cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Deutscher Fernsehfunk
1989 tot 1990 – Politieke omwenteling
In 1990 was dit reeds duidelik dat die ou Oos-Duitse deelstate, wat in 1952 ontbind is, weer herstel sou word, en televisie en radio het moeite gedoen om hul verslaggewing, wat in bestaande ateljees geproduseer is, steeds meer streeksgebonde te maak. 'n Nuwe ateljee vir Thüringen is in Gera geopen, terwyl programme vir die deelstaat Brandenburg in Berlyn-Adlershof vervaardig is. Streekskantore vir korrespondente is in Erfurt, Potsdam, Schwerin, Leipzig, Maagdenburg en Cottbus geopen, alhoewel die ateljees in regtelike en finansiële opsig nie onafhanklik was nie. Vanaf 13 Augustus 1990 het DFF daaglikse programme vir die nuwe deelstate uitgesaai.
1990 bis 1991 – Ontbinding
Met inwerkingtreding van die Ooreenkoms oor die hereniging van Duitsland op 3 Oktober 1990 het die DFF sy status as onafhanklike openbare uitsaaier weer kwytgeraak en is saam met die radiodiens Rundfunk der DDR en die uitsaai- en ateljee-toerusting van die Oos-Duitse posdiens Deutsche Post as 'n onafhanklike regspersoon bedryf. Volgens artikel 36 van die herenigingsooreenkoms sou hierdie instelling tot en met 31 Desember 1991 met al sy programmateriaal, geboue, mederwerkers en ander bates ontbind wees. Die Volkskammer-parlement het voor die hereniging geen gevolmagtigde vir die televisie- en radiobedryf aangestel nie. Hierdie funksie is uiteindelik deur Rudolf Mühlfenzl, 'n politikus van die Beierse Christen-Sosiale Unie (CSU) uitgeoefen. Mühlfenzl het as nuwe bestuurder van die DFF ook die ontbinding van die uitsaaikorporasie behartig.
Op 15 Desember 1990 om 7:58 uur nm is die kanaal DFF 1 afgeskakel en sy televisiesenders oorgeneem deur die ARD. Die seinvermoë van vroeëre grenssenders soos Brocken (kanaal 6) en Inselsberg (kanal 5) is later verminder. Die DFF het voortaan gebruik gemaak van DFF 2 se swakker UHF-senders om streeksgebonde DFF-programme – die sogenaamde DFF-Länderkette – uit te saai.
Gelyktydig is in die nag van 14 Desember van Oos-Duitse SECAM-kleurtelevisie na PAL oorgeskakel. Hierdie proses was in tegniese opsig baie maklik, aangesien SECAM-senders intern gewoonlik ook van PAL gebruik maak en eers onmiddellik voor die begin van die beeldsendproses na SECAM oorskakel. Vir ouer SECAM-televisietoestelle is nogtans 'n PAL-dekodeerder benodig.
Aangesien streeksgebonde openbare uitsaaikorporasies op deelstaatvlak volgens die Wes-Duitse model in die nuwe Oos-Duitdse deelstate aanvanklik nog nie bestaan het nie, is streekprogramme via die kanale van DFF 1 uitgesaai.
Met die laaste ontbindingsfase is die DFF op 31 Desember 1991 om middernag afgeskakel. Sowat 10 000 medewerkers het hul werk verloor. In sy toespraak, wat om 7:50 nm op Oujaarsaand uitgesaai is, het Rudolf Mühlfenzl die ontbinding van die DFF nog eens verdedig.
Fonteinriet
Fonteinriet (Elegia capensis (Burm.f.) Schelpe) is 'n restio wat voorkom in die Wes-Kaap en die suidweste van die Oos-Kaap. Op die SANBI-rooilys is die spesie, wat endemies aan Suid-Afrika is, as veilig (LC) gelys.
Deutscher Fernsehfunk
Die opvolgers
Die DFF-ontbinding het tot sy afskakeling steeds omstrede gebly. Nie net medewerkers nie, maar ook talle kykers was ten gunste van die behoud van die DFF en sy programme. Naas vermaak- en verbruikersprogramme het ook politieke programme ná die einde van die SED-oorheersing gewild geraak. Die voorstel dat televisie en radio in die Oos-Duitse deelstate deur 'n nuwe korporasie binne die ARD-stelsel uitgesaai sou word en die DFF Länderkette openbare streeksgebonde kanale sou beeldsend (histories die sogenaamde "derde programme naas ARD, die eerste Duitse kanaal, en ZDF, die tweede kanaal), is nie gevolg nie. Ná dekades van gesentraliseerde televisie en radio in Oos-Duitsland het 'n federale, gedesentraliseerde stelsel voorkeur gekry.
Fonteinriet
Dit is 'n plant wat 3 m hoog kan word en 'n bietjie na bamboes lyk. Maar dit lyk ook soos 'n reusagtige perdestert, omdat elke knoop sommige naaldagtige sytakkies het. Daarom is dit oorspronklik as 'n Equisetum-spesie beskryf.
Die plant kom veral in bergfynbos voor tot op 'n hoogte van 1600 m. Die manlike en die vroulike bloeisels is pluime wat 35 cm lank kan word. Die plant vorm wortelstokke wat sydelingse verspreiding kan veroorsaak. Na veldbrande sal die plant opnuut vanuit sy wortelstok opgroei.
Deutscher Fernsehfunk
Die opvolgers
Die deelstate Sakse, Sakse-Anhalt en Thüringen het al vroeg ooreengekom op die stigting van 'n gemeenskaplike uitsaaikorporasie met sy hoofkwartier in Leipzig, die Mitteldeutscher Rundfunk (MDR) wat op 31 Mei 1991 in die lewe geroep is.
Vir die noordooste van Duitsland is 'n aantal voorstelle gemaak wat op die stigting van 'n gemeenskaplike uitsaaier vir óf die deelstate Berlyn, Brandenburg en Mecklenburg-Voorpommere, óf die deelstate Berlyn en Brandenburg sou uitgeloop het. Uiteindelik is daar egter geen ooreenkoms bereik nie, en terwyl Mecklenburg-Voorpommere by die Norddeutscher Rundfunk (NDR) van die deelstate Hamburg, Sleeswyk-Holstein, Hamburg en Nedersakse aangesluit het, het die Wes-Berlynse uitsaaier Sender Freies Berlin (SFB) nou programme vir die hele Berlyn gebeeldsend, terwyl Brandenburg op 12 Oktober 1991 sy eie uitsaaier, die Ostdeutscher Rundfunk, later Ostdeutscher Rundfunk Brandenburg (ORB).
Mercedes-Benz OM602-enjin
Die Mercedes-Benz OM602-enjinfamilie was die nuut-ontwikkelde Inlynvyfsilinder dieselenjin van wat van 1980 tot 2002 gebruik is. Sommige Mercedes-Benz 250D/E250D diesels kon meer as 800 000 km haal en word beskou as van die betroubaarste enjins wat ooit vervaardig is, 'n sukses wat net vergelykbaar is met die beroemde OM617-enjin.
Die 5-silinder OM602 is opgevolg deur die vierklep-enjin OM605 (E250D 20V) en later die OM612 en OM647 met 'n turbo-aanjaer en direkte gemenedrukbuisbrandstofinspuiting (C/E/ML 270CDI).
Die enjin
Die nokas en inspuitpomp word deur die dubbele ketting vanaf die krukas aangedryf. 'n Afsonderlike enkelryketting dryf die oliepomp aan. Die nokas beheer die kleppe via hidroliese emmertappe: verstelling van die klepspeling is outomaties.
Op baie OM602-enjins is die brandstofinspuiting indirek. 'n Bosch PES-inlyn-inspuitpomp word gebruik, met 'n meganiese reguleerder en 'n vakuum-bedieningstopbeheer. Die pomp word gesmeer deur 'n verbinding met die sirkulasie van die enjin en die brandstofpomp is aan die kant van die inspuitpomp gemonteer.
Aloe camperi
Aloe camperi is 'n aalwyn wat inheems is aan Eritrea, Ethiopië en Soedan.
Dot Jones
Dot Jones (gebore 4 Januarie 1964) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Boondock Saints (1999) en in die televisiereekse Married with Children (1986), Modern Family (2009), en Glee (2009).
Naam van God in Judaïsme
Die Hebreeuse Bybel gebruik verskillende terme of name om na God te verwys wat meestal beskrywend is van eienskappe van Hom wat Hy aan die mens openbaar gemaak het. Die ware Naam van God word egter deur Jode as heilig beskou, en word daarom nie eens neergeskryf of ligtelik uitgespreek nie.
Betekenis en korrekte uitspraak
Weens die heiligheid daarvan is die Naam van God aanvanklik slegs mondelings deur Joodse geleerdes van geslag tot geslag oorgedra. In geskrewe vorm is dit slegs aangedui deur die vier letters YHVH, ook bekend as die "Tetragrammaton".
Dié gebruik het egter daartoe gelei dat daar vandag sekere mate van onsekerheid is oor die korrekte uitspraak en selfs betekenis van YHVH. Sommige meen dat Jehovah die korrekte uitspraak is, hoewel daar Joodse geleerdes is wat dié naam verwerp op grond daarvan dat dit glo in die sestiende eeu deur 'n Christelike monnik uitgedink en gebruik is toe hy die Bybel uit Hebreeus in Latyns vertaal het.
Die meeste geleerdes meen dat die korrekte uitspraak van YHVH eerder Yahweh is. Yahweh is waarskynlik afgelei van die Hebreeuse werkwoord hayah ("om te bestaan"), en word onder meer in Genesis 3: 14-16 gebruik waar God teenoor Moses na Homself verwys as "EK IS".
Skryf van God se Naam
Die Judaïsme verbied nie die neerskryf van God se Naam as sodanig nie, maar verbied wel die uitwissing of skending van Sy Naam. Toegewyde Jode vermy dit daarom om God se naam neer te skryf omdat hulle wil verhinder dat die geskrewe naam later per ongeluk of deur 'n onkundige persoon uitgewis of geskend word.
In die plek daarvan om God se Naam uit te skryf, word letters of lettergrepe vervang of uitgelaat. Só sal hulle "G-d" skryf in die plek van "God". Dié metode word nie net gebruik in die geval van YHVH nie, maar ook wanneer die ander beskrywende of substituut-name van God neergeskryf word.
Uitspreek van God se Naam
Net soos met die neerskryf van God se Naam, verbied die Hebreeuse Bybel dit ook nêrens dat God se Naam uitgespreek mag word nie. Dit blyk dat Sy naam oorspronklik daagliks tydens dienste in die tempel uitgespreek is en dat Jode mekaar selfs vroeër gegroet het deur God se Naam te gebruik.
Dié gebruik het egter later verval en in stede daarvan om God se Naam te sê, het Jode dit vervang met substituut-name soos Adonai ("my Here) of Elohim ("Majesteit"). Teen die tyd dat die Talmoed saamgestel is, was daar selfs sommige Joodse geleerdes wat verklaar het dat iemand wat YHVH uitspreek in plaas daarvan om 'n substituut-naam te gebruik, geen plek het in die toekomstige wêreld nie en verdien om doodgemaak te word.
Vandag is dit steeds die gebruik om substituut-name te gebruik wanneer Jode na God verwys. Hoewel die "verbod" op die gebruik van Sy Naam net betrekking het op die oorspronklike YHVH, word selfs die substituut-name meestal net tydens gebed en Bybel-studie gebruik. Sommige van dié name, soos Adonai, het egter self ook intussen 'n verhewe of heilige waarde verkry, en daarom vervang baie Jode dit vandag met die eenvoudige term Ha-Shem ("Die Naam").
Beskrywende name van God
Die Hebreeuse Bybel bevat verskeie beskrywende name vir God wat meestal dui op Sy almag en heiligheid. Voorbeelde van sulke name is Melech Malchei ha-Melachim ("Koning van konings"); Ha-Rachaman ("Die Barmhartige"); Ha-Bore ("Skepper"); Ribbono Shel Olam ("Here van die heelal"); Shechinah ("Goddelike Teenwoordigheid"); Mi She-Amar V'hayah ha-Olam ("Hy wat gespreek het en die wêreld het tot stand gekom"); Ha-Kadosh Baruch Hu ("Die Heilige Een - geseënd is Hy"); en Gevurah ("Krag").
Kleinperdepram
Die kleinperdepram (Zanthoxylum capense) – voorheen Fagara capensis – is 'n klein boompie wat vertak en in 'n verskeidenheid habitats voorkom. In Engels staan die boom bekend as Small knobwood. Die boom staan ook bekend as die kleinknophout. Die spesie is ook inheems in Eswatini, Mosambiek en Zimbabwe.
Die boom se FSA-nommer is 253. In die Krugerwildtuin is dit sover slegs gevind rondom Pretoriuskop en in die Punda Maria-sandveld. Die blare het 'n sitrusreuk soos dié van suurlemoen- en lemoenbome.
William P. Carleton
William P. Carleton (3 Oktober 1872 – 6 April 1947) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Behind Masks (1921), Morals (1921), The Bohemian Girl (1936), en The Return of Jimmy Valentine (1936).
Kromdraai, Limpopo
Kromdraai is 'n nedersetting in Sekhukhune-distriksmunisipaliteit in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Ninapark
Ninapark se noordegrens is Theresapark langs die Britspad. Suid grens dit aan Suiderberg en oos lê Florauna.
Toyota Avensis
Die Toyota Avensis is 'n groot gesinsmotor wat sedert 1997-2018 deur die Japannese motorvervaardiger Toyota in hul fabriek in Derbyshire, Verenigde Koninkryk gebou word. Dit is die direkte opvolger van die Europese Carina E en is beskikbaar as 'n vierdeur sedan, vyfdeur luikrug en stasiewa. In Japan word die Avensis eksklusief bemark deur Toyota Netz handelaars, en is die grootste sedan wat aangebied word.
Ngwavumarivier
Die Ngwavumarivier (Ingwavumarivier) vloei in Eswatini en KwaZulu-Natal.
Dit ontspring op nagenoeg 1 160 m bo seevlak in die omgewing van Nhlangano in die suidweste van Eswatini (Swaziland) en ongeveer 40 km suidoos van Piet Retief in Mpumalanga. Daarna loop dit ooswaarts verby Nsoko (aan die MR8-hoofpad) en gaan op naastenby 27° 5ˈ suid deur 'n poort in die Lebomboberge. Hierdie poort is noord van die dorp Ingwavuma en die Cecil Mackpas en suid van die Border Cave.
Daarna vloei dit eers oos en daarna noordoos en sluit 13 km van die grens met Mosambiek by die Phongoloriver (Pongolarivier) aan. Die rivier het 'n opvanggebied van effens oor die 2000 km².
Toyota E-enjin
Die Toyota E-reeks is 'n inlynviersilinderenjinreeks, en gebruik 'n tydreëlband eerder as 'n tydreëlketting. Die E-enjins was die eerste multiklepenjins deur Toyota ontwerp met ekonomie, praktiese en alledaagse gebruik in gedagte (eerder as prestasie). Soos baie ander Toyota-enjins van die era, beskik die E-enjinreeks oor 'n gietysterblok met 'n aluminiumsilinderkop.
E-enjins is ligter in vergelyking met vroeëre Toyota-enjins, as gevolg van die hol krukas, uitgedunde gietsel van die silinderblok, en verskeie ander massabesparings. Vergasserweergawes sluit in 'n nuutontwerpte, veranderlike-venturi vergasser. Al hierdie veranderinge verbeter ekonomie en kraglewering. Die E-familie enjins wissel van 1,0 tot 1,5 L in verplasing.
Die E-familie vervang die K-enjins in die meeste toepassings. Meeste onderdele in die reeks is onderling uitruilbaar.
Die enjins is in die jare 1985 tot 1999 deur die Toyota Motorkorporasie vervaardig.
Toyota F-enjin
Die F-enjin het een van die langste produksielopies van enige Toyota-enjin. Die F-enjins het oorhoofse kleppe wat beheer word deur stootstange vanaf 'n ratgedrewe nokas in die onderste deel van die enjin. Die enjin is die eerste keer in die Land Cruiser gebruik, en in baie lande was dit die enigste enjins wat in die Landcruiser beskikbaar was tot 1993.
Alhoewel dit in die algemeen bekend is as die Land Cruiser-enjin, was dit ook gebruik in 'n verskeidenheid van ander groot vragmotoraanwendings, soos in brandweerwaens en die Toyota FQ15 vragmotors. Dit is ook gebruik in die Crown-gebaseerde Japannese polisiepatrolliemotors FH26 en FS20-FS50.
Laeveld Botaniese Tuin
Die Laeveld Nasionale Botaniese Tuin is een van nege nasionale botaniese tuine in Suid-Afrika. Dit is geleë by Nelspruit (ook bekend as Mbombela) waar die rivier die Nelspruit in die Krokodilrivier vloei. Die N4-hoofpad loop deur die noordelike deel van die park.
Hierdie tuin van 160 ha is in 1971 geopen. Tans groei daar 600 plantspesies wat natuurlik in die streek voorkom en 'n 2 000 spesies wat aangeplant is. Amper 'n 650 inheemse boomspesies kom voor. Hier is die grootste versameling broodbome in die land en 'n genebank vir die plant word hier bygehou. 'n Wandelpad gaan deur die reënwoud, verby baie clivias en vyebome en 'n kremetartboom en lei na uitsigpunte oor die stroomversnellings in die rivier.
André Sogliuzzo
André Sogliuzzo (gebore 10 Augustus 1966) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente You've Got Mail (1998), Proof of Life (2000), The Polar Express (2004), Transformers: Revenge of the Fallen (2009), en Open Season 3 (2010).
Timothy Carlton
Timothy Carlton (gebore 4 Oktober 1939) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Parting Shots (1998) en in die televisiereekse The Lotus Eaters (1972) en Sherlock (2010).
Gamma Arae
Gamma Arae (γ Arae, afgekort as Gamma Ara of γ Ara) is ’n ster in die suidelike sterrebeeld Altaar (Ara). Met ’n gemiddelde skynbare magnitude van 3,3 is dit die vierde helderste ster in die sterrebeeld en is dit maklik met die blote oog sigbaar. Dit is sowat 1 110 ligjare van die Son af.
Eienskappe
Dit is ’n enorme ster met ’n radius van 23 keer dié van die Son. Dit straal 120 000 keer soveel energie as die Son uit, met ’n oppervlaktemperatuur van 21 500 K. Dié hitte gee Gamma Arae die kenmerkende blouwit skynsel van ’n B-tipe ster. Dit het ’n sterreklassifikasie van B1 Ib – die helderheidsklas "Ib" dui aan dit is ’n superreus met ’n laer ligsterkte. Gamma Arae is redelik jonk, met ’n geraamde ouderdom van sowat 15,7 miljoen jaar.
Die ster roteer vinnig, teen ’n snelheid van 269 km s-1, wat beteken dit voltooi ’n volle rotasie elke 4,8 dae. Dit veroorsaak absorpsielyne in sy spektrum wat saamvloei vanweë die Doppler-effek, wat hulle moeilik maak om te ontleed. Dit is ’n periodies veranderlike ster wat nieradiale pulsasies ondergaan met ’n primêre periode van 1,1811 dae en ’n sekondêre periode van 0,1281 dae.
Sterrekundiges stem nie heeltemal saam oor die massa van die ster nie. Tetzlaff et al. (2011) raam dit op 12,5 ± 0,6 sonmassas, terwyl Fraser et al. (2010) meen dit is sowat 19 sonmassas en Lefever et al. (2007) dit aangee as 25. Die ster verloor massa weens ’n sterwind teen ’n tempo van 3 × 10-8 sonmassas per jaar – dit is gelyk aan die verlies van ’n massa van die Son elke 33 miljoen jaar. Die wind word beïnvloed deur die ster se vinnige rotasie, wat ’n toename in verlies met die ewenaar langs tot gevolg het.
Gamma Arae het ’n optiese metgesel-ster, ’n A-tipe hoofreeksster met ’n skynbare magnitude van 10,5, teen ’n hoekafstand van 17,9 boogsekondes.
Smaragsiervaring
Die smaragsiervaring (Asparagus densiflorus) is 'n veranderlike, immergroen, meerjarige plantspesie in die genus Asparagus wat nou verwant aan die eetbare aspersie (Asparagus officinalis) is. Dit is inheems aan Suider-Afrika van Mosambiek tot Suid-Afrika, maar word wyd gekweek. Ten spyte van sy naam, is die smaragsiervaring nie 'n egte varing nie, daar hy hom nie in die klas Polypodiopsida bevind nie.
Verwante spesies
A. densiflorus is deel van 'n groep soortgelyke en verwante Asparagus-spesies van Afrika, waaronder Asparagus aethiopicus ("Sprenger se asparagus"), Asparagus confertus en Asparagus krebsianus.
Toyota V-enjin
Toyota Motorkorporasie se V-familie van enjins was 'n lengtegemonteerde V8-enjinontwerp. Hulle is gebruik van die 1960's tot die 1990's. Die V-familie-enjin is in die gesogte Toyota Century gebruik.
Toyota het met Yamaha saamgewerk om die eerste Japannese vol-aluminiumblokenjin te produseer. Die V-familie word dikwels na verwys as die Toyota Hemi omrede die enjin 'n soortgelyke silinderkopontwerp het as Chrysler se Hemi, selfs al is meeste van die enjinontwerp heeltemal anders.
Hesteapark
Hesteapark is 'n voorstad in Suid-Afrika, sentraal-oos in die hoofplek Akasia. Dit is noordwes van Pretoria in die Gauteng-provinsie geleë en is onder beheer van die Stad Tshwane Metropolitaanse Munisipaliteit. Hesteapark het ongeveer 1 328 inwoners in 2011 gehad.
Dievturība
Dievturība is 'n Nieuheidense religieuse beweging wat daarop aanspraak maak dat dit 'n moderne herlewing van die ou Letlandse volksgodsdiens is soos dit voor die kerstening in die 13de eeu bestaan het. Aanhangers verwys na hulself as Dievtuŗi (enkelvoud Dievturis), letterlik "Bewaarders van Dievs" of "mense wat in harmonie met Dievs lewe".
Hesteapark
Daan De Wet Nel-rylaan loop regdeur Hesteapark en die buurt grens in die noorde aan die Platinumsnelweg.
Dievturība
Die beweging is in 1925 deur die argeoloog Ernests Brastiņš (1892-1942) in die lewe geroep. Die kommunistiese Russiese bewindhebbers het die godsdiens gedurende die Sowjet-besetting van Letland sedert 1940 onderdruk, maar dit het later herleef. Dievturība is tans getalsgewys relatief onbeduidend (volgens amptelike statistieke het die getal aanhangers in 2006 sowat 650 beloop ).
Tiekiedraai, Fetakgomo
Tiekiedraai is 'n gehuggie in Fetakgomo Tubatse Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Konfusianisme
Die Konfusianisme is 'n Chinese etiese en filosofiese stelsel, wat die leer van Konfusius (551 - 479 v.C.) volg. Die Konfusianisme het 'n groot invloed op die geskiedenis en kultuur van Oos-Asiatiese lande. Deur die geskiedenis van die Chinese keiserryk heen was die Konfusianisme die amptelike ideologie en het daardeur 'n groot invloed op die bevolking gehad.
In lande en gebiede met baie Han-Chinese, behalwe in die Volksrepubliek van China, bestaan daar baie konfusianistiese basisskole en konfusianistiese middelvlakskole.
Geskiedenis
Die Konfusianisme ontstaan tydens die tydperk van die Strydende State en word later kort tyd verbied onder die  Qin-dinastie. Dit is deur die Han-keiser Han Wudi as politieke stelsel en staatsideologie ingevoer. Ondanks 'n verlies aan populariteit tydens Tang-dinastie veral ten opsigte van die kultuur, bly dit die belangrikste filosofiese stroming in China.
Verspreiding
Die Konfusianisme het veral die kulture van China, Taiwan, Korea, Japan, Vietnam, Singapoer (deur die groot teenwoordigheid van Han-Chinese) sterk beïnvloed.
Die Taoïsme en Boeddhisme is twee ander filosofiese stelsels met baie invloed in China en naburige Oos-Asiatiese lande. Die sogenaamde konfusianisme skool wat ontstaan tydens die Song-dinastie verenig later die Konfusianisme met die Taoïsme en die Boeddhisme. In Korea en Japan word die Neokonfusianisme later aangeneem as amptelike ideologie van die staat. Die Koreaanse Chosun-dinastie word ook 'n voorbeeld van 'n konfusianistiese staat genoem.
Goue Reël
Die Goue Reël van die Konfusianisme vind mense in Gesprekke XV: 23:
Konfusius het gesê: "Dit is 'vergewing'. Wat jy vir vir jouself wens nie, wens dit nie vir 'n ander nie."
Ses Deugde
Die Konfusianisme ken ses basis waardes wat in die Chinees bekend staan as Ren, Xiao, Yi, Li, Chung en Shu.
Menslikheid
Menslikheid van medelye (Ren) (仁) is die deug wat verband hou met die omgang tussen mense. Die bogenoemde Goue Reël speel hierin 'n fundamentele rol. In die Konfusianisme beteken dit dat mense by die maak van elke beslissing rekening moet hou met elkeen wat daarmee te doen het. Die doel is dat alles ten goede moet kom en afhangende van die aard van die besluit en situasie, nie net die belang van een persoon, familie of selfs 'n land gedien word nie. Mens moet met wedersydse respek leef.
Kinderlike gehoorsaamheid
Die tweede deug (Xiao) (孝) toon die liefde, trou en sorg wat 'n kind teenoor sy ouers verskuldig is. Die beginsel word soms as die ruggraat van die Konfusianisme beskou omdat iemand wat hom aan hierdie beginsel hou, sy of haar besluite neem op grond van menslikheid en dus nie egoïstiese gedrag nie, maar nederig en waardig. Kinderlike gehoorsaamheid word hoog gereken omdat dit 'n vorm van liefde is waarby mense soms sy eie wil moet laat vaar en uit respek en ontsag vir die ouers en bereid wees om op te offer.
Fatsoen
Konfusianiste verstaan onder fatsoen (Li) (礼) 'Juis optree op die regte oomblik'. Deur ander fatsoenlik en hoflik te benader, nie haastig om op te tree nie, en nooit te praat sonder om eers na te dink nie, kan konflik voorkom en vir 'n harmonieuse verstandhouding gesorg word. Dit geld onder familielede, tussen families of verskillende nasies.
Lojaliteit
Die begrip 'lojaliteit' (Chung) beteken in die Konfusianisme meer as om bereid te wees om jouself op te offer vir jou land. In die Konfusianisme geld 'lojaliteit' ook binne die familie en familie en kan dit beteken dat die voorkeur gegee word om familielede aan te moedig. In 'n breë sin kan 'Lojaliteit' ook inhou dat mense 'n beroep uitoefen dat die gemeenskap ten goede kom en vir dienste sorg wat nie van owerheid voorsien word nie, byvoorbeeld liefdadigheid. Lojaliteit is dus nie 'n deug wat die mense net in tye van oorlog terugvind nie, maar ook in tye van vrede; in elke situasie en elke aspek van die lewe.
Wederkerigheid
Die beginsel van wederkerigheid (Shu) kan dalk die beste word omskryf as 'n vorm van wedersydse respek. Die Konfusianisme sien mense minder as aparte individue, maar eerder as persone wat verwikkeld is in 'n komplekse web van verhoudings. Elke verhouding hou wedersydse verstandhouding en handelinge in waar elke persoon sy rol goed moet vervul. So moet kinders hul ouers gehoorsaam wees, maar moet ook die ouers hul rol goed vervul deur die kind goed op te voed en met liefde te behandel. Om die verhouding tussen ouers en kinders goed te laat funksioneer, moet beide kante hul onderskeie rolle so so goed moontlik vervul.
Religie of filosofie?
Oor die vraag of die Konfusianisme 'n godsdiens of 'n filosofiese stelsel is, bestaan daar geen konsensus nie. As mens 'godsdiens' definieer as die aanbid van 'n opperwese, dan is die Konfusianisme nie 'n godsdiens nie. Konfusius het byvoorbeeld homself nie besig gehou met die menslike siel, die menslike natuur of die hiernamaals nie. As mense hierdie definisie volg dan kan mens egter ook sê dat nie die Boeddhisme, of die Taoïsme per definisie godsdienste is nie. Wanneer godsdiens gesien word as 'n geloofstelsel met 'n eie siening oor die mensheid en sy plek in die heelal, dan voldoen Konfusianisme, asook die Boeddhisme en die Taoïsme aan die definisie.
Konfusius self word deur westerlinge dikwels as 'n agnostikus gesien aangesien hy geweier het om homself uit te spreek oor die menslike natuur en hom toegespits het op etiese kwessies in die verhouding tussen mense onderling in plaas van tussen die mens en 'n Opperwese. Dit is egter nie so dat Konfusius godsdiens en die bestaan van God of ander bonatuurlike wesens soos geeste afwys as onbelangrik of dat dit nie bestaan nie. Die volgende aanhalings uit die Gesprekke van Konfusius gee hiervan 'n beeld:
Aloe canarina
Aloe canarina is 'n aalwyn wat inheems is aan die suide van Soedan en die noorde van Uganda.
Musieksimbole
Musieksimbole is die merke en simbole wat vanaf omtrent die 13de eeu gebruik word in musieknotasie van bladmusiek om toonhoogte, ritme, tempo – en in sekere mate die artikulasie (bv. ’n komposisie in sy grondvorm) weer te gee. Sedert die 13de eeu het die notasie egter talle veranderings deurgemaak. Hieronder word die huidige eindproduk, die moderne notasie beskryf.
Orléans
Orléans (Frans : /ɔʁleɑ̃/) is 'n stad in die noorde van Sentraal-Frankryk, sowat 130 kilometer suidwes van Parys, met 113 257 inwoners (2008). Dit is die prefektuur (hoofstad) van die département Loiret en die région (streek) Centre.
Musieksimbole
Note en rustekens
Musieknoot- en rustekenwaardes word nie in die absolute sin gedefinieer nie, maar is in verhouding tot alle ander noot- en rustekenwaardes. Die heelnoot is ’n verwysingswaarde, en die ander note word in vergelyking daarmee benoem; bv. ’n kwartnoot is ’n kwart van die duur van ’n heelnoot. Note wat korter as 64ste note is, is seldsaam maar nie onmoontlik nie. 128ste-note word deur baie komponiste gebruik, onder andere Mozart en Beethoven; 256ste-note kom in werke deur Vivaldi, Mozart en Beethoven voor. ’n Uiterste geval is die Toccata Grande Cromatica deur die vroeg-19de-eeuse Amerikaanse komponis Anthony Philip Heinrich, wat nootwaardes van tot 2 048stes gebruik. Die konteks toon egter duidelik dat hierdie note een dwarsbalkie meer het as wat bedoel is, hulle moes dus in werklikheid 1 024ste-note gewees het.
Algemene toevallige tekens
Toevallige tekens wysig die toonhoogte van die note wat op dieselfde balk in ’n maat daarop volg, tensy dit deur ’n bykomende toevallige teken gekanselleer word.
Toonsoorttekens
Toonsoorttekens definieer die heersende toonsoort van die musiek wat volg, en vermy so die gebruik van toevallige tekens by baie note. Indien daar geen toonsoortteken is nie, word daar aangeneem dat die toonsoort C-majeur/A-mineur is, maar dit kan ook ’n neutrale toonsoort aandui, waartydens individuele toevallige tekens gebruik word soos nodig vir elke noot. Die voorbeelde van toonsoorttekens word hier beskryf soos hulle op die diskantsleutel sou verskyn.
Kwarttone
Die oorgrote meerderheid van Westerse musiek word geskryf en gespeel in 12 gelykswewende stemming; daar is dus as sodanig geen universeel aanvaarde notasie vir mikrotonale musiek nie en verskillende stelsels word gebruik, na gelang van die situasie. ’n Algemene notasie vir kwarttone is om die breuk 1/4 langs ’n pyltjie wat na bo of onder wys, te skryf. Hieronder is ander notasievorme: In 19 gelykswewende stemming, waar ’n heeltoon in drie stappe in plaas van twee verdeel word, word musiek tipies genoteer op ’n manier waar molle en kruise nie gewoonlik enharmonies is nie (C♯ verteenwoordig dus ’n derde van ’n stap laer as D♭). Die voordeel hiervan is dat dit geen niestandaarnotasie vereis nie.
Dinamiek
Dinamiek is aanduidings van die relatiewe toonsterkte van ’n musikale figuur. Ander algemene dinamiek bou op hierdie waardes voort. Byvoorbeeld, "pianississimo" (wat aangedui word as 'ppp' en amper onhoorbaar sag beteken, en fortississimo, ('fff') wat besonder hard beteken. In party Europese lande word die gebruik van die hardste dinamiektekens ten sterkste afgeraai omdat dit ie gehoor van die kunstenaar in gevaar kan stel.  ’n Klein "s" voor die dinamieknotasie beteken "subito", en beteken dat die dinamiek vinnig na die nuwe notasie moet verander. Subito word dikwels saam met sforzando gebruik, maar ook saam met ander notasies meestal as "sff" (subitofortissimo) of "spp" (subitopianissimo). ’n Ander waardes wat selde voorkom, is niente, wat "niks" beteken. Dit kan aan die einde van ’n diminuendo gebruik word om aan te dui dat die musiek "tot niks wegsterf".
Versiering
Versiering wysig die toonhoogtepatroon van individuele note.
Oktaaftekens
8va en 15ma word soms verder afgekort tot 8 en 15. Wanneer dit onder die balk verskyn, word die woord bassa soms bygevoeg.
Kitaar
Die kitaar het ’n vingerpluknotasiestelsel wat afgelei is van die Spaanse of Latynse name vir die vingers. Dit word bo, onder of langs die noot geskryf waaraan dit gekoppel word. Dit is soos volg:
Pedaaltekens
Pedaalteken kom in musiek voor vir instrumente met ’n aanhoupedaal, soos die klavier, vibrafoon en klokke.
Ander klaviernotasie
Ou leerboeke (voor 1940) wat in die VK gepubliseer is, gebruik moontlik "Engelse vingernotasie", naamlik + vir die duim, dan 1 (wysvinger), 2 (middelvinger), 3 (ringvinger) en 4 (pinkie).
Snaarinstrumente
(Met die uitsondering van die harp)
Sesslanerslaginstrumente
Die syfers vir sesslanerslaginstrumente kan ook omgekeer word.
Orléans
Johanna van Arkel dra die bynaam "Jonkvrou van Orléans".
Jeremias
Jeremias (afgelei van Hebreeus יִרְמְיָהוּ Yirməyāhū, Jirmejahu) is 'n manlike voornaam wat ook as familienaam voorkom.
Herkoms, betekenis en gewildheid
Jeremias is die Grieks-Latynse skryfwyse van die Hebreeuse Jeremia - dit is onder meer die naam van een van die vier groot Joodse profete van die Ou Testament in die tyd van koning Jona. Sy redevoerings en profesieë is in die boek Jeremia versamel.
Die naam beteken oorspronklik "die een wat deur God (Hebreeus: -jah) verhef is". Tans kom hierdie naam in baie lande met 'n Joods-Christelike tradisie sowel as voornaam asook as familienaam voor. In Afrikaans is Jeremias en Jeremia as voorname gebruiklik.
Orléans
Geskiedenis
Orléans is tydens die Romeinse heerskappy in Gallië as die stad van die Aureliani, die destydse heersershuis, gestig. Die huidige Franse naam verwys etimologies nog steeds na hierdie dinastie. Attila probeer in 451 om die stad in te neem en te plunder, maar word in die laaste minuut deur 'n leër onder die gemeenskaplike bevel van die Wes-Goot Theodoridus en die Romeinse generaal Flavius Aëtius verdryf.
Jeremias
Herkoms, betekenis en gewildheid
Die Engelse volkstaal-variant van die naam, Jeremy, kom sedert die 13de eeu voor, maar eers met die Protestantse Reformasie in die 17de eeu het Jeremiah - saam met ander Bybelse name - veral danksy die invloed van Engelse Puriteine as voornaam gewild geraak en sedert die 20ste eeu weer herleef. Die naam kom daarnaas ook dikwels in Ierland voor - volgens plaaslike legendes het die profeet Jeremia 'n besoek aan die eiland afgelê.
Orléans
Geskiedenis
Die Frankiese koning Clovis I verower Orléans in die jaar 487 en lyf dit by die Frankiese Ryk in. Danksy die sentrale ligging groei dit tot een van die belangrikste Frankiese stede en dien as die hoofstad van die suidwestelike deelryk.
Die Karolingiese heersershuis bevorder Orléans in die 8ste en 9de eeu ook as 'n opvoedkundige sentrum, wat bekend staan vir sy eersterangse skole.
Die Engelse troepe dring Frankryk tydens hulle invalle die Honderdjarige Oorlog nie verder binne as tot by Orléans nie. Hulle beleër die stad in 1429, maar Johanna van Arkel slaag daarin om Orléans te ontset.
Jeremias
Herkoms, betekenis en gewildheid
In die VSA word Jeremy en Jeremiah steeds onder die 200 gewildste name vir seuns gereken. Die eersgenoemde variant het in 1977 'n hoogtepunt in gewildheid bereik toe 1,265% van alle babaseuns die naam Jeremy gekry het. In 2009 was dit nog 139ste op die ranglys van gewildste name (0,139%), terwyl Jeremiah twee keer so gewild was. Die gewildheid van Jeremy as seunsnaam is in die VSA moontlik deur die karakter Jeremy Bolt in die western-televisiereeks Here Come the Brides aangewakker wat tussen 25 September 1968 en 3 April 1970 deur die netwerk ABC uitgesaai is.
Naamdag
1 Mei, 16 Februarie, 7 Junie
Papierbaskanniedood
Die papierbaskanniedood (Commiphora marlothii) is 'n middelgroot boom wat van noordelike Suid-Afrika tot in die trope gevind word. Dit is lokaal algemeen in die eskarp van die Waterberg (Limpopo), en is in die Krugerwildtuin tot die sandsteenriwwe naby die Levuvhurivier beperk. Die spesie is ook inheems aan oostelike Botswana, die Demokratiese Republiek die Kongo, Zambië en Zimbabwe. Dit gedy veral op klipbanke, klipperige hellings of rotsagtige koppies, en word selfs teen steil kranse opgemerk. Die dun bas is geel en dop in groot stukke af. Die boom het saamgestelde blare. Die blare is fluweelagtig en die rande is geskulp tot stomp getand.
Die boom se FSA-nommer is 278 en staan in Engels bekend as Paperbark corkwood.
Gis
Gis is 'n eukariotiese mikro-organisme (enkelselorganisme) wat deel vorm van die swamkoninkryk met ongeveer 1 500 spesies wat reeds geïdentifiseer is. Daar word beraam dat hulle ongeveer 1% van alle swamspesies uitmaak. Alhoewel giste enkelselorganismes is, kan sekere spesies kettings vorm waar die onafhanklike selle nie skei na ontkieming nie, en 'n pseudohife vorm as gevolg hiervan.
Die grootte van 'n gissel verskil baie en is afhanklik van die gisspesie en die omgewing waarin dit leef. 'n Gissel is so 3–4 µm in diameter, alhoewel sekere giste tot 40 µm kan groei. Die meeste giste vermeerder deur 'n asimmetriese verdelingsproses wat as ontkieming bekend staan.
Giste is nie 'n enkele taksonomiese eenheid nie, maar eerder 'n groep organismes wat 'n soortgelyke voorkoms toon. Die woord "gis" word gereeld gebruik as 'n sinoniem vir Saccharomyces cerevisiae, maar die giste kan in een van twee aparte fila geplaas word, die Ascomycota en die Basidiomycota. Die ontkiemende giste ("ware giste") word onder die orde Saccharomycetales geplaas.
Geskiedenis
Die woord "gis" kom van die Oud-Engelse woord gist, gyst, asook van die Indo-Europese stam yes-, wat beteken "kook", "skuim", of "borrel"'. In 1680 het Antonie van Leeuwenhoek vir die eerste keer gis onder 'n mikroskoop bestudeer. Maar hy het hulle nie as lewendige organismes beskou nie, maar eerder as ronde strukture. In 1857 het Louis Pasteur in sy werk "Mémoire sur la fermentation alcoolique" bewys dat alkoholiese fermentasie deur lewendige giste veroorsaak word, en nie 'n chemiese katalis nie. Pasteur het ook bewys dat deur suurstof deur die medium te borrel kan die selle groei, en die fermentasieproses word verhoed – die verskynsel was later die "Pasteureffek" genoem.
Groei
Giste het, soos alle swamme, organiese vastestowwe as energiebron nodig vir groei en het nie die vermoë om sonlig as 'n energiebron te gebruik nie (omdat hulle nie chlorofil bevat nie).
Giste is fakultatief anaerobies en kan sonder suurstof groei as daar lipiede in die vorm van vryevetsure en sterole in die medium beskikbaar is. Giste verkies 'n neutrale of effens-suuromgewing vir die beste groei.
Ekologie
Giste word wydverspreid in die omgewing waargeneem, en kan dikwels vanaf suikerryke voedsels geïsoleer word, soos byvoorbeeld vanaf vrugteskil of -nektar. Giste soos Candida albicans, Rhodotorula rubra, Torulopsis en Trichosporon cutaneum is ook as deel van die natuurlike flora van die mens se vel geïsoleer.
Die flora van die spysverteringskanaal van soogdiere en sommige insekte bevat ook giste, en selfs in diepsee-omgewings is daar 'n hele reeks giste.
Portugese nasionale rugbyspan
Portugal het in 1935 sy eerste toetswedstryd teen Spanje gespeel. Portugal het tot dusver vir een rugbywêreldbekertoernooi gekwalifiseer, maar hulle is in 2007 reeds in die poelfase uitgeskakel. Hulle het tydens die Europese Rugbykampioenskap een titel ingepalm en vier keer in die derde plek geëindig. Die Portugese span speel tradisioneel in rooi truie met wit broeke en rooi sokkies.
Gis
Vermeerdering
Soos alle swamme kan giste deur beide geslagtelike en nie-geslagtelike voortplanting vermeerder.
[[Lêer:Yeast lifecycle.svg|regs|duimnael|250x250px|Die gissel se lewenssiklus:
Portugese nasionale rugbyspan
Beheerliggaam
Die beheerliggaam vir rugby in Portugal is die Portugese Rugbyfederasie (Federação Portuguesa de Rugby, FPR). Die FPR is in 1926 gestig en het in 1988 ’n volle lid van die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRR; nou Wêreldrugby) geword. Daarbenewens was die Portugese Rugbyfederasie in 1934 ’n stigtingslid van die Fédération internationale de rugby amateur (FIRA, nou Rugby Europa).
Gis
Vermeerdering
1. Ontkieming
2. Konjugasie
Portugese nasionale rugbyspan
Beheerliggaam
Die hoogste rugbyliga in Portugal is die Campeonato Português de Rugby, waaraan twaalf spanne deelneem. Weens die beter finansiële moontlikhede verkies baie spelers egter ’n loopbaan by ’n klub in Frankryk of ’n ander Wes-Europese land. In Portugal aktiewe nasionale spelers draf meestal uit vir die professionele span Lusitanos XV wat sedert 2021 aan die Rugby Europa Superbeker deelneem. Naas die amptelike nasionale span roep die FPR ook ander keurspanne byeen. Nes ander rugbynasies beskik Portugal oor ’n o/20-nasionale span wat aan die Europese en Wêreldrugby o/20-kampioenskap deelneem. Die Portugal Sevens is die Portugese sewesrugbyspan en hulle neem aan internasionale toernooie soos Wêreldrugby se Sewesreeks, Sewesrugbywêreldbeker en Olimpiese Somerspele deel. Kinders en jongmense word reeds op skool aan rugby bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hul met hul afrigting.
Gis
Vermeerdering
3. Spoorvorming]]
Portugese nasionale rugbyspan
Invoering en stadige vestiging van rugby
Aan die begin van die 20ste eeu het Britse handelaars rugby na Portugal gebring en verskeie spanne gestig. Op 11 Desember 1903 is in Cruz Quebrada, ’n voorstad van die hoofstad Lissabon, die eerste gedokumenteerde rugbywedstryd gespeel. Daar het twee spanne ontmoet, wie se spelers uitsluitlik bestaan het uit Britte wat om beroepsredes in die hoofstad was. Dié sportsoort kon aanvanklik egter nie vestig nie. Redes was die ekonomiese en sosiale probleme ná die stigting van die Eerste Portugese Republiek, die Eerste Wêreldoorlog en veral die oorheersing van sokker. Eers van 1922 af kon gereelde wedstryde met inheemse spelers gereël word. Naas Britte was dit nou veral Franse wat ’n leidende rol in die verspreiding van rugby gehad het. Sedertdien is die Portugese rugbykultuur sterk deur die Franse invloed gekenmerk, soos blyk uit rugbyterme soos ensaio vir ’n drie (afgelei van die Franse essai).
Gis
Vermeerdering
Die mees algemene manier van voortplanting in die haploiëde gis is deur 'n bot te vorm, die bot is 'n uitstulping van die selwand, wat groei om uiteindelik 'n dogtersel te laat ontstaan. Die nuutgevormde dogtersel is gewoonlik kleiner as die moedersel.
Sommige giste, soos byvoorbeeld Schizosaccaromyces pombe, verdeel deur binêre fissie om twee ewe groot dogterselle to vorm.
Portugese nasionale rugbyspan
Invoering en stadige vestiging van rugby
Die rugbysport se elitêre karakter het sy gewildmaking bemoeilik, waarvolgens dit dikwels moeilik was om genoeg spelers, ondersteuners of selfs skeidsregters te kry. Daarbenewens is rugby in Portugal sedert die eerste jare ’n tipiese universiteitsport en die leidende klubs is in die universiteitstede Lissabon, Porto en Coimbra gesetel. Buitendien was die toegang tot die min universiteite vir ’n lang tyd beperk, waarvolgens rugby in die wye publiek min ondersteuning geniet het. Tydens die outoritêr-diktatoriese Estado Novo is rugby selfs deur die elite nie eenparig aanvaar nie, in teenstelling met die fascistiese Italië. Byvoorbeeld het die skrywer Henrique Galvão rugby as “onversoenbaar met die Portugese ras” bestempel, aangesien hulle “versuim om die kalmte en lojaliteit te handhaaf wat nodig is om te keer dat ’n rugbywedstryd in ’n reeks bokswedstryde ontaard”.
Gis
Alkoholiese drankies
Alkoholiese drankies bevat etanol (C2H5OH), en die etanol is amper altyd deur fermentasie gevorm – (die afbraak van koolhidrate deur sekere giste onder anaerobiese of lae-suurstoftoestande. Drankies soos mead, wyn, bier en gedistilleerde alkohol benodig almal gis in hul produksieprosesse.
Bak
Gis soos die kommersiële kitsgis (Saccharomyces cerevisiae), word in broodbak gebruik, waar dit die suikers in die deeg omskakel en koolsuurgas produseer. Die gas veroorsaak holtes in die deeg en laat die deeg rys. In die bakproses gaan die gisselle dood, maar die gasborrels bly agter om die gebakte produk 'n sagte tekstuur te gee.
Portugese nasionale rugbyspan
Invoering en stadige vestiging van rugby
Ondanks al die moeilikhede is in 1926 die rugbybeheerliggaam Portugese Rugbyfederasie (Federação Portuguesa de Rugby, FPR) gestig, wat een jaar later die eerste kampioenskap gereël het. In 1934 was die FRR een van die stigtingslede van die vastelandse beheerliggaam Fédération internationale de rugby amateur (FIRA) wat onder Franse leiding as mededinger tot die destydse eksklusiewe, Angel-Saksies oorheersde Internasionale Rugbyraad (IRR, nou Wêreldrugby) gestig is. Nogtans was internasionale ontmoetings skaars. Op 13 April 1935 het die tot op hede aanhoudende mededinging met die buurland Spanje met ’n 5–6-tuisnederlaag in Lissabon afgeskop; vir Portugal was dit die eerste toetswedstryd nog. Een jaar later het die eerste wegwedstryd in Madrid gevolg, wat ook verloor is. Weens ’n gebrek aan belangstelling is die volgende toetswedstryd eers in 1954 gespeel, gevolg deur ’n onderbreking van nog tien jaar.
Gereelde internasionale kontak
Eers van die middel-1960’s af was daar gereelde internasionale wedstryde, toe Portugal aan die FIRA-nasiesbeker 1965/66 se tweede afdeling en sodoende vir die eerste keer aan die Europese Nasiesbeker deelgeneem het. Tydens dié toernooi het hulle op 27 Maart 1966 in Madrid vir die eerste keer Spanje verslaan. Vier weke later het die Portugese met ’n gelykop teen België hul bevordering na die eerste afdeling verseker. Tydens die FIRA-nasiesbeker 1966/67 het die Portugese al hul drie wedstryde teen Italië, Roemenië en die Franse reserwespan verloor, waarmee hulle weer afgeskakel is. Een jaar later, in die FIRA-nasiesbeker 1967/68 se tweede afdeling, het hulle ’n oorwinning teen België aangeteken en in ’n gelykop teen Marokko gespeel. Ook in die volgende twee jaar het Portugal die gewenste bevordering gemis, met Nederland wat ook by die vorige opponente aangesluit het. Tydens die FIRA-nasiesbeker 1972/73 het hulle die bevordering naelskraap misgeloop, toe die Portugese in die eerste rondte Italië geklop en teen Joego-Slawië gelykop gespeel het, maar die eindstryd teen Pole verloor het. Ná twee nederlae teen Italië en Duitsland aan die begin van die FIRA-beker 1973/74 het die Portugese nasionale span as gevolg van die Angelierrewolusie op 25 April 1974 homself uit die toernooi onttrek.
Gis
Bak
Dit is nie bekend wanneer gis vir die eerste keer in bakwerk gebruik is nie, maar dit was in die tyd van ou-Egipte. Navorsers bespiegel dat meel en water langer as gewoonlik op 'n warm dag laat staan is, en die giste wat natuurlik in die meel voorkom het die brood laat gis voordat dit gebak is. Die brood wat van dié deeg gemaak is sou dan ligter en smaakliker wees as die bestaande plat koeke wat heelwat harder was.
Portugese nasionale rugbyspan
Gereelde internasionale kontak
Met uitsondering van ’n vriendskaplike wedstryd teen Switserland in Maart 1979 is die internasionale speelprogram tot in Februarie 1981 stopgesit. Tydens die FIRA-beker 1980/81 se derde afdeling het Portugal teen Switserland, België, Denemarke en Swede onoorwonne gebly. Die volgende paar jaar is gekenmerk deur ’n geleidelike verbetering in die tweede afdeling. Van Mei 1983 tot Oktober 1985 het die Portugese in agt van nege wedstryde onoorwonne gebly. Tydens die FIRA-beker 1983/84 het hulle hul bevordering na die eerste afdeling slegs misgeloop weens ’n gelykop teen Spanje, wat aan die einde ’n beter punteverskil gehad het. Hul bevordering het een jaar later gekom tydens die FIRA-beker 1984/85, toe hulle Tsjeggo-Slowakye, Pole en Marokko verslaan het. Die FIRA-beker 1985–1987 se eerste afdeling was toe te uitdagend vir die Portugese, aangesien hulle al die tien wedstryde teen die Franse reserwespan, die Sowjetunie, Roemenië, Italië en Tunisië verloor het. Soos verwag is die span in 1987 deur die IRR nie vir die eerste wêreldbekertoernooi genooi nie. Die Portugese beheerliggaam het egter een jaar later by die IRR aangesluit.
Gis
Voorloper van vitamienaanvullings
In die groot kuipe waarin bier gebrou word, groei die gis so vinnig en so welig dat dit 'n dik laag bo-op die bier vorm. Hierdie gislaag is vroeër dikwels as 'n tonikum voorgeskryf omdat dit ryk aan vitamien e is. Dit het egter 'n onaangename smaak, en vandag word voorkeur aan sinteties-vervaardigde vitamienpille gegee.
Portugese nasionale rugbyspan
Gereelde internasionale kontak
Tydens die FIRA-beker 1987–1989 se tweede afdeling het Portugal in die tweede plek geëindig. Aansluitend het die span in Oktober 1989 deelgeneem aan die Rugbywêreldbeker 1991-kwalifisering, waartydens hulle Tsjeggo-Slowakye geklop het en deur Nederland uitgeskakel is. Tydens die FIRA-beker 1989/90 se tweede afdeling het die span in Poel A die eerste plek gehaal, in die eindstryd in Sevilla het hulle egter teen Spanje (die eerste-plek-span in Poel B) met 6–29 verloor en sodoende die bevordering misgeloop. Weens ’n formaatverandering is die Portugese regstreeks na die FIRA-beker 1990–1992 se uitgebreide eerste afdeling bevorder, maar hulle het die eindrondte misgeloop. Tydens die FIRA-beker 1992–1994 is hulle in die tweede rondte uitgeskakel. Enkele wedstryde het gelyktydig as tweede rondte van die Rugbywêreldbeker 1995-kwalifisering gedien. Saam met die eerste geplaaste Spanjaarde het die Portugese deurgedring na die derde rondte, waar hulle teen beide Wallis en Spanje verloor het. Die volgende Europese Kampioenskap het oor ’n tydperk van twee en ’n half jaar gestrek. Hier het die Portugese in 1994/95 met hul tweede plek in die eerste rondte se Poel B gekwalifiseer vir die tweede rondte wat in 1995/96 beslis is. Daar het hulle met ’n gebalanseerde rekord van twee oorwinnings en nederlae elk in die derde plek geëindig.
Gis
Industriële alkohol
Die fermentasie van suikers deur gis om etanol te vorm word in biotegnologie ingespan om biobrandstof te produseer.
Gewoonlik word 'n koolhidraatbron soos suiker, mielies of ander graansoorte eers omgesit in eenvoudige fermenteerbare suikers. Hierdie proses word óf deur 'n sterksuur of deur ensieme bevorder.