cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lekkerruikpeul
In Afrika is die boom inheems in Algerië, Angola, Benin, Botswana, Burkina Faso, Djiboeti, Egipte, Eritrea, Eswatini, Ethiopië, Gambië, Ghana, Guinee, Guinee-Bissau, Kaap Verde, Kameroen, Kenia, Libië, Malawi, Mali, Mauritanië, Mosambiek, Namibië, Niger, Nigerië, Senegal, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Soedan, Somalië, Tanzanië, Togo, Tsjad, Uganda, Zambië en Zimbabwe.
In Asië en die Arabiese Skiereiland is die boom inheems in Bangladesj, die Golf State, Indië, Iran, Jemen, Mianmar, Nepal, Oman, Pakistan, Saoedi-Arabië en Sri Lanka.
Maskareense Eilande
Die Maskareense eilande (Engels: Mascarene Islands, Frans: Mascareignes; ook bekend as Maskarene, die Maskarene-bekken of Maskarene-kom) is 'n eilandgroep wat deur die Portugees Pedro Mascarenhas (1484-1555) ontdek is. Volgens sommige bronne het hy dit in 1512 ontdek, terwyl ander bronne die datum as 1505 of 1510 aangee.
Die eilande is ongeveer 850 km ten ooste van Madagaskar in die Indiese Oseaan geleë en bestaan uit die Franse Réunion, Mauritius, Rodrigues en 'n vyftal ringeilande (atolle) en versonke eilande. Die eilande is van vulkaniese oorsprong. Dit het 'n unieke fauna en flora en vorm daarmee 'n aparte ekologiese streek.
Die eilande het tussen 35 miljoen en 7 miljoen jaar gelede ontstaan. Die noordelikste eiland is die oudste en is tot 'n ondersese berg geërodeer. Die jongste is die mees suidelike eiland, Mauritius.
Priritbosbontrokkie
Die priritbosbontrokkie (Batis pririt) is 'n klein sangvoël wat aan die familie Platysteiridae behoort. Die voëltjie is byna-endemies in die westelike en sentraal-Suidelike Afrika en is 'n standvoël in doring- en struikveld en versprei tot in woestyngebiede langs beboste, droë waterlope. In Engels staan dit bekend as die Pririt Batis.
Identifikasie
Die voël is 12 cm lank en weeg slegs 10 gram. Die wyfie het 'n onderskeidende dofgeel getinte bors en keel. Die mannetjie lyk baie soos die witliesbosbontrokkie. Die donkergespikkelde sye is onderskeidendend, die roepe verskil en die gebiede waar die voëls leef oorvleuel net effens. Die jong voël lyk amper soos die wyfie maar die rugkant is dofgeel gespikkel, en die bors donkerbruin en dofgeel gevlek.
Shata
Shata is 'n nedersetting in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die noordooste van Mpumalanga.
29 Augustus
29 Augustus is die 241ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (242ste in skrikkeljare). Daar volg nog 124 dae in die res van die jaar.
R. Lee Ermey
Ronald Lee Ermey (24 Maart 1944 - 15 April 2018) was 'n Oscar-bekroonde Amerikaanse akteur en komediant.
Biografie
Ermey is Ronald Lee Ermey op 24 Maart 1944 in Emporia, Kansas in die Verenigde State van Amerika gebore.
Filmografie
Van sy noemenswaardige rolprente:
Sarah Chalke
Sarah Chalke (gebore 27 Augustus 1976) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Chaos Theory (2008) en in die televisiereekse Roseanne (1988), Scrubs (2001), en How I Met Your Mother (2005).
Zvishavane
Zvishavane (tot ongeveer 1982 Shabani) is 'n dorp in suidelike Zimbabwe, in die provinsie van Midlands met ongeveer 35,000 inwoners (2002).
NG gemeente Kollegepark
Die NG gemeente Kollegepark, waarby Bedworthpark ingelyf is, is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal).
Die gemeente is gestig in 1974. Die kerkgebou is geleë by Esias Groblerstraat 2, Vanderbijlpark. In 2013 was die leraar dr. D.P. Senekal. Daar was in daardie jaar 185 doop- en 802 belydende lidmate.
Sonskoorsteen
'n Sonskoorsteen is 'n toestel vir die omsetting van sonenergie deur die konveksie van verhitte lug.
Die eenvoudigste vorm daarvan bestaan uit 'n swartgeverfde skoorsteen. In daglig verhit die sonenergie die skoorsteen wat die lug daarbinne verhit en 'n opwaartse stroom lug daarin bewerkstellig. Die suigkrag wat deur die lugstroom by die skoorsteen se basis veroorsaak word kan gebruik word om ventilasie en verkoeling van die gebou daaronder te bewerkstellig. In die meeste wêrelddele is dit gewoonlik makliker om windkrag vir sulke ventilasie doeleindes te benut, maar nie op warm windlose dae wanneer so 'n toring ventilasie kan verskaf waar daar andersins geen ventilasie sou wees.
Die hoofprobleem met die benadering is die relatiewe klein temperatuurverskil tussen die hoogste en laagste temperature in die stelsel. Carnot se teorie beperk die doeltreffendheid van die omsetting tot 'n groot mate onder hierdie omstandighede.
Geskiedenis
In 1903 het 'n Spaanse Kolonel Isidoro Cabanyes die eerste sonskoorsteen in die tydskrif "La energia eléctrica" beskryf. Een van die vroegste beskrywings van 'n sonskoorsteen kragstasie is in 1931 deur die Duitse skrywer, Hanns Günther gedoen. Vroeg in 1975 het Robert E. Lucier aansoek om patente gedoen vir 'n sonskoorsteen toestel; hierdie patente wat sedertdien al verstryk het is tussen 1978 en 1981 toegestaan in die VSA, Kanada, Australiëē en Israel. Schlaich, Bergerman en Partner het meer onlangs onder leiding van die Duitse Ingenieur Prof. Dr. Ing. Jörg Schlaich 'n kleinskaalse werkende model van 'n sonskoorsteen in 1982 in Manzanares in Spanje, sowat 150 km suid van Madrid met bevondsing van die Duitse regering gebou. Hierdie kragstasie is vir 8 jaar lank suksesvol bedryf en is in 1989 uit bedryf gestel. Die skoorsteen het 'n deursnee van 10 meter gehad met 'n hoogte van 195 meter, met 'n kweekhuis van 46 000 m2 (deursnee van 244 m) gehad en 'n maksimum kraguitset van 50 kW gehad.
Toekomstige ontwikkelinge
Daar word tans studies gedoen by 'n ligging in Nieu-Suid-Wallis, Australië, waar beoog word om 'n werkende Sonskoorsteen kragstasie teen 2008 voltooi te hê. Die maksimum kraguitset van die voorgestelde projek kan so hoog as 200 MW wees. <!--
Byproducts
The most significant byproducts from proposed designs are distilled water (made from ocean water or ground water) and in certain instances agribusiness produce may be suitable under the outer perimeter of the greenhouse area of the power station is grown under the solar collector.
Agribusiness including Fruits and vegetables, as well as medicinal and aromatic essential oils made from herbs and flowers, seaweeds and planktons, blue-green algae, have all been suggested as suitable crops for these scenarios. Residual biomass might also create additional heat during composting, as could the various distillation, food processing and manufacturing operations. Other byproducts may include ethanol and methane, biodiesel and all manner of vegetable and plant derivatives.
Reliability
Another benefit of the solar chimney concept is its ability to generate solar power during cloudy periods and at night. The solar concept does not require sunshine as it operates on temperature differentiation due to solar radiation combined with heat storage advancements, identified during the Australian project feasibility study, 24/7 base load operation is anticipated.
Beatrix van Nasaret
Bronne
Bewyse vir haar lewe kan gevind word uit beide haar biografie en uit haar eie werk getiteld Van seven manieren van heiliger minnen. Laasgenoemde is 'n werk uit die vroeë mistiese literatuur wat sewe stadia van liefde beskryf, soos dit gesuiwer en getransformeer word, voordat dit weer na God kan terugkeer. Dit is geskryf in 'n eenvoudige en gebalanseerde prosastyl, en word geassosieer met die ontstaan van die Brautmystik-beweging.
Sonskoorsteen
Improvements
The solar chimney is currently progressing through robust development tests to measure the merit of Australian developed enhancements, that if successful, will increase the flexibility of the power station design to meet localised energy market demands; including scalability and base, shoulder and peak load electricity generation.
Comparisons
Solar chimneys will have a superior level of greenhouse abatement by producing only clean green sustainable electricity, no coal or gas fired electricity generator is able to compete with the clean emission free credentials of a solar chimney.
Beatrix van Nasaret
Verdere leeswerk
Moderne uitgawes
Sonskoorsteen
Comparisons
To replace a typical 2000 MW black coal-fired power station, about 10 solar chimneys of the capacity of the proposed test plant would need to be built (depending on scale and capacity). This would also abate more than 14 million tonnes of greenhouse gases from entering the atmosphere annually.
Beatrix van Nasaret
Verdere leeswerk
Sekondêre bronne
Sonskoorsteen
Comparisons
The solar chimney is part of the solar thermal group of solar conversion technologies. There are two other designs that work in the same way. The first is the solar trough design and the other is the solar dish/Stirling design. Of these technologies the solar dish/Stirling has the highest energy efficiency (the current record is a conversion efficiency of 30% of solar energy). Solar trough plants have been built with efficiencies of about 20%. The solar chimney has an efficiency of less than 2%. However, due to its greater scale and simplicity, the solar chimney may have an economic efficiency approaching or exceeding that of the other methods.
Vic Oliver
Vic Oliver (8 Julie 1898 – 15 Augustus 1964) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Around the Town (1938), He Found a Star (1941), Hi Gang! (1941), en Give Us the Moon (1944).
Mbewuleni
Mbewuleni is 'n nedersetting in die voormalige Transkeistreek in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. 'n Eer wat die plek toeval, is dat dit die geboorteplek van voormalige president Thabo Mbeki is.
Ruth Attaway
Ruth Attaway (28 Junie 1910 – 21 September 1987) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Porgy and Bess (1959), Conrack (1974), The Taking of Pelham One Two Three (1974), en Being There (1979).
Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1970
Die Suid-Afrikaanse parlementsverkiesing van 1970 het op 22 April 1970 plaasgevind.
Alhoewel die regerende Nasionale Party van premier John Vorster 111 setels in Suid-Afrika en 6 setels in die mandaatgebied van Suidwes-Afrika gewen het, en nog steeds die grootse party was, het dit byna vier persent, of nege setels in totaal verloor. Die ultrakonserwatiewe Herstigte Nasionale Party (HNP) van Albert Hertzog (seun van oudpremier Barry Hertzog), het byna 4 persent van die uitgebragte stemme op hom verenig, maar geen setels behaal nie. Die Verenigde Party van De Villiers Graaff, het sy aantal setels van 39 na 47 opgestoot. Helen Suzman, die enigste parlementêre verteenwoordiger van die Progressiewe Party, het die kiesafdeling Houghton vir haar party behou.
Uitslag
duimnael|links|Setels in die [[Volksraad van Suid-Afrika na die 1970-verkiesing
]]
Dr. H.F. Verwoerd se opvolger as Nasionale Party-leier en eerste minister, adv. B.J. Vorster, het te kampe gehad met spanning in sy parygeledere op kultuurrein en in die koerante wat die party ondersteun het. In die Parlement was daar onenigheid in die koukus oor wat sommige beskou het as 'n klaarblyklike afwyking van die sportbeleid van Vorster se voorganger. Dit was dr. Verwoerd se beleid dat gemengde sportspanne nie in Suid-Afrika ontvang sou word nie. Vroeg in 1967 het Vorster egter in die kabinet die sportkwessie aanhangig gemaak en gesê Suid-Afrika sou nie op die geslagsregister van buitelandse spelers ingaan nie. Op 1 April 1967 het hy sy sportbeleid in die Volksraad bekend gemaak. In wese het dit neergekom op die toelating van gemengde toerspanne in Suid-Afrika. Dit het heelwat konserwatiewe N.P.-lede teen Vorster laat draai.
Diplodus
Diplodus is 'n genus van visse in die orde van baarsagtiges (Perciformes).
Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1970
Uitslag
Intussen was daar ook 'n skerp botsing tussen verligte en verkrampte elemente in die geledere van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns wat uiteindelik daartoe gelei het dat N.P.-leiers 'n beroep op die strydende faksies moes doen om die strydbyl ter wille van die party te begrawe. Dit was egter net die voorspel tot veel ernstiger botsings in 1968. Reeds in 1965 het die Nasionale Pers 'n Sondagkoerant, Die Beeld, in Transvaal gevestig as regstreekse mededinger van die Afrikaanse Pers (1962) Beperk se Dagbreek, 'n troue bondgenoot van die regering. Die botsing en meningsverskille oor wat N.P.-leiers as die verdelende rol van die pers beskou het, het tot 'n aantal vergaderings van die party se koukus in die Transvaal gelei. Uiteindelik aanvaar so 'n vergadering 'n mosie wat die rol van die Sondagkoerante in die ondermyning van party-eenheid veroordeel. Al het die klem op die koerante se rol geval, was dit duidelik dat die verskille in die party, veral in Transvaal, veel dieperliggend was. Mettertyd het die koerantredakteurs openlik, en verligte partyleiers minder openlik, begin steun werf vir die uitdrywing uit die party van die verkrampte elemente wat nie wou toegee aan die eise van die tyd om aan te pas nie.
Die verdeeldheid is tydens die parlementsitting van 1969 op die spits gedryf. Aan die hoof van die verkrampte faksie het dr. Albert Hertzog, seun van genl. J.B.M. Hertzog, gestaan wat in 1968 van sy oorblywende portefeulje as minister van gesondheid onthef is. In April 1969 lewer Hertzog sy sogenaamde Calvinistiese toespraak in die Volksraad waarin hy die verskille onderstreep tussen Afrikaners se Calvinistiese inslag en Engelssprekendes se tradisioneel liberale wêreldbeskouing. Hy het gesê dit is alleen die man wat deurdrenk is van Calvinisme wat sal kan staande bly in die aanslag teen die "Blankedom" in Afrika. Veral P.J. Cillié, redakteur van Die Burger, het dr. Hertzog skerp aangeval. In die Volksraad het sir De Villiers Graaff, leier van die opposisie, geëis dat Hertzog moet bedank. Die Transvaalse N.P.-leier, min. Ben Schoeman, het die eerste repudiëring in die Volksraad gedoen deur te sê dat die toespraak "'n verskriklike belediging van die Engelssprekendes was". Vorster self repudieer Hertzog hierna. Die spanning in die N.P. bereik breekpunt op die party se Transvaalse kongres op 9 September 1969. Afgevaardigdes moes oor vier besprekingspunte stem: die sportbeleid, immigrasie, Engels-Afrikaanse verhoudinge en die regering se uitwaartse beleid. Schoeman het gevra al die lede wat teen die punte gestem het, se name moet aangeteken word. Elf het daarteen gestem en sewe het buite stemming gebly. Die name is toe aan hul kiesfadelingsbestuur oorhandig vir optrede teen hulle. Dr. Hertzog se afdelingsbestuur op Breyten het hom op 4 Oktober uit die party gesit.
Vorster moes vinnig optree om enige moontlike wyer verset by die kiesers te besweer en Hertzog en sy volgelinge die geleentheid te ontneem om 'n nuwe party regs van die N.P. te vestig. Die enigste uitweg was 'n vervroegde algemene verkiesing. Op die Vrystaatse kongres op 16 September 1969, slegs 'n week na die Transvaalse, kondig Vorster aan die verkiesing wat eers in 1971 moes volg sou reeds in April 1970 gehou word. Hertzog hou op 24 Oktober 1969 'n groot openbare vergadering in die Skilpadsaal in Pretoria, wat die volgende dag uitloop op die stigting van die Herstigte Nasionale Party (H.N.P.).
Die verkiesing van 1970 sou dus 'n botsing wees tussen vier partye: Die N.P., Verenigde Party, Progressiewe Party en H.N.P. Al die klem het egter geval op die bittere stryd tussen die N.P. en die nuwe regsgesinde party. Die veldtog wat op die skeuring in Afrikanergeledere gevolg het, was die bitterste in 'n lang tyd. Vuisgevegte, tamatiegooiery en ander laakbare optrede was aan die orde van die dag. Dit was moeilik vir die pas gestigte H.N.P. om onder sodanige omstandighede sy boodskap aan die publiek oor te dra. Die oormag was ook geweldig teen die H.N.P. omdat die volle omvang van die regeringspers ingespan is ter ondersteuning van die regerende party om die nuweling te kelder. Tydens die veldtog het die regeringslede al hul aanvalle op die H.N.P. toegespits en die V.P. en P.P. feitlik geïgnoreer. Dit was heel moontlik omdat die V.P. en P.P. se krag reeds herhaaldelik getoets is, maar die N.P. nie geweet het hoe diep die ondersteuning vir die H.N.P. geloop het nie.
Met die ontbinding van die Parlement op 2 Maart 1970 was die stand van die partye: N.P. 119, V.P. 37, H.N.P. 4, P.P. 1, Kleurlingverteenwoordigers 3. Daar was ook ses vakatures. Ná die verkiesing was die stand van die partye: N.P. 117, V.P. 47, P.P. 1. Langlaagte was vakant nadat die N.P.-kandidaat oorlede is. Die N.P. behou die setel in die daaropvolgende tussenverkiesing en bring sy setels op 118 te staan. Die grootste verloorder van die verkiesing was die N.P. wat agt setels aan die V.P. moes afstaan. Dié kiesafdelings was Florida, Benoni, Jeppes, Turffontein, Umhlatuzana, Zoeloeland, Port Elizabeth-Sentraal en Maitland. Die N.P. se taktiese fout om al sy aandag aan die H.N.P. te bestee het in die V.P. se guns getel. Geen H.N.P.-kandidaat was suksesvol nie.
30 Augustus
30 Augustus is die 242ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (243ste in skrikkeljare). Daar volg nog 123 dae in die res van die jaar.
NG gemeente Koster
duimnael|regs|170px|Ds. W.J. Lubbe, leraar van 1971 tot 1975.
Die NG gemeente Koster is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal).
Die gemeente is gestig in 1919. Die kerkgebou is geleë by De Wetstraat 54, Koster. In 2013 was die leraar dr. Z.B. Loots. Daar was in daardie jaar 140 doop- en 505 belydende lidmate.
Lilongwe
Lilongwe is die hoofstad en grootste stad in Malawi met ’n bevolking van sowat 1 077 116 (2015). Die stad is in die Sentrale Streek van die land geleë naby die grense met Mosambiek en Zambië, en dit is ’n belangrike ekonomiese en vervoersentrum vir die streek. Dit is genoem na die Lilongwerivier.
Geskiedenis
Lilongwe was eeue lank ’n klein vissersdorpie aan die oewers van die Lilongwerivier. Tydens die Britse koloniale besetting het dit ’n administratiewe sentrum geword vanweë sy strategiese ligging. Dit is in 1906 as ’n handelspos gestig en in 1947 amptelik as ’n dorp erken. Ná Malawi se onafhanklikwording het Lilongwe al hoe meer in ’n belangrike handelsentrum van die land se Sentrale Streek ontwikkel. Die groei is aangehelp deurdat die voormalige president Hastings Banda dit in 1975 die nuwe hoofstad gemaak het. Die laaste regeringskantore is in 2005 na Lilongwe geskuif.
Die stad se bevolking neem vinnig toe – teen sowat 4,3% per jaar.
Plaaslike regering
Lilongwe word bestuur deur die Lilongwe-stadsraad, wat oorheers word deur die regerende Demokratiese Progressiewe Party (DPP).
Topografie
Lilongwe is geleë op ’n plato in Sentraal-Malawi wat deel uitmaak van die Groot Skeurvallei. Dit lê 1 050 m bo die seevlak aan die Lilongwerivier.
Klimaat
Lilongwe het ’n humiede subtropiese klimaat wat grens aan ’n subtropiese hooglandklimaat, met aangename warm somers en matige winters. Vanweë die hoogte is temperature laer as wat verwag word van ’n stad in die trope. Lilongwe het ’n kort reënseisoen, van Desember tot Maart, en ’n langerige droë seisoen oor die grootste deel van die res van die jaar, veral in Junie en Julie wanneer dit koeler as ander tye is. In die natste maande van die reënseisoen val tot 200 mm reën per maand.
Stadswyke
duimnael|Die middestad van Lilongwe. Die stad is verdeel in die Nuwe en Ou Stad. In eersgenoemde is daar hotelle, ambassades en regeringskantore en in laasgenoemde markte, busterminale, kafees en restaurante. Die moderne winkels van die stad vorm ’n kontras met die strate en ommuurde markte van die ou deel.
Ekonomie
Terwyl Blantyre Malawi se kommersiële hoofstad is, word Lilongwe se ekonomie oorheers deur die regerings- en openbare instellings.
Die Kanengo-distrik in die noorde van die stad is die hoofnywerheidsgebied met klein nywerhede soos voedselverwerking en tabakberging en –verkope. Die belangrikste ekonomiese bedrywighede in die stad is die bank- en kleinhandelwese, bouwerk, vervoer, toerisme en tabakvervaardiging. Sowat 76% van Lilongwe se inwoners woon in informele nedersettings – armoede is sowat 25% en werkloosheid 16%. Die staatsdiens gee werk aan sowat 27% van alle formele werkers, 40% werk in die privaat sektor en 2% werk vir hulself.
Vermaak en sport
duimnael|’n Mark in Lilongwe.
’n Verskeidenheid kroeë en nagklubs bied vermaak soos lewende musiek en partytjies.
Die nuwe nasionale Bingu-stadion met 40 000 sitplekke is danksy ’n lening van China gebou. Dit is in Novemver 2015 voltooi. Sekere belangrike verbeterings, byvoorbeeld met betrekking tot elektrisiteit en veiligheid, is egter nodig voor dit kan open.
Vervoer
duimnael|regs|Die bus tussen Lilongwe en [[Johannesburg.]]
Onderwys
Daar is 38 privaat en 66 staatslaerskole met altesaam 103 602 leerlinge, sowel as 29 hoërskole met 30 795 leerlinge in Lilongwe.
Geoktrooieerde rekenmeester (Suid-Afrika)
Geoktrooieerde rekenmeester (SA) is die titel van 'n sekere klas lede van die Suid-Afrikaanse Instituut van Geoktrooieerde Rekenmeesters (SAIGR). Dit is die hoogste professionele rekeningkundige kwalifikasie wat in Suid-Afrika behaal kan word en geregistreerde geoktrooieerde rekenmeesters mag die agtervoegsel GR(SA) by hulle titels gebruik.
Geoktrooieerde rekenmeesters se opleiding sluit in rekeningkunde, ouditkunde, finansiële bestuur, belasting en handelsreg en hulle is gesogte werknemers in menige dissiplines van die sake- en akademiese wêreld wat dikwels topsalarisse kan beding. As gevolg van die hoë standaard van opleiding is Suid-Afrikaanse geoktrooieerde rekenmeesters ook baie gesog in die buiteland. Navorsing deur die SAIGR in 2007 het onthul dat van die 2 227 direkteure van die top 200 maatskappye op die JSE Sekuriteitebeurs, 662 (ongeveer 30%) GR(SA)'s was. Van die top 50 maatskappye se hoof- finansiële beamptes was 82% geoktrooieerde rekenmeesters en van die top 50 se hoof-uitvoerende beamptes was 22% GR's. Selfs onder die voorsitters van die top 50 was 18% geoktrooieerde rekenmeesters.
Om by die SAIGR te registreer, moet 'n voornemende GR die volgende vermag:
Ingevolge die huidige maatskappywet moet alle openbare- en privaatmaatskappye jaarliks geoudit word. Slegs persone wat by die Openbare Rekenmeesters- en Ouditeursraad (OROR) geregistreer is kon ingevolge die Wet op Openbare Rekenmeesters en Ouditeurs 'n statutêre oudit verrig. Slegs persone wat as geoktrooieerde rekenmeesters (SA) geregistreer is, kan by die Openbare Rekenmeesters- en Ouditeursraad registreer.
Die speelveld het van 2007 af ingrypend verander. Kandidate sal nou ingevolge die nuwe Ouditprofessiewet, wat die Wet op Openbare Rekenmeesters en Ouditeurs vervang, die kwalifiserende eksamen van die nuwe Onafhanklike Reguleringsraad vir Ouditeure (ORO) moet slaag om die statutêre ouditfunksie te mag verrig. Die akkreditasie van instellings wat voldoen aan die toelatingsvereistes tot die kwalifiserende eksamen van die ORO word nie meer net tot die SAIGR beperk nie.
Clathria tenuis
Clathria tenuis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Stephens.
Cumulonimbuswolk
Cumulonimbuswolke (van Latyn cumulus, "opgehoop" en nimbus, "reënstorm") is kompakte, manjifieke vertikale wolke wat van waterdamp gevorm word wat deur kragtige lugstrome opwaarts gedryf word. Indien dit tydens 'n storm waargeneem word, word dit na verwys as donderkoppe. Cumulonimbuswolke kan alleen, in groepe, of tesame met kwasi-lineêre konvektiewe stelsels gevorm word. Die wolke is in staat daartoe om weerlig en ander gevaarlike weer te produseer, soos bv. tornadoes en hael. Cumulonimbuswolke ontwikkel van oorontwikkelde cumulus congestus wolke wat verder ontwikkel as deel van 'n supersel. Cumulonimbus word afgekort as Cb. <!--
Voorkoms
Towering cumulonimbus clouds are typically accompanied by smaller cumulus clouds. The cumulonimbus base may extend several miles across and occupy low to middle altitudes - formed at altitude from approximately 200 to 4000 m. Peaks typically reach to as much as 12000 m, with extreme instances as high as 21000 m or more. Well-developed cumulonimbus clouds are characterized by a flat, anvil-like top (anvil dome), caused by wind shear or inversion near the tropopause. The shelf of the anvil may precede the main cloud's vertical component for many miles, and be accompanied by lightning. Occasionally, rising air parcels surpass the equilibrium level (due to momentum) and form an overshooting top culminating at the maximum parcel level. When vertically developed, this largest of all clouds usually extends through all three cloud regions. Even the smallest cumulonimbus cloud dwarfs its neighbors in comparison.
Vervalproduk
In kernfisika is 'n vervalproduk, ook bekend as 'n dogterproduk, dogterisotoop of dogternuklied, 'n nuklied wat ontstaan as gevolg van die radioaktiewe verval van 'n moederisotoop of die voorgangernuklied. M.a.w. die dogterproduk kan stabiel wees of dit kan verder verval om dogterprodukte van sy eie te vorm.
Cumulonimbuswolk
Precipitation-based supplementary features
-->
Vervalproduk
Vervalprodukte is uiters belangrik vir die begrip van radioaktiewe verval en ook die bestuur van radioaktiewe afval.
Cumulonimbuswolk
Precipitation-based supplementary features
<!--
Vervalproduk
In die praktyk is bykans alle vervalprodukte self ook radioaktief. Die resultaat hiervan is dat die meeste radionukliede nie eenvoudig 'n vervalproduk het nie, maar eerder 'n vervalketting, wat uiteindelik lei tot 'n stabiele nuklied. Vir elemente met atoomgetalle hoër as dié van lood is die uiteindelike stabiele isotoop bykans altyd lood. Lood is met ander woorde die stabiele punt waar radioaktiewe verval gestaak word.
Cumulonimbuswolk
Effects
Cumulonimbus storm cells can produce torrential rain of a convective nature (often in the form of a rain shaft) and flash flooding, as well as straight-line winds. Most storm cells die after about 20 minutes, when the precipitation causes more downdraft than updraft, causing the energy to dissipate. If there is enough solar energy in the atmosphere, however (on a hot summer day, for example), the moisture from one storm cell can evaporate rapidly—resulting in a new cell forming just a few miles from the former one. This can cause thunderstorms to last for several hours. Cumulonimbus clouds can also bring dangerous winter storms (called "blizzards") which bring lightning, thunder, and torrential snow. However, cumulonimbus clouds are most common in tropical regions.
Vervalproduk
In vele gevalle kan lede van die vervalketting selfs meer radioaktief wees as die oorspronklike nuklied. Só is uraan nie gevaarlik-reaktief in die suiwer vorm nie, maar sommigepikblende wat natuurlik voorkom kan relatief gevaarlik wees vanweë hul hoë radium inhoud. Op soortgelyke wyse kan thoriumgasmantels net effens radioaktief wees wanneer dit nuut is, maar heelwat meer radioaktief word nadat dit vir slegs 'n paar maande gestoor is.
Cumulonimbuswolk
Life cycle or stages
In general, cumulonimbus require moisture, an unstable air mass, and a lifting force (heat) in order to form. Cumulonimbus typically go through three stages: the developing stage, the mature stage (where the main cloud may reach supercell status in favorable conditions), and the dissipation stage. The average thunderstorm has a 24 km diameter. Depending on the conditions present in the atmosphere, these three stages take an average of 30 minutes to go through.
Vervalproduk
Al kan dit nie voorspel word presies wanneer 'n gegewe atoom van 'n radioaktiewe stof sal verval nie, is die vervalprodukte uiters voorspelbaar. Om hierdie rede is vervalprodukte baie belangrik vir wetenskaplikes in verskeie vakgebiede waar die wetenskaplike moet weet waaruit die oorspronklike moederproduk bestaan het. Sulke studies word gedoen om besoedelingsvlakke (onder ander rondom kernfasiliteite) te bepaal, asook vir ander doeleindes.
Cumulonimbuswolk
Cloud types
Clouds form when the dewpoint temperature of water is reached in the presence of condensation nuclei in the troposphere. The atmosphere is a dynamic system, and the local conditions of turbulence, uplift and other parameters give rise to many types of clouds. Various types of cloud occur frequently enough to have been categorized. Furthermore, some atmospheric processes can make the clouds organize in distinct patterns such as wave clouds or actinoform clouds. These are large-scale structures and are not always readily identifiable from a single point of view. -->
Rulani
Rulani is 'n nedersetting in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die noordooste van Mpumalanga.
Beweging van Onverbonde Lande
Die Beweging van Onverbonde Lande (BOL; Engels: Non-Aligned Movement, NAM; Serwo-Kroaties: Pokret nesvrstanih; Frans: Mouvement des non-alignés, NAM; Spaans: Movimiento de Países No Alineados, MPNA; Portugees: Movimento Não-Alinhado, MNA) is 'n internasionale organisasie van lande, wat nie tot 'n militêre alliansie behoort nie en tydens die Koue Oorlog neutraal was. Die stigting van die organisasie is geïnisieer deur die Joego-Slawiese president Josip Broz Tito, die Egiptiese staatshoof Gamal Abdel Nasser, Ghana se eerste president Kwame Nkrumah, die Indiese eerste minister Jawaharlal Nehru en die Indonesiese president Sukarno. Dit is tydens 'n vergadering in Belgrado in 1961 gestig en later het talle lande van Afrika en Asië by die Beweging aangesluit. Die doelwitte is die gelykheid tussen die lande en 'n positiewe ekonomiese ontwikkeling van die lidlande.
Huide lidlande
Die volgende lande is lede van die Beweging van Onverbonde Lande, gerangskik volgens kontinente, wys hul jaar van toetreding:
Afrika
Tans is elke land van Afrika (sonder Suid-Soedan en die Wes-Sahara) lid van die Beweging van Onverbonde Lande.
Waarnemende lande
Die volgende lande en organisasies het waarnemende status:
Vergaderings
Die konferensie van die staatshoofde of regering van die Beweging van Onverbonde Lande, oftewel na Vergadering van die Beweging van Onverbonde Lande genoem, is die belangrikste vergadering in die beweging en word elke paar jaar gehou.
Ander vergaderings (soos die Bali-vergadering vanaf 23 tot 27 Mei 2011) is gehou tussen die amptelike vergaderings. Die Beweging van Onverbonde Lande het sy 50ste verjaarsdag in Belgrado op 5-6 September 2011 gevier.
Vinwalvis
Die vinwalvisse (Balaenopteridae) is die grootste groep baardwalvisse, met nege spesies in twee genera, Balaenoptera en Megaptera. Vinwalvisse kom in al die wêreld se oseane voor.
Sommige lede van die groep behoort tot die grootste diere wat ooit bestaan het: die blouwalvis, wat tot 150 ton kan weeg, word as die grootste dier ooit beskou. Twee ander spesies skuif ook met gemak verby die 50 ton-merk en selfs die kleinste walvis in die groep, die Noordelike minkewalvis, weeg tot 9 ton.
Vinwalvisse het hulle naam te danke aan die klein, dog opvallende rugvin, wat agter op die rug aangetref word. Van die ken tot die naeltjie loop groewe (of ventrale plooi), wat tydens die vangs van plankton uitsit.
Wyfies is ietwat groter as mannetjies en die vis se kop beslaan by baie soorte ongeveer 'n kwart van die totale liggaamslengte. Bo-kant die kop is 'n dubbel spuitgat.
Vincent Gardenia
Vincent Gardenia (7 Januarie 1920 – 9 Desember 1992) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bang the Drum Slowly (1973), Death Wish (1974), Little Shop of Horrors (1986), en Moonstruck (1987).
Constans II van Bisantium
Constans II of Konstantyn die Bebaarde (Grieks: Κώνστας Β; 7 November 630 – 15 September 668) was die Bisantynse keiser van 641 tot 668. Constans is die verkleiningsvorm van sy geboortenaam, Herakleios, maar hy het amptelik as Konstantyn regeer. Die bynaam word meestal in Bisantynse en moderne geskrifte gebruik.
Hy was die seun van Konstantyn III en het in 641 medekeiser geword ná gerugte dat keiser Heraklonas se ma, Martina, Konstantyn vergiftig het. Heraklonas is in dié jaar van die troon gesit en Constans het alleenheerser geword.
Bewind
Onder Constans het die Bisantyne in 642 heeltemal uit Egipte onttrek en die Moslemse kalief Oethman het verskeie aanvalle op eilande in die Middellandse en Egeïese See van stapel gestuur. ’n Bisantynse vloot het Alexandrië weer in 645 herower, maar ná ’n Moslem-oorwinning die volgende jaar het die Bisantyne teruggetrek. Kartago is ook verower en het ’n afhanklike staat van die kalifaat gebly tot ’n burgeroorlog uitgebreek en die keiserlike mag herstel is.
Intussen het die kalifaat al hoe nader aan Bisantium gekom. In 647 het hulle Armenië, Kappadosië en Afrika binnegeval. In 648 het hulle Frigië geplunder en in 649 hul eerste see-aanval op Kreta gedoen. In 650–651 het die keiser samesprekings met kalief Oethman se goewerneur in Sirië gevoer. Die vredesooreenkoms wat gevolg het, het daartoe gelei dat Constans sy mag in die westelike deel van Armenië behou het.
In 654 het die Moslems egter Rhodos geplunder. Constans het hulle die volgende jaar met ’n vloot aangeval, maar is verslaan: 500 Bisantynse skepe is vernietig en die keiser self is byna dood. Kalief Oethman was gereed om Konstantinopel aan te val, maar het van die plan afgesien toe ’n burgeroorlog in 656 in sy kalifaat uitbreek.
In 658 het Constans die Slawiërs en Balkan-volke verslaan en sy mag oor hulle herbevestig. Die volgende jaar het hy tot ver in die ooste uitgebrei.
Gedomestikeerde jak
Die gedomestikeerde jak (Bos grunniens) is 'n mak horingdraer met lang hare. Jakke word in die Himalajas van suidelike Sentraal-Asië, die Tibetaanse plato en so ver noord as Mongolië en Rusland aangetref. Dit is 'n afstammeling van die wilde jak, Bos mutus.
Jakke is swaargeboude diere met 'n stewige raam, stewige bene en afgeronde, gesplete hoewe. Hulle het 'n lang, digte pels wat laer as die maag afhang. Wilde jakke is oor die algemeen donker van kleur, met 'n swarterige bruin pels. Daarteenoor toon gedomestikeerde jakke groter kleurverskille, dikwels met roesbruin en room kolle.
Die bulle weeg 350 tot 580 kg (770 tot 1280 pond), en die koeie 225 tot 255 kg (496-562 pond). Wilde jakke kan aansienlik swaarder wees, waar bulle tot 1000 kilogram (2200 pond) swaar kan weeg.
Beide geslagte het lang hare met 'n digte wollerige onderlaag oor die bors, flanke, en dye om hulle teen die koue te beskerm. Dit kan 'n lang "romp" vorm wat tot op die grond kan hang, veral by bulle. Die stert is lank en meer soos die van 'n perd as die van vee of bisons.
Carnuntum
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Carnuntum
'''Hoofstad van Pannonië (Pannonia superior)'''
Stigting
6 n.C.: Militêre winterkamp van Tiberius naby 'n Keltiese nedersetting
15 n.C.: Permanente militêre voorpos
Bevolking
Omstreeks 50 000
Ligging in Noordwes-Pannonië
350: Verwoestende aardbewing (sien foto hieronder van beskadigde oostelike pad in die huidige wandeltuin)
Argeologiese park
Archäologischer Park Carnuntum
Carnuntum, die hoofstad van die Romeinse provinsie (Opper-) Pannonië (Pannonia Superior), was sowat 40 kilometer oos van Wene aan die suidoewer van die Donau geleë. Die stad het by die plek ontstaan waar die Barnsteenroete in die antieke tydperk die Donau gekruis en met die hawestad Aquileia aan die Adriatiese See verbind het. Die oorblyfsels van die antieke stad maak tans deel uit van die Neder-Oostenrykse munisipaliteite Petronell-Carnuntum en Bad Deutsch-Altenburg.
Geskiedenis
Die Romeinse offisier en geskiedskrywer Velleius Paterculus het in 6 n.C. verslag oor 'n Romeinse leër onder bevel van die veldheer Tiberius gelewer wat in die Keltiese koninkryk Noricum kamp opgeslaan het om daar te oorwinter. Hy het die presiese naam van die kampeerplek as Carnuntum gegee. Dit is die eerste historiese verwysing na die plek wat later tot een van die vernaamste Romeinse stede sou groei. Tiberius se leër het vanuit die gebied van die huidige Hongarye na die Donau se suidoewer getrek en was besig om die rivier te oorsteek om in die noorde 'n veldtog teen die Markomanne te begin - 'n Germaanse stam wat vyandelik teenoor Rome gesind was. Dit was die eerste keer dat die Romeine die oorsteking van die kronkelende rivierloop in die gebied aangedurf het.
Gedurende sy bloeitydperk het Carnuntum - 'n voorpos van die Romeinse beskawing in die Pannoniese wildernis - 'n bevolking van tot by 50 000 gehuisves en was sodoende een van die grootste Romeinse nedersettings noord van die Alpe waarna soms as "Klein-Rome aan die Donau" verwys is. Danksy die ligging by die historiese Barnsteen- en Limesroetes het Carnuntum tot 'n beduidende handelsplek gegroei waar kosbare goedere soos sy, goud, speserye en barnsteen uit die kusgebiede van Noord- en Oossee te koop aangebied is. Geriewe soos vloerverwarming en kraanwater, wat in die meeste woonhuise beskikbaar was, weerspieël Carnuntum se welvaart. Omstreeks 124 het keiser Hadrianus Romeinse stadsreg aan die nedersetting verleen wat amptelik Municipium Aelium Carnuntum genoem is. Groot Romeinse keisers soos Tiberius (destyds nog as veldheer onder Augustus), Diocletianus en Marcus Aurelius het besoeke aan die stad gebring.
Op 9 April 193 n.C. is Lucius Septimius Severus, die stadshouer van Pannonia Superior, deur sy troepe in Carnuntum as Romeinse keiser geproklameer. Die stad se amptelike status is vervolgens verhef tot dié van 'n colonia (Colonia Septimia Aurelia Antoniniana Carnuntum). 'n Tweede keiser, Publius C. Regalius, is tussen 260 en 261 hier geproklameer. Muntstukke, wat hy laat slaan het, is tot dusver slegs in Carnuntum opgegrawe. Op 11 November 308 n.C. is die sogenaamde Keiserkonferensie in Carnuntum gehou waartydens Diocletianus, Galerius en Maximianus 'n poging onderneem het om die destydse Vier-heerser-stelsel, die Tetrargie, te red.
Carnuntum het sowat vier eeue lank bestaan voordat dit geleidelik aan belangrikheid verloor het. Vermoedelik is Carnuntum omstreeks 350 n.C. deur 'n verwoestende aardbewing getref en het nooit meer van die gevolge van dié ramp herstel nie. 'n Aantal geboue is in die 20ste en 21ste eeu volgens antieke voorbeelde heropgebou om vir die besoeker 'n tydvenster in die eerste vyf dekades van die 4de eeu n.C. te open. Hulle maak tans deel uit van die Argeologiese Park Carnuntum.
Argeologiese Park Carnuntum
Carnuntum is die enigste argeologiese opgrawingsterrein waar die belangrikste tipes geboue van 'n Romeinse stadsbuurt in die 4de eeu n.C. binne 'n historiese konteks gerekonstrueer is - 'n burgerhuis (Villa des Lucius), 'n elegante stedelike villa (villa urbana) en 'n publieke badhuis. Alle geboue is in 'n bruikbare en bewoonbare toestand, met antieke funksionele geriewe soos Romeinse vloerverwarming in die badhuis en volle meubilering asook bruikbare Romeinse stowe in die kombuise.
Dit maak van Carnuntum 'n geslaagde voorbeeld van eksperimentele argeologie - hier het wetenskaplikes die Romeinse leefwêreld op grond van plaaslike argeologiese bevindings en volgens beskrywings in die werke van die Romeinse argitek Vitruvius met antieke tegnologieë herskep om dit vir besoekers ten volle ervaarbaar te maak.
In Carnuntum het argeoloë daarnaas die enigste gladiatoreskool ter wêreld opgegrawe wat onveranderd bewaar gebly het. In die amfiteater Bad Deutsch-Altenburg word tydens die jaarlikse Romeinse fees outentieke gladiatoregevegte gehou. Dele van die antieke ondergrondse waterleidings het eweneens bewaar gebly, en van hulle voer nog steeds water. Een van die mees onlangse argeologiese ontdekkings in hierdie verband is in 2017 gemaak. Die kruispunt van 'n riool- en 'n varswaterpyp in Carnuntum is 'n toonbeeld van Romeinse ingenieursvernuf.
Kano
Kano’s word beskryf as bootjies wat aanvanklik uitgeholde boomstompe was en onder andere deur die Inuïete (Eskimo’s), die inheemse mense van onder meer van Noord-Kanada, Alaska, Groenland en selfs Denemarke, as vervoermiddel gebruik is. Die latere weergawe het bestaan uit ’n houtraam bedek met huide of selfs ligte boombas in sekere wêrelddele. Dit is deur ’n spaan aangedryf, soos dit steeds die geval is in moderne kano’s.
Kano en kajak: ooreenkomste en verskille
Omdat die Kanadese kano swaarder en breër as die Inuïet-kajak was (laasgenoemde kon makliker gedra word), is korter spane gebruik wat net aan die een kant ’n skepblad gehad het. Dit moes eers aan die een kant van die boot gebruik word, uitgehaal word en dan aan die ander kant ingesteek word. Die roeier moes ook meestal op sy knie staan om die roeierwerk makliker te maak. Dit was gevolglik nie so doeltreffend en vinnig soos die smal kajak en die langer kajakspaan met skepblaaie aan albei kante, wat daartoe bygedra het dat die roeier sy roeiwerk al sittende (en dus gemakliker) kon doen nie.
Die moderne kano het ontwikkel uit ’n kombinasie van albei maar is nader aan die kajak as aan die Kanadese kano. Hoewel die tradisionele kano steeds doeltreffend in wêrelddele gebruik word, is die tegnologie, ligter materiale en verbeterde ontwerpe ingespan om ligter en vinniger kano’s te vervaardig.
John MacGregor se bydrae
Kanovaart as ontspanning en later mededingende sport het in sowat 1850 ontstaan danksy die Skot John MacGregor (1825-1892), wat sy idees ingespan en begin het om ’n klein en ligte vaartuig vir een mens te vervaardig. MacGregor is in Dublin gebore en het ’n deel van sy lewe saam met sy ouers in die hawestad Halifax in Nieu-Skotland aan Kanada se ooskus gebly, wat ’n ryk geskiedenis van seevaart en skeepsbou het. MacGregor is uiteraard daaraan blootgestel.
MacGregor het sy kano’s op die “tradisionele” manier gemaak, wat kortliks behels dat hy smal en ligte plankies aan die buitekant van ’n raamwerk geheg het. Hy het van die bodem van die raamwerk opwaarts gewerk en elke nuwe stukkie plank het die vorige effens oorvleuel (oornaats gebou), totdat hy die beste hoogte bereik het. Die deel van die boordwand tot die vlak waar die water aan die kante opkom, bepaal of die kano in die water kan vaar sonder om te veel water te skep. Hy het die kano die Rob Roy genoem, na aanleiding van die vroeëre Skotse volksheld Robert Roy MacGregor.
Latere kano-ontwerpe
John MacGregor se reise in sy kano’s het die lesers se verbeelding só aangegryp dat selfs die Prins van Wallis (later koning Edward VII) in 1866 ’n begeesterde kanovaarder geword het en selfs by die Royal Canoe Club aangesluit het. Dit het momentum aan die “kano-virus” se verspreiding gegee en kano-entoesiaste het deurlopend geëksperimenteer om hul kano’s ligter, gemakliker en vinniger te maak.
Die Duitsers, wat MacGregor se Rob Roy-ontwerp wou verbeter, het na die vroeë Inuïet-kajakontwerp teruggekeer en daarop probeer verbeter. Hulle het met ’n baie ligte maar sterk raamwerk geëksperimenteer waaroor waterdigte seil gespan is en dit het die kano dus ook baie makliker gemaak om te hanteer.
Kanovaart as sport
Kano’s het vinnig in statuur gegroei wat ontspanning, avontuur (soos om in die wildernis te vaar en snelvloeiende strome aan te durf) en sport betref en baie kanoklubs is in Europa en Amerika gestig. Dit word ook vir hengel, visjag en ander aktiwiteite gebruik.
In die 20ste eeu het kanovaart só gewild geraak dat kano-items vir mans in 1936 vir die eerste keer as deel van die Olimpiese Spele aangebied is. Dit is ook sedert die 1948- Olimpiese Spele vir vroue aangebied.
Wes-Europa, Oos-Europa en Rusland het die meeste Olimpiese wenners oor die jare opgelewer, met die bekende Sweedse kanovaarder Gert Frederiksson wat van 1948 tot 1956 ses gouemedaljes vir individuele en spansport gewen het. Suid-Afrika, wat as ’n waterarm land geag word, het self tydens onlangse Olimpiese Speles ’n goeie oes medaljes ingepalm.
Met verskeie kano-items op die Olimpiese Spele en internasionale wedywering selfs in wildewater, is dit ongetwyfeld een van die gewildste watersporte ter wêreld. Langafstandwedvaarte soos die Sella Descent, wat sedert 1931 in Spanje gehou word, Liffey Descent in Ierland en selfs die gewilde en uitdagende Dusi-kanomarathon in Suid-Afrika, laat ook die kano-avonturiers jaarliks swymel van lekkerte.
Dusi-kanomarathon
Suid-Afrika se Dusi-kanomarathon word reeds sedert 1951 jaarliks van Pietermaritzburg tot Durban oor sowat 120 kilometer aangebied en is die gewildste uithou-kanowedvaart in Afrika en van die gewildstes ter wêreld, met verskeie internasionale deelnemers. Dit word jaarliks in Februarie deur gemiddeld 1 600 en 2 000 kanoroeiers aangedurf, wat dele insluit wat die mededingers met hul kano’s op hul skouers moet hardloop totdat hulle weer die volgende rivierstrook kan aandurf. Die uitdaging is nóg groter omdat temperature in dié maand dikwels tot 40 grade Celcius in die valleie styg waarin die klipperige rivier kronkel.
Somaliland
Somaliland (Somalies: Soomaaliland, Arabies: صوماليلاند‎ Ṣūmālīlānd of أرض الصومال Arḍ aṣ-Ṣūmāl), amptelik die Republiek Somaliland (Somalies: Jamhuuriyadda Somaliland, Arabies: جمهورية أرض الصومال Jumhūrīyat Arḍ aṣ-Ṣūmāl), is 'n selfregerende gebied in die noordweste van Somalië wat poog om as onafhanklike staat erken te word. Anders as die suidelike dele van Somalië, beskik Somaliland oor 'n werkende regering, en 'n groot mate van wet en orde. Ondanks Somaliland se relatiewe sukses, word die gebied nie deur enige ander land as staat erken nie. Somaliland het op 18 Mei 1991 sy onafhanklikheid verklaar nadat die regering in Somalië in duie gestort het. Daar is sedert 2003 'n konflik tussen Puntland en Somaliland oor die toekoms van Somalië.
Hargeisa is die hoofstad en grootste stad. Somaliland het 'n oppervlakte van 137 600 km² en 'n bevolking van 3 500 000 in 2008 gehad.
Beth Chamberlin
Beth Chamberlin (gebore 1 Oktober 1963) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Guiding Light (1952), Law & Order: Special Victims Unit (1999), en Chicago Med (2015).
Siklaam
Hulle groei van knolle en word gekweek vir hul opstaande kroonblare en bont blare. Hulle is aanvanklik geklassifiseer in die familie Primulaceae en vanaf 2000 in Myrsinaceae, maar val nou weer in Primulaceae.
Eienskappe
duimnael|links|170px|’n Kersboompatroon op die blare van die Cyclamen coum. Siklame het ’n knol, waaruit die blomme en wortels groei. By die meeste spesies kom die blare in die herfs uit, groei deur die winter en gaan in die lente dood. Dan is die plant rustend deur die droë Mediterreense somer.
Elke blaar van die plant het sy eie stingel. Die vroeë blaarstingels kan van die blomstingels onderskei word deur die rigting waarin die punt krul: die punte van blaarstingels krul na bo en dié van blomstingels na onder. Die vorm van die blare verskil van spesie tot spesie, en selfs binne ’n spesie. Die kleur van die bokant van die blare kan ook binne ’n spesie verskil. Die meeste spesies het bont blare in verskillende skakerings van groen en silwer.