cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bamboesspruit, Noordwes
Die Bamboesspruit is 'n spruit wat in Noordwes, Suid-Afrika vloei.
Wynberg Boys' High School
Wynberg Boys' High School is 'n openbare Engelsmedium hoërskool vir seuns in Wynberg, 'n voorstad van Kaapstad in die Wes-Kaap van Suid-Afrika. Dit is in 1841 gestig en is een van die vooraanstaande akademiese skole in Kaapstad. Dit is die tweede oudste skool in Suid-Afrika.
Geskiedenis
In 1841 het John McNaughton die deure van sy skool heropen, die "Established School at Wynberg", in Glebe Cottage met 16 leerlinge wat ingeskryf het. McNaughton se skool het die kothuis gedeel met die Lady D'Urban School of Industry vir jong dames.
Aanvanklik was dit 'n mede-opvoedkundige skool, maar sedert 1853 het dit slegs seuns ingeneem. Die senior- en juniorskole het tot 1943 as een skool funksioneer, waarna hulle geskei is.
Sportaktiwiteite
Wynberg Boys' High School het 'n mededingende sporttradisie. Studente neem deel aan sportkompetisies teen skole in die Wes-Kaap en soms uit ander dele van Suid-Afrika, asook af en toe kompetisies met besoekende internasionale spanne. Mededingers sluit in Rondebosch Boys' High School, Diocesan College, en Paul Roos Gimnasium sowel as South African College Schools.
Kultuur
Die WBHS-koor het 'n groot repertoire van liedjies wat wissel van jazz tot klassieke musiek. Koorlede word professionele vokale opleiding gebied. WBHS het drie skoolgroepe: die Concert Band, die Steel Band en die Jazz Band. Die Wynberg Boys' en Girls' High-orkeste is saamgevoeg om die Combined Band te vorm en het reeds op baie interskole-geleenthede gespeel.
Magnoliopsida
Die Magnoliopsida is 'n klas van omtrent 170 000 bedeksadige, blomdraende plante. Dié klas word nou erken as 'n natuurlike monofiletiese groep. 'n Ander naam is die dicotyledons.
Omtrent die helfte van die groep het houtagtige stamme.
Danny Nucci
Danny Nucci (gebore 15 September 1968) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Alive (1993), Crimson Tide (1995), Eraser (1996), en Titanic (1997).
Heinrich Heine
Die Duitse skrywer Heinrich Heine (1797-1856) het met poësie, prosa en essays naam gemaak. Weens sy romanties-ironiese gedigte word hy as een van die laaste van die Romantici beskou, terwyl sy essays hom verbind het met die beweging van Junges Deutschland. Heine is op 13 Desember 1797 uit 'n Joodse gesin in Düsseldorf gebore. Van 1819 tot 1825 het hy die regte bestudeer en die digters Chamisso en Hoffman leer ken. Om as advokaat te kan praktiseer, het hy 'n Protestant geword en sy naam van Harry na Heinrich verander. Hy het 'n paar jaar by sy oom, Salomon Heine, in Hamburg gewoon, van wie hy sy hele lewe lank finansieel afhanklik was.
In 1828 het hy 'n reis na Italië onderneem, en in 1831 as korrespondent van die Augsburger AIIgemeine Zeitung na Parys vertrek, waar hy die res van sy lewe gewoon het. In 1848 is hy weens 'n rugmurg siekte verlam en kon hy nie meer loop of skryf nie. Nadat hy 8 jaar bedlêend was, is hy op 17 Februarie 1856 oorlede.
Heine het sy debuut in 1821 gemaak met die digbundel Junge Leiden. Dié digbundel, asook die toneelstukke Almansor (1821) en William Ratcliff (1822), behoort tot die Romantiek. Met Die Harzreise, die eerste deel van die Reisebilder (4 dele; 1826-1831), het Heine groot bekendheid verwerf. Dié reisbeskrywings is meestal besprekings oor die natuur, godsdiens, filosofie, kuns en politiek, waarin die reis self maar 'n klein rol speel. Dit was prosastukke wat aanleiding gegee het tot die moderne vervolgverhaal. Die bekendste Reisebilder is "Die Nordsee" (1827), "Die Reise von München nach Genua" (1830) en "Englische Fragmente" (1831).
Hoboconcerto (Mozart)
Die Hoboconcerto in C majeur, K. 314, is 'n concerto vir hobo wat in 1777 deur Wolfgang Amadeus Mozart vir die hoboïs Giuseppe Ferlendis (1755-1802) van Bergamo gekomponeer is. Mozart het die Hoboconcerto in 1778 vir fluit in D majeur verwerk. Die Hoboconcerto is 'n belangrike werk vir spelers van beide die hobo en die fluit.
Heinrich Heine
Sy eerste groot digbundel, Buch der Lieder, het in 1827 verskyn. Verskeie van die gedigte is geïnspireer deur sy liefde vir twee niggies in Hamburg, terwyl daar ook verskeie gedigte oor die see asook ballades soos "Belsazar" en "Die Grenadiere" was. Verskeie van Heine se lied ere is deur Brahms, Wolf, Mendelssohn, Schubert en Schumann getoonset.
As joernalis het hy die Duitsers oor die stand van sake in Frankryk ingelig, maar in 1835 het daar 'n einde aan gekom toe die Bundestag ( 'n liggaam van Duitse verteenwoordigers) 'n verbod op publikasies deur lede van die Junges Deutschland ingestel. Die politieke beweging het hervormings voorgestaan en hom verset teen die ideale van die Romantiek.
Na aanleiding van twee reise na sy vaderland het hy die satiriese eposse Atta Tra" (1843) en Deutschland, ein Wintermarchen (1844) geskryf. In die bundel Neue Gedichte (1844) is daar, naas die romantiese beskrywings, ook 'n aantal satiriese verse. Sy laaste gedigte spreek van die wanhoop en eensaamheid wat sy siekte meegebring het. Dié gedigte is in die bundel Romanzero (1851) gepubliseer. Hy het ook essays oor die Duitse volkskunde, twee balletscenario's en sy memoires geskryf. Laasgenoemde het egter verlore gegaan
Abiquasput
Abiquasput is 'n nedersetting in die Noord-Kaap, Suid-Afrika, na aan die grens met Namibië.
Die naam kom ook soms voor as Abiquas Puts en Abiekwaputs en verwys na die Tamarix austro-africana, waarvan die inheemse naam abiqua, obiqua, abikwa of abiekwa is. Die San het die takke van dié plante gebruik om boë en stokke vir grawe te maak en die Khoikhoi het blykbaar na die San verwys as Obiqua of Abiqua. Daarom kom die plek se naam óf van die Tamarix of van die San wat dit gebruik het.
Philip Nozuka
Philip Nozuka (* 1987) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Cosmopolis (2012) en Carrie (2013), en in die televisiereekse Degrassi: The Next Generation (2001) en Aaron Stone (2009).
Augusto Pinochet
Augusto José Ramón Pinochet Ugarte, meer bekend as Augusto Pinochet (Spaanse uitspraak: [auˈɣusto pinoˈʃā] of [auˈɣusto pinoˈtʃet]; Valparaíso, 25 November 1915 – Santiago de Chile, 10 Desember 2006), was 'n Chileense generaal en politikus. Hy was diktator vanaf sy staatsgreep op 11 September 1973, toe president Salvador Allende om die lewe gebring is en hy die hulp van die Verenigde State van Amerika gehad het, tot aan 1990. Hierdie staatsgreep het na afloop van 'n ekonomiese en politieke krisis onder sy voorganger, Allende, plaasgevind. Sy regering is bekend vir die onderdrukkende karakter daarvan en sy neoliberale ekonomiese beleid, wat toenemende sosiale ongelykheid veroorsaak het. Weens sy onderdrukkende optrede tydens die staatsgreep en sy beweerde finansiële wanpraktyke is Pinochet een van die mees omstrede persoonlikhede uit die onlangse Chileense geskiedenis.
Vroeë jare en staatsgreep
Pinochet gradueer aan die militêre akademie in 1937. Pinochet het 'n militêre loopbaan gevolg en weet vinnig op te klim. In 1971 is hy aangestel as divisiegeneraal. Op 22 Augustus 1973 is hy ná die bedanking van generaal Carlos Prats deur president Allende tot opperbevelhebber van die Chileense leër aangestel.
Op daardie oomblik het Allende 'n sosialistiese bewind gevoer. Na aanleiding van die swaar ekonomiese en sosiale probleme het 'n groep offisiere gelei deur Pinochet op 11 September 1973 'n staatsgreep gepleeg waarby Allende afgesit is en om die lewe gekom het. Volgens die amptelike lesing pleeg hy selfmoord, hoewel die meerderheid beweer dat hy tydens die staatsgreep vegtend om die lewe gekom het. Volgens sy eie memoires was Pinochet die leier van die staatsgreep, hoewel ander beamptes later verklaar het dat Pinochet skaars by die voorbereidings betrokke was en hom pas kort voor die staatsgreep by die plegers aansluit. Die staatsgreep word gesteun deur die Amerikaanse Central Intelligence Agency (CIA), wat bang is dat Allende se Chili 'n springplank sou gaan vorm vir die kommunisme in Latyns-Amerika.
Ná die staatsgreep is Pinochet aangestel as hoof van 'n voorlopige regeringsjunta. 'n Jaar later is hy as president aangestel.
Regering
In die eerste drie jaar van sy regering in die gespanne en verskeurde Chili het hy seker 130 000 teenstanders arresteer, van wie 'n deel as politieke gevangenes tydelike straf gekry het of ook gemartel is. Omtrent die drieduisend (baie) linkse teenstanders is gedood of het verdwyn; tienduisende verlaat die land.
Pinochet breek radikaal met Allende se ekonomiese beleid en skakel oor op 'n ekonomiese politiek van die vrye mark. Dit het Pinochet grootliks aan die Chicago Boys oorgelaat, die ekonome van die Amerikaanse skool van Chicago (Milton Friedman et al.). Ná Pinochet se oorname word baie staatsbesit geprivatiseer. Dit geld ook vir die Chileense pensioen- en gesondheidsorg. In die eerste jaar van die militêre diktatuur is 10% op die sosiale staatsbesteding teruggesny, terwyl die begroting van die weermag gestyg het. In 1975 besnoei Pinochet die staatsbesteding in één klap met 27% en gaan door met sny tot die staatsbesteding in 1980 die helfte van die begroting onder Allende was. Deur hierdie ekonomiese beleid krimp die Chileense ekonomie in 1975 met 15%. die industriële produksie met 27%. Die werkloosheid loop op van 3% na 20%. Tussen September 1973 en Oktober 1975 styg die verbruikersprysindeks oor die 3000%. 'n Gesin moes 74% van die inkomste aan brood uitgee, terwyl dit onder Allende slegs 10% was.
Vanaf 1978 begin 'n tydperk van sterk ekonomiese groei, wat soms die Chileense wonder genoem word. Die ontwrigte sosiale geriewe herstel ietwat. Hoewel die uitgawes van die regering val, styg die skuld van 3,5 miljard dollar in 1973 na 17 miljard dollar in 1982. Dit kom hoofsaaklik deur die sterk gedaalde staatsinkomste ten gevolge van die hoë werkloosheid, lae lone vir arbeiders, lae belasting vir rykes en deur die invoer van goedere.
In 1982 breek die tweede groot ekonomiese krisis in Chili onder Pinochet uit, waarby sestien van die vyftig finansiële instellings bankrot gaan. In 1982 en 1983 is 'n deel van die banke genasionaliseer om die finansiële stelsel te red. Die werkloosheid styg na 30%, terwyl dit onder Allende in 1972 slegs 3% was. Nadat Pinochet enkele ekonomiese raadgewers en bestuurders ontslaan en sy hervorming aangepas het, groei die ekonomie vanaf 1985 sterk. Toe die ekonomie in 1988 gestabiliseer het, leef 48% van die bevolking onder die broodlyn. Die besteebare inkomste van gesinne was in 1989 slegs 28% van wat hulle in 1970 kon spandeer. Die rykste 10% van die Chileense bevolking het hul inkomste met 83% sien toeneem. Tussen 1973 en 1988 was die begroting vir gesondheid met 60% verlaag. Dit het gelei tot 'n styging van tifus met 121 persent en ook die aantal infeksies van hepatitis het flink toegeneem.
Aan die einde van sy regering het Pinochet onder toenemende internasionale druk gekom om die demokrasie in die land te herstel. Hy laat 'n referendum organiseer, waaruit blyk dat die Chilene 'n terugkeer na demokrasie wens. Voor sy bedanking in 1990 reël hy dat hyself (as 'senator-vir-die-lewe') en sy militêre offisiere nie vervolg mag word nie en immuniteit sou geniet. Dit blyk dat Pinochet ondanks 'n groot linkse teenbeweging, nog altyd op veel steun onder die bevolking kon reken, getuie die feit dat partye wat hom steun die verkiesings wen.
Dood
In September 2006 is die weg vir verhoor van Pinochet definitief vrygemaak deurdat sy immuniteit opgehef is. Volgens sy familie was hy egter te siek om verhoor te word. Begin van Desember 2006 het hy 'n swaar hartaanval gekry.
Uhurupark
duimnael|regs|333px|Uhurupark uit die lug gesien.
Uhurupark is ’n ontspanningspark van 12,9 hektaar langsaan die sentrale sakekern in Nairobi, Kenia. Wyle Mzee Jomo Kenyatta het dit op 23 Mei 1969 vir die publiek geopen. Die park bevat ’n mensgemaakte meer, talle nasionale gedenktekens en ’n vergaderplek wat ’n gewilde bymekaarkomplek vir skaatsplankryers oor naweke geword het. Hierdie vergaderplek word ook soms vir politieke en godsdienstige byeenkomste gebruik. Dit het berug geword as die plek waar die regime van pres. Daniel arap Moi betogings teen onwettige grondroof gewelddadig uitmekaargedryf het.
In 1989 het Wangari Maathai en talle van haar volgelinge ’n betoging in Uhurupark gehou om die oprigting van die Kenya Times Media Trust-sakekompleks van 60 verdiepings te probeer keer. Die regering het haar gedwing om haar kantoor te ontruim en sy is sleggesê in die parlement, maar haar betogings en die regering se reaksie net daartoe gelei dat buitelandse beleggers die projek gekanselleer het.
In Augustus 1996 het ’n groep onder leiding van ’n Katolieke kardinaal en aartsbiskop Maurice Michael Otunga ’n stapel kondome in die park verbrand. Sowat 14 jaar later was die park weer in die nuus toe ’n bom in Junie 2010 daar ontplof en ses mense gedood het terwyl meer as 100 beseer is. Die aanval was gemik op ’n “Nee”-veldtogsaamtrek vir die naderende grondwetlike referendum.
Jomo Kenyatta
Jomo Kenyatta (omstreeks 1891 – 22 Augustus 1978) was ’n Keniaanse politikus en die eerste president van Kenia. Kenyatta was die land se leier van onafhanklikheid in 1963 tot sy dood in 1978 en het as eerste minister gedien van 1963–’64 en daarna as president. Hy word beskou as die vader van die Keniaanse nasie. Kenyatta was ’n welopgevoede intellektueel en die skrywer van talle boeke. Hy word onthou as ’n Pan-Afrikanis. Sy seun Uhuru Kenyatta is die land se huidige president.
Talle instellings en plekke dra Kenyatta se naam, onder meer Nairobi se Jomo Kenyatta Internasionale Lughawe, Nairobi se hoofstraat en hoofstrate in talle dorpe en stede, verskeie skole, twee universiteite (die Kenyatta-universiteit en Jomo Kenyatta-universiteit van Landbou en Tegnologie), die land se belangrikste verwysingshospitaal, markte en behuisingsontwikkelings. ’n Standbeeld is vir hom opgerig in Nairobi se middestad en talle ander oral in die land. Kenia het ’n openbare vakansiedag (Kenyatta-dag) tot sy eer op 20 Oktober elke jaar gevier tot die Grondwet van 2010 dit afgeskaf en vervang het deur Mashujaa-dag (Heldedag). Voor die nuwe Grondwet aanvaar is, het Kenyatta se gesig op alle Keniaanse note en muntstukke gepryk, behalwe die 40-sjieling-muntstuk.
Motreën
Motreën is 'n ligte vloeistof neerslag wat bestaan uit vloeibare waterdruppels kleiner as dié van reën – gewoonlik kleiner as 0.5 mm in deursnee. Motreën is gewoonlik geproduseer deur lae stratuswolke en stratocumuluswolke. Neerslag koerse van motreën is op die orde van 'n millimeter per dag of minder op die grond. As gevolg van die klein grootte van motreëndruppels, onder baie omstandighede verdamp die motreën grootliks voordat die oppervlak bereik word en dit kan dus nie deur waarnemers op die grond voorkom nie. Die METAR kode vir motreën is DZ end vir vriesmotreën is FZDZ.
Effekte
Terwyl die meeste motreën net 'n klein onmiddellike impak op die mens het, kan vriesmotreën tot verraderlike toestande lei. Vriesmotreën vind plaas wanneer die superkoelde motreëndruppels val op 'n oppervlak waarvan die temperatuur onder vriespunt is. Hierdie druppels vries onmiddellik op impak, wat lei tot die opbou van blad ys (soms genoem swart ys) op die oppervlak van paaie.
Delosperma hirtum
Delosperma hirtum is 'n meerjarige sukkulent wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is inheems aan Lesotho en Suid-Afrika. In Suid-Afrika kom die plant voor in KwaZulu-Natal, Mpumalanga en die Vrystaat.
Seth Numrich
Seth Numrich (gebore 19 Januarie 1987) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Imperium (2016) en Macbeth Unhinged (2016), en in die televisiereekse Gravity (2010) en Homeland (2011).
Eugen Jochum
Eugen Jochum (Duits:ˈɔʏ̯ɡeːn ˈjɔxʊm; 1 November 1902 – 26 Maart 1987) was 'n vooraanstaande Duitse dirigent.
Jochum is in 'n Rooms-Katolieke gesin in Babenhausen, naby Augsburg, Duitsland gebore; sy vader was 'n orrelis en dirigent. Jochum het klavier en orrel in Augsburg gestudeer, en was vanaf 1914 tot 1922 ingeskryf by die dorp se Akademie van Musiek. Hy het daarna by die München Konservatoria gestudeer onder Hermann von Waltershausen; dit was hier waar sy fokus na dirigeer geskuif het, met Siegmund von Hausegger as sy onderwyser. Hausegger was die eerste persoon om die oorspronklike weergawe van die Negende Simfonie van Anton Bruckner te dirigeer en 'n opname daarvan te maak.
Jochum se eerste pos was as 'n resitasie-pianis by Mönchen-Gladbach, en toe daarna in Kiel. Hy het sy debuut as dirigent in 1926 gemaak saam met die München Filharmoniese orkes in 'n program wat Bruckner se Sewende Simfonie ingesluit het. In dieselfde jaar was hy as dirigent aangestel by die Kiel Operahuis waar hy in sy eerste seisoen sewentien operas gedirigeer het, insluitende die Vlieënde Hollander, Der Rosenkavalier en Turandot.
Na Kiel het hy na Mannheim vertrek, waar Wilhelm Furtwängler sy werk lof toegeswaai het. Hy het 'n aanbod afgekeer om twaalf konserte met die New York Filharmoniese Orkes te dirigeer, in die oortuiging dat sy repertoire en ondervinding nog nie opgewasse was vir die taak nie. (Hy sou eers in 1958 in die VSA verskyn) Sy volgende aanstelling was as Musikale direkteur in Duisburg, en wel vanaf 1930 tot 1932. In 1932 het hy die hoof van die Berlyn Radio Simfonieorkes geword, en sestien konserte gedirigeer saam met die Berliner Philharmoniker en by die Deutsche Oper.
In 1934 het Jochum vir Karl Böhm as musikale direkteur van die Hamburg Staatsopera en die Hamburg Filharmoniese Orkes opgevolg. Hy het baie musiek deur komponiste soos Hindemith en Bartók opgevoer, welke elders verban was deur die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty. In 1944 het Joseph Goebbels vir Jochum ingesluit in die Gottbegnadeten lys.
Jochum het tot 1949 voortgegaan om by Hamburg te dirigeer, en het Hamburg verlaat toe die nuut-saamgestelde Bayerischer Rundfunk hom aangestel het as die musikale direkteur van hul nuwe orkes, te wete die Beiere Radio Simfonieorkes. Ten einde die orkes op te bou het Jochum hoogs gekwalifiseerde musikante gewerf, insluitende die Koeckert Kwartet as die nukleus van die strykinstrumentafdeling. Jochum het as musikale direkteur van die orkes aangebly tot 1961, en daarmee saam verskeie opnames gemaak, meestal vir Deutsche Grammophon.
Jochum was ook 'n gereelde gas-dirigent van die Concertgebouw Simfonieorkes, Amsterdam, en het van 1941 - 1943 gedien as die orkes se eerste dirigent, gedurende die hoof-dirigentskap van Willem Mengelberg. Jochum was van 1961 tot 1963 gesamentlike hoof-dirigent van die Concertgebouw Orkes saam met Bernard Haitink. Hy het gereeld in Londen gedirigeer met die Londen Filharmoniese Orkes en die Londen Simfonieorkes (LSO). In 1975 het die LSO hom aangestel as dirigent-laureaat, 'n posisie wat hy tot 1978 sou hou. Jochum het van 1969 tot 1973 gedien as prinsipiële dirigent van die Bamberg Simfonieorkes. Hy het later gereeld saamgewerk met die Staatskapelle Dresden, saam met wie hy die volledige simfonieë van Anton Bruckner opgeneem het sowel as die "Londen" simfonieë van Joseph Haydn (wat hy ook later saam met die Londen Filharmoniese Orkes opgeneem het). Hy het gereeld verskyn tydens die Salzburgfees. Hy het ook in 1953-54 en 1971 by die Bayreuth Festspielhaus gedirigeer; waar hy sy debuut gemaak het met die dirigeer van Tristan und Isolde.
Hy het die wêreldprémeries van verskeie werke gedirigeer, insluitende die Concerto vir Strykinstrumente deur Boris Blacher, die Concerte per il principe Eugenio deur Alberto Bruno Tedeschi, die Suite Française deur Werner Egk, die Tanz-Rondo deur Gottfried von Einem, en die Simfonie No. 6 deur Karl Amadeus Hartmann.
Hy was vanaf sy eerste opnames in 1932 'n gereelde opname-kunstenaar. In die stereo LP era het hy meestal vir Deutsche Grammophon opnames gemaak. Sy DG siklus van die simfonieë van Anton Bruckner, wat min of meer gedeel is tussen die Berliner Philharmoniker en die Beiere Radio Simfonieorkes, het sedert die 1960's in die plate-katalogusse gebly. Hierdie siklus en 'n latere Jochum Bruckner-siklus – saam met die Staatskapelle Dresden vir EMI, is al op verskeie kere bekroon en het veroorsaak dat sy naam veral vereenselwig word met die komponis. Bykomend hiertoe was hy vanaf 1950 president gewees van die Bruckner Genootskap, en het hy uitgebreid geskryf oor die interpretasie van Bruckner se werke. Hy het nogtans in 'n sterfkennis laat blyk dat "Vandag dink almal aan my as 'n spesialis in Bruckner se simfonieë. Maar ek het begin met die musiek van Bach, Mozart en Beethoven. En dit is aan hulle musiek wat ek steeds die naaste voel." Sy opnames van Bach se Mis in B mineur en sy Sint Johannes Passie word gereken as onder die beste uitvoerings van die werke. Sy drie volledige opnames van die Beethoven simfonieë is ook al sterk aangeprys: hulle was in die 1950's gemaak saam met die Berliner Philharmoniker en Beiere Radio Simfonie orkes  vir Deutsche Grammophon, saam met die Koninklike Concertgebouw Simfonieorkes in die laat 1960's vir Phillips en saam met die Londen Simfonieorkes in die 1970's vir EMI. Jochum het ook twee volledige opnames gemaak van die simfonieë van Johannes Brahms, een met die Berliner Philharmoniker in die middel-1950s, en die ander saam met die Londense Filharmonies Orkes in 1977. Op sterkte van hierdie stelle, het die dirigent Kenneth Woods hom "die grootste Brahms dirigent wat ooit geleef het" genoem. (Andere sou Weingartner of Toscanini nomineer.) Hy het ook die Brahms klavierconcertos met Emil Gilels opgeneem, 'n opname wat dikwels gelys word as die beste wat ooit van hierdie werke gemaak is. Sy opnames van Mozart, Haydn, Schumann, Wagner en Carl Orff is ook hoog aangeprys. Sy opname in 1967 van Carmina Burana word beskou deur Bill Alford as 'n gesaghebbende interpretasie, aangesien Orff self teenwoordig was tydens die opname en die voltooide produk onderskryf het.
Jochum se ouer broer, Otto Jochum (1898–1969), was 'n komponis en koordirigent, sy jonger broer Georg Ludwig Jochum (1909–1970) was, soos Jochum, 'n orkestrale dirigent.
Jochum sterf in 1987 op die ouderdom van 84 in München. Sy vrou is voor hom in 1985 oorlede.
Uhuru-beweging
Die beweging se swart lede beskou hulself as Afrikane, hulle erken nie die identiteite wat in die koloniale tydperk en uit die tyd van slawerny aan hulle gegee is nie. Hulle is deel van die Afrikanasie se diaspora.
Die SAVP het verskeie organisasies gestig, elkeen met 'n spesifieke doel.
Politieke sieninge
Afrika-internasionalisme is nie 'n statiese teorie wat net verwys na toestande uit die verlede nie. Dit gaan voort en verduidelik die toestande waaronder die mense van Afrika vandag moet voortbestaan. Dit verwys na Afrikane wat in imperialistiese sentra soos Amerika en Europa se "interneringskolonies" moet leef,   en dat kolonisasie geensins 'n dooie praktyk is nie, maar steeds voortleef in neo-kolonialisme (witmag in 'n swart gesig). Van buurtverfraaiing tot polisie-geweld, Afrika-internasionalisme verduidelik die toestande van die onderdruktes en bied 'n uitweg uit dié onderdrukking.
Die Beweging eis die vrylating van alle Afrikane wat in Amerikaanse tronke aangehou word, beskryf dit as "konsentrasiekampe", en beskryf die Amerikaanse polisie as 'n "onwettige mag". Hulle eis ook die onttrekking van alle polisiemagte aan onderdrukte gemeenskappe.
Lede van die Uhuru-beweging glo dat die lewensomstandighede van Afrikane nie sal verbeter totdat kapitalisme tot 'n val kom nie. Die bevryding sal net kom deur 'n sosialistiese revolusie wat Afrika kan verenig onder die leierskap van die werkersklas. Die Beweging beywer hom vir die ekonomiese en politieke bevryding op die vasteland van Afrika, sowel as oorsee, en die opbou van ekonomiese en volhoubare ontwikkeling onder die Afrika-gemeenskappe wêreldwyd.
Omstredenheid en kritiek
Die Uhuru-beweging het in 2008 tydens die presidensiële verkiesingsveldtog in Amerika aandag getrek toe lede 'n vergadering van  Barack Obama in 'n stadsaal in St. Petersburg, Florida ontwrig het, en by hom wou weet: "Wat van die swart gemeenskap?" Hy is daarvan beskuldig dat hy nie vir die swartes omgee oor kwessies van polisiegeweld, hoë werkloosheidsyfer, roofsugtuge geldleenskemas en Orkaan Katrina nie.
In 2004 was die leier, Omali Yeshitela, in 'n voorval betrokke toe hy 'n Halloween-uitstalling in St. Petersburg verwoes het. Die uitstalling was 'n opgestopte pop wat aan 'n tuisgemaakte galg gehang het. Hy het onder kritiek deurgeloop in die St. Petersburg Times se briewekolom waar die inwoners baie krities teenoor die Uhuru-beweging was en Yeshitela se optrede veroordeel het.
Yeshitela het ook probleme opgetel met sy toespraak, 'die wortel van rassisme en Sionisme", waartydens hy na die Sjoa verwys het as "hierdie ding wat hulle die 'Holocaust' noem […] 'n werktuig, 'n wapen teen onderdrukte mense oral”
Delosperma litorale
Die kalkklipvygie (Delosperma litorale) is 'n meerjarige sukkulent wat deel is van die Aizoaceae (vygie)-familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Abjaterskop
Abjaterskop is 'n 1 378 m hoë heuwel in die Madikwe-wildreservaat in die provinsie Noordwes, Suid-Afrika, 30 km oosnoordoos van Witkleigat en 30 km wessuidwes van Derdepoort. Dis die hoogste punt in die reservaat.
Antarktiese Sirkel
Die Antarktiese Sirkel is die suidelikste van die vyf groot breedtegraadsirkels soos aangedui op kaarte van die Aarde. Die streek suid van hierdie sirkel is bekend as Antarktika en die gebied net noord daarvan as die Suidelike Gematigde Sone. Suid van die Antarktiese Sirkel is die son minstens een keer per jaar 24 aaneenlopende ure bo die horison (en dus sigbaar om middernag) en minstens een keer per jaar 24 aaneenlopende ure ten minste gedeeltelik onder die horison (en dus nie in die dag ten volle sigbaar nie); dit geld ook vir die ekwivalente poolsirkel in die Noordelike Halfrond, die Arktiese Sirkel.
Die Antarktiese Sirkel het nie ’n vaste posisie nie; van 10 September 2018 af loop dit 66°33'47.3" suid van die ewenaar. Sy breedtegraad hang af van die Aarde se ashelling, wat wissel binne 'n marge van 2° oor 'n tydperk van 40 000 jaar vanweë getykragte wat deur die maan se wentelbaan veroorsaak word. Gevolglik dryf die Antarktiese Sirkel tans suidwaarts teen 'n spoed van sowat 15 meter per jaar.
Middernagson en die poolnag
Die Antarktiese Sirkel is die noordelikste breedtegraad in die Suidelike Halfrond waar die son 24 uur lank voortdurend bo of gedeeltelik onder die horison kan bly. As gevolg daarvan is die son minstens een keer per jaar om middernag sigbaar vanaf enige plek in die Antarktiese Sirkel en minstens een keer per jaar om twaalfuur die middag net gedeeltelik sigbaar.
Menslike bewoning
Daar is geen permanente mensebevolking suid van die Antarktiese Sirkel nie, maar verskeie Antarktiese navorsingstasies word deur verskeie nasies se spanne wetenskaplikes bewoon wat op 'n seisoenale basis roteer. In vorige eeue was daar 'n paar semi-permanente walvisjagstasies op die vasteland en 'n paar walvisjagters het vir 'n jaar of meer daar gewoon. Minstens drie kinders is op Antarktika gebore, maar in stasies noord van die Antarktiese Sirkel.
Geografie
Die Antarktiese Sirkel is ongeveer 17 662 km lank. Die gebied suid van die sirkel is ongeveer 20 000 000 km 2 en dek ongeveer 4% van die Aarde se oppervlak. Die kontinent Antarktika dek groot dele van die gebied binne die Antarktiese Sirkel.
Mactan-Cebu Internasionale Lughawe
Mactan–Cebu Internasionale Lughawe (IATA: CEB – ICAO: RPVM) is 'n internasionale lughawe wat Cebu bedien en dien as die hoofpoort na die Sentrale Visayas-streek in die Filippyne. Dit is die tweede besigste lughawe in die Filippyne en is geleë op 'n terrein van 797 hektaar in Lapu-Lapu City op Mactan. Die lughawe dien as 'n spilpunt vir Cebu Pacific en Philippine Airlines, en as 'n bedryfsbasis vir Philippines AirAsia.
Die lughawe word bestuur deur die Mactan-Cebu Internasionale Lughawe-owerheid en bedryf deur die GMR-Megawide Cebu Airport Corporation.
Geskiedenis
Die lughawe het 'n enkele 3 300 m aanloopbaan met 'n breedte van 45 m wat in 1956 deur die Verenigde State gebou is as 'n noodlughawe vir die Amerikaanse Lugmag se Strategiese Lugbevel-bomwerpers, wat as Mactan Air Base bekend gestaan het. Die aanloopbaan word aangevul deur 'n vollengte-taxibaan wat dit met die huidige Mactan-lugbasis van die Filippynse lugmag deel.
Kommersiële bedrywighede het op 27 April 1966 vir binnelandse vlugte begin. Dit het die nou geslote Lahug-lughawe vervang wat weens veiligheid en fisiese probleme nie meer uitgebrei kon word nie. Internasionale huurvlugte het later in 1978 begin.
Toekomstige ontwikkeling
Op 22 Mei 2017 het Mactan-Cebu Internasionale Lughawe-owerheid (MCIAA) 'n resolusie aanvaar wat die voorstel goedkeur om die konstruksie van 'n tweede aanloopbaan te begin, wat voorgestel is deur Raul del Mar, die verteenwoordiger van Cebu. Del Mar het voorgestel dat die konstruksie van die tweede aanloopbaan gefinansier word deur P4,9 miljard te gebruik wat verkry is uit die P14,4 miljard premie wat deur die GMCAC gegee is toe dit die bod gewen het om die MCIA-terminaal te ontwikkel en te bestuur. Sodra dit voltooi is, sal die tweede aanloopbaan aangrensend wees aan die bestaande eerste aanloopbaan en sal dit gelyktydige aanloopbaanoperasies moontlik maak.
Die sooispit-seremonie van die tweede aanloopbaan is op 14 Januarie 2020 gehou.
Nyambi Nyambi
Nyambi Nyambi is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Saint Janet (2014) en in die televisiereekse Mike & Molly (2010), American Koko (2017), en The Good Fight (2017).
Brendan O'Malley
Brendan O'Malley (gebore 14 Julie 1969) is 'n Amerikaanse akteur.
Brock O'Hurn
Brock O'Hurn (gebore 19 Augustus 1992) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent ''Boo! A Madea Halloween (2016) en in die televisiereeks Too Close to Home'' (2016).
Appelkooskop
Appelkooskop is 'n 1 861 m hoë berg in die Vrystaat, Suid-Afrika, sowat 15 km suid van Ficksburg en 46 km oossuidoos van Marquard. Die naam was Nederlands, Abrikooskop, en verwys moontlik na die Prunus armenaica of verboude appelkoos, maar meer waarskynlik na die wilde-appelkoos, Dovyalis zeyheri, wat hier groei.
Christopher O'Shea
Christopher O'Shea is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente All Cheerleaders Die (2013), Coldwater (2013), en Breaking Brooklyn (2018), en in die televisiereeks Madam Secretary (2014).
Hermann Hesse
Hermann Hesse (1877-1962) was 'n Duitse letterkundige wat veral as essayis en romanskrywer bekend geword het. Sy romans word gekenmerk deur raak psigologiese beskrywings en digte komposisie. In die jare sestig het die pop-generasie in Amerika en Engeland hom begin verafgod en gevoel dat veral sy roman Der Steppenwolf uitdrukking gee aan hul eie Iewensbeskouing. Die Nobelprys vir Letterkunde is in 1946 aan hom toegeken.
Hermann Hesse is op 2 Julie 1877 in Calw, Württemberg, gebore. Sy ouers was streng godsdienstig en het jare lank sendingwerk in Indië gedoen. Toe Hesse vyftien was, het hy uit die teologie se skool in Maulbronn, waar hy op kosskool was, weggeloop. Hy het later as boekhandelaar in Tübingen en Basel gaan werk. Van 1904 af het hy hom voltyds op die skryfkuns toegespits. In 1914 het hy hom die onmin van die Duitse pers op die hals gehaal met sy artikel 0 Freunde nicht diese Töne!, waarin hy te velde getrek het teen die Duitsers wat met hulle land en volk gedweep het. Ná die Eerste Wêreldoorlog het hy hom op die Switserse bergdorp Montagnola gevestig en in 1923 'n Switserse burger geword. Op 9 Augustus 1962 is hy in Montagnola oorlede.
Hesse het sy debuut met liriesimpressionistiese gedigte, Romantische Lieder (1899), en sketse, Eine Stunde hinter Mitternacht (1899) gemaak. Sy groot deurbraak, die psigologiese roman Peter Camenzind (1904), is in die Jiriese tradisie van sy poësie geskryf, terwyl die romans Rosshalde (1914) en Knulp (1915) dié periode afgesluit het.
In die roman Demian (1919), wat hy onder die skuilnaam Emil Sinclair geskryf het, het Hesse die essensie van die persoonlikheid met behulp van psigo-analise probeer peil. Hy het in dié tyd self psigoanalitiese behandeling ontvang en 'n intensiewe studie daarvan gemaak. Ook in die kunstenaarsroman Klingsors letzter Sommer (1920) speel psigo-analise 'n rol.
In 1927 het Der Steppenwolf verskyn.en vanweë die eksperimentele aard daarvan heelwat aandag getrek. Die hoofkarakter, Harry Haller, probeer om met behoud van sy eie opregtheid 'n sinvolle bestaan te maak in 'n samelewing wat al hoe groter twyfel wek. Die simboliese teregstelling van Harry in die "magiese teater" suggereer dat humor en die spel self moontlik die weg na 'n sinvolle leefwyse is.
Der Steppen wolf het veral weerklank gevind by die jonger geslag wat aan die maatskappy en sy waardes twyfel en burgerlike optimisme verafsku. In die jare sestig het groepe wat krities teenoor die maatskappy gestaan het, die roman as 't ware herontdek en in 1974 is dit verfilm. Die herlewing van belangstelling in die Oosterse mistiek was een van die redes vir die hernieude belangstelling in Hesse se werk.
In Narziss und Goldmund (1930) word die konflik tussen die liggaam en die gees, 'n belangrike tema in Hesse se werk, in die twee hoofkarakters verpersoonlik. Sy laaste groot roman, Das Glasperlenspiel (1943), behoort tot die genre van die utopiese roman en gaan oor 'n staat vir geleerdes in die jaar 2200.
Hesse het as essayis, resensent en uitgewer 'n groot invloed op die Duitse literatuur van die 20e eeu gehad. In sy essays raak hy die problematiek van vrede en oorlog dikwels aan, onder meer in "Der Europäer" (1946) en "Krieg und Frieden" (1946).
Brendan O'Brien (stemakteur)
Brendan O'Brien is 'n Amerikaanse akteur en skrywer.
Matt Oberg
Matt Oberg is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente A Little Help (2010), The Bourne Legacy (2012), en Sisters (2015), en in die televisiereeks Onion SportsDome (2011).
Conan O'Brien
Conan O'Brien (gebore 18 April 1963) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Now You See Me (2013) en The Lego Batman Movie (2017), en in die televisiereekse Late Night with Conan O'Brien (1993) en Conan (2010).
Ahmedabad Lughawe
Sardar Vallabhbhai Patel Internasionale Lughawe is 'n internasionale lughawe wat die tweelingstede Ahmedabad en Gandhinagar in Gujarat, Indië bedien. Dit is vernoem na Sardar Vallabhbhai Patel, die 1ste Adjunk- Eerste Minister van Indië. Die lughawe is die besigste en grootste lughawe in die staat Gujarat, en die 7de besigste lughawe in Indië.
In die boekjaar 2022-23 het dit meer as 10 miljoen passasiers hanteer, wat dit die sewende besigste lughawe maak wat passasiersverkeer in Indië betref. Die lughawe dien as 'n fokusstad vir Go First. In 2015 het die regering die prosedure vir die privatisering van die lughawe begin. Die nuwe Dholera Internasionale Lughawe word ontwikkel as gevolg van uitbreidingsbeperkings by die huidige lughawe. Die lughawe is in 1937 gebou, terwyl internasionale bedrywighede op 26 Januarie 1991 begin het. Dit is op 23 Mei 2000 as 'n internasionale lughawe gekategoriseer. In Maart 2004 het Air India met 'n Boeing 747 na Londen se Heathrow-lughawe begin. Die vlug het voorsiening gemaak vir die groot Gujarati-gemeenskap in die Verenigde Koninkryk. Die lugdiens het dit egter in Oktober 2008 beëindig. Die volgende Junie het Air India 'n roete na Frankfurt begin met dieselfde tipe vliegtuig; dit het geduur tot November 2010.
Aanloopbaan
Die lughawe het 'n enkele aanloopbaan wat 3 505 meter lank is.
Lugverkeerbeheertoring
As deel van die lughawe-moderniseringsproses het die AAI aangekondig dat hy 'n nuwe lugverkeerbeheergebou (ATC) sal bou wat 'n nuwe lughawetoring van 65 meter in hoogte sal insluit.
Terminaal 1
Terminaal 1 word vir binnelandse vlugte gebruik en het 32 inkloktoonbanke met 'n oppervlakte van 45 000 vk meter.
Terminaal 2
Terminaal 2 is op 5 Julie 2010 ingewy en op 15 September 2010 vir internasionale vlugte geopen. Die terminaal het die toekenning vir die beste staalstruktuur by die 2009-uitgawe van die Nasionale Struktuurstaalontwerp- en -konstruksietoekennings gewen. Die terminaal het vier vliegtuie en 32 inkloktoonbanke. Met die totale vloeroppervlakte van ongeveer 41 000 vk. meter, sal hierdie terminaal op enige gegewe tydstip sowat 1 600 passasiers kan akkommodeer. Die nuwe parkeerarea maak voorsiening vir nege Airbus A320 en vier ATR 72-tipe vliegtuie.
Daniel O'Brien (komediant)
Daniel O'Brien (gebore 6 Januarie 1986) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Our RoboCop Remake (2014) en in die televisiereekse After Hours (2010) en The Stumbling Dead (2015).
Kigatsj
Kigatsj (Russies: Кигач, Kasaks: Қиғаш) is 'n verlate Kasakse dorpie in Astrachan-oblast, Rusland wat tot die Aksaraiski Plaaslike Munisipaliteit behoort en geen permanente bevolking het nie. Soos baie ander nedersettings in Krasnojarski-rajon, is dit op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta geleë.
Bakoe-treinstasie
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;"> Bakoe-treinstasie Treinstasie
Lokasie
Bakoe, Azerbeidjan
Koördinate
Konstruksie
Geopen: 1880
Herbou: 1926
Restourasie: 1977 en 2017
Bakoe-treinstasie (Azerbeidjans: Bakı Dəmir Yolu Vağzalı) is die sentrale treinstasie in Bakoe, Azerbeidjan. Dit is die grootste en belangrikste treinstasie in Azerbeidjan en bied daaglikse verbindings met baie ander stede, waaronder Gəncə, Lənkəran, Mingəçevir, Zaqatala, etc. Dit bied ook daaglikse verbindings na Georgië en Rusland.
Bakoe-treinstasie is ook die middelpunt van die Bakoese Pendelspoordiens, met pendeltreindienste na die voorstede van Bakoe en na die nabygeleë stad Sumqayit. Die moltreinstasie 28 May van die Bakoese Metro is net langs die treinstasie. Alle passasiersdienste (behalwe die Bakoese Metro) word deur die nasionale spoorwegmaatskappy Azərbaycan Dəmir Yolları bedryf.
Die eerste stasiegebou van Bakoe is in 1880 gebou. Die tweede en huidige stasiegebou is deur die argitek X. K. Wasiljew ontwerp en in 1926 gebou. In 1977 en 2017 is die treinstasie opgeknap.
Vulkaniese winter
'n Vulkaniese winter is 'n wêreldwye afname in temperatuur wat veroorsaak word deur vulkaniese as en druppels swaelsuur en water wat die Son versluier en die Aarde se albedo verhoog (die weerkaatsing van die sonlig laat toeneem) ná 'n groot, buitengewoon ontploffende vulkaanuitbarsting. Die verkoelende uitwerking op lang termyn hang hoofsaaklik af van die inspuiting van swaelgasse in die stratosfeer, waar hulle 'n reeks prosesse ondergaan om swaelsuur te produseer wat aërosols kan vorm.
Vulkaniese stratosferiese aërosols verkoel die oppervlak deur sonstraling te weerkaats en verhit die stratosfeer deur aardstraling te absorbeer. Die wisselings in atmosferiese verhitting en verkoeling lei tot veranderings in troposferiese en stratosferiese sirkulasie.
Voorbeelde in die geskiedenis
Die invloed van vulkaniese uitbarstings op onlangse winters was klein, maar histories was dit beduidend.
thumb|240px|Een van Laki se kraters. thumb|240px|'n Skeur wat in 1886 in Tarawera gevorm het. thumb|240px|Segara Anak-kaldera, wat deur die uitbarsting van die berg Samalas in 1257 veroorsaak is.
thumb|240px|Die Tobameer, in die enorme [[kaldera van 'n supervulkaan.]]
Uitwerking op die lewe
Die oorsaak van 'n bevolkingsbottelnek – 'n skerp afname in 'n spesie se bevolking, wat onmiddellik gevolg word deur 'n tydperk van groot genetiese uiteenlopendheid (differensiasie) onder die oorlewendes – word deur sommige navorsers aan vulkaniese winters toegeskryf. Sulke voorvalle kan bevolkings verklein "tot vlakke wat laag genoeg is dat evolusionêre veranderings, wat baie vinniger in klein bevolkings plaasvind, vinnige bevolkingsdifferensiasie kan teweegbring". Met die Tobameer-bottelnek het baie spesies enorme vernouings van die geenpoel getoon, en Toba kon die menslike bevolking tot tussen 40 000 en 15 000, of selfs minder, laat krimp het.
Wisjnjowi (Astrachan-oblast)
Wisjnjowi (Russies: Вишнёвый) is 'n dorpie in Krasnojarski-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Achtoeba Plaaslike Munisipaliteit wat nog vier nedersettings insluit, en lê op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta. Die dorpie se naam kom van die Russiese woord vir "kersie".
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Wisjnjowi 437 inwoners gehad. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Simona Halep
Simona Halep (Roemeens: [siˈmona haˈlep]; gebore op 27 September 1991) is 'n Roemeense professionele tennisspeler. Sy het al twee keer (tussen 2017 en 2019) die No. 1-rang op die WTA-ranglys behaal. Sy het vir die eerste maal die onderskeiding behaal op 9 Oktober 2017. Tydens die tweede keer wat sy as no. 1 geplaas was het sy die posisie vir agt-en-veertig agtereenvolgende weke behou. In totaal is sy al vir vier-en-sestig weke as No. 1 gelys, welke haar in die opsig tiende plaas betreffende die onderskeiding in die geskiedenis van vrouetennis. Halep was in 2017 en 2018 aan die einde van die jaar No. 1 gewees op die WTA-Toer. Sy het reeds 24 WTA-enkelspeltitels verower. Halep was ook sewentien keer die naaswenner. Halep het reeds twee Grand Slam (tennis)-enkelspeltitels gewen: die 2018 Franse Ope (Roland Garros) en die 2019 Wimbledonkampioenskap.
Halep het die eerste keer in die top 50 van die enkelspel-spelers-ranglys verskyn aan die einde van 2012; sy het in die top 20 in Augustus 2013 verskyn en uiteindelik in Januarie 2014 in die top 10. Sy het haar eerste ses WTA titels in dieselfde kalenderjaar in 2013 gewen (die eerste om so te doen sedert Steffi Graf in 1986), en is benoem as die WTA se Mees Verbeterde Speler aan die einde van die betrokke jaar. Sy is ook benoem as ESPN Center Court se mees verbeterde speler vir 2013. Halep het haar eerste groot toernooi gewen tydens die 2018 Franse Ope, en voortgegaan om die Wimbledon Kampienskappe in 2019 te wen. Sy het voorheen die finaal van die 2014 en 2017 Franse Ope vroue enkelspel wedstryd gehaal sowel as die finaal van die Australiese Ope vroue enkelspel wedstryd in 2018. Sy het ook die finaal gehaal van die 2014 WTA Finals, waar sy verloor het teen Serena Williams nadat sy haar vroeër in die toernooi verslaan het met 'n telling van 6–0, 6–2 (welke op daardie stadium Williams se grootste loesing in haar loopbaan was).
Halep was vir twee agtereenvolgende jare (2014–2015) die mees gesoekte speler op WTATennis.com, toe die WTA Most Popular Player of the Year-prys aan haar toegeken is. Na die 2017 Wimbledon Kampioenskappe het Simona Halep die speler (aktiewe) met die meeste opeenvolgende weke binne die top 10 ranglys van die WTA geword. Halep was ook die WTA se Fan Favorite Singles Player in 2017 en 2018, en die WTA Player of the Year in 2018. In Desember 2018 was Halep deur ESPN gekies as die mees oorheersende tennisspeler van die jaar en negende gelys in The Dominant 20 van die mees oorheersende atlete in die wêreld. Haar rekord was 46–8. Die titel van Ereburger van Boekarest (Cetățean de onoare) is in 2018 deur die stad van Boekarest aan haar verleen. Halep is die derde Roemeense vroue tennisspeler, na Virginia Ruzici en Irina Spîrlea om die top 10 lys van die WTA-ranglys te behaal. (Magda Rurac was in 1948 en 1949 ook gelys in die top 10 in nieamptelike ranglyste, voor die totstandkoming van die WTA ranglyste). Halep is ook die eerste Roemeense tennisspeler wat 'n Wimbledon enkelspeltitel kon verower.
Grand Slam-rekord
Die tabel toon Halep se prestasie tydens elk van die Grand Slam-toernooie in vroueenkels waaraan sy deelgeneem het:
Liam O'Brien
Liam O'Brien (gebore 28 Mei 1976) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Final Fantasy VII: Advent Children (2005) en Curse of the Golden Flower (2006), en in die televisiereeks Critical Role (2015).
Przemysław Zamojski
Przemysław Zamojski (* 16 Desember 1986, Elbląg) is 'n Poolse basketbalspeler. Hy het aan die Olimpiese Somerspele van 2020 deelgeneem.
Gabriela Mărginean
Gabriela Mărginean (* 12 Februarie 1987, Cluj-Napoca) is 'n Roemeense basketbalspeler. Sy het aan die Olimpiese Somerspele van 2020 deelgeneem.
Ancuţa Stoenescu
Ancuţa Stoenescu (* 1 Januarie 1980, Timișoara) is 'n Roemeense basketbalspeler. Sy het aan die Olimpiese Somerspele van 2020 deelgeneem.
Marrakesj Menara Lughawe
Marrakesj Menara Lughawe (Berbertale: ⴰⵣⴰⴳⵯⵣ ⵎⵕⵕⴰⴽⵛ ⵎⵉⵏⴰⵕⴰ, Aéroport Marrakech Ménara, مطار مراكش المنارة, IATA RAK) is 'n internasionale lughawe wat Marrakesj, die hoofstad van die Marrakesj-Safi- streek in Marokko, bedien Dit is 'n internasionale fasiliteit wat verskeie Europese vlugte ontvang, asook vlugte van Casablanca en sommige van die Arabiese state. Die lughawe het in 2019 meer as 6,3 miljoen passasiers bedien.
Geskiedenis
Tydens die Tweede Wêreldoorlog is die lughawe deur die lugvervoerkommando van die United States Army Air Forces gebruik as 'n spilpunt vir vrag, vervoervliegtuie en personeel. Dit het as 'n oornagplek gedien op pad na die Casablanca-vliegveld of na die Agadir-Al Massira-lughawe op die Noord-Afrikaanse Kaïro-Dakar-vervoerroete vir vrag-, transitovliegtuie en personeel.
Terminale
Menara-lughawe het twee passasiersterminale wat in een groot gebou gehuisves word. 'n Derde terminaal is gebou. Die bestaande T1/T2 bied 'n ruimte van 42 000 m2 en het 'n ontwerpte kapasiteit van 9 miljoen passasiers/jaar. Die aparte vragterminaal het 340 m2 onderdakruimte Die lugterminale (1 en 2) is 22 000 m2 groot en ontwerp om 2 500 000 passasiers per jaar te hanteer. Menara is een van die ses lughawens in Marokko waar ONDA sy spesiale BBP-diens "Salon Convives de Marque" aanbied.
Warm kol (geologie)
thumb|170px|Deursnee van die aardkors (geel), met magma wat van die mantel af opstyg (rooi). Die kors kan relatief tot die pluim beweeg en ’n vulkaanopening skep.
Marrakesj Menara Lughawe
Landvervoer
Die Spaanse busmaatskappy Alsa bedryf gereelde Roete 19-busse elke dag tussen Marrakesh Menara-lughawe en beide die medina en die nuwe dorp.
Hamster
Hamsters (familie Cricetidae) is klein tot middelgroot knaagdiere met groot, stewige tande en kort stertjies. Hulle kom veral in die steppes en landbougebiede van Sentraal-Europa en Asië voor waar die grond hom leen tot gatgrawery en waar graan, hul gunsteling-voedsel, volop is.