cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amphimedon alata
Amphimedon alata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Bynaam
'n Bynaam of alias is 'n nie-amptelike alternatiewe naam vir 'n persoon, plek of voorwerp. So 'n bynaam kan 'n negatiewe of positiewe verbintenis hê. Indien negatief, word na 'n spotnaam verwys, en in 'n positiewe sin na 'n noemnaam of roepnaam.
Amphimedon alata
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Pulitzer-Finali.
Jacinta Stapleton
Jacinta Stapleton (gebore 6 Junie 1979) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Neighbours (1985), The Genie from Down Under (1996), en Stingers (1998).
Orkaan Gustav
Orkaan Gustav is 'n orkaan wat op 25 Augustus 2008 tydens die Atlantiese orkaanseisoen van 2008 oor die Karibiese gebied ontstaan het en tot 'n kategorie 3 orkaan gegroei het.
Gustav trek oor Haïti, die Dominikaanse Republiek en Jamaika waar dit 85 lewens eis. Daarna neem Gustav koers na die Kaaimanseilande en Kuba. In Kuba word 6 000 mense uit die pad van die orkaan ontruim. Olieplatforms in die Golf van Mexiko word ook ontruim.
Geelstreepkoppie
Die Geelstreepkoppie (Emberiza cabanisi) is 'n skaars tot gelokaliseerde algemene standvoël in miombo-boomveld. Die voël is 16 cm groot en weeg 15 - 25 gram. In Engels staan die voël as die Cabanis's Bunting bekend.
Oorkruipers
Oorkruipers is 'n groep insekte wat voorkom in die orde Dermaptera. In Engels staan hulle bekend as die Earwigs. Daar is 38 spesies in die familie. Oorkruipers (orde Dermaptera) is insekte wat verwant is aan sprinkane en krieke (orde Orthoptera), maar wat op grond van die kenmerkende "tang" aan die agterlyf as 'n duidelike groep onderskei kan word. Hulle is hoofsaaklik snags aktief en skuil bedags onder klippe of plante.
Die voorste paar vlerke is in die vorm van 2 leeragtige dekskilde, waaronder die agterste paar groot, vliesagtige vlerke opgevou lê. Ongeveer 1 000 oorkruiperspesies is tot dusver aan die wetenskap bekend, en die orde kan in 3 subordes onderverdeel word.
Die naam "oorkruipers" vir die insekte van die orde Dermaptera is misleidend: Die mite dat hierdie insekte in die gehoorgang inkruip en die trommelvlies beskadig, is heeltemal ongegrond, maar wydverspreid. Oorkruipers is onskadelike insekte wat die grootste deel van die dag aktief onder stene, bas of plante deurbring. Die kenmerkendste eienskap van oorkruipers is die skêrvormige "tang" aan die agterlyf.
Hierdie orgaan het ontstaan uit pootagtige aanhangsels aan die agterlyf wat as cerci bekend staan. Die oorsprong van die knypers is nog duidelik by die primitiewe tropiese oorkruipers van die familie Diplatyidae te sien. Die larwes van die familie het tot by hul laaste vervelling lang, gelede cerci. en eers met die laaste vervelling verander dit in knypers. Die knypers van volwasse oorkruipermannetjies is lank en gebuig, en sit naby mekaar.
Nie alle oorkruipers het vlerke nie. By die spesies waar dit wel aanwesig is, word die vlerke waaiervormig opgevou en dan nog 'n keer onder die dekskilde dubbel gevou, sodat slegs die voorste rand van die vlerke nog uitsteek. Die vlerke word selde gebruik. Een spesie wat hul vlerke wel dikwels gebruik, is die klein oorkruiper (Labia minor), wat gewoonlik deur lig aangetrek word.
Sommige spesies het op die rugkant van die tweede en derde agterlyfsegmente kliere wat 'n geelbruin, onwelriekende vloeistof afskei. Hierdie vloeistof kan in sommige gevalle tot 10 cm ver in die rigting van 'n aanvaller gespuit word.
Lewenswyse
Oorkruipers is hoofsaaklik aasdiere wat op verrottende vrugte, dooie plante en dooie insekte leef, maar hulle vang soms ook lewendige insekte en eet soms lewende plante. Hulle is nagdiere wat bedags onder klippe, stukke bas, ensovoorts, skuil. In die winter maak hulle meestal 'n winterslaap deur. Vroeg in die lente begin die wyfie eiers lê en verdryf dan die mannetjie uit die nes.
Sy bly by die eiers en wanneer van hulle op een of ander manier wegraak, gaan sy dit haal. Sy lek die eiers gereeld om hulle skoon te hou en moontlik ook om sekere chemiese stowwe daaraan toe te dien. Dit stimuleer die ontwikkeling van die embrio's. Ook die jong larwes word streng bewaak nadat hulle uitgekom het, en wanneer hulle afdwaal, word hulle dadelik weer na die nes teruggesleep.
Hulle word gevoer met kos wat vooraf deur die wyfie fyn gekou is. Na die tweede vervelling word die larwe selfstandiger en neem die broeisorg af. Die wyfie het teen daardie tyd al so verswak omdat sy self nie geëet het nie, dat sy kort daarna doodgaan. Die larwes ondergaan ŉ onvolledige gedaantewisseling, met ander woorde hulle ontwikkel geleidelik in volwassenes. Die larwes het aanvanklik nie oë of vlerke nie, en ook hierdie liggaamsdele ontwikkel geleidelik. In die herfs is die larwes volgroeid en bereik hulle geslagsrypheid.
Verteenwoordigers
In Europa word hulle as 'n plaag in tuine beskou omdat hulle lewende plante eet, maar in Suid-Afrika kom hulle in sulke klein getalle voor dat hulle van geen belang is nie. Die plaaslike spesies soos Forficula senegalensis is oor die algemeen aasvreters en rig dus geen skade in tuine aan nie. Die klassifikasie van oorkruipers is oor die algemeen moeilik, omdat die eienskappe wat hierby van belang is, dikwels in die loop van die lewe van die diere verander.
'n Totaal van ongeveer 1 000 spesies is tot dusver beskryf, waarvan 50 in Suid-Afrika voorkom. Die meeste oorkruipers leef in die tropiese en subtropiese wêrelddele. Die suborde Arexenina het slegs 'n klein aantal tropiese verteenwoordigers wat almal parasiete op die vel van vlermuise is. Die liggaamsbou van hierdie insekte verskil heelwat van die van die gewone oorkruipers. Hulle het byvoorbeeld nie vlerke nie, die oë is swak ontwikkel en die knypers is minder stewig en behaard.
Die parasitiese oorkruipers lê ook nie eiers nie, maar is lewendbarend. Die derde suborde (Hemimerina) is ook 'n groep afwykende parasitiese oorkruipers. Hulle is vlerkloos en blind en al 9 spesies van die suborde behoort tot die Afrikaanse genus Hemimerus. Die meeste van hulle is parasiete van die reuse rot (Cricefomys gambianus), waar hulle op vel, skubbe en afvalmateriaal leef. Ook die Hemimerina is lewendbarend.
Ampie Coetzee
Ampie Coetzee (26 Junie 1939 - 15 Oktober 2020) was ’n letterkundige en professor in Afrikaans-Nederlands aan die Universiteit van die Witwatersrand en die Wes-Kaap. As medestigter van die Uitgewery Taurus was hy verantwoordelik vir die publikasie van vele belangrike literêre werke waarvoor meer gevestigde uitgewers weens die vrees vir sensuur nie kans gesien het nie.
Lewe en werk
Abraham Jacobus (Ampie) Coetzee is op 26 Junie 1939 gebore. Hy word groot in Germiston, waar sy pa ’n mynwerker by die Rose Deep-myn was. Na skool studeer hy aan die Universiteit van die Witwatersrand, waar hy vanaf 1960–1967 die B.A.-graad, die B.A. Honneurs-graad en die M.A.-graad verwerf, laasgenoemde met ’n verhandeling oor “Die digter C. Louis Leipoldt en die Afrikaanse kritiek”. Sy doktorsgraad (Ph.D.-graad) ontvang hy in 1971 onder leiding van N.P. van Wyk Louw met ’n studie oor “Ritme en skandering”, wat later gepubliseer word. Sy verdere studies is aan die Rijksuniversiteit van Ghent in België. Hy begin werk as nagraadse assistent in die Departement Afrikaans en Nederlands aan die Universiteit van die Witwatersrand en is hierna vir agt jaar dosent en later senior dosent aan die Universiteit van Natal in Durban. Hy keer dan terug na die Universiteit van die Witwatersrand, waar hy tot 1986 klas gee en bevorder word tot medeprofessor in Afrikaans en Nederlands. Hy speel ’n beduidende rol in die tydperk van streng sensuur. In 1973 kry hy saam met Chris Barnard, John Miles en Bartho Smit beheer van die Johannesburgse tak van die Afrikaanse Skrywerskring. Met die verbod op André P. Brink se “Kennis van die aand” vroeg in 1974 stig hulle ’n fonds vir die verdediging van die boek en reik sterk bewoorde verklarings oor die aangeleentheid uit. Wanneer die ander lede beswaar aanteken teen hulle standpunte, bedank hulle, ’n aksie wat indirek in 1975 lei tot die stigting van die Afrikaanse Skrywersgilde. Saam met Ernst Lindenberg en John Miles stig hy in 1975 die onafhanklike uitgewer Taurus, wat hom ten doel stel om boeke uit te gee wat ander uitgewers weens die streng sensuurwette nie in belang stel nie. Hulle eerste publikasie is “Oomblik in die wind” van André P. Brink en hulle gee ook verskeie van Breyten Breytenbach se werke uit. Vanaf die stigting van die uitgewer in 1975 tot met die ontbinding daarvan in 1990 is hy ’n direkteur daarvan.
Vanaf die begin van 1987 is hy senior professor in Afrikaans aan die Universiteit van die Wes-Kaap. Hier lewer hy op 31 Oktober 1990 sy intreerede onder die titel “Die Afrikaanse letterkunde en ’n nasionale kultuur: Raka as mediëringsmodel”. In hierdie tyd is hy ook gasprofessor in Duitsland by die Universiteit van Essen en Nederland by die Universiteit van Utrecht. Hy is lid van die afvaardiging wat in 1987 die toe nog verbode ANC in Dakar ontmoet. Die Universiteit van die Wes-Kaap ken in 1995 hulle meriete-navorsingsbeurs aan hom toe vir sy werk ten opsigte van ’n beskrywende teorie vir die letterkundes van Suid-Afrika, wat hom in staat stel om in Nederland verdere navorsing te gaan doen. Periodiek tree hy op as spreker by konferensies, onder ander in 1993 by die Winterforum by die Universiteit van die Witwatersrand en by die Nasionale Leeskringseminaar in Oktober 1993. Sy tweede vrou is die skrywer Karin Cronjé, maar hulle skei later, waarna hy met Annegret trou. Hulle het ’n seun, Kobus. In 2008 trek hy vanaf Mowbray in die Kaap na Wellington.
Hy sterf op 15 Oktober 2020 in die ouderdom van 81.
Skryfwerk
Sy gepubliseerde proefskrif oor “Ritme en skandering” is ’n deeglike ondersoek van hierdie aspek van die poësie. In “Poësie en politiek” skryf hy oor politieke betrokkenheid in die poësie en die middels wat die politieke vers gebruik, terwyl “Marxisme en die Afrikaanse letterkunde” die impak van hierdie ideologie op die letterkunde ondersoek. “Letterkunde en krisis” se onderwerp is die uitwerking van Afrikaner-nasionalisme op die letterkunde. Hy skryf die oorsig oor die Afrikaanse drama vir “Inleiding tot die Afrikaanse letterkunde” wat onder redaksie van Ernst Lindenberg verskyn en lewer bydraes tot die boeke “Race and literature” en “Letterkundige terme en teorieë”. “Die Toiings-trilogie” is ’n blokboek oor hierdie romans van Mikro. “’n Hele os vir ’n ou broodmes” ondersoek die verbintenis tussen wit setlaars en boerdery, en later tussen die Afrikaner, grond en die plaas, ten einde die impak hiervan vas te stel op die ontstaan van die Afrikaner-identiteit.
Moerbeibos
Moerbeibos (1987) is 'n Afrikaanse roman deur Dalene Matthee. Dit is die derde boek in haar reeks van vier bosromans wat in die Knysnabos afspeel.
Tinawaterval
Die Tinawaterval is in die Transkeistreek in die Tinarivier, Oos-Kaap, Suid-Afrika. Hierdie waterval is 100m hoog en baie moeilik bereikbaar. Die val is in die Ku Ndlovunkulu-berge en is naby Qumbu.
Nike
Nike is die godin van oorwinning in die Griekse mitologie. Sy was die dogter van Styx en Pallas, asook die suster van Kratos, Bia, en Zelus. Nike en haar broers en susters was vriende van Zeus.
Nike kon baie vinnig hardloop. Sy het ook vlerke gehad en het geluk gebring. Sy is in dieselfde tyd as Atena aanbid.
Standbeelde
Die beroemdste standbeeld van Nike is die Gevleuelde Oorwinning van Samotrake. Dit is nou in die Louvre in Parys, Frankryk.
Epidauros
Epidauros (Grieks: Ἐπίδαυρος, Latyn: Epidaurus) is die belangrikste antieke heiligdom wat aan Asklepios, die Griekse god van medisyne en genesing, en sy vader Apollo gewy is. Dit is geleë temidde van 'n berglandskap op die Peloponnesos-skiereiland naby die moderne Lygourio, 'n nedersetting in die distrik Asklipiio en die munisipaliteit Epidavros. In 1988 is die heiligdom as Unesco-wêrelderfenis gelys.
Naas sy rol as heiligdom en pelgrimsoord was Epidauros met sy hospitaalgeboue ook die vernaamste herstellingsoord in die antieke Grieks-Romeinse tydperk. Hier het ook die grootste antieke opelugteater ontstaan wat omstreeks 300 v.C. teen 'n helling gebou is en ná latere uitbreidings sitplekke vir 14 000 besoekers gebied het. Epidauros se amfiteater is die bes bewaarde in Griekeland. Ná argeologiese opgrawings en herstelwerk in die 19de eeu is dit toeganklik vir die publiek en tans – saam met die Asklepios- en Tholos-tempels – een van die gewildste antieke besienswaardighede in Griekeland.
Tate Modern
Tate Modern is Brittanje se nasionale museum van internasionale moderne kuns in Londen en, tesame met die Tate Britain, Tate Liverpool en Tate St Ives vorm dit deel van die Tate Gallery.
Opsterland
Opsterland is 'n munisipaliteit in die provinsie Friesland in die noorde van Nederland. Beetsterzwaag is die administratiewe setel van die munisipaliteit.
Plekke
Bakkeveen, Beetsterzwaag, Frieschepalen, Gorredijk, Hemrik, Jonkerslan, Langezwaag, Lippenhuizen, Luxwoude, Nij Beets, Olterterp, Siegerswoude, Terwispel, Tijnje, Ureterp en Wijnjewoude.
Doringrivier (rivier in Wes-Kaap, lat -34,10, long 20,96)
Die Doringrivier is 'n rivier wat in die Wes-Kaap van Suid-Afrika vloei.
Willowmoore-park
Willowmoore-park is 'n veeldoelige stadion in Benoni, Suid-Afrika. Die stadion word meestal vir krieketwedstryde gebruik. Dit is in 1924 geopen en kan 20 000 toeskouers huisves.
Die IT-maatskappy Sahara borg die stadion. Vir die rede staan dit as die Sahara Willowmoore-park bekend.
Tydens die Krieketwêreldbeker 2003 is twee wedstryde hier beklink.
Salomo se Tempel
duimnael|250px|’n Voorstelling van Salomo se Tempel.
Salomo se Tempel, ook bekend as die Eerste Tempel, was volgens die Bybel die Heilige Tempel (Hebreeus: בֵּית־הַמִּקְדָּשׁ, Beit HaMikdash) in Jerusalem voor die vernietiging daarvan deur Nebukadnesar II ná die beleg van die stad in 587 v.C. en die daaropvolgende vervanging daarvan met die Tweede Tempel in dieselfde eeu.
Geskiedenis en hede
Volgens die Ou Testament is die tempel onder Salomo, koning van Israel en Juda, gebou en is die tempel opgedra aan Yahweh. Die Verbondsark is glo ook daar gehou. Die Joodse historikus Josephus sê die tempel is vernietig "470 jaar, 6 maande en 10 dae nadat dit gebou is".
Vanweë godsdienstige sensitiwiteit en die polities plofbare situasie in Jerusalem, is net beperkte argeologiese opnames op Tempelberg gedoen. Nog geen uitgrawings is in die moderne tyd op die berg toegelaat nie en daar is dus min argeologiese bewyse vir die tempel se bestaan.
Samestelling
In die taalkunde is 'n samestelling of kompositum die vorming van ’n komplekse woord wat uit twee stamme bestaan. Die dele van samestellings in Afrikaans word in die reël vas geskryf.
Die dele waaruit samestellings bestaan, kan tot verskillende woordsoorte behoort. Die volgende patrone word onderskei:
Let wel:
Tesame met affikse, speel samestellings ’n groot rol wanneer dit kom by Afrikaanse woordvorming.
Río Paraná
Die Río Paraná (Guaraní: Ysyry Parana, Portugees: Rio Paraná), is 'n groot suid-vloeiende rivier in Suid-Amerika. Die rivier, met 'n lengte van 4 880 km, is die tweede langste rivier in Suid-Amerika ná die Amesonerivier. Die naam van die rivier is afgelei van die Tupi-frase para rehe onáva, wat beteken "soos die meer" (dit is, "so groot soos die meer").
Die Río Paraná ontstaan deur die saamvloei van die Rio Paranaíba en die Rio Grande aan die plek, waar die Brasiliaanse deelstate Minas Gerais, São Paulo en Mato Grosso do Sul 'n drielandepunt vorm. Aansluitend vloei die rivier 619 km in suidwestelike rigting, waar dit baie damme deurvloei. Later bereik die Río Paraná Saltos del Guaira in Paraguay. Vir die volgende 200 km vorm die rivier die grens tussen Paraguay en Brasilië, voordat die Rio Iguaçu in die Río Paraná uitmond. Vanaf hier vorm die Río Paraná die grens tussen Paraguay en Argentinië. Die rivier vloei verdere 468 km in suidelike rigting, voordat dit vir 820 km in westelike rigting vloei. Aansluitend mond die Río Paraguay, die rivier se grootste sytak, in die Río Paraná uit. Vanaf hier vloei die rivier vir 820 km in suidelike rigting deur Argentinië, met 'n klein terugdraai in oostelike rigting naby Rosario. Aansluitend vloei die Río Paraná 500 km in suidoostelike rigting, voordat die rivier saam met die Río Uruguay in die Rio de la Plata saamvloei, wat naby Buenos Aires in die Atlantiese Oseaan uitmond.
Toorbos
Toorbos (2003) is 'n Afrikaanse roman deur Dalene Matthee. Dit is die laaste boek in haar reeks van vier bosromans wat in die Knysnabos afspeel.
Lloyd Sherr
Lloyd Sherr is 'n Amerikaanse komediant en akteur. Hy is veral bekend vir sy rol as Fillmore in Cars.
Lachine
Lachine, wat in die suidweste van Montreal-eiland en aan die boloop van die Lachine-kanaal geleë is, het in die tydperk van Nieu-Frankryk ontstaan; die eerste landregte in die gebied is in 1667 gevestig. Gedurende die Britse heerskappy is die Lachine-kanaal in 1824 geopen wat saam met die bou van 'n spoorwegverbinding in 1847 die aanleiding tot die ontwikkeling van Montreal as Kanada se vernaamste nywerheidsentrum gegee het.
Classé, die bekendste Kanadese vervaardiger van hoëtroutoerusting, het sy hoofkwartier in Lachine.
Elliott Reid
Elliott Reid (16 Januarie 1920 – 21 Junie 2013) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Vicki (1953), Gentlemen Prefer Blondes (1953), Inherit the Wind (1960), en Move Over, Darling (1963).
Ben Langa
Benjamin Johnson Langa was 'n Suid-Afrikaanse aktivis, digter en broer van Pius Langa, Bheki Langa en Mandla Langa. Ben is in 1984 vermoor as deel van die destabilisering van die ANC deur die apartheidsregime ; 'n Mkhonto WeSizwe- bevelvoerder, wat ook 'n apartheidsagent was, het twee operateurs opdrag gegee om Langa dood te maak en gesê dat hy die beweging verraai het. Die operateurs is later deur die apartheidsregime met moord angekla en is tot dood veroordeel en tereggestel.
Lewe en werk
Ben Langa se ouers het in Stanger naby Durban en later KwaMashu in Durban gewoon. Hulle het die opvoeding van hul sewe kinders, waarvan die meeste polities aktief geword het, vooropgestel. Ben is in 1973 tot hoofsekretaris van SASO verkies terwyl hy 'n student aan die Universiteit van Fort Hare was. Hy moes sy opvoeding weens die druk van die polisie laat vaar en 'n gemeenskapsaktivis geword. Hy woon in Pietermaritzburg ten tyde van sy dood.
Digterlike loopbaan
Ben se digkuns is deesdae moeilik om op te spoor, aangesien baie kortstondige publikasies van die 1970's en 80's nog nie gedigitaliseer is nie. Een gedig, For My Brothers in Exile, word op 'n aanlyn-opvoedkundige webwerf verskyn. Mondelinge opvoerings was belangrik binne die anti-apartheidsbeweging, gewortel in die inheemse tradisie van izibongo ("lofgedigte").
Amorphinopsis
Amorphinopsis is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Gevlekte riethaan
Die Gevlekte riethaan (Porzana porzana) is 'n skaars trekvoël wat leef in oorstroomde grasveld en aan digbegroeide oewers van vlak wateroppervlaktes. Die voël is 21 – 24 cm groot en weeg 70 - 130 gram. In Engels staan dit as die Spotted crake bekend.
1952
Die jaar 1952 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 52ste jaar van die 20ste eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Wikisource
Wikisource of Wikibronne is 'n projek van die Wikimedia Stigting wat ten doel het om 'n vrye wiki met bronverwysings daar te stel wat in ander projekte aangehaal kan word.
Gestreepte riethaan
Die Gestreepte riethaan (Aenigmatolimnas marginalis) is 'n skaars trekvoël en leef in seisoenaal oorstroomde grasveld en vleie. Die voël is 18 – 22 cm groot en weeg 40 – 60 gram. In Engels staan die voël bekend as Striped crake.
Amir Abbas Howeida
Amir Abbas Howeida (Persies: امیرعباس هویدا; Amīr `Abbās Howeida, * 18 Februarie 1919, † 7 April 1979 in Teheran) was 'n Iranse ekonoom en politikus wat tussen 27 Januarie 1965 en 7 Augustus 1977 as eerste minister gedien het. Sy ampstermyn van byna dertien jaar was die langste van alle premiers in die geskiedenis van Iran. Howeida het daarnaas ook die ampte van vise-premier en minister van finansies in die kabinet van Hassan-Ali Mansur beklee.
Ná die Iranse Rewolusie in 1979 is hy deur die nuut geskepte Islamitiese Rewolusionêre Geregshof skuldig bevind van "oorlogsvoering teen God" en die "verspreiding van korrupsie op Aarde", ter dood veroordeel en tereggestel.
Andes-gans
Die Andes-gans (Chloephaga melanoptera) word in die hoë Andesgebergtes in Suid-Peru, Bolivia, Chili en die Catamarca-provinsie in Noordwes-Argentinië aangetref.
Beide mannetjies en wyfies het 'n identiese veredos, hoofsaaklik wit, met swart gespikkelde vlerke en swart stertvere. Hulle liggaamsbou, waaronder 'n klein, pienk puntsnawel, herinner bietjie aan dié van 'n hoender of duif. Die wyfies is ietwat kleiner as die mannetjies. Die mannetjie uiter 'n hoë fluitgeluid, terwyl die wyfie 'n kras kwaakgeluid maak. Andes-ganse is baie aggressief, ook teenoor ander watervoëls, veral as hulle in 'n beknopte gebied is.
Hierdie voëls se dieet bestaan hoofsaaklik uit plante en gras, maar hulle sal ook die lêkorrels van hoenders en eende vreet.
Andes-ganse broei tussen Oktober en Januarie. Hulle bou 'n nes van gras, alhoewel hulle ook 'n mensgemaakte neskas op die grond sal gebruik. Die wyfie lê vyf tot tien gryswit eiers wat na 30 dae uitbroei. Die kuikens is na twee tot drie jaar self broeigereed.
Mercedes-Benz M120 enjin
Die M120-familie word in Stuttgart, Duitsland, gebou. Dit het 'n aluminium-enjinblok wat met silikon/aluminium gevoer is. Die aluminium DOHC-silinderkoppe het 4 kleppe per silinder. Dit maak gebruik van sekwensiële brandstofinspuiting (SFI) en het suierstange van gesmeede staal.
Die M120 is uiteindelik vervang deur die kleiner, minder kragtige, kortstondige, SOHC, drie kleppe per silinder, 5,8 L, M137 V12-enjin. Mercedes het die produksie van die M120 gestaak weens strenger uitlaatbeperkings in Europa.
M120 6,0 48v
Hierdie enjin het 290–300 kW (389–402 hp) ontwikkel en 569–580 N⋅m se wringkrag in die 6,0 L-weergawe gelewer. In 1992 is die M120-enjin slegs in 300 kW-formaat in Noord-Amerika aangebied en vanaf 1991-92 ook in Europa. Al die ander jare (1993–1999) is die 290 kW-weergawe aangebied.
Aanwendings:
Groter verplasing M120's
In 1997 is die Mercedes-Benz CLK GTR-renmotor vir die FIA GT-kampioenskap toegerus met die M297-enjin, afgelei van die M120. Die 25 motorvoertuie, wat volgens die FIA-reëls vereis is en in 1999 afgelewer is, se enjins is vergroot tot 6,9 L. Daar was ook 'n 7,3 L-weergawe wat 386 kW (518 pk) gelewer het wat deur AMG ontwikkel is, wat ook in die SL73 gebruik is. AMG. Die 7,3 L M297-enjin was ook gebruik in 'n AMG-geboude S73 T Kombi, 'n spesiaal-geboude W140, S-klas-wa wat vir die Sultan van Broenei gebou is. Agtien eenhede is vervaardig, waarvan tien aan die sultan, 'n sportmotorversamelaar, gelewer is.
Pagani Zonda
Aanwendings:
Velcro
Velcro® is 'n stelsel vir die verbinding van voorwerpe, gewoonlik stukke materiaal.
Velcro is uitgevind in 1948 deur George de Mestral, 'n Switserse ingenieur. Hy het op die idee gekom toe hy gekyk het na die saad-peul van die klitskruid (Arctium lappa) wat aanhou klou het aan sy hond gedurende hulle daaglikse stap deur die Alpe. Die uitvinding is vernoem na die Franse woorde velour, betekende 'fluweel', en crochet, wat 'hakie' beteken.
Olimpiese Winterspele 2026
[[Lêer:2026 Winter Olympic games countries.svg|duimnael|links|400px|Kaart van deelnemende nasies in 2026:
Gasheerstad Milaan en Cortina d'Ampezzo]] Dit sal ná die Olimpiese Winterspele van 1956 in Cortina d'Ampezzo en die Olimpiese Winterspele van 2006 in Turyn die derde wees wat in Italië gehou word. In die Italiaanse hoofstad Rome is ook die Olimpiese Somerspele van 1960 beslis.
Die openingseremonie sal in San Siro van Milaan plaasvind, terwyl die sluitingseremonie in die Verona Arena van Verona gehou sal word. Soos gebruiklik sal die lande in alfabetiese volgorde die stadion instap met Griekeland die eerste en die gasheer Italië die laaste, maar aangesien die plaaslike taal Italiaans is, sal dié taal se alfabet gebruik word om die volgorde te bepaal.
Die Paralimpiese Winterspele 2026 sal tussen 6 en 15 Maart in Milaan en Cortina d'Ampezzo gehou word.
Toewysing
Milaan en Cortina d'Ampezzo is op 24 Junie 2019 in Lausanne deur die Internasionale Olimpiese Komitee gekies as die gasheer vir die Olimpiese Winterspele in 2026. Die enigste ander kandidaat was Stockholm, Swede.
Die gasheerstad sou oorspronklik in Oktober 2019 deur die Internasionale Olimpiese Komitee (IOK) in Milaan, Italië, aangekondig word. Die IOK het die stemming egter na 'n ander plek – en datum – verskuif, nadat Italië 'n bod vir die Olimpiese Winterspele 2026 ingedien het wat die stad Milaan insluit. Die stemming is op 24 Junie 2019 in die hoofkantoor van die IOK in Lausanne, Switserland, gehou. Die eerste aansoekfase vir die Spele het in September 2017 begin.
Die stemming het as volg verloop:
Sporte
7 Olimpiese sporte in 15 dissiplines sal tydens die Spele beoefen word. • 4
1951
Die jaar 1951 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 51ste jaar van die 20ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Wikibooks
Wikibooks is 'n sustersprojek van Wikipedia en is een van die Wikimedia Stigting se webwerwe. Die wikibooks werf is op 10 Julie 2003 van stapel gestuur. Die projek maak 'n versameling van vrye teksboeke wat in samewerkingsverband geskryf word op die Internet beskikbaar. Die werf is net soos Wikipedia 'n wiki, en enge persoon kan dus die inhoud opdateer of nuwe artikels skep.
Transvaal-groep
Transvaal-groep (Frans: le Groupe Transvaal) is die naam wat deur die Frans-Switserse argitek Le Corbusier aan 'n groep Suid-Afrikaanse argitekte (onder wie Norman Hanson, Gordon McIntosh en Rex Martienssen as senior lede; 'n middelgroep rondom John Fassler, Bernard Cooke en Duncan Howie; en 'n jonger groep, bestaande uit Monte Bryer, Kurt Jonas en Roy Kantorowich ) gegee is wat hul opleiding aan die Skool van Argitektuur gevolg het. Studente van dié skool, wat in 1923 as een van die eerste departemente aan die Johannesburgse Universiteit van die Witwatersrand gevestig is, het met hul tydskrif zero hour (die sans-serif-kleinletters was 'n huldeblyk aan die Duitse Bauhaus-beweging), wat vanaf 1933 uitgegee is en waarin Europese meesterargitekte soos Le Corbusier en Ludwig Mies van der Rohe se rigtingwysende werk behandel is, die gedagtes van argitektoniese modernisme in Suider-Afrika versprei.
Le Corbusier, aan wie 'n uitgawe van zero hour gestuur is, was vol lof oor die publikasie. Sy antwoordbrief is gepubliseer in die South African Architectural Record (1936, volume 20, nommer 11, bl. 381-3). In die jare ná die Groot Depressie was Suid-Afrikaanse argitekte aan die voorfront van die modernistiese beweging. Al was Johannesburg die fokuspunt van dié omwenteling in die Suid-Afrikaanse boukuns, is ook die Universiteit van Kaapstad se Departement van Argitektuur hierdeur geraak, veral met die benoeming van Leslie Thornton-White as dié departement se eerste professor in 1937. Thornton-White het die gedagtes en werk van die Transvaal-groep aan sy studente bekendgestel.
Die Transvaal-groep was eerder 'n informele vereniging van progressiewe argitekte, dosente en studente, saamgesnoer deur spangees en groepsolidariteit, as 'n formele organisasie.
J.D. Cilliers
J.D. Cilliers (*16 Februarie 1854, Wellington – † 28 Mei 1922, Potchefstroom) is ’n Afrikaanse digter uit die tydperk van die Eerste Afrikaanse Taalbeweging. Hy maak gebruik van verskillende skuilname soos Neef Jan, Neef Jan wat versies maak, Jan die versiemaker, Junior of net sy voorletter C. Meeste van sy gedigte word nog in Nederlands geskryf en sommige van sy Afrikaanse gedigte is uit Nederlands vertaal.
Vroeë lewe en herkoms
Jan Daniël Cilliers is op 16 Februarie 1854 op die wynplaas Optenhorst in die distrik Wellington gebore as die derde seun van ’n gesin van dertien. Sy hele skoolonderrig ontvang hy in die skool van mnr. M.J. Stucki van Bovenvallei, wat hy slegs vir ’n paar jare kan bywoon. Sy ouers het nie die finansiële vermoë gehad om hom verder te laat leer nie en hy leer homself die ambag van skrynwerker, terwyl hy steeds as wynboer sy pa op die plaas help.
Hal Reid (akteur)
Hal Reid (14 April 1863 – 22 Mei 1920) was 'n Amerikaanse skrywer, akteur, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Time Lock No. 776 (1915) en Prohibition (1915).
J.D. Cilliers
Skryfwerk
Hoewel ’n produktiewe digter, is sy gedigte sonder groot oorspronklikheid en merendeels in konvensionele taal geskryf. In die gedig Di Goudland beskryf hy sy ervarings as goudgrawer, terwyl hy in Aan den lezer ’n karakterisering van sy digkuns gee.
Beproef alles en behou die goeie is ’n didaktiese vers waarin die digter vertel dat sy vader hom geleer het om elke saak grondig te oorweeg en dat alles sy tyd het, as mens net die geduld behou.
Hy skryf ook die leerdig ’n Paar wenke aan digters, wat in 1883 gepubliseer word en deur D.J. Opperman ’n eerste klein Afrikaanse estetiek genoem is. Van hierdie gedigte word opgeneem in F.W. Reitz se versamelbundel Twee en sestig uitgesogte Afrikaanse gedigte, wat insluit die gedig Golgotha, wat ook deur D.F. Malherbe in die versamelbundels Afrikaanse letterkunde en Afrikaanse verse opgeneem word. Sy oorlogservarings beskryf hy volledig in ’n ongepubliseerde dagboek
Narkotiki
Narkotiki (Russies: Наркотики, dwelms) is 'n musiekgroep wat deur twee Moskouse jongelinge, Evgeny Gorbunov (Евгений Горбунов) and Andrey Kasai (Андрей Касай), begin is en wat diskowysies speel en in hiphop-styl sing. Die huidige besetting bestaan uit Evgeny Gorbunov (Евгений Горбунов) op kitaar en stem, Andrey Kasai (Андрей Касай) op stem, Роман Кутнов op programmering, en Сергей Ледовский op tromme. Hul lirieke is met hoë vlakke van geluk en humor gevul.
Gorbunov en Kasai was reeds vir 'n lang tyd vriende en het gereeld saam musiek gemaak voordat hulle besluit het om van hul tuisdorp, Khabarovsk, na Moskou te gaan waar hulle hul rock-styl vir 'n mengsel van elektropop, rock en hiphop verruil het en uiteindelik die naam Наркотики (Narkotiki) vir hul groep aangeneem het. Tot en met April 2009 het die groep egter geen amptelike LP's uitgereik nie, en slegs 'n paar snitte was beskikbaar vir gratis aflaai vanaf die internet. Ten spyte daarvan het hulle 'n groot aanhangersbasis in 'n paar jaar opgebou, veral danksy hul regstreekse optredes. In April 2009 is die groep se debuutalbum, Планета Любовь (Afrikaans: Planeet Liefde) vrygestel.
Ncora
Ncora is 'n nedersetting in die Transkeistreek in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit lê op die oewer van die Tsomorivier en die Ncoradam is noord van die dorp. Die besproeiingskema onder die dam staan bekend as die Ncoraskema. Die naaste dorp is Tsomo.
Jonathan Jansen
Jonathan Jansen is die voormalige rektor van die Universiteit van die Vrystaat. Hy is vroeg in 2009 as die eerste gekleurde rektor en visekanselier van die universiteit aangestel.
Jonathan David Jansen is op 29 September 1956 in Montagu in die Boland gebore, maar het op die Kaapse Vlakte grootgeword. Hy was op laerskool by Sullivan Primary School, en gaan daarna na Steenberg Hoërskool. Hy beskryf homself as 'n gemiddelde leerling op hoërskool – meer geïnteresseerd in sokker, swem by Muizenberg en fietsry met sy maats. Sy Latynonderwyser, Paul Gallant, het hom egter gemotiveer om in sy studies uit te blink, en ook om verder te gaan studeer.
Jansen voltooi sy B.Sc. (Plantkunde en Dierkunde) in 1979 aan die Universiteit van die Wes-Kaap. In 1982 ontvang hy 'n onderwysdiploma en in 1984 'n B.Ed. (Vergelykende Opvoedkunde) van die Universiteit van Suid-Afrika. Hy verwerf in 1987 'n M.Sc. aan die Cornell-universiteit en in 1991 'n Ph.D. (Politieke wetenskap) aan die Stanford-universiteit.
Jonathan Jansen is Buitengewone Professor van Opvoedkunde aan die Universiteit Stellenbosch. Hy is tans die President van die Akademie vir Wetenskap van Suid-Afrika en die Knight-Hennessey-genoot by die Stanford-universiteit.
Amphimedon brevispiculifera
Amphimedon brevispiculifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Dendy.
Johannes Theodorus van der Kemp
Dr. Johannes Theodorus van der Kemp (17 Mei 1747 – 15 Desember 1811) was 'n militêre offisier, dokter en 'n Nederlandse sendeling van die Londense Sendinggenootskap. Hy is in 1747 in Rotterdam gebore. Hy begin sy loopbaan in die leër as 'n luitenant van die Dragonders maar bedank in 1780 en verhuis na Engeland. Nadat hy 'n groot verlies in sy gesin gely het, kom hy tot bekering en word hy in 1799 na die Kaap gestuur as 'n werker van die Londense Sendinggenootskap. Hy probeer homself in die Xhosagebied vestig sonder sukses en stig 'n stasie naby Port Elizabeth, genoem Bethelsdorp. Uit 'n godsdienstige beginsel is hy met 'n Hottentotvrou getroud. Hy is op 15 Desember 1811 oorlede.
Tenk
'n Tenk is 'n gepantserde militêre voertuig. In Duits word dit Panzer genoem en in Engels Tank. Die eerste sketse of planne van 'n tenk is deur Leonardo da Vinci geteken, en het soos 'n skilpaddop gelyk.
Ontstaansgeskiedenis
Reeds voor die Eerste Wêreldoorlog het verskeie soldate die ontwikkeling van gepantserde voertuie bepleit as 'n logiese gevolg van die vervanging van spierkrag deur masjienkrag. Hulle was in staat om te vertrou op 'n aantal tegnologiese ontwikkelings wat voorheen plaasgevind het, naamlik die uitvinding van die voorlopers van rusperbande deur Richard Edgeworth in 1770 en die gebruik van trekkers met rusperbande met 'n motor wat stoom gebruik het tydens die Krimoorlog (1853-1856).
Alexander Daneel
duimnael|regs|180px|Ds. Daneel teen die aand van sy lewe.
Tenk
Ontstaansgeskiedenis
Geleidelik het kommersiële weermagvragmotors in gepantserde voertuie ontwikkel toe die troepe om hulself te beskerm, hul voertuie voorsien het met tydelike metaalplate. Vragmotor fabrieke het toe begin om spesiale gepantserde motors te vervaardig (vanaf 1902). Hierdie gepantserde motors kan slegs in beperkte mate op die slagveld gebruik word weens hul beperkte terreinvaardighede.
Alexander Daneel
Ds. Alexander Berthin Daneel (distrik Stellenbosch, 14 Februarie 1836 – Heidelberg, Kaap, 22 Maart 1899) was ’n predikant van die Nederduitse Gereformeerde Kerk wat sy hele 37-jarige loopbaan in die NG gemeente Heidelberg, Kaap deurgebring het.
Tenk
Geskiedenis na die Eerste Wêreldoorlog
Met die aanvang van die Eerste Wêreldoorlog het die tenk dus nog nie bestaan nie. Hoewel, reeds van die begin van die oorlog af, het alle partye bogenoemde gepantserde voertuie gebruik, net soos die Britte. Toe die gevegsfronte nog in beweging was, het hulle hul waarde bewys. Maar gou het die stryd in 'n loopgraafoorlog verval.
In die herfs van 1914 het 'n Britse amptenaar, Majoor Ernest Dunlop Swinton (1868-1951), die idee gekry om gepantserde rusperaangedrewevoertuig toe te laat om 'n gepantserde slee vol soldate oor die vyandse loopgrawe te trek. Onafhanklik van hom, in 1915 het die Franse kolonel Jean-Baptiste Eugène Estienne presies dieselfde idee gehad. Swinton het 'n brief aan sy funksionele toesighouer, die sekretaris van verdediging luitenant-kolonel Maurice Hankey gestuur. Hy het einde Desember 'n memorandum aan die Komitee van Imperiale Verdediging gestuur, met die Eerste Heer van die Admiraliteit Winston Churchill as lid. Churchill het op sy beurt 'n brief geskryf aan eerste minister Herbert Henry Asquith, waarin hy die vaste verwagting uitgespreek het dat die Duitsers binnekort 'n soortgelyke wapen sou ontwikkel (iets waarvoor daar nie die geringste bewys was nie). Asquith het die minister van oorlog, Lord Kitchener, beveel om 'n "landskip-komitee" te skep om die ontwikkeling van gepantserde voertuie te bestudeer. Dit was die begin van die ontwikkeling van die Merk I.
Alexander Daneel
Ontvangs en bevestiging op Heidelberg, Kaap
duimnael|links|300px|Hierdie skoolkerkie se hoeksteen is gelê op [[5 Maart 1856. Dit was die gemeente Heidelberg se kerk tot die inwyding van die tweede kerkgebou op 19 Julie 1873.]]
Tenk
Geskiedenis na die Eerste Wêreldoorlog
In Desember 1915 het Swinton en sy personeel, Albert Stern en Murray Sueter, 'n eerste prototipe gebou: Little Willie. Dit het koëlvaste pantser gehad en was gewapen met twee masjiengewere. In Januarie 1916 is 'n groter, artillerie-bewapende weergawe, Mother, ontwikkel, wat in serieproduksie gebou is, wat 'n "tenk" vir misleiding genoem word: die Merk I.
Paralimpiese Winterspele 2026
Die Paralimpiese Winterspele 2026 (Italiaans: XIV Giochi paralimpici invernali) sal na verwagting tussen 6 en 15 Maart 2026 in Milaan en Cortina d'Ampezzo, Italië, aangebied word. Dit sal die 14de Paralimpiese Winterspele wees wat aangebied word en ná die Paralimpiese Winterspele 2006 die tweede Paralimpiese Spele in Italië.
Die Olimpiese Winterspele 2026 sal tussen 6 en 22 Februarie (in die maand net voor die Paralimpiese Winterspele) ook in Milaan en Cortina d'Ampezzo gehou word.
Toewysing
As deel van 'n formele ooreenkoms tussen die Internasionale Paralimpiese Komitee en die Internasionale Olimpiese Komitee uit 2001 is die wenner van die bod vir die Olimpiese Winterspele 2026 ook die gasheer vir die Paralimpiese Winterspele 2026. Milaan en Cortina d'Ampezzo is op 24 Junie 2019 in Lausanne deur die Internasionale Olimpiese Komitee gekies as die gasheer vir die Olimpiese Winterspele in 2026. Die enigste ander kandidaat was Stockholm, Swede.
Die gasheerstad sou oorspronklik in Oktober 2019 deur die Internasionale Olimpiese Komitee (IOK) in Milaan, Italië, aangekondig word. Die IOK het die stemming egter na 'n ander plek – en datum – verskuif, nadat Italië 'n bod vir die Olimpiese Winterspele 2026 ingedien het wat die stad Milaan insluit. Die stemming sal nou op 24 Junie 2019 in die hoofkantoor van die IOK in Lausanne, Switserland, gehou word. Die eerste aansoekfase vir die Spele het in September 2017 begin.
Die stemming het as volg verloop:
Sporte
7 Paralimpiese sporte sal tydens die Spele beoefen word.
Tenk
Geskiedenis na die Eerste Wêreldoorlog
Die Britse weermag was dus die eerste om 'n werkende voertuig gereed te hê vir ontplooiing. Van die totaal van 49 tenks wat op die eerste dag, 15 September 1916 ontplooi is, het deelgeneem het aan die Slag van die Somme. Slegs 32 het tot die voorste linies gevorder en die meeste van hulle is spoedig deur die Duitsers uitgeskakel. Die potensiaal van die tenk was nie werklik besef nie en die tenk is nie tot sy volle potensiaal gebruik tydens die Eerste Wêreldoorlog nie.
Tussen die twee wêreldoorloë is die tenk verder ontwikkel. Daar was op 'n stadium twee sienings oor die gebruik van die tenk: die een siening was dat die tenk slegs in 'n ondersteuningsrol gebruik moes word. Tenks moes die infanteriste ondersteun om doelwitte te bereik; soos tydens die Eerste Wêreldoorlog. Die tweede siening was dat massas tenks gebruik moes word om deur vyandelike linies te breek. Die Duitsers het hierdie strategie goed gebruik tydens hulle inval in Frankryk tydens die Tweede Wêreldoorlog. Dit het aanleiding gegee tot die term Blitzkrieg.
Duitse Leopard
Die Leopard I en Leopard II tenks is nog in gebruik in die Duitse weermag. Dit is spesiaal ontwikkel om met 'n groot verskeidenheid brandstof gebruik te kan word. Enige mengsel van diesel tot sonneblomolie of gebruikte kookolie sal doen. Die reuse silinders en suiers van die tenk is so groot soos kookpotte.
Suid-Afrika
Suid-Afrika het hulle eie tenk, die Olifanttenk ontwikkel vanaf die Britse Centurion tenk.
Alexander Daneel
Ontvangs en bevestiging op Heidelberg, Kaap
Nadat hulle sedert die gemeente se stigting in 1855 (dieselfde jaar as Sutherland) so lank gesukkel het om 'n eie leraar te kry, was die gemeente Heidelberg, Kaap, geseënd om die man te kry wat bestemd was om die eerste leraar van Heidelberg te word. In die fleur van sy lewe het prop. Daneel na die jong gemeente gekom om byna 37 jaar later die pelgrimstaf neer te lê toe hy nog onvermoeid besig was om sy rype kragte aan die gemeente van sy eerste liefde te wy. Vir die gemeente Heidelberg was dit 'n blye dag toe hulle prop. Daneel kon verwelkom en die "temporaire kerkgebouw" was by geleentheid van sy intreerede "opgepropt vol". Volgens oorlewering is die jong proponent langs die eertydse pad na Swellendam, tussen Heidelberg en Karnmelksrivier, verwelkom op die plek wat in later jare nog as Daneelshoogte bekendgestaan het. Die reis met die poskar uit Kaapstad kon bepaald nie baie gerieflik gewees het nie, want uit sy eerste brief uit Heidelberg aan sy verloofde, gedateer 17 September 1862, verneem ’n mens dat die vyf passasiers wat om vyfuur in die oggend van 8 September uit die stad vertrek het, op die twee bankies van die poskar reeds "als pekelharing zaten". By Eersterivierstasie moes Pieter Krige, 'n Heidelbergse diaken wat by sy familiebetrekkinge op Stellenbosch gekuier het, ook nog bykom, en "toen hadden wy het vooruitzicht van twee dagen achtereen zoo naauw op elkander te zitten dat wy ons byna niet bewegen konden. De Pasagiers waren echter zoo vriendelyk om my een van de gemakkelykste plaatsen af te staan".
Herlaai
Herlaai, of handlaai, is die proses waartydens vuurwapenammunisie deur die herlaaier, self gelaai word, deur die samestelling van individuele komponente, (dop, slagdop, kruit en koeël) eerder as om voorafgelaaide fabrieksammunisie aan te koop. Die doel van herlaai is om koste te bespaar en om die werkverrigting en akkuraatheid van jou vuurwapen te verbeter.
Naas herlaai kan die kopspasie en loopbedding van die vuurwapen self die akkuraatheid ernstig beïnvloed.
Alexander Daneel
Ontvangs en bevestiging op Heidelberg, Kaap
Die dienste van die feesnaweek het Donderdagaand 18 September begin toe die ernstige prediker dr. Servaas Hofmeyr van Montagu, die woord gevoer het oor Neh. 4:3 en 2:20: "Ik doen een groot werk. . . . De God van den hemel Die zal het ons doen gelukken, en wy, Zyne knechten, zullen ons opmaken en bouwen." Die diens is afgesluit met 'n paar aanmerkings deur dr. William Robertson en 'n ernstige gebed vir die jong leraar. Die Vrydagoggend was daar 'n vroeë biduur onder leiding van ds. Petrus Borcherds (Riversdal, 1843–1880). Die voormiddagdiens het aangevang met Skriflesing en gebed deur ds. A.G.M. Kuys (Napier), gevolg deur 'n toepaslike bevestigingsrede deur dr. Robertson oor 1 Kor. 11:3. "En ik was by ulieden in zwakheid en in vele beving."
Nadat ds. Borcherds die formulier gelees het, het die jong leraar neergekniel vir die plegtige handoplegging waaraan die vier besoekende leraars deelgeneem het. Hierna het ds. Borcherds die bevestigde en die gemeente toegespreek en afskeid geneem van die gemeente waaroor hy gedurende byna sewe jaar as konsulent die herderstaf gevoer het. Vrydagmiddag het die nuwe leraar sy intreerede gehou oor Markus 4:26-29, die gelykenis van die opskietende saad. Ná die diens het die leraars, saam met die magistraat van Riversdal, eerw. W.F. Taylor van die Episkopaalse kerk aldaar, die heer Thomas Barry van Port Beaufort en talle ander vriende aan by "eene weltoebereide tafel" wat die kerkraad in die pastorie voorberei het. Hierop het meeste van die besoekers huis toe vertrek.
Christine Stephen-Daly
Christine Stephen-Daly (gebore 5 Desember 1973) is 'n Australiese aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Casualty (1986), Stingers (1998), Something in the Air (2000), en Cutting It (2002).
Alexander Daneel
Gesinslewe
duimnael|links|170px|Ds. Alexander se oudste seun wat predikant geword het, [[John Daneel|Johannes Wynand, was van 1891 tot 1935 gemoeid met die Zoupansbergse sending.]]
duimnael|links|170px|Ds. [[Marthinus Daneel was die jongste van die twee van ds. Alexander en mev. Margaretha Daneel se nege seuns wat predikant geword het. Hy het net in drie gemeentes gearbei: Calvinia van 1898 tot 1906, Fraserburg van 1906 tot 1914 en toe Victoria-Wes tot sy aftrede in 1934. Hy is oorlede op 26 Junie 1937.]]
Herlaai
Ondersoek doppe
Skei doppe van verskillende kalibers
Verwyder doppe wat: gekraakte nekke het, gebuig of misvorm is, krake om kop het vergrote slagdoppie-gate
Alexander Daneel
Gesinslewe
Meer as 'n jaar ná sy bevestiging, het die jong dominee op 7 Oktober 1863 in die huwelik getree met die sewentienjarige Margaretha Johanna Louw wie se moeder 'n niggie van sy eie moeder was. Die plegtigheid is ten huise van die bruid se ouers op hulle plaas Babylonstoren in Groot-Drakenstein voltrek deur die eerbiedwaardige leraar van Kaapstad, dr. Abraham Faure. Kort hierna is die egpaar in hul gemeente met 'n pragtige adres deur 'n 38-tal gemeentelede onderteken, hartlik verwelkom. In Margaretha Louw het ds. Daneel 'n eggenote gekry wat hom gedurende baie jare nie alleen getrou ter syde gestaan het nie, maar hom ook wonderlik aangevul het. Terwyl hy miskien soms stug voorgekom het, was sy die minsaamheid self; terwyl hy die deftige waardigheid van die ouer geslag predikante 'n volle mate gehandhaaf het, het sy gemeensaam met almal omgegaan; terwyl erns by hom oorweeg het, het sy oor 'n blye humorsin beskik wat haar tot op hoë leeftyd gekenmerk het.
Herlaai
Ondersoek doppe
Dop-lengte moet gemeet word en indien nodig gesny word
Alexander Daneel
Gesinslewe
Mev. Daneel het haar man met baie jare oorleef. Ná sy dood het sy met die kinders wat nog in die huis was, op Stellenbosch gaan woon waar sy steeds die gasvryheid self was en waar Heidelbergers van 'n gulle ontvangs en 'n gesellige tydjie verseker was. Op 88-jarige leeftyd het sy op 1 Junie 1934 op Gordonsbaai die tydelike met die ewige verwissel. daar is toe lank reeds al besluit dat sy langs haar eggenoot op Heidelberg sou rus. Te midde van die grootste belangstelling het ds. W.N. van der Merwe (leraar van Heidelberg van 1930 tot 1957) die begrafnisrede gehou oor Spreuke 14:1: 'n bouende Moeder. Daarna het lede van die kerkraad die stoflike oorskot om die kerk na die graf gedra waarop daar later 'n steen geplaas is wat by dié van ds. Daneel pas.
Herlaai
Sny van Doppies
Met elke skoot vloei die geelkoper van die dop vorentoe en word die doppie daardeur verleng. Die doppie moet dus gesny word om te verhoed dat die doppie se nek tydens die laai van die geweer in die loop gedruk word. Dit sou 'n krimpende effek hê op die doppie en die groewe van die loop sal die punt te styf vasdruk. Dit is gevaarlik om ´n patroon in so ´n toestand af te vuur omdat die druk onbepaald verhoog kan word. Dit sal die akkuraatheid van die skoot beïnvloed en soms ook tot ´n beskadiging van die geweer lei. Die doppies moet dus voor smering gesny word. Nadat die dop gesny is moet die bek geruim word. Na die sny moet die dop-lengte weer gemeet word. As ´n reël moet die doppe na elke tweede skoot gesny word.