cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tonteldoos, Limpopo
Houtenbek
In 1887 het Michael O'Grady 'n nuwe joernaal begin. Dit is steeds in die familie se besit. Hy het gewoonlik maar geskryf oor sy boerderybedrywighede. Hy kon in 1894 met trots skryf dat sy kleihuisie klaar gebou was. In daardie jare het die hoëveldse boere gewoonlik in die winter hul vee na die soetveld van die laeveld geneem. So skryf hy in 1887 dat hy 158 beeste, 1400 skape en drie perde en 513 bokke bosveld toe geneem het. Hy het ook 'n mnr. Berkshire aangestel om sy kinders te leer lees en skryf. Hy het 'n paar swartes in sy diens gehad. Sommiges het tien sjielings of ₤1 per maand verdien. Ander het 'n hele jaar gewerk vir een verskalf.
Toe die Anglo-Boereoorlog uitbreek, het sy seun Thomas Frederick by die Boerekommando aangesluit. Michael was te oud om te gaan veg. Op 20 April 1901 maak hy sy laaste inskrywing in sy dagboek: "English troops at Korff's farm Windhoek". Kort daarna was hulle op Houtenbek. Die plaashuis is afgebrand en die hele familie na die konsentrasiekamp by Balmoral geneem. Een van sy kleindogters is daar begrawe. Op 11 September 1901 skryf Roland Schikkerling: "O'Grady se plaas is nou 'n swartgebrande woesterny. Alles wat kon brand, is verwoes. Selfs die mure van die huis is vernietig. Hierdie plek, wat eens so bedrywig en gasvry was, is nou 'n verlate wildernis. Die blinkvet vee, die pragtige skape, die spogperde wat in troppe rondgestorm het, is almal weg. Die gawe en hartlike mense is weggevoer — die vrug op hulle lewensarbeid in puin gelê. Die rye peer- en appelbome staan wit van die bloeisels, en die perskebome oortrek van die pienk bloeisels maak 'n bespotting van die toneel."
Wapen
Tonteldoos het sy eie wapen. Dit is geskilder deur wyle Francois Viljoen. Dit is geskoei op die wapen van die ou Tonteldoosskool, met forelle en Mapoglelies bygevoeg.
Die skool op Tonteldoos is gestig in 1896. Die skool was bedoel om op die perseel "De Nijl" gebou te word. Weens 'n fout met die opmeting was dit op die gemeenskaplike weiding gebou. Die gevolg was dat 'n nuwe perseel opgemeet is en dit was "De Jeugd" genoem. Na die oorlog het die Engelse 'n behoorlike klipgebou opgerig en die skool toe "Tonteldoos School" genoem. Die skoolgebou kan gesien word by 25°19'04"S 29°58'36"O (WGS84). Nadat geslagte Tonteldose daar skool gegaan het, is dit in 1955 finaal gesluit.
Blomme
Die Tonteldoos-vallei huisves heelwat skaars en bedreigde plantspesies, soos die aalwyn Aloe reitzii var. reitzii. 'n Ander bedreigde spesie is Eucomis montana, wat ook in die volksmond 'n pynappelblom genoem word. Daar is ten minste drie soorte varkore, insluitend die bedreigde Mapochlelie (Zantedeschia pentlandii).
Nog 'n besonderse plant wat hier aangetref word, is die velskoenblaar (Haemanthus humilis ssp. hirsitus). Hulle kruip gewoonlik in klipskeure weg. Maar Brunsvigia radulosa vertoon haar blommeprag in die oop veld. Kundiges het al meer as twintig spesies inheemse orgidieë in die vallei gevind. Name soos Eulophia ovalis en Satyrium hallackii word vermeld. Aalwynliefhebbers sal bly wees om ook Aloe pretoriensis, Aloe castanea, Aloe longibracteata, Aloe cooperi en Aloe verdoorniae op die regte tyd van die jaar te sien blom.
Bome
Mense wat lief is vir bome van die hoëveld (Bankenveld), sal al hul gunstelinge in Tonteldoos vind. Mens dink aan blinkblaar (Rhamnus prinoides), berghardepeer (Olinia emarginata), Acacia (nou met ŉ ander naam) ataxicantha (Vlamdoring), olienhout (Olea europaea subspesie cuspidata), hoëveldkiepersol (Cussonia paniculata) en wollerige baakhout (Greyia radlkoferi). Op die hoogste plekke, net voordat die veld oorskakel na suiwer grasveld, is ook Protea roupelliae (silwersuikerbos) te vinde. Besoekers kan gerus die Mapochsgrotte naby Roossenekal besoek om ook bome van die Gemengde Bosveld te sien.
Sekhukhuneland as sentrum van plantendemisme
Geologie, weer, hoogte en brand het bygedra dat sekere gebiede in Suid-Afrika baie endemiese plantspesies bevat. Sekhukhuneland is een sodanige sentrum van endemisme, wat meer as vyftig endemiese plantspesies bevat. Die noordekant van die Tonteldoosvallei word ingesluit by hierdie sentrum. Boomliefhebbers sal nie veel moeite ondervind om die vaalkiepersol, Cussonia transvaalensis, uit te ken nie. Die bekende kareeboom se kleinboetie, Searsia wilmsii, is ook daar. 'n Ander kruid is Tetraselago nelsonii, en dan natuurlik ook die reeds gemelde mapoglelie.
Volksname
Daar is 'n pragtige boompie in Tonteldoos en dit word deur plantkundiges Canthium suberosum genoem. As mens die stam se bas van naderby beskou, lyk dit nes die prop van 'n bottel ordentlike wyn. Daarom noem die volk die boompie 'n kurkbokdrol. 'n Ander struik se dorinkies is gemonteer op knoppies, met die gevolg dat hulle nes 'n speen en uier lyk. Daarom word die boompie 'n kleinperdepram genoem. Sy botaniese naam is Zanthoxylum capense. Dis onnodig om te verduidelik hoekom Hippobromus pauciflorus (basterperdepis) en Acalypha angustata var. glabra (katpisbossie) so genoem word. Vat maar net aan hul blare en ruik dan. Tonteldoos se pragtigste boom is Dombeya rotundifolia. Die boom se weelderige wit blommeprag kondig amptelik aan dat lente in Tonteldoos aangekom het. Die boom se volksnaam is drolpeer.
Perskes
Daar is 'n paar perskeplase in die omgewing. Elke perseeltjie het ook in die ou dae 'n paar perskebome gehad, veral taaipitperskes. Hierdie perskes het in die nuwejaar ryp geword en daar is gewoel om hulle dan droog te maak en te verkoop. In die najaar het daar soms 'n rokie uit elke populierbos getrek. Dan het mens geweet wie waar aan't stook was. Die goed is juis na 'n plaaslike hoofman vernoem en nou dra 'n tronk selfs sy naam.
Karen Chin
Karen Chin is 'n Amerikaanse paleontoloog en taponoom wat beskou word as een van die wêreld se voorste kundiges in koproliete.
Tonteldoos, Limpopo
Perskes
Roland Schikkerling was tydens die Anglo-Boereoorlog (30 Januarie 1901) in die Tonteldoos-omgewing. Hy skryf: "Gedurende hierdie tyd woon baie van ons jonger manne katkisasieklasse by, terwyl baie van die oues afwesig is om te gaan brandwyn stook op nabygeleë vrugteplase".
In die dertigerjare was Oom Joe en Tant Hessie Kidson van Boomkraal die baasstokers van Tonteldoos. Een van die redes was omdat die pad na Boomkraal vrot was, veral in die reënseisoen. Daarbenewens het Oom Joe 'n paar klonkies met spieëls in diens geneem. Hulle was op strategiese plekke van Pospaal tot Boomkraal opgestel om wag te hou. Die gevolg was dat die Kidsons in vrede met hul stokery kon voortgaan. As die polisie by Pospaal indraai, het die seine met die spieëls begin. Teen die tyd wat hulle op Boomkraal aankom, was die ketel reeds weggesteek en Tant Hessie was besig om seep te kook op die vuurtjie.
In die vyftigerjare van die twintigste eeu het dominee Dednam van Laersdrift besluit om stokery in die Mapochsgronde finaal hok te slaan. Sy plan was om alle stookketels in die gebied teen 'n hoë prys te koop en dan te vernietig. Stokers het sy projek gulhartig ondersteun. Met die geld in die sak kon hulle dan 'n baie beter ketel aanskaf. Aan die einde van die twintigste eeu was daar nog net twee ordentlike stokers in Tonteldoos. Die een was Coen Swart van Ebenhaezer, Welgelukt en Zwartdam. Hy was wyd en syd bekend vir die voggies wat hy van lemoenstroop kon maak. Die ander een is Johann Dietlof Kunneke van Kristalwater. Hy kon van enige vrug 'n stooksel maak. Hy het ook, tot die Aksyngaarders eendag by sy plaas opgedaag het.
Tweede Persiese oorlog
Die Tweede Persies oorlog (480 v.C. tot 479 v.C.) het plaasgevind van tussen die Grieke en die Perse. Die Perse het uit dure ondervinding geleer dat die Grieke nie sommer maklik oorwin word nie. In 492 v.C. het die Persiese koning Darius Griekeland die eerste keer binnegeval. Hy het groot dele van die land verower, maar in die Slag van Marathon het die Atheners onder leiding van Miltiades sy leër verslaan en die Perse moes vlug. Die Perse kon nooit verstaan waarom hulle nie daarin kon slaag om die Grieke van die aarde af weg te vee nie, want Griekeland was nie verenig nie. Dit het uit 'n dosyn of meer onafhanklike stadstate bestaan, wat almal uiters jaloers op hul vryheid en onafhanklikheid was. Wanneer hul gemeenskaplike vryheid egter bedreig is, het die Grieke hul verskille vergeet en hul kragte saamgesnoer om die vyand af te weer. Dit het hulle ook teen die groot leërmagte van die Perse gedoen.
Klappermelk
Klappermelk is 'n ondeursigtige, melkerige wit vloeistof wat uit die gerasperde pulp van volwasse klappers (kokospalms) onttrek word. Die ondeursigtigheid en ryk smaak van klappermelk is te danke aan sy hoë olie-inhoud, waarvan die meeste versadigde vet is. Klappermelk is 'n tradisionele voedselbestanddeel wat in Suidoos-Asië, Oseanië, Suid-Asië en Oos-Afrika gebruik word. Dit word ook gebruik vir kook in die Karibiese Eilande, tropiese Latyns-Amerika en Wes-Afrika, waar kokosneute tydens die koloniale era bekend gestel is.
Ksenia Kuprina
Ksenia Kuprina (8 April 1908 – 8 Desember 1981) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Devil in the Heart (1928), The Mystery of the Yellow Room (1930), Laurette ou Le cachet rouge (1931), en Club de femmes (1936).
Brunelleschi
Filippo Brunelleschi (Italiaans: [fiˈlippo brunelˈleski]; 1377 – 15 April 1446) was 'n Italiaanse ontwerper en 'n sleutelfiguur in argitektuur. Hy word as die eerste moderne ingenieur, beplanner en bouprojekbestuurder beskou. Hy was een van die vaders van die Renaissance. Hy is oor die algemeen bekend vir die ontwikkeling van 'n tegniek vir lineêre perspektief in kuns en die konstruksie van die Florence-katedraal. Sy prestasies sluit ook ander argitektoniese werke, beeldhou, wiskunde, ingenieurswese en skeepsontwerp is. Sy vernaamste oorblywende werke is vandag in Florence, Italië. Ongelukkig het sy oorspronklike lineêre perspektiefpanele nie behoue gebly nie.
Sy lewe
Brunelleschi is in 1377 in Florence gebore. Sy vader, 'n notaris, het gou opgemerk dat sy seun glad nie in regsdokumente belang stel nie, maar eerder in ontwerp en tekeninge. Filippo is na 'n skool gestuur waar hy hom as goudsmid kon bekwaam.
In 1401 het 'n jong Filippo Brunelleschi hom ingeskryf vir 'n wedstryd vir die ontwerp van die bronsdeure van die Doopkerk in Florence, Italië. Hoewel sy werk hoë lof ingeoes het, het die beroemde beeldhouer Lorenzo Ghiberti die prys voor hom weg­geraap. Hierdie wedstryd was 'n keerpunt in die jong Brunelleschi se lewe, want hy het net daar besluit om hom in 'n rigting te bekwaam waarin hy uiteindelik almal se meerdere sou wees. Die rigting wat hy gekies het, was argitektuur – en hy het so 'n sukses daarvan gemaak dat sy naam vandag nog voortleef as een van die grootste argitekte van die Renaissance. Ná die wedstryd teen Ghiberti is Brunelleschi na Rome, waar hy die klassieke Romeinse argitektuur bestudeer het. Hy het hard stu­deer, en was een van die eerste argitekte wat die wette van perspektief in sy werk toegepas het. Veral een soort boustyl het hom betower, naamlik die koepel, en hy het 'n  deurtastende studie daarvan gemaak.
In 1407 het Brunelleschi na Florence  teruggekeer, net op die tydstip dat daar besluit is om die Santa Maria del Fiore, die Katedraal van Florence, te voltooi. Die bouwerk aan hierdie reuse-gebou het reeds in 1296 begin, maar die koepel, wat 'n deursnee van 41,55 meter moes hê, het ingeval. Brunelleschi het 'n plan gehad om 'n nuwe koepel te bou – ’n sterk binneste koepel en 'n dunner, swakker buitenste koepel wat deur stutte en metaalklinke verbind moes word – maar die mense het hom uitgelag. Dit het hom egter nie ontmoedig nie, en hy het 'n model gebou waarmee hy die bouers oortuig het. Brunelleschi sou egter nie leef om die voltooiing van die koepel, 'n argitektoniese meesterstuk, te sien nie, want ten tyde van sy dood in 1446 was die bouers nog met die afrondingswerk besig.
Vernaamste werke
Die koepel van die Katedraal van Florence is Brunelleschi se beroemdste werk. In styl behoort dit nog tot die Gotiek van die Middeleeue, maar die eenvoud daarvan weerspieël reeds die gees van die Renaissance, wat die volmaakte proporsies en eenvoud van lyn van die geboue van die klassieke oudheid laat herleef het. Brunelleschi het die ou Romeinse geboue bewonder en daarna gestreef om die boustyl in ere te herstel. Die koepel is dan ook nie belaai met oordadige versierings nie, maar toon net die basiese, noodsaaklike ontwerp. Om Brunelleschi as 'n argitek van die Renaissance te beoordeel, moet ons egter na sy ander werke ook kyk. Hy het die oordekte pilaargang van die Vondeling-Hospitaal in Florence ontwerp, asook die Pitti-paleis, waarvan die styl gedien het as basis vir al die Toskaanse paleise van die 16de eeu. Hy was ook verantwoordelik vir verskeie beroemde kerke en baie van die huise van ryk Florentynse families. Maar dit is miskien in die ontwerp van die Cappella die Pazzi dat die gees van die Renaissance die beste tot uiting kom.
Nuxia coriacea
Nuxia coriacea is 'n boom wat deel is van die Stilbaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Heinz Rühmann
Heinz Rühmann (7 Maart 1902 – 3 Oktober 1994) was 'n Duitse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Captain from Köpenick (1956), It Happened in Broad Daylight (1958), Ein Mann geht durch die Wand (1959), en The Good Soldier Schweik (1960).
Klappermelk
Klappermelk word in subtipes verdeel op grond van hul vetinhoud. Hulle kan veralgemeen word in klapperroom (of dik klappermelk) met die hoogste hoeveelheid vet; klappermelk (of dun klappermelk) met 'n maksimum van ongeveer 20% vet; en klapper afgeroomde melk met weglaatbare hoeveelhede vet. Hierdie terminologie word nie altyd gevolg in kommersiële klappermelk wat in Westerse lande verkoop word nie.
Klappermelk kan ook gebruik word as melkvervangers (gedifferensieer as "klappermelk-drankies"). Hierdie produkte is nie dieselfde as gewone klappermelkprodukte wat bedoel is om mee te kook nie, en nie om te drink nie. 'n Versoete, verwerkte klappermelkproduk van Puerto Rico staan ook bekend as klapperroom. Dit word in baie nageregte en drankies soos piña colada gebruik, hoewel dit nie met klapperroom verwar moet word nie.
Klappermelk kan ook soms met klapperwater verwar word. Klapperwater is die helder vloeistof wat in die klappersaad voorkom, terwyl klappermelk die onttrekte vloeistof is wat verkry word deur die handmatige of meganiese fynmaak van wit binneste vleis van volwasse klappers. Klapperroom moet ook nie verwar word met geroomde klapper nie, wat 'n halfvaste pasta is wat gemaak word van fyngemaalde klapperpulp; en room van klapper, wat 'n verwerkte produk is wat gemaak word van sterk versoete klapperroom.
Tradisionele voorbereiding
Klappermelk word tradisioneel berei deur die wit binneste vlees van volwasse klappers te rasper en die gekerfde klapperpulp met 'n klein hoeveelheid warm water te meng om die vet wat in die gerasperde pulp teenwoordig is, te suspendeer. Die rasperproses kan met die hand of per masjien uitgevoer word. Skeiding deur swaartekrag kan ook gebruik word om 'n boonste laag klapperroom en 'n onderste laag klapper afgeroomde melk te verkry. Dit word bereik deur bloot die onttrekte vloeistof vir 'n uur te laat staan. Omgekeerd kan klapperroom in dunner klappermelk verdun word deur bloot water by te voeg.
Tradisioneel voorbereide klappermelk word onmiddellik gebruik nadat dit vars onttrek is omdat dit maklik bederf wanneer dit aan lug blootgestel word. Dit word galsterig na 'n paar uur by kamertemperature van 28 tot 30 °C as gevolg van lipiedoksidasie en lipolise. Galsterige klappermelk gee 'n sterk onaangename reuk af en het 'n kenmerkende seperige smaak.
Klapperroom bevat 'n groter hoeveelheid oplosbare, gesuspendeerde vastestowwe, wat dit 'n goeie bestanddeel vir nageregte en ryk en droë souse maak. Omdat dun melk 'n mindere hoeveelheid van hierdie oplosbare vaste stowwe bevat, word dit hoofsaaklik in algemene kookkuns gebruik. Die onderskeid tussen klapperroom en dun klappermelk word gewoonlik nie in Westerse nasies gemaak nie as gevolg van die feit dat vars klappermelk ongewoon is in hierdie lande en die meeste verbruikers hul klappermelk in kartonne of blikkies koop..
Verwerkte klappermelkprodukte
Kommersieel verwerkte klappermelkprodukte word grootliks deur dieselfde prosesse berei as die om klappermelk uit pulp te onttrek, alhoewel meer meganiese toerusting gebruik word, soos ontdopmasjiene, slypmasjiene en verpulverers, gemotoriseerde klapperversnippers en klappermelk-onttrekkers.
Die produkte verskil egter aansienlik in die bottelerings- of inmaakproses. Verwerkte klappermelkprodukte word eers deur 'n 100 maasfilter gefiltreer. Hulle word indirek gepasteuriseer deur dubbelkook teen ongeveer 70 °C, versigtig om nie 80 °C te oorskry nie, die temperatuur waarteen klappermelk begin stol. Na pasteurisasie word hulle dadelik na vulhouers oorgeplaas en verseël voordat dit afgekoel word. Hulle word dan in bottels, blikkies of sakke verpak en snelgevries vir berging en vervoer.
As gevolg van faktore soos pasteurisasie en minimale kontak met suurstof, het verwerkte klappermelk oor die algemeen 'n langer raklewe as tradisioneel voorbereide klappermelk. Dit is ook meer doeltreffend as tradisionele metodes om die maksimum hoeveelheid klappermelk uit gerasperde klapper te onttrek.
Tweede Persiese oorlog
'n Brug van bote
In 486 v.c. het Xerxes sy vader, Darius, as koning van die Perse opgevolg. Kort nadat hy koning geword het, het hy voorbereidsels begin tref vir nog 'n reuse-inval in Griekeland. Xerxes het besluit om 'n brug oor die Hellespont (tans bekend as die Dardanelle) te bou sodat sy reuse-leërs die seestraat makliker kon oorsteek. Die eerste brug is egter deur 'n storm verwoes, en nadat Xerxes die water "gestraf" het, deur dit 300 katshoue toe te dien en 'n paar voetboeie daarin te gooi, het die Perse twee brûe van bote gebou. Volgens die geskiedskrywer Herodotus het een brug bestaan uit 360 bote wat aan mekaar vasgebind was, en die ander brug uit 314 bote. Die bote is langs mekaar geanker op so 'n wyse dat die wind en die seestrome dit nie sou wegdryf nie, en planke is daaroor geplaas, met takke tussen die planke. Op hierdie manier het hulle dus 'n brug gebou waaroor 'n hele leër kon beweeg. Toe Darius Griekeland in 492 v.c. die eerste keer binnegeval het, het sy vloot in 'n verwoestende storm naby die eiland Athos vergaan. Xerxes het dus besluit om 'n kanaal oor die landengte agter Athos te grawe sodat sy skepe langs die kus kon seil. In 481 het Xerxes besluit om tot die aanval oor te gaan, en in 480 het hy Griekeland binnegeval. Hy het 'n geweldige leër gehad, die grootste wat die Grieke nog gesien het. Volgens Herodotus het die Persiese leër uit 1 700 000 krygsmanne bestaan, maar hy het waarskynlik taamlik oordryf. Toe die Grieke die nuus van die inval en van die grootte van Xerxes se leër verneem, het hulle besluit om hul kragte saam te span, maar hulle kon nie ooreenkom oor die beste manier om die aanval af te weer nie. Hulle het 'n leër na Thermopylae, die nou pas tussen die berge en die see waarlangs enige invallende leër sou moes kom, gestuur. Maar baie van die Griekse leiers het gemeen Thermopylae is te ver noord om doeltreffende verdediging te bied. Die inwoners van Sparta wou terugval na die landengte van Korinthe en net die Peloponnesus verdedig. Maar die koning van die Spartane, Leonidas, het besef dat die Grieke baie van hul bondgenote sou verloor indien hulle Noord-Griekeland aan sy lot oorlaat en hy het besluit om die pas van Thermopylae ten alle koste te verdedig.
Die slag van Thermopylae
Sien hoof artikel: Veldslag van Thermopylai Leonidas, koning van Sparta, was die held van Thermopylae. Soos ons reeds gesien het, het hy besluit om die pas by Thermopylae teen die invallende Perse te verdedig. Met seweduisend man het hy van Sparta na die pas getrek en hulle in slagorde teen die Perse opgestel. In die tyd van Leonidas was die pas net 'n baie nou voetpaadjie (omtrent 14 m breed) wat onder 'n krans deurgeloop het. Twee dae lank het Leonidas en sy leër die pas dapper verdedig, maar toe het 'n Griekse verraaier met die naam van Ephialtes na Xerxes gegaan en hom 'n paadjie oor die berge gewys. Die Persiese generaal Hydarnes het met 'n leër uitgesoekte soldate oor die berge getrek en die Grieke van agter af aangeval. Leonidas het sy leër verdeel en met 300 Spartane, 700 Thespiane en 40O Thebane in die pas gebly. Hy het waarskynlik gehoop om Hydarnes se leër te omsingel; maar hierdie plan het misluk en die klein Griekse leër, van voor en van agter aangeval, is heeltemal uitgewis, behalwe die Thebane, wat na bewering oorgegee het. Leonidas het gesneuwel toe die geveg op sy hewigste was. Sy kop is in die geveg afgesny, en Xerxes het opdrag gegee dat sy liggaam gekruisig word. Ons kennis van die omstandighede is te min om 'n oordeel te vel oor Leonidas se strategie, maar sy heldemoed en toegewydheid het vir hom 'n plek verseker in die geskiedenis van Griekeland en die wêreld.
'n Seeslag red Griekeland
Na die deurbraak by Thermopylae het die Perse Attika binnegeval. Hulle het Athene en talle ander stede verwoes. Maar die inwoners van Athene is deur die Orakel van Delphi ('n vrou wat in 'n toestand van beswyming boodskappe van die gode aan die volk oorgedra het) aangesê om hul stad "met 'n houtmuur" te verdedig, en op advies van Themistokles het hulle dit as 'n vloot geïnterpreteer. Baie van die Grieke wou hê dat die vloot moes terugvaar na die landengte van Korinthe, maar Themistokles wou hê dat die Griekse vloot die Persiese vloot aanval. Themistokles het dan ook in die geheim die Perse die "raad" gegee om die ontsnappingsroete aan die ander kant van die eiland te blokkeer. Albei vlote het hulle gereed gemaak vir die geveg en Xerxes en sy raadgewers het op 'n heuwel daar naby plaas geneem om te sien hoe die slag verloop. Volgens Herodotus het die Perse eerste aangeval. Die Griekse skepe het dadelik teruggeval en die meeste van hulle was al byna op die strand toe Ameinias van Pallene, een van die Griekse kapteins, skielik vorentoe vaar en 'n skip van die vyand aanval. Die twee skepe het aanmekaar vasgesit, die res van die Griekse vloot het tot Ameinias se hulp gesnel en so het die slag dan ook begin. Die Grieke het nie meer as 380 skepe gehad nie en die Perse baie meer. Die Griekse dissipline en seemanskap was egter baie beter en hulle het die Perse totaal verslaan. Die vernietiging van sy vloot het Xerxes bekommerd gemaak oor sy toevoerlyne - wat baie belangrik was vir die reuse-leer wat hy gebring het. Hy het dus besluit om die aftog te blaas en sy generaal, Mardonius, aangesê om Griekeland weer aan te val. Mardonius het in Macedonie oorwinter en Griekeland eers die volgende jaar, 479 v.C., aangeval. Uiteindelike Griekse sege Aangevuur deur die oorwinning by Salamis, het die Griekse stede in die lente van 479 'n groot leër teen Mardonius in die veld gestoot. Hoewel die Persiese leër groter was, was die verskil in getalle nie so groot so os in die veldslae van 480 nie. Die belangrikste veldslag het naby Platea in Beosie plaasgevind, en in 'n lang en bloedige geveg het die Grieke die Perse verslaan en die Persiese inval afgeweer. Op dieselfde dag as die veldslag by Platea, het die Persiese vloot nog 'n neerlaag gely. Die Griekse vloot het die Perse by Mykale, naby Meletus in Klein-Asië, verras en totaal verwoes. Xerxes se poging om Griekeland te verower, is dus 'n finale nekslag toegedien, en Griekeland was gered. Die Persiese Ryk was egter nog jare lank 'n groot bedreiging vir die Grieke. Aanvalle op die Griekse vasteland het van tyd tot tyd voorgekom, maar geen Persiese koning het weer ŉ inval so groot soos die van 480 beplan nie. Hoewel baie Griekse stede in Klein-Asië jare lank nog onder Persiese heerskappy gestaan het, het Griekeland self vry gebly.
Jonathan Hadary
Jonathan Hadary (gebore 11 Oktober 1948) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente A Time to Kill (1996), Private Parts (1997), Bait (2000), en Intolerable Cruelty (2003).
Gideonskoptolbos
Die Gideonskoptolbos (Leucadendron bonum) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Leucadendron behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom voor in die Koue Bokkeveld by Gideonskop. Die struik word 1.6 m hoog en dra blomme in Oktober.
In Engels staan dit as die Gideonskop Conebush bekend.
Roberto Contreras
Roberto Contreras (12 Desember 1928 – 18 Julie 2000) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Topaz (1969), Scarface (1983), The Under Achievers (1987), en Blood In, Blood Out (1993).
Gray Haddock
Gray Haddock (gebore 11 Augustus 1972) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse My Hero Academia (2016) en Gen: Lock (2018).
Nuxia gracilis
Die Taaivlier (Nuxia gracilis) is 'n boom wat deel is van die Stilbaceae familie. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in Limpopo, Mpumalanga, Noord-Kaap en Noordwes voor.
Lampranthus stayneri
' Lampranthus stayneri is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus''. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en die populasie is stabiel.
Haliclona mammillaris
Haliclona mammillaris is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1994 deur Mothes & Lerner.
Haliclona epiphytica
Haliclona epiphytica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Gwen Verdon
Gwen Verdon (13 Januarie 1925 – 18 Oktober 2000) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Damn Yankees (1958), Cocoon (1985), en Marvin's Room (1996), en in die televisiereeks Magnum, P.I. (1980).
Robert Russell (Duitse akteur)
Robert Russell (gebore 1912) is 'n Duitse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Doom (2005), The Illusionist (2006), G.I. Joe: The Rise of Cobra (2009), en Blue Valentine (2010).
Lachenalia leipoldtii
Lachenalia leipoldtii is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet en is deel van die renosterveld. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Citrusdal tot by Touwsrivier en Montagu voor waar dit op sanderige vlaktes en lae hellings aan die voet van heuwels groei. Die plant het 'n voorkomsgebied van 355 km2 en daar is minder as tien subpopulasies. Die spesie word bedreig deur die uitbreiding van gewasverbouing, veral in die Olifantsriviervallei en by De Doorns.
Lampranthus glomeratus
Lampranthus glomeratus is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en vorm deel van die fynbos. Dit kom van die Kaapse Skiereiland tot by Kleinmond voor en het 'n voorkomsgebied van 95 km². Nege van die elf subpopulasies bekend word as uitgestorwe beskou weens indringerplante en ontwikkeling terwyl die oorblywende twee subpopulasies bedreig word deur indringerplante.
Curt Conway
Curt Conway (4 Mei 1915 – 10 April 1974) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Plymouth Playhouse (1953), The Twilight Zone (1959), Play of the Week (1959), en Bob Hope Presents the Chrysler Theatre (1963).
Haliclona laevis
Haliclona laevis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1971 deur Griessinger.
Patricia Brake
Patricia Brake (25 Junie 1942 – 28 Mei 2022) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Porridge (1973), Going Straight (1978), en Midsomer Murders (1997).
Gustaf Skarsgård
Gustaf Caspar Orm Skarsgård is 'n Sweedse akteur. Hy is beste bekend buite Skandinawië vir sy rol as Floki in die History Channel - reeks Vikings sowel as vir sy rolle in films Evil (2003), The Way Back (2010) en Kon-Tiki (2012).
Loopbaan
In 1989, as 'n negejarige, het Gustaf opgetree in die Sweedse Film Codename Coq Rouge. Na die bywoning van die Teaterhögskolan in Stockholm van 1999 tot 2003, het Gustaf Skarsgård by die Royal Dramatic Theatre aangesluit. Hy het in verskeie van Shakespeare, Tsjechov en Söderberg se werke op verskillende stadiums in Stockholm gespeel. In 2003 het hy in Evil en 2008 in Patrik 1,5 gespeel. Vir beide rolle was hy genomineer vir die Guldbagge Awards as Beste Ondersteunende Akteur en as die Beste Voorste Akteur. Hy het die prys as die Beste Voorste Akteur vir sy rol in Förortsungar ontvang. In 2012, het Gustaf by die History Channel se reeks Vikings in die rol van Floki, die skeepsbouer, begin speel.
Persoonlike lewe
Gustaf was getroud met die aktrise Hanna Alström van 1999 tot 2005.
Toekennings en onderskeidings
Skarsgård het 'n Guldbagge Award vir Kidz In da Hood gewen. Hy het die Europese Film Akademie se Shooting Stars Award in 2007 ook gewen.
Sjiraz (wyn)
Sjiraz-wyn verwys na twee verskillende en welbekende wyntipes. Histories word dié naam in verband gebring met die wyn wat verbou is in die omstreke van die stad Sjiraz in hedendaagse Iran. Vandag is "Sjiraz" 'n alternatiewe naam vir die Syrah-druifsoort, wat meestal in Australië en Suid-Afrika gebruik word. Die moderne "Sjiraz" druif is identies aan Syrah en kom oorspronklik van suidoos-Frankryk. Daar is egter geen bevestigde verband tussen dié druif en die stad Sjiraz nie.
Geskiedenis
Teen die 9de eeu het Sjiraz, as Iran se "wynhoofstad", 'n reputasie ontwikkel as die streek wat die beste wyn in die wêreld geproduseer het. Verder meer is daar dokumentêre bewys dat Europese handelaars Sjiraz-wyn in die 17de eeu uitgevoer het. Die druiwe wat in die nabye omgewing van die stad verbou is het oor 'n meer "verwaterde" karakter beskik (te wyte aan intensiewe besproeiing) as die wat verbou is in terrasse naby die dorpie Khollar, soos beskryf deur Engelse en Franse reisigers in die 17de en 19de eeue. Die wyn wat van hierdie druiwe geproduseer is was wit, en het in twee verskillende vorme voorgekom: droë wyn vir onmiddellike verbruik, en soet wyn wat verouder is. Laasgenoemde is vergelyk met "'n ou sjerrie" (een van die gewildste Europese wynsoorte in daardie tyd). Daar word gesê dat die wyn op vyfjarige ouderdom 'n delikate en neutagtige geur gehad het.
Alhoewel reisigers die wyn beskryf het as wit, bestaan daar oënskynlik geen ampelografiese beskrywings van die wingerdstokke of druiwe nie. Marco Polo maak melding van die wyn; ander klassieke bronne beskryf weer druifstokke wat deur katrolle en gewigte gemanipuleer is sodat dit teen een kant van 'n huis opwaarts gegroei het en aan 'n ander kant afgetuimel het.
Die Britse digter Edward FitzGerald het later die Rubaijat deur die Persiese digter Omar Khayyám, waarin Sjiraz-wyn geprys word, vertaal.
In hedendaagse Iran kan Sjiraz-wyn nie op wettige wyse geproduseer word nie as gevolg van die verbod op alkohol in Islam. Voor die Islamitiese rewolusie van 1979 was daar egter soveel as 300 wynkelders in Iran; vandag is daar geen. Iran is nie meer 'n wynproduserende land nie, maar Iranse Christene word toegelaat om wyn te fermenteer.
Moderne era
Ten spyte van die naam van die wyn bestaan daar geen bewese verband tussen die stad Sjiraz en die hedendaagse rooiwynvariëteit nie. Die druifsoort word geplant in onder andere Australië, Suid-Afrika, Argentinië, Kanada, en die Verenigde State. Die moderne Sjiraz-druifsoort, wat identies is aan die Syrah-druifsoort, is in Australië gevestig deur James Busby, die "vader" van Australiese wyn. Busby het deur Spanje en Frankryk gereis en die wingerstokke versamel wat weldra die boustene sou vorm van die Australiese wynindustrie.
Nuxia involucrata
Nuxia involucrata is 'n struik of 'n boom wat deel is van die Stilbaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Melis Treat
Bogdan Andreyevich Smirnov (30 November 2000, Twer, Twer-oblast, Rusland), beter bekend onder sy verhoognaam Melis Treat, is 'n Russiese DJ, musiekvervaardiger, musikant, komponis, verwerker, liedjieskrywer, klankontwerper.
Lid van musieketikette: Sony Music, Effective Records, Studio Union, Pravda music, DNK, Velvet Music, het die meeste gewildheid verwerf danksy die klankbaan "Horror Story" , het die amptelike klankbaan van die reeks "Patriot 2".
Sy komposisies is op hierdie radiostasies gespeel: Record, New Radio, Zhara FM, Pilot Radio, en is ook ondersteun deur: Blasterjaxx, Markhese en ZROQ. .
Nuxia glomerulata
Die Rotsvlier (Nuxia glomerulata) is 'n boom wat deel is van die Stilbaceae familie. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in Gauteng en Noordwes voor - vanaf Zeerust tot by Pelindaba. Die plant het 'n voorkomsgebied van 5447 km².
Diane Kurys
Diane Kurys (gebore 3 Desember 1948) is 'n Franse aktrise, skryfster, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Peppermint Soda (1977), Entre Nous (1983), en For a Woman (2013).
Lawrence Cook (akteur)
Lawrence Cook (7 Mei 1930 – 27 Desember 2003) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Spook Who Sat by the Door (1973), Lord Shango (1975), Colors (1988), en Posse (1993).
Lampranthus procumbens
Lampranthus procumbens is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en vorm deel van die fynbos. Dit kom op die Namakwalandse kusvlakte tussen Hondeklipbaai en Kotzesrus voor en het 'n voorkomsgebied van 95 km². Daar is drie tot vyf subpopulasies wat almal deur mynbou aktiwiteite bedreig word.
Slag van Renosterkop
Die Slag van Renosterkop het op 29 November 1900 plaasgevind tydens die Tweede Vryheidsoorlog (Anglo-Boereoorlog). 'n Boeremag onder bevel van genl. Ben Viljoen behaal 'n oorwinning oor 'n Britse mag onder bevel van generaalmajoor Arthur Paget. Die slag het plaasgevind op 'n koppie genaamd Renosterkop (ook Rhenosterkop) sowat 30 km noord van Bronkhorstspruit.
Agtergrond
Die Britte was vasberade om 'n Boerekommando, onder bevel van Viljoen, uit te wis wat noordoos van Pretoria bedrywig was. Vir dae was daar toevallige skermuselinge tussen die twee magte. Viljoen het toe besluit om homself in te grawe op die reeks heuwels om en op die groot heuwel Renosterkop.
Op 27 November verneem hy dat 'n Britse mag van 5000 man hom nader. Hy stuur 'n verkenningmag uit terwyl die res van sy manskappe hulle ingrawe oor 'n front van 5 km. Hy het slegs 500 man tot sy beskikking gehad. Hy ook twee kanonne gehad, 'n Maxim Nordenfeldt 15-ponder en 'n Kruppkanon. Die 15-ponder was nie in 'n goeie toestand nie en daar was slegs 14 rondtes ammunisie vir die Krupp oor.
Op die 27ste het die verkenningmag met die Britse mag kontak gemaak en hulle val terug na die Boerestellings. Op 28 November het die Britte met 'n artellerie-aanslag begin wat die hele dag geduur het.
Op 29 November het Paget 'n frontaanval geloods. Dit het begin met 'n infanterieaanval op Viljoen se linkerflank maar dit was afgeslaan deur die Boere met akkurate geweer en vuur vanaf die Maxim Nordenfeldt. Die tweede aanval was teen die middel van die front en was ook afgeslaan deur die Boeremagte. Die derde aanval was ook teen die middel van die front, hierdie keer meer aan die regterkant waar Viljoen self gewag het. Weereens word die aanval afgeslaan met groot verliese aan die Britse kant. Die Britse magte het teruggeval om voort te gaan die volgende dag. Die Boeremagte het egter in die nag onttrek omrede hulle ammunisie en ander voorraad opgeraak het.
Colette Brettel
Colette Brettel (1 Junie 1902 – 1973) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Wuthering Heights (1920), Wettlauf ums Glück (1923), Annemarie und ihr Ulan (1926), en Der Hafenbaron (1928).
Slag van Renosterkop
Verliese
Die Britte het 106 ongevalle gely waarvan 15 gesneuweldes was terwyl die Boere 24 ongevalle gehad het waarvan slegs 2 gesneuweldes was.
Lachenalia liliiflora
Lachenalia liliiflora is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet en is deel van die fynbos en renosterveld. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en het 'n voorkomsgebied van 671 km2. Dit kom in die lae gedeeltes van Kaapse kus tussen Tygerberg, Paarl en Gordonsbaai voor maar 75% van die spesie se habitat is totaal verander deur ontwikkeling, veral by Durbanville, Paarl, Stellenbosch en Somerset-Wes. In die Bergriviervallei en op die Joostenberg vlakte is van die plant se habitat oorgeneem deur gewasverbouing. Die oorblywende vyf subpopulasies is gefragmenteer en die totale populasie word op minder 720 plante beraam.
Lachenalia longituba
Lachenalia longituba is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet en is deel van die renosterveld. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en kom op die Roggeveldberge-eskarp, suidoos van Sutherland, voor. Dit het 'n voorkomsgebied van 350 km2 en daar is vyf subpopulasies. Die plant word bedreig deur oorbeweiding.
Elena Verdugo
Elena Verdugo (20 April 1925 – 30 Mei 2017) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Moon and Sixpence (1942), The Lost Tribe (1949), en The Big Sombrero (1949), en in die televisiereeks Marcus Welby, M.D. (1969).
Karl-Georg Saebisch
Karl-Georg Saebisch (22 September 1903 – 21 Julie 1984) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Krankensaal 6 (1974).
Haliclona simulans
Haliclona simulans is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1842 deur Johnston.
Luis Garavito
Luis Alfredo Garavito Cubillos (geb. 25 Januarie 1957 in Génova, Quindío, Colombia) is ’n Colombiaanse verkragter en reeksmoordenaar van kinders. In 1999 het hy skuld beken aan die verkragting, marteling en moord van 147 jong seuns. Gebaseer op die ligging van geraamtes wat aangedui is op kaarte wat Garavito in die tronk geteken het, kan daar meer as 300 slagoffers wees. Hy is deur die plaaslike media beskryf as "die wêreld se ergste reeksmoordenaar" vanweë sy talle slagoffers.
Die byname wat aan hom gegee is, is La Bestia ("Die Ondier") en Tribilín (Amerikaanse Spaans vir die Disney-karakter Goofy.)
Vroeë lewe en moorde
Garavito is op 25 Januarie 1957 in Colombia gebore. Hy is die oudste van sewe broers en is blykbaar as kind fisiek en geestelik deur sy pa mishandel. In sy getuienis sê hy hy was die slagoffer van seksuele misbruik toe hy jonk was.
Arres en vonnis
Garavito is op 22 April 1999 in hegtenis geneem. Hy het skuld beken op 140 kindermoorde en is aangekla weens 172 moorde regdeur Colombia. Hy is op 139 van die 172 aanklagte skuldig bevind; die ander is nog hangende. Hoewel die maksimum tronkstraf vir moord in Colombia vermenigvuldig met 139 neerkom op 1 853 jaar, beperk Colombiaanse wetgewing tronkstraf tot 30 jaar. Omdat hy die polisie gehelp het om van die lyke te vind, en ook vanweë sy bekentenisse, is sy vonnis verder verkort tot net meer as 22 jaar. Hy kan selfs nog afslag kry vir goeie gedrag en verdere samewerking.
Openbare reaksie
Baie Colombiane kritiseer die moontlikheid dat Garavito vroeg vrygelaat kan word. In onlangse jare voel hulle al hoe meer dat sy vonnis te lig was. Sommige meen hy moes die doodstraf of lewenslange tronkstraf gekry het, maar nie een van dié strawwe bestaan in Colombia nie. Die straf vir sulke grudade in die land is egter intussen tot 60 jaar tronkstraf verleng.
Haliclona sonorensis
Haliclona sonorensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2006 deur Cruz-Barraza & Carballo.
Nathan Cook (akteur)
Nathan Cook (9 April 1950 – 11 Junie 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent National Lampoon's Vacation (1983) en in die televisiereekse The White Shadow (1978) en Hotel (1983).
Agathe de La Fontaine
Agathe de La Fontaine (gebore 27 Maart 1972) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente King of the Airways (1994), Train of Life (1998), Io amo Andrea (2000), en The Diving Bell and the Butterfly (2007).
Massonia longipes
Massonia longipes is 'n geofiet wat tot die genus Massonia behoort en is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap langs die kus voor waar dit deel van die fynbos is. Die plant is tot 2012 as deel van Massonia pustulata beskou. Die plant blom van Junie tot September en die blomme is wit tot roomkleurig.
Aleksander Pitsjoesjkin
Aleksander Joerjewitsj Pitsjoesjkin (Russies: Алекса́ндр Ю́рьевич Пичу́шкин, geb. 9 April 1974 in Mitisjtsji, Moskou-oblast) is ’n Russiese reeksmoordenaar. Hy het vermoedelik minstens 49 mense vermoor, en dalk tot 60, in Bitsapark in die suidweste van Moskou, waar die slagoffers se lyke gevind is. Hy is ook bekend as die Skaakbordmoordenaar en Bitsapark-maniak.
Vroeë lewe
Pitsjoesjkin was volgens mense aanvanklik ’n sosiale kind. Dit het egter verander nadat hy agteroor van ’n swaai afgeval en toe deur die swaai teen die voorkop getref is. Kenners meen die ongeluk kon skade aan die voorkorteks van Pitsjoesjkin se brein aangerig het; skade van dié aard is bekend daarvoor dat dit impulsbeheer onderdruk en ’n neiging tot aggressie veroorsaak. Pitsjoesjkin het hierna vyandiggesind en impulsief geraak en sy ma het hom na ’n skool vir kinders met leerprobleme gestuur. Ander kinders het hom begin terg en boelie, en dit het sy aggressie vererger.
Toe hy ouer was, het sy oupa aan moederskant besef hy is hoogs intelligent. Hy het hom ingeneem en in ’n beter skool ingeskryf. Hy het Pitsjoesjkin ook aangemoedig om aan buitemuurse bedrywighede deel te neem en dié het ’n belangstelling in skaak ontwikkel. Hy het aan buitelugskaakspele in Bitsapark begin deelneem. Hy het uitstekend gevaar en die ander, meestal ouer mans geklop. So het hy ’n groot deel van sy aggressie gekanaliseer. Hy is egter steeds deur ander kinders gespot en kort hierna is sy oupa dood. Pitsjoesjkin het na sy ouerhuis teruggekeer en as ’n student ingeskryf.
Bruce H. Tiffney
Bruce H. Tiffney is 'n Amerikaanse paleobotanis, professor en die dekaan van die Kollege vir Kreatiewe Studies verbonde aan die Universiteit van Kalifornië, Santa Barbara. Hy het in 1971 aan die Universiteit van Boston gegradueer met 'n graad in Geologie en nadat hy in 1977 sy doktorsgraad by die Harvard-universiteit behaal het, het hy 'n professor in biologie aan die Yale Universiteit geword, waar hy nege jaar geleer het, en waar hy ook as kurator van die DC Eaton Herbarium en paleontologiese versamelings by die Peabody Museum van Natuurwetenskaplike Geskiedenis. Sy navorsing fokus op die evolusie van blomplante (angiosperme) in die fossielrekord. Tiffney is 'n lid van die Geologiese Vereniging van Amerika, en verskyn op die dokumentêre reeks The Future Is Wild.
Aleksander Pitsjoesjkin
Vroeë lewe
In dié stadium het hy erg wodka begin drink. Hy het steeds aan skaakspele naby hul huis en in Bitsapark deelgeneem.
Massonia pustulata
Massonia pustulata is 'n geofiet wat tot die genus Massonia behoort en is endemies aan die Wes-Kaap in die binneland, weg van die kus. Tot 2012 was Massonia longipes as deel van M. pustulata beskou.
Aleksander Pitsjoesjkin
Moorde
Pitsjoesjkin het sy eerste moord sover bekend in 1992 as ’n student gepleeg en in 2001 meer dikwels begin moor. In die Russiese media is gegis hy is gedeeltelik gemotiveer deur ’n makabere kompetisie met ’n ander bekende Russiese reeksmoordenaar, Andrei Tsjikatilo, die "Slagter van Rostof", wat in 1992 skuldig bevind is aan die moord op 53 kinders en jong vroue oor ’n tydperk van 12 jaar. Pitsjoesjkin het gesê sy doel was om 64 mense te vermoor, wat ooreenstem met die getal blokke op ’n skaakbord. Hy het later sy stelling teruggetrek en gesê hy sou aanhou moor het as hy nie gevang is nie.
Hy het veral ou, hawelose mans geteiken, Hy het hulle gelok met ’n aanbod van gratis wodka. Nadat hy saam met hulle gedrink het, sou hy hulle vermoor deur hulle herhaaldelik met ’n hamer teen die kop te slaan. Hy sou dan ’n wodkabottel in die gapende wond druk as sy "handtekening". Hy het ook jonger mans, kinders en vroue geteiken. Hy sou hulle altyd van agter aanval voor hulle onraad vermoed om te keer dat hul bloed op sy klere spat. Hy het beweer hy het soos God gevoel wanneer hy iemand aanval en besluit of hulle sou sterf of leef.
Kenners aan die Serbski-instituut, Rusland se hoof psigiatriese kliniek, het gevind Pitsjoesjkin is gesond van gees, maar hy ly aan antisosiale en narsistiese persoonlikheidsteuring, wat hom ’n psigopaat maak.
Arres en vonnis
Pitsjoesjkin is op 16 Junie 2006 in hegtenis geneem en op 24 Oktober 2007 skuldig bevind aan 49 moorde en drie pogings tot moord. Hy het ’n Russiese hof gevra om nog 11 slagoffers by die lys te voeg, wat sy beweerde slagoffers op 60 te staan bring, plus die drie wat oorleef het. Hy is nes Tsjikatilo tydens sy verhoor in ’n glashok gehou vir sy beskerming. Dit het regter Wladimir Oesof ’n uur geneem om die vonnis te lees: lewenslange tronkstraf, waarvan die eerste 15 jaar in eensame aanhouding sou wees.
Barbara Laage
Barbara Laage (30 Julie 1920 – 19 Mei 1988) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Respectful Whore (1952), Act of Love (1953), Ce soir on tue (1959), en Paris Blues (1961).
Bill Hader
Bill Hader (gebore 7 Junie 1978) is 'n Amerikaanse akteur, komediant, rolprentvervaardiger, en draaiboekskrywer. Hy is bekend vir sy werk op Saturday Night Live (2005-2013), waarvoor hy vier Emmy-nominasies ontvang het, South Park (2009–nou) en sy parodie-reeks Documentary Now! (2015-nou). Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Paul (2011), The Skeleton Twins (2014), Inside Out (2015), en Trainwreck (2015).
Lachenalia lutea
Lachenalia lutea is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet en is deel van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom voor vanaf Citrusdal tot by die Strand en ooswaarts tot by die Botriviervallei. Die spesie het van sy habitat afgestaan aan gewasverbouing en stedelike ontwikkeling. Tans is die plant se status nog veilig maar indringerplante en swak brand bestuur kan 'n groter bedreiging word.
Haliclona stilensis
Haliclona stilensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1933 deur Burton.
Agnes Vernon
Agnes Vernon (27 Desember 1895 – 21 Februarie 1948) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Fear Not (1917) en Queen of the Turf (1921).
Kaaren Verne
Kaaren Verne (6 April 1918 – 23 Desember 1967) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Sky Murder (1940), Underground (1941), All Through the Night (1942), en Sherlock Holmes and the Secret Weapon (1942).