cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Krieket
Boulwerk en uitskakeling
Daar is nege maniere waarop ’n kolwer uitgeskakel kan word: vyf is relatief algemeen en vier is uiters skaars. Die algemene vorme van uitskakeling is:
Seldsame metodes is:
Die Wette bepaal dat die veldwerkspan, gewoonlik die bouler in die praktyk, moet appelleer vir ’n afdanking voordat die skeidsregter sy beslissing kan gee. As die kolwer uit is, lig die skeidsregter ’n wysvinger en sê “Uit!”; anders sal hy sy kop skud en sê “Nie uit nie”. Effektief is daar ’n tiende metode van uitskakeling, uitgetree, wat nie ’n op-veld-uitskakeling as sodanig is nie, maar eerder ’n terugwerkende een waarvoor geen veldwerker gekrediteer word nie.
Cornelius de Jong
Cornelius de Jong van Rodenburgh (7 Junie 1762, Oudewater – 11 Februarie 1838) was ’n Nederlandse seekaptein in die agtiende en negentiende eeu wat sy reise in ’n aantal boeke beskryf het, ook sy vele reise na die Kaap die Goeie Hoop.
Krieket
Kolfwerk, lopies en ekstras
Kolwers kom aan die beurt om te kolf gedurende ’n kolforde wat voor die begin van die wedstryd deur die spankaptein vasgelê en aan die skeidsregters voorgelê is, hoewel die orde buigsaam bly wanneer die kaptein die span nomineer. Plaasvervangende kolwers word algemeen nie toegelaat nie, met uitsondering van harsingskuddingplaasvervangers in internasionale krieket.
Cornelius de Jong
Herkoms en vroeë lewe
Cornelius de Jong van Rodenburgh is op 7 Junie 1762 op Oudewater in Nederland gebore as seun van die sekretaris Dominicus de Jong en Johanna Clasina de Rode van Rodenburgh.
Seevaarder
In 1777 tree hy as adelbors tot die seediens toe op die fregat Thetis se reis na die Middellandse See. Hy word in 1780 tot luitenant bevorder en vaar op die oorlogskip Mars na die Karibiese Eilande. Een jaar later word hulle in die vierde Engels-Nederlandse oorlog (1780–1784) naby St. Eustatius deur drie Engelse oorlogskepe aangeval. Na hierdie bloedige geveg wat vele lewens eis, waaronder dié van die Nederlandse bevelvoerder, word hy as krygsgevangene aangehou maar kort daarna uitgeruil en gerepatrieer. As negentienjarige word hy in bevel geplaas van die terugkerende skip en arriveer teen die einde van 1781 weer in Nederland. In 1783 word hy bevorder tot eerste luitenant en onderneem op die Prins Willem I onder bevel van kaptein C. van Gennep ’n tweede reis na die Middellandse See, waarvan hy in April 1785 terugkeer huis toe. Sy dapper en kalm gedrag tydens die storms wat hulle tydens hierdie reis geteister het, besorg aan hom in dieselfde jaar die bevel van die oorlogsbrik De Beschutter, waarmee hy ’n reis in en deur die Engelse Kanaal onderneem.
Krieket
Kolfwerk, lopies en ekstras
Wanneer hy begin kolf neem die kolwer ’n kolfhouding in. Gewoonlik behels dit ’n effense hurk met die voete wat oor die voorkant van die paaltjie wys, in die bouler se rigting te kyk en om die kolf vas te hou sodat dit oor die voete gaan en sodat sy punt op die grond naby die tone van die agtervoet kan rus.
’n Bekwame kolwer kan ’n wye verskeidenheid “skote” of “houe” in beide ’n verdedigende en ’n aanvallende manier gebruik. Die idee daaragter is om die bal met die kolf se plat oppervlak vir die beste effek te slaan. As die bal die kant van die kolf raak word dit ’n “rand” genoem. Die kolwer hoef nie ’n hou te speel nie en kan die bal na die paaltjiewagter laat deur gaan. Net só hoef hy nie ’n lopie te probeer aanteken nie wanneer hy die bal met sy kolf slaan. Kolwers probeer nie altyd om die bal so hard as moontlik te slaan nie en ’n goeie speler kan lopies aanteken deur net ’n behendige hou met ’n draai van die polse te maak of deur bloot die bal te “blokkeer” maar dit van veldspelers weg te beweeg sodat hy tyd het om te hardloop. ’n Wye verskeidenheid houe word gespeel, die kolwer se repertorium sluit houe in wat genoem is na die styl van swaai en die rigting waarheen gemik word: byvoorbeeld “sny”, “ry”, “haak”, “trek”.
Cornelius de Jong
Die Kaap die Goeie Hoop
In 1786 word hy aangestel as kaptein van De Brak, waarmee hy in daardie jaar vir die derde keer na die Middellandse See reis en in 1787 terugkeer. In 1791 word hy bevelvoerder van die fregat Scipio, waarmee hy ’n reis na die Kaap die Goeie Hoop, Ierland en Noorweë onderneem. Sy vloot spandeer die tyd tussen Maart 1792 en Mei 1793 aan die Kaap. Hy keer weer later terug na die Kaap en tydens hierdie reis tree hy op 2 Januarie 1795 in die Kaap in die huwelik met Maria Magdalena le Sueur, jongste dogter van Jacob Johannes le Sueur en Johanna Hillegonda de Wet. Die egpaar het verskeie kinders en sy vrou ontval hom op 4 Junie 1836. Vir die res van sy lewe sal hy deur sy familie en kinders aan die Kaap noue bande behou met Suid-Afrika. Sy vrou is swanger wanneer hy moet vertrek en hy laat haar dan agter om haar nie in hierdie toestand aan die gevare van ’n seereis bloot te stel nie. Van die Kaap vergesel hy ’n aantal skepe wat ryk belaai was met ware van Oos-Indië en hy bring hulle veilig in Noorweë, ten spyte van die talle vyandige Engelse skepe wat die see gepatrolleer het. Hiervoor oes hy groot lof in. Tydens sy tydelike verblyf in Noorweë word hy verkies tot lid van die Koninklijke Noordsche Societeit van Wetenschappen. Hy keer eindelik in 1796 terug na Nederland, waar  hy verlof vra en kry om na Engeland en vandaar na die Kaap te reis om sy vrou veilig na Nederland te bring.
Albert Cavens
Albert Cavens (1 Oktober 1906 – 17 Desember 1985) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Cyrano de Bergerac (1950) en in die televisiereekse The Adventures of Hiram Holliday (1956), Peter Gunn (1958), en Star Trek (1966).
Krieket
Kolfwerk, lopies en ekstras
Die aktiewe kolwer moet keer dat die bal die paaltjie tref en probeer om lopies aan te teken deur die bal met sy kolf te slaan sodat hy en sy maat tyd het om van die een kant van die kolfblad na die ander te hardloop voordat die veldwerkspan die bal kan terugbesorg. Om ’n lopie aan te teken moet albei kolwers met óf hul kolwe óf hul liggame die grond agter die draaikampie raak (die kolwers dra hul kolwe terwyl hulle hardloop). Elke voltooide lopie verhoog die telling van beide die span en die aktiewe kolwer.
Die besluit om ’n lopie te probeer aanteken lê gewoonlik by die kolwer wat die beter sig op die bal se beweging het en dit word meestal met roepe gekommunikeer: meestal “ja”, “nee” of “wag”. Meer as een lopie kan met een enkele hou aangeteken word: houe ter waarde van een tot drie lopies is algemeen, maar die grote van die veld maak dit meestal moeilik om vir vier of meer lopies te hardloop. Om dit te kompenseer word vir houe wat die grens van die veld bereik outomaties vier lopies toegeken as die bal die grond raak op pad na die grens of ses lopies as die bal die grens oorsteek sonder om die grond binne die grens te raak. In hierdie gevalle hoef die kolwers nie te hardloop nie. Houe vir vyf lopies is ongewoon en maak oor die algemeen staat op die hulp van “omverwerpings” deur ’n veldwerker wat die bal terugbesorg. As ’n onewe aantal lopies deur die aktiewe kolwer aangeteken word, het die twee kolwers van kante verander, en die een wat nie aktief was nie, is nou die aktiewe kolwer. Slegs die aktiewe kolwer kan individuele lopies aanteken, maar al die lopies word by die span se totaal gevoeg.
Bykomende lopies kan deur die kolfspan as ekstras ingepalm word weens foute wat deur die veldwerkspan gemaak is. Dit word bereik op vier maniere:
Cornelius de Jong
Latere lewe
In 1798 word hy kaptein van die skip Doggersbank en in 1799 van die Cerberus, waar sy voorganger van sy pos onthef is. Die Cerberus is deel van die eskader wat onder bevel van die Schout-bij-Nacht Story deur die Engelse vlootmagte by die Reede van Texel verower word ná oorgawe deur Story. De Jong word na Engeland weggevoer, maar vrygelaat en keer terug huis toe, waar sy aandeel aan die oorgawe aan Engeland aan ’n geregtelike ondersoek onderwerp word. Hy is oortuig daarvan dat hy ten alle opsigte eerbaar opgetree het, maar word nogtans skuldig bevind aan oneerbare gedrag en gevonnis om in Voorschoten in huisarres aangehou te word totdat vrede gesluit is. Daarna het hy as balling die land verlaat aangesien hy nie meer as geskik beskou is om die land te dien nie. Na die vredesluiting van Amiens tussen Frankryk en Engeland in 1802 woon hy dus te Kleef en vanaf 1810 by Vught naby ‘sHertogenbosch. Hierdie tyd van ballingskap gebruik hy om sy herinneringe aan sy reise en die talle wedervaringe wat hy daartydens gehad het, te boek te stel. In 1809 word hy verkies tot lid van die Maatschappij der Nederlandse Letterkunde te Leiden, ’n eerbetoning wat hy dankbaar ontvang. Na die herstel van Nederlandse onafhanklikheid in 1813 word hy in ere in sy amp herstel en word die vonnis teen hom nietig verklaar. Hy word deur koning Willem I as Schout-bij-Nacht  aangestel en ontvang ook van die koning die benoeming tot Ridder van die Orde van die Nederlandse Leeu. Vanaf 1817 woon hy in ‘s-Gravenhage, waar hy op 11 Februarie 1838 oorlede is.
Skryfwerk
Vir die Suid-Afrikaanse geskiedenis en letterkunde is hy van belang vir sy detail verslaggewing van sy reise van en na die Kaap, en sy weergawe van sy verblyf en dié van sy kinders aan die Kaap. Hy beskryf onder andere die politiese en maatskaplik-sosiale toestande van hierdie tyd, asook belangrike figure wat in hierdie tyd aan die Kaap funksioneer.
Krieket
Kolfwerk, lopies en ekstras
As die bouler ’n geenbal of ’n wye afgestaan het, kry sy span ’n bykomende strafbal omdat daardie bal (d.w.s. aflewering) weer geboul moet word en dus het die kolfspan die geleentheid om meer lopies van hierdie ekstra bal aan te teken.
Spesialisrolle
Die kaptein is dikwels die mees ervare speler in die span, sekerlik die mees takties skerpsinnige, en hy kan enige van die belangrikste vaardighede van ’n kolwer, ’n bouler of ’n paaltjiewagter vervul. Binne die Wette het die kaptein sekere verantwoordelikhede wat betref die nominasie van sy spelers by die skeidsregters voor die wedstryd en om te verseker dat sy spelers hulself gedra “binne die gees en tradisies van die spel sowel as binne die Wette”.
Die paaltjiewagter (wat soms bloot die “wagter” genoem word) is ’n gespesialiseerde veldwerker wat onderworpe is aan verskeie reëls binne die Wette oor sy toerusting en houding. Hy is die enigste lid van die veldwerkspan wat ’n stonk kan bewerkstellig en hy is die enigste wat handskoene en eksterne beenskerms mag dra. Na gelang van hul primêre vaardighede word die ander tien spelers in die span dikwels as gespesialiseerde kolwers of gespesialiseerde boulers geklassifiseer. Oor die algemeen sal ’n span saam met die paaltjiewagter vyf of ses gespesialiseerde kolwers en vier of vyf gespesialiseerde boulers bevat.
Skeidsregters en tellinghouers
Die wedstryd op die veld word deur die twee skeidsregters gereël, van wie een agter die paaltjie by die bouler se kant staan wat beslis oor die meeste situasies. Die ander staan in ’n posisie genoem “regby” wat sowat 15–20 meter weg is van die aktiewe kolwer (in ’n syaansig) en in ’n lyn met die opspringkampie waaroor hy wag hou; hy beslis oor situasies waarin hy ’n beter aansig het. Die skeidsregters het sekere verantwoordelikhede insluitende die beoordeling of ’n bal korrek geboul is (b.v., nie ’n geenbal of ’n wye is nie); wanneer ’n lopie aangeteken is; of ’n kolwer uitgeskakel is (die veldwerkspan moet eers appélleer aan die skeidsregter, gewoonlik met die uitdrukking “Hoe’s dit?” of “Owzat?”); wanneer die tussenposes begin en eindig; en die geskiktheid van die kolfblad, krieketveld en weer om die wedstryd te speel. Die skeidsregters is gemagtig om ’n wedstryd te onderbreek of selfs te laat vaar weens omstandighede wat die spelers in gevaar kan stel, soos ’n klam kolfblad of swak ligtoestande. In meeste professionele wedstryde sal hulle ’n betwiste beslissing verwys na die derde skeidsregter (wat nie op die veld dien nie) en wat die hulp van televisie-opnames en ander gevorderde toerusting (soos hot spot en hawk eye) gebruik om ’n finale beslissing te maak, nadat hy ’n rukkie lank herbesin het. Die derde skeidsregter is verpligtend onder die speelvoorwaardes vir toets- en korter internasionale krieketwedstryde wat tussen twee volle IKR-lede gespeel word. Hierdie wedstryde het ook ’n wedstrydskeidsregter met die taak om te verseker dat die spel binne die Wette en die gees van die spel plaasvind.
Die wedstryddetails, insluitende lopies en uitskakelings, word deur twee amptelike tellinghouers, een vir elke span, opgeteken. Die tellinghouers het ’n tafel buite die speelgrens. Die skeidsregters het ’n gevestigde stel handseine om met die tellinghouers te kommunikeer. Byvoorbeeld wys die skeidsregter ’n wysvinger wanneer die kolwer uit is (uitgeskakel); hy lig albei arms bo sy kop as die kolwer die bal vir ses lopies geslaan het. Die tellinghouers is deur die Wette verplig om alle aangetekende lopies, genome paaltjies en geboulde boulbeurte aan te teken; in die praktyk noteer hulle ook enige beduidende bykomende data in verband met die wedstryd.
Gees van die spel
Benewens die nakoming van die Wette moet krieketspelers die “gees van krieket” ook respekteer, ’n konsep wat sportmangees, ’n regverdige spel en wedersydse respek insluit. Hierdie gees word reeds lank as ’n integrale deel van die sport beskou, hoewel dit net vaag gedefinieer word. Te midde van kommer dat die gees besig was om te verswak is in 2000 ’n aanhef by die Wette gevoeg waarin alle deelnemers opdrag gegee word om binne die gees van die spel op te tree. Die aanhef is laas in 2017 opgedateer en dit begin nou met die lyn:
"Cricket owes much of its appeal and enjoyment to the fact that it should be played not only according to the Laws, but also within the Spirit of Cricket."
"“Krieket het baie van sy aantrekkingskrag en genot te danke aan die feit dat dit nie net volgens die Wette gespeel moet word nie, maar ook binne die gees van krieket.”"
Aml Ameen
Aml Ameen (gebore 30 Julie 1985) is 'n Engelse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Kidulthood (2006), Shank (2010), Lee Daniels' The Butler (2013), en The Maze Runner (2014).
Krieket
Gees van die spel
Dié aanhef is ’n kort verklaring wat bedoel is om die “positiewe gedrag te beklemtoon wat krieket ’n opwindende spel maak wat leierskap, vriendskap en spanwerk aanmoedig.” Sy tweede reël lui dat “die groot verantwoordelikheid om ’n regverdige spel te verseker berus by die kapteins, maar strek na alle spelers, wedstrydbeamptes en veral in juniorkrieket, onderwysers, afrigters en ouers.”
Die skeidsregters is die enigste beoordelaars wat betref billike of onregverdige spel. Daar word kragtens die wette van hulle vereis om in te gryp in die geval van gevaarlike of onregverdige spel of in gevalle van onaanvaarbare gedrag deur ’n speler.
Vorige weergawes van die gees het handelinge geïdentifiseer wat as teenstrydig beskou is (byvoorbeeld ’n appel wetende dat die kolwer nie uit is nie) maar alle besonderhede word nou deur die krieketwette gedek, die toepaslike speelreëls en dissiplinêre kodes, of aan die oordeel van die skeidsregters, kapteins, hulle klubs en beheerliggame oorgelaat. Die bondige uitdrukking van die gees van krieket vermy nou die diversiteit van kulturele konvensies wat in die besonderhede van sportmangees bestaan – of die afwesigheid daarvan.
Vrouekrieket
Vrouekrieket is in 1745 vir die eerste keer in Surrey opgeteken. Die internasionale ontwikkeling het aan die begin van die 20ste eeu begin en die eerste toetswedstryd is in Desember 1934 tussen Australië en Engeland gespeel. Die volgende jaar het Nieu-Seeland by hulle aangesluit en in 2007 het Nederland die tiende vrouetoetsland geword, tou hulle teen Suid-Afrika debuteer het. In 1958 is die Internasionale Vrouekrieketraad gestig. In 1973 is die eerste Krieketwêreldbeker van enige soort aangebied, toe die eerste toernooi in Engeland uitgespeel is. In 2005 het die Internasionale Vrouekrieketraad met die Internasionale Krieketraad (IKR) saamgesmelt om ’n verenigde beheerliggaam te stig wat krieket beheer en ontwikkel. Die IKR se vroueranglys is op 1 Oktober 2015 bekendgestel en dek alle drie formate van vrouekrieket. In Oktober 2018 is, ná die IKR se besluit om aan al sy lede T20I-status toe te ken, die vroueranglys in aparte EDI- (vir volle lede) en T20I-lyste opgedeel.
Bestuur
Die Internasionale Krieketraad (IKR) met sy hoofkantoor in Doebai is die wêreldwye beheerliggaam van krieket. Dit is in 1909 as die Imperiale Krieketkonferensie (IKK) deur verteenwoordigers uit Engeland, Australië en Suid-Afrika gestig, in 1965 in Internasionale Krieketkonferensie herdoop en het sy huidige naam in 1989 aangeneem. Die IKR het teen 2017 105 lidlande gehad, van wie twaalf volle lede met toetskrieketstatus. Die IKR is verantwoordelik vir die organisasie en bestuur van krieket se groot internasionale toernooie, waaronder die mans en vroue se onderskeidelike Krieketwêreldbeker. Dit stel ook die skeidsregters aan wat al die goedgekeurde toets-, EDI- en T20I-wedstryde behartig.
Elke lidland beskik oor ’n nasionale beheerliggaam wat krieketwedstryde tuis reël, die nasionale span keur, asook tuis- en wegtoere van die nasionale span reël. Die meeste van hierdie spanne verteenwoordig onafhanklike soewereine nasies. In Wes-Indië, wat vir krieketdoeleindes ’n saamsluiting van lande is, word dié sake deur Krieket Wes-Indië behartig. Net só verteenwoordig die Engelse en Walliese Krieketraad beide Engeland en Wallis, wie se spelers vir die Engelse nasionale krieketspan mag speel. Krieket Ierland hou toesig oor krieket in die hele Ierland wat beide die Republiek Ierland en Noord-Ierland, een van die vier lande van die Verenigde Koninkryk, insluit en die Ierse nasionale krieketspan keur.
Die tabel onder lys die IKR se volle lede en hul onderskeidelike krieketbeheerliggaam:
Krieketformate
Krieket is ’n veelvlakkige sport met verskeie formate wat effektief verdeel kan word in eersterangse krieket, korter krieket en, histories, eenpaaltjiekrieket. Die hoogste vlak is toetskrieket wat as ’t ware die internasionale weergawe van eersterangse krieket is en beperk is op die spanne wat die IKR se twaalf volle lede verteenwoordig. Hoewel die term “toetswedstryd” eers baie later geskep is, het toetskrieket glo begin met twee wedstryde tussen Australië en Engeland in die Australiese 1876/77-seisoen; sedert 1882 word in die meeste toetsreekse tussen Engeland en Australië om die As gespeel. Die term “eersteklas” word algemeen toegepas op plaaslike krieket van die hoogste vlak. Toetswedstryde word oor vyf dae uitgespeel en eersteklaswedstryde oor drie tot vier dae; in al hierdie wedstryde word elke span twee kolfbeurte toegeken en ’n gelykopuitslag is ’n geldige resultaat.
Korter krieketwedstryde is altyd geskeduleer om in ’n enkele dag klaar te wees met die spanne wat elk een kolfbeurt het. Daar is twee tipes: Lys-A-krieket met 50 boulbeurte per span en Twintig20 met 20 boulbeurte per span. Albei korter krieketformate word internasionaal gespeel as internasionale eendagwedstryde (EDI) en internasionale Twintig20 (T20I). Lys-A is in Engeland gedurende die 1963-seisoen as ’n uitklopbeker tussen die eersterangse graafskapklubs bekendgestel. In 1969 is ’n nasionale ligakompetisie van stapel gestuur. Dié konsep is geleidelik na die ander voorste krieketlande geneem en die eerste internasionale eendagwedstryd is in 1971 gespeel. In 1975 is die eerste krieketwêreldbekertoernooi in Engeland aangebied. Twintig20 is ’n nuwe weergawe met beperkte boulbeurte op sy eie met die doel om ’n wedstryd in sowat drie uur af te sluit, gewoonlik in ’n aandsessie. Die eerste T20I-wêreldbeker is in 2007 in Suid-Afrika aangebied. Korter krieketwedstryde kan nie gelykop eindig nie, hoewel ’n gelykopuitslag moontlik is en ’n onvoltooide wedstryd as “geen uitslag” geag word.
Eenpaaltjiekrieket was gedurende die 18de en 19de eeu gewild en van sy wedstryde is oor die algemeen beskou as topklas. In hierdie formaat was daar net een kolwer op die kolfblad en hy moes al die aflewerings trotseer, hoewel elke span een tot ses spelers kon bevat. Eenpaaltjiekrieket is sedert die invoering van die korter krieketformate selde gespeel. Wedstryde was, soos in volle eersterangse krieket, geneig om twee kolfbeurte per span te hê en hulle kon gelykop eindig.
Toernooie
Krieket word op beide internasionale en plaaslike vlak gespeel. Daar is een belangrike internasionale toernooi vir elke formaat met die hoogste plaaslike toernooie wat die drie belangrikste internasionale formate weerspieël. Daar is nou ’n aantal T20-ligas wat ’n “T20-vryskut”-verskynsel tot gevolg gehad het.
Internasionale toernooie
Die meeste internasionale wedstryde word as deel van toere gespeel, waartydens een land ’n ander vir sekere weke of maande besoek en ’n aantal wedstryde in verskeie formate teen die gasheer speel. Soms word ’n ewige trofee toegeken aan die wenner van die toetsreeks, met die bekendste die As.
Die IKR reël ook toernooie waaraan ’n aantal lande gelyktydig mag deelneem, insluitende die Krieketwêreldbeker, T20I-wêreldbeker en Kampioentrofee. ’n Ligakompetisie vir toetswedstryde wat as deel van gewone toere gespeel word, die Wêreldtoetskampioenskap, is verskeie kere voorgestel, met die eerste uitgawe wat in 2019 begin het. ’n Ligakompetisie vir eendagwedstryde, die Krieketwêreldbekersuperliga, het in Augustus 2020 begin. Die IKR publiseer ranglyste vir toets-, EDI- en T20I-krieket vir die lande wat hierdie krieketformate speel.
Kompetisies vir IKR-lidlande met geassosieerde status sluit in die Interkontinentale Beker vir eersterangse krieketwedstryde en die Wêreldkrieketliga vir eendagwedstryde, van wie laasgenoemde se wedstryde ook dien as wêreldbekerkwalifisering.
Aloe hazeliana
Die Aloe hazeliana is 'n aalwyn wat inheems is aan Mosambiek en Zimbabwe waar dit in die Chimanimaniberge voorkom.
Krieket
Eersterangse krieket
Australië het sy nasionale eersterangse kampioenskap in 1892/93 gestig toe die Sheffield-skild bekend gestel is. In Australië verteenwoordig die eersterangse spanne die verskeie deelstate. Nieu-Suid-Wallis het die meeste titels ingepalm.
Aloe hazeliana
Die plant het een subspesie: ''Aloe hazeliana var. howmanii'' (Reynolds) S.Carter
Krieket
Eersterangse krieket
Die ander volle lede van die IKR beskik ook oor nasionale kampioenskappe: Ahmad Shah Abdali 4-dagtoernooi (Afghanistan), Nasionale Krieketliga (Bangladesj), Ranji-trofee (Indië), Interprovinsiale Kampioenskap (Ierland), Plunket-skild (Nieu-Seeland), Quaid-e-Azam-trofee (Pakistan), Curriebeker (Suid-Afrika), Premiertrofee (Sri Lanka), Shell-skild (Wes-Indië) en die Loganbeker (Zimbabwe).
Klub en skoolkrieket
Die wêreld se vroegste bekende krieketwedstryd was ’n dorpskrieketbyeenkoms in Kent soos blyk uit ’n 1640-hofsaak wat ’n krieketwedstryd van “die Weald en die Boland” teen “die Chalkheuwel” by Chevening “sedert sowat dertig jaar” (d.w.s. ca. 1611) beskryf. Intergemeentekompetisies het gewildheid verwerf gedurende die eerste helfte van die 17de eeu en deur die 18de eeu ontwikkel met die eerste plaaslike ligas wat in die tweede helfte van die 19de van stapel gestuur is.
Op voetsoolvlak is plaaslike klubkrieket in wese ’n amateurtydverdryf vir diegene wat betrokke is, maar dit behels steeds gewone spanne wat oor naweke of saans in kompetisies speel. Skoolkrieket, wat vir die eerste keer in die 17de-eeuse Suid-Engeland bekend was, het ’n soortgelyke scenario en albei word veral gespeel in die lande waar krieket gewild is. Hoewel daar in vergelyking met professionele krieket verskille in die spelformaat kan wees word die Wette altyd nagekom en derhalwe is klub-/skoolwedstryde formele en mededingende byeenkomste. Die sport het ook talle informele weergawes soos Franse krieket.
In die kuns en populêre kultuur
Krieket is die onderwerp van werke deur bekende Engelse digters soos William Blake en Lord Byron. Beyond a Boundary (1963) deur die Trinidadse C. L. R. James word dikwels aangewys as die beste boek oor enige sport wat nog geskryf is.
In die visuele kuns is daar bekende krieketskilderye soos Albert Chevallier Tayler se Kent vs Lancashire at Canterbury (1907) en Russell Drysdale se The cricketers (1948), waarna as “dalk die bekendste Australiese skildery van die 20ste eeu” verwys is. Die Franse impressionis Camille Pissarro het krieket op ’n besoek aan Engeland in die 1890’s geskilder. Die skilder Francis Bacon, ’n ywerige krieketaanhanger, het ’n kolwer in beweging geskilder. Die Karibiese kunstenaar Wendy Nanan se krieketbeelde het verskyn in ’n beperkte uitgawe vir Royal Mail se World of Invention posseëluitgawe ter geleentheid van die Londense Krieketkonferensie op 1–3 Maart 2007, die eerste internasionale werkswinkel van sy soort en deel van die vieringe voor die Krieketwêreldbeker 2007.
Een van die waarskynlik bekendste verwysings in kontemporêre musiek is in die reggaeliedjie Dreadlock Holiday deur die Britse rockgroep 10cc in 1978. Een van die sinne in dié liedjie se lirieke lui:
Dié uitdrukking is deur ’n ontmoeting in Jamaika geïnspireer waartydens Graham Gouldman deur ’n Jamaikaan gevra is of hy van krieket hou en hy dit geantwoord het.
Die Suid-Afrikaanse 2008-dramarolprent Hansie beeld die lewe en tragiese dood van die Suid-Afrikaanse krieketkaptein Hansie Cronjé uit. Dit is ’n ware verhaal gebaseer op die lewe van Hansie Cronjé en handel oor sy loopbaan, wedstrydknoeiery en sy dood in ’n vliegtuigongeluk naby George in 2002.
Invloed op ander sportsoorte
Die sedert 1859 gebruiklike kriekettoere het sedert 1888 ook die sedertdien gewone rugbytoere beïnvloed, toe in 1888 die eerste Britse Leeusspan na Australië en Nieu-Seeland getoer het. Nes die destydse kriekettoere was dit ’n suiwer finansiële onderneming. Van die eerste rugbywedstryde is ook op krieketvelde gespeel, waaronder die eerste internasionale rugbywedstryd nog tussen Skotland en Engeland op 27 Maart 1871 op die krieketveld van die Edinburg Akademie, Raeburn Place; Engeland teen Ierland op 15 Februarie 1875 op die Londense Oval; Australië teen die Britse Leeus op 24 Junie 1899 en Nieu-Seeland teen Australië op 15 Augustus 1903, albei wedstryde is op die Sydney-krieketveld gespeel.
Krieket het noue historiese bande met Australiese voetbal en baie spelers het op die hoogste vlak in albei sportsoorte meegeding. In 1858 het die bekende Australiese krieketspeler Tom Wills ’n beroep gedoen op die stigting van ’n “voetbalklub” met ’n “kode van wette” om krieketspelers gedurende die afseisoen fiks te hou. Die Melbourne-voetbalklub is die volgende jaar gestig met Wills en drie ander lede wat die eerste speelwette opgestel het. Dit word veral op aangepaste krieketvelde gespeel.
In Engeland het ’n aantal sokkerklubs hul oorsprong te danke aan krieketspelers wat probeer het om sokker te speel in ’n manier om gedurende die wintermaande fiks te bly. Derby County is in 1884 as ’n tak van die Derbyshire graafskapkrieketklub gestig; beide Aston Villa (1874) en Everton (1876) is deur lede van kerklike krieketspanne gestig. Sheffield United se Bramall Lane-krieketveld was vanaf 1854 die tuiste van die Sheffield-krieketklub en daarna van Yorkshire; dit is eers in 1862 weer vir sokker ingespan en is van 1889 tot 1973 deur Yorkshire en Sheffield United saam gebruik.
In die laat 19de eeu is ’n voormalige krieketspeler, die Engels-gebore Henry Chadwick uit Brooklyn, New York, gekrediteer met die ontwerp van die bofbalbokstelling wat hy vir die verslag oor wedstrydgebeurtenisse van die kriekettelkaart aangepas het. Die eerste bokstelling het in ’n 1859-uitgawe van die Clipper verskyn. Die statistiese rekord is so sentraal in die sport se “historiese essensie” dat daar soms na Chadwick verwys word as “die vader van bofbal” omdat hy die gewildheid van die sport in sy vroeë dae gefasiliteer het.
David Zayas
David Zayas (gebore 15 Augustus 1962) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente 16 Blocks (2006), Skyline (2010), en The Expendables (2010), en in die televisiereeks Dexter (2006).
Lys van outeurs/Q
A – B – C – D – E – F – G – H – I – J – K – L – M – N – O – P – Q – R – S – T – U – V – W – X – Y – Z
1832
Die jaar 1832 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 32ste jaar van die 19de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Asbestopluma cupressiformis
Die spons behoort tot die genus Asbestopluma en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1874 deur Carter.
Donna McKechnie
Donna McKechnie (gebore 16 November 1942) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Little Prince (1974) en in die televisiereekse Dark Shadows (1966), Fame (1982), en Loving (1983).
Boormasjien
'n Boormasjien is 'n stuk gereedskap wat gebruik word om gate in voorwerpe te maak.
Aanvanklik kon boormasjiene slegs gate boor met behulp van verskillende groottes boorpunte wat in die kake vasgeklem word.
Sedert die laat 20ste eeu kan 'n elektriese boor: en vele meer take.
1833
Die jaar 1833 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 33ste jaar van die 19de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Aloe fievetii
Die Aloe fievetii is 'n aalwyn wat endemies is aan sentraal Madagaskar.
Die plant het vier subspesies:
Asbestopluma flabellum
Asbestopluma flabellum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Asbestopluma en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1970 deur Koltun.
Klipbaber
Die Klipbaber (Austroglanis sclateri) is 'n varswatervis wat in die Oranje- en Vaalrivier-stelsels voorkom. In Engels staan die vis bekend as Rock catfish.
Voorkoms
Die vis is olyfbruin van kleur en word tot 300 mm lank.
Inlyntweesilinder
Die inlyntweesilinderenjin of reguit-twee-enjin is 'n tipe binnebrandenjin met altwee silinders in 'n reguit lyn met die krukas gemonteer. Die enkelbanksilinders kan gerig word in óf 'n vertikale of 'n skuinsvlak met altwee suiers wat 'n gemeenskaplike krukas aandryf.
Hierdie tipe enjin dryf gewoonlik motorfietse en klein vaartuie (soos jetski's) aan. Dit word ook in klein stadsmotors met 'n 500 tot 600 cc inhoudsmaat ingespan, waar ruimte streng beperk is in die enjinruim.
In 'n spesifikasie, grafiek of wanneer 'n afkorting gebruik word, word 'n inlyntweesilinderenjin gelys óf as I2 of L2.
VfB Lübeck
VfB Lübeck is 'n Duitse sportklub uit die stad Lübeck in die deelstaat Sleeswyk-Holstein. Die klub is veral vir sy sokkerafdeling bekend, maar bied ook pluimbal, gimnastiek, tafeltennis en handbal. Die klub is in 1919 opgerig as BV Vorwärts 1919 Lübeck. Na die reorganisasie van die kompetisie tydens die Derde Ryk in 1933 word die span 'n polisieklub en van 1934 tot 1942 speel die klub in die Gauliga Nordmark as Polizei SV Lübeck. As gevolg van die oorlog is die Gauligas verder verdeel en speel die klub die volgende 2 seisoene in die Gauliga Sleeswyk-Holstein onder die naam SG Ordnungspolizei Lübeck.
Na die Tweede Wêreldoorlog is die klub heropgerig as VfB Lübeck. In 1969 het Lübeck deelgeneem aan die uitspeelwedstryde om promosie na die Bundesliga, maar was onsuksesvol. In 2004 het die klub een van sy grootste prestasies behaal deur die halfeindstryd van die DFB-Pokal te haal.
Chrysococcyx
Chrysococcyx  is 'n genus van voëls in die familie van koekoeke (Cuculidae). Die genus omvat 13 spesies.
Crystal McKellar
Crystal McKellar (gebore 16 Augustus 1976) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Hip, Edgy, Sexy, Cool (2002).
J.K. Rowling
Joanne Rowling (gebore 31 Julie 1965), is 'n Engelse skrywer wat skryf onder die name J. K. Rowling en Robert Galbraith en is mees bekend vir die Harry Potter fantasiereeks. Die boeke het vele pryse gewen en meer as 500 miljoen kopië verkoop. Die boeke was verfilm in 'n baie bekende reeks.
Rowling het as navorser en tweetalige sekretaris gewerk vir Amnestie Internasionaal toe sy die idee vir die Harry Potter-reeks bedink terwyl sy in 1990 wag op 'n vertraagde trein van Manchester na London. In die opvolgende sewe jaar is haar ma oorlede, haar eerste kind gebore, sy haar eerste man geskei, en lewe in relatiewe armoede tot die eerste roman in die reeks Harry Potter and the Philosopher's Stone gepubliseer is in 1997. Daar was ses opvolg boeke, waarvan die laaste, Harry Potter and the Deathly Hallows, in 2007 vrygestel is.
Naam
Alhoewel sy onder die pennaam J. K. Rowling skryf, was haar naam, voor sy hertrou, Joanne Rowling. Haar uitgewers het gedink dat die teikengehoor van jong seuns moontlik nie 'n boek wat deur 'n vrou geskryf is, wil lees nie, maar dat sy twee voorletters gebruik eerder as haar volle naam. Aangesien sy geen middelnaam het nie, kies sy K (vir Kathleen) as die tweede voorletter van haar pennaam, van haar ouma. Sy noem haarself Jo. Na haar hertrouery het sy soms die naam Joanne Murray gebruik as sy persoonlike sake gedoen het.
Biografie
Rowling is gebore op 31 Julie 1965 in Yate, Gloucestershire, Engeland, die dogter van Peter James Rowling, 'n Rolls-Royce vliegtuigingenieur, en Anne Rowling (née Volant), 'n wetenskaptegnikus.
Robert Z'Dar
Robert Z'Dar is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Tango & Cash (1989), Samurai Cop (1991), Maniac Cop 3: Badge of Silence (1993), en Untitled Horror Comedy (2009).
Aloe erythrophylla
Aloe erythrophylla is 'n aalwyn wat endemies is aan sentraal Madagaskar.
Die plant het twee subspesies:
Joseph Cawthorn
Joseph Cawthorn (9 Maart 1868 – 21 Januarie 1949) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Taming of the Shrew (1929), Street Girl (1929), Love Me Tonight (1932), en White Zombie (1932).
Cuculus
Cuculus is 'n genus van voëls in die familie van koekoeke (Cuculidae). Die genus omvat 11 spesies.
Simon Amstell
Simon Amstell (gebore 29 November 1979) is 'n Engelse skrywer, akteur, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Carnage (2017) en Benjamin (2018), en in die televisiereekse Never Mind the Buzzcocks (1996) en Grandma's House (2010).
Hoekslyper
'n Hoekslyper (Engels: angle grinder) is 'n draagbare elektriese handgereedskap wat gebruik word vir die sny, skuur en polering van harde oppervlakke, gewoonlik metaal.
Hoekslypers word meestal aangedryf deur 'n elektriese motor, maar petrolenjins en saamgeperste lug word ook soms gebruik. Die motor dryf 'n gerigte kop teen 'n regtehoek aan, waaraan 'n skuurskyf of 'n dunner afsnyskyf gemonteer is. Hierdie skywe is vervangbaar met nuwes wanneer hulle uitgewerk raak.
Hoekslypers het tipies 'n verstelbare skermplaat en 'n hulphandvatsel vir dubbelhandige gebruik. Sekere hoekslypers, afhangende van hul spoedklas, kan gebruik word as skuurders en poleerders, deur die gebruik van 'n skuurskyf met 'n agterste steunskyf.
Gebruike
Hoekslypers kan gebruik word vir die verwydering van oortollige materiaal aan 'n werkstuk. Daar is verskeie soorte skywe wat gebruik word vir verskillende materiale en take, soos afsnyskywe (diamantlem), skuur- en maalskywe, maalstene, draadborselwiele en poleerkussings.
Die hoekslyper het groot laers om die wringkrag wat tydens die snyproses ontstaan, teen te werk; in teenstelling met 'n elektriese boor, waar die wringkrag slegs in 'n aksiale rigting ontstaan.
Hoekslypers word oral in metaalwerk en konstruksiewerk gebruik, asook vir noodredding. Hulle word algemeen in werkswinkels, diensgarages en paneelkloppers gevind.
Boomekster
Dendrocitta, of die boomeksters, is ’n genus sangvoëls uit die familie Kraaiagtiges (Corvidae).
Kenmerke
Die voëls het ’n lang stert en is almal swart, grys en rooibruin. Die vere op die kop en die slagpenne is meestal swart en die rug rooibruin.
Verspreiding en habitat
Die boomeksters is standvoëls in tropese gebiede van Suid- en Suidoos-Asië. Hulle bly meestal in bome en kom selde grond toe.
Spesies
Die volgense spesies kom voor:
Robert de Kersauson de Pennendreff
Herkoms en vroeë lewe
Robert Marie de Kersauson de Pennendreff is op  15 Februarie 1879 in Brest in Frankryk gebore. Hy is een van twee seuns en sewe kinders van Hippolyte de Kersauson de Pennendreff en Isabelle du Plessis-Quinquis, maar sy broer is baie jonk oorlede, sodat hy die enigste oorlewende seun was. Sy vader is op 20 Februarie 1886 oorlede nadat sy sakevennoot bedrog gepleeg en die familie in bankrotskap gedompel het. Hierna emigreer sy moeder na Amerika, waarskynlik om al die skuldeisers te ontduik, en laat die kinders in Frankryk in die sorg van familie agter. Robert gaan skool in ’n hoërskool in Nantes en besoek somtyds sy moeder in Amerika, waar hy leer Engels praat.
Lid van die Theron-verkenningskorps
Robert word later versoek om lid te word van die Theron-verkenningskorps, ’n uitgesoekte eenheid wat gestig is onder leiding van Danie Theron. Na Theron se dood op 5 September 1900 neem sy neef Jan Theron oor as die kommandant. Robert dien onder Jan en neem deel aan die veldslae by Bothaville op 5 November 1900 en Dewetsdorp op 21 tot 23 November 1900. Hy neem ook deel aan generaal De Wet se mislukte invalle in die kaap in Desember 1900 en weer in Januarie tot  Februarie 1901.
Rapportryer vir Manie Maritz
Hy kom hier in kontak met onder andere Gideon Scheepers en Manie Maritz en volg dan vir Maritz wanneer hy sy veldtog in die Kaap begin. In Julie 1901 stuur kommandant Manie Maritz en sy mede-offisiere vir Robert as rapportryer na president Paul Kruger in Europa met inligting oor die verloop van die oorlog en ’n versoek vir die president se insette. Om in Europa uit te kom doen Robert hom voor as oorlogskorrespondent en trek deur Duitswes-Afrika (tans Namibië), waarvandaan hy Europa per skip op 15 Oktober 1901 bereik. Met sy terugkeer gee hy voor dat hy ’n grootwildjagter is onderweg na Duitswes-Afrika en Portugees Oos-Afrika (tans Angola). Nadat hy in Duitswes aan wal stap, sluit hy via Windhoek in April 1902 weer by sy kommando op Kakamas aan. Op 14 Junie 1902 word hulle deur generaal Jan Smuts op Soetwater ingelig dat die oorlog verby is. Robert is ingelig dat hy deur ’n krygsraad verhoor sou word indien hy in die hande van die Engelse val. Saam met Manie Maritz gaan hy dan deur Duitswes na Swakopmund, vanwaar hy met ’n Duitse skip terugkeer na Frankryk. Saam met Maritz reis hy dan na die Nederlande, Duitsland, België en Frankryk om ’n heenkome te vind. Maritz neem eindelik ’n aanbod aan om na Madagaskar te gaan en Robert bly in Frankryk agter.
Betrokkenheid by ander oorloë
Op 14 November 1902 begin hy met diensplig by die Franse weermag en hy doen van Maart tot Julie 1903 diens in Madagaskar. Hy word op 1 November 1903 uit die weermag ontslaan en gaan woon dan vir sowat ’n jaar in die Paarl. In 1904 is hy in Kaapstad getroud met die Franse Marie Louise Coutorbe. Geen kinders is uit die huwelik gebore nie en die egpaar vestig hulle in Europa.
In 1913 bied generaal C.F. Beyers hom ’n pos in die Unie-Weermag aan, maar Robert bedank dit. Tydens die Eerste Wêreldoorlog neem hy vanaf Augustus 1914 onder andere deel aan die Slag van Verdun en doen diens as luitenant in die American Automobile Sanitary, wat die lewensgevaarlike werk verrig om gewondes van die slagveld te verwyder sodat hulle mediese hulp kan ontvang. Hy word gereeld bevorder en neem sy ontslag in Februarie 1919 as luitenant. Vanaf 1919 tot 1922 doen hy diens in Frans-Ekwatoriaal Afrika en die Belgiese Kongo. Op 30 Desember 1924 word hy bevorder tot reserwe-kaptein. Die Franse Oorlogskruis word aan hom toegeken en op 8 November 1926 ontvang hy die Orde van die Legion d’Honneur. Vanaf 1928 tot 1932 doen hy diens in Brits-Oos-Afrika (tans Kenia).
Na 1932 vestig hy hom weer in Frankryk en tussen 1932 en 1938 werk hy as inspekteur-generaal vir die maatskappy Citroen in Parys. In 1938 bly hy in die dorpie Sanary naby die Franse vlootbasis Toulon aan die Middellandse See. Hier ontvang hy die toekenning vir getroue diens vir sy aandeel aan die Anglo-Boereoorlog. Hy word in September 1939 opgeroep vir die Tweede Wêreldoorlog en doen diens in Algerië, maar bereik in Februarie 1940 ontslag-ouderdom.
Latere jare in Suid-Afrika
Weens die vernietiging wat die oorlog meebring, emigreer hy in 1940 na Suid-Afrika en sy laaste jare bring hy saam met sy vrou in Franschhoek deur. Hy is op 11 Junie 1971 in Franschhoek oorlede en is begrawe in die begraafplaas van die NG gemeente van Franschhoek. Sy vrou is ’n jaar later, op 17 Maart 1972, ook in Franschhoek oorlede. Hulle laat hulle huis en ander besittings aan die Hugenote Genootskap. Sy dokumente en medaljes word opgeneem in die Hugenote Gedenkmuseum in Franschhoek.
Skryfwerk
Sy herinneringe aan die Anglo-Boereoorlog is opgeteken in Ek en die Vierkleur.
Publikasies
Werke wat uit sy pen verskyn sluit in:
Javaanse kat
Die Javaanse kat is ’n langharige, Oosterse tipe katras en staan ook bekend as die Mandarynse kat of Oosterse langhaarkat. Die kat het geen verbintenis met die eiland Java nie.
Beskrywing
Die kat het ’n sagte enkellaag hare en die stert vorm ’n pluim. Die enigste onderskeid tussen die Javaanse en Balinese kat lê in die kleure van die pels. Die Javaanse kat het die kleure van die Oosterse korthaarkat en word dus dikwels beskou as ’n langharige weergawe daarvan.
Die kat raak nes ander Oosterse katte geheg aan een mens. Hulle miaau graag om hul eienaars te laat weet hoe hulle voel.
Sien ook
Lys van katrasse
Paul Rodenko
Paul Thomas Basilius Rodenko (26 November 1920, Den Haag - 9 Junie 1976, Warnsveld) was 'n belangrike Nederlandse digter, kritikus, essayis en vertaler. Hy was die seun van 'n Russiese vader en 'n Engelse moeder, en die broer van die skryfster Olga Rodenko.
Betekenis
Tydens die oorlog werk hy mee aan die onwettige tydskrifte Maecenas (Den Haag) en Parade der Profeten (Utrecht). Sy poëtiese debuut maak hy in 1947 met sy vertaling van Dvenatsat (De twaalf) deur die Rus Alexander Blok. Danksy sy essays en bloemlesings oor die eksperimentele poësie in Nederland het 'n klimaat ontstaan waarin die vernuwende Beweging van Vijftig in die Nederlandse poësie in breërwordende kringe aanvaar is. Rodenko, wat onmiddellik na die oorlog in Parys gewoon het, waar hy hom intensief met die surrealisme en die eksistensialisme besig gehou het, was reeds voor die toetrede van die Vijftigers bewus van die gevolge van die Tweede Wêreldoorlog op die letterkunde. Sy essays getuig van 'n buitengewone erudisie; danksy sy veelsydige leeswerk en onafhanklike verwerking van Europese poësie in die algemeen, kon hy die innovasies in die Nederlandse poësie in die vyftigerjare moeiteloos in 'n breër Europese konteks plaas. Sy nadenke oor onder andere Gerrit Achterberg en Hans Lodeizen het baie bekend geword. Sy gedigte, wat in 1975 gebundel is onder die titel Orensnijder tulpensnijder is ook van besondere intensiteit. Hy het ook vertalings gemaak uit Russies, Frans, Duits en Engels.
Die Poolse digter, vertaler en akademikus Jerzy Koch het ook van sy werk vertaal.
Straatname
In Zutphen (in die wyk van Leesten) en in Amstelveen is 'n laan na hom venoem. In Dongen en Utrecht (in die wyk De Woerd) is ook strate wat na hom vernoem is.
Oliviershoekpas
Die Oliviershoekpas is 'n bergpas in die Drakensberge in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die pas dra die R74 hoofpad oor die berg. Die pas is vernoem na Adriaan Olivier wat in die 1850's aan die voet van die berg geboer het. Piet Retief het ook die roete gebruik toe hy die eerste keer oor die Drakensberg gegaan het. Die bestaande pas is in 1871 gebou en die hoogste punt is 1 737 m bo seevlak. Die dorpie Bergville lê aan die onderkant van die pas.
Annenbergstigting
Die Annenbergstigting (Engels: Annenberg Foundation) is 'n familiestigting wat in 1989 gestig is om finansiële en ander steun aan organisasies sonder winsoogmerk in die Verenigde State en elders ter wêreld te verskaf, hoofsaaklik deur die toekenning van beurse, die verlening van tegniese bystand en liefdadigheidsaktiwiteite. Die stigting is in die lewe geroep deur en genoem na die uitgewer, filantroop en diplomaat Walter H. Annenberg (1908–2002) en het sy setel in Los Angeles, Kalifornië, met streekkantore in Washington, DC en Pennsilvanië. Die huidige president en hoof uitvoerende beampte is Wallis Annenberg.
Die stigting se kernprojekte sluit die Annenberg Learner-projek (vroeër Annenberg/Corporation for Public Broadcasting, kort CPB) in wat baie opvoedkundige televisieprogramme van die VSA se Public Broadcasting Service (PBS) befonds, asook die Annenberg-gemeenskapsstrandhuis (Annenberg Community Beach House) in Santa Monica, die Annenberg-ruimte vir fotografie (The Annenberg Space for Photography), Metabolic Studio, explore.org en die Wallis Annenbergsentrum vir Uitvoerende Kunste (Wallis Annenberg Center for Performing Arts) in Beverly Hills.
MobileMe
Op 24 Februarie 2011 het Apple opgehou om MobileMe by sy winkels aan te bied. MobileMe word ook nie meer deur herverkopers aangebied nie. Hierbenewens laat Apple ook nie nuwe intekenaars toe tot MobileMe nie. Tydens die iPhone-spesiale byeenkoms op 4 Oktober 2011 het Apple aangekondig dat hy op 12 Oktober 2011 iCloud sou lanseer om MobileMe vir nuwe gebruikers te vervang. MobileMe het tot 30 Junie 2012 aangehou funksioneer op welke datum die diens gestaak is.
Dienste
iTools en .Mac is primêr ontwerp om Internetdienste aan Macintosh-eienaars te bied. Alle lede van iTools en .Mac het ’n spesiale @mac.com e-posadres ontvang wat die diens duidelik koppel aan Mac-hardeware. Met die vrystelling van die iPhone 3G in 2008 is die diens egter hernoem na MobileMe en het dit dienste begin lewer aan Mac OS X, iOS en Windows. Lede van MobileMe het ’n @me.com e-posadres gekry en is nie meer beperk tot Mac OS X-sagteware soos Mail en iCal nie en hulle kon toegang verkry tot persoonlike data op enige rekenaar wat aan die Internet verbind is deur gebruik te maak van die me.com-webkoppelvlak of ’n aantal ondersteunde toepassings, insluitend Microsoft Outlook mits die gebruiker weergawe 2003 of nuwer sou gebruik. Ondersteuning vir MobileMe is beskikbaar vir klets en telefoon.
Soek iPhone
MobileMe het gebruikers in staat gestel om die ligging van hul iPhone, iPod Touch of iPad via die webportaal by me.com op te spoor. ’n Gebruiker kan die toestel se benaderde ligging op ’n kaart (tesame met ’n sirkel wat die foutspeling insluit) sien en daarmee saam ’n boodskap na die toestel stuur, ’n geluid via die toestel laat klink (selfs indien dit op stilmodus gestel is), die wagwoord van die toestel verander, en die inhoud van die foon af verwyder. ’n Toep is ook deur Apple vrygestel wat gebruikers in staat stel om hul iPhone op te spoor op ’n ander toestel wat die iOS 4-sagteware het. Dié funksie is 10 Junie 2009 bekendgestel en is ingesluit in die iOS 3.0-sagtewareopdatering as ’n funksie vir MobileMe-gebruikers. Soek iPhone is gratis beskikbaar gestel saam met die iOS 4.2.1-sagtewareopdatering op 22 November 2010 maar slegs vir toestelle wat in 2010 bekendgestel is.