dat dit mettertyd sal veroorsaak dat 'n meer tradisionele uitdrukking in onbruik val. Dit blyk veral uit die gebruik van woorde soos "strydig", "verdring", "indringer" en "gewraakte" om anglisismes mee te beskryf. Vir baie mense is iets slegs 'n "anglisisme" as dit sleg is. Daar is selfs taalkundiges wat meen dat indien 'n bepaalde gebruik wel uit Engels kom, maar dit nie 'n bestaande woord of uitdrukking verdring nie of indien dit 'n huidige leemte vul, dit nie 'n "anglisisme" is nie.
Sommige mense beskou idiomatiese uitdrukkings waarvan daar 'n soortgelyke vorm in Engels voorkom, en waarvoor daar 'n alternatief bestaan of uitgedink kan word wat nie soos die Engels lyk nie, ook as anglismes. Dit lei soms tot verryking van die taal wanneer uitdrukkings doelbewus geskep word om in die plek van vermeende anglisismes gebruik te word (bv. "oortjies van die seekoei" i.p.v. "punt van die ysberg") of om die Engelse vorm te probeer vermy, selfs al word dit in ander Wes-Germaanse tale geleenvertaal (bv. "voetsoolvlak" i.p.v. "graswortelvlak").
Afrikaanssprekendes is oor die algemeen meer bewus van anglisismes as sprekers van ander tale omdat Suid-Afrika 'n meertalige land is waarin Engels en Afrikaans voortdurend noue kontak met mekaar het. Die meeste internasionale nuus en tegnologie kom Suid-Afrika binne deur die medium van Engels, en aangesien heelwat Afrikaanssprekers grotendeels volledig tweetalig is, word dié inligting dikwels deur nieberoepsvertalers uit Engels in Afrikaans vertaal, wat daartoe lei dat Afrikaans voortdurend onder druk van Engelse terme, segswyses en sinsbou staan.
Leenwoorde en leenvertalings is nie anglisismes nie, aangesien dit normale Afrikaans is om woorde te leen (bv. "garage") of te leenvertaal (bv. "grondeienaar" n.a.v. "land owner"). Iets is slegs 'n anglisisme as dit afwyk van normale Afrikaans of die manier waarop die taalkundige verskynsel normaalweg in Afrikaans hanteer word. Metafore, vergelykings en spreekwoorde wat soortgelyk is aan Engels is dikwels ook nie anglisismes nie.
Onkunde en opset is nie relevant nie: indien 'n spreker daarvan onbewus is dat iets uit Engels kom, of die uitdrukking by ander Afrikaanssprekers geleer het (bv. ouers, vriende, media, skool), of dit nie sélf uit Engels vertaal het nie, kan dit nog steeds 'n anglisisme wees.
Hans Pienaar
Publikasies
1991 2002 2004 2010 2012 2015
2016
2021
Hawaiiese gans
Die Hawaiiese gans (Branta sandvicensis), ook bekend onder sy plaaslike naam, Néné, is 'n gans wat slegs op die Hawaiise eilande Maui, Kauai en Hawaii voorkom.
Die Hawaiiese gans het in die middel van die 20ste eeu byna uitgesterf: in 1950 was daar maar 'n geskatte 30-50 ganse in die hele wêreld. 'n Intensiewe broeiprogram het die voëls van uitwissing gered en, alhoewel bevolkings vandag geensins volop is nie, het navorsing in 2006 op meer as 1 600 individue gedui. Dit word deur die IUBN geklassifiseer as 'n kwesbare spesie.
Die mannetjies- en wyfiegans het identiese veredosse: lig- en donkerbruin gestreepte lywe met 'n kenmerkende donker ring aan die ondernek. Die nek self is lig gekleurd, met 'n donker streep op die agternek wat van onder na bo loop tot by die kop. Die gesig is ook donker gekleurd.
Hawaiiese ganse is baie astrant, veral teenoor mense. Hul dieet bestaan hoofsaaklik uit gras, saad en bessies, maar hulle sal ook die lêkorrels van hoenders en eende vreet.
Die ganse broei tussen Mei en September. Hulle bou 'n nes op die grond wat die wyfie dan met dou uitvoer. Sy lê drie tot ses roomwit eieres wat na 30 dae uitbroei. Die kuikens is self na twee jaar broeigereed.
John McGuire (akteur)
John McGuire (22 Oktober 1910 – 30 September 1980) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Guns for Hire (1932), Your Uncle Dudley (1935), Stranger on the Third Floor (1940), en Invisible Ghost (1941).
Hugo Herrestrup
Hugo Herrestrup (29 Januarie 1933 – 22 September 2009) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Taxa K 1640 efterlyses (1956), The Musketeers (1961), Min kone fra Paris (1961), en Frøken Nitouche (1963).
Neptunus se natuurlike satelliete
Eienskappe
Triton is uniek onder mane met planetêre massa: Dit is onreëlmatig omdat dit in die teenoorgestelde rigting as Neptunus draai. Die tweede grootste onreëlmatige satelliet in die sonnestelsel, Saturnus se maan Foibe, is net 0,03% van Triton se massa. Triton is groot genoeg om ’n hidrostatiese ewewig te bereik het. Hy het ’n dun atmosfeer wat wolke en mis kan vorm. Beide die atmosfeer en die oppervlak van die maan bestaan hoofsaaklik uit stikstof met klein hoeveelhede metaan en koolstofmonoksied. Dit lyk of Triton se oppervlak redelik jonk is; dit is waarskynlik die afgelope paar miljoen jaar verander deur inwendige prosesse. Die temperatuur op die oppervlak is sowat 38 K (−235,2 °C).
Binne Triton se radius lê sewe reëlmatige satelliete wat in dieselfde rigting as Neptunus draai en op vlakke lê wat na aan die planeet se ewenaarvlak is. Van hulle lê in die wentelbane van Neptunus se ringe. Die grootste hiervan is Proteus.
Basterkokerboom
Die basterkokerboom (Aloidendron pillansii), voorheen Aloe pillansii, is 'n plant wat deel is van die Aloidendron genus. Die plant kom voor in die Noord-Kaap en Namibië, meer spesifiek die Richtersveld. Die plant is geklassifiseer as 'n bedreigde boom en sy FSA-nommer is 30.
Neptunus se natuurlike satelliete
Eienskappe
Neptunus het ook sewe buitenste, onreëlmatige satelliete, insluitende Nereïde. Die twee heel buitenstes, Psamathe en Neso, het die grootste wentelbane sover bekend van enige natuurlike satelliete in die sonnestelsel.
Ali Wong
Ali Wong (gebore 19 April 1982) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Black Box (2014), Fresh Off the Boat (2015), en American Housewife (2016).
Neptunus se natuurlike satelliete
Name
Triton het nie ’n amptelike naam gehad tot in die 20ste eeu nie. Die naam is voorgestel deur Camille Flammarion in sy 1880-boek Astronomie Populaire, maar dit is nie algemeen gebruik nie tot in die 1930's. Ander mane van Neptunus is ook na goddelike waterwesens genoem, óf na die kinders van Neptunus, die Romeinse god van die see, óf die kinders van Poseidon, sy Griekse eweknie (Triton, Proteus, Despina, Thalassa); of andersins na Griekse waternimfe (Naiade, Nereïde); of na spesifieke Nereïdes (Halimede, Galatea, Neso, Sao, Laomedeia, Psamathe). Die mees onlangs ontdekte maan, Hippokampus, het eers in Februarie 2019 ’n naam gekry – dit is genoem na ’n mitologiese wese wat halfperd en halfvis is.
Basterkokerboom
Die boom is 'n sukkulent en word tot 10 m hoog. Kenmerkend vurk die stam en takke gereeld in twee ewe groot gedeeltes. Die stam kan tot 2 m in omtrek word by die basis en 0,2 m aan die bokant. Die stam is bedek met 'n wit poeieragtige stof, wat veral merkbaar is as die boom nog jonk is. Die ouer bome se stam is bottelvormig aan die onderkant. Die stam is gelerig tot bruinerig goud van kleur en dop gereeld af.
Neptunus se natuurlike satelliete
Neptunus se mane
Die mane word op onderstaande tabel gelys volgens wentelperiodes, van kort tot lank. Onreëlmatige mane word op ’n kleuragtergrond aangedui.
Basterkokerboom
Die blare is gerangskik in 'n rosette en is grysgroen tot bruingroen.
Disnomia (maan)
Disnomia, amptelik (136199) Eris I Disnomia (Grieks: Δυσνομία), is sover bekend die enigste natuurlike satelliet van Eris, die grootste dwergplaneet in die sonnestelsel. Dit is in 2005 ontdek deur Mike Brown en ’n span aan die W.M. Keck-sterrewag in Hawaii. Dit is S/2005 (2003 UB313) 1 genoem totdat dit die naam Disnomia gekry het (genoem na die dogter van die Griekse godin Eris, na wie die dwergplaneet genoem is).
Eienskappe
Disnomia het ’n geraamde deursnee van 700 ± 115 km met ’n albedo van 0.04, soos gemeet deur die teleskoop ALMA in Chili. Van die bekende mane van kleinplanete is net Charon groter as Disnomia.
Die maan is gebruik om Eris se massa te meet, en die wentelbaanparameters is vasgestel. Dinomia se wentelperiode is na raming 15.774 dae. Dit dui daarop dat dit ’n ronde wentelbaan om Eris het, met ’n radius van 37,350 km. Dit het gewys Eris se massa is 1,27 keer dié van Pluto.
Vorming
Die dwergplaneet Eris lê in die Kuipergordel. Sterrekundiges weet nou die ses helderste Kuipergordelvoorwerpe (KGV's) het almal satelliete. Van die dowwer voorwerpe in die gordel het sover bekend net sowat 10% satelliete. Dit is vermoedelik ’n aanduiding dat botsings tussen groot KGV's in die verlede dikwels voorgekom het.
Botsings tussen liggame met ’n deursnee van sowat 1,000 km sal groot hoeveelhede materiaal wegskiet wat dan sal saamsmelt om ’n maan te vorm. ’n Soortgelyke meganisme het waarskynlik tot die vorming van die Aarde se eie Maan gelei toe die planeet vroeg in die geskiedenis van die Sonnestelsel teen ’n hipotetiese planeet, Theia, gebots het.
Martin Sherman (akteur)
Martin Sherman (gebore 28 November 1966) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Green Street Hooligans (2005), Leap Year (2010), en Captain America: The First Avenger (2011).
Lot-et-Garonne
Lot-et-Garonne is sedert 1790 'n département in Nieu-Akwitanië, Frankryk, met ongeveer 333,417 inwoners. Die hoofstad (prefektuur) is Agen.
Willem Conradie
Ds. Willem Johannes Conradie (*Murraysburg, 19 Mei 1857 –† 9 Januarie 1925) was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk en die skrywer van onder meer die Afrikaanse Kinderbybel, waarvoor hy veral bekend geraak het.
Herkoms en vroeë lewe
Teen die einde van 1875 het hy na Stellenbosch vertrek, waar hy tot 1879 gebly het en waar hy die matrikulasie- en admissie-eksamen afgelê het.
Verdere studie en loopbaan
In 1881 het hy teruggegaan na sy geboortedorp om onderwys te gee. In November van daardie jaar vertrek hy na die Kweekskool op Stellenbosch en nadat hy sy studie voltooi word hy in 1885 na die NG gemeente Namakwaland op Springbok beroep waar hy op 1 Mei 1895 bevestig is. Hy bly in Namakwaland tot 26 Oktober 1895 toe hy na Sutherland in die Roggeveld vertrek. In sy dienstyd is Sutherland se indrukwekkende klipkerk opgerig wat die gemeente al meer as 'n eeu dien. Van 19 November 1904 is hy predikant van die NG gemeente Somerset-Wes naby Kaapstad. Hy was predikant van dié gedeelte van die moedergemeente wat later die NG gemeente Die Strand geword het.
Persoonlike lewe en sterfte
Ds. Conradie was getroud met Alletta Johanna Pronk, die derde dogter van dr. Isaac Jordaan Bronk en Margaretha Cornelia Odendaal. Op Somerset-Wes moes hy op 15 Julie 1912 weens swak gesondheid aftree, maar bly in die Strand woon tot sy dood in die hospitaal op Stellenbosch.
Zuid-Afrikaanse lektuur
Conradie is die skrywer van twee Nederlandse werke wat in die reeks Zuid-Afrikaanse lektuur onder redaksie van dr. W.J. Viljoen as nommer een en drie verskyn: Ondervindingen van een jonge predikant in Namaqualand (1909) en Op reis in het Zuid-Westen: brieven aan mijn neef (1910). Dr. P.J. Nienaber skryf in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek: "Sy karakteristieke styl, sy humor, sy fyn opmerksaamheid, sy skerp karaktertekening en sy beheersing van die Nederlandse taal, lewer die bewys dat Afrikaners uitstekende verhale in goeie Hollands kon skrywe." Conradie voorliefde was nietemin vir Afrikaans.
Bybelvertaling
Toe daar nog gestry is oor die wenslikheid om die Bybel in Afrikaans te vertaal, gee hy in 1912 die eerste Afrikaanse Kinderbybel uit onder die titel Bybelgeskiedenis vir ons volk. Dit was 'n gebeurtenis van historiese belang. Dié boek is met gretigheid gelees en in baie skole gebruik. Dit het talle herdrukke beleef en het die weg berei vir die Afrikaanse Bybel.
Andrew Johnson
Andrew Johnson (29 Desember 1808 – 31 Julie 1875) was die sestiende Visepresident (1865) en die sewentiende President van die Verenigde State (1865–1869), en neem presidentskap op na die sluipmoord aanval op Abraham Lincoln. Tydens sy ampstermyn het Nebraska op 1 Maart 1867 die 37ste deelstaat van die Verenigde State geword.