cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wet van die remmende voorsprong
Die wet bepaal dat 'n voorsprong op 'n bepaalde gebied dikwels daartoe lei dat daar min aansporing is om verdere verbeterings aan te bring of vooruitgang te bewerkstellig, sodat ander jou kort voor lank oortref. Juis omdat 'n mens 'n voorsprong het, is hy huiwerig om nog verder te gaan. 'n Bedryf of organisasie, veral in die tegnologiese gebied, kan 'n produk met groot vernuwingswaarde ontwikkel en kommersialiseer, maar later geneë voel om eerder op die wins te bly teer en noodsaaklike beleggings vir vernuwing te besuinig. Te midde van die finansiële inspuitings en beleggersbelange, gaan die produk dikwels deur verskillende ontwikkelingstadia en "groeipyne", waarvan die produk (soms onsigbaar) steeds die littekens dra. Mededingers kan dan eenvoudig die eindstadium van die vernuwende produk namaak en verder daarop verbeter sonder om enige skade te ly van die geld wat bestee is in die groeifase. Hierdeur kan hulle vinnig 'n groot markaandeel inpalm, ten koste van die oorspronklike vervaardiger van die geesteskind.
Soms word die totale ondergang van die oorspronklike vervaardiger selfs verwelkom. 'n Goeie voorbeeld is Fairchild Dornier wat in die 2000's genader is om vir China vliegtuie vir binnelandse vlugte te help bou (met 'n Chinese vennoot, soos dit van buitelandse beleggersmaatskappye voorgeskryf is), en alleen op Chinese grondgebied. Fairchild Dornier was reeds finansieel in die knyp weens die hoë ontwikkelingskoste van sy vliegtuie (veral die Do 728) by 'n ander Chinese maatskappy (Hainan Airlines), en die nuwe Chinese maatskappy (AVIC I en II) het ter elfder ure besluit om die Duits-Amerikaanse maatskappy soos 'n warm patat te los. Toe die maatskappy vyf maande later bankrot verklaar is, sou die tegnologiese patente, bouplanne, en dies meer, soos 'n ryp appel in die skoot van die Chinese kon val. Maar die Chinese moes toe bietjie laat besef dat selfs die byna gratis patente te duur en selfs te veel bo hul vuurmaakplek is om op eie houtjie te bou.
Voorbeelde
Een van die voorbeelde wat Romein in sy oorspronklike publikasie uitlig, handel oor die straatlampe in Londen. Die outeur vra hom af waarom 'n moderne stad soos hierdie steeds van gaslampe gebruik maak, terwyl ander lande lankal reeds elektriese straatligte het (soos Amsterdam en Kimberley). By nadere ondersoek vind hy 'n logiese verklaring: Londen was een van die eerste stede wat op groot skaal straatlampe geïnstalleer het; in 'n tyd toe gas die vanselfsprekende keuse was. Toe elektrisiteit die botoon begin voer en in ander stede ingevoer word, het Londen nie gevoel dit is nodig om die bestaande, goed funksionerende, maar verouderde infrastruktuur te verander nie.
In sy presiese woorde:
All Blacks
Drienasies/Rugbykampioenskap
Punte word soos volg toegeken: 4 punte vir ’n oorwinning, 2 punte vir ’n gelykopuitslag, 0 punte vir ’n nederlaag (saam met moontlike bonuspunte), 1 bonuspunt vir ten minste drie drieë meer as die opponent, 1 bonuspunt vir ’n nederlaag met minder as sewe punte.
1653
Die jaar 1653 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 53ste jaar van die 17de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Daryl Impey
Daryl Impey (* 6 Desember 1984 in Johannesburg), is 'n Suid-Afrikaanse professionele padfietsryer. Hy ry tans vir die UCI Mitchelton–Scott span. Sy span was voorheen geborg deur Orica-GreenEDGE Proteam. Gedurende 2010 het hy vir die RadioShack-span gery.
Tour de France
Hy het in 2012 en 2013 aan die Tour de France deelgeneem.
Gedurende die 2013 Tour de France dra hy die gesogte geel trui na die 6de skof ná verskeie goeie vertonings in die eerste paar skofte en word sodoende die eerste Suid-Afrikaner en persoon van Afrika wat dit kon regkry. Hy verloor egter die geeltrui na die 7de skof. In 2015 moes hy aan die Tour de France onttrek na 'n ernstige ongeluk in die 3de skof.
Op 14 Julie 2019 wen hy die 9de skof van die Tour de France, slegs die tweede Suid-Afrikaner naas Robbie Hunter wat dit kon vermag. Hy is die eerste Suid-Afrikaner wat 'n skof wen en die geeltrui dra in die Tour de France.
All Blacks
Huidige span
Die volgende spelers het die All Blacks-span gevorm tydens die 2023-Rugbykampioenskapreeks:
Bekende spelers
18 voormalige Nieu-Seelandse spelers is vir hul uitstekende prestasies in Wêreldrugby se Heldesaal opgeneem:
Daryl Impey
Suid-Afrika
Hy het die Suid-Afrikaanse nasionale pad titel reeds twee keer gewen en die individuele nasionale tydtoets reeds agt keer.
All Blacks
Bekende spelers
Daarbenewens is die wêreldkampioenafrigter Graham Henry en die span New Zealand Natives ingeskryf. 14 spelers is tweeledige wêreldkampioene: Daniel Carter, Ben Franks, Owen Franks, Jerome Kaino, Richie McCaw, Keven Mealamu, Ma’a Nonu, Kieran Read, Colin Slade, Conrad Smith, Victor Vito, Sam Whitelock, Sonny Bill Williams en Tony Woodcock (almal in 2011 en in 2015). Wêreldrugby het vyf spelers as speler van die jaar benoem: Daniel Carter (in 2005, 2012 en 2015), Richie McCaw (in 2006, 2009 en 2010), Kieran Read (in 2013), Brodie Retallick (in 2014) en Beauden Barrett (in 2016 en 2017).
Spelerstatistieke
Vervolgens die belangrikste statistieke van die All Blacks se spelers. Die spelers wat met * gekenmerk is, is nog aktief en kan hul statistieke verbeter. Die verskil tussen die aantal wedstryde en die aantal toetswedstryde is ’n gevolg van die All Blacks se groot aantal wedstryde teen plaaslike spanne en keurspanne tydens oorsese toere in die amateurtydperk.
(Korrek teen Julie 2023)
Daryl Impey
Ander
Hy wen die Toer van Turkye gedurende 2009. Hy wen die die Tour Down Under in 2018 en 2019.
Angeliersuikerbos
Die angeliersuikerbos (Protea punctata) is 'n struik wat hoort tot die bekende Protea genus en is endemies aan Suid-Afrika. Die plant kom vanaf die Sederberg tot Riviersonderendberge en die Swartberg, Kammanassieberge en Kougaberge voor waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die struik is groot, regop en word tot 4 m hoog en blom hoofsaaklik van Maart tot April.
Daryl Impey
Ander
Daryl se vader, Tony Impey, was ook 'n professionele padfietsryer gedurende die 1980's en 90's.
Angeliersuikerbos
Die plant gaan dood na 'n brand maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie en vrygelaat na hulle ryp is en word deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei op hellings in skalie of sandsteen op hoogtes van 1 200 - 2 000 m.
Wet van die remmende voorsprong
Voorbeelde
Ik was in Londen en daar trof het mij, gewoon als ik was aan de Amsterdamse elektrische straatverlichting, dat de City nog door gas verlicht werd. De eerst opwellende verklaring, als zou dit een uiting zijn van Engels konservatisme liet ik weldra varen als irrationeel voor de naar mijn mening juiste, die deze was: dat de kosten, nodig voor omzetting van een zo uitgebreide gasverlichting onder geasfalteerde straten in een elektrische tegen de voordelen dier laatste boven de eerste niet opwogen. En wat leerde mij dit hele geval? Dit: dat de indertijd moderne gasverlichting van Londen een belemmering was geworden voor de hyper-moderne elektrische, waartoe een stad als Amsterdam wèl was kunnen overgaan, omdat 1º. zijn gasverlichting nooit zo'n uitgestrekt gebied beslagen had en het 2º. in zijn ouderwetse keienbestrating daarin geen zo ernstige belemmering vond. In algemene formulering was mij dus dit gebleken: dat op een bepaald punt van ontwikkeling de voorlijkheid als rem optrad of nog algemener en paradoxaal toegespitst: dat in de strijd om de voorrang datgene de beste kansen had, dat het achterlijkst was.
'n Goeie Suid-Afrikaanse voorbeeld is sy openbare biblioteke. Die biblioteke in Gauteng en die Vrystaat was van die heel eerstes wat gerekenariseer is en het duur biblioteeksagteware aangeskaf. Hierdie sagteware is egter geslote stelsels wat nie (van buite) toeganklik vir die publiek is nie. Vanaf die vroeë 2010's het die meeste Suid-Afrikaanse biblioteke in die ander sewe provinsies deur die vriendelike samewerking van België die Brocade of Slims-stelsel teen 'n veel goedkoper koste aangeskaf. Hierdie nuwe stelsel (wat hand aan hand saam met die provinsiale rekenarisering geloop het) is oop vir die publiek om self die beskikbaarheid van 'n boek, beeld- of luistermateriaal, asook die inleweringsdatum van die uitgeleende materiaal, te wete te kom. Op hierdie manier kan die Internetgebruiker blitsvinnig vasstel watter bronne by sy naaste openbare biblioteek beskikbaar is. Die biblioteke in die Vrystaat en Gauteng het egter reeds groot geld bestee op duur programmatuur – wat die twee provinsies in 'n remmende posisie plaas om oor te skakel.
Angeliersuikerbos
In Engels staan dit as die Water sugarbush bekend. Die boom se FSA-nommer 94.1.
Grant Sullivan (akteur)
Grant Sullivan (30 Junie 1924 – 31 Mei 2011) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Captain Video and His Video Rangers (1949), The Secret Files of Captain Video (1953), 77 Sunset Strip (1958), en I Spy (1965).
All Blacks
Afrigters
Aangesien die definisie en rol van afrigters tot die Suid-Afrikaanse toer in 1949 baie uiteenlopend was, bevat die volgende tabel slegs afrigters wat sedertdien benoem is. Sedert die begin af was al die All Blacks se afrigters Nieu-Seelanders.
Toekennings
Die Italiaanse sporttydskrif Gazzetta dello Sport het die All Blacks in 2005 as “wêreldspan van die jaar” aangewys. Die Internasionale Rugbyraad, sedert 2014 Wêreldrugby, het die All Blacks elf keer as “span van die jaar” benoem (in 2005, 2006, 2008, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015 en 2016). Die All Blacks het ook die Laureus Wêreldsporttoekennings as “span van die jaar” ontvang (in 2016).
Bob Custer
Bob Custer (18 Oktober 1898 – 27 Desember 1974) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Last Round-up (1929), The Fighting Terror (1929), Riders of the Rio Grande (1929), en Mark of the Spur (1932).
Cannes-rolprentfees 1983
Die 36ste jaarlikse Cannes-rolprentfees is van 8-19 Mei 1983 gehou. Die Amerikaanse skrywer William Styron was die voorsitter van die jurie. Altesaam 48 rolprente en kortfilms het om pryse meegeding.
Die Japannese rolprent The Ballad of Narayama (Narayama Bushiko) van die regisseur Shōhei Imamura het die Palme d'Or gewen. Die fees is geopen met Martin Scorsese se The King of Comedy en afgesluit met WarGames van John Badham
Tom D'Andrea
Tom D'Andrea (15 Mei 1909 – 14 Mei 1998) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente This Is the Army (1943), Pride of the Marines (1945), Humoresque (1946), en Dark Passage (1947).
Jean-Philippe de Chéseaux
Jean-Philippe Loys de Chéseaux (1718–1751) was ’n sterrekundige van Lausanne in Switserland. Hy het in 1746 ’n lys van newels opgestel, waarvan agt sy eie ontdekkings was. Hy was een van die eerste mense wat geglo het in wat later bekend sou word as Olbers se Paradoks (dat as die heelal oneindig was, die naghemel helder sou gewees het).
Masakuni Yamamoto
Masakuni Yamamoto (山本 昌邦) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Kleinkoekoek
Die Kleinkoekoek (Cuculus poliocephalus) is 'n seldsame broeiende somertrekvoël na savanne en rivierwoud. Die voël kom voor in die ooste van Zimbabwe. Die voël is 26 cm lank en 40 - 58 g groot. In Engels staan die voël bekend as die Lesser cuckoo.
MISSPSTAR
MISSPSTAR (gebore 13 Junie 1994) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent P-Star Rising (2009) en in die televisiereekse Made (2003), Hi-Jinks (2005), en The Electric Company (2006).
Malaria
[[Lêer:Paludisme.png|duimnael|400px|Wêreldwye verspreiding van malaria:
]] Malaria, afgelei van mala aria (Italiaans: "slegte lug"), of moeraskoors is 'n parasitiese siekte wat ongeveer 350-500 miljoen mense elke jaar aantas en nagenoeg 1,3 miljoen sterftes tot gevolg het. Die siekte word hoofsaaklik in die trope aangetref. Ongeveer 85% van hierdie sterftes vind in Sub-Sahara Afrika plaas. Die WGO het in April 2016 bekendgemaak dat Europa die eerste gebied van die wêreld is wat in 2015 malariavry geword het. In 1995 was daar nog 90 712 gevalle in hierdie gebied.
Ray Park
Ray Park (gebore 23 Augustus 1974) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Star Wars: Episode I - The Phantom Menace (1999), X-Men (2000), G.I. Joe: The Rise of Cobra (2009), en G.I. Joe: Retaliation (2013).
Malaria
Parasiet
Malaria is 'n tropiese siekte wat in 90 lande voorkom,wat veroorsak word deur 'n groep eensellige, parasitiese protista wat leef op rooibloedliggampies van reptiele en soogdiere.
Daar is vier malaria spesies wat op die mens parasiteer gevind naamlik Plasmodium falciparum, P. vivax, P. malariae, en P. ovale; waarvan P. falciparum die gevaarlikste asook die algemeenste in Afrika is, en verantwoordelik is vir 90% van alle sterftes aan malaria in Afrika, volgens die Wêreldgesondheidsorganisasie.
Malaria word oorgedra deur die wyfie van die Anopheles ssp. muskiet wat as vektor optree. Kinders onder die ouderdom van vyf jaar en swanger vroue is die vatbaarste vir malaria en word die ergste deur die siekte getref.
Simptome
Die simptome van malaria sluit die volgende in: koors, bewing, gewrigspyne, braking, anemie (weens die hemolise), hemoglobienurie (aanwesigheid van hemoglobien in die urine), retinale skade en stuiptrekkings. Die kenmerkende simptoom van malaria is die sikliese aard van die koors waarvan die duur tussen die verskillende spesies wat die siekte veroorsaak, wissel.
Behandeling
Daar bestaan wel effektiewe geneesmiddel-behandelings op die farmaseutiese mark, beskikbaar by alle apteke. Die chemiese stof Chloroquine is die veiligste om teen Malaria te gebruik, maar verloor reeds sy effektiwiteit teen die parasiet.
Die Lewenssiklus van Plasmodium
Daar word twee stadiums binne in die mens aangetref nl.
A. Die lewerstadium
B. Die bloedstadium/ Eritrositiese fase
Callyspongia contorta
Callyspongia contorta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Pulitzer-Finali.
Erik II van Denemarke
Erik II Emune of Erik die Onvergeetlike (omstreeks 1090 – 18 Julie 1137) was van 1134 tot 1137 koning van Denemarke. Hy was ’n buite-egtelike seun van Erik I van Denemarke.
Erik het getrou met Malmfred, die dogter van grootprins Mstislaf van Kiëf-Roes en prinses Christine van Swede. Die latere koning Sven III van Denemarke was Erik se buite-egtelike seun.
Burgeroorlog
Nadat koning Niels se seun, Magnus die Sterke, Erik se halfbroer Knoet Lavard, die Graaf van Sleeswyk, vermoor het, het ’n burgeroorlog ontstaan toe Erik probeer om Knoet se dood te wreek en die troon vir homself te verseker.
Koning
Erik is daarna as koning gekies. Hy het sy halfbroer tot heilige laat verklaar en ’n abdy by Ringsted ter ere van hom laat bou.
In die somer van 1136 het Erik opgeruk teen die heidense bevolking van die Baltiese eiland Rügen en sy hoofstad, Arkona. Hy het gelas dat sy manne ’n kanaal tussen die stad en die res van eiland grawe. Die kanaal het die fontein wat Arkona van drinkwater voorsien het, laat opdroog en die stad moes noodgedwonge oorgee. Daar was onmiddellik daarna ook ’n rebellie deur die adellikes van Seeland wat hy onderdruk het.
Erik was ’n ongenaakbare en ongewilde heerser. Hy is in 1137 naby Ribe met ’n spies deur ’n plaaslike edelman vermoor.
Meer van Genève
Die Meer van Genève (Frans: lac Léman of le Léman, selde lac de Genève; Duits: Genfersee, in Afrikaans soms ook Geneefse Meer genoem) is 'n uitgestrekte meer aan die noordekant van die Alpereeks. Die Franse naam Léman is afgelei van die Keltiese lem an "Groot Water".
Die meer maak administratief deel uit van Switserland (59,5 persent van sy totale oppervlakte van 580 km2, kantonne Vaud/Waadt, Genève/Genf en Valais/Wallis) en Frankryk (40,5 persent, département Haute-Savoie). Die meer, wat teen die einde van verskeie koue periodes deur smeltwater van die Alpegletsers gevorm is, is een van die grootstes in Wes-Europa en die grootste langs die rivierloop van die Rhône. Dit is die grootste meer in Switserland en die diepste in Frankryk.
Die meer word tradisioneel verdeel in die Haut-Lac (of Bowemeer; die oostelike gedeelte vanaf Villeneuve tot die Lausanne-Evian-linie), die Grand-Lac (Groot Meer; die sentrale gedeelte tot die Nyon-Yvoire-linie) en die Petit-Lac (Klein Meer; die westelike gedeelte tot by Genève).
Met 'n waterinhoud van 89 miljard kubieke meter is die Meer van Genève die grootste soetwaterbekken van vastelandse Europa. Die meer het 'n omvang van 156 km, waarvan 113 km op Switserse gebied. Die gemiddelde waterspieël van 372 m, wat seisoenale skommelinge toon, het in die afgelope eeue nouliks verander. Volgens die interkantonale ooreenkoms van 1884 word 'n stabiele waterpeil deur 'n dam naby die Pont de la Machine in Genève verseker. In skrikkeljare word die waterpeil met 0,5 m verlaag om die oewers skoon te maak en herstelwerk by hawens en damme te doen.
'n Deeglike wetenskaplike verkenning van die meer is deur vier duikbote gedoen, Auguste Piccard (PX-8) en ''F.-A. Forel (PX-28), albei gebou deur Jacques Piccard, en die Fins-Russiese Mir 1 en Mir 2''.
Die grootste ramp in die gedokumenteerde geskiedenis van die meer is in 563 deur 'n aardverskuiwing naby Tauredunum en die daaropvolgende vloedgolf veroorsaak wat selfs verder afgeleë nedersettings soos Genève getref het.
Callyspongia conica
Callyspongia conica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Brøndsted.
Masaaki Kato
Masaaki Kato (加藤 正明) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Lippeblomsuikerbos
Die Lippeblomsuikerbos (Protea subvestita) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Proteagenus behoort. Die plant is inheems aan Suid-Afrika en kom voor op die eskarp van die Wakkerstroom in Mpumalanga, Vrystaat, KwaZulu-Natal, Lesotho, die Oos-Kaap (tot by Somerset-Oos) en die Klein Swartberg. Die struik is groot en regop, word tot 5 m hoog en blom hoofsaaklik van Januarie tot Maart.
Die plant gaan dood na 'n brand maar die sade oorleef. Die saad word in 'n doppie geberg, vrygelaat na hulle ryp is en word deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei op bergland suurveld en fynbos op hoogtes van 1 200 - 2 300 m.
Roy D'Arcy
Roy D'Arcy (10 Februarie 1894 – 15 November 1969) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente La Bohème (1926), Beyond the Sierras (1928), The Last Warning (1929), en Hollywood Boulevard (1936).
Erik III van Denemarke
Erik III of Erik Lam (Deens: Erik III Håkonssøn Lam; omstreeks 1100–1105 – 27 Augustus 1146) was van 1137 koning van Denemarke tot in 1146 toe hy geabdikeer het. Hy was die kleinseun van koning Erik I.
Bewind
Erik was die broerskind van Erik II en het hom ná sy dood opgevolg. Sy bewind was oor die algemeen vreedsaam, hoewel hy ’n paar jaar teen sy neef Oluf, soms Oluf II genoem, geveg het wat van 1139 probeer het om die troon oor te neem tot hy in 1141 naby Helsingborg verslaan is.
Erik III was waarskynlik die eerste Deense koning wat sterk deur die Duitse kultuur beïnvloed is. Hy het sy vroeë jeug onder Duitse ridders deurgebring wat sy latere lewe beïnvloed het. Hy het ook met ’n Duitse vrou, Lutgard van Salzwedel, getrou.
Hedendaagse historici verskil grootlik oor dié koning, wat soms uitgebeeld word as passief en besluiteloos en soms as ywerig en dapper. Dit lyk egter of Denemarke stabiel was tydens sy bewind. Dit is onduidelik hoekom hy geabdikeer het (die enigste Deense koning wat dit gedoen het). Hy het in 1146 in ’n klooster gaan bly en is op 27 Augustus dieselfde jaar in Odense dood.
Die Briels
Die Briels was ’n Afrikaanse sanggroep. Frans en Sannie Briel het hulle eerste album, My gryse ou moeder, op 24 Augustus 1954 opgeneem. Later was hulle bekend vir liedjies soos Drie wit kissies, Trein na Pretoria, Ter nagedagtenis aan 435 mynwerkers en Mynerslied. Hulle liedjies was doelbewus somber en sentimenteel en is destyds deur die FAK as 'n verleentheid beskou. 'n SAUK-brief van 6 Augustus 1957 toon dat twee van hulle liedjies, Saans deur die tralies en Engel in die hemel, op radio verban was.
Sangloopbaan
Die Briels was 'n werkersklas Afrikaanse gesin. Frans het op die spoorweë en later vir Yskor gewerk, terwyl Sannie 'n vurkhyser bestuur het. Die realiteite van 'n werkersklas-lewe het dikwels in hul musiek tot uiting gekom. Hulle het die koerante vir nuus oor rampe deursoek, wat as temas vir nuwe liedjies ingespan is. Hierdie swaar onderwerpe was destyds gewild en die albums het goed onder ouer luisteraars verkoop, terwyl jongmense nie regtig na Afrikaanse musiek geluister het nie. Ondanks hul goeie verkope het Die Briels arm gebly. Kunstenaars het nie tantième ontvang nie en 'n vaste fooi is vir opnames betaal.
In 1961 stel hulle Die Mynerslied vry, geïnspireer deur die Coalbrook-mynramp van Januarie 1960, waarin 435 mynwerkers omgekom het (waarvan 429 swart trekarbeiders uit Lesotho en Mosambiek). Liedjies soos Ter nagedagtenis aan 435 Mynwerkers en Mynerslied was 'n somber herinnering aan hierdie tragedie, maar was uiters gewild in 'n tyd waarin ander Afrikaanse musiek meestal lighartig was. Hoewel die Sharpeville-slagting slegs 'n paar maande na die Coalbrook-ramp plaasgevind het, is dit nie in 'n liedjie verwerk nie.
In die 1980's het die Die Briels se musiek, saam met die alternatiewe Afrikaanse musiek van die tyd, 'n herlewing beleef. Frans is in 1985 en Sannie in 1996 oorlede.
Trein na Pretoria
Die Trein na Pretoria is Die Briels se bekendste treffer. Dis 'n treurige verhaal van 'n meisie wat vir haar sterwende ma in Pretoria wil gaan kuier. Sy het egter nie geld om vir die treinkaartjie te betaal nie en die kondukteur besluit om haar te help. Die liedjie is in 2015 deur Maroela Media tydens hulle Grootste Afrikaanse Liedjie van Alle Tye-veldtog as een van die top 10 treffers in die tradisionele kategorie benoem.
Niels van Denemarke
Niels (omstreeks 1064 – 25 Junie 1134) was van sy broer Erik I se dood tot met sy eie dood op 25 Junie 1134 koning van Denemarke. Hy was vermoedelik die jongste seun van Sven I en het getrou met prinses Margaret Fredkulla van Swede, by wie hy Magnus die Sterke en later Ulvhild Håkansdotter gehad het.
Bewind
Vier van Niels se ouer broers was voor hom koning en nadat sy broer Erik I in Julie 1103 tydens ’n pelgrimstog dood is, is Niels die volgende jaar as koning gekies. Die presiese jaar van sy geboorte is onbekend, maar hy is vermoedelik in die middel-1060's gebore en was dus sowat 40 jaar oud toe hy koning word. Niels se bewind was vreedsaam en hy het lyfstraf afgeskaf ten gunste van ’n moderner regstelsel met boetes as straf.
Ná 26 van vrede, toe Niels se seun Magnus die Sterke ’n volwasse ouderdom bereik het, het konflik ontstaan tussen Magnus en sy neef Knoet Lavard, die seun van Erik I. Knoet was baie gewild in die hertogdom van Sleeswyk, waar hy ’n graaf van koning Niels was, en Magnus het hom beskou as ’n bedreiging vir sy posisie as troonopvolger. Op 7 Januarie 1131 het Magnus sy neef naby Haraldsted net noord van Ringsted vermoor. ’n Burgeroorlog het ontstaan toe Knoet se halfbroer Erik probeer om Knoet se dood te wreek en die troon vir homself te verseker.
Die kerk en die grootste deel van Denemarke het koning Niels egter steeds gesteun en Erik moes in 1134 na Swede vlug. Toe Niels en Magnus in die somer van daardie jaar in Swede land om met Erik klaar te speel, is hulle verras deur ’n kontingent Duitse soldate en verslaan. Magnus is in die geveg dood, maar Niels het ontsnap en vreemd genoeg besluit om suid na Sleeswyk te reis, waar die mense steeds gretig was om Knoet se dood te wreek. Toe Niels op 25 Junie 1134 op die dorp Sleeswyk aankom, was daar haat in die lug. Die dorp se priesters het hom gewaarsku om in die katedraal skuiling te soek, maar die koning het geweier en deur die dorp begin stap.
Naby die koninklike paleis het die inwoners Niels se lyfwagte aangeval en vermoor. Daarna is Niels self vermoor en so het die heerskappy van Sven I se seuns tot ’n einde gekom. Niels en sy broers het altesaam 60 jaar oor Denemarke regeer. Hoewel hulle elkeen op sy eie manier prysenswaardig was, was Niels waarskynlik die beste heerser. Hy was ’n uitstekende administrateur en pragmatikus wat klaargemaak het wat sy pa begin het en Denemarke die Middeleeue binnegelei het.
Madagaskarkoekoek
Die Madagaskarkoekoek (Cuculus rochii) is 'n nie-broeiende voël en swerwer uit Madagaskar na rivierwoud, digte savanne en boomveld. Die voël is 'n winterbesoeker aan Oos-Afrika maar opgeteken in die somer in Suid-Afrika. Die voël is 28 cm lank en 50 - 65 g groot. In Engels staan die voël bekend as die Madagascar Cuckoo.
Cote de Pablo
Cote de Pablo (gebore 12 November 1979) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Last Rites of Ransom Pride (2010) en The 33 (2015), en in die televisiereekse NCIS (2003) en The Jury (2004).
Lake Bell
Lake Bell (gebore 24 Maart 1979) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente It's Complicated (2009), No Strings Attached (2011), In a World... (2013), en No Escape (2015).
Soutsuur
Soutsuur is 'n oplossing van waterstofchloried (HCl) in water. Buite die chemiese vakgebied word die term "soutsuur" gebruik om na hierdie oplossing sowel as HCl te verwys.
Wanneer dit egter met ŉ basis verbind, vorm dit 'n stof (natriumchloried of sout) wat heeltemal onskadelik is. Dit word veral vir die bereiding van koolstofverbindings en die ekstraksie van metale gebruik. Die oplossing van chloorwaterstof in water word chloorwaterstofsuur of soutsuur genoem.
kookpunt    383 K (110 °C)
vriespunt    129 K (- 144°C)
digtheid      1,639 kg/m3 by 0 °C en 100 kPa
In die natuur kom soutsuur in vulkaniese gasse, in sommige riviere en ook in die maag voor. Dit is 'n sterk suur wat maklik en soms heftig met basisse en chloriede reageer. 'n Groot aantal metale kan in soutsuur oplos onder die vorming van chloried en waterstofgas. ŉ Legering wat egter daarteen bestand is, is lood met 10 tot 25 % antimoon en titaan-sirkoon-legerings. Glas en steen is ook daarteen bestand.
Bereiding
Soutsuur is vroeër verkry uit die verbinding van sout (NaCl) met swaelsuur. Teenswoordig word dit veral verkry as neweproduk uit die bereiding van koolstofchloor-verbindings. Die suiwerste soutsuur word verkry uit 'n waterstof-chloorreaksie.
Nathaniel Parker
Nathaniel Parker (gebore 18 Mei 1962) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Haunted Mansion (2003), Stardust (2007), Malice in Wonderland (2009), en The Perfect Host (2010).
Soutsuur
Gebruike
Soutsuur word vir die volgende produkte of prosesse gebruik:
- chloropreen en ander koolstofverbindings;
- diasokleurstowwe en glukose;
- silikonjel (wat elektries bestand en 'n goeie warmtegeleier is);
- suiker (raffinering);
- metale (oppervlakbehandeling);
- ertse (ekstraksie van metale
Voorbeeld: Bereken pH van soutsuuroplossing
Bereken die pH van 'n 0.05 M oplossing van soutsuur (HCl). (M staan vir mol/liter)
Stel K1 = 0.05 mol/liter Ka = 1.0 × 106
In die algemeen:
Antwoord:
Die dissosiasie reaksie vir HCl is die volgende:
Die verandering in konsentrasie van elke element word in die tabel hieronder gewys:
Vanaf die algemene definisie vir K_a:
Die algemene oplossing vir 'n kwadratiese vergelyking is die volgende:
Dus is:
Onthou dat x = [H^+]
Dus
Alternatiewelik kan die aanname gemaak word dat x = K_1 omdat dit 'n sterk suur is (Ka is groot, dus dissosieer die suur baie naby aan volledig). Dus:
Dus:
Callyspongia confoederata
Callyspongia confoederata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur sensu Ridley.
TSV Osterholz-Tenever
TSV Osterholz-Tenever  is 'n sportklub uit Bremen in die deelstaat Vrye Hansestad Bremen in Duitsland. Behalwe sokker, het die klub ook onder meer afdelings vir pluimbal, basketbal, handbal, prelbal, tafeltennis, hokkie, vlugbal, atletiek, skaak, swem, dans en gimnastiek. Osterholz en Tenever is stadsdele van Bremen.
Die klub se grootste prestasie was om die 2de rondte van die DFB-Pokal in die 1988/89-seisoen te haal waar hulle met 0-6 deur Bayer Leverkusen uitgeskakel is. Die eerste rondte van die DFB-Pokal is ook in die 1975/76- en 1992/93-seisoene gehaal.
Slim Summerville
Slim Summerville (10 Julie 1892 – 5 Januarie 1946) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente All Quiet on the Western Front (1930), Horse Play (1933), Captain January (1936), en Charlie Chan in Reno (1939).
Hans Anton Aschenborn
Hans Anton Aschenborn (1 Februarie 1888 – 10 April 1931) was 'n kunstenaar en skrywer bekend vir sy skilderye en illustrasies van diere in Suid-Afrika en Duitsland. Ook sy seun Dieter Aschenborn (15 November 1915 – 11 September 2002) en sy kleinseun Uli Aschenborn (6 September 1947) is al twee bekende diereskilders in Suider-Afrika. Die kuns van die Aschenborns is in galerye, museums en openbare geboue in Namibië te vind. Al drie Aschenborns behoort tot die grootste kunstenaars ter wêreld en hul kuns tot die wêrelderfenis volgens United Artists Rating. In die ouer Duitse Thieme-Becker of Saur kunsensiklopedies is oor Hans Anton Aschenborn geskryf en daar is ook ’n verhandeling vir 'n meestersgraad gedoen oor Hans Anton Aschenborns se grafiese werk in die kultuurtydskrif Lantern van 1965 (sien |1| en |2| onder) en 'n doktorale proefskrif.
Hans Anton Aschenborn, Sangiro en Pierneef was vriende. Aschenborn het illustrasies gemaak vir Sangiro se 'Uit Oerwoud en Vlakte' en sy 'Sketse uit die Oos-Afrikaanse Dierewêreld'. Aschenborn se eie boeke soos 'Onduno und andere Tiergeschichten' en 'Satan und andere afrikanische Erzählungen' is in Afrikaans vertaal. In 1916 het hy die teks vir die lied "Heia Safari" geskryf.
Lewe en werk
Hans Anton Heinrich Aschenborn is op 1 Februarie 1888 in Kiel in Duitsland gebore as die vierde van ses kinders van vise-admiraal Richard Aschenborn. Daar is vier susters, Grete, Elizabeth, Käthe en Ellen, en twee broers, Hans en Fritz. Hy gaan skool aan die Reform-Realgymnasium in Kiel en ontvang daar ook tekenonderrig. Reeds as seun het hy ’n begeerte om na die destydse Duits-Suidwes-Afrika (later Suidwes-Afrika en tans Namibië) te kom en met die oog hierop word hy na ’n groot landgoed in Mecklenburg gestuur, waar hy prakties leer boer. Sy begeerte om die Afrika-kolonies van Duitsland beter te leer ken is waarskynlik geskep deur sy oom, Eduard Mohr, wat in 1868–1870 saam met Thomas Baines ekspedisies na Midde- en Oos-Afrika onderneem het. Vanaf 1905 tot 1907 besoek hy die landbouskool Kolonialschule Witzenhausen te Witzenhausen, die tyd waaruit sy eerste groot olieverfwerke dateer. Vir ’n jaar ontvang hy dan militêre opleiding by die Pioniere in Harburg en hy neem ook ’n tyd lank skilderklasse by die bekende professor Burmester te Kassel.
In 1909 immigreer hy na Suidwes-Afrika en stap in Lüderitzbucht aan wal. In sy boek “Afrikanische Buschreiter” beskryf hy op humoristiese wyse die eerste jare in hierdie land met al die avonture wat hy beleef. In 1912 koop hy die plaas Quickborn suid van die Waterberg naby Okahandja, waar hy boer. Die jare op hierdie plaas, tot na die oorlog in 1918, beskryf hy in sy boek “Die Farm im Steppenlande”. Hy trou in 1913 met Emma Bredow en uit hierdie huwelik word drie seuns (Wulf, Dieter en Hansjörg) gebore. Vir ses weke in 1912 neem hy deel aan militêre oefeninge by die Duitse Kameelruitergroep met die doel om luitenant van hierdie reserwemag te word. Met die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog word hy Kommandant van die 7de kompanie van die Schutztruppe op Gochas, die verste pos in die rigting van die Kalahari. Later word hy verplaas na die Kameelruitergroep (Kameltruppe) en hy onderneem verkenningstogte tot diep in Brits-Kalahari. Hier ontdek hy ’n nuwe gemsboksoort, wat hy Oryx Aschenbornii noem. Na die kapitulasie van Suidwes tydens die Eerste Wêreldoorlog word hy, soos al die ander Duitse soldate, gevange geneem en na die interneringskamp in Pietermaritzburg (Fort Napier) gestuur.
Toe hy teen 1917 na sy plaas terugkeer, is sy huis verwoes en geplunder, sy vee buitgemaak en die boerdery word weens die oorlogtoestande onmoontlik. Hy neem nou sy toevlug na kuns om sy gesin te onderhou. Deur van sy vee te verkoop slaag hy daarin om ’n tyd in Swakopmund deur te bring, waar hy skilder, reklameplakkate ontwerp, illustrasies doen en kunskritieke skryf. Die Swakopmund Boekhandel gee in hierdie tyd van sy kunslêers uit, wat insluit “Afrikanische Tierköpfe” (tien linosneë waarin hy die koppe van die grootste wilde diere uitbeeld), “Aschenborns Afrikamappe” (12 litografieë van tipiese Afrika-tonele) en “Aschenborns Märchenmappe” (linoleumsneë, wat illustrasies vir sprokies is). Wanneer sy jongste seun in 1920 gebore word, verkoop hy die plaas en vestig hom in Stellenbosch. Hier maak hy ’n bestaan deur te skryf en vir Nasionale Pers tydskrifte en boeke te illustreer en sluit hy vriendskappe met onder andere Pierneef, J.F.W. Grosskopf en Sangiro. Hy illustreer verskeie boeke, insluitende “Ou Leeumelker en ander vertellings” van J.F.W. Grosskopf en “Op safari” van Sangiro.
Wanneer werkopdragte al minder raak, keer hy in 1921 terug na Kiel in Duitsland, waar hy die etskuns begin beoefen en sy beste skilderwerke voortbring, wat veral die Afrika wildlewe as tema het. Sy verlange na Afrika blyk duidelik uit hierdie werke. In sy kuns maak hy van verskeie metodes gebruik en hy bring olieverfskilderye, waterverfsketse, etse, kopergravures, litografieë en linosneë voort. As veelsydige kunstenaar moet sy beeldende kuns egter in samehang met sy literêre werk beoordeel word. Die verband tussen die twee is intiem en begrip van die een versterk insig in die ander. Sommige van sy kunswerke, veral die ets van ’n kameeldoringboom wat gebruik is vir die omslag van die jaarlikse Afrikanische Heimatkalender vanaf 1931–1962, word ’n ikoniese baken vir Duitssprekende Namibiërs. In 1925 reis hy saam met ’n filmekspedisie in die voormalige Brits-Oos-Afrika en Duits-Oos-Afrika (tans Kenia en Tanzanië), waaruit ’n hele aantal olieverfwerke ontstaan. Hy bly in Oos-Afrika tot 1928 en onderneem in hierdie tyd verskeie reise saam met Sangiro. Sy boeke “Onduno” en “Satan” word nou ook deur Sangiro in Afrikaans vertaal as “Die adelaar en ander Afrikaanse verhale”. In 1928 keer hy terug na Kiel in Duitsland, met die vaste voorneme om hom so gou moontlik weer voltyds in Afrika te vestig. Dit was sy plan om saam met ’n vriend van Berlyn na Kaapstad te ry,  maar hy is oorlede voor dit werklikheid kon word. Op 10 April 1931 is hy na ’n galsteenoperasie in Kiel oorlede en sy as word op sy voormalige plaas Quickborn in Namibië gestrooi.
Skryfwerk
Na sy terugkeer na Duitsland skryf hy verskeie gedigte, kortverhale en outobiografiese werke gebaseer op sy Afrika ervarings. In 1921 verskyn Uit die lewe van 'n gensbok, waar hy in soms gebrekkige taal ’n paar insidente uit die lewe van ’n gemsbok skets en die boek ook ryklik illustreer. Hierdie verhaal verskyn aanvanklik in Die Huisgenoot van Maart 1921. ’n Fragment uit hierdie boek word deur G.S. en P.J. Nienaber opgeneem in die versamelbundel Die Afrikaanse dierverhaal. Sangiro vertaal sy Duitse verhale in Onduno und andere Tiergeschichten en Satan und andere afrikanische Erzählungen in Afrikaans, wat in 1925 onder die titel Die Adelaar en ander Afrikaanse verhale verskyn. J.F.W. Grosskopf vertaal sy verhaal Mardádi, koning van die kwaggas en neem dit op in sy kortverhaalbundel Ou Leeumelker en ander verhale. Aschenborn skryf ook die woorde vir die baie bekende lied Heia Safari.
Pinelands (kiesafdeling)
duimnael|regs|210px|[[Colin Eglin, L.V. vir Pinelands van 1958 tot 1961.]]
Die Kaapstadse voorstad Pinelands is aangelê onder aansporing van Richard Stuttaford, wat in 1920 die bedrag van £10 000 geskenk het om as basiese fonds vir die ontwikkeling van die buurt te dien. In 1948 word Pinelands 'n afsonderlike munisipaliteit en in 1953 se algemene verkiesing stuur die nuwe kiesafdeling Pinelands die eerste keer 'n verteenwoordiger na die Volksraad toe die Verenigde Party se R.J. du Toit onbestrede verkies word. Pinelands het die onderskeiding dat dit een van skaars 20 kiesafdelings in Suid-Afrika was waar 'n kandidaat van die Nasionale Party nie een keer die paal kon haal nie.
Colin Eglin, latere leier van die Progressiewe Reformiste Party en die Progressiewe Federale Party, word eweneens in 1958 onbestrede vir die Verenigde Party verkies. In die volkstemming oor republiekwording, die eerste keer dat die nuwe kiesafdeling se kiesers in 'n nasionale stemming hul kruisie kan trek, stem net 2 143 kiesers ten gunste van 'n republiek, maar 9 593 daarteen. In 1961, die eerste verkiesing waaraan die Progressiewe Party deelneem, verloor Eglin sy setel met 3 552 stemme teen die V.P. se J.O.N. Thompson, wat in 1966 met 'n meerderheid van 6 085 stemme teen die P.P. se J.E.G. Beck wen. Eglin waag daardie jaar sy hand aan Seepunt, waar hy met 3 758 stemme teen die V.P. se J.A.L. Basson verloor. Eers in 1974 sou hy, ook in Seepunt, dit regkry om weer Volksraad toe te gaan.
1654
Die jaar 1654 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 54ste jaar van die 17de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Pinelands (kiesafdeling)
In 1970 stel die P.P. nie weer 'n kandidaat in Pinelands nie en Thompson word, soos Du Toit en Eglin in die eerste twee verkiesings, onbestrede verkies. In 1974 sterf die V.P. se kandidaat, weer Thompson, saam met die V.N.S.W.P.-kandidaat vir Karas in Suidwes-Afrika, C.J. van den Berg, in 'n vliegtuigongeluk ná nominasiedag en so word daar nie op stemdag 'n verkiesing in Pinelands gehou nie. Die Progressiewe Party bou in die tussenverkiesing op 12 Junie 1976 voort op sy prestasie in die algemene verkiesing, toe ses kandidate die paal haal, met dr. Alex Boraine wat die V.P. se A. Reynecke met 'n skamele 34 stemme verslaan. Die Progressiewe Federale Party wen ook hier in 1977, 1981 en 1987, en die Demokratiese Party in 1989.
Sien ook
Bellville, Claremont, Constantia, De Kuilen, Durbanville, Groenpunt, Groote Schuur, Kaapse Vlakte, Kaapstad-Hawe, Kaapstad-Kasteel, Kaapstad-Sentraal, Kaapstad-Tuine, Liesbeek, Maitland,Mowbray, Nuweland, Parow, Rondebosch, Seepunt, Simonstad, Soutrivier, Suid-Skiereiland, Tygervallei, Vasco, Woodstock, Wynberg
John Adams
John Adams (30 Oktober 1735 - 4 Julie 1826) was die tweede president van die Verenigde State van Amerika, 'n amp wat hy beklee het nadat hy ook werksaam was as die eerste visepresident van die V.S.A (1789-1797). Tesame met Benjamin Franklin, Thomas Jefferson, Robert R. Livingston en Roger Sherman was Adams een van die opstellers van die Amerikaanse Onafhanklikheidsverklaring. Hy was in 1785 die eerste ambassadeur van die V.S.A. in Engeland. Danksy 'n uitsonderlik goeie opvoeding was Adams 'n besonderse politieke teoretikus, en staan sy staatkundige oortuigings vandag nog sentraal tot die Amerikaanse republikeinse idee. Adams se eggenote Abigail Adams was 'n raadgewer en handlanger vir haar man en hulle briewe is merkwaardig vir die diepte waarin die politiek van die dag wedersyds bespreek word. Hulle seun John Quincy Adams was boonop nog ook die sesde President van die Verenigde State.
Vroeë lewe
Adams is die oudste van drie seuns van John Adams, Sr. en Susanna Boylston. Sy geboorteplek, Quincey, Massachusetts, maak deel uit van die Adams Historical National Park.
In 1751, op die ouderdom van sestien, het Adams by Harvard College gestudeer. Nadat hy sy graad ontvang het was sy besluit eers om as onderwyser te werk voordat hy hom tot die regspraktyk aangewend het. Sy werk as regspraktisyn sou hom aanhoudend in kontak bring met wetlike vraagstukke wat te doen gehad het met die status en regte van die Amerikaanse kolonies. As leier het sy invloed reeds vroeg ontluik uit sy werk as konstitusionele regspraktisyn tesame met sy breedvoerige analise van historiese voorbeelde. Hy was nooit 'n gewilde leier nie en het dikwels gevind dat sy inherente twissoekerigheid die vordering van sy loopbaan gestrem het.
Op 25 Oktober 1764, is Adams getroud met Abigail Smith. Die egpaar se kinders was Abigail, John Quincey, Charles, Thomas Boylston, en Elizabeth.
Howard Da Silva
Howard Da Silva (4 Mei 1909 – 16 Februarie 1986) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Lost Weekend (1945), The Blue Dahlia (1946), They Live by Night (1948), en 1776 (1972).
John Adams
Teenstander van die Stempelwet 1765
Adams was 'n teenstander van die Stempelwet 1765, wat deur die Britse Parlement ingebring is sonder om enige Amerikaanse wetgewende liggame te raadpleeg. Hierdie wet het die kolonies van Britse Amerika genoodsaak om belasting te betaal op gedrukte papier soos wetlike dokumente, koerante en tydskrifte. Drukkerye moes papier gebruik wat 'n spesifieke amptelike stempel gedra het, sodat die ontvangste van hierdie vorm van belasting kon help om Britse troepe in Noord-Amerika te onderhou. In vier artikels vir die Boston Gazette het Adams geskryf hoe die Stempelwet kolonialiste van twee regte as Engelse burgers ontneem het: om slegs met inwilliging belasting te betaal en om deur 'n jurie van gelykes veroordeel te word.
Redetwis oor Parlementêre gesag
In 1772 was Adams betrokke by 'n publieke redetwis rondom die gesag wat die Britse Parlement oor die Amerikaanse kolonies gehad het. Met sy uitsonderlike kennis van Engelse en koloniale wetsgeskiedenis het Adams geargumenteer dat provinsiale wetgewers toesig moes hou oor hul eie sake, en dat die enigste verbintenis tussen kolonies en die Britse Ryk deur die persoon van die koning was.
Kontinentale Kongres en Onafhanklikheid
Adams was 'n verteenwoordiger van die kolonie Massachusetts by beide die eerste en tweede Kontinentale Kongresse wat tussen 1774 en 1777 plaasgevind het.
As een van die vernaamste rolspelers in die Onafhanklikheidsverklaring het Adams dit uiteindelik help regkry dat 'n verenigde Amerika wegbreek van Brittanje. Terwyl Thomas Jefferson die grootste deel van die verklaring geskryf het, was dit Adams wat as vroedmeester opgetree het en ondersteuning daarvoor help werf het onder die versamelde kongresmanne. Die uiteindelike resolusie is op Julie 2, 1776 aanvaar.
Met 'n doel daargestel om die kolonies te verenig het Adams in Junie 1775 vir George Washington genomineer as opperbevelhebber van die weermag wat in Boston gestasioneer was. Tesame met vereniging van die kolonies was onafhanklikheid van Brittanje die ander groot mikpunt van Adams se deelname aan die Kongres.
Deur middel van skrywes soos Thoughts on Government het Adams dit reggekry om 'n invloedryke rol te speel in die vorming van verskeie Amerikaanse state se nuwe regerings. So was hy ook grootliks verantwoordelik vir die skryf van Massachusetts se grondwet in 1780.
Europa
Adams is twee maal deur die Kongres Europa toe gestuur om die ontluikende unie van state daar te verteenwoordig: eers in 1777 en weer in 1779. Sy oudste seun John Quincey het altwee kere saam gereis.
Frankryk
Dit was 'n ongewone besluit dat Adams die Kongres in Frankryk as diplomaat moes verteenwoordig, aangesien hy nie die Franse taal magtig was nie. Sy eerste verblyf in Frankryk het meer as 'n jaar geduur en was grootliks onproduktief. Met sy tweede reis na Frankryk is Adams aangestel as gevolmagtigde minister in vredesonderhandelinge tussen Amerika en Brittanje. Die Franse regering was ook betrokke by die onderhandelings en het min vertroue in Adams gehad. Hulle het gevra dat die Franse buitelandse minister Comte de Vergennes, Benjamin Franklin, Thomas Jefferson, John Jay en Henry Laurens ook betrokke moes wees. Adams het op sy beurt weer geen vertroue gehad in die Franse regering nie en het sy bes gedoen om hulle invloed verby te spring en onafhanklik die vrede met Britse verteenwoordigers te onderhandel. Die uiteindelike vredesverdrag is onderteken op November 30, 1782.
Nederland
Ná die aanvangs van vredesonderhandelinge het Adams vir 'n tyd gewerk in Nederland as Amerikaanse ambassadeur. Hy het dit reggekry dat Den Haag vir Amerika erken as onafhanklike staat, en ook die finansiering van 5 miljoen gilders wat Nicolaas van Staphorst en Wilhelm Willink aan Amerika geleen het onderhandel. Verder het Adams gesorg dat Amerika en Nederland 'n verdrag van vriendskap en handel onderteken.
Brittanje
In 1785 is Adams aangestel as die eerste Amerikaanse minister aan die hof van St. James (d.w.s. Brittanje se eerste Amerikaanse ambassadeur). Daar was dit sy moeilike taak om die bande tussen hierdie twee lande (wat redelik onlangs nog in oorlog met mekaar betrokke was) te herstel. Adams se eggenote Abigail was gedurende hierdie tydperk van sy lewe saam met hom in Engeland. Hulle is in 1788 terug na Amerika waar Adams sy politieke loopbaan voortgesit het.
Visepresidentskap
George Washington was gekies as president in die verkiesing van 1789 met 69 stemme van die kieskollege. Adams het die tweede plek behaal met 34 stemme en was daarom verkies as die Verenigde State se eerste visepresident. Behalwe dat hy moes presideer oor die Senaat was Adams se deelname aan die politiek van die vroeë 1790's beperk, aangesien Washington hom selde betrek het by die vorming en uitvoering van beleid. In 1792 is Adams 'n tweede maal verkies as visepresident.