cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thomas Young
Thomas Young FRS (13 Junie 1773 – 10 Mei 1829) was 'n Britse veelweter wat noemenswaardige bydraes gelewer het tot die velde van visie, lig, soliede meganika, energie, fisiologie, taal, musikale harmonie en Egiptologie. Hy was instrumenteel in die ontsyfering van Egiptiese hiërogliewe, spesifiek die Rosettasteen.
Young is beskryf as "Die laaste man wat alles geweet het". Sy werk het dié van William Herschel, Hermann von Helmholtz, James Clerk Maxwell en Albert Einstein beïnvloed. Young word gekrediteer met die vestiging van die golfteorie van lig, in teenstelling met die partikelteorie van Isaac Newton. Young se werk is daarna ondersteun deur die werk van Augustin-Jean Fresnel.
Biografie
Thomas Young is gebore in 'n Kwaker-gesin in die klein Somersetshire-dorpie Milverton. Reeds op 'n jong ouderdom het hy tekens van groot intellek getoon. Hy was glo in staat om te lees op die ouderdom van twee, en teen die ouderdom van veertien het kennis van meer as tien tale gehad. Hy het in 1792 mediese opleiding in Londen begin, in 1794 na Edinburgh verhuis en in 1795 die Universiteit van Göttingen betree, waar hy die graad Doktor in Fisika in 1796 behaal het. In 1797 het hy Emmanuel College, Cambridge, betree. In dieselfde jaar het hy die huis en 'n deel van die fortuin van sy grootoom Richard Brocklesby geërf, wat hom finansieel onafhanklik gemaak het. In 1799 vestig hy hom as dokter in Londen.
Hy het al hoe meer gefassineer geraak deur die wetenskap. Hy het baie van sy vroeë wetenskaplike werk anoniem gepubliseer, om nie sy reputasie as 'n geneesheer in gevaar te stel nie. Na die Rosettasteen ontdek is, het hy hom onder meer tot Egiptologie gewend.
Klas 15B-stoomlokomotief
Die Suid-Afrikaanse Klas 15B 4-8-2 van 1918 is 'n stoomlokomotief van die Suid-Afrikaanse Spoorweë-era.
Makkabese Opstand
260px|thumb|[[Jerusalem en Judea tydens die opstand.]]
Thomas Young
Biografie
Thomas Young sterf in Londen in 1829, 55 jaar oud.
Klas 15B-stoomlokomotief
Tussen 1918 en 1922 het die Suid-Afrikaanse Spoorweë dertig Klas 15B-stoomlokomotiewe met 'n 4-8-2 Mountain-tipe wieluitleg in diens geplaas.
Makkabese Opstand
Die Makkabese Opstand (Hebreeus: מרד החשמונאים) was 'n Joodse rebellie onder leiding van die Makkabeërs teen die Seleukidiese Ryk en teen Hellenistiese invloede op die Joodse lewe. Die hooffase van die opstand het van 167 tot 160 v.C. geduur en het geëindig met Seleukidiese beheer in Judea. Konflik tussen die Makkabeërs, vergriekste Jode en Seleukiede het egter nog voortgeduur tot in 134 v.C., met die Makkabeërs wat eindelik onafhanklik geword het.
Klas 15B-stoomlokomotief
Vervaardiger
As gevolg van die ontwrigting van die oorlog in Europa, is die eerste groep van tien Klas 15B 4-8-2 stoomlokomotiewe vir die Suid-Afrikaanse Spoorweë (SAS) bestel by die Montreal Locomotive Works (MLW) in Kanada. Hulle is gebou en afgelewer in 1918, genommer in die reeks van 1829 tot 1838 en 'n tweede groep van twintig lokomotiewe is van dieselfde bouers bestel en afgelewer in 1922, genommer in die reeks van 1971 tot 1990. Hulle was volgens die algemene spesifikasies gebou van die Klas 15, maar met staaframe en 'n paar tipiese Noord-Amerikaanse kenmerke. Hulle was toegerus met Belpaire-vuurkaste met verbrandingskamers.
Klas 15BR
Lokomotiewe wat nuwe stoomketels moes kry is as Klas 15BR geklassifiseer. Hierdie lokomotiewe het aanvanklik in die oostelike Vrystaat, maar later in die Kaapse Middellande diens gedoen; hulle was by Noupoort gebaseer en het diens gedoen tot by Cradock en uit na De Aar. Toe die verbeterde Klas 15F sy verskyning maak, is die lokomotiewe geleidelik na Kaapstad oorgeplaas, van waar hulle goedere en passasierstreine noordwaarts getrek het. Hulle het ook oor die Sir Lowryspas gewerk na Caledon en Bredasdorp in die Overberg en op die Bitterfontein-lyn via Malmesbury en Klawer. totdat hulle uit diens gestel is in 1976.
Makkabese Opstand
Die Seleukidiese koning Antiochus IV Epifanes het in 168 v.C. 'n enorme onderdrukkingsveldtog teen die Jode gevoer. Die rede is nie heeltemal duidelik nie, maar dit lyk of hy 'n interne konflik onder die Joodse priesters aangesien het vir 'n volskaalse rebellie. Joodse praktyke is verbied, Jerusalem is onder regstreekse Seleukidiese beheer geplaas en die Tweede Tempel in Jerusalem is omskep in 'n terrein vir 'n sinkretiese heidens-Joodse kultus. Dié onderdrukking het presies die opstand ontketen wat Antiochus IV gevrees het, met 'n groep Joodse vegters wat in 167 v.C. gerebelleer en onafhanklikheid gesoek het. Die rebelle het as 'n geheel bekend geraak as die Makkabeërs en daar sou later in 1 Makkabeërs en 2 Makkabeërs van hulle dade vertel word.
Eindelik sou interne verdelings onder die Seleukiede en probleme elders in hulle ryk die Makkabeërs die kans gee op behoorlike onfhanklikheid. In 141 v.C. het Simon Thassi daarin geslaag om die Grieke uit hulle Acra-fort in Jerusalem te verdryf. 'n Verbond met die Romeinse Republiek het hulle gehelp om hulle onafhanklikheid te vestig. Simon sou later die onafhanklike Hasmonese koninkryk stig.
Die opstand het 'n groot invloed op Joodse nasionalisme gehad as 'n voorbeeld van 'n suksesvolle veldtog om politieke onafhanklikheid te vestig en anti-Joodse onderdukking deur die regering teen te staan.
Haliclona hydroida
Haliclona hydroida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Adele Silva
Adele Silva (gebore 19 November 1980) is 'n Engelse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Doghouse (2009) en in die televisiereekse Doctor Who (1963) en Emmerdale (1972).
Haliclona hydroida
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1989 deur Tanita & Hoshino.
Dan Hedaya
Dan Hedaya (gebore 24 Julie 1940) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Blood Simple. (1984), The Usual Suspects (1995), Clueless (1995), en Mulholland Dr. (2001).
Seram
Seram (voorheen Ceram, Seran of Serang; Indonesies: Pulau Seram) is, na Halmahera, die tweede grootste eiland van die eilandgroep Molukke, wat op sy beurt tot die Maleise argipel behoort. Seram lê in die noordooste van die eilandnasie Indonesië net suid van die ewenaar. Dit grens aan die Seramsee in die noorde en die Bandasee in die suide. Van die groot eilande in die omgewing sluit in Halmahera in die noordweste, Timor in die suidweste en Nieu-Guinee in die ooste.
Seram beslaan 'n oppervlakte van 17 100 km² en is die grootste eiland van Indonesië buite die vyf hoofeilande (Nieu-Guinee, Borneo, Soematra, Sulawesi en Java) en Halmahera. Dit het 'n bevolking van 434 113 in 2010 gehad. Sowat die helfte van die bevolking in Moslems en die ander helfte is Christene.
Jane Wolfe
Jane Wolfe (21 Maart 1875 – 29 Maart 1958) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Castles for Two (1917), Rebecca of Sunnybrook Farm (1917), en The Grim Game (1919).
Gennadi Vengerov
Gennadi Vengerov (27 Augustus 1959 – 22 April 2015) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Jailbirds (1996), Enemy at the Gates (2001), Moscow Heat (2004), en Dark Planet (2009).
Dorothea Wolbert
Dorothea Wolbert (12 April 1874 – 15 September 1958) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Smashing Barriers (1919), The Little Minister (1922), Dangerous Paradise (1930), en The Front Page (1931).
Robert Gleckler
Robert Gleckler (11 Januarie 1887 – 25 Februarie 1939) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Defenders of the Law (1931), Dante's Inferno (1935), The Glass Key (1935), en I'd Give My Life (1936).
Jose Gonzales-Gonzales
Jose Gonzales-Gonzales (7 Desember 1922 – 15 Desember 2000) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Kronos (1957), Moonfire (1970), en The Naked Gun 2½: The Smell of Fear (1991), en in die televisiereeks One Step Beyond (1959).
Soembawa
Soembawa (Indonesies: Pulau Sumbawa) is die tweede grootste van die Klein-Soenda-eilande na Timor en is in die weste van dié argipel, in die suide van die eilandnasie Indonesië, geleë. Die eiland word begrens deur die Floressee in die noorde en die oop Indiese Oseaan in die suide. Soembawa bestaan basies uit twee dele, wat in die suide deur 'n nou landbrug verbind word.
Soembawa is in die ooste van Lombok, in die weste van Flores en in die noordweste van Soemba geleë. In die noorde, oorkant die Floressee, lê Soelawesi, en verder wes Java. Soembawa het 'n bevolking van 1 391 340 in 2014 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 15 214,13 km².
Soembawa se geologie is gekenmerk deur baie aktiewe vulkane wat dié eiland van wes na oos gevorm het. Soembawa se vulkane behoort tot die Ring van Vuur wat die Stille Oseaan van Nieu-Seeland tot Chili omsirkel. Byvoorbeeld is die eiland se hoogste berg, Tambora, 'n aktiewe stratovulkaan en lê in die noorde van die eiland. Dié vulkaan se bekendste uitbarsting in April 1815 het een jaar later in Europa en Noord-Amerika die Jaar sonder somer veroorsaak.
Valerie Singleton
Valerie Singleton (gebore 9 April 1937) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Acid Rain (1998) en in die televisiereekse The Adventures of Brigadier Wellington-Bull (1959) en The Big Noise (1964).
Haliclona inepta
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Thiele.
Jon Heder
Jon Heder (gebore 26 Oktober 1977) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Napoleon Dynamite (2004), Just Like Heaven (2005), The Benchwarmers (2006), en Blades of Glory (2007).
Acacia-blaartolbos
Die Acacia-blaartolbos (Leucadendron macowanii) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Leucadendron behoort en deel van die fynbos-bioom vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, waar dit voorkom in die Kaapse Skiereiland by Smitswinkelbaai en Wynberg. Die struik word 2.3 m hoog en dra blomme in Mei tot Julie.
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die sade word geberg in 'n tol op die vroulike plant en word vrygelaat waar dit na die grond val en moontlik deur die wind versprei word. Die plant is eenslagtig en daar is manlike- en vroulike plant en plant voort deur windbestuiwing. Die plant groei hoofsaaklik in klam sandgrond naby strome op hoogtes van 60-200 m.
In Engels staan dit as die Acacia-leaf conebush bekend.
Nina Sosanya
Nina Sosanya (gebore 6 Junie 1969) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Love Actually (2003) en in die televisiereeks Meadowlands (2007).
Lucas Hedges
Lucas Hedges (gebore 12 Desember 1996) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Moonrise Kingdom (2012), Manchester by the Sea (2016), Lady Bird (2017), en Three Billboards Outside Ebbing, Missouri (2017).
Smart (motormerk)
Smart (gestileer as smart) is 'n Duitse motormerk en tans 'n afdeling van Daimler AG. Die maatskappy is gevestig in Böblingen, Duitsland. Dit vervaardig mikromotors en subkompakte, veral die Fortwo en Forfour. Die primêre monteeraanleg is die Smartville in Hambach, Frankryk. 'n Tweede aanleg bestaan in Novo Mesto, Slowenië. Produksie van die Fortwo, wat in 46 lande regoor die wêreld bemark word, het aan die begin van 2015 reeds 1,7 miljoen eenhede verby gesteek.
Die naam Smart is afgelei van die samewerking van die Switserse maatskappy Swatch met Mercedes-Benz: "Swatch Mercedes ART". In die maatskappy se logo word "smart" met kleinletters geskryf en die 'c' en 'n pyltjie staan onderskeidelik vir 'kompak' en 'vooruit dink'.
Oorsprong
In 1982 het die uitvoerende hoof van SMH (vervaardigers van Swatch-horlosies), Nicolas Hayek, 'n idee ontwikkel vir 'n nuwe motor deur dieselfde soort vervaardigingstrategieë en verpersoonlikingsfunksies te gebruik as die wat Swatch-horlosies gewild maak. Hy meen dat die motorbedryf 'n sektor van potensiële kliënte wat 'n klein en stylvolle stadsmotor wou hê, geïgnoreer het. Hierdie idee het gou bekend geword as die 'Swatchmobile'. Hayek se private maatskappy Hayek Engineering AG het begin met die ontwerp van die nuwe motor vir SMH, met twee sitplekke en 'n hibriede aandryfstelsel.
Terwyl die ontwerp van die motor aan die gang was, het Hayek gevrees dat bestaande vervaardigers deur die Swatchmobile bedreig sou voel. Dus, eerder as om direk mee te ding, het hy verkies om met 'n ander onderneming in die motorbedryf saam te werk. Dit sou ook die SMH van die kostelas vir die oprigting van 'n verspreidingsnetwerk verlig. Hayek het verskeie motorvervaardigers genader en op 3 Julie 1991 het hy 'n ooreenkoms met Volkswagen aangegaan om die ontwikkeling van die nuwe projek te deel.
Teen 1993 het Ferdinand Piëch uitvoerende hoof van Volkswagen geword en het hy onmiddellik begin om die projek met SMH te beëindig. Volkswagen het reeds aan hul eie 'drie-liter-motor' gewerk: 'n klein motor wat drie liter brandstof per honderd kilometer (die uiteindelike Volkswagen Lupo 3L) sou verbruik. Volkswagen se eie konsep sou glo 'n beter sakevoorstel wees, met vier sitplekke en meer laairuimte.
Hayek het vermoed dat Piëch sou poog om die ooreenkoms met SMH te beëindig na sy aanstelling as uitvoerende hoof; daarom het hy diskreet ander motorondernemings begin nader vir die Swatchmobile-projek. Hy is deur BMW, Fiat, General Motors en Renault weggewys en het uiteindelik 'n informele ooreenkoms bereik met Daimler-Benz AG, die vervaardiger van Mercedes-Benz-motors.
'n Ooreenkoms is op 4 Maart 1994 tydens 'n perskonferensie by die hoofkwartier van Mercedes-Benz in Stuttgart aangekondig dat die ondernemings kragte sal saamsnoer om Micro Compact Car AG (MCC) te stig. 49% van die aanvangskapitaal van 50 miljoen Switserse frank is deur SMH voorsien en die oorblywende 51% deur Daimler-Benz. Die maatskappy het bestaan uit twee filiale: MCC GmbH in Renningen ('n voorstad van Stuttgart) wat die motor sou ontwerp, en ook 'n nuwe vervaardigingsaanleg. SMH Auto SA, wat deur Hayek besit word, sou 'n hibriede elektriese aandryfstelsel vir die motor ontwerp, terwyl Hayek Engineering die ontwerp en vervaardiging sal kontroleer.
Aan die einde van April 1994 het MCC 'n hoofkantoor in Biel/Bienne, Switserland, opgerig.
Maatskappygeskiedenis
Een van die eerste kontroversies by MCC was die naam van die motor self. Nicolas Hayek het daarop aangedring om Swatch op een of ander manier te behou: 'Swatchmobile', of 'Swatch Car'. Daimler-Benz het geweier, en aangedring op 'n neutrale naam. Die finale keuse was Smart, 'n akroniem wat voorheen intern deur MCC vir Swatch Mercedes Art gebruik is.
Teen Mei 1994 het die mededirekteure 74 moontlike terreine vir die monteeraanleg geïdentifiseer. Die finale plek is op 20 Desember 1994 aangekondig: Hambach, Frankryk. Die doelgeboude fabriek het vinnig die bynaam "Smartville" gekry.
In 1995 het Tomforde 'n modulêre stelsel van montering vir die motor bedink, en aangedring daarop dat verskaffers hul eie modules ontwerp, vervaardig en selfs op die finale motor installeer, deur hul eie werknemers te gebruik om sodoende die koste vir die moedermaatskappye te verminder, asook MCC van finansiële en wetlike verpligtinge vir daardie dele te onthef. Dit bied ook 'n fiskale raamwerk waardeur MCC die ontwikkelingskoste met die verskaffers kon deel, eerder as om die hele projek self te finansier. MCC het kontrakte met verskaffers gesluit om byna alle onderdele van die motor te ontwerp en te voorsien: sitplekke deur Faurecia, interieur deur VDO, onderstel en deurmodules van Magna, deurpanele deur Dynamit Nobel, en vering deur Krupp.
Ondanks die feit dat 'n groot deel van die ontwikkeling aan die verskaffers oorgelaat is, het MCC meer kapitaal nodig. Die herkapitalisering deur Daimler-Benz het hul aandeel in die onderneming teen 1996 tot 81% verhoog, en SMH het slegs die oorblywende 19% behou.
Die monteeraanleg is op 27 Oktober 1997 geopen met 'n seremoniële sny van die lint deur die destydse Franse president Jacques Chirac en die Duitse kanselier Helmut Kohl. Die bekendstelling van die nuwe Smart City-Coupé was vir Maart 1998 beplan, maar dinamiese onstabiliteit van die prototipes het Daimler-Benz die bekendstelling tot Oktober 1998 laat uitstel. Johann Tomforde is as hoofingenieur vervang deur Gerhard Fritz. Fritz het die swaartepunt verlaag, die spoorwydte verbreed, die vering stywer gemaak, die stuurwissel verander, en ballasgewig aan die voorkant van die motor toegevoeg om die stabiliteit in noodmaneuvers te verhoog (veral die Sweedse "moose test").
Die motor is in Oktober 1998 in nege Europese lande suksesvol vrygestel, maar die finale ontwerp het nie aan Hayek se verwagtinge voldoen nie. Hayek het gepoog vir 'n hibrieddryfstelsel, maar die finale produk het 'n relatiewe konvensionele petrolenjin gebruik. Kort daarna het Daimler-Benz die oorblywende belang van SMH in die maatskappy uitgekoop. MCC was nou 'n volfiliaal van Daimler-Benz (wat kort daarna met Chrysler Corporation saamgesmelt het om DaimlerChrysler te word). Die kantoor in Biel is gesluit en bedrywighede is gekonsolideer in die MCC GmbH-ontwerpsentrum in Duitsland. Op 1 Januarie 1999 het MCC GmbH sy naam verander na MCC smart GmbH, en teen 2000 is die laaste oorblyfsels van die vereniging met SMH laat vaar en het hy smart GmbH geword.
Jacques Pauw
Deur sy joernalistieke loopbaan het Pauw kriminele aktiwiteite in die onderwêreld van Suider-Afrika ondersoek en gruweldade wat deur regerings regoor die Afrika-kontinent gepleeg is, aan die lig gebring. Sake wat deur Pauw se dokumentêre rolprente gedek word, sluit in die Rwandese volksmoord, die Oorlog in Darfoer, en die polisie se doodsgroepe in Suid-Afrika onder apartheid.
Smart (motormerk)
Maatskappygeskiedenis
Die modeluitbreiding kon nie die onderneming se wins verhoog nie; Smart GmbH het van 2003 tot 2006 bykans vier miljard euro verloor. Daar is beplan om die winsgewendheid van die onderneming te verhoog en sy bedrywighede met Daimler (destyds DaimlerChrysler) te integreer.
Jacques Pauw
Aftrede
In 2014 het Jacques Pauw uit die joernalistiek getree. Hy was destyds die hoof van ondersoeke by Media24-koerante. Hy was drie dekades lank ’n joernalis, voor die drie jaar lange onderbreking ná aftrede waartydens hy (en sy vrou) ’n restaurant begin en bestuur het. Pauw was die meeste van daardie tyd as die sjef by die restaurant, Red Tin Roof, in Riebeek-Kasteel.
Smart (motormerk)
Maatskappygeskiedenis
Tot in April 2019 is Smart onder die Mercedes-Benz Cars-afdeling van Daimler AG bedryf, en die Fortwo coupé, Fortwo-cabriolet en Forfour-luikrug is aangebied.
Jacques Pauw
Erkenning en eerbewyse
Pauw se werk is regoor die wêreld vertoon en hy het verskeie nasionale en internasionale toekennings ontvang, insluitend die Toekenning vir Uitstaande Internasionale Ondersoekende Verslaggewing, die Media-instituut van Suider-Afrika se toekenning vir ondersoekende joernalistiek en die Young African Leadership Award.
Smart (motormerk)
Maatskappygeskiedenis
In Maart 2019 het Geely 'n 50%-aandeel gekoop.
Fiona Spence
Fiona Spence (gebore 10 Oktober 1948) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Prisoner (1979), Home and Away (1988), en Packed to the Rafters (2008).
Smart (motormerk)
Maatskappygeskiedenis
In 2019 kondig Daimler aan dat 'n nuwe produksie-aanleg in China gebou sal word met die ondersteuning van Geely. Die produksie van volgende generasie Smart Cars sal moontlik in 2022 begin.
Jacques Pauw
Erkenning en eerbewyse
Pauw is twee keer aangewys as CNN se Afrika-joernalis van die jaar en hy het ook die Vodacom-joernalis van die jaar-toekenning in Suid-Afrika ontvang. In 2007 het hy die Nakasa-toekenning vir Media-integriteit gewen.
Miriam Wolfe
Miriam Wolfe (2 Januarie 1922 – 29 September 2000) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Hands of Mystery (1949), Folio (1955), Front Row Center (1955), en Cannonball (1958).
Rovaniemi
Rovaniemi (Fins: [roʋɑˈniemi] ) is 'n stad en munisipaliteit van Finland. Dit is die administratiewe hoofstad en kommersiële sentrum van Finland se noordelike provinsie, Lapland. Dit is ongeveer 6 kilometer suid van die Arktiese Sirkel geleë en lê tussen die heuwels van Ounasvaara en Korkalovaara, by die samevloeiing van die Kemijoki en sy sytak, die Ounasjoki. Die stad en die omliggende Rovaniemen maalaiskunta (Landelike munisipaliteit van Rovaniemi) is op 1 Januarie 2006 in een entiteit gekonsolideer. Die nuwe munisipaliteit het 'n oppervlakte van 7,581,86 vierkante kilometer, waardeur dit die grootste stad in die Europese Unie per land is. Rovaniemi het 'n geskatte bevolking van 62,000.
Naam
Die rova-deel in die naam Rovaniemi word dikwels beskou as van Saamiese oorsprong, aangesien "roavve" in Saami 'n beboste rif of heuwel of die plek van 'n ou bosvuur aandui. In Suid-Saami-dialekte beteken dit egter 'n hoop klippe, 'n rots of 'n groep rotse in 'n stroomversnelling of selfs 'n sauna-stoof. Die niemi-deel van die naam beteken "kaap". Verskillende spellings sluit in Inari Sami: Ruávinjargâ; Noordelike Sami: Roavenjárga en Roavvenjárga; Skolt Sami: Ruä'vnjargg.
Geskiedenis
Periodieke opruiming van nuwe grond vir landbou en die beoefening van Sny-en-brand-landbou het ongeveer 750-530 vC begin. Artefakte gevind in die gebied dui daarop dat 'n toenemende aantal reisigers uit Karelië in die ooste, Häme in die suide en die kus van die Arktiese Oseaan in die noorde vanaf 500 nC daarvandaan moet kom. Die Sami word beskou as Lapland se mees inheemse bestaande bevolking.
Dit word eers in 1453 in die amptelike dokumente genoem. Dit is effektief as 'n stel klein dorpe waarvan die inwoners hul hoofsaaklik in landbou en veeteelt verdien het - met visvang en jag die belangrikste uitlopers.
Die uitbuiting van Lapland se natuurlike hulpbronne in die 1800's het Rovaniemi se groei versterk. Uitgebreide houtkappery en goudstormloop het duisende mense na Lapland gelok. Namate die mynbou van natuurlike hulpbronne toegeneem het, het Rovaniemi die sakesentrum van die provinsie van Lapland geword.
Garrett Hedlund
Garrett Hedlund (gebore 3 September 1984) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Troy (2004), Four Brothers (2005), TRON: Legacy (2010), On the Road (2012) en Mudbound (2017).
Anna May Wong
Anna May Wong (3 Januarie 1905 – 3 Februarie 1961) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Toll of the Sea (1922), Daughter of the Dragon (1931), Chu Chin Chow (1934), en Bombs Over Burma (1942).
Paul Verhoeven (Duitse regisseur)
Paul Verhoeven (23 Junie 1901 – 22 Maart 1975) was 'n Duitse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Big Shadow (1942), Du bist nicht allein (1949), en Vergiß die Liebe nicht (1953).
Zeppelin
'n Zeppelin is 'n stywe langwerpige en sigaarvormige lugskip bestaande uit 'n ligte raamwerk van aluminium wat met sakke gevul is wat 'n ligte gas bevat. Dit is vernoem na die groot lugskippionier, graaf Ferdinand von Zeppelin.
Werking
'n Zeppelin is 'n spesifieke tipe lugskip, en nie alle lugskepe is zeppelins nie. Kenmerkend aan die zeppelin is dat sy omhulsel styf is. Hy is dus nie van interne lugdruk afhanklik om sy vorm te behou nie. Dit staan in kontras tot sagte lugskepe wat op interne lugdruk staatmaak om opgeblaas te bly, en sodoende nie inmekaar stort nie. In zeppelins word hierdie rigiditeit gewoonlik deur 'n interne raamwerk verskaf, waaroor 'n dun bekleding getrek word om hom vaartbelyn te maak, en teen verwering te beskerm.
Die interne gas-gevulde sakke, oftewel draselle, is in die meeste zeppelins met waterstofgas gevul. Aan die onderkant van die raamwerk hang daar 'n kajuit en 'n aantal enjins met lugskroewe (propellers). Hierdie enjins verskaf aandrywing aan die zeppelin, wat beteken dat hy veel minder van die wind afhanklik is as 'n gewone lugballon, wat slegs saam met die wind mee kan dryf. Aan die stert van die zeppelin is daar 'n hoogte-en rigtingroer waarmee die vaartuig gestuur kan word. Die passasierskajuit hang gewoonlik in die middel van die romp, of hy word met die beheerkajuit gekombineer. In later zeppelins is die passasierskajuit in die inwendige romp se raamwerk ingebou, wat die vaartbelyning verbeter.
Geskiedenis
Graaf Ferdinand von Zeppelin het blykbaar belangstelling in die ontwerp van 'n "bestuurbare ballon" begin toon na die Frans-Duitse Oorlog van 1870-1871, waar hy tydens die beleg van Parys eerstehands gesien het hoe die Franse die stad met ballonne verlaat. Hy het ook die militêre gebruik van ballonne tydens die Amerikaanse Burgeroorlog aanskou, toe hy as militêre waarnemer aan die kant van die Noordelike State deelgeneem het. Na sy vervroegde aftrede uit die leer in 1890 het hy aan die projek begin werk. Op 31 Augustus 1895 verkry hy 'n patent waarin die meeste van dieeienskappe van die zeppelin alreeds uiteengeset word. Een van sy idees, wat ook in die patent beskryf word, was om verskillende ballonne agtermekaar aan te koppel, soos met 'n trein, maar hierdie plan is blykbaar nooit uitgevoer nie. In die patent word daar gepraat van 'n "Lenkbarer Luftfahrzug" (bestuurbare lugtrein).
LZ1
In 1899 begin die konstruksie van die eerste zeppelin op 'n drywende fabrieksplatform op die Telt naby Friedrichshafen. Hierdie plek is gekies om die opstyg te vereenvoudig deurdat die platform maklik windop gedraai kon word.
Die prototipe LZ1 (Luftschiff Zeppelin) het 'n lengte van 128 m gehad, is aangedryf deur twee Daimler-enjins van 14,2 pK (10,6 kW) elk, en hy het sy ewewig behou deur 'n gewig tussen neus en sy stert rond te skuif. Die eerste lugreis van 'n zeppelin het op 2 Julie 1900 plaasgevind, maar het slegs 18 minute geduur. Die LZ1 moes land omdat die meganisme, waarmee die gewig rondgeskuif is, gebreek het. Dit het dit onmoontlik gemaak om die balans van die lugskip te handhaaf. Die probleem is egter opgelos, en na die herstelwerk het die lugskip verskeie suksesvolle vlugte uitgevoer. Tydens die vlugte het die LZ1 die wêreldspoedrekord van 6 m/s, wat destyds deur die Franse lugskip 'La France' gehou, is met 'n volle 3m/s oortref. Hierdie prestasie kon egter nie daarin slaag om ander beleggers aan te lok nie, en die Graaf het oor onvoldoende hulpbronne beskik om die ontwikkeling alleen voort te sit. Die prototipe is gesloop en die fabriek is gesluit.
LZ2
Hoofsaaklik danksy die steun van lugvaart entoesiaste het die planne van Von Zeppelin 'n tweede (en derde) kans gekry en is daar uiteindelik redelik betroubare tegnologie ontwikkel. Dit is eers hierna wat die lugskepe vir burgerlike en militêre doeleindes gebruik kon word.
Danksy skenkings, die opbrengs van 'n spesiale lotery, beleggings deur die owerheid en nog 100 000 mark van Graaf von Zeppelin self, het die LZ2 in 1906 die lig gesien. Hy het op 17 Januarie 1906 vir sy eerste en enigste vlug opgestyg. Aanvanklik was die vlug suksesvol, maar nadat albei enjins onklaar geraak het moes die lugskip in die berge van Allgäu land. Terwyl hy hier tydelik aangemeer was, is hy onherstelbaar deur 'n storm beskadig.
Haliclona infundibuliformis
Haliclona infundibuliformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Miklucho-Maclay.
Zeppelin
LZ3
Sy opvolger, die LZ3, waarin die herstelbare dele van die LZ2 hergebruik is, was die eerste werklik suksesvolle zeppelin. In 1908 het hy gedurende 45 vlugte 'n afstand van altesaam 4398 km afgelê. Die Duitse weermag het nou belangstelling in hierdie tegnologie begin toon. Die LZ3 is deur die leër aangekoop wat hom herdoop het na die Z I. Tot 1913 is hierdie zeppelin gebruik vir opleidingsdoeleindes. Weens die vinnige ontwikkeling van zeppelins het die Z I teen 1913 al tegnies verouderd geraak.
LZ4
Die voorval kon die einde van die zeppelinprojek beteken het. 'n Toeskouer van die ongeluk het egter spontaan 'n insameling begin wat 'n opbrengs van 6 096 555 mark opgelewer het. Met hierdie geld kon die Luftschiffbau Zeppelin GmbH en 'n zeppelinstigting gestig word. Op die wyse het die zeppelinprojek nie net uit die as verrys nie, maar ook 'n stewige finansiële basis gekry.
Eerste Wêreldoorlog
Tydens die Eerste Wêreldoorlog het die Duitse leer zeppelins gebruik om Engeland (Londen en die omliggende gebied) te bombardeer. Daar was honderde vlugte gewees waartydens Duitse zeppelins tienduisende kilogram bomme op Engeland en ander vyandelijke gebiede afgewerp het.
Lugdiens
Tussen 1932 en 1937 was daar 'n gereelde zeppelinlugdiens met vaarte oor die Atlantiese Oseaan deur die LZ-127 Graf Zeppelin en die LZ-129 Hindenburg.
Die Duitsers wou die brandbare waterstof om veiligheidsredes vervang deur helium. Die grootste probleem was egter dat helium slegs deur die Verenigde State verskaf kon word, en dat die Amerikaners geweier het om die gas aan Duitsland te verkoop. Hulle het gevrees dat Nazi-Duitsland die gas vir militêre doeleindes sou aanwend.
Ramp van die Hindenburg
'n Interessante detail van hierdie brand, is dat die vlamme op die foto's geel is, terwyl waterstof self kleurloos brand. 'n Populêre moderne teorie wat hierdie teenstrydigheid verklaar is dat die brand oorspronklik in die oortreksel van die ballon ontstaan het, wat onder meer katoen en aluminium bevat het, en dus die geel kleur aan die vlamme gegee het. Volgens hierdie teorie sou 'n staties elektriese vonk tussen die oortreksel van die lugskip en die nat ankertoue die brand begin het. Dit sou dan vinnig 'n gat gevorm het waardeur die interne waterstof kon ontsnap en die brand aangehelp het. Daar word algemeen geag dat 'n moderne lugskip weens die gebruik van veiliger materiale nie op dieselfde wyse aan die brand sou slaan nie.
J. Mills Goodloe
J. Mills Goodloe (gebore 15 November 1971) is 'n Amerikaanse skrywer en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Maverick (1994), A Gentleman's Game (2002), The Age of Adaline (2015), en The Mountain Between Us (2017).
Haliclona inflata
Haliclona inflata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Maggie Steed
Maggie Steed (gebore 1 Desember 1946) is 'n Engelse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Painted Veil (2006), The Imaginarium of Doctor Parnassus (2009), A Cure for Wellness (2016), en Transformers: The Last Knight (2017).
Haliclona inflata
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1868 deur Schmidt.
Waterlelies (Monet reeks)
Waterlelies (of Nymphéas, ) is 'n reeks van ongeveer 250 olieverfskilderye deur die Franse impressionis Claude Monet (1840–1926). Die skilderye beeld sy blomtuin by sy huis in Giverny uit, en was die hooffokus van sy kunsproduksie gedurende die laaste dertig jaar van sy lewe. Verskeie van die werke is geverf terwyl Monet aan katarakte gely het.
Agtergrond
Gedurende die 1920's het die staat Frankryk 'n paar ovaalkamers by die Musée de l'Orangerie gebou as 'n permanente tuiste vir agt waterlelie- muurskilderye deur Monet. Die uitstalling het op 16 Mei 1927, 'n paar maande ná Monet se afsterwe, vir die publiek geopen. Sestig waterlelieskilderye van regoor die wêreld is in 1999 vir 'n spesiale uitstalling by die Musée de l'Orangerie saamgestel.
Die skilderye is as prominente uitstallings by museums regoor die wêreld uitgestal, insluitend die Princeton University Art Museum, Musée Marmottan Monet, die Musée d'Orsay in Parys, die Metropolitan Museum of Art, Museum of Modern Art in New York, die Art Institute of Chicago, die Saint Louis Art Museum, die Nelson-Atkins Museum of Art in Kansas City, Missouri, die Carnegie Museum of Art, die Nasionale Museum van Wallis, die Musée des Beaux-Arts de Nantes, The Toledo Museum of Art die Cleveland Museum of Art, die Portland Art Museum en die Legion of Honor. In 2020 het The Museum of Fine Arts, Boston sy 150-jarige herdenking gevier met sommige van Monet se Waterlelies-skilderye.
Die skilderye op 'n veiling
In Mei 2010 is aangekondig dat die 1906 Nymphéas -werk in Junie 2010 in Londen opgeveil sou word. Die skildery het 'n geraamde verkoopprys van tussen £30 en £40 miljoen gehad. Giovanna Bertazzoni, die veilinghuis Christie's se direkteur en die hoof van impressionistiese en moderne kuns, het gesê: "Claude Monet se waterlelieskilderye is een van die mees erkende en gevierde werke van die 20ste eeu en was geweldig invloedryk vir baie van die volgende generasie se kunstenaars." Die verkoping het op 23 Junie 2010 by die veilinghuis plaasgevind en die skildery het 'n bod van tot £29 miljoen gelok, maar dit kon uiteindelik nie verkoop nie.
Op 6 Mei 2014 is een van die Waterlelies, Le Bassin aux Nymphéas, opgeveil by Christie's, in New York (stad) vir $27 miljoen.
In Junie 2014 is een van die Waterlelies, Nymphéas, vir $54 miljoen USD op 'n Sotheby's-veiling in Londen verkoop. Hierdie kunswerk is aan 'n anonieme koper opgeveil, maar die stuk het voortgegaan om deel te wees van die uitstalling "Painting the Modern Garden: From Monet to Matisse" by die Cleveland Museum of Art en die Royal Academy of Arts, Londen, wat in 2015 begin het. Die medevoorsitter van Sotheby's se moderne en impressionistiese kunsafdeling, Helena Newman, beweer dat die resultaat bo-aan die oorspronklike geraamde verkoopprys is. Hierdie prys was tussen 34 en 51 miljoen Amerikaanse dollars.
Terwyl heelwat van Monet se meesterstukke verkoop is, is daar steeds na raming 250 olieverfskilderye vanuit hierdie reeks. Die versameling is wêreldwyd gewild, met baie van hierdie kunswerke wat in uitstallings is wat nog nie opgeveil is nie. Die skilderye is gekatalogiseer deur Daniel Wildenstein in sy Monet: Catalog Raisonné.
Haliclona informis
Haliclona informis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1868 deur Schmidt.
Barbara Jean Wong
Barbara Jean Wong (3 Maart 1924 – 13 November 1999) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Red Dragon (1945), The Trap (1946), The Chinese Ring (1947), en Chinatown at Midnight (1949).
Haliclona innominata
Haliclona innominata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Kirkpatrick.
Linda Wong (pornografiese aktrise)
Linda Wong (13 September 1951 – 17 Desember 1987) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Easy Alice (1976), China de Sade (1977), The Jade Pussycat (1977), en The Final Sin (1977).
Vimeo
Vimeo is 'n video-deel webwerf waar gebruikers videos kan oplaai, deel en kyk. Dit was die eerste videodeelwebblad wat hoëdefinisievideo (vanaf Oktober 2007) ondersteun het.
Oorsig
Vimeo is in November 2004 deur Jake Lodwick en Zach Klein gestig. Die naam Vimeo is geskep deur Lodwick, as 'n speling op die woorde video en my. Vimeo is ook 'n anagram van die Engelse woord movie. IAC het Vimeo gekoop in Augustus 2006 as deel van sy verkryging van Connected Ventures. In Januarie 2009 het Dae Mellencamp by IAC aangesluit as hoofbestuurder van Vimeo. Sy het gedien as die Hoof Uitvoerende Beampte tot 19 Maart 2012, toe Kerry Trainor by Vimeo as Hoof Uitvoerende Beampte oorgeneem. In 2017 bevorder IAC die algemene bestuurder Anjali Sud as die Hoof Uitvoerende Beampte.
Vanaf Desember 2013 lok Vimeo jaarliks meer as 100 miljoen unieke besoekers per maand, en beskik dit oor meer as 22 miljoen geregistreerde gebruikers. Vyftien persent van Vimeo se verkeer kom van mobiele toestelle. Vanaf Februarie 2013 is Vimeo verantwoordelik vir 0,11% van alle Internet bandwydte, ver agter ander video-deel webwerwe soos YouTube en Facebook. Die gemeenskap van Vimeo sluit onafhanklike rolprentmakers en hul ondersteuners in. Die Vimeo gemeenskap het die naam "Vimeans" aangeneem, wat iemand van die Vimeo-gemeenskap beteken wat gewoonlik aktief is en op 'n gereelde basis met mede-gebruikers omgaan. Die Wit Huis plaas hoë-definisie weergawes van sy uitsendings op Vimeo. Vimeo het gehelp om verkeer van Improv Everywhere se bedieners af te laai nadat nuwe grappe aangekondig is, en bied steeds die meeste van hul video's aan. Vimeo was ook die oorspronklike ligging van Noag Kalina se "everyday" video, 'n gewilde virale video.
Haliclona isodictyalis
Haliclona isodictyalis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Vimeo
Oorsig
Op 21 Julie 2008 het Vimeo aangekondig dat dit nie meer speelvideo's sal toelaat nie. Vimeo noem 'n paar redes, insluitend die buitengewoon lang duur van die speelvideo's die wagtyd van die transkodeerder behou het; bestaande speelvideo's is geskrap op 1 September 2008. Die verbod is in Oktober 2014 opgehef. Tot dan is al die nuwe oplaaisels onderworpe aan die reël, maar machinima video's met hul eie storie was toegelaat.
Haliclona isodictyalis
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1961 deur Bergquist.
Vimeo
Oorsig
In Desember 2014 het Vimeo 4K ondersteuning ingestel, alhoewel dit net aflaai toegelaat as gevolg van die lae markpenetrasie van 4K-skerms op daardie tydstip. Stroming van 4K-inhoud het die volgende jaar geloods, saam met ondersteuning van adaptiewe bitkoers stroming. In Maart 2017 het Vimeo 360 graad video ondersteuning bekendgestel, insluitende ondersteuning vir virtuele realiteit platforms en slimfone, stereoskopiese video, en 'n aanlynvideoreeks wat leiding gee oor die verfilming en die vervaardiging van 360-graad video.
Op 2 Mei 2016 het Vimeo die verkryging van VHX aangekondig, te wete 'n platform vir premium-inskrywing video kanale.
Op 26 September 2017 het Vimeo aangekondig dat dit 'n lewende stroming platform daar sou stel, en dat dit die bestaande diens, Livestream, verwerf het, om Vimeo se verwante personeel en tegnologie te versterk.
Hoë definisie afspeel
Op 9 Oktober 2007 het Vimeo ondersteuning vir hoëdefinisie afspeel in 1280×720 (720p) aangekondig, en word dus die eerste videodeel webwerf om verbruikers HD te ondersteun. Opgelaaide HD-video's is outomaties omgeskakel na 720 / 30p VP6 Flash-video. Sedert Augustus 2010 is alle video's gekodeer in H.264 vir HTML5 ondersteuning. Alle video's wat voorheen opgelaai is, is weer geënkodeer. Nie-Plus-gebruikers kan tot 500 MB video's per week en tot een HD video per week oplaai (Bykomende HD-video's wat binne dieselfde week opgelaai is, word na SD geënkodeer).
Standaarddefinisie-afspeel
Nie-HD-video's word geherkodeer teen 'n maksimum van 30 rame/s, maar ly in die algemene video beeldkwaliteit, wat in lyn is met die lae bitkoers vir video's in die 640 × 360 grootte. Gewoonlik word die video-inhoud geherkodeer teen 'n bitkoers van 0,5 Mbit/s. Dit is nie genoeg om die fyn besonderhede te reproduseer wat van, bv., 'n verbruikersvideokamera of 'n slimfoon verwag sou word nie.
Kevin Heffernan (akteur)
Kevin Heffernan (gebore 25 Mei 1968) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Super Troopers (2001), Club Dread (2004), Sky High (2005), en Beerfest (2006).
Wayne Heffley
Wayne Heffley (15 Julie 1927 – 19 November 2008) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente King Kong (1976), Orca (1977), en Turner & Hooch (1989), en in die televisiereeks Simon & Simon (1981).
Lev Gorn
Lev Gorn (gebore 1 Januarie 1971) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Café Society (2016) en in die televisiereekse The Americans (2013) en Billions (2016).
Flores
Flores (Portugees vir: "blomme"; Indonesies: Pulau Flores) is die derde grootste van die Klein Soenda-eilande na Timor en Soembawa en is in die noorde van dié argipel, in die suide van die eilandnasie Indonesië, geleë. Die eiland word begrens deur die Floressee in die noorde en die Savusee in die suide.
Flores is in die ooste van Soembawa en Komodo, in die weste van Lembata en die Alor-argipel en in die noordweste van Timor geleë. In die suide, oorkant die Soembastraat, lê Soemba, en in die noorde, oorkant die Floressee, Soelawesi. Flores het 'n bevolking van 1 831 000 in 2010 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 13 540 km².
Flores se geologie is gekenmerk deur baie aktiewe vulkane wat dié eiland van wes na oos gevorm het. Flores se vulkane behoort tot die Ring van Vuur wat die Stille Oseaan van Nieu-Seeland tot Chili omsirkel.
Tot die aankoms van die moderne mens was Flores deur die Homo floresiensis, 'n uitgestorwe pigmee, bevolk. Vandag is die meerderheid van die bevolking Christene, veral danksy kerstening deur die Portugese.
Etimologie
In teenstelling met die meeste ander Indonesiese eilande is Flores deur die Portugese genoem, afgelei van Cabo de Flores ("Kaap van blomme"), die Portugese term vir die oostelike deel van die eiland. Hierdie deel van die eiland, oorspronklik Kopondai genoem, is weens die bloeiende Delonix regia-bome, wat hier groei, só genoem. Die oorspronklike naam van Flores was Nipa, en verwys na 'n slang.
Louis Karol
duimnael|220px|regs|Die [[Portside Tower, Kaapstad se hoogste wolkekrabber. Louis Karol se firma het dit ontwerp.]]
Louis Karol (30 Junie 1928–19 Julie 2021) was ’n Suid-Afrikaanse argitek.
Hy is in Litaue gebore en het in 1936 saam met sy Joodse gesin na Suid-Afrika geïmmigreer. Pas nadat hy aan die Universiteit van Kaapstad afstudeer het, het hy in 1952 sy eie praktyk geopen. Sy firma het twee pryse van die Instituut van Argitekte gewen, een vir ’n skool en die ander vir ’n kantoorblok. Van sy prestigeprojekte sluit die hotelle Cape Grace, Table Bay en Cape Sun in.
Gulag: A History
Gulag: A History, ook gepubliseer onder die titel Gulag: A History of the Soviet Camps, is 'n niefiksieboek oor die geskiedenis van die Sowjetunie se Goelagstelsel. Dit is deur die Amerikaanse skrywer Anne Applebaum geskryf en in 2003 deur Doubleday gepubliseer. Gulag het in 2004 die Pulitzerprys vir algemene niefiksie en die Duff Cooperprys gewen. Dit is ook vir twee ander pryse benoem.
Die boek stippel die geskiedenis van die Goelagorganisasie uit, van sy begin onder Wladimir Lenin en die Solofki-gevangeniskamp, deur die bou van die Witsee-Oossee-kanaal, sy geweldige groei tydens die Groot Suiwering en die Tweede Wêreldoorlog, tot met sy afskaling ná die dood van Josef Stalin en eindelike sluiting in die 1980's. 'n Groot deel van die boek word gewy aan die lewens en sterftes van gevangenes, insluitende hulle gevangeneming, ondervraging, verhoor, vervoer, besonderhede oor hulle werk- en woonomstandighede, hulle verhongering en siektes, en die omstandighede van hulle eindelike sterfte. Die boek leun swaar op argiewe uit die Sowjetera en die dagboeke en ander geskrifte van oorlewendes van die kampe.
Harry Bolus
Harry Bolus (28 April 1834 – 25 Mei 1911) was 'n Suid-Afrikaanse plantkundige, botaniese kunstenaar, besigheidsman en filantroop. Hy het plantkunde in Suid-Afrika bevorder deur beurse daar te stel, die Bolus Herbarium daar te stel en het sy biblioteek en 'n groot gedeelte van sy fortuin aan die toe Suid-Afrikaanse Kollege, tans die Universiteit van Kaapstad, bemaak. Hy was aktief in wetenskaplike kringe, 'n genoot van die Linnean Society, 'n lid van en president van die South African Philosophical Society (later die Royal Society of South Africa), en het die "SA Medal and Grant" van die Southern Africa Association for the Advancement of Science en 'n eredoktoraat D.Sc. van die Universiteit van die Kaap die Goeie Hoop ontvang.
Bolus is in Nottingham, Engeland gebore. Hy het skoolopleiding ontvang aan Castle Gate School, Nottingham.
Hy het vele spesies in die genus Erica benaam. Sy jongste seun, Frank Bolus, was ook 'n plantkundige.
Die standaardafkorting Bolus word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.
Imogen Stubbs
Imogen Stubbs (gebore 20 Februarie 1961) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Erik the Viking (1989), Sense and Sensibility (1995), en Twelfth Night or What You Will (1996), en in die televisiereeks Theatre Night (1985).
Charles Gorman (akteur)
Charles Gorman (1865 – 25 Januarie 1928) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Treasure Island (1918).
Matterhorn
Matterhorn (Duits: Matterhorn, [ˈmatərˌhɔrn]; Frans: Mont Cervin, [mɔ̃ sɛʁvɛ̃]; Italiaans: Cervino, [ˈtʃerˈviːno]) is 'n berg in die Alpe wat op die waterskeiding en grens tussen Switserland en Italië geleë is. Dit is 'n groot, byna simmetriese piek in die Penniniese Alpe wat 4 478 meter hoog is; dit is een van die hoogste bergpieke in die Alpe en Europa.
Die berg staan in die Wallis-Alpe tussen Zermatt en Breuil-Cervinia. Die flanke van die berg in die ooste, noorde en weste is Switsers, terwyl dié in die suide Italiaans is. Die Matterhorn-museum in Zermatt bied nuttige inligting oor die Matterhorn.
Gloria Wood
Gloria Wood (8 September 1923 – 4 Maart 1995) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Gaby (1956) en in die televisiereekse The Jack Benny Program (1950) en Here's Lucy (1968).
Geissorhiza alticola
Geissorhiza alticola is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Geissorhiza behoort en is deel van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Bainskloof tot in die Wemmershoekberge voor. Hulle groei op die hoë pieke, 1 500 m en hoër. Die plant word as seldsaam beskou.
Diepkloofpas (Wes-Kaap)
Die Diepkloofpas is ‘n bergooorgang in die noordoostelike voetheuwels van die Olifantsrivierberge in die Wes-Kaap van Suid-Afrika.
Hierdie pas is by 32° 25′ suid en 18° 52′ oos, op die DR 2178-pad, verskuil in 'n kloof van die Swartberg en Skimmelberg, wes van die Haarwegskloofpas en ongeveer halfpad tussen Clanwilliam en Citrusdal.
Die grondpad tussen die plase dra min verkeer, die pas is 4,16 km lank en bereik ‘n hoogte van 579 m bo seespieël en ‘n maksimumhelling van 1:5.
Haliclona koremella
Haliclona koremella is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1954 deur De Laubenfels.