cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krakatoa
In 1927 is 'n nuwe eiland, Anak Krakatau, of "Kind van Krakatoa", van die kaldera wat deur die uitbarsting in 1883 gelaat is, asook die huidige ligging van vulkaniese aktiwiteit gevorm.
Die Ujung Kulon Nasionale Park is saam met Krakatoa in 1991 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.
Petrosia ushitsuensis
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1963 deur Tanita.
Wilfrid Hyde-White
Wilfrid Hyde-White (12 Mei 1903 – 6 Mei 1991) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Third Man (1949), Let's Make Love (1960), My Fair Lady (1964), en Ten Little Indians (1965).
Alpes Poenninae
Alpes Poenninae was 'n Romeinse provinsie.
Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1929
Die Suid-Afrikaanse parlementsverkiesing van 1929 het op 12 Junie 1929 plaasgevind. Tydens die verkiesing is 148 verteenwoordigers vir die Volksraad van Suid-Afrika verkies. Die Nasionale Party onder leiding van generaal Barry Hertzog wen die verkiesing met 'n volstrekte meerderheid. Samewerking tussen die Nasionale Party en die Arbeidersparty in die Pakt-regering word egter voortgesit en twee ministers word uit die Arbeidersparty aangestel.
Weens 'n skeuring in die Arbeidersparty is slegs agt van hulle politici vir die parlement verkies, waarvan slegs 4 in die regering gedien het.
Afbakening van kiesafdelings
Die Suid-Afrika-wet van 1909 maak voorsiening vir 'n Afbakeningskommissie om die grense van die kiesafdelings te definieer. Die verteenwoordiging per provinsie, onder die vyfde verslag van 1928, word in die tabel hieronder uiteengesit. Die syfers in hakies is die aantal kiesafdelings in die vorige (1923) afbakening. As daar geen syfer tussen hakies is nie, het die aantal onveranderd gebly.
Uitslag
duimnael|links|Setels in die [[Volksraad van Suid-Afrika na die 1929-verkiesing
]] Daar was 461 820 geregistreerde kiesers, waarvan 347 924 gestem het. Daar is nie 'n amptelike syfer vir die aantal bedorwe stemme bekend nie.
LGBT-regte in Bhoetan
Moontlike tronkstraf staar lesbiërs, gays, biseksuele en transgenders (LGBT-mense) in Bhoetan in die gesig. Homoseksualiteit is onwettig in die land. Seksdade tussen mense van dieselfde geslag (al is dit met wedersydse toestemming en in privaatheid) is strafbaar met ’n tronkvonnis van tussen ’n maand en korter as ’n jaar.
Min geweld of vervolging kom voor, hoewel baie Bhoetanese onbewus is daarvan dat LGBT-mense bestaan. Namate Bhoetan meer aan die buitewêreld blootgestel word, het LGBT-mense uit die kas begin kom en sigbare bymekaarkomplekke gevestig. Gevolglik is houdings onder die algemene publiek aan die verander.
Lewensomstandighede
Meer vroue as mans maak hul seksuele oriëntasie bekend. Daar is kulturele en tradisionele struikelblokke vir mense wat aanvaarding soek. Volgens ’n studie van 2016 het meer as 42% van die land se transgender vroue en 23% van die gay en biseksuele mans al meer as een keer probeer selfmoord pleeg.
Boeddhisme, die land se hoofgodsdiens, veroordeel nie homoseksualiteit nie. In 2015 het Dzongsar Khyentse Rinpoche, die mees vooraanstaande Boeddhiste-onderwyser, gesê seksuele oriëntasie het niks te doen met wie verligting bereik en wie nie. Hy het verder gesê Bhoetanese moenie net gay mense verdra nie, maar hulle repekteer.
Die Bhutan Observer, een van die land se weekblaaie, het ’n aansienlike aantal artikels oor LGBT-kwessies geskryf wat heelwat reaksie ontlok het – in so ’n mate dat dit die artikels is waarop die meeste kommentaar gelewer word op die koerant se webtuiste. Die regeringgesteunde koerant Kuensel het intussen na gays as die "derde geslag" verwys in ’n artikel waarin MIV-programme vir gay mans bespreek is.
Die Internasionale Dag teen Homofobie, Transfobie en Bifobie is in 2016 die eerste keer in Bhoetan gehou. Die Verenigde Nasies se kantore in die land het ’n videoveldtog geloods om die regte van LGBT-mense te verdedig en die Bhoetanese Kuen-Nyam-party het hul steun vir LGBT-regte uitgespreek.
’n Selfdegeslagpaartjie wat in 2018 hul verhouding openbaar gemaak het, het gesê hul familie en vriende aanvaar hulle ten volle.
Openbare mening
Een van die eerste peilings in Bhoetan, in 2013, oor homoseksualiteit het die volgende resultate opgelewer: Altesaam 60% van die respondente het geglo homoseksualiteit is immoreel en 40% het gemeen dit moet aanvaar word en dat gays beskerm moet word teen diskriminasie en gevaar. Daar was egter net 150 deelnemers en almal was van dieselfde gebied – die geldigheid van die peiling is dus nie ’n weerspieëling van die hele bevolking se mening nie.
Ixia curvata
Ixia curvata is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel van die fynbos is. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en kom van die Hantamsberg, naby Calvinia, tot by die Roggeveld-eskarp, naby Middelpos, voor.
Leila Hyams
Leila Hyams (1 Mei 1905 – 4 Desember 1977) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Land of the Silver Fox (1928), Island of Lost Souls (1932), Freaks (1932), en Ruggles of Red Gap (1935).
Petrosia spheroida
Petrosia spheroida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1967 deur Tanita.
A. B. Imeson
A. B. Imeson (1875 – 28 Februarie 1944) was 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Diana of Dobson's (1917) en White Shadows (1924).
Ixia curta
Ixia curta is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel van die fynbos en renosterveld is. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Darling tot by Malmesbury voor. Die spesie het 60% van sy habitat afgestaan aan gewasverbouing en daar is tussen sewe en nege gefragmenteerde subpopulasies oor wat bedreig word deur indringerplante en onvoldoende brandbestuur. Insekdoders en kunsmis, soos gebruik in die landerye, veroorsaak dat die bestuiwers ook afneem wat tot die voordeel van indringerplante is.
Kay de Villiers
Jacquez Charl (Kay) de Villiers 7 Maart 1928, Klerksdorp, Tvl - 5 Junie 2018, Kaapstad was 'n Suid-Afrikaanse neurochirurg.
Hy was die derde kind van Carel (Callie) van der Merwe de Villiers en Susanna Johanna Joubert. Hy kwalifiseer as geneesheeer aan die Universiteit van Kaapstad, en werk as huisdokter in Swellendam, KP. Hierna studeer hy nagraads in die neurochirurgie onder sir Wylie McKissock by die University College Hospital in Londen, Engeland.
Na sy terugkeer na Suid-Afrika word hy aangestel in die personeel van die Fakulteit Geneeskunde aan die Universiteit van Kaapstad, waar hy in 1970 bevorder word tot voltydse hoof van die Departement Neurochirurgie, en in 1972 tot medeprofessor. In 1976 word hy die eerste bekleër van die Helen en Morris Mauerberger leerstoel in neurochirurgie. Hy was die ontvanger van talle toekennings en lid van verskeie wetenskaplike verenigings oor die wêreld, was besoekende professor aan verskeie akademiese departemente, sowel plaaslik as in die buiteland, ontvanger van twee ere-doktorsgrade, en aangestel as Spesiale Besoekende Wetenskaplike van die SAMNR (Suid-Afrikaanse Mediese Navorsingsraad).
Hy tree op 12 Desember 1952 op Stellenbosch in die huwelik met Christina (Kina) Meta Botha, wat hom in 1967 ontval. Die volgende jaar trou hy op 24 Maart 1968 te Rondebosch met Jeanne Marié Erica du Plessis, wat hom op 20 November 2016 ontval het. Hy word oorleef deur twee kinders, Charl Christian en Elfrida Susan, en vier kleinkinders.
Prof De Villiers het ‘n sterk belangstelling getoon in die Anglo-Boereoorlog en het wyd navorsing gedoen oor die mediese omstandighede tydens die oorlog. Sy gesaghebbende twee-volume mediese geskiedenis van die oorlog, getiteld Healers, Helpers and Hospitals - a history of Military Medicine in the Anglo-Boer War (uitgegee deur Protea Boekhuis, 2009) is deur die Universiteit van Kaapstad vereer met die prestige 2011 UCT Book Award. In 2011 het sy boek Dwarstrekkers, Dwepers en Dokters die lig gesien, met die subtitel Merkwaardige vertellings uit die Anglo-Boereoorlog; daarin skryf hy oor ’n hele aantal eksentrieke karakters wat hy tydens sy navorsing vir sy groot historiese werk teëgekom het. Hy is medeskrywer van Yeoman of the Karoo en was stigter van die Kaapse Mediese Museum. Die Hugenote-Vereniging van SA het hom in 2014 vereer met lewenslange ere-lidmaatskap vir sy jarelange diens as lid van die bestuur. Hy was ook bekend as ’n uithalerstorieverteller, ’n lewensgenieter en iemand wat wyd gelees het.
Michael Gwisdek
Michael Gwisdek (gebore 14 Januarie 1942) is 'n Duitse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Treffen in Travers (1988), Das Mambospiel (1998), Good Bye Lenin! (2003), en The Baader Meinhof Complex (2008).
Tatadim
Tatadim was negus (koning) van Ethiopië en ’n lid van die Zagwe-dinastie.
Bewind
Tatadim se naam verskyn tweede op die lang lyste van die Zagwe-konings. Volgens die Ethiopiese historikus Taddesse Tamrat was hy die oudste bekende seun van Mara Takla Haimanot.
Volgens die Gadla Jemrehana Krestos het Tatadim moeite gedoen om die troonopvolging vir sy seuns te verseker; hy het stappe gedoen teen sy broers Jan Sejoem en Germa Sejoem. Die Agau se erfeniswet het bepaal dat broers die regmatige opvolgers is, ’n probleem waarmee die Zagwe-konings te kampe gehad het.
Petrosia volcano
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1976 deur Hoshino.
Die Kontrak
Die Kontrak is ’n realiteitsangkompetisie wat eers op VIA (DStv-kanaal 147) en nou op E.tv uitgesaai word.
Dit was egter Coleske Artists se direkteur, Arnold Coleske, wat moes besluit of ’n deelnemer sy/haar kontrak kwyt is of ’n tree nader is aan die Afrikaans is Groot-verhoog. ’n Kontrak met Coleske Artists ter waarde van R1 miljoen kan gewen word. Die deelnemers wat elke week uitval se ongetekende kontrakte word voor die kykers opgeskeur.
Eliminasie Tabel
Die vier mentors wat die deelnemers gehelp het om die kontrak te probeer losslaan was Elvis Blue, Tarryn Lamb, Monique Steyn en Dewald Wasserfall. Dewald se liedjie "Nuwe Begin" was ook die program se temalied.
Tyral-Lee se kontrak is eerste opgeskeur, gevolg deur dié van Faraway George, Natasha, Wilha, Tatum en Deidré. Die twee deelnemers uit wie die wenner gekies moes word, was Demi Lee en Ivan.
Demi Lee Moore (28) van Durbanville het eindelik die platekontrak by Coleske Artists losgeslaan. Sy is op 23 November 2018 by die jaar se eerste Afrikaans Is Groot-konsert as die wenner aangekondig.
Seisoen 2 (2022)
Die tweede seisoen word op E.tv uitgesaai.
Eliminasie Tabel Top 9
Die top 26 tree hierdie jaar by Die Groot Jol op waar die mentors hulle dophou en dan elk 4 kies om deur te gaan na die volgende rondte. In episode 2 kies elke mentor 2 deelnemers om na die optredes deur te dring. Die grootbaas kies 'n deelnemer as sy "wildcard" wat dan 'n Top 9 opmaak.
Die eerste deelnemer wie se kontrak opgeskeur word is Melissa Jane, gevolg deur die van Arnau, Gen en Ruan. In episode 7 skeur die grootbaas Robert se kontrak op maar die kenners gebruik hulle een "safe" vir die seisoen en hy kry weer sy kontrak terug. In episode 8 skeur die grootbaas weer Robert se kontrak op. Volgende word Lisie se kontrak opgeskeur gevolg deur Gabi.
Samantha Leonard word by Afrikaans is Groot aangewys as die wenner van seisoen 2.
Seisoen 3 (2023)
Op dinsdag 28 Maart 2023 kondig Afrikaans is Groot aan dat Die Kontrak seiseon 3 die jaar uitgesaai sal word.
Ruimtelike bewustheid
Ruimtelike bewustheid is die georganiseerde kennis van jouself en ander voorwerpe in ’n gegewe ruimte. Dit is wat argitekte en ingenieurs gebruik wanneer hulle geboue ontwerp. Dit is ook die vaardigheid wat ’n chemikus die driedimensionele struktuur van ’n molekule help beskou of hoe ’n chirurg die menslike liggaam waarneem. Vir kinders is ruimtelike bewustheid nuttig om rigting, afstand, ligging en dieptewaarneming te verstaan. Bv. As ’n mens in die rigting van 'n bos op 'n fiets ry, sal jy verstaan dat die bome nader aan jou lyf en die fiets kom.
Ruimtelike persepsie is die vermoë om ruimte rondom die liggaam, of die verhouding tussen die voorwerp en die waarnemer te verstaan, bv. die hoed is op my kop.
Daar word dikwels van ŉ individu verwag om besluite te neem wat gebaseer is op visuele inligting. Ruimtelike bewustheid benodig ŉ bewuswording van ŉ individu se posisie in die ruimte, asook die wyse waarop voorwerpe met mekaar verband hou. Dit is die bewustheid van dit wat rondom ŉ mens is, die posisie en grootte van omliggende voorwerpe en die afstand tussen hulle. Hierdie bewustheid van voorwerpe rondom ŉ mens word voorafgegaan deur ŉ individu se akkurate bewustheid van sy eie liggaam. ŉ Eenvoudige vorm van bogenoemde persepsie is om voorwerpe se posisie in die ruimte te bepaal. 'n Meer komplekse vorm van ruimtelike bewustheid is ŉ kind wat na ŉ opening kyk en dan ŉ skatting maak of sy liggaam deur die opening sal pas.
Günther Haack
Günther Haack (1929 – 1965) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Czar and the Carpenter (1956), Vergeßt mir meine Traudel nicht (1957), en Die Liebe und der Co-Pilot (1961).
Armenia Inferior
Armenia Inferior was 'n Romeinse provinsie.
Martha Hyer
Martha Hyer (10 Augustus 1924 – 31 Mei 2014) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Sabrina (1954), Once Upon a Horse... (1958), Some Came Running (1958), en The Sons of Katie Elder (1965).
Cyrtanthus debilis
Cyrtanthus debilis is 'n blomdraende plant en geofiet wat hoort tot die familie Amaryllidaceae. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Outeniekwaberge voor waar dit deel van die fynbos-bioom is. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 120 km² en word slegs gesien na dit gebrand het, wanneer hulle volop is. Die spesie word beskerm deur die reservaat waarin dit voorkom.
Pioniershuis
Pioniershuise is gebou deur die trekboere en Voortrekkers wat die binneland van Suid-Afrika getem het. Die Trekkers kon net die nodigste materiale en gereedskap op hul waens saamneem en was dikwels eenvoudige boere wat nie in die boukuns opgelei was nie. Hul huise is derhalwe in eenvoudige style gebou wat by die klimaat en aard van die omgewing gepas het, en die beskikbare materiaal van die streek is gebruik: hout, klip, riet of gras, klei, ensovoorts.
Die eerste huise was van materiaal wat maklik verweer en is later vervang deur duursamer wonings van byvoorbeeld klei; ander is agtergelaat om te vergaan wanneer die setlaar sy wa gepak en na nuwe weivelde of weg van vyandelike inboorlinge getrek het.
Agtergrond
Wanneer 'n mens aan eg Suid-Afrikaanse argitektuur dink, word daar gewoonlik net aan die Kaapse gewelhuise met hul swierige uitleg, mooi grasdakke en weelderige gebruik van geelhout en ander boumateriale gedink. Die huise was meestal die wonings van gegoede wyn- of graanboere, in beskutte, waterryke dele naby dorpe waar opgeleide vakmanne en boumateriaal van hoë gehalte beskikbaar was. Op die spoor van die pioniers wat die binneland van Suid-Afrika in die 18e en 19e eeu getem het, het egter ook 'n ander, ewe kenmerkende volksboukuns ontstaan.
Dit is die sogenaamde pioniershuise, wat gebou is van die beskikbare materiaal van die besondere streek waarin die pionier hom bevind het. Die pioniershuis was dikwels ŉ primitiewe en tydelike woonplek. Wanneer dit deur 'n trekboer gebou is, het dit dikwels net gedeug totdat die weiding in daardie bepaalde omgewing vanweë droogte of oorbeweiding uitgeput was. Die trekboer het dan sy paar besittings weer in sy wa gepak en op 'n ander plek gaan woon.
Die Voortrekkers, wat om politieke redes begin swerf het, kon weens die onherbergsaamheid van die streke waarheen hulle getrek het, aanvanklik ook net tydelike woonplekke, die sogenaamde hartbeeshuise, oprig. Daar is geen skriftelike beskrywings van die pioniershuise van die vroeë trekboere nie, maar oral in Suid-Afrika is daar wel oorblyfsels of namaaksels daarvan wat 'n goeie idee van die besondere boustyl gee. Van die Voortrekkers se hartbeeshuise het weer geen spoor oorgebly nie, maar danksy die geskrifte van reisigers soos James Backhouse in die binneland en ook dagboekbeskrywings soos die van Louis Trichardt, kan 'n goeie denkbeeld van hul samestelling gevorm word.
Die belangrikste kenmerk van die pioniershuis is dat dit van die beskikbare materiaal van ŉ bepaalde streek gebou is. Op die manier het bepaalde boustyle in verskillende streke ontstaan vanweë die besondere boumateriale wat daar beskikbaar was. Hout vir planke was gewoonlik net naby die kus te kry. Riete en/of dekgras is vir dakke gebruik, klei of mengsels van klei, strooi en klip vir mure, en klei, beesmis, perske- of maroelapitte of miershoopgrond vir vloere. Glas vir ruite was tot laat in die 19e eeu onbekombaar. Venstergate is met kaliko of met skerms van riet of gras toegemaak. Insgelyks is eenvoudige eenvertrekhuise dikwels met gras of rietskerms of gordyne in vertrekke verdeel.
Kapstylhuise
Die algemeenste trekboerwoning was die kapstylhuis. Soortgelyke geboue word nog in Kaapland, byvoorbeeld by Heidelberg, as waenhuise, tabakskure of pakskure gebruik. Die beste voorbeelde van die kapstylhuis is 'n ent buite die dorp by Vermaaklikheid en by die vakansieplek Puntjie, waar die Duiwenhoksrivier in die see uitmond. Die groep kapstylhuise by Puntjie is deur boere van die kontrei as vakansiehuise gebou en die tradisionele boustyl van die vroeë inwoners is nagevolg.
Asia (Romeinse provinsie)
Asia was 'n Romeinse provinsie.
Pioniershuis
Kapstylhuise
Die kapstylhuis is, soos die naam aandui, bloot die kap van 'n dak wat nie op mure nie, maar regstreeks op die grond rus. Dit bestaan uit ŉ reeks kapbalke wat saamgevoeg is met houtpenne en versterk is deur koppel- of hanebalke wat insgelyks met penne aanmekaargeslaan of met rieme versterk is. Dwarslatte is aan die kapbalke geheg en dikwels is 'n windlat aan elke kant skuins van bo na onder aangebring. Hieraan is die grasdak, van bondels riet of dekgras, vasgewerk.
Die nok is met 'n mengsel van grond en beesmis waterdig gemaak. Later is teer ook hiervoor gebruik. Sulke kapstylhuise is tot in 1875 nog deur Voortrekkers by Kranskop in Natal bewoon en volgens beskrywings was hulle redelik ruim: 6 tot 9 m lank, sowat 2 m hoog en 3 tot 4 m wyd. Hulle was groot genoeg om met gordyne in 2 tot 3 vertrekke verdeel te word. 'n Lae sooimuur, met grond en beesmis gesmeer, het die kapbalke aan die lang kante versterk en gesteun en het ook die woonvertrek teen trekke en reënwater beskerm. Die vloer was van miershoopgrond gemaak wat voortdurend met beesbloed of lynolie gesmeer is om dit hard en blink te hou.
Tussen Heidelberg en Puntjie staan 'n hele paar huise wat ŉ verdere ontwikkeling van die kapstyl vertoon. Hulle het lae symure en gewels van klip, met ŉ massiewe klipskoorsteen wat by die geweleinde uitsteek. Die kapstylhuis het 'n lang geskiedenis en het reeds in Europa voorgekom. Voorbeelde daarvan is afgebeeld in rotsskilderye in die Dordogne in Suid-Frankryk en in ŉ 15e-eeuse skildery in die museum in Valencia in Spanje. Sulke huise word nog deur veewagters in Hongarye, in die Camargue-streek, in die Ryngebied en in Holland gebruik.
Hartbeeshuise
Die hartbeeshuis kan as die tipiese woonhuis van die vroeë Vrystaatse nedersetters en van die Voortrekkers beskou word. Die enigste illustrasies wat behoue gebly het, is 'n paar deur die reisiger James Backhouse en 'n skildery van ŉ Trekkerkamp deur Thomas Baines. Backhouse het gemeen die huise is so genoem vanweë die ooreenkoms in vorm met die van die hartbees, maar die werklike verklaring vir die naam vind 'n mens in die beskrywings van die Trekkers self.
Dit is afgelei van die harde biesies (riet) wat in die konstruksies gebruik is. Voordat 'n hartbeeshuis gebou is, is eers die lengte van die mure afgetree en die 4 hoeke gemerk. 'n Vlak sloot is gegrawe en 4 hoekpale is ingeplant. Tussenin is ander lang, buigsame pale geplant, gewoonlik groen wilger- of kareetakke. Daarna is die pale aan die lang kante twee-twee na mekaar oorgebuig en met rieme aan mekaar vasgewoel. Dwarslatte waarop die dekgoed kon rus, is daarna aangebring.
Op die plek waar die deuropening moes kom, is nog 2 regop pale so hoog as wat die deur moes wees, ingeplant. Bo en aan weerskante is die pale aan mekaar en aan die oorkruispale vasgeheg. Die dekgoed was riet of gras. Die mure is binne en soms ook buite met klei gepleister en 'n grasdak is bo-oor aangebring: Die hartbeeshuis het gewoonlik geen herd of enige vorm van vuurmaakplek vir kosbereiding gehad nie. Daar was soms 'n klein stofie wat in die middel van die vloer gestaan het en dan was daar ook ŉ gat in die dak waardeur die rook kon ontsnap.
Kos is gewoonlik in die kookskerm buite of onder 'n gerieflike boom berei. Die kookskerm was halfsirkelvormig en het 'n houtraamwerk gehad wat met gras en dikwels ook bees- of ander diervelle bedek was. Die binnekant was uitgepleister. Die voorkant was oop maar kon snags met velle toegemaak word.
Korbeelhuise
In die barre halfwoestynstreek van Noord-Kaap, tussen Williston en Carnarvon aan die voet van die Kareeberg, het die vroeë skaap- boere 'n heel ander soort woonhuis gebou. In die gebied is daar byna geen bome nie en derhalwe baie min houtmateriaal. Daar is egter volop plat klippe. Die klippe is gebruik om huise in 'n byekorfvorm volgens die korbeelstyl te bou. Korbeelwerk is 'n boumetode waarin elke laag stene of klippe effens meer na die binnekant toe uitsteek as die vorige ry.
Die op Arbeidersfontein is in ongeveer 1872 gebou en die 2 by Konka in ongeveer 1885. Van die huise word nog bewoon. 'n Besondere kenmerk van korbeelhuise is die rye uitstaande bouklippe in die dakke wat as vastrapplekke en ankers vir steierwerk gedien het en wat nog gebruik word wanneer herstelwerk gedoen of die dak afgewit moet word. 'n Smal vensteropening is gewoonlik langs die deur aangebring en daar word vertel dat die openinge opsetlik so smal gebou is ingeval die San die huis sou aanval.
Lalibela van Ethiopië
Lalibela (Ge'ez: ላሊበላ); troonnaam: Gebre Meskel (Ge'ez: ገብረ መስቀል, gäbrä mäsqäl; 1162-1221) was die keiser van Ethiopië en ’n lid van die Zagwe-dinastie. Hy het van 1181 tot met sy dood in 1221 regeer. Volgens die Ethiopiese historikus Taddesse Tamrat was hy die seun van Jan Sejoem en die broer van Kedoes Harbe. Hy is dalk die bekendste koning van die Zagwe-dinastie danksy die monolitiese kerke by Lalibela waarvoor hy die erkenning kry. Hy word as ’n heilige vereer deur die Ortodokse Tewahedo-kerke.
Pioniershuis
Korbeelhuise
Dit word gestaaf deur die feit dat die openinge skuins na binne loop om pyle sodoende te stuit. Daar is dikwels 'n bêregat in die muur en 'n buitengewone verskynsel is 'n stuk horing wat as ŉ soort kapstok in die muur ingebou is, en in byna elke korbeelhuis voorkom. 'n Gedeeltelike solder is ook in die huise by Konka en Sehuinshoogte gebou. Net Konka s'n bestaan nog. Korbeelgeboue is sedert die bronstydperk in die Middellandse See-gebied bekend. Hiervandaan is die styl deur migrasie na Frankryk, Spanje, Brittanje, Ysland en Skandinawië versprei. Die Suid-Afrikaanse korbeelhuise lyk baie soos die wat vandag nog in sekere streke van Italië en Suid-Frankryk bewoon word.
Lalibela van Ethiopië
Biografie
Lalibela is in 1162 in óf Adefa óf Roha gebore (laasgenoemde is later tot Lalibela hernoem ter ere van hom). Die naam "Lalibela" beteken "die bye erken sy soewereiniteit" in Oud-Agau, omdat ’n swerm bye hom glo ná sy geboorte omring het. Sy ma het dit aanvaar as teken van sy toekomstige heerskappy oor Ethiopië. Volgens tradisie het hy in bannelingskap gegaan weens die vyandigheid van sy oom Tatadim en sy broer koning Kedoes Harbe, en sy halfsuster het hom amper vergiftig. Tamrat vermoed hy het met geweld die troon bestyg, want hy het keiser geword terwyl sy broer nog gelewe het.
Pioniershuis
Ander soorte huise
Pioniers wat vroeg reeds hut trekgewoonte gestaak en hulle op een plek gevestig het, het gou nog meer permanente woonhuise begin oprig. Voorbeelde van sulke huise uit die tyd voor 1820 in die Vrystaat staan nog, hoewel bouvallig. Ook die Voortrekkers wat Transvaal toe getrek het, veral na die omgewing van Potchefstroom, het duursamer geboue opgerig. Daar was verskillende boumetodes. Die meeste huise was reghoekig, met klei- of steengruismure en later klipmure en geweldakke.
Lalibela van Ethiopië
Biografie
Lalibela het Jerusalem glo in ’n visioen gesien en toe probeer om ’n nuwe Jerusalem as sy hoofstad te bou ná die verowering van die ou Jerusalem deur Moslems in 1187. Baie plekke in die stad Lalibela het dus Bybelse name, insluitende die stad se rivier, die Jordaan (Amharies: ዮርዳኖስ ወንዝ, Yordanos Wenz). Die stad was die hoofstad van Ethiopië van die laat 12de tot in die 13de eeu.
Pioniershuis
Ander soorte huise
Klei is met strooi of beesmis gemeng en soos deeg gebrei. Dit is dan laag vir laag op die leiklip gebou en elke laag is eers toegelaat om goed droog te word, Elke laag is omtrent 35 cm hoog. In die vierde laag is 2 vensteropeninge gelaat en onbewerkte takke is as lateie bo-oor geplaas, Daar is geen teken dat daar glasvensters of meer as 'n baie ruwe deur was nie. Daar het geen teken van dakkappe oorgebly nie, maar hulle was waarskynlik soortgelyk aan die van 2 latere woonhuise naby Zastron en Wepener, waar kapbalke en dwarslatte van wilgertakke as basis vir die grasdak gebruik is.
Hefersdal, Gumtree
Die huis is effens later as die ander opgerig en is interessant omdat dit feitlik ongeskonde bly staan het en ook 'n goeie aanduiding gee van hoe sulke huise met natuurlike materiaal uit die omgewing toegerus en geriefliker gemaak is. Die mure is van klei en aan die suidekant van die huis is 'n groot bakoond. In die alkowe aan weerskante van die herd is voorraadrakke van riet deur middel van riempies van die solderbalke gehang. Die plafon is van dik riete wat met riempies styf teen mekaar vasgebind is.
'n Laag klei, 15 cm dik, bedek die riete en vorm die brandsolder. Die soort solder was 'n voorsorgmaatreël indien die grasdak aan die brand sou raak; die binnekant van die huis was beskerm deurdat die brandende materiaal op die solder beland het. Die eenvoudige meubels wat die pioniers op hul waens saamgebring het, is aangevul deur "ingeboude" meubels soos klipsitplekke, klein muurkaste en ander toebehore. Twee sulke geriewe word nog by Hefersdal aangetref: die een is ŉ tafel met 'n plaveisteenblad wat op 3 stewige boomstamme rus, en ŉ "kapstok", 'n regop boomstam met verkorte takke.
Klipplaatsdrif, Rouxville
Die huis, wat in 1835 deur Gustavus Withelmus Fouche -gebou is, is tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar. Dit is byna soortgelyk aan die een van Andries Venter by Hexrivier. Dit was oorspronklik ŉ tweevertrekhuis, maar 'n waenhuis is kort daarna bygevoeg. Volop leiklip is in die omgewing beskikbaar en Fouche het dit ten volle as boumateriaal benut. Dit is nie net as lateie nie, maar ook as hoeksetels en plaveimateriaal voer die huis gebruik. Beesbene en takke is in die muur ingebou en is waarskynlik as kapstokke en rakstutte gebruik.
Huisraad
Afgesien van die karige hout- en klipsitplekke en klein kaste wat in die latere, meer permanente pioniershuise ingebou is, het die huisraad gewoonlik net bestaan uit die klompie meubels wat op die pionier se wa vervoer kon word. James Backhouse beskryf die inhoud van die hartbeeshuisie van Solomon en Adriana Katharina Norgi wat hy in 1836 besoek het, in sy dagboek. Daar was ‘n lae katel, 2 wakiste wat as tafel gedien het, 2 voustoeltjies, 'n stoel, 'n konfoor en 'n klompie karosse waarop die kinders geslaap het.
Lalibela van Ethiopië
Biografie
Besonderhede oor die bou van die 11 monolitiese kerke in Lalibela het verlore gegaan. Die latere Gadla Lalibela, ’n hagiografie van die keiser, lui dat hy die kerke uit klip gekerf het met net die hulp van engele.
Volgens ’n vertelling aan die Portugese ambassade in Ethiopië in 1520-'26 wat deur vader Francisco Álvares neergeskryf en in 1540 gepubliseer is, het dit 24 jaar geduur om die kerke te bou volgens priesters van Lalibela. Hulle het gesê koning Lalibela het opdrag vir die bouwerk gegee.
Volgens Tamrat is die troon vir ’n kort rukkie deur Na'akueto La'ab oorgeneem, voordat sy bewind deur Lalibela se seun, Jetbarak, kortgeknip is.
Hoewel min inligting oor die ander Zagwe-konings bestaan, is heelwat oor Lalibela se bewind bekend benewens die Gadla Lalibela. Die patriarg van Alexandrië het sy hof omstreeks 1210 besoek en oor hom, Na'akueto La'ab en Jetbarak geskryf. Die Italiaanse geleerde Carlo Conti Rossini het verskeie grondtoekennings uit sy bewind geredigeer en gepubliseer.
Assyria (Romeinse provinsie)
Assyria was 'n Romeinse provinsie.
Diana Hyland
Diana Hyland (25 Januarie 1936 – 27 Maart 1977) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Smoky (1966) en in die televisiereekse Alcoa Premiere (1961) en Burke's Law (1963).
Naudeshoekspruit
Die Naudeshoekspruit is 'n spruit wat in die Oos-Kaap, Suid-Afrika vloei. Dit is deel van die opvanggebied van die Groot-Visrivier.
George Innes
George Innes (gebore 8 Maart 1938) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Italian Job (1969), Morons from Outer Space (1985), Master and Commander: The Far Side of the World (2003), en Stardust (2007).
Arabia Petraea
Arabia Petraea was 'n provinsie van die Romeinse Ryk in die jare 106 tot 630 n.C.. Dit was grootliks op die grondgebied van die hedendaagse Jordanië geleë.
Petrosia weinbergi
Petrosia weinbergi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1980 deur Van Soest.
Marcus Antonius
Marcus Antonius (Latyn: M·ANTONIVS·M·F·M·N, oftewel Marcus Antonius Marci Filius Marci Nepos, d.w.s. "Marcus Antonius, seun van Marcus, kleinseun van Marcus") (14 Januarie 83 v.C. – 1 Augustus 30 v.C.) was 'n Romeinse politikus en generaal wat 'n deurslaggewende rol gespeel het in die transformasie van die Romeinse Republiek van 'n oligargie na die outokratiese Romeinse Ryk.
Antonius was 'n belangrike ondersteuner van en militêre aanvoerder vir Julius Caesar tydens sy verowering van Gallië en die burgeroorlog daarop. Caesar het Antonius as die administrateur van Italië aangestel terwyl hy sy politieke teëstanders in Griekeland, Noord-Afrika en Spanje ondergesit het. Na die sluipmoord op Julius Caesar in 44 v.C., het Antonius sy kragte saamgesnoer met Marcus Lepidus, een van Caesar se generaals, en Caesar se aangenome seun Octavianus in 'n diktatoriale driemanskap wat vandag as die Tweede Triumviraat bekend staan. Die Triumviraat het die strydmagte van Caesar se sluipmoordenaars, die Liberatores, in 42 v.C. in die Veldslag van Philippi verslaan en die regering van die Republiek onder mekaar verdeel. Rome se oostelike provinsies is aan Antonius toegedeel, insluitend Ptolemeïese Egipte met Kleopatra as koningin, wat aan Rome onderhorig was, en die bevel oor die Roomse oorlog teen Parthië.
Verhoudinge binne die Triumviraat is verydel namate die lede na meer omvattende politieke mag gestrewe het. 'n Burgeroorlog tussen Antonius en Octavianus is in 40 v.C. afgeweer deurdat Antonius met Octavianus se suster Octavia Minor in die eg getree het. Antonius het egter ten spyte van sy huwelik sy liefdesverhouding met Kleopatra voortgesit, wat sy politieke bande met Rome verder gekortwiek het. Na Lepidus se ontslag in 36 v.C., het die Triumviraat finaal opgebreek in 33 v.C. weens die geskille tussen Octavianus en Antonius. Die onenigheid is tot breekpunt gevoer met die burgeroorlog van 31 v.C. Die Romeinse Senaat het op Octavianus se aandrif oorlog verklaar teen Kleopatra, en Antonius is as verraaier gekondemneer. Antonius is dieselde jaar deur Octavianus verslaan by die Slag van Actium. Die oorwonne Antonius en Kleopatra het na Egipte gevlug waar hulle selfmoord gepleeg het.
Met Antonius se dood het Octavianus oorgebly as die onbestrede alleenheerser van die Romeinse wêreld. Octavianus sou die titel Augustus aanvaar en regeer as die eerste Romeinse keiser.
Antonius verskyn in Shakespeare se dramas Antony and Cleopatra en Julius Caesar. In laasgenoemde stuk lewer hy die beroemde toespraak wat begin met die woorde "Friends, Romans, countrymen, lend me your ears".
Alfred Haase
Alfred Haase (29 November 1887 – 14 Desember 1960) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Crown of Thorns (1932), Stimme des Blutes (1938), Homeland (1939), en Wir tanzen um die Welt (1939).
Africa (Romeinse provinsie)
Africa (later ook Africa Proconsularis) was eeue gelede 'n Romeinse provinsie.
Die provinsie kom hoofsaaklik ooreen met die huidige Tunisië. Dit was tot 146 v.C. die gebied van Kartago (Rome se groot vyand) en in hierdie jaar word die stad vernietig. Drie-en-twintig jaar later stig Caius Grachus opnuut 'n nedersetting wat 'n Romeinse kolonie word. Maar dit duur amper 'n eeu voordat Rome die gebied wat 'n belangrike graanskuur vir die Republiek was, in 'n provinsie Africa herorganiseer. Of liewer in twee provinsies, omdat 'n deel van Numidië die provinsie Africa Nova sou vorm. Onder keiser Augustus word hulle in 27 saamgevoeg in een groot provinsie Africa of later Africa Proconsularis.
Die Vandale verower dit in 439 en maak dit tot hulle koninkryk. In 533 val die Bisantyne hulle aan. Africa word 'n Bisantynse Eksargaat tot die Moslems dit in 698 verower.
Jan Smuts-standbeelde
Kaapstad het twee standbeelde van genl. J.C. Smuts. In die Kompanjiestuin is 'n beeld deur die Britse beeldhouer Sydney Harpley. Dit beeld Smuts informeel geklee uit soos hy dikwels op Tafelberg gaan stap het. Hierdie beeld is op 29 Mei 1964 deur sy dogter onthul. Daarna was daar groot ongelukkigheid oor die beeld omdat dit glo nie 'n goeie indruk van Smuts skep nie. 'n Nuwe komitee onder voorsitterskap van die burgemeester van Kaapstad, dr. Jan Dommisse, is gevorm om 'n aanvaarbare standbeeld van Smuts te verkry. Hierdie nuwe beeld deur Ivan Mitford-Barberton staan sedert Januarie 1974 in Adderleystraat voor die kultuur-historiese museum (die Ou Slawelosie, Ou Hooggeregshof) en naby die ingang tot die Kompanjiestuin. Smuts is in hierdie beeld 5,30 m hoog, staan op 'n voetstuk van 1,50 m hoog en beeld hom uit as 'n bergklimmer.
Voor die stadsaal van Durban is 'n standbeeld van Smuts wat hom as staatsman en krygsman van wêreldformaat uitbeeld. Op die voetstuk van die standbeeld staan geskrywe:
In honour of Field Marshall the Right Honourable Jan Christiaan Smuts (1870–1950). Soldier, Statesman, Philosopher, Architect of the Union of South Africa and the British Commonwealth of Nations. A great son of South Africa who was shared by this country with the whole world.
Bithynia (Romeinse provinsie)
Bithynia was 'n Romeinse provinsie.
Petrosia corticata
Petrosia corticata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1925 deur Wilson.
Freudenstadt
Freudenstadt is 'n stad in die Duitse deelstaat Baden-Württemberg wat sowat 65 km suidwes van Stuttgart en 60 km suid van Karlsruhe op 'n hoogplato aan die oostelike rand van die Noord-Swartwoud geleë is. Die stad is amptelik erken as herstellingsoord en beskik oor geriewe soos Kneipp-baddens. Tradisioneel is dit ook 'n gewilde toeristebestemming.
Freudenstadt is 'n relatief jong nedersetting wat in 1599 deur hertog Friedrich I van Württemberg gestig is. Die stad se geskiedenis is verskeie kere deur rampe oorskadu - twee pesepidemieë in 1610 en 1635, 'n brandramp in 1632, plunderinge deur Franse en Weimarse troepe gedurende die Dertigjarige Oorlog, oorlogshandelinge gedurende die Paltiese en Spaanse Suksessieoorloë en 'n Franse inval in 1796.
Redoksreaksie
'n Redoksreaksie is 'n chemiese reaksie waarin die oksidasietoestande van stowwe verander.
Freudenstadt
Opvallend is die streng geometriese straatrooster van Freudenstadt se historiese stadskern. Nadat die beplande hertoglike kasteel nooit verwesenlik is nie, het die grootste markplein in Duitsland ontstaan. Kenmerkend is die arkades in omliggende geboue, die raadsaal met sy hoë toring en die stadskerk op die laer markplein met sy dubbeltoring.
Redoksreaksie
Dit beteken dat elektrone in 'n redoksreaksie van die een spesie na 'n ander oorgedra word. 'n Voorbeeld is die reaksie van waterstof en suurstof wat water vorm:
Freudenstadt
Vandag dien Freudenstadt as die administratiewe sentrum van die gelyknamige distrik.
Redoksreaksie
Die oksidasietoestand van die elemente is 0, maar in water is die oksidasietoestand van H +1 en van O -2. Dit wil sê dat twee elektrone oorgedra is van die waterstofatome na die suurstofatoom.
Oksidasie- en reduksiereaksies is ŉ belangrike groep reaksies en behels die oordrag van elektrone van een atoom na 'n ander of die verplasing van elektrone, suurstofatome of waterstofatome van een molekule na 'n ander. 'n Voorbeeld van so ŉ reaksie is:
Zn      +     Cu2 + (aq)      →    Zn2+  (aq) + Cu
Sink         koper(II)                sink (III)       koper
Metaal     metaal                   waterig       metaal
Tierhoek se Loop
Die Tierhoek se Loop is 'n spruitjie wat noord van Kookhuis en Somerset-Oos in die Oos-Kaap van Suid-Afrika vloei. Dit is deel van die opvanggebied van die Groot-Visrivier.
Redoksreaksie
In die reaksie word 2 elektrone van die sink na die koper oorgedra en ŉ mens se dat sink geoksideer en koper gereduseer is; die elektronontvanger is met ander woorde gereduseer, terwyl die elektronskenker geoksideer is. Dit is dus nie alleen een atoom wat geoksideer word nie, want terselfdertyd word ŉ  ander atoom gereduseer. In die voorbeeld is sink die reduseer· middel en koper die oksidant (oksideermiddel). Die reaksies kan ook redoksreaksies genoem word.
Commagene
Commagene was 'n Romeinse provinsie.
Redoksreaksie
Teorie
Redoksreaksies is van die algemeenste verskynsels wat waargeneem word. Wanneer vlambare materiaal brand, metale roes, papier geel of vrugte bruin word, en ook by die respirasie- en fotosintese-reaksies van lewende organismes vind redoksreaksies plaas.
Die aardkors self is 'n grens tussen die gereduseerde aardmassa en die omringende oksiderende atmosfeer. Feitlik alle materiaal op die aardoppervlak word deur die atmosfeer geoksideer, maar die reduserende aksie van fotosintese werk dit tee. Lewende organismes verkry hul energie deur organiese molekules met behulp van ensieme te oksideer.
Hoewel die omvang van redoksreaksies eers gedurende die laaste paar eeue bekend geword het, duur die wetenskaplike en filosofiese polemiek oor die tipe reaksies al van die Oudheid af voort, toe die Grieke vuur as een van die elemente in materie se bestaan beskou het. In die vloei 18e eeu het die phlogistonteorie ontstaan as verklaring van die verskynsel van verbranding, maar dit is gou deur Lavoisier ongeldig bewys. Sy verbrandingsteorie het verklaar dat verbranding die verbinding van 'n stof met suurstof uit die lug is, byvoorbeeld:
S + O2 → SO2. Reaksies waarin suurstof gebruik is, is as oksidasies bestempel, terwyl reaksies wat suurstof afgee, reduksies genoem is. Mettertyd is daar besef dat die reaksies nie net vuur insluit nie, maar ook die roes van metale, en omdat metale met suurstof verbind, word dit oksidasie genoem.
Terwyl yster geoksideer word, word suurstof gereduseer. Wanneer yster in die tweede reaksie gereduseer word, word koolstof geoksideer. In sulke reaksies word daar egter net na die arbitrêr belangrike deel, soos die reduksie van yster, verwys en die gepaardgaande teenoorgestelde reaksie word as vanselfsprekend aanvaar.) Die ontdekking van elektrisiteit en die uitwerking daarvan op ander stowwe het reeds vroeg in die 19e eeu die konsep van redoksreaksies uitgebrei. Die verloop van verskeie reaksies het baie na die klassieke redoksreaksies gelyk en verdere navorsing het getoon dat die veranderings as gevolg van waterstofoordrag geskied:
4FeCI2 + 4HCI + O2 → 4FeCI3 + H2O, waar yster geoksideer is en suurstof as waterstofontvanger optree. ŉ Duideliker voorbeeld van oksidasie / reduksie as gevolg van waterstofoordrag is:
N2H4       + O2 →               N2 +           2H2O
hidrasien   suurstof     stikstof           water
Die hidrasien verloor waterstof en is daarom geoksideer tot molekulêre stikstof, terwyl suurstof gereduseer is tot water omdat dit waterstof bygekry het. 'n Soortgelyke reaksie geskied in veral spierselle, wanneer pirodruiwesuur gedurende anaerobiese respirasie tot melksuur gereduseer word. Melksuur word deur die verlies van waterstof in die aanwesigheid van suurstof na pirodruiwesuur teruggeoksideer. Die ontdekking van ione in 1890 het dit moontlik gemaak om die reaksies in terme van ladingsverskille te beskryf, sodat die skryfwyse so lyk:
4Fe2+ + 8CI-+ 4H+ + 4CI- → 4Fe3+ + 12CI-+ 2H2
Die reaksie kan nog eenvoudiger beskryf word:
4Fe2+ + 4H+ - 4Fe3+ + 2H2.
Dit het nou duidelik geword dat oksidasie/ reduksie ook deur ladingsveranderinge kan geskied. Die bestaan van die elektron is teen die einde van die 19e eeu ontdek en bogenoemde reaksies se ladingsveranderinge kan deur middel van die elektron se negatiewe lading soos volg beskryf word:
Fe2+ → Fe3+ + elektron.
Die ysteratoom word geoksideer omdat 'n elektron verskuif is. Omdat oksidasie altyd met 'n reduksie gepaard gaan, moet die reaksie soos volg lyk:
4Fe2+ - 4Fe3+ + 4 elektrone – oksidasie van yster
4H+ + 4 elektrone →  2H2 – reduksie van waterstof
Die 2 reaksies is apart geskryf, hoewel hulle gesamentlik geskied. Die oksidasiegedeelte word gevolglik 'n halfreaksie genoem en die reduksie reaksie is die ander halfreaksie; tesame is hulle ŉ redoksreaksie. Opsommend kan gesê word dat die verlies van ŉ elektron 'n oksidasie en die wins daarvan 'n reduksie is. Suurstof-, waterstof- of elektronoordrag veroorsaak dus alle redoksreaksies.
Oksidasietoestande en redokspotensiaal
Sommige atome kan ŉ aantal verskillende ione hê wat as gevolg van verskillende oksidasietoestande tot stand kom. Voorbeelde hiervan is die ione Fe2+ en Fe3+ ,asook die ione Ti2+, Ti3+ en Ti4+, wat ontstaan as gevolg van die metale se oksidasie of reduksie. Fe2+ stel die gereduseerde en Fe3+ die geoksideerde toestande voor.
Die redokspotensiaal word gebruik am 'n oksidasie- of reduksiemiddel se sterkte te meet en dit word bepaal deur die elektrochemiese potensiaal (redokspotensiaal) van 'n bepaalde reaksie te meet en dan te vergelyk met die halfreaksie H2 - 2H+ + 2 elektrone.
Mara Takla Haimanot
Mara Takla Haimanot was keiser van Ethiopië en die stigter van die land se Zagwe-dinastie. Sommige koningslyste noem hom bloot Mararah en volgens ander was hy Takla Haimanot.
Redoksreaksie
Oksidasietoestande en redokspotensiaal
Die reaksie se redokspotensiaal (standaardpotensiaal) in standaardomstandighede (temperatuur 298 K, druk 105 N/m en konsentrasie 1 mol) is 0,000 V. 'n Groot aantal reaksies se standaardpotensiaal is reeds gemeet en dit word gebruik om te toon of 'n reaksie 'n oksidasie of reduksie is en watter stof die sterkste oksideermiddel is. Oksidasiereaksies se standaardpotensiale is altyd positief, terwyl reduksiepotensiale negatief is. Broom het 'n E˚ (redokspotensiaal) van + 1,09 V. In vergelyking met yster is broom 'n oksideermiddel, maar dit is 'n reduseermiddel in vergelyking met chloor, wat ŉ E˚ van 1,36 V het.
Mara Takla Haimanot
Omstredenheid
Daar is effens twyfel oor wanneer hy aan die bewind gekom het. Daar is twee tradisies oor hoe lank die Zagwe-dinastie regeer het; die algemeenste tradisie was dat hulle 333 jaar lank regeer het en volgens die ander tradisie is dit 133 jaar. Die Italiaanse geleerde Carlo Conti Rossini het die korter tydperk aanvaar en teruggewerk van die aanvaarde datum vir die einde van die Zagwe-dinastie, naamlik 1270. Hy beweer dus die dinastie het omstreeks 1137 ontstaan. Hy glo ’n brief wat die patriarg van Alexandrië, Johannes V, kort voor 1150 van ’n ongenoemde Ethiopiese monarg ontvang het waarin die patriarg om ’n nuwe biskop (abuna) gevra word omdat die destydse biskop te oud was, was van Mara Takla Haimanot wat wou gehad het die biskop moet vervang word omdat hy nie die nuwe dinastie wou bekragtig nie.
Sy koninkryk was veel kleiner as toe die latere Salomoniese Dinastie regeer het, en het dele van die Ethiopiese provinsies Lasta, Wag, Tigray en dalk Noord-Begemder ingesluit.
Redoksreaksie
Gebalanseerde reaksievergelykings
Dis nie altyd eenvoudig 'n vergelyking van 'n redoksreaksie te balanseer nie. 'n Voorbeeld is die reaksie van permanganaat met nitriet in waterige oplossing.
Oksidasietoestande en aantal oorgedraagde elektrone
Die reaksie kan altyd in twee halfreaksies opgedeel word, als mens eers die oksidasietoestande bepaal. Die oksidasietoestand van die mangaanatoom verander van +7 na +2 en dit vereis 5 elektrone:
Die oksidasietoestand van die stikstofatome verander van +3 na +5 en dit lewer twee elektrone.
Waterbalans
Die mangaanspesie is egter nie die Mn7+-ion nie, maar die permanganaation MnO4- en om die suurstofatome wat dit bevat te balanseer, moet ons daarom watermolekule toevoeg:
Nou het ons waterstofatome aan die regterkant ingevoer en dit vereis H+-ione aan die linkerkant om hierdie element te balanseer
Ook die stikstofspesies is oksokomplekse en dit verei: 'n waterbalans
Die halfreaksies saamvoeg
Die twee gebalanseerde halfreaksies is:
Hulle kan net dan gekombineer word as hulle dieselfde aantalle elektrone betref. Dit kan bereik word deur die eerste vergelyking met 2 en die tweede met 5 te vermenigvuldig.
Opruim
Nou kan ons kombineer en die elektrone skrap
Dit kan vereenvoudig word tot:
Cilicia
Cilicia was 'n Romeinse provinsie.
Hans Häckermann
Hans Häckermann (3 Maart 1930 – 16 September 1995) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Sonderdezernat K1 (1972) en The Country Doctor (1987).