cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Aristoteles
Saam met Sokrates en Plato word hy as een van die belangrikste stigtersfigure van westerse filosofie beskou. Hy het oor 'n menigte velde geskryf, onder andere fisika, metafisika, digkuns, teater, musiek, logika, retoriek, politiek, regering, etiek, plantkunde en dierkunde, en was 'n gesaghebbende figuur in al hierdie velde reg deur die antiekheid en die middeleeue.
In filosofie loop sy invloed nog sterk: hy was die eerste kenner om 'n omvattende stelsel van filosofie te skep, wat geloop het van metafisika deur wetenskap na praktiese filosofie, en die eerste om 'n formele studie van logika weer te gee; sy etiek is vandag nog 'n onderwerp van akademiese ondersoek. Sy metafisika was van enorme belang vir middeleeuse teologie en filosofie, en dra nog steeds gewig in die voorgenoemde veld, en vir die skolastieke tradisie in die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Aristoteles was 'n seun van die befaamde dokter Nicomachus, dokter van koning Amintas III van Makedonië (die grootvader van Alexander die Grote). Aristoteles het op 'n vroeë ouderdom wees geword. Hy word opgevoed deur sy oom Proxenus. Op sewentienjarige leeftyd vertrek hy na Athene en word as leerling opgeneem in Plato se akademie, wat hy eers twintig jaar later, na Plato se dood in 347 v.C., finaal verlaat het.
Aristoteles kan beskou word as die eerste homo universalis, omdat hy bekwaam was in die totaliteit van die toenmalige bekende wetenskappe (filosofie, psigologie, politieke en sosiale wetenskappe, wiskunde en natuurwetenskappe, taal- en letterkunde en teater), wat hy sistematies en metodies ontwikkel het in 'n geslote stelsel. Aristoteles kan beskou word as stelselfilosoof. Hy voer voorts logika en die metodologie in as maniere om wetenskap en filosofie te bedryf.
Nadat hy op 'n paar plekke as dosent werksaam was word hy in ongeveer 342 v.C. deur koning Philippos II van Makedonië ontbied om as privaatonderwyser die opvoeding van die dertienjarige seun Alexander, (later 'Alexander die Grote' genoem (tot ongeveer 340 v.C.), waar te neem. Hy keer in 335 v.C. na Athene terug, waar hy dertien jaar lank in die Peripatos (wandelgang) van die Lyceum (Grieks Lykeion) gedoseer het. Daarom word hy as die stigter van die "Peripatetiese skool" geidentifiseer.
As gevolg van 'n anti-Masedoniese reaksie na die skielike dood van Alexander die Grote (in 323 v.C.) word hy as samewerker beskou en aangekla van goddeloosheid. Anders as Sokrates verlaat hy die stad, met as motivering "dat hy die Atheners 'n tweede vergryp teen die filosofie wil spaar", verwysend na Sokrates se dood. Hy wyk uit na Chalkis, die landgoed van sy moeder.
Daar sterf hy een jaar later aan die gevolge van 'n maagkwaal op een-en-sestigjarige leeftyd. Uit sy testament blyk dit dat Aristoteles 'n sorgsame huisvader en 'n menslike meester vir sy slawe was. Enkele van sy vriende het hom sy hele lewe lank getrou gevolg.
Sy werke
Baie van Aristoteles se oorspronklike werke het reeds in die eerste eeu na sy dood verlore gegaan. Onder die verlore werke behoort ook sy dialoë, die enigste tekste wat deur homself uitgegee is. Vermoedelik het slegs ongeveer een vyfde van sy totale werke bewaar gebly. Die – nog steeds omvattende – bewaarde werke van Aristoteles is meestal kursusnotas en lesvoorbereidings vir eie gebruik, en was oorspronklik nie vir publikasie bestem nie.
Vlag van Puerto Rico
Die nasionale vlag van Puerto Rico is op 6 Februarie 1952 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon vyf horisontale bane in rooi en wit afwisselend met ’n blou driehoek aan die vlagpaalkant met ’n wit vyfpuntige ster in.
Die oorsprong van die huidige vlag kan teruggespoor word na, die “Rewolusionêre vlag van Lares” deur dr. Ramón Emeterio Betances uitgedink en deur Mariana Bracetti geborduur is. Hierdie vlag is gebruik in die kortstondige opstand, wat bekend gestaan het as “El Grito de Lares”, teen Spaanse oorheersing op die eiland.
Juan de Mata Terreforte, ’n verbande veteraan van “El Grito de Lares” en vise-president van die Puerto Ricaanse Rewolusionêre Komitee in New York Stad, het die vlag van Lares aanvaar as die vlag van Puerto Rico tot 1892 toe die huidige ontwerp, geskoei op die vlag van Kuba deur die komitee onthul en aanvaar is. Die nuwe vlag is vir die eerste maal op 24 Maart 1897 in Puerto Rico vertoon gedurende die Staatsgreep van Yauco. Die gebruik en vertoon van die Puerto Ricaanse vlag is verbied en die enigste vlae wat in Puerto Rico vertoon mog word was die vlag van Spanje (1492 tot 1898) en die vlag van die Verenigde State (1898 tot 1952).
In 1952 het die Gemenebes van Puerto Rico dieselfde vlagontwerp as wat in 1892 deur die Rewolusionêre Komitee onthul is, aanvaar as die amptelike vaandel sonder dat die kleurskakerings gespesifiseer is. Die kleur van die driehoek van die vlag wat gebruik is deur die administrasie van Luis Muñoz Marín was donkerblou soos gebruik is in die vlag van die Verenigde State, in plaas van die oorspronklike ligter blou. Dít het ’n politieke kontroversie veroorsaak. In 1995 het die regering van Puerto Rico ’n verordening uitgevaardig in verband met die Puerto Ricaanse vlag waarin gespesifiseer word welke kleure gebruik moet word vir die vlag, maar nie die skakerings nie. Dit is daarom nie ongewoon om die Puerto Ricaanse vlag met verskillende skakerings van blou te sien wapper op die eiland nie. Daar was verskeie Puerto Ricaanse vlae aan boord van die ruimtependeltuig Discovery gedurende sy vlug na die ruimte op 15 Maart 2009.
Eerste vlae wat in Puerto Rico gebruik is
Die bekendstelling van ’n vlag in Puerto Rico dateer terug na die tyd toe Christophorus Columbus aangeland het met die vlag wat deur die Spaanse Kroon aan hom toegeken is om die eiland op te eis. Columbus het die eiland in die naam van Spanje “San Juan Bautista” genoem het. Columbus het op 12 Oktober 1492 in sy dagboek aangeteken dat hy die Koninklike Vlag gebruik het en dat sy kapteins twee vlae gebruik het wat in alle skepe deur die Admiraal as vaandel gevoer is, elk met ’n groen kruis in die middel en ’n ‘F’ en ‘Y’, ook in groen, met ’n goue kroon vir Ferdinand II van Aragon en Isabella I van Castilië. Die conquistadores onder beheer van Juan Ponce de Léon, het die eiland verower. Hulle het die “Spaanse Ontdekkingsvlag” as militêre vlag aangevoer. Nadat die eiland verower en gekoloniseer is, is die vlag van Spanje in Puerto Rico gebruik soos wat dit in aldie ander Spaanse kolonies gebruik is.
Aristoteles
Sy werke
Met 'n boek soos Ethica toon Aristoteles dat sy filosofie enkele honderde jare voor Christus reeds besonderse gevorderde insigte bevat. Insigte wat nie alleen van toepassing is op die huidige tyd nie, maar, net soos sy karakter, universeel (en tydloos) is. Aristoteles se werke word volgens tradisie in die Latyn getiteld en gedurende die Middeleeue was sy werke in die Weste slegs bekend in Latynse vertalings uit Arabies. Baie van sy werke was deur die Arabiese geleerde Averroes van Grieks vertaal in Arabies.
Vlag van Puerto Rico
Eerste vlae wat in Puerto Rico gebruik is
Toe die Spaanse magte hulle op die eiland gevestig het, het hulle begin met militêre fortifikasies soos La Fortaleza, Kasteel San Filipe del Morro, Kasteel de San Christóbal en Fort de San Gerónimo. Die Spaanse weermag het die Boergondiese Kruis-vlag ontwerp en dit as hulle vaandel aanvaar. Hierdie vlag is oral vertoon waar daar ’n Spaanse militêre instelling was.
Die eerste vlag van Puerto Rico
Die onafhanklikheidsbeweging in Puerto Rico het momentum gekry met die bevrydingsukses van Simón Bolívar en José de San Martín in Suid-Amerika. In 1868 het Ramón Emeretio Betances, ’n plaaslike onafhenklikheidsleier, vir Mariana Bracetti gevra om ’n rewolusionêre vlag te brei wat geskoei was op die vlag van die Dominikaanse Republiek. Die materiaal vir die vlag is voorsien deur Edugivis Beauchkamp Sterling wat vroeër deur Betances as tesourier van die rewolusie aangestel is. Die vlag is in die middel verdeel deur ’n wit Latynse kruis met die onderste twee blokke rooi en die boonste blou met ’n wit ster in die skildhoek. Volgens Luis Llorens Torres, ’n Puerto Ricaanse digter, stel die wit kruis die verlange na verlossing van die land voor, die rooi blokke stel die bloed van die helde van die rebellie voor en die wit ster in die blou vierkant stel vryheid voor. Die “Rewolusionêre Vlag van Lares” is gebruik in die kortstondige rebellie teen Spanje in wat bekend geword het as El Grito de Lares (Die Kreet van Lares). Die vlag is verklaar as die nasionale vlag van die “Republiek van Puerto Rico” deur Francisco Ramírez Medina, wat ingesweer is as die eerste president van Puerto Rico. Die vlag is op die alraat van die Katolieke Kerk in Lares geplaas. Die oorspronklike Lares-vlag is deur ’n Spaanse offisier as oorlogsprys geneem. Baie jare later is dit teruggekeer en aan die Puerto Ricaanse mense oorhandig. Dit word tans uitgestal in die museum van die Universiteit van Puerto Rico.
In 1873, na die abdikasie van Amadeus, Hertog van Aosta, as koning (1870–1873) en met Spanje se omskakeling van koninkryk na republiek, het die Spaanse regering ’n nuwe koloniale vlag vir Puerto Rico uitgevaardig. Die nuwe vlag, wat tot 1873 gebruik is, was soortgelyk aan die vlag van Spanje met die wapenskild van Puerto Rico in die middel. Met die herstel van die Spaanse koninkryk in 1873 is Spanje se vlag weer in Puerto Rico gebruik. Dit het tot 1898 geduur toe die eiland die eiendom van die Verenigde State geword het onder die terme van die Vrede van Parys (1898) in die nadraai van die Spaans-Amerikaanse Oorlog.
Oorsprong
Juan de Matta Terreforte, ’n leier van die Grito de Lares-opstand wat aan die sy van Manuel Rojas geveeg het, is na New York Stad verban. Hier het hy by die Rewolusionêre Komitee van Puerto Rico aangesluit en is hy aangestel as vice-president. Terreforte en die lede van die Revolusionêre Komitee het die Vlag van Lares as hul vaandel aangeneem. In 1892 is die huidige ontwerp van die vlag van Puerto Rico aan die komitee bekend gestel. Die nuwe vlag se ontwerp was toe te skryf aan verskeie Puerto Ricane wat lede was van die Rewolusionêre Komitee in New York Stad.
.mh
Eksterne skakels
Toppdomän
Dick Martin (komediant)
Dick Martin (30 Januarie 1922 – 24 Mei 2008) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Glass Bottom Boat (1966) en in die televisiereekse Rowan & Martin's Laugh-In (1967), The Waverly Wonders (1978), en Bob (1992).
Aristoteles
Werke van Aristoteles
•	Etiek: die Ethica Nicomachea
Peter Armitage (akteur)
Peter Armitage (23 Oktober 1939 – 30 November 2018) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Lucky Feller (1975), Jack the Ripper (1988), en Hearts and Minds (1995).
Aristoteles
Werke van Aristoteles
•	Logika: die Categoriae, Analytica priora, Interpretatione, Analytica posteriora, Sofistiese weerleggings en Topica
•	Natuurfilosofie: die Physica, De Caelo, De Generatione et Corruptione, Meteorologica, Historia animalium, Partibus animalium, Generatione animalium, De Anima en die Parva naturalia
•	Praktiese filosofie: Politica, Rhetorica en Poetica
Die versamelde werke van die bewaarde tekste van Aristoteles is gebundel in die Corpus aristotelicum. (Hierby is wel nie die teks met die beskrywing van die Atheense politieke bestel opgeneem nie, wat bekend is onder die naam Athenaion Politeia.)
Metafisika
Volgens Aristoteles bestaan die werklikheid uit materie en vorm. Omdat enige voorwerp se vorm deur sy doel bepaal word, moet kennis van die voorwerp ook kennis van die doel insluit. Alle voorwerpe is in hulle doel verwant aan mekaar, en is tegelyk die vervulling van een doel en die begin van 'n ander. So is die lemoenboom byvoorbeeld die vervulling van die saad en die "geboorte" van die vrug.
Dawn Upshaw
Dawn Upshaw (gebore 17 Julie 1960) is 'n Amerikaanse sopraan. Sy is die ontvanger van verskeie Gramophone-toekennings. Verskeie van haar albums het die Edison-prys gewen. Sy sing beide opera en kunsliedere. Haar repertorium sluit Barokmusiek en kontemporêre musiek in. Verskeie komponiste, insluitende Henri Dutilleux, Osvaldo Golijov, John Harbison, Esa-Pekka Salonen, John Adams en Kaija Saariaho het musiek vir haar geskryf. In 2007 is 'n MacArthur Fellowship aan haar toegeken.
Vlag van Puerto Rico
Oorsprong
Volgens sommige bronne het Francisco Gonzalo Marín in 1895 ’n prototipe vir aanvaarding van die Rewolusionêre Komitee in New York Stad voorgelê. Sedertdien word Marín deur sommige beskou as die ontwerper van die vlag. Daar is ’n brief, geskryf deur Terreforte, waarin aan Marín krediet gegee word vir die ontwerp. Die oorspronklike inhoud van die brief in Spaans lui soos volg: "“La adopción de la bandera cubana con los colores invertidos me fue sugerida por el insigne patriota Francisco Gonzalo Marín en una carta que me escribió desde Jamaica. Yo hice la proposición a los patriotas puertorriqueños que asistieron al mitin de Chimney Hall y fue aprobada unánimemente.”" In Afrikaans vertaal lui dit soos volg: Die aanpassing van die Kubaanse vlag met die kleure omgekeer is deur die patriot Francisco Gonzalo Marín voorgestel in ’n brief wat hy van Jamaika geskryf het. Ek het die voorstel aan verskeie Puerto Ricaanse patriotte getoon gedurende ’n vergadering by Chimney Hall en dit is eenparig aanvaar.
Dawn Upshaw
Pryse en eerbewyse
2014 Grammy-toekenning vir Beste Klassiek Vokale Solis: 2007 MacArthur Genoot
2006 Grammy-toekenning vir Beste Opera Opname: 2003 Grammy-toekenning vir Beste Kamerorkes uitvoering: 1991 Grammy-toekenning vir Beste Klassieke Vokale Solis: 1989 Grammy-toekenning vir Beste Klassieke Vokale Solis:
Vlag van Puerto Rico
Oorsprong
Volgens ander oorvertellings was Antonio Vélez Alvarado op 12 Junie 1892 in sy woonstel in Manhattan waar hy vir ’n tydjie na die Kubaanse vlag gekyk het. Hy het sy blik verskuif na ’n blanko muur waar hy ’n optiese illusie gesien het waarin die kleure omgekeer was. Hy is onmiddellik daarna na ’n winkel waar hy papier gekoop het en ’n prototipe gemaak het. Hy het die prototipe aan sy buurman Micaela Dalmau vda. de Carreras en dié se gas, José Martí, getoon. Martí was beïndruk met die prototipe en het dit genoem in ’n artikel in Patria, die koerant van die Kubaanse rewolusie. Hy het besluit om ’n lapmodel van die vlag te maak om verdere steun daarvoor te werf. Hierdie lapmodel is twee jaar later aan ’n groep voorstaanders van onafhanklikheid in New York se Chimney Corner Hall. Die Puerto Ricaanse vlag het die simbool geword van die ideale van die Puerto Ricaanse onafhanklikheidsbeweging.
In ’n geskrewe brief deur Mima Besosa, die dogter van Manuel Besosa van die Rewolusionêre Komitee, word genoem dat sy die vlag gemaak het. Dit het gelei tot die idee dat haar vader die ontwerper kon wees. In haar brief het sy die vlag beskryf as bestaande uit vyf horisontale bane afwisselend in rooi en wit waarvan drie bane rooi en twee wit was. Aan die linkerkant van die vlag is ’n ligblou driehoek met ’n vyfpuntige ster in. Die drie rooi bane stel die bloed van die heldhaftige krygers voor, die twee wit bane stel oorwinning en vrede na die verkryging van onafhanklikheid voor. Die wit ster stel Puerto Rico voor en die blou stel die lug en die water wat die eiland omring, voor. Die driehoek stel die drie takke van die regering voor. Ten slotte word ook deur sommige geglo dat Lola Rodríguez de Tío voorgestel het dat die Puerto Ricane die Kubaanse vlag met omgeruilde kleure gebruik as model vir haar eie vlag.
Hoewel die plaaslike koerant “El Imparcial” op 17 Jaunarie 1948 genoem het dat Vélez Alvarado die vader van die Puerto Ricaanse vlag is sal dit nooi duidelik wees wie werklik die vlag ontwerp het nie. Wat egter wel bekend is, is dat die Puerto Ricaanse Rewolusionêre Komitee op 22 Desember 1895 die ontwerp van die huidige vlag amptelik aanvaar het. In 1897 het Antonio Mattei Lluberas die Rewolusionêre Komitee in New York besoek om ’n opstand in Yauco te beplan. Hy het na Puerto Rico teruggekeer met ’n Puerto Ricaanse vlag en op 24 Maart 1897 het ’n groep mans onder leiding van Fidel Vélez die Puerto Ricaanse vlag gevoer en die barakke van die Spaanse Burgermag in Yauco aangeval gedurende die opstand teen die Spaanse besetting. Hierdie slag het bekend geword as die Poging tot die Staatsgreep van Yauco. Die opstand wat die tweede en laaste groot aanslag teen die Spanjaarde op die eiland was, was die eerste keer waartydens die Puerto Ricaanse vlag op Puerto Ricaanse grondgebied gebruik is.
Aanvaarding van die Puerto Ricaanse vlag
In 1952 het goerwerneur Luis Muñoz Marín en sy administrasie die Puerto Ricaanse vlag aanvaar wat in 1892 ontwerp is en dit as die amptelike vlag van Puerto Rico afgekondig. Die amptelike aanvaarding van die vlag is deur sommige geïnterpreteer as 'n slenter deur Muñoz Marín om die onafhanklikheidsbeweging in sy eie party te neutraliseer. Daar was ’n paar verskille tussen die oorspronklike vlag van 1892 en die een van 1952 en die betekenis van die kleure is amptelik verander. Die wit bane het gestaan vir die republikeinse staatsvorm eerder as die oorwinning en vrede wat Puerto Rico veronderstel was om te verkry het na onafhanklikheid. Die blou van die driehoek in die oorspronklike vlag is varander na ’n donkerder kleur om te lyk soos die vlag van die Verenigde State en om afstand te skep met die rewolusionêre wortels van die vlag. Vir Pedro Albizu Campos, die nasionalistiese leier, was die regeringsverteenwoordiging van die vlag ’n ontheiliging, terwyl die Puerto Ricaanse Onafhanklikheidsparty die regering daarvan beskuldig het dat hy die “geliefde simbole beskadig” het. In 1995 het die regering weer begin om die ligblou weergawe te gebruik.
Simbool van trots, verset en protes
Met verskeie geleenthede is die vlag ook al gebruik as ’n simbool van verset en protes. In die aanval op die Verenigde State se Huis van Verteenwoordigers in 1954 in protes teen Amerika se regering van die eiland, het Lolita Lebrón, die nasionalistiese leier geskree “¡Viva Puerto Rico Libre!” (“Lank lewe ’n vrye Puerto Rico!”) en die vlag van Puerto Rico ontvou. Op 5 November 2000 het Tito Kayak en vyf ander aktiviste van Vieques op die boonste vlak van die Vryheidstandbeeld in New York uitgestap en ’n Puerto Ricaanse vlag in die kroon van die standbeeld geplant in protes teen die gebruik van die eiland Vieques deur die Amerikaanse Vloot as ’n bombarderingsoefenbaan.
Op 15 Maart 2009 was daar verskeie Puerto Ricaanse vlae aanboord van die Discovery gedurende sy vlug na die ruimte. Joseph M. Acabá, die eerste ruimtevaarder van Puerto Ricaanse afkoms en wat aangewys is tot die bemanning van STS-119 as ’n Sending Spesialispedagoog, het ’n Puerto Ricaanse vlag aan hom gedra as ’n simbool van sy Puerto Ricaanse herkoms. Acaba het twee van die vlae wat gedurende Junie 2009 in die ruimte was aan goewerneur Luis Fortuño en Kenneth McClintock, die Minister van Buitelandse sake, oorhandig.
Ontwerp
Die verhouding van die horisontale bane is 6:6:6:6:6, die blou driehoek aan die vlagpaalkant is ’n gelykbenige driehoek en die vyfpuntige ster is presies in die middel van die driehoek.
Politieke vlae van Puerto Rico
Deur Puerto Rico se politieke geskiedenis het verskeie partye vlae wat hul ideale verteenwoordig ontwerp en gevoer. Politieke vlae in Puerto Rico word gewoonlik vertoon in openbare byeenkomste, vergaderings of optogte in die vertoning van politieke krag en eenheid. Die Puerto Ricaanse Nasionalistiese Party se vlag het ’n wit Calatrava-kruis, ook bekend as die Krukkekruis, in die middel op ’n swart agtergrond. Die Kruis van Calatrava is vir die eerste keer gebruik deur die kruisvaarders van Calatrava en later ook deur die Franse rewolusioniste. Die swart agtergrond stel die rouklag van die Puerto Ricaanse Nasie in koloniale gevangenskap voor. Die vlag is gewoonlik vertoon by die Kadette van die Republiek, ook bekend as die Swarthemde (Camisa Negras), na aanleiding van hul uniforms. Per geleentheid voer die Nasionalistiese Party ook die Puerto Ricaanse vlag met die ligblou driehoek wat tussen 1898 en 1952 verbied is. Die drie hoof politieke partye van Puerto Rico is die Nuwe Progressiewe Party, met ’n vlag waarop ’n blou palmboom in die middel van ’n wit agtergrond is; die Algemene Dekomratiese Party, met ’n vlag waarop ’n rooi silhouet van ’n Puerto Ricaanse plattelander (jíbaro) in die middel van ’n wit agtergrond; en die Onafhanklikheidsparty, met ’n vlag met ’n wit Skandinawiese Kruis op ’n groen agtergrond. Die wit kruis simboliseer Christenskap en reinheid en die groen simboliseer hoop. Die Party van Puerto Ricane vir Puerto Rico het ’n ligbruin Coquí (’n tipe padda) as logo met die woorde “Por Puerto Rico” (“Vir Puerto Rico”) in die middel. ’n Ander politieke vlag is dié van die Boricua Volksleër, ook bekend as “Los Macheteros”, ’n ondergrondse onafhanklikheidsgroep.
Aristoteles
Natuurwetenskap
Hier het Aristoteles hoofsaaklik op die siel, op die fisika en op diere gekonsentreer. Die natuur, volgens hom, sluit alles in wat in hulself kan verander. Elke lewende organisme is in besit van ŉ siel, wat sy vorm bepaal en elke verandering in sy lewe rig.
Etiek
Volgens Aristoteles is die strewe om die doel te bereik, soos deur die vorm bepaal, baie belangrik. Enige organisme voel goed wanneer hy in sy doel geslaag het. Slegs die mens wat oor 'n rede en ŉ gewete beskik, is in staat om gelukkig te wees. Hy voel dit wanneer hy in 'n hoër doel geslaag het. Die mens se uiteindelike doel is om in die gelykenis van God te leef.
Logika
Logika verdeel in voor- en na-analise, wat later in ander werke saamgevat is en bekend is as die Organon of Instrument. Aristoteles word die vader van die logika genoem, omdat hy die eerste persoon was wat definitiewe reëls met betrekking tot waardevolle en waardelose redenasie vasgelê het. Volgens hom moes 'n logiese denkproses, gebaseer op sekere gegewens, tot 'n slotsom lei. Dit word ook sillogisme of sluitrede genoem.
Politieke wetenskap
Etiek en politiek was vir Aristoteles onafskeidbaar aan mekaar verbonde. Die mens is van nature 'n gemeenskapswese wat slegs as lid van 'n gemeenskap heeltemal kan ontluik. Aristoteles en sy volgelinge het die 158 Griekse konstitusies bestudeer en tot die gevolgtrekking gekom dat daar ses basiese regeringsvorms is, naamlik 'n monargie, 'n aristokrasie en 'n staatbestel waarin die mag in die hande van die middelklas is, en die vernietigende vorms van tirannie, oligargie (wanneer die mag in ŉ klein groepie bevoorregtes se hande is), en demokrasie, wanneer die mag in die hande van die massa is.
Retorika en kuns
In die retorika het Aristoteles sterk klem gele op die belangrikheid van logika in openbare toesprake. Soos Plato, het hy ook geglo dat die doel van die kuns is om die mens te help om sy omgewing en sy lewe beter te verstaan.
Marin Hinkle
Marin Hinkle (gebore 23 Maart 1966) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Frequency (2000), The Haunting of Molly Hartley (2008), en Quarantine (2008), en in die televisiereeks Two and a Half Men (2003).
Vlag van Marokko
Die nasionale vlag van Marokko is op 2 Maart 1961 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n enkele rooi baan met ’n verweefde groen pentagram met swart fraiings in die middel van die vlag.
Simboliek
Rooi is van aanmerklike historiese belang in Marokko. In Marokko stel die kleur die bloedverwantskap tussen die profeet Mohammed en die Koning voor. (Die koning dra die titel Bevelvoerder van die Gelowiges.) Rooi is ook die kleur wat deur die Sherifs van Mekka en die Imams van Jemen gebruik is. Vanaf die 17de eeu was die vlae van die land rooi. In 1915, gedurende die heerskappy van Mulay Yusuf, is die groen Seël van Salomo tot die nasionale vlag toegevoeg. Die pentagram op die Marokkaanse vlag verteenwoordig die verwantskap tussen God en die nasie.
Ontwerp
In die tyd van die Merinide- en Saadivorstehuise was die Marokkaanse vlag wit. Ongeveer in 1666 het die Alaouivorstehuis (wat vandag nog regeer) die vlag na rooi verander, waar rooi die simboliese kleur is van die afstammelinge van die profeet Mohammed. Die rooi vlag het so gebly tot in die tyd van die Franse protektoraat toe die rooi vlag verwarring gebring het met kommunisme.
Rachid Sbihi, ’n Marokkaanse historikus en muntkundige, sê dat die besluit toe geneem is om die rooi vlag te behou as simbool vir die Koninklike Majzen, terwyl die nasionale vlag ’n sespuntige groen ster in die middel sal hê. Dit het so gebly tot koninklike verordening van 1915 die ster verander het na ’n vyfpuntige ster.
Die sespuntige ster wat gebruik is op die Marokkaanse vlag staan ook bekend as die Seël van Salomo (Sulaïman in Arabies) of die Dawidster. Dit het geblyk dat die nuwe ster die beste aangepas was vir die land se geloof omdat die vyf punte van die ster die 5 standpunte van die Islamitiese geloof simboliseer.
Kleure
Die kleurskema word hieronder gelys:
Aloe amudatensis
Aloe amudatensis is 'n aalwyn wat inheems aan Kenia en Uganda is.
Otto du Plessis-pas
Die Otto du Plessis-pas is 'n bergpas in die Oos-Kaapse Drakensberge op 'n grondpad wat Ida op die R56 en Clifford op die R396 verbind. Die pad loop min of meer ewewydig aan die R58 tussen Barkly-Oos en Elliot. Die pas bereik 'n hoogte van 2 103 m bo seevlak en 'n besonderse maksimum steilte van 1:5. Die pas moet nie verwar word met die Otto du Plessis-pad wat uit die Swartbergpas na die Gamkaskloof lei nie.
Die bergpas is vernoem na die voormalige Administrateur van Kaapland Otto du Plessis. Twee riviere ontspring in die berg net noord van die pas, nl. die Saalboomrivier en die Vaalhoekrivier.
Keiser
'n Keiser is 'n manlike monarg en leier van 'n keiserryk. Keiserin is die vroulike eweknie. Die titel is afkomstig van die latynse Caesar afkomstig van Gaius Julius Caesar. ’n Keiser word beskou as hoër as 'n koning. Van die lande soos die Duitse Keiserryk en die Keiserryk Oostenryk was in hul geheel onder die gesag van 'n keiser, terwyl enkele dele van die lande as 't ware koninkryke gevorm het en dus deur konings beheer is. Byvoorbeeld was die Koninkryk Pruise deel van die Duitse Keiserryk en die Pruisiese koning was in personele unie gelyktydig keiser van die Duitse Ryk, terwyl lande soos Beiere, Sakse en Württemberg hul eie konings gehad het. In Oostenryk-Hongarye was die Keiser van Oostenryk gelyktydig koning van Hongarye.
'n Keiser kom gewoonlik aan bewind wanneer een van sy ouers sterf. In sommige lande stem mense vir 'n nuwe keiser vanuit 'n lys van kandidate.
Die enigste oorblywende keiser in die wêreld vandag is die Keiser van Japan. Oor die geskiedenis het verskeie lande op verskillende tye keisers gehad, insluitende Brasilië, Meksiko, Ethiopië, Indië (Mogolryk en Brits-Indië), Iran, Korea, die Chinese Keiserryk, die Duitse Keiserryk, die Keiserryk Oostenryk, Oostenryk-Hongarye, die Romeinse Ryk, die Bisantynse Ryk, die Ottomaanse Ryk, Frankryk en die Russiese Ryk.
Elarduspark
Elarduspark is 'n voorstad in die ooste van Pretoria, Suid-Afrika. Elarduspark is geleë tussen die woonbuurte Erasmusrand, Pierre van Ryneveldpark, Rietvalleirand en Wingate Park.
Elarduspark is genoem na Daniel Jacobus Elardus Erasmus van die plaas Randjesfontein naby Pretoria, wat in 1897 lid was van die kommando wat sir Leander Starr Jameson tydens die Jameson-inval aangekeer het.
Oudebergpas
Die Oudebergpas (ook Oubergpas) is 'n bergpas wat noordwes van Graaff-Reinet op die R63 na Murraysburg lê. Die pas is in 1829 gebou, bereik 'n hoogte van 1 200 m en 'n maksimumhelling van 1:18. Kapt. Charles Lennnox Stretch, die landmeter van Graaff-Reinet, het Andrew Geddes Bain gehelp met die bou van die pas.
Carey Scott
Carey Scott is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Making the Grade (1984), Bruce Almighty (2003), en God's Not Dead 2 (2016), en in die televisiereeks Mad Men (2007).
Chichewa
Chichewa, ook bekend as Chinyanja, is ’n taal van die Bantoetaalfamilie. Die voorvoegsel "chi" word vir tale gebruik en dit beteken dus die taal van die Chewa-stam. In Malawi is die naam in 1968 amptelik van Chinyanja na Chichewa verander op aandrang van die destydse president, Hastings Kamuzu Banda (wat self van die Chewa-stam was), en dit is steeds die naam wat meestal in die land gebruik word.
In Zambië word Chichewa deur ander volke soos die Ngoni en die Kunda gepraat en die meer algemene naam Chinyanja, "(taal) van die meer" (met verwysings na die Malawimeer) word eerder gebruik. In Zambië word dit Cinyanja gespel en in Mosambiek Cinianja.
Verspreiding
Chichewa is die bekendste taal van Malawi en word veral in die sentrale en suidelike dele van die land gepraat. "Dit is ook een van die sewe amptelike Afrikatale van Zambië, waar dit hoofsaaklik in die Oostelike Provinsie gepraat word. Dit word ook in Mosambiek gepraat, sowel as in Zimbabwe, waar dit volgens sekere ramings die plaaslike taal is wat die derde meeste gepraat word, naas Shona en Noord-Ndebele." Dit is een van die 55 tale wat op die Voyager Goue Plaat voorkom.
Geskiedenis
Die Chewa was ’n tak van die Maravi-volk wat van die 16de eeu of vroeër af in die Oostelike Provinsie van Zambië en in Noord-Mosambiek tot so ver suid as die Zambezirivier gewoon het.
Die naam "Chewa" (in die vorm Chévas) is die eerste keer deur António Gamitto in geskrifte opgeneem. Hy is in 1831 op 26-jarige ouderdom aangestel as tweede in bevel van ’n ekspedisie van Tete, Mosambiek, na die hof van koning Kazembe in wat nou Zambië is. Hy het deur die land van koning Undi, wes van die Dzalanyamaberge, gereis oor ’n hoek van die huidige Malawi tot in Zambië. Later het hy etnografiese en linguistieke notas en woorde neergepen. Volgens hom was die Malawi-volk (Maraves) dié wat deur koning Undi suid van die Chambwestroom (naby die huidige grens tussen Mosambiek en Zambië) regeer is, terwyl die Chewa noord van die Chambwe gewoon het.
Benewens ’n paar woorde wat hy opgeneem het, was die eerste uitgebreide rekord van Chichewa dié van Johannes Rebmann in sy Dictionary of the Kiniassa Language, wat in 1877 gepubliseer maar in 1853-'54 geskryf is. Rebmann was ’n sendeling wat naby Mombasa in Kenia gewoon het en hy het sy inligting gekry by ’n Malawiese slaaf, bekend as Salimini, wat tien jaar tevore in Malawi gevange geneem is. Salimini, oorspronklik van ’n plek met die naam Mphande, blykbaar in die omgewing van Lilongwe, het ook vertel van verskille tussen sy eie dialek (wat hy Kikamtunda genoem het: die taal van die plato) en die Maravi-dialek (Kimaravi) wat verder suid gepraat is.
Die eerste taalboek, A Grammar of the Chinyanja language as spoken at Lake Nyasa with Chinyanja–English and English–Chinyanja vocabulary, is in 1880 deur Alexander Riddel geskryf en gedeeltelike vertalings van die Bybel is aan die einde van die 19de eeu gedoen. Verdere taal- en woordeskatboeke sluit in A vocabulary of English–Chinyanja and Chinyanja–English: as spoken at Likoma, Lake Nyasa en A grammar of Chinyanja, a language spoken in British Central Africa, on and near the shores of Lake Nyasa, deur George Henry (1891). Die hele Bybel is in 1912 deur William Percival Johnson in die Likomaeiland-dialek van Nyanja vertaal en gepubliseer as Chikalakala choyera : ndicho Malangano ya Kale ndi Malangano ya Chapano.
Nog ’n vroeë grammatikaboek, wat op die Kasungu-dialek van Chichewa gekonsentreer het, was Mark Hanna Watkins se A Grammar of Chichewa (1937). Hierdie boek, die eerste grammatikaboek van ’n Afrikataal wat deur ’n Amerikaner geskryf is, was die produk van ’n samewerking tussen ’n jong swart Ph.D.-student en nog ’n jong swart student, Hastings Banda, wat in 1966 die eerste president van die Republiek Malawi geword het.
Klinkers
Chichewa het vyf klinkers: "a", "e", "i", "o" en "u". Soms kom lang of dubbele klinkers voor, soos in áákúlu "groot" en kufúula "skree". ’n Woord aan die einde van ’n frase se tweede laaste klinker neig om langer te wees, behalwe in nie-Chichewa-name en -woorde, soos Muthárika of ófesi – dan bly dit kort. Die bygevoegde "u" of "i" in leenwoorde soos láputopu van "laptop" of íntaneti "internet" word gewoonlik beswaarlik uitgespreek.
Konsonante
Konsonante word soms deur ’n klinker gevolg, of soms deur "w" of "y":
Die plek van bya word ingeneem deur die gepalataliseerde affrikaat bza en die plek van gya deur ja.
Sommige konsonante kan ook voorafgegaan word deur ’n homorganiese nasaal:
Die moontlike konsonantkombinasies kan dus soos volg in ’n tabel voorgestel word:
Die spelling is in 1973 ingestel; dit is die enigste vorm wat tans in Malawi gebruik word. Dit het die Chinyanja Orthography Rules van 1931 vervang.
Peter Gantzler
Peter Gantzler (gebore 28 September 1958) is 'n Deense akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Italian for Beginners (2000), The Judge (2005), en The Boss of It All (2006), en in die televisiereekse A-klassen (2012) en Rita (2012).
Georges Pompidou
Georges Pompidou (5 Julie 1911 - 2 April 1974) was President van Frankryk vanaf 1969 tot sy sterfte in 1974.
Hy is gebore in Monboudif, Cantal, Frankryk.
Hy was 'n ondersteuner van Charles de Gaulle, en het onder hom gedien as Eerste Minister vanaf 16 April, 1962 tot 13 Julie, 1968. Na de Gaulle se bedanking in 1969, is Pompidou verkies as sy opvolger as President van Frankryk. Hy sterf onverwags in 1974.
D'Urville Martin
D'Urville Martin (11 Februarie 1939 – 28 Mei 1984) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Guess Who's Coming to Dinner (1967), Rosemary's Baby (1968), Boss Nigger (1975), en Disco 9000 (1977).
Gestreepte marlyn
Die Gestreepte marlyn (Tetrapturus audax) is een van die mooiste marlyne en kom vanaf Kaapstad tot by die Mosambiekgrens voor. Die vis hou van die oopwaters en is 'n gesogte sportvis. Die Gestreepte marlyn is kleiner as die Bloumarlyn en die Swartmarlyn. In Engels staan die vis bekend as Striped marlin.
Voorkoms
Die marlyn het 'n stroombevaarte lyf met 'n hoë, prominente dorsale vin. Die rug is diepblou tot swart terwyl die sye silwerblou en die pens wit is. Die naald op die neus is lank en die pektorale vinne kan heeltemal terugvou. Op die sye is vertikale strepe. Die normale vangs weeg tot 100 kg en die wêreldrekord is digby die 200 kg.
Habitat en gewoontes
Die marlyn het altyd in klein groepies voorgekom maar weens oorbenutting loop hulle deesdae enkel. Hulle jag naby die seeoppervlak en eet pelagiese visse, maasbankers en makriel.
Jane Furse
Jane Furse is 'n landelike dorp in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Die dorp is die setel van die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, wat in die Sekhukhune-distriksmunisipaliteit geleë is.
Moika
Die Moika (Russies: Мо́йка) is ’n klein rivier wat om die sentrale deel van Sint Petersburg, Rusland, loop en dit in werklikheid ’n eiland maak. Die rivier, wat aanvanklik Mia genoem is, het dié naam gekry van die Ingriese woord vir "modder" of "slyk". Dit is 5 km lank en 40 m breed.
Die rivier vloei van die Fontanka naby die Somertuin verby die Marsveld oor Nefski-prospekt en die Krjoekof-kanaal tot in die Newarivier. In 1711 het Pieter die Grote gelas dat die rivier versterk word. Nadat die Krjoekof-kanaal dit met die Fontanka verbind het, het die water so helder geword dat die naam verander is van Mia na die huidige Moika, wat vebind word met die Russiese woord vir "om te was".
Vier brûe het aanvanklik oor die Moika geloop: die Blou, Groen, Geel en Rooi brug. Die Blou Brug van 99 m breed, wat nou skaars gesien kan word onder Sint Isak-plein, is steeds die breedste brug in die stad. Daar is tans 15 brûe.
Van die weelderige 18de-eeuse geboue aan die oewer sluit in die Stroganof-, Razoemofski- en Moika-paleis, die Nieu-Holland-boog, Ronde Mark en Aleksander Poesjkin-museum.
New Age-beweging
Die New Age-beweging is een van die religieë van ons tyd wat die moeilikste definieerbaar is omdat dit, in vergelyking met ander godsdienste en religieë, in baie opsigte heeltemal uniek en selfs omstrede is. Hoewel die beweging as sodanig 'n redelik nuwe verskynsel is wat eers sedert die 1970's in die Weste werklik aandag begin trek het, is die wortels daarvan stewig gevestig in van die wêreld se oudste godsdienste, filosofieë en praktyke soos die Hindoeïsme, Wicca, Druïdisme, Godin-aanbidding, spiritisme, spiritualisme, Gnostisisme, humanisme, die antieke Egiptiese en Babiloniese godsdienste, natuur-aanbidding en astrologie. Verder bevat Nuwe Era-ideologieë ook elemente van hoofstroom-godsdienste soos die Judaïsme en die Christelike leer. In die wydste betekenis van die benaming sluit die New Age-beweging alle godsdiensgroepe, religieuse oortuigings en selfs filosofiese denke in wat daarop gemik is om 'n nuwe wêreldorde tot stand te bring waar die ganse mensdom in vrede met mekaar, die aarde (natuur) en God leef. Ander definieer dit as 'n oplewing of moderne weergawe van antieke okkult-verwante religieë wat eens op 'n tyd byna heeltemal uitgewis is terwyl nog ander dit beskou as 'n sosiaal-spirituele beweging wat die individu en samelewing wil help om sy volle potensiaal tot die maksimum te ontwikkel. Terwyl ondersteuners daarvan die New Age-beweging sien as die begin van 'n tydperk van vrede, samewerking en voorspoed op aarde, sien baie Christene dit as die vervulling van Bybelse profesieë waarvolgens die magte van die Bose (Satan) die ganse mensdom onder die skyn van vrede en broederskap in 'n Eenwêreldstelsel (een regering, een godsdiens, een kontantlose monetêre stelsel) sal saamsnoer en daaroor regeer (sien inligtingkassie: "Christene en die New Age" by die eerste artikel in hierdie reeks.) Ander nie-Christen-waarnemers sien dit ook as 'n verbloemde poging tot wêreldoorheersing en sommige wys selfs op ooreenkomste tussen die New Age-ideologie en die Nazisme. Hoe dit ook al sy, terwyl sommige meen dat hoop op die aanbreek van 'n Nuwe Era vroeg in die 21ste eeu besig is om te vervaag omdat geen noemenswaardige veranderinge met die eeuwisseling plaasgevind het nie, meen ander dat New Age-denke steeds wêreldwyd veld wen.
Pitsengpas
Die Pitsengpas is 'n bergpas wat op 'n grondpad lê wat die R56 naby Mount Fletcher en die R396 in die omgewing van Rhodes in die Oos-Kaap verbind. Die pas bereik 'n hoogste punt op 1 767 m bo seespieël en het 'n maksimumgradiënt van 1:9.
New Age-beweging
Energie, chakras en auras
Volgens die New Age-wêreldbeskouing bestaan die ganse heelal en alles wat daarin is uit energie. Dit wat met die sintuie waargeneem kan word - die fisieke wêreld waarvan ons bewus is - is "gestolde" energie. Gestolde energie is verbind met en deel van universele lewensenergie, wat nie met die sintuie waargeneem kan word nie, maar wat deur die heelal vloei in die vorm van bioplasma (ook genoem prana of chi). Die vloei, beheer en kanalisering van energie speel 'n belangrike rol in al die New Age-praktyke wat verband hou met geestelike groei sowel as genesing. Die mens se liggaam bestaan ook uit gestolde energie, maar daar is ook lewensenergie wat in 'n stroom van onder na bo deur "chakras" vloei. 'n Chakra ("wiel van lig") is 'n draaikolk of spiraal van energie wat so vinnig in die rondte draai dat dit 'n kleurfrekwensie afgee wat waargeneem kan word as lig of klank. 'n Mens se liggaam het sewe hoof-chakras wat elk 'n spesifieke funksie het en in lyn met die ruggraat gerangskik is. Die boonste chakra is wit en beheer al die ander chakras in die liggaam. Dit is ook die plek waardeur die siel die liggaam verlaat tydens slaap, astrale reise en uiteindelik met die afsterwe van die liggaam. Die volgende chakra is violet (verbind met wetenskap, kunste en musiek), dan blou (tyd en die beheer daarvan), dan groen (beheer die astrale liggaam of siel), geel (intellek en spiritualiteit), oranje (gesondheid en die imuunstelsel) en - heel onder - rooi (organe van die liggaam). Elke lewende wese se liggaam word volgens New Age-denke omvou deur 'n energieveld of "aura" wat enersyds deur die liggaam self geprojekteer word, maar ook aangevul word deur energie van buite die liggaam. Sommige "ontwikkelde" individue kan hierdie aura waarneem as 'n wasige, veelkleurige veld of stralekrans om die liggaam. Iemand wat hierdie vermoë behoorlik ontwikkel, kan net deur na 'n persoon se aura te kyk sy karakter, karma, gemoedstoestand sowel as geestelike en fisieke gesondheid bepaal.
Omgewingsbewustheid
Weens die New Age-lering dat God in alles is en alles deel van God is, is omgewingsbewaring 'n belangrike deel van die New Age-godsdiensbelewenis. Transformasie van die samelewing sluit transformasie van die hele aarde (wat soms vereer word as Gaia, "Moeder Aarde" of die godin van die aarde) en natuur in. Besoedeling en versteurings in die natuur veroorsaak wanbalanse en blokkasies in die vloei van energie en moet genees word voordat die Nuwe Era kan aanbreek.
Rituele en praktyke
Die rituele en praktyke wat in die New Age-beweging gebruik word, is so uiteenlopend soos die onderlinge groepe, organisasies en individue waaruit die beweging bestaan. Soos met die leerstellings, is daar egter sekere praktyke wat, hoewel soms in verskillende vorme, deur die meeste New Age-aanhangers beoefen of ondersteun word sg. Holistiese genesing.
Champlainvallei
Die Champlainvallei is 'n streek rondom die Champlainmeer in die deelstate Vermont en New York (Verenigde State). Die vallei behoort tot die mees noordelike ondervedelings van die Groot Appalaggiese Vallei, wat van Kanada tot by Alabama strek.
Die gebied is die mees digbevolkte in Vermont en strek vanaf die meer in oostelike rigting tot by die Groen Berge. Vermont se grootste stad, Burlington, lê aan die Champlainmeer, en sy voorstede het oor 'n gedeelte van die Sentraal-Champlainvallei uitgebrei. Met die uitsondering van die verstedelikte distrik Chittenden bestaan die vallei hoofsaaklik uit oop weivelde en akkers, wat van Champlainvallei een van die mees produktiewe landbougebiede van Vermont maak.
Die deelstaat New York se gedeelte van die vallei behels die oostelike dele van die distrikte Clinton County en Essex County. Die gebied maak hoofsaaklik deel uit van die Adirondackpark en bied, naas ontspanningsgebiede in die park en langs die ongerepte kuslyn van die Champlainmeer, pragtige uitsigte oor die bergspitse van die gewes. Die stad Plattsburgh lê in die noorde van die gebied, terwyl die suide met die historiese dorp Ticonderoga pronk.
Richard Armitage (akteur)
Richard Armitage (gebore 22 Augustus 1971) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Hobbit: An Unexpected Journey (2012), The Hobbit: The Desolation of Smaug (2013), The Hobbit: The Battle of the Five Armies (2014), en Into the Storm (2014).
Brantgum
Brantgum (Wes-Fries: Brantgum) is 'n dorp in die Nederlandse provinsie Friesland (Wes-Fries: Fryslân). Die dorp lê 6 km noordwes van Dokkum en ressorteer onder die munisipaliteit Noardeast-Fryslân. Dit het sowat 250 inwoners (2004).
Ali Asadov
Ali Hidayat oğlu Asadov (In Azerbeidjans: Əli Hidayət oğlu Əsədov ) is gebore op 30 November 1956. Hy dien tans as eerste minister van Azerbeidjan. Hy is op 8 Oktober 2019 deur president Ilham Aliyev aangestel.
Lewe
Ali Asadov is op 30 November 1956 in Bakoe gebore. In 1974 voltooi hy sy skoolloopbaan by die sekondêre skool in Bakoe en skryf in by die Plekhanov Russiese Universiteit vir Ekonomie in Moskou, waar hy gradueer in 1978. Van 1978 tot 1980 het hy in die weermag gedien.
In 1980 begin hy werk as hoof- laboratoriumassistent by die Instituut van Ekonomie aan die Akademie van Wetenskap van die Aserbeidjanse SSR.
Asadov het sy studies voortgesit aan die Instituut van Ekonomie aan die Russiese Akademie vir Wetenskap in Moskou tussen 1981 en 1984, waar hy sy nagraadse diploma in Ekonomie voltooi.
Tussen 1989 en 1995 werk Ali Asadov as mede-professor en hoof van die Departement aan die Bakoe Instituut van Maatskaplike Bestuur en Politieke Wetenskap, voordat hy die politiek betree.
In die eerste Aserbeidjanse parlementêre verkiesing op 12 November 1995 word hy verkies as verteenwoordiger van die Nuwe Aserbeidjanse Party vir die tydperk 1995 tot 2000 as 'n lid van die Nasionale Vergadering van die Republiek van Azerbeidjan.
Op 17 April 1998 word hy aangestel as die Assistent van die President van Azerbeidjan vir Ekonomiese Sake.
Volgens 'n besluit deur President İlham Aliyev op 30 November 2012 is Ali Asadov aangestel as die Adjunkhoof van Presidensiële Administrasie en in 2017 as Ekonomiese Raadgewer van die President van Azerbeidjan.
Asadov word as 'n bondgenoot van President Aliyev beskou. In Oktober 2019, na die bedanking van Novruz Mammadov, word Asadov in die Nasionale Vergadering verkies tot Eerste Minister van Azerbeidjan met 105 stemme teen 0.
Ashley Hinshaw
Ashley Hinshaw (gebore 11 Desember 1988) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Chronicle (2012) en in die televisiereekse True Blood (2008), True Detective (2014), en The Arrangement (2017).
Ashleigh Buhai
Ashleigh Ann Buhai (nooiensvan Simon, gebore 11 Mei 1989 in Johannesburg) is 'n Suid-Afrikaanse professionele gholfspeler.
Simon het 'n suksesvolle amateurloopbaan deurloop. Sy was die jongste wenner van die dames-Suid-Afrikaanse Amateurhouespel en Wedstryddubbelspel en die eerste speler om in 101 jaar die Suid-Afrikaanse Vroue-opetitel drie keer te wen. Sy verteenwoordig haar land drie keer in die hoofsaaklik professionele Vroue Wêreldbekertoernooi terwyl sy nog 'n amateur is.
Simon het professioneel begin speel die dag na haar 18de verjaardag. Sy het die 2007 Katalonië Vrouemeesters gewen, slegs haar derde toernooi as 'n professionele speler. Sy was die jongste professionele wenner ooit op die Europese Damestoer.
Simon verkry haar LPGA Tour-lisensie vir 2014 tydens die kwalifiserende skool.
Op 7 Augustus 2022 het Buhai haar eerste meesterstoernooi-titel gewen deur die AIG Vroue Ope by Muirfield te wen. Sy het Chun In-gee op die vierde putjie van die valbyl-uitspeelronde verslaan nadat albei spelers regulasiespel op -10 voltooi het.
Nathaniel James Merriman
Nathaniel James Merriman (1811 – 1882) was 'n Anglikaanse biskop van Grahamstad. Hy is in 1811 in Londen gebore. Toe hy tot die bediening toetree, het hy eers in Lancashire gewerk waar hy 'n goeie vriend van W.E. Gladstone geword het. Hy werk later in Street, Somerset waar sy seun John X. Merriman gebore is. Hy arriveer in 1848 in die Kaapkolonie as Aartsdeken van Grahamstad. Hy doen 'n tyd lank sendingwerk en word deur die land bekend vir sy lang staptogte. In die geskil met biskop Colenso het hy hom by biskop Gray geskaar. In 1871 word hy aangestel as biskop van Grahamstad. Hy bly daar tot sy dood in 1882.
Kokkus
Kokki (enkelvoudsvorm – kokkus, van die Latynse woord coccinus (scarlet) dit is enige bakterie wat sferevormig is of naby een is.
Belangrike siektes van die mens wat veroorsaak word deur die kokki is sekere soorte van voedselvergiftiging, sekere soorte van meningitis, keelinfeksies, pneumonias, en sinusitis.
Rugbywêreldbeker 2011
Die Rugbywêreldbeker 2011 (Engels: 2011 Rugby World Cup; Maori: Ipu o te Ao Whutupōro 2011) is van 9 September tot 23 Oktober 2011 in Nieu-Seeland beslis. Dit was die sewende rugbywêreldbeker van die vierjaarlikse rugbywêreldkampioenskap wat deur die Internasionale Rugbyraad (IRR) aangebied word en die vierde in die Suidelike Halfrond. Nieu-Seeland het saam met Australië die eerste Rugbywêreldbeker 1987 gehuisves.