cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bloubaardbekkie
Die Bloubaardbekkie (Nemesia barbata) is 'n plantjie wat endemies is aan die provinsies Noord- en Wes-Kaap van Suid-Afrika van Kamiesberg tot Riversdale. Op die SANBI-rooilys word dit as 'veilig' (LC) gelys.
Hierdie kruidagtige plant word tot 30 cm hoog. Die teenoorstandige blare het getande rande. Sy leeubekblomme is wit en blou. Dit kom op renosterveldvlaktes en teen hellings voor. Renosterveld word nou net in klein geïsoleerde fragmente aangetref en hierdie spesie is kenmerkend daaraan. Die genetiese verskeidenheid van die spesie is taamlik groot. Dit word nogtans nie deur die fragmentasie negatief beïnvloed nie.
Francine York
Francine York (26 Augustus 1936 – 6 Januarie 2017) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Doll Squad (1973), The Under Achievers (1987), Marilyn Alive and Behind Bars (1992), en The Family Man (2000).
Aloe dawei
Aloe dawei is 'n aalwyn wat inheems is aan Oos-Afrika en kom in Demokratiese Republiek die Kongo, Uganda, Kenia en Rwanda voor. Die aalwyn het medisinale waarde. In Engels staan dit bekend as Dawe's aloe.
Bernie Sanders
Bernard "Bernie" Sanders (* 8 September 1941 in New York Stad) is tans die junior-senator van die Amerikaanse deelstaat Vermont en voormalige presidentskapskandidaat vir die Demokratiese Party in die 2016 en 2020 presidensiële verkiesings.
Sanders, wat homself as 'n demokratiese sosialis (Democratic Socialist) beskryf (alhoewel sy beleidvoorstelle binne 'n Europese konteks eerder as sosiaal-demokraties, groen of progressief beskryf sou word), is een van min linkse politikusse wat in die afgelope jare vir 'n federale amp verkies is en die eerste sosialistiese politikus in die Amerikaanse Senaat. Saam met Angus King is hy een van net twee onafhanklike senatore in die 115de Kongres, alhoewel hy nou bande met die Demokratiese Party handhaaf.
Bernie Sanders lewer fundamentele kritiek op die heersende ekonomiese, politieke en maatskaplike strukture in die Verenigde State.
Gastehuis
'n Gastehuis is 'n vorm van betaalde losies of verblyf. In sommige dele van die wêreld is 'n gastehuis soortgelyk aan 'n koshuis, bed en ontbyt, of herberg, terwyl in ander dele (soos byvoorbeeld die Karibiese eilande), gastehuise 'n tipe goedkoop hotelverblyf is. Verder kan dit 'n private woning wees wat omskep is vir eksklusiewe gebruik as gaste-akkommodasie. Die eienaar woon gewoonlik in 'n aparte deel van die eiendom, en die gastehuis funksioneer as 'n verblyfbesigheid.
Hierdie tipe akkommodasie bied groot voordele soos:
Oorsig
In sommige gebiede van die wêreld, is gastehuise die enigste soort akkommodasie wat beskikbaar is vir besoekers wie nie familie het om by te bly nie. Van die kenmerke wat 'n gastehuis onderskei van 'n hotel of herberg is die gebrek aan voltydse personeel.
Bed en ontbyt en gastehuise in Engeland is in familiebesit, en al die familielede woon op die perseel, maar is gewoonlik nie saans beskikbaar nie. Hotelle hou 'n personeelteenwoordigheid in stand vir 24 uur per dag en 7 dae per week, terwyl 'n gastehuis 'n beperkte personeelteenwoordigheid bied. As gevolg hiervan is aanmelding by 'n gastehuis dikwels slegs op afspraak. 'n Herberg het gewoonlik ook 'n restaurant verbonde daaraan.
Indië het 'n geweldige groei in die gastehuisbesigheid ondervind, veral in Delhi waar vordering in die IT-sektor en die Statebondspele in 2010 twee van die mees invloedryke faktore was. Deesdae het die gastehuissektor soveel verbeter, dat selfs 'n woonhuis wat omskep is in 'n gastehuis, 3 ster-fasiliteite aan sy gaste kan bied.
Trinley Thaye Dorje
Biografie
Trinley Thaye Dorje is die seun van die 3de Mipham Rinpoche (Tshe-dbang Bdud-'dul-lyn) van die Junyung-klooster, een van verskeie mense wat geglo word die reïnkarnasie van Ju Mipham, ’n belangrike lama van die Nyingmapa-skool en ’n afstammeling van koning Gesar van Ling, is. Daar word berig dat die seun op die ouderdom van ses maande reeds begin vertel het dat hy die Karmapa was. Die identiteit van die 17de Karmapa word egter betwis.
In 1988 het Shamar Rinpoche Lhasa in die geheim besoek om ondersoek in te stel of Thaye Dorje werklik die reïnkarnasie van die Karmapa is omdat hy gesê het die seun het in ’n droom aan hom verskyn. In Maart 1994 het Thaye Dorje en sy familie uit Tibet na Nepal ontsnap en toe na Indië, waar Shamar Rinpoche hom amptelik as die 17de Karmapa erken het. In 1994 is Thaye Dorje in Nieu-Delhi, Indië, deur die 14de Kunzig Shamarpa gekroon as die 17de Gyalwa Karmapa.
Opvoeding
Thaye Dorje het hierna ’n intensiewe tydperk van tradisionele opleiding in Boeddhistiese filosofie en praktyk ontvang. Hy het ook ’n moderne Westerse opvoeding van Britse en Australiese onderwysers en ’n intensiewe bekendstelling aan Westerse filosofie in Amerika gekry.
Thaye Dorje woon tans in Kalimpong, Indië, waar hy sy opvoeding voortsit. Op 17 Mei 2006 is hy amptelik deur die Karmapa-liefdadigheidstrust as die regmatige en administratiewe opvolger van die 16de Karmapa erken. Die wettige opvolger is egter nog nie onbetwis bepaal nie.
Erica klotzschii
Erica klotzschii is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Vlag van Andorra
Die nasionale vlag van Andorra is op 27 Augustus 1971 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n vertikale driekleur in blou, rooi en geel met die Andoraanse landswapen in die middel van die geel baan. Hoewel die drie bane ewe wyd voorkom is die geel baan in werklikheid wyer as die bou en rooi bane in verhouding 8:9:8.
Geskiedenis
Die geskiedkundige vlag van Andorra, wat van 1806 tot 1866 gebruik is, het uit twee vertikale (soms ook horisontale) bane in geel en rooi bestaan. Daar word beweer dat hierdie vlag deur Napoleon in 1806 toegestaan is, maar die gebruik daarvan kan veel vroeër wees. ’n Variant van die moderne vlag sonder die wapenskild is na bewering deur Napoleon III ontwerp deur die blou baan wat Frankryk verteenwoordig, toe te voeg. Van 1931 tot 1939 is ’n horisontale weergawe van die vlag gebruik en die bedoeling was om die Spaanse vlag te weerspieël. In 1934 is vir ’n kort ruk ’n horisontale variant met ’n kroon in die middel vertoon terwyl Boris I geheers het. Tussen 1939 en 1949 is ’n variant van die 1866-vlag gebruik met ’n ander vlagverhouding en wapenskild, en daarna, van 1949 tot 1959 is ’n variant met gewysigde kleure gebruik. Tot 1993, toe Andorra se vlag gestandaardiseer is met hul inlywing by die Verenigde Nasies, is meerdere weergawes van die moderne vlag gebruik.
Simboliek
Die ontwerp is verwant aan die vlae van Frankryk, Spanje, Katalonië en Foix wat almal historiese bande met Andorra het. Die wapenskild in die middel van die vlag bevat historiese simboliek van die biskoppe van Urgell en Foix en van Katalonië en die Burggraafskap van Béarn. Die insluiting van die wapenskild maak dit een van 28 nasionale vlae wat openlike Christelike simbole bevat. Die vlag se drie vertikale bane herinner aan die Franse driekleur terwyl die breër middelste baan aan die Spaanse vlag herinner. Die leuse van die wapenskild (in Goudy Old Style) in die middelste baan Virtus Unita Fortior beteken “Verenigde Deug is Sterker”. Die blou en rooi van die Andoraanse vlag is ook in die Franse vlag te sien met die rooi en geel wat ook in die Katalaanse vlag te sien is (as ou koninklike simbool van die kroon van Aragón) en in die wapenskild van die ou Graafskap Foix (tans deel van Frankryk).
Ontwerp
Die Andoraanse vlag het die volgende tegniese ontwerp:
Kleure
Die amptelike kleure van die Andoraanse vlag word in die “Grafiese regulasies vir die namaak van die skild en vlag” van die Oficina de Marques del Principat d’Andorra uiteengesit. Die vlag se kleure is:
Die kleure vir die wapen is:
Skagerrak
Die Skagerrak (Deens: [ˈsɡ̊æɪ̯ˀɐʁaɡ̊]; Noors: [ˈskɑːɡərɑk]; Sweeds: [ˈskɑːɡərak]) is 'n gedeelte van die Noordsee, wat begrens word deur Denemarke (Jutland) in die suide, Noorweë in die noorde en Swede (Bohuslän) in die ooste.
In die suidooste is die Skagerrak verbind met die Kattegat, waarlangs die Sont en vervolgens die Oossee bereik kan word. By die plek waar Skagerrak en Kattegat mekaar ontmoet (Grenen, tewens die noordelikste punt van Denemarke) is die vissersdorp Skagen geleë, waaraan die see sy naam ontleen.
Die Slag van Jutland tussen die Duitse en Britse vlote, een van die grootste seegevegte van die Eerste Wêreldoorlog, het hier op 31 Mei 1916 plaasgevind.
Oemra
Die oemra (Arabies: عمرة) is ’n bedevaart na Mekka in Saoedi-Arabië wat Moslems enige tyd van die jaar kan onderneem, in teenstelling met die hadj wat een keer per jaar op ’n spesifieke tyd plaasvind. Oemra beteken in Arabies "om ’n bewoonde plek te besoek". In die Sjaria, die godsdienswette van Islam, beteken oemra om die tawaf om die Kaäba en die saj tussen die heuwels Safa en Marwa te voltooi nadat ’n heilige staat, bekend as die ihram, bereik is.
Rituele
Van die rituele van die oemra sluit in:
Met dié rituele is die oemra voltooi en Moslems kan dan kies of hulle die ihram wil verlaat. Hoewel dit nie deel van die rituele is nie, drink die meeste pelgrims water uit die Zamzam-put.
Jeremy Sisto
Jeremy Sisto (gebore 6 Oktober 1974) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Clueless (1995), May (2002), Wrong Turn (2003), en Waitress (2007).
Kleinvlindervis
Die Kleinvlindervis (Chaetodon kleinii) is 'n vlindervis wat voorkom aan die ooskus van Suid-Afrika vanaf KwaZulu-Natal. Onvolwasse vissies is al gevind in Algoabaai. Die vis word tot 15 cm lank en kom in koraal- en rotsriwwe voor, in water wat 1 – 70 m diep is.
Die liggaam is geel met 'n wit kolletjie op elke skub. Die latynse naam kleinii is na aanleiding van die vis se vermoë om in akwariums te kan oorleef. In Engels staan die vis bekend as die Whitespotted butterflyfish.
Charles Meredith (akteur)
Charles Meredith (27 Augustus 1894 – 28 November 1964) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Beyond (1921), The Big Trees (1952), en The Lone Ranger (1956), en in die televisiereeks Rocky Jones, Space Ranger (1954).
Michael Brennan (akteur)
Michael Brennan (25 September 1912 – 29 Junie 1982) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Operation Disaster (1950), See How They Run (1955), en Thunderball (1965).
Basispaar
duimnael|220px|regs|’n Vergelyking tussen ’n enkelstring-RNS en ’n dubbelstring-DNS met hul ooreenstemmende nukleobasisse.
Die erflike materiaal, deoksiribonukleïensuur (DNS), bestaan uit ’n baie lang ketting basispare in die vorm van ’n dubbele heliks. Hierdie basispare bestaan elk uit twee nukleotiede.
Die nukleotiede in DNS is horisontaal in pare gekoppel wat vertikaal aan twee lang stringe verbind is, soos ’n soort leer. Die vier nukleotiede in DNA is sitosien (C), guanien (G), adenien (A) en timien (T). A vorm altyd ’n paar met T (en omgekeerd) en G vorm ’n paar met C (en omgekeerd). Tussen G en C is drie waterstofbrûe, en tussen A en T twee.
Ribonukleïensuur (RNS) bevat geen timien nie, maar urasiel (U).
Genoom
’n Genoom is die genetiese materiaal van ’n organisme. Dit bestaan uit die DNS (of RNS in RNS-virusse) en sluit beide die gene (die koderingstreke) en die niekoderings-DNS in, sowel as die genetiese materiaal van die mitochondria en chloroplaste.
Nietegniese oorsig
’n Genoom is al die genetiese inligting van ’n organisme. Die menslike genoom kan vergelyk word met die aanwysings in ’n resepteboek. Nes laasgenoemde die aanwysings verskaf wat nodig is om ’n reeks geregte te maak, insluitende ’n vakansiefeesmaal of somerpiekniek, bevat die menslike genoom al die aanwysings wat nodig is om die hele reeks menslike selle te maak, insluitende die spierselle of neurone.
Volgordebepaling en kartering
’n Genoomvolgorde is die volledige lys van die nukleotiede (A, C, G en T vir DNS-genome) wat al die chromosome van ’n individu of spesie uitmaak. Binne ’n spesies is die oorgrote meerderheid nukleotiede identies tussen die individue, maar die volgordebepaling van verskeie individue is nodig om die genetiese diversiteit te verstaan.
Solbjørg Højfeldt
Solbjørg Højfeldt (gebore 10 Junie 1947) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Slingrevalsen (1981) en Flickering Lights (2000), en in die televisiereekse The Kingdom (1994) en The Killing (2007).
Abbi Jacobson
Abbi Jacobson (gebore 2 Februarie 1984) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Neighbors 2: Sorority Rising (2016) en The Lego Ninjago Movie (2017), en in die televisiereekse Broad City (2010) en Broad City (2014).
Genoom
Volgordebepaling en kartering
Die ontwikkeling van nuwe tegnologie het die volgordebepaling van genome aansienlik goedkoper en makliker gemaak, en die getal voltooide volgordebepalings groei vinnig. Die Amerikaanse nasionale gesondheidsinstitute onderhou een van verskeie omvattende databasisse van genoominligting. Die duisende voltooide bepalingsprojekte van genoomvolgordes sluit in dié van rys, muise en die bakterie E. coli. In Desember 2013 het wetenskaplikes die volgorde van die volledige genoom van ’n Neanderdaller, ’n uitgestorwe spesie, bepaal. Die genoom is onttrek uit die toonbeen van ’n 130 000 jaar oue Neanderdaller wat in ’n Siberiese grot ontdek is.
Waar ’n genoomvolgorde die volgorde van elke DNS-basis in ’n genoom lys, identifiseer ’n genoomkaart die landmerke. ’n Genoomkaart bevat minder besonderhede as ’n genoomvolgorde en help met die navigasie om die genoom. Die Menslikegenoomprojek is aangepak om die menslike genoom se volgorde te bepaal en dit te karteer. ’n Basiese stap in die projek was om ’n gedetailleerde genoomkaart uit te reik deur ’n span by die Genoscope in Parys.
Kaap-tot-Kaïro-spoorlyn
Die Kaap-tot-Kaïro-spoorlyn was deel van Cecil John Rhodes se imperialistiese planne om Afrika onder Britse beheer te bring.
Doel
Rhodes se wens was om ‘n ononderbroke reeks Britse kolonies dwarsdeur Afrika vanaf Alexandrië aan die Middellandse See tot by Kaapstad in die Kaapkolonie te vestig. Goeie kommunikasiemiddels soos spoor- en telegraaflyne sou die Engelse kultuur aan die inheemse volkere bring, ‘n eenheidsgevoel tussen die Britse kolonies en besittings aanwakker, verkryging van verdere kolonies vergemaklik, die bestuur van alle verowerde gebiede bevorder, militêre beheer tydens oproer verbeter, vestiging van Britse setlaars bespoedig en veral die handel en mynbou (dus selfverryking) ten goede kom.
Roete
Rhodes wou ‘n spoorlyn laat bou van Kaapstad deur Botswana (Betsjoeanaland), Zimbabwe (Suid-Rhodesië), Zambië (Noord-Rhodesië), Tanzanië (Tanganjika), Uganda langs die Albertmeer, Suid-Soedan, Soedan na Kaïro in Egipte. Die hele roete van nagenoeg 6 500 km moes indien moontlik oor Britsbeheerde gebied loop. Die beoogde trajek sou hoofsaaklik per trein afgelê word, maar op sekere plekke sou die vervoer met skepe of ponte oor mere en riviere moes geskied.
Bou van die spoorlyn
In 1890 het die spoorlyn van Kaapstad reeds Vryburg bereik en Mafikeng in 1894, Bulawayo in 1897, die Victoria-waterval oor die Zambezirivier in 1904, Livingstone in 1905, Lusaka in 1906 en die grens van die Belgiese Kongo in 1910. Die opdrag aan die spoorwegingenieurs George Pauling, Charles Metcalfe en Robert Williams was dat die bou goedkoop en veral vinnig moes geskied. Kaapspoor (d.w.s. ‘n spoorwydte van 3 vt. 6 dm. of 1 067 mm) moes gebruik word ten spyte daarvan dat die noordelike trajek in Egipte reeds die Europese spoorwydte van 1 435 mm gebruik het. Hellings moes nie baie steil en draaie nie baie skerp wees nie. Dwarslêers moes op ‘n minimale fondament gelê word. Treine sou nie vinniger as 19 km per uur oor die spoor ry nie.
Gevolge
Alhoewel die spoorlyn nooit voltooi is nie, het dit bygedra tot die ontsluiting van die binneland van Suider- en Sentraal-Afrika. Massavragte steenkool en koper- en ystererts is deur die jare van die binnelandse myne na die Suid-Afrikaanse hawens vervoer.
Zhuhai
Zhuhai (Chinees: 珠海) is 'n stad in die Chinese provinsie Guangdong met 'n bevolking van 1 560 229 in 2010. Die stad is in die suidooste van China naby die monding van die Parelrivier in die Suid-Chinese See geleë. Zhuhai grens in die noordweste aan Jiangmen, in die noorde aan Zhongsjan en in die suide aan Macau.
Die stad is een van China se voorste toeristebestemmings en word die "Chinese Riviera" genoem.
Nukleotied
duimnael|275px|Hierdie nukleotied bevat die vyfkoolstofsuiker-deoksiribose (in die middel), ’n stikstofbasis (adenien, regs bo) en een fosfaatgroep (links). Die deoksiribosesuiker en stikstofbasis vorm ’n deoksiribosenukleosied, terwyl die hele struktuur saam met die fosfaatgroep ’n nukleotied is, ’n bestanddeel van DNS met die naam deoksiadenosienmonofosfaat.
’n Nukleosied is saamgestel uit ’n stikstofbasis en suikergedeelte. ’n Nukleosied plus ’n fosfaatgroep vorm dus ’n nukleotied.
Nukleotiede speel ook ’n sentrale rol in metabolisme op ’n basiese, sellulêre vlak. Hulle dra pakkies chemiese energie – in die vorm van die nukleosiedtrifosfate ATP, GTP, CTP en UTP – regdeur die sel na baie sellulêre funksies wat energie verg. Dit sluit in die sintetisering van aminosure, proteïene en selmembrane en -dele; die beweging van die sel en seldele, beide intern en tussen selle; die verdeling van die sel; ens. Daarbenewens maak nukleotiede deel uit van intersellulêre kommunikasie en is hulle betrokke by belangrike kofaktore van ensiemreaksies.
De Jonas
De Jonas (ook Hafkamp) is ’n nedersetting op die grens van die munisipaliteite Apeldoorn en Epe in die provinsie Gelderland in Nederland.
Wilmuth Merkyl
Wilmuth Merkyl (2 Junie 1885 – 1 Mei 1954) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Gretna Green (1915), The Price (1915), The Fortunate Youth (1916), en Captain January (1924).
Brian Sites
Brian Sites (gebore 21 Junie 1983) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Real Women Have Curves (2002), Gigli (2003), en Terminator 3: Rise of the Machines (2003), en in die televisiereeks The Ellen Show (2001).
Gaïa Jacquet-Matisse
Gaïa Jacquet-Matisse (gebore 12 April 1993) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Forgetting Sandy Glass (2016) en in die televisiereeks Mumbai Chopra: Misadventures of an It Girl (2010).
Weeskindertjies (plant)
Weeskindertjies (Nemesia cheiranthus E.Mey. ex Benth.) is 'n plant wat endemies aan Suid-Afrika is. Dit kom in die noorde van die provinsie Wes-Kaap en die aangrensende dele van die Noord-Kaap voor (Namakwaland). Dit word op die SANBI-rooilys as 'veilig' (LC) gelys.
Dit is 'n eenjarige en taamlik kort, kruidagtige plant van 30 cm hoog wat ook in Engelse tuine geplant word omdat dit mooi en taamlik uitsonderlike geelwit blommetjies dra, waarvan die boonste blomblaadjies soos kloutjies lyk. Dit verklaar die wetenskaplike naam cheiranthus: cheir = hand en anthos =blom in Grieks.
Die basis van die blombare het 'n pers kol wat insekte lok en aandui waar hulle die nektar kan vind.
Else Højgaard
Else Højgaard (18 April 1906 – 11 Julie 1979) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Champagnegaloppen (1938) en Cafe Paradise (1950).
37ste Oscar-toekenningsaand
Die 37ste Oscar-toekenningsaand is op 5 April 1965 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences in Santa Monica, Kalifornië, gehou om erkenning te gee aan die rolprente van 1964. Die aanbieder was vir die agtste keer Bob Hope. ’n Oscar vir beste grimering is die eerste keer toegeken.
Al vier akteurspryse is gewen deur nie-Amerikaners – dit het eers weer in 2008 gebeur.
Die Oscar vir beste prent het gegaan aan My Fair Lady, wat jare lank ’n musiekblyspel in New York en Londen was. Die feit dat die aktrise in die hoofrol, Audrey Hepburn, nie ’n benoeming as beste aktrise gekry het nie, was omstrede. Waarskynlike redes was die ongewildheid van Hepburn as plaasvervanger van die aktrise in die oorspronklike blyspel, Julie Andrews (wat ironies dié aand die Oscar vir beste aktrise gewen het), sowel as die onthulling dat haar sang in die prent vervang is met dié van Marni Nixon.
Dit was die enigste keer in die geskiedenis dat drie rolprente 12 of meer benoemings gekry het. Becket en My Fair Lady het albei 12 gekry en Mary Poppins 13.
Pryse
Hier volg ’n lys van die belangrikste wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem en is in vet druk):
Roland Korporasie
Roland Korporasie (Roland Corporation) is 'n vervaardiger van elektroniese musiekinstrumente, elektroniese toerusting en sagteware. Dit is gestig deur Ikutaro Kakehashi in Osaka op 18 April, 1972.
Roland gebruik 'n aantal adisionele name vir hulle produkte:
Roland se leuses:
Polisiemag van Andorra
Die Polisiemag van Andorra (Katalaans: El Cos de Policia d’Andorra) is die nasionale polisie van Andorra. In 2007, het die mag 240 beamptes gehad wat 'n populasie van ongeveer 85 000 dien.
Struktuur
Die Polisiemag bestaan uit die Direktoraat van Polisie, vier afdelings wat die verskeie opdragte van die polisie uitvoer en twee funksionele groepe.
Direktoraat van Polisie
Die direktoraat van Polisie word saamgestel uit 'n direkteur, 'n adjunkdirekteur wat die rang van polisiekommissaris dra, 'n sekretaris, 'n beplannings- en menslike hulpbronne offisier en 'n administratiewe assistent. Dit lei polisie-aktiwiteite regoor die land. Die lede word genomineer deur die regering van Andorra, gebaseer op voorstelle vanaf die Ministerie van Binnelandse Sake.
Afdelings
Daar is vier afdelings met die volgende verantwoordelikhede:
Groepe
Ses groepe – vir die beskerming van BBP's, bomruiming, ordebeheer, noodgevalle, opleiding van snuffelhonde en bergredding – word opgemaak uit lede van die vier afdelings; word byeengeroep in reaksie op spesifieke behoeftes; en word bygestaan deur kollegas van naburige lande; veral met die saamstel van gesamentlike opleidingsprogramme.
Pêrel-vlindervis
Die pêrel-vlindervis (Chaetodon madagaskariensis) is 'n vlindervis wat voorkom in die Indiese oseaan, aan die ooskus van Afrika, vanaf Algoabaai (Gqberha) in Suid-Afrika en noordwaarts (insluitend die Kersfeeseiland en Kokoseilande) tot by Sri Lanka. Die vissie word tot 13 cm lank en kom in koraal- en rotsriwwe voor, van 10 – 70 m water. In Engels staan die vis bekend as die Pearly butterflyfish en kan in akwariums oorleef.
Huangshi
Huangshi (Chinees: 黄石) is 'n stad in die Chinese provinsie Hubei met 'n bevolking van 2 429 318 in 2010.
Die stad is in die suidooste van China aan die Yangtzerivier en suidoos van Wuhan geleë.
Swarttiphaai
Die swarttiphaai (Carcharhinus limbatus) is 'n haai wat voorkom aan die suidkus en ooskus van Afrika vanaf Valsbaai. In Engels staan die haai bekend as die blacktip shark.
Habitat en gewoontes
Die haai is aggressief en kom meer algemeen in kuswater voor. Die haai vreet vis, tjokka en ander haaie.
Vivipariteit
Vivipariteit of Viviparie beteken letterlik lewendbarendheid: die verskynsel waar die jongeling van 'n lewende wese direk vanuit die moederorganisme gebaar word.
Diere
By diere is dit 'n relatief normale verskynsel, hoewel die meeste soorte ovipaar, oftewel eierlêend is. Die bekendste vivipare diere is soogdiere, wat omtrent almal lewendbarend is. Uitsonderings hierop is die eierlêende snaweldiere: die eendbekdier en die mierystervark. Viviparie kom ook by andere diersoorte voor, soos haaie en enkele reptiele (skinke (Scincidae) en sommige slange).
Plante
By viviparie droog die saad nie aan die einde van die ontwikkeling uit nie, maar ontkiem direk sonder kiemrus. Viviparie kan slegs by vogryke vrugte voorkom of as daar voldoende vog aanwesig is (as gevolg van reën), omdat die ontkiemende saad water nodig het. Die verskynsel kom onder ander by vogryke sitrusvrugte voor.
Meiboom-vlindervis
Die Meiboom-vlindervis (Chaetodon meyeri) is 'n vlindervis wat voorkom aan die ooskus van Suid-Afrika vanaf Sodwanabaai terwyl onvolwasse vissies al in Durban gevind is. Die vissie word tot 17 cm lank en kom in koraal- en rots riwwe voor, in water wat 2 – 25 m diep is. Die vis se liggaam, kop is wit of grys en die liggaam is bedek met geboë swart strepe. In Engels staan die vis bekend as die Maypole butterflyfish en oorleef nie in akwariums nie.
Kattegat
Die Kattegat (Deens: [ˈkʰad̥əɡ̊ad̥]) of Kattegatt (Sweeds: [ˈkatːɛˈɡatː]) is 'n baai van die Noordsee en vorm die seestraat tussen Denemarke en Swede. Dit maak deel uit van die verbinding tussen die Noord- en die Oossee wat deur die Skagerrak, die Kattegat en die Sont gevorm word.
Riviere wat in die Kattegat uitmond, is die Göta älv by Gotenburg saam met die Lagan, Nissan, Ätran en Viskan uit die provinsie Halland aan die Sweedse kant, en die Gudenaa uit Jutland in Denemarke.
Die hoofeilande van die Kattegat is Samsø, Læsø en Anholt, waar die laaste twee, na aanleiding van hulle droë somerklimaat, as die Deense woestyngordel bekend staan.
Die naam Kattegat kom van die Nederlandse en Nederduitse woorde kat en gat. Dit verwys na Middeleeuse navigasie, waar kapteins na die gebied verwys het as so nou soos 'n kattegat – 'n opening waardeur net 'n kat kan kom, aangesien daar heelwat vlak gebiede in die omgewing is wat navigasie bemoeilik.
Geskiedenis
thumb|240px|links|Die Hovs Hallar-natuurreservaat in Swede.
Beheer oor die Kattegat, en toegang daartoe, was belangrik deur die hele geskiedenis van internasionale seevaart. Tot met die voltooiing van die Eiderkanaal in 1784 was die Kattegat die enigste seeroete in en uit die Balkanstreek. Van 1429 af het die Deense koningshuis – en later die staat Denemarke – munt geslaan uit tolgeld wat betaal moes word om deur die Sont te vaar, terwyl Kopenhagen skuiling, handel, herstelgeriewe en beskerming teen seerowery gebied het. Die belasting is eindelik in 1857 opgehef.
Heléne Yorke
Heléne Yorke (gebore 27 Februarie 1985) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Night Before (2015) en in die televisiereekse Person of Interest (2011), Masters of Sex (2013), en The Good Fight (2017).
Karmapa
Die Karmapa (ook "Sy Heiligheid die Gyalwa Karmapa" of die "Karmapa Lama") is die hoof van die Karma Kagyu-skool van die Kagyu, wat een van die vier belangrikste skole van Tibettaanse Boeddhisme is. Die historiese setel van die Karmapa is die Tsurphu-klooster in Tibet. Sy hoofsetel in bannelingskap is die Dharma Chakra-sentrum in Indië.
Die eerste Karmapa was Düsum Khyenpa (1110–1193), ’n dissipel van die Tibettaanse meester Gampopa. Die vorige (16de) Karmapa was Rangjung Rigpe Dorje (1924–1981). Daar is tans ’n omstredenheid in die Karma Kagyu-skool oor wie die eintlike huidige 17de Karmapa is: Trinley Thaye Dorje of Ogyen Trinley Dorje.
Spirit (Depeche Mode-album)
Spirit is die veertiende ateljee-album van die Engelse musiekgroep Depeche Mode en is op 17 Maart 2017 deur Columbia Records vrygestel. Dit is voorafgegaan deur die enkelsnit Where's the Revolution. Spirit is die tweede album van die groep onder Columbia. Die album is saam met die nuwe vervaardiger James Ford opgeneem.
Aloe debrana
Aloe debrana is 'n aalwyn wat endemies aan sentraal Ethiopië is.
Vredesmonument
Die Vredesmonument of Vredesgedenkteken is 'n monument voor die Burgersentrum in Vereeniging. Die doel van die monument is om die Afrikaner voortdurend te herinner aan ’n vryheidstryd wat hy tydelik met die wapen verloor het, maar danksy ’n gees van onoorwinlikheid op die lang duur gewen het. Die woord gewond verskyn op die voetstuk en toon die verslaenheid aan van ’n volk wat sy onafhanklikheid verloor het; maar onoorwonne roep die geloof, hoop en moed wat uit die puin herrys het, in herinnering.
Juis het dit daardie volk in staat gestel om skaars ’n halfeeu later weer sy volkome onafhanklikheid te proklameer. ’n Gebeurtenis wat smart en teleurstelling bring, louter ’n volk dikwels en staal hom vir hernude bouwerk aan ’n hoër ideaal. Dit is die boodskap van die gedenkteken op Vereeniging.
Die ontstaan van die monument
Reeds in 1930 het die gedagte van ’n monument om die Vrede van Vereeniging in herinnering te bring by die toenmalige voorsitter van die Vereenigingse Afrikaanse Kultuurvereniging ontstaan. Dit was egter die inisiatief van die bekende doktor S.H. Pellissier in 1952 wat sake aan die gang gekry het vir die oprigting van hierdie besondere monument, waarvan doktor H.F. Verwoerd by geleentheid gesê het: “Dit is selde indien ooit dat op ’n plek van ’n nederlaag ’n monument opgerig word. Dit is egter nie die nederlaag wat herdenk word nie, maar die vreugde wat uit die smart van nederlaag gebore is.”
Op 31 Mei 1952, vyftig jaar na die Vrede van Vereeniging, is ’n vergadering in Vereeniging gehou waar verteenwoordigers van Afrikaanse Kultuurvereniginge en enkele Oudstryders besluit het om ’n monument op te rig wat die herrysenis, geloof en toekoms van die Afrikanervolk uitbeeld. ’n Gedenkkomitee is saamgestel, met meneer H Wolff Kruger as voorsitter en dominee Lod Spies as sekretaris. Doktor S.H. Pellissier was ook lid van die komitee en hoofsaaklik verantwoordelik vir die insameling van die geld.
Die komitee het die ontwerp van Coert Steynberg aanvaar en die monument ten ’n totale koste van R50 000 in ’n openbare park aan die westekant van die Johannesburg-pad en Duncanville opgerig. Die terrein is deur die Stadsraad van Vereeniging geskenk. In 1986 het die Beheerraad onder voorsitterskap van meneer Freddie Steyn en die Stadsraad van Vereeniging besluit om die monument teen ’n koste van R300 000 na die tuin voor die Burgersentrum te verskuif. Dit het op 31 Mei 1988 ’n werklikheid geword.
Wat die monument voorstel
Die monument stel ’n jong Boerekryger voor wat erg gewond op sy linkersy lê. Uit die wond in sy hart rys ’n simboliese figuur triomfantlik omhoog, die regterarm hemelwaarts gerig. Die sterwende figuur is uit blou graniet gebeeldhou; die skraal, maar kragtige abstrakte figuur wat uit sy hart groei, is van vlekvrye staal, wat sowel geestelike suiwering as ’n gees van staal versinnebeeld. Die twee figure rus op ’n hoë voetstuk, met ’n festoen aan die voorkant. Laasgenoemde bestaan uit die geweer, die leë bandelier en die hoed van die Boerekryger, alles in brons. Dit dui op die einde van die oorlog, die vrede (met die wapen wat neergelê is), maar ook rou oor die verlies van onafhanklikheid (die krans). Aan weerskante van die voetstuk is die wapens van die Republieke in reliëf uitgebeitel. Bokant die festoen staan die enigste woorde op die gedenkteken: ''Gewond – maar onoorwonne. Vereeniging 31 Mei 1902.''
Onthulling van die monument
Die onthulling van die monument is op 10 Oktober 1961 deur doktor H.F. Verwoerd waargeneem. Hy het gesê dat dit nie bedoel is om die Engelssprekendes in Suid-Afrika seer te maak nie; dat daar geen wraaksugtige motiewe agter die oprigting daarvan skuil nie. “Die Vryheidsmonument op Vereeniging”, was sy woorde, “is nie net ’n simbool van die vegter nie. Dit is nie net die simbool van ’n volk uit wie oorwinning kan spruit nie, maar dit moet ’n simbool bly van oorwinning vir elke mens vorentoe.”
Met hierdie gedenkteken is daar vir die eerste keer van meer as een medium gebruik gemaak, naamlik van graniet en roesvry staal. Die beeldhouer het oor die gebruik van roesvry staal verduidelik dat dit ook simbolies is van die nywerheidsontwikkeling van Vereeniging, gebaseer op staal.
Die voetstuk van graniet is 2,95 m hoog. Die basis is 0,5 m hoog en 3,13 x 1,45 m groot. Bo-op die basis is die voetstuk se mate 2,90 x 1,23 m.
Eerbewyse
Aan doktor Verwoerd is ’n replika van die monument oorhandig. Die replika is ongeveer 550 mm hoog. Honderde van die replikas is later deur die Afrikaanse Volkspelebeweging verkoop en word vandag dikwels by skole en ander instellings opgemerk.
Sleutelmonumente
Die Vrede van Vereeniging is een van die sleutelmomente in die geskiedenis van die Afrikaner. Dit het die Boererepublieke se driejarige stryd teen Brittanje om hul onafhanklikheid te behou, finaal beëindig. Verskeie onderhandelings met die Britte gedurende die oorlog om die stryd te staak, het misluk, omdat die Boereleiers aangedring het op die behoud van die Republieke se onafhanklikheid. Die materiële verwoesting van plase en die ontberinge van vroue en kinders in konsentrasiekampe het uiteindelik te veel geword veral vir die Transvaalse Boereleiers, en in April 1902 het hulle op Klerksdorp vergader en ten gunste van vrede met behoud van hul onafhanklikheid besluit. Die Britse onderhandelaars, lord Milner en lord Kitchener, het egter onverbiddelik aangedring op die prysgee van onafhanklikheid. Vanaf 15 Mei het dertig afgevaardigdes van elke republiek op Vereeniging met mekaar beraadslaag en daarna met Kitchener en Milner. Dit het voortgeduur tot 27 Mei, toe die Britse regering uit Londen ’n ultimatum aan die Republieke gestel het: hulle moes ja of nee op die Britse voorstelle antwoord. Die oggend van 31 Mei is dit met 54 stemme teen 6 aanvaar. Dieselfde aand om 23h00 is die vredesverdrag in Melrose-huis, Pretoria, onderteken.
Xhosas
Die Xhosas (Xhosa: amaXhosa [kǁʰɔ́ːsa] ) is 'n etniese groep van Suid-Afrika wat die Xhosataal praat en histories in die landelike Oos-Kaap woon, maar nou ook elders in Suid-Afrika, veral in Gauteng en die Wes-Kaap.
Die Xhosas word verdeel in 'n aantal subgroepe met verwante, maar afsonderlike erfenisse. Die hoof subgroepe is die Bhaca, Bomvana, Hlubi, Mfengu, Mpondo, Mpondomise, Xesibe, en Thembu. Daar word gemeen dat die naam "Xhosa" afkomstig is van 'n legendariese leier genaamd uXhosa. Daar is ook 'n teorie dat die woord xhosa afkomstig is van 'n woord in 'n Khoikhoi of San taal wat "kwaai" of "kwaad" beteken. Die Xhosas verwys na hulleself as amaXhosa en na hulle taal as isiXhosa.
Tans is daar ongeveer 8 miljoen Xhosas wat oor Suid-Afrika versprei is en Xhosa is Suid-Afrika se tweede mees algemene huistaal, naas Zoeloe, waaraan Xhosa nou verwant is. Voor 1994 is Xhosas soos ander swart bevolkingsgroepe in Suid-Afrika onder die Apartheidstelsel van hulle burgerskap ontneem en was hulle veronderstel om in die Transkei en Ciskei tuislande (nou beide deel van die Oos-Kaapprovinsie) selfbeskikking te bereik. Baie Xhosas woon vandag in Kaapstad, Oos-Londen en Port Elizabeth.
Teen 2003 het die meerderheid Xhosasprekers, ongeveer 5,3 miljoen, steeds in die Oos-Kaap gebly, gevolg deur die Wes-Kaap (ongeveer 1 miljoen), Gauteng (671 045), die Vrystaat (246 192), KwaZulu-Natal (219 826), Noordwes (214 461), Mpumalanga (46 553), die Noord-Kaap (51 228) en Limpopo (14 225).
Geskiedenis
Die Xhosas is afkomstig van die Bantoesprekers wat vanaf die 2de eeu waarskynlik uit Wes-Afrika na Suider-Afrika begin geëmigreer het. Min is bekend oor dié tydperk en inligting berus hoofsaaklik op mondelingse tradisie. Teen die 17de eeu was die Xhosas in die Oos-kaap tussen die Amatola- en Winterberge gevestig, waar hulle moontlik reeds so vroeg as die in die 15de eeu aangekom het. Hulle het die inheemse Khoisan volke wat op daardie stadium daar woonagtig was verdryf. Die Xhosas se taal, kultuur en fisieke voorkoms, soos hulle ligte gelaatstrekke, is deur vermenging met die Khoisan beïnvloed.
Die eerste hoofman wat as die "vader" van die Xhosas gesien word is Tshawe of Tshiwo. Hoewel die datum van sy bewind nie akkuraat bepaal kan word nie, word daar algemeen aanvaar dat hy die patriarg van 'n los konfederasie van stamme was wat uiteindelik die Xhosa geword het. Hoofmanne van die verskillende stamme het omgesien na die dag tot dag regering van die Xhosas. Die stamme se gebied het uitgebrei soos wat hulle meer grond nodig gehad het totdat hulle gebied gestrek het van die Groot-Visrivier in die suidweste, noord tot in hedendaagse KwaZulu-Natal, en in die binneland tot by die Drakensberge. Belangrike hoofmanne uit die tydperk sluit in Vusani van die Thembu stam; Gambushe van die Bomvana stam, en Faku van die Mpondo stam.
Mia Helene Højgaard
Mia Helene Højgaard (gebore 22 Junie 1997) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Speed Walking (2014) en in die televisiereeks Badehotellet (2013).
Xhosas
Geskiedenis
Teen die einde van die 18de eeu het Xhosa gebiedsuitbreiding en die ooswaartse trek van Europese setlaars van die Kaapkolonie die groepe in kontak met mekaar gebring. Beide groepe was oorwegend afhanklik van beesboerdery wat noodwendig tot konflik gelei het. Dit het kompetisie vir weiveld wes van die Groot-Keirivier ingesluit sowel as oor en weer strooptogte. Die frekwensie en graad van die konflik het vinnig geëskaleer en teen 1779 het die situasie buite beheer geraak. Drie grensoorloë het oor die volgende 25 jaar plaasgevind.
'n Noemenswaardige gebeurtenis uit die tydperk is 'n bondgenootskap tussen Ndlambe, wat namens die te jong Ngqika regeer het, en Nederlandse setlaars uit die Kaapkolonie. Hy wou naamlik in 1793 die oorblywende Xhosa stamme wes van die Keirivier verslaan wat die Ngqika die opperstam in die gebied sou maak. In die Tweede Grensoorlog het die Boere, wat gretig was om 'n einde te bring aan voortslepende veediefstal, gehelp om 'n aantal kleiner stamme uit die gebied wes van die Groot-Visrivier te dryf wat Ndlambe toegelaat het om met die vlugtendes af te reken. Teen die tyd dat Ngqika agtien geword het was Ndlambe nie juis gretig om die mag oor te gee nie. Dit het daartoe gelei dat hy hulp gaan soek het by die Gcaleka, oos van die Keirivier. Ngqika het Ndlambe egter in 'n beroemde slag verslaan en in hegtenis geneem.
Die Xhosas bestaan uit verskeie stamme, insluitend die Pondo, Themboe, Pondomise, Gcaleka en Bhaca, en later ook die splintergroep, die Fingo. Baie van hulle woon verspreid buite hierdie gebiede, hoofsaaklik as gevolg van 'n voorspelling wat in die middel-1850's gemaak is. Hierdie voorspelling staan bekend as Nongqawuse, vernoem na 'n jong meisie wat in 1856 'n visioen van die voorvaderlike krygers ontvang het. Hul boodskap was dat sy aan haar mense moes vertel dat die son op 'n sekere dag bloedrooi sal wees en om twaalfuur die middag swart sou word en die wit setlaars sou vernietig. Om hierdie visioen te gehoorsaam, moes hulle al hul "onrein" beeste en landerye vernietig. Daarna sou vetter troppe vee en gewasse uit die grond verrys en hul verliese vergoed. Binne maande ná die vernietiging van hierdie lewensbronne het tienduisende mense gesterf weens hongersnood, wat die einde van die Xhosa as 'n magtige nasie tot gevolg gehad het. Hierdie gebeurtenis staan bekend as die Nasionale Selfmoord van Xhosas.
Die Xhosa het 'n trotse militêre geskiedenis: nòg die magtige Shaka Zoeloes, nòg die wit setlaars van die negentiende eeu kon hulle verslaan.
Vandag
Die Xhosa word egter nie geroem vir hul puik vakmanskap nie. In der waarheid vervaardig hulle nooit hul eie huishoudelike erdewerk nie. Nogtans bly versiering met rooi oker, kralewerk en oordadige pype, wat kenmerkend van hul kultuur is, hul tradisionele drag. Dit is interessant dat die vroue se pype baie langer is as dié van die mans en wel om 'n goeie rede – hul indrukwekkende lengte verseker dat die as nie op die babas op hul skote of aan die bors val nie.
Daar is baie heilige rituele en seremonies wat met die Xhosa geassosieer word, soos die inisiasie van jong seuns, genaamd khwetha – 'n drie maande lange periode van afsondering waartydens die ingewydes hul naakte liggame met wit klei smeer en hulle met slegs 'n karos of diervel bedek is. Nog 'n interessante aspek is die feit dat Suid-Afrika se nasionale voël, die grasieuse bloukraanvoël, vir die Xhosa 'n heilige en beskermde voël is.
King's African Rifles
Die King's African Rifles (KAR) was ’n Britse koloniale regiment wat bestaan het uit soldate van die gebiede om die hedendaagse Groot Mere van Afrika, van 1902 tot die streke se onafhanklikwording in die 1960's. Dit was beide militêr en intern as sekuriteitsmagte aktief in die koloniale gebiede en het later buite dié gebiede in die Wêreldoorloë diens gedoen. Die soldate was plaaslike inwoners, terwyl die meeste van die offisiere van die Britse weermag was.
Geskiedenis
Die King's African Rifles het in die vroeë 1900's deelgeneem aan die veldtogte teen Mohammed Abdullah Hassan in Somalië. Dit was ook deel van die Britse lug- en grondmag wat Hassan in 1920 verslaan het.
Die KAR het aan die begin van die Eerste Wêreldoorlog bestaan uit 21 klein kompanjies in drie bataljonne oor die hele Brits-Oos-Afrika. Daar was in 1914 altesaam 70 Britse offisiere en 2 325 soldate. In 1917 is die KAR in ’n groot mate uitgebrei en van die bataljonne se getalle is verdubbel. Laat in 1918 het die KAR uit 22 bataljonne bestaan.
Bernard Bresslaw
Bernard Bresslaw (25 Februarie 1934 – 11 Junie 1993) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Carry on Doctor (1967), Carry On... Up the Khyber (1968), Carry on Up the Jungle (1970), en Krull (1983).
Aloe decaryi
Aloe decaryi is 'n aalwyn wat endemies aan Madagaskar is.
King's African Rifles
Geskiedenis
In die Tweede Wêreldoorlog het die KAR in verskeie veldtogte geveg – onder andere teen die Italianers in Italiaans-Oos-Afrika, teen die Franse in Madagaskar en teen die Japannese in Birma. Ná WO2 het die regiment ’n groot rol gespeel teen die oproermakers in die Mau Mau-opstand in Kenia. Die 1ste, 2de en 3de Bataljon het ook in die Maleise noodtoestand diens gedoen waar hulle baie betrokke was by gevegte teen kommunistiese rebelle.
In 1957 is die regiment hernoem tot die Oos-Afrikaanse Landmagte. Hul laaste hoof was koningin Elizabeth II. Toe die onderskeie streke waaruit die KAR-soldate gekom het onafhanklik raak, het die regiment begin disintegreer.
Die mate waarin die KAR se tradisies die moderne leërs van die voormalige Oos-Afrikaanse kolonies beïnvloed, verskil van land tot land. In Tanzanië was daar ’n opstand in 1964, waarna besluit is om weg te beweeg van die Britse militêre model. In Kenia, aan die ander kant, bestaan die naam Kenya Rifles steeds en die veldtogte waarop die KAR presteer het, word steeds gevier. Ook die Malawi Rifles bestaan steeds.
Jeanne du Plessis
duimnael|regs|200px|Jeanne du Plessis.
Jeanne du Plessis was die skrywersnaam van Johanna Aletta Smit (née Du Plessis, Steynsburg, Kaapkolonie, 30 Augustus 1895 – 17 Desember 1967), wat veral kinderverhale geskryf het.
Du Plessis se vader het geboer op Bulhoek, die geboorteplaas van pres. Paul Kruger, waar die toekomstige skrywer haar kinderjare deurgebring het. Haar skoolopleiding het sy op Steynsburg ontvang. Haar ouers was albei lief vir lees, en vir boeke en tydskrifte is daar altyd in hul huis voorsiening gemaak. Soms het haar vader van sy eie gediggies vir die kinders voorgelees. Baie van hierdie gediggies het destyds in Ons Klyntji verskyn.
Voor haar huwelik Du Plessis verplegingswerk in Johannesburg gedoen, en later was sy werksaam in 'n apteek op Smithfield tot sy in die huwelik getree het met A. Smit, ’n skoolhoof op Steynsburg. Ná hul huwelik is hy as hoof van die Hoërskool Hopefield aangestel en het daar gewerk tot 1945. Daarna het die gesin na Stellenbosch verhuis.
Mya se klipvis
Die Mya se klipvis (Pavoclinus myae) is 'n vis wat voorkom tussen Algoabaai en Oos-Londen. In Engels staan die vis bekend as die Mya's klipfish.
Jeanne du Plessis
Reeds in haar kinderjare het Du Plessis al begin skryf, maar in Engels. Eers later het sy in Die Boerevrou geskryf en toe in ander Afrikaanse tydskrifte. Sy het omstreeks 1949 vertel: “(Ek en my man) moes dikwels vir die skoolbiblioteek gaan uitsoek. Dit het my in daardie eerste jare getref hoe min Afrikaanse kinderboeke daar is in vergelyking met die wye keuse wat daar in Engels is. Ek het gewens dat ek iets in verband met hierdie saak kon doen, maar het altyd gedink dat ek tog nooit vir kinders sou kon skrywe nie. 'n Artikel in Die Huisgenoot uit die pen van mnr. Jacques Malan het my egter laat besluit om te probeer. Hierdie poging, Skatterjat en Tedjon, het mnr. Malan beoordeel en dit laat uitgee."
Mya se klipvis
Voorkoms
Die vis is roesrooi met donker strepe oor die lyf en daar is 'n groot silwer kol agter die oë en op die basis van die pektorale vin. Daar is ook kleiner kolletjies op die onderkant en agter die oë terwyl vier strale uitstraal vanaf die oë. Die vis word tot 6 cm groot.
Jeanne du Plessis
Mev. Malan, destyds redaktrise van Die Jongspan, het Du Plessis daarna gedurig aangespoor om vir haar tydskrif te skryf, en so het Die apie en ander verhaaltjies en Boglandse briefies ontstaan. Die Pinkelinkies van Pinkelinkland is die enigste kinderboek van haar wat nie oorspronklik in Die Jongspan verskyn het nie.
Prop. F.J. Liebenberg van die Christen-studentevereniging (CSV) het haar daarna gevra om kinderboekies met 'n godsdienstige strekking te skryf en so het Die eiketak en Nita se tuin ontstaan. Een van haar liefhebberye was die skryf en opvoer van toneelstukkies vir kinders. Met elke skoolkonsert het sy so 'n toneelstukkie geskryf. Eindelik het sy 'n operette, Die Boer-vroutjies, geskryf. Die musiek hiervoor het haar eggenoot gekomponeer. Dit het die eerste prys op die Kaapse Afrikaanse Eisteddfod verower.
Die egpaar het drie kinders gehad, van wie die oudste twee, onder wie Berta Smit, se debuutromans omstreeks 1950 verskyn het.
Jadagrace
Jadagrace (gebore 1 September 1999) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Terminator Salvation (2009) en in die televisiereeks The Jadagrace Show (2012).
Rugbywêreldbeker 1991
Die Rugbywêreldbeker 1991 (Engels: 1991 Rugby World Cup; Frans: Coupe du monde de rugby à XV 1991; Iers-Gaelies: Corn Rugbaí an Domhain 1991; Skots-Gaelies: Cupa Rugbaidh an t-Saoghail 1991; Wallies: Cwpan Rygbi'r Byd 1991) is van 3 Oktober tot 2 November 1991 in Engeland (nominale gasheer), Frankryk, Ierland, Skotland en Wallis, die destydse Vyfnasies, beslis. Dit was die tweede rugbywêreldbeker van die vierjaarlikse rugbywêreldkampioenskap wat deur die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR; nou Wêreldrugby) aangebied word en die eerste in die Noordelike Halfrond. Agt jaar later het dieselfde vyf lande die Rugbywêreldbeker 1999 ook saam gehuisves.
Die toernooi se formaat van 1987 het onveranderd gebly en 16 nasionale rugbyspanne het aan die Rugbywêreldbeker 1991 deelgeneem: die agt regstreekse kwalifiseerders van die 1987-toernooi (Australië, Engeland, Fidji, Frankryk, Ierland, Nieu-Seeland, Skotland en Wallis), saam met die agt beste spanne van die kwalifisering (Argentinië, Italië, Japan, Kanada, Roemenië, Wes-Samoa, die Verenigde State en Zimbabwe). Tydens die Rugbywêreldbeker 1991 is 32 wedstryde gespeel, waaronder 24 tydens die poelfase en agt tydens die uitklopfase, insluitende die eindstryd. Die spanne is in vier poele van vier elk verdeel, waarvan elke span een keer teen al die ander spanne in die poel gespeel het. Die twee beste spanne van elke poel het hierna vir die kwarteindrondte gekwalifiseer. Die spanne wat tot die kwarteindrondte gevorder het, het regstreeks vir die volgende Rugbywêreldbeker 1995 in Suid-Afrika gekwalifiseer.