cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Babiana rubella
Babiana rubella is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Babiana behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en kom by Hondeklipbaai voor. Hier het dit 'n voorkomsgebied van 150 km² en daar is twee subpopulasies. Die totale populasie word op minder as 1000 plante geskat. Die spesie het van sy habitat afgestaan aan gewasverbouing.
Punjabi's
Die samesmelting van die verskeie stamme, kastes en die inwoners van Punjab in 'n wyer gemeensame "Punjabi"-identiteit het aan die begin van die 18de eeu 'n aanvang geneem. Voor dit het 'n gemeensame "Punjabi"-identiteit in die sin van 'n etnies-kulturele identiteit en gemeenskap nie bestaan nie, hoewel die meerderheid van die verskeie gemeenskappe van Punjab sedert 'n lank tydperk oor kulturele en taalkundige gemeenskaplikhede beskik.
Tradisioneel is die Punjabi-identiteit veral deur taalkundige, geografiese en kulturele eienskappe gekenmerk. Die identiteit is onafhanklik van die historiese of godsdienstige agtergrond, en verwys na diegene wat in Punjab bly, of met sy bevolking assosieer, en Pandjabi as hul moedertaal beskou. Integrasie en assimilasie is belangrike dele van die Punjabi-kultuur, sedert die Punjabi-identiteit nie alleenlik op stamverbindings gebaseer is nie. Alle Punjabi's deel min of meer dieselfde kulturele agtergrond.
Histories was die Punjabi's 'n heterogene groep en verdeel in 'n aantal stamme, biradari (letterlik "broerskap") genoem, waarin elke persoon aan 'n stam gebonde was. Die Punjabi-identiteit sluit egter ook diegene in wat nie aan een van die historiese stamme behoort het nie. Met die verloop van tyd het die stamstrukture minder belangrik geword en is deur 'n meer samehangende en holistiese samelewing vervang, met gemeenskapsbou en groepsamehorigheid as nuwe pilare van die Punjabi-samelewing. In relatiewe kontemporêre terme bestaan Punjabi's uit drie oorwegende subgroepe: Punjabi-Moslems, Punjabi-Sikhs en Punjabi-Hindoes.
Lynn Garafola
Lynn Theresa Garafola (Professor Emerita of Dance, 12 Desember 1946) is 'n Amerikaanse danshistorikus, taalkundige, kritikus, kurator, dosent en opvoedkundige. As 'n bekwame navorser en skrywer, wat 'n wye belangstelling in die geskiedenis van dans het, word sy as een van die leidende deskundiges oor die Russiese impresario Sergei Diaghilev se dansgroep Ballets Russes beskou - die invloedrykste dansgeselskap van die 20ste eeu wat tussen 1909 en 1929 groot internasionale sukses behaal het.
Wind in Your Hair
Wind in Your Hair is die eerste enkelsnit van die 2021-album, Headlight Dreams, van die Suid-Afrikaanse sanger-liedjieskrywer Steve Louw, vervaardig deur Kevin Shirley van The Black Crows and opgeneem in Nashville, Tennessee. Die Amerikaanse kitaarlegende Bonamassa lewer 'n gasvertoning op die snit.
Kapkoppie
Die kapkoppie (Eriocephalus racemosus var. racemosus) is 'n struik wat tot 1.5m hoog word. Die struik is inheems aan die Wes-Kaap en Oos-Kaap waar dit saam met die fynbos voorkom. Dit groei in kusduine en sanderige gelyktes. Voëls gebruik die donserige sade vir hul neste gedurende die vrugstadium.
Die blare is silindries en soms effens vlesig. Die blomhofies is alleenstaande in die blaaroksels en vorm lang trosse, skynbaar sonder lintblomme. Hulle is 3 mm in deursnee en is omring deur verskeie rye skutblare.
Wind in Your Hair
Louw het die musiek vir sy album "Headlight Dreams" geskryf nadat hy 'n motorfietsrit van 8 000 km deur Suider-Afrika afgelê het. Volgens hom het baie van dié tyd en ruimte neerslag in die liedjies op die album gevind. Nadat hy weke lank gery het, het hy dinge in stadige aksie of superspoed gesien en het die landskap hom begin fasineer.
Die liedjie het 'n treffer op Spotify geword.
Nepherites I
Nepherites I of Nefaaroed I was ’n farao van Antieke Egipte en die stigter van die 29ste Dinastie. Hy het van 398 tot 393 v.C. tydens die Laat Tydperk regeer en was een van die land se laaste plaaslike heersers. Hy was van Mendes, en het dit sy hoofstad gemaak. Hy is ook daar begrawe.
Bewind
Nepherites het vermoedelik aan die bewind gekom deur sy voorganger, Amyrteus, te verslaan. Hy het hom daarna in 399 v.C. in Memphis laat teregstel.
Die feit dat hy dieselfde Horusnaam as Psamtik I en Goue Horusnaam as Ahmoses II gehad het, was vermoedelik omdat hy wou hê sy bewind moet met die vroeëre goue era van Egipte geassosieer word.
Babiana vanzijliae
Babiana vanzijliae is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Babiana behoort en is deel van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en kom op Roggeveldberge-eskarp voor, vanaf Nieuwoudtville tot by Lokenburg. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 600 km² en daar is 10 tot 15 subpopulasies. Die spesie het reeds habitat afgestaan aan die rooibostee bedryf en koringverbouing.
Melissa McIntyre
Melissa McIntyre (gebore 31 Mei 1986) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Degrassi: The Next Generation (2001) en Degrassi: Minis (2005).
Oceanapia sessilis
Oceanapia sessilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Kirkpatrick.
Adonikam
Die Kinders van Adonikam word in die boek van Nehemia van die Ou Testament van die Bybel genoem. Hulle is deel van die name in die geslagslys van die persone wat saam met Serubbabel uit die ballingskap in Babel teruggekeer het.
Verwysings in die Bybel
Neh 7: 18
Jane Alexander
Jane Alexander is 'n Suid-Afrikaanse beeldhouer en skilder wie se werke al internasionaal uitgestal is. Sy is veral bekend vir haar lewensgroot beelde, met menslike vorms, wat met horings, vlerke, hoewe en ander voorwerpe versier is. Alexander is in 1959 in Johannesburg gebore. In onderskeidelik 1982 en 1988 verwerf sy BA- en MA grade in beeldende kunste aan die Universiteit van die Witwatersrand. As student is sy deur die sosio-politieke onrus in Suid-Afrika beïnvloed. As gevolg hiervan begin sy temas van aggressie, geweld, lyding en die samelewing in haar werke aanspreek. Sy is al 'n paar keer vir haar kuns vereer, waaronder die Standard Bank Jong Kunstenaars-prys (1995), die ENB Vita-prys (1996) en die DaimlerChrysler-kunsprys (2002).
Adin
In die boek van Nehemia (Neh 7: 20) van die Ou Testament van die Bybel word die Kinders van Adin genoem.
Hulle is deel van die name in die geslagslys van die persone wat saam met Serubbabel uit die ballingskap in Babel teruggekeer het.
KwaMkenkethe
KwaMkenkethe is histories die tradisionele nedersetting van lede van die Mkenkethe-stam, 'n onderafdeling van die Zoeloevolk.
Ater
In die boek van Nehemia (Neh 7: 21) van die Ou Testament van die Bybel word die Kinders van Ater genoem.
Hulle is deel van die name in die geslagslys van die persone wat saam met Serubbabel uit die ballingskap in Babel teruggekeer het.
Nectanebo I
Nectanebo  of Nechtnebef was ’n farao van Antieke Egipte en die stigter van die 30ste Dinastie.
Judith Resnik
Judith Arlene Resnik (, 5 April 1949 - 28 Januarie 1986) was 'n Amerikaanse elektriese ingenieur, sagteware ingenieur, biomediese ingenieur, vlieënier en NASA ruimtevaarder wat gesterf het aan boord van Ruimtependeltuig Challenger toe dit ontplof het tydens missie STS-51-L. Resnik was die tweede Amerikaanse vrou in die ruimte en die vierde vrou in die ruimte wêreldwyd, met 145 uur in 'n wentelbaan. Die IEEE Judith Resnik-toekenning vir ruimte-ingenieurswese word ter ere van haar aangewys.
Vroeë lewe
Judith Resnik is in 1949 gebore aan Sarah en Marvin Resnik, 'n oogkundige, in Akron, Ohio. Haar pa was agt tale magtig en het tydens die Tweede Wêreldoorlog in die Stille Oseaan-teater in die weermag gedien in militêre intelligensie en lugverkenning. Albei haar ouers was Joodse immigrante wat oorspronklik van die Oekraïne afkomstig was (haar pa het via Israel geïmmigreer). Sy het grootgeword in 'n praktiserende Joodse huisgesin van rabbynse afkoms, en het elke naweek by die Hebreeuse skool gestudeer en haar Bat Mitzvah gevier. Haar ouers het geskei terwyl sy 'n tiener was; in reaksie hierop het sy 'n hofsaak voorberei sodat haar toesig oorgeskakel kon word van haar ma na haar pa, aan wie sy besonder na was.
NASA Ruimtevaarderkorps
In Januarie 1978 is Resnik op 28-jarige ouderdom gewerf vir die NASA Astronaut Corps, een van ses vroue uit 8 000 aansoekers. Die program om vroulike ruimtevaarders te keur, is ontwikkel deur die aktrise Nichelle Nichols, wat 'n vrywilliger was.
Die IEEE Judith A. Resnik-toekenning is in 1986 deur die Instituut vir Elektriese en Elektroniese Ingenieurs ingestel en word jaarliks aan 'n individu of span oorhandig ter erkenning van uitstaande bydraes tot ruimte-ingenieurswese op gebiede wat vir die IEEE relevant is. Die Society of Women Engineers (SWE) ken die Resnik Challenger-medalje jaarliks toe aan 'n vrou wat die ruimtebedryf verander het, persoonlik bygedra het tot innoverende tegnologie wat deur vlugervaring geverifieer is en deur toekomstige dekades erken sal word as mylpale in die ontwikkeling van ruimte as 'n hulpbron vir die hele mensdom.
Dave Bautista
Dave Bautista (gebore 18 Januarie 1969) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Guardians of the Galaxy (2014), Guardians of the Galaxy Vol. 2 (2017), Blade Runner 2049 (2017), en Avengers: Infinity War (2018).
Emil Birron
Emil Birron (1 Januarie 1878 – 18 November 1952) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Die gute Partie (1917), Hundemamachen (1920), Begierde (1921), en Tischlein deck dich, Eselein streck dich, Knüppel aus dem Sack (1921).
Oceanapia seychellensis
Oceanapia seychellensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1922 deur Dendy.
Koqhoqhoqho
Koqhoqhoqho is 'n nedersetting in die Groot Vyf Hlabisa Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distriksmunisipaliteit in oostelike KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Hasum
In die boek van Nehemia (Neh 7: 22) van die Ou Testament van die Bybel word die Kinders van Hasum genoem.
Hulle is deel van die name in die geslagslys van die persone wat saam met Serubbabel uit die ballingskap in Babel teruggekeer het.
Britt McKillip
Britt McKillip (gebore 18 Januarie 1991) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Mission to Mars (2000), Trick 'r Treat (2007), en My Little Pony: Equestria Girls (2013), en in die televisiereeks My Little Pony: Friendship Is Magic (2010).
Harif
In die boek van Nehemia (Neh 7: 24) van die Ou Testament van die Bybel word die Kinders van Harif genoem.
Stoebe capitata
Die bergslangbos (Stoebe capitata) is 'n struik wat tot die Asteraceae  familie hoort. Die spesie is endemies in die Oos-Kaap en die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Die plant staan ook as die pienkhofie-slangbos en die slangbos bekend.
Harif
Hulle is deel van die name in die geslagslys van die persone wat saam met Serubbabel uit die ballingskap in Babel teruggekeer het.
Kurt Blachy
Kurt Blachy (19 Julie 1897 – 15 Oktober 1980) was 'n Duitse akteur, regisseur, en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Deutsche Helden in schwerer Zeit (1924), Die Garde-Diva (1929), en Was eine Frau im Frühling träumt (1929).
Titanic (rolprent)
Titanic is 'n Amerikaanse romantiese rolprent van 1997 wat oor die sinking van die RMS Titanic handel en deur James Cameron geregisseer, geskryf, medevervaardig en medegeredigeer is. Kate Winslet vertolk die rol van Rose DeWitt Bukater en Leonardo DiCaprio die rol van Jack Dawson — twee lede van verskillende sosiale klasse wat op mekaar verlief raak aan boord van die skip se noodlottige nooiensvaart. Die hoofkarakters en die sentrale liefdesverhaal is fiktief, maar sommige karakters (soos lede van die bemanning) is op werklike mense gegrond. Gloria Stuart speel die ouer Rose, wat die verhaal vertel.
Boeing 777
Die Boeing 777 is 'n familie van ultra-lang reikafstand, wyeromp-tweemotorige straalpassasiersvliegtuie wat deur Boeing Commercial Airplanes gebou word.
Titanic (rolprent)
Die vervaardiging van die rolprent het in 1995 begin toe Cameron beeldmateriaal van die werklike wrak van die RMS Titanic ondersee verfilm het. Hy het die liefdesverhaal gesien as 'n manier om die gehoor by die ware tragedie van die skip te betrek. Die moderne tonele is by die Akademik Mstislav Keldysh verfilm en die res van die tonele op 'n herskepping van die skip wat by Playas de Rosarito, Baya California, gebou is. Cameron het ook van skaalmodelle en rekenaargeskepte beelde gebruik gemaak om die sinkingstoneel te herskep. Titanic was indertyd die duurste rolprent en het ongeveer VS$ 200 miljoen gekos, met befondsing van Paramount Pictures en 20th Century Fox.
Boeing 777
Dit is die wêreld se grootste tweelingstraler ("Twinjet") en het 'n tipiese sitplekuitleg vir 314-451 passasiers, met 'n reikafstand van 9 695 tot 17 372 km (5 235 tot 9 380 seemyl). Algemeen na verwys as die "Triple Seven", sluit sy onderskeidende kenmerke in die grootste deursnee turbowaaierenjins aan 'n vliegtuig, ses wiele op elke hooflandingstel, 'n ronde rompdeursnit, en 'n lemgevormde stertkëel.
Titanic (rolprent)
Die rolprent sou aanvanklik op 2 Julie 1997 uitgereik word, maar naproduksie-vertragings het die rolprent se uitreiking tot 19 Desember 1997 vertraag. Nadat die nuusmedia hiervan te hore gekom het, het hulle geglo dat Titanic 'n mislukking sou wees en dat die rolprent Fox en Paramount daarmee saam sou kelder. Met sy uitreiking was die rolprent egter 'n enorme kritiese en finansiële sukses. Dit is vir veertien Academy-toekennings benoem en het elf, onder meer beste rolprent, gewen. Dit het die rolprent met die hoogste bruto inkomste tot op daardie stadium geword, met 'n wêreldwye totaal van VS$1,8 miljard, steeds die sesde grootste bruto inkomste tot dusver in Noord-Amerika, met inflasie ingereken.
Intrige
In 1996 verken skattejagter Brock Lovett (Bill Paxton) en sy span die wrak van die RMS Titanic, op soek na 'n halssnoer met 'n waardevolle blou diamant, genaamd die Heart of the Ocean (Afrikaans: Hart van die Oseaan). Onsuksesvol in hul soektog na skatte, ontdek hulle egter 'n skets van 'n jong dame wat naak op 'n sofa terugleun en die Heart of the Ocean dra. Die datum op die skets is die datum waarop die Titanic gesink het. Die eenhonderd en een jaar oue Rose Dawson Calvert (Gloria Stuart) kom van die ontdekking van die skets te hore en nader gevolglik vir Lovett om hom in kennis te stel dat sy die dame in die skets is. Sy en haar kleindogter Elizabeth "Lizzy" Calvert (Suzy Amis) besoek Lovett en sy skeptiese span op sy reddingskip. Gevra of sy weet waar die halssnoer is, roep sy ou herinneringe aan boord die Titanic op en onthul sy die eerste keer dat sy Rose DeWitt Bukater is, 'n passasier van wie daar tot in daardie stadium aanvaar is dat sy in die tragedie omgekom het.
Boeing 777
Die 777 is in oorleg met agt groot lugrederye ontwerp om ouer wyerompvliegtuie te vervang en die vermoë verskil tussen Boeing se 767 en 747 te oorbrug. As Boeing se eerste "fly-by-wire" vliegtuig het dit volle rekenaargesteunde beheer; dit is ook die eerste geheel-en-al rekenaarontwerpte kommersiële vliegtuig.
Titanic (rolprent)
Intrige
In 1912 gaan die gegoede 17-jarige Rose (Kate Winslet) aan boord van die skip in Southampton, Engeland met haar verloofde Caledon "Cal" Hockley (Billy Zane), die seun van 'n Pittsburghse staalmagnaat, en haar moeder, Ruth DeWitt Bukater (Frances Fisher). Beide Cal en Ruth beklemtoon die belangrikheid van Rose se verlowing met Cal, aangesien die huwelik die uitwissing van die Dewitt-Bukater-skuld te weeg sou bring; alhoewel Rose en haar moeder uiterlik as gegoed voorkom, is hulle in werklikheid bankrot. Rose word radeloos en gefrustreer deur haar verlowing met die beheersugtige Cal en die druk wat haar moeder op haar skouers plaas om met die huwelik voort te gaan en poog sy gevolglik selfmoord deur van die agterskip af te spring. Voordat sy die sprong kan onderneem, benader swerwer en kunstenaar Jack Dawson (Leonardo DiCaprio) haar, en oorreed haar om nie te spring nie. Aanvanklik glo Cal, sy vriende en die skeepsbemanning dat Jack Rose wou verkrag nadat hulle haar skreeue gehoor het. Sy verduidelik dat Jack haar lewe gered het en kamoefleer haar selfmoordpoging deur aan te voer dat sy gegly het toe sy oor die reëling geleun het om die skroewe (propellers) te besigtig. Jack ondersteun die bewering, alhoewel Hockley se kneg en voorheen Pinkerton-agent, Spicer Lovejoy (David Warner), nie oortuig is nie. Jack en Rose stel 'n voorlopige vriendskap op met haar danke aan hom vir sy bevestiging, en hy deel verhale van sy avonture met sy reise en sketse, met haar. Hul vriendskaplike band verdiep nadat hulle 'n stywe en formele eersteklasdinee verlaat en by 'n veel lewendiger party met Ierse dans, musiek en aal in die derdeklas aansluit.
Boeing 777
Die 777 word ook sedert 2014 in twee romplengtes vervaardig. Die oorspronklike 777-200 variant begin met kommersiële diens in 1995, gevolg deur die uitgebreide-reeks 777-200ER in 1997. Die gestrekte 777-300, wat 10,1 meter (33,3 voet) langer is, is in 1998 in diens gestel. Die langer reeks 777-300ER en 777-200LR variante kom in diens in 2004 en 2006 onderskeidelik, terwyl 'n vragtuigweergawe, die 777F, sy debuut in Februarie 2009 gemaak het. Beide langreeksweergawes en die vragtuig gebruik General Electric GE90-enjins en het vlerkpunte wat boontoe gebuig is om aerodinamika te verbeter. Die vroeëre 777-200, -200ER en -300 weergawes is toegerus met GE90, Pratt & Whitney PW4000 of Rolls-Royce Trent 800-enjins. Die 777-200LR is die wêreld se langste reikafstand vliegtuig en kan meer as halfpad ononderbroke om die wêreld vlieg; dit hou die rekord vir die langste afstand geenstop gevlieg deur 'n kommersiële vliegtuig.
Titanic (rolprent)
Intrige
Cal word van Rose se manewales in die tussendek ingelig en gooi 'n ontbyttafel omver in 'n vlaag van woede toe hy haar die volgende oggend verbied om weer met Jack te ontmoet. Rose besluit egter om hom en haar ma te trotseer nadat sy aanskou hoe 'n vrou haar sewejarige dogtertjie aanmoedig om haar soos 'n betaamlike dame aan tee te gedra, en vra vir Jack om haar naak te skets terwyl sy slegs die Heart of the Ocean, haar verlowingsgeskenk van Cal, dra. Daarna hardloop hulle speels vir Lovejoy weg en gaan hulle benededeks na die skip se vragruim. Hulle klim in William Carter se Renault en gaan voort met seksuele omgang, voordat hulle na die skip se voordek gaan. Rose besluit om met hul aankoms in New York Stad die skip met Jack te verlaat. Hulle aanskou dan die skip se noodlottige botsing met 'n ysberg. Nadat hulle die toevallige gesprek van die uitkyke aanhoor oor hoe ernstig die botsing is, sê Rose vir Jack dat hulle haar moeder en Cal moet gaan waarsku. Intussen ontdek Cal Rose se naakskets en uittartende boodskap in sy kluis en stel hy Jack vir die diefstal van die Heart of the Ocean op deurdat Lovejoy die juweel in Jack se sak plaas. Nadat sy agterkom dat Cal beplan om Jack vir die dood benededeks agter te laat, hardloop Rose weg van Cal en haar moeder om Jack van gevangenskap uit die kaptein se kantoor te red.
Jack en Rose keer na die boonste dek terug. Cal en Jack wil beide Rose se veiligheid verseker en, alhoewel hulle vyande is, oorreed hulle haar om in 'n reddingsboot te klim. Maar nadat sy besef dat sy haar liefde nie kan verlaat nie, spring Rose terug op die skip en verenig sy haar met hom op die skip se eersteklas trappehuis. Cal word met woede gevul — hy neem Lovejoy se pistool en jaag Jack en Rose afwaarts met die dekke en in die oorstroomde eerstesklas dineesalon in. Wanneer Cal se ammunisie opraak, besef hy dat hy die Heart of the Ocean in sy mantel wat hy oor Rose geplaas het, vergeet het. Cal verlaat Lovejoy en keer na die sloepedek terug, waar hy in Collapsible A inklim terwyl hy voorgee dat hy na 'n verlate kind omsien, en nadat die beampte wat hy vroeër omgekoop het om hom 'n plek in 'n reddingsboot te verseker, die geld in sy gesig teruggegooi het. Nadat Jack en Rose na die boonste dek terugkeer, is al die reddingsbote reeds weg en hulle beland in die yskoue Atlantiese Oseaan se waters wanneer die skip tuimel en sink. Jack en Rose is in staat om aan 'n gekerfe eikepaneel te klou, maar dit kan net een persoon ondersteun. Jack sterf 'n kouedood, maar Rose word, met vyf ander oorlewendes, gered wanneer Vyfde Offisier Harold Lowe met Reddingsboot 14 terugkeer.
Rose word deur die RMS Carpathia na New York geneem, waar sy haar naam as Rose Dawson opgee. Met haar aanneem van Jack se van, lei sy almal om die bos om te glo dat Rose DeWitt Bukater tydens die tragedie gesterf het. Sy sien Cal ook vir die laaste keer op Carpathia se dek terwyl hy na haar soek (sy verduidelik hy sou homself later doodskiet ná die Wall Street-ineenstorting van 1929 waartydens hy alles verloor het). Nadat sy haar verhaal klaar vertel het, gaan die ouer Rose na die agterstewe van Lovett se skip. Nadat sy op die reëling klim, word dit duidelik dat sy steeds die Heart of the Ocean in haar besit het. Sy laat die diamant in die see val en stuur dit om by die oorblyfsels van die belangrikste gebeurtenis in haar lewe aan te sluit. Die rolprent eindig met 'n skoot van Rose in haar warm bed, nes Jack aan haar gesê het sy uiteindelik sou sterf. Rondom haar is foto's van haar terwyl sy al die dinge doen wat sy gesê het sy in haar lewe nog met Jack sou gaan doen het. Die finale skoot van die rolprent is 'n visioen van die jong Rose wat met Jack aan die Grand Staircase verenig word en deur die slagoffers van die Titanic toegejuig word wanneer hy haar soen.
Kamees
Verskeie bemanningslede van die Akademik Mstislav Keldysh verskyn in die rolprent, insluitende Anatoly Sagalevich, die skepper en loods van die Mir-duikbote. Anders Falk, wat 'n dokumentêr oor die rolprent se stelle vir die Titanic Historical Society verfilm het, het in die rolprent as 'n Sweedse immigrant gekamee wat Jack Dawson ontmoet wanneer hy sy kajuit betree. Ed en Karen Kamuda, toe onderskeidelik President en Visepresident van die Society, was ook ekstras in die rolprent.
Produksie
James Cameron was deur skeepswrakke, insluitende die RMS Titanic, gefassineer en daarom het hy 'n verkorte draaiboek vir 'n rolprent geskryf. Hy het die sinking van die Titanic as "soos 'n groot roman wat werklik gebeur het" beskryf. Hy het egter gevoel dat die gebeurtenis met die verloop van tyd in 'n blote morele verhaal verander het, en het die maak van die rolprent beskryf as om die gehoor in 'n ervaring van lewendige geskiedenis te plaas. Cameron het 'n liefdesverhaal as die boeiendste deel van 'n storie beskryf. Aangesien die aangename Jack en Rose hul liefde laat bloei het en dit uiteindelik vernietig is, sou die gehoor die verlies betreur. Laastens het Cameron 'n moderne raming van 'n romanse met 'n bejaarde Rose geskep wat die geskiedenis tasbaar en pynlik maak. Die karakter van die skattejagter Brock Lovett verteenwoordig die mense wat nooit met die menslike element van die tragedie verbind het nie. Cameron wou die mense wat in die tragedie omgekom het, eer, en hy het ses maande aan navorsing bestee om tot 'n volle begrip te kom van wat gebeur het. Hy het ook 'n tydlyn van al die Titanic se bemanning en passasiers geskep.
Hy het met 20th Century Fox vergader en hulle oorreed om 'n rolprent te maak gebaseer op die publisiteit wat verdien sou word deur die wrakstuk self te verfilm, waarna hy 'n duikekspedisie na die wrak van die Titanic gereël het wat oor twee jare sou plaasvind. Die manskap het in 1995 twaalf keer in die Atlantiese Oseaan na die wrak geduik, en in elf uit hierdie twaalf geleenthede verfilm. Daarna het Cameron met die skryf van die draaiboek begin. Harland and Wolff die RMS Titanic se bouers, het hul privaatargiewe aan die manskap oopgestel en daardeur bloudrukke wat eens verlore gedink is, met hulle gedeel. Produksieontwerper Peter Lamont se span het vir artefakte uit die era gesoek om die skip se interieur te modelleer, maar as gevolg van die nuutheid ten tyde van die skip se ondergang moes elke rekwisiet opnuut vervaardig word. Fox het 40 ha waterfront suid van Playas de Rosarito in Meksiko verkry, waar hulle op 31 Mei 1996 'n nuwe ateljee begin bou het. 'n 64 megaliter tenk is vir die eksterieur van die wederopgeboude skip gebou, wat 270 grade oseaanuitsig verskaf het. Die skip is tot volle skaal gebou, maar Lamont het sommige oorbodige dele van die superstruktuur en die voordek verwyder sodat die skip in die tenk kon pas, met die oorblywende dele wat met digitale modelle gevul is. Die reddingsbote en stoomtorings is met tien persent verklein. Die bootdek en A-dek was werkende stelle, maar die res van die skip was net staalplate. Aan die binnekant was 'n 15,24 m hysplatform wat gebruik is om die skip te laat kantel in die sinkingtonele. Oorhoofs was 'n 49 m hoë toringkraan op 180 m van spoorweg, wat as 'n gekombineerde konstruksie-, beligtings- en kameraplatform gedien het. Nadat die sinkingtonele geskiet is, is die skip uitmekaar gehaal en vir skrootmetaal verkoop om begrotingskostes te help dek.
Verfilming
Die hedendaagse tonele is op die Akademik Mstislav Keldysh in Julie 1996 geskiet. Dit was tydens een van hierdie skote wat iemand fensiklidine (fenielsikloheksielpiperidine, PCP) oor die rolprentmanskap se aandete gestrooi het, wat uitwerkings op verskeie persone insluitende Cameron gehad het, en 'n aantal dosyn hospitaal toe gestuur het. Die persoon wat die poets gebak het, is nooit gevang nie. Prinsiepfotografie vir Titanic het in September 1996 by die nuutgeboude Fox Baja Studios begin. Die boonste agterdek is op 'n skarnier gebou wat binne 'n paar sekondes van nul tot negentig grade kon styg vir die tonele waar die agterskip tydens die sinking styg. Ten bate van die veiligheid van die waagkunstenaars is baie van die rekwisiete van skuim of rubber vervaardig. Teen 15 November het hulle die tonele geskiet waar die passasiers die skip betree. Cameron het besluit om die stuurboord te bou omdat 'n studie van weerdata getoon het dat die toringrook deur 'n oorheersend noord-na-suid-wind geblaas sou word. Probleme sou egter ontstaan by die verfilming van die skip se vertrek uit Southampton, aangesien dit geskiedkundig aan die bakboord gedok is. Cameron het hierdie probleem opgelos deur die skrif op rekwisiete en kostuums te laat omkeer, en wanneer iemand in die draaiboek na regs geloop het, moes hulle tydens verfilming na links loop — in die postproduksie is die rolprentbeeld omgekeer sodat die skrif en rigtings korrek vertoon het.
Die verfilming van Titanic was vir alle betrokkenes 'n moeisame ervaring. Die verfilmingprogram sou aanvanklik 138 dae duur, maar dit het tot 160 dae vermeerder. Baie rolspelendes, insluitende Kate Winslet, het verkoue, griep of nierinfeksies opgedoen omdat hulle ure in koue water bestee het. Sommige het bedank en drie waagkunstenaars het hul bene gebreek, maar na 'n ondersoek deur die Screen Actors Guild ('n vakbond vir rolprentakteurs in die Verenigde State) is besluit dat die stel nie inherent onveilig was nie. Cameron het nooit erken dat hy sy stelle soos 'n militêre veldtog bestuur het nie, maar hy het tog gebieg: "'Ek is veeleisend, en ek eis veel van my manskap. In terme daarvan om ietwat militaristies te wees, dink ek daar is 'n element daarvan wanneer duisende ekstras en groot logistieke hanteer word en mense veilig gehou moet word. Ek dink 'n mens moet 'n taamlik streng metodiek hê wanneer 'n groot aantal mense bestuur word.'" Nadat sy amper verdrink het, 'n elmboogbeen versplinter het en griep gekry het, het Winslet besluit dat sy nie weer met Cameron gaan werk nie tensy sy "'n klomp geld" gaan verdien nie.
Effekte
'n 19 megaliter tenk is gebruik om die interieur in die water te dompel. Om die Grand Staircase te dompel, is 340 kl water op die stel gestort. Die trappestel is onverwags deur die krag van die vallende water uit sy staalversterkte fondasies geruk, maar gelukkig is niemand in die voorval beseer nie. Die 227 m lange eksterieur van die RMS Titanic is halfpad in die water laat sak, maar aangesien dit die swaarste gedeelte van die skip was, het dit as 'n skokabsorbeerder teen die water gewerk. Om die stel in die water te kry, het Cameron die grootste gedeelte van die stel leeggemaak en sommer self van die wandeldekvensters stukkend geslaan. Nadat die eetsaal in die water gesink is, is drie dae bestee om Lovett se afstandbeheerde voertuig te verfilm soos wat dit die wrak in die hede ondersoek. Die postsinking-tonele in die ysige Atlanties is in 'n 1,3 megaliter tenk geskiet waar die effek van gevriesde lyke geskep is deur 'n poeier op akteurs te plaas wat kristaliseer wanneer dit aan water blootgestel word, en daarby is waks op hare en klere gesmeer.
Cameron wou die grense van spesiale effekte met hierdie rolprent verskuif, en het Digital Domain aangestel om die deurbrake in digitale tegnologie, wat die regisseur in The Abyss en Terminator 2: Judgment Day aangepak het, verder te vorder. Vorige rolprente oor die RMS Titanic het water in slowmotion geskiet, wat nie ten volle realisties gelyk het nie. Hy het hulle aangemoedig om hul 14 m lange skaalmodel van die skip te skiet asof "ons 'n advertenise vir die White Star Line maak". Ná die tyd is digitale water en rook bygevoeg, asook ekstras wat op 'n bewegingsvasleggingsverhoog vasgelê is. Visueleëffekte-oorsiener Rob Legato het die gesigte van verskeie akteurs, insluitende homself en sy kinders, vir die digitale ekstras en waagkunstenaars geskandeer. Daar was ook 'n 20 m lange model van die agterskip wat herhaaldelik in twee gebreek kon word, en dit was ook die enigste miniatuurmodel wat in water gebruik is. Vir tonele wat in die skip se enjinkamers afgespeel het, is beeldmateriaal van die SS Jeremiah O'Brien se enjins met miniatuur ondersteuningsrame en akteurs wat teen 'n groenskerm verfilm is, saamgestel. Om geld te spaar, was die Eersteklas Sitkamer 'n miniatuurstel wat in 'n groenskerm-agtergrond ingekorporeer is.
Redigering
Gedurende die eerste toneelsamestelling het Cameron die beplande einde verander, wat resolusie aan Brock Lovett se storie sou gee. In die oorspronklike weergawe van die einde sien Brock en Lizzy Ou Rose by die reëling op die agterskip staan. Hulle vrees dat sy oor gaan spring, maar dan onthul sy dat sy die Heart of the Ocean al die tyd by haar gehad het, maar dit nooit verkoop het nie omdat dit haar te veel aan Cal herinner. Sy vertel Brock dat daar nie 'n prys op die lewe geplaas kan word nie en gooi die diamant in die oseaan, nadat sy hom toelaat om dit aan te raak. Brock aanvaar dat skatte waardeloos is en lag oor sy eie onnoselheid. Rose gaan daarna slaap, waarna die rolprent op dieselfde manier eindig as in die finale weergawe. In die redigeerkamer het Cameron besluit dat die gehoor op hierdie punt nie meer in Brock Lovett geïnteresseerd sou wees nie en het sy resolusie uitgesny, sodat Rose alleen is wanneer sy die diamant in die water laat val. Hy wou ook nie die gehoor se melankolie ná die Titanic se sinking onderbreek nie.
Vrystelling
Paramount Pictures en 20th Century Fox het die rolprent gefinansier en het van James Cameron verwag om die film vir vrystelling op 2 Julie 1997 gereed te hê. As gevolg van produksievertragings het Paramount die vrystellingsdatum na 19 Desember 1997 uitgestel. Die rolprent het op 1 November 1997 by die Tokio Internasionale Rolprentfees gepremière waar reaksie deur die New York Times as "flou" beskryf is.
Loket
Die bywoning in Noord-Amerika was goed vandat dit op 19 Desember 1997 daar begin draai het. Teen die einde van die eerste naweek het bioskoopkaartjies begin uitverkoop. Die rolprent het met 'n brutoïnkomste van VS$8 658 814 op die eerste dag gepremière en met VS$28 638 131 oor die eerste naweek uit 2 674 bioskope, wat 'n gemiddeld van omtrent VS$10 710 per bioskoop verteenwoordig. Teen Nuwejaarsdag het Titanic meer as VS$120 miljoen verdien en in gewildheid toegeneem met bioskope wat steeds uitverkoop het. Die film se grootste enkele verdienste in een dag het op Saterdag 14 Februarie (Valentynsdag) 1998 gebeur toe dit meer as ses weke ná die debuut in Noord-Amerika VS$13 048 711 verdien het. Nadat dit vrygestel is het dit vir vyftien aaneenlopende weke op die nommereen-posisie op die loketranglyste van die VSA en Kanada gebly, wat vandag nog 'n rekord vir enige rolprent is. Teen Maart 1998 was dit die eerste rolprent wat wêreldwyd meer as $1 miljard verdien het. Die rolprent het vir byna tien maande in Noord-Amerikaanse teaters gedraai voordat dit uiteindelik op Donderdag 1 Oktober 1998 met 'n totale plaaslike bruto van VS$600 788 188 en 'n oorsese bruto van VS$1 248 025 607 gesluit het. Die rolprent het 'n totaal van VS$1 848 813 795 verdien en hou dit vandag nog die rekord vir die rolprent met die hoogste brutoïnkomste in die aangetekende geskiedenis.
Prins Antonio
Antonio, Prinskeiser van Brasilië (Antônio João Maria José Jorge Miguel Gabriel Rafael Gonzaga de Orléans e Bragança e Wittelsbach; 24 Junie 1950) is die seun van prins Pedro Henrique en prinses Maria Elizabeth, en broer van prins Bertrand, huidige hoof van die Keiserlike Huis van Brasilië, dus tweede in die lyn van die Brasiliaanse troon. Hy is sedert 15 Julie 2022 die huidige kroonprins van Brasilië, ná die dood van sy ouer broer, prins Luiz.
Besai
In die boek van Nehemia (Neh 7: 23) van die Ou Testament van die Bybel word die Kinders van Besai genoem.
Prins Antonio
Hy stam af van die jonger tak, bekend as die tak van Vassouras, van die Huis van Orléans-Braganza en, vir Brasiliaanse monargiste wat ondersteuners van hierdie tak was, is hy derde in die volgorde van opvolging op die troon van Brasilië, net ná sy twee ongetroude broers.
Besai
Hulle is deel van die name in die geslagslys van die persone wat saam met Serubbabel uit die ballingskap in Babel teruggekeer het.
Urs Widmer
Urs Widmer (* 21 Mei 1938 in Basel, † 2 April 2014 in Zürich) was 'n Switserse skrywer en vertaler.
Lewe
Widmer het aan die universiteite van Basel, Montpellier en Parys in Germanistiek, Romanistiek en Geskiedenis gestudeer. In 1966 het hy sy doktersgraad in Basel met 'n tesis oor naoorlogse Duitse prosaliteratuur verwerf.
Urs Widmer was lid van die Duitse Akademie vir Taal en Digkuns (Deutsche Akademie für Sprache und Dichtung) in Darmstadt, die Duitse Akademie vir Uitvoerende Kunste (Deutsche Akademie der Darstellenden Künste) in Bensheim, die Akademie der Künste Berlin-Brandenburg en van die Grazer Forum Stadtpark. Widmer het in Zürich gewoon waar hy met 'n psigoanalitikus getrou is. Uit die huwelik is 'n dogter gebore.
Literêre werk
Urs Widmer se omvangryke literêre werk sluit romans, verhale, essays, toneelstukke en radiodramas in. Literatuurkritici het na die fantasievolle en ironiese manier verwys waarmee Widmer die triviale storielyne van klassieke avontuur- en reisverhale as parodie of selfs as surrealistiese verhaal verwerk het. Vir Widmer was sy werke enersyds blote "fiksie", maar andersyds het hulle ook sover moontlik die maatskaplike realiteit weerspieël.
Widmer se (pseudo-)outobiografiese trilogie oor sy moeder, Der Geliebte der Mutter (2000), sy vader (Das Buch des Vaters, 2004) en homself (Ein Leben als Zwerg, 2006) is gunstig deur kritici ontvang. In hierdie werk beskryf Widmer die dubbele bodem van die lewe wat sy ouers gelei het - 'n burleske fasade teen 'n ernstige agtergrond. Volgens hom het dit sy latere skryfstyl beïnvloed. Mits dit as outobiografiese teks gelees geword, koketteer Widmer in dié soms dubbelsinnige werk met die voorstelling dat hy die seun van die invloedryke Switserse entrepreneur en dirigent Paul Sacher was.
Sy toneelstuk Top Dogs, 'n sosiale satire waarin leidende bestuurders (sogenaamde Top Dogs) na hul afdanking tot Underdogs gereduseer word, het Widmer saam met die regisseur Volker Hesse in 1997 tydens die Berliner Theatertreffen aangebied. In 'n sogenaamde uitplasingsentrum moet die gewese bestuurders dieselfde moeilike, ontsettende en groteske situasies deurleef soos die werknemers wat hulle vroeër ontslaan is.
Net soos sy pa het Widmer ook werke van ander outeurs vertaal.
Nǁng
Nǁng of Nǁŋǃke (IFA: ), wat algemeen onder die dialeknaam Nǀuu (Nǀhuki) bekend is, is ’n sterwende taal wat eens in Suid-Afrika gepraat is. Dit word nie meer op ’n daaglike basis gepraat nie, omdat die sprekers op verskillende plekke woon. Die Suid-Afrikaanse regering gebruik die dialeknaam ǂKhomani vir die hele volk, maar die afstammelinge van die ǂKhomani-dialeksprekers praat nou Khoikhoi. Daar is nog net vier Nǀuu-sprekers oor.
Klassifikasie en naam
Nǁng behoort tot die Tuu-taalfamilie (ook Taa-ǃKwi genoem), met die uitgestorwe taal ǀXam as sy naaste verwant en Taa as sy naaste verwant wat nog gepraat word.
Die twee huidige dialekte is Nǀuu en ǁʼAu. Uitgestorwe dialekte sluit in ǂKhomani en Langeberg. ǂKhomani is deur Doke en deur Maingard aangeteken, Nǀhuki deur Weshphal en Langeberg deur Dorothea Bleek. Die meeste oorblywende sprekers het in 2010 Nǀuu gepraat en dié naam is vir Nǁng gebruik toe dit herontdek is.
Die regop streep in Nǀuu (wat soms verkeerdelik deur ’n skuins streep vervang word) verteenwoordig ’n klik teen die tande; "Nǀuu" word uitgespreek soos noe, met ’n klik in die middel van die. Die dubbele streep in "Nǁng" is ’n enkele laterale klik, wat uitgespreek word soos wanneer ’n mens ’n perd aanspoor; die naam word ng uitgespreek met dié klik daarin.
Die woord nǀuu is eintlik ’n werkwoord, wat beteken "om Nǀuu te praat". Die sprekers word Nǁŋ-ǂe (, "mense") genoem, en Westphal glo dis dalk die term wat deur Bleek opgeteken is en óf ǁNg ǃʼe óf ǁn-ǃke óf ǁŋ.ǃke gespel word in geskrifte.
Klaipėda
Klaipėda [ˈklaɪpɛdə] (Duits: Memel) is die derde grootste stad van Litaue met 'n oppervlakte van 98,35 vierkante kilometer en 'n bevolking van 149 015 in 2018. Die stad beskik oor Litaue se enigste see- en veerboothawe en fungeer sodoende as die land se maritieme poort na die wêreld.
Nǁng
Geskiedenis
Nǁng het in die 19de eeu floreer, maar ander tale en kultuurvermenging het dit bedreig, net soos die Khoisan-tale. Die taal is veral vervang deur Afrikaans en Nama. In 1973 is Nǁng as uitgesterf verklaar.
Klaipėda
Klaipėda se stadsgebied strek oor 'n lengte van meer as 15 kilometer langs die Koerse Haf se monding in die Oossee. Die stad het sy oorsprong in 'n Koerse nedersetting, maar het sy stadstatus volgens die Lübeckse Reg in 1258 onder die Duitse naam Neu-Dortmund gekry. Klaipėda is in 1323 deur die Litause grootvors Gediminas verower, tog was hierdie eerste Litause heerskappy kortstondig, en Klaipėda het as Memel eeue lank 'n Duitse stad gebly.
In 1923 het Litause troepe die stad verower, tog het Hitler Litaue in 1939 gedwing om Memel en sy omgewing, die Memelland, weer aan die Duitse Ryk af te staan. Die stad is tydens die Tweede Wêreldoorlog grotendeels verwoes, terwyl sy oorspronklike bewoners verdryf is. Ná die oorlog het immigrante uit verskillende dele van die Sowjetunie hulle hier gevestig, en tans is nog sowat 30 persent van die bevolking Russiessprekendes. Die Universiteit van Klaipėda is in 1990 gestig. Klaipėda is daarnaas die hoofkwartier van Litaue se oudste brouery.
Nǁng
Geskiedenis
Ouma Katrina Esau, een van die enkele mense wat nog Nǀuu praat (die ander is haar sibbes), werk saam met die Pan-Afrikaanse Taalraad (Pansat) en Briza-publikasies om ’n oudiovisuele woordeboek van die taal saam te stel. Ouma Katrina gee ook lesse aan kinders om die taal lewend te probeer hou. In 2015 het sy die Orde van die Kremetart (silwer) van president Jacob Zuma ontvang vir haar werk om die taal te bevorder.
Oceanapia spathulifera
Oceanapia spathulifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Klaipėda
Geskiedenis
Die einde van die Tweede Wêreldoorlog het ingrypende uitwerking op die stad en sy identiteit gehad, en baie kulturele bande met die verlede is verbreek. Klaipėda was - ná die verwoestende bombarderings van Oktober 1944 en die Duitse Weermag se beleid van verskroeide aarde (Duitse magte het tydens hulle terugtog talle geboue opgeblaas) - teen die einde van Januarie 1945 niks meer as 'n "labirint van ruïnes" nie. Volgens opnames was 28 persent van alle geboue as gevolg van oorlogshandelinge vernietig, 'n verdere 36 persent ernstig beskadig. Die lang lys van verlore boukunswerke sluit die oudste kerke (die Gereformeerde, Jakobus- en Apostelkerk), die ou raadsaal en die sogenaamde Elefantenspeicher ("Olifantstoorhuis") - 'n groot vakwerkstoorhuis met 'n kenmerkende skilddak asook hele historiese buurte soos Bommelsvitte naby die hawe in. Groot getalle burgerlikes het die stad op 30 Julie 1945 verlaat.
Oceanapia stalagmitica
Oceanapia stalagmitica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Roy Black (sanger)
Roy Black (25 Januarie 1943 – 9 Oktober 1991) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Help, I Love Twins (1969), Wenn du bei mir bist (1970), The Heath Is Green (1972), en Alter Kahn und junge Liebe (1973).
Klaipėda
Bevolking
Tot die einde van die Tweede Wêreldoorlog was Klaipėda se bevolking merendeels van Duitse afkoms - so was byvoorbeeld ook alle straatname in Duits. Toe die Rooi Leër die stad in 1945 ingeneem het, was daar nog minder as vyftig bewoners wat agtergebly het. Die meeste inwoners van Klaipėda en sy omgewing het gevlug.
Oceanapia spathulifera
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Ridley.
Stoebe cyathuloides
Stoebe cyathuloides is 'n struik wat tot die Asteraceae  familie hoort. Die spesie is endemies in die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Die plant kom van die Kaapse Skiereiland tot by Albertinia voor.
Klaipėda
Bevolking
In teenstelling met die Kaliningrad-oblast is die oorspronklike Protestantse en Duitssprekende bevolking van die voormalige Memelland nie deur die Sowjet-owerhede verdryf nie, al was inwoners van Duitse afkoms aan diskriminasie blootgestel en het minder regte geniet as immigrante uit ander dele van die Sowjetunie. Duitsers is eers in 1947 toegelaat om die Sowjet-burgerskap te aanvaar.
Kwenxurarivier
Die Kwenxurarivier is 'n rivier wat in die Groot Kei Plaaslike Munisipaliteit van die Oos-Kaap, Suid-Afrika vloei. Dit mond ongeveer 52 km noordoos van Oos-Londen uit in die Indiese Oseaan.
Babiana virescens
Babiana virescens is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Babiana behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap. Dit kom van Hondeklipbaai tot by Nuwerus en Lutzville voor waar dit deel van die fynbos en sukkulente Karoo-plantegroei vorm. Hier het dit 'n voorkomsgebied van 3 051 km² en daar is verskeie subpopulasies. Reeds is 20% van die spesie se habitat onherstelbaar verander deur mynbou aktiwiteite en dié bedreiging bestaan steeds.
Oceanapia stalagmitica
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1977 deur Wiedenmayer.
Klaipėda
Bevolking
In 1958 het Duitssprekende bewoners die kans gekry om die Sowjetunie wettig verlaat, en sowat 6 000 van hulle het geëmigreer. Gelykertyd het steeds meer Russiessprekende immigrante hulle in Klaipėda begin vestig, en alhoewel baie van hulle intussen weer na Rusland teruggekeer het, is die Litause Oosseekusstreek nog steeds een van die gebiede met 'n hoë persentasie Russiessprekendes.
Michael Beach
Michael Beach (gebore 30 Oktober 1963) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Soul Food (1997), Aquaman (2018), en If Beale Street Could Talk (2018), en in die televisiereeks Third Watch (1999).
Klaipėda
Bevolking
Die oorwegende meerderheid van die huidige stadsbewoners is nogtans etniese Litauers, veral Žemaite, wat uit ander landsdele gekom het om hulle hier te vestig.
Skeepvaart
Die seehawe van Klaipėda is verreweg die grootste in Litaue - die land se tweede hawe in Šventoji (Palanga-munisipaliteit) speel geen beduidende rol nie, terwyl die hawe in Būtingė hoofsaaklik as olieterminaal fungeer.
Die Klaipėda-hawe is meestal dwarsdeur die jaar ysvry en hanteer veral Russiese ru-olie wat na bestemmings elders in Europa verskeep word. Veerbote van die redery DFDS Seaways verbind Klaipėda met Kiel en Sassnitz in Duitsland en Karlshamn in Swede. Daar is ook 'n gereelde veerbootdiens van Klaipėda na die spits van die Koerse Skoorwal, terwyl 'n voormalige watersloot van die ou kasteel tans as jaghawe dien.
Xuxuwaspruit
Die Xuxuwa is 'n spruit wat noord van Fort Beaufort in die Oos-Kaap, Suid-Afrika vloei. Die spruit ledig in die Katrivier wat later by die Groot-Visrivier aansluit op pad na die Indiese Oseaan.
Babiana villosula
Babiana villosula is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Babiana behoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap; dit kom Malmesbury tot by Gordonsbaai voor en is deel van die fynbos en renosterveld. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 2000 km² en het reeds 80% van sy habitat afgestaan aan ontwikkeling, indringerplante en die aanlê van wingerde en boorde. Daar is tans net sewe van die agtien oorspronklike subpopulasies oor en hulle word ook bedreig deur indringerplante en ontwikkeling.
Babiana unguiculata
Babiana unguiculata is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Babiana behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap. Dit kom op die Nardouwberg en Bokkeveldberge-eskarp voor waar dit deel van die fynbos is. Daar is twee subpopulasies en dit word bedreig deur die rooibostee bedryf.
Baruch Spinoza
Baruch Spinoza (gebore Benedito de Espinosa, 24 November 1632 in Amsterdam – 21 Februarie 1677 in Den Haag, later bekend as Benedict de Spinoza) was ’n Nederlandse filosoof van Sefardies-Portugese afkoms. Die omvang en belangrikheid van Spinoza se werk is eers jare na sy dood besef.
Lewe
Danksy Spinoza se begronding vir die 18de-eeuse Verligting en moderne Bybelkritiek, insluitende die moderne konsepte van die self en die heelal, word hy gereken as een van die voorste rasionaliste van die 17de-eeuse filosofie. Sy magnum opus, Ethica, wat eers na sy dood gepubliseer is en waarin hy René Descartes se gees-liggaam-dualisme teenstaan, het aan hom erkenning gebring as een van die Westerse filosofie se belangrikste denkers.
Mercedes McNab
Mercedes McNab (gebore 14 Maart 1980) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Addams Family (1991), Addams Family Values (1993), Hatchet (2006), en Hatchet II (2010).
Nectanebo II
Nectanebo II of Nakhthorheb was ’n farao van die 30ste Dinastie van Antieke Egipte. Hy het van 360-342 v.C. regeer en was die derde en laaste farao van dié dinastie, sowel as die laaste plaaslike heerser van Egipte.
Bewind
Onder Nectanebo II het Egipte floreer; kunstenaars het ’n spesifieke styl gebruik wat ’n duidelike invloed gelaat het op die reliëfwerke van die Ptolemeïese Ryk.