cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ela Spence
Eerbewyse
In 1976 onthaal Susan Kruger, vrou van die destydse minister van polisie en gevangenisse, Jimmy Kruger, en self ’n skryfster van verskeie romans, Ela net voor haar 67ste verjaardag aan die ministerswoning. P.J. Nienaber het die huldigingswoord gespreek, ’n skildery van Ela is deur Bettie Cilliers-Barnard geskilder en die Pretoriase Koorensemble het opgetree In 1987 vereer die uitgewer J.P. van der Walt haar vir haar bydrae tot die bevordering van die Afrikaanse literatuur. Die uitgewer stel ook in 1989 die Ela Spence-medalje in, wat tweejaarliks toegeken word aan die skrywer van die beste liefdesverhaal in Afrikaan 'n Straat in die woonbuurt Duvhapark in Witbank (nou Emalahleni) is na haar genoem.
Publikasies
Werke wat uit haar pen verskyn sluit in:
Noc Kupały
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Noc Kupaŀy
of Noc Świętojańska
Slawiese fees van die Somersonstilstand
Иван-Купала in Rusland
Купалле in Wit-Rusland
Івана Купала in Oekraïne
Feesviering
24 Junie in Pole 7 Julie elders
Die Noc Kupały (Pools) of "Nag van Kupala" word tradisioneel in die nag van 21 en 22 Junie as Slawiese fees van die somerstilstand of Midsomerfees gevier. Die fees het heidense tradisies en word met vrugbaarheid, water en selfreiniging verbind. Die naam van die fees is dan ook afgelei van die Slawiese werkwoord kupat ("baai", Pools kąpać).
In Pole word die fees deesdae dikwels met Christelike tradisies verbind en op 24 Junie as Noc Świętojańska ("Nag van Sint Johannes die Doper") gevier. Dieselfde geld vir Ortodokse Slawiese gebiede (soos byvoorbeeld Wit-Rusland, Oekraïne en Rusland) waar die fees volgens die Gregoriaanse kalender op 7 Julie gevier word. Hier het die Ortodokse kerk die Slawies-heidense vrugbaarheidsrites aanvaar en met die Christelike figuur van Sint Johannes (Slawies Ivan) verbind. Die Russiese naam van die fees, Iwan Koepala, verwys na hom. Gewoonlik word kampvure aangesteek, liedjies gesing en gedans, maar ook pogings aangewend om die toekoms te voorspel. So laat jong vroue hul selfgevlegte blomkranse, wat met kerse versier is, in riviere (by voorkeur die Wisła-rivier) te water. Die manier, waarop die kranse in die water dryf, voorspel vir hulle die toekoms. Indien 'n jong man die krans vind, sal hy met die meisie trou. Maar sou die krans in vlamme opgaan of na die grond sink, sal die meisie, wat dit gemaak het, tot die volgende Midsomerfees ongetroud bly. 'n Poolse bynaam vir die fees, Wianki ("kransie"), verwys na hierdie tradisie. Daarnaas spring jong pare ook oor die kampvuur om hul toekoms te ken.
Eksterne skakels
Media - Feesvierings van die Inheemse Poolse Kerk
J. P. McGowan
J. P. McGowan (24 Februarie 1880 – 26 Maart 1952) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Lost Express (1917), Do or Die (1921), Hills of Missing Men (1922), en The Hurricane Express (1932).
Ngwenyeni (Letaba)
Die Ngwenyeni is 'n sytak van die Letabarivier in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit vloei in die sentrale Krugerwildtuin teenaan die Mopani-Phalaborwapad.
Richard Beckinsale
Richard Beckinsale (6 Julie 1947 – 19 Maart 1979) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Lovers! (1973) en Doing Time (1979), en in die televisiereekse Porridge (1973) en Going Straight (1978).
Vulstasie
'n Vulstasie of pompstasie is 'n besigheid waar bestuurders hul  motorvoertuie se brandstof kan laat aanvul. Byna alle vulstasies beskik oor petrol (loodvrye 93, 95 of 98) en diesel. Sedert 2005 is daar oorsese vulstasies wat motorgas (LPG) aardgas, biogas, waterstofgas en biobrandstof voorsien. Die infrastruktuur vir die herlaai van elektriese voertuie is ook reeds onlangs oorsee beskikbaar gestel.
Tradisioneel sorg 'n pompjoggie vir die volmaak van 'n motor se tenk, terwyl die bestuurder nie eers uit die motor hoef te klim nie. Terwyl die tenk gevul geword, maak die pompjoggie die voorruit skoon, waarvoor hy miskien 'n fooitjie ontvang. Die meeste vulstasies in Europa en die VSA werk met selfbediening, dus sonder pompbediender, waarby die klant self sy brandstof in die tenk gooi en vervolgens met die kassier regmaak.
Meeste vulstasies is van geriefswinkels voorsien waar motorbenodigdhede, voedsel, koeldrank en andere dinge vir die reis aangekoop kan word.
In Nederland besit die groot oliemaatskapye (soos die markleier Shell) die meerderheid vulstasies. Dan is daar ook vulstasies wat merklose (goedkoper) brandstof lewer, dit word 'n wit pomp genoem.
Vulstasies kom veral langs snelweë voor, deurgaans in 'n versorgingsplek geplaas.
Straatpompe was petrolpompe wat langs die verkeersroetes geplaas was. Die eerste wat spesiaal vir dié doel gebou is in die Verenigde State, is in 1905 in Saint Louis (Missouri) geopen. Nederland volg 15 jaar later, met 'n Shellpomp by Hotel "Pabst" te Doorn. In België word die eerste straatpomp van Standard Oil in 1922 bekendgestel.
Na die Tweede Wêreldoorlog neem die aantal grootpaaie drasties toe en word daar vulstasies langs alle snelweë gebou. In 1948 geword die eerste hiervan geopen: 'n stasie van Purfina. Naas dié maatskappy het Shell, Esso, Caltex en BP toe die helfte van die mark bekom.
Vlag van Switserland
Die Switserse Vlag toon ’n regop, losstaande wit kruis op ’n rooi agtergrond. Die vlag is een van twee vlae wat vierkantig is waar die ander die Vlag van die Vatikaanstad is. Die Switserse vlag is die nasionale vlag van Switserland. In Duitssprekende Switserland word die term "Schweizerfahne" gebruik vir die vlag en die wit kruis word dikwels Schweizerkreuz genoem.
Pous Leo IV
Leo IV was die 103de pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Leo IV is in Rome gebore die seun van Radoaldus. Op 10 April 847 volg hy Pous Sergius II op en regeer tot sy dood op 17 Julie 855. Hy word opgevolg deur Pous Benedictus III. Die naam ‘Leo’ beteken 'Leeu'.
Pontifikaat
Pous Leo IV is eenparig verkies tot opvolger van Pous Sergius II sonder die goedkeuring van die keiser Lotarius I. Ten tye van sy verkiesing was hy kardinaal van "Santi Quatri Coronati". Die pous se bewind is gekenmerk deur probleme met die Sarasene. Hy het die Sint Pieterskerk en die Sint Pauluskerk, wat deur hulle verniel is, herstel. Toe die Sarasene Gaeta beleër het, het die pous in 848 en 849 die mure herstel en versterk. Toe die Moslems Portus aangeval het, het hy die stede Napels, Gaeta en Amalfi aangemoedig om 'n verbond teen hulle te vorm. Cesarius, seun van hertog Sergius I van Napels het die bevel oor die vloot gekry. Die seeslag by Ostia wat daarop gevolg het, was een van die bekendste in die Middeleeue en Rafael het 'n fresco daarvan gemaak in sy kamers in die Vatikaan.
Om die Sarasene finaal te fnuik het Leo 'n nuwe muur laat bou op die regter oewer van die Tiber, dit is in 852 voltooi. Die gebied wat deur die muur omring is, is nou nog bekend as die "Civitas Leonina" (die stad van Leo).
Leo IV het drie sinodes gehou, waarvan een in 850 deur Lodewyk II bygewoon is. Die stryd met Hincmar van Reims wat gedurende sy bewind begin het, het eers tydens die bewind van Pous Nicolaas I belangrik geword.
Pous Leo IV het twee vorste gekroon. In 850 kroon hy Lodewyk II die seun van Lotarius I tot keiser van die Heilige Romeinse Ryk en in 853 kroon hy Alfred die seun van Ethelwulf tot koning van die Wes-Sakse.
Die legende dat Leo IV deur Pousin Johanna opgevolg is, is waarskynlik onwaar.
Verering
Pous Leo IV word as heilige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk. Sy feesdag is op 17 Julie.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
Dax Shepard
Dax Shepard (gebore 2 Januarie 1975) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Idiocracy (2006), Employee of the Month (2006), Hit and Run (2012), en CHIPS (2017).
Betty Helsengreen
Betty Helsengreen (26 Oktober 1914 – 29 Desember 1956) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Week-end (1935), En søndag på Amager (1941), The Story of a Mother (1949), en Ved Kongelunden... (1953).
Pous Nicolaas
Pous Nicolaas kan verwys na 'n aantal pouse en/of teenpouse van die Rooms-Katolieke Kerk nl:
Côte-d'Or
Côte-d'Or is sedert 1790 'n département in Boergondië-Franche-Comté, Frankryk, met ongeveer 533 147 inwoners. Die hoofstad (prefektuur) is Dijon.
Geskiedenis
Côte-d'Or is een van die oorspronklike 83 departemente wat tydens die Franse Rewolusie op 4 Maart 1790 gestig is. Dit is gevorm uit deel van die voormalige provinsie van Boergondië.
Klimaat
Die klimaat van die departement is gematig, met baie reën aan die westekant van die sentrale reeks.
Xiangtan
Die stad is geleë in die suidooste van China in die suide van Shangsha. Xiangtan is bekend as geboorteplek van Mao Zedong, Liu Shaoqi en Peng Dehuai, sommige van die stigters van die Kommunistiese Party van China.
Shakadza
Shakadza is 'n nedersetting in die Musina Munisipaliteit van Vhembe distrik, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is net suid van die grens met Zimbabwe naby die Limpoporivier geleë.
De Klerk
De Klerk kan wees:
Talana
Talana is 'n nedersetting 5 km oos van Dundee op die pad tussen Vryheid en Glencoe.
Creuse
Creuse is sedert 1790 'n département in Nieu-Akwitanië, Frankryk, met ongeveer 120,365 inwoners. Die hoofstad (prefektuur) is Guéret.
Jane Withers
Jane Withers (gebore 12 April 1926) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Boy Friend (1939), Shooting High (1940), en Giant (1956).
Christian Geo Heltboe
Christian Geo Heltboe (gebore 12 Augustus 1975) is 'n Deense akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Winnie & Karina (2009) en in die televisiereekse Kissmeyer Basic (2001), Klovn (2005), en Tung metal (2010).
Sannie Steyn
Sannie Steyn ( - 1962) was ’n Afrikaanse skrywer van kontreiverhale, jeugverhale en godsdienstige werke.
Emilia Fox
Emilia Rose Elizabeth Fox (* 31 Julie 1974 in Londen, Engeland) is 'n Britse aktrise. Sy is die dogter van Edward Fox en Joanna David. Sy is bekend vir haar rol as Nikki Alexander in Silent Witness. Verder het sy rolle in onder ander Pride & Prejudice en The Pianist gehad. Sy praat Duits en Frans.
Sannie Steyn
Lewe en werk
Susanna Jacoba van den Heever is op 23 November gebore. Haar vader is C.F. van den Heever en haar moeder Louisa Elizabeth van den Heever (neé Engels). Gedurende die Anglo-Boereoorlog word haar vader gevange geneem en in ballingskap na Ceylon gestuur. Sy word groot op die plaas Langkuil in die distrik Lindley in die Oranje-Vrystaat en beskou die Riemland (daardie deel van die Noordoos-Vrystaat in die omgewing van Lindley, Reitz en Frankfort, die sogenaamde mieliegordel), as haar hartland. Haar skoolopleiding ontvang sy op Lindley, Bethlehem en Bloemfontein. Hierna word sy onderwyseres op Bethlehem voordat sy trou met Gideon Francois Steyn, wat oorspronklik van Swellendam kom. Hy is ’n direkte afstammeling van die eerste stamouer Steyn wat hom in Suid-Afrika vestig uit Leeuwarden in Holland. Later gee hy onderwys aan die Hoërskool Die Punt op Mosselbaai, waar die gesin hulle vestig. Die egpaar het vier kinders, drie seuns (Johan, Cornelis en Deon) en ’n dogter (Monica), wat ook die jongste kind is. Sannie beywer haar vir welvaartsaangeleenthede in haar omgewing.
Skryfwerk
Reeds op skool is sy lief vir skryf en toon sy ’n voorliefde vir opstelle. Sy lewer veral gewilde leesstof en romans oor mense van ’n spesifieke streek, soos in “Riemlandse nooientjie”. Die hoofkarakter is Rinette Beaurraine, wie se lewe vanaf haar dertiende jaar tot haar drie-en-twintigste jaar die boustof van die roman is. “Gebeurlikhede in en om die huis” bevat geestige sketse uit die lewe van ’n huisvrou. “Geplukte are” is ’n godsdienstige boek. “Voor die hek” is nog ’n roman, met as tema ’n begaafde jong meisie wat die liefde van ’n onderwyser verwerp om voorkeur te gee aan rykdom in ’n loopbaan as sakevrou. Wanneer sy wel die rykdom verwerf het, besef sy dat finansiële welvaart sonder liefde nutteloos is. “Theobald skryf ’n brief” is ’n jeugverhaal. Sy gee ook “’n Nuwe bundel kindergediggies” uit, met sommige van hierdie versies wat later deur Pieter W. Grobbelaar in die versamelbundels “Trompettertjie”, “Wieliewalie” en “A la mallemeule” opgeneem word. Haar artikel oor “Dapper agterryers: Jan Ruiter, president Steyn se lyfbediende” verskyn op 17 Julie 1942 in Die Huisgenoot en word deur J.C. Steyn onder die titel “Ruiter se vertelling” in die versamelbundel “Veg en vlug” opgeneem.
Leann Hunley
Leann Hunley (gebore 25 Februarie 1955) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Beverly Hillbillies (1993) en in die televisiereekse Days of Our Lives (1965), Dynasty (1981), en NCIS (2003).
Ngotshe-broodboom
Die Ngotshe-broodboom (Encephalartos aemulans) is 'n seldsame spesie van die genus Encephalartos, dit kom slegs op een berg naby Vryheid, KwaZulu-Natal voor. In Engels staan die broodboom as die Ngotshe cycad bekend.
Die boom word tot 1,5 m hoog en die stam word tot 350 mm in omtrek. Die boom is eenslagtig, manlike en vroulike bome is afsonderlike eksemplare.
Die plant se FSA-nommer is 14.5.
Reginald Beckwith
Reginald Beckwith (2 November 1908 – 26 Junie 1965) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Scott of the Antarctic (1948), Dentist in the Chair (1960), Sword of Lancelot (1963), en Thunderball (1965).
Essie Malan
Essie Malan (1894 - 1962) was 'n Suid-Afrikaanse skrywer. Sy is op 20 November 1894 op die plaas Allesverloren in die distrik Riebeek-Wes gebore.
Lewe en werk
Sy gaan skool op Riebeek-Wes en Montagu en studeer dan verder aan die Victoria-kollege op Stellenbosch. Hierna gee sy skool op verskeie skole en word later aangestel as hoof-assistente aan die Hoërskool Jan van Riebeeck in Kaapstad. Hier is Freda Linde onder andere een van haar leerlinge. Jare lank is sy as sekretaresse betrokke by die Kaapse Afrikaanse Eisteddfod. In April 1936 trou sy met mnr. B.F. Barnard, wat inspekteur van skole is. Hulle bly vir 'n ruk lank op Humansdorp. Sy is op 15 Junie 1962 oorlede.
Skryfwerk
Sy ondersoek die armblanke-vraagstuk in haar roman “Deur 'n geleende bril”. Die skryfster stel belang in die opheffing van blanke bediendes. Om betroubare gegewens te verkry, laat sy haar hoofkarakter, die welopgevoede Louie Marais, 'n gewaagde proefneming doen. Louie verhuur haar aan 'n Kaapstadse dame, mevrou Groenewald, as bediende. Haar huislike ervarings en verhoudings met die gesinsgenote word met smaak vertel. Die skryfster wys duidelik uit hoeveel medemenslikheid en takt die huisvrou nodig het as sy werklik 'n hart het vir die minderbevoorregtes van haar eie volk. Louie leef haar ook in die mentaliteit van die gewone diensmeisie in deur vriendskappe met hulle te sluit en tyd saam met hulle in hulle nederige wonings te bestee. Die gevolgtrekking waartoe sy kom, is: “Vind uit hoe die mense lewe, en probeer om hulle ontevrede te maak met die agterbuurtes en slegte behuising” (p. 97). Die tweede gedeelte van die verhaal beskryf in briefvorm die liefdesavonture van die gewaande diensmeisie en is minder geslaag.
Haar kortverhaal “Blou skoentjies” ('n Aspoestertjie-verhaal wat uit 1931 dateer) word opgeneem in die versamelbundel “Die jongste Afrikaanse kortverhale” en later weer deur Daniel Hugo in “Tydskrif”, terwyl van haar verhale ook opgeneem word in “Uitgesogte Afrikaanse verhale”.
Publikasies
1926 - Deur 'n geleende bril
Pous Benedictus III
Benedictus III was die 104de pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Benedictus III is gebore in Rome die seun van Petrus. Op 29 September 855 volg hy Pous Leo IV op en regeer tot sy dood op 17 April 858. Hy word opgevolg deur Pous Nicolaas I. Die naam ‘Benedictus’ beteken 'die geseënde'.
Pontifikaat
Pous Benedictus het tussenbeide getree in die konflik tussen die seuns van Lotarius I (Lotarius II, Lodewyk II en Karel II die Kale). Hy het ook Lotarius II tereggewys omdat hy onderdak verskaf het aan Ingeltrude, die vrou van hertog Boso wat weggeloop het. Ingeltrude het 'n internasionale skandaal veroorsaak en die pous het haar geëkskommunikeer.
Vlag van die Volksrepubliek China
Die nasionale vlag van die Volksrepubliek China is op 27 September 1949 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n enkele rooi baan met ’n groot goue vyfpuntige ster binne ’n boog van vier goue vyfpuntige sterre in die skildhoek.
Pous Benedictus III
Pontifikaat
Daar is ook spekulasie dat Benedictus 'n fiktiewe persoon was, wat bedink is om die Pousin Johanna uit die lys van pouse te skrap. Daar is egter tot nou toe geen bewyse daarvoor gevind nie. Die bestaan van 'n silwer munt met sy beeltenis skyn die teendeel te bewys.
Walter McGrail
Walter McGrail (19 Oktober 1888 – 19 Maart 1970) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The American Beauty (1927), The Last of the Duanes (1930), The Lone Star Ranger (1930), en Special Agent K-7 (1936).
Adirondack-gebergte
Die Adirondack-gebergte is 'n bergreeks in die noordooste van die VSA-deelstaat New York, suid van die Sint-Laurensrivier. Alhoewel hulle deur die geograwe dikwels by die Appalagge-berge gereken word, maak hulle - vanuit 'n geologiese standpunt gesien - deel uit van die Laurentides-berge van Kanada.
Pous Benedictus III
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
Adirondack-gebergte
Die Adirondacks word in die ooste deur die Champlainmeer en Georgemeer begrens, wat hulle ook van die Groen Berge in Vermont skei. In die suide word hulle begrens deur die Mohawkvallei en in die weste deur die Tug Hill-plato en die Blackrivier.
'n Groot gedeelte van die Adirondack-bergreeks lê in die Adirondack State Park, 'n natuurreservaat met 'n oppervlakte van 24 000 vierkante kilometer. Die park spog met 'n besondere bosreservaat van 9 300 vierkante kilometer, duisende riviere, spruite en mere, waarvan Lake Placid die mees bekende is. Dit lê digby die dorpie Lake Placid, wat reeds twee keer as gasheer van die Olimpiese Winterspele opgetree het.
In teenstelling met die Appalagge vorm die Adirondack-berge geen verbonde reeks nie, maar bestaan eerder uit talle bergspitse, wat geïsoleer of in groepe sonder enige skynbare orde verrys. Daar is altesaam sowat honderd pieke met hoogtes tussen 370 en 1 500 meter. Die hoogste berg, Mount Marcy (wat soms ook Tawahus genoem word), verrys naby die oostelike deel van die groep met 'n hoogte van 1 629 meter. Ander bekende bergspitse sluit Algonquin Peak (vroeër Mount McIntyre) met 1 559 meter, Haystack met 1 512 meter, Skylight met 1 501 meter, Whiteface met 1 485 meter, Dix met 1 480 meter en Giant met 1 410 meter in.
Geologie
Die berge bestaan hoofsaaklik uit metamorfiese gesteentes, veral gneiss. Dit kom in die gebied van die sogenaamde High Peaks ("hoë bergspitse") rondom 'n kern van ingevloeide gesmelte gesteentes voor - soos byvoorbeeld anorthosiet, wat later versteen het. Hierdie kristalliene gesteentes is 'n deel van die Prekambriese Grenville-fondament se gesteentekompleks en is die mees suidelike punt van die Kanadese Skild, 'n kratoniese (nie meer voubare) gesteente wat sowat 880 tot 1 100 miljoen jaar gelede ontstaan het en die grootste deel van die oostelike en noordelike Kanada en die hele Groenland beslaan.
Vlag van die Volksrepubliek China
Die rooi staan vir die Kommunistiese Rewolusie; die vyf sterre en hul verhouding stel die eenheid van die Chinese mense onder die leierskap van die Kommunistiese Party van China (KPC) voor. Soms word na die vlag as die “Vyfster-rooivlag” (五星红旗/五星紅旗, pinyin: wǔ xīng hóng qí) verwys.
Die vlag is deur Zeng Liansong, ’n burger van Wenzhou, Zhejiang, ontwerp. Hy het dit ontwerp in reaksie op ’n omsendbrief wat in Julie 1949, kort nadat hulle ná die Chinese Burgeroorlog die mag oorgeneem het, deur die Voorbereidende Komitee van die Nuwe Politieke Raadgewende Konferensie (新政治协商会议筹备会, Xīn zhèngzhì xiéshāng huìyì chóubèi huì) uitgestuur is. Tydens die ontwerpkompetisie is 2 992 (of 3 012) inskrywings ontvang en Zeng se ontwerp is in ’n poel van 38 finaliste geplaas. Ná verskeie vergaderings en effense veranderinge is Zeng se ontwerp as die nasionale vlag gekies. Op 1 Oktober 1949 is die vlag vir die eerste keer deur die Volksbevrydingsleër aan ’n paal wat oor Beijing se Tiananmen-plein uitkyk, gehys tydens ’n seremonie wat die stigting van die Volksrepubliek bekend gemaak het.
Ander vlae wat in die Volksrepubliek China gebruik word, toon ’n rooi agtergrond wat die rewolusie simboliseer, saam met ander simbole. Die vlag van die Volksbevrydingsleër gebruik die goue ster met die Chinese karakters 8–1 (vir 1 Augustus, die stigtingsdag van die leër). Die vlag van die Kommunistiese Party van China vervang al die sterre met die party se kenteken. Weens beperkings deur die regering mag stede en provinsies nie hul eie vlae hê nie; die enigste sub-nasionale vlae wat bestaan, is dié van die Spesiale Administratiewe Streke Hongkong en Macau. Ten spyte hiervan het minstens twee stede hul eie vlae aanvaar nadat die wet goedgekeur is. Die stede Kaifeng en Shangrao het hul eie vlae in Maart 2006 en Maart 2009 onderskeidelik goedgekeur. Dit impliseer dat die wet óf herroep is óf nie toegepas word nie. Die stad Suzhou het sy vlag reeds in Desember 1995 aanvaar, nog voor die wet se goedkeuring. Harbin het van Mei 1997 tot Januarie 1998 sy eie vlag gebruik, terwyl Nanjing van Desember 1986 tot Desember 1997 sy eie vlag gehad het.
Kolvin-vlieënde vis
Die Kolvin-vlieënde vis (Cheilopogon furcatus) is 'n vis wat wêreldwyd in die tropiese en subtropiese water van al drie oseane voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Spotfin flyingfish.
Vlag van die Volksrepubliek China
Ontwerp
Die vlag is in vier gedeel, met die skildhoek wat bestaan uit ’n rooster van 10 by 15 eenhede. Die middel van die groot ster is 5 eenhede van die vlagpaal af en 5 eenhede van die bokant van die vlag af. Die deursnee van die sirkel om die groot ster is 6 eenhede. Van die 4 kleiner sterre is die eerste een 2 eenhede van die bokant van die vlag af en 10 eenhede van die vlagpaal af gesentreer; die tweede ster is 4 eenhede van die bokant af en 12 eenhede van die vlagpaal af; die derde ster is sewe eenhede van die bokant af en 12 eenhede van die vlagpaal af; die vierde ster is nege eenhede van die bokant af en 10 eenhede van die vlagpaal af. Die deursnee van die sirkel om die kleiner sterre is twee eenhede. Die kleiner sterre is so gerangskik dat die bopunt van elk na die middel van die groot ster wys.
Die Wet op die Nasionale Vlag noem vyf moontlike groottes vir die nasionale vlag. Volgens Artikel 4 van die Wet op die Nasionale Vlag moet die regerings van provinsies, outonome gebiede en munisipaliteite onder die Sentrale Regering maatskappye magtig om enige kopie van die nasionale vlag te maak. Buiten die vyf amptelike vlaggroottes wat aan vlagpale moet hang, is daar vier kleiner groottes vir ander doeleindes soos versiering aan voertuie of om in ’n raadskamer vertoon te word.
Kleure
Die kleure van die nasionale vlag is in die dokument GB 12983-2004: Standard Color Sample of the National Flag, vrygestel deur die Standaardiseringsadministrasie van die Volksrepubliek China, bepaal. Die kleure is in die CIE Standard illuminant D65 en die CIE 1964 Supplementary Standard Colorimetric System.
Kleurskema
Die kleurskema word hieronder gelys:
Unicode
Die vlag van die Volksrepubliek China word verteenwoordig in die Unicode emoji-volgorde REGIONAL INDICATOR SYMBOL LETTER C en REGIONAL INDICATOR SYMBOL LETTER N.
Geskiedenis
Op 4 Julie 1949 het die sesde werksgroep van die Voorbereidingskomitee van die Nuwe Politieke Raadplegende Konferensie ( 新政治協商會議籌備會, VKNPRK) ’n kennisgewing uitgestuur vir die indiening van ontwerpe vir die nasionale vlag. Ná ’n paar veranderinge is die kennisgewing tussen 15 en 26 Julie in die Volksdagblad, Beiping-bevrydingsnuus, Xinmin-nuus, Dazhong-daagliks, Guangming-daagliks, Jinbu-daagliks en Tianjin-daagliks geplaas. Die lys van vereistes vir die nasionale vlag is ook in die kennisgewing gepubliseer:
Zeng Liansong het ten tyde van die kennisgewing in Sjanghai gewerk; hy wou ’n vlagontwerp skep wat sy patriotiese entoesiasme vir sy nuwe land uitdruk. In Julie het hy tuis met talle ontwerpe vorendag gekom. Sy inspirasie vir die huidige ontwerp kom van die sterre wat die naglug verhelder. Hy het aan die Chinese spreekwoord “verlang na die sterre, verlang na die maan” gedink ( 盼星星盼月亮, pàn xīngxīng pàn yuèliàng) wat op hunkering dui. Hy het later besef dat die KPC die groot verlosser ( 大救星, dà jiùxīng) van die Chinese volk is en dat dit deur ’n groter ster verteenwoordig moet word. Die idee van vier kleiner sterre het gekom uit ’n toespraak van Mao – Oor die Volk se Demokratiese Diktatorskap – waarin hy die Chinese in vier sosiale klasse geplaas het. Geel impliseer ook dat China tot die Chinese, ’n “geel ras”, behoort. Nadat hy die besonderhede van die plasing van die sterre en hul groottes uitgewerk het (hy het aanvanklik gedink om dit in die middel van die vlag te plaas, maar het geglo dat dit te vervelig sou wees), het hy sy ontwerp “Vyf Sterre op ’n Baan in Rooi” ( 紅地五星旗, hóng dì wǔxīng qí) in Augustus aan die komitee gestuur.
Op 20 Augustus 1949 is naastenby 3 000 ontwerpe aan die komitee gestuur, met bydraes van komiteelede soos Guo Moruo en Tan Kah Kee. Van 16 tot 20 Augustus is ontwerpe in die Beijing Hotel bestudeer en tot 38 verminder. Hierdie ontwerpe is vervat in ’n boek getiteld ’n Verwysing na Nasionale Vlagontwerpe ( 國旗圖案參考資料). Hierdie boek is na die nuutgestigte Politieke Raadplegende Konferensie van die Chinese Volk (PRKCV) gestuur vir verdere bespreking. Zeng se ontwerp is egter nie ingesluit nie, totdat dit weer deur Tian Han benoem is.
Op die oggend van 23 September 1949 het die verteenwoordigers van die PRKCV die nasionale vlag bespreek, maar hulle kon nie ’n besluit neem nie. Sommige het nie van Zeng se simboliek vir die vier kleiner sterre gehou nie en gesê dit behoort nie die bourgeoisie in te sluit nie. Mao se voorkeurontwerp het ’n groot goue ster in die skildhoek gehad met ’n goue horisontale staaf in die onderste helfte. Zhang Zhizhong het die ontwerp teengestaan omdat die goue staaf die skeur in die rewolusie en die land gesimboliseer het. Pen Guanghan het dié aand Zeng se ontwerp by Zhou Enlai aanbeveel en Zhou het gevra dat ’n groter afskrif van die ontwerp gemaak word. Tan Kah Kee het Mao en Zhou geadviseer dat die magskenmerke belangriker is as Chinese geografiese kenmerke, daarom was dit onnodig om aan te dring op die goue staaf wat die Geelrivier voorgestel het. Twee dae later het Mao ’n vergadering oor die vlag in sy kantoor gehou. Hy het almal oorreed om Zeng se ontwerp met ’n paar wysigings te aanvaar. Volgens ’n vroeëre bespreking in die Beijing Hotel is die hamer en sekel van Zeng se oorspronklike ontwerp geskrap aangesien dit soortgelyk aan die vlag van die Sowjetunie was. Op 27 September 1949 is Zeng se ontwerp aangepas en eenparig deur die Eerste Volledige Sitting van die PRKSV gekies, terwyl die naam na “Vyfster-rooivlag” verander is.
Op 29 September 1949 is die nuwe vlag in die Volksdagblad gepubliseer sodat die ontwerp deur ander plaaslike owerhede gekopieer kon word. Die vlag is op 1 Oktober 1949 amptelik bekendgestel in Beijing se Plein van die Hemelse Vrede (oftewel Tiananmen-plein) ter aankondiging van die stigting van die Volksrepubliek China. Die eerste vlag wat oor Tiananmen-plein gewapper het, is op 30 September 1949 deur Zhao Wenrei, ’n naaldwerkster, voltooi. Zeng kon nie glo dat sy ontwerp gekies is nie omdat die hamer en sekel uitgelaat is. Hy is egter amptelik deur die algemene kantoor van die Volksregering gelukgewens as ontwerper van die vlag en het 5 miljoen yuan ontvang.
Adirondack-gebergte
Geologie
Alhoewel die gesteentes baie oud is, is die opwaartse verskuiwing, wat die koepel van die Adirondack-gebergte in die laaste vyf miljoen jaar gevorm het, in geologiese opsig 'n onlangse verskynsel, wat nog steeds voortduur. Die koepel van die gebergte is naastenby kringvormig, met 'n deursnee van 257 kilometer en 'n hoogte van 1,6 kilometer. Die opwaartse verskuiwing is byna volledig omring van strata uit die Paleosoïkum, wat aan die sye van die onderliggende fondamentgesteentes oor mekaar lê.
Die berge vorm waterskeidingsgrens tussen die Hudsonrivier en die Sint-Laurensrivier met die Groot Mere. Teen die suide en suidweste vloei alle water of regstreeks na die Hudson, wat sy oorsprong in die sentrum van die bergreeks het, of vloei via die Mohawkrivier daarheen. In die noorde en ooste vloei alle water deur die George- en Champlainmeer na die Sint-Laurens, terwyl dit in die weste regstreeks of deur die Ontariomeer na daardie rivier vloei. Die belangrikste riviere in die gebied is die Hudson-, Black-, Oswegatchie-, Grass-, Raquette-, Saranac- en Au Sableriviere.
Met die uitsondering van die High Peaks is die gebied vroeër deur die Laurensgletser oordek. Sy erosie vorm 'n groot aantal mere en poele - daar is na ramings meer as 1 300 in die gebied - en watervalle en stroomversnellings in die riviere. Die grootste mere is die Opper- en Laer Saranac, Groot en Klein Tupper, Schroon, Placid, Long, Raquette en Blue Mountains. Die gebied, wat as die Adirondack-wildernis of Great North Woods bekend staan, beslaan tussen 13 000 en 16 000 vierkante kilometer se berge, mere, platos en bosgebiede.
Mynbou was vroeër 'n belangrike nywerheid in die Adirondack-gebergte. In die gebied is groot afsettings van magnetiese ystererts, wat jare lank gemyn is. Ander mineraalprodukte is grafiet, granaatsteen (wat as 'n skuurmiddel dien), piriet en sinkerts. Daarnas is groot hoeveelhede titaan gemyn.
Spelling
Die berge word soms ook Adirondaks genoem - sonder die "c". Sommige plekname in die omgewing van Lake Placid het opvallende fonetiese spellings, wat aan Melville Dewey toegeskryf word. Dewey speel 'n belangrike rol by die ontwikkeling van die dorp en die Lake Placid-klub. Die Adirondack Loj, 'n gewilde herberg wat deur die Adirondack Mountain Club in die gebied van die hoë pieke bestuur word, is 'n voorbeeld van die eienaardige spellings.
Vlag van die Volksrepubliek China
Geskiedenis
Gedurende die Olimpiese Somerspele 2016 in Rio de Janeiro het Chinese vlae tydens die openingseremonie en twee medaljeseremonies die vier kleiner sterre verkeerd uitgebeeld, wat woede onder die Olimpiese amptenare ontlok het.
Militêre vlae
Daar is vyf vlae wat deur die Volksbevrydingsleër (VBL) gebruik word. Die hoofkenmerk van hierdie vlae is ’n goue ster bo links saam met twee Chinese karakters ( 八一) regs van die ster, alles op ’n rooi agtergrond. Die karakters “八一” (letterlik “agt een”) huldig die gebeure van 1 Augustus 1927 (agtste maand, eerste dag); dit is die dag waarop die VBL deur die Kommunistiese Party tot stand gebring is om hul opstand teen die Kuomintang-regering in Nanchang te begin. Die hoofvlag van die VBL is op 5 Junie 1969 geskep deur ’n dekreet wat deur Mao uitgevaardig is. Die vlag het ’n verhouding van 4:5 wat ’n wit mou het wat 1⁄16 van die vlag se lengte is. Vir seremonies word ’n VBL-vlag met ’n goue fraiing aan ’n paal gehang met goue en rooi spiraalstrepe en aangevul met ’n goue dekselknop en ’n rooi kwas. Elke tak van die VBL, die weermag, vloot, lugmag en vuurpylmag gebruik sy eie vlag. Volgens ’n bevel van 1992 is die vlae van drie van die takke gedefinieer. Die boonste 5⁄8 van die vlag is dieselfde as dié van die VBL; die onderste 3⁄8 bevat die kleur van elke tak. Die vlag van die weermag se onderste deel is groen, die vloot het blou en wit bane, die lugmag s’n is hemelblou en die vuurpylmag s’n is geel. Die groen stel die aarde voor, die blou en wit bane die see, die hemelsblou die lug en die geel die ligfakkel van ’n gelanseerde vuurpyl.
Organisatoriese vlae
Ná die stigting van die Kommunistiese Party van China in 1920 het verskeie afdelings van die party vlae gemaak gebaseer op die een wat die Bolsjewiste gebruik het, en met verskeie ontwerpe en patrone vorendag gekom. Die huidige vlag van die KPC is egter eers op 28 April 1942 geskep. Op daardie datum het die party se Sentrale Komitee se Politburo ’n dekreet uitgevaardig met die vlagpatroon wat gevolg behoort te word. Die ontwerp is in 1996 verder in die grondwet van die KPC gedefinieer. Die vlag het ’n rooi agtergrond met die KPC se embleem in goud in die skildhoek. Die vlagverhouding is 2:3 (24x36 eenhede); die grootte van die embleem is vier by vier eenhede en lê vier eenhede van die vlagpaalkant en drie eenhede van bo af.
Die vlag van die Kommunistiese Jeugliga van China is op 4 Mei 1950 aanvaar. Die vlagontwerp bestaan uit die embleem – ’n goue ster vervat in ’n goue ring – op ’n rooi agtergrond. Vir die samestelling van die vlag is die skildhoek 12 by 18 eenhede met die embleem in die middel van daardie reghoek. Die radius van die embleem is vier eenhede.
Twee vlae word deur die Jong Pioniers van China gebruik. Die eerste vlag word vir groot afdelings gebruik. Die vlaglengte is 90 cm en die breedte 120 cm. ’n Goue kenteken van die Jong Pioniers word in die middel van ’n rooi baan geplaas. Vir ’n mediumafdeling word ’n gewysigde vlag gebruik. Die vlag is 60 cm by 80 cm met ’n driehoek van 20 cm wat uit die wapperkant gesny is en die kenteken wat nader aan die vlagpaalkant geskuif is.
Vlae van die Volksrepubliek China se Spesiale Administratiewe Streke
Volgens ’n orde van die KPC se Sentrale Komitee se Politburo en Algemene Kantoor van die Staatsraad mag stede en provinsies nie meer hul eie simbole gebruik nie. Maar albei Spesiale Administratiewe Streke Hongkong en Macau het hul eie vlae. Die presiese gebruik van die SAS-vlae word gereguleer deur wette wat die Nasionale Volkskongres goedgekeur het.
Die plaaslike vlag van die Spesiale Administratiewe Streek Hongkong toon ’n gestileerde, wit vyfblaar-Bauhinia blakeana-bloom in die middel van ’n rooi veld. Op elke blomblaar is ’n rooi ster; die sterre verwys na die Hongkongse bevolking se liefde vir hul moederland, terwyl die algehele vlagontwerp die verhouding tussen die postkoloniale Hongkong en China binne die politieke konsep “Een land, twee stelsels” van die streek toon. Die vlag van Hongkong is op 16 Februarie 1990 aanvaar. Op 10 Augustus 1996 het dit die formele goedkeuring van die Volksrepubliek China se voorbereidende komitee vir Hongkong se soewereiniteitsoordrag van die Verenigde Koninkryk aan die Volksrepubliek in 1997 gekry. Die vlag is op 1 Julie 1997 vir die eerste keer amptelik gehys, tydens die oorhandiging van die soewereiniteit deur die Verenigde Koninkryk aan China.
Die plaaslike vlag van die Spesiale Administratiewe Streek Macau is “Macaugroen” met ’n lotusblom bo ’n gestileerde beeld van die Governor Nobre de Carvalho-brug en water in wit, onder ’n boog van vyf goue, vyfpuntige sterre: een groot ster in die middel van die boog en vier kleineres. Die lotus is as Macau se nasionale blom gekies. Die Governor Nobre de Carvalho-brug verbind die Macau-skiereiland met die eiland Taipa. Die brug is een van die herkenbaarste landmerke van die gebied. Die water onder die lotus en die brug simboliseer Macau se posisie as ’n hawe en sy historiese rol in die gebied. Die vyf vyfpuntige sterre eggo die ontwerp van die nasionale vlag en simboliseer die verhouding tussen Macau en sy moederland. Die vlag is op 15 Januarie 1993 ontwerp deur ’n komitee wat die Spesiale Administratiewe Streek Macau se grondwet geformuleer het en is op 16 Januarie 1999 amptelik deur die Voorbereidende Komitee aanvaar. Die vlag is op 20 Desember 1999 vir die eerste keer amptelik gehys, tydens die oorhandiging van soewereiniteit deur Portugal aan China.
Nieu-Frankryk
Jacques Cartier maak namens die Koninkryk van Frankryk reeds in die jaar 1534 aanspraak op die gebied langs die Sint-Laurensrivier en vernoem dit Nieu-Frankryk. Die Franse kolonisering neem egter eers in die jaar 1608 'n aanvang. In hierdie jaar stig die ontdekker Samuel de Champlain die hoofstad Quebecstad en word vervolgens as die eerste goewerneur benoem.
Die Franse koning Lodewyk XIV verklaar die kolonie in 1663 tot koninklike provinsie, en in 1674 kry die provinsie sy eie regering.
Nadat vroeër pogings in 1629 en 1711 misluk het, slaag Groot-Brittanje in 1759 daarin om die gebied te verower. In die Verdrag van Parys van die jaar 1763 erken Frankryk die Britse heerskappy oor die provinsie, wat vervolgens vir administratiewe doeleindes in Opper-Kanada en Neder-Kanada verdeel is.
Will Ferrell
duimnael|Will Ferrell
John William "Will" Ferrell (gebore te Irvine op 16 Julie 1967) is 'n Amerikaanse akteur. Nadat hy in 1989 afstudeer het, het hy gaan werk as 'n lid van 'n komediegroep. In 1995 word hy so uitgenooi om as komediant by Saturday Night Live te werk. Hy het baie van die komiese stukke vir die program uitgedink. Vanaf 1998 is hy al redelik beroemd in die filmindustrie. In Augustus 2000 het hy met Viveca Paulin getrou. Hy is ook 'n lid van die Frat Pack.
Barbertonse broodboom
Die Barbertonse broodboom (Encephalartos paucidentatus) is 'n spesie van die genus Encephalartos. Dit kom in die omgewing van Barberton voor, asook die Piggs Peak-gebied in Eswatini. Die plant is gewild onder tuiniers en word onwettig verwyder uit sy natuurlike omgewing. Die boom is eenslagtig: manlike en vroulike plante is afsonderlike eksemplare.
Die plant se FSA-nommer is 11. In Engels staan die broodboom as die Barberton cycad bekend.
Channing Tatum
Channing Matthew Tatum (gebore te Cullman, Alabama, op 26 April 1980) is 'n Amerikaanse akteur. Hy woon tans in Los Angeles.
Biografie
Tatum se groot deurbraak het gekom met sy rol in Coach Carter. Vóór hierdie rol was hy werksaam as 'n model en as voetbalspeler. Hy het al gespeel vir AC Milaan en Barcelona. Hy het ook as model opgetree vir Nautica, Abercrombie & Fitch, Emporio Armani, Gap, Aeropostale, American Eagle, en Pepsi. Hy is op die oomblik hoofsaaklik besig om op sy loopbaan as akteur te fokus. Hy het onder andere in die dansfilm Step Up 'n rol vertolk en is ook te sien in die komiese tienerfilm She's The Man.
Tetisoseaan
thumb|250px|Die eerste fase van die Tetisoseaan se vorming: Die (eerste) Tetisoseaan begin [[Pangaea verdeel in twee superkontinente, Laurasië en Gondwana.]] Die Tetisoseaan, Tetissee of Neo-Tetis (ook Tethis gespel), was ’n oseaan gedurende ’n groot deel van die Mesosoïese Era. Dit was tussen die antieke kontinente Gondwana en Laurasië geleë voor die opening van die Indiese en Atlantiese Oseaan tydens die Krytperiode.
Die naam kom van die Griekse godin Tetis, die suster en lewensmaat van Okeanos; sy was die moeder van die groot riviere, mere en fonteine en van die Okeaniede (seenimfe).
Terminologie en verdelings
Die oostelike deel van die oseaan word soms die Oos-Tetis genoem. Die westelike deel is ook bekend as die Tetissee, Wes-Tetis, Paratetis of Alpynse Tetis. Die Swartsee, Kaspiese See en Aralmeer is vermoedelik sy korsoorblyfsels, hoewel die Swartsee ook ’n oorblyfsel kan wees van die ouer Paleo-Tetisoseaan. Die Wes-Tetis was nie net een, oop oseaan nie. Dit het baie klein plate, eilandboë en mikrokontinente bedek.
Namate teorieë verbeter het, het wetenskaplikes begin om die naam Tetis vir drie soortgelyke oseane te gebruik wat dit voorafgegaan en die kontinente verdeel het: In Asië word die Paleo-Tetis (Devoon-Trias), Meso-Tetis (Siluur-Kryt) en Seno-Tetis (Trias-Senosoïkum) erken. Die destydse landmassa noord van die Tetis word Angaraland genoem en suid daarvan Gondwanaland.
Moderne teorie
Van die Ediacarium (600 miljoen jaar gelede) tot in die Devoon (360 miljoen jaar gelede) het die Proto-Tetisoseaan bestaan tussen Baltica en Laurentia in die noorde en Gondwana in die suide.
Van die Siluur (440 miljoen jaar gelede) deur die Jura het die Paleo-Tetisoseaan tussen die Hunterreine en Gondwana bestaan. Oor ’n tydperk van 400 miljoen jaar het kontinentale terreine met tussenposes van Gondwana in die Suidelike Halfrond geskei geraak en noordwaarts geskuif om Asië in die Noordelike Halfrond te vorm.
Triasperiode
thumb|200px|Rekonstruksie van tektoniese plate in die Tetisgebied 249 miljoen jaar gelede. Sowat 250 miljoen jaar gelede, tydens die Trias, het ’n nuwe oseaan aan die suidpunt van die Paleo-Tetis begin vorm. ’n Skeur het met die noordelike vastelandsplat van Suid-Pangaea (Gondwana) langs begin vorm. Oor die volgende 60 miljoen jaar het daardie deel van die plat, bekend as Kimmerië, noordwaarts geskuif en die bodem van die Paleo-Tetis onder die oostelike rand van Noord-Pangaea ingeskuif. Die Neo-Tetis het tussen Kimmerië en Gondwana gevorm, reg oor waar die Paleo-Tetis voorheen was.
Juraperiode
Tydens die Jura sowat 150 miljoen jaar gelede het Kimmerië teen Laurasië gebots. Die oseaanbodem daaragter het ondertoe gebuig en die Tetistrog gevorm. Watervlakke het gestyg en die Wes-Tetis het groot dele van Europa bedek, en so is die eerste Tetissee gevorm. In omtrent dieselfde tyd het Laurasië en Gondwana van mekaar af begin wegdryf en so is ’n uitbreiding van die Tetissee tussen hulle geskep wat vandag deel van die Atlantiese Oseaan tussen die Middellandse en Karibiese See is. Omdat Noord- en Suid-Amerika steeds onderskeidelik aan die res van Laurasië en Gondwana vas was, was die Tetisoseaan op sy breedste deel van ’n aaneenlopende oseaangordel wat tussen 30°N en die ewenaar om die aarde geloop het.
Laat Kryt
thumb|200px|Rekonstruksie van tektoniese plate in die Tetisgebied 100 miljoen jaar gelede. Tussen die Jura en die laat Kryt, wat sowat 100 miljoen jaar gelede begin het, het Gondwana begin opbreek. Afrika en Indië is noordwaarts oor die Tetis gestoot en die Indiese Oseaan is geopen.
Senosoïkum
Regdeur die Senosoïkum (66 miljoen jaar gelede tot die begin van die Neogeen, 23 miljoen jaar gelede), het ’n kombinasie van Afrika wat noord geskuif het en globale seevlakke wat gedaal het, eindelik daartoe gelei dat die verbindings tussen die Atlantiese en Indiese Oseaan tydens die Mioseen oor die Tetis afgesny is deur wat nou die Midde-Ooste is.
Tydens die Oligoseen (33,9 tot 23 miljoen jaar gelede), was groot dele van Sentraal- en Oos-Europa bedek deur ’n noordelike vertakking van die Tetisoseaan, wat die Paratetis genoem is. Dit is van die Tetis geskei met die vorming van die Alpe, Karpate, Dinariese Alpe, Taurus en Elboers-berge. Tydens die laat Mioseen het die Paratetis geleidelik verdwyn en ’n geïsoleerde binnesee geword.
Kleinaalwyn
Die Kleinaalwyn (Aloe bergeriana) is 'n aalwyn en ook een van die bolaalwyne wat voorkom in die Noord-Kaap, Vrystaat, Gauteng, Mpumalanga, Limpopo, Botswana en Namibië. Die plant is vernoem na die Duitse plantkundige, Alwin Berger.
Die aalwyn word selde gekweek.
Bosveldkwarteltjie
Verspreiding
Die Bosveldkwarteltjie (Turnix sylvaticus) is 'n standvoël wat in Suider-Afrika voorkom, behalwe in die Wes- en Oos-Kaap, suid- en sentraal-Vrystaat en suid-KwaZulu-Natal. In Engels staan die voël bekend as die Common buttonquail.
Die voël leef van insekte en saadjies en woon op hoë grasvelde, ou landerye en oop savanne van die bosveld.
Identifikasie
Hierdie klein kwarteltjie is werklik moeilik om raak te sien, aangesien hy bly sit in sy wegkruipplek en op die laaste oomblik laag sal opvlieg om te vlug. Hy het gestreepte sandbruin bo-dele, 'n dowwe onderkant, swart flankmerke en 'n vaal gesig. Die twee geslagte lyk eenders, maar jongelinge het meer kolletjies aan die onderlyf.
Die hennetjie roep met 'n diep "hoem-hoem-hoem" en die mannetjie antwoord met "kêk-kêk-kêk".
Aigle
Aigle is 'n antieke dorp geleë in die Rhônerivier-vallei in die suidweste van Switserland. Die dorpie is naby Montreux en die Geneefse meer. Aigle is omring deur die Alpe met ski-oorde soos Villars, Les Diablerets en Leysin in die omgewing.
Bosveldkwarteltjie
Voortplanting
Die hennetjie begin die vlerksleepproses en bou dan 'n nessie op die grond. Die nessie is 'n klein pakkie gras wat in 'n natuurlike holte geplaas word. Die haantjie bebroei die gespikkelde eiers wat gewoonlik vier is; en versorg die kuikens, wat kan hardloop sodra hulle uitgebroei het. Die broeiseisoen is van Junie tot September.
Aigle
Infrastruktuur
Daar is 'n bus- en tremdiens wat die inwoners kan gebruik binne die dorp. Aigle is ook met spoor verbind met die groter stede soos bv. Lausanne. Daar is ook plaaslike treine wat die dorp met die ski-oorde verbind.
Fietsry Federasie
Die Internasionale Fietsry Federasie (UCI) se hoofkantoor is in Aigle geleë. Hiervandaan word fietsry wêreldwyd beheer. Daar is onder meer 'n binnenshuise fietsrybaan in die gebou en 'n BMX-baan net langs die gebou.
Omgewing
Aigle is ook bekend vir sy wyn; die dorp is omring deur wingerde. Die kasteel van Aigle (Château d'Aigle) is 'n bekende besienswaardigheid. Die kasteel is gedurende die twaalfde eeu gebou en is sedert 1475 in die besit van die 'Goewerment van Bern'. Daar is 'n wynmuseum in die kasteel met 800 verskillende wyn-etikette van 52 lande wat die geskiedenis van wyn weergee.
Morten Hemmingsen
Morten Hemmingsen (gebore 19 Desember 1980) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Holiday (2018) en in die televisiereekse Store drømme (2009), Badehotellet (2013), en Ride Upon the Storm (2017).
Sam Shepard
Sam Shepard Rogers III (5 November 1943 – 27 Julie 2017) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Right Stuff (1983), Black Hawk Down (2001), Mud (2012), en August: Osage County (2013).
Alicia Witt
Alicia Witt (gebore 21 Augustus 1975) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Dune (1984), Urban Legend (1998), Two Weeks Notice (2002), en 88 Minutes (2007).
Frank McGrath (akteur)
Frank McGrath (2 Februarie 1903 – 13 Mei 1967) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The War Wagon (1967) en The Reluctant Astronaut (1967), en in die televisiereekse Wagon Train (1957) en Tammy (1965).
Drôme
Drôme is sedert 1790 'n département in Auvergne-Rhône-Alpes, Frankryk, met ongeveer 504,637 inwoners. Die hoofstad (prefektuur) is Valence.
Swartvlerk-vlieënde vis
Die Swartvlerk-vlieënde vis (Cheilopogon cyanopterus) is 'n vis wat wêreldwyd in die tropiese en subtropiese water van al drie oseane voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Blackwing flyingfish.
Bonnie Hunt
Bonnie Hunt (gebore 22 September 1961) is 'n Amerikaanse vervaardiger, skryfster, en aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Jumanji (1995), The Green Mile (1999), en Return to Me (2000), en in die televisiereeks Life with Bonnie (2002).
Jamie Beddard
Jamie Beddard (gebore 28 Augustus 1966) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Quills (2000), National Theatre Live: The Threepenny Opera (2016), en Vegalta: Soccer, Tsunami and the Hope of a Nation (2017).