cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Latrunculia duckworthi
Die spons behoort tot die genus Latrunculia en tot die familie Latrunculiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2002 deur Alvarez, Bergquist & Battershill.
Krieketwêreldbeker 1979
Die Krieketwêreldbeker 1979 (Engels: 1979 Cricket World Cup) is van 9 tot 23 Junie 1979 in Engeland beslis. Dit was die tweede krieketwêreldbeker van die vierjaarlikse krieketwêreldkampioenskap in internasionale eendagkrieket (EDI) wat deur die Internasionale Krieketkonferensie (IKK; nou Internasionale Krieketraad, IKR) aangebied word en die tweede in Engeland. Dié land het voorheen die eerste Krieketwêreldbeker 1975 gehuisves. Die Krieketwêreldbeker 1979 is deur die Britse finansiële en versekeringsmaatskappy Prudential plc geborg en staan dus amptelik bekend as die Prudentialbeker 1979.
Engeland, Nieu-Seeland, Pakistan en Wes-Indië het vir die halfeindrondte gekwalifiseer. Engeland het Nieu-Seeland en Wes-Indië het Pakistan geklop, voordat die verdedigende kampioen Wes-Indië die eindstryd op Lord’s in Londen teen die gasheer Engeland met 92 lopies gewen en sodoende sy tweede titel ingepalm het. Suid-Afrika kon nie aan die krieketwêreldbeker deelneem nie as gevolg van ’n sportboikot teen dié land weens sy voortgesette apartheidsbeleid. Kanada het vir die eerste keer aan ’n krieketwêreldbekertoernooi deelgeneem, terwyl al die ander spanne vir ’n tweede keer verskyn het.
Poliopogon claviculus
Poliopogon claviculus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Krieketwêreldbeker 1979
Toewysing
Volgens die IKK het net Engeland aan die nodige vereistes voldoen om die eerste drie krieketwêreldbekertoernooie van 1975, 1979 en 1983 te huisves, vervolgens is Engeland as gasheer vir dié toernooie aangewys.
Poliopogon claviculus
Die spons behoort tot die genus Poliopogon en tot die familie Pheronematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2000 deur Tabachnick & Lévi.
Poliopogon amadou
Poliopogon amadou is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Krieketwêreldbeker 1979
Deelnemers
Die volgende agt spanne het vir die Krieketwêreldbeker 1979 gekwalifiseer: Australië, Engeland (gasheer), Indië, Nieu-Seeland, Pakistan en Wes-Indië het as volle lede van die Internasionale Krieketkonferensie met toetskrieketstatus regstreeks vir die Krieketwêreldbeker 1979 gekwalifiseer. Sri Lanka en Kanada was die enigste twee deelnemende spanne sonder toetsstatus en het gekwalifiseer deur die IKK-trofee-eindstryd 1979 te haal. Sri Lanka het sy toetsstatus in 1982 ontvang. Oos-Afrika, wat aan die eerste krieketwêreldbeker deelgeneem het, kon nie vir hierdie krieketwêreldbeker kwalifiseer nie, dus het – vir die enigste keer in die toernooi se geskiedenis – geen Afrikaspan deelgeneem nie.
Poliopogon amadou
Die spons behoort tot die genus Poliopogon en tot die familie Pheronematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1878 deur Thomson.
Krieketwêreldbeker 1979
Deelnemers
[[Lêer:1979 Cricket World Cup participating nations.svg|duimnael|400px|Uitslag van die kwalifisering; altesaam 23 nasies het deelgeneem.
]]
Stadions
Die tweede krieketwêreldbeker is in Engeland se ses tradisionele toetskrieketstadions gespeel. Altesaam 15 wedstryde is tydens die Krieketwêreldbeker 1979 gespeel, waaronder twee halfeindstryde en die eindstryd.
Formaat
Die Krieketwêreldbeker 1979 is oor 15 dae tussen agt verskillende spanne oor 15 wedstryde beslis. Dit het op 9 Junie 1979 met vier gelyktydige wedstryde begin. Die toernooi het geëindig op Lord’s in Londen op 23 Junie met die eindstryd tussen Wes-Indië en Engeland, waartydens Wes-Indië die Prudentialbeker ingepalm het. Dieselfde formaat is voorheen tydens die Krieketwêreldbeker 1975 ingespan.
Groepfase
Die Krieketwêreldbeker 1979 is deur agt nasionale krieketspanne beslis. Vir die groepfase is die agt deelnemende spanne in twee groepe van vier elk verdeel met dieselfde formaat as wat in 1975 gebruik is; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde groep gespeel, dus het elke span drie wedstryde in die groepfase gespeel. Vier punte is vir ’n oorwinning toegeken, twee vir ’n gelykop of onbesliste wedstryd en geen punte vir ’n nederlaag: spanne wat met dieselfde aantal punte geëindig het, is volgens lopietempo, dan boultempo en dan die uitslag van die direkte ontmoeting gerangskik. Die twee beste spanne van albei groepe het na die uitklopfase deurgedring.
Uitklopfase
Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit drie wedstryde bestaan het: twee halfeindstryde en die eindstryd. Die wenner en naaswenner van elk van die groepe het na die uitklopfase deurgedring. Die groepwenner van albei groepe het teen die naaswenner van die ander groep in die halfeindstryde gespeel. Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná albei kolfbeurte ’n gelykopuitslag was, is die wedstryd die volgende dag herhaal.
Skeidsregters
’n Paneel van agt skeidsregters is vir die toernooi ingespan.
Groepfase
Agt spanne het aan die groepfase deelgeneem. Die twee beste spanne in elke groep het na die uitklopfase deurgedring.
Finale puntestand
Hierdie tabel toon die finale puntestand van al agt deelnemende nasionale krieketspanne in die Krieketwêreldbeker 1979.
Ashley Hamilton
Ashley Hamilton (gebore 30 September 1974) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Beethoven's 2nd (1993) en Iron Man 3 (2013), en in die televisiereekse Oz (1997) en Sunset Beach (1997).
Disperis cooperi
Disperis cooperi is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in KwaZulu-Natal, Mpumalanga en die Vrystaat voor.
Persiese mitologie
thumb|220px|'n Griffioenagtige standbeeld uit [[Persepolis, Iran, omstreeks 500 v.C. Die figure word beskou as verteenwoordigend van die Persiese Hoema-voël. ]]
Die Persiese mitologie of Irannese mitologie (Persies: افسانه‌های ایران) is die mites wat deur die antieke Perse en ander Irannese volke vertel is. Dié stories gaan oor die ontstaan en aard van die wêreld, die lewens en dade van gode, helde en mitologiese wesens, asook die oorsprong en betekenis van die antieke Persiese kultusse en rituele praktyke.
Moraea fugax
Moraea fugax is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die fynbos is. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap en kom van die Namakwaland, suidwaarts tot by die Kaapse Skiereiland en ooswaarts tot by Swellendam voor. Die plant blom van Augustus tot November en word 12-80 cm hoog met vertakte stammetjies. Die blomme kan wit, blou of geel wees, ruik skerp enword op 'n kompakte bloeiwyse gedra. Daar open gewoonlik net een blom op 'n slag.
Dit staan ook as die Hottentotsuintjie of soetuintjie bekend.
Alana Bailey
Skryfwerk
Haar skryfwerk sluit in fiksie, historiese publikasies, resensies, navorsingstukke en vertaalwerk. Sy ontvang in 2007 die ATKV Kinderboektoekenning vir graad 1-3 en in 2009 die Tienie Hollowaymedalje vir Prinses van die Afrikavlaktes en die illustrasies in die boek (deur Emily Bornhoff) word in 2007 met die Katrine Harries-toekenning bekroon. Die illustrasies is dan ook 'n komplementêre bron van inligting, wat nie net kommentaar lewer op die verhaal nie, maar belangrike inligting deurgee wat nie deur die teks genoem word nie. Die verhaal verplaas die tradisionele Europese sprokie na Afrika, hoewel dit nie die tradisionele “altyd en gelukkig saambly” einde het nie. Dit is uniek van Afrika en weerspieël die werklikhede van die kontinent, terwyl dit ook kommentaar lewer oor die algemene menslike toestand.
Poliopogon maitai
Die spons behoort tot die genus Poliopogon en tot die familie Pheronematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1988 deur Tabachnick.
Adrianne Allen
Adrianne Allen (7 Februarie 1907 – 14 September 1993) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Stronger Sex (1931), Merrily We Go to Hell (1932), The October Man (1947), en Meet Mr. Malcolm (1954).
Shoki Mokgapa
Shoki Mokgapa (17 Augustus 1984 – 25 September 2018) was 'n Suid-Afrikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Sink.
Elizabeth Allan
Elizabeth Allan (9 April 1910 – 27 Julie 1990) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Phantom Fiend (1932), David Copperfield (1935), A Tale of Two Cities (1935), en Camille (1936).
Latrunculia kaakaariki
Latrunculia kaakaariki is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Heuningspruit (Mpumalanga)
Die Heuningspruit is 'n sytak van die Modderspruit in die suidweste van Mpumalanga in Suid-Afrika.
Gerbera aurantiaca
Gerbera aurantiaca is 'n meerjarige blomplant wat hoort tot die genus Gerbera. Die spesie is endemies aan KwaZulu-Natal en Mpumalanga. Die plant het reeds 90% van sy habitat afgestaan aan die aanplant van plantasies en gewas- en bestaansboerdery die afgelope 120 jaar. Die plant het ook habitat afgestaan aan ontwikkeling in die KwaZulu-Natal Middeland. Dit word tans ook bedreig deur indringerplante.
John Hamilton (akteur)
John Hamilton (16 Januarie 1887 – 15 Oktober 1958) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Maltese Falcon (1941) en Bandits of Dark Canyon (1947), en in die televisiereeks Adventures of Superman (1952).
Gerbera galpinii
Gerbera galpinii is 'n meerjarige blomplant wat hoort tot die genus Gerbera. Die spesie is inheems aan Eswatini, KwaZulu-Natal en Mpumalanga.
Gerbera grandis
Gerbera grandis is 'n meerjarige blomplant wat hoort tot die genus Gerbera. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Gerbera sylvicola
Gerbera sylvicola is 'n meerjarige blomplant wat hoort tot die genus Gerbera. Die spesie is endemies aan KwaZulu-Natal.
Wendy Allnutt
Wendy Allnutt (gebore 1 Mei 1946) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente ''Oh! What a Lovely War (1969) en When Eight Bells Toll (1971), en in die televisiereeks The Avengers'' (1961).
Heuningspruit (Vrystaat)
Die Heuningspruit is 'n takrivier van die Renosterrivier in die noorde van die Vrystaat in Suid-Afrika.
Poliopogon mendocino
Poliopogon mendocino is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Poliopogon en tot die familie Pheronematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1999 deur Reiswig.
John F. Hamilton
John F. Hamilton (7 November 1893 – 11 Julie 1967) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Allegheny Uprising (1939), The Saint's Double Trouble (1940), Headin' for God's Country (1943), en On the Waterfront (1954).
Heinrich Hollreiser
Heinrich Hollreiser (24 Junie 1913 - 24 Julie 2006) was 'n Duitse dirigent.
Latrunculia kaikoura
Latrunculia kaikoura is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Heinrich Hollreiser
Hollreiser is gebore in München, en het die Hochschule für Musik und Theater in dieselfde stad bygewoon. Na sy studies is hy agtereenvolgens aangestel as dirigent van die operahuise in Wiesbaden, Darmstadt, Mannheim, en Duisburg. Hy het vanaf 1942 tot 1945 gedien as hoofdirigent van die Beierse Staatsopera, en gelyktydig hiermee gedien as musiekdirekteur van die Deutsche Oper am Rhein in Düsseldorf. Hollreiser het vanaf 1945 tot 1951 verskeie konserte gedirigeer vir die Berlynse Filharmoniese Orkes, Bamberg Simfonieorkes, Hamburgse Radio Simfonie-orkes, Keulense Radio-simfonieorkes en die Frankfurt Radio-simfonieorkes. Hy het ook verskeie keer opgetree as gasdirigent in Madrid en Barcelona. Na 1951 het hy gedien as hoofdirigent van die Weense Staatsopera. In diè tyd het hy die eerste Oostenrykse opvoering gedirigeer van Strawinski se The Rake's Progress
Latrunculia kaikoura
Die spons behoort tot die genus Latrunculia en tot die familie Latrunculiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2002 deur Alvarez, Bergquist & Battershill.
Gerbera serrata
Gerbera serrata is 'n meerjarige blomplant wat hoort tot die genus Gerbera. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos.
Heinrich Hollreiser
In een van sy opnames saam met die Bamberg Simfonieorkes word sy naam aangegee as "George Richter".
Poliopogon micropentactinus
Poliopogon micropentactinus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Poliopogon zonecus
Poliopogon zonecus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Poliopogon micropentactinus
Die spons behoort tot die genus Poliopogon en tot die familie Pheronematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2000 deur Tabachnick & Lévi.
Poliopogon zonecus
Die spons behoort tot die genus Poliopogon en tot die familie Pheronematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2000 deur Tabachnick & Lévi.
Rivière du Rempart-distrik
Rivière du Rempart is een van die nege distrikte van Mauritius. Die distrik het 'n oppervlakte van 147,6 vierkante kilometer met 'n bevolking van 108 905 inwoners op 31 Desember 2015. Die distrik se setel is in Mapou.
Gladys Ambrose
Gladys Ambrose (28 Desember 1930 – 4 Julie 1998) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Coronation Street (1960), Second City Firsts (1973), Red Letter Day (1976), en Brookside (1982).
Latrunculia kerwathi
Latrunculia kerwathi is 'n gewone sponsspesie uit die familie van die Latrunculiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2012 deur Samaai, Janson & Kelly.
Latrunculia lunaviridis
Latrunculia lunaviridis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Latrunculia en tot die familie Latrunculiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2003 deur Samaai, Gibbons, Kelly & Davies-Coleman.
Moraea galaxia
Moraea galaxia is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die fynbos is. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap en kom van die Sederberg tot by Bredasdorp voor. Die plant blom van Julie tot September en word 2-4 cm groot. Die plant se heldergeel blomme is net van van ±10:30 tot 16:00 oop. In Engels staan die blom bekend as clockflower.
Psilocalyx wilsoni
Psilocalyx wilsoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Psilocalyx en tot die familie Tretodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima.
Wetenskapstaal
Geskiedenis
In die Middeleeue van Europa was Latyn die taal van die akademie, maar met die Hervorming en die beskikbaarstelling van die Bybel in die volkstaal word die wetenskap toenemend in die volkstaal geskryf (ook om die wetenskap volks te maak). Dit was egter 'n taalkwessie op sy eie wat lank gedebatteer is tot en met die 1600's, maar die wegbreek van Latyn geskied baie geleidelik. Tog is die meeste vertalings uit die volkstaal in Latyn juis in die 1600's te vinde. Later is party boeke in Latyn geskryf, maar met kantaantekeninge in die volkstaal; ander kere is tweetalige boeke in sowel Latyn as die volkstaal op teenoorstaande bladsye geskryf, of die een reël in die volkstaal, die volgende reël in die vertaalde Latyn. Soms is die tekste in verskillende tale vir verskillende gehore geskryf. Om in die plaaslike volkstaal te skryf het groter oplae en boekverkope (en wins) vir die drukkers, uitgewers en verkopers beteken; om in Latyn te skryf sou die paar geleerde individue in die buiteland bereik. Soos ook nuwe leervakke op skool aangebied is, word al hoe minder tyd afgestaan met die leer van Latyn, wat die taal al hoe meer eenkant toe skuif. Die finale doodskoot van Latynonderrig is reeds teen die 1850's, toe burgers in die Nuwe Wêreld, maar ook die Europese Kolonies, toenemend die nut van Latyn bevraagteken, nie alleen omdat ‘n mens die hoogste sport sonder hierdie taal kan bereik nie (tegnoloë, uitvinders, boere, ontdekkers, nyweraars, ens), maar ook omdat die meeste bronne in Latyn buitendien myle ver weg in Europese argiewe en biblioteke agter slot en grendel sit.
Nog in 1776 word slegs Duits, Frans, Italiaans en Latyn in Il Dizionario Imperiale nel Quale le Quattro Principali Lingue dell’ Europa (Giovanni Veneroni) as dié belangrike tale “by die geleerde wêreld” van Europa (of, meer spesifiek die Heilige Romeinse Ryk) beskou; implisiet was Engels en Spaans dus twee randeiers.
Sedert Frans die taal van die Franse hof geword het in 1539 (wat gerig was téén Latyn en nié die ander minderheidstale nie, soos dit wél was na afloop van die Franse Revolusie), het 'n statusverhoging van die opgeluisterde taal ingetree in die grootste en verreweg die volkrykste land van Europa. Juis weens die ekonomiese bloei en opgang (Frans was vanouds dié handelstaal op die Europese vasteland), ook vernaamlik as die taal van die diplomasie dwarsoor Europa (tot en met die Vrede van Versailles in 1919, wat nie meer slegs in Frans was nie, maar toe ook in Engels), maar ook die Franse Ryk wat al hoe sterker geword het wêreldwyd, is ook meer geld bewillig aan die akademie en navorsing wat veral Frans bevoordeel en bevorder het.
Frans het op Franse grond dus 'n historiese voorsprong geniet, terwyl die burgers van die multikulturele laslappieland net langsaan, die Heilige Romeinse Ryk (met Latyn as gemene deler), onder mekaar wat taal, godsdiens, staat en volk betref érg verdeeld en gefragmenteer was. Eers ná afloop van die nywerheidsomwenteling (wat in Pruise die merkbaarste was), die skoolplig en die Unifikasie van Duitsland kon die Duitse taal hom veral laat uitblink in die chemiese ingenieurswese. Veral in die kleiner buurlande (Skandinawië en Nederland) asook Oos-Europese (Suid-Slawië en die Baltiese lande ingesluit) is swaar op Duitse werke oor die algemeen gesteun (omdat hulle destyds ook meestal fisies met Duitsers te doene gekry het).
Satyrium acuminatum
Satyrium pumilum is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan die Oos- en die Wes-Kaap.
Wetenskapstaal
Geskiedenis
In die Engelssprekende lande is 'n histeriese kultuurboikot tydens en ná afloop van die Eerste Wêreldoorlog teen alles wat Duits is uitgeroep, wat die Duitse taal swaar getref het. Frans is indirek ook self hierdeur geraak, want weens die Amerikaners wat Duits geboikot het, het 'n soort isolasionisme in die 1920's ontstaan, al is hierdie anti-Duitse boikotwetgewing ook herroep in 1923, sodat niemand 'n duit meer kon omgee wat in ander oorsese tale aangaan nie. Voortaan het jy Amerikaanse wetenskaplikes gekry wat slegs in Engels en Amerikaansgesentreerd gedink en Amerikaans-Engelse terminologie gemunt het.
Die Duitse en Oostenrykse wetenskaplikes is dus in die laat-1910's/1920's op hierdie wyse by talle internasionale verenigings en rade uitgesluit (sowel die Amerikaans-Britse lande as Frankryk het hiervoor gesorg), sodat hul genoop was om selfs meer vaktydskrifte in die lewe te roep, maar sodoende nie wêreldwye bekendheid kon verwerf nie. Dit het egter nie gekeer dat skrander studente uit Amerika en elders in Duitsland kon gaan studeer en/of Duitse werke aan outonome universiteite kon voorskryf nie – dit is trouens ook in Duitsland waar heelwat buitelandse Nobelpryswenners tussen 1903 tot 1937 in die Chemie, Fisika en Medisyne werksaam of verbonde was, of voorheen studeer het. Die vakgebiede waar Duits nog die meeste in 1996 tot sy reg kom (in hierdie volgorde) is die Literatuurwetenskap, Opvoedkunde, Godgeleerdheid, die Regte en Geskiedenis.
Die demografiese verskuiwings (emigrasie na Amerika of Britse kolonies, met die gepaardgaande taalassimilasie), as oorwinnaars van die Wêreldoorloë, as teelaarde van die wêreldwye massamedia (wat toeganklikheid uitgebrei het), kolonialisme en ekonomiese vooruitgang in die Nuwe Wêreld het Engels 'n prominente plek in die wetenskap gegee. Soos ook meer wetenskaplikes van dwarsoor die wêreld in die taal hul navorsing publiseer, het Engels net al hoe meer prominent geword.
Tog toon die taalverhouding wat natuurwetenskaplike publikasies wêreldwyd betref reeds aan dat Engels in die 1880's die botoon gevoer het (slegs die hooftale word gelys): In 2008 word bevind 78% van alle inligting wat dwarsoor die wêreld geskep word, staan geskryf in tien tale: Engels, Duits, Spaans, Chinees, Frans, Japannees, Italiaans, Russies, Portugees en Nederlands.
Kritiek op statistiek en volhoubaarheid
Hamel (2013) kyk uit 'n Franssprekende oogpunt skepties na die bovermelde statistiek (1880 en later), om drie redes. Volgens hom is die benadering eerstens nie eens kwantitatief korrek nie, laat staan nog kwalitatief van aard. Tweedens word slegs 'n paar uitgesoekte gesaghebbende (eintlik hoogwaardige) geïndekseerde internasionale vaktydskrifte, wat grotendeels beheer word deur Engelstalige en Anglosentriese verenigings (en hul uitgewerye), onder die loep geneem. Derdens word boeke heeltemal buite rekening gelaat in die natuurwetenskappe, terwyl boeke van groot waarde is in veral die sosiale en geesteswetenskap. Die resultaat wat mens dus kry is 'n erg verwronge beeld van die werklikheid.
Die grootste flater is die "lande van oorsprong" waarna gekyk word in die einste vaktydskrifte wat van huis uit in Engels publiseer en hoogs eensydige resultate lewer; Hamel wys byvoorbeeld hoe Wallis, wat maar twéé universiteite het, op die Arts & Humanities Citation Index van 2006, op die presiese gelyke voet gestel word met Frankryk. Ook omdat so min Spaanse artikels uit Spaanse lande in hierdie tydskrifte gepubliseer word, en Spaanssprekende lande dus "swak" vaar, word die Verenigde State hoër geskat as die hele Spanje, Argentinië of Mexiko saam. Op sy beurt lei hierdie wanvoorstellings van 'n "almagtige taal" (dit is nou Engels) tot taaldéfaitisme (waar wetenskaplikes maar gelate (onder druk) voel hulle moet tog maar in die vreemde Engels publiseer, want die statistiek bewys mos nou almal doen dit). Daar kan selfs op hierdie wyse onwetend – 'n strategie sonder strategiese berekening miskien – beoog word om Engels te versterk en ander tale wêreldwyd te verswak.
Ook word vergeet van artikels wat in Frans vertaal word, wat juis op duursame wyse Frans versterk en selfs uitbrei; ook word uit die oog verloor dat 'n artikel nou wel in Engels geskryf mag wees, maar dit kom vanuit 'n Franse en Franstalige gemeenskap, dat die wérk in die laboratoria of op straat in Frans onderneem word, wat gevoed word deur wetenskaplike produksie in Frans; ook die onderwys geskied in Frans, hoewel daar uit 'n verskeidenheid bronne (ook vreemdtalige tekste soos Duits) geput word. Omrede hierdie gee-en-neem uit die makro- en mikro-omgewing belangrik is, behoort meer moeite gedoen te word om 'n volhoubare harmonie daar te stel, 'n soort etiese pligsbesef, 'n maatskaplike verantwoordelikheidsin, waarin jy "teruggee" aan die gemeenskap waaruit jy put (bv. Frans aan die Franse gemeenskap, bv. die ontwikkeling van vakterminologie), anders word dit soos 'n ouroboros wat sy eie stert opvreet, of 'n soort monokultuur wat niks in die taalakker terugploeg waaruit slegs gemaai word nie. Die voedingsaarde van Engels (by name ander tale en kulture) word juis sodoende net leeggesuig.
Volgens Hamel is elke liewe eentalige model uiters ongeskik – juis omdat dit hier eerder, anders as wat sedertdien lank deur die Franstalige en Spaanssprekende wêreld toegepas word (juis oor die taalminderhede wat in die verlede verdruk is), om mag gaan, en nie om die ondergestelde tale te verdedig nie (in die Franse en Spaanse skole word benewens plaaslike tale ook buitelandse tale aangebied). Die eentaligheid van Engels gaan sy moedertaalsprekers op die lange duur ook duur te staan kom, juis omdat die aanleer van ander tale 'n mens leer om buite jou eie klein wêreldjie (wat ook etnosentrisme insluit) te dink, om die grense te weerlê en nugter/wetenskaplik te dink. Maar noudat die buitelanders die werk vir hom doen, is die buitelanders besig om indirek hul eie kultuur te ondermyn, wat die hele makro-omgewing sal skaad.
Earl Hammond
Earl Hammond (17 Junie 1921 – 1 Mei 2002) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent HouseSitter (1992) en in die televisiereeks Thundercats (1985).
Wetenskapstaal
Kritiek op statistiek en volhoubaarheid
Hamel stel eerder veeltalige groeipunte voor waaruit ander tale ook voordeel kan trek (soos uitruilprogramme tussen Frans-Spaans-Italiaans-Portugees). Dit dien as die goue middeweg tussen die "Franse Pool" (wat Frans as internasionale wetenskapstaal wil bevorder) en die "Engelse Pool" (wat druk op ander plaas om te swig voor hom as internasionale taal).
Hy maak die volgende voorstelle:
Voordele en nadele van wetenskapstaal
Met omtrent 6 500 tale dwarsoor die wêreld op die tombolatafel is die een voordeel van 'n wetenskapstaal (soos Frans in Afrika) dat 'n klomp Afrikatale se kennis in een taal ('n ou koloniale lingua franca) opgeneem is. Dit spaar die leser die tyd en moeite om eers tientalle plaaslike tale en dialekte onder die knie te kry, waarvoor daar dikwels geen leermateriaal is nie.
Die nadeel is egter ook dat 'n wetenskapstaal nie altyd met presiesheid die nuanse (en kultuur) van 'n ander suiwer kan oordra nie en dat die plaaslike taal nie bevorder word nie. In Nederland gaan dit selfs sover waar die eie letterkunde in Engels moet gedoen word, soos Lotte Jensen (2019) skryf:
"Minstens zo kwalijk is het dat studenten in de masterfase van hun opleiding hun Nederlandse taalvaardigheid niet meer ontwikkelen doordat werkstukken en scripties in het Engels moeten worden geschreven. Dat leidt tot vreemde situaties. Zo werd ik twee jaar geleden geconfronteerd met een student die haar werkstuk over Vondel in het Engels moest schrijven. Ook de beroemde openingsverzen uit de Gysbreght van Aemstel moesten vertaald worden. „Het hemelsche gerecht heeft zich ten langen lesten/ Erbarremt over mij en mijn benaeuwde vesten” werd getransformeerd tot doorsnee-Engels: „Heavenly justice has been benevolent for me, and protected me and my endangered city”. Weg metrum, rijm en de poëtische kracht van het Nederlands."
Ook, sonder melding in hierdie wetenskapstaal (bv. Frans) bly die paar tekste met meriete wat wel geskryf is in die Afrikatale deur die internasionale gemeenskap geheel en al onbekend en onbemind. Verder word 'n "plaaslike taal" gemeet aan wat hy "internasionaal" beteken, terwyl die plaaslike (unieke) problematiek en kennis heeltemal oor die hoof gesien word. Dit is onder andere hoekom daar na al die jare steeds gepraat word van Departement Afrikanistiek (om na al die Afrikatale se letterkunde as geheel te wys) en geen afsonderlike taaldepartement, soos gesien word by die Europese tale en Afrikaans nie. Ook skryf diegene wie se moedertaal nie die wetenskapstaal is nie maar dikwels power en onduidelik, anders word vooruitgang en bevordering vir hierdie persone ontsê. Ook kan die denkfout ontstaan (tesame met die minderwaardigheidsgevoel) dat die betrokke wetenskapstaal die enigste taal is waarmee moderne idees en tegnieke weergegee kan word. Modernisering maak dit juis moontlik om die “uitheemse kennis” in elke taal te verinheems.
'n Probleem is die vermenigvuldigingseffek van die vertaling van verslae. In die Europese Ekonomiese Gemeenskap was daar in 1958 aanvanklik vier tale (Duits, Frans, Italiaans en Nederlands; dus 12 taalpare) wat in 1973 uitgebrei het na ses (Deens en Engels kom by; dus 30 taalpare), sewe in 1981 (Grieks; 42 taalpare), nege in 1986 (Portugees en Spaans; 72 taalpare) en elf in 1995 (Fins en Sweeds). Dit beteken die hoeveelheid unieke taalpare vir vertaling kom op 110 te staan, terwyl dit in 1986 nog 72 was. Teen 2013 is daar in die EU 24 verskillende ampstale, wat 552 taalpare beteken, waaruit daar wedersyds vertaal word; nie alleen Kroaties-Nederlands nie, maar ook Nederlands-Kroaties, ens. Dit beteken as 'n teks in Roemeens geskryf is, dit in al die 23 ander tale eerstehands vertaal moet word. Dit is wel gerieflik as 'n dokument dan in 'n 'groot' taal vertaal is (bv. in Frans, Duits of Engels), maar hierdie abbavertalings (waar tale op vertalings steun) kan die nuanse verkeerd oordra en aanleiding gee tot vertaalfoute. As mens die saak enduit wil voer en werklik al die ±6 500 tale ter wêreld tot hul volle reg wil laat kom, sal die wedersydse vertalings ±42 243 500 unieke vertalers (en woordeboeke) wêreldwyd (of 6 499 vertalers binne 'n enkele taalgemeenskap vir elke taal ter wêreld) benodig. Selfs al lewer ook die mees bedreigde taal die briljantste veeltaliges op, is hierdie ideaal eenvoudig onhaalbaar.
'n Kleiner taal kan egter wel die rommel veel makliker uitsif as een groot taal waarvan die een soekwoord tienduisend keer herhaal word, maar geen relevante inligting verskaf waarna die leser soek nie.
Verder is die wetenskapstaal alleen daar as hulpmiddel om die publiek in die onmiddellike omgewing tot die beste van jou vermoë te bedien. Die wetenskapstaal is nie verhewe bo die mens nie. Dit help byvoorbeeld nie die dokter ken slegs die Engelse terminologie uit 'n vaktydskrif, terwyl sy pasiënte Afrikaans is (van kinders tot bejaardes), wat baie swak Engels magtig is, en die volste reg het om helder en duidelik ingelig te word oor watter risiko's 'n sekere operasie inhou nie. So nie, verkeer die samelewing in geen beter toestand as toe Latyn in die Middeleeue die gewone Jan Alleman uitgesluit het nie. In Suid-Afrika is byvoorbeeld in 2006 bevind slegs 'n skamele 6% pasiënte wat Xhosasprekend is kry behandeling by 'n opleidingshospitaal in Kaapstad in hul moedertaal. Die meeste pasiënte is egter Xhosasprekend. Die res (94%) word afgeskeep, bloot as gevolg van die taalgrens. In die meeste gevalle praat die personeel nie Xhosa nie (hulle ken slegs Afrikaans en Engels) en net soms word 'n tolk gebruik. Dit is vir die ouers moeilik en frustrerend om die mediese personeel te verstaan, maar ook om self baie duidelik hul probleme en vrae te stel. In die meeste gevalle vind die Xhosasprekers die fout by hulself, nie by die personeel nie. Soortgelyke bevindings bestaan ook in die Oos-Kaap.
Te midde van die hoëfunksietaalwaarde en prestige, kon Duits as gesogte wetenskapstaal per se nie keer dat die Duitsers op Amerikaanse grond spoedig verengels het nie. Nog lank voor die stigma van die Eerste Wêreldoorlog speel ander faktore hier 'n rol: talle Duitse laerskole is in VSA gestig, maar geen hoërskole nie, met die gevolg dat die kinders hul opleiding by Engelse instellings moes voortsit. Mettertyd het Duits op Amerikaanse grond bloot die taal van die preekstoel, koerant en laerskool gebly. Party sektes wou gewoon toesien dat hul kinders kon lees, skryf en reken (die elementêrste opvoeding). Die tweetalige kind het dus in die knars gesit, tussen die Engels-eentalige intelligentsia en die massa wat lank Duits-eentalig gebly het. Toe die Duitsers in die 19de eeu die behoefte aan verdere onderwys begin insien, was Engels reeds die enigste medium van hoërskool en latere onderwys in die VSA.
'n Verdere nadeel is dat 'n boek en/of vaktydskrifartikel nie noodwendig gelees of aangehaal sal word nie, selfs al is die tale ook hoe aanverwant. Nederlands is byvoorbeeld so min tydens Apartheid deur Afrikaanssprekendes gelees dat mens feitlik elke sensuurwet in die wetboek kon breek sonder om in die geringste mate te vrees vir vervolging. Dieselfde geld natuurlik ook by die gebruik en wedersydse aanhaal in die wetenskaplike tekste. As die teks op die internet boonop agter ‘n betaalmuur is, sal die publiek dit hoegenaamd nie kan gebruik nie.
Afrikaans as wetenskapstaal
Populêrwetenskaplike boeke in Afrikaans word alte dikwels swak bekend gestel en versprei en meestal nêrens geadverteer nie (juis omdat die publisering duur is); van hierdie werke word slegs 'n paar honderd verkoop. Party vaklektuur in Afrikaans wek slegs belangstelling vir 'n kort tydjie en vergaar dekades daarna nog stof op die biblioteekrakke en in tweedehandse boekwinkels, ongelees en vergete. Die meeste opspraakwekkende wetenskaplike boeke of handleidings uit die verlede word glad nie weer herdruk of hersien nie.
Om volwaardig tot 'n kultuurtaal te ontwikkel moet 'n moderne kultuurtaal oor al die belangrike vraagstukke van die eietydse (Westerse) kultuur, nywerheid en tegnologie wêreldwyd kan praat en skryf. Die Afrikaanse letterkunde alleen is nie genoegsaam om aan die taal voortbestaansrede te gee nie.
Die volgende probleme is in 1980 deur Jaap Steyn uitgewys, wat die wetenskapstaal betref:
Die volgende oplossings is gegee:
In ‘n Vaste plek vir Afrikaans (2006) deur Hermann Giliomee en Lawrence Schlemmer word die volgende punte uitgelig en opgesom:
Bimbe-suikerbos
Die Bimbe-suikerbos (Protea dekindtiana) is 'n blomdraende struik wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant is endemies aan Angola. In Engels staan die plant bekend as Bimbe Sugarbush.
Natalie Anderson
Natalie Anderson (gebore 24 Oktober 1981) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Emmerdale (1972), Dalziel and Pascoe (1996), Wire in the Blood (2002), en The Royal (2003).
Pamplemousses-distrik
Pamplemousses-distrik is een van die nege distrikte van Mauritius. Die distrik het 'n oppervlakte van 179 vierkante kilometer met 'n bevolkingskatting van 139 966 inwoners op 31 Desember 2015. Die distrik se setel is in Triolet.
Grense
Pamplemousses is aan die noordweskus van Mauritius geleë en het 'n lang kuslyn. Dit grens aan: Vir die res grens die distrik aan drie ander distrikte:
Jack Hanlon
Jack Hanlon (15 Februarie 1916 – 13 Desember 2012) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Shakedown (1929), Big Money (1930), en Hide-Out (1930).
Botterblom
Botterblom kan na enige van die volgende spesies verwys:
Martin Scorsese
Martin Charles Scorsese (IFA: skɔrˈsɛsi of skorˈseːze; gebore op 17 November 1942) is ’n Amerikaanse regisseur, vervaardiger, draaiboekskrywer, akteur en rolprenthistorikus met ’n loopbaan van langer as 45 jaar. Temas in sy werk is onder meer Sisilaans-Amerikaanse identiteit, Rooms-Katolieke idees van skuld en redding, machismo, moderne misdaad en bendekonflik. Baie van sy flieks bevat tonele van geweld en baie vloekwoorde.
Filmografie
Met ingang 2019 het Scorsese 'n totaal van 25 vollengte - en 14 dokumentêre rolprente geregisseer. Hy het 'n Oscar gewen vir sy 2006 rolprent getitel The Departed met Leonardo DiCaprio en Matt Damon.
Satyrium aciculare
Satyrium aciculare is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan Angola.
Chafra
Chafra (ook Chefren, Engels: Khafra) was ’n Egiptiese farao van die 4de Dinastie tydens ’n tydperk wat bekend is as die Ou Ryk. Hy was die seun van Choefoe en die opvolger van Djedefre.
Familie
Chafra was die seun van farao Choefoe en die broer en opvolger van Djedefre. Daar word vermoed sy ma was Meritites I omdat hy haar in ’n inskripsie vereer het. Ander glo die inskripsie dui daarop dat die koningin tydens sy bewind dood is. Hy kan dalk ook die seun van koningin Henoetsen wees.
Chafra het verskeie vroue en minstens 12 seuns en drie of vier dogters gehad.
Ander kinders se name is ook bekend, maar nie wie hul ma was nie. Nog seuns sluit in Anchmare, Achre, Ioenmin I en Ioenre. Nog twee dogters is Rechetre en Hemetre.
Bewind
Daar is geen ooreenstemming oor wanneer Chafra oor Egipte regeer het nie. Sommige skrywers meen dit was tussen 2558 en 2532 v.C., terwyl die Turynse Koningslys die lengte van sy bewind weglaat en Manetho se oordrewe skatting 66 jaar is. Die meeste geleerdes reken dit was tussen 24 en 26 jaar, gebaseer op die datum van prins Nekoere se testament wat uitgekerf is teen die mure van sy mastaba.
Piramidekompleks
Chafra het die tweede grootste piramide by Giza laat bou. Die Egiptiese naam daarvan was Wer(en)-Chafra ("Chafra is groot").
Daar is ook 'n bykomende piramide, GII a, maar dit is nie duidelik wie daar begrawe is nie. Vroeër was daar ’n tempel nader aan die Nyl en een reg by die piramide.
Sommige geleerdes glo die Sfinks dateer uit die tyd van Chafra. Dié teorie word onderskryf deur die Sfinks se ligging naby Chafra se piramide, asook ’n ooreenkoms met gesigstrekke van sy standbeelde. Dit kon gebou gewees het as ’n beskermer van Chafra se piramide en as ’n simbool van koninklike mag.
Regadrella cylindrica
Regadrella cylindrica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Regadrella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima.
Latrunculia microacanthoxea
Latrunculia microacanthoxea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Marius Ackermann
Marius Ackermann (1951–) is 'n Suid-Afrikaanse skrywer wat merendeels bekendheid verwerf vir sy satiriese verhale.
Latrunculia microacanthoxea
Die spons behoort tot die genus Latrunculia en tot die familie Latrunculiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2003 deur Samaai, Gibbons, Kelly & Davies-Coleman.
Marius Ackermann
Lewe en werk
Marius Francois Ackermann is op 26 Februarie 1951 gebore. In 1968 matrikuleer hy aan die Hoërskool Rustenburg en studeer dan verder in die regte aan die Universiteit van Pretoria. In 1981 behaal hy 'n LL.D.-graad aan die Universiteit van Pretoria met 'n proefskrif oor Politieke terrorisme: 'n strafregtelike analise. In 1983 word hy lid van die Pretoria Balie. Hy was ook regsadviseur in die Staatsdiens en dien in daardie hoedanigheid in die personeel van president F.W. de Klerk.
William Hansen (akteur)
William Hansen (2 Maart 1911 – 23 Junie 1975) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Fail-Safe (1964), Willard (1971), en 1776 (1972), en in die televisiereeks The Wide World of Mystery (1973).
Marius Ackermann
Lewe en werk
Hy is getroud met Susie en hulle het vier kinders, twee dogters (Frances en Gardiol) en twee seuns (Jan en Marius). Hy is lid van die Woordgilde in Pretoria. Aan die Universiteit van Pretoria behaal hy in 2010 'n M.A.-graad in Kreatiewe Skryfkuns, waar sy skripsie se onderwerp Satire, Spraakvryheid, Sensuur en Siviele Aanspreeklikheid is.
Skryfwerk
Hy publiseer enkele kortverhale in Huisgenoot, Rooi Rose en Vrouekeur, asook Tydskrif vir Letterkunde.
Satiriese verhale
Grootraad Makedaan en die bobbejaantrop van Donkerberg is 'n politieke satire waarin van bobbejane gebruik gemaak word om die boodskap te bring dat magsbehepte politici net soos bobbejane optree. Grootraad Makedaan is die welsprekende leier van die Donkerberg-trop, wat sy gehoor om sy pinkie draai met sy charismatiese toesprake. Karos en Plato is egter nie beïndruk nie, want die trop is op die verkeerde pad. In plaas daarvan om gesonde bessies en veldvrugte te eet, spandeer die trop etenstye op die asgate om lekkernye en skatte te soek. Saans wanneer elke regdenkende bobbejaan op 'n veilige plek wil wees om te slaap, moet die trop by die lapa gaan kuier waar die leierskap die voorbokke is wat wyn- en bierdrink betref. Dan word daar 'n verkiesing aangekondig en die kiesers moet besluit wie hulle leier gaan wees. Dit is die arme Karos met sy outydse idees wat die magtige Grootraad met die baie medaljes die stryd aansê.
In 2009 volg Raadslid Hamersma se voorvinger wys wes, waar die joernalis Wessel Wessels tien jaar later die gevegte wat tydens die transformasie na 'n demokratiese regering op die dorpie Hamerplein uitgebreek het, ondersoek. Hier vind hy dat die onderstrome nog sterk vloei. Die boek is 'n slim satire oor 'n land wat Suid-Afrika kon wees, maar nie noodwendig is nie, met karakters wat jou bure kon wees, as hulle nie so baie op jouself getrek het nie.
Plein en simpel ( 'n duiwestorie) is 'n satiriese roman vol komiese gebeure waarin die skrywer die draak steek met gebeure in die Suid-Afrikaanse samelewing. 'n Groep duiwe, die lede van KOER (Ken Ons Eie Roeping), veg op Pretoria se Kerkplein om oorlewing. Hulle vergader soggens om tienuur op Oom Paul se standbeeld onder voorsitterskap van die hoogdrawende regsgeleerde Justinus om te waak oor die wel en wee van die duiwebevolking en aandag te gee aan die bedreigings. Die prokureurs Plein en Simpel wil van die geboue van die plein laat platslaan vir nuwe ontwikkeling, die Tshwane-metroraad het 'n probleem met die plein se duiwebevolking en wil dit uitwis en dan is daar nog die indringer-mynas ook. Hulle het 'n bondgenoot in Barney Bomwerper, 'n rowwe duif wat saam met die minder gegoede plakkerduiwe onder die poskantoordak bly. Sy brigade se vliegvernuf is ongeëwenaard en hulle bomme is die beste – as hulle blerts, dan weet jy daarvan. In 'n spannende einde moet Barney en sy manne hulle voorberei op die luggeveg met die valkenier Herr Neumann en sy moordmasjien, Friedrich. Die duiwe is duidelik verteenwoordigend van die Afrikaner wat van alle kante bedreig word deur kwessies soos onteiening, ekonomiese bedreiging, naamsverandering, korrupsie in die metroraad, gebrekkige dienslewering en die soustrein.
In sy mees onlangse boek Die Chacma-ekspedisie (Protea 2016) spot hy op satiriese wyse met 'n veeltal kwessies. Grootraad Makedaan het intussen leier van die Schurwebergtrop geword, en hy wil graag burgemeester van die naburige Kwenang (voorheen De la Rey) wees om so na die oertydse split tussen mede-primate heling pleks van verdeling daar te stel. Terselfdertyd lei emeritus-professor Cees van den Burg 'n ekspedisie op soek na pratende bobbejane – 'n soektog wat in Kaappunt begin en in die Magaliesberg eindig. Ander hooffigure in die verhaal is Pulitzer Smit (koerantman van die plaaslike Croc Chronicle), sir Geoffrey Foxhole (internasionaal-bekroonde fotograaf en lid van prof Cees se Chacma-ekspedisie) en die lenige, blonde Babette Venter (prof Cees se assistent). Die prettige verhaaltjie speel af teen 'n eietydse agtergrond.
Versamelbundels
Van sy werk word opgeneem in die versamelbundel Amfiteater: Skrywerstemme van oud-Tukkies (Protea), Grensoorlogstories (Litera) en Skarlakenkoors (Tafelberg). Hy skryf ook graag gedigte.
Mini-suikerbos
Daar is een subspesie: ''Protea heckmanniana subsp. angustifolia'' (Hauman) Chisumpa & Brummitt
Karaägasj
Karaägasj (Russies: Караагаш) is 'n dorpie in Narimanof-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Achmatofski Plaaslike Munisipaliteit en lê op die linkeroewer van die Wolgarivier 13 kilometer noordwes van Astrachan se middestad. Die dorpie se naam kom van die Turkiese tale en beteken "swart boom".
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Karaägasj 238 inwoners gehad. Ten spyte van sy klein bevolking, is die dorpie etnies baie divers.
Sylvia Anderson
Sylvia Anderson (25 Maart 1927 – 15 Maart 2016) was 'n Verenigde Koninkryk skryfster en aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Thunderbirds Are GO (1966) en in die televisiereekse Thunderbirds (1965), The Secret Service (1969), en Thunderbirds (2015).
Disperis johnstonii
Disperis johnstonii  is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is inheems aan Demokratiese Republiek die Kongo, Ethiopië, Kameroen, Malawi, Mali, Nigerië, Tanzanië, Togo, Republiek die Kongo, Suid-Afrika, Zambië en Zimbabwe. In Suid-Afrika kom die plant in KwaZulu-Natal voor.
Djedefre
Djedefre (ook Djedefra en Radjedef) was ’n Egiptiese farao van die 4de Dinastie tydens ’n tydperk bekend as die Ou Ryk. Hy is ook bekend onder sy Hellenistiese naam Ratoises (deur Manetho). Djedefre was die seun en opvolger van Choefoe, die bouer van die Groot Piramide van Giza; dit is nie seker wie sy ma was nie. Hy het die koninklike titel Sa-Rê (“Seun van Ra”) ingevoer en was die eerste farao wat sy cartouchenaam verbind het met dié songod.
Familie
Djedefre is met sy halfsuster Hetepheres II getroud. Hy het ook ’n ander vrou, Chentetka, gehad by wie hy minstens drie seuns, Setka, Baka en Hernet, en ’n dogter, Neferhetepes, gehad het. Dié kinders word genoem op standbeeldfragmente wat in die geruïneerde tempel naby sy piramide by Aboe Rawasj gevind is. Verskeie standbeeldfragmente van Chentetka is ook in die tempel gevind. Ná onlangse uitgrawings deur ’n Franse span onder Michel Valloggia is die name van nog ’n moontlike seun en dogter, Nikaoedjedefre en Hetepheres, by dié van die ander kinders gevoeg.
Aboe Rawasj is hoër geleë as die res van Giza en die Piramide van Djedefre lyk dus hoër as die ander, maar is nie. Sommige historici glo die piramide is eintlike nie eens ’n piramide nie, maar ’n "sontempel". Die argeoloog Vassil Dobrev het selfs beweer dit is nie eens Djedefre s’n nie.
Djedefre was met sy broer Kawab se weduwee, Hetepheres II, getroud. Sy was hul albei se suster en het ná Djedefre se dood moontlik met ’n derde broer, Chafra, getrou. Bekende kinders van Djedefre is:
Die Franse span onder Vallogia het die name van nog twee moontlike kinders in die kompleks gevind:
Latrunculia oparinae
Latrunculia oparinae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Latrunculia millerae
Latrunculia millerae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Reagens
In 'n chemiese reaksie is die reagense gewoonlik die stowwe wat regeer om die produkte te vorm. Byvoorbeeld, in die verbranding van metaan met suurstof:
is CH4 en O2 die reagense en CO2 en H2O die produkte.