cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae
Historiese verklarings ten gunste van vrye geloofsbeoefening
''If it has been demonstrated that I have been willing to die for a “Mormon,” I am bold to declare before Heaven that I am just as ready to die in defending the rights of a Presbyterian, a Baptist, or a good man of any denomination; for the same principle which would trample upon the rights of the Latter-day Saints would trample upon the rights of the Roman Catholics, or of any other denomination who may be unpopular and too weak to defend themselves. It is a love of liberty which inspires my soul — civil and religious liberty to the whole of the human race.''
— Joseph Smith, 1843
— Ordinance in Relation to Religious Societies, City of Nauvoo, [Illinois] headquarters of The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints, March 1, 1841
Jessica Tuck
Jessica Tuck (gebore 19 Februarie 1963) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Super 8 (2011) en in die televisiereekse One Life to Live (1968), Judging Amy (1999), en True Blood (2008).
Monica Gill
Monica Gill (gebore 24 Junie 1991) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Ambarsariya (2016), Sardaarji 2 (2016), Firangi (2017), en Paltan (2018).
Gamsbergpas
Die Gamsbergpas is 'n bergpas op die C26-roete deur die Hakosberge in die Namibwoestyn tussen Windhoek en Walvisbaai in Namibië. Hierdie is die hoogste pas in Namibië en bereik 'n helling van 1:9.
Susan Collins
Susan Margaret Collins (gebore op 7 Desember 1952 in Caribou, Maine) is 'n Amerikaanse politikus wat as die senior Amerikaanse senator van Maine dien. Sy is 'n Republikein en het al Maine sedert 1997 in die Senaat verteenwoordig.
Collins is 'n gegradueerde van die St. Lawrence Universiteit in Canton, New York. Sy het in 1975 haar loopbaan begin as 'n personeelassistent vir senator William Cohen. In 1981 is sy as die personeel direkteur van die toesig oor die subkomitee vir regeringsbestuur van die komitee vir regeringsake (wat later die Komitee vir Binnelandse Veiligheid en Regeringsake geword het) aangewys. Goewerneur John R. McKernan Jr. het haar as die kommissaris van Maine se Department vir Professionele en Finansiële Regulering in 1987 benoem. In 1992 het president George H. W. Bush haar as die direkteur van die streekkantoor van die Kleinsake-administrasie in Boston aangestel.
Collins het in 1993 'n adjunk-tesourier in die kantoor van die tesourier en ontvanger-generaal van Massachusetts geword. Nadat sy in 1994 na Maine teruggetrek het, het die Republikeinse Party haar as hul goewerneurskandidaat vir die algemene verkiesing in 1994 genomineer. Sy was die eerste vroulike genomineerde van 'n groot-party en het derde geëindig met 23% van die stemme. Na haar kandidatuur vir goewerneur in 1994 het sy die stigterdirekteur van die Centre for Family Business aan die Husson Universiteit in Bangor, Maine geword.
Collins is vir die eerste keer in 1996 tot die Amerikaanse senaat verkies. Sy is in 2002, 2008, 2014 en 2020 herverkies. Sy is 'n senior lid van die Senaat se spesiale komitee vir veroudering en 'n voormalige voorsitter van die Senaatskomitee vir Binnelandse Veiligheid en Regeringsake. Collins is die meeste senior Republikeinse vrou in die Senaat, dekaan van Maine se kongresafvaardiging en die enigste Republikein van Nieu-Engeland in die 116ste en 117de Kongresse. Sy word dikwels as 'n gematigde Republikein benoem en is soms 'n deurslaggewende stem in die Senaat. Tot op hede is Collins die langdurigste Republikeinse vrou in die Senaat.
Las Vegas
Las Vegas (dikwels afgekort tot "Vegas") is die grootste stad in die Amerikaanse deelstaat Nevada en ook een van die volkrykste metropole in die weste van die VSA. Die stad staan vandag veral bekend as 'n internasionale toeristesentrum en eersterangse bestemming vir handelskoue en konferensies soos die jaarlikse Consumer Electronics Show (CES), die belangrikste internasionale handelskou vir elektroniese verbruikersware. Die plaaslike toerismebedryf steun veral op dobbelary, groot winkelsentrums en Las Vegas se vermaaklikheidsbedryf.
Las Vegas word dikwels as die "Wêreld se Vermaaklikheidshoofstad" ("The Entertainment Capital of the World") beskryf – onder meer danksy die reusagtige luukse kasino's, die onbeperkte beskikbaarheid van alkoholiese dranke (net soos in die res van die deelstaat Nevada) en sy vermaak-industrie wat op volwassenes gemik is. Las Vegas, wat vroeër ook as Sin City bekend gestaan het, het daarnaas 'n gewilde toneel vir rolprente en televisieprogramme geword.
Las Vegas is in 1905 gestig en ses jaar later amptelik as 'n stad geïnkorporeer. Danksy die vinnige ekonomiese groei het Las Vegas tot die grootste Amerikaanse stad ontwikkel wat in die 20ste eeu gestig is. Die stad is op 29 ná die volkrykste metropool in die VSA, en sy metropolitaanse gebied vorm met sowat twee miljoen inwoners een van die belangrikste demografiese sentrums in die Amerikaanse weste.
Die naam Las Vegas word in die VSA ook dikwels gebruik om na die nie-geïnkorporeerde gebiede van Clark County te verwys, 'n gebied wat die stad omsluit en baie van die ontspanningsgebiede langs en naby Las Vegas Strip behels. Die bekende Las Vegas Boulevard met 'n totale lengte van 4,5 myl (7,2 kilometer) loop grotendeels buite die stadsgebied deur die nie-geïnkorporeerde nedersettings Paradise, Winchester en Enterprise.
Rotsgebergte
Die Rotsgebergte (Engels: Rocky Mountains, Frans: Montagnes Rocheuses, Spaans: Montañas Rocosas) is 'n uitgebreide bergreeks in Noord-Amerika wat van Alaska dwarsdeur Kanada en die Verenigde State tot by Meksiko strek. Dit bestaan eintlik uit 'n aantal ewewydige reekse wat deur komme en plato's van mekaar geskei word. Die bergreeks dien as 'n afbakening van verskillende klimaatgebiede tussen die weste en ooste, maar aangesien dit langs die weskus strek laat dit koue fronte van die arktiese gebiede tot ver in die suide van die vasteland voorkom. Die noorde van die reeks kry gereeld sneeu en is met ysvelde bedek, terwyl die suidelike gedeelte baie droog en woestynagtig is. Die totale lengte van die bergreeks is sowat 5 100 km, en die grootste enkele bergspits is die 4 399 m (14 433 vt) hoë piek Mount Elbert in Colorado, Verenigde State.
Hester Krüger
duimnael|regs|330px|Dr. Izak en mev, Hester Krüger by 'n uitstalling van haar kuns in Pretoria.
duimnael|regs|270px|Die Krügers se grafsteen in die Onder-Papegaaiberg-begraafplaas, [[Stellenbosch.]]
duimnael|regs|320px|Die [[Gereformeerde kerk Oos-Londen se kerkraad neem in 1954 afskeid van ds. en mev. Krüger.]]
Hester Krüger (née Coetsee, Bethulie, Oranje-Vrystaat, 24 Desember 1884 – Stellenbosch [waarskynlik], 21 Januarie 1984) was ’n predikantsvrou in die Gereformeerde Kerk. Haar man, dr. I.D. Krüger (1882–1965), met wie sy 54 jaar lank getroud was tot sy dood, was predikant in vyf gemeentes: Aliwal-Noord (1911–1916), Bloemfontein (1916–1923), Potchefstroom (1923–1930), Bloemfontein (1930–1945), Venterstad (1945–1949), Oos-Londen (1949–1954).
Reeds in die jaar van huwelik, 1911, is ’n Dorkasvereniging op Aliwal-Noord gestig. Onder haar en haar man se leiding het eindelik ses Dorkasverenigings tot stand gekom. Werkgeselskappe, waarvan die ledetal sowat 30 tot 40 was, het gereeld in die plaaslike pastorie byeengekom. Mev. Krüger het dogters van die gemeente onderrig in handwerk en kunsnaaldwerk gegee en self geskilder.
Gesinslewe
Die egpaar Krüger se dogter Monica was getroud met die appèlregter F. Rumpff, seun van ds. Derk en mev. Femke Rumpff, en Rita met prof. Pieter Verhoef (25 April 1914 – 18 Januarie 2013), hoogleraar aan die Stellenbosse Kweekskool, van 1975 tot 1979 dekaan van die Universiteit Stellenbosch se teologiese fakulteit en lid van die redaksie van die 1983-vertaling van die Afrikaanse Bybel. Uit Verhoef se pen het in 1998 verskyn ''Ds. I.D. Krüger: Die mens en sy Preke''. Nog ’n dogter, Christine Louw, was vroueredaktrise van Die Oosterlig. Daar was ook ’n seun wat sy pa se name gekry het.
TOMOS
TOMOS  (kort vir TÔvarna MÔtornih koles Sezana) is 'n Sloweense maatskappy wat bromfietse en motorfietse vervaardig.
Sendhil Ramamurthy
Sendhil Ramamurthy (gebore 17 Mei 1974) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Slammin' Salmon (2009) en in die televisiereekse Heroes (2006), Covert Affairs (2010), en Beauty and the Beast (2012).
Leucandra thulakomorpha
Leucandra thulakomorpha is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1931 deur Row & Hozawa.
Garciapas
Garciapas is 'n bergpas oor die Langeberge. Die R323-streekpad verbind Riversdal met Ladismith in die Klein Karoo. Net noord van Riversdal gaan die pad met die Garciapas oor die Langeberg na Muiskraal aan die noordekant van die berg. Die pas bereik sy hoogste punt op 600 m met 'n maksimum helling van 1:14.
Geskiedenis
Maurice Garcia was van 1863 tot 1877 die siviele kommissaris op Riversdal. Kort na sy ampsaanvaarding besef hy dat 'n goeie verbinding met die nuwe dorp Ladismith belangrik is sodat die boere hul produkte vinnig by hul afsetgebied en die hawe van Mosselbaai kan kry. Te perd bepaal Garcia self 'n roete wat baie korter as die pad oor die bestaande Gysmanshoekpas (Plattekloofpas) was. Teen 1868 word sy paadjie reeds gereeld deur ruiters gebruik. In 1871 kom Thomas Bain om die mees geskikte roete aan te dui. Gevangenes is as arbeiders gebruik en 'n tydelike tronk is in die berg ingerig. Die pas van 16 km is in November 1879 vir verkeer oopgestel deur die vrou van die Kaapkolonie se eerste minister, sir Gordon Sprigg. Die teerpad en die herbou van die pas is in 1976 voltooi.
Tolhuis
Die oorspronklike tolhuis is saam met die pas voltooi. Jimmy Luyt was die eerste tollenaar en na sy dood het sy vrou en Jan Swart die taak voortgesit. Op 31 Desember 1918 is die heffing van tolgelde gestaak. In 1968 is die tolhuis tot monument verklaar.
Voetslaanpaaie
By die tolhuis begin die Kristalkloof- en die Sleeping Beauty-voetslaanpaaie.
Tamboerskloof
Tamboerskloof is 'n voorstad van Kaapstad, met 'n bevolking van 2 984 volgens die 2011-sensus.
NG gemeente Frankfort
links|320px|duimnael|Die teenswoordige NG kerk Frankfort, waarvan pres. [[M.T. Steyn die hoeksteen op 25 Maart 1911 gelê het. Die argitek was William Henry Ford.]]
duimnael|180px|regs|Ds. George Thom was van 1884 tot sy dood op [[6 September 1908 Frankfort se eerste leraar.]]
duimnael|links|300px|Die NG kerk op Frankfort nadat die Britse soldate dit in die [[Tweede Vryheidsoorlog aan die brand gesteek het. Die hele dorp is tydens die oorlog in puin gelê.]]
duimnael|160px|regs|Ds. L.W. Lemkuhl, leraar van 1950 af.
duimnael|links|300px|Die afgebrande kerk ná die Tweede Vryheidsoorlog.
duimnael|regs|250px|Ds. en mev. Du Toit, leraarspaar van 1941 tot 1945.
duimnael|regs|250px|Ds. en Mev. J.J. de Necker, leraarspaar van 1946 tot 1949.
Die NG gemeente Frankfort is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk met sy setel op die Oos-Vrystaatse dorp Frankfort. Dit is in 1873 gestig as die 18de gemeente in die Vrystaatse Sinode, maar is nou (2015) die 17de oudste gemeente nadat Bethlehem by gemeente Bethlehem-Wes ingelyf is.
Stigting
Die gemeente is gestig op die plaas Roodepoort, 4 000 morge teen £1 000 van A. Allenberg gekoop. Die naam sou Cassel wees, maar ene Albert von Gordon, landmeter, afkomstig uit Frankfurt, Duitsland, het gratis opmeting aangebied mits die naam na sy geboorteplek Frankfurt ("Frankedrif") sou wees. 'n Grasdakkerkie met misvloer moes voorlopig as plek van aanbidding dien.
Die behoefte aan 'n beter bedehuis was groot en op 5 November 1883 lê pres. Jan Brand die hoeksteen van die eerste kerk. Eindelik neem ds. G. Thom in 1884 'n beroep aan en word deur Johannes (Hans) Fourie (later die eerste burgemeester van Frankfort) op Colesberg met wa en osse gehaal. Mev. Thom is later deur D.W. Steyn en N. van. Rensburg met 'n verewa op Kimberley gehaal.
Tweede Vryheidsoorlog
Onder die Vrystaatse Republiek het die gemeente gebloei en armoede was iets onbekends, maar in Oktober 1899 pak donker oorlogswolke saam en word die mooi republiek vernietig; die gemeente Frankfort ly swaar en sy kerkgebou word in puin gelê. Die laaste kerkraadsvergadering voor die oorlog is teen die einde van 1899 gehou. Die Britse troepe het die dorp heeltemal vernietig – al die huise, met alles daarin, asook die kerk en pastorie is verbrand. Saam met die pastorie is alle kerklike boeke en registers met die boekery van die predikant vernietig, asook die brandkas met alles daarin. Die predikant, ds. G. Thom, en enige kerkraadslede is as krygsgevangenes na Ceylon verban. Hulle, sowel as die ander wat tot die einde toe gestry het, het ná die oorlog teruggekom, hoewel sommige op die slagveld gewond is. Die oorlog was verby.
Ná die oorlog
Op 14 Februarie 1903 het die predikant met lede van sy ou kerkraad in 'n tent vergader om planne vir die toekoms te beraam. Die medewerker van Ons gemeentelike feesalbum skryf in 1952: "Aandoenlik is die notule van hierdie eerste vergadering van gespaardes, waar sovele in die oorlog gesneuwel het. Met 'geen kerk, geen pastorie, geen kerklike besittings' is die predikant en kerkraad vasbeslote om uit die puin van die dwingelandy op te staan en die geloofsoog op die toekoms te rig."
Ds. Thom is op 6 September 1908 oorlede, en op 3 Julie 1909 is ds. J.P. van der Walt beroep en later bevestig.
Op 25 Maart 1911 het oudpres. M.T. Steyn die hoeksteen van die nuwe kerk gelê. Die inwyding het plaasgevind op 19 Julie 1912 plaasgevind.
Reeds in 1884 is al 'n begin gemaak met sendingwerk onder die plaaslike swart mense.
Hydra-Centaurus-superswerm
Die Hydra-Centaurus-superswerm (of SCl 128) is ’n superswerm in twee dele en die naaste superswerm aan die Virgo-superswerm, waarvan die Aarde deel is.
Die superswerm sluit vier groot sterrestelselswerms in die Centaurus-deel in: asook die nader
Benewens die sentrale swerms, wat 150 tot 200 miljoen ligjare van ons is, bevat dit verskeie kleiner swerms.
Karoolangstertjie
Die Karoolangstertjie (Prinia maculosa) is 'n endemiese algemene, wydverspreide standvoël in fynbos, ruigtes en hoër Karoostruike. Die voël kom een-een voor of in pare. Die voël is 14 cm groot en weeg 9 gram. In Engels staan die voël bekend as die Karoo Prinia.
Ampisillien
Ampisillien is 'n beta-laktam antibiotikum. Ampisillien verskil van penisillien met 'n aminogroep wat die penetrasie van die molekuul in bakterië verbeter. Dit veroorsaak dat ampisillien, anders as penisillien, sommige Gram-negatiewe bakterië kan dood.
Adriaan Begemann
Ds. Adriaan Jacob Begemann, Adriaan Jacob (Dongen, Nederland, 15 Junie 1831 – Pretoria, Suid-Afrika, 15 November 1925) was predikant in die Nederduitsch Hervormde Kerk en bibliotekaris.
Herkoms en opleiding
Begemann was een van die 12 kinders van ds. Jan Begeman (oorlede 1878), predikant van die NH Kerk te Dongen, en sy vrou, Anna Johanna van Alphen. Buiten sy vader en een van sy twee broers, was ook verskeie ander familielede predikante. Van 18 September 1849 af het hy in die teologie studeer aan die Universiteit van Utrecht tot hy in 1855 deur die provinsiale kerkbestuur van Utrecht beroepbaar gestel is.
Koms na Suid-Afrika
Nadat Begemann ’n tyd lank in die gemeente Lichtenvoorde behulpsaam was, het hy deur bemiddeling van die geestelike kommissie te Amsterdam, wat hulle beywer het vir die bevordering van die geestelike en sedelike belange van die Voortrekkers in Transvaal, 'n beroep na die NH Kerk in die ZAR ontvang. Hy het hierdie beroep aangeneem en is op 7 Maart 1860 deur De commissie voor de zaken der Protestantsche kerken in Nederlands Oost en West Indië georden, twee maande voor sy Hervormde kollega in die ZAR ds. G.W. Smits.
Leucandra tomentosa
Leucandra tomentosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Adriaan Begemann
Onstuimige bediening in Pretoria
In Junie van dieselfde jaar het hy in Kaapstad aangekom, waar hy deur die aktuarius van die Kaapse NG. Kerk georden is. In Desember het hy na Transvaal gegaan, waar hy op 27 Januarie 1861 as eerste predikant van die NH gemeente Pretoria (sien NG gemeente Pretoria) bevestig is. In dié gemeente het sy taktlose optrede eindelik daartoe gelei dat hy sy amp moes neerlê. Hy het byvoorbeeld in Julie 1864 na aanleiding van die burgeronluste wat in Transvaal gewoed het, op onkerkregtelike wyse geweier om die sakramente te bedien, terwyl hy by twee ander geleenthede (Februarie 1864 en Junie 1865) versoeke om die sitting van die volksraad met gebed te open, blykbaar sonder gegronde redes van die hand gewys het. Hierdie optrede het ontevredenheid veroorsaak wat in 1868, toe hy 'n Vrymesselaarslosie wel met gebed geopen het, sodanig vererger is dat 'n aantal lidmate hom nie langer as predikant wou erken nie. Hulle het gevra dat hulle deur ’n konsulent bedien sou word, die begin van die sogenaamde Konsulentsgemeente van Pretoria.
Leucandra tomentosa
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1940 deur Tanita.
Adriaan Begemann
Onstuimige bediening in Pretoria
Toe hy in 1872 die akademiese vraagstuk van tekskritiek op die kansel van die gemeente bring, het dit 'n klag teen hom tot gevolg gehad en is hy deur die kommissie van die algemene kerkvergadering van die NH Kerk vir drie maande geskors. Daarna het hy sy ontslag op 30 Junie 1872 geneem.
Ná sy uittrede as predikant
Begemann het tot sy dood in Pretoria bly woon en steeds 'n aktiewe rol in die openbare lewe gespeel. Hy was die eerste bibliotekaris van die Staatsbiblioteek. In verband met die onderwys het hy veel gedoen en byvoorbeeld met die oprigting van die staatsmeisjesschool op Pretoria in 1894 gehelp.
Gesinslewe
Ds. Begemann is op 14 Mei 1861 op Potchefstroom getroud met Johanna Hermina Goetz (oorlede 1916). Elf kinders is uit die huwelik gebore. Van hulle het twee seuns, Simon Hendrik Anton Jan en Frederik Adolf, gedurende die Tweede Vryheidsoorlog gesneuwel.
Waardering
Volgens ds. S.J. Botha in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek was ds. Begemann "'n goeie prediker, streng, nougeset en reguit. Aanvanklik boesem hy vertroue in, maar was baie skerp in sy uitlatings en nie altyd taktvol nie."
Ann Gillespie
Ann Gillespie is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Ryan's Hope (1975), Beverly Hills, 90210 (1990), Star Trek: Deep Space Nine (1993), en 90210 (2008).
Concepción
Concepción is die grootste hawestad van Chili. Volgens die 2002-sensus woon daar 216 061 mense. Die stad is ongeveer 509,04 km ten weste van die hoofstad Santiago geleë. Die Universiteit van Concepcion is ook in die stad geleë.
Geskiedenis
Die Stad van Concepción is op 1550 deur Pedro de Valdivia gestig, ten noorde van die Biobío-rivier, op die plek wat vandag as Penco bekend staan.
Demografie
Volgens data wat ingesamel is op 2002 in die sensus van die Nasionale Instituut vir Statistiek (Chili), het die stad 'n oppervlakte van 221,6 km2 (86 vierkante myl) en 'n bevolking van 216 061 inwoners, waarvan 103 860 mans, en 112 201 vrouens is.
Susterstede
• 3
Annie Basson
Annie Basson is 'n Suid-Afrikaanse aktrise en regisseur. Basson het haar opleiding aan die Akademie vir Dramakuns ontvang en was van 1971 tot 1973 ’n lid van die destydse Sukovs-werkteater. Sy is bekend vir haar spel as Zerbinetta in Molière se Die Jakkalsstreke van Scapino (onder regie van Bartho Smit). Later was sy die televisieregisseur van Hennie Aucamp se Die hartseerwals, Pauline Smith se Die sondaar en Wilma Stockenström se Uitdraai. Sy het navorsing gedoen en die regie vir 'n omvattende dokumentêre TV-reeks oor die Afrikaanse teater, Van kerslig tot kollig, behartig. Sy is getroud met die TV-regisseur en vervaardiger Danie Odendaal.
Filmografie
As regisseur:
As aktrise:
John Paterson
John Paterson (1821–1880) was 'n staatsman en handelspionier. Hy is in Aberdeen, Skotland gebore en kom in 1840 in die Kaap aan as 'n onderwyser. Hy vestig homself in Port Elizabeth waar hy 'n vername plek inneem. Hy help met die stigting van die Eastern Province Herald. In 1854 word hy lid van Kaapse Parlement waar hy Port Elizabeth verteenwoordig. In 1862 stig hy die Standard Bank van Suid-Afrika. Hy speel bankrot, maar bou later weer sy rykdom op. Hy sterf op die skip, American, onderweg na Kaapstad vanaf Engeland. Die dorpie, Paterson, is na hom vernoem.
Johan Steyn
Johan Steyn (1955 -) is die hoofleraar van AGS Kaleideo. Die gemeente is in Kemptonpark. Hy is alreeds dekades 'n leraar en word as een van die 'groot geeste' in die kerk beskou.
Opleiding
Johan het regte gaan studeer by RAU (nou UJ). Na voltooiing van sy graad het hy egter gevoel dat hy geroepe is vir 'n loopbaan as leraar. Hy skryf dus in by die AGS Teologiese Kollege en voltooi sy Diploma in Teologie.
Geskiedenis in die kerk
Johan word kort na sy ordening beroep as mede-leraar, na Kemptonpark gemeente. Na 'n tyd word hy die hoofleraar. Die gemeente verander sy naam na Immanuel en groei sterk in getalle onder sy leiding. 'n Nuwe kerk word ook gebou. Na 'n hele klompie jare in die gemeente aanvaar Johan 'n beroep na Windhoek in Namibië. Dis 'n tyd van groot uitdagings vir hom en sy gesin, maar hy kwyt hom goed van sy taak. Die gemeente se naam word ook verander na Immanuel Windhoek. Na 'n paar jaar word Johan beroep na Doxa Deo in Tswhane, as vaderfiguur vir die pastore in die Doxa streek. Na omtrent 2 jaar werk die situasie so uit dat hy die hoofleraar word van die AGS Kempton Noord. Die gemeente se naam word later verander na AGS Kaleideo. Johan se vorige gemeente Immanuel vra ook in hierdie tyd om deel te word van Kaleideo.
Ander rolle in die kerk
Johan is ook die voorsitter van die virtuele streek Familia Dei.
Bediening
Johan is 'n sterk leraar. Hy het ook 'n profetiese bediening.
Mowbray
Mowbray is 'n suidelike voorstad van Kaapstad tussen Observatory en Rosebank.
Geskiedenis
Die gebied is in 1657 in plase opgedeel, waarvan die grootste later "Welgelegen" genoem is.
'n Herberg genaamd "Varietas Delectat" is in die 1720s geopen. Dit het later as "Drie Koppen" bekend geword nadat die koppe van drie slawe wat vir moord terreggestel is naby die herberg op pale tentoongestel is. In die 19de eeu, is hierdie naam verkeerdelik in Engels as "Three Cups" vertaal. Die gebied is in 1850 amptelik "Mowbray" genoem.
Mowbray was van 1886 tot 1890 deel van die Rondebosch-munisipaliteit. Van 1890 tot 1913 wat dit 'n munisipaliteit op sy eie. Sedert 1913 is dit deel van Kaapstad.
Wapen
Munisipaliteit (1) — Mowbray het twee munisipale wapens gehad. Die eerste het op die name "Drie Koppen" en "Three Cups" gesinspeel. Die skild is deurgesny, drie afgesnede manskoppe op pale verskyn in die skildhoof en drie bekers in die skildvoet. Die wapenspreuk was "Welgelegen".
Munisipaliteit (2) — Die raad het die wapen in 1901 met 'n skynheraldiese ontwerp vervang. Die skild is gevierendeel en toon (1) Duiwelspiek, (2) 'n leeu op 'n blou agtergrond, (3) 'n goue adelaar op 'n blou agtergrond, en (4) die wapen van die Kaapkolonie. Die helmteken was 'n afgerukte adelaarskop, en die wapenspreuk was weereens "Welgelegen".
Kogmanskloofpas
300px|duimnael| Kogmanskloof.
Die Kogmanskloof (gewoonlik Cogmanskloof) is 'n bergpas in die Wes-Kaap, Suid-Afrika as deel van R62 provinsiale pad. Die pas verbind Ashton in die Boland met Montagu in die Klein Karoo en gaan oor die Langeberg. Die pas is deur Thomas Bain gebou en in 1877 voltooi. Dit was een van die eerste deurgange deur die Langeberg na die binneland.
Geskiedenis
Die eerste pas was 'n ruwe waspoor. Dit het die loop van die Kogmansrivier deur die kloof gevolg en die rivier verskeie kere gekruis. Oorstromings het gereeld die pas gesluit. Thomas Bain en sy span het in 1873 begin werk aan die pas. Die nuwe pas is op 28 Februarie 1887 geopen. Die koste van die pas was £12 000. Die pad is gedurende 1931 geteer. 'n Kenmerk van die pas is die tonnel van 15m lank en 5m hoog deur die Kalkoenkrans. Die bouval van 'n fort wat tydens die Tweede Vryheidsoorlog bo-op die Kalkoenkrans gebou is, is nog sigbaar.
Hede
Die nuwe moderne hoofweg is gedurende 1953 voltooi.
Paulus van Tarsus
Paulus van Tarsus, ook bekend as Paulus die Apostel, die Apostel Paulus, en Sint Paulus, (Grieks: Σαούλ -(Saul), Σαῦλος (Saulos), en Παῦλος (Paulos); Latyn: Paulus of Paullus; Hebreeus: שאול התרסי Šaʾul HaTarsi (Saul van Tarsus) (c. 5 - c. 67 n.C.), was 'n Jood wat na homself verwys het as die "Apostel aan die Heidene". (Rom. 11:13) Volgens die Handelinge van die Apostels, het sy bekering tot geloof in Jesus plaasgevind in 'n diepsinnige lewensveranderende ervaring op die pad na Damaskus. Saam met Simon Petrus en Jakobus, word hy beskou as onder die belangrikste vroeë Christenleiers. Hy was ook 'n Romeinse burger — 'n bevoegdheid wat aan hom 'n bevoorregte regstatus verleen het rakende wette, eiendom en owerheidsgesag.
Dertien sendbriewe in die Nuwe Testament word aan Paulus toegeskryf. In sekere hiervan word na verdere sendbriewe verwys, wat nie in die Bybel voorkom nie, soos 'n Laodiseaanse sendbrief. (Kol. 4:1) Sy outeurskap word by ses van die dertien sendbriewe bevraagteken deur sommige geleerdes, terwyl wyd beweer word dat drie daarvan nie sy werk is nie. Paulus se invloed op Christelike denke was wellig meer betekenisvol as enige ander Nuwe Testamentiese outeur. Augustinus van Hippo het Paulus se verklaring, dat verlossing gebaseer is op geloof en nie goeie werke nie, verder ontwikkel. Martin Luther se vertolking van Paulus se briewe was eweneens die sterk dryfkrag agter sy lering van sola fide.
Paulus se bekering het die verloop van sy lewe dramaties beïnvloed. Deur sy aktiwiteite en geskrifte, het sy geloof uiteindelik godsdienstige geloof regdeur die Mediterreense streek beïnvloed. Sy leierskap, invloed en nalatenskap het gelei tot die stigting van gemeenskappe, oorwegend onder die heidene, wat wel die Judaïese "morele kode" eerbiedig het, maar die "rituele" verpligtinge van die Mosaïese wet verslap of afgeskaf het, gebaseer op die lewe en werke van Jesus Christus en die Nuwe Verbond. Hierdie gemeenskappe het uiteindelik aangegroei tot die vroeë Christendom.
Bekering en roeping as apostel
Die naam van Saulus word vir die eerste keer in Hand. 7:58 genoem, waar vertel word dat 'n sekere Saulus sy goedkeuring aan die steniging van Stefanus geheg het. Hierdie teregstelling was terselfdertyd die begin van die swaar vervolging van die Christengemeentes in Jerusalem. Saulus het selfs 'n magtigingsbrief vir die voortsetting van die vervolging tot in Damaskus van die hoë priester aangevra.
Op pad na Damaskus het hy 'n visioen van Jesus Christus gekry wat 'n totale ommekeer in sy lewe teweeggebring het. Na hierdie verskyning was hy drie dae lank blind, maar nadat 'n sekere Ananias hom in Damaskus die hande opgelê het, kon hy weer sien. Hy het onmiddellik daarna in die sinagoge verkondig dat Jesus die Seun van God is (Hand. 9:19).
Na sy bekering het Paulus drie jaar lank in Arabië vertoef, waarna hy Petrus in Jerusalem opgesoek (GaI.1:18-19) en van hom 'n uitvoerige verslag oor die prediking en werke van Jesus gekry het. Om hierdie rede is daar heelwat ooreenkomste tussen sommige van die groot redevoerings van Paulus en die van Petrus.
Sendingreise
By die uitvoering van die opdrag het Barnabas aanvanklik die inisiatief geneem, terwyl Johannes Markus as helper saamgegaan het. Ciprus, die eiland waar Barnabas gebore is, was die eerste sendingveld. Hierna het die predikers na Klein-Asië gegaan, waar Paulus die leiding oorgeneem het. Johannes Markus het hulle in Perge verlaat, en nadat hulle tot by Derbe gevorder het, het hulle die terugreis begin langs 'n roete wat hulle vroeër gekies het.
Na 'n kort verblyf in Antiochië het Paulus besluit om 'n nuwe sendingreis aan te pak, en hy het Silas gekies om hom te vergesel (Hand. 15:27- 28). Hy het eers die gemeentes wat reeds gestig was, besoek en het daarna lank in Griekeland gewerk, waarna hy weer na Antiochië teruggekeer het. Die derde sendingreis het ook in 'n westelike rigting plaasgevind. Paulus het eers langer as twee jaar in Efese gewerk en het daarna weer na Griekeland gereis. Na 'n besoek aan die gemeentes wat hy tydens die tweede sendingreis gestig het, het hy na Korinthe vertrek, waar hy drie maande vertoef het. Van Troas het Paulus en sy medewerkers al met die kus van Klein-Asië langs gereis en ten spyte van berigte dat gevangenskap by sy aankoms in Jerusalem op hom wag, het hy met sy werk voortgegaan.
Gevangenskap en dood
Terwyl Paulus in die tempel in Jerusalem was, het 'n groep Jode van Efese groot oproer veroorsaak. Hulle het die Efesiër Trofimus voorheen reeds by Paulus in die stad gesien en vermoed dat Paulus hom in die tempel gebring en so 'n heilige plek ontwy het. Soldate wat tussenbeide getree het, het gemeen dat Paulus ŉ Egiptenaar was wat vroeër 4 000 rowers na die woestyn uitgelei het, en hulle het hom gevange geneem (Hand. 21:27-39).
Paulus het hom as Romeinse burger op die keiser beroep, en die beroep kon nie geweier word nie. Na 'n stormagtige reis en 'n oorwintering op die eiland Malta het Paulus in ongeveer 62 n.C. Rome bereik. Gedurende sy gevangenskap van twee jaar het Paulus met sy werksaamhede - skriftelik en mondeling - voortgegaan. Hoewel volledige getuienis ontbreek, word aangeneem dat Paulus vrygelaat is en nog 'n paar jaar lank met sy werk voortgegaan het. onder meer moontlik ook in Spanje: Hy is later weer gevange geneem en in Rome ter dood veroordeel. Volgens oorlewering het sy teregstelling (waarskynlik deur onthoofding) op 'n plek net buite die stadsmure van Rome, suid van die Via Ostiense, plaasgevind.
Paulus se werkmetode
Paulus het veral in die groot stede gewerk waar hy waarskynlik vanweë sy herkoms die meeste tuisgevoel het. Die meeste diaspora-Jode (Jode wat buite Israel gewoon het), het ook in die stede gewoon, en Paulus wou veral hulle bereik. Omdat hulle Paulus egter verwerp het, het hy hom na die heidene gewend: vandaar sy benaming "apostel van die heidene". Waar sy prediking aanvaar en ŉ nuwe gemeente gestig is, het Paulus alles in sy vermoë gedoen om sy gemeentelede by te staan. Hy het die gemeentes herhaaldelik besoek om te sien watter probleme ná sy vertrek ontstaan het. As hy nie self kon gaan nie, het hy van sy helpers gestuur, en ook briewe aan die gemeentes geskryf.
Paulus se briewe
Daar bestaan egter twyfel of Paulus wel die briewe aan die Kolossense, Efesiërs, II Thessalonicense, I en II Timotheus en Titus geskryf het. Sommige vermoed dat iemand anders sy naam gebruik het om groter gewig en aansien aan die briewe te verleen. Die onderwerpe wat in die briewe ter sprake kom, wissel van uiters praktiese uitsprake tot hoë teologiese bespiegelinge. Belangrike temas in Paulus se briewe sluit onder meer in die verhouding van die Kerk tot Israel, die vraagstuk van die Goddelike uitverkiesing en menslike vryheid, die opstanding van Christus, die Kerk as die liggaam van Christus, die werking van die Heilige Gees en die toekomsverwagting.
Betekenis en invloed
Paulus, wat as die eerste Christelike teoloog beskou kan word, het deur die eeue heen 'n groot invloed op die gang van die kerkgeskiedenis uitgeoefen. Veral sy brief aan die Romeine het in verskillende tye 'n diep indruk op bekende teoloë gemaak, Augustinus (354-430) het sy bekering aan ŉ gedeelte uit die Brief toegeskryf, Luther het ook die sleutel tot die uitleg van die Evangelie in die eerste hoofstuk van die brief gevind, terwyl Karl Barth in 1919 'n nuwe teologie ontwerp het in sy Römerbrief, ŉ kommentaar op die brief van Paulus aan die Romeine.
Jesus en Paulus
'n Liberale teologie het omstreeks 1900 in Duitsland ontstaan wat die sogenaamde vraagstuk van "Jesus en Paulus" geskep het. Daar bestaan volgens dié skool 'n groot verskil tussen die Jesus wat in die Evangelies beskryf word as 'n rondtrekkende leraar wat die armes en sondaars help en Christus, die Seun van God, oor wie Paulus gepreek het.
In sy boek Zwei Glaubensweisen (1950) beskryf Buber hoe die Joodse geloofsopvatting nog in die sinoptiese Evangelies te sien is, terwyl die Griekse geloofsopvatting in die geskrifte van Johannes en Paulus oorheers. Van die belangrikste verskille tussen die twee beskouings is die vertroue-aspek in die Joodse geloof tesame met die gelowige gemeenskap, terwyl die aanvaarding van waarhede en die optrede van individuele gelowige in Griekse verband meer beklemtoon word.
Buber meen dat daar veral deur middel van die sinoptiese Evangelies tot die "werklike Jesus" gekom kan word. Die Christendom het begin toe Jesus tot God en tot Verlosser verhef is. Volgens Buber het daar ŉ skeiding tussen die Jodedom en die Christendom gekom toe Paulus die lydende mens Jesus die lydende Seun van God gemaak het.
Cornelia van Oversteeg
duimnael|regs|230px|Cor van Oversteeg.
duimnael|regs|230px|Cor van Oversteeg se grafsteen in die hoofbegraafplaas op Potchefstroom.
Cornelia van Oversteeg (noemnaam Cor, Amsterdam, 25 Julie 1885 – Potchefstroom [aldaar begrawe], 30 Junie 1939) was ’n Gereformeerde onderwyseres in Suid-Afrika en 'n kundige op die gebied van die opvoeding van leergestremde kinders, of soos hulle in haar leeftyd genoem is, "swaksinnige" kinders. Op hierdie gebied het sy uitstekende resultate gekry en was sy 'n baanbreker in Suid-Afrika.
Tydens die Tweede Vryheidsoorlog het simpatieke Nederlanders ook in Amsterdam 'n "Boeren-Comitee" opgerig. Hiervan was die heer van Oversteeg 'n lid en het die gesin met vlugtelinge in die Afrikaanse Tehuis bekendgeraak. Die 13-jarige Cor, 'n vrolike blonde en vrome kind, was een van die agt blommeisies met die ontvangs van pres. Paul Kruger in Amsterdam nadat hy uit Transvaal na Europa uitgewyk het. Nadat die president haar gegroet het, wou sy haar hand twee dae lank nie was nie.
Sy het haar Hoofakte in die Fröbelonderwys behaal. Daarna het sy onderwys eers aan 'n Christelike skool en later aan 'n Fröbelskool gegee. Dit het gou geblyk dat sy 'n ywerige en geestige onderwyseres was. In 1914 het sy 'n benoeming as lektrise in kindertuinonderwys aan die Victoria-kollege op Stellenbosch aanvaar. Sy het die gevaarlike reis na Suid-Afrika gedurende die Eerste Wêreldoorlog (1914-'18) aangedurf. Met haar deurreis het sy skole vir swaksinniges en kleuterskole in Engeland besoek. Hierdie ondervinding wat sy opgedoen het, het sy in praktyk gebring. In Suid-Afrika was sy ook aan die Opleidingskollege te Wellington verbonde waar sy met die opleiding van kindertuin-studente belas was.
Vanaf 1921 was sy aan verskillende inrigtings vir swaksinnige kinders werksaam, onder meer Witrand, Potchefstroom, waar sy uitstekende werk verrig het. Aan die nywerheidskool te Standerton het sy moeilike kinders onderrig. Tydens 'n vakansiereis in Amerika het sy inrigtings vir agterlike kinders (soos hulle destyds genoem is), met wie sy altyd 'n innige medelye gehad het, besoek. In geselskap van mej. Jo Stoker het sy in Rome twee keer 'n onderhoud met dr. Maria Montessori gehad.
Om gesondheidsredes het sy later 'n privaat skool in Mowbray, Kaapstad, begin. As Calvinis het sy haar ook hier laat geld en im die eerste bestuur van die Calvinistiese bond in Kaapstad gedien. In die Gereformeerde kerk Kaapstad, vanaf sy stigting in 1923 die eerste Gereformeerde gemeente in die Skiereiland, het sy in 1937 saam met mevv. Jantina Böeseken en Frederik Rompel in die kommissie wat Afrikaanse Psalmboeke aan kinders uitdeel, gedien.
Sketse van haar het in die Paedogogisch Tijdschrift voor Christelijke Onderwijs verskyn. Haar boek My eie outjies (1939), wat aanvanklik as afsonderlike sketse in Die Huisgenoot verskyn het, is eers ná haar dood uitgegee. Dit bevat baie sketse van leerlinge soos sy hulle met die jare geken het. In eenvoudige taal en met gesonde humor geskryf, word dit aldus Ida Bosman in Gedenkboek: Die Gereformeerde Vrou (1959), "as ’n ware literêre genot beskou.
Vir iemand met so ’n lewendige natuur was die lyding, meegebring deur die kanker wat haar liggaam algaande verteer het, ’n swaar beproewing. So is hierdie vrou, wat ware Afrikaner geword het, aan die vooraand van die Tweede Wêreldoorlog oorlede. In Die Kerkblad, die orgaan van die Gereformeerde Kerke, waarin ’n waardering van haar lewe en werk verskyn het, het die redaktrise met die volgende woorde afgesluit: "Mag haar moeitevolle maar dankbare lewenswerk ons aanmoedig om ook tyd en aandag aan minderbevoorregtes onder ons te skenk."
Isotope van meitnerium
Die chemiese element meitnerium (Mt), met ’n atoommassa van ongeveer 268 u, het geen stabiele isotope nie en word dus as ’n radioaktiewe element geklassifiseer. Die sewe isotope is onstabiel en het ’n relatief kort halfleeftyd (die meeste minder as ’n sekonde).
In die natuur kom geen meitnerium voor nie; alle isotope is sinteties in ’n laboratorium berei. Die eerste sintetiese isotoop was 266Mt, in 1982.
Die kortslewende isotoop van meitnerium is 266Mt, met ’n halfleeftyd van ongeveer 1,2 mikrosekonde. Die langslewende een is 278Mt, met ’n halfleeftyd van 8 sekondes.
Radiostasie
'n Radiostasie is 'n instelling wat radiouitsendings versorg. Hierdie uitsendings behels die draadlose eenrigtingkommunikasie na 'n gehoor van luisteraars.
Bitsie Tulloch
Bitsie Tulloch (gebore 19 Januarie 1981) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Artist (2011), Concussion (2015), en Chronic (2015), en in die televisiereeks Grimm (2011).
Drakensberglangstertjie
Die Drakensberglangstertjie (Prinia hypoxantha) is 'n endemiese algemene standvoël in woudrande, beboste klowe en varingruigtes. Die voël kom een-een voor of in pare. Die voël is 14 cm groot en weeg 10 gram. In Engels staan die voël bekend as die Drakensberg Prinia.
Roltrap
'n Roltrap is gemeganiseerde trappe. 'n Tipe roterende vervoerband word ingespan om mense tussen die vloere van 'n gebou te beweeg. Mense kan opklim en sal dan aan die bokant of onderkant afgelewer word (afhangende of die roltrap boontoe of ondertoe beweeg). Roltrappe is meestal van twee armleunings voorsien wat teen dieselfde spoed as die trappe beweeg.
Ensiem
Ensieme is groot biologiese molekules, proteïene om spesifiek te wees, wat verantwoordelik is vir die duisende metaboliese prosesse wat lewe onderhou. Hulle is hoogs selektiewe katalisators en versnel beide die tempo en spesifisiteit van metaboliese reaksies, van vertering van voedsel, tot die sintese van DNA. Ensieme het 'n spesifieke driedimensionele struktuur, en mag organiese (bv. biotien) of anorganiese (bv. magnesiumione) kofaktore wees wat help in katalise.
Roltrap
Roltrappe kom gewoonlik in pare voor, een wat op en een wat af beweeg. Dit word algemeen in winkelsentrums, lughawens, hotelle en so meer aangewend en kan groot groepe mense gelyktydig akkommodeer. As dit breek, of as die krag onderbreek word, kan roltrappe steeds as gewone trappe aangewend word.
Ensiem
In ensiemreaksies, word die molekules aan die begin van die proses, die sogenaamde substrate, omskep in verskillende molekules, genaamd produkte. Byna al die chemiese reaksies in 'n biologiese sel benodig ensieme om plaas te vind teen 'n tempo voldoende vir lewe.
Roltrap
Die toestel bestaan ​​uit 'n elektriese motor met 'n ketting van individuele trappe wat in mekaar inhaak. Dit beweeg op 'n spoor wat die trappe heeltyd horisontaal hou soos dit roteer.
Ensiem
Aangesien ensieme selektief is vir hul substrate, bespoedig dit slegs 'n paar reaksies uit baie moontlikhede, die soort ensieme wat in 'n sel vervaardig is, bepaal watter metaboliese roetes sal plaasvind in die sel. Soos alle katalisators, werk ensieme deur die verlaging van die aktiveringsenergie (Ea‡) vir 'n reaksie, daarmee verhoog die spoed van die reaksie dramaties. As gevolg hiervan word die produkte vinniger gevorm en reaksies bereik hul ewewig vinniger. Die meeste ensiemreaksies is miljoene keer vinniger as dié van vergelykbare nie-gekataliseerde reaksies.
Roltrap
Charles Seeberger het die eerste roltrap gebou en dit in 1897 as 'n trekpleister op Coney Island in New York Stad installeer. Hy het by die Otis Elevator Company gewerk wat die eerste kommersiële roltrap vir die wêreldtentoonstelling van 1900 in Parys vervaardig het. Die Amerikaanse uitvinder Nathan Ames het in 1899 patentregte vir die roltrap verkry.
Ensiem
Soos met alle katalisators, word ensieme nie verteer deur die reaksies wat hulle kataliseer nie, en verander hulle ook nie die ewewig van hierdie reaksies nie. Ensieme verskil egter van die meeste ander katalisators in dat hulle hoogs-spesifiek is vir hul substrate.
Dit is reeds bekend dat ensieme meer as 4 000 biochemiese reaksies kataliseer 'n Paar RNS molekules het ook die vermoë om reaksies te kataliseer, hulle staan bekend as ribosieme, 'n belangrike voorbeeld is die funksionering van sommige dele van die ribosoom.
Sintetiese molekules genoem kunsmatige ensieme vertoon ook ensiem-agtige katalise.
Voorbeelde van ensieme
Beta-laktamase, heksokinase, fosfatase, protease, sellulase, amilase ens.
Schoonspruitoog
Die Oog van Schoonspruit by Ventersdorp is een van Suid-Afrika se sterkste fonteine.
Hierdie natuurlike bron van grondwater lê net noordoos van Ventersdorp, langs die R30-pad, by die koördinate en 1 489 m bo seevlak. Die Voortrekkers was reeds in 1850 bewus van hierdie bron.
Die fontein handhaaf dwarsdeur die jaar 'n redelike konstante vloei. Dit lewer ten minste 70 000 m³ water van goeie gehalte per etmaal. Maar indien dit in die opvangsgebied goed reën, kan die uitloop tydelik meer as verdubbel. 'n Netwerk van kanale lei die water na plase in die omgewing. Ventersdorp se munisipaliteit het 'n waterreg van 400 m³ per uur. Die res vloei weg in die Schoonspruit.
Hierdie water is afkomstig uit die Schoonspruit dolomitiese kompartement. Die belangrikste bron van grondwater in Suid-Afrika is die dolomiet-series, d.w.s. klip met 'n baie hoë kalkinhoud, wat geoloë die Transvaalstelsel noem. Dit beslaan 'n area van 14 000 km².
Spreetshoogtepas
Spreetshoogtepas is 'n bergpas deur die Rantberge op die D1275-verbindingspad deur die Namibwoestyn tussen die C14 en C24 en is noordoos van Solitaire. Skerp draaie en 'n helling van tot 1:4,5 veroorsaak dat die pad nie geskik is vir motors wat karavane sleep nie. Die pas is bekend om die besonder mooi uitsig wat dit oor die Namibwoestyn bied.
Atomium
Die Atomium is 'n monument in die Belgiese hoofstad Brussel. Die Atomium is, saam met die Manneken Pis en die Groot Markplein van Brussel, een van die stad se gewildste landmerke. CNN het dit as Europa se mees bisarre gebou aangewys.
Jim Jordan (akteur)
Jim Jordan (16 November 1896 – 1 April 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Look Who's Laughing (1941), Heavenly Days (1944), en The Rescuers (1977).
Spreetshoogtepas
Die bergpas is genoem na Nicolaas Spreeth, wat tydens die Tweede Wêreldoorlog op die plaas Ubib geboer het wat onder die pas geleë is. Spreeth het die pas tereg met sy eie hande gebou.
Atomium
Buise verbind die sfere langs die 12 sye van die kubiese struktuur en die hoekpunte is met 8 buise na die middelste sfeer verbind. Die buise bevat roltrappe en 'n hysbak wat toegang tot die uitstalruimtes en ander openbare ruimtes in die sfere verleen. Die boonste sfeer bied 'n panoramiese uitsig oor Brussel.
Shirley Bassey
Shirley Bassey (gebore 8 Januarie 1937) is ’n Britse popsangeres wat in Wallis gebore is. Sy is veral bekend vir haar emosionele vertonings en noupassende duur rokke. Sy was een van die gewildste vroulike sangers in Brittanje gedurende die laaste helfte van die 20ste eeu. Onder haar bekendste liedjies tel This is My Life en Hey, Big Spender. Sy is ook bekend vir die titelliedjies van drie James Bond-films: Goldfinger (1964), Diamonds Are Forever (1971) en Moonraker (1979).
Beknopte biografie
Shirley Veronica Bassey is op 8 Januarie 1937 in Tiger Bay, Cardiff in Wallis van 'n Engelse ma en 'n Nigeriese pa gebore. Sy is die jongste uit 'n gesin van sewe kinders. Haar ouers skei toe sy drie jaar oud is. Bassey verlaat op vyftienjarige leeftyd skool en begin in 'n fabriek te werk. Saans en oor naweke tree sy by plaaslike kroeë en klubs op. In 1953 kry sy 'n rol in die musiekblyspel Memories of Jolson, oor die lewe van Al Jolson.
Bassey se eerste huwelik met Kenneth Hume (van 1961–1965) eindig in 'n egskeiding. Haar tweede eggenoot was Sergio Novak. Bassey en Novak was van 1968 tot 1977 getroud gewees. Novak was tydens hul huwelik ook haar bestuurder. Bassey het twee dogters en 'n aangenome seun. Haar oudste dogter (Sharon) is gebore toe Bassey sewentien was. Bassey se jongste dogter (Samantha) is in 1985 dood aangetref, nadat sy waarskynlik vanaf die Clifton-suspensiebrug in Bristol, Engeland gespring het. Bassey wou egter nooit aanvaar dat haar dogter selfmoord gepleeg het nie.
In die jare sestig en sewentig behaal sy groot sukses in (veral) die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State. In die 1980's spits sy haar hoofsaaklik op liefdadigheidswerk toe. Aan die einde van die 1990's keer sy terug met die treffer History Repeating (in samewerking met die Britse dans-duo, die Propellerheads), wat 'n nuwe generasie aan haar musiek blootstel.
In 2000 word sy deur die Engelse koningin Elizabeth II tot 'Dame' benoem.
Atomium
Die gebou sou volgens die oorspronklike plan vir ses maande gebruik en daarna gesloop word. Na die tentoonstelling word egter besluit om die gebou, wat ondertussen baie gewild en bekend geword het, so te laat.
Vryheid van panorama
België was tot 1 Januarie 2015 een van dié lande wat nie die vryheid van panorama erken het nie. Die outeursregte van hierdie argitekteur het daarom berus by die ingenieurs André Waterkeyn (oorlede in 2005), André Polak (oorlede in 1988) en Jean Polack (oorlede in 2012) en afbeeldings van hierdie gebou kon nie op Wikipedia gewys word nie, omdat hulle regte nog 70 jaar ná hulle dood bly bestaan. Baie gebruikers se foto's is daarom gewis. Die Belgiese parlement het egter besluit om dit te wysig.
Generasie (deeltjiefisika)
Daar is volgens die Standaardmodel van deeltjiefisika drie generasies. Elk is verdeel in twee leptone en twee kwarke. Die twee leptone kan geklassifiseer word in een met ’n elektriese lading van −1 (elektron) en een neutraal (neutrino); die twee kwarke kan geklassifiseer word in een met ’n lading van −1⁄3 (af-tipe) en een met ’n lading van +2⁄3 (op-tipe).