cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kapichira-waterval
Verwarring
In die 80 km tussen Matope en Chikwawa verloor die Shiré-rivier 384 m aan hoogte. In die deel gaan dit oor verskeie katarakte en watervalle en deur verskeie klowe. In publikasies heers daar aansienlike verwarring oor watter naam by watter waterval hoort. Stroomaf is die bekendstes die Kholombidzo-waterval, Nkula-waterval (15° 31′  20.78″  suid, 34°  48′  59″  oos), Tedzani-waterval (15°  33′  27.14″  suid, 34°  47′  14.64″  oos), Mpatamanga-kloof, Hamilton-waterval (15°  51′  0.86″  suid, 34°  43′  25.79″  oos) en dan die Kapichira-waterval. Die Kholombidzo-waterval word ook soms die Murchison-waterval genoem. Dit skep verwarring met die gelyknamige waterval in die Nyl. So ook staan die Kapichira-waterval ook as die Murchison-katarak en as die Livingstone-waterval bekend. Daar is ook 'n Livingstone-waterval in die Kongorivier. Boonop word die Kholombidzo- en die Kapichira-watervalle soms met mekaar verwar. In die Engelstalige Wikipedia word die naam van die laasgenoemde waterval verkeerdelik as Kapachira Falls geskryf.
Close Encounters of the Third Kind
Close Encounters of the Third Kind is ’n Amerikaanse rolprent wat in 1977 deur Steven Spielberg vervaardig is. Dit handel oor wesens van ’n ander deel van die heelal wat die aarde besoek.
Die fliek is vir agt Academy Awards genomineer en wen die prys vir beste kinematografie. Frank E. Warner kry ook 'n spesiale prestasie-toekenning vir die fliek se klankeffekte. Daarbenewens het die film elf ander pryse ingepalm, waaronder 'n Grammy vir John Williams se musiek, 'n Bafta vir beste produksieontwerp, en 'n Saturn Award vir beste scenario, beste regie en beste musiek.
Die fliek is in 2007 in die Amerikaanse National Film Registry opgeneem.
Hannah Leder
Hannah Leder (gebore 28 September 1986) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Peacemaker (1997), Deep Impact (1998), Pay It Forward (2000), en The Planters (2018).
Zeidae
Zeidae is 'n vis-familie wat hoort tot die orde Zeiformes. Daar is sewe genera met 14 spesies wat hoort tot dié familie. Vyf van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Kenmerke
Die familie is ovaalvormig, die skubbe is klein en in sommige gevalle afwesig en die mond groot. Hulle kom ook op of naby die seebodem en die grootte wissel van 22 – 90 cm. Hulle eet ander vissies, skaaldiere en slakke. Die familie is alleenlopers en vergader net saam tydens die paar seisoen.
Genera
Die volgende genera en gepaardgaande spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Lys van Switserse mere
Hierdie lys van Switserse mere omvat alle mere in Switserland wat 'n oppervlakte van groter as 1 km² het.
Damme in Switserland word nie hier gelys nie.
Rhodesiese Bosoorlog
Die Rhodesiese Bosoorlog – ook bekend as die Tweede Chimurenga of die Zimbabwe Vryheidsoorlog – was 'n burgeroorlog wat vanaf Julie 1964 tot Desember 1979 geveg is in die omstrede gebiede van Rhodesië (later Zimbabwe-Rhodesië). Drie groepe het teen mekaar geveg: die Rhodesiese regering, onder Ian Smith (later die Zimbabwe-Rhodesië-regering onder Biskop Abel Muzorewa); die Zimbabwe National Liberation Army (ZANLA), die militêre vleuel van Robert Mugabe se Zimbabwe African National Union; en die Zimbabwe African National Union van Joshua Nkomo.
Die oorlog en die daaropvolgende binnelandse ooreenkoms, wat in 1978 deur Smith en Muzorewa onderteken is, het in Junie 1979 gelei tot die implementering van universele stemreg, wat die einde was van die wit minderheidsbewind in Rhodesië, waarna dit herdoop is na Zimbabwe-Rhodesië onder 'n swart meerderheidsregering. Dit het egter geen internasionale steun gekry nie en die oorlog het aangegaan.
Onderhandelings tussen die Zimbabwe-Rhodesië-regering, die Britse regering en Mugabe en Nkomo se verenigde "Patriotiese Front" is in Desember 1979 in die Lancasterhuis voortgesit, waar die Lancasterhuis-ooreenkoms onderteken is. Die land is tydelik weer onder Britse beheer geplaas en 'n nuwe verkiesing is in Maart 1980 onder die Britse regering en die Britse Statebond se toesig gehou. ZANU het dit gewen en Mugabe word op 18 April 1980 as die eerste eerste minister van Zimbabwe aangestel. Die land het toe amptelik, internasionale erkenning ontvang.
Agtergrond
Die oorsprong van die oorlog in Rhodesië kan teruggespoor word na die kolonisering van die gebied deur blanke Zimbabwiërs in die laat 19de eeu, en die verdeeldheid van swart Afrika-nasionaliste, wat teen die wit minderheidsregering opgestaan het. Britse setlaars en Suid-Afrikaners het hulle in die 1890's in Rhodesië tuisgemaak, en hoewel hulle nooit volle heerskappy-status toegestaan is nie, het wit Rhodesiërs in effek die land sedert 1923 regeer. In sy befaamde "winde van verandering-toespraak" in 1960 in die Suid-Afrikaanse parlement, het die Britse eerste minister, Harold Macmillan, Brittanje se planne bekend gemaak om onafhanklikheid aan die Britse kolonies te gee onder 'n swart meerderheidsbewind.
Talle wit Rhodesiërs was bevrees dat dekolonisasie en 'n meerderheidsregering chaos sou veroorsaak, soos die geval met die Kongo-krisis in 1960. Brittanje se weiering om 'n kompromie aan te gaan oor sy beleid van "geen onafhanklikheid voor meerderhedsregering" het tot gevolg gehad dat Smith en sy regering op 11 November 1965 'n eensydige onafhanklikheidsverklaring ingestel het. Rhodesië het wel die steun van die naburige Suid-Afrika en van Portugal gekry, onder wie se bewind Mosambiek geval het, maar geen ander land in die wêreld het dit gesteun nie.
Baie van die wit Rhodesiërs het die oorlog, in die lig van die gruweldade in die voormalige Belgiese Kongo, die Mau Mau-opstande in Kenia en elders in Afrika nog vars in hul geheue, as 'n kwessie van oorlewing gesien. Baie wittes (en 'n kleiner aantal swart Rhodesiërs) het geglo hul lewenstyl word bedreig, en dat hulle 'n veiliger en 'n hoër standaard van lewe, as baie ander Afrikalande, gehandhaaf het. Hoewel stemreg tegnies gesproke vir almal in Rhodesië oop was, ongeag van ras, het die vereiste van eiendomsbesit die regte hiervan van die meeste swart Rhodesiërs ontneem. Die 1969-grondwet het toegelaat dat "nie-Europeërs" (hoofsaaklik swartes) vir agt van die 66 setels in die parlement mag stem. 'n Verdere agt setels was vir die stamhoofde gereserveer.
Twee opponerende bevrydingsorganisasies: Zimbabwe People's Union (ZAPU) en die Zimbabwe African National Union (ZANU) is in Augustus 1963 gestig nadat daar tweespalt in die leierskap ontwikkel het oor die taktiek, sowel as die stamgebondenheid en persoonlikheidsverskille. ZANU en sy militêre vleuel, ZANLA, is aanvanklik deur eerw. Ndabaningi Sithole gelei, en later deur Robert Mugabe, en het hoofsaaklik uit die Sjona-sprekende stamme bestaan. ZAPU en sy militêre vleuel, ZIPRA was weer hoofsaaklik Ndebele en onder die leierskap van Joshua Nkomo.
Persepsies
Die konflik is deur die bevrydingsbewegings en die Britse regering as 'n oorlog vir nasionale- en rassebevryding beskou. Vir die Rhodiese regering was die konflik 'n stryd tussen een deel van die land se bevolking (die wittes), namens die hele bevolking (insluitende die swart meerderheid), teen verskeie buitelands-befondsde partye, bestaande uit meestal swart radikales en kommuniste. Die vryheidsbewegings het geglo dat hul land, sedert 1890, deur 'n buitelandse moondheid, Brittanje, beset was.
Die Britse regering het die land sedert 1923 indirek deur 'n goewerneur laat regeer toe die bewind by die British South Africa Company oorgeneem is. Selfregering is hierna aan 'n plaaslik-verkose regering gegee, wat hoofsaaklik uit wittes bestaan het. Ian Smith se Rhodesian Front het in 1962 aan bewind gekom en op 11 Nobember 1965 eensydig onafhanklikheid verklaar om, soos hulle dit gesien het, as selfregering wat reeds in 1923 verkry was.
Rhodesiese veiligheidsmagte
Die leër was altyd 'n relatief klein mag, wat in 1970 uit 3 400 permanente troepe bestaan het. Teen 1978–79 het die troepsterkte gegroei tot 10 800 permanente lede, en 'n reserwemag van 40 000 man.
Die meeste wit burgers het gedurende die oorlog permanent wapens aan hul gedra en dit was 'n algemene gesig om wit huisvrouens met submasjiengewere te sien. 'n Beleg-mentaliteit het die land beetgepak waar private voertuie in gewapende konvooie op die paaie moes beweeg uit vrees vir hinderlae. Plase en dorpies in die landelike gebied is gereeld deur die guerrillas aangeval.
Nasionale guerrilla-magte
Die twee grootste gewapende groepe wat teen Ian Smith se regering geveg het, was die Zimbabwe African National Liberation Army (ZANLA), die gewapende vleuel van Zimbabwe African National Union (ZANU) en die Zimbabwe People's Revolutionary (ZIPRA), die gewapende vleuel van die Zimbabwean African People's Union (ZAPU). Die gevegte was meestal in die landelike gebied waar die organisasies die plaaslike werkers se steun probeer kry en nog vegters gewerf het, terwyl die wit burgerlikes aangeval en geteister is. In hul stryd om oorheersing oor die plaaslike bevolking het ZANLA en ZIPRA soms teen mekaar geveg sowel as teen die Rhodesiese veiligheidsmagte.
ZANLA
ZANLA was ZANU se gewapende vleuel. Die organisasie het ook sterk bande met die Mosambiekse bevrydingsbeweging, FRELIMO gehad. Aan die einde van die oorlog was ZANLA op 'n konstant in beheer van meer as die helfte van die land, en in elke provinsie, behalwe Matabeleland-Noord. Hierby het ZANLA nog 'n burgeroorlog geveg teen ZIPRA, ondanks die feit dat hul twee politieke partye na 1978 'n gesamentlike front gestig het. Dit was ZANLA se oogmerke om die grondgebied te beset, beheer oor te neem van die plaaslike regerings in die landeelike gebiede, en dan 'n finale konvensionele aanslag te loods. ZANLA het weer gekonsentreer om die landelike gebiede met geweld, oorreding en met die hulp van familiebande te verpolitiseer.
ZANLA wou die Rhodesiese regering se ekonomie lamlê met die plant van Sowjet-landmyne op die paaie. Vanaf 1972 tot 1980 is 2 504 voertuie opgeblaas. 632 mense is dood en 4 410 beseer.
Frederick O'Neal
Frederick O'Neal (27 Augustus 1905 – 25 Augustus 1992) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Pinky (1949) en Anna Lucasta (1958), en in die televisiereeks Playwrights '56 (1955).
Rhodesiese Bosoorlog
ZANLA
As teenvoeter het die Rhodesiërs, met die hulp van Suid-Afrika, landmynbestande voertuie ontwerp. Hulle het begin om die lug in die voertuie se bande met water te vervang om die krag van die ontploffings te absorbeer en die hitte te verminder.
ZIPRA
ZIPRA het teen die Rhodesiese regering geveg en sy sterkte het gelê in die etniese Ndebele onder leiding van Joshua Nkomo. In teenstelling met ZANLA se bande met FRELIMO in Mosambiek, het Nkomo se ZIPRA-magte meer op Zambië vir sy basisse gesteun. Dit was egter nie altyd met die volle steun van Zambië nie. Teen 1979 het die gekombineerde magte van ZIPRA, Umkhonto we Sizwe (die gewapende vleuel van die African National Congress) en Suidwes-Afrika se SWAPO-vegters self 'n interne sekuriteisprobleem vir Zambië geword. Omdat die Zimbabwean African People's Union se politieke strategie meer op onderhandelings as sy gewapende stryd gefokus het, het ZIPRA nie so vinnig en indrukwekkend soos ZANLA gegroei nie. ZIPRA het tog teen 1979 'n gevegsmag van sowat 20 000 man gehad wat die meeste in basiskampe rondom Lusaka, Zambië, ontplooi was.
ZIPRA was verantwoordelik vir twee aanvalle op burgerlike Viscount-passasiersvliegtuie van Air Rhodesia, op 3 September 1978 en 12 Februarie 1979 afgeskiet is. Albei is met SA-7 (SAM-7) grond-tot-lugmissiele afgeskiet terwyl dit vanaf die Kariba-lughawe opgestyg het.
Die ZAPU/ZIPRA-strategie om Zimbabwe oor te neem, was onsuksesvol. Die oordrag na 'n swart meerderheidsregering was in elk geval nie deur 'n militêre oorname bereik, soos deur ZAPU/ZIPRA verwag was nie, maar op 'n vreedsame wyse met verkiesings onder internasionale toesig. Rhodesië is vir 'n kort tydjie teruggeneem na werklike Britse beheer en 'n algemene verkiesing is toe vroeg in 1980 gehou.
Robert Mugabe ZANLA/ZANU het gewen.
Nabetragting
Volgens Rhodesiese statistiek is meer as 20 000 mense in die oorlog dood. Vanaf Desember 1972 tot Desember 1979 is 1 361 lede van die Rhodesiese veiligheidsmagte dood, en 10 450 guerrillavegters is in dieselfde tyd in Rhodesië. Dit is nie bekend hoeveel tydens oorgrensoperasies in Mosambiek en Zambië gesneuwel het nie. 'n Totaal van 7 790 swart burgerlikes is dood en 468 wit burgerlikes.
'n Aantal boeke en rolprente is gedurende die bosoorlog geskryf.
Van die rolprente is:
Subversion
Subversion (SVN) is 'n weergawebeheerstelsel wat deur die maatskappy CollabNet ontwikkel word. Ontwikkeling het in die jaar 2000 begin en die doel van die projek was om 'n plaasvervanger vir CVS, 'n ouer weergawebeheerstelsel, te skep. Die sagteware word onder die Apache lisensie uitgegee, wat meebring dat die sagteware gratis is en die bronkode ook vrylik beskikbaar is.
Voorbeelde
Hier is 'n paar voorbeelde van SVN-bevele.
Boek die bronkode vir SVN uit na jou rekenaar: $ svn co http://svn.collab.net/repos/svn/trunk subversion
Lys die verskille tussen die lokale weergawe en die weergawe op die bediener: $ svn diff
Laai lokale wysigings op na die bediener: $ svn commit -m "Beskrywing van my veranderinge"
Trek wysigings wat ander gebruikers gemaak het na jou rekenaar af: $ svn update subversion
Daegu
Daegu (Koreaans: 대구광역시, [tɛ̝.ɡu], letterlik: "groot heuwel") is die vierde grootste stad naas die hoofstad Seoel, Busan en Incheon in die suide van Suid-Korea en is in die suide van die Koreaanse Skiereiland geleë. Die stad het 'n bevolking van 2 446 144 in 2020 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 883,49 km². Daegu is die belangrikste administratiewe, politiese en ekonomiese sentrum in die suide. Dit was een van die gasheerstede tydens beide die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2001 en FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002 wat Japan en Suid-Korea saam aangebied het.
Derdepoort
Derdepoort is 'n grenspos in die Noordwesprovinsie, tussen Suid-Afrika en Botswana. Dit is tussen 06:00 en 19:00 oop. Die grenspos aan die Botswanakant staan as Sikwane bekend.
James Tolkan
James Tolkan (gebore 20 Junie 1931) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente WarGames (1983), Back to the Future (1985), Top Gun (1986), en Back to the Future Part II (1989).
2001 Mars Odyssey
2001 Mars Odyssey is ’n verkenningstuig wat om die planeet Mars wentel. Dit is op 7 April 2001 gelanseer en het op 24 Oktober 2001 om Mars begin wentel.
Bulbinella chartacea
Bulbinella chartacea is 'n katstert wat hoort tot die aalwynfamilie Asphodelaceae. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Gietwerk
Gietwerk is 'n produksieproses waarby 'n vloeibare materiaal in 'n gietvorm getap word met die doel om te stol en permanent die vorm van die gietvorm aan te neem. Die resultaat van die gietwerk proses word die gietstuk genoem. Verskeie tipes materiale word gegiet en kan in twee hoof afdelings opgedeel word:
Tydelike en afskryfbare gietmetodes
Sekere gietmetodes waarvan die gietstuk slegs 'n klein hoeveelheid kere gebruik kan word (self eenmalig in sekere gevalle), word na verwys as tydelik of afskryfbare metodes. Die metodes is gewoonlik goedkoper as permanente gietmetodes maar is slegs ekonomies haalbaar as die aantal eenhede wat vervaardig moet word relatief klein is. Een van die voordele van tydelike en afskryfbare gietmetodes bo permanente oplossing is dat komplekse voorwerpe gemaak kan word omdat die gietvorm gebreek kan word.
Permanente gietmetodes
Permanente gietmetodes bestaan uit 'n gietstuk wat oor en oor gebruik kan word. Permanente gietmetodes is in vergelyking met tydelike gietmetodes baie duurder maar kan ekonomies haalbaar wees as die aantal eenhede wat geproduseer moet word baie groot is. Die produksietempo van permanente gietmetodes is baie meer as die van tydelike gietmetodes. Proses is relatief dieselfde as die van sand gietwerk maar die gietvorm word gewoonlik van staal met hoë koolstofinhoud, gegote yster of 'n vuurvaste materiaal gemaak.
Heksagonale digpakking
Die heksagonale digpakking is die eenvoudigste digpakking in die kristallografie. Dit het die stapelvolgorde ...-A-B-A-B-A-B-... (of ...-A-C-A-C-A-C-...)
Dit wil sê dat die eenheidsel uit twee lae bestaan en dat in vertikale rigting twee atome net op 'n afstand van 2\sqrt{3}R van mekaar lê. Dus, vir 'n ideale heksagonale digpakking, is die verhouding van die selparameters c/a gelyk aan \sqrt{3}. Die simmetrie van hierdie eenvoudige atoomrooster is heksagonaal (P6_3/mmc).
Daar is geen simmetriebeperking op die c/a verhouding nie en dikwels wyk hierdie verhouding effens van die ideale waarde af.
Omringing
Elke atoom in hierdie struktuur word deur ses ander atome omring. Dit geld ook vir die kubiese digpakking. Die omringing in die heksagonale digpakking het nogtans die vorm van 'n trigonale prisma en nie van 'n oktaëder soos in die kubiese digpakking nie.
Holtes
Die heksagonale digpakking word gekenmerk deur holtes wat hul tussen die atome bevind. Daar is holtes wat (ongeveer) die vorm van 'n oktaëder het asook tetraëders, net soos in die kubiese digpakking. Talle tipes kristalstrukure bestaan uit digpakkings van anione met katione in die holtes tussen die lae.
Arthur Batanides
Arthur Batanides (9 April 1923 – 10 Januarie 2000) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Police Academy 2: Their First Assignment (1985), Police Academy 3: Back in Training (1986), en Police Academy 4: Citizens on Patrol (1987), en in die televisiereeks The Time Tunnel (1966).
Mzumberivier
Die Mzumberivier (Umzumberivier) is ‘n rivier aan die suidkus van KwaZulu-Natal.
Lys van chemiese elemente volgens atoomgetal
Hier volg 'n lys van chemiese elemente volgens getal:
Mzumberivier
Die rivier ontspring 48 km van die kus by 30° 19′ suid en 30° 12′ oos. Daarna vloei dit suidooswaarts. In sy boloop sluit die Mhlabatshanerivier uit die weste aan. Kort voor sy monding in die Indiese Oseaan sluit die Kwamalukakarivier uit die noordweste by die Mzumbe aan.
By die monding is die strandoord Umzumbe, op ‘n afstand van 5 km suidwes van Hibberdene, 16 km noordoos van Port Shepstone en 100 km suidwes van Durban.
Monding
by Hibberdene, Indiese Oseaan.
72ste Oscar-toekenningsaand
Die 72ste Oscar-toekenningsaand is op 26 Maart 2000 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences in Los Angeles gehou om erkenning te gee aan die rolprente van 1999. Billy Crystal was vir die sewende keer die aanbieder.
Mzingwanerivier
Die Mzingwanerivier (Mzingwanirivier, Umzingwanirivier) is 'n rivier in die provinsie Matabeleland-Suid in Zimbabwe.
72ste Oscar-toekenningsaand
American Beauty het agt benoemings gekry en het vyf Oscars gewen, waaronder vir beste rolprent.
Pryse
Hier volg ’n lys van die belangrikste wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem en is in vet druk):
Mzingwanerivier
Rivierloop
Die Mzingwane ontspring op 1 460 m bo seespieël in die omgewing van Esigodini ten ooste van Bulawayo. Daarna vloei dit suidwaarts en mond by 22° 11′ 15″ suid en 29° 55′ 32″ oos op 500 m bo seespieël in die Limpoporivier uit. Hierdie samevloeiing is nagenoeg 7 km stroomop van Beitbrug. In die boloop van die Mzingwane sluit die Inyankunirivier uit die noorde aan. By Wes-Nicholson sluit die Insizarivier uit die noordooste vanaf Fort Rixon by die Mzingwane aan.
Opvangsgebied
Die bekken van die Mzingwane is met sy 15000 km² op twee na die grootste opvangsgebied vir die Limpopo. Daar is verskeie kleiner sytakke in die rivierstelsel, maar weens die wisselvallige reënval loop die spruite soms slegs van November tot Maart. Andersins is dit bloot omarambas. Honderde damme en keerwalle is in die riviere gebou, maar die bakmaat daarvan het weens toeslikking baie afgeneem. Water word teenswoordig ook aan die waterdraer onttrek.
Damme
Die grootste damme is die:
Elyes Gabel
Elyes Gabel (gebore 8 Mei 1983) is 'n Engelse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente World War Z (2013) en A Most Violent Year (2014), en in die televisiereeks Scorpion (2014).
Glastonbury Tor
Glastonbury Tor (Kelties: Twr Avallach; Tor beteken "berg", "aarde", "koniese heuwel") is 'n 158 meter hoë heuwel naby Glastonbury, Engeland.
Sy twee opvallende kenmerke is die unieke ligging temidde 'n vlakte, die Somerset Meadows, 'n vroeëre moerasland wat drooggelê is om as landbougebied te dien en deel uitmaak van die Somerset Levels, en die daklose bouvalle van die St. Michael's-toring wat daarop opgerig is. Die plek word tans deur die National Trust bestuur.
Pellissier, Bloemfontein
Pellissier is a 71% Wit voorstad van Bloemfontein in die Vrystaat.
Glastonbury Tor
Die hellings van Glastonbury Tor lyk asoof daar terrasse aangelê is. Vir sommige is hierdie terrasse die oorblyfsels van 'n ou heilige doolhof wat moontlik in die Jong-Steentydperk ontstaan het, terwyl ander deskundiges aanneem dat die terrasse deur generasies van weidende diere gevorm is - 'n natuurlike verskynsel wat teen talle grasbedekte hellings waargeneem kan word mits hulle as weivelde gebruik word.
'n Namaaksel van Glastonbury Tor is vir die openingseremonie van die Olimpiese Somerspele 2012 in Londen gebruik. Hier is onder meer die vlae van deelnemerstate geplaas.
Ledisi
Ledisi (gebore 28 Maart 1972) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Meet the Browns (2008), Leatherheads (2008), Leave It on the Floor (2011), en Selma (2014).
Pous Gelasius I
Gelasius I was die 49ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Gelasius I word gesien as die derde pous wat van Afrika afkomstig is. Hy is in Kabylie gebore. Op 1 Maart 492 volg hy Pous Felix III op en regeer tot sy dood op 19 November 496. Hy word opgevolg deur Pous Anastasius II. Die naam ‘Gelasius’ beteken 'die vrolike' in Grieks.
Pontifikaat
Die pontifikaat van Gelasius word gesien as 'n voortsetting van die bewind van Pous Felix III. Veral die stryd met die monofisiete duur voort. Gelasius skryf 'n boek "De duabus in Christo naturis" (oor die dualiteit van die natuur van Christus). In 'n brief aan keiser Anastasius I van die Oos-Romeinse Ryk stel hy die duidelik dat die kerklike gesag wat van God kom, hoër is as die wêreldlike gesag van die keiser. Hierdie stelling sal later bekend staan as die "Twee-magte-leer".
Tydens Gelasius se pontifiaat word die kanon van die Bybel vasgestel tydens 'n sinode in Rome in 494. Hierdie stelling word bevraagteken en die sinode het dalk nooit plaasgevind nie. Gelasius het baie geskrywe, daar het 42 briewe, 49 fragmente van briewe en 6 traktaatjies van hom bewaar gebly.
Verering
Pous Gelasius I word as heilige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk. Sy feesdag is op 21 November, die dag van sy begrafnis.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse Wikipedia's.
NG gemeente Belgravia
duimnael|regs|170px|Ds. J.H.T. Reyneke, leraar van 1956 tot 1960. duimnael|links|320px|Die kerkgebou, 2017. duimnael|regs|170px|Ds. A.A. van Niekerk was Belgravia se leraar van 1960 tot 1962.
Die NG gemeente Belgravia was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die oostelike woonbuurt van Johannesburg met dieselfde naam, in werklikheid 'n buurt van die voorstad Jeppestown. Van die vier gewese gemeentes wat sedert 1992 deel vorm van die NG gemeente Kensington, was dit die mees sentraal geleë ten opsigte van die voorstad Kensington.
Afstigting
Die gemeente het in 1952 van Jeppestown afgestig as laaste van die moedergemeente se drie dogtergemeentes in die oostelike voorstede. Malvern het in 1940 afgestig en Bezuidenhoutsvallei in 1944. Belgravia het 'n toringkerk van sierstene op die hoek van Marshall- en Blorestraat opgerig teen 'n heuwel in 'n boomryke straat. Die omgewing was uit die staanspoor meer gegoed as dié rondom die moederkerk. In 1904 het "A Guide to the Transvaal" byvoorbeeld oor Johannesburg se woonbuurte gemeld: "Die meer gegoede voorstede is Parktown, Berea, Belgravia en Doornfontein; die armer buurte is Fordsburg, Braamfontein en Jeppes. Vrededorp word amper uitsluitlik bewoon deur arm Afrikaners ('Dutch'). Staatsamptenare verhuis na Richmond en Melville."
Inlywing
Belgravia was altyd die kleinste van Jeppestown se dogtergemeentes. So staan die lidmaattal (belydende) in 1958 op 557, in 1973 op 318 en in 1979 op 250. Die volgende jaar word die gemeente ingelyf by Malvern, waarvan die lidmaattal in 1979 411 was, maar teen 1985 staan op 502. Uiteindelik smelt Jeppestown in 1992 met Malvern saam, sodat die hele gebied wat van 1898 tot 1940 onder die moedergemeente Jeppestown geval het, 52 jaar later weer net uit een gemeente bestaan, maar nou onder die naam Kensington. Die NG gemeente Andrew Murray, wat ontstaan het uit die sending onder die Jode, het 'n tyd lank Belgravia se kerkgebou in Blorestraat gebruik, maar daarna Johannesburg-Noord se kerkgebou begin deel.
Ligging
Die kerkgebou is geleë in Blorestraat in Jeppestown-Suid (Belgravia).
Sikwane
Sikwane is 'n nedersetting in die Kgatlengdistrik, Botswana. Die dorpie is 'n grenspos met Suid-Afrika en is 55 km vanaf Gaborone geleë. Daar is 'n laer- en hoërskool in die dorpie. Die bevolking tel 1 585 in 2001. Die grenspos aan die Suid-Afrikaanse kant heet Derdepoort.
NG gemeente Dullstroom
duimnael|regs|290px|Ds. J.S. Theron, van 1918 tot 1921 die gemeente se eerste leraar, hier afgeneem saam met sy gesin toe hy leraar was van die [[NG gemeente Prins Albert.]]
duimnael|links|230px|Die NG kerk Dullstroom. Die argitek was [[Johannes Rienk Burg (6 Maart 1874 – 6 Maart 1960), wat in 1895 uit Nederland na die Zuid-Afrikaansche Republiek geëmigreer het. Hy het ook die NG kerk Belfast ontwerp, die gemeente waarby Dullstroom ingelyf is.]]
duimnael|regs|170px|Ds. J. Le R. Retief, van 1922 tot 1928 die gemeente se tweede leraar.
duimnael|links|320px|Syaansig van die kerkgebou waarvan ds. [[Paul Nel die hoeksteen op 17 Oktober 1919 gelê het.]]
duimnael|regs|170px|Ds. B.J.M. Britz.
duimnael|295px|regs|Ds. [[Cornelis Bertie Brink|C.B. Brink, leraar van November 1928 tot April 1934, en sy gesin.]]
duimnael|regs|170px|Ds. J.P. Grobler, leraar van 1944 tot 1946.
regs|170px|duimnael|Ds. [[Attie Louw|A.J. Louw, moderator van die Transvaalse Kerk, het die wydingsrede uitgespreek tydens die inwyding van die kerk op 13 November 1920.]]
Die NG gemeente Dullstroom was ’n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Oostelike Sinode met sy middelpunt op die dorp Dullstroom in Mpumalanga. Dit is ingelyf by die NG gemeente Belfast.
Stigting
Dullstroom, die hoogste dorp in Suid-Afrika, is tussen Belfast en Lydenburg bo-op die berge van die destydse Oos-Transvaal geleë. Hier is die gemeente Dullstroom op 1 November 1916 gestig. Dadelik ná die afstigting het hierdie klein gemeente aan die werk gespring om fondse in te samel vir 'n kerk en pastorie.
Op 20 Oktober 1917 is ds. J.S. Theron van Pretoria beroep. Hy neem die beroep aan en word op 12 Januarie 1918 bevestig as die eerste leraar van die gemeente. Hy moes hy die werk doen onder baie moeilike omstandighede aangesien die gemeente nog geen kerk of pastorie gehad het nie. Op 2 April 1919 kon 'n mooi, ruim pastorie egter in gebruik geneem word. 18 Oktober 1919 (volgens Ons gemeentelike feesalbum, maar volgens die steen self 17 Oktober) was vir die gemeente 'n heuglike dag toe die hoeksteen van die nuwe kerk gelê is deur ds. Paul Nel, voorsitter van die Ring van Lydenburg. Die inwyding van die nuwe kerkgebou geskied op 13 November 1920. Die wydingsrede by die geleentheid is uitgespreek deur die Moderator van die Transvaalse Kerk, ds. A.J. Louw.
Nadat ds. Theron deeglike aanvoorwerk gedoen het, neem hy 'n beroep na Pretoria aan en ontvang op 6 Julie 1921 demissie. Ds. J. Le Roux Retief word nou beroep en op 18 Februarie 1922 bevestig. Hy vind die finansies van die gemeente in 'n onbevredigende toestand en sorg dat dit deeglik gereorganiseer word. Ná ses jaar van geseënde arbeid gee sy gesondheid so in dat die kerkraad verplig is om hom op 30 Junie 1928 demissie te verleen.
Op 10 November 1928 word ds. C.B. Brink as leraar van die gemeente bevestig. Nou het die worsteljare van die depressie gekom, wat gedreig het om die gemeente te laat onder gaan. Met harde arbeid en opoffering is hierdie tydperk oorbrug. Die tweede beroep van Witbank neem ds. Brink aan en vertrek op 28 April 1934.
Prop. W.H.B. Ebersohn word nou beroep en op 25 Augustus 1934 bevestig. Ook hy, soos die vorige leraars, het gedurig met die groot kerkskuld te worstel gehad. Hy bearbei die gemeente met seën tot 8 Mei 1937. Na 'n eerste beroep bedank is, neem prop. W.H.S. Barnard die beroep aan. Op 30 Oktober 1937 word hy georden en bevestig. In hierdie tyd was daar veral 'n moeilike stryd teen buitekerklike bewegings. Onder sy leiding wend die gemeente 'n kragtige poging aan en slaag daarin om die kerkskuld baie te verminder. Op 2 Oktober 1943 vertrek hy na die gemeente Vorentoe.
Prop. J.P. Grobler van Turffontein word op 26 Augustus 1944 georden en bevestig in die gemeente. Onder die besef dat 'n langdurige skuldelas die gemeente geestelik dood maak, pak hy hierdie probleem met erns aan, en op 1 April 1945 kon die gemeente die skulddelging feestelik vier. Op 25 Augustus 1946 neem ds. Grobler afskeid van die gemeente en vertrek na Grootfontein.
Ná 'n vakature van sewe maande neem ds. B.J.M. Britz van Koedoesrand die beroep aan en word op 5 April 1947 as leraar van die gemeente bevestig.
Boheme
duimnael|links|Die landsdele van [[Tsjeggië:
{{legend|#bbff99|Boheme}} {{legend|#99ddff|Morawië}} {{legend|#ffd599|Tsjeggies-Silesië}}]]
Boheme (Tsjeggies: Čechy, Duits: Böhmen, Nederlands: Bohemen, Latyns: Bohemia) was 'n land in Sentraal-Europa en is tans, naas Morawië (Tsjeggies: Morava) en Tsjeggies-Silesië, een van die drie historiese landsdele van Tsjeggië. Sy bewoners word Bohemers genoem. Die historiese hoofstad is Praag (Praha).
Boheme is in die weste van Tsjeggië geleë en word in die suide begrens deur Oostenryk, in die weste deur Beiere, in die noorde deur Sakse en die Lausitz, in die noordooste deur Silesië, en in die ooste deur Morawië.
Boheme was in sy lang geskiedenis een van die lande van die Boheemse Kroon. In teenstelling met Middeleeuse Pole, wat hom tot diplomatieke betrekkinge met die Heilige Romeinse Ryk (HRR) beperk het, het Boheme as koninkryk deel geword van die HRR se politieke raamwerk. Die Boheemse koning was een van vyf sogenaamde keurvorste wat die Romeins-Duitse koning verkies het.
Vervolgens, vanaf die 19de eeu, was Boheme 'n provinsie in en die industriële kernland van die Habsburgse dubbelmonargie Oostenryk-Hongarye. Tussen 1918 en 1939 en tussen 1945 tot 1992 het Boheme deel uitgemaak van Tsjeggoslowakye. Ná dié land se opsplitsing in twee onafhanklike republieke, Tsjeggië en Slowakye, vorm Boheme die groter deel van die Tsjeggiese Republiek - sowat twee derdes van die totale oppervlakte. Sy ryk en veelsydige kultuur is onder meer gevorm deur die wisselwerking van Tsjeggiese, Oostenryks-Duitse en Joodse invloede.
Vroeë geskiedenis
Alhoewel Slawiessprekende Tsjegge hulle gedurende die 5de of 6de eeu n.C. in die gebied gevestig het, verwys die landsnaam na sy vroeëre bewoners, die Keltiese Boïers, wat omstreeks 400 v.C. uit hul oorspronklike stamland tussen die Ryn-, Main- en Donauriviere na die gebied van die huidige Boheme gemigreer het om die eerste histories gedokumenteerde volk suid van die Reuse- en Ertsgebergte te word. Hier het hulle betreklik groot nedersettings gevestig, goudmunte geslaan en handel gedryf met ander dele van Europa. Sowat 400 jaar later het hulle onder die druk van Romeine in die suide en Germaanse stamme uit die noorde geswig. Die Germaanse Markomanne het onder leiding van Marbod 'n magtige ryk gestig wat oor Boheme en Morawië gestrek het. Marbod se bewind is later omvergewerp, maar desondanks het sy stam 'n beslissende magsfaktor gebly. Nog voor die 6de eeu n.C. het die Markomanne hulle blykbaar uit die streek teruggetrek. Die rede vir hul verdwyning is steeds onbekend.
Arthur W. Bates
Arthur W. Bates is 'n Amerikaanse akteur.
Boheme
Vroeë geskiedenis
Boheme en sy buurlande het nog deel uitgemaak van die Beierse bisdom Regensburg. Om naas hul politieke ook die kerklike selfstandigheid te verwerf, het die heersers hulle tot die Bisantyne gewend wat ingestem het om sendelinge onder leiding van twee broers, Cyrillus en Methodius van Saloniki, na Boheme, Morawië en Slowakye uitgestuur het. Die sendingwerk in Boheme is vanuit Morawië begin waar Cyrillus en Methodius op 5 Julie 863 aangekom het. Hulle het die Evangelie nie in Latyn gepredik nie, maar in die Slawiese landstaal. 5 Julie is in Tsjeggië ná die Fluweelrewolusie van 1989/90, waartydens die kommunistiese bewind omvergewerp is, tot openbare vakansiedag verklaar.
In die 10de eeu was groot dele van Boheme gekersten. Tegelykertyd het die heersende Přemyslide-dinastie hul Boheemse magsgebied gekonsolideer. Ondanks hul toenemende afhanklikheid van die Heilige Romeinse Ryk het die Přemyslide daarin geslaag om Morawië by hul magsfeer in te sluit en die twee landsdele in 'n gemeenskaplike koninkryk te verenig.
Boheme onder die Přemyslide-dinastie
Vratislav II, wat tussen 1061 en 1092 geregeer het, was die eerste Přemyslide-heerser wat die titel "Koning van Boheme" as 'n persoonlike en nie-oorerflike voorreg uit die hande van die Heilige Romeinse keisers ontvang het. Die belangrikste heerser uit die dinastie, Otakar I, is as erflike koning van Boheme benoem. Boheme was vervolgens 'n koninkryk binne die politieke raamwerk van die Heilige Romeinse Ryk wat as Ryksleen beskou is. As keurvorste van die Ryk het sy konings hoë ereampte beklee soos dié van Pincerna Imperii (Reichsschenk). Otakar II het van Boheme een van die leidende moondhede in Sentraal-Europa gemaak wat ook ekonomies gefloreer het. In die tyd van Oostenryk se Interregnum het Otakar II dele van dié land in sy magsgebied ingesluit. Om dit verder uit te brei tot die Adriatiese See, het Otakar II daarnaas ook oorloë teen Hongarye gevoer.
Die regeringstyd van Otakar I Přemysl en sy seun Wenceslaus I is deur ingrypende maatskaplike veranderinge in Boheme gekenmerk. Een van die heersers se belangrikste doelwitte was om tot dusver onbewoonde gebiede te koloniseer. Hiervoor is, ook met die steun van adel en kloosters, groot getalle Duitssprekende setlaars in Boheme gevestig wat nie net intensiewe boerderymetodes in landelike streke ingevoer het nie, maar ook talle nuwe nedersettings gestig het. Boheme se reg- en geldstelsel is aangepas by dié veranderinge, net soos die land se handelsbetrekkinge. Boheme se oorskot landbougoedere moes, net soos die produkte van ambagsmanne, uitgevoer word, en so is nuwe handelsbande aangeknoop en het nuwe handelspaaie ontstaan. Die groeiende vraag na edel- en ander metale was die drywer vir die ontwikkel van die plaaslike mynbousektor.
Begin van etniese dualisme
Met die golf van Duitssprekende immigrante is Boheme se demografiese struktuur doelbewus verander na dié van 'n etniese dualisme, die naasbestaan van twee volksgroepe van Tsjeggies- en Duitssprekendes wat een van die beslissende faktore van Boheme en Morawië se politieke, ekonomiese en sosiale ontwikkeling tot in die 20ste eeu sou word.
Nog in 1921, drie jaar ná die ontbinding van die Habsburgse dubbelmonargie Oostenryk-Hongarye, wat as anachronistiese veelvolkestaat ervaar en deur beweerde nasionale state op etniese basis vervang is (alhoewel dié lande vanweë hul etniese samestelling op hul beurt weer as veelvolkestate beskou moes word), en ondanks die negatiewe uitwerkings van die Hussiete- en die Dertigjarige Oorlog, was 22,5 persent van die Boheemse bevolking Duitssprekend. Eers toe het hulle begin om 'n spesifieke nasionale bewussyn as sogenaamde Sudete-Duitsers te ontwikkel.
Heerskappy van die Huis Luxemburg
Toe Otakar II tydens 'n inval in Oostenryk gesneuwel het, was Boheme se lot beseël. Sy magsgebied en invloed is merkbaar beperk, terwyl die heerskappy van die Přemyslide-dinastie in 1306 beëindig is. Vanaf 1310 is die koninkryk Boheme deur die Huis Luxemburg geregeer. Teen die einde van die 14de eeu het hul magsgebied naas Boheme ook Morawië, Silesië, Opper- en Nederlausitz ingesluit. Karel van Luxemburg, wat as Boheemse koning geregeer het, is in 1355 as Karel IV tot keiser van die Heilige Romeinse Ryk verkies. Hy word onthou as stigter van die Universiteit van Praag, wat in 1348 gevestig is. 'n Oorgrote meerderheid van die dosente en studente was egter Duitssprekend sodat na die instelling ook as die eerste Duitse universiteit verwys kan word. Ewe noemenswaardig was Karel se bydrae tot die groei van Praag wat onder sy heerskappy grootliks uitgebrei en uiteindelik tot keiserlike regeringsetel van die Heilige Romeinse Ryk verhef is. Vanaf dié tydperk was Praag een van die leidende intellektuele sentrums en kunsmetropole in Sentraal-Europa.
Hussiete-oorloë en heerskappy van die Jagiellone
In die vroeë 15de eeu het die godsdienstige stryd tussen die Rooms-Katolieke Kerk en aanhangers van die Boheemse kerkhervormer Jan Hus, wat in 1415 in Konstanz, Suid-Duitsland as ketter verbrand is, op 'n oorlog tussen Boheemse Hussiete en Rooms-Katolieke magte uit Boheme en ander dele van die Heilige Romeinse Ryk uitgeloop. Die konflik was nie suiwer godsdienstig van aard nie, maar het ook voortgespruit uit beweerde sosiale en maatskaplike misstande. So het Hussiete ook in opstand teen die welvarende Duitssprekende bevolking gekom en op die stigting van 'n nasionale Boheemse staat aangedring. Morawië is nouliks geraak deur die Hussiete-oorlog wat in sy westelike buurland tienduisende menselewens geëis het.
In die slag van Lipany het die Taboriete, die radikale vleuel van die Hussiete-beweging, in 1434 'n verpletterende neerlaag teen 'n militêre alliansie van Katolieke en gematigde Hussiete (die sogenaamde Utraquiste) gely. So kon in 1436 tydens die Konsilie van Basel 'n skikking bereik word waarvolgens aan gematigde Hussiete 'n mate van geloofsvryheid toegestaan is, terwyl die Rooms-Katolieke Kerk se gesag in geestelike sake beperk is.
In 1437 het die Luxemburg-dinastie uitgesterf. Die Boheemse adel kon voordeel trek uit die voortgaande dispuut rondom die troonopvolging en sy politieke invloed merkbaar vergroot - ten nadeel van die monargie, stedelike bevolkings en die boerestand. Die laasgenoemde is van die meeste van sy vryhede ontneem, sommige boere se status is deur adellike grondbesitters selfs afgeskaal tot dié van lyfeienes. Die Poolse Jagiellone-dinastie, wat Boheme tussen 1471 en 1526 geregeer het, was nie in staat om 'n effektiewe regering in Boheme daar te stel nie.
Bewind van die Huis van Habsburg
In 1526 het die Jagiellone in hul manlike linie uitgesterf. Die Habsburgse aartshertog van Oostenryk, Ferdinand I, broer van die magtige keiser Karel V, het vervolgens aanspraak gemaak op die Boheemse troon. Uiteindelik het Boheme onder Habsburgse bewind gekom, en Ferdinand het, ondanks die feit dat hy Rooms-Katoliek was, aanvanklik 'n gematigde standpunt ten opsigte van godsdienstige sake ingeneem. Maar kort voor lank is hy - net soos sy opvolgers - genoodsaak om sy Protestantse opponente openlik te konfronteer. Teen die middel van die 16de eeu het die Jesuïete-orde die opdrag gekry om die Teenreformasie in Boheme deur te voer. Naas godsdienstige dispute het die beperking van politieke regte en hoë belastingtariewe, wat uit die Habsburgse oorlogvoering teen die Turke voortgespruit het, tot groot ontevredenheid gelei.
Die konflik tussen Protestante en Rooms-Katolieke het sy hoogtepunt in 1618 bereik toe die nie-Katolieke Boheemse state openlik in opstand gekom het teen die Habsburgse bewind. Ná 'n kortstondige episode, waartydens die state in 1618 keurvors Frederik van der Palts - die politieke leier van die Protestante in die Heilige Romeinse Ryk wat, soos algemeen verwag is, weens sy huwelik met 'n Engelse adellike ook op die steun van Engeland sou kon reken - as Boheemse koning verkies en in die volgende jaar in die Praagse kasteel se Sint-Vituskatedraal gekroon het, het keiser Ferdinand II saam met Frederik se neef, die Katolieke hertog Maksimiliaan I van Beiere, alle magte ingespan om dié uitdaging van Europa se leidende groot moondheid teen te staan. Habsburgse gesag oor Boheme sou met militêre mag herstel word.
Nadat die Protestantse magte op 8 November 1620 in die Slag van die Wit Berg (Bílá Hora) 'n verpletterende nederlaag teen die keiserlike geallieerdes gely het, het Frederik, wat voortaan na aanleiding van sy kort bewind as "Winterkoning" bekend gestaan het, met sy gesin na Holland gevlug. Boheme het sy status as koninkryk binne die Heilige Romeinse Ryk kwytgeraak en was vervolgens ondergeskik aan die Habsburgers se absolutistiese gesag. Protestantisme is onderdruk, terwyl die Rooms-Katolieke geloof vanaf 1624 verpligtend geword het en die oorgrote meerderheid van die Boheemse bevolking geleidelik teruggekeer het na die Rooms-Katolieke Kerk. Met die onteiening van Protestantse adellikes en die herverdeling van hul grondbesit onder die Kerk en Katolieke aanhangers van die Habsburg-bewind het 'n lojale Katolieke adelstand in Boheme ontstaan. Gelyke status is aan Tsjeggies en Duits as landstale verleen - 'n maatreël wat in die praktyk 'n verdere verskuiwing ten gunste van Duits tot gevolg gehad het. In 1635 het die Lausitz en teen die middel van die 18de eeu ook Silesië verlore gegaan. In dié tydperk is Boheme volledig versmelt met die Oostenrykse ryk. Dié politieke status het tot die vroeë 20ste eeu onveranderd gebly.
Gedurende die lang heerskappy van Maria Theresia tussen 1740 en 1780 het Boheme en Morawië nog eens gebuk gegaan onder die leed van besettings en oorloë. Haar seun en opvolger Joseph II (1780–1790) het met sy hervormings die lot van boere verbeter. Lyfeienskap is in 1780 opgehef sodat die landelike bevolking hul woonplekke vrylik kon kies. Dié besluit was onder meer ekonomies gemotiveer omrede Oostenryk ná die verlies van byna heel Silesië aan Pruise in 1745 die industrialisering van Boheme en Morawië sterk bevorder het. Plattelandse bewoners kon in die mannekragbehoeftes van nuwe nywerhede voorsien wat in bosryke grensgebiede soos Noordoos-Boheme en die Boheemse Woud (Šumava) ontstaan het. Yster-, tekstiel- en glasvervaardiging het, net soos masjienbou, sterk groei in Boheme en Morawië getoon.
Napoléon Bonaparte se oorwinning in die veldslag naby Austerlitz (Slavkov u Brna), 'n klein dorpie buite Brno, waar hy die geallieerde magte van Oostenryk en Rusland verslaan het, was in 1805 die beginpunt van groot politieke omwentelinge in Sentraal-Europa. Om enige aanspraak op die Heilige Romeinse keiserkroon van Napoléon se kant af te weer, het keiser Frans II in 1806 afstand van die troon gedoen. Die Heilige Romeinse Ryk is vervolgens amptelik ontbind.
Net soos elders in Europa, was die 19de eeu ook in Boheme 'n tydperk van nasionale ontwaking. Die nasionale bewussyn het uitdrukking gevind in 'n taalkundige en literêre herlewing wat veral deur die stedelike burgerdom gesteun is. Die adel was nouliks hierby betrokke, terwyl Duitssprekendes in toenemende mate as verteenwoordigers van 'n vreemde buitelandse moondheid waargeneem is. Tsjeggiese nasionalisme is aanvanklik deur die Oostenrykse owerheid onderdruk, terwyl Duits die algemene onderwystaal in hoërskole en universiteite geword het.
Tsjegge het voortgegaan om vir federale strukture en selfregering binne die Oostenryks-Hongaarse monargie te stry, terwyl ook van Slowaakse kant af kritiek gelewer is op die Habsburgse beleid teenoor etniese groepe. Tydens die Slawiese Kongres, wat op 1 Junie 1848 in Praag gehou is, het František Palacký om vir die staatkundige hervorming van die Oostenrykse Keiserryk uitgespreek wat in 'n federasie van nasies met gelyke regte omgeskep sou word. Die Pragse Pinksteropstand van dieselfde jaar is bloedig onderdruk, maar Boheemse en Morawiese boere is nogtans bevry van die laaste patrimoniale strukture op die platteland, terwyl ekonomiese mag, wat voorheen hoofsaaklik in die hande van die adel was, geleidelik aan die groeiende middelklas oorgedra is. In die nuwe Oostenrykse grondwet van 1849 is die reg op nasionale identiteit net soos taalregte vir alle burgers formeel verskans.
In die volgende vyf dekades het Tsjeggies- en Duitssprekendes op ekonomiese en kulturele gebied uiteenlopende paaie ingeslaan. In die Noord- en Wes-Boheemse nywerheidsgebiede het Duitse tekstielabeiders 'n werkersbeweging in die lewe geroep waaruit die Sosiaaldemokratiese Party sou voortspruit. Met die toekenning van algemene stemreg aan mans het Sosiaaldemokrate in die verkiesing van 1907 weliswaar die grootste party geword. maar hulle het nie daarin geslaag om die nasionale verskille tussen Duits- en Tsjeggiessprekendes te oorbrug nie. Die nasionale Tsjeggiese beweging was intussen in twee kampe verdeel - gematigde Oud-Tsjegge en radikale Jong-Tsjegge. Die laasgenoemdes het verregaande outonomie opgeëis.
Teen die einde van die Eerste Wêreldoorlog het die twee verwante volksgroepe van Tsjegge en Slowake in 1918 saamgespan om die Republiek Tsjeggoslowakye te vorm, met Boheme as sy nywerheidshartland.
Boheme in die Republiek Tsjeggoslowakye
Die belange van die Duitssprekende minderheid in Wes-Boheme, die Sudete-Duitsers, was vir Nazi-Duitsland 'n voorwendsel om die jong republiek, wat sedert Adolf Hitler se magsoorname as 'n toevlugsoord vir baie politieke vlugtelinge gedien het, te destabiliseer. Die Tsjeggiese regering se beleid teenoor etniese minderhede was soms omstrede weens sy nasionale eensydigheid. So is talle Duitssprekende boere as gevolg van 'n grondhervorming in 1919 onteien, en ingevolge die taalwet van 1926 is sowat 30 000 Duitssprekende amptenare weens hul gebrekkige kennis van Tsjeggies uit die staatsdiens ontslaan en skole met Duits as onderrigmedium gesluit. Ekonomies het die jong republiek egter betreklik goed gevaar sodat dit ook deur die etniese minderhede gesteun is. Partye, wat Duitssprekendes verteenwoordig het, was deel van koalisieregerings.