cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erica interrupta
Erica interrupta is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel is van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom op die Agulhasvlakte voor. Daar is drie gesegmenteerde populasies wat bedreig word deur stedelik ontwikkeling, indringerplante en die aanplant van Protea-boorde.
Elektriese potensiaal
Die elektriese potensiaal van enige punt in 'n ruimte is die potensiële energie per eenheid van 'n lading wat verband hou met 'n statiese (onveranderlike) elektriese veld. Dit word tipies in volt gemeet en is 'n Lorentz skalare grootheid. Die verskil in elektriese potensiaal tussen twee punte staan bekend as die potensiaalverskil of soms as die spanning.
Verduideliking
'n Mens kan aan elektriese potensiaal dink as 'n soort "elektriese druk". Waar die "druk" eenvormig is sal geen stroom vloei nie en sal niks gebeur nie. Net soos 'n mens nie normale atmosferiese druk kan waarneem nie aangesien daar geen drukverskille binne die liggaam en daarbuite is nie word dit nie waargeneem nie. Waar hierdie "elektriese druk" verskil sal 'n elektriese veld bestaan wat die nodige krag kan veroorsaak wat op gelaaide deeltjies uitgeoefen word.
Wiskundig gesien hou die potensiaal φ ('n skalaarveld) verband met die konserwatiewe elektriese veld \mathbf{E} wat voorkom wanneer die magnetiese veld tydsonafhanklik is (sodat  vanuit Faraday se wet).
Soos enige potensiaalfunksie, het slegs die potensiaalverskil (spanning) tussen twee punte enige fisiese betekenis (as kwantum Aharonov-Bohm effek buite rekening gelaat word), aangesien enige konstante by φ getel kan word sonder om \mathbf{E} te beïnvloed.
Die elektriese potensiaal φ word daarom gemeet in eenhede van energie per elektriese eenheidslading. In SI-eenhede is dit:
Die elektriese potensiaal kan ook veralgemeen word om situasies te hanteer waar die potensiaalvelde tydafhanklik is, in welke geval die elektriese veld nie konserwatief is nie en 'n potensiaalfunksie nie oral in ruimte gedefinieer kan word nie. Daar word 'n effektiewe potensiaalverskil ingesluit wat verband hou met die induktansie van die stroombaan. Hierdie veralgemeende potensiaalverskil word ook die elektromotoriese krag genoem.
Inleiding
Voorwerpe kan oor 'n eienskap beskik wat as 'n elektriese lading bekend staan. 'n Elektriese veld oefen 'n krag op gelaaide voorwerpe uit en versnel hulle in die rigting van die krag, hetsy in die rigting of teenoorgestelde rigting van die veld. As die gelaaide voorwerp 'n positiewe lading dra, sal die krag en versnelling in die rigting van die veld wees. Hierdie krag het dieselfde rigting as die elektriese veldvektor en die grootte daarvan word gegee deur die grootte van die lading vermenigvuldig met die grootte van die elektriese veld.
Krag en potensiële energie hoe direk verband met mekaar. As 'n voorwerp in die rigting van die krag beweeg wat dit versnel, word sy potensiële energie verlaag. Die potensiële energie van 'n vallende voorwerp verlaag byvoorbeeld soos dit die aarde nader en word omgeskakel in kinetiese energie.
Die elektriese potensiaal en die magnetiese vektorpotensiaal vorm saam 'n viervektor sodat die twee soorte potensiale onder Lorentz transformasies vermeng kan word.
Wiskundige inleiding
Die begrip elektriese potensiaal (aangedui deur: \phi, of V) het 'n noue verband met die begrip potensiële energie, as volg:
waar die elektriese potensiële energie is van 'n toetslading q as gevolg van die elektriese veld. Neem kennis dat die potensiële energie en dus ook die elektriese potensiaal slegs gedefinieer is ten opsigte van 'n konstante waarde: 'n mens moet 'n arbitrêre posisie kies waar die potensiële energie nul is.
Die korrekte definisie van elektriese potensiaal gebruik die elektriese veld \mathbf{E}:
waar E gelyk is aan die elektriese veld, ds 'n onbekende is en 'C' 'n arbitrêre pad is wat die punt onder oorweging met die punt by nul potensiaal verbind.
Wanneer, is die lynintegraal hierbo nie afhanklik van die spesifieke pad C nie maar slegs van die eindpunte.
Op soortgelyke wyse sal die elektriese potensiaal die elektriese veld bepaal volgens sy gradiënt:
en daarom, volgens Gauss se wet, bevredig die potensiaal Poisson se vergelyking:
waar ρ die totale ladingsdigtheid is (insluitende die gebonde lading).
Let wel: hierdie vergelykings kan nie gebruik word as, d.w.s. in die geval van 'n nie-konserwatiewe elektriese veld (wat veroorsaak word deur 'n veranderende magnetiese veld; sien Maxwell se vergelykings).
Toepassing in elektronika
Elektriese potensiaal, tipies in volt gemeet, verskaf 'n eenvoudige manier om elektroniese stroombane te analiseer sonder dat diepgaande kennis oor die stroombaanvorm of die elektriese velde daarin benodig word.
Die elektriese potensiaal verskaf 'n eenvoudige manier om elektriese netwerke te analiseer met behulp van Kirchoff se wette, sonder dat die gedetailleerde Maxwell vergelykings vir die velde van die stroombaan opgelos hoef te word.
Verwysings en bronne
Elektrostatik
Taylar Hender
Taylar Hender (gebore 4 Mei 1998) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente We Bought a Zoo (2011), Judy Moody and the Not Bummer Summer (2011), Rise of the Guardians (2012), en Ender's Game (2013).
Greta Almroth
Greta Almroth (15 April 1888 – 24 Julie 1981) was 'n Sweedse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Millers dokument (1916), Sången om den eldröda blomman (1919), The Parson's Widow (1920), en Mästerman (1920).
Gillian Vigman
Gillian Vigman (gebore 28 Januarie 1972) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Step Brothers (2008), The Hangover (2009), The Hangover Part II (2011), en Walk of Shame (2014).
Kendrick Sampson
Kendrick Sampson is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Electric Slide (2014) en in die televisiereekse The Vampire Diaries (2009) en How to Get Away with Murder (2014).
Erica intervallaris
Erica intervallaris is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Die plant het ook een subspesie: ''Erica intervallaris var. trifolia'' H.A.Baker
FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002
Die 17de FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi (Koreaans: 2002 FIFA 월드컵 한국/일본, 2002 FIFA Woldeu Keop Hanguk/Ilbon; Japannees: 2002 FIFAワールドカップ 韓国/日本, 2002 FIFA Waarudo Kappu Kankoku/Nippon; Engels: FIFA World Cup) is vanaf 31 Mei tot 30 Junie in Korea en Japan aangebied. Dit was die eerste keer dat die toernooi in Asië en buite die Amerikas of Europa gehou is; asook die eerste keer wat dit deur twee lande gesamentlik georganiseer is. Die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2001 het as ’n voorbereiding vir die twee gasheerlande gedien.
32 nasionale sokkerspanne het aan die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002 deelgeneem. Die spanne is in agt groepe verdeel, waarvan die twee beste spanne van elke groep na die agtste eindrondte deurgedring het. Brasilië het die toernooi gewen nadat hulle Duitsland met 2–0 in die eindstryd geklop en sodoende hul vyfde wêreldbekertitel ingepalm het, ’n algehele rekord. Met sy verowering van die wêreldbekertitel het Brasilië regstreeks vir die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2003 in Frankryk en die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2005 in Duitsland gekwalifiseer. Buitendien het Brasilië ná Duitsland die tweede land geword wat vir die derde agtereenvolgende keer die eindstryd gehaal het, nadat hulle ook in die 1994- en 1998-eindstryde verskyn het. Die verrassend suksesvolle nasionale sokkerspanne van Turkye het in die derde en die medegasheer Suid-Korea in die vierde plek geëindig. Die ander medegasheer Japan is in die agtste eindrondte uitgeskakel.
Die Suid-Afrikaanse nasionale sokkerspan het vir die toernooi gekwalifiseer, maar hulle is reeds in die groepfase uitgeskakel. Die nasionale sokkerspanne van Ecuador, Senegal, Slowenië en die Volksrepubliek China het vir die eerste keer aan ’n Sokker-Wêreldbekertoernooi deelgeneem. Dit was die laaste toernooi waartydens die goue doel-reël vir die beslissing van ’n wedstryd ingespan is, nadat dié reël vir die vorige 1998-toernooi ingevoer is; die verdedigende kampioen het ook die laaste keer regstreeks vir ’n Sokker-Wêreldbekertoernooi gekwalifiseer. Die destydse wêreld- en Europese kampioen Frankryk kon nie een enkele doel aanteken nie en het in hul groep in die laaste plek geëindig.
Toewysing
Suid-Korea en Japan is op 31 Mei 1996 in Zürich deur FIFA gekies as gashere vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002. Die enigste ander kandidaatland was Meksiko, maar hulle het op 28 Februarie 1996 hulself onttrek. ’n Aansluitende gesamentlike kandidatuur deur die lande Japan en Suid-Korea is voorgestel en aanvaar.
Kwalifisering
Die gashere Japan en Suid-Korea en die verdedigende kampioen Frankryk het regstreeks vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002 gekwalifiseer. Van die 29 oorblywende plekke is 13 vir nasionale sokkerspanne van UEFA (Europa) gereserveer, vyf vir CAF (Afrika), vier vir CONMEBOL (Suid-Amerika), drie vir CONCACAF (Karibiese gebied, Noord- en Sentraal-Amerika) en twee vir AFC (Asië). Twee plekke is tydens uitspeelwedstryde tussen AFC en UEFA, asook tussen CONMEBOL en OFC (Oseanië) beslis.
Kwalifiserende spanne
Die volgende 32 spanne het vir die finale toernooi gekwalifiseer:
[[Lêer:Qualification for the 2002 FIFA World Cup.png|duimnael|400px|Uitslag van die kwalifisering:
]]
Stadions
Wedstryde is in die volgende stede gespeel:
Formaat
Die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002 is oor 31 dae tussen 32 verskillende nasies oor 64 wedstryde uitgespeel. Dit het op 31 Mei 2002 op die Seoel-wêreldbekerstadion in Seoel met ’n wedstryd tussen die verdedigende kampioen Frankryk en Senegal afgeskop. Die toernooi het geëindig by die Internasionale Stadion Jokohama in Jokohama op 30 Junie met die eindstryd tussen Duitsland en Brasilië, waartydens Brasilië die Sokker-Wêreldbekertrofee ingepalm het.
Kalender
Die volgende tabel dui die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002 se daaglikse program aan. ’n Pers blokkie dui op wedstryde tydens die groepfase, ’n groen blokkie op wedstryde tydens die uitklopfase, ’n blou blokkie op die bronseindstryd en ’n geel blokkie op die eindstryd.
Groepfase
Die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002 is deur 32 nasionale sokkerspanne uitgespeel. Vir die groepfase is die 32 deelnemende spanne in agt groepe van vier spanne elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde groep gespeel, dus het elke span drie wedstryde in die groepfase gespeel. Drie punte is vir ’n oorwinning toegeken, een vir ’n gelykop en geen punte vir ’n nederlaag: spanne wat met dieselfde aantal punte geëindig het, is volgens aangetekende doele gerangskik.
Klassifisering binne elke groep was gegrond op die volgende puntestelsel:
Aan die einde van die groepfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vierde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die twee top spanne wat na die uitklopfase deurgedring het. As twee spanne gelyk op punte was, is die rangorde deur hul aantal aangetekende doele bepaal.
Uitklopfase
Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit 16 wedstryde bestaan het: agt agtste eindstryde, vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde, ’n derdeplekwedstryd en die eindstryd.
Die wenner en naaswenner van elk van die groepe het na die uitklopfase deurgedring. Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná negentig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om die wenner te bepaal. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel, 15 minute in elke rigting, waartydens die wedstryd deur die aantekening ’n goue doel dadelik beslis kon word. As daar steeds nie ’n wenner was ná 120 minute nie, is die wenner deur ’n strafskopkompetisie bepaal.
Erica intonsa
Erica intonsa is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002
Wedstryde
Die wedstryde is in twee fases opgedeel, naamlik die groep- en die uitklopfase. Die loting is op 1 Desember 2001 in die Uitstallings- en Konvensiesentrum in Busan gehou.
Groepfase
32 spanne het aan die groepfase deelgeneem. Die boonste twee spanne in elke groep het na die uitklopfase deurgedring.
FIFA se ranglys
Ná die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002 het FIFA ’n verslag gepubliseer waarin al die deelnemende spanne geranglys is volgens vordering in die toernooi, algehele resultate en kwaliteit van die meedinger. Die ranglys vir die 2002-toernooi is soos gevolg:
Meeste doele aangeteken
Meeste doele aangeteken:
Eigengrau
Eigengrau, ook Eigenlicht ("eie grys" of "eie lig") oftewel Eigenrauschen ("self-geruis"), is die kleur wat 'n mens in volkome donkerte sien. Die woord is in 1860 deur Gustav Theodor Fechner geskep. Hy het opgemerk dat die sensitiwiteit van die oog in baie sterk of in baie swak lig afwyk van die waardes wat deur Fechner se wet voorspel word.
Eigengrau kom helderder voor as 'n swart voorwerp onder normale beligting. Dit is te danke aan die feit dat die persepsie van kontras meer belangrik as die werklike helderheid. Die naghemel, byvoorbeeld, verskyn donkerder as Eigengrau, omdat die sterre 'n sterk kontras verskaf. 'n Suiwer swart sensasie is dus slegs moontlik waar daar 'n kontras met 'n helder wit verwysing bestaan, soos Ewald Hering in 1874 beskryf.
Die oorsaak van die Eigengrau verskynsel word gevind in die aksiepotensiale van die optiese senuwee, wat moontlik veroorsaak word deur 'n tipe "agtergrondgeruis" van die retina, wat nie deur die senuweestelsel onderskei kan word van die uitwerking van fotone nie. Hierdie "agtergrondgeruis" word moontlik deur termiese isomerisasie van die ligsensitiewe pigment Rodopsien veroorsaak, maar daar bestaan ook ander hipoteses.
Die lae sensitiwiteit van die oog by laer ligintensiteit is deur Hermann von Helmholtz gesien as 'n gevolg van die oneweredigheid van die Eigengrau.
Die konsep Eigenrauschen word ook in andere kontekste, byvoorbeeld in die akoestiek, gebruik. 'n Analogie daartoe kan in fotoselle gevind word, veral by die geruis wat voorkom in die sensore van digitale kameras.
Nagapie
Die nagapie (Galago moholi) is een van drie spesies en die kleinste van die nagape. Die soogdier kom in die noordelike dele van Suid-Afrika, Botswana, Namibië en die hele Zimbabwe voor.
Habitat en gewoontes
Die nagapie hou van die bosveldomgewing en verkies veral mopanie- en doringveld langs riviere en spruite. Hulle is groeplewende nagdiere wat veral vroegaand en die laaste deel van die nag aktief is. Snags wei hulle alleen en bedags slaap hulle in groepe saam in 'n nes. Hulle was gereeld hulle pote met urine en kan ver spring tussen bome as hulle kos soek of vlug. Hulle lewensduur is ±10 jaar.
Hulle eet gom, sprinkane, motte en spinnekoppe terwyl hulle natuurlike vyande die luiperd en reuse-ooruil is. Een tot twee kleintjies word in Oktober tot November of Januarie tot Februarie gebore na 'n dragtyd van 4 maande.
Lotus Park, Durban
Lotus Park is 'n suidelike voorstad van Durban, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit word geadministreer deur die eThekwini Metropolitaanse Munisipaliteit.
Gloria Bosman
Gloria Bosman (1973 - 14 Maart 2023) was 'n Suid-Afrikaanse sangeres wie se loopbaan in kerkkore in Soweto begin het. Felicia Marion van die groep Joy het haar raakgesien en haar in 1993 vir 'n produksie in die Markteater gebruik (om vir 'n ander sangeres in te staan). Ná hierdie produksie het sy ’n operabeurs van die Tshwane-Universiteit vir Tegnologie gekry.
Haar debuutalbum, Tranqaility (1999), het die Sama-prys vir beste nuweling losgeslaan. Bosman was die Standard Bank Jong Kunstenaar vir Jazz in die jaar 2000. Vir Nature’s Dance (2004) kry sy ses Sama-benoemings en word sy as die beste vroueliedjieskrywer aangewys. Daarna volg twee Kora- en nog elf Sama-benoemings. Sy het reeds vyf albums die lig laat sien, die laaste, Emzini, is in 2006 vrygestel. Sy het verskeie kere by die Nasionale Kunstefees opgetree, insluitend in die 2020 Virtuele Nasionale Kunstefees.
Ana Paula Valadão
Ana Paula Machado Valadão Bessa (gebore 16 Mei 1976 in Belo Horizonte, Minas Gerais, Brasilië) is 'n Brasiliaanse sanger, liedjieskrywer en aanbieder. Sy is die leier van die musiekgroep Diante do Trono, wat meer as 15 miljoen albums verkoop het.
Emily Watson
Emily Watson (gebore 14 Januarie 1967) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Breaking the Waves (1996), Gosford Park (2001), Red Dragon (2002), en Punch-Drunk Love (2002).
Vlag van Kaap Verde
Verhouding
Die grondwet van die Republiek geen nie spesifikasies vir die amptelike verhouding van die vlag lengte en wydte van die vlag nie. Die dimensies van die dele wat die vlag uitmaak word wel gegee, maar is proporsioneel tot die kante van die vlag. Die verhouding wat die algemeenste voorkom is 2:3, wat dieselfde verhouding is van die vlag wat tussen 1975 en 1992 gebruik is. Gevolglik is die verhouding van 2:3 die de facto (maar nie die de jure) verhouding van die vlag.
De Fakkel
duimnael|links|160px|Ds. P.A. Winter, ook 'n tyd lank redakteur. duimnael|links|160px|Ds. J.J.T. Marquard, nog 'n redakteur van die Vrystaat se kerkblad.
Vlag van Kaap Verde
Kleure
Die Boletim Oficial gee die amptelike skakerings van die vlag se kleure (nes as die kleure van die wapen):
Die Pantone, CMYK en RGB is amptelik soos gepubliseer in die bulletin. Die ander kleurskakerings (Web en HSV) is interpretasies van die Pantone-standaarde.
Ander vlae
Die oorspronklike vlag is met onafhanklikheid in 1975 aanvaar. Dit is die eerste keer op 3 Julie 1975 gehys en op 19 April 1976 amptelik in gebruik geneem. Die kleure van hierdie vlag was ook die Pan-Afrika kleure van rooi, groen en geel. Die vlag is identies aan die vlag van Guinee-Bissau behalwe vir die wapenfiguur in die vertikale rooi baan aan die vlagpaalkant. Albei die vlae is gebaseer op die PAIGC-vlag en die ooreenstemming in die vlae het ’n vereniging van die twee lande voorgestel. Dit is egter laat vaar kort na Kaap Verde se onafhanklikheidwording.
De Fakkel
De Fakkel was meer as drie dekades lank die amptelike mondstuk van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Oranje-Vrystaat.
Hierdie kerkblad het in 1877 as 'n maandblad begin en vanaf 1884 halfmaandeliks tot die einde van 1909 verskyn toe dit weer met De Kerkbode geamalgameer het. Hoewel die redaksie, en veral onder redakteurskap van di. C.S. Morgan, G. Radloff, P.A. Winter en J.J.T. Marquard, 'n opdraande stryd ten opsigte van gewone bydraes en veral intekenare moes voer, en daar selfs geleenthede was dat die redaksie uit protes bedank het, is tog daarin geslaag om die blad, behalwe vir die oorlogsperiode van Maart 1900 tot Maart 1903, staande te hou. Dit is duidelik dat die redaksie nie juis deur 'n lesende publiek gerig en geïnspireer is nie, maar aan die ander kant het die blad 'n onmisbare rol gespeel om alle amptelike kennisgewinge in verband met kerkaangeleenthede spoedig aan die gemeentes (waarvan daar in 1909 altesaam 49 was) en Ringe bekend te stel.
Dit was eers sedert 1890 dat die pos Kaapstad per trein afgelewer is — en selfs dit het baie vertragings meegebring — sodat die handhawing van De Kerkbode as orgaan vir die Vrystaatse Kerk in die republikeinse jare, veral namate die Kerk in die tagtigerjare vinnig uitgebrei het, slegs die groei en ontwikkeling van die Kerk sou belemmer.
CANT Z.1007
Die CANT Z.1007 was 'n driemotorige bomwerper wat deur die Italiaanse lugmag gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die vliegtuig het in 1937 sy nooiensvlug voltooi.
Dorethea van der Merwe
Dorethea van der Merwe was die eerste blanke vrou wat in Suid-Afrika gehang is nadat sy die doodstraf opgelê is. Sy is in 1918 in die Transvaal tereggestel vir die moord op Louis Tumpowski.
Thomas Eje
Thomas Eje (gebore 15 Maart 1957) is 'n Deense akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Tukuma (1984), Den røde tråd (1989), en Operation Cobra (1995), en in die televisiereeks Nissebanden (1984).
Philosophiae Naturalis Principia Mathematica
Philosophiae Naturalis Principia Mathematica is waarskynlik een van die invloedrykste en belangrikste wetenskapboeke van alle tye. Isaac Newton publiseer hierdie boek in drie volumes op 5 Julie 1687, en plaas fisika daarmee op 'n standvastige wiskundige basis. Dit bevat Newton se bewegingswette wat die basis vorm van klassieke meganika, asook sy universele gravitasiewet. Hy lei ook Kepler se wette af vir die beweging van die planete (wat eers empiries verkry is).
Nissan Murano
Die Nissan Murano is 'n middelgrootte oorkruis SNV wat sedert 2002 deur die Japannese motorvervaardiger Nissan vervaardig word. Die Murano was Nissan se eerste oorkruis SNV vir die Verenigde State en Kanada. Die eerste geslag Murano is aanvanklik ontwerp deur "Nissan America" in La Jolla, Kalifornië, en is gebaseer op die Nissan FF-L platform wat die eerste keer gebruik is deur die derde geslag Altima.
Die SNV is vernoem na Murano in Italië.
Erica intricata
Erica intricata is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel is van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor in die Du Toit's Kloof en Hexrivierberge. Die plant se habitat is in 'n area wat deur Hakea-spesies bedreig word.
Erica involucrata
Erica involucrata is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Kleinrooiskeerbek
Die Klein Rooi Skeerbek (Crocidura hirta) is 'n skeerbek wat hoofsaaklik in Zimbabwe, Botswana, sentraal Namibië en Mosambiek voorkom.
Kleur en voorkoms
Die kleur van die soogdier wissel van grysbruin in die ooste tot bleekbruin in die weste van die gebied waarin hulle voorkom. Die stert is kort en die onderkant is gryswit. Die diertjie word tot 15 cm lank en 16 gram swaar.
Habitat en gewoontes
Hulle maak nes in klam ruigtes en ook in komposhope en kom algemeen voor in voorstedelike tuine. Die diertjie eet insekte en erdwurms. Een tot nege kleintjies word van September tot Mei gebore.
Polimerase kettingreaksiemetode
Die polimerase-kettingreaksie (PKR) of DNS-amplifikasie is 'n metode wat gebruik word om DNS te vermeerder sodat dit makliker bestudeer kan word. Deur dié proses word miljoene identiese replikas van 'n stuk DNS binne enkele ure vervaardig.
Boonop was ouer ontledingsmetodes omslagtig, sodat DNS-studie 'n beperkte plek in genetiese navorsing gehad het. Danksy PKR is dit nou moontlik om DNS uit baie klein hoeveelhede weefsel - byvoorbeeld selle uit speeksel agter op 'n gebruikte seël, 'n enkele bloedspatsel of vanaf vel wat op 'n vingerafdruk agter gebly het - te bestudeer. DNS van 'n swak gehalte kan ook ontleed word, wat beteken dat selfs genetiese materiaal van mummies en van uitgestorwe diere soos mammoete en kwaggas nou toeganklik is. Daarby is dit moontlik om ooreenstemmende gene van 'n groot aantal spesies met mekaar te vergelyk en duidelikheid te verkry oor hul verwantskappe met mekaar.
Een rede vir die sukses van PKR is dat dit 'n betreklik eenvoudige proses is wat nie hoogs gespesialiseerde toerusting vereis nie. As 'n wetenskaplike 'n bepaalde stuk DNS - byvoorbeeld 'n sekere geen by 'n pasiënt - wil bestudeer, is dit nie nodig vir hom om die geen te isoleer nie. Wat hy wel benewens DNS van die pasiënt nodig het, is trifosfaatnukleotiede, die ensiem DNS afhanklike DNS-polimerase en oligonukleotiede.
Laasgenoemde is stukke DNS - bestaande uit sowat 20 nukleotiede elk - wat op bepaalde plekke op chromosome voorkom. Om die gewenste stuk DNS te vermeerder, gebruik die navorser eksemplare van twee oligonukleotiede wat aan weerskante daarvan voorkom. Dié oligonukleotiede definieer eindpunte van die DNS wat vermeerder moet word.
Om die proses aan die gang te sit, word die mengsel van DNS en trifosfaatnukleotiede verhit. Dit laat die drade van die dubbelheliks waaruit DNS bestaan, skei. Die mengsel word weer afgekoel, en die oligonukleotiede heg hulself aan die ooreenstemmende DNS-drade. Die oligonukleotiede dien as afspringplekke waarvandaan die DNS polimerase basisse een vir een byvoeg:
Slegs die gedeelte tussen die oligonukleotiede word gerepliseer. Die proses van verhitting en verkoeling word oor en oor, gewoonlik 25 keer, herhaal tot genoeg kopieë van die gewenste stuk DNS verkry is. Om te voorkom dat die ensiem deur hitte afgebreek word, gebruik navorsers DNS-polimerase uit die warmwaterlewende bakterie Thermus aquaticus.
Alison Viktorin
Alison Viktorin (gebore 1 Februarie 1981) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Rurouni Kenshin: Origins (2012), Wolf Children (2012), en Rurouni Kenshin Part II: Kyoto Inferno (2014), en in die televisiereeks Dragon Ball Z (1989).
Navi Pillay
Navanethem "Navi" Pillay (gebore 23 September 1941) is 'n Suid-Afrikaanse juris wat van 2008 tot 2014 as die Verenigde Nasies se Hoë Kommissaris vir Menseregte gedien het. 'n Suid-Afrikaner van Indiese Tamilse oorsprong, sy was die eerste nie-blanke vroulike regter van die Hooggeregshof van Suid-Afrika.
Sy het ook as 'n regter van die Internasionale Strafhof en president van die Internasionale Straftribunaal vir Rwanda gedien. As die Verenigde Nasies se Hoë Kommissaris vir Menseregte is Pillay in September 2014 deur Prins Zeid bin Ra'ad opgevolg. In April 2015 word Pillay die 16de Kommissaris van die Internasionale Kommissie teen die doodstraf.
Vroeë lewe
Pillay is gebore in 1941 in 'n verarmde omgewing van Durban, Natalprovinsie, in die destydse Unie van Suid-Afrika. Sy is van Tamilse afkoms en haar vader was 'n busbestuurder. In Januarie 1965 trou sy met mede-prokureur Gaby Pillay. Hulle het twee dogters.
As gevolg van skenkings van haar plaaslike Indiese gemeenskap verwerf Pillay 'n BA in 1963 en 'n LLB in 1965 aan die Universiteit van Natal.
Sy het later die Harvard Law School bygewoon, waaraan sy in 1982 'n LLM en in 1988 'n doktorsgraad in regswetenskap verwerf het. Pillay is die eerste Suid-Afrikaner wat 'n doktorsgraad in reg aan die Harvard Law School verwerf het.
Oktoberfest
Die Oktoberfest in die Beierse hoofstad München (Suid-Duitsland) is die grootste volksfees ter wêreld. Dit word sedert 1810 op die Theresienwiese, 'n voormalige weiveld in die weste van München, gehou en lok jaarliks meer as ses miljoen besoekers. Die plaaslike brouerye brou 'n spesiale bier, die sogenaamde Wiesn Märzen, met meer stamwort en 'n hoër alkoholgehalte (5,8% of meer) vir hierdie fees.
Erica involvens
Erica involvens is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor in die Caledon en Worcester-distrikte.
Oktoberfest
Die eerste Oktoberfest
Oktoberfeste is vroeër dikwels in Beiere gehou om die laaste voorrade Maartbier voor die begin van die nuwe brouseisoen te verbruik.
Die huidige groot Oktoberfest in München is in vergelyking met ander volks- en skuttersfeeste in Duitsland nog 'n relatief onlangse verskynsel en is vir die eerste keer op 17 Oktober 1810 gehou. Ter geleentheid van hulle bruilof op 12 Oktober 1810 het kroonprins Lodewyk I van Beiere en prinses Therese van Sakse-Hildburghausen op 'n weiland net buite München 'n groot perdewedren gehou. Die weiveld word sedertdien Theresienwiese genoem, en in die plaaslike Beierse dialek word na die Oktoberfest dus ook as d' Wiesn ("die weiveld") verwys.
Aangesien kroonprins Lodewyk baie in die antieke Griekeland belang gestel het, het een van sy onderdane voorgestel om die fees in die styl van die antieke Olimpiese Spele te hou. Lodewyk was begeester deur hierdie idee, en in sy vroeë jare het die Oktoberfest gevolglik nog 'n oorwegend sportiewe karakter gehad. Die koningshof het destyds besluit om die perdewedren presies een jaar later nog eens te hou, en die tradisie van die jaarlikse Oktoberfest het 'n aanvang geneem.
19de eeu
As gevolg van die Napoleontiese Oorloë het die fees in 1813 nie plaasgevind nie, maar daarna het die Oktoberfest jaarliks gegroei. Naas die perdewedren het ook klimpale, kegelbane en skommels die feesgangers vermaak. In 1818 is die eerste mallemeule opgebou. 'n Aantal loterye het met hul gewilde pryse - porselein, silwer- en juweliersware - volwasse besoekers gelok. Vanaf 1819 is die fees deur die stadsregering van München as 'n jaarlikse gebeurtenis georganiseer.
In 1850 is 'n standbeeld van Bavaria op die feesterrein opgerig en in 1853 is 'n erehal, die Ruhmeshalle München, vlakby die standbeeld voltooi. In die volgende jare het die fees enkele kere as gevolg van cholera-epidemies (in 1854 en 1873) en oorloë (die Pruisies-Oostenrykse Oorlog in 1866 en die Frans-Duitse Oorlog in 1870) nie plaasgevind nie.
Teen die einde van die 19de eeu het die Oktoberfest geleidelik sy huidige karakter as 'n internasionale volksfees begin ontwikkel. Die begin van die fees is weens die warmer weer na September geskuif, en net die laaste week van die Oktoberfees lê sedertdien nog in Oktober. Sedert 1880 het die plaaslike owerhede die verkoop van bier toegestaan en in 1881 het feesgangers die eerste braaihoenders (Beiers: Hendl) geniet. Die meer as 400 stalletjies en tente is destyds ook van elektriese lig voorsien. Groot biertente het nou steeds meer sitplekke vir besoekers en verhoë vir die tradisionele blaasorkeste gebied. Die fees het daarnaas ook steeds meer die karakter van 'n vermaaklikheidspark gekry.
20ste eeu
In die jare van die Eerste Wêreldoorlog (1914 tot 1918) is geen Oktoberfest gehou nie. In 1919/1920 is slegs 'n beskeie "Herfsfees" gevier, en in 1923/1924 kon die fees as gevolg van die heersende hiperinflasie nie gehou word nie. Ook gedurende die Tweede Wêreldoorlog tussen 1939 en 1945 het die fees nie plaasgevind nie. In die na-oorlogse München is tussen 1946 en 1948 ten minste weer klein "Herfsfeeste" gehou. Die Oktoberfest het dus sedert sy begin 24 keer nie plaasgevind nie.
1950 het die burgemeester van München, Thomas Wimmer, die eerste biervat getap en hierdie "amptelike" openingseremonie vind nou jaarliks plaas. Die Oktoberfest het in die volgende jare tot die grootste volksfees ter wêreld ontwikkel. Die perdewedren is ná die oorlog - met uitsondering van die 150-jaarfeesvierings in 1960 - nie meer gehou nie.
Die Oktoberfest vandag
Tans lok die Oktoberfest jaarliks meer as ses miljoen besoekers, waaronder talle buitelandse gaste uit onder meer Italië, die Verenigde State, Japan en Australië. In die laaste jare het 'n groeiende aantal besoekers tradisionele Beierse volksdrag gedra.
Die feesterrein met 'n oppervlakte van 31 hektaar en 'n personeel van 12 000 (waarvan 1 600 kelners en kelnerinne) bied tans sowat 100 000 sitplekke in die biertente. Dit neem gemiddeld tien weke om die tente op te slaan en vyf weke om hulle weer te verwyder.
Die gemiddelde aantal jaarlikse besoekers is sowat ses miljoen - met 'n rekord van 7,1 miljoen wat in 1985 behaal is. Daar word beraam dat die totale omset van die Oktoberfest in München sowat een miljard Euro beloop. Tans kom sowat sestig persent van die besoekers uit München, twaalf persent uit die res van Beiere en sowat vyftien persent uit die buiteland, veral uit Italië. In 2007 was daar 6,2 miljoen besoekers wat 6,7 miljoen liter bier gedrink en 'n halfmiljoen braaihoenders geëet het. Benewens hoender- en varkvleis word vis ook bedien. Steckerlfisch (makriele wat op stokkies gebraai word) en visrolletjies is al lank tradisionele Oktoberfest-disse.
Die oormatige gebruik van alkohol het in die laaste jare 'n probleem geword. Sedert 2005 word die uitbundigheid van sommige besoekers met die nuwe Ruhige Wiesn-konsep getemper sodat die tradisionele atmosfeer bewaar kan word en ook gesinne met kinders en bejaardes die fees weer kan geniet - tot ses uur saans word net tradisionele blaasmusiek in die tente toegelaat en die geluid van musiek mag nie meer 85 dB oorskry nie.
Die hoogtepunte van die fees
In 1887 was die feesterrein nog buite die stad geleë en die fees het met die gashere se optog na die Wiesn begin. Hierdie optog vanuit die middestad na die feesterrein met die plaaslike brouerye se versierde perdewaens, die gashere se koetse en die verskillende biertente se blaasorkeste is nog steeds die amptelike openingseremonie, en dit word tans deur München se burgemeester en die Münchner Kindl (die "kindjie van München", die amptelike wapenfiguur van die stad) gelei.
Nadat die optog die Wiesn bereik het, word die eerste biervat stiptelik om twaalfuur smiddags deur München se burgemeester in die Schottenhamel-feestent "getap". Die feesgangers kyk gespanne toe en wonder hoeveel hamerslae die burgemeester gaan benodig om die biervat te open. Sodra hy uitroep "O'zapft is!" ("Die vat is getap!"), is die Oktoberfest amptelik geopen. Op die Bavaria-trap word vervolgens 'n saluut van twaalf skote gevuur - dit is die sein vir die ander biertente se gashere dat hulle nou ook die eerste bier mag bedien.
Op die eerste Sondag van die Oktoberfest vind sedert 1950 die tradisionele optog van volkspele-groepe plaas. Met meer as 8 000 deelnemers, wat in tradisionele kleredrag oor 'n afstand van sewe kilometer vanuit die Maximilianeum na die feesterrein trek, is hierdie optog een van die grootstes van sy soort wêreldwyd. Die optog met die eerste minister van Beiere en sy eggenote, versierde perdewaens en orkeste en groepe uit Beiere, Oostenryk, Switserland, Noord-Italië en ander Europese gebiede word eweneens deur die Münchner Kindl gelei.
Oktoberfest-vierings in ander lande
Terwyl die tweede grootste Oktoberfest in Duitsland jaarliks in die Nedersaksiese hoofstad Hannover gehou word, het Duitse immigrante die Oktoberfest-tradisie ook in oorsese lande ingevoer.
Die Oktoberfest in die Kanadese tweelingstad Kitchener-Waterloo (provinsie Ontario) is met 700 000 besoekers tans die grootste Oktoberfest buite Duitsland. 'n Groot aantal ander Noord- en Suid-Amerikaanse stede hou hul eie jaarlikse Oktoberfest, waaronder Blumenau (deelstaat Santa Catarina, Brasilië, meer as 600 000 besoekers), Cincinnati (deelstaat Ohio, VSA, meer as 500 000 besoekers), Villa General Belgrano (provinsie Córdoba, Argentinië), Valdivia en Llanquihue (albei in Chili).
In September 2007 het die eerste Oktoberfest in Montréal (provinsie Québec, Kanada) plaasgevind.
Daisy de Melker
Daisy Louisa C. De Melker (gebore Hancorn-Smith; 1 Junie 1886 – 30 Desember 1932) bekend as Daisy de Melker, was 'n verpleegster wat bekend geraak het nadat sy aangekla is van moord op haar twee vorige mans en seun terwyl sy in Germiston, Suid-Afrika, gewoon het. Sy is skuldig bevind aan die moord op haar seun en op 30 Desember 1932 gehang. Sy is naas Dorethea van der Merwe in 1918 die eerste vrou wat in Suid-Afrika tereggestel is.
Die aanklagte dat sy haar mans vermoor het, is nooit in ’n hof bewys nie. Dit was William Sproat, die jonger broer van haar tweede man, wat haar daarvan beskuldig het omdat hy Robert Sproat se testament, waarvolgens hy sy geld aan Daisy nagelaat het, ongeldig verklaar wou hê. Hy het eindelik ’n siviele saak oor die testament gewen.
Vroeë lewe
Daisy Hancorn-Smith is in Seven Fountains naby Grahamstad gebore. Sy was een van elf kinders. Toe sy 12 jaar oud was, het sy na Bulawayo, Rhodesië (nou Zimbabwe), getrek om saam met haar pa en twee van haar broers te woon. Sy het egter kort daarna na Suid-Afrika teruggekeer en by die Berea-versorgingsoord in Durban begin werk.
Marco Sanchez
Marco Sanchez is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Rookie (2002), Super 8 (2011), en Star Trek: Into Darkness (2013), en in die televisiereeks SeaQuest 2032 (1993).
Daisy de Melker
Verloofde
As 21-jarige was De Melker in 'n liefdesverhouding met Bert Fuller; hy sterf op hul beplande troudag aan gediagnoseerde swartwaterkoors met De Melker aan sy sy. Sy erf £100 uit sy boedel.
Eerste sterfte: William Cowle (eerste man)
Drie jaar later trou sy met William Alfred Cowle, 'n loodgieter. Die huwelik het 14 jaar geduur en een seun is uit die huwelik gebore: Rhodes Cecil. Cowle het ernstig siek geword nadat De Melker hom Engelse sout ingegee het. Die eerste dokter wat hom ondersoek het, het nie gedink dit is iets ernstigs nie, maar kort daarna het sy toestand versleg. Sy vrou het die bure se hulp gevra en ’n ander dokter gebel. Dié het hom blou in die gesig en met skuim om die mond aangetref. Cowle is kort daarna oorlede.
Die dokter het strignienvergiftiging vermoed en geweier om die doodsertifikaat te onderteken. Ná ’n lykskouing deur die waarnemende distriksgeneesheer is egter beslis die oorsaak van sy dood was natuurlik. Daisy het £1 245 uit 'n polis en 'n pensioen van £533 gekry.
Tweede sterfte: Robert Sproat (tweede man)
Drie jaar later, op 36, het Daisy met nog ’n loodgieter, Robert Sproat, getrou. Hy was 10 jaar ouer as sy. In Oktober 1927 het hy ernstig siek geword. Hy het maagkrampe en sametrekkings gekry, nes Cowle, maar het herstel. 'n Maand later het hy weer siek geword nadat hy bier in die geselskap van sy vrou en stiefseun gedrink het. Hy is ná die tweede aanval oorlede en Daisy het £4 560 uit sy boedel geërf, plus nog £560 uit sy pensioenfonds.
Derde sterfte: Rhodes Cecil Cowle (seun)
Daisy het op 21 Januarie 1931 getrou met Sydney de Melker, 'n 1906-Springbok-rugbyspeler. Laat in Februarie 1932 het De Melker van Germiston na Turffontein gereis om arseen by ’n apteker te koop. Sy het haar vorige getroude van, Sproat, gebruik en beweer sy wou ’n siek kat doodmaak.
Arres, verhoor en teregstelling
Ná Rhodes se dood het William Sproat, die broer van haar tweede man, agterdogtig geraak. Hy het die polisie ingelig en die lyke van Cowle, Sproat en Rhodes is opgegrawe. Arseen is in haar seun se lyk gekry en strignien in die oorskot van haar twee gewese mans. Laasgenoemde twee se bene het ’n pienk kleur gehad, wat daarop dui hulle het pienk strignien, wat in dié tyd algemeen was, ingekry. Spore van arseen is ook gevind in die hare en vingernaels van James Webster, Rhodes se kollega wat oorleef het.
De Melker se verhoor het 30 dae geduur. Volgens die regter kon die staat nie bo redelike twyfel bewys Cowle en Sproat is aan strignienvergiftiging dood nie. Sy is egter aan die moord op haar seun skuldig bevind en op 30 Desember 1932 in Pretoria gehang, terwyl sy volgehou het sy is onskuldig. Sy was toe 46 jaar oud.
Ná haar dood is haar meubels op 'n veiling verkoop. Die koper van haar gramradio het dit vir herstelwerk ingestuur. Die tegnikus ontdek toe binne-in die gramradio 'n koevert met die woorde For dear old Syd. Binne-in die koevert was arseen.
Eerste Minister van Australië
Die Eerste Minister van Australië is die regeringshoof van Australië. Die individu wat die amp beklee, is die mees senior minister van Staat, die leier van die federale kabinet. Die premier het ook die verantwoordelikheid om die departement van die premier en die kabinet te administreer, en is die voorsitter van die nasionale veiligheidskomitee en die Raad van Australiese regerings. Die amp van premier word nie in die Grondwet van Australië genoem nie, maar bestaan deur die Westminster-politieke konvensie. Die individu wat die amp beklee, word in opdrag van die goewerneur-generaal van Australië en na die plesier van die goewerneur-generaal onderworpe aan die Grondwet van Australië en grondwetlike konvensies.
Scott Morrison beklee die amp van premier sedert 24 Augustus 2018. Hy het sy kommissie ontvang nadat hy Malcolm Turnbull vervang het as die leier van die Liberale Party, die grootste party in die Koalisie-regering, nadat die leierskap van die liberale party vroeër dieselfde dag plaasgevind het.
Krommepassing
Krommepassing is die vind van 'n kromme wat die beste pas by 'n reeks datapunte en ander moontlike voorwaardes. Hierdie artikel kan beskou word as 'n inleiding tot interpolasie (waar 'n presiese passing tot voorwaardes verwag word) en regressie-analise. Beide tegnieke word soms gebruik vir ekstrapolasie. Regressie-analise maak dit moontlik om 'n benaderde passing te verkry deur die verskil tussen datapunte en die kromme te minimeer.
Passing van lyn- en polinoomkrommes tot datapunte
Beskou 'n eerste orde polinoomvergelyking:
Dit verteenwoordig 'n lyn met helling a. Ons weet dat 'n lyn enige twee punte kan verbind. Dus is 'n eerste orde polinoomvergelyk 'n eksakte passing deur enige twee punte.
As ons die orde van die vergelyking verhoog na 'n tweede orde polinoom, kry ons:
Dit sal 'n eksakte passing deur enige drie punte lewer:
As ons nou die orde van die vergelyking verhoog tot 'n derde orde polinoom, kry ons:
Dit sal 'n eksakte passing deur vier punte lewer.
'n Meer algemeen stelling sal wees om te sê dat dit vier voorwaardes presies sal pas. Elke beperking kan 'n punt wees, 'n hoek of 'n kromming. Hoek- en krommingsbeperkinge word meer dikwels aan die einde van 'n kurwe toegevoeg en in sulke gevalle word hulle randvoorwaardes genoem.
Okkultisme
Okkultisme ondersoek die verborge, geheimsinnige en bonatuurlike aspekte van die lewe. Okkultiste is oortuig daarvan dat 'n mens toegang het tot dieper kennis en insig as wat bereik kan word deur 'n gewone lewenservaring van die normale vyf sintuie. Okkultisme eksperimenteer met verskeie tegnieke om die bewussynsvlak van mense te verskuif sodat hierdie geheimsinnige aspekte as 'n realiteit ervaar kan word. Aanhangers beweer dat dit moontlik is om toegang te verkry tot magte wat nog nie deur die natuurwetenskappe verklaar is nie. Die drie primêre benaderings om tot geheime magte in die okkulte sfeer toegang te kry, is: waarsêery, towerkrag en spiritisme.
Krommepassing
Passing van lyn- en polinoomkrommes tot datapunte
Met bogenoemde in gedagte kan eerste graadse polinoomvergelykings ook gebruik word om 'n eksakte passing vir 'n enkele punt en hoek te vind terwyl 'n derde-orde polinoomvergelyking ook gebruik kan word om 'n eksakte passing vir twee punte, 'n hoekvoorwaarde en 'n krommevoorwaarde te verkry. Baie ander kombinasies van voorwaardes is moontlik vir hierdie en ander hoër orde polinoomvergelykings.
Okkultisme
Hierdie sogenaamde insigte word mondelings of deur middel van simboliek oorgedra van een generasie na 'n volgende. Die insigte word gewoonlik oor 'n periode stelselmatig aan 'n leerling oorgedra. Baie okkulte leerstellings het meer bekend geword tydens 'n oplewing in die sewentigerjare van die 20ste eeu. Die meeste okkulte insigte kan nie verkry word deur bloot meer daaroor na te lees nie. Die okkulte beginsel is dat die meeste van die insigte slegs verkry kan word in die ervaringsdimensie deur sekere oefeninge, gewoontes of handelinge.
Krommepassing
Passing van lyn- en polinoomkrommes tot datapunte
As ons meer as n + 1 voorwaardes het (waar n die orde van die polinoom is) kan ons steeds die polinoomkromme deur daardie voorwaardes loop. 'n Eksakte passing tot al die voorwaardes is nie seker nie (maar kan gebeur, byvoorbeeld in die geval van 'n eerste orde polinoom wat drie kolineêre punte pas). Oor die algemeen word 'n metode vereis om elke benadering te evalueer. Die kleinstekwadratemetode is een maklike metode om die afwykings te vergelyk.
Okkultisme
In die verlede is baie mense al uitgebuit deur okkulte bewegings wat later as vals beskou is. Okkultisme beslaan 'n wye verskeidenheid van weë en daar is geen waarborg dat indien 'n bepaalde pad geloop word, die student by die beloofde eindbestemming gaan arriveer nie.
Krommepassing
Passing van lyn- en polinoomkrommes tot datapunte
Daar kan nou met reg gevra word waarom 'n mens dan 'n benaderde passing sal wil verkry as 'n mens eenvoudig net die orde van die polinoom kan verhoog om 'n eksakte passing te verky. Daar bestaan verskeie redes:
Rune Elers
Rune Elers (gebore 20 Mei 1969) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Skjulte spor (2000), Unit 1 (2000), en The Eagle (2004).
Krommepassing
Passing van lyn- en polinoomkrommes tot datapunte
Die gebruik van 'n polinoom met 'n hoër orde as wat werklik benodig word is ook nie 'n goeie besluit nie as gevolg van die redes hierbo aangegee maar ook omdat dit lei tot 'n oneindige aantal moontlike oplossings.
Passing van ander soorte krommes op datapunte
Ander soorte krommes, soos koniese snitte, ronde-, elliptiese-, paraboliese en hiperboliese boë of trigonometriese funksies (soos sinus en kosinus) kan ook gebruik word in krommepassings in sekere gevalle. Die baan van vallende voorwerpe onder die invloed van swaartekrag volg gewoonlik byvoorbeeld 'n paraboliese pad as lugweerstand buite rekening gelaat word. Dit sou dus sin maak om sulke datapunte op 'n paraboliese kurwe te pas. Die getye volg 'n sinusoïdale patrone dus kan sulke datapunte gepas word op 'n sinusgolf of die som van twee sinusgolwe met verskillende periodes om voorsiening te maak vir die invloed van die Maan en die Son.
Toepassing op oppervlakke
Let wel dat alhoewel die artikel grootliks op 2D krommes van toepassing is, die logika ook uitgebrei kon word tot 3D oppervlakke. Elke deel van die oppervlak kan dan voorgestel word as 'n net van kromme in twee parametriese rigtings, tipies met u en v aangedui.
Eksterne skakels
Implementerings
Sagteware
Bryn Terfel
Bryn Terfel Jones (Wallies: ˈbrɨn ˈtɛrvɛl; gebore op 9 November 1965) (op professionele vlak bekend as Bryn Terfel, welke naam hy aangeneem het ten einde verwarring te voorkom met 'n ander Walliese baritonsanger, Delme Bryn-Jones) is 'n Walliese bas-bariton opera- en konsertsanger. Hy is gebore in Pant Glas, Caernarfonshire, Wallis as die seun van 'n boer. Sy eerste taal is Wallies. Terfel is aanvanklik geassosieer met die operarolle van Mozart, veral Die Huwelik van Figaro, Leporello en Don Giovanni, maar het hierna gefokus op swaarder rolle, veral dié deur Puccini en Wagner.