cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Geelbekpaling
Die Geelbekpaling (Anguilla mossambica) is 'n varswatervis wat voorkom in riviere aan die ooskus van Afrika vanaf Kenia suidwaarts tot by Kaap Agulhas. In Engels staan die vis bekend as die Longfin eel.
Suid-Afrikaanse Grensoorlog
Namibiese onafhanklikheid
Omstredenheid het gou ontstaan oor die grootte van UNTAG se militêre komponent, aangesien die lidlande van die Veiligheidsraad verwag het om die meerderheid van die koste te dek, was geïrriteerd deur die relatief groot omvang daarvan. Angola, Zambië en ander state wat PLAN simpatiek was, het egter daarop aangedring dat 'n groter mag nodig is om te verseker dat Suid-Afrika nie met onafhanklikheidsverrigtinge inmeng nie.Teen hul besware is UNTAG se magvlakke van die voorgestelde 7 500 tot drie bataljonne van 4 650 troepe verminder. Dit het geprojekteerde uitgawes met byna driehonderd miljoen dollar verminder, maar die Veiligheidsraad het die hersiene begroting eers op 1 Maart 1989 goedgekeur. Die onvermydelike vertraging in UNTAG se volle ontplooiing het verseker dat daar onvoldoende personeel gereed was om die beweging van PLAN en die SAW of hul beperking tot basisse te monitor op 1 April, wanneer die permanente staking van vyandelikhede in werking sou tree. VN Sekretaris-Generaal Javier Pérez de Cuéllar het intussen beide kante versoek vir selfbeheersing om te verhoed dat die de facto wapenstilstand wat sedert Augustus 1988 gehandhaaf is, of die 1 April implementeringskedule in gevaar gestel word. Nietemin het PLAN voordeel getrek uit die politieke onsekerheid in die weke ná die UNTAG-begrotingsdebat om sy magte in Angola nader aan die grens te begin beweeg. Sedert die vroeë 1980's het PLAN konsekwent sy voorneme verklaar om kampe binne Suidwes-Afrika te vestig tydens enige toekomstige politieke oorgang, 'n idee wat met gelyke konsekwentheid deur die Suid-Afrikaanse regering verwerp is. Om hierdie situasie te vererger, was dat PLAN-opstandelinge hulself ook as vlugtelinge geïdentifiseer het sonder om enige onderskeid tussen hul burgerlike of militêre agtergrond te maak, en die VN het vlugtelinge uitdruklik genooi om terug te keer huis toe. Inderdaad, PLAN het nie baie gereelde staande eenhede besit nie en teen die laat 1980's het baie van sy personeel sikliese patrone van veg as opstandelinge gevolg voordat hulle as burgerlikes na vlugtelingkampe teruggekeer het. Op 31 Maart het Pik Botha by die JMMC gekla dat PLAN-troepe suid van die 16de breedtegraad gevorder het en minder as agt kilometer van die grens af monster. Hy het die VN se spesiale verteenwoordiger Martti Ahtisaari en UNTAG-bevelvoerder, Dewan Prem Chand, daardie aand dadelik gekontak en aan hulle dieselfde inligting gegee. Die oggend van 1 April het die eerste PLAN-kaders na Ovamboland oorgesteek, ongehinderd deur UNTAG, wat weens die vertragings in die ontplooiing nie daarin geslaag het om hul aktiwiteite in Angola te monitor nie. Ahtisaari het SWAPO dadelik gekontak en beveel om PLAN in toom te hou, met geen sukses. Die Suid-Afrikaanse ministerie van buitelandse sake het ook die sekretaris-generaal gekontak, wat op sy beurt dieselfde boodskap aan SWAPO-amptenare in New York oorgedra het.
Geelbekpaling
Voorkoms
Die kop en lyf is lank en die vel is dik en glad met versonke, klein skubbe. Die dorsale, anale en stertvin is aanmekaar en vorm een vin. Die dorsale vin se oorsprong is voor dié van die anale vin. Die paling het 'n groot mond, klein tandjies en dik lippe. Die kieue is klein en is nét voor die pektorale vinne. Die vis is olyfbruin of grys van kleur (ligter aan die onderkant) en word tot 1,2 m lank. Die Suid-Afrikaanse hengelrekord is 5,73 kg.
Suid-Afrikaanse Grensoorlog
Namibiese onafhanklikheid
Uiteindelik, met geen tekens dat die PLAN-opmars stop nie, het Ahtisaari alle beperkings opgehef wat die SAW tot sy basisse beperk het. Plaaslike polisie het gemobiliseer en die indringers beveg in 'n vertragingsaksie totdat gereelde SAW-magte met ses bataljonne kon ontplooi. Na die eerste twee dae het die insurgente hul offensiewe inisiatief verloor, en die gekombineerde Suid-Afrikaanse magte het PLAN oor die grens teruggedryf in 'n teenoffensief met die kodenaam Operasie Merlyn. Tussen 1 April – 9 April is 273 PLAN-opstandelinge in die gevegte dood. Die SAW en polisie het 23 sterftes gely. Op 8 April het die JMMC die Mount Etjo-verklaring uitgereik, wat herhaal het dat die Drieparty-ooreenkoms steeds van krag is en dat Suid-Afrika, Angola en Kuba verbind bly tot vrede. Dit het ook beveel dat alle PLAN-opstandelinge wat in Ovamboland oorgebly het om by UNTAG-toesig vergaderpunte oor te gee.
Sam Nujoma het ontken dat enige inval op 1 April plaasgevind het, en beweer dat hy slegs PLAN-opstandelinge reeds in Suidwes-Afrika beveel het om basiskampe te begin stig. Hy het ook daarop gewys dat SWAPO nog nooit 'n ondertekenaar van die Drieparty-akkoord was nie, en daarom was die staking van vyandelikhede soos bepaal deur die bepalings daarvan nie-bindend. Dit het 'n mate van woede ontlok van Angola, wat waarborge aan die VN gegee het dat PLAN noord van die 16de breedtegraad sou bly. Die SAW is op 26 April weer tot sy basisse beperk, en toe weer in Ovamboland vrygelaat om te verifieer dat die opstandelinge vertrek het. Teen Mei was almal behalwe 'n klein handjievol PLAN-opstandelinge noord van die 16de breedtegraad onder JMMC-toesig verskuif, wat die Suid-Afrikaanse Grensoorlog effektief beëindig het.
Algemene verkiesings met universele stemreg is tussen 7 en 11 November 1989 in Suidwes-Afrika gehou, wat 57% van die stemme vir SWAPO opgelewer het. Dit het SWAPO 41 setels in die gebied se Grondwetgewende Vergadering gegee, maar nie 'n tweederdemeerderheid wat hom in staat sou stel om eensydig 'n grondwet op te stel sonder dat die ander partye verteenwoordig is nie. Suidwes-Afrika het op 21 Maart 1990 formeel onafhanklikheid as die Republiek van Namibië verkry.
Asteropus vasiformis
Asteropus vasiformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Asteropus en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1992 deur Hajdu & Van Soest.
Allegra Acosta
Allegra Acosta (gebore 12 Desember 2002) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Just Add Magic (2015) en Runaways (2017).
Cynthia McWilliams
Cynthia McWilliams (gebore 15 Januarie 1982) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Bilal: A New Breed of Hero (2015) en in die televisiereekse Nashville (2012), Real Husbands of Hollywood (2013), en Bosch (2014).
Tonkanese kat
Die Tonkanese kat (Engels: Tonkinese) is ’n kortharige katras wat ’n kruising is tussen ’n Siamese kat en Birmaanse kat.
Geskiedenis
Tonkanese katte is ’n moderne kruising tussen ’n Siamese en Birmaanse kat. Hul naam is ’n verwysing na die eiland in die musiekblyspel South Pacific.
Beskrywing
Tonkanese katte is gewoonlik slank, maar gespierd. Hulle het ’n wigvormige kop met groot ore. Hulle het vier kleure en ’n groot verskeidenheid patrone Die belangrikste patrone is effekleurig soos ’n Birmaanse kat, met kleurpunte soos ’n Siamese kat en nertspels. Laasgenoemde is ’n unieke Tonkanese patroon met donkerder punte soos ’n Siamees en die lyfkleur wat harmoniseer met die puntkleur – iets tussen ’n Siamees en Birmaanse kat. Die kontras tussen die kleure is nie so groot soos by ’n Siamees nie. Dit is ’n baie gewilde patroon op katskoue. Die algemeen aanvaarde kleure is platinum, sjampanjekleurig, blou en natuurlik, hoewel Europese verenigings ook rooi, room, karamel, appelkoos en skilpaddop aanvaar.
Wanneer twee katte met ’n nertspatroon met mekaar paar, sal die hele werpsel nie ’n nertspatroon hê nie, want die patroon is gewoonlik die gevolg van een geen vir die Birmaanse kat se effekleurige pels en een geen vir die Siamees se kleurpunte. So ’n werpsel sal gewoonlik een effekleurige katjie, een met kleurpunte en twee met ’n nertspatroon oplewer.
Ga-Manyapje
Ga-Manyapje is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is noordwes van Polokwane geleë.
SV Schott Jena
SV SCHOTT Jena  is 'n sportklub uit Jena in die deelstaat Thuringen in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Benewens sokker, het die klub ook afdelings vir kanovaart, tafeltennis en skaak.
Geskiedenis
Die klub is in 1896 gestig as Turnverein der Glashütte Jena deur Otto Schott en die werkers van sy fabriek Jenaer Glaswerk Schott & Genossen. Die klub was aanvanklik net ’n gimnastiekklub, maar in 1911 is ’n sokkerafdeling op die been gebring. In 1933 word die klub herdoop as TSM Glaswerk Jena en in 1937 word die naam weer verander na TuS Schott Jena.
Na die Tweede Wêreldoorlog is die klub deur die Geallieerdes ontbind, maar dit word in 1946 herstig as SG Jena-Forst. Hierna volg talle naamsveranderinge, tipies van die klubs van Oos-Duitsland.
Na die Duitse hereniging verander die klub sy naam na SV Jenaer Glas aan word ingedeel in die Landesliga Thüringen op die vierde vlak van die Duitse sokkerstruktuur. Sedert 2008 speel die klub onder die huidige naam.
Kingsley Ben-Adir
Kingsley Ben-Adir is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente World War Z (2013), Trespass Against Us (2016), en King Arthur: Legend of the Sword (2017), en in die televisiereeks Ordinary Lies (2015).
Supersport United
Supersport United is 'n Suid-Afrikaanse sokkerklub wat in Pretoria geleë is en aan die Premier Sokkerliga deelneem.
Fotovoltaïese energie
Fotovoltaïese energie is sonenergie wat deur middel van fotovoltaïese selle of sonpanele direk in elektrisiteit omgeskakel word. Fotovoltaïese selle word van halfgeleidende materiale, wat die fotovoltaïese effek vertoon, gemaak. Die verskynsel word bestudeer in fisika, fotochemie en elektrochemie. Die fotovoltaïese effek word kommersieel gebruik vir die opwekking van elektrisiteit en in fotosensors.
Supersport United
Die klub was oorspronklik bekend as Pretoria Stad. Die klub is in 1994 deur M-Net gekoop waarna toestemming verkry is om die klub te hernoem.
Fotovoltaïese energie
Die produksie van fotovoltaïese selle het die afgelope jare drasties toegeneem. In 2005 was die totale nominale spitskrag van geïnstalleerde sonpanele omtrent 3,7 GW en in 2019 het die geïnstalleerde kapasiteit wêreldwyd gestyg tot meer as 635 GW, wat ongeveer twee persent van die wêreldwye vraag na elektrisiteit dek. Na hidro- en windkrag is FV die derde grootste hernubare energiebron wat die globale kapasiteit betref. Die Internasionale Energie-agentskap verwag 'n groei van 700 tot 880 GW van 2019 tot 2024. Volgens voorspelling kan FV die tegnologie word met die grootste geïnstalleerde kapasiteit in die middel 2020s.
Ondeurskynendheid (optika)
Ondeurskynendheid is die meet van die ondeurdringbaarheid van elektromagnetiese of ander vorme van straling, veral sigbare lig. In stralingsoordrag beskryf dit die absorpsie en verstrooiing van straling in 'n medium soos plasma, diëlektrikum, afskermingsmateriaal en glas. 'n Ondeurskynende voorwerp is nie deursigtig (alle lig word deurgelaat) of deurskynend ('n deel van die lig word deurgelaat) nie. Wanneer lig 'n koppelvlak tussen twee stowwe tref, word dele daarvan weerkaats, geabsorbeer en verstrooi en die res word deurgelaat (kyk ook refraksie). Weerkaatsing kan verstrooid, byvoorbeeld lig wat van 'n wit muur weerkaats, of soos 'n spieël, byvoorbeeld lig wat van 'n spieël weerkaats, wees. 'n Ondeurskynende stof laat geen lig deur nie, en daarom word lig weerkaats, verstrooi of geabsorbeer. Beide spieëls en koolswart is ondeurskynend. Ondeurskynendheid hang af van die frekwensie van die lig. Byvoorbeeld, sommige soorte glas, alhoewel visueel deursigtig, is grootliks ondeurskynend vir ultraviolet lig. Meer ekstreme frekwensie-afhanklikheid is sigbaar in die absorpsielyne van koue gasse. Ondeurskynendheid kan op baie maniere gekwantifiseer word, byvoorbeeld, lees die artikel oor wiskundige beskrywings van deurskynendheid.
Verskillende prosesse kan lei tot ondeurskynendheid, waaronder absorpsie, weerkaatsing en verstrooiing.
Radioöpasiteit
Radioöpasiteit of ondeurstraalbaarheid beskryf die ondeurskyndendheid van X-strale. In die moderne medisyne is radiodigte stowwe daardie stowwe wat nie X-strale of soortgelyke straling deurlaat nie. Radiografiese beeldvorming het 'n omwenteling ondergaan deur radiodigte kontrasmedia, wat deur die bloedstroom, die maagdermkanaal, of in die serebrale rugmurgvog kan gaan en gebruik kan word om CT-skandeerbeelde of X-strale uit te lig. Radioöpasiteit is een van die belangrikste oorwegings in die ontwerp van verskillende toestelle soos gidsdrade of stents wat gebruik word tydens radiologiese intervensie. Die radioöpasiteit van 'n gegewe endovaskulêre toestel is belangrik want dit laat toe dat die toestel tydens die intervensionele proses nagespoor kan word.
Kwantitatiewe definisie
Die woorde "ondeurskynendheid" en "ondeurskynend" word dikwels gebruik as alledaagse terme vir voorwerpe of media met die eienskappe wat hierbo beskryf is. Daar is egter ook 'n spesifieke, kwantitatiewe definisie van "ondeurskynendheid" wat hier gegee word en wat in sterrekunde, plasma fisika en ander velde gebruik word.
In hierdie definisie is "ondeurskynendheid" 'n ander term vir die massa-verswakkingskoëffisiënt (of, afhangende van die verband, massa-absorpsiekoëffisiënt) \kappa\upsilon teen 'n bepaalde frekwensie \upsilon van elektromagnetiese straling.
Meer spesifiek is as 'n ligstraal met 'n frekwensie \upsilon deur 'n medium met ondeurskynendheid \kappa\upsilon en massadigtheid \rho, beide konstant, beweeg, dan sal die intensiteit met afstand x verminder word, volgens die formule waar Vir 'n gegewe medium teen 'n gegewe frekwensie het ondeurskynendheid 'n numeriese waarde wat tussen 0 en oneindigheid kan wissel, met eenhede van lengte2/massa.
Planck en Rosseland se ondeurskynendheid
=
Volksblad
Volksblad is 'n Afrikaanse, Suid-Afrikaanse koerant wat voorheen in druk in die Vrystaat en Noord-Kaap versprei is. Dit is die oudste Afrikaanstalige dagblad in die land. Sy hoofkantoor is in Bloemfontein en die uitgewer is Media24. Dit word sedert 10 Augustus 2020 net in digitale formaat uitgegee wat op Netwerk24 se webtuiste beskikbaar is.
Sunday Times
The Sunday Times is 'n Engelstalige koerant wat elke Sondag deur Avusa Media Limited uitgegee word. Die koerant het 'n geouditeerde sirkulasie van 504 000 eksemplare en 'n weeklikse leserstal van 3,2 miljoen mense, wat dit die grootste naweekkoerant in Suid-Afrika maak. Die koerant is in 1906 gestig.
Volksblad
Geskiedenis
Die geskiedenis van Volksblad begin op 18 November 1904, toe die Nederlandse drukker Hendrik de Graaff op Potchefstroom die Nederlandse weekblad "Het Westen" stig. Die blad spits hom toe op die belange en die ontwikkeling van die Afrikanerbevolking in die voormalige Boererepublieke Oranje-Vrystaat en Transvaal, wat swaar in die Tweede Vryheidsoorlog (1899–1902) gely het. In Maart 1915 word die nasionalistiese blad herdoop tot Het Volksblad en in 1916 verskuif sy hoofkantoor na Bloemfontein. In 1917 verander die naam weer, na Die Volksblad, en begin die blad om in Afrikaans te skryf. In 1925 word Die Volksblad 'n dagblad.
Sunday Times
Die koerant is bekend vir hulle kritiek teen die regering. Voorbeelde hiervan:
Volksblad
Geskiedenis
Op 20 April 2001 word die "Die" voor die naam amptelik geskrap en word die koerant kort en kragtig Volksblad. Sedert die jare negentig begin Volksblad sy fokus verbreed om ook ander bevolkingsgroepe, behalwe sy tradisionele wit leserskorps, in te sluit.
Die redakteurs van die blad, onder al sy name, voorheen en tans, was en is:
Astrosclera willeyana
Astrosclera willeyana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Astrosclera en tot die familie Astroscleridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Lister.
Waterdraer (sterrebeeld)
Die Waterdraer (Latyn: Aquarius) is ’n sterrebeeld in die diereriem, tussen die Steenbok en die Visse. Sy teken is, ’n voorstelling van water.
Geskiedenis en mitologie
Aquarius word geïdentifiseer as GU.LA "Die Groot Een" in die Babiloniese mitologie en is ’n voorstelling van die god Ea, wat gewoonlik uitgebeeld word waar hy ’n kruik vashou wat oorloop. In Ou Babiloniese sterrekunde was Ea die heerser van die mees suidelike kwart van die sonnebaan, die "Weg van Ea", wat ooreenstem met ’n tydperk van 45 dae weerskante van midwinter. Aquarius is ook verbind met die vernietigende vloede wat die Babiloniërs dikwels getref het en hy het dus ’n negatiewe konnotasie.
In die Griekse tradisie is die sterrebeeld voorgestel deur ’n enkele kruik waaruit ’n stroom water afvloei na die Suidelike Vis.
Sterre
Ondanks sy prominente posisie in die diereriem en sy grootte, het die Waterdraer nie baie helder sterre nie; sy helderste vier sterre het almal ’n magnitude van minder as 4. Sowat 100 sterre kan met die blote oog waargeneem word. In onlangse navorsing is gevind dat daar verskeie sterre is wat planeetstelsels het.
Van die sterre in die konstellasie is van Alpha Aquarii tot Pi Aquarii, Gliese 876 (een van die naaste sterre aan die Aarde: 15 ligjare), 91 Aquarii en Gliese 849.
Alpha Aquarii, ook bekend as Sadalmelik, is ’n G-tipe hoofreeksster, ’n geel superreus. Dit is die tweede helderste ster in die sterrebeeld met ’n magnitude van 2,96 en is 523 ligjare van die Aarde af. Dit het ’n ligsterkte van 5,250 lson.
Die helderste ster is Beta Aquarii, wat soms Sadalsuud genoem word. Dit is ’n G-tipe hoofreeks-superreus met ’n magnitude van 2,91. Sadalsuud is 537 ligjare van die Aarde af en het ’n ligsterkte van 5,250 lson, dieselfde as Alpha Aquarii. Gamma Aquarii of Sadachbia is ’n blou-wit A0-tipe ster met ’n magnitude van 3,84 en ’n ligsterkte van 50 lson; dit is 163 ligjare van hier af.
Delta Aquarii is ’n blou-wit A2-tipe ster met ’n magnitude van 3,27 en ligsterkte van 105 lson. Epsilon Aquarii, ook bekend as Albali, is ’n blou-wit tipe A1-ster met ’n magnitude van 3,77.
Zeta Aquarii is ’n dubbelstelsel van twee wit sterre. Die primêre ster het ’n magnitude van 4,53 en die sekondêre ster ’n magnitude van 4,31. Hul wentelperiode is 760 jaar en hulle beweeg tans verder van mekaar af weg. Theta Aquarii is ’n G8-tipe (4,16 mag), Lambda Aquarii ’n M2-tipe (3,74 mag), Xi Aquarii ’n A7-tipe (4,69 mag) en Pi Aquarii B0-tipe (4,66 mag) ster.
Planetêre stelsels
Tot in 2013 is 11 planeetstelsels in die Weegskaal gevind. Gliese 876, een van die naaste sterre aan die Aarde op 15 ligjare, was die eerste rooi dwerg waarom ’n planetêre stelsels ontdek is. Dit het vier eksoplanete, onder meer ’n soliede planeet met ’n massa van 6,6 keer dié van die Aarde. Die wentebane wissel van 2 tot 124 dae.
Die ander ster met meer as een planeet is HD 215152. Dit is ’n K0-tipe ster met ’n magnitude van 8,13 en het twee planete, HD 215152 b en HD 215152 c. Hul wentelbane is baie na aan die ster, onderskeidelik 0,0652 en 0,0852 AE. HD 215152 c is 0.01 mjup en b 0.009 mjup.
Daar is nog verskeie sterre met een planeet elk in die sterrebeeld:
Diepruimtevoorwerpe
Vanweë sy posisie weg van die galaktiese vlak van die Melkweg, is die meerderheid diepruimtevoorwerpe in die Waterdraer sterrestelsels, bolswerms (bv. Messier 2 en Messier 72), oop swerms (bv. Messier 73) en planetêre newels (bv. die Saturnus- en die Heliks-newels).
M2 (of NGC 7089) is ’n uiters ryk bolswerm met ’n magnitude van 6,5, wat sowat 37 000 ligjare van die Aarde af is. M72, met ’n magnitude van 9, is sowat 56 000 ligjare weg. M73 (of NGC 6994) is ’n oop swerm met ’n status waaroor groot onenigheid bestaan.
NGC 6781 is ’n planetêre newel met ’n magnitude van 11 en is 2 500 ligjare van die Aarde af. Dit lyk soos ’n byna perfekte ring in ’n ryk sterreveld; die veld is so ryk dat verskeie sterre lyk of hulle op die newel gesuperimponeer is. Nes die Ring-newel in die Lier, het die ring ’n deursnee van sowat 1 ligjaar. NGC 7009, of die Saturnus-newel, is ’n planetêre newel van 8 mag sowat 3 000 ligjare van die Aarde af. Dit het sy naam gekry van die 19de-eeuse sterrekundige Lord Rosse omdat dit deur ’n teleskoop so baie soos die planeet Saturnus gelyk het; dit het ’n dowwe uitsteeksel aan albei kante wat soos Saturnus se ringe lyk. Sy sentrale ster het ’n magnitude van 11,3. Dit is taamlik klein in vergelyking met die Heliks-newel, nog ’n newel in die Waterdraer. Laasgenoemde, ook bekend as NGC 7293, is op 650 ligjare die naaste planetêre newel aan die Aarde. Sy oppervlak is 0,25 vierkante grade, en dit is dus ook die grootste planetêre newel soos van die Aarde af gesien. Omdat dit so groot is, is dit egter baie dof, hoewel dit ’n magnitude van 6 het.
Een sterrestelsel in die sterrebeeld is NGC 7727, wat gewild is onder amateursterrekundiges wat graag supernovas wil ontdek of dophou. Dit is ’n S-tipe spiraalsterrestelsel met ’n magnitude van 10,7 en is 3 x 3 boogsekondes groot.
Meteoorreëns
Daar is veral drie meteoorreëns wat lyk of hulle uit die Waterdraer kom: die Eta-, Delta- en Iota-Aquariïede.
Die Eta-Aquariïede is die sterkste van die drie. Dit bereik sy hoogtepunt tussen 5 en 6 Mei met ’n tempo van sowat 35 meteore per uur. Die ouerliggaam van die reën is Halley se Komeet. Vuurballe is algemeen ná die hoogtepunt, min of meer tussen 9 en 11 Mei. Die normale meteore lyk of hulle geel sterte het.
Die Iota-Aquariïede is ’n taamlik flou reën wat sy hoogtepunt op 6 Augustus het. Dit het ’n tempo van sowat 8 meteore per uur.
Wila
Die wiła (uitgespreek wiwha) in die Poolse mitologie en die wila (uitgespreek wila) in die Suid-Slawiese mitologie is feetjie-agtige geeste wat in die wildernis en soms in die wolke woon. Daar is geglo hulle is die geeste van vroue wat lossinnig gelewe het en nou tussen die lewe en die hiernamaals rondsweef. Hulle is gewoonlik mooi jong meisies, nakend of geklee in blink, wit of blou rokke, of groen rompe wat van blare gemaak is.
Daar is geglo die wili sou sterf of na hul oorspronklike vorm terugkeer as een enkele van hul hare uitgetrek word. ’n Mens kan beheer oor ’n wila kry deur ’n stukkie van haar vel te steel. As dit verbrand word, sou sy verdwyn.
Die wili het pragtige stemme en dit kan groot rukwinde veroorsaak wat ’n huis in die lug kan oplig. Ondanks hul sjarme is die wili egter groot vegters. Die aarde bewe glo wanneer hulle veg. Hulle het helende en profetiese kragte en help soms mense. Ander kere lok hulle jong mans uit om met hulle te dans – dit kan baie goed of baie sleg vir mans wees na gelang van hul bui. Hulle sal enige man doodmaak wat hulle teengaan of nie woord hou nie. Groot kringe dik gras word agtergelaat wanneer hulle dans; ’n mens moenie daarop trap nie, want dit kan ongeluk bring.
Offerande aan wili bestaan uit ronde koeke, linte, vars vrugte en groente of blomme wat by heilige plekke gelos word (’n sekere heuwel of kring bome).
In Kroatiese folklore is die Velebit-bergreeks bekend vir mitiese feetjies. Die bekendste een is Velebitska Vila of Vila Velebita ("die feetjie van Velebit"). Die wila word beskryf as ’n stil gees wat die beskermengel van die bergreeks is. Dit het gelei tot verskeie liedere, waarvan die gewildste een in die 19de eeu geskryf is: Vila Velebita. Dit is vandag nog gewild.
Wili wat in die Serwiese mitologie by die naam genoem word, is Andresila, Andjelija, Angelina, Djurdja, Janja, Janjojka, Jelka, Jerina, Jerisavlja, Jovanka, Katarina, Kosa, Mandalina, Nadanojla en Ravijojla. Ravijojla is die bekendste van hulle, terwyl Jerisavlja as hul leier beskou word.
Darwinvinke
Darwinvinke (ook bekend as galápagosvinke) is ’n groep van sowat 15  spesies sangvoëls. Hulle is bekend vir hul groot verskeidenheid snawelvorms en -funksies. Hulle word dikwels as die subfamilie Geospizinae geklassifiseer, of as die tribus Geospizini. Hulle behoort tot die familie Thraupidae en is nie naby verwant aan die ware vinke nie. Hul naaste bekende verwant is die Suid-Amerikaanse Tiaris obscurus. Hulle is die eerste keer deur Charles Darwin op die Galápagos-eilande versamel tydens ’n besoek aan die gebied. Buiten die kokosvink, wat van Kokoseiland is, word die voëls net op die Galápagos-eilande aangetref.
Die term "darwinvinke" is in 1936 die eerste keer deur die Engelse ornitoloog Percy Lowe gebruik, en in 1947 gewild gemaak deur die Britse bioloog David Lack in sy boek Darwin's Finches. Lack het sy ontleding gebaseer op ’n groot versameling museumvoorbeelde wat in 1905-'06 tydens die Galápagos-ekspedisie van die Kaliforniese Akademie van Wetenskappe versamel is. Die voëls se grootte wissel tussen 10 en 20 cm en hul gewig tussen 8 en 38 g. Die kleinstes is die bossangervinke en die grootste een die vetariese boomvink. Die belangrikste verskil tussen die spesies is die grootte en vorm van hul snawels, wat uiters goed aangepas is by verskillende kosbronne. Die voëls is almal vaal.
In ’n studie wat oor 40 jaar gedoen is deur die navorsers Peter en Rosemary Grant van die Princeton-universiteit, is mikro-evolusieveranderings in snawelgroottes aangeteken wat beïnvloed is deur El Niño/La Niña-siklusse in die Stille Oseaan.
Polimorfie
duimnael|links|240px|’n Groot kaktusgrondvink.
Terwyl Darwin net vyf weke lank op die eilande deurgebring het en David Lack drie maande, het Peter en Rosemary Grant en hul kollegas oor 30 jaar verskeie reise daarheen onderneem, veral om die darwinvinke te bestudeer.
Die mannetjies toon dimorfie in hul sang: Sang A en B verskil taamlik. Mannetjies met sang A het korter snawels as dié met sang B. Die verskillende snawels lei ook daartoe dat hul dieet verskil, al eet albei groepe die turksvy Opuntia. Dié met lang snawels kan gate in die vrugte pik en die vleis om die pitte eet, terwyl dié met kort snawels die basis van die plant stukkend pik en die pulp en inseklarwes eet. (Albei groepe eet ook blomme en wurms).
Familie
’n Paar dekades lank het taksonome die darwinvinke saam met die Nuwe Wêreldse mossies en Ou Wêreldse streepkoppies in die familie Emberizidae geplaas (Sulloway, 1982). Die Sibley-Ahlquist-taksonomie plaas die darwinvinke egter saam met die koningsvoëls, Thraupidae (Monroe en Sibley, 1993), en minstens een onlangse werk volg dié voorbeeld (Burns en Skutch, 2003). Die Amerikaanse Ornitologiese Vereniging plaas die kokosvink op sy Noord-Amerikaanse kontrolelys in Emberizidae, maar dui met ’n asterisk aan dit is moontlik verkeerd (AOV, 1998-2006); op sy tentatiewe Suid-Amerikaanse kontrolelys word die Galápagosspesie aangedui as incertae sedis, of "onsekere plek" (Remsen et al., 2007).
Spesies
duimnael|220px|Die gewone kaktusvink. duimnael|220px|’n Darwinvink op ’n turksvy.
Vlag van Mali
Simboliek
Die drie kleure het die volgende simboliese betekenis: groen stel die natuur en landbou voor, geel stel die goudvelde van Mali voor en rooi simboliseer die opofferings wat gemaak is ter wille van onafhanklikheid. Die vlag van Guinee vertoon ook hierdie kleure maar in omgekeerde volgorde.
Ontwerp
Die huidige vlag is op 1 Maart 1961 aanvaar. Die oorspronklike vlag is op 4 April 1959 aanvaar toe Mali (saam met Senegal) by die Mali-Federasie aangesluit het. Die vroeëre vlag was dieselfde, behalwe dat die geel baan ’n swart stokmannetjie, kanaga, met arms opgehef na die hemel gehad het. Nadat Senegal die federasie verlaat het, het hulle die kanaga vervang met ’n groen ster. In 1961 het Mali ook die kanaga van die vlag verwyder maar het dit nie vervang nie, waarskynlik omdat die Moslems (90% van die bevolking) dit nie toelaat dat ’n menslike figuur op die nasionale vlag uitgebeeld word nie.
Ga-Maribana
Ga-Maribana is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is noordwes van Polokwane geleë.
Drekawats
Drekawats of Drekavac (Serwies: дрекавац, letterlik "die skreeuer" ), soms ook drek of drekalo genoem, is ’n figuur in die Suid-Slawiese mitologie.
’n Drekawats ontstaan uit die siel van ’n kind wat sterf sonder dat hy gedoop is. Die figuur word nie altyd dieselfde beskryf nie. Een beskrywing is dat dit lank en maer is, met ’n besonder groot kop; ander is dat dit soos ’n voël lyk, of soos ’n hond of jakkals, maar met die bene van ’n kangaroe. Soms verskyn dit in die vorm van ’n kind wat mense wat by ’n begraafplaas verbyloop, smeek om hom te doop. Die een gemeenskaplike eienskap is sy verskriklike skreeu.
’n Drekawats kan snags gesien word, veral tydens die Kerstyd en in die vroeë lente, wanneer ook ander geeste dikwels hul verskyning maak. In die vorm van ’n kind voorspel dit iemand se dood, maar in die vorm van ’n dier voorspel dit ’n siekte onder beeste.
Die gees word soms gebruik om kinders bang te maak. Dikwels wanneer kinders die geluid van die een of ander dier hoor, dink hulle dit is ’n drekawats en is hulle oortuig daarvan dat dit regtig bestaan. Dit kan baie doeltreffend wees om hulle te keer om te ver van die huis af weg te dwaal. In die stede het die geloof daarin egter afgeneem.
Waterkringloop
Die waterkringloop, ook bekend as die hidrologiese siklus of H2O-siklus, beskryf die voortdurende beweging van water op, oor en onder die oppervlak van die Aarde. Hoewel die balans van water op die langerduur redelik konstant bly, beweeg indiwiduele watermolekules voortdurend in en uit die atmosfeer. Die water beweeg van een reservoir (opgaarplek) na 'n ander, byvoorbeeld van 'n rivier na die oseaan, of van die oseaan na die atmosfeer deur die prosesse van evaporasie, kondensasie, presipitasie, infiltrasie, afloop en ondergrondse vloei. In die proses gaan die water deur verskillende fases: van vloeistof (vloeiende water), vastestof (ys) en gas (waterdamp).
Pous Clemens VII
Clemens VII was die 219de pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1523 tot 1534. Sy optrede of die gebrek daaraan het gelei tot die vinnige verspreiding van die Protestantisme in Europa en die afskeuring van die Anglikaanse Kerk in Engeland.
Waterkringloop
Tydens die waterkringloop word energie uitgeruil, wat tot temperatuurskommelinge lei. As water verdamp absorbeer dit energie en koel die omgewing af. As dit kondenseer word die energie weer vrygestel, wat die omgewing verhit. Hierdie uitruiling van hitte beïnvloed die klimaat. Water word ook gesuiwer as dit van een reservoir na 'n ander oorgedra word, dit vul die voorraad varswater aan en versprei minerale oor die planeet. Tydens die proses word die geologiese eienskappe van die planeet ook verander, omdat dit erosie en sedimentasie veroorsaak. Water is ook absoluut noodsaaklik vir die instandhouding van lewe en ekosisteme.
Pous Clemens VII
Biografie
Pous Clemens VII is gebore as Giulio di Giuliano de' Medici op 26 Mei 1478 in Florence, Italië die buite-egtelike seun van Giuliano di Piero de' Medici en Fioretta Gorini. Deur 'n skuiwergat in die kerkreg, wat toegelaat het dat sy ouers verloof was "per sponsalia de presenti", word hy as wettige seun en neef van Lorenzo de' Medici aanvaar. Op 9 Mei 1513 word hy aartsbiskop van Florence en op 23 September 1513 stel sy oom Pous Leo X hom aan as kardinaal. Op 14 Februarie 1515 word hy aartsbiskop van Narbonne en van 6 Julie 1517 is hy vise-kanselier van die kerk en vanaf 1 Oktober 1519 camerlengo. Hy volg Lorenzo II op as leier van die Medici familie, maar doen afstand van die funksie in 1523 om te kan pous word. Op 19 November 1523 volg hy Pous Adrianus VI op en word gekroon op 26 November 1523 deur kardinaal Marco Comaro. Hy regeer tot sy dood op 25 September 1534 en word opgevolg deur Pous Paulus III. Die naam ‘Clemens’ beteken 'die sagmoedige'.
Waterkringloop
Beskrywing
Stygende lugstrome neem die damp op in die atmosfeer waar koeler temperature veroorsaak dat dit in wolke saampak. Lugstrome skuif die waterdamp reg oor die planeet, wolkdeeltjies bots, groei, en val vanuit die boonste atmosferiese lae as neerslag na die aarde terug. Van die neerslag val as sneeu, hael of ysreën wat as ys en gletsers kan akkumuleer, en vir duisende jare as bevrore water gestoor word. Die meeste water val egter as reën terug na die oseane of die grond, waar die water oor die oppervlak as afloopwater vloei.
'n Gedeelte van die afloopwater vloei in riviere in, waarna dit deur die stroom na damme en uiteindelik na die oseane meegesleur word. Al die afloop vloei egter nie in riviere in nie, maar baie daarvan syfer in die grond binne (infiltrasie). Van die water infiltreer die dieptes van die Aarde sodat die akwifer (waterdraende gesteentes) aangevul en varswater vir lang periodes geberg word. Van die infiltreerde water bly egter vlak en kan na die oppervlak en ander waterliggame terugsypel. Van die grondwater kan ook as varswater-bronne na die oppervlak terugvloei. Met verloop van tyd beland al die water egter weer in die see, en begin die siklus van voor af.
Pous Clemens VII
Pontifikaat
Op 6 Desember 1527 verlaat die pous die verwoeste stad Rome en vestig hom eers in Orvieto en later in Viterbo. Die versoening met keiser Karel op 24 Februarie 1530 toe die keiser deur die pous gekroon is, was egter maar 'n skynvrede.
Waterkringloop
Neerslag
Neerslag vind in verskillende vorme plaas, soos reën, sneeu en hael. Wanneer oorversadigde lug afkoel, kom dit ook voor as mis en ryp. Dou is die gevolg van kondensasie op die grond en op plante. Die totale neerslag in verskillende wêrelddele wissel baie.
Pous Clemens VII
Pontifikaat
Clemens se onhandige optrede van koning Hendrik VIII van Engeland se egskeiding lei tot die afstigting van die Anglikaanse Kerk.
Waterkringloop
Neerslag
Cherrapunji in Indië kry 10 800 mm per jaar (die hoogste, in 1860-1861, was 26 461 mm), terwyl Swakopmund 20 mm per jaar kry. Die gemiddelde reënval in Gauteng is 500 mm, die berge in die Hoëveld kry 2 100 mm en Namibië kry net 100 mm per jaar. Jonkershoek, naby Stellenbosch, het die hoogste gemiddelde in Suid-Afrika: 3 539 mm. Sekere dele in Chili se reënval is minder as 5 mm per jaar. In Pirados (Chili) het dit in 1936 vir die eerste keer na 91 jaar gereën.
Pous Clemens VII
Die kollege van kardinale
Pous Clemens VIII het 33 kardinale aangestel in 14 konsistories.
Waterkringloop
Neerslag
In Suid-Afrika kry ongeveer 80 % van die land minder as 600 mm per jaar. Reënvalsyfers kan net bepaal word as die neerslag gereeld gemeet word. Hiervoor word reënmeters asook outomaties registrerende reënmeters vir moeilik bekombare gebiede gebruik. Die lyne van gelyke neerslag wat op weerkaarte geteken word, word isohiëte genoem.
Pous Clemens VII
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Waterkringloop
Oppervlakwater
Oppervlakwater is die water wat na neerslae (reën, sneeu, ensovoorts) bogronds terugvloei see toe. Ongeveer 97,25 % van die aarde se vry water is sout. Van die oorblywende 2,75 % is sowat ŉ driekwart in ys en gletsers vasgevang. Die oorblywende hoeveelheid oppervlakwater is dus baie klein, maar speel 'n belangrike rol in die waterkringloop.
Die hoeveelheid oppervlakwater wat see toe vloei, hang af van die hoeveelheid en intensiteit van die neerslag, die aard van die grond (byvoorbeeld klei of sand), die helling van die grond, die digtheid van die plantegroei, ensovoorts. Die maksimum-, minimum- en gemiddelde vloei van riviere word gemeet om te bepaal hoeveel water 'n rivier dwarsdeur die jaar kan voorsien en om te verseker dat damme groot genoeg gebou word. Hoe meer sytakke 'n rivier het, hoe vinniger neem die vloei toe na ŉ reënbui omdat die opvanggebied soveel groter is.
Grondwater
Grondwater kan vars, sout of brak wees. Sout grondwater kom voor in laagliggende gebiede naby die see wat deur seewater oorstroom word. Sommige minerale los op in water wat in die grand insyfer Wanneer die opgeloste minerale kalsiumsulfaat (gips) of kalsiumkarbonaat (kalksteen) is, word van brak of harde water gepraat. In sommige besproeiingsgebiede word die grondwater brak omdat soute in die grond agterbly wanneer die water verdamp.
Groot plantasies in die Midde-Ooste het op die manier al waardeloos geword. Die hoeveelheid water wat in die grond insypel, hang af van die aard van die helling van die grondoppervlak, die intensiteit van die neerslag en die vogtigheid wat reeds in die grond aanwesig is. Sandgrond absorbeer water vinnig maar kleigrond is geneig om te swel en ondeurdringbaar te word. Gebiede met 'n gesonde, digte plantbedekking hou die water langer vas, maar in kaal, oorbeweide gebiede vloei die water vinnig weg na riviere en spruite.
Die water wat in grand insypel, beweeg afwaarts totdat dit ondeurdringbare rotslae bereik. Dit beweeg dan horisontaal deur splete en holtes, soms honderde kilometers ver, tot dit weer by die oppervlak uitsyfer. Partykeer word dit in ondergrondse damme vasgekeer. In ŉ droë land soos Suid-Afrika is hierdie damme en ander ondergrondse water van groot belang, soos bewys word deur die duisende boorgate en windpompe in die land. In hoogs deurlaatbare gesteentes soos dolomiet, kalksteen en gruislae kan die water vinnig beweeg.
Dit is egter baie moeilik om die hoeveelheid en die beweging van grondwater te bepaal. Soms word kleurstowwe, sekere soute of radioaktiewe isotope gebruik om die vloei van grondwater te volg. Die studie van grondwater word hidrologie genoem. Kennis van die kosbare natuurlike hulpbron is noodsaaklik in 'n droë land soos Suid-Afrika. As te veel van die water te vinnig uitgepomp word en op 'n verkwistende wyse vir besproeiing gebruik word, kan groot gebiede onproduktief word, soos reeds in die VSA gebeur het. Die opgaar van grondwater is ŉ stadige proses wat eeue lank kan duur.
Evaporasie
Evaporasie is omskakeling van water (vloeistof) na waterdamp (gas) deur die proses van verdamping. Water op die oppervlak van die Aarde, in riviere, mere, damme en oseane word deur die Son verhit. Dit veroorsaak dat die water as 'n gas in die atmosfeer opgeneem word. Stygende lugstrome neem dan die damp in die atmosfeer op.
Evapotranspirasie
Evapotranspirasie is die transpirasie van water uit plante asook verdamping van water uit die grond.
Sublimasie
Sublimasie is die direkte omskakeling van 'n vastestof na 'n gas. In die geval word ys of sneeu ('n vastestof) direk na waterdamp ('n gas) omgeskakel. Die vloeistof-fase word dus oorgeslaan en die ys verdamp voor dit kan smelt.
Kondensasie
Kondensasie is die teenoorgestelde van evaporasie, waar die waterdamp (gas) na druppels water (vloeistof) omgesit word.
Presipitasie
Presipitasie is die neerslag van waterdruppels as reën, sneeu, hael of ysreën vanuit die atmosfeer, terug na die aarde.
Infiltrasie
Infiltrasie in die proses waardeur oppervakwater in die aardkors invloei om die voorraad ondergrondse water aan te vul. Van die water vul die akwifer (waterdraende gesteentes) aan, ander vloei egter na die oppervlak terug as varswaterbronne. Van die water kan ook in mere of selfs die see binnesypel.
Afloop
Afloop is die water wat op die oppervlak van die aarde in klein stroompies begin saamvloei en later by 'n rivier of sytak van 'n rivier aansluit. Die rivier vloei al sterker namate meer sytakke daarby aansluit, totdat dit eindelik in die see uitmond.
Omvang van die waterkringloop
Jaarliks verdamp daar ongeveer 480 000 km³ water op Aarde. Dit is 'n laag van ongeveer 94 cm oor die hele aarde versprei. Daar val natuurlik ewe veel neerslag.
Daar is wel verskille tussen neerslag en verdamping wanneer mens slegs die land of slegs die see beskou. Op land val daar jaarliks ongeveer 110 000 km³ neerslag, waarvan ongeveer 75 000 km³ verdamp en 35 000 km³ deur riviere na die see stroom. Daarvan kom byna 20% vanaf 'n enkele rivier, die Amesonerivier. Op see val ongeveer 370 000 km³ neerslag per jaar, terwyl daar ongeveer 405 000 km³ verdamp.
Die hitte wat nodig is om al die water te laat verdamp bedra ongeveer 20% van die hitte wat die aarde van die Son ontvang. As die waterdamp kondenseer word hierdie latente warmte weer aan die atmosfeer teruggegee. Deur die meganisme vind daar 'n belangrike hitte-transport binne die atmosfeer plaas. Die waterdamp wat in die waterkringloop opgeneem is, is die belangrikste broeikasgas wat in die Aarde se atmosfeer voorkom.
Anabelle Acosta
Anabelle Acosta (gebore 28 Februarie 1987) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Freelancers (2012) en in die televisiereekse Chicago P.D. (2014), Quantico (2015), en Ballers (2015).
Astroscleridae
Astroscleridae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Dwarsrivier (veelsinnig)
Die naam Dwarsrivier kan verwys na:
Emily Meade
Emily Meade (gebore 10 Januarie 1989) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Nerve (2016) en Money Monster (2016), en in die televisiereekse Boardwalk Empire (2010) en The Leftovers (2014).
Kanadese Arktiese Argipel
Die Kanadese Arktiese Argipel (Engels: Canadian Arctic Archipelago; Frans: Archipel Arctique Canadien) is die noordelike eilandwêreld van Kanada. Dit is in die Arktiese Oseaan en wes van Groenland geleë. Die argipel het 'n oppervlakte van 1 424 500 km² en maak deel uit van die twee Kanadese gebiede Nunavut en die Noordwestelike gebiede. Dit word beskou as die wêreld se tweede grootste argipel ná die Maleise argipel en die grootste wat tot een enkele land behoort. In teenstelling met sy groot oppervlakte is dit min bevolk; net enkele eilande tel 'n aantal inwoners. Die eilande noord van die die Lancaster-sund en die Viscount-Melville-sund word as Koningin-Elizabeth-eilande saamgevat.
Die Kanadese Arktiese Argipel grens in die weste aan die Beaufortsee, in die noordweste aan die Arktiese Oseaan, in die ooste aan Groenland, Baffinbaai en Davis-straat, asook in die suide aan die Hudsonbaai en die Kanadese vasteland. Van Kanada se grootste eilande behoort tot die Kanadese Arktiese Argipel. Vername Kanadese eilande buite die Kanadese Arktiese Argipel sluit in Anticosti, Haida Gwaii, Newfoundland, Vancouver-eiland en Kaap-Breton-eiland.
VIM
Vim, wat staan vir Vi IMproved (vi-verbeterd) is 'n Oop-bronkode, multiplatform tekswysiger, wat uitgebrei is vanaf vi. Dit was aanvanklik deur Bram Moolenaar in 1991 vrygestel. Sedert die eerste weergawe is baie funksionaliteit tot Vim bygevoeg, waarvan baie te doen het met die wysigning van program bronkode. Vim is vandag een van die mees populêre wysigers vir pogrammeerders en gebruikers van Unix-soortige berdyfstelsels, naas Emacs.
1817
Die jaar 1817 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 17de jaar van die 19de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Biogas
Biogas kan as 'n motorbrandstof gebruik word, om elektrisiteit mee op te wek. Dit kan ook regstreeks verbrand word vir kosmaak-, verhitting- en beligtingsdoeleindes.
Vervaardiging
Die kern van 'n biogas-aanleg bestaan gewoonlik uit 'n anaerobiese verteerder. Hierdie aanlegte word gevoer met verteerbare materiale soos die oorblyfsels van landbouprodukte soos mielies of bioafbreekbare afval wat rioolslyk en voedselreste kan insluit.
Biogas ontstaan ook in vullishope waar organiese afval onder anaerobiese toestande ontbind. Die afval word bedek met grond en meganies saamgepers deur die gewig van die materiaal wat daarbo-op neergelê word. Hierdie materiaal help dan om te verhoed dat suurstof by die afval uitkom en skep sodoende die anaerobiese toestande waarin die mikrobes gedy. Hierdie gas hoop op en word stadig maar seker in die atmosfeer vrygelaat as daar nie maatreëls in plek gesit is om die gas op te vang nie. Hierdie gas is gevaarlik om drie hoofredes. Die gas kan ontplof as dit in die regte verhoudings met lug vermeng word (Plofbare limiete is tussen 5 en 15% metaan. Die metaan wat in biogas is ook 'n baie skadeliker kweekhuisgas as koolstofdioksied.  Die gas afkomstig van vullishope wat na die atmosfeer ontsnap maak dus 'n beduinde bydrae tot aardverwarming.  Verder dra die vlugtige organiese verbindings in die vullishoopgas by tot die vorming van fotochemiese waas.
Atherinidae
Die Spierinkies (Atherinidae) is 'n vis-familie wat hoort tot die orde Atheriniformes. Daar is vyf en twintig genera met 165 spesies wat hoort tot dié familie en vyf van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Astrotylus
Astrotylus is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Liam Bergin
Liam Bergin (gebore 24 November 1985) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse EastEnders (1985), Doctors (2000), Trinity (2009), en Minder (2009).
Atherinidae
Genera
Die volgende genera en spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Biogas
Samestelling en opbrengs
Die samestelling van biogas wissel afhangende van die oorsprong van die anaerobiese verteringsproses. Vullishoopgas het tipies metaankonsentrasies van rondom 50%. Gevorderde afvalbehandelingstegnologieë kan biogas produseer met 'n metaaninhoud van tussen 55-75%.
Die opbrengste van biogas hang af van die energie-inhoud van die ontbindende organiese materiaal. Hieronder is 'n lys wat die gasopbrengs vir verskeie materiale uiteensit:
Gebruike
Biogas kan gebruik word in die opwekking van elektrisiteit, vir die kookdoeleindes en vir ruimte-, water- en prosesverhitting. Wanneer die gas saamgepers word kan dit saamgeperste aardgas vervang vir gebruik in voertuie, waar dit gebruik as 'n brandstof vir 'n binnebrandenjin of brandstofsel.
Die metaan binne in die biogas kan gekonsentreer word tot op dieselfde standaard as aardgas. In die geval word daar dikwels na die gas as biometaan verwys. Biogas moet gesuiwer word indien dit tesame met aardgas in pyplyne versprei word. Koolstofdioksied, water, waterstofsulfied en partikels moet verwyder word indien dit teenwoordig is. Saamgeperste biogas word oraloor in Swede, Switserland en Duitsland gebruik. In Swede is daar 'n biogas-aangedrewe trein wat al sedert 2005 in gebruik is.
Biogas in Suid-Afrika
PetroSA bedryf sedert 2007 'n aanleg met 4,2 MW kragopwekker. Die aanleg word gefinansier deur die koolstofkrediete wat spruit uit die Kyoto Protokol se skoon omgewingsontwikkelingsmeganisme. Die biogas word vervaardig deur die anaerobiese vertering van proseswater afkomstig van PetroSA se aanleg in Mosselbaai. Die projek sou nie lewensvatbaar gewees het sonder die finansiering wat deur die koolstofkrediete daargestel is nie. Verskeie boere het al ook met die alternatiewe brandstof geëksperimenteer. Die maatskappy Talbot & Talbot het ook al verskeie anaerobiese verteringsaanlegte in Suid-Afrika opgerig.
'n Studie deur Professor J.M. Green en Mejuffrou N.T. Sibisi verbonde aan die Universiteit van Natal is in 2002 gedoen waar hulle anaerobiese verteerders by twee plattelandse gesinne in KwaZulu-Natal geïnstalleer het. Die gevolgtrekking was dat die biogas die gesinne se verbruik van vuurmaakhout heeltemal uitgeskakel het en ook hul verbruik van paraffien dramatiese verminder het. Die kapitaalkostes (Ongeveer R15 000) was egter ietwat bo die arm gesinne se vuurmaakplek.