cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Droom
REM-slaap
REM-slaaptydperke en die drome wat daarmee gepaard gaan, word al hoe langer deur die nag. Die eerste tydperk is sowat 10 tot 12 minute, en die tweede en derde tydperk 15 tot 20 minute. Drome aan die einde van die nag kan tot 15 minute duur, hoewel hulle ervaar kan word as verskeie aparte episodes vanweë kort tye waartydens slaap onderbreek word aan die einde van die nag. Gewone mense kan 50% van die tyd hulle drome weergee as hulle wakker gemaak word voor die einde van die eerste REM-tydperk. Dit verhoog tot sowat 99% as hulle tydens die laaste REM-tydperk wakker gemaak word. Dit lyk of die toename in die onthou van drome te doen het met die intensivering in die helderheid van die droomtonele, kleure en emosies deur die nag.
Breinaktiwiteit
Een van die sentrale vrae in slaapnavorsing is watter deel van die brein drome se oudiovisuele ondervinding aandryf. Wanneer ’n mens wakker is, word die grootste deel van die brein se interne beeldvorming beheer van die voorkant van die brein af, deur die laterale prefrontale korteks (LPFK). Redenering en beplanning is die gevolg van die konstruktiewe beeldvorming van die LPFK, wat as ’n soort poppemeester optree wat die voorwerpe wat in die geheue gebêre word, in nuwe kombinasies herorganiseer. Tydens REM-slaap is die LPFK egter onaktief. In mense wie se LPFK beskadig is, verander drome glad nie – dit bevestig dat die LPFK nie drome beheer nie.
Gedurende laegolfslaap word beeldvorming hoofsaaklik deur die hippokampus aangedryf en dit sluit herinneringe aan gebeure in “soos wat hulle gebeur het”, sonder die lukrake kombinasie van voorwerpe gedurende REM-slaap. Gedurende laasgenoemde slaaptydperk word die kommunikasie tussen die neokorteks en die hippokampus deur ’n hoë vlak van die senuoordraer asetielcholien versteur.
Dit is onduidelik presies hoe beelde in ’n mens se gewaarwordings lyk tydens REM-slaap – sonder dat dit aangedryf word deur die LPFK (soos in wanneer ’n mens wakker is) of die hippokampus (soos tydens laegolfslaap). ’n Algemene verduideliking is dat senuselgroepe in die neokorteks, gelaai met vorige aktiwiteite of huidige stimulasie, spontaan geaktiveer word deur die golwe wat REM-slaap kenmerk. In die woorde van Hobson & McCarley "maak die neokorteks die beste van ’n slegte saak deur selfs gedeeltelik samehangende droombeelde te skep uit die relatief deurmekaar seine wat van die breinstam af gestuur word.”
Inhoud
thumb|200px|Selfportret van ’n dromer in [[Amsterdam, deur Joseph Klibansky (2016).]] Van die 1940's tot 1985 het die Amerikaanse sielkundige Calvin S. Hall meer as 50 000 droomverslae bymekaargemaak. In 1966 het Hall en Van de Castle The Content Analysis of Dreams gepubliseer waarin hulle ’n kodestelsel uitgestippel het om 1 000 droomverslae van studente te bestudeer. Die resultate dui daarop dat deelnemers van oor verskeie dele van die wêreld se drome soortgelyke inhoud gehad het.
Beelde
Die visuele aard van drome is gewoonlik hoogs fantasmagories; verskillende plekke en voorwerpe raak deurentyd met mekaar vermeng. Die beelde (insluitende plekke, mense en voorwerpe) is gewoonlik weerspieëlend van ’n mens se herinneringe en ondervindings, maar gesprekke kan ’n hoogs oordrewe of bisarre vorm aanneem. Sommige drome vertel uitvoerige stories waarin die dromer heel nuwe, komplekse wêrelde betree en wakker word met idees, gedagtes en gevoelens wat nog nooit voorheen ervaar is nie.
Mense wat van geboorte af blind is, het nie visuele drome nie. Hulle drome betrek ander sintuie, soos gehoor, gevoel en smaak – watter ook al sedert geboorte teenwoordig is.
Emosies
In die Hall-studie was angs die emosie wat die meeste in drome ervaar is. Ander emosies sluit in verlating, woede, vreugde en geluk. Negatiewe emosies was veel volopper as positiewes.
Seksuele temas
Volgens die Hall-dataontleding kom seksdrome nie meer as 10% van die tyd voor nie en is dit algemener in die jong- en middeltienerjare. ’n Ander studie het getoon 8% van beide mans en vroue se drome het ’n seksuele inhoud. In sommige gevalle lei seksdrome tot ’n orgasme of nagtelike storting (dit is bekend as "nat drome").
Kleur versus swart-wit
’n Klein minderheid van mense sê hulle droom net in swart-wit. In ’n studie in 2008 deur ’n navorser by die Universiteit van Dundee is bevind mense wat as kinders net swart-wit televisie en rolprente gekyk het, droom sowat 25% van die tyd in swart-wit.
Vertolking
thumb|200px|’n Kunstenaar se uitbeelding van ’n droom. (Taras Shevchenko, tussen 1830 en 1847.)
Algemene vertolkings
Die vertolking van drome kan die gevolg van subjektiewe idees en ondervindings wees. In een studie is bevind die meeste mense glo "hulle drome onthul betekenisvolle versteekte waarhede". In nog ’n studie in die VSA, Suid-Korea en Indië is bevind 74% van Indiërs, 65% van Suid-Koreane en 56% van Amerikaners glo hulle drome se inhoud gee hulle ’n betekenisvolle insig in hulle onbewuste begeertes en menings. Hierdie Freudiaanse siening is deur die grootliks niewetenskaplike publiek geglo eerder as teorieë wat droominhoud toeskryf aan geheuekonsolidasie, probleemoplossing en lukrake breinaktiwiteit.
Belangrikheid
Nie alle droominhoud is as ewe belangrik beskou nie. Deelnemers aan die genoemde studies het meer waarde aan droominhoud geheg as dit ooreenstem met hulle menings en begeertes wanneer hulle wakker is. Mense was meer geneig om ’n positiewe droom oor ’n vriend as betekenisvol te beskou as een oor iemand van wie hulle nie hou nie; dieselfde was die geval met ’n negatiewe droom oor iemand van wie hulle nie hou nie teenoor ’n negatiewe droom oor ’n vriend.
Inkorporasie van die werklikheid
’n Mens se sintuie kan deur die nag deur eksterne stimulusse gebombardeer word, maar die brein vertolk dikwels die stimulus en maak dit deel van ’n droom sodat die dromer kan aanhou slaap. Droominkorporasie is die verskynsel dat ’n werklike sensasie, soos omgewingsklanke, in die droom geïnkorporeer word. Iemand sal byvoorbeeld in sy droom ’n telefoon hoor lui, terwyl die foon in werklikheid lui. Die brein kan ’n persoon egter wakker maak as hy in gevaar verkeer of homself geleer het om op sekere klanke te reageer, soos die huil van ’n baba.
Die term "droominkorporasie" word ook gebruik in navorsing oor die graad waarin gebeure in die dae tevore deel van drome word. Volgens onlangse studies het gebeure in die dag of week net voor die droom die meeste invloed. Gary Alan Fine en Laura Fischer Leighton meen “drome is ekstern tot die individuele brein”, want 1) drome is nie willekeurig nie; 2) drome weerspieël die sosiale werklikheid; 3) drome is openbare retoriek; en 4) drome is gemeenskaplik vertolkbaar.
Voorspelling van werklike gebeure
thumb|200px|Uitbeelding van ’n soldaat se droom (Jan Styka, voor 1925). Volgens peilings kom dit algemeen voor dat mense glo hulle drome voorspel komende gebeure. Sielkundiges het dit al verduidelik aan die hand van geheuepartydigheid, naamlik ’n selektiewe geheue vir akkurate voorspellings en verwronge geheue sodat drome agterna beskou in lewenservarings pas. Die veelvuldigheid van drome maak dit maklik om ’n verband tussen die droominhoud en werklike gebeure te vind. Die term "waarheidsliewende droom" is al gebruik vir drome wat waarhede onthul of bevat wat nog nie aan die dromer bekend is nie – dit kan toekomstige gebeure of geheime wees.
Ray Nkonyeni Plaaslike Munisipaliteit
Die Ray Nkonyeni Plaaslike Munisipaliteit is 'n nuwe plaaslike munisipaliteit in die Ugu-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit het ontstaan na die samesmelting van die Hibiscuskus Plaaslike Munisipaliteit en Ezinqoleni Plaaslike Munisipaliteit in Augustus 2016.
Wilde-als
Wilde-als (Artemisia afra) is 'n struik wat in oral Suid-Afrika voorkom behalwe die Noord-Kaap en Gauteng. Die plant besit medisinale waarde en die steel, blare en blomme kan gebruik word. In Engels staan die plant bekend as African wormwood.
Droom
Voorspelling van werklike gebeure
In een proefneming is deelnemers gevra om hulle drome in ’n dagboek neer te skryf. Dit het die selektiewegeheue-effek uitgesluit, en die drome oor die toekoms het nie meer akkuraat gelyk nie. In nog ’n proefneming is ’n vals dagboek van ’n student aan die deelnemers gegee. In die dagboek is gebeure uit die student se lewe beskyf, sowel as ’n paar voorspellende én nievoorspellende drome. Toe deelnemers daarna gevra is om die drome te onthou, het hulle die voorspellende drome wat waar geword het, beter onthou as dié wat nie waar geword het nie.
Deursigtige drome
Deursigtige drome is die bewustelike waarneming van ’n mens se toestand terwyl hy droom. In dié toestand kan die dromer ’n mate van beheer hê oor sy eie aksies in die droom asook oor die karakters en omgewing van die droom. Droombeheer verbeter na berig word met opsetlike oefening. Die vermoë om aspekte van die droom te beheer is egter nie noodsaaklik vir ’n droom om as "deursigtig" beskryf te word nie – ’n deursigtige droom is enige droom waartydens die dromer weet hy droom. Die voorkoms van deursigtige drome is wetenskaplik geverifieer.
Kommunikasie deur deursigtige drome
In 1975 het die sielkundige Keith Hearne ’n geslaagde boodskap aangeteken van ’n dromer met ’n deursigtige droom. Op 12 April 1975, nadat die proefkonyn ingestem het om sy oë links en regs te beweeg sodra sy droom deursigtig raak, het Alan Worsley, die proefkonyn en Hearne se medeskrywer van die daaropvolgende artikel, die taak suksesvol uitgevoer.
Shelly Beach
Shelly Beach is 'n vakansiedorp aan die Hibiskuskus in KwaZulu-Natal. Die dorpie is suid van Port Shepstone. Protea-bank is 8 km oos van die dorp. Dit is 'n gewilde, maar gevaarlike duikplek vir skubaduikers.
Droom
Kommunikasie deur deursigtige drome
Jare later het die psigofisioloog Stephen LaBerge ’n soortgelyke proefneming gedoen, insluitende:
Kommunikasie tussen twee dromers is ook aangeteken. Die proses het EEG's behels wat oogseine en die inkorporasie van die werklikheid in die vorm van rooi ligstimulusse monitor, asook ’n gekoördineerde webtuiste. Die webtuiste het waargeneem wanneer albei mense droom en het ’n stimulus na een van die dromers gestuur wat dit in sy droom geïnkorporeer het. Dié dromer het met oogbewegings aangedui toe sy droom deursigtig raak; die webtuiste het dit waargeneem en die stimulus na die tweede dromer gestuur, wat dit ook in sy droom geïnkorporeer het.
Gedagtelose oortredings
Drome van gedagtelose oortredings is drome waarin die dromer ’n aktiwiteit uitvoer wat hy probeer stop (’n klassieke voorbeeld is iemand wat ophou rook het en droom hy steek ’n sigaret aan). Mense wat sulke drome gehad het, het gesê hulle het met intense gevoelens van berou wakker geword. In een studie is ’n positiewe verband gevind tussen dié drome en om die aktiwiteit suksesvol te stop.
Die onthou van drome
Die onthou van ’n droom is taamlik onbetroubaar, hoewel dié vaardigheid aangeleer kan word. Drome kan gewoonlik onthou word as iemand tydens die droom wakker word. Vroue is geneig om hulle drome beter as mans te onthou. Drome wat moeilik is om te onthou het gewoonlik ’n klein sielkundige uitwerking gehad, en faktore soos opvallendheid, stimulasie en inmenging speel ’n rol. Dikwels word ’n droom onthou as ’n lukrake sneller of stimulus gesien of gehoor word. Volgens die "opvallendheidshipotese" word ’n droom wat opvallend is, soos intens, nuut of ongewoon, makliker onthou. ’n Droomdagboek kan gehou word om drome te help onthou.
Sommige mense ervaar sensasies van die vorige nag se droom spontaan wanneer hulle aan die slaap raak. Die sensasies is egter gewoonlik te flou en verbygaande om te onthou. Minstens 95% val alle drome word nie onthou nie. Sekere chemiese stowwe in die brein wat nodig is vir die omskepping van korttermyngeheue in langtermyngeheue word gedurende REM-slaap onderduk. Tensy ’n droom besonder helder is en ’n mens dadelik daarna wakker word, raak die inhoud van die droom vergete.
Déjà vu
Een teorie van déjà vu skryf die gevoel dat ’n mens iets al voorheen gesien of ervaar het, toe aan ’n droom oor ’n soortgelyke plek of situasie. ’n Mens vergeet dan daarvan totdat hy oënskynlik geheimsinnig daaraan herinner word terwyl hy wakker is.
Dagdrome
’n Dagdroom is ’n fantasiedroom terwyl ’n mens wakker is, veral van aangename, gelukkige gedagtes, hoop of ambisie. Dit gaan gewoonlik oor iets wat dalk kan waar word. Daar is baie soorte dagdrome, en daar is geen vasgestelde definisie daarvan onder sielkundiges nie. Die algemene publiek gebruik ook die term vir ’n groot verskeidenheid ervarings. In navorsing deur die Harvard-sielkundige Deirdre Barrett is bevind iemand met helder, dromerige verbeeldingstogte gebruik die woord daarvoor, terwyl ander mense dit gebruik vir minder intense verbeeldingtogte, realistiese toekomsbeplanning, die onthou van herinneringe uit die verlede en net blote ontspanning om die brein te laat rus. '
Hoewel dagdrome lank beskou is as 'n lui, onproduktiewe tydverdryf, word nou algemeen erken dit kan in ’n sekere konteks opbouend wees. Daar is talle voorbeelde van mense in kreatiewe of kunsloopbane, soos komponiste, skrywers en rolprentmakers, wat nuwe idees ontwikkel deur te dagdroom. Net so het wetenskaplikes, wiskundiges en fisici al nuwe idees ontwikkel deur oor hulle vakgebied te dagdroom.
Hallusinasies
’n Hallusinasie is in die breedste sin ’n waarneming ondanks die feit dat ’n stimulus afwesig is. In ’n enger sin is dit waarnemings in ’n wakker en bewuste toestand in die afwesigheid van eksterne stimulusse en het dit die eienskappe van werklike waarnemings deurdat hulle helder en substansieel is en in die eksterne objektiewe ruimte voorkom. Laasgenoemde definisie onderskeie hallusinasies van die redelik algemene verskynsel drome, wanneer ’n mens nie wakker is nie.
Nagmerries
’n Nagmerrie is ’n onaangename droom wat ’n sterk negatiewe reaksie van die brein kan ontlok, gewoonlik vrees of afsku, maar ook wanhoop of diepe hartseer. Die droom kan situasies van gevaar, ongemak, of sielkundige en liggaamlike verskrikking bevat. Dromers word gewoonlik wakker in ’n toestand van benoudheid en kan soms vir ’n lang tyd nie weer aan die slaap raak nie.
Funksie
Baie hipoteses is al voorgestel vir die funksie van drome. Baie hiervan is later deur proefondervindelike studies weerspreek. Daar is ook al voorgestel drome dien geen spesifieke doel nie en dat dit bloot ’n neweproduk van biochemiese prosesse is wat snags tydens slaap plaasvind.
Dinamiese psigiatrie
Laat in die 19de eeu het die psigoterapeut Sigmund Freud ’n teorie ontwikkel (wat nou ongewild is) dat die inhoud van drome aangedryf word deur onbewuste wensvervulling. Freud het drome die "koninklike pad na die onbewuste" genoem. Sy teorie was dat die inhoud van drome die dromer se onbewuste gedagtes weerspieël, en spesifiek dat droominhoud gevorm word deur onbewuste wensvervulling. Hy het gemeen belangrike onbewuste begeertes hou dikwels verband met vroeë kinderherinneringe en -ervarings. Volgens Freud se teorie het drome beide duidelike en verborge inhoud. Verborge inhoud hou verband met diep onbewuste begeertes of fantasieë, terwyl duidelike inhoud oppervlakkig en betekenisloos is. Duidelike inhoud verberg dikwels verborge inhoud.
In sy vroeë werk het Freud gereken verreweg die grootste deel van die inhoud van verborge drome is seksueel van aard, maar hy het later afgesien daarvan. In Beyond the Pleasure Principle behandel hy hoe trauma of aggressie droominhoud kan beïnvloed. Hy het ook bonatuurlike oorspronge behandel in Dreams and Occultism, ’n lesing wat in New Introductory Lectures on Psychoanalysis gepubliseer is.
Moderne eksperimentele studies bewys die meeste van Freud se teorieë oor drome verkeerd. Moderne navorsers stem egter saam dat droominhoud wel met ander sielkundige veranderlikes verband hou, en dikwels met gedagtes wanneer ’n mens wakker is (maar nie so dikwels as wat Freud voorgestel het nie).
Carl Jung het baie van Freud se teorieë verwerp. Hy het egter uitgebrei op Freud se idee dat droominhoud verband hou met ’n dromer se onbewuste begeertes. Hy het drome beskryf as boodskappe aan die dromer en het gemeen dromers behoort vir hulle eie beswil aandag daaraan te gee. Hy het geglo drome onthul dinge aan die dromer wat emosionele of godsdienstige probleme en vrese kan ontbloot en help om dit op te los.
Jung het geskryf herhalende drome eis aandag omdat die dromer ’n saak wat met die droom verband hou, verwaarloos. Hy het ook geglo herinneringe wat deur die dag gevorm word, speel ’n rol in drome. Dié herinneringe laat indrukke vir die onbwuste om te hanteer wanneer die ego rus.
Neurologiese teorieë
In 1976 het J. Allan Hobson en Robert McCarley ’n nuwe teorie voorgestel wat navorsing oor drome verander het. Hulle het die Freudiaanse siening bevraagteken dat drome onbewuste begeertes is wat vertolk moet word. Hulle het aangeneem dieselfde strukture wat REM-slaap veroorsaak, genereer ook sintuiglike inligting. Hobson se navorsing in 1976 het voorgestel dat die seine wat as drome vertolk word, tydens REM-slaap in die breinstam ontstaan. Volgens hom en ander navorsers word stroombane in die breinstam tydens REM-slaap geaktiveer. As dié stroombane eers geaktiveer is, word streke van die limbiese stelsel wat by emosies, sensasies en herinneringe betrokke is, insluitende die amigdala en hippokampus, aktief. Die brein sintetiseer en vertolk dié aktiwiteite, byvoorbeeld veranderings in die fisieke omgewing soos temperatuur en humiditeit of fisieke stimulusse soos ejakulasie, en probeer om betekenis aan hierdie seine te heg, en dit veroorsaak drome.
Navorsing deur Mark Solms het egter daarop gedui dat drome in die voorbrein ontstaan en REM-slaap en drome nie regstreeks verband hou nie. Terwyl Solms in hospitale in Johannesburg en Londen gewerk het, het hy toegang tot pasiënte met verskeie breinbeserings gehad. Hy het hulle oor hulle drome begin uitvra en het bevestig dat pasiënte met skade aan die pariëtale lob ophou droom het; dit het ooreengestem met Hobson se teorie van 1977. Solms het egter nie pasiënte teengekom met skade aan die breinstam wat ophou droom het nie. Dié waarneming het hom genoop om Hobson se heersende teorie te bevraagteken dat die breinstam die oorsprong van die seine is wat as drome vertolk word.
Jie Zhang het die hipoteses van Hobson en Solms gekombineer en voorgestel drome is die gevolg van breinaktivering en sintese; drome en REM-slaap word terselfdertyd deur verskillende breinmeganismes beheer. Zhang se hipotese was dat die funksie van slaap is om die data van die tydelike geheue te prosesseer, enkodeer en oor te dra aan die langtermyngeheue. Gedurende NREM-slaap word die geheue wat met die bewuste verbind word (deklaratiewe geheue) geprosesseer, en gedurende REM-slaap word die geheue wat met die onbewuste verbind word (prosedurale geheue) geprosesseer.
thumb|200px|Die ligging van die hippokampusse. Zhang glo die onbewuste deel van die brein is gedurende REM-slaap besig om prosedurale geheue te prosesseer; intussen daal die aktivering in die bewuste deel van die brein tot ’n baie lae vlak omdat die invoer van die sintuiglike stelsels basies ontkoppel word. Dit is die sneller vir die skepping van ’n datastroom van die geheuestore om deur die bewuste deel van die brein te vloei. Zhang se mening is dat dié ritmiese breinaktivering die induseerder van elke droom is. Hy stel voor dat drome, met die betrokkenheid van die breinassosiatiewe denkstelsel, dus selfonderhoudend is met die dromer se eie gedagtes tot met die volgende puls van geheuetoevoeging. Dit verduidelik hoekom drome die eienskappe van beide kontinuïteit (binne ’n droom) en skielike veranderings (tussen twee drome) het. ’n Gedetailleerde verduideliking van hoe ’n droom gesintetiseer word, word in ’n latere verslag gegee.
’n Studie in 2001 het bewyse gelewer dat onlogiese liggings, karakters en droomvloei die brein kan help om die verbinding en konsolidasie van die semantiese geheue te versterk. Hierdie toestande kan voorkom omdat die vloei van inligting tussen die hippokampus en neokorteks gedurende REM-slaap afneem.
Robert (1886), ’n dokter van Hamburg, het die eerste keer voorgestel dat drome se funksie is die uitwissings van (a) sintuiglike indrukke wat nie ten volle bewerk is nie en (b) idees wat nie deur die dag ten volle ontwikkel is nie. Ook Hughlings Jackson (1911) het gemeen slaap wis onnodige herinneringe en verbindings van die dag uit.
Dit is in 1983 deur Crick en Mitchison se teorie hersien. Hulle het geglo drome is soos die skoonmaakprosesse van ’n rekenaar wanneer dit van lyn is; dit verwyder "gemors" uit die brein terwyl iemand slaap. Die teenoorgestelde mening, dat drome inligting hanteer en geheue konsolideer (Hennevin en Leconte, 1971), is egter ook algemeen.
2016 Italiaanse Grand Prix
Die 2016 Formule Een Italiaanse Grand Prix is op 4 September 2016 op die Autodromo Nazionale Monza, in Italië, gehou. Dit was die veertiende wedren van die kampioenskapseisoen.
Bande deur Pirelli verskaf
Die Grand Prix by Monza is nie net die tuiswedren van Scuderia Ferrari en Scuderia Toro Rosso nie, maar ook vir Pirelli. Die Italiaanse bandvervaardiger, die enigste verskaffer van bande vir Formule 1, sal graag self goed wil vaar. "Monza kom na Spa" sê Paul Hembery, Pirelli se motorsportdirekteur. "Twee epiese bane in 'n enkele week, maar op ons tuisbaan voel dit altyd baie spesiaal. Dit sal 'n besige naweek wees en, met die supersag vir die eerste keer in aksie op Monza, kan ons nuwe spoedrekords verwag, veral in die kwalifiserende ronde. Verlede jaar het die meeste renjaers 'n een-stopstrategie gekies, maar die koms van die supersagte band kan lei tot meer kuipstoppe," het Hembery gesê.
Kwalifisering
Lewis Hamilton behaal vir Mercedes sy sewende voorste wegspringposisie van die seisoen deur spanmaat Nico Rosberg te klop. Die Ferrari 's van Sebastian Vettel en Kimi Räikkönen eindig derde en vierde, voor die Williams van Valtteri Bottas. Die Red Bull-duo Daniel Ricciardo en Max Verstappen kwalifiseer as sesde en sewende, voor die Force India-jaers Sergio Pérez en Nico Hülkenberg. Die top 10 word afgesluit deur Esteban Gutiérrez van die Haas F1-span.
Romain Grosjean van Haas ontvang 'n straf van vyf plekke omdat hy na die derde vrye oefening sy ratkas moes laat vervang.
Renuitslag
Die wedren is deur Nico Rosberg gewen, sy sewende oorwinning van die seisoen. Lewis Hamilton was tweede, nadat hy swak begin het en oorspronklik teruggesak het na sesde plek. Sebastian Vettel het die podium voltooi, met spanmaat Kimi Räikkönen agter hom. Daniel Ricciardo is vyfde, nadat hy die sesde eindigende Valtteri Bottas enkele rondtes voor die einde van die wedren ingehaal het. In die sewende plek was Max Verstappen wat kort voor die einde vir Sergio Pérez, wat agtste was, verbygesteek het. Die laaste punte gaan aan Felipe Massa en Nico Hülkenberg.
Wilhelm Backhaus
Musikale biografie
Backhaus was gebore in Leipzig as die seun van 'n bekende argitek. Hy het op die ouderdom van vier die klavier saam met sy moeder begin leer, wat 'n amateur pianis was. Die seun se talent is spoedig deur Arthur Nikisch raakgesien, op wie se aanbeveling Backhaus tussen 1891 en 1899 aan die Leipzig Konservatorium onder Alois Reckendorf studeer het, waarna hy privaat klavierlesse geneem het onder Eugen d'Albert in Frankfurt. As 'n seun van nege of tien is hy geneem om na uitvoerings van Brahms se twee klavierconcertos te luister, soos gespeel deur d'Albert — en soos deur Brahms self gedirigeer.
Hy het sy eerste konserttoer op die ouderdom van sestien meegemaak. In 1900 het hy na Engeland gereis en in 1901 het hy vir die eerste keer in Manchester gespeel tydens die "Gentleman's Concerts". In 1902 het hy opgetree tydens die Hallé-konserte, en daarna in twaalf konserte by Queen's Hall, Londen. Hy het ook ses verskillende klavierkonserte gespeel tydens The Proms.
Cordelia (maan)
Cordelia is die heel binneste bekende maan van Uranus. Dit is op 20 Januarie 1986 ontdek op foto's deur Voyager 2 en het die voorlopige naam S/1986 U 7 gekry. Die naam "Cordelia" kom van die jongste dogter van Lear in William Shakespeare se Koning Lear. Dit is ook bekend as Uranus VI.
Wilhelm Backhaus
Musikale biografie
In 1904 is hy aangestel as Professor van Klavier aan die Koninklike Musiekkollege van Manchester. In 1905 het hy die Anton Rubinstein-kompetisie gewen. Béla Bartók, wat ook aan die kompetisie deelgeneem het, moes tevrede wees met tweede plek.
Cordelia (maan)
Beskrywing
Cordelia is nie weer opgespoor totdat die Hubble-ruimteteleskoop dit in 1997 waargeneem het nie. Baie min is daaroor bekend, buiten sy wentelbaan, radius van 20 km en geometriese albedo van 0,08. Op die Voyager 2-foto's lyk dit langwerpig, met sy hoofas wat na Uranus wys.
Japan Nasionale Roete 426
Japan Nasionale Roete 426 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Cordelia (maan)
Beskrywing
Cordelia is die binneste herdersmaan vir Uranus se ε-ring. Sy wentelbaan is binne Uranus se radius vir sinkroniese wentelbane en neem dus langsamerhand af weens gety-invloede. Cordelia is baie na aan ’n 5:3-baanresonansie met die maan Rosalind.
Wilhelm Backhaus
Musikale biografie
Hy het regdeur sy lewe wyd getoer- in 1921 het hy in minder as drie weke sewentien konserte in Buenos Aires gegee. Backhaus het sy buiging in die Verenigde State op 5 Januarie 1912 as solis gemaak met die speel van die Beethoven se Vyfde Klavierconcerto ("Die Keiser") saam met Walter Damrosch en die New York Simfonieorkes. Hy het in 1926 klas gegee aan die Curtis Musiekinstituut. In 1930 het hy na Lugano verhuis en 'n burger van Switserland geword. Hy het in Villach in Oostenryk waar hy 'n konsert sou speel gesterf. Sy laaste opvoering van 'n paar dae vroeër in Ossiach is opgeneem.
Japan Nasionale Roete 427
Japan Nasionale Roete 427 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Wilhelm Backhaus
Rol in die Duitsland van die Nasionaal-Sosialiste
Na die "Machtergreifung" (gryp van mag) deur die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty het Backhaus vir Adolf Hitler ontmoet. Die ontmoeting het nie later as Mei 1933 plaasgevind nie, toe hulle saam na München gevlieg het.
Dieselfde jaar het hy uitvoerende adviseur van 'n organisasie van die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty, bekend as die Kameradschaft der deutschen Künstler (Kameraadskap van Duitse Kunstenaars), geword.
Backhaus het vir die skyn-verkiesings van 29 Maart 1936 'n verklaring in die tydskrif Die Musikwoche onder die rubriek gepubliseer; vryelik vertaal as "Niemand is so ooglopend lief vir Duitse kuns, en spesifiek Duitse musiek, soos Adolf Hitler nie…" 'n Maand later, op 20 April 1936– Hitler se 47ste verjaardag– het hy aan Backhaus 'n professoraat aangebied en hom uitgenooi om daardie September die jaarlikse Neurenburg-byeenkoms van die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty by te woon.
Die violis Leila Doubleday Pirani skryf dat sy op 20 November 1938 'n Backhaus-konsert in Londen (wat gedirigeer is deur Adrian Boult) saam met die Joodse violis Alma Rosé bygewoon het– wat aan Pirani vertel het dat Backhaus "'n groot vriend van die familie was", en haar agter die gordyne geneem het om die pianis na die konsert te groet. Pirani skryf verder dat terwyl "Boult hulle behoorlik gegroet het," Backhaus, toe hy vir Rosé gesien het, "sy rug na haar gedraai het en deur 'n sygang gestap het"; Pirani het die insident "'n steek in die rug deur hierdie lafhartige man, wat uit vrees vir sy Nazi-meesters nie behoorlik kon optree nie, selfs in Londen," genoem.
Die insident is gerapporteer deur Richard Newman, wat byvoeg dat Backhaus weldra na Switserland verhuis het "uit teenkanting teen die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty se bewind, en vermeld het dat "sy onwelvoeglike gedrag...miskien die gevolg was van die wete dat Duitse agente gedurende dié tyd in Londen bedrywig was..."
Opnames
Volgens sommige kritici was Backhaus een van die eerste moderne kunstenaars wat klavierwerke (in opposisie tot Alfred Cortot) op klassieke- of objektiewe wyse geïnterpreteer het; welke speelwyse gebaseer is op groter getrouheid aan die teks.
Hy was een van die eerste pianiste om opnames te maak en het 'n uitgerekte loopbaan in beide die ateljee sowel as op die verhoog gehad. Hy het Beethoven se volledige klaviersonates en klavierconcertos opgeneem, asook 'n groot hoeveelheid van Mozart en Brahms se werke. Hy was ook eerste om die études van Chopin in 1928 op te neem. Dit word steeds deur verskeie kenners as van die beste opnames (Pearl 9902 en andere), en volgens baie andere as dié beste opnames van dié werke, beskou. Daar bestaan ook opnames van verskeie études uit die tydperk van die vroeë 1950's, toe Backhaus amper sewentig jaar oud was.
Sy opname op 27 Januarie 1936 van Brahms se Walse, Op. 39, is net langer as dertien minute. Sy ateljee-opnames van die volledige Beethoven-sonates wat opgeneem is in die 1950's en 1960's vertoon buitengewone tegniek vir 'n man in sy sewentigs (Decca 433882), asook die twee Brahms-concertos van omtrent dieselfde tyd (Decca 433895).
Sy lewendige Beethoven-opnames is selfs in sommige opsigte beter, vryer en meer kleurvol (Orfeo 300921). Hy is egter somtyds daarvan beskuldig dat sy speelwerk te "meganies" was en "'n gebrek aan insig" getoon het."
Sy kamermusiek-opnames sluit Brahms se tjellosonates saam met Pierre Fournier in, en Schubert se forelkwintet saam met die International Quartet en Claude Hobday.
Backhaus was vinnig gewees om die belang van die grammofoon te erken. Sy wesenlik verkorte opname van die Grieg se Klavierconcerto in A Mineur– wat slegs ses minute lank is– was nie slegs die eerste opname van dié werk nie, maar ook die eerste keer dat enige concerto opgeneem is. Hy het dit egter volledig en pragtig opgeneem in die vroeë 1930's.
By sy dood was Backhaus besig om sy tweede volledige Beethoven-sonatesiklus te voltooi. Al wat nog kortgekom het was Beethoven se Hammerklavier sonate. Volgens Stephen Kovacevich was Backhaus die enigste pianis wat die werk werklik verstaan het. (Uittreksels uit die boek/gids tot die “Great Pianists of the 20th Century”, gepubliseer (en kopiereg) in 1998 deur die Philips Musiekgroep).
Donald MacBride
Donald MacBride (23 Junie 1889 – 21 Junie 1957) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente High Sierra (1941), The Brute Man (1946), The Killers (1946), en The Seven Year Itch (1955).
Japan Nasionale Roete 428
Japan Nasionale Roete 428 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Sidney Smith Bell
Sir Sidney Smith Bell (1805 – 1873) was 'n regter van die Kaapse hooggeregshof. Hy is gebore in 1805 in Londen en studeer in Edinburg. In Kaapstad word hy in 1851 aangestel as regter van die Hooggeregshof, as waarnemende Hoofregter in 1857 en Hoofregter in 1868. Hy tree in 1873 af en is in dieselfde jaar oorlede.
Gill Marcus
Gill Marcus (gebore 10 Augustus 1949) was vanaf November 2009 tot November 2014 die negende president van die Suid-Afrikaanse Reserwebank. Sy is die eerste en enigste vrou wat die pos beklee het.
Vroeë jare
Marcus is in Johannesburg in Suid-Afrika gebore. Haar ouma en oupa was Joodse immigrante vanaf Litaue. Albei haar ouers is egter in Suid-Afrika gebore.
Ballingskap
Haar ouers was anti-apartheidsaktiviste en lede van die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party (SAKP). Hulle het in 1969 in ballingskap gegaan en hulle kinders, Marcus en haar twee susters en 'n broer, saamgeneem. Sy het 'n graad deur middel van korrespondensie aan die Universiteit van Suid-Afrika verwerf. Sy het ook self by die SAKP en die ANC aangesluit. In 1970 het sy in Londen vir die verbande ANC se Departement van Inligting en Publisiteit (DIP) begin werk en is tot adjunk-sekretaris bevorder.
Terugkeer
Sy word in 1994 verkies tot Lid van die Parlement en word as die Adjunkminister van Finansies onder Trevor Manuel in Nelson Mandela se die Regering van Nasionale Eenheid aangestel. In 1999 is sy as vise-president van die Reserwebank aangestel onder Tito Mboweni. Sy het die pos vir vyf jaar beklee waarna haar kontrak nie hernu is nie omdat sy nie met Mboweni oor die weg kon kom nie.
Daarna is sy as buitengewone professor aan die Gordon Institute of Business Science (Gibs) aangestel. Sy het die sakewêreld betree en as voorsitter van die myngroep Western Areas en later as nie-uitvoerende direkteur van Gold Fields gewerk. In 2007 volg sy Danie Cronjé op as hoof van die ABSA-groep en ABSA-bank
In Julie 2009 kondig pres. Jacob Zuma aan dat sy Mboweni as president van die Reserwebank sal opvolg. Die aanstelling is deur ekonome en vakbonde verwelkom.
Valdivia
Valdivia is 'n stad in Chili met 140 559 inwoners (2002).
Kevin Conway (akteur)
Kevin Conway (gebore 29 Mei 1942) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Quick and the Dead (1995), Mercury Rising (1998), Thirteen Days (2000), en Invincible (2006).
Inkosi Langalibalele Plaaslike Munisipaliteit
Die Inkosi Langalibalele Plaaslike Munisipaliteit is 'n nuwe plaaslike munisipaliteit in die uThukela-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit het ontstaan op 8 Augustus 2016 na die samesmelting van die Imbabazane en Umtshezi Plaaslike Munisipaliteite.
Grootteorde
’n Grootteorde is ’n skaal van enige getal waar elke grootte of waarde van iets in ’n vasgestelde verhouding staan tot die vorige grootte of waarde. Die getal wat die meeste as skaal gebruik word, is 10. Dan is elke volgende waarde 10 keer soveel as die vorige waarde. " ’n Mens sê twee getalle het dieselfde grootteorde van ’n getal as die een getal gedeel deur die ander getal ’n waarde van minder as 10 gee. So is 23 en 82 van dieselfde grootteorde, maar 23 en 820 is nie." – John Baez
Gebruik
Grootteordes word gewoonlik gebruik om baie benaderde vergelykings te tref en hulle dui baie groot verskille aan. As twee getalle met een grootteorde verskil, is een sowat 10 keer meer as die ander. As hulle met twee grootteordes verskil, is die een sowat 100 keer meer.
SI-eenhede berus op dieselfde beginsel. Die meeste amptelike voorvoegsels (soos milli-, mikro- of nano- en kilo-, mega- of giga-) staan vir drie grootteordes, maar desi- of senti- en deka- of hekto dui op een grootteorde.
Japan Nasionale Roete 429
Japan Nasionale Roete 429 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Meierijstad
Meierijstad is 'n munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Noord-Brabant, geleë noord van die stad Eindhoven. Die munisipale gebied het 79 633 inwoners (2017) en 'n oppervlakte van 185,52 km².
Die munisipaliteit is gestig op 1 Januarie 2017 deur die samevoeging van die munisipaliteite Veghel, Schijndel en Sint-Oedenrode.
John Gilbert Kotzé
Sir John Gilbert Kotzé (1849 – 1940) was 'n hoofregter van die Zuid-Afrikaansche Republiek. Hy is op 5 November 1849 in Kaapstad gebore. Hy studeer aan die Suid-Afrikaanse Kollege en Londense Universiteite. Hy word tot die Inner Temple toegelaat in 1847 en keer in dieselfde jaar terug na Kaapstad om met sy praktyk te begin. Hy verhuis in 1876 na Grahamstad. In 1877 word hy aangestel as regter van die Hoërhof van Transvaal en word bevorder tot Hoofregter in 1881. In 1897 kom hy in konflik met president Paul Kruger en in 1899 gaan hy terug na die Kaapkolonie. 'n Jaar later word hy aangestel as Prokureur-generaal van Rhodesië. Hy word senior advokaat in 1902 en word in 1903 aangestel as regter van die Hof van die Oostelike Distrikte waar hy in 1904 Regter-president word. In 1913 word hy aangestel as onderregter in die Kaap en Regter-president in 1920. In 1922 sluit hy aan by die Appélafdeling en tree in 1927 af. Hy sterf op 1 April 1940 in Kaapstad.
Protea-bank
Die Protea-bank is 'n onderwaterrif in die Indiese Oseaan sowat 8 km vanaf Shelly Beach. Die diepte van die rif wissel van 8 m tot 40 m. Die rif is 'n gewilde, maar gevaarlike, duikplek vir skubaduikers. Groot getalle Zambezi- en tierhaaie kan hier gesien word.
Olimpiese Somerspele 1940
Die Olimpiese Somerspele 1940 (Fins: Kesäolympialaiset 1940; Japannees: 東京オリンピック (1940年)), amptelik bekend as die Spele van die XIIde Olimpiade, sou in 1940 gehou word, maar is na die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog afgelas. Die Spele is op 1 Augustus 1936 deur die Internasionale Olimpiese Komitee (IOK) tydens die Olimpiese Somerspele 1936 in Berlyn aan Tokio, Japan, toegewys. Dit was die eerste keer dat Olimpiese Spele in 'n land buite die Westerse wêreld beplan is. Maar Japan moes afsien van die plan na die uitbreek van die Tweede Chinees-Japannese Oorlog in 1937 en het die Spele op 14 Julie 1938 van die hand gewys. Die Spele is drie dae later aan Helsinki, Finland, toegewys, maar met die uitbreek van die Winteroorlog in 1939 is dit heeltemal afgelas.
Ryan Creamer
Ryan Creamer (gebore 9 September 1992) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Movies in Real Life (2013) en Do You Get It? (2014).
Olimpiese Somerspele 1940
Omdat die Tweede Wêreldoorlog tot 1945 gewoed het, is die in Londen beplande Olimpiese Somerspele 1944 ook afgelas. Die Britse hoofstad het die eerste Olimpiese Somerspele na die Tweede Wêreldoorlog vier jaar later aangebied.
Toewysing
Tokio is op 1 Augustus 1936 deur die Internasionale Olimpiese Komitee gekies as die gasheer vir die Olimpiese Somerspele in 1940. Ander kandidate was: Helsinki, Barcelona en Rome.
Die stemming het as volg verloop:
Ga-Keetse
Ga-Keetse is 'n klein Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, noordwes van Polokwane, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Norwegian
Die laekostelugredery Norwegian Air Shuttle (kortweg Norwegian) is 'n Noorse lugredery.
Coombe Abbey
Coombe Abbey is in die 12de eeu gestig as ’n klooster. Dit is min of meer halfpad tussen Coventry en Brinklow geleë in Warwickshire, Engeland.
Norwegian
Die maatskappy, wat sy hoofkwartier op die Bærum naby Oslo het, is 'n langafstandlaekostelugredery wat met die beste ter wêreld vergelyk word. .
Coombe Abbey
Ná die ontbinding van die Engelse kloosters in die 16de eeu het dit ’n koninklike eiendom geword. In 1682 is die westelike vleuel bygevoeg deur die argitek kaptein William Winde, wat ook Buckingham House ontwerp het wat later Buckingham-paleis geword het. Coombe Abbey is tot in 1923 vir verskeie geslagte deur die Graaf van Craven besit.
Norwegian
Norwegian het uit verskeie filiale van 'n aantal lugvaartmaatskappye ontstaan en het later self verskeie lugdienste oorgeneem.
Coombe Abbey
In November 1964 het die Coventry-stadsraad Coombe Abbey met 60 hektaar grond gekoop. Dit is nou ’n park en die huis is ’n hotel.
Vroteier
Vroteier is 'n speletjie wat deur kinders gespeel word. Al die deelnemers sit met gekruisde bene in 'n sirkel op die grond na mekaar en kyk. Een deelnemer word as hardloper gekies om die spel te begin. Die hardloper hardloop om die sirkel en laat val 'n opgevoude sakdoek ongesiens agter een van sittende spelers. As die sakdoek agter jou val moet jy dit optel en om die sirkel begin hardloop terwyl die vorige hardloper jou plek inneem. As 'n deelnemer nie die sakdoek optel voordat die hardloper weer by hom kom nie, is hy 'n vrot eier en moet in die middel van die sirkel gaan sit totdat 'n volgende persoon uitgevang word. Die spel kan binnenshuis of buite op 'n grasperk of kombers gespeel word.
Bamar
Die Bamar (Birmaans: ဗမာလူမျိုး, ba. ma lu myui'', [bəmà lùmjó]) is 'n nasie en etniese groep inheems aan Mianmar en die aangrensende lande van Suidoos-Asië, veral Thailand. Hulle vorm die titulêre nasie van Mianmar en maak omtrent 68% van Mianmar se bevolking uit.
Die Bamar behoort tot die Sino-Tibettaanse volke wat naas die Volksrepubliek China ook in lande soos Bhoetan, Mianmar, Nepal en Indië se noordooste leef. Hulle praat Birmaans as moedertaal wat die amptelike taal van Mianmar vorm.
Die Bamar is hoofsaaklik aanhangers van die Theravada-Boeddhisme, gevolg deur klein minderhede soos Moslems, Hindoes en Christene.
Bamar word soms ook Birmane genoem, hoewel hierdie term gewoonlik na die hele bevolking van Mianmar verwys, insluitende etniese minderhede soos Han-Chinese (1,6 miljoen) en Thai.
Wêreldwyd leef sowat 30 miljoen Bamar, waarvan sowat 29 miljoen in Mianmar en omtrent 1 miljoen in Thailand. In Mianmar leef hulle veral in die sentrale gebiede langs die Irrawaddy se vallei.
Ammi Venter
Ds. Abraham Adriaan Venter (noemnaam Ammi, Philipstown, Kaapkolonie, 7 Mei 1909 – Potchefstroom, 28 Februarie 1990) was tussen 1935 en die aanvaarding van sy emeritaat in 1975 predikant in twee gemeentes van die Gereformeerde Kerk, naamlik Gereformeerde kerk Johannesburg-Wes van 1935 tot 1951 en daarna Klerksdorp tot 1975.
Herkoms en opleiding
Amie Venter is in die Karoo gebore en was ’n agterkleinkind van die Gereformeerde predikant ds. A.A.J. de Klerk Coetsee wat in 1869 ’n beroep na die Gereformeerde kerk Philipstown aangeneem het. Dr. H.J.R. du Plessis, jare lange predikant van Bronkhorstspruit (Erasmus) was sy oom. Venter het in 1926 aan die Hoërskool De Aar gematrikuleer en het van 1927 af aan die PUK vir CHO studeer, waar hy die B.A.-graad in 1929 behaal het. Drie jaar later het hy die graad B.D. aan die Teologiese Skool Potchefstroom verwerf. In 1933 het hy die kandidaatseksamen in die teologie met lof afgelê.
Sol-Tech
Sol-Tech is ’n geakkrediteerde, private tegniese opleidingskollege met Afrikaans as voertaal. Sol-Tech fokus op beroepsleiding wat tot die verwerwing van nasionaal erkende bruikbare kwalifikasies lei. Die instansie maak gebruik van moderne tegnologie en toerusting om ambagslui te lewer wat die hoë eise wat die arbeismark stel, te oorskry.
Ammi Venter
Leraar van Johannesburg-Wes
duimnael|regs|270px|[[Gereformeerde kerk Johannesburg-Wes|Johannesburg-Wes se kerkraad in 1942 saam met ds. Venter.]]
Sol-Tech
In 2006 het die Solidariteit Beweging die nood wat daar aan tegniese opleiding in Suid-Afrika bestaan, raakgesien en besluit om daadwerklik iets daaraan te doen. ’n Eie beroepsopleidingkollege is in Centurion gestig en Sol-Tech is in 2007 amptelik geopen met slegs drie personeellede en 64 studente.
Sol-Tech se opleidingsmodel bestaan uit drie fases. Volgens hierdie model vind institusionele opleiding aaneenlopend plaas voordat die studente vir werksplekgeïntegreerde onderrig deur 'n werwingsagentskap, Ajani, by werkgewers geplaas word. Ná afloop van laasgenoemde is studente dan gereed om finaal te kwalifiseer vir die betrokke kwalifikasie.
In September 2013 skuif Sol-Tech na ’n groter perseel in Kirkney aan die westekant van Pretoria, waar studente in goed toegeruste werkswinkels en fasiliteite opleiding ontvang. Vandag maak meer as 100 hoogsgekwalifiseerde personeellede en ongeveer 1800 studente wat in verskillende stadia van hul kwalifikasies is, deel van die personeel- en studentekorps uit.
Op 13 September 2019 is die eerste sooi van Sol-Tech se nuwe kampus langs die Lugmagbasis Waterkloof gespit. Die oprigting van die nuwe kampus en koshuis-fasiliteite in Monumentpark beloop ongeveer R300 miljoen. In Januarie 2021 is die eerste studente op die nuwe kampus verwelkom.
Ammi Venter
Leraar van Johannesburg-Wes
duimnael|links|200px|Die [[Gereformeerde kerk Johannesburg-Wes. Dit was een van die argitek Gerard Moerdyk se laaste ontwerpe. Sy medeargitek was Henry Watson, wat ook meegewerk het aan die Voortrekkermonument. Die kerk is in 1948 gebou.]]
duimnael|regs|270px|Ds. Venter lê die kerk se hoeksteen van Johannesburg-Wes se kerk in Putneyweg, [[Brixton, op 10 April 1948.]]
Harappa
Harappa (Oerdoe: ہڑپّہ) is ’n argeologiese terrein in Pandjab, Pakistan. Dit is genoem na ’n moderne dorp naby die voormalige ligging van die Ravirivier, wat nou 8 km noord daarvandaan verbyvloei. Die moderne dorp, met ’n inwonertal van slegs 15 000, is sowat 6 km van die antieke terrein af geleë. Die terrein bevat die ruïnes van ’n ommuurde stad uit die Bronstydperk, wat deel was van die Indusvalleibeskawing. Dit was in Sindh en Pandjab gesentreer.
Ammi Venter
Leraar van Johannesburg-Wes
duimnael|regs|300px|Die moderamen en adviseur van die GKSA se partikuliere sinode Suid-Transvaal in sitting in die [[Gereformeerde kerk Bethal, 1956. Van links: Prof. W.J. Snyman, ds. D.N. Kotzé, ds. A.A. Venter, drr. S.C.W. Duvenage en S.J. du Plessis.]]
Harappa
Die stad het vermoedelik tot 23 500 inwoners gehad en sowat 150 ha beslaan, met kleihuise tydens die Gevorderde Harappa-fase (2600-1900 v.C.) wat as groot vir dié tyd beskou word. Vanweë die argeologiese gebruik om voorheen onbekende beskawings te noem na die terrein wat eerste opgegrawe is, is die Indusvalleibeskawing ook bekend as die Harappabeskawing.
Dr Nkosazana Dlamini-Zuma Plaaslike Munisipaliteit
Die Dr Nkosazana Dlamini-Zuma Plaaslike Munisipaliteit is 'n nuwe plaaslike munisipaliteit in die Harry Gwala-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit het ontstaan na die samesmelting van die voormalige Ingwe en Kwa Sani Plaaslike Munisipaliteite in Augustus 2016.
Harappa
Die antieke stad Harappa is erg beskadig tydens Britse heerskappy, toe stene van die ruïnes gebruik is om treinspore mee te bou. In 2005 is die bou van ’n omstrede vermaaklikheidspark op die terrein gestaak toe bouers baie argeologiese artefakte in die vroeë stadiums van die bouwerk opgediep het. Danksy ’n pleidooi van die Pakistanse argeoloog Ahmad Hasan Dani aan die departement van kultuur is begin met die restourasie van die terrein.
Ammi Venter
Leraar van Johannesburg-Wes
Die kerkraad van die Gereformeerde kerk Johannesburg het prop. Venter in 1934 gevra om ds. W.J. de Klerk in sy gemeente behulpsaam te wees. Ds. J.F. du Plooy skryf in ds. Venter se lewensberig in die GKSA se Almanak van 1991 hy is met die afstigting van Johannesburg-Wes in die volgende jaar daarheen beroep, maar Johannesburg-Wes is reeds in Desember 1930 afgestig, waarna ds. De Klerk dit in kombinasie met sy eie gemeente bedien het. Prop. Venter was ds. De Klerk waarskynlik dus wel behulpsaam, maar in die toe reeds afsonderlike gemeente Johannesburg-Wes.
Tydens ds. Venter se tyd het ’n deel van Johannesburg-Wes op 15 November 1942 as die Gereformeerde kerk Delarey afgestig. Terselfdertyd het die Gereformeerde kerk Roodepoort van die gemeente Krugersdorp afgestig. Op 18 November 1942, net drie dae ná die stigtingsvergadering, het ’n gekombineerde kerkraadsvergadering besluit dat die twee kerke gesamentlik sou beroep. Ds. J.F. du Plooy, van Johannesburg-Oos, het die beroep van die gekombineerde kerkraad aanvaar en is op 15 Mei 1943 deur ds. F.P.J. Snyman in die NG kerk in Newlands bevestig. Op 18 Augustus daardie jaar het Delarey se kerkraad in beginsel besluit dat die gemeentes Roodepoort en Delarey saamsmelt, waartoe ’n gekombineerde kerkraadsvergadering op 20 Oktober 1943 ooreengekom het. Op ’n gekombineerde kerkraadsvergadering op 2 Desember 1943 in Newlands was die deputate van die Klassis Pretoria teenwoordig vir die ophef van die kombinasie en die vereniging van die twee gemeentes vanaf daardie datum. Die nuwe gemeente, Florida, se westelike grens het Witpoortjie ingesluit, terwyl die grens tussen die gebiede Newlands, Greymont, Albertsville en Johannesburg-Wes die oostelike grens sou vorm.