cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Zürich
Migrasie en sosiale struktuur
Nog in die vroeë 19de eeu is die politieke en ekonomiese lewe in die stad deur 'n minderheid van Oud-Zürichse families oorheers. 'n Belangrike deel van hul sosiale lewe was die verskeidenheid verenigings soos boogskutter- en ruiterklubs. Die meerderheid stadsbewoners was ambagsmanne wat oorspronklik deur bepaalde voorregte en die gildestelsel ekonomies beskerm is. Die gelykstelling van stads- en plattelandse bevolking, die afskaffing van die gildestelsel in 1837 en die gepaardgaande verlies van voorregte het, net soos die nywerheidsomwenteling, bygedra tot hul ekonomiese agteruitgang.
Industrialisering, verstedeliking en binnelandse migrasie het die demografiese en sosiale struktuur ingrypend verander. Nog omstreeks 1800 was byna 56 persent van die stedelike bevolking Zürichse burgers. In 1836 het sogenaamde Niedergelassene, Switsers uit ander dele van die Konfederasie wat hulle in Zürich gevestig het, reeds die meerderheid gevorm. Migrasie uit Sentraal- en Oos-Switserse kantonne, Suid-Duitsland en Oostenryk en later ook Italië en ander Mediterreense lande het van Zürich – oorspronklik 'n suiwer gereformeerde nedersetting – 'n stad met 'n godsdienstig gemengde bevolking gemaak.
Migrasiepatrone het deur die loop van die geskiedenis verander. So was Duitsers, wat hulle vanaf 1830 in Zürich gevestig het, merendeels akademici of ander gekwalifiseerdes, waaronder enkele politieke vlugtelinge. Omstreeks 1900 was die meerderheid Duitse migrante vroulik. Italianers het vanaf 1880 uit landelike gebiede in Noord-Italië na Zürich gekom waar hulle oorwegend in die boubedryf werksaam was. Hulle het geleidelik hul eie werkersverenigings begin stig.
Ekonomiese en demografiese veranderinge was nie vry van konflikte nie. Zürich is verskeie kere deur onluste en stakings geruk, soos byvoorbeeld die Italianer-onluste van 1896 en die algemene staking van 1912. Alhoewel Switserland in die Eerste Wêreldoorlog onsydig gebly het, is groot dele van die bevolking deur verslegtende lewensomstandighede geraak. Radikale, rewolusionêre en pasifistiese gedagtes het by die werkersbevolking ingang gevind en tot onluste in 1917 en 'n nasionale staking in die volgende jaar gelei. Die getal buitelandse inwoners het vanaf 1914 tot in die tyd ná die Tweede Wêreldoorlog bestendig gedaal, ondanks die vestiging van ballinge uit Duitsland, waaronder politieke vlugtelinge en kunstenaars, vanaf 1933.
Met die ekonomiese opswaai ná die oorlog het tradisionele sosiale milieus met hul netwerk van verenigings, feeste en dagblaaie begin ontbind om plek te maak vir nuwe leefstylmilieus. 'n Nuwe golf Italiaanse migrante het hulle vanaf 1950 in Zürich gevestig. Twee dekades later het immigrante uit ander Mediterreense lande gevolg. Volgens bilaterale ooreenkomste met lidstate van die Europese Unie in 2002 het groter getalle EU-burgers, veral Duitsers, hulle in Zürich gevestig.
Godsdiens
Tot en met 1798 was die bevolking van Zürich uitsluitlik gereformeerd en in vier kerkgemeentes – Grossmünster, Fraumünster, St. Peter en Prediger – georganiseer. In 2013 was daar 34 gereformeerde gemeentes.
Tans is daar 23 Rooms-Katolieke parogieë waarvan die eerste in 1807 gestig is. Aanvanklik het die Sint Anna-kapel as parogiekerk gedien, vanaf 1833 die Fraumünster en tussen 1842 en 1873 die Augustynekerk wat tydens die sogenaamde kultuurstryd aan die nuutgestigte Christkatolieke gemeente afgestaan is. In 1874 is die Sint Pieter en Pauluskerk in Aussersihl gewy.
Joodse burgers het eers in 1862 die reg gekry om hul woonplek vry te kies, en in dieselfde jaar is die eerste Joodse gemeente gestig. Jode, wat hulle tevore in Zürich gevestig het, was onder meer afkomstig uit Endingen, Lengnau in die kanton Aargau, Suid-Duitsland en Elsas en is slegs geduld. Vanaf die 1870's het groter getalle Joodse immigrante uit Oos-Europa hulle in die stad gevestig. Antisemitiese vooroordele teen arm Joodse immigrante het daartoe gelei dat die inburgering van Joodse immigrante in 1910 en 1920 deur nuwe wetgewing bemoeilik is. Die ledetal van alle Joodse gemeentes het in Zürich nooit bo 6 000 gestyg nie.
Aanhangers van Islam het as migrante en politieke vlugtelinge (onder meer uit die voormalige Joego-Slawië en Turkye) na Zürich gekom. In 1963 is die eerste moskee in Switserland, die Machmud-moskee, in Zürich ingewy.
Onderwys en tersiêre instellings
Zürich staan bekend vir sy talle akademiese en ander onderwysinstellings. In die 19de eeu word die Eidgenössische Technische Hochschule (ETH) en die Universiteit van Zürich gestig, wat vandag albei instellings van wêreldfaam is.
Ander bekende instellings is die Hochschule für Gestaltung und Kunst Zürich · Hochschule für Musik und Theater Zürich · Hochschule für Technik Zürich · Hochschule für Wirtschaft und Verwaltung Zürich · Hochschule für Angewandte Psychologie Zürich · Hochschule für Pädagogik Zürich· Hochschule für Heilpädagogik Zürich · Hochschule für Soziale Arbeit Zürich · Internationale Schule für Touristik AG · Universitätsspital Zürich · Psychiatrische Universitätsklinik Zürich ("Burghölzli") · Freud Institut Zürich en die Technopark Zürich.
Emalahleni Plaaslike Munisipaliteit (dubbelsinnig)
Emalahleni Plaaslike Munisipaliteit is die naam van twee verskillende plaaslike munisipaliteite in Suid-Afrika:
eMalahleni is ook die amptelike naam van Witbank, 'n stad op die hoëveld van Mpumalanga, Suid-Afrika.
Twee Oseane-maraton
Die Twee Oseane-maraton word jaarliks op die Kaapse Skiereiland in Suid-Afrika oor 'n afstand van 56 km gehardloop, wat dit as 'n ultramaraton klassifiseer.
Volgens die organiseerders van die wedloop is dit die "wêreld se mooiste maraton", met inderdaad uitstekende natuurskoonheid vir die atlete. Die wedloop vind gewoonlik jaarliks plaas op die Saterdag van die Paasnaweek.
Die maraton begin in Nuweland, Kaapstad en volg min of meer 'n sirkelvormige roete deur Muizenberg, Vishoek, oor Chapmanspiek en Constantianek, om uiteindelik op die kampus van die Universiteit van Kaapstad te eindig.
Net so 'n uitdagende en baie gewilde halfmaraton van 21 km lank, word ook gehou op dieselfde dag as die ultramaraton. In 2006 het die organiseerders van die maraton hul sorg uitgespreek oor die toename in die getal atlete wat nie betyds hul toegewysde wegspringkampies kon vind of bereik vir hul betrokke wedloop nie. Daar is 'n voorstel om slegs die ultramaraton op die aangewese dag te hou, en die halfmaraton te verskuif na die volgende dag. Op die dag vantevore (die Vrydag) vind daar pretrenne plaas: 'n 56 meter-lange doekiedraffie (Eng. nappy dash) vir deelnemers jonger as drie jaar, en 'n 2,5 km-, 5 km-, en 8 km-wedloop wat gestap of gedraf kan word; asook 'n voorwedloop van die maraton vir diegene wat dit nie op die Saterdag kan doen nie.
Erica imerinensis
Erica imerinensis is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is endemies aan Madagaskar.
HMS Royal Oak
Die HMS Royal Oak was 'n slagskip van die Britse Vloot tydens die Eerste- en Tweede Wêreldoorloë.
Geskiedenis
Hy het bekendheid verwerf tydens die Tweede Wêreldoorlog omrede hy die eerste groot verlies was wat die Britse Vloot gely het, en veral omrede hy in die beskutte Scapa Flow met 'n torpedo gekelder is deur die Duitse duikboot U-47 op 14 Oktober 1939. Hy het ook deelgeneem aan die Slag van Jutland tydens die Eerste Wêreldoorlog.
Tegniese besonderhede
Dit was een van die Revengeklas slagskepe, het 29,150 ton water verplaas en was toegerus met agt 15-duim kanonne, twaalf 6-duim kanonne, agt 4-duim lugafweerkanonne en vier torpedobuise. Vier turbines wat gesamentlik 40,000 dryfasperdekrag gelewer het, het 'n topspoed van 22 knope verseker.
Rachel Veltri
Rachel Veltri (gebore 26 Februarie 1978) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Pray for Morning (2006) en Trapped Ashes (2006), en in die televisiereeks For Love or Money 4 (2004).
Katherine Helmond
Katherine Helmond (5 Julie 1929 – 23 Februarie 2019) was 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Time Bandits (1981) en Brazil (1985), en in die televisiereekse Soap (1977) en Who's the Boss? (1984).
Annevig Schelde Ebbe
Annevig Schelde Ebbe (gebore 6 Augustus 1983) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Elsker elsker ikke... (1995) en Fighter (2007), en in die televisiereekse The Kingdom (1994) en Camp Lazlo! (2004).
Grootrietrot
Die Grootrietrot (Thryonomys swinderianus) is 'n knaagdier wat voorkom aan die oostelike kusstreke van Suid-Afrika vanaf Oos-Londen, die Limpopo provinsie, Zimbabwe, Mosambiek en die Okavango Delta in Botswana. Die Grootrietrot is nie 'n ware rot nie; slegs knaagdiere wat aan die genus Rattus behoort word beskou as rotte.
Habitat en gewoontes
Hulle woon in rietbeddings en dele met lang gras naby permanente riviere en vleie. Die rot eet graag wortels, stingels en lote van grasse en riete. Hulle natuurlike vyande is die Tierboskat en die luislang. Hulle lewe in groepies van 8-10 maar loop gewoonlik alleen rond en is hoofsaaklik naglewend. Bedags rus hulle in digte plantegroei of in gate in die rivierwal. Die dier kan goed swem en vlug soms in die water in. Vier tot agt kleintjies word vanaf Augustus tot Desember gebore.
UMkumbaan
uMkumbaan is 'n voorstad in Durban, Suid-Afrika.
Yola (Webwerf)
Yola is 'n webwerf wat mense toelaat om hulle eie webwerwe aanlyn te skep en te bedryf. Die webwerf se kantore is in San Francisco gesetel. Mense sonder programmeringsvaardighede en met beperkte kennis van HTML en grafiese ontwerp kan webwerwe skep deur Yola.com te gebruik. Die webwerf se trek-en-laat-val stelsel laat gebruikers toe om objekte sonder HTML kennis te inkorporeer.
Rolls-Royce Merlin
Die Rolls-Royce Merlin is 'n Britsvervaardigde vloeistofverkoelde V12-enjin met 'n kapasiteit van 27 liter. Die enjin is ontwerp deur Rolls-Royce en die eerste prototipes is reeds in 1933 voltooi. Die enjin was aanvanklik bekend as die PV-12 maar is later hernoem na die Merlin, soos die konvensie van Rolls-Royce was om hulle enjins na roofvoëls te vernoem.
Na verskeie modifikasies is die eerste produksiemodel in 1936 voltooi. Die eerste vliegtuie waarin die enjins geïnstalleer is, was die Fairey Battle, Hawker Hurricane en die Supermarine Spitfire. Die meeste van die enjins is ontwikkel vir die viermotorige Avro Lancaster bomwerper; tog het die Merlin bekend geword tydens die ontwikkeling van die Spitfire. As gevolg van die veranderende en dringende behoeftes van die Tweede Wêreldoorlog het die enjin drastiese ontwikkeling ondergaan wat sy vermoë en betroubaarheid aansienlik verbeter het.
Yoshihiko Noda
Yoshihiko Noda (野田 佳彦 Noda Yoshihiko, gebore op 20 Mei 1957) is 'n Japannese politikus wat van 2011 tot 2012 premier van Japan was. Hy was 'n lid van die Demokratiese Party en 'n lid van die Huis van Verteenwoordigers (laerhuis) in die Kokkai (nasionale wetgewer). Hy is aangewys as Naoto Kan opvolg as gevolg van 'n afloopstem teen Banri Kaieda in sy party, en is op 2 September 2011 formeel deur die keiser aangestel.
Na 'n ernstige verlies vir die DPJ in die algemene verkiesing in Desember 2012, het Noda die nederlaag toegegee en sy bedanking as partyleier aangekondig. Hy is op 26 Desember 2012 deur Shinzō Abe opgevolg as premier.
Rolls-Royce Merlin
Enjinontwikkeling
Aanvanklik het die enjin heelwat probleme ondervind, soos faling van die ratte en verkoelingseëls. Verskeie vervaardigingsmetodes is beproef alvorens op die basiese ontwerp van die enjin besluit is. Die eerste enjins was onbetroubaar; silinderkoppe het gekraak, verkoeling het gelek en die slytasie van die nokasse, krukas en hooflaers was buitensporig hoog.
Die prototipe, ontwikkeling- en eerste produksie-enjins het bekend gestaan as: Die aanvanklike ontwerp het 'n verdamptipe verkoelingstelsel gebruik. Twee protoptipes het die dinamometertoets voltooi en is gesertifiseer in Julie 1934 vir 740 perdekrag (552 kW) op 12 000 voet. Hierdie enjin het op 21 Februarie 1935 sy eerste vlug onderneem.
Hierdie model is 'n ontwikkeling van die Merlin B-enjin; die krukas en silinderblokke word in drie afsonderlike stukke gegiet met die silinderkop wat bo-op vasgebout word. Die model het sy eerste vlug op 21 Desember 1935 voltooi en was gesertifiseer vir 950 perdekrag (708 kW) op 11 000 voet.
Hierdie enjin was soortgelyk as die Merlin C. Dit het 'n 50-uur siviele toets op Desember 1935 voltooi en het konstant 955 perdekrag (712 kW) opgewek met 'n piek van 1 045 (779 kW). Dit het egter nie die militêre 100-uur toets in Maart 1936 geslaag nie. Dié enjin het die Supermarine Spitfire prototipe aangedryf.
Dit was soortgelyk aan modelle C en E en het hul eerste vlug op 16 Julie 1936 te Horsley voltooi. Hierdie model het die eerste produksieënjin geword en is bekend as die Merlin I. Rolls-Royce het aangehou om die skuinssilinderkop te gebruik maar dit was onsuksesvol en slegs 172 enjins is gebou. Die Fairey Battle was die eerste produksievliegtuig wat deur die Merlin I aangedryf is en het op 10 Maart 1936 gevlieg.
Hier is die skuinssilinderkopontwerp nie gebruik nie en die kleppe was nou parallel met die silinders, 'n verbeterde weergawe van die Kestrel-enjin. Gedurende Julie 1937 het die enjin sy 400-uur uithoutoets suksesvol voltooi te Royal Aircraft Establishment. Die enjin het sy aanvaardingstoets op 22 September 1937 geslaag. Dit is beskikbaar gestel in 1938 en was wyd afgelewer met 'n vermoë van 1 030 perdekrag (770 kW). Produksie het hierna versnel.
Die Merlin III was toegerus met die de Havilland/Rotol SABC skroefskag. Dit lewer 1 030 perdekrag (770 kW) teen 3000 rpm op 10 250 voet met 'n +6.5 lb aanjaging. Die enjin is toegerus met vloeistofverkoeling onder druk vir gebruik in die Armstrong Whitworth Whitley IV.
Hierdie enjin was toegerus met 'n medium superaanjaer en was spesifiek ontwikkel vir die Fairey Fulmar. Dit kon 1 010 perdekrag (754 kW) opwek teen 2850 rpm op 6 750 voet en 1 080 perdekrag (805 kW) teen 3000 rpm vir opstyg en deur 100-oktaanbrandstof te gebruik.
Dit is die eerste Merlin wat toegerus was met 'n tweespoedsuperaanjaer en het 1 145 perdekrag (853 kW) op 5 250 voet teen die laer rat gelewer, en 1 010 perdekrag (754 kW) teen die hoër rat op 17 750 voet. Hierdie enjin is gebruik in die Handley Page Halifax I en Vickers Wellington II asook die Armstrong Whitworth Whitley V en VII.
Dié enjin is toegerus met 'n 0,477:1 reduksierat wat in sommige Spitfire II's geïnstalleer is tesame met 'n drieblad-Rotol konstantespoedskroef. Dit het 1 150 perdekrag gelewer teen 3 000 rpm op 14 000 voet.
Die Merlin XX is in wese 'n Merlin X toegerus met 'n herontwerpte Stanley Hooker superaanjaer asook herontwerpte inlate. Dit is ook van groter SU tweekeelvergassers voorsien. Hierdie model kon net so Model X vervang en lewer 1 240 perdekrag (924 kW) teen 2 850 rpm in laer rat op 10 000 voet en +9 lb aanjaging. In die hoër rat het die enjin 1 175 perdekrag gelewer (876 kW) teen 2,850 rpm op 17 500 voet en +9 lb aanjaging. Hierdie enjin het die Bristol Beaufighter II, Boulton Paul Defiant II, Handley Page Halifax II en V, Hawker Hurricane II en IV en die Avro Lancaster I en III aangedryf. Dit was ook die eerste enjin wat deur Packard vervaardig is.
Saarland
Saarland (Duits: [ˈzaːɐ̯lantʰ]; Frans: Sarre) is 'n deelstaat in die suidweste van Duitsland. Dit grens aan die deelstaat Rynland-Palts asook aan Frankryk en Luxemburg. Saarland vorm saam met die Franse administratiewe gewes Lotaringe (Frans: Lorraine), die Groothertogdom Luxemburg, die Duitse deelstaat Rynland-Palts en die Belgiese gewes Wallonië die Europese Saar-Lor-Lux-gebied.
Saarland is in 1920 volgens die Verdrag van Versailles as 'n politieke entiteit gestig en amptelik Saarbekkengebied (Duits: Saarbeckengebiet, in die volkstaal meestal Saargebiet) genoem. Die destydse gebied was ietwat kleiner as die huidige deelstaat, aangesien die noordelike grens verder suidwaarts geleë was. Nadat die gebied vyftien jaar lank deur die Volkebond beheer is, is dit in 1935 ná 'n referendum weer by die Duitse Ryk ingelyf.
Saarland was ná die Tweede Wêreldoorlog tot 1949 'n Franse protektoraat, vervolgens 'n outonome gebied en het op 1 Januarie 1957 by die Federale Republiek van Duitsland aangesluit.
Maraton
Alhoewel die woord maraton soms gebruik word om enige gebeurtenis wat lank aanhou of wat uithouvermoë verg, te beskryf, is 'n maraton tegniesgesproke 'n wedloop oor 'n afstand van 42.195 km (26 myl en 385 treë). 'n Halfmaraton is 21.1km
Die naam van die wedloop gedenk 'n gebeurtenis toe Feidippides, 'n Griekse soldaat wat, volgens Herodotus (boek IV, 105) 'n afstand van ongeveer 230 km (140 myl) gehardloop het vanaf die dorp Marathon na Sparta om hulp te ontbied.
Moderne maraton
Die idee om die wedren te organiseer het gekom van Michel Bréal, wat die item op die program van die Eerste Moderne Olimpiese Spele in 1896 in Athene, Griekeland, wou plaas. Die idee was ondersteun deur Pierre de Coubertin en die Grieke. Die Grieke het 'n keuringswedren gehou vir die Olimpiese maraton, wat gewen is deur Charilaos Vasilakos. Gedurende die eerste aantal jare was die afstand van die maraton ongeveer 40 km (25 myl), wat ook die afstand tussen Marathon en Athene is. Die 1908 Olimpiese maraton in Londen was aanvanklik vasgestel op 26 myl, beginnende by Windsorkasteel en met die wenstreep by die Olimpiese Stadium, maar die wedren se organiseerders het 386 treë by die roete gevoeg sodat die hardlopers voor die koninklike verhoog eindig. Hierdie afstand (42,195 km) is in 1921 aanvaar deur die Internasionale Amateur Atletiek Federasie (Engels: International Amateur Athletic Federation) (IAAF) as die amptelike maratonafstand.
Tot 1 Januarie 2004 is wêreldrekords nie amptelik erken deur die IAAF nie. Voorheen was na die beste tye vir die maraton eenvoudig verwys as die 'wêreld beste' tye. Die roete vir die maraton moet aan die IAAF-vereistes vir 'n rekord voldoen om erken te word. Die verskeie roetes, hoogte-bo-seespieël en oppervlaktes verskil heelwat, en dus is dit moeilik om die roetes werklik te vergelyk. Tipies word die vinnigste tye vir die maraton behaal op relatiewe plat roetes naby seespieël, in goeie weersomstandighede en met behulp van pasaangeërs.
Die wêreldrekord vir mans oor die afstand is 2 ure 4 minute en 55 sekondes, behaal in die Berlynmaraton deur Paul Tergat op 28 September 2003 (erken as die wêreldrekord deur die IAAF op 1 Januarie 2004). Dit was 'n verbetering van 20 minute en 44 sekondes sedert 1947. Die wêreldrekord vir vroue is behaal deur Paula Radcliffe in die Londen-maraton op 13 April 2003, in 2 ure 15 minute en 25 sekondes.
Die hardloop van 'n maraton
Die voltooiing van 'n maraton word gereeld beskou as 'n bomenslike uitdaging, maar verskeie afrigters glo dat dit moontlik is vir enige iemand wat die nodige tyd en moeite insit. Baie mense wat 'n maraton voltooi loop gedeeltes of die hele afstand.
Oefening
links|duimnael|'n Vaas van 530 v.C. wat atlete in 'n maraton uitbeeld. Vir meeste hardlopers, is die maraton die langste wedren wat hulle ooit aandurf. Baie afrigters glo dat die belangrikste element in maratonvoorbereiding die lang hardloopsessies is. Gewoonlik probeer nie-kompeterende hardlopers 'n maksimum van ongeveer 40 myl (64 km) 'n week oefen. Meer ervare maratonatlete hardloop langer afstande of meer kilometers gedurende die week.
'n Goeie oefenprogram duur ongeveer 5 tot 6 maande en die hardloopafstand word elke twee weke 'n bietjie verleng.
Gedurende die voorbereiding vir 'n maraton is dit belangrik om die liggaam genoeg tyd te gee om te herstel. Indien enige moegheid of pyn ervaar word, is dit nodig om 'n paar dae te rus sodat die liggaam kan herstel.
Bekende maratonwedlope
Verskeie stede rondom die wêreld hou 'n jaarlikse maraton, onder andere:
Ponta do Ouro
Ponta do Ouro (Afrikaans: die Poort van Goud) is 'n klein, stil dorpie langs die Mosambiekse kus ongeveer 10 km van die Suid-Afrikaanse grenspos by Kosibaai. Die dorpie is veral gewild onder skubaduikers en diepsee-hengelaars. Die gebied is bebos met spierwit strande en dolfyne word gereeld gesien. Die klimaat is subtropies en die seewater se temperatuur wissel van 21 °C in die winter tot 28 °C in die somermaande.
Ponta do Ouro is geklassifiseer as 'n lae risiko malaria-gebied. Voldoende voorsorg moet voor die besoek geneem word en 'n muskiet-afweerder moet saamgeneem word.
Kraanwater in die dorp is nie drinkbaar nie en gebottelde water moet liefs vir die doel gebruik word. Die infrastruktuur is basies en enige luukse items moet saamgeneem word.
Duitse sokkerkampioen
Tussen 1903 en 1944 het die klubs meegeding om die "Victoriatrofee", geskenk deur kroonprins Wilhelm van Pruise. Die laaste span wat die Viktoriatrofee verower het, was Dresdner SC, wat die lugmagklub Luftwaffen SV Hamburg in die Olimpiese Stadion in Berlyn met 4–0 verslaan het aan die einde van die 1943/44-kompetisie. In die chaos wat in Duitsland geheers het aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog, het die trofee verdwyn ('n sokkerondersteuner het dit aanvanklik in sy kelder onder 'n hoop steenkool vir die Geallieerdes weggesteek. Dit is daarna vir jare lank in 'n privaatkluis in 'n Oos-Duitse bank bewaar). Dit het eers na die Duitse eenwording in 1990 weer na vore gekom en is aan die DFB oorhandig.
Ponta do Ouro
Basiese goedere kan op die dorp se mark gekoop word. Die Suid-Afrikaanse rand, VSA-dollar en Mosambiekse metical word aanvaar. Let egter daarop dat die Suid-Afrikaanse grenspos nie die invoer van houtprodukte in die land toelaat nie. Ander produkte wat met die terugtog gekonfiskeer kan word sluit in: groente, vrugte, vleis en vis.
Duitse sokkerkampioen
In die Duitse Bondsrepubliek is daar intussen 'n nuwe trofee, die Meisterschale ("Kampioenskapstrofee"), geskep in 1949. Hierdie trofee word vandag steeds gebruik om die Duitse kampioen te kroon.
Queen Elizabeth Olympic Park
Die Queen Elizabeth Olympic Park-kompleks was die hoofligging van die Olimpiese Somerspele in 2012 en die daaropvolgende Paralimpiese Somerspele in 2012. Die kompleks lê in Stratford, Londen, in die Verenigde Koninkryk. Binne die kompleks kan die Olimpiese Stadion, ses ander fasiliteite, die Orbit-uitkyktoring en die Olimpiese dorp gevind word.
Die Olimpiese Park is na afloop van die Spele, in 2013, na koningin Elizabeth vernoem.
Fasiliteite
Die volgende fasiliteite is in die park beskikbaar:
Vervoer
Die Olimpiese Park lê langs die Stratford Internasionale treinstasie. Die openbare vervoernetwerk rondom Stratford is uitgebrei om die groot aantal reisigers effektief na en van die Spele te kon vervoer. Tydens die Spele het besoekers van tien verskillende spoorlyne gebruik gemaak. Dit verskaf 'n totale kapasiteit van 240 000 passasiers per uur.
Na die Spele
Na die Spele word die Olimpiese Park as volg gebruik:
Eriniër
Die Eriniërs (Grieks: Ἐρινύες) of wraakgodinne was in die Griekse mitologie chtoniese godinne van wraak of die woede van die afgestorwenes. Toe die Titaan Kronos sy vader, Uranos, ontman en sy genitalieë in die see gegooi het, het die Eriniërs uit die bloeddruppels ontstaan, terwyl Afrodite uit die seeskuim gebore is.
Daar word gewoonlik nie genoem hoeveel daar van hulle was nie, maar soms was daar drie. Hulle het slange op hulle kop gehad en bloed het uit hul oë gedrup. Soms het hulle die vlerke van ’n vlermuis of ’n voël gehad en die lyf van ’n hond.
Rooikolmuskeljaatkat
Die rooikolmuskeljaatkat (Genetta maculata) kom voor aan die noordelike gebiede van Suid-Afrika, Zimbabwe, Mosambiek en die Okavangodelta in Botswana.
Bou en kleur
Die soogdier kan tot 3.2 kg swaar word en is wit of gryswit met roesbruin kolle, ringe en strepe. Die stert is donker met wit ringe. Van die skouers, al op die ruggraat langs tot by die stertbasis, is 'n strook donker hare. Daar is wit kolle onder die oë en die wange is ook wit; dit word geskei deur donkerbruin strepe vanuit die hoeke van die oë. Die ore is rond en regop. Die stert eindig in 'n swart punt en die ken is wit. Daar is geen opmerkbare verskille tussen die geslagte nie.
Habitat
Die diere verkies waterryke gebiede met genoeg onderbos en hulle vreet: rotte, muise, sprinkane, kewers, voëls, spinnekoppe, krieke en paddas.
Gewoontes
Rooikolmuskeljaatkatte loop gewoonlik alleen of soms in pare. Hulle is naglewend en kom na sononder uit. Hulle slaap bedags in ou erdvark- of springhaasgate of hol boomstamme. Hulle beweeg merendeels op die grond maar kan ook boomklim. Die dier kom nog buite bewaringsgebiede voor. Twee tot vyf kleintjies word na 'n dratyd van ±2 maande tussen Augustus en Maart gebore. Die lewensduur is ±13 jaar. Hulle natuurlike vyande is die luiperd, leeu en die luislang.
Guri Stormoen
Guri Stormoen (10 September 1901 – 1 November 1974) was 'n Noorse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Felix (1921), Fant (1937), en Jeg drepte! (1942).
Paolo Gentiloni
Paolo Gentiloni Silveri ( Italiaanse uitspraak: [ˈpaːolo dʒentiˈloːni]; gebore op 22 November 1954) is 'n Italiaanse politikus wat van 2016 tot 2018 as die 57ste Eerste minister van Italië gedien het.
Dorpsrivier (Wes-Kaap)
Die Dorpsrivier is 'n spruit wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei.
May Warden
May Warden (9 Mei 1891 – 5 Oktober 1978) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Made (1972) en in die televisiereekse Z Cars (1962) en The Donati Conspiracy (1973).
Sea Cow Lake, Durban
Sea Cow Lake is 'n noordelike voorstad in Durban, Suid-Afrika.
Kimswerd
Kimswerd (Wes-Fries: Kimswert) is 'n dorp in die Nederlandse provinsie Friesland. Die dorp lê noordwes van Sneek en ressorteer onder die munisipaliteit Súdwest-Fryslân. Dit was tot 2011 deel van die voormalige munisipaliteit Wonseradeel. Die dorp het sowat 603 inwoners (2011-sensus).
Matteo Renzi
Matteo Renzi ( Italiaanse uitspraak: [matˈtɛːo ˈrɛntsi]; gebore op 11 Januarie 1975) is 'n Italiaanse politikus wat van Februarie 2014 tot Desember 2016 as die Eerste minister van Italië gedien het.
George Salazar
George Salazar (gebore 7 Maart 1986) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Broadway.com #LiveatFive (2015), Bull (2016), en Divorce (2016).
Serebrospinale vog
Die prosedure waardeur serebrospinale vog vir diagnose getrek word, word lumbaalpunksie genoem. Toegang word verkry deur 'n naald tussen die derde en vierde rugwerwels in te steek.
Verdowingsmiddels word tydens die toedien van spinale narkose in die serebrospinale vog ingespuit. Die spinaalkoord se senuweevesels gelei pynlike impulse van­af die liggaam na die brein. Die inspuit van ’n verdowingsmiddel in die serebrospinale vog verdoof die senuwees, waarna daar pynloos aan die betrokke liggaamsdele geopereer kan word.
Mogens Eckert
Mogens Eckert (gebore 20 November 1960) is 'n Deense akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Demolition Man (1993) en The X-Gene Project.
Audio Asylum
Audio Asylum is 'n Amerikaanse internetgeselsforum vir klank-, musiek- en rolprentgeesdriftiges («inmates») wat deur 'n klein groep klankgeesdriftiges in Vista, 'n nedersetting in die metropolitaanse gebied van San Diego, Kalifornië, bedryf word. Sy aktiwiteite word deur donasies van lede asook borge befonds.
Geregistreerde bydraers gesels in verskillende forums oor 'n verskeidenheid onderwerpe soos hoëtrou-toerusting (in die High-Rez Highway-forum) en musiek- en rolprentvrystellings.
Babelsberg
Babelsberg is die grootste stadsdeel van Potsdam, die hoofstad van die Duitse deelstaat Brandenburg.
Babelsberg het veral as sentrum van die Duitse televisie- en rolprentbedryf bekendheid verwerf. Hier is die rolprentateljee Filmstudio Babelsberg, die Filmpark Babelsberg, die hoofkwartier van die openbare Berlyn-Brandenburgse uitsaaikorporasie RBB, die Universiteit vir Film en Televisie (Hochschule für Film und Fernsehen Potsdam) en die Babelsbergse Filmgimnasium (BFG) gesetel.
Ander bekende besienswaardighede sluit die Park Babelsberg met die naamgewende bergpiek (vroeër ook Pavelberg, Babertsberg of Boberow genoem, afgelei van 'n Slawiese naam wat "Plek van bewers" beteken en later aan die Bybelse Babel of Babilon gelykgestel is), die sentrale buurt (wat tot in 1938 as Nowawes bekend gestaan het), die Babelsberg-kasteel en ander geskiedkundige geboue asook die villabuurt Neubabelsberg wat omstreeks 1900 ontstaan het. Die plaaslike sokkerklub SV Babelsberg 03 het ook buite Potsdam aanhangers.
DTS-HD Master Audio
DTS-HD Master Audio is 'n gekombineerde oudiokodek vir verliesvrye en gekomprimeerde klankweergawe wat deur die Amerikaanse onderneming DTS (vroeër Digital Theater Systems) ontwikkel is en bemark word. Alhoewel sy gebruik opsioneel is, het dit intussen naas Dolby TrueHD een van die standaard-kodeks vir omringklank vir die klankbane van rolprent- en musiek-blu-ray-skywe geword.
Erica inamoena
Erica inamoena is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom in die Swartberge voor. Die plant word as seldsaam beskou, die habitat is stabiel en word tans nie bedreig nie.
Erica incarnata
Erica incarnata is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Enrico Letta
Enrico Letta ( Italiaanse: [enˈriːko ˈlɛtta]; gebore op 20 Augustus 1966) is 'n Italiaanse universiteitsprofessor en politikus wat van 2013 tot 2014 gedien het as die Eerste minister van Italië.
Dree Hemingway
Dree Hemingway (gebore 4 Desember 1987) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Starlet (2012), While We're Young (2014), Live Cargo (2016), en The Disaster Artist (2017).
William Nicol
In 1906 verwerf hy sy BA-graad aan die Universiteit Stellenbosch en studeer daarna aan die Vrye Universiteit van Amsterdam en Princeton. Van 1913 tot 1938 is hy predikant van die NG gemeente Johannesburg-Oos, die sogenaamde Irenekerk. In Junie 1938 word hy leraar in Pretoria-Oos. Hy was van 1934 tot 1948 moderator van die NG Sinode van Transvaal. In Johannesburg was hy 'n voorvegter vir die erkenning van die Afrikaanse taal en vir die stigting van Afrikaansmediumskole.
Nicol was die stigter van Johannesburg-Oos se gemeenteblad, Irenenuus, in Januarie 1923, waarmee hy die lidmate in hulle besondere situasie wou begelei op hulle geloofspad. Dit is in Afrikaans geskryf in 'n stadium toe die taal net-net 'n vastrapplek in skole begin kry het en dit selde van die kansel gehoor is. Nicol het in Augustus 1923 (jaartal onseker) geskiedenis gemaak toe hy die eerste preek in Afrikaans wat in die Unie oor die radio uitgesaai is, regstreeks in die radio-ateljees in die middestad gepreek het. Om 19:45 op Sondag 7 Junie 1924, maak die leraar en gemeente weer geskiedenis toe 'n volledige diens in Afrikaans die eerste keer na die Unie uitgesaai is en wel vanuit die Irenesaal. 'n Maand later, op 4 Oktober 1925, word die eerste nagmaaldiens uitgesaai, weer vanuit die Irenesaal en weer deur Nicol.
As 'n boeiende spreker en fyn kultuurmens het hy die Afrikaner in die stad geïnspireer en gehelp om sy minderwaardigheidsgevoel teenoor die Engelse stadskultuur te oorwin. Op 1 November 1948 het hy administrateur van Transvaal geword en tien jaar lank sy werk veral ten opsigte van opvoeding en kultuur voortgesit. Hy tree uit op 1 Oktober 1958. Hy was lid van die Nasionale Party.
Persefone
Persefone of Persephonê was in die Griekse mitologie die verpersoonliking van die Aarde se vrugbaarheid en ook die godin van die onderwêreld. Sy was die dogter van Demeter alleen, of later van Demeter en Zeus. In die Olimpiese weergawe word sy die vrou van Hades (die onderwêreld).
William Nicol
Nicol was nie bang om nuwe dinge op die proef te stel nie. Die gebruik van die nagmaalkelkies pleks van die beker tydens die 1918-griep getuig van sy "praktiese benadering". Daar was verder die Vrywillige Weeklikse Offer, waarvolgens lidmate weekliks hulle dankoffers kerk toe moes bring. Nicol wou lidmate leer om volgens die Bybelse metode hulle dankbaarheid aan die Here te bewys.".
Persefone
Persefone is vandag ’n bekende figuur en haar verhaal is vol emosie: ’n onskuldige meisie, ’n moeder se hartseer oor haar ontvoering, en groot vreugde wanneer die dogter terugkeer. Dit verduidelik ook die kom en gaan van die seisoene.
William Nicol
'n Belangrike straat in Sandton, Wiliam Nicolrylaan, is na hom genoem.
Persefone
Persefone en Demeter
Hades (die god van die onderwêreld) ontvoer Persefone terwyl sy saam met haar ma, Demeter, blomme pluk en neem haar as vrou. Demeter mis haar baie en vervloek die land, wat ’n groot droogte tot gevolg het. Daarna pleit sy by Zeus om haar dogter terug te bring.
Internetdienste
'n Internetdiens is 'n komponent in 'n diensgeoriënteerde argitektuur, en bestaan uit sagteware op 'n webbediener wat gekenmerk word daaraan dat dit deur middel van 'n internetprotokol kommunikeer en dat dit data stuur en ontvang deur middel van 'n XML-dokument.
Persefone
Persefone en Demeter
Zeus stuur Hermes om dit te doen, maar Hades gee vir Persefone ses granaatsade om te eet en daarom moet sy ses maande van die jaar in die land van die afgestorwenes bly. Die ander ses maande kan sy op Olimpus woon saam met haar familie. Terwyl sy in die onderwêreld is, mag sy niks anders eet nie, anders sal sy dit nie weer kan verlaat nie. Vir die ses maande van haar afwesigheid, terwyl Demeter treur, keer die droogte (herfs en winter) terug.
Persefone en Adonis
Afrodite was Adonis se minnares en surrogaatma. Sy het Mirra gevra om bloedskande te pleeg met haar pa, Teias, die koning van Smirna of Sirië. Mirra het in die donker by haar pa geslaap en toe Teias eindelik die bedrog ontdek, jaag hy sy dogter met ’n mes. Mirra vlug en Afrodite verander haar in ’n mirreboom. Nadat Teias ’n pyl in die boom in geskiet het (of ’n beer die boombas met sy tande geskeur het), is Adonis uit die boom gebore.
Ridgeview, Durban
Ridgeview is 'n sentrale voorstad in Durban, Suid-Afrika.
Persefone
Persefone en Adonis
Afrodite sit Adonis toe in ’n boks en neem hom na Hades sodat Persefone vir hom kan sorg. Adonis word ’n uiters aantreklike man en Afrodite gaan hom eindelik haal. Persefone wil hom egter nie teruggee nie en die twee godinne begin so baklei dat Zeus tussenbeide moet tree. Hy verklaar dat Adonis ’n derde van die jaar by Afrodite sal bly, ’n derde van die jaar by Persefone en die ander derde by wie hy wil. Natuurlik kies hy vir Afrodite.
Toe Adonis tydens ’n jagtog sterf, gaan hy terug na die onderwêreld, waar Persefone verheug is om hom te sien. Eindelik besef Afrodite waar hy is en haas haar na die onderwêreld om Adonis te gaan haal. Die twee godinne stry weer so erg dat Zeus tussenbeide moet tree. Dié keer gee hy Adonis vir ses maande van die jaar aan Afrodite en die ander ses maande van die jaar aan Persefone.
Gronddegradasie
Die uitwerking van gronddegradasie of grondagteruitgang is dat die grond heeltemal alle vrugbaarheid verloor en indirek ’n onvrugbare woestyn word.
Agtergrond
Gronddegradasie is sedert 1920 as ernstige omgewingsprobleem geïdentifiseer en het sedertdien toegeneem. Omtrent 200 miljoen ton grond en sediment in Suid-Afrika word gedurende die jaar deur riviere na die oseane weggevoer. ’n Bykomende 100 tot 200 miljoen ton grond gaan jaarliks verlore. Met slegs etlike oppervlakte met die minimum reën vir landbou, is slegs 12% van die Suid-Afrikaanse grond geskik vir landbou. Dit is dus noodsaaklik om hierdie bietjie aarde, ’n nie-hernieubare bron, te bewaar.
Gronderosie is die mees wydverspreide vorm van grondagteruitgang in Suidelike Afrika. Omrede grond ’n integrale deel van die onderhoudstelsel van ekostelsels en menslike gemeenskappe is, word grond as die hoeksteen van die gemeenskap beskou, omrede dit
Soos die menslike bevolkingsaanwas styg, tesame met die gebruik van grond wat vinniger toeneem as wat deur die natuur geproduseer kan word, moet grond as ’n kwesbare, nie-hernieubare bron geëien word. Grond word hoofsaaklik geërodeer deur water- of windkrag of mense en diere wat druk op die grondoppervlak uitoefen.
Massabeweging vind hoofsaaklike deur grondstortings plaas, wat afhang van die hoeveelheid vog wat in die grond teenwoordig is. Hierdie vogtigheidsvlakke kan bepaal word deur die Universele Grondverliesvergelyking (USLE) wat bereken word deur E = R x K x L x S x C x P, waar: E = Gemiddelde grondverlies, R = Reënvalerodeerbaarheid, L = hanglengte, S = hangsteilte, C = gewastipe en P = die bepaling van enige bewaringspraktyke wat op die terrein geloods word.
Hoewel sulke meet- en voorspellingstegnieke bestaan, is daar steeds geen gronderosiedata vir die meeste van die wêreld se oppervlak nie.
Die agteruitgang van grond het ’n groot aantal omgewingsimpakte wat boere en baie ander sektore van die samelewing raak. Van hierdie omgewingsgevolge en gevare vir bevolkings wat deur winderosie en stofstorms veroorsaak word, is:
Vir die boere kan sulke fisiese verandering probleme veroorsaak vir die gebruik van masjinerie, of in die geval van verspoeling die verlies van bewerkbare grond, die begrawing van plante en saailinge, asook grondverlies wat tot die ontbloting van plantwortels kan lei. Spaterosie kan kompaktering en korsvorming van die grondoppervlak veroorsaak, wat ontkieming of die opkoms van saailinge kan belemmer. Dié vermindering van gronddikte verminder die diepte waar plantwortels kan binnedring en waterkapasiteit kan behou.
Grondmateriaal wat deur sterk wind weggevoer word, kan skade verrig aan telefoonpale, heinings en groter strukture deur middel van verwering. Vloedskade kan ook verhoog word as ’n rivierbedding of opgaardamme deur sedimentering die stoorkapasiteit inboet. Die ekonomiese koste om herstelwerk is dikwels aansienlik groot. Die deponering van groot hoeveelhede sediment wat die kuslyn bereik kan die seelewe ook benadeel, soos koraalriwwe en skulpvisbeddings wat begraaf word Die twee algemeenste menslike aktiwiteite wat gronderosie versnel is die verandering of verwydering van plantegroei wat die natuurlike oppervlaktes destabiliseer Plantegroei kan verwyder word vir landboudoeleindes, as brandstof, as boumateriaal, planke of die land kan versteur word vir akkerbou, militêre maneuvers, mynbou of die vertrapping deur veldvoertuie. Ander intensiewe landboutegnieke kan ook bydra tot die toename van erosiekoerse:
Selfs met die oorsake en oplossings om gronddegradasie te bekamp, bly grondagteruitgang steeds ’n probleem. Vele grondbewaringsprojekte is al regoor die wêreld, veral die armste gedeeltes, van stapel gestuur – sonder enige welslae. Van die grootste foute wat begaan word:
Gronddegradasie behels die afname in grondproduktiwiteit wat ontstaan weens langdurige erosie, oorbeweiding, oorverbouing, ontbossing, versouting van besproeiingsgrond, ongunstige pH-vlakke, vernietiging van grondorganismes en demineralisering.
Bewaringstegnieke
Voordat daar enige tegniek of praktyk oorweeg kan word, moet daar eers 'n deeglike omgewingsimpakstudie van die geaffekteerde terrein gemaak word, om te voorkom dat 'n impulsiewe oplossing nie die probleem vererger nie.
Die eerste prioriteit is om vrugbare bogrond te beskerm. In die landboubedryf kan boere bosse en gras plant om die grondoppervlak teen die reën, wind en son te beskerm; die wortels hou die grond vas wat ’n beter alternatief is as om slegs bome in rye te plant aangesien laasgenoemde kaal grondstroke oop los en die grond meer erodeerbaar maak
Deur die vrugbaarheid van die grond in stand te hou word plantegroei aangehelp. Dit mag egter beteken dat die boer elke jaar 'n paar landerye moet laat rus en minder intensiewe boerderymetodes moet gebruik, of selfs, drasties gestel, van sy diere moet 'uitdun' om oorbeweiding te fnuik. Deur stikstofryke gewasse te plant en die oorskot plante (soos stoppels, lusern, erte en bone) na die oes in die grond in te werk, kan die vrugbaarheid van die grond ook verhoog word.
Boere kan die afloopspoed van water wat tot verspoeling kan lei, sowel as wind wat grond wegwaai, verminder deur:
Versouting is die proses waardeur oplosbare soute wat in die grond of water voorkom, versamel. As meer water toegedien word as wat plante benut los die oortollige water die soute wat in die grond voorkom op en die soutkonsentrasie neem toe, wat toksies vir die meerderheid plante is. Humusagtige sure help oormatige salinering, in voorheen-oorbesproeiingsgebiede, herstel. Dit lê beide anione en katione vas en onttrek sout van die A-horison-grond. Plante, soos soutbos, wat saliniteittoestande verdra, is as plantbedekking waardevol, en help om saliniteit deur wortelosmose te stabiliseer. Saliniteit veroorsaak 'n hoë alkaliese pH-vlak, wat grondagteruitgang vererger.
Grond-pH-vlakke wat ongunstig is vir gewasse kom in sekere gebiede natuurlik voor, maar kan ook deur suurreën en grondbesmetting veroorsaak word. Die grond-pH is die meganisme wat nutriëntopneming van plante reguleer; teoretiesgesproke is grondvoedingsmiddele-konsentrasies sonder betekenis totdat pH-vlakke optimaliteit bereik het. Suur grond-pH-vlakke kan verbeter word deur landboukalk, ureum, ammoniumnitraat, ammoniumsulfaat en monokaliumfosfaat in die grond te werk Die pH van alkaliese grond kan verminder word deur swawel, ystersulfaat of aluminiumsulfaat by te voeg, hoewel hierdie aksie duur korttermynvoordele teweegbring. Humus, wat deur grondorganismes afgebreek word, bewerkstellig ook 'n geringe suurder pH-vlak.
Die 'inburgering' van voordelige grondorganismes, wat makroskopiese spesies, soos die erdwurm, sowel as mikro-organismes insluit, is 'n element van grondbehoud. Die positiewe uitwerking van die erdwurm is welbekend, soos die bevordering van grondporeusheid, makronutriëntbeskikbaarheid en dreinering. Sommige stikstofbindende bakterieë, soos rhizobia, lewe in die wortelknobbeltjies, waar hulle 'n mutualistiese verhouding met die plant vorm deur ammoniak in die grond te produseer in ruil vir koolhidrate. Fungi, soos endomycorrhizae en ectomycorrhizae, help ook om die beskikbaarheid van minerale, water en organiese voedingsmiddele tot die plant en grond te verhoog, deur dooie plant- en diermateriaal af te breek. Aangesien hierdie simbiose deur plaag- en onkruiddoders belemmer word, moet hierdie chemiese produkte liefs vermy word; dit besmet in elk geval die grondwater, voedingswaarde en minerale.
Mineralisering, as grondmineraaluitputting-bestryder, kan 'n natuurlike vorm aanneem deur die toevoeging van verpletterde rots, of as kunsmatige grondbyvoegingsmiddel, soos vloeibare fosfor en seleen.
Gronddegradasie kan dus beveg word deur grondstruktuurrehabilitering, organiese bemesting by te voeg en waterafloop te verminder. Hierdie tegnieke sal egter nooit heeltemal die grond, met sy eie kenmerkende fauna en flora, kan herstel wat millennia geneem het om gevorm te word nie. Boonop word selfs die eenvoudigste oplossings geïgnoreer, omrede korttermynwins in gedrang gebring kan word.
Birgit Strøm
Birgit Strøm (9 Augustus 1931 – 11 Januarie 2007) was 'n Noorse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Når nettene blir lange (1977), Teodors julekalender (1986), Tur-retur med Titten Tei (1987), en Hva med fremtiden, sjonkel Rolf? (1990).
Sofía Vergara
Sofía Vergara (gebore 10 Julie 1972) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Three Stooges (2012), Chef (2014), en Hot Pursuit (2015), en in die televisiereeks Modern Family (2009).
Max Sisulu
Max Vuyisile Sisulu (gebore 23 Augustus 1945) is 'n Suid-Afrikaanse politikus wat van 2009 tot 2014 as Speaker van die Nasionale Vergadering gedien het. Hy is op 6 Mei 2009 tot die posisie verkies. Hy volg Gwen Mahlangu-Nkabinde op en word so die eerste manlike post-apartheid speaker van die Nasionale Vergadering. Hy is ook die eerste swartman wat speaker geword het.
Na afloop van die algemene verkiesing van 2014 is Sisulu deur Baleka Mbete as Speaker van die Nasionale Vergadering opgevolg.
Hy is 'n lid van die African National Congress (ANC). Sisulu is die seun van wyle Walter en Albertina Sisulu, beide prominente anti-apartheid aktiviste van die ANC. Hy is die broer van die politikus Lindiwe Sisulu en (wyle) joernalis Zwelakhe Sisulu, beide lede van die ANC.
2016 Curriebeker Premierafdeling
Die 2016 Curriebeker Premierafdeling is ’n top rugbykompetisie, die tweede been van die 2016 Curriebeker wat van 5 Augustus – 22 Oktober 2016 tussen provinsiale spanne in Suid-Afrika beslis is. Dit was die 78ste seisoen van die kompetisie sedert dit vir die eerste keer in 1889 gespeel is. Voor die begin van die reeks is ’n afsonderlike kwalifiseringstoernooi gehou om te bepaal welke spanne saam met die ses sg. groot unies (Blou Bulle, Goue Leeus, Natalse Haaie, Vrystaat Cheetahs, OP Kings en Westelike Provinsie) om die beker sou meeding.
Daar het nege spanne deelgeneem aan die Curriebeker Premierafdeling 2016.
Kwalifisering
Die ses superfranchise-spanne het outomaties gekwalifiseer om in die 2016 Curriebeker Premierafdeling te speel, plus die drie hoogsgeplaasde nie-franchise-spanne uit die 2016 Curriebekerkwalifiseringstadium. Punte sal nie na die Premierafdeling oorgedra kan word nie.
Gewone seisoen en uitspeelrondes
Die nege spanne wat gekwalifiseer het vir die Premierafdeling het teen mekaar meegeding in die loop van die kompetisie, óf tuis of weg. Spanne het vier punte vir 'n wen en twee punte vir 'n gelykopuitslag ontvang. Bonuspunte is toegeken aan spanne wat 4 of meer drieë in 'n wedstryd gedruk, asook spanne wat 'n wedstryd met 7 punte of minder verloor het.
Die vier topspanne het kwalifiseer vir die halfeindronde, wat gevolg is deur 'n eindstryd
Call of Duty 4
Call of Duty 4: Modern Warfare  is 'n rekenaarspeletjie wat in November 2007 deur Activision vrygestel is en deur Infinity Ward vervaardig is.
Meermin
'n Meermin is 'n mitologiese waterwese met die bokant van 'n vrou, maar met die stert van 'n vis in plaas van bene. Daar word selde van die manlike teenpool, die meerman, gehoor.
Meerminne kom in die verhale van verskeie volkere reg oor die wêreld voor, insluitende die Nabye Ooste, Europa, en Asië. Die eerste stories verskyn in antieke Assirië, waar die godin Atargatis haarself in 'n ​​meermin verander uit skaamte omdat sy per ongeluk haar menslike minnaar vermoor het.
Erica inclusa
Erica inclusa is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap waar dit in die Langeberg naby Riversdal voorkom. Die plant word beskou as seldsaam en die habitat word nie bedreig nie.
Mario Monti
Mario Monti, OMRI (gebore op 19 Maart 1943) is 'n Italiaanse ekonoom wat van 2011 tot 2013 as die Eerste minister van Italië gedien het.
Hoewel hy nooit 'n verkose politikus was nie, het hy 'n regering van tegnokrate gelei in die nasleep van die Italiaanse skuldkrisis.
Torch-infeksies
TORCH is 'n akroniem om vyf algemene neonatale infeksies wat soortgelyk mag presenteer (met o.a. veluitslag en oogtekens) te beskryf. Sifting vir TORCH-infeksies word in baie dele van die wêreld gedoen, alhoewel die waarde daarvan in sommige kringe bevraagteken word.