cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
T20I-wêreldbeker 2012
Australië, Pakistan, Sri Lanka en Wes-Indië het vir die halfeindrondte gekwalifiseer. Sri Lanka het Pakistan en Wes-Indië het Australië geklop, waardeur die gasheer Sri Lanka en Wes-Indië in die eindstryd ontmoet het. Wes-Indië het Sri Lanka in die eindstryd op die R. Premadasa-stadion in Colombo met 36 lopies verslaan en sodoende sy eerste internasionale kriekettitel sedert die Kampioenetrofee 2004 ingepalm. Die verdedigende wêreldkampioen Engeland en Suid-Afrika is in die Super Agt uitgeskakel.
Toewysing
Die Internasionale Krieketraad het Sri Lanka as gasheer vir die T20I-wêreldbeker 2012 aangewys. Ná die Kampioenetrofee 2002 was dit die tweede kriekettoernooi wat geheel en al in Sri Lanka aangebied is.
Stadions
Tydens die toernooi is drie Sri Lankaanse stadions gebruik. Altesaam 27 wedstryde is tydens die T20I-wêreldbeker 2012 gespeel, waaronder twee halfeindstryde en die eindstryd.
Formaat
Die T20I-wêreldbeker 2012 is oor 20 dae tussen twaalf verskillende nasies oor 27 wedstryde beslis. Dit het op 18 September 2012 op Mahinda Rajapaksa-stadion in Hambantota met die openingswedstryd tussen die gasheer Sri Lanka en Zimbabwe begin. Die toernooi het geëindig op R. Premadasa-stadion in Colombo op 7 Oktober met die eindstryd tussen Wes-Indië en Sri Lanka, waartydens Wes-Indië die T20I-wêreldbekertrofee ingepalm het. Dieselfde formaat is voorheen tydens die T20I-wêreldbekertoernooie in 2007, 2009 en 2010 ingespan.
Kalender
Die volgende tabel dui die T20I-wêreldbeker 2012 se daaglikse program aan. ’n Pers blokkie dui op wedstryde tydens die eerste rondte, ’n siaan blokkie op die Super Agt, ’n groen blokkie op wedstryde tydens die uitklopfase en ’n geel blokkie op die eindstryd.
Groepe
Die eerste rondte is op die volgende stede verdeel:
Eerste rondte en Super Agt
Die T20I-wêreldbeker 2012 is deur twaalf nasionale krieketspanne beslis. Vir die eerste rondte is die twaalf deelnemende spanne in vier groepe van drie spanne elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde groep gespeel, dus het elke span twee wedstryde in die eerste rondte gespeel. Twee punte is vir ’n oorwinning toegeken, een vir ’n onbesliste wedstryd en geen punte vir ’n nederlaag: spanne wat met dieselfde aantal punte geëindig het, is volgens lopietempo, dan boultempo en dan die uitslag van die direkte ontmoeting gerangskik. Die twee beste spanne van elke groep het na die Super Agt deurgedring.
In die geval van ’n gelykop (d.w.s. as albei spanne die gelyke aantal lopies aan die einde van hul onderskeidelike kolfbeurt aangeteken het), is die wedstryd deur ’n Superboulbeurt beslis. Dit was van toepassing in alle fases van die toernooi. Die Superboulbeurt is ingespan vir die beslissing van twee wedstryde, dié tussen Nieu-Seeland en Sri Lanka in Groep 1 op 27 September, asook dié tussen Wes-Indië en Nieu-Seeland in dieselfde groep op 1 Oktober.
Die Super Agt is deur agt spanne in twee groepe van vier spanne elk beslis, waartydens elke span een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde groep gespeel het, dus het elke span drie wedstryde in die Super Agt gespeel. Die kwalifisering was gegrond op dieselfde kriterias as in die eerste rondte.
Uitklopfase
Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit drie wedstryde bestaan het: twee halfeindstryde en die eindstryd. Die wenner en naaswenner van elk van die Super Agt-groepe het na die uitklopfase deurgedring. Die groepwenner van albei groepe het teen die naaswenner van die ander groep in die halfeindstryde gespeel. Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná albei kolfbeurte ’n gelykopuitslag was, is die wenner deur ’n Superboulbeurt bepaal.
Skeidsregters en wedstrydbeamptes
’n Paneel van 13 skeidsregters en drie wedstrydbeamptes is vir die toernooi ingespan.
Wedstryde
Die wedstryde is in drie fases opgedeel, naamlik die eerste rondte, die Super Agt en die uitklopfase. Die groepe is op 21 September 2011 bekend gemaak.
Eerste rondte
Twaalf spanne het aan die eerste rondte deelgeneem. Die boonste twee spanne in elke groep het na die Super Agt deurgedring.
Super Agt
Agt spanne het aan die Super Agt deelgeneem. Die boonste twee spanne in elke groep het na die uitklopfase deurgedring.
Finale puntestand
Hierdie tabel toon die finale puntestand van al die twaalf deelnemende nasionale krieketspanne in die T20I-wêreldbeker 2012.
Blonde stereotipe
Blonde stereotipes is stereotipes van vroue met blonde hare. Subtipes van hierdie stereotipe sluit in die "blonde bom" en die "domblond". Blondines word gestereotipeer as wensliker, maar minder intelligent as brunette. Daar doen baie blonde grappies die rondte. Alhoewel dit hoofsaaklik op vroue gerig is, is grappies van hierdie styl ook gemik op soortgelyke stereotipes wat met mans geassosieer word, soos die "dom jock" en die "surfer dude".
Josh Brolin
Josh Brolin (gebore 12 Februarie 1968) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente No Country for Old Men (2007), Milk (2008), W. (2008), en Inherent Vice (2014).
Blonde stereotipe
Die blonde bom is een van die mees opvallende en deurgaans gewilde vroulike karaktertipes in bioskope. Baie skousterre gebruik dit tot hul voordeel, waaronder Jean Harlow, Marlene Dietrich, Marilyn Monroe, Jayne Mansfield, Brigitte Bardot en Mamie Van Doren.
Agtergrond
Daar is verskillende aspekte van die stereotipiese persepsie van blonde hare. Aan die een kant word blonde hare by vroue in die loop van die geskiedenis dikwels as aantreklik en wenslik beskou. Blonde hare is in verskillende Europese kulture vir lang tydperke as aantreklik beskou, veral as dit met blou oë gepaard gaan. Hierdie persepsie word uitgebuit in kultuur en reklame.
In die hedendaagse populêre kultuur word gestereotipeer dat mans blonde vroue aantrekliker vind as vroue met ander haarkleure. Anita Loos het hierdie idee byvoorbeeld in haar roman Gentlemen Prefer Blondes van 1925 gepopulariseer. Daar word dikwels aanvaar dat blondines meer pret het; In 'n Clairol- advertensie vir haarkleurmiddels gebruik hulle byvoorbeeld die frase "Is dit waar dat blondines meer pret het?" Sommige vroue het berig dat hulle voel dat ander mense van hulle verwag om meer pret te hê nadat hulle hul hare ligter gemaak het. In baie van die Amerikas, soos in Noord-Amerika, word die blonde stereotipe ook geassosieer met minder ernstig of minder intelligent. 'n Analise van IK-data wat deur die National Longitudinal Surveys uitgevoer is op 'n opnamebasis van Amerikaanse "baby boomers " (NLSY79-data), die natuurlike blonde vroue in hierdie bevolkingskategorie (uitgesonderd Afro-Amerikaanse en Spaanse persone), het egter 'n effens hoër gemiddelde IK as donkerbruine, swart en rooi hare.
Aan die ander kant word 'n blonde vrou dikwels beskou as dat sy min gebruik maak van intelligensie en 'n "vrou wat op haar voorkoms eerder as op intelligensie vertrou." Terselfdertyd is mense geneig om aan te neem dat blondines minder ernstig en minder intelligent is as brunette, soos weerspieël word in 'blonde grappies'. In Brasilië strek dit ook tot die feit dat daar op blonde vroue neergesien word, soos weerspieël in seksistiese grappies.
Haddon Mason
Haddon Mason (21 Februarie 1898 – 30 April 1966) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Palaver (1926), Painted Pictures (1930), en Castle Sinister (1932).
Blonde stereotipe
Blonde bom
Die blonde bom is 'n geslagstereotipe wat 'n baie aantreklike vrou met blonde hare kenteken. 'n Oorsig oor die Engelstalige poniekoerante uit die Verenigde Koninkryk het getoon dat dit 'n herhalende blonde stereotipe is, tesame met 'busty blonde' en 'blonde babe'.
Dom blondine
Die idee van 'n "dom blondine" is die onderwerp van akademiese navorsing wat in wetenskaplike artikels en universiteitsimposiums gerapporteer word, wat geneig is om te bevestig dat baie mense die persepsie hou dat vroue met ligte hare minder intelligent is as vroue met donker hare. Alhoewel daar geen bewyse is wat daarop dui dat blondines minder intelligent is as ander mense nie, word voorgestel dat die toestand van blond wees geleenthede skep wat nie in onderwys en opleiding nodig is nie.
Die countrymusiekster Dolly Parton, wat 'n liedjie genaamd "Dumb Blonde" opgeneem het, het beroemd gesê dat dom blond grappies oor haar haar nie aanstoot gee nie omdat "ek weet dat ek nie dom is nie, en dat ek ook nie blond is nie."
Blonde grappe
Blonde grappies word deur verskeie skrywers as seksisties gekritiseer, omdat die meeste blondines in hierdie grappies vroulik is, hoewel daar ook manlike variasies is. Domblonde grappies is oorweldigend vrouespesifiek. Navorsing dui daarop dat mans as gevolg hiervan aansienlik meer geamuseer het deur blonde grappies as wat vroue dit doen. Die feit dat die meeste van hierdie grappies die onverskillige en seksueel losbandige vroulike vrou teiken, maak dit nog meer seksisties. In die 20ste eeu het 'n klas meta-grappies oor blondines ontstaan (dws grappies oor blonde grappies).
Adolf E. Licho
Adolf E. Licho (13 September 1876 – 11 Oktober 1944) was 'n Duitse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Das Spiel mit dem Weibe (1922), Kinder der Zeit (1922), Tiefland (1923), en Kaddisch (1924).
Krygswet
Krygswet (ook bekend as 'n staat van beleg) word in 'n noodtoestand afgekondig. Dan word die Grondwet en alle ander wetgewing tydelik opgeskort en  die land deur die weermag regeer.
Begripsverklaring
As tydens 'n oorlog, binnelandse oproer, burgeroorlog of na 'n staatsgreep die veiligheid en voortbestaan van die land bedreig word, het die president van die land gewoonlik die magte om krygswet in te stel om die staat en sy burgers te beskerm. Met hierdie optrede in belang van die nasionale veiligheid word alle landswette tydelik opgehef en kom die oppergesag in die hande van die militêre bevelhebbers. Die burgerlike regering word dus deur 'n militêre regering vervang om wet en orde te handhaaf. Dan het die weermag die uitvoerende gesag en gebruik drastiese maatreëls om orde te handhaaf. Die burgerlike howe word tydens krygswet gewoonlik deur 'n krygsraad vervang. Dit druis in teen menseregte soos die persoonlike en politieke vryheid van die individu, die beskerming van sy regte, regverdigheid en geregtigheid. Krygswet kan ook na natuurrampe soos aardbewings en oorstromings verklaar word. Die woord krygswet word in die moderne tyd al minder gebruik. Teenswoordig word liewer 'n noodtoestand verklaar en noodmaatreëls getref, omdat dit meer aanvaarbare regsgevolge het. Krygswet is nie soseer 'n wet as 'n vrymag vir die militêre bevelvoerder van 'n distrik om sy eie oordeel te gebruik soos die oorlogsituasie dit vereis. Die manier waarop dit toegepas word, hang baie af van die betrokke bevelvoerder. Ongelukkig plaas dit soms te veel mag in juis die verkeerde persoon se hande. Hierdie absolute mag laat die weg oop vir magsmisbruik en die bevolking kan hulself nie beskerm deur hulle tot die Hooggeregshof of ander howe te wend nie. Dit druis dus direk in teen die menseregte. Sodra krygswet opgehef word, word die soldate wat in hul optrede redelike perke oorskry het en verder gegaan het in hul optrede as wat billik was in die omstandighede, voor die howe gedaag. Daarom word daar gewoonlik 'n vrywaringswet aangeneem om die soldate wat te goeder trou opgetree het, te beskerm.
Suid-Afrika
In Suid-Afrika word die verklaring van 'n noodtoestand gereël deur seksie 37 van die Grondwet en die Wet op die Noodtoestand van 1997. Hiervolgens kan 'n noodtoestand vir slegs 21 dae verklaar word en kan slegs met toestemming van die Parlement tot drie maande verleng word. Maar op voorwaarde dat die Grondwethof die verklaring van 'n noodtoestand goedkeur. In die geval van 'n verlenging moet dit by die Verenigde Nasies aangemeld word. Goew. J.W. Janssens het op 4 Januarie 1806 op die vooraand van die Slag van Blaauwberg krygswet afgekondig. In September 1902 is krygswet in die Kaapkolonie opgehef nadat die Tweede Vryheidsoorlog beëindig is. In die Eerste Wêreldoorlog sowel as die Tweede Wêreldoorlog is daar krygswet in Suid-Afrika verklaar. Tydens die 1922-staking aan die Witwatersrand is krygswet afgekondig en hardhandig opgetree teen die stakers. Vanaf 30 Maart tot 31 Augustus 1960 was daar 'n verklaarde noodtoestand in 122 van die land se 265 landdrosdistrikte. Dit het plekke ingesluit soos Sharpeville, Langa, Mbekweni, Soweto en KwaMashu en is die ANC en die PAC verbied. En tydens die noodtoestand van Februarie 1963 is tientalle Poqo- en ANC-lede gearresteer. Op 20 Julie 1985 is die noodtoestand in sekere landdrosdistrikte afgekondig na UDF-optrede, die polisie in Maart in Uitenhage op 'n vreedsame skare skiet en op 16 Junie bomme in Durban en Johannesburg ontplof. Minder as 'n jaar later, op 12 Junie 1986, is 'n nasionale noodtoestand verklaar en aan die einde van daardie maand was meer as 20 000 mense in aanhouding.
Buiteland
Bekende verklarings van krygswet en die noodtoestand in die wêreld was in
Mfume
Mfume is 'n nedersetting in die Vulamehlo Plaaslike Munisipaliteit van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Moving Picture Experts Group
Die Moving Picture Experts Group ([ˈmuːvɪŋ ˈpɪktʃəɹ ˈɛkspɜːts ɡɹuːp], afgekort MPEG, Engels vir "Groep van deskundiges vir bewegende prente") is 'n groep deskundiges wat hulle met die standaardisering van videokompressie en verwante velde soos oudiokompressie of houerformate besig hou. Die paneel is in 1988 deur lede van die Internasionale Organisasie vir Standaardisering (ISO) en die Internasionale Elektrotegniese Kommissie (IEC) in die lewe geroep. In die omgangstaal word die afkorting meestal nie gebruik om na die paneel deskundiges te verwys nie, maar eerder na een van die MPEG-standaarde, waaronder MP3.
Irakse Oorlog
Die Irakse Oorlog was 'n oorlog sedert Maart 2003 gevoer deur die Verenigde State en die Verenigde Koninkryk teen en in Irak, waartydens ander lande ook gevegstroepe ontplooi het.
Die oorlog kan verdeel word in twee fases. Die eerste fase was die inval waarby 'n multinasionale weermag, die sogenaamde "Coalition of the Willing", die bewind van Saddam Hussein sou omverwerp. Hierdie fase duur van 20 Maart 2003 tot 1 Mei 2003.
Die doel van die koalisie was om 'n val te bring aan die regime van Saddam Hussein, wat die Irakse bevolking sou onderdruk, internasionale terrorisme sou ondersteun en wapens van massavernietiging sou ontwikkel het. Tot op hede is sulke wapens nooit gevind nie, en geen verband kon met Al-Kaïda getoon word nie.
Die daaropvolgende fase het bestaan uit 'n program van nasiebou, die opbou van 'n nuwe Irak deur die koalisiemagte. Hierdie fase word egter gekniehalter deur grootskaalse opstande, wat so ernstig is dat daar gepraat word van 'n burgeroorlog.
Op 15 Desember 2011 word die oorlog amptelik verby verklaar deur die Amerikaanse minister van verdediging, Leon Panetta. Op die nag van 17/18 Desember 2011 onttrek die laaste Amerikaanse troepe hulle permanent uit Irak.
Albert Brooks
Albert Brooks (gebore 22 Julie 1947) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Lost in America (1985), Broadcast News (1987), Defending Your Life (1991), en Drive (2011).
Embriologie
Die embriologie is die studie van die ontwikkeling van 'n ongebore vrug (embrio). Vroeër is daar geglo dat elke organisme onmiddellik na bevrugting reeds volmaak in die moederliggaamgevorm was en nog net groter moes word. Vandag is dit egter algemene kennis dat die vorming van weefsel en organe voor die geboorte van 'n nuwe organismes geleidelik oor 'n bepaalde tydperk plaasvind.
Die wetenskap van vergelykende embriologie maak 'n studie van die ooreenkomste van die verskille tussen die embrio's van verskillende diervorme in vergelykbare ontwikkelingstadia. In 'n baie vroeë stadium van ontwikkeling lyk die embrio's van alle werweldiere baie na mekaar en na die volwasse stadia van laer diere. In die afgelope paar jaar is daar baie aandag gegee aan die eksperimentele embriologie, wat ook dikwels die ontwikkelingsfisiologie genoem word.
Met behulp van moderne chirurgiese, chemiese en fisiese metodes probeer navorsers om die uiteenlopende invloede waaraan die embrio tydens sy ontwikkeling onderhewig is, te verstaan. Vir hierdie eksperimente maak navorsers hoofsaaklik gebruik van die eiers en embrio's van seekastaiings, voëls, amfibieë en insekte. By plante het embriologie betrekking op die studie van die ontwikkelingnvan die saadknop,
Bou van werweldiere
Hoewel Aristoteles reeds baie lank gelede ontdek het dat die kop van 'n ongebore kuiken voor sy pote in die eier gevorm word, het mense in die 17e eeu nog geglo dat elke nuwe organisme onmiddellik na bevrugting volmaak in die moederliggaam is en nog net moet groei. Eers in die 18e eeu het mense van hierdie opvatting afgesien. Vandag is dit bekend dat alle weefsel en organe tydens embriogenese (die ontwikkeling van die embrio) nuut gevorm word.
Die bevrugte eiersel (sigoot), wat ontstaan wanneer ŉ manlike saadsel en 'n vroulike eiersel saamsmelt, gaan deur 'n aantal ontwikkelingstadia. Die eiers van die verskillende dierspesies bevat verskillende hoeveelhede dooiermateriaal, Die eiers van seekastaiings en lansetvisse het baie min dooier; voëls en reptiele se eiers het weer baie dooier, Die ontwikkeling van embrio's kan makliker bestudeer word in eiers wat nie te veel dooier bevat nie. As gevolg hiervan word die eiers van amfibieë en kastaiings dikwels in die embriologie vir studiedoeleindes gebruik
Die lansetvis (Branchiostoma lanceolatum), ŉ primitiewe familielid van die werweldiere wat op die seebodem leef, is so eenvoudig gebou dat die ontwikkeling van hierdie dier as 't ware die bouplan van die werweldiere (Vertebrata) weergee. As gevolg hiervan word die ontwikkeling van die eier van die werweldiere graag deur embrioloë aan die hand van hierdie diertjie se ontwikkeling bespreek.
Kliewing
Die eier van die lansetvissie is 'n klein, dooierarme bolletjie. Na bevrugting deel die eier oor die pole in twee dogterselle, wat teenaan mekaar bly Iê. Na hierdie eerste kliewing vind daar 'n tweede kliewing plaas, maar nou loodreg oor die eerste kliewing.
Wolfgang Liebeneiner
Wolfgang Liebeneiner (6 Oktober 1905 – 28 November 1987) was 'n Duitse regisseur, akteur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Model Husband (1937), I accuse (1941), A Devil of a Woman (1951), en ''1. April 2000'' (1952).
Embriologie
Kliewing
Die buitenste kiemlaag (ektoderm) vorm later die embrio se senustelsel en die vel. Die binneste kiemlaag (endoderm) vorm uiteindelik die derm, hart en longe. Uit die endoderm ontwikkel daar nog 'n derde kiemlaag, die mesoderm. Uit hierdie laag ontwikkel die embrio se spiere, die bindweefsel en die skelet. Uit ŉ dwarsdeursnee van die embrio nadat gastrulasie plaasgevind het, blyk dit dat daar drie afsonderlike strukture uit die oerderm ontstaan: in die middel, oor die hele lengte van die embrio, is daar die staafvormige chorda dorsalis, waaruit die werwelkolom later ontwikkel, en aan die linker- en die regterkant daarvan is die mesodermsakkies. Tydens die vorming van die chorda en die mesodermsakkies stulp die ektoderm aan die rugkant van die embrio in. Dit vorm uiteindelik ŉ ronde buis (die neurale buis) waaruit die organisme se brein en rugmurg later ontwikkel. Tot in hierdie stadium verloop die ontwikkeling van die verskillende diergroepe parallel. Slegs die verskil in die hoeveelheid dooier veroorsaak 'n verskil in die delingsritme.
Vrugvliese
Die eiers van visse en amfibieë ontwikkel in die water. By hierdie diere is die opneem van suurstof en die afgee van afvalstowwe nie 'n probleem nie omdat daar nie 'n eierdop is nie en diffusie dus maklik kan plaasvind. Daarbenewens bestaan die gevaar ook nie dat hierdie diere se eiers kan uitdroog nie.
Die eiers van landdiere (reptiele, voëls) is egter spesiaal aangepas om bogenoemde probleme die hoof te kan bied. Daar is 'n groot hoeveelheid dooier in hierdie diere se eiers, sodat die embrio genoeg voedsel het. Die eintlike embrio is die klein wit kolletjie bo-op die dooier en word die kiemskyf genoem. Binne-in hierdie kolletjie vind die kliewing van die bevrugte eiersel plaas.
ie eier word deur sy dop teen uitdroging beskerm. Benewens die dop is daar egter ook vier embrionale vliese wat deur die embrio self gevorm word. Die selle van die kuiken embrio ontwikkel so dat dit later 'n dooiersak vorm, Die bloedvate in die dooiersak vervoer die dooiermateriaal na die embrio. Aan weerskante van die embrio ontstaan daar plooie wat om die embrio groei en 'n dubbele vlies vorm: die binneste amnionvlies en die buitenste chorionvlies. Die ruimte tussen hierdie twee vliese word deur die allantoïs, 'n uitgroeiing van die urineblaas, gevul. Hier word die afvalprodukte van die embrio opgegaar. Die bloedvate in die chorionvlies neem die suurstof op wat die eier deur die kalkdop binnekom. Die vloeistof in die amnionvlies beskerm die vrug teen uitdroging en skokke.
Reptiele, voëls en soogdiere word gesamentlik die Amniota genoem, omdat die embrio's van al hierdie diere 'n amnïonvlies het.
Ontwikkeling van die hoendereier
Die ontwikkeling van 'n embrio kan stap vir stap in 'n hoendereier bestudeer word. Na 'n broeitydperk van 18 uur kan 'n strepie (die primitiewe streep) op die kiemskyf waargeneem word. Na 'n verdere 7 uur ontstaan die neutrale buis aan die voorkant van hierdie streep.
Die voorste gedeelte van die neurale buis word breër en deet in vyf, om later die breinblasies te vorm. Terselfdertyd ontwikkel daar 'n aantal bloedeilandjies oor die hele dooiersak. Na 60 uur ontwikkel klein bloedvaatjies uit hierdie eilandjies. Intussen het die voorste breinblasie uitgestulp: links en regs het daar oogblase ontstaan. Die oog is dus van die begin af baie nou aan die brein verbonde. Wetenskaplikes het deur middel van eksperimente vasgestel dat die oogblaas die huidweefsel prikkel sodat 'n lens gevorm word. Indien een van die kuiken se oogblase op 'n ander gedeelte van sy liggaam oorgeplant sou word, sal die huid daar ook 'n ooglens vorm.
Elke stukkie huid kan dus in beginsel 'n ooglens vorm, maar dit gebeur slegs as die oogblaas die huid daar toe prikkel. Hierdie verskynsel word induksie genoem en bepaal die ontwikkeling van verskeie organe. Die bloedvate wat in die dooiersak ontwikkel, verbind met die bloedvate van die embrio. Dit verenig en vorm 'n groot bloedvat. Na 'n broeityd van 60 uur vergroei ŉ gedeelte van hierdie bloedvat, Uit hierdie vergroeiing ontwikkel die hart. Na enkele dae begin die embrio se spiere en ledemate vinning ontwikkel. Nadat die organe volledig ontwikkel het, verskyn die veertjies, en 21 dae na bevrugting broei 'n volmaakte kuiken uit die eier.
Plasenta
Hoër soogdiere, en ook die mens, lê nie eiers nie, maar die embrio's ontwikkel in die baarmoeder van die moeder se liggaam. Die ontwikkeling van hierdie diere se embrio's kan egter met die van die hoendereier vergelyk word. Aanvanklik word hier ook vliese gevorm wat 'n belangrike rol in die embrio se metabolisme speel en in die vroeë stadium kan selfs 'n dooiersak onderskei word. By buideldiere is die bloedvate in die dooiersak vir die opname van voedsel uit die wand van die baarmoeder verantwoordelik. Hierdie groep diere het wat genoem word 'n dooiersakplasenta. (Haaie en reptiele wat hut kleintjies lewend in die wêreld bring, het 'n soortgelyke dooiersak.)
By ander soogdiere is die dooiersak egter onontwikkel en word 'n ware plasenta gevorm. By alle soogdiere vind bevrugting in die eierstok plaas, waar ook die eerste deling plaasvind. Eers op die sewende dag heg die bevrugte eiersel hom aan die baarmoederwand - ‘n proses wat as implantering of hegting bekend staan. Die buitenste laag van die sigoot ontwikkel uitgroeisels wat in die weefsel van die uteruswand ingroei. Die plasenta ontwikkel deur die verbinding daarvan met die uteruswand en is deur middel van die naelstring aan die embrio verbind. Die vorm en die mikroskopiese struktuur van die plasenta kan verskil.
Die funksie van hierdie orgaan is in alle gevalle dieselfde: die plasenta reël die voeding van die vrug, die suurstofvoorsiening en die verwydering van afvalprodukte. Teenstowwe en hormone word ook deur middel van die plasenta uit die moeder se bloed aan die vrug oorgedra paring
Ontwikkeling
Die bevrugting van die menslike eiersel vind ook plaas in die eierstok, waar die bevrugte eier sy eerste deling ondergaan. Net soos in die geval van soogdiere heg die bevrugte eiersel hom na 7 dae aan die baarmoederwand vas. Die vrug ontvang deur die baarmoederwand voedingstowwe en suurstof.
Vyf weke na bevrugting kan ŉ hele aantal organe uitwendig herken word. Die 013 en die vyf breindele is reeds gevorm en die ledemate begin uitstulp. Gedurende die tweede maand ontwikkel die embrio baie vinnig: die ore, oë, vingers en tone kan nou duidelik onderskei word en die geslagsorgane word gevorm. Aanvanklik is die geslagsorgane van albei geslagte presies dieselfde. Eers in die derde maand ontwikkel die manlike geslagskliere (testes) of die vroulike geslagskliere (ovaria). Onder die invloed van hormone wat deur hierdie geslagskliere afgeskei word, ontstaan daar 'n aanleg wat by albei geslagte dieselfde is: die uitwendige geslagsorgane.
Die hande en voete word nou in fynere detail gevorm en klein naeltjies kan gesien word. Die embrio is nou 9 cm lank en is reeds daartoe in staat om sy ledemate te beweeg. Die moeder kan die beweging in hierdie stadium nog nie voel nie omdat die embrio te klein is. Vanaf die agste week na bevrugting word meestal na die embrio verwys as die fetus, omdat die eintlike embrionale ontwikkeling in hierdie stadium feitlik voltooi is. Na vier maande is die fetus 20 cm lank en weeg dit sowat 40 g. Die fetus sal uiterlik nou nie meer soveel veranderings ondergaan nie, maar wei inwendig, In die hart is daar nog 'n opening tussen die linker- en regtervoorhartkamer, en 'n bykomende bloedvat verbind die aorta en die longstagaar. Die rigting van die bloedsomloop is ook anders as na die geboorte, aangesien die longe nog nie funksioneer nie. Die longe Iê in die borsholte opgevou en neem baie min bloed op.
Die bloed uit die longslagaar stroom direk na die aorta. (Onmiddellik na die geboorte word die longe met lug gevul en begin hulle funksioneer. Die opening tussen die 2 voorhartkamers word met 'n klep afgesluit en die verbinding tussen die aorta en die longslagaar degenereer. Die bloedsomloop verander nou van rigting en 2 geslote bloedsomlope kan duidelik onderskei word: 'n groot bloedsomloop, en 'n klein bloedsomloop via die longe.)
Na ongeveer 5 maande kan die moeder vir die eerste keer die baba se bewegings voel. Die fetus groei hoofsaaklik in die laaste paar maande en kry hare, wenkbroue en wimpers. Tot op 6 maande is die fetus nog nie lewensvatbaar nie. ŉ Fetus van 7 maande kan wei in ŉ broeikas aan die lewe gehou word. In die laaste 2 maande ontwikkel die onderskeie breinfunksies ten volle en die fetus onttrek teenstowwe aan die moeder se bloed, sodat die baba 'n weerstand teen infeksies kan hê. Die geboorte vind gewoonlik tussen die 38e en die 42e week na bevrugting plaas. Die gemiddelde massa van babas wat in Suid-Afrika gebore word, is 3400 g en die gemiddelde lengte by geboorte 50 cm.
Plante
Tydens die bevrugting van 'n plant vind daar binne die kiemsak (embriosak) 'n versmelting van manlike stuifmeelkerne en vroulike eierselle plaas. Die bevrugte eiersel (sigoot) vorm 'n embrio waaruit 'n nuwe plantjie later ontwikkel.
Ontwikkeling van die embrio
Reeds direk na bevrugting is die selplasma in ongelyke hoeveelhede oor die sel se twee pole verdeel. Die eerste kliewing van die sigoot vind feitlik onmiddellik na bevrugting oor die lengte-as plaas. In hierdie tweesellige stadium kan 'n klein plasmaryke sel en 'n groter basale sel onderskei word. Die basale sel het 'n aantal vakuole (‘n aantal blase wat met water en opgeloste soute gevul is). Die klein selletjie wat aan die kant van die naelstring geleë is, sal later die eintlike embrio vorm.
Die boonste weefsel hou nog ŉ tydjie aan deel en word bolvormig. Op twee verskillende plekke in hierdie sogenaamde kiembol begin nuwe delingsfases. Hierdie deling gee daartoe aanleiding dat die embrio hartvorming word. Die nuwe groeiende dele vorm later die saadlobbe wat die jong plantjie van voedsel voorsien terwyl hy nog nie blare het nie. In die geval van ŉ eensaadlobbige plant sal daar slegs een saadlob ontwikkel. Voor die ontkieming van die saad bestaan die kiem uit een of twee saadlobbe, ŉ kiemworteltjie (die radikula), ŉ stingelgedeelte tussen die saadlobbe en die worteltjie (hipokotiel), groeipunte van die wortel en die stingel, en die suspensor.
Die vorming van die reserwevoedsel van die kiem, die kiemwit (albumien), loop parallel met die ontwikkeling van die embrio. Die kiemwit ontstaan by bedeksadige plante uit die versmelting van die tweede generatiewe kern uit die stuifmeelkorrel met die twee poolkerne in die eiersel. Die eerste deling in die kiemwit vind gelyktydig met die eerste deling in die embrio plaas. Sommige sade het baie kiemwit (byvoorbeeld sade van grasse). Ander sade het baie min reserwevoedsel.
Soms word al die kiemwit tydens ontwikkeling deur die embrio opgeneem. Ook die nusellusweefsel in die saadknop kan gedeeltelik of heeltemal as reserwevoedsel gebruik word tydens die vorming van die embrio. Dikwels (byvoorbeeld in die geval van peperagtiges, die Piperaceae) vermeerder die nusellusweefsel egter sodat dit tydens die ontkieming van die saad as reserwevoedsel kan dien. In hierdie geval word die kiemwit peri sperm genoem.
Embriovorming sonder bevrugting
Wanneer 'n embrio uit die versmelting van twee geslagselle ontwikkel, word gepraat van amfimiksie. Embrio's kan egter ook ontwikkel sonder dat bevrugting vooraf plaasgevind het. Hierdie afwykende vorm van embrio-ontwikkeling word apomiksie genoem. Drie vorme van apomiksie word onderskei, naamlik partenogenese (uit die onbevrugte eiersel), apogamie (uit 'n ander sel van die embriosak as die eiersel) en adventiewe embrionie (embriovorming uit ander selle van die plant).
As die sporofiet haploïed is en dus nie geslagselle kan vorm nie, geskied partenogenese en apogamie. Na aanleiding van hierdie ontdekking het wetenskaplikes vasgestel dat alle selle van 'n plant daartoe in staat is om 'n volledige nuwe individu te vorm. Dit is met ander woorde moontlik om 'n volledige nuwe plant te kweek uit enkele plantselle wat van enige deel van die plant geïsoleer is. Hierdie weefselkultuurmetode om plante te kweek, het geweldige praktiese implikasies, veral in gevalle waar selle doelbewus in 'n proefbuis geneties gemodifiseer word om ander eienskappe daaraan te gee.
Meristeme
By die embrio's van grasse is daar om die groeipunte van die stingel en die wortel aparte blaaragtige skedes. By die meeste ander plante ontbreek 'n stingelskede (koleoptiel) sowel as 'n wortelskede (koleorisa). Tydens en na ontkieming is die groei van jong plante beperk tot enkele gebiede waar spesiale weefsel (meristeem) voortdurend nuwe selle produseer. By die stingel is die meristeem aan die bopunt van die plant en word dit omring deur twee sydelingse groeipunte waaruit die blare en sytakke ontwikkel.
By die wortel is die groeipunt 'n entjie weg van die werklike punt. By die punt word ŉ aparte soort weefsel gevorm, die wortelmussie (kaliptra), wat met sy slymerige opperhuid die wortelgroei deur die grond vergemaklik. Benewens hierdie meristeme, wat die lengtegroei van die plant stimuleer, het tweesaadlobbige plante ook laterale meristeem, wat diktegroei bewerkstellig. 'n Voorbeeld van laasgenoemde meristeem is die kurkkambium, wat om die stingel en worteldele 'n lagie kurk vorm as beskerming teen uitdroging en /of beskadiging.
Mdumezulu
Mdumezulu is 'n nedersetting in die Vulamehlo Plaaslike Munisipaliteit van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Vioolconcerto nr. 6 (Mozart)
Daar was aanvanklik gedink dat die sogenaamde '''Vioolconcerto nr. 6''' in E-mol majeur, K. 268/365b/Anh.C. 14.04 deur Wolfgang Amadeus Mozart gekomponeer is. Dit word egter nou onder die werke van Johann Friedrich Eck (1767–1838) gereken.
Struktuur
Die konsert beskik oor die gebruiklike vinnig-stadig-vinnig struktuur en duur ongeveer 23 minute.
Agtergrond
Die vioolconcerto was die eerste keer in 1799 deur Johann André gepubliseer. 'n Kontemporêre skrywer het gekonstateer dat die werk in 1784 gekomponeer was, en dat dit voor Eck gespeel is deur Mozart, alhoewel Mozart se weduwee Constanze van oordeel was dat indien die werk eg was, dit vroeër gekomponeer moes gewees het. Ludwig von Köchel het die werk se datum op 1776 gestel in sy katalogus, en dit geëtiketteer as K. 268. 'n Algemene hipotese wat in die latere helfte van die 19de eeu gemaak is was naamlik dat die stuk gebaseer was op oorspronklike Mozart materiaal maar gekonstrueer is deur 'n minder vaardige komponis. Cecil B. Oldman het geglo dat die werk stilistiese eienskappe in gemeen gehad het met Mozart se Sinfonia Concertante vir Viool, Altviool en Orkes, K. 364, en dat Eck die werk voltooi het. Hy het in 'n voetnoot tot bl.1469 van The Letters of Mozart and his Family Volume III soos volg geskryf:
Hierdie is die Concerto in E-mol (K. 268), ten opsigte waarvan die egtheid so dikwels oor geredeneer is. Soos Constanze self later melding van maak in die loop van die brief; was dit die eerste keer gepubliseer (in 1799, as Op. 76) deur Andre self, of tewens, deur sy vader, wat tot en met sy afsterwe in Junie 1799 die hoof van die firma was. Dit was geresenseer in die AMZ vir Oktober 1799 en kortaf verwerp as 'n onbevoegde stuk werk wat sekerlik nie deur Mozart gekomponeer kon gewees het nie. In Januarie 1800 het daar 'n antwoord tot sy resensie verskyn gedurende die loop van kommunikasie met F. A. Ernst (1745-1805), die Konzertmeister tot die Koning van Sakse. Dit is hierna waarna Constanze hier verwys. Op sterkte van Ernst se getuienis, wat nie ondubbelsinnig is nie maar duidelik die werk assosieer met München en met die Münchense violis Johann Friedrich Eck, argumenteer skrywer dat dit in die vorm waarin dit tans is, wesenlik Eck se werk bo Mozart s'n verteenwoordig, en is daar ook voorgestel dat 1780-1781 die datum van die werk se komposisie is. Sien Music & Letters, April 1931, en cp. Kochel, bls. 435, 436.
James Mason
James Mason (15 Mei 1909 – 27 Julie 1984) was 'n Engelse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Star Is Born (1954), North by Northwest (1959), Lolita (1962), en The Verdict (1982).
Ixia stolonifera
Ixia stolonifera is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, is laas in 1943 gesien en mag dalk uitgesterf het.
Vioolconcerto nr. 4 (Mozart)
Die '''Vioolconcerto nr. 4''' in D majeur, K. 218 is in 1775 in Salzburg gekomponeer deur Wolfgang Amadeus Mozart. Die outograaf van die partituur word bewaar in die Biblioteka Jagiellońska, Krakau.
Struktuur
Die concerto beskik oor die gebruiklike vinnig-stadig-vinnige struktuur en duur ongeveer 23 minute. Die bewegings is:
Elektrisiteitsvoorsiening
Elektrisiteitsvoorsiening is die verskaffing van elektrisiteit aan gebruikers op plaaslike, streek- en nasionale vlakke. Dit bestaan uit die ontwikkeling van elektrisiteit, die transmissie van elektrisiteit (meestal bogronds) via hoëspanningsnetwerke en die verspreiding vanaf substasies via transformators met ondergrondse laespanningskabels na die verdeelkaste, waarvandaan dit na die verbruiker gaan. Die distribusiekoste is die grootste van die totale koste, deels omdat dit moeilik is om die verwagte verbruik te beraam, wat meebring dat die distribusienet dikwels tussentyds aangepas moet word.
Naas die transmissienetwerk is daar ook 'n koppelnet waardeur die uitwisseling van energie tussen die kragsentrales of kragstasies onderling geskied. Ongeveer 93% van die elektrisiteit wat in Suid-Afrika verbruik word, word regstreeks of onregstreeks deur Eskom (voorheen die Elektrisiteitsvoorsieningskommissie) gelewer. In die meeste lande maak die verbruik van elektrisiteit net ’n klein deel van die totale energieverbruik uit. Tog is die invloed van elektrisiteitsvoorsiening baie groter as wat sy beskeie aandeel aandui. Dit word enersyds veroorsaak deur die groot beleggings in kragsentrales en transmissienette en andersyds deur die groot gerief vir die verbruiker. Die verbruik van elektrisiteit styg dan ook veel vinniger as die van ander energievorme, ondanks die hoër koste daarvan.
Elektrisiteitsvoorsiening het ook newe-invloede op die omgewing. Tydens die ontwikkeling van elektrisiteit word verbrandingsprodukte vrygestel, waarvan 'n groot deel in die atmosfeer beland. Verder kom daar via die koelwater groot hoeveelhede hitte vry, waardeur rivierwater of damwater, afhangende van waar die koeltorings opgerig is, ’n paar grade warmer kan word. Kernkragstasies skep probleme wat die veilige opslag van radioaktiewe afval betref. Daarbenewens word die ontsaglike hoëspanningsmaste en -netwerke deur baie mense as 'n hinderlike en ontsierende element in die landskap beskou. Indien die energieverbruik in die komende jare teen dieselfde tempo bly toeneem, sal die mens ook van ander energiebronne gebruik moet maak. Hier word gedink aan energie wat regstreeks benutbaar is (son- en windenergie ) en aan prosesse waardeur elektrisiteit direk ontwikkel kan word.
Historiese ontwikkeling
Elektrisiteitsvoorsiening is aanvanklik as verbetering van straatverligting toegepas, wat toe nog met gas gewerk het. Elektrisiteit is eers net in die omgewing van die kragsentrale aan kafees, winkels en gegoede woonbuurte gelewer. Die eerste kragsentrale is onder leiding van Thomas Edison in 1882 in New York opgerig en het 'n klein wyk van die stad van elektrisiteit voorsien. Die ontwikkelde stroom was 'n gelykstroom met lae spanning, wat die transmissie-afstand beperk het. Nywerhede was dan ook genoodsaak om hulle eie stroom te ontwikkel. Omdat hulle meestal petroleum- of gasmotore of stoommasjiene gehad het, was die aansluiting van 'n generator aan die ratwerk baie eenvoudig. Met die koms van elektrisiteit is daartoe oorgegaan om masjiene met behulp van een groot elektriese motor en 'n omvangryke ratstelsel aan te dryf.
Deur die massaproduksie van klein elektriese motore kon die ontsaglike ratstelsels weggedoen word en kon elke masjien afsonderlik deur 'n elektromotor aangedryf word. Hierdeur het 'n mate van desentralisasie ontstaan en het kleiner nywerhede ook ’n kans gekry. Omstreeks 1910 het die ontwikkeling van die stoomturbine en die wisselstroomtegniek die ontwikkeling en transmissie van elektrisiteit op groot skaal moontlik gemaak, en ook die vervaardiging van elektrisiteitskabels het aan die gang gekom. Tot en met die Eerste Wêreldoorlog was elektrisiteitsvoorsiening net tot stede beperk. In talle gevalle is die ontwikkeling en verspreiding van elektrisiteit en gas deur die plaaslike owerhede behartig.
Transmissienet
Die maste is termies gegalvaniseer en het feitlik geen onderhoud nodig nie. Die langste afstand wat deur twee maste oorbrug word, is die 4,8 km bres Sogne-fjord in Noorweë. Die trekkrag wat by sulke afstande betrokke is, is geweldig hoog – ongeveer 50 000 kg per geleier. Die geleiers word deur sesvoudige isolatorkettings gedra. By die kragstasie en by distribusiestasies, waar transformators opgestel is, word beskerming aangebring teen oorstroomgolwe wat deur atmosferiese (elektriese) ontladings en deur skakelmanipulasies veroorsaak kan word. Die beskerming bestaan uit oorslaghorings en oorstroomafleiers wat die inkomende oorstroomgolwe aflei of afvlak. 'n Probleem wat by bogrondse drade ondervind word en wat nog nie heeltemal uitgeskakel kon word nie, is die sogenaamde galoppering of meetrilling.
Dit is 'n meganiese trilling wat deur resonansie versterk word en die kabel kan laat breek (resonansiebreuk). By die transmissie van elektriese energie neem die energieverlies eweredig toe met die lengte van die geleier en met die kwadraat van die stroomsterkte. Vir transmissie oor groot afstande word daarom die hoogs moontlike spanning gebruik sodat die laags moontlike stroomsterkte by 'n konstante vermoë verkry kan word. In formulevorm:
Vermoë (P) =stroomsterkte (I) x spanning (V).
Will Smith
Willard Carroll "Will" Smith jr. (geb. 25 September 1968) is ’n Amerikaanse akteur, vervaardiger, rapper en liedjieskrywer. Hy het sukses behaal in televisie, rolprente en musiek. Die tydskrif Newsweek het hom in April 2007 "die magtigste akteur in Hollywood" genoem. Hy is al vir vyf Golden Globes en twee Oscars benoem en het al vier Grammys gewen.
Elektrisiteitsvoorsiening
Transmissienet
By lae stroomsterktes is dus hoë spanning nodig. Hoewel die transmissievermoë met die spanning toeneem, neem die koste en tegniese vereistes by hoë wisselspannings ook toe. Sommige deskundiges meen dat 1 500 kV die hoogste is wat bereik kan word. In Europa word spannings van 50, 70, 110, 150, 220 en 380 kV gebruik, en in Amerika 115, 138, 161. 230, 345, 500 en 765 kV. In Kanada en Brittanje is die hoogste spannings onderskeidelik 735 en 400 kV. Suid-Afrika gebruik tans spannings van 22 kV, 88 kV, 132 kV, 220 kV, 175 kV, 400 kV en 765 kV. Vir hoër spannings sou die gebruik van gelykstroom beter wees omdat die verlies minder is en minder geleiers nodig is. Die omskakeling van 'n wisselstroom wat in die kragsentrale ontwikkel word na ’n gelykstroom, en omgekeerd, bring egter geweldige koste mee.
Will Smith
In die laat 1980's het Smith redelike sukses behaal as ’n rapper onder die naam The Fresh Prince. In 1990 het sy gewildheid aansienlik toegeneem toe hy in die gewilde TV-reeks The Fresh Prince of Bel-Air speel. Dit het ses seisoene beleef (1990–'96). Daarna het Smith in rolprente begin speel en eindelik in verskeie lokettreffers verskyn. Hy is die enigste akteur waarvan agt agtereenvolgende rolprente meer as $100 miljoen in Amerika gemaak het en elf agtereenvolgende prente internasionaal meer as $150 miljoen.
Elektrisiteitsvoorsiening
Transmissienet
Tussen die Columbiarivier in Oregon en Los Angeles is so 'n verbinding met ’n spanning van ± 400 kV en 'n transmissiekapasiteit van 1 440 MW. Die verbinding is 1362 km lank en is in 1969 opgerig. Ook in 1969 het die regering van Portugal en die Suid-Afrikaanse regering ooreengekom om 'n hidroëlektriese kragsentrale in die Zambezirivier in Mosambiek te ontwikkel. Die uiteinde was die Cabora Bassa-skema (ook bekend as Cahora Bassa) met 'n geïnstalleerde kapasiteit van 1 920 MW en ’n transmissielyn van 1400 km wat elektrisiteit na Suid-Afrika lei.
Will Smith
Volgens Forbes is Smith die akteur wat wêreldwyd die meeste geld maak. In 2014 het 17 van die 21 rolprente waarin hy hoofrolle vertolk het, wêreldwyd reeds meer as $100 miljoen elk gemaak – vyf daarvan meer as $500 miljoen elk. Sy films het teen dié tyd $6,6 miljard laat inrol. Hy is vir ’n Oscar vir beste akteur benoem vir Ali en The Pursuit of Happyness.
Elektrisiteitsvoorsiening
Transmissienet
Verder is daar gelykstroomkabelverbindings tussen Denemarke en Swede, tussen Nieu-Brunswyk en Quebec (deur die Eelrivier in Kanada), tussen die Kettle Rapids-waterkragsentrale en Winnipeg (deur die Nelsonrivier) en tussen Vancouver en Vancouver-eiland (deur die Straat van Georgia). In Kasakstan in Rusland word 'n verbinding van ongeveer 750 kV met 'n lengte van 2400 km beplan. Die ingebruikneming van die halfgeleier mag die toevoer van gelykstroom in die toekoms meer uitvoerbaar maak.
Will Smith
Hy is getroud met Jada Pinkett Smith. Uit hierdie huwelik word Jaden en Willow Smith gebore.
Elektrisiteitsvoorsiening
Koppelnet
Die koppelnet word gebruik vir die uitwisseling van energie tussen kragsentrales onderling. Voordat die koppelnet voltooi kan word, is daar egter soms al soveel distribusiestasies by die net aangesluit dat dit 'n transmissienet in plaas van 'n koppelnet geword het. Die vraag wat dan ontstaan, is of die koste van 'n afsonderlike koppelnet naas die van 'n transmissienet aangegaan moet word.
Will Smith
By die 2022 Oscar-toekenningseremonie het Smith 'n openbare terugslag ondervind omdat hy die Oscar-aanbieder Chris Rock geklap en op hom geskree het nadat Rock 'n grap gemaak het met verwysing na Smith se vrou. Smith het daarna uit die Akademie bedank en is vir tien jaar verbied om alle Akademie-funksies, insluitend die Oscars, by te woon.
Elektrisiteitsvoorsiening
Koppelnet
Afgesien van die planologiese besware ten opsigte van ruimtelike indeling en aanwending van die bodem, is die beswaar ook dat so 'n koppelnet 'n lae gebruiksgraad het omdat dit net vir uitwisseling en as 'n reserwe gebruik kan word. Wanneer aftakkings vanaf die koppelnet na die distribusiestasies gemaak word, kan die energie-uitwisseling tussen die sentrales as gevolg van die wisselende belading van die distribusiestasies nie behoorlik plaasvind nie. Dit bly dus 'n vraag of die voordele van die steeds groter kragstasies goed opweeg teen die stygende koste van koppel- en transmissienette.
Will Smith
Vroeë lewe
Smith is in Philadelphia gebore as die seun van Willard Carroll Smith sr., ’n ingenieur, en Caroline (geb. Bright), ’n skoolkommissie-administrateur. Hy het in die Wynnefield-buurt van Philadelphia grootgeword. Hy is een van vier kinders. Sy ouers is uitmekaar toe hy 13 jaar oud was, maar is eers omstreeks 2000 geskei.
Torben Liebrecht
Torben Liebrecht (gebore 3 Desember 1977) is 'n Duitse akteur, assistentregisseur, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Deathwatch (2002) en Operation Finale (2018), en in die televisiereeks X Company (2015).
Will Smith
Vroeë werk
Smith was die hoofbestuurder van die hip-hop-groep DJ Jazzy Jeff & The Fresh Prince, saam met sy kindervriend Jeffrey "DJ Jazzy Jeff" Townes en Ready Rock C (Clarence Holmes). Hulle het snaakse, radiovriendelike musiek gemaak soos "Parents Just Don't Understand" en "Summertime", en het in 1988 die eerste Grammy in die rap-kategorie gewen.
Ixia superba
Ixia superba is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel is van die fynbos en renosterveld. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom op die noordelike voorheuwels van die Langeberg, oos van Montagu, voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 31 km2 wat uit drie sub populasies bestaan. Die spesie word deur gewasverbouing bedreig, veral die aanlê van wingerde.
Elektrisiteitsvoorsiening
Koppelnet
Die koste van hierdie nette bedra reeds ongeveer 25 % van die totale koste van elektrisiteitsvoorsiening. Omdat transmissie- en koppelIyne lewensbelangrik is, mag die Iyn in geval van onderbrekings nie heeltemal afgeskakel word nie. Slegs die deel waar die onderbreking plaasgevind het, moet van die res geskei word. Dit vind plaas deur die sogenaamde distansiebeveiliging, wat uit 'n reeks stroombrekers bestaan wat vinniger uitskakel hoe nader die onderbreking aan die skakelaar is. Die stroomvoorsiening bly onaangeraak hierdeur, hoewel daar dikwels 'n kortstondige spanningsdaling ontstaan wat êrens 'n probleem kan veroorsaak.
Will Smith
Rolprente
Smith se eerste groot rolle was in die drama Six Degrees of Separation (1993) en die aksieprent Bad Boys (1995).