cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Soenni
Kalifaat
’n Gevolg van die Koue Oorlog was dat Afgaanse vlugtelinge in Pakistan aangespoor is om radikaal te raak. Hulle is opgelei en bewapen om te veg teen die kommunistiese regering, wat deur die Sowjetunie gerugsteun is, en dit het gelei tot die stigting van die Taliban. Die Taliban het die mag van die kommuniste in Afganistan oorgeneem en ’n regering saamgestel onder die leierskap van Mohammed Omar, wat aangespreek is as die "emir van die gelowiges", ’n eretitel vir die kalief. Die Talibanregering is deur Pakistan en Saoedi-Arabië erken tot nadat die aanvalle op 11 September 2001 deur Osama bin Laden, ’n Saoedi van geboorte wat deur die Taliban skuilplek aangebied is, gelei het tot ’n oorlog teen terreur en die Taliban.
Die gebeure van die 20ste eeu het gelei tot gegriefdheid in sekere Soennitiese gemeenskappe oor die verlies in aansien in voorheen Soennities oorheerste gebiede soos die Levant, Mesopotamië, die Balkan, die Kaukasus en die Indiese subkontinent. Die jongste poging deur ’n groep Salafi's om weer ’n Soennitiese kalifaat te vestig kan gesien word in die verskyning van die Islamitiese Staat, waarvan die leier, Abu Bakr al Baghdadi, onder sy volgelinge bekend is as kalief en Amir-al-maumineen ("Aanvoerder van die gelowiges"). Djihadisme word egter van binne die Moslemgemeenskap teengestaan.
Volgelinge
Soenniete glo die volgelinge van Mohammed was die beste Moslems. Dié geloof is gebaseer op profetiese tradisies soos die een verhaal wat vertel word deur Abdullah, seun van Masoed, waarin Mohammed gesê het: "Die beste mense is my generasie, dan dié wat ná hulle kom, dan dié wat ná hulle kom." Soenniete glo ook die metgeselle was ware gelowiges, want dit was hulle wat die taak opgelê is om die Koran saam te stel. Verder word vertellings deur die metgeselle (hadit) deur die Soenniete beskou as ’n tweede bron van kennis oor die Islamitiese geloof.
In ’n studie waarvan die resultate in Januarie 2011 gepubliseer is, is bevind daar is 1,62miljard Moslems oor die wêreld heen, en daar word geraam 85-90% van hulle is Soenniete.
John Zacherle
John Zacherle (26 September 1918 – 27 Oktober 2016) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rol in die televisiereeks Joe Bob's Drive-In Theater (1987).
Pou (sterrebeeld)
Die Pou (Latyn: Pavo) is ’n sterrebeeld in die suidelike hemelruim. Dit is een van die 12 sterrebeelde wat in die 16de eeu deur Petrus Plancius geskep is na aanleiding van waarnemings deur Pieter Dirkszoon Keyser en Frederick de Houtman.
Ruimtevoorwerpe
Die merkwaardigste ster in die Pou is Delta Pavonis, ’n son-tipe ster, maar verder gevorder op die evolusiepad. Phi2 Pavonis, nog ’n ster baie soos die son, het ’n onbevestigde planeet. Die sterrebeeld bevat ook die bolvormige sterreswerm NGC 6752.
Angoulême
Angoulême (Saintongeais: Engoulaeme) is 'n Suid-Wes-Franse stad in die administratiewe gewes Nieu-Akwitanië en die prefektuur of hoofstad van die département Charente. Angoulême is op 'n heuwel aan die Charente-rivier geleë en beslaan 'n oppervlakte van 21,85 vierkante kilometer met 42 242 inwoners (2009).
Angoulême het internasionale bekendheid verwerf met sy strokiesprent-sentrum Centre national de la bande dessinée et de l'image en die strokiesprent-fees Festival International de la Bande Dessinée d'Angoulême. Die stad is daarnaas met die amptelike titel Ville d'art et d'histoire ("Stad van kuns en geskiedenis") vereer en het tot 'n gewilde toeristetrekpleister ontwikkel.
As hoofstad van die historiese provinsie Angoumois, wat grootliks met die huidige département Charente ooreenkom, was Angoulême eeue lank 'n versterkte nedersetting by die kruispunt van belangrike handelsroetes wat verskeie kere beleër is. Vandag maak die stad deel uit van een van die mees geïndustrialiseerde streke in die gewes. Vanaf die 16de eeu was papiervervaardiging die belangrikste bedryf, later het ook metaalgieterye en elektromeganiese nywerhede ontstaan.
Andriantsimitoviaminandriandehibe
Andriantsimitoviaminandriandehibe ("die adellike sonder weerga onder die groot adellikes") was van omstreeks 1650 tot 1670 koning van die Koninkryk Imerina op die plato van Madagaskar. Hy het die troon bestyg ná die dood van sy pa, koning Andriantsitakatrandriana. Hy het drie vroue gehad: Ratompoimbahoaka van Ambohimalaza, prinses Ramahafoloarivo (kleindogter van koning Andrianjaka) en prinses Rafaravavy Rampanananiamboninitany.
Bewind
Andriantsimitoviaminandriandehibe het hom voorgeneem om sy pa se werk voort te sit om die Bestimitatatra-moerasse met behulp van dyke in ryslande te omskep om Imerina se groeiende bevolking te voed. Die koning het die gebied in ’n noordelike en suidelike gebied verdeel met die Ikoparivier langs en het sy tweede oudste seun, Andrianjakanavalondambo, aangestel om toesig oor die bou van die suidelike dyk by Ambivy te hou, terwyl sy oudste seun en opvolger, Razakatsitakatrandriana, opdrag gekry het om die noordelike dyk van Ankadimbahovaka tot Anosizato te bou. Die twee prinse het met mekaar meegeding om te kyk wie sy dyk eerste kon voltooi. Die jonger seun het gewen.
Andrianjaka Razakatsitakatrandriana is aangewys as sy pa se opvolger en heerser van Antananarivo, Ambohidrabiby en Ambohimanga. Andrianjakanavalondambo is aangestel as regeerder van Alasora, Ambohimanjaka, Antanamalaza, Ifandana, Ambohimanambola en Andrianakotrina. Ná hul pa se dood sou Andrianjakanavalondambo sy ouer broer verdring as die gevierde monarg Andriamasinavalona. Andriantsimitoviaminandriandehibe se twee jonger seuns, Andriandambomanafika en Andriamanitrinitany, was onderskeidelik medeheerser van Ambohimanga en regeerder van Ambohipoloalina.
Dood
Andriantsimitoviaminandriandehibe is omstreeks 1670 in die Rova van Antananarivo oorlede. Hy is deur sy oudste seun, Andrianjaka Razakatsitakatrandriana, opgevolg.
Natal Carbineers
Die Natal Carbineers is 'n reserwemagregiment in die Suid-Afrikaanse Infanteriekorps van die Suid-Afrikaanse Leër, met sy hoofkwartier in Pietermaritzburg. Dit bestaan sedert 1855 en het 'n geskiedenis wat aktiewe deelname aan verskeie koloniale veldslae, die Tweede Vryheidsoorlog, die Eerste Wêreldoorlog, die Tweede Wêreldoorlog, die Grensoorlog, en die Noodtoestand (krygswet) insluit. Die regiment het verskeie gevegsonderskeidings verwerf, en oor die jare is baie lede met dekorasies vereer. Sy leuse is Pro patria ('Vir ons vaderland').
Geskiedenis (Chronologie)
1850's 1870's 1890's 1900's 1910's 1930's 1940's 1950's 1960's 1970's 1980's 1990's
Munisipale Afbakeningsraad
Die Munisipale Afbakeningsraad is 'n Suid-Afrikaanse onafhanklike outoriteit, wat verantwoordelik is vir die vasstelling van die grense van distrikte, munisipaliteite en kieswyke in Suid-Afrika.
Die Raad
Die bestaan van die Munisipale Afbakeningsraad word in artikel 155.(2)(b) van die Grondwet gereël en is ingestel deur die Wet op Plaaslike Regering: Munisipale Afbakening, 1998. Die Munisipale Afbakeningsraad bestaan uit nege lede, wat vir 'n termyn van vyf jaar aangestel word deur die President van Suid-Afrika. Behalwe vir die Voorsitter dien die lede van die Raad  op 'n deeltydse basis. Daar is ondersteuning van enkele personeelslede vir administrasie en navorsing.
Tethis (maan)
Tethis (Grieks: Τηθύς; ook Saturnus III) is 'n natuurlike satelliet van die planeet Saturnus. Die maan is vernoem na die Titaan Tethis die vrou van Okeanos en is op 21 Maart 1684 ontdek deur Giovanni Cassini, saam met Dione.
Net soos die mane Dione en Rea is Tethis 'n ysliggaam. Dit kan afgelei word uit sy digtheid: 1,21 g/cm3. Tethis se oppervlak het talle kraters wat deur meteoriete veroorsaak is. Die gemiddelde temperatuur op die oppervlak van die maan is -187°C.
Op die Westelike halfronde is daar 'n reuse krater genaamd Odysseus, met 'n deursnit van 400 kilometer. Die bodem van krater is egter redelik vlak en vorm 'n konveks, parallel met die kromming van Tethis self. Die deursnit van Tethis is 1600 km.
'n Tweede geologiese verskynsel is die vallei Ithaca Chasma, wat 'n diepte van 3 tot 5 km het, 'n breedte van 100 km en 'n lengte van 2000 km. Daar word aangeneem dat die vallei ontstaan het toe die kern van Tethis gevreis het: die ys het uitgesit en die mantel van die maan geskeur. Dit is ook moontlik dat die impak wat Odysseus veroorsaak het 'n skokgolf veroorsaak het wat die mantel aan die ander kant van die maan geskeur het, en sodoende die vallei geskep het.
Lola rennt
Lola rennt (Duits, "Lola hardloop") is 'n Duitse eksperimentele rillerrolprent uit 1998. Die rolprent is geskryf en geregisseer deur Tom Tykwer met Franka Potente en Moritz Bleibtreu in die hoofrolle. Die verhaal gaan oor 'n vrou wat binne twintig minute 100 000 Duitse mark in die hande moet kry om haar kêrel se lewe te red.
Lauren McCrostie
Lauren McCrostie (gebore 10 Januarie 1996) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Falling (2014) en Miss Peregrine's Home for Peculiar Children (2016).
Clathria multipes
Clathria multipes is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hallmann.
Parkrun
Parkrun is 'n versameling hardloop/stap-aktiwiteite van 5 km wat elke Saterdagoggend op meer as 1 400 plekke in drie en twintig lande oor vyf kontinente plaasvind. Parkrun-gebeure is verniet om aan deel te neem en word bestuur deur vrywilligers, ondersteun deur 'n klein groepie personeel in die hoofkwartier. Die aktiwiteit is inklusief, enigiemand kan deelneem, van pensioenarisse tot ouers met hul kinders, mense met hul honde, rolstoelgebruikers, persone wat stootwaens stoot, klubhardloopers of terloopse hardlopers. Beginnerhardloopers, ouer volwassenes en oorgewig mense neem algemeen aan Parkruns deel.
Parkrun word op 2 Oktober 2004 deur Paul Sinton-Hewitt gestig by Bushy Park in Londen, Engeland. Die aktiwiteit is oorspronklik die Bushy Park Time Trial genoem. Dit het gegroei tot 'n netwerk van soortgelyke gebeurtenisse genaamd die Britse Tydproewe, voordat hulle die naam Parkrun in 2008 aangeneem het en na ander lande uitgebrei het. Die eerste gebeurtenis word nou Bushy Parkrun genoem en hou die Britse rekord vir die grootste aantal deelnemers. Die eerste gebeurtenis buite die Verenigde Koninkryk is in 2007 in Zimbabwe geloods, gevolg deur Denemarke in 2009, Suid-Afrika en Australië in 2011 en die VSA in 2012. Sinton-Hewitt het in 2014 'n CBE ontvang vir sy dienste aan voetsoolsport. Teen Oktober 2019 was meer as 6 miljoen hardlopers/stappers wêreldwyd geregistreer.
Aktiwiteite vind plaas op 'n verskeidenheid openbare plekke, insluitend stadsparke, plattelandparke, nasionale parke, historiese geboue, kastele, woude, riviere, mere, reservoirs, strande, promenades, gevangenisse, renbane en natuurreservate. Deelneemers wat die "Milestone" van 50, 100, 250 of 500 afsonderlike Parkruns voltooi het, word beloon met 'n gratis T-hemp. Juniors ontvang ook die T-hemp vir 10 Parkruns. Deelnemers kan aan enige Parkrun deelneem en voltooi, diegene wat reis, word "toeriste" genoem. Die manlike wêreldrekordhouer is Andrew Baddeley wat op 11 Augustus 2012 'n tyd van 13 minute en 48 sekondes by Bushy Parkrun opgestel het. Die vroulike wêreldrekordhouer is Charlotte Arter wat 'n tyd van 15 minute en 50 sekondes by Cardiff Parkrun op 5 Januarie 2019.
Parkrun in Suid-Afrika
Parkrun Suid-Afrika is begin en bevorder deur ultramaratonatleet Bruce Fordyce. Die eerste Parkrun het op 12 November 2011 by Delta Park in Johannesburg plaasgevind en het 26 deelnemers gehad. Dit is nou een van die groter Parkruns wat gereeld 1200 deelnemers lok. Die rekordbywoning was by North Beach, Durban, wat op 20 Januarie 2018 2527 deelneemers getrek het.
A Retrieved Reformation
A Retrieved Reformation ("'n teruggewonne reformasie") is 'n kortverhaal deur die Amerikaanse skrywer O. Henry wat in April 1903 in The Cosmopolitan Magazine verskyn het. Dit beskryf die gebeure wat tot die reformasie van'n ex-gevangene gelei het. In 1910 het dramaturg Paul Armstrong die storie in 'n hoogs suksesvolle Broadway-teaterstuk onder die titel Alias Jimmy Valentine verwerk. Die stuk het 155 optredes by Wallack's Theatre in New York gehad, en die toneelstuk is daarna driekeer verfilm: in 1915 onder regie van Maurice Tourneur met die hoofrol deur Robert Warwick vertolk, in 1920 onder regie van Edmund Mortimer met Bert Lytell, en in 1928 onder regie van Jack Conway met William Haines, die eerste Metro-Goldwyn-Mayer klankfilm met dialoog. Die gewildheid van die verhaal as 'n rolprent het grootliks tot die skrywer se bekendheid bygedra, alhoewel sy naam nie in die Engelse, Franse en Spaanse weergawes genoem is nie. Die karakter van Jimmy Valentine is op werklike gebeure gebaseer, maar is nogtans vergelykbaar met die vernaamste voorval in hoofstuk 17 van Victor Hugo se Les Misérables.
Die storie is ook in 'n radio-vervolgverhaal aangepas, Alias Jimmy Valentine, wat tussen 1938 en 1939 uitgesaai is.
Verhaal
Kasbreker Jimmy Valentine word na minder as tien maande van 'n vier jaar vonnis vrygelaat, as gevolg van sy kriminele kontakte. Hy keer na sy ou woonstel terug, pak sy gereedskap, en trek uit. In die volgende weke vind 'n aantal inbrake plaas waar kontant buitgemaak word, en Ben Price, die speurder wat Valentine die laaste keer gevang het, word ingeroep om die nuwe gevalle te ondersoek. Hy besef dat die inbrake Jimmy se modus operandi dra.
Valentine duik later in Elmore, Arkansas, op. Hy gaan na die dorp se bank met die opsig om dit uit te kyk in voorbereiding op 'n inbraak. Terwyl hy na die hotel stap, vang hy die oog van die bankier se pragtige dogter, Annabel Adams. Hy raak op die daad op haar verlief en besluit om sy kriminele loopbaan te beëindig. Hy trek in die dorp in, en neem die identiteit van Ralph D. Spencer, 'n skoenmaker, aan, omdat hy in die tronk skoenmaakarbeid geleer het.
Teen die einde van die jaar het Jimmy se sosiale en besigheidsaansien gestyg en hy is verloof aan Annabel. Twee weke voor die troue skryf hy 'n brief aan 'n vriend, waarin hy die vriend vra om sy inbraak-gereedskap by hom te kry, omdat Valentine dit nie meer nodig het nie.
Teen hierdie tyd het Price hom egter opgespoor en duik by die bank op terwyl Jimmy en Annabel se familie daar is. Jimmy dra die sak met sy gereedskap terwyl Annabel se pa vir hulle die bank se nuwe brandkluis wys. Annabel se niggies is gefassineer daardeur, en terwyl hulle speel, sluit die een niggie per ongeluk die ander binne die brandkluis toe, sonder dat die tydslot opgewen is, of enige kombinasie gestel is. Almal is paniekbevange en Annabel pleit dat Jimmy iets moet doen. Jimmy, met die wete dat dit sy ware identiteit sal openbaar, gebruik sy gereedskap om die deur oop te maak en red die kind. Sonder dat Valentine dit besef, het Price die hele voorval gesien.
Valentine stap by die bank uit en hy sien Price by die deur staan. Hy gee homself aan Price oor, maar tot sy verbasing, gee Price geen teken dat hy hom herken nie, en loop weg.
Witwatersrand
Die Witwatersrand is 'n lae bergreeks wat deur die Gauteng provinsie in Suid-Afrika loop. Dit dien as 'n waterskeiding - water wat na die noordekant afloop dreineer in die Limpoporivier wat na die Indiese Oseaan vloei en water na die suide dreineer in die Vaalrivier wat na die Atlantiese Oseaan vloei. Dit kom ook na vore deur effense klimaatsveranderinge wat in die gebied voorkom - die heuwels veroorsaak 'n loefwaartse/lywaartse effek. Daardeur is Johannesburg se noordelike voorstede meer geil en vogtig, en in die suide is dit droër en meer waterarm. Die Witwatersrand is deel van die provinsie Gauteng, wat vir 'n kort tydperk die PWV-provinsie genoem is, 'n akroniem vir Pretoria, Witwatersrand en Vereeniging/Vaaldriehoek.
Die "Rand" (en in Engels ook "reef" genoem) is bekend daarvoor dat dit die bron is van 48 000 ton of 40% van alle goud wat al op aarde gemyn is. Daarnaas is ook uraan as 'n belangrike neweproduk ontgin. Ontginning van goud en ontwikkeling van die gebied het in die 1880's begin. Baie van die ou myne is reeds gesluit, maar goudontginning vind steeds in die gebied plaas. Die mineralerykdom van die Witwatersrand was daarvoor verantwoordelik dat die geldeenheid van Suid-Afrika na die Rand vernoem is.
Die Witwatersrand is ook 'n alternatiewe naam wat dikwels gebruik word vir die Groter Johannesburgse Metropolitaanse gebied. Dié gebied is langwerpig gevorm en strek oor ongeveer 100 km van Randfontein en Carletonville in die weste na Springs in die ooste. Dit sluit ook groot gebiede soos Soweto asook die Oos- en Wes-Rand in. Mynbou in die gebied trek voordeel uit die nabygeleë yster- en staalnywerhede na noord (Pretoria), suid (Vereeniging) en die steenkoolmynbou in Witbank na die ooste. Die beskikbaarheid van mannekrag en energie teen lae koste was onder meer voorvereistes vir die ontwikkeling van die mynbedryf.
Die enigste beperkings wat die mynbou en nywerhede aan die Witwatersrand opgelê word is die beperkte watervoorraade en die afstand na seehawens. Die belangrikste waterbronne is die Vaalrivier, mynwater wat uitgepomp word en damme.
Geologie
Die sedimente van die Witwatersrand, wat ook die gebied se goud bevat, dateer uit die Prekambrium, een van die oudste geologiese formasies op aarde, en het sowat 3 100 miljoen jaar gelede ontstaan. Die Witwatersrandbekken lê op 'n vaste fondament, wat in die noorde by die sogenaamde Johannesburgse Granietkoepel blootlê. Dit bestaan hoofsaaklik uit graniet en gneiss.
Die Witwatersrand was toe 'n seegebied, waar materiaal van die omliggende landmassas deur riviere teen 'n hoogte van sowat sewe kilometer opgehoop is om uiteindelik die konglomerate te vorm, wat nou onder meer 'n bron van edelmetale is. Die opeenhoping van sedimente het sowat 2 700 miljoen jaar gelede tot 'n einde gekom, toe grootskaalse breuke in die aardkors gevorm het en die Witwatersrandbekken met lawa bedek is. Die gesteente bestaan hoofsaaklik uit kwarts en is dikwels baie hard; daarnaas bevat dit net tussen ses en tien gram goud per ton.
Die heersende opvatting is dat groot hoeveelhede goud en uraan saam met rivierklippe in die bekken beland het. Die minerale is gekonsentreer om uiteindelik groot goudvelde te vorm. Oorspronklik was die goudvelde dus plekke waar vroeër riviere in die bekken uitgemond het. 'n Ander wetenskaplike opvatting beweer dat tektoniese prosesse en hidrotermale vervanging die goudvelde gevorm het.
In daardie geologiese tydperk het die aarde net oor 'n dun en giftige atmosfeer beskik. Vulkaniese uitbarstings was 'n gereelde verskynsel, en meteoriete het die planeet moontlik nog dikwels getref. Sowat 2 000 miljoen jaar gelede het die Vredefort-meteoriet-impak die Witwatersrandse bekken op 'n dramatiese wyse geraak. Groot dele van die bekken is na benede geskuif, en sodoende was die goudvelde teen erosie beskerm. Sonder die impak van die Vredefort-meteoriet sou die goudvoorkomste nie bewaar gebly het nie.
Myne bereik weens die geologiese besonderhede van die gebied dieptes van meer as 3 000 meter, wat die ontginning baie moeilik en duur maak. Desondanks is die goudmynbou weens die groot oppervlak van die konglomerate winsgewend.
Tot by die Tweede Wêreldoorlog het die Wes- en Oos-Rand oor die belangrikste goudvelde beskik. Die Wes-Rand se goudvelde strek oor 'n lengte van 60 kilometer van Katdoornbos in die weste tot by Middelvlei in die ooste. Die huidige sentrum van die goudontginning lê tussen Randfontein, Springs en Heidelberg in die suid-ooste.
Die bergreeks van die Witwatersrand strek oor 'n lengte van sowat 200 kilometer en bereik 'n maksimale hoogte van 1 779 meter bo seevlak. Dit verrys egter net tot by 300 meter bo-oor die omliggende plato.
Santo Domingo
Santo Domingo (Spaans: [ˈsanto ðoˈmiŋɡo], amptelik Santo Domingo de Guzmán, letterlik: "Sint Dominicus de Guzman") is die hoofstad en grootste stad van die Dominikaanse Republiek, 'n land op die Karibiese eiland Hispaniola tussen die Atlantiese Oseaan in die noorde en die Karibiese See in die suide. Die stad het 'n bevolking van 965 040 in 2010 gehad en het 'n oppervlakte van 104,44 km².
Geskiedenis
Santo Domingo is die oudste Europese nedersetting in die Amerikas en is op 4 Augustus 1496 deur Bartholomeüs Columbus, die broer van Christophorus Columbus, gestig. Ongeveer 40 jaar na die nedersetting se ontstaan het die goudreserwes uitgewerk geraak en die plaaslike Indiaanse arbeidsmag het uitgeput geraak as gevolg van siektes, oorloë en immigrasie. Die stad is geplunder deur Francis Drake in 1586 en beset deur Haïti van 1822 tot 1844. Daarna was hulle egter oorwin, verwilder en die Dominikaanse Republiek gestig. Van 1916 tot 1924 is die gebied beset deur Amerikaanse Marinierskorps. Op 3 September 1930 is die stad deur 'n tropiese sikloon feitlik vernietig en herbou. Die stad is in 1936 deur die diktator Rafael Trujillo hernoem na Ciudad Trujillo ([sjuˈðað tɾuˈhiʎo]) maar het sy oorspronklike naam in 1961 terug gekry.
Die koloniale stad van Santo Domingo is in 1990 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.
Wassily stoel
Die Wassily stoel, ook bekend as die Model B3-stoel, is in 1925-1926 deur Marcel Breuer ontwerp. Breuer was tydens hierdie tydperk die hoof van die kabinetswerkswinkel by die Bauhaus, in Dessau, Duitsland.
Ondanks wat algemeen geglo word, is die stoel nie spesifiek vir die kunstenaar Wassily Kandinsky, ontwerp nie. Kandinsky, 'n skilder in abstrakte werke en ekspressionisme, was wel op hierdie stadium ook aan die Bauhausfakulteit verbonde, en het die voltooide ontwerp bewonder. Breuer het daarop 'n duplikaat vir Kandinsky se tuiste gemaak. Die stoel het eers dekades later as "Wassily" bekend geword, toe die Italiaanse vervaardiger Gavina, die stoel weer vrygestel het. Hulle het die stoel só genoem nadat hulle, tydens hulle navorsing oor die oorsprong van die stoel, van die staaltjie van Kandinsky se konneksie met die stoel verneem het.
Geskiedenis
Marcel Breuer, 'n meesterontwerper van die modernisme en protégé van die Bauhaus-stigter Walter Gropius, word vir sowel sy prestasies in argitektuur en meubels, hoog geag. Breuer was in die vroeë 1920's 'n uitstekende student, en daarna 'n meester ambagsman by die Bauhaus. Al sy werk, wat argitektuur sowel as meubels ingesluit het, het die Bauhaus-ideale om kuns en industrie te versoen, weerspieël. Terwyl hy by die Bauhaus was, het Breuer, met sy meubelversameling van buisvormige staal, 'n omwenteling in binneruimtes van die tydperk veroorsaak. Hierdie meubels is geïnspireer deur fietse se konstruksie, en dit is vervaardig deur gebruik te maak van plaaslike loodgieterstegnieke. Sy eerste ontwerpe, waaronder die Wassily, is steeds van die mees identifiseerbare ikone van die moderne meubelbeweging.
Die tekstielstof wat gebruik is, is gemaak van Eisengarn, 'n sterk, blink, waksbedekte katoendraad. Dit is in die 19de eeu uitgevind, maar Margaretha Reichardt (1907-1984), 'n student aan die Bauhaus se weefwerkswinkel, het geëksperimenteer en die draadkwaliteit verbeter. Dit het haar in staat gestel om materiaal vir die bande, wat op Breuer se buisstaalstoele gebruik kon word, te ontwikkel.
Die Thonet-geproduseerde weergawe van die stoel is baie skaars en word sedert die Tweede Wêreldoorlog nie meer vervaardig nie.
Die meeste van Breuer se vroeë ontwerpe is deur die Berlynse vervaardiger Standard-Möbel, Lengyel & Company, aan wie die lisensie toegeken is, vervaardig. Die Wassily stoel was die enigste belangrike vroeë Breuer-ontwerp wat nie deur Standard-Möbel, Lengyel & Co. gemaak is nie.
Na die oorlogsjare het Gavina die lisensie vir die Wassily verkry, tesame met die Breuer-ontwerpe wat voorheen deur Standard-Möbel, Lengyel & Co. verkoop is. Gavina het toe die meer bekende Wassily-weergawe, waar die tekstielstof met swart leerbande vervang is, bekendgestel. Die weergawe met tekstielstofbande was egter steeds beskikbaar. In 1968 het Knoll die Gavina-groep, van Bologna, gekoop. Dit het tot gevolg gehad dat al Breuer se ontwerpe in die Knoll-katalogus beskikbaar geword het.
Die stoel was rewolusionêr in die gebruik van die materiale (buisvormige staal en Eisengarn), sowel as die vervaardigingsmetodes. Breuer het in 1925 sy eerste fiets gekoop; hy was beïndruk met die ligtheid van die buisvormige staalraam. Dit het hom geïnspireer om met die gebruik van die materiaal in meubelontwerp te eksperimenteer. Die ontwerp (en alle daaropvolgende staalbuismeubels ) was tegnies uitvoerbaar slegs omdat die Duitse staalvervaardiger Mannesmann op daardie stadium 'n proses vir die vervaardiging van naatlose staalbuise vervolmaak het. Voorheen het staalbuise 'n gelaste naat, wat sou breek as die buis sou buig, gehad.
Die Wassily stoel word, soos baie ander ontwerpe van die Modernistiese beweging, sedert die laat 1920's massavervaardig, en dit is sedert die 1950's ononderbroke in produksie. 'n Ontwerp wat klassiek is, is steeds vandag beskikbaar. Alhoewel die patentontwerpe verval het, besit Knoll van New York, die handelsnaamregte tot die ontwerp. Reproduksies van die stoel word wêreldwyd deur ander vervaardigers, wat die produk onder verskillende name bemark, vervaardig.
Persbesem
Die persbesem (Polygala virgata) is 'n boom wat in 'n verskeidenheid habitatte groei: woudrande, op dagsome en in sanderige kusstreke.
Die boom se FSA-nommer is 302.2. Die boom staan ook bekend as die bloukappie.
Beskrywing
Die boom dra donkerpers blomme op eindstandige are.
Subspesies
Die spesie het drie subspesies:
Verspreiding
In Suid-Afrika kom hulle vanaf Kaapstad voor, deur KwaZulu-Natal tot in Mpumalanga voor. In die res van Afrika is die boom inheems in die Demokratiese Republiek die Kongo, Eswatini, Lesotho, Malawi, Mosambiek, Namibië, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe.
Holspruit (Kafferrivier)
Die Holspruit is 'n spruit wat sentraal in die Vrystaat, Suid-Afrika vloei. Dit is 'n regterhandse sytak van die Kafferrivier.
Patric Curwen
Patric Curwen (14 Desember 1884 – 31 Mei 1949) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Gaunt Stranger (1931), Don't Take It to Heart! (1944), en Give Me the Stars (1945).
Glenwood
Glenwood is een van die oudste voorstede in suidelike Durban, KwaZulu-Natal (Suid-Afrika). Volgens die 2001-sensus het Glenwood 'n bevolking van 5 617 gehad, van wie 3 950 (70,3%) Blankes was.
Prostaatklier
Die prostaatklier, 'n deel van die voortplantingstelsel, kom voor by manlike soogdierspesies en is geleë onder die blaas en tussen die rektum, die sluitspier, 'n paar slagare en bondels senuwees. Dit blyk dat die funksie van die klier is om omtrent een derde volume van 'n man se saadvloeistof te produseer. Die klier is egter nie noodsaaklik vir voortplanting nie en dus kan dit as 'n relatief onbelangrike orgaan beskou word. Sommige wetenskaplikes vermoed egter dat die hoofdoel van die prostaatklier is om die voortplantingskanaal teen infeksie in die urienweg te beskerm.
Regiment Westelike Provincie
Regiment Westelike Provincie is 'n reserwemagregiment in die Suid-Afrikaanse Infanteriekorps van die Suid-Afrikaanse Leër, met hoofkwartier in Kaapstad. Dit bestaan sedert 1934 en het 'n geskiedenis wat aktiewe deelname aan die Angola-veldtog (1975-76), die Grensoorlog, en die Noodtoestand insluit. Oor die jare is baie lede met dekorasies vereer. Sy leuse is Non nobis sed patriae ('Nie vir ons self nie, maar vir ons vaderland').
Geskiedenis (Chronologie)
1930's 1940's 1950's 1960's 1970's 1980's 1990's
Clathria murphyi
Clathria murphyi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Hooper.
Kieswyk (Suid-Afrika)
Kieswyke in Suid-Afrika is geopolitieke onderafdelings van munisipaliteite wat gebruik word vir verkiesingsdoeleindes. Alle distrikte en munisipaliteite is afgebaken deur die Munisipale Afbakeningsraad, waarna dié distrikte en munispaliteite gedeel word deur die helfte van die aantal setels in die distriks- en munisipale rade. Daar is dus soveel kieswyke in 'n distrik of munisipaliteit as die helfte van die aantal setels in hul rade. Hierdie kieswyke word vervolgens afgebaken deur die Munisipale Afbakeningsraad.
Tydens verkiesings verkies elke kieswyk direk een raadslid. Die res van die raadslede word verkies uit partylyste, waarby die stemme wat nie bygedra het nie tot die verkiesing van 'n raadslid, by die res van die stemme gevoeg word, sodat die algehele setelbalans eweredig is aan die verhouding van stemme wat uitgebring is.
Sedert die munisipale verkiesing van 2016 is daar 4,392 kieswyke in Suid-Afrika.
Jerry Zaks
Jerry Zaks (gebore 7 September 1946) is 'n Amerikaanse regisseur en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Crimes and Misdemeanors (1989), Marvin's Room (1996), en Who Do You Love (2008), en in die televisiereeks Everybody Loves Raymond (1996).
Johann Muller
Gysbert Johannes Muller (1 Junie 1980 in Mosselbaai) is 'n oud-Springbokrugbyspeler en Suid-Afrika se drie-en-vyftigste Springbokkaptein. Hy het Suid-Afrika in een toets aangevoer teen die All Blacks in Christchurch se Jade-stadion op 14 Julie 2007, nadat Bob Skinstad beseer is.
Katakana
Katakana (片仮名, カタカナ of かたかな) is 'n Japannese lettergreepskrif, een van die onderdele van die moderne Japannese skryfstelsel, te same met hiragana en kanji; en rōmaji; die gebruik van die Latynse alfabet in Japannees. Hiragana en katakana is beide kana-stelsels waarin elke simbool 'n mora (klankeenheid) voorstel. Die woord katakana beteken "fragmentariese kana," aangesien die katakana karakters afgelei is van komponente van die meer komplekse kanji.
Katakana word gekenmerk deur kort, reguit, hale en skerp hoeke, en is die eenvoudigste van die Japannese skrifte.
Daar is twee hoof stelsels vir die rangskikking van katakana: die outydse iroha-rangskikking, en die meer algemene gojūon-rangskikking.
Geskiedenis
Katakana is in die vroeë Heian-Tydperk ontwikkel uit dele van man'yōgana karakters, die verkorte Chinese karakters wat deur Boeddhiste monnike gebruik is om die korrekte uitspraak van Chinese tekste aan te dui in die 9de eeu, as 'n soort fonetiese snelskrif. Aanvanklik was daar baie verskillende simbole wat 'n enkele lettergreep in gesproke Japannees voorgestel het, maar mettertyd is die stelsel vereenvoudig. Teen die 14de eeu was daar oor die algemeen 'n eenduidige ooreenkoms tussen gesproke en geskrewe lettergrepe.
'n Voorbeeld van die ontwikkeling van katana is, ka カ wat afkomstig is van die linkerkant van ka 加 "vermeerder". Die tabel na regs vertoon die oorsprong van elke katakana: die rooi merke van die oorspronklike Chinese karakters het uiteindelik die ooreenstemmende simbool geword.
Katakanatabel
Die onderstaande tabel gee die katakana saam met hulle Hepburn romanisering aan. Die eerste kaart vertoon die standaard katakana (karakters in is uitgedien, en karakters in  is moderne toevoegings tot die katakana wat hoofsaaklik gebruik word om klanke uit ander tale voor te stel). Om katana te leer lees word bemoeilik deur die ooreenkomste tussen die verskillende karakters. Shi シ en tsu ツ, so wel as so ソ en n ン , lyk byvoorbeeld in gedrukte vorm baie soortgelyk behalwe vir die helling en haal-vorm. (hierdie verskille in helling en vorm is meer prominent wanneer met 'n inkborsel geskryf word as gevolg van die rigtings van die hale.)
Meyerspruit
Die Meyerspruit is 'n spruit wat sentraal in die Vrystaat, Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Kafferrivier.
Georg Wilhelm Friedrich Hegel
Georg Wilhelm Friedrich Hegel (27 Augustus 1770 – 14 November 1831) was 'n Duitse filosoof. Hy word as 'n belangrike figuur in die Duitse idealisme beskou. Sy historistiese en idealistiese siening van die werklikheid het 'n rewolusie in Europese filosofie veroorsaak en het as 'n belangrike voorloper tot kontinentale filosofie, Marxisme en historisme gedien.
Hegel het die filosofiese beweging genaamd Hegelianisme begin, wat 'n deel van die Duitse idealisme is. Hy het 'n groot invloed op verskeie skrywers en filosowe gehad. Sommige van hulle het met hom saamgestem (soos Bradley, Sartre, Küng, Bauer, Stirner en Marx), terwyl ander sy idees teëgestaan het (Kierkegaard, Schopenhauer, Nietzsche, Heidegger en Schelling). Sy boeke is moeilik om te lees en behandel soms gelyklopend verskillende idees. Hy het oor die geskiedenis, politiek, godsdiens, kuns, logika en metafisika geskryf.
Lewensloop
Georg Wilhelm Friedrich Hegel, of Wilhelm, soos sy familie hom genoem het, is op 27 Augustus 1770 in Stuttgart gebore. Hy was die oudste van drie kinders. Hy begin sy skoolloopbaan op driejarige ouderdom. Op vyf skakel hy van 'n Duitse na 'n Latynse skool oor. Sy moeder het hom al vroeg Latyn geleer, maar sy sterf toe hy 13 jaar oud was. Van sy 7de tot 18de lewensjaar besoek hy die Stuttgarter Grundschule en die gimnasium. Hy hou van skaak en kaarte, en was 'n ernstige, nuuskierige en suksesvolle leerling. Op 18-jarige ouderdom begin hy aan die Tübinger Stift studeer, maar hy vind die dissipline daar ouderwets. Dit het moontlik bygedra tot sy entoesiasme oor die Franse Rewolusie, wat een jaar later sou uitbreek.
In September 1790 ontvang hy 'n sy graad in filosofie en drie jaar later sy teologiese lisensie. Onder sy medestudente, wat hom 'die ou man' genoem het, was Hölderlin en Schelling, met wie hy 'n kamer gedeel het. Na sy studie begin Hegel in Bern as 'n hofmeister (huisleraar) werk, wat maar karig betaal het. As gevolg hiervan het hy egter toegang tot 'n biblioteek gehad. Na vier jaar vertrek hy na Frankfurt am Main om vir drie jaar daar as huisleraar te werk. Na die afsterwe van sy vader in 1799, ontvang Hegel 'n erfporsie wat hom vir etlike jare finansieel onafhanklik sou maak. Hegel vertrek in 1800 na Jena, waar hy 'n jaar later kwalifiseer en 'n privaatdosent word. Na 'n aanbeveling van Goethe, met wie hy 'n vriendskaplike en intellektuele korrespondensie voer, is Hegel in 1805 tot professor aangestel. Vanweë die Slag om Jena, en omdat hy in Bamberg as redakteur van die plaaslike koerant kon gaan werk, verlaat hy die stad in 1807, met die manuskrip van wat later as die Phänomenologie des Geistes (Fenomenologie van die Gees) bekend sou word. Hy het vir 'n baie kort tydperk as redakteur gewerk. Van 1808 was hy die rektor van 'n gimnasium in Neurenberg.
Francis Bacon
Francis Bacon kan na een van die volgende verwys:
Georg Wilhelm Friedrich Hegel
Lewensloop
Teen die einde van 1822 reis Hegel na Nederland. In 1823 gee hy lesings in estetika. Teen die einde van sy lewe gee hy klas op natuurfilosofie, godsdiensfilosofie en logika. In 1831 begin hy met 'n hersiening van sy Phänomenologie, maar is kort daarna oorlede. Deur sy hele lewe het hy met 'subversiewe' (ondermynende) mense omgegaan, en was hy dus nie 'n staatsfilosoof nie.
Werke
Van sy belangrikste werke is:
Rugsteun
'n Rugsteun is 'n kopie van oorspronklike data wat gebruik kan word indien die oorspronklike data verlore gaan, of wat gebruik kan word om 'n vorige weergawe van die data terug te kry.
Rugsteun programme sluit in:
Verskeie tipes rugsteun media kan gebruik word, insluitende hardeskyf (verkieslik 'n ander hardeskyf as waar die oorspronklike data is), DVD of selfs papier.
In rekenaarstelsels word dit dikwels op magnetiese kasset gedoen. Kassettipes sluit in:
LTO-weergawes
LTO-kassettipes:
Katie McGlynn
Katie McGlynn (gebore 16 Julie 1993) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Coronation Street (1960), Waterloo Road (2006), en Moving On (2009).
Septemberbossie
Die Septemberbossie (Polygala myrtifolia, ook Augus(tus)bos(sie), blouertjie, heuningblombos, langelier, lankgelede ) is 'n klein boom of struik wat groei in 'n verskeidenheid habitatte: woudrande, op dagsome en in sanderige kusstreke. Die spesie is inheems aan Suid-Afrika en kom vanaf Kaapstad tot in die suide van KwaZulu-Natal voor asook Lesotho.
Die spesie het twee subspesies:
Die boom se FSA-nommer is 302.1
Tuinbou
Die Septemberbossie groei vinnig, is immergroen en bereik 'n hoogte van ongeveer 3 meter. Alhoewel dit in gedeeltelike skadu sal groei, verkies dit vol son. Hierdie struik aard goed langs die kus en kan die winde daar trotseer. Dit dien ook as 'n goeie windskerm vir die res van die tuin.
Te danke aan die Septemberbossie se netjiese groeiwyse, is dit nie nodig om dit te snoei nie. Takke wat in die pad is kan wel afgesny word sonder om skade aan te rig.
Die blomme is rooipers en verskyn in oorvloed in die lente, veral in September, vandaar die Afrikaanse volksnaam "Septemberbossie". Die blomme is gewild onder hommelbye en skoenlappers.
Voortplanting
Onder gunstige toestande sal volgroeide struike dikwels hulself saai. Hierdie saailinge kan dan in potte oorgeplant word totdat hulle groter is.
Saad wat in die ou blomme vorm kan ook versamel word om later gesaai te word. In die Wes-Kaap moet die saad in die winter gesaai word, sodat die saailinge kans het om gevestig te word voordat die warm somerweer begin.
Oulu
Oulu [ˈowlu] (Sweeds: Uleåborg [ʉːle.ɔˈbɔrj]) is 'n stad en munisipaliteit in die noordweste van Finland, aan die kus van die Botniese Golf by die mond van die Oulujoki-rivier. Met 'n bevolking van 203 231 (September 2018) is Oulu die vyfde grootste stad in Finland en die grootste stad in noordelike Finland. Die stad is in 1605 gestig en is ook hoofstad van gewes Noord-Pohjanmaa.
In teenstelling met ander groot stedelike nedersettings in Finland is Oulu se Sweedssprekende minderheid met iets meer as 300 persone of 0,2 persent van die totale bevolking so klein dat Oulu amptelik as eentalig Finse stad geadministreer word.
Die Universiteit van Oulu is in 1959 gestig.
Clathria noarlungae
Clathria noarlungae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Hooper.
Gouewattel
Die Gouewattel (Acacia pycnantha) is 'n boom en indringerplant wat in Suid-Afrika genaturaliseer geraak het vanaf Australië en dit is ook die nasionale blom van dié land.
George IV van die Verenigde Koninkryk
George IV (George Augustus Frederick; 12 Augustus 1762 – 26 Junie 1830) was koning van die Verenigde Koninkryk en Hannover van 29 Januarie 1820 tot met sy dood. Hy was vroeër die prins-regent toe sy pa, George III, siek was aan vermoedelik porfirie. Sy nege jaar lange bewind as regent, van 1811 tot met George III se dood in 1820, is gekenmerk deur die oorwinning in die Napoleontiese Oorloë in Europa.
De Nieuwe Gids
De Nieuwe Gids was 'n Nederlandse geïllustreere literêre tydskrifjoernaal wat van 1885 tot 1943 gepubliseer is. Dit het 'n belangrike rol gespeel in die bevordering van die Tagtiger-beweging van die 1880's en 'n wye verskeidenheid onderwerpe gedek.
George IV van die Verenigde Koninkryk
George was ’n hardkoppige monarg wat dikwels in die politiek ingemeng het, veral in die Katolieke emansipasie, maar nie so erg soos sy pa nie. Vir die grootste deel van sy bewind het lord Liverpool die regering gelei as premier.
George word veral onthou vir die buitensporige leefstyl wat hy as prins en koning gehandhaaf het. Teen 1797 het hy 111 kg (245 lb) geweeg en teen 1824 het sy korset ’n middellyf van 127 cm (50 dm.) gehad. Hy het nie met sy pa of sy vrou, Caroline van Brunswyk, klaargekom nie en het laasgenoemde selfs verbied om sy kroning by te woon. Hy het nuwe vorms van vermaak, styl en smaak aangehang. Hy het die Royal Pavilion in Brighton laat bou, Buckingham-paleis laat verander en Windsor-kasteel laat herbou. Hy het ’n belangrike rol gespeel in die stigting van die National Gallery en King's College in Londen.
Vroeë lewe
George is op 12 Augustus 1762 in St. James-paleis, Londen, gebore. As die oudste seun van ’n Britse monarg het hy met sy geboorte outomaties die Hertog van Cornwallis en van Rothesay geword. Hy het ’n paar dae later die titels Prins van Wallis en Graaf van Chester gekry. Hy was ’n goeie leerling en kon gou, behalwe Engels, ook Frans, Duits en Italiaans praat.
De Nieuwe Gids
Geskiedenis
Die titel De Nieuwe Gids is bedoel as 'n sarkastiese anti-eerbetoon aan die heersende Amsterdamse literêre tydskrif, De Gids, wat deur die Tachtigers as outyds en didakties beskou is, en hul skrywes aanhoudend verwerp het. Twee van die grondleggers en gereelde bydraers tot De Nieuwe Gids was die digter en kritikus Willem Kloos en die digter, romanskrywer, dramaturg, essayis en psigiater Frederik van Eeden; albei word vandag algemeen beskou as van die grootste letterkundiges van die Nederlandse letterkundige kanon. Die ander drie stigters van De Nieuwe Gids was F. van der Goes, Willem Paap en Albert Verwey. Ander prominente Tachtigers se werke het die eerste keer in De Nieuwe Gids verskyn, waaronder dié van die literêre kritikus Lodewijk van Deyssel en die digter Herman Gorter, wat waarskynlik die mees gelese Tachtiger is. Sy gedig Mei is aanvanklik in 1887 in De Nieuwe Gids gepubliseer.
George IV van die Verenigde Koninkryk
Vroeë lewe
Die Prins van Wallis het in 1783 mondig geword, en ’n toelae van £60 000 van die parlement en ’n jaarlikse inkomste van £50 000 van sy pa gekry. Hy het toe in Carlton House gaan woon waar hy ’n losbandige lewe gelei het. Daar was ’n vyandigheid tussen hom en sy pa, wat ’n beter voorbeeld van die troonopvolger verwag het. Die koning, ’n politieke konserwatiewe, het ook nie gehou van die prins se aanhang van Charles James Fox en ander radikale politici nie.
Kort na sy mondigwording het die prins verlief geraak op ’n Katoliek, Maria Anne Fitzherbert, wat twee keer ’n weduwee was. ’n Toekomstige koning mag nie met ’n Katoliek getrou het nie. Die prins mag ook nie sonder die toestemming van die koning getrou het nie, en dié sou nooit sy toestemming gegee het nie. Tog het die paartjie op 15 Desember 1785 ’n huwelik aangegaan in haar huis in Park Street, Mayfair. Dit was onwettig omdat die koning se toestemming nooit gevra is nie. Mev. Fitzherbert het egter vas geglo sy is die Prins van Wallis se ware vrou omdat die kerk se wette bo dié van die staat was. Om politieke redes het die troue ’n geheim gebly en mev. Fitzherbert het belowe om dit nie bekend te maak nie.
Die prins was gou vrot van die skuld weens sy buitensporige lewe. Sy pa het geweier om hom te help en het hom gedwing om uit Carlton House te trek en by mev. Fitzherbert te gaan woon. In 1787 het die prins se vriende in die parlement voorgestel dat sy skuld afgeskryf word. Nadat gerugte oor sy ware verhouding met mev. Fitzherbert as skinderstories afgemaak is, het die parlement die prins £161 000 gegee om sy skuld te betaal en £60 000 vir verbeterings aan Carlton House.
Mark Daly (akteur)
Mark Daly (23 Augustus 1887 – 27 September 1957) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Cuckoo in the Nest (1933) en Good Morning, Boys (1937), en in die televisiereekse Kidnapped (1952) en The Granville Melodramas (1955).
George IV van die Verenigde Koninkryk
Huwelik
Die prins se skuld het steeds bly ophoop tot ’n ongelooflike £630 000 in 1795. Danksy ’n verhoging in sy toelae, eers van £65 000 en daarna £60 000 per jaar, kon hy dié skuld eindelik in 1806 betaal, hoewel sy skuld sedert 1795 steeds uitstaande was.
Regentskap
In hierdie tyd het George ernstig begin belang stel in sake met betrekking tot styl en smaak en sy bondgenote soos die swierbol Beau Brummell en die argitek John Nash het die Regency-styl geskep. In Londen het Nash die Regency-terrasse van Regent's Park en Regent Street ontwerp. George wou ’n spa by die see hê en het die bekende Pawiljoen in Brighton laat ontwikkel met buitensporige "Indiese" en "Chinese" dekor.
Bewind
Toe George III in 1820 sterf, het die prins-regent koning George IV geword, met sy mag basies onveranderd. Met sy troonbestyging was hy vetsugtig en waarskynlik verslaaf aan loudanum, ’n morfienoplossing.
George IV se verhouding met sy vrou het al hoe meer agteruit gegaan. Hulle het sedert 1796 apart gewoon en albei het verhoudings gehad. Caroline wou terugkom vir sy kroning en haar regte as koningin opeis, maar die koning het geweier. Hy wou skei, maar is daarteen gewaarsku aangesien sy buite-egtelike verhoudings in ’n skeisaak op die lappe sou kom. George het egter sy vrou sy kroning op 19 Julie 1821 in Westminster-abdy belet. Op dié dag het Caroline siek geword en op 7 Augustus is sy dood; sy het tydens haar siekte dikwels gesê sy glo sy is vergiftig.
George se kroning was ’n uitspattige affêre wat sowat £243 000 gekos het (sy pa s’n, daarenteen, het maar sowat £10 000 gekos). In 1821 was die koning die eerste monarg sedert Richard II van Engeland wat Ierland besoek. Die volgende jaar het hy Edinburg besoek, die eerste besoek van ’n Britse koning aan Skotland sedert Charles I s’n in 1633.
George IV het die grootste deel van sy bewind in afsondering in Windsor-kasteel gebly, maar het aangehou inmeng in die politiek.
Sy drinkery en buitensporige leefstyl het teen die laat 1820's hul tol geëis. Hy het vetsugtig geword weens te veel kos en alkohol en wanneer hy nou en dan in die openbaar verskyn het, was hy die onderwerp van bespotting. Hy het ook jig, arteriosklerose, katarakte en moontlik porfirie gehad. Hy is op die oggend van 26 Junie 1830 in Windsor-kasteel dood. Hy is op 15 Julie in St. George-kapel in Windsor begrawe.
Sy enigste wettige kind, prinses Charlotte Augusta van Wallis, is in 1817 dood nadat haar seun dood gebore is. Die tweede seun van George III, prins Frederick, Hertog van York en Albany, is in 1827 dood. George IV is dus deur ’n ander broer, prins William, die Hertog van Clarence, opgevolg wat as William IV regeer het.
Nalatenskap
Met George se dood het The Times gesê:
There never was an individual less regretted by his fellow-creatures than this deceased king. What eye has wept for him? What heart has heaved one throb of unmercenary sorrow? … If he ever had a friend — a devoted friend in any rank of life — we protest that the name of him or her never reached us.
Tydens die politieke krisis wat deur Katolieke emansipasie veroorsaak is, het die Hertog van Wellington gesê George is "die mees selfsugtige, vals, sleggehumeurde mens sonder enige goeie eienskap". Hy het hom egter wel na sy dood in die Britse hoërhuis opgehemel.