cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ashlee Simpson
Ashlee Simpson (gebore 3 Oktober 1984) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Hot Chick (2002), Undiscovered (2005), en The House Bunny (2008), en in die televisiereeks 7th Heaven (1996).
Piekenier
'n Piekenier is 'n soldaat wat met 'n piek, 'n tipe lans met 'n lengte van 3 tot 5 meter, veg. Die wapen is reeds in Antieke Egipte gebruik. Die piekenier het in Antieke Masedonië ontwikkel uit die hopliete, wat gewapen was met 'n spies en skild.
NG gemeente Petrusville
Eerste leraars
Die eerste konsulent was ds. W.A. Alheit van NG gemeente Colesberg wat die eerste kerkraadsvergadering in 1881 gehou het. Op dié vergadering is besluit 'n driemanskap sou die dorp bestuur. Eers jare later is 'n munisipaliteit gestig. Hy het die gemeente trou bearbei tot in 1884 toe prop. P.J.A. de Villiers as eerste leraar beroep is. Hy arbei in die gemeente tot in 1897 toe hy 'n beroep aanneem na Hopetown. In sy tyd is die kerkgebou (1893) en pastorie opgerig wat onderskeidelik £2 000 en £1 100 gekos het.
Piekenier
'n Piekenier veg in 'n formasie genaamd die falanks. 'n Piekenier se sterkte is om in 'n hegte en digte formasie te veg. Die Romeine het daarin geslaag om 'n geskikte antwoord op die Masedoniese falanks te vind, en derhalwe het die piek vir 'n geruime tyd van die toneel af verdwyn, maar in die Middeleeue teruggekeer na die Europese slagveld omrede dit deur Switserse ruiters en later Duitse huursoldate, die beroemde Landsknechten, gebruik is. Verdere ontwikkeling in oorlogvoering het die piek weer 'n belangrike wapen gemaak.
NG gemeente Petrusville
Eerste leraars
In 1899 is ds. De Villiers opgevolg deur prop. Charles Daniel Murray wat hier arbei tot in 1905 toe hy 'n beroep aanneem na die NG gemeente Bloemfontein. Hy was 'n vurige prediker en 'n groot sendingvriend. Hy het die eerste met sendingwerk hier begin. Verder was hy 'n groot kindervriend en het die talent gehad om te organiseer.
Piekenier
Piekeniers het in die 17de en vroeë 18de eeu in groot formasies geveg, ondersteun deur musketier-eenhede. Hulle het dikwels 'n halwe harnas (gewoonlik net die eerste rye) en 'n helm gedra en was met 'n swaard bewapen. Later het musketiers al hoe belangriker geword, terwyl die piekeniers hoofsaaklik die vyandelike ruitery op 'n afstand moes hou. Aan die einde van die 17de eeu is die bajonet in Bayonne ontwikkel, met die gevolg dat die musketiers ook as piekeniers kon veg. Die lans het derhalwe vanaf die einde van die 17de eeu langsamerhand van die slagveld verdwyn; slegs Rusland en Swede het die piek 'n geruime tyd nog behou vanweë die aggressiewer aard van hul oorlogvoering. In Wes-Europa het die piek ná 1715 byna volledig van die toneel af verdwyn. Dit is enkele kere weer gebruik (soos in Pruise in die middel van die 18de eeu, of in die Amerikaanse Leër in 1812 tot 1814), maar is egter slegs uit nood gebruik weens 'n gebrek aan ander wapens.
NG gemeente Petrusville
Eerste leraars
Die derde predikant agtereenvolgens wat sy evangeliebediening hier begin, is prop. A.A. van Schalkwyk, wat hier arbei tot in 1915. In Februarie 1915 word ds. L.P.J. Lochner hier bevestig, wat 'n volle 35 jaar in die gemeente staan tot sy aftrede in 1950. Dit was ds. De Villiers wat die aanvoorwerk moes doen. Hy was 'n goeie prediker en het die gemeente goed vooruit gehelp. Ds. A. A. van Schalkwyk het as opvolger van ds. Murray alles goed in stand gehou. Minsaam en vriendelik, het ook hy sy werk getrou gedoen. Hy was veral bekend om sy ernstige preke. Ds. Van Schalkwyk was omstreeks 1952 saakgelastigde van die N.G. Kerk in Kaapland.
Die eerste gekwalifiseerde orrelis en musiekonderwyser is ook in sy dienstyd aangestel, nl. mnr. P. van der Walt. Ds. Lochner, wat die langste die gemeente bedien het, was by uitnemendheid 'n Evangeliedienaar. Hy het die armes en krankes altyd baie gereeld besoek en sy kanselgebede, sowel as sy gebede by siekes en huisbesoek, was altyd ernstig.
Hoewel Petrusville maar altyd 'n klein nedersetting was, is die omgewing vrugbaar en daar pryk 'n mooi kerk wat in ds. Lochner se tyd gebou is (1928) en sitplek aan 800 bied. Aan die begin van 1951 is ds. J.H. Loubser as leraar verwelkom.
Middelburg, Oos-Kaap
duimnael|links|Die eertydse sinagoge, nou 'n woonhuis. Middelburg is 'n dorp in die Suid-Afrikaanse provinsie die Oos-Kaap. Dit lê omtrent halfpad tussen Graaff-Reinet en Colesberg op die oewer van die Klein-Brakrivier.
Omgewing
Die N9 en N10 nasionale paaie sluit bymekaar aan suid van die dorp en gaan weer uitmekaar 18 km aan die noordekant van die dorp. Die distrik is 5 700 km² groot en is een van die beste merinodistrikte in die land.
Marion Davies
Marion Davies (3 Januarie 1897 – 22 September 1961) was 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Quality Street (1927), Show People (1928), The Patsy (1928), en Going Hollywood (1933).
Jeanmarie Simpson
Jeanmarie Simpson (gebore 20 November 1959) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent A Single Woman (2008).
Suzuki GW250
Die Suzuki GW250 is 'n intreevlak-standaardmotorfiets wat in Australië, Asië en Europa verkoop word. Dit word die Inazuma 250 genoem in die EU en die GSR250 in Japan. Dit word deur verskeie polisiedienste gebruik, insluitend China, Japan en die VSA. As gevolg van die EU se veiligheidregulasies, is die Inazuma gestaak in Europa, aangesien ABS verpligtend is vanaf 1/2017 vir alle motorfietse groter as 125cc, en daar geen planne is vir 'n  ABS-toegeruste Inazuma nie.
Op die instrumentpaneel daar is 'n analoog RPM meter in die middel, wat ook 'n digitale ratkiesaanwyser het. Die snelheidsmeter is digitaal, en daar is twee ritmeters.
Die media het dit aangeprys vir sy hoë bougehalte, en omrede dit maklik is om te ry, maar gekritiseer weens sy "algehele nugter stilering".
Christian Campbell
Christian Campbell (gebore 12 Mei 1972) is 'n Kanadese akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Trick (1999) en in die televisiereekse Big Love (2006) en True Detective (2014).
Gladiolus inflatus
Die blouklokkie (Gladiolus inflatus) is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap. Die plant staan ook as die bloulelie, bloupypie en Tulbaghklokkie bekend.
Alexander Litvinenko
Loopbaan in die Russiese intelligensiediens
Alexander Litvinenko is gebore in die Russiese stad Woronezj waar hy ook sy hoërskoolloopbaan in 1980 voltooi het. Hy het toe by die Sowjet-leër aangesluit en vinnig opgang gemaak en is tot luitenant-kolonel bevorder. In 1988 het hy aangesluit by die teenintelligensiediens van die Sowjet-KGB en in 1991 is hy tot die sentrale staf van die MB-FSK-FSB van Rusland bevorder, wat gespesialiseer het in teenintelligensie-aktiwiteite asook die infiltrasie van georganiseerde misdaad. Die titel "MUR-veteraan" is aan hom toegeken vir werk wat hy by die Moskouse departement vir kriminele ondersoeke gedoen het. Litvinenko was ook betrokke by aktiewe militêre diens van die voormalige Sowjetunie en Rusland en hy is in 1997 bevorder tot die mees geheime departement van die Russiese FSB, die Departement vir die Analise van Kriminele Organisasies met die titel senior offisier vir operasies en onderhoof van die Sewende Afdeling.
Afvalligheid
Litvinenko was 'n spesialis in die stryd teen georganiseerde misdaad. In 1998 het hy beweer dat sy bevelvoerders die moord beplan van Boris Berezovsky, 'n sakeman wat in daardie stadium 'n hoë regeringspos beklee het, naamlik sekretaris van die Sekuriteitsraad. Litvinenko beweer dat hy uit die FSB ontslaan en twee keer gearresteer is op valse aanklagte wat laat vaar is nadat hy 'n tyd lank in tronke in Moskou aangehou is.
Hy is in 2000 vir 'n derde keer gearresteer op aanklag dat hy bewyse in 'n ondersoek vervals het en het toe gevlug voor hy gevangeneskap opgelê is. Hy is sonder 'n paspoort na Turkye, waar hy by sy vrou, Marina, en hul seun, Anatoli, aangesluit het wat Moskou met toeriste-visums verlaat het. Op 1 November 2000 het hulle na die Verenigde Koninkryk geïmmigreer waar hulle om politieke asiel aansoek gedoen het. In Oktober 2006 het hy 'n Britse burger geword.
In die boek Blowing up Russia: Terror from Within wat in 2002 gepubliseer is, het Litvinenko beweer dat agente van die FSB verantwoordelik was vir die bomontploffings in verskeie Russiese woonstelblokke wat tot die dood van meer as 300 mense gelei het. Russiese amptenare het Tsjetsjniese rebelle blameer vir die ontploffings. In die boek Bende van Loebjanka (Loebjanskaja Prestoepnaja Groeppirofka) het Litvinenko beweer dat Wladimir Poetin by georganiseerde misdaad betrokke was toe hy nog by die FSB gewerk het.
Tydens 'n onderhoud in Julie 2005 met die Poolse koerant Rzeczpospolita het Litvinenka beweer dat Ayman al-Zawahiri in 1998 saam met ander leiers van al-Kaïda in Dagestan opleiding van die FSB ontvang het.
In April 2006 het 'n Britse Parlementslid van Londen, Gerard Batten (UKIP), bewerings deur Litvinenko aangehaal dat Romano Prodi, die president van die Europese Kommissie, een van die KGB se manne in Italië is. Batten het geëis dat die bewerings ondersoek word. Hy het vir die Europese Parlement vertel dat Litvinenko die inligting van generaal Anatoli Trofimof verkry het (wat in 2005 in Moskou doodgeskiet is).
Op 26 April 2006 het Batten sy versoek vir 'n parlementêre ondersoek herhaal en onthul dat sekere voormalige senior lede van die KGB bereid was om getuienis te lewer in so 'n ondersoek, onder sekere voorwaardes.
Siekte en dood
Oleg Gordievsky, 'n ou kennis van Litvinenko en ook 'n voormalige KGB-kolonel wat na die Verenigde Koninkryk uitgewyk het, het vir die BBC vertel hy glo dat Litvinenko by die woonstel van 'n ou Russiese vriend vergiftig is, by wie hy tee gaan drink het voordat hy na die soesji-restaurant gegaan het.
Litvinenko is op 23 November 2006 oorlede. Op 22 Mei 2007 het Britse amptenare die oud-KGB-lyfwag Andrei Loegowoi aangekla van die moord. Loegowoi het Litvinenko ontmoet op die dag dat hy siek geword het. Brittanje het Rusland gevra dat Loegowoi uitgelewer word, maar Rusland het geweier en gesê die Russiese grondwet laat dit nie toe nie. Rusland het verder gesê hulle sal self die saak ondersoek as Brittanje getuienis teen Loegowoi kan verskaf, maar Brittanje het dit nooit gedoen nie.
Qujing
Qujing (Chinees: 曲靖) is 'n stad in die Chinese provinsie Yunnan met 'n bevolking van 5 855 055 in 2010. Die stad is in die suidweste van China, oos van Kunming geleë. Qujing is die tweede grootste stad van Yunnan ná die hoofstad Kunming en is 'n belangrike industriële stad.
Jessica Simpson
Jessica Simpson (gebore 10 Julie 1980) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Dukes of Hazzard (2005), Employee of the Month (2006), Private Valentine: Blonde & Dangerous (2008), en The Love Guru (2008).
Hezhou
Hezhou (Chinees: 贺州) is 'n stad in die Chinese outonome gebied Guangxi met 'n bevolking van 2 090 000 in 2004.
Die stad is in die suidweste van China geleë.
Molly Sims
Molly Sims (gebore 25 Mei 1973) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Starsky & Hutch (2004), The Benchwarmers (2006), Yes Man (2008), en Fired Up! (2009).
Reine Davies
Reine Davies (6 Junie 1883 – 5 April 1938) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Sunday (1915) en The Sin Woman (1917).
Phoebe Davies
Phoebe Davies (7 Februarie 1864 – 4 Desember 1912) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The New South (1916) en Way Down East (1920).
Steinstücken
Steinstücken is 'n woonbuurt met 'n bevolking van omtrent 300 in die uiterste suide van die stadsdeel Wannsee in die Berlynse stadsdistrik Steglitz-Zehlendorf. Ná die verdeling van Duitsland het dit ‘n enklawe van Wes-Berlyn in die Duitse Demokratiese Republiek (DDR) geword tot 1971-72 toe dit deur 'n nou korridor weer met Wes-Berlyn verbind is.
Ná die bou van die Berlynse Muur in 1961 het Steinstücken 'n toevlugsoord vir vlugtelinge uit die DDR geword, insluitend omtrent twintig DDR-grenssoldate wat ontsnap het. Gevolglik is die oorspronklike staaldraadversperring deur 'n muur vervang.
Sakrekenaar
'n Sakrekenaar is 'n klein draagbare elektroniese toestel wat gebruik word om berekeninge, wat wissel van basiese rekenkunde tot komplekse wiskunde, uit te voer.
Eugene Wigner
Eugene Paul "E. P." Wigner (Hongaars: Wigner Jenő Pál 17 November 1902 - 1 Januarie 1995) was 'n Hongaars-Amerikaanse teoretiese fisikus en het ook tot wiskundige fisika bygedra. In 1963 het hy een helfte van die Nobelprys vir Fisika ontvang "vir sy bydraes tot die teorie van die atoomkern en die elementêre deeltjies, veral deur die ontdekking en toepassing van fundamentele simmetriebeginsels". Die ander helfte van die Nobelprys is deur J. Hans D. Jensen en Maria Goeppert-Mayer gedeel.
'n Gegradueerde van die Tegniese Universiteit van Berlyn, Wigner het as assistent van Karl Weissenberg en Richard Becker aan die Kaiser Wilhelm Instituut in Berlyn, en David Hilbert aan die Universiteit van Göttingen gewerk. Wigner en Hermann Weyl was verantwoordelik vir die bekendstelling van groepsteorie in fisika, veral die teorie oor simmetrie in fisika. Terselfdertyd het hy baanbrekerswerk in suiwer wiskunde verrig, waarin hy 'n aantal wiskundige stellings geskryf het. In die besonder is Wigner se stelling 'n hoeksteen in die wiskundige formulering van kwantummeganika. Hy is ook bekend vir sy navorsing oor die struktuur van die atoomkern. In 1930 is Wigner, saam met John von Neumann, deur die Princeton-universiteit gewerf en hy het na die Verenigde State verhuis.
Wigner het deelgeneem aan 'n vergadering met Leó Szilárd en Albert Einstein wat gelei het tot die Einstein-Szilárd-brief, wat president Franklin D. Roosevelt gevra het om die Manhattan-projek te begin om atoombomme te ontwikkel. Wigner was bang dat die Duitse kernwapenprojek 'n atoombom sou ontwikkel voordat die Amerikaanse projekte sou. Tydens die Manhattan-projek het hy 'n span gelei wat kernreaktors moes ontwerp om uraan in wapengraad plutonium te omskep. Destyds het reaktors net op papier bestaan, en nog geen reaktor het krities geword nie. Wigner was teleurgesteld dat die DuPont-maatskappy verantwoordelikheid gegee was vir die gedetailleerde ontwerp van die reaktore, nie net vir die konstruksie daarvan nie. Hy is vroeg in 1946 as direkteur van navorsing en ontwikkeling by die Clinton-labratorium (nou die Oak Ridge nasionale labratorium) aangestel, maar het gefrustreerd geraak met burokratiese inmenging deur die kommissie vir atoomenergie, en het na Princeton teruggekeer.
In die naoorlogse periode het hy in 'n aantal regeringsliggame gedien, waaronder die Nasionale Buro vir Standaarde van 1947 tot 1951, die wiskundepaneel van die Nasionale Navorsingsraad van 1951 tot 1954, die fisika-paneel van die Nasionale Wetenskapstigting en die invloedryke Algemene Advieskomitee van die Kommissie vir Atoomenergie van 1952 tot 1957 en weer van 1959 tot 1964. Later het hy meer filosofies geraak en die boek "The Unreasonable Effectiveness of Mathematics in the Natural Sciences" gepubliseer, sy bekendste werk buite tegniese wiskunde en fisika.
Vroeë lewe
Wigner Jenő Pál is op 17 November 1902 in Boedapest, Oostenryk-Hongarye, gebore aan die Joodse egpaar Elisabeth (Einhorn) en Anthony Wigner, 'n leerlooier. Hy het twee susters, Bertha en Margit gehad. Hy was tuis onderrig deur 'n professionele onderwyser tot die ouderdom van 9, toe hy in die derde graad begin skoolgaan het. Gedurende hierdie tydperk het Wigner belanggestel in wiskundige probleme. Op 11-jarige ouderdom het Wigner se dokter geglo dat hy aan tuberkulose gely het. Sy ouers het hom gestuur om ses weke in 'n sanatorium in die Oostenrykse berge te gaan woon, voordat die dokters tot die gevolgtrekking gekom het dat die diagnose verkeerd was.
Van 1915 tot 1919 het hy aan die sekondêre graadskool Fasori Evangélikus Gimnázium gestudeer, die skool wat sy vader bygewoon het. 'n Medestudent was János von Neumann, wat 'n jaar agter Wigner was. Hulle het albei voordeel getrek uit die onderig wat hulle van die bekende wiskunde-onderwyser László Rátz gekry het. In 1919 het die Wigner-gesin per vlugtig na Oostenryk gevlug om die Béla Kun-kommunistiese regime te ontsnap, en na Kun se terugval na Hongarye teruggekeer. Deels as 'n reaksie op die bekendheid van Jode in die Kun-bewind, het die familie hul tot Lutheranisme bekeer. Wigner het later in sy lewe verduidelik dat sy familiebesluit om hom tot die Lutheranisme te bekeer "nie 'n godsdienstige besluit was nie, maar 'n antikommunistiese besluit". Wat godsdiens betref, was Wigner 'n ateïs.
Nadat Wigner in 1920 aan die hoërskool gegradueer het, het hy hom aan die Universiteit van Tegniese Wetenskappe in Budapest, wat as die Műegyetem bekend staan, ingeskryf. Hy was nie tevrede met die kursusse nie, en het in 1921 ingeskryf vir die Technische Hochschule Berlyn (tans die Tegniese Universiteit van Berlyn), waar hy chemiese ingenieurswese gestudeer het. Hy het ook die Duitse Fisiese Vereniging se Woensdagmiddagkonferensies bygewoon. Hierdie konferensies is bygewoon deur toonaangewende navorsers, waaronder Max Planck, Max von Laue, Rudolf Ladenburg, Werner Heisenberg, Walther Nernst, Wolfgang Pauli en Albert Einstein. Wigner het ook die fisikus Leó Szilárd ontmoet, wie dadelik Wigner sy beste vriend geword het. Wigner het by die Kaiser Wilhelm Instituut vir Fisiese Chemie en Elektrochemie (nou die Fritz Haber Instituut) gewerk, en daar het hy Michael Polanyi ontmoet, wat ná László Rátz, Wigner se grootste onderwyser geword het. Polanyi het toesig gehou oor Wigner se doktersgraad-proefskrif, Bildung und Zerfall von Molekülen ("Vorming en verval van molekules").
Middeljare
Wigner het terug na Boedapest gekeer, waar hy by sy vader se looiery gewerk het, maar in 1926 het hy aan die Kaiser Wilhelm-instituut in Berlyn as assistent vir Karl Weissenberg begin werk. Weissenberg wou iemand hê om hom te help met sy werk aan x-straalkristallografie, en Polanyi het Wigner aanbeveel. Na ses maande as assistent van Weissenberg, het Wigner twee semesters by Richard Becker gaan werk. Wigner het die kwantummeganika ondersoek en die werk van Erwin Schrödinger bestudeer. Hy het hom ook in die groepsteorie van Ferdinand Frobenius en Eduard Ritter von Weber verdiep.
Wigner het 'n versoek van Arnold Sommerfeld ontvang om aan die Universiteit van Göttingen te werk as assistent van die groot wiskundige David Hilbert. Hier het hy die grondslag gelê vir die teorie van simmetrieë in die kwantummeganika en in 1927 bekendgestel wat nou bekend staan ​​as die Wigner D-matriks. Wigner en Hermann Weyl het groepteorie in kwantummeganika in gesmelt. Weyl het 'n standaardteks, Group Theory and Quantum Mechanics (1928) geskryf, maar dit was nie maklik om te verstaan ​​nie, veral vir jonger fisici. Die Wigner se Group Theory and Its Application to the Quantum Mechanics of Atomic Spectra (1931) het groepsleer toeganklik gemaak vir 'n breër gehoor.
In hierdie werke het Wigner die grondslag gelê vir die teorie van simmetrieë in die kwantummeganika en 'n hoeksteen van die wiskundige formulering van kwantummeganika is Wigner se stelling, wat hy in 1931 bewys het. Die stelling spesifiseer hoe fisiese simmetrieë in die Hilbert-ruimte van state voorgestel word. Volgens die stelling word enige simmetrie-transformasie voorgestel deur 'n lineêre en eenheidstransformasie (of antilineêre en anti-eenheidstransformasie) van die Hilbert-ruimte.
In die laat dertigerjare het Wigner sy navorsing oor atoomkerne uitgebrei. Teen 1929 het sy referate aandag in die wêreld van fisika getrek. In 1930 het die Universiteit van Princeton Wigner vir 'n jaarlektoraat gewerf, teen 7 keer die salaris wat hy in Europa ontvang het. Princeton het ook von Neumann terselfdertyd gewerf. Wigner en von Neumann het in 1928 saam aan drie referate gewerk en nog twee in 1929. Hulle het hul voorname onderskeidelik verengels na "Eugene" en "John". Toe hulle jaar verby was, het Princeton 'n vyfjaarkontrak aangebied as besoekende professore vir die helfte van die jaar. Die Technische Hochschule reageer met 'n onderwysopdrag vir die ander helfte van die jaar. Dit was baie tydig, aangesien die Nazi's binnekort aan bewind in Duitsland sou kom. In Princeton in 1934 het Wigner sy suster Manci voorgestel aan die fisikus Paul Dirac, en hulle is later getroud.
Die Manhattan-projek
Wigner het op 2 Augustus 1939 aan 'n vergadering met Leó Szilárd en Albert Einstein deelgeneem wat gelei het tot die Einstein–Szilárd-brief, wat president Franklin D. Roosevelt aangespoor het om die Manhattan-projek te begin om atoombomme te ontwikkel. Wigner was bang dat die Duitse kernwapenprojek eers 'n atoombom sou ontwikkel, en het selfs geweier om sy vingerafdrukke te laat neem omdat dit gebruik kon word om hom op te spoor as Duitsland sou wen. "Gedagtes om vermoor te word", het hy later onthou, "fokus jou gedagtes wonderlik."
Op 4 Junie 1941 het Wigner met sy tweede vrou, Mary Annette Wheeler, getrou. Sy was 'n professor in fisika aan die Vassar College, wat haar doktersgraad aan die Universiteit van Yale in 1932 behaal het. Na die oorlog het sy fisika aan die fakulteit van die Rutgers Universiteit se Douglass College in New Jersey gedoseer tot haar aftrede in 1964. Hulle het getroud gebly tot haar dood in November 1977. Hulle het twee kinders gehad, David Wigner en Martha Wigner Upton.
Later jare
Wigner het vroeg in 1946 'n pos as direkteur van navorsing en ontwikkeling aan die Clinton-labratorium (nou die Oak Ridge nasionale labratorium) in Oak Ridge, Tennessee, aanvaar. Toe die nuutgestigte Atoomenergiekommissie aan die begin van 1947 die leiding van die laboratorium neem, was Wigner bang dat baie van die tegniese besluite in Washington geneem sou word.
Hy het ongeskik gevoel vir 'n bestuursrol onder die Atoomenergiekommissie se beheer en het Oak Ridge in 1947 verlaat en teruggekeer na die Universiteit van Princeton, hoewel hy jare lank 'n konsultasierol by die fasiliteit behou het. In die naoorlogse periode het hy in 'n aantal regeringsliggame gedien, waaronder die Nasionale Buro vir Standaarde, die wiskundepaneel van die Nasionale Navorsingsraad, die fisikapaneel van die Nasionale Wetenskapstigting en die invloedryke Algemene Advieskomitee van die Atoomenergiekommissie. Hy het ook bygedra tot burgerlike verdediging.
Teen die einde van sy lewe het Wigner se gedagtes meer filosofies geword. In 1960 het hy 'n artikel oor die filosofie van wiskunde en fisika gepubliseer, wat sy bekendste werk buite tegniese wiskunde en fisika geword het, "The Unreasonable Effectiveness of Mathematics in the Natural Sciences". Hy het aangevoer dat biologie en kognisie die oorsprong van fisiese begrippe kan wees, soos ons mense dit ervaar. Hy het ook aangevoer dat die gelukkige toeval dat wiskunde en fisika so goed ooreenstem "onredelik" blyk en moeilik verklaarbaar is. Sy oorspronklike artikel het baie reaksies uitgelok en geïnspireer in 'n wye verskeidenheid dissiplines.
In November 1963 het Wigner gevra dat 10% van die nasionale verdedigingsbegroting van die VSA bestee word aan kernplofskuilings en oorlewingsbronne, met die argument dat so 'n uitgawe minder duur sou wees as ontwapening. Wigner het die gevolgtrekking van 'n studie deur die Woods Hole oseanografiese instelling wat aangedui het dat 'n kernaanval 20% van die Amerikaners sou doodmaak, beskou as 'n baie beskeie projeksie en dat die land vinniger sou kon herstel van so 'n aanval as wat Duitsland herstel het van die verwoesting van die Tweede Wêreldoorlog. Sy idee was oorskadu deur die nuus oor die sluipmoord op John F. Kennedy.
Wigner het in 1963 die Nobelprys vir Fisika ontvang "vir sy bydraes tot die teorie van die atoomkern en die elementêre deeltjies, veral deur die ontdekking en toepassing van fundamentele simmetriebeginsels". Die prys is daardie jaar gedeel, en die ander helfte van die toekenning is verdeel tussen Maria Goeppert-Mayer en J. Hans D. Jensen.
Wigner se tweede vrou, Mary is oorlede in November 1977. In 1979 het Wigner met sy derde vrou, Eileen Clare-Patton (Pat) Hamilton getrou. Sy was die weduwee van die fisikus Donald Ross Hamilton, die dekaan van die nagraadse skool aan die Princeton-universiteit, wat in 1972 oorlede is. In 1992, op die ouderdom van 90, het hy sy herinneringe, "The Recollections of Eugene P. Wigner" saam met Andrew Szanton gepubliseer. Daarin het Wigner gesê: "Die volle betekenis van die lewe, die kollektiewe betekenis van alle menslike begeertes, is fundamenteel 'n raaisel buite ons greep. As 'n jong man het ek hierdie toedrag van sake geknou. Maar nou het ek vrede gemaak met ek voel selfs 'n sekere eer om met so 'n raaisel geassosieer te word." In sy versameling opstelle "Philosophical Reflections and Syntheses" (1995) het hy gesê: "Dit was nie moontlik om die wette van kwantummeganika op 'n volledig konsekwente manier te formuleer sonder verwysing na die bewussyn."
Nicholas Campbell
Nicholas Campbell (gebore 24 Maart 1952) is 'n Kanadese akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Dead Zone (1983), Naked Lunch (1991), en Cinderella Man (2005), en in die televisiereeks Da Vinci's Inquest (1998).
Rosemary Davies
Rosemary Davies (15 Junie 1903 – 20 September 1963) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent The Mad Marriage (1925).
Queens of the Stone Age
Queens of the Stone Age (ook bekend as QOTSA en Queens) is 'n musiekgroep wat in 1997 in Palm Desert, Kalifornië (VSA) tot stand gekom het. Die groep is aanvanklik as Gamma Ray deur Josh Homme gestig en het 'n styl van rifgeoriënteerde swaarmusiek ontwikkel wat Homme as robot rock beskryf het. Hy voer aan hy wou 'n swaar klank skep wat op 'n soliede musiekvulsel gebaseer is, en dit net in 'n mens se kop inhamer. Sedertdien het hul klank ontwikkel om 'n verskeidenheid style en invloede te bevat.
Jean Sincere
Jean Sincere (16 Augustus 1919 – 3 April 2013) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Roxanne (1987) en The Incredibles (2004), en in die televisiereekse Private Practice (2007) en Glee (2009).
Tieling
Tieling (Chinees: 铁岭) is 'n stad in die Chinese provinsie Liaoning met 'n bevolking van 3 020 000 in 2004.
Die stad is in die noordooste van China, wes van die grens met Noord-Korea, oos van Beijing, noord van Dalian en wes-noordwes van Shenyang geleë.
Erfsade
Erfsade verwys na bestuifde plantsade wat van geslag tot geslag oorgedra is, gewoonlik 'n taksonomiese klassifikasie wat onder die subspesie voorkom, wat minstens 40 tot 50 jaar oud is, en gewoonlik nie meer beskikbaar is in die kommersiële saadhandelmark nie.
'n Voorbeeld van erfsade is erftamaties, wat dikwels 'n beter geur, kleur of tekstuur vir 'n tuinier bied, maar nie die houvermoë (rakleeftyd), eenvormige kleur en vorm, weerstand teen siektes of vroeë volwassenheid het wat hulle kommersieel lewensvatbaar sou maak nie.
Erfsade is deur saadbewaringsorganisasies en tuiniers oor die jare versamel, aangesien groter saadmaatskappye gewoonlik net op hibriedvariëteite met kommersiële waarde fokus.
Doesburg
Doesburg is ’n stad en munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Gelderland.
Lans (wapen)
'n Lans (Latyn: "Lancia") is 'n tipe stoot- of steekwapen. Dit bestaan uit 'n lang skag wat tipies van staal, maar in sommige gevalle ook van bamboes, gemaak word. Aan die einde is 'n plat metaallem vasgemaak. Dit het 'n totale lengte van 3,5 tot 4,5 meter.
Dit het ontwikkel uit die spies, vir gebruik deur kavallerie. Anders as die spies, word die lans nooit gegooi nie. Dit is 'n wapen wat hoofsaaklik geassosieer word met ridders, wat die lans as oorlogswapen en vir toernooie gebruik het.
Die lanse wat in toernooie gebruik is het verskil van die wat vir oorlog bestem was. Dit was gewoonlik stomp en uitgehol sodat dit afgebreek het en nie jou opponent tydens 'n toernooi deurboor het nie.
Die lanse wat tydens oorlogvoering gebruik is was skerp (om die teenstander te steek) en goed gebalanseer vir eenhandige gebruik.
Geskiedkundige gebruik
In die Middeleeue was die swaard en lans die belangrikste wapens vir die gewapende ridder. Indien dit nodig was kon hy ook 'n dolk gebruik. Om homself te beskerm het die ridder beskermde uitrusting gedra. Dit het egter nie volledige beskerming gebied nie, wat daartoe gelei het dat hy steeds meer liggaamsdele met ysterplate moes bedek. Uiteindelik is die harnas ontwikkel. Dit het daartoe gelei dat die gebruik van die lans na 1000 ook verander het. Die houtskag met die ysterpunt van ongeveer 15 cm het oorgebly, maar ridders het die lans op ander maniere begin hanteer. Tot op daardie stadium is die lans bohands opgehef vir steekdoeleindes of onder die regterarm gehou om dit te balanseer. Navorsing toon dat swaarder lanse vanaf die laaste kwart van die elfde eeu onder die oksel vasgeklem is en met die regterhand agter 'n steekring vasgehou is. Die ring is aangebring om tydens 'n konfrontasie weerstand te bied. Die lans is skuins oor die perd se nek na links gehou. Deur 'n hoë spoed met sy perd te bereik kon die ridder 'n dodelike steek lewer. Dit word die "couched lance"-tegniek genoem. Maurice Keen noem 'n ridder wat hierdie tegniek gebruik tereg 'n "menslike projektiel". Die ridder moes spesiaal opgelei word vir hierdie tegniek. Terselfdertyd moes hy sy skild met sy linkerhand vashou, die leisels beheer en in die saal bly. Die saal is spesiaal vir hierdie tegniek aangepas.
Honda CBR250RR (2017)
Die Honda CBR250RR is 'n CBR-reeks inlyntweesilinder-sportfiets vervaardig deur Astra Honda Motor, 'n filiaal van Honda in Indonesië. Dit is in Julie 2016 in Jakarta onthul. Die produksie is begin in November van dieselfde jaar vir die 2017-modeljaar. Dit is die eerste CBR motorfiets om 'n tweesilinderenjin in RR-mondering te hê. Dit is ook die kleinste Hondamotorfiets om 'n CBR-RR kenteken te dra.
Volgens Honda is die CBR250RR se tegnologie afgelei van die RC213V MotoGP-fiets, insluitende elektroniese versnellertegnologie, drie rymodes, en 'n kompakter enjinontwerp as sy mededingers.
Konsepmodel
Die basis vir die CBR250RR was Honda se Liggewigsupersportkonsep wat getoon is by die 2015 Tokiomotorskou. Die konsepfiets het 'n parallel-tweelingenjin wat rooilyn by 14,000 rpm. Honda het gesê dat "die aandag aan detail in die funksionele komponente die Liggewigsupersportkonsep 'n kwaliteit buite sy klas gee, wat die ontwerprigting van Honda se volgende generasie liggewigsupersportmodelle aandui."
Annette Sinclair
Annette Sinclair is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Thief of Hearts (1984), Hide and Go Shriek (1988), Lunatics: A Love Story (1991), en The Job (2009).
Paul Campbell (Kanadese akteur)
Paul Campbell (gebore 22 Junie 1979) is 'n Kanadese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Severed (2005), 88 Minutes (2007), en The Big Year (2011), en in die televisiereeks Battlestar Galactica (2004).
Ann B. Davis
Ann B. Davis (3 Mei 1926 – 1 Junie 2014) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Lover Come Back (1961) en in die televisiereekse The Bob Cummings Show (1955), The Brady Bunch (1969), en The Brady Bunch Variety Hour (1976).
Ouderkerk aan de Amstel
Ouderkerk aan de Amstel is 'n dorp in die provinsie Noord-Holland, gedeeltelik geleë in die munisipaliteit Ouder-Amstel en gedeeltelik in die munisipaliteit Amstelveen (die deel wes van die rivier), op die plek waar die Bullewijk uitmond in die Amstel.
Die dorp lê in die suide van Amsterdam, in die ooste van Amstelveen en effens noord van die grens met die provinsie Utrecht. Die aantal inwoners bedra 8 228 (1 Januarie 2005) en daar is 269 besighede daar gevestig, waarvan 60 plase is. Die grootste deel van die dorp lê in die ooste van die Amstel in die gemeente Ouder-Amstel en dit sluit die dorpsentrum en die gemeentehuis in.
Ouderkerk het 'n ou en nuwe gedeelte. Die ou gedeelte is ryk aan kultuurgoed, met 'n 18de eeuse Hervormde Kerk, 'n 19de eeuse neogotiese katolieke kerk (die Urbanuskerk) ontwerp deur Pierre Cuypers en die eeue-oue Portugees-Joodse begraafplaas Beth Haim met -vir Nederland- unieke gebeeldhoude grafte.
Die kasteel van die Heren van Aemstel, wat Amstelland begin het en waaruit Amsterdam ook later ontstaan het, het waarskynlik hier gestaan. Ouderkerk is omtrent twee eeue ouer as Amsterdam. Die Heren van Aemstel was vasalle van die biskop van Utrecht en later van die grawe van Holland. Hulle het verskillende kere in opstand gekom teen hulle leenhere, maar dit het nie goed afgeloop nie.
In die ou gedeelte van Ouderkerk is daar ook heelwat restaurante en winkels. Die nuwe gedeelte bestaan uit 'n woongebied en 'n klein hawe.
Noord van Ouderkerk is die Ouderkerkerdijk en die de windmeun De Zwaan.
In die suide van Ouderkerk is die polder Ronde Hoep. Die roete oor die polderdyk via die Waver is 'n gewilde fiets- en wandelpad vir Amsterdammers. Ander ontspanningsmoontlikhede is roei op die Botshol, en watervertier op die Ouderkerkerplas.
Ouderkerk het 'n halte langs de Zuidtangent, 'n vinnige busverbinding rigting Amstelveen en Amsterdam Zuidoost.
Jaz Sinclair
Jaz Sinclair (gebore 22 Julie 1994) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Paper Towns (2015) en When the Bough Breaks (2016), en in die televisiereekse Easy (2016) en Chilling Adventures of Sabrina (2018).
Piek (wapen)
duimnael|regs|200px|'n Moderne herskepping van 'n 17de-eeuse leër van [[piekeniers]] 'n Piek of spies is 'n dun, 5 meter lange stok met 'n metaalpunt aan die einde daarvan. Dit is ontwerp om 'n aanval deur kavalerie af te weer. Die wapen is in die laat middeleeue en vroegmoderne tyd deur infanteriste (sogenaamde piekeniers) gebruik. Die piek is skuins op die grond in die rigting van vyandelike magte geplaas om hulle terug te hou. Die ruiter moes dan uitswaai om te voorkom dat sy perd verwond word. Die wapen is tot 1708 gebruik in die Staatse leger (die leër van die Nederlandse Republiek van 1575 tot die oprigting van die Bataafse Republiek in 1795).
In teenstelling tot die goedendag ('n tipe wapen) was die piek ongeskik as gevegswapen. Hy was wel ligter om te hanteer. Tydens die Guldensporenslag het die soldate sy aan sy met beide wapens geveg.
Die Kosakke het dit ook as wapen gebruik om slagoffers mee te gooi.
Die woord "piek" is afgelei van die Franse woord piquer, wat steek beteken.
Gulden
Die gulden het vanweë die uitbeelding van 'n piek met 'n vryheidshoed op die punt die bynaam "piek" gekry (voor desimalisasie).
Edith Luckett Davis
Edith Luckett Davis (16 Julie 1888 – 27 Oktober 1987) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Little Jewess (1914), The Coming Power (1914), The Spirit of the Poppy (1914), en The Other Girl (1916).
Metamorfe gesteente
Metamorfe gesteentes of metamorfiese gesteentes ontstaan uit die transformasie van bestaande rotse vanweë metamorfisme, wat beteken "struktuurverandering". Die oorspronklike rots kan stollingsgesteente, afsettingsgesteente of ander metamorfe gesteente wees en word onderwerp aan hoë hitte (meer as 150 tot 200 °C) en druk (1 500 bar), wat groot fisiese en/of chemiese veranderings veroorsaak.
Metamorfe gesteentes maak ’n groot deel van die aardkors uit en word geklassifiseer volgens tekstuur en chemiese en minerale samestelling. Soms word hulle gevorm omdat hulle diep onder die aarde se oppervlak lê, waar hulle aan hoë temperatuur en druk vanweë die boonste rotslae blootgestel word. Hulle kan ook ontstaan uit tektoniese prosesse soos kontinentale botsings, wat horisontale druk, wrywing en verwringing veroorsaak. Verder kan hulle ontstaan wanneer rotse verhit word deur die inpersing van warm, gesmelte rots (magma) uit die binnekant van die aarde. Die bestudering van metamorfe gesteentes, wat nou bo die aarde se oppervlak ontbloot is deur erosie en opheffing, verskaf inligting oor die temperature en druk diep binne die aardkors.
Bladigheid
Die lae in metamorfe gesteentes word bladigheid (Engels: foliation) genoem en gebeur wanneer ’n rots tydens rekristallisering aan die een as korter word. Dit veroorsaak dat die mineraalkristalle draai en ’n bladige (blaarvormige) patroon ontstaan waarin die verskillende lae die kleure van die minerale wys wat dit gevorm het.
Teksture kan ingedeel word in bladige en nie-bladige kategorieë. ’n Voorbeeld van eersgenoemde is leisteen en van laasgenoemde marmer.
Nog ’n belangrike meganisme van metamorfisme is dié van chemiese reaksies tussen minerale sonder dat hulle smelt. In die proses word atome tussen die minerale uitgeruil en nuwe minerale word gevorm.
Kontakmetamorfisme
Dit vind plaas wanneer magma in die omringende rotse ingepers word. Die veranderings is die grootste waar die magma in kontak met die omringende rotse kom, want dit is waar die temperatuur die hoogste is.
Om die stollingsgesteente wat deur die afkoelende magma gevorm word, is ’n metamorfisme-gebied of -korona. Koronas kan alle grade van metamorfisme hê, van die kontakgebied tot onveranderde rotse verder weg.
Streekmetamorfisme
Horisontale tektoniese bewegings soos die botsing tussen kontinente skep bergvormingsgordels en veroorsaak hoë temperature, druk en verwringing in die nabygeleë rotse. Wanneer die gesteentes dan later deur erosie ontbloot word, kom hulle in lang gordels of oor groot gebiede op die oppervlak voor.
Teksture
Die vyf basiese metamorfe teksture in tipiese rotse is leiklipagtig (soos in leiklip en filliet), skistose (skis), gneisose (gneis), granoblasties (granoliet, sommige marmers en kwartsiet) en horingsteenagtig (horingsteen en skarn).
Proletkult
Met die destydse Petrograd as sy bakermat, het hierdie beweging tussen 1917 en 1925 pogings onderneem om 'n kultuur van die nuwe heersende proletariese klas te skep wat geensins meer aan burgerlike invloede blootgestel sou wees nie. Proletkult het hom vir die radikale verandering van bestaande kunsvorme en die skepping van 'n nuwe rewolusionêre werkersklas-estetiek beywer wat sy inspirasie in die bou van 'n nuwe industriële samelewing in 'n voorheen agterlike en agrariese Rusland gevind het.
In kennisteoretiese opsig het aanhangers van Proletkult 'n radikale standpunt-teorie ingeneem. Hul hoofteoretikus was Aleksander A. Bogdanof (1873-1923), naas ander beduidende verteenwoordigers soos Anatoli W. Loenatsjarski (1875-1933), Aleksei Gastef, Fjodor Kalinin en Michail Gerassimof. Ten opsigte van die beeldende kunste was aanvanklik die konstruktivisme rigtingwysend, terwyl musiek en literatuur veral deur die Futurisme beïnvloed is.
Shaoyang
Shaoyang (Chinees: 邵阳) is 'n stad in die Chinese provinsie Hunan met 'n bevolking van 7 071 741 in 2010. Die stad is in die suidooste van China, net wes van Hengyang geleë.
Shaoyang is een van die oudste stede in China en het 'n lang en ryk geskiedenis van meer as 2500 jaar. Die stad is 'n belangrike ekonomiese stad en vervoerknooppunt van Hunan.
Lori Singer
Lori Singer (gebore 6 November 1957) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Footloose (1984), Short Cuts (1993), en Mea Maxima Culpa: Silence in the House of God (2012).
Culemborg
Culemborg (vroeër Kuilenburg of Kuylenburgh genoem) is 'n stad en munisipaliteit in die Neder-Betuwe, in die Nederlandse provinsie Gelderland. Die munisipaliteit het 27 674 inwoners (1 April 2016, bron: CBS) en 'n oppervlakte van 31,23 km² (waarvan 1,49 km² water is). Binne die munisipale grense lê die woonbuurt Goilberdingen.
Sewsunker "Papwa" Sewgolum
Sewsunker "Papwa" Sewgolum OIS (1930–1978) was 'n legendariese Suid-Afrikaanse gholfspeler wat bekendheid verwerf het toe hy die eerste swart gholfspeler is wat 'n provinsiale ope toernooi in Suid-Afrika gewen het. Hy het 'n simbool van sportboikotbewegings geword toe foto's waar hy die trofee buite in die reën moes ontvang, as gevolg van Apartheidwetgewing, van hom regoor die wêreld gepubliseer is. Sewgolum is as gevolg van sy ras nie toegelaat om die klubhuis binne te gaan nie.
Vroeë lewe
Sewgolum was die seun van arm plaaswerkers. Hy is met Suminthra getroud en hulle het 'n seun, Rajen, gehad.
Loopbaan
Sewgolum, is deur die Duitssprekende Graham Wulff van Howick "ontdek". Die welgestelde Wulff se rykdom was toe te skryf aan die uitvinding van 'n velsorgroom wat hy Oil of Olay gedoop het. Toe Wulf 'n swak hou speel, nadat Sewgolum hom as gholfjoggie geadviseer het oor watter gholfstok om te gebruik, daag Wulf hom uit om die hou beter te speel. Sewgolum se naderhou land binne 'n halwe meter van die putjie en Wulfe is so beïndruk dat hy hom in 1959 oorsee stuur om aan die Britse Ope te gaan deelneem.
Sewgolum, die voormalige gholfjoggie met 'n verkeerdomgreep (linkerhand onder sy regterhand) veroorsaak in 1963 'n opskudding toe hy wen teen 103 wit gholfspelers, wat Harold Henning ingesluit het, in die provinsiale Natal-Opetoernooi by die Durban Buiteklub. In 1965 verslaan hy Gary Player om die titel vir 'n tweede keer te wen. Hy het ook die Nederlandse Ope in 1959, 1960 en 1964 gewen. Hy was ook die wenner van 'n aantal nie-blanke gholfkampioenskappe in Suid-Afrika. In terme van hul beleid om nie verslag te doen oor veelrassige sport nie, het die SAUK geweier om kommentaar uit te saai oor toernooie waaraan Sewgolum deelgeneem het.
In 1966 verban die Suid-Afrikaanse regering Sewgolum uit deelname aan alle plaaslike toernooie. In 1966 weier die Ministerie van Beplanning om 'n permit aan Sewgolum uit te reik om aan die Westelike Provinsie Ope deel te neem, gegrond daarop dat permitte in die toekoms net aan "nie-Blankes" uitgereik sal word vir toernooie waaraan hulle reeds voorheen deelgeneem het. Sy paspoort word ook teruggetrek wat hom verhoed om oorsee gholf te speel. Dit bring mee dat hy slegs in amateurtoernooie vir swart spelers kan deelneem wat 'n jammerlike einde aan sy professionele loopbaan bring.
Gail Davis
Gail Davis (5 Oktober 1925 – 17 Maart 1997) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Far Frontier (1948), Trail of the Rustlers (1950), Six Gun Mesa (1950), en Pack Train (1953).
Paulina Singer
Paulina Singer (gebore 5 September 1991) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Intern (2015) en in die televisiereekse Person of Interest (2011) en Gotham (2014).
Kensington-paleis
Kensington-paleis (Engels: Kensington Palace) is sedert die 17de eeu ’n koninklike woning in Kensington Gardens in Londen, Engeland. Dit is vandag die amptelike woning van die Hertog en Hertogin van Gloucester; die Hertog en Hertogin van Kent; en prins en Prinses Michael van Kent.
Tot 1997 was dit die amptelike woning van Diana, die Prinses van Wallis en tot 2002 dié van prinses Margaret.
Die oorspronklike gebou is in die dorp Kensington gebou as Nottingham House vir die Graaf van Nottingham. Dit is in 1689 van sy erfgenaam gekoop omdat koning William III, wat aan asma gely het, ’n woning naby Londen maar weg van die besoedelde hoofstad wou hê. Kensington was toe ’n voorstad van Londen. ’n Private pad is van die paleis gebou na Hyde Park Corner; dit is deel van wat vandag Rotten Row is. Sir Christopher Wren het die paleis opgeknap en aanbouings gedoen.
Die laaste heersende monarg wat die paleis gebruik het, was George II. Koningin Mary, (die ouma van Elizabeth II, is in 1867 in Kensington-paleis gebore.
Gladiolus inflexus
Gladiolus inflexus is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
NG gemeente Durban
duimnael|links|250px|Die kerkgebou van die NG gemeente Durban, wat sterk aan twee ander [[Gerard Moerdijk|Moerdijk-ontwerpe herinner, naamlik dié van die NG gemeentes Turffontein en Luckhoff.]]
links|160px|duimnael|Ds. J.J. Struwig, leraar van 1945 tot 1946.
duimnael|regs|160px|Ds. G.W. Koornhof, leraar van 1946 tot 1950.
duimnael|regs|300px|Dr. F.J. Minnaar was leraar hier van 1957 af. Dié foto van hom saam met sy vrou en hul seuntjie, Philmar, is in 1947 geneem toe hy leraar van die [[NG gemeente Jeppestown in die ooste van Johannesburg was.]]
Eerste Durbanse gemeente
Omstreeks 1843, tydens die besoek van dr. Abraham Faure van die Kaapse gemeente, was daar reeds 'n afsonderlike gemeente van die NG Kerk in Durban, wat net twee jaar ná die NG gemeente Pietermaritzburg gestig is. Dit was gesetel op die goewermentsplaas Paarde Plaat, 'n plekkie aan die kus naby aan die teenswoordige stad. Ds. Daniel Lindley het dié gemeente gestig wat hom uitgestrek het tot aan Sterkspruit na die kant van die hoofstad. Die kerkraad het toe bestaan uit oudll. A. de Jager en S. Landman, en diakens L. Fourie en F. de jager. By die stigting van dié gemeente in 1841, wat dit die tweede oudste gemeente in Natal gemaak het, was die lidmate "talryk", maar deur die verhuising ná die binneland nadat Brittanje Natal beset geannekseer het, het die getalle afgeneem. Dr. Faure moes met sy besoek op versoek van die Kaapse goewerneur in die Wesleyaanse kerk in Durban preek omdat die gemeente nog nie 'n eie kerk gehad het nie. Port Natal het in sy stigtingsjaar uit honderd huisgesinne bestaan, maar teen 1843 het dit afgeneem tot net 30 huisgesinne, met 120 siele.
Durban herstig
duimnael|170px|regs|Eerw. W.P.J. Poen (ook Poën gespel) was Durban se eerste leraar van 1913 tot 1922, toe hy oorgaan na die [[Nederduitsch Hervormde Kerk. Hy is eers in 1922 gelegitimeer as predikant en oorlede op 7 Augustus 1937.]] duimnael|regs|170px|Ds. Johannes Frederik Linde, leraar van 1936 tot 1940. regs|duimnael|160px|Ds. G.J.V. Bell, leraar van 1951 tot 1956. duimnael|160px|regs|Ds. Johannes Christoffel Jansen was medeleraar en polisiekapelaan van 1968 tot 1981.
Met sy herstigting 72 jaar ná die eerste stigting was die gemeente die oudste van die NG Kerk in die hoofstad van KwaZulu-Natal, hoewel dit eers in 1913 gestig is, 78 jaar na die amptelike dorpsverklaring van die nedersetting wat na sir Benjamin D'Urban, destydse goewerneur van die Kaapkolonie, genoem is.
Die voorbereidingswerk van die stigting is gedoen deur 'n Christelike Vereniging wat op 10 April 1910 gestig is deur onder meer die destydse Nederlandse konsul in die hawestad. Die vereniging, onder voorsitterskap van J.C. du Plessis, het voorsiening gemaak vir gereelde eredienste, 'n Sondagskool en die hou van gereelde byeenkomste vir die Afrikaanssprekendes in Durban.
Binne 'n kort tydperk het die vereniging se lede 43 lede opgespoor en so is op 17 Augustus 1913 die eerste Durbanse NG gemeente gestig. Dieselfde mnr. JC du Plessis is as skriba-kassier gekies en dit was hy wat die organisasie van die hele gemeente op sy skouers geneem het.
Met sy stigting het die gemeentegrense die hele destydse suidelike Natal ingesluit. Gemeentelede het aanvanklik in die saal van die YMCA byeengekom, daarna in die ou biblioteek en uiteindelik in die kelder van die stadsaal, waar eredienste gehou is tot die ingebruikneming van die kerkgebou, ontwerp deur die vermaarde Afrikaanse argitek Gerard Moerdijk, in 1924.