cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Latakia
Naas sy ekonomiese funksie as hawestad is Latakia ook 'n belangrike nywerheidsentrum vir omliggende landelike nedersettings. Met 'n bevolking van meer as 400 000 is Latakia die vyfde grootste stad in Sirië na Aleppo, Damaskus, Homs en Hama.
Alhoewel die gebied van Latakia reeds sedert die tweede millennium v.C. bewoon is, is die huidige stad eers in die 4de eeu v.C. onder die Seleukiede-bewind gestig. Dit het later onder Romeinse gesag gekom en vanaf die 8ste tot die 10de eeu deel uitgemaak van die Oemajade- en Abbasiede-ryk. Die hawe is in hierdie tydperk dikwels deur die Bisantyne aangeval en tydelik ook ingeneem voordat dit weer deur die Arabiere, veral die Fatimiede, verower is.
Latakia is later deur die Turkse Seldjoeke, Kruisvaarders, Ajoebiede, Mameloeke en Ottomaanse Turke ingeneem. Ná die Eerste Wêreldoorlog het Latakia deel geword van die Franse mandaatsgebied Sirië waar dit as administratiewe setel van die outonome Alawiete-gebied gedien het. Hierdie gebied is in 1922 in 'n Alawiete-staat omgeskep en het verskeie kere sy onafhanklikheid verklaar voordat dit in 1944 weer by Sirië ingesluit is.
Die huidige hawegeriewe het vanaf die 1950's ontstaan nadat ander seehawens ná Israel se onafhanklikwording in 1948 en die opsegging van die doeane-ooreenkoms met Libanon in 1950 vir Siriese in- en uitvoere nie meer maklik toeganklik was nie. Die uitbou van Latakia as moderne seehawe het gepaard gegaan met 'n vinnige bevolkingsgroei.
1578
Die jaar 1578 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 78ste jaar van die 16de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Henry Jessen
Henry Jessen (12 Mei 1919 – 13 Mei 1994) was 'n Deense akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Jens Langkniv (1940) en The Hour of Parting (1973), en in die televisiereekse Frøken Jensens pensionat (1982) en Rejseholdet (1983).
Pofadder (slang)
Naam
Die spesie staan bekend as die gewone pofadder of African puff adder in Engels. Die woord arietans beteken "slaan geweldadig toe" en is afgelei van die Latynse woord arieto.
Beskrywing
Die algemene grootte is ongeveer 90 cm-1,4 m in totale lengte (kop + stert) en baie stewig. Groot eksemplare van 190 cm (75 duim) in totale lengte, wat meer as 6 kg weeg, met 'n omtrek van 40 cm is al opgeteken. Eksemplare uit Saoedi-Arabië word egter nie so groot nie en word gewoonlik nie langer as 80 cm (31 duim) in totale lengte nie. Mannetjies is gewoonlik groter as wyfies en hul sterte se relatief langer. Die kop is driehoekig gevorm met 'n stomp ronde snoet. Nogtans is die kop heelwat wyer as die nek. Die rostrale skub is klein. Daar is ongeveer 10–16 oogskilde. Bo-op die kop is daar 7-11 kopskilde. 3–4 skubbe onderskei die onderoogskilde en die bolipskilde. Daar is ongeveer 12–17 bolipskilde en 13–17 onderlipskilde. Die eerste 3–4 onderlipskubbe raak aan die ondertongskilde, waarvan daar net een paar is. Gewoonlik is daar twee giftande aan elke kaak en buide kan werkend wees.
Op die middellyf is daar 29-41 rye dorsale skubbe. Dié is sterk gekiel behalwe vir die buitenste rye. Die ventrale skubtelling is 123-147, insluitend die 14-38 onderstertskubbe. Wyfies het nie meer as 24 onderstertskubbe nie. Die anale skild is heel.
Die kleurpatroon verskil geografies. Die kop het twee duidelike donker vlekke: een op die voorkop en die ander tussen die oë. Op die sye van die kop, is daar twee skuins donker vlekke wat van die oë tot die bolip loop. Onder is die kop geelwit met verspreide donker vlekke. Die kleur van die iris verskil van goudgeel tot silwergrys. Die dorsale kleur kan wissel van strooigeel, tot ligbruin, tot oranje of rooibruin. Hierdie is oortrek met 'n patroon van 18-22 agtertoe donkerbruin tot swart bande vanaf die rug tot by die stert. Normaalweg is die vlekke chevron-vormig, maar kan dalk meer U-vormig wees in sommige areas. Hulle vorm ook 2-6 ligte en donker kruisvlekke op die stert. Sommige bevolkings is swaar gevlek met bruin en swart, wat baiekeer hul kleur wegsteek en die dier 'n stowwerige bruin of swart voorkoms gee. Die maag is geel of wit onderaan, met 'n paar verspreide donker kolle. Pasgeborenes het goue merke op die kop met pienk tot rooierige ventrale skilde tot by die laterale randjies.
'n Buitengewone eksemplaar, wat beskryf is deur Branch en Farrel (1988), uit Summer Pride, Oos-London in Suid-Afrika, het strepe gehad. Die patroon het bestaan uit 'n nou (1 skild dik) vaal geelstreep wat van die kop tot by die punt van stert loop.
Oor die algemeen egter, is hierdie taamlike vaalkleurige slange, behalwe vir die manlike eksemplare uit die hoëvlaktes van Oos-Afrika en die Kaapprovinsies en KwaZulu-Natal, in Suid-Afrika, waar hulle gewoonlik 'n uitstaande geel en swart patroon het.
Geografiese verspreiding
Die tipe gegewe lokaliteit is "Promontorio bonae spei" [Kaap de Goede Hoop, Suid-Afrika].
Voorkeurhabitat
Hierdie slang word aangetref in alle habitate behalwe egte woestyne, reënwoude en tropiese hooglande. Dit word meestal geassosieer met klipperige grasvelde.
Dit word nie aangetref in reënwoudgebiede, soos bv. langs die kus van Wes-Afrika en in Sentraal Afrika (d.w.s, Sentraal DR Kongo); dit is ook afwesig in die Middellandse Seekusgebied van Noord-Afrika. Op die Arabiese skiereiland, word dit so ver noord aangetref as Ta'if.
Gedrag
Dit is normaalweg 'n trae slang wat steun op kamoeflering vir selfverdediging. Dié slang beweeg hoofsaaklik in 'n reguit lyn vorentoe en gebruik sy breë ventrale skubbe om soos 'n ruspe te beweeg, met die hulp van sy eie liggaam massa om mee vas te trap. Wanneer hy gesteur word, kan hy teen 'n verstommende spoed op die gewone kronkelmanier seil. Hoewel die slange meestal op land leef, kan die slange goed swem en klim; baie keer bak hulle bo-op lae struike. Daar was al 'n eksemplaar 4,6 m bo die grond aangetref in 'n digte boom.
Die pofadder blaas sy lyf dikwels op voordat hy pik en blaas die lug dan vinnig met 'n harde sis- of pofgeluid uit - vandaar sy volksnaam. Indien gesteur word, sal hy hard en aanhoudend sis, 'n verdedigende digte "S" posisie inneem, gereed om te pik. Terselfdertyd, sal hy dalk probeer terugdeins van die bedreiging en skuiling opsoek. Hy kan ook dalk skielik pik, net so maklik na die kant toe as vorentoe, voor hy vinnig sy verdedigingsposisie inneem, gereed om weer te pik. Gedurende die toeslaan, is die impak so sterk, en dring die lang tande so diep in, dat die prooi baie keer net van die fisiese skok alleen doodgaan. Die tande kan blykbaar sagte leer deurdring.
Die slang kan pik van 'n afstand van ongeveer 'n derde van sy liggaam se lengte, maar 'n onvolwasse slang sal sy hele liggaam vorentoe gooi in die proses. Hierdie slange gryp selde hul prooi vas en los eerder hul prooi vinnig om weer die pik posisie in te neem.
Kos en eetgewoontes
Dié slange is bedags en snags aktief, jag selde aktief en verkies eerder om hul prooi te lê en inwag tot dit verby kom. Die slang lê verskuil, pik sy slagoffer en laat hom dan gewoonlik dadelik wegkom. Die gepikte prooi hou aan beweeg totdat die gif hom verdoof: die slang gebruik sy trillende tong om die slagoffer se reukspoor te volg. Wanneer die slang by die dooie slagoffer kom, sluk hy dit sonder meer in. Prooi sluit knaagdiere, voëls, amfibië en akkedisse in.
Aanhouding
Hierdie slange doen goed in aanhouding, hoewel gevalle van ooreet al opgeteken is. Kauffeld (1969) het genoem dat eksemplare vir baie jare lank onderhou kan word op net een maaltyd per week, maar as 'n eksemplaar te veel voedsel aangebied word, is die gevolg baie keer die dood, of ten beste buitengewone opbraak. Hulle is baie humeurige slange en sommige eksemplare word nooit kalm in aanhouding nie en blaas en pof altyd op wanneer hul benader word.
Gif
Die gif het sitotoksiese uitwerkings en is een van die giftigste van al die adders. Die LD50 waardes in muise verskil: 0,4–2,0 mg/kg intraveneus, 0,9–3,7 mg/kg binnespiers en 4,4–7,7 mg/kg subkutaneus. Mallow et al. (2003) gee 'n LD50 reeks van 1,0–7,75 mg/kg subkutaneus. Die gif opgrengs is normaalweg tussen 150-350 mg, met 'n maksimum van 750 mg. Brown (1973) maak melding van 'n gifopbrengs van 180–750 mg. Daar word gesê dat ongeveer 100 mg genoeg is om 'n gesonde mens dood te maak, die dood tree dan in na 24 uur.
Onder die mens kan 'n byt van die spesie hewige plaaslike en sistematiese simptome tot gevolg hê. Afhangende van die graad en tipe plaaslike uitwerking, kan byte in twee simptomatiese kategorieë verdeel word: Dié met min of geenbloei op die oppervlakte, en dié met erge bloei op die oppervlakte waarneembaar as innerlike bloedvloei, bloeding en geswel. In beide gevalle is daar hewige pyn en sensitiwiteit, maar in die laasgenoemde is daar wydverspreide oppervlakkige of diep nekrose en kompartement sindroom. Ernstige byte maak dat arms en bene onbeweeglik styf raak as gevolg van bloeding of bloedstolling in die geaffekteerde spiere. Residuele verharding, is egter seldsaam en normaalweg sal hierdie areas heeltemal oplos.
Ander bytsimptome wat onder mense kan plaasvind is edeem, wat kan uitbrei tot skok, waterige bloed wat by die bytplek uitloop, naarheid en braking, onderhuidse kneusing, bloedblase wat vinnig vorm, en pynlike swelsel of plaaslike limfnodes. Swelsel neem gewoonlik af na 'n paar dae, behalwe vir die area rondom die bytplek. Lae bloeddruk, vergesel van swakheid, dronkheid en tye van onbewustheid of gedeeltelike onbewustheid is ook al opgeteken.
Indien nie versigtig behandel word nie, sal die nekrose versprei en die vel, onderhuidse weefsel en spiere laat skei van die gesonde weefsel en uiteindelik uitloop. Die loping kan oppervlakkig of diep wees, partykeer tot op die been. Gangreen en sekondêre infeksies is algemeen en lei gewoonlik tot die verlies van vingers en selfs ledemate.
Die sterfsyfer hang sterk af van hoe ernstig die byt is en ander faktore. Sterftes is uitsonderlik en vind waarskynlik plaas in minder as 15% van alle onbehandelde gevalle (normaalweg binne 2-4 dae as gevolg van komplikasies gevolg deur bloedvolumetekort en verspreide intravaskulêre bloedstolling), alhoewel sommige berigte toon dat ernstige vergiftiging 'n 52% sterfsyfer het. Die meeste sterftes is weens swak kliniese bestuur en nalatigheid.
Sammy Davis jr.
Sammy Davis jr. (8 Desember 1925 – 16 Mei 1990) was 'n Amerikaanse akteur, danser en sanger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Porgy and Bess (1959), One More Time (1970), The Cannonball Run (1981), en Cannonball Run II (1984).
Sammy Davis jr. het homself bekeer tot die Judaïsme.
Europese naguil
Die Europese naguil (Caprimulgus europaeus) is 'n gelokaliseerde, algemene somertrekvoël in boomveld, savanne en plantasies. Die voël slaap meer op takke en minder op die grond. Die voël is 26 – 28 cm lank en 55 - 80 g groot. In Engels staan die voël bekend as die European Nightjar.
Ron Taylor (akteur)
Ron Taylor (16 Oktober 1952 – 16 Januarie 2002) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Trading Places (1983) en The Mighty Quinn (1989), en in die televisiereekse Matlock (1986) en Star Trek: Deep Space Nine (1993).
Kirsten Jessen
Kirsten Jessen (24 September 1922 – 7 Maart 2000) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Far betaler (1946), Det gælder livet (1953), en Vores lille by (1954).
Camren Bicondova
Camren Bicondova (gebore 22 Mei 1999) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Battlefield America (2012) en Girl House (2014), en in die televisiereekse Gotham (2014) en Gotham Stories (2016).
Paula Patton
Paula Patton (gebore 5 Desember 1975) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Deja Vu (2006), Precious (2009), Mission: Impossible - Ghost Protocol (2011), en Warcraft (2016).
Tom Davis (komediant)
Tom Davis (13 Augustus 1952 – 19 Julie 2012) was 'n Amerikaanse skrywer, akteur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Trading Places (1983), Coneheads (1993), en Evolution (2001), en in die televisiereeks Saturday Night Live (1975).
Kalsiet
Kalsiet (ook bekend as kalkspaat) is 'n mineraal met formule. Dit is een van die vorme waarin kalsiumkarbonaat as mineraal aangetref word. Die ander een is aragoniet.
Callyspongia raphidiophora
Callyspongia raphidiophora is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Kalsiet
Struktuur
Die kristalstruktuur van kalsiet is romboëdries en dit is die argetipe van die G0-struktuur van die strukturbericht-klassifikasie
Callyspongia raphidiophora
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Lendenfeld.
Kalsiet
Struktuur
Die struktuur kan as afgelei van die haliet-struktuur (B1) beskou word, deur die Cl-anione met karbonaatione te vervang en die struktuur in die rigting van een van die liggaamsdiagonale af te plat. Die kalsietstuktuur in eenassig en sy dubbelbreking is taamlik sterk. Dit was groot kristalle van Ysland wat tot die ontdekking van dubbelbreking gelei het
Neville Andre
Neville Andre-Itope (gebore 1979 of 1980 in Walvisbaai, Suidwes-Afrika) is 'n Namibiese politikus en die goewerneur van Erongo.
Andre het sy skoolloopbaan in Walvisbaai voltooi voordat hy na die hoofstad, Windhoek, verhuis het. Hy het politieke wetenskap en geskiedenis aan die Universiteit van Namibië gestudeer en 'n BA-graad verwerf. Andre het ook aan beide Harvard-universiteit in die Verenigde State en die Universiteit Stellenbosch in Suid-Afrika gestudeer.
Andre was al op 'n jong ouderdom polities aktief en het by die SWAPO-jeugliga aangesluit. Hy het vir meer 12 jaar as 'n kabinetsekretaris gewerk. Andre is op 7 April 2020 as die goewerneur van Erongo verkies.
Andre is getroud en het twee kinders. Hy het al talle liggaamsboukompetisies gewen.
Mercedes-Benz Vito
Die Mercedes-Benz Vito is 'n ligte laaiwa wat deur Mercedes-Benz gebou word. Dit is beskikbaar as 'n standaardpaneelwa vir vragvervoer (genoem Vito), of met 'n passasiersdeel in 'n gedeelte of al die laairuimte (genoem V-klas of Viano).
Die V-klas/Viano is 'n veeldoelige voertuig. Die eerste geslag is sedert 1996 bemark. Die tweede geslag is in 2004 vrygestel, en die voertuig kry die nuwe Viano naam. In 2010 is die voertuig opgekikker met hersiene voorste en agterste buffers en ligte. Die binneruim is ook verbeter met opgegradeerde materiale en nuwe tegnologie. Die derde geslag is in 2014 van stapel gestuur en het teruggekeer na die benaming van V-Klas. Die Viano is beskikbaar in beide agter- en vierwieldryf konfigurasies en kom in drie lengtes, twee aslengtes en 'n keuse van vier petrol- en dieselenjins gekoppel aan óf 'n sesgang-handratkas óf 'n vyfgang TouchShift-outomaties.
Canon EOS 100D
Die Canon EOS 100D, bekend as die EOS Rebel SL1 in die Amerikas en EOS Kiss X7 in Japan, is 'n 18.0-megapieksel digitale enkellensreflekskamera bekend gestel deur Canon op 21 Maart 2013. Dit is reeds beskryf as die "wêreld se kleinste en ligste DSLR-kamera", tans in produksie of in die APS-C-formaat. Canon gebruik 'n kleiner weergawe van die APS-C sensorformaat as sommige ander vervaardigers, soos Nikon, Pentax, en Sony, met 'n kropfaktor van 1.6 eerder as 1.5. Dit weeg 407 g saam met sy battery en 'n geheuekaart.
Funksies
Die EOS 100D deel 'n soortgelyke stel funksies met die groter Canon EOS 700D. Dit het egter 'n beter fokusstelsel in lewendige sig, genoem "Hybrid CMOS AF II" met 80% raamdekking. Die 700D het die vorige weergawe van die hibriede CMOS AF met baie verminderde raamdekking.
Klipkopjesdam
Die Klipkopjesdam (voorheen bekend as die Danie Joubertdam) is geleë in die Witrivier, Mpumalanga, Suid-Afrika en is in 1960 gebou. Die wal is 20 m hoog, die bakmaat is 12 607 000 m³ en die oppervlakte 233,5 ha. Hierdie dam lewer besproeiingswater aan die plantasies en vrugteboorde rondom Witrivier.
Sirkel
duimnael|'n Sirkel met middelpunt m, deursnee d en radius r. 'n Sirkel is 'n tweedimensionele figuur wat gevorm word deur al die punte van die vorm dieselfde afstand van 'n gekose punt te hê. Dié punt is die middelpunt en die gekose afstand staan bekend as die radius of radii.
Die mate van 'n sirkel word soms aangegee deur na die deursnee te verwys. Die deursnee is die grootste afstand tussen twee punte van die sirkel en is presies twee keer so groot as die radius.
Die omtrek van 'n sirkel kan bereken word deur die formule:
met r as die radius en d as die deursnee van die sirkel.
Die oppervlak van die ruimte binne-in die sirkel kan bereken word met die formule:
2015 Britse Grand Prix
Die 2015 Formule Een Britse Grand Prix is op 5 Julie 2015 op die Silverstone-renbaan in Silverstone, Brittanje gehou. Dit was die negende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Lewis Hamilton in sy Mercedes gewen.
Shinichi Morishita
Shinichi Morishita (gebore 28 Desember 1960) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Secure Shell
Secure Shell (kortweg: SSH) is 'n protokol uit die toepassingslaag van die TCP/IP-protokolgroep. Die term ssh word gerieflikheidshalwe ook gebruik vir kliëntprogramme wat die protokol gebruik (die bedienerkant word sshd genoem, kort vir 'Secure Shell daemon'). SSH vervang ouer protokolle soos telnet, rlogin, en rsh/rexec en is 'n veiliger variant van die protokolle. Die standaard poort vir SSH is 22.
SSH maak dit moontlik om op 'n versleutelde manier in te teken na 'n ander rekenaar, en op 'n afstand bevele op die ander rekenaar uit te voer via die bedryfstelsel se opdraglyn (shell). Omdat ssh met enkripsie werk, is dit vir hackers baie moeilik om in te luister en wagwoorde of bevele te onderskep.
SSH bied ook die moontlikheid om 'n X11-verbinding of TCP/IP-poort na 'n ander rekenaar aan te stuur (forwarding). Die aanstuur van X11 maak dit moontlik om grafiese programme te beveilig.
SSH kan ook vir veilige lêeroordragte gebruik word deur middel van die scp (Secure Copy) program. SCP is 'n vervanging vir die verouderde rcp (remote copy) en sftp (secure file transfer) programme.
Verskillende ssh-programme bestaan vir verskillende bedryfstelsels. Die bekendste weergawe is OpenSSH, 'n oopbron-implementasie wat deur die OpenBSD-projek se programmeerders ontwikkel word. Ander bekende programme sluit in PuTTY, WinSCP en Fsecure.
Naftaleen
Naftaleen is 'n organiese verbinding met formule.
Dit is die eenvoudigste polisikliese aromatiese koolwaterstof en is 'n wit kristallyne vaste stof met 'n kenmerkende geur wat waarneembaar is in konsentrasies so laag as 0,08 dpm per massa. As 'n aromatiese koolwaterstof, bestaan die struktuur van naftaleen uit 'n versmelte paar benseenringe.
1579
Die jaar 1579 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 79ste jaar van die 16de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Sebastian Jessen
Sebastian Jessen (gebore 7 Julie 1986) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Love Is All You Need (2012), 4Reality (2013), en While We Live (2017), en in die televisiereeks Borgen (2010).
1580
Die jaar 1580 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 80ste jaar van die 16de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Wimpelvlerknaguil
Die Wimpelvlerknaguil (Macrodipteryx vexillarius) is 'n gelokaliseerde, algemene intra-Afrika broeiendesomertrekvoël in breëblaarboomveld. Die voël slaap op die grond maar sit dikwels op takke nadat hy opgejaag is. Die voël is 23 – 26 cm lank en 50 - 95 g groot. In Engels staan die voël bekend as die Penant-winged Nightjar.
Alexandra Paul
Alexandra Paul (gebore 29 Julie 1963) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Christine (1983), Dragnet (1987), Spy Hard (1996), en The B Team.
2011 Singapoerse Grand Prix
Die 2011 Formule Een Singapoerse Grand Prix is op 25 September 2011 op die Marinabaai Straatrenbaan in Singapoer gehou. Dit was die dertiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Sebastian Vettel in sy Red Bull Racing-Renault gewen.
Pungwe-beitelbek
Die Pungwe-beitelbek (Varicorhinus pungweensis) is 'n varswatervis wat voorkom in die Pungwe- en Buziriviere in Zimbabwe en Mosambiek. In Engels staan die vis bekend as die Pungwe chiselmouth.
Voorkoms
Die bek van die vis is wyd en klein en het 'n horingagtige onderlip waarmee dit alge van die rotse afskuur. Daar is slegs een paar baarde om die bek. Die vis is olyfkleurig aan die bokant en goudgeel tot roomkleurig aan die onderkant. Die onvolwasse visse is grys aan die bokant en silwerig aan die sye met 'n swart kol op die basis van die stertvin. Die vis word tot 180 mm lank.
Habitat
Die vis leef in koel stroomversnellings in helder bergstrome. Hulle vreet alge en insekte en broei in die somer. Die onvolwasse vis leef in poele onder stroomversnellings.
Rekenaarterminaal
'n Rekenaarterminaal (of kortweg terminaal) is 'n toestel wat gebruik word om oor 'n afstand interaktief op 'n rekenaar te werk. Dit is 'n elektroniese of elektromeganiese apparatuur wat gebruik kan word vir die invoer en transkripsie van data vanaf 'n rekenaar of 'n rekenaarstelsel. Die teletyper was 'n voorbeeld van vroeë hardekopie-terminale, en het die gebruik van rekenaarskerms dekades lank vooruitgeloop.
Vroeë terminale was goedkoop toestelle, maar baie stadig in vergelyking met ponskaarte of papierband vir invoer, maar namate die tegnologie verbeter het en videovertonings bekendgestel is, het terminale hierdie ouer vorms van interaksie uit die bedryf verplaas. 'n Verwante ontwikkeling was tyddeelstelsels, wat parallel ontwikkel het en vir die ondoeltreffendheid van die tikvermoë van die gebruiker opgemaak het, met die vermoë om verskeie gebruikers op dieselfde masjien te ondersteun, elk op hul eie terminaal.
Funksie
Die funksie van 'n terminaal is gewoonlik beperk tot transkripsie en invoer van data; 'n toestel met 'n beduidende plaaslike programmeerbare dataverwerkingsvermoë kan 'n 'slim terminaal' of 'n vet kliënt genoem word. 'n Terminaal wat van die gasheerrekenaar afhanklik is vanweë sy verwerkingskrag, word 'n "domterminaal" of 'n dun kliënt genoem. 'n Persoonlike rekenaar kan terminaal-emulatorsagteware gebruik wat die funksie van 'n terminaal herhaal, wat soms gelyktydige gebruik van plaaslike programme en toegang tot 'n afstand-terminaalgasheerstelsel moontlik maak.
Callyspongia relicta
Callyspongia relicta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1994 deur Hooper & Wiedenmayer.
Xenon
Xenon is 'n chemiese element in die periodieke tabel met die simbool Xe en atoomgetal van 54. Dit is 'n swaar-, kleurlose-, reuklose edelgas wat in spoorhoeveelhede in die aarde se atmosfeer voorkom. Alhoewel dit oor die algemeen nie reaktief is nie, kan xenon wel 'n paar chemiese reaksies ondergaan soos onder andere die vorming van xenon heksafluoroplatinaat, die eerste edelgasverbinding wat vervaardig is. Xenon wat in die natuur voorkom bestaan uit nege stabiele isotope. Daar is meer as 40 onstabiele isotope wat radio-aktiewe verval ondergaan. Die isotoopverhoudings van xenon verskaf belangrike inligting in die studie van die vroeë geskiedenis van die sonnestelsel. Xenon-135 word vervaardig deur kernsplitsing en tree op as 'n neutronabsorbeerder in kernreaktore.
Xenon word gebruik in xenon flits- en booglampe en ook as 'n algemene verdowingsmiddel. Die eerste opgewekte dimeerlaserontwerp het xenon as 'n dimeermolekuul (Xe2) benut as aktiewe lasermedium en die eerste laserontwerpe het ook xenon flitslampe gebruik as laserpompe. Xenon word ook gebruik in ondersoeke na hipotetiese swak interaksie massiewe deeltjies en as die aandryfmiddel vir ioonstuwers in ruimtetuie.
Geskiedenis
Xenon is deur William Ramsay en Morris Travers op die 21ste Julie 1898 in Engeland ontdek, kort na die ontdekking van die elemente kripton en neon. Hulle het dit ontdek in die residu wat oorgebly het na die komponente van vloeibare lug afgedamp is. Ramsay het die naam xenon vir die gas voorgestel vanuit die Griekse woord xenos wat vreemdeling of gas beteken. In 1902 het Ramsay beraam dat die hoeveelheid xenon in die aarde se atmosfeer ongeveer 20 dele per miljoen is.
Tydens die 1930's het die ingenieur Harold Edgerton ondersoeke gedoen na stroboskooptegnologie vir hoëspoedfotografie. Dit het gelei tot sy uitvinding van die xenon flitslamp waar die lig ontstaan wanneer 'n kortstondige elektriese stroom deur 'n buis wat met die gas gevul is gestuur word. In 1934 het Edgerton daarin geslaag om flitse so kort as een mikrosekonde te skep met die metode.
In 1939 het Albert R. Behnke Jr. die oorsake van die "dronkheid" in diepseeduikers ondersoek. Hy het die uitwerking van verskeie gasmengsels op mense getoets en bevind dat dit duikers se persepsie van diepte beïnvloed het. Hieruit het hy afgelei dat xenon gebruik sou kon word as 'n verdowingsmiddel. Alhoewel Lazharev van Rusland klaarblyklik reeds in 1941 xenon as 'n moontlike verdowingsmiddel ondersoek het, is die eerste publikasie in dié verband in 1946 deur J.H. Lawrence gedoen wat eksperimente op muise uitgevoer het. Xenon is vir die eerste keer in snykundige narkose gebruik in 1951 deur Stuart C. Cullen wat twee suksesvolle operasies uitgevoer het daarmee.
In 1960 het die fisikus John Reynolds ontdek dat sekere meteoriete 'n buitengewoon groot hoeveelheid xenon-129 bevat het. Hy het daaruit afgelei dat dit 'n vervalproduk was van jodium-129. Hierdie isotoop het ontstaan deur die stadige werking van kosmiese straling en kernsplitsing en word slegs in groot hoeveelhede deur supernova ontploffings geskep. Aangesien die halfleeftyd van 129I betreklik kort is op 'n kosmologiese skaal (16 miljoen jaar) het dit beteken dat 'n kort tyd verloop het vanaf die supernova ontplof het en die meteoriete gestol het en sodoende die 129I isotoop vasgevang het. Daaruit is afgelei dat hierdie gebeure plaasgevind het tydens die vroeë geskiedenis van die sonnestelsel.
Verspreiding
Xenon is 'n spoorelement in die aarde se atmosfeer en kom voor in konsentrasies van 0.087±0.001 dele per miljoen (μL/L) daarin voor, en word ook aangetref in die gasse wat deur sommige mineraalbronne vrygestel word. Sommige radio-aktiewe spesies van xenon, byvoorbeeld 133Xe en 135Xe word geskep deur die neutronbestraling van splitsbare materiale in 'n kernreaktor.
Xenon word kommersieel vervaardig as 'n byproduk van die skeiding van lug in suurstof en stikstof. Na die skeiding wat gewoonlik deur fraksionele distillasie in 'n dubbelkolom aanleg gedoen word sal die vloeibare suurstof wat sodoende geproduseer word klein hoeveelhede kripton en xenon bevat. Deur verdere fraksionele distillasiestappe kan die suurstof verryk word om soveel as 0.1-0.2% kripton/xenon mengsel te bevat wat onttrek word met behulp van silika gel of deur distillasie. Die kripton/xenon mengsel kan dan uiteindelik deur distillasie geskei word om kripton en xenon afsonderlik te verkry. Die onttrekking van 'n liter xenon vanuit die atmosfeer vereis 220 watt-uur se energie.
Wêreldwye produksie van xenon in 1998 is beraam op 5 000–7 m3. Vanweë sy skaarsheid relatief tot die ander ligter edelgasse is xenon duurder. Pryse in 1999 vir klein hoeveelhede van xenon was 10 €/L vir xenon, 1 €/L vir kripton en 0.20 €/L vir neon.
Xenon is relatief skaars in die son, op Aarde en in asteroïede en komete. Die atmosfeer van Mars toon 'n verspreiding soortgelyk aan die van die Aarde: 0.08 dele per miljoen, Mars het egter 'n hoër verhouding 129Xe as die Aarde of die Son. Aangesien die isotoop die resultaat is van radio-aktiewe verval is dit 'n aanduiding dat Mars die grootste deel van sy oeratmosfeer verloor het, moontlik binne die eerste 100 miljoen jaar nadat die planeet gevorm is. In kontras daarmee het die planeet Jupiter 'n ongewone hoë konsentrasie xenon is sy atmosfeer; ongeveer 2,6 keer meer as die Son.
Deursigtige skoonmakergarnaal
Die deursigtige skoonmakergarnaal (Urocaridella antonbruunii) is 'n seedier wat leef in gate, grotte en onder lyste in water wat tot 20 m diep is waar hulle wag vir vis wat skoongemaak wil word. Die seedier kom in die westelike Stille Oseaan en Indiese Oseaan voor; meer spesifiek die Rooi See, die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die die noorde van KwaZulu-Natal.
Die seedier word tot 30 mm lank. Die deurskynende lyf is bedek met rooi en wit merke wat yl oor die lyf versprei is. Die oë is groot en hoofsaaklik deursigtig. Hulle kom in klein groepies voor, is omnivories en vreet detritus, slym en klein ongewerweldes. Die spesie is seldsaam.
William Roache
William Roache (gebore 25 April 1932) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent His and Hers (1961) en in die televisiereekse BBC Sunday-Night Theatre (1950) en Coronation Street (1960).
Vaughn Taylor (akteur)
Vaughn Taylor (22 Februarie 1910 – 26 April 1983) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Cat on a Hot Tin Roof (1958), Psycho (1960), en The Gumball Rally (1976), en in die televisiereeks The Twilight Zone (1959).
Richard Dawson
Richard Dawson (20 November 1932 – 2 Junie 2012) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Devil's Brigade (1968) en The Running Man (1987), en in die televisiereekse Hogan's Heroes (1965) en Family Feud (1976).
Bakkiesblom
Die bakkiesblom (Disa uniflora) is 'n plant en geofiet wat endemies aan Suid-Afrika is. Dit kom in die Wes-Kaap voor. Op die SANBI-rooilys word dit as veilig (LC) gelys. Dit staan ook bekend as die rooidisa.
Hierdie orgidee is gewild by kwekers. In die wildernis word hulle op die oewers van stroompies, by watervalle of op nat hange van die Tafelberg en ander berge van die Wes-Kaap aangetref. Kwekers moet daarom sorg dat die plant voortdurend oor skoon water beskik. Temperature moet binne 10 - 26 °C bly. Die vlinder Aeropetes tulbaghia is die enigste insek wat dit bestuif. Die plant is wetlik beskerm en dit is een van die amptelike simbole van die provinsie Wes-Kaap.
Hoedspruit
Hoedspruit is 'n dorp in die ooste van die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Die dorp is 30 km noord van Acornhoek.
Geskiedenis
Die Lugmagbasis Hoedspruit is 'n belangrike basis van die Suid-Afrikaanse Lugmag op Hoedspruit.
Ekonomie
Vanweë die nabyheid aan private wildreservate en die Krugerwildtuin lewer ekotoerisme 'n groot bydrae tot die plaaslike ekonomie.
Alexander die Grote
Alexander die Grote (Grieks: Mέγας Αλέξανδρος, 20 of 21 Junie 356 v.C. – 10 of 13 Junie 323 v.C.) was die koning van Masedonië. Hy het op 'n jong ouderdom beheer van Griekeland, Egipte en die meeste lande oos van die Middellandse See tot so ver as Indië oorgeneem. Hy het die Griekse kultuur na bykans die hele bekende wêreld uitgebrei en talle stede gestig, waaronder Alexandrië in Egipte. Hy word as een van die grootste militêre leiers in die geskiedenis beskou.
Skynbaar moeiteloos kon Alexander hierdie reeks welslae binne die bestek van 'n dekade beklink, met 'n strydmag bestaande uit net 30 000 tot 50 000 manskappe. Vir sy gebrek aan getalsterkte het sy daadkrag, vindingryke taktieke en beweeglikheid ingestaan. Opmerklik is die feit dat hy geen veldslag verloor het nie, en dikwels in die voorste gevegslinie teenwoordig was, waar hy 'n inspirerende uitwerking op moraal moes gehad het. Vandag nog is daar 'n betowering in die naam van hierdie groot veldheer wat meer as tweeduisend jaar gelede in Babilon op die ouderdom van 32 jaar aan malaria of tifus oorlede is, en regoor Eurasië word hy steeds as 'n groot veroweraar onthou.
Naas Djengis Khan was Alexander die grootste veroweraar van grondgebied. Sy visie van 'n Grieks-Persiese wêreldryk kon hy egter nie verwesenlik nie, want ten spyte van sy skitterende insigte in oorlogvoering, het hy nie geweet hoe om die verowerde gebied te regeer nie. Na sy vroegtydige dood het die ryk ook dadelik verbrokkel, en sy generaals het vir hulself plaaslike ryke uitgekerf.
Jeug
Alexander se vader, Philippos II, het in 359 v.C. koning van Masedonië geword. Die bevolking van hierdie landjie in Noord-Griekeland was onopgevoed in vergelyking met die Ateners, maar hulle was uitstekende krygsmanne. Filippus het sy leër die gedugste mag van daardie eeu gemaak en toe die Griekse state gedwing om hom as hul leier te aanvaar. Atene en Sparta was vanweë onderlinge oorloë te swak om hulle teen Masedonië te verenig.
In 336 v.C., terwyl Filippus besig was om 'n inval in die groot Persiese Ryk, Griekeland se tradisionele vyand, te beplan, is hy in 'n sameswering in sy paleis vermoor en sy seun Alexander het op twintigjarige ouderdom koning geword.
Masanao Sasaki
Masanao Sasaki (gebore 19 Junie 1962) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Alexander die Grote
Jeug
Alexander se vader het hom praktiese opleiding in die krygswetenskap gegee, maar die groot wysgeer Aristoteles het hom in die Griekse poësie en wetenskap opgevoed. Later het Alexander verklaar dat Aristoteles hom geleer het hoe om logies te dink. Sy geliefkoosde leesstof was die Ilias van Homeros.
Toe Filippus sterf, het 'n ernstige opstand in die Griekse stad Thebe uitgebreek en die beroemde redenaar Demosthenes het die Ateners aangemoedig om teen Masedonië te rebelleer. Alexander het die orde herstel en 'n voorbeeld van Thebe gemaak. Die stad is vernietig en die Thebane is doodgemaak of as slawe verkoop. Hierna het geen Griekse stad dit weer gewaag om teen Alexander in opstand te kom nie.
Die verowering van Asië
Die jong koning was nou gereed om die Persiese Ryk, wat deur Darius III geregeer is, aan te val. In die lente van 334 v.C. steek hy die Hellespont (die Dardanelle) met 'n leër van 30 000 voetsoldate en 5 000 ruiters oor en val Asië binne. Die Perse kon 'n miljoen man of meer in die veld stoot, maar hul leërs was nie opgelei nie en, belangriker, hulle het nie 'n leier soos die Masedoniërs gehad nie. Alexander was 'n meester in die kuns van oorlogvoering. Hy was 'n charismatiese leier, en onder sy bevel was die Masedoniërs onoorwinlik. Die eerste geveg, dié by die rivier Granicus, was 'n groot en roemryke sege vir Alexander. Die jong veldheer het die aanval gelei deur met sy groot perd Bucephalus (van die Grieks boukephalus: oskop) deur die rivier te swem. 'n Tweede slag by Issus in 333 v.C. het op 'n volslae vernedering van die Persiese magte uit­geloop. Koning Darius het gevlug en sy gesin agtergelaat. Alexander het hulle goed behandel en versorg.
Alexander moes eers die Persiese seemag vernietig voordat dit vir hom veilig sou wees om verder in Asië op te ruk. Hy beleër die groot seehawe Tirus, wat na sewe maande oorgee. Daarna oorrompel hy Gasa, die stad van Simson.
Hierna het hy Egipte, wat tweehonderd jaar lank onder Persiese bewind gestaan het, binnegeval. Baie Egiptenare het hom as hul redder van die Perse verwelkom. Aan die mond van die Nyl lê hy die stad Alexandrië aan, wat later beroemd sou word as 'n sentrum van geleerdheid met 'n wonderlike biblioteek en 'n seehawe. Hy het ook 'n ekspedisie na Ethiopië gestuur om die oorsprong van die Nyl te soek. Hy self besoek die woestyntempels van Zeus-Ammon, waar die priesters hom as die seun van die god Zeus verwelkom het.
Die volgende jaar, 331 v.C., het Alexander sy verowering van Persië voortgesit. Darius het intussen 'n groot mag van meer as 'n miljoen man, sommige met stryd­waens met sense aan die wiele, op die been gebring. Alexander se totale mag het maar uit sowat seweduisend ruiters en veertigduisend voetsoldate bestaan. Op 1 Oktober 331 v.C. het die beslissende slag by Gangamela, naby Arbela (die huidige Arbil in Irak), plaasgevind. Die Perse was nie bestand teen die Masedoniërs se verwoede stormloop nie en Darius het weer gevlug en sy troepe sonder leier agtergelaat. Hy is later gevind en deur sy eie offisiere vermoor.
Tydens sy eerste inval in Klein-Asië het Alexander die stad Gordium besoek, waar die strydwa van die antieke koning Gordius aan hom gewys is. Volgens oorlewering sou die persoon wat die knoop wat die wa vasbind, losmaak, die wêreld regeer. Alexander het die knoop met een hou van sy swaard middeldeur gekap. (Dit is die oorsprong van die uitdrukking "om die Gordiaanse knoop deur te haak".) Die legende is dan ook inderdaad bewaarheid, want Alexander was nou heerser van Masedonië, Griekeland, Egipte, Persië en Asië – die helfte van die bekende wêreld.
Nog ses jaar lank marsjeer sy leërmagte voort. Die afstande wat Alexander afgelê het, is merkwaardig, veral as in aanmerking geneem word dat daar feitlik geen kaarte bestaan het nie.
Latere jare
Alexander het met verloop van tyd al hoe meer soos 'n Oosterse outokraat eerder as 'n Griekse leier opgetree, Persiese klere begin dra en in weelde gelewe. Hy het Masedoniese seuns aangemoedig om met Asiatiese meisies te trou en het dertigduisend Asiatiese seuns uitgesoek om as Griekse soldate opgelei te word. Hy het met die welgestelde, beeldskone prinses Roxana van Baktrië in Midde-Asië getrou. Hulle was baie gelukkig, en Alexander het gedroom van groter eenheid tussen die Ooste en die Weste.
Alexander se welslae en geluk is egter bederf. Hy het begin om sy oudste en mees getroue Griekse vriende van verraad te verdink. In 'n bui van woede het hy Clitus, wat sy lewe in 'n geveg gered het, vermoor, en ander ou strydmak­kers het hy laat opsluit net omdat hulle geweier het om voor hom, die koning, te buig.
Alexander se sjarme en oorredingsvermoë het nie hierdie keer daarin geslaag om sy leërmagte te laat beweeg nie, en die lang tog huis toe het begin. Die Masedoniërs het nooit 'n veldslag verloor nie en hulle was nooit aan Alexander ontrou nie, maar baie van hulle het van uitputting en dors omgekom tydens hulle tog deur die verskriklike woestyne van Baloetsjistan en Persië. Hoewel hy nog 'n jong man met 'n helder verstand en baie verbeeldingskrag was, het Alexander se gesondheid ingegee. Hy het verdere invalle in Arabië beplan en wou ook die kus van die Persiese Golf verken, maar in 323 v.C. het hy malaria gekry. Terwyl hy op sy sterfbed gelê het, het sy soldate met gebroke harte in gelid verbygemarsjeer. Daar word vertel dat dit gelyk het asof hy elke man herken het.
"Nêrens in die hele wêreld," skryf Arrianus, die bekende Griekse historikus en denker, "was daar een soos hy nie. Meer as enige ander mens sal hy geëer en onthou word."
Skeermes-beitelbek
Die Skeermes-beitelbek (Varicorhinus xyrocheilus) is 'n varswater vis wat voorkom in die Ruorivier bokant die Zoawaterval in Malawi. In Engels staan die vis bekend as die Razorlip chiselmouth.
Voorkoms
Die vis het twee pare kort baarde om die mond. Die mond is klein en het 'n skerp horingagtige onderlip. Die vis is goud-olyf van kleur aan die bokant en goud-geel aan die sye en onderkant. Al die vinne is olyfkleurig. Beide geslagte lyk dieselfde. Die vis word tot 178 mm lank.
Habitat
Die vis leef in vinnig vloeiende gedeelte van die rivier en diep poele in die hoofstroom. Hulle vreet alge wat hulle van die rotse afskuur en leef saam met die Swartrug-beitelbek.
Avalon (mitologie)
Avalon (ook Avallon) is volgens ou legendes oor koning Arthur 'n heilige eiland, moontlik in die suidweste van Engeland naby Glastonbury, waar Arthur begrawe sou wees.
In die legende is Avalon 'n eiland wat in digte mis verberg is. Dit kan slegs bereik word deur 'n magiese boot te roep wat mens na die eiland neem. Koning Arthur het ná sy besering deur Mordred in die Slag by Camlann hier kom rus, nadat hy deur sy halfsuster Morgan le Fay of drie ander hekse daarheen gebring is. Volgens sommige legendes rus hy daar totdat hy weer wakker word om Engeland te red. Volgens dieselfde legendes is sy swaard, Excalibur, op die eiland gesmee.
Die eiland word dikwels met Glastonbury geassosieer, meer spesifiek die Glastonbury Gate, wat toegang hierheen sou bied. Daar is egter geen betroubare bronne hiervoor nie. Die stad word vir toeristiese redes as die ligging van Avalon geadverteer, en die graf van koning Arthur en sy vrou Guinevere (Gwenhwyfar) kan hier bewonder word.
Nokas
Die nokas is 'n toestel wat in suierenjins gebruik word om die kleppe te maak werk. Dit bestaan uit 'n silindriese stang wat teen die lengte van die silinderbank afloop met 'n aantal lobbe of nokke wat daarop gemonteer is, een vir elke klep. Die nokke dwing die kleppe oop deur op hulle stange, of 'n tussenmeganisme te druk, wanneer hulle draai.
Om hierdie rede word die nokas óf direk aan die krukas deur middel van 'n ratmeganisme, bv. kettingrat, verbind óf indirek deur 'n band of ketting. In sommige ontwerpe dryf die nokas ook die vonkverdeler asook die olie- en brandstofpompe aan. By van die ouer brandstofinspuitingstelsels, het die nokke op die nokas ook die brandstofinspuiters aangedryf.
In 'n tweeslagsiklusenjin, wat van 'n nokas gebruik maak, word elke klep eenkeer met elke omwenteling van die krukas oopgemaak; in hierdie enjins draai die nokas teen dieselfde tempo as die krukas. In 'n vierslagsiklusenjin maak die kleppe slegs eenkeer oop vir elke twee omwentelinge van die krukas.
Afhangende van die ligging van die nokas, kan die nokke die kleppe direk aandryf of indirek deur verbindingstange. Direkte aandrywing behels 'n eenvoudiger meganisme met gevolglik minder bewegende dele wat minder falings tot gevolg het, maar dit vereis dat die nokas aan die bokant van die silinders gemonteer moet word. Die oorhoofse montering van die nokas is deesdae 'n algemene verskynsel in moderne enjins. Sommige enjins gebruik twee nokasse, een vir die inlaat- en een vir die uitlaatkleppe. So 'n rangskikking staan bekend as 'n dubbelbonokas : Dual overhead camshaft (DOHC). 'n V-enjin kan dus soveel as vier nokasse hê.
Die tuimelaar of nokvolger sluit soms 'n meganisme in wat dit moontlik maak om die klepspeling met die hand te verstel, die meeste moderne enjins het egter hidroliese nokvolgers wat dit onnodig maak om die klepspeling op 'n gereelde grondslag te hersien.
Die wrywing tussen die oppervlak van die nok en die nokvolger wat daaroor beweeg is betekenisvol. Om die verwering by hierdie punt te verminder, word die oppervlaktes van die nok en die nokvolger verhard en moderne smeermiddels bevat bymiddels wat spesifiek daarop gemik is om die glyweerstand te verminder. Die lobbe van die nokas is gewoonlik effens taps gemaak, wat meebring dat die nokvolgers of klepligters om effens te draai elke keer as dit afgedruk word, wat help om die verwering oor die onderdeel te versprei. Die oppervlaktes van die nok en nokvolger is ontwerp om bymekaar "in te werk" en daarom moet albei onderdele verkieslik vervang word as een van die komponente vervang moet word om oormatige verwering te vermy. In sommige enjins is die plat oppervlaktes met rollers vervang wat die glywrywing verminder maar dit verhoog ongelukkig die massa van die klepstel.
Buiten die meganiese wrywing, word daar ook heelwat krag vereis om die kleppe se vere, wat die kleppe toemaak, saam te pers. Die energie benodig kan soveel wees as 25% van die enjin se kraglewering by luierspoed en verminder die algehele doeltreffendheid. Twee benaderings is al probeer om die "vermorste" energie te herwin maar beide was moeilik om te implementeer:
Walter Benjamin
Walter Benjamin (Berlyn, 15 Julie 1892 – Portbou, 27 September 1940) was 'n Duits-Joodse Marxistiese kultuurfilosoof. Sy werk fokus onder meer op filosofie, teologie, literêre kritiek en kunsgeskiedenis.
Jeug
Benjamin is gebore in 'n geassimileerde Joodse omgewing as die seun van Emil Benjamin en Pauline Benjamin-Schönflies. Sy pa was 'n suksesvolle handelaar in antieke ware en matte en die familie was welgesteld. Walter was die oudste van drie kinders. Hy het nog 'n broer en 'n suster gehad; Georg en Dora.
Walter was sieklik en is in die jaar 1905 tot die gimnasium van die Kaiser Friedrich Schule in Berlyn-Charlottenburg toegelaat. Op hierdie manier kon hy aansterk in die kosskool Haubinda, wat op die platteland geleë was om sodoende verder te leer. Hier het hy in aanraking gekom met die Griekse denke en hy ontmoet Gustav Wyneken, 'n onderwyser met sy eie idees oor onderwys en opvoeding. Kenmerkend was sy siening dat die jeug 'n onafhanklike fase van die lewe is en nie 'n oorgang van kind tot volwassenheid nie.
Benjamin het na twee jaar na Berlyn teruggekeer. Onder invloed van Gustav Wyneken word hy aktief in die jeugbeweging. Die deelnemers aan hierdie beweging het opgetree uit die oortuiging dat net die jeug die wêreld kon verbeter en dat die bejaardes, veral hul eie ouers, in gemak gesink het.
Studie
Na sy finale eksamen in Berlyn in 1912 het Benjamin filosofie in Freiburg im Breisgau en 'n jaar later in Berlyn bestudeer. Hy was aktief in die jeugbeweging. Hy het vir die tydskrif Der Anfang geskryf, waarvan Gustav Wyneken die uitgewer was. Hy het ook debatte georganiseer. In die begin van die somer van 1914 word hy voorsitter van die Berlynse "Freie Studentenschaft". Teen hom word opposisie gevoer deur 'n groep wat hul beywer vir sosiale hervormings. Benjamin het nie daarin geglo nie; maar hy het die oplossing van sosiale probleme in intellektuele innovasie gesoek.
In 1912 het Benjamin vriende geword met die digter C.F. Heinle wat by die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog in 1914 saam met sy vriendin Rika Seligsohn 'n einde gemaak het aan sy lewe. Benjamin het besluit om vir militêre diens te registreer. Benjamin se leermeester Gustav Wyneken het vir mobilisasie gevra, en Benjamin het swaar met hom en die jeugbeweging gebreek.
In 1915 het hy Gershom Scholem ontmoet; sodoende is die grondslag gelê vir 'n lewenslange vriendskap. Scholem was gefassineer deur Joodse denke. Hy sou later 'n professor van Joodse mistisisme in Jerusalem word. Hy het 'n groot invloed uitgeoefen op Benjamin se verhouding met Judaïsme en die kabbala. Hierdie invloed is veral opvallend in sy latere interpretasies van Franz Kafka en in die messiaanse interpretasie van die skildery Angelus Novus deur Paul Klee. In 1917 het Benjamin met Dora Kellner getrou, uit hierdie huwelik is Benjamin se enigste kind, Stefan, in 1918 gebore.
In 1919 studeer Benjamin summa cum laude af met Der Begriff der Kunstkritik in der Deutschen Romantik. Hy het planne gemaak vir 'n akademiese loopbaan.
Periode 1920–1933
In 1920 het die familie Benjamin na Berlyn teruggekeer. Walter kon nie onafhanklik wees nie en was finansieel afhanklik van sy pa. Pogings om 'n werk by 'n uitgewer te kry (S. Fischer Verlag) en die daarstel van 'n tydskrif (Angelus Novus) het misluk. Hy het ernstig oorweeg om na Palestina te emigreer, net soos Scholem.