cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bertel Pedersen Randers
Sterftes
Besittings: 1 ou wa, 1 ploeg met gereedskap, 4 grawe, 1 houtbyl, 1 ou handbyl, 3 skroefbore, 2 bore, 1 handsaag met 2 lemme, 1 snaphaan, 1 ou saal met houers, 'n pistool, draagband ens., 1 groot pot, 3 klein potjies, 1 koekpan, 3 blikke, 4 gebedsboeke, 3 ou blikke, 6 blikborde, 1 soplepel, 16 vurke, 6 tafelmesse, 1 staal kamerpot, 1 ou blikketel, 3 blik trekpotte, 1 koper koffiekan, 1 klein keteltjie, 2 strykysters, 4 "aade commen", 22 porselyn tafelborde, 1 "partiporc theegoed", 8 bottels, 2 wynglase, 2 anker vaatjies, 2 ou watervate, 2 bottervate, 2 botter "carns", 2 klein botter vaatjies, 4 melk emmers, 2 ou emmers, 3 klein balies, 3 waterkanne, 2 plat potte, 1 meelsif, 6 ou mandjies, 5 kiste van verskillende groottes, 1 bakkis, 1 kinderwieg, 1 skuifdoos, 2 lepelrakke, 2 kinderbedjies, 12 ou sakke, 1 bedsak, 2 beddens, 2 houtkandelare met 2 snuiters, 10 "cronzikels", 2 "ree scheven met harebijtles", 3 "sligt scheven", 5 skewe rollers, 12 skawe met bytels, 5 skawe sonder bytels, 1 kloubytel, 1 deurslag, 1 kruis, 1 kruishout, 1 houtpasser, 2 omslae met 8 "knegts", 1 ou "dissel", 1 knyptang, 1 klein koperpasser, 2 vyle, 1 buigtang, 8 bytels 3 stukke yster, 2 hamers, 1 ou stuk yster, 2 tafels, 3 stoele, 1 ou plank, 1 passer, 1 groot skaar,
Bates is gereken op 831 Rd:s en die laste is gereken op 731 Rd:s
Bertel sterf in 1787 volgens die MOOC8/50.27-dokument.
1 kis vol gereedskap 2 kiste 1 bed met 'n 1 bulsak, 4 kussings en 2 komberse 1 "peuling" 4 "elle jas" laken 2 stukke "Snihase" linne 1 "kooij goet zak" 2 "mudde zakke" 1 tafelblad 1 stoel
Tydens sy afterwe was Bertel woonagtig by Stephanus Feraire onder de Langen Cloof.
Verwysings
Erkenning word gegee aan Jurgens Pieterse en Palle Kvist vir die navorsing wat gedoen oor die geskiedenis van Bertel Pedersen Randers
Herschelle Gibbs
Herschelle Herman Gibbs (gebore 23 Februarie 1974 Kaapstad) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse krieketspeler. Hy het vir die Proteas gespeel, en alle vorme vir veertien jaar gespeel. 'n Regterarm kolwer, wat meestal die aanvangskolwer was, was die eerste speler om ses agtereenvolgende sesse te slaan in 'n Internasionale eendagwedstryd teen Nederland in die Krieketwêreldbeker 2007 toernooi. Voorheen het hy ook tydens die Krieketwêreldbeker 1999 en Krieketwêreldbeker 2003 vir Suid-Afrika gespeel.
Voorstad
'n Voorstad is 'n behuisingsplek wat teen die kant van 'n groter sentrale stad geleë is. Die verskil tussen 'n buitewyk en 'n voorstad is dat 'n voorstad bestuurlik onafhanklik is en dus buite die stadsgrense lê.
Herschelle Gibbs
Vroeë lewe
Gibbs het skoolgegaan in Rondebosch. Hy was 'n goeie sportsman op skool en het rugby, krieket en sokker gespeel.
Persoonlike lewe
Op 8 Junie 2007 het hy getrou in St Kitts met Tenielle Povey, maar geskei kort daarna.
Voorstad
Voorstede loop gewoonlik aaneen met die stad en word deur sommige as deel van die stad gesien. In Suid-Afrika word die term egter gebruik om stede in kleiner gebiede te verdeel, maar die munisipale bestuur berus steeds by die groter stad.
Herschelle Gibbs
Internasionale loopbaan
Gibbs het twee keer 200 geslaan in sy toetsloopbaan. Sy eerste was 211 (nie uit) teen Nieu-Seeland in 1999. Sy eerste keer het 468 balle gevat terwyl sy tweede keer was 228 vanaf 240 balle teen Pakistan op Nuwelandstadion, en het 'n nasionale rekord 368 gekry saam met Graeme Smith. Hy het nog twee 300 lopies gemaak met Steyn, die enigste twee in toetskriekte geskiedenis om 300 te kry op drie geleenthede. Hy het ook die Suid-Afrikaanse rekord met Jacques Kallis vir 315*.
Strydpunte
In 2001 is Gibbs beboet saam met verskeie spanmaats vir die gebruik van dagga op die Wes-Indiese Eilande.
Gibbs is berug vir sy betrokkenheid by die wedstrydbeslote-skandaal met die voormalige kaptein Hansie Cronje. Hy het hom VS$ 15 000 aangebied om minder as 20 lopies te kry in die derde eendagwedstryd van die reeks. Gibbs het 74 lopies aangeteken. As gevolg hiervan is hy vir slegs ses maande verban. Hy het herhaaldelik geweier om Indië te toer en weier om met die Indiese polisie oor die saak te praat. Gibbs is egter in die Suid-Afrikaanse span aangewys om Indië in die 2006-ICC-kampioenskapsreeks te toer. Hy moes gevolglik met die Indiese Polisie vergader oor sy betrokkenheid by die wedstrydskandaal.
Katherine Connella
Katherine Connella (gebore 12 Desember 1958) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Grief (1993).
Stoomoond
Die term stoomoond verwys na twee verskillende soorte oonde:
Geskiedenis
Die ontwikkeling van stoombakoonde het 'n beduidende omwenteling in die bakbedryf teweeggebring. Nog tot in die middel van die 19de eeu het sowel bakkers asook privaat huishoudings tradisionele steenbakoonde gebruik wat deur middel van vuur regstreeks verhit is. Hierdie eenvoudige tegnologie was egter nie geskik vir die kommersiële massaproduksie van brood en ander bakware in vinnig groeiende stedelike omgewings nie.
Om in die toenemende vraag na bakware te kan voorsien, is nuwe konsepte en tegnologieë ontwikkel. So is reeds in 1844 die eerste bakfabriek in Berlyn geopen, terwyl in Frankryk kort daarna 'n kniemasjien en in Engeland omstreeks 1890 die eerste stoombakoond ter wêreld aan die publiek bekend gestel is. Die seëtog van stoombakoonde het omstreeks 1900 begin toe steeds meer tradisionele bakkerye met die nuwe tegnologie toegerus is. Klante het die term "stoombakkery" gou verbind met brood van hoë gehalte, en so het baie nuut gestigte bakkerye in dié tyd "stoombakkery" as deel van hul besigheidsnaam gekies. Enkele stoombakkerye word deesdae nog in Oostenryk aangetref.
Stoomoonde het dekades lank onveranderd gebly, behalwe vir die materiaal wat daarvoor gebruik is. Nog tot in die 1920's is stoombakoonde deur messelaars as onbeweegklike steenoonde gebou. Hulle is eers vanaf die 1930's deur staalkonstruksies vervang. Sodoende was die bakoond nie meer 'n vaste bestanddeel van 'n gebou nie en kon, indien nodig, verkoop of saam met 'n bakbesigheid verskuif word. Ander voordele was die ligter fondamente wat vir staaloonde benodig is, korter konstruksietye en laer brandstofverbruik.
'n Tweede tegnologiese omwenteling in die bakbedryf het teen die middel van die 20ste eeu plaasgevind toe bakkerye na nuwe fossiele brandstowwe soos olie en gas oorgeskakel het. Tegelykertyd is moderne oonde met vervoerbande of uittrekrakkies ingevoer. Konveksieoonde, waarvan eerste voorlopers reeds in die 1930's ontwikkel is, is vanaf die middel van die 1950's kommersieel bemark en het vanaf die 1970's die mark oorheers.
Tegniese beginsels van stoomoonde
In 'n stoombakoond word hitte uit 'n verhittingskamer deur middel van 'n geslote stelsel van pype na die bakoond oorgedra. 'n Baanbreker op dié gebied was die Britse ingenieur Loftus Perkins (1834–1891) na wie die Perkinspype vernoem is. Perkinspype is pype wat net soos hittepype gedeeltelik met water gevul is en aan albei ente verseël word.
Irene Bentley
Irene Bentley (1870 – 3 Junie 1940) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente My Weakness (1933), Smoky (1933), Kid Millions (1934), en Frontier Marshal (1934).
Vergensie
thumb|250px|Die twee oë konvergeer sodat hulle na dieselfde voorwerp kan kyk.
Vergensie is die gelyktydige beweging van albei oë in teenoorgestelde rigtings vir binokulêre visie.
Wanneer ’n dier soos die mens met binokulêre visie na ’n voorwerp kyk, moet die oë om ’n horisontale as roteer sodat die beeld in die middel van albei retinas geprojekteer word. Om van naderby na ’n voorwerp te kyk, roteer die oë na mekaar (konvergensie), en as die voorwerp verder weg is, roteer hulle weg van mekaar (divergensie). As oordrewe konvergensie plaasvind, kyk ’n mens skeel (soos wanneer jy op jou neus fokus). Wanneer iemand in die verte kyk, divergeer die oë totdat hulle parallel is en dus op ’n punt in die oneindigheid gerig is.
Vergensiebewegings hou verband met akkommodasie van die oog. Wanneer die fokus van die oë verander om na ’n voorwerp op ’n ander afstand te kyk, sal vergensie en akkommodasie onder normale omstandighede outomaties plaasvind. Dit word soms "akkommodasie-konvergenierefleks" genoem.
Drievoudige Verbond
Die Drievoudige Verbond was die militêre alliansie tussen die Duitse Ryk, Oostenryk-Hongarye en Italië (teenoor die Drievoudige Entente van Brittanje, Frankryk en Rusland), wat van 1882 tot die begin van die Eerste Wêreldoorlog in 1914 bestaan het. Elke lid het wedersydse steun belowe aan die ander in geval van ’n aanval deur ’n ander groot moondheid, of vir Duitsland en Italië ’n aanval deur slegs Frankryk. In ’n bykomende verklaring het Italië gespesifiseer dat sy onderneming nie teen Brittanje geld nie. Kort nadat die Alliansie in Junie 1902 hernu is, het Italië in die geheim ’n soortgelyke waarborg aan Frankryk verskaf. Toe Oostenryk-Hongarye in Augustus 1914 betrokke raak in ’n oorlog met die Drievoudige Entente (Brittanje, Frankryk en Rusland) het Italië sy steun toegesê aan die Sentrale Moondhede: Duitsland, Oostenryk-Hongarye en later die Ottomaanse Ryk (Turkye). Omdat Duitsland en Oostenryk-Hongarye egter die offensief geneem het terwyl die Drievoudige Verbond veronderstel was om ’n defensiewe alliansie te wees, het Italië nie aanvanklik aan die oorlog deelgeneem nie. Later, in Mei 1915, het die land die konflik betree aan die kant van die Entente teen Oostenryk-Hongarye en in Augustus 1916 teen Duitsland.
Magna Graecia
Die term Magna Graecia (Latyn, letterlik "Groot-Griekeland"; Grieks Μεγάλη Ελλάς Megálē Hellás) verwys na die gebiede in die antieke Suid-Italië en Sisilië, waar Griekse setlaars hulle sedert die 8ste eeu v.C. gevestig het. Magna Graecia het talle digbevolkte stede en onafhanklike state behels, wat dikwels oorlog teen mekaar gevoer het.
Oorsprong
Sedert die 8ste eeu v.C. het Griekse setlaars kolonies in die gebied van die huidige Kalabrië, Kampanië, Basilikata, Apulië en in die suidooste van Sisilië begin stig. Die setlaars het hulle merendeels langs die kuslyne en in die nabyheid van riviere en fonteine gevestig, waar 'n aantal beduidende stede soos Elea, Taras, Kyme, Metapontion, Sybaris, Kroton, Rhegion, Paeston en Napels gestig is. Die kolonies in Sisilië met belangrike stede soos Naxos, Zankle en Syraka is nie deur die Griekse geskiedkundiges by die Magna Graecia gereken nie – maar wél deur hulle Romeinse eweknieë.
Vanaf die 3de eeu v.C. het die naam Magna Graecia gebruiklik geword. Die term het veral na die bevolking en sy kultuur verwys en nie na 'n bepaalde geografiese streek nie, en was daarop gemik om die belangrikheid van die Griekse gebiede in Suid-Italië teenoor die Griekse stamlande te beklemtoon.
Emigrasie uit die Griekse moederland
Sodra die voedselproduksie in 'n antieke Griekse stad nie meer in die groeiende bevolking kon voorsien nie, of 'n bepaalde groep in 'n politieke konflik 'n neerlaag gely het en verban is, het burgers geëmigreer. Die emigrante is deur die stedelike owerhede dikwels van skepe, wapens, landbougereedskap, voedselvoorrade, saad en 'n sogenaamde oikis (Grieks: "stigter van 'n kolonie") voorsien.
Die oikis was die leier van die ekspedisie, het oor die nodige kennis en ervaring beskik en was gewoonlik 'n gerespekteerde burger in sy geboortestad. Hy was dikwels van adellike afkoms en het van die owerhede die opdrag gekry om die ekspedisie na Italië of ander gebiede van die Middellandse See voor te berei. Die oikiste was soms ook avonturiers of ervare seevaarders, wat groepe van mense uit verskillende Griekse geweste na 'n nuwe tuiste gelei het.
Griekse taalgebiede in die huidige Suid-Italië
'n Klein minderheid in Kalabrië en veral in Salento in Apulië praat nog steeds die Griekse Italiot-dialek of Griko – 'n taal met Oud-Griekse, Bisantyns-Griekse en Italiaanse elemente. Hierdie bevolkings het hulle oorsprong in die Bisantynse invalle in Suid-Italië tussen die 6de en 10de eeu.
Die laaste sensus, waartydens die Griekse bevolking in Italië presies opgeneem is, het in 1921 plaasgevind. Destyds het 19 672 Italianers 'n Griekse dialek as huistaal gepraat, waarvan 16 033 in Apulië en 3 639 in die uiterste suide van Kalabrië. Nie-amptelike skattings in 1930 het die aantal Griekksprekendes op sowat 36 000 beraam. Vandag is daar omtrent 10 000 mense wat nog 'n kennis van die Griekse dialekte het. Kulturele betrekkinge met Griekeland is in 1955 aangeknoop, en drie tydskrifte het hulle vir die bewaring van die Griekse kultuur beywer. Die belangrikste digter en verteenwoordiger van die sogenaamde Griekse renaissance was Vito Domenico Palumbo (1854–1918), 'n boorling van Calimera naby Salento.
Raymond Griffith
Raymond Griffith (23 Januarie 1895 – 25 November 1957) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Forty Winks (1925), Call of the Wild (1935), Les Misérables (1935), en The Three Musketeers (1939).
Sentrifugale reëlaar
regs|duimnael|250px|'n Sentrifugale reëlaar 250px|duimnael|Reëlaar van die Walderveense meule
'n Sentrifugale reëlaar is 'n apparaat wat die snelheid van 'n masjien reël of by 'n windmeul die afstand tussen die twee meulstene beheer.
Wanneer 'n voorwerp roteer, sal weens die middelpuntvlietende krag die massa van die voorwerp na buite geslinger word. Dit veroorsaak 'n krag wat 'n reëlaar kan bedien. Die reëlaar op die afbeelding het twee gewigte wat aan arms hang. Die swaartekrag hiervan word gebruik as krag om na gelang van afnemende toere die gewigte weer terug te laat beweeg. Hierdie soort reëlaar kan uitsluitlik vertikaal gemonteer word. Wanneer tussen beide gewigte 'n trekveer aangebring word, ontstaan 'n reëlaar wat ook in ander posisies bruikbaar is.
Deur die konstruksie sodanig uit te voer dat by 'n toenemende snelheid die reëlaar, wat die snelheid van die masjien reël, af te knyp (sluit) word 'n reëlaarstelsel verkry.
Die eerste sentrifugale reëlaar is in 1788 ontwerp deur James Watt. Sy reëlaar het die snelheid van 'n stoomenjin beheer. Hierdie uitvinding was 'n bydraende oorsaak van die Industriële Revolusie.
Die sentrifugale reëlaar word dikwels as voorbeeld aangegee vir terugkoppeling of terugvoer in 'n dinamiese stelsel. Die sentrifugale reëlaar is spesifiek 'n voorbeeld van negatiewe terugkoppeling.
Animasie
Animasie van 'n sentrifugale reëlaar in aksie by 'n tweeslag staande stoommasjien.
Cliona radiata
Cliona radiata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cliona en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1849 deur Hancock.
NG gemeente Vanderbijlpark-Tuine
Die NG gemeente Vanderbijlpark-Tuine is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Sinode van Wes-Transvaal). In 2013 was dit die kleinste (volgens lidmaattal) van die sewe NG gemeentes wat die naam van die dorp Vanderbijlpark dra.
Die gemeente is gestig in 1975, die laaste gemeente op Vanderbijlpark wat die dorp se naam as ’n deel van sy eie naam het. Die kerkgebou is geleë by Louisrus 92, Vanderbijlpark In 2013 was die leraar ds. Christo Weideman, wat in 1995 in die Noord-gemeente bevestig is, maar intussen ook die verantwoordelikheid van Tuine-gemeente aanvaar het. Daar was in 2013 33 doop- en 173 belydende lidmate.
Melkpypleiding
Opset
Op 'n klein melkplaas met minder as 100 koeie, bokke of skape word die pypleiding bokant die diere se stalle geïnstalleer en hulle word dan in volgorde gemelk deur dit met die ry stalle langs te beweeg. Die melkmasjien is 'n vervoerbare liggewig-slangsamestelling wat in verseëlde toegangspunte langs die pypleiding ingeprop word.
In die Verenigde State meet boere wat deel is van 'n vrywillige melkstoetverbeteringsvereniging omtrent een keer per maand die volume melk wat elke koei gee deur 'n bykomende draagbare meettoestel wat tussen die melktoestel en die pypleiding ingevoeg word.
Op groot melkplase met meer as 100 diere word die pypleiding binne 'n melkstal geïnstalleer waardeur die diere loop om by vaste stasies gemelk te word. Omdat die masjien stilstaande is, kan dit bykomende vaste toerusting hê soos gerekenariseerde melkmeetstelsels om die hoeveelheid te meet, wat omslagtig kan wees met beweegbare melkmasjiene.
In albei gevalle word die pypleiding van vlekvrye staal vervaardig, wat nie maklik roes nie en weerstandig is teen die meeste chemikalieë. Groter plase sal pype met 'n groter deursnee gebruik om hoër hoeveelhede te kan hanteer.
Die oordrag van die pypleiding na die tenk
Daar is gewoonlik 'n oordragpunt om die melk van die pypleiding in 'n vakuum na die grootmaattenk oor te dra, wat teen normale atmosferiese druk is. Dit word gedoen deur die melk in 'n ontvangskom te laat vloei, wat 'n groot, leë glashouer is met elektroniese vloeistofbespeurvoelstafies in die middel. Wanneer die melk tot 'n sekere hoogte in die kom styg, word 'n oordragpomp gebruik om die melk deur 'n eenrigtingkeerklep te druk in 'n pyp wat dit na die grootmaattenk vervoer. Wanneer die vlak van die melk genoeg gedaal het, word die oordrag afgeskakel. Sonder die keerklep sou die melk in die tenk teruggesuig word in die ontvangskom wanneer die pomp nie loop nie.
Indien dit gebeur dat die elektronika of die pomp stukkend raak, is daar gewoonlik 'n sekondêre kom wat aan die bokant van die ontvangskom vas is, wat 'n dobber en 'n diafragmaklep bevat. As die hoofontvangskom oorloop weens die pomp wat ophou werk het, lig die stygende melk die dobber in die sekondêre kom, wat die vakuum na die hele melkpypleiding sal afskakel en sal keer dat die melk of waswater in die vakuumpomp ingesuig word.
Sommige melkstelsels skakel die ontvangskom en oordragpomp uit deur rubberseëls aan die tenkdeksel te hê, wat dit moontlik maak dat die hele tenk onder 'n vakuum is totdat die melkery afgehandel is. Die melk kan dan regstreeks met aantrekkingskrag van die pypleiding in die grootmaaktenk invloei.
Skoonmaak van die pypleiding
Die pypleiding en die hele stelsel waardeur die melk beweeg, word na elke melksessie skoongemaak met die gebruik van 'n wasstelsel wat eers die oorblywende melk uitspoel en dan 'n skoonmaakmiddeloplossing deur die pype spuit om bakterieë te dood en die laag "melksteen", 'n lagie wat gevorm word deur katione soos kalsium en magnesium, af te was. Die hele wasstelsel werk baie soos 'n huishoudelike skottelgoedwasmasjien met 'n stelsel wat dit outomaties vul met water, 'n seepoutomaat en 'n outomatiese dreinoopmaker.
Die pypleiding word gewoonlik so opgestel dat die vakuum in die stelsel wat die melk oplig, ook gebruik kan word vir die skoonmaakproses. Eerder as om 'n enkele pyplyn te hê wat na die tenk loop, is daar gewoonlik twee pype wat die melk met gravitasie na die ontvangskom en oordragpomp vervoer. Die hoë punte van hierdie twee pype word aan mekaar gekoppel om 'n volledige lusbuis te vorm terug na die ontvangskom.
Die skoonmaak word gedoen deur 'n smoorklep in een van die lyne na die oordragpomp te plaas, en 'n groot hoeveelheid water van 'n houertenk van waswater in die toegemaakte pyp op te suig. Die smoorklep is aan 'n staaf vasgemaak en word in die lyn geplaas voor die skoonmaakproses, en weer uitgehaal wanneer gemelk word. Vanweë die smoorklep word die water, wat genoeg is om die hele pyp te vul, aan die een kant van die pyplyn opgesuig, oor die hoë punt van die twee dele van die pyplyn verbind, en vloei dan terug na die ontvangskom en oordragpomp deur die ongesmoorde pyp. Die oordragpomp word dan gebruik om die skoonmaakmiddel van die ontvangskom na die waswatertenk te laat beweeg om die proses weer te begin.
Vir die pypleiding van 'n klein plaas word beweegbare melktoestelle in die skoonmaaklus geplaas, en word die skoonmaakmiddeloplossing gewoonlik deur die melktoestel se knyper uit die wasmiddeltenk deur die pyp na die gesmoorde einde van die pyp gestuur. Wanneer die water na die ontvangskom terugkom, stuur die oordragpomp die water terug na die melktoestel se wateropvangtenk.
Stormers (Verenigde Rugbykampioenskap)
Die Stormers (weens borgskapredes ook bekend as die DHL Stormers) is ’n Suid-Afrikaanse rugbyspan wat van 1996 tot 2020 aan Superrugby deelgeneem het, en sedert 2021 aan die Verenigde Rugbykampioenskap. Die Stormers het laasgenoemde toernooi in 2021 gewen, nadat hulle reeds twee keer in die halfeindronde van Superrugby gespeel het, in 1999 en 2004, en een keer in die Superrugbyeindstryd. Die huidige kaptein van die span is Steven Kitshoff.
Die span se basis is in Kaapstad en is gesentreer om die Westelike Provinsie se Curriebekerspan, maar trek ook soms spelers van die Boland (wat die gebiede van die Kaapse Wynlande en die Weskus dek met hul tuiswedstryde in Welllington). In 2005 het die Stormers ook spelers van die Suidwestelike Distrikte in George gebruik, wat beteken het dat hulle spelers van al drie unies in die Wes-Kaap gebruik het. Met die herskikking van die konsessiegebiede wat gevolg het op die uitbreiding van die kompetisie, het die SWD-spelers oorgeskuif na die konsessiegebied van die Southern Spears, wat oorspronklik in 2007 tot die Super 14 sou toetree, maar later onttrek is.
Voor 1998 het Suid-Afrika nie van ’n konsessiestelsel gebruik gemaak vir die Super-12 nie. Die sterkste 4 spanne in die Curriebekerkompetisie is eerder genooi om in die Super-12 te speel. In 1996 het die Stormers gekwalifiseer en deelgeneem in die kompetisie as die Westelike Provinsie. In 1997 het hulle egter nie gekwalifiseer nie en moes plek maak vir die Vrystaat.
Kleure
Die heel eerste Stormerstrui en kenteken in 1998 het bestaan uit die kleure van die drie unies wat deel van die streekskonsessie was: die WP, SWD en Boland. Daar was vyf kleure vervat in die trui - blou, wit, rooi, groen en goud - en ’n driehoekige kenteken met ’n golfeffek daarin. Een koerant het dit as volg beskryf: "Dit lyk soos roereier waarin ’n boksie Smarties gegooi is."
In 1999 het die trui drasties verander na ’n eenvoudige en treffende swart trui en broek met swart en wit "barbarian"-kouse, groot nommers en die nou bekende weerligstraallogo op die bors. Die skuif na swart is gedoen om die spel aantrekliker te maak vir ’n breër Kaapse ondersteunerspubliek en swart het een van die hoofonderdele van die Stormers-handelsmerk geword.
In 2007 is die trui weer verander, hierdie keer van swart na vlootblou om die sameloping van die Stormers en die WP aan te toon.
Drievoudige Entente
Die Drievoudige Entente (van die Franse woord vir "welwillendheid") was die naam van die alliansie tussen Frankryk, Brittanje en die Russiese Ryk ná die ondertekening van die Anglo-Russiese Entente op 31 Augustus 1907. Die alliansie tussen die drie moondhede, versterk deur ooreenkomste met Portugal en Japan, was ’n kragtige teenpool vir die Drievoudige Verbond van die Duitse Ryk, Oostenryk-Hongarye en Italië. (Italië het later in die geheim ’n ooreenkoms met Frankryk aangegaan wat hul alliansie met Duitsland nietig verklaar het.)
Stormers (Verenigde Rugbykampioenskap)
Geskiedenis
Met die bekendstelling van die Super-12 in 1996 het Australië en Nieu-Seeland konsessiegebaseerde modelle vir hul provinsiale spanne in die nuwe toernooi geskep. Suid-Afrikaanse spanne is egter bepaal deur die uitslag van die vorige seisoen se Curriebekerkompetisie, met die top-vier-spanne wat aan die Super-12 sou deelneem. Nuweland het die Super-12 ervaar in die era toe hierdie model gebruik is toe die Westelike Provinsie gekwalifiseer het die vir eerste seisoen. Die span het egter nie baie goed gevaar nie en kon slegs drie uit elf wedstryde wen. Hulle het tweede laaste op die punteleër geëindig. Die Transvaal en Wellington Hurricanes het ewe veel wedstryde gewen, maar het meer bonuspunte gehad en dus bo die Stormers geëindig.
Drievoudige Entente
Historici debatteer steeds oor die belangrikheid van die alliansiestelsel in die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog. Aan die begin van die oorlog in 1914 het al drie lede van die Drievoudige Entente hulle as die Geallieerdes geskaar teen Duitsland en Oostenryk-Hongarye, wat deel was van die Sentrale Moondhede.
Stormers (Verenigde Rugbykampioenskap)
Geskiedenis
Die 1999-seisoen was meer suksesvol vir die Stormers en hulle het slegs drie wedstryde verloor; teen die ACT Brumbies, Otago Highlanders en die Golden Cats. Die Stormers het hierdie seisoen tweede geëindig, onder die Reds, en sodoende vir die eerste keer gekwalifiseer vir die uitspeelrondes. Hulle het, weens hul posisie op die punteleër, ’n tuishalfeindstryd verdien teen die Highlanders. Hulle het egter vasgeval en die wedstryd met 33-18 verloor.
In 2000 het die Stormers die uitspeelrondtes net-net gemis met ’n vyfde plek op die punteleër op 31 punte (slegs een punt minder as die Cats en die Highlanders wat dit tot in die uitspeelrondtes gemaak het met 32 punte). In die volgende seisoen het die Stormers egter swakker gevaar en kon hulle slegs vyf wedstryde wen en hulle het uiteindelik sewende geëindig op die punteleër. Die 2003-seisoen verloop ook nie juis beter vir die Stormers nie, ten spyte van hulle sege van 40-18 oor die Sharks. Hulle het die seisoen afgesluit met ’n negende plek.
Die 2004-seisoen het dieselfde sukses as die 1999-seisoen gehad toe die Stormers gekwalifiseer het vir die uitspeelrondes. Hulle het algeheel derde geëindig met sewe seges en 34 punte (een punt meer as die Chiefs, wat in die vierde plek was). Die Stormers het na die Jadestadion gereis vir hul halfeindstryd teen die Crusaders. Die tuisspan het gewen met 27-16. In die 2005-seisoen het die Stormers teruggeval na ’n negende plek op die punteleër en kon hulle dus nie aanspraak maak op die titel van laaste Super-12-kampioene nie.
Cliona raphida
Die spons behoort tot die genus Cliona en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1973 deur Boury-Esnault.
Stormers (Verenigde Rugbykampioenskap)
Geskiedenis
Met die uitbreiding van die Super-12 na die Super-14 in 2006 en die toevoeging van twee spanne (die Western Force van Perth in Australië en die Cheetahs van Bloemfontein in Suid-Afrika) het die Stormers nie goed gevaar nie en elfde geëindig nadat hulle slegs vier wedstryde gewen het.
Die 2008-seisoen was een van vernuwing vir die Stormers met die afdanking van Kobus van der Merwe en die aanstelling van die oud-Cheetahafrigter Rassie Erasmus as die nuwe afrigter en voorsitter van WP Rugby. Erasmus het gemik vir ’n posisie in die boonste helfte van die punteleër, maar dinge het nie goed afgeskop nie. Die Stormers het hul eerste drie wedstryde verloor, maar daarna verbete teruggeveg om uiteindelik vyfde te eindig. Hulle het dieselfde hoeveelheid punte as die Hurricanes (in vierde plek) gehad, maar het ’n groter punteverskil gehandhaaf.
2009 het baie belofte vir die Stormers ingehou, maar hulle kon dikwels nie munt slaan uit geleenthede nie en moes uiteindelik tevrede wees met ’n tiende plek nadat hulle slegs vyf uit dertien wedstryde kon wen. Die Stormers het egter vir die 2010-seisoen die dienste van die Springbokke Jaque Fourie en Bryan Habana en die Springboksewespeler Fabian Juries bekom om hul span te versterk vir die seisoen.
Tuisstadion
Die eerste amptelike rugbywedstryde is reeds in 1890 op Nuweland gespeel. Die stadion is deur die loop van die afgelope eeu deurlopend ontwikkel deur die Westelike Provinsie-rugbyvoetbalunie en sy administrateurs. Die stadion het oor die jare verskillende name gehad (hoofsaaklik om borgskapredes), maar staan deesdae slegs as Nuweland bekend (die besluit is geneem deur Investec, ’n vorige borg van die Stormers). DHL het sedertdien die borgskap oorgeneem van die span en die stadion, maar het besluit om nie die stadion se naam te verander nie. Nuweland het tradisioneel die grootste skares gelok van die Super-kompetisie. In 2002 het die Stormers hul miljoenste toeskouer deur die hekke verwelkom. Die terrein waarop die stadion gebou is, is in 1888 gekoop en die stadion het tans sitplek vir 51 900 mense.
Ná etlike jare op Nuweland het die Westelike Provinsie-rugbyadministrateurs in 2021 besluit om die span se tuisveld na die Kaapstad-stadion te verskuif.
Super-12
Die volgende tabel som die Stormers se Super-12-uitslae op: ! width="20"|Seisoen ! width="20"|Pos ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="25"|+/- ! width="20"|BP ! width="20"|Pte ! width="300"|Notas
Super-14
Die volgende tabel som die Stormers se Super-14-uitslae op: ! width="20"|Seisoen ! width="20"|Pos ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="25"|+/- ! width="20"|BP ! width="20"|Pte ! width="250"|Notas
Superrugby
Die volgende tabel som die Stormers se Superrugby-uitslae op: ! width="20"|Seisoen ! width="20"|Pos ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="25"|+/- ! width="20"|BP1 ! width="20"|Pte ! width="300"|Notas 1 Punte toegeken vir ’n loslootjie is nie hierby ingereken nie.
Die volgende tabel som die Stormers se Superrugby-uitslae vir die uitgebreide toernooi van agtien spanne op: ! width="20"|Seisoen ! width="20"|Pos Alg ! width="20"|Pos Groep ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="35"|+/− ! width="20"|BP1 ! width="20"|Pte ! width="250"|Notas
Huidige span
Stormers 2023-groep:
Damian Willemse; Clayton Blommetjies; Tristan Leyds; Seobela Senatla; Angelo Davids; Leolin Zas; Suleiman Hartzenberg: Chris Hollis; Alapati Leuia; Cornel Smit; Daniel du Plessis; Ruhan Nel; Sacha Feinberg-Mngomezulu; Manie Libbok; Kade Wolhuter; Jean-Luc du Plessis; Godlen Masimla: Imad Khan; Stefan Ungerer; Paul de Wet; Herschelle Jantjies; Steven Kitshoff; Frans Malherbe; Brok Harris; Neethling Fouché; Ali Vermaak; Leon Lyons; Sazi Sandi; Kwenzo Blose; Lee-Marvin Mazibuko; Josepph Dweba; André-Hugo Venter; JJ Kotze; Scarra Ntubeni; Chad Solomon; Marvin Orie; Salmaat Moerat; Adré Smith; Ruben van Heerden; Gary Porter; Connor Evans; Ernst van Rhyn; Simon Miller; Ben-Jason Dixon; Deon Fourie; Nama Xaba; Marcel Theunissen; Junior Pokomela; Paul de Villiers; Willie Engelbrecht; Evan Roos; Hacjivah Dyamani; Keke Morabe
Cliona raromicrosclera
Cliona raromicrosclera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cliona en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1945 deur Dickinson.
Yanchep
Yanchep is 'n noordelike woonbuurt van Perth, die hoofstad van Wes-Australië. Aanvanklike ontwikkeling is deur die Australiese entrepreneur Alan Bond begin. Die woonbuurt vorm deel van die City of Wanneroo plaaslike regering se gebied. Yanchep is 'n gewilde toeristebestemming. Daar is strandfrontverblyf asook gewilde karavaanstaanplekke en die Yanchep Inn in die Yanchep Nasionale Park.
Yanchep Nasionale Park bied begeleide toere aan na Crystal Cave, staptoere in die bos, koalavertonings en die Loch McNess meer. Tydens die 1980's was daar ook 'n gewilde toeristetrekpleister in die vorm van die Atlantis Mariene Park en die Sun City Marina.
Die woonbuurt het 'n hoërskool wat onderwys aanbied vir kinders vanaf hul kleuterjare tot hul tiende skooljaar.
Consolidated B-24 Liberator
Die Consolidated B-24 Liberator is 'n Amerikaanse viermotorige bomwerper waarvan 'n groot aantal gebou is. Die eerste prototipe, XB-24, het sy nooiensvlug op 29 Desember 1941 afgelê. Die vliegtuig is ook gebruik tydens die Berlynse Lugbrug.
Ascension (eiland)
Ascension (Engels: Ascension Island) is 'n eiland in die suidelike Atlantiese Oseaan met 'n bevolking van 880 en 'n oppervlakte van 88 km². Ascension vorm saam met Sint Helena en Tristan da Cunha die Britse oorsese gebied Sint Helena, Ascension en Tristan da Cunha. Die hoofstad en grootste stad is Georgetown.
Jesse Kriel
Jesse Kriel (gebore in Kaapstad, 15 Februarie 1994) is 'n Springbokrugbyspeler wat vir die in Superrugby speel. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2015 en die Rugbywêreldbeker 2019. Kriel se oupagrootjie, John Hodgson (1909-1970), het in die 1930's 15 keer vir die Britse en Ierse Leeus gespeel.
Springbokloopbaan
Kriel was die eerste keer ingesluit in the Springbokgroep vir die 2015-Rugbykampioenskapreeks. Hy het die eerste keer opgedraf vir die Springbokke teen Australië op 18 Julie 2015 in Brisbane.
Baronvlinder
Die Baronvlinder (Baronia brevicornis) is 'n soort skoenlapper in die Riddervlinderfamilie. Dit is monotipies (eensoortig) in die genus Baronia, en is endemies aan Meksiko.
Hierdie lokale spesie is van besondere belang weens die relikteaard daarvan en die onsekere verwantskap met ander subfamilies soos die Parnassiinae. Dit word nou beskou as verteenwoordigend van die monotipiese subfamilie Baroniinae, en as die mees primitiewe ekstante papilionid-takson, wat sekere kenmerke deel met die fossieltakson Praepapilio.
Die spesie het 'n beperkte en gefragmenteerde verspreiding in Meksiko. Morfologiese kenmerke sluit in 'n abdominale reukorgaan by die wyfies. Die Baronvlinder is verder uniek onder die Riddervlinders deurdat dit 'n Acacia-soort as voedselplant benut (Acacia cochliacanha, familie Leguminosae).
Die genus is vernoem na 'n Mnr. Baron wat die eerste eksemplaar in die Sierra Madre-streek van Meksiko versamel het, waarna die spesie beskryf is deur Salvin.
NG gemeente Vanderbijlpark
duimnael|regs|170px|Dr. [[Hendrik van der Bijl, na wie die dorp genoem is.]] links|230px|duimnael|Die NG kerk Vanderbijpark, waarvan ds. P.J. Pretorius die hoeksteen gelê het op [[15 Oktober 1960.]] duimnael|regs|170px|Ds. A.B. Schoeman. regs|170px|duimnael|Ds. E.A. Gaum. leraar van 1966, en daarna van [[24 Januarie 1970 tot sy aftrede op 9 Mei 1993 van Villieria-Oos.]]
Die NG gemeente Vanderbijlpark is, regstreeks of onregstreeks, die moedergemeente van al die NG gemeentes wat sedert die vroeë vyftigerjare van die 20ste op Vanderbijlpark in Gauteng ontstaan het.
Die gemeente is gestig in 1949, dieselfde jaar as die dorp. Die kerkgebou is geleë op die hoek van Faraday en Pasteur Boulevard, Vanderbijlpark. In 2013 was die gemeente vakant, terwyl die lidmate bedien is deur twee pastorale hulpe. Daar was in daardie jaar 107 doop- en 540 belydende lidmate. Prop. Louis Koenradt Ries het in 2014 'n beroep na die gemeente aangeneem en is op 21 Junie bevestig.
Agtergrond
Met die geboorte van ’n dorpie op die plaas Vyffontein het die ideaal van dr. Hendrik van der Bijl begin waar word. Die eerste 14 huisgesinne van Pretoria is begin 1942 na Vyffontein oorgeplaas en die klein dorpie of gemeenskap Vanderbijldorp gedoop. Kerklik het die plaas Vyffontein onder die gemeente Vereeniging geressorteer. Die ouderling van die wyk Vyffontein was toe Piet Lamont en die diaken Hendrik Oosthuizen.
Begin 1944 het die kerkraad besef dat die gemeente te groot word vir bearbeiding. Op Saterdag, 4 November 1944 is die nuwe gemeente in die kerkgebou op Vereeniging gestig. Die nuwe gemeente is Vereeniging-Wes genoem, maar later is die naam verander na De Deur. Die gemeente het toe uit drie sentra bestaan. Ná 14 maande word ds. en mev. S.J. du Toit op 20 Januarie 1946 verwelkom. Dieselfde jaar is Vanderbijldorp na Vanderbijlpark herdoop.
Ná die bevestiging van ds. Du Toit het die kerkraad voortgegaan met die onderhandelings met die owerheid en uiteindelik die kerkperseel gratis gekry. Intussen is die Hendrik van der Bijl-skool gebou en het die gemeente sy dienste, Sondagskool en vergaderings daar gehou.
Afstigting
In September 1948 besluit die kerkraad oor die moontlikheid van afstigting, aangesien lidmate vinnig ingetrek het op Vanderbijlpark. Ná heelwat beraadslaging het die kommissie besluit om dit by die kerkraad aan te beveel, en het die Ring van Potchefstroom op 9 Junie 1949 saam met die plaaslike lidmate in die Hendrik van der Bijl-skool die gemeente Vanderbijlpark gestig.
Daar is besluit om 'n saal en pastorie te bou. Dienste is vir eers in die skole gehou, met vier Sondagskole op die dorp en een op die hoewes. Op 26 Augustus kon die gemeente sy eerste pastoriegesin verwelkom: ds. en mev. A.B. Schoeman en kinders. Op 4 November 1950 is die hoeksteen van die saal gelê. Die kerkraad het afgesien van die plan om 'n pastorie te bou, en wel oorgegaan om die teenswoordige pastorie in Halwachstraat aan te koop.
Destyds, voor enige afstigting van dié gemeente, was daar agt Sondagskole, 52 onderwysers(esse) en 533 kinders. Die gemeente het bestaan uit 40 wyke. Bidure is in die verskillende skole gehou. Binne agt jaar het Vanderbijlpark gegroei tot ’n blanke bevolking van bykans 12 000. Die kerkraad kon nie tred hou met die groei van die gemeente nie en het toe besluit om die Sinodale Armesorg van die Kerk in te roep.
Die belofte is verkry dat Vanderbijlpark in drie of vier gemeentes verdeel sal word en dat hulp met die bou van sale verleen sal word. Ook het die Sinodale Armesorgkommissie dadelik hulp aangebied in die vorm van salaris vir 'n tydelike hulp.
Johan Blignaut
Johan Blignaut (1953–1997) was ’n Suid-Afrikaanse akteur, regisseur, draaiboekskrywer en vervaardiger van rolprente oor die bruin gemeenskap. Hy is bekend vir Afrikaanse flieks soos Mamza (1985), Tojan (1986) en Die posman (1987).
Lewensloop
Blignaut matrikuleer aan die Dr. E.G. Jansen Hoërskool in Boksburg waarna hy van 1977 tot 1978 aan amateurteater deelneem en pryse van die ATKV vir beste akteur en regisseur wen.
Van 1975 was hy aan die Corsair-dramagroep verbonde wat op die sogenaamde gekleurde gemeenskappe gekonsentreer het. Hy het daarna 'n prominente skrywer, regisseur en vervaardiger in die teater, televisie en film geword. In 1989 het hy Showdata begin, 'n databasis van die Suid-Afrikaanse filmindustrie in die 1980's en 1990's.
NG gemeente Vanderbijlpark-Wes
duimnael|regs|160px|Ds. [[Cillié Malan|P.C. Malan, leraar van 1966 tot 1970.]]
Die NG gemeente Vanderbijlpark-Wes is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Sinode van Wes-Transvaal).
AftoWAZ
AftoWAZ (Russies: АвтоВАЗ; met Latynse letters: AvtoVAZ) is die Russiese motorvervaardiger wat voorheen bekend was as WAZ, maar buite Rusland beter bekend is onder die handelsnaam Lada. WAZ staan vir Wolzjski Aftomobilni Zawod (ВАЗ, Во́лжский автомоби́льный заво́д; Volzhskij avtomobil'nyj zavod of Wolga-motorfabriek). Die maatskappy is in die laat 1960's in die Sowjetunie gestig in samewerking met Fiat. Dit is die grootste maatskappy in die Russiese motorbedryf. Die Renault–Nissan Alliance besit tans 100%.
Die maatskappy vervaardig byna ’n miljoen motors per jaar, onder meer die Kalina, Lada 110 en die Niva-veldryvoertuig. Die oorspronklike WAZ-2101 en die motors wat daarop geskoei is, bly egter die modelle wat die meeste met die naam verbind word.
Die oorspronklike Lada was bedoel as ’n "volksmotor" vir die Oosblok – sonder enige van die luukses wat in Westerse motors van dié era as vanselfsprekend aanvaar is. Ladas is tydens die 1970's en 1980's verkoop as goedkoop motors sonder fieterjasies, nes die Volkswagen-Kewer, in verskeie Westerse lande, insluitende Kanada, Brittanje, Frankryk, België, Luxemburg en Nederland, maar weens handelsanksies nie in die VSA nie. Verkope in Italië is verbied volgens ’n ooreenkoms tussen die Sowjet-regering en Fiat om Fiat te beskerm.
Oorsprong
Die aanleg is gestig volgens ’n samewerkingsooreenkoms tussen die Sowjetunie en Italië, en is in 1966 gebou aan die oewers van die Wolga-rivier. ’n Nuwe dorp, Toljatti, is om die fabriek gebou. Dit is genoem na die leier van die Italiaanse Kommunistiese Party, Palmiro Togliatti (die Russiese transliterasie van sy naam is Тольятти).
Die liggewig-Fiat 124 is aangepas om die veeleisende rytoestande in die Sowjetunie te trotseer. Van die veranderinge was aluminium-remtrommels agter, ’n nuwer enjin, hoër veringstelsel en ’n dikker staal vir die bostel. Die eerste motors het ’n slinger gehad ingeval die battery pap geword het in die Siberiese klimaat, maar dit is later weggelaat. Uitvoer na die Weste het in 1974 begin.
Die oorspronklike Ladas het agteraandrywing gehad en hul enjins het gewissel van 1,2 L tot 1,7 L. Later is dieselenjins bygevoeg vir die plaaslike mark. Die Fiat-gebaseerde Ladas was in verskeie style beskikbaar. Hulle het die WAZ-2101-sedan en WAZ-2102-stasiewa ingesluit. Later is ’n luukser weergawe van die sedan, die WAZ-2103, bygevoeg. In 1974 is die oorspronklike WAZ-2101 gemoderniseer met nuwe enjins en binneruime; WAZ-2102 is in 1976 ietwat verbeter. Die model met twee ronde kopligte is tot 1988 vervaardig; die ander word steeds vervaardig in ’n ietwat aangepaste vorm.
David Groh
David Groh (21 Mei 1939 – 12 Februarie 2008) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Two-Minute Warning (1976) en in die televisiereekse Simon & Simon (1981), V.I.P. (1998), en Black Scorpion (2001).
AftoWAZ
Oorsprong
WAZ-2105, wat steeds op die 2101 gebaseer is maar aangepas is met ’n 1980-stilering, is in 1980 bekendgestel en is buite die Sowjetunie bemark as die Riva of Laika, afhangend van die land. Vierkantige ligte en nuwe panele onderskei dié modelle van die oues. ’n Luukse-weergawe, WAZ-2107, is in 1982 bekendgestel; dit het ’n beter enjin, mooier binneruim en ’n Mercedes-tipe verkoelerrooster. In 1984 is die WAZ-2104-stasiewa uitgebring.
In die plaaslike mark was hierdie klassieke modelle bekend as die Zjigoeli (Жигули). Die naam Lada is net vir die uitgevoerde motors gebruik. Baie van hulle is egter weer terug ingevoer van die Oosbloklande af en die naam was dus ook in die plaaslike mark bekend.
AftoWAZ-ontwerpers het gewys hulle het ook oorspronklike idees met die vervaardiging vanaf 1978 van die WAZ-2121, of Niwa. Dié baie gewilde viertrekvoertuig is gemaak met veldry-geesdriftiges in gedagte. Dit het ’n kragtige 1,7 L-enjin. Dit word steeds gemaak.
Ná die sukses van die Niwa is ’n nuwe gesinsmotor met vooraandrywing teen 1984 bekendgestel met ’n ten volle plaaslike ontwerp. Die WAZ-21083 Spoetnik-driedeurluikrug is later die Samara genoem. Die enjin is plaaslik ontwerp en die verbrandingsruim in samewerking met Porsche. Die vyfdeurluikrug, WAZ-21093, het in 1987 gevolg en die vierdeursedan met ’n 1,5 L-enjin, die WAZ-21099, in 1990.
Die 2108-2109-modelle is tot in 2001 vervaardig en is toe herstileer. Verskeie ander modelle het gevolg.
Die verbrokkeling van die Sowjetunie het die vervaardiging van ’n nuwe Lada 110-reeks met ’n paar jaar vertraag. Die WAZ-2110-sedan is in 1996 bekendgestel, die 2111-stasiewa in 1998 en die 2112-luikrugreeks in 2001. Dié modelle is basies gebaseer op die Samara, met ’n nuwe bostel en brandstofinspuiting as standaardkenmerke. Die 110-reeks word steeds vervaardig en is deur die jare telkens verbeter.
Markaandeel
Strenger emissie- en veiligheidsmaatreëls het meegebring dat AftoWAZ hom teen 1997 aan die meeste Westerse markte onttrek het. Daar was ook dikwels probleme met onderdele. Die toenemende gewildheid van nuwe Verre-Oosterse handelsname soos Daewoo, Kia Motors en Hyundai het bygedra tot die afname in gewildheid van Lada-motors in die Weste. Dié Koreaanse en Maleisiese motors het moderne tegnologie en bougehalte gebied wat deur Japan ontwikkel is en waarby Lada nie kon kers vashou nie, en teen die wisseling van die millennium het hulle die mark oorgeneem waarin Lada langer as 20 jaar oorleef het.
Hoewel die oorspronklike Lada en die Samara onttrek is, word die Lada 110, die Niwa en ander moderner modelle steeds in sekere Westerse land verkoop. Die Lada is geredelik beskikbaar in baie Sentraal- en Suid-Amerikaanse lande asook in Afrika, die Midde-Ooste en al die voormalige republieke van die Sowjetunie. Russiese LADA-motors is in die TOP 10 goedkoop motors in die Gemenebes van Onafhanklike State.
Onlangse ontwikkelings
In 2008 het Renault in ’n vennootskap getree met AftoWaz deur ’n aandeel van 25 persent plus een aandeel in die maatskappy te koop. AftoWAZ is egter aansienlik geknou deur die wêreldwye ekonomiese krisis van 2008–2009. In Oktober 2008 het die maatskappy na berig word meer as 100 000 onverkoopte motors gehad en het hy dringend geld nodig gehad om korttermynskuld te delg.
Op 31 Maart 2009 het die waarde van AftoWAZ-aandele met byna 30% gestyg nadat die destydse eerste minister, Wladimir Poetin, aangekondig het hy steun die motorreus. Poetin het Toljatti besoek en sy goedkeuring uitgespreek oor die feit dat die maatskappy nie groot getalle werknemers afgelê het nie. Hy het $1 miljard se lenings, kontant en waarborge belowe. In Mei 2009 het hy ’n Niwa-sportnutsvoertuig gekoop om sy voortgesette steun te wys.
Op 3 Mei 2012 is aangekondig Renault-Nissan beplan om sy aandeel in AftoWAZ te verhoog tot 51,01%. Renault en Nissan sal $750,000 000 in die gesamentlike onderneming belê.
Cannes-rolprentfees 2017
Die 70ste jaarlikse Cannes-rolprentfees is van 17-28 Mei 2017 in Cannes, Frankryk, gehou. Die Spaanse regisseur en draaiboekskrywer Pedro Almodóvar was die voorsitter van die jurie vir die hoofkompetisie en die Italiaanse aktrise Monica Bellucci die aanbieder van die openings- en die afsluitingseremonie. Altesaam 46 rolprente en kortfilms is vertoon.
Die fees is geopen met die Franse regisseur Arnaud Desplechin se prent Ismael's Ghosts en afgesluit met The Square van die Sweedse regisseur Ruben Östlund. Laasgenoemde prent het ook die Palme d'Or gewen.
Die fees vier vanjaar sy 70ste herdenking. Laat in Maart 2017 is die amptelike plakkaat vir die fees, met die Italiaanse aktrise Claudia Cardinale op, bekend gestel.
Skreegroen
Skreegroen stel 'n groen kleur voor. Alhoewel dit veronderstel is om 'n fluoreserende kleur te wees, bestaan daar nie tans 'n manier om fluoreserende kleure op 'n rekenaarmonitor weer te gee nie.
Sien ook
Shades of green
Jennifer Connelly
Jennifer Connelly (gebore 12 Desember 1970) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Rocketeer (1991), Requiem for a Dream (2000), A Beautiful Mind (2001), en House of Sand and Fog (2003).