cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eltham-paleis
Die oorspronklike paleis is in 1305 aan koning Eduard II geskenk en is van die 14de tot die 16de eeu as ’n koninklike blyplek gebruik. In die 1470's het koning Eduard IV die Groot Saal laat bou.
Die huidige huis is in die 1930's op die plek van die ou huis gebou. Die Groot Saal het behoue gebly en stukke muur van ander geboue is steeds in die tuin te sien, asook ’n 15de-eeuse brug oor die grag. In 1933 het Stephen Courtauld en sy vrou, Virginia, die paleis gehuur en die Groot Saal herstel. Hulle het tot in 1944 daar gewoon. In September 1940, tydens die Tweede Wêreldoorlog, is die dak van die saal erg beskadig.
In 1995 is omvattende herstelwerk aan die huis en tuin gedoen. Dit word nou uitverhuur vir troues en ander onthale.
Japan Nasionale Roete 459
Japan Nasionale Roete 459 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Vanwyksbossie
Die vanwyksbossie of vanwyksbrakbossie (Galenia secunda Sond.) is 'n plantjie uit die vygiefamilie wat inheems, maar nie endemies aan Suid-Afrika is nie, waar dit veral in die Wes-, Oos- en Noord-Kaap en die Vrystaat voorkom. Ook in Namibië, Botswana en Zimbabwe word dit aangetref. In ander dele van die wêreld is dit 'n indringerplant, byvoorbeeld in Florida, Israel, Spanje en die suidooste van Australië
Dit is 'n klein struikie of kruipplant met 'n stam wat 30-60 cm lank kan word. Dit het blare wat met wit haartjies bedek is. Dit kan 'n digte mat op die grond vorm. Die blare is 1,5-2,2 cm lank en 0,7-0,9 cm breed. Die wit of geel blommetjies is nie opvallend nie.
In Suid-Afrika kom die plant byvoorbeeld naby die Groot-Brak se monding voor, waar dit in die duine aan die ooskant van die monding saam met Trachyandra divaricata onderdeel van die heuweltjies se plantegroei is.
Japan Nasionale Roete 460
Japan Nasionale Roete 460 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Synodontidae
Synodontidae (Akkedisvisse) is 'n visfamilie wat hoort tot die orde Aulopiformes. Daar is drie genera met 56 spesies wat hoort tot dié familie en 10 van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Kenmerke
Die familie het silindriese lywe en daar is 'n klein vetvin teenwoordig bokant die anaalvin. Die bek is lank en strek verby die oë. Die tande lyk soos naalde en die familie word tussen 15–53 cm lank. Hulle leef op sand- of rotsbodems, ook in koraalriwwe tot op 'n diepte van 200 m. Die familie is goed gekamoefleer en begrawe hulle onder die sand sodat net die oë uitsteek.
Genera
Die volgende genera en spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Gespikkelde akkedisvis
Die Gespikkelde akkedisvis (Saurida gracilis) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika tot by Algoabaai. In Engels staan die vis bekend as die Blotchy lizardfish.
Voorkoms
Die vis is bruin en het donker vlekke op die lyf en word tot 28 cm groot.
Kobus Marais
Kobus Marais (gebore 26 Junie 1959) is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie.
Blodsvept
Blodsvept is 'n album van Finntroll wat in 2013 vrygestel is.
Boesmansrivier (KwaZulu-Natal, lat -29,08, long 29,81)
Die Boesmansrivier is 'n rivier wat in die KwaZulu-Natal, Suid-Afrika vloei. Dit voed die Tugelarivier.
Japan Nasionale Roete 462
Japan Nasionale Roete 462 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Charles Emmett Mack
Charles Emmett Mack (25 November 1900 – 17 Maart 1927) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Dream Street (1921), The Unknown Soldier (1926), Old San Francisco (1927), en The First Auto (1927).
Japan Nasionale Roete 463
Japan Nasionale Roete 463 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Patriargaat van Moskou
Die Russies-Ortodokse patriargaat van Moskou het in 1589 ontstaan toe dit die Moskouse aartsbisdom vervang het. Die patriarg van Moskou is ook patriarg van die hele Rusland.
Geskiedenis
Die geskiedenis van die Russies-Ortodokse Kerk begin met die kerstening van Kiëf-Roes, wat algemeen beskou word as in 988, hoewel dit soms betwis word. In 1316 het die aartsbiskop van Kiëf sy setel na die stad Wladimir geskuif en in 1322 na Moskou. In 1589 is die aartsbiskopsetel verhef tot ’n patriargaat. Pieter die Grote het die patriargaat in 1721 afgeskaf en vervang met die Heiligste Regerende Sinode, en die patriarg van Moskou is weer ’n aartsbiskop of metropoliet genoem. Die patriargaat is in 1917 herstel en in 1925 weer afgeskaf deur die Sowjet-regering. Dit is in 1943 tydens die Tweede Wêreldoorlog vir oulaas herstel op inisiatief van Josef Stalin.
1721-1917
Heiligste Regerende Sinode
François de Belleforest
François de Belleforest (Samatan, 1530 — 1 Januarie 1583) was 'n Franse skrywer, digter, en vertaler van die Renaissance-era. Belleforest se belangstellings as skrywer het gewissel tussen kosmografie, moraliteit, letterkunde en geskiedenis. Hy het die eerste Franse pastorale roman gepubliseer in 1571, La Pyrénée (ook bekend as La Pastorale amoureuse). Sy Histoires tragiques (1566–1583) is 'n vertaling en aanpassing van verhale deur die Italianer Matteo Bandello. Een van die stories uit hierdie sewe-volume werk word vandag gereken as 'n moontlike bron vir William Shakespeare se Hamlet.
Annerie Weber
Annerie Maria Magdalena Weber (gebore op 2 Julie 1967) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en 'n dienende lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika. Sy is 'n lid van die Demokratiese Alliansie en is in Mei 2019 tot die parlement verkies. Weber het tussen 2015 en 2019 as voorsitter van die DA se koukus in die Nkangala-distriksmunisipaliteit gedien.
Robert Mashego
Mfana Robert Mashego (21 April 1960) is 'n Suid-Afrikaanse politikus wat tans 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika is, waar hy die African National Congress verteenwoordig.
Annerie Weber
Opvoeding
Weber het 'n BMus en BA Honneurs in Sielkunde aan die Noordwes-Universiteit verwerf. Sy het 'n diploma in bedryfsverhoudinge aan die Vaaldriehoekkampus van dieselfde universiteit verwerf. Aan die Universiteit van Suid-Afrika het sy 'n hoër onderwysdiploma verwerf. Weber het 'n moniterings- en evalueringsertifikaat van die National School of Governance behaal.
Politiek
Weber was van 2012 tot 2014 die provinsiale direkteur van die Demokratiese Alliansie in Mpumalanga. Sy dien hierna as voorsitter van die party se koukus in die Nkangala-distriksmunisipaliteit van 2015 tot 2019.
In Maart 2018 is sy verkies tot provinsiale voorsitter van die Damesnetwerk van die Demokratiese Alliansie.
Parlementêre loopbaan
Na die algemene verkiesing wat op 8 Mei 2019 gehou is, is Weber gekies om die DA in die parlement te verteenwoordig. Sy is op 22 Mei 2019 as lid van die Nasionale Vergadering ingehuldig. Op 27 Junie 2019 het sy haar eerste komitee-opdrag ontvang:
Japan Nasionale Roete 464
Japan Nasionale Roete 464 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Derde Konsilie van Konstantinopel
Die Derde Konsilie van Konstantinopel van die Christelike kerk in die Romeinse Ryk was die sesde ekumeniese konsilie en is in 680 byeengeroep deur keiser Konstantyn IV van Bisantium tydens die pousskap van Agato en Leo II. Die leerstelling van monoteletisme is bespreek en uiteindelik deur beide die konsilie en die pous verwerp. Daar is besluit Christus is werklik God en werklik mens, elk met sy eie wil en energie.
Agtergrond
Monoteletisme was ’n kompromisleerstelling wat deur patriarg Sergius I van Konstantinopel voorgestel is met die ondersteuning van keiser Herakleios nadat die Tweede Konsilie van Konstantinopel nie daarin kon slaag om die Miafisiete terug te lok na die kerk nie. Laasgenoemde groep het geglo dat Christus net een natuur en een wil het, in teenstelling met die kerk se standpunt soos geneem op die Konsilie van Chalcedon dat Hy ’n menslike en goddelike natuur het.
Pous Martinus I, ’n groot teenstander van monotelitisme, het in 649 ’n sinode in Rome gehou wat dié leerstelling en Konstans se verbod op die bespreking daarvan verwerp. Hy het pogings gesteun om die bewind oor te neem omdat hy geglo het ’n nuwe en ortodokse keiser sou goddelike beskerming vir die ryk kry teen sy vyande. Dit is egter as hoogverraad beskou en pous Martinus is verhoor, skuldig bevind en verban.
Met Konstans se dood in 668 is hy opgevolg deur sy seun Konstantyn IV. Hy wou vrede met Rome herstel en het dadelik aan die pous geskryf en gevra dat ’n konferensie oor die saak gehou word.
Verrigtinge
Op 7 November 680 het slegs 37 biskoppe byeengekom vir die Derde Konsilie van Konstantinopel. ’n Brief van pous Agato is voorgelees waarin hy die amptelike beleid van die kerk stel: dat Christus ’n goddelike én ’n menslike wil en energie het.
Die meeste van die biskoppe het die brief aanvaar. Daar is terselfdertyd besluit dat Christus se menslike wil "onderworpe is aan sy goddelike en almagtige wil". Dié besluite is na Agato se opvolger, Leo II, gestuur en hy het dit bekragtig.
Bukavu
Bukavu (voorheen bekend as Costermansville in Frans en Costermansstad in Nederlands) is 'n stad in die ooste van die Demokratiese Republiek die Kongo.
Boesmansrivier (KwaZulu-Natal, lat -29,87, long 29,27)
Die Boesmansrivier is 'n rivier wat in die provinsie KwaZulu-Natal, Suid-Afrika vloei. Dit ontspring in die Drakensberge teen Lesotho op 'n hoogte van 1720 m bo seevlak, waarna dit ooswaarts deur die Groter Kokstad Plaaslike Munisipaliteit in die rigting van die see vloei.
Allen Francis Gardiner
Die Allen Francis Gardiner (1794–1851) was 'n Britse seeman en sendeling. Hy is gebore in 1794 in Oxfordshire. Hy sluit aan by die Britse Vloot en veg in die Napoleontiese Oorloë van 1810 tot 1815. Hier word hy later 'n bevelvoerder. Hy word geïnteresseerd in godsdiens, bedank en stig die eerste sendeling pos in Natal. Hy probeer om Dingaan se vriendskap te wen maar word ontmoedig en vertrek uiteindelik na Suid-Amerika. Hy skryf die beste vroeë beskrywing van Natal, Narrative of a Journey to the Zoolu Country of South Africa in 1835 and 1836. Hy werk in Bolivië en probeer om die Indiane van Vuurland te hervorm. Hier sterf hy in in 1851 as gevolg van verhongering.
Brand (van)
Brand is 'n algemene familienaam in Suid-Afrika. Dit kan verwys na mense en plekke.
Japan Nasionale Roete 465
Japan Nasionale Roete 465 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Alfred Bohrmann
Alfred Bohrmann (28 Februarie 1904 - 4 Januarie 2000) was 'n Duitse sterrekundige en ontdekker van klein planete.
Hy het sy Ph.D. proefskrif in 1927 by die Heidelberg-Königstuhl Staatsobservatorium by die Universiteit van Heidelberg gedoen. Op daardie stadium was die sterrewag in Heidelberg 'n sentrum vir asteroïd-ontdekking deur Max Wolf, Karl Reinmuth en ander. In sy tyd het Bohrmann 9 asteroïdes ontdek. Bohrmann het vanaf 1924 tot 1969 by die sterrewag gewerk en meer as 700 klein-planeet waarnemings gepubliseer. Hy het die sterrewag verlaat ná 'n geskil met die sterrewag se hoërgesag. Die asteroïde 1635 Bohrmann is na hom vernoem.
Vierbalk-penvis
Die vierbalk-penvis (Lophodiodon calori) is 'n vis wat voorkom in die Indies-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika vanaf Oman tot by Valsbaai in Suid-Afrika. In Engels staan die vis bekend as die Fourbar porcupinefish. Die vis word tot 20 cm groot.
Bergkwikkie
Die bergkwikkie (Motacilla clara) is 'n gelokaliseerde algemene standvoël in heuwelagtige, beboste wêreld en verkies strome met rotse wat uitsteek, snelstrome en klein watervalle. Die voël is 20 cm groot en weeg 20 gram. In Engels staan die voël bekend as die Mountain wagtail.
Japan Nasionale Roete 466
Japan Nasionale Roete 466 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Max du Preez
Max du Preez (gebore 3 Maart 1951) is 'n Suid-Afrikaanse skrywer, joernalis en dokumentêre filmproduseerder en die stigtersredakteur van die Vrye Weekblad.
Vrye Weekblad
Du Preez het die Vrye Weekblad, 'n Afrikaanse koerant, in November 1988 gestig. 'n Ploftoestel het die koerant se kantore beskadig en Du Preez het verskeie doodsdreigemente ontvang as gevolg van die koerant se teenkanting teen apartheid.
Du Preez is ses maande tronk toe gestuur omdat hy Joe Slovo, die destydse leier van die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party, in die Vrye Weekblad aangehaal het.
Philip Burger
Burger het in 2002 vir die Vrystaatse Vodacombekerspan uitgedraf en was in dieselfde jaar in die Pumas se Curriebekergroep. In 2003 was hy in die Pumas se Vodakomskildgroep en ook in die SWD Arende se Curriebekergroep en in 2004 was hy by die Griekwas betrokke voordat hy vir die Vrystaat begin speel het.
Aan die einde van die Suid-Afrikaanse rugbyseisoen in 2007 is hy na Frankryk waar hy vir vier seisoene vir Perpignan gespeel het. In 2011 het hy sy terugkeer na Suid-Afrika gemaak en aan die einde van 2012 het hy sy rugbystewels opgehang.
Artel Great
Artel Great (gebore 11 September 1981) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Save the Last Dance (2001), Dahmer (2002), en The Soloist (2009).
Vervalsbaarheid
Vervalsbaarheid of weerlegbaarheid van 'n verklaring, hipotese, of teorie is die inherente moontlikheid dat dit verkeerd bewys kan word. 'n Stelling word vervalsbaar genoem as 'n waarneming of 'n argument wat die verklaring ongedaan maak, moontlik is. In hierdie sin, is vervalsbaarheid sinoniem met tot niet maak, wat beteken om ongeldig te maak of te wys dat dit vals is.
Thandiwe Zungu
Thandiwe Rose Marry Zungu (gebore 9 Augustus 1960) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en sedert Mei 2019 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Groot Moskee van Koeweit
Oorsig
Die moskee se koepel is 26 m in deursnee en 43 m hoog, en is versier met die Asma al-hosna, die 99 name van God. Daar is plek vir tot 10 000 mans in die gebedsaal en tot 950 vroue in ’n aparte saal. Daar is ook ’n biblioteek van 350 m2 met Islamitiese verwysingsboeke en dokumente.
Bouwerk aan die moskee het in 1979 begin en is in 1986 voltooi. Die moskee se minaret, in die noordwestelike hoek, is in ’n Andalusiese styl.
Galatea (maan)
Galatea (Grieks: Γαλάτεια), ook bekend as Neptune VI, is die vierde naaste maan van Neptunus. Dit is genoem na een van die 50 Nereïdes in die Griekse mitologie op wie die sikloop Polyphemus vergeefs verlief was.
duimnael|links|250px|Galatea in ’n dowwe [[Neptunus se ringe#Adams-ring|ringboog naby Neptunus.]] Galatea is laat in Julie 1989 ontdek op foto's deur Voyager 2 en het die voorlopige naam S/1989 N 4 gekry. Die ontdekking (IAUC 4824) is op 2 Augustus 1989 aangekondig, maar net "10 raampies wat oor 5 dae geneem is" word genoem; die ontdekking was dus die een of ander tyd voor 28 Julie. Die maan het op 16 September 1991 die naam Galatea gekry.
Beskrywing
Dit het ’n onreëlmatige vorm en toon geen tekens van geologiese veranderings nie. Dit kan ’n rommelhoop wees wat bestaan uit fragmente van Neptunus se oorspronklike mane, wat opgebreek is tydens versteurings deur die maan Triton kort nadat laasgenoemde in ’n baie eksentrieke oorspronklike wentelbaan vasgevang is.
Galatea se wentelbaan lê onder Neptunus se radius vir sinkroniese wentelbane en dit tol dus langsamerhand na binne vanweë getyvertraging. Dit kan eindelik met die planeet bots of in ’n nuwe planetêre ringstelsel opbreek wanneer dit sy Rochelimiet oorskry vanweë gety-uitrekking.
Dit lyk of Galatea ’n herdersmaan vir Neptunus se Adams-ring 1 000 km buite sy wentelbaan is. 42:43-baanresonansies met Galatea word ook beskou as die waarskynlikste meganisme wat die unieke ringboë in dié ring bymekaarhou. Galatea se massa is geraam na aanleiding van die radiale versteurings wat dit op die ring uitoefen.
Japan Nasionale Roete 467
Japan Nasionale Roete 467 is 'n nasionale snelweg in Japan.
John E. James
John Edward James (gebore 8 Junie 1981) is 'n Amerikaanse politikus, sakeman en oorlogsveteraan. Hy was die Republikeinse Party se kandidaat vir die senaatsverkiesing vir Michigan in 2018, maar het kortgekom teen die ingesetene, Debbie Stabenow van die Demokrate. James is 'n kandidaat vir die Senaat in die 2020 verkiesing. James het van 2004 tot 2012 in die Amerikaanse Leër gedien. Na eervolle ontslag het hy aangesluit by sy familie se besigheid.
Opvoeding en militêre diens
James matrikuleer in 1999 aan Brother Rice High School in Michigan. Hy gradueer daarna aan die Militêre Akademie van die Verenigde State (West Point) in 2004, en dien daarna agt jaar in die Amerikaanse Leër en neem deel aan verskeie toere tydens "Operation Iraqi Freedom", waar hy as 'n AH-64 Apache -vlieënier dien. Hy woon die Ranger School by en verwerf die nodige kwalifikasies, maar word nie deel van die 75ste Ranger Regiment nie, en is daarom nie deur die Amerikaanse Leër as 'n "Army Ranger" beskou nie.
James het meestersgrade aan die Penn State Universiteit se Smeal College of Business en die Universiteit van Michigan se Ross-sakeskool verwerf.
2018 veldtog vir die V.S.A. Senaat
James het egter uiteindelik kortgekom teen Stabenow en is op 6 November 2018 verslaan met 45,8% van die stemme teenoor Stabenow se 52,3% in die verkiesing.
2020 veldtog vir die V.S.A Senaat
Omdat die verkiesingsmarge tydens die veldtog vir die Senaat in 2018 kleiner was as wat verwag is, het James 'n voorloper geword vir die Republikeinse nominasie om die ander ingesetene Demokratiese senator, Gary Peters, in die 2020-verkiesing aan te vat. In Junie 2019 is berig dat bykomend daartoe dat hy Peters aan gaan vat, die Nasionale Republikeinse Kongres Komitee vir James gewerf het om die Demokraat Haley Stevens in Michigan se elfde kiesafdeling uit te daag.
Op 6 Junie 2019 het James aangekondig dat hy die Republikeinse nominasie in 2020 wil najaag om Peters uit te daag. Michigan is een van twee state waar 'n demokratiese senator herverkiesing in 2020 sal nastreef in 'n staat wat President Trump gewen het in die 2016 presidensiële verkiesing.
Politiese oogpunte
Tydens die veldtog vir die Senaat in 2018 het James op 'n tipiese Republikeinse grondslag aan die veldtog deelgeneem. James se veldtogwebwerf het hom beskryf as 'n 'pro-lewe (anti-aborsie), pro-tweede wysiging (Dit wil sê 'n wysiging van die Amerikaanse Grondwet wat handel oor wapenregte, en aan elkeen die reg gee om wapens te dra), pro-besigheid, konserwatiewe kandidaat'.
Mnr. James ondersteun die ontbinding van Planned Parenthood. In 2018 vergelyk James Roe v. Wade, die uitspraak van die Hooggeregshof van die Verenigde State ingevolge waarvan aborsie gewettig is, met volksmoord. James het Ted Cruz gesteun tydens die Republikeinse Party se presidensiële voorverkiesings in 2016, maar het later 'n Donald Trump-ondersteuner geword, en in 2018 getwiet dat, indien hy verkies sou word tot die senaat, hy President Trump 2000% sou steun.
Mnr. James is gekant teen die wettiging van cannabis.
James ondersteun die herroeping van die "Patient Protection Act and Affordable Care Act", wat hy in 2018 'n "monstrositeit" genoem het.
Hy is gekant teen stede as toevlug vir onwettig immigrante ("illegal aliens") en beleide wat daarmee gepaardgaan.
Hayward Mack
Hayward Mack (20 Maart 1879 – 24 Desember 1921) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Oliver Twist, Jr. (1921).
Alkyn
'n Alkyn is 'n organiese verbinding wat 'n funksionele groep bevat met 'n drievoudige binding tussen twee koolstofatome (-C≡C-).
Japan Nasionale Roete 468
Japan Nasionale Roete 468 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Alkyn
Die teenwoordigheid van hierdie groep word in die naamgewing deur die uitgang -yn weergegee. 'n Algemene formule vir alkyne is  Die eenvoudigste en bekendste alkyn is etyn. 'n Ouer naam is asetileen.
Chemiese eienskappe
Die chemie van alkyne lyk soos die van die alkene omdat altwee funksionele groepe π-bindings het wat die reaktiwiteit bepaal. Dit is veral die geval vir drievoudige bindings in die middel van 'n ketting. 'n Eindstandige (monogesubstitueerde) drievoudige binding het 'n nuwe eienskap omrede die (ongesubstitueerde) proton aan die einde van die keten 'n swak suur is. Die pKa is ongeveer 25. 'n Basis soos die amied-ioon is sterk genoeg om die alkyn-proton te verwyder. Die alkynied-ioon wat ontstaan is 'n goeie nukleofiel.
Japan Nasionale Roete 469
Japan Nasionale Roete 469 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Anita Briem
Anita Briem (gebore 29 Mei 1982) is 'n Yslandse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Journey to the Center of the Earth (2008), Elevator (2011), en Justice League (2017).
Evening Prayer
Die Evening Prayer of Evensong is 'n liturgiese diens volgens die tradisies van die Anglikaanse Kerk wat in die laat namiddag of saans gehou word. Die sinoniem Evensong verwys spesifiek na dienste wat van koormusiek begelei word. Die Evening Prayer se liturgie word deur die Book of Common Prayer bepaal, selfs in Anglikaanse kerke buite die Britse Eilande waar die liturgiese orde intussen deur die Common Worship of ander moderne gebedeboeke gereël word.
Dieprivier (spruit in Namibië, lat -24,02, long 15,68)
Die Dieprivier is 'n spruit wat in die suide van Namibië vloei.
Evening Prayer
Die Evening Prayer word ook deur die Anglikaanse Scottish Episcopal Church en bepaalde gemeentes van die gereformeerde Kerk van Skotland gehou, onder meer in katedrale waar die tradisies van koorsang ook ná die Protestantse Hervorming bybehou is (insluitende St Mary's Cathedral en Old Saint Paul's in Edinburg, die Katedraal van Glasgow, St Mary's Cathedral in Glasgow en St Margaret's, Gallowgate in Aberdeen). Die Evening Prayer is ekwivalent met die Vespers in die Rooms-Katolieke en Lutherse Kerke.
Evensong buite die Verenigde Koninkryk
Evening Prayers met koorsang word in vier Anglikaanse katedrale en kerke in Suid-Afrika gehou:
In Berlyn word Choral Evensong-dienste volgens die Anglikaanse tradisie een keer per maand in die Berlynse Domkerk gehou. Die Domkerkvespers se koorsang word deur The English Choir Berlin onder leiding van Kathleen Bird aangebied.
Falco (sanger)
Falco (* 19 Februarie 1957 in Wene; † 6 Februarie 1998 naby Puerto Plata, Dominikaanse Republiek) was die verhoognaam van Johann "Hans" Hölzel, 'n Oostenrykse sanger en musikant van wêreldfaam, wat hy uit bewondering vir die DDR-skispringer Falko Weißpflog in 1977 gekies het. Sy treffer Rock Me Amadeus is tot vandag die enigste liedjie met Duitse lirieke wat boaan die Amerikaanse Billboard Hot 100-trefferlys gestaan het – 'n posisie wat Falco drie weke lank kon beklee. Met 20 miljoen album- en 40 miljoen enkelsnitverkope is Falco steeds die suksesvolste Oostenrykse sanger ooit.
Die sanger het oorspronklik 'n akademiese opleiding aan die Weense Jazz-konserwatorium begin, maar sy studies daar in 1976 gestaak. Vyf jaar later het Falco, wat onder meer deur David Bowie beïnvloed is en net soos dié Britse superster 'n tyd lank in Wes-Berlyn gebly het, sy deurbraak op die Europese musiekmark met die enkelsnit Der Kommissar bereik wat in die meeste lande boaan die trefferlys gestaan en selfs in Kanada goud behaal het. So groot sy sukses as sanger in die volgende jare ook was, het dit groot druk op 'n buitengewoon ambisieuse kunstenaar soos Falco geplaas. Hoë verwagtinge het oorgegaan tot 'n strewe na perfeksionisme, maar het ook 'n vrees by hom gewek om moontlik nie meer aan dié verwagtinge te kan voldoen nie.
Belangsteling in Falco se musiek het geleidelik afgeneem totdat hy in 1995 weer groot sukses met die enkelsnit Mutter, der Mann mit dem Koks ist da behaal het wat hy onder die pseudoniem T>>MA vrygestel het – 'n ou Berlynse treffer wat Falco in 'n tegnomusiekstyl bewerk het. 1996 het Falco hom in die Dominikaanse Republiek gevestig om aan nuwe projekte te werk. Falco se ontydige dood in 'n motorongeluk in 1998 in dié Karibiese land, waar hy 'n klankateljee ingerig het, bly tot vandag toe raaiselagtig, maar met inagneming van die omstandighede was dit geen selfmoord nie, soos deur sommige verslaggewers beweer is. Al het die amptelike lykbeskouingverslag bepaal dat die sanger onder die invloed van kokaïen en drank bestuur het, het Falco se voertuig met 'n bus gebots wat teen 'n buitensporige spoed van meer as 100 km per uur gery het. Die sanger is blykbaar op slag dood.
Falco-restaurant in Wene
Op 19 Februarie 2019 het 'n restaurant (met kroeg en klub), wat aan Falco gewy is, sy deure in Wene geopen.
Neo-impressionisme
Neo-Impressionisme is 'n term wat in 1886 deur die Franse kunskritikus Félix Fénéon geskep is om 'n kunsbeweging te beskryf wat deur Georges Seurat begin is. Seurat se grootste meesterstuk, 'n Sondagmiddag op die eiland La Grande Jatte, het die begin van hierdie beweging ingelui. Volgelinge van Neo-Impressionisme was aangetrokke tot moderne stedelike tonele sowel as landskappe en strande. 'n Wetenskaplik gebaseerde vertolking van lyne en kleure het Neo-Impressioniste se karakterisering van hulle eie kontemporêre kuns beïnvloed.
Sommige kringe beweer dat Neo-Impressionisme die eerste ware avant-garde beweging in skilderkuns was. Die kunstenaars van die beweging het "beloof om optiese en psigobiologiese teorieë aan te wend in die strewe na 'n grootse sintese van die ideaal en die werklike, die onbestendige en die essensiële, wetenskap en temperament."
Beginsels van estetika: lig en kleur
Gedurende die opkoms van Neo-Impressionisme het Seurat en sy volgelinge daarna gestreef om die impulsiewe en intuïtiewe aanslag van Impressionisme te verfyn. In hulle begeerte om 'n gevoel van struktuur en permanensie te vestig, het Neo-impressioniste van gedissiplineerde netwerke van stippels en blokke kleur gebruik gemaak.
Die groep Neo-Impressionistiese skilders
Neo-Impressionisme is in 1886 by die Salon des Indépendants vir die eerste keer aan die publiek bekend gestel. Die Indépendants was vir dekades hulle hoofuitstalruimte met Signac wat as hoof van die genootskap opgetree het. Die sukses van Neo-Impressionisme het die beweging se roem egter vinnig laat versprei.
Pissarro en Seurat het mekaar in die herfs van 1885 by Durand-Ruel's ontmoet en met die naasmekaarstelling van fyn stippels kleur begin eksperimenteer. Hierdie tegniek het sy oorsprong in populêre kunsgeskiedenis en estetika en handleidings vir die industriële en dekoratiewe kunste, wetenskap van optika en persepsie gehad. Pissarro het by die groep betrokke geraak en gehelp om die Société des Artistes Independants in 1884 te stig. Hy het Seurat en Signac gevra om aan die agste Impressionistiese uitstalling in Mei 1886 deel te neem. Dit is waar La Grande Jatte uitgestal is. Nadat Seurat La Grande Jatte uitgestal het, het die kritikus Fénéon die term Neo-Impressionisme geskep. Pissarro, sy seun Lucien, en Signac het hulle werke terselfdertyd uitgestal. Kort voor lank het ander kunstenaars by die beweging begin aansluit. Die aantreklikheid van die wetenskaplike en nuwe tegnieke het die jong kunstenaars van die beweging bekoor. Met Seurat en Pissarro se uitnodiging na Les Vingt, 'n avant-garde genootskap in Brussels het die beweging na die buiteland versprei. Teen 1889 was hierdie styl die dominante vorm in België, en selfs kunstenaars soos Van Gogh het hulle hand daaraan gewaag.
Evolusie
Die beweging se bloeityd het vir ongeveer vyf jaar geduur (1886–1891), maar het nie met Georges Seurat se dood in 1891 geëindig nie. Neo-Impressionisme het gedurende die volgende dekade met selfs nog meer onderskeidende kenmerke bly ontwikkel en groei. Die inkorporering van politieke en maatskaplike idees, veral anargisme, het op die voorgrond begin kom. Ná Seurat en sy vriend Albert Dubois-Pillet se dood het die Neo-Impressioniste hulle beeld deur middel van maatskaplike en politieke alliansies begin verander en versterk. In die laat 1890's het Signac egter na sy vroeëre liefde vir die visuele harmonie van die Neo-Impressionistiese styl teruggekeer, en na die oortuiging dat dit sy ideale verteenwoordig. Hy het ook beklemtoon dat Neo-Impressioniste nie realisme nagestreef het nie. Hulle wou nie na-aap nie, maar wou eerder "die skone skep … Ons is vals, vals … vals! Maar ons het ook ons ideaal – en sal alles daarvoor opoffer". Hierdie terugkeer na 'n vroeëre styl het 'n kloof en spanning binne die voorheen hegte gemeenskap van Neo-Impressioniste veroorsaak.
Divisionisme
Die Neo-Impressionistiese skilders se werk is deur Divisionisme gekenmerk, 'n styl gekarakteriseer deur die skeiding van kontrasterende of komplementere kleure in individuele blokkies wat opties op mekaar inwerk ten einde skaduwee en dimensie te skep. Deur van die kyker te vereis om die kleure opties te kombineer in plaas daarvan om die pigmente fisies op; doek te meng, het Divisioniste geglo dat hulle die maksimum liggewendheid (luminositeit) of helderheid verkry wat wetenskaplik moontlik is. Hulle het ook geglo dat dit filosofies gesproke harmonie verteenwoordig aangesien onvoorsiene kleure saamwerk om 'n enkele beeld te vorm. Seurat het die styl rondom 1884 as chromo-luminarisme geskep, gebaseer op sy begrip van die wetenskaplike teorieë van onder andere Michel Eugène Chevreul, Ogden Rood en Charles Blanc.
Hierdie verdeling van die doek in individuele gedeeltes met komplementêre en kontrasterende kleure het tot die naam "divisionisme" gelei, 'n term wat deur Signac geskep is.
Japan Nasionale Roete 470
Japan Nasionale Roete 470 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Neo-impressionisme
Georges Seurat
Divisionisme, sowel as die Neo-Impressionistiese beweging in sy geheel, het sy oorsprong in Georges Seurat se meesterwerk,  'n Sondagmiddag op die eiland La Grande Jatte, gehad. Seurat het 'n klassieke opleiding aan die École des Beaux-Arts ontvang, en as sodanig het sy aanvanklike werke die Barbizon-styl weerspieël. As student van Pierre Puvis de Chavannes het Seurat 'n intense belangstelling in kleur, kleurteorie en optiese effekte getoon, die elemente wat die basis van Divisionisme gevorm het. In 1883 het Seurat en 'n paar van sy kollegas metodes begin ondersoek waarmee hulle soveel moontlik lig op doek kon weergee.
Met die steun van Simbolistiese kunstenaars en kritici het Divisionisme later die avant-garde styl van post-Impressionisme geword. Die ondersteuning wat Seurat aanvanklik geniet het, het egter stadig afgeneem namate hy toenemend vyandig teenoor ander kunstenaars was, glo omdat hulle sy styl en tegniek bederf het. Aan die einde van sy lewe het slegs 'n paar van sy werke die aandag ontvang wat voorheen die geval was. Sirkus, 'n onvoltooide werk wat ná sy dood uitgestal is, het nouliks die kritici of algemene publiek se aandag getrek.
Camille Pissarro
Camille Pissarro, gebore in 1830, was 'n radikale kunstenaar en die enigste skilder wie se werke in al agt Impressionistiese uitstallings van 1874 tot 1886 vertoon is. Gedurende Pissarro se lang loopbaan was hy deurgaans op die voorgrond van Franse avant-garde kuns, maar dit was tydens sy Neo-Impressionistiese fase dat hy van sy gewildste en mees bestudeerde werke geskep het.
Pissarro was die eerste bekeerling tot Divisionisme. Hy het die sogenaamde "wetenskaplike Impressionisme" ontwikkel, maar die beweging later verlaat aangesien hy die komposisiereëls te streng gevind het.
Paul Signac
Paul Signac, gebore in 1863, was Seurat se beste vriend en die gesig van die Neo-Impressionistiese beweging. Hy het geen kunsopleiding gehad nie, maar siende dat hy uit 'n finansieel stabiele familie gekom het, kon hy sy vaardighede deur sy reise en replikas verfyn. Signac is deur Seurat aangemoedig om aardse kleure uit sy palet te haal en op sy beurt het hy Seurat aan Simbolisme bekend gestel. Die gevolg was die totstandkoming van die Neo-Impressionistiese beweging. Signac was ook die een wat Vincent van Gogh, Théo Van Rysselberghe en Henry Van de Velde by die beweging ingelyf het.
In 1891, die jaar na Seurat se dood, het Signac abstrakte visuele ritmes en subjektiwiteit by sy werke, en in die proses ook by Neo-Impressionisme, begin insluit. Signac se kreatiewe eksperimentering het kunstenaars soos Matisse en Henri Edmond Cross geïnspireer om Neo-Impressionisme in die 20ste eeu verder te definieer.
Kleurteorie
Charles Blanc se Grammaire des arts du dessin het Seurat aan die kleur- en optikateorieë bekend gestel wat chromo-luminarisme sou inspireer. Blanc, wie se werk op die teorieë van Michel Eugène Chevreul en Eugène Delacroix gebaseer was, het aangevoer dat optiese vermenging helderder en suiwerder kleure as die tradisionele proses van pigmentvermenging sou skep. In werklikheid het Seurat nie ware optiese vermenging in sy skilderye toegepas nie; hy het die teorie eerder gebruik om vibrasies van kleur te veroorsaak. Dit het hy gedoen deur kontrasterende kleure naby mekaar te plaas sodat die verhouding tussen die kleure sou intensiveer terwyl hulle eie, afsonderlike identiteit behou word.
Kritiek en twispunte
Alhoewel die meeste Divisioniste nie veel byval by kritici gevind het nie, was daar wel kritici wat lojaal aan die beweging was, onder andere veral Félix Fénéon, Arsène Alexandre en Antoine de la Rochefoucauld. Divisioniste is verder ook dikwels gekritiseer aangesien hulle te vreedsaam en logies ten opsigte van die revolusie was. Aangesien hulle kleurkeuses dikwels beplan en wetenskaplik gekonstrueer was, was daar 'n gebrek aan die radikale vryheid wat die anargiste beliggaam het. Die Franse anargie, veral ná Haussmannization, het 'n klaslose gemeenskap beklemtoon, maar die Divisioniste, en alle kunstenaars, het die middelklas se verbruikerisme van hulle werke gebruik om die klasseverdeling te versterk. Met hierdie ideale het Divisionisme hulle die kritiek van radikale anargiste op die hals gehaal.
Wetenskaplike misvattings
Alhoewel Divisionistiese kunstenaars vas geglo het dat hulle styl in wetenskaplike beginsels gegrond was, was daar getuienis dat Divisioniste sommige van die basiese elemente van optiese teorie verkeerd geïnterpreteer het. Een van hierdie misvattings blyk byvoorbeeld uit die oortuiging dat die Divisionistiese skildermetode groter liggewendheid (luminositeit) as vorige tegnieke skep. Additiewe liggewendheid is slegs van toepassing in die geval van gekleurde lig, nie naasliggende pigmente nie; die liggewendheid van twee pigmente langs mekaar is in werklikheid bloot die gemiddeld van hulle individuele liggewendheid. Verder is dit nie moontlik om 'n kleur deur middel van optiese vermenging te skep wat nie deur fisiese vermenging geskep kan word nie. Logiese teenstrydighede kan ook by die Divisioniste se uitsluiting van donkerder kleure en hulle interpretasie van gelyktydige kontras gevind word.
Hughie Mack
Hughie Mack (26 November 1884 – 13 Oktober 1927) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente As You Like It (1912), C.O.D. (1914), en Bringing Up Father (1915).
F.F. Odendal
Odendal was dekades lank 'n lid, en later ook die voorsitter, van die Taalkommissie, die liggaam wat verantwoordelik is vir die opstel van die Afrikaanse Woordelys en Spelreëls. In 1984 het die Taalkommissie onder sy voorsitterskap die vertalende Lys van klassieke eiename gepubliseer.
Hy het ook 25 jaar lank op die destydse komitee vir taaladvies van die SAUK gedien, waar hy 'n bydrae tot onder meer nuutskeppings gelewer het. Die C.J. Langenhovenprys vir Taalwetenskap is in 1985 aan hom toegeken.
Odendal is op Saterdag 6 April 2013 in Kaapstad oorlede.
Bibliografie
Van sy publikasies sluit in:
Dieprivier (spruit in Karas, Namibië, lat -25,62, long 17,98)
Die Dieprivier is 'n spruit wat in die suidelike streek ǀǀKaras in Namibië vloei.
Kyalami Grand Prix-renbaan
Kyalami Grand Prix-renbaan (vanuit ikhaya lami, my tuiste in Zoeloe) is 'n motorrenbaan geleë in Midrand, Gauteng, Suid-Afrika. Die baan was gebruik vir Grand Prix Formule Eenwedrenne en het vele kere die Suid-Afrikaanse Grand Prix aangebied. Onder die Formule Eenwedrenne wat by die baan gehou is, staan die Grand Prix van 1977 uit, want dit word hoofsaaklik onthou vir die noodlottige ongeluk wat die lewens van veiligheidsbeampte Frederick Jansen van Vuuren en bestuurder Tom Pryce geëis het.
In onlangse jare het die gebied rondom die baan ontwikkel in 'n woongebied en sakevoorstad van Johannesburg. Meer onlangs het Kyalami gasheer gespeel vir vyf rondes van die Superfiets Wêreldkampioenskap 1998–2002 en later in 2009 en 2010, het die seisoenfinale van die Supersterrereeks in 2009 en 2010, en die Suid-Afrikaanse rondte van die 2008-09 A1 Grand Prix-seisoen hier plaasgevind.
Kinloch Castle
Kinloch Castle (Skots-Gaelies: Caisteal Cheann Locha) is 'n laat-Victoriaanse kasteelagtige herehuis wat tussen 1897 en 1900 teen 'n koste van £250 000 - £15 miljoen volgens die huidige waarde van die Britse pond - op die eiland Rùm, een van die sogenaamde Small Isles langs die kus van Skotland, opgerig is. Die kasteel het as privaat woning en somerkasteel vir Sir George Bullough, 1ste Baronet gedien, 'n tekstielmagnaat uit Lancashire wie se vader Rùm as somerverblyfplek en jaggrond gekoop het.
Wat sy gerieflikhede betref, was Kinloch Castle sy tyd vooruit. Dit was die eerste privaat woning in Skotland wat van 'n interne telefoonstelsel voorsien is en daarnaas oor 'n sentrale verwarming, lugreëling en sy eie kragopwekker beskik het.
Alhoewel Kinloch Castle in sy huidige toestand steeds as een van die bes bewaarde Edwardiaanse hoërklaswonings beskou word, bly sy toekoms onseker omrede omvattende restourasiewerk benodig word. Kasteel en eiland is tans in besit van Scottish Natural Heritage wat 'n deel van Kinloch Castle tot 2015 as toeristeherberg bedryf het. Besigtigingstoere deur die kasteel se hoofvertrekke word steeds aangebied.
In 1996 is die Kinloch Castle Friends Association gestig om die toekoms van Kinloch Castle op die lang termyn te verseker.
Japan Nasionale Roete 471
Japan Nasionale Roete 471 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Darrel Guilbeau
Darrel Guilbeau (gebore 31 Maart 1962) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Windtalkers (2002), LBJ (2016), en Leo Da Vinci: Mission Mona Lisa (2018), en in die televisiereeks Victorious (2010).
Brands Hatch-renbaan
Brands Hatch is 'n motorrenbaan naby Swanley in Kent, Engeland. Dit was aanvanklik landbougrond wat gebruik is as 'n grondbaan vir motorfietsrenne, en het 12 keer die Britse Grand Prix aangebied tussen 1964 en 1986.
Gerhard Berger het eenkeer gesê dat Brands Hatch "die beste renbaan in die wêreld" is. Paddock Hill Bend is 'n bekende draai.
Tweede Konsilie van Konstantinopel
Die Tweede Konsilie van Konstantinopel van die Christelike kerk in die Romeinse Ryk is in 553 deur keiser Justinianus I van Bisantium byeengeroep tydens die pousskap van Vigilius. Dit was sowat ’n eeu ná die Konsilie van Chalcedon en was veral daarop gemik om die Miafisiete, wie se dogma dat Christus net een natuur het by Chalcedon verwerp is, weer terug te bring in die kerk deur ’n paar toegewings aan hulle te doen.
Agtergrond
Keiser Theodosius II van Bisantium het in 449 die Tweede Konsilie van Efese byeengeroep nadat die opperab Eutyches die vorige jaar in Konstantinopel afgesit is deur patriarg Flavianus omdat Eutyches nie wou instem met ’n teologiese formulering wat benadruk het dat Christus twee nature, een goddelik en een menslik, het nie. Eutyches was ’n aanhanger van monofisitisme, die opvatting dat Christus slegs een, goddelike natuur het.
In 451 het Theodosius se opvolger, Marcianus, ’n nuwe konsilie by Chalcedon byeengeroep, waar die 449-konsilie van Efese tersyde gestel is. Eutyches se leerstelling is verwerp en die Chalcedoniese geloofsbelydenis uitgereik waarvolgens Jesus, as die tweede persoon in die Heilige Drie-eenheid, in twee nature erken word: menslik en goddelik.
Daarna het ’n groot chaos in die Oos-Romeinse Ryk geheers. Die ryk was verdeeld tussen die Chalcedoniërs, wat die leerstellings van die Konsilie van Chalcedon aanvaar het, en die Miafisiete, wat dit verwerp het en geglo het dat Christus net een natuur het, wat sowel goddelik as menslik was. Hulle het geglo die leerstellings van Chalcedon grens aan Nestorius se dwaalleerstellings dat Jesus se goddelike en menslike natuur twee aparte entiteite is. Dit het dikwels gelei tot gewelddadige konfrontasies tussen die twee partye.
Die situasie was so sleg dat verskeie keisers probeer het om die situasie te besleg. Keiser Zeno het in 482 op advies van patriarg Acacius van Konstantinopel die Henotikon uitgevaardig, ’n kompromisformule om albei partye tevrede te stel. Dit het egter misluk.
Justinianus I, wat in 527 aan die bewind gekom het, het dit as sy taak beskou om die eenheid in die kerk te herstel. Onderhandelings het op niks uitgeloop nie. Die keiser wou egter aan die Miafisiete bewys dat die Konsilie van Chalcedon nie Nestoriaans was nie en het die Nestoriaanse werke van Theodoretus van Cyrrhus, die teoloog Theodorus van Mopsuestia en die brief van Ibas van Edessa aan Mari de Perziër, wat saam die Drie Hoofstukke genoem is, veroordeel. Daarmee wou hy dit duidelik maak dat die kerk die goddelike en menslike natuur van Christus in een persoon erken sonder ’n verdeling van die twee nature, en dat die kerk teen diegene was wat Nestorius gehelp of geïnspireer het.
Verdere konflik
Die Tweede Konsilie van Konstantinopel het van 5 Mei tot 2 Junie 553 plaasgevind. Die hoofdoel daarvan was om die keiser se veroordeling van die Drie Hoofstukke te bevestig.
In die weste was die veroordeling egter nie baie gewild nie. Pous Vigilius het in 548 ook die Drie Hoofstukke veroordeel, maar gestaan by die Konsilie van Chalcedon. Die kerke van Afrika, Italië en Dalmasië het hom toe geëkskommunikeer. Twee jaar later het hy sy veroordeling teruggetrek en by die konsilie in Konstantinopel het hy geweier om die Drie Hoofstukke weer te veroordeel. Die konsilie het nogtans voortgegaan met hul veroordeling daarvan.
Die direkte gevolg van die konsilie was ’n groot skeuring in die weste, wat tot in 700 n.C. geduur het toe die kommunie met die pous herstel is. Dit het ook nie die kerk regtig verenig nie. Die Miafisiete was nie beïndruk deur wat hulle as ’n klein toegewing beskou het nie. Hierna sou hulle net verder van die kerk wegdryf. Nog een keer is probeer om die kerk te verenig met die leer van monoteletisme. Ook dit het egter misluk toe dit op die Derde Konsilie van Konstantinopel veroordeel is.
Vandag word die Tweede Konsilie van Konstantinopel deur sowel die Oosters-Ortodokse as die Rooms-Katolieke Kerk erken as die vyfde ekumeniese konsilie.
Dieprivier (spruit in Karas, Namibië, lat -27,50, long 18,90)
Die Dieprivier is 'n spruit wat in die suidelike streek ǀǀKaras in Namibië vloei.
Japan Nasionale Roete 472
Japan Nasionale Roete 472 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Diptigon
'n Diptigon (afgelei van Grieks diptychos "dubbel gevou") is in die klassieke Grieks-Romeinse tyd 'n klein, tweedelige wastablet wat as aantekeningboek dien. Dit word tot in die Middeleeue gebruik; meestal bestaan dit uit twee dele wat saamgevou kan word. Die eerste tablette is van hout gemaak, later word ook goud, silwer en ivoor vir die boekbande gebruik.
Die vroeë Christelike kerk teken die name van weldoeners in die gemeentes in diptigons op en laat vir hulle tydens die mis bid.
Ook Middeleeuse altaarbeelde wat geskilder of gekerf word is gewoonlik in die vorm van 'n diptigon met twee vleuels gemaak en kan saamgevou word.
Philip van Staden
Philip van Staden (gebore 5 Desember 1975) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Vryheidsfront Plus.
Politieke loopbaan
Van Staden het in verskeie komitees in die Gauteng provinsiale wetgewer gedien van 2014 tot 2019. Hy was eerste geplaas op die VF Plus se Gauteng-streekslys vir die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2019. Hy is op 22 Mei 2019 as 'n parlementslid ingehuldig.
Hendrik-Jan Boshoff
Ds. Hendrik-Jan Boshoff (Onbekend, 12 Desember 1922 – Pretoria, Suid-Afrika, 2 Mei 1990) was tussen 1949 en 1985 predikant in vier kombinasies of gemeentes van die Gereformeerde Kerk en in een sendingwerkkring.
Ds. Boshoff is in 1949 deur die nasionale sinode geëksamineer en beroepbaar gestel. Nog in daardie jaar is hy bevestig in sy eerste gemeente, Piet Retief, maar reeds in die volgende jaar het hy ’n beroep aanvaar na Philipstown. Twee jaar later vertrek hy na Petrusburg in die Oranje-Vrystaat en bly daar tot 1955, toe hy die beroep aanneem na Bergsig in Pretoria, waar hy die eerste leraar was. Dié keer bly hy 12 jaar, want in 1967 aanvaar hy ’n beroep as sendeling van die Laeveld-kombinasie. Sy laaste werkking was die kombinasie Theunissen/Brandfort, van 1975 tot hy sy emeritaat 10 jaar later in 1985 aanvaar het. Hierna het hy en sy vrou, Baba, hulle op Heidelberg, Tvl., gaan vestig, maar hy is net ’n kort aftrede van nagenoeg vyf jaar gegun.
Hy en sy vrou, Baba (wat op 8 September 2018 oorlede is) was op verskeie terreine aktief. Sy vrou, wat ’n doktorsgraad in opvoedkunde gehad het, het weer begin skoolhou. Ds. Boshoff het nog dikwels die Woord in ander gemeentes gaan bedien. In 1989 het hulle na Pretoria verhuis. Sy laaste Woordbediening was in gemeente Wonderboom-Suid. Ná die aanddiens het hy vir sy vrou gesê hy voel moeg. Nadat hulle tuis gekom het, het hy ’n ernstige beroerteaanval gehad. Hy is in die hospitaal opgeneem en is die Woensdag oorlede.
Waardering
Ds. Louis Buys het in ds. Boshoff se lewensberig in die GKSA se Almanak van 1991 geskryf hy het hom as ’n ernstige en toegewyde mens leer ken en as ’n goeie vriend. "Hy het sy roeping, reeds as student, met alle erns bejeën, en saam met Baba, sy eggenote, het hulle vrugbare diens gelewer in die verskillende gemeentes waar hulle opgetree het. Hy was ’n harde werker, en kon hom so met oorgawe toelê op die dinge wat vir hom eerste moes kom."
Maria Ramos
Maria Ramos is 'n Suid-Afrikaanse besigheidsvrou en openbare finansiële administrateur van Portugese herkoms. Sy is in 2008 met die Suid-Afrikaanse politikus Trevor Manuel getroud.
Lewensloop
Maria da Conceição das Neves Calha Ramos is op 22 Februarie 1959 in Lissabon in Portugal gebore. Nadat haar ouers na Mosambiek en daarvan na Suid-Afrika geëmigreer het toe sy slegs 6 jaar oud was, het sy aanvanklik in die bankwese en toe ekonomie gestudeer en later ook die vak by die Universiteit van Suid-Afrika en die Universiteit van die Witwatersrand gedoseer. Sy het 'n Baccalaureus Commercii in ekonomie aan die Universiteit van die Witwatersrand en 'n ​​meestersgraad in ekonomie van die Universiteit van Londen verwerf.
Sy was 'n lid van die ANC-span wat aan die fiskale aspekte van Suid-Afrika se Tussentydse Grondwet van 1993 gewerk het. Sy verwerf bekendheid in die middel tot laat 1990's as direkteur-generaal van Suid-Afrika se Nasionale Tesourie.
Sy word later as uitvoerende hoof van Transnet aangestel. In 2009 word sy die hoof uitvoerende beampte van die Absa-groep, een van Suid-Afrika se grootste finansiële dienstemaatskappye.
Fortune magazine het haar in 2009 as een van die top tien vroulike leiers ter wêreld aangewys.
Congridae
Die Seepalings (Congridae) is 'n familie van visse wat hoort tot die orde Anguilliformes. Die familie bevat 32 genera met minstens 150 spesies. Veertien van die spesies word aan die Suid-Afrikaanse kus aangetref.