cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Adriaan Snyman
Romans
Die arkbouer (1989) (in Engels vertaal as The ark builder) vertel weereens die verhaal van Noag en die sondvloed, nadat hy verdere inligting bekom het oor die antieke wêreld van die Sumeriërs en Setiete. Benewens die Bybel word ander bronne oor die sondvloed en die wêreld van daardie tyd ook betrek, insluitende die Epos van Gilgamesj (wat dateer uit die tyd tussen 700 v.C.-600 v.C.), Joodse apokriewe en twee ander weergawes van die vloedramp wat uit vroeëre millennia dateer, die oudste ongeveer 2400 v.C. Hierdie boek skets die toestande in Noag se dae en beskryf hoe sy broers Herson en Kedar hom verlaat om te dros na die stad Sjoeroepak. Noag kry te doen met die argwaan en hoon van die gemeenskap en die verbrokkeling van sy familie. Hy lewe in 'n gewelddadige tyd maar hy het 'n merkwaardige roeping.
In Heuwel van getuienis (1983) (in Engels vertaal as The wine of God’s fury) is Jammerdal in die sentrum van die stryd tussen die goeie en die bose, waar hierdie twee so verstrengel geraak het dat dit nie meer onderskeibaar is nie. Pater Nikolas kyk toe hoe daar onverklaarbaar 'n brand in die sakristie ontstaan, waarna die kerk afbrand. Hy beweer dit was 'n ongeluk, maar dan word ook sy skuld daaraan uitgewys. Die vreemdelinge met buitengewone magte, Apollion en Lilith, kom daarna op die dorp aan en verkry pater Nikolas en na hom een vir een sy gemeentelede onder hul mag. Net die blinde Cecilia en Christiaan, die pater se bokwagter, swig nie voor die vreemdelinge nie. Vreemde en onverklaarbare dinge gebeur, totdat Christiaan en Apollion in 'n titaniese stryd tussen goed en kwaad teenoor mekaar te staan kom.
Die laaste vrees (1985) speel af tydens die stryd van die Poolse partisane teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog om hulle land van die Duitse juk te bevry. Die Geallieerdes gooi voorrade vir hulle oor Warschau af, maar een van die vlugte met Suid-Afrikaners aan boord word afgeskiet en doen noodgedwonge 'n noodlanding agter vyandelike linies, waardeur hulle midde in hierdie stryd geplaas word.
Kinder en en jeugverhale
Vir kinders en die jeug skryf hy ook etlike verhale. Jokkie vir die sweetvos (1972) is die verhaal van die arm seun Francois wat daarvan droom om 'n jokkie te word en met perde te werk. Hy kom agter dat dit baie harde werk sal verg om sy ideaal te verwesenlik en dan is daar nog vele ander struikelblokke. Hy moet stry teen sy broer wat predikant wil word en meen dat perdewedrenne van die bose is en ook stry om die hand van Lize, die afrigter se dogter. Dit word Francois se begeerte om die wonder perd Sieraad te ry.
Talita koemi (1973) vertel die verhaal van die dogtertjie van Jaïrus, Ragel, wat deur Jesus uit die dode opgewek is. Na hierdie wonderwerk word Ragel se ouers volgelinge van Jesus, maar Ragel en haar oupa, Hiskea, bly agter in die huis in Kapernaüm. Weens haar geloof in Jesus word sy uitgeskuif en wil niemand enigiets met haar te doen hê nie. Die dorpenaars weier om te glo dat sy uit die dood opgewek is nie en die Joodse Vergadering wil haar dwing om te erken dat sy tydens Jesus se besoek slegs geslaap het. Selfs haar oupa Hiskea keer in hierdie krisis oomblik sy rug op haar. Sy vlug na Jerusalem om na Jesus en haar ouers te gaan soek. Hierdie boek word verwerk en later heruitgegee as Dogtertjie staan op.
In Die silwer wiel (1986) neem al die standerd vyf seuns aan 'n fietswedren deel. Daar is die bullebak Krap Hagen en sy trawante wie se ouers vir hulle vinnige fietse koop, maar ook die arm seun Boetie Faber met die horrelvoet en sy vriend, Klein-Org Stroebel. Hulle moet hulle fietse self uit ou onderdele bou. Boetie oefen solank op die alkoholis oom Siegbert se dikwiel terwyl hy sy eie fiets saamflans. Saam stry hulle, oom Siegbert teen sy alkoholisme en Boetie teen sy liggaamsgebrek. Op die dag van die wedren is oom Siegbert nugter en Boetie eindig tweede, net na Krap Hagen. Ten spyte van die voorspelbaarheid van die verhaal, tref die openhartige eerlikheid en entoesiasme van die boek.
Kruisvuur (1978) speel af tydens die diensplig jare en handel oor Gerhard, wat twyfel of hy die pas sal kan volhou as gevolg van sy asma. Sy dapperheid besorg eindelik aan hom 'n medalje.
Die vuurwoud (1979) speel tydens die Eerste Wêreldoorlog in Delville-bos af, tydens die beroemde geveg wat hier plaasgevind het en waarin talle Suid-Afrikaners betrokke was. Dit is steeds die een geveg waarin meer Suid-Afrikaners op een geleentheid hulle lewens neerlê as in enige ander gebeurtenis. Stefan Meinhardt vind hom as baardraer by hierdie geveg. Hy het teen sy moeder se sin by die oorlog troepe aangesluit, weliswaar onder sy oom se toesig. Sy oom is dokter Wilhelm Coetzer, hoof van die Korps, en Stefan moet aan die ander bewys dat hy nie gepamperlang word nie.
Die avontuurverhaal Nagbrug (1987) is 'n herskrywing vir die jeug van die roman Die laaste vrees Hierdie verhaal speel af tydens die Tweede Wêreldoorlog, wanneer 'n groep jong vlieëniers noodvoorrade van Italië na Warskou neem. Michael, die jong Suid-Afrikaner, se vliegtuig word beskadig en hy word sodoende getoets.
Die delwers geskiedenis vorm die agtergrond vir Ons Koba en Klipkuil: kroniek van die diamantveld.
Ons Koba (1989) speel in die goud delwerye af, waar die vyftienjarige Koba na haar pa se dood poog om 'n lewe te maak op die goudvelde by Pelgrimsrus. Haar pa is deur drie goud rowers doodgeskiet en sy het haar boetie Pietman en die twee kleintjies om voor te sorg. Die historiese delwers milieu rondom Pelgrimsrus word realisties en histories korrek weergegee, terwyl Fanie Bekker die boek illustreer met swart en wit tekeninge. In 1993 is Ons Koba op die kortlys vir die toekenning van die Ou Mutual-prys.
Klipkuil: kroniek van die diamantveld (1989) fokus op die lewe op Klipkuil, 'n delwersdorp, met die dertienjarige Theo wat in diamantsmokkelary betrokke raak.
Die jaar van die sneeuskip (1991) vertel die verhaal van Marianne, wat deelneem aan 'n soektog na Noag se ark (die sneeu skip van die titel) wat volgens oorlewering op berg Ararat (Agri Dagi of Berg van Pyn in Turks) in Turkye lê. Sy moet haar eie vrese oor haar broer se dood in 'n bergklim ongeluk en haar verhoudings met ander uitsorteer. Theuns, haar broer se bergklim maat vir wie sy nog altyd vir haar broer se dood blameer het, neem aan die soektog deel en ook Dewald, en sy besef dat haar gevoelens jeens hulle teen die hange van die berg getoets sal word.
Ander skryfwerk
Vanaf die negentigerjare spits hy hom daarop toe om Siener van Rensburg se visioene ter boek te stel. Veral generaal De la Rey het geglo dat Siener 'n ware profeet was en het gereeld sy hulp ingeroep tydens die Anglo-Boereoorlog, terwyl generaal De Wet en ook staatslui soos Hertzog, Louis Botha en Jan Smuts getuig het hoe van sy gesigte bewaarheid is.
Stem van 'n profeet (1993) word in Engels vertaal as Voice of the prophet en hierdie boek word ook in Duits vertaal. Hierdie boek vertel meer van Siener van Rensburg as mens en sy geskiedkundige impak.
Teen die aand sal dit lig word (1994) is 'n roman met Siener se gesigte as tema en vertel hoe die Afrikaner hom uit die as van die 1994-verkiesing weer ophef en hom eindelik van die heerskappy van vreemdes bevry.
Die laaste loopgraaf (1997) bevat besonderhede oor die volk se laaste groot stryd, die Derde Vryheidsoorlog en die oorwinning van die Boere in hulle vryheidstryd.
Siener: Blaas die basuin(2008) is aanvullend tot die visioene in Boodskapper van God en verklaar wat vorentoe in Suid-Afrika gaan gebeur.
Die Oera Linda Boek (1998) bestaan reeds sedert 2193 voor Christus en handel oor 'n 4000 jaar oue beskawing. Merkwaardig genoeg bevat die boek talle verstaanbare Afrikaanse woorde en uitdrukkings. Die boek bevat ook 'n profesie wat oor dertig eeue strek.
Bloedvlaag oor Prieska (1999) bevat inligting oor die bloedige stryd wat die Boere sal moet veg voor hulle die oorwinning en vryheid verkry.
Waarskuwing 2000 (1999) bevat inligting oor wat in lande regdeur die wêreld gebeur en waarskuwings oor wat mens in die nuwe millennium te wagte kan wees.
Die Mesias-kode (2001) bevat inligting oor die geheime kode wat opgesluit lê in die Bybel en die uniekheid van die Bybel bewys, asook vele wetenskaplike ontdekkings verklaar.
Die lewende wesens (2001) verklaar die Bybelse verwysings na hierdie wesens en verduidelik die belangrike rol wat hulle aan die einde van die tyd sal speel.
De Wet le Roux
Onder die naam De Wet le Roux skryf hy hoofsaaklik ontspanningsverhale.
Kamp van vervloeking, Laksman in boeie en Die weg na vryheid is almal oorlogsverhale.
In die ou Kaapse verhaal Vallei van vrees besoek Antoinette Cordier haar eksentrieke oupa en vind dat hy die slagoffer was van struikrowers. Een van die struikrowers keer terug en 'n voëlvryverklaarde skipbreukeling red haar en haar oupa, maar verdwyn daarna met haar perd. Dan word haar oupa se sak vol riksdaalders gesteel en die wedloop om die versteekte familie-juwele te vind, begin.
Stephanie Meiring
In Die pad na die sterre (1974) verneem Elana Verwey dat Johann Reynders van Hollywood af terugkom Kruisburg toe om 'n rolprent op sy geboortedorp te kom maak. Johann bring vir Maureen Hill saam met hom. Leon Swarts is verlief op Elana en hy is bang dat sy tog nog vir Johann bo hom sou verkies. Tillie Groenewald is steeds verlief op Johann en sy doen alles in haar vermoë om hom te vang. Dan gebeur 'n lelike ding op Kruisburg en die mense fluister dat Johann daarvoor verantwoordelik was.
Lizel Joubert is in More se goue strande (1975) 'n begaafde ballerina. Jacques Verwey is 'n joernalis wat haar ontmoet toe hy 'n artikel moes skryf oor die balletskool. Hulle begin 'n verhouding, maar Jean Cox verskyn op die toneel en werk saam met Jacques. Jacques word nou onseker rondgeslinger tussen Lizel en Jean, terwyl Lizel op haar beurt onseker is tussen Jacques en Herman de Vries. Herman is die suksesvolle jong sakeman saam met wie sy in die reën vir 'n bus moes wag.
In Die aandwind bring verlange (1977) bewonder Stella Gerber in die geheim vir Deon Malherbe, die afrigter van haar vader se renperde. Sy raak dan verlief op Ignasius Versfeldt, die beroemde Springbok-rugbyspeler, maar Ignasius is nie seker van sy liefde vir haar nie. Intussen help Deon Malherbe haar om haar geliefkoosde renperd, Irish Wind, te behou. Hy rig egter ook vir Jupiter af, die groot swart hings wat behoort aan Daphne Stewart.
In Anderkant de reënboog (1979) vind Melissa Greyling op 21-jarige ouderdom uit dat sy 'n aangenome kind is. Sy voel hierna asof sy nêrens tuis hoort nie en haar pleegmoeder Beulah waarsku haar dat Gerhard Beneke nie meer met haar sal wil trou as hy die waarheid te hore kom nie. Sy vlug na Pretoria toe waar sy as aktrise 'n nuwe loopbaan begin en terselfdertyd begin soek na haar ware moeder. Sy kan Gerhard egter nie vergeet nie.
Linda ontmoet die skrywer Carl Reynders in Nonnatjie (1979) en gaan eet saam met hom, al het sy reeds 'n afspraak met haar aanstaande verloofde, Stefan Muller. Carl is egter verloof aan Yvonne Beneke, die aktrise wat die hoofrol vertolk het in die film waarvan Carl die draaiboek geskryf het – en Yvonne se pa het die rolprent gemaak. Stefan is baie jaloers en Yvonne Beneke net so jaloers, want sy waarsku Linda persoonlik om vir Carl uit te los. Carl wil haar egter nie uitlos nie, want hy het lank voordat hy haar ontmoet het, reeds 'n roman geskryf getitel Nonnatjie. Die Nonnatjie van sy verhaal was net so 'n meisie soos Linda wat op 'n Bosveldplaas grootgeword het waar die wildevy en die apiesdoring groei.
Adriaan Snyman
1963 – Die sorge van ons dae
1964 – Onsterflike lig
1966
1970 – Skip van genade
1972
1973 – Talita koemi
1978
1979 – Die vuurwoud
1983
Nicholas Aylward Vigors
Nicholas Aylward Vigors (1785 - 26 Oktober 1840) was 'n Ierse dierkundige en politikus.
Adriaan Snyman
Adriaan Snyman
1985 – Die laaste vrees
Nicholas Aylward Vigors
In 1826 was hy 'n stigterslid van die Royal Zoological Society in Londen en hy was dié vereniging se eerste sekretaris tot 1833. Gedurende sy loopbaan het hy ongeveer veertig artikels oor ornitologiese onderwerpe gepubliseer, 'n ongewone nastrewing wat heelwat bespotting van sy politieke teenstanders uitgelok het. Hy was ook 'n lid van die Royal Irish Academy.
Vigors was 'n lid van die parlement van die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Ierland vanaf 1832 tot en met sy dood in 1840.
Adriaan Snyman
Adriaan Snyman
1986 – Die silwer wiel
1987 – Nagbrug
1989
1991 – Die jaar van die sneeuskip
1993
1994
1995 – Siener van Rensburg, boodskapper van God
1997 – Die laaste loopgraaf
1998 – Die Oera Linda Boek
1999
2000 – Komende oordele
2001
2003 – Die komende wêreld diktatuur
2008 – Siener: Blaas die basuin
Stephanie Meiring
1963 – Die sorge van ons dae
1970 – Die wit ballerina
1972 – Kasteel in die woud
1974
1975
1976 – Erfenis van geluk
1978 – Skaduwees van gister
1980 – Trane sal verbygaan
1981
1982 – Vrou in die skemering
1983 – Ruiter in die wind
1985 – Die goue droom
1986
1989 – Die son sal weer skyn
1998 – Omnibus
Lys van lande volgens BBP (nominaal) per capita
Hierdie artikel verskaf drie lyste van lande van die wêreld gerangskik volgens hulle nominale per capita Bruto Binnelandse Produk, die waarde van alle finale goedere en dienste wat in 'n land in 'n gegewe jaar geproduseer word gedeel deur die gemiddelde bevolking vir dieselfde jaar.
Die syfers wat hier verskaf word neem nie verskille in lewenskoste in verskillende lande in ag nie en die syfers kan heelwat van jaar tot jaar wissel. Sulke wisselinge kan 'n land se rang beduidend van een jaar na die ander beïnvloed; selfs al maak dit nie 'n groot verskil aan die lewenstandaard van die land se inwoners nie. Vergelykings van nasionale welvaart word ook baie keer gemaak op grond van koopkragpariteit wat die verskille in lewenskoste in verskillende lande in ag neem (Sien Lys van lande volgens BBP (koopkragpariteit) per capita).
Grantia kujiensis
Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1933 deur Hozawa.
Lys van lande volgens BBP (nominaal) per capita
Data in verskillende kolomme is nie vergelykbaar nie aangesien dit na verskillende jare kan verwys. Alle data is in Amerikaanse dollar. Nie-soewereine gebiede, voormalige lande en ander spesiale groeperings word in skuinsgedrukte letter weergegee.
Let wel: Om die tabel in dalende volgorde te rangskik, klik op die klein vierkant langs die kolom waarin jy belangstel.
Eilandstaat
'n Eilandstaat is 'n onafhanklike land, wat uit een eiland, 'n eilandgroep of dele van eilande bestaan en nie deel uitmaak van 'n kontinent nie. Eilandstate verskil daardeur van landgebonde state en kuslande.
Van die tans 193 lidlande van die Verenigde Nasies is 47, ongeveer 1/4, eilandstate.
Die grootste eilandstaat volgens oppervlakte is Indonesië, gevolg deur Madagaskar, Papoea-Nieu-Guinee, Japan, die Filippyne, Nieu-Seeland en die Verenigde Koninkryk.
Golf van Kalifornië
Die Golf grens in die weste aan die skiereiland Neder-Kalifornië, in die suide aan die Stille Oseaan en in die ooste aan die vasteland van Meksiko. In die noorde mond die Coloradorivier in die Golf in. Die eilande en beskermde gebiede in die Golf van Kalifornië is in 2005 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.
Albert Troskie
Prof. Albert Troskie (gebore Adelaide, Oos-Kaap, 1942) is ’n Suid-Afrikaanse orrelis wat gereken word as die land se voorste kenner van dié instrument. As orrelraadgewer het hy vir talle kerke ’n nuwe pyporrel ontwerp en oor die bou daarvan toesig gehou. Hy is ’n vrugbare skrywer, kerk- en konsertorrelis, spreker op binnelandse sowel as buitelandse konferensie, musiek-eksaminator en –beoordelaar, en komponis.
Troskie het in Oos-Kaapland grootgeword en sy skoolloopbaan voltooi aan Gill-kollege op Somerset-Oos. Hy het aan die Universiteite van Kaapstad, Port Elizabeth en Suid-Afrika in musikologie en orrel studeer. Nadat hy in 1968 Unisa se beurs vir orreliste gewen het, het hy twee jaar lank gevorderde onderrig in orrelspel en improvisasie in Nederland ontvang en in musikologie en orrelbou studeer aan die Universiteit van Amsterdam. In 1975 het hy die graad D.Mus. deur Unisa verwerf met ’n verhandeling oor die koormusiek van Max Reger. Hiervoor het hy uitgebreide musikologiese navorsing in Bonn en Wene gedoen.
Hy was dosent aan Unisa en van 1983 tot aftrede in 1999 professor in musiek en musikologie aan die destydse UPE asook hoof van die musiekdepartement.
Hy is reeds amper 50 jaar lank kerkorrelis en koorleier en het die Suider-Afrikaanse Kerkorrelistevereniging (Sakov) op 10 Mei 1980 gestig, waarvan hy 20 jaar lank voorsitter was en redakteur van dié vereniging se nuusbrief asook die jaarblad Vir die Musiekleier. Sakov het in 2002 erelidmaatskap aan hom toegeken.
Troskie het in die kommissie vir die samestelling van die Afrikaanse Kerke se Liedboek gedien. Hy tree landwyd op as orrelis en spreker en het twee bundels met verwerkings van gewyde liedere vir orrel en koor, Liedboekverwerkings vir Orrel en Koor, Vol. 1 en 2, in onderskeidelik 2003 en 2006 gepubliseer. Van die Oos-Kaapse Kinderkoor is hy reeds etlike die amptelike orrelbegeleier en het drie keer oorsese toere saam met hulle onderneem.
598
Die jaar 598 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 98ste jaar van die 6de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Basse-Terre
Basse-Terre is die hoofstad en grootste stad van die eilandnasie Guadeloupe, 'n Franse oorsese gebied in die Karibiese See. Die stad het 'n bevolking van 11 395 in 2013 gehad en het 'n oppervlakte van 5,78 km².
Finistère
Die département Finistère (Bretons: Penn-ar-Bed) is die mees westelike punt van Frankryk met 'n oppervlakte van 6 733 km² en sowat 855 000 inwoners (2003, waarvan meer as 100 000 mense Bretons – naas Frans – as huistaal praat); die naam is afgelei van die Latynse finis terrae en beteken letterlik "die einde van die wêreld". Die vasteland van Europa eindig hier in 'n asemberowende skouspel van natuurskoon, lig en kleure wat al sedert die 19de eeu skare kunstenaars trek. Alhoewel dit die geografiese einde van Europa vorm, staan Finistère aan die begin van die Bretonse geskiedenis. Dit is die landingsplek van die Keltiese setlaars, wat in die 5de en 6de eeu vanuit Cornwall na die Europese vasteland gekom het. Die naam van hulle oorspronklike tuisland leef voort in Cornouaille, 'n streek in Finistère.
Die landskap van Finistère is 'n geskakeerde vlakte van velde, heideland en bosgebiede wat geleidelik oorgaan in die Monts d'Arrée, berge wat sowat 400 meter bo seevlak lê. Koue winde in die winter en hitte in die somer maak dit 'n leefruimte vir geharde plantspesies wat veral in die kusstrook in kleiner variante as elders groei om die winde te kan weerstaan. Die natuurreservaat van Armorika bewaar hierdie natuurerfenis. Megalitiese ruïnes, menhirs en dolmens (Keltiese grafmonumente) wat orals in Finistère te vinde is, maak van die gebied 'n lewende geskiedenisboek. Die argeologiese vondse van plaaslike opgrawings lewer bewys dat hier reeds 6 000 jaar lank menslike nedersettings bestaan. Die mense van Finistère – wat hul brood oorwegend as vissers, boere en ambagsmanne verdien – maak danksy die seehandel vroeg kennis met kunsstyle van dwarsoor die vasteland en begin hulle in die argitektuur van die streek te verwerk. Die enclos paroissial, die parogiale insluiting, is 'n plaaslike kerk wat saam met die knekelhuis en calvaire (kalvarieberg), en soms ook 'n oorvloed van beeldhouwerke, 'n mistieke oorgang na die wêreld van die oorledenes vorm. Hierdie simboliek gaan terug tot keltiese tradisies waarvolgens die dood slegs 'n soort oorgang na 'n ander bestaan is.
Naas die argitektuur en beeldhoukuns is pottebakkery 'n belangrike inheemse kuns, en besoekers moenie versuim om een van die fayenceries in die hoofstad Quimper te besoek nie.
Die skouspel van natuurskoon, lig en kleure lok vroeg in die 19de eeu talle skilders na Finistère. Die beroemde Paul Gauguin het besoek afgelê aan een van die klein hawens, Pont-Aven, en hy begin die tradisie van die Bretonse sujets in die Franse skilderkuns. Volkskundige tonele soos die Bretonse pardons (vergewensfeeste), drag, oes- en landskapsmotiewe oefen 'n sterk invloed op die kuns van die tyd uit. Auguste Renoir is 'n ander beroemde skilder wat na Finistère kom om die poësie van die natuurskoon en die argitektuur in sy skilderye vas te vang.
Kunsgalerye en museums in die streek bied die geleentheid om hierdie kunswerke te bewonder, en daar is 'n skilderroete ingerig wat die belangstellende op die voetspore van die skilders van Cornouaille laat wandel. Soos Douarnenez en Pont-Aven is dit een van die plekke waar kunstenaars gereeld byeengekom het om inspirasie te vind.
Kuns en kultuur
Finistère maak deel uit van die Bretonse taalgebied. Die Festival de Cornouaille, wat in Quimper plaasvind, is 'n fees van die Bretonse musiek en tradisie wat sedert die jaar 1923 plaasvind. Die fees duur nege dae en lok jaarliks byna 300 000 besoekers.
Kookkuns
Die bekendste plaaslike spesialiteit is kig ha farz, 'n gereg gemaak van groente, varkvleis en boekweitmeel.
Volksverhale
Weens die gevaarlike stroming van die Atlantiese Oseaan ly baie seevaarders in die 18de en 19de eeu langs die kus van Finistère skipbreuk. Die skrywer Anatole Braz haal 'n ou spreekwoord aan om die lot van talle seevaarders en vissers in die gewes te beskryf: Qui se fie de la mer, se fie de la mort ('n Mens wat hom aan die see toevertrou, vertrou hom aan die dood toe). Volksverhale in die streek sê dat die siele van die oseaan se slagoffers in die Baie des Trépassés (Baai van die Oorledenes) gaan voortleef.
John Howard (Amerikaanse akteur)
John Howard (14 April 1913 – 19 Februarie 1995) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bulldog Drummond Comes Back (1937), Lost Horizon (1937), Bulldog Drummond's Peril (1938), en The Philadelphia Story (1940).
Richard Stallman
Richard Matthew Stallman (gebore op 16 Maart 1953 in Manhattan, New York Stad) is 'n Amerikaanse aktivis vir vrye sagteware, kuberkraker en programmeerder – ook onder sy voorletters as RMS bekend. Stallman is die stigter van die GNU-projek. Aan hom word 'n beduidende aandeel van die sukses van GNU/Linux toegeskryf, en hy was die eerste voorsitter van die Free Software Foundation, waar hy onder meer die GNU General Public License ontwikkel het.
Constance Forslund
Constance Forslund (gebore 19 Junie 1950) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Way We Were (1973), River's Edge (1986), en Village of the Damned (1995).
Daisy Tahan
Daisy Tahan is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente 13 (2010), Little Fockers (2010), A Most Violent Year (2014), en The Nice Guys (2016).
Grantia laevigata
Grantia laevigata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel.
Pekalongan
Pekalongan (Indonesies kalong = vlermuis) is 'n stad en lê in die provinsie Midde-Java in Indonesië. Die stad is veral bekend om sy batik-kleding fabrieke.
Buurte
Die stad het 4 buurte/distrikte (Indonesies:kecamatan):
Casey Affleck
Casey Affleck (* 12 Augustus 1975) is 'n Academy- en Golden Globe-genomineerde Amerikaanse akteur. Hy het in rolprente soos Good Will Hunting, Ocean's Eleven (2001), The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford, en Gone Baby Gone verskyn. Hy is die jonger broer van akteur Ben Affleck.
Andrew Milne Murray
duimnael|regs|180px|Ds. A.M. Murray.
Ds. Andrew Milne Murray (Middelburg, Kaap 4 Julie 1862 - Kaapstad 26 Januarie 1932) was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk en Moderator van die Kerk se Sinode in Natal.
Opleiding en eerste standplaas
Ds. Murray ontvang sy eerste skoolonderwys op Worcester en ná die beëindiging van sy vierjarige kursus aan die Kweekskool op Stellenbosch is hy aan die einde van 1887 gelegitimeer. As hulpprediker van die gemeente Glen Lynden is hy op 16 Desember 1888 op Adelaide, wat toe nog deel was van die moedergemeente, georden.
Marlene Forte
Marlene Forte is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Real Women Have Curves (2002) en A Haunted House (2013), en in die televisiereekse Superstore (2015) en Fear the Walking Dead (2015).
Andrew Milne Murray
Na Natal
Hy is oorlede in 'n hospitaal in Kaapstad ná 'n ernstige operasie.
Sy blymoedige opgeruimdheid, beskeidenheid en vriendelikheid het harte na hom getrek en sy gesonde oordeel en verstandige beleid het vertroue in hom by die Kerk geskep, skryf eerw. Andries Dreyer in sy lewenskets in die NG Kerke se 1933-Jaarboek.
Emo Philips
Emo Philips (gebore 7 Februarie 1956) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente UHF (1989) en Meet the Parents (2000), en in die televisiereekse The Weird Al Show (1997) en Adventure Time (2010).
Sandlane
Sandlane is 'n nedersetting en grenspos in Eswatini op die grens met Suid-Afrika; aan die Suid-Afrikaanse kant is die grenspos bekend as Nerston. Die grenspos is tussen 08:00 en 18:00 oop.
Die nedersetting lê op die MR19-pad 40 km suidwes van die hoofstad van Eswatini, Mbabane.
Elsevier
Elsevier is een van die grootste verskaffers van wetenskaplike, tegniese en mediese inligting ter wêreld. Dit is oorspronklik in 1880 gestig. Dit is nou deel van die RELX Group, tot in 2015 bekend as Reed Elsevier. Sy produkte sluit in tydskrifte soos The Lancet en Cell, die ScienceDirect-versameling elektroniese tydskrifte, die Trends- en die Current Opinion-reeks tydskrifte en die aanlyn databasis Scopus.
Elsevier publiseer jaarliks sowat 420 000 artikels in 2 500 tydskrifte. Sy argief bevat meer as 13 miljoen dokumente en 30 000 e-boeke.
Grantia mexico
Grantia mexico is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1940 deur Hôzawa.
Breakdown
'n Breakdown is die gedeelte in 'n musikale werk wat uit die algemene melodie en ritme verwyder is en wat ten doel het om die stygende toonhoogte van die musiek (veral by regstreekse rock- en metal-optredes) te verlaag. Groepe waar kitaar 'n prominente rol speel, soos rock-, punk- en metal-groepe, benut gewoonlik die breakdown deur stadige, intensiewe 4/4 afwaartste kitaarstroke uit te voer. Die breakdown kom veral voor in snitte of liedjies wat 'n vers-refrein-vers-patroon volg. Wanneer breakdowns by regstreekse optredes, of gigs, uitgevoer word, reageer die gehoor gewoonlik deur te mosh of om hardcore dans uit te oefen. Sangers en sangeresse neig om 'n enkele herhaalde treffrase tydens die breakdown te uiter, wat die gehoor wat nie aan die mosh of hardcore dans deelneem nie, 'n kans gee om saam te sing. Vele metalcore musiekgroepe maak op breakdowns eerder as goeie refreine staat, aangesien 'n breakdown 'n refrein kan vervang om 'n klimaktiese rif teweeg te bring.
Sophia Takal
Sophia Takal is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Gabi on the Roof in July (2010), Green (2011), V/H/S (2012), en Always Shine (2016).
Stanislas Leszczynski
Stanisław Bogusław Leszczyński (Lemberg, 20 Oktober 1677 - Lunéville, Lotaringe, 23 Februarie 1766) was die koning van Pole en later die hertog van Lotaringe. Hy stam van 'n ou adellike Poolse familie af. Stanislas was 'n verligte heerser en geïnteresseerd in die kunste en wetenskap. Hy was belese en het verskeie tale gepraat. Place Stanislas in Nancy is na hom vernoem, en daar is 'n standbeeld van hom in die middel van die plein.
John George Children
John George Children (18 Mei 1777 – 1 Januarie 1852) was 'n Britse chemikus, meteoroloog en geoloog.
Later in die lewe word Children 'n dierkundige en geoloog, asook die sekretaris van die Royal Society. Die seldsame mineraal Childrenite en 'n Australiese slang, Children's Python is na hom vernoem.
Koraaltaaibos
Die koraaltaaibos (Searsia magalismontana), voorheen Rhus magalismontana, is 'n struik wat slegs 500 mm hoog word. Die struik is tweeslagtig met manlike en vroulike blomme op verskillende plante. Die struik kom in Gauteng, KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga, Noord-Kaap, Noordwes, Oos-Kaap asook Botswana en Zimbabwe voor, op hoogtes van 1 000 m tot 2 000 m.
Die struik blom van Oktober tot November, die blomme is klein en romerig wit. Die vruggies word rooi en ryp van November tot Desember. Die blomme word bevrug deur insekte. Die boom se FSA-nommer is 384.2.
Die plant het twee subspesies:
Touwsrivier
Touwsrivier is 'n dorp in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Die N1 nasionale pad gaan verby die dorp.
Hande vashou
Hande vashou toon fisieke intimiteit tussen twee of meer mense. Dit kan romanties van aard wees of nie.
Touwsrivier
Vroeë geskiedenis
Reeds in die eerste helfte van die 18de eeu het boere hulle hier gevestig. Die plaas waarop die dorp ontwikkel is, is reeds in 1748 toegeken. Die naam Touw is moontlik 'n vervorming van die Khoikhoi woord dau ('weg' of 'pas').
Spoorweggeskiedenis
Nadat die spoorlyn na die noorde Matjiesfontein in die 1870's bereik het, is 'n steenkool- en diensdepot aan die noordekant van die Hexrivierberge as 'n noodsaaklikheid beskou. Die keuse het op Touwsrivier geval waar 'n stasie met die naam Montaguweg op 7 November 1877 geopen is. Die naam is op 1 Januarie 1883 na Touwsrivier verander.
Die aanleg is juis hier so groot gemaak omdat daar 'n steil opdraande na Worcester voorgelê het en sommige treine se massa en lengte minder gemaak moes word om die stywe Hexrivierpas te kon uitkom. Die hotel Frere is deur die spoorwegowerhede gebou om voorsiening te maak vir passasiers wat 'n dag of twee op Touwsrivier moes deurbring. Vir die volgende 60 jaar was die dorp niks meer as 'n groot spoorwegsentrum nie. Dit het daartoe gelei dat die destydse Suid-Afrikaanse Spoorweë die dorp se administrasie oorgeneem het. Dit het tot 1959 geduur totdat die eerste bestuursraad vir die dorp ingestel is.
Hande vashou
Of vriende hande vashou hang van kultuur en geslag af: In die Westerse kultuur word dit hoofsaaklik beoefen deur vroue en kinders (soms om beheer uit te oefen), egpare en romantiese paartjies. In Arabiese lande, Afrika en sekere dele van Suid-Asië hou ook mans en/of seuns as teken van vriendskap en/of respek hande vas. Dit is 'n redelik algemene gesig in die Weste vir tienermeisies om vriendskaplik hande vas te hou, maar nie soseer onder tienerseuns nie.
Touwsrivier
Spoorweggeskiedenis
Nadat die spoorlyn geëlektrifiseer is, het die belangrikheid van die dorp begin afneem. Omrede die gebruik van stoomlokomotiewe afgeneem het, is die uit diens onttrekte stoomlokomotiewe in Touwsrivier gehuisves en was dit 'n nasionale gedenkwaardigheid vir baie jare totdat die Spoorweë besluit het om hierdie lokomotiewe as skrootmateriaal te verkoop. Die Verkeerdevleidam is ontwikkel om die stoomtreine van water te voorsien.
Wapen
Die munisipale raad het 'n wapen in 1962 by die Kaapse Provinsiale Administrasie geregistreer: Verhoogde, omgekeerde kepersgewys deursnede, silwer en groen, in die skildhoof 'n aansiende stoomlokomotief van natuurlike kleur, in die skildvoet 'n silwer golwende dwarsbalk belaai met 'n ander van blou, in die skildhoof vergesel van twee goue koringgerwe en in die skildvoet van 'n silwer aansiende ramskop. Die helmteken was 'n rooi blom, en die wapenspreuk "Floreat flumen Touense".
Die wapen is in 1994 gewysig deur (a) die lokomotief met "twee oop en een toe rooidirkieblomkelke (Ornithogalum maculatum) van natuurlike kleur aan 'n groen stingel" te vervang en (b) die lokomotief na die helmteken te skuif, en toe by die Buro vir Heraldiek geregistreer.
Omgewing
Die belangrikste produkte van die distrik is merinowol, koring, lusern en gars wat onder besproeiing verbou word.
Hande vashou
Hierdie gebruik onder mans kan ongemak onder gemeenskappe veroorsaak wat nie daaraan gewoond is nie, soos onder die Amerikaners toe oudpresident George Bush en die destydse kroonprins Abdullah van Saoedi-Arabië in die openbaar hande vasgehou het.
Mense hou hande vas of neem 'n ander se hand in syne/hare om die volgende redes:
Saab 340
Die Saab 340 is 'n Sweedse tweemotorige turboskroefvliegtuig wat ontwerp en aanvanklik vervaardig is deur Saab AB en Fairchild Aircraft. Die vliegtuig is ontwerp om 30 tot 36 passasiers te vervoer en in Julie 2018 was daar 240 vliegtuie deur 34 lugrederye bedryf.
Volgens die aanvanklike produksie-ooreenkoms is vervaardiging 65:35 tussen Saab en Fairchild verdeel. Saab het die vol-aluminiumromp en stertvin gebou en ook die vliegtuig aanmekaar gesit in Linköping, Swede terwyl Fairchild die vlerke, stertvlakke en enjinhulse vir die twee turboskroefmotore vervaardig het. Nadat Fairchild in 1985 hierdie werk gestaak het, is die vervaardiging van die komponente na Swede verskuif.
Saguenay
Saguenay is die hoofstad van die administratiewe gebied Saguenay-Lac-Saint-Jean (Quebec, Kanada) en lê teen die Saguenayrivier. Saguenay-fjord (Fjord du Saguenay) is die mees suidelike fjord in die Noordelike Halfrond.
Saguenay is op 1 Januarie 2002 gevorm deur die samesmelting van die stede Chicoutimi, Jonquière en La Baie met die munisipaliteite van Laterrière, Lac-Kénogami, Shipshaw en 'n gedeelte van die munisipaliteit van die kanton Tremblay. Meer as 98 persent van die sowat 150 000 inwoners is Franssprekend.
Ekonomie
Die primêre verwerking van die omgewing se natuurlike hulpbronne vorm die basis van die plaaslike ekonomie, soos byvoorbeeld die papier- en aluminiumvervaardiging. Hidroelektriese kragopwekking vind naby Shipshaw plaas. Saguenay het daarnaas tot ´n gewilde bestemming vir plesierboot-toerisme ontwikkel.
Sterrestelselswerm
’n Sterrestelselswerm of swerm sterrestelsels is ’n groot groep sterrestelsels wat deur onder meer hul onderlinge swaartekrag bymekaar gehou word. ’n Swerm kan uit tientalle tot duisende sterrestelsels bestaan. In die Abell-katalogus is 4 073 sterrestelselswerms opgeneem.
Sterrestelselgroepe
Swerms met minder as 50 sterrestelsels word eerder groepe sterrestelsels genoem en nie swerms nie. Daar is egter nie ’n spesifieke skeidslyn tussen die twee terme nie. Ons Melkweg is deel van ’n groep sterrestelsels, die Lokale Groep. Dit bevat naas die Melkweg die Andromeda-sterrestelsel en sowat 40 ander, kleiner sterrestelsels. ’n Nabygeleë swerm wat groter is, is die Virgo-sterrestelselswerm.
Donker materie
Visuele waarneming maak dit moontlik om ’n swerm sterrestelsels te omskryf as " ’n versameling stelsels waarvan die swaartekrag mekaar beïnvloed". Nogtans is die snelheid van die individuele sterrestelsels te groot dat hulle op so ’n manier gebind kan word. Dit impliseer dat daar óf nog ’n onsigbare massa aanwesig moet wees óf ’n ander aantrekkende krag bestaan naas swaartekrag. Met behulp van X-straalmeting is vasgestel daar is wel ’n groot hoeveelheid gas tussen die sterrestelsels aanwesig. Dit is baie warm, tussen 107 K en 108 K, en die massa daarvan oortref dié van die sterrestelsels.
Selfs hierdie massa is egter nie genoeg om die swerm bymekaar te hou nie. Die onsigbare materie wat daarvoor verantwoordelik is, word donker materie genoem, en omdat dit nie regstreeks waarneembaar is nie, weet niemand waaruit dit bestaan nie. ’n Tipiese sterrestelselswerm bevat slegs 5% sigbare materie, 10% gas (wat X-strale uitstuur) en die res is donker materie.
’n Gemiddelde sterrestelselswerm het die volgende eienskappe:
Bekende swerms naby die Aarde is die Virgo-, die Hercules- en die Coma-sterrestelselswerm. In die omgewing van die Norma-sterrestelselswerm is ’n enorme swerm met so ’n groot invloed dat die lokale uitdying van die ruimte (Hubble-konstante) daardeur geraak word. Dit word die Groot Aantrekker genoem.
Starlink
thumb|Logo. Starlink is ’n satellietnetwerk wat deur die Amerikaanse maatskappy SpaceX gebou word om internettoegang te verskaf. Die netwerk sal uit duisende klein satelliete bestaan wat saam met ontvangers op die grond sal werk. SpaceX beplan ook om van die satelliete vir militêre, wetenskaplike of verkenningsdoeleindes te verkoop.
Teen November 2019 het SpaceX 122 satelliete ontplooi. Hulle beplan om nog 60 per lansering te ontplooi, teen ’n tempo van ’n lansering elke twee weke vanaf November. Teen die middel 2020's sal byna 12 000 satelliete ontplooi wees, en dit kan later dalk tot 42 000 vermeerder word. Die aanvanklike 12 000 satelliete sal op drie hoogtes om die Aarde wentel: 1 600 op 550 km, nog sowat 2 800 op 1 150 km en sowat 7 500 op 340 km. Kommersiële gebruik kan in 2020 begin.
Buideldier
Buideldiere (Marsupialia) is soogdiere van die superorde Marsupialia en die subklas Metatheria. Hulle kry lewende kleintjies, maar dié is onderontwikkeld. Die wyfie se dragtyd is kort omdat die plasenta van die dooier-tipe is, en nie in staat is om die embrio vanuit die ma se bloed te voed, soos by plasentale soogdiere die geval is nie. Buideldiere is ovovivipaar terwyl plasentale soogdiere vivipaar is. Die jongelinge bly in hul ma se buidel en suig aan 'n tepel vas vir voeding. Tipies bly die kleintjies redelik lank by hul ma.
Starlink
Kommer is al uitgespreek oor die langtermyngevaar van ruimterommel as gevolg van die plasing van duisende satelliete in wentelbane bo 1 000 km en ’n moontlike impak op sterrekunde.
Buideldier
Verspreiding
Die vroegste geskiedenis van die Metatheria is nie duidelik nie. Daar is gedink dat Sinodelphys szalaya uit China van ongeveer 125 miljoen jaar gelede die oudste Metatheria verteenwoordig, maar later vondste van Ambolestes zhoui het gewys dat dit Eutheria betref. Fossiele dui aan dat hulle later, omstreeks 115 mj gelede, in Noord-Amerika voorgekom het. Hierdie kontinent, waar plasentale soogdiere ook teenwoordig was, het tot die einde van die kryt hul belangrikste tuiste gebly. 'n Belangrike groep was die Deltatheroida. Die teenwoordigheid van fossiele tande van Arcantiodelphys marchandi in Frankryk (99 mj oud) toon dat Metatheria tydelik ook in Europa geleef het. In die Mioseen het hulle daar uitgesterf. Arcantiodelphys was 'n verteenwoordiger van die Marsupialia wat nouer aan die huidige buideldiere verwant is. Hulle, die eintlike Marsupialia het omtrent die Kryt-Paleoseen-grens verskyn.
Starlink
Die totale koste van die dekade lange projek om die netwerk te ontwerp, bou en ontplooi is in Mei 2018 deur SpaceX op $10 miljard geraam. Die ontwikkeling van die projek het in 2015 begin, met die twee eerste prototipe-toetssatelliete wat in Februarie 2018 gelanseer is. Die ontplooiing van ’n tweede stel toetssatelliete en die eerste ontplooiing van ’n deel van die netwerk het op 24 Mei 2019 plaasgevind toe die eerste 60 operasionele satelliete gelanseer is.
Buideldier
Verspreiding
Omstreeks 65-60 miljoen jaar gelede sou 'n eilandboog moontlik bestaan het wat Noord- en Suid-Amerika bykans verbind het, sodat soogdiere Suid-Amerika van eiland tot eiland kon bereik. Die buideldiere was een groep daarvan en hulle het vanuit Suid-Amerika ook Antarktika bereik, wat toe nog nie met ys bedek was nie. Daar is fossiele van hulle (van 45 mj gelede) op die eiland Seymour gevind wat naby die Antarktiese kus lê. Hulle sou Australië dan vanuit Antarktika bereik het, maar hoe dit verloop het is onduidelik omdat daar min Australiese fossiele gevind is. Die oudste buideldier-fossiele wat tot nog toe in Australië ontdek is, is 55 mj oud. Hulle verskil reeds heelwat van hulle Suid-Amerikaanse en Antarktiese verwante, en was dalk lankal in Australië. Hierdie kontinent het reeds omstreeks 70 mj gelede begin om van Antarktika weg te dryf, sodat buideldiere miskien opnuut die water moes oorsteek. Hoekom plasentale soogdiere hulle nie gevolg het nie is onbekend.
Starlink
Fases
thumb|Sestig Starlink-toetssatelliete net voor hulle in Mei 2019 gelanseer is.
Buideldier
Verspreiding
In Noord-Amerika het buideldiere ná die kryt uitgesterf, maar in Suid-Amerika het daar 'n ryk verskeidenheid vorme voorgekom tot 3 mj gelede, toe die landengte van Panama gevorm het en meer plasentale soogdiere die kontinent gekoloniseer het. Dit het 'n uitwissing meegebring, maar nogtans het 'n paar Suid-Amerikaanse soogdiere in die noordelike rigting versprei.
Vandag word buideldiere veral in Suid-Amerika en in Australië aangetref. Net een spesie leef in Noord-Amerika, die opossum. In Australië, waar hulle geen konkurrensie van plasentale soogdiere het nie, is hul verskeidenheid nogtans groter.
Op watter punt in hulle lang geskiedenis die buideldiere pleks van ovipaar soos die eendbekdier ovovivipaar geword het is dalk onmoontlik om uit te vind omdat eiers nie maklik fossiliseer en dit nie altyd eenvoudig is om te bepaal tot watter spesie 'n eier behoort indien dit wel gevind word. Alle huidige buideldiere is nogtans ovovivipaar.
Kladogram
'n Eenvoudige kladogram van die buideldiere:
Abby Ryder Fortson
Abby Ryder Fortson (gebore 14 Maart 2008) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Ant-Man and the Wasp (2018) en in die televisiereekse Transparent (2014) en Togetherness (2015).
Margaret Rutherford
Margaret Rutherford (11 Mei 1892 – 22 Mei 1972) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Blithe Spirit (1945), Murder She Said (1961), The V.I.P.s (1963), en Murder at the Gallop (1963).
Grantia mirabilis
Grantia mirabilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Fristedt.
Fort-de-France
Fort-de-France is die hoofstad en grootste stad van die eilandnasie Martinique, 'n Franse oorsese grondgebied in die Karibiese See. Die stad het 'n bevolking van 89 890 in 2009 gehad en het 'n oppervlakte van 44,21 km².
Morné du Plessis
Morné du Plessis OIS (21 Oktober 1949, Vereeniging - ) is 'n oud-Springbokrugbyspeler en -kaptein. Hy is een van Suid-Afrika se bekendste rugbyspelers; op én van die veld. Hy was Suid-Afrika se ses-en-dertigste Springbokkaptein.
Agtergrond
Sy pa, Felix du Plessis, was ook 'n Springbokspeler én -kaptein terwyl sy ma, Pat du Plessis, 'n Springbok-hokkiespeler en -kapteine was. Twee van haar broers het Suid-Afrika in sokker verteenwoordig. Morné het ook uitgeblink op die krieketveld. Hy het die Suid-Afrikaanse skolekrieketspan gehaal, maar kon nooit die Cravenweekspan vir rugby haal nie. Hy was in Grey-kollege op hoërskool en het daarna by Universiteit Stellenbosch gaan studeer. Hy het ook in 1974 en 1975 as snelbouler vir die Westelike Provinsie se krieketspan gespeel.
Rugbyloopbaan
In 1975 was hy die eerste keer Springbokkaptein teen die Franse in Suid-Afrika, 'n posisie wat hy behou het tot sy uittrede in 1980. In 1976 wen die Springbokke die toetsreeks 3-1 teen die All Blacks in Suid-Afrika en in 1980 maak hulle weer so teen die Britse Leeus in Suid-Afrika. Hy lei ook die Springbokke tot oorwinning oor die 1977 Wêreldvyftiental en in 1980 oor die Jaguars (die vermomde Argentynse span) deur albei toetse te wen.
Morné was ook deel van die bestuurspan van die suksesvolle Wêreldbekerwenspan van 1995.
Omstrede voorvalle
Daar was twee voorvalle wat die Suid-Afrikaanse rugbypubliek nie sommer sal vergeet van Morné nie: in 1975 tydens die proewe slaan hy Kleintjie Grobler met die vuis dat dié met 'n draagbaar van die veld af is. Dié dag het Morné 'n sogenaamde "meanie" geraak. Na die voorval land Morné in Kaapstad en word buite die lughawegebou begroet deur 'n ondersteuner met die woorde: Let me shake the hand that shook the world.
Die Noord-Transvaalse rugbyondersteuners sal nooit die 1977-voorval op Loftus Versfeld vergeet waar hy hul gunsteling, Naas Botha, hard geduik het nie. Naas moes die veld verlaat.
Morné is baie dinge genoem in sy loopbaan, onder andere 'windskermveër' deur die Franse, 'moffie' en 'maureen' deur die Transvaalse rugbypubliek en 'skruminspekteur' deur die res van die land.
Morné word deur die hele rugbywêreld gerespekteer.
Statistiek
Morné het in 22 toetse gespeel, 15 keer as kaptein, en in dié 15 wedstryde het sy span 43 drieë gedruk waarvan hy self drie gedruk het.
Hawermout
Hawermout is gedroogde, gepelde en geknipte hawer. Dit word wyd gebruik vir die voorbereiding van 'n ontbyt in pap.
Graanvlokkies
Graanvlokkies word op dieselfde manier van ander korrels gemaak, wat byvoorbeeld in muesli en ander ontbytgraan gebruik word.
Ryan Phillippe
Ryan Phillippe is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Cruel Intentions (1999), The Way of the Gun (2000), Gosford Park (2001), en Crash (2004).