cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andries Myburg
Belangstellings
Ds. Myburg is ’n groot Springbok- en Blou Bul-ondersteuner en probeer om nie ’n wedstryd op TV van dié spanne mis te loop nie. Vroeër het hy ook in krieket belanggestel.
Vlag van Tibet
Ontwerp en vroeë gebruik
Hoewel die vlag deur die leër gebruik is, het net ’n paar Tibettane kennis van die "sneeuleeu"-vlag gehad, en wanner hulle teen die regering wou protesteer, sou hulle egter ’n vlag gebruik het met ’n nagemaakte Chushi Gangdruk.
Andries Myburg
Belangstellings
Hy was altyd baie lief vir veral houtwerk en het baie staanhorlosies asook baie verskillende meubels in sy vakansies gemaak. Hy het selfs ’n woonwa eiehandig gebou. Wanneer by die kerk of kerksaal werk gedoen moes word, het hy ywerig meegehelp. Hy kon ook raad gee oor wat of hoe gedoen moes word om die koste vir die kerk so laag moontlik te hou.
Vlag van Tibet
Simboliek
Die webwerf van die Tibettaanse regering in ballingskap beskryf die betekenisse van die enkele bestanddele soos volg:
Simbool van onafhanklikheid
Na die Tibettaanse rebellie van 1959 het die 14de Dalai Lama sy amp as goewerneur van Tibet laat vaar, die 17-punte ooreenkoms met die Volksrepubliek China aangekondig en die Sentrale Tibettaanse Administrasie in ballingskap in Indië opgerig. As deel van sy projek om pan-Tibettaanse nasionalisme in te span (van al die Tibettane en nie net dié in sy vorige gebied van die Outonome Gewes Tibet nie) het hy nasionale simbole soos die Lhasa-dialek van Tibettaans, ’n Tibettaanse volkslied en die vlag goedgekeur. Volgens die Sentrale Tibettaanse Administrasie se webwerf sluit die simbole van die vlag die berg vir Tibet, die sneeuleeus vir "’n verenigde geestelike en sekulêre lewe", en die drie-kleurige juweel van Boeddha, Dharma en die Sangha in. Die vlag is algemeen bekend as die "sneeuleeuvlag" weens die teenwoordigheid van die twee sneeuleeus. Die vlag is ’n simbool van die Tibettaanse onafhanklikheidsbeweging en het as die "Vrye Tibet"-vlag bekend geword. As gevolg van sy gebruik deur die diaspora en internasionale betogers het dit bekendheid verwerf en word tydens die Tibettaanse publiek se proteste gebruik. Die vlag is in die Volksrepubliek China verban.
Omstredenheid
Die Tibettaanse eerste minister Lobsang Sangay is met die vlag van Tibet in Ladakh, Indië, gefotografeer en die Kommunistiese Chinese regering het ’n verklaring gemaak: "Die Chinese media kritiseer ’n gerapporteerde beweging deur die Tibettaanse regering in ballingskap om ’n vlag, wat sy idee van ’n 'Tibettaanse nasionale vlag' uitbeeld, aan die kus van die Bangongmeer, in Indië bekend as die Pangongmeer, in Ladakh uit te rol." Die Global Times van China is aangehaal dat "Nieu-Delhi openlik belowe het om enige anti-Chinese politieke aktiwiteite deur Tibettaanse uitgewekenes op Indiese gebied nie toelaat nie. Maar dit het die Tibet-vraag as ’n diplomatieke kaart in die hantering van Beijing lank gebruik."
Ou Styl- en Nuwe Styl-datums
Ou Styl (O.S.) en Nuwe Styl (N.S.) word soms by datums gevoeg om dit duidelik te maak watter kalenderstelsel gebruik is. O.S. dui byvoorbeeld aan 'n datum is bereken volgens die Juliaanse kalender, wat voorheen in baie lande gebruik is, eerder as die Gregoriaanse kalender, wat tans in die meeste lande gebruik word. In Engeland se geskiedenis kan dit ook daarop dui dat die begin van die Juliaanse kalender aangepas is om op 1 Januarie te val, hoewel ’n ander jaarbegin op daardie tydstip gebruik is.
Hoeveel dae die twee kalenders verskil, wissel van eeu tot eeu. (Vergelyk tabel regs.)
Rusland
In Rusland is die Juliaanse kalender tot op 14 Februarie 1918 gebruik. Enige datum in die geskiedenis voor dié dag is volgens dié kalender (dus O.S.) bereken. So het die Russiese Rewolusie van 1917 op 25 Oktober (O.S.) plaasgevind en dit word steeds in Rusland die "Oktober-rewolusie" genoem. In die Nuwe Styl, wat toe al feitlik oral ter wêreld gebruik is, het die rewolusie egter op 7 November plaasgevind.
Die Oosters-Ortodokse Kerk gebruik steeds die Juliaanse kalender en daarom val Kersfees in Rusland en sommige ander lande tans op 7 Januarie (wat 25 Desember is volgens die Juliaanse kalender).
Engeland
In Brittanje is dit gebruiklik om die meeste datums van die Juliaanse kalender by die Gregoriaanse jaar aan te pas sonder om die dag en maand te verander. Die Engelse kalenderjaar het van die 12de eeu tot in 1752 op 25 Maart begin. ’n Gebeurtenis tussen 1 Januarie en 24 Maart sou dus in die vorige jaar geval het omdat die kalenderjaar toe eers op 24 Maart geëindig het.
Die datum van koning Charles I se teregstelling is in dié tyd aangeteken as 30 Januarie 1648 (O.S.). In moderne weergawes van die gebeure word die datum gewoonlik aangegee as 30 Januarie 1649 (N.S.). As die datum volledig omgeskakel sou gewees het na die Gregoriaanse kalender, sou dit 9 Februarie 1649 gewees het, die datum wat sy tydgenote in sekere dele van Europa waar die Gregoriaanse kalender toe reeds gebruik is, sou beskou het as die dag van die teregstelling.
25 Maart (O.S.) val in die Nuwe Styl op 6 April, en dit is steeds die eerste dag van die finansiële jaar in Brittanje.
Jürgen Stroop
Jürgen Stroop (gebore Josef Stroop, 26 September 1895 in Detmold – 6 Maart 1952 in Warskou) was 'n SS-Gruppenführer und Generalleutnant der Waffen-SS und Polizei ("SS-Groepsleier en Generaalluitenenant van die Wapen-SS en Polisie"), wat as die SS- en polisieleier van die Pole-Warskouarea gedien het tydens die Warskou-ghetto-opstand in 1943.
Nature's Valley
Nature's Valley is 'n dorpie en vakansieoord in die provinsie Wes-Kaap van Suid-Afrika. Nature's Valley val onder beheer van die Bitou Plaaslike Munisipaliteit, in die Tuinroete-distriksmunisipaliteit.
Die Grootrivier mond hier in die Indiese Oseaan uit en die Otterwandelpad eindig ook hier. Dit is 'n plek van besondere natuurskoon, vandaar die gepaste naam.
Staproetes
'n Netwerk van staproetes dek die omliggende heuwels en strande. Die strandmeer bied beskutte water vir seil- en kanovaarte, sonder lastige motorbote en duinebesies. 'n Wandeling langs die strande en 'n rotsagtige paadjie lei na die Soutriviermond nadat Pebble Beach oorgesteek is, 'n groot gebied wat heeltemal bedek is met seestraal.
Oos van Nature's Valley is die Grootrivier-strandmeer, wat die einde van die Otter-staproete aandui, met sy begin by Stormsriviermond, 60 km verder oos. Hierdie vyfdaagse roete word deur baie stappers as die mooiste in Suid-Afrika beskou weens sy natuurskoon, maar ook omdat dit uitputtend en uiters gevarieerd is. Die roete kronkel langs die kus deur immergroen bos, verby rotsbedekte strande en kruis gereeld tannienbevlekte strome. Hutte is aan die einde van elke dag vir stappers op die roete beskikbaar, maar besprekings moet vroegtydig gedoen word.
Fauna en Flora
In Maart 2021 is die skaars fluweelwurm hier herontdek. Dit lewe onder die bas van verottende boomstamme. Die plant Gasteria polita is inheems aan Nature's Valley.
Tsjoekotka-skiereiland
duimnael|250px|Die ligging van die Tsjoekotka-skiereiland in verre Oos-Siberië. duimnael|250px|Tsjoekotka-skiereiland in die weste, met [[Beringstraat in die middel en die Sewardskiereiland van Alaska in die ooste.]]
Die Tsjoekotka-skiereiland (Russies: Чуко́тский полуо́стров, Tsjoekotski poloe-ostrof), by sowat 66° N 172° W, is die mees noordoostelike uitsteeksel van Asië. Die mees oostelike punt is by Kaap Dezjnef naby die dorp Oelen. Dit word noord deur die Tsjoekotkasee begrens, suid deur die Beringsee en oos deur die Beringstraat, wat dit skei van Alaska.
Dit is die enigste kontinentale deel van Asië wat in die Westelike Halfrond lê en is die mees westelike deel van die aarde – dit lê by die 180º-meridiaan. Die skiereiland is deel van die outonome okroeg Tsjoekotka in Rusland. Dit het twee distrikte: Prowidjenski en Tsjoekotski.
Nywerhede sluit in mynbou (tin, lood, sink, goud en steenkool), jag en vissery.
Beskrywing
duimnael|260px|links|Die skiereiland bestaan hoofsaaklik uit berge.
Die grootste deel van die Tsjoekotka-skiereiland bestaan uit hooglande van tot 1 000 m bo die seevlak. Hellings met diep klowe en bergmassiewe oorheers sommige pieke. Bergreekse word ingekeep deur diep valleie van die Tsjeftakan-, Ergoeweem- en Noenjamowaam-rivier.
Die berg Ischodnaja is op 1 194 m die hoogste punt op die skiereiland. Berge loop steil af na die kus en vorm ’n reeks hoë kranse. Die vlaktes is min en lê hoofsaaklik naby groot strandmere.
Die klimaat is straf aan die kus en kontinentaal in die binneland. Die winters duur tot 10 maande.
’n Groot deel van die skiereiland word bedek met ysgrond. Die temperatuur van die bevrore rotse is so laag as -10 °C in die berge en sowat -6 °C in die valleie. Die temperatuur neem toe in die rigting van Prowidjenija-baai danksy die warm invloed van die Stille Oseaan.
Flora en fauna
Die hele skiereiland bestaan uit toendra en geen woude kom voor nie. Die plantegroei bestaan uit klein Arktiese kruipwilgers, Arktiese bergheide, bloubessies en suurbessies met ’n hoogte van 5 tot 20 cm. Minder algemeen is dwergberke, bergbeerbessies en Diapensia lapponica. In die valleie groei klein struikvariante van wilgers en Duschekia. Baie soorte mos en korsmos kom voor, waarvan sommige seldsaam is.
Jakkalse en wolwe kom wydverspreid voor, asook rendiere, hase, eekhorings en lemmings. Dikhoringskape kom in die berggebiede voor.
Aan die kus is volop voëlkolonies soos duikerhoenders, gehoringde papegaaiduikers, Uria, seekormorante en seemeeue. In die toendra word verskeie soorte ganse, Gavia, waadvoëls, geelpootstrandlopers, Kanadese kraanvoëls, roofmeeue en ander spesies aangetref. Op hoër gebiede kom sneeu-uile, patryse, geelkwikkies en Oos-Siberiese wulpe voor.
duimnael|Plaaslike inwoners met hul tromme.
Naam en inwoners
Die skiereiland het sy naam in 1728 by Vitus Bering gekry en is genoem na die plaaslike bevolking, die Tsjoektsjiërs, wat hoofsaaklik in Tsjoekotka woon.
Die inheemse volke van Siberië sluit benewens die Tsjoektsjiërs in die Joepik-Eskimo's, Sirenik-Eskimo's, Korjake, Tsjoewane, Ewene en Joekagiere, wie se tradisionele kos rou vis en takbokvleis is. Vandat die takbokbevolking afgeneem het wees industrialisasie, is hul gesonder dieet meestal vervang deur geprosesseerde kos.
Misdaadroman
Die misdaadroman (dikwels ook speurroman, speurverhaal of spanningsroman genoem) is 'n literêre genre wat gewoonlik 'n misdaad en sy ondersoek en vervolging deur die polisie, 'n professionele speurder of 'n privaat persoon behandel. Die genre is oorspronklik in sommige taalgebiede, onder meer in Duitsland, by die "lae" literatuur gereken, maar is vanweë sy storie-elemente en sy psigologiese diepsinnigheid lankal eweneens deur literêre skrywers benut sodat die ou grense tussen die tipies voorspelbare ontspanningsliteratuur en die hoë genre vervaag het. So word speurromans uit die pen van Arthur Conan Doyle, Agatha Christie en die Belgiese skrywer Georges Simenon onder die meesterwerke van die Engelse, Franse en wêreldliteratuur gereken. Die swaartepunte en sienswyses van misdaadromans strek oor 'n wye spektrum en maak 'n indeling in 'n aantal subgenres noodsaaklik.
Speurverhaal en spanningsroman
Die Afrikaanse skryweres Chanette Paul het die literêre terminologie, wat Carol Wheat in haar boek How to Write Killer Fiction gebruik, verafrikaans om ter wille van 'n literêre model 'n onderskeid tussen speurverhaal (Engels: mystery) en spanningsverhaal (Engels: suspense) te maak.
Speurverhaal
Die tradisionele speurverhaal word deur 'n eenvoudige struktuur gekenmerk waarin die duidelike onderskeid tussen goed en kwaad sentraal staan. Die klemtoon van die verhaal lê steeds op die ontleding van die misdaad. Die verhaallyn begin met 'n versteuring van die openbare orde deur 'n moordsaak of enige ander ernstige oortreding. Die skrywer konfronteer die leser met die kompleksiteit van die misdaad – enige inligting oor die agtergrond word van die leser weerhou.
Die speurpersoon begin om op 'n groep verdagtes te konsentreer en gaan alle spore en leidrade na wat die misdadiger gelaat het. Gewoonlik word daar veronderstel dat geen moord of misdaad "perfek" kan wees maar eerder met 'n legkaart vergelyk moet word – die misdaad is moontlik op die ingewing van die oomblik gepleeg, en dit kán verstaan en gepeil word deur alle spore te lees. Selfs al het die skuldige sy misdaad deeglik beplan en vooruit gedink, beredeneer die speurpersoon die dinge met verstand, hou kop en gebruik sy vaardighede en ervaring om die misdadiger uiteindelik vas te trek en die openbare orde te herstel.
Die ondersoek is roetinewerk vir die speurpersoon wat self geen of min karakterontwikkeling of -groei ondergaan nie. Die leser word veral op intellektuele vlak bevredig deurdat hy die magspel tussen speurpersoon en misdadiger mag volg – totdat hy vasgetrap word, bly die skelm 'n bedreiging.
Spanningsverhaal
In teenstelling met die speurpersoon in 'n tradisionele speurverhaal is die hoofkarakter in 'n spanningsverhaal of rillerroman geen professionele speurder nie, maar eerder 'n persoon wat 'n nagmerrie beleef nadat iemand wat na aan haar of hom gestaan het vermoor is. Hierdie subgenre konsentreer nie op intellektuele vaardighede nie, maar op die gevoelens en emosies van die hoofkarakter wat onverwags deur 'n misdaad geraak word. Anders as die professionele speurderspersoon kry sy of hy nie die geleentheid om die situasie van buite af en objektief te beredeneer nie en moet buite haar/sy vertroude verwysingsraamwerk beweeg en nuwe vaardighede aanleer om te kan oorleef en seëvier. Die klemtoon van verhaal val dus op die aksie.
Die skrywer gee aan die leser meer inligting as wat die hoofkarakter ter beskikking het, en bevredig haar/hom op emosionele vlak terwyl sy/hy die karaktergroei en -ontwikkeling van die literêre figuur mag dophou. Dit gaan nie soseer om die vraag wie die skuldige is, maar eerder om oorlewing. Die hoofkarakter moet sy eie tekortkomings oorwin en verraaiers identifiseer. Die spanningsverhaal bevat elemente van aksie- en gruwelrolprente en behels derhalwe nie noodsaaklik 'n oorwinning van goed oor kwaad nie.
Afrikaanse misdaadfiksie
Terwyl daar in die 1950's nog baie Afrikaanse skrywers van misdaadfiksie was, is dié genre in die dekades daarna as minderwaardige ontspanningsliteratuur beskou – in teenstelling met ander markte waar misdaadromans al lank blitsverkopers is. Afrikaanse lesers het egter gaandeweg meer belang in die genre begin stel en aanvanklik na Engelse publikasies oorgeskakel. Dit was uiteindelik Deon Meyer, wat met sy werke lankal groot sukses in die buiteland behaal, wat die deure vir misdaadfiksie in Afrikaans oopgeskop het.
Die lys van Afrikaanse misdaad en spanningsfiksieskrywers is tans besig om al hoe langer te word en sluit intussen naas Deon Meyer ook outeurs soos Karin Brynard, Kerneels Breytenbach, François Bloemhof, Deborah Steinmair, Riana Mouton, Chanette Paul, Madelein Rust en Chris Karsten in. Steeds meer buitelandse misdaadfiksie word na Afrikaans vertaal.
Adreus stylifer
Adreus stylifer is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Adreus en tot die familie Hemiasterellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Arndt.
Istanbul Park-renbaan
Istanbul Park is 'n motorrenbaan in die dorpie Akfırat, oos van Istanboel, in Turkye. Die renbaan is op 21 Augustus 2005 geopen en het aanvanklik as die Istanbul Otodrom bekend gestaan. Die grootbaas van Formule Een, Bernie Ecclestone, het dit destyds "die beste renbaan ter wêreld" genoem.
Die hoofdoel van die baan is om die Turkse Grand Prix te huisves.
Fasiliteite
Die hoofpawiljoen het 'n kapasiteit van 25 000 sitplekke vir toeskouers. Daarbenewens kan die natuurlike grondvlak en tydelike pawiljoene 'n totale kapasiteit van meer as 155 000 verskaf. Die kuipegebou is 'n tweevlakstruktuur; die grondvlak word deur wedrenspanne benut en die boonste verdieping dien as gasvryheidsgebied, met 'n bykomende kapasiteit van 5 000 sitplekke. Aan elke kant van die kuipeblok is daar twee 7-verdieping BBP-torings. Die baan en sy fasiliteite is ontwerp deur die bekende argitek Hermann Tilke, wie gesê het dat hy dit spesiaal ontwerp het om roekelose bestuurders te probeer uitvang. Die eerste Turkse Grand Prix het ook sekerlik 'n paar bestuurders van die baan laat tol gedurende die naweek.
Belle Époque
Die Belle Époque of La Belle Époque [bɛlepɔk], letterlik die "Mooi Tydperk", was 'n periode in die Franse en Belgiese geskiedenis wat volgens konvensie in 1871 begin en met die Groot Oorlog in 1914 geëindig het.
Tutsi
Voor die kolonisering van Rwanda en Burundi het die sosiale groepe Tutsi, Hutu en Twa langs mekaar geleef, waar die sosiale struktuur in hierdie rangskikking die sosiale status bepaal het. Terwyl die Tutsi oorwegend veeboere en die Twa jagter-versamelaars was, het die Hutu veral landbou beoefen en die bevolkingsmeerderheid gevorm. Die sosiale groepe het 'n vertikale deurlaatbaarheid gehad; byvoorbeeld, deur die aankoop van vee kon 'n mens die sosiale hiërargie opklim. Eers met die koms van die Europese koloniale magte, die Duitse Keiserryk en later België en die Verenigde Koninkryk, het die onderskeiding tussen Hutu en Tutsi belangrik geword en is derhalwe amptelik vasgelê. 1934 was die kriteria die omvang van 'n mens se aantal beeste: Dié met meer as tien beeste was 'n Tutsi en dié met minder was 'n Hutu. Hierdie stelsel het die koloniale magte in staat gestel om 'n inheemse elite te vorm, wat die ander gedeelte van die bevolking kon beheer, veral ten gunste van die koloniale mag se beleid. Hierdie etnologies omstrede indeling van die samelewing het tot erge konflikte tussen die Tutsi-minderheid en die Hutu-meerderheid gelei, wat na die onttrekking van die koloniale magte uiteindelik uitgebreek en tot langdurige gewelddadige konfrontasies met verskeie massamoorde van die ander groep gelei het. Die bloedigste hiervan is die Rwandese volksmoord van 1994, vanaf 7 April tot 15 Julie is tussen 500 000 en 1 000 000 Tutsi, moderate Hutu en Twa deur ekstremistiese Hutu vermoor. Soortgelyke konflikte sluit verskeie volksmoorde in Burundi en gewelddadige aanvalle in die oostelike Demokratiese Republiek die Kongo in.
Belle Époque
Die Belle Époque, wat in politieke en historiese opsig grotendeels met die Derde Franse Republiek (vanaf 1870) saamval, is deur optimisme, vrede tuis en in Europa, nuwe tegnologieë en wetenskaplike ontdekkings gekenmerk. Vrede en ekonomiese welvaart het kuns en kultuur in Parys laat floreer, en talle meesterwerke in die literatuur, musiek, toneelkuns en beeldende kunste het in die tydperk ontstaan. Die elektrifisering van groot metropole soos Parys het die verskil tussen dag en nag opgehef sodat mense 'n opwindende naglewe in koffiehuise, kroeë, restaurante, teaters, maar ook bordele kon geniet. Teenoor die gruwele van die Groot Oorlog is die dekades voor 1914 retrospektief as 'n "goue tydperk" beskou, van daar die naam Belle Époque.
In die Verenigde State, wat ná die "Paniek van 1873" 'n periode van ekonomiese stabiliteit, grootskaalse uitbreiding van die nywerheidsektor en groeiende welvaart beleef het, word na die vergelykbare tydperk as Gilded Age verwys, terwyl die Belle Époque in die Verenigde Koninkryk met die laat Victoriaanse en die Edwardiaanse tydperk dek. Duitsland het in dieselfde periode tydens die heerskappy van keiser Wilhelm II tot die tweede belangrikste en modernste nywerheidsland ná die Verenigde State ontwikkel, terwyl Rusland onder die bewind van die tsare Alexander III en Nikolaas II 'n fase van vinnige ekonomiese groei, maar vanweë sosiale ongelykhede ook 'n tydperk van voor-rewolusionêre spanninge binnegetree het.
Woolworths
Woolworths is 'n Suid-Afrikaanse winkelgroep wat op die Johannesburgse Effektebeurs genoteer is. Die winkelgroep is deur Max Sonnenberg saam met sy seun Richard en Fred Kossuth gestig. Die eerste Woolworthswinkel is in Oktober 1931 in die Ou Royal Hotel in Kaapstad geopen. In 2012 het die groep landwyd 20 000 permanente werknemers in hul 400 winkels gehad.
Bemarking
Die winkelgroep het in 2010 opslae gemaak nadat hulle besluit het om Christelike tydskrifte van hulle rakke te verwyder. Na die publieke ophef en 'n dreigende boikot het hulle aangedui dat die besluit of dalende verkope gebaseer is. Die vyf tydskrifte is later weer op die rakke geplaas. Hulle weier ook om enige Afrikaans in hulle winkels te gebruik.
Bevordering van LGBT onder jeug
In Junie 2023 het Woolworths sowel lof as hewige kritiek van ondermeer Christen- en Moslem-groepe ontvang vir bemarking van klerasie met LGBTQIA+-ontwerpe aan jong klante. In reaksie het Woolworths 'n verklaring uitgeryk waarvolgens hulle weier om hulle van die kampanje as 'n integrale bydrae tot Pride-maand te distansieer. Woolworths het hulself verder aangedui as 'n verskaffer van goedere in plaas van 'n morele of maatskaplike kompas. Deur kritici is Woolworths ondermeer verwyt dat hulle 'n "bose generasie in 'n Christenland" sou bevorder, terwyl ander die "Be an Ally"-kampanje en -slagspreuk lof toegeswaai het.
Marks and Spencer
Woolworths Suid-Afrika skoei hul handelsmerk openlik op die Britse Marks and Spencer kleinhandelkonsep. Marks and Spencer word tipies binne die Woolworths-organisasie aangewend as 'n riglyn wat modernisering van winkeltemas en -handelsmerke betref, benewens die uitleg van winkels.
Rockmusiek
Rockmusiek is 'n populêre musiekgenre met 'n prominente vokale melodie, vergesel deur kitaar-, trom- en baskitaarklanke. Sekere style gebruik ook klawerbordinstrumente soos die orrel, klavier, mellotron en sinteseerders.
Rockmusiek is 'n breë genre van populêre musiek wat in die vroeë vyftigerjare as 'rock and roll' in die Verenigde State ontstaan het en in die 1960's en later in 'n verskeidenheid verskillende style ontwikkel het, veral in die Verenigde State en die Verenigde Koninkryk. Dit het sy oorsprong in die 1940's en 1950's rock 'n roll, 'n styl wat grootliks afkomstig is van die genres van blues, ritme en blues, en van country-musiek. Rockmusiek het ook sterk beïnvloed deur 'n aantal ander genres soos elektriese blues en folk, en het invloede van jazz, klassieke en ander musiekstyle ingelyf. Musikaal is rock gesentreer op die elektriese kitaar, gewoonlik as deel van 'n rockgroep met elektriese bas, tromme en een of meer sangers. Rock is meestal liedjie-gebaseerde musiek met 'n 4/4-tyd met 'n vers-koorvorm, maar die genre het buitengewoon uiteenlopend geword. Soos popmusiek, beklemtoon lirieke dikwels romantiese liefde, maar behandel hulle ook 'n groot verskeidenheid ander temas wat gereeld sosiaal of polities is.
Aan die einde van die "klassieke rock"-periode van die sestigerjare het 'n aantal verskillende rockmusiek-subgenre ontstaan, waaronder vermengings soos blues-rock, folk-rock, country-rock, suidelike rock, raga-rock en jazz-rock, waarvan baie tot die ontwikkeling bydra van psigedeliese rock, wat beïnvloed is deur die teenkulturele psigedeliese en hippie toneel. Nuwe genres wat na vore gekom het, sluit in progressiewe rock, wat die artistieke elemente uitgebrei het; glam rock, wat vertoon en visuele styl uitgelig het; en die diverse en blywende subgenre van swaar metaal, wat die klem op volume, drywing en snelheid lê.
Rockmusiek is ook 'n voertuig vir kulturele en sosiale bewegings, wat gelei het tot belangrike subkulture, waaronder mods en rockers in die Verenigde Koninkryk en die hippie-teenkultuur wat in die 1960's van San Francisco in die Verenigde State versprei het. Net so het die punk-kultuur uit die sewentigerjare die goth-, punk- en emo-subkulture veroorsaak. Rockmusiek, wat die volkstradisie van die proteslied opgeërf het, word geassosieer met politieke aktivisme sowel as veranderinge in sosiale houdings tot ras, seks en dwelmgebruik, en word dit dikwels gesien as 'n uitdrukking van die jeugopstand teen volwasse verbruikerisme en konformiteit.
Jeckyll & Hyde
Jeckyll & Hyde is 'n Nederlandse house- en jumpduo wat uit Maarten Vorwerk (gebore 25 April 1980) alias Vorwerk en Ruud van IJperen (gebore 10 September 1978) alias DJ Ruthless. Hulle spesialiseer in die rustiger variasies van jump en hardtrance. Die tweetal het tans hul eie platemaatskappy, Square Beats.
Dichen Lachman
Dichen Lachman (gebore 22 Februarie 1982) is 'n Australiese aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Dollhouse (2009), Shameless (2011), The 100 (2014), en Altered Carbon (2018).
Amerikaanse presidentsverkiesing 2012
Die Amerikaanse presidentsverkiesing van 2012 (Engels: United States presidential election, 2012) is op 6 November 2012 gehou om te bepaal wie Barack Obama as die 45ste President van die Verenigde State van Amerika sal opvolg. Volgens die Grondwet van die Verenigde State kon Obama vir 'n tweede termyn verkies word. Barack Obama van die Demokratiese Party verslaan die Republikeinse Mitt Romney in die verkiesing. Hy is op 20 Januarie 2013 vir die tweede keer as die 44ste President van die Verenigde State van Amerika in die amp beëdig.
Die presidentsverkiesing is op dieselfde dag gehou as die parlementsverkiesing vir die Huis van Verteenwoordigers en die Senaat. In 'n aantal deelstate het daar ook goewerneursverkiesings plaasvind.
Kandidate
Die twee kandidate was:
Erica whyteana
Erica whyteana is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan Oos-Afrika en kom in Kenia, Malawi, Mosambiek, Tanzanië en Zimbabwe voor.
Richard Bright (akteur)
Richard Bright (28 Junie 1937 – 18 Februarie 2006) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Godfather: Part II (1974), Hair (1979), Once Upon a Time in America (1984), en The Godfather: Part III (1990).
John Quade
John Quade (1 April 1938 – 9 Augustus 2009) was 'n Amerikaanse akteur, assistentregisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Outlaw Josey Wales (1976), Every Which Way But Loose (1978), Any Which Way You Can (1980), en La Bamba (1987).
Athol Trollip
Roland Athol Price Trollip (gebore 12 Maart 1964) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en sedert Februarie 2022 'n lid van ActionSA. Hy was etlike jare lank 'n lid en leier van die Demokratiese Alliansie en was vanaf 18 Augustus 2016 tot 27 Augustus 2018 burgemeester van die Nelson Mandelabaai Metropolitaanse Munisipaliteit in die Oos-Kaap.
Vroeë lewe
Athol Trollip is op Bedford in die Oos-Kaap gebore waar hy ook skoolgegaan het. By Woodridge College het hy onderhoofseun geword en was hy kaptein van rugby, swem, waterpolo en branderplankry en lewensredding se eerste spanne. Hy is met Angela getroud en hulle het twee kinders, Roland en Kate.
Loopbaan
Trollip is in 1999 tot die Oos-Kaapse Provinsiale Wetgewer verkies nadat hy van 1995 as munisipale raadslid in die Amathole-distriksmunisipaliteit gedien het. Hy het in 2002 provinsiale leier geword toe hy die voormalige Nasionale Party provinsiale leier, Tertius Delport, naelskraap verslaan het. Trollip se oupa, ook Athol Trollip, was parlementslid vir die Verenigde Party vir Port Elizabeth-Sentraal in die 1950's en sy vader, Douglas, was 'n afdelingsraadslid van die Smaldeel-afdelingsraad.
Op 11 Januarie 2007 het hy by 'n perskonferensie aangekondig dat hy vir die Demokratiese Alliansie se leierverkiesing in Mei sou staan. In Oktober 2011 het Lindiwe Mazibuko hom verslaan in die stryd om die DA se parlementêre leier te word.
Hy was die leier van die Demokratiese Alliansie in die Oos-Kaapprovinsie totdat hy op 6 Mei 2017 deur Nqaba Bhanga vervang is.
Trollip is aangewys as burgemeester van Nelson Mandelabaai Metropolitaanse Munisipaliteit nadat hy die DA tot 'n oorwinning gelei het in die munisipale verkiesing op 3 Augustus 2016. Sy party het 57 van die 120 raadsetels gewen, vergeleke met die ANC se 50.
Hy is op 27 Augustus 2018 na 'n mosie van wantroue uit hierdie amp verwyder en met Mongameli Bobani van die UDM vervang. Die politieke wiel draai en Bobani is sélf op 5 Desember 2019 deur middel van 'n mosie van wantroue uit sy amp as burgemeester verwyder. Trollip bedank ook hierdie dag "finaal" uit die politiek.
Hy het by Herman Mashaba se "Action SA" politieke party aangesluit op 9 Februarie 2022, en is dadelik die pos van provinsiale voorsitter van ActionSA in die Oos-Kaap aangebied.
Spur Steak Ranches
Spur Steak Ranches is 'n braairestaurantgroep wat in Suid-Afrika gestig is en deur Spur Corporation bedryf word. Die hoofkantoor van Spur Corporation is in Century City, Kaapstad.
Geskiedenis en groei
Ondanks sy Suid-Afrikaanse herkoms gebruik Spur inheems-Amerikaanse temas wyd, beide in sy bemarking en dekor. Die restaurant bemark homself as "die amptelike restaurant van die Suid-Afrikaanse familie"; en as sodanig, bevat die meeste Spur-restaurante 'n speelarea vir kinders.
Die Spur-groep bestaan uit Spur International, Spur Steak Ranches, Panarottis Pizza Pasta, John Dory's Fish Grill Sushi, The Hussar Grill, RocoMamas, Spur Grill & Go en Casa Bella. Dit het tans 569 restaurante wêreldwyd, ook in verskillende dele van Afrika, Mauritius, die Midde-Ooste en Australasië.
In Maart 2018 het Spur Corporation Captain Dorego verkoop.
Spyskaart en geregte
Die spyskaart bestaan hoofsaaklik uit hamburgers, biefstuk en ribbetjies, maar sluit ook hoender, seekos, slaaie en vegetariese disse in.
Verder bedien hulle ontwerpersnageregte en ander soetighede soos melkskommels en Coke floats. Hulle het gewoonlik 'n wye verskeidenheid alkoholiese en nie-alkoholiese drankies in hulle yskaste beskikbaar.
Die restaurante verkoop ook 'n verskeidenheid van souse en ander speserye onder sy eie handelsmerk.
Kransvalk
Die Kransvalk (Falco tinnunculus ssp. rupicolus) is 'n algemene standvoël wat voorkom in die grootste gedeelte van Suider-Afrika. Die voël is 30 – 34 cm groot en weeg 185 - 275 gram. Afrikaanse sinonieme is Rooivalk, Toringvalk en Aandvalk. In Engels staan die voël bekend as Rock Kestrel.
Agelas axifera
Agelas axifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Agelas en tot die familie Agelasidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1911 deur Hentschel.
Rheenendal
Rheenendal  is 'n dorp in die Suid-Afrikaanse provinsie Wes-Kaap. Rheenendal ressorteer onder die Knysna Plaaslike Munisipaliteit, wat onder beheer van die Eden-distriksmunisipaliteit val.
Vidius Nel
Ds. Vivianus Ovidius (Vidius) Nel (plaas Meyerskraal, distrik Bedford, Oos-Kaap, 27 Augustus 1924 - Strand, Wes-Kaap, 31 Maart 2007) was 'n leraar in die Nederduitse Gereformeerde Kerk wat tydens sy 36 jaar lange bediening sewe gemeentes in die Sinodes van Wes-en-Suid-Kaapland, Oos-Kaapland en Noord-Kaapland bedien het.
Herkoms
Vidius Nel is op die plaas Meyerskraal in die distrik Bedford in die Oos-Kaap gebore as die agtste seun van die elf kinders van Gert Jeremias Cornelis Nel en sy vrou, Regina Dorothea Bosch, wie se voorsate van die eerste boere in die omgewing was op plase soos Doringboom, Wilgerbosch, Uitvlucht en Plathuis. Die Nels was lidmate van die geskiedkundige NG gemeente Glen Lynden op Bedford, wat vyf jaar voor Vidius se geboorte reeds sy honderdjarige bestaans gevier het, die sesde oudste NG gemeente in die Sinode van Oos-Kaapland en die 19de in die hele NG Kerk. Buiten Vidius se ouers se godsvrug was dit veral sy ouer broer Coligny wat hom aangespoor het om predikant te word. Coligny het ook vroeg reeds dié roeping gekry. Hy is in 1917 met die 400-jarige herdenking van die Hervorming gedoop deur ds. M.L. de Villiers, skrywer van Die Stem, wat leraar van Glen Lynden was van 1912 tot 1918 en toe na die gemeente Simonstad in die Kaapse Skiereiland vertrek het.
Latere gemeentes
duimnael|regs|210px|Ds. Nel, omstreeks 1952.
Anne-Louise Lambert
Anne-Louise Lambert (gebore 21 Augustus 1955) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Picnic at Hanging Rock (1975) en The Draughtsman's Contract (1982).
Vidius Nel
Latere gemeentes
Ds. Nel bly net twee jaar op Somerset-Wes, want op 9 Oktober 1952, kort ná sy 28ste verjaardag, word hy bevestig as leraar van die NG gemeente Albanie, met sy kernpunt destyds die dorpie Riebeek-Oos. (Die gemeente het in 2000 met die NG gemeente Grahamstad saamgesmelt, nog onder die naam Albanie, waarna die middelpunt na Grahamstad verskuif het.) Hier verrig hy harde werk met oorgawe. Ses jaar later, op 21 Januarie 1958, word hy as leraar van die NG gemeente Klipplaat, eweneens op die Oos-Kaapse platteland, bevestig en drie jaar later, in die herfs van 1961, in die NG gemeente Alexandria, aan die Oos-Kaapse kus. Hier werk hy tot hy na die Noord-Kaap vertrek en op 19 Junie 1965 as leraar van die agt jaar oue NG gemeente Upington-Noord bevestig word. Onder ds. Nel se leiding word hier 'n kerksaal gebou.
In Kimberley
Op 24 Januarie 1971 word die NG gemeente Diamantveld, wat in 1955 van die NG gemeente Dutoitspan afgestig het, sy sesde gemeente. Dit was die begin van 'n besonder vrugbare bediening in die Diamantstad. As medeleraar van Diamantveld was dit veral ds. Nel se taak om 'n deel van die gemeente voor te berei op afstigting, want reeds twee jaar voor dit eindelik sou gebeur, het Diamantveld se lidmate meer as 1 500 getel. Diamantveld se kerkraad het in Februarie 1979 besluit om 'n beplanningskommissie te benoem met die oog op die afstigting van die woonbuurte Monumenthoogte, South Ridge, Ronaldsvlei en Rustic. Op 12 Oktober 1979 lees ds. Nel 'n konsepbrief aan die kerkraad voor, gerig aan die skriba van die Ring van Dutoitspan, waarin hy vra dat Diamantveld mag voortgaan met die afstigting. Uit die geskatte 700 lidmate van die te stigte nuwe gemeente, steun 491 die afstigting. Ná stemming is op die naam Kimberley-Suid vir die nuwe gemeente besluit.
Die Ring keur die afstigting op 15 Oktober 1979 goed en die gemeente Diamantveld besluit om R50 000, die kerkperseel en pastorie by Kekewichrylaan 31, waar ds. Nel en sy gesin gewoon het, as bruidskat te gee. Die afstigting vind op 13 November 1979 plaas, waarna die eerste kerkraad nog die selfde dag verkies en op 18 November in hul amp bevestig word. Net mooi sewe dae later beroep hulle ds. Nel as die gemeente se eerste leraar. Hy neem die beroep aan en spit saam met sy vrou, Deidré, die eerste sooi van die nuwe kerkgebou op 4 April 1981. Op 1 Augustus 1982 is dit ook hy wat die hoeksteen onthul. 'n Week later lei hy die eerste Nagmaalsviering toe die gemeente bestaan het uit 396 huisgesinne, 480 skoolgaande kinders, 130 voorskoolse kinders en 300 in die N.J. Heynsskool. Die sieletal was destyds 1 670.
Kimberley-Suid het in 1999 met Kimberley-Noord en Kimberley-Militêr saamgesmelt as die NG gemeente Kimberley-Harmonie. Die grootste komponent van die saamgestelde gemeente het van Kimberley-Suid gekom en dié gemeente se kerkgebou is sedertdien die middelpunt van die gemeente se bedrywighede. Kimberley-Suid het 1 200 lidmate tot die nuwe gemeente bygedra, vergeleke met Noord se 260 en Militêr se 99 vir 'n totaal van 1 559 belydende lidmate. Teen 2012 het die totaal op 1 239 gestaan.
Aftrede
In Junie 1986 kry ds. Nel 'n hartaanval op die kansel terwyl hy 'n huweliksbevestiging lei. Hy tree op 30 Augustus 1986 met vervroegde pensioen af en lewer op 31 Augustus, vier dae ná sy 62ste verjaardag, sy afskeidspreek. Hy en sy vrou gaan vestig hulle in die Strand, waar hulle die laaste agt maande van sy lewe in die Altena-aftreeoord woon. Hier is hy oorlede op 31 Maart 2007. Ds. Dawie Scheepers lei die roudiens op 4 April 2007.
Gesinslewe
duimnael|regs|270px|Ds. Vidius en mev. Deidré Nel toe hulle die pastoriepaar op [[Somerset-Wes was.]]
Ds. Nel is op 3 Junie 1950 in die Groote Kerk in Kaapstad met Deidré Schoombie in die eg verbind. Hulle was 57 jaar getroud. Uit die huwelik is vier seuns gebore. Ten tyde van ds. Nel se dood het Coligny, genoem na sy oom, op Secunda gewoon, Johan in Johannesburg (hy was op sy dag die jongste landdros in die land en het later as regsadviseur by Sasol gaan werk), Ovidius in Welgemoed, Kaapstad, waar hy sedert 1997 'n stelsel-ingenieur by die Foschini-groep was, en Marius in Francistown, Botswana.
Erica wildii
Erica wildii is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan Mosambiek en Zimbabwe.
Haddonse tapytanemoon
Haddonse tapytanemoon (Stichodactyla haddoni) is 'n anemoon wat voorkom in die Stille- en Indiese oseane; meer spesifiek in die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die anemoon bekend as die Haddon's carpet anemone.
Identifikasie
Die anemoon het bereik 'n diameter van tot 500mm. Die anemoon word gekenmerk deur kort, digte tentakels met ronde punte wat soos 'n tapyt lyk. Die kleur van die tentakels wissel van heldergroen tot grys tot ligbruin en kan ook gestreep wees. Die onderkant van die anemoon het net een kleur.
Hulle leef in sagte sand of modder saam met seegrasse. Die anemoon is ook die gasheer vir anemoonvisse, garnale en krappe.
Agelas bispiculata
Agelas bispiculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Agelas en tot die familie Agelasidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1976 deur Vacelet, Vasseur & Lévi.
Malgas (eiland)
Malgas is 'n eiland in Saldanhabaai net wes van Langebaan. Dit het bekend geraak as ryk bron van ghwano. Hierdie eiland is 8vk. km groot, bewoon en sedert 1986 deel van die Weskus Nasionale Park. Die kolonie malgasse (Morus capensis) op die eiland is die grootste in die wêreld.
Toe in die middel van die 19de eeu besef word dat ghwano 'n goeie bemestingstof is, word met hernieude belangstelling na die eilande gekyk. Op Malgas was die eeue-oue neerslae soms tot 20 m dik. Tydens die opgrawings is die lyk van l’Ecluse in 'n besonder goeie toestand aangetref omdat die ammoniuminhoud van ghwano as 'n kragtige preserveermiddel optree.
Die Suid-Afrikaanse Nasionale Parke reël begeleide toere na die eiland.
Barend de Klerk
Prof. dr. Barend Jacobus de Klerk (Burgersdorp, Kaapkolonie, 22 Augustus 1904 – Potchefstroom, Suid-Afrika, 21 April 1953) was predikant in vier gemeentes van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika en hoogleraar aan dieselfde kerkgenootskap se Teologiese Skool op Potchefstroom.
Herkoms en opleiding
duimnael|links|320px|Studente Teologiese Vereniging, Teologiese Skool Potchefstroom, 1926. Eerste ry: H.J. Vermeulen, F. Coetzee, P.W. van der Walt, Kuifie van der Walt, [[Sarel van der Walt|S.P. van der Walt, J.H. van Zyl. Tweede ry: J.P. van der Walt, B.J. de Klerk, H.C.J. Flemming, W.J. Postma, L.S. van der Walt, I.J. van der Walt, P.G.W. Snyman. Derde ry: J.J.H. Booysen, W.J. van der Merwe, J.L. van der Merwe, C.E.G. Malan, M. Postma, P.J. de Klerk, S.J. van der Walt, H.F.V. Kruger, J.L. de Bruin, A.L. Aucamp. Vyfde ry: Hugo du Plessis, P.J. Liebenberg, Fanus du Toit, B.B.B. Olivier, J.F. du Plooy, J.M. de Wet, J.B. du Plessis, S.C. Venter, A. Postma.]]
duimnael|regs|300px|Die Algemene Sinode van die [[Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika op Rustenburg, 4 April 1924, onder die seringboom waaronder die Kerk in 1859 gestig is en met prof. H.H. Kuyper as deputaat van die Geref. Kerke in Nederland. Eerste ry: A.S.E. Yssel, C.W.M. du Toit, J.V. Coetzee, J.G.H. van der Walt, J.H. Boneschans, J.C. van der Walt. Tweede ry: D.P. du Plessis, D. Rumpff, T. Hamersma, D. Postma, M. Postma, prof. H.H. Kuyper, L.P Vorster, proff. J.D. du Toit, J.A. du Plessis, I.D. Kruger. Derde ry: D.N. Kotzé, N.H. van der Walt, A. Duvenage, J.A. van Rooy, C.J.H. de Wet, B.J. de Klerk, W.J. de Klerk, G.H.J. Kruger, D.G. Venter, H.P.J. Pasch. Vierde ry: F.P.J. Snyman, H.J. Venter, P.J.S. de Klerk, H.S. van Jaarsveld, H.J.R. du Plessis, J.H. Kruger.]]
De Klerk was die seun van Jacobus Johannes de Klerk en Anna Susanna Labuscagne. In 1930 voltooi hy sy studie aan die Teologiese Skool en PUK, waar hy agtereenvolgens die grade B.A., M.A. en B.D. behaal het en in sy kandidaatseksamen geslaag het. In 1935 vertrek hy met sy gesin na Nederland, waar hy aan die Vrije Universiteit onder prof. V. Hepp studeer en in 1937 die doktorsgraad behaal met ’n proefskrif oor “Vorme en karakter van die Biblisisme”.
Gemeentebediening
As predikant het hy agtereenvolgens die volgende gemeentes bedien: Dordrecht, Indwe en Maclear (1931–1939), Middelburg, Kaap, (1939–1944), Kroonstad, Theunissen en Odendaalsrust (1944–1945) en Bloemfontein (1945–1952).
Wilhelm von Brincken
Wilhelm von Brincken (27 Mei 1881 – 18 Januarie 1946) was 'n Amerikaanse akteur en kunsregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Prisoner of Zenda (1937), Thank You, Mr. Moto (1937), Hidden Enemy (1940), en Man Hunt (1941).
Barend de Klerk
Hoogleraar
Vanaf April 1952 het hy gedien as professor aan die Teologiese Skool in apologetiek en Christelike etiek tot by sy oorlyde op 21 April 1953. Hy het in verskillende deputategroepe gedien en was etlike jare raadslid van die PUK vir CHO. Die belange van land en volk het hom na aan die hart gelê. Hy het onder meer gedien in die sentrale komitee vir die reëling van die Van Riebeeck-fees. Hy het ook lewendig belanggestel in die onderwys, en onder andere was hy voorsitter van die Bloemfonteinse Skoolraad.
1973
Die jaar 1973 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 73ste jaar van die 20ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Antjie Krog
Antjie Krog (getroude van Samuel) (*23 Oktober 1952, Kroonstad -) is 'n prominente Suid-Afrikaanse digteres, akademikus en skryfster. Sy publiseer meeste van haar werke onder haar nooiensvan, Krog.
In 1970, op die hoogtepunt van die apartheidsjare van John Vorster, het sy hierdie moedige en idealistiese woorde vir haar skoolkoerant geskryf, wat haar konserwatiewe Afrikaanse gemeenskap geskok het en die aandag van die nasionale media getrek het:
vrede en liefde kan bring in my mooi land.
Can bring peace and love to my beautiful land.
Vroeë lewe en herkoms
Anna Elizabeth Krog is op 23 Oktober 1952 op die plaas Middenspruit in Kroonstad gebore as die oudste van vyf kinders, twee dogters en drie seuns. Haar ouers is die boer Willem Krog en Susanna Jacoba Serfontein (die skryfster Dot Serfontein ). Haar oupagrootjie aan moederskant, Danie Serfontein, was parlementslid vir Kroonstad na die Anglo-Boereoorlog.
Opleiding
Sy word groot op haar geboorteplaas en gaan skool op Kroonstad, waar sy in 1970 aan die Hoërskool Kroonstad matrikuleer. In matriek veroorsaak haar gedigte in die skooljaarblad groot ophef oor die seksuele eksplisietheid en politieke verligtheid daarvan en sy is oornag bekend na 'n belangwekkende berig in die Rapport hieroor – ’n gebeurtenis wat lei tot haar vroeë debutering as digter.
Daarna studeer sy vanaf 1971 aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat en behaal in 1973 die B.A.-graad met Engels, Wysbegeerte en Afrikaans-Nederlands as hoofvakke. Tydens haar studentejare dien sy op die redaksie van die studentekoerante Irawa en Shimla.
Begin van loopbaan en verdere studie
Sy ontmoet die pianis Albie van Schalkwyk aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat en volg hom na Kaapstad, waar sy ’n tyd lank in die kunsredaksie van Die Burger werk voor haar troue. Uit dié huwelik word ’n seun, Andries, gebore. Sy woon ook in hierdie tyd as gas D.J. Opperman se lesings in die digkunde en Lina Spies se lesings oor die drama aan die Universiteit van Stellenbosch by.
Ná haar egskeiding vroeg in 1976 keer sy terug na Kroonstad, waar sy later daardie selfde jaar trou met die argitek John Samuel, ’n jeugliefde. Uit hierdie huwelik word drie kinders gebore, Susan, Phillip en Willem. Hulle bly vir ’n paar jaar in Pretoria en verhuis dan terug na Kroonstad.
In 1976 verwerf sy die B.A. Honneurs-graad in Engels aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat en in 1983 verwerf sy die M.A.-graad in Afrikaans aan die Universiteit van Pretoria met ’n verhandeling oor die onderwerp Familiefigure in die poësie van D.J. Opperman. Sy behaal ook ’n Onderwysdiploma met lof van die Universiteit van Suid-Afrika.
Loopbaan as joernalis en digter
Behalwe huisvrou en moeder, is sy vir ’n ruk onderwyseres by ’n hoërskool vir bruin leerlinge in Kroonstad. Wanneer sy aangestel word as redaktrise van Die Suid-Afrikaan verhuis sy in 1993 na Kaapstad, waar sy aan die begin van 1995 ’n betrekking aanvaar as politieke verslaggewer by SABC Radio. Vanaf 1996 tot 1998 doen sy verslag van die verrigtinge van die Waarheid- en Versoeningskommissie (WVK). Van die kommissie het sy gesê:"As die belangrikheid daarvan net aan amnestie en vergoeding gekoppel word, sal dit nie waarheid gekies het nie, maar geregtigheid. As dit waarheid beskou in die breedste sin van mense se waarnemings, verhale, mites en ervarings, sal dit gekies het om herinneringe te herstel en 'n nuwe mensheid te koester, en moontlik is dit geregtigheid in die volste sin van die woord."Hierdie pos het uitgeloop op die skryf van Country of my skull, eers in Afrikaans geskryf maar deur haar in Engels vertaal met die hulp van Ivan Vladislavic. Sy word later hoof van die radiospan wat hierdie verrigtinge dek en skryf ook hieroor onder die titel Brief uit Kaapstad in die Nederlandse publikasie Nieuw Wereldtijdschrift.
In 1999 bedank sy uit haar pos by SABC Radio om voltyds te kan skryf en in hierdie jaar onderneem sy saam met Breyten Breytenbach en ander Afrika-digters ’n reis op die poësiekaravaan vanaf die slawe-eiland Gorée tot by Timboektoe in Mali.
Sy word in 2001 verkies tot die komitee wat ’n taalbeleid vir die Suid-Afrikaanse tersiêre sektor moet ondersoek. In 2003, terwyl sy besig is met die skryf van A change of tongue, het sy ’n ligte beroerte-aanval, maar herstel weer feitlik volkome. In 2004 word sy aangestel as Buitengewone Professor aan die Universiteit van die Wes-Kaap en sy is ook ’n direkteur van die Instituut vir Geregtigheid en Versoening. Sy lewer in 2004 die N.P. van Wyk Louw-gedenklesing by die Universiteit van Johannesburg onder die titel Die beautiful woorde van Van Wyk Louw. Teen die einde van 2006 word sy deur die kunsliggaam “Behoud de Begeerte” genooi om vir ses weke saam met Tom Lanoye ’n reeks opvoerings in België en Nederland te hou, waartydens sy ook op televisie verskyn.