cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Athos
Status in die Europese Unie
As deel van ’n EU-lidstaat is Athos deel van die EU en dus grootliks onderworpe aan dié se wette. Hulle is ook deel van die Schengen-gebied; in ’n verklaring by sy aansluitingsverdrag vra Griekeland dat Athos se "spesiale status" in gedagte gehou moet word in die toepassing van die Schengen-regulasies. Die monnike was sterk gekant teen Griekeland se aansluiting omdat hulle bang was dit sou die eeue oue verbod op vroue beëindig. ’n Spesiale permit is egter steeds nodig vir ’n besoek aan die skiereiland.
Letterkunde- en kunsskatte
Die Athos-kloosters besit groot Middeleeuse kunsskatte, onder meer ikone, liturgiese gewade en voorwerpe (kruise, nagmaalbekers), kodekse en ander Christelike geskrifte, keiserlike dekrete ens. Tot onlangs was daar geen bestudering of argiefbewaring van die skatte nie, maar met finansiering van die EU word katalogisering, beskerming en restourasie sedert die 1980's uitgevoer.
Laurie Kay
Laurie Kay (sterfdatum 24 April 2013) was 'n Suid-Afrikaanse kommersiële vlieënier. Hy word onthou as die vlieënier wat in 1995 met ’n Boeing 747-straler laag oor Ellispark-stadion gevlieg het voor die Rugbywêreld­beker-eindstryd tussen die Springbokke en Nieu-Seeland.
Athos
Datum en tyd
Die Juliaanse kalender, wat nou 13 dae agter die Gregoriaanse kalender is, word steeds op Athos gebruik. In 1923 het sommige Oosters-Ortodokse kerke oorgeslaan na die Hersiene Juliaanse kalender, maar die monnike het daarteen besluit.
Die Bisantynse tyd word ook gebruik, waarvolgens die dag met sonsondergang saam met die liturgiese dag begin. Die verskille tussen dié tyd en gewone tyd wissel dus met die seisoene. Horlosies wat die Bisantynse tyd aandui, moet voortdurend met die hand verander word. Dit word gewoonlik weekliks, op Saterdae, gedoen; as die kruin van Athos gesien kan word, word 00:00 gestel wanneer die laaste strale van die son van die kruin verdwyn. Sommige kloosters het ook horlosies wat die gewone tyd wys omdat bote daarvolgens aankom en vertrek, en ook omdat besoekers gedisoriënteer kan raak.
Tale
Grieks word in die meeste kloosters gepraat, maar in die drie anderstalige kloosters word Russies, Bulgaars en Serwies gepraat. In twee skiti's word ook Roemeens gepraat. Daar is egter monnike van regoor die wêreld en baie praat hul eie taal en ook ander tale.
Die monnikelewe
Benewens die 20 kloosters woon monnike ook in alternatiewe behuising soos selle, hutte, skiti's, kluisenaarshutte, afsondering, grotte ens. Hulle word almal "dependensies" (εξαρτήματα) van die kloosters genoem. Almal behalwe die skiti's kan ook "selle" genoem word. Daar is dus drie soorte verblyf op Athos: kloosters, selle en skiti's.
Kloosters
Wanneer iemand ’n klooster besoek, kan hy die monnike se roetine meemaak: gebed, gesamentlike etes, werk en rus. Tydens godsdienstige feeste verander die rooster heeltemal en kan lang wake gehou word. Die hekke van die kloosters word tussen sonsondergang en sonsopkoms gesluit.
Selle
’n Sel is ’n huis met ’n klein kerk waar een tot drie monnike woon onder die geestelike en administratiewe toesig van ’n klooster. Die lewe in die selle verskil heeltemal van dié in die kloosters. Sommige selle lyk soos klein plaashuise, ander soos armoedige hutte, of soos ou Bisantynse en Russiese huise. Elke sel het gewoonlik ’n stuk grond vir landbou- en ander doeleindes. Die sel moet sorg vir sy eie inkomste. Benewens die tradisionele beroepe (soos landbou, hengel, houtsneewerk, kleremakery, ikonografie, boekbinding ens.) word nuwe beroepe ook nou beoefen, soos taxidrywery, koerierdienste, motorherstelwerk en rekenaardienste. Dié monnike kan hul eie roosters uitwerk.
Skiti's
Klein gemeenskappe van naburige selle is sedert die begin van die kloosterbestaan op Athos ontwikkel en sommige van hulle gebruik die woord "skiti" (σκήτη), wat kloosternedersetting beteken, of "lawra" (λαύρα), kloostergemeenskap. Die woord "skiti" is van Arabiese oorsprong en is in sy oorspronklike vorm die naam van ’n plek in die Egiptiese woestyn. Dit is in die Egiptiese woestyn waar die eerste kloosters ontstaan het.
2004 Verenigde State Grand Prix
Die 2004 Verenigde State Grand Prix is op die naweek van 18-20 Junie 2004 by Indianapolis Motor Speedway gehou.
Athos
Skiti's
Later het die skiti's meer monnike gelok. Hulle het hul geboue uitgebrei en volgens die kloosterwyse begin lewe. Aangesien die getal kloosters op Athos tot 20 beperk word, is ’n nuwe term gebruik: "koenobitiese skiti" (κοινόβιος σκήτη), terwyl die tradisionele vorm "idiorritmiese skiti" (ιδιόρρυθμος σκήτη) genoem is om ’n onderskeid te tref.
Die eerste volg wat leef- en boustyl betref die tipiese model van ’n klooster – ’n gemeenskap wat saam bly, werk deel en daagliks saam aanbid. In teenstelling daarmee lyk idiorritmiese skiti's (tussen ’n kloosterlewe en die afgesonderde bestaan van ’n hermiet) soos ’n klein dorpie, en die lewe daar is baie soos in ’n sel. Daar is egter ook pligte vir die gemeenskap. In die middel rond is die kerk waar almal vir die hoofdiens bymekaarkom, asook op Sondae en feesdae. Daar is gewoonlik ook ’n administrasiekantoor, begraafplaas, biblioteek, stoorkamer en gastekamer.
2004 Verenigde State Grand Prix
Kwalifisering
Rubens Barrichello het die voorste wegspringposisie verower met 'n tyd van 1 minuut 10,23 sekondes.
Athos
Twintig kloosters
Die soewereine kloosters volgens senioriteit is:
Twaalf skiti's
Daar is twaalf amptelike skiti's:
2004 Verenigde State Grand Prix
Ren
Die ren begin dramaties nadat Juan Pablo Montoya na die reserwemotor moes skuif met minder as 15 sekondes voor die opwarmingsrondte. In die eerste draai was daar 'n 4-motorongeluk en die veiligheidsmotor is ontplooi. Op die 9de rondte het Fernando Alonso se band gebars en 'n advertensiebord getref. Die volgende rondte het Ralf Schumacher op die 13de draai teen 290 km/h ook 'n band gebars en 'n rugwerwel gekraak wat veroorsaak het dat hy vir die volgende twee maande nie kon jaag nie. Die veiligheidsmotor is weer vir 10 rondtes uitgestuur.
Die res van die ren is sonder gebeure afgehandel, behalwe vir 'n paar meganiese probleme na die lang veiligheidsmotorperiodes. Juan Pablo Montoya is 10 rondtes voor die einde gediskwalifiseer omdat hy die reserwemotor onwettig gebruik het. Na 73 rondtes het Michael Schumacher gewen met Rubens Barrichello tweede en Takuma Sato in 'n BAR-Honda derde, sy eerste podiumplek. Tydens die ren was betroubaarheid 'n groot faktor, en net 8 van die 20 wat weggespring het, kon die ren voltooi. 6 van die 12 wat nie klaargemaak het nie is weens ongelukke uit, 5 van hulle weens meganiese probleme en 1 is gediskwalifiseer.
Amalie Fjeldmose
Amalie Fjeldmose (gebore 1989) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Troldspejlet (1989).
Boswaaierstertmuis
Die Boswaaierstertmuis (Graphiurus murinus) kom in die hele Suid-Afrika voor behalwe die weste; ook in Botswana, Zimbabwe en noordoos Namibië.
Voorkoms
Die knaagdier se kleur is grys en om die oë is 'n eiesoortige donker kol. Die keel en onderkant is wit. Die dier word tot 16cm lank en weeg ±30g.
Habitat en gewoontes
Hulle woon in oop boomveld, bosveld en selfs woud en is nagaktief. Die diertjie lewe in gate in bome of maak 'n nes van gras en blare. Daar word 1 - 3 kleintjies in die somer gebore. Hulle eet insekte, ander ongewerweldes, sade en ander plantmateriaal.
Seks
Die term seks (afgelei van die Latynse sexus "geslag") verwys na die praktiese uitoefening van seksualiteit. In die algemene taalgebruik sluit die term seksuele handelings tussen twee of meer persone in, veral seksuele omgang en ander vergelykbare seksuele praktyke – in bepaalde gevalle ook masturbasie. Dit is ook onder verskeie ander name bekend, soos geslagsgemeenskap of koïtus.
Seks vervul ’n aantal verskillende funksies: Dit bevredig die seksdrang (libido), bewerkstellig voortplanting en speel ook ’n sentrale rol in liefdesverhoudings, waar dit 'n belangrike vorm van sosiale interaksie verteenwoordig en gevoelens van teerheid, geneentheid en liefde tot uitdrukking bring.
In die engste sin beteken seks die penetrasie van die vroulike vagina met die manlike penis. Dit is ook bekend as "vaginale seks". Ander vorme van seks waarby penetrasie betrokke is, sluit in anale seks (penetrasie van die anus met die penis), orale seks (penetrasie van die mond met die penis of orale penetrasie van die vagina), vingerseks (penetrasie met die vingers) en penetrasie met behulp van ’n dildo. Omdat mense die gevaar loop om seksueel oordraagbare infeksies op te doen tydens seks, word veilige seks algemeen aanbeveel.
Verskeie wette bestaan in talle lande teen sekere seksdade, soos bloedskande, seks met minderjariges, prostitusie, bestialiteit, sodomie, homoseksuele seks, en voor- en buitehuwelikse seks. Godsdienssienings speel ook ’n rol in persoonlike besluite oor seksuele aktiwiteit, soos besluite oor maagdelikheid. Hoewel sienings van seksualiteit baie verskil van godsdiens tot godsdiens, is daar sekere dade wat algemeen veroordeel word, soos owerspel.
Seksuele handelings is ook onderhewig aan die reg op seksuele selfbestemming, en in die meeste beskaafde lande word hierdie reg deur wette beskerm wat ’n straf oplê vir mense wat seks sonder instemming, soos verkragting, uitoefen of probeer uitoefen.
Definisies
thumb|230px|’n 19de-eeuse skildery van ’n paartjie wat [[Vagina|vaginale seks het, deur Achille Devéria.]] Hoewel "seks", "seksuele omgang" of "gemeenskap" feitlik altyd dui op die penetrasie van die vagina met die penis, kan "seks" ’n aansienlik breër betekenis hê en kan dit penetrerende en niepenetrerende seks tussen twee of meer mense insluit. Die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) verklaar dat nie-Engelse tale en kulture verskillende woorde vir seksuele aktiwiteit het, "met effens verskillende betekenisse". Verskeie vulgêre woorde, slenguitdrukkings en eufemismes word vir seksuele omgang gebruik, soos "naai", "pomp" en "saamslaap". Dit is ook onder die Latynse name immissio penis ("invoeging van die penis") of coitio ("koïtus", "saamkom", "saamgaan") bekend.
Vaginale, anale en orale seks word meer as enige ander seksuele aktiwiteit beskou as seksuele omgang.
Hoewel niepenetrerende seks as seksuele omgang beskou kan word, kan dit ook beskou word as ’n manier om maagdelikheid te bewaar. Sommige gay mans beskou die teenmekaarvryf van penisse of orale seks as ’n manier om maagdelikheid te bewaar, terwyl ander dit kan beskou as hulle belangrikste seksuele aktiwiteit. Lesbiërs kan orale en vingerseks as seksuele omgang beskou en dus as ’n vorm van die verlies van hulle maagdelikheid, of nie.
Studies oor die betekenis van seksuele omgang verskil soms. Terwyl die meeste penis-vaginale seks as seksuele omgang beskou, is die vraag of anale of orale seks wel omgang is debatteerbaar, met orale seks die laagste op die ranglys.
Stimulasie
Seksuele omgang of enige ander seksuele aktiwiteit kan verskeie seksueel stimulerende faktore (fisiologies of sielkundig) insluit, soos verskillende seksposisies (waarvan die sendelingposisie die algemeenste is) of die gebruik van seksspeelgoed. Voorspel kan sommige seksuele aktiwiteite voorafgaan en dit lei dikwels tot seksuele prikkeling van die seksmaats, en dus ’n ereksie van die manlike penis en vaginale smering. Dit is ook algemeen dat mense seksueel bevredig kan word deur gesoen, eroties aangeraak of vasgehou te word.
thumb|links|Édouard-Henri Avril se uitbeelding van die vrou in die boonste posisie, waarmee die kans groter is dat die [[klitoris gestimuleer word. ]] Gedurende koïtus plaas seksmaats hulle heupe in so ’n posisie dat die penis heen en weer in die vagina kan beweeg om weerstand te skep, gewoonlik sonder om die penis heeltemal uit die vagina te haal. So stimuleer hulle mekaar en hulleself, en dit kan lei tot ’n orgasme by een of albei. duimnael|230px|[[Heteroseksualiteit|Heteroseksuele seks.]] duimnael|230px|Homoseksuele seks tussen twee [[Vrou|vroue.]] duimnael|230px|[[Homoseksualiteit|Homoseksuele seks tussen twee mans.]] thumb|230px|’n 19de-eeuse erotiese vertolking van die [[Romeinse Ryk|Romeinse keiser Hadrianus en Antinous wat anale seks het, deur Édouard-Henri Avril.]]
Anale seks behels die stimulasie van die anus, anale opening, sluitspier of rektum; dit behels gewoonlik die penetrasie van die anus deur die penis, maar kan ook met seksspeelgoed, die tong (anilingus) of die vingers gedoen word.
Orale seks bestaan uit al die aktiwiteite waarby die gebruik van die mond en keel betrokke is om die geslagsdele of anus te stimuleer. Dit word soms as die enigste seksuele aktiwiteit gedoen en kan die insluk van semen tydens fellatio of vaginale vloeistowwe tydens cunnilingus insluit.
Vingerseks sluit in die manipulasie van die klitoris, res van die vagina of anus met die doel van seksuele prikkeling of stimulasie; dit kan die hele seksdaad uitmaak of deel wees van wedersyde masturbasie, voorspel of ander seksuele aktiwiteite.
Voortplanting
Miljoene sperma kom in elke ejakulasie voor om die kans van bevrugting te vergroot, maar net een hoef ’n eiersel te bereik vir bevrugting om plaas te vind. Wanneer ’n vrugbare eiersel in die eierleier teenwoordig is, versmelt die manlike gameet met die eiersel vir bevrugting en die vorming van ’n nuwe embrio. Wanneer ’n bevrugte eiersel die baarmoeder bereik, heg dit vas aan die slymvlies aan die wand daarvan en swangerskap begin.
Die kans op swangerskap is die grootste tussen sowat vyf dae voor en een tot drie dae ná ovulasie. Om die moontlikheid van swangerskap te verhoog word seksuele omgang elke een tot twee dae aanbeveel, of elke twee of drie dae. Navorsing het getoon die seksposisie maak nie ’n aansienlike verskil in die moontlikheid van bevrugting nie, solank semen in die vagina gestort word.
Wanneer ’n spermskenker seks met ’n vrou het wat nie sy maat is nie met die blote doel om haar swanger te maak staan dit bekend as natuurlike inseminasie, in teenstelling met kunsmatige inseminasie. Laasgenoemde is ’n metode om swangerskap te bewerkstellig op kunsmatige of halfkunsmatige maniere. Vir kunsmatige bevrugting kan spermskenkers hulle sperma skenk deur ’n spermbank, en die inseminasie word gedoen met die uitsluitlike doel om die vrou te bevrug; in dié mate is dit die mediese ekwivalent van seksuele omgang.
Ook gay en lesbiese pare kan van kunsmatige bevrugting gebruik maak. Soms verkies gay mans om ’n surrogaatma te gebruik; lesbiërs kan kies tussen skenkerinseminasie of ’n surrogaatma.
Veilige seks en geboortebeperking
Daar is verskeie maniere waarop veilige seks deur hetero- en homoseksuele paartjies beoefen kan word, insluitende niepenetrerende seks, en heteroseksuele paartjies kan orale en anale seks gebruik as ’n manier van geboortebeperking. Swangerskap kan egter steeds met anale en ander vorme van seks voorkom as die penis naby die vagina kom en die sperma naby die ingang tot die vagina beland; daar is ook die risiko van bevrugting al is die penis nie naby die vagina nie, want sperma kan na die opening van die vagina oorgedra word deurdat die vagina in aanraking kom met vingers of ander niegenitale liggaamsdele wat in kontak met semen was.
Kondome kan ook gebruik word as ’n vorm van veilige seks en geboortebeperking. Dit word algemeen aanbeveel vir die voorkoming van seksueel oordraagbare siektes. Volgens verslae van die Amerikaanse Nasionale Gesondheidsinstitute en die WGO verlaag die korrekte en volgehoue gebruik van latekskondome die risiko van die oordrag van MIV/vigs met sowat 85-99% in verhouding met wanneer seks sonder beskerming beoefen word. Kondome word selde vir orale seks gebruik en daar is min navorsing daaroor. Die doeltreffendste manier om seksueel oordraagbare infeksies te vermy is om ’n mens te onthou van seks, veral vaginale, anale en orale seks.
Besluite en opsies aangaande geboortebeperking kan deur kulturele, genderrol-, folklore- en godsdienstige oorwegings beïnvloed word. In die oorwegend Katolieke lande Ierland, Italië en die Filippyne word klem gelê op vrugbaarheidsbewustheid en die ritmemetode, terwyl ander geboortebeperkingsmetodes afgekeur word. Wêreldwyd is sterilisasie ’n algemener manier van geboortebeperking, terwyl die gebruik van die intra-uteriene apparaat (IUA) ’n algemene vorm van omkeerbare geboortebeperking is.
Bevrugting en geboortebeperking is veral ’n saak van lewe of dood in ontwikkelende lande, waar een uit elke drie voue voor 20 ’n kind kry; 90% van onveilige aborsies in hierdie lande kan voorkom word deur doeltreffende geboortebeperking.
Voorkoms
thumb|180px|’n Deursneeaansig van ’n man en vrou om te wys wat in die liggaam gebeur tydens koïtus (c. 1492 deur [[Leonardo da Vinci).]] Penis-vaginale penetrasie is die algemeenste vorm van seksuele omgang. Studies wys die meeste heteroseksuele paartjies beoefen feitlik elke keer vaginale seks. Die Amerikaanse Nasionale Opname van Seksuele Gesondheid en Gedrag (NSSHB) het in 2010 berig vaginale seks is "die algemeenste seksuele gedrag tussen mans en vroue van alle ouderdomme en etnisiteite". Volgens Clint E. Bruess et al. is dit "die gedrag wat die meeste bestudeer word" en "dikwels die fokus van seksopvoedingsprogramme vir die jeug". Weiten et al. sê dit is die "algemeens onderskryfde en beoefende seksdaad in ons gemeenskap".
Oor orale en anale seks sê die Sentrums vir Siektebeheer en -Voorkoming (CDC) in 2009: "Studies dui aan orale seks word algemeen beoefen deur seksueel aktiewe man-vrou- en selfdegeslagpaartjies van verskillende ouderdomme, insluitende tieners." Orale seks is aansienlik algemener as anale seks. Die NSSHB-studie van 2010 het bevind mans beoefen vaginale seks meer dikwels as penetrerende anale seks, maar dat 13-15% van mans tussen 25 en 49 penetrerende anale seks het. Dit is minder algemeen dat mans die passiewe maat in anale seks is; sowat 7% van mans tussen 14 en 94 het gesê hulle was al die passiewe maat. Volgens die studie beoefen vroue minder anale seks as mans, maar die praktyk is nie ongewoon onder hulle nie; daar is geraam 10-14% van vroue tussen 18 en 39 het in die vorige 90 dae anale seks beoefen, en die meeste vroue het gesê hulle het een keer per maand of ’n paar keer per jaar anale seks.
Ouderdom met eerste omgang
Die voorkoms van seksuele omgang is al tussen kulture vergelyk. In 2003 het Michael Bozon van die Franse Institut national d'études démographiques ’n studie gedoen oor die ouderdom waarop vroue en mans hulle eerste seksuele omgang gehad het. In die eerste groep wat hy bestudeer het, mense van Afrika suid van die Sahara (Mali, Senegal en Ethiopië), het geblyk die mans was ouer as die vroue toe hulle die eerste keer seks gehad het, maar dit was dikwels buite die huwelik. Die studie het die Indiese subkontinent as deel van die studie beskou, maar net data van Nepal was beskikbaar.
In die tweede groep het geblyk families moedig hulle dogters aan om eers later in hulle lewe te trou en om hulle tot dan van seks te onthou. Seuns word egter aangemoedig om voor hulle troue ondervinding met ouer vroue en prostitute op te doen. Die ouderdom van mans in hierdie groep was laer as dié van vroue. Die groep het Latynse kulture ingesluit, van beide Suid-Europa (Portugal, Griekeland en Roemenië) en Latyns-Amerika (Brasilië, Chili en die Dominikaanse Republiek). Die studie het gereken baie Asiatiese gemeenskappe val ook in dié groep, maar net data van Thailand was beskikbaar.
In die derde groep was die ouderdomme van mans en vroue nader aan mekaar; daar was egter twee subgroepe. In nie-Latynse, Katolieke lande (Pole en Litaue word genoem), was die ouderdom met die eerste seks hoër, wat dui op huwelike later in die lewe en die bewaring van mans en vroue se maagdelikheid. Dieselfde patroon van later huwelike en die bewaring van maagdelikheid het in Singapoer en Sri Lanka voorgekom. China en Viëtnam is as deel van die groep beskou, maar data was nie beskikbaar nie. In Noord- en Oos-Europese lande was die ouderdom met die eerste seks laer, met mans en vroue wat albei voor die huwelik seksuele omgang gehad het. Die studie het Switserland, Duitsland en Tsjeggië by die groep ingesluit.
Wat data in die VSA betref, het die Nasionale Sentrum vir Gosondheidstatistieke in 2010 berig die ouderdom met die eerste seksuele omgang is 17,1 jaar vir beide mans en vroue.
Voordele
Seksuele omgang en aktiwiteit het volgens berig word voordele vir die gesondheid so uiteenlopend soos ’n groter immuniteit deur die liggaam se vervaardiging van teenliggaampies te verhoog en ’n gepaardgaande laer bloeddruk, en ’n kleiner kans op prostaatkanker.
Seksuele intimiteit en orgasmes verhoog vlakke van die hormoon oksitosien (ook bekend as "die liefdeshormoon"), wat mense kan help bande smee en vertroue opbou. Oksitosien het vermoedelik ’n groter impak op vroue as op mans, wat die rede kan wees dat vroue seksuele aantrekking of aktiwiteit meer as mans met romanse en liefde verbind.
’n Langtermynstudie met 3 500 mense tussen 18 en 102 deur die kliniese neuropsigoloog David Weeks het op grond van onpartydige beoordelings van die mense se foto's, aangedui seks op ’n gereelde basis help mense chronologies aansienlik jonger lyk.
Risiko's
Seksueel oordraagbare infeksies (SOI's) is bakterieë, virusse of parasiete wat deur seksuele kontak versprei word, veral deur onveilige vaginale, anale en orale seks. Orale seks is minder riskant as vaginale en anale seks. SOI's toon dikwels nie aanvanklike simptome nie en dit verhoog die risiko dat dit onwetend aan ander oorgedra kan word.
In Amerika is daar elke jaar 19 miljoen nuwe gevalle van seksueel oordraagbare infeksies, en in 2005 het die WGO geskat daar is 448 miljoen mense tussen 15 en 49 jaar oud wat elke jaar met geneeslike SOI's (soos sifilis, gonorree en chlamydia) aangesteek word. Sommige SOI's kan ’n genitale sweer veroorsaak; selfs as hulle dit nie doen nie, vermenigvuldig hulle die risiko tienvoudig om MIV op te doen of oor te dra. Hepatitis B kan ook deur seksuele kontak oorgedra word. Daar is wêreldwyd sowat 257 miljoen chroniese draers van hepatitis B.
MIV is een van die grootste redes van sterftes in die wêreld; in 2010 het na raming sowat 30 miljoen mense gesterf sedert die begin van die epidemie. Van die 2,7 miljoen nuwe MIV-infeksies wat in 2010 wêreldwyd voorgekom het, was 1,9 miljoen (70%) in Afrika. Die WGO het ook berig dat die "geskatte 1,2 miljoen Afrikane wat in 2010 aan MIV-verwante siektes gesterf het, 69% van die 1,8 miljoen sterftes wêreldwyd weens die infeksie uitgemaak het". Dit word deur bloedtoetse opgespoor en hoewel geen geneesmiddel nog gevind is nie, kan dit bestuur word deur antiretrovirale middels vir die siekte en kan pasiënte ’n gesonde en produktiewe lewe lei.
In 2005 het die WGO geraam 123 miljoen vroue wêreldwyd raak elke jaar swanger, en sowat 87 miloen van hierdie swangerskappe, of 70,7%, is onbeplan. Sowat 46 miljoen swangerskappe eindig jaarliks in ’n aborsie.
Oormatige seksuele aktiwiteit op ’n gereelde (daaglikse) basis kan tot ’n verslawing aan seks lei. Seksuele verslawing, of hiperseksualiteit, word dikwels beskou as ’n impulsbeheersteuring of gedragsverslawing.
Duur van seks en genitale komplikasies
Seksuele omgang waarby ’n man betrokke is, eindig dikwels wanneer die man ejakuleer, en daarom het sy seksmaat nie noodwendig tyd gehad om ’n orgasme te bereik nie. Voortydige ejakulasie is ook algemeen, en vroue het ’n langer tyd as mans nodig om seksueel gestimuleer te raak voordat hulle ’n orgasme bereik. Volgens geleerdes soos Weiten et al. "dink baie paartjies ’n orgasme moet net deur gemeenskap [penis-vaginale seks] bereik word", die woord "voorspel" suggereer dat enige ander vorm van seksuele stimulasie net ’n voorbereiding vir die "hoofgebeure" is en dat "omdat vroue minder gereeld ’n orgasme deur gemeenskap bereik", hulle meer geneig as mans is om ’n orgasme voor te gee om hulle seksmaat te bevredig.
thumb|links|220px|’n Skildery van ’n [[Indië|Indiese paartjie wat seksuele omgang uitrek.]] In 1991 het geleerdes van die Kinsey-instituut gesê: "Die waarheid is dat die tyd tussen penetrasie en ejakulasie nie net van man tot man verskil nie, maar ook van tyd tot tyd vir dieselfde man." Volgens hulle is die regte lengte van seksuele omgang die tyd wat albei maats nodig het om wedersyds bevredig te word; hulle het klem gelê daarop dat Kinsey "bevind het 75 persent van mans ejakuleer binne twee minute van penetrasie. Maar hy het nie gevra of die mans of hulle maats dink twee minute is wedersyds bevredigend nie" en dat "onlangser verslae dui op effens langer tye vir omgang".
’n Opname in 2008 deur Kanadese en Amerikaanse seksterapeute het bevind die gemiddelde tyd vir heteroseksuele omgang (koïtus) is 7 minute, dat 1 tot 2 minute te kort is, 3 tot 7 minute genoeg, 7 tot 13 minute wenslik en 10 tot 30 minute te lank.
Anorgasme is wanneer gereeld gesukkel word om ’n orgasme te bereik, ondanks genoeg stimulasie, en dit persoonlike stres veroorsaak. Dit is aansienlik algemener by vroue as by mans, en dit is al toegeskryf aan die gebrek aan seksopvoeding oor die vrou se liggaam, veral in seksnegatiewe kulture, soos dat klitorale stimulasie gewoonlik vir ’n vrou die sleutel tot ’n orgasme is. Die fisieke struktuur van koïtus bevoordeel penisstimulasie bo klitorale stimulasie; die ligging van die klitoris verg stimulasie met die hand of mond om ’n orgasme vir die vrou te bewerkstellig. Sowat 25% van vroue sê hulle bereik moeilik ’n orgasme, 10% het nog nooit ’n orgasme gehad nie en 40% of 40-50% het óf gekla dat hulle nie bevredig word nie óf het die een of ander tyd in hulle lewe gesukkel om seksueel opgewek te raak.
Vaginisme is die onwillekeurige sametrekking van die bekkenvloerspiere wat koïtus, of enige vorm van penetrasie van die vagina, pynlik en soms onmoontlik maak. Dit kan moeilik wees om te oorkom, want as vroue verwag om pyn tydens seksuele omgang te ervaar kan dit die spiere laat saamtrek, en dit lei weer tot pynlike seksuele omgang. Behandeling van vaginisme vereis dikwels beide sielkundige en gedragstegnieke.
Sowat 40% van mans lei minstens soms aan die een of ander vorm van erektiele disfunksie, of impotensie. Vir mense wat met impotensie sukkel wat deur mediese toestande veroorsaak word, is voorskrifmedisyne soos Viagra beskikbaar. Dokters maan egter teen die onnodige gebruik van hierdie middels omdat hulle gepaardgaan met ernstige risiko's, soos ’n groter kans op ’n hartaanval.
Sowat een uit elke drie mans kan die een of ander tyd deur voortydige ejakulasie geraak word. Die Amerikaanse Urologiese Vereniging raam tot 21 persent van mans in die VSA kan voortydige ejakulasie ervaar.
Volwassenes
Redes vir seks kan voortplanting of ontspanning wees. Dit speel ook dikwels ’n belangrike rol in bandvorming (bonding). In baie gemeenskappe is dit algemeen dat paartjies seks het terwyl hulle voorbehoedmiddels gebruik, om so pret te hê en hulle emosionele verhouding te versterk terwyl hulle met opset probeer om ’n swangerskap te vermy.
Daniel Abineri
Daniel Abineri (gebore 8 Augustus 1958) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Bring Me the Head of Mavis Davis (1997) en in die televisiereekse Spring & Autumn (1972), Bless Me Father (1978), en Sweet and Sour (1984).
Seks
Volwassenes
Seksuele behoeftes wat nie bevredig word nie, word verbind met ’n hoër kans op egskeiding en die beëindiging van verhoudings, veral wat mans betref. Sommige studies wys egter ’n gebrek aan gereelde seks is nie self ’n groot rede vir egskeiding nie, maar dit is dikwels een van verskeie redes wat daartoe kan lei. Volgens ’n studie in 2010 het die NSSHB bevind mans wie se laaste seksuele omgang met ’n lewensmaat was, het groter prikkeling, meer plesier en minder probleme soos erektiele disfunksie ervaar as mans wie se laaste seksdaad met iemand buite ’n verhouding was.
Vroue kla dikwels oor hulle manlike seksmaats se gebrek aan seksuele spontaniteit. ’n Afname in seksuele aktiwiteit onder hierdie vroue kan wees omdat hulle glo hulle is nie meer aantreklik nie of omdat hulle maats se gesondheidsprobleme seksuele omgang belemmer. Sommige vroue sê hulle grootste seksuele bevrediging kom uit seks met iemand met wie hulle ’n emosionele band het, eerder as net danksy ’n orgasme. Wat egskeiding betref, is vroue meer geneig om hulle mans te verlaat weens ontrouheid as hulle in ’n huwelik met min samewerking of baie konfilk is.
Navorsing wys ook paartjies wat nie getroud is nie, maar saamwoon, het meer seks as getroude paartjies en is meer geneig om seks buite die verhouding te hê; dit kan wees as gevolg van die "wittebrood-effek" (die nuwigheid om seks met ’n maat te hê), aangesien seks gewoonlik al hoe minder beoefen word hoe langer ’n paartjie getroud is. Getroude paartjies het seks gemiddeld een of twee keer per week, of sowat ses tot sewe keer per maand. Ouer mense het gewoonlik ook minder seks as jong mense.
Tieners
Tieners gebruik seks algemeen vir verhoudings- en ontspanningsdoeleindes, en dit kan ’n negatiewe óf positiewe uitwerking op hulle lewe hê. Hoewel tienerswangerskappe in sommige kulture verwelkom word, word dikwels daarop neergesien. Volgens navorsing plaas die vroeëre begin van puberteit by kinders groot druk op tieners om soos volwassenes op te tree voordat hulle emosioneel en kognitief daarvoor gereed is.
Sommige studies toon veral meisies wat seksuele omgang het, ondervind meer stres en depressie en dat meisies meer geneig as seuns is om seksueel riskant te wees, soos om seks sonder ’n kondoom te hê. Dit kan egter wees dat verdere navorsing nodig is. In sommige lande word seksopvoeding op skool gegee; dié programme is omstrede, want baie mense reken seksopvoeding is die plig van ouers en voogde.
Sommige studies in die 1970's tot '90's dui op ’n verband tussen selfagting en seks onder tieners, terwyl ander studies uit die 1980's en '90's min of geen verband gevind het nie. Navorsing uit die 1990's en later dui meestal op laasgenoemde.
Volgens die psigiater Lynn Ponton het alle tieners ’n sekslewe, of hulle seks met ander, met hulleself of skynbaar geen seks het nie. Deur tieners se seksualiteit as ’n potensieel positiewe ervaring te beskou, eerder as iets inherent gevaarliks, kan jong mense gehelp word om gesonder patrone te ontwikkel en positiewer keuses oor seksuele aktiwiteit te maak. Volgens sommige navorsers kan langtermyn- romantiese verbindings tieners die vermoë help ontwikkel om later in hulle lewe verhoudings van goeie gehalte hê.
Etiese, godsdienstige en wetlike sienings
thumb|260px|’n Erotiese skildery op ’n [[Antieke Griekse kuns|antieke Griekse kylix.]] Hoewel seksuele omgang, as koïtus, die natuurlike metode van voortplanting by die mens is, het mense ingewikkelde morele en etiese riglyne wat die beoefening daarvan reguleer. Dit verskil volgens godsdienstige en landswette. Sommige regerings en godsdienste het ook streng aanduidings van "paslike" en "onpaslike" seksuele gedrag, wat insluit beperkings op soorte seks wat toelaatbaar is.
Seksuele misdade
Daar is gewoonlik ook wette teen bloedskande, of seks met ’n nabye familielid, selfs al gee albei partye toestemming. Nog algemeen verbode seksdade is bestialiteit en nekrofilie.
Huwelike en verhoudings
thumb|220px|Lawrence Alma-Tadema se uitbeelding van 'n hofmakery en huweliksaansoek. Seksuele omgang word tradisioneel beskou as ’n noodsaaklike deel van die huwelik, met baie godsdienstige gebruike wat die volvoering van die huwelik vereis en die huwelik verklaar as die paslikste eenheid vir seksuele voortplanting. In sulke gevalle word enige rede wat aanleiding daartoe gee dat die huwelik nie volvoer word nie, beskou as ’n rede vir die nietigverklaring daarvan (wat nie ’n egskeidingsprosedure vereis nie). Seks tussen huweliksmaats word in verskeie gemeenskappe en godsdienste as ’n "huweliksreg" beskou, in historiese én moderne tye, veral wat betref die man se regte met sy vrou. Tot laat in die 20ste eeu was daar gewoonlik ’n klousule wat die man uitgesluit het van vervolging weens verkragting as hy sy vrou gedwing het om seks te hê. Volgens die skrywer 'lai Oshitokunbo Oshisanya het die konsep van huweliksregte algemeen afgeneem namate die wetlike status van vroue verander het.
Owerspel (seks met ’n persoon wat nie jou huweliksmaat is nie) is in sommige regsgebiede steeds ’n misdaad. Seksuele omgang tussen ongetroude mense en die saamwoon van ’n ongetroude paartjie is ook in sommige regsgebiede onwettig.
In sommige ander lande word die huwelik nie sosiaal of wetlik vereis vir seksuele omgang of voortplanting nie. (In sommige lande soos Ysland, Noorweë, Swede, Denemarke, Bulgarye, Estland, Slowenië, Frankryk en België vind die meeste geboortes buite die huwelik plaas.) Wat egskeidingswette betref, kan ’n weiering om seks met ’n huweliksmaat te hê rede wees vir ’n egskeiding.
In sommige lande is seks tussen mense van dieselfde geslag strafbaar met tronkstraf of teregstelling; dit is byvoorbeeld die geval in sommige Islamitiese lande, soos Iran. Teenstand teen selfdegeslaghuwelike is grootliks geskoei op die geloof dat seksuele omgang en oriëntasie heteroseksueel van aard moet wees. Die erkenning van sulke huwelike is in baie lande ’n menseregte-, politieke, sosiale, morele en godsdienstige kwessie. Die konflik gaan gewoonlik daaroor of paartjies van dieselfde geslag toegelaat behoort te word om ’n huwelik aan te gaan, ’n ander status moet gebruik soos ’n burgerlike verbintenis (met óf dieselfde regte as ’n huwelik óf beperkte regte) of nie so ’n reg moet hê nie.
In November 2006 het die Parlement van Suid-Afrika die Wetsontwerp op Burgerlike Verbintenisse 230-41 goedgekeur waardeur die regtelike instrument van 'n "vrywillige verbintenis van twee persone" geskep is wat "deur óf 'n huwelik óf 'n burgerlike verbintenis voltrek en geregistreer word". Die wet spesifiseer nie of die verbintenis of huwelik tussen heteroseksuele of homoseksuele persone aangegaan mag word nie.
Godsdiensaspekte
Daar is uiteenlopende verskille tussen godsdienstige sienings oor seks binne en buite die huwelik.
In sommige gevalle word seks tussen twee mense beskou as teen godsdienswette en leerstellings. In baie godsdiensgemeenskappe, soos die Rooms-Katolieke Kerk en Mahayana-Boeddhisme, word van godsdiensleiers verwag om hulle van seks te onthou sodat hulle hulle volle aandag, energie en lojaliteit aan hulle godsdienspligte kan wy.
Japan Nasionale Roete 36
Nasionale Roete 36 is 'n nasionale snelweg van Japan.
Aloe adigratana
Aloe adigratana is 'n aalwyn wat inheems is aan Ethiopië en Eritrea. Die plant groei tussen 2 000 en 2 700 m bo seevlak.
Nslookup
nslookup is 'n netwerkadministrasie-opdraglynwerktuig wat op verskeie rekenaarbedryfstelsels, insluitende Unix-derivate en Microsoft Windows, beskikbaar is en wat gebruik word om op die Domeinnaamstelsel (Domain Name System, DNS) navraag te doen om DNS-rekords op te spoor, bv. om die IP-adres van 'n domeinnaam te verkry.
Jessica Walter
Jessica Walter (31 Januarie 1941 – 24 Maart 2021) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Grand Prix (1966) en Play Misty for Me (1971), en die televisiereekse Arrested Development (2003) en Archer (2009).
Joachim Fjelstrup
Joachim Fjelstrup (gebore 1987) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Itsi Bitsi (2014) en Wildland (2020), en in die televisiereekse Ride Upon the Storm (2017) en Greyzone (2018).
Assagay
Assagay is 'n woongebied van eThekwini in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit is geleë langs Hillcrest, ongeveer 44 km wes van Durban met die N3-hoofpad.
Enciclopedia Libre
Die Enciclopedia Libre Universal en Español is gestig deur bydraers tot die Spaanse Wikipedia wat besluit het om 'n onafhanklike projek te begin. Die groep het die Spaanse Wikipedia op 26 Februarie 2002 verlaat en die nuwe projek is deur Edgar Enyedy gelei.
'n Nuwe webblad wat deur die Universiteit van Seville ondersteun is, is begin. Vroeë artikels uit die Spaanse Wikipedia is van gebruik gemaak om die nuwe projek te begin.
Die redes vir die wegbreking word in Enciclopedia Libre verduidelik. Van die probleme was 'n besorgdheid oor sensuur en die moontlikheid dat advertensies op Wikipedia sou begin. Edgar Enyedy verduidelik die hoofredes vir die afsplitsing op die webtuiste.
William Schallert
William Schallert is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Man from Planet X (1951), In the Heat of the Night (1967), Hangar 18 (1980), en Innerspace (1987).
Japan Nasionale Roete 37
Nasionale Roete 37 is 'n nasionale snelweg van Japan.
Biltong
Biltong is 'n eg Suid-Afrikaanse peuselkos.
Biltong is baie gewild in Suid-Afrika en Namibië onder die Afrikaners, maar ook in lande waar Suid-Afrikaners hervestig het oor die afgelope jare soos Nederland, Engeland, Australië, Nieu-Seeland en in Duitsland.
Koppotige
Koppotiges of inkvisse (Cephalopoda) is 'n klas seediere wat tot die orde van weekdiere (Mollusca) behoort. Hierdie klas sluit inkvisse en seekatte in.
Die inkvisse, seekatte en nautili, wat almal deel uitmaak van die klas Cephalopoda (koppotiges), is ’n hoogs ontwikkelde groep see weekdiere (phylum Mollusca). In baie opsigte kan hulle as die mees gevorderde groep lewende ongewerwelde diere beskou word. Die klas word deur slegs 130 lewende genera en 650 spesies verteenwoordig en dit lyk of die groep stadig maar seker minder word omdat sowat 10000 fossiel-spesies bekend is.
Die grootste lewende ongewerwelde dier, die reuse-pylinkvis (Arehiteuthis), behoort tot hierdie groep. Hierdie dier kan 20 m lank word (insluitende die tentakels). Die kleinste koppotige dier, die inkvis Idiosepius, is skaars 2,5 cm lank. Hoewel die koppotige diere deel van die phylum Mollusca (weekdiere) uitmaak, toon hulle heelwat afwykinge van die algemene beeld van hierdie groep. In teenstelling met die stereotipe beeld van weekdiere as diere wat stadig voortbeweeg, is die koppotige diere vinnig bewegende roofdiere wat hoofsaaklik in die diepsee lewe.
Bou
Die liggaam van die koppotige dier bestaan uit 'n kop met vangarms aan. Die liggaamsgrootte van volwasse koppotiges kan baie varieer. Die kleinste inkvis, Idiosepius, is skaars 2,5 cm lank, terwyl sommige reuse-inkvisse (die Architeuthis-spesies) tot 20 m lank kan word. Die romp van hierdie reuse-diere is sowat 6 m lank, terwyl die arms 3 tot 4 m lank kan word. Daarbenewens het die reuse-pylinkvis twee tentakels wat 14 m lank is. Hierdie tentakels is waarskynlik verantwoordelik vir die legendes van reuse-seeslange. Die meeste Koppotiges se vel kan vinnig van kleur verander vanweë die chromatofore van verskillende kleure wat in die vel aanwesig is.
Die chromatofore is stervormige epidermisselle wat kleurstof (pigment) bevat. Die selle kan vergroot en saamtrek en daardeur die kleure meer of minder opvallend maak. Dit stel die dier in staat om die kleur van sy omgewing aan te neem (skutkleur). Ook bepaalde "emosies" kan die koppotige dier van kleur laat verander. 'n Kenmerkende orgaan by alle weekdiere (Mollusca) is die voet. By die Koppotiges is dit egter gewysig tot vangarms en 'n tregter (hewel). Die tregter word gebruik vir die uitskeiding van die afval, ink en eiers. Hierdie orgaan, wat soos 'n buis by die mantelholte uitsteek, kan ook vir voortbeweging gebruik word. Die vangarms het gesteelde, gespierde en beweeglike suierplaatjies.
Sommige koppotige diere besit naas hul agt vangarms ook twee tentakels, met ander woorde 10. Op die tentakels kom die suierapparaat slegs op die breë punte voor. Soms is die horingagtige rande van die suiers gewysig tot hake. By die groter pylinkvisse kan die suiers 'n deursnee van 20 cm bereik. Tussen die vangarms lê die mond met twee horingagtige kake, in die vorm van 'n papegaai se snawel, wat gebruik word om gepantserde prooi (soos krappe) in stukke te byt. In die mond is twee paar speekselkliere en ’n raspertong (radula) met sewe klein tandjies per dwarsry. Soos in die geval van alle vleiseters is die dermkanaal kort en voorsien van ’n middel derm-spysverteringsklier. Die koppotige diere het goed ontwikkelde oë wat met die van die werweldiere vergelyk kan word. Die aanpassing (skerpstelling) van die oog geskied deur die verandering van die ooglens se posisie. By die grootste pylinkvisse kan die oog 40 cm in deursnee wees. Die dier se ewewigsin sowel as die tassin in die arms is ook goed ontwikkel. Die senuknope (ganglia) van die senustelsel is in die kop geleë en deur kopkraakbeen omhul. Die senustelsel bestaan onder meer uit 'n aantal baie groot senuselle.
Hierdie reuse-neurone speel 'n belangrike rol in neurofisiologiese navorsing. Die liggaam van die koppotige dier word omhul deur 'n mantel wat 'n aantal organe beval. Die inksak skei die ink van die inkklier deur die rektum en tregter uit. Die ink is bruinswart en bevat die pigment melanien. Vroeër is hierdie pigment as 'n kommersiële kleurstof bemark (sepia). Die koppotige diere in die diepsee skei nie ink af nie, maar skei soms 'n liggewende vloeistof af. Suurstof word deur die kieue, wat in die mantelholte geleë is, opgeneem. Die gereelde sametrekking van die mantel lei daartoe dat vars water deurentyd die mantelholte binnestroom. Die Koppotiges het 'n geslote bloedvatstelsel en blou bloed. Die blou kleur word veroorsaak deur die aanwesigheid van hemosianien, wat die asemhalingspigment is. Die dier het 2 niere. Die uitwendige skulp, wat so kenmerkend vir bykans alle weekdiere is, is by die egte pyl-inkvisse, inkvisse en seekatte afwesig. Die nautilus (subklas Nautiliodea) het egter wel 'n uitwendige skulp. Dikwels het die koppotige diere inwendige skulpe, maar soms is die skulp onontwikkel (onvolledig) of heeltemal afwesig.
Die struktuur en vorm van die inwendige skulp verskil by die verskillende inkvisse en seekatte. Die skulp van die inkvis (genus Sepia) bestaan uit kalklamelle wat dig teenmekaar Iê. By die genus Spirula bestaan die skulp uit 'n gedraaide kalkbuisie wat slegs enkele senitimeters lank is en deur tussenskotte in kamertjies (kompartemente) verdeel word. By die pylinkvisse (genus Loligo) is die skulp tot 'n horingagtige, lang slag veer of pen gereduseer en by die genus Octopus het die skulp bykans verdwyn. Die skulp van die wyfie-papiernautilus (Argonauta argo) kan anatomies nie met die skulp van ander koppotiges vergelyk word nie. Hierdie dier se skulp is gevorm uit twee van die dier se arms en funksioneer as bergplek vir die eiers.
Lewenswyse
Die Koppotiges (Cephalopoda) is roofdiere wat alleen of in groepe lewe. Vir jagdoeleindes gebruik hulle hul vangarms, tentakels, hake en 'n gifklier (wat by sommige koppotige diere aanwesig is) vir die vang van hul prooi. Tog het die eeue-oue vrees van die mens vir gevaarlike seekatte ongegrond geblyk te wees. Die koppotige diere beweeg deurdat hulle kruip, swem of deur middel van straalaandrywing voortbeweeg (hoofsaaklik laasgenoemde).
Deurdat die dier sy mantel saamtrek en verslap word 'n bewegende waterstroom veroorsaak deur die water wat in die mantelholte ingetrek word en dan weer deur die tregter uitgestoot word. Die vinnige uitstoot van 'n stroom water stel die dier in staat om vinnig vorentoe of agteruit te beweeg. Pylinkvisse het voorts ook vinne wat gebruik word vir stadige beweging of om in die water te hang. Die meeste inkvisse en seekatte is vleisetend en lewe hoolsaaklik van skaaldiere en vissies. Die pylinkvis Illex het 'n buitengewone voedselsiklus: die volwasse pylinkvisse eet klein makriele, terwyl die volwasse makriele weer klein pylinkvissies eet. Pylinkvisse het dikwels ook kannibalistiese neigings. Die seekatte eet graag tweekleppige weekdiere en tienpotige skaaldiere en kan so die kreefnywerheid groot skade berokken.
Die koppotige diere is weer op hulle beurt die prooi van dolfyne, potvisse, haaie, rogge, robbe en pikkewyne. Ter verdediging teen sy vyande kan die inkvis of seekat sy ink soos 'n rookgordyn in die water spuit of baie vinnig die kleur van sy omgewing aanneem. Die diere kan ook verbasend vinnig wegvlug. Alle koppotige diere lewe in die see, van die tropiese tot die poolseë, en word in vlak kuswaters en in die diepsee aangetref. Enkele spesies, soos die Spirula spirula en die gewone seekat (Octopus vulgaris), kom dwarsoor die wêreld voor.
Voortplanting
By die inkvisse is die geslagte (manlik en vroulik) geskei. Die mannetjies is dikwels kleiner as die wyfies. By die genus Argonauta is die mannetjies so klein in vergelyking met die wyfie dat daar van dwergmannetjies gepraal word. Tydens paring plaas die mannetjie pakkies sperm selle (spermatofore) in die wyfie se liggaam. Hierdie handeling word met een van sy arms, die hektokotilus-arm, wat spesiaal daarvoor toegerus is, gedoen. By die Argonauta en die Tremoctopus is die arms baie gewysig en word die arm tydens paring deur die mannetjie losgelaat en in die wyfie se mantelholte gelaat. Sommige spesies van die koppotige diere vertoon broeisorg. Uit die eiers word klein koppotige diertjies gebroei wat vir 'n tydlank vryswemmend lewe.
Indeling
Die koppotige diere word in twee subklasse ingedeel, naamlik die Nautiloidea (nautilus) en die Coleoidea (seekatte, pylinkvisse en inkvisse). Die Nautiloidea (nautilus) het 'n uitwendige skulp wat op een vlak gedraai is en deur inwendige tussenskotte (septa) in kompartemente verdeel is. Die hedendaagse nautilus (genus Nautilus) word in die suidwestelike deel van die Stille Oseaan gevind tot op 'n diepte van 600 m. Hulle is ook vleiseters wat hoofsaaklik van kreef lewe.
Die nautilus se skulp is uit twee lae aragoniet, 'n vorm van kalsiumkarbonaat, opgebou. Die buitenste laag is wit met bruin strepe, terwyl die binneste laag en die septa uit perlemoer bestaan. Soms word daar 'n pêrel in die skulp gevorm. Die dier se sowat 90 tentakels het geen suiers nie. Vier tentakels van die mannetjie is saamgegroei tot 'n keëlvormige orgaan, die spadiks. Hiermee plaas die mannetjie die pakkies spermselle in die wyfie se liggaam en bevrug haar. Die eiers word een vir een gele en is ongeveer 4 cm groot. Die nautilus het geen inkklier nie. Die Coleoidea se skulpe is inwendig, gereduseer of heeltemal afwesig. Die diere het gewoonlik 2 paar kieue, en 8 of 10 arms wat suiers of hake dra.
Die subklas Coleoidea word in vier ordes ingedeel, te wete die Sepioidea (inkvisse en bottelstert-pylinkvisse), die Teuthoidea (pyl-inkvisse), die Vampyromorpha en die Octopoda (seekatte). Die Sepioidea het agt vangarms en twee tentakels waarop geen suiers voorkom nie. Organismes van hierdie orde het 'n inwendige skulp en die mantel is van vinne voorsien. 'n Verteenwoordiger van hierdie orde is die Spirula spirula, wat tot die familie Spirulidae behoort en in diep water in die tropiese en subtropiese seë voorkom. Die klein dwerginkvisse behoort tot die familie Sepiolidae. Die pyl-inkvisse (familie Loliginidae) het ’n liggaam met pylvormige vinne. In die noordelike seë lewe die reuse-pylinkvis (familie Architeuthidae). In die diepsee lewe die Bathyteuthidae, wat gekenmerk word deur liggewende organe. Vlieënde inkvisse (genus Onychoteuthis) kan klein afstande bo die water sweef. Koppotige diere van die orde Octopoda het gewoonlik 8 arms. Gesteelde suiers kom op hierdie diere se arms voor. Die diere het geen uitwendige skulp nie. Tot die familie Octopodidae behoort die seekat (Octopus vulgaris).
Rachelle Henry
Rachelle Henry (gebore 16 Desember 2000) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Woodstock or Bust (2019).
Mercedes-Benz OM656-enjin
Die Mercedes-Benz OM656 is 'n turbo-aangejaagde dieselenjin wat sedert 2017 deur Mercedes-Benz vervaardig word. Dit is die eerste keer in die Mercedes-Benz S-klas (W222) bekendgestel.