cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kafue-kuilvissie
Die Kafue-kuilvissie (Nothobranchius kafuensis) is 'n varswatervis wat voorkom in panne in die Kafuerivier-vallei in Zambië. In Engels staan die vis bekend as die Kafue killifish.
Voorkoms
Die vis het 'n stewige lyf met die dorsale vin agter op die lyf, teenoor die anale vin. Beide vinne is omtrent ewe groot. Die stertvin is groot en bolrond. Die mannetjies se skubbe is bleek blou met breë donker rante; die hele vis lyk meer blou as rooi. Die stertvin se kleur wissel; dit is of rooi met ligblou en swart uitwaartse konsentriese bande of die blou bande kom nie voor nie. Die dorsale vin is lig blou met rooi strepe en patrone op. Die wyfie is eenvoudig bruin van kleur met die skubbe en wange wat 'n ligte silweragtige of blou skynsel het. Die vis word tot 60 mm lank.
Kristen Cloke
Kristen Cloke (gebore 2 September 1968) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Final Destination (2000) en Black Christmas (2006), en in die televisiereekse Space: Above and Beyond (1995) en Millennium (1996).
23ste Golden Globe-toekenningsaand
Die 23ste Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente van 1965 vereer het, is op 28 Februarie 1966 gehou.
Wenners en benoemdes
Doctor Zhivago
'The Sound of Music''
David Lean – Doctor Zhivago
Omar Sharif – Doctor Zhivago
Lee Marvin – Cat Ballou
Samantha Eggar – The Collector
'Julie Andrews – The Sound of Music''
Ruth Gordon – Inside Daisy Clover
1015
Die jaar 1015 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 15de jaar van die 11de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Cliona amplicavata
Cliona amplicavata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cliona en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1974 deur Rützler.
(55638) 2002 VE95
is ’n trans-Neptunus-voorwerp (TNV) met ’n absolute magnitude van 5,7. Dit is ’n plutino met ’n baanresonansie van 2:3 met Neptunus.
Wentelbaan en rotasie
As ’n plutino het ’n 2:3-resonansie met Neptunus. Dit beteken hul wentelperiodes is gelyk aan 3/2. Dit is al 291 keer tydens 19 opposisies waargeneem, met beelde van voor sy ontdekking wat van 1990 dateer.
Die rotasieperiode van is onbekend, maar dit is waarskynlik tussen ses en nege uur.
Avro Lancaster
Die Avro Lancaster is 'n Britse viermotorige bomwerper. Die vliegtuig het tydens Tweede Wêreldoorlog homself bewys as 'n pakesel wat baie vyandelike vuur kon verduur. Die vliegtuig is ontwikkel uit die onsuksesvolle Avro Manchester, 'n tweemotorige bomwerper. Die eerste prototipe is die Manchester III genoem. Dit het ook drie stertvinne gehad maar was met vier 1 130 perdekrag Rolls-Royce Merlin X motors toegerus. Hierdie prototipe het op 9 Januarie 1941 sy nooiensvlug onderneem. Nege maande later het die eerste produksiemodel, die MK I, gevlieg en op 2 Maart 1942 het die Lancaster sy eerste vlug in aksie onderneem en agt dae later bomme oor Essen neergelaat.
(55638) 2002 VE95
Fisiese eienskappe
Die TNV se grootte word op 249.8 km geraam; dit is gebaseer op metings van sy termiese uitstraling deur die Herschel-ruimtesterrewag. In sigbare lig is dit effens tot baie rooi (na gelang van verskeie waarnemings) en dit het ’n onbeduidende weerkaatsingspektrum.
Avro Lancaster
Die vliegtuig is ook bekend vir die Tallboy, Grand Slam en tollende bomme wat hulle gedra het.
Ontwikkeling
Die eerste model was die Mk I en die laaste variant was die MK VII. Die MK I produksievliegtuig was toegerus met Rolls-Royce Merlin XX motors. Die tweede prototipe was die MK II en was toegerus met 1 725 perdekrag Bristol Hercules stermotors. Dit is gedoen as 'n veiligheidsmaatreël net ingeval Rolls-Royce nie genoeg Merlin motors kon voorsien nie. Die Merlin motor was ook gebruik vir ander vliegtuie onder andere die Spitfire. Armstrong Whitworth het 300 MK II's gebou.
(55638) 2002 VE95
Fisiese eienskappe
Die liggaam se naby-infrarooispektrum is plat, met twee duidelike absorpsiebande van waterys by 1,5 en 2 μm. Daar is ’n derde band van onsekere oorsprong naby 2,3 μm. Die spektrumbesonderhede van stem ooreen met dié van 5145 Pholus, ’n sentour. Die liggaam se oppervlak is heterogeen – die hoeveelheid verskillende ys- en nieyskomponente hang af van die waargenome gebied. Van die moontlike oppervlakmateriale is waterys, metanolys en verskeie toliene. Die metanolys word oor die algemeen met die rooier gebiede verbind. Dit lyk of se oppervlak ’n oeroorsprong het.
Avro Lancaster
Ontwikkeling
Die MK III was aangedryf deur die Packard vervaardigde Merlin motors. Die bomrigter se kajuitvensters is ook verbeter.
Die MK IV en V was heeltemal herontwerp en het later bekend gestaan as die Avro Lincoln.
Die MK VI was slegs MK III's wat toegerus was met Merlin 85 of 87 motors.
Die laaste Britse variant was die MK VII waarvan 180 deur Austin gebou is.
Suider-Afrika
'n Algemene afbakening, veral vir geografiese en ekologiese doelwitte, is die gebied suid van die Zambezi-, Okavango- en Kunenerivier, die eilande aan hierdie gebied se kus en die gebiedswaters tot 200 seemyl van die kus, asook Prins Eduard-eiland en Marion-eiland in sub-Antarktika. Dit sluit dus die suide van Mosambiek (suid van die Zambezirivier), Botswana en Zimbabwe, sowel as Suid-Afrika, Lesotho en Eswatini, in. 'n Voorbeeld hiervan is die voëlgidse wat algemeen beskikbaar is en wat die verspreiding van die verskillende spesies in Suider-Afrika aandui.
Geopolities beskou die Verenigde Nasies die streek as die lande Namibië, Botswana, Suid-Afrika, Lesotho en Eswatini.
SAOG-lidmaatskap
Die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap (SAOG) word ook geassosieer met hierdie streek, met lande tot so ver noord as die Demokratiese Republiek van die Kongo, en so ver oos as Tanzanië en Madagaskar. Dit is in 1980 gestig om samewerking in die streek te bevorder.
Platorand
Die platorand, wat die skeiding tussen die kusgebied en die binnelandse plato vorm, bestaan nie uit aaneenlopende bergreekse nie, en talle onderbrekings kom voor. In die noordooste van die subkontinent word die platorand gevorm deur die Natalse Drakensberge, wat uitloop in die hooglande van Lesotho, waar hoogtes van meer as 3 800 meter bereik word.
Dit vorm ook die hoogste deel van die subkontinent. Suidwaarts strek die platorand aanvanklik as die Stormberge, waarna dit weswaarts swaai in die reekse van die Kikvors- en Nuweveldberge. By die Komsberg swaai dit weer skerp noordwes en word voortgesit as die Roggeveldberge- en Kamiesberge. In Namibië verskyn dit as die Noukloofberge, die Khomas-Hoogland en die berge van die Kaokoveld.
Klimaatstreke
Klimaatsgewys kan die geografiese gebied in ses verskillende streke verdeel word:
Die suidelike gras- en boslandstreek
Dié gebied beslaan die grootste gedeelte van noordelike Namibië, noordoostelike Botswana, Zimbabwe, Mosambiek, die Noordelike provinsie in Suid-Afrika, asook die oostelike gedeelte van Mpumalanga en 'n strook aan die weskus so ver suid as Port Elizabeth. Dit is 'n somerreënvalstreek, en dit ontvang gemiddeld 500 mm reën per jaar.
Die suidelike graslandstreek
Hierdie streek kom slegs in Suid-Afrika voor; oos van 26°O en suid van 25°S. Dit is ook 'n somerreënvalgebied, en die reënval is gemiddeld 500 mm per jaar.
Die woestynstreek
Dit beslaan 'n nou strook met die kus van Namibië op, en binnelands saam met die Oranjerivier tot so ver as 21° O. Die Kalahariwoestyn en die Namibwoestyn vorm deel van hierdie streek. Dit reën gemiddeld minder as 125 mm per jaar. In die Namibiese kusstrook is die vog wat vanaf misbanke van die see af ingestoot word, dikwels die enigste bron van vogtigheid.
Die Kalahari, wat in die volksmond 'n woestyn genoem word, is nie 'n woestyn omdat dit 'n te lae neerslag ontvang of 'n te karige plantbedekking het nie. Die woestyntoestande bier word geskep deur die sanderige oppervlak waarin alle water onmiddellik wegsyfer. Gevolglik is oppervlakwater baie skaars. In die suidelike deel is die sand rooi van kleur en bou dit sowat 15 meter hoë ronde-rugduine, wat noordweswaarts strek.
Die Kaapse fynbosstreek
Dit strek as 'n nou strokie van die suidkus van Suid-Afrika oos so ver as Port Elizabeth, en met die Weskus op so ver as St. Helenabaai. In die valleie reën dit ongeveer 200 mm per jaar, maar in die kusgebergtes kan dit tot 3000 mm per jaar reën, hoofsaaklik in die winter. Die gebied het van die grootste verskeidenheid plantspesies in die wêreld.
Dreinering
Die grootste gedeelte van die suidelike platogebied word gedreineer deur die Oranjerivier, die langste rivier in Suid-Afrika. Een van sy takriviere, die Vaalrivier, dreineer die grootste gedeelte van Gauteng en die Vrystaatse Hoëveld. Nog 'n tak van die Oranje, die Visrivier, wat die suidelike deel van Namibië dreineer, is veral bekend om die diep canyon waarin hy vloei. Laasgenoemde rivier vloei egter net af en toe en staan gevolglik as 'n episodiese rivier bekend.
Vuwani
Vuwani is 'n nedersetting in die Collins Chabane Plaaslike Munisipaliteit in die Vhembe-distriksmunisipaliteit van die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Kobe Hawetoring
duimnael|Kobe HawetoringDie Kobe Hawetoring of Kobe Port Tower (Japannees: 神戸ポートタワー Kōbe Pōto Tawā), 'n hiperboloïedstruktuur, is 'n 108 meter hoë lattice toring die vorm van 'n in form of a hiperboloïed in Kobe, Hiogo-prefektuur, Japan. Die toring wat as telekommunikasietoring dien is deur Koichi Itoh ontwerp en is op 21 November 1963 geopen. Die Kobe Hawetoring het 'n uitkykdek teen 'n hoogte van 90,28 meter wat outomaties roteer om 'n 360° uitsig oor Kobe Stad, Awaji-eiland en Osakabaai te bied.
Dipuo Letsatsi-Duba
Dipuo Letsatsi-Duba (gebore 25 September 1965) is 'n Suid-Afrikaanse politikus. Sy het van 26 Februarie 2018 tot 29 Mei 2019 as die minister van staatsveiligheid in die eerste kabinet van Cyril Ramaphosa gedien.
Duinevalstaaibos
Die Duinevalstaaibos (Allophylus natalensis) is 'n klein boom wat voorkom aan die rand van duinewoud vanaf Oos-Londen tot noord van Maputo. Die opvallende kenmerk van die boom is die oorvloed van klein rooi vruggies wat die takke kan laat buig. Die blaarrande is geskulp eerder as getand.
Karooboerboon
Die Karooboerboon (Schotia afra) is 'n boom in die Fabaceae familie wat in Suider-Afrika voorkom.
Beskrywing
Dit is 'n klein, kwasterige, veelvertakte boom met stywe, ligkleurige takke. Die blaartjies is sowat 5 tot 25 mm lank en 1,5 tot 10 mm wyd. Die blare word deur vee gevreet.
Verspreiding
Die boom kom voor in die Karoo, rotsagtige halfwoestyn gebiede van die Wes-Kaap en in die struikveld langs die Sondags- en Groot-Visrivier in die Oos-Kaap.
James Gordon (akteur)
James Gordon (23 April 1871 – 12 Mei 1941) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Tess of the D'Urbervilles (1913), The Sea Wolf (1920), The Last of the Mohicans (1920), en Hearts of Oak (1924).
Michael Jackson
Michael Joseph Jackson (29 Augustus 1958, Gary, Indiana (VSA); † 25 Junie 2009, Los Angeles, Kalifornië) was 'n Amerikaanse sanger, liedjieskrywer, danser, vermaakpersoonlikheid, besigheidsman en humanis wat as een van die suksesvolste musiekkunstenaars in die geskiedenis van die popmusiek bekend staan. Sy unieke bydraes tot populêre musiek en dans, tesame met sy hoogs gepubliseerde persoonlike lewe, het hom vir vier dekades 'n sentrale figuur van die popkultuur gemaak. Hy het 13 Grammy-toekennings gewen en na raming sowat 750 miljoen albums verkoop. Tydens sy sololoopbaan het hy dertien nommereen-treffers opgelewer. Ander prestasies sluit in dat hy een van die weinig kunstenaars was om twee keer in die Rock and Roll Hall of Fame vereer te word en vele Guiness-wêreldrekords — insluitende die rekord vir "Most Successful Entertainer of All Time". Sy grootste treffers sluit "Thriller" en "Billie Jean" in. Michael Jackson is die sewende kind in die Jackson-gesin en het sy debuut in 1968 as lid van The Jackson 5 gemaak. Hy het sy sololoopbaan in 1971 afgeskop terwyl hy nog lid van dié groep was — 'n loopbaan wat hom die benaming "Koning van Pop" besorg het. Sy album Thriller (1982) is vandag nog die suksesvolste musiekalbum tot dusver, met vier van sy ander soloalbums wat ook onder die topverkoperranglyste gelys word: Off the Wall (1979), Bad (1987), Dangerous (1991), en HIStory: Past, Present and Future, Book I (1995).
In die 1980's het hy 'n dominante figuur in die Amerikaanse popkultuur geword. Hy was die eerste Afro-Amerikaanse vermaakkunstenaar wat 'n sterk crossover-volgelingsbasis op MTV opgebou het, met musiekvideo's soos "Beat It", "Billie Jean", en "Thriller" — wyd geloof vir hul aandeel in die transformering van die musiekvideo, as promosiemiddel, in 'n kunsvorm — wat gewildheid aan die relatiewe nuwe televisiekanaal help bring het. Video's soos "Black or White" en "Scream/Childhood" het hom prominent op MTV gehou tot in die 1990's.
Benewens sy sukses op televisie het hy 'n aantal ingewikkelde danstegnieke met sy ryke verhoogvertonings gepopulariseer, insluitende tegnieke soos die robot-dans en die moonwalk. Sy kenmerkende musikale klank en stemstyl het menige hiphop-, pop- en kontemporêre R&B-kunstenaar oor vele generasies beïnvloed. Jackson het ook 39 liefdadigheidsprojekte ondersteun: hy het miljoene Amerikaanse dollars ingesamel en geskenk deur middel van sy Heal the World Foundation (Afrikaans: Maak-die-wêreld-gesond-stigting), asook deur liefdadigheidstreffers op te voer.
Jackson het aansienlike opspraak gewek as gevolg van sy immer veranderende voorkoms en sy soms eienaardige gedrag. Sedert die 1990's het hy gesondheidsprobleme begin ondervind, en teenstrydige verslae oor die toestand van sy finansies is uitgereik. In 1993 is sy gesondheid en sy reputasie 'n kwaai knou toegedien nadat hy van seksuele kindermishandeling beskuldig is. Weens 'n gebrek aan bewyse is geen aanklagte egter aanhangig gemaak nie. Hy het twee maal in die eg getree en het drie kinders verwek, van wie een deur 'n surrogaatmoeder — optrede wat verdere gissinge oor sy lewe aangevuur het. Hy is in 2005 weens kindermolestering aangekla en op alle aanklagte vrygespreek. Michael Jackson is op 25 Junie 2009 in die ouderdom van 50 aan 'n hartaanval oorlede.
Jeanne Bates
Jeanne Bates (21 Mei 1918 – 28 November 2007) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Phantom (1943), Eraserhead (1977), Die Hard 2 (1990), en Mulholland Dr. (2001).
Michelle Clunie
Michelle Clunie (gebore 7 November 1969) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Jason Goes to Hell: The Final Friday (1993), The Usual Suspects (1995), en Solar Flare (2008), en in die televisiereeks Queer as Folk (2000).
1017
Die jaar 1017 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 17de jaar van die 11de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
1018
Die jaar 1018 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 18de jaar van die 11de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Cliona aprica
Cliona aprica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cliona en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1973 deur Pang.
Gereformeerde kerk Florida
duimnael|regs|300px|Die destydse Gereformeerde kerk Florida het in 2013 die Church of the Nazarene gehuisves.
Die Gereformeerde kerk Florida was ’n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika in die voorstad Florida wat in 2003 ontbind het, sowat 60 jaar nadat dit gestig is.
Met die jare het vier kerke uit Roodepoort ontstaan: Delarey, waarvan die naam later Bergbron geword het, het in 1954 afgestig en Roodepoort in 1957. Ook Noordrand (1960, deels uit Krugersdorp en Linden) en Ontdekkers (1966) is afgestig van Florida. Ná die Florida-gemeente se ontbinding het die meeste van die lidmate dan ook by een van die jongste twee afgestigte gemeentes aangesluit.
Ds. J.F. du Plooy het die kerkgebou se hoeksteen op 18 Oktober 1947 gelê. Die gebou is in 1948 voltooi en dr. J.D. du Toit (Totius) het by die inwyding opgetree. Die kerksaal, wat die naam Johannes Calvyn gekry het, is langs die kerkgebou opgerig.
Aanloop tot stigting
Voor die Gereformeerde kerk Roodepoort (soos Florida aanvanklik bekendgestaan het) in 1942 tot stand gekom het, het lidmate in die gebied Roodepoort-Maraisburg een wyk van die Gereformeerde kerk Krugersdorp gevorm en later twee. Hulle het gewoon in Roodepoort, Hamberg, Florida, Maraisburg, Delarey, Weltevreden, Fairland en Boskop. Vir hulle is maandeliks ’n erediens in die Baptistekerk in Roodepoort gehou, maar Nagmaal het hulle in Krugersdorp gevier.
Op 13 Desember 1930 het die Gereformeerde kerk Johannesburg-Wes van die Gereformeerde kerk Johannesburg afgestig. Twee jaar later het die attestate (lidmaatskapsertifikate) van die lidmate wat in Maraisburg en Delarey gewoon het, na Johannesburg-Wes gegaan. In 1935 het dié van Weltevreden, Fairland en Boskop ook gevolg.
Van 1936 af het die lidmate in dié geweste toegeneem danksy die ontwikkeling van die buurte Ontdekkers en Florida-uitbreidings A en B. In 1941 het die kerkraadslede gevra dat die lidmate in daardie wyke Nagmaal in Roodepoort vier, pleks van in Krugersdorp. Die versoek is toegestaan en die NG gemeente Roodepoort se Eeufeessaal vir dié doel gebruik.
Valsperdebos
Die Valsperdebos (Hippobromus pauciflorus) is 'n klein boom wat voorkom onder die platorand in die kusstreke vanaf Knysna tot in die Lebomboberge asook Eswatini. Die boom het 'n digte lower en gevleuelde ragis. In Engels staan die boom bekend as die False horsewood.
Gereformeerde kerk Florida
Stigting van Roodepoort en Delarey
Op 15 November 1942 is toe die tweede kerke, Roodepoort en Delarey, gestig. Elke kerk het die vaste eiendom binne sy grense ontvang. Die skeidslyn tussen die twee gemeentes het gebly soos dit was tussen Krugersdorp en Johannesburg-Wes. Op 18 November 1942, net drie dae ná die stigtingsvergadering, het ’n gekombineerde kerkraadsvergadering besluit dat die twee kerke gesamentlik sou beroep. Hulle sou ook ’n gekombineerde kerkraad saamstel wie se besluit bindend sou wees net as die onderskeie kerkrade dit bekragtig, en hulle sou so dikwels vergader as wat ’n kerkraad dit nodig ag, maar minstens een keer per jaar. Die ooreenkoms het voorts die predikant se traktement (vergoeding) en toelaes bepaal, elke kerk se verpligting daartoe en sy tuiste in Maraisburg óf in Florida-uitbreiding. Een erediens sou elke Sondag op Roodepoort, in Newlands en in die buitewyk Wilgespruit gehou word.
Roodepoort het die gebruik van die NG gemeente se Eeufeessaal vir dienste elke Sondagmiddag verkry. Nog voor die afstigting van Delarey van Johannesburg-Wes af, is begin met die bou van ’n kerksaal op Weltevreden, wat in Maart 1943 in gebruik geneem is.
Eerste leraar
Ds. J.F. du Plooy, van Johannesburg-Oos, het die beroep van die gekombineerde kerkraad aanvaar en is op 15 Mei 1943 deur ds. F.P.J. Snyman in die NG kerk in Newlands bevestig. Roodepoort en Delarey het toe die eredienste as volg gereël: Die eerste en derde Sondagoggend en elke Sondagaand in Newlands, elke Sondagmiddag in Roodepoort en elke tweede en vierde Sondagoggend op Weltevreden. ’n Kommissie het (op ’n datum wat die bron nie vermeld nie) gerapporteer dat geen geskikte perseel vir ’n pastorie in die bepaalde gebiede gevind kon word nie; dus besluit die kerkraad dat die predikant sy eie woning kon laat bou of koop. Ds. Du Plooy het gevolglik in die loop van 1943 vir hom ’n huis laat bou op ’n perseel in Die Ou Pad, Florida-uitbreiding, wat bykans 17 jaar lank die amptelike adres van die Gereformeerde kerk Florida sou wees. Destyds is vergaderings in die pastorie gehou.
Armsorg het heelwat van die kerkraad se aandag in beslag geneem en bydraes daarvoor is spesiaal ingevorder. Die kerkraad het ’n aantal begrafnispolisse vir behoeftiges in stand gehou en het die steun van ’n plaaslike dokter gekry wat hulle kosteloos behandel het.
Samesmelting
Delarey se kerkraad het op 18 Augustus 1943 in beginsel besluit dat die gemeentes Roodepoort en Delarey saamsmelt, waartoe ’n gekombineerde kerkraadsvergadering van op 20 Oktober 1943 ooreengekom het. Op ’n gekombineerde kerkraadsvergadering op 2 Desember 1943 in Newlands was die deputate van die Klassis Pretoria teenwoordig vir die ophef van die kombinasie en die vereniging van die twee gemeentes vanaf daardie datum. Die buitegrense van die twee kerke het die nuwe kerk se grense geword. Die westelike grens het Witpoortjie ingesluit, terwyl die grens tussen die gebiede Newlands, Greymont, Albertsville en Johannesburg-Wes die oostelike grens sou vorm. Die noordelike grens was die gebiede binne Wilgespruit en ’n reguit lyn na die Boskopskool, terwyl die hoofweg Johannesburg-Potchefstroom de suidelike grens sou wees.
In die Almanak van die GKSA vir die jaar 1944 verskyn vir die eerste keer die gegewens van die twee kerke wat net ’n jaar bestaan het; Florida se opgawes is eers in die uitgawe van 1945 opgeneem, toe die kerk 590 belydende en 459 dooplidmate gehad het en 268 gesinne. Die Almanak het die stigtingsjaar van Florida as 1942 aangegee, maar dit was die jaar waarin Roodepoort en Delarey die eerste keer gestig is en waaruit Florida op 2 Desember 1943 ontstaan het.
Kerkbou
Weens die bediening van Woord en sakramente op drie plekke, het die lidmate vreemdelinge vir mekaar gebly. Die kerkraad het telkens oor ’n sentrale kerkgebou gepraat en besluit op 20 Desember 1944 dat ’n kerk eers opgerig sou word nadat R6 000 daarvoor ingesamel is. Die kerkboufonds het toe op R2 700 gestaan.
'n Buitengewone kerkraadsvergadering op 8 Januarie 1945 het 'n voorlopige boukommissie versoek om planne te laat opstel vir 'n kerk met tussen 450 en 500 sitplekke, 'n argitek te benoem, 'n paar tenders te verkry en navraag te doen oor voorrade. Aan die einde van die finansiële jaar op 30 Junie 1946 het die boufonds die R8 000-kerf oorskry, sonder dat met die bouwerk begin is. In dié tyd het die NG gemeente Roodepoort ingestel dat sy kerkgebou, pleks van die Eeufeessaal, Sondagmiddae vir eredienste gebruik kon word.
Die woonbuurte het uitgebrei en op 30 Junie 1946 het die lidmaattal op 686 te staan gekom. Die kerkraad het die argitek, prof. Adriaan Meiring van Pretoria, ’n seun van ds. P.G.J. Meiring en broer van ds. Arnold Meiring (albei NG predikante), gevra om sy planne te verander na 'n gebou vir minstens 500 mense. ’n Boupermit is vir Desember 1946 toegestaan, maar die gewysigde planne vir 500 sitplekke, asook vir die bou van 'n toring, is afgekeur.
Die kerkraad het toe opnuut die stryd aangeknoop en aanvaar in Januarie 1947 die gewysigde planne vir 'n kerkgebou, met buitegeboue, vir 500 mense, wat agtkantig sou wees met 'n galery rondom. ’n Toring van 50 voet hoog sou die kerkklok en horlosie insluit. Die boukontroleur het 'n permit uitgereik met die voorbehoud dat die gebou nie meer as R24 000 kos nie. Die boufonds het toe R10 800 bedra. 'n Buitengewone vergadering het in Junie 1947 die tender van J. de Necker vir R20 694 aanvaar en ds. J.F. du Plooy en brs. A.J. van der Walt, H.J. Lubbe, J. Toxopeus en J.S. de Klerk as boukommissie benoem. Op 18 Oktober 1947 het ds. Du Plooy die hoeksteen gelê en daarna het die bouwerk vinnig gevorder.
Die binnemure moes tot galeryhoogte met houtpanele bedek word en in April 1948 het die kerkraad 'n tender vir R5 902 vir die imbuia-paneelwerk, banke en kansel aanvaar. ’n Lidmaat het 'n muur aan die twee straatkante as 'n geskenk aan die gemeente gebou. Nog geld was nodig en 'n insameling van R4 000 is beplan. 'n Kerkklok en ’n horlosie is geïnstalleer, terwyl skenkers gesorg het vir 'n doopbak, 'n kanselstoel en Nagmaalservies.
Uitdagings
Intussen het die gemeente aandag geskenk aan verskeie dringende sake, onder meer 'n mynwerkerstaking waardeur talle gesinne diakonale sorg geverg het, die stygende lewensduurte wat die lidmate noustrop laat trek, die "Indiërkwessie", en woelinge in die onderwys wat 'n aksiekomitee laat saamwerk het om manne van Protestantse belydenis in die skoolraad verkies te kry. Later het 'n polio-epidemie bygekom wat gedurende April/Mei 1948 gelei het tot die opskorting van die katkisasie, ’n tornado in November 1948 wat talle gesinne in Roodepoort en Georginia dakloos gelaat het en die diakonie R1 116 vir die burgemeester se tornadofonds laat insamel het.
Die kerkraad het die eredienste vooruit bepaal: 'n oggend- en aanddiens elke Sondag in die kerkgebou, ’n laatmiddag- en middagdiens onderskeidelik op die tweede en vierde Sondag te Newlands en Weltevreden, en die opskorting van eredienste in Roodepoort se NG kerk.
Kamdeboorivier
Die Kamdeboorivier is die grootste sytak van die Sondagsrivier in die Oos-Kaap van Suid-Afrika.
Gereformeerde kerk Florida
Kerkgebou in gebruik geneem
duimnael|regs|300px|Ds. [[Jan du Plooy|J.F. du Plooy tydens die ingebruikneming van die nuwe Gereformeerde kerk Florida, met Totius, wat tydens die geleentheid opgetree het, op die agtergrond.]]
Kamdeboorivier
Hierdie rivier ontspring op 'n hoogte van 1800 m bo seevlak in die Kamdeboo-berge, ongeveer 30 km noord van Aberdeen. Dit het 'n opvanggebied van net onder die 2000 km² in 'n streek met 'n jaarlikse reënval van 250 tot 300 mm. In die benedeloop van die rivier is die De Hoopdam. By Kendrew vloei die rivier in die Sondagsrivier.
Gereformeerde kerk Florida
Kerkgebou in gebruik geneem
Die kerkraad het gereël om die kerk op 4 Desember 1948 in gebruik te neem en het die Nagmaaldienste van November uitgestel tot 5 Desember, wanneer die hele gemeente dan saam sou kon deelneem. Lidmate het intussen saam geswoeg om die gebou betyds klaar te kry. Om drieuur die middag het prof. J.D. du Toit (Totius) die erediens gelei; 'n foto in die konsistorie van hom en die rysige ds. J.F. du Plooy op die kansel herinner aan dié heuglike dag in die lewe van die Gereformeerde kerk Florida.
Kamdeboorivier
Ander bekende sytakke van die Sondagsrivier is die Kareerivier, Melkrivier en die Voëlrivier.
Gereformeerde kerk Florida
Kerkgebou in gebruik geneem
Die gebou, wat eers later afgewerk sou word, het die gemeente, sonder 'n orrel, R31 485 gekos. Sr. Corrie de Jong het die sang op 'n orrel begelei wat die kerkraad van Delarey vroeër aangekoop het. 'n Invoerpermit is in 1949 verkry, maar 'n orrel wat plaaslik aangekoop is, is in Junie 1950 in gebruik geneem. Op 14 Desember 1948 het die kerkraad vir die eerste keer in die nuwe kerkgebou vergader. Ook teenwoordig was prop. Benoni Duvenage, wat praktiese ondervinding in die gemeente opgedoen het en ds. Du Plooy later sou opvolg.
Weens die swak bywoning van die eredienste op Weltevreden, het die kerkraad op 16 Maart 1949 besluit om dit te staak en ’n bykomende diens, voortaan op die tweede en vierde Sondag, in Newlands in te stel.
Delarey stig af
In September 1950 het visitatore van die Klassis Johannesburg kennis geneem van die gunstige stand van die gemeente se geldsake: teenoor ’n kerkskuld van R13 600, het die bates meer as R46 000 beloop. Die gemeente Johannesburg-Noord het ds. Hugo du Plessis, van Siloam, as sendingleraar beroep, en Florida aanvaar sy deel van die klassikale raming vir die sending in Marokko en omliggende gebiede. Voortaan sou die sending asook die Eeufeesbedieningsfonds besondere aandag kry van Florida se kerkraad kry.
Die lidmaattal het in dié tyd tot meer as 1 000 gestyg, en op 8 September 1954 besluit ’n spesiale kerkraadsvergadering dat die oostelike wyke in Delarey, Newlands en Greymont met 300 lidmate sou afstig. So het die eertydse Gereformeerde kerk Delarey weer op 31 Oktober 1954 tot stand gekom. In Desember 1955 het die partikuliere sinode 'n nuwe Klassis Krugersdorp goedgekeur.
Roodepoort stig af
Van die 781 belydende lidmate van die gemeente Florida in Junie 1956 het 231 in Roodepoort, Georginia en Witpoortjie gewoon, 10 in Hamberg, 111 in Weltevreden en 429 in Florida-Maraisburg. Van die begin van 1957 af is eredienste gereeld op Roodepoort gehou. ’n Spesiale kerkraadsvergadering het in Maart 1957 besluit dat die gebied Georginia tot by Witpoortjie afstig, wat die klassis in April 1957 goedgekeur het. ’n Verdere afstigting van Weltevreden saam met wyke van Krugersdorp en Linden twee jaar later, is toe in die vooruitsig gestel. Op 9 Junie 1957 is die gemeente Roodepoort met 261 belydende en 210 dooplidmate afgestig. Ds. Hugo du Plessis, wat predikante in Dube opgelei het, en ds. P.G. Geertsema, sendingleraar van die Gereformeerde kerk Linden, wat onderskeidelik in Ontdekkers en Horison gewoon het, sou elk twee dienste per maand vir die gemeente Roodepoort waarneem.
Ds. Duvenage vervang ds. Du Plooy
duimnael|regs|170px|Ds. [[Willie Maritz|W.J. Maritz, leraar van 12 Augustus 1967 tot sy dood in die amp op 12 Augustus 1983.]]
Ná talle beroepe het ds. Du Plooy ’n beroep na die nuwe gemeente Stilfontein aangeneem en op 16 Februarie 1957 sy afskeidspreek gelewer. Dr. S.C.W. Duvenhage, van Potchefstroom-Noord, het op 24 Mei 1958 sy broer, dr. B. Duvenage, as predikant van Florida bevestig. Twee dae later het die kerkraad die aanbou van 'n kerksaal goedgekeur. Op 3 April 1959 het die gemeente afskeid geneem van ds. Du Plessis wat beroep is tot professor in sendingwetenskap aan die PU vir CHO. Ds. L.J. Botha, van Dordrecht, het sy plek ingeneem en na die gemeente verhuis.
Saal gebou en Noordrand stig af
Die kerkraad het in Mei 1959 'n tender vir R12 400 vir die bou van 'n kerksaal met sitplek vir 350 mense aanvaar. Op 19 September daardie jaar het dr. Duvenage die hoeksteen van die Calvyn-gedenksaal gelê. Dis in gebruik geneem op 29 April 1960. In dieselfde jaar het ’n kommissie aanbeveel dat die ou pastorie in Die Ou Pad, Florida, wat die kerkraad by ds. Du Plooy oorgeneem het, verkoop en 'n nuwe aangekoop word. Intussen het die kerkraad 'n huis in The Highway vir die pastoriegesin gehuur, 'n erf in Floridaheuwels aankoop en 'n pastorie daarop laat bou, wat die predikant en sy gesin in Mei 1961 betrek het.
Die kerkraad van Krugersdorp het in Augustus 1959 aan Florida gemeld dat 'n gedeelte van die gemeente in Muldersdrift graag wil afstig. Wyke in Weltevreden het ook steeds op afstigting aangedring, en saam met Fairland het hulle versoek om met wyke in Krugersdorp en Muldersdrift saam te groepeer in 'n selfstandige gemeente. Volgens 'n kommissieverslag kon afgestig word met 261 belydende lidmate – 131 uit Krugersdorp, 100 uit Florida en 30 uit Linden. Die Gereformeerde kerk Noordrand het so op 27 November 1960 tot stand. In die eerste uitgawe van die Almanak van die GKSA waarin Noordrand aangedui word (1962), word dié kerk se dooplidmate aangegee as 218 en die dooplidmate as 275. Met sy 55ste verjaardag einde 2015 was dit onderskeidelik 48 en 348.
Die sending, Ontdekkers stig af en Ons Huis verrys
In 1964 het die kerkraad 'n sketsplan van die sendingkerk Diepkloof goedgekeur en in Oktober 1964 'n tender vir die bou daarvan aanvaar. In November 1964 het die kerkraad besluit om R2 000 jaarliks te bewillig as die gemeente se bydrae vir 'n blanke sendingleraar, en op 31 Januarie 1965 beroep die kombinasie Florida, Roodepoort, Noordrand en Krugersdorp prop. F. Denkema. Hy is op 4 April bevestig. In Oktober 1965 het die kerkraad 'n pastorie vir die sendingleraar aangekoop.
Op 7 Augustus 1966 is die gemeente Ontdekkers met 286 belydende lidmate afgestig, wat die getal gemeentes uit Florida ontstaan op vier te staan gebring het. Twee maande later, op 18 Oktober 1966, het dr. Duvenage die kerkraad meegedeel dat die PU vir CHO hom 'n professoraat in etiek en logika aangebied het; gevolglik neem die gemeente op 26 Februarie 1967 afskeid van hom en sy gesin.
Ons Huis vir 40 bejaardes in Madelinestraat, Florida, is feestelik op 22 April 1967 in gebruik geneem, waar prof. S.P. van der Walt, toe voorsitter van die sinodale deputate vir diakonale sake, die opening waargeneem het. 'n Doeltreffende afdeling vir chroniese verswaktes is later by die tehuis opgerig.
Ds. Maritz se dienstyd
Ná talle beroepe verwelkom die gemeente ds. en mev. W.J. Maritz van Parys. Ds. Maritz se skoonvader, prof. Stephanus du Toit, het hom op 12 Augustus 1967 bevestig. Op Saterdag 23 Maart 1968 kon Florida sy halfeeufees vier.
In Desember 1971 is die gemeente diep getref deur die dood van mev. Hanlie Maritz en hul dogtertjie, Heilet, in 'n motorongeluk. Intussen het die kerkraad met sorg kennis geneem van 'n steeds dalende lidmaattal, wat in Junie 1973 op 364 belydende en 130 dooplidmate te staan gekom het. Uitbreidingsmoontlikhede was beperk, terwyl veroudering van die gemeente ál opvallender geword het.
Ds. F. Denkema, sendingleraar, het 'n beroep na die kombinasie Barberton-Komatipoort aangeneem en in Julie 1975 sy afskeidspreek in Florida gelewer.
Die kerkraad het daartoe ingestem dat ds. Maritz, wat weer in die huwelik getree het, die moontlikheid van 'n eie woning ondersoek. Weldra het hy vir hom en sy gesin 'n huis in Floridaheuwels laat bou. Terwyl die gemeente feesvierings vir 20 en 21 Augustus 1983 beplan ter herdenking van die veertigste bestaansjaar van die kerk en ds. Maritz se 25ste jaar in die bediening, beleef die kerk weer 'n swaar slag met sy skielike oorlye op 12 Augustus 1983. Die werk op verskeie terreine is onder moeilike omstandighede voortgesit. Onder met het die kerkraad, in samewerking met die deputate vir diakonale sake, die oprigting binne die gemeente van woonstelle vir selfversorgende bejaardes oorweeg. Dié kompleks, wat bestaan uit 22 enkel- en agt dubbelwoonstelle tussen Ons Huis en die kerkgebou, is in 1988 voltooi en vroeg in 1989 in gebruik geneem.
Nadat die kerkraad talle beroepe uitgebring het, aanvaar ds. P.W.A. Mulder, van Potgietersrus-Wes, en word op 13 Januarie 1985 deur ds. G. du Plessis, van Wilropark, bevestig. Ná die vertrek van ds. M.J. du Plessis van Roodepoort na Sasolburg-Grootfontein, het ds. G. du Plessis Florida as konsulent gedien en die gemeente bygestaan.
Varingsrivier
Die Varingsrivier is 'n rivier in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Die rivier vloei in die Wolwedansdam in en is 'n sytak van die Groot-Brakrivier wat in die Indiese Oseaan uitmond.
Gereformeerde kerk Florida
Ds. Maritz se dienstyd
Op 10 Mei 1985 is die nuwe pastoriegesin verwelkom, ’n geselligheid wat uitgestel moes word weens mev. Stienie Mulder se siekte. Ds. Pieter Mulder, 'n seun van die gemeente, waar sy ouers aktiewe lidmate was voor die afstigting van Roodepoort, het die mense en die omgewing geken, en het met ywer die arbeid van sy vier gewaardeerde voorgangers voortgesit.
In die laaste jaar van sy bestaan het Florida net 153 belydende en 20 dooplidmate gehad, vergeleke met Noordrand se 488 en 150 en Ontdekkers se 414 en 116. Einde 2014 was daar in Noordrand 344 belydende en 54 dooplidmate en in Ontdekkers 385 en 72.
Ernesto Pérez d'Angelo
Ernesto Peres d'Angelo (1932–2013) was 'n Chileense geoloog en paleontoloog. Hy is bekend vir sy bydraes tot die ontwikkeling van paleontologie in Chili. Sy bydraes sluit die organisering van palaeontologie-biblioteke en fossielversamelings, asook die beskrywing van talle nuwe takse van die Mesozoïkum in. Van 1986 tot 1997 was hy redakteur van Revista Geológica de Chile.
1019
Die jaar 1019 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 19de jaar van die 11de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
George Pomeroy Colley
Sir George Pomeroy Colley (1 November 1835 – 27 Februarie 1881) was 'n Britse soldaat en Goewerneur van Natal. Hy het tydens die Eerste Anglo-Boereoorlog teen ’n Boeremag onder kmdt.genl. Piet Joubert in die Slag van Amajuba gesneuwel. Die dorp Pomeroy in KwaZulu-Natal is na hom vernoem.
Michael Gordon (rolprentregisseur)
Michael Gordon (6 September 1909 – 29 April 1993) was 'n Amerikaanse regisseur en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Underground Agent (1942), An Act of Murder (1948), Cyrano de Bergerac (1950), en Woman in Hiding (1950).
George Pomeroy Colley
Lewensloop
George Pomeroy Colley is op 1 November 1835 van Ierse ouers gebore. Hy sluit in 1852 as 'n vaandrig by die leër aan en word later na die Kaap gestuur. Hier word hy as 'n landdros aan die grens gestasioneer. Hy doen ook karterings- en opmetingswerk vir die leër. Hy besoek Natal en die Transvaal vir die tweede keer in 1875. Hy word stafhoof onder lord Chelmsford in 1979 met die uitbreek van die Anglo-Zoeloe-oorlog en generaal-majoor in 1880. In dieselfde jaar word hy Goewerneur van Natal en moet hy die Boere-inval uit Transvaal na die uitbreek van die Eerste Vryheidsoorlog trotseer. Hy ondervind 'n reeks terugslae en word tydens die Slag van Laingsnek in Januarie 1881 verslaan. Om te vergoed vir die terugslag beset hy die kruin van die koppie Amajuba. Die koppie word op 26 Februarie 1881 deur die Boere aangeval tydens die Slag van Majuba, waartydens Colley sneuwel.
Alberto Cobos Periañez
Alberto Cobos Periañez is 'n Spaanse Paleontoloog. Hy werk by die Fundación Conjunto Paleontológico de Teruel-Dinópolis, in Teruel, Spanje.
Hy is een van die ontdekkers van Turiasaurus riodevensis, saam met Rafael Royo-Torres en Luis Alcalá Martínez.
Nomaindia Mfeketo
Nomaindia Mfeketo (gebore 2 Junie 1952 –) is 'n voormalige lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress. Sy het die pos van Minister van Menslike Nedersettings in die eerste kabinet van Cyril Ramaphosa van Februarie 2018 tot Mei 2019 beklee. Voor dit was sy die burgemeester van Kaapstad, vir twee termyne, nl. 1998–2000 en weer van 2002–2006.
Arabiese alfabet
[[Lêer:Arabic alphabet world distribution.png|duimnael|links|Gebruik van die Arabiese alfabet:
]] Die Arabiese alfabet (Arabies: الأبجدية العربية, al-abdschadiyya al-ʿarabiyya) is een van die mees verspreide skryfstelsels ter wêreld en word onder meer in die tale Arabies, Hausa, Koerdies, Oerdoe, Oeigoers, Pasjtoe, Persies en Sindhi gebruik. Vroeër het die Kaapse Maleiers ook Afrikaans in die Arabiese alfabet geskryf; sien Arabiese Afrikaans. Die alfabet bestaan uit 28 letters en word vanaf regs tot links geskryf.
Cliona annulifera
Cliona annulifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Laeveldmelkbessie
Die Laeveldmelkbessie (Manilkara mochisia) is 'n boom wat voorkom vanaf die noorde van KwaZulu-Natal tot in die suide van Zimbabwe. Die boom kom ook voor in die Zambezivallei en daar is ook 'n afgesonderde populasie langs die Kunenerivier. Die boom se groote wissel van 'n spreidende struik tot 'n middelgroot boom. Dit groei in warm, droë bosveld en dikwels op miershope.
Cliona annulifera
Die spons behoort tot die genus Cliona en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Annandale.
Kleinboerboon
Die kleinboerboon (Schotia capitata) is 'n klein boompie wat meestal as 'n bosserige struik voorkom. Die boom kom voor in noordelike KwaZulu-Natal, die Oos-Kaap en Mpumalanga. Dit is ook inheems in Eswatini, Mosambiek en Zimbabwe. Die boom het rooi blomme met 'n borselagtige voorkoms wat in digte, kompakte hofies gedra word. Die sade is ongeveer 2 cm lank.
Die boom se FSA-nommer is 203.
Peilmerk
duimnael|regs|250px|'n Peilmerk in [[Kanada.]]
'n Peilmerk is 'n landmerk wat vir geodetiese opmeting gebruik word. Peilmerke word gewoonlik deur regerings opgerig, en die koördinate en hoogte van die peilmerk word dan gepubliseer. Dit is meestal in die vorm van 'n ronde metaalplaatjie wat in 'n teerpad of in klip of beton geplaas word, maar die vorm daarvan verskil van land tot land. Die term word algemeen gebruik vir enige item wat gebruik word om 'n punt te merk as 'n hoogteverwysing.
Die hoogte van 'n peilmerk word bereken relatief tot die hoogtes van nabygeleë peilmerke in 'n netwerk wat ontstaan uit 'n fundamentele peilmerk. 'n Fundamentele peilmerk het 'n bekende hoogte, gewoonlik hoogte bo gemiddelde seevlak. Die posisie en hoogte van elke peilmerk word gewoonlik op topografiese kaarte aangedui.
Geskiedenis
Die term peilmerk is afkomstig van die Engelse term bench mark, wat verwys na die horisontale beitelmerke wat opnemers gemaak het in klipstrukture, waarin 'n hoekyster geplaas kon word om 'n "bank" te vorm vir nivelleringsapparate, om sodoende te verseker dat 'n nivelleringsapparaat akkuraat geposisioneer kon word.
Peilmerke in Suid-Afrika
Peilmerke vorm deel van 'n ou opnamestelsel, wat ongeveer 24 000 stadspeilmerke in 122 dorpe en stede in Suid-Afrika insluit, asook duisende peilmerke wat oorspronklik langs spoorlyne in 'n betonbasis geplaas is, maar ook later langs paaie en snelweë. Peilmerke in Suid-Afrika word deur die Departement van Landelike Ontwikkeling en Grondhervorming bestuur. Peilmerke word beskou as 'n passiewe stelsel aangesien 'n peilmerk slegs die koördinate en hoogte wat aan hom toegewys is verteenwoordig, en geen rol speel in die opdatering of monitering van sy posisie of hoogte nie. Hierdie opnamestelsel word geleidelik vervang deur aktiewe GPS-stasies, wat in Suid-Afrika bekend staan as TrigNet. Die voordeel van die nuwe GPS-gebaseerde stelsel is dat dit lewendige data voorsien, en die data kan elektronies gestoor word om later verwerk te word.
Peilmerkjag
Peilmerkjag (Engels: benchmarking) is 'n stokperdjie waarin deelnemers peilmerke moet vind. Tegnies, word die term "peilmerk" gebruik net as verwysing na peilmerke wat 'n hoogteverwysing aanwys, maar amateurs gebruik dikwels die term om ook trigonometriese bakens of ander verwysingspunte in te sluit. Deelnemers vind die teiken gewoonlik op 'n webblad. Soos met Geocaching, het die aktiwiteit gewild geword sedert ongeveer 1995, na aanleiding van die beskikbaarheid van data oor die ligging van peilmerke op die internet.
Hindoeïsme
Hindoeïsme is die grootste godsdiens in Indië, Nepal en Mauritius, asook van ongeveer ’n halfmiljoen mense van Indiese oorsprong in Suid-Afrika. Dit word ook as ’n dharma, of lewenswyse, beskou. Dit is die derde grootste godsdiens in die wêreld, met meer as 1,25 miljard aanhangers, of 15-16% van die wêreldbevolking, wat as Hindoes bekend is. Die woord "Hindoe" is ’n term wat net buite die groep vir hulle gebruik word, en hoewel Hindoeïsme al die oudste godsdiens in die wêreld genoem is, beskou baie beoefenaars van die godsdiens dit as Sanatana Dharma (Sanskrit: सनातन धर्म, "die Ewige weg") – dit verwys na die idee dat sy oorsprong buite die menslike geskiedenis gevind kan word, soos in die Hindoegeskrifte onthul word. Nog ’n term is Vaidika dharma, "die dharma van die Vedas", hoewel dit minder gepas is.
Hindoeïsme is ’n uiteenlopende stelsel van gedagtes wat gekenmerk word deur ’n reeks filosofieë en gedeelde begrippe, rituele, kosmologiese stelsels, pelgrimsterreine en gedeelde teksbronne wat onder meer teologie, metafisika, mitologie, Vediese yajna, joga, rituele en tempelbouwerk insluit. Prominente temas in Hindoeïsme sluit in die vier purusharthas, die vier doele van die die lewe: dharma (etiek/pligte), artha (sukses/werk), kama (begeertes/passies) en moksha (bevryding/vryheid van die siklus van dood en hergeboorte/verlossing), sowel as karma (aksie, bedoeling en gevolge) en samsara (die siklus van dood en hergeboorte). Hindoeïsme skryf ewige pligte voor, onder meer eerlikheid, weerhouding daarvan om ander lewende wesens seer te maak, geduld, selfbeheersing, deugsaamheid en deernis. Hindoepraktye sluit in rituele soos puja (aanbidding) en ritmiese voordrag, meditasie (dhyana), sanskara (deurgangsrites), jaarlikse feeste en per geleentheid pelgrimstogte. Sommige Hindoes laat hulle sosiale lewe en materiële besittings agter in ruil vir ’n lewe in ’n klooster om moksha te bereik.
Hindoegeskrifte word geklassifiseer as dié wat gehoor is en dié wat onthou word. Die belangrikstes is die Vedas, Upanishads, Puranas, Mahabharatas, Ramayanas en Agamas. Die vier grootste denominasies van Hindoeïsme is tans Vaishnavisme, Shaivisme, Shaktisme en Smartisme. Bronne van gesag en ewige waarhede in die Hindoegeskrifte speel ’n belangrike rol, maar daar is ook ’n sterk Hindoetradisie om gesag te bevraagteken ten einde ’n groter begrip van dié waarhede te ontdek en die tradisie verder te ontwikkel. Buiten dat dit die oorheersende godsdiens in Indië, Nepal en Mauritius is, is daar ook aansienlike Hindoegemeenskappe in Suidoos-Asië, insluitende in Bali in Indonesië, die Karibiese Seegebied, Noord-Amerika, Europa, Oseanië en Afrika. Dit is naas die Islam die vinnigs groeiende godsdiens in die wêreld.
Etimologie
thumb|’n Balinese Hindoegesin ná puja in die Bratantempel in [[Bali, Indonesië.]] Die woord "Hindoe" is afgelei van die Indo-Ariese/Sanskrit-wortel sindhu. Die Proto-Irannese klankverandering van *s na h het tussen omstreeks 850 en 600 v.C. plaasgevind, volgens die professor in Indologie Asko Parpola.
Die gebruik van die term "Hindoeïsme" om ’n versameling praktyke en geloofsoortuigings te beskryf is ’n redelik onlangse ontwikkeling: Dit is in 1816-'17 die eerste keer deur die godsdienshervormer radja Ram Mohun Roy gebruik. Omstreeks 1830 is dit gebruik deur Indiërs wat Britse kolonialisme teengestaan het en hulleself wou onderskei van ander godsdiensgroepe.
Die Arabiese term al-Hind verwys ook na die mense wat oorkant die Indus woon. Dié term kom van die pre-Islamitiese Persiese term Hindū, wat na alle Indiërs verwys. Teen die 13de eeu is Hindustan gebruik as ’n gewilde alternatiewe naam vir Indië, wat beteken die "land van Hindoes".
Die term "Hindoe" is later soms in Sanskritgeskrifte van tussen die 15de en 18de eeu gebruik om ’n onderskeid te tref tussen Hindoes en Moslems, wat Yavanas ("buitelanders) of Mlecchas ("barbare") genoem is. Europese handelaars en koloniste het die term eers teen die einde van die 18de eeu begin gebruik om te verwys na aanhangers van Indiese godsdienste.