cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Toilet
Draagbare toilet
Die algemeenste tipe is seker chemiese toilette. 'n Emmertoilet is 'n baie eenvoudige voorbeeld van 'n draagbare toilet.
Hurktoilet
'n Hurktoilet is 'n toilet wat iemand hurkend gebruik in plaas van sittend. Die voete word weerskante van die toiletgat geplaas en die persoon hurk oor die gat, gewoonlik in die vloer. Sommige is spoeltoilette en ander droë toilette.
Hurktoilette kan van porselein, vlekvrye staal of glasvesel gemaak wees, of in armer lande van sement, plastiek of hout. As dit van hout gemaak is, moet die hout geverf of met linoleum oorgetrek word om verrotting te keer en skoonmaak te vergemaklik.
Daar is twee ontwerpe: een waar die toilet op grondvlak is en die ander waar dit op 'n platvorm is of in die muur gebou is. Laasgenoemde is makliker om te gebruik vir mans wat staande urineer.
Hurktoilette is veral in Asië en Afrika algemeen, sowel as in sommige Moslemlande. In baie van dié lande word die anus met water gewas en dit is makliker om te doen in 'n hurkende posisie. Hulle word soms as tradisioneel beskou en word op baie plekke algaande deur sittoilette vervang.
Urinering
thumb|130px|'n Man urineer in 'n staande posisie.
Daar is kulturele verskille in die aanvaarde en verkose maniere om te urineer: In die Midde-Ooste en Asië is die hurkende posisie algemener, terwyl die staande of sittende posisie gewoonlik in die Weste verkies word deur onderskeidelik mans en vroue.
Was ná ontlasting
thumb|130px|'n Moderne sitbadjie, wat algemeen in [[Suid-Europa en Suid-Amerika is. ]]
Daar is toilette op die mark met 'n ingeboude sproeimeganisme, soos in Japan. Dit is veral gerieflik vir ouer mense en gestremdes.
Toeganklike toilette
'n Toeganklike toilet is ontwerp vir mense met gestremdhede, soos verlamdes. Daar is gewoonlik meer plek vir rolstoele of versorgers asook handvatsels om aan vas te hou.
Openbare toilette
'n Openbare toilet of ruskamer is 'n klein geboutjie met toilette, 'n urinaal en wasbakke vir gebruik deur die publiek. Dit is beskikbaar vir gaste, reisigers, leerlinge en gevangenes. Dit is gewoonlik verdeel in geriewe vir mans en vroue, maar sommige geriewe is vir albei geslagte.
Openbare toilette kan aan die munisipaliteit behoort en is bereikbaar van die straat af. Ander is in 'n gebou en word privaat besit, soos in 'n winkel of restaurant. Sommige is gratis om te gebruik, terwyl 'n fooi by ander betaalbaar is. In 'n basiese vorm kan 'n straattoilet net uit 'n urinaal bestaan. In Frankryk word dit 'n pissoir genoem en in Nederland soms 'n plaskrul na aanleiding van die krulvorm van die afskorting.
Antieke geskiedenis
thumb|200px|Riool- en toiletstrukture in die stad Lothal van die [[Indusvalleibeskawing|Indusvallei, omstreeks 2350 v.C. Dit is die eerste bekende rioolstelsel in die wêreld.]] 200px|thumb|Openbare toilette van die [[Romeinse Ryk.]]
Rika Cilliers
Rika Cilliers is ’n Afrikaanse digter en dosent in die Afrikaanse letterkunde aan die Randse Afrikaanse Universiteit (tans die Universiteit van Johannesburg)
Toilet
Antieke geskiedenis
In die vierde millennium v.C. is kleipype, riole en toilette in Mesopotamië uitgevind. Die stad Uruk het teen omstreeks 3200 v.C. die eerste bekende puttoilet gehad. Die Neolitiese dorp Skara Brae in die huidige Skotland het voorbeelde uit omstreeks 3000 v.C. van klein kamers oor 'n gemeenskaplike drein, eerder as 'n put. Vloeiende water is gebruik om die afval te verwyder. Dié dorp is tussen omstreeks 3100 v.C. en 2500 v.C. bewoon. Die Indusvalleibeskawing in die huidige Noordwes-Indië en Pakistan was die tuiste van die eerste bekende stedelike sanitasiestelsels. In Mohenjo-Daro (omstreeks 2800 v.C.) is toilette in die buitemure van huise gebou. Hulle het vertikale stortgeute gehad waarmee afval na vuilputte of straatdreine vervoer is. Nog 'n tipiese voorbeeld was in die stad Lothal (omstreeks 2350 v.C.). Hier het huise privaat toilette gehad wat verbind was aan 'n bedekte rioolnetwerk van stene wat afval na waterwerke of vuilputte vervoer het. Dié is gereeld skoongemaak.
Rika Cilliers
Lewe en werk.
Hendrika Salomina Cilliers is op 6 November 1951 in Oos-Londen gebore as die dogter van ’n landdros-pa. As gevolg van die vader se beroep trek die gesin baie rond en hulle bly in die Klein-Karoo, Aberdeen en Humansdorp in die Oos-Kaap, waar sy aan die Hoërskool Nico Malan matrikuleer. Later vestig die gesin hulle op Stellenbosch waar sy aan die Universiteit van Stellenbosch die B.A.-graad, B.A. Honneurs-graad en in 1975 ’n M.A.-graad in Afrikaanse en Nederlandse letterkunde behaal, laasgenoemde met ’n verhandeling oor “Aspekte van die vers en dramatiek in die drie versdramas van D.J. Opperman: ‘Periandros van Korinthe’, ‘Vergelegen’ en ‘Voëlvry’”. Op Stellenbosch is sy lid van Opperman se bekende Letterkundige Laboratorium. Sy aanvaar in 1975 ’n pos as dosent in Afrikaans en Nederlands aan die Randse Afrikaanse Universiteit in Johannesburg. Op 24 Desember 1979 tree sy in die huwelik met Mauritz Herman Otto Gey van Pittius Preller, Afrikaans onderwyser en bekende jeugverhaalskrywer. Op 6 Februarie 1984 word hulle seun Mauritz gebore. Die paartjie vestig hulle in Northcliff, Johannesburg. Vir jare is sy ’n lid van die skakelredaksie van Tydskrif vir Letterkunde en ten tye van haar dood is sy besig met haar doktorale studie aan die Randse Afrikaanse Universiteit. Sy is op 27 April 1999 in haar slaap in haar huis in Northcliff aan lewerversaking oorlede, nadat sy lank aan depressie gely het. Sy word in Wespark in Johannesburg begrawe.
Toilet
Antieke geskiedenis
Omstreeks die 18de eeu v.C. het toilette begin verskyn in Minoïese Kreta, Antieke Egipte en Persië.
Rika Cilliers
Skryfwerk
As kind teken sy graag en skryf en vertel dan die verhaaltjie van die tekening. Met tyd maak hierdie aktiwiteite plek vir die skryf van gedigte, waarvan sommige in letterkundige tydskrifte soos Standpunte verskyn. Haar oeuvre word gekenmerk deur die deurlopende tema van vrouwees met al die implikasies daaraan verbonde, insluitende swangerskap, waaraan sy volgens Kannemeyer ’n nuwe dimensie in die Afrikaanse poësie verleen. Ander deurlopende temas is die inskryf van die ek in haar eie verse en die ruim gebruik van Bybelse figure en gegewens, dikwels om sosiale en politieke kommentaar te lewer. Haar eerste digbundels (veral “o.a. Debora”) word nog gekenmerk deur die verliteratuurdheid daarvan en die gebruik van pretensieuse beelde en woorde, hoewel daar reeds in enkele gedigte duidelike blyke is van ’n fyn waarnemingsvermoë. In 1969 wen sy die Toon van den Heever-prys vir haar poësie.
“o.a. Debora” is ’n bundel met talryke literêre verwysings en gedigte waarin die digproses vooropgestel word en ruim gebruik gemaak word van Bybelse onderwerpmateriaal. Die titel verwys na die enigste vroulike Rigter, naamlik Debora, wat slegs een is van ’n aantal Bybelse en mitologiese vrouefigure wat in die bundel meespreek. Die bundel bestaan uit sewe afdelings. In die eerste afdeling (“van voor-af-gespeel”) is drie mitologiese vrouefigure die onderwerp van die temas van eerstens ’n onvrugbare verhouding, dan ’n gefrustreerde verhouding en laastens ’n onbeantwoorde liefde. Die tweede afdeling (“zi kwamen bi een gaigenveld; daer sen hing menig vrouwenbeeld”) het as tema ’n aantal vroue uit die Ou Testament en die derde afdeling (“…o name, o versugting!”) bestaan uit ’n enkele gedig waarin die digter se naam ontleed word. Die vierde afdeling het die titel “dames en here” en die tema is raaisels in hierdie geslagsverhouding. Afdeling vyf (“vloervelletjies… áls word vos”) bevat versfragmente en -uitdrukkings, wat telkens verras met ’n vars siening, terwyl afdeling ses gaan oor “dogters van Jefta”. “Besoektyd” in hierdie afdeling tree in gesprek met verskeie gedigte van D.J. Opperman, veral na aanleiding van Opperman se ernstige siekte van 1976. Gedigte van Opperman wat betrek word, is onder andere “Nagwaak by die ou man” en “Ballade van die grysland” uit die bundel “Negester oor Ninevé”, terwyl daar ook verwys word na Opperman se dosering van “Oom Gert vertel” van Leipoldt en sy advies om nie klakkeloos by ander digters te steel nie. Die versugting van die groot geneesheer wat nie moet ontbreek nie is ’n bede vir sy herstel en ook ’n verwysing na Opperman se gedig “Botteltjies” uit “''Edms. Bpk.” Die laaste afdeling behandel die geskiedenis van “Debora''”. Die geïntegreerde bundelopset beïndruk, al is daar baie individuele gedigte wat nie heeltemal op peil is nie.
Toilet
Antieke geskiedenis
In 2012 het argeoloë vermoedelik Suidoos-Asië se eerste toilet ontdek tydens uitgrawings in Suid-Viëtnam. Die toilet, wat van 1500 v.C. dateer, het belangrike inligting onthul oor Suidoos-Asiatiese gemeenskappe. Meer as 30 stukke ontlasting, wat vis en verbryselde dierebene bevat het, het inligting verskaf oor die dieet van mense en honde, en die soorte parasiete waarmee hulle te doen gehad het.
In die Romeinse beskawing was toilette wat vloeiende water gebruik het soms deel van openbare badhuise. Romeinse toilette soos op die foto regs is waarskynlik in 'n sittende posisie gebruik. Hulle was vermoedelik geleë bo-oor oop rioolslote wat van tyd tot tyd met vloeiende water "gespoel" is. Romeine en antieke Grieke het ook kamerpotte gebruik wat hulle saamgeneem het na eet- en drinksessies. Volgens Johan J. Mattelaer "het Plinius die ouere beskryf dat daar groot houers in die strate van stede soos Rome en Pompeji was waarin kamerpotte vol urine leegemaak is". Die urine is dan versamel vir vollery (die verwerking van wolweefsels).
Visaginas
Visaginas is 'n Litause stad en munisipaliteit aan die noordoewer van die Visaginas-meer, sowat 150 kilometer noordoos van die hoofstad Vilnius en sowat 70 kilometer oos van die distrikhoofstad Utena. Visaginas is ten opsigte van sowel sy stigtingsdatum - dit het eers in 1975 as residensiële nedersetting vir werknemers van die kernkragsentrale Ignalina (veertien kilometer oos van Visaginas) en hul gesinne ontstaan - asook die gemiddelde ouderdom van sy bewoners (omstreeks 30 jaar) die jongste stad in die land. Dit is aanvanklik na die destydse voorsitter van die Litause Kommunistiese Party, Antanas Sniečkus, vernoem en het reeds in 1977 stadstatus gekry. Met die onafhanklikwording van Litaue is die stadsnaam gewysig na Visaginas.
Toilet
Postklassieke geskiedenis
"Garderobes" is toilette wat in die postklassieke geskiedenis gebruik is, veral in die huise van die hoër stande. Dit was plat stukke hout of stene wat van een muur tot die volgende gestrek het en een of meer gate gehad het om op te sit. Dit was bo stortgeute of pype geleë wat die afval na buite die gebou vervoer het. Garderobes is in dele van die huis weg van die slaapkamers geplaas om die reuke te vermy en naby kombuise of vuurherde om die kamers warm te hou.
Rika Cilliers
Skryfwerk
“Opslag” (met subtitel “winter op winter”) bewys groter tegniese vaardigheid en bevat langer verse wat losser van vorm is, waarin die digter op direkte wyse haar sielelewe ontbloot. Hier is ’n groot vordering in haar digkuns te bespeur, maar die bundel is steeds deurtrek met taal- en beeldgesogtheid. Die bundel bevat drie afdelings. “Kosmos” bevat gedigte oor vrou-wees en verhoudings, asook betrokkenheid by die stad. “Neerslag” besin primêr oor verhoudings, terwyl “Opslae” grafskrifte en gebede, laasgenoemde veral verse oor die vrou, bevat. Die bundeltitel kan geïnterpreteer word as die saamvoeg van diverse temas, terwyl die subtitel kan verwys na die enigsins melancholiese toonaard van die bundel.
Vanaf “Mammoet” bereik sy groter rypheid in haar digkuns, met ’n afskaling in die intellektuele vertoon en pretensie. Die verse is hier dan ook losser van vorm, met groter gebruik van relativering en ironie. Die eenheid van die bundel beïndruk, ’n resultaat wat bewerkstellig word deur veral die volgehoue mammoet- en slurpbeelde. Die mammoet voer die gedigte terug na ’n oertyd en deur hierdie oerlewe word gepoog om die oorsprongsgeheime na te speur, met daaruit voortspruitende die nuwe geboorte en groei. “Roos van ’n reus” bring hulde aan die verteller se man, in vergelyking met hierdie reusediere. Ma- en swangerskapgedigte word geslaagd nuut en vars voorgestel, ten spyte van die vele voorgangers oor hierdie onderwerp in die Afrikaanse poësie. Tydens swangerskap is die verteller baie bewus van lewe en dood en hierdie aspek word uitgebeeld in die primêre kleure van wit en swart. “Ek maak van ’n muggie…” beeld die moeder se vrese vir die ongebore kind uit, terwyl “Vertroulike mededeling” die ongeborene voorberei vir die (louwarm) ontvangs wat hy van verskillende oorde sal kry. Ander temas wat aandag geniet is die wetenskaplike en die Bybelse gegewe, terwyl daar ook intertekstueel met die werk van ander digters omgegaan word.
“Vlier” word in 1990 genomineer vir die Rapportprys. Die bundeltitel kan dui op ’n boomsoort wat gekenmerk word deur wit blommetjies en donker bessies, maar kan ook geassosieer word met vlieër, vlieg en vlerk, laasgenoemde van die doodsengel. Die boomsoort word vanaf die oudheid beskou as ’n afweermiddel teen bose geeste. In hierdie bundel word veral die tema van moederskap verken, maar die bundel spreek ook van lewensangs en vrees vir verganklikheid. Die eerste afdeling van die bundel word gewy aan gedigte vir die kind se eerste verjaarsdag, met die tweede afdeling wat sy verdere groei as hooftema het. “Woordkordaatjies” en “Mauci se reënversies” gee op bekoorlike wyse die kleuterwyshede weer. “Kompromis” is reeds ’n aanduiding van hoe die seun stadig weggroei van die ma af, terwyl “Klinker” die moeder se wete van die pyn wat nog kom uitbeeld. Die derde afdeling gee ’n historiese perspektief op moederskap deur gedigte soos “Opgrawing in Peru” en “Arktiese opgrawing”, waarin die pyn en hoop wat toe reeds deel was van moederskap, weerspieël word. Die slotafdeling bevat korter verse wat minder heg gestruktureerd is en soms die indruk van toevallige insigte wek.
Toilet
Postklassieke geskiedenis
Die ander belangrike manier om van menslike afval ontslae te raak was die kamerpot, of koos, 'n houer van keramiek of metaal. Dié metode is duisende jare lank gebruik; vorms, groottes en versierings het deur die eeue gewissel. Kamerpotte was van antieke tye in Europa in gebruik en ook in die Middeleeue. Dit word vandag steeds in dele van die wêreld gebruik.
Visaginas
Geografie en stadsuitleg
Die stadsgebied word begrens deur die Gewestelike Gražutė-park in die noordweste, gebiede van die Ignalina-munisipaliteit (wat hier deel uitmaak van die Nasionale Aukštaitija-park) in die suide, die Drūkšiai-meer (die grootste in Litaue met 'n oppervlakte van 4 500 hektaar) in die noorde, en die Wit-Russiese administratiewe gewes van Vitebsk in die ooste.
Rika Cilliers
Skryfwerk
Temas van verganklikheid en frustrasie oorheers in haar laaste bundel, “Spirakel”. Die titel verwys na ’n asemhalingsgat of blaasgat van ’n insek en die digkuns word dan hier die enigste metode van asemhaal, waarsonder die digter nie sou kon lewe nie. Die titel suggereer ook ’n vermenging van “mirakel” en “spektakel”. Hierdie bundel se gedigte openbaar aan die een kant en verberg aan die ander, tiperend van mislukte verhoudings en vervreemding in gesinsverband. ’n Aantal verse ondersoek nog die wêreld van die kind (soos in “Hougoed”), maar hierdie gedigte is nou in die minderheid. Progressief beweeg die bundel vanaf konflik, ontnugtering en wantroue tot by latere aanvaarding en groter insig. Die dood, pyn en ontnugtering met liefdes- en ander verhoudings, selfs selfvernietiging, staan sentraal in hierdie somber bundel. “Grasie” is ’n bitter vers waarin die ontgogeling met die huweliksmaat sterk deurslaan, met slegs die kind wat hulle steeds verbind, terwyl “Tempeer” die sleur van die daaglikse lewe, en die frustrasie daaraan verbonde, sterk verwoord. “Nuwejaar” gee uiting aan die moontlikheid van selfdood. “Wesstraat 2A, Mayfair” temper die verdriet oor die dood van ’n moeder met ironie. In “Te koop / Verkoop” word die huis gelykgestel aan ’n huwelik, met die verteller wat in haar stewige fisiese huis algaande al hoe meer aan die elemente blootgestel word, terwyl ander in kaias meer beskut is. “Opsie” kontrasteer die begraafplaas Wespark in Johannesburg met die Nasionale Botaniese Tuine wat aan die anderkant van die pad geleë is.
Toilet
Moderne geskiedenis
thumb|200px|links|Bourdaloue-kamerpotte uit die [[Oostenrykse keiserhuishouding.]]
Visaginas
Geografie en stadsuitleg
Alhoewel Visaginas soos ander gesiglose Russies-ontwerpte nedersettings lyk (die plaaslike woonstelblokke is van voorafvervaardigde elemente gebou), beskik dit oor talle groen gebiede in die stad self en in die omgewing. Dit word deur ongerepte bosgebiede, moeraslande en mere omring.
Rika Cilliers
Skryfwerk
Saam met haar kollega Johan Johl stel sy die bloemlesing “Bloeityd: Verse oor Kinders ” saam. Haar gedigte word in verskeie versamelbundels opgeneem, insluitende “Groot verseboek”, “Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte”, “Goudaar”, “Digters en digkuns”, “Die goue vreugde” en “Kraaines”.Sy skryf ook kortverhale en “Valdeur” word in Standpunte gepubliseer, terwyl “Skoonlief en die ondier” opgeneem word in die versamelbundel “Vrou: Mens” saamgestel deur Corlia Fourie. In 2020 word haar gedig ‘Vertroulike mededeling’ in Vers en vrou opgeneem.
Toilet
Moderne geskiedenis
In die voormoderne Denemarke het mense gewoonlik in die landerye en ander plekke ontlas waar die ontlasting bymekaargemaak is vir bemesting. In Oudnoors is daar verskeie terme vir dié plekke, onder meer garðhús ("werfhuis"), náð-/náða-hús ("rushuis") en annat hús ("die ander huis"). Oor die algemeen het toilette in die plattelandse Denemarke nie bestaan tot met die 18de eeu nie.
Visaginas
Geskiedenis
Die huidige nedersetting is in 1975 as Sniečkus gestig om werkers van die nuwe Ignalina-kernkragsentrale en hul gesinne te huisves. Vier bestaande dorpe, waaronder die huidige naamgewende Visaginas en Paliaudanės, is gesloop om plek te maak vir die nuwe stad. Litause wetenskaplikes het hulle tevergeefs teen die projek uitgespreek wat volgens die oorspronklike bouplanne die grootste kernkragsentrale ter wêreld sou word en met altesaam vier kookwaterreaktors 6 000 MW elektrisiteit vir nabygeleë swaar nywerhede en chemiese fabrieke sou lewer.
Vanweë die behoefte aan hoogs gekwalifiseerdes het merendeels etniese Russe hulle in die stad gevestig wat nog steeds 55 persent Russiessprekend is. Die stad is geleidelik uitgebrei nadat die kapasiteit van Ignalina tot vier reaktors verhoog is. Die kernkragsentrale is egter nie betyds voltooi nie, en die ontploffing van die Tsjernobil-reaktor op 26 April 1986 het tot verdere vertraging gelei. Die eerste reaktor, wat in 1983 in gebruik gestel is, is vir herstelwerk afgeskakel. Toe in die tweede helfte van 1986 met die bou van die derde reaktor begin is, het die Sowjet-media oor die projek, wat oorspronklik as "Litaue se atomêre son" geprys is, geswyg. Een rede hiervoor was dat in Swede hoë vlakke van radioaktiwiteit gemeet is sodra die wind uit die rigting van Ignalina oor die Oossee gewaai het, 'n tweede was dat die kapasiteit van die eerste twee reaktors om veiligheidsredes verminder moes word.
Wilde gerugte het die ronde begin doen dat een van Ignalina se reaktors moontlik buite beheer sou geraak het en dat maatreëls vir die ontruiming van die gebied getref sou word. Die Sowjet-owerheid was genoodsaak om 'n groot groep wetenskaplikes en persoonlikhede uit die kulturele lewe van Litaue uit te nooi om die kernkragsentrale te besigtig.
Toilet
Moderne geskiedenis
thumb|200px|'n Britse driesitplektoilet uit die 18de eeu. thumb|120px|'n 19de-eeuse veldtoilet van hout. Teen die 16de eeu is vuilputte toenemend in die grond naby huise in Europa gegrawe, want die stedelike bevolkings het toegeneem en straatvore het geblokkeer geraak met die groter volume menslike afval. Reën was nie meer voldoende om die afval uit die straatvore weg te spoel nie. 'n Pyp het die toilet met die vuilput verbind en soms is 'n klein hoeveelheid water gebruik om die afval weg te spoel. Vuilputte is deur spesiale werkers skoongemaak. Hulle het die vloeistof uitgepomp en die soliede afval in die nag uitgegrawe. Dié afval, wat eufemisties as "nagvuil" bekend was, is as bemesting vir landboudoeleindes verkoop.
Visaginas
Geskiedenis
In Maart 1988 is die eerste reaktor weer eens afgeskakel, en Ignalina het steeds meer kritiek by deskundiges ontlok. Die kernkragsentrale is op sagte grond gebou en het effens begin afsak. Volgens amptelike gegewens was dit bestand teen aardbewings van maksimaal 5,5 op die Richterskaal, ofskoon daar in die vroeë 20ste eeu reeds aardbewings van 7,0 in die gebied aangeteken is. Weens die gebrek aan koeltorings is koelwater regstreeks in die Drūkšiai-meer gepomp sodat sy watertemperatuur tot 30 °C gestyg het. Die gebied was bowendien een van Litaue se belangrikste drinkwaterbronne.
Toilet
Moderne geskiedenis
In die vroeë 19de eeu het openbare amptenare en kenners van openbare higiëne sanitasie dekades lank bespreek en bestudeer. Die bou van 'n ondergrondse netwerk pype om menslike afval te verwyder het eers in die middel 19de eeu begin. Die vuilputte is geleidelik vervang, hoewel vuilputte tot in die 20ste eeu steeds in dele van stede soos Parys gebruik is. Selfs Londen, wat toe die wêreld se grootste stad was, het nie binnetoilette tot ná die Eerste Wêreldoorlog in sy bouregulasies vereis nie.
Resensie-artikel
'n Resensie-artikel is 'n artikel wat die verstaan van 'n onderwerp opsom. 'n Resensie-artikel ondersoek en som voorheen gepubliseerde studies op, eerder as om nuwe feite of analisering te rapporteer. Oorsig artikels word soms ook ondersoekende artikels genoem, of in nuusberigte, oorsigartikels. Akademiese publikasies wat spesialiseer in resensie-artikels staan bekend as resensiejoernale.
Visaginas
Geskiedenis
'n Eerste openbare protesbeweging het ontstaan. Die plaaslike Litause KP-leierskap het hulle teen die verdere uitbou van Ignalina uitgespreek en daarop gewys dat die gebruik van die Drūkšiai-meer vir verkoelingsdoeleindes nie deur plaaslike owerhede goedgekeur is nie. Desondanks het die Moskouse Departement van Kernenergie voortgegaan met die boubedrywighede. Nadat 'n openbare betoging verbied is, het 15 000 omgewingsbewustes uit Litaue en aangrensende gebiede op 17 September 1988 vir 'n "sing- en dansfees" byeengekom.
Toilet
Moderne geskiedenis
Die spoeltoilet, wat in die Tudortydperk ontstaan het, het sy huidige vorm met 'n spoelbak, S-vormige pyp en kleppe eers omstreeks 1770 aangeneem danksy die werk van Alexander Cumming en Joseph Bramah. Watertoilette het eers omstreeks 1850 van buite na binne die huis verskuif. Die volledige watertoilet is eers in die 1860's en 1870's in middelklashuise gebou, eers op die verdieping van die hoofslaapkamer en in groter huise in die bediendekamers, en teen 1900 nog een in die gang. 'n Toilet sou ook buite die agterdeur geplaas word vir gebruik deur tuiniers en perdehanteerders. Die spoed waarmee dit toegeneem het, het gewissel; in 1906 het die oorwegende werkersklasdorp Rochdale 750 watertoilette gehad vir 'n bevolking van 10 000.
Resensie-artikel
Resensie-artikels lig in oor:
Visaginas
Geskiedenis
Aangesien hulle in tegniese opsig op dié van Tsjernobil gelyk het, moes die kernkragsentrale volgens 'n ooreenkoms tussen Litaue en die Europese Unie in 2009 buite werking gestel word. Intussen word pogings onderneem om die plaaslike toerismebedryf te ontwikkel.
Resensie-artikel
Akademiese publikasie
Resensie-artikels in akademiese tydskrifte analiseer of bespreek navorsing wat voorheen deur ander gepubliseer is, eerder as om nuwe eksperimentele resultate te rapporteer. Die mening van 'n deskundige is waardevol, maar 'n deskundige se assessering van die literatuur kan meer waardevol wees. Wanneer 'n individuele artikel gelees word, kan lesers eienskappe mis wat voor die hand liggend vir 'n kundige klinikus-navorser is. Lesers baat by die deskundige se verduideliking en assessering van die geldigheid en toepaslikheid van individuele studies.
Toilet
Moderne geskiedenis
Voor die bou van binnenshuise toilette was dit algemeen om 'n kamerpot onder die bed snags te gebruik en dan soggens van die inhoud ontslae te raak. In Britse tronke het gevangenes tot in 2014 nog hulle eie kamerpotte leeggemaak, en in Julie 2017 was dit nog die gebruik in 85 selle in die Republiek Ierland.
Resensie-artikel
Akademiese publikasie
Resensie-artikels kom in die vorm van literatuuroorsigte en meer spesifiek sistematiese oorsigte; albei is 'n vorm van sekondêre literatuur. Literatuuroorsigte bied 'n opsomming van wat die outeurs glo die beste en mees relevante publikasies is wat voorheen gepubliseer is. Sistematiese oorsigte bepaal 'n objektiewe lys van kriteria en vind al die voorheen gepubliseerde oorspronklike eksperimentele publikasies wat aan die kriteria voldoen. Hulle vergelyk dan die resultate wat in hierdie vraestelle aangebied word.
Toilet
Ontwikkeling van spoeltoilette
Voor die wydverspreide aanvaarding van spoeltoilette was daar ontdekkers, wetenskaplikes en gesondheidsbeamptes wat die gebruik van droë toilette voorgestaan het.
Resensie-artikel
Akademiese publikasie
Sommige akademiese tydskrifte spesialiseer ook in die resensering van 'n veld; dit staan bekend as resensie joernale.
Toilet
Ontwikkeling van spoeltoilette
Hoewel 'n voorloper van die spoeltoilet wat vandag algemeen gebruik word in 1596 deur John Harington ontwerp is, was sulke stelsels nie in algemene gebruik tot die laat 19de eeu nie. Met die begin van die Nywerheidsomwenteling en verwante vooruitgang in tegnologie, het die spoeltoilet in sy moderne vorm sy verskyning gemaak. 'n Belangrike stap in die ontwikkeling was die S-pyp wat in 1775 deur die Skot Alexander Cummings ontwerp is en vandag steeds gebruik word. Die meganisme gebruik die staande water om die opening van die bak te seël en die ontsnapping van lug met 'n slegte reuk te keer. Die spoeltoilet het eers in die middel 19de eeu in algemene gebruik geraak. Veral in Londen was die stelsel om gesondheids- en sanitêre redes besonder gewild.
Resensie-artikel
Akademiese publikasie
Die konsep van 'n resensie-artikel is apart van die konsep van eweknie-geëvalueerde literatuur. Dit is moontlik dat 'n resensie-artikel self eweknie-geëvalueerd of nie-eweknie-geëvalueerd is.
Toilet
Ontwikkeling van spoeltoilette
WCs (water closets) het in die 1880's in Londen begin verskyn en het gou na die res van Europa versprei. In die 1890's is kettingtoilette in die huise van die rykes en in hotelle in Amerika begin installeer.
Hoëtegnologietoilette
"Hoëtegnologietoilette", wat in lande soos Japan ontwikkel word, sluit in tegnieke soos outomatiese spoelmeganismes, waterstrale, droërs of kunsmatige spoelgeluide om klanke uit te skakel. Ander tegnieke sluit in die mediese monitering van urine- en ontlastingsontledings, en die neem van bloeddruk-, temperatuur- en bloedsuikerlesings. Sommige toilette het outomatiese dekselbewegings, verhitte sitplekke, reukwerende waaiers of die outomatiese vervanging van papiertoiletsitplekke. Interaktiewe urinale is in verskeie land ontwikkel wat voorsiening maak vir die speel van videospeletjies. Die "Toylet" gebruik druksensors om die vloei van urine te meet en om te skakel in 'n skermaksie.
Ruimtevaarders op die Internasionale Ruimtestasie gebruik 'n ruimtetoilet wat urine in water kan omskakel.
Name
Verskillende name bestaan in Afrikaans vir verskillende soorte toilette en kamerpotte. Sommige daarvan is eufemismes of leenwoorde, soos ruskamer, gemakhuisie, kleinhuisie, latrine en koos, terwyl ander as vulgêr beskou word.
Ronnie Ortiz-Magro
Ronnie Ortiz-Magro is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Three Stooges (2012) en in die televisiereekse Jersey Shore (2009), Makeover Manor (2013), en Jersey Shore Family Vacation (2018).
1947
Die jaar 1947 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 47ste jaar van die 20ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Klerksdorp
Klerksdorp is 'n stad in die Noordwes-provinsie van Suid-Afrika en die oudste dorp in die weste van die historiese Transvaal. Benewens vir mynbouaktiwiteite is Klerksdorp die ekonomiese, mediese, onderwys- en handelsentrum van die Noordwes-provinsie en die noordelike Vrystaat. Die N12 nasionale pad gaan deur Klerksdorp.
Geskiedenis
Die dorp is in 1837 gestig, toe Voortrekkers hulle aan die oewers van die Schoonspruit gevestig het. Die bekendste onder die eerste setlaars was C.M. du Plooy, wat op die plaas "Elandsheuwel" met 'n oppervlak van 160 vierkante kilometer geboer het. Hy stel erwe en weiregte op sy plaas aan ander Voortrekkers beskikbaar, wie in ruil daarvoor 'n dam en 'n besproeiingskanaal vir hom gebou het. Die gebied kry later, ter ere van sy eerste landdros, Jacob de Clerq, die naam Klerksdorp.
In Augustus 1886 is, net soos aan die Witwatersrand, ook in die Klerksdorp-distrik goud ontdek, en duisende fortuinsoekers het na die dorp gestroom, wat vinnig gegroei en oor sewentig kroeë en selfs sy eie effektebeurs beskik het.
Die goudrif het egter die gebruik van duur en tegnies gevorderde toerusting vir die ontginning van die edelmetaal noodsaaklik gemaak, en die meeste gouddelwers het die dorp in die laat negentigerjare weer verlaat. Die mynbounywerheid in die gebied beleef 'n ekonomiese agteruitgang.
Groot maatskappye hervat die mynbou in 1932, en Klerksdorp beleef veral ná die Tweede Wêreldoorlog 'n nuwe ekonomiese bloeitydperk.
Keurvorstedom Sakse
Die Keurvorstedom Sakse, ook Keur-Sakse genoem, was 'n gebied van die Heilige Romeinse Ryk wat in 1356 ontstaan het toe keiser Karel IV die hertogdom Sakse-Wittenberg in die Goue Bul tot keurvorstedom verhef het. Die Keurvorstedom Sakse het in 1806 in die nuut geskepte Koninkryk Sakse opgegaan.
Klerksdorp
Geskiedenis
Vandag sluit die metropolitaanse gebied van Klerksdorp met sy meer as 350 000 inwoners (die sogenaamde Kosh-gebied: Klerksdorp, Orkney, Stilfontein en Hartbeesfontein) ook die dorpe Orkney, Kanana, Stilfontein, Khuma, Hartbeesfontein en Tigane in. Klerksdorp is die ekonomiese sentrum van die Noordwesprovinsie en is nog steeds 'n belangrike mynboudorp vir die goudbedryf, alhoewel sy belangrikheid geleidelik begin afneem. Naas goud word ook uraan in die gebied ontgin.
'n Hewige aardbewing het in Maart 2005 groot skade op Stilfontein aangerig en ook die mynbougeriewe ernstig beskadig. Daar word vermoed dat die aardbewing deur ondergrondse menslike mynaktiwiteite veroorsaak of aangehelp is, dus is meeste van die myne permanent gesluit daarna.
Distrik
Die distrik is 3 500 km2 groot. Die distrik van Klerksdorp is nog steeds 'n belangrike landbousentrum, wat veral mielies, sorghum, grondboontjies en sonneblomme betref. Klerksdorp beskik oor die grootste mieliesilo in Suid-Afrika en die grootste landbou-koöperatief in die suidelike halfrond, Senwes. Die dorp staan ook bekend vir sy Sussex-beeskuddes; Klerksdorp is die hoofkwartier van die Suid-Afrikaanse Sussextelersvereniging.
Nezahualcoyotl
Nezahualcoyotl (Texcoco, 28 April 1402 - aldaar, 4 Junie 1472) was koning van Acolhuacan, 'n deelstaat van die Asteekse Ryk. Hy was ook 'n digter en 'n filosoof.
Lewe
Onder sy bestuur beleef die hoofstad Texcoco 'n bloeitydperk. Dié word die belangrikste stad, naas Tenochtitlan, in die Asteekse Ryk. Nezahualcoyotl was 'n bekende digter, filosoof en kunsliefhebber. Hy was ook vaardig in tegniese sake. Daar word van hom gesê dat hy persoonlik die dyk deur die Texcocomeer ontwerp het. Hy laat bonop 'n botaniese- en dieretuin aanlê. Hy laat die wette van Texcoco opskryf en dit word bewaar in 'n biblioteek, die eerste in die Amerikas. Die Spaanse veroweraars sou Texcoco later "die Athene van die westelike halfrond" noem.
Nezahualcoyotl was die seun van koning Ixtlilxochitl I en sy vrou Matlalcihuatzin, 'n dogter van die Asteekse keiser Huitzilihuitl. Nezahualcoyotl het vanuit 'n boom gesien hoe sy vader in 1418 of 1419 deur koning Tezozomoc van Atzcapotzalco vermoor word. Nezahualcoyotl word hierna gevange geneem. Met behulp van 'n vriend van sy vader sou hy egter oorleef. Die vriend trek homself aan soos Nezahualcoyotl en die soldate van Tezozomoc maak hom dood, in die veronderstelling dat hy Nezahualcoyotl is. Nezahualcoyotl slaag egter daarin om te ontvlug na Tenochtitlan waar hy sweer om die dood van sy vader te wreek.
Tezozomoc sterf in 1426 en word opgevolg deur sy seun Maxtla. Maxtla poog om Nezahualcoyotl in sy paleis te lok om hom te vermoor. Nezahualcoyotl ontdek die aanslag vroegtydig en slaag daarin om te ontsnap. Maxtla stel 'n losprys op sy kop in. Die volgende paar jaar swerf Nezahualcoyotl deur die berge rond. Nezahualcoyotl word egter nog steeds gesteun deur sy bevolking. Saam met andere edellui wie genoeg gehad het van Maxtla se tirannieke bewind dring hulle sy paleis binne, sleep hom uit 'n bad en maak hom dood. Nezahualcoyotl word op die troon geplaas. Sederdien word Nezahuatlcoyotl in Meksiko beskou as 'n simbool van verset teen onderdrukking en tirannie.
Hy was 'n aanhanger van 'n monoteïstiese godsdiens gefokus op die godheid Tloque Nahuaque, terwyl die grootste deel van sy bevolking aanhangers was van die politeïstiese Asteekse godsdiens. Om sy onderdane nie te kwets nie bestee Nezahualcoyotl egter ook aandag aan die tradisionele Asteekse gode.
Nezahualcoyotl probeer die selfstandigheid van Texcoco ten opsigte van invloed vanuit Tenochtitlan te bewaar. Hy bedryf 'n politiek wat byna pasifisties van aard is. Nezahualcoyotl verwerp die Asteekse oorlogsugtigheid en was 'n teenstander van die gebruik van die blommeoorlog om krygsgevangenes te buit vir menseoffers deur die Asteke.
Daar is ongeveer 30 gedigte van Nezahualcoyotl wat bewaar gebly het. 'n Bekende gedig wat begin met: "die hele aarde is ‘n graf, en niks kan daaraan ontsnap nie" word verkeerdelik aan hom toegeskryf. Die idee en taal in die gedig kom nie met sy idees ooreen nie.
Nezahualcoyotl sterf in 1472 op 70-jarige leeftyd. Hy laat 110 kinders na, van tallose vroue en byvroue. Hy word opgevolg deur sy seun Nezahualpilli.
Hy word afgebeeld op die honderd Meksikaanse peso banknoot en die stad Ciudad Nezahualcóyotl is na hom vernoem.
Rallidae
Die riethane, vleikuikens, water- en bleshoenders (Rallidae) vorm 'n familie van voëls in die orde van kraanvoëlagtiges (Gruiformes). Hierdie familie omvat 131 spesies van moeras- en watervoëls.
Hierdie voëls is klein tot middelgroot en leef op die grond. Hulle het lang bene met tone en 'n kort stert wat dikwels regop gehou en op en af gewip word. Hulle kan goed swem en leef gewoonlik in vleie. Die meeste sal nie sommer opvlieg as hulle gesteur word nie. Van die spesies onderneem lang migrasies in die nag. Hulle is almal omnivore.
Die voëlfamilie van die ralle bestaan uit 'n groot aantal spesies wat met uitsondering van die poolgebiede oral ter wêreld in moerasse en langs water aangetref word. Oor die algemeen is dit sku, vaalkleurige voëls met lang tone wat van waterplante en klein waterdiere leef.
Bekende verteenwoordigers in Suid-Afrika is onder meer waterhoenders, bleshoenders, vleikuikens en riethane. Die groot aantal land-en watervoëls wat tot die ralfamilie (Rallidae) behoort, is goed by hul leefwyse in moerasse en langs water aangepas. Die pote is sterk en dra lang tone sodat die diere maklik in die sagte modder en oor waterplante kan loop.
Hul liggame is sydelings afgeplat en die werwelkolom is baie beweeglik, wat meebring dat hulle soepel en vinnig deur die digte plantegroei kan beweeg. Die meeste spesies is vaalkleurig, maar talle het helderkleurige plaatjies op die voorkop, soos byvoorbeeld waterhoenders (genus Gallinula), die bleshoender (Fulica cristata) en koningriethane (genus Porphyrio).
Die bleshoender het ook nog twee knobbelrige rooi uitsteeksels op die voorkop wat in die broeityd baie opvallend is. Ralle is oor die algemeen grondlewend en het kort, stomp vlerke wat nie vir lang vlugte geskik is nie. Nog meer opmerklik is dat 'n paar spesies trekvoëls groot afstande aflê. Die gevlekte riethaan (Porzana porzana) en die koringriethaan of kwartelkoning (Crex crex) broei albei in Europa en Asië en trek in die herfs tot sover suid as Suid-Afrika. Die waterhoender en bleshoender is goeie swemmers wat na die water vlug wanneer gevaar dreig.
Die landlewendes, wat bale sku is, kruip gewoonlik in die digte plantegroei weg. Ralneste is gewoonlik vlak kom metjies van biesies en riet wat met gras, varings en dies meer uitgevoer word. Die meeste spesies lê 3 tot 6 eiers wat gewoonlik vuilwit en gevlek is. Net vleikuikens (genus Sarothrura) lê spierwit eiers. Die kuikens verlaat die nes onmiddellik en soek van die eerste dag af saam met hul ouers kos.
Coraciiformes
Coraciiformes is 'n orde van voëls wat 'n aantal families omvat, en nie noodwendig baie na mekaar lyk nie. Meeste van die spesies is kleurvolle sangvoëls soos die hoephoep, visvangers, byvreters en neushoringvoëls. Hulle het gewoonlik drie tone wat vorentoe wys (tone 3 & 4 is by hul basis aan mekaar geheg), hoewel een van hierdie by baie visvangers ontbreek.
Taksonomie
Die orde omvat die volgende families:
Amphimedon cristata
Amphimedon cristata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Pulitzer-Finali.
Magda Szubanski
Magda Szubanski (gebore 12 April 1961) is 'n Australiese aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Babe (1995), Babe: Pig in the City (1998), en Happy Feet (2006), en in die televisiereeks Kath & Kim (2002).
Jamal Khashoggi
Jamal Ahmad Khashoggi (Medina, ongeveer 13 Oktober 1958 - Istanboel, 2 Oktober 2018) was 'n Saoedi-Arabiese joernalis en rubriekskrywer vir The Washington Post. Hy is deur 'n Saoedi-moordbende vermoor. Aanvanklik het die Saoedi-regering verantwoordelikheid vir sy dood ontken, maar na die uiteenlopende verduidelikings vir sy dood het die prokureur-generaal van Saoedi-Arabië uiteindelik verklaar dat dit 'n moord met voorbedagte rade was. Teen 16 November 2018 het die CIA tot die gevolgtrekking gekom dat die Saoedi-kroonprins Mohammad bin Salman die moord op Khashoggi beveel het.
Jamal Khashoggi het op 2 Oktober 2018 verdwyn nadat hy die Saoedi-Arabiese konsulaat in Istanboel binnegekom het. Sy verdwyning, en 'n geruime tyd later, die bevestiging van sy dood, het internasionale verontwaardiging en 'n diplomatieke skandaal veroorsaak.
Biografie
Jamal Khashoggi se oupa, Mohammed Khashoggi, was van Turkse afkoms. Hy trou met 'n Saoedi-Arabiese vrou en word 'n persoonlike dokter vir koning Abdoel Aziz al-Saoed. Khashoggi is die neef van die wapenhandelaar Adnan Khashoggi, wat in die 1980's bekend geword het vir sy rol in die Iran-Contra-saak.
Khashoggi het primêre en sekondêre onderwys in Saoedi-Arabië voltooi. Hy het in 1982 'n baccalaureusgraad in sakeadministrasie aan die Indiana State Universiteit in die Verenigde State ontvang.
Jamal Khashoggi het sy loopbaan in 1983 as 'n streekbestuurder vir Tihama Boekwinkels begin. Later werk hy as korrespondent vir die Saudi Gazette. Van 1985 tot 1987 was hy assistentbestuurder van die Okaz-koerant. Tussen 1987 en 1990 was hy verslaggewer vir verskillende Arabiese koerante en tydskrifte, waaronder Al Sharq Al Awsat, Al Majalla en Al Muslimoon. Khashoggi was waarnemende redakteur en hoofredakteur van Al Madina tussen 1991 en 1999. Hy was destyds 'n buitelandse korrespondent in Afghanistan, Algerië, Koeweit, Soedan en die Midde-Ooste. Daar word beweer dat hy gedurende hierdie tydperk vir sowel die Saoedi-Arabiese intelligensie-agentskap as die van die Verenigde State gewerk het.
In 1999 word hy aangestel as adjunk-hoofredakteur van Arab News. Hy het tot 2003 in daardie posisie gebly. Khashoggi het 'n kort tydjie in 2003 die hoofredakteur van die Saoedi-Arabiese dagblad Al Watan geword wat hy in 'n progressiewe platform wou verander. Hy is in Mei 2003 daar ontslaan deur die Saoedi-ministerie van inligting omdat hy 'n rubriekskrywer gemagtig het om die Islamitiese geleerde Ibn Taymiyya (1263 - 1328) te kritiseer, wat beskou word as die stigter van die Wahhabisme. Na hierdie ontslag is Khashoggi in vrywillige ballingskap na Londen toe gegaan. Hy het 'n mediakonsultant geword van prins Turki Al Faisal, wat destyds die ambassadeur van Saoedi-Arabië in die Verenigde State was In April 2007 word Khashoggi vir die tweede keer hoofredakteur van Al Watan.
Hy is waarskynlik weer daar ontslaan op 17 Mei 2010, na die publikasie van 'n rubriek deur die digter Ibrahim al-Almaee. Daar word gedink dat hy moes vertrek weens kritiese artikels oor die streng Islamitiese reëls in Saoedi-Arabië. In 2015 het hy die satellietnuuskanaal Al-Arab, in Bahrein, begin. Hierdie nuuskanaal is ondersteun deur die miljardêr Alwaleed bin Talal en is saam met die Amerikaanse nuuskanaal Bloomberg Television. Die kanaal was egter minder as 11 uur in die lug voordat hy deur Bahrein toegemaak word. Khashoggi was ook 'n politieke kommentator vir verskeie media instansies, waaronder MBC, BBC, Al Jazeera en Dubai TV. Al Arabiya het tussen 2012 en 2016 gereeld sy menings gepubliseer In Desember 2016 is Khashoggi deur die Saoedi-Arabiese owerhede verbied om op televisie te publiseer of op te verskyn "omdat hy die Amerikaanse president Donald Trump gekritiseer het." In Mei 2018 het Khashoggi die inhegtenisneming van die vroueregte-aktivis Loujain al-Hathloul gekritiseer.
Khashoggi was ook krities oor die regering in Saoedi-Arabië en die kroonprins Mohammed bin Salman. Hy het in gesprekprogramme in Arabies opgetree en kommentaar gelewer op die buitelandse beleid, die ingryping in Jemen en die optrede van die regering teen mense met "afwykende" menings. Khashoggi het uit Saoedi-Arabië gevlug nadat hy op sosiale media daar verban is, veral van Twitter.
Sedert September 2017 het Khashoggi in Washington D.C. gewoon, maar hy het ook 'n woonstel in Istanboel gehad. Hy wou 'n Amerikaanse burger word. Hy het rubrieke vir The Washington Post geskryf.
In 2018 het Khashoggi 'n nuwe politieke party met die naam Democracy for the Arab World begin.
Verhouding met Osama bin Laden
Khashoggi het 'n paar keer onderhoude gevoer met Osama bin Laden. Hy het Bin Laden gereeld in Tora Bora ontmoet, en ook in Soedan in 1995. Na berig word, het Khashoggi een keer Bin Laden probeer oortuig om die geweld te stop.
Khashoggi was die enigste nie-koninklike Saoedi-Arabier wat geweet het van die intieme omgang met die al-Kaïda tot 11 September 2001. Hy het homself gedistansieer van Bin Laden ná die aanvalle.
Verdwyning
Khashoggi het die Saoedi-konsulaat in Istanbul op 28 September 2018 besoek om administratiewe sake sy voorgeneme huwelik te finaliseer. Hy wou dokumente bekom van sy egskeiding om met die Turkse burger Hatice Cengiz te trou. Hy kon toe nie regkom nie. Daar word aan hom gesê dat hy op 2 Oktober 2018 moet terugkeer. Op 29 September, op die herdenking van die Oslo-ooreenkomste, hou hy 'n lesing in Londen oor die rol van Saoedi-Arabië in die konflik tussen Israel en die Palestyne gelewer. Daarna is hy terug na Turkye om die konsulaat te besoek. Die Turkse personeel by die konsulaat het dié dag af gekry. Na die besoek op 2 Oktober het Khashoggi nie teruggekeer nie. Sy verloofde Cengiz, wat buite op hom gewag het, het die verdwyning omstreeks middernag aangemeld.
Volgens Turkse bronne is Khashoggi in die konsulaat gemartel. , onder andere is sy vingers afgekap. Hy sou later vermoor word deur onthoof te word.
Gebeurtenisse na die verdwyning
Vier dae na die verdwyning het die Turkse kantoor van openbare vervolging amptelik 'n ondersoek na die verdwyning geopen. Ondersoekers van Saoedi-Arabië het ook na Istanboel gegaan om ondersoek in te stel, hoewel van die Saoedi-hoofstad Riaad gesê is dat Khashoggi die konsulaat lewend sou gelaat het. Volgens The New York Times kom die verdagtes van die omgewing van Saoedi-kroonprins Mohammad bin Salman. Een van die verdagtes was Maher Abdulaziz Mutreb, wat gereeld saam met die kroonprins gesien word en moontlik sy lyfwag is. Nog 'n verdagte was die forensiese geneesheer Salah al-Tubaigy. Na bewering is hy op die dag van die verdwyning saam met 14 ander in 'n private vliegtuig na Turkye gevlieg en hy word verdink dat hy vermoedelik die lyk in stukke gesny het. Volgens Tubaigy het hy 'n beensaag saamgebring. Saoedi-Arabië het 2,5 weke na die verdwyning ontken dat Khashoggi dood sou wees. Die Arabiese regering het aanvanklik beweer dat hy die konsulaat lewendig gelaat het. Op 20 Oktober is daar egter op Saoedi-televisie aangekondig dat Khashoggi na 'n 'geveg' dood is en dat 18 mense in verband daarmee gearresteer is. Die Saoedi-minister van Justisie het verklaar dat Khashoggi se dood deur 'n Saoedi-regter verhoor sou word, omdat Khashoggi op Saoedi-grondgebied - die konsulaat in Istanboel - gesterf het, wat daarop dui dat die ondersoek vanuit die land gedoen moet word. Die koning van Saoedi-Arabië het ook beveel dat twee senior amptenare ontslaan moet word, 'n adviseur van die kroonprins en die adjunkdirekteur van die Veiligheidsdiens.
Op 16 November is daar vir Khashoggi 'n simboliese begrafnis by die Fatih-moskee in Istanboel gehou. Khashoggi se liggaam was vermis.
Gedurende November het internasionale waarnemers en media die standpunt bevraagteken of dit aanneemlik is dat die amptelike Saoedi-standpunt dat die Salman heeltemal onkundig was oor 'die moordbevel' en die moord-missie. Sy onbetwiste status as die 'sterk man' in die oliestaat wek baie twyfel hieroor. President Donald Trump het aanvanklik op 'n gekontroleerde manier gereageer op die aandrang van sy Turkse eweknie Recep Tayyip Erdoğan, wat sy kans gebruik het om 'die menseregtekaart' te speel, beide teen sy Arabiese mededingersmag en teen hul NAVO-bondgenoot die VSA. Trump het sy hoof van die CIA Gina Haspel na Turkye gestuur en wou op die ondersoekuitslag wag. Einde November, amper twee maande na die moord en nog voordat die CIA-verslag vrygestel is, het Trump dit duidelik gemaak dat op grond van sy leuse "Amerika Eerste", die handelsbelang (die groot wapenbestelling van die Saoedis van vroeg in 2017) en die alliansie (anti-Iran) moet seëvier. Hy het gesê of die Saoedi-kroonprins die moord op Khashoggi al dan nie beveel het of nie, dat die wêreld "'n gevaarlike plek" is.