cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jennifer Doudna
Beknopte biografie
Doudna was 'n toonaangewende figuur in wat genoem word die "CRISPR-rewolusie" vir haar fundamentele werk en leierskap in die ontwikkeling van CRISPR-gemedieerde genoomredigering. In 2012 was Doudna en Emmanuelle Charpentier die eerste wat voorgestel het dat CRISPR-Cas9 (ensieme van bakterieë wat mikrobiese immuniteit beheer) gebruik kan word vir programmeerbare redigering van genome, wat nou beskou word as een van die belangrikste ontdekkings in die geskiedenis van biologie.
Toekennings
Doudna het fundamentele bydraes gelewer in biochemie en genetika en het vele gesogte toekennings en genootskappe ontvang, waaronder die Nobelprys vir chemie in 2020, met Charpentier, 'vir die ontwikkeling van 'n "metode vir genoomredigering", die 2000 Alan T Waterman-toekenning vir haar navorsing oor die struktuur soos bepaal deur x-straalkristallografie van 'n ribosiem, en die deurbraakprys in lewenswetenskappe van 2015 vir CRISPR-Cas9-genoomredigeringstegnologie, met Charpentier. Sy was mede-ontvanger van die Gruber-prys in genetika (2015), die Tang-prys (2016), die Canada Gairdner-internasionale toekenning (2016), en die Japan-prys (2017).
Buiten die wetenskaplike gemeenskap is sy in 2015 aangewys as een van die Time 100-invloedrykste mense (saam met Charpentier), en in 2016 was sy, saam met ander CRISPR-navorsers, as 'n naaswenner van Time se "Persoon van die Jaar" gelys. In 2017 was sy die hoofskrywer (saam met Samuel Sternberg) van A Crack in Creation: Gene Editing and the Unthinkable Power to Control Evolution, 'n seldsame geval van die eerste persoon se weergawe van 'n groot wetenskaplike deurbraak, gerig op die algemene publiek, wat kort na die deurbraak gepubliseer is.
Persoonlike lewe
As nadoktorale navorser aan die Universiteit van Colorado het Doudna vir Jamie Cate ontmoet, toe 'n gegradueerde student; hulle het saam aan 'n projek gewerk om die struktuur van die ribonukleïensuur-ensiem genoemd "Tetrahymena Groep I intron P4-P6" se katalitiese streek te kristalliseer en te bepaal. Hulle is getroud toe sy op Yale skoolgehou het, en hulle het albei fakulteitsposisies aan Universiteit van Kalifornië, Berkeley aanvaar en saam daarheen verhuis. Cate is tans 'n professor in Berkeley en werk aan geenredigering van giste om hul sellulose-fermentasie vir produksie van biobrandstof te verhoog. Doudna en Cate het 'n seun wat in 2003 gebore is wat "van rekenaars en wiskunde hou".
Shaggy 2 Dope
Shaggy 2 Dope (gebore 14 Oktober 1974) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Big Money Rustlas (2010) en in die televisiereekse WCW World Championship Wrestling (1985) en WCW Monday Nitro (1995).
John P. McCann
John P. McCann (gebore 5 Desember 1952) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Animaniacs (1993), Freakazoid! (1995), Pinky, Elmyra & the Brain (1998), en Batman Beyond (1999).
Ronnie Barker
Ronnie Barker (25 September 1929 – 3 Oktober 2005) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Doing Time (1979) en in die televisiereekse The Two Ronnies (1971), Porridge (1973), en Open All Hours (1973).
Nikon F65
Die F65 (of N65 soos bekend in die VSA) is 'n 35 mm-film SLR-kamera wat deur Nikon in 2001 vrygestel is. Soos sy voorganger, die F60, was dit gemik op die onderkant van die amateur-outofokus SLR-mark.
Sy funksies sluit in outofokus, verskillende vorme van deur-die-lensligmeting en die verskillende werksmodusse. Dit het ook diepte-van-veldvoorskou en afgeleë sluitervrystelling ingesluit, twee eienskappe merkbaar afwesig in die F60.
Die F65D-variant verskyn ook met 'n datum/tyddrukfasiliteit.
.vi
.vi is die Internettopvlakdomein vir die Amerikaanse Maagde-eilande.
Eksterne skakels
Toppdomän
Aloe andringitrensis
Aloe andringitrensis is 'n aalwyn wat endemies aan Madagaskar is.
Tucky Williams
Tucky Williams is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Dagger Kiss (2016).
Drakebootfees
Die drakebootfees is een van die oudste feeste wat jaarliks in China gevier word, op die 5de dag van die 5de maanmaand (die datum val gewoonlik in Junie van die Gregoriaanse kalender). Algemeen word die fees beskou as een van die vier belangrikste jaarlikse feeste in China. Die fees word gehou as 'n dankdiens vir kos en water tydens die droë seisoen. Tydens die drakebootfees word een van China se vroegste digters Qu Yuan (340 v.C. – 278 v.C.) se lewe herdenk.
Die fees word gehou deur draakbootwedvaarte te hou en Zongzi (of Tsungtzu) te eet. Die draakbootwedvaart word begelei met harde tromslae, wat ritme aandui vir die roeiers. Volgens tradisie vaar die draakbote uit op die rivier om die lewe van die Qu Yuan te red. Zongzi is saamgeperste gekookte ryskoekies wat toegevou word in plantblare en vasgebind word met 'n gekleurde toutjie. Tradisioneel roei deelneemers aan die fees uit op die rivier met draakbote. Later het die mense begin om die ryskoekies te eet as deel van die feesverrigtinge.
Balk-vingervin
Die Balk-vingervin (Cheilodactylus pixi) is 'n vis wat endemies is aan Suid-Afrika en kom voor tussen Knysna en Koffiebaai. Dit was al eenkeer gefotografeer by die Aliwal-bank. In Engels staan die vis bekend as die Barred fingerfin.
Voorkoms
Die vis is ligkleurig met 5 skuins strepe oor die lyf en daar is geen donker merke op die pektorale- of stertvinne nie. Die vis word tot 18 cm groot.
Drakebootfees
Volgens oorlewering het Qu Yuan homself verdrink in die Miluorivier in die provinsie Hunan, nadat die koning geweier het om na sy raad te luister. Die tradisie het begin toe sy ondersteuners na sy liggaam gesoek het. Die ryskoekies is op die water geplaas om die visse te voer en sodoende te voorkom dat die liggaam deur die visse opgevreet word.
Liv Hansen
Liv Hansen (gebore 25 Oktober 1983) is 'n Deense aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente City of Tiny Lights (2016) en Fantastic Beasts: The Crimes of Grindelwald (2018), en in die televisiereekse Supernatural (2005) en Police Cops (2010).
Mokwallo
Mokwallo is 'n township van Vredefort in die Noord-Vrystaat van Suid-Afrika.
Maceió
Maceió is 'n stad in die ooste van Brasilië en die hoofstad van die deelstaat van Alagoas. Die stad het 'n bevolking van 943 109 in 2011 gehad en het 'n oppervlakte van 510,655 km². Omtrent 33% van die bevolking in Alagoas woon in die stad.
Julianne Hough
Julianne Hough (gebore 20 Julie 1988) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Footloose (2011), Rock of Ages (2012), Safe Haven (2013), en Dirty Grandpa (2016).
HMS Manchester
Die HMS Manchester was 'n Southampton-klas kruiser van die Britse Vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Tegniese besonderhede
Die skip het 9 400 ton water verplaas en is aangedryf deur vier turbines wat gesamentlik 82 500 dryfasperdekrag gelewer en 'n topspoed van 32 knope verseker het. Hy was toegerus met twaalf 6-duim kanonne, agt 4-duim kanonne, agt 4-duim lugafweerkanonne en ses 21-duim torpedobuise.
NG gemeente Rosettenville
Die NG gemeente Rosettenville was 'n kortstondige gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die suidelike Johannesburgse voorstad Rosettenville.
Die gemeente Rosettenville was in 1938 die eerste afstigting van die NG gemeente Turffontein, wat in 1906 die eerste gemeente in die suide van Johannesburg geword het toe dit afgestig is van die twee moedergemeentes, Johannesburg-Oos en Jeppestown, wat albei op 8 Julie 1897 van die moedergemeente Johannesburg afgestig het. Vanweë die afstigting van Rosettenville moes die moedergemeente, wat sedert sy ontstaan La Rochelle geheet het, se naam na Turffontein verander word omdat die voorstad La Rochelle by Rosettenville ingedeel is.
Die derde en vierde gemeente in die suide is op dieselfde dag, 26 Augustus 1947, afgestig: Klipriviersberg van Rosettenville en Forest Hill van Turffontein. Klipriviersberg is dus 'n dogter van Rosettenville, kleindogter van Turffontein, agterkleindogter van Jeppestown en Johannesburg-Oos, agteragterkleindogter van Johannesburg en agteragteragterkleindogter van Heidelberg, Tvl.. Omdat die gemeente Klipriviersberg geografies so te sê uit twee afsonderlike dele, Suidheuwels en Regents Park bestaan het, is die NG gemeente Suid-Rand reeds in 1950 afgestig om die leraar se taak te vergemaklik.
Intussen het die kerkraad van Rosettenville die argitekte Leendert Geers en sy seun, Geurt Geers, aangestel om 'n kerkgebou te ontwerp. Ds. J.P. le Roux het die hoeksteen van dié kerk op die hoek van George- en Lilystraat, Rosettenville, op 6 Desember 1941 gelê. Die bouaannemer was John de Villiers. Klipriviersberg kon nie dadelik tot kerkbou oorgaan nie, maar het wel vier jaar ná afstigting 'n saal in Rewlatch gebou waarvan ds. Sarel du Plessis die hoeksteen op 6 Oktober 1951 gelê het. Die bouaannemer was Cor Korsten, die sanger Gé Korsten se vader.
Teen die einde van die 1950's was daar dan sewe gemeentes in die suide van Johannesburg waar tot 20 jaar vantevore net een was. Suid-Rand (1950) was die grootste van die sewe met 1 121 belydende lidmate, gevolg deur die 1 058 van Johannesburg-Suid, wat ook in 1950 afgestig het, maar van Turffontein. Derde was Turffontein (1906) met 841, vierde Rosettenville (1938) met 827 en vyfde Townsview (1953) met 816. Klipriviersberg was die kleinste met 624 belydende lidmate.
Weens ingrypende demografiese veranderinge binne die oorspronklike gemeentegrense van Rosettenville sou teen die jaar 2000 van die moeder, haar dogter en kleindogter weer net een gemeente oorbly. Rosettenville, die oudste van die drie, is eerste ingelyf, en wel vroeg in die 1970's by Klipriviersberg. Klipriviersberg, wat toe nooit 'n kerk gebou het nie, het die kerk en saal van Rosettenville oorgeneem, terwyl die Nederduitsch Hervormde gemeente Johannesburg-Suid, gestig op 13 November 1953, Klipriviersberg se saal en aanliggende grond gekoop het. Daarop het hulle 'n kerk gebou waarvan ds. J.J. du Toit die hoeksteen op 13 September 1975 gelê het.
Myspace
Myspace is 'n webwerf wat op sosiale netwerking gerig is, met 'n groot aantal gebruikers wat onder meer webjoernale, profiele, groepe, ensovoorts bou. Só 'n webtuiste word ook 'n virtuele gemeenskap genoem.
Lucas Hansen
Lucas Hansen (gebore 24 April 1979) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Soldiers of the Damned (2015) en in die televisiereeks Follow the Money (2016).
Jeff Barlow
Jeff Barlow (gebore 1871) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Love's Old Sweet Song (1917), The Man and the Moment (1918), Once Upon a Time (1918), en Castles in Spain (1920).
Filips II van Spanje
Filips II van Spanje (Valladolid, 21 Mei 1527 - San Lorenzo de El Escorial, 13 September 1598) was die heerser van Kastilië, Aragon (hierdie twee lande vorm die kern van Spanje), Napels, Sisilië, die Habsburgse Nederlande en Portugal. Gedurende sy huwelik met sy tweede eggenoot Maria Tudor van Engeland, was hy ook die koning van Engeland en Ierland, en 'n aanspraakmaker op die Franse troon. Aangesien hy oor verskeie domeine geheers het, het hy 'n groot aantal titels verwerf en gebruik, maar die bekendste daarvan is Filips II, wat na sy Kastiliese koningskap verwys. Hy was die enigste seun van Keiser Karel V en Isabella van Portugal. Hy het vier maal getrou, en het agt kinders gehad.
In Spaans was Filips II bekend as "Filips die Verstandige" (Felipe el Prudente). Hy was die heerser van die grootste koloniale ryk in die 16e eeu, en in 1580 het hy boonop Portugal geannekseer, wat destyds die enigste ander koloniale moondheid was. Hierdeur het hy genoeg geld beskikbaar gehad om die stryd teen die islamitiese Ottomanne voort te sit, en om ook by verskeie Europese godsdienstwiste betrokke te raak. Onder sy bewind bereik Spanje die hoogtepunt van sy mag, en was die land die grootste Europese moondheid. Dit sou egter nie lank voortdeur nie, en deels as gevolg van Filips se leiding kom Spanje naby aan ekonomiese uitputting en kulturele verval in die jare na sy dood. Dit het ernstige gevolge vir Spanje se status as Europese groot moondheid gehad.
Deen
Die Deen (Porcostoma dentata) is 'n vis wat voorkom aan die ooskus van Suid-Afrika noordwaarts vanaf Port Elizabeth. In Engels staan die vis bekend as die Dane.
Voorkoms
Die vis is oranje-rooi aan die bokant met 'n donker pers streep tussen die oë. Daar is ook 'n donker streep op die sye van die vis. Die buitenste rante van die pens en anale vinne is wit. Die vis word sowat 15 cm lank met die rekord van 1 kg wat 30 cm lank is. Daar is 4 - 6 prominente tande in die kakebeen.
Canon EOS 300D
Die Canon EOS 300D, vervaardig deur Canon, was bemark in Noord-Amerika as die EOS Digital Rebel, in Japan as die EOS Kiss Digital, en was ook verkoop as die DS6041. Dit is 'n 6,3-megapieksel intreevlak digitale enkellensreflekskamera. Dit is op 20 Augustus 2003 vrygestel teen 'n prys van $899 sonder 'n lens, of $999 met 'n lens ingesluit in die verkoopspak. Dit is deel van die Canon EOS-reeks van kameras. Dit was 'n belangrike mylpaal vir digitale kameras, omrede dit die eerste digitale SLR kamera was wat vir minder as VS$ 1000 te koop was.
Mustafa Shakir
Mustafa Shakir is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Marci X (2003) en Brawl in Cell Block 99 (2017), en in die televisiereeks Quarry (2016).
Canon EOS 300D
Funksies
Dit word dikwels vergelyk met die prosumer Canon EOS 10D, wat oor feitlik dieselfde CMOS-beeldsensor en beeldverwerkingskyfie beskik. Verskeie 10D-eienskappe kan ontsluit word en gebruik word in die 300D deur gebruik te maak van nie-amptelike fermatuur.
Die 300D se polikarbonaat (plastiek)kas was oorspronklik net in silwer beskikbaar in Noord-Amerika, terwyl die Japannese weergawe ook in swart beskikbaar was. Latere swart weergawes van die 300D is ook in die VSA en Europa vrygestel.
Die 300D was die eerste kamera om die Canon EF-S lensmontering te gebruik. Dit neem ook die EF-monteringlense. Canon het die EF-S 18-55mm as die verkoopspaklens saam met die 300D bekend gestel. Dit was beskikbaar in 'n USM (ultrasoniese motordryf) weergawe in Japan en as 'n nie-USM weergawe elders. Baie laat produksie swart 300D kameras was beskikbaar met die USM-weergawe in Europa.
.vn
.vn is die Internettopvlakdomein vir Viëtnam.
Die aantal nasionale domeinnaam ".vn" het 500.000 domeine oortref, die eerste plek in Suidoos-Asië - ASEAN en TOP 10 in die streek Asië - die Stille Oseaan in terme van die aantal domeinname wat gebruik word.
Deen
Habitat en gewoontes
Hulle kom veral voor by dieper riwwe van 20 – 100 m. Die Deen vreet krappe, garnale en ander organismes.
Cunard Line
Die Cunard Line, vroeër bekend as Cunard White-Star Line, is 'n Brits-Amerikaanse skeepvaartlyn wat sy hoofkwartier in Carnival-huis, Southampton in die Verenigde Koninkryk het. Die redery, wat deur Carnival UK bedryf word, spits hom al meer as 'n eeu op die Noord-Atlantiese passasiersroete toe.
Die redery se geskiedenis strek terug tot die eerste helfte van die 19de eeu. In 1839 is die eerste Britse transatlantiese poskontrak aan Samuel Cunard, 'n boorling van Halifax in Nova Scotia, toegeken wat in die volgende jaar die British and North American Royal Mail Steam-Packet Company gestig het. Vir die Liverpool-Halifax-Boston-roete is 'n destyds baanbrekende nuwe skeepstipe, raderstoomskepe, gebruik waarvan Cunard vier in diens gehad het. Cunard-skepe het vervolgens byna drie dekades lank die "Blou Lint"-kompetisie as vinnigste seevoertuie op die Atlantiese roete gewen.
In die 1870's het twee mededingers, White Star Line en Inman Line, daarin geslaag om by Cunard verby te steek. Om dié kompetisie die hoof te bied, is die redery in 1879 geherorganiseer as Cunard Steamship Company om nuwe kapitaal in te win. In 1902 het White Star tot die International Mercantile Marine Co. toegetree, 'n redery-kartel onder beheer van J.P. Morgan, en die Britse regering het lenings vir die bou van twee groot plesierbote aan Cunard toegeken wat benodig is om sy mededingers die hoof te kan bied. Een van die twee passasierskepe, die RMS Mauretania wat in Wallsend gebou is, het die Blou Lint-kompetisie in die tydperk tussen 1909 en 1929 ononderbroke gewen. Die keldering van haar susterskip, die RMS Lusitania, deur 'n Duitse duikboot in 1915 was een van die redes vir die Verenigde State se toetreding tot die Eerste Wêreldoorlog.
In die laat 1920's is Cunard deur nuwe mededinging in die gesig gestaar toe Duitse, Italiaanse en Franse skeepvaartlyne met die bou van groot luukse plesierbote begin het. Weens die Groot Depressie was Cunard genoodsaak om die bou van sy eie nuwe plesierboot, Queen Mary, te staak. Die Britse regering het in 1934 lenings vir die voltoiing van dié skip en die bou van 'n tweede, die Queen Elizabeth, aangebied mits Cunard met die White Star Line, wat destyds onder moeilike finansiële omstandighede gebuk gegaan het, saamsmelt om die Cunard White-Star Ltd. te vorm. Cunard het twee derdes van die nuwe redery se aandele gehou. In 1947 het Cunard ook White Star se aandele gekoop, en drie jaar later is die skeepvaartlyn se naam weer gewysig na Cunard Line.
Kroonjuwele van die Verenigde Koninkryk
Die sambreelterm "Kroonjuwele" verwys na die regalia of koninklike ordetekens en gewade wat deur die monarg van die Verenigde Koninkryk tydens die kroningseremonie en by ander staatsplegtighede gedra word. Die term sluit die volgende voorwerpe in: die krone, septers (met respektiewelik die kruis of die duif), die ryksappel, swaarde, ringe, spore, colobium sindonis, dalmatiek, armills ('n soort armbandjies) en die koninklike gewaad, tabberd of doodskleed in, asook verskillende ander voorwerpe wat met die kroningsplegtigheid verbind word.
Cunard Line
Teen die middel van die 1950's het Cunard 'n vloot van twaalf skepe op roetes na die Verenigde State en Kanada bedryf. Ná 1958 is transatlantiese passasiersroetes deur die mededinging van nuwe stralervliegtuie onder sterk finansiële druk geplaas. Cunard het sy gereelde dienste, wat dwarsdeur die jaar aangebied is, in 1968 ten gunste van plesiervaarte en transatlantiese seereise vir toeriste gestaak. Die twee oorspronklike Queens is deur die nuwe Queen Elizabeth 2 (QE2) vervang wat met die oog op die nuwe dubbelstrategie ontwerp is.
Kroonjuwele van die Verenigde Koninkryk
Baie van hierdie voorwerpe dateer uit die tydperk voor die Protestantse Hervorming en het 'n godsdienstige en sakrale betekenis. Die gewade, wat die monarg ná sy of haar salwing aantrek, toon byvoorbeeld baie ooreenkomste met die albe en dalmatiek wat deur biskoppe gedra word. Geleerdes verskil oor die presiese betekenis daarvan.
.vn
Daar is 43 .vn domeinname met 1 karakter, insluitend: 36 domeinname met 'n gewone ASCII-karakter (a, b, c, .. .X, y, z, 0, 1, 2, 3, .. 7, 8, 9.vn) en 7 domeinname met 'n Viëtnam-spesifieke karakter (â, ă, đ, ê, ô, ơ, ư.vn). Daar is 1296 domeinname met 2 karakters met 'n kombinasie van ASCII-karakters (a0, a1, a2, ..., z7, z8, z9.vn).
Eksterne skakels
Toppdomän
PBT-portretprojek
Die PBT-portretprojek is tydens die 2014/2015 ebola-uitbraak in Liberië deur kunstenaar Mary Beth Heffernan begin as 'n manier om mediese personeel wat volledige persoonlike beskermende toerusting (PBT) dra, te humaniseer. Pasiënte wat een van die vreesaanjaendste tye van hul lewens beleef, kan nie die gesigte van hul mediese personeel sien nie, maar as daar 'n foto-plakker op die PBT-toga van die personeel is, kan die pasiënt beter met hul versorger skakel. Hierdie projek is in 2020 weer begin deur die sosiaalwetenskaplike Cati Brown-Johnson aan Stanford Universiteit se skool vir geneeskunde en verskyn op The Rachel Maddow Show, NPR, die tydskrif Smithsonian en KQED, 'n openbare mediavervaardiger in San Francisco, Kalifornië.
Geskiedenis
Die idee kom van die 2014/2015 ebola-uitbraak in Liberië. Die Amerikaanse kunstenaar Mary Beth Heffernan, 'n professor in kuns en kunsgeskiedenis aan Occidental College in Los Angeles, Kalifornië, het die volle PBT-pakke wat die ebola-gesondheidswerkers gedra het gesien en sy het besluit om die PBT-portretprojek optestel. Heffernan noem dit "'n 'kunsintervensie' wat ontwerp is om die versorging van pasiënte met ebola te verbeter". Die projek wat befonds word deur toekennings, het gefokus op die isolasie van pasiënte en die voordele om "die isolasie te verbreek" deur pasiënte toe te laat om beter met hul verskaffers te skakel. Liberiese dokters J. Soka Moses en Moses Massaquoi het Heffernan genooi om saam met die ebola-dokters en personeel te gaan kuier. Massaquoi het gesê dat hy e-posboodskappe ontvang van mense wat "'n ongetoetste skema aanbied … dit gaan nogal pynlik wees". Maar die voorstel om foto's op die pakke te plaas, het soveel sin gemaak dat hy onmiddellik op Heffernan se e-pos gereageer het. Heffernan het aan Maddow-personeel gesê dat sy "gehoop het dat die PBT-portrette standaard beste mediese praktyk sou word vir alle soorte pasiënte wie die afsondering moet ervaar om mense nooit buite die PBT te sien nie – dae lank sien hulle slegs die gemaskerde gesigte."
Die Gold Foundation het Heffernan befonds om na Liberië te reis met ink, kameras, drukkers, plakkers "en 'n plan". Heffernan het $5000 (R85 000) ontvang wat sy vir hierdie projek gebruik het, maar sy het baie probleme ondervind, waaronder dat die kragaansluitproppe wat sy beoog het om vir die drukkers in Liberië te gebruik verkeerd was en drie van die drukkers opgeblaas het. Boonop het die mediese personeel so van die fotoplakkers gehou dat hulle dit huis toe geneem het en dit aan hul kinders gegee het. Aan die positiewe kant, het personeel in die gesondheidsorg "meer menslik gevoel". Sy was drie weke lank besig om die personeel op te lei en het al die voorrade agtergelaat vir hulle om te gebruik toe sy vertrek het.
Heffernan het in die vyf jaar sedert ebola baie hospitale genader, maar het gevind dat hulle nie belangstel nie. Mediese personeel wat volledige PBT-pakke tydens die Koronaviruspandemie van 2019–2020 dra het die houding by baie hospitale verander.
Chroom-54
Chroom-54 (chemiese notasie Cr) is 'n stabiele isotoop van chroom.
PBT-portretprojek
Die PBT-portretprojek
Stanford se Cati Brown-Johnson het die projek vir die COVID-19-pandemie weer begin. Sy sê sy is 'n sosiale wetenskaplike wat belangstel in menslike verbande. Brown-Johnson sê die navorsing agter hierdie idee wys dat "'n warm en bekwame aanbieder kontak maak met die genesingsmeganismes binne 'n persoon se eie liggaam. En PBT, natuurlik is dit reg op en af … net bevoegdheid. Dit wys jou bekwaamheid dadelik, 'n PBT-portret is die miskien die eenigste warmte wat jy kan kry, dit is die basis van die navorsing wat ons interesseer." Brown-Johnson het verder gesê dat hulle 'n verbetering in die moraal van die mediese personeel ervaar, omdat dit hulle meer gehumaniseer laat voel. Brown-Johnson het die herleefde program eers probeer met 'n paar toetse by Stanford waarin mense in hul motors kon bly.
Personeel het tydens een van die proeftoetse vir die projek gesê dat hulle dadelik beter interaksies met pasiënte opgemerk het. Een verpleegster, Anna Chico, wat op die "in-die-kar"-toetse gewerk het, het gesê dat sy haarself aan die pasient voorgestel het deur na haar portret te wys en te sê "dit is ek onder al hierdie goed". Dokters het gemeld dat dit gevoel het asof hulle met mense in die span werk, "in plaas van lewelose voorwerpe".
The Rachel Maddow Show-televisieprogram het van hierdie projek verneem toe hulle opmerk dat dokter Ernest Patti van St. Barnabas-hospitaal in New York, met wie hulle verskeie kere onderhoude gevoer het oor sy ervarings met COVID-19-pasiënte, in 'n volledige PBT-pak verskyn maar met 'n glimlaggende foto van homself aan die buitekant van sy PBT-pak. Die personeel van Maddow het met Patti navraag gedoen en verneem dat 'n vrou hom op 'n vorige Maddow-vertonings gesien het en vir hom 'n stel plakkers van sy eie gesig gestuur het om op sy PBT-pak te gebruik. Die vrou was dokter Lori Justice Shocket, 'n kunstenaar met 'n mediese graad. Sy is ook getroud met 'n noodafdelingdokter en het 'n kind en stiefkind wat ook 'n noodafdelingdokters is. Shocket vra mense om vir haar foto's van hul gesigte te e-pos; sy druk plakkers af en pos dit terug.
John P. McCarthy
John P. McCarthy (17 Maart 1884 – 4 September 1962) was 'n Amerikaanse regisseur, skrywer, en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Shadows of Conscience (1921), The Oklahoma Cyclone (1930), Song of the Gringo (1936), en Marked Trails (1944).
PBT-portretprojek
Die PBT-portretprojek
Volgens Heffernan is die doel van die projek om hospitale die gereedskap en opleiding te gee sodat hulle die projek onafhanklik kan bestuur. Sy hoop dat alle mediese personeel PBT-portrette sal gebruik, ongeag of hulle in volle PBT is of nie. In situasies waar mediese personeel 'n masker dra, sal dit vir die pasiënt voordelig wees om 'n glimlaggende foto te sien. Maddow het verder gesê van die PBT-portretprojek dat die sien van 'n foto van hul versorger 'n werklike verbinding skep in plaas van 'n "vreemde verbinding, selfs wanneer hulle die beste doen om jou lewe te red". Die Smithsonian-tydskrif meen dat die gevoel om iemand te sien in PBT is soos om "hierdie individue anoniem te maak as gemaskerde, uitdrukkingslose personeel in ruimtepak." Heffernan het in Liberië gesê dat die mediese werkers gevind het dat "mense hulle as 'skrikwekkende ninjas' beskou het – en hulle is geïsoleer, verontmenslik en die pasiënte se vrees erger gemaak het."
Medewerkers aan die projek sluit in die Arnold P. Gold Foundation, Occidental College, Stanford-universiteit se Mediese Sentrum en Paige K. Parsons Photography. Ander hospitale wat vanaf April 2020 PBT-portrette begin gebruik is die Universiteit van Massachusetts se Medieseskool, die USC Keck School of Medicine en Boston se kinderhospitaal.
In die praktyk
Stanford se Mediese Sentrum bied instruksies aan vir die maak en aanwending van PBT-plakkers op sy webwerf. Dit dui daarop dat die foto in die hoërisiko-instellings weggegooi word saam met die PBT-pakke. In instellings met 'n laer risiko waar die pak hergebruik sal word, moet die fotoplakker ontsmet word voordat die PBT-pak gebruik word, op dieselfde manier as 'n naamteken. Stanford stel voor dat as jy die portret van jouself skep, jy die portretinstelling op u slimfoon moet gebruik, direk in die kameralens moet kyk en "die glimlag moet bied wat jy wil hê dat jou pasiënte moet sien". Heffernan beveel aan dat selfklevende etikette van 22 cm x 28 cm wat nie herbruikbaar is gebruik word. Die laminering, ontsmetting en hergebruik is eers bespreek, maar daar was kommer dat die harde rand van die plastiek die PBT-pakke kan beskadig en 'n bron van besmetting kan word. Mediese personeel kan 'n voorraad foto-etikette in die versorgingsgebied hou. Daar word voorgestel dat die foto op "hartvlak gedra word, omdat "jou versorging uit jou hart uit kom."
Vlag van Uganda
Die nasionale vlag van Uganda is op 9 Oktober 1962 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ses horisontale afwisselende bane in (van bo na onder) swart, geel, rooi, swart, geel en rooi met ’n wit skyf in die middel van die vlag waarop ’n mahem pryk.
Profesie
Profesie is die verkondiging van godsdienstige voorspellings deur persone wat hulself as die gestuurdes van 'n godheid beskou. Profete (afgelei van die Oud-Griekse pro-phetes "voorspreker", "afgesant") legitimeer hul verkondiging – in teenstelling met rasioneel gebaseerde voorspellings en waarseggings – met 'n spesifieke opdrag wat 'n godheid aan hulle gegee het. Hulle maak daarop aanspraak dat hulle hierdie opdrag deur intuïsie of 'n visie ontvang het om dit in die openbaar te verkondig.
Vlag van Uganda
Simboliek
Die drie kleure verteenwoordig die mense van Uganda (swart) die sonskyn van Afrika (geel) en Afrikaanse broederskap (rooi, ook die kleur van bloed wat alle Afrikane verbind). Die kleure is afkomstig van die vlag van die Ugandese Volkskongres (UPC), ’n politieke party wat tussen 1960 en 1985 die belangrikste party in die land was. Dit is tans die grootste opposisieparty.
Ontwerp
Die ses bane beslaan elk een sesde van die wydte van die vlag. Die deursnee van die skyf is kleiner as die wydte van twee bane, sodat die geel bane nie daaraan raak nie.
Profesie
Profete in verskillende godsdienste
Die term word daarnaas soms ook vir die stigters van ander religies gebruik:
Vlag van Uganda
Geskiedenis
Die mahem (kraanvoël) is deur die Britte aan Uganda toegeken. Tydens die Britse bewind (vanaf 1914) is ’n blou Britse vaandel gebruik wat bestaan het uit ’n enkele blou baan met die Union Jack in die skildhoek en ’n mahem op ’n wit skyf op die wapperkant.
Kort voor die verkryging van onafhanklikheid het Uganda ’n nie-Britse vlag ingevoer. Onder die invloed van die Ugandese Demokratiese Party, onder leiding van Benedicto Kiwanuka, is in Maart 1962 ’n vertikaalgestreepte groen-geel-blou-geel-groen vlag met ’n geel mahem in die blou baan, in gebruik geneem. In April van dieselfde jaar het die UPC die verkiesing gewen en die nuwe leiers het besluit om vanaf die verkryging van onafhanklikheid op 9 Oktober 1962 ’n vlag in die partykleure (swart, geel en rooi) te gebruik. Dit het sedertdien in gebruik gebly, ook toe die UPC nie meer die dominante party was nie.
Die oorspronklike vlag, wat in 1962 gemaak is, is deur president Idi Amin na sy afsetting in 1979 saam met die oorspronklike wapenskild na Libië en later Saoedi-Arabië. Dit het daar soek geraak maar die Ugandese regering het die Saoediese regering versoek om te help om dit terug te kry.
Vanessa A. Williams
Vanessa A. Williams (gebore 12 Mei 1963) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente New Jack City (1991) en Candyman (1992), en in die televisiereekse Murder One (1995) en Soul Food (2000).
Rooitjortjor
Die Rooitjortjor  (Pagellus natalensis) is 'n vis wat aan die ooskus van Suid-Afrika voorkom, noordwaarts vanaf Port Elizabeth. In Suid-Afrikaanse Engels staan die vis bekend as Red tjor-tjor en wêreldwyd as Natal pandora.
.vu
.vu is die Internettopvlakdomein vir Vanuatu.
Eksterne skakels
Toppdomän
Katharine Houghton
Katharine Houghton (gebore 10 Maart 1945) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Guess Who's Coming to Dinner (1967), The Night We Never Met (1993), Kinsey (2004), en The Last Airbender (2010).
Bruno Barnabe
Bruno Barnabe (3 April 1905 – Junie 1998) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Message (1976) en The Message (1976), en in die televisiereeks Somerset Maugham Hour (1960).
.wf
.wf is die Internettopvlakdomein vir Wallis en Futuna, 'n oorsese gebied van Frankryk in die Stille Oseaan.
Eksterne skakels
Toppdomän
Marie Bach Hansen
Marie Bach Hansen (gebore 28 Junie 1985) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente This Life (2012) en The Last Vermeer (2019), en in die televisiereekse The Legacy (2014) en The Team (2015).
Nikon F6
Die F6 is die huidige model van Nikon se F-reeks en dit is nog steeds in produksie. Dit vervang die Nikon F5, vervaardig van 1996 tot 2004. Die Nikon F6 aanvaar byna enige Nikon F-monteerlens, met die volledige metingfunksie.
Virginia Williams
Virginia Williams (gebore 18 Maart 1978) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Woodlawn (2015).
Ludwig Boltzmann
Ludwig Eduard Boltzmann (Duitse fonetiese uitspraak: |ˈluːtvɪç ˈbɔlt͡sman; 20 Februarie 1844 – 5 September 1906) was 'n Oostenrykse fisikus en filosoof. Sy grootste prestasie was die ontwikkeling van statistiese meganika, wat 'n verduideliking bied van, en voorspel hoe, die eienskappe van atome (soos bv. atoommassa, elektriese lading en struktuur) die fisiese eienskappe van materie bepaal (soos bv. die viskositeit, termiese geleidingsvermoë en diffusie of verspreiding daarvan). Boltzmann het die woord ergodisiteit uitgedink terwyl hy besig was om aan 'n probleem in statistiese meganika te werk.
Biografie
<!--
Childhood and education
Boltzmann was born in Vienna, the capital of the Austrian Empire. His father, Ludwig Georg Boltzmann, was a revenue official. His grandfather, who had moved to Vienna from Berlin, was a clock manufacturer, and Boltzmann's mother, Katharina Pauernfeind, was originally from Salzburg. He received his primary education from a private tutor at the home of his parents. Boltzmann attended high school in Linz, Upper Austria. When Boltzmann was 15, his father died.
Starting in 1863, Boltzmann studied physics at the University of Vienna. Among his teachers were Josef Loschmidt, Joseph Stefan, Andreas von Ettingshausen and Jozef Petzval. Boltzmann received his PhD degree in 1866 working under the supervision of Stefan; his dissertation was on the kinetic theory of gases. In 1867, he became a Privatdozent (lecturer). After obtaining his doctorate degree, Boltzmann worked two more years as Stefan's assistant. It was Stefan who  introduced Boltzmann to Maxwell's work.
Academic career
In 1869 at age 25, thanks to a letter of recommendation written by Stefan, Boltzmann was appointed full Professor of Mathematical Physics at the University of Graz in the province of Styria. In 1869 he spent several months in Heidelberg working with Robert Bunsen and Leo Königsberger and in 1871 with Gustav Kirchhoff and Hermann von Helmholtz in Berlin. In 1873 Boltzmann joined the University of Vienna as Professor of Mathematics and there he stayed until 1876. In 1872, long before women were admitted to Austrian universities, he met Henriette von Aigentler, an aspiring teacher of mathematics and physics in Graz. She was refused permission to audit lectures unofficially. Boltzmann supported her decision to appeal, which was successful. On July 17, 1876 Ludwig Boltzmann married Henriette; they had three daughters and two sons. Boltzmann went back to Graz to take up the chair of Experimental Physics. Among his students in Graz were Svante Arrhenius and Walther Nernst. He spent 14 happy years in Graz and it was there that he developed his statistical concept of nature.
Final years
Boltzmann spent a great deal of effort in his final years defending his theories. He did not get along with some of his colleagues in Vienna, particularly Ernst Mach, who became a professor of philosophy and history of sciences in 1895. That same year Georg Helm and Wilhelm Ostwald presented their position on energetics at a meeting in Lübeck. They saw energy, and not matter, as the chief component of the universe. Boltzmann's position carried the day among other physicists who supported his atomic theories in the debate. In 1900, Boltzmann went to the University of Leipzig, on the invitation of Wilhelm Ostwald. Ostwald offered Boltzmann the professorial chair in physics, which became vacant when Gustav Heinrich Wiedemann died. After Mach retired due to bad health, Boltzmann returned to Vienna in 1902. In 1903, Boltzmann, together with Gustav von Escherich and Emil Müller, founded the Austrian Mathematical Society. His students included Karl Přibram, Paul Ehrenfest and Lise Meitner.
In Vienna, Boltzmann taught physics and also lectured on philosophy. Boltzmann's lectures on natural philosophy were very popular and received considerable attention. His first lecture was an enormous success. Even though the largest lecture hall had been chosen for it, the people stood all the way down the staircase. Because of the great successes of Boltzmann's philosophical lectures, the Emperor invited him for a reception at the Palace.
In 1906, Boltzmann's deteriorating mental condition forced him to resign his position. He died by suicide on September 5, 1906, by hanging himself while on vacation with his wife and daughter in Duino, near Trieste (then Austria). He is buried in the Viennese Zentralfriedhof. His tombstone bears the inscription of Boltzmann's entropy formula:
Philosophy
Boltzmann's kinetic theory of gases seemed to presuppose the reality of atoms and molecules, but almost all German philosophers and many scientists like Ernst Mach and the physical chemist Wilhelm Ostwald disbelieved their existence. During the 1890s, Boltzmann attempted to formulate a compromise position which would allow both atomists and anti-atomists to do physics without arguing over atoms. His solution was to use Hertz's theory that atoms were Bilder, that is, models or pictures. Atomists could think the pictures were the real atoms while the anti-atomists could think of the pictures as representing a useful but unreal model, but this did not fully satisfy either group. Furthermore, Ostwald and many defenders of "pure thermodynamics" were trying hard to refute the kinetic theory of gases and statistical mechanics because of Boltzmann's assumptions about atoms and molecules and especially statistical interpretation of the second law of thermodynamics.
Around the turn of the century, Boltzmann's science was being threatened by another philosophical objection. Some physicists, including Mach's student, Gustav Jaumann, interpreted Hertz to mean that all electromagnetic behavior is continuous, as if there were no atoms and molecules, and likewise as if all physical behavior were ultimately electromagnetic. This movement around 1900 deeply depressed Boltzmann since it could mean the end of his kinetic theory and statistical interpretation of the second law of thermodynamics.
After Mach's resignation in Vienna in 1901, Boltzmann returned there and decided to become a philosopher himself to refute philosophical objections to his physics, but he soon became discouraged again. In 1904 at a physics conference in St. Louis most physicists seemed to reject atoms and he was not even invited to the physics section. Rather, he was stuck in a section called "applied mathematics", he violently attacked philosophy, especially on allegedly Darwinian grounds but actually in terms of Lamarck's theory of the inheritance of acquired characteristics that people inherited bad philosophy from the past and that it was hard for scientists to overcome such inheritance.
In 1905 Boltzmann corresponded extensively with the Austro-German philosopher Franz Brentano with the hope of gaining a better mastery of philosophy, apparently, so that he could better refute its relevancy in science, but he became discouraged about this approach as well.
Physics
Boltzmann's most important scientific contributions were in kinetic theory, including for motivating the Maxwell–Boltzmann distribution as a description of molecular speeds in a gas. Maxwell–Boltzmann statistics and the Boltzmann distribution remain central in the foundations of classical statistical mechanics. They are also applicable to other phenomena that do not require quantum statistics and provide insight into the meaning of temperature.
Most chemists, since the discoveries of John Dalton in 1808, and James Clerk Maxwell in Scotland and Josiah Willard Gibbs in the United States, shared Boltzmann's belief in atoms and molecules, but much of the physics establishment did not share this belief until decades later. Boltzmann had a long-running dispute with the editor of the preeminent German physics journal of his day, who refused to let Boltzmann refer to atoms and molecules as anything other than convenient theoretical constructs. Only a couple of years after Boltzmann's death, Perrin's studies of colloidal suspensions (1908–1909), based on Einstein's theoretical studies of 1905, confirmed the values of Avogadro's number and Boltzmann's constant, convincing the world that the tiny particles really exist.
To quote Planck, "The logarithmic connection between entropy and probability was first stated by L. Boltzmann in his kinetic theory of gases". This famous formula for entropy S is
where kB is Boltzmann's constant, and ln is the natural logarithm. W is Wahrscheinlichkeit, a German word meaning the probability of occurrence of a macrostate or, more precisely, the number of possible microstates corresponding to the macroscopic state of a system — the number of (unobservable) "ways" in the (observable) thermodynamic state of a system that can be realized by assigning different positions and momenta to the various molecules. Boltzmann's paradigm was an ideal gas of N identical particles, of which Ni are in the ith microscopic condition (range) of position and momentum. W can be counted using the formula for permutations
where i ranges over all possible molecular conditions, and where ! denotes factorial. The "correction" in the denominator account for indistinguishable particles in the same condition.
Boltzmann was also one of the founders of quantum mechanics due to his suggestion in 1877 that the energy levels of a physical system could be discrete.
Boltzmann equation
The Boltzmann equation was developed to describe the dynamics of an ideal gas.
where ƒ represents the distribution function of single-particle position and momentum at a given time (see the Maxwell–Boltzmann distribution), F is a force, m is the mass of a particle, t is the time and v is an average velocity of particles.
In principle, the above equation completely describes the dynamics of an ensemble of gas particles, given appropriate boundary conditions. This first-order differential equation has a deceptively simple appearance, since ƒ can represent an arbitrary single-particle distribution function. Also, the force acting on the particles depends directly on the velocity distribution function ƒ. The Boltzmann equation is notoriously difficult to integrate. David Hilbert spent years trying to solve it without any real success.
The form of the collision term assumed by Boltzmann was approximate. However, for an ideal gas the standard Chapman–Enskog solution of the Boltzmann equation is highly accurate. It is expected to lead to incorrect results for an ideal gas only under shock wave conditions.
Boltzmann tried for many years to "prove" the second law of thermodynamics using his gas-dynamical equation — his famous H-theorem. However the key assumption he made in formulating the collision term was "molecular chaos", an assumption which breaks time-reversal symmetry as is necessary for anything which could imply the second law. It was from the probabilistic assumption alone that Boltzmann's apparent success emanated, so his long dispute with Loschmidt and others over Loschmidt's paradox ultimately ended in his failure.
Finally, in the 1970s E.G.D. Cohen and J. R. Dorfman proved that a systematic (power series) extension of the Boltzmann equation to high densities is mathematically impossible. Consequently, nonequilibrium statistical mechanics for dense gases and liquids focuses on the Green–Kubo relations, the fluctuation theorem, and other approaches instead.
Second thermodynamics law as a law of disorder
The idea that the second law of thermodynamics or "entropy law" is a law of disorder (or that dynamically ordered states are "infinitely improbable") is due to Boltzmann's view of the second law of thermodynamics.
Lofoï-waterval
Die Lofoï-waterval (ook soms die Kaloba-waterval genoem) is een van die grootste watervalle wat betref volume water en hoogte van die val in Sentraal-Afrika.
Ludwig Boltzmann
Second thermodynamics law as a law of disorder
In particular, it was Boltzmann's attempt to reduce it to a stochastic collision function, or law of probability following from the random collisions of mechanical particles. Following Maxwell, Boltzmann modeled gas molecules as colliding billiard balls in a box, noting that with each collision nonequilibrium velocity distributions (groups of molecules moving at the same speed and in the same direction) would become increasingly disordered leading to a final state of macroscopic uniformity and maximum microscopic disorder or the state of maximum entropy (where the macroscopic uniformity corresponds to the obliteration of all field potentials or gradients). The second law, he argued, was thus simply the result of the fact that in a world of mechanically colliding particles disordered states are the most probable. Because there are so many more possible disordered states than ordered ones, a system will almost always be found either in the state of maximum disorder – the macrostate with the greatest number of accessible microstates such as a gas in a box at equilibrium – or moving towards it. A dynamically ordered state, one with molecules moving "at the same speed and in the same direction", Boltzmann concluded, is thus "the most improbable case conceivable...an infinitely improbable configuration of energy."
Lofoï-waterval
Die Lofoïrivier is ‘n sytak van die Lufirarivier, wat in die Lualabarivier instroom. Die Lualaba is op sy beurt ‘n voederstroom van die Kongorivier. Die waterval lê by, 4 430 m bo seespieël, in die Kundelunguberg in die Kundelungu Nasionale Park van die provinsie Katanga van die Demokratiese Republiek van die Kongo.
Ludwig Boltzmann
Second thermodynamics law as a law of disorder
Boltzmann accomplished the feat of showing that the second law of thermodynamics is only a statistical fact. The gradual disordering of energy is analogous to the disordering of an initially ordered pack of cards under repeated shuffling, and just as the cards will finally return to their original order if shuffled a gigantic number of times, so the entire universe must some-day regain, by pure chance, the state from which it first set out. (This optimistic coda to the idea of the dying universe becomes somewhat muted when one attempts to estimate the timeline which will probably elapse before it spontaneously occurs.) The tendency for entropy increase seems to cause difficulty to beginners in thermodynamics, but is easy to understand from the standpoint of the theory of probability. Consider two ordinary dice, with both sixes face up. After the dice are shaken, the chance of finding these two sixes face up is small (1 in 36); thus one can say that the random motion (the agitation) of the dice, like the chaotic collisions of molecules because of thermal energy, causes the less probable state to change to one that is more probable. With millions of dice, like the millions of atoms involved in thermodynamic calculations, the probability of their all being sixes becomes so vanishingly small that the system must move to one of the more probable states. However, mathematically the odds of all the dice results not being a pair sixes is also as hard as the ones of all of them being sixes, and since statistically the data tend to balance, one in every 36 pairs of dice will tend to be a pair of sixes, and the cards -when shuffled- will sometimes present a certain temporary sequence order even if in its whole the deck was disordered.
Awards and honours
In 1885 he became a member of the Imperial Austrian Academy of Sciences and in 1887 he became the President of the University of Graz. He was elected a member of the Royal Swedish Academy of Sciences in 1888 and a Foreign Member of the Royal Society (ForMemRS) in 1899. Numerous things are named in his honour. -->
Lofoï-waterval
Die val is 165 m hoog en afhangende van die reënseisoen 23 tot 46 m breed. Hierdie afgeleë waterval word omring deur groen bosse en steil wande.
Trivia
Dikwels word die Franse naam vir die waterval gebruik, naamlik Chutes Lofoï of Chutes Kaloba.