cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fürstlich Drehna
Ligging
Fürstlich Drehna is geleë in die Niederlausitz-streek, sowat twaalf kilometer suidoos van Luckau, tien kilometer wes van Calau en 15 km noord van Finsterwalde. Nedersettings in die omgewing sluit Egsdorf in die noorde, Schlabendorf am See en Zinnitz, 'n stadsdeel van Calau in die distrik Oberspreewald-Lausitz, in die noordooste, Groß Jehser en Mallenchen (twee verdere stadsdele van Calau) in die ooste, Klein Mehßow in die suide, Crinitz (in die distrik Elbe-Elster) in die suidweste, Bergen ('n stadsdeel van Luckau) in die ooste en Beesdau ('n buurt van Heideblick) en Görlsdorf ('n stadsdeel van Luckau) in die noordweste.
'n Groot deel van die nedersetting se oppervlakte is in die gebied van die vroeëre oopmyn Schlabendorf-Süd geleë. Dele van die meer Schlabendorfer See en sowat die helfte van die meer Drehnaer See is eweneens in Fürstlich Drehna geleë.
Siffie
Siffie (Haliotis spadicea) is 'n gastropood of buikvoetige seedier wat aan die suid- en ooskus van Suid-Afrika voorkom. Die seedier is deel van dieselfde genus as die bekende perlemoen en staan ook bekend as Venusoortjie want die skulp lyk soos 'n menseoor met die dier aan die binnekant. Die toringspits is rooi binne. Die dier leef in die tussengetysone tot vlak water in skeure en ook tussen rooiaas op rotsagtige gebiede.
Kelly Lynch
Kelly Lynch (gebore 31 Januarie 1959) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Drugstore Cowboy (1989), Road House (1989), Virtuosity (1995), en Charlie's Angels (2000).
Dhivehi
Dhivehi (ދިވެހިބަސް, divehi-bas; letterlik: "Malediviese taal", of kort ދިވެހި, divehi, "Maledivies") is 'n Indo-Ariese taal wat deur sowat 340 500 mense op die Maledive en die Indiese eiland Minicoy gepraat word. Dhivehi is die amptelike taal en die belangrikste inheemse taal op die Maledive. Dhivehi is nou verwant aan Singalees en word in die Tana-skrif geskryf, 'n afgeleide Arabiese alfabet. Ander verwante tale sluit in Konkani in die Indiese deelstaat Goa en Marathi in die Indiese deelstaat Maharashtra, hoewel Konkani soms as 'n dialek van Marathi beskou word.
Edward Platt
Edward Platt (14 Februarie 1916 – 19 Maart 1974) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Rebel Without a Cause (1955), North by Northwest (1959), en Atlantis: The Lost Continent (1961), en in die televisiereeks Get Smart (1965).
Erica symonsii
Erica symonsii is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is inheems aan KwaZulu-Natal.
Perlemoen
Perlemoen (Haliotis midae) is 'n gastropood of buikvoetige seedier wat aan die suid- en ooskus van Suid-Afrika voorkom. Dit is 'n gesogte lekkerny en onderhewig aan stropery, wat tot totale uitroeiing kan lei.
Beskrywing
Die grootte van die dop wissel tussen 12 en 20 cm (4.7-7.9 in). "Die groot dop het 'n afgeronde ovaal vorm en is matig konveks. Die afstand van die punt van die marge is gelyk aan een vyfde die grootste lengte van die dop. Die liggaamshorrel is sterk in die posisie van die perforasies, loodreg aflopend van die hoek tot by die kolomellêre marge. Die oppervlak toon sterk, verhewe, uitstralende rimpels of lamelle, maar geen spiraalmerke wanneer volwassenes nie. Die 6 tot 11 perforasies is klein, subirkelvormig en geskei deur ruimtes groter as hul eie deursnee. is ongeveer ewe geboë. Die konveksiteit wissel van ouderdom. Die kleur van die dop is geelgrys. Die voue is gewoonlik gekleurd met koraalrooi. Die oppervlak is saai, met fyn skuinsgroei-plooie en growwe, prominente, minder skuins verhewe en golwende stralende lamellae Die lae spiraal bestaan ​​uit sowat 3 hoererye. Die liggaamshorrel is in die ry van perforasies vasgegrawe. Die binneste oppervlak is pêrel, baiekleurig, rooi oorheersend in jong monsters. is groot, afgerond, baie ruwe, veral in ou skulpe, wat dikwels binne-in-die-vlekke is. Die kolomellêre bord is taamlik breed (een-sewende tot een-tiende die breedte van die dop), wat binne skuins skuins. Sy gesig is 'n bietjie konkaaf en glad nie afgeknip by die basis nie. Die holte van die spiraal is groot, wat ongeveer 1½ horings van onder wys. "
Wet op die Erkenning van die Onafhanklikheid van Namibië, 1990
Die Wet op die Erkenning van die Onafhanklikheid van Namibië, 1990 is 'n wet van die Parlement van Suid-Afrika waardeur die Suid-Afrikaanse regering die onafhanklikheid van Namibië, wat onder die omstrede Suid-Afrikaanse regering as Suidwes-Afrika bekend was, erken het. Die wet het die toestemming van staatspresident FW de Klerk op 20 Maart 1990 ontvang en die volgende dag in werking getree, die datum van Namibiese onafhanklikheid. Dit het nie onafhanklikheid toegestaan aan Namibië nie, maar eerder die Republiek van Namibië as " 'n soewereine en onafhanklike staat" erken.
Die wet doen afstand van alle Suid-Afrikaanse gesag oor Namibië, en bepaal dat, wat Suid-Afrika betref, Suid-Afrikaanse wette nie meer in Namibië van krag is nie. (Die Grondwet van Namibië maak egter voorsiening vir die wette wat in Namibië voor onafhanklikheid van krag was, om van krag te bly, onderhewig aan wysiging.) Die wet bevat ook 'n uitsluitingsklousule wat bepaal dat dit nie 'die geldigheid van enige bepaling van die Grondwet van Namibië erken wat afwyk van die soewereiniteit van die Republiek oor sy gebied nie. Dit is 'n verwysing na die Oranjerivier-grensgeskil; Suid-Afrika hou vol dat sy grens met Namibië langs die noordoewer van die Oranjerivier loop, terwyl Namibië beweer dat dit langs die middel van die rivier loop en het 'n bepaling daartoe in sy grondwet opgeneem.
Die wet is daarna gevolg deur die Suid-Afrikaanse burgerskap by die bereiking van onafhanklikheid deur die Namibiese reguleringswet, 1990, wat voorsiening gemaak het vir die verlies of behoud van hul Suid-Afrikaanse burgerskap deur inwoners van Namibië, en deur twee toepassing van sekere wette op die afskaffingswette van Namibië en verskeie Algemene wetswysigingswette wat spesifieke wette vir Suidwes-Afrika ingetrek het en wette gewysig het om verwysings na die voormalige gebied te verwyder.
Ramon Pichot
Ramón Pichot i Gironès (1871 - 1 Maart 1925) was 'n Spaanse kunsternaar. Hy het in 'n impressionistiese styl geskilder.
Ramón Pichot was 'n goeie vriend van Pablo Picasso en 'n vroeë mentor aan die jong Salvador Dalí. Salvador Dalí het Ramón Pichot Gironès in Cadaqués, Spanje ontmoet. Die Pichot familie het die Molí de la Torre landgoed aan die buitewyke van Figueres besit. Dit is hier waar Dalí deur die versameling wat Ramón Pichot besit het aan Impressionisme blootgetsel is. Per geleentheid het Dalí en sy familie op reis gegaan met Ramón Pichot en sy gesin. Hy is in 1901 met Germaine Pichot, 'n bekende kunsternaarsmodel, getroud.
Daar word gewoonlik gemeen dat Ramón Pichot, wat gesterf het tydens die skilder van die skildery in 1925, die regterkantse danser in Picasso se Die Drie Dansers is. Die danser aan die linkerkant in die skildery is Ramón Pichot se vrou Germaine Gargallo, en die middelste een Carlos Casagemas. Gargallo Carlos het 25 jaar te vore selfmoord gepleeg nadat hy eers probeer het om Casagemas, op wie hy dol verlief was, te skiet nadat dié hom verwerp het.
2016 Oostenrykse Grand Prix
Die 2016 Formule Een Oostenrykse Grand Prix is op 3 Julie 2016 op die Red Bull Ring in Spielberg, Oostenryk gehou. Dit was die negende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Lewis Hamilton in sy Mercedes gewen.
Bande
Pirelli het die volgende bande in Oostenryk verskaf:
Oefensessies
Die wegspringrooster vir die Oostenrykse Grand Prix was nogal interessant, hoe die kwalifikasie ook al verloop het. Benewens Sebastian Vettel, moes Nico Rosberg ook sy ratkas laat omruil. Die gevolg: die Mercedes-renjaer, sowel as sy landgenoot by Ferrari, word 'n roosterstraf van vyf plekke opgelê.
Rosberg bots in die derde vrye oefening hard teen die muur by die uitgang uit draai nommer twee, die haarnaald. Die agtervering van sy Mercedes breek daarna morsaf. Die Wêreldbekerleier kon op eie krag uitklim, maar sy motor was erg beskadig. Die ratkas, agteraan die motor, kon blykbaar nie weer herstel word in die kuipe nie, met 'n 5-plekstraf as gevolg. Die span hoop om die motor weer op tyd aan mekaar te hê vir die kwalifikasie, wat om 14:00 begin het. Selfs indien Rosberg daarin slaag om die vinnigste tyd op te stel, sou hy die Sondag die wedren in die sesde plek moes wegspring.
Vroeër die naweek het Ferrari ook die ratkas van Sebastian Vettel vervang, met eweneens 'n roosterstraf tot gevolg. Rosberg was die vinnigste jaer tydens die oefening op Vrydag, en Vettel teken die vinnigste tyd aan tydens die oefensessie op Saterdagoggend. Sy spanmaat Kimi Räikkönen was tweede, voor Lewis Hamilton.
Saalvormige sleutelgatklipmossel
Die saalvormige sleutelgatklipmossel (Dendrofissurella scutellum) is 'n klipmossel wat aan die hele kuslyn van Suid-Afrika voorkom en tot 4 cm lank word. Alle ander sleutelgatklipmossels het 'n plat, ovaalvormige skulp met 'n gat in die middel. Hierdie spesie se skulp is saalvormig; dus wieg dit op 'n plat oppervlakte. Daar steek 'n sifon uit by die sleutelgat in die skulp waardeur die diertjie suurstofarme water uitspuit. Die diertjie leef in die lae tussengety- en benedegetysones.
Sosiale-netwerk-analise
Sosiale-netwerk-analise (SNA) is die sosiologiese been van die netwerkteorie, wat 'n benaderingswyse tot komplekse sisteme binne die sisteem- of stelselteorie is en ook as die grafiekteorie bekendstaan. Die oogmerk van SNA is die ontleding van sosiale netwerke, byvoorbeeld vriendskapsnetwerke of professionele samewerkingsnetwerke.
SNA het veral ontwikkel uit die werke van Jacob Moreno, wie se Who shall survive? (1934) "a signal event in the history of social network analysis" was. Freeman merk egter op dat SNA se wortels kompleks is en teruggevoer kan word na die werke van onder andere Almack, Wellman, Chevaleva-Janovskaja, Bott, Hubbard en Hagman (kyk ook Borgatti et al. en Prell ). Moreno het sy benaderingswyse sosiometrie genoem, iets wat die grafiese uitbeelding van sosiale netwerke deur middel van sogenaamde sosiogramme ingesluit het. Hy voer aan dat hierdie tegniek "enquire into the evolution and organization of groups and the position of individuals within them". Sosiometrie word algemeen as ’n belangrike voorloper van die netwerkteorie aanvaar. ’n Ander seminale teoretikus in terme van die netwerkteorie, naamlik Kurt Lewin, het die menslike beweegruimte as ’n "veld" beskou (en het ’n direkte invloed op die latere Pierre Bourdieu uitgeoefen). Lewin skryf: "Whether or not a certain type of behavior occurs depends not on the presence or absence of one fact or of a number of facts as viewed in isolation but upon the constellation (structure and forces) of the specific field as a whole. The ‘meaning’ of the single fact depends upon its position in the field; or, to say the same in more dynamical terms, the different parts of a field are mutually interdependent."
Pous Anterus
Anterus (ook Anteros of Anterius) was die negentiende pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Anterus was van Griekse afkoms. Op 21 November 235 volg hy Pous Pontianus op nadat hy (Pontianus) uit Rome verban is en word in 236 opgevolg deur Pous Fabianus. Hy is oorlede tydens die Christenvervolgings van keiser Maximus. Die naam Anterus is 'n Latynse vorm van die naam van die Griekse god Anteros die god van die versmade liefde.
Pontifikaat
Pous Anterus is op 21 November 235 verkies na 'n vakature van sewe en tagtig dae. Sy pontifikaat tot 3 Januarie 236 was net 43 dae lank en hy was heeltyd in die gevangenis. Hy het gesorg dat die aktes van al die martelare versamel is. Hy is een van die eerste pouse wat in die kripte van die Callixtus katakombe begrawe is. Sy graf is in 1854 herontdek.
Verering
Weens sy martelaarskap is hy heilig verklaar. Die Rooms-Katolieke Kerk vier sy feesdag op 3 Januarie en die Oosters-Ortodokse Kerk vier dit op 5 Augustus.
Nota
Saamgestel uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wiki’s.
Kardinaalkwelea
Die Kardinaalkwelea (Quelea cardinalis) is 'n voël en seldsame swerwer in beboste grasveld en landbougebiede. Die voël is nog net een keer in Suider-Afrika opgeteken. Dit word 10 – 11 cm groot en weeg 11 - 15 gram. In Engels staan die voël bekend as die Cardinal Quelea.
Magma
Magma is gesmelte rots binne-in die aarde. Dit is baie warm (tussen 650 en 1200 grade Celsius) en onder hoë druk. Sodra dit deur die aarde se oppervlak breek, word dit lawa genoem.
Magmakamers
Magma kan op 'n diepte van 100 tot 300 km gevorm word, maar gewoonlik stam dit van minder diep in die boonste deel van die aardse se mantel of die onderste dele van die aardkors. Wanneer dit eers gevorm is neig dit om te styg omrede dit 'n laer digtheid as die omringende rotse het. Dikwels versamel dit in magmakamers wat 'n inhoud van 'n paar tot honderde kubieke kilometers kan hê.
Waar die kors dun is kan hierdie kamers net 'n paar kilometer diep sit, maar op plekke waar tektoniese plate by mekaar kom kan dit tien keer so diep wees of meer. Party magma in die kamers koel net stadig af en kristalliseer binne die aardkors. Dit is hoe plutone gevorm word. Ander magma styg tot dit die oppervlak bereik en bars as lawa uit.
Eienskappe
Die buitekern van die aarde is vanweë die hoë temperatuur en die hoë druk op die groot diepte in vloeibare massa. In die hoër liggende dele, soos die aardmantel en die kors, kom daar ook vloeibare dele voor, wat magmakamers genoem word. Via hierdie magmakamers en die krake in die aardkors stoot die gesmelte massa soms nog hoër, nader aan die aardoppervlak, op. Magma bestaan uit silikate, maar dit is nie presies bekend in watter fisiese toestand hulle verkeer nie. Waarskynlik is daar samehangende groepe, soos SiO4 (silikontetraoksied) en AIO4 (aluminiumoksied). Vergesel van vrye katione, soos Na+, Ca2, Na2 en Mg2+.
Deur polimerisasie kan verskillende groepe met mekaar verbind. Daar bestaan ook 'n gasfase wat hoofsaaklik uit H2O (water) en klein hoeveelhede CO2 (koolstofdioksied), HCI (soutsuur) en dies meer bestaan. Die viskositeit of taaivloeibaarheid van magma speel 'n belangrike rol, veral wanneer dit tydens vulkanisme deur die aardkors as lawa na buite stroom.
Die vloeibaarheid van die magma hang natuurlik af van die temperatuur en die druk waaronder dit verkeer, maar ook van die silikagehalte. Magma, wat arm is aan SiO2 (silikondioksied, ook bekend as kwarts), is baie beweeglik en op Hawaii is daar stroomsnelhede in die soort lawa gemeet wat van 1 tot 60 km/h gewissel het. Daarenteen kan die magma wat ryk is aan SiO2, byna nie oor die aardoppervlak beweeg nie. Kenmerkend vir lawastrome is die geweldige hitte omdat die temperatuur in die magmakamers reeds tussen 700 °C en 1 350°C wissel. Die temperatuur van silika-arme lawa is hoër as die van lawa met 'n ryk silika-inhoud.
Soorte magma
Minstens twee soorte moedermagma of primêre magma word onderskei op grond van die feit dat basalt ('n SiO2-arme gesteente) 98 % van alle uitvloeiingsgesteentes uitmaak, en graniet ('n SiO2-ryke gesteente) 95 % van alle dieptegesteentes. In die praktyk word daar dikwels 'n verdere onderskeid gemaak in 4 soorte:
ultrabasiese magma (minder as 44 % SiO2),
basiese magma (44 tot 53 %),
suur magma (meer as 60 % Si02).
Primêre basiese magma (basaltmagma) word verder in 3 soorte ingedeel: toleiietbasalt, alkali-olivienbasalt en hoë-aluminabasalt, wat op verskillende dieptes in die aardmantel voorkom. Die meeste basalt is afkomstig uit die boonste deel van die mantel, wat uit ŉ peridotietagtige gesteente (piroliet) bestaan, en veral die pirokseenpiroliet, wat op 'n diepte van 10 tot 140 km onder die oseaniese aardkors voorkom.
Onder die kontinente word granaatpiroliet aangetref wat aan die oppervlak van die aarde as kimberlietpype voorkom, en waarin diamante soms gevind word. Die hoeveelheid primêre suur magma (granietmagma) is beperk en word deur 'n differensiasieproses uit basiese magma gevorm. Daar kan aanvaar word dat die relatief dun aardkors, wat oorwegend uit granietgesteente bestaan, in ŉ vroeë stadium deur differensiasie uit 'n dik laag basiese en ultrabasiese magma ontstaan het.
Die granietmassas wat met verloop van tyd ook deur die aardkors na binne gedring het, is waarskynlik gevorm deur anateksis, 'n proses waarby dieptegesteentes as gevolg van die warmte en druk uit die binneste van die aarde weer vloeibaar word. Die proses is bekend as ultrametamorfose (die hoogste graad van metamorfose).
Afkoeling
Wanneer die magma styg, vind afkoeling gedurende ŉ bepaalde tyd plaas, waartydens daar plaaslik groot veranderinge in die chemiese samestelling van die magma kan ontstaan. Terselfdertyd vind daar ingewikkelde fisiese gebeurtenisse, soos kondensasie, kristallisasie, die kook- en gedeeltelike oplossingsproses van reeds gevormde kristalle plaas.
Daarom is dit moeilik om gedurende afkoeling die gedrag van magma te voorspel, veral as die groot aantal komponente en fases in die silikaat smelt in berekening gebring word. Afkoeling geskied vinniger aan die oppervlak as diep ondergronds. Soms koel dit so vinnig af dat daar ŉ glasagtige massa ontstaan. Tydens afkoeling kan daar dus uit 'n byna homogene moedermagma verskeie soorte sekondêre magma ontstaan, wat weer aanleiding gee tot die kenmerkend geassosieerde gesteentesoorte.
Vroeër is daar gemeen dat ŉ vermenging van die verskillende soorte magma verantwoordelik was vir die formasie van intermediêre stollingsgesteentes. Vandag is daar grotendeels van die teorie afgesien en die verskille word nou aan die hand van differensiasie en assimilasie verklaar. Onder magmatiese differensiasie of magmasplitsing word verstaan alle prosesse wat lei tot die opbreking van homogene magma in die dele waaruit gesteentes met verskillende samestellings ontstaan.
Een van die belangrikste van hierdie prosesse is die afskeiding van gas uit 'n vloeistof. Die afskeiding kan in vulkaniese gebiede waargeneem word in die vorm van geisers ('n afwisselende, nie-standhoudende spuitbron) en ook as piroklastiese sedimentêre gesteentes. 'n Belangrike gevolg is die ontstaan van pegmatiete, pneumatolitiese gesteentes en hidrotermale are, waarin daar 'n splitsing opgetree het tussen die smelt en waterige oplossings, en waartydens daar allerlei seldsame minerale kan neerslaan. In kristallisasiedifferensiasie skei opeenvolgende kristallyne fraksies hulle telkens uit die oorblywende vloeibare fraksie af.
Dit is dus ŉ vorm van gefraksioneerde kristallisasie. Die gevolg hiervan is dat daar uit die basiese magma, via die verskillende intermediêre stadia, ŉ suur magma gevorm kan word. Nog 'n proses wat hierby 'n rol speel, is swaartedifferensiasie (gravitatiewe differensiasie), waartydens ŉ sortering plaasvind deurdat die swaarste kristalle wat in 'n vroeë stadium gevorm is, na die bodem (van byvoorbeeld die magmakamer) afsak. Gedurende magmatiese assimilasie tree daar 'n reaksie op tussen die binnedringende magma en die omliggende gesteente, waardeur die samestelling verander.
Kristallisasie
Die gedrag van gesteentevormende minerale tydens kristallisasie word meestal voorgestel deur middel van fase- diagram me, waarop die wette van faseleer en termodinamika van toepassing is. Wat belangrik is tydens die proses, is die feit dat daar reaksies kan ontstaan tussen die gevormde minerale en die smelte waaruit hulle ontstaan het. 'n Diskontinue (onderbroke) reaksiereeks (olivien - pirokseen – horingblende - biotiet) en 'n kontinue reaksiereeks van basiese na suur plagioklaas ('n soort veldspaat) word gevind.
Die manier waarop hierdie reaksiereeks optree, bepaal wat gevorm sal word as die magma afkoel. In die proses moet daar ŉ onderskeid gemaak word tussen basalt- en granietmagma. By basaltmagma kristaliseer daar tydens afkoeling agtereenvolgens die volgende kristallyne fraksies uit:
- Magnesium-olivien met pirokseen en basiese plagioklaas. Die gesteente wat hieruit ontstaan, is peridotiet en oliviengabbro.
- Pirokseen en basies plagioklaas, met olivien of kwarts. Hieruit ontstaan olivien-basalt of kwartsbasalt en verwante gesteentes.
- Horingblende en intermediêre plagioklaas. Hieruit ontstaan andesiet en dioriet.
- Horingblende, biotiet, suur plagioklaas, alkali-veldspaat en kwarts. Hieruit word 'n rioliet of ŉ dieptegesteente soos graniet gevorm.
Vir die uitkristallisering van suur magma kan daar geen eenvoudige reaksiereeks geformuleer word vir die minerale wat sal vorm nie. Dit is onder meer die gevolg van verskille wat kan intree in die aanwesigheid van uiteenlopende hoeveelhede water. Water beïnvloed nie net die kristallisasie van waterhoudende minerale (soos biotiet) nie, maar ook die eindfase van die magmatiese ontwikkeling, naamlik die afskeiding van 'n waterhoudende vloeibare fase waaruit pegmatiete onder meer ontstaan.
Pleknaamsveranderinge in Oos-Timor
Hier volg 'n lys van dorpe en stede in Oos-Timor waarvan die name verander is:
Serrekunda
Serrekunda of Serekunda is die grootste stad in Gambië en lê suidwes van Banjul. Dit is bekend vir sy mark, sykatoenboom en stoeiarena. Die stad se woonbuurte sluit Kanifing, Labrikunda, Sukuta en London Corner in en die stad gaan oor in die strandoorde Bakau, Fajara en Kotu.
Erica syngenesia
Erica syngenesia is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Vilankulo
Vilankulo (voorheen Vilanculos) is 'n dorp in die Inhambane-provinsie van Mosambiek. Sommige toeriste maak gebruik van fasiliteite in die dorp om te oornag, veral wanneer daar tussen Maputo en Beira gereis word en wanneer die Bazaruto-eilande in die Indiese Oseaan besoek word.
Daar is 'n klein internasionale lughawe op Vilankulo waarvandaan daar daaglikse vlugte tussen Johannesburg, Maputo en eSwatini onderneem word.
Acanthancora coralliophila
Acanthancora coralliophila is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Acanthancora en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1984 deur Van Soest.
Penny Cook
Penny Cook (13 Julie 1957 – 26 Desember 2018) was 'n Australiese aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Candy (2006) en in die televisiereekse A Country Practice (1981), E Street (1989), en Rake (2010).
Pantoffelklipmossel
Die Pantoffelklipmossel (Crepidula porcellana) kom aan die hele kuslyn van Suid-Afrika voor. Dit het 'n traandruppelvorm met 'n gladde skulp wat bruin tot roesbruin van kleur is.
Hobart Bosworth
Hobart Bosworth (11 Augustus 1867 – 30 Desember 1943) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Sea Wolf (1913), Burning Daylight: The Adventures of 'Burning Daylight' in Alaska (1914), The White Scar (1915), en The Big Parade (1925).
Fredd Wayne
Fredd Wayne is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Man on the Moon (1999) en in die televisiereekse Musical Comedy Time (1950), Simon & Simon (1981), en Voyagers! (1982).
Erica tarantulae
Erica tarantulae is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Dit kom in die Hexrivierberge voor. Dit het 'n voorkomsgebied van 22 km2 en daar is tans twee subpopulasies en beide word bedreig deur die hoë voorkoms van veldbrande.
Kanadese Skild
regs|duimnael|250px|Die Kanadese Skild Die Kanadese Skild, wat dikwels ook die Laurentiese Skild genoem word, vorm die geologiese kern van die Noord-Amerikaanse vasteland. Dit beslaan die noordelike helfte van Noord-Amerika, wat tydens die laaste ystydperke byna heeltemal met ysmassas bedek was. Die yslae het ook die huidige voorkoms van die landskap meegebring.
Ligging
Die Kanadese Skild behels die Kanadese gebiede Labrador, Noord-Quebec, Noord-Ontario, die Hudsonbaai-vlakte, die Noordwes-Gebiede, die Yukon-Gebied en die Kanadees-Arktiese Eilandsee; soms word ook die gebiede tot by die vlaktes van die Sint-Laurensrivier in die suid-ooste en die gebiede tot by Minnesota en Wisconsin by die Kanadese Skild gereken.
Geologie
Ten opsigte van sy geologiese struktuur bestaan die ondergrondse deel van die skild uit argaïese en proterosoïese lae van kristalliene gesteentes met ou eruptiewe massas. In die westelike gedeelte - die kraton van die Groot Slawemeer - is in 1999 die oudste gesteentes ter wêreld gevind, die Acasta-gneise uit die geologiese Hadaïkum-tydperk.
Glasiale landskapvorming
duimnael|regs|220px|'n Tipiese landskap in die Kanadese Skild-gebied van Ontario met dennebome, mere, moeras en rotse Die uitbreiding en latere afsmelting van die ysmassas het die uitgestrekte gebied glasiaal omvorm en 'n laagliggende landskap met 'n enkele sagte heuwels geslyp. Tussen die heuwels het derduisende mere gevorm, terwyl die los grond van die boonste lae saam met die ys en smeltwater na die suide verplaas en in die gebied van die Groot Mere afgeset is.
Ná die afsmelting van die groot ysmassas het die gebied verrys en teen die rande gewelf. Hierdie proses het nuwe erosievorme geskep en benewens die vorming van die groot aantal stroomversnellings en watervalle bevorder. Groot gebiede het tot moeras ontwikkel.
Klimaat
Die groot oop ruimtes na die noorde en die ligging in die poolgebied bepaal die klimaat van die Kanadese Skild, wat streng kontinentaal en in die noorde polêr is. Die winters is lank en koud, die somers fris. Noord van die isoterm met 'n gemiddelde jaarlikse temperatuur van -2 °C begin die ysgrondgebied. Weens die bevrore grond kan water in die somermaande nie wegsypel nie en vorm groot moerasgebiede teen die oppervlak, wat 'n geskikte broeigebied vir groot swerms muskiete vorm.
Vegetasie
Die noorde van die Kanadese Skild maak deel uit van die toendra, wat tot by die suidelike oewers van die Groot Beremeer, Groot Slawemeer, Athabascameer en Hudsonbaai strek. In die suide word die toendra deur die taïga begrens, 'n streek van naaldbosse met 'n wydte van tussen 1 000 en 1 400 kilometer. Teen die mees suidelike rand van die Kanadese Skild lê gebiede met gemengde bosse, wat in die vrugbare streke tussen die Rotsgebergte en die Groot Mere grotendeels uitgekap is om plek te maak vir landbou.
George Foster Platt
George Foster Platt (gebore 27 Julie 1866) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Inspiration (1915), The Net (1916), en Deliverance (1919).
Coventry Climax
In die 1920's en 1930's het hulle enjins voorsien aan vele maatskappye wat ligte motors vervaardiging het, soos Abbey, AJS, Albatross, Ashton-Evans, Bayliss-Thomas, Clyno, Crossley, Crouch, GWK, Marendaz, Morgan, Triumph, Swift en Standard.
In die 1920's verskuif die maatskappy sy fabriek na Friarsweg, Coventry en in die laat 1930's verkry hulle die ou Riley Motors-perseel in Widdringtonweg, Coventry. In die vroeë 1930's het die maatskappy ook enjins vir busse verskaf.
Gewone blouvinkie
Die Gewone blouvinkie (Vidua funerea) is 'n algemene standvoël van woudrande, boomveld en vogtige savanne. Die voël is 12 cm groot en weeg 12 - 18 gram. In Engels staan die voël bekend as die Dusky Indigobird.
Lessenaar
Party lessenaars het die vorm van 'n tafel, hoewel net een kant van 'n lessenaar gewoonlik geskik is om by te sit (daar is uitsonderings, soos 'n maatlessenaar),  anders as gewone tafels. Party lessenaars het nie die vorm van 'n tafel nie, byvoorbeeld 'n klerekaslessenaar (armoire-lessenaar) is 'n lessenaar wat in 'n groot hangkasagtige kabinet ingebou is. 'n Draagbare lessenaar  is lig genoeg om op iemand se skoot geplaas te word. Aangesien baie mense op 'n lessenaar leun terwyl hulle dit gebruik, moet 'n lessenaar stewig wees. In die meeste gevalle sit mense by 'n lessenaar óf op 'n aparte stoel óf op 'n ingeboude stoel (byvoorbeeld by party skoollessenaars). Party gebruikers staan by hul lessenaars, waarvan die oppervlak dan hoër moet wees.
Geskiedenis
Dit lyk of lessenaaragtige meubels nie in die klassieke antieke tye gebruik is nie, of in ander antieke sentrums van literêre beskawings in die Midde-Ooste of Verre-Ooste, maar daar is nie spesifieke bewyse nie. Illustrasies uit die Middeleeue toon die eerste meubelstukke wat lyk of hulle ontwerp is vir lees en skryf. Voor die uitvinding van die beweegbare drukpers in die 15de eeu, was alle lesers potensieel 'n skrywer of uitgewer of albei, aangesien elke boek of ander dokument met die hand oorgeskryf moes word. Die lessenaars is ontwerp met gleuwe en hakke vir boekmerke en skryfgereedskap. Aangesien manuskripboeke soms groot en swaar was, het lessenaars van hierdie tydperk enorme strukture gehad.
Acanthancora cyanocrypta
Acanthancora cyanocrypta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Lessenaar
Geskiedenis
Lessenaars van die Renaissance en latere tydperke het betreklik dunner strukture en al hoe meer laaie is bygevoeg namate skrynwerk meer presies geword en meubelmakery 'n afsonderlike ambag geword het. Dit is dikwels moontlik om uit te vind of 'n tafel of ander meubelstuk van daardie tyd ontwerp is as 'n lessenaar, deur te kyk of dit 'n laai het met drie afskeidings (een elk vir die inkpot, kladblok en poeierbak) en bêreplek vir penne.
Acanthancora cyanocrypta
Die spons behoort tot die genus Acanthancora en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur De Laubenfels.
Lessenaar
Industriële tydperk
Heelwat verfyning van die eerste lessenaars het in die 19de eeu plaasgevind, namate stoomaangedrewe masjiene goedkoop houtpulppapier moontlik gemaak het teen die einde van die Industriële Revolusie. Dit het 'n toename in witkraagwerkers moontlik gemaak. Namate hierdie kantoorwerkers meer geword het, is lessenaars in groot hoeveelhede gemaak deur nuwer stoomaangedrewe houtwerkmasjinerie te gebruik. Dit was die eerste duidelike verdeling in die vervaardiging van lessenaars. Van toe af is 'n beperkte aantal puik gemaakte lessenaars vervaardig deur meesterskrynwerkers vir die huise en kantore van die rykes, terwyl die oorgrote meerderheid lessenaars vinnig deur ongeskoolde arbeiders aanmekaargesit is van onderdele wat deur masjiengereedskap in groot hoeveelhede vervaardig is. Gevolglik is dit nie 'n waarborg dat 'n lessenaar 'n meesterstuk is net omdat dit antiek is nie, aangesien hierdie verdeling in gehalte meer as 'n honderd jaar gelede plaasgevind het.
Meer papier en korrespondensie het die behoefte aan ingewikkelder en meer gespesialiseerde lessenaars aangehelp, soos die lessenaar met 'n roldeksel, wat 'n massavervaardigde weergawe met hortjies is van die klassieke silinderlessenaar. Dit het 'n betreklik vinnig en goedkoop manier gebied om die toenemende vloei van papierwerk toe te sluit sonder om alles teen die einde van die dag te hoef liasseer. Papierdokumente het soveel geword dat dit in liasseerkabinette gebêre moes word. Korrespondensie en ander dokumente het nou te veel geword om opgevou of opgerol te word, dan opgesom en met 'n etiket voorsien te word voordat dit in 'n klein vakkie bo of onder die werksvlak van die lessenaar weggebêre te word. Die beroemde Wooton-lessenaar en ander was die laaste weergawes van die "duiwenes"-styl. Die oppervlakke van die nuwer lessenaars kon in baie verskillende vorme en hoeke verander word, en was ideaal vir kunstenaars, ontwerpers en ingenieurs.
Staalweergawes
'n Klein opbloei in kantoorwerk en die vervaardiging van lessenaars het aan die einde van die 19de eeu en begin van die 20ste eeu plaasgevind met die bekendstelling van kleiner en goedkoper elektriese drukkers en doeltreffende deurslagpapier, tesame met die algemene aanvaarding van die tikmasjien. Staallessenaars is bekend gestel om sterk genoeg te wees vir die swaarder vragte papier en om die gehamer op die tikmasjien te kan weerstaan. Dit het ook aanleiding gegee tot die tikmasjienlessenaar – 'n platvorm, soms op wiele en met 'n verlengbare oppervlak met klappe, wat teen 'n spesifieke hoogte gebou is, wat dit makliker maak om daarop te kan tik as op 'n standaard- of tradisionele lessenaar. Die L-vormige lessenaar het ook gewild geword, met die "been" wat gebruik is as 'n aanhangsel vir die tikmasjien.
Nog 'n groot uitbreiding het na die Tweede Wêreldoorlog plaasgevind met die toename in fotokopiëring. Papierwerk het die aantal lessenaarwerkers nog meer laat toeneem, wie se werksoppervlakte gekrimp het namate kantoorhuur gestyg het, en die papier is al hoe meer regstreeks in liasseerkabinette geplaas of gestuur na gespesialiseerde rekordbestuursentrums, of oorgeplaas is op mikrofilm, of albei. Modulêre lessenaars waarby etlike werkers naby aan mekaar gesit het, het al hoe meer algemeen geword. Selfs hoofde van organisasies se lessenaars het massavervaardig geword, wat gebou is van goedkoop laaghout of veselbord wat met 'n lagie hout bedek is, namate die aantal mense wat die witkraagwerkers bestuur het al hoe meer geword het.
Studentemodelle
'n Studentelessenaar kan enige lessenaar wees wat bedoel is vir 'n ingeskrewe leerling of student aan 'n laerskool, hoërskool of tersiêre inrigting. Anna Breadin het in die laat 1880's 'n eenstukskoollessenaar ontwerp en gepatenteer, wat gebou is van 'n tafeldeel wat vas is aan 'n houtsitplek en rugstut. Voor dit het die meeste leerlinge óf op stoele óf op lang banke by lang tafels gesit.
In huise verwys die term "studentelessenaar" na 'n klein voetstuklessenaar of skryftafel  wat gemaak is vir gebruik deur 'n tiener of jonger kind in hul kamers. Dit is dikwels 'n voetstuklessenaar met net een of twee voetstukke en sowat twee derde van die lessenaaroppervlakte. Sulke lessenaars word soms 'n "linkervoetstuklessenaar" of "regtervoetstuklessenaar" genoem, afhangende van die kant van die enkelvoetstuk. Hierdie lessenaars is nie so hoog soos gewone lessenaars vir volwassenes nie. In sommige gevalle is die sitplek aan die lessenaar vas.
Dié lessenaars is gewoonlik massavervaardig in staal of hout. Daar is 'n groot aantal planne beskikbaar vir houtwerkgeesdriftiges om hul eie weergawes te bou. Moderne massavervaardigde studentelessenaars word dikwels gemaak met 'n gelamineerde werksblad en gevormde plastieksitplek in 'n saamgestelde eenheid, met stoorplek onder die lessenaarblad of op 'n draadrak onder die sitplek. Daar is baie ongewone vorme van studentelessenaars om die meeste voordeel te put uit die betreklik beperkte ruimte wat in 'n kind se kamer beskikbaar is. Een van die wat die meeste voorkom, is die slaapbanklessenaar.
Die invloed van rekenaars
Tot aan die einde van die 1980's was lessenaars 'n plek vir papierwerk en "besigheidsmasjiene", maar die persoonlike rekenaar het al hoe meer voorgekom in groot en mediumgroot besighede. Nuwe kantoormeubels het 'n "knie-opening"-kredenskas wat 'n plek was vir 'n terminaal of persoonlike rekenaar en 'n papiermandjie. Kort daarna het nuwe kantoorontwerpe ook U-vormige lessenaarstelle ingesluit met 'n brugwerksblad tussen die agterste kredenskas en die voorste lessenaar. Tydens die resessie in die 1990's is van baie bestuurders en uitvoerende hoofde verwag om woordverwerking te doen wat voorheen deur tikpoele en sekretaresses gedoen is. Dit het 'n meer sentrale plek vir die rekenaars op die U-vormige lessenaarstelsels genoodsaak.
Rydel Lynch
Rydel Lynch (gebore 9 Augustus 1993) is 'n Amerikaanse aktrise en komponis. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente School Gyrls (2009) en Colossal Youth (2018).
Lessenaar
Die invloed van rekenaars
Met rekenaars wat al hoe meer voorgekom het, het rekenaarpapier deel van 'n kantoor se voorraad geword. Die begin van hierdie papiertoename het die droom van die "papierlose kantoor" laat ontstaan, waar alle inligting net op rekenaarskerms vertoon word. Die gemak daarvan om persoonlike dokumente op papier te lees en die ongerieflikheid daaraan verbonde om dokumente op rekenaarskerms te lees, het daartoe gelei dat baie dokumente uitgedruk is. Die behoefte aan plek vir dokumente het meegeding met die plek wat die rekenaar se skerm, kas, drukker, aftaster en ander benodigdhede opneem. Die behoefte aan meer plek het daartoe gelei dat party lessenaarmaatskappye bykomende artikels aan die plank aan die agterkant van die lessenaar geheg het, soos kragpuntstroke en kabelhouers in 'n poging om te sorg dat daar nie 'n elektriese warboel op die werksblad is nie.
Met die tegniese bloeitydperk in die 1990's het kantoorwerkers toegeneem, en so ook die koste aan kantoorhuur per vierkante meter. Die afskortinglessenaar is wyd aanvaar in Noord-Amerika as 'n ekonomiese manier om meer lessenaarwerkers in dieselfde spasie in te druk, sonder om hul beknopte werksoppervlakke verder te verklein. Die afskortings se mure het 'n nuwe plek geword vir werkers om hul papiere en ander artikels vas te steek wat voorheen op die horisontale lessenaarblad gelos is. Selfs die standers van rekenaarskerms is gebruik om herinnernotas en besigheidskaartjies aan vas te plak.
Aan die begin van die 2000's het kantoorwerkers gevind dat die meubels wat die rekenaars na die kant en rugkant laat wys, dit moeilik maak om iets op die skerm vir gaste of medewerkers te wys. Vervaardigers het hierop gereageer deur lessenaars te maak waar die skerms na die voorkant van die U-vormige werkstasie geplaas word. Hierdie plasing van die skerm na die voorkant het 'n beter siglyn geskep om kollegas te groet en maak dit moontlik dat ander mense ook die inligting op die skerm kan sien.
Die vervanging van groot CRT-monitors met plat LCD-skerms het heelwat meer plek op die lessenaar beskikbaar gemaak. Terselfdertyd het die skerms ook al hoe wyer en hoër geword het vir meer as een venster op 'n slag en om al hoe meer inligting gelyktydig te kan vertoon. Omdat die skerms ligter en dunner was, kon dit op arms gemonteer word wat uit die pad geswaai kan word en maklik verstel kon word.
Vername voorbeelde
Die Resolute-lessenaar in die Ovaal Kantoor is deur baie Amerikaanse presidente gebruik, insluitend John F. Kennedy, Ronald Reagan en Barack Obama. Dit is gemaak van die planke van die HMS Resolute, 'n agtergelate Britse skip wat deur 'n Amerikaanse vaartuig ontdek is en aan die koningin van Brittanje teruggegee is as 'n vriendskapsgebaar. Koningin Victoria het aan William Evenden opdrag gegee om die lessenaar te maak, en het dit in 1880 dit aan pres. Rutherford B. Hayes geskenk.
Goukourivier
Die Goukourivier (voorheen bekend as die Kafferskuilrivier maar in 1998 hernoem), is 'n rivier in die tuinroete aan die Kaapse Suidkus. Die rivier mond in die see uit, en deel sodoende die kusdorpie Stilbaai in twee dele.
Die rivier is in 1998 vernoem na Goukou, 'n voorman van die Hessekwa Khoikhoi. Sy domein het gestrek vanaf die Botrivier tot die Gouritzrivier.
Acanthancora schmidti
Acanthancora schmidti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Acanthancora en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Topsent.
Abessiniese kat
Die Abessiniese kat (Engels: Abyssinian) is ’n katras met ’n kenmerkende pels met ’n strepiepatroon. Daar is baie stories oor hoe hulle ontstaan het en baie draai om Egipte, hoewel die naam na Ethiopië verwys. Die ware oorsprong is egter onseker. In die VSA is dit een van die gewildste korthaarrasse.
Geskiedenis
Genetiese navorsing dui daarop dat die ras naby die kus van die Indiese Oseaan ontstaan het, waar koloniste wilde diere van handelaars kon gekoop het. Die ras is in Egipte ontwikkel.
Daar word soms geglo die ras het ontstaan uit een vroulike Egiptiese kat met die naam Zula wat in 1868 deur ’n Britse soldaat van die hawe in Alexandrië na Brittanje gebring is. Die teorie kan nie bevestig word nie omdat daar geen direkte verband is tussen Zula en die eerste kat wat in 1882 as ’n Abessiniese kat aangeteken is nie.
Beskrywing
Abessiniese katte is waaksaam en het redelike groot, gepunte ore en ’n taamlike lang stert. Die kop is breed en effens wigvormig. Die oë is amandelvormig en kleure sluit in goud, groen, haselneut en koper. Die pote is klein en ovaalvormig. Die bene is dun in vergelyking met die res van die lyf en die katte het ’n fyn beenstruktuur. Hulle is van medium-grootte en het sterk, lenige lywe met lang bene.
Die pels is van medium-lengte, dig en syagtig. Die Abessiniese kat en die langharige Somaliese kat se pelse is ewe ongewoon en te danke aan een dominerende mutante-geen bekend as Ta. Elke haar het ’n ligter basiskleur met drie of vier dele wat donkerder loop tot by die punt. Hierdie patroon word net by dié twee rasse en die Singapura aangetref.
Abessiniese katte is ekstrovert, aktief, spelerig, eiesinnig en intelligent. Hulle is gewoonlik nie skootkatte nie omdat hulle gedurig aan die gang is. Hulle is gewild onder telers en is suksesvolle skoukatte. Nie almal kan egter geskou word nie omdat die standaarde baie streng is en omdat hulle dikwels skaam is teenoor vreemdelinge.
"Abys", soos hul eienaars hulle dikwels liefderik noem, het baie liefde en interaksie met hul eienaars nodig en kan depressief raak as hulle onaktief is of te min aandag kry.
Jake Weary
Jake Weary (gebore 14 Februarie 1990) is 'n Amerikaanse akteur, komponis, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Altitude (2010), It Follows (2014), en Zombeavers (2014), en in die televisiereeks Animal Kingdom (2016).
Dzongkha
Dzongkha (ལྷ་རྫོང་ཁ་) is 'n Tibeto-Birmaanse taal wat deur sowat 171 080 mense in Bhoetan, Nepal en Indië gepraat word. Dzongkha is die amptelike taal van Bhoetan en is verwant aan Tibettaans, die amptelike taal van die Outonome Gebied Tibet in die Volksrepubliek China. Dzongkha word in die Tibettaanse skrif geskryf, 'n Brahmi-skrif uit die Indiese skriffamilie.
Jurgens Lambrechts
Jurgens Lambrechts is gebore op 17 September 1932 en is op 29 Augustus 2005 oorlede. Hy was bekend vir sy deelname aan radio-vasvraprogramme en in 1979 was hy die wenner van die Flinkdink TV-vasvrareeks.
Wat minder bekend is, is dat hy in die laat 1950's gestudeer het vir predikant van die Afrikaanse Baptistekerk. Rondom 1960 was hy dan ook in die bediening in die Afrikaanse Baptistekerk se gemeente te Cornelia in die Vrystaat. Na sowat 'n jaar in die bediening daar, het daar onenigheid tussen hom en die kerkraad ontstaan. Wat die rede vir hierdie onenigheid was, het nooit bekend geword nie, en hy is hierna weg uit die gemeente. Dis onbekend of hy self bedank het, of deur die gemeente gevra is om te gaan. Hy het daarna die bediening en die Afrikaanse Baptistekerk verlaat.
Adamastor
Die mitologiese figuur Adamastor is ‘n simbool vir die gevare wat die vroeë Portugese seevaarders op hulle ontdekkingstogte moes trotseer. Vasco da Gama het die reusagtige monster Adamastor gesien. So sê die Portugese digter Luis Vaz de Camŏes in sy gedig Os Lusíados.
Legende
Lank voor die geboorte van die Griekse gode het die Aarde en die Hemel twaalf reuse voortgebring. Hul liggame was so groot as berge en hulle was boonop gewelddadig. Adamastor, een van hierdie reuse, het verlief geraak op die aanloklike seenimf Thetis. Haar moeder Doris was teen die verhouding gekant, maar het nogtans ‘n ontmoeting tussen die twee gereël. Toe hy opdaag vir die byeenkoms gee Doris hom in die plek van haar dogter ‘n klip om te omhels. Omdat Adamastor die skone Thetis begeer het, is hy deur die gode as straf omskep in die ruwe rotse van die destydse Kaap van Storms en hy moes die toegang tot die Indiese Oseaan bewaak. Hierdie reus se liggaam vorm dus volgens die legende die rotse en berge van die Kaap die Goeie Hoop, die Kaapse Skiereiland en Tafelberg. Vir duisende jare sit die verbanne Adamastor al daar, verbitter oor sy verbanning. Sy baard is die fynbos, sy hare die wolke, sy vel die ruwe rotse en sy mond die grotte aan die kus. Hy beskuldig die Portugese matrose van betreding van sy gebied, die Indiese Oseaan. Adamastor sweer wraak en vervloek elke skip wat verby seil en dreig met dood en verwoesting. Hy beweer hy is verantwoordelik vir die dood van Bartolomeus Dias en ander Portugese seevaarders op die Indiese Oseaan.
Gedig
Luis Vaz de Camŏes (ca. 1524–1580) is waarskynlik die beroemdste digter in die Portugese taal. Die titel van die epiese gedig uit 1572 Os Lusíados beteken “die Portugese mense”. In hierdie geskiedkundige en patriotiese gedig skep Camões ‘n nuwe mitologiese figuur met die naam van Adamastor. Dit spruit dus nie uit die Griekse mitologie nie. Adamastor verskyn in canto V van die gedig op die moment dat Vasco da Gama en sy vloot die Kaap van Storms op sy historiese reis na Indië bereik.
Letterkunde
Adamastor kom voor in boeke deur Voltaire, Victor Hugo, Alexandre Dumas, Gaston Leroux, Herman Melville, José Saramago en Fernando Pessao. André P. Brink het Die eerste lewe van Adamastor, François Verster Een teen Adamastor en O.J.O. Ferreira Adamastor, gees van die Stormkaap  geskryf. In 1930 het Roy Campbell die titel Adamastor aan ‘n bundel van sy gedigte gegee.
Musiek
Adamastor word genoem in die opera L’Africaine (1865) wat handel oor Vasco da Gama en gekomponeer is deur Giacomo Meyerbeer.
Skilderkuns
Die skilder Cyril Coetzee het in 1995 hierdie verhaal gebruik vir sy T’kama -  Adamastor. Dit hang in die William Cullen-biblioteek by die Universiteit van die Witwatersrand.
Dinosouris
Adamastor is ook die naam van die dinosouris Angolatitan adamastor wat deur die paleontoloog Octávia Mateus in Angola gevind is.
Standbeeld
In 1927 is in Lissabon ‘n standbeeld onthul van Adamastor gemaak deur Júlio Vaz jr. Dit toon ‘n wilde reus wat veg om uit ‘n rots verlos te word en ‘n klein mens in koper wat vreesbevange toekyk. Hierdie beeld staan in die Santa Mariapark met ‘n wye uitsig oor die Taagrivier. Verskeie teëltablo’s in Portugal beeld die verhaal van Adamastor uit.
Etimologie
Die naam Adamastor is ‘n Portugese aanpassing van die Griekse woord vir “die ontembares”. Maar die Portugese het die Indiese Oseaan getem en al die gevare getrotseer.
Wiskunde
Wiskunde word algemeen gedefinieer as die studie van patrone in strukture, verandering en ruimte; meer informeel gestel, kan 'n mens sê dat dit die studie van "getalle en syfers" is. Uit die formele oogpunt gesien is dit die ondersoek van aksiomaties gedefinieerde abstrakte strukture deur gebruik te maak van simboliese logika en wiskundige notasie; ander uitgangspunte word in die filosofie van wiskunde bespreek. Wiskunde kan gesien word as 'n eenvoudige uitbreiding van gesproke en geskrewe tale, met 'n uiters presies gedefinieerde woordeskat en taalstruktuur met die doelwit om fisiese en konsepsuele vergelykings te ondersoek.
Alhoewel wiskunde self nie gewoonlik beskou word as 'n natuurwetenskap nie, het die spesifieke strukture wat deur wiskundiges ondersoek word dikwels hulle oorsprong in die natuurwetenskappe en meer algemeen in fisika. Wiskundiges definieer en ondersoek egter ook strukture wat suiwer van interne belang tot wiskunde as vakgebied is, omdat die strukture sodoende verkry, 'n verenigde veralgemening vir verskeie vertakkinge kan verskaf of 'n nuttige gereedskap kan wees vir algemene berekeninge.