cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Samuel de Champlain
Samuel de Champlain (gedoop op 13 Augustus 1574 in Brouage of La Rochelle, Aunis, Frankryk; † 25 Desember 1635 in Quebecstad, Kanada) was 'n Franse ontdekker, navorser, koloniale pionier en van 1633 tot 1635 die eerste goewerneur van Kanada. Hy word ook die "Vader van Nieu-Frankryk" genoem.
De Champlain stig in 1608 Quebecstad, die huidige hoofstad van die Provinsie Quebec. Tydens sy ekspedisies in die binneland van Kanada doen hy navorsing oor die Saint-Laurentrivier en ontdek in 1615 die Huronmeer. Hy lewer 'n waardevolle bydrae tot die vroeë kartografie van Kanada en beskryf in sy etnologiese geskrifte die gebruike en sedes van die Eerste Nasies. 'n Aantal stamme van die Eerste Nasies word sy bondgenote in die stryd teen die Britse koloniale troepe in Noord-Amerika.
Servaas Hofmeyr
Dr. Servaas Hofmeyr (Kaapstad, 11 Desember 1830 – Montagu, 5 Desember 1888) was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk.
Hofmeyr was die twaalfde kind van Jan Hendrik Hofmeyr (1789-1862) en sy vrou, Hester Sophia Joubert, en 'n jonger broer van prof. N.J. Hofmeyr.
Nadat hy die skool Tot Nut van 't Algemeen in Kaapstad bygewoon het, vertrek hy na Utrecht in 1849 waar hy 'n doktorsgraad in die teologie behaal in Augustus 1856. Sy tesis, in Latyn geskryf, het gehandel oor Paulus se leerstelling oor die eersgeborene van alle wesens. Gedurende sy studiejare het hy baie gereis, ook na Noord-Amerika. Met sy terugkeer na Suid-Afrika is hy op 13 Februarie 1857 as predikant gelegitimeer.
Hofmeyr ontvang talle beroepe en aanvaar dié na die NG gemeente Colesberg, waar ds. John Murray hom op 29 Augustus 1857 bevestig. Op 29 September 1860 is hy in sy tweede en laaste gemeente, Montagu, bevestig. Hier behaal hy uitsonderlike sukses, gekenmerk deur die geestelike herlewing wat op sy bevestiging gevolg het. Wit sowel as bruin inwoners was baie erg oor hom.
Op die Kaapse Sinode van 1867 is hy as assessor aangewys. Hy dien in talle belangrike sinodale kommissies, onder meer die Kuratorium van die Kweekskool op Stellenbosch, waarin hy besonder baie belang gestel het. Hy was 'n produktiewe skrywer wat geglo het die Afrikaners moet ook deur middel van die geskrewe woord opgevoed word. Hy was redakteur van die joernaal Elips, wat hy in 1857 opgerig het, en deur die oprigting saam met kollegas van die maatskaplik-godsdienstige koerant De Volksvriend het hulle toegang tot 'n wye kring lesers gehad. Hy was ook medestigter van die koerant De Volksbode in 1877.
Hy was 'n jonger broer van prof. N.J. Hofmeyr. Ds. Hofmeyr is in Desember 1861 getroud met Anna Georgine Morgan, 'n dogter van ds. George Morgan. Uit die huwelik is ses kinders gebore, onder wie die sakeman en kultuurleier W.A. Hofmeyr. Die oudste seun was Henry John Hofmeyr, die Randse pionier, prokureur, opvoedkundige en vooraanstaande figuur in die openbare lewe.
Jay Park
Jay Park is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Mr. Idol (2011) en Hype Nation 3D (2014), en in die televisiereeks Running Man (2010).
Kelly Stables
Kelly Stables (gebore 26 Januarie 1978) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Pride and Prejudice (2003) en The Ring Two (2005), en in die televisiereekse Two and a Half Men (2003) en W.I.T.C.H. (2004).
Sondagsrivier
Die Sondagsrivier (Engels: Sundays River) is in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Die rivier ontspring naby die Kompasberg, vloei deur Graaff-Reinet en Jansenville, deur die Suurberge, verby Colchester en mond uit in Algoabaai. Die rivier se totale lengte is 480 km. Die Darlingtondam is geleë in die rivier. Die vernaamste sytakke is die Groot-Rietrivier, Coerneyrivier en Vogelrivier (Voëlrivier). Die Sondagsrivier dreineer onder andere die Kamdeboo area. Dit is die vinnigste vloeiende rivier in Suid-Afrika.
Die Sondagsrivier is ook deel van die Oranjerivierprojek. Water word vanaf die Gariepdam oorgeplaas via die Oranje-Visriviertonnel na die Groot-Visrivier en dan via kanale na die Darlingtondam. Van hier word dit na Gqeberha gepomp.
Die Benede-Sondagsriviervallei is bekend vir sitrusboorde wat hier verbou word en lewer ongeveer 'n kwart van Suid-Afrika se sitrusoes.
Strategiese bestuur
Die term strategies staan in die algemeen nie gelyk aan langtermyn nie, alhoewel strategiese planne dikwels oor 'n langer tydperk uitgevoer word. Vanweë die groot ooreenkomste met nou verwante ekonomiese vakgebiede soos produkbeleid en die groot betekenis wat die belangegroepe binne 'n organisasie aan die onderwerp heg, korrespondeer strategiese bestuur in baie opsigte met die term sakebestuur.
Nederlandse Geloofsbelydenis
Die Nederlandse Geloofsbelydenis (NGB, Latyn: Confessio Belgica) is in 1561 opgestel deur Guido de Brès.
Strategiese bestuur
Strategiese modelle en pioniersbeginsels
Gewoonlik kan alle strategiese instrumente na 'n bepaalde skrywer en een van sy boeke teruggevoer word. Dikwels het ook maatskappye pionierswerk in dié vakgebied gedoen.
Nederlandse Geloofsbelydenis
Die regsinnige Christelike belydenis van die Nederlandse kerke wat die hoofinhoud van die leer in verband met God en die ewige saligheid van siele insluit.
In 'n tyd van groot vervolging van Protestantse Kerke is hierdie Belydenisskrif deur Guido de Bres opgestel. Dit was in die jaar 1561 in die Suidelike Nederlande (vandag België). Verskeie Sinodes in die 16de eeu asook die Nasionale Sinode van Dordrecht (1618-1619) het dit as een van die Belydenisskrifte van die Gereformeerde Kerke aanvaar.
Ford Prefect
Die Ford Prefect was 'n motor wat van 1938-1961 deur die Ford Motormaatskappy in die Verenigde Koninkryk vervaardig is.
Die volgende modelle is vervaardig:
Katharina Reiss
Katharina Reiss (gebore op 17 April 1923) is ’n Duitse taalkundige en vertaalkundige. Haar werke is belangrik op die gebied van die vertaalkritiek. Sy is ’n voorstander van die skopos-teorie.
Hormoonsiekte
Verskeie hormoonsiektes kan weens versteurings in die hormoonbalans of van die liggaam ontwikkel. Gewoonlik word daar te veel of te min van 'n bepaalde hormoon geproduseer. Die rede hiervoor kan by die hormoonproduserende kliere self lê of dit kan toegeskryf word aan versteurings in die sintese van die regulerende hormone van die hipofise. 'n Te lae hormoonproduksie kan behandel word deur die hormone of derivate daarvan as medisyne te gebruik. By oormatige hormoonproduksie is dit soms nodig om 'n deel van die klier wat vir die te hoë produksie verantwoordelik is, te verwyder.
Inleiding
Afwykings in hormoonproduksie kan in enigeen van die hormoonproduserende kliere voorkom en tot 'n groot aantal siektetoestande lei. Daar kan óf te veel, óf te min van 'n bepaalde hormoon gesintetiseer word. By 'n primêre hormoonafwyking is die fout geleë in die klier wat betrokke is by hormoonproduksie. Indien 'n ander proses egter daarby betrokke is, word van 'n sekondêre afwyking gepraat. Laasgenoemde het veral betrekking op defekte van die hipofise (pituïtêre klier), waar die hormone afgeskei word wat die produksie van ander hormone stimuleer.
In die hormoonbalans speel die sogenaamde terugvoermeganisme dikwels 'n belangrike rol. Hierdie meganisme berus daarop dat hormoon A die sintese van hormoon B stimuleer, terwyl B die sintese van A sal rem. Sodoende word verseker dat A en B altyd in 'n sekere ewewig met betrekking tot mekaar voorkom. In gevalle waar hormoonafwykings voorkom, kan die aard van die versteuring dikwels geïdentifiseer word deur die terugvoerreaksie van buite af te beïnvloed. Wanneer hormoon A toegedien word en daar word meer van hormoon B geproduseer, dui die stimulasietoets daarop dat die B-produserende klier normaal werk. As hormoon B toegedien word en die sintese van A word daardeur gerem, dui dit daarop dat die A-produserende klier normaal reageer op die terugvoerreaksie. 'n Gewas of ander defek in hierdie klier sou 'n versteuring van die remmingstoets meegebring het. Dit is dikwels moeilik om die aanwesigheid van die hormone self in die bloed aan te dui. In sulke gevalle word metaboliese afbraakprodukte van die hormoon in die bloed of urine geanaliseer.
Skildklierhormoonsiektes
Hipertiroïdisme is 'n toestand wat gekenmerk word deur ooraktiwiteit van die skildklier. In hierdie toestand word daar te veel van die skildklierhormoon tiroksien afgeskei. Hierdeur word die metaboliese tempo van die liggaam verhoog en pasiënte met dié siekte is gejaag, sweet baie, het 'n vinnige polsslag, verloor massa en het las van diarree.
Die siekte het sy oorsprong daarin dat te veel van die tiroïedstimulerende hormoon (TSH) in die hipofise gevorm word. Ander stowwe kan egter ook die skildklier aktiveer, soos byvoorbeeld die langwerkende tiroïedstimuleerder (LATS), 'n gammaglobulien met 'n struktuur baie soos dié van 'n teenliggaam.
'n Ander siekte wat met hipertiroïdisme geassosieer word, is die sogenaamde Basedow se siekte. Dit word gekenmerk deur 'n abnormale uitpeuling van die oë (eksoftalmos).
'n Tekort aan skildklierhormone (hipotireose) kan te wyte wees aan 'n tekort aan die tiroïedstimulerende hormoon (TSH), of dit kan dui op onvoldoende skildklierwerking. Hipotireose lei tot miksedeem, 'n siekte wat gekenmerk word deur 'n algemeen verspreide onderhuidse ophoping van vloeistof in die sellulêre weefsels. Ander simptome van hipotireose is 'n stadige pols, traagheid, 'n droë vel, oormassa en hardlywigheid. 'n Aangebore vorm van hipotireose wat tot vertraagde liggaamlike ontwikkeling by kinders lei, staan bekend as kretinisme.
Net soos by hipertiroïdisme is die skildklier by hipotireose dikwels vergroot. So 'n kropgeswel (struma) kom voor in gevalle waar die hipofisehormone die skildklier herhaaldelik bly aktiveer sonder dat die skildklier 'n genoegsame hoeveelheid hormoon kan produseer. 'n Tekort aan skildklierhormone kan deur middel van medisyne, veral deur die toediening van tiroksien, verlig word.
Paratiroïedhormoonsiekte
'n Tekort aan paratormoon, 'n hormoon van die paratiroïedklier, lei tot 'n toestand wat as hipoparatiroïdisme bekend staan. Dié toestand word gekenmerk deur 'n afname in die hoeveelheid kalsium in die bloed. Dit lei daartoe dat die spiere en senuwees oorgevoelig word vir prikkelings, wat spierkrampe en spastiese sametrekkings (tetanie) tot gevolg het. Paratormoon is net in beperkte omstandighede geskik as 'n medisyne en om dié rede word veral kalk en vitamien D gebruik om die kalsiumtekort aan te vul. Hiperparatiroïdisme, dit wil sê 'n oormaat paratormoon, kom ook voor. Kenmerke van dié siekte is dat te veel kalsium aan die beenstelsel onttrek word. Hierdeur word die bene sagter en breek hulle maklik. Die verhoogde kalsium in die bloed lei tot spierverslapping en gee ook aanleiding tot nierstene.
Bynierhormoonsiektes
Soms is die derde groep van bynierskorshormone, die androgene, in oormaat aanwesig. Dit kan ontstaan as gevolg van 'n aangebore ensiemafwyking. By seuns kan dit aanleiding gee tot vervroegde puberteit en by meisies tot die ontwikkeling van sekere manlike kenmerke (virilisme). Pasiënte met 'n tekort aan hierdie hormone ondervind oormatige soutverlies, vermoeidheid, lae bloeddruk en 'n swak weerstand teen siektes. Ook kan daar 'n toestand ontwikkel wat as Addison se siekte bekend staan en waarvan die simptome 'n bruin pigmentasie van die huid en slymvliese is. Dit word veroorsaak deur 'n pigmentstimulerende hormoon wat deur die hipofise afgeskei word en waarvan die produksie normaalweg gerem word deur 'n hormoon van die bynierskors. Dié siekte kan behandel word deur die hormone as medisyne toe te dien.
Rafael Correa
Rafael Vicente Correa Delgado (Spaans: [rafaˈel βiˈsente koˈre.a ðelˈɣaðo]; * 6 April 1963 in Guayaquil, Cantón Guayas, Ecuador) het tussen 15 Januarie 2007 en 24 Mei 2017 as president van Ecuador gedien. Buiten dit was hy die leier van die sosialistiese party Alianza PAIS (AP).
Hormoonsiekte
Geslagshormoonsiektes
Wanneer daar by seuns te min gonadotrope hormone deur die hipofise uitgeskei word, het dit verminderde sekresie van die geslagshormone tot gevolg
(hipogonadisme). Dié probleem kan lei tot onderontwikkeling van die testis en gebrekkige geslagsontwikkeling. Indien daar in 'n stadium ná puberteit te min van die hormone geproduseer word, kan dit aanleiding gee tot simptome soos 'n afname in die geslagsdrang, veranderings in die stemtoon en haargroei op die liggaam. Dié hormoontekort kan met behulp van medikasie aangevul word. By meisies het 'n tekort aan geslagshormone 'n soortgelyke remmende uitwerking op die geslagsontwikkeling en op aspekte soos menstruasie. As die tekort aan vroulike geslagshormone later voorkom, kan menstruasie verdwyn en kan 'n mate van virilisme voorkom. In die oorgangsjare (menopouse) speel hierdie prosesse 'n veel minder belangrike rol. Vroulike hormone word, ook waar nodig, as medisyne gebruik om die tekort aan te vul.
Pankreashormoonsiektes
Die bekendste siekte is suikersiekte of diabetes mellitus, wat die gevolg is van 'n tekort aan of 'n gebrek in die werking van insulien. Die hormoon se primêre funksie is om die seldeurlaatbaarheid vir glukose te verhoog en 'n gebrek daaraan het tot gevolg dat glukose moeilik opgeneem word. Dit gee aanleiding tot 'n hele reeks metaboliese versteurings met betrekking tot die afbreek van stowwe soos glikogeen, vette en proteïene. Een van die kenmerke van die siekte is juis massaverlies. Dié siekte is dikwels oorerflik. Die behandeling vereis gewoonlik 'n spesifieke dieet met of sonder insulien as medikasie.
Hipofisehormoonsiektes
Afwyking van die produksie van die hipofisehormone ACTH, TSH, LH en FSH het ŉ direkte invloed op die hormoonproduksie in onderskeidelik die bynierskors, skildklier en geslagsorgane. Oormatige produksie van die groeihormoon, wat deur die hipofisevoorlob afgeskei word, lei by kinders tot reusegroei, terwyl dit by volwassenes lei tot die oormatige groei van liggaamsdele soos die voete, hande, neus, tong en lippe. Dit kan ook tot 'n verdikking van die huid en 'n vergroting van inwendige organe aanleiding gee.
'n Tekort aan groeihormoon by kinders veroorsaak dwerggroei. Op 'n latere leeftyd het dit minder ernstige gevolge. 'n Ander siektetoestand word veroorsaak deur 'n tekort aan ADH, die antidiuretiese hormoon. Dit lei daartoe dat wateruitskeiding deur die niere nie gerem word nie.
Die siektetoestand wat hiermee gepaard gaan, staan bekend as diabetes insipidus en word gekenmerk deur oormatige urineproduksie, tot 15 liter per dag.
Kayla Ewell
Kayla Ewell (gebore 27 Augustus 1985) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Fired Up! (2009) en The Creatress (2018), en in die televisiereekse Freaks and Geeks (1999) en The Vampire Diaries (2009).
Peet Malan
Herkoms en jeug
Die gesin het in 1937 na Johannesburg verhuis, waar ds. Malan eers die Laerskool Jubileum in Mayfair-Wes bygewoon het en daarna aan die Hoërskool D.F. Malan in Crosby gematrikuleer het, sowat vyf jaar voor die operasangeres Marita Napier, toe nog Marita Jacobs.
Gemeentebediening
Nadat hy in 1960 sy teologiese studie aan die Teologiese Skool Potchefstroom voltooi het, is hy in 1961 in sy eerste gemeente, Noordrand, bevestig. Sy en sy vrou, Mienie Geyer, ’n onderwyseres met wie hy in sy eerste jaar in die bediening getroud is nadat hulle jare lank ’n studenteverhouding gehad het, sê eerste pastorie het op die hoek van ’n blomplaas gestaan. Van sy eerste gemeente was hy ook die eerste predikant, want Noordrand het pas op 27 November in die vorige jaar afgestig van Florida, Krugersdorp en Linden. Sy uitgestrekte arbeidsveld het gestrek van Fairland af oor Honeydew tot anderkant Lanseria by Renosterspruit en daarvandaan tot by die Sterkfonteingrotte, alles noord van die Wes-Rand. Die gemeente het omtrent om die helfte uit lidmate van Florida en Krugersdorp bestaan. Die twee groepe was gekonsentreer onderskeidelik by Wilgespruit en Muldersdrift. Noordrand het 'n kerkgebou by Wilgespruit van Florida geërf wat vir buitedienste en katkisasie gebruik is.
In 1976 het die gesin, wat aangeroei het tot vier kinders, Jaco, Johan, Annalie en Marius, na die gemeente Ficksburg verhuis, maar net vir 18 maande, want op 5 Julie 1977 is ds. Malan oorlede terwyl hy en sy gesin vakansie aan Natal se Suidkus gehou het. Hy het blykbaar verdrink.
Waardering
Ds. J. Venter skryf in die Almanak van die GKSA vir 1977: "Ons dink met groot dankbaarheid terug aan die mooi werk wat ds. Malan deur God se genade verrig het. Werk wat hy met die uiterste getrouheid en nougesetheid gedoen het. Hy was ’n stil soort mens maar tog (aan) die voorpunt om leiding te gee op die kerklike en kulturele akker. Daarby was hy steeds student en besig met sy Th.M.-graad. Ons het as studentemaats ’n lojale vriend begrawe; iemand wat altyd intens belang gestel het in die wel en wee van sy naaste."
Volgens oorlewering het die lidmate van die ander kerke in sy dienstyd op Dordrecht gesê: "Wys my 'n Christen en ek wys julle ds. Malan."
Origami
Origami is die Japannese kuns van papiervou. Die woord is afgelei van Japannees ori "vou" en kami "papier". Gewoonlik word vierkantige velle papier gebruik, wat sonder hulpmiddels soos 'n skêr of kleefstof tot driedimensionele motiewe gevou word. Bekende tradisionele origamimotiewe sluit diere soos die kraanvoël tsuru en voorwerpe soos die helmhoed kabuko in.
Gereformeerde kerke in Suid-Afrika
Die Gereformeerde kerke in Suid-Afrika is 'n versameling van Calvinistiese kerkgroepe in Suid-Afrika wat bestaan uit:
Kollektief word daar na die (Ned.) Gereformeerde Kerk (NG Kerk), die (Ned.) Hervormde Kerk (NH Kerk) en die Gereformeerde Kerke (in Suid-Afrika) (GKSA) as die Drie Susterskerke verwys.
Wiesloch
Wiesloch is 'n stad Duitsland, in die noorde van Baden-Württemberg, en is 13 kilometers geleë suid van Heidelberg.
Na Weinheim, Sinsheim en Leimen is dit die vierde-grootste stad in die Ryn-Neckar gebied en vorm die sentrum van die boonste area van Heidelberg met sy buur-dorp Walldorf. Die volgende stede en dorpe val ook in die Wiesloch area; Dielheim, Malsch, Mühlhausen, Rauenberg en Sankt Leon-Rot.
Geografie
Wiesloch is geleë aan die voet van Odenwald, gedeeltelik in die Ryn-vallei en gedeeltelik in Kraichgau.
Vyf strome vloei op die grens van Wiesloch: Leimbach, Gauangelbach, Waldangelbach, Ochsenbach en Maisbach.
Pongolarivier
Die Pongolarivier (Engels: Pongola River, Portugees: Rio Pongola) ontspring net oos van Wakkerstroom op die Hoëveld en dreineer 'n gebied van 8 000 km². Die rivier vloei dan ongeveer 300 km oos. Nadat dit deur Pongolapoort in die Lebomboberge vloei, swaai die rivier noord, sluit aan by die Maputorivier, steek die grens met Mosambiek oor en mond uit in die Indiese Oseaan as die Maputorivier.
In Zoeloe beteken die naam 'trog' na aanleiding van die diep poele met steil kranse langs die rivier. Die Pongolapoortdam is in die rivier.
Shelley Fabares
Shelley Fabares (gebore 19 Januarie 1944) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Girl Happy (1965) en in die televisiereekse Matinee Theatre (1955), The Donna Reed Show (1958), en Coach (1989).
Tatarstan
Tatarstan (volle naam die Republiek Tatarstan; Russies: Респу́блика Татарста́н, Respoeblika Tatarstan; Tartaars: Татарстан Республикасы, Tatarstan Respoeblikasi) is ’n republiek (’n deelgebied) van Rusland in die Federale Distrik Wolga. Die hele Tatarstan met sy hoofstad, Kazan, is bekend vir die vreedsame saambestaan van Christene en Moslems.
Dit grens aan Kirof-, Oeljanofsk-, Samara- en Orenburg-oblast, Mari El, Oedmoertië, Tsjoewasjië en Basjkortostan. Die oppervlakte is 68 000 km2 en volgens die Russiese sensus van 2010 is die inwonertal 3 786 488.
Die republiek het sterk kulturele bande met die buurstaat Basjkortostan. Die amptelike tale is Tataars en Russies.
Geskiedenis
Die eerste bekende georganiseerde staat binne die grense van Tatarstan was Wolga-Bulgarye (omstreeks 700-1238). Dié staat het handelsbande dwarsdeur Binne-Eurasië, die Midde-Ooste en die Oosseestreek gehad en het sy onafhanklikheid behou ondanks druk deur volke soos die Chasare, Kiëf-Roes en die Koemane-Kiptsjake. Islam is omstreeks 922 deur sendelinge uit Bagdad na die streek gebring.
Wolga-Bulgarye is eindelik laat in die 1230's verslaan deur die Mongoolse magte van Batoe Khan. Die inwoners, wat vermeng geraak het met die Goue Horde se Kiptsjakiessprekende volke, het as die "Wolga-Tatare" bekend geword. In die 1430's het die streek weer onafhanklik geword as die basis van die khanaat Kazan.
thumb|links|’n Antieke moskee in Tatarstan. Die khanaat is in die 1550's deur die troepe van Iwan die Verskriklike verower, met Kazan wat in 1552 beset is. Baie Bulgare is gedwing om Christene te word en kultureel te verrussies. Katedrale is gebou en die Russiese regering het die oprig van moskees verbied. Dié verbod is eers in die 18de eeu deur Katharina die Grote opgehef.
In 1921 tot 1922 het ’n groot hongersnood weens oorlogskommunisme gelei tot die dood van sowat 2 miljoen Wolga-Tatare, sowat die helfte van die bevolking. Etniese Russe is daarna gestuur om die streek te bevolk en dit het daartoe gelei dat Tatare eindelik minder as 50% van die bevolking uitgemaak het. Die Al-Russiese Tataarse Sosiale Sentrum (VTOTs) het die Verenigde Nasies gevra om die Tataarse hongersnood van 1921 as volksmoord op Moslemse Tatare te veroordeel.
thumb|links|240px|Die destydse Russiese president, [[Dmitri Medwedef, in 2011 in Tatarstan.]]
De facto-onafhanklikheid (1990-2002)
Op 30 Augustus 1990 het Tatarstan homself onafhanklik verklaar en in 1992 het Tatarstan ’n referendum oor ’n nuwe grondwet gehou. Sowat 62% van dié wat gestem het, het gestem vir die grondwet, waarin Tatarstan ’n soewereine staat genoem word. Die Russiese konstitusionele hof het die referendum egter ongrondwetlik verklaar. In die Russiese grondwet van 2002 is Tatarstan gedefinieer as deel van die Russiese Federasie.
Op 20 Desember 2008, in reaksie op Rusland se erkenning van Abchasië en Suid-Ossetië, het die Milli Mejlis van die Tataarse Volk Tatarstan onafhanklik verklaar en die VN se goedkeuring gevra. Die VN en Russiese regering het egter albei die versoek geïgnoreer. Op 24 Julie 2017 het die outonomie-ooreenkoms van 1994 tussen Moskou en Kazan verval, en dit het Tatarstan die laaste republiek van Rusland gemaak wat sy spesiale status verloor het.
Koninklike Maleisiese Lugmag
Die Koninklike Maleisiese Lugmag (Engels: Royal Malaysian Air Force), is die lugvaarttak van die Maleisiese gewapende magte.
Die RMAF se hoofdoel is lugverdediging en lugoorheersing van Maleisiese grondgebied. Die mag beskik oor 'n unieke mengsel van moderne Amerikaans-, Europees- en Russies-geboude vliegtuie.
Stacey Q
Stacey Q (gebore 30 November 1958) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Return of the Living Dead (1985), One Man Force (1989), en Citizens, en in die televisiereeks The Facts of Life (1979).
Goelag
Goelag (Russies: ГУЛАГ) was in die Sowjet-era die administrasie wat verantwoordelik was vir die bestuur van die land se gevangenekampe. Later is die naam ook vir die kampe self gebruik.
Daar was minstens 476 aparte kampkomplekse, wat elk uit honderde of tot duisende individuele kampe bestaan het. Daar word geskat dat daar op enige gegewe tydstip sowat 5-7 miljoen gevangenes was. Een uit elke vyf mans is in die twintigerjare na Goelag-kampe gestuur. Sowat 10% van hulle kon jaarliks gesterf het. Die wreedste van die kampkomplekse was waarskynlik die drie noord van die Noordpoolsirkel by Kolima, Norilsk en Workoeta.
Hoewel daar baie politieke gevangenes was, was die meeste aangehoudenes nie-politieke gevangenes. Mense is na Goelag-kampe gestuur vir sulke klein oortredings soos wegbly van die werk sonder 'n verskoning, klein diefstalle of die vertel van 'n anti-regeringsgrap.
Moderne gebruik
Hoewel Goelag aanvanklik die afkorting was vir die administrasie wat die kampe bestuur het (Главное управление исправительно-трудовых лагерей; "Hoofadministrasie vir straf- en arbeidskampe") het die naam later sinoniem geword met die Sowjet-stelsel van kampe en tronke vir dwangarbeid, onder meer arbeidskampe, strafkampe, kriminele en politieke kampe, vroue- en kinderkampe en transitokampe. Uiteindelik het Goelag verwys na die hele onderdrukkingstelsel, insluitend die arrestasies, ondervragings, vervoer (dikwels in onverhitte beestrokke), dwangarbeid, die skeiding van families en verbanning. Die term se moderne gebruik is nie beperk tot die Sowjetunie nie; dit word ook dikwels gebruik vir byvoorbeeld die "Noord-Koreaanse Goelag".
Die woord is nie juis in Russies gebruik om na die stelsel of die kampe self te verwys nie. In Russies word gewoonlik gepraat van "die kampe" (Russies: лагеря; lagerja) of "die sone" (Russies: зона; zona). Die amptelike term, "korrektiewe arbeidskamp", is op 27 Julie 1929 deur die politburo van die Kommunistiese Party van die Sowjetunie voorgestel vir amptelike gebruik in die plek van die term konsentrasiekamp, wat tot in daardie datum algemeen gebruik is.
In Stalin se tyd
Die Goelag-administrasie is in 1930 gestig om die talle kampe en gevangenisse in die Sowjetunie te bestuur. Die eerste strafkampe is al in 1918 tydens die Kommunistiese bewind gestig onder leiding van Wladimir Lenin. Tot 1929 was daar egter geen sprake van 'n ten volle georganiseerde struktuur nie. Die kamp op die Solowjetski-eilande was toe nog die enigste ware georganiseerde kamp. Op 27 Junie 1929 het die politburo die oekase aanvaar "oor die gebruik van veroordeelde misdadigers vir arbeid", waarmee die basis vir die Goelag gelê is. In die besluit is aanbeveel dat 'n netwerk kampe in afgeleë gebiede opgerig word waar gevangenes sal help om natuurlike hulpbronne te ontwikkel. Dit sou aanvanklik 'n klein netwerk kampe wees met 'n maksimum van 50 000 gevangenes. Op 1 Januarie 1930 was daar egter al 180 000. Die gevolg was dat 'n aantal projekte vinnige aangepak is om werk aan almal te verskaf, soos die bou van die Witsee-Oossee-kanaal en Moskou-kanaal en die aanlê van die Baikal-Amoer-spoorlyn.
Die meeste mense is tydens die bewind van Josef Stalin na die kampe gestuur. Meer as 18 miljoen mense was moontlik in 1929–1953 Goelag-gevangenes, terwyl nog miljoene ander tydens die bevolkingsverskuiwings van die Sowjetunie na afgeleë dele van die land gestuur is.
Volgens amptelike statistieke van die Russiese regering in 1993 was daar in 1939, dus kort ná die periode van die Groot Suiwering, 2 022 976 mense in die Goelag-kampe. 'n Wetsartikel oor vyandelike bedrywighede teen die staat, die berugte Artikel 58, het dit moontlik gemaak om feitlik enigiemand te arresteer as "vyand van die volk". Dit het ware politieke teenstanders en geestelikes ingesluit, maar ook byvoorbeeld sogenaamde klassevyande (soos mense van adellike afkoms), seëlversamelaars (weens verdagte belangstelling in die buiteland), gestremdes en oorlogsgevangenes wat tydens die Tweede Wêreldoorlog dwangarbeid in Nazi-Duitsland moes verrig (weens hulp aan die vyand). Sekere volke wat in die pad gestaan het van Russifikasie moes dit veral ontgeld, soos die Baltiese volke en Wes-Oekraïners. Ná die Poolse veldtog is honderdduisende Pole uit die ooste van Pole, wat deur Rusland beset is, na die Goelag gestuur.
Meer as 'n miljoen Goelag-gevangenes is in die Tweede Wêreldoorlog "vrygelaat" om in die Rooi Leër te dien.
Hoewel die kampe 'n belangrike rol in die Sowjet-ekonomie gespeel het vanweë onder meer die herwinning van delfstowwe en die bou van kanale en stede, was die omstandighede in die kampe beroerd. Die gevangenes het nie genoeg kos en klere gekry nie, hulle is mishandel en sommige is gedryf tot hulle dood neergeslaan het.
Ná Stalin
Ná die dood van Stalin in 1953 is meer as die helfte van die Goelag-gevangenes vrygelaat. Dié wat tot vyf jaar of korter gevonnis is, het in 1953 kollektiewe amnestie gekry; in die praktyk het dit beteken dat veral gewone misdadigers vrygelaat is. In 1954 is ook groot getalle politieke gevangenes vrygelaat, al is hulle dikwels gedwing om vir nog 'n paar jaar in die omgewing van die kampe te bly.
Die vrylatings, gepaardgaande met massa-rehabilitasie, het vinnig toegeneem ná Nikita Chroesjtsjof se veroordeling van Stalinisme in sy toespraak op die 20ste Kongres van die Kommunistiese Party in Februarie 1956.
Cheyenne
Cheyenne is die hoofstad en grootste stad van die Amerikaanse deelstaat van Wyoming. Die stad is in 1867 gestig. Dit is ook die administratiewe sentrum van die distrik Laramie. Cheyenne het 'n bevolking van sowat 53 011 mense (grootstadsgebied 81 607).
Goelag
Ná Stalin
Die Goelag-administrasie is in 1960 amptelik ontbind en die bestuur van die kampe het daarna onder die KGB geval. Volgens onlangse ramings wat gebaseer is op argiefdokumente was tussen 28 miljoen en 50 miljoen mense die een of ander tyd van hul lewe in die kampe tydens die periode van Stalinisme.
Cheyenne
Cheyenne se byname is Magic City of the Plains, Capital City en The Frontier City''.
Goelag
Toestande
Leef- en werktoestande in die Goelag het baie verskil na gelang van tyd, plek en die impak van ander gebeurtenisse – internasionaal (soos die Tweede Wêreldoorlog) én landwyd (soos droogtes en hongersnood, tekorte, vlae van terreur en die hoeveelheid mense in die kampe). Die meeste van die gevangenes het egter die grootste deel van die tyd gely weens te min kos en klere, oorbevolking, koue, hitte, swak gesondheid en geen of min gesondheidsorg. Die meeste moes harde fisieke werk verrig. Die vlak van meganisasie was in die kampe laer as in die res van die land: gereedskap was dikwels primitief en as daar masjiene was, was hulle maar dun gesaai. Amptelik vasgestelde werkure was meestal langer en af dae minder as vir gewone Sowjet-werkers. Plaaslike kamp-administrateurs het ook dikwels die amptelike werkure verleng.
Cheyenne
Klimaat
Die klimaat van Cheyenne is halfdor.
Goelag
Toestande
Benewens 'n groot aantal strawwe vir gevangenes wat geweier het om te werk (en ander wat soms eenvoudig te swak was om hul kwotas te haal), was daar 'n paar maniere om die gevangenes aan te spoor om produktiwiteit te verhoog. Dit sluit in geldelike bonusse (sedert die vroeë 1930's) en die betaling van lone (sedert 1950), die verkorting van vonnisse asook voorkeurbehandeling en voorregte vir die produktiefste werkers.
'n Stelsel wat in al die kampe gebruik is om gevangenes te motiveer, was gestandaardiseerde "voedingskale": Die grootte van 'n gevangene se daaglikse kosrantsoen het afgehang van die persentasie van sy kwota wat hy voltooi het. Hoewel dit baie gevangenes aangespoor het, het dit ook soms die teenoorgestelde uitwerking gehad: talle wat nie hul kwotas kon haal nie, het al hoe meer verhonger en uiteindelik gesterf.
Die volgende was die kostoelating vir 'n no. 1-gevangene in 1948 (per persoon per dag, in gram):
Onmiddellik ná die Duitse inval van die Sowjetunie in Junie 1941 het die toestande in die kampe drasties versleg: werkkwotas is vergroot, kosrantsoene verklein en daar was geen mediese voorraad nie. Dit het die sterftesyfers laat styg totdat die toestande aan die einde van die oorlog begin verbeter het.
Kulturele invloed
Die Goelag-tydperk het dekades lank geduur en dermiljoene mense op die een of ander manier beïnvloed. Die kulturele inpak daarvan was enorm.
Die memoires van onder andere Aleksander Dolgoen, Aleksandr Solzhenitsyn, Warlam Sjalamof en Eugenia Ginzburg het die simbool van weerstand in die Sowjet-gemeenskap geword. In hul boeke, veral dié van Solzhenitsyn, word die Sowjet-volk skerp veroordeel omdat hulle die Goelag toegelaat het, maar dis ook 'n getuigskrif vir die moed en volharding van die mense wat vonnisse uitgedien het.
Geskrifte deur Goelag-gevangenes
Baie verhale van Goelag-gevangenes is ná die Tweede Wêreldoorlog gepubliseer.
Huidige situasie
Mense woon steeds in sommige van die kampe. Die groot afsondering van baie kampe, soos dié om die stad Workoeta en in die Kolima om Magadan, maak vervoer duur en die gebrek aan alternatiewe lei daartoe dat baie oudgevangenes in die gebiede gebly het en soms steeds in die barakke woon.
Vir redelike klein oortredings word ook soms lang strawwe opgelê. In Sentraal-Asië word baie mense steeds opgesluit weens "bedrywighede teen die staat".
Die Russiese organisasie Memorial beskou dit as sy taak om gebeurtenisse van die Goelag neer te pen om die herinneringe daaraan lewend te hou.
Clathrina primordialis
Clathrina primordialis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel.
Koninklike Noorweegse Lugmag
Die Koninklike Noorweegse Lugmag (Engels: Royal Norwegian Air Force), is die lugvaarttak van die Noorweegse gewapende magte.
Woodwardse bosbontrokkie
Die Woodwardse bosbontrokkie (Batis fratrum) is 'n sangvoël wat aan die familie Platysteiridae behoort. Dit is 'n amper-endemiese, gelokaliseerde standvoël in woude langs die oostelike kusvlakte. In Engels staan die voël bekend as die Woodward's Batis.
Identifikasie
Die voël is 11 cm lank en weeg 12 gram en is beperk tot laagland en kuswoude. Albei geslagte het 'n dofgeel getinte bors en geen swart borsrand nie. Die wyfie het 'n dofgeel (nie wit nie) vlerkstreep en die mannetjie het 'n wit (nie dofgeel nie) keel en ryker oogkleur. Die wyfie het 'n dofgelerge vlerkstreep teenoor die van die Kaapse bosbontrokkie.
Biografie van Salvador Dalí
Salvador Dalí was 'n Spaanse kunstenaar en een van die belangrikste skilders van die 20ste eeu. Sy lewensloop begin met sy geboorte op 11 Mei 1904, in Katalonië, Spanje, alhoewel daar 'n paar gebeurtenisse vóór sy geboorte plaasgevind het wat tot sy bestaan gelei het.
Sy moeder: Felipa Domènech Ferrés
Felipa Domènech Ferrés (1874 – 6 Februarie 1921) was die moeder van die surrealistiese kunstenaar Salvador Dalí. Felipa Domenech was die eerste kind van Anselm Domenech Serra, wat in 1887 op sewe-en-veertig jarige ouderdom gesterf het, en Maria Anna Ferres Sadurni. Haar vader was 'n kramery invoerder wat ekstensief in Frankryk gereis het. Felipa se geboorte is in 1877 gevolg deur die van haar broer Anselm en haar suster Catalina in 1884.
Felipa Domènech is op 29 Desember 1900 met Dalí se vader, Salvador Dalí i Cusí, 'n middelklas-advokaat en notaris, in Barcelona in die Nuestra Senora de la Merced kerk getroud. Die egpaar het in Figueres gewoon en Felipa, was na 'n paar weke na die huwelik reeds verwagtend met hulle eerste kind, Salvador Dalí se ouer broer, wat ook Salvador genoem is. Die eerste Salvador is op 12 Oktober 1901 gebore. Hy sterf egter op 1 Augustus 1903 aan gastro-enteritis, nege maande voor die geboorte van die beroemde kunstenaar op 11 Mei 1904. Felipa skenk in 1907 geboorte aan die kunstenaar se suster Anna Maria. Op vyfjarige ouderdom het Dalí se ouers hom na sy broer se graf geneem en aan hom vertel dat hy die reïnkarnasie van sy broer was, iets wat Dalí mettertyd begin glo het. Ana Maria sou die model wees vir baie van Dalí se skilderye totdat hy sy vrou Helena Diakonova, wat as "Gala" sou bekend staan, ontmoet het. Ana Maria het in 1949 'n boek gepubliseer met die titel Salvador Dali, Visto Por Su Hermana (Dalí Soos Gesien Deur sy Suster). Die uitgee van die boek sou tot 'n breuk in die verhouding tussen broer en suster lei aangesien Ana Maria se biografie nie ooreengekom het met Dalí se eie weergawe wat hy versigtig gekonstrueer het nie.
Felipa Domènech was afkomstig uit 'n gesien wat versierde waaiers, dosies en ander objets d'art verkoop het. Na haar huwelik met Salvador Dalí i Cusí het sy opgehou om in die familiebesigheid te werk maar sou haar jong seun amuseer deur was figure uit gekleurde kerse te maak. Sy het ook sy kreatiwiteit ondersteun en was blykbaar trots op dié se kindertekeninge.
Felipa was 'n vrome katoliek, terwyl Dalí se vader 'n geswore ateïs was. Dalí sou aanvanklik sy vader se oortuiginge aanneem. Hoewel hy nooit besonder godsdienstig sou word nie het hy later godsdienstige temas in sy kuns gebruik. In 1958 is hy 'n ontmoeting met Pous Pius XII gegun waartydens hy 'n klein replika van Die Madonna van Lligathawe oorhandig het. Hy het ook probeer om pouslike toestemming te kry om met sy metgesel Gala Eluard te trou en van tyd tot tyd nagmaal bygewoon.
Felipa Domenech sterf op 6 Februarie 1921 aan kanker. Haar man en Dalí se vader, Salvador Dalí i Cusí, trou die volgende jaar met haar jonger suster Catalina.
Die jong Dalí, wat toe slegs 16 was, is diep getref deur Felipa se dood. In sy outobiografie skryf hy: "Dit was die grootste terugslag wat ek in my lewe ondervind het, ek het haar aanbid. . . . Ek het aan myself belowe dat ek my moeder uit die dood en lotsbestemming sou gryp met die swaarde van lig wat eendag wild om my glorieryke naam sou skyn!" Agt jaar na haar dood sou hy egter 'n buitelyn van Christus in 'n inktekening skets waaroor hy woorde sou krap waarin hy skryf oor spoeg op sy moeder se portret. Dalí se bedoeling was egter waarskynlik om 'n antigodsdienstige stelling te maak eerder as om sy moeder te beledig. Sy vader was egter erg verontwaardig en het hom sy huis belet.
Sy vader: Salvador Dalí i Cusí
Salvador Dalí i Cusí (25 Oktober 1872 – 21 September 1950) was die vader van die beroemde kunstenaar Salvador Dalí.
Salvador Dalí i Cusí was die oudste seun van Gal Josep Salvador en Teresa Cusi Marco. Sy jonger broer Rafael Narciso Jacinto is op 23 Januarie 1874 gebore. Hy het ook 'n suster, Aniceta Francisca Ana, gehad wat op 25 Julie 1871 gebore is, maar voor hy gebore is, gesterf het. Salvador Dalí i Cusí se moeder, Teresa Cusi Marco, was reeds getroud toe sy en Gal Josep Salvador begin uitgaan het. Die dogter en twee seuns is dan ook buite die eg gebore en die egpaar het eers getrou nadat Teresa se vervreemde man, Pedro Berta, twee maande na Rafael Narciso Jacinto gebore is, oorlede is. Dit is egter van die nageslagte weerhou.
Salvador Dalí i Cusí en sy broer is op die visserdorpie Cadaques, Opper-Emporda in Katalonië, gebore en het tot hy tien was daar gebly. Omstreeks 1881 het Gal Dali die gesin egter na Barcelona laat trek; oënskynlik omdat hy die tramuntana nie meer kon verdra nie. Die tramuntana was 'n hewige Noordewind wat deel was van die lewe in Opper-Emporda. 'n Ander rede vir die verhuising, was moontlik dat Salvador, wat toe tien was, in September 1882 met sy bachillerato (baccalaureat) moes begin wat slegs moontlik was aan 'n sekondêre staatskool. In Barcelona het Gal Dali die meeste van sy geld op die aandelebeurs belê. Nadat die beurs in duie gestort het en Gal groot geld verloor het, pleeg hy in April 1886 op ses-en-dertig-jarige ouderdom selfmoord.
Die broers Salvador en Rafael het hulle aangesluit by ondersteuners van 'n federale bedeling vir Katalonië en was vurige voorstanders van die Katalaanse taal. Albei was ook uitgesproke anti-kerklike ateïste. Salvador het veertig jaar later sy standpunt tydens die Spaanse Burgeroorlog verander waarna hy 'n vurige Katoliek geword het. Die broers het hulle Katalaanse passie aan hulle kinders, Salvador Dalí Cusi, Salvador en Anna Maria Dalí en hulle niggie, Rafael se dogter Montserrat Dali.
Op 29 Desember 1900 trou Salvador Dalí i Cusí met Felipa Domènech Ferrés, die dogter van 'n krameryinvoerder in Barcelona in die Nuestra Senora de la Merced-kerk. Die egpaar het in Figueres gewoon en Felipa, was na 'n paar weke na die huwelik reeds verwagtend met hulle eerste kind, Salvador Dalí se ouer broer, wat ook Salvador genoem is. Die eerste Salvador is op 12 Oktober 1901 gebore. Hy sterf egter op 1 Augustus 1903, nege maande voor die geboorte van die beroemde kunstenaar op 11 Mei 1904. Felipa skenk in 1907 geboorte aan die kunstenaar se suster Anna Maria. Op vyfjarige ouderdom het Dalí se ouers hom na sy broer se graf geneem en aan hom vertel dat hy die reïnkarnasie van sy broer was, iets wat Dalí mettertyd begin glo het. Ana Maria sou die model wees vir baie van Dalí se skilderye totdat hy sy vrou Helena Diakonova, wat as "Gala" sou bekend staan, ontmoet het. Ana Maria het in 1949 'n boek gepubliseer met die titel Salvador Dali, Visto Por Su Hermana (Dalí Soos Gesien Deur sy Suster). Die uitgee van die boek sou tot 'n breuk in die verhouding tussen broer en suster lei aangesien Ana Maria se biografie nie ooreengekom het met Dalí se eie weergawe wat hy versigtig gekonstrueer het nie.
Salvador Dalí i Cusí se vrou Felipa Domenech sterf op 6 Februarie 1921 aan kanker. Hy trou die volgende jaar met haar jonger suster Catalina Domènech Ferrés.
In die somer van 1929 ontmoet die jonger Salvador Dalí sy toekomstige vrou en lewensmaat, Helena Diakanoff Devulina, beter bekend as Gala. Gala was op die stadium getroud met Paul Éluard. Salvador Dalí i Cusí was ontsteld oor die verhouding wat tussen Gala en die jonger Dalí ontwikkel het en sy seun se eksentrieke gedrag, dat hy om beskryf het as "'n verdorwe seun waarop jy nie vir enige iets kan vertrou nie". Salvador Dalí i Cusí verban sy kunstenaarseun permanent uit die familiehuis.
In 1948 is Salvador Dalí i Cusí met sy dogter Anna Maria versoen.
Vroeë lewe
Dalí is gebore op 11 Mei 1904, 08:47 v.m. (MGT) in die dorp Figueres, in die Empordà-streek naby die Franse grens in Katalonië, Spanje. Dalí se ouer broer, ook genaamd Salvador (*12 Oktober 1901), het nege maande tevore op 1 Augustus 1903 aan gastro-enteritis gesterf. Sy vader, Salvador Dalí i Cusí, was 'n middelklas-advokaat en notaris. Salvador Dalí i Cusí is op 29 Desember 1900 met Dalí se moeder Felipa Domenech getroud in Barcelona in die Nuestra Senora de la Merced kerk. Op vyfjarige ouderdom het Dalí se ouers hom na sy broer se graf geneem en aan hom vertel dat hy die reïnkarnasie van sy broer was, iets wat Dalí mettertyd begin glo het. Van sy broer het Dalí gesê: "...[ons] het op mekaar gelyk soos twee druppels water, maar ons het verskillende weerkaatsings gehad" en "hy was tien teen een 'n eerste weergawe van myself, maar te veel in die absolute voorgestel".
Dalí se moeder het in 1921 aan borskanker gesterf. Volgens Dalí was sy moeder se dood "die grootste terugslag wat ek in my lewe ervaar het. Ek het haar aanbid . . . ek kon myself nie versoen met die verlies van 'n wese op wie ek staatgemaak het om die onvermydelike vlekke op my siel onsigbaar te maak nie". Na haar dood het Dalí se pa met sy oorlede vrou se suster getrou (Dalí se tante dus). Dalí het nie wrokgevoelens jeens dié huwelik gekoester nie, aangesien hy 'n groot liefde en respek vir sy tante gehad het.
Madrid en Parys
Dalí het in 1922 na die Residencia de estudiantes ("studentewoning") in Madrid verhuis en daar aan die San Fernando-skool vir skone kunste gestudeer. Met 'n slanke figuur en 'n lengte van 1,72 meter is Dalí as eksentriek beskou met sy lang hare en die dra van 'n jas, sykouse en kniebroeke wat 'n eeu terug in die mode was. Dit was egter sy skilderye, waarin hy met kubisme geëksperimenteer het, wat sy medestudente se aandag die meeste getrek het. In hierdie vroeë kubistiese werke blyk dit egter dat hy die beweging nie heeltemal verstaan het nie. Die teorie word ondersteun deurdat sy enigste inligting rakende die kubistiese beweging afkomstig was van 'n paar artikels uit tydskrifte en 'n katalogus wat aan hom gegee is deur Pichot. Daar was ook geen ander kubistiese skilders in Madrid in hierdie tyd nie.
Dalí is in 1926 geskors van die akademie, kort voor sy eindeksamens, na hy verklaar het dat geen lid van die fakulteit bekwaam genoeg is om hom te eksamineer nie. Uit die foutlose, realistiese Mandjie met brood (1926), blyk dit dat Dalí egter teen die tyd reeds sy verfvaardighede bemeester het. Hy het in dieselfde jaar sy eerste besoek aan Parys gebring, waar hy Pablo Picasso ontmoet het. Dalí het Picasso aanbid en was self ook reeds gunstig aan Picasso beskryf deur Joan Miró. Namate Dalí sy eie styl ontwikkel het, is 'n aantal van sy werke die daaropvolgende paar jaar sterk deur Picasso en Miró beïnvloed.
Sommige aspekte van Dalí se werk wat hom sy hele lewe sou by bly was reeds merkbaar in die 1920's. Dalí het enige en alle invloede van alle kunsstyle wat hy kon vind, verorber en dan werke geproduseer wat strek van akademies klassieke werke tot die werke wat as avant-garde beskryf is, somtyds in verskillende werke en somtyds gekombineerd. Uitstallings van sy werke in Barcelona het baie aandag getrek en 'n mengsel van lof en verwarde debatte van die kritici.
Dalí het 'n flambojante snor gekweek, wat deel van sy ikoniese beeld sou word: 'n invloed van die snor van die sewentiende-eeuse Spaanse meesterskilder Diego Velázquez.
1929 tot die Tweede Wêreldoorlog
Dalí het in 1929 saam met die surrealistiese filmregisseur Luis Buñuel gewerk aan die kort film, Un chien andalou ("'n Andalusiese hond"). Hy was hoofsaaklik verantwoordelik om Buñuel te help skryf aan die draaiboek. Dalí sou later beweer dat hy meer betrokke was by die verfilming, maar dié bewering word nie ondersteun deur ander destydse vertellings omtrent die projek nie. Hy het ook in daardie jaar sy muse, inspirasie en toekomstige vrou, Gala, ontmoet. Gala is gebore as Helena Dmitrievna Deluvina Diakonova, 'n Russiese immigrant wat elf jaar ouer as Dalí was. Met hul ontmoeting was sy egter reeds getroud met die surrealistiese digter Paul Éluard. Dalí het ook in 1929 belangrike professionele uitstallings gehad en het homself amptelik by die surrealistiese groep kunstenaars in die Montparnasse-kwartier in Parys aangesluit (alhoewel sy werk reeds swaar deur surrealisme beïnvloed was vir die afgelope twee jaar). Die surrealiste was opgewonde oor wat Dalí die "paranoïese-kritiese metode" genoem het: om toegang tot die onderbewussyn te verkry vir beter kunssinnige kreatiwiteit.
In 1931 het Dalí een van sy bekendste werke geskep, La persistencia de la memoria of "Die volharding van herinnering". Die werk is bekend vir sy surrealistiese beelde van sagte, verwelkte sakhorlosies. Die algemene interpretasie van die werk is dat die sakhorlosies die nosie dat tyd rigied en deterministies is, afkraak. Hierdie denkwyse word ook ondersteun deur ander beelde in die skildery, soos 'n wyd-uitgebreide landskap en die miere en vlieg wat die ander horlosies verorber.
Dalí het ook in die tydperk 'n vriend van die geskiedkundige en wetenskaplike Alexandre Deulofeu geword.