cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Metabolisme (argitektuur)
Die beweging het voortgespruit uit 'n byeenkoms van jong Japannese argitekte, ontwerpers en stadsbeplanners tydens die laaste Congrès Internationaux d’Architecture Moderne (CIAM XI) in Otterlo, Nederland in 1959. Argitektuurstudente van Kenzo Tange se ateljee MIT het die uitvoerbaarheid van hul voorstelle vervolgens begin toets.
Koppelteken
Hulle/goed
Samestellings van eiename of persoonsagtige name met "-hulle", kry 'n koppelteken:
Piet-hulle, vrouens-goed
Christopher Daniel Barnes
Christopher Daniel Barnes (gebore 7 November 1972) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Little Mermaid (1989), The Brady Bunch Movie (1995), en A Very Brady Sequel (1996).
Koppelteken
Samestellings van eiename
Samestellings met meer as een eienaam: gebruik 'n koppelteken tussen die eiename.
Metabolisme (argitektuur)
Een jaar later het 'n groep argitekte en ontwerpers na wie as metaboliste verwys sou word - onder wie Kiyonori Kikutake, Kishō Kurokawa en Fumihiko Maki - ter geleentheid van die Wêreldontwerpkonferensie (World Design Conference), wat in Tokio plaasgevind het, die eerste manifes van metabolistiese boukuns saamgestel waarin 'n verskeidenheid uiteenlopende invloede ingang gevind het, insluitende Marxistiese teorieë en biologiese prosesse. Die manifes het uit vier essays bestaan, betitel "Stad in die Oseaan", "Ruimtestad", "Op pad na 'n groepsvorm" en "Materiaal en Mens". Hierby ingesluit is eerste ontwerpe vir uitgestrekte kunsmatige stadlandskappe wat op die wateroppervlak van die oseane sou dryf, en woonsteltorings wat op enige gewenste manier uit gelykvormige kapsules of kubusse saamgebou kon word. Alhoewel die voorstelle aan 'n breër publiek bekendgestel is, was hulle nog grotendeels teoreties van aard.
Koppelteken
Samestellings van eiename
'n Mens kan 'n koppelteken gebruik tussen die eienaam en die daaropvolgende woord (gewoonlik 'n selfstandige naamwoord).
Al die volgende is korrek:
Indien jy egter die reël toepas om nie onnodige koppeltekens te gebruik nie, sal jy eerder eersgenoemde gebruik.
Samestellings van selfstandige naamwoorde
Al die volgende is korrek:
Telwoorde
Telwoorde en breuke waarin "en" voorkom, kan óf los óf met 'n koppelteken geskryf word, maar nie vas nie.
Dus, beide "drie-en-veertig" en "drie en veertig" is korrek.
Leenwoorde
As 'n leenwoord in sy oorspronklike taal 'n koppelteken het, behou hy sy koppelteken in Afrikaans.
As jy 'n vaste uitdrukking in 'n vreemde taal met 'n Afrikaanse woord koppel, gebruik jy 'n koppelteken tussen die laaste woord van die uitdrukking en die Afrikaanse woord, byvoorbeeld "en suite-badkamer" of "ex parte-aansoek", en nie "en-suite-badkamer" of "ex-parte-aansoek" nie.
Geografiese name
Die Taalkommissie dink hy het geen mandaat om te sê hoe ons plekname in Suid-Afrika spel nie, en sê dis die taak van die regering. Maar hy gee tog riglyne:
Gereformeerde kerk Brits-Wes
duimnael|links|240px|Die Gereformeerde kerk Brits-Wes, hier afgeneem in Augustus 2008.
Koppelteken
Rigtingaanwysing
Saamgestelde rigtings (soos windrigtings) word met 'n koppelteken geskryf bv noord-wes, suid-oos, suid-suid-wes, ens.
Gereformeerde kerk Brits-Wes
duimnael|regs|170px|Dr. [[Petrus Pelser|P.J. Pelser, die leraar van 1976 tot sy dood in Maart 1984.]]
Koppelteken
Rigtingaanwysing
Wanneer dit deel van 'n naam vorm, word dit met 'n hoofletter gespel, bv Noord-Wes Europa.
Gereformeerde kerk Brits-Wes
duimnael|regs|170px|Ds. P.J.J. van der Walt, van 1984 tot 1998, toe hy sy [[emeritaat aanvaar.]]
Die Gereformeerde kerk Brits-Wes is die tweede gemeente van die GKSA op die dorp Brits in die provinsie Noordwes.
Brits-Wes het in 1997 186 belydende en 65 dooplidmate gehad, maar in 2014 164 en 35, wat binne ’n jaar afgeneem het tot onderskeidelik 150 en 27. Die afname in die gemeente Brits tussen 2014 en 2015 was kleiner: die belydende lidmate het afgeneem van 401 tot 391 en die dooplidmate van 87 tot 82.
Die Gereformeerde kerk Brits het op 20 Januarie 1972 besluit om oor te gaan tot afstigting. Dit het daartoe gelei dat Brits-Wes op 4 Junie daardie jaar formeel van Brits afgestig het. Kort daarna is ’n stuk grond van 9 ha aan die Sonop-pad gekoop.
Koppelteken
Rangsamestellings
Rangsamestellings met adjunk, assessor, assistent, hoof, kandidaat, leerling, mede, onder, staf, sub, en visie as eerste lid kry geen koppelteken nie. Bv: assistentoffisier, hoofklerk, leerlingbestuurder, medebestuurder, ondervoorsitter, medebroer.
Gereformeerde kerk Brits-Wes
In die beginjare moes die gemeente heelwat rondval om ’n geskikte lokaal vir eredienste te kry; daarom het lidmate daarna verlang om ’n eie kerkgebou op te rig en as volwaardige kerk te kon optree. Eers het dit gelyk of ’n geldgebrek dié ideaal sou kelder, maar in 1976 het die kerkraad besluit om ’n boufonds te begin en daarmee deur te druk. ’n Jaar later het dit reeds op R31 000 gestaan.
Koppelteken
Rangsamestellings
Saamgestelde range wat samestellings van twee range is (dus nie net 'n voegsel plus 'n rang nie) kry wel 'n koppelteken. Sulke saamgestelde range kry ekstra koppeltekens by as daar voegsels vooraan gesit word. Bv: hoofspeurder, en speurder-sersant, en hoof-speurder-sersant (nie hoofspeurder-sersant nie).
Gereformeerde kerk Brits-Wes
Die pastorie is in Februarie 1978 voltooi en net daarna kon bouwerk aan die kerkgebou begin. Die argitek was G.T. de Villiers en die koste sou R143 000 beloop. Dr. P.J. Pelser het die gedenksteen op 16 September 1978 onthul en net meer as ’n maand later het die gemeente die gebou betrek. Die kerk is seskantig en het betonpanele as buitemure. Die Persutu-boumetode is gebruik. ’n Seskantige koepel met vensters rondom verskaf die lig in die gebou.
Predikante
Die gemeente is reeds sedert ds. Gustav Opperman se vertrek in 2012 vakant.
2021 São Paulo Grand Prix
Die 2021 Formule Een São Paulo Grand Prix het op 14 November 2021 op die Autódromo José Carlos Pace in São Paulo, Brasilië plaasgevind. Dit was die negentiende wedren van die kampioenskapseisoen gewees.
Die São Paulo Grand Prix van 2021 was die derde Grand Prix gewees om 'n kwalifiserende snelren te hou, na die Britse en Italiaanse Grands Prix. 'n Snelkwalifisering is amper dieselfde as 'n normale ren, met die groot verskil dat die wedren korter is. Die snelren-kwalifiserende afstand is ongeveer 100 kilometer en duur dus ongeveer 28 tot 30 minute.
Kwalifisering – Vrydag
* Lewis Hamilton kwalifiseer in die eerste plek, maar word gediskwalifiseer omdat sy DRS-vlerk nie aan die reëls voldoen het nie.
Snelrenkwalifikasie – Saterdag
* Lewis Hamilton ontvang 'n roosterstraf van vyf plekke vir die vervanging van sy motor se binnebrandenjin. ** Kimi Räikkönen moes vanuit die kuipelaan wegspring weens 'n aanpassing aan sy agtervlerk.
Renuitslag
Sergio Pérez verdien 'n ekstra punt vir die vinnigste rondte.
Boekrol
'n Boekrol (van die ou Franse escroe of escroue), is 'n rol papirus, perkament of papier wat skryfwerk bevat. Die boekrol is die voorloper van die huidige boek.
Struktuur
'n Boekrol word gewoonlik verdeel in bladsye, wat soms afsonderlike velle papirus of perkament wat aan die kante vasgeplak word, of dit kan gemerk word as afdelings van 'n aaneenlopende rol skryfmateriaal. Die boekrol word gewoonlik afgerol sodat een bladsy op 'n tyd blootgestel word, vir skryf of lees, met die oorblywende bladsye opgerol na links en regs van die sigbare bladsy. Dit word van kant tot kant afgerol, en die teks word in lyne van bo na onder van die bladsy geskryf. Afhangende van die taal, kan die letters links na regs, regs na links of afwisselend in die rigting (boestrofedon) geskryf word. Die moeilike hanteerbare boekrol het as nadeel dat mense nie vinnig 'n teks kan opsoek nie en dat mense nie tussen twee dele van 'n boekrol heen en weer kan blaai nie. Sommige boekrolle is eenvoudig opgerolde bladsye. Ander kan houtrolle aan elke kant hê: byvoorbeeld Torah-rolle het nogal uitgebreide rolle wat hul seremoniële funksie pas.
Die kodeks as opvolger
Rondom die opkoms van die Romeinse tydvak word die boekrol stadig verdring deur die kodeks, die boekvorm met ingestikte blokke. Dit het oorspronklik bestaan uit klein houtpanele wat met was bestryk was en aan die een kant met rieme vasgebind is sodat ’n mens daardeur kon “blaai”. Dit was 'n ontwikkeling van enkelblad wastablette wat voorheen in omloop was. Sulke skryfmateriale is in skole gebruik, maar kon selde meer as 50 woorde bevat. Ná gebruik kon die was weer gladgestryk word vir hergebruik.
Die Kodeks was waarskynlik 'n Romeinse uitvinding. Die kodeks het redelike vinnige ingang gemaak, want dit is immers baie handiger om 'n bepaalde hoofstuk vinnig op te soek deur te blaai en daardeur 'n idee om te behou van die geheel. 'n Boekrol moet meestal 'n hele stuk afgerol word om dieselfde te doen. Die boekrol is baie meer broos as 'n kodeks. Deur die stewige omslag (vroeër dikwels van hout of baie dik leer gemaak) kan die kodeks 'n rowwe behandeling beter weerstaan as wat 'n boekrol sou kan. Die kodeks bied ook deur sy grote die voordeel dat dit makliker vervoer kan word en daardeur groter aanwendingsmoontlikhede gebied het.
Boekrol in vergelyking met die moderne boek
Met die oorplasing na boeke neem 'n gemiddelde boekrol twintig tot veertig bladsye van 'n gemiddeld moderne boek op. 'n Gemiddelde moderne boek van tweehonderd tot driehonderd bladsye sou dan ongeveer tien antieke boekrolle verg. Baie word die hoofstukke van boeke wat uit die oudheid kom word nog steeds 'boeke' genoem soos die boeke van die Bybel of die boeke van Herodotos. Oorspronklik was dit inderdaad aparte boekrolle. Dit impliseer wel dat die biblioteke uit die oudheid na hedendaagse maatstawwe redelik beskeie was. Die grootste was die biblioteek van Alexandrië met tussen die 400 000 en 700 000 boekrolle. Dit sou nou tussen die 40 000 en 70 000 boeke wees. 'n Gemiddelde openbare biblioteek het betreklik vinnig soveel boeke in voorraad.
Moderne boekrolle
In die joodse erediens word uit tradisie nog steeds uit boekrolle gelees; die Torah-rolle. Hierdie word ook steeds volgens eeue oue tradisie met die hand gekopieer.
Brandnetel
Die brandnetel se naam is toe te skryf aan die talle brandhare aan die plant, wat by aanraking taamlik pyn en 'n lastige gejeuk veroorsaak. Hoewel die brandnetel alombekend is in Suid-Afrika, is dit nie 'n inheemse plant nie, maar afkomstig uit Europa. Daar is hier egter ’n groot verskeidenheid plante wat tot dieselfde familie Urticeae behoort en onder die orde Urticales saamgegroepeer word. In Suid-Afrika is die bekendstes onder hulle die bergbrandnetel, Kamdeboostinkhout, dagga en vye- en moerbeibome. Kenmerkend vir hierdie plantorde is dat die plante dieselfde blom eienskappe het.
Groepering
Die orde Netelplante (Urticales) bestaan uit vier families met altesame sowat 2 000 spesies. Die families is Urticeae (brandnetels). Ulmaceae (wat onder meer die Europese iep en die Suid-Afrikaanse inheemse Kamdeboostinkhout insluit), die Cannabinaceae (wat hop en dagga insluit), en Moraceae (waaronder vye- en moerbeibometel).
Op die oog af lyk dit of hierdie families hemelsbreed van mekaar verskil. Die rede waarom hulle saamgegroepeer word, is dat hulle blomme almal dieselfde kenmerke het. Die blomme se kelke en krone lyk baie eenders en vorm saam die blomdek. Elke blom het vier tot ses blomdekblare en dieselfde aantal meeldrade. Die vrugbeginsel is bostandig, met net een saadknop wat of in 'n dopvrug of in 'n steenvrug ontwikkel.
Brandnetel
Twee soorte brandnetels is wêreldwyd verspreid, naamlik die klein brandnetel (Urtica urens) en die groot brandnetel (Urtica dioica), en is in Suid-Afrika so volop dat dit dikwels as inheems aanvaar is. Dit is egter 'n Europese plant waarvan die saadjies saam met 'n saadbesending na Suid-Afrika gekom het en wat daarna vinnig versprei het. Tog kry 'n mens inheemse plantsoorte wat tot dieselfde familie behoort, byvoorbeeld die berg brandnetel (Urera tenax), wat veral in die Transvaalse Laeveld aangetref word.
Brandnetels word gekenmerk deur die sogenaamde brandhare wat die blare en stingels bedek. Die blare is grof en die blommetjies is klein en onopvallend en word deur die wind bestuif. Die haartjies het baie skerp punte wat verhard is met silika. Die onderste deel van die haar is hol en gevul met 'n miersuurvog.
As die haartjies aangeraak word, dring die skerp punte deur die vel en breek af, en dan vloei die vog uit. Dit kan vir 'n kort rukkie ligte blasies veroorsaak wat pynlik is. Die pyn kan verlig word deur 'n bietjie ammoniak aan te smeer. Verskeie tropiese brandnetels kan egter ernstige siektes veroorsaak.
Michael Hutchence
Michael Hutchence (22 Januarie 1960 – 22 November 1997) was 'n Australiese akteur en komponis. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Face/Off (1997), Donnie Darko (2001), Seeking a Friend for the End of the World (2012), en Death Note (2017).
Babiana pygmaea
Die geelbobbejaantjie (Babiana pygmaea) is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Babiana behoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom vanaf Hopefield tot by Mamre voor waar dit deel van die fynbos en renosterveld is. Die spesie het 'n voorkomsgebied van kleiner as 320 km² en het 80% van sy habitat aan gewasverbouing afgestaan. Daar is vier gefragmenteerde subpopulasies by Darling oor. Die oorblywende subpopulasies word bedreig deur indringerplante en oorbeweiding.
Tibet
Tibet (Tibettaans: བོད་, Bod; Chinees: 西藏, Pinyin: Xīzàng) is 'n geografiese gebied op die Hoogland van Tibet. Dit word hoofsaaklik deur Tibettane, een van die 56 amptelik erkende etniese groepe ("nasionaliteite") van die Volksrepubliek China, bewoon en beslaan 'n oppervlakte van 1,2 miljoen km². Die Tibettane is 'n volk met 'n eie taal, Tibettaans, en 'n eie Tibettaanse kultuur. Tibettane is veral aanhangers van twee godsdienste: Bön en Tibettaanse Boeddhisme. Van die ander etniese groepe sluit in Sjerpa, Han-Chinese en Hui-Chinese.
Tussen 1950 en 1951 het die Chinese die land, wat toe teokraties bestuur was met ’n priestergod aan die hoof van die regering, geannekseer. Voorheen het Tibet in byna algehele afsondering verkeer vanweë die ontoeganklikheid van die gebied. Die Lamaïsme ('n vorm van Boeddhisme in Tibet) het die Tibettane se hele lewe oorheers.
Ná die Xinhairewolusie en die stigting van die Republiek China het Tibet in 1912 sy onafhanklikheid van China verklaar. Die gebied van die de facto onafhanklike Tibet was in geografiese opsig amper identies aan die gebied van die huidige Outonome Gewes Tibet. Die gebied het tot die Inval van Tibet van 1950–51 deur die Volksbevrydingsleër de facto onafhanklik gebly, waarna dit opnuut by China ingelyf is. Die Chinese het probeer om die Tibettaanse kultuur heeltemal te verdring en die gebied in alle opsigte 'n Chinese provinsie te maak. Dit was, ondanks die omverwerping van byna al die tradisionele organisasies, die propaganda teen die Lamaïsme, die moderne onderwys en die moderne ekonomiese ontwikkeling op kulturele gebied onsuksesvol. Die spanning wat nog altyd tussen die twee bevolkingsgroepe bestaan, kan daarheen teruggevoer word.
Tibet is in politieke en bestuurlike opsig 'n outonome gewes van die Volksrepubliek China. Die Tibettaanse kultuurgebied omvat ook dele van die provinsies Sichuan en Qinghai. Daartoe behoort ook Ladakh en Sikkim in Indië, Bhoetan en dele van Nepal.
Die Outonome Gewes Tibet grens in die suide en weste aan Nepal, Bhoetan, Mianmar en die Indiese deelstate Jammu en Kasjmir, Himachal Pradesh, Sikkim en Arunachal Pradesh. Van noord na die ooste grens dit aan die provinsies Xinjiang ((Oos-)Turkestan), Gansu, Sichuan en Yunnan.
Geografie
Tibet, ook bekend as die "land van sneeu" of die "dak van die wêreld", bestaan uit die hoogste plato ter wêreld, naamlik die Hoogland van Tibet (gemiddelde hoogte 4 500 m). Die plato word omring deur baie hoe bergkettings: in die noorde die Kwenloen-gebergte en in die weste en suide die Himalaja (met die wêreld se hoogste piek, Berg Everest, 8 848 m), op die grens met Nepal.
Die noordelike deel van die Hoogland word ingeneem deur die Tsjang Tjang-gebied, 'n besonder onherbergsame streek, waar die brak meertjies 'n mens herinner aan die Thetysee, wat miljoene jare gelede hier geleë was. Die Transhimalaja skei hierdie gebied van die oos na wes lopende dal van die Brahmaputra in die suide. Behalwe hierdie stroom ontspring baie belangrike Asiatiese riviere, soos Geelrivier, Indus, Ganges, Sutlej, Salween en Mekong en Yangtze, in Tibet.
Laasgenoemde vorm die belangrikste riviere in die Chamdogebied, oos van die Tsjang Tjang, met noord na suid gerigte bergkettings. Vanweë sy hoë ligging aan die windkant van die Himalaja het Tibet 'n droë hooggebergteklimaat met baie koue winters en kort, warm somers, met die meeste reën in die suide. Die temperature op groot hoogte le gemiddeld onder 0˚C, terwyl dit in die valleie en in die suidooste meer gematig is, sodat meer veelsoortige flora moontlik is.
Mislukte integrasie
Die Chinese oorname van Tibet in 1950/51 het groot weerstand by die plaaslike bevolking uitgelok (opstande in 1956 en 1959 is bloedig deur die Chinese onderdruk ) en pogings om die land by die sosio-ekonomiese struktuur van die Volksrepubliek China in te skakel, was tot dusver nie baie suksesvol nie. Tibet se regering in ballingskap is tans in die Indiese stad Dharamsala gesetel.
As deel van die Chinese hervormingsprogram is die grond herverdeel onder kommunes van boere, paaie en waterkragsentrales is gebou en daar is 'n begin gemaak met die ontginning van die minerale rykdomme, onder meer ruolie, goud en steenkool.
Die landbou is gemoderniseer en produksiemetodes verbeter, terwyl verpligte laer onderwys vir die hele bevolking ingestel is. Hoewel baie van die Tibettane materieel by die moderniserings baat vind, is hulle tog daarteen gekant omdat dit teen hul diepgewortelde godsdiensgevoelens indruis.
Ernst Behmer
Ernst Behmer (22 Desember 1875 – 26 Februarie 1938) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Ein Walzer im Schlafcoupé (1930), Ein Burschenlied aus Heidelberg (1930), Ein Unsichtbarer geht durch die Stadt (1933), en Der Bettelstudent (1936).
Indiese wortelboom
Die Indiese wortelboom (Ceriops tagal), Eng. spurred mangrove of Indian mangrove) is 'n beskermde boom in Suid-Afrika in die familie Rhizophoraceae en kom in verskeie wêrelddele voor, onder andere:
Die boom se FSA-nommer is 525.
The Jerusalem Post
The Jerusalem Post is 'n breëbladkoerant wat in Jerusalem, Israel, gebaseer is. Dit is in 1932 gestig deur Gershon Agron tydens die Britse mandaat van Palestina as The Palestine Post. In 1950 is die naam verander na The Jerusalem Post. In 2004 is die koerant deur Mirkaei Tikshoret gekoop, 'n gediversifiseerde Israeliese mediafirma wat deur belegger Eli Azur beheer word. In April 2014 het Azur die koerant Maariv bekom. Die koerant word in Engels uitgegee en het voorheen ook 'n Franse uitgawe gedruk.
Die koerant, wat voorheen as linksgesind beskou is, het in die laat 1980's 'n merkbare verskuiwing na regs ondergaan. Vanaf 2004 het redakteur David Horovitz die koerant na die sentrum geskuif, en sy opvolger in 2011, Steve Linde, het belowe om gebalanseerde nuusdekking te verskaf tesame met sienings van regoor die politieke spektrum. In April 2016 het Linde uitgetree as hoofredakteur en is vervang deur Yaakov Katz, 'n voormalige militêre verslaggewer vir die koerant wat voorheen gedien het as 'n raadgewer van Naftali Bennett, destyds minister van ekonomie en diaspora-sake, tans die eerste minister van Israel.
Die koerant beweer dat dit in die Israeliese sentrum is met sy redaksionele lyn wat krities is oor politieke korrupsie, wat die skeiding van godsdiens en staat in Israel ondersteun en teen eensydige toegewings aan die Palestyne is. Dit is ook 'n sterk voorstander van groter investering deur die staat Israel in die wêreld-jodedom en opvoedkundige programme vir die Joodse diaspora.
In 2011 is Horovitz opgevolg deur die koerant se besturende redakteur, Steve Linde, wat voorgegee het dat hy politieke matigheid en balans handhaaf. Yaakov Katz, die koerant se voormalige militêre ontleder en 'n genoot by die Nieman-stigting vir Joernalistiek, het Linde in April 2016 opgevolg.
Webblad
JPost.com is in Desember 1996 bekendgestel. Die huidige weergawe daarvan bevat ook 'n ePaper-weergawe van die dagblad, 'n reeks tydskrifte en ander webweergawes van die Groep se produkte. Die webwerf is 'n entiteit apart van die dagblad. Terwyl verslaggewers gedeel word, word dit deur verskillende spanne bestuur. Sy personeel is in Tel Aviv gevestig, terwyl die koerantkantore in Jerusalem geleë is.
Die webwerf bevat argiewe wat terugdateer tot 1989, en die versteksoektog op die webwerf stuur gebruikers na argieflyste, aangedryf deur ProQuest, waar artikels gekoop kan word. Gratis borrels van die artikel is ook beskikbaar, en volledige artikels is beskikbaar wanneer direk vanaf navigasie binne JPost.com of vanaf 'n soekenjin geskakel word.
Hoogland van Tibet
Die Hoogland van Tibet (Tibettaans: བོད་ས་མཐོ།, Wylie: bod sa mtho), Qinghai-Tibettaanse Plateau of Qingzang Plateau (Tradisionele Chinees en Vereenvoudigde Chinees: 青藏高原; pinyin: Qīng–Zàng Gāoyuán; Kantonees: Ch'ing Chôong Koow Yuun) is 'n hoogland in Tibet en die provinsies Qinghai in die Volksrepubliek China, asook in Ladakh en Kasjmir van Indië en Pakistan. Die Hoogland van Tibet oorvleuel met dele van die Himalaja, maar word nie as deel van dié bergreeks beskou nie.
Die Hoogland van Tibet bevat met Berg Everest en K2 die twee hoogste bergpieke op aarde en dus word ná dié gebied ook as "Dak van die Aarde" verwys. As gevolg van sy uitgestrekte gebied en koue klimaat word die Hoogland van Tibet ook "Derde Pool" genoem, vergelykbaar met die Noord- en Suidpool.
Die noordelike deel wat meer as die helfte van die Hoogland van Tibet beslaan word Changthang genoem.
Geografie
Op die hoogvlakte is daar geen plek wat laer is as 4 000 meter nie en die gemiddelde hoogte is 4 500 meter. Daarnaas bestaan dit uit bergreekse en mere met oorwegend brakwater. As gevolg van die klimaat en die onherbergsaamheid is die gebied een van die ylbevolkste plekke op aarde. Die hoogvlakte word omring deur die hoër bergreekse van Kunlun en Qiliangebergte in die noorde, Himalaja in die suide en die Karakoram in die weste. Belangrike riviere wat in die Hoogland van Tibet ontspring sluit in die Brahmaputra, Yangtze, Mekong en Salween.
Klimaat
Die Hoogland van Tibet is 'n hooggeleë droë steppe. Die lug op die plato is baie dun; dit bevat net 60% van die suurstof wat op seevlak beskikbaar is. Die gemiddelde jaarlikse temperatuur is -4 °C, met 'n minimum temperatuur gedurende die winter van -40 °C. Die jaarlikse neerslag is sowat 100 tot 300 mm en verskil plek-plek. Die skaars neerslag val oorwegend as hael.
Ellis Irving
Ellis Irving (6 Januarie 1902 – 27 Maart 1983) was 'n Australiese akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Sea Hawk (1940), Went the Day Well? (1942), en Shoot First (1953), en in die televisiereeks ITV Play of the Week (1955).
Greer Barnes (komediant)
Greer Barnes (gebore 1964) is 'n Afro-Amerikaanse komediant, akteur, en draaiboekskrywer van gedeeltelike Joodse afkoms. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente For Love of the Game (1999) en Top Five (2014), en in die televisiereekse Chappelle's Show (2003) en Red Oaks (2014).
Joernalis van die Jaar-prys
Die Joernalis van die Jaar-prys vereer ‘n joernalis wat met groot vrymoedigheid verslag lewer en aanhoudend die bestaande orde bevraagteken. So ‘n joernalis jaag altyd die waarheid na. Dus bring die prys hulde en erkenning aan talle uitmuntende joernaliste wat met toegewydheid tussen feit en verdigsel onderskei om aan hul lesers, kykers en luisteraars die juiste beeld van ‘n saak te gee.
Hierdie prys word sedert 2001 deur die Nasionale Persklub uitgereik en bedra tans R100 000.
Rachelle Lefevre
Rachelle Lefevre (gebore 1 Februarie 1979) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Twilight (2008), The Twilight Saga: New Moon (2009), en Barney's Version (2010), en in die televisiereeks Under the Dome (2013).
Oceanapia hondurasensis
Oceanapia hondurasensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1882 deur Carter.
Charlie Barnett (akteur)
Charlie Barnett (gebore 4 Februarie 1988) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Private Romeo (2011) en Men in Black 3 (2012), en in die televisiereekse Chicago Fire (2012) en Chicago P.D. (2014).
Uitsmyter
Uitsmyter kan na een van die volgende verwys:
Orbea abayensis
Orbea abayensis is 'n vetplant wat aan die familie Apocynaceae behoort. Die spesie is endemies aan Ethiopië.
Aapbergpas
Hierdie pas is by die koördinate 32° 08′ suid, 20° 15′ oos, suid van Middelpos, oos van die Gannagapas en 'n 40 km noordwes van Sutherland.
Carl Peter Thunberg en Robert Jacob Gordon het reeds hierdie bergoorgang besoek.
Hans Behrendt
Hans Behrendt (28 September 1889 – 14 Augustus 1942) was 'n Duitse skrywer, regisseur, en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Island of the Lost (1921), Alt Heidelberg (1923), Neuland (1924), en Ich hatt' einen Kameraden (1924).
Egiptiese drielettertekens
Drieletter-hiërogliewe is Egiptiese simbole wat uit drie letters bestaan – dit kan ’n kombinasie van klinkers of medeklinkers wees. In geskrewe Egipties is daar drie soorte hiërogliewe: eenlettertekens, wat een waarde voorstel (dus die alfabettekens), tweeletter- en drielettertekens.
Orbea albocastanea
Orbea albocastanea is 'n vetplant wat aan die familie Apocynaceae behoort. Die spesie is endemies aan Namibië.
Wayne Jarratt
Wayne Jarratt (19 April 1957 – 14 Mei 1988) was 'n Australiese akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Prisoner (1979) en Bellamy (1981).
Klaus J. Behrendt
Klaus J. Behrendt (gebore 7 Februarie 1960) is 'n Duitse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Tatort (1970), Schulz & Schulz (1989), en A.S. (1995).
Gereformeerde kerk Brits
duimnael|links|270px|Die eerste kerkgebou tydens die ingebruikneming daarvan in Mei 1942. Ds. P.W. van der Walt het die hoeksteen op [[15 Januarie 1942 gelê.]] duimnael|regs|240px|Die ingebruikneming van die tweede kerkgebou, 1957. duimnael|links|270px|Die eerste kerkgebou (regs voor) met [[Brits se senior skool op die agtergrond.]] duimnael|regs|270px|Die tweede kerkgebou se gedenksteen, onthul op [[12 Oktober 1957.]] duimnael|links|270px|Die kategeselokale by die huidige kerk.
duimnael|regs|170px|Ds. H.G. Kruger, leraar van 1969 tot 1992, toe hy sy [[emeritaat aanvaar. Hy is oorlede in 2004.]] Die Gereformeerde kerk Brits is die vierde oudste van die sewe gemeentes in die GKSA se Klassis Krokdodilrivier. Die gemeente se middelpunt is die dorp Brits in die provinsie Noordwes waar in 1972 ook die Gereformeerde kerk Brits-Wes tot stand gekom het.
Lidmate in die oostelike wyke van die Gereformeerde kerk Rustenburg, die eerste Gereformeerde gemeente in Suid-Afrika, het op 20 Oktober 1911 as die Gereformeerde kerk Soutpansdrift afgestig, waarvan die naam later Krokodilrivier geword het. Vyf en twintig jaar later en wel in 1936 het Brits van Soutpansdrift afgestig. Ses maande later het lidmate van Schietfontein – ’n wyk van die Gereformeerde kerk Pretoria – en van Hartbeesfontein en Sandfontein – wyke van Die Moot – by die gemeente Brits aangesluit.
Destyds het die gemeente nog nie grond besit nie waarop hulle ’n kerkgebou kon bou nie, maar ene Karouzki het deur Paul Fouché ’n erf aan die gemeente geskenk. Dié skenking egter van die hand gewys, bes moontlik as gevolg van ’n probleem wat die kerkraad met die skenker gehad het. Later het hulle ’n erf bekom en in Mei 1941 het bouwerk aan die kerk begin. Chrisjan Briel, ’n lidmaat, was die bouaannemer. Ds. P.W. van der Walt het die hoeksteen op 15 Januarie 1942 gelê en vier maande later is die gebou in gebruik geneem. Dié gebou is in die styl van destyds en in die vorm van ’n saalkerk opgerig. Aan die voorkant was ’n groot, eenvoudige Kaaps-Hollandse gewel. Die voordeur is afgeskut met ’n kleiner gewel, soortgelyk aan die grote. Die toring is aan die linkerkant teenaan die kerkgebou opgerig met ’n eie ingang vir die koster om die klok te lui. ’n Weerhaan van metaal is bo-op die toring aangebring. Chrisjan Briel het glo die patroon van die skaduwee van ’n lewende hoenderhaan afgeteken terwyl ’n lantern die haan se silhoeët teen ’n muur van sy huis afgebeeld het.
Die gemeente het aan die begin ’n klein orrel gebruik wat op die galery gestaan het. Later is ’n groot orrel aangekoop en die pype is langs die preekstoel aangebring.
Ashley Leggat
Ashley Leggat (gebore 26 September 1986) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Confessions of a Teenage Drama Queen (2004) en People Hold On (2015), en in die televisiereekse Life with Derek (2005) en 11 Cameras (2006).
Matt Barr
Matt Barr (gebore 14 Februarie 1984) is 'n Amerikaanse akteur.
Gereformeerde kerk Brits
In 2015 het Brits 391 belydende en 82 dooplidmate gehad, vergeleke met 467 en 107 vier jaar vantevore.
Predikante
Dit is merkwaardig dat die gemeente in die eerste 80 jaar van sy bestaan net drie predikante gehad het en wat wel onderskeidelik 31, 23 en 34 jaar gedien het.
Oceanapia imperfecta
Oceanapia imperfecta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1895 deur Dendy.
Numidië
Numidië was in die oudheid 'n koninkryk wat ooreenkom met die huidige Algerië.
Tydens die Tweede Puniese Oorlog was die koninkryk 'n bondgenoot teen Kartago. Ná die Kartaagse nederlaag het die Numidiese koning Masinissa -die stigter van die koninkryk- sy grondgebied ten koste van Kartago uitgebrei. Daarna het hy geprobeer om Kartago uit te lok om 'n oorlog te begin. Die ooreenkoms met Rome het dit mos verbied en Masinissa het gehoop so Kartago te kon beset. Pleks daarvan het Rome self Kartago aangeval en die provinsie Africa gestig. Numidië het hierdeur self teiken vir Romeinse inlywing geword.
Masinissa is dood in 148 en die Romeine probeer sy drie seuns Micipsa, Gulussa en Masternable gedeelde mag oor die koninkryk te gee. Gulussa en Masternable sterf egter en Micipsa is die onbetwiste koning. Hy het twee seuns Hiempsal en Adherbal en adopteer Jugurtha, Mastarnable's seun. In 118 v.C. sterf Mastarnable en Jugurtha dood Hiempsal en dwing Adherbal om na Rome te vlug. Rome verdeel die koninkryk tussen Jugurtha en Adherbal, maar Jugurtha val Adherbal se deel binne en beleer hom in Cirte (112 v.C.) Die Romeine probeer 'n diplomatieke oplossing te vind maar uiteindelik dood Jugurtha sy neef en heelparty van sy Italiese helpers. Dit is die begin van die Jugurtynse oorlog wat eindig met Jugurtha wat op 1 Januarie 104 v.C. in triomf deur Marius in die strate van Rome meegevoer word. Hy is later dalk gewurg of verhonger. Jugurtha se half-broer Gauda word deur die Romeine tot vasalkoning gemaak. Numidië is nog 'n rukkie in 'n westelike en oostelike helfte gedeel, maar in 40 v.C. as provinsie van Rome ingelyf.
Spelifikasie
Spelifikasie (Engels: gamification) is die strategiese poging om stelsels, dienste, organisasies en aktiwiteite te verbeter om soortgelyke ervarings te skep as dié wat ervaar word tydens speletjies om gebruikers te motiveer en te betrek. Dit word gewoonlik bewerkstellig deur die toepassing van spelontwerpelemente en spelbeginsels (dinamika en meganika) in nie-spelkontekste. Dit kan ook gedefinieer word as 'n stel aktiwiteite en prosesse om probleme op te los deur die eienskappe van spelelemente te gebruik of toe te pas. Spelifikasie gebruik gewoonlik spelontwerpelemente   om gebruikersbetrokkenheid te verbeter,  organisatoriese produktiwiteit, vloei-sielkunde, leer,  skarebefondsing,  kennisbehoud, werwing en evaluering van werknemers, gebruiksgemak, bruikbaarheid van stelsels,  liggaamlike oefening, verkeersoortredings, kiesersapatie,  openbare houding oor alternatiewe energie,  en meer. 'n Literatuurstudie van navorsing oor spelifikasie toon dat die meeste studies oor spelifikasie bevind dat dit 'n positiewe uitwerking op individue het. Daar bestaan egter individuele en kontekstuele verskille.
Oceanapia incrustata
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1922 deur Dendy.
André Malraux
Georges André Malraux (3 November 1901, Parys - 23 November 1976, Créteil) was 'n Franse skrywer en politikus.
Biografie
Hy het 'n dagblad in die Franse koloniale gebiede in Asië (Indo-China) gestig, maar betrokke geraak by die diefstal van kuns in Phnom Penh. Sy gevangenskap in 1923 was die bron van inspirasie vir sy roman La Voie royale (1930). Vanaf 1933 word hy 'n linkse militante teen fascisme. Malraux het in die Spaanse Burgeroorlog saam met die republikeine geveg en was gedurende die Tweede Wêreldoorlog aktief betrokke by die Franse versetbeweging. Sy politieke loopbaan was ook nou gekoppel aan Charles de Gaulle, wat hom herhaaldelik as minister benoem het. Wat ideologie betref het hy hom egter geskaar by die "linkses".
In Mei 1962 is hy deur John F. Kennedy ontvang. Tydens sy ampstermyn as minister van kultuur het kuns en kultuur 'n staatsaak geword. Sy beleid het behels dat die kultuur soveel as moontlik onder die mense tuisgebring word, insluitend die ontwikkeling van 'n netwerk bestaande uit maisons de la jeunesse. Andersyds hy ook prestige-projekte ondersteun wat daarop gemik was om die Franse kultuur in die buiteland meer bekend te maak. Hy het o.a. verskeie opdragte aan kunstenaars soos André Masson en Marc Chagall gegee. Op 19 Desember 1964 het hy in die teenwoordigheid van generaal de Gaulle een van sy beroemdste toesprake gelewer: die begrafnisrede van Jean Moulin.
Saam met sy tydgenoot Jean-Paul Sartre word Malraux beskou as een van die grootste (linkse) Franse skrywers van die 20ste eeu.
Hoofsaaklik vanweë sy rol in die versetbeweging ontvang hy verskeie Franse en buitelandse eerbewyse, waaronder die Distinguished Service Cross. In November 1976 sterf hy aan 'n longembolisme.
Belangrikste werke
André Malraux se versamelde werke is deur Gallimard in Parys gepubliseer.
Bibliografie
Jacques Chanussot en Claude Travi, Dits et Ecrits d'André Malraux. Editions Universitaires de Dijon, 2003.
Robert Jewell
Robert Jewell (20 Januarie 1920 – 10 Mei 1998) was 'n Australiese akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Dr. Who and the Daleks (1965), Daleks' Invasion Earth 2150 A.D. (1966), en The Terrornauts (1967), en in die televisiereeks Doctor Who (1963).
Alfred Beierle
Alfred Beierle (4 Junie 1885 – 16 Maart 1950) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Tiger Murder Case (1930), Gloria (1931), Der Draufgänger (1931), en The Heath Is Green (1932).
Trachyandra acocksii
Trachyandra acocksii is 'n meerjarige plant wat tot die genus Trachyandra behoort. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap, Oos-Kaap en die Wes-Kaap.
Trachyandra
Trachyandra (veldkool) is 'n genus wat hoort tot die familie Asphodelaceae, sub-familie Asphodeloideae en is vir die eerste keer beskryf in 1843. Dit is inheems aan oos- en suidelike Afrika asook Jemen en Madagaskar. Baie van die spesies is endemies aan Suid-Afrika.
Air Namibia
Air Namibia was die vlagdraer en nasionale lugredery van Namibië. Dit is in 1947 gestig as "South West Air Transport" (SWAT) deur die Suid-Afrikaanse regering, wat namens die VN na die Tweede Wêreldoorlog 'n mandaat oor Namibië (Suidwes-Afrika) verkry het. In 1959 is die naam verander na Suidwes Lugdiens na 'n samesmelting met Oryx Aviation. Ná Namibië se onafhanklikwording in 1990 is die redery herdoop na Namib Air. Ná nog 'n herorganisasie in 1991 en die verkryging van 40% deur SA Airlink is die huidige naam Air Namibia in gebruik geneem.
Die lugredery het in April 2017 by die Amerikaanse Departement van Vervoer toestemming verkry om na die Verenigde State te vlieg. In Maart het die lugredery 'n hersertifiseringsaansoek deur die Internasionale Burgerlugvaartorganisasie voltooi ('n ouditproses wat in 2013 begin is), wat die lugredery in staat gestel het om na enige EU-lidstaat te vlieg.
Finansiële probleme
Vanaf 8 Julie 2020 het die Vervoerkommissie van Namibië die redery se geskeduleerde lugdienslisensie opgeskort, met verwysing na finansiële en veiligheidskwessies. Die lugredery ontvang in Oktober 2020 kennis van die Belgiese prokureur Anicet Baum, van die maatskappy Challengeair, wat beweer dat Air Namibia insolvent is en nie in staat is om sy skuld aan Challengeair terug te betaal nie.
Op 11 Februarie 2021 het die Namibiese regering die onmiddellike ontbinding en likwidasie van Air Namibia aangekondig, weens oorweldigende skuld en jare se finansiële afhanklikheid van die staat. Ten tyde van sluiting het die lugredery nege vliegtuie bedryf en ongeveer 600 personeellede in diens gehad.
Dienste
Air Namibia het geskeduleerde vlugte aangebied na:
Vloot
Die vloot van Air Namibia vir internasionale bestemmings het in Desember 2019 bestaan uit:
Malcolm Barrett (akteur)
Malcolm Barrett (gebore 22 April 1980) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente My Best Friend's Girl (2008), The Hurt Locker (2008), en Larry Crowne (2011), en in die televisiereeks Timeless (2016).
Kristin Lehman
Kristin Lehman (gebore 3 Mei 1972) is 'n Kanadese aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Way of the Gun (2000), The Chronicles of Riddick (2004), en The Loft (2014), en in die televisiereeks Motive (2013).
Martyn Keith
Martyn Keith is 'n Australiese akteur, assistentregisseur, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Woman in the Case (1916), In the Last Stride (1916), en Showgirl's Luck (1931).
Oceanapia integra
Oceanapia integra is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1897 deur Topsent.
Oceanapia irregularis
Oceanapia irregularis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1902 deur Lundbeck.
John Nugent-Hayward
John Nugent-Hayward is 'n Australiese akteur. Hy is bekend vir sy rol in die rolprent The Overlanders (1946).
Koerilemeer
Die Koerilemeer (Russies: Кури́льское о́зеро, Koerilskoje ozero) is 'n kaldera en kratermeer op die Kamtsjatka-skiereiland, Rusland. Dit is ook as die Koerilskojemeer bekend. Dit is deel van die Oostelike Vukaansone van Kamtsjatka wat saam met die Sredinni-reeks een van Kamtsjatka se vulkaangordels vorm. Dié vulkane ontstaan vanweë die subduksie van die Pasifiese Plaat onder die Ochotsk- en die Eurasiese Plaat.
Voordat die Koerilemeer-kaldera gevorm het, was die Pauzjetka-kaldera aktief tydens die Pleistoseen en was dit die oorsprong van die 443 000 jaar oue Goligin-ignimbriet. Die Koerilemeer-kaldera het 41 500 jaar gelede uitgebars, en nog 'n klein uitbarsting het tussen 9 000 en 10 000 jaar gelede plaasgevind. Teen 6460-6414 v.C. het 'n baie groot uitbarsting voorgekom. Dit het die hedendaagse kaldera en die Koerilemeer-ignimbriet gevorm, en as tot 1 700 km van daar versprei. Die tefra het 'n volume van sowat 140-170 km3 gehad, wat dit 'n magnitude van VEI 7 gee. Dit was een van die grootstes tydens die Holoseen.
Die vulkane Diki Greben en Iljinski het om die kaldera ontwikkel; die laaste uitbarsting van Iljinski was in 1911. Die kaldera is gevul met water van sowat 76 km2 en sowat 316 m diep. Dit bevat die grootste voorraad blourugsalm in Asië.
Simon Barrett (rolprentvervaardiger)
Simon Barrett is 'n Amerikaanse skrywer, akteur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente You're Next (2011), V/H/S (2012), The Guest (2014), en Blair Witch (2016).
Gereformeerde kerk Bronkhorstspruit
duimnael|links|160px|Ds. [[H.J.R. du Plessis, Erasmus was van 1907 tot 1952 sy enigste gemeente.]]
JJ Lehto
Jyrki Juhani Järvilehto (Finse uitspraak: [ˈjyrki ˈjærʋilehto] ; gebore 31 Januarie 1966), beter bekend as "JJ Lehto", is 'n voormalige Finse renjaer. Hy het die 24-uur van Le Mans twee keer gewen, in 1995 en 2005. Hy is ook 'n voormalige Formule Een -jaer.
Gereformeerde kerk Bronkhorstspruit
duimnael|links|320px|Die Gereformeerde kerk Bronkhorstspruit, ontwerp deur [[Gerard Moerdyk.]]
duimnael|regs|280px|Ds. P.A. Smit en sy gesin. Hy was die leraar van 1971 tot 1981.
JJ Lehto
Formule Een-loopbaan
In 1989 het Lehto vir Ferrari getoets voordat hy sy Formule Een-buiging vir die Onyx-span gemaak het as 'n laat-seisoen plaasvervanger vir Bertrand Gachot. Al kon hy nie vooraf kwalifiseer vir sy eerste wedren by Estoril nie, het hy beïndruk met sy spoed in die moeilike sessies. In die nat seisoen-eindstryd by Adelaide het hy so hoog as 5de gehardloop voordat hy met 'n waterdeurdrenkte elektriese stelsel uitgeval het. In die somer is Onyx verkoop aan die Switserse renjaer wat sakeman Peter Monteverdi geword het. Lehto, wat deur baie as 'n ster van die toekoms gemerk is, is saam met Gregor Foitek gepaar, maar finansiële probleme het sy seisoen belemmer, wat gelei het tot die span se onttrekking ná die Hongaarse Grand Prix (een van vyf byeenkomste waarvoor die Fin nie gekwalifiseer het nie - hoewel hy belemmer was deur die span se swak voorbereiding, insluitend 'n dryfas wat vir verskeie vergaderings verkeerd gemonteer was,).
Gereformeerde kerk Bronkhorstspruit
Die Gereformeerde kerk Bronkhorstspruit (voorheen bekend as Erasmus) is die naasoudste gemeente in die GKSA se Klassis Pretoria-Moot en volgens sieletal einde 2015 die vierde grootste van die 13 kerke in dié klassis. Soos die naam aandui, is die gemeente se middelpunt op die dorp Bronkhorstspruit.
JJ Lehto
Formule Een-loopbaan
Vir 1991 is hy onderteken deur die ambisieuse Scuderia Italia-span, gefinansier deur Beppe Lucchini met 'n Dallara- onderstel, Judd V10-enjins en Emanuele Pirro in die tweede motor. Weens swak uitslae in 1990 moes die motors vooraf kwalifiseer, maar het hulself gou as goeie middelveldlopers gevestig. In die nat San Marino Grand Prix het Lehto beïndruk deur 'n wedren van uitputting te volhou om 3de te eindig en sy eerste F1-punte aan te teken. Lehto se beste resultaat was sy 7de by Spa, sy swakste 'n mislukking om by die Hungaroring te kwalifiseer. Vir 1994 het hy mededinging van Michele Alboreto en Luca Badoer afgeweer om saam met Michael Schumacher die tweede sitplek by Benetton in te neem. Hy het egter sy nek beseer toe hy die nuwe B194 in die voorseisoen getoets het, met die toetsjaer Jos Verstappen wat sy plek vir die eerste twee rondes van die kampioenskap ingeneem het. Lehto het teruggekeer agter die stuurwiel vir die noodlottige San Marino Grand Prix ondanks 'n paar vraagtekens oor sy fiksheid. Hy het 5de gekwalifiseer, maar het op die rooster vasgeval en sy motor is van agter deur Pedro Lamy se Lotus getref. Ten spyte daarvan dat hy 3de in Spanje gehardloop het voor 'n enjinfaling en 'n punt in Kanada behaal het, was dit duidelik dat sy beserings nie heeltemal genees het nie en hy is weereens deur Verstappen vervang vir die Franse Grand Prix. Hy het teruggekeer na die stuurkajuit vir die Italiaanse en Portugese rondtes in die plek van die geskorste Schumacher, maar het nie beïndruk nie en is kort daarna heeltemal vrygestel toe die span Johnny Herbert onderteken het. Dit het hom toegelaat om in die laaste twee rondtes vir Sauber te ry – Wendlinger se beserings van 'n ongeluk in die oefenrondtes voor die 1994 Monaco Grand Prix het nie genees nie en sy vorige plaasvervanger Andrea de Cesaris was onbereikbaar.
Na sy Formule Een-loopbaan
Nadat sy Formule Een- loopbaan tot stilstand gekom het en hy deur sy bestuurder Keke Rosberg aangeraai is, het Lehto in 1995 en 1996 by die Duitse toermotorkampioenskap, DTM, aangesluit. Alhoewel hy hoog aangeslaan is, het oorwinnings hom ontwyk, maar hierdie verlies is waarskynlik vergoed deur sy suksesse in GT- en sportmotorrenne. Lehto het vier keer in 2003 gewen (insluitend die gesogte Petit Le Mans-byeenkoms by Road Atlanta ), maar dit was eers nadat die Audi-fabriekspan uit die ALMS-reeks onttrek het, dat hy uiteindelik in 2004 volle belonings kon pluk en sy eerste kampioenskapsukses kon behaal sedert sy 1988-titel in die Britse Formule Drie, met ses oorwinnings oor die seisoen.
Gereformeerde kerk Bronkhorstspruit
Stigting
Die gemeente het op 23 Desember 1904 van die Gereformeerde kerk Pretoria afgestig onder die naam Erasmus, wat in 1956 verander is na Bronkhorstspruit. Die gemeente is gestig deur 'n kommissie benoem deur die algemene vergadering wat die plek besoek en eenparig tot afstigting besluit het. Aanvanklik was hier vyf wyke. As konsulent van die nuwe gemeente het eers gedien ds. Martinus Postma en later sy broer ds. Petrus Postma.
JJ Lehto
Na sy Formule Een-loopbaan
In 2001 het Lehto by Finse televisie aangesluit as 'n kundige renkommentator en het tot 2010 'n steunpilaar gebly by MTV3 se Finse Formule Een-ren-uitsendings saam met Oskari Saari.
Bootongeluk
Op 17 Junie 2010 was Lehto in 'n bootongeluk in Ekenäs betrokke. Die ongeluk het gebeur toe die boot met Lehto en sy vriend, wie se identiteit nie bekend gemaak is nie, die basis van 'n brug in 'n kanaal getref het. Lehto is beseer en die ander man is in die ongeluk dood. Lehto het deur die loop van die dag gedrink en was ten tyde van die ongeluk erg dronk.
Gereformeerde kerk Bronkhorstspruit
Stigting
Aanvanklik het die gemeente gestrek oor 'n afstand van 14 by sewe uur te perd, maar die dorpie Erasmus, soos dit toe bekendgestaan het, het taamlik sentraal gelê. Dis uitgemeet langs die regteroewer van die Bronkhorstspruit, digby 'n stasie wat ook dié naam gedra het. Erasmus se eerste leraar, prop. H.J.R. du Plessis, is op 7 Februarie 1907 bevestig en sou die gemeente dien tot sy emeritaatsaanvaarding in 1953.