cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The Radio Dept.
Geskiedenis
Die groep het in Mei 2008 'n EP getiteld Freddie And The Trojan Horse vrygestel. Dit is deur Matador Records uitgereik en het onder andere die snitte "Freddie And The Trojan Horse", "Closing Scene" en "The Room, Tarzana" bevat. 'n Nuwe LP, Clinging to a Scheme, sou op 10 September 2008 vrygestel gewees het, maar die plaat het nooit die lig gesien nie.
'n CD-enkelspeler, David, is op 24 Junie 2009 vrygestel. Dit het vier snitte bevat: "David", "Messy Enough", "David (Rice Twins Remix)" en "The Idle Urban Contemporaries". Die snit "David" is deur Labrador Records vir gratis aflaai beskikbaar gestel.
Nagasaki
Nagasaki (長崎市) is die hoofstad en die grootste stad van die Nagasaki Prefektuur in Japan. Dit was voorheen deel van die Nisjisonogi-distrik. Dit was in die 16de eeu die middelpunt van Europese invloed. Nagasaki het tydens die Eerste Chinees-Japannese Oorlog en Russies-Japannese Oorlog 'n belangrike basis van die Japannese vloot geword.
The Gables, Johannesburg
The Gables is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë.
Tansey Coetzee
Tansey Coetzee (gebore op 8 Oktober 1984) is 'n skoonheidskoningin. In 2007 word sy as Mej. Suid-Afrika bekroon. Sy verteenwoordig Suid-Afrika in die Mejuffrou Heelal 2008 in Nha Trang, Viëtnam, waar sy onder die top 15 semifinaliste eindig. Sy het ook haar land verteenwoordig in die Mejuffrou Wêreld in haar tuisdorp, Johannesburg, Suid-Afrika, op 13 Desember 2008, waar sy 'n plek onder die top 5 behaal het.
Tsjeljabinsk
Tsjeljabinsk (Russies: Челя́бинск) is 'n stad in Rusland wat in 1736 gestig is. Dit is die hoofstad van die Tsjeljabinsk-oblast en het in 2014 'n bevolking van 1 169 982 gehad.
Meteoor
Op 15 Februarie 2013 het 'n meteoor naby Tsjeljabinsk ontplof.
Erica
Erica is 'n blomplant-genus wat tot die familie Ericaceae behoort, en wêreldwyd sowat 857 spesies insluit. In Suid-Afrika staan hulle as heide of fynbos bekend. Die meeste spesies is struike maar drie spesies kan as bome beskou word, aangesien hulle meer as 2 meter hoog kan groei. Hulle kom voor op hoogliggende, rotsagtige plekke in grasveld of gemeng met ander struike van dieselfde grootte.
Benaming
Die Latynse woord erica beteken "heide" of "besem". Dit word veronderstel dat Plinius die woord erica uit Antieke Grieks ἐρείκη afgelei het. Die naam heide word ook op enkele verwante genera van soortgelyke voorkoms toegepas. Die genus Calluna byvoorbeeld, is voorheen by Erica ingesluit, maar dit verskil deur blare wat selfs kleiner is (minder as 2–3 mm lank), en die blomkelk wat uit afsonderlike kelkblare bestaan. In Europa blom Erica in die laatwinter, en word dan winterheide genoem om dit te onderskei van somerheide (Calluna), wat laatsomer blom.
Spesies
Sedert Januarie 2019 is daar meer as 850 aanvaarde spesies in Kew's Plants of the World Online.
Dagga Party
Die Dagga-party van Suid-Afrika (ook Iqela Lentsango genoem) is 'n Suid-Afrikaanse politiese party wat in Februarie 2009 deur Jeremy David Acton gestig is. Hy is ook die huidige leier van die party. Die wettiging van daggagebruik is die kernbeleid van die party. Die party is gestig om kiesers wat die wettiging van dagga ondersteun te verteenwoordig in die algemene verkiesing.
Die party was onsuksesvol om by die Onafhanklike Verkiesingskommissie van Suid-Afrika te registreer om deel te neem aan die algemene verkiesing in 2014, omrede die registrasie fooi van R200 000 per provinsie, nie betyds ingesamel kon word nie.
Die party se beleid is dat daggafariërs dieselfde regte moet geniet as die gebruikers van ander wettige dwelms soos bv. sterk drank en tabak.
Peddie
Peddie is 'n dorp in die Oos-Kaap-provinsie, Suid-Afrika.
Geskiedenis en politiek
Die dorpie Peddie het sy ontstaan te danke aan die Sesde Grensoorlog van 1834 tot 1835. Tydens die oorlog het die Fingo's hulle aan die kant van die nedersetters geskaar en is daar gevrees dat die Xhosas ná die oorlog wraak op hulle sou neem. Die Fingo's is toe in die sogenaamde neutrale gebied tussen die Keiskamma- en die Groot-Visrivier geplaas en om hulle te beskerm is daar naby 'n militêre fort gebou ten einde hulle aartsvyande, die Xhosas, weg te hou. Dié fort is in 1835 gebou en Fort Peddie genoem na lt.kol. John Peddie. Hy het 'n leidende rol in die voorafgaande oorlog gespeel.
Lord Charles Glenelg se beleid het bepaal dat alle blanke nedersetters die gebied moes verlaat, maar die garnisoene van Fort Peddie, Fort Willshire en ander is behou. Hoe nodig dié voorsorgmaatreëls was, blyk uit die verrassingsaanval deur die Xhosas op 2 Augustus 1837 op die Fingoes. Die Fingo-hoofman is in die rug gesteek toe hy met die Xhosas onderhandel het en korp. Porter en 10 Fingo's is gedood. Die Xhosas het 400 stuks vee geroof en hulle uit die voete gemaak. Die Fingo's is later in 'n sekere mate hiervoor vergoed deur die koloniale owerheid. Die gevolg was dat die ander Fingo's wat ook na Fort Peddie oorgeplaas sou word, verkies het om liewer na die Transkei te verhuis.
Met die uitbreek van die Sewende Grensoorlog is die Fingo's by Bekastasie, sowat vier myl van Peddie af, aangeval, maar dié keer is die aanvallers verdryf. Op 28 Mei 1846 is Fort Peddie self aangeval, maar deur doeltreffende kanonvuur van die fort af is die Xhosas se aanval gefnuik. Dit was egter 'n groot terugslag vir die garnisoen toe 43 konvooiwaens op pad na Fort Trompettersdrift oorrompel is.
Ná die beëindiging van dié oorlog het die goewerneur, sir Peregrine Maitland, by Fort Peddie met die Xhosa-kaptein onderhandel en so is die gebied tussen die Keiskamma- en die Groot-Visrivier by die Kaapkolonie ingelyf onder die naam Provinsie Victoria, na die indertydse Britse koningin. Die suidelike deel het die gebied eers bekendgestaan as Victoria South, maar op 8 Maart 1848 is die landdrosdistrik Fort Peddie gestig. Eers 10 jaar later is die naam van die dorpie na Peddie verander, hoewel dit nog 'n tydjie geduur het voor die naam Fort Peddie in onbruik geraak het. Die noordelike deel van die gebied was van 1847 af as die distrik Victoria-Oos bekend en die magistraatsdorp was Alice.
Die eerste magistraat (die term landdros is eers 'n eeu later ingevoer) was die heer W.M. Eyde. Die dorpserwe is uitgemeet en weldra het behalwe die amptenare ook burgerlike, feitlik almal Engelssprekendes, hulle op die dorpie gevestig. Reeds in 1841 is ander geskiedkundige geboue naas die fort opgerig, waarvan sommige nog tot sowat 50 jaar gelede bestaan het. Die wagtoring, ou militêre hospitaal en die ou kavallerie-barakke is vandag blywende herinneringe aan die Grensoorloë. Met die oorlog van 1851 het daar 'n gevaarlike posisie by Fort Peddie ontstaan toe van die gekleurde soldate teen die blanke offisiere gemuit het. Die blanke soldate kon betyds padgee.
Ná dié oorlog het talle burgers uit Albanie, die distrik waarvan Grahamstad die setel is, en ook Engelse boere hulle in die nuwe distrikte Victoria en Peddie kom vestig. Voorkeur is gegee aan mense wat aan die oorlog deelgeneem het. Onder die Britse intrekkers was daar Edward Driver, Joseph Stirk, Frederick C. Webb en Richard Tainton. Saam met hulle het die Afrikaans-Hollandse burgers hulle intrek geneem. Hulle was die voorvaders van baie van die Afrikaners wat honderd jaar later nog in die gebied gewoon het, maar waarvan die meeste later verhuis het weens die destydse regering se beleid om grond vir vestiging deur Xhosasprekendes op te koop. Onder die tipiese grensfamilies het mense met die vanne Bosch, Koekemoer, Naudé, Erasmus, Goosen en Bezuidenhout getel. Sommige van die Bezuidenhouts stam af van Johannes (Hans) Bezuidenhout, wat sy lewe in die Slagtersnek-rebellie verloor het. Sy twee oorlewende seuns het hulle eers in die gemeente Albanie gevestig. Van hulle nageslag het die steunpilare van die latere gemeentes Victoria (Alice) en Peddie geword.
NG Kerk
Danksy sy strategiese ligging op die grootpad van Grahamstad na King William's Town het Peddie toe begin ontwikkel. Die boere in die distrik moes na die dorpie gaan vir hulle sake, Mettertyd het enkele Afrikaanse families hulle dan ook op die dorp gevestig. Die nuwe intrekkers het nog steeds onder gemeente Albanie (met sy setel Riebeek-Oos en Grahamstad as 'n tweede kernpunt) geressorteer. Hulle moes ver ry om hulle kerklike voorregte te geniet. Daarom het die NG lidmate van die twee distrikte hul kragte saamgesnoer en by die Ring van Albanie aansoek gedoen om 'n eie gemeente. Die gebruiklike versoekskrif is opgestel en deur lidmate uit beide distrikte onderteken en aan die Ringskommissie voorgelê. Die meeste Afrikaanssprekende boere was in die distrik Victoria saamgetrek, maar die lidmate van Peddie het nietemin daarop aangedring dat hulle dorp ook erkenning as kerksentrum kry.
In 1863 is die gemeente Victoria en Peddie amptelik gestig en die eerste kerkraadsvergadering op 22 Junie 1863 gehou. Tien jaar lank is die gemeente eers deur ds. W.R. Thomson van NG gemeente Stockenström en later deur ds. Georg Stegmann van NG gemeente Glen Lynden bearbei totdat hulle in 1872 die diens bekom het van die gewilde en wakkere prop. W.A. Joubert. Eers 50 jaar later, nadat Peddie herhaaldelik versoek het om gelyk behandel te word deur die leraar en kerkraad van die tweedelige gemeente, het die Ringskommissie van Albanie die afstigting van die NG gemeente Peddie goedgekeur.
Distrik
Die distrik is 1 700 km2 groot en strek tot teen die see. Die belangrikste produkte is beeste en kleinvee. Pynappels word ook verbou. Daar is ook 'n kliptablet op die dorp wat die roete aandui van Dick King op sy epiese tog van 960 km.
Hospitaal
Peddie beskik oor 'n groot provinsiale hospitaal, Nompumelelo Hospitaal geleë net buite die dorp.
Fingo-melkhoutboom
Die Witmelkhoutboom waar die Fingo-volk trou gesweer het aan God en die Britse koning in 1835 is tot 'n Nasionale Monument verklaar.
Justiniaanse Dinastie
Die Justiniaanse Dinastie is ’n familie wat van 518 tot 602 oor die Bisantynse Ryk regeer het. Die stigter is Justinus I en die laaste keiser van die dinastie was Mauricius.
Justinus I was ’n offisier onder keiser Anastasius I van die Thraciese Dinastie en is deur die leër en volk verkies ná laasgenoemde se dood. Hy is opgevolg deur sy susterskind Justinianus I. Hy was een van die belangrikste figure van die Laat Oudheid. Sy bewind het ’n onderskeid gebring in die geskiedenis van die Oos-Romeinse Ryk. Sy administrasie het ’n uitwerking gehad ver buite sy tyd en grense.
Hy is opgevolg deur sy susterskind Justinus II. Dié het kranksinnig geword en was in 573–574 onder die regentskap van sy vrou, Sophia, en in 574–578 onder die regentskap van Tiberius II Konstantyn, wat hom opgevolg het.
Tiberius het heelwat suksesse teen die ryk se vyande behaal en die ryk uitgebrei. Hy het sy skoonseun Mauricius as sy opvolger aangewys voor sy dood weens sleg voorbereide of met opset vergiftigde kos.
Mauricius het die langdurende Romeins-Persiese Oorlog met ’n oorwinning beëindig. Die ryk se oostelike grens is uitgebrei en vir die eerste keer in byna twee eeue hoef die Romeine nie meer aan die Perse elke jaar duisende ponde goud as belasting te betaal het nie. Ook die Aware is teruggedryf tot anderkant die Donou-rivier. Hy het ook die keiser se houvas op die westelike Mediterreense gebied gevestig.
Sy bewind is gekenmerk deur finansiële probleme en byna konstante oorlogvoering. In 602 het ’n ontevrede generaal, Phokas, sy bewind omvergewerp en self keiser geword. Dié gebeure het rampspoedig vir die ryk blyk te wees: dit het ’n vernietigende oorlog met die Perse tot gevolg gehad wat albei ryke verswak het voor die Moslem-invalle.
Hoërskool Eunice
duimnael|180px|regs|Lady [[Florence Phillips, een van die skool se oudleerders.]]
Hoërskool Eunice is ’n openbare skool in Bloemfontein wat Engelsmediumonderrig aan meisies van gr. 8 tot 12 bied.
Die NG gemeente Bloemfontein het in 1875 besluit om die skool te stig in reaksie op die stigting, enkele maande tevore, van die Anglikaanse Sint Michael-skool en die Katolieke Greenhill-klooster. Dis volgens 'n besluit van die Vrystaatse Sinode opgerig en op 5 Junie 1876 plegtig geopen. Die naam is gekies na aanleiding van die Bybelse verwysings na Timoteus se moeder in 2 Timoteus 1:5: "Ek dink ook aan jou opregte geloof, dieselfde geloof wat al in jou ouma Loïs en in jou ma Eunice was, en wat, daarvan is ek oortuig, ook in jou is." Die Vrystaat se eerste argitek, Richard Wocke, het die eerste gebou, later Lower House, ontwerp.
Die eerste prinsipale, Elizabeth Laird, wat uit Skotland laat kom is, het bedank om met die direkteur van onderwys, dr. John Brebner, te trou. Ná haar dood het dr. Brebner met die derde Eunice-hoof, mej. Van Pommeren, getrou.
Hannah Simone
Hannah Simone (gebore 3 Augustus 1980) is 'n Engelse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Oldboy (2013), Folk Hero & Funny Guy (2016), en Killing Gunther (2017), en in die televisiereeks New Girl (2011).
Hoërskool Eunice
E.L.M. King was waarskynlik die bekendste hoof en het naam gemaak as kunstenares, digteres en onderwyskundige. Sy het die skool deur ’n brand in Eunice House, die Eerste Wêreldoorlog en die Griepepidemie gelei. Sy het ook die skoollied geskryf en haar suster, die kunstenaar Bertha Everard, het die skoolbanier ontwerp.
Adele de Jager het in 1942 na Eunice gekom en 20 jaar hier gebly. Sy was hewig gekant teen die toepassing van moedertaalonderwys in skole. Dit het die aard van Eunice ingrypend verander toe Afrikaanse meisies nie meer toegelaat is om die skool by te woon nie.
Die hoof met die langste diens (amper drie dekades) was Paul Cassar, die eerste man in dié amp, wat die skool se huidige era ingelei en dit omskep het in een van die topskole in die Vrystaat deur dit mededingend op vele terreine op nasionale vlak te maak.
Die skool het minstens ses Springbokke in swem opgelewer: Jill Beyers (1963), Martie Pepler (1978 en 1979), Jeanine Steenkamp (1984, 1986, 1987, 1992), Amanda Markgraaff (1986), Lezelle Markgraaff (1986, 1987) en Alice Escreet (1987).
Lusikisiki
Lusikisiki is 'n dorp in die oostelike deel van die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Geskiedenis
Die dorp het ontstaan nadat 'n militêre pos hier gestig is in 1894 en nadat Pondoland tot die Kaapkolonie geannekseer is. Lusikisiki is in 1932 as dorp geproklameer. Die naam is blykbaar 'n poging om die suising weer te gee van riete wanneer die wind in 'n nabygeleë moeras waai.
Jennifer Su
Jennifer Su (* 12 Augustus 1968 te Philadelphia, VSA) is 'n Suid-Afrikaanse sangeres, radio-omroeper en TV-aanbieder.
Publikasies
2015 – From Z to A-Lister: Building Your Personal Brand
Anthony Ireland (akteur)
Anthony Ireland (4 Februarie 1902 – 4 Desember 1957) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Juggernaut (1936), When Thief Meets Thief (1937), en The Prime Minister (1941).
Klaviersonate nr. 9 (Mozart)
'''Klaviersonate nr. 9''' in D-majeur, K. 311 is 'n klaviersonate deur Wolfgang Amadeus Mozart.
Stephen Hawking
Stephen William Hawking (8 Januarie 1942 in Oxford, Engeland – 14 Maart 2018) was 'n Britse teoretiese fisikus en kosmoloog. Hy het St. Albans Skool bygewoon en daarna Universiteitskollege Oxford waar hy 'n eersteklas-Honneurs in natuurwetenskappe behaal het. Hy het sy PhD by Cambridge voltooi met navorsing oor die basiese wette wat ons heelal reguleer. Hy het 'n navorsingsgenoot en later 'n professionele genoot geword en sedert 1979 Lucasian professor van wiskunde. As 'n kind het Hawking nie goeie koördinasie gehad nie en kort na sy 21ste verjaardag is hy met motorneuronsiekte gediagnoseer. Aangesien dit ongeneeslik is, het hy rigtingloos gevoel en begin om na Richard Wagner se musiek te luister, maar toe hy vir Jane Wilde ontmoet en later met haar getroud is, het sy lewe verander.
Sy navorsingsgenootskap in teoretiese fisika was 'n loopbaan wat nie te nadelig deur sy siekte geraak is nie. Namate dit erger geword het, het sy reputasie verbeter en omdat dit moeilik was om te loop en sy spraak onduidelik geword het, het hy navorsing gedoen sonder om klas te gee.
Tot 1974 het hy sonder 'n assistent reggekom, maar met die agteruitgang van sy fisiese toestand het Jane hom gehelp en hulle drie kinders grootgemaak. Hulle het navorsingstudente ingeneem om te help en in ruil het die studente sy aandag gekry. In 1985, na longontsteking, het 'n trageotomie-operasie sy stem gekos. Met 'n klein draagbare rekenaar en spraaksintetiseerder wat aan sy rolstoel vas was, het hy sy populêre en wetenskaplike boeke, referate en praatjies gedruk en steeds sy gesinslewe met 'n uitgebreide reis- en lesingprogram gekombineer en navorsing in teoretiese fisika gedoen.
Hawking het gesê dat ons binne 'n paar jaar behoort te weet of ons kan glo dat ons in 'n heelal woon wat totaal selfonderhoudend en sonder begin of einde is.
Belangrike prestasies
Professor Stephen Hawking het as buitengewone denker bygedra tot die merkwaardige vordering van moderne wetenskap en kosmologie en het oortuigende ontologiese teorieë bevorder. Hy is meer algemeen bekend vir sy teoretiese werk oor swart kolke en ruimtetyd en sy teorieë oor die aard van die ontstaan van die heelal het onlangs beduidende steun gekry deur die ontdekking van die Kosmiese agtergrondverkennersatelliet (COBE) wat die verlede kan ondersoek.
Hawking het 'n briljante navorser en professionele genoot by Gonville and Caius College, Cambridge geword en meer as 'n dosyn eregrade ontvang. Sedert 1979 beklee hy die pos van Lucasian professor van wiskunde in die departement van toegepaste wiskunde en teoretiese fisika by Cambridge, dieselfde leerstoel wat in 1663 deur Isaac Newton beklee is. Hy het in 1982 die CBE ontvang en is in 1989 tot Companion of Honour verklaar. Hy is 'n genoot van die Royal Society en 'n lid van die Amerikaanse Nasionale Akademie vir Wetenskap.
Sy klassieke topverkoper, A Brief History of Time (1988), verduidelik die kompleksiteite van moderne denke oor kosmologie duidelik en in goeie luim in leketaal en is in dertig tale vertaal. Nog 'n gewilde boek, Black Holes and Baby Universes and Other Essays is van sy talle publikasies, en so ook The Large Scale Structure of Spacetime met G.F.R. Ellis, General Relativity: An Einsteinian Centenary Survey met W. Israel, en 300 Years of Gravity, ook met W. Israel.
Roseacre
Roseacre is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë, sowat 5 km suidoos van die stadsaal, oos van Regents Park en noordwes van Moffat View.
Messier 39
Messier 39 of M39 (ook bekend as NGC 7092) is ’n oop sterreswerm in die sterrebeeld Swaan. Dit is in 1764 deur Charles Messier ontdek en in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem.
Roseacre
Roseacre is een van die laaste voorstede van minstens 10 wat op die Transvaalse Volksraadslid J.H. Meyer, na wie Meyerton genoem is, se plaas Klipriviersberg aangelê is. Roseacre is op 14 Mei 1947 op 'n noordwestelike deel van die plaas geproklameer, en Linmeyer in die suidweste van die plaas sowat ses weke later op 25 Junie daardie jaar. In 1955 het ook nog Elladoone aan die beurt gekom en die jaar daarna Unigray. Roseacre is volgens oorlewering genoem na Roseacre in Noord-Lancashire, waarvandaan die eienaar van die dorpsgebied, William Harrison, gekom het.
Messier 39
Dit is sowat 824,4 ligjare (252,8 parsek) van die Aarde af en sowat 200 tot 300 miljoen jaar oud. Dit het ’n sigbare helderheid van 5,5 mag.
Pitiese Spele
duimnael|240px|Die stadion by Delphi waar die Pitiese Spele gehou is. Die kliptrappe links is deur die Romeine bygevoeg. duimnael|160px|Die wegspringplek in die stadion, met gleuwe waarin die atlete se tone gepas het.
Die Pitiese Spele of Putiese Spele (Grieks: Πύθια Pythia), ook genoem die Delphiese Spele, is een van vier pan-Hellenistiese spele van Antieke Griekeland. Dit is elke vier jaar ter ere van Apollo gehou by sy heiligdom in Delphi. Dit is twee jaar ná elke Olimpiese Spele gehou en tussen elke Nemeïese en Istmiese Spele. Die Pitiese Spele is iewers in die 6de eeu v.C. gestig en het kompetisies in kuns en dans gehad. Dit is volgens mites deur Apollo begin nadat hy die slang Piton doodgemaak en die Orakel van Delphi in plek gestel het. Later is sportnommers bygevoeg.
Die wenners het ’n lourierkrans van die stad Tempe in Thessalië gekry omdat die lourier vir Apollo heilig was. Kleiner weergawes van die spele is in baie ander stede van die Levant en Griekeland gehou.
Mitologie
Die Pitiese Spele het glo begin met die mitiese slang Piton. Die slang is deur die jaloerse Hera gestuur om te keer dat die godin Leto die lewe skenk aan Artemis en Apollo, haar tweeling by Zeus. Apollo het wraak gesweer en belowe om Piton dood te maak. Intussen het Piton na Delphi gevlug en daar weggekruip. Apollo het hom daarheen gevolg en ná ’n woeste geveg doodgemaak. Nadat hy Piton begrawe het, het hy die tempel oorgeneem en die Delphiese orakel, die Pitia, in plek gestel. Hy het egter ’n misdaad gepleeg deur Piton dood te maak en Zeus het hom gebied om die Pitiese Spele te stig as ’n manier van boetedoening.
Geskiedenis
Die historiese Pitiese Spele het in 582 v.C. begin toe beheer daaroor aan die einde van die Eerste Heilige Oorlog aan ’n raad van 12 Griekse stamme oorgedra is. Daarna het dit nie meer elke agt jaar plaasgevind soos in die verlede nie, maar elke vier jaar, twee jaar voor en ná elke Olimpiese Spele.
In die begin is net musiekkompetisies gehou. Dit was ook op die kleiner feeste belangrik, maar mettertyd is gimnastiek en strydwarenne bygevoeg.
Voorbereidings het ses maande voor die tyd begin. Nege burgers van Delphi, wat die Theoroi genoem is, is na al die Griekse stede gestuur om die begin van die spele aan te kondig en atlete te lok, sowel as om die tydperk van die Heilige Wapenstilstand aan te kondig; die doel was om nie net die Theoroi en atlete te beskerm wat na Delphi gereis het nie, maar ook die tempel van Apollo. As ’n stad in dié tyd in ’n gewapende konflik betrokke was, is sy inwoners verbied om na die heiligdom te kom, aan die spele deel te neem of die orakel te raadpleeg. Terselfdertyd het die wapenstilstand die beheerraad in staat gestel om vir die spele voor te berei. Dit het ingesluit herstelwerk aan al die strukture van die heiligdom, van die tempels tot die strate en fonteine.
Ondanks die opkoms van die Christendom in die 4de eeu in die Romeinse Ryk, het Delphi ’n aktiewe heidense terrein gebly en die spele is tot minstens 424 n.C. gehou.
Clathria brepha
Clathria brepha is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Pantonstoel
Geskiedenis
Die ideaal om plastiekstoele wat opmekaar gestapel kan word te ontwerp, is vir die eerste keer voor die Tweede Wêreldoorlog deur die Duitse argitek en ontwerper Ludwig Mies van der Rohe, voorgestel. Sedert die vroeë vyftigerjare het Panton ook van vrydraende plastiekstoele, wat in een stuk gemaak kan word, en wat opmekaar gestapel kan word, gedroom. Daar word oorvertel dat hy veral deur 'n netjiese stapel plastiekemmers geïnspireer is. In 1956 het hy die S-stoel, wat as 'n voorloper van die Pantonstoel beskou kan word, ontwerp. Hy het dit as 'n meubelstuk beskou waarvolgens die rugleuning, sitplek en stoelpote van een aaneenlopende stuk plastiek gemaak is. Dit is die eerste keer in 1965 vervaardig.
Panton het in die 1950's 'n reeks sketse en ontwerptekeninge vir die Pantonstoel gemaak. In 1960 het hy, in samewerking met Dansk Akryltekniksy, die eerste model, 'n gipsafgietsel, gemaak. Teen die middel 1960's het hy vir Willi Fehlbaum van die meubelvervaardiger Vitra ontmoet. Anders as baie ander produsente, was Fehlbaum gefassineerd met die sketse van die pootlose stoel, wat in plastiek, eerder as hout, die gunsteling materiaal van die tyd, gemaak sou word. Panton het ten nouste saam met Fehlbaum gewerk om 'n poliëstermodel, wat met veselglas versterk is, te ontwikkel. Dit was die eerste keer dat 'n hele stoel in een stuk, sonder pote, gemaak is. Die eerste, taamlike swaar model, wat 'n aansienlike hoeveelheid afrondingswerk benodig het, is daarna verbeter en vir industriële produksie aangepas, met behulp van termoplastiese polistireen. Dit het tot 'n beduidende verlaging in produksiekoste gelei. In 1968 het Vitra met die reeksvervaardiging van die finale weergawe begin. Die stoele is deur die Herman Miller meubelmaatskappy verkoop. Die materiaal wat vir die Pantonstoel gebruik is, was Baydur, 'n baie veerkragtige poliuretaanskuim wat deur Bayer in Leverkusen, Duitsland, vervaardig is. Dit was in sewe kleure beskikbaar.
In 1979 is die produksie egter gestaak, omdat dit duidelik geword het dat polistireen nie duursaam genoeg was nie, en met verloop van tyd verslete begin lyk het. Vier jaar later is die model weer as die Klassieke Pantonstoel vrygestel. 'n Duurder strukturele poliuretaanskuim is hiervoor gebruik. In 1999 het Vitra begin om polipropileen te gebruik vir die vervaardiging van die Pantonstoel, wat in 'n verskeidenheid van kleure beskikbaar was.
Eksotiese aantrekkingskrag
Panton het 'n bydrae tot die ontwikkeling van nuwe style, soos Popkuns, wat die "ruimtetydperk" van die 1960's weerspieël het, gelewer. In die besonder is die Pantonstoel as glad sowel as gerond beskou. Toe dit in 1967 in die Deense ontwerptydskrif Mobilia bekendgestel is, het dit 'n sensasie veroorsaak. In 1970 is die stoel in die Britse modetydskrif Nova gebruik. Die bekendste verskyning van die stoel was moontlik in Januarie 1995, toe dit op die voorblad van die Britse uitgawe van Vogue vertoon is. 'n Naakte Kate Moss is ook op die foto, wat deur Nick Knight geneem is.
Marinus Stucki
duimnael|regs|230px|Mnr. M.J. Stucki.
Marinus Jacobus Stucki (Alkmaar, Nederland, 18 November 1842 – Blauwvlei, naby Wellington, Suid-Afrika, 11 Januarie 1937) was ’n baanbreker-onderwyser in die Boland en stigter van die beroemde Stucki-skool.
Herkoms
In Marinus Stucki se familie was altesaam nege kinders, maar drie is jonk dood, terwyl 'n broer op 25-jarige ouderdom oorlede is. Stucki het dus saam met drie broers en een suster grootgeword. Die oudste broer was werksaam op een van die bote van 'n seevaartmaatskappy en in sy jong dae het Stucki ook nooit anders gereken as dat hy ook maar dié loopbaan sou volg nie. Onverwags het egter 'n brief van die broer uit Dreijersvallei, Wellington, gekom, waarin hy skryf dat hy van seeman in onderwyser verander het en aanraai dat ook Marinus na Suid-Afrika kom om as onderwyser sy brood te verdien.
Onderwyser by Wellington
duimnael|links|300px|Die verdiepinggebou waarin meester Stucki se skool gehuisves is. Daar was geen tyd om nog 'n onderwysersertifikaat te verwerf nie, en in Julie 1860 het hy die reis na Kaapstad aanvaar, waar hy op 21 Oktober 1860 aan wal gestap het. Op 1 Desember 1860 het Stucki op Blauwvallei (of Blouvlei) aangekom en twee dae later op 18-jarige leeftyd sy werk as onderwyser aanvaar in 'n deel van 'n kelder wat deur 'n middelmuur van die res van die gebou afgeskort is. Daar was 29 leerders in die skool, sommige net so oud of selfs ouer was as “Meester”.
Die skool was aanvanklik die eiendom van die boere in die omtrek van wie Stucki ook sy besoldiging van £42 per jaar ontvang het. Op 1 Oktober 1861 het die skool egter onder die beheer van die Kaapkolonie se departement van onderwys gekom en is 'n verdere toelaag van £30 per jaar van die staat ontvang.
In Januarie 1875 skenk mev. Stucki die lewe aan 'n kindjie, wat ses dae later sterf. In Februarie die volgende jaar is sy broer Conradus oorlede. In 1877 verskyn die eerste druk van die Hollandse Spraakkunst, 'n boek wat teen 1917 reeds sy 15e druk beleef het. 'n Ander boek wat in dieselfde tyd geskryf is, Oefeningen ter vertaling uit Engels in Hollands, het egter nie meer as drie drukke beleef nie.
12 Julie
12 Julie is die 193ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (194ste in skrikkeljare). Daar volg nog 172 dae in die res van die jaar.
Marinus Stucki
Onderwyser by Wellington
In 1867 het mev. P.J. Cillié 'n stuk grond geskenk vir die oprigting van 'n nuwe skool vir meester Stucki. Die skool is gou met die medewerking van die ouers klaargemaak en Stucki gaan dus met sy leerlinge na 'n ruimer skool, waar later meer leerkragte nodig geword het. Hy het in 1893 'n maandblad, Jong Zuid-Afrika, gestig, wat ná 'n driejarige bestaan, juis toe dit begin bloei en oor die 1 400 intekenare gehad het, in Ons Tijdschrift opgegaan het (1896).
Aftrede
duimnael|regs|270px|Stucki en sy eggenote se grafsteen in die kerkhof van die [[NG gemeente Wellington|moedergemeente op Wellington.]] Op 18 November 1902 tree Stucki ná 'n dienstydperk van 42 jaar aan die Blauwvallei-skool met pensioen af. In dié tydperk het hy 1 160 leerlinge opgelei, baie van wie later hoë poste in die samelewing beklee het. Van hulle het 150 onderwysers en nege predikante geword. Onder sy leerlinge was die Springbok Paul Roos, regter H.S. van Zyl, prof. G.G. Cillié, di. D. Wilcocks, ds. Willem Conradie en prof. Sarel van der Merwe.
Ná sy aftrede het Stucki nog groot belangstelling vir die openbare lewe getoon. Hy was lank lid van die skoolraad van Wellington en eksaminator in die laer Taalbondeksamen. By die stigting van die Suid-Afrikaanse Onderwysersunie in 1905 was hy teenwoordig en was hy die eerste voorsitter. Vanaf die begin was hy verbonde aan die redaksie van De Unie, en van 1910 tot 1918 was hy hoofredakteur. Hy is in 1920 benoem tot erelid van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Taal, Lettere en Kuns. In 1934 is aan hom die eregraad M.Ed. deur die Universiteit van Stellenbosch verleen.
Hy was getroud met Rachel Elizabeth Catharina (née Bosman, 1 Februarie 1843 – 16 Junie 1924). Hulle was 60 jaar getroud.
Werwelkolom
Die menslike werwelkolom of ruggraat (Latyn: columna vertebralis) bestaan uit 33 (of soms 32) werwels, met tussen elke twee werwels ’n tussenwerwelskyf (behalwe tussen die eerste twee nekwerwels, die atlas en die aksis). Dit geld vir 99,9% van mense; in uitsonderlike gevalle kom daar ook ’n onvolledige, agtste nekwerwel of sesde lendewerwel voor. Die werwelkolom vorm die as van die skelet.
Dele van die werwelkolom
Die werwelkolom word van bo na onder in die volgende dele verdeel:
Die name van die onderskeie werwels word afgekort as C1-7 vir die nekwerwels, T1-12 of Th1-12 vir die borswerwels, L1-5 vir die lendewerwels en S1-5 vir die heiligbeenwerwels. Vanweë die vorm van die werwels en omdat hulle bo-op mekaar lê, ontstaan ’n hol kanaal wat deur die werwelkolom loop. Dit is die werwelkanaal (canalis vertebralis), waarbinne die rugmurg geleë is.
Die werwels beskerm die rugmurg en dra die liggaam se gewig. Omdat die laer werwels meer gewig dra as dié in die nek, is hulle groter en anders gevorm. Die werwelkolom steun op die bekken.
Die werwelkolom van die mens het ’n dubbele S-vorm. Daardeur word skokke wat deur loop of hardloop veroorsaak word, geabsorbeer en van die gevoelige brein geïsoleer. Die nek- en lendewerwels krom na die voorkant – dit word die (servikale en lumbale) lordotiese kromming genoem. Die borswerwels, heiligbeen en stuitjie krom na die agterkant – dit is die (torakale, sakrale en koksigiale) kifotiese kromming.
Onnatuurlike krommings word lordose (holrug) en kifose (boggelrug) genoem. Skoliose is ’n onnatuurlike sywaartse kromming van die werwelkolom. ’n Vernouing van die werwelkolom word werwelkanaalstenose genoem.
Nekwerwelkolom
Die servikale of nekwerwelkolom bestaan uit sewe nekwerwels (vertebrae cervicales). Die boonste nekwerwel (C1) ondersteun die skedel en word die atlas genoem, en die tweede nekwerwel (C2) is die aksis. Die atlas en aksis kan ten opsigte van mekaar veel meer draai as die ander werwels. Die orige nekwerwels word aangedui met C3-7 (van bo af). C7 word vanweë sy groot doringuitsteeksel ook vertebra prominens genoem omdat dit by die meeste mense die eerste werwel is wat van buite af gesien kan word.
Die gewrigsvlakke waarmee die nekwerwels met mekaar verbind is, is taamlik vlak en dit is dus die deel van die werwelkolom waar die meeste bewegingsmoontlikhede bestaan.
Die oorgangsgebied tussen die onderste deel van die nek en boonste deel van die borswerwelkolom word die servikotorakale oorgang (STO) genoem. Die STO is in die anatomie die gebied van C7 (onderste nekwerwel) tot T1 (eerste borswerwel). Dit is ’n belangrike aanhegtingspunt vir spiere en bande (ligamente) en ’n versamelplek vir bloedvate, senuwees en limfvate. thumb|200px|'n [[X-straalplaat van die lendewerwels van 'n 34-jarige man.]]
Borswerwelkolom
Die torakale, bors- of rugwerwelkolom bestaan uit 12 borswerwels of rugwerwels (vertebrae thoracicae). Danksy hul vorm is nie alle bewegings moontlik nie. Die doringuitsteeksels van hierdie werwels wys skuins na onder en lê as't ware soos dakpanne oor mekaar. Wanneer iemand ouer word en die tussenwerwelskywe dunner word, kan hy ’n geboë borug kry. Dit is omdat die agterkante van die werwels weens die dakpankonstruksie minder insak.
Lendewerwelkolom
Die onderste deel van die rug, die lumbale of lendewerwelkolom, bestaan uit vyf lendewerwels (vertebrae lumbales, van bo af L1 tot L5). Hulle het ’n groot werwelliggaam in vergelyking met ander werwels omdat hulle ’n groter gewig moet dra. Hul doringuitsteeksels wys reg na agter. Die gewrigsvlakke waarmee die werwels aan mekaar verbind is, maak dat die lumbale werwelkolom die meeste bewegings voorentoe of agtertoe toelaat.
Heiligbeen
Die heiligbeen (os sacrum) is een stuk been wat bestaan uit vyf werwels wat aan mekaar vasgegroei is. Hulle word aangedui met S1 tot S5.
Stuitjie
Die stuitjie (os coccygis) bestaan uit vier klein, vasgegroeide werwels.
By diere
By gewerweldes soos perde, beeste, skape, bokke, varke, honde en katte word die volgende verdeling aangetref:
Klaviersonate nr. 10 (Mozart)
'''Klaviersonate nr. 10''' in C-majeur, K. 330 is 'n klaviersonate deur Wolfgang Amadeus Mozart.
Michael Leitch
Michael Leitch (リーチ マイケル Rīchi Maikeru) (gebore 7 Oktober 1988 in Burwood, Nieu-Seeland) is 'n Japannees-Nieu-Seelandse rugbyspeler wat in die lostrio vir die Japannese nasionale rugbyspan speel. Hy het tydens die Rugbywêreldbeker 2011, Rugbywêreldbeker 2015 en Rugbywêreldbeker 2019 vir Japan uitgedraf.
Sargon van Akkad
Volgens wigskrifbronne was hy die skinker van koning Ur-Zababa van Kisj. Hy het die koning volgens latere bronne vermoedelik vermoor en sy bewind oorgeneem voordat hy probeer het om die hele Mesopotamië te verower. Hy is aanvanklik "Sargon I" genoem, maar latere rekords het getoon daar was ook ’n Assiriese koning met die naam Sargon (na wie gewoonlik as "Sargon I" verwys word).
Daar word geglo dat Sargon se ryk groot dele van Mesopotamië ingesluit het wat onder meer dele van die hedendaagse Iran, Klein-Asië en Sirië was. Sy hoofstad was die nuwe, maar tot nog toe onontdekte Akkad, wat hy volgens die Sumeriese koningslys óf laat bou óf laat restoureer het. Hy word soms beskou as die eerste persoon in die bekende geskiedenis wat ’n multi-etniese, sentraal regeerde ryk geskep het, hoewel dié eer ook die Sumeriese Lugal-zage-si kan toekom. Sy dinastie het Mesopotamië sowat een en ’n half eeu lank beheer.
Michael Leitch
Professionele loopbaan
Hy het in 2018 sy debuut vir die Japanse nasionale rugbyspan gemaak teen die VSA in Nagoja, maar ontvang 'n geel kaart in die wedstryd vir 'n gevaarlike duikslag. Hy is hierna 'n gereelde lid van die nasionale span. Sy eerste drie was teen Kasakstan in April 2009. Hy het in 2011 aan die wêreldbeker deelgeneem en is geloof as een van Japan se beste voorspelers, wen die "Speler van die wedstryd" in die nederlaag teen Tonga.
Welverdiend, Gauteng
Welverdiend is 'n dorpie in die Merafong City Plaaslike Munisipaliteit, Wesrand-distriksmunisipaliteit, van Gauteng. Dit is 85 km suidwes van Johannesburg, net wes van Carletonville.
Sargon van Akkad
Sargon kom as 'n legendariese figuur voor in die Nieu-Assiriese letterkunde van die 8ste tot 7de eeu v.C. Tablette met fragmente van 'n Sargon-geboortelegende is ook in die Biblioteek van Assurbanipal ontdek.
Michael Leitch
Professionele loopbaan
Na die Wêreldbeker het hy by die Toshiba Brave Lupus in die Topliga aangesluit en in sy eerste seisoen ontvang hy die "vonds van die seisoen"-toekenning. Hy volg dit op met "span van die seisoen"-toekenning vir 'n tweede seisoen. Hy verhuis terug na Nieu-Seeland, maar verbeur sy speelkans as gevolg van 'n gebreekte arm. In sy eerste wedstryd na herstel van besering speel hy vir Japan teen Fidji in Junie, en doen 'n gebreekte been op.
Sargon van Akkad
Naam
thumb|links|upright=1.1|"Koning Sargon" ( Šar-ru-gi lugal) op die oorwinningstele van Sargon.
Michael Leitch
Professionele loopbaan
Hy kry 'n tweede kans met die Chiefs met die ondertekening van 'n kontrak met die Hamilton-gebaseerde span vir die 2015 Superrugbyseisoen.
Sargon van Akkad
Naam
Die Akkadiese naam word gewoonlik geskryf as Šarru-ukīn of Šarru-kēn. Die wigskrifspelling is onderskeidelik LUGAL-ú-kin, šar-ru-gen6, šar-ru-ki-in of šar-ru-um-ki-in.
Michael Leitch
Professionele loopbaan
Hy is in April 2014 deur Eddie Jones aangestel as die Japannese nasionale spankaptein, slegs die tweede Nieu-Seelandsgebore speler om die Dapper Bloeisels te lei, na Andrew McCormick in die 1990's.
Sargon van Akkad
Naam
Op tablette uit die Ou Babilonië wat oor legendes van Sargon handel, word sy naam geskryf as (Šar-ru-um-ki-in). In Laat Assiriese verwysings word die naam gewoonlik LUGAL-GI.NA of LUGAL-GIN gespel, nes dié van die Nieu-Assiriese koning Sargon II. Die spelling "Sargon" kom van die enkele verwysing na die naam in die Ou Testament, in Jesaja 20:1.
Michael Leitch
Professionele loopbaan
Vir die 2018-seisoen verskuif hy na die Sunwolves, die Japannese Superrugbyspan.
Sargon van Akkad
Naam
Die eerste element van die naam is šarru, die Akkadiese woord vir "koning". Die tweede element is afgelei van die werkwoord kīnum "om te vestig, bevestig". 'n Moontlike vertolking van die naam Šarru-ukīn is "die koning het (stabiliteit) gevestig" of "hy [die god] het die koning bevestig". Daar word gedebatteer of dit 'n aangenome troonnaam of 'n geboortenaam is.
Michael Leitch
Professionele loopbaan
Hy is tans die kaptein van die Japannese nasionale rugbyspan wat hulle ook aangevoer het tot "die grootste skok in wêreldbekergeskiedenis" toe die span die Springbokke in 2015 geklop het.
Sargon van Akkad
Chronologie
thumb|260px|'n Kaart van die omvang van die Akkadiese Ryk gedurende die bewind van Sargon se kleinseun, [[Naram-Sin van Akkad|Naram-Sin.]]
Primêre bronne wat na Sargon verwys, is skaars. Die belangrikste verwysings na hom min of meer uit sy tyd is die verskillende weergawes van die Sumeriese koningslys. Hier word Sargon genoem as die seun van 'n tuinier en as die voormalige skinker van Ur-Zababa van Kisj. Hy het die koningskap van Uruk by Lugal-zage-si afgeneem en teruggekeer na sy eie stad, Akkad. Die Weidnerkroniek sê Sargon het direk ná Ur-Zababa regeer en noem Lugal-zage-si glad nie. Verskillende weergawes van die koningslys gee die lengte van sy bewind aan as óf 40 óf 54-56 jaar. Talle fragmente met verwysings na Sargon is ook bekend.
In moderne tye sal sy bewind aangedui word as omstreeks 2334-2279 v.C. Sy opvolgers tot met die Goetese oorwinning van Sumer is ook bekend as die Sargondinastie en hulle bewind as die Sargontydperk van Mesopotamiese geskiedenis.
Volgens Foster (1982) is Sargon se bewindstydperk van 55 jaar 'n verkeerde vertolking van die oorspronklike 37 jaar. 'n Ouer weergawe van die koningslys gee sy bewind aan as 40 jaar.
Thorkild Jacobsen dui aan die betekenis van die woord "tuinier" as Sargon se pa is onseker. Ur-Zababa en Lugal-zage-si word albei as konings gelys, maar word geskei deur verskeie heersers van Kisj, wat dalk net goewerneurs of vasalheersers onder die Akkadiese Ryk was.
Die bewering dat Sargon die oorspronklike stigter van Akkad was, word ook in twyfel getrek nadat 'n inskripsie ontdek is waarin die plek en datum verwys na die bewind van Enshakushanna, wat feitlik vir seker voor Sargon regeer het. In die Weidnerkroniek (ABC 19:51) word beweer Sargon het "Babilon voor Akkad gebou". Ook volgens die Kroniek van Vroeë Konings (ABC 20:18-19) het Sargon Babilon gebou en toe Akkad. Van de Mieroop stel voor albei kronieke verwys na die veel latere koning Sargon II van die Nieu-Assiriese Ryk.
Taal en teks op rekords
Dit lyk of Sargon die gebruik van Akkadies in inskripsies aangemoedig het. Hy noem homself dikwels "koning van Akkad" eerste, nadat hy blykbaar die stad Akkad gestig het. Dit lyk of hy in die een of ander stadium beheer van Kisj oorgeneem het en later 'n groot deel van Mesopotamië, want hy verwys na homself as "Koning van Akkad, meester van Inanna, koning van Kisj, gesalfde van Anoe, koning van die land Mesopotamië, goewerneur (ensi) van Enlil".
Little Norway
Geskiedenis
Aangesien die landskap in die suidweste van Wisconsin baie op dié van Noorweë lyk het die Noorse immigrant Osten Olson Haugen uit Telemark hom met sy gesin teen die middel van die 19de eeu in die beskermde vallei aan die voet van 'n heuwel gevestig.
Die huidige museumdorp is in 1927 deur die Noors-Amerikaner Isak Dahle gestig wat die vallei Nissedahle ("Kaboutervallei") genoem het.
Sargon van Akkad
Taal en teks op rekords
'n Styl van kalligrafie is ontwikkel waarin teks op kleitablette en silinderseëls tussen mitologiese en rituele tonele gerangskik is.
Little Norway
Besienswaardighede
Een van die bekendste besienswaardighede in Little Norway is Norway Building, 'n gebou wat in 1893 in Noorweë vir die Columbian Exposition in Chicago opgerig is. Dit is later na die opelugmuseum Little Norway verskuif en is tans een van die voorbeelde van outentieke Noorse staafkerk-boukuns buite dié Skandinawiese land.
Sargon van Akkad
Jaarname
Terwyl verskeie afskrifte van die Sumeriese koningslys en latere Babiloniese kronieke bestaan waarvolgens Sargon 'n bewindstydperk van tussen 34 en 56 jaar het, is gedateerde dokumente vir net vier verskillende jaarname van sy bewind ontdek.
Die name van dié vier jaar beskryf sy veldtogte teen Elam, Mari, Simurrum en Uru'a.
Nippurinskripsie
thumb|200px|Gevangenes wat deur 'n soldaat begelei word, op 'n oorwinningstele van Sargon, omstreeks 2300 v.C. Waarskynlik van die einde van Sargon se bewind. Die haarstyl van die gevangenes (krullerig bo en kort aan die kante) is tipies van Sumeriërs. ([[Louvre)]]
Onder die belangrikste bronne vir Sargon se bewind is 'n tablet van die Ou Babiloniese tydperk wat in die 1890's by Nippur ontdek is deur 'n ekspedisie van die Universiteit van Pennsilvanië. Die tablet is 'n afskrif van die inskripsies op die voetstuk van die standbeeld wat Sargon in die tempel van Enlil laat oprig het.
Oorwinning van Sumer
In die inskripsie beskyf Sargon hom as Sargon, koning van Akkad, meester van Inanna, koning van Kisj, gesalfde van Anoe, koning van die land Mesopotamië, ensi van Enlil". Dit vier die oorwinning van Uruk en die onderwerping van Lugal-zage-si, wat Sargon "in 'n halsband na die poort van Enlil" gebring het.
Sargon het Ur en E-Ninmar daarna verower en die gebied tussen Lagasj en die see "verwoes", waarna hy Umma verower en verwoes het.
Verowering van Bo-Mesopotamië en Elam
Nadat hy hom onderwerp het aan die god Dagon van die Levant het Sargon gebiede van Bo-Mesopotamië en die Levant ingeneem, tot by die "Seder- en die Silwerberg", waarna hy van die "boonste see" (Middellandse See) tot die "onderste see" (Persiese Golf) regeer het.
Sargon beweer ook in sy inskripsie hy is "Sargon, koning van die wêreld, veroweraar van Elam en Parahshum", die twee belangriste state oos van Sumer. Hy noem ook verskeie heersers van die ooste wat hy oorwin het, soos Luh-uh-ish-an, seun van Hishibrasini, koning van Elam, generaal van Parahshum".
Sargon het oor altesaam 34 stede geseëvier. Skepe van oral het in sy hoofstad, Akkad, voor anker gelê. Hy het 'n leër van 5 400 man gehad wat "daagliks voor hom brood geëet het".
Sargon-epos
thumb|links|240px|'n Silinderseël van die [[skriba Kalki. Dit wys prins Ubil-Eshtar, moontlik Sargon se broer, saam met amptenare en 'n skriba regs wat 'n tablet vashou. Die inskripsie lui: "Ūbil-Aštar, broer van die koning: KAL-KI die skriba is sy dienskneg." ]]
'n Groep van vier Babiloniese tekste, wat die "Sargon-epos" of Res Gestae Sargonis genoem word, beskryf Sargon as 'n militêre bevelvoerder wat die raad van baie van sy ondergeskiktes vra voordat hy op veldtogte gaan.
Gryskruisswael
Gryskruisswael Pseudhirundo griseopyga is 'n gelokaliseerde algemene standvoël en intra-Afrika trekvoël. In Engels staan die voël bekend as die Grey-rumped swallow.
Sargon van Akkad
Sargon-epos
Die verhaal van "Sargon, die oorwinnende held" speel af in Sargon se hof, in 'n krisissituasie. Sargon spreek sy vegters toe en prys die deug van heroïsme, en 'n howeling hou 'n toespraak oor die glorie wat die kampioen van 'n leër kry. Dit gaan oor 'n veldtog van Sargon na die verre land Uta-raspashtim en sluit 'n vertelling in oor die "son wat donker word" en die verowering van die land "Simurrum". Daarna praat Sargon en lys hy sy oorwinnings.
thumb|160px|'n Akkadiese amptenaar met 'n byl in Sargon se gevolg. Die verhaal "Koning van Gevegte" gaan oor Sargon se veldtog teen die Anatoliese stad Purushanda om sy handelaars te beskerm. Weergawes van die verhaal in beide Hetities en Akkadies is ontdek. Van die Hetitiese weergawe het ses fragmente bewaar gebly en die Akkadiese weergawe is bekend uit verskeie manuskripte wat by Amarna, Assur en Ninevé ontdek is. Die verhaal is tydrekenkundig onjuis en beeld Sargon in 'n 19de-eeuse milieu uit. Dieselfde teks noem dat Sargon die See van die Weste (Middellandse See) oorgesteek en in "Kuppara" geëindig het, wat sommige skrywers vertolk as die Akkadiese woord vir Keftiu of Kaftor (die inwoners word Kaftorane genoem in Genesis 10:14), 'n antieke plek wat gewoonlik met Kreta of Siprus verbind word.
Hongersnood en oorlog bedreig Sargon se ryk tydens die laaste jare van sy bewind. Die "Kroniek van Vroeë Konings" berig dat opstande in dié tyd uitgebreek het.
"Toe hy oud was, het al die lande teen hom in opstand gekom, en hulle het hom in Akkad beleër; en Sargon het teen hulle geveg en hulle verslaan. Daarna het hy die land Subartu verslaan; en hy het hulle besittings na Akkad gebring. Maar weens die boosheid wat hy gepleeg het, was die god Mardoek kwaad en hy het sy volk met 'n hongersnood verwoes. Van die opkoms van die son tot die ondergang van die son het hulle hom teengestaan en hom geen rus gegun nie. [verkort]"
Kroniek van Vroeë Konings
thumb|160px|'n Gevangene in 'n hok, moontlik Lugal-zage-si van Uruk, wat deur Sargon met 'n swaard oor die kop geslaan word. Akkadian Empire victory stele circa 2300 BC. Louvre Museum.