cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Silesiese Duits
Silesiese Duits (Duits: Schlesisch, Silesiese Duits: Schläsisch, Schläsch, somtyds ook Schläs'sch) is 'n groep dialekte van die Oos-Middelduitse tak van die Germaanse taalfamilie. Silesiese Duits is 'n taal wat meestal deur mense in Silesië in Pole gepraat word, maar ook in Duitsland (Opperlausitz) en Tsjeggië.
Hendrik Hofmeyr
Hendrik Hofmeyr (gebore 1957 in Kaapstad, Suid-Afrika) is 'n Suid-Afrikaanse komponis van kontemporêre klassieke musiek. Hy het gematrikuleer aan die destydse Hoërskool Nassau in Mowbray. Tydens sy tien jaar van studie in Italië het hy die Suid-Afrikaanse Operakompetisie met The Fall of the House of Usher gewen. Hy het ook die jaarlikse Nederburg-prys vir Opera verower vir sy werk wat op die opvoering van The Fall of the House of Usher in die Pretoriase Staatsteater in 1988 gevolg het. Hy het in daardie selfde jaar die eerste prys in 'n internasionale kompetisie in Italië verwerf vir sy musiek vir 'n kortrolprent deur Wim Wenders. Hy het in 1992 na Suid-Afrika teruggekeer en in 1997 twee internasionale komposisiekompetisies gewen: die Koningin Elisabeth-musiekkompetisie van België (met Raptus vir viool en orkes) en die eerste weergawe van die Dimitris Mitropoulos-komposisie in Athene (met Byzantium vir hoë stem en orkes). Sy Incantesimo vir solofluit is gekies om Suid-Afrika by die ISCM-wêreldmusiekdae in Kroasië in 2005 te verteenwoordig. In 2008 is hy met 'n Kanna-toekenning by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees bekroon. Hy is tans 'n medeprofessor in Musiek by die Universiteit van Kaapstad, waar hy 'n DMus-graad in 1999 behaal het.
Nasie
'n Nasie is 'n groepering van mense wat 'n gemene geskiedenis, taal en etniese oorsprong deel en wat gewoonlik hulle eie regering het of daarna streef.
Varkgriep
Varkgriep, anders as voëlgriep, kan deur mens-tot-mens-kontak versprei word.
Dit is bekend dat varkgriep veroorsaak word deur Influensa A subtipes H1N1, H1N2, H3N1 en H2N3.
In varke kom drie influensa A-virus subsoorte voor (H1N1, H3N2 en H1N2) wat wêreldwyd sirkuleer. Dit is bekend dat die griep tot dusver verantwoordelik was vir die sterftes van om en by 81 mense met ingang 26 April 2009 hoofsaaklik in Meksiko en die VSA. In Suid-Afrika bestaan daar kommer dat die virus nie spoedig opgespoor gaan word nie. Die Wêreldgesondheidsorganisasie bestempel die virus as 'n noodgeval.
Die naam varkgriep skep wêreldwyd verwarring. Rusland, Indonesië en nog ander lande het die invoer van varkvleis verbied, maar varkgriep kan nie deur varkprodukte versprei word nie, aangesien die virus nie deur voedsel oorgedra word nie.
Varkgriep is algemeen onder varke en seldsaam in mense. Mense wat met varke werk (veral mense met 'n hoë mate van blootstelling) kan varkgriep opdoen as die variant in staat is om mense te besmet. Hierdie variasies kan gewoonlik egter nie van mens tot mens oorgedra word nie. Af en toe kan die varkgriepvirus egter muteer na 'n vorm wat maklik van mens tot mens oorgedra kan word. Daar word vermoed dat die virus wat die varkgriepuitbraak van 2009 veroorsaak het so 'n mutasie ondergaan het. Die virus wat verantwoordelik is vir die uitbraak van 2009 is varkgriep genoem vanweë die feit dat een van die proteïene op die oppervlak daarvan ooreenstem met die virus wat gewoonlik varke aantas, maar dis nog onbekend of dié spesifieke variant varke aantas.
In mense is die simptome tipiese simptome van griep- en verwante siektes, naamlik kouekoors, koors, seer keel, spierpyne, erge hoofpyn, hoes, tamheid en algemene ongemak. Die variant verantwoordelik vir die 2009-uitbraak veroorsaak in die meeste gevalle slegs ligte simptome en die aangetaste persoon herstel binne 'n paar dae.
Taung-kind
Die Taung-kind is ’n skedel van die Australopithecus africanus wat in 1924 in ’n kalkgroef in Taung, Suid-Afrika, gevind is deur werkers van die Northern Lime Company. Die skedel het in die besit gekom van Raymond Dart, ’n anatoom van die Universiteit van die Witwatersrand, en hy het die belangrikheid daarvan besef. Hy het die ontdekking in 1925 in die tydskrif Nature gepubliseer en gesê die skedel is van ’n tussenspesie tussen die aap en die mens. Dit is destyds deur die wetenskaplike gemeenskap verwerp weens die geloof dat ’n groter kopbeenkapasiteit nodig was vir loop op twee bene. Sir Arthur Keith het gemeen die kopbeen is dié van ’n jong aap, waarskynlik ’n klein gorilla. Die publiek het die nuwe genus eers 20 jaar later aanvaar en dit het toe ’n ware lid van die Homininae geword.
Die Taung-kind is sowat 2,5 miljoen jaar oud. Daar is eers gereken hy was tussen ses en agt jaar oud toe hy dood is, maar nuwe studies van sy tande het gewys hy was moontlik tussen drie en vier jaar oud.
Die kind het regop geloop, was sowat 125 cm lank en het 30 tot 34 kg geweeg. Sy breinkapasiteit was 405 cm3 en hy het hoofsaaklik in ’n savanne gewoon. Vergelykings met ’n kind van nege dui daarop dat die groeisnelheid tot puberteit van die A. africanus dieselfde was as dié van ’n sjimpansee.
Jongste navorsing
’n Onlangse mikro-CT-skandering wat deur dr. Kristian Carlson van die Instituut vir Menslike Evolusie aan die Universiteit van die Witwatersrand gedoen is, het gewys die Taung-kind het nie die skedelaanpassings van moderne babas gehad nie. Die sagte plekke op die kop en die naat wat oor die kop loop, ontbreek. Sy bevindings is op 25 Augustus 2014 in die Proceedings of the National Academy of Sciences gepubliseer.
Die metopiese naat maak die geboorteproses makliker en stel die brein in staat om te vergroot. Dit lyk dus nie of die Australopithecus africanus se brein baie groot geword het nie, al het hy reeds op twee bene geloop. Dit bewys ook teorieë verkeerd dat die Taung-kind se brein, veral die prefrontale deel, dieselfde as moderne babas s’n ontwikkel het.
Carlson glo die kopbeenontwikkeling van moderne babas het miljoene jare ná die Taung-kind eers ontstaan, in die eerste Homo-spesies toe hulle groter breine begin ontwikkel het.
Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty
Die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty (Duits: Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei, NSDAP) en algemeen bekend as die Nazi-party, was 'n regse radikale politieke party in Duitsland tussen 1919 en 1945. Dit was eers bekend as die Duitse Arbeidersparty voordat die naam in 1920 verander is.
Die party se laaste leier, Adolf Hitler, is aangestel as die rykskanselier deur president Paul von Hindenburg in 1933. Hitler het vinnig 'n totalitêre bewind daargestel,   wat as die Derde Ryk bekend gestaan het.
Hilary Bradt
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty
Die Nazi Party het ontstaan uit die Duitse nasionalistiese, rassistiese en populistiese Freikorps paramilitêre kultuur, wat teen die kommunistiese opstande in Duitsland na die Eerste Wêreldoorlog geveg het. Die party is gestig om werkers van die kommunisme af weg te trek na die volksnasionalisme. Aanvanklik het die Nazi-politieke strategie gefokus op anti-groot sake, anti-burgerlike en anti-kapitalistiese retoriek, hoewel dit later afgewater is om die steun van sakeleiers te verkry, en in die dertigerjare het die party se belangrikste fokus verskuif na antisemitiese en anti-marxistiese temas.
Hilary Bradt
Hilary Bradt
Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty
Pseudowetenskaplike rassistiese teorieë was sentraal in die Nazisme, wat tot uiting kom in die idee van 'n 'volksgemeenskap' (Volksgemeinschaft). Die party was daarop gemik om 'rasgewenste' Duitsers as nasionale kamerade te verenig, terwyl diegene uitgesluit word wat beskou word as politieke andersdenkendes, liggaamlik of intellektueel minderwaardig, of as 'n vreemde ras (Fremdvölkische). Die Nazi's het gepoog om die "Germaanse volk", die "Ariese meesterras", te versterk deur rassuiwerheid en eugenetika, breë maatskaplike welsynsprogramme en 'n kollektiewe ondergeskiktheid van individuele regte, wat namens die volk ten bate van die staat opgeoffer kon word om die vermeende suiwerheid en sterkte van die Ariese ras te beskerm, het die Nazi's gepoog om Jode, Romani, Pole en die meeste ander Slawiërs uit te wis, tesame met liggaamlik en verstandelik gestremdes. Hulle het homoseksuele, Afrikane, Jehovah se Getuies en politieke teenstanders ontken en gesegregeer. Die vervolging het sy hoogtepunt bereik toe die partybeheerde Duitse staat die Finale Oplossing aan die gang sit - 'n industriële stelsel van volksmoord wat die moord op ongeveer 6 miljoen Jode en miljoene ander geteikende slagoffers, in wat bekend geword het as die Holocaust, bereik het.
Adolf Hitler, die leier van die party sedert 1921, word op 30 Januarie 1933 deur president Paul von Hindenburg tot kanselier van Duitsland benoem. Hitler het vinnig 'n totalitêre regime tot stand gebring  bekend as die Derde Ryk. Na die nederlaag van die Derde Ryk aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog in Europa, is die party deur die geallieerde magte 'onwettig verklaar', wat in die jare na die oorlog ontkenniging in Duitsland sowel as in gebiede uitgevoer het. beset deur Nazi-magte. Die gebruik van enige simbole wat met die party verband hou, is nou verbied in baie Europese lande, waaronder Duitsland en Oostenryk.
Hilary Bradt
Engelse reisskrywer en uitgewer
Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty
Naam
Nazi, die informele en oorspronklik neerhalende term vir 'n partylid, verkort die naam van die party (Nationalsozialist Duitse uitspraak: [natsi̯oˈnaːlzotsi̯aˌlɪst]), en is geskep in analogie met Sozi (uitgespreek [ˈzoːtsiː]), 'n afkorting van Sozialdemokrat (lid van die teenstander) Sosiaal-Demokratiese Party van Duitsland). Lede van die party het hulself as Nationalsozialisten (Nasionaal-sosialiste) genoem, maar hulle het wel en weer die omgangstaal-Nazi aangeneem (so het Leopold von Mildenstein in sy artikelreeks Ein Nazi fährt nach Palästina gepubliseer) in Der Angriff in 1934). Die term Parteigenosse (partylid) is algemeen onder Nazi's gebruik, met sy ooreenstemmende vroulike vorm Parteigenossin.[
Hilary Bradt
Gebore
17 Julie 1941
Pops Mohamed
Pops Mohamed (geboire Ismail Mohamed-Jan) is 'n Suid-Afrikaanse multi-instrumentale jazz-musikant en vervaardiger.
Hilary Bradt
Literêre genres
Reisliteratuur (reisgidse)
Hilary Bradt (* 17 Julie 1941) is 'n Engelse reisskrywer en uitgewer wat bekendheid verwerf het as die stigter van Bradt Travel Guides, 'n Britse reeks van reisgidse waarvan die eerste in 1974 gepubliseer is. Die uitgewery, wat homself as een van die baanbrekers vir volhoubare toerisme beskou, is in Chalfont St. Peter, Engeland gesetel.
Vanaf 1973 het Bradt saam met haar man George agttien maande lank as rugsaktoeris deur Colombia, Vuurland, Argentinië en Brasilië gereis. Later het die twee besluit om hul eie reisgidse uit te gee. Die eerste gids in die reeks was Backpacking along Ancient Ways in Peru and Bolivia.
Bradt-reisgidse is in die beginjare dikwels deur Hilary en George Bradt geskryf en het aanvanklik veral eksotiese of minder bekende reisbestemmings soos Rwanda en Albanië gedek, 'n marknis wat hulle steeds vul. Dikwels het Bradt-gidse bestemmings behandel wat deur ander reisgids-uitgewerye nog nie gedek is nie. So het in Oktober 2013 'n reisgids oor Suid-Soedan verskyn, met voornemende toeriste, sakereisigers en hulpwerkers as teikengroep. Bradt-reisgidse is met 'n aantal pryse bekroon.
Pops Mohamed
Mohamed is op 10 Desember 1949 in Benoni, Gauteng gebore. Sy loopbaan in musiek was die logiese uitloop na sy vroeë blootstelling aan musikante soos Abdullah Ibrahim en Kippie Moeketsi by Dorkay House. Hy begin sy eerste orkes, The Valiants, op 14-jarige ouderdom. Mohamed staan onder sy bewonderaars bekend as die Minister of Music en bespeel verskeie instrumente soos die kitaar, fluit, klawers, ensovoorts. Hy is ook bekend vir sy verskeidenheid van musiekstyle soos die kwêla, pop, en soul. Hy is ook die vervaardiger van Finding One's Self, die oorlede Moses Taiwa Molelekwa se bekroonde album.
Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty
Naam
Die term is voor die opkoms van die party gebruik as 'n omgangstaal en neerhalende woord vir 'n agtergeblewe boer, 'n ongemaklike en lomp persoon. Dit is afgelei van Ignaz, 'n verkorte weergawe van Ignatius, wat 'n algemene naam in die Nazi's se tuisstreek Beiere was. Teenstanders het dit aangegryp, en die Sozi wat al lank bestaan, om 'n afwysende bynaam aan die Nasionaal-Sosialiste te heg.
In 1933, toe Adolf Hitler die mag in die Duitse regering oorgeneem het, het die gebruik van "Nazi" in Duitsland verminder, hoewel Oostenrykse anti-Nazi's die term en die gebruik van "Nazi-Duitsland" en "Nazi-regime" bly gebruik het. Dit is populêr gemaak deur anti-Nazi's en Duitse ballinge in die buiteland. Daarna het die term in ander tale versprei en is dit uiteindelik na die Tweede Wêreldoorlog na Duitsland teruggebring.
Die tydperk 1919-1921
Op 5 Januarie 1919 is die Duitse Arbeidersparty (DAP) gestig deur Anton Drexler en Karl Harrer. Dit was die voorloper van die NSDAP. In die begin was hierdie party maar net een van die vele verregse en rassistiese partye wat soos sampioene ontstaan het in die pas gestigte Weimar Republiek na die Groot Oorlog wat deur die Duitse Keiserryk verloor is. Die DAP het sy magsbasis in München, die hoofstad van Beiere, in die suide van Duitsland gehad. Die vernaamste uitgangspunt van hierdie party was dat Duitsland 'n nuwe leër moes bou, wat egter ingevolge die Verdrag van Versailles verbied is.
In September 1919 word Hitler 'n lid van hierdie party, waaraan hy al meer tyd begin bestee. Hy het vinnig een van sy belangrikste lede geword en in die bestuur opgeneem. Hitler se eerste openbare toespraak is op 16 Oktober 1919 in die Münchener Hofbräukeller gelewer, waar hy die aand met die gehoor van 111 mense as tweede spreker gepraat het. Op 24 Februarie 1920 het die party sy eerste massa-betoging probeer reël. Dit was 'n redelike sukses met 2000 deelnemers. Hitler kon met retoriese vernuf reageer op die wydverspreide sosiale ontevredenheid in Duitsland en die party het verdere steun gekry. Karl Harrer het die party teen 1921 verlaat en Drexler is opsy geskuif sodat Hitler as die leier gesien is. Voortaan het hy hoofsaaklik beleid ingestel en was hy die baasbrein van die party se aktiwiteite. Deur slim en deurdagte propaganda van die partyideologie en -posisies het Hitler geleidelik invloed en aanhang gekry onder die Beierse bevolking.
Nkangala-distriksmunisipaliteit
Die Nkangala-distriksmunisipaliteit is een van die 3 distriksmunisipaliteite van Mpumalanga. Die setel van die munisipaliteit is in Middelburg. Die meeste inwoners in die munisipale gebied is Ndebelesprekend. Die munisipaliteit se kode is DC31.
Bure
Die munisipaliteit word begrens deur:
Plaaslike munisipaliteite
Die munisipaliteit bestaan uit die volgende plaaslike munisipaliteite:
Lorsch
Lorsch is 'n stad in die administratiewe distrik Bergstraße van die Duitse deelstaat Hesse. Dit is die enigste nedersetting in Hesse waar 'n Unesco-wêrelderfenisgebied te midde van die stadsgebied geleë is - die klooster van Lorsch wat van die Karolingiese tydperk dateer en aan die stad die bynaam Karolingerstadt besorg het. In 2014 het Lorsch sy 1250-jaarfees gevier.
Nkangala-distriksmunisipaliteit
Demografie
Die volgende statistiek is van die sensus in 2001.
Lorsch
Die Benediktynse abdy, wat in 764 gestig en aan die martelaar Nazarius gewy is, het as Karel die Grote se ryksklooster gedien en tot een van die welvarendste abdye van sy tyd ontwikkel. Die Codex van Lorsch bevat 'n lys van meer as 4 000 besittings van die klooster wat dwarsoor die ryk, tussen Noordsee en die Alpe, geleë was. Naas hierdie besittings het die klooster sy internasionale status as wêrelderfenis aan sy argitektoniese geskiedenis en sy geesteswetenskaplike tradisies te danke. 'n Karolingiese opelugmuseum, wat tegelykertyd as navorsingsentrum dien, behandel die geskiedenis van die abdy.
Nkangala-distriksmunisipaliteit
Verkiesingsuitslae
Verkiesingsuitslae vir die munisipaliteit in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004.
Lorsch
In Lorsch se historiese stadskern het historiese geboue uit die Baroktyd bewaar gebly. Die Ou Raadsaal huisves op sy eerste verdieping die sogenaamde Nibelungensaal wat sy naam aan muurskilderye met tonele uit die Nibelungen-saga te danke het. Die paleis vom Hausen is die enigste patrisiërhuis in Lorsch.
Gelnhausen
Gelnhausen is die administratiewe setel van die distrik Main-Kinzig-Kreis van die Duitse deelstaat Hesse. Die stad, wat halfpad tussen Frankfurt am Main en Fulda aan die oostelike rand van die Ryn-Maingebied geleë en in 1170 deur keiser Frederik I – ook bekend as Barbarossa of "Rooibaard" - gestig is, dra die bynaam Barbarossastadt.
Gelnhausen staan veral bekend vir sy Kaiserpfalz ("Keiserpalts"), 'n kasteelagtige paleiskompleks wat as een van die eerste geboue ná die stadstigting voltooi is. Die Barbarossaburg, soos die kasteel ook genoem word, is oorspronklik te midde van die Kinzigrivier as waterkasteel op 12 000 eikepale opgerig. Vandag word die Kaiserpfalz, wat in die middestad geleë is, as een van die bes bewaarde paleise uit die Staufertydperk beskou.
Robert John Lange
Robert John "Mutt" Lange (gebore 11 November 1948) is 'n Britse albumvervaardiger en liedjieskrywer wat in Noord-Rhodesië gebore is en aanvanklik in Suid-Afrika albums vervaardig het. Hy staan bekend onder die bynaam "Mutt" Lange en word as een van die suksesvolste rock-vervaardigers in die geskiedenis beskou. Hy het al albums vir kunstenaars soos AC/DC, Nickelback, Def Leppard, Outlaws, Foreigner, The Cars, Bryan Adams, Billy Ocean, Savoy Brown en The Corrs vervaardig.
Gert Sibande-distriksmunisipaliteit
Die Gert Sibande-distriksmunisipaliteit (voorheen bekend as die Oosvaal-distriksmunisipaliteit) is een van die 3 distriksmunisipaliteite van Mpumalanga. Die setel van die munisipaliteit is in Secunda. Die meeste inwoners in die munisipale gebied is Zoeloesprekend. Die munisipaliteit se kode is DC30
Robert John Lange
Van sy vorige projekte sluit in die skryf van liedjies en vervaardiging van albums vir die country-sangeres Shania Twain. Haar 1997-album, Come on Over, wat hy vervaardig het, is die besverkopende vrouealbum van alle tye.
Gert Sibande-distriksmunisipaliteit
Bure
Die munisipaliteit word begrens deur:
Plaaslike munisipaliteite
Die munisipaliteit bestaan uit die volgende plaaslike munisipaliteite:
Demografie
Die volgende statistiek is van die sensus in 2001.
Verkiesingsuitslae
Verkiesingsuitslae vir die munisipaliteit in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004.
Suid-Afrikaanse Musiekpryse
Die Suid-Afrikaanse Musiekpryse (Engels: South African Music Awards) is 'n jaarlikse seremonie waartydens Suid-Afrikaanse musikante met pryse vereer word. Die seremonie word deur die Recording Industry of South Africa (RiSA) gereël. Die wenner van elke afdeling ontvang 'n beeldjie wat 'n SAMA genoem word. Die geleentheid is vir die eerste keer in 1995 aangebied. Benoemings word vroeg in die jaar gemaak op grond van die vorige jaar se prestasies. Die vertoning word meestal by die Superbowl in Sun City aangebied, maar is ook al by die Sandton-konferensiesentrum, Montecasino in Fourways en die Inkosi Albert Luthuli Internasionale Konferensiesentrum in Durban aangebied. Dit word gewoonlik op nasionale televisie uitgesaai, met regstreekse optredes deur mense wat vir pryse benoem is. Die Suid-Afrikaanse Musiekpryse is soortgelyk aan die Grammy-pryse wat in die Verenigde State van Amerika aangebied word.
Pryse
Somtyds word genres saam in 'n enkele kategorie gegroepeer op grond van hul gewildheid onder 'n sekere demografie, byvoorbeeld Hip Hop, Afrikaanse pop en kwaito-kunstenaars word dikwels saam gegroepeer as stedelike kunstenaars omdat hierdie genres baie gewild is onder Suid-Afrikaners wat in stedelike gebiede woon.
Slegs Suid-Afrikaanse burgers en permanente inwoners van Suid-Afrika kan in aanmerking kom vir 'n SAMA-nominasie. Die toekenning van pryse word grootliks deur 'n komitee bepaal, maar sommige pryse word bepaal word deur stemme van die publiek, per SMS.
2de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (1996)
Die prysuitdeling van die 2de Suid-Afrikaanse Musiekpryse het in 1996 plaasgevind.
Van die wenners sluit in:
3de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (1997)
Die prysuitdeling van die 3de Suid-Afrikaanse Musiekpryse het op 26 April by die Johannesburgse burgersentum plaasgevind. Saksofoonspeler West Nkosi is vereer met 'n SAMA-prys vir uitstaande bydrae tot plaaslike musiek en Joseph Shabalala in vereer met 'n SAMA-prys vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek.
Van die wenners sluit in:
4de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (1998)
Die prysuitdeling van die vierde Suid-Afrikaanse Musiekpryse het in 1998 by die Johannesburgse burgersentum plaasgevind. Die aanbieders was Zandi Nhlope en Eric Miyene.
Van die wenners sluit in:
5de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (1999)
Die prysuitdeling van die 5de Suid-Afrikaanse Musiekpryse het op 18 Mei 1999 in die Superbowl te Sun City plaasgevind. TKZee is met vier SAMA-pryse vereer, onder andere beste groep van die jaar.
Van die wenners sluit in:
6de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2000)
Die prysuitdeling van die 6de Suid-Afrikaanse Musiekpryse het op 30 Maart 2000 in die Superbowl te Sun City plaasgevind. Busi Mhlongo en Ladysmith Black Mambazo het onderskeidelik met drie SAMA-pryse weggestap terwyl Brenda Fassie en Jimmy Dludlu elk met twee pryse vereer is. Jonas Gwangwa, Caiphus Semenya, Hugh Masekela, Nico Cartstens en Dan Hill is vereer met SAMA-pryse vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek. Die aanbieder was Martin Jonas.
Van die wenners sluit in:
7de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2001)
Die prysuitdeling van die 7de Suid-Afrikaanse Musiekpryse het op 5 April 2001 in die Sandton-konferensiesentrum plaasgevind. Letta Mbulu, Dr. Philip Tabane, Dolly Rathebe en Dorothy Masuka is vereer met SAMA-pryse vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek. The Soul Brothers wen die prys vir die beste Mbaqanga-album vir Intombi Yami, 'n prys wat hulle vir die afgelope sewe jaar gewen het.
Van die wenners sluit in:
8ste Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2002)
Die prysuitdeling van die 8ste Suid-Afrikaanse Musiekpryse het op 13 April 2002 in die Superbowl te Sun City plaasgevind. David Gresham, Albert Ralulimi en Princess Magogo KaDinuzulu is vereer met SAMA-pryse vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek. Die aanbieders was Vusi Twala en Unathi Mankayi.
Van die wenners sluit in:
9de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2003)
Die prysuitdeling van die 9de Suid-Afrikaanse Musiekpryse het op 6 April 2003 in die Superbowl te Sun City plaasgevind. Die groep Mafikizolo en die gemaskerde kwaitoster Mzekezeke het elk twee pryse ingepalm.
Van die wenners sluit in:
Marnitz Boshoff
Marnitz Boshoff (gebore in Nelspruit, 11 Januarie 1989) is ’n rugbyspeler wat vir die Lions as losskakel speel in die Superrugbyreeks. Hy het voorheen vir die Griekwas en die Blou Bulle gespeel het in die Curriebeker-reeks.
Suid-Afrikaanse Musiekpryse
10de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2004)
Die prysuitdeling van die 10de Suid-Afrikaanse Musiekpryse het op 29 May 2004 in die Superbowl te Sun City plaasgevind. Miriam Makeba het met drie pryse weggestap vir haar album Reflections. Zim Ngqawana se album Vadzimu het ook vir hom drie pryse verower. Sello “Chicco” Twala, Jack Lerole (postuum) en Juluka is vereer met SAMA-pryse vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek. Die aanbieders was Unathi Nkayi en Tshepo Maseko.
Marnitz Boshoff
Hy speel sedert 2013 vir die Goue Leeus.
Suid-Afrikaanse Musiekpryse
10de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2004)
Van die wenners sluit in:
Marnitz Boshoff
Hy het in albei bene van die Leeus se promosie/relegasiewedstryde na die 2013 Superrugbyseisoen gespeel, wat die Leeus weer hul plek in Superrugby terugbesorg het.
Suid-Afrikaanse Musiekpryse
11de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2005)
Die prysuitdeling van die 11de Suid-Afrikaanse Musiekpryse het op 16 April 2005 in die Superbowl te Sun City plaasgevind. Sipho Mabuse, Brenda Fassie, Margaret Singana en Dorothy Masuku is vereer met SAMA-pryse vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek. Nianell het met twee pryse weggestap.
Van die wenners sluit in:
Marnitz Boshoff
Hy is daarna gekies vir die Lionsspan in die 2014 Superrugbyseisoen en maak sy Superrugbydebuut in 'n speler-van-die-wedstryd-vertoning tydens die eerste wedstryd van die seisoen. Hy teken al die Leeus se punte aan, insluitend 'n laasteminuut-skepskop, om die Cheetahs met 21-20 te klop in Bloemfontein.
Suid-Afrikaanse Musiekpryse
12de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2006)
Die prysuitdeling van die 12de Suid-Afrikaanse Musiekpryse het op 6 Mei 2006 in die Superbowl te Sun City plaasgevind. Judith Sephuma het met drie pryse weggestap, onder andere vroulike kunstenaar van die jaar. Piet Botha, Joe Correira, Al Debbo, Thandi Klaasen en Rex Rabanye is vereer met SAMA-pryse vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek. Die aanbieder was Tumisho Masha.
Van die wenners sluit in:
13de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2007)
Die prysuitdeling van die 13de Suid-Afrikaanse Musiekpryse het op 14 April 2007 in die Superbowl te Sun City plaasgevind. Tydens die seremonie word Boet Pretorius, Abdullah Ibrahim, en "The Soul Brothers" vereer vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek. Simphiwe Dana stap we met vier pryse, onder andere album van die jaar, vir haar album The One Love Movement on Bantu Biko Street.
Van die wenners sluit in:
14de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2008)
Die prysuitdeling van die 14de Suid-Afrikaanse Musiekpryse het op 3 Mei 2008 in die Superbowl te Sun City plaasgevind. Tydens die seremonie word Gé Korsten en Lucky Dube vereer vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek. Die groep Freshlyground verower vier pryse vir hul album Ma’Cheri, insluitend beste album van die jaar, en die groep K.O.B.U.S. word bekroon met die prys vir die beste Afrikaanse rockalbum vir Swaar Metaal.
Van die wenners sluit in:
15de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2009)
Die 15de Suid-Afrikaanse Musiekpryse vind op 2 Mei 2009 in die Superbowl te Sun City plaas. Lira het met vier pryse weggestap, onder andere die prys vir beste album van die jaar vir haar album Soul In Mind. Lianie May verower die prys vir beste albumverkoper van die jaar vir Vergeet my nie.
Van die wenners sluit in:
16de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2010)
Die 16de Suid-Afrikaanse Musiekpryse is op 16 en 17 April 2010 by Sun City aangebied. Die sangeres Carike Keuzenkamp en Jabu Khanyile is vereer met 'n SAMA vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek. Bok van Blerk se album Afrikanerhart is aangewys as die beste verkoper. Kurt Darren is aangewys as beste verkopers in die afdeling "true tone"-aflaaideuntjie vir Kaptein en vollengte-aflaaideuntjie vir Af en Af.
Van die ander wenners sluit in:
17de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2011)
Die 17de Suid-Afrikaanse Musiekpryse het op 21 Mei 2011 by Montecasino in Fourways plaasgevind. Die kletsrymkunstenaar Professor het met vyf pryse weggestap, onder andere die prys vir die manlike kunstenaar van die jaar vir sy album University Of Kalawa Jazmee. Die Antwoord is bekroon met 'n internasionale prestasieprys. Lance James en Sipho Gumede is vereer met SAMA-pryse vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek.
Van die wenners sluit in:
18de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2012)
Die 18de Suid-Afrikaanse Musiekpryse is op 29 en 30 April 2012 by Sun City aangebied. Twee musikante, Vusi Mahlasela en Ray Phiri is vereer met 'n SAMA vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek. Snotkop se album Ek Laaik Van Jol is aangewys as die beste sokkiedansalbum. Die sangeres Zahara het weggestap met 8 SAMA-pryse, insluitend die album-van-die-jaarprys vir haar album Loliwe.
Van die ander wenners sluit in:
19de Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2013)
Die 19de Suid-Afrikaanse Musiekpryse is op 10 en 11 Mei 2013 by Sun City aangebied. Johannes Kerkorrel (postuum), Sizwe Zako en Dr. Thomas Chauke is vereer met SAMA-pryse vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek. Khuli Chana se album Lost in Time is aangewys as die album van die jaar en Toya Delazy is aangewys as nuweling van die jaar.
Van die ander wenners sluit in:
20ste Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2014)
Die 20ste Suid-Afrikaanse Musiekpryse is op 28 April 2014 by Sun City aangebied. Ladysmith Black Mambazo and Phuzekemisi is vereer met SAMA-pryse vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek. Ladysmith Black Mambazo verower ook 'n internasionale prestasieprys. Die nuweling van die jaar was Naima Kay en Karlien van Jaarsveld wen die prys vir die beste pop-album (Afrikaans), met haar album Uitklophou.
Van die ander wenners sluit in:
21ste Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2015)
Van die ander wenners sluit in:
22ste Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2016)
Die 22ste Suid-Afrikaanse Musiekpryse (SAMA22) is op 4 Junie 2016 by die Inkosi Albert Luthuli Internasionale Konferensiesentrum in Durban aangebied. Die kunstenaar Nathi het met vyf pryse weggestap, onder andere beste albumverkoper vir sy album Buyelekhaya en Black Coffee het vier pryse gekry vir sy album Pieces of Me, onder andere beste album van die jaar en 'n internasionale prestasieprys. Nana Coyote (postuum), Roger Lucey en Bhekumuzi Luthuli (postuum) is vereer met SAMA-pryse vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek.
SAMA22 was regstreeks in 360° video uitgesaai, met virtuele realiteit (VR).
Van die ander wenners sluit in:
23ste Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2017)
Die 23ste Suid-Afrikaanse Musiekpryse is op 27 Mei 2017 by Sun City aangebied. Die kletsrymkunstenaar Kwesta het met die meeste pryse weggestap. Hy wen vier pryse vir manlike kunstenaar van die jaar, beste album van die jaar en beste kletsrymalbum vir sy albun Darak II, asook hoogste lugtyd van die jaar vir sy album Ngud. Rebecca Malope, Don Laka and Babsy Mlangeni is vereer met SAMA-pryse vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek.
Volledige lys van wenners:
24ste Suid-Afrikaanse Musiekpryse (2018)
Die 24ste Suid-Afrikaanse Musiekpryse is op 2 Junie 2018 by Sun City aangebied. Die gospelgroep Joyous Celebration het met vier SAMA-pryse weggestap terwyl Shekhinah met drie pryse vereer is. Dr. Mbongeni Ngema, Adv. Steve Kekana en Letona “Spokes H” Hlatshwayo Spokes is vereer met SAMA-pryse vir 'n leeftyd se bydrae tot plaaslike musiek.
Volledige lys van wenners:
Sedibeng-distriksmunisipaliteit
Die Sedibeng-distriksmunisipaliteit is een van die 2 distriksmunisipaliteite in Gauteng. Die setel van die munisipaliteit is in Vereeniging. Die meeste inwoners van die munisipale gebied is Suid-Sothosprekend. Die munisipaliteit se kode is DC42.
Bure
Die munisipaliteit word begrens deur:
Plaaslike munisipaliteite
Die munisipaliteit bestaan uit die volgende plaaslike munisipaliteite:
Verkiesingsuitslae
Verkiesingsuitslae vir die munisipaliteit in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2004.
Pous Innocentius IX
Innocentius IX was die 230ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk vir twee maande van 29 Oktober tot 30 Desember 1591. Hy was die laaste in 'n reeks van drie pouse waarvan die pontifikate gesamentlik minder twee jaar geduur het.
Biografie
Pous Innocentius IX is gebore as Giovanni Antonio Facchinetti (of Giovanni Antonio Nocetti) op 20 Julie 1519 in Bologna, Italië, die seun van Antonio Facchinetti en Francesca Cini. Hy was 'n regsgeleerde wat promoveer aan die Universiteit van Bologna. Op 11 Maart 1544 word hy tot priester gewy. Hy word sekretaris van kardinaal Nicolò Ardinghelli en vervolgens van kardinaal Alessandro Farnese, broer van die hertog van Parma. Farnese, wat biskop van Avignon was, het Giovanni aangestel as sy saakgelastigde en maak hom ook goewerneur van Parma van 1556 tot 1558. Op 26 Januarie 1560 word Giovanni biskop van Nicastro in Calabrië en hy neem deel aan die konsilie van Trente. Pous Pius V stuur hom as nuntius na Venesië om die alliansie met Spanje en Venesië teen die Turke te versterk. Die alliansie sorg uiteindelik vir die oorwinning van Lepanto in 1571. Op 12 November 1576 (of 1575) word hy Latyns patriarg van Jerusalem (titulêr). Pous Gregorius XIII maak hom kardiaal op 12 Desember 1583. Op 29 Oktober 1591 volg hy Pous Gregorius XIV op en word gekroon op 3 November 1591 deur kardinaal Andreas van Austria. Hy regeer tot sy dood op 30 Desember 1591 en word opgevolg deur Pous Clemens VIII. Die naam ‘Innocentius’ beteken 'Onskuldige'.
Pontifikaat
Gedurende die pontifikaat van die sieklike Pous Gregorius XIV, het Giovanni reeds die Kerk bestuur. Selfs voor Gregorius se dood het die Spaanse faksie en hulle opponente in die kollege van kardinale reeds begin wedywer oor die nuwe pous. Filips II van Spanje se aanmatigende bemoeienis met die vorige konklaaf toe hy sy eie sewe kandidate voorgelê hey is nie vergeet nie. Hierdie keer het die koning nie so sterk ingemeng nie, maar die Spaanse kardinale was nog steeds in die meerderheid. In 'n kort konklaaf van twee dae kies hulle Giovanni, wat die naam Pous Innocentius IX kies.
Pous Innocentius gedurende sy kort bewind die Spaanse koning teen Henri IV, die koning van Frankryk in die Franse godsdiens oorlog.
Die pous voer algemene stemreg vir manne en vroue vanaf veertien jaar in. Hy skryf ook teen Machiavelli in sy geskrif "Adversus Machiavellem".
Die kollege van kardinale
Pous Innocentius het twee nuwe kardinale aangestel in een konsistorie.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Joshua na die Reën
Joshua na die Reën (afgekort tot JNDR) is die verhoognaam van die Afrikaanse liedjeskrywer en musikant Jacques de Villiers van Pretoria, Gauteng. Joshua na die Reën tree saam met ander musikante en soms ook solo op. Van die musikante wat hom bystaan is Lizandra Winter (sang), Jean de Villiers (tromme), Ryhno von Hagen (akoestiese kitaar, mandolien, fluit), Gerhard Biennedel (baskitaar), Heini Berner (elektriese kitaar) en Raziela Kosterman (viool). Wanneer die geleentheid hom voordoen, kan hy ook saam met 'n strykensemble optree.
Agtergrond
Jacques de Villiers het op 'n plaas in die Walkerville-omgewing tussen Johannesburg en Parys grootgeword en in 2010 aan die Tshwane Universiteit van Tegnologie die topprys vir Jazz behaal. Na sy studies het hy vir Jak de Priester op klavier begelei en ook vir Bobby van Jaarsveld.
Afhangende van die situasie is reën vir sommiges ‘n positiewe en vir ander ‘n negatiewe natuurverskynsel, maar dié wat daardeur geraak word besef dat dit lewe bring, al is dit wat daaruit voortspruit nie dadelik sigbaar nie.
Groepe en kunstenaars soos Coldplay, One Republic, Brooke Fraser, Kaleidoskoop, Mumford & Sons en Elvis Blue dien as inspirasie vir JNDR.
Die naam "Joshua na die Reën" verwys na 'n uitsonderlike band met die natuur, asook die temas van eerlikheid en hoop.
Sy debuutalbum, Joshua na die Reën, is op 18 September 2013 in die Aulateater by die Universiteit van Pretoria bekendgestel, alhoewel dit reeds op 1 Augustus 2013 op iTunes vrygestel is. Hierdie album ontvang in 2014 twee Ghoemas vir beste nuweling en beste Afrikaanse kontemporêre album.
Eerbewyse
Hy wen in 2014 twee Ghoemas vir beste nuweling en beste Afrikaanse kontemporêre album vir Joshua na die Reën, en in 2017 'n SAMA-prys vir die beste kontemporêre musiekalbum vir Die wêreld binne my.
Ma Huateng
Ma Huateng (geb. 29 Oktober 1971 in Tsjaojang, Guangdong), ook bekend as Pony Ma, is 'n Chinese entrepreneur en stigter van Tencent, een van die grootste internetmaatskappye in China. Hy is in 2007 deur Time as een van die wêreld se invloedrykste persone aangewys. In Oktober 2013 was Ma die vyfde rykste persoon in China en die 173ste rykste persoon ter wêreld, met 'n geskatte netto waarde van VS$10.2 miljard.
Loopbaan by Tencent
Ma het 'n graad aan die Universiteit Shenzhen behaal en was die mede-stigter van Tencent in 1998. Die maatskappy se eerste produk, die kitsboodskapprogram Tencent QQ, het vinnig in China gewild geword. Tencent het kort daarna begin uitbrei tot 'n internetreus, vergelykbaar met AOL in die VSA. Hy is tans voorsitter en HUB van Tencent Holdings, een van die drie grootste chinese internetmaatskappye - die ander is Alibaba en Baidu. Teen die einde van September 2012 het QQ by die 784 miljoen aktiewe gebruikers gehad, wat 'n toename van 10% op die vorige jaar was. Tencent bestuur ook 'n mobiele boodskapproduk genaamd WeChat; dié het teen die einde van 2012 200 miljoen aktiewe gebruikers behaal. Tencent bedryf ook ander uiteenlopende dienste soos webportale, e-handel en multispeler-aanlynspeletjies. Aanlynspeletjies soos die Legende van Julong en die Legende van Sjuanjuan het omset met meer as 50% opgestoot tot by VS$5.1 miljard, waarvan VS$1.5 miljard wins was.
Paardekop
Paardekop, 'n historiese pas oor die Outenikwaberge, het Outenikwaland met die Langkloof verbind. Dit lê op die skeiding tussen die Tsitsikammaberge en die Outenikwaberge. Vanaf 1766 het perderuiters 'n pad hier begin ooptrap. Nader aan Mosselbaai was daar slegs die Attakwaskloof en Duiwelskop wat toegang tot die binneland verleen het. Verder ooswaarts in die rigting van Algoabaai was so 'n pad heelwat moeiliker weens die bergagtige terrein wat tot die see gestrek het, die onderdringbare inheemse plantegroei en die diep klowe van o.a. die Bloukransrivier, Grootrivier, die Stormsrivier en die Soutrivier. Die ruiterpad het vanaf Plettenbergbaai en Wittedrift die loop van die Keurboomsrivier tot by De Vlugt gevolg en van daar oor die berge na Avontuur. Weens die steil wande van die rivier het die pad by Paardekop oor die kruin gegaan.
Vroeë reisigers in die gebied het die pas aangedurf. Carl Peter Thunberg was reeds in 1772 daar. Goew. Jan Willem Janssens en Hinrich Lichtenstein is in April 1803 te perd oor Paardekop, maar het hul waens oor Duiwelskop gestuur. Christian Ignatius Latrobe is in Maart 1816 met sy waens oor die pas. Toe die Cradockpas en later die Prins Alfredpas geopen is, het hierdie roete in onbruik verval.
Brian May
Brian Harold May (* 19 Julie 1947, Londen, Engeland), is 'n kitaarspeler, sanger en musiekkomponis. Hy is bekend as die kitaarspeler van Queen. Hy gebruik 'n tuisgemaakte elektriese kitaar met die naam Red Special.
Vroeë lewe
Brian Harold May is op 19 Julie 1947 in Hampton, Middlesex, gebore as die enigste kind van Ruth Irving (Fletcher) en Harold May. Sy ma was 'n Skot en sy pa 'n Engelsman. Op hoërskool het hy sy eerste orkes gevorm, naamlik 1984 na George Orwell se roman met dieselfde naam met sanger en baskitaarspeler Tim Staffell.
Queen
May was die medestigter van Queen met Freddie Mercury en Roger Taylor. Queen het een van die grootse rockmusiekgroepe geword met hul sukses met die album A Night at the Opera.
Igor Sikorsky
Igor Ivanovich Sikorsky (Oekraïens: І́гор Іва́нович Сікорський, Russies: И́горь Ива́нович Сико́рский, Afrikaanse transliterasie: Igor Iwanowitsj Sikorski; 25 Mei 1889 - 26 Oktober 1972) was 'n ingenieur wat helikopters en vliegtuie gebou het. Hy is gebore in Kiëf, Russiese Keiserryk (nou Kijif in Oekraïne). Hy studeer aan die Russiese Vlootkollege in Sint Petersburg en doen gevorderde studies by die Instituut van Tegnologie in Kiëf en later in Frankryk. Teen 1911 het hy reeds verskeie vliegtuie en twee helikopters gebou. Die tweede kon sy eie massa van 400 pond van die grond af lig.
Brian May
Queen
Mei is in 2005 as ridder geslaan deur koningin Elizabeth II vir sy bydrae tot die musiekbedryf en vir liefdadigheidswerk. May het sy PhD in Astrofisika gekry in 2007. May is ook 'n diereregte-aktivis, wat gekant is teen jakkalsjag en die uitdunning van ratels in die Verenigde Koninkryk.
Igor Sikorsky
Loopbaan
Van 1912 tot 1918 was hy die hoof van die ingenieurswese-afdeling van die Russo-Baltic Railroad Car Works. Hier ontwerp en bou hy van 1913-1914 die eerste veelvoudige-enjin-vliegtuie. In die Eerste Wêreldoorlog bou hy 75 vierenjinbomwerpers vir die Russiese weermag. In 1918 gaan hy na Frankryk, waar hy dieselfde taak verrig.
Brian May
Queen
In 2018 het hy as konsultant vir die rolprent Bohemian Rhapsody opgetree, wat met vier Oscars vereer is tydens die 2019 91ste Oscar-toekenningsaand.
Igor Sikorsky
Loopbaan
Ná die Eerste Wêreldoorlog verhuis hy na Amerika. Van 1919 af werk hy by Hanevig-Sikorsky Aircraft Corporation en van 1923 af by Sikorsky Aero Engineering Corporation. In 1928 word sy maatskappy 'n afdeling van United Aircraft Corporation, met Sikorsky as hoofingenieur. Hy tree in 1957 hier af.
Vliegtuie en helikopters gebou
Sikorsky se eerste vliegtuig wat hy in Amerika gebou het, was die S-29, 'n twee-enjin-dubbeldekker, in 1923. Hierdie vliegtuig is in die rolprent Hell's Angels vernietig. In 1929 het hy die S-38 verskaf aan Pan American Airways. Die S-40 en S-42 is onderskeidelik in 1931 en 1932 voltooi. Albei vliegtuie was toegerus met konstante-spoed-skroewe. Die S-42 het in 1934 'n hoogterekord van 20 407 voet opgestel. Die S-38, voltooi in 1934, het 'n spoedrekord opgestel. Later het hy sy aandag gevestig op die bou van helikopters.
Brian May
Persoonlik lewe
May was met Christine Mullen getroud van 1974 tot 1988, hulle het drie kinders gehad. Hulle is in 1988 geskei. May het die aktrise Anita Dobson ontmoet in 1986, wat hom geïnspireer om die enkelsnit "I Want It All" te skryf. Die twee is op 18 November 2000 getroud.
Johan Stemmet
Johannes Carl (Johan) Stemmet (gebore op 9 Februarie 1952) is 'n Suid-Afrikaanse TV-aanbieder, regisseur, sanger en liedjieskrywer. Sedert hy die televisiewêreld in 1980 betree het, het hy reeds 54 000 uitsaaiminute vervaardig.
Vroeë jare
Stemmet is gebore op Springbok, Namakwaland, en spandeer sy kinderjare op die diamantmyndorpie Kleinsee aan die Weskus van Suid-Afrika waar sy pa 'n diamantprospekteerder was.
Johan begin as 11-jarige in 'n dansorkes speel. Hy word geskool in klassieke sowel as ligte musiek op klavier en leer homself kitaar en ander klawerinstrumente speel. Hy matrikuleer as koshuisleerling aan die Hoërskool Jan van Riebeeck, Kaapstad, in 1969. Vanaf 1970 tot 1974 studeer hy tale en onderwys aan die Universiteit van Stellenbosch. Om sy studies te finansier speel hy gereeld as eenmanorkes by die Devon Valley op Stellenbosch asook op privaatfunksies.
Hy begin in hierdie tydperk saam met die bekende skrywer, Hennie Aucamp, eksperimenteer met verskeie genres in Afrikaanse musiek. Die liedjies wat uit hierdie samewerking spruit lei to Johan se eerste televisieoptrede as sanger/liedjieskrywer in 'n program getiteld "Perspektief" in 1979. Hy behaal die BA-graad en Hoër Onderwysdiploma in 1974 en studeer verder in die onderwys aan die Universiteit van Kaapstad waar hy die B.Ed-graad verwerf terwyl hy as departementshoof in Afrikaans Eerste taal skoolhou aan die Hoër Seunskool Rondebosch.
Johan tree in 1980 uit die onderwys en verhuis na Johannesburg waar hy as Ligtemusiek Regisseur by die Suid-Afrikaanse Televisiediens vanaf 1 Julie 1980 aangestel is.
1980's
Behalwe vir sy optredes as sanger/liedjieskrywer op die 1980-televisiereeks "Elke Liedjie Vertel 'n Storie", vervaardig, mede-vervaardig, regisseur en bied Johan verskeie gewilde reekse aan.
Platepraatjies, (1980–1985) 'n musiekgeselsprogramreeks.
My Land My Lied, (1981) 'n musiekreeks wat met 'n buite-uitsendingseenheid wat dwarsoor Suid-Afrika verfilm is.
Micro Macro, (1981–1982) 'n speletjiesprogram met Leon Schuster in Leon se heel eerste televisierol as aanbieder.
Treffers van Toeka tot Nou, (1983) ‘n nostalgiese reeks gebaseer op die treffers van 1900 tot en met die 1980's gekoppel aan die modes, giere en voorbladgebeure van die onderskeie tydperke.
'n Spesiale Musiekprogram (1984) met die Griekse diva Nana Mouskouri.
Die Gé sing reeks (1983-1985) plaaslik en in Europa. Hierdie was die eerste en tot op datum die enigste Suid-Afrikaanse musiekproduksie wat met 'n enkelkameraopset in 12 Europese lande binne 'n tydperk van 6 weke geskiet is.
Debuut; (1986-1988) 'n Musiektalentkompetisie wat die loopbane van verskeie jong plaaslike sangers geloods het.
Teletreffers, (1987–1989) 'n Musiekreeks oor die plaaslike musiekbedryf waarin die eerste Afrikaanse musiekvideos vervaardig is.
Crescendo, (1984–1987) Verskeie verhoogproduksies vir die ATKV waarin opkomende sangers en liedjieskrywers ontdek is.
Verskeie buitemuurse Musiekfeeste (1985–1989) in groot sportstadiums asook die aanbied en regie van die massavertoning op die destydse Ellis Park ter viering van die Johannesburgse Eeufees.
Dekade van 80, (1989). ‘n Musiekprogram oor die trefferliedjies en kunstenaars van die tagtigerjare.
1990's
In 1997, vervaardig Johan die Woordspeletjie A Word or 2 wat deur die gewilde radiopersoonlikheid Jeremy Mansfield aangebied is. Die suksesvolle program is vir 9 jaar weekliks op SABC2 uitgesaai.
2000's
In 2004 vervaardig Johan die opvoedkundinge kinderreeks  Wise Up (Words and Numbers) met Denver Vraagom as aanbieder. Hierdie opvoedkundige speletjie is spesifiek ontwerp om syfer- en lettervaardigheid onder jong leerlinge aan te moedig. Tot op datum is oor die 350 episodes van hierdie speletjie uitgesaai. Die formaat is met die Japannese Prys vir Opvoedkunde erken en in Japannees vertaal en op die nasionale uitsaaier, NHK, uitgesaai.
Fly the beloved country, a bird's eye-view of South Africa, is 'n dokumentêr wat Johan vervaardig het na aanleiding van sy liefde vir girokoptervlieg.