cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Angola
Etimologie
Die naam "Angola" is afgelei van die titel Ngola van die konings van Ndongo, 'n oos van Luanda geleë vasalstaat van die historiese Koninkryk Kongo. Die Portugese het hierdie benaming oorgeneem en later vir die hele gebied gebruik, wat hulle wou koloniseer.
Demografie
Die bevolking bestaan hoofsaaklik uit Ovimbundu (37%), Kimbundu (25%) en Bakongo (13%). Daarbenewens bly sowat 2% Mestizo en 1% Europeërs in die land. Portugees is die mees verspreide taal in Angola en word deur sowat 71% van die bevolking gebesig. Belangrike inheemse tale sluit in Umbundu (23%), Kikongo (8%), Kimbundu (8%) en Chokwe (6,5%).
Geografie
Angola het 'n groot binnelandse plato wat skerp daal na 'n smal kusvlakte aan die Atlantiese Oseaan. Dit is die 22ste grootste land ter wêreld (na Niger) met 'n oppervlakte van 1 246 700 km². Dit is vergelykbaar in grootte met Mali en is amper twee keer so groot soos die Amerikaanse deelstaat Texas of vyf keer so groot soos die Verenigde Koninkryk.
Angola word begrens deur Namibië in die suide, Zambië in die ooste, die Demokratiese Republiek van die Kongo in die noordooste en die Atlantiese Oseaan in die weste. Die eksklawe Cabinda grens ook aan die Republiek van die Kongo in die noorde. Angola se hoofstad Luanda lê aan die Atlantiese kus in die noordweste van die land.
Provinsies
Angola bevat 18 provinsies (Portugees: províncias, eenvoud – província):
Hierdie 18 provinsies is verdeel in in 157 Municípios en 618 comunas.
Murray Janson
Murray Janson (18 Julie 1928 - 23 Mei 2002) was ’n Suid-Afrikaanse teoloog. Hy was ’n professor in Teologie aan UNISA. Hy was ook ’n leraar van die Nederduits Gereformeerde gemeente Lynnwood in Pretoria. Verder het hy ’n briewerubriek, Sake van die Hart, in die Huisgenoot, ’n gewilde Suid-Afrikaanse tydskrif, behartig waarin mense veral sielkundige vrae aan hom kon stel.
Gondi
Gondi (गोंडी, Gōndi) of Koytor (खौइ़तौल़ु) is 'n suid-sentrale Drawidiese taal wat deur sowat 2,98 miljoen Gondi's gebesig word, veral in die Indiese deelstate Madhya Pradesh, Gujarat, Telangana, Maharashtra, Chhattisgarh, Karnataka, Andhra Pradesh en in aangrensende gebiede van ander deelstate. Alhoewel dit die moedertaal van die Gondi's is, besig net een vyfde van die Gondi's hierdie taal, waardeur dit van uitsterwing bedreig word. Gondi beskik oor 'n ryk letterkunde, waarvan byvoorbeeld huweliksliedjies en vertellings.
Orectolobiformes
Orectolobiformes is 'n vis-orde wat hoort tot die klas Elasmobranchii.
Hendrik Susan
Hendrik Susan (4 Mei 1903 – 26 April 1963) was 'n orkesleier en violis wat in vyf Afrikaanse rolprente opgetree het. Hy was onder andere Mimi Coertse se begeleier in haar beginjare. Hy het vroeg in die dertigerjare sy eerste plate gemaak. Die trekklavierspeler Nico Carstens het op 19-jarige ouderdom by sy orkes aangesluit en in 1950 sy eie orkes gestig.
Diskografie
En vele ander.
Erica azaleifolia
Erica azaleifolia is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
Cornelia Swart
duimnael|regs|180px|Cornelia Swart, née De Klerk.
Cornelia Wilhelmina Swart (plaas Kanneboskroon, distrik Winburg, Oranje-Vrystaat, 22 Desember 1903 – Bloemfontein, 24 Maart 1986) was Suid-Afrika se eerste staatspresidentsvrou.
Cornelia Swart was ’n dogter van D. de Klerk. Sy het haar skoolopleiding aan die Oranje Meisieskool, Bloemfontein en Rosenhof op Stellenbosch ontvang. Sy is op 2 Desember 1924 met C.R. Swart getroud. Een seun en een dogter is uit hul huwelik gebore. Haar liefhebbery was boerdery.
Janet Adair
Janet Adair (7 Januarie 1901 – 1 Oktober 2005) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent The Crooked Dagger (1919).
Le Monde
Le Monde ([lə mɔ̃d]; "Die Wêreld") is 'n Franse dagblad wat op versoek van Charles de Gaulle (as die destydse voorsitter van die Provisionele Regering van die Franse Republiek) op 19 Desember 1944, kort ná die bevryding van Parys, deur die joernalis, uitgewer en voor-oorlogse verslaggewer van die dagblad Le Temps, Hubert Beuve-Méry, gestig is en sedert sy eerste uitgawe ononderbroke op elke namiddag verskyn het - behalwe vir die uitgawe van 4 April 2008 wat weens 'n staking nie uitgegee kon word nie.
Le Monde word onder Frankryk se mees gesiene dagblaaie gereken (naas Libération en Le Figaro) en is die belangrikste publikasie wat deur die La Vie-Le Monde-groep uitgegee word. Die koerant se webtuiste is op 19 Desember 1995 geloods. Die aanlyn-uitgawe is in 2010 agter 'n betaalmuur geplaas. In 2018 was sy gemiddelde sirkulasie 302 624 per uitgawe waarvan sowat 20 000 eksemplare in die buiteland verkoop word. Dikwels is dit die enigste Franse dagblad wat in nie-Franssprekende lande maklik verkrygbaar is.
Van begin af het Hubert Beuve-Méry daarop aangedring dat Le Monde as redaksioneel onafhanklike medium sonder regeringsubsidies uitgegee moes word. Danksy 'n beleid van akkurate nuusdekking het die lesersgetal in die eerste jaar van sy publikasie reeds meer as 150 000 beloop. In die volgende dekades het Le Monde voortgegaan om nasionale en wêreldnuus in diepte te dek en te ontleed. Aangesien redakteurs en verslaggewers in die algemeen vry is om hul eie standpunte uit te spreek (dikwels word redaksionele tekste van twee kommentare met uiteenlopende standpunte voorsien), is daar geen unieke ideologiese vertrekpunt vir Le Monde se verslaggewing nie. Nogtans word die dagblad se politieke standpunte dikwels as effens links van die sentrum gekategoriseer. Le Monde word verbind met 'n soms ietwat ingewikkelde narratiewe styl wat veral by intellektueles aanklank vind.
Le Monde moenie verwar word met die maandelikse nuusblad Le Monde diplomatique nie. Alhoewel 51 persent van dié publikasie in besit van Le Monde is, is dit redaksioneel onafhanklik.
Elf (vis)
'n Elf (Pomatomus saltatrix) is 'n vis wat aan beide kante van die Atlantiese Oseaan voorkom. In Suider-Afrika kom die vis voor van Valsbaai tot by Mosambiek, asook by Madagaskar. Dit kom ook wyd voor by Oman, die Middellandse See, Nieu-Seeland, Australië en die Maleisiese skiereiland. In Engels staan die vis ook oor die algemeen bekend as elf maar in KwaZulu-Natal word die vis shad genoem.
Voorkoms
Die vis is groenerig aan die bokant en silwer aan die onderkant. Die vis word tot 1,2 m lank en weeg dan 15 kg.
Habitat en gewoontes
Die vis leef in kuswater; die onvolwasse vissies en die volwasse visse word soms ook in riviermondings gevind. Die vis is 'n dodelike roofvis wat beïndruk met sy spoed en vaardigheid en is gewild as 'n besonderse sportvis onder hengelaars. Die naam saltatrix beteken dansende meisie na aanleiding van sy gewoonte om uit die water te spring as hy prooi jag of as hy gevang word.
Dit is 'n vleisetende en vraatsugtige vis met skerp tande wat leef op skole makriel, harder en sardyne. Wanneer dié vis vreet jaag hulle skole visse en word beserk; hulle val die skole in groepe aan, swem deur die skool en byt en hap na links en regs amper soos haaie of varswater piranhas. Die volwasse visse vreet hoofsaaklik vis en ook garnale en tjokka. Die onvolwasse visse vreet 'n verskeidenheid skaaldiere, vis en koppotiges (kefalopodes).
Gedurende die winter migreer die Elf van die suidkus tot by KwaZulu-Natal waar die wyfies kuit skiet gedurende September tot Desember. Die pelagiese larwes word dan deur die Agulhasstroom suidwaarts geneem waar die onvolwasse vissies hul eerste jaar deurbring; in riviermondings en digby die strand.
Hengelvis
Die vis se tande is so skerp dat 'n hengelaar sy vingers kan oopsny tot op die been indien hy nie versigtig is wanneer die hoek uit die vis se bek gehaal word nie. Elwe mag nie tussen 1 Oktober en 30 November in Suid-Afrika gevang word nie, om sodoende die populasie te beskerm in broeityd.
Die vis is eetbaar vars of gerook. Die vleis word egter vinnig sag en kan nie lank gebêre word nie. Die vis moet onmiddellik gebloei en in ys geplaas word na dit gevang is.
Maxine Alton
Maxine Alton (1886 – 16 Junie 1954) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Coney Island (1928), Devil Dogs (1928), Linda (1929), en Call of the Circus (1930).
Erica azorica
Erica azorica is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is endemies aan die Asore.
Frank-Walter Steinmeier
Frank-Walter Steinmeier (* 5 Januarie 1956 in Detmold, Noordryn-Wesfale) is 'n Sosiaal-Demokratiese Duitse politikus wat sedert 19 Maart 2017 die amp van twaalfde bondspresident van Duitsland beklee.
Stortradio
duimnael|Stort CD & Radio met 'n horlosie
Mervyn LeRoy
Mervyn LeRoy (15 Oktober 1900 – 13 September 1987) was 'n Amerikaanse regisseur, vervaardiger, en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Wizard of Oz (1939), Random Harvest (1942), Quo Vadis (1951), en Gypsy (1962).
Stortradio
'n Stortradio, badkamerradio of badradio is 'n waterdigte radio wat met batterye werk en in die badkamer of ander nat plekke gebruik kan word. Party het ook 'n laserplaatspeler en/of 'n horlosie. Badradio's het gewoonlik nie oorfoonsokke of wisselstroompoorte nie; dit voorkom elektriese kortsluitings en skokke. Om dieselfde rede word eksterne lugdrade ook vermy.
Matsumoto Yamaga FC
Matsumoto Yamaga FC (松本山雅FC) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Nagano Prefektuur, Japan.
Stortradio
Die eerste fabriekmatige stortradio is in 1985 deur Andrew R. Mark, van Stamford, Connecticut, gepatenteer. Die produk is deur Salton Inc. bemark, met die handelsnaam Wet Tunes.
Daar is verskillende ontwerpe; party kan aan 'n pyp of handdoeklat hang, terwyl ander aan die stortmuur of -deur kan vassuig. Die stortradio's kan analoog of digitaal wees. Onlangs is wateraangedrewe en opwenradio's vervaardig wat sonder batterye kan werk.
NG Sinode van Midde-Afrika
Die Sinode van Midde-Afrika het in 1957 as derde streeksinode van die Transvaalse Kerk tot stand gekom en in 1963 ’n onafhanklik sinode geword binne die verband van die Algemene Sinode van die Nederduitse Gereformeerde Kerk.
Geskiedenis
Tydens die Algemene Sinode van 1974 is die gemeentes in Zambië aan die Vrystaat en in Oos-Afrika aan Noord-Transvaal teruggegee. Tydens die Algemene Sinode 1978 is Malawi aan die Vrystaat (Lusaka) oorgegee en word Francistown by 'n te stigte sinode in Botswana ingeskakel, sodat Midde-Afrika toe net uit Zimbabwiese gemeentes bestaan het.
Inlywing by Noordelike Sinode
Die laaste moderator was ds. Dion van Dyk. In 2003, kort voor die Sinode van Midde-Afrika as ’n ring by die Sinode van Noord-Transvaal ingelyf is, het die sinode uit 16 gemeentes bestaan nadat Dutch Reformed Church in Zambia weer deel van die sinode geword het.
Die laaste leraars was di. J.G. Haasbroek, Dion van Dyk, M.J.D. Beukes, C.H. Hoffman, G.A. Breytenbach, P. Joubert, P.F. Janse van Vuuren, W.A. Pieters en Frans Maritz, saakgelastigde. Die totale getal belydende lidmate was 1 625, vergeleke met 2 000 in 1990, 5 585 in 1978 en 7 631 in 1972. Hoewel talle gemeentes jare laas getalle ingestuur het, het die totale getal lidmate in die Ring van Midde-Afrika teen 2012 waarskynlik tot minder as 1000 gedaal. Terwyl daar in 2003 nog nege leraars in Zimbabwe was, was daar in 2012, soos trouens sedert omstreeks 2008, net Breytenbach, Haasbroek, Beukes en Van Vuuren oor. Maritz is oorlede, Van Dyk is na Pretoria, Pieters is leraar in ’n ander kerkgenootskap, Hoffman is bestuurder van die Christelike Oudiovisuele Aksie (CAVA) in Harare en Joubert is van 2005 af ’n leraar aan die Oos-Rand. Van die oorspronklike 19 gemeentes in Zimbabwe was daar net 12 oor.
In 'n boodskap aan die Noordelike Sinode, wat in die nuusbrief "Verskil" van 16 April 2010 geplaas is, skryf ds. Johan Haasbroek dat gerugte die ronde doen oor hernieude probleme in Zimbabwe, maar dat die situasie kalm is. Hy beaam dit in 'n onderhoud op die Kaapse radiostasie Kfm en sê lidmate het goed aangepas en dat hy vol vertroue is die NG Kerk in Zimbabwe sal oorleef.
Gemeentes van Sinode van Midde-Afrika
duimnael|regs|200px|Ds. S.P. Olivier het die geskiedenis van die Sinode tot omstreeks 1950 saamgevat in Ons Kerk in Rhodesië. Gemeentes in kursief bestaan nie meer nie.
Zambië:
Zimbabwe:
Kenia en Tanzanië:
Sandy Park
Sandy Park is ’n rugbystadion en konferensiesentrum in Exeter, Engeland, met sitplek vir 12 500 mense. Dit is die tuisveld van Exeter Chiefs wat sedert die 2010/11-seisoen in die Aviva Premierskap deelneem. Die klub het in 2006 na Sandy Park geskuif van hul vorige tuisveld, County Ground.
Sandy Park is een van 13 stadions waar wedstryde tydens die Rugbywêreldbeker 2015 gespeel is. Drie wedstryde van spanne in Poele C en D is op Sandy Park gespeel: Tonga teen Namibië, Namibië teen Georgië en Italië teen Roemenië.
’n Wedstryd tussen die Engeland Saxons en die Ierland Wolfhounds is op 28 Januarie 2012 op Sandy Park gespeel waarin die Saxons met 23–17 gewen het.
Squaliformes
Squaliformes is 'n vis-orde wat hoort tot die klas Elasmobranchii.
Die volgende families is deel van die orde Squaliformes:
Uwe Gronostay
Uwe Gronostay (25 Oktober 1939 – 29 November 2008) was 'n Duitse koordirigent en komponis.
Hy is in Hildesheim gebore en het grootgeword in Braunschweig. Hy was reeds op die ouderdom van 15 die orrelis van die Jakobikirche. Hy het kerkmusiek studeer in Bremen en was die kerkmusikant, orrelonderwyser en ook 'n vryskutwerknemer vir Radio Bremen.
In 1972 is hy aangestel as direkteur van die RIAS Kammerchor. Hy was ook van 1982 tot 2002 die dirigent van die Philharmonischer Chor Berlin, en van 1987-98 die dirigent van die Nederlandse Kamerkoor in Amsterdam.
Hy was 'n professor in koorleiding in Frankfurt, en later van 1989 tot 2003 werksaam by die Hochschule der Künste in Berlyn.
Lumangwe-waterval
Die Lumangwe-waterval is die grootste waterval in die binneland van Zambië. Dit lyk baie op die Victoria-waterval.
Dit lê in die Kalungwishirivier, by 9° 31′  30″  suid en 29°  22′  0″  oos en 82km noordwes van die dorp Kawambwa in die Luapula-provinsie. In die reënseisoen (April-Mei) styg die stuifwater 100m die lug in. Die val het ‘n hoogte van 35m en is minstens 100m wyd.
Stroomaf van die Lumangwe-val is daar ‘n hele ry valle en stroomversnellings, naamlik die Kabwelume-waterval, die Chipempe-val, die Kundabwika-val en die Mumbulumaval. Daarna vloei die water van die Kalungwishirivier in die Mweru-meer.
Die plaaslike bevolking vertel dat die afstand van 5km tussen die Lumanwe- en die Kabwelume-waterval die tuiste is van die Gees van die Groot Slang met die naam Lumangwe.
Hierdie waterval is afgeleë en moeilik bereikbaar. Van die pad tussen Mporokoso en Kawambwa loop ‘n swak grondpad noordwes na die val.
Selma Archerd
Selma Archerd (gebore 26 Februarie 1926) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Lethal Weapon (1987), Scrooged (1988), Die Hard (1988), en Lethal Weapon 3 (1992).
African Security Congress
Die African Security Congress (ASC) is 'n Suid-Afrikaanse politieke party wat gestig is om hul te beywer vir die belange van private sekuriteitswagte, en veral vir die regering om sekuriteitswagte direk in diens te neem. Die stigter van die party is Teboho Motloung. In November 2017 is die voormalige ANC-politikus Makhosi Khoza, wat uit die ANC bedank het nadat sy 'n beroep gedoen het op Jacob Zuma om te bedank, genooi om by die party in 'n leierskapskapasiteit betrokke te wees, en het sy by 'n optog by die veiligheidswagte aangesluit in Germiston. Sy het egter nie verder betrokke geraak by die party nie. Die party het aan die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2019 deelgeneem.
Kabwelume-waterval
Dit bestaan uit drie sterk kleiner watervalle en is 6 km stroomaf van die Lumangwe-waterval. As daar baie water in die rivier is, maar die valle 'n besonderse halfsirkel. Weens die toestand van die paaie is die waterval moeilik bereikbaar. Daar is 'n plan om hier hidroëlektriese krag op te wek.
NG gemeente Port Elizabeth
duimnael|320px|links|Die kerkgebou, 2016.
duimnael|regs|320px|Ds. [[Georg Hofmeyr|Georg Wilhelm Stegmann Hofmeyr en sy vrou was die pastoriepaar van 1909 tot 1914.]] duimnael|links|320px|Port Elizabeth se moederkerk, een van [[Wynand Louw se eerste kerkontwerpe. 'n Toring is later aangebou.]] duimnael|regs|170px|Ds. Antonie Christoffel Stegmann, leraar van 1915 tot 1924. duimnael|links|210px|Die gemeente het in 1957 'n Halfeeufees-Gedenkboek uitgebring ter viering van sy vyftigjarige bestaan. duimnael|regs|160px|Ds. Frank William Liebenberg, leraar van 1923 tot 1928. duimnael|regs|250px|Dr. F.J. Minnaar was net leraar hier van 1933 tot 1934 toe hy na [[NG gemeente Port Elizabeth-Noord|Port Elizabeth-Noord vertrek as dié dogtergemeente se eerste leraar.]] duimnael|regs|160px|Ds. [[Attie van Wijk was medeleraar van 1946 tot 1949. Hy was daarna tot 1958 leraar van die NG gemeente Rondebosch, waar ds. J.W. Hanekom ook leraar was, van 1957 tot 1959.]] duimnael|regs|160px|Ds. J.W. Hanekom was medeleraar van Port Elizabeth se moedergemeente van 1950 tot 1953. duimnael|regs|160px|Ds. S.A. Opperman, leraar van 1953 tot 1957. duimnael|regs|160px|Ds. Jacobus Claasen, medeleraar van 1952 tot 1953 en toe eerste leraar van Noordeinde, 'n dogtergemeente van Port Elizabeth, tot 1958. duimnael|regs|300px|Met die gemeente se eeufees in 2007 het ds. T.L. Wait 'n gedenksteen by die ingang onthul.
Die NG gemeente Port Elizabeth is die oudste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die stad Port Elizabeth, hoewel dit eers in 1907 gestig is. Die gemeente het in 2013 sowat 500 belydende lidmate gehad.
Croydon, Gauteng
Croydon is 'n voorstad in suidwestelike Kemptonpark, in die Oos-Rand, Gauteng. Volgens die 2011-sensus het Croydon 'n bevolking van 5 223 gehad.
NG gemeente Port Elizabeth
Agtergrond
As 'n stigting van die Britse nedersetters van 1820, het Port Elizabeth as 'n suiwer Britse stad ontwikkel; daar was nooit, soos byvoorbeeld in Kaapstad, 'n tydperk waarin die Hollandse of Afrikaanse gees hier oorheersend was nie. Die platteland om Kaapstad het Afrikaans gebly, maar weens genoemde gebeurtenis in 1820, was die omgewing van Port Elizabeth vir 'n groot deel Engels. Tog het die stad se vroeë welvaart in die eerste plek afgehang van die Afrikaners. "Die Baai" was die grootste uitvoerhawe vir die wol van 'n aansienlike gebied van die Kaapkolonie en die Vrystaat, en het die vernaamste deel van sy inkomste uit hierdie bron getrek. Nietemin, ten spyte van hierdie noue band, was die Afrikaners hier vreemdelinge. Vir 'n lang tyd was daar geen Afrikaanse wolmakelaar of handelaar nie; al die winste het in die sak van nie-Afrikaners gegaan.
Eers in die twintigste eeu het 'n klein insypeling van Afrikaners in die Baai begin. Die eerste gemeente is dan eers in 1907 gestig, maar met net 220 lidmate, wat meestal uit verarmdes bestaan het. Die eerste leraar moes in 'n ou pakhuis kom woon. Die nywerheidsontwaking ná die Eerste Wêreldoorlog in 1918 het egter veral Port Elizabeth bevoordeel, want naas handelstad het dit ook 'n fabriekstad geword.
Die verwoestende droogtes ná 1920 het honderde Afrikaners van die platteland verdryf en hulle gedwing om in Port Elizabeth se fabrieke 'n heenkome te kom soek. Hier het hulle spoedig aanpasbaarheid by die industriële lewe getoon met die gevolg dat hulle as arbeiders besonder gewild was en in groot getalle opgeneem is. Waarskynlik het geen ander stad in Suid-Afrika so 'n snelle aanwas van Afrikaners gehad nie.
Aanvoorwerk
In 1901 het sy begin met 'n Sondagskool en biduurkring, op 7 Desember 1903 in samewerking met ds. Murray Jooste (toe nog 'n Kweekskool-student) 'n Strewerstak, en op 8 Oktober 1905 'n Kinderkranstak. In al hierdie werksaamhede, wat dekades lank standgehou het, en in soveel meer wat later ook deur haar ywer begin is, het sy jare later nog steeds 'n lewende belangstelling getoon, en in 1952 het sy op 75-jarige leeftyd nog intensief meegedoen. In 'n groot mate "auntie" Meyburgh saam met wyle ds. Daniël Jozua Pienaar van die NG gemeente Uitenhage, stewige fondamente van die NG Kerk in Port Elizabeth gelê.
Op 17 April 1907 is die gemeente Port Elizabeth van Uitenhage as 'n aparte, maar hulpbehoewende gemeente met ongeveer 220 lede afgestig. Byna twee jaar daarna, op 7 Julie 1909, word ds. G.W.S. Hofmeyr as eerste leraar in die St. Columbus Presbiteriaanse Kerk bevestig. Destyds het die NG Kerk nog geen eiendomme in Port Elizabeth gehad nie, behalwe die erf in Geardstraat waar die kerk, toe omtrent vensterhoogte, vandag nog staan.
Eerste treë
Vir die behoeftige gemeente is op kollektetoere geld ingesamel deur ds. Hofmeyr. Die hoeksteen van hierdie kerkgebou, die eerste wat deur die later bekende argitek, Wynand Louw, na voltooiing van sy studies in die buiteland in Suid-Afrika ontwerp is, is in April 1908 gelê, en die gebou is op 31 Desember 1909 ingewy.
Ná 'n vrugbare en grondleggende bediening van vyf en 'n kwart jaar, word ds. Hofmeyr in 1915 deur ds. A.C. Stegmann opgevolg. In sy dienstyd is grond vir 'n kerksaal en pastorie langs die kerkgebou verkry, 'n klein saaltjie in Sidwell gebou en die kerkgebou van die huidige gemeente Port Elizabeth-Sentraal met behulp van die Algemene Armesorgkommissie aangekoop.
Sy opvolger was ds. F.W. Liebenberg, in wie se tyd die kerkgebou in Bullenstraat aangekoop is en die pastorie in Middelstraat gebou is. Ds. J.T. Maartens is as medeleraar bevestig in 1927. Ds. Liebenberg vertrek en die gemeente Pienaar (Port Elizabeth-Sentraal) word afgestig.
Verdere uitbreiding
Die Dagbreekskool in Sidwell word vir kerklike doeleindes aangekoop, die ruim Ebenesersaal met sy pragtige kantore gebou (mej. Meyburgh lê die hoeksteen). In 1933 word die dogtergemeente Port Elizabeth-Noord met 1 369 lidmate afgestig. Di. F.J. Minnaar (later dr.) en W.A. Landman tree intussen as hulp op. Ds. J.T.M. de Jongh van Arkel was van 1937 af die medeleraar en ds. L.P. Spies van 1938 af. As hulpleraars het di. S. Murray en J. Visser gedien.
Later is die saalkerk, Eendragsaal en pastorie in Kensington gebou, wat die kern sou vorm van nog 'n afstigting, die gemeente Kensington, op 5 Maart 1945. Ds. B. Leuvennink was derde medeleraar in 1943.
Ds. A.J. van Wyk jr. was medeleraar van 1946 tot 1949. In Januarie 1950 staan di. Leuvennink en J.W. Hanekom saam as medeleraars en vind verbouing en verfraaiing van kerkgebou plaas.
Kabardino-Balkarië
Kabardino-Balkarië (Russies: Кабардино-Балкария; Kabardies: Къэбэрдей-Балъкъэр Республикэ; Karatsjai-Balkaries: Къабарты-Малкъар Республика, Qabartı-Malqar Respublika) is ’n outonome republiek (’n deelgebied van Rusland) in die Noord-Kaukasus. Dit word begrens deur Georgië, Noord-Ossetië, Karatsjai-Tsjerkessië en Stawropol-krai. Die hoofstad is Naltsjik. Die gebied is gestig op 5 Januarie 1936.
In die verre suidweste van Kabardino-Balkarië is die hoogste berg van Europa, die Elbroes (5 642 m).
Geografie
Die republiek word grotendeels beslaan deur die Kaukasus-gebergte. In die noorde kom vlaktes voor.
Berge
Die hoogste berge is:
Brasiliaanse Taalbeweging
Die Brasiliaanse Taalbeweging is die beweging wat hom vir Brasiliaanse Portugees as kultuurtaal beywer het.
Kabardino-Balkarië
Riviere
Die grootste riviere is:
Brasiliaanse Taalbeweging
Eie Taal Gedagte
Teen die einde van die 19de eeu, ontsnap Brasilië nie aan die opkomende taalromantisering van die omgangstaal, wat in talle lande gewoed het nie. Die Academia Brazileira de Letras is juis gestig gedurende 1896/7, met as doel die herkodifisering van Portugees vir die Brasiliane. Die begeerte onder Brasiliane om 'n eie inheemse kultuurtaal te skep, was brandend groot. Die opkoms van nasionalisme onder die Brasiliane, het tot gevolg gehad dat selfs 'n woord soos 'Portugees' vermy was. Nuwe terme is gebruik, soos o idioma nacional of a língua nacional (die nasionale taal), of a língua Brasileira (die Brasiliaanse taal) om te verwys na die Nuwe Taal van Brasilië.
Kabardino-Balkarië
Mere
Daar is sowat honderd klein mere in die republiek. ’n Paar van hulle is:
Brasiliaanse Taalbeweging
Eie Taal Gedagte
In 1922 kom modernisme in Brasilië tot bloei, onder die musici, historici, digters, skrywers en skilders. Hierdie beweging wou die Brasiliaanse volk losmaak van Europa en die Europese kultuur. Skrywers en digters het begin om baie woorde in die algemene spreektaal, wat aan Indiaans ontleen is, op te neem in hul werke. Met hierdie poging is gerebelleer teen die gewoonte in Brasilië, om korrekte Portugees te gebruik. Die Brasiliaanse spreektaal en volksmusiek is deur die kunstenaars aangeprys en die 'stywe' Portugese skryftaal is op die agtergrond gedruk.
Kabardino-Balkarië
Bevolking
Kabardino-Balkarië is na twee volke genoem: die Kabardiërs (48% in 1989), wat die Noordwes-Kaukasiese taal Kabardies praat en in die steppe-agtige ooste woon, en die Balkare (9,4%), wat ’n Turkse taal praat en in die bergagtige weste woon. Albei tale word ook saam Karatsjai-Balkaries genoem. Albei volke is Islamities. Altesaam 32% van die bevolking was in 1989 Russies en Russies is die derde amptelike taal van die republiek.
Brasiliaanse Taalbeweging
Die Taal
Die spreektaal in Brasilië verskil, soos ook te verwagte is, van die Portugese spreektaal. Die invloei van miljoene anderstalige immigrante moes 'n invloed uitoefen op die omgangstaal. São Paulo het alleen tussen 1890 en 1900 sowat 340,000 Italiaanse immigrante opgeneem.
Kabardino-Balkarië
Geskiedenis
Die Kabardiërs bewoon laaggeleë gebiede weerskante van die Terek-rivier. Die bevolking het in die 16de eeu onder invloed van die Krimkanaat die Islam aanvaar, maar het in dieselfde eeu die beskerming van die Christelike Rusland aanvaar. Onder invloed van die Russies-Turkse oorloë word dit in 1739 onafhanklik (Verdrag van Belgrado) en in 1774 Russies (Verdrag van Küçük Kaynarca). Balkarië val in 1827 in Russiese hande.
Brasiliaanse Taalbeweging
Die Taal
Brasiliaanse Portugees is grammatikaal eenvoudiger as Europese Portugees, omdat dit dieselfde ontwikkeling deurgemaak het as Afrikaans. Werkwoorde word nie vervoeg nie en daar is ’n neiging om slegs enkelvoudsvorme van die werkwoord te gebruik. Hierdie verskynsel kom ook in Afrikaans voor.
In Brasilië het die Portugese taal eers ’n kreoliseringsproses ondergaan wat gelei het tot die ontstaan van talle sterk gekreoliseerde omgangsvariëteite. In die poging om Standaardportugees oor te neem het daar weer ’n dekreolisringsproses plaasgevind. Die dekreoliseringsproses is egter nooit ten volle uitgevoer nie. Die stedelinge het eerste gedekreoliseer omdat Standaardportugees die taalmodel was met hoë presige-waarde. Die omgangsvariëteite wat op die platteland gebruik word, het sterk gekreoliseer gebly.
Die hele dekreoliseringsproses in die stede, het 'n stilstand bereik teen ongeveer 1960 toe die Brasiliane nie Lissabon meer as taalmodel wou volg nie, maar Rio de Janeiro. Brasiliaanse skrywers het ’n taal begin gebruik wat sintakties afwyk van die taal in Portugal.
Die Belang van Portugees
Teen ongeveer 1975 was daar reeds ’n sterk skeiding tussen Brasiliaanse Portugees en Europese Portugees. In die tyd het baie Brasiliane min kennis geneem van Europese Portugees, en het sommige Brasiliane dit selfs nooit meer gehoor nie. Die geskoolde Brasiliaan het egter groter kontak met Europese Portugees behou, veral in sy geskrewe vorm, en het Europese Portugees ook vir die hoër geskooldes 'n sekere kulturele prestige –waarde behou.
Die variëteite wat in Brasilië vandag die meeste prestige geniet, is die stedelike variëteite van Rio de Janeiro en São Paulo, en dien hierdie variëteite dan ook as televisietaal.
Ten spyte van groot verskille tussen Brasiliaanse Portugees en Europese Portugees, vloei Brasiliaanse televisiereekse na alle Portugeessprekende lande, en selfs na gebiede waar Portugeessprekendes 'n minderheid in 'n vreemde land vorm. Hierdie programme geniet hoë populariteit, en word 'n groot deel van die sendtyd in alle Portugeessprekende lande met Brasiliaanse programme gevul, selfs in Portugal.
In Lissabon is daar selfs 'n radiosender, wat slegs Brasiliaanse Portugees gebruik in sy uitsendings. Hierdie radiosender, Radio Cidade, geniet hoë aansien en populariteit onder veral die Portugese jeug. Tans styg die populariteit van Brasiliaanse Portugees in alle Portugeessprekende lande.
Taaleenheid
Brasiliaanse Portugees en Europese Portugees verskil wat fonologie, morfologie, sintaksis, leksikon, spelling en pragmatika betref.
Om die onderling verstaanbaarheid tussen Brasiliaanse- en Portugese Portugees te bevorder en ook taaleenheid te verseker tussen die twee variëteite is die Academia das Ciêcias de Lisboa en die Academia Brasileira de Letras gestig. Talle spellingsooreenkomste is in die 20ste eeu deur die regerings en taalakademies van Portugal en Brasilië onderteken, in 'n poging om die status en eenheid van die Portugese taal so ver moontlik te handhaaf en uit te bou.
Ten spyte van die groot taalverskille tussen Brasiliaanse Portugees en Europese Portugees is die onderlinge taalband behou. Beide die taalvariëteite staan onder gesag van één taalakademie: Instituto Internacional da Língua Portuguesa. Die hoofdoelstelling van hierdie akademie is om die taaleenheid tussen Portugeessprekende lande te handhaaf. Teen ongeveer 1990 het die behoefte onder Brasiliane om terme te gebruik soos o idioma nacional, a língua nacional, of a língua Brasileira verdwyn. Die Brasiliane noem hulle moedertaal vandag dan ook 'Portugees'.
Konagamana Boeddha
Konagamana (Pali) of Kanakamuni (Sanskrit) is een van die antieke Boeddhas wie se biografie aangeteken is in die Boeddhavamsa, een van die boeke van die Pali-kanon.
Volgens die Theravada-Boeddhistiese tradisie is hy die 26ste van die 29 Boeddhas wie se naam bekend is, die 5de van die Sewe Boeddhas van die Antieke Tyd, en die 2de van die vyf Boeddhas van die huidige kalpa.
Konagamana is op ’n Woensdag gebore in Subhagavatipark in Sobhavati (nou in Nepal).
Klimaatverandering
Klimaatsverandering is 'n verandering in die statistiese verdeling van weerpatrone wanneer daardie verandering vir 'n verlengde tydperk voortduur, byvoorbeeld vir dekades of miljoene jare. Klimaatsverandering kan verwys na 'n verandering in gemiddelde weertoestande, of na die tydvariasie van weer binne die konteks van langer-termyn gemiddelde toestande. Klimaatsverandering word veroorsaak deur faktore soos biotiese prosesse, variasies in sonstraling wat die Aarde tref, plaattektoniek, en vulkaniese uitbarstings. Sekere menslike aktiwiteite is geïdentifiseer as primêre oorsake van voortdurende klimaatsverandering, wat gewoonlik na verwys word as aardverwarming. Daar heers nie ooreenstemming in wetenskaplike, media- of beleidsdokumente oor presies watter term gebruik moet word om na mensgemaakte klimaatsverandering te verwys nie; beide "aardverwarming" en "klimaatsverandering" word gebruik.
Torpediniformes
Torpediniformes is 'n vis-orde wat hoort tot die klas Elasmobranchii.
Die volgende families is deel van die orde Torpediniformes:
Antjie Scheepers
duimnael|200px|regs|Anna Scheepers.
Anna Susanna (Antjie) Scheepers (Swellendam, 26 Junie 1806 - Ladybrand, 9 Augustus 1878) was 'n negentiende-eeuse Afrikanerpioniersvrou.
Hulpeloos was Antjie Scheepers egter allermins. Sy bou eiehandig 'n rondawel en behartig haar wa en vee sonder die hulp van bediendes. Sy staan ook haar plek as gesinshoof vol en handhaaf die sedes van haar volk deur haar kinders te tugtig wanneer hulle verbrou. Louis Tregardt teken in sy dagboek aan dat drie seuns, onder andere 'n seun van Antjie Scheepers, op 'n keer besluit het om weg te loop. Toe hulle ná 'n paar dae van ontbering terugkeer, het Tregardt gereken dat hulle genoeg gestraf is, maar daarmee was die weduwee Scheepers nie gediend nie. Sy laat haar seun deur twee mans vashou en dien hom met twee stroppe 'n gedugtige loesing toe.
In 'n krisis raak sy ook nie maklik verskrik nie; so vind sy saam met Martha Tregardt en Breggie Pretorius 'n plek om langs die steil Drakensberg af te trek, nadat die manlike lede van die trek al feitlik moed opgegee het. Sy was liggaamlik sterk en gesond, sodat sy een van die weinige volwassenes was wat die trek oorlewe en na Natal teruggekeer het.
Sy is in 1844 weer getroud en het ná die dood van haar tweede man in die distrik Ladybrand gewoon, waar sy op 9 Augustus 1878 oorlede is. As huldebetoon aan dié kranige vrou is daar vir haar 'n monument op die hoërskoolterrein op Ladybrand opgerig. Die Anna Scheepers-Landbouhuishoudskool op Tweespruit is na haar genoem.
Warren-beker
Die Warren-beker is ’n antieke Romeinse drinkbeker met twee reliëftonele van seks tussen mans. Die beker is genoem na sy eerste moderne eienaar, die versamelaar en skrywer Edward Perry Warren. Die Britse Museum het dit in 1999 gekoop. Dit dateer volgens die meeste bronne uit die 1ste eeu (sowat 10 n.C.) maar daar is twyfel oor die beker se oorsprong.
Skepping
Dr. John Clarke, ’n professor in die beeldende kunste, het die datum van die skepping vasgestel op ’n tyd waarin soortgelyke voorwerpe wat in Pompeji gevind, vervaardig is weens die gebrek aan ’n argeologiese verband. Dit is in vyf dele gemaak: die beker self, wat van binne af dun geslaan is en toe aan die buitekant bewerk is om die reliëfbeelde te skep; ’n aparte, gladde binnelaag van silwer om gebruik en skoonmaak te vergemaklik; ’n basis van soliede silwer; ’n voetstuk wat aan die basis vas is en die twee handvatsels. Die beker is oor ’n lang tyd gebruik; die handvatsels is weg, asook die vergulding wat dalk op sekere dele aangebring het. Andersins is dit baie goed bewaar.
Beelde
Seks is dikwels in Romeinse kuns uitgebeeld, maar in teenstelling met Griekse kuns was die seksdade hoofsaaklik tussen mense van die teenoorgestelde geslag. Drinkbekers, waarvan daar dikwels ’n paar gemaak is, was bedoel as voorwerpe om aan die etenstafel te bespreek.
Die een kant van die Warren-beker beeld ’n ouer, bebaarde man uit (die aktiewe minnaar, of in Griekse terme die erastes) wat anale seks het met ’n jong man (die eromenos, of "minnaar"). Laasgenoemde gebruik ’n tou of ander hulpmiddel om op eersgenoemde af te sak. ’n Seun hou hulle dop van agter ’n deur.
In albei tonele is daar gedrapeerde materiaal en musiekinstrumente wat dui op ’n elitistiese toneel met musiek en vermaak.
Moderne geskiedenis
Warren het die beker in 1911 vir £2 000 van ’n handelaar gekoop. Dit is in Jerusalem gekoop en is na bewering naby die stad in Battir gevind saam met munte van keiser Claudius. Dit is moontlik begrawe tydens die Joodse Opstand.
In die 1950's het die Amerikaanse doeane geweier om die beker in Amerika toe te laat. Verskeie museums het aanbiedinge om dit te koop van die hand gewys – ook die Britse Museum, wat gedink het hulle sou nooit die museum se trustees, waarvan die voorsitter die aartsbiskop van Kantelberg was, oortuig om dit te doen nie.
In 1999 het die Britse Museum wel die beker gekoop, teen £1,8 miljoen. Dit was toe die duurste enkele item wat die museum nog gekoop het en ’n paar keer soveel as wat hulle in die 1950's daarvoor sou betaal het.
Egtheid
In 2008 het M.T. Marabini Moevs in ’n artikel vir Bollettino d’Arte beweer die beker dateer nie uit die eerste eeu n.C. nie, maar is omstreeks 1900 gemaak deur ’n begaafde silwersmid in die Vryheidstyl, moontlik as ’n kommissie vir die amateur-argeoloog en handelaar Fausto Benedetti (1874–1931), om iets te maak wat in sy buitelandse kliënt en vriend Edward Perry Warren se smaak sou val. Moevs het beweer die tonele op die beker is saamgestel uit dele van tonele op Griekse en Romeinse keramiekwerk.
Erica banksia
Die plant het ook drie subspesies:
Coosarivier
Die Coosarivier is 'n takrivier van die Alabamarivier met 'n lengte van sowat 280 myl of 450 km wat deur die Amerikaanse deelstate Alabama en Georgia vloei.
Die Coosarivier begin by die samevloeiing van die Oostanaula- en Etowahriviere in Rome, Georgia en vloei net noordoos van Montgomery, Alabama se administratiewe hoofstad, met die Tallapoosarivier saam om net suid van Wetumpka die Alabamarivier te vorm. Sowat negentig persent van die rivierloop is binne Alabama se grense geleë. Een van dié deelstaat se distrikte, Coosa County, is na die rivier vernoem.
Die Coosa, wat vroeër berug was vir sy stroomversnellings, is vandag een van die mees ontwikkelde riviere in Alabama. Die grootste deel daarvan is opgedam. So benut Alabama Power, 'n afdeling van Southern Company, sewe damme langs die rivier vir hidroëlektriese kragopwekking. Terwyl die rivier se ekonomiese ontwikkeling die groei van Alabama se swaar nywerhede bevorder het, word talle dier- en plantespesies, wat endemies aan die riviergebied is, deur die damme en waterkragsentrales bedreig.
Calvados (département)
Die département Calvados (Normandië, Noord-Frankryk) is tydens die Franse Rewolusie op 4 Maart 1790 gestig. Dit is vandag 'n deel van die région Basse-Normandie, met 'n oppervlakte van 5 548 km² en 648 000 inwoners (1999).
Frankryk het meer as 350 kaassoorte, en drie beroemdes, die Camembert, die Livarot en die Pont l'Evêque is spesialiteite van die département Calvados.
Besienswaardighede
Die département Calvados beskik oor die bekendste seebad van die Normandiese kus, Deauville. Langs sy kus met die sandstrande van die Côte de Nacre en die Côte Fleurie lê ook die ander vakansieoorde soos Courseulles-sur-Mer, Saint-Aubin-sur-Mer, Honfleur, Cabourg en Trouville. Die kusgebied van Calvados met sy sterk getye is geskik vir alle soorte watersport.
Die département spog met een van die langste kabelhangbrûe in Europa, die Pont de Normandie. Die brug met sy elegante pilare verbind Honfleur met Le Havre. Bayeux het 'n aantal bekende musea. In hierdie stad word die Tapyt van Bayeux uit die 11de eeu bewaar. Die Museum Baron Gérard vertoon skilderye, meubels, porselein en kantwerk uit Bayeux. Die Museum ter Nagedagtenis van die Slag van Normandië laat nog eens die bevryding van Frankryk in 1944 herleef.
Vir die toeris en ander belangstellendes is die Route du Cidre (Siderroete), Route de la Suisse Normande (Roete van die Normandiese Switserland) en die Route des Fromages (Kaasroete) aangewys wat alle besienswaardighede rondom sider, natuurskoon en kaas met mekaar verbind.
Edward LeSaint
Edward LeSaint (13 Desember 1870 – 10 September 1940) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Merely Mary Ann (1920), The Girl of My Heart (1920), Only a Shop Girl (1922), en Modern Times (1936).
Economic Emancipation Forum
Die Economic Emancipation Forum (EEF) is 'n Suid-Afrikaanse politieke party gebaseer op Christelike godsdienstige beginsels. Die partyleier is BJ Langa.
Die party wil 'n nasionale "morele wedergeboorte" lei, beywer hulle vir r die finansiële regte van pensioenarisse in die voormalige Bophuthatswana-tuisland, ondersteun Israel, versoek die nasionalisering van banke en beoog om ondersteuning vir swart entrepreneurs te verhoog.
Die party het aan die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2019 deelgeneem en het verklaar dat die party hul ten doel stel om 25% van die beskikbare nasionale setels te wen. Die party kon nie daarin slaag om enige setels te wen nie.
Groot-Brakrivier (dorp)
Groot-Brakrivier is 'n dorp tussen George en Mosselbaai in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Die dorp is by die N2 nasionale pad langs die rivier met dieselfde naam.
Geskiedenis
'n Plaaslike raad is in 1944 gestig. Dit is in 1975 met 'n volwaardige munisipaliteit vervang.
Bratislava
Bratislava (ˈbracɪslava), (Duits: Pressburg of Preßburg, Hongaars Pozsony), in Afrikaans dikwels ook gespel as Bratislawa, is die hoofstad en grootste stad van Slowakye, 'n land in Sentraal-Europa wat in 1993 met die verdeling van Tsjeggo-Slowakye onafhanklik geword het. Bratislava het 'n oppervlakte van 367,58 vierkante kilometer en 'n bevolking van 422 932 (soos op 31 Desember 2015).
Groot-Brakrivier (dorp)
Geskiedenis
Die voertuigregistrasienommers vir Groot-Brak is CBS, dieselfde as vir Mosselbaai.
Bratislava
Bratislava is die politieke, kulturele en ekonomiese sentrum van Slowakye en – ondanks sy geskiedenis van meer as 2 000 jaar – een van die jongste hoofstede in Europa. Die stad is die setel van die Slowaakse president, parlement en regering, asook verskeie universiteite, museums, teaters, kunsgalerye en ander nasionale ekonomiese, kulturele en onderwysinstellings. Ook die meeste van Slowakye se groot ondernemings en finansiële instellings het hulle hoofkwartiere in die stad.
Die stad se verlede word gekenmerk deur die sterk kulturele invloede van verskeie volke, waaronder Slowake, Duitsers, Hongare, Tsjegge, Oostenrykers en die Joodse gemeenskap. Bratislava het sy kosmopolitiese karakter steeds bewaar en spog nog steeds met 'n opwindende kulturele en naglewe. Bratislava tree daarnaas ook as gasheerstad van talle feeste en handelskoue op.
Groot-Brakrivier (dorp)
Wapen
Die munisipale raad het in 1985 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer : Gewelfde deursnede,  goud en blou, 'n gewelfde swart dwarsbalk belaai met drie  besante,  vergesel  in die  skildhoof  van 'n uitkomende rooi toring en in die skildvoet van drie silwer streepbalke. Die helmteken was 'n denneboom, en die wapenspreuk "Arte et animo".
Die Groot-Brakrivier
Die rivier ontspring in die Outeniekwaberge en vloei slegs 20 km na die Indiese Oseaan. Die naam is afgelei van die feit dat die laaste gedeelte van die rivier getygebonde is en die water dus sout is.
Bratislava
Naam
Die huidige Slowaakse naam is eers in 1919 amptelik ingevoer. Oorspronklik is in Slowaaks die naam Prešporok gebruik, wat afgelei is van die Duitse naam Pressburg. Ander benamings is Pozsony (Hongaars), Istropolis (Middeleeuse Grieks) en Posonium (Latyn). Ook in die Duitse taalgebied word tans oorwegend die amptelike naam Bratislava in plaas van Pressburg gebruik.
Bratislava was tot 1945 'n meertalige stad, waar onder meer Duits, Hongaars en Slowaaks gepraat is. Sedert 1945 oorheers die Slowaakse taal.
Vroeë geskiedenis en antieke tydperk
Die eerste nedersettings in die gebied van Bratislava het reeds omtrent 5000 v.C. ontstaan. Die Kelte het hier in die 1ste eeu v.C. versterkings opgerig en die eerste silwermuntstukke, die sogenaamde Biateks, geslaan. In die tydperk tussen die 1ste en 4de eeu n.C. het die gebied van Bratislava onder Romeinse heerskappy gekom. Slawiese stamme het hulle in die 5de en 6de eeu hier gevestig.
In die tydperk tussen 623 en 658 het die Ryk van Samo in die gebied bestaan, terwyl Bratislava in die 7de en 8ste eeu self tot die middelpunt van die Awaries-Slawiese Ryk ontwikkel en sodoende 'n belangrike rol in die geskiedenis van die Slawiese volke gespeel het.
Middeleeue
In 1291 is deur die koning Andries II besondere voorregte aan Bratislava gegee, en sodoende het hy ook die status van vrye koninklike stad bevestig en die grondslag vir die vinnige groei van die plaaslike ambagte, handel en wynbou gelê. Koning Sigismund van Luxemburg het in 1430 ook die muntreg en ses jaar later die reg op 'n eie stadswapen toegeken.
Alle voorregte is deur die Hongaarse koning Matthias Corvinus Hunyadi (1440–1490) in 1464 nog 'n keer in die sogenaamde Goue Bul bevestig. Een jaar later het koning Matthys met die Universitas Istropolitana ook die eerste universiteit op die gebied van die huidige Slowakye gestig.
Vroeë moderne tydperk
In 1536 het Bratislava die hoofstad van Hongarye, die setel van die parlement en die sentrale owerhede geword. Weens die besetting van groot dele van Hongarye deur die Ottomaanse Ryk, waaronder Szekesfehérvár, die "Stad van Konings" waar – naas Buda – in die Middeleeue alle Hongaarse konings gekroon is, is die rooitapyt vir die kroningsplegtigheid van Maksimiliaan as nuwe Hongaarse heerser na Bratislava verskuif wat destyds veral onder sy Hongaarse naam Pozsony bekendgestaan het en weens sy dubbele versterkingsmuur as 'n veilige plek geag is. Die monarg het sy dank teenoor die inwoners van Bratislava betoon deur die bou van 'n fontein op die stad se hoofplein (Hlavné námestie) wat vandag steeds in bedryf is. In die tydperk tussen 1563 en 1830 is elf Hongaarse konings en ag eggenotes in die plaaslike Sint-Maartens-katedraal gekroon. Die bekendste hiervan was Maria Theresia. Die aartsbiskop het sy setel in 1543 na Bratislava verskuif.
Die 17de eeu was minder vreedsaam en veral gekenmerk deur 'n aantal opstande teen die Habsburgse heersers. Die groot pesepidemie van 1711 het in Bratislava 3 860 menselewens geëis. Maar andersins was die eerste tagtig dekades van die 18de eeu 'n tydperk van vooruitgang. Ná Maria Theresia se kroning op 25 Junie 1741 het Bratislava tydens haar veertigjarige regentskap die administratiewe sentrum van die oostelike helfte van haar ryk geword, en die jaar 1775 was die beginpunt van groot boubedrywighede. Die stadsmuur is op bevel van Maria Theresia afgebreek.
Bratislava het ook met 'n ryk kunslewe gespog. Die stedelike teater is in 1776 gestig. Ook die nywerhede het ná die oprigting van die eerste fabriek in 1780 begin groei. Eers die jaar 1783 het teenspoed vir die stad ingehou. Die setel van die sentrale owerhede is op bevel van koning Josef II na Budin verskuif, en die kroonjuwele is na Wene gebring.
Ná die sogenaamde Slag van die drie Keisers naby Austerlitz is in 1805 die Vrede van Bratislava tussen Frankryk en Oostenryk in die stad gesluit. Vier jaar later is Bratislava deur Napoléon Bonaparte se troepe beleër.
20ste en 21ste eeu
Die Slowaakse Nasionale Raad, wat ná die Eerste Wêreldoorlog op 10 Oktober 1918 gestig is, het net oor bevoegdhede vir die stad en sy omgewing beskik, en op 1 Januarie 1919 is Bratislava deur Tsjeggoslowaakse troepe beset en by die Republiek van Tsjeggo-Slowakye ingelyf.
Op 14 Maart 1939 het Bratislava die hoofstad van die fascistiese Slowaakse Republiek geword, wat net 'n satellietstaat van Nazi-Duitsland was. Russiese troepe het die stad op 4 April 1945 bevry.
In 1946 is 'n aantal dorpe soos Devín, Dúbravka, Lamač, Petržalka, Prievoz, Rača en Vajnory by Bratislava ingelyf en die sogenaamde Groter Bratislava is gestig. Ná die staatsgreep van die Kommunistiese Party op 25 Februarie 1948 het die kommuniste die uitvoerende gesag oor die republiek en ook Bratislava uitgeoefen.