cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Afghanistan
Geskiedenis
Sedert die laat 1970's het Afghanistan gely onder 'n voortdurende en brutale burgerlike oorlog. In die tydperk het die land ook ingrypings ervaar in die vorm van die 1979 Sowjetse inval van Afghanistan en die 2001 Amerikaanse inval van Afghanistan, waartydens die heersende Taliban-regering omvergewerp is. In Desember 2001 het die Verenigde Nasies se sekuriteitsraad die stigting van die International Security Assistance Force ("Internasionale Sekuriteitsbystandsmag", ISAF) goedgekeur. Dié mag, wat bestaan uit NAVO-troepe, was aktief gewees in die bystand van die regering van President Hamid Karzai en sy pogings om gesag oor die land te vestig. In 2005 het die Verenigde State en Afghanistan 'n strategiese vennootskap onderteken wat beide nasies tot 'n langtermynverhouding bind. In die tussentyd is ongeveer VS$40 miljard reeds deur die internasionale gemeenskap aan die land besorg vir die heropbou van die land.
Benoni
Joodse gemeenskap
Jode het vanaf kort ná die stigting van Benoni in 1881 hier gewoon en het daadwerklik tot die plek se groei bygedra. Die eerste Jode het as handelaars hierheen gekom. Dié wat uit Engeland of van die Kaap af gekom het, was dikwels beter opgevoed en meer welgesteld as dié wat uit Litaue geïmmigreer het. Die opgevoede Jode kon onderhandel met die mynbeamptes, wat hulle toegelaat het om mynkonsessiewinkels te begin, aangesien die beamptes neergesien het op handel dryf met swart mense. Namate hul ondernemings gegroei het, kon die Jode bekostig om familielede uit Litaue te laat kom om hulle in hul winkels by te staan.
Afghanistan
Geskiedenis
Op 14 April 2021 het die sekretaris-generaal van die NAVO, Jens Stoltenberg, gesê die alliansie het ingestem om sy troepe teen 1 Mei te begin onttrek. Kort nadat die onttrekking van die NAVO-troepe begin het, het die Taliban 'n offensief teen die Afghaanse regering begin en vinnig gevorder weens die ineenstorting van die Afghaanse regeringsmagte. Volgens 'n Amerikaanse intelligensieverslag sou die Afghaanse regering waarskynlik binne ses maande in duie stort nadat die NAVO sy onttrekking aan die land voltooi het. Op 15 Augustus 2021, toe die Taliban weer 'n oorgrote meerderheid van die Afghaanse gebied beheer het, het die Taliban begin om die hoofstad Kaboel in te neem, met groot ontruimings van burgerlikes, regeringsamptenare en buitelandse diplomate wat deur die Amerikaansbeheerde Kabul Internasionale Lughawe uitgevoer is. Na bewering is die Taliban-vegters beveel om nie by burgerlike ontruimings in te meng nie, en om diegene wat die stad wou verlaat, toe te laat om dit te doen.
Benoni
Joodse gemeenskap
Die eerste Joodse huwelik in Benoni is in Desember 1897 tussen Max Ginsberg en Annie Levy voltrek. Op die gebied van die onderwys is ’n hoogtepunt bereik met die stigting van die Hillel Jewish Day School in 1967. Die skool het in die 1980's gesluit namate die Joodse bevolking óf Johannesburg toe verhuis het óf geëmigreer het. ’n Besonderse aspek van die Joodse gemeenskap van Benoni was die Verenigde Hebreeuse Instellings van Benoni, wat in 1924 gestig is en vandag nog bestaan. In dié opsig was Benoni ’n voorbeeld vir ander dorpe aan die Oos-Rand en elders.
Afghanistan
Sport
Afghanistan se tradisionele sportsoort en nasionale sport is Boezkasji, 'n ruitersport, waarby om 'n dooie bok of kalf gestry word. Krieket en sokker is Afghanistan se gewildste sportsoorte. Ander gewilde sportsoorte sluit in basketbal, vlugbal, taekwondo en gewigoptel. Afghanistan se sportkultuur word veral deur dié van naburige lande in Sentraal- en Suid-Asië beïnvloed.
Krieket was die enigste sport wat deur die Taliban toegelaat is en weens sy nabye ligging aan die krieketspelende lande van die Indiese Subkontinent kon die Afghaanse krieket maklik groei. Die Afghaanse nasionale krieketspan is in 2001 gestig en het sedertdien sterk groei ondervind. Afghanistan het aan die kwalifikasiewedstryde vir die Krieketwêreldbeker 2011 deelgeneem, maar hulle het die toernooi misgeloop; hulle het eindelik vir die toernooie van 2015 en 2019 gekwalifiseer. Op 22 Junie 2017 is aan Afghanistan en Ierland toetsstatus toegeken.
Die Afghaanse nasionale sokkerspan ding sedert 1941 aan internasionale sokker mee, maar kon tot dusver nog nie vir 'n FIFA Sokker-Wêreldbeker kwalifiseer nie. In 2013 kon Afghanistan sy eerste internasionale trofee verower en het die SAFF kampioenskap gewen.
Benoni
Joodse gemeenskap
Die Oos-Randse Ortodokse Joodse Raad is in 1979 gestig om die aktiwiteite van die Hebreeuse Gemeentes van Benoni, Boksburg, Brakpan, Delmas, Edenvale, Germiston, Kempton Park en Springs te koördineer.
Noemenswaardige boorlinge
Die Oscar-bekroonde aktrise Charlize Theron is een van die bekende persone wat in Benoni grootgeword het. Ook Springbokrugbyspeler Bryan Habana het in Benoni grootgeword.
Patricia Ashley
Patricia Ashley (gebore 28 April 1991) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent A Demon Within (2017) en in die televisiereekse iCarly (2007) en Victorious (2010).
Emil Sitka
Emil Sitka (22 Desember 1914 – 16 Januarie 1998) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Three Stooges in Orbit (1962), Crimewave (1985), en Intruder (1989).
Koichi Oita
Koichi Oita (種田 孝一) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Paul Comi
Paul Comi (11 Februarie 1932 – 26 Augustus 2016) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Conquest of the Planet of the Apes (1972), The Towering Inferno (1974), en Howard the Duck (1986), en in die televisiereeks Star Trek (1966).
Holkerveen
Holkerveen is ’n nedersetting in die munisipaliteit Nijkerk in die provinsie Gelderland in Nederland.
Karboksielsuur
'n Karboksielsuur is 'n organiese verbinding wat die karboksielfunksionele groep bevat.
Die bekendste karboksielsure is asynsuur (etanoësuur; R=-) en mieresuur (metanoësuur; R= H-). Mieresuur is ook die eenvoudigste karboksielsuur. Dit bevat mos net een koolstofatoom. Die proton van die --groep het suur eienskappe. Asyn is hoofsaaklik 'n oplossing van asynsuur in water, waarin 'n suur-basis-ewewig optree: Die negatiewe lading op die asetaat-ioon CH_3COO^- is oor die drie atome van die O-C-O-groep gedelokaliseer en dit stabiliseer hierdie ioon en verlaag sy basisiteit.
Poliprotiese sure
Dieselfde organiese molekuul kan meer as een karboksielsuurgroep bevat. Die eenvoudigste dikarboksielsuur is oksaalsuur.
Aminosure
'n Belangrike groep sure bevat naas die karboksielgroep ook 'n aminogroep (—). Hierdie stowwe word aminosure genoem.
Baskiese Wikipedia
Die Baskiese Wikipedia (Euskarazko Wikipedia ) is die Baskiese uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlyn ensiklopedie. Die wikipedia is op 6 Desember 2001 begin, alhoewel hulle tuisblad eers in November 2003 geskep is. Dit het tans ongeveer 0 artikels, en is die grootste Wikipedia.
Sweep-kardinaal
Die Sweep-kardinaal (Ostorhinchus flagelliferus) is 'n vis wat voorkom aan die ooskus van Afrika, vanaf die suide van Mosambiek tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Coachwhip cardinal.
Identifikasie
Hulle leef in aflandige koraalriwwe in water wat 12 tot 30m diep is. Hulle is alleenlopers maar kom ook in klein groepies voor. Hulle word dikwels saam met die Korttand-kardinaal opgemerk.
Geskiedenis van Suid-Afrika
Prehistoriese Suid-Afrikaanse geskiedenis
Argeologiese opgrawings dui daarop dat die "moderne" mens meer as 50 000 jaar gelede reeds in die teenswoordige Suid-Afrika aanwesig was. Die landstreek is moontlik nagenoeg 30 000 jaar gelede die eerste keer deur San-groepe (Boesmans) beset.
Suid-Afrika is een van net ’n paar gebiede ter wêreld waar daar baie geologiese en omgewingsbewyse bestaan dat anatomies moderne mense hier gebly en geleef het. Vroeë rotskuns in Suider-Afrika wat onder meer op ’n jagkultuur uit die Steentyd dui, is van die bewyse van bewoning derduisende jare gelede. Die meeste van die sogenaamde Boesmantekeninge is egter heelwat jonger as 25 000 jaar en die grootste hoeveelheid rotskuns is waarskynlik eers die laaste 10 000 jaar gemaak.
Van die oudste fossiele van anatomies moderne mense wat sowat 115 000 jaar gelede die suidpunt van Afrika bewoon het, is by Klasiesrivier gekry en heelwat bewyse van sowat 75 000 jaar gelede is in die Blombosgrot by Stilbaai gevind.
Die jongste argeologiese navorsing dui daarop dat die voorvaders van die Suider-Afrikaanse swartmense boere was wat van verder noord op die vasteland gekom het. Van nagenoeg die eerste of tweede eeu n.C. het hulle hulle in klein gemeenskappe langs die kus van die teenswoordige KwaZulu-Natal gevestig. Hulle sou later opwaarts versprei in die riviervalleie van die streek en nog later tot in die hoërliggende graslande.
Die groot suidwaartse trek van Sentraal- en Wes-Afrika het ongeveer 2 000 jaar gelede begin, toe die Khoi-Khoi hulle in die Kaapse kusgebiede gevestig het. Hoewel hulle jagters was, het hulle ook beeste en skape saamgebring. Swart Ystertyd-boere van die noorde het ook suidwaarts migreer en hulle suid van die Limpopo by Mapungubwe (Heuwel van die Jakkalse) gevestig en later (moontlik sowat 400 n.C.) ooswaarts na KwaZulu-Natal getrek en later (sowat 600 n.C.) na die Oos-Kaap. Hier het hulle en ook die Khoi-Khoi-groep met die inheemse San-bevolking te doene gekry.
Navorsing dui daarop dat die mense van die Vroeë Ystertyd nie vee aangehou het nie, maar ongetwyfeld akkerbou beoefen het. Hulle het waarskynlik hul vleis van jag gekry. Later (sowat 500 n.C.) is bokke, beeste en skape aangehou. Een van die opvallendste veranderinge in die Laat Ystertyd is die uitbreiding van 1300-1600 n.C. van die bosveldgebiede na die oop grasvlaktes, waar klip as boumateriaal gebruik is eerder as hout en klei van die bosveldgebiede.
Dit is interessant dat toe die Nederlanders in 1652 hul verversingspos in die Kaap gestig het, sowat 75 000 San en Khoi-Khoi reeds in die gebied gewoon het. Die onderlinge verhouding tussen hulle was waarskynlik een van konflik maar ook samewerking. Dit val op dat dit nie tot die onderwerping en selfs vernietiging van die een groep was nie – soos meestal die geval is – maar dat hulle in dieselfde gebied kon bestaan. Tog is daar aanduidings dat die “nuwe” intrekkers die San begin oorheers en gedeeltelik geabsorbeer het.
Fenisiese ekspedisie
In 1827 het die Engelse reisiger George Thompson 'n boek met die titel Travels and Adventures in South Africa gepubliseer. In die boek noem hy dat naby die dorpie Kaapse Vlakte, nou die distrik Kapstad, aan die oewer van die waterval, kort voor sy aankoms, dele van die bekleding van 'n antieke vaartuig “met spore van metaalstof in 'n sterk erodeerde toestand” ontdek is, vermoedelik spykers. . Die timmerman wat tydens die inspeksie teenwoordig was, het beweer dat die hout seder was (die Libanese seder is wyd deur antieke skeepsbouers gebruik). Thompson het voorgestel dat dit die oorblyfsels is van 'n seilskip wat tydens die Fenisiese ekspedisie rondom Afrika verwoes is, wat ongeveer 600 vC onderneem is voor die bevel van die Egiptiese farao Necho II. Die vonds is lankal vergete, maar na dertig jaar op dieselfde plekke het 'n plaaslike amptenaar die provinsiale goewerneur in 'n brief in kennis gestel dat 'n halfbederf sederboord met 'n voet van ongeveer 21 meter aan die kus gevind is. Reeds in die XX eeu is die wrak van 'n antieke skip deur die beroemde wetenskaplike Raymond Dart bestudeer. Hy het gevind dat die lengte van die seilboot 52 m (52 ​​m) kan bereik, wat ooreenstem met die gegewens oor die skeepsbou onder die Fenisiërs. Aan die einde van die 20ste eeu is rotstekeninge wat skepe uitbeeld, in die Clanuilliam-omgewing ontdek. Hulle is op verskillende plekke aan die kus met 'n skerp voorwerp op die kuskranse aangebring. Sommige van die beelde kan geïnterpreteer word as Fenisiese skepe. 'N Sekere probleem is die feit dat die Koikoin-stamme eers in die 5de eeu op die kaap verskyn het, dit wil sê duisend jaar na die Fenisiese ekspedisie. In sy 'Geskiedenis' rapporteer Herodotus egter dat die Fenisiërs tydens die ekspedisie die land vasgemeer het, gewerk het, gewag het op die oes, geoes en verder gegaan het. Die spore van hul teenwoordigheid kon dus so beduidend wees dat dit lank gebly het, of tydens hul verblyf op die kaap merkbaar ver van die kus af was.
Die eerste Europeërs
Die ooskus van Afrika tot Dar-es-Salaam en Zanzibar is in die vroeër jare gereeld deur onder meer Griekse en Indiese handelaars besoek. Eers nadat die Portugese die Ceuta-hawe in Marokko in 1415 verower het, het seevaarders meer suidwaarts begin vaar.
Die eerste aanduiding van vroeë ontmoetings tussen die Khoi-Khoi en Europeërs was toe die Portugese ontdekkingsreisiger Bartolomeus Dias in Februarie 1488 by vandag se Mosselbaai (destyds Bahia de São Bras genoem) ontmoet het toe bemanning vars water op land kom kry het. Daarna het die Portugese al hoe om die suidpunt van Afrika gevaar om water en vleis te kry en noodsaaklike herstelwerk aan hul skepe te doen.
Die Nederlanders het ook aan die einde van die sestiende eeu al hoe meer die roete na die ooste om die suidpunt van Afrika begin gebruik. Die Nederlandse handelsvlote en later ook dié van die Franse en Britte het toenemend om die Kaap gevaar en in die baai geanker om vars water en kos en ook wilde vrugte te kry. In ruil daarvoor het die matrose onder meer koper, yster en ander Europese produkte aangebied en gereelde ruilhandel het ontstaan.
Die verhouding tussen die Europeërs en die Khoi-Khoi was op onderlinge begrip en samewerking maar ook soms konflik gegrond. Veral die Portugese het met hulle gebots en een van die gevegte was in 1510, toe Francisco d’Almeida en 56 offisiere, soldate en matrose in Tafelbaai in ’n geveg met die Khoi-Khoi dood is.
Ander Europese lande het ook soms in konflik met hulle gekom, maar dit was oor die algemeen meer positief. Teen 1652, toe die Nederlanders ’n permanente nedersetting in die Kaap gestig het, was daar gereelde kontak tussen die groepe, wat mekaar as vreemd ervaar het maar tog die kontak tot wedersydse voordeel benut het.Die eerste Europeërs wat hulle hier gevestig het, het in 1652 onder leiding van die VOC seevaarder en Nederlandse Kommandeur Jan van Riebeeck geland te Kaap de Goede Hoop soos wat dit later genoem is.
Nederlanders
Die eerste Nederlandse vloot wat in 1595 Mosselbaai aangekom het, het ook met die Khoi-Khoi handel gedryf en daarna was daar gereeld aanraking. Tafelbaai het sy naam in 1601 gekry danksy die Nederlandse bevelvoerder Joris van Spilbergen en sy bemanning.
Die Engelse het die eerste aan ’n nedersetting gedink maar daar het nie veel van hul poging gekom nie. Intussen is die Vereenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) as federale handelsgroep gestig en sy hoogste gesag, die Here XVII, het na aanleiding van sekere bevindinge in 1650 besluit om ’n versterkte verversingspos aan die Kaap te stig, met die doel om sy handelsryk in Oos-Indië winsgewender te maak en ’n tydelike herstelplek vir sy skepe en siek matrose te maak. Jan van Riebeeck en ’n groep van 90 mans, vroue en kinders het toe Tafelbaai op 6 April 1652 binnegevaar.
Toe Jan van Riebeeck in 1662 na Batavia vertrek het, was daar reeds ’n groep van sowat 260 vryburgers (nuwe boere), amptenare en gesinslede. Toe Simon van der Stel in 1679 as bewindhebber oorgeneem het, is die uitdruklike opdrag aan hom gee om die ekonomiese welvaart aan die Kaap te bevorder. Dit het onder meer gelei tot die toekenning van plase aan koloniste en ook Franse Protestantse vlugtelinge.
Franse Hugenote
Die eerste Franse Hugenote – Protestantse vlugtelinge nadat hul koning Lodewyk XIV die Edik van Nantes herroep het en hulle dus geloofsvryheid ontneem het en hulle vervolg het – het in April 1688 by Tafelbaai en Saldanhabaai aangekom. Buiten die eerste twee groepe van sowat 175 Hugenote het ander ook later by hulle aangesluit.
Simon van der Stel het hulle finansieel uit die Kompanjiekas gehelp en materiaal en bougereedskap gegee om hulle as boere te vestig hoofsaaklik in die Franschhoek- en Wagenmakersvallei-gebiede, waar hulle onder meer Suid-Afrika se gerekende wynbedryf rondom 1700 begin het.
Maklik was dit egter nie: baie Franse boere was nie boere in Frankryk nie en moes die genadelose Kaapse klimaat en gebrek aan geld hanteer. Sommige is selfs later terug Frankryk toe. Uiteindelik het van hulle ’n groot sukses van hul boerderye gemaak en van hulle het welvarend geraak.
Die Franse het hul stempel goed in die land afgedruk. Dit is byvoorbeeld interessant dat Franse afstammelinge grootliks die Eerste Afrikaanse Taalbeweging begin en gelei het. Onder die leiers van die Groot Trek was ook heelwat Franse afstammelinge, insluitend Piet Retief. In ’n opname in 1981 is bevind dat daar nege Hugenote-vanne was tussen die voorste 36 Europese vanne in Suid-Afrika met die meeste nasate: Du Plessis, Du Toit, Coetzee, Marais, Nel, Fourie, Le Roux, Viljoen en Nel. Nadat hulle aanvanklik geloofsvryheid in Suid-Afrika gesoek het, het die Franse geïnspireerd gewerk en geleef in hul nuwe vaderland.
Duitsers
Sedert die aanstelling van Simon van der Stel as kommandeur is begin om immigrante vir die Kaap te werf, soos die Franse Hugenote. Dit het minstens 15 nasionaliteite behels, insluitend burgers van Duitsland, Switserland, Swede, België en Denemarke.
Verskeie Duitsers het veral sedert 1700 na die Kaap geïmmigreer en van 1725-1795 was die Duitsers die meeste nuwe aankomelinge – selfs meer as die hoeveelheid Nederlanders wat hulle in dié tydperk in die land gevestig het (854 Duitsers teenoor 816 Nederlanders). Teen 1795 reeds het die Afrikanervolk uit die verskillende groepe ontwikkel.
Die Afrikanerbevolking ("Boere") ontwikkel daarna grotendeels uit nasate van Nederlandse, Duitse en Franse immigrante.
Britte
Die VOC se Kaapse bewind is in 1795 afgesluit weens die stryd tussen Brittanje en Frankryk. Dit het ook saamgeval met interne probleme in Nederland en die besetting van dié land deur die Franse in 1795. Brittanje beset die Kaap as gevolg van die Franse besetting van Holland en die oorloë op die Europese Vasteland. Daarna Brittanje het vir sowat agt jaar van 1795 tot 1803 geheers, waarna die Bataafse regering die Kaap vir slegs drie jaar bestuur het.
In Januarie 1806 het Britse troepe onder bevel van genl. D. Baird en ’n groot vloot van 61 skepe die Bataafse magte maklik verslaan en die Britte het die bewind weer oorgeneem en die Kaap, danksy die Britte se baie ervaring van koloniale bestuur, gemaklik in sy koloniale stelsel ingeskakel.
In 1820, nadat Britse beheer aan die Kaap gevestig was, is duisende Britte as immigrante na die ooskus van Suid-Afrika gestuur (die 1820-Setlaars) om die werkloosheidsprobleem op te los wat as gevolg van die einde van die Napoleontiese Oorloë in Brittanje ontstaan het. In die vyf maande tussen Desember 1819 en April 1820 het meer as 20 skepe met sowat 1 000 mans en 3 000 vroue en kinders van Brittanje vertrek om hulle hier te vestig. Dié Britse setlaars het ook grootliks as boere misluk maar is uiteindelik ook ingeskakel.
Die Afrikaners aan die Kaap het van 1830 al hoe sterker protes gemaak teen die kroonkoloniebestuur. Dit het onder meer tot die Groot Trek van sowat die middel-dertigerjare tot sowat 1854 gelei.
In die middel-1820's heers Shaka, grondlegger van die Zoeloevolk, reeds oor 100 000 mense en het hy ’n leër van 40 000 manskappe. Talle mismoedige Boere trek van 1836 af noordwaarts onder die Britse gesag uit (die "Groot Trek") en stig hul eie republieke in die noorde: die Oranje-Vrijstaat en Zuid-Afrikaansche Republiek of Transvaal. Daar is verskillende botsings tussen die Boere en die swart volkere, ook die Zoeloes onder aanvoering van Shaka se moordenaar en opvolger, Dingaan.
Die ontdekking van diamante (1867) en goud (1886) in die noorde lei tot ’n toestroming van Europeërs (Uitlanders), maar intensifiseer die onderwerping van die swartmense.
In die laaste paar dekades van die negentiende eeu het die Afrikaner-nasionaliste en die Britte weer in botsing gekom en dit is op die spits gedryf deur die anneksasie van die Zuid-Afrikaansche Republiek (Transvaal) in April 1877. Die Transvalers het uiteindelik in Desember 1880 die wapens opgeneem en op 27 Februarie 1881 die Britte by Majuba verslaan, wat die einde van die Eerste Anglo-Boereoorlog beteken het.
Die Konvensie van Pretoria in Augustus 1881 het egter nie die onafhanklikheid van die ZAR heeltemal teruggegee nie. Deurlopende woelinge tussen hulle en die Britte het egter nie die knelpunte opgelos nie en op 11 Oktober 1899 het die Tweede Anglo-Boereoorlog uitgebreek: Die Boere verset hulle teen Britse pogings om hul onafhanklikheid van hulle weg te neem, dog hulle word in die Anglo-Boereoorlog (1899-1902) verslaan.
Unie van Suid-Afrika
duimnael|Die eerste kabinet van die [[Unie van Suid-Afrika in 1910 onder leierskap van eerste minister Louis Botha.
Agter: J.B.M. Hertzog, Henry Burton, F.R. Moor, C. O'Grady Gubbins, Jan Smuts, H.C. Hull, F.S. Malan, David Graaff
Voor: J.W. Sauer, Louis Botha, Abraham Fischer]] Britse heerskappy sedert 1902 het voorsiening gemaak vir die samevoeging van die land se verskillende kolonies en daar was twee kommissies – die Lagden-kommissie en die Selborne-memorandum – wat eenheid in Suid-Afrika aanbeveel het. Beraadslaging is in Oktober 1908 in Durban begin en die konsepgrondwet is in slegs sowat agt maande opgestel. In 1910 verenig die Kaapkolonie, Natal, die Oranjerivierkolonie en Transvaalkolonie om die Unie van Suid-Afrika te vorm — ’n dominium of susterstaat van Brittanje in die Britse Gemenebes.
Etlike honderde lede van Suid-Afrika se opgeleide swart elite stig in 1912 ’n nasionale organisasie om teen rassediskriminasie beswaar te maak en vir gelyke behandeling voor die reg te vra. Dit word die South African Native National Congress genoem, wat in 1923 tot die African National Congress (ANC) hernoem word.
Vrese by blanke mynwerkers dat hul werk aan swartmense gegee kan word, lei in 1922 tot ’n mynwerkersopstand in Johannesburg, maar dit word deur 20 000 troepe met artillerie, tenks en bomwerpers onderdruk.
Met die aanvaarding in 1931 van die Statuut van Westminster deur die Britse parlement word die volle gelykheid van Brittanje en die dominiums, dus ook Suid-Afrika, erken en word die Statebond, ’n vereniging van onafhanklike state, gestig.
Tydens die Groot Depressie bevind ’n kommissie in 1931 dat byna ’n derde van die Afrikaners armlastig is, terwyl min Engelssprekende blankes onder die broodlyn lewe. Dit lei tot ’n (uiteindelik geslaagde) veldtog vir die ekonomiese bemagtiging van die Afrikaner -- én sy politieke dominansie.
Dit is interessant dat die Unieparlement eers in 1930 wetgewing aanvaar het wat wit vroue stemreg gegee het en hulle in staat gestel het om lede van die Volksraad en Senaat te word.
In die Tweede Wêreldoorlog is daar groot verdeeldheid tussen Engelssprekendes en baie Afrikaners, veral toe Suid-Afrika troepe stuur om aan die Britse kant teen Duitsland in Noord-Afrika en Europa te veg. Reeds in 1938 het Afrikaners die Ossewabrandwag gestig, ’n paramilitêre organisasie wat ten doel sou hê om "vaderlandsliefde" in te skerp. Tydens die oorlog word etlike duisende lede van die Ossewabrandwag weens beweerde ondermynende bedrywighede geïnterneer -- ook John Vorster, ’n toekomstige eerste minister.
In 1944 is die Jeugliga van die ANC gestig, wat meer ’n militante vorm van verset teen rassediskriminasie voorgestaan het. Nelson Mandela, Walter Sisulu en Oliver Tambo was van die eerste lede.
Die sogenaamde Herenigde Nasionale Party (HNP) wen in 1948 die verkiesing in Suid-Afrika. Hoewel ’n groot kloof tussen die lewenswyses van swart en wit van meet af in Suid-Afrika bestaan het, word dit deur die Nasionaliste in die beleid van afsonderlike ontwikkeling ("apartheid") gereglimenteer. Tot huwelike tussen blank en gekleurd word verbied en selfs seksuele verhoudings tussen rassegroepe. Apartheid word egter oor die volgende aantal dekades ál meer deur die wêreldgemeenskap veroordeel. Die HNP word tot die Nasionale Party (NP) hernoem en sou in Suid-Afrika regeer tot 1994.
Daar is aanvanklik ’n opwellende verset in swart geledere. In Maart 1960 brand die polisie los op swart mans, vroue en kinders wat in Sharpeville betoog teen die nuwe paswette wat die bewegings van swartmense beperk. Altesaam 69 betogers word doodgeskiet. Die ANC word in April verbied, maar daarna word ’n ondergrondse militêre vleuel gevorm.
Republiek van Suid-Afrika
In Oktober 1960 besluit die Unie se stemgeregtigdes, dat Suid-Afrika ’n republiek moet word en op 31 Mei 1961 word die land amptelik die Republiek van Suid-Afrika. Die land onttrek hom ook uit die Statebond.
Intussen is Nelson Mandela in Augustus 1962 in hegtenis geneem en Walter Sisulu, Govan Mbeki en ander sleutelspelers in Julie 1963 in Rivonia in hegtenis geneem, waarna die Rivonia-verhoor gevolg het en die hele groep tot lewenslange gevangenisstraf gevonnis is.
Maar in die tweede helfte van die twintigste eeu waai die "winde van verandering" so fel oor Afrika dat die wêreldmening al hoe sterker teen kolonialisme draai. Feitlik met elke voormalige Europese kolonie wat onafhanklik word, verhewig die druk op Suid-Afrika om sy apartheidsbeleid te laat vaar en die stemreg aan al sy rasse te gee.
Die Nuwe Era
Die blanke regering van die Republiek swig in die begin van die laaste dekade van die twintigste eeu, veral toe die einde van die Koue Oorlog en die verbrokkeling van die eens magtige Sowjetunie die moontlikheid van ’n Kommunistiese oorname in Suid-Afrika laat vervaag. Die ANC word deur pres. F.W. de Klerk ontban en Nelson Mandela, ’n voorste ANC-gevangene, word in Februarie 1990 ná 27 jaar in die gevangenis vrygelaat.
Indringende samesprekings en onderhandelings word hierna gevoer om 'n nuwe grondwet uit te beitel. Die onderhandelinge dreig plek-plek om te ontspoor, maar die wedersydse besef dat daar geen vreedsame alternatief vir 'n onderhandelde ooreenkoms is nie, laat die onderhandelaars vasbyt. Uiteindelik is daar so 'n goeie skikking dat die Nobelprys vir Vrede in 1993 saam aan Mandela en De Klerk toegeken word.
In April 1994 word die eerste vrye verkiesing in Suid-Afrika gehou. Van die land se sowat 22,7 miljoen stemgeregtigdes het 19,7 miljoen in die eerste verkiesing gestem, wat ’n beraamde stempersentasie van 86% beteken het. Die ANC het sowat 62,6% stemme getrek, die NP 20,3% en die IVP 10,5%. Die res (minder as 10%) het van die ander partye se kiesers gekom.
Ná meer as drie eeue van wit oorheersing word die beheer aan 'n regering van nasionale eenheid oorgedra. Suid-Afrika word ingedeel in nege provinsies, tans bekend as Gauteng, Limpopo, Mpumalanga, Noordwes, Vrystaat, KwaZulu-Natal, Wes-Kaap, Oos-Kaap en Noord-Kaap. Mandela word president en in Mei 1994 ingehuldig.
Oder
Die Oder (Nieu-Latyns Viadrus; Pools, Tsjeggies en Neder-Sorbies Odra, Opper-Sorbies Wódra) is 'n Middel-Europese rivier wat in Tsjeggië ontspring, deur Pole vloei en sedert 1945 as gevolg van die Tweede Wêreldoorlog die grens tussen dié land en Duitsland vorm. Dit mond deur die Szczecin-strandmeer en rondom die eilande Usedom en Wolin in die Oossee uit. Die rivier het 'n lengte van 854 kilometer (898 kilometer tot by Świnoujście, vroeër Swinemünde).
Die belangrikste syriviere sluit in die Lausitzer Neiße en die Warthe. Saam met die laasgenoemde syrivier het die rivierstelsel 'n totale lengte van 1 045 kilometer. Die gemiddelde afloop van 574 m³/s maak van die Oder die vyfde grootste rivier in Duitsland ná die Ryn, Donau, Inn en Elbe. Die Oder se stroomgebied word in die weste en suidweste deur die Elbe, in die ooste deur die Wisła (Weichsel) en in die suide deur die Donau begrens.
Die rivier speel 'n belangrike ekonomiese rol as natuurlike waterweg wat die Duitse deelstaat Brandenburg met die Oossee verbind.
Ray Combs
Ray Combs (3 April 1956 – 2 Junie 1996) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Overboard (1987) en Vampire in Brooklyn (1995), en in die televisiereekse Me & Mrs. C. (1986) en Family Feud (1988).
Ester
'n Ester is 'n organiese verbinding met 'n algemene formule. (≠H)
Ray Combs
Vroee loopbaan
Combs het begin om komedie op te voer by die Red Dog Saloon in Cincinnati, Ohio, waar hy sy bekendste stuk saamsing van sitkom-temaliedjies ontwikkel het. In 1979 het Combs 'n brief aan David Letterman gestuur waarin hy om advies gevra het; Letterman het hom aangemoedig om voort te gaan in komedie. In 1982, oortuig daarvan dat hy beter was as ander wat hy op 'n nag sneeu sien verskyn het, het Combs sy werk as 'n meubelverkoper in Indianapolis verlaat en saam met sy gesin na Los Angeles verhuis. Hy het goed gevaar in 'n kompetisie met meer as tweehonderd ander jong komediante, en het begin om gehooropwarmings vir sitkoms te doen. Hy het so gewild geword dat ander sitkoms hul produksieskedules verander het net sodat hulle hom hul gehore kon laat opwarm. Johnny Carson het die gehoor se gelag gehoor en Combs toe genooi om op die nagprogram in Oktober 1986 op te tree; die gehoor het hom 'n staande applous gegee.
Ester
Esters kan ontbind in 'n karboksielsuur  en 'n alkohol. Hierdie reaksie word verseping genoem, omdat die vervaardiging van seep op hierdie chemie gebaseer is.
XGPON
XGPON is die nuutste standaard vir PON-produkte wat deur die ITU goedgekeur is. Die standaard is die ITU-T G.987 reeks dokumente wat die bestaande GPON standaard ITU-T G.984 reeks dokumente vervang. Die grootste verskil tussen XGPON en GPON is dat XGPON 1:128 (GPON 1:64) splitters ondersteun en die verkeer stroom af teen 10 Gb/s (GPON 2.488 Gb/s) geskied.
Ester
Esters van eenvoudige R-groepe is gewoonlik taamlik vlugtige en welriekende verbindings. Hulle is effens polêre oplosmiddels wat baie aanwendings vind.
Ray Combs
Family Feud
In 1988 het speletjiesprogramvervaardigers Mark Goodson en Howard Felsher aan Combs 'n kontrak van sewe jaar gegee om 'n gewilde speletjieprogram, Family Feud, aan te bied. Combs het op 4 Julie 1988 sy debuut met Family Feud gemaak. Sy ampstermyn was uiters suksesvol, waar 'n gesindikeerde weergawe van die program op 19 September begin uitsaai het.
Sowat vier jaar in sy ampstermyn met die speletjiesprogram het die program sy tyd van 'n halfuur na 'n uur uitgebrei. Op 14 September 1992 is die Bullseye-ronde in die gesindikeerde lopie geïntegreer, wat 'n halfuur lank gebly het, maar herdoop is as The New Family Feud. Combs was een van die gashere wat die meeste op televisie gesien is gedurende die 1992–93-seisoen, met 'n uur en 'n half van Family Feud wat vyf dae per week uitgesaai is.
Ester
Vette is esters van gliserol, wat 'n alkaantriol is met drie -OH-groepe en vetsure wat dikwels 20-22-24 koolstofatome het. 'n Taamlik kort vetsuur is bottersuur wat net 4 koolstofatome het.
Ray Combs
Family Feud
Ten spyte van Combs se onlangse sukses, het graderings vir die program begin daal. Verskeie televisiestasies, veral CBS, het die program heeltemal begin laat vaar, maar het teësinnig herhalings van sommige episodes gedoen. Die gesindikeerde weergawe was ook op die rand van kansellasie, hoewel sommige stasies die skedule vir die program vir oornag verander het. Jonathan Goodson, wat onlangs voorsitter van Goodson Productions geword het nadat hy sy pa nie te lank gelede aan kanker verloor het nie, het met 'n konsensus vorendag gekom om Combs uit die program te stem en hom te vervang met die voormalige Family Feud-gasheer, Richard Dawson. Combs het sy laaste vertoning saam met Family Feud iewers vroeg in 1994 verfilm, maar toe die program geëindig het, het Combs, wat steeds deur sy onlangse afvuur geraak voel, opgestyg en die stel verlaat sonder om ooit iemand te groet.
Later loopbaan
In Julie 1994, slegs maande na sy laaste vertoning met Family Feud, het Combs 'n ruggraatbesering opgedoen tydens 'n motorongeluk, wat hom in konstante en aanhoudende pyn gelaat het. Finansiële probleme was ook aan die toeneem namate twee van sy komedieklubs in Cincinnati bankrot geraak het en moes sluit. Sy huis in Hamilton, Ohio, het uitgesluit omdat hy nie die verband kon bekostig nie. In September 1995 is Combs van sy vrou en ses kinders geskei, maar die egskeiding het nooit afgehandel nie. Hy het probeer om sy vorm te herwin deur 'n geselsprogram onder sy eie skuilnaam te verfilm, maar geen stasie wou dit uitsaai nie. Hy het toe 'n ander speletjieprogram genaamd Family Challenge aangebied, maar dit was ook van korte duur.
Dood
Op 2 Junie 1996, omstreeks 4:10 die oggend, het hospitaalpersoneel Combs ontdek wat met 'n bedlaken in 'n kas hang. Pogings om Combs te laat herleef was onsuksesvol, en hy is kort daarna dood verklaar. Sy dood is as 'n selfmoord beskou.
Daphné-klas duikboot
Die Daphné-klas duikboot was 'n klas diesel-elektries aangedrewe duikbote wat ontwerp en gebou is deur die Franse maatskappy, DCNS, vir die Franse Vloot in 1964. Die klas was bemark deur die Franse Regering vir die uitvoermark. Die klas se bote het diens gedoen in die Suid-Afrikaanse Vloot terwyl subklasse verkoop is aan die vlote van Pakistan, Portugal en Spanje.
Geskiedenis
Duikbote in hierdie klas is vergrote weergawes van die Aréthuse-klas. Elf duikbote in die klas was deur Frankryk self gebruik terwyl Pakistan (3), Portugal (4), Suid-Afrika (3) en Spanje (4) die duikbote ook aangeskaf het. Twee duikbote van Frankryk, Eurydice (1970) en Minerve (1968) het per ongeluk gesink en dit het veroorsaak dat die verkope van die duikboot gestaak is. Die oorsaak van beide ongelukke was toegeskryf aan 'n foutiewe snorkelontwerp. Die duikbote was almal uit diens gestel in die 1990's terwyl Portugal een van sy bote aan Pakistan verkoop het. Die Pakistanse duikboot PNS Hangor het 'n Indiese fregat gedurende die Indies-Pakistanse Oorlog in 1971 gekelder. Pakistan het al sy duikbote uit diens gestel en vervang.
Ontwerpkenmerke
Die Daphné-klas-duikbote het agt torpedobuise aan die voorkant en vier in die agterkant. Die buise het almal 'n 550-mm deursnee en kon slegs Fransvervaardigde torpedo's gebruik. Die buise aan die voorkant was vollengte (vir gebruik teen skepe of ander duikbote) terwyl die buise aan die agterkant die verkorte lengte (vir gebruik teen duikbote, in outomatiese verdediging) was.
Die voorduikroer was in die middel van die romp en kon nie terugtrek of opvou nie.
Carlo Azeglio Ciampi
Carlo Azeglio Ciampi ( Italiaanse uitspraak: [ˈkarlo adˈdzɛʎʎo ˈtʃampi] (luister); 9 Desember 1920 - 16 September 2016) was 'n Italiaanse politikus en bankier. Hy was die 49ste premier van Italië van 1993 tot 1994 en was die tiende president van Italië van 1999 tot 2006.
Kate Asner
Kate Asner is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Open Season (1995) en What Women Want (2000), en in die televisiereekse Star Trek: Deep Space Nine (1993) en The Hughleys (1998).
Elegante sterretjie
Die Elegante sterretjie (Thalasseus elegans) is 'n seldsame voël en swerwer en slegs twee keer opgeteken in Suid-Afrika. Die voël is 38 – 41 cm lank, 200 - 320 g groot met 'n vlerkspan van 95 – 110 cm. In Engels staan die voël bekend as die Elegant Tern.
Oscar Luigi Scalfaro
Oscar Luigi Scalfaro ( Italiaanse uitspraak: [ˈɔskar luˈiːdʒi ˈskalfaro]; 9 September 1918 - 29 Januarie 2012) was 'n Italiaanse politikus en landdros, die negende president van Italië van 1992 tot 1999, en daarna 'n senator vir die lewe. Hy was voorheen lid van die Christelike Demokrasie en het tot die sentrum-linkse Demokratiese party behoort.
Retortillo de Soria
Retortillo de Soria is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Balliviaspongia wirrmani
Balliviaspongia wirrmani is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Balliviaspongia. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1991 deur Boury-Esnault & Volkmer-Ribeiro.
Thomas Commerford
Thomas Commerford (1 September 1855 – 17 Februarie 1920) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Graustark (1915), The White Sister (1915), en The Sting of Victory (1916).
Takeshi Kamo
Takeshi Kamo (加茂 健) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
SAS President Pretorius
Die SAS President Pretorius is die laaste van drie presidentklas Tipe 12 fregatte wat in die Verenigde Koninkryk vir die Suid-Afrikaanse Vloot gedurende die 1960's gebou is. Die skip was meestal vir opleiding gebruik en het ander hawens in Afrika en Australië besoek. Die skip was gemoderniseer en verbeter in die 1970's. Hierna was die skip se aktiwiteite beperk deur 'n te kort aan mannekrag om haar te beman nadat sy opgegradeer is in 1977. Dit is in 1985 uit diens gestel en 1992 verkoop as skroot.
Die skip is vernoem na president Marthinus Wessel Pretorius.
Tegniese besonderhede
Die presidentklasskepe het normaalweg 2170 langton water verplaas en 2605 langton met volvrag. Dit was 112,78 m lank, 12,5 m wyd en het 'n diepgang van 5,33 m gehad. Die skepe was aangedryf deur twee stoomturbine's met ratoorbrenging wat deur English Electric vervaardig is. Elke turbine het 'n skroef aangedryf via 'n dryfas. Stoom vir die turbines is opgewek deur twee Babcock & Wilcox-stoomketels. Die turbines het 3 000 perdekrag op die dryfas ontwikkel wat 'n maksimumspoed van dertig knope (56 km/h) verseker het. Die skepe het 308 langton brandstof aan boord geneem wat 'n togafstand van 4 500 seemyl teen 12 knope moontlik gemaak het. Die bemanning het bestaan uit 14 offisiere en 200 matrose.
Die presidentklasskepe was toegerus met een skiettoring aan die voorkant wat twee QF 4.5-duim MK V meerdoelige kanonne bevat het en aan die agterkant met een skiettoring wat twee Bofors 40 mm lugafweerkanonne bevat het. Die skepe was ook toegerus met Tipe 162, 170 en 177M sonars saam met die trippelloop MK10 Limbo teenduikbootmortiere. Hulle was ook toegerus met Tipe 293Q radar vir gebruik op die oppervlakte, Tipe 262 en 275 radars vir die kanonne, Tipe 277Q radar vir hoogtevind en Tipe 978 navigasieradar.
Sopot
Sopot [ˈsɔpɔt] (Duits: Zoppot) is 'n herstellings- en vakansieoord in Noord-Pole. Sopot is aan die Baai van Gdańsk geleë en vorm saam met Gdańsk en Gdynia die metropolitaanse gebied van "Driestad" (Pools: Trójmiasto). Terwyl handel, nywerhede en seehawens die ekonomiese basis van die twee groter susterstede vorm, is toerisme tradisioneel die belangrikste bron van inkomste vir Sopot.
SAS President Pretorius
Tegniese besonderhede
In die middel van die 1960's het dit duidelik geword dat die sonars van die presidentklasskepe in staat was om duikbote op te spoor buite die trefafstand van die Limbo teenduikbootmortiere. Die Suid-Afrikaanse Vloot het toe besluit om die Britse Vloot se voorbeeld te volg en die skepe toe te rus met helikopters wat teenduikboot-torpedo's kon dra of dieptebomme en dit aansienlik verder van die skip af gebruik. Die voorste Limbo-mortier is verwyder en sy plek is verander na 'n klein vliegdek. Die agterste Bofors-skiettoring, sy beheerstelsel en van die agterste bobou is verwyder en vervang met 'n loods vir die Westland Wasp helikopter. Daar is twee enkel Boforskanonne op die dak van die loods aangebring en daar is ook voorsiening gemaak vir vier M2-Browninig 12,7 mm masjiengewere. 'n Paar Amerikaanse Mk 32 324 mm trippeltorpedobuise, ontwerp vir gebruik deur oppervlakskepe, is ook in die middel van die skip aangebring en die elektronika opgegradeer. Die opgradering het 'n ekstra Thomson-CSF Jupiter vroeëwaarsku-radar ingesluit wat op 'n nuwe hoofmas aangebring is en ook die Selenia Orion vuurbeheerstelsel. Die President Pretorius was omgeskakel om diesel te gebruik en sommige van haar water ballastenks was omgeskakel na brandstof tenks.
Pikardies
Pikardies (Picard) is 'n Romaanse taal, wat nou verwant is aan Frans. Pikardies is die omgangstaal van die noorde van Pikardië en die grootste deel van Nord-Pas-de-Calais (onder andere Artois en die Franstalige gebiede van Frans-Vlaandere) asook die weste van Wallonië (Belgies gebied, te weet Henegouwen byna in sy geheel en 'n bietjie van Vlaams-Brabant en Namen).
Gerwoonlik verwys net die bewoners van Pikardie na die taal as Pikardies, terwyl dit in Vlaandere en Artois chti of chtimi en in die gebied van Valenciennes Rouchi genoem word. Die dialekte is onderling goed verstaanbaar.
Status
Die Franse Gemeenskap van België het Pikardies in 1990, net soos Wallonies, Gaumais, Champenois en Luxemburgs, amptelik as 'n streektaal erken. Daarenteen het Pikardies in Frankryk geen amptelike status nie.
Batzella
Batzella is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Skoorsteenveër
Die skoorsteenveër (Threskiornis aethiopicus) is 'n groot voël (lengte 64–82 cm; massa 1,5 kg), wat wydverspreid in Afrika voorkom. In Engels staan die voël bekend as die African sacred ibis.
Die heilige voël van die Egiptenare, waar dit "die vader van die sekel" genoem is, omdat dit in duisende op landerye na oorstromings deur die Nylrivier voorgekom het en as 'n aanduiding van 'n goeie oesjaar beskou was. Waterinsekte, paddas, visse, sprinkane, ensovoorts is hulle kos. Die naam skoorsteenveër het hy gekry vanweë sy gewoonte om die binnegoed van dooie diere uit te skraap.
Identifikasie
Die kop en nek is veerloos en swart van kleur. Die vlerke en rug is wit met 'n swart stert.
Habitat
Damme, vleigebied, panne en moerasagtige areas. Hulle word ook op vullishope gevind, waar hulle aas na oorskietkos.
Verspreiding
Skoorsteenveërs kom voor in Afrika suid van die Sahara, suid-Irak en (voorheen) in Egipte. Hulle is daarnaas ook eksoties ingevoer in Wes-Europa en Amerika.
Voortplanting
Skoorsteenveërs maak nes in boomkolonies, gewoonlik met ander waadvoëls soos reiers. Hulle bou neste van stokke, soms in 'n kremetartboom, en lê 2 tot 3 eiers.
Chronologie van die antieke Nabye Ooste
Die chronologie van die antieke Nabye Ooste is ’n raamwerk van datums vir gebeure, heersers en dinastieë. Historiese inskripsies en tekste dui gebeure gewoonlik aan volgens ’n opeenvolging van amptenare of heersers: "in die jaar X van koning Y". Deur baie rekords te vergelyk kan ’n relatiewe chronologie van datums bepaal word in stede oor ’n groot gebied.
Millenniums
Vir die 1ste millennium v.C. kan die relatiewe chronologie verbind word met werklike kalenderjare deur belangrike sterrekundige gebeure te identifiseer. ’n Inskripsie uit die 10de bewindsjaar van die Assiriese koning Ashur-Dan III verwys na ’n sonsverduistering, en sterrekundige berekenings van die aantal moontlike datums bepaal dat die verduistering op 15 Junie 763 v.C. plaasgevind het. Dit kan bevestig word deur ander sterrekundige voorvalle wat aangeteken is en so kan ’n absolute chronologie bepaal word wat die relatiewe chronologie met die Gregoriaanse kalender verbind.
Vir die 3de en 2de millennium v.C. is dié verband minder seker. ’n Sleuteldokument is die Venus-tablet van Ammisaduqa in wigskrif, wat rekord gehou het van sterrekundige waarnemings van Venus gedurende die bewind van die Babiloniese koning Ammisaduqa, wat die vierde heerser ná Hammurabi was in die "relatiewe kalender". Die konjunksie van die opkoms van Venus met die donkermaan verskaf ’n verwysingspunt, of eerder drie punte, want die konjunksie is ’n periodieke verskynsel. Deur ’n Ammisaduqa-konjunksie met een van hierdie berekende konjunksies te verbind sal die troonbestyging van Hammurabi byvoorbeeld vasgestel kan word op óf 1848 óf 1792 óf 1736 v.C.; dit is bekend as die "lang", "middel-" en "kort" chronologie.
Vir die 3de en 2de millennium v.C. kan die volgende tydperke onderskei word:
FC St. Pauli
duimnael| Die noordelike hoek van die Millerntorstadion, [[Hamburg]]
FC St. Pauli is 'n Duitse sportklub uit Hamburg, wat veral bekend is vir sy sokkerspan. Die klub het aanhangers reg deur Duitsland wat aangetrokke voel tot die kulturele beeld van die klub wat oor jare gevestig is. Die klub word beskou as links, anti-fascisties en tolerant. Die simbool van die rebelse houding is die seerowervlag met sy skedel, die Totenkopf, wat die nie-amptelike simbool van die klub is. Die klub is populêr onder punks, bejaardes, minderhede, homoseksuele en rock-groepe soos Turbonegro, The Sisters of Mercy en New Model Army.
Die tuisveld, die Millerntor-stadion, is geleë in die Hamburgse wyk St. Pauli wat ook der Kiez genoem word. St. Pauli se bynaam die Kiezkicker is hieraan ontleen.
Die klub is gestig op 15 Mei 1910 en was tot 1924 bekend as St. Pauli TV. Die klub het die eerste keer in die openbare oog gekom in 1948 toe die legendariese "Wunderelf" tot in die halfeindstryd van die nasionale kampioenskappe gevorder het.
Die klub se kultusstatus het in die 1980’s ontstaan. Die tuisveld, die Millerntorstadion, word omarm deur die plaaslike bevolking van die Reeperbahn, die rooiligdistrik van Hamburg. Die buurt is bekend vir prostitusie, ontkleeklubs, nag- en dansklubs, asook hope restaurante en kroeë.
Die ondersteunersbasis rondom St. Pauli het verder ontwikkel toe linkse aktiviste hulle by die klub geskaar het nadat die bestuur van St. Pauli die eerste klubbestuur geword het wat hulle amptelik van regse ekstrimiste en uitinge van nasionalisme gedistansieer het.
St. Pauli het ook 'n suksesvolle rugbyafdeling. Die mans speel in die tweede Bundesliga, terwyl die damesafdeling in 1995, 2000, 2001, 2003, 2005 en 2006 die Duitse kampioenskap gewen het.
Sigmar Gabriel
Sigmar Hartmut Gabriel (gebore op 12 September 1959) is 'n Duitse politikus wat van 2017 tot 2018 Minister van Buitelandse Sake was en Visekanselier van Duitsland van 2013 tot 2018. Hy was van 2009 tot 2017 leier van die Sosiaal Demokratiese Party van Duitsland (SPD), wat hom die langsdienende leier van die party gemaak het sedert Willy Brandt.
Hy was die Federale Minister van Omgewing van 2005 tot 2009 en die Federale Minister van Ekonomiese Sake en Energie van 2013 tot 2017. Van 1999 tot 2003 was Gabriel Minister-President van Nedersakse.