cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xochimilco
Xochimilco (Spaans: [sotʃiˈmilko]; Nahuatl: Xōchimīlco, [ʃoːtʃiˈmiːlko], ) is een van die 16 munisipaliteite (Spaans: alcaldías) of voorstede binne Meksikostad. Dit is sowat 25 km suidoos van die stadsentrum geleë, beslaan 'n oppervlakte van 122 km² en het 'n bevolking van 415 007 in 2010 gehad. Xochimilco is veral vir sy "swemmende tuine" (Chinampa) bekend en is op die gebied van die voormalige onafhanklike stad Xochimilco aan die suidelike oewer van die Xochimilcomeer geleë. Tenochtitlan, die hoofstad van die Asteekse Ry was verder noord in die Tekskokomeer en die ou Teotihuacán verder noordwes geleë.
In Xochimilco bly 14 inheemse volkere wat ten spyte van die verstedeliking steeds baie van hul tradisionele kultuur bewaar het. Die noordelike deel van dié voorstad is egter nou sterk in die stedelike infrastruktuur verweef en beskik oor verskeie sakeparke wat van sterk ekonomiese belang vir dié munisipaliteit is. Die bergstreek in die suide en die sentrale meergebied vorm die grootste natuurreservaat van die hoofstad en is veral onder toeriste en inwoners van Meksikostad gewild. Belangstellendes kan die bekende blommemark besoek of een van die gewilde kleurvolle toerbote (trajineras) saam met 'n gids huur en die kanale verken. Die Isla de las Muñecas ("Poppe-eiland") vorm 'n toeristetrekpleister van 'n ander aard met tientalle verweerde poppe wat in die bomme hang en oorspronklik die gees van 'n meisie wat verdrink het sou weghou.
Die Historiese sentrums van Meksikostad en Xochimilco is in 1987 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.
Afrikaanse Taalgenootskap
Geskiedenis
Die toespraak wat Onze Jan Hofmeyr op 6 Maart 1905 voor ‘Ons Spreekuur’ op Stellenbosch gelewer het, het aanleiding gegee tot die stigting van die genootskap. Hierin het hy gevra: ‘Is 't ons Ernst?', en het 'n sterk pleidooi gelewer het vir die belange van Nederlands in die private en openbare lewe, in die onderwys en in die staatsdiens. Sy toespraak is in De Zuid-Afrikaan gepubliseer en ook in pamflette uitgegee. Dit het oral in die land groot belangstelling gaande gemaak.
As teenreaksie hierop het dr. Gustav Preller 'n pleidooi gelewer vir Afrikaans. Preller het in De Volksstem van 19 April tot 14 Junie 1905 'n reeks artikels geskryf onder die opskrif: "Laat 't ons toch ernst wezen", en sy aksie teen Nederlands gerig met die leuse: "Afrikaans schrijven en spreken, Hollands leren, albei lezen".
Statute
Die volgende is uittreksels van die statute, soos goedgekeur op die eerste jaarvergadering in 1907:
Naam
Daar bestaan 'n vereniging met die naam van Die Afrikaanse Taalgenootskap.
Doel
Doel van die Genootskap is:
Middele
Die Genootskap sal trag om sy doel te bereik:
Rietfontein, Pretoria
Joachim Petrus Prinsloo was welgesteld en het verskeie plase in die omgewing besit, onder andere Wildebeesfontein, Elandsvlei, Rietfontein, Nasareth, Bankfontein, Ogiesfontein, Prinshof, Klipfontein en Smaldeel.
Van die infrastruktuur wat hier gevind kan word:
Japan Nasionale Roete 416
Japan Nasionale Roete 416 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Japan Nasionale Roete 418
Japan Nasionale Roete 418 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Japan Nasionale Roete 419
Japan Nasionale Roete 419 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Carlton House
Carlton House was ’n woning in Londen en veral bekend as die tuiste van die prinsregent George, Prins van Wallis, vir verskeie dekades van 1783 af. Dit het ’n uitsig op die suidekant van Pall Mall gehad en sy tuine het aan Sint James-park gegrens. Twee blokke luukse huise, Carlton House Terrace, is nou op die terrein geleë.
Julian Motau
Julian Motau (1948–1968) is in Tzaneen gebore, waar hy ook skoolgegaan het. Nadat hy 'n tyd lank by die kunstenares Judith Mason gewerk het, het hy in 1967 sy eerste eenmanuitstalling in Johannesburg gehou. Binne 'n jaar het hy so opgang gemaak dat van sy skilderye in die VSA, Israel, Frankryk, Italië, Engeland en Noorweë verkoop is.
Boeing B-47 Stratojet
Die Boeing B-47 Stratojet was 'n straalaangedrewe bomwerper wat deur die Amerikaanse Lugmag gebruik is. Toe die Tweede Wêreldoorlog na 'n einde se kant staan het die United States Army Air Forces reeds begin met 'n program om hulle skroefaangedrewe bomwerpers te vervang. Vier kontrakteurs is genader om met ontwerpe vorendag te kom. Die spesifikasie was vir 'n subsoniese, hoëhoogte bomwerper met 'n medium togafstand. Boeing se ontwerp, die sesmotorige XB-47, is as die beste ontwerp aanvaar.
Carlton House
George het die bestaande huis tussen 1783 en 1796 laat herbou. Toe hy in 1820 koning George IV word, het hy dit as sy tuiste beskou omdat Sint James-paleis en Buckingham House nie aan sy behoeftes voldoen het nie. Hy het dit oorweeg om die huis verder te laat vergroot, maar eindelik is Buckingham House eerder herbou as Buckingham-paleis. Carlton House is in 1825 gesloop. Die meeste van die meubels en skilderye is na Buckingham-paleis geneem.
Boeing B-47 Stratojet
Die ontwerp het voorsiening gemaak vir swiepvlerke; wel teen 'n hoek van 35° met die romp. Die rede vir die ses motore was omrede die eerste geslag straalmotore se stukrag maar swak was, tewens die eerste generasie van die vliegtuig was toegerus met 18 soliedestaatversterkervuurpyle.
Julian Motau
Motau se werk het meestal oor die sogenaamde townshiplewe gehandel, wat hy op 'n sensitiewe manier weergegee het. Hy het van verskillende tekenmateriale, soos houtskool, kryt en ink gebruik gemaak. Sy werke toon 'n besondere insig in die emosies en gevoel van die figure wat hy uitgebeeld het.
Boeing B-47 Stratojet
Toe die vliegtuig in 1952 in diens gestel is, het interkontinentale ballistiese missiele nog nie bestaan nie en was die Boeing B-47 die grootste afskrikmiddel waaroor die VSA toe beskik het. Ander unieke ontwerpeienskappe was die afstandbeheerde stertskiettoring en driewieltipe-onderstel. Die vliegtuig was swaar vir sy tyd, swaarder as die bomwerpers van die Tweede Wêreldoorlog. Die vliegtuig moes 'n valskerm tydens landing ontplooi om betyds te kon stop, een van die eerste vliegtuie wat sodanig toegerus was.
Die vliegtuig het 'n bomvrag van 9 080 kg (20 000 pond) gehad en kon dus twee van die destydse atoombomme dra. Omrede die vliegtuig oor 'n togafstand van slegs 5 794 km beskik het moes die VSA met vriendelike nasies onderhandel om hulle vliegvelde te kon gebruik, soos Brittanje, Spanje en Marokko, en natuurlik ook hulle eie deelstaat, Alaska. Dit het verseker dat hulle binne reikafstand van Rusland kon kom. Die vliegtuig is later toegerus met invlug-brandstofhervultoerusting.
Die B-47 is vervang deur die Convair B-58 Hustler.
John Wylde
Sir John Wylde (1781 –1859) was 'n Hoofregter van die Kaapse Hooggeregshof en broer van grootkanselier Wylde. Hy is in 1781 in Londen gebore. Hy word in 1827 die eerste Hoofregter van die Kaapkolonie en beklee die amp tot 1855. Hy is in 1859 in Kaapstad oorlede.
Willie van der Merwe
Willem Lodewikus (Willie) van der Merwe (gebore 20 Oktober 1957; ook bekend as WL van der Merwe) is 'n Suid-Afrikaanse filosoof en digter. Sy pa was vir baie jare die volksraadslid van Heidelberg en later Meyerton.
Lewe en werk
Willem Lodewikus van der Merwe is op 20 Oktober 1957 gebore en word groot op ’n plaas naby Meyerton in die destydse Transvaal. Sy ouers is Willem Lodewikus van der Merwe en Vesta van der Vyver. Sy pa is vir baie jare die Volksraadslid vir Heidelberg en later Meyerton. Willie matrikuleer aan die Hoërskool Dr. Malan in Meyerton en studeer dan verder aan die Universiteit van Stellenbosch. Hier behaal hy die B.A.-graad in 1978, die B.A. Honneurs-graad in Filosofie in 1980, die B.Th.-graad in 1982, die M.A.-graad in Filosofie in 1983 en dic Lisensiaat in Teologie in 1984, alle grade met lof. Op universiteit is hy lid van D.J. Opperman se Letterkundige Laboratorium. Ná afloop van sy studies doen hy in 1985 en 1986 diens as kapelaan in die Suid-Afrikaanse Weermag en verkry die Pro Patria-medalje vir diens aan die Angolese grens in Namibië. Hy het vanaf 1975 by die Universiteit van Stellenbosch in teologie en filosofie gestudeer en het in 1990 sy doktorsgraad in filosofie behaal. In 1987 is hy as lektor aan die Universiteit van Stellenbosch aangestel. Hy het verskeie navorsingsbesoeke aan Universiteite in Nederland en België gebring. Hy was van Junie 1995 tot 1996 besoekende navorser en professor aan die Instituut van Filosofie aan die Katholieke Universiteit van Leuven in België en weer in 2004–2005. In 1998 is hy tot professor in filosofie aan die Universiteit van Stellenbosch bevorder en was van 2000–2003 departementele voorsitter. In September 2008 is Van der Merwe as professor in godsdiensfilosofie aan die Vrye Universiteit van Amsterdam aangestel. Hy het verskeie publikasies (boeke en artikels) oor taalfilosofie, godsdiens- en kultuurfilosofie geskryf. Hy is getroud met Lettie Conradie van der Merwe (née Visser). Hulle het 'n seun Willie en dogter Maria en woon tans in Utrecht (Nederland).
In 1987 sluit hy as dosent in Filosofie aan by die Universiteit van Stellenbosch. Hy doen in 1989 in Utrecht in Nederland verdere navorsing vir sy doktorsgraad in Filosofie (D.Phil.-graad) onder leiding van die Nederlandse filosoof C.A. van Peursen. Hierdie graad verwerf hy in 1990 aan die Universiteit van Stellenbosch met ’n proefskrif oor “Die dialektiek van taal en ervaring; ’n Krities-vergelykende interpretasie van die beskouinge van Husserl en Wittgenstein oor die verhouding tussen taal en ervaring”. In 1992 word hy bevorder tot senior lektor en is dan van Junie 1995 tot Junie 1996 senior navorsingsgenoot en besoekende professor aan die Katolieke Universiteit van Leuven in België. Vanaf 1998 is hy professor in Filosofie aan die Universiteit van Stellenbosch en hy tree ook op as voorsitter van die Departement Filosofie vanaf 2000 tot 2003. In hierdie hoedanigheid organiseer hy verskeie studente-uitruilingsprogramme tussen Stellenbosch en universiteite in België en Nederland. Tussen September en Oktober 2004 is hy ’n navorsingsgenoot aan die Radboud Universiteit van Nijmegen en van Oktober 2004 tot April 2005 is hy gasprofessor aan die Katolieke Universiteit van Leuven in België. Hy is ook besoekende professor aan die Universiteit van Antwerpen in België van November 2006 tot Januarie 2007 en weer in Oktober 2007. As gaslektor bied hy lesings aan by die Universiteit van Tilburg in die Nederlande tussen Januarie en April 2005 en aan die Universiteit van Salzburg in Oostenryk in Mei 2005.
Tydens sy studies verower hy verskeie toekennings, wat insluit universitêre akademiese merietetoekennings tussen 1976 en 1978, die Harry Crossley-beurs vir meestersgraadstudie in 1980, universitêre merietetoekennings vir beste student in 1981 en 1982, die Abe Bailey-beurs vir beste Meestersgraadstudent in 1983, die Harry Crossley-beurs vir doktorale studies in 1989 en rektor en vise-kanseliers-toekennings vir uitnemendheid in opleiding in 1997 en 1998. Die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing ken in 1989 en weer in 1995 beurse aan hom toe vir buitelandse navorsing en die Stichting Studiefonds voor Zuid Afrikaanse Studenten ken in 1989 ’n soortgelyke beurs aan hom toe.
Sy professionele lidmaatskappe sluit in die Filosofiese Vereniging van Suider-Afrika (vir wie hy tussen 1992 en 1995 as sekretaris optree), die Österreichische Ludwig Wittgenstein Gesellschaft, die  American Academy of Religion, die Society for Phenomenology and Existential Philosophy (SPEP), die International Society of Phenomenology, die Nederlands- en Afrikaanstalige Wysgerige Genootskap (NAWG) en die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns. Hy is ook aktief as redakteur en lid van die redaksie van verskeie vakkundige publikasies. Hierdie aktiwiteite sluit in gaslektor van die South African Journal of Philosophy vir ’n spesiale uitgawe oor “Identity, Difference and Community” in 1997; vanaf 1998 redaksionele medewerker vir Fragmente, ’n tydskrif vir Filosofie en Kulturele Kritiek; vanaf 1999 ’n lid van die adviserende raad van Polylog, ’n Weense tydskrif vir Interkulturele Filosofie; vanaf 2008 ’n lid van die redaksie en eindredakteur van Nederlands Theologische Tijdschrift, ’n tydskrif vir Godsdiensfilosofie, en vanaf 2010 ’n lid van die redaksie vir die reeks publikasies “Currents of Encounter”, wat samewerking tussen Amsterdam en New York insluit. Hy is getroud met Lettie Conradie Visser en hulle het ’n seun, Willie, en ’n dogter, Maria. Hulle woon op Stellenbosch voor hulle verhuising in 2008 na Utrecht in Nederland.
Skryfwerk
Sy verse word opgeneem in “Nuwe stemme 3” en “Groot verseboek”. Hy neem ook deel aan Sanlam se aanlynskryfskole op LitNet en van sy verse word op hierdie webwerf gepubliseer. Hy lees van sy gedigte voor in 2006 by Versindaba en van sy verse word opgeneem in die geleentheidsbundel wat na hierdie fees saamgestel word. In 2005 lees hy by Zuid-Afrika Huis in Amsterdam in Nederland saam met Bernard Odendaal gedigte voor as deel van die “Week van die poëzie”.
Sy vakkundige publikasies sluit in verskeie artikels in tydskrifte oor taalfilosofie, godsdiens- en kultuurfilosofie en hy maak ook bydraes tot gepubliseerde boeke. “Metafoor” is ’n boek oor filosofiese perspektief. Hy is redakteur van die boek “Die tweede refleksie”, wat ’n keur uit die werke van Johan Degenaar byeenbring.
Cody Walker (akteur)
Cody Walker (gebore 13 Junie 1988) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Furious 7 (2015), USS Indianapolis: Men of Courage (2016), en The Last Full Measure (2018), en in die televisiereeks In the Rough (2017).
Lincoln Maazel
Lincoln Maazel (12 Februarie 1903 – 15 September 2009) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Martin (1978) en in die televisiereeks NET Playhouse (1964).
Mookgophong Plaaslike Munisipaliteit
Die Mookgophong Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Waterberg-distriksmunisipaliteit in Limpopo, Suid-Afrika.
Setels
Die onderstaande tabel toon die uitslag van die 2011-verkiesing.
Japan Nasionale Roete 422
Japan Nasionale Roete 422 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Geelstreep-piesangvis
Die Geelstreep-piesangvis (Caesio xanthalytos) is 'n vis wat so onlangs as 2013 eers geïdentifiseer is aan die Suid-Afrikaanse kus en kom aan die ooskus van Suidelike Afrika voor. In Engels staan die vis bekend as die Goldsash fusilier.
Identifikasie
Die vis word tot 30 cm lank. Die vis is voorheen verwar met die Blou-en-goue piesangvis Caesio caerulaurea. Die boonste gedeelte van die lyf is blougroen wat verander na silwerpienk onder die sylyn. Daar is 'n kenmerkende goue breë band wat horisontaal oor die sylyn is en oor die lyf strek. Die geel band word deur bruin en blou lyne omring. Die stertvin se rante is swart.
Die vis leef in skole saam, tussen en oor riwwe, in water wat tot 50 m diep is. Hulle vreet soöplankton.
Japan Nasionale Roete 421
Japan Nasionale Roete 421 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Baoan Coleman
Baoan Coleman is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Rambo: First Blood Part II (1985), High School High (1996), Rules of Engagement (2000), en Rescue Dawn (2006).
Hawker Tempest
Die Hawker Tempest was 'n vegter-bomwerper wat deur die Britse Lugmag gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hierdie vliegtuig is ontwikkel uit die Hawker Typhoon. Die grootse verskille was dat die Tempest 'n langer romp gehad het en dat 'n verbeterde vlerk ontwerp gebruik is. Dit was gedoen om die Typhoon se swak klimvermoë en swak prestasie op hoë hoogtes te oorkom.
Ontwikkeling
Vyf prototipes was beplan om al die verskillende motor konfigurasies te toets. Slegs drie is in diens gestel: Mk 11, Mk V en Mk VI. Vir die Ml II was die verkoeler geskuif van onder die motor tot in die voorste rant van die vlerke en die brandstof tenk uit die vlerke tot in die romp.
Die eerste Tempest wat gevlieg het was die Mk V, dit was in wese 'n verbeterde Hawker Typhoon en het September 1942 gevlieg. Hierdie vliegtuig was aangedryf deur 'n Sabre II motor terwyl die Mk VI met die Sabre V motor van 2340 perdekrag, toegerus was. Die Mk V het die kenmerkende verkoeler onder die motor ontwerp behou.
Na hulle take om Duitse treine en ander oppervlakte teikens te vernietig grootliks afgehandel was, was die Tempest gebruik om die V-1 vuurpyle te onderskep. Die Tempest was die vinnigste vliegtuig waaroor die Britse Lugvaart Ministerie beskik het en hierin het die Tempest uitgeblink. Dit het 638 V-1's tussen 13 Junie en 5 September 1944 onderskep.
Something Wild
Something Wild is 'n album van die Finse Melodic Death Metal musiekgroep Children of Bodom wat in 1997 vrygestel is.
Hawker Tempest
Ontwikkeling
Later, as deel van die 2de Taktiese Lugmag groep was die Tempest ingespan om die straalvliegtuig die Messerschmitt Me 262 te jag. Hulle het daarin geslaag om 20 van dié vliegtuie af te skiet.
Na die oorlog was die Tempest gebruik om teikens te trek en hulle was ook die RAF se standaard vegvliegtuig totdat dit deur die De Havilland Vampire in 1949 vervang is.
Die Tempest II het baie anders gelyk as die eerste model en was aangedryf deur die Centaurus motor van 2520 perdekrag. Hulle was veronderstel om in diens gestel word teen Japan maar die oorlog het tot 'n einde gekom voordat dit kon gebeur.
Moringaboom
Die Moringaboom (Moringa oleifera) is 'n boom wat voorkom in die provinsies Limpopo, Gauteng, Mpumalanga, Vrystaat en KwaZulu-Natal. Die boom se blare het medisinale eienskappe. Die blare kan gemaal en met water gedrink word. In Engels staan die boom bekend as die drumstick tree. Die boom is inheems aan suidoos-Asië en kom in Indië en Pakistan voor.
Alfred Duma Plaaslike Munisipaliteit
Die Alfred Duma Plaaslike Munisipaliteit is 'n nuwe plaaslike munisipaliteit in die uThukela-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Hawker Tempest
Ontwikkeling
Die Mk II is in November 1945 in diens gestel en die meerderheid het oorsee diens gedoen. Drie Tempest II eskaders het in Duitsland diens gedoen vanaf 1946 tot 1948. Hulle was daar tydens die Berlynse Lugbrug vanaf 1948 tot 1949 as deel van 33 Eskader by die lughawe Gatow. 33 Eskader het later die vliegtuig in die Verre Ooste gebruik en hulle ook deelgeneem in aksie teen die Maleisiëse terroriste in 1950/1.
Hatebreeder
Hatebreeder is 'n album van die Finse Melodic Death Metal musiekgroep Children of Bodom wat in 1999 vrygestel is.
Uniegebou
Die Uniegebou (Engels: Union Buildings) is geleë op Meintjieskop, die hoogste punt in Pretoria, in die noorde van die voorstad Arcadia. Sedert sy voltooiing dien dit as die amptelike setel van die Suid-Afrikaanse regering. Dit bevat ook die kantoor van die President van Suid-Afrika. Dit word waarskynlik die beste onthou as die plek waar Suid-Afrika se eerste demokraties-verkose president, Nelson Mandela, in Mei 1994 ingehuldig is. Terwyl die gebou self nie toeganklik is vir die publiek nie, staan die buiteterras en tuine oop vir besoekers en bied 'n unieke uitsig oor die Jakarandastad.
Die gebou, wat uit ligte sandsteen gebou is, is ontwerp deur die argitek sir Herbert Baker in die Engelse monumentstyl. Dit is 275 m lank en in die vorm van 'n halfmaan gebou. Die twee sye verteenwoordig die Afrikaner- en Engelse dele van die destydse blanke bevolking.
Die hoeksteen is in November 1910 gelê, kort nadat die Unie van Suid-Afrika – waarna die geboue genoem is – gevorm is. Die bouery het 1 265 werkers langer as drie jaar besig gehou, en is in 1913 voltooi teen 'n totale koste van £1 310 640 vir die gebou en £350 000 vir die terrein. Die Uniegebou is 'n Suid-Afrikaanse Erfenisterrein.
Tradisionele Afrika-godsdiens
Tradisionele Afrika-godsdienste verwys na die geloofsoortuigings van swart kulture in Suid-Afrika. Daar word ook na hierdie tipe gelowe verwys as stamgodsdienste, spiritisme of paganisme. Hierdie tipe godsdienste word meestal as animistiese gelowe beskryf. Die term animisties kom van die Latynse woord anima wat siel of asem beteken.
Uniegebou
Ook van belang is die tuine wat die geboue omring, bestaande uit slegs inheemse plante, en die amfiteater met 9 000 sitplekke.
Japan Nasionale Roete 423
Japan Nasionale Roete 423 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Mudenaalwyn
Die Mudenaalwyn (Aloe mudenensis) is 'n aalwyn wat inheems is aan die KwaZulu-Natal asook Eswatini. Daar kom dit voor in droë riviervalleie in sentraal KwaZulu-Natal se binneland, van die Boesmansriviervallei naby Estcourt tot by die Tugelarivier naby Kranskop en suidwaarts tot by Mgeniriviervallei tussen Pietermaritzburg en Wartburg.
James MacArthur
James MacArthur (8 Desember 1937 – 28 Oktober 2010) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Young Stranger (1957), Swiss Family Robinson (1960), en Hang 'Em High (1968), en in die televisiereeks Hawaii Five-O (1968).
Tradisionele Afrika-godsdiens
Dit is egter belangrik om uit te wys dat die tradisionele Afrika-godsdiens en tradisionele Afrika-kultuur, nou verweef met mekaar is.
Die verhouding met die voorvadergeeste en ander geeste (goeie en bose), is baie belangrik. Sulke geeste bring gesondheid, voorspoed, geluk en moet tevrede gehou word deur offerandes en/of rituele. Daar moet veral gewaak word teen dinge wat hulle ongelukkig sal maak (die waak teen die doen van “sonde”). ’n Mens se gees sluit ná die dood by hierdie geeste aan.
Dit is by hierdie gelowe eintlik nie so belangrik wat jy glo of presies hoe jy oor bepaalde idees moet dink nie. Alles is gerig op die welstand en harmonie in die gemeenskap. Die versorging van familie-lede is dus baie belangrik. Daarom is dit die praktiese, alledaagse aangeleenthede wat van pertinente belang is.
Tradisionele geneeskunde is ’n lukratiewe bedryf. Meer as 1020 plante en 150 dierespesies word vir tradisionele medisyne in net KwaZulu-Natal gebruik. Die meeste daarvan word op informele/straatmarkte verkoop. Die waarde van die handel in medisinale plante is aan die einde van 2010 konserwatief op R62 miljoen per jaar geraam. Die bedrag kan vermeerder word tot nagenoeg R500 miljoen wanneer die fooie wat Sangomas hul kliënte vir hul dienste vra bygevoeg word.
Die god
In die tradisionele godsdienste word daar in ’n opperwese geglo. Net soos in Westerse gelowe word daar geglo dat die god alles geskape het en alles steeds onderhou. Die opperwese/god word egter as onbereikbaar of onpersoonlik beskou. Dit is dus meestal ’n deïstiese en apatiese soort God wat alledaagse dinge oorlaat aan mindere gode (Byvoorbeeld die voorvadergeeste, natuurgeeste of plaaggeeste). Daar word ook geglo dat alles in die natuur ’n eie lewenskrag het en dat alle dinge in die natuur (natuurverskynsels en objekte) aan geeste gekoppel is wat dit beheer.
Voorvadergeeste
Hoewel daar in ’n opperwese/god geglo word, speel die voorvadergeeste ’n baie belangrike rol in die tradisionele Afrika gelowe.
Die voorvaders is diegene wat die tradisies van die geloof aan hul nageslagte oordra voor hul sterf. Die voorvadergeeste is dus die afgestorwenes, hoewel hul nie as ‘dood’ beskou word nie, maar eerder as ‘slapend’. Daar word geglo dat hierdie voorvadergeeste altyd by hul familie is, hul hou die lewendes dop om te sien hoe hul lewe (goed of sleg) en besoek veral hul familielede in die nag waartydens hul met die persone in hul drome kommunikeer.
Die begrafnis van iemand wat sterf word as die heel belangrikste godsdienstige handeling binne die geloof beskou omdat die lewendes sowel as hul voorvadergeeste hierby betrokke is, en dit die ‘naaste’ is wat hul ooit aan mekaar is. Dit is as’t ware ’n geleentheid waar die hede, verlede en toekoms mekaar ontmoet. Daar word ook bepaalde rituele tydens die begrafnis van ’n afgestorwe gevolg om te verseker dat die individue wat gesterf het die wêreld van die voorvadergeeste op ’n gelukkige en tevrede wyse kan ingaan.
Godsdienstige leiers binne die tradisionele Afrika gelowe
Behalwe vir die voorvaders is daar ook verskeie godsdienstige leiers binne die tradisionele Afrika geloof wat verantwoordelik is vir bepaalde pligte:
Waarsêers/ Sangomas
Sangomas maak van tradisionele hulpmiddels gebruik om individue te help. Sangomas beskik oor ’n hoë status binne die gemeenskap omdat hulle in staat is om met die spirituele wêreld (die voorvadergeeste) te kommunikeer. Daar word geglo dat Sangomas raad ontvang van voorvadergeeste wat hul in staat stel om mense van siekte en kwale te genees. Sangomas werk binne ’n ‘heilige’ gebou of hut wat bekend staan as ’n indumba, wanneer ’n indumba nie beskikbaar is nie kan ’n tydelike miniatuur heilige plek genaamd ’n imsamo gebruik word.
Sangomas van die volgende praktyke gebruik: Hul werk hulself op in ’n soort beswyming (kan gepaardgaan met danse en dreunsang). Sangomas kan ook sekere tipes kruie brand of diere-offers maak om met die voorvadergeeste te kommunikeer. Bene (Skulpe, munte, diere-beentjies en klippe) kan ook gegooi word om ’n ‘boodskap’ van die geeste te ontvang.
’n Sangoma se einddoel is om ’n gebalanseerde en skadelose verhouding tussen die individue wat die probleem ervaar, en die geeste wat die probleem veroorsaak, te skep. Wanneer ’n Sangoma die probleem identifiseer en die pasiënt saamstem, sal die Sangoma ‘medisyne’ voorskryf om die probleem op te los/te genees. Indien die Sangoma nie self die nodige kennis het om die pasiënt te help nie sal hy/sy die pasiënt na ’n kruiedokter/Inyanga verwys.
Medisynemanne/ Inyangas
Medisynemanne/ Inyangas help pasiënte om tradisionele medikasie vir hul betrokke probleem te vind. ’n Inyanga met baie ervaring sal eers die voorvadergeeste raadpleeg om te bepaal watter behandeling die korrekte een is vir ’n pasiënt se betrokke probleem. Die spiritueel helende medisyne wat deur ’n tradisionele geneesheer voorgeskryf word, staan bekend as Muthi. Muthi is ’n Zoeloe woord wat ‘boom’ beteken. Tradisionele Afrika medisyne maak veral van plante gebruik om kwale op te los. Behalwe vir die Muthi kan ’n Inyanga ook sekere ‘reinigingsmetodes’ voorskryf wat die pasiënt moet volg om die probleem op te los. Hierdie metodes kan die volgende insluit: ’n Bad, braking, enemas, stoom-baddens en snye op sekere liggaamsdele.
Toordokters/Heksery
Die toordokters of towenaars is kwaadwillige mense wat deur middel van hul toormedisyne kwaad doen. Hulle kan mense siek maak en selfs laat doodgaan. Vir mense binne die tradisionele afrika gelowe word baie vorms van siekte en slegte ding wat oor jou pad kom (byvoorbeeld ’n egskeiding of verlies aan ’n werk) toegeskryf aan heksery/’n toordery. Sangomas kan jou help om hierdie towery stop te sit.
Toordokters verteenwoordig die bose en kan muthi of dolosse op ’n negatiewe manier aanwend. Toordokters kan ook die tokolosi na iemand stuur om hul skade aan te doen. Die tokolosi is ’n klein mannetjie wat mense kwaad kan aandoen.
Toordokters is dikwels uitgeworpenes in die gemeenskap en word deur die mense gehaat en gevrees.
Leerling Sangomas/ Utwaza
Sangomas kan manlik of vroulik wees. Hul magte word op die veronderstelling gegrond dat hy/sy ’n reïnkarnasie van ’n voorvadergees is. ’n Sangoma word ‘geroep’ wanneer ’n individu deur ’n inisiasie siekte gaan. So ’n siekte behels visioene, hoofpyne, maagpyn en skouer/nek probleme. So ’n siekte kan nie deur konvensionele medisyne (Westers en tradisioneel) beter gemaak word nie en word beskou as ’n roeping van die voorvadergeeste. Wanneer ’n individu hierdie roeping ignoreer, sal hy/sy nie beter word voordat hul hulself oorgee om ’n leerling Sangoma te word nie.
’n Leerling Sangoma word ’n utwaza genoem. Die woord twasa is afgelei van thwasa wat “die lig van die nuwe maan” beteken. ’n Ithwasa ontvang formele opleiding onder ’n ander Sangoma vir ’n tydperk wat enige iets van ’n paar maande tot ’n paar jaar kan duur. Die opleiding behels om nederigheid vir en voor die voorvadergeeste te leer, reiniging (deur die bad in diere bloed en om jouself skoon te stoom) en die aanleer van die gebruik van Muthi. Gedurende hierdie leer fase mag ’n twasa nie in kontak met hul familie om nie en mag hul ook nie enige seksuele praktyke beoefen nie.
Die meeste twazas word volwaardige Sangomas gedurende ’n openbare fees wat uitloop op die slag van ’n bok en die seremoniële etery van die dier se ingewande. Tydens hierdie fees word die plaaslike gemeenskap, familie en vriende genooi om te deel in nuwe Sangoma se inisiasie.
Groot Vyf Hlabisa Plaaslike Munisipaliteit
Die Groot Vyf Hlabisa Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Umkhanyakude-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Fasediagram
'n Fasediagram is 'n tipe grafiek wat in wetenskaplike velde soos fisiese chemie, mineralogie, ingeneurswese en materiaalwetenskappe gebruik word. Dit dui sekere toestande (bv. temperatuur, druk, volume, chemiese samestelling) aan waar termodinamiese onderskeibare fases van materiaal voor kan kom en in ekwilibrium kan bestaan. Fasediagramme kan twee of meer dimensies, en ook twee of meer asse hê.
Groot Vyf Hlabisa Plaaslike Munisipaliteit
Dit is gevorm na die samesmelting van die Hlabisa Plaaslike Munisipaliteit en Die Groot Vyf Valsbaai Plaaslike Munisipaliteit in Augustus 2016.
Fasediagram
Oorsig
In fasediagramme kan ekwilibriumlyne of fasegrense gesien word, so genoem omrede dit verwys na toestande waaronder meer as een fase saam kan bestaan by hierdie ekwilibriumlyne. Trippelpunte is punte op die fasediagram waar ekwilibriumlyne bymekaarkom, en dui toestande aan waar drie fases kan bestaan. As water as voorbeeld geneem word, het dit 'n trippelpunt waar die temperatuur 273.16 K en 'n drukking van 611.657 Pa het. By hierdie trippelpunt kan ys, water en waterdamp in ekwilibrium bestaan.
Japan Nasionale Roete 424
Japan Nasionale Roete 424 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Broadbent-bouval
Die Broadbent-ruïne by Witpoort in die provinsie Noordwes is 'n oorblyfsel van die eerste sendingstasie wat noord van die Vaalrivier gestig is.
Geskiedenis
Die Wesleyaanse Metodiste-pioniersendeling Samuel Broadbent (1794–1867) bygestaan deur die Wesleyaanse sendeling Thomas Laidman Hodgson (1787–1840) het in Februarie 1822 hierdie sendingstasie begin. In 1826 is dit weer ontruim toe die Barolong tydens die Mfecane deur bendes onder leiding van die strydlustige leidster van die Tlôkwa, Mmanthatisi (± 1780–1826), verdryf is.
Monument
Die bouval en omringende terrein is in 1940 tot gedenkwaardigheid verklaar.
Japan Nasionale Roete 425
Japan Nasionale Roete 425 is 'n nasionale snelweg in Japan.
UMuziwabantu Plaaslike Munisipaliteit
Die uMuziwabantu Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Ugu-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Droom
300px|thumb|Die Ridder se Droom, deur Antonio de Pereda (1655). ’n Droom is ’n opeenvolging van beelde, idees, emosies en sensasies wat gewoonlik onwillekeurig in die gedagtes voorkom tydens sekere stadiums van slaap. Die inhoud en doel van drome word nie heeltemal verstaan nie, hoewel hulle deur die aangetekende geskiedenis die onderwerp van wetenskaplike, filosofiese en godsdienstige belang was. Die vertolking van drome is die poging om die betekenis van drome uit te lê en ’n onderliggende boodskap te soek. Die wetenskaplike studie van drome word oneirologie genoem.
Drome kom veral in die REM-fase (met vinnige oogbewegings) van slaap voor – wanneer breinaktiwiteit hoog is en ooreenkom met wanneer ’n persoon wakker is. REM-slaap is sigbaar deur middel van voortdurende bewegings van die oë tydens slaap. Soms kom drome ook in ander stadiums van slaap voor. Hierdie drome is egter geneig om baie minder helder of onthoubaar te wees.
Die lengte van ’n droom kan wissel; hulle kan ’n paar sekondes of sowat 20-30 minute duur. Mense is meer geneig om ’n droom te onthou as hulle tydens die REM-fase wakker word. Die gemiddelde persoon het drie tot vyf drome per nag, maar dit kon tot sewe wees. Die meeste drome word egter dadelik of gou vergeet. Drome is geneig om langer te duur namate die nag vorder. In ’n tydperk van agt uur slaap, kom die meeste drome in die gewoonlik twee uur van REM voor. Drome wat verband hou met ondervindings wanneer ’n persoon wakker is, word verbind met REM-theta-aktiwiteit, wat daarop dui dat die prosessering van die emosionele geheue in REM-slaap plaasvind.
Menings oor die betekenis van drome het deur tye en kulture verander. Baie mense onderskryf die Freudiaanse teorie van drome – dat hulle insig in verskuilde begeertes en emosies verleen. Ander prominente teorieë sluit in dié waarvolgens drome help in die vorming van die geheue, probleme oplos of bloot ’n neweproduk van lukrake breinaktiwiteit is.
Sigmund Freud, wat die sielkundige dissipline psigoanalise ontwikkel het, het in die vroeë 1900's uitgebreid oor droomteorieë en hulle vertolkings geskryf. Hy het drome verklaar as die manifestasie van ’n mens se diepste begeertes en vrese, wat dikwels verband hou met onderdrukte kinderherinneringe of obsessies. Hy het verder geglo dat feitlik elke droomonderwerp, ongeag die inhoud daarvan, die verligting van seksuele spanning verteenwoordig. In The Interpretation of Dreams (1899) het Freud ’n sielkundige tegniek ontwikkel om drome te vertolk en ’n reeks riglyne ontwerp om die simbole en motiewe te verstaan wat in drome voorkom.
In moderne tye word drome beskou as ’n verbinding tot die onderbewussyn. Hulle wissel van normaal en gewoon tot oormatig surrealisties en bisar. Drome se aard kan verskil; dit kan vreesaanjaend, opwindend, magies, melancholies, avontuurlik of seksueel wees. Die gebeure in drome is gewoonlik buite beheer van die dromer, met die uitsondering van wanneer iemand bewus van sy omgewing is. Soms kry iemand ’n skeppende idee in sy drome of gee dit hom inspirasie.
Antieke geskiedenis
Die antieke Sumeriërs in Mesopotamië het bewyse agtergelaat van droomvertolking wat van tot minstens 3100 v.C. dateer. Dwarsdeur die geskiedenis van Mesopotamië is drome as uiters belangrik vir waarsêery beskou. en konings het groot waarde daaraan geheg. Gudea, die koning van die Sumeriese stad Lagasj (bewind omstreeks 2144-2124 v.C.), het ’n tempel laat herbou as gevolg van ’n droom waarin hy vertel is om dit te doen. Die Akkadiese Heldedig van Gilgamesj bevat verskeie vertellings van die profetiese krag van drome. Eers het Gilgamesj self twee drome waarin die koms van Enkidu voorspel is. Later droom Enkidu oor die held se ontmoeting met die reus Humbaba. Drome is soms ook beskou as maniere om in ander wêrelde te sien en daar is geglo die siel, of ’n deel daarvan, beweeg uit die liggaam van die slapende persoon en besoek die plekke en mense wat die persoon in sy drome sien. In Tablet VII van die heldedig vertel Enkidu aan Gilgamesh ’n droom waarin hy die gode Anoe, Enlil en Utu gesien het wat hom ter dood veroordeel. Hy het ook ’n droom gehad waarin hy die onderwêreld besoek.
Die Assiriese koning Assurnasirpal II (bewind 883-859 v.C.) het ’n tempel laat bou vir Mamoe, moontlik die god van drome. Die latere Assiriese koning Assurbanipal (bewind 668 tot omstreeks 627 v.C.) het ’n droom tydens ’n desperate militêre situasie gehad waarin sy goddelike beskermer, die godin Isjtar, aan hom verskyn en belowe sy sou hom na oorwinning lei.
Pieter Langendijk
Pieter Langendijk (25 Julie 1683 – 9 of 18 Julie 1756) was 'n damaswewer, stadskunstenaar, dramaturg en digter.
Droom
Antieke geskiedenis
Die Babiloniërs en Assiriërs het drome verdeel in "goed", wat deur die gode gestuur is, en "sleg," wat deur demone gestuur is. In ’n versameling droomvoorspellings wat behoue gebly het, Iškar Zaqīqu, word van verskeie drome en hulle voorspellings vertel; dit is skynbaar op werklike voorvalle gegrond. Sommige lys verskillende moontlike gevolge, geskoei op geleenthede toe mense soortgelyk drome gehad het met verskillende gevolge. Drome wat genoem word, sluit in ’n verskeidenheid daaglikse werkgebeure, reise na verskillende bestemmings, gesinsake, seksdade en ontmoetings met mense, diere en gode.
Pieter Langendijk
Lewe
Langendijk was die seun van Arend Kort, 'n messelaar wat in Langedijk gebore is. Sy vader is in 1689 oorlede, met die gevolg dat hy tydelik onder die beskerming van die Amsterdamse digter William Sewell gekom het. In 1695 verhuis hulle na Den Haag waar sy moeder 'n linne-onderneming begin. Pieter het 'n weef- en patroonontwerper geword en by kunstenaarsirkels aangesluit, waar hy poësie begin skryf het.
Droom
Antieke geskiedenis
In antieke Egipte het Egiptenare in 2000 v.C. reeds hulle drome op papirus neergeskryf. Mense met helder en belangrike drome is as geseënd en spesiaal beskou. Antieke Egiptenare het geglo drome is soos orakels en bring boodskappe van die gode. Hulle het geglo die beste manier om goddelike openbaring te ontvang was deur drome en daarom sou hulle drome "voortbring". Hulle sou na heiligdomme gaan en op spesiale "droombeddens" slaap met die hoop om raad, gemak of genesing van die gode te kry.
Pieter Langendijk
Lewe
Omstreeks 1708 neem Langendijk 'n kursus in teken- en skilderkuns onder Frans van Steenwijk. Op sy 28ste verjaardag verskyn sy Don Quichot op de Bruiloft van Kamacho. Dit was 'n reuse sukses en is permanent uitgestal by die Schouwberg van Van Campen. Die klugte getiteld De zwetser en Het wederzijds huwelijksbedrog verskyn die volgende jaar.
Droom
Klassieke geskiedenis
thumb|Droom van die Tier-fontein (虎跑夢泉). In die Chinese geskiedenis is geskryf van twee belangrike aspekte van die siel, waarvan die een tydens slaap van die liggaam bevry word om in ’n droomwêreld te reis, terwyl die ander een in die liggaam bly. Hierdie geloof en droomvertolking is egter al sedert vroeë tye bevraagteken, soos deur die filosoof Wang Chong (27-97 n.C.). Die Indiese teks Upanishads, wat tussen 900 en 500 v.C. geskryf is, lê klem op twee betekenisse van drome. Volgens die eerste is drome slegs die uitdrukking van innerlike begeertes. Volgens die tweede verlaat die siel die liggaam en word dit rondgelei totdat die persoon wakker word.
Die Grieke het dieselfde idee as die Egiptenare gehad oor hoe om goeie en slegte drome te vertolk, asook die idee van drome voortbring. Morfeus, die Griekse god van drome, het ook waarskuwings en voorspellings aan dié gestuur wat by altare of in tempels geslaap het. Die vroegste Griekse geloof oor drome was dat die gode die dromers fisiek besoek. Hulle het die huis deur ’n sleutelgat binnegekom, en het die huis op dieselfde manier verlaat nadat hulle hulle goddelike boodskap gelaat het.
Antifon het die eerste bekende Griekse boek oor drome in die 5de eeu v.C. geskryf. In dié eeu het ander kulture die Grieke beïnvloed om te glo die siel verlaat die dromende liggaam. Hippokrates (469-399 v.C.) het ’n eenvoudige droomteorie gehad: Bedags kry die siel beelde; snags vervaardig dit beelde. Die Griekse filosoof Aristoteles (384-322 v.C.) het geglo drome veroorsaak fisiologiese aktiwiteit. Hy het gedink drome kan siektes ontleed en voorspel. Marcus Tullius Cicero het weer geglo alle drome word geskep deur gedagtes en gesprekke wat die persoon in die vorige dae gehad het.
Pieter Langendijk
Werke
Langendijk het vyf stukke van soortgelyke lengte geskryf, waarin simmetrie 'n rol gespeel het. Nêrens het sy toon moraliserend geword nie. Dit was meer 'n "komedie van maniere" (comédies des moeurs), wat die skynheiligheid van diegene in die hoër posisies (d.w.s. die hoër bourgeoisie of die verarmde middelklasse) aangetoon het. Langendijk het aan die einde van sy lewe slegs 'n enkele tragedie geskryf.
Het wederzijds huwelijksbedrog (Die Huweliksbedrog: 'n Blyspel )
In hierdie komedie ontmoet Lodewijk vir Charlotte. Lodewijk is 'n aristokraat, en in groot finansiële moeilikheid, maar tree op asof hy 'n ryk Poolse graaf is. Hy het 'n vriend genaamd Jan, wat voorstel dat hy hom voorgee as een van Lodewijk se baronne ten einde te kan flikflooi met Charlotte se bediende, Klaartje. Jan het onder ene Karel in die leër gedien, maar is as verraaier daar weg. Charlotte is ook afkomstig uit die arm aristokrasie, en tree ook op asof sy meer welvarend is as wat sy werklik is. Dit is baie komies om te sien hoe beide partye die ander probeer oortuig dat hulle buitengewoon ryk is. Hierdie "wedersydse huweliksbedrog" kom aan die lig wanneer Karel, die broer van Charlotte, almal by die teater ontmasker. Charlotte en Lodewijk trou in elk geval, omdat hulle op mekaar verlief geraak het. Wat Klaartje en Jan betref, is sy gewalg deur Jan omdat hy vir haar gelieg het, en sy breek dus met hom op. Daarna probeer sy met haar voormalige minnaar, Hans (met wie sy opgebreek het toe Jan met haar begin flikflooi),herenig, maar hy wil egter niks met haar te doen hê nie. Aan die einde vlug die verraaier Jan van die groep af ten einde te ontvlug van vergelding deur sy kaptein, Karel.
Droom
Abrahamitiese gelowe
thumb|Jakob se droom van ’n leër met engele, omstreeks 1690 deur Michael Willmann. In Judaïsme word drome beskou as deel van die ondervinding van die wêreld wat vertolk kan word en waaruit lesse geleer kan word. Dit word in die Talmoed bespreek (Traktaat Berachot 55–60).
Die antieke Israeliete het hulle drome nou met hulle geloof verbind, hoewel hulle monoteïsties was en geglo het drome is die stem van slegs een God. Die Israeliete het ook onderskei tussen goeie drome (van God) en slegte drome (van bose geeste). Nes baie ander antieke kulture het hulle drome voortgebring om ’n goddelike openbaring te kry. Die profeet Samuel sou in die tempel slaap waar die ark was en die woord van God ontvang." Die meeste drome in die Bybel is in Genesis.
Pieter Langendijk
Het wederzijds huwelijksbedrog (Die Huweliksbedrog: 'n Blyspel )
Die werk is in 1976 deur Karel Schoeman in Afrikaans vertaal as Die Huweliksbedrog: 'n Blyspel.
Droom
Abrahamitiese gelowe
Christene deel die meeste van die gelowe van die Israeliete en glo die Ou Testament se verhale oor drome met ’n goddelike inspirasie. Die bekendste van dié drome is Jakob se droom in Genesis 28 oor ’n leer wat van die aarde tot aan die hemel strek. Baie Christene glo God kan deur drome tot mense spreek.
Pieter Langendijk
De spiegel der vaderlandse kooplieden
Hierdie werk hou ook 'n spieël uit na die gehoor. Twee geslagte word teenoor mekaar geplaas: dié wat in die 17de en 18de eeu gebore is. Ernst en Hendrik is pligsgetroue handelaars uit die sewentiende eeu wat deur harde werk gesaghebbende posisies verkry. Hul seuns verteenwoordig die opeenvolgende 18de-eeuse geslag, en word Lichthart (ligte hart) genoem, die man van Kwistgoed, en Losbol, man van Zoetje. Hulle verkwansel al die geld wat hul vaders gemaak het, en die hele gesin se fortuin is daarmee verlore.
De Graaven van Holland, in jaardichten beschreven
Hierdie is 'n bundel van sy jaarlikse gedigte vir die stad Haarlem, wat 'n reeks oor die grawe van Holland vorm. Dit is saamgestel met graverings deur sy neef Hendrik Spilman in 1745.
Droom
Hindoeïsme
In die Mandukya-upanishad, deel van die Vediese geskrifte van Indiese Hindoeïsme, is ’n droom een van drie toestande wat die siel ervaar in sy leeftyd; die ander twee is die wakkerwees- en slaaptoestand.
Boeddhisme
In Boeddhisme is idees oor drome soortgelyk aan die klassieke en volkstradisies van Suid-Asië. Dieselfde droom kom soms by verskeie mense voor, soos in die geval van die toekomstige Boeddha. Sommige drome kom ook in verskillende tye voor: die toekomstige Boeddha het sekere drome wat ooreenstem met dié van vorige Boeddhas. In Boeddhistiese geskrifte dien drome dikwels as simbool van sekere stadiums van die persoon se lewe.
Pieter Langendijk
De Graaven van Holland, in jaardichten beschreven
Sy werk oor die geskiedenis van Haarlem is nooit gepubliseer nie, maar sy manuskrip is in 1765 deur Gerrit Willem van Oosten de Bruyn gebruik.
Andrew Motjuoadi
Andrew Tshidiso Motjuoadi (1935–1968) is in die destydse Pietersburg gebore, maar hy het later in Mamelodi, Pretoria, gewerk en gewoon. Soos talle ander Swart Suid-Afrikaanse kunstenaars het hy homself geleer skilder. Hy het sy eerste uitstalling in 1963 in Johannesburg gehou. Hoewel hy 'n belese man was (hy het vir 'n BSc-graad aan die Universiteit van die Noorde gestudeer), het hy geglo dat hy deur 'n toordokter getoor is en nie lank sou leef nie. Hy is inderdaad in 1968 oorlede nadat hy in 1967 'n beroerteaanval gehad wat hom verlam het en hy mediese behandeling geweier het.
Gedurende sy kort kunsloopbaan het Motjuoadi heelwat erkenning vir sy werk ontvang. In 1964 het hy 'n opdrag vir die Amerikaanse filmregisseur Cornel Wilde uitgevoer.
Wilde was in Suid-Afrika om die rolprent The Naked Prey te vervaardig en het Motjuoadi gevra om skilderye vir die agtergrond van die erkenningslys te maak. In 1965 is Motjuoadi genooi om aan 'n uitstalling van Afrikakuns in Londen deel te neem en in 1966 het hy 'n toekenning as die beste kunstenaar van kleur ontvang in 'n wedstryd vir bekende en belowende kunstenaars in Johannesburg. Motjuoadi het egter so 'n afgesonderde lewe gelei dat hy eers 6 maande ná die toekenning aan hom gemaak is, toevallig daarvan te hore gekom het.
Motjuoadi was 'n townshipkunstenaar: Sy onderwerpe was die mense en tonele in sy onmiddellike omgewing, soos uitgehongerde honde, kaartspelers op straat, fluitspelers, en armoede. Hy was 'n uitstekende tekenkunstenaar en het alles tot in die fynste besonderheid weergegee. Hoewel sy werke soms skokkende toestande onthul het, was dit nooit geromantiseer of geïdealiseer, verwronge of sentimenteel nie. Hy het die townshiplewe met simpatie en meelewendheid weergegee.
Droom
REM- versus nie-REM-drome
Spesifieke soorte drome is geïdentifiseer vir drome tydens REM- en nie-REM-stadiums van slaap. Die helder, bisarre drome wat gewoonlik onthou word wanneer ’n mens wakker word, word hoofsaaklik met REM-slaap verbind. Diepe (fase 3 en 4)-laegolfslaap (nie-REM-slaap of NREM) word algemeen verbind met meer statiese, diepsinnige drome. Dié drome word hoofsaaklik deur die hippokampus aangedryf en sluit herinneringe aan gebeure in "soos wat hulle gebeur het", sonder die lukrake kombinasie van voorwerpe wat in drome tydens REM-slaap voorkom. Die res van dié artikel fokus op drome tydens die REM-fase en word meestal bloot "drome" genoem.
REM-slaap
Tydens REM-slaap word die senuoordraers norepinefrien, serotonien en histamien heeltemal onderdruk. Gedurende die meeste drome is ’n mens nie bewus daarvan dat hy droom nie, ongeag hoe absurd of eksentriek die droom is. Die rede hiervoor kan wees dat die prefrontale korteks, die streek van die brein wat vir logika en beplanning verantwoordelik is, ’n afname in aktiwiteit toon. Dit laat die dromer toe om ’n aktiewer wisselwerking met die droom te hê sonder om te dink wat kan gebeur, want goed wat gewoonlik in die werklikheid uitstaan, smelt met die droomtonele saam.
Wanneer die duur van REM-slaap gemeet is en proefkonyne wakker gemaak word voordat hulle die drome kan vergeet of die drome deur die werklikheid beïnvloed word, het die proefkonyne die tyd akkuraat weergegee waartydens hulle in die REM-stadium gedroom het. Dié noue verband tussen REM-slaap en droomondervindings was die basis van die eerste reeks verslae waarin die aard van drome beskryf is: dat dit ’n gereelde nagtelike ondervinding is, eerder as ’n verskynsel nou en dan, en dat dit verbind word met hoëfrekwensie-aktiwiteit binne elke slaaptydperk wat met voorspelbare tussenposes voorkom van sowat elke 60 tot 90 minute in alle mense dwarsdeur hulle lewe.