cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2001
Uitklopfase
Die wenner en naaswenner van elk van die groepe het na die uitklopfase deurgedring. Groepwenners het teen naaswenners in ander groepe in die halfeindstryde gespeel met die wenner van Groep A wat teen die naaswenner van Groep B en die wenner van Groep B wat teen die naaswenner van Groep A gespeel het. Spanne van dieselfde groep sou dus eers weer in óf die klein finale óf die eindstryd kon ontmoet het.
Open Season
Open Season is 'n rekenaar geanimeerde familie-/buddy-rolprent van 2006 wat deur Jill Culton geregisseer is en die stemme van Martin Lawrence en Ashton Kutcher, onder andere, gebruik.
FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2001
Wedstryde
Die wedstryde is in twee fases opgedeel, naamlik die groep- en die uitklopfase.
FIFA se terugwerkende ranglys
In 2017 het FIFA ’n verslag gepubliseer waarin al die deelnemende spanne van elke Sokker-Konfederasiebeker insluitende die destydse FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2017 geranglys is volgens vordering in die toernooi, algehele resultate en kwaliteit van die meedinger. Die ranglys vir die 2001-toernooi is soos gevolg:
Meeste doele aangeteken
Meeste doele aangeteken:
Ashley Smith (sangeres)
Ashley Smith (gebore 12 Oktober 1992) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Life at the Resort (2011).
Tyrrell Racing
Die Suid-Afrikaanse Grand Prix in 1970 was die eerste wedren waaraan die span deelgeneem het. Die grootste sukses is behaal in die vroeë jare sewentig, toe Jackie Stewart driemaal (1969, 1971, 1973) 'n bestuurders- en eenmaal (in 1971) 'n vervaardigerskampioenskap gewen het.
Ashley Argota
Ashley Argota (gebore 9 Januarie 1993) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse True Jackson, VP (2008), Bucket and Skinner's Epic Adventures (2011), Lab Rats (2012), en The Fosters (2013).
Tyrrell Racing
Die span kon hierdie prestasie nooit weer herhaal nie, maar wen wel nog renne in die jare sewentig en vroeë 80, onder andere die laaste oorwinning vir die Ford Cosworth DFV motor in Detroit in 1983. Teen die einde van 1997 is die span oorgeneem deur "British American Racing" en neem sy laaste seisoen deel as Tyrrell in 1998.
Kermit Erasmus
Kermit Romeo Erasmus (gebore op 8 Julie 1990 in Port Elizabeth), bynaam "Skermo", is 'n Suid-Afrikaanse sokkerspeler. Hy speel sedert 2013 as voorspeler vir Orlando Pirates, in die Suid-Afrikaanse stad Johannesburg.
Hy het sy loopbaan as jongeling begin by Rangers FC en Park United, voordat hy na Supersport United geskuif het, vir wie hy van 2006 tot 2008 gespeel het. As voorspeler blink hy uit in 2008 tydens die Mercedes-Benz Juniorbeker en word aangewys as die beste speler van die toernooi. Sy uitstekende dribbelwerk, aangee, sy pas en tallose doele by Supersport en verskeie onder-19 en onder-21 nasionale spanne, het van hom 'n gunsteling speler gemaak.
Erasmus het op 18-jarige ouderdom 'n kontrak met die Nederlandse sokkerklub Feyenoord geteken.
CERN
CERN (afkorting vir Conseil Européen pour la Recherche Nucléaire, Europese Kernnavorsingsraad ) is ’n groot wetenskaporganisasie in Genève, Switserland, wat deeltjiefisika bestudeer en die wêreld se grootste deeltjiefisika-laboratorium bedryf. Die organisasie is in 1954 gestig en is geleë in die noordwestelike voorstede van Genève op die grens tussen Frankryk en Switserland. Altesame 20 Europese lande is lid daarvan en die sentrum is bekend vir sy groot en kragtige deeltjieversnellers (spesiale masjiene wat baie klein materiepartikels teen hoë snelhede laat beweeg). Sy nuutste versneller, die Groot Hadron-versneller, is die kragtigste ter wêreld.
Die term CERN word ook gebruik om na die laboratorium te verwys waar 2 400 voltydse en 1 500 deeltydse werknemers betrokke is en ongeveer 10 000 besoekende wetenskaplikes en ingenieurs van nagenoeg 608 universiteite en navorsingseenhede is. 113 nasionaliteite word daar verteenwoordig.
CERN se hooffunksie is om die deeltjieversnellers en ander infrastruktuur te verskaf wat nodig is vir hoë-energiefisikanavorsing – die resultaat is dat talle eksperimente uitgevoer is deur CERN na internasionale samewerkingsgeleenthede. Die Wêreldwye Web het ook hier ontstaan. Die hoofterrein by Meyrin huisves ’n groot rekenaar met ’n kragtige dataverwerkingsfasiliteit, hoofsaaklik vir eksperimentele data-ontleding. Weens die behoefte aan beskikbaarheid van hierdie fasiliteite aan navorsers op ander plekke, is hierdie histories ’n groot kern vir ’n wye areanetwerk.
Geskiedenis en naam
CERN was oorspronklik 'n afkorting vir Conseil Européen pour la Recherche Nucléaire (Europese Raad vir Kernnavorsing). Op 29 September 1954 word 'n akte geteken wat die raad ontbind en met l'Organisation européenne pour la Recherche nucléaire (Europese Organisasie vir Kernnavorsing) vervang. Tans word na CERN verwys as die Laboratoire européen pour la physique des particules (Europese laboratorium vir partikelfisika). Die oorspronklike naam, CERN het dus al die jare behoue gebly en dra opsigself nie meer enige betekenis nie.
Een van CERN se bekendste uitvindings is die wêreldwye web (www) wat deur twee van hulle informatici, die Engelsman Tim Berners-Lee en die Belg Robert Cailliau begin is.
Werksaamhede
Ongeveer 3000 mense werk (in 2003) voltyds by CERN. Daarnaas neem ongeveer 6500 wetenskaplikes (van 500 universiteite uit 80 lande) deel aan die eksperimente wat daar uitgevoer word. Hierdie eksperimente vind in een van hulle ses partikelversnellers plaas. Met die eksperimente word gepoog om insig te kry in hoe materie opgebou is: uit watter partikels dit bestaan en wat se kragte dit bymekaar hou.
Die ondersoeke word gedoen deur middel van partikelversnellers, waarmee partikels tot amper die spoed van lig versnel word voordat dit met mekaar bots. Gedurende die impak breek die partikels in quarks op. Hierdie eksperimente word gedoen om teorieë te vind wat die 4 fundamentele kragte (elektromagnetiese krag, swaartekrag, swak kernkrag en sterk kernkrag) kan verklaar ten opsigte van 'n enkele elementêre krag.
Op hierdie oomblik word aan 'n nog groter partikelversneller, die Groot Hadronversneller gewerk. Die versneller het in September 2008 operasioneel geword. Daar word gehoop om die Higgsboson in die versneller te vind. Die Higgsboson is 'n partikel wat ander partikels massa gee, en is die laaste partikel in die standaardmodel van materie wat nog nie waargeneem is nie.
Lidlande
Die lande wat CERN in 1954 gestig het is:
Lande wat daarna toegetree of CERN verlaat het:
In 2003 was daar 'n totaal van 20 lande by CERN betrokke.
Wetenskaplikes
Naas lede en toeskouers neem wetenskaplikes uit verskeie ander lande aan CERN se eksperimente deel. Suid-Afrika word ook in die groep verteenwoordig. Hulle is:
Quiñonería
Quiñonería is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Albert Camus
Albert Camus (7 November 1913 – 4 Januarie 1960) was 'n Franse skrywer en filosoof en een van die primêre verteenwoordigers (saam met Jean-Paul Sartre) van die eksistensialisme. As filosoof het hy geglo dat die lewe geen betekenis het nie, maar dat mense steeds gelukkig kan wees. Hy is veral bekend vir sy romans L'Étranger (1942) en La Peste.
Lewensloop
In 1923 begin Camus met die hoërskool en word later tot die Universiteit van Algiers toegelaat. Op universiteit was Camus besonder geïnspireer deur een van sy onderwysers, Jean Grenier, wat hom gehelp het om sy literêre en filosofiese idees te ontwikkel. In 1930 doen hy tuberkulose op wat hom dwing om sy studies op 'n deeltydse basis voort te sit. Gedurende die tyd werk hy as private onderwyser, motoronderdele klerk asook by die meteorologiese instituut. Hy voltooi sy BA-graad in 1935. In Mei 1936, word sy tesis oor Plotinus, Néo-Platonisme et Pensée Chrétienne aanvaar ter verwerwing van sy diplôme d'études supérieures (gelykstaande aan 'n meestersgraad).
Camus sluit aan by die Franse Kommunisteparty in 1934, blykbaar uit kommer oor die politieke situasie in Spanje (wat uiteindelik gelei het tot die Spaanse Burgeroorlog) eerder as steun vir die Marxistiese-Leninistiese ideologie. In 1936 is die onafhanklik gesinde Algerynse Kommunistiese Party gestig. Camus het ook betrokke geraak by die Le Parti du Peuple Algérien, wat deur die kommuniste verwerp is en is hy as 'n Troskieïs beskou.
In 1934 het hy met Simone Hie getrou maar die huwelik is beëindig as gevolg van onder andere Simone se verslawing aan morfien. In 1935 het hy die Théâtre du Travail - "Werkersteater" gevestig wat tot 1939 gefunksioneer het. Tussen 1937 en 1939 het hy vir die sosialistiese koerant Alger-Republicain geskryf insluitende 'n artikel oor Arabiere wat in arm toestande in Kabyles gewoon het wat hom sy werk gekos het. Van 1939 tot 1940 het hy vir 'n soortgelyke koerant die Soir-Republicain geskryf. Hy was nie as lid van die Franse Weermag aanvaar nie as gevolg van sy siekte.
In 1940, trou Camus met Francine Faure en begin werk vir die tydskrif Paris-Soir. Gedurende die eerste paar maande van die Tweede Wêreldoorlog was Camus 'n pasifis. Hy was 'n ooggetuie van die oorname van Parys deur die Duitsers. Op 19 Desember 1940 het hy die teregstelling van Gabriel Peri gadegeslaan, 'n insident wat hy later beskryf het as betekenisvol in sy eie weerstand teen die Duitse besetting. Na die insident gaan hy saam met res van die personeel van Paris-Soir na Bordeaux. Kort hierna voltooi hy sy eerste boeke, Die Vreemdeling en Die Fabel van Sisyphus. Hy keer vir 'n kort tydjie terug na Oran, in Algerië in 1942.
Literêre loopbaan
Gedurende die oorlog het Camus lid geword van die Franse Weerstand-sel Combat, wat ook 'n ondergrondse koerant uitgegee het met dieselfde naam. Hierdie groep het teen die Nazis gewerk en Camus het die skuilnaam “Beauchard" aangeneem. Camus is in 1943 aangestel as die koerant se redakteur. Toe die Geallieerdes Parys bevry het, het Camus verslag gedoen oor die laaste gevegte in die stad. Hy het bedank by Combat in 1947 nadat die koerant kommersieel geword het.
Dit was hier waar hy kennisgemaak het met Jean-Paul Sartre. Na die oorlog het Camus een van Sartre se aanhangers geword en gereeld byeengekom in die Café de Flore te Boulevard Saint-Germain in Parys. Camus het ook deur die Verenigde State getoer met die doel om lesings oor die Franse eksistensialisme aan te bied. Alhoewel hy polities linksgesind was, het sy sterk kritiek teenoor die kommunistiese ideologie hom van kommuniste vervreem en ook uiteindelik sy verhouding met Sartre versuur.
In 1949 het sy tuberkulose weer teruggekeer en hy het vir twee jaar in afsondering gebly. In 1951 publiseer hy Die Rebel, 'n filosofiese analise van rebellie en revolusie waarin sy afkeur vir kommunisme duidelik weerspieël. Negatiewe reaksie op die boek het hom van sommige van sy kollegas en vriende vervreem en het tot die finale breek met Sartre aanleiding gegee. Hy het hom na die kritiese ontvangs van die boek toegelê op die vertaling van toneelstukke.
Camus se belangrikste bydrae tot die filosofie was sy idee van die absurde, die besef dat die lewe geen betekenis het nie. Hierdie idee het hy in Die Fabel van Sisyphus uiteengesit en ingesluit in baie van sy ander werke.
In die 1950's het Camus sy aktiwiteite gerig op die bevordering van menseregte. In 1952 bedank hy van sy werk vir UNESCO toe die VN Spanje as 'n lid aanvaar het met Generaal Franco as leier. In 1953 was hy een van die min linksgesindes wat die Sowjetunie se metodes om die werkersonrus in Oos-Berlyn te onderdruk, veroordeel. In 1956 het hy protes aangeteken teen soortgelyke metodes wat in Hongarye gebruik is.
Die Algerynse bevrydingsoorlog wat in 1954 begin het, het vir hom 'n morele dilemma geskep. Hy het homself geïdentifiseer met die pied-noirs, en het die Franse regering verdedig op die gronde dat die opstand in Algerië deel was van 'n "nuwe Arabiese imperialisme" gelei deur Egipte en 'n "anti-Westerse offensief" georkestreer deur Rusland met die doel om "Europa te omsingel" en die "VSA te isoleer" (Actuelles III: Chroniques Algeriennes, 1939–1958). Alhoewel hy groter Algerynse outonomiteit of selfs 'n federasie voorgestaan het, maar nie onafhanklikheid nie, glo Camus dat die pied-noirs en Arabiere vreedsaam kan naasbestaan. Gedurende die oorlog was hy ten gunste van 'n siviele skietstilstand sodat burgelikes se lewens gespaar kan word. Hierdie voorstel is deur beide kante verwerp.
Camus het tussen 1955 en 1956 vir L'Express geskryf. In 1957 is die Nobelprys vir Letterkunde aan hom toegeken. Die prys was nie vir sy roman Die Val, wat die vorige jaar gepubliseer is, toegeken nie maar vir sy skryfwerk teen die doodstraf soos in die werk "Réflexions Sur la Guillotine". Toe hy studente van die Universiteit van Stockholm toegespreek het, het hy sy klaarblyklike onaktiwiteit oor die Algerynse vraagstuk verdedig en verklaar dat hy bekommerd is oor die veiligheid van sy ma wat steeds in Algerië gewoon het. Hierdie uitspraak het verder sy verwerping van linksgesindes aan die hand gewerk.
Axinyssa gravieri
Axinyssa gravieri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Albert Camus
Evaluasie van die bydrae van Camus
John Cruickshank, emeritus Professor van Frans aan die Universiteit van Sussex, Brighton, Engeland het die volgende evaluasie van die filosofiese bydrae van Albert Camus gelewer: ''As skrywer, moralis en politieke teoretikus het Albert Camus na die Tweede Wêreldoorlog 'n woordvoerder vir sy eie generasie geword en 'n mentor vir die daaropvolgende generasie, nie net vir Frankryk nie maar ook in Europa en uiteindelik die wêreld. Sy skryfwerk wat meestal oor die isolasie van die mens in 'n vreemde heelal, die vervreemding van die individu van homself, die probleem van boosheid en die finaliteit van die dood, het die vervreemding en teleurstelling van die na-oorlogse intellektueel akkuraat gereflekteer. Alhoewel hy die nihilisme van sy kontemporêre denkers verstaan het, het Camus geargumenteer dat waardes soos die waarheid, gematigheid en geregtigheid verdedig moet word. In sy latere werke het hy die raamwerk geskets van 'n liberale humanisme wat die dogmatiese aspekte van beide die Christendom en Marxisme verwerp.''
Axinyssa gravieri
Die spons behoort tot die genus Axinyssa en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1906 deur Topsent.
Albert Camus
Bekende werke
Romans
Kort verhale
Nie-fiksie
Toneelstukke
Versamelings
Brasiliaanse glorie-ertjie
Voorkoms
Die boom is klein en word nie groter as 4 m nie. Dit groei in rivieroewers. Die boom het donkergroen, neerhangende, saamgestelde blare. Die blomme is ertjievormig en is helderrooi of helderoranje. Dit word deur heuningbye en suikerbekkies bestuif. Die peule is langwerpig met vier vlerkies en word versprei deur waterstrome.
Yasuo Haruyama
Yasuo Haruyama (春山 泰雄) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Charles Coles
Charles Coles (2 April 1911 – 12 November 1992) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Basin Street Revue (1956), Rocky II (1979), The Cotton Club (1984), en Dirty Dancing (1987).
Wehrmacht
Voor die opkoms van die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Werkersparty (NSDAP) was die term Wehrmacht as 'n algemene term gebruik om na die gewapende magte van die nasie te verwys en gebruik as die "tuisverdediging" van die meer algemene Streitmacht. Daar sou bv. na die Suid-Afrikaanse Leër verwys word as die Südafrikanische Wehrmacht. Artikel 47 van die Weimar Grondwet van 1919 verklaar dat "Der Reichspräsident hat den Oberbefehl über die gesamte Wehrmacht des Reiches" (betekenis: "Die Rykspresident het die opperbevel oor alle gewapende magte in die Ryk"). Ter onderskeiding was die term Reichswehr oor die algemeen gebruik om die Duitse Leër te identifiseer.
In 1935 is die Reichswehr hernoem na die Wehrmacht. Na die Tweede Wêreldoorlog en na die Geallieerde besetting van Duitsland is die Wehrmacht ontbind. Na die hermilitarisering van Wes-Duitsland in 1955 was die nuwe leër bekend as die Bundeswehr. Oos-Duitsland se leër, formeel gestig in 1956, was bekend as die Nationale Volksarmee. Na Oos-Duitsland met Wes-Duitsland herenig is in 1990 het 'n groot deel van die Volksarmee se eiendom en sommige van sy personeel aan die Bundeswehr behoort.
Dus verwys die term Wehrmacht gewoonlik na die Duitse leër tydens die Derde Ryk-era en die Tweede Wêreldoorlog.
Jack Huston
Jack Huston (gebore 7 Desember 1982) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Outlander (2008), Kill Your Darlings (2013), American Hustle (2013), en Ben-Hur (2016).
Maphumulo
Geskiedenis
In 1850 het biskop HP Schreuder van die Noorweegse Sendinggenootskap die Umpumulo sendingstasie hier begin. Die naam beteken 'rushawe'. In 1894 is 'n nuwe magistraatdistrik hier gestig.
Distrik
Die distrik is 830 km2 groot. Die belangrikste ekonomiese aktiwiteit is veeboerdery.
Canon EF 16–35mm lens
Die lens het 'n EF-lenspassing om te werk met die EOS lyn van kameras. Behalwe vir die voorste element, is dit verseël teen stof en water, en beskik oor 'n diafragma wat nog steeds byna sirkelvormig is van 2.8 tot 5.6.
Die EF 16–35mm 2.8 L USM is vervang deur die EF 16–35mm 2.8 L USM II vroeg in 2007. As die belangrikste verandering het die lens 'n nuwe optiese ontwerp met 16 elemente in 12 groepe. Ander veranderinge sluit in 'n 35 g toename in massa, 'n groter 82mm filterdeursnee en 'n langer lengte.
Die model II lens het gunstige tot uitstekende resensies ontvang, en is gebruik in onafhanklike rolprente soos Marianne wat geskiet is met behulp van 'n Canon EOS 7D.
Die volgende lid van die familie, die EF 16–35mm 4L IS USM, is aangekondig in Mei 2014. Terwyl dit een stop stadiger is as die ander 16–35mm weergawes, is dit die eerste L-reeks wyehoekzoem wat beeldstabilisering bied.
Onlangs het Canon aangekondig dat 'n opgegradeerde EF 16–35mm 2.8 L III USM in Augustus 2016 sal verskyn. Canon beweer dat die Mk III weergawe meer duursaam as die Mk II weergawe is, en volgens Digital Photography Review, "het die Mark III duidelik verbeter op een van sy voorganger se grootste tekortkominge — swak af-van-die-middel verrigting".
Jekenirivier
Die Jekenirivier is 'n rivier wat in die Transkeistreek van die Oos-Kaap, Suid-Afrika vloei. Die rivier is 'n sytak van die Wit-Keirivier in die opvanggebied van die Groot-Keirivier.
Axinyssa isabela
Die spons behoort tot die genus Axinyssa en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2008 deur Carballo & Cruz-Barraza.
Nina Arianda
Nina Arianda (gebore 18 September 1984) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Midnight in Paris (2011), Win Win (2011), The Disappearance of Eleanor Rigby: Him (2013), en Florence Foster Jenkins (2016).
Daniel Huttlestone
Daniel Huttlestone (gebore 17 September 1999) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Les Misérables (2012), Into the Woods (2014), The Lost City of Z (2016), en London Town (2016).
Axinyssa mertoni
Die spons behoort tot die genus Axinyssa en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hentschel.
Maika Monroe
Maika Monroe (gebore 29 Mei 1993) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Guest (2014), It Follows (2014), Independence Day: Resurgence (2016), en The 5th Wave (2016).
Quintanas de Gormaz
Quintanas de Gormaz is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Olonkinbyen
Olonkinbyen is die hoofstad en enigste nedersetting op die Noorse eiland Jan Mayen. Die nedersetting het 'n bevolking van 18 (wetenskaplikes). Die nedersetting is in 1959 gestig en genoem ná die Russiese poolreisiger Gennadi Olonkin.
Latam Airlines Brasil
Latam Airlines Brasil (voorheen bekend as TAM Linhas Aéreas) is die grootste Brasiliaanse lugredery wat met sy vloot van 104 vliegtuie na 46 bestemmings in Brasilië, Amerika en Europa vlieg. TAM Linhas Aéreas is in 1961 gestig en het sy hoofkwartier in São Paulo, met die twee plaaslike internasionale lughawens Guarulhos en Congonhas as sy basis.
Geskiedenis
Die lugredery se geskiedenis is nou verbind met die biografie van kaptein Rolim Adolfo Amaro wat sedert 1963 as vlieënier by TAM werksaam was. Hy het al vroeg die bestuur van die maatskappy oorgeneem wat – met kort onderbrekings – tot by sy afsterwe in 1999 onder sy leiding gestaan het.
In 1971 was die totale aantal passasiers net 3 000. Die lugredery se naam is in 1976 verander na TAM Transportes Aéreos Regionais, en Rolim het as hoofdeelaanhouer 67 persent van die aandele verkry.
In die tagtigerjare het die aantal passasiers sterk toegeneem, onder meer danksy die daarstelling van nuwe vliegroetes na lughawens binne die stadsgebied van Brasiliaanse metropole en TAM se sakebeleid wat klantetevredeheid as sy belangrikste doelwit ingesluit het. Die lugredery het 'n aantal toekennings verwerf, waaronder die tydskrif Air Transport World se World's Best Regional Airline-toekenning in 1995.
In 1996 is die dogtermaatskappy TAM Transportes Aéreos Del Mercosur gestig, wat bestemmings in die buurlande bedien het. In dieselfe jaar is die groep se naam gewysig tot Transportes Aéreos Meridionais.
Vanaf 1982 het TAM F-27-vliegtuie van die vervaardiger Fokker op sy lugroetes gebruik. Die eerste straler-vliegtuig, 'n Fokker 100, is in 1986 in gebruik geneem, en hierdie tipe het in die 1980's en 1990's die ruggraat van TAM se vloot gevorm. Ná 'n aantal ongelukke is die Fokker-stralers deur Airbus-vliegtuie vervang, waarby op internasionale roetes veral die Airbus-straler A330 gebruik word.
Tans beplan die Star Alliance, een van die belangrikste internasionale kodedeeldienste, om LATAM as 'n nuwe lid te aanvaar.
Bonar Colleano
Bonar Colleano (14 Maart 1924 – 18 Augustus 1958) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente While the Sun Shines (1947), Eight Iron Men (1952), Is Your Honeymoon Really Necessary (1953), en Pickup Alley (1957).
Cannes-rolprentfees 2000
Die 53ste jaarlikse Cannes-rolprentfees is van 14-25 Mei 2000 gehou. Die Franse regisseur en vervaardiger Luc Besson was die voorsitter van die jurie en die Franse aktrise Virginie Ledoyen het die opening- en die afsluitingseremonie aangebied. Altesaam 56 rolprente en kortfilms is vir mededinging gekies.
Die Deense rolprent Dancer in the Dark, met Lars von Trier as regisseur, het die Palme d'Or gewen. Die fees is geopen met Roland Joffé se Vatel en afgesluit met Stardom van Denys Arcand.
Namakwaland
Namakwaland (letterlik: Nama Khoi-mense se land) is 'n distrik in die Noord-Kaap in die mees noordwestelike hoek van die land, antikloksgewys begrens deur die Atlantiese Oseaan, die Noordweste, Boesmanland en Namibië. Die hoofdorp is Springbok en ander vername dorpe is Garies, Port Nolloth, Kamieskroon, Alexanderbaai, Steinkopf, Hondeklipbaai en Leliefontein. Gebiede ten Suide van Namakwaland word dikwels verkeerdelik by die distrik ingesluit. Die dorpies Bitterfontein en Nuwerus is byvoorbeeld die mees noordelike nedersettings in die Noordweste van Wes-Kaap, terwyl Pofadder in die Ooste die hoofdorp van Boesmanland is. Die N7 nasionale pad gaan deur die Namakwaland.
Bevolking
Die bevolking word geraam op sowat 70 000, van wie die meeste sogenaamde bruin mense is, met 'n minderheid wit en swart. Mense is egter een van Namakwaland se grootste uitvoerprodukte sodat die bevolking dekades lank al redelik konstant is. Daar is betreklike groot gemeenskappe van oud-Namakwalanders aan die Kaapse Weskus en ook in Kaapstad. 'n Eiesoortige karaktertrek van alle gebore Namakwalanders is hulle kenmerkende uitspraak en idiomatiese taalgebruik. Omdat die gebied altyd ylbevolk was en die inwoners ongeag ras op mekaar aangewese was, is daar min verskille tussen die uitspraak van die bruin en wit mense. Baie van die bruin Namakwalanders is afstammelinge van die inheemse Namas. Hulle is kenmerkend lig van kleur en redelik kort.
Die grootste bevolkingskonsentrasies is op en om die hoofdorp, Springbok. Van die omliggende gemeenskappe met beduidende inwonerstalle is Nababeep, Okiep, Carolusberg en Concordia. Verder noord is die eertydse geskiedkundige sendingstasie Steinkopf 'n redelike groot dorp, met 'n bevolking wat so te sê geheel en al uit bruin mense bestaan. Port Nolloth en Alexanderbaai is die vernaamste kusdorpe, met Kleinsee, 'n myndorp verder suid, wat ook 'n redelike groot inwonertal het. Daar is in die suide kleiner gemeenskappies op Garies, Kamieskroon en die omliggende nedersettings. Weens die aard van Namakwalandse landbou woon daar nie groot bevolkings op die plase nie omdat skaapboerdery nie veel werkgeleenthede bied nie.
Godsdiens
Die ligging van NG gemeentes is 'n goeie aanduiding van waar wit Namakwalanders hulle gevestig het, omdat die wit bevolking byna uitsluitlik Afrikaanssprekend is. Op Springbok is daar twee gemeentes, met die res van die dorpe wat een elk het: Alexanderbaai, Port Nolloth, Kleinsee (die gemeente heet Grootmist), Nababeep (die gemeente heet Simon van der Stel), Kamieskroon en Garies. Vir die administrasiedoeleindes van die NG Kerk, val Pofadder, Aggeneys en Oranjemund net noord van die monding van die Oranjerivier by Alexanderbaai, ook binne die ring van Namakwaland, wat deel is van die Wes-en-Suid-Kaaplandse Sinode. Die totale getal (doop- en belydende) lidmate was in 2006 net 4 724, vergeleke met 6 500 in 1994. Omstreeks 2014 is Oranjemund aan Namibië se Sinode oorgedra.
Daar is gemeentes van die Verenigende Gereformeerde Kerk (in chronologiese volgorde van stigting) op Steinkopf, Concordia, Komaggas, Garies-Kamieskroon (gekombineerd), Kuboes, Springbok, Port Nolloth, Okiep en Nababeep. Die VG-gemeente Pofadder is ook deel van die ring van Steinkopf. Bruin Namakwalanders behoort ook in groot getalle aan die Anglikaanse Kerk en in 'n mindere mate aan die Rooms-Katolieke Kerk.
Geskiedenis
Die distrik is in 1685 deur goewerneur Simon van der Stel en sy ekspedisie op soek na koper verken. Die eerste VG kerk is in 1819 op Steinkopf gestig en die eerste NG Kerk in 1850 op Bowesdorp, net noord van Kamieskroon, nadat verskeie Sendinggenootskappe lank reeds hier bedrywig was.
Ligging
Namakwaland is 'n landstreek in die noordweste van die Kaapprovinsie. Dit strek al langs die Atlantiese Oseaan, van die Olifantsriviermond in die suide tot by die Oranjerivier in die noorde, en landinwaarts min of meer tot by die Bokkeveldberge en Pofadder. Die gebied kan in 'n aantal substreke onderverdeel word, naamlik die Sandveld, die Hardeveld, die Richtersveld, die Knersvlakte en Boesmanland.
Die Sandveld is die laagliggende vlakte langs die kuslyn wat ooswaarts steil styg tot ŉ gebroke reeks granietkoppies en berge, die sogenaamde Hardeveld. Die hoofbergreeks is die Kamiesberg, waarvan die hoogste piek 1700 m is. In die noorde loop die Hardeveld uit in die dorre, bergagtige Richtersveld, terwyl dit ooswaarts oorgaan in die grasplato van Boesmanland.
'n Deel van Boesmanland val ook in die noordelike Karoo, maar die oorgang is so geleidelik dat 'n grens nouliks bepaal kan word. Die Knersvlakte is 'n dor en kaal depressie noord van Vanrhynsdorp. Daar is net twee standhoudende riviere in Namakwaland, naamlik die Oranje- en die Olifantsrivier. Kleiner riviere soos die Buffelsrivier vloei net na 'n goeie reënbui.
Klimaat
Namakwaland het 'n droë klimaat met baie warm somers en matige winters. Uiterste temperature kom in die Richtersveld en die Kamiesberge voor. Die Richtersveld is in die somer die warmste streek in Suider-Afrika, terwyl die Kamiesberge baie koue winters met sneeu het. Die reënval is laag, wisselvallig en hoofsaaklik tot die winter beperk. Die Hardeveld kry die meeste reën. Hoog in die berge kan tot 300 mm per jaar uitsak, terwyl die reënval in die laer liggende dele van die streek gemiddeld 150 mm per jaar is. In die res van Namakwaland reën dit gemiddeld 50 tot 75 mm per jaar. Boesmanland kry ook in die somer reën.
Geskiedenis
Dit kon egter nie ontgin word nie, onder meer omdat die vervoer daarvan destyds onoorkomelike probleme opgelewer het. Die ontginning van Namakwaland se koper deur Blankes het eers 200 jaar later op dreef gekom. Teen die tyd was die boerderye daar reeds gevestig.
Ekonomie
Namakwaland se ekonomie sentreer om die landbou en mynbou. Die vernaamste boerderyvertakkings is skaap- en bokteelt. Die geharde karakoelskaap aard die beste in die dorre landskap en is die grootste bron van die boere se inkomste.
Beesboerdery word op klein skaal in Boesmanland aangetref. Baie min dele van Namakwaland is vir akkerbou geskik. Lusern, vrugte en groente word op die walle van die Olifantsrivier en by Vioolsdrif langs die Oranjerivier onder besproeiing verbou. By Vredendal, wes van Vanrhynsdorp, is daar ook talle wingerde wat goeie wyn lewer, terwyl die streke met die hoër reënval geskik is vir die verbouing van koring. Dadelplantasies word by Pella en Henkries noord van Pofadder aangetref.
Namakwaland is ryk aan minerale. Die ontwikkeling van die gebied is hoofsaaklik aan die voorkoms van koper en diamante te danke. Die grootste kopermyne word noord van Springbok by Nababeep, Okiep en Carolusberg aangetref, en betreklik onlangs is ryk afsettings by Aggeneys ontdek. Namakwaland se diamante is eers in 1926 deur kapt. Jack Carstens in die omgewing van Port Nolloth ontdek. Tans is Alexanderbaai, aan die mond van die Oranjerivier, en Kleinsee, aan die mond van die Buffelsrivier, die belangrikste diamantsentra.
Ander minerale wat voorkom is beril, sink, lood, silwer, bariet, sillimaniet, mika, mangaan, asbes en molibdeen. Groot hoeveelhede halfedelstene word ook in Namakwaland aangetref, asook sout, kalksteen en gips. Visvangs speel 'n betreklik belangrike rol langs die kus. Daar is visfabrieke by Doringbaai, Hondeklip en Port Nolloth waar vis ingelê of bevries, of tot vismeel en -olie verwerk word. Op Port Nolloth word ook kreef verwerk.
Belangrikste dorpe
Die belangrikste dorpe in die suide van Namakwaland is Vanrhynsdorp en Vredendal, onderskeidelik een van die heel oudstes en jongstes in die gebied. 'n Blanke nedersetting was reeds in omstreeks 1740 by Vanrhynsdorp gevestig en Vredendal is 200 jaar later gestig. Die dorp is teenswoordig die middelpunt van die besproeiingsgebied rondom die Olifantsrivier. In die noorde lê Springbok, wat sowel die administratiewe as die ekonomiese sentrum van Namakwaland is.
Toe die dorp in 1862 uitgelê is, was die naam oorspronklik Springbokfontein, na aanleiding van die fontein wat goeie water aan die vroeë mynwerkers - en die springbokke wat destyds nag volop was - verskaf het. Net noord van Springbok lê Nababeep, wat ten opsigte van inwonertal, die grootste dorp in Namakwaland is. Sowat 10 kopermyne word vanaf hierdie moderne dorp bestuur. Naas Alexanderbaai is Vioolsdrif die noordelikste dorp in Namakwaland en terselfdertyd ook die grensdorp tussen Suid-Afrika en Namibië. In die verre noordooste lê Aggeneys en Pofadder. Tot onlangs was Aggeneys 'n onbenullige nedersetting, maar sedert koper, sink, lood, silwer en bariet daar ontdek is, is dit besig om tot 'n belangrike myndorp te ontwikkel. Pofadder is Boesmanland se landbousentrum.
Infrastruktuur
Die nasionale pad tussen Kaapstad en Namibië loop in Namakwaland deur Vanrhynsdorp, Nuwerus, Bitterfontein, Garies, Kamieskroon, Springbok, Okiep, Steinkopf en Vioolsdrif. Die spoorlyn van Kaapstad af loop tot by Bitterfontein. Spoorvrag word per pad tussen die noordelike dorpe en Bitterfontein vervoer, terwyl die Sishen-Saldanha-spoorlyn deur die Knersvlakte loop. Daar is 'n daaglikse vlug tussen Kaapstad en Springbok en daar is ook vlugte tussen Springbok en Upington.
Blomme
Namakwaland is wêreldwyd bekend vanweë sy veldblomme en 'n goeie blomseisoen lok talle besoekers van elders in Suid-Afrika en die buiteland. Die blomseisoen duur van middel Julie tot middel September en die omvang daarvan word bepaal deur die reënval tydens die winter. Onder die eerste blomme wat blom, is die wit Namakwaland-gousblom (genus Dimorphotheca) en die pienk, wit en geel surings (genus Oxalis). Ietwat later blom die ligpers aasblomme (genus Senecio), die rooi en oranje Namakwaland-gousblomme (genus Ursinia) en die wit of hemelblou sporries (genus Heliophilia).
Teen die middel van die seisoen is die landskap oortrek met onder meer geel vetkousies (genus Carpanthea), duikerwortels (Grielum grandiflorum), weeskindertjies (Nemesia versicolour) en geel aandblommetjies (Sutera tristis). Van die laastes wat blom, is die geel blindevliegblommetjies (Relhania pumila), die dieporanje kewergousblomme (genus Gorteria). Die pers bosvygies (genus Lampranthus), botterblomme (genus Gazania) en die talle vygies (genus Mesembryanthemum). Die kokerboom (Aloe dichotoma) se geel blomme verskyn reeds in Junie, maar sy oranje vrugte vertoon net so aantreklik.
Ander attraksies
Namakwaland was vroeër die tuiste van groot troppe wildsbokke, maar wild word nou nog net in die Richtersveld en op private plase aangetref. Antilope soos gemsbokke en springbokke is weer na die Hester Malan-natuurreservaat buite Springbok ingevoer. In die reservaat, wat oop is vir besoekers, word ook veldblomme beskerm. Robbe en pikkewyne kom nog op enkele afgesonderde plekke langs die kus voor. Die enigste kusoorde wat vir vakansiegangers ingerig is, is Port Nolloth en McDougallsbaai, sowat 2 km suid van Port Nolloth.
Crowthorne
Crowthorne is 'n voorstad digby Kyalami, noord van Johannesburg, Suid-Afrika.
Die pleknaam kom van een van die voormalige draaie op die Kyalami-renbaan. Crowthorne was die eerste skerp draai aan die einde van die lang pylvak.
Xilinxarivier
Die Xilinxarivier is 'n rivier wat tussen Nqamakwe en Idutywa in die Oos-Kaap, Suid-Afrika vloei. Die rivier is 'n sytak van die Gcuwarivier in die opvanggebied van die Groot-Keirivier.
Kleinswartrugmeeu
Die Kleinswartrugmeeu (Larus fuscus) is 'n seldsame somertrekvoël in Suider-Afrika en word veral van Oktober tot April gesien. Die voël word 52 – 65 cm lank, 600 - 1 150 g groot met 'n vlerkspan van 1.3 - 1.4 m. In Engels staan die voël bekend as die Lesser black-backed Gull.
Alex Hyde-White
Alex Hyde-White (gebore 30 Januarie 1959) is 'n Engelse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Indiana Jones and the Last Crusade (1989), Pretty Woman (1990), The Fantastic Four (1994), en Catch Me If You Can (2002).
Hindi Wikipedia
Die Hindi Wikipedia is die Hindi uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlyn ensiklopedie. Die Wikipedia is in Julie 2003 begin. Dit het tans artikels, en is die  grootste Wikipedia.
In Julie 2010 kondig Google aan dat hulle saam met die Hindi-wikipediane werk om Engelse artikels na Hindi te vertaal. Na slegs 3 maande is meer as 600 000 woorde met 'n kombinasie van Google Translate en handmatige kontrole vertaal. Hierdie gekoördineerde vertaling het tot 'n 20% groei gelei.
Takeo Wakabayashi
Takeo Wakabayashi (若林 竹雄) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Dinoflagellate
Dinoflagellate is 'n (infra)filum van eensellige eukariote. Hulle verteenwoordig 'n groot deel van die plankton se biomassa.
Dinoflagellate kan fotosinteties or heterotroof wees, en sommige kan albei wees. Sommige soos die soöxantella is simbioties, maar daar is ook parasitêre spesies. Ongeveer 15-20% van die huidige spesies kan siste vorm tydens die seksuele fase van hulle lewensiklus of in hulle dormante tydperk. Hierdie siste besit groot weerstand teen aantasting en word dikwels in neerslae of afsettingsgesteentes aangetref. Dit is 'n belangrike onderwerp van die palinologie en is in gesteentes sedert die trias sowat 250 miljoen jaar geleë bekend. Die siste se wande bestaan gewoonlik uit organiese materiaal soos die biomakromolekuul dinosporien wat kenmerkend vir dinoflagellate is, maar soms is dit ook uit kalk of kiesel opgebou. Die morfologie van die siste is baie nuttig vir die navorsig van die omgewingsomstandighede waaronder die sediment ontstaan het.
Die sel se kern verskil baie van ander eukariote s'n en word daarom dikwels die dinokarion genoem. Dinokaria het geen nukleosome nie en die kern bevat baie meer DNS as die meeste eukariotiese selkerne, selfs die mens s'n. Dinoflagellate kan eensellige organismes met twee flagellae (swepies) wees, maar daar is ook plasmodia wat meer as een selkern besit en in een groep vorm hulle groepe selle wat soos meersellige organismes lyk.
Daar is sowat 4 500 spesies in 550 genera beskrewe, maar amper driekwart van die genera en meer as die helfte van die spesies is net as fossiele bekend. Van die amper 2 000 huidige spesies is 1 700 seebewoners en ongeveer 220 leef in vars water. Hierdie getalle groei nogtans steeds omdat dikwels nuwe spesies gevind word.
Plae
Van die dinoflagellate is berug omdat hulle rooigetye veroorsaak wat die dood van baie vis kan beteken. Van die fitoplankton wat toksiene vrystel, is 75-80% dinoflagellate.
Shiro Teshima
Shiro Teshima (手島 志郎) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Axinyssa michaelis
Axinyssa michaelis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Axinyssa en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2007 deur Kefalas & Castritsi-Catharios.
Maribeth Monroe
Maribeth Monroe (gebore 25 Maart 1978) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Back-up Plan (2010), Keeping Up with the Joneses (2016), Downsizing (2017), en Jumanji: Welcome to the Jungle (2017).
Country View, Johannesburg
Country View is 'n voorstad noord van Johannesburg, Suid-Afrika.
Gesondheidsbeleid
Gesondheidsbeleid kan gedefinieer word as die "besluite, planne en aksies wat onderneem word om spesifieke gesondheidsdoelwitte binne 'n samelewing te bereik". Volgens die Wêreldgesondheidsorganisasie kan 'n eksplisiete gesondheidsbeleid verskeie dinge bereik: dit definieer 'n visie vir die toekoms, dit beskryf prioriteite en die verwagte rolle van verskillende groepe, en dit bou konsensus en lig mense in.
Daar is baie kategorieë gesondheidsbeleid, insluitend globale gesondheidsbeleid, openbare gesondheidsbeleid, geestesgesondheidbeleid, gesondheidsorgbeleid, versekeringsbeleid, persoonlike gesondheidsorgbeleid, farmaseutiese beleid en beleid rakende openbare gesondheid, soos inentingsbeleid, tabakbeheerbeleid of borsvoedingbevorderingsbeleid. Hulle kan betrekking hê op onderwerpe van finansiering en die lewering van gesondheidsorg, toegang tot sorg, gehalte van sorg en gesondheidgelykheid.
Agtergrond
Beleid wat te make het met gesondheidsbeleid en die implementering daarvan is kompleks. Konseptuele modelle kan help om die vloei van gesondheidsverwante beleidsontwikkeling na die gesondheidsbeleid en programimplementering en gesondheidstelsels en gesondheidsuitkomste te toon. Beleid moet verstaan word as meer as 'n nasionale wet of gesondheidsbeleid wat 'n program of ingryping ondersteun. Operasionele beleid is die reëls, regulasies, riglyne en administratiewe norme wat regerings gebruik om nasionale wette en beleide in programme en dienste om te sit. Die beleidsproses behels besluite op nasionale of gedesentraliseerde vlak (insluitende finansieringbesluite) wat 'n invloed het op of dienste gelewer word en hoe dit gelewer word. Daarom moet daar op verskeie vlakke van die gesondheidstelsel aandag gegee word aan beleid en ook met verloop van tyd daarna gekyk word om te verseker dat dit volhoubaar uitbrei. 'n Ondersteunende beleidsomgewing sal die uitbreiding van gesondheidingrypings vergemaklik.
Daar is baie politieke en ander faktore wat die besluit van 'n regering, private sektor of ander groep kan beïnvloed om 'n bepaalde beleid te aanvaar. 'n Bewysgebaseerde beleid maak staat op die gebruik van wetenskap en deeglike studies soos ewekansige beheerde proewe om programme en praktyke te identifiseer wat in staat is om beleidrelevante uitkomste te verbeter. Die meeste politieke debatte het betrekking op persoonlike gesondheidsorgbeleid, veral dié wat probeer om gesondheidsorglewering te hervorm, en kan gewoonlik ingedeel word as óf filosofies óf ekonomies. Filosofiese debatte fokus op kwessies oor individuele regte, etiek en die staat se gesag, terwyl ekonomiese onderwerpe onder meer is oor hoe om die doeltreffendheid van gesondheidsorglewering te maksimeer en koste tot die minste te beperk.
Die moderne konsep van gesondheidsorg behels toegang tot mediese spesialiste in verskeie velde, sowel as mediese tegnologie, soos medisyne en chirurgiese toerusting. Dit behels ook toegang tot die nuutste inligting en bewyse uit navorsing, insluitend mediese navorsing en gesondheidsdienste.
Namakwa-distriksmunisipaliteit
Die Namakwa-distriksmunisipaliteit is een van die 5 distriksmunisipaliteite van die Noord-Kaap. Die setel van die munisipaliteit is in Springbok. Die meeste inwoners in die munisipale gebied is Afrikaanssprekend. Die munisipaliteit se kode is DC6.
Gesondheidsbeleid
Agtergrond
In baie lande word dit aan die individu oorgelaat om toegang tot gesondheidsorgprodukte en -dienste te verkry deur hulle uit jou eie sak te betaal, en aan privaat sektor-spelers in die mediese en farmaseutiese bedryf om navorsing te ontwikkel. Die beplanning en produksie van gesondheidsorg- menslike hulpbronne word onder deelnemers in die arbeidsmark verdeel.
Namakwa-distriksmunisipaliteit
Bure
Die munisipaliteit word begrens deur:
Plaaslike munisipaliteite
Die munisipaliteit bestaan uit die volgende plaaslike munisipaliteite:
Gesondheidsbeleid
Agtergrond
Ander lande het 'n uitdruklike beleid om toegang vir alle burgers te verseker en te ondersteun, om gesondheidsnavorsing te finansier en om te beplan vir voldoende getalle, verspreiding en gehalte van gesondheidswerkers om gesondheidsdoelwitte te bereik. Baie regerings regoor die wêreld het algemene gesondheidsorg ingestel, wat die las van gesondheidsorguitgawes van private individue of besighede oorneem deur die samevoeging van finansiële risiko. Daar is verskeie argumente vir en teen algemene gesondheidsorg en verwante gesondheidsbeleid. Gesondheidsorg is 'n belangrike deel van gesondheidstelsels en daarom is dit dikwels regoor die wêreld een van die grootste uitgawes vir sowel regerings as individue.
Namakwa-distriksmunisipaliteit
Demografie
Die volgende statistiek is van die sensus in 2001.
Verkiesingsuitslae
Verkiesingsuitslae vir die munisipaliteit in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004.
Gesondheidsbeleid
Persoonlike gesondheidsorgbeleidopsies
Baie lande en jurisdiksies integreer 'n menseregtefilosofie waarvolgens hulle hul gesondheidsorgbeleid bepaal. Die Wêreldgesondheidsorganisasie berig dat elke land in die wêreld ten minste een menseregteverdrag aanvaar wat handel oor gesondheidsverwante regte, insluitend die reg op gesondheid, asook ander regte wat verband hou met die omstandighede wat nodig is vir goeie gesondheid. Die Verenigde Nasies se Universele Verklaring van Menseregte verklaar dat mediese sorg 'n reg van alle mense is:
In sommige regsgebiede en onder verskillende geloofsgebaseerde organisasies word gesondheidsbeleid beïnvloed deur die aanvaarde verpligting deur godsdienstige oortuigings om te sorg vir diegene in minder gunstige omstandighede, insluitende siekes. Ander regsgebiede en nie-regeringsorganisasies maak die beginsels van humanisme van toepassing op die omskrywing van hul gesondheidsbeleid, wat dieselfde aanspreeklikheid en reg op gesondheid beteken. Die laaste paar jaar het die wêreldwye menseregte-organisasie Amnestie Internasionaal op gesondheidsregte as 'n mensereg gefokus, wat onvoldoende toegang tot MIV-medisyne en die seksuele en voortplantregte van vroue insluit, insluitende die verskille in die aantal ma's wat in verskillende lande sterf. Dié toenemende aandag aan gesondheid as 'n basiese mensereg is deur die voorste mediese joernaal The Lancet verwelkom.
Daar is steeds heelwat omstredenheid oor wie die koste van mediese sorg vir alle mense moet betaal en onder watter omstandighede. Byvoorbeeld, owerheidsbesteding aan gesondheidsorg word soms gebruik as 'n algemene aanduiding van 'n regering se verbintenis tot die gesondheid van sy mense. Aan die ander kant verwerp 'n denkskool in die Verenigde State die beginsel van gesondheidsorgfinansiering deur belastingbetalers as strydig met die (nie minder belangrike) reg van 'n dokter se professionele oordeel, en die gepaardgaande kommer dat die regering se betrokkenheid by toesig oor die gesondheid van sy burgers die reg op privaatheid tussen dokters en pasiënte kan benadeel. Daar word ook beweer dat nasionale gesondheidsversekering die reg ontken van individuele pasiënte om hul eie inkomste volgens hul eie oordeel te gebruik.
Nog 'n probleem is 'n regering se gebruik van wetgewing om die mededinging tussen private versekeringsverskaffers en nasionale maatskaplike versekeringstelsels te beheer, soos die geval in die nasionale gesondheidsversekeringsprogram van Kanada. Ondersteuners van 'n vrye stelsel beweer dat dit die kostedoeltreffendheid van die gesondheidstelsel benadeel, aangesien selfs diegene wat dit kan bekostig om vir privaat gesondheidsorgdienste te betaal, die openbare stelsel se hulpbronne uitput. Die kwessie is of mediese versekeringsmaatskappye of gesondheidinstandhoudingsorganisasies wat deur beleggers besit word in 'n beter posisie is om in die beste belang van hul kliënte op te tree teenoor staatsregulering. In die Verenigde State word die regering se oormatige regulering van die gesondheidsorg- en versekeringsbedryf ook gesien as die einde van goedhartige tuisbesoeke van dokters aan armes en bejaardes.
Ekonomie: Die finansiering van gesondheidsorg
Daar is baie soorte gesondheidsbeleide wat fokus op die finansiering van gesondheidsorgdienste om die ekonomiese risiko's van swak gesondheid te versprei. Dit sluit in openbare gefinansierde gesondheidsorg (deur belasting of versekering), verpligte of vrywillige privaat gesondheidsversekering, en die volledige kapitalisering van persoonlike gesondheidsorgdienste deur middel van privaat maatskappye. Die debat duur voort oor watter soort gesondheidsfinansieringsbeleid tot die hoër of laer gehalte van gesondheidsorgdienste wat voorsien word lei, en hoe om te verseker dat die toegewysde geld doeltreffend en billik aangewend word.
Daar is baie argumente aan albei kante van 'n openbare teenoor private gesondheidsfinansieringsbeleid: