cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Etswerk
Grafiese drukkuns
Sagte grond kom ook in vloeibare vorm voor en kan ook gelos word om droog te word, maar dit word nie so hard droog soos harde grond nie. Sodra die sagte grond droog is, kan die kunstenaar voorwerpe soos blare en ander voorwerpe byvoeg, wat dan sal deurdring en die blootgestelde plaat agterlaat.
Die grond kan ook aangewend word in 'n fyn mis, met behulp van verpoeierde vorm of sproeiverf. Hierdie proses maak dit moontlik om skaduwees en verskillende skakerings te kan skep.
KSV Baunatal
KSV Baunatal is 'n sportklub uit Baunatal in die deelstaat Hessen in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Die sokkerafdeling is een van 35 afdelings.
Die klub is in 1904 gestig as DTV Altenbauna, wat voortgevloei het uit 'n gimnastiekklub uit 1892 genaamd Gut Heil. Die klub se sokkerafdeling is in 1914 opgerig. In 1918 het die klub sy naam verander na DSTV Altenbauna en in 1933 na TV Gut Heil Altenbauna. Na die Tweede Wêreldoorlog is die klub herstig as KSV Altenbauna. In 1964 het die klub met KSV Altenritte saamgesmelt om KSV Baunatal te vorm. In 1970 is die klub SV Baunatal in KSV opgeneem.
Jupitermassa
Jupiter-massa (MJ of MJUP) is die massaeenheid wat gelyk is aan die massa van Jupiter. 1 MJ = 1,8986 × 1027 kg of 317,83 aardmassas. Die eenheid word dikwels gebruik om ander ruimteliggame se massa uit te druk.
KSV Baunatal
KSV se grootste sukses was toe die klub tussen 1976 en 1979 3 seisoene in die 2. Bundesliga deurgebring het.
Michael Brostrup
Michael Brostrup (gebore 15 Januarie 1965) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Department Q: The Keeper of Lost Causes (2013), Department Q: The Absent One (2014), en Journal 64 (2018).
Ekonomiese Gemeenskap van Wes-Afrika-state
Die Ekonomiese Gemeenskap van Wes-Afrika-state (Engels: Economic Community of West African States, ECOWAS; Frans: Communauté économique des États de l'Afrique de l'Ouest, CEDEAO; Portugees: Comunidade Económica dos Estados da África Ocidental, CEDEAO) is 'n gemeenskap van 15 lande in Wes-Afrika wat ekonomiese en politieke samewerking nastreef. Dit is aanvullend tot die rol van die Afrika-unie.
[[Lêer:UEMOA and Eco in ECOWAS.svg|duimnael|links|ECOWAS se lidlande:
]] Die drie amptelike tale is Engels, Frans en Portugees, hoewel daar meer as 1000 tale in hierdie gebied gepraat word en party van hulle, soos Ewe, Fulfulde, Hausa, Mandingo, Wolof, Joroeba, Igbo en Ga ook oor die landsgrense gebruik word. Dit is op 28 Mei 1975 deur die Verdrag van Lagos gestig. Die huidige president is Marcel Alain de Souza.
Karintië
Karintië (Duits: Kärnten, Sloweens: Koroška) is 'n deelstaat van die land Oostenryk. Dit beslaan 'n oppervlakte van 9 536,50 km² en het 'n bevolking van 564 513 in 2022 gehad. Karintië is in 1919 na die ontbinding van Oostenryk-Hongarye gestig en is in die suide van Oostenryk geleë. Dit grens aan die deelstate Tirol (Oos-Tirol) in die weste, Salzburg in die noordweste en Stiermarke in die noordooste. In die suidweste grens dit aan Italië en in die suidooste aan Slowenië. Klagenfurt is die hoofstad en met 'n bevolking van sowat 95 000 ook die grootste stad van Karintië.
Smaragbaber
Die smaragbaber (Brochis splendens), smarag brochis, smarag cory, groen baber, of kortlyfbaber, is 'n tropiese varswatervis wat aan die Corydoradinae sub-familie van die Callichthyidae-familie behoort. In Engels word die spesie die "Emerald cory" genoem. Brochis word onderskei van die pantserbaber weens hul langer dorsale vinne, met lang, stekelrige eerste strale.
Taksonomie
Dit is oorspronklik beskryf as Callichthys splendens, deur François Louis de la Porte, comte de Castelnau in 1855. Hierdie spesie word ook algemeen genoem Brochis coeruleus. W.A. Gosline was die eerste om te vermoed dat die twee spesies identies is in 1940, maar dit was eintlik Njiseen & Isbrücker in 1970 wat die twee gekombineer het nadat voldoende bewyse daarvoor gevind is.
Verspreiding
Dit kom in binnelandse waters in Suid-Amerika voor, en word gevind in die bolope van die Amasonerivier se opvanggebied. Dit sluit in die Ucayali-rivier, Pucallpa en Ambiyacu-riviere, rondom die Iquitos in Brasilië, Colombia, Ecuador en Peru.
Voorkoms en anatomie
Afhangende van die hoek van beligting, weerspieël die vis se liggaam 'n metaalgroen, blougroen, of selfs `n blou kleur. Die ventrale area is gelerig met die bors, buik en anale vinne gelerig en die rug, stert, en vetvin `n deurskynende bruin. Die wyfies is groter en stewiger as die mannetjies, en het `n meer pienkerige maag, in teenstelling met die meer geel een vir die mannetjies. Hierdie vis kan onderskei word van die groen/brons Corydoras baber deur sy gewoonlik groter grootte, stewiger lyf en gepunte snoet.
Die vis bewoon stadigvloeiende water met 'n digte plantegroei langs die oewers. Dit kom voor in die vlak modderwaters en kan 'n lengte van tot 7,5 cm bereik. Dit woon in 'n tropiese klimaat in water met 'n pH van 5.8−8.0, 'n waterhardheid van 2−30 dGH, en 'n temperatuur van 22−28 °C (72−82 °F). Dit voed op wurms, bentiese skaaldiere en inseklarwes. Die wyfie lê haar eiers in digte plantegroei en die volwassenes bewaak nie die eiers nie.
In akwariums
Die smaragbaber is 'n algemene spesie in varswater akwariums. Dit is 'n vreedsame, min veeleisende spesie en kan onder dieselfde toestande as die meeste Corydoras-spesies aangehou word. Hulle is skaam en voel maklik bedreig wanneer hulle as individue aangehou word, so dit is die beste in klein groepies van ten minste drie. Die tenk moet met sagte, fyn substraat uitgevoer wees, dit verhoed skade aan die barbels. Die tenk moet swaar beplant word. Voeding is nie moeilik nie en hulle aanvaar byna enigiets, maar lewendige wurms word veral verkies. Dit doen goed in 'n gemeenskapstenk en skeur nie plante stukkend nie.
Teling is beperk in akwariums. Gewoonlik moet die vis geskei word in 'n teeltenk. Die beste verhouding om te gebruik, is drie mannetjies vir elke twee wyfies, almal goed-gekondisioneer op lewendige voedsel. Die egpaar sal kuit skiet terwyl hulle op die bodem sit, nie geswem as talle soortgelyke spesies. In aanhouding, die wyfie versamel die eiers in haar bekkenvinmandjie en plaas hulle afsonderlik aan plante en ander voorwerpe. Eiers sal deur die wyfie in die hele tenk gedeponeer word, maar veral op drywende oppervlakplante. Volgens die meeste verslae, het die ouers nie dadelik probeer om die eiers te vreet nie. Die eiers broei oor vier dae uit en die vingerlinge swem vryelik rond twee dae later.
Halley Feiffer
Halley Feiffer (gebore 20 November 1984) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente You Can Count on Me (2000), The Squid and the Whale (2005), The Messenger (2009), en He's Way More Famous Than You (2013).
Huahine
Huahine is ’n atol in die Benedewindse Eilande van die Geselskapseilande in Frans-Polinesië, ’n Franse oorsese gebied in die Stille Oseaan. Dit het sowat 6 300 inwoners.
Geografie
duimnael|270px|Ligging in die Geselskapseilande.
Die atol is 16 km lank en op sy breedste 13 km. Dit bestaan uit twee hoofeilande, omring deur ’n koraalrif met verskeie klein eilandjies. Huahine Nui ("Groot Huahine") lê in die noorde en Huahine Iti ("Klein Huahine") in die suide.
Die twee eilande word geskei deur water van ’n paar honderd meter breed en word met laagwater verbind deur ’n smal strook land. ’n Klein brug is ook gebou om Huahine Nui en Huahine Iti te verbind.
Noordwes van Huahine Nui is ’n brakwatermeer van 375 hektaar bekend as Lac Fauna Nui (Lac Maeva). Dit is al wat oorgebly het van die antieke atolstrandmeer.
Administrasie
Huahine is administratief deel van die Benedewindse Eilande. Dit bestaan uit die volgende munisipaliteite:
Die administratiewe hoofdorp is Fare, op Huahine Nui.
Toerisme
’n Gewilde toeriste-attraksie is ’n stroom met palings wat mense kan kos gee. Op die Faahia-argeologieterrein in die noorde van die eiland is subfossieloorblyfsels van verskeie spesies uitgestorwe voëls gevind.
Hugh Herbert
Hugh Herbert (10 Augustus 1887 – 12 Maart 1952) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente He Knew Women (1930), ''Sh! The Octopus (1937), Hellzapoppin' (1941), en There's One Born Every Minute'' (1942).
Dirkie van der Walt
Ds. Dirk Jacobus van der Walt (noemnaam Dirkie, Middelburg, Kaap, 30 Januarie 1914 – 3 September 2005) was tussen 1939 en 1979 predikant in vyf gemeentes of kombinasies van die Gereformeerde Kerke, waarna hy veldprediker en eindelik adjunk-kapelaan-generaal van die Suid-Afrikaanse Weermag geword het.
Herkoms en opleiding
Dirkie van der Walt was die seun van Louis Stephanus en Maria van der Walt. Nadat hy sy skoolloopbaan voltooi het, waarskynlik aan die hoërskool op sy geboortedorp, het hy die grade B.A. en B.D. aan die PUK vir CHO en die Teologiese Skool Potchefstroom verwerf.
Gewone gemeentebediening
Ds. Van der Walt is in 1939 in sy eerste werkkring, Piet Retief-kombinasie, bevestig en sou daar bly tot 1942. Sy volgende arbeidsveld was steeds in Oos-Transvaal in die kombinasie Lydenburg/Belfast/Dullstroom, waarvoor hy op 9 Mei 1942 op Lydenburg bevestig is, tot 1944, waarna hy ’n beroep aangeneem het na Koster in Wes-Transvaal. Ná nog ’n kort bediening van sowat drie jaar, het hy in 1947 ’n beroep aanvaar na Rustenburg en daar gebly tot 1951. Sy laaste gewone leraarsamp in ’n gemeente was tot 1955 in Johannesburg-Wes.
Veldprediker en kapelaan
duimnael|links|270px|Ds. Dirkie en mev. [[Maria van der Walt|Rika van der Walt, die eerste predikantspaar van die Gereformeerde kerk Voortrekkerhoogte.]] duimnael|links|300px|Die kerkraad in 1965. In die middel dit ds. Dirkie van der Walt en regs van hom dr. [[Willem de Klerk|Wimpie de Klerk.]] In 1955, toe ds. Van der Walt aan die gemeente Pretoria-Suid verbonde was, het hy as veldprediker opgetree. Mettertyd sou hy baanbrekerswerk in die kapelaansdiens doen en eindelik vorder tot adjunk-kapelaangeneraal. Pretoria-Suid was met sy bevestiging net sowat twee jaar oud, waarvan Voortrekkerhoogte ’n wyk was, maar in Mei 1957 het die Gereformeerde kerk Voortrekkerhoogte van Pretoria-Suid afgestig, reeds 17 jaar ná die gelyknamige NG gemeente. Tydens ds. Van der Walt se bediening van 1957 tot 1979 het die Suid-Afrikaanse Weermag sterk in die omgewing uitgebrei en het voorstede soos Valhalla en Eldoraigne ook tot hul reg gekom sodat die gemeente uit militêre sowel as burgerlike lidmate bestaan het.
Ds. Van der Walt sou later met groot geesdrif vertel van die voorreg wat hy gehad het om die weermagmanne geestelik en sosiaal te akkommodeer, maar ook van die verrykende ervaring om in die omgang met ander kerkgenootskappe ooreenkomste te probeer vind, pleks van oor verskille te struikel. Die gemeente het in 1959 grond aangebou vir ’n pastorie en ’n kerkgebou. Sewe jaar later het die owerheid self die kerkgebou op die hoek van Stephanus- en Schoemanstraat op staatsgrond opgerig.
Oudste Dopperpredikant
In Die Kerkblad van April 2004 is spesiale aandag aan ds. Dirk van der Walt gegee onder die opskrif "Ons oudste predikant word 90". Oor die 90ste verjaardag is ook in die dagblaaie en oor die radio berig. Tydens sy verjaardagviering het prof. Ben de Klerk, ’n susterskind van ds. Van der Walt, genoem dat sy spesiale plek in die Gereformeerde Kerk ook erken is toe ’n eksemplaar van die nuwe Psalmboek aan hom oorhandig is by geleenthede van die ontvangsname daarvan.
Die tekskeuse vir sy begrafnis was Ps. 116:15.
Huwelikslewe
In 1942 is ds. Van der Walt, toe pas drie jaar in die bediening, deur Totius met Rika Kruger in die huwelik bevestig. Drie kinders, Louis, Elna en Kruger, is uit die huwelik gebeore. Mechiel en Leona Venter, wat sy lewensberig in die Almanak vir 2007 geskryf het, beskryf hom as "’n toegewyde pa en in krisistye ’n wyse raadgewer". Hulle skryf die egpaar was bekend vir hul gasvryheid en spanwerk. Hulle het hulle naderhand in die gemeente Pretoria-Brooklyn gevestig en ná sy emeritaat in 1979 opbouend tot die gemeente se aktiwtiteite bygedra. Vir die Bybelstudiegroep waarby hulle ingeskakel het, was hulle ’n bron van insig en wysheid.
Die Venters skryf ds. en mev. Van der Walt was met hul geesdrif en lewenslus ’n toonbeeld van Jesaja 40:31, van dié wat so op die Here vertrou dat hulle hardloop sonder dat hulle moeg word en loop sonder om afgemat te raak.
Europa-toring
Die Europa-toring (Litaus: Europos bokštas) in die Litause hoofstad Vilnius is met 33 verdiepings en 'n hoogte van 148 meter tans die hoogste wolkekrabber in die Baltiese lande. Die gebou is volgens 'n ontwerp van die plaaslike argitekteburo Audrius Ambrasas Architects Company vanaf die jaar 2002 as deel van die kantoor- en winkelkompleks Europa Square (Europos aikštė) in Šnipiškės, die nuwe sakesentrum van Vilnius, opgerig en op 1 Mei 2004 tydens die feesvierings ter geleentheid van Litaue se toetreding tot die Europese Unie amptelik ingewy.
Die projek was aanvanklik vanweë sy hoogte omstrede – kritici het daarop gewys dat die wolkekrabber die stadshorison van Vilnius se historiese stadskern dramaties sou verander, veral nadat die oorspronklike ontwerp gewysig en drie bykomende verdiepings by die gebou gevoeg is. Tans maak die Europa-toring, wat in 2004 as een van die beste nuwe wolkekrabbers vir die Emporis Skyscraper Award genomineer is, deel uit van 'n reeks wolkekrabbers wat die nuwe stadshorison van Vilnius vorm. Die uitkykplatform op die 31ste verdieping is op Sondae gratis toeganklik vir die publiek.
55 Cancri
55 Cancri is ’n dubbelster sowat 41 ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Kreef (Cancer). Die stelsel bestaan uit ’n G-tipe hoofreeksster en ’n kleiner rooi dwerg. Hulle is meer as 1 000 AE van mekaar af (duisend keer die afstand tussen die Aarde en die Son).
Sedert 2011 is vyf planete bevestig wat om die hoofster, 55 Cancri A (die geel dwerg), wentel. Daar kan meer planete wees. Die binneste planeet, 55 Cancri e, beweeg voor die ster verby soos van die Aarde af gesien.
Sigbaarheid
Die 55 Cancri-stelsel is taamlik na aan ons sonnestelsel: sowat 40,3 ligjare. Die hoofster het ’n skynbare helderheid van 5,95 en kan dus deur ’n verkyker gesien word. As dit baie donker is, kan dit net-net met die blote oog gesien word. Die rooi dwerg het ’n skynbare helderheid van 13 en kan net met ’n teleskoop gesien word.
Die komponente
Die hoofster is ’n oranje ster van tipe K0IV-V. Dit is óf ’n hoofreeksster óf ’n subreus; dis kleiner as die Son en het ’n effens kleiner massa. Dit het meer metale as die Son. Dit maak dit moeilik om die ster se ouderdom en massa te bepaal, maar sy ouderdom word gewoonlik op sowat 5,5 miljard jaar geraam. Ander studies gee ramings van tussen 7,4 miljard en 8,7 miljard jaar.
55 Cancri B is ’n rooi dwerg sowat 1 065 AE van die hoofster, en is baie kleiner en dowwer as die Son. Ondanks die afstand tussen hulle, lyk dit of die twee sterre swaartekraggebonde is. Daar is aanduidings dat komponent B self ’n dubbelster is, maar dit is onseker.
Planetêre stelsel
Die eerste ster wat ontdek is, is b, wat HR 3522b genoem is deur sy ontdekkers (HR 3522 is ’n alternatiewe naam vir 55 Cancri). Die planeet is egter meer bekend as 55 Cancri b.
In 1998 is die ontdekking van ’n moontlike stofring om 55 Cancri A aangekondig, maar dit kon nie bevestig word nie.
Die ontdekking van 55 Cancri e is in 2004 aangekondig. Dit het ’n massa van 8,3 keer dié van die Aarde. Die metings wat tot dié ontdekking gelei het, het ook die bestaan van 55 Cancri c bevestig.
In 2007 is die ontdekking van 55 Cancri f aangekondig. 55 Cancri was dus die eerste bekende vyfplaneetstelsel. Planeet f het dieselfde massa as c gehad en is binne die ster se gebied wat moontlik lewe kan bevat. Daar word nie geglo die planeet self het lewe nie, maar hipotetiese mane kan wel minstens mikrobiese lewe huisves.
Daar kan moontlik nog planete wees in die stelsel se stabiele sone, tussen f en d.
Kommunikasie
’n Boodskap is op 6 Julie 2003 van die Aarde na 55 Cancri gestuur. Dit is "Cosmic Call 2" genoem en sal die ster in Mei 2044 bereik.
Mindy Sterling
Mindy Sterling (gebore 11 Julie 1953) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Austin Powers: International Man of Mystery (1997), Austin Powers: The Spy Who Shagged Me (1999), Drop Dead Gorgeous (1999), en Austin Powers in Goldmember (2002).
Tetiaroa
Tetiaroa is ’n atol in private besit in die Bowindse Eilande van die Geselskapseilande in Frans-Polinesië, ’n Franse oorsese gebied in die Stille Oseaan. Dit was eens die speelplek van die koninklikes van Tahiti en het later veral bekend geword nadat Marlon Brando dit in die 1960's gekoop het.
Sculptor-muur
Die Sculptor-muur is ’n superstruktuur van sterrestelsels ("muur van sterrestelsels") relatief naby die Melkweg met ’n rooiverskuiwing van sowat z=0,03. Dit word soms die Sculptor-superswerms genoem.
Tetiaroa
Geografie
duimnael|260px|links|Ligging in die Geselskapseilande. duimnael|260px|links|Onetahi.
Die eilande (kloksgewys van die suidwestelike hoek af) sluit in:
Eienaarskap en geskiedenis
In historiese tye het Tetiaroa aan die Pomare-dinastie van Tahiti behoort. Hulle het dit as ’n rusplek gebruik. Volgens oorlewering was William Bligh in 1789 die eerste Europeër wat die atol besoek het terwyl hy op soek was na vroeë muiters – dit was voor die vertek van die HMS Bounty van Tahiti af en die legendariese muitery daarna.
In 1904 het die koninklike familie die atol aan Johnston Walter Williams, die enigste tandarts op Tahiti, gegee. Williams was later, van 1916 tot 1935, die Britse konsul. Hy het Tetiaroa as woonplek gebruik en ’n klapperplantasie aangelê.
Marlon Brando het die eiland in 1960 "ontdek" toe gesoek is na plekke waar die rolprent Mutiny on the Bounty geskiet kon word. Ná die verfilming op Tahiti en die naburige Moorea het Brando ’n plaaslike visserman gehuur om hom na die eiland te neem. Hy het eindelik van die eilandjies gekoop by een van Williams se afstammelinge. Die koraalrif en strandmeer behoort aan Frans-Polinesië. Brando het die grootste deel van die atol in 1966 vir $200 000 gekoop en die res in 1967 vir $70 000. Hy moes egter eers politieke inmengery en plaaslike weerstand oorkom.
Baie belangrike argeologiese terreine is op Tetiaroa geïdentifiseer en word daar bestudeer. Die historiese belangrikheid van die atol maak dus toekomstige ontwikkeling en/of wisseling van eienaarskap betwyfelbaar.
Brando het in 1970 ’n dorpie op Motu Onetahi gebou om daar te kan woon. Dit het bestaan uit ’n vliegveld sodat mense op die eiland kon kom sonder om die koraalrif te beskadig, 12 eenvoudige hutte, ’n kombuishut, eetsaal en kroeg. Familie en vriende het op die dorpie gekuier en wetenskaplikes het daar gebly terwyl hulle die eiland se ekologie en argeologie bestudeer het.
Die dorpie het eindelik ’n beskeie hotel geword onder bestuur van Brando se Tahitiaanse vrou, Tarita Teriipaia, wat ook in Mutiny on the Bounty te sien was. Die hotel het langer as 25 jaar bestaan.
In 2002, twee jaar voor die akteur se dood, het Brando ’n nuwe testament opgestel sonder enige instruksies oor Tetiaroa. Ná sy dood in 2004 het die boedeladministrateurs ontwikkelingsregte toegeken aan Pacific Beachcomber SC, ’n Tahitiaanse maatskappy wat hotelle deur die hele Frans-Polinesië besit.
Die maatskappy het die ekovriendelike Brando-oord op die atol ontwikkel wat ’n kombinasie gebruik van sonkrag en elektrisiteitsopwekkers wat op klapperolie loop. Seewater word vir die lugversorgers aangewend. Die oord is in 2014 ingewy.
Wetenskaplike navorsing word ook steeds op die atol gedoen.
Nederlandse grammatika
Die Nederlandse grammatika het baie ooreenkomste met Afrikaans s'n, maar daar is ook belangrike verskille.
Naamwoorde
Soos in Afrikaans het Nederlands selfstandige en byvoeglike naamwoorde. Anders as Afrikaans het die selfstandige naamwoord 'n woordgeslag en dit het invloed op die verbuiging van die byvoeglike naamwoorde.
Rofweg suidelik van die groot riviere (Maas, Waal en Ryn) word nog drie woordgeslagte onderskei, hoewel die verskil tussen manlik en vroulik ook daar nie baie groot is nie. Noordelik van hierdie lyn kan 'n oorspronklik vroulike woord ook as manlik behandel word en het die taal de facto net twee geslagte, 'n gemeenskaplike en 'n onsydige een. Die lidwoorde toon dié verskil: de en het: de haas, het konijn.
'n Uitsondering is woorde wat eindig op -heid, -teit, -te, -atie, -ing ensomeer wat ook in die noorde gebruik word met die oorspronklik vroulike woord ter: ter gelegenheid, ter herinnering, ter wikifiëring. Hulle word nog as vroulik beskou, ook in die noorde.
Die naamvalstelsel wat Nederlands geërf het van die proto-Indo-Europees en die proto-Germaans waarvan die taal afstam, het omtrent 1500–1600 opgehou om as 'n stelsel te funksioneer en ná 'n lang stryd is in 1946/47 besluit om dit nie langer in die spelling tot uitdrukking te bring nie. Vandag is Nederlands 'n taal sonder naamvalstelsel, maar daar is nog wel baie idiomatiese reste wat gereeld in die taal gebruik word.
Veral die byvoeglike naamwoorde word nog verbuig en dit lyk anders as in Afrikaans, omrede dit van die woordgeslag afhang.
Die byvoeglike naamwoord kan 'n maksimum van 8 vorme hê indien die trappe van vergelyking ook in beskouing geneem word.
Die partitief word soos in Afrikaans net na woorde soos iets, niets, wat gebruik
Die onverboë vorme word gebruik:
Die gebruik van verboë en onverboë vorme ken baie uitsonderings. Indien die byvoeglike en die selfstandige naamwoord 'n vaste kombinasie vorm word die onverboë vorm dikwels gebruik pleks van die verboë een:
Persoonlike voornaamwoorde
Vir party persoonlike voornaamwoorde bestaan swak (klitiese) vorme naas volle vorme. In die skryftaal word die swak vorme nie altyd weergegee nie, maar in spreektaal is hulle baie algemeen. Die klitiese vorme kan nie beklemtoon word nie. Die volle vorme kan sowel beklemtoon as onbeklemtoon gebruik word.
Die gij-vorm van die tweede persoon word suidelik van die groot riviere nog algemeen gebruik. Daar is geen teenstelling tussen informeel en formeel nie. In die noorde is dit verouder.
In die skryftaal se voorskrywende grammatika is daar 'n verskil tussen akkusatief 'hen' en datief 'hun', maar dit het kunsmatig ontstaan in die 1630 en dit sou die enigste woord in die taal wees wat akkusatief en datief onderskei. In die spreektaal word die verskil baie min gebruik.
Vir onpersoonlike werkwoorde word die onsydige persoonlike voornaamwoord as onpersoonlike voornaamwoord gebruik:
Kombinasies van voorsetsel + persoonlike voornaamwoord 3de persoon word in die rëel vervang deur 'n voornaamwoordlike bywoord.
Partykeer is dié vervanging verplig, veral in die onsydig enkelvoud.
In die skryftaal se voorskrywende grammatika is pronominale vervanging vir persone nie toegestaan nie, maar in die spreektaal word dit ook daar dikwels gehoor.
Besitlike voornaamwoorde
Vir die derde persoon word die besitlike voornaamwoord veral vir persone gebruik. Vir dinge word dit dikwels deur 'n voornaamwoordlike bywoord soos ervan vervang.
'Ons' is die enigste besitlike voornaamwoord wat attibutief nog verbuig word. Dit volg die reëls vir die byvoeglike naamwoorde:
In idiomatiese oorblysels van die ou naamvalstelsel kan nog vorme met ander uitgange gesien word, soos in te zijner tijd.
Wederkerende voornaamwoorde
Daar bestaan werkwoorde wat altyd wederkerend gebruik word, soos zich vergissen, maar ook werkwoorde wat sowel oorganklik as wederkerend gebuik kan word
Die versterkte vorme word net gebuik vir werkwoorde wat niet verplig wederkerend is nie.
Die vier moontlikhede is nie sinonieme nie, maar die verskille is taamlik subtiel.
Betreklike voornaamwoorde
In kombinsasie met voorsetsels tree gewoonlik pronominale vervanging op:
Vir persone is dit (voorskrywend) nie toegestaan nie, hoewel dit in die spreektaal wel baie voorkom:
Vir voorsetsels wat nie 'n ooreenkomstige bywoord besit nie soos via, sinds, tijdens, is vervanging onmoontlik en moet die verouderde vorme dewelke, hetwelk gebruik word. Dit word nogtans dikwels vermy:
Aanwysende voornaamwoorde
Die aanwysende voornaamwoorde word beïnvloed deur die taalkundige geslag wat die selfstandige naamwoorde aanneem:
Hierde aanwysende voornaamwoorde word ook dikwels selfstandig gebruik en kan partykeer die persoonlike voornaamwoorde vervang, veral vir de-woorde wat dinge aandui.
Ook vir persone is dit moontlik:
Trappe van vergelyking
In die Standaardnederlands word 'n vergrotende trap (of ongelykheid) verwys na die woord dan. Na 'n gelykheid volg als, wat afwyk van Afrikaans. Vergelyk Duits, Afrikaans, Nederlands en Engels:
Na 'n gelykheid volg als
Na 'n gelykheid binne 'n ongelykheid volg als. Byvoorbeeld:
In sommige Nederlandse streke en dialekte word als in beide gevalle gebruik: "Hij is groter als ik". Hierdie gebruik word in Standaardnederlands as onjuis beskou. Dit behoort te wees: "Hij is groter dan ik".
Tyde en teenstellings
Die Nederlandse werkwoord ken vier teenstellings:
Die eerste teenstelling word sinteties, die ander drie analities, dit wil sê met hulpwerkwoorde (hebben, worden, zijn, zullen) weergegee.
Dié stelsel verskil van Afrikaans omrede die verlede tyde in Nederlands nog volop gebruik word om aan te toon dat oor die verlede gepraat word. Dit wil ook sê dat 'n Nederlandse voltooid tegenwoordige tijd, soos ik heb gezien net aangee dat die handeling vandag al voltooi is, nie dat dit oor die verlede gaan nie.
Infitiniewe
Behalwe die hede-verlede teenstelling ken ook die infinitief die kontraste:
Soos in Afrikaans het Nederlands 'n uitgebreide infinitief met te: te zien, gezien te hebben, gezien te zullen zijn. Die gebruik van om is dikwels nie verpligtend nie.
In Nederlands kan 'n infinitief as 'n onsydige selfstandige naamwoord gebruik word deur die lidwoord het daarvoor te sit.
In die verlede het die naamwoord ook verboë vorme gehad en daar is party reste veral van die genitief (op -s) wat nog gebruik word:
Imperatief
Die stam van die werkwoord word gebruik vir die gebiedende wys. 'n Meervoud op -t het in die 20ste eeu verouder.
Konjunktief
Konjunktiefvorme het al in die Middeleeue begin verdwyn en hulle is nou baie seldsaam. Die enkelvoud 3de persoon teenwoordige tyd het -e:
Indikatief
Die teenwoordige tyd het gewoonlik drie vorme: stam, stam+t en stam+en
Die verlede tyd het net twee vorme, enkelvoud en meervoud:
Die verlede tyd en die voltooide deelwoord wat in die analitiese vorme gebruik word kan op verskeie wyse gevorm word. Daar kan onderskei word:
Eenkolvlindervis
Die Eenkolvlindervis (Chaetodon interruptus) is vlindervis wat aan die ooskus van Suid-Afrika voorkom vanaf Port Alfred. Die vis word 20 cm groot. Die vis is geel met 'n groot swart kol op sy lyf en dun swart vertikale lyne oor die oog en stertvinsteel. Die vis kom voor in koraal- en rotsriwwe in water wat 10 – 90 m diep is. Hulle oorleef nie in akwariums nie. In Engels staan die vis bekend as die Teardrop butterflyfish.
John Gielgud
Sir Arthur John Gielgud OM CH (14 April 1904 – 21 Mei 2000) was ’n Britse akteur en teaterregisseur met ’n loopbaan wat oor agt dekades gestrek het. Hy, Ralph Richardson en Laurence Olivier was die driemanskap wat die Britse verhoog vir ’n groot deel van die 20ste eeu oorheers het.
Loopbaan
duimnael|links|180px|’n Publisiteitsfoto van Gielgud vir die rolprent Secret Agent (1936).
Gielgud was lid van die Terry-teaterfamilie en het sy eerste betaalde rol in 1922 in sy niggie Phyllis Neilson-Terry se toneelgeselskap gekry. Nadat hy drama studeer het, het hy in repertoire-teater en die West End gewerk voordat hy in 1929–'31 in Shakespeare-stukke gespeel het.
In die 1930's was Gielgud in nuwe en klassieke werke in die West End en op Broadway te sien. Hy het ook toneelstukke begin regisseer en het sy eie geselskap in Londen gestig. Hy is deur baie beskou as die beste Hamlet van sy tyd en was bekend vir komedierolle, soos dié van John Worthing in The Importance of Being Earnest. In die 1950's was hy lank bekend vir sy eenman-Shakespeare-stuk, The Ages of Man.
Angelo Bruun
Angelo Bruun (15 Julie 1898 – 30 Maart 1956) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bajadser (1919), 5 raske piger (1933), Tre år efter (1948), en Hendes store aften (1954).
John Gielgud
Loopbaan
Hoewel hy sy rolprentdebuut in 1924 gemaak het, het hy rolprente lank nie ernstig opgeneem nie. Hy was al in sy 60's voordat hy werklik ’n rolprentloopbaan begin het. Tussen Becket in 1964, waarvoor hy sy eerste Oscar-benoeming gekry het, en Elizabeth in 1998 het hy in meer as 60 flieks verskyn. Vir sy rol van Hobson met die skerp tong in Arthur (1981) het hy die Oscar vir beste manlike byspeler gewen.
Gielgud het nie veel erg aan pryse gehad nie, en tog is hy een van min akteurs wat ’n Oscar, Emmy, Grammy en Tony gewen het. Hy was van die begin van sy loopbaan af bekend vir sy stem en meesterlike hantering van Skakespeare se werke. Hy was tussen 1929 en 1994 in meer as 100 radio- en TV-dramas en het kommersiële opnames van baie toneelstukke gemaak, insluitende 10 van Shakespeare s'n. Hy is in 1953 tot ridder geslaan en die Gielgud-teater in die West End is na hom genoem.
Hoofreeks
Die hoofreeks is 'n aaneenlopende en kenmerkende strook sterre op grafieke wat kleur teenoor helderheid stel, soos die Hertzsprung-Russell-diagram. Sulke sterre is bekend as hoofreeks- of dwergsterre.
Nadat ’n ster ontstaan het, wek dit energie op in die warm, digte kernstreek deur middel van die kernfusie van waterstofatome in helium. Tydens dié deel van ’n ster se leeftyd bevind hy hom op die hoofreeks in ’n posisie wat hoofsaaklik deur sy massa bepaal word, maar ook deur sy chemiese samestelling en ander faktore. Alle hoofreekssterre is in hidrostatiese ewewig, waar die buitewaartse druk van die warm kern gebalanseer word deur die binnewaartse swaartekragdruk van die ster. Energie wat in die kern opgewek word, beweeg na die oppervlak van die ster en word uitgestraal.
Hoe groter ’n ster is, hoe korter is sy lewensduur op die hoofreeks gewoonlik. Nadat al die waterstof in die kern opgebruik is, beweeg die ster na buite die hoofreeks op die HR-diagram. Daarna hang die gedrag van die ster af van sy massa: sterre van kleiner as 0,23 sonmassas word direk witdwerge, terwyl sterre van tot 10 sonmassas deur ’n rooireusstadium gaan. Nog groter sterre kan ontplof as ’n supernova of direk in ’n swartkolk inplof.
Ons son is 'n geeldwerg en 'n hoofreeksster van medium grootte. Witdwerge en rooireuse val buite die hoofreeks.
Geskiedenis
In die eerste deel van die 20ste eeu het inligting oor die verskillende tipes sterre en hul afstande meer geredelik beskikbaar geraak. Dit het duidelik geword dat die spektrums van sterre kenmerkende eieskappe het en dat sterre dus gekategoriseer kan word. Annie Jump Cannon en Edward C. Pickering by die Harvard-kollege-sterrewag het ’n metode van klassifikasie ontwikkel bekend as die Harvard-klassifikasiestelsel, en dit in 1901 gepubliseer.
Die Deense sterrekundige Ejnar Hertzsprung het in 1906 in Potsdam opgemerk dat die rooiste sterre – wat in die Harvard-stelsel as K en M geklassifiseer is – in twee groepe verdeel kan word: sterre baie helderder en baie dowwer as die Son. Om die twee groepe te onderskei, het hy hulle "reuse" en "dwerge" genoem. Die volgende jaar het hy sterreswerms begin bestudeer – groot groepe sterre wat omtrent ewe ver van die Aarde af is. Hy het die eerste grafieke gepubliseer van hierdie sterre wat die verband tussen kleur en helderheid aandui. Hierdie grafieke het ’n prominente en aaneenlopende stroom sterre getoon wat hy die Hoofreeks genoem het.
By die Universiteit van Princeton het Henry Norris Russell dieselfde soort navorsing gedoen. Hy het die verhouding bestudeer tussen die spektraalklassifikasie van sterre en hul werklike helderheid soos aangepas by hul afstand – hul absolute magnitude. Vir dié doel het hy sterre gebruik met betroubare parallakse waarvan baie by Harvard gekategoriseer is. Toe hy grafieke van hierdie sterre opstel met hul spektraaltipe teenoor hul absolute magnitude, het hy gevind dwergsterre het ’n spesifieke verhouding. Daardeur kon die werklike helderheid van ’n dwergster met redelike akkuraatheid bereken word. Wat die rooi sterre betref wat Hertzsprung bestudeer het, was daar dieselfde verhouding onder die dwergsterre as wat deur Russell waargeneem is. Die reusesterre is egter baie helderder as die dwerge en het dus nie dieselfde verhouding nie. Russell het voorgestel dat die "reusesterre ’n lae digtheid of groot oppervlakhelderheid moet hê".
In 1933 het Bengt Strömgren die term Hertzsprung-Russell-diagram voorgestel vir ’n helderheid-spektraaltipe-grafiek. Dit weerspieël die parallelle ontwikkeling van die tegniek deur die twee mans.
Namate evolusiemodelle van sterre in die 1930's ontwikkel is, het dit duidelik geword dat daar vir sterre met ’n eenvormige chemiese samestelling, ’n verhouding is tussen die ster se massa en sy helderheid en radius. As die massa en samestelling dus bekend was, kon die radius en helderheid vasgestel word. Dit het bekend geword as die Vogt-Russell-stelling, genoem na Heinrich Vogt en Henry Norris Russell.
In 1943 is ’n verfynde skema vir sterreklassifikasie gepubliseer deur W.W. Morgan en P.C. Keenan. Die MK-klassifikasiestelsel het aan elke ster ’n spektraaltipe – gebaseer op die Harvard-klassifikasie – en ’n ligsterkteklas toegeken. Spektraaltipes is O, B, A, F, G, K en M en ligsterkteklasse I, II, III, IV en V, in ’n volgorde van afnemende ligsterkte. Sterre van klas V behoort tot die hoofreeks.
Stervorming
Wanneer ’n protoster gevorm word uit die inploffing van ’n reusewolk van gas en stof, is die aanvanklike samestelling eenvormig – so ’n ster bestaan uit 70% waterstof, 28% helium en spore van ander elemente. Die aanvanklike massa van die sterre word bepaal deur die spesifieke toestande in die wolk. In die aanvanklike inploffing wek hierdie voor-hoofreeksster energie op deur swaartekrag-inkrimping. Wanneer ’n sekere digtheid bereik word, begin energie-opwekking in die kern deur middel van eksotermiese kernfusie waardeur waterstof in helium omgeskakel word.
Terwyl kernfusie die belangrikste manier van energie-opwekking is, lê die ster op die kurwe van hoofreekssterre. Van dié punt af neem die ster se helderheid en oppervlaktemperatuur toe namate hy ouer word.
’n Ster bly in sy aanvanklike posisie op die hoofreeks totdat ’n aansienlike hoeveelheid waterstof in die kern gebruik is, en verander dan in ’n helderder ster. (Op die HR-diagram beweeg die ster dan na bo en regs van die hoofreeks.) Die sterre op die hoofreeks is dus dié wat in die primêre waterstofverbrandende stadium van hul leeftyd is.
Dwerg-terminologie
Hoofreekssterre word dikwels "dwergsterre" genoem, maar dié term is deels histories en kan verwarrend wees. Die koeler dwerge soos rooi-, oranje- en geeldwerge is wel heelwat kleiner en dowwer as ander sterre van dieselfde kleur, maar by warmer blou en wit sterre is die verskil tussen die dwerge en die ander sterre wat nie op die hoofreeks is nie heelwat kleiner. By die heel warmste sterre is die verskille in grootte nie waarneembaar nie; dan word na die spektraallyne gekyk om te bepaal of ’n ster ’n "dwerg" of "reus" is. Tog word sulke warm hoofreekssterre steeds soms "dwerge" genoem.
Die gebruik van die term is ook om ’n ander rede verwarrend: alle dwerge is nie hoofreekssterre nie. Witdwerge is byvoorbeeld baie kleiner as hoofreekssterre, rofweg so groot soos die Aarde. Dit is die laaste evolusiestadium van baie hoofreekssterre.
Parameters
Die massa, radius en ligsterkte van ’n ster hang nou saam. Deur ’n ster te beskou as ’n geïdealiseerde energiestraler bekend as ’n swartstraler, kan die verhouding tussen die ligsterkte L en radius R en die effektiewe temperatuur T_{\rm eff} bepaal word deur die Stefan–Boltzmann-wet:
waar σ die Stefan–Boltzmann-konstante is. Aangesien die posisie van ’n ster op die HR-diagram sy benaderde ligsterkte aandui, kan hierdie verhouding gebruik word om sy radius te bepaal.
Nog twee verhoudings kan gebruik word om ’n ster se waardes te bepaal: dié tussen M en L en tussen M en R, wat feitlik lineêr is.
Voorbeelde
Die tabel hier onder wys die tipiese waardes van sterre op die hoofreeks. Die eenhede L☉, R☉ en M☉ wat gebruik word vir die ligsterkte, radius en massa is die waardes van die Son, ’n dwergster met ’n klassifikasie van G2 V. Die werklike waardes vir ’n ster kan verskil met tot 20–30% van die waardes wat hier aangegee word.
!rowspan="2" style="font-size: smaller;"|Ster- klas !style="font-size: smaller;"|Radius !style="font-size: smaller;"|Massa !style="font-size: smaller;"|Ligsterkte !style="font-size: smaller;"|Temperatuur !rowspan="2"|Voorbeelde
Jessica Oyelowo
Jessica Oyelowo (gebore 1978) is 'n Engelse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Sleepy Hollow (1999), Churchill: The Hollywood Years (2004), en Alice in Wonderland (2010).
Thomas Pringle
Thomas Pringle is op 5 Januarie 1789 in Roxburghshire, Skotland, gebore en is Suid-Afrika se eerste Engelstalige digter en een van die baanbrekers vir persvryheid.
Hy het studeer aan die Universiteit van Edinburg, waar hy in aanraking kom met talle bekendes, soos sir Walter Scott en sy toekomstige vennoot, John Fairbairn. Na hy sy hand aan die staatsdiens gewaag het, word hy redakteur van Blackwood's Magazine, maar die vergoeding was so karig dat hy hom by die 1820-Setlaars aansluit en hom op Glen Lynden in die Oostelike Provinsie gaan vestig.
Op 5 Mei 1820 het hy as 'n Britse setlaar in Algoabaai aangekom. Pringle het hom aanvanklik in Glen-Lynden aan die Baviaansrivier (naby die teenswoordige Somerset-Oos) gevestig, maar het in 1822 onderbibliotekaris van die Suid-Afrikaanse Openbare Biblioteek in Kaapstad geword. Vanweë teëspoed moet hy egter sy grond verlaat en word bibliotekaris in Kaapstad.
Daar kry hy saam met Fairbairn in 1822 verlof om 'n koerant te begin wat die eerste keer in 1824 verskyn. Die South African Journal het die goewerneur, lord Charles Somerset, uit die staanspoor dwars in die krop gesteek. Pringle het geweier om hom aan beheer te onderwerp, maar die publikasie verskyn net twee keer. 'n Akademie, wat Pringle saam met Fairbairn begin, was ook van korte duur.
Dit was die eerste Suid-Afrikaanse tydskrif en is maandeliks om die beurt in Engels en Nederlands uitgegee. Die Nederlandse weergawe, Zuid-Afrikaansche Tijdskrift, het onder redaksie van ds. Abraham Faure gestaan. In dieselfde tyd het die drukker George Greig ook die eerste onafhanklike koerant, die South African Commercial Advertiser, gepubliseer (vir die eerste maal op 7 Januarie 1824).
En later die redakteurskap aan Pringle en Fairbairn aangebied. Toe die Kaapse goewerneur lord Charles Somerset sensuur op albei publikasies probeer toepas het, is verdere uitgawes gestaak. Pringle het vervolgens 'n groot kampvegter vir persvryheid in Suid-Afrika geword (persvryheid is in 1828 gewaarborg) en Greig is uit die land verban, maar is in 1825 weer toegelaat, waarna die publikasie van die Commercial Advertiser voortgesit is. In Oktober 1824 het Pringle na Glen-Lynden teruggekeer, waar hy hom tot met sy vertrek na Engeland in 1826 aan sy skryfwerk gewy het.
Sy Some account of the present state of the English settlers in Albany, South Africa is in 1824 in Londen gepubliseer, en het ŉ skenking van ongeveer 10 000 pond aan die Setlaars, wat swaar verliese met hul boerdery gely het, meegebring. In Engeland het Pringle sekretaris van die Anti-Slavery Society geword (die afskaffing van slawerny in die hele Britse ryk is op 1 Augustus 1834 afgekondig).
Pringle was Suid-Afrika se eerste Engelse digter en word soms die vader van die Suid-Afrikaanse poësie genoem. Sy verse toon sy godsdienstigheid en sy betrokkenheid by Suid-Afrika en by sy mense en hul omgewing. Sy eerste digbundel, Ephemerides, het in 1828 verskyn, gevolg deur Poetical works in 1839 en Afar in the dessert and other South African poems in 1881. Hy het hom ook op die gebied van die prosa onderskei en sy publikasies op die gebied weerspieël die lewe aan die Oosgrens in die twintigerjare van die vorige eeu, byvoorbeeld Narrative of a residence in South Africa (1835), African sketches (1834) en Glen-Lynden (1828). ŉ Jaarlikse toekenning ter herdenking aan die letterkundige figuur, die Pringle-toekenning, is deur die English Academy of South Africa ingestel.
Ná sy dood verskyn talle versamelings van sy gedigte, waarvan die eerste in 1837 die lig sien. Hy is op 5 Desember 1834 in Londen oorlede aan tuberkulose op die ouderdom van 45. Sy stoflike oorskot is in 1870 na Suid-Afrika gebring en op die Pringle-familieplaas Eildon by Bedford herbegrawe.
Sy oorskot is in Bunhill Fields, 'n begraafplaas in Londen, begrawe, waar hy herdenk is met 'n gedenksteen met 'n elegante opskrif deur William Kennedy. In 1970 is sy sterflike oorskot in Suid-Afrika in die kerk te Eildon, naby die plaas van sy familie in die Baviaansvallei, herbegrawe.
Haat
thumb|240px|Die woord "hate" op 'n vuis [[tatoe|getatoeëer.]]
Haat is ’n gevoel wat ’n emosie van woede of gegriefdheid kan ontlok teenoor sekere mense of idees. Dit word dikwels verbind met ’n gevoel van afkeer, weersin en vyandigheid teenoor die mens of idee.
As ’n emosie
As ’n emosie kan haat kort of lank duur. Dit kan minder intens wees ("Ek haat broccoli") of intenser ("Ek haat die hele wêreld"). Haat kan ook ’n aangeleerde reaksie wees op eksterne gebeure, soos om beheer of mislei te word. Dit is ’n diepe sielkundige reaksie op ’n gevoel van vasgekeerdheid of ’n onvermoë om sekere sosiologiese afdwingings te verstaan, soos om skuldig bevind te word aan ’n misdaad wat jy nie gepleeg het nie. Die Amerikaanse sielkundige Robert Sternberg het drie hoofelemente in haat geïdentifiseer:
Die belangrike funksie van selfbeskerming wat met haat verbind word, kan geïllustreer word deur Steinberg se ontleding van "opstandige" haat, waar ’n afhanklike verhouding verwerp word in ’n soeke na outonomie.
Wetsaspek
’n Haatmisdaad verwys gewoonlik na ’n misdaad wat deur haat gemotiveer is. Mense wat haatmisdade pleeg se slagoffers is gewoonlik lid van ’n sekere sosiale groep, wat dikwels gedefinieer word deur gender, godsdiens, seksuele oriëntasie, geestesteuring, gestremdheid, klas, etnisiteit, nasionaliteit, ouderdom, genderidentiteit of politieke partyverband. Die misdaad kan fisieke aanranding, die vernietiging van eiendom, boeliegedrag, teistering, verbale beledigings, of aanstootlike graffiti of briewe behels.
Haatspraak kom dikwels voor om ’n persoon of groep af te kraak gebaseer op hulle sosiale of etniese groep. Die opsetlike gebruik van haatspraak is in baie lande ’n kriminele oortreding. In sommige lande word gedebatteer of haatspraak toelaatbaar behoort te wees as vryheid van spraak.
Leur, Gelderland
Leur is ’n nedersetting in die munisipaliteit Wijchen in die provinsie Gelderland in Nederland.
Steynsburg
Steynsburg is 'n dorp in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Die dorp is genoem na Douw Gerbrand Steyn, 'n oupa (vader van die moeder van president Paul Kruger) wat op die plaas Bulhoek geboer het en waar die latere president van die Zuid-Afrikaansche Republiek op 10 Oktober 1825 gebore is.
Stigting
Die Gereformeerde Kerk het die dorp in 1872 aangelê en dit na ouderling A.P.J. Steyn, 'n broer van pres. Paul Kruger se moeder, Elsie Steyn, genoem omdat hy die siel van die onderneming was om 'n kerkdorp in die omgewing gestig te kry vir die lidmate van die Gereformeerde kerk Middelburg, Kaap en Burgersdorp vir wie dit moeilik was om so ver te reis om hul kerklike voorregte te geniet. Destyds was Steynsburg in die distrik Albert geleë. Die lidmate van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die omgewing van Steynsburg het onder die NG gemeente Burgersdorp geressorteer. Deur hulle is, veral vanweë die groot afstande (64 km na Burgersdorp), ook die behoefte aan 'n eie gemeente sterk aangevoel. In 1874 is reeds begin met die bou van 'n eerste kerkgebou, waarvan die hoeksteen in Maart 1875 gelê is. Veral deur die ywer van Johannes C.M.D. du Plessis is die NG gemeente Steynsburg op 26 Januarie 1876 gestig.
Die dorp word in 1892 'n munisipaliteit. Die R56-provinsiale pad loop deur Steynsburg. In 1890 is ’n spoorlyn tussen Rosmead en Stormberg-stasie aangelê. Dit was ’n groot gebeurtenis omdat inwoners hierna nie net verseker was van vervoer na stede in die Kaapkolonie nie, maar plaasprodukte kon ook na en van die dorp vervoer word en na Oos-Londen met die oog op uitvoer. Die spoorvervoer het intussen in onbruik verval en die spoorlyne het tot niet gegaan.
Klimaat
Steynsburg het 'n koel tot gematigde klimaat. Die gemiddelde temperatuur was 17 °C. Die warmste maand is Januarie, 25 °C, en die koudste Junie, 8 °C. Gemiddelde reënval is 556 millimeter per jaar. Die natste maand is Desember met 100 mm reën, en die droogste September, met 9 mm.
Ekonomie
Steynsburg is 'n handelsentrum vir 'n woldistrik van 1 000 km2 met verskeie merinostoetplase. Buurdorpe is Hofmeyr (48 km suid), Molteno en Burgersdorp (64 km noordoos). Ongeveer 30 km wes van Steynsburg is Teebus, 'n koppie waar die Oranje-Visrivier tonnel in die Teebusspruit uitmond.
Gesondheid
Steynsburg beskik oor 'n goed gevestigde provinsiale hospitaal, asook 'n primêre gesondheidskliniek in Khayamnandi.