cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Paraguay
Geskiedenis
Tydens die Drievoudige Alliansieoorlog (1856–1870) verloor Paraguay tweederdes van sy manlike bevolking en 'n groot deel van sy grondgebied. Vervolgens het die ekonomie vir amper 'n halfeeu gestagneer. Tussen 1954 en 1989 is die land deur 'n diktator, Alfredo Stroessner, geregeer. Sedertdien word daar egter redelike vrye presidentsverkiesings gehou.
Geografie
Paraguay is een van die min lande in die wêreld sonder 'n kuslyn en is boonop baie plat ook. Die hoogste berg is Cerro Perro (842 m) en die laagste punt is op 46 m waar die Río Paraguay en die Río Paraná (albei riviere) saamvloei. Die langste rivier is egter die Río Pilcomayo wat by die hoofstad Asunción in die Río Paraná uitmond.
Algemene gegewens
Met 'n oppervlakte van sowat 407 000 km² is Paraguay een van die kleiner Suid-Amerikaanse lande. Die land grens nie aan die see nie en word hoofsaaklik deur riviere (Parana, Pilcomayo en andere) van sy buurlande (Argentinië, Brasilië en Bolivië) geskei.
Net die noordgrens met Bolivië word nie deur 'n rivier aangedui nie. Die van noord na suid vloeiende Río Paraguay is die land se enigste verbinding met die Atlantiese Oseaan en verdeel die land in twee duidelik onderskeibare gebiede, naamlik die Oriental (die oostelike gebied) en die Occidental (die westelike gebied).
Die oostelike deel is ’n voortsetting van die Brasiliaanse plato en lê gemiddeld 300 tot 600 m bo seespieël. Dit omvat 40% van die totale grondgebied en is van wee sy vrugbare grond een van die beste landbougebiede op die vasteland. In die ooste is die gebied bergagtig. Die oostelike hellings van die bergland word deur oerwoude bedek en verskeie onbevaarbare riviere wat in die Paraná uitmond, vloei deur die gebied.
Die westelike hellings loop geleidelik af na die Río Paraguay en is die digste bevolkte gebied van die land wat hoofsaaklik uit vlaktes met hier en daar 'n heuwel bestaan. Die riviere is net deels bevaarbaar. Die westelike deel van Paraguay, die Chaco ('n Indiaanse woord vir jaggebied), beslaan 60% van die grondgebied. Dit is veral in die ooste 'n plat gebied wat uit moerasse bestaan. Die riviere is hier oor die algemeen vlak en sommige mond uit in moerasse of eindig eenvoudig êrens onderweg na die Río Paraguay.
Klimaat en plantegroei
As dit na so ’n droogte begin reën, kom oorstromings dikwels voor. Die natuurlike plantegroei is in ooreenstemming met die reënvalsyfers. In die oostelike dele, en veral in die valleie, oorheers die tropiese woude. Die westelike hellings van die oostelike deel van Paraguay bestaan uit grasland met bosgebiede langs die riviere. Die Chaco bestaan deels uit moerasagtige streke waar die quebracho-boom (familie Apocynaceae) groei.
Uit die boombas word die quebracho-ekstrak vir leerlooiery verkry. Meer weswaarts word die plantegroei yler terwyl struike en kaktusse die algemeenste voorkom. Chaco het ’n ryk dierelewe, veral in die woude in die ooste, waar die fauna ooreenkom met die van die aangrensende gebiede van Brasilië. Vanweë die talryke soorte voëls, ape, tapirs en groot verskeidenheid van riviervisse is die gebied 'n vrugbare jaggebied vir die Indiaanse bewoners.
Taal en godsdiens
Paraguay is amptelik tweetalig en sowel Spaans as Guaraní word erken. Die Rooms-Katolieke Kerk is die staatsgodsdiens in Paraguay. Bykans 95% van die bevolking is Rooms-Katoliek, en ook die president moet 'n Rooms-Katoliek wees. Daar is egter ook heel party Protestantse kerkgenootskappe (sowat 2%) in die land.
Ekonomie
Vleis en vleisprodukte is Paraguay se belangrikste uitvoerprodukte. Die veeteelt, en veral beeste (skaap- en varkboerdery is relatief onbelangrik), is die belangrikste vertakking van die landbou. Die veeteelt is baie uitgebrei en word net deur 'n beperkte aantal families beoefen. Van die 40 miljoen ha landbougrond word sowat 80% deur sowat 2 000 families bewerk.
Daar bly dus nie baie oor vir die meer as een miljoen ander Paraguane wat vir hul bestaan van die landbou afhanklik is nie. Mielies en kassawe is die belangrikste voedselgewasse, terwyl katoen, tabak en oliegewasse uitgevoer word. Vir die binnelandse mark word suikerriet, rys, grondbone en patats verbou. Sitrusvrugte, ander vrugte en koffie word op klein skaal verbou. Die verbouing van yerbe maté, die nasionale drank, is ook belangrik. Dit word ook mate, Paraguaanse tee, Brasiliëtee en Jesuïetetee genoem.
Die Jesuïete het eerste die yerbe maté as kultuurgewas gebruik. Dit word met die gedroogde blare van llex paraguariensis, 'n plant wat ook in die Chaco wild groei, voorberei. Veral vanweë die grootgrondbesit is die toestand van die Paraguaanse boere baie benard, ondanks die bestaan van 'n paar organisasies wat tegniese raad en finansiële steun verleen en beskeie pogings aanwend om die landbou te hervorm. Die bosbou word ook toenemend belangrik. Die bosbouprodukte beloop 25% van die totale uitvoer. In die oostelike deel van Paraguay kom uitgestrekte hardehoutbosse voor.
Tot betreklik onlangs was ’n aansienlike deel van die hout gebruik as brandstof vir elektriese kragsentrales en 'n klein hoeveelheid is in die vorm van vlotte oor die Río Paraná na Argentinië uitgevoer. Namate die kragvoorsiening verbeter, sal die bosbou waarskynlik 'n belangriker rol in die nasionale ekonomie speel. 'n Ander bosbouproduk is die quebracho-ekstrak, wat belangrik is vir die leerlooibedryf. Die meeste quebracho-bome groei in die oostelike deel van die Chaco, maar 'n gebrek aan vervoergeriewe belemmer die snelle ontwikkeling van die sektor. Die uitvoer van sitrusolie (Iemoenblaarolie, ’n ekstrak wat berei word uit die blare en takkies van wilde sitrusplante en in die kosmetieknywerheid gebruik word) is belangrik.
Mynbou en kragvoorsiening
Paraguay het nie 'n ryk mineralerykdom nie. Behalwe geringe mangaan- en koperontginning is net die ontginning van die natuursteengroewe van belang. Klein hoeveelhede ystererts is wel ontdek, maar die ontginning daarvan sal waarskynlik nooit lonend wees nie.
Die grootste nadeel vir die land se ekonomie is die gebrek aan fossiele brandstof. Tot onlangs is daar gemeen dat aardolievoorrade in die Chaco gevind sal word, maar die soektog het niks opgelewer nie. Daar is baie water in Paraguay en die land het 'n eie studam in die Río Acaray, 'n sytak van die Río Paraná. Een van die wêreld se grootste waterelektriese sentrales is in samewerking met Brasilië by 'n studam in die Río Paraná gebou. In oorleg met Argentinië is 'n studam by die eiland Yaciretá (Yaciretá-projek) gebou.
Nywerheid en vervoer
Die grootste deel van die Paraguaanse nywerheid is gebaseer op die verwerking van landbouprodukte (vleisinmaakfabrieke, suikerfabrieke, fabrieke waar quebracho-ekstrak en sitrusolie berei word, saagmeulens, leerlooierye, skoenfabrieke, ensovoorts) en produseer net vir die binnelandse mark. Tekstiel- en sementfabrieke en 'n olieraffinadery is ook onlangs opgerig. 'n Groot belemmering in die ontwikkeling van die nywerheid is die uiters gebrekkige verbindingsweë.
Tot 1950 het die land net ’n 800 km lange padnetwerk gehad. Met lenings van die Wêreldbank is duisende kilometers nuwe paaie aangelê, waarvan 'n groot deel egter van swak gehalte was. So is groot dele van die Transchaco-snelweg van Asunción na die noordweste tydens die reëntyd onbegaanbaar. Die belangrikste spoornetwerk is die van Asunción na Buenos Aires. Vanweë die onvoldoende pad- en spoornetwerk is Paraguay baie afhanklik van die sowat 3 000 km bevaarbare waterweë vir die vervoer van produkte.
Die Río Paraguay is bevaarbaar tot by Concepción, wat naas die hoofstad die belangrikste hawe is. Die sentrale ligging van Paraguay binne die Suid-Amerikaanse kontinent het die land 'n belangrike sentrum vir internasionale lugvaart gemaak. Die lughawe van Asunción is toeganklik vir die grootste moderne vliegtuie en baie lugvaartmaatskappye doen daar aan. Naas 'n eie internasionale lugvaartmaatskappy het die land 'n paar maatskappye wat net binnelandse vlugte onderneem en oor vyf behoorlike lughawens beskik, waaronder een in Mariscal Estigarribia in Sentraal-Chaco.
Ekonomiese vooruitsigte
Paraguay het lank 'n positiewe handelsbalans gehad, maar dit is geruime tyd nie meer die geval nie. Die invoer van kapitaalgoedere, wat noodsaaklik is vir die ekonomiese opbou, het baie verswak. Verder moet die land baie brandstof invoer, asook verskillende nywerheidsprodukte en weeldeartikels. Die belangrikste handelsvennote is die Verenigde State, Argentinië, Duitsland, die Verenigde Koninkryk en Brasilië. Die Paraguaanse munteenheid is die guaraní.
Vanweë die aangaan van lenings, die negatiewe handelsbalans, groot militêre uitgawes en 'n belastingstelsel waardeur die rykes nie swaar betas word nie, het die land baie finansiële probleme. Ander negatiewe faktore vir die ekonomiese ontwikkeling is ernstige korrupsie, smokkelhandel van allerlei artikels, die groot tekort aan geskoolde werkkragte (baie wyk uit na Argentinië) en 'n uiters swaar belaste dienssektor. Ondanks die vooruitgang op die gebied van kragvoorsiening, die instelling van 'n infrastruktuur en landhervorming is Paraguay steeds een van die armste lande in Suid-Amerika.
Geert Lampen
Geert Lampen (*28 Januarie 1893, Rustenburg – † onbekend) was ’n Afrikaanse skrywer en dramaturg. Hy skryf hoofsaaklik spanningsverhale, maar publiseer onder meer ook liefdesromans en godsdienstige literatuur. Hy skryf ook verskeie gepubliseerde sowel as ongepubliseerde dramas gedurende sy loopbaan.
Paraguay
Sport
Sport is 'n belangrike deel van Paraguay se nasionale kultuur. Sokker is die gewildste sportsoort en die vernaamste nasionale span is die Paraguaanse nasionale sokkerspan. Basketbal is ook baie gewild, gevolg deur vlugbal, handbal, futsal, swem en tennis. Daarbenewens word sportsoorte en tydverdrywe soos rugby, skaak, motorsport, gholf en roei uitgeoefen.
Geert Lampen
Vroeë lewe en herkoms
Geert Lampen is op 28 Januarie 1893 op Rustenburg gebore. Hy is die oudste van nege kinders. Op sesjarige ouderdom begin hy sy skoolopleiding, maar dit word tydelik onderbreek deur die uitbreek van die Anglo-Boereoorlog. Sy vader veg enduit saam met generaal De la Rey. Saam met sy moeder, drie broers en suster word hy in die konsentrasiekamp by Rietfontein (tussen Pretoria en Rustenburg) geplaas, waar hulle vir sestien weke lank bly. Hierna word hulle na Pretoria gestuur, waar twee van sy broers en sy enigste suster oorlede is weens siekte opgedoen in die haglike omstandighede van die konsentrasiekamp. Hy gaan vir ’n paar maande skool by die Oost-Eind Skool. Wanneer die militêre owerhede sy moeder, broer en hom wil oorplaas na ’n ander konsentrasiekamp, bearbei sy vader se familie in Nederland en die Nederlandse konsul hulle vir hulle vrylating en vertrek na Nederland, wat in Januarie 1902 plaasvind. Hier gaan hy weer skool totdat hulle in Desember 1902 terugkeer na Suid-Afrika.
Die familie vestig hulle nou in Pretoria, waar hy agtereenvolgens die Oost-Eind Skool, die Eendracht Hogere School en die Pretoria College besoek. In hierdie tydperk na die oorlog word daar vir sy ouers nog vier kinders gebore, drie dogters en ’n seun.
Opleiding en loopbaan as onderwyser
In die jare 1911 en 1912 bestudeer hy onderwys aan die Normaalkollege op Heidelberg in die Transvaal. Hierna gee hy vanaf 1913 agtereenvolgens skool op buiteskole in die distrikte Heidelberg, die Standerton en die Bethal. In 1918 word hy aangestel by die dorpskool op Rustenburg, waar hy tydens die groot griepepidemie dubbele longontsteking opdoen, maar herstel. Van 1919 tot 1920 studeer hy verder aan die Normaalkollege te Pretoria en keer hierna weer terug na die onderwys op Rustenburg. Benewens gewone onderwys neem hy ook ’n aantal jare die hande-arbeidsentrum waar. Gedurende die jare 1926 tot 1929 studeer hy privaat en behaal so sy B.A.-graad in 1929. Hy woon daarna buitemuurse lesings by aan die Potchefstroomse Universiteitskollege en behaal sy M.A.-graad in 1931. Vanaf 1941 is hy verbonde aan die Hoërskool Rustenburg.
Persoonlike lewe
In Junie 1922 trou hy met Aletta Susanna Kock van Waterval by Rustenburg. Vier kinders (drie seuns en ’n dogter) word uit die huwelik gebore, maar slegs drie oorleef. Die oudste seun is een van ’n tweeling, maar sy maat is na slegs een maand oorlede.
Prosa
As onderwyser merk hy dat daar weinig spanningslektuur in Afrikaans is, terwyl mense dit in Engels in groot getalle by biblioteke uitneem en lees. Hy besluit om ’n beskeie poging aan te wend om aan hierdie behoefte in Afrikaans te voorsien, wat lei tot die skryf van Kring van dertien, waarmee hy in 1936 reeds begin. Hierna volg die speurromans Waar die skaduwees dans, Die aanslag, Ontluiking, Wonderlike wêreld, Liefde uitgetart,  'n Sonderlinge leidraad en Uitoorlê-spel.
Hy skryf ook onder andere Die tweestryd (’n liefdesroman),  'n Kinkel in die kabel (’n speurverhaal), Soos 'n verborge skat (’n godsdienstige roman), Ek was afgunstig (’n Christelike roman) en Ironie van die lewe (’n humoristiese verhaal).
Drama
Hy waag ook sy hand aan die skryf van dramas, met slegs Kerrievleis en Kerrierys wat aanvanklik gepubliseer word, waarna die C.S.V. Die dure eed publiseer.
Ongepubliseerde dramas sluit in Verbode liefde.
Vir die rondreisende toneelgeselskappe vertaal en verwerk hy dramas. Elsa Fouché se toneelgeselskap voer sy vertaling van Alexandre Dumas se La Dame aux Camelias op as Camille of Die verlore dogter en Anton Ackerman voer Les Neufages van Leon Delrieux op as Skipbreukelinge van die lewe.
Borussia Neunkirchen
Borussia Neunkirchen is 'n Duitse sokkerklub uit Neunkirchen in die deelstaat Saarland.
Áed
Áed (volle naam: Áed mac Cináeda; omstreeks 840-878) was ’n seun van Kenneth MacAlpin. Hy het in 877 koning van Skotland geword toe hy sy broer Konstantyn I opvolg. Sy bynaam was "Wit Blom" of "Wit Voet".
Borussia Neunkirchen
Geskiedenis
In 1905 is die klub FC 1905 Borussia gestig en 2 jaar later het hy met SC Neunkirchen saamgesmelt.
Dordtse Leerreëls
Arminius is heftig teengestaan deur Franciscus Gomarus († 1641), ook 'n professor in teologie aan die Universiteit van Leiden, en dit het uitgeloop op 'n heftige leerstryd sodat daar in die jaar 1618 'n sinode in Dordrecht saamgeroep is. Die voorstanders van Arminius se leer is die Remonstrante genoem omdat hulle met 'n geskrif in vyf punte 'n betoog voorgelê het. Op hierdie sinode wat ook deur afgevaardigdes van ander lande bygewoon is, is toe die bekende Vyf Artikels teen die Remonstrante of ook genoem die Dordtse Leerreëls opgestel. Hierdie Dordtse Leerreëls, wat 'n uiteensetting van die Bybelse opvatting oor die leer van die uitverkiesing gee, is een van die drie Belydenisskrifte van die Gereformeerde Kerke. Die ander twee belydenisskrifte is die Nederlandse Geloofsbelydenis en die Heidelbergse Kategismus.
Tekstiel
Die verwante woorde soos "stof" ,"lap" en "materiaal" word dikwels gebruik wanneer daar na tekstiel verwys word. Daar is egter subtiele verskille in hierdie terme. 'n Tekstiel is enige materiaal wat gemaak is van gevlegde vesel, dit sluit matte ook in. Materiaal is 'n stof wat gemaak is van geweefde, gebreide, gehekelde of enige ander bindingsproses van gare. Materiaal word aangewend om verder verwerk te word, byvoorbeeld om klere te maak. Lap mag dalk sinoniem wees met die woord materiaal, maar in wese is dit slegs 'n gedeelte v an materiaal wat geprosseseer is.
Áed
Bronne
Baie min is oor Áed bekend. Volgens die Kronieke van die Konings van Alba was hy ’n jaar lank koning waarin niks merkwaardigs gebeur het nie en is hy by Nrurim verslaan. Nrurim word egter nie geïdentifiseer nie.
Tekstiel
Etimologie
Die woord "stof" is ook afgelei van Latyn, mees onlangs uit Midde - Frans fabrique, wat beteken "om iets te maak" of "'n gebou", en vroeër as die Latynse fabrica wat verwys na werkswinkel; 'n kuns, handel; 'n ervare produksie, struktuur, stof", wat afkomstig is van die Latynse faber, of 'n vakman wat werk in harde materiaal", van PIE dhabh-, beteken "om saam in te pas'.
Die woord "lap" is afgelei van die Oud-Engelse clað, wat verwys na 'n geweefde doek om mee toe te draai, uit Proto-Germaanse kalithaz (vergelyk O. Fries 'klath', Middel-Nederlandse 'cleet', Duits 'kleed', Middel-Hoë Duitse "kleit', en die Duitse "kleid", almal dra die betekenis van "kleed").
Áed
Bronne
In Andrew van Wyntoun se Orygynale Cronykil of Scotland word ’n effens langer weergawe van Áed se bewind aangetref. Daarvolgens is hy ná ’n bewind van ’n jaar deur sy opvolger, Giric, in Strathallan vermoor. Ander koningslyste is van dieselfde mening.
Borussia Neunkirchen
Geskiedenis
Van 1912 tot 1963 het die klub onafgebroke op die hoogste vlak van Duitse sokker gespeel. Van die 1920/21-seisoen tot die 1923/24-seisoen was die span 4 keer in 'n ry kampioen van Saarland.
Áed
Bronne
Áed se seun Konstantyn II het in 900 koning geword. Die idee dat Donald II van Strathclyde ’n seun van hom was, geskoei op ’n verwarrende inskrywing in die Kronieke van die Konings van Alba, word betwis.
Borussia Neunkirchen
Geskiedenis
Na die Tweede Wêreldoorlog wou Frankryk Saarland onafhanklik maak van Duitsland en in hierdie tyd het die klub in die eerste klas van Saarland gespeel (en in 1949 die titel gewen), maar nadat Saarland terug was by Duitsland het die klub weer in die Oberliga Suidwes meegeding. In 1959 het die span sy grootste prestasie behaal deur die eindstryd van die DFB-Pokal te haal, waar daar teen Swartwit Essen verloor is met 2-5.
Tekstiel
Geskiedenis
Die eerste klere, van reeds 70 000 jaar gelede en miskien veel vroeër, was waarskynlik gemaak van diervelle om die vroeë mens te beskerm teen die elemente van die natuur. Mense het later geleer dat plantvesel geweef kan word om 'n tekstiel te kan verkry. Die ontdekking van gekleurde vlas vesel in 'n grot in die Republiek van Georgië dateer op 34000 v.C. en dui daarop dat tekstiel-agtige materiaal gemaak is, selfs in prehistoriese tye. Die produksie van tekstiele is 'n kuns waarvan die spoed en skaal van produksie onherkenbaar verander het, as gevolg van industrialisering en die bekendstelling van die moderne produksie tegnieke.
Borussia Neunkirchen
Geskiedenis
Ondanks die feit dat die klub vir meer as 50 jaar op die hoogste vlak meegeding het, is die klub nie gekies om by die Bundesliga aan te sluit in 1963 nie. Net soos FK 03 Pirmasens en Wormatia Worms is die klub ten gunste van 1. FC Saarbrücken oor die hoof gesien, wie nie noodwendig 'n beter vertoningslys as die genoemde klubs gehad het nie.
Tekstiel
Gebruike
Tekstiele het 'n verskeidenheid van gebruike, die mees algemene gebruik is vir klere en vir houers soos sakke en mandjies. Vir huishoudelike gebruik word matte, gestoffeerde meubels, gordyne, handdoeke, bedekkings vir tafels, beddens, en ander plat oppervlaktes asook in kuns gemaak. Ander gebruike sluit in vlae, rugsakke, tente, nette, sakdoeke, ou lappe om mee skoon te maak, vervoer toestelle soos ballonne, vlieërs, seile, en valskerms; tekstiele word ook gebruik as versterking in saamgestelde materiale soos veselglas en industriële geotekstiele. Tekstiele word gebruik in baie tradisionele handwerk soos naaldwerk, kwiltwerk en borduurwerk.
Tekstiele vir industriële doeleindes, word algemeen na verwys as tegniese tekstiele. Tegniese tekstiele sluit in: tekstiel strukture vir motors, mediese tekstiele (bv. inplantings), geotekstiele (versterking van die walle), landboutekstiele (tekstiele vir die oesbeskerming), beskermende klere (bv. teen hitte en vuur, teen gesmelte metale vir sweisers, en koeëlvaste baadjies). In al hierdie verskeie afdelings moet streng vereistes nagekom word.
Borussia Neunkirchen
Geskiedenis
Na een seisoen in die Regionalliga Suidwes het die klub na die Bundesliga gepromoveer. Na 2 jaar is hy egter gerelegeer en daarvandaan het die klub geleidelik die kreeftegang gegaan, totdat dit vandag op die vierde vlak meeding in die Oberliga.
Tekstiel
Bronne en tipes
Tekstiele word gemaak van baie materiale, met die vier belangrikste bronne: dier (wol, kant), plant (katoen, vlas, jute, bamboes), minerale (asbes, glasvesel), en sintetiese (nylon, polyester, akriel, rayon). Die eerste drie is 'n natuurlik. In die 20ste eeu, is kunsmatige vesel aangevul deur petroleum. Tekstiele word gemaak in verskillende sterktes en grade van die duursaamheid, van die fynste mikrovesel tot die stewigste doek. Tekstiel vervaardiging van terminologie het baie verskillend beskrywende terme om na al die verskillende tekstiele te verwys en te beskryf.
Borussia Neunkirchen
Geskiedenis
In 2005 het die klub die Oberliga Suidwes gewen, maar weens finansiële probleme is daar nie om 'n Regionalliga-lisensie aansoek gedoen nie.
Tekstiel
Diere
Dieretekstiel word oor die algemeen gemaak van hare, pels, vel of sy (in sywurms se geval).
Apostoliese Geloofsending
duimnael|240px|Die AGS-kerk op [[Barkly-Oos.]]
Tekstiel
Diere
Wol verwys na die hare van 'n skaap of bok, wat onderskei kan word van ander dierlike hare, deurdat skaap of bokhare individuele stringe is wat bedek is met mengsel bekend as lanolin (soms wol vet genoem), wat waterdig en bestand is teen stof. Wol verwys na 'n dikker vesel, terwyl garing na 'n fyner draad verwys en wat gespin en gekam moet word om 'n parallele vorm aan te neem. Wol word algemeen gebruik vir warm klere. Kasjmier is die hare van die Indiese Kasjmier bokke, en sybokhaar, die hare van die Noord-Afrikaanse Angorabok, is tipese wol bekend vir hul sagtheid.
Apostoliese Geloofsending
Die Apostoliese Geloofsending van Suid-Afrika (AGS) is 'n klassieke Pinkster Christelike denominasie in Suid-Afrika. Met 1,2 miljoen aanhangers is dit Suid-Afrika se grootste Pinksterkerk en die vyfde grootste godsdiensgroepering in Suid-Afrika en verteenwoordig 7,6 persent van die bevolking.
Tekstiel
Diere
Ander tekstiele van dierlike afkoms wat is alpaca wol, vicuña wol, lama wol, en die kameel hare, wat oor die algemeen gebruik word in die produksie van jasse, baadjies, Ponsjo's, komberse, en ander warm bedekkings. Angora verwys na die lang, dik, sagte hare van die Angora haas.
Apostoliese Geloofsending
Die AGS het ontstaan uit die Azusastraat-herlewing van 1905 in die Verenigde State, onder die naam Apostolic Faith Mission (AFM). Hulle glo eerstens in die Bybel en dat alles wat daarin staan, waar is; dat mens ná bekering na Christendom gedoop word deur middel van totale onderdompeling en daarna in tale kan begin praat wanneer hulle met die Heilige Gees gedoop word. Hulle glo nie net dat mense genees kan word wanneer daar vir hulle gebid word nie, maar dit is algemeen om genesings en ander wonderwerke te ervaar.
Tekstiel
Diere
Wadmal is 'n growwe lap, wat in Skandinawië van wol gemaak is, ongeveer 1000~1500 n.C.
Seesy is 'n baie fyn, skaars en waardevolle materiaal wat gemaak word van die sagte filamente of byssus wat afgeskei word deur 'n klier in die voet van penskulpe.
Sy is 'n dierlike tekstiel wat gemaak is van die vesel van die kokon van die Chinese sywurm wat sy spin in 'n sagte materiaal. Daar is twee hoof tipes van die sy: "moerbei sy" wat deur die Bombyx mori gespin word en "wilde sy" soos Tussah kant. Sywurm larwes produseer die eerste tipe as hulle aangehou word in habitatte met vars moerbeiblare, terwyl Tussah kant vervaardig word deur sywurms slegs eikeboomblare te voer. Sowat vier vyfdes van die wêreld se sy-produksie is afkomstig van sywurms as produsente.
Plante
Gras, rush, hennep, en sisal is al gebruik in die maak van tou. In die eerste twee genoemdes, word die hele plant gebruik vir hierdie doel, terwyl daar in die laaste twee, net die vesel van die plant gebruik word. Cocos (kokos vesel) word gebruik vir die maak van tou, en ook vir vloermatte, deurmatte, borsels, matrasse, vloerteëls, en afdakke.
Strooi en bamboes word beide gebruik om hoede mee van te maak. Strooi is 'n gedroogde vorm van gras en kan ook aangewend word vir stopsel.
Die vesel van pulphoutbome, katoen, rys, hennep, en brandnetel word gebruik vir die maak van papier.
Katoen, vlas, jute, hennep en selfs bamboes vesel is al gebruik vir die maak van klere. Piña (pynappel vesel) en aramiede is ook vesels wat gebruik word in die klerebedryf, oor die algemeen word dit vermeng met ander vesels soos katoen. Brandnetels word ook ingespan vir die maak van vesel en die stof is baie soortgelyk aan hemp of vlas. Die gebruik van die melkbos se stingel vesel, maar dit is geneig om swakker te wees as ander vesels soos hemp of vlas.
Die binneste bas van die lacebark boom is 'n fyn netwerk wat gebruik word om klere te maak, asook vir die vervaardiging van gebruiksartikels soos tou.
Asetaat word gebruik om die helderheid van materiale uit te bring, soos in die geval van sy, fluweel, en taffeta.
Seewier word ook gebruik in die vervaardiging tekstiele. Die vesel, alginaat, is oplosbaar in water en kan help om sekere funksies te verrig en dan weer te ontbind.
Vertaler
'n Vertaler kan een van die volgende beteknisse hê:
Tekstiel
Plante
Rayon is 'n vervaardigde stof afkomstig van plantsappe. Verskillende tipes rayon kan die gevoel van sy, linne, wol of katoen naboots. Vesels van die stingels van plante, soos hennep, vlas, en brandnetels, staan ook bekend as "die binnebas" vesels.
Minerale
Asbes en basalt vesel word gebruik vir die maak van vinielteëls, dakplate en gom, panele en sylyn, akoestiese plafonne, stadiongordyne, en vuurvaste komberse.
Glasvesel word gebruik in die produksie van strykplanke, matras oortreksels, toue en kabels, versterkingsvesel vir saamgestelde materiale, insek gaas, vuurvaste en beskermingsmateriaal, klankdigtheid, en isolerende vesels. Glas vesel word geweef en bedek met Teflon om 'n feitlik vuurvaste materiaal te produseer.
Minerale, natuurlike en sintetiese materiale kan gekombineer word, soos in die geval van growwe skuurpapier.
Sintetiese
Poliëstervesel word gebruik in alle vorme van klere, hetsy alleen of gemeng met vesels soos katoen.
Aramiede vesel (bv. Twaron) word gebruik vir vuurvaste klere, sny-beskerming en wapens.
Akriel is 'n vesel wat gebruik word om wol, en kasjmier na te boots, en word dikwels aangewend om wol of kasjmier te vervang.
Nylon is 'n vesel wat gebruik word om kant na te boots; dit is wat gebruik word in die produksie van sykouse. Dikker nylon vesel word gebruik in tou en buitelewe klerasie.
Spandex (handelsnaam Lycra) is 'n poliuretaanse produk wat gebruik word vir styfpassende klere, sonder beweging te belemmer. Dit word gebruik vir die maak van aktiewe drag, bra's en swemdrag.
Olefien vesel is 'n vesel wat gebruik word in aktiewe drag, voerings, en warm klere. Olefins is hidrofobies, wat maak dat klere vinnig droog word.
Ingeo is 'n polylactide vesel gemeng met ander vesels soos katoen en word gebruik in die maak van klere. Dit is meer hidrofilies as die meeste ander sintetiese stowwe, wat maak dat dit nie sweet absorbeer nie.
Lurex is 'n metaal vesel wat gebruik word in die versiering van klere.
Melk proteïene is ook gebruik om sintetiese stowwe te skep. Die melkdoek is ontwikkel tydens die Eerste Wêreldoorlog in Duitsland, en verder ontwikkel in Italië en Amerika gedurende die 1930's. Melk vesel materiaal is nie baie duursaam nie en plooi maklik, maar het 'n pH soortgelyk aan die menslike vel en beskik oor anti-bakteriese eienskappe. Dit is bemark as'n bio-afbreekbare, hernubare sintetiese vesel.
Koolstof vesel word meestal gebruik in saamgestelde materiale, saam met hars. Die vesel is gemaak van polimeriese vesels deur middel van karbonisering.
Produksie-metodes
Weef is 'n tekstiel produksie metode wat die saamvleg van lang drade behels. Die proses word gedoen op 'n raam of masjien bekend as 'n loom, waarvan verskeie soorte is. Sommige weefwerk word nog met die hand gedoen, maar die oorgrote meerderheid is al gemeganiseerd.
Brei, knoopwerk, en hekel behels die maak van lissies met gare, wat gevorm word óf op 'n breipen, naald, of op 'n haak, saam in 'n lyn. Die prosesse verskil, met breiwerk is daar verskeie aktiewe lissies waarop gewerk word en met hekel of knoopwerk word daar met een lissie op 'n slag gewerk. Breiwerk kan ook met 'n masjien uitgevoer word, maar hekel slegs met die hand.
Vlegwerk behels die draai van stringe om saam 'n lap te vorm. Knoop behels die vasmaak van drade, dit word gebruik in die maak van macrames.
Kant word gemaak deur onafhanklike drade bymekaar te bring, met behulp van 'n lap as agtergrond en enige van die hegtingsmetodes te gebruik om 'n fyn stof met 'n oop gate te skep. Kant kan gemaak word óf met die hand of met 'n masjien.
Matte, fluweel, velour, en velveteen word gemaak deur 'n sekondêre gare deur geweefde lap in te bring.
Vervilting behels die druk van'n mat van vesel saam, en werk hulle saam totdat hulle raak verstrengel. 'n vloeistof, soos seperige water, is gewoonlik by smeer die vesels, en om oop te maak die mikroskopiese skaal op stringe van wol.
Nie-geweefde tekstiele word vervaardig deur vesels te bind om 'n materiaal te skep. Binding kan termies van aard wees, 'n meganiese aanslag hê, of gom kan gebruik word.
Lap kan ook van bas gemaak word, deur dit sag en plat te maak totdat dit die gewensde effek het.
Behandelings
Tekstiele word dikwels gekleur, met die materiaal wat beskikbaar is in byna elke kleur. Die kleur proses vereis dikwels 'n paar dosyn liter water vir elke pond klere. Gekleurde ontwerpe in tekstiele kan geskep word deur vesels van verskillende kleure saam te weef (tartan of oezbeeks Ikat). Wanneer gekleurde steke bymekaar gevoeg word, word dit borduurwerk genoem. Die skep van patrone deur opeenvolgende kleur prosesse, waar sekere dele afgebind word om nie gekleur te word nie, word knoop-en-doop genoem. Wanneer daar met was op 'n materiaal ontwerpe geteken word en kleur word later bygevoeg, word die eindproduk batik genoem. Drukwerk met 'n houtblok word nog steeds gebruik word in Indië en elders vandag, dit is die oudste vorm van drukwerk en dateer tot sover as 220 n.C. in China. Tekstiele word ook soms gebleik, om die tekstiel bleek of wit te maak. Tekstiele se eindproduk word soms verkry deur chemiese prosesse te ondergaan. In die 19de eeu en vroeë 20ste eeu was stysel algemeen gebruik om klere meer bestand teen vlekke en plooie te maak.
Eisengarn, wat "staalwol" in Afrikaans beteken, is 'n sterk materiaal wat in Duitsland uitgevind is in die 19de eeu. Dit is gemaak deur deurdringende katoendrade in 'n stysel en paraffien oplossing. Die drade is dan uitgestrek en gepoleer deur staalrollers en borsels.
Meer onlangs is nanomateriaalnavorsing gedoen wat gelei het tot die totstandkoming van maatskappye soos Nano-Tex en Nano Horizons wat help met die ontwikkeling van permanente behandelings wat gebaseer is op die metaal-nanopartikels vir die maak van tekstiele om meer bestand teen water, vlekke, kreukels, en patogene soos bakterieë en fungi te wees.
Tekstiele ondergaan 'n verskeidenheid van behandelings voor dit die gebruiker bereik. Of dit nou is om materiaal vuurbestand of kreukelvry te maak of om die regte kombinasie kleure te verkry, is daar sekere chemiese prosesse waardeur tekstiel gaan, voordat dit verder verwerk word.
Springstof
'n Springstof of plofstof is 'n substansie wat oor aansienlike opgebergde energie beskik, wat 'n ontploffing kan lewer, naamlik 'n skielike uitsetting van die materiaal weens ontbranding. Dit gaan gewoonlik gepaard met die vrystelling van lig, hitte, klank, en aanvanklik met toenemende druk. 'n Springstoflading is 'n afgeweegde hoeveelheid van sodanige substansie.
Die energie wat in die springstof vervat is, kan bestaan uit
Springstowwe kan in kategorieë verdeel word na gelang van die uitsettingstempo. Materiale wat detoneer (d.w.s. ontplof vinniger as die skokgolf of spoed van klank) word aangedui as plofbaar en substansies wat deflagreer word aangedui as ontvlambaar. Springstowwe kan verder onderverdeel word na gelang van hul sensitiwiteite. Sensitiewe substansies wat deur relatief min hitte of druk ontsteek kan word, staan bekend as primêre springstowwe en dié wat relatief onsensitief is, staan bekend as sekondêre springstowwe.
Marcin Knackfus
Marcin Knackfus (Litaus Martynas Knakfusas, * voor 1742, † ná 1821) was 'n Pools-Litause argitek wat veral bekend staan vir sy talle Neoklassieke geboue in die Litause hoofstad Vilnius. Hieronder val die beroemde sterrewag (1782-1786), die binne-ontwerp van die Universiteit van Vilnius se hoofgeboue en 'n groot aantal openbare en privaat geboue.
Buite Vilnius het hy die kerkgeboue van Kurtuvėnai en Troškūnai in die laat Barok-styl ontwerp. Knackfus het daarnaas bekendheid verwerf as die leermeester van Laurynas Gucevičius, Litaue se befaamde Klassisistiese boumeester.
Heidelbergse Kategismus
Hierdie Belydenisskrif het in 1563 te Heidelberg, Duitsland ontstaan. Op versoek van keurvors Frederik III van die Palts, een van die invloedrykste state binne die Heilige Romeinse Ryk, is dit as leerboek vir die skole opgestel. Zacharias Ursinus en Kaspar Olevianus is met hierdie belangrike werk getaak deur hierdie vrome prins. Zacharius Ursinus was 28 jaar oud en alreeds 'n professor in teologie aan die Universiteit van Heidelberg. Casper Olivianus was 26 jaar oud en 'n hofprediker.
Kategismus beteken leerboek en is gebruik om die jeug te onderrig en leiding aan predikers en onderwysers te gee. Keurvors Frederik III van die Palts het die advies en samewerking van die hele teologiese fakulteit bekom in die voorbereiding van die kategismus.
Die Heidelbergse Kategismus was eerste op die Sinode van Heidelberg aanvaar en in Duits gepubliseer met 'n voorwoord deur keurvors Frederik III gedateer 19 Januarie 1563. In dieselfde jaar is daar 'n tweede en derde Duitse uitgawe uitgebring en ook 'n Latynse weergawe, elkeen met klein veranderinkies. Verskeie ander sinodes van die 16de eeu en ook die Nasionale Sinode van Dordrecht (1618-1619) het dit as een van die belydenisskrifte van die Gereformeerde Kerke aanvaar en as deel van die Formuliere van Eenheid verklaar.
Vandag nog word dit as leerboek vir jong gelowiges van die Drie Susterskerke gebruik en word dit van ampsdraers vereis om die leer daarvan te onderskryf en te leer aan hul gemeentes. Die Heidelbergse Kategismus is in menigte tale vertaal en is heel moontlik die invloedrykste en die mees aanvaarde kategismus uit die Reformasie.
Shirley MacLaine
Shirley MacLean Beaty (gebore op 24 April 1934), professioneel bekend as Shirley MacLaine, is ’n Amerikaanse aktrise van die verhoog, televisie en rolprente, asook ’n sanger, danser, aktivis en skrywer. Sy het ’n Oscar, vyf Golden Globes (onder meer die Cecil B. DeMille-prys), ’n Emmy en twee Baftas gewen.
Loopbaan
duimnael|links|160px|MacLaine in 1987 in Deauville, [[Frankryk.]]
MacLaine se dokumentêr, The Other Half of the Sky: A China Memoir (1975), wat sy saam met Claudia Weill geregisseer het, konsentreer oor vroue se ondervindings in China. Dit is benoem vir ’n Oscar vir beste dokumentêr. In 1977 was sy saam met Anne Bancroft in The Turning Point, waarvoor sy vir ’n Oscar benoem is. In 1983 het sy ’n Oscar vir Terms of Endearment gewen vir die rol van Debra Winger se ma. Die prent het nog vier Oscars gewen: een vir Jack Nicholson en drie vir die regisseur, draaiboekskrywer en vervaardiger James L. Brooks. In 1988 het MacLaine ’n Golden Globe gewen vir haar naamrol in Madame Sousatzka.
Later was sy in ander groot prente soos Steel Magnolias (1989), Bruno (2000, ook bekend as The Dress Code), wat oor haar debuut as regisseur was, Postcards from the Edge (1990) Guarding Tess (1994), Mrs. Winterbourne (1996) Rumor Has It… (2005), In Her Shoes (2005) en Closing the Ring (2007).
Sy is bekend vir haar New Age-denke en haar belangstelling in spiritualiteit en reïnkarnasie. Sy het ’n reeks outobiografiese werke geskryf, waarvan baie handel oor haar spirituele gedagtes en Hollywood-loopbaan.
Bergville
Bergville is 'n dorp in die weste van KwaZulu-Natal, in Suid-Afrika. Die dorp lê op die R74 hoofpad net onder die Drakensberge tussen die Woodstock- en Spioenkopdamme. Die Tugelarivier vloei ook langs Bergville verby. Die Oliviershoekpas is naby die dorp.
Geskiedenis
Piet Retief het die eerste keer die Oliviershoekpasroete gebruik toe hy oor die Drakensberg getrek het. Die eerste setlaars was die Berlynse Sendinggenootskap wat 'n sendingstasie in 1847 by Emmaus gestig het. Die dorp is in 1897 uitgelê op die plaas Kleine Waterval wat aan 'n afgetrede skeepskaptein, ene Wales behoort het. Die naam Bergville is eers in 1903 toegeken. 'n Takspoorlyn het die dorp vanaf Estcourt in 1914 bereik.
Distrik
Die distrik is 2 600 km² groot. Vee en suiwelprodukte is van die belangrikste ekonomiese aktiwiteite wat beoefen word. Daar is ook baie forelle om te hengel in die riviere van die omgewing.
Besienswaardighede
Daar is 'n historiese blokhuis, die enigste in KwaZulu-Natal wat behoue gebly het. Dit is nou 'n nasionale museum. Die dorp bied toegang tot verskeie oorde in die omgewing, en daar is ook 'n natuurreservaat van 4 400 ha by die Spioenkopdam.
Vetrivier
Die Vetrivier (Engels: Vet River) is 'n sytak van die Vaalrivier. Dit ontspring tussen Marquard en Clocolan in die Oos-Vrystaat, Suid-Afrika. Die Erfenisdam is in die Vetrivier gebou. Die Vetrivier verskaf water aan Theunissen en vloei verby Hoopstad voor dit in die Bloemhofdam uitmond.
Joeri Dolgoroeki
Joeri Dolgoroeki (Russies: Юрий Долгорукий; "Joeri die Langarm" - 'n verwysing na sy reputasie as onverskrokke en soms genadelose ryksbouer ; omstreeks 1099–15 Mei 1157) was die stigter van Moskou en ’n belangrike figuur in die oorgang van politieke mag van Kiëf na Wladimir-Soezdal ná die dood van sy ouer broer, Mstislaf die Grote. Hy het van September 1149 tot April 1151 en weer van Maart 1155 tot Mei 1157 as grootprins van Kiëf regeer.
Evan Parke
Evan Parke is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Replacements (2000), Planet of the Apes (2001), King Kong (2005), en Captain America: The Winter Soldier (2014).
Joseph Henabery
Joseph Henabery (15 Januarie 1888 – 18 Februarie 1976) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Birth of a Nation (1915), Intolerance: Love's Struggle Throughout the Ages (1916), His Majesty, the American (1919), en The Love Trader (1930).
Joeri Dolgoroeki
Rostof en Soezdal
Joeri was die sesde seun van Wladimir Monomach. In 1108 het sy pa hom gestuur om die uitgestrekte provinsie Rostof-Soezdal in die noordooste van Kiëf-Roes namens hom te gaan regeer. In 1121 het hy vasgesit met die bojare van Rostof en het hy die hoofstad van sy streek van daar na Soezdal geskuif. Aangesien die gebied yl bevolk was, het Joeri baie forte en verskeie dorpe laat bou, volgens oorlewering onder meer Twer, Kostroma en Wologda.
Stryd om Kiëf
Ondanks sy belange in die noordelike streke het Joeri steeds sy oog op die kroon van Kiëf gehad. Dit is hierdie inmenging met die politiek in die suide wat hom die bynaam "Dolgoroeki", "die Langarm", besorg het. Ná die dood van sy ouer broer, Mstislaf, het Joeri die geleentheid gebruik om sy mag uit te brei. In 1147 het hy sy stryd begin om Kiëf te verower, en twee jaar later het hy dit reggekry. In 1151 is hy tydelik uit die hoofstad verdryf deur sy neef, Isjaslaf III, die seun van Mstislaf, maar in 1155 het hy Kiëf herower. Sy skielike dood in 1157 het ’n herlewing van vyandelike gevoelens teenoor Soezdal tot gevolg gehad.
Nalatenskap
Moskowiete beskou Joeri as die stigter van hulle stad. Sy beskermheilige, sint Joris, verskyn op die wapen van Moskou waar hy ’n draak verslaan. In 1954 is ’n monument, wat deur Sergei Orlof ontwerp is, vir hom opgerig in Twerskaja-straat, die stad se hoofstraat.
Eksterne skakels
Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia
Vertalerkonstruksie
'n Vertaler is 'n rekenaarprogram wat 'n ander rekenaarprogram vertaal vanaf 'n bronformaat na 'n teikenformaat. Vertalers word gewoonlik gebruik om 'n uitvoerbare program te skep vanaf 'n bronlêer wat in een of ander programmeertaal geskryf is. Vertalerkonstruksie is die afdeling van rekenaarwetenskap wat vertalers en interpreteerders bestudeer.
Clathrina reticulum
Clathrina reticulum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Kaapse bosbontrokkie
Die Kaapse bosbontrokkie, ook genoem die Kaapse vlieëvanger, (Batis capensis) is 'n standvoël wat endemies aan Suider-Afrika is.
Clathrina reticulum
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1862 deur Schmidt.
Kaapse bosbontrokkie
Die volwasse voëls van hierdie spesie is tussen 11 en 13 cm lank. Die mannetjie se kop en agterkop is donkergrys, terwyl sy mantel en kruis meer olyfkleurig-grys is. Die vlerkdekvere is rooibruin en vertoon as 'n rooibruin kol wanneer die vlerke gevou is. Die mannetjie is ook die enigste bosbontrokkie in Suider-Afrika waarvan die vlerke en sye geheel en al 'n rooibruin tint het. Die onderdekvlerke is wit en die stertvere swart met wit puntjies. Die sye van die Kaapse bosbontrokkie is swart, so ook sy oordekvere en streep, wat byna aan die agterkant van sy nek ontmoet. Mannetjies het ook 'n duidelike breë swart borsband. Die voëls se oë is geel-oranje, met 'n swart snawel en pote. Die wyfie lyk baie op die mannetjie, behalwe dat sy nie 'n swart borsband het nie, maar eerder 'n rooibruin een. Sy het ook 'n rooibruin vlek op haar ken, terwyl die mannetjie s'n wit is. Jong voëls lyk op die wyfies, maar het lig-geelbruin strepe op hul bo-sy, in plaas van rooibruin strepe.
Die Kaapse bosbontrokkie word al langs die kus (of naby daaraan) van die suidweste van Suid-Afrika aangetref, tot aan die kus in die suidooste, vanwaar dit tot in Zimbabwe ook meer binnelands gevind word. Hierdie voëls verkies die rande van klam immergroen woude en dig beboste klowe in bergreekse. Hulle word gewoonlik in pare aangetref, maar dikwels ook as lede van 'n groep gemengde voëlspesies.
Soos ander bosbontrokkies vreet hulle ook insekte, maar vang hulle eerder in die lug en in die lower van bome as op die grond. Opgewonde voëls vlieg rond met 'n hoorbare gons van die vlerke. Veral in broeityd duld hulle mense se teenwoordigheid meer, maar sal gewoonlik wegvlieg voor hulle aangeraak word.
Hierdie voëltjies se alarmroep is 'n lae, sagte "whie-wharra-wharra". Ander roepe is 'n deurdringende, eentonige "riep-riep-riep" wat gewoonlik 'n paar keer herhaal word, of "foe-foe-foe".
Lauren Stamile
Lauren Stamile (gebore 12 September 1976) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Off Centre (2001), Cold Case (2003), Grey's Anatomy (2005), en Burn Notice (2007).
Johannes R. Becher
Johannes Robert Becher (* 22 Mei 1891 in München; † 11 Oktober 1958 in Berlyn) was 'n Duitse ekspressionistiese digter en politikus, minister van kultuur asook eerste president van die Kulturbund der DDR. Hy het daarnaas bekendheid verwerf as skrywer van die teks vir Auferstanden aus Ruinen ("Uit die puin herrese"), die volkslied van die Duitse Demokratiese Republiek (DDR).
Verulam
Verulam is 'n dorp 27 km noord van Durban, in die provinsie van KwaZulu-Natal, in die ooste van Suid-Afrika. Die dorp is in die vallei van die Mdlotrivier geleë. Die Hazelmeredam is naby die dorp.
Geskiedenis
Die dorp is in 1850 gestig toe 400 Metodiste uit Brittanje onder die beskerming van die graaf van Verulam na hierdie omgewing gebring is. Hulle het die dorp na hom vernoem. Vandag is Verulam hoofsaaklik 'n Indiërdorp.
Haida Gwaii
Die Haida Gwaii, vroeër Koningin Charlotte-eilande (Haida: Haida Gwaii; vroeër in Engels: Queen Charlotte Islands) is 'n Kanadese argipel in die Stille Oseaan. Bestuurlik behoort die gebied tot die provinsie Brits-Columbië.
Die eilandegroep het 'n oppervlakte van 10 180 km² en daar woon ongeveer 3500 mense, waarvan die meeste Haida-Indiane en hulle nageslag is. Die argipel bestaan, naas die twee hoofeilande Grahameiland en Haida Gwaii, uit ongeveer 200 kleiner eilande. Hulle word van die Kanadese vasteland geskei deur die Straat Hecate.
Die argipel is vir die eerste keer in 1774 besoek deur Juan Pérez. Hy geland op die mees noordelike eiland Langara wat hy na die Spaanse vloot-offisier Juan de Lángara vernoem het. In 1778 besoek James Cook die eilande, in 1787 gevolg deur George Dixon. Hy vernoemde die eilande na sy skip die Queen Charlotte, wat op haar beurt vernoem is na die Britse koningin Charlotte, vrou van koning George III. Op 3 Junie 2010 is die eilandegroep se naam amptelik na Haida Gwaii verander, hoewel hierdie naam in wese nuwer as die oorspronklike ou Engelse naam is.
Clathrina rotunda
Clathrina rotunda is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2003 deur Klautau & Valentine.
Nanette Fabray
Nanette Fabray (27 Oktober 1920 – 22 Februarie 2018) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Private Lives of Elizabeth and Essex (1939), The Band Wagon (1953), en Harper Valley P.T.A. (1978), en in die televisiereeks One Day at a Time (1975).
Reuse-erdslang
Die reuse-erdslang (Rhinotyphlops schlegelii) is die grootste van die erdslange en word in die warmer noordelike dele van Suider-Afrika aangetref. Die slang se Afrikaanse naam dui op sy grootte, terwyl hy wetenskaplik vernoem is na die Duitse herpetoloog Hermann Schlegel.
'n Reuse-erdslang se totale lengte wissel van 11,5 tot 95 cm en sy liggaam het 'n diameter van tussen 3,5 en 28,1 mm. Sy stert is kort, ongeveer 1-2% van die slang se totale lengte, en eindig in 'n kort sekelagtige punt. Wyfies is oor die algemeen langer en swaarder as die mannetjies, maar hulle sterte is korter. Die kleure op die slang se rug wissel baie, veral in R. s. mucroso. Gestreepte en gespikkelde fases kom voor, maar eenkleurige slange in 'n verskeidenheid van kleure is ook al waargeneem, insluitende, bruin, swart, grys, blou, geel en wit. Die slang se maag is oor die algemeen 'n eentonige skakering van wit of geel, met geen patrone nie.
Die reuse-erdslang se gewoontes is soortgelyk aan dié van Bibron se erdslang. Die slang is goed aangepas om in die grond te grawe en vreet hoofsaaklik termiete en die larwes en papies van miere.
Kleiner reuse-erdslange word dikwels waargeneem na swaar reëns, maar die groter slange word nie dikwels gesien nie, wat suggereer dat hulle dieper in die grond woon as van die kleiner slange.
Paring vind hoofsaaklik in die latere stadiums van die lente of vroeë somer plaas, waarna die wyfie tussen 12 en 60 eiers lê. In sommige gebiede word daar dwarsdeur die jaar gebroei. Die eiers is ongeveer 12 × 21 mm en broei na vier tot ses weke uit.
Subspesies
Tans word Rhinotyphlops schlegelii mucruso en R. s. brevis deur die meeste outeurs as volledige spesies erken.
Wemmershoekdam
Die Wemmershoekdam is een van die damme wat water verskaf vir munisipale en nywerheidsgebruik aan die Stad Kaapstad.
Hierdie dam in die Wemmershoekrivier by Franschhoek is in 1957 voltooi. Dit lê by 33° 50′ 1″ suid en 19° 5′ 20″ oos.
Die damwal is 518 m lank en 53 m hoog. As die dam vol is, beslaan die stumeer 'n oppervlakte van 2 960 km² en het dan 'n volume van 58 644 000 m³. Dan stoot die water 11 km op.