cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Disperis similis
Disperis similis is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Johannes IV Laskaris
Johannes IV Doukas Laskaris (Grieks: Ἰωάννης Δ΄ Δούκας Λάσκαρις, Iōannēs IV Doukas Laskaris; 25 Desember 1250 – omstreeks 1305) was van 1258 tot 1261 keiser van die Niceense Ryk. Dit was een van die Griekse state wat gestig is uit oorblyfsels van die Bisantynse Ryk nadat Rooms-Katolieke van die Vierde Kruistog die stad Konstantinopel in 1204 oorgeneem en die Latynse Ryk gestig het.
Joey Lawrence
Joey Lawrence is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Oliver & Company (1988) en in die televisiereekse Blossom (1990), Brotherly Love (1995), en Melissa & Joey (2010).
Johannes IV Laskaris
Johannes was die enigste seun van keiser Theodorus II Laskaris en Elena van Bulgarye.
Bewind
Johannes IV was net sewe jaar oud tot sy pa dood is en hy die troon geërf het. Die jong monarg was die laaste lid van die Laskaris-dinastie. Sy regent was oorspronklik die burokraat George Mouzalon, maar hy is deur die adel vermoor en hulle leier, Michael Palaiologos, het die pos oorgeneem. Kort daarna, op 1 Januarie 1259 het Palaiologos homself medekeiser Michael VIII gemaak.
Nadat Michael Konstantinopel op 25 Julie 1261 van die Latynse Ryk verower het, is Johannes IV in Nicea agtergelaat. Hy is op sy 11de verjaardag, 25 Desember 1261, in opdrag van Michael verblind. Dit het hom ongeskik vir die troon gemaak en hy is verban en in ’n fort in Bithinië opgesluit.
Holascus ancoratus
Holascus ancoratus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Holascus en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Lendenfeld.
Rietvlei-natuurreservaat
Geskiedenis
Rietvlei-natuurreservaat is geleë in die gebied waar die plaas Doornkloof in 1841 deur Daniel Elardus Erasmus uitgelê is. Sy seun Michiel Christiaan Elardus Erasmus het later 'n gedeelte van die plaas Rietvlei oorgeneem waar hy gewoon het totdat hy op 8 Junie 1895 oorlede is. Michiel is te Rietvlei begrawe. Cecelia Thomas, weduwee van Thomas "Groot Tom" Moodie, 'n boer van die distrik Bethlehem in die Vrystaat, is ook hier begrawe. Daar is 'n historiese klipskans in die reservaat te sien, waar die Britse magte 'n kanon gedurende die tweede besetting van Pretoria tydens die Anglo-Boereoorlog geïnstalleer het. Rietvlei is op 2 September 1929 deur die regering aangekoop en tot 'n natuurreservaat verklaar. Die Rietvleidam, wat in die natuurreservaat geleë is, is in 1934 voltooi.
Ligging en geografie
Die reservaat lê wes van die R21-snelweg (na die OR Tambo Lughawe) en noordoos van die R50-provinsiale pad (na Delmas/Bapsfontein). Dit beslaan 'n oppervlakte van 38 vierkante kilometer bestaande uit bedreigde bakenveld, laagliggende vleie, strome en lae heuwels, en omvat onder andere die Rietvleidam. Die park is gemiddeld 1 525 meter bokant seevlak. Die hoogste punt is op 1 542 m en die laagste punt op 1 473 m (by die dam se uitvloei). Die Maraisdam, 'n voederdam vir die Rietvleidam, is in die suide van die reservaat geleë. Verskeie strome loop deur die reservaat, onder andere die Renosterloop, Rietvleirivier, Moodie-se-loop, Sesmylspruit, Grootfonteinspruit en Bokkie-se-loop.
Fauna en flora
Inheemse bome, tipies van die Hoëveld, kom in klein groepies voor. Uitheemse bome soos populiere, bloekombome en wattelbome kom op groot dele van die reservaat voor, maar hierdie indringerspesies word aktief deur die reservaatbestuur beheer. Daar is 73 soorte grasse in die reservaat, asook 147 soorte kruidplante wat tussen die gras voorkom.
Ben Gurion Internasionale Lughawe
Ben Gurion-lughawe (IATA: TLV, ICAO: LLBG) is die internasionale lughawe van Israel. Dit is plaaslik ook onder sy Hebreeuse afkorting Natbag (Hebreeus: נתב"ג) bekend. Dit is een van twee lughawens wat in die Tel Aviv Metropolitaanse gebied geleë was, die ander is die voormalige Sde Dov-lughawe, wat sedert Julie 2019 nie meer in gebruik is nie, weens eiendomsontwikkeling aan die kus. Hierna is die Ramon-lughawe in Eilat in die verre suide van Israel geopen.
Rol
Ben Gurion Internasionale Lughawe dien as 'n internasionale poort na Tel Aviv en Jerusalem se metropolitaanse gebiede, asook na die res van Israel. Die lughawe dien as 'n sentrum vir El Al, Israir Airlines, en Arkia Israel Airlines en het meer as 14,2 miljoen passasiers in 2013 hanteer.
Ben Gurion-lughawe is naby die voorstad Lod geleë, 19 km (12 myl) van die sentrum van Tel Aviv af, aan die suidoostelike buitewyke. Ben Gurion-lughawe word deur die Israelse Lughawe-owerheid bedryf, 'n korporasie wat in regeringsbesit is en alle openbare lughawens en grensposte in Israel bestuur.
Veiligheid
Ben Gurion-lughawe word as een van die veiligste lughawens ter wêreld beskou,  met 'n sekuriteitspan wat Israeliese Polisiebeamptes, Weermag- en Grenspolisiesoldate insluit. Die lughawe se sekuriteitswagte werk in beide uniform en gewone drag, om 'n hoë vlak van waaksaamheid te behou en enige moontlike bedreiging hok te slaan. Die lughawe was reeds die teiken van verskeie terroriste-aanvalle, maar geen poging om 'n vliegtuig vanaf Ben Gurion-lughawe te kaap het nog geslaag nie.
Iotroata rotulancora
Iotroata rotulancora is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Iotroata en tot die familie Iotrochotidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Lundbeck.
Disperis saxicola
Disperis saxicola is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Disperis stefan-jetteri
Disperis stefan-jetteri is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan Rwanda.
Holascus belyaevi
Holascus belyaevi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Holascus en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1970 deur Koltun.
Dekolonisasie (Afrika)
Die proses van die dekolonisasie van Afrika, wat na die Tweede Wêreldoorlog begin het, is deur verskeie faktore veroorsaak. Die belangrikste hiervan was die verdwyning van imperialisme in Europa en die groei van nasionalisme in die kolonies. In Afrika is dekolonisasie voorafgegaan deur gebeure in Asië en die Arabiese wêreld. Die Suez-krisis van 1956 het die twee leidende koloniale moondhede, Brittanje en Frankryk, onherroeplik op die weg van dekolonisasie geplaas. In die daaropvolgende dekade het die meeste van hul kolonies in Afrika onafhanklikheid verkry. Dekolonisasie het verreikende gevolge op internasionale gebied gehad.
Agtergrond
Die vinnig groei van Europa in die loop van die 19e eeu as gevolg van die Nywerheidsomwenteling het daartoe gelei dat dele van Asië en feitlik die hele Afrika deur Europese moondhede gekoloniseer en ingespan is om in Europa se ekonomiese behoeftes te voorsien. Talle verstrengelde faktore het die proses van kolonisasie teen die einde van die 19e eeu versnel. Die belangrikste faktor was Europa se steeds groeiende behoefte aan grondstowwe vir nuwe fabrieke. Industrialisasie het soveel kapitaal opgelewer dat dit lonend geword het om op groot skaal in die produksie van grondstowwe te belê. Die nuwe rykdom het terselfdertyd die instandhouding van 'n koloniale ryk vergemaklik. Die grootste nywerheidslande in Europa, Brittanje en Frankryk, was gevolglik die toonaangewende koloniale moondhede. Net soos Portugal, Nederland en Spanje was hulle seevarende lande wat oor groot handelsvlote beskik het. In Afrika is kolonisasie verder gestimuleer deur ontdekkingsreise wat die onbekende binneland oopgestel en soms tot die ontdekking van minerale rykdomme gelei het. Die imperiale faktor het ook 'n belangrike rol gespeel: kolonies is verwerf ter wille van internasionale prestige en as simbool van mag en glorie. In die gees van imperialisme en as gevolg van die magstryd wat daar in Europa gewoed het, het moondhede soos Duitsland en Italië, wat vroeër nie oor koloniale ryke beskik het nie, ook teen die einde van die 19e eeu aan die "wedloop om Afrika" begin deelneem. Selfs gebiede waar geen grondstowwe geproduseer kon word nie, is opgeëis uit vrees dat dit in die hande van 'n konkurrent sou val.
In China, Indië en Suidoos-Asië was die volke te verdeeld, verswak en onderontwikkel om effektiewe weerstand teen die gevorderde Europese tegnologie te kon bied. In Afrika, wat heeltemal onontwikkeld was, was daar feitlik geen weerstand nie.
Die gees van dekolonisasie, wat direk ná die Tweede Wêreldoorlog ontstaan het, is ewe-eens deur 'n verskeidenheid faktore veroorsaak. In die eerste plek het die twee wêreldoorloë die imperiale faktor in Europa laat verdwyn. Europa is deur die oorloë in so 'n mate verswak dat die internasionale toneel heeltemal verander het. Amerika, 'n nie-koloniale moondheid en openlike voorstander van die selfbeskikkingsreg van nasies, was nou die leierstaat. Amerika se standpunt het bestaande nasionalistiese bewegings in Asië, Noord-Afrika en die Midde-Ooste aangespoor om hul stryd te verskerp. Die verswakking van die koloniale moondhede het hul prestige in die oë van hul kolonies ondermyn en sodoende 'n verdere stimulus aan nasionalisme verleen. Gedurende die wêreldoorloë het baie van die kolonies hul moederland bygestaan in ruil vir staatkundige beloftes, wat gewissel het van selfregering tot volkome onafhanklikheid. So byvoorbeeld het Indië tydens die Tweede Wêreldoorlog sy samewerking aan Brittanje verleen slegs op voorwaarde dat hy onmiddellik ná die oorlog onafhanklikheid verkry.
In Afrika is dekolonisasie voorafgegaan en sterk beïnvloed deur dekolonisasie in Asië en die Arabiese wêreld. Die sukses van nasionalisme in kolonies buite Afrika in die eerste dekade na die Tweede Wêreldoorlog het ook in Afrika weerklank gevind en nasionalisme aangewakker. Toestande in Asië ná die Tweede Wêreldoorlog het dekolonisasie in verskeie opsigte in die hand gewerk. Die onttrekking van Japan aan Suidoos-Asië na die oorlog het 'n magleegte gelaat wat deur plaaslike nasionaliste gevul is. Hulle het die regering in hul land oorgeneem voordat die eertydse moederland (Frankryk in Indo-China en Nederland in die Filippyne) die kolonies weer kon opeis. Pogings van die koloniale moondhede om hul gesag te herstel, is met geweld teëgegaan. Die ontstaan van die Volksrepubliek van China in 1949, gesteun deur Rusland, het die magsewewig versteur: daar was nou 'n sterk moondheid in Asië wat die belange van Asiatiese nasionalisme kon beskerm. China en Rusland het hulself voorgedoen as kampvegters vir die onafhanklikheidstrewe in Asië sowel as in Afrika.
Met uitsondering van die Arabiese lande was daar voor die Tweede Wêreldoorlog nie veel sprake van nasionalisme in Afrika nie. In Noord-Afrika was Egipte die enigste onafhanklike land (1922), maar Brittanje het nog beheer oor die Suezkanaal uitgeoefen. Algerië, Marokko en Tunisië was Franse kolonies met sterk nasionalistiese bewegings. Libië was 'n Italiaanse kolonie wat na afloop van die Tweede Wêreldoorlog onder beheer van die VV geplaas is en in 1951 onafhanklik geword het.
Die voorbeeld van Libië het die onafhanklikheidstryd in die ander Arabiese lande verskerp. In 1952 is die monargie in Egipte omvergewerp deur militante nasionaliste wat onder leiding van Nasser 'n Pan-Arabiese republiek gestig het. Egipte het nou na vore getree as kampvegter vir die onafhanklikheid van die ander Arabiese lande in Noord-Afrika en in die Midde-Ooste. Op aandrang van Nasser het Brittanje onderneem om hom aan die Suezkanaal te onttrek. In Julie 1956 het Brittanje die ooreenkoms met Nasser nagekom en Suez ontruim.
Intussen het Algerynse rebelle sedert 1954 'n magstryd met Frankryk aangeknoop en steun van Egipte ontvang. Op Franse inisiatief het Brittanje, Frankryk en Israel ooreengekom om die Suez-kanaal weer te beset en Nasser se bewind omver te werp. Op 29 Oktober 1956 het Israel die Egiptiese magte in die Sinaï-woestyn aangeval. Twee dae later was Brittanje en Frankryk in 'n stryd met Egipte gewikkel om beheer oor die Suez-kanaal. Egiptiese weerstand was sterker as wat verwag is. Voordat Brittanje en Frankryk se inval in 'n werklike besetting van Egipte kon verander, moes hulle op 7 November onder druk van Amerika en Rusland hul inisiatief prysgee en die status quo handhaaf. Die Suez-krisis was 'n groot neerlaag vir die twee koloniale moondhede en het duidelik bewys dat hul lê nie op Amerikaanse steun vir hulle koloniale ambisies kon staat maak nie. Sedert 1956 was Brittanje en Frankryk onherroeplik tot dekolonisasie verbind. Die onafhanklikwording van die Franse en Britse kolonies het nasionalisme soos 'n veldbrand deur Afrika laat versprei, sodat die Portugese, Spaanse en Belgiese kolonies ook om onafhanklikheid begin agiteer het.
Franse kolonies
Marokko en Tunisië, wat altyd 'n mate van selfbestuur geniet het onder vorste wat aan Frankryk ondergeskik was, het albei in 1956 hul onafhanklikheid verkry. Franse belange in die twee lande was nie groot genoeg om 'n langdurige stryd met plaaslike nasionaliste te regverdig nie. In Algerië was die toestand egter anders. Die land het oor 'n groot Blanke Franse bevolking (meer as 1 miljoen) beskik en is as deel van Frankryk geadministreer. Sedert 1865 was die Algeryne teoreties Franse burgers. Hulle het egter beperkte regte geniet en het gevoel dat hulle 'n kolonie in die ware sin van die woord was en nie deel van Frankryk nie.
Die weerstand teen Frankryk het in 1954 ontaard in 'n gewelddadige stryd wat 8 jaar sou duur. Charles de Gaulle, wat in 1958 president van Frankryk geword het, het ingesien dat Frankryk nooit sy gesag in Algerië volkome sou kon herstel nie. Nadat 'n referendum gehou is om oor die lot van Algerië te beslis, het Algerië in 1962 onafhanklikheid verkry. De Gaulle het meer waarde geheg aan die opbouing van 'n Franse kernmag as aan die instandhouding van 'n koloniale ryk. Hy het gemeen dat Frankryk deur sy kolonies eerder verarm as verryk word. In 1959/60 het die Franse kolonies in Wes- en Ekwatoriaal-Afrika die een na die ander op vreedsame wyse hul onafhanklikheid verkry.
Britse kolonies
Sedert die Tweede Wêreldoorlog het Brittanje 'n beleid van geleidelike ontvoogding in sy kolonies gevolg. Daar is van die standpunt uitgegaan dat die kolonies onafhanklikheid sou verkry slegs wanneer hulle op alle vlakke selfstandigheid bereik het. As deel van die beleid is die plaaslike bevolking in groter mate bydie administrasie en regeringsfunksies betrek. Dit het aanleiding gegee tot die ontstaan van 'n klein nasionaalgesinde elite, wat vanweë hul kontak met die buitewêreld nasionalisme onder die massas aangewakker het.
Die Britse gebiede in Oos-Afrika het kort daarna gevolg: Tanganjika (Tanzanië) in 1961 (1965 verenig met Zanzibar), Uganda in 1962 en Kenia in 1963. In Kenia het die Mau-Mau- beweging onder leiding van Kenyatta sedert die vroeë vyftigerjare 'n skrikbewind gevoer en onafhanklikheid geëis. Die meeste van die Mau-mau se slagoffers was Afrikane wat geweier het om met hulle saam te werk. Njassaland (Malawi) en Noord-Rhodesië (Zambië) het albei in 1964 onafhanklik geword, Betsjoeanaland (Botswana) en Basoetoe-land (Lesotho) in 1966 en Swaziland in 1968. Suid-Rhodesië, onder leiding van Ian Smith, het op 11 November 1965 homself onafhanklik verklaar. Die land het eers in 1980, onder 'n meerderheidsregering en met die nuwe naam Zimbabwe, internasionale erkenning verkry. Suid-Afrika, wat sedert 1910 'n selfregerende dominium was, het in 1961 onafhanklik geword en uit die Britse Statebond getree.
Gevolge
Dekolonisasie het in drie sfere gevolge gehad: in die moederlande, in die voormalige kolonies en in die internasionale politiek. In die moederlande het daar aanvanklik die vrees bestaan dat die verlies van hul kolonies hul eie ekonomie sou benadeel. Die handelsbetrekkinge wat deur die loop van jare opgebou is, het egter na die onafhanklikwording van die kolonies bly voortbestaan en in sommige gevalle selfs verbeter. Die ekonomiese struktuur wat tydens die koloniale tydperk opgebou is, het veroorsaak dat die voormalige kolonies ekonomies afhanklik van die moederlande gebly het. Daar word dikwels hierna verwys as "neo-kolonialisme". In sommige lande is 'n totaal nuwe sosio-ekonomiese struktuur (sosialisme) ingevoer in 'n poging om die ekonomiese afhanklikheid te beëindig.
Iotrochopsamma
Iotrochopsamma is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Dekolonisasie (Afrika)
Gevolge
Op die internasionale politieke toneel het dekolonisasie tot die ontstaan van talle nuwe state gelei. Hulle het almal sitting in die VV verkry en in dié liggaam 'n meerderheid aan die sogenaamde onverbonde lande verleen. Die opkoms van die sogenaamde Derde Wêreld het die proses van dekolonisasie verhaas in die plekke waar dit nog nie voltrek was nie.
Onafhanklikheid het die voormalige kolonies met talle probleme opgesaal. In die meeste geval lê het onafhanklikheid te gou gekom. Daar was 'n tekort aan geskoolde mannekrag en die mag het hoofsaaklik in die hande van die klein, geskoolde elite gebly. Gedurende die koloniale tydperk is grense vasgestel sonder om stamgroeperinge in ag te neem. Een van die eerste take van die nuwe onafhanklike regerings was om 'n nasionale gesindheid by die bevolking te probeer kweek, sodat getrouheid aan die staat eerder as aan die stam getoon word en vyandiggesinde stamme kan leer om in vrede naas mekaar te woon.
Iotroata somovi
Iotroata somovi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Iotroata en tot die familie Iotrochotidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1964 deur Koltun.
Alkaid
Alkaid (ook bekend as Eta Ursae Majoris of η UMa) is ’n ster in die sterrebeeld Groot Beer. Dit is die linkerkantste ster van die asterisme Groot Wa (Big Dipper), maar anders as die meeste sterre van die Groot Beer is dit nie lid van die Ursa Major-groep sterre wat saam deur die lug beweeg nie. Met sy skynbare magnitude van 1,84 is Alkaid die derde helderste ster in die sterrebeeld en een van die helderste sterre in die naglug.
Name
Die ster se Bayer-naam is "Eta Ursae Majoris". Die tradisionele name, "Alkaid" (of "Elkeid") en "Benetnasch", kom van die Arabiese قائد بنات نعش qā'id bināt naʿsh, "die leier van die dogters van die doodsbaar". In Julie 2016 het die Internasionale Astronomiese Unie se sternaamwerkgroep (WGSN) die amptelike naam "Alkaid" vir die ster goedgekeur.
Iotroata spinosa
Die spons behoort tot die genus Iotroata en tot die familie Iotrochotidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Lundbeck.
Hrabowe
Hrabowe (Oekraïens: Грабове, Russies: Грабово) is 'n dorp in die ooste van Oekraïne in die Donetsk-oblast. Die dorp lê oos van stad Donetsk aan die Mius-rivier, wat tewens die grens tussen die Donetsk- en die Loehansk-oblast vorm. Volgens die Oekraïense sensus van 2001 het die plek 'n bevolking van 1 000 inwoners.
Marc Lawrence
Marc Lawrence is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente I Walk Alone (1947), Diamonds Are Forever (1971), The Man with the Golden Gun (1974), en From Dusk Till Dawn (1996).
Columba
Columba kan verwys na:
Kasteel van Montsoreau - Museum van Kontemporêre Kuns
Die Kasteel van Montsoreau - Museum van Kontemporêre Kuns (Frans: Château de Montsoreau - Musée d'Art Contemporain) is 'n groot museum in die hart van Montsoreau, Frankryk. Die museum is in die Kasteel van Montsoreau. Die versameling is die wêreld se grootste van die radikale konseptualiste Art & Language, wat 'n belangrike rol gespeel het in die uitvinding van konseptuele kuns en Kontemporêre kuns.
US Airways
US Airways is 'n groot Amerikaanse lugredery wat deur die American Airlines-groep besit word. Dit bedryf 'n uitgebreide internasionale en plaaslike netwerk, met 193 bestemmings in 24 lande in Noord-Amerika, Suid-Amerika, Europa en die Midde-Ooste.
In 1979, ná die Lugdiensdereguleringswet deurgevoer is, het Allegheny Airlines sy naam verander na US Air en gepoog om sy bedrywighede uit te brei. 'n Dekade later het dit Piedmont Airlines en Pacific South West Airlines verkry, om een van die VSA se sewe oorblywende transkontinentale nalatenskapdraers te word. In 2005 het America West Airlines 'n omgekeerde samesmelting uitgevoer, deur die verkryging van die bates en handelsmerk van die groter US Airways, terwyl die bestuurspan van America West grootliks in beheer van die saamgesmelte lugredery gebly het.
Vroeë jare
US Airways se geskiedenis spoor terug na All American Aviation Inc, 'n maatskappy wat gestig is deur die du Pont-broers Richard C. du Pont, Alexis Felix du Pont, Jr. en Steven Gardner, as uitvoerende hoof. Die lugredery se hoofkwartier was in Pittsburgh, vanwaar dit die Ohioriviervallei bedien het sedert 1939. In 1949 is die maatskappy herdoop na All American Airways en toe dit van lugpos na passasiersdiens oorskakel in 1953 word dit Allegheny Airlines.
Allegheny se eerste straler was die Douglas DC-9 in 1966; dit geabsorbeer Lake Central Airlines in 1968 en Mohawk Airlines in 1972 om een van die grootste rederye in die noordoostelike Verenigde State van Amerika te word. In 1973 was dit die negende grootste lugredery in die vrye wêreld volgens passasiersgetalle (en 24ste grootste per passasiersmyle) Met die uitbreiding het ook groeipyne ontstaan en in die 1970's het Allegheny die bynaam "Agony Air" gekry as gevolg van kliëntontevredenheid.
Holascus edwardsi
Die spons behoort tot die genus Holascus en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Lendenfeld.
US Airways
Vroeë jare
Allegheny se ooreenkoms met Henson Airlines, die voorloper van vandag se US Airways Express draer Piedmont Airlines, om die "Allegheny Commuter" vlugte te vlieg was die lugbedryf se eerste kode-deel ooreenkoms, 'n soort diens wat nou algemeen in die bedryf is.
Scorpius
Scorpius kan verwys na:
Martin Lawrence
Martin Lawrence (gebore 16 April 1965) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Bad Boys (1995), Big Momma's House (2000), en Bad Boys II (2003), en in die televisiereeks Martin (1992).
Iotroata varidens
Iotroata varidens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Libra
Libra kan verwys na:
KaNgove
KaNgove is 'n nedersetting suidoos van Giyani in die ooste van die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit val onder die beheer van die Groter Giyani Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer.
KaNwadzekudzeku
KaNwadzekudzeku is 'n landelike nedersetting buite Giyani in die ooste van die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit val onder die beheer van die Groter Giyani Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer.
Tsjapajewo (Astrachan-oblast)
Tsjapajewo (Russies: Чапаево) is 'n klein dorpie in Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Karalat Plaaslike Munisipaliteit wat nog twee nedersettings, Karalat en Parigino, insluit. Soos baie ander nedersettings in Kamiziak-rajon, is dit op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta geleë.
Demografie
Volgens Sensus 2002 het Tsjapajewo 458 inwoners gehad. Etniese Kasakke en Russe vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Cancer
Cancer kan verwys na:
Iotrochopsamma arbuscula
Iotrochopsamma arbuscula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Iotrochopsamma en tot die familie Iotrochotidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1906 deur Whitelegge.
Mius-rivier
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Duitsers 'n swaar versterkte lyn, bekend as die Miusfront of Mius-Front, geskep waarlangs hewige gevegte tydens die Slag van Rostof (1943) plaasgevind het.
EBay
eBay Inc, (gestileer as ebay), is 'n Amerikaanse multinasionale internet verbruiker-na-verbruikerkorporasie, met sy hoofkantoor in San Jose, Kalifornië, VSA. Dit is deur Pierre Omidyar gestig in 1995, en het 'n merkwaardige suksesverhaal tydens die dot-com borrel. Dit is nou 'n multi-miljarddollar-besigheid en bedryf sake in meer as dertig lande.
Destiny's Child
Destiny's Child was 'n Amerikaanse R&B-groep wat uit Beyoncé, Kelly Rowland en Michelle Williams bestaan het. Letoya Luckett, LaTavia Roberson en Farrah Franklin was ook vir verskillende tydperke lede van die groep. Destiny's Child is deur Billboard gerangskik as een van die wêreld se topverkopergroepe van alle tye.
EBay
Die maatskappy bestuur eBay.com, 'n wêreldwye aanlynveiling- en koopwebwerf wat aan mense en besighede 'n breë verskeidenheid van goedere en dienste te koop aanbied (en namens hul verkoop). Benewens sy veiling-styl verkope, is die webwerf sedertdien uitgebrei om die "Koop nou"-opsie in te sluit. Dit ondersteun ook aanlyn-inkopies deur UPC, ISBN, of ander soorte SKU (via Half.com); aanlyn-geklassifiseerde advertensies (via Kijiji of eBay Classifieds); aanlyn-kaartjieverkope (via StubHub); aanlyngeldoordrag (via PayPal) en ander dienste.
In teenstelling met die algemene opvatting, is dit nie gratis om op eBay te verkoop nie, omrede die webwerf gebruikers maandeliks faktureer.
1991 Brasiliaanse Grand Prix
Die 1991 Formule Een Brasiliaanse Grand Prix het op 24 Maart 1991 op die Autódromo José Carlos Pace in São Paulo, Brasilië plaasgevind. Dit was die tweede wedren van die kampioenskapseisoen gewees, en is die eerste keer deur die plaaslike renjaer, Ayrton Senna, in 'n McLaren-Honda gewen.
Florestan Trio
Die Florestan Trio was 'n klaviertrio wat in 1995 in Londen, Engeland gestig was. Die trio se lede was Anthony Marwood (viool), Richard Lester (tjello), en Susan Tomes (klavier). Die trio se opname van die eerste twee trios deur Schumann het in 1999 die Gramophone-toekenning vir kamermusiek gewen. In 1999 het die Trio ook die musiektoekenning vir Kamermusiek van Brittanje se Koninklike Filharmoniese Genootskap gewen. Op 13 Junie 2009 het die Trio Beethoven se Simfonie No. 2 in D majeur uitgevoer in die vorm van 'n rare rangskikking deur die komponis vir klaviertrio. Die Florestan Trio het uitgebreid vir die Hyperion Records Plate-etiket opnames gemaak. Die trio se finale reeks konserte was in Januarie 2012 in Londen by Wigmore Hall gegee.
Holascus fibulatus
Die spons behoort tot die genus Holascus en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Schulze.
Tigerair
Tiger Airways Singapore Pte Ltd, wat as Tigerair handel gedryf het, was 'n laekosteredery met sy hoofkwartier in Singapoer. Dit het vlugte aangebied na plaaslike bestemmings in Suidoos-Asië, Australië, China en Indië vanaf sy belangrikste basis by Lughawe Singapoer Changi.
Sy hoofkantoor was in die Honeywell-gebou in Changi, Singapoer, en was 'n volfiliaal van Tiger Airways Holdings.
Samesmelting met Scoot
Op 4 November 2016 het die moedermaatskappy van Tigerair, Singapore Airlines 'n samesmelting van Tigerair en Scoot aangekondig met Tigerair wat in die Scoot-handelsmerk opgeneem sou word. Dit het beide lugdienste in staat stel om sinergieë in tariefkoste en inkomste te bewerkstellig en onder dieselfde lugoperateursertifikaat of AOC te funksioneer.
Tigerair het amptelik met Scoot saamgesmelt en op 25 Julie 2017 onder die Scoot-handelsmerk begin opereer, terwyl die handelsmerkverandering die gesamentlike onderneming van Tigerair Australia en Tigerair Taiwan ongeskonde sou laat as Tigerair Australia wat 100% deur Virgin Australia besit word (Virgin Australia behou die Tigerair-naam en verkry die handelsmerkregte vir Tigerair om na sommige internasionale bestemmings vanaf Australië te werk), terwyl Tigerair Taiwan medebesit is deur China Airlines (80%) en sy filiaal Mandarin Airlines (10%) (met Tigerair wat 10% hou).
Vloot
Ten tye van sy samsmelting met Scoot op 25 Julie 2017 het die vloot van Tigerair bestaan uit:
Chuan Leekpai
Chuan Leekpai (Thai: ชวน หลีกภัย, RTGS: Chuan Likphai, uitgespreek [t͡ɕʰūa̯n lìːk.pʰāj]; Chinese: 呂基文; gebore 28 Julie 1938) is 'n Thaise politikus wat die president van die Nasionale Vergadering van Thailand en die speaker van die Thai House of Representatives. Voorheen was hy die Eerste Minister van Thailand van 20 September 1992 tot 19 Mei 1995 en weer van 9 November 1997 tot 9 Februarie 2001.
As leier van die Demokratiese Party is Chuan in 1992 verkies na die abortiewe staatsgreep deur generaal Suchinda Kraprayoon, en sodoende Thailand se eerste premier geword wat aan bewind gekom het sonder aristokratiese of militêre steun. Sy eerste administrasie het bestaan uit 'n vyfparty-koalisie van die Demokrate, New Aspiration, Palang Dhamma, Social Action en Social Unity Partye totdat hy in die 1995-verkiesing verslaan is, maar aan die einde van 1997 die mag oorgeneem het na die val van die Chavalit Yongchaiyudh-administrasie, wat verantwoordelik gehou is vir die ekonomiese krisis wat Thailand in 1997 beleef het. Alhoewel hy as 'n trae akteur gekritiseer is en talle korrupsieskandale toegelaat het, het Chuan daarin geslaag om aan faksie-eise te voldoen en die stelsel van Thailand se maatskaplike sekerheid uit te brei.
Virgilia divaricata
Die pienk keurboom (Virgilia divaricata) is 'n boom wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Oos-Kaap en die Wes-Kaap voorkom. Dit kom in die Outenikwaberge vanaf George tot by Grahamstad voor met 'n geisoleerde populasie in die Swartberge naby Ladismith. Die boom is deel van die fynbos.
Die boom se FSA-nommer is 221.1.
Fraates III van Partië
Fraates III (Parties: 𐭐𐭓𐭇𐭕, Frahāt), was van 69 tot 57 v.C. die Arsakidiese koning van konings van die Partiese Ryk. Hy was die seun en opvolger van Sinatrukes.
Toe Fraates III die troon bestyg, kon sy ryk nie meer as die oorheersende mag in die Nabye Ooste beskou word nie vanweë die opkoms van die Koninkryk Armenië onder Tigranes die Grote, of Ouere, en die Koninkryk Pontus onder sy bondgenoot Mitridates VI Eupator. Fraates III se bewind word dus gekenmerk seur sy pogings om sy ryk te herstel tot sy vorige posisie.
Wes van sy ryk was die gebied in 'n oorlog betrokke. Tigranes en Mitridates VI het 'n beroep op hom gedoen om saam met hulle teen die Romeinse Republiek te veg; die Romeine het hom weer probeer oorreed om aan hulle kant te veg. Fraates het oënskynlik beloftes aan albei kante gedoen, maar passief gebly. Hy het gewag vir die uitslag van die oorlog sodat hy dit vir die Parters kon uitbuit.
Tigranes die Jongere, seun van Tgranes die Ouere en skoonseun van Fraates III, het in 65 v.C. saam met Fraates teen sy pa geveg, maar is eindelik deur sy pa verslaan; hy het Fraates verlaat en by die Romeinse bevelvoerder Pompeius aangesluit.
Begin 64 v.C., terwyl Pompeius op sy ekspedisie teen Mitridates VI gefokus het, het Fraates Armenië binnegeval. Hy het eindelik 'n ooreenkoms met Pompeius en Tigranes aangegaan; Mesopotamië en Adiabene is bevestig as Partiese gebiede, terwyl Kordiene as Romeins bevestig is. 'n Vredesooreenkoms is ook aangegaan tussen Fraates en Tigranes.
Omstreeks 57 n.C. is Fraates III deur sy twee seuns, Orodes II en Mitridates IV vermoor en laasgenoemde het koning geword. 'n Burgeroorlog tussen die broers het gou uitgebreek, 'n stryd wat Orodes II gewen het.
Matthew Lawrence
Matthew Lawrence (gebore 11 Februarie 1980) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Planes, Trains & Automobiles (1987), Mrs. Doubtfire (1993), en The Hot Chick (2002), en in die televisiereeks Brotherly Love (1995).
Holascus obesus
Holascus obesus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Holascus en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Schulze.
Bynier
Die byniere, twee klein organe wat elk skaars 5 g weeg en onderskeidelik bo-op die regter- en linkernier rus, is noodsaaklik vir 'n groot verskeidenheid funksies van die menslike liggaam. As die liggaam in gevaar verkeer, is dit die hormone wat deur hierdie twee organe afgeskei word, wat die liggaam in staat stel om vinniger te hardloop, harder te slaan en swaarder gewigte op te tel. Hierdie hormone is bekend as adrenalien en noradrenalien. Die Kortisoonhormone wat ook deur die byniere afgeskei word, kan ook chemies berei word en dan in die geneeskunde gebruik word om 'n honderdtal siektes, van asma tot ulseratiewe kolitis, te behandel. Elke bynier bestaan uit 'n bynierskors (cortex suprarenalis) en 'n byniermurg (medulla suprarenalis). Die weefsel van die bynierskors en die byniermurg verskil fisiologies heeltemal van mekaar en hul funksies is ook heeltemal uiteenlopend. Alle soogdiere het goed ontwikkelde byniere. In die geval van ander werweldiere is hierdie organe nie so goed ontwikkel nie. Die bynierskors
Die bynierskors maak saam met organe soos die niere en die skildkliere 'n deel van die liggaam se endokriene stelsel uit. Sonder die bynierskors kan die menslike liggaam nie aan die lewe bly nie. 'n Deel van die hormone wat deur die bynierskors afgeskei word, word steroïede of kortikosteroïede genoem. Hierdie hormone beïnvloed die liggaam se proteïen- en suikermetabolisme. Dit kan ook die bloed se suikervlak verhoog en só die werking van insulien neutraliseer. Die hormoon aldosteroon, wat deur die bynierskors afgeskei word, reguleer die hoeveelheid sout wat deur die niere uitgeskei word. Groot hoeveelhede sout word in die urine uitgeskei as hierdie hormoon nie deur die bynierskors afgeskei word nie. Die liggaam sal 'n oormatige hoeveelheid water uitskei as die soutuitskeiding te hoog is, en dit kan uiters nadelige gevolge vir die liggaam inhou. Die bynierskors vervaardig ook klein hoeveelhede geslagshormone. Te veel hormone kan deur die bynierskors afgeskei word as daar gewasse in hierdie deel van die byniere gevorm word. In só 'n geval  sal die liggaam se spiere uitteer, maar omdat die liggaam water en sout behou, sal die aangetaste persoon baie gewig optel. As die bynierskors egter as gevolg van siekte te min hormone afskei, kan die teenoorgestelde gebeur. Ten spyte van die belangrike rol wat kortisoon in die suiker- en soutmetabolisme van die Iiggaam speel, het dit ook 'n dramatiese uitwerking op ontsteking. In die geval van rumatiek, waar die liggaam se gewrigte as gevolg van ontsteking opswel en baie seer en styf word, kan kortisoon merkwaardige verligting bied. 'n Nadeel van kortisoon is egter dat dit die liggaam se weerstandsverrnoë verminder en ook ander ongewenste newe-effekte kan veroorsaak.
KaNkomo
KaNkomo is 'n landelike nedersetting buite Giyani in die ooste van die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit val onder die beheer van die Groter Giyani Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer.
Bynier
Die byniermurg Die byniermurg maak slegs een tiende van die bynier uit en word dikwels as 'n deel van die outonome senustelsel beskou. Die byniermurg word deur die bynierskors omhul. Die adrenalien en die noradrenalien wat deur die byniermurg afgeskei word, stel die liggaam in staat om baie vinnig in gevaarsituasies te reageer. Hierdie twee hormone is dus verantwoordelik vir simptome van angs, skok, woede en senuagtigheid. Sodra die byniermurg hierdie twee hormone afskei, word die klein bloedvatjies aan die veloppervlak vernou. Dit gee aanleiding tot die bleek voorkoms van mense wat beangs is of aan gevaar blootgestel is. Die afskeiding van adrenalien en noradrenalien veroorsaak verder dat die bloedvate in die liggaam se spiere wyer word. Omdat die bloedtoevoer na die spiere daardeur verhoog word, stel dit die liggaam in staat om baie energiek te reageer. Die hart se pompvermoë en krag word ook verhoog. Adrenalien en noradrenalien stimuleer ook die brein sodat die nodige beslissings in 'n gevaarsituasie vinnig geneem kan word. Hormone wat deur die byniermurg afgeskei word en stowwe wat daaruit vervaardig word, word dikwels in die moderne geneeskunde gebruik. As adrenalien saam met verdowingsmiddels toegedien word, verleng dit die verdowingseffek van die middels. Adrenalien word gereeld vir die behandeling van verskeie allergieë gebruik. Asma lyers kan ook van hierdie hormoon gebruik maak om die lugpype wyer te maak ten einde die simptome van die siekte te verlig. In die geval van hartversaking kan adrenalien ook baie doeltreffend aangewend word. Adrenalien word dan in die hart ingespuit om die hart weer te laat klop.
Sagittarius
Sagittarius kan verwys na:
Holascus euonyx
Holascus euonyx is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Holascus en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Lendenfeld.
Dangerously in Love
Dangerously in Love is die debuutateljee-album deur die Amerikaanse sangeres Beyoncé, wat in 2003 vrygestel is.
Bronisław Huberman
Bronisław Huberman (19 Desember 1882 – 16 Junie 1947) was 'n Joodse en Poolse violis. Hy was bekend vir sy individualistiese en persoonlike interpretasies en was geprys vir sy toonkleur, uitdrukkingsvolle spel, en buigbaarheid. Die Gibson ex-Huberman Stradivarius viool wat sy naam dra was twee keer gesteel en teruggevind gedurende die tyd wat hy dit besit het. Huberman word ook onthou daarvoor dat hy die Israel Filharmoniese Orkes gestig het, en toevlug aan byna 1,000 Europese Jode gebied het as ontvlugting van die Derde Ryk.
Biografie
Huberman was in Częstochowa, Pole gebore. Hy was tydens sy jeug 'n leerling van Mieczysław Michałowicz en Maurycy Rosen by die Warskou Konservatoria, en van Isidor Lotto in Parys gewees. In 1892 het hy onder Joseph Joachim in Berlyn gestudeer. Ten spyte daarvan dat hy slegs tien jaar oud was, het hy Joachim met uitvoerings van Louis Spohr, Henri Vieuxtemps, en die verwerking van 'n Frédéric Chopin nokturne betower en verstom. Die twee het egter nie oor die weg gekom nie, en na Huberman se veertiende verjaardag het hy nie meer lesse geneem nie. In 1893 het hy deur Nederland en België getoer as 'n virtuoos. Op of omtrent die tyd het die 6-jarige Arthur Rubinstein een van Huberman se konserte bygewoon. Rubinstein se ouers het Huberman na hul huis uitgenooi en die twee seuns het daar 'n lewenslange vriendskap ontwikkel. In 1894 het Adelina Patti vir Huberman uitgenooi om deel te neem aan haar afskeidsgala in Londen, en in die volgende jaar het hy haar verbygesteek in Wene wat sy aantal verskynings betref het. In 1896 het hy die vioolconcerto van Johannes Brahms in die teenwoordigheid van die groot meester uitgevoer, wie verstom was deur sy kuns.
Hy het met die Duitse aktrise Elza Galafrés (ook bekend as sanger en ballerina) getrou. Hulle het 'n seun genaamd Johannes gehad, maar die huwelik het egter nie gehou nie. Sy het later die Hongaarse komponis en pianis Ernő Dohnányi ontmoet, maar nóg Huberman, nóg Dohnányi se vrou, wou toestem tot 'n egskeiding. Elza en Dohnányi het nietemin in 1917 'n buite-egtelike kind gehad, en in 1919, toe Huberman ingestem het tot 'n egskeiding, was sy met Dohnányi getroud, wat Huberman se seun Johannes aangeneem het.
In die 1920s en vroeë 1930s het Huberman saam met die pianis Siegfried Schultze deur Europa en Noord-Amerika getoer en by die mees luisterryke liggings gespeel (Carnegie Hall in New York Stad, La Scala in Milaan, die Musikverein in Wene, die Konzerthaus in Berlyn en meer). Met verloop van tyd was die Huberman-Schultze duet gereeld uitgenooi vir private vertonings deur die koninklike families van Europa. Talle opnames van die duet was gedurende die tydperk by die "Berliner Rundfunk" gemaak, welke ongelukkig gedurende die Tweede Wêreldoorlog vernietig was. In 1937, 'n jaar voor die Anschluss, het Huberman Wene verlaat en toevlug gesoek in Switserland. Die volgende jaar was sy loopbaan amper in skerwe na 'n vliegtuigongeluk in Soematra waarin sy gewrig en twee vingers van sy linkerhand gebreek het. Na intensiewe en pynlike her-opleiding was hy daartoe in staat om voort te gaan met uitvoerings. Huberman was tydens die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog op toer gewees in Suid-Afrika, en was nie in staat daartoe om terug te keer na sy huis in Switserland nie. Kort daarna het hy ongesteld geraak as gevolg van uitputting, en nooit weer herstel nie. Hy het op 16 Junie 1947 op die ouderdom van vier-en-sestig jaar in Corsier-sur-Vevey, Switserland, beswyk.
Eerbewyse
Die dorp van Częstochowa het sy orkes ter ere van Huberman herbenoem na die Bronislaw Huberman Filharmoniese Orkes.
Opnames
Huberman het verskeie kommersiële opname gemaak van grootskaalse werke, soos onder meer:
Roderik
Roderik was die laatste koning van die Wes-Gote in Spanje en het vir 'n kortstondige periode van 710 tot 711 regeer. Hy is 'n relatief obskure figuur in die geskiedenis oor wie min met sekerheid gesê kan word.
Roderik verower die troon van Achila II, die seun van die oorlede koning Wittiza. Hy is later deur Moslem-magte verslaan, wat Spanje onder aanvoering van Tariq ibn-Ziyad vanuit Noord-Afrika binnegeval het, en verdrink in die rivier die Guadalete. Daar word geglo dat sy weduwee, Egilona met Abd al-Aziz Ibn Musa getrou het.
Holascus polejaevi
Holascus polejaevi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Holascus en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Schulze.
Erica aristifolia
Erica aristifolia is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap. Dit kom in die Gifberg en Matsikammaberge voor en het 'n voorkomsgebied van 17 km². Daar is drie subpopulasies wat bedreig word deur gewasverbouing.
Capricornus
Capricornus kan verwys na:
Ander (filosofie)
Die kenmerke van Andersheid, is die toestand van anders wees as en vreemd aan die sosiale identiteit van 'n persoon en aan die indentiteit van die Self.
In die diskoers van filosofie identifiseer en verwys dat die woord Anderheid na die kenmerke van Wie? en Wat? van die Ander, wat onderskei en apart is van die Simboliese orde van dinge, uit die Werklike, estetiese, politieke filosofie' vanuit sosiale norme en sosiale identiteit; en van die Self. Daarom is die toetsand van Andersheid 'n persoon se nie-konformiteit met die sosiale norme van die samelewing; en Andersheid is voorwaarde van ontheffing (politieke uitsluiting), bewerkstelling of deur die Staat of deur die sosiale instellings (die professsies) wat met die ooreenstemmende sosio-politieke mag bele is.
Die woord Othering beskryf die reduktiewe aksie van die etikettering en definisie van 'n persoon as iemand wat tot die sosiaal ondergeskikte kategorie van die Ander behoort. Die praktyk van Othering sluit persone uit wat nie by die norm van die sosiale groep pas nie, wat 'n weergawe van die Self is; net soos in menslike geografie, beteken die praktyk van ander mense om hulle uit te sluit en te verplaas van die sosiale groep na die rande van die samelewing, waar hoofstroom sosiale norme nie op hulle van toepassing is nie, omdat hulle die Ander is.
Filosofie
John Stuart Mill het die idee van die ander gees in 1865 bekendgestel in An Examination of Sir William Hamilton's Philosophy, die eerste formulering van die ander na René Descartes.
Die konsep van die Self nodig die bestaan van die konstitutiewe Ander as die eweknie-entiteit wat nodig is om die Self te definieer ; in die laat 18de eeu het Georg Wilhelm Friedrich Hegel (1770–1831) die konsep van die Ander bekendgestel as 'n samestellende deel van selfbewussyn (beheptheid met die Self), wat die stellings oor selfbewustheid (vermoë om introspeksie) aangebied deur Johann Gottlieb Fichte (1762–1814).
Edmund Husserl (1859–1938) het die konsep van die Ander toegepas as die basis vir intersubjektiwiteit, die psigologiese verhoudings tussen mense. In Cartesian Meditations: An Introduction to Phenomenology (1931) het Husserl gesê dat die Ander gekonstitueer word as 'n alter ego, as 'n ander self.
In Being and Nothingness: An Essay on Phenomenological Ontology (1943) het Jean-Paul Sartre (1905–1980) die dialektiek van intersubjektiwiteit toegepas om te beskryf hoe die wêreld verander word deur die verskyning van die Ander, van hoe die wêreld dan blyk te wees gerig op die Ander persoon, en nie op die Self nie. Die Ander verskyn as 'n psigologiese verskynsel in die loop van 'n persoon se lewe, en nie as 'n radikale bedreiging vir die bestaan van die Self nie.
Sielkunde
In die geval het Levinas die ontmoeting van aangesig tot aangesig (waarin 'n persoon moreel verantwoordelik teenoor die Ander persoon is) herformuleer om die stellings van Jacques Derrida (1930–2004) in te sluit oor die onmoontlikheid dat die Ander (persoon) 'n heeltemal metafisiese suiwer-teenwoordigheid. Dat die Ander 'n entiteit van suiwer Andersheid (van alteriteit ) kan wees wat verpersoonlik is in 'n voorstelling wat geskep en uitgebeeld word met taal wat identifiseer, beskryf en klassifiseer.
In die sielkunde van die gees (bv. R.D. Laing ), identifiseer en verwys die Ander na die onbewuste verstand, na stilte, na kranksinnigheid en na taal ("na wat verwys word en na wat nie gesê word"). Nietemin, in sulke psigologiese en analitiese gebruike, kan daar 'n neiging tot relativisme ontstaan as die Ander persoon (as 'n wese van suiwer, abstrakte alteriteit) lei tot die ignorering van die gemeenskaplikheid van waarheid. So ook ontstaan probleme uit onetiese gebruike van die woorde The Other, Otherness and Othering om ontologiese verdelings van die werklikheid te versterk: van syn, van wording en van bestaan.
Etiek
In Totality and Infinity: An Essay on Exteriority (1961) het Emmanuel Lévinas gesê dat vorige filosofie die konstitutiewe Ander tot 'n objek van bewussyn gereduseer het deur nie sy absolute alteriteit te bewaar nie - die ingebore toestand van andersheid, waardeur die Ander radikaal die ander transendeer. Self en die totaliteit van die menslike netwerk, waarin die Ander geplaas word. As 'n uitdaging tot selfversekerdheid, is die bestaan van die Ander 'n kwessie van etiek, omdat die etiese prioriteit van die Ander gelyk is aan die voorrang van etiek bo ontologie in die werklike lewe.