cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nasionale Bontebokpark
Die Nasionale Bontebokpark is in 1931 geproklameer om die vinnigkwynende aantal (van 30) bontebokke in Suid-Afrika van uitwissing te probeer red. Die park is aanvanklik naby Bredasdorp aangelê, maar weens aanpassingsprobleme wat die bontebokke ondervind het, is die park later na sy huidige ligging naby Swellendam verskuif. Vandag word 'n paar honderd bontebokke in die 3 500 hektaar park aangetref. Ander groot soogdiere in die park sluit in Kaapse bergkwaggas, Kaapse grysbokke en rooihartbeeste. Die park grens aan die Breederivier.
Maria Angelico
Maria Angelico is 'n Australiese aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Sisters (2017).
San José, Costa Rica
San José [saŋ xoˈse] is sedert 1821 die hoofstad en grootste stad van Costa Rica. Die stad is in 1738 deur Spanjaarde as Villa Nueva de la Boca del Monte gestig. Die stad het 'n bevolking van 1 404 242 en van 2 350 000 in die metropolitaanse gebied in 2011 gehad en het 'n oppervlakte van 44,62 km². Dit is in die middel van Costa Rica op 'n hoogte van 1 175 meter in die bergreeks Valle Central geleë. San José is vernoem ná Josef van Nasaret (José de Nazaret), die pa van Jesus Christus.
Klimaat
San José lê, soos die res van die land, in die trope, maar sy hoogte gee die stad 'n gematigde klimaat. Die temperatuur wissel tussen 15 °C en 28,3 °C. Die reënseisoen is van April tot laat November, maar bewolktheid en reënval kan ook tydens die droë seisoen voorkom. Die weer is ook baie winderig, wat temperature verder kan verlaag. Relatiewe humiditeit wissel meestal tussen 60 en 90 persent.
Cosworth
Cosworth is 'n hoë-prestasie ingenieursmaatskappy, gestig in Londen in 1958, wat spesialiseer in die verskaffing van enjins en elektronika vir die motorrensport asook die hoofstroommotorbedryf. Cosworth se werke is gebaseer in Northampton, Engeland, met Noord-Amerikaanse fasiliteite in Torrance, Indianapolis en Mooresville, Noord-Carolina.
Cosworth het reeds 176 oorwinnings behaal as enjinverskaffer in die Formule Eenkampioenskapsreeks, die tweede meeste na Ferrari.
Geskiedenis
Die maatskappy is gestig as 'n Britse binnebrandenjinbouer vir renmotors deur Mike Costin en Keith Duckworth (COStin en duckWORTH).
Die eerste Cosworth-ontwerp was 'n silinderkop vir die SCA-reeks met 'n enkele bonokas (EBNA) met omgekeerde vloeiopset soortgelyk aan die Coventry Climax FWE-enjin. Ware sukses is behaal met die volgende ratgedrewe dubbelbonokas (DBNA) vierklep-FVA in 1966, toe Cosworth, met die hulp van Chapman, Ford kon oortuig om die ontwerpsregte aan te koop en 'n ontwikkelingskontrak te teken, insluitend vir 'n agtsilinderweergawe. Dit het gelei tot die Cosworth DFV, wat Formule Een vir baie jare oorheers het.
Sedert daardie tyd is Cosworth lank deur Ford ondersteun, en baie van die Cosworth-ontwerpe word besit deur Ford en is aangewys as Fordenjins onder soortgelyke kontrakte. Verdere sukses met die BD-reeks in die 1970s het Cosworth op 'n groeipad geplaas.
Erica rufescens
Erica rufescens is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom in die Riviersonderendberge voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 80km2. Die plant spruit weer uit nadat dit gebrand het, 'n seldsame verskynsel vir Erica's. Die habitat is stabiel en die plant word beskou as seldsaam.
Nairobi
Nairobi is die hoofstad en grootste stad van Kenia. Die naam kom van die Masai "Ewaso Nyirobi", wat "koel waters" beteken. Die inwonertal is meer as vier miljoen. Die belangrikste tale in Nairobi is Swahili, Kikuyu en Engels. Nairobi is in 1899 gestig as tussenpunt vir die Uganda-spoorlyn tussen Mombasa en Uganda. Dié stad word in 1907 die hoofstad van die protektoraat Brits-Oos-Afrika en met onafhanklikheid in 1963 die hoofstad van Kenia.
Nairobi se internasionale lughawe is die Jomo Kenyatta Internasionale Lughawe. Die ouer Wilson-lughawe was in die dertiger- en veertigerjare 'n stoppunt op die roete Southampton-Kaapstad en word steeds gebruik vir privaatvliegtuie.
Alooi-oranje
Die kleur alooi-oranje is 'n diep skakering van oranje, wat eerder na bruin neig.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word alooi-oranje as volg voorgestel:
Arsenopiriet
Gouderts
Arsenopiriet is veral belangrik omdat dit dikwels saam met goud aangetref word. Ná sulfiede is arsenopiriet die tweede gasheermineraal vir goud. Arsenopiriet met 'n goudgehalte tot 15 200g/t is in Villerange in Frankryk gevind. Daar word dikwels gepraat van 'onsigbare goud' omdat dit dalk in die arsenopiriet self opgelos of as goud-nanodeeltjie in die mineraal ingeslote is.
Navorsing met Mössbauerspektroskopie en met XANES het getoon dat goud waarskynlik opgelos in arsenopirie teenwoordig is en daar kovalent gebonde is. Dit is nogtans moeilik om te bepaal watter oksidasietoestand die opgeloste goudatome besit. Die oksidasietoestand 3+ kan nogtans uitgesluit word en hulle vervang dalk die ysteratome.
Erica rugata
Erica rugata is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Anlen Marais
Anlen Elisabeth Marais (gebore Jordaan) is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en is op 26 September 1953 op Fort Beaufort gebore.
Lewe en werk
Sy matrikuleer aan die Hoërskool Fort Beaufort en is ook hoofmeisie daar. Haar vader is betrokke by die veiligheidspolisie en haar moeder doseer Latyn en Engels aan die Fort Hare Universiteitskollege op die dorp. Aan die Duitse klooster op die dorp neem sy musiek en Duits-klasse. Sy studeer verder aan die Universiteit van Stellenbosch en behaal die B.A.-graad met hoofvakke Afrikaans en Liggaamlike Opvoeding en in 1975 ook die B.A. Honneurs-graad. Hier is sy lid van die letterkundige laboratorium onder leiding van D.J. Opperman en sy publiseer haar eerste gedigte onder die naam Anlen Jordaan. In 1976 skryf sy in vir 'n M.A.-graad en is ook in hierdie jaar 'n rukkie D.J. Opperman se assistent. Hy word egter ernstig siek, wat veroorsaak dat sy haar studies op die lange baan skuif en Junie en Julie in Nederland as gas van die Nederlands-Zuidafrikaanse Vereniging deurbring.
Na haar terugkeer behaal sy in 1977 aan die Universiteit van Port Elizabeth die Hoër Onderwysdiploma en werk daarna vanaf 1978 tot 1983 as onderwyseres in Afrikaans aan verskeie skole in die Kaap en op Uitenhage. Sy woon in 1985 die ATKV se werkskool by oor die skryf van dramas, onder leiding van Nico Luwes. In 1988 skryf sy in vir 'n graad in kuns aan die Universiteit van Suid-Afrika. Sy slaag haar eerste jaar met Beeldhou as hoofvak, maar neem slegs Kunsgeskiedenis in haar tweede jaar. Saam met Patricia Smith is sy in 1992 verantwoordelik vir 'n kinderreeks oor omgewingsbewaring, “Moeder Aarde”, wat in die Siembamba-radioprogram van Afrikaans Stereo uitgesaai word. Hierdie program is so suksesvol dat sy in 1993 'n opvolgreeks van nog tien episodes skryf. In 1998 tree sy op as een van die aanbieders vir die skryf van radiodramas en dramas by die Universiteit van Port Elizabeth se skryfskool en in dieselfde jaar bied sy vir die Departement van Kuns en Kultuur 'n drama werkswinkel op Graaff-Reinet aan. In 2013 verwerf sy die B.Th.-graad aan die Universiteit van Stellenbosch en daarna in 2014 die M.Th.-graad met 'n verhandeling oor “ 'n Kerkhistoriese herlees van The Genadendal Diaries (1792–1796), met as lens die vraag na die verband tussen gender, gesondheid en godsdiens”. Sy is lid van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns en is ook 'n skilder wat alreeds uitgestal het. Sy is getroud met die geneesheer dr. A. Marais en vestig haar in Despatch, waar haar man 'n praktyk het. Hulle het 'n seun, Ernst.
Skryfwerk
Sy begin dig in standerd ses nadat sy Van Wyk Louw se “Vroegherfs” in 'n tydskrif gelees het. Op universiteit word van haar verse in die universiteitspublikasies gepubliseer. In 1984 maak sy haar debuut wanneer van haar verse in die versamelbundel “Visier” verskyn. Beide T.T. Cloete en Daniël Hugo meen in hulle resensies van hierdie bundel dat Anlen se verse die meeste uitstaan. In 2020 word haar gedigte ‘badkamer’, ‘huisvrou’, ‘dagboek’ en ‘Stilword’ in Vers en vrou opgeneem. In haar debuutbundel “Die wolf in die blare” tref verskeie gedigte met hulle sensitiewe beelding van die huis, die taak van die vrou en die gesinsverhoudinge tussen man en vrou en kind. Die titel van die bundel verwys na die kinderverhaal van die wolf en drie varkies en die vrese van die verhaal en kindersprokies in die algemeen word ondersoek, asook die ma se vrese en die rol wat dit speel. Hoogtepunte in die bundel is “Ballade van die huwelik” en “Selfportret op 33”, wat getuig van 'n verbondenheid met die donker kontinent Afrika.
Wanneer haar moeder op sterwe lê aan keelkanker en slegs per skrif kan kommunikeer, vorm dit die grondslag van haar bundel “Muur van berge”. Die elegiese lydensgeskiedenis van ses maande word kreatief aangebied sodat dit nie 'n treurmare word nie. Die digter maak gebruik van die kommunikasie tussen haar en haar ma, met die notas waarop haar ma haar opstand, nood en ongemak uitdruk, waarop sy reageer. Hierdie tyd roep ook herinneringe op, sodat die dood teen die lewe, hede en verlede teen mekaar uitgespeel word. Die laaste krabbeling van die moeder is “muur van berge”, waar die bundel sy naam vandaan kry en wat 'n herlewingsvisioen aandui. Na die dood en begrafnis roep die digter gelukkige herinneringe terug, waardeur die lewe dan triomfeer bo die dood. Treffende gedigte is “Lappop” met sy uitbeelding van die vrou in die hospitaal, “Vlerke” wat haar geleidelike losmaak van die wêreld beskryf en sommige kort gedigte wat slegs 'n enkele indruk of insig kommunikeer, soos “Ontmoeting” en “Gangaf”. Van haar gedigte word opgeneem in “Groot verseboek”, “Die Afrikaanse poësie in 'n duisend en enkele gedigte”, “Sy sien webbe roer” en ook in “Junior Keur”, 'n bloemlesing wat aan skole voorgeskryf word.
Sy skryf ook dramas en haar “Wittakker se laaste trippie” word in 1988 by die ATKV-Kampus-toneelfees deur die dramastudente van die Universiteit van die Witwatersrand opgevoer. Hierdie drama kan beskryf word as post-protesteater en teater van versoening, waarin Wittakker 'n Engelse narkotiseur is wat gereeld saam met 'n groep bruin vissers gaan visvang. Die Sinodale Kommissie van die NG Kerk in Oos-Kaapland onder leiding van dr. Japie Greeff nader haar in 1990 met die versoek om 'n passiespel te skryf en “Die passie van ons Heer” (waarvoor sy beide die teks en die lirieke skryf) word hierna meermale in Port Elizabeth onder haar regie opgevoer. Op versoek van Volkswagen Musicative skryf sy in 1992 die musiekspel “O moon of wonder and despair”, terwyl haar Kersspel “Die seuns van Jonathan” in dieselfde jaar sy eerste opvoering in Bloemfontein beleef. In 1993 ontvang sy 'n uitnodiging om haar kinderdrama “Koer-Koer” vir opvoering te neem na die Third International Women Playwrights Conference in Adelaide in Australië. Sy skryf die teks en neem die regie waar van die musiekblyspel “Noah was his name” wat in 1995 deur die Hoërskool Brandwag in Uitenhage opgevoer word. In 1995 neem sy deel aan die BBC World Service se dramawedstryd en sy word bekroon as beste dramaturg in Afrika en die Midde-Ooste vir “Dear Miester Mandela”. Die drama is oorspronklik in Afrikaans geskryf en toe in Engels vertaal en die Afrikaanse weergawe, “Horiesô Madiba”, word in 1997 deur KRUIK by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees opgevoer. Hierdie drama het as gegewe 'n Engelse soldaat wat tydens die Anglo-Boereoorlog 'n kind by 'n swart werker op 'n Boereplaas het. Hierdie kind ontvang na negentig jaar 'n erfporsie van sy Engelse pa se kant van die familie. Hy kan nie lees of skryf nie en die drama is die brief wat hy aan sy vrou dikteer, opgedra aan Mandela. Op hierdie wyse word die gebeure van die afgelope honderd jaar in Suid-Afrika dan belig uit die perspektief van een van die agtergeblewenes. Ook radiodramas verskyn uit haar pen en “Die medic” word in 1999 oor Radiosondergrense uitgesaai en is een van die tien finaliste vir hierdie sender se jaarlikse hoorspelkompetisie. In 1999 word sy deur die BBC genomineer om deel te neem aan die Alexander Onassis International Competition Prize for the Composition of an Original Theatrical Play.
In 1979 skryf die Departement van Nasionale Opvoeding 'n prosawedstryd uit. Geen wenner of naaswenner word aangewys nie, maar sy wen die gesamentlike derde prys vir haar manuskrip “Op parool”. In 2002 haal sy die kortlys vir die toekenning van die Sanlam-prys vir jeuglektuur.
Eerbewyse
Die Departement van Kuns en Kultuur vereer haar in 1998 met 'n toekenning vir haar kulturele bydrae oor twintig jaar in die Oos-Kaap. In 1999 ontvang sy 'n oorkonde van die ATKV vir haar bydrae tot Afrikaans. Met haar vyftigste verjaarsdag in 2003 vereer die Port Elizabethse Amateur Toneelvereniging haar vir haar bydrae tot Afrikaans deur “Die storieboom”, 'n toneelstuk oor haar werk, op te voer.
Publikasies
1988 – Die wolf in die blare
1999 - Muur van berge
Sydney Clouts
Sydney Clouts (1926–1982) was ’n Suid-Afrikaanse digter. Sy bundels sluit in One Life en Collected Poems.
Clouts is in 1926 in Kaapstad gebore. Hy studeer aanvanklik regte aan die Universiteit van Kaapstad, maar verskuif sy fokus en skryf 'n magistertesis oor Suid-Afrika se Engelse Letterkunde aan die Rhodes-universiteit. Hy het later 'n kwalifikasie as bibliotekaris in Londen verwerf.
Clouts was die skrywer van 'n digbundel getiteld One Life in 1966 wat ook in die New Coin-reeks gepubliseer is. In 1967 ontvang hy die Ingrid Jonkerprys en in 1968 die Olive Schreinerprys vir Engelse Letterkunde vir dié bundel. 'n Versameling van Clout se gedigte (wat deur M. en C. Clouts geredigeer is) is postuum gepubliseer, getiteld Sydney Clouts: Collected Poems (1984). In Oktober 1984 het die joernaal English in Africa 'n Sydney Clouts-memorial issue uitgegee.
Hy is in 1982 op 56-jarige ouderdom oorlede.
Demi-Leigh Nel-Peters
Demi-Leigh Tebow (née Nel-Peters)(gebore 28 Junie 1995) is op Sondag 26 Maart 2017 in die Sun City Superbowl as Mejuffrou Suid-Afrika 2017 aangewys. Die geleentheid is op M-Net en Mzansi Magic uitgesaai.
Demi-Leigh Nel-Peters het die kroon voor 11 ander finaliste, 25 ander deelnemers en meer as 900 inskrywings weggeraap. Sy het Suid-Afrika in 2017 se Mej. Heelal-kompetisie verteenwoordig, waar sy op Sondag 26 November as die wenner aangewys is. Sy is die tweede Suid-Afrikaanse Mej. Heelal-wenner na Margaret Gardiner in 1978. Demi-Leigh Nel-Peters het Suid-Afrika ook in die Mej. Wêreld-kompetisie verteenwoordig.
Sy is deur Mejuffrou Suid-Afrika 2016, Ntandoyenkosi Kunene, gekroon.
Lewe
Nel-Peters is in Sedgefield gebore op 28 Junie 1995, dogter van Bennie Peters and Anne-Marie Steenkamp. Sy is vlot in beide Afrikaans en Engels.
Bronskoningvis
Voorkoms
Die volwasse vis se lyf is geel tot blou-groen aan die bokant en silwer aan die onderkant met 'n helder wit kol net agter die boonste rand van die operkulum. Daar is ook verspreide swart kolletjies op die boonste gedeelte van die lyf en kop. Die stert is gevurk met die boonste lob donkergrys en die onderste lob geel. Die vis word tot 80 cm lank en 5 kg swaar.
Habitat
Die visse verkies rots- en koraalriwwe om op te leef. Hulle vreet hoofsaaklik vis van die riwwe, tjokka, garnale en krappe. Die volwasse visse is alleenlopers of kom in pare voor en die onvolwasse visse bly in skole saam. Dit is 'n gesogte eetvis.
Harige riftriton
Die Harige riftriton (Cymatium cutaceum africanum) – ook bekend as die mandjieskulpslak – is 'n ongewerwelde slak wat aan die hele kuslyn van Suid-Afrika voorkom. Kenmerkend van die diertjie is dat die skulp bedek is met bruin hare terwyl dit lewe. Die skulpvorm van die slak varieer maar almal het sewe opvallende riwwe op die skulp. Die slak leef in die lae tussengetysone tot die benedegetywater in rotsagtige gebiede. Hulle kom dikwels voor tussen rooiaas wat hulle vreet.
Barbara Angell
Barbara Angell (gebore 6 Maart 1935) is 'n Australiese skryfster en aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Superman Returns (2006) en in die televisiereekse Homicide (1964), The Top Secret Life of Edgar Briggs (1974), en Home and Away (1988).
Schalk van Wyk
Nota: Schalk van Wyk is 'n skuilnaam vir Myron Kok.
Lys van Suid-Afrikaanse vaktydskrifte
Hier volg 'n lys van Suid-Afrikaanse vaktydskrifte:
William Edward Phipps
William Edward Phipps (4 Februarie 1922 – 1 Junie 2018) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Cinderella (1950), The War of the Worlds (1953), Cat-Women of the Moon (1953), en Homeward Bound: The Incredible Journey (1993).
Charles Heslop
Charles Heslop (8 Junie 1883 – 13 April 1966) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Hobson's Choice (1920) en in die televisiereekse BBC Sunday-Night Theatre (1950) en ITV Television Playhouse (1955).
Europese Kristallografie-Assosiasie
Die Europese Kristallografie-Assosiasie (ECA) is ‘n onafhanklike wetenskaporganisasie wat beide die kristallografie/ kristallografiese crystallographic assosiasies in die Europese/ Afrikastreek, sowel as individuele lede verteenwoordig. Die ECA is in 1997 gestig. Dit het tans 36 nasionale lidlande en ‘n paar honderd individuele lede. Die ECA is een van die streeks-geaffilieerde groepe van die Internasionale Unie van Kristallografie International Union of Crystallography. Die ander drie onafhanklike streeks-geaffilieerde groepe is die Amerikaanse Kristallografie-Assosiasie American Crystallographic Association, die Asiese Kristallografie-Assosiasie Asian Crystallographic Association en die Latyns-Amerikaanse Kristallografie-Assosiasie Latin American Crystallographic Association. Die ECA is onder Nederlandse wetgewing in Nijmege, Nederland geregistreer.
Thabo Mbeki
Thabo Mvuyelwa Mbeki (gebore 18 Junie 1942 in Mbewuleni, Transkei), is die voormalige president van Suid-Afrika, asook van die ANC. Hy het Nelson Mandela op 14 Junie 1999 as president opgevolg. Mbeki het sy tweede termyn as president begin uitdien op 27 April 2004, nadat die ANC die algemene verkiesing van 2004 met 'n oorweldigende meerderheid gewen het. Op 20 September 2008, kondig hy aan dat hy as president sal bedank na 'n oproep in die verband deur die ANC se uitvoerende bestuurskomitee. Sy bedanking is met ingang van 25 September 2008 van krag.
Europese Kristallografie-Assosiasie
Die missie van die ECA is die bevordering van kristallografie is alle fasette daarvan, insluitend die verwante veld van nie-kristallografiese vastetoestand-wetenskap. Hierdie doelstellings word verwesenlik deur kristallografiese kongresse, werkswinkels en skole in beide Europa en Afrika.
Thabo Mbeki
Agtergrond
Hy is die seun van Govan en Epainette Mbeki, en het op Dutywa en Butterworth skoolgegaan. Hy was op hoërskool aan die Lovedale Institute in Alice, maar is geskors ná leerlingstakings in 1959, en moes sy leerwerk tuis voltooi. Mbeki het in 1959 sy matriek-eindeksamen aan St John's School in Umtata geskryf.
Europese Kristallografie-Assosiasie
Geskiedenis
Die ECA is tydens die 17de Europese Kristallogafiebyeenkoms (ECM 17) in Lissabon, Portugal in 1997 gestig. Dit is die opvolgliggaam van die Europese Kristallografiekomitee (ECC) wat sedert 1972 bestaan het, en wat alle voorafgaande ECMs gereël het. Die vroeëre geskiedenis van die ECA tot en met ECM 20 in Krakau Krakau in 2001 is deur Claude Lecomte gepubliseer. Die meer onlangse geskiedenis is in 2013 tydens ECM 28 in Warwick/Engeland opgesom.
Thabo Mbeki
Agtergrond
In 1956, terwyl hy nog 'n hoërskoolleerling was, sluit hy by die ANC-Jeugliga aan. Nadat hy sy skoolloopbaan voltooi het, raak hy betrokke by verskeie ondergrondse aktiwiteite in die Pretoria-Witwatersrand-gebied ná die ANC in 1960 verban is. Hy probeer in 1961 die republiekwording van Suid-Afrika verhinder, maar verlaat uiteindelik in 1962 die land op aanbeveling van die ANC.
Europese Kristallografie-Assosiasie
Organisasie
Die beheerliggame van die ECA is die Raad en die Uitvoerende Komitee. Die Raad stel alle ECA beleidsdokumente saam en elke nasionale lidland word daarop verteenwoordig deur een Raadslid. Individuele lede kies een Raadslid vir elke 50 lede. Die Uitvoerende Komitee is verantwoordelik vir alle dag-tot-dag bestuur tussen Raadsvergaderings.
Thabo Mbeki
Vryheidstryd
Mbeki gaan na Zimbabwe en toe na Kenia vir 'n kort tyd, voordat hy na Londen vertrek waar hy sy Britse A-vlak-eksamen in 1962 voltooi. Hy skryf hom in aan die Universiteit van Londen waar hy sy eerstejaargraad in ekonomie as 'n buitemuurse student behaal. Terselfdertyd mobiliseer hy studente om in Londen protes teen Apartheid aan te teken. Mbeki studeer in Londen tot 1966 toe hy sy Meestersgraad in Ekonomie aan die Universiteit van Sussex verwerf.
Europese Kristallografie-Assosiasie
Organisasie
Spesiale Belangegroepe (SIGs) en Algemene belangegroepe (GIGs) verskaf ‘n platform vir wetenskaplikes wat ooreenstemmende wetenskapsbelange deel. Beide die SIGs en die GIGs dra aktief by tot die wetenskaplike program van die Europese Kristallografiebyeenkomste (ECMs).
Thabo Mbeki
Vryheidstryd
Vanaf 1967 tot 1970 werk hy vir die ANC se kantoor in Londen, wat hom vir militêre opleiding in die Sowjetunie stuur. Tussen 1971 en 1978 verrig hy verskeie take vir die ANC in Afrika. Hy reis onder meer na Botswana, Swaziland (nou Eswatini) en Nigerië, waar hy met verskeie persone onderhandel. Hy trou in 1974 met Zanele Dlamini.
Europese Kristallografie-Assosiasie
Pryse
Die ECA ken die Max Perutzprys Max-Perutz toe vir spesiale prestasies in enige veld van kristallografie, asook die Erwin Felix Lewy Bertautprys, in samewerking met die ‘European Neutron Scattering Association’ (ENSA).
Thabo Mbeki
Vryheidstryd
In 1978 beklee Mbeki die rang van politieke sekretaris in die kantoor van die president van die ANC. Hy vorder in 1984 tot Direkteur van die departement van inligting en publisiteit van die ANC, 'n pos wat hy tot en met 1989 hou. Hy was ook betrokke by geheime vergaderings tussen ANC-lede en lede van die destydse Nasionale Party-regering, asook by die Dakar-beraad waar vername Afrikaanssprekendes die ANC ontmoet het.
Post-1994
Onderhandelinge tussen dié twee politieke groepe lei daartoe dat die ANC wettig verklaar en dat politieke gevangenes vrygelaat word. Hy is ook betrokke by onderhandelinge wat in 1994 tot die eerste demokratiese verkiesing lei, en die opstelling van die nuwe Suid-Afrikaanse grondwet.
Vanaf 1994 tot 1999 beklee hy die amp van uitvoerende Adjunkpresident van Suid-Afrika, waarna hy met Mandela se uittrede tot president verkies word.
Klapvliegtuig
'n Vlerktuig of klapvliegtuig (Engels: ornithopter) is 'n soort vliegtuig wat vlieg deur die klap van vlerke. In die natuur word dié soort aandrywing by voëls, vlermuise en insekte aangetref. Mensgemaakte vlerktuie is meestal gebou op dieselfde skaal as van die natuurlike vlieënde kreature, alhoewel sommige groter, bemande klapvliegtuie in die verlede gebou is.
Geskiedenis
Die mens het waarskynlik van sy vroeë bestaan gedroom om soos voëls te vlieg, maar dit was volgens historiese rekords eers in ongeveer 1490 dat Leonardo da Vinci die vermoë om te vlieg ernstig bestudeer het. Hy het besef dat die mens te swaar is en nie sterk genoeg is om te vlieg sonder meganiese hulp nie. Sy voorstel was 'n klapvliegtuig met twee bewegende balke met flappe aangedryf deur die arms en bene wat saamwerk. Hy het ook 'n skets geteken van 'n meer gevorderde klapvliegtuig waarin 'n individu op 'n plank lê en twee groot vliesagtige vlerke aandryf deur gebruik te maak van handhefbome, voetpedale en 'n sisteem van katrolle.
In 1781 was Karl Friederich Meerwein veronderstel om suksesvol 'n vlerktuig te vlieg by Gießen in Duitsland en daardeur te demonstreer dat indien 'n groot hoeveelheid krag op 'n masjien met 'n ligte raamwerk uitgeoefen word, dit moontlik kan wees om 'n tuig swaarder as lug te kan laat vlieg.
In 1799 het die Engelse fisikus George Cayley die meerderheid aërodinamiese teorieë van vlieg geformuleer waarna klapvliegtuie grootliks ten gunste van sweeftuie opsy geskuif is.
In 1929 het Alexander Lippisch, in Duitsland, 'n mensaangedrewe klapvliegtuig gevlieg, maar dit moes in die lug getou word waarna dit gesweef het. In 1959 het Emil Hartman, in Engeland dieselfde reggekry nadat hy in die lug getou was.
Praktiese aanwending van vlerktuie kapitaliseer op die nabootsing van voëlvlug. Die Colorado Departement vir Natuurlewe het van vlerktuie gebruik gemaak om die bedreigde Gunnison Sage korhoender te red. Vlerktuie wat soos roofvoëls lyk word gebruik om die korhoenders op die grond te laat bly om hul sodoende te vang. Vlerktuie kan ook gebruik word om voëlswerms weg te dryf van lughawens, waar hulle 'n veiligheisgevaar inhou. AeroVironment, onder leiding van Paul B. MacCready, het 'n afstandbeheerde vlerktuig ontwikkel wat so groot soos 'n insek is en moontlik in die toekoms vir waarneming gebruik kan word.
Vlerktuie word ook gebou en gevlieg as 'n stokperdjie. Dit sluit in liggewigmodelle wat aangedryf word deur 'n rekkie tot groter radio-beheerde vlerktuie. Moderne ontwerpe word ontleen van Percival Spencer se enjin-aangedrewe klapvliegtuig, ontwikkel in 1958 en Sean Kinkade se werk in die laat 1990's. Elektriese motors of suierenjins verskaf die krag om die vlerke te laat klap.
'n Navorsingsprojek deur die Georgië Tegniese wetenskaplike Robert C. Michelson het ten doel om 'n slingerbewegende chemiese spier (Engels: Reciprocating Chemical Muscle) te ontwerp vir gebruik op mikroskaalvliegtuie met klappende vlerke wat bekend sal staan as Entomopters. SRI International is ook besig om kunsmatige spiere van polimeer te ontwikkel vir gebruik in vlerktuie en ander aanwendings.
Hoewel verskeie pogings aangewend is om met bemande klapvliegtuie te vlieg, was slegs 'n paar van die pogings suksesvol. Adalbert Schmid het 'n gemotoriseerde bemande klapvliegtuig ontwikkel wat verskeie vlugte in 1942 onderneem het (Weltluftfahrt, Maart 1950, p. 195). Tussen 1990–1995, het Vladimir Toporov en studente 'n sleepgelanseerde klapvliegtuig gebou wat na bewering hoër kon styg deur middel van die vlieënier se spierkrag. Sedert 2004 werk 'n span aan die Universiteit van Toronto se Institute for Aerospace Studies, met professor James DeLaurier aan die hoof, aan 'n enjin-aangedrewe bemande klapvliegtuig wat sonder hulp sal opstyg.
Aërodinamika
Die hoofkenmerk wat 'n klapvliegtuig onderskei van 'n vastevlerkvliegtuig is dat dit beide styging en dryfkrag genereer word deur gebruik te maak van 'n klappende vlerk. Dit word gewoonlik gedoen deur 'n vlerk te roteer tydens 'n klapsiklus op so 'n manier dat die kragvektor wat gegenereer word 'n krag voorwaarts uitoefen wat sterk genoeg is om die sleurweerstand van die vliegtuig te oorkom.
Vanuit 'n algemene aërodinamiese oogpunt blyk dit dat vlerktuie meer doeltreffend gebruik maak van krag as die roterende skroef of spuitenjin. Die probleme wat die grootskaalse gebruik van die klaptuig nie moontlik maak nie, is probleme om die nodige komponente en strukture te konstrueer sowel as die gemak van passasiers. Die gebruik van dieselfde oppervlakte vir styging en dryfkrag het die voordeel dat sleurweerstand geminimaliseer word terwyl die volume van lug beskikbaar vir dryfkrag gemaksimaliseer word.
In populêre kultuur
Die klapvliegtuig word deur Frank Herbert as die primêre vervoermiddel beskryf op die planeet Dune in sy reeks boeke wat op die planeet afspeel. Die tema word ook in die Dune verwante speletjies soos Dune II, Dune 2000, Emperor: Battle for Dune en Frank Herbert's Dune gebruik.
Die “retro” film Sky Captain and the World of Tomorrow vertoon ook klapvliegtuie in luggevegte met vegvliegtuie.
In die fantasieromans Airborn en Skybreaker deur Kenneth Oppel word klapvliegtuie as kortafstand vervoermiddels gebruik.
Klapvliegtuie word ook vertoon in Star Wars: Revenge of the Sith, as 'n vervoermiddel op die Wookiee planeet Kashyyyk.
Jenny Apostolou
Jenny Apostolou is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Alex & Eve (2016) en in die televisiereekse Police Rescue (1989), Water Rats (1996), en Double Trouble (2008).
Sydney
Sydney is die hoofstad van die deelstaat Nieu-Suid-Wallis in Australië en is die grootste en oudste stad in daardie land. Dit het 'n bevolking van meer as 5 miljoen (2016) en word dikwels as die hoofstad van Australië beskou, hoewel dié eintlik Canberra is.
Daar is min stede wat op so 'n presiese stigtingsdatum kan roem of so 'n kort en dramatiese geskiedenis soos Sydney het. Op 18 en 26 Januarie 1788 het elf Britse skepe, wat vandag as Die Eerste Vloot (The First Fleet) bekend staan, met sowat 1 000 mense aan boord in Sydney se Botanybaai anker gegooi. Meer as 700 van hulle was gevangenes wat onder bevel van kaptein Arthur Phillip na Australië gedeporteer is.
Geskiedenis
Die gebied rondom die hawe van Sydney word al langer as 40 000 jaar bewoon deur Aborigines, Australiese inboorlingstamme. Alhoewel verstedeliking die meeste spore van hierdie bewoning al uitgewis het, is daar op verskillende plekke steeds rotstekeninge te vinde. Die Europese belangstelling het begin toeneem na kaptein James Cook Botanybaai (nou 'n wyk in die suide van Sydney) ontdek het. Op bevel van die Britse owerheid is daar in 1788 'n strafkamp deur Arthur Phillip gestig. Hy het eers in Botanybaai aangeland, maar die plek nie geskik gevind vir sy doeleindes nie. Na 'n kort seiltog na die noorde het hy uiteindelik in Sydney Cove aan wal gegaan te Port Jackson (wat ook allerweë as Sydney-hawe bekend staan).
Arthur Phillip het die kolonie "New Albion" genoem maar om die een of ander onduidelike rede het dit uiteindelik die naam "Sydney" gekry, genoem na die toenmalige Britse minister van binnelandse sake Thomas Townshend wat ook as Lord Sydney bekend gestaan het. Waarskynlik is die rede vir die naamsverandering vanweë Lord Sydney se toestemming om 'n kolonie daar te begin. Gevangenes is vinnig aan die werk gesit om 'n nedersetting te bou en in 1822 het die stad reeds banke, markte, strate en 'n georganiseerde polisiemag gehad. In 1847 het gevangenes maar sowat 3,2% van die bevolking uitgemaak. Weekliks het daar skepe uit Europa met Iere, Engelse en ander Europese emigrante daar aangekom wat 'n nuwe lewe in die nuwe land wou begin. Die eerste van die goudstormlope het in 1851 plaasgevind en sedertdien het vele mense die land vanuit Sydney-hawe binnegekom.
Met snelle nywerheidsontwikkeling het Sydney vinnig gegroei en aan die begin van die 20ste eeu het dit al meer as 1 miljoen inwoners gehad. Gedurende die eeu het Sydney steeds bly groei en die stad het teenswoordig 'n kosmopolitiese voorkoms as gevolg van die groot aantal verskillende kulture wat die stad binnegestroom het.
Geografie
Sydney is geleë tussen die Stille Oseaan in die ooste en die Blue Mountains in die weste. Dit het ook die grootste natuurlike hawe in die wêreld, met meer as 70 strande, waaronder die beroemde Bondi Beach tel. Sydney het ook die wêreld se grootste woonbuurte, twee maal so groot as Beijing en ses keer so groot as die stede van Rome of Londen. Die metropolitaanse gebied van Sydney (Sydney Metropolitan Area) beslaan 'n oppervlakte van 12 138 vierkante kilometer. Sydney strek oor 'n lengte van 105 kilometer vanaf sy suidelike grens by die Koninklike Nasionale Park oor Botanybaai en Port Hacking tot by die Ku-ring gai Nasionale Park.
Die groot oppervlakte van Sydney is die gevolg van die Australiese lewenstyl waarby die meeste gesinne oor hul eie huis beskik. Nogtans is daar ook woonstelblokke (wat in Australië home units genoem word), veral in die digbevolkte ouer woonbuurte en naby die hawe.
Stedelike uitleg
Die sentrale sakekern van Sydney strek suidwaarts vanaf Sydney Cove tot by die gebied rondom die Central-treinstasie. Die sentrale sakekern word in die ooste begrens deur verskeie parke en deur Darling Harbour, 'n gewilde trekpleister vir toeriste met 'n lewendige naglewe. Saam met die besigheidsdistrik van Noord-Sydney wat aan die sentrale sakekern deur die bekende Harbour-brug verbind word, is die ander noemenswaardige besigheidsentra Parramatta in die suidweste, Chatswood in die noorde en Hurstville in die suide.
Die uitgestrekte woongebiede van Sydney word amptelik in 642 woonbuurte verdeel en word bestuur as 40 plaaslike owerheidsgebiede. Daar is nie 'n sentrale stadsbestuur nie, maar die regering van Nieu-Suid Wallis het wel verskeie agentskappe wat stadswye dienste lewer. Die stad word ook verder in die volgende streke verdeel: Eastern Suburbs, Hills District, Inner West Sydney, Canterbury-Bankstown, Lower North Shore, Northern Beaches, Northern Suburbs, North Shore, St George, Southern Sydney, South-eastern Sydney, South-western Sydney, Sutherland Shire en Western Sydney.
Klimaat
Sydney het 'n vogtige subtropiese klimaat met warm somers en koel winters, terwyl reën dwarsdeur die jaar val. Januarie is die warmste maand van die jaar en 'n gemiddelde 14,6 dae per jaar het 'n maksimum temperatuur hoër as 30 °C. Die rekord maksimum temperatuur is 45,3 °C, wat op 14 Januarie 1939, aan die einde van 'n hittegolf gemeet is. In die winter daal die temperatuur nouliks onder 5 °C in kusgebiede. Die koudste maand is Julie, waartydens 'n rekord minimum temperatuur van 2,1 °C al ooit gemeet is.
Die gemiddelde jaarlikse reënval is 1217 mm, wat tydens 'n gemiddeld van 138 dae per jaar val. Die laaste sneeu in die Sydney-gebied is in 1836 aangeteken, alhoewel baie sagte hael in Julie 2008 ook deur baie vir sneeu aangesien is en daarop dui dat die 1836-sneeu moontlik nie werklik sneeu was nie.
Hoewel Sydney nie deur siklone getref word nie en die risiko vir aardbewings laag is, word die stad wel af en toe geteister deur bosbrande soos onder andere in 1994 en 2002.
Besienswaardighede en ontspanningsgeriewe
Daar bestaan 'n verskeidenheid toeristetrekpleisters in Sydney, bv.:
Baie van hierdie besienswaardighede kan met die Sydney-veerdiens bereik word. Daar is ook 'n aantal nasionale parke binne die stadsgrense geleë.
Sydney het ook 'n aktiewe naglewe. Beroemde uitgaanplekke is die wyke Kings Cross en Darling Harbour.
Verkeer en vervoer
Die meeste inwoners in Sydney gebruik hulle eie motor vir vervoer. Sydney het egter ook 'n uitgebreide trein-, taxi-, bus- en veerbootnetwerk. Die treine in Sydney word bestuur deur CityRail, 'n maatskappy wat deur die regering van Nieu-Suid-Wallis besit word. Die treindienste het vir 'n tydperk na die 2000 Olimpiese Spele kwaai agteruit gegaan, maar het na 'n besondere swak jaar in 2004 weer verbeter.
Die meeste buitelandse toeriste land eers by Sydney Internasionale Lughawe. Die lughawe is in 1920 geopen en is daarom ook een van die oudste lughawens ter wêreld. Daar vlieg ongeveer 28 miljoen passasiers per jaar vanaf en ná die stad.
Watervoorsiening
Watervoorsiening en opgaardamme word bestuur deur die Sydney Catchment Authority, wat onder beheer van die deelstaat van Nieu-Suid-Wallis se regering staan. Die liggaam verkoop water aan "Sydney Water" en ander agentskappe. Water in die Sydney opvangsgebied word hoofsaaklik gestoor in die Nepean-opgaarskema, damme in die Blue Mountains, Woronoradam, Warragambadam en die Shoalhaven opgaarskema.
Sport
In 2000 het die Olimpiese Somerspele in Sydney plaasgevind. Die Olimpiese kompleks is geskep deur die nywerheidsgebied van Homebush Bay om te skep. Die Olimpiese Stadion met 'n kapasiteit van 117 000 toeskouers is een van die hoogtepunte van die kompleks. Tydens die sluitingseremonie het die toenmalige voorsitter van die Internasionale Olimpiese Komitee, Juan Antonio Samaranch, Sydney se spele as die beste ooit beskryf.
Na die spele is die verblyf en stadions steeds in gebruik gehou. Die nasionale Australiese spanne in sportsoorte soos rugby en sokker speel steeds gereeld tussenwedstryde in die (nou verkleinde) Olimpiese Stadion. Buiten dit maak sekere klubspanne vanuit rugbyliga (Bulldogs, West Tigers, South Sydney) gereeld gebruik van die stadion. Die basketbalsaal word ook deur die West Sydney Razorbacks gebruik, 'n span wat in die NBL (National Basketball League) speel.
Sydney was een van die Australiese gasheerstede tydens die Rugbywêreldbeker 1987, Krieketwêreldbeker 1992, Rugbywêreldbeker 2003, Krieketwêreldbeker 2015 en T20I-wêreldbeker 2022.
Natuur
Royal National Park
Ten zuiden van de stad ligt het Royal National Park. Dit 132 km² grote natuurgebied werd als tweede National Park ter wereld uitgeroepen, na Yellowstone in de Verenigde Staten. In Australië geldt dit park als het eerste nationale park van het land. Het park, dat ongeveer tweeëndertig kilometer zuidelijk van de stad ligt, biedt een verscheidenheid aan natuur. Van heide en kliffen langst de kust tot dichtbegroeid regenwoud. Daarnaast leven er vele diersoorten, waaronder enkele dodelijke slangen en verschillende papegaaiensoorten.
Ku-ring-kai Chase National Park
Ongeveer vijfentwintig kilometer ten noorden van de stad ligt het Ku-ring-kai Chase National Park. In dit 152 km² uitgestrekte park komt de Hawkesbury River samen met de oceaan. Naast de steile afdalingen naar vele kleine strandjes, is het park een bosrijk gebied afgewisseld met heide. Het meest indrukwekkende uitkijkpunt West Head heeft een uitzicht op de noordelijkste suburb van Sydney Palm Beach. Een andere trekpleister van het park is de Aboriginal Art, die bestaat uit in rots gegrafeerde tekeningen, op verschillende plekken.
Klimaat
De Olympische stad in het zuidoosten van Australië kent een subtropisch klimaat met in september, de eerste maand van de lente aangename temperaturen en veel zon. In oktober is het al een stuk warmer en minder aangenaam. Dagelijks mag op gemiddeld op 7 uur septemberzon worden gerekend waarbij het in de middag een graad of 20 is en 's nachts minimaal 12 graden. Koud wordt het er dus niet, maar soms kan het rond deze tijd al wel meer dan 30 graden worden. De lucht is echter niet zo vochtig zodat het met de warmte meestal meevalt.
Bestuur
De 38 Local Government Area's in Sydney zijn:
Universiteite
-->
Aaptos durissima
Aaptos durissima is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons kom uit die genus Aaptos en behoort tot die familie Suberitidae. Aaptos durissima is die eerste keer in 1882 wetenskaplik beskryf deur Carter.
Erica rupicola
Erica rupicola is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom in die Riviersonderendberge voor. Die plant is egter die afgelope 100 jaar nie weer gesien nie.
Donnie Wahlberg
Donnie Wahlberg (gebore 17 Augustus 1969) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Ransom (1996), Dreamcatcher (2003), Saw II (2005), en Dead Silence (2007).
Traci Lords
Traci Lords (gebore 7 Mei 1968) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Cry-Baby (1990), Blade (1998), Zack and Miri Make a Porno (2008), en Excision (2012).
FC Oss
TOP Oss is 'n sokkerspan in die Nederlandse stad Oss, wat in die Eerste divisie speel. In 1928 is die klub gestig as TOP (Tot Ons Plezier) Oss, en in 2009 is dit na FC Oss verander. In 2018 terug in TOP Oss. TOP Oss speel sy wedstryde in die Frans Heesen-stadion (kapasiteit: 4 700). In die vorige seisoen (2010/11) het hulle die Sondag Topklasse gewen.
Bats
Die Bats is ’n Suid-Afrikaanse popgroep wat in 1964 deur Eddie Eckstein, Paul Ditchiield, Pete Clifford en wyle Barry Jarman begin is. In 1966 haal hulle Radio Londen (BBC) se treffersparade met "Listen to My Heart". In die 1970’s ontvang hulle ’n Sarie-toekenning vir liedjie van die jaar vir “Who’s That Girl". Die daaropvolgende dekade (1980's) was hulle treffers “Vat Hom Dawie” en “Shabby Little Hut”.
Die groep het in 2000, ná ’n blaaskans van byna 20 jaar, weer saam begin optree met Derek Gordon as die vierde lid.
Tatamkhulu Afrika
Tatamkhulu Afrika, (ook bekend as Mogamed Fu'ad Nasif, John Carlton, Jozua Joubert en Ismail Joubert) (7 Desember 1920 – 23 Desember 2002) was 'n Suid-Afrikaanse digter en romanskrywer. Sy eerste boek, Broken Earth, is gepubliseer toe hy sewentien was (onder sy "Metodiste naam"), maar dit was meer as vyftig jaar tot sy volgende publikasie, 'n versameling verse met die titel Nine Lives. Hy het onder meer die goue Molteno-toekenning vir sy lewenslange diens aan die Suid-Afrikaanse literatuur ontvang. Tatamkulu Afrika is Xhosa vir Oupa Afrika. In 1996 is sy werke in Frans vertaal. Sy outobiografie, mnr Chameleon, is in 2005 postuum gepubliseer.
Biografie
Tatamkhulu Afrika is as Mogamed Fu'ad Nasif in Egipte gebore met 'n Egiptiese vader en 'n Turkse moeder, en het as 'n baie jong kind na Suid-Afrika gekom. Albei sy ouers het aan griep gesterf, en hy is deur familievriende onder die naam John Carlton grootgemaak.
Hy het in die Tweede Wêreldoorlog in die Noord-Afrikaanse veldtog geveg en is op Tobroek gevange geneem. Sy ervarings as 'n krygsgevangene het prominent in sy skryfwerk verskyn. Feitlik die hele oplaag vam sy eerste boek,Broken Earth is tydens die Blitz van 1940 (Duitse bomaanvalle) in 'n Londense pakhuis verwoes. Na die Tweede Wêreldoorlog het hy sy pleeggesin verlaat en na Namibië (toe Suidwes-Afrika), waar hy deur 'n Afrikaanse familie aangeneem is, sy derde wettige naam Jozua Joubert kry.
In 1964 het hy na Islam bekeer en is sy naam weer wettig verander na Ismail Joubert. Hy het in Kaapstad se Distrik Ses, 'n gemengde ras, binne-stadgemeenskap gewoon. Distrik Ses is in die 1960's 'n gebied vir slegs 'blankes' verklaar en die gemeenskap is vernietig. Met 'n Arabiese vader en 'n Turkse moeder kon Afrika geklassifiseer word as 'wit', maar het as 'n beginsel saak geweier om dit te doen. Hy het Al-Jihaad gestig om die vernietiging van Distrik Ses en apartheid in die algemeen teen te staan. Toe dit geaffilieer is met die gewapende vleuel van die African National Congress, uMkhonto we Sizwe, hy het 'n lofnaam van Tatamkhulu Afrika ontvang, wat hy aangeneem het totdat hy gesterf het.
In 1987 is hy vir "terrorisme" in hegtenis geneem en verbied om vyf jaar lank in die openbaar te praat of skryf, hoewel hy onder die naam Tatamkhulu Afrika voortgegaan het. Hy is vir 11 jaar in dieselfde tronk as Nelson Mandela gevange gehou en is in 1992 vrygelaat.
Tegucigalpa
Tegucigalpa is die hoofstad en grootste stad van Honduras. Die stad het in 2010 'n bevolking van 1 126 534 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 201,5 km². Die bynaam is Tegus. Dit is op 29 September 1578 deur Spanjaarde as Real de Minas de San Miguel de Tegucigalpa gestig.
Tatamkhulu Afrika
Biografie
Tatamkulu-Afrika het op 23 Desember 2002 kort ná sy 82ste verjaardag gesterf nadat hy twee weke vantevore deur 'n motor raak gery is, net ná die publikasie van sy laaste roman, Bitter Eden. Hy het 'n aantal ongepubliseerde werke gelaat, waaronder sy outobiografie, twee romans, vier kort romans, twee toneelstukke en poësie.
Psykter
duimnael|200px|’n Voorbeeld van ’n psykter ([[Louvre).]]
’n Psykter (Grieks: ψυκτήρ, "verkoeler") was in Antieke Griekeland ’n ronde soort pot met ’n hoë, smal voetstuk wat as wynverkoeler gebruik is. Die psykter sou met wyn gevul en dan in ’n krater met koue water geplaas word.
Dié styl is van die laat 6de tot die middel 5de eeu v.C. vervaardig.
Mel Blanc
Mel Blanc (30 Mei 1908 – 10 Julie 1989) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Buck Rogers in the 25th Century (1979), Daffy Duck's Quackbusters (1988), en Who Framed Roger Rabbit (1988).
Woordverwerker
Woordverwerkers bied nuttige hulpmiddels om dit makliker te maak om goeie dokumente te lewer. So het meeste woordverwerkers 'n ingeboude grammatika- en speltoetser. Foto's en ander beelde kan ingevoeg word en teks kan met verskillende kleure, groottes en skriftipes opgemaak word.
Die bekendste woordverwerker is Microsoft Word. Van die ander bekende woordverwerkers sluit in: LibreOffice Writer en KWord (vir Linux KDE).
Bosluis (seedier)
Die Bosluis (Nassarius kraussianus) is 'n klein slakkie wat aan die hele kuslyn van Suid-Afrika voorkom, behalwe die noordelikste punt van die weskus. Die ongewerwelde diertjie is tussen 0.7 en 1 cm groot en is dus net so klein soos 'n bosluis met 'n skulpie wat 'n kort torinkie het. Die onderkant van die slakkie is bedek met 'n gladde, blinkgeel stof. Die diertjie leef in modderbanke of riviermondings en vreet klein tweekleppiges of dierlike oorblyfsels.
Henry Charles Hewitt
Henry Charles Hewitt (28 Desember 1885 – 23 Augustus 1968) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente School for Scandal (1930), Rembrandt (1936), en Where's Charley? (1952), en in die televisiereeks BBC Sunday-Night Theatre (1950).
Donna Loren
Donna Loren (gebore 7 Maart 1947) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Beach Blanket Bingo (1965) en in die televisiereekse The Mickey Mouse Club (1955), Shindig! (1964), en Batman (1966).
John Peter Zenger
In 1733 het Zenger die New York Weekly Journal begin druk, wat opinies gehuldig het wat krities was oor die koloniale goewerneur William Cosby. Op 17 November 1734 is Zenger op bevel van Cosby deur die landdros gearresteer. Nadat 'n jurie (grand jury) geweier het om hom in 'n staat van beskuldiging te plaas, het die destydse Prokureur-generaal, Richard Bradley, hom in Augustus 1735 van laster aangekla.
Zenger se prokureurs, Andrew Hamilton en William Smith Snr., het suksesvol geargumenteer dat 'waarheid' 'n verweer teen lasteraanklagte is.
Vroeë lewe
Peter Zenger is in 1697 gebore uit die huwelik tussen Nicolaus Eberhard Zenger en sy vrou Johanna. Sy vader was 'n skoolonderwyser in Impflingen in 1701. Die Zenger gesin het in 1697 en 1703 ook ander kinders in Rumbach laat doop en in Waldfischbach in 1706. Die Zenger gesin het in 1710 na New York geïmmigreer as deel van 'n groot groep Duitse Palatinate. Nicolaus Zenger was een van diegene wat voor vestiging gesterf het. Die goewerneur van New York het ingestem om vakleerlingskappe vir al die kinders van immigrante uit die Palts te gee, en John Peter het agt jaar lank as vakleerling by William Bradford, die eerste drukker in New York, gedien. Teen 1720 het hy drukwerk aangeneem in die Provinsie van Maryland, hoewel hy teen 1722 permanent na New York teruggekeer het. Na 'n kort vennootskap met Bradford in 1725 het Zenger as 'n kommersiële drukker in Smithstraat in Manhattan begin werk.
Op 28 Mei 1719 is Zenger getroud met Mary White in die First Presbyterian Church, Philadelphia. Op 24 Augustus 1722 het Zenger (nou 'n wewenaar) weer getrou, die keer met Anna Catharina Maul in die Collegiate Church in Manhattan.
Lastersaak
In 1733 het Zenger koerante in New York gedruk om sy meningsverskil met die optrede van die pas aangestelde koloniale goewerneur William Cosby te kenne te gee. By sy aankoms in New York Stad het Cosby in 'n rusie met die raad van die kolonie betrokke geraak oor sy salaris. Omdat hy nie die hoogste hof van die kolonie kon beheer nie, het hy hoofregter Lewis Morris verwyder en hom vervang deur James DeLancey van die Royal Party. Zenger se New-York Weekly Journal, wat ondersteun is deur lede van die Popular Party, het voortgegaan om artikels te publiseer wat krities oor die koninklike goewerneur was. Uiteindelik het Cosby 'n proklamasie uitgereik waarin hy die koerant se "diverse skandalige, virulente, valse en opruiende opmerkings" veroordeel het.