cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pionierslewe
Onderwys
Die Bybel was dikwels die enigste boek wat die pionier ooit gelees het, afgesien van 'n paar preekbundels soos Balthazar Becker se Predicatieën en Willem Sluiter se Gezangen en miskien selfs hier en daar gewilde rymverhaalbundels soos die Spieghel van den ouden en nieuwen tijd deur Jacob Cats. Omdat godsdiens so 'n belangrike rol in die pioniers se lewens gespeel het, moes alle kinders leer lees sodat hulle die Bybel kon lees. Verder het hulle leer skryf en ŉ bietjie eenvoudige rekene leer doen.
Dit was dikwels die somtotaal van ŉ pionierskind se skoolonderrig. Daar was geen skole of georganiseerde onderwys in die on herbergsame binneland nie. Kinders moes bedags help met plaaswerk soos vee oppas, ploeg en oes, kerse maak en vleis bewerk, en saans by kerslig leer lees en skryf. Eers baie later het plaasskole ontstaan oral waar die boere lank genoeg gevestig was om die dienste van 'n onderwyser te kon bekostig. Daar was wel rondreisende meesters, gewoonlik gewese soldate of amptenare van die Kompanjie, wat hul dienste aangebied het. Die mans was selde as onderwysers opgelei. Indien hulle egter kon lees en skryf, met algemene plaaswerk kon help en sober gewoontes gehandhaaf het, was sulke mans welkom in die pionier se huishouding.
Die meester moes dikwels ook sekretaris speel wanneer briewe geskryf en rekeninge gehou moes word. Die vernaamste handboek waaruit kinders geleer het, was De Trap der jeugd. Die eerste 30 bladsye het die eerste 3 trappe gevorm en was hoofsaaklik speloefeninge. Trap 4 was ŉ kort kursus in aardrykskunde en 4 bladsye met die spelling van die moeilikste Bybelname soos Chusan Aescharataim en Mahar-Schalal Chas-Bas. Die hele rekenkundekursus was op een bladsy opgesom en het die grondbeginsels van optel en aftrek sowel as die tafels van vermenigvuldiging tot by 12 X 12 bevat. Kinders het ook Jacob Groenewegen se liedere leer sing en, waar sulke instrumente beskikbaar was, die fluit, viool en harmonium leer speel.
Medisynetrommel
Die groen bliktrommeltjie vol Nederlandse patente medisynes was elke pionier se onontbeerlike huisapteek. Daarin was nie net middels vir elke denkbare kwaal nie, maar ook 'n boekie met 'n eenvoudige beskrywing van verskillende siektes. Kamfer, kasterolie, soetolie, rooi - en witlaventel, groenamara, harmansdrup, balsemkopiva, witdulsies en baie ander sulke middels was tot in die vroeë 20e eeu nog huishoudelike name vir Suid-Afrikaanse gesinne. Vir die pionier het hulle dikwels die verskil tussen lewe en dood beteken.
Veldmedisyne
Omdat hy nie apteek toe kon gaan as 'n bepaalde middel in sy trommel gedaan was nie, het die pionier gou geleer watter veldplante medisinale eienskappe het. Kruie soos wildeals (Artemisia afra), wynruit, tiemie en roosmaryn is dikwels aangeplant om die medisynevoorraad aan te vul. Kneusplekke of wande is met boegoe-asyn of terpentyn behandel.
Vir 'n sweer was daar pappe van wit uie of bokvet met naeltjies of deurgesnyde turksvyblare wat warm gemaak en opgesit is. Die algemeenste tandpynmedisyne was garingboom- of malvablare, wat gekou moes word. Ander plante waaraan die pioniers geglo het, was die kankerbossie, beukesbossie, kalmoes en gifblaar. Daar was omtrent nie 'n raat wat nie uit die natuur gehaal en beproef is nie selfs skilpadbloed vir gifsere.
Kombuisgerei
Die meer gegoede pionier het onder in sy wakis egter 'n paar stukkies fyn porselein gehad wat eers uitgepak is wanneer hy 'n ruk op 'n plek uitgespan en 'n huis - al was dit net 'n eenvoudige hartbeeshuisiegebou het. Die kombuis of agterhuis was die hart van die pionier se tuiste. Die enigste vuurherd was daar en dit was dus die warmste en mees gesellige deel van die primitiewe woonplek. So 'n herd was gewoonlik die breedte van die kort, smal ent van die huis, met 'n massiewe skoorsteen.
Vuur is op 'n opgeboude platform gemaak en oor die hele lengte van die herd het 'n ysterbalk gestrek, waarvan kastrolle en potte met behulp van hake en kettings oor die kole gehang is - vandaar die ou Afrikaanse uitdrukking "kos oorhang" vir kos opsit. As die pionier net 'n hartbeeshuisie gebou het, was die kookplek 'n skerm buite. Kospotte is dan oor die kole gehang aan 'n ysterdriepoot wat opgevou en gebêre kon word.
Kosbereiding
Die pionier het gou die verskillende soorte veldkos leer ken en sy daaglikse dieet daarmee aangevul. Koring en mielies is gemaal vir pap- en broodmeel. As daar vir 'n redelike ruk op 'n plek uitgespan is, het die pionier koring, mielies en ander gewasse vir eie gebruik geplant. As die koffiepitte gedaan was, is die wortels van sekere soorte veldplante as plaasvervanger gebruik. Melk was redelik volop en botter is byna daagliks gemaak en gebruik.
Jagpartye het wild geskiet. Slagdag het baie werk meegebring, want elke bruikbare deeltjie van die dier moes bewerk word. Daar was geen koel- of vrieskaste nie. Van die vleis is tot biltong verwerk en die res is in balies gepekel. Daar was geen ander manier om enige bederfbare voedsel lank goed te hou nie. Pioniersvroue het hul brood in bakkiste geknie en dan in 'n oond gebak. As daar nog nie 'n huis met ŉ herd was nie, is 'n tydelike buitebakoond van 'n uitgeholde miershoop gemaak. Soms is daar selfs ŉ gat in 'n rivierwal gegrawe.
Daar is in die oond vuur gemaak en dit het die regte temperatuur gehad wanneer ŉ mens jou hand 10 tellings lank daarin kon hou. As dit te warm was, moes die oond afgekoel word deur 'n handvol groen bossies op die vuur te gooi. Wanneer die oond gereed was, is die kole uitgekrap, die brood of ander gebak ingesit en die oond toegemaak. 'n Ander soort brood was potbrood, wat in 'n ysterpot oor kole op die herd gebak is.
Tuisbedrywe
Die pionier het homself so toegerus dat hy in die wildernis byna alle soorte herstel- en vervaardigingswerk self kon doen. Louis Trichardt vertel byvoorbeeld in sy dagboek hoe sy geselskap in 1837 by Soutpansberg uitgespan en hartbeeshuise begin bou het. Sy seun Carolus en ene Hendrik Botha het hout versamel om 'n eenvoudige werkwinkel aanmekaar te timmer. Hier het Carolus sy draaibank en ander gereedskap uitgepak, onder meer klampe, deknaalde (vir die dek van grasdakke), verskillende groottes boogsae, treksae, skawe en hamers.
Leerlooiery
Die looi van leer was ŉ belangrike bedrywigheid, want naas hout was leer een van die veelsydigste materiale van die pionier se "huisfabriek". Uit gelooide velle is feitlik alles gemaak wat nie van hout of yster gemaak kon word nie: rieme, sakke, klere, skoene, hoede en selfs komberse. Die looikuip was 'n sebra- of wildebeesvel wat goed skoongekrap en in 'n houtraamwerk gespan is. Velle is eers in 'n rivier of stroom laat lê om sag te word en dan 'n ruk in kalkwater in die looikuip, totdat die hare maklik afgekrap kon word.
Daarna is die velle uitgevars, dit wil sê die kalk is uitgewas deur die velle in lopende water te laat lê. Die looistof was die blare van die bergbas (Osyris lanceolata) of die wortels van die elandsboontjie (Elephantorrhiza elephantina) wat fyngestamp is. Die velle is gelê in die vloeistof wat daaruit verkry is en die looistof is van tyd tot tyd deur vars stof vervang. Dun velle was binne 15 dae "gaar"; dikker velle moes tot 'n maand gelooi word voordat hulle leer was.
Die sagste en dunste stukke leer is dikwels gebruik om klere vir die pioniersgesin te maak. Dikker leer is vir skoene gebruik. Rieme vir tuie en enige ander vasmaakdoeleindes is op 'n ander manier gemaak. Vel stroke van sowat 3 cm breed is gesny en dan aan ŉ balk of oorhangende tak opgehang met 'n swaar breiklip onderaan. Die rieme is dan styf opgewen deur die klip met 'n breistok al in die rondte te draai. Die breiproses het gewoonlik 'n paar dae geduur totdat al die hare af en die rieme heeltemal sag was.
Kerse en seep
Kerse en seep is gemaak van die uitgebraaide vet van vee en wild. Vetkerse is gemaak deur dun, gedraaide linnestroke herhaaldelik in gesmelte vet te doop totdat die kers dik genoeg was. Later is kersvorms van metaal vir die kersmakery gebruik en is die proses heelwat bespoedig en vergemaklik. Anders as in moderne waskerse het die vetkerse se pit nie egalig saam met die vet weggebrand nie. ŉ Vetkers het dus gou begin walm namate sy pit al hoe langer en die vlam al hoe groter geword het. Die pit is dan afgeknip met 'n snuiter, ŉ instrument wat soos 'n skêr met 'n kort lem gelyk het. Aan die een lem was 'n klein bakkie wat die stukkie afgeknipte pit opgevang het.
Klere
Die pioniersvrou en haar dogters het die hele gesin se klere gemaak. Soms is materiaal op die dorp gekoop gedurende die Nagmaalsnaweek en rokke en hemde daarvan gemaak. Sokkies was feitlik onbekend. Die mans was lief vir 'n swierige onderbaadjie met mooi borduurwerk daarop. Die vroue en meisies het wit linnekappies en sjaals van wol of sy gedra.
Die mans het klapbroeke gedra en twee soorte baadjies was gewild, veral onder die Voortrekkers: sommige, soos Andries Potgieter, het die kort of "dopper" baadjie verkies, en ander, soos Gerrit Matitz, het die moderner manel gedra. Konvensionele materiale vir klere was nie altyd te kry wanneer die pionier ver van die beskawing was nie.
Dan moes die klere gemaak word van vel wat spesiaal gelooi is sodat dit doeksag was. Die heel sagste skaap- of wildsvelle is gebruik. Die nadeel van velklere was dat dit hard geword het as dit natgereën en drooggeword het. Dan moes dit eers met boerseep uitgewas en gebrei word sodat dit weer sag kon word vir gemaklike dra.
Ontspanning
Die pionierslewe was hard, maar die mense het wel kans gekry vir ontspanning. Daar was altyd tyd om saans 'n mooi patroon op die handvatsel van 'n botterbakkie, water- of teegoedbalie te sny, om te sing en vir die kinders om versies op te sê. Jukskei was 'n gewilde tydverdryf. Die mans het graag gaan jag en die vroue het fyn naald- en borduurwerk gedoen. Daar was selfs digters en skrywers, soos Susanna Smit, die vrou van Erasmus Smit, die Voortrekkers se geestelike leier voor Sarel Cilliers, wat weer die pen kon opneem toe die tog oor die Drakensberge afgehandel is en hulle hulle op Pietermaritzburg gevestig het.
Michael Kitchen
Michael Kitchen (gebore 31 Oktober 1948) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Out of Africa (1985), GoldenEye (1995), The World Is Not Enough (1999), en My Week with Marilyn (2011).
Ronnie Gene Blevins
Ronnie Gene Blevins (gebore 20 Junie 1977) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Dark Knight Rises (2012) en Joe (2013), en in die televisiereekse True Detective (2014) en Twin Peaks (2017).
Hoenderpote
Hoenderpote word in baie lande gaargemaak en geëet. Nadat 'n buitenste laag harde vel verwyder is, bestaan die meeste van die eetbare weefsel van die pote uit vel en senings, sonder spiere. Dit gee die pote 'n duidelike tekstuur wat verskil van die res van die hoendervleis. Omdat dit meestal vel is, is hoenderpote baie gelatienagtig.
China
Hoenderpote word in verskeie plaaslike Chinese kombuise gebruik; hulle kan as 'n bierhappie, koue gereg, sop of hoofgereg bedien word.
In Guangdong en Hongkong, word hulle tipies diepgebraai en eers gestoom om hulle pofferig te maak voordat dit gestoof en geprut word in 'n sous gegeur met swart gefermenteerde bone, boontjiepasta, en suiker; of in perlemoensous. Die groot vraag in China verhoog die prys van hoenderpote, wat dikwels in ander lande as voer gebruik word. Twee jaar nadat hy in 2001 by die Wêreldhandelsorganisasie aangesluit het, het China die direkte invoer van Amerikaanse hoenderpote goedgekeur, en sedertdien is China die hoofbestemming van hoenderpote van regoor die wêreld.
Afgesien van hoenderpote, is eendpote ook gewild. Eendpote met mosterd, wat dikwels saam met asyn, vars groenrissie en fyngedrukte knoffel bedien word, is 'n gewilde slaai/voorgereg.
Indonesië
In Indonesiese kookkuns staan hoenderpote as ceker bekend, en dit is 'n algemene gewilde lekkerny in Indonesië, veral in Java. Die mees algemene manier om hoenderpote in Indonesië te bedien, is in pittige tradisionele sop genaamd soto, nietemin is die Chinese styl dimsum hoenderpote ook beskikbaar in sommige Chinese restaurante in Indonesië. Soto ceker is hoenderpote bedien in 'n taamlik helder geel pittige soto- bouillonsop, wat speserye gebruik, insluitend gemaalde sjalot, knoffel, galangal, gemmer, kersneut, gekneusde sitroengras, daun salam (Indonesiese lourierblaar) en borrie wat die gelerige kleur byvoeg, bedien met kool, seldery, rysnoedels, en versier na smaak met sambal, lemmetjie en soja.
Korea
In Korea staan hoenderpote bekend as dakbai, en gerooster of geroerbraai met warm brandrissiesous. Daar is verskillende gaarmaakmetodes, insluitend beenvry, gekook met sop en so aan. Hulle word dikwels geëet as anju (kos bedien met alkohol).
Kosjer
Hoenderpote word algemeen bedien as 'n hoof- of aanvullende bestanddeel in kosjer hoendersop.
Maleisië
Hoenderpote staan ook bekend as ceker in Maleisië en is tradisioneel gewild meestal onder Maleiers van Javaanse, Chinese en Siamese afkoms. Baie tradisionele Maleise restaurante in die staat Johor bied hoenderpote aan wat saam met Maleisiese kerrie gekook word en saam met roti canai geëet word. In die staat Selangor word hoenderpote óf in sop gekook totdat die bene sag is met groente en speserye óf in palmolie gebraai. Hoenderpote word ook deur Maleisiese Chinese in tradisionele Chinese kookstyl geëet.
Meksiko
Hoenderpote (ook bekend as "patitas") is 'n gewilde bestanddeel regoor Meksiko, veral in bredies en sop. Hulle word dikwels gestoom om deel te word van 'n hoofgereg met rys, groente en heel waarskynlik 'n ander deel van die hoender, soos die bors of dye. Die pote kan met molsous gegeur word. By geleentheid word hulle gebraai.
Baie mense sal ook die hoenderpote in die hand neem as 'n peuselhappie en die sagte buitenste vel kou. Die binneste beenstruktuur word nie geëet nie. Nog so 'n gewilde versnapering is hoendernekke (ook bekend as "pescuezos") wat gewoonlik deur straatverkopers verkoop word en vergesel word met salsa Valentina ('n warm sous).
Phlyctaenopora
Phlyctaenopora is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Hoenderpote
Thailand
In die Thaise kookkuns word die hoenderpote in 'n verskeidenheid geregte bedien, soos in 'n weergawe van groen hoenderkerrie.
Turraea kindtii
Turraea kindtii is 'n boom wat deel is van die Meliaceae familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Turraea humbertii
Turraea humbertii is 'n boom wat deel is van die Meliaceae familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Carl Hinrichs
Carl Hinrichs (18 September 1907 – 7 Desember 1967) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Die Drei von der Tankstelle (1955), Das fröhliche Dorf (1955), Was die Schwalbe sang (1956), en Bobby Dodd greift ein (1959).
Passerina falcifolia
Die outeniekwagonna (Passerina falcifolia) is 'n boom wat tot die Thymelaeaceae familie hoort. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika. Dit kom in die Oos-Kaap en die Wes-Kaap voor, vanaf die Outeniekwaberge tot by die Zuurberg en die kuswoude naby Alexandria in die Oos-Kaap. Dit is deel van die fynbos.
Die boom se FSA-nommer is 520.
Al-Hadid
Al-Hadîd (Arabies: الحديد, "Yster") is die 57ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 29 ajat, of verse, en is vermoedelik in Medina aan Mohammed geopenbaar. Die naam van die soera kom uit vers 25.
Opsomming
Nes baie ander hoofstukke van die Koran word die beloning van die gelowiges en die straf van die ongelowiges in die hiernamaals bespreek. In vers 25 word vertel van die apostels wat na vorige nasies gestuur is. In vers 26-27 word ook die profete Noag, Abraham en Jesus genoem wat met die evangelie uitgestuur is. In vers 28-29 word Christene aangemoedig om Moslems te word.
Larry Block
Larry Block (30 Oktober 1942 – 7 Oktober 2012) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Slap Shot (1977), After Hours (1985), Cocktail (1988), en Don't Say a Word (2001).
Gereformeerde kerk Daniëlskuil
duimnael|links|170px|Ds. [[J.H. Kruger|Jan Hendrik Kruger, leraar van die Gereformeerde kerk Postmasburg van 1911 tot 1952. Hy het tussen 1914 en 1949 meer as die helfte van die gemeentes in die huidige (2016) Klassis Griekwaland-Wes gestig, waarvan Daniëlskuil die laaste was en Delportshoop die eerste.]]
Die Gereformeerde kerk Daniëlskuil is die vyfde oudste van die 15 gemeentes in die GKSA se Klassis Griekwaland-Wes, wat ’n reusedeel van die Noord-Kaap van Kimberley tot Upington beslaan. In 2015, toe die gemeente 55 belydende en 17 dooplidmate gehad het, was dit die 10de grootste gemeente in die Klassis.
Agtergrond
Die dorpie Daniëlskuil is in 1892 gestig, maar ’n selfstandige Gereformeerde gemeente sou eers meer as vyf dekades later hier tot stand kom, al het Gereformeerde lidmate vroeg reeds binne die gemeentegrense gewoon. Aan die begin was Daniëlskuil net ’n wyk van die Gereformeerde kerk Postmasburg en het ds. J.H. Kruger, Postmasburg se leraar van 1911 tot 1952, die plaaslike lidmate bedien. Destyds moes hy ’n reusagtige gebied bedien waar mettertyd meer as 15 gemeentes ontstaan het en wat in 2015 deur ses predikante bedien is: Buiten Postmasburg het dit ook Kimberley, Delportshoop, Daniëlskuil, Kuruman, Upington, die Kalahari en die eerste helfte van die gebied tussen sy gemeente en Vryburg ingesluit het. Ds. Kruger het meer as die helfte van die gemeentes in die Klassis Griekwaland-Wes gestig. Die eerste was die Gereformeerde kerk Delportshoop in 1914 en die laaste Daniëlskuil in 1949. Dié twee gemeentes was van 1976 tot 2015, toe Delportshoop ontbind het, in kombinasie.
Stigting
Reeds voor 1946 het die verlange na ’n eie gemeente onder die plaaslike Gereformeerdes begin toeneem. In 1949 het die afstigting toe wel plaasgevind toe prof. W.J. Snyman ’n preek en rede gehou het. Destyds het die gemeente 68 belydende en 36 dooplidmate gehad, vergeleke met 61 en 33 in 1960 en 61 en 23 in 1997.
Kerkbou
Aan die begin het lidmate in die stadsaal vir eredienste bymekaargekom, maar selfs nog voor afstigting het die gemeente sy eie kerk laat bou. Klaas van der Walt en maand Booysen was die hoofbouers en lidmate het fluks gehelp. Ds. Kruger het die hoeksteen op 18 Mei 1946 gelê. Aangesien lidmate selfs gehou het, het die koste van die gebou net ’n paar pond beloop.
Turraea kokwaroana
Turraea kokwaroana is 'n boom wat deel is van die Meliaceae familie. Die spesie is endemies aan Kenia.
Al-Hashr
Al-Hashr (Arabies: الحشر, "Die Verbanning") is die 59ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 24 ajat, of verse, en is vermoedelik in Medina aan Mohammed geopenbaar.
Opsomming
Die naam van die soera kom uit vers 2, waar die woord "hashr" gebruik word om die verdrywing van die Joodse Banu Nadir-stam uit hulle huise te beskryf. Die soera noem in die laaste drie verse 15 Name van God in Islam.
Claude Louis Berthollet
Claude Louis Berthollet 9 Desember 1748 Talloire (naby Annecy, Savoie ) – 6 November 1822 Acreuil was 'n Franse chemikus.
Hy het aan die universiteit van Turyn gestudeer en Antoine-Laurent de Lavoisier was sy mentor. Hy stam uit Savoie (in sy tyd buite Frankryk) maar het na Parys getrek. In 1794 -die jaar waarin Lavoisier tereggestel word- word hy professor van die École normale wat in hierdie "jaar III" van die revolusie gestig word en wat slegs vyf maande bestaan het. Berthollet het daarna Napoleon na Egipte vergesel. In die herfs van 1801 het -nou- senator Berthollet 'n gebou gekoop wat hy as 'n sentrum vir wetenskaplike navorsing met 'n goeie biblioteek en 'n laboratorium vir fisika en 'n laboratorium vir chemie ingerig het. Hulle was vir hulle tyd uitstekend toegerus. Een van die navorsers daar wie se mentor en vriend Berthollet geword het was Gay-Lussac. Berthollet was nie bekend vir sy goeie lesings nie, maar hy het sy student baie oor die praktiese werk in die laboratorium geleer. Berthollet het in Egipte die groot neerslae van natron gesien. Hulle word deur 'n chemiese ewewig gevorm en in sy Essai de statique chimique het hy geprobeer om die vormingsreaksies te verklaar in terme van affinité de combinaison. Gay-Lussac het later opgemerk dat hierdie affiniteit nie absoluut gesien kan word nie, maar dat die omstandighede ook 'n groot rol speel.
Berthollet het bleikmiddels ondersoek soos chloor en hipochloriet.
Berthollet was veral 'n empiries wetenskapper: hy het 'n skeptiese houding teenoor groot hipoteses of teorieë en beveg hulle dikwels met sy waarnemings. 'n Groot teorie wat in die jare 1800-1810 verskyn is die atoom-teorie, in 'n weergawe wat die vaste verhoudings van elemente in 'n verbinding, die stoigiometrie propageer. Berthollet is skepties teenoor hierdie wet van Proust, maar waarnemings wat veral gasreaksies  betref oortuig die meeste chemici dat hy ongelyk het. Berthollet word hierdeur lank taamlik negatief gewaardeer. Later sal wetenskappers soos Kurnakov aantoon dat in die geval van vastestowwe -pleks van gasse of vloeistowwe- Berthollet glad geen ongelyk gehad het nie en van die nie-stoigiometriese verbindings word nou bertholliede genoem.
Adel
Berthollet is onder Napoleon tot graaf verhef en later onder die herstelde koninkryk het dit erflik geword.
In altwee die wapens kom 'n chemiese toestel in silwer voor.
Al-Mujadilah
Al-Mujâdilah (Arabies: المجادلة, "Die Vrou Wat Smeek") is die 58ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 22 ajat, of verse, en is vermoedelik in Medina aan Mohammed geopenbaar. Die naam van die soera kom uit vers 1.
Opsomming
Die hoofstuk handel eers oor die wettigheid van die pre-Islamitiese metode van skei, genaamd zihar of ziehaar. Die naam "Die Vrou Wat Smeek" verwys na die vrou wat by Mohammed pleit oor die ongeregtigheid daarvan. Die eerste verse verbied dit en skryf voor hoe om vorige gevalle van ziehaar te hanteer. Die hoofstuk bespreek ook openbare beraadslagings en skryf optrede voor wat daarmee verbind word. Dit eindig met die teenstelling tussen dié wat aan die duiwel behoort en dié wat in God glo.
Skelton Knaggs
Skelton Knaggs (27 Junie 1911 – 30 April 1955) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente South Riding (1938), Terror by Night (1946), Dick Tracy Meets Gruesome (1947), en The Paleface (1948).
Rob Hersov
Robert Basil Hersov (gebore 9 Oktober 1960 in Johannesburg, Suid-Afrika) is 'n bestuurder en entrepreneur. Hy kom uit die Hersov-familie van Suid-Afrika, die stigters van die Anglovaal-groep. Hy dien as voorsitter en HUB (en stigter) van Invest Africa, voorsitter en vennoot (en stigter) van African Capital Investments, voorsitter van die VistaJet-adviesraad, en voorsitter (en stigter) van Adoreum Partners.
Lewensloop
Sy ouers is Basil Edward Hersov en Antoinette. In 1982 studeer hy aan die Universiteit van Kaapstad met 'n B.Bus.Sci-graad. In 1989 het hy sy MBA van Harvard Business School ontvang.
Hy het sy loopbaan by Goldman Sachs in New York begin en toe hoof van die Europese mediabeleggingsbankspan by Morgan Stanley in Londen gestaan. Van 1989 tot 1991 was hy sake-ontwikkelingsbestuurder by News Corporation in New York vir voorsitter Rupert Murdoch. Hy was toe ’n raadslid van die luuksegoederemaatskappy Richemont SA. Hy het ook FilmNet bestuur.
Hy het daarna uitvoerende hoof geword van Telepiu Srl in Milaan, Italië se grootste betaal-TV-maatskappy, wat aan die Mediaset-mediagroep behoort, waar hy ook 'n lid van die direksie was, tot Augustus 1997.
In 1999 het hy sy eie besigheid as 'n belegger en entrepreneur begin: in September 1999 was hy medestigter van Antfactory; In November 1999 het hy gehelp om Peoplenews.com te stig.
Hy is sedert 2009 getroud met pediater Katie Hersov.
Denis Sjmihal
Denis Anatolijowitsj Sjmihal (Oekraïens: Денис Анатолійович Шмигаль; gebore 15 Oktober 1975 ) is 'n Oekraïense sakeman en politikus. Op 4 Maart 2020 is hy aangestel as die eerste minister van Oekraïne.
Fabian Hinrichs
Fabian Hinrichs (gebore 1974) is 'n Duitse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Gun-shy (2003), Sophie Scholl: The Final Days (2005), en Gravity (2009), en in die televisiereeks Tatort (1970).
Carl Hempel
Carl Gustav Hempel (Oranienburg, 8 Januarie 1905 – Princeton (New Jersey), 9 November 1997) was 'n wetenskaplike filosoof en aanvanklik 'n verteenwoordiger van die logiese positivisme.
Biografie
Hempel begin sy studie in 1923 aan die Universiteit van Göttingen in die vakke wiskunde en filosofie. Hier ontmoet hy David Hilbert en het onder die indruk gekom van sy idees om die konsekwentheid (Widerspruchsfreiheit) van die wiskunde met behulp van elementêre metodes te bewys.
Na 'n kort verblyf in Heidelberg gaan hy terug na Berlyn, waar hy ook sy skooltyd deurbring het. Hy sit sy studie voort in die wiskunde en filosofie, en verdiep hom ook in fisika. In 1929 het hy deelgeneem aan die eerste kongres vir wetenskap filosofie, wat deur die Berlynse positiviste georganiseer was. Hier ontmoet hy Rudolf Carnap, met wie hy beindruk was, dat hy na Wene verhuis, waar hy in die Weense Sirkel (Wiener Kreis) opgeneem is. In 1934 het hy sy doktorsgraad aan die Universiteit van Berlyn behaal met 'n proefskrif oor waarskynlikheidsteorie. Met hulp van Paul Oppenheim emigreer hy in dieselfde jaar na België.
In 1937 het Hempel 'n uitnodiging van die Universiteit van Chicago ontvang om as wetenskaplike medewerker te kom werk. Twee jaar later in 1939 het hy hierdie uitnodiging aangeneem, en emigreer na die Verenigde State. Hier het Hempel gedoseer aan die New York City College en van 1940 tot 1948 aan Queens College. Daarna was hy ook verbind aan die Universiteit van Yale (1948 tot 1955) en die Universiteit van Princeton waar hy bly tot in 1964. As emeritus het hy van 1964 tot 1966 aan die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem gewerk en tot 1985 in Pittsburgh gedoseer.
Phlyctaenopora bocagei
Phlyctaenopora bocagei is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Carl Hempel
Werk
Hempel werk jare saam met Paul Oppenheim. In 1936 publiseer hulle saam die boek Der Typusbegriff im Lichte der neuen Logik (Die typebegrip in die lig van die nuwe logika). In die jare veertig hou Hempel besig met die bevestigings- en verklaringsteorie.
Phlyctaenopora bocagei
Die spons behoort tot die genus Phlyctaenopora en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1983 deur Lévi & Lévi.
Carl Hempel
Werk
Saam met Oppenheim ontwikkel Hempel rondom 1948 die sogenaamde Hempel-Oppenheim-Skema of Deduktief-nomologiese model (DN-model). Hierdie model bied 'n verklaringsteorieë (Theorie van Erklärens).
In sy latere jare het Hempel wegbeweeg van die logiese empirisme. Hy rig hom meer op die wetenskaplike filosofiese naturalisme van Thomas Kuhn.
Dirk Blocker
Dirk Blocker (31 Julie, 1957 - ) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Poltergeist (1982), Starman (1984), en Prince of Darkness (1987), en in die televisiereeks Brooklyn Nine-Nine (2013). Sy vader is Dan Blocker.
Don Knight (akteur)
Don Knight (16 Februarie 1933 – 18 Augustus 1997) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Swamp Thing (1982) en in die televisiereekse Mannix (1967), The Immortal (1969), en Magnum, P.I. (1980).
Jennifer Jones
Jennifer Jones (2 Maart 1919 – 17 Desember 2009) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Song of Bernadette (1943), Since You Went Away (1944), Duel in the Sun (1946), en The Towering Inferno (1974).
Marcia Mae Jones
Marcia Mae Jones (1 Augustus 1924 – 2 September 2007) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente These Three (1936), Heidi (1937), Barefoot Boy (1938), en The Little Princess (1939).
Capella
Capella (ook bekend as Alpha Aurigae of α Aur) is die helderste ster in die sterrebeeld Koetsier (Auriga) en die sesde helderste ster aan die naghemel. In die Noordelike Halfrond is dit die derde helderste ster, naas Arcturus en Vega. In die noordelike winter is dit ’n prominente voorwerp wat noord van 44°N sirkumpolêr is. Die Latynse naam beteken "klein bok" en stel die bok Amaltea in die Griekse mitologie voor waaraan Zeus as ’n baba gedrink het. Capella is relatief naby, teen net 42,9 ligjare van die Son af.
Gereformeerde kerk Molopo
Die Gereformeerde kerk Molopo was ’n klein gemeente van die GKSA in die Kalahari wat deel was van die Klassis Vryburg.
Capella
Hoewel dit met die blote oog soos ’n enkele ster lyk, is dit eintlik ’n vierdubbele ster wat uit twee dubbelsterre bestaan: die sterre Capella Aa, Capella Ab, Capella H en Capella L.
Gereformeerde kerk Molopo
Molopo is in 1954 gestig en het die plekkies Tosca en Bray ingesluit. In sy kort bestaan van net 21 jaar het die handjie vol lidmate (in 1960 was hier byvoorbeeld 29 belydende en 14 dooplidmate) daarin geslaag om hul eie kerkgebou te bekom. Die gemeente het in 1975 ontbind waarna lidmate ingeskakel het by die Gereformeerde kerk Vryburg.
Capella
Capella Aa en Ab het albei die waterstof in hul kern opgebruik en weg van die hoofreeks beweeg. Hulle is in ’n baie nabye, ronde omwenteling omtrent 0,74 AE van mekaar af en draai elke 104 dae om mekaar. Capella Aa is koeler en helderder as Ab en is van die spektraaltipe K0III; dit sit tans helium in sy kern om in koolstof en suurstof. Capella Ab is effens kleiner en warmer en van spektraaltipe G1III; dit is in die Hertzsprung-gaping, waar subreuse uitsit en afkoel om rooireuse te word.
Capella is een van die helderste X-straalbronne in die lug; die strale kom vermoedelik hoofsaaklik van die korona van Capella Aa.
Waarneming
Capella was van 210 000 tot 160 000 jaar gelede die helderste ster in die lug, met ’n skynbare magnitude van sowat -1,8. Dit is vermoedelik genoem in ’n Arkadiese inskripsie uit die 20ste eeu v.C. Sy verbinding met die simboliek van ’n bok dateer uit die Mesopotamië van die 7de eeu v.C. as ’n sterrebeeld met die naam "GAM", "Gamlum" of "MUL.GAM". Die naam kon na slegs die ster of na die sterrebeeld Koetsier as ’n geheel verwys het.
thumb|272px|Capella se komponente in vergelyking met die Son. In 1899 het professor William Wallace Campbell van die Lick-sterrewag in Kalifornië en die Britse sterrekundige Hugh Newall feitlik tegelykertyd aangekondig dat Capella ’n dubbelster is. Talle waarnemers het die sterre van mekaar probeer onderskei, maar sonder sukses. Dit is eers in 1919 interferometries waargeneem. Dit was die eerste interferometriese meting van enige voorwerp buite die Sonnestelsel.
In 1914 het die Finse sterrekundige Ragnar Furuhjelm gesien die dubbelster het ’n dowwe metgesel. In Februarie 1936 het Carl L. Stearns waargeneem dat die metgesel self soos ’n dubbelster lyk, en dit is in September daardie jaar deur Gerard Kuiper bevestig. Dié paar is Capella H en L genoem.
Die stersisteem is net meer as 42 ligjare van die Son af. Capella was vermoedelik in die verlede nader aan die Son, omtrent 29 ligjare sowat 237 000 jaar gelede.
Die sterre is na raming tussen 590 en 650 miljoen jaar oud en is vermoedelik effens veranderlik. Die omvang van sowat 0,1 in magnitude beteken dit sal soms helderder en soms dowwer wees as Rigel, Betelgeuse en Vega, wat ook veranderlik is. Die stelsel is geklassifiseer as ’n RS Canum Venaticorum-veranderlike, ’n klas sterre wat na aan mekaar geleë is en baie aktiewe chromosfere het, insluitende groot sonvlekke en opvlammings.
Naam
Die ster se Bayer-naam is "Alpha Aurigae" en sy Flamsteed-naam "13 Aurigae". Die eienaam, "Capella", is Latyn vir "(klein) bokooi"; die alternatiewe naam "Capra" is in klassieke tye meer dikwels gebruik. In 2016 het die Internasionale Astronomiese Unie se sternaamwerkgroep (WGSN) die naam "Capella" vir die ster goedgekeur.
Turraea longifolia
Turraea longifolia is 'n boom wat deel is van die Meliaceae familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Alkantpan
Die Alkantpan-wapentoetsterrein in die Noord-Kaap word deur Krygkor bedryf.
Hierdie afgeleë militêre gebied is wes van Copperton en suidwes van Prieska op die pad na Vanwyksvlei. Dit is in 'n baie droë, kaal en dunbevolkte landstreek geleë en beslaan 85 000 ha. Daarop is 'n toetsbaan van 67 km lank en 13 km breed uitgelê, wat van oos na wes strek. Aan die oostekant is 'n gebouekompleks. By nagenoeg 29° 56′ suid en 22° 16′ oos is 'n aanloopbaan en die toegang tot die lugruim in die streek word beperk.
'n Wye verskeidenheid wapentuig van Suid-Afrikaanse en buitelandse vervaardigers word hier op die proef gestel.
Die mees westelike deel van die terrein was voorheen die plaas Constantia van die Afrikaanse skrywer F.A. Venter.
Werner Hinz
Werner Hinz (18 Januarie 1903 – 10 Februarie 1985) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente No Greater Love (1952), The Plot to Assassinate Hitler (1955), The Longest Day (1962), en Tonio Kröger (1964).
Brian Bloom
Brian Bloom (gebore 30 Junie 1970) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Once Upon a Time in America (1984) en The A-Team (2010).
Turraea laurentii
Turraea laurentii is 'n boom wat deel is van die Meliaceae familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Esmond Knight
Esmond Knight (4 Mei 1906 – 23 Februarie 1987) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Red Shoes (1948), Hamlet (1948), Peeping Tom (1960), en Superman IV: The Quest for Peace (1987).
Phlyctaenopora bitorquis
Die spons behoort tot die genus Phlyctaenopora en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Topsent.
Turraea madagascarensis
Turraea madagascarensis is 'n boom wat deel is van die Meliaceae familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Noniuspasser
Die nonuispasser is 'n instrument wat gebruik word om die binne- en buite-middellyn van pype en stawe te meet.
Matthias Hinze
Matthias Hinze (7 Februarie 1969 – 13 April 2007) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die televisiereeks The Country Doctor (1987).
Marc Blucas
Marc Blucas (gebore 11 Januarie 1972) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Knight and Day (2010) en in die televisiereekse Buffy the Vampire Slayer (1996) en Underground (2016).
James Knight (akteur)
James Knight (4 Mei 1891 – 1948) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Romany Lass (1918), The Man Who Forgot (1919), The Adventures of Dick Turpin (1929), en The Life and Death of Colonel Blimp (1943).
Middelengels
Middelengels was 'n vorm van die Engelse taal wat ná die Normandiese verowering in 1066 tot in die laat 15de eeu gepraat is. Die Engelse taal het duidelike variasies en ontwikkelings ondergaan na die Ou Engelse tydperk. Wetenskaplike opinies verskil, maar die Oxford English Dictionary spesifiseer die tydperk toe Middelengels gepraat is vanaf 1150 tot 1500. Hierdie stadium van die ontwikkeling van die Engelse taal het rofweg die Hoë tot Laat Middeleeue gevolg.
Middelengels het aansienlike veranderinge aan sy woordeskat, grammatika, uitspraak en ortografie gesien. Skryfkonvensies gedurende die Middelengelse tydperk het baie verskil. Voorbeelde van skryfwerk uit hierdie tydperk wat oorleef het, toon uitgebreide streeksvariasie. Die meer gestandaardiseerde Ou-Engelse taal het gefragmenteer, gelokaliseer en is meestal geïmproviseer. Teen die einde van die tydperk teen ongeveer 1470, en aangehelp deur die uitvinding van die drukpers deur Johannes Gutenberg in 1439, het 'n standaard gebaseer op die Londense dialekte, die Chancery Standard, gevestig geraak. Dit het grootliks die basis gevorm vir Moderne Engelse spelling, hoewel uitspraak sedert daardie tyd aansienlik verander het. Middelengels is in Engeland opgevolg deur Vroeë Moderne Engels, wat tot ongeveer 1650 geduur het. Skots het gelyktydig ontwikkel uit 'n variant van die Northumbriese dialek, wat in Noord-Engeland algemeen voorkom en in Suidoos-Skotland gepraat word.
Gedurende die Middelengelse tydperk het baie Oud-Engelse grammatikale kenmerke óf vereenvoudig óf heeltemal verdwyn. Selfstandige naamwoorde, byvoeglike naamwoorde en werkwoorde is vereenvoudig deur die vermindering, en uiteindelike uitskakeling, van die meeste grammatikale hoofletteronderskeidings.
Middelengels het ook aansienlike aanneming van Normandiese woordeskat gesien, veral op die gebied van politiek, reg, die kunste en godsdiens, sowel as poëtiese en emosionele diksie. Konvensionele Engelse woordeskat het hoofsaaklik Germaans in sy bronne gebly, met Oudnoorse invloede wat meer sigbaar geword het. Beduidende veranderinge in uitspraak het plaasgevind, veral met betrekking tot lang vokale en diftonge met, in die latere Middelengelse tydperk, die Groot klinkerverskuiwing.
Min oorleef van vroeë Middelengelse letterkunde, deels as gevolg van Normandiese oorheersing en die aansien wat gepaard gegaan het met die skryf in Frans eerder as Engels. Gedurende die 14de eeu het 'n nuwe styl van literatuur na vore gekom met die werke van skrywers soos John Wycliffe en Geoffrey Chaucer. Chaucer se The Canterbury Tales bly steeds die mees bestudeerde en gelese werk van dié tydperk.
Dylan Bluestone
Dylan Bluestone (gebore 28 November 1998) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse As the World Turns (1956), Law & Order: Special Victims Unit (1999), Mayne Street (2008), en The Americans (2013).
Betsy Jones-Moreland
Betsy Jones-Moreland (1 April 1930 – 1 Mei 2006) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Last Woman on Earth (1960), Creature from the Haunted Sea (1961), en The Hindenburg (1975), en in die televisiereeks Ben Casey (1961).
Bernhard Hoëcker
Bernhard Hoëcker (gebore 20 Maart 1970) is 'n Duitse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Germanikus (2004) en in die televisiereekse Clueless Genius (2003), Switch: Reloaded (2007), en FunnyMovie (2008).
Nagarjuna
Nāgārjuna (omstreeks 150 - omstreeks 250) was 'n Indiese filosoof en die stigter van die Madhyamaka (middelweg) skool van Mahayana Boeddhisme. Hy word beskou as een van die mees invloedryke Boeddhistiese denkers.
Sy geskrifte was die basis vir die Madhyamaka (beter bekend in China as die Sanlun of die Drie Tesisse Skool). Hy was verbonde aan 'n klooster in Nalanda.
Biografie
Dit is waarskynlik dat Nāgārjuna naby Nagarjunakonda in Indië in die tweede helfte van die tweede eeu nC gebore is. Hy het in 'n Brahman-gesin grootgeword. Die verbintenis met die Nālanda Universiteit is onwaarskynlik, aangesien daar geen bewyse is dat dit op daardie tydstip bestaan het nie. Dit lyk asof hy goeie verhoudings gehad het met die konings van die Satavahana-dinastie van sy tydperk.
Werke
Sy belangrikste geskrif is Mūlamadhyamakakārikā (Fundamentele verse van die Filosofie van die Middel). Daarin verskaf hy 'n filosofiese basis vir die 300 jaar oue Boeddhistiese beweging van die Prajñāpāramitā (Perfeksie van Wysheid) en kritiseer ander skole deur 'n radikale skeptisisme.
Filosofie
Nāgārjuna het gewys dat dit logies onmoontlik is dat dinge op hul eie kan bestaan. Daar is geen essensies nie, alles spruit voort uit wedersyds afhanklike ontstaan. Die leidende gedagte van Nāgārjuna is 'n kritiek op die idee dat enigiets onafhanklik kan bestaan. Hy het verklaar dat hy self nie nuwe teorieë voorgehou het nie, maar slegs die teorieë van ander ontleed het om aan te toon dat dit onhoudbaar is. Hy het probeer wys dat dit onmoontlik is om dit te sêː
Die volgende voorbeeld word as voorbeeld in die vakliteratuur gegee. Die weerkaatsing van die maanlig in 'n dam water hang af van die lig van die maan, die dam en die persoon wat na/in die dam kyk. Dit is onmoontlik om te sê dat die refleksie onafhanklik is van die ander faktore. Maar omdat die weerkaatsing duidelik sigbaar is, kan ons dit nie onbestaand noem nie. Geen kombinasie van bestaan en nie-bestaan of 'n ontkenning van beide sal ook nie bevredigend wees nie. Volgens Nāgārjuna was dit waar vir alles wat veronderstel was om te bestaan en daardie waarheid was leegheid (Sunyata).
Die idee van Nāgārjuna op sigself was nie nuut nie, want dit is reeds in die Prajnaparamita sutras voorgehou. Die Hart Sutra sê reeds Vorm is leegheid, leegheid is vorm. “Leegheid is niks anders as vorm nie; Vorm is niks anders as leegheid nie. Net so is gevoelens, persepsie en bewussyn leeg.”
Nāgārjuna het twee vorme van waarheid onderskei. 'n Konvensionele waarheid en 'n hoogste waarheid. As alles deeglik ontleed word, is daar niks oor dinge te sê nie. Leegheid oortref die reikwydte van taal, want taal is gebaseer op die bestaan van dinge. Maar ons het steeds taal nodig om oor en in hierdie wêreld te kommunikeer. Nāgārjuna wou nie die onderskeid tussen kwaad en goed en waarheid en leuen vernietig nie. Hy het ook aangevoer dat ten spyte van die feit dat hierdie onderskeidings slegs relatief is, dit wel op die vlak van konvensionele waarheid bestaan, in alledaagse konvensies. Die geloof in die werklike bestaan van alledaagse konvensies lei tot verdere lyding en bring geen redding nie, maar dit is deur konvensies, deur taal, dat die ware pad van Boeddhisme geleer moet word.
Phlyctaenopora primitiva
Phlyctaenopora primitiva is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Phlyctaenopora en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1922 deur Dendy.
Will Knightley
Will Knightley (gebore 23 April 1946) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse BBC2 Playhouse (1973) en Cracker (1993).
Al-Mumtahana
Al-Mumtahana (Arabies: الممتحنة, "Die Vrou Wat Ondervra Word") is die 60ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 13 ajat, of verse, en is vermoedelik in Medina aan Mohammed geopenbaar.
Opsomming
Die eerste verse waarsku Moslems om nie verbintenisse aan te knoop met die vyande van God nie. Vers 4-6 noem Abraham as 'n model hiervoor, want hy het hom van die heidene in sy eie stam gedistansieer, selfs sy eie vader. Vers 7-9 verklaar die moontlikheid dat Moslems en hulle eertydse vyande beter verhoudings kan hê as laasgenoemde nie teen die Moslems se geloof veg nie. Dié verse verskaf die basis van die verhouding tussen Moslems en nie-Moslems in die Koran: Die basiese verhouding is vrede, tensy die Moslems aangeval word of oorlog geregverdig is om hulle goedsdiens te beskerm.
Phlyctaenopora halichondrioides
Phlyctaenopora halichondrioides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Phlyctaenopora en tot die familie Mycalidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1988 deur Van Soest & Stentoft.
Turraea ghanensis
Turraea ghanensis is 'n boom wat deel is van die Meliaceae familie. Die spesie is endemies aan die Ivoorkus.
Michael Knowles (akteur)
Michael Knowles (gebore 1937) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Are You Being Served? (1972), It Ain't Half Hot Mum (1974), Come Back Mrs. Noah (1977), en You Rang, M'Lord? (1988).
Turraea mombassana
Die spesie het drie subspesies:
Turraea obovata
Turraea obovata is 'n boom wat deel is van die Meliaceae familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Brady Bluhm
Brady Bluhm (gebore 6 Julie 1983) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Dumb and Dumber (1994), Snow Falling on Cedars (1999), en Dumb and Dumber To (2014), en in die televisiereeks Star Trek: Voyager (1995).
Al-Jumu'ah
Opsomming
Die hoofstuk begin met die verheerliking van God. Die naam dui op die Vrydaggebed in vers 9. Dit is die dag vir byeenkoms, wanneer handelsbedrywighede en ander afleidings gestaak word om God te oordink.
Turraea monticola
Turraea monticola is 'n boom wat deel is van die Meliaceae familie. Die spesie is endemies aan Réunion.
Turraea oppositifolia
Turraea oppositifolia is 'n boom wat deel is van die Meliaceae familie. Die spesie is inheems aan Mauritius en Réunion.
Turraea ovata
Turraea ovata is 'n boom wat deel is van die Meliaceae familie. Die spesie is inheems aan Mauritius en Réunion.
Centre national de la recherche scientifique
Die Centre national de la recherche scientifique, afgekort as CNRS, is 'n Franse openbare navorsingsorganisasie en Europa se grootste basiese navorsingsagentskap.
In 2016 het dit 31 637 werknemers in diens gehad, insluitend 11 137 permanente navorsers, 13 415 ingenieurs en tegniese werknemers, en 7 085 kontrakwerkers. Die hoofkwartier is in Parys en daar is administratiewe kantore in Brussel, Beijing, Tokio, Singapoer, Washington, Bonn, Moskou, Tunis, Johannesburg, Santiago de Chile, Israel en Delhi.
Die CNRS is in tien 10 verdeel:
Herbert Feigl
Herbert Feigl (Liberec, 14 Desember 1902 – Minneapolis (VSA), 1 Junie 1988) was 'n Oostenrykse filosoof. Hy was lid van die Weense Sirkel.
Straat van Torres-eilande
Slegs 14 van die eilande word bewoon. Die bevolking van die Straat van Torres-eilande is in die Australiese sensus van 2016 op 4,514 aangeteken, met 91,8% van hulle wat hulself as inheemse Straat van Torres-eilandmense geïdentifiseer het. Alhoewel hulle gereken word as inheemse volke van Australië, verskil Straat van Torres-eilandmense (hoofsaaklik Melanesies) etnies, kultureel en taalkundig van die Aborigine Australiërs.
Herbert Feigl
Lewensloop
Feigl is gebore as seun van 'n wewer in Liberec (Reichenberg), Boheme (destyds Oostenryk-Hongarye, tans Tsjeggië) en begin aan die Universiteit van Wene in 1922 met studies. Hy studeer fisika en filosofie onder die leiding van Moritz Schlick, die stigter van die Weense Sirkel, en promoveer in 1927 met die proefskrif "Chance and Law: An Epistemological Analysis of the Roles of Probability and Induction in the Natural Sciences". In 1929 publiseer hy sy eerste boek, Theorie und Erfahrung in der Physik. In die tydperk was hy 'n aktiewe lid van die Weense Sirkel en was een van die weiniges (saam met Schlick en Friedrich Waismann) wat breedvoerig gesprek voer met Ludwig Wittgenstein en Karl Popper.
In 1930 het hy met 'n Rockefeller Fellowship beurs aan die Universiteit van Harvard, maak Feigl kennis met die natuurkundige Percy Williams Bridgman, die filosoof Willard Van Orman Quine en die sielkundige Stanley Smith Stevens. Hierdie drie wetenskaplikes het hy as verwante denkers beskou. In 'n essay uit 1931 (wat hy saam met Albert Blumberg geskryf het), "Logical Positivism: A New European Movement", het hy vir die logiese positivisme voortaan "logiese empirisme" te noem, weens 'n aantal verskille in opvatting met betrekking tot die realisme tussen die wetenskap filosofie van die tyd en die ouere positivistiese beweging.