cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Van Rooyen se aalwyn
Die Van Rooyen se aalwyn (Aloe vanrooyenii) is 'n aalwyn wat endemies is aan KwaZulu-Natal en word in die Ladysmith, Dundee, Harrismith en Underberg distrikte gevind. Die plant blom van Oktober tot November.
Bronne
]
Johannes Cornelis van Rooy
Johannes Cornelis van Rooy (Huisseling, Noord-Brabant, Nederland, 2 November 1824 - Steynsburg, 24 Januarie 1889) was 'n kerkman, onderwyser, sakeman en die stamvader van die familie Van Rooy in Suid-Afrika.
Herkoms
Johannes Cornelis van Rooy is gebore naby 't Hertogenbosch in Holland in 1824 as jongste kind van Hendrik van Rooy en Clara Kuijpers, albei Rooms-Katolieke. Van jongs af is hy Rooms opgevoed. Onder die invloed van 'n onderwyser, Matteus Quik in Ravenstein, en 'n predikant, H. van Andel, het Van Rooy in Nederland reeds in sy jongelingsjare 'n Protestant geword en is daar opgelei as onderwyser. Dit het hom die verstoteling van die familie laat word. Hy is op 21 Maart 1855 getroud met Anna Francina (Anne Francoise) Holsters (Brussel, 31 Desember 1834 – Steynsburg, 28 Augustus 1904), 'n dogter van Vlaamse ouers, Charles Holsters en Petronella de Gilter. Uit die huwelik is vyf seuns en vyf dogters gebore, van wie die eerste seun in Nederland, die tweede seun ter see en die res almal in Suid-Afrika. Sy begeerte om as onderwyser opgelei te word, is op wonderlike wyse verwesenlik. Toe 'n roepstem kom uit Suid-Afrika om regsinnige predikante en gelowige christelike onderwysers vir die Boere, het Van Rooy hom daarvoor geroepe gevoel en bereid verklaar. Ná raadpleging met sy eggenote, wat vir hom later ook deur sy hele lewe 'n troue lewensgesellin was, het hulle besluit om na Suid-Afrika te kom, hy as onderwyser.
Verhuising na Suid-Afrika
duimnael|regs|180px|[[Anne van Rooy|Anne Francina Holsters, Van Rooy se eggenote. Sy is gebore op 31 Desember 1834 in Brussel en oorlede op 28 Augustus 1904 op Steynsburg. Haar vader was Charles Holsters en haar moeder Petronella de Gieter.]]
Op 24 Oktober 1857 het hulle van Rotterdam vertrek met die seilboot Karel August, en op 26 Januarie 1858 by Port Elizabeth geland, 'n jaar voor die herstigting van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika. Met dieselfde seilskippie van 300 tonnemaat het in Suid-Afrika aangekom onder andere Johannes de Ridder en J.L. Maury, wat albei later predikante geword het van die Gereformeerde Kerk.
Van Rooy se weë as onderwyser het gelei na die broers Pienaar, op Weltevreden, in die distrik Colesberg, Kaapkolonie. Hier het hy en sy vrou gou tuis gevoel en 'n kring van vriende gemaak. In die ou dae was die bestaanstyd van 'n plaasskool net tot die kinders van die huis of van die buurt "volleerd was", dit wil sê tot hulle kon lees, skryf, reken, en Bybelgeskiedenis en kortbegrip ken, om in die aanneming te kon gaan. As die meester twee jaar aangebly het, het by die leerplan ook gekom: taalkunde, algemene geskiedenis, aardrykskunde, ens., ook na die meester se bekwaamheid en toewyding. 'n Christelike onderwyser kon soveel goeds uitvoer met die goeie verstand en gehoorsaamheid van die boerekinders. So het Van Rooy nou hier en dan daar skoolgehou in die distrikte Colesberg, Burgersdorp (Albert), Venterstad, Cradock en Middelburg, ses maande of 'n jaar of twee jaar.
Van met die hande oormekaar in die sonnetjie sit, het ou meester Van Rooy nie gehou nie. Daarom moes die kinders ook dikwels hoor: "Niets te doen? Rep je wat jonge." As die plaas waar hy skoolgehou het, dit toegelaat het, het hy 'n eie boerderytjie aangeskaf, en as daar leiwater was, het hy ook tuingemaak. Ook is die vrye tye nuttig gebruik vir verdere studie in die Franse, Engelse en Hollandse taal, en het hy hom veral graag in Bybelstudie verdiep. Hy kon Nederlands en Frans vlot praat en sy Engels was goed.
Van Grootvlei in Middelburg, Kaap, is Van Rooy op aandrang van ds. M.P.A. Coetsee jr. na Steynsburg as onderwyser van 'n kerkskool. Hier moes hy eers alleen staan voor 100 kinders van verskillende leeftye en graad van ontwikkeling – ’n reusetaak. Aangesien al die ondersteuning vir die skool van privaat mense moes kom, wou dit op die duur ook nie geluk nie.
Sakeman
Later het Van Rooy, die ou bekende meester toe al ná 17 jaar as rondgaande onderwyser, 'n handelsaak opgerig op Steynsburg, en dit het eindelik so 'n sukses geword deur 'n florerende handel, dat die familie, wat eens maar arm was, welgesteld geword het.
Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit
Die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Sekhukhune-distriksmunisipaliteit in Limpopo, Suid-Afrika.
Johannes Cornelis van Rooy
Sakeman
Byna almal in die omtrek het die winkel J.C. van Rooy en Kie. geken. Op 64-jarige leeftyd is Van Rooy oorlede op Steynsburg nadat hy jare lank aan asma gely het en vroeg reeds aan swak gesondheid. Vyftien jaar hierna het sy eggenote hom gevolg wat soveel lief en leed met hom deurgemaak het in hul nuwe vaderland. So talryk was sy kinders, dat toe die Christelik-nasionale skool op Steynsburg op 17 Julie 1905 met 60 leerlinge open, was net mooi 'n kwart van hulle kleinkinders van oupa Van Rooy.
Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit
Nedersettings
Volgens die Suid-Afrikaanse Nasionale Sensus van 2001 word die munisipaliteit as volg onderverdeel:
Johannes Cornelis van Rooy
Waardering
Ná sy dood het iemand van hom gesê: "Naar het lichaam zwak, naar de ziel wel." Hy was een van die onderwysers wat hom daarvoor beywer het dat daar van kerklike weë sterker ondersteuning moes kom vir die voortbestaan en uitbreiding van die gereformeerde opvatting van die onderwys.
Sover bekend, stam al die Van Rooys in Suid-Afrika uit hierdie stamouers. Hul nakomelinge is nie alleen van die voorste burgers in die staat nie, maar ook van die betroubaarste steunpilare van die Gereformeerde Kerk. Ds. N.H. van der Walt skryf in die Almanak van 1938: "Ons het nog nie van ’n Van Rooy gehoor wat sy kerk bedank het nie." Onder die Van Rooy-nasate is ’n aantal predikante, ’n paar professore en ’n aantal onderwysers, asook boere. Ds. Van der Walt skryf: "Wat het aldus onder God se beskikking die één man en vrou, wat hul lot ingewerp het met die Boerevolk van Suid-Afrika, ’n ryke bate geword vir kerk en volk en vaderland!"
Bekende nasate
Onder sy nakomelinge wat op talle terreine presteer het, was bekendes soos sy seun Charles van Rooy, politikus, handelaar en boer, kleinseun prof. Joon van Rooy, Afrikaanse kultuurleier en eerste rektor van die selfstandige Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys, prof. Dirk van Rooy, uitsonderlike akademikus en kultuurleier, asook die voormalige president van die Senaat dr. Jan de Klerk, vader van die koerantman dr. Willem de Klerk en laaste president van Suid-Afrika voor die koms van die demokrasie in 1994, F.W. de Klerk.
Süddeutsche Zeitung
Süddeutsche Zeitung (afkorting: SZ, Duits: Suid-Duitse Koerant; uitspraak: [ˈzyːtˌdɔʏtʃə ˈtsaɪtʊŋ]) is 'n Duitse gehaltedagblad wat deur die uitgewery Süddeutscher Verlag in München uitgegee en landwyd versprei word. Naas verslaggewing oor gebeure in München en die deelstaat Beiere dek dit ook nasionale en internasionale nuus en word dit onder die belangrikste meningsvormende dagblaaie in Duitsland gereken. As sulks is dit in 1945 deur die destydse Amerikaanse besettingsmoondheid se Information Control Division gelisensieer. In die eerste kwartaal van 2017 was dit die grootste Duitse gehaltedagblad en die tweede grootste nasionale koerant (naas die poniedagblad Bild) met 365 938 verkoopte eksemplare.
Sedert 29 Februarie 2008 is 81,25 persent van die uitgewery Süddeutscher Verlag in besit van die houermaatskappy Südwestdeutsche Medien Holding (SWMH) met sy setel in Stuttgart.
Verkeerdevlei (dam)
Verkeerdevlei naby Touwsrivier is een van die oudste opgaardamme in Suid-Afrika.
Ligging
Hierdie dam lê by die samevloeiing van die Smalblaarrivier en die Bokrivier. Sy uitloop is in die Donkiesrivier, 'n boloop van die Touwsrivier. Dit lê wes van die R46-pad tussen die dorp Touwsrivier en die Karoopoort.
Volume
Die dam het 'n opgaarvermoë van 5 500 000 kubieke meter en verskaf water vir 80 km stroomaf aan 36 boere om 546 ha te besproei.
Japan Nasionale Roete 282
Japan Nasionale Roete 282 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Guqa
Guqa is 'n nedersetting geleë in die middel van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Thembalihle
Thembalihle is 'n nedersetting in die oostelike Vrystaat, Suid-Afrika. Tydens die apartheidera was Thembalihle waar die dorp Vrede se swartes gewoon het. Volgens die 2001-sensus het die nedersetting 'n bevolking van 15 952 gehad.
Erica diaphana
Erica diaphana is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Gisele Bündchen
Gisele Caroline Bündchen Brady (gebore 20 Julie 1980) is ’n Brasiliaanse mannekyn, aktrise en klimaataktivis.
Jean Stuart
Jean Stuart (13 Julie 1906 – 13 November 1926) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Flash of an Emerald (1915), The Accomplice (1917), Strife (1917), en Madame Sherry (1917).
Japan Nasionale Roete 283
Japan Nasionale Roete 283 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Skotse Hoogland
Die Skotse Hoogland (Skots-Gaelies: A' Ghàidhealtachd, Skots: Hielands, Engels: Scottish Highlands) sluit die ruwe en bergagtige dele van Skotland noord en wes van die Hooglandgrensbreuk in. Veral in die ooste is die grens egter nie duidelik gedefinieer nie. Die Great Glen skei die Grampianberge in die suidooste van die Noordwes-Hoogland. Die Skotse Hoogland verteenwoordig die grootste deel van die Gàidhealtachd, die tradisionele gebied van die Skots-Gaeliese gemeenskap en dit is baie keer sinoniem daarmee. Die Hoogland word baie keer beskryf as een van die mees skilderagtige streke van Europa.
Die Skotse Hoogland is yl bevolk met talle bergreekse wat die gebied oorheers. Dit sluit die hoogste berg in die Britse Eilande, Ben Nevis, in. Voor die 19de eeu het die Hoogland 'n baie groter bevolking gehad wat as gevolg van 'n aantal redes drasties verminder het. Die redes sluit in 'n verbod op die tradisionele Hooglandlewenswyse na die Tweede Jakobitiese Opstand, die berugte Ontruiming van die Hoogland (Engels: Highland Clearances), en grootskaalse migrasie na stedelike gebiede tydens die Industriële Revolusie. Die gebied is vandag een van die yls bevolkste gebiede in Europa.
Die Highland Council is die administratiewe owerheid vir die grootste deel van die Skotse Hoogland en het sy administratiewe middelpunt in Inverness. Die Hoogland sluit egter ook dele van die Raadsgebiede van Aberdeenshire, Angus, Argyll en Bute, Moray, Perth en Kinross, en Stirling in. Hoewel die Isle of Arran administratiefgewys tot Noord-Ayrshire behoort word die noordelike gedeelte algemeen as deel van die Hoogland gesien.
Vlei-aalwyn
Die Vlei-aalwyn (Aloe modesta) is 'n aalwyn wat endemies is aan KwaZulu-Natal en Mpumalanga. Daar is verskeie populasies wat versprei voorkom oor die Mpumalanga Hoëveld, vanaf Dullstroom tot Graskop en suidwaarts tot by Barberton en Wakkerstroom. Die plant word tot 30 cm hoog en blom Januarie tot Februarie. Die plant is deel van die bolaalwyne.
Phillips Lord
Phillips Lord (13 Julie 1902 – 19 Oktober 1975) was 'n Amerikaanse skrywer, akteur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Way Back Home (1931), Mr. District Attorney (1941), en David Harding, Counterspy (1950), en in die televisiereeks Gang Busters (1952).
Gàidhealtachd
Die Gàidhealtachd, soms ook bekend as A' Ghàidhealtachd (die Gàidhealtachd), verwys na die tradisionele gebied van die Skots-Gaeliese gemeenskap en bestaan rofweg uit die Skotse Hoogland, waarmee dit baie keer sinoniem is, en die westelike Skotse Eilande. Die term word ook toegepas op die Gaeliessprekende gebiede van Nova Scotia in Kanada.
'n Iers-Gaeliese stam genaamd die Scotti het hulle waarskynlik vir die eerste keer in die hedendaagse Skotland gevestig voor 450 n.C. Die Scotti het geleidelik hulle gebied uitgebrei en 'n Keltiese monastiese vorm van Christendom ingevoer. Nadat hulle met die Picts saamgesmelt het, is 'n verenigde Keltiese Koninkryk van Skotland teen die 9de eeu gevestig. Die Gaeliese taal het egter geleidelik veld verloor teen Engels wat die taal van die koninklike hof was. Met die Krone-unie met Engeland in 1601 het Engels die dominante taal in die hele suidelike, sentrale en oostelike Skotland geword. Gaelies het egter die taal van die Hoogland en die eilande gebly. In 1746 het 'n ramp die taal getref toe baie van die Gaeliese clans (stamme) hulle aan die verloorkant van die stryd om die Britse kroon tussen die Huise van Stuart en Hanover bevind het.
Ontwapening van die clans, konfiskasie van grondgebied en hongersnood het gedwonge migrasie veroorsaak wat gelei het tot die ontruiming van Gaeliese sprekers na Noord-Amerika en Skotse stede. Dié agteruitgang het tot in die 20ste eeu voortgeduur en is versnel deur die onderwysstelsel wat kinders gestraf of gespot het vir die gebruik van Gaelies. Die aantal Gaeliese sprekers het soveel agteruitgegaan dat daar teen 2001 slegs 1,2% van die Skotse bevolking was wat Gaelies kon praat. In die Skotse hoogland was die syfer 6,3% in 'n bevolking van 208 914. Sowat 40% van die Skot-Gaeliese sprekers het teen 2001 buite die Gàidhealtachd in stedelike omgewings of in die Skotse vlakte gewoon.
In Nova Scotia, Kanada het die taal reeds so te sê uitgesterf met minder as 1000 sprekers wat oorbly. Daar is wel ook in Kanada pogings om kennis van die taal verbreed.
Die ooreenstemmende Iers-Gaeliese woord Gaeltacht verwys na die Iers-Gaeliessprekende gebiede in Ierland.
Paleolitikum
Die Paleolitikum, ook genoem die Ou Steentydperk, is ’n tydperk in die mens se voorgeskiedenis wat gekenmerk word deur die aanvanklike ontwikkeling van klipwerktuie. Dit dek sowat 99% van die mens se tegnologiese voorgeskiedenis. Dit strek van die heel eerste gebruik van klipwerktuie deur Hominini sowat 3,3 miljoen jaar gelede tot aan die einde van die Pleistoseen sowat 11 650 v.C.
Die Paleolitikum in Europa het die Mesolitikum voorafgegaan, hoewel die datum van die oorgang met verskeie duisende jare van plek tot plek wissel. Gedurende die Paleolitikum het Hominini in klein gemeenskappe saamgewoon en oorleef deur plante te versamel, te hengel en te jag, of deur die aas van wilde diere te eet. Die tydperk word gekenmerk deur die gebruik van klipwerktuie wat hulle gemaak het, maar ook van hout- en beengereedskap. Ander organiese materiaal is ook gebruik om gereedskap te maak, soos leer en plantvesels, maar weens vinnige verrotting het hulle nie lank gehou nie.
Bao
200px|duimnael|Bao-spelers in [[Zanzibar.]] Bao is ’n tradisionele mankala-bordspeletjie wat in die meeste lande in Oos-Afrika gespeel word, onder meer Kenia, Tanzanië, Comoro, Malawi en Burundi. Dit is die gewildste onder die Swahili-volke van Tanzanië en Kenia; die naam "Bao" kom uit Swahili en beteken "bord" of "bordspel". In Tanzanië word ’n "Bao-meester" hooggeag. In Malawi bestaan nog ’n weergawe van die spel, Bawo, wat die Yao-woord is.
Paleolitikum
Sowat 50 000 jaar gelede was daar ’n merkbare toename in die verskeidenheid artefakte. In Afrika het beenartefakte en die eerste kuns in die argeologiese rekords begin verskyn. Daar was ook tekens dat die mens begin visvang het, soos in die Blombosgrot in Suid-Afrika. Argeoloë klassifiseer artefakte van die afgelope 50 000 jaar in baie verskillende kategorieë, soos projektielpunte, graveergereedskap, meslemme en boorwerktuie.
Die mens het geleidelik ontwikkel van die vroeë lede van die genus Homo – soos Homo habilis, wat eenvoudige klipgereedskap gebruik het – tot moderne mense volgens anatomie en gedrag teen die laat Paleolitikum. Teen die einde van die Paleolitikum, veral die middel- en laat tydperk, het mense die eerste kunswerke gemaak en begin om godsdienstige of spirituele praktyke te beoefen soos begrafnisse en rituele. Toestande gedurende die Paleotitikum het deur ’n stel glasiale en interglasiale tye gegaan waarin die klimaat van tyd tot tyd tussen warm en koud gewissel het. Argeologiese en genetiese data dui daarop dat die vroeë mens in yl beboste gebiede gewoon en digte woude vermy het.
Bao
Amptelike toernooie word in Tanzanië, Zanzibar, Kenia en Malawi gehou en sommige lande het Bao-verenigings.
Paleolitikum
Teen omstreek 50000-40000 v.C. het die eerste mense in Australië aangeland. Teen omstreeks 45000 v.C. het mense by die breedtegraad 61°N in Europa gewoon. Teen omstreeks 30000 v.C. het mense in Japan aangekom en teen omstreeks 27000 v.C. in Siberië, bo die Arktiese Sirkel. Teen die einde van die laat Paleolitikum het ’n groep mense die Beringlandbrug oorgesteek en deur die Amerikas versprei.
Bao
Geskiedenis
Dit is nie presies seker waar en wanneer die spel ontstaan het nie omdat die borde van hout gemaak word en argeologiese vondste nie lig op die saak kan werp nie. Sommige glo die borde met ’n vierkante holte op sekere plekke is die ware Bao-borde omdat dit die enigste mankalabord is wat dit het. Die oudste bord wat vandag bekend is, kom uit Malawi en is in ’n Britse museum. Dit dateer uit nie vroeër as 1896 nie. Een van die eerste mense wat daaroor geskryf het, is die Britse oriëntoloog Thomas Hyde, wat die spel in 1658 in Comoro gesien het.
Paleolitikum
Etimologie
Die argeoloog John Lubbock het die term "Paleolitikum" in 1865 uitgedink. Dit kom van Grieks: παλαιός palaios, "oud", en λίθος lithos, "steen", en beteken dus "ou tydperk van die steen", of "Ou Steentydperk".
Bao
Geskiedenis
Vanweë die spel se sterk bande met die Swahili-kultuur en by gebrek aan historiese bewyse, word aanvaar Bao het aan die Swahili-kus (van Tanzanië en Kenia) ontstaan en dat dit van daar af versprei het.
Paleolitikum
Paleogeografie en klimaat
Die Paleolitikum stem feitlik presies ooreen met die epog Pleistoseen van die geologiese tydlyn, wat geduur het van 2,6 miljoen jaar gelede tot sowat 12 000 jaar gelede. Belangrike geografiese en klimaatsveranderings wat menslike gemeenskappe geraak het, het in dié epog voorgekom.
Bao
Reëls
Soos met die meeste tradisionele speletjies die geval is, is Bao-reëls mondelings oorgedra en dus is daar verskeie plaaslike weergawes. Die invloedrykste beskrywing van die reëls kom van die bordspelkenner Alex de Voogt, wat dit tussen 1991 en 1995 geskryf het; dit is gebaseer op aanwysings van Bao-meesters in Zanzibar.
Toerusting
250px|duimnael|’n Tradisionele Bao-bord van Zanzibar. Soos met die meeste tradisionele borde is gewone holtes (mashimo) rond, terwyl huise (nyumba) vierkantig is.
NG gemeente Rosendal
duimnael|regs|160px|Ds. H.S. Theron is op [[29 April 1916 as Rosendal se eerste NG leraar bevestig.]]
Bao
Toerusting
Bao is geskoei op ’n mankalabord en bestaan uit vier rye van agt holtes elk – in Swahili word die holtes mashimo (enkelvoud: shimo) genoem. Elke speler se kant van die bord bestaan uit twee aangrensende rye holtes.
Paleolitikum
Paleogeografie en klimaat
Tydens die voorafgaande Plioseen het kontinente bly skuif van moontlik so ver as 250 km van hul huidige posisies tot net 70 km van hul huidige posisies. Suid-Amerika het met Noord-Amerika verbind geraak deur middel van die Panamalandengte, en dit het ’n feitlik algehele einde gebring aan Suid-Amerika se eiesoortige buideldierlewe. Die vorming van die landengte het groot gevolge ingehou vir globale temperature, want warm ekwatoriale oseaanstrome is afgesny, en die koue Arktiese en Antarktiese waters het temperature in die nou geïsoleerde Atlantiese Oseaan laat daal.
NG gemeente Rosendal
duimnael|links|250px|Die NG kerk Rosendal is ontwerp deur [[Walter Donaldson en seun. Donaldson het ook die NG kerke Zastron en Petrusburg ontwerp.]]
Bao
Toerusting
Sommige holtes wat ’n spesifieke rol in die spel speel, het spesiale name. Die vierde holte van regs in die binneste ry van elke halwe bord word die nyumba ("huis") of kuu ("hoof") genoem; op die meeste tradisionele borde is hulle vierkantig, terwyl die ander holtes rond is. Die eerste en laaste holte van die binneste ry word die kichwa ("kop") genoem, terwyl die naam kimbi van toepassing is op beide die kichwa en die holtes reg langs hulle (dus die tweede en die tweede laaste holte in die binneste ry).
Paleolitikum
Paleogeografie en klimaat
Die grootste deel van Sentraal-Amerika het tydens die Plioseen gevorm en Noord- en Suid-Amerika verbind. Dit het diere van hierdie twee kontinente in staat gestel om hul oorspronklike habitats te verlaat en nuwe gebiede te betrek. Afrika se botsing met Asië het die Middellandse See geskep en die oorblyfsels van die Tetisoseaan afgesny. Gedurende die Pleistoseen was die moderne kontinente basies op hulle huidige plekke; die tektoniese plate waarop hulle voorkom, het moontlik sedert die begin van die epog hoogstens 100 km van mekaar beweeg.
NG gemeente Rosendal
duimnael|links|250px|Hierdie foto is bes moontlik geneem tydens die inwyding van die kerkgebou op [[28 April 1916.]]
Mercedes-Benz
Mercedes-Benz is 'n handelsmerk vir motors en vragmotors van die Daimlermaatskappy (voorheen Daimler-Benz en DaimlerChrysler genoem), algemeen bekend as Mercedes.
NG gemeente Rosendal
Die NG gemeente Rosendal is die jongste gemeente in die Vrystaatse Sinode van die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Ring van Lindley, al is dit reeds in 1913 gestig. In 2015 was hier 12 doop- en 64 belydende lidmate, vergeleke met onderskeidelik 68 en 175 in 1985, ’n afname in die sieletal van 69 persent binne 30 jaar.
Mercedes-Benz
Die oorsprong van die maatskappy dateer terug tot die 1800's. Beide Gottlieb Daimler en Karl Benz het onafhanklik die motorkar uitgevind, redelik naby aan mekaar in die suidweste van Duitsland. Daimler en Wilhelm Maybach was ook tesame die uitvinders van die vierslagenjin en beide het gewerk in Bad Cannstatt naby Stuttgart. Benz se winkel was in Mannheim geleë naby Heidelberg. Interessant genoeg is daar geen rekord dat die twee uitvinders mekaar ooit ontmoet het nie.
Erica dilatata
Erica dilatata is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm.
Paleolitikum
Paleogeografie en klimaat
Klimate gedurende die Plioseen het koeler en droër geword, asook seisoenaal, soortgelyk aan huidige klimate. Ysplate op Antarktika het groter geword. ’n Yskap het omtrent 3 miljoen jaar gelede op die Noordpool gevorm. Ysvorming by gemiddelde breedtegrade het moontlik voor die einde van die epog begin. Die globale afkoeling wat gedurende die Plioseen voorgekom het, kon woude help verdwyn het en die verspreiding van graslande en savannes aangehelp het.
Bao
Toerusting
Elke speler het 32 eenderse "sade". Die aanvanklike plasing van die sade onderskei verskillende weergawes van die spel van mekaar.
Paleolitikum
Paleogeografie en klimaat
Die Pleistoseen se klimaat is gekenmerk deur herhaalde glasiale siklusse, waartydens kontinentale gletsers op sommige plekke tot by die 40ste breedtegraad gestrek het. Vier groot glasiale voorvalle is geïdentifiseer, sowel as baie klein voorvalle tussenin. ’n Groot voorval is ’n algemene glasiale uitbreiding, wat ’n "glasiale tyd" genoem word. Hulle word afgewissel deur "interglasiale tye". Tydens ’n glasiale tyd ondergaan gletsers klein uitbreidings en intrekkings. Die klein uitbreidings word "stadiale tye" genoem; tydperke tussen stadiale tye word "interstadiale tye" genoem. Met die vorming van elke glasiale tyd word groot hoeveelhede water in kontinentale ysplate van 1 500-3 000 m dik opgeneem, wat beteken seevlakke daal tydelik met 100 m of meer oor die hele oppervlak van die aarde. Tydens interglasiale tye, soos tans, styg water weer en kan kuslyne oorstroom.
Die uitwerking van die verysing was wêreldwyd. Antarktika was deur die hele Pleistoseen en die voorafgaande Plioseen met ys bedek. Die suide van die Andes was met ’n yslaag bedek. Daar was gletsers in Nieu-Seeland en Tasmanië. Die kleiner wordende gletsers van berg Kenia, Kilimandjaro en die Rwenzoriberge in Oos- en Sentraal-Afrika was groter. Daar was gletsers in die berge van Ethiopië en wes van die Atlasgebergte. In die Noordelike Halfrond het baie gletsers saamgesmelt. Die noordweste en ooste van Noord-Amerika was met ys bedek, so ook Noord-Europa, insluitende Brittanje. Die noordelike seë was gevries. In die laaste deel van die Paleolitikum (omstreeks 18000 v.C.) was die Beringlandbrug tussen Asië en Noord-Amerika deur ys geblokkeer, wat kon gekeer het dat vroeë Paleo-Indiane soos die Cloviskultuur dit kon oorsteek na die Amerikas.
Bao
Plasing
In Bao la kujifunza word al die sade aan die begin van die spel op die bord geplaas en het die spelers geen sade in die hand nie; daar is dus nie ’n namua-fase nie.
Paleolitikum
Paleogeografie en klimaat
Volgens Mark Lynas kon die Pleistoseen se algemene klimaat gekenmerk gewees het deur ’n voortdurende El Niño, met passaatwinde in die suidelike Stille Oseaan wat verswak of ooswaarts beweeg het, warm lug wat naby Peru opgestyg het, warm water wat van die westelike Stille Oseaan en die Indiese Oseaan na die ooste van die Stille Oseaan versprei het, en ander El Niño-eienskappe.
Gujini
Gujini is 'n nedersetting geleë in die middel van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Paleolitikum
Paleogeografie en klimaat
Die Paleolitikum het volgens baie geëindig aan die einde van die ystydperk (die einde van die Pleistoseen), en daarna het die aarde se klimaat warmer geword. Dit kon veroorsaak of daartoe bygedra het dat die megafauna van die Pleistoseen uitgesterf het, hoewel dit ook moontlik is dat die Kwartêre uitsterwings (minstens gedeeltelik) veroorsaak is deur ander faktore soos siektes en oormatige jag deur mense.
Mercedes-Benz
In Suid-Afrika is die Mercedes-aanleg op die Wesbank in Oos-Londen geleë. 'n Reuse verskepingsterminaal vir beide in- en uitvoer van Mercedesprodukte is sedert 2002 in die Oos-Londense hawe gebou.
Japan Nasionale Roete 284
Japan Nasionale Roete 284 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Bao
Namua
In die namua-fase begin elke speler sy skuif deur een van die sade in sy hand op die bord te plaas. Die saad moet in ’n nie-leë holte in die teenstander se binneste ry geplaas word.
Meyer se aalwyn
Meyer se aalwyn (Aloe meyeri) is 'n aalwyn wat in die Noord-Kaap en Namibië voorkom. Die plant is seldsaam en staan in die volksmond as die rosyntjiebergaalwyn bekend.
Bao
Namua
’n "Merker" is ’n holte in die binneste ry oorkant ’n nie-leë holte van die teenstander. As die eerste saad in ’n merkerholte geplaas word, vind ’n "verowering" plaas en die speler se beurt word ’n mtaji-beurt genoem. Andersins is dit ’n takata-beurt. ’n Speler moet verower as hy kan. In ’n mtaji-beurt kan ander verowerings gedoen word deur te "saai" (sien onder); in ’n takata-beurt word verowerings nie toegelaat nie.
Verower en saai
As ’n verowering plaasvind, neem die speler al die sade uit die verowerde holte van sy teenstander en saai hulle in sy eie rye. Die eerste saad moet in ’n kichwa gesaai word; as dit in die regter-kichwa gesaai word, moet die ander sade linksom (antikloksgewys) gesaai word; as dit in die linker-kichwa gesaai word, moet regsom (kloksgewys) gesaai word. Om dié rede is die regter-kichwa ook bekend as die "antikloksgewys-kichwa" en die regter-een as die "kloksgewys-kichwa".
Die keuse van uit watter kichwa hy wil saai, word aanvanklik aan die speler oorgelaat, met ’n paar uitsonderings. As ’n verowering in enige kimbi plaasgevind het, moet die speler uit die naaste kichwa begin saai.
duimnael|200px|links|Malawiese kinders sit op die strand en speel Bao.
Terwyl die speler saai, vind ’n nuwe verowering plaas elke keer dat die laaste saad in enige individuele saaiing in ’n merker geplaas word. Die saai van die verowerde sade moet weer vanuit ’n kichwa begin. In so ’n geval kan die speler nie kies uit watter kichwa hy wil saai nie – as die verowering in ’n kimbi plaasvind, moet hy van die naaste kichwa begin saai; andersins moet hy die huidige rigting (links- of regsom) behou.
Sy beurt eindig wanneer die laaste saad in ’n saaiing in ’n leë holte gegooi word.
Mtaji-fase
Wanneer al die sade in die spelers se hand op is, is die namua-fase oor en begin die "mtaji"-fase. Dis belangrik om te weet dat die woord "mtaji" vir beide ’n beurt en ’n fase in die spel gebruik word; die twee betekenisse moenie verwar word nie. Let ook op dat die spel in Bao la kujifunza met die mtaji-fase begin omdat daar geen sade in die spelers se hand is nie.
In die mtaji-fase begin ’n speler sy beurt deur al die sade te haal uit enige holte wat minstens twee sade inhet, en dan saai hy hulle (links- of regsom). As die laaste saad van hierdie eerste saaiing in ’n merker gegooi word, begin ’n mtaji-beurt, met dieselfde reëls as hierbo beskryf. Weer eens: as die merker ’n kimbi is, word van die naaste kichwa af gesaai, anders moet die speler die rigting van die spel behou.
Nes in die namua-fase moet ’n speler verower as hy kan.
As die eerste saaiing nie tot ’n verowering lei nie, is die hele beurt ’n "takata"-beurt, nes in die namua-fase. In dié geval moet ’n spleler uit ’n holte in die binneste ry begin saai as hy kan.
Indian National Congress
]] Die Indian National Congress (INC; Hindi: भारतीय राष्ट्रीय कांग्रेस) is 'n breëbasis politieke party in Indië en een van die twee groot partye in die Indiese politieke stelsel (die ander is die Bharatiya Janata Party). Die INC is op 28 Desember 1885 in die destydse Brits-Indië gestig en is een van die oudste politieke partye ter wêreld. Onder Mahatma Gandhi het die INC die hoofleier vir Indiese onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk geword.
Bao
Mtaji-fase
’n Spesiale reël is dat as die eerste saaiing uit ’n holte met meer as 15 sade is, sal die beurt altyd takata wees ongeag of die laaste saad in ’n merker val of nie.
Indian National Congress
Die Kongres is een van die twee groot politieke partye in Indië, saam met die Bharatiya Janata-party. Die Kongres is 'n "groot tent"-party waarvan die sosiaal-demokratiese platform algemeen beskou word as middel-links in die Indiese politieke spektrum.
Die sosiale beleid van die Kongres is gebaseer op die Gandhiese beginsel van Sarvodaya - die opheffing van alle dele van die samelewing - wat die verbetering van die lewens van ekonomies minderbevoorregte en sosiaal gemarginaliseerde mense behels. Oor sosiale en ekonomiese kwessies bepleit dit maatskaplike geregtigheid, gelykheid, welsynstaat, asook die sekulêre samelewing.
Bao
Die nyumba
In Bao la kiswahili is daar ekstra reëls wat met die nyumba verband hou. Eerstens, as die saaiing in ’n takata-beurt in die nyumba eindig, is die beurt oor (sade kan nie uit die nyumba gesaai word nie). Tweedens, as die saaiing in ’n mtaji-beurt in die nyumba eindig, en die nyumba is nie ’n merker nie, mag die speler kies of hy die inhoud van die nyumba verder wil saai en of hy sy beurt wil beëindig. Derdens, as die speler in die mtaji-fase sy beurt begin deur uit die nyumba te saai, kan hy net twee sade uit die nyumba saai eerder as die hele inhoud. Dit word "belastingheffing" op die nyumba genoem.
Paleolitikum
Paleogeografie en klimaat
Nuwe navorsing dui daarop dat die uitsterwing van die wolhaarmammoet veroorsaak kon gewees het deur ’n kombinasie van klimaatsverandering en die jagpraktyke van die mens. Wetenskaplikes meen die klimaatsverandering aan die einde van die Pleistoseen kon gelei het tot ’n krimping van die mammoet se habitat, en dus ’n afname in die bevolking. Die klein bevolkings is toe deur Paleolitiese mense gejag. Die wêreldwye verwarming wat aan die einde van die Pleistoseen en die begin van die Holoseen plaasgevind het, kon dit makliker vir die mens gemaak het om die mammoet se habitats te bereik wat voorheen toegeys was. Klein hoeveelhede mammoete kon op die geïsoleerde Arktiese eilande St. Pauluseiland naby Alaska en Wrangeleiland naby Siberië voorgekom het tot onderskeidelik omstreeks 3700 en 1700 v.C. Die bevolking van Wrangeleiland het uitgesterf min of meer in die tyd toe prehistoriese mense daar gaan woon het. Daar is geen bewyse van die teenwoordigheid van prehistoriese mense op St. Pauluseiland nie, maar wel op nabygeleë eilande.
Indian National Congress
Na die onafhanklikheid van Indië in 1947 vorm die Kongres die unie-regering van Indië sowel as baie staatsregerings. Die Kongres het Indië se dominante politieke party geword. Met ingang van 2019, in die 17 algemene verkiesings sedert onafhanklikheid, het dit by sewe geleenthede 'n volstrekte meerderheid verower en het die regerende koalisie 'n verdere drie keer gelei, wat meer as 54 jaar aan die hoof van die sentrale regering was. Daar was ses eerste premier van die Kongres, waarvan die eerste Jawaharlal Nehru (1947–1964) en die laaste Manmohan Singh (2004–2014) was. Alhoewel dit nie goed gevaar het tydens die laaste twee algemene verkiesings in Indië in 2014 en 2019 nie, bly dit een van twee groot, landwye, politieke partye in Indië, tesame met die regse, Hindoe-nasionalistiese Bharatiya Janata Party (BJP). In die algemene verkiesing in 2014 het die Kongres sy swakste algemene verkiesingsprestasie ná onafhanklikheid gehad en slegs 44 setels van die 543-lid Lok Sabha — die laerhuis van die parlement van Indië - verower.
Paleolitikum
Menslike lewenswyse
Byna al ons kennis van die menslike kultuur en lewenswyse van die Paleolitikum kom van argeologiese en etnografiese vergelykings met dié van moderne jagter-versamelaars soos die !Kung San, wat nes hulle Paleolitiese voorouers gelewe het. Die ekonomie van ’n tipiese Paleolitiese gemeenskap was ’n jagter-versamelaar-ekonomie. Mense het diere gejag vir vleis, terwyl hulle ander kos, vuurmaakhout en materiale vir hulle gereedskap, klere en skuilings versamel het.
Die digtheid van die menslike bevolking was baie laag: sowat een mens per 2,5 km2. Hulle het baie tyd gehad vir tydverdrywe, anders as boerderygemeenskappe van die Neolitikum en moderne nywerheidsgemeenskappe. Later in die Paleolitikum, veral die middel- en laat-Paleotitkum, het mense begin om kunswerke te maak soos grottekeninge, rotstekeninge en juweliersware, en hulle het godsdienstige rituele en begrafnisse begin reël.
Indian National Congress
Van 2004 tot 2014 het United Progressive Alliance, 'n koalisie van die Kongres met verskeie streekpartye, die Indiese regering gevorm onder leiding van Manmohan Singh, die premier as die hoof van die koalisieregering. Sonia Gandhi, die leier van die party gedurende die tydperk, het die langste termyn as president van die party gedien. Vanaf Julie 2019 is die party aan die bewind in ses wetgewende vergaderings: Punjab, Rajasthan, Chhattisgarh, Jharkhand, Maharashtra (as deel van die Maha Vikas Aghadi), en die uniegebied Puducherry (in 'n alliansie met Dravida Munnetra Kazhagam).
Paleolitikum
Verspreiding
Aan die begin van die Paleolitikum is Hominini hoofsaaklik in Oos-Afrika, oos van die Groot Skeurvallei, aangetref. Die meeste Hominini-fossiele van meer as ’n miljoen jaar gelede word in dié gebied ontdek, veral in Kenia, Tanzanië en Ethiopië.
Teen omstreeks 2-5 miljoen jaar gelede het groepe Hominini Afrika begin verlaat en hulle in Suid-Europa en Asië begin vestig. Die Suid-Kaukasus is teen 1,7 miljoen jaar gelede beset en Noord-China teen 1,66 miljoen jaar gelede. Teen die einde van die vroeë Paleolitikum het lede van die Homini-familie gewoon in wat nou China, Wes-Indonesie en Europa is (tot om die Middellandse See, Engeland, Frankryk, Suid-Duitsland en Bulgarye). Hulle verdere uitbreiding noordwaarts kon beperk gewees het deur die gebrek aan beheer oor vuur: Studies van grotnedersettings in Europa kon geen gereelde gebruik van vuur vind voor omstreeks 400000-300000 v.C. nie.
Oos-Asiatiese fossiele uit hierdie tydperk word gewoonlik geplaas in die genus Homo erectus. Baie min fossielbewyse is beskikbaar van bekende Europsese terreine uit die vroeë Paleolitikum, maar daar word geglo dat Hominini wat op dié plekke gewoon het, ook Homo erectus was. Daar is geen bewyse van Hominini uit dié tydperk in die Amerikas, Australië of êrens in Oseanië nie.
Daar word steeds gedebatteer oor die lot van hierdie vroeë setlaars en hulle verwantskap aan moderne mense. Volgens huidige argeologiese en genetiese modelle was daar minstens twee duidelike migrasies ná die vestiging in Eurasië omstreeks 2-1,5 miljoen jaar gelede. Omstreeks 500000 v.C. het ’n groep vroeë mense, wat dikwels Homo heidelbergensis genoem word, uit Afrika na Europa gemigreer en eindelik ontwikkel tot Homo neanderthalensis (die Neanderdallers). In die middel-Paleolitikum was Neanderdallers teenwoordig in die streek wat nou Pole is.
Beide Homo erectus en Homo neanderthalensis het teen die einde van die Paleolitikum uitgesterf. Die anatomies moderne Homo sapiens sapiens, wat van Homo sapiens afstam, het omstreeks 200000 v.C. in Oos-Afrika hulle verskyning gemaak, Afrika omstreeks 50000 v.C. verlaat en oor die hele planeet versprei. In sekere gebiede het verskeie Hominini-groepe saam bestaan. Homo neanderthalensis is in 30000 v.C. steeds in dele van Eurasië aangetref en het in ’n onbekende mate met Homo sapiens sapiens verbaster. DNS-studies dui ook op ’n onbekende mate van verbastering tussen Homo sapiens sapiens en Homo sapiens denisova.
Vir die res van die Paleolitikum het menslike bevolkings klein gebly, veral buite die ekwatoriale streek. Die hele Europese bevolking tussen 16000 en 11000 v.C. was waarskynlik 30 000 individue, en tussen 40000 en 16000 v.C. was dit selfs laer: sowat 4 000 tot 6 000 individue.
Gereedskap
Mense het in die Paleolitikum gereedskap van klip, been en hout gemaak. Die vroegste Hominini van die tydperk, Australopithecus, het eerste klipgereedskap gebruik. Opgrawings by Gona, Ethiopië, het duisende artefakte opgelewer, en die terreine is volgens radio-isotopiese datering en magnetostratigrafie 2,6 miljoen jaar gelede gebruik. Daar is bewyse dat die Hominini doelbewus rou materiaal met goeie afsplinteringseienskappe en van die regte grootte gekies het om gereedskap met skerp kante te maak om mee te sny.
Bao
Die nyumba
Die nyumba verloor sy spesiale eienskappe die eerste keer dat sy inhoud gesaai word (belastingheffings uitgesluit), dus die eerste keer dat ’n speler kies om in die mtaji-beurt uit die nyumba te saai.
Japan Nasionale Roete 285
Japan Nasionale Roete 285 is 'n nasionale snelweg in Japan.
NG gemeente Rosendal
Die dorpie Rosendal is geleë tussen die westelike voorheuwels van Visierskerf en Swartkrans, die tweede en derde hoogste spitse in die Vrystaat. Die omgewing is een van verfrissende en bekorende natuur skoon, maar daarby effens afgesonderd van die naaste dorpe. Dit was veral die ongerief van laasgenoemde wat aanleiding gegee het tot die proklamering van die dorp, waarvoor die plaas Leliefontein in 1911 aangekoop is. Op 15 Oktober 1913 word Rosendal-gemeente van Ficksburg, Senekal en Bethlehem afgestig.
’n Kenmerk van die pas gestigte gemeente die moeilike topografie, die klein getal lidmate (wat in die middel van die 20ste eeu darem amper 500 bereik het) en die feit dat die gemeenskap vir die grootste deel van sy bestaan byna uitsluitlik tot die NG Kerk behoort het. Ds. A.J. Troskie van Ficksburg het as konsulent opgetree. Weens vyf mislukte beroepe moes hy die gemeente byna drie jaar lei. Dat onder die gevolglik moeilike omstandighede die aanvangstake so deeglik verrig is, getuig van die bekwaamheid van die konsulent en die eerste kerkraad. Met groot feesvreugde is prop. H.G. Theron in April 1916 as eerste leraar ontvang; by hierdie geleentheid is ook die kerk ingewy. Gedurende die drie en 'n half jaar van sy bediening het die storms van die griep en rebellie oor die land gegaan, maar sonder ernstige storings in hierdie gemeente. In sy tyd is ook ’n sendingkerk gebou.
Bao
Die nyumba
Daar is verskeie variasies op bostaande reëls.
Elias Motsoaledi Plaaslike Munisipaliteit
Die Elias Motsoaledi Plaaslike Munisipaliteit (voorheen bekend as Groter Groblersdal) is een van die plaaslike munisipaliteite in die Sekhukhune-distriksmunisipaliteit in Limpopo, Suid-Afrika. Die setel van die munisipaliteit is Groblersdal. Dit is vernoem ter ere van Elias Motsoaledi.
Paleolitikum
Gereedskap
Die vroegste Paleolitiese gereedskapbedryf, die Oldowan, het sowat 2,6 miljoen jaar gelede ontstaan. Dit het gereedskap bevat soos kapgereedskap, beitels en else vir stikwerk. Dit is sowat 250 000 jaar gelede heeltemal vervang deur die ingewikkelder Acheuleense bedryf, wat omstreeks 1,8-1,65 miljoen jaar gelede eerste deur Homo ergaster begin is. Die Acheuleense implemente het sowat 100 000 jaar gelede heeltemal uit die argeologiese rekord verdwyn en is deur die ingewikkelder middel-Paleolitiese gereedskap soos die Mousteriese en Ateriese nywerheid vervang.
Elias Motsoaledi Plaaslike Munisipaliteit
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit sluit in:
Paleolitikum
Vuurgebruik
Vuur is 300 000 tot 1,5 miljoen jaar gelede reeds deur die Hominini van die vroeë Paleolitikum soos Homo erectus en Homo ergaster gebruik, of selfs vroeër deur die (Oldowan)-Hominini Homo habilis of deur lede van die Australopithecina-subtribus soos Paranthropus. Die gebruik van vuur het egter eers algemeen geraak in die gemeenskappe van die middel-Steentydperk en middel-Paleolitikum. Dit het die sterftesyfer laat daal en beskerming teen roofdiere gebied.
Vroeë Hominini het dalk reeds in die vroeë Paleolitikum (omstreeks 1,9 miljoen jaar gelede) hul kos begin kook, of op die laatste in die vroeë middel-Paleolitikum (sowat 250 000 jaar gelede). Sommige wetenskaplikes het al voorgestel Hominini het kos begin kook om bevrore vleis te ontvries, wat hulle in koue streke sou help oorleef het.
Vlotte
Die Homo erectus van die vroeë Paleolitikum het moontlik (sowat 840 000 tot 800 000 jaar gelede) vlotte gemaak om oor groot wateroppervlakke te reis. Dit kon meegebring het dat ’n groep Homo erectus die eiland Flores bereik en tot die klein Hominini-spesie Homo floresiensis ontwikkel het. Dié hipotese word egter in antropologiese kringe betwis. Die moontlike gebruik van vlotte tydens die vroeë Paleolitikum kan aandui dat Hominini soos Homo erectus meer gevorderd was as wat voorheen geglo is en selfs ’n vroeë vorm van moderne taal gepraat het.
Daar is wel bewyse op Neanderdaller- en menslike terreine om die Middellandse See, soos Coa de sa Multa (omstreeks 300000 v.C.), gevind wat aandui mense van die middel- én laat Paleolitikum het vlotte gebruik op oor groot afstande (soos oor die Middellandse See) te vaar met die doel om ander grondgebiede te koloniseer.
Gevorderde gereedskap
Teen omstreeks 200000 v.C. het middel-Paleolitiese gereedskapsvervaardiging ’n tegniek opgelewer wat meer gevorderd was as voormalige Acheuleense tegnieke. Dié tegniek het doeltreffendheid verhoog deur middel van groter beheer oor die afsplintering van klippe. Dit het die mens in staat gestel om spiese met klippunte, die eerste saamgestelde gereedskap, te maak deur skerp klipsplinters in houthandvatsels te verstewig. Dié beter gereedskap het hulle toegang tot ’n groter verskeidenheid en ’n beter gehalte kos gegee. Dit het ook aanleiding tot nog beter wapens gegee, soos die uitvinding van die boog en spieswerpers in die daaropvolgende laat Paleolitikum.
Harpoene is in die laat middel-Paleolitikum (omstreeks 90000 v.C.) uitgevind. Dit het die mens in staat gestel om vis te vang en dus meer kos te versamel. Danksy hulle tegnologie en gevorderde sosiale strukture het Paleolitiese groepe soos die Neanderdallers – wat ’n middel-Paleolitiese vlak van tegnologie gehad het – skynbaar grootwildsoorte net so goed soos laat-Paleolitiese mense gejag. Die Neanderdallers het egter selde of ooit wapens gegooi; hulle het wild gejag deur hulle in lokvalle te lei en met wapens soos spiese te steek.
Ander uitvindsels
Tydens die laat Paleolitikum is nog gereedskap uitgevind, soos die net (omstreeks 22000 of 29000 v.C.), die bola (’n soort lasso met koeëls aan die ente), die spieswerper (omstreeks 30000 v.C.), die pyl en boog (25000 of 30000 v.C.) en die oudste voorbeeld van keramiekkuns, die Venus van Dolní Věstonice (omstreeks 29000-25000 v.C.). Vroeë honde is gedomestiseer (tussen 30000 en 14000 v.C.), blykbaar as jaghulpmiddel. Die heel eerste domestisering van honde kon egter vroeër plaasgevind het – dalk in die middel-Paleolitikum, omstreeks 100000 v.C., of selfs vroeër.
Daar is argeologiese bewyse van die Dordogne-streek in Frankryk dat lede van die vroeë laat Paleolitikum bekend as die Aurignacien kalenders gebruik het (omstreeks 30000 v.C.). Dit was ’n maankalender wat die maanfases aangedui het. Sonkalenders is nie voor die Neolitikum gebruik nie. Laat Paleolitiese kulture kon moontlik tyd hou van die migrasie van wilde diere soos perde en bokke. Dit het mense in staat gestel om goeie jagters te word en ’n groot verskeidenheid diere te jag. Onlangse navorsing dui daarop dat Neanderdallers lank voor die begin van die laat Paleolitikum tyd gehou het van hulle jagtogte en die migrasie van wilde diere.
Sosiale organisasie
Wetenskaplikes weet min van die sosiale organisasie van die vroeë Paleolitikum, hoewel Hominini soos Homo habilis en Homo erectus waarskynlik ingewikkelder sosiale strukture as sjimpansees gehad het. Mense uit die laat Oldowan / vroeë Acheuleen soos Homo ergaster / Homo erectus was dalk die eerste mense wat sentrale tuisbasisse (skuilings en vuurherde) gehad het wat hulle gebruik het tussen hulle jagtogte en kosversameling deur, moontlik reeds sowat 1,7 miljoen jaar gelede. Die vroegste soliede bewyse van tuisbasisse dateer egter eers van 500 000 jaar gelede.
Boerderygemeenskappe van die Paleolitikum tot die vroeë Neolitikum het nie state en georganiseerde regerings gehad nie. Vir die grootste deel van die vroeë Paleolitikum was menslike gemeenskappe moontlik meer hiërargies as dié van hulle afstammelinge van die middel- en laat Paleolitikum, en hulle het waarskynlik nie in bande (klein groepe) saamgewoon nie. Tydens die einde van die vroeë Paleolitikum kon die laaste van die Homo erectus begin het om in klein (moontlik egalitariese) bande te woon soortgelyk aan dié van die middel- en laat Paleolitikum en moderne jagter-versamelaars.
Gemeenskappe van die middel-Paleolitikum het, anders as dié van die vroeë Paleolitikum en vroeë Neolitikum, bestaan uit bande van tussen 20 en 30 of tussen 25 en 100 lede, en was gewoonlik nomadies. Dié bande is deur verskeie families gevorm. hulle het soms in groter "makrobande" versamel vir aktiwiteite soos om maats te kry en vir feeste. Teen die einde van die Paleolitikum (omstreeks 10000 v.C.) het mense op permanente plekke begin woon en op landbou staatgemaak vir kos. Baie bewyse bestaan uit so vroeg as 120 000 jaar gelede in die middel-Paleolitikum van handel oor lang afstande tussen bande vir skaars goedere soos oker, wat dikwels vir godsdienstige doeleindes gebruik is, en rou materiale.
Volgens sommige bronne was gemeenskappe van die middel- en laat Paleolitikum hoofsaaklik egalitaries  (wat mense as gelykes beskou het) en het hulle dalk nooit betrokke geraak in georganiseerde geweld tussen groepe (byvoorbeeld oorlog) nie. Sommige laat Paleolitiese gemeenskappe in gebiede ryk aan hulpbronne, soos in Soengir in die hedendaagse Rusland, het dalk ’n ingewikkelder, hiërargiese en in ’n mate formele opset gehad (soos werkverdeling) en was dalk in gereelde oorlogvoering tussen groepe betrokke. Sommige kenners meen daar was geen formele leierskap in die middel- en laat Paleolitikum nie. Besluite is dalk deur middel van konsensus bereik eerder as deur die aanstelling van leiers.
Antropoloë het vroeër aangeneem dat vroue tydens die Paleolitikum verantwoordelik was vir take soos die versameling van plante en vuurmaakhout, terwyl mans gejag en aas van dooie diere versamel het. Na aanleiding van moderne jagter-versamelaars se lewenswyse word egter nou geglo die werkverdeling was redelik buigsaam.