cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Beheerklep
Klep tipe
Die volgende drie grafiek wys die beheerklepkromme van 'n lineêre beheerklep, vinnig-oopmaak beheerklep en gelyke persentasie beheerklep en ook die invloed wat dit het op die vloeitempo van die sisteem. (Vir die wat belangstel hoe hierdie grafieke opgestel is, kyk bylae A)
Konfigurasie
'n Beheerklep se flensgrootte is gewoonlik een pypdiameter kleiner as die hoof pyplyn.
Daar word ook gewoonlik 'n omlooplyn met 'n koeëlklep om die beheerklep geïnstalleer sodat die beheerklep tydens bedryf vervang of herstel kan word. Indien 'n groter as ontwerp vloei verlang word, kan die omlooplyn ook oopgemaak word om vloei te vermeerder tydens normale bedryf. Dit is egter belangriker om die beheerklep van die begin af reg te ontwerp.
Wanneer 'n wye vloeibestek beheer moet word, word van twee of meer beheerkleppe in parallel gebruik gemaak: 'n klein beheerklep sal gebruik word wanneer die vloei laag is byvoorbeeld wanneer die aanleg in bedryf gestel word. Wanneer die vloei verhoog word, sal die klein beheerklep meer oopmaak tot ongeveer 80% en dan moet die groter beheerklep gebruik word om vloei te beheer.
Beheerklepvergelyking
Die CV-waarde van 'n beheerklep is 'n aanduiding van die kapasiteit van die beheerklep.
Die amptelike definisie is: Die vloeikoëffisiënt of CV-waarde is 'n universele kapasiteitsindeks en word eenvoudig gedefinieer as die hoeveelheid Agpm (Amerikaanse gallonne per minute) water teen 60 °F (15.5556 °C) wat deur 'n klep sal vloei met 'n drukval van een pvd (pond per vierkante duim). Hierdie definisie kom duidelik na vore in die beheerklepvergelyking in Amerikaanse eenhede hieronder. Dus is die eenhede van CV, Agpm/pvd0.5.
Die beheerklepvergelyking is:
Standaardeenhede
Of geherrangskik:
Of:
Amerikaanse eenhede
Imperiële eenhede
Notas:
(1) Werk met die gemiddeld van die SG voor en na die klep: SGgem = (SG1 + SG2)/2. Dit is slegs van toepassing op saampersbare vloei. Met nie-saampersbare vloei is die SG voor en na die klep dieselfde.
Vir gasvloei
Vir gasvloei geld dieselfde vergelyking mits dit subsonies is.
Vir subsoniese vloei geld die volgende:
waar:
Dus, as die klep se uitlaatdruk te klein raak (of die drukval te groot word), dan word soniese snelheid bereik.
In die algemeen word soniese snelheid bereik wanneer die vloei gelyk is aan die spoed van klank.
Soniese vloei
Indien vloei hoogs saampersbaar is (gasvloei), bestaan die gevaar dat soniese vloei mag voorkom.
Soniese vloei is die maksimum vloeitempo wat in 'n pyp kan voorkom.
Gestel jy het 'n pyp met vloei van punt 1 na punt 2 (kyk prentjie aan die regterkant):
Indien die druk by punt 1 (P1) konstant gehou word en die druk by punt 2 (P2) verlaag word, sal die vloei in die pyp verhoog. Let daarop dat die snelheid net voor punt 2 die hoogste gaan wees omdat die druk die laagste is en daarom die dightheid van die gas die laagste is. Omdat die snelheid afhang van die dightheid, gaan die snelheid net voor punt 2 die hoogste wees.
Indien P2 só verlaag word dat die vloei net voor punt 2 (P2a) soniese snelheid bereik, sal die vloei in die pyp nie verder verhoog nie en sal P2a ook nie verder verlaag nie. Om die druk egter af te bring van P2a na P2, sal die energie geabsorbeer word deur skokgolwe wat ernstige vibrasies en geraas sal veroorsaak.
Ontwerpriglyne vir beheerkleppe
Wanneer 'n beheerklep ontwerp word, moet die sisteem eers gemodelleer word sonder die beheerklep. Kies die ontwerp drukval oor die beheerklep as die grootste van die volgende:
Die gekose drukval oor die beheerklep word nou gebruik om die CV van die klep te bereken deur die beheerklepvergelyking en dit word aan die klepverskaffer gegee wanneer 'n beheerklep gekoop word.
Bylae A: Herskryf beheerklepvergelyking
of
Waar:
Inleiding
Die grafieke is in Excel geteken.
Daar is slegs 'n beheerklep in die sisteem.
Die sisteem se drukval is gesimuleer as ΔP = K1.V2, waar:
Berekeninge
ΔPCV = %ΔPCV × (P1 – P2) = 20% × (1000 – 0) = 200 kPa
Bereken CV-waarde wanneer beheerklep voloop is:
Bereken K1:
Herrangskik die beheerklepvergelyking sodat ΔP aan die linkerkant is:
Kry die volume vloeitempo as 'n funksie van die CV-waarde van die beheerklep:
Haal V2 gemeenskaplik uit:
Dus is:
Maak nou vier kolomme in Excel:
Plaas nou hierdie drie kolomme in 'n grafiek.
Bylae C: Omskakeling van Amerikaanse eenhede na standaardeenhede
Die beheerklepvergelyking in Amerikaanse eenhede is:
Dus, die eenhede van die konstante "1" is:
Amerikaanse spesifieke gravitasie is nie dieselfde as SG in standaardeenhede nie. Amerikaanse SG is die digtheid relatief tot die digtheid van water by 60 °F (15.556 °C), terwyl Standaard SG relatief tot die digtheid van water by 4 °C is. Dus is:
Dus:
Hierdie konstante word gebruik in die formule vir standaardeenhede.
Artabotrys modestus
Artabotrys modestus is 'n struik wat tot die genus Artabotrys behoort en endemies aan Tanzanië is. Daar is twee subspesies:
Chord Melodic
Chord Melodic (gebore 27 November 1986) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Coronation Street (1960), Hollyoaks (1995), Spooks: Code 9 (2008), en Love Life (2012).
Kaftanka
Kaftanka (Russies: Кафтанка) is 'n klein dorpie in Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Kilinitsji Plaaslike Munisipaliteit. Soos baie ander nedersettings in Priwolzje-rajon, lê dit op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta.
Die dorpie se naam kom van die nabygeleë Kaftanikstroom. Die Russiese woord кафтан (kaftan) waarvan albei plekname afgelei is verwys na 'n argaïese kledingstuk.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Kaftanka 31 inwoners gehad. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Arctotis gumbletonii
Die bottergousblom (Arctotis gumbletonii) is 'n plant wat hoort tot die genus Arctotis. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap. Dit word ook die Rooi-sôe genoem.
Hamigera hamigera
Hamigera hamigera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hamigera en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1862 deur Schmidt.
Artabotrys collinus
Artabotrys collinus is 'n struik wat tot die genus Artabotrys behoort en inheems aan Tanzanië en Zambië is.
Aardmagnetisme
Voor die 17de eeu is daar geglo dat daar in die ruimte 'n hemelliggaam is wat 'n magnetiese krag op die aardbol uitoefen. Daar is gemeen dat 'n magneetnaald sy rigting van die poolster kry. In 1600 het die Engelse wetenskaplike, William Gilbert, met 'n bolvormige magneetsteen (die mineraal magnetiet) geëksperimenteer en verklaar dat die aarde self die magneet is, met sy twee pole naastenby waar die geografiese pole lê. In 1838 het die Duitser Friedrich Gauss met sy wiskundige ontleding tot die gevolgtrekking gekom dat 95% van die aarde se magnetiese veld binne-in die aarde lê – net 'n geringe deeltjie bestaan in die atmosfeer self.
Daar word vandag aanvaar dat die aarde se magneetveld in sy kern opgewek word. Een teorie wil hê dat die verskil in temperatuur tussen die mantel en vloeibare buitekern strominge in die kernmateriaal veroorsaak.
Oral op die aarde is daar 'n redelike swak magnetiese veld teenwoordig, soos gesien kan word in die bewegings van 'n kompas se magneetnaald. By die poolstreke is die sterkte ongeveer 0,7 gauss, terwyl dit in die omgewing van die ewenaar sowat 0,35 gauss is.
Vloek
Vloek kan verwys na:
Aardmagnetisme
Magnetiese pole
Die magnetiese pole is die areas waar die magnetiese krag loodreg op die aarde se oppervlak gerig is. Die magnetiese noordpool lê op die eiland Bathurst in Noord-Kanada, terwyl die magnetiese suidpool aan die rand van Antarktika lê (die noordpool is natuurkundig gesien eintlik 'n suidpool).
Die ligging van die magnetiese pole stem nie presies ooreen met die geografiese pole nie. Die afwyking wat ŉ magneetnaald ten opsigte van die geografiese noordpool aangee, word 'n deklinasie genoem. Die waarde van die afwyking verskil van plek tot plek en word op 'n kaart met lyne voorgestel. Die lyne verbind die punte met dieselfde waarde en is bekend as isogone.
Aangesien die magnetiese krag by die pole loodreg val, lê dit by die ewenaar min of meer ewewydig aan die oppervlak. Dit sal dus op verskillende plekke verskillende hoeke met die horisontale vlak vorm. So 'n hoek word bestempel as 'n inklinasie en indien die gelyke hoeke op 'n kaart met lyne verbind sou word, word dit 'n isokline genoem.
Die posisie van die magnetiese pole verander gedurig en kan selfs etlike kilometers verskuif. Volgens die Skotse fisikus Balfour Stewart moet die daaglikse variasie toegeskryf word aan elektriese strome in die boonste lae van die atmosfeer (die ionosfeer).
Die son
Die son is gedurig besig om die aarde met klein stralingsdeeltjies te bombardeer, in die sogenaamde sonwind, wat uit plasma van elektrone en positief gelaaide ione bestaan. Hierdie wind bots met die aarde se magneetveld, en die plek waar die drukking die grootste is, is aan die sonkant (van die aarde af gesien). Die magneetveld word ingeperk en die ingeperkte deel van die veld noem ons die magnetosfeer. Die grensgebied net daar buite is bekend as die magnetopouse. Aan die donker kant van die aarde rek die sonwind die magnetosfeer met 'n stert uit, sodat dit byna soos dié van 'n komeet lyk.
Aangesien die aarde deur die gedrag van die sonwind geaffekteer word, word sy magnetiese veld beïnvloed. Dit verklaar waarom die magnetiese pole nie altyd op dieselfde plek bly nie.
Die magnetosfeer dien as uitstekende beskermer teen die dodelike bestraling van die son, maar laat tog 'n hoeveelheid gelaaide deeltjies deur die magnetopouse binne. Van die deeltjies word glad nie deur die magneetveld beïnvloed nie en verweer eers binne die magnetosfeer tot elektrone en positief gelaaide ione. Wanneer die deeltjies ingedring het, word hulle vasgevang in gordels in die magnetosfeer – of die Van Allen­gordels, soos dit gewoonlik genoem word. Tydens magnetiese storms dring protone en elektrone die aarde se atmosfeer veral by die poolstreke binne – vandaar die poolligte.
Eienskappe
Sou die aarde se magnetiese eienskappe met dié van 'n gewone staafmagneet vergelyk word, sal die as wat van pool tot pool loop, teen 'n hoek van 11° ten opsigte van die geografiese poolas lê. Die punte waar die as die aardoppervlak sny, word die geomagnetiese pole genoem. Daar word na die "magneet" as 'n dipool, of dubbelpoolmagneet verwys, en omdat die aarde se magnetiese veld nie 'n suiwer dipool is nie, is die geomagnetiese pole sowat 1000 km van die magnetiese pole af.
'n Interessante verskynsel is dat die as van die dipool deur die loop van aarde se geskiedenis besig is om te verskuif, en al selfs omgekeer het. Wetenskaplikes het 'n deeglike studie van die verskuiwing gemaak en op 'n eienaardige teenstrydigheid afgekom. Die inligting wat in Noord-Amerika verkry is, was heeltemal anders as dié wat in Europa versamel is. Die verskil in die rigting van die poolverskuiwing kon net verklaar word indien daar in die verlede beweging van die vastelande was – een van die eerste bewyse wat tot die teorie van kontinentale verskuiwings gelei het.
1999 Brasiliaanse Grand Prix
Die 1999 Formule Een Brasiliaanse Grand Prix het op 11 April 1999 op die Autódromo José Carlos Pace in São Paulo, Brasilië plaasgevind. Dit was die tweede wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Mika Häkkinen in 'n McLaren-Mercedes gewen.
Gardiner se lys tekens
Gardiner se lys van tekens is 'n lys algemene Egiptiese hiërogliewe wat deur sir Alan Gardiner saamgestel is. Dit word beskou as 'n standaardverwysingswerk in die bestudering van antieke Egiptiese hiërogliewe.
Gardiner se lys bevat net die algemene vorms van Egiptiese hiërogliewe, maar hy sluit uitgebreide subkategorieë in asook beide vertikale en horisontale vorms vir baie hiërogliewe. Daar is ook groottevariasies.
A. 'n Man en sy beroepe
56 tekens in Gardiner (1957:242-247), met A59 "man dreig met stok" wat ingevoeg is ná A25 "man slaan, met linkerhand wat agter sy rug hang", en twee variante A14* "bloed wat as byl vertolk word" van A14 "man met bloed wat uit sy kop stroom"; en A17* "kind sit met arms wat afhang" van A17 "kind sit met hand by mond".
B. 'n Vrou en haar beroepe
7 tekens in Gardiner (1957:448).
C. Antropomorfiese gode
11 tekens in Gardiner (1957:448f.) met die byvoeging van vyf tekens van die 19de Dinastie, C12 Amoen, C17 Mont, C18 Tjanen, C19 en C20 Ptah.
D. Menslike liggaamsdele
Verwagte hoeveelheid: 63
E. Soogdiere
Verwagte hoeveelheid: 34
F. Dele van soogdiere
Verwagte hoeveelheid: 52
G. Voëls
Verwagte hoeveelheid: 54
Nowi Koetoem
Nowi Koetoem (Russies: Новый Кутум) is 'n klein dorpie in Priwolzje-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Tri Protoka Plaaslike Munisipaliteit. Die dorpie se naam kom van die nabygeleë Koetoemrivier en die Russiese woord vir "nuut".
Gardiner se lys tekens
H. Dele van voëls
Verwagte hoeveelheid: 8
I. Amfibieë, reptiele, ens.
15 tekens in Gardiner (1957:475f).
K. Visse en dele van visse
Verwagte hoeveelheid: 7
Phil Regan (akteur)
Phil Regan (28 Mei 1906 – 11 Februarie 1996) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Laughing Irish Eyes (1936), Happy-Go-Lucky (1936), Outside of Paradise (1938), en Flight at Midnight (1939).
Gardiner se lys tekens
L. Ongewerwelde en minder belangrike diere
Verwagte hoeveelheid: 7
Eadhild
Eadhild (sterf in 937) was 'n Engelse prinses en die tweede vrou van Hugo, Hertog van die Franke. Sy was die dogter van Eduard die Ouere, koning van die Angele. en sy tweede vrou Ælfflæd.
Artabotrys velutinus
Artabotrys velutinus is 'n struik wat tot die genus Artabotrys behoort en inheems aan Benin, Demokratiese Republiek die Kongo, Ghana, Guinee, Guinee-Bissau, Ivoorkus, Kameroen, Liberië, Nigerië, Republiek die Kongo, Senegal, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Sierra Leone en Uganda is.
Eadhild
In 926 het Eduard se seun, koning Athelstan, toegestem om sy half-suster Eadhild met Hugo te laat trou, in ruil vir 'n enorme hoeveelheid geskenke en relieke. Volgens Willem van Malmesbury het hierdie geskenke speserye, juwele, perde, 'n vaas van oniks, 'n kroon van soliede goud, die swaard van Konstantyn die Grote, Karel die Grote se lans en 'n deel van Jesus die Verlosser se doringkroon ingesluit. Eadhild se suster Eadgifu van Wessex was die vrou van die afgesette koning van die Wes-Franke, Karel die Eenvoudige. Hugo was 'n potensiële mededinger vir die Frankiese troon, en dit is moontlik dat Eadgifu die huwelik ondersteun het ten einde 'n gevaarlike skakel tussen Hugo en Herbert II van Vermandois uit die weg te ruim.
Eadhild sterf kinderloos in 937.
Gardiner se lys tekens
M. Bome en plante
44 tekens in Gardiner (1957:478–484).
Rinofoor
Deur die rinofore kan seeslakke in die seewater opgeloste chemiese geurstowwe herken. Die fyn struktuur van hierdie organe en die groot oppervlak daarvan sorg vir 'n maksimale prikkeling.
Gardiner se lys tekens
N. Lug, aarde, water
42 tekens in Gardiner (1957:485–492).
Rinofoor
Om die rinofore te beskerm teen die opeet deur allerlei roofdiere of andere beskadiginge, kan die meeste slakke hul twee rinofore in 'n klein sakkie trek, die rinofoorsakkie.
Gardiner se lys tekens
N. Lug, aarde, water
N3 is ou variant van N2 uit die Ou Ryk.
N11 "maan" het vertikale variante.
N12 is 'n variant van N11 uit die 19de Dinastie.
P. Skepe en dele van skepe
Verwagte hoeveelheid: 11
Q. Huishoudelike en begrafnismeubels
Verwagte hoeveelheid: 7
R. Tempelmeubels en heilige embleme
Verwagte hoeveelheid: 25
S. Krone, klere, ens.
Verwagte hoeveelheid: 45
T. Oorlogstuig, jag en slagterye
Verwagte hoeveelheid: 35
U. Landbou, kunsvlyt en beroepe
41 tekens.
V. Toue, vesels, mandjies, sakke, ens.
40 tekens (38 in Gardiner 1957). V39 is knoop van Isis. V40 is die syfer 10 in datums.
W. Kliphouers en pottebakkery
25 tekens.
X. Brood en koek
8 tekens.
Y. Skryf, speletjies, musiek
8 tekens.
Z. Strepe, tekens en geometriese patrone
11 tekens.
Aa. Ongeklassifiseer
31 tekens in Gardiner (1957).
Artabotrys madagascariensis
Artabotrys madagascariensis is 'n struik wat tot die genus Artabotrys behoort en endemies aan Madagaskar is.
Hamigera strongylata
Hamigera strongylata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hamigera en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1934 deur Burton.
Jordan Metcalfe
Jordan Metcalfe (gebore 24 Mei 1986) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Pride (2014) en in die televisiereekse The Queen's Nose (1995), Maddigan's Quest (2006), en Genie in the House (2006).
Hamigera macrostrongyla
Hamigera macrostrongyla is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Valery Ryzhakov
Valery Ryzhakov (23 Desember 1945 – 31 Desember 2015) was 'n Sowjetse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Ya vas lyubil... (1968), The Casket of Maria Medici (1980), Dose cheloveka v 'Mersedese' (1986), en Pered rassvetom (1989).
Hamigera macrostrongyla
Die spons behoort tot die genus Hamigera en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1988 deur Bergquist & Fromont.
Howie Dorough
Howie Dorough (gebore 22 Augustus 1973) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Princess Diaries (2001), Jimmy Neutron: Boy Genius (2001), en This Is the End (2013), en in die televisiereeks Undateable (2014).
Regi Davis
Regi Davis is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Cry-Baby (1990) en McFarland, USA (2015), en in die televisiereekse Grimm (2011) en Game Shakers (2015).
Bill Milner
Bill Milner (gebore 4 Maart 1995) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Son of Rambow (2007), Is Anybody There? (2008), X-Men: First Class (2011), en Anthropoid (2016).
Emma van Frankryk
Emma van Frankryk (sterf in 935) was 'n Franse prinses en vanaf 923 tot haar afsterwe koningin van Wes-Frankië deur haar huwelik met Roedolf van Frankryk. Sy staan ook bekend as Emma Capet, Emma van Boergondië, of Emma van Neustrië. Sy was die dogter van Robert I van Frankryk en óf Aelis van Maine, óf Beatrix van Vermandois. Haar familie staan bekend as die Robertyne of Robertiens.
Omstreeks 921 is sy getroud met Hertog Roedolf van Frankryk. Roedolf is op 13 Julie 923 by Saint-Médard de Soissons gekroon as Koning van Wes-Frankië en gevolglik het sy Koningin van Frankryk geword.
Sy het haar man se reg op die kroon verdedig teen die Karolingiese aanspraakmaker Karel die Eenvoudige en haar swaer Herbert II van Vermandois. Emma het in 931 vir Avalon verower, en in 933 die beleg van Château Thierry teen Herbert II aangevoer met haar man se leër.
Emma was die eerste Frankiese koningin wat gekroon is: sy is in dieselfde jaar as haar man in Reims deur die Biskop van Reims gekroon. Kroniekskrywers het opgemerk dat alhoewel die koronasie in dieselfde jaar plaasgevind het waarin haar man gekroon is, dit tog 'n bietjie later plaasgevind het.
Hamigera tarangaensis
Hamigera tarangaensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hamigera en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1988 deur Bergquist & Fromont.
Haplosclerida
Haplosclerida is 'n orde van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Arctotis incisa
Arctotis incisa is 'n plant wat hoort tot die genus Arctotis. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Hoofletter
Hoofletters (Engels: "Capital letters") sluit die alfabetletters A, B, C, ...Z in (ASCII kode 65 tot 90) en sluit a, b, c, … z uit.
'n Sin begin altyd met 'n hoofletter, met uitsondering waar 'n sin met 'n begin, maar dan word die eerste woord na die 'n wel met 'n hoofletter geskryf. Bv. 'n Appel is rooi.
Wanneer hoofletters nie gebruik word in die middel van 'n sin nie
As 'n reël, kapitaliseer ons nie die meeste interne komitees en ander organisasies of eenhede nie, soos bv:
Let ook op: Internet word met hoofletters geskryf, maar intranet nie.
Ons skryf Wêreldwye Web, maar webcam, webcast, weblog, webmeester, webbladsy.
Moenie maatskappyname geheel en al in hoofletters skryf nie:
Meervoude van naamwoorde
Wanneer na die formele naam van 'n spesifieke organisasie verwys word, kapitaliseer ons die eerste letter van elke hoofwoord, soos bv New York Aandelebeurs, Londense Aandelebeurs of Suid-Afrikaanse Lugdiens. Wanneer daar egter na meer as een verwys word, skryf ons New York en Londen aandelebeurse.
George Hu
George Hu (gebore 24 Julie 1982) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse ToGetHer (2009) en Love Around (2013).
.cs
.cs was vir 'n paar jaar die Internettopvlakdomein vir Tsjeggo-Slowakye. In 1993 is die land verdeel in die Tsjeggiese Republiek en Slowakye. Daar is spoedig twee nuwe domeine aan die twee lande toegeken: .cz en .sk onderskeidelik. Die gebruik van .cs is geleidelik uitgefaseer en die domein is rondom Januarie 1995 geskrap.
Artabotrys crassipetalus
Artabotrys crassipetalus is 'n struik wat tot die genus Artabotrys behoort en endemies aan Gaboen is.
Artabotrys congolensis
Artabotrys congolensis is 'n struik wat tot die genus Artabotrys behoort en inheems aan die Demokratiese Republiek die Kongo, Gaboen, Republiek die Kongo en Sentraal-Afrikaanse Republiek is.
2023 Belgiese Grand Prix
Die 2023 Formule Een Belgiese Grand Prix is op 30 Julie 2023 op die Circuit de Spa-Francorchamps, in België, gehou. Dit was die twaalfde wedren van die kampioenskapseisoen gewees.
Bande
Pirelli het die volgende bande aan alle spanne verskaf:
Sjoengoeli
Sjoengoeli (Russies: Шунгули) is 'n klein dorpie in Achtoebinsk-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Werchni Baskoentsjak Stedelike Munisipaliteit en lê naby die grens met Kasakstan.
2023 Belgiese Grand Prix
Kwalifisering
*1 Max Verstappen kry 'n roosterstraf van 5 plekke omrede Red Bull-Honda sy motor se ratkas vervang het.
Sjoengoeli
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Sjoengoeli 20 inwoners gehad. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Poriewater
Poriewater is water wat binne die porieruimte van grond of gesteente voorkom. Poriewater is een van die faktore wat die stabiliteit van 'n hang bepaal. Dit speel 'n belangrike rol in die diagenese.
Afsettings wat op die bodem van die oseaan neerslaan kan water in sy porieë stoor.
Aan die tussenvlak van water en afsetting kan die poriewater tot 90% van die volume beslaan. Dieper in die afsettings neem die watergehalte skielik af tot slegs 5-20% as die afsetting versteen. Wanneer die gevormde lae saamgepers word, kan die poriewater uitgedruk word en deur breuke na bo kom.
2023 Belgiese Grand Prix
Snelkwalifisering
Die uitslag bepaal die roosteropstelling vir die naelren later die dag.
Naelrenuitslag
Max Verstappen teken die vinnigste rondte aan met 1:58.943, maar verdien geen bonuspunt in 'n naelren. *1 Lewis Hamilton eindig vierde maar kry 'n tydstraf van vyf sekondes vir sy botsing met Sergio Pérez. *2 Logan Sargeant eindig veertiende maar kry 'n tydstraf van vyf sekondes vir te vining ry in die kuipelaan.
Renuitslag
Lewis Hamilton verdien 'n ekstra punt vir die vinnigste rondte gery (rondte 44/44).
Beatrix van Vermandois
Beatrix van Vermandois (gebore omstreeks 880; sterf ná 26 Maart 931) was 'n Karolingiese aristokraat, koningin van Wes-Frankië deur haar huwelik met Robert I van Frankryk, en moeder van Hugo die Grote.
Lewensloop
Beatrix was die dogter van Herbert I van Vermandois. Sy was ook die suster van Herbert II van Vermandois en 'n afstammeling aan vaderskant van Karel die Grote deur Koning Bernard van Italië. Sy was deur haar huwelik met Robert I 'n afstammeling van die Capetingers. Op 15 Junie 923 is haar man gedood tydens die Slag van Soissons. Kort hierna is die koningskap aangebied aan hul seun Hugo, wat dit van die hand gewys het. Beatrix sterf ná Maart 931.
Huwelik en kinders
Sy het in omstreeks 890 getrou, en was die tweede vrou van Robert I, Markgraaf van Neustrië, wat in 922 die Koning van Frankryk geword het. Hulle was die ouers van:
Hemectyon atlanticus
Hemectyon atlanticus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hemectyon en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1958 deur Lévi & Vacelet.
.gb
.gb is 'n gereserveerde Internettopvlakdomein vir die Verenigde Koninkryk.
Die domein is ingestel met RFC 920 in Oktober 1984 wat vir die skepping van domeins, die landkode afgelei het van die ooreenstemmende twee-letter kode in die ISO 3166-1 lys. Maar, die Britse domein .uk is 'n paar maande voor die samestelling van die lys apart geskep. Gevolglik is .gb nooit wyd gebruik nie. Dit is nie meer moontlik om onder hierdie domein te registreer nie.
Manna (hemelbrood)
Manna was volgens Exodus 16 die hemelse brood van die Israeliete in die woestyn.
Geskiedenis
Toe die Israeliete onder leiding van Moses uit Egipte weggetrek het (die eksodus), het daar in hul tog deur die Sinaï-woestyn 'n gebrek aan kos ontstaan. Die volk het begin terugverlang na die “vleispotte van Egipte”. God het toe “brood uit die hemel”, bekend as manna, aan die trekkers gegee om te eet. Dit was van toe af hul stapelvoedsel totdat hulle 40 jaar later die Beloofde Land, Kanaän, binnegegaan het. Volgens die Bybel het die manna elke oggend uit die hemel geval en moes die Israeliete vir hulle elke oggend 'n vasgestelde hoeveelheid per persoon daarvan optel vir daardie dag se gebruik en dit ook op daardie dag gaarmaak en eet. Op die dag voor die Sabbat moes elkeen 'n dubbel porsie bymekaar maak en voorberei om te eet. Op die Sabbatdag het daar geen vars manna gekom nie en mag dit ook nie voorberei word nie. Volgens die profeet Esegiël was manna slegs bedoel vir tye van hongersnood, want dit het nie 'n aangename smaak gehad nie. Manna as geestelike voedsel het die simbool geword van die Nagmaal. So het die brood simbool geword vir die liggaam van Christus.
Die plant
In Exodus word manna beskryf as ronde korreltjies wat baie lyk op die fyn saad van koljander. Manna is egter wit of ligbruin van kleur en smaak soet soos heuningkoek. Hedendaagse wetenskaplikes is nie seker oor wat die wondervoedsel manna is nie. Moontlikhede is die hars van die boom Boswellia thurifera. Ook word die soet afskeiding van die Arabiese kameeldoringboom Alhagi maurorum genoem. Ander mense meen weer dat dit 'n eetbare gom van die tamariskboom Tamarix mannifera is. 'n Ander vermoede was dat manna die uitskeiding van sekere luise soos die Najococcus serpentinus en die Trabutina mannipura kan wees. 'n Eetbare korsmos Lecanora esculenta wat nog volop in daardie gebiede voorkom, word weer deur ander as die oorspronklike manna beskou.
Etimologie
Die woord manna kom uit Hebreeus en beteken waarskynlik “wat is dit?” Manna was dus die wondervoedsel (die hemelbrood) van die Israeliete. Dit was dus 'n groot geluk, 'n meevaller wat onverwags en boonop aangenaam hul groot nood verlig het. In figuurlike sin is dit dus 'n gawe uit die hemel vir 'n hongerige siel.
Arctotis hispidula
Arctotis hispidula is 'n plant wat hoort tot die genus Arctotis. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap en kom van George tot by Uitenhage voor; dit is deel van die fynbos. Die plant het habitat afgestaan aan kusontwikkeling en indringerplante, die bedreigings bestaan steeds.
Hemiasterella
Hemiasterella is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Vyacheslav Shalevich
Vyacheslav Shalevich (27 Mei 1934 – 21 Desember 2016) was 'n Sowjetse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Barer neizvestnosti (1962), Three Poplars at Plyuschikha Street (1968), en Master i Margarita (1994).
Cork Hubbert
Cork Hubbert (3 Julie 1952 – 28 September 2003) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Caveman (1981) en Legend (1985), en in die televisiereekse Magnum, P.I. (1980) en The Charmings (1987).
Luke Norris (akteur)
Luke Norris (gebore September 1985) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Duchess (2008) en in die televisiereekse Skins (2007) en Poldark (2015).
Fra Angelico
Fra (geleen van die Latynse term "frater" ("broeder") of broeder Angelico (gebore as Guido di Pietro; omstreeks 1395 – 18 Februarie 1455) was 'n Italiaanse skilder van die vroeë Italiaanse Renaissance wat deur Vasari in sy Lewens van die uitmuntendste Italiaanse argitekte, skilders en beeldhouers beskryf is as iemand wat oor " 'n rare en perfekte talent" beskik. Sy reputasie is hoofsaaklik te danke aan die reeks fresko's wat hy vir sy eie klooster, San Marco in Florence, geskilder het.
Hy het onder sy tydgenote bekendgestaan as Fra Giovanni da Fiesole (Broeder Johannes van Fiesole) en as Fra Giovanni Angelico. In moderne Italiaans word hy Beato Angelico genoem.
In 1982 het Pous Johannes Paulus II hom as heilige geproklameer, en ter erkenning van die heiligheid van sy lewe sodoende die titel die "Geseënde" amptelik gemaak. Fiesole word soms verkeerd geïnterpreteer as deel van sy formele naam, maar dit was bloot die naam van die stad waar hy sy gelofte as Dominikaanse monnik aangeneem het. Dit is deur tydgenote gebruik om hom te onderskei van andere wat ook bekend gestaan het as Fra Giovanni. Hy word gelys as 'n Roomse martelaar onder die naam Beatus Ioannes Faesulanus, cognomento Angelicus- dit wil se die Salige Giovanni van Fiesole.
Vasari het oor Fra Angelico geskryf dat "dit onmoontlik is om hierdie heilige vader te veel lof toe te swaai; hy wat so nederig en beskeie in alles wat hy gedoen en gesê het was; en wie se skilderye met so 'n uiterste vroomheid geskilder is."
Vroeë lewe, 1395–1436
Fra Angelico is aan die einde van die 14de eeu gebore as Guido di Pietro by Rupecanina in die Toskaanse area van Mugello naby Fiesole. Niks omtrent sy ouers is bekend nie. Hy is as Guido of Guidolino gedoop. Die vroegste opgetekende dokument rakende Fra Angelico dateer uit 17 Oktober 1417, toe hy by 'n godsdienstige kerklike orde verbonde aan die Karmeliete-kerk aangesluit het, steeds onder die naam Guido di Pietro. Hierdie rekord onthul dat hy alreeds 'n skilder was, 'n feit wat later bevestig word deur twee rekords van betaling aan Guido di Pietro in Januarie en Februarie 1418 vir werk wat in die kerk van Santo Stefano del Ponte gedoen is. Die eerste rekord van Angelico as 'n broeder dateer uit 1423, waarin hy die eerste keer na verwys word as Fra Giovanni (broeder Johannes); ingevolge die gebruik om diegene wat een van die ouer godsdienstige ordes betree van 'n nuwe naam te voorsien. Hy was 'n lid van die plaaslike Dominikaanse Orde van Fiesole, wat nie ver van Florence geleë is nie. Dit was een van die Middeleeuse ordes wat nie van die inkomste wat uit landgoedere gegenereer is geleef het nie, maar van bedelary of donasies. Fra, 'n verkorting van frater (Latyn vir "broeder"), is 'n konvensionele titel vir 'n monnik.
Volgens Vasari het Fra Angelico aanvanklik opleiding ontvang as 'n illustreerder van manuskripte, moontlik saam met sy ouer broer Benedetto da Fiesole, wat ook 'n Dominikaanse monnik en 'n illustreerder was. Die voormalige Dominikaanse klooster, San Marco in Florence, wat nou 'n staatsmuseum is, bevat verskeie manuskripte wat vermoedelik geheel of gedeeltelik deur hom geïllustreer is. Die skilder Lorenzo Monaco het moontlik 'n bydrae gelewer tot sy kunsopleiding; die invloed van die Sienna-skool is ook waarneembaar in sy werk. Hy het ook onder meester Varricho in Milaan opleiding ontvang. Hy het verskeie belangrike pligte gehad in die klooster waarin hy gewoon het, maar dit het nie sy kuns, wat baie gou bekend geword het, beïnvloed nie. Volgens Vasari was die eerste skilderye van hierdie kunstenaar 'n altaarstuk en 'n geskilderde stuk vir die Kartuisers, oftewel die Orde van Sint Bruno, van Florence; die werk bestaan egter nie meer nie.
Van 1408 tot 1418 was Fra Angelico werksaam by die Dominikaanse klooster van Cortona, waar hy fresko's (nou meestal vernietig) vir die Dominikaanse Kerk geskilder het, en moontlik as Gherardo Starnina se assistent gedien het. Tussen 1418 en 1436 was hy verbonde aan die Klooster van San Domenico in Fiesole, waar hy ook 'n aantal fresko's vir die kerk en die Fiesole altaarstuk geskilder het wat agteruitgegaan het, maar sedertdien herstel is. 'n Predella van die Fiesole Altaarstuk bly ongeskonde en word bewaar in die Nasionale Galery, Londen. Dit dien as 'n uitstekende voorbeeld van Fra Angelico se vermoëns. Dit beeld Christus in heerlikheid uit, omring deur meer as 250 figure, insluitend heiligverklaarde Dominikaanse monnike. Gedurende hierdie tydperk het hy sommige van sy grootste meesterstukke geskilder, waaronder 'n weergawe van Die Madonna van Nederigheid wat goed bewaar is en aan die Thyssen-Bornemisza Museum behoort, maar tans geleen word aan die Museu Nacional d'Art de Catalunya van Barcelona, asook 'n Aankondiging saam met 'n Madonna van die Granaat, in die Museo del Prado.
San Marco, Florence, 1436–1445
In 1436 was Fra Angelico een van 'n aantal van die fraters van Fiesole wat na die nuutgeboude klooster van San Marco in Florence verhuis het. Dit was 'n belangrike stap wat hom in die middel van die artistieke aktiwiteite van die streek geplaas het en die beskerming van Cosimo de' Medici meegebring het, wat een van die rykste en magtigste lede van die stad se owerheid (of Signoria), en stigter van die dinastie wat die Florentynse politiek vir die grootste deel van die Renaissance sou oorheers, was. Cosimo het 'n plek of sel in die klooster vir homself gereserveer sodat hy hom van wêreldse aangeleenthede kon terugtrek.
Zero Hubbard
Zero Hubbard (gebore 22 Februarie 1971) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Odd Jobs (1986) en in die televisiereekse Hill Street Blues (1981), Tribes (1990), en Pacific Blue (1996).
Fra Angelico
San Marco, Florence, 1436–1445
Volgens Vasari was dit op Cosimo se aandrang dat Fra Angelico met die taak begin het om die klooster te verfraai en dekoreer; welke die pragtige fresko van die hoofhuis, die Aankondiging aan die bopunt van die trappe wat na die selle lei, die Maesta (of kroning van die Madonna) met heiliges (sel 9) en die vele ander gewyde fresko's van kleiner formaat, maar van 'n opvallende kwaliteit (en wat aspekte van die Lewe van Christus uitbeeld en die mure van elke sel versier), ingesluit het.
In 1439 het Fra Angelico een van sy beroemdste werke, die San Marco Altaarstuk in Florence voltooi. Die resultaat was ongewoon vir die tydperk. Beelde van die Madonna en Kind, omring deur heiliges, was algemeen; maar dit het meestal 'n verhewe, hemel-agtige toneel voorgestel, waarin heiliges en engele as goddelike wesens, eerder as mense, rondsweef. In hierdie geval staan die heiliges egter vierkantig binne die ruimte, en is die figure op 'n natuurlike manier gegroepeer asof hulle in staat is om 'n gesprek te voer oor die gedeelde ervaring om die Maagd in al haar glorie te aanskou. Skilderye soos hierdie, bekend as Heilige Gesprekke, sou die belangrikste opdragte word wat kunstenaars soos Giovanni Bellini, Perugino en Raphael sou ontvang.
Die Vatikaan, 1445–1455
In 1445 het Pous Eugenius IV hom na Rome ontbied om die fresko's van die kapel van die Heilige Sakrament by die Sint Pieterskerk te skilder, wat later deur Pous Paulus III vernietig is. Vasari beweer dat Pous Nicolaas V die posisie van aartsbiskop van Florence op hierdie tydstip aan Fra Angelico  aangebied het, maar dat hy dit geweier het en 'n ander broeder vir die pos aanbeveel het. Die verhaal lyk moontlik, en selfs waarskynlik. As Vasari se datum egter korrek is, moes die pous, Pous Eugenius IV gewees het, en nie Nicolaas nie, wat eers op 6 Maart 1447 tot pous verkies is. Verder meer, was die aartsbiskop in 1446-1459 die Dominikaanse Antoninus van Florence (Antonio Pierozzi), wat deur Pous Adrianus VI in 1523 gekanoniseer is. In 1447 het Fra Angelico hom in Orvieto saam met sy leerling, Benozzo Gozzoli bevind, en was hulle besig om te werk aan die Duomo di Orvieto. Onder sy ander leerlinge was Zanobi Strozzi.
Fra Angelico was van 1447 tot 1449 terug by die Vatikaan. Gedurende die tyd het hy die fresko's ontwerp vir die kapel van Nikolaas V. Die tonele uit die lewens van die twee martelare van die vroeë kerk, Sint Stefaans en Sint Lourens, is moontlik geheel of gedeeltelik deur assistente geskilder. Van 1449 tot 1452 keer Fra Angelico terug na sy ou klooster van Fiesole.
Luke Newton
Luke Paul Anthony Newton (gebore 5 Februarie 1993) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Cut (2009), Mr Selfridge (2013), en The Lodge (2016).
Fra Angelico
Afsterwe en heiligverklaring
In 1455 sterf Fra Angelico tydens 'n verblyf in 'n Dominikaanse klooster in Rome, terwyl hy vermoedelik besig was om aan die kapel van Pous Nicolaas te werk. Hy is begrawe in die kerk van Santa Maria sopra Minerva. "Wanneer my lof besing word, moet my talente nie met dié van Apelles vergelyk nie. Sê eerder dat ek in die Naam van Christus alles wat ek gehad het aan die armes gegee het. Die dade wat op die aarde tel, is nie die wat in die hemel tel nie. Ek, Giovanni, is die blom van Toskane."
- Vertaling van die grafskrif
Die Engelse skrywer en kritikus William Michael Rossetti het oor Fra Angelico geskryf: "Uit verskeie verhale oor Fra Angelico se lewe is dit moontlik om 'n idee te kry van die rede waarom hy kanonisering verdien het. Hy het die toegewyde en asketiese lewe van 'n Dominikaanse broeder gelei en nooit bo daardie rang gestyg nie; hy het die voorskrifte van die orde in die versorging van die armes nougeset gevolg; hy was altyd goedhartig. Die onderwerpe van sy skilderye was van goddelike aard, en dit wil voorkom asof hy hulle nooit verander het nie, miskien uit 'n godsdienstige oortuiging dat, omrede sy skilderye deur God geïnspireer is, die oorspronklike vorm daarvan behou moet word. Hy het gesê dat die wat die dade van Christus illustreer, by Christus moes wees. Daar word beweer dat hy nooit 'n skilderkwas sonder vurige gebede hanteer het nie, en dat hy in trane was toe hy 'n kruisigingstoneel geskilder het. Die Laaste Oordeel en die Aankondiging was twee van die onderwerpe wat hy die meeste behandel het."
Pous Johannes Paulus II het Fra Angelico op 3 Oktober 1982 as heilige verklaar en hom in 1984 tot beskermheer van Katolieke kunstenaars verklaar. "Na bewering het Angelico gesê: "Hy wat Christus se werk doen, moet altyd by Christus bly". Hierdie aanhaling het aan hom die bynaam "Salige Angelico" besorg, vanweë die perfekte integriteit van sy lewe en die byna goddelike skoonheid van die beelde wat hy geskilder het, en in 'n superlatiewe mate dié van die Heilige Maagd Maria: Pous Johannes Paulus II"
Agtergrond
Fra Angelico het in 'n tydperk gewerk toe die skilderstyl besig was om te verander. Hierdie proses van verandering het honderd jaar tevore begin met die werke van Giotto en verskeie van sy tydgenote, veral Giusto de 'Menabuoi, wat albei hul belangrikste werke in Padua geskep het, alhoewel Giotto in Florence opgelei is deur die groot Gotiese kunstenaar Cimabue, en hy 'n fresko-siklus van Sint Franciskus in die Bardi-kapel in die Santa Croce basiliek geskilder het. Giotto het baie entoesiastiese aanhangers gehad wat sy freskostyl nageboots het, en waarvan sommige, veral Pietro Lorenzetti groot sukses behaal het.
Kultuur
Die beskermheer van hierdie kunstenaars was meestal klooster-inrigtings of welgestelde families. Omdat die skilderye dikwels 'n gewyde doel gehad het, was die klante geneig om konserwatief te wees, en hoe meer welgesteld die beskermheer was, hoe meer konserwatief was die skildery. Daar was 'n baie goeie rede hiervoor. Die skilderye wat geskilder is het 'n idee gegee van die mag en status van die beskermheer. Hoe meer goue blare dit vertoon het, hoe meer het dit tot die eer van die beskermheer gestrek. Die ander waardevolle handelsware in die verfkis was lapis lazuli en vermiljoen. Verf wat van hierdie kleure gemaak is leen dit nie tot tonale behandeling nie. Die diep blou wat gemaak was van verpoeierde lapis lazuli, en wat 'n diepte en glans aan die kleur verleen het was, net soos die goudblaar, 'n teken van die beskermheer se vermoë om te voorsien. Om hierdie redes is altaarstukke dikwels meer konserwatief geverf as fresko's, wat dikwels van bykans lewensgrote figure was en staatgemaak het op 'n verhoogde kwaliteit eerder as uitspattige vertoon, ten einde die nodige effek te gee.
Tydgenote
Fra Angelico was die tydgenoot van Gentile da Fabriano. Gentile se altaarstuk van die Aanbidding deur die Wyses uit 1423 in die Uffizi, word beskou as een van die grootste werke van die styl wat bekend staan as Internasionaal-Goties. Toe dit geskilder is, het 'n ander jong kunstenaar, ook bekend as Masaccio, gewerk aan die fresko's vir die Brancacci-kapel by die kerk van die Karmeliete. Masaccio het die implikasies van die kuns van Giotto ten volle begryp. Min skilders in Florence wat sy stewige, lewensgetroue en emosionele figure gesien het is nie beïnvloed daardeur nie. Sy vennoot was 'n ouer skilder, Masolino, wat van dieselfde generasie as Fra Angelico was. Masaccio is op 27 oorlede, en die werk is gevolglik onvoltooid gelaat.
Altaarstukke
Die werke van Fra Angelico onthul skilderye wat beide Gotiese - (konserwatiewe) en Renaissance (progressiewe) elemente bevat. In die altaarstuk van die Kroning van die Maagd, wat geskilder is vir die Florentynse kerk van Santa Maria Novella, kom al die elemente voor wat verwag word van 'n duur altaarstuk uit die 14de eeu; 'n presies-bewerkte goue agtergrond, baie blou, baie vermiljoen en 'n duidelike vertoning van arseengroen. Die vakmanskap van die vergulde stralekranse en goue kledingstukke is pragtig en goties van aard. Wat dit 'n Renaissance-skildery maak, net soos by Gentile da Fabriano se meesterstuk, is die soliditeit, die driedimensionaliteit en naturalisme van die figure en die realistiese manier waarop hul kledingstukke rondom hulle hang of gedrapeer is. Alhoewel dit wolke is waarop hierdie figure staan en nie die vaste aarde nie, word dit met gewig gedoen.
Fresko's
Die reeks fresko's wat Fra Angelico vir die Dominikaanse broeders in San Marcos geskilder het, toon die vooruitgang wat Masaccio gemaak het en voer dit verder. Fra Angelico, verlos van die beperkinge van welgestelde kliënte en paneelskilderkuns, kon sy diepe eerbied vir God en sy kennis en liefde vir die mensdom vertoon. Die meditasie-fresko's in die selle van die klooster beskik oor 'n rustige kwaliteit. Dit is nederige werke in eenvoudige kleure. Daar is meer ligpers-pienk as rooi, en die skitterende blou ontbreek byna heeltemal. In die plek daarvan is dowwe groen, en die swart en wit van Dominikaanse togas. Daar is niks uitspattig nie, niks om die aandag af te lei van die geestelike ervarings van die nederige mense wat binne die fresko's uitgebeeld word nie. Elkeen het die effek om 'n insident uit die lewe van Christus na die kyker te bring. Dit is soos vensters na 'n parallelle wêreld. Hierdie fresko's bly 'n kragtige getuie van die vroomheid van die man wat hulle geskep het. Vasari vertel dat Cosimo de' Medici, nadat hy hierdie werke gesien het, Fra Angelico geïnspireer het om 'n groot kruisigingtoneel te skep met baie heiliges vir die hoofhuis. Soos met die ander fresko's, het hierdie hooggeplaaste patronaatskap nie die artistieke uitdrukking van die frat verander en beïnvloed na uitdrukkings van rykdom nie.
Masaccio het homself in perspektief begewe met sy skepping van 'n realisties geskilderde nis by Santa Maria Novella. Daarna het Fra Angelico 'n stewige begrip van lineêre perspektief gedemonstreer, veral in sy aankondigingskilderye, wat soortgelyk is aan die wat Michelozzo en Filippo Brunelleschi by San Marco en die plein voor dit geskep het.
Artistieke nalatenskap
In die selle van San Marco het Fra Angelico aangetoon dat die skilderkuns opsig self en die persoonlike interpretasie van die kunstenaar voldoende is om onvergeetlike kunswerke te skep, sonder die duur uitspattighede van blou verf en goue blare. Met gebruikmaking van die eerlike en nederige freskotegniek, duidelike, helder pastelkleure, die noukeurige rangskikking van enkele noemenswaardige figure en die bekwame gebruik van uitdrukking, beweging en gebare, bewys Michelangelo homself as die artistieke afstammeling van Fra Angelico. Frederick Hartt beskryf Fra Angelico se werk as " 'n voorspel tot die mistisisme" van skilders soos Rembrandt, El Greco en Zurbarán.
Vroeë werke, 1408–1436
Rome Cortona Fiesole Florence, Santa Trinita Florence, Santa Maria degli Angeli Florence, Santa Maria Novella