cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sesam
Voedingsinligting
'n Hoeveelheid van 100 g gedroogde heel sesamsaad verskaf 573 kilokalorieë en bestaan uit 5% water, 23% koolhidrate (insluitend 12% dieetvesel), 50% vet en 18% proteïen. Die neweproduk wat oorbly na olie-ekstraksie uit sesamsaad, ook genoem sesamoliemeel, is ryk aan proteïene (35–50%) en word as voer vir pluimvee en vee gebruik.
Soos baie sade bevat heel sesamsaad 'n beduidende hoeveelheid fitiensuur, wat as 'n antivoedingstof beskou word, deurdat dit aan sekere voedingselemente wat op dieselfde tyd verbruik word, veral minerale, bind en hul absorpsie verhoed deur dit saam te dra terwyl hulle deur die dunderm beweeg. Verhitting en kook verminder die hoeveelheid suur in die sade.
Allergie
Sesam kan dieselfde allergiese reaksies veroorsaak, insluitend anafilakse, soos gesien by ander voedselallergene. 'n Kruisreaktiwiteit bestaan tussen sesam en grondboontjies, haselneute en amandels. Benewens voedselprodukte wat van sesamsaad afkomstig is, soos tahini en sesamolie, word persone met sesamallergieë aangeraai om bewus te wees van voedsel wat sesam kan bevat, soos gebak. Benewens voedselbronne, word individue wat allergies vir sesam is, gewaarsku dat 'n verskeidenheid nievoedselbronne ook 'n reaksie op sesam kan veroorsaak, insluitend skoonheidsmiddels en velsorgprodukte.
Die voorkoms van sesamallergie is in die orde van 0,1-0,2%, maar hoër in lande in die Midde-Ooste en Asië waar verbruik algemener is as deel van tradisionele diëte. In die Verenigde State raak sesamallergie moontlik 1,5 miljoen individue.
Kanada vereis sesam-etikettering as 'n allergeen. In die Europese Unie is die identifikasie van die teenwoordigheid van sesam, saam met 13 ander voedselsoorte, hetsy as 'n bestanddeel of onbedoelde kontaminant in verpakte voedsel, verpligtend. In die VSA is die "FASTER Act" in April 2021 goedgekeur, wat bepaal dat etikettering verpligtend is, om op 1 Januarie 2023 van krag te wees, wat dit die negende vereiste voedselbestanddeel maak.
Kontaminasie
Besoedeling deur Salmonella, E. coli, plaagdoders of ander patogene kan in groot hoeveelhede in sesamsaad voorkom, soos in September 2020 toe hoë vlakke van 'n algemene industriële verbinding, etileenoksied, in 'n 250-ton besending sesamsaad van Indië gevind is. Na opsporing in België, is herroepings vir dosyne produkte in winkels regoor die Europese Unie uitgereik, in altesaam sowat 50 lande. Produkte met 'n organiese sertifisering is ook deur die besoedeling geraak. Gereelde regeringsvoedselinspeksie vir sesambesmetting, soos vir Salmonella en E. coli in tahini, hummus of sade, het bevind dat swak higiënepraktyke tydens verwerking algemene bronne en roetes van kontaminasie is.
Kulinêr
Sesamsaad is 'n algemene bestanddeel in verskeie kookkunste. Dit word heel gebruik vir sy ryk, neutagtige geur. Sesamsaad word soms by brood gevoeg, insluitend bagels en die bokant van hamburgerbroodjies. Hulle kan in beskuitjies gebak word, dikwels in die vorm van stokkies. In Sisilië en Frankryk word die sade op brood (ficelle sésame, sesamdraad) geëet. In Griekeland word die sade ook in koeke gebruik.
Kitskosrestaurante gebruik broodjies wat met sesamsaad besprinkel is. Sowat 75% van Meksiko se sesam-oes word deur McDonald's gekoop vir gebruik in hul sesamsaadbroodjies wêreldwyd.
In die Karibiese kookkuns word suiker en wit sesamsaad gekombineer in 'n stafie wat soos grondboontjiebros lyk en in winkels en op straathoeke verkoop word, soos Bahamaanse Bennie-koeke.
In Asië word sesamsaad op sommige soesji-styl kosse gestrooi. In Japan word heel sade in baie slaaie en gebakte versnaperinge aangetref, en bruin en swart sesamsaadvariëteite word gerooster en gebruik om die geurmiddel gomashio te maak. Oos-Asiatiese kookkuns, soos Chinese kookkuns, gebruik sesamsaad en olie in sommige geregte, soos dim sum, sesamsaadballetjies (Kantonees: jin deui), en die Viëtnamese bánh rán. Sesamgeur (deur olie en geroosterde of rou sade) word ook gebruik om vleis en groente te marineer. Sjefs in tempura-restaurante meng sesam- en katoensaadolie vir diepbraai.
Jump
Jumpstyle verwys sowel na die musiek as die dans wat daarby gekom het en in baie lande word die genre jump meestal jumpstyle genoem. Beide benaminge word aanvaar. Huidig is jump besig om 'n herlewing te ondergaan. Deur die jare heen het die snelheid van die musiek toegeneem tot ongeveer 140 tot 145 bpm.
Sesam
Kulinêr
Sesam, of simsim soos dit in Oos-Afrika bekend staan, word in Afrika-kookkuns gebruik. In Togo is die sade 'n hoof sopbestanddeel en in die Demokratiese Republiek die Kongo en in die noorde van Angola is wangila 'n gereg van gemaalde sesam, wat dikwels saam met gerookte vis of kreef bedien word.
Sesamsaad en olie word op groot skaal in Indië gebruik. In die meeste dele van die land word sesamsaad gemeng met verhitte jaggery, suiker of palmsuiker in balle en stafies gemaak wat soortgelyk is aan grondboontjiebros- of neutklusters en as versnaperinge geëet. In Manipur word swart sesam gebruik in die voorbereiding van chikki en koudgeperste olie.
Sesam is 'n algemene bestanddeel in baie Midde-Oosterse kombuise. Sesamsaad word gemaak in 'n pasta genaamd tahini (wat op verskillende maniere gebruik word, insluitend hummus bi tahini) en die Midde-Oosterse lekkergoed halvah. Gemaal en verwerk, word die saad ook in soetkoekies gebruik. Sesam is ook 'n algemene komponent van die Levantynse speserymengsel za'atar, gewild in die Midde-Ooste.
Jump
Kenmerke
Jump word gekenmerk deur 'n tamelik harde bass waar veel nadruk op lê. Soms bevat jumpliedjies 'n geluidsopname - sample - van 'n bekende rolprent of 'n manlike stem. Deurgaans val hierdie samples of stemme vlak voor die hoogtepunt van die liedjie, waarna dit heeltemal losbars. Deur nie-kenners word jump ook verwar met hardstyle, hardcore, of rave. Die probleem is dat hierdie genres mekaar gewoonlik heel dig benader of selfs in mekaar oorvleuel.
Sesam
Kulinêr
Meksikaanse kookkuns en Salvadoraanse kookkuns verwys na sesamsaad as ajonjolí. Dit word hoofsaaklik gebruik as 'n sousbymiddel, soos mole of adobo. Dit word dikwels ook gebruik om oor kunsvlytbrode te sprinkel en in tradisionele vorm gebak om die gladde deeg te bedek, veral op volkoring-platbrode of voedingstafies, soos alegrías.
Jump
Jump
Die dansstyl wat onlangs met jump geassosieerd geword het, is geëvolueerd uit 'n variant op die hakke, via werklik (rond)spring tot die vandag bekende ski. Daar is verskillende maniere om te jump. By elk van hierdie maniere is dit die bedoeling dat by elke ritme 'n ander beweging (met die bene) gemaak word.
Het Ziekenhuis
Dit is eintlik 'n klein grot op die suidelike oewer van die Sonderendrivier wat oor die plaas loop. Reeds in 1669 het die reisiger Hieronymus Cruse die grot besoek. Olof Bergh en sy skoonseun C. de Wet was onder die besoekers wat hul voorletters in die grotwand uitgekerf het. Hinrich Lichtenstein het in 1804 ook hier aangedoen. Na bewering het die grot onderdak geriewe verskaf aan reisigers wat op hul togte siek geword het. Die baie besoekers wat die grot besoek het, wys daarop dat dit 'n opvallende landmerk was en sodoende 'n rusplek langs die pad geword het. In 1726 was die grond daar rondom 'n VOC-veepos om die veeboere teen die San te beskerm en reisigers van vars vleis te voorsien. Francois le Vaillant bestempel in 1781 die veepos as 'n kwarantynstasie om die verspreiding van veesiektes te bekamp.
Jump
Jump
<!--
Jumpen
De dansstijl die recentelijk met jump wordt geassocieerd, is geëvolueerd uit een variant op het hakken, via werkelijk (rond)springen tot het vandaag bekende skiën. Er zijn verschillende manieren om te jumpen. Bij elk van deze manieren is het de bedoeling dat bij elke beat een andere beweging (met de benen) gemaakt wordt.
Stijlen
Binnen het jumpgenre zijn er verschillende stromingen. Gezien jump (als concept) al jaren wordt geproduceerd en het beïnvloed is geraakt door diverse muziekstijlen kent het een breed scala aan richtingen. in 2007 zijn de jumpers jumpen op hardere stijl zoals Hardstyle en Hardcore.maar de ander stijl van Jumpstyle of meer bekend als french tek is vlotter en scherper dan jumpstyle of oldskool. de snelheid van French tek is 140 BPM tot 157 BPM.
Bekende labels
-->
Kleding
Kenmerkende kledinghandelsmerke vir aanhangers van die jumpgenre is Sergio Tacchini (veral veste) en Lacoste (veral pette), De Puta Madre 69 en Nike Air Max.
Sesam
Kulinêr
Sesamolie word soms as kookolie in verskillende wêrelddele gebruik, hoewel verskillende vorms verskillende eienskappe het vir braai by hoë temperatuur. Die "geroosterde" vorm van die olie (onderskei van die "koudgeperste" vorm) het 'n kenmerkende aangename geur en smaak, en word in sommige streke as tafelspesery gebruik.
Wang Leehom
Wang Leehom (gebore 17 Mei 1976) is 'n Amerikaanse akteur en komponis. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Lust, Caution (2007), Little Big Soldier (2010), Blackhat (2015), en Forever Young (2018).
Carey Lowell
Carey Lowell (gebore 11 Februarie 1961) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Licence to Kill (1989), Sleepless in Seattle (1993), en Leaving Las Vegas (1995), en in die televisiereeks Law & Order (1990).
Natasha Liu Bordizzo
Natasha Liu Bordizzo (gebore 25 Augustus 1994) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Crouching Tiger, Hidden Dragon: Sword of Destiny (2016), Hotel Mumbai (2018), en Detective Chinatown 2 (2018).
Byrne Piven
Byrne Piven (24 September 1929 – 18 Februarie 2002) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Miracle on 34th Street (1994), Very Bad Things (1998), en Being John Malkovich (1999), en in die televisiereeks The Untouchables (1993).
Franse Vreemdelegioen
duimnael|regs|Vlag van die Vreemdelegioen Die Franse Vreemdelegioen (Frans: Légion étrangère) is 'n elite eenheid van die Franse leër wat in 1831 gestig is. Die legioen het, op 'n enkele uitsondering na, nog altyd bestaan uit mans van sewentienjarige tot onbepaalde leeftyd; daar is met ingang 2019 'n geskatte tien soldate in gevegsfunksies in die ouderdom van sestig jaar. Registrasie vir werwing is moontlik vanaf die ouderdom van 17 (minderjariges met ouerlike toestemming) tot 39,5 jaar (dit was voorheen 40 jaar). Alle offisiere is van Franse nasionaliteit, terwyl die res van die soldate van verskillende nasionaliteite is. Vrywilligers met Franse burgerskap word voorsien van 'n fiktiewe buitelandse nasionaliteit (gewoonlik Belgies) omdat Franse burgers nie toegelaat word om te dien nie. Nie-Franse soldate kan tot die hoogste offisiersrange vorder, in die praktyk is dit egter besonders moeilik omdat hulle nie by die Franse militêre akademie opgelei word nie. Nietemin is tien persent van die offisiere van nie-Franse oorsprong, en word hulle in die proses verplig om Franse burgerskap te verwerf.
'n Soldaat moet onder 'n nuwe identiteit aansluit, wat op elke nuwe rekruut van toepassing is. Dit was egter nie altyd die geval nie, en is onderhewig aan verandering. Na 'n jaar diens kan 'n soldaat onder sy eie naam dien. Die Legioen het in die verlede die reputasie gehad dat dit allerlei misdadigers gelok het. Vandag word die agtergrond van aansoekers op Interpol en Europol nagegaan. Die keuring is uiters streng; in 2006 is slegs een uit elke ses kandidate aangestel. 'n Soldaat teken aanvanklik 'n kontrak vir vyf jaar. Na drie jaar diens kan die dienspligtige Franse burgerskap verwerf, mits hy gedurende daardie drie jaar diens geen kriminele oortredings begaan het nie. Franse nasionaliteit word slegs verkry onder die oorspronklike geboortenaam en geboortedatum en slegs as die persoon nie 'n (wesenlike) kriminele oortreding begaan het nie. Na vyf jaar diens verkry 'n soldaat staandemag status, wat beteken dat hy dieselfde regte kry as enige ander Franse soldaat buite die legioen. Soos sommige Franse leër-eenhede, is daar geen vereistes ten opsigte van minimum of maksimum liggaam se lengte nie. Kennis van die Franse taal is nie nodig vir toegang nie. Soldate kan na vyf jaar hul kontrak verleng. Na vyftien jaar diens is daar 'n klein pensioen wat verkry kan word. Hoe meer diensjare en hoe hoër die laaste rang van die betrokke persoon was, hoe groter is die pensioen.
Na die Tweede Wêreldoorlog, tot die onafhanklikheid van Algerië (1962), was Duitsers verreweg die grootste kontingent in die Legioen, gevolg deur Italianers, Belge en Franse. Sedert die eeuwisseling kom die meeste soldate uit Oos-Europa en die Balkan-skiereiland.
Hartbeesrivier (Noord-Kaap, lat -28,85, long 18,81)
Die Hartbeesrivier is 'n rivier wat in die Noord-Kaap, Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Oranjerivier.
Franse Vreemdelegioen
Alhoewel vroue nie eksplisiet uitgesluit word nie, word daar volgens die amptelike standpunt, as gevolg van die gebrek aan aparte fasiliteite, slegs manlike soldate gewerf. Verskeie soldate het aangekondig dat hulle die legioen sal verlaat indien die tradisie verbreek word. Daar word derhalwe gevrees dat die Vreemdelegioen deur mans as 'n minder aanloklike opsie beskou sal word sou vroue ook toegelaat word. Vroulike offisiere en onderoffisiere is in sommige posisies bedrywig, maar hulle dra nie die tradisionele kentekens van die Vreemdelegioen nie. Die hoofkwartier is geleë in Aubagne, net buite Marseille.
Geskiedenis
Die Franse Vreemdelegioen is gestig deur 'n wet van koning Louis Philip I van Frankryk wat in 1831 in werking getree het. Daarna kon begin word met die vorming van die eerste regiment. Louis Philippe het die legioene nodig gehad om in Algerië oorlog te voer. Die Vreemdelegioen het die Franse staandemag troepe daar ondersteun vanaf Augustus 1831. Later het hulle vanaf Junie 1835 tot 1838 in Spanje aan die kant van Isabella II van Spanje geveg. Op 16 Desember 1835 is 'n tweede regiment gestig. Ten tyde van die Krimoorlog is die legioen onder andere in die beleg van Sebastopol (1854-1856) ontplooi, en verder in Italië (1859) en Meksiko, waar 'n klein groepie vrywilligers van die legioen onder leiding van kaptein Danjou daarin geslaag het om 'n oormag Meksikane genoegsaam te vertraag om die staandemag troepe tyd te gee om beskerming te bied aan 'n goudtransport. Sedertdien was die Vreemdelegioen deurlopend in die oorsese gebiede van die Franse Ryk ontplooi: in Tonkin (vanaf 1883), op die eiland Formosa (Taiwan) (1885), in Soedan (1892-1893), in die Dahomey-koninkryk (1892-1894), in Madagaskar (1895-1905) en in Marokko (1900-1934).
Meksiko
Camarón (Frans: Camerone) is 'n stad in Meksiko waar daar op 30 April 1863 'n bloedige geveg tussen die Franse Vreemdelegioen en Meksikaanse troepe plaasgevind het. Vir die legioen is hierdie stryd 'n simbool van opoffering en volharding. Vanweë onder meer hierdie stryd teen 'n oorweldigende meerderheid Meksikaanse troepe, kon 'n belangrike transport van goud sy eindbestemming bereik.
Frans-Pruisiese oorlog
Tydens die Frans-Pruisiese oorlog het die legioen die Beleg van Parys (1870-1871) probeer breek deur, deur die Duitse linies te breek. Hulle het daarin geslaag om Orléans te herower, maar hulle kon nie die beleg verbreek nie. Om die neutraliteit van België nie in die gedrang te bring nie, het Leopold II van België dit so bewerk dat geen Belgiese soldate van die Franse Vreemdelegioen tot die stryd sou toetree nie. Die marslied "Le Boudin" verwys hierna.
Koloniale oorlogvoering
Tydens die Derde Franse Republiek het die legioen 'n belangrike rol gespeel in die koloniale uitbreiding van Frankryk. Dit het geveg in Noord-Afrika (waar hulle hul hoofkwartier in Sidi-bel-Abbès in Algerië gevestig het), Madagaskar en in Indo-China, waar die legioen in 1885 aan die verdediging van Tuyen Quang deelgeneem het.
Die Wêreldoorloë
Ten tyde van die Eerste Wêreldoorlog was die Franse Vreemdelegioen in Marokko onder leiding van generaal Lyautey. Van 1914 tot 1918 het hy daarin geslaag om die Franse oorsese gebied van Marokko te beheer, met meestal soldate van Duitse afkoms in sy geledere. In 1915 kon die offisiere in Frankryk vyf regimente opbou met vrywilligers wat die Franse gebied wou verdedig. Na kolonel Duriez se dood het kolonel Rollet die bevel oorgeneem en die legioen tot vele glorieryke oorwinnings gelei. Die vaandel van sy regimente is gedurende vier jaar meer kere versier as dié van die koloniale regiment in Marokko gedurende die gehele besetting daarvan. Die legioen het in verskeie belangrike gevegte van kritiese belang geveg, waaronder die Slag van Verdun.
Britt Lower
Britt Lower (gebore 2 Augustus 1985) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Beside Still Waters (2013) en Sisters (2015), en in die televisiereekse Casual (2015) en Man Seeking Woman (2015).
Franse Vreemdelegioen
Die Wêreldoorloë
In die aanloop tot die Tweede Wêreldoorlog het die legioen nog nooit so 'n groot aanval meegemaak nie. Teen 1939 het die aantal vrywilligers wat in die geledere van die Vreemdelegioen gedien het gegroei tot meer as 45 000 man. Altesaam 6 regimente van die legioen het in 1940 'n rol op die wêreldtoneel gespeel. Die Vreemdelegioen was derhalwe op groot skaal betrokke by die Tweede Wêreldoorlog, en het tot aan die einde van die oorlog 'n groot rol gespeel in die veldtogte in die Midde-Ooste en in Noord-Afrika, toe die gety reeds begin draai het tydens die Slag van Bir Hakeim, toe die helfte van die 13de brigade daarin geslaag het om 'n aanval deur die Italianers en die Duitsers af te slaan. Die enigste oorwinning wat deur die Vreemdelegioen behaal is, het plaasgevind danksy dié regiment, in Narvik, Noorweë.
Interessant genoeg was 'n deel van die legioen lojaal aan die Vrye Franse terwyl die ander deel lojaal was aan die regering van Vichy. In 'n geveg in Sirië het die twee partye slaags geraak, maar later het die Vichy-legioen by die Vrye Franse aangesluit.
Indo-China
Die 2de Régiment Étranger de l'Infanterie, die 13de Demi Brigade de la Légion Étrangère, die 3de Régiment Étranger de l'Infanterie en die 1ste Régiment Étranger de Cavalerie het in 1946 in Indo-China aangekom. Na 'n kort rukkie is hierdie eenhede versterk deur 'n nuwe soort eenheid vir die Franse Vreemdelegioen, nl. die valskermspringer. Die Legioen was tot 1954 aanwesig en het deelgeneem aan verskeie gevegte en veldtogte. Dit het in hierdie tyd effektiewelik oor ongeveer 30 000 man beskik, waarvan die meeste van Duitse afkoms was, wat 'n logiese effek was na die nederlaag van die Duitsers in Europa in 1945. Veterane van beide kante het dikwels hul toevlug tot die Franse Vreemdelegioen geneem. In Phu Tong Hoa en Điện Biên Phủ het die Legioen altesaam 300 offisiere verloor, waaronder 4 korpskommandante en meer as 11 000 onderoffisiere en soldate. Die veldtog in Indo-China is die dodelikste tot nog toe waaraan die legioen deelgeneem het. Tydens die wanhopige einde van die Slag om Điện Biên Phủ het die valskermsoldate van die legioen die hoofdeel van die vrywilligers uitgemaak wat met 'n valskerm neergelaat is ten einde die posisies wat eintlik nie meer gered kon word nie, te versterk.
Huidige organisasie
Die Franse Vreemdelegioen bestaan uit legioenarisse (soldate), korporaals, onderoffisiere en offisiere.
Soldats du rang
Alle vrywilligers begin hul loopbaan by die legioen as legionair (soldaat). Slegs een uit vier soldate staan egter 'n kans op bevordering as sous-officier (onderoffisier). Die minimum maandelikse salaris van 'n soldaat was in 2014, naas kos en inwoning, €1.043. Elke soldaat ontvang sy eie nuwe wapen, wat volgens oorlewering nooit agtergelaat word op die slagveld nie. Bevordering geskied ingevolge dieselfde wyse as die Franse Weermag.
Die onderskeidingstekens (chevrons) by die Vreemdelingelegioen is groen. By die staandemag Franse infanterie is dit rooi.
Sous-Officiers
Die Vreemdelingelegioen bestaan uit 25% sous-officiers (onderoffisiere).
Chevrons d'ancienneté
Die Vreemdelegioen is die enigste eenheid of tak binne die Franse leër waar daar nog chevrons gedra word op die basis van aantal diensjare: die sogenaamde chevrons d'ancienneté. Hierdie chevrons word uitsluitlik by soldate en onderoffisiere gebruik. 'n Goue chevron dui 5 jaar diens aan. Dit word gedra onder die rangteken.
Tradisies
Op 14 Julie maak die sappeurs van die Franse Vreemdelegioen, wat almal 'n baard dra, gewoonlik 'n spesiale verskyning tydens die parade.
Hubble-diepveld
duimnael|300px|Die Hubble-diepveld.
Die Hubble-diepveld (HDV) is ’n foto van ’n klein streek in die sterrebeeld Groot Beer wat saamgestel is uit ’n reeks waarnemings deur die Hubble-ruimteteleskoop. Dit dek ’n gebied van sowat 2,6 boogminute aan elke sy – dit is sowat ’n 24 miljoenste van die hele lugruim, of die grootte van ’n tennisbal op ’n afstand van 100 meter. Die foto bestaan uit 342 aparte beligtings oor 10 opeenvolgende dae tussen 18 en 28 Desember 1995.
Die veld is so klein dat net ’n paar voorgrondsterre van die Melkweg daarin voorkom. Dus is feitlik al 3 000 voorwerpe op die foto sterrestelsels; van hulle is onder die oudste en verste stelsels bekend. Deur so baie jong sterrestelsels te onthul het die HDV ’n landmerkbeeld in fisiese kosmologie geword.
Drie jaar later is ’n streek in die suidelike lugruim op dieselfde manier afgeneem; dit is die Hubble-diepveld-suid. Die ooreenkomste tussen die twee beelde het getoon die heelal is oor groot gebiede eenvormig en dat die Aarde ’n tipiese ruimte in die heelal beslaan.
In 2004 is ’n dieper foto, bekend as die Hubble-ultradiepveld, geneem met ’n beligting van ’n paar maande. Dié beeld was destyds die mees sensitiewe sterrekundige beeld wat ooit by sigbare golflengtes geneem is – tot met die uitreiking van die Hubble Ekstreme Diepveld-foto in 2012.
Helena, Montana
Helena is die hoofstad van die deelstaat Montana in die Verenigde State van Amerika. Helena het ongeveer 28 000 inwoners (2010).
Inval van Pole
Die Inval van Pole, kodenaam "Fall Weis", was 'n militêre konflik wat in 1939 in Pole plaasgevind het en was 'n voorloper van die Tweede Wêreldoorlog. Die inval is uitgevoer deur Nazi-Duitsland, die Sowjetunie en 'n klein, Duits-geallieerde, Slowaakse eenheid.
Die inval van Pole het die begin van die Tweede Wêreldoorlog in Europa gekenmerk, siende dat Pole se westerse geallieerdes, die Verenigde Koninkryk, Australië en Nieu-Seeland oorlog teen Duitsland verklaar het op 3 September 1939. Hul voorbeeld is gevolg deur, onder andere, Frankryk, Suid-Afrika en Kanada. Die inval van Pole het op 1 September 1939 begin: een week na die ondertekening van die geheime Molotof-Ribbentrop-verdrag deur Duitsland en die Sowjetunie, waarin hulle verklaar dat hulle militêre konflik tussen dié twee lande sal vermy. Die inval het tot gevolg gehad dat Pole geheel en al deur Duitsland en die Sowjetunie beset was.
Nazi-Duitsland het Operasie Himmler in werking gestel: die doel van dié operasie was om Nazi-Duitsland 'n rede of verskoning te gee om Pole binne te val. Die operasie het bestaan uit 'n reeks aanvalle wat uitgevoer is onder die dekmantel van die Pole, om sodoende die illusie van 'n aggressiewe Pole te skep, met Duitsland in die kruisvuur. Op 31 Augustus 1939 het die Duitsers 'n aanval geloods teen Sender Gleiwitz, 'n Duitse radiostasie, en as "wedervergelding" het Duitse magte Pole van die Noorde, Suide en Weste ingeval. Die Poolse leër was dun versprei langs hul lang grense en was gou geforseer om na die Ooste terug te trek. Na die mid-September Poolse nederlaag in die Slag van Bzura, het die Duitsers 'n duidelike voordeel gehad. Die Poolse magte het verder na die Suidooste teruggetrek, volgens 'n plan wat 'n lang verdedigingslyn vereis het naby die grens tussen Pole en Roemenië, vanwaar die Geallieerdes 'n teenaanval sou loods en verligting aan die Poolse troepe sou bring.
Op 17 September 1939 het die Sowjetse Rooi Leër, in samewerking met Duitsland, die oostelike dele van Pole binnegeval. Die Sowjetse magte het hul deel uitgevoer, soos in die geheime bylaag van die Molotof-Ribbentrop-verdrag vervat is: dié bylaag het Oos-Europa in Nazi en Sowjetse sfere van invloed verdeel. Soos die tweede front hulle in die gesig gestaar het, het die Poolse regering besluit dat die verdedigingstroepe naby die Suidoostelike grens se missie nie meer uitvoerbaar was nie en het hulle beveel dat alle troepe hulself na neutrale Roemenië onttrek. Teen 1 Oktober het Duitsland en die Sowjetunie die hele Poolse gebied in hul mag gehad, alhoewel die Poolse regering nooit oorgegee het nie. Pole se oorblywende land- en lugmagte het ook na hul buurlande, Roemenië en Hongarye, teruggeval. Baie van die bannelinge het daarna by die nuutgeskepde Poolse Leër aangesluit in geallieerde Frankryk, Sirië (toe 'n Franse mandaat) en die Verenigde Koninkryk.
In die nasleep van die konflik is 'n versettingsbeweging, die Poolse Geheime Staat (ook genoem die Poolse Ondergrondse Staat), gevorm. Pole se vegeenhede het aangehou om die Geallieerdes se militêre operasies te steun, tot aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog. Duitsland het die Sowjets-besette dele van Pole verower toe dit die Sowjetunie op 22 Junie 1941 binnegeval het, maar het die gebiede weer verloor in 1944 aan die Sowjetse Rooileër. Tydens die verloop van die oorlog het Pole meer as 20% van sy vooroorlogse bevolking verloor onder 'n besetting wat die einde van die Tweede Poolse Republiek aangeteken het.
Witborsvleivalk
Die Witborsvleivalk (Circus macrourus) is 'n voël en skaars somer besoeker aan die binneland van Suid-Afrika. Die voël is 40 – 48 cm groot, weeg 310 - 450 g met 'n vlerkspan van 95 - 115 sentimeter. Die voël se status is amper-bedreig. In Engels staan die voël bekend as Palid harrier.
Triakidae
Die Hondhaaie (Triakidae) is 'n kraakbeenvis-familie wat hoort tot die orde Carcharhiniformes. Daar is sewe genera met 38 spesies wat hoort tot dié familie en sewe van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Kenmerke
Die familie het twee dorsale vinne, die bekken vin is agter by die anale vin en het vyf kieue splete. Die grootte wissel van 50 cm tot 2 m. Die familie kom gewoonlik naby die bodem voor.
Genera
Die volgende genera en spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Gus Pixley
Gus Pixley (1864 – 2 Junie 1923) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Hungarian Nabob (1915), A Soul Without Windows (1918), en The Girl from Porcupine (1921).
Yainville
Yainville is 'n Franse dorp in die département Seine-Maritime (région Normandië), wes van Rouen, met sowat 1100 inwoners (2014).
Die dorp is op die regteroewer van die Seinerivier in die meander van Jumièges.
Die dorp word as Ewenvilla vir die eerste keer in 1025 genoem en as Eudonis villa in 1138.
Oos
Oos is een van die vier hoof windrigtings. Die ander hoof windrigtings is: noord, suid en wes.
Oos is direk teenoorgesteld van wes, soos suid die teenoorgestelde rigting van noord is.
Die woord oos is afgelei van Oriënt wat letterlik beteken: die son kom in die ooste op.
Katie Lowes
Katie Lowes (gebore 22 September 1981) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Super 8 (2011), Wreck-It Ralph (2012), en Zootopia (2016), en in die televisiereeks Scandal (2012).
Hartbeesrivier (spruit in Noord-Kaap, lat -31,81, long 20,11)
Die Hartbeesrivier is 'n spruit wat in die Noord-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Clare Bowen
Clare Bowen (gebore 12 Mei 1984) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Combination (2009), 10 Days to Die (2010), en Not Suitable for Children (2012), en in die televisiereeks Nashville (2012).
Erica simii
Erica simii is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan Limpopo, Mosambiek en Zimbabwe.
Erica silvatica
Erica silvatica is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant kom voor in die volgende lande: Angola, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Ethiopië, Guinee, Golf van Guinee-eilande, Ivoorkus, Kenia, Kameroen, Malawi, Mosambiek, Rwanda, Soedan, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe.
Houttier (astrologie)
Die Houttier (甲寅, jiǎyín) is die 51ste jaar van die Chinese kalender (sien die tabel regs onder van die 60-jaarsiklus). Dit is ’n begrip uit die Chinese astrologie en dui op dié maanjare wat gekenmerk word deur ’n verbinding van die eerste Hemelstam (甲, jiǎ; die element Hout en Jang) met die derde Aardtak (寅, yín), gesimboliseer deur die Tier (虎, hǔ).
Volgens die Chinese kalender kom so ’n verbinding elke 60 jaar voor. Die laaste Watertierjaar het in 1974 begin en volgens die Gregoriaanse kalender het dit geduur van 23 Januarie 1974 tot 10 Februarie 1975.
Houttierjare
Die volgende jare is Houttierjare:
John Boles (akteur)
John Boles (28 Oktober 1895 – 27 Februarie 1969) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Captain of the Guard (1930), Frankenstein (1931), The Life of Vergie Winters (1934), en Road to Happiness (1941).
Tonga
Tonga (Engels: [ˈtɒŋə] of [ˈtɒŋɡə]; Tongaans: [ˈtoŋa] ), amptelik die Koninkryk Tonga (Engels: Kingdom of Tonga; Tongaans: Puleʻanga Fakatuʻi ʻo Tonga), is 'n eilandstaat in die Stille Oseaan en Oseanië wat uit 169 eilande bestaan, waarvan 36 bewoon is. Tonga beslaan 'n oppervlakte van 748 km² en het 'n bevolking van 100 209 in 2021 gehad.
Wes
Wes is een van die vier hoofwindrigtings. Die ander hoofwindrigtings is: noord, oos en suid.
Tonga
Tonga is in die ooste van Fidji, in die suidooste van Wallis en Futuna, in die suide van Samoa, in die suidooste van Amerikaans-Samoa, in die weste van Niue en die Cookeilande en in die noorde van Nieu-Seeland geleë. Die hoofstad en grootste stad is Nukuʻalofa.
Die Nederlandse ontdekkingsreisiger Willem Schouten het Tonga in 1616 as eerste Europeër bereik, gevolg deur Abel Tasman in 1643. In 1773, 1774 en 1777 het die Britse ontdekkingsreisiger James Cook Tonga besoek. In 1845 het die ambisieuse jong vegter, strateeg en woordvoerder Tāufa'āhau Tonga as 'n koninkryk verenig en in 1875 tot 'n grondwetlike monargie verklaar. Tonga het 'n beskermde staat geword, nadat die koninkryk op 18 Mei 1900 met die Verenigde Koninkryk 'n Verdrag van Vriendskap onderteken het. Onder die beskerming van Groot-Brittanje kon Tonga as enigste Pasifiese land sy soewereiniteit en monargiese regering behou (in teenstelling met Hawaii en Tahiti). Die Verdrag van Vriendskap en Tonga se beskermingsstatus het in 1970 volgens gevestigde reëlings, wat in 1965 deur Koningin Sālote Tupou III ingestel is, geëindig. Tonga is 'n unitêre parlementêre grondwetlike monargie binne die Britse Statebond met 'n eie monarg as staatshoof. Tonga is een van slegs vyf lande binne die Britse Statebond, waar 'n inheemse monarg op die troon sit (die ander vier is Broenei, Eswatini, Lesotho en Maleisië).
Wes
Wes is die teenoorgestelde rigting van oos; op die kompasroos lê noord bo en wes links.
Tonga
Sport
Rugby is verreweg die gewildste sportsoort in Tonga en dit is een van die min lande waar rugby die hoofsport is. Slegs die Cookeilande, Fidji, Nieu-Seeland, Samoa en Wallis kan soortgelyke bewerings maak. Die Tongaanse nasionale rugbyspan het sedert 1987 vir amper elke rugbywêreldbekertoernooi (behalwe vir dié van 1991) gekwalifiseer. Hulle is veral bekend vir die tradisionele Sipi Tau-oorlogsdans voor elke wedstryd. Met ’n bevolking van sowat 100 000 is die keuring van talentvolle spelers in vergelyking met ander lande baie klein, maar Tonga behoort konstant aan die 15 beste spanne wêreldwyd en hulle is redelik mededingend. Dié land ly egter onder ’n groot uitvloei aan talent, aangesien baie spelers in die professionele ligas in Australië, Nieu-Seeland, Europa of Japan speel en deur die onderskeie land ingeburger word. Volgens Wêreldrugby se reëls is ’n tydperk van vyf jaar ononderbroke blyplek genoeg om vir die nasionale span van ’n ander land uit te draf (tot aan die einde van 2020 was dit net drie jaar). Van die bekendste spelers met ’n Tongaanse herkoms is Israel Folau, Toutai Kefu, Sekope Kepu, Viliami Ofahengaue, Wycliff Palu en George Smith (vir Australië), Doug Howlett en Jonah Lomu (vir Nieu-Seeland), Billy en Mako Vunipola (vir Engeland) asook Taulupe Faletau (vir Wallis).
Wes
Die son sak in die weste. Vandaar die slagspreuk: "As die son sak in die weste, is die luiaard op sy beste".
Die skryfwyse vir 'weste' as windrigting is met 'n klein "w", vir die aanduiding van 'n bepaalde gedeelte van 'n land (soos Wes-Australië), 'n provinsie (soos Wes-Vlaandere) of 'n streek (soos Wes-Friesland) gebruik mens 'n hoofletter "W".
Tonga
Sport
Die Stille Oseaan-eilandstate se beheerliggame is nie sterk genoeg om hierdie uitvloei aan talent stop te sit nie. Soms word die sistematiese stropery in ’n ironiese manier met die 19de eeuse Blackbirding vergelyk. Tongane, wat hul eie land verteenwoordig, kan nie altyd vir hul nasionale span verskyn nie, aangesien veral Engelse klubs huiwerig is om spelers vir toetswedstryde beskikbaar te stel. Die professionele span Moana Pasifika, wat sedert 2022 aan die internasionale toernooi Superrugby deelneem, sal as ’n oplossing dien. In dié span, wat in die Nieu-Seelandse stad Auckland gesetel is, speel Tongane saam met Samoane en Nieu-Seelanders met ’n Polinesiese herkoms; dié span streef ’n verkieslik “Stille Oseaan”-karakter na.
Tonga beskik met die Teufaiva Sport-stadion oor 'n baie moderne rugbystadion, maar dit word die meeste van die tyd nie gebruik nie. Daar is min opponente wat bereid is om die lang rys na Tonga aan te pak. Australië en Nieu-Seeland kom net selde teen die eilandstate te staan. Teen einde van meer toetswedstryde is die toernooi Stille Oseaan-nasiesbeker (tot 2006 die Stille Oseaan-drienasies genoem) gestig, waaraan onder andere die nasionale spanne van Tonga, Fidji en Samoa deelneem.
Soos in ander Pasifiese eilandstate word op Tonga 'n tradisionele plaaslike soort krieket beoefen, lanita genoem.
Sphyrnidae
Die Hammerkophaaie (Sphyrnidae) is 'n kraakbeenvis-familie wat aan die orde Carcharhiniformes behoort. Daar is slegs een genus met agt spesies wat aan hierdie familie behoort en drie van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Kenmerke
Die uitstaande kenmerk van die familie is die vorm van die kop en die posisie van die oë. Die kop lyk soos 'n hammer en die oë is weerskante van die 'hammerkop'. Die familie het vyf kieusplete en kom tot op dieptes van 300 m voor. Groot hammerkoppe kan gevaarlik vir mense wees. Die familie is oënskynlik immuun teen die gif van pylsterte.
Genus
Die volgende genus en spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Soechoi Su-35
Die Soechoi Su-35 is 'n Russiese vegvliegtuig wat ontwikkel is uit die Soechoi Su-27. Die Su-27 was toegerus met Canardvlerke in 1985 en was verder ontwikkel tot die Su-35. Die prototipe van die eerste ware Su-35 (aanvanklik die Su-27M genoem) het op 28 Junie 1988 sy nooiensvlug voltooi.
Su-35
Die Su-35 verskil van die Su-27 in baie opsigte: die Su-35 het beweegbare canardvlerke, die motore is kragtiger en vlugkontrole vind plaas deur middel van digitale fly-by-wire vliegbeheertegnologie. Die risiko word verminder deur middel van oortolligheid, daar is vier verskillende roetes waarmee kommunikasie tussen die verskillende toerusting plaasvind in die vliegtuig. Dit verseker dat die vliegtuig langer in die lug kan bly tydens gevegte.
Die Phazaton radar het 'n reikvermoë van 100 km en kan 24 teikens gelyktydig beheer. Dit beskik ook oor oppervlak-volgeienskappe en kan die vliegtuig lei oor golwende oppervlakte. Daar is ook 'n radar in die stert van die vliegtuig. Dit kan ook invlug hervul word en daar is twee ekstra brandstoftenks agter in die stertvinne.
Su-37
Verdere ontwikkeling van die Su-35 het gelei na die Su-37. Dit was onder andere toegerus met stuwers wat die vliegtuig ongelooflik beweegbaar gemaak het. Dit het nooit in produksie gegaan nie en die prototipe is verwoes in 'n ongeluk in 2002.
Erica similis
Erica similis is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Blouvleivalk
Die Blouvleivalk (Circus pygargus) - ook bekend as die Bloupaddavreter - is 'n voël en skaars somer besoeker aan die binneland van Suid-Afrika. Die voël is 40 – 46 cm groot, weeg 230 - 440 g met 'n vlerkspan van 95 - 115 sentimeter. In Engels staan die voël as die Montagu's harrier bekend.
Fred Ward
Fred Ward (30 Desember 1942 - 8 Mei 2022) was 'n Amerikaanse akteur en rolprentvervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Right Stuff (1983), Tremors (1990), Short Cuts (1993) en Chain Reaction (1996).
Colchester
Geskiedenis
Voor die Romeinse tyd was Colchester se naam Camulodunon gewees. Dit is 'n Keltiese naam wat van die Keltiese god van oorlog, Camulos, afgelei is. Die Romeine het Colchester Camulodunum genoem (geskryf 'CAMVLODVNVM'). Colchester is in 61 n.C. deur Boudicca aangeval en afgebrand.
Die kerk by die Benediktynse abdy van Johannes die Doper is in 1539 vernietig. Dit was toe koning Henry VIII die eiendom van die Rooms-Katolieke instellings in Engeland afgevat het. Die enigste deel wat oorgebly het is 'n hek wat mense nog steeds besoek.
Koning Cunobelin (Latyn: Cunobelinus) was van Colchester afkomstig.
The Andromeda Strain
The Andromeda Strain is 'n tegno-riller roman deur Michael Crichton wat handel oor die poging van 'n groep wetenskaplikes om die uitbreek van 'n buiteaardse mikro-organisme in die Amerikaanse deelstaat Arizona te ondersoek en beheer. Die roman is in 1969 gepubliseer en het op die New York Times se topverkoperlys verskyn, waarvolgens Chrichton se reputasie as suksesvolle genre-skrywer gevestig is. Sy roman was die basis vir 'n gelyknamige 1971 film waarvan Robert Wise die regie behartig het, asook 'n gelyknamige 2008 minireeks wat deur Ridley Scott vervaardig is.
Wagner
Wagner is 'n Duitse van en kan na die volgende persone verwys:
Kate Box
Kate Box is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Black Balloon (2008) en The Little Death (2014), en in die televisiereeks Rake (2010).
Silviet
Silviet is 'n mineraal met formule. Dit is die mineraalvorm van kaliumchloried, ook bekend as potas in die leketaal. Dit is genoem na die Nederlandse medikus en chemikus François Sylvius de le Boe (1614-1672).
Silviet is goed oplosbaar in water. Dit kan dalk deur sublimasie by 550 °C uit vulkaniese gasse gevorm word.
Shanti Lowry
Shanti Lowry (gebore 2 April 1982) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Looney Tunes: Back in Action (2003), Charlie's Angels: Full Throttle (2003), en Louis (2010).
Hartbeesrivier (spruit in Noord-Kaap, lat -30,40, long 18,27)
Die Hartbeesrivier is 'n spruit wat in die Noord-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Rutte III-kabinet
Die Eerste Minister en minister van Algemene Sake was weereens Mark Rutte van die VVD-party, 'n regs-liberale party. Die vise-premiers was Hugo de Jonge van die CDA-party, Kajsa Ollongren van die D66-party en Carola Schouten van die CU-party gewees.
Lamnidae
Die Haringhaaie (Lamnidae) is 'n kraakbeenvis-familie wat hoort tot die orde Lamniformes. Daar is drie genera met vyf spesies wat hoort tot dié familie en vier van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Rutte III-kabinet
Die Rutte III-kabinet het (sedert 12 Junie 2021) 77 setels in die Tweede Kamer gehou (voorheen het dit tot 24 September 2019 76 setels, tot 31 Maart 2021 75 setels en tot 12 Junie 2021 78 setels gehou) en (sedert 11 Junie 2019) 32 setels in die Eerste Kamer (voorheen het dit 38 setels gehou).
Djedda
Djedda (Arabies: جدة, Jeddah – „die Sterke“) is die tweede grootste stad in Saoedi-Arabië naas Riad met 'n bevolking van 4 500 000 in 2008. Die historiese stadsentrum van Djedda is in 2014 deur UNESCO as wêrelderfenisgebied gelys.
Rutte III-kabinet
Sedert 15 Januarie 2021 was die kabinet demissionêr gewees.
Lamnidae
Kenmerke
Die familie het vyf kieue splete met die tweede dorsale en anale vinne baie kleiner as die eerste dorsale vin. Die stertvin se boonste lob is langer as die onderste lob. Die familie kan tot 2 000 kg swaar word en kom voor vanaf die oppervlakte tot by 1 280 m.
Genera
Die volgende genera en spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Haliet
Haliet (ook bekend as klipsout) is 'n mineraal met formule. Dit is die mineraalvorm van tafelsout. Die naam stam van Grieks άλς, sout, see. Die chemiese naam is natriumchloried.
Haliet is oplosbaar in water en kristalle word as evaporiete in soutmere gevind asook as soutkoepels in afsettingsgesteentes. Dit kan dalk ook deur sublimasie by 450-550 °C uit vulkaniese gasse gevorm word.
Die mineraal is belangrik as grondstof vir vervaardiging van eetbare tafelsout en van chloor en natronloog. Ruwe haliet is nie veilig om te eet nie omdat dit skadelike onsuiwerhede kan bevat.
Kristalstruktuur
Haliet het 'n eenvoudige kubiese kristalstruktuur wat bestaan uit 'n afwisseling van lae positiewe en negatiewe ione in digpakking in die volgorde A-a-B-b-C-c(-A-a-ensomeer). Die stapelrigting is die (111)-liggaamsdiagonaal van die kubiese eenheidssel. 'n Ander beskrywing is om 'n kubiese digpakking se oktaëderholtes met 'n ander atoom op te vul.
Hierdie kristalstruktuur word deur baie ander stowwe aangeneem en dit is die argetipe van die strukturbericht-klassifikasie se B1-struktuur.
Tuvalu
Tuvalu of Toewaloe (Engels: [tuˈvɑːluː], ), voorheen Ellice-eilande (Ellice Islands), is 'n eilandstaat in die Stille Oseaan en Oseanië suid van die ewenaar met 'n oppervlakte van 26 km² en 'n bevolking van 11 900 in 2021. Tuvalu lê in die ooste van die Salomonseilande, in die suidooste van Nauru, in die suidweste van Kiribati, in die weste van Tokelau, in die noordweste van Samoa en in die noorde van Wallis en Futuna en van Fidji. Dit is halfpad tussen Australië en Hawaii geleë. Die hoofstad en grootste stad is Funafuti.
Die eerste inwoners van Tuvalu was Polinesiërs. Die nedersettingspatroon wat vermoedelik plaasgevind het, is dat die Polinesiërs van Samoa en Tonga na die Tuvaluaanse atolle migreer het, met Tuvalu wat 'n staprol kon bied vir migrasie na die Polinesiese buitewyke-gemeenskappe in Melanesië en Mikronesië.
Die argipel is in 1568 deur die Spaanse ontdekkingsreisiger Álvaro de Mendaña de Neira tydens sy ekspedisie op soek na Terra Australis vir Europa ontdek. In 1819 is die eiland Funafuti Ellice-eiland genoem na aanleiding van Alexander George Findlay se werk; die naam is aansluitend vir al nege eilande toegepas. Die Ellice-eilande het in die laat 19de eeu onder die invloed van die Verenigde Koninkryk gekom nadat die Britte hul invloedsfeer in die Stille Oseaan met die Duitse Keiserryk gereël het. Tussen 9 en 16 Oktober 1892 is elkeen van die Ellice-eilande deur kaptein Gibson van die HMS Curacoa tot 'n Britse protektoraat geproklameer. Die Ellice-eilande is vanaf 1892 tot 1916 deur 'n residensiële kommissaris as deel van die Britse Wes-Stille Oseaan Gebiede geadministreer en het aansluitend tot 1976 deel uitgemaak van die Gilbert- en Ellice-kolonie.
In Desember 1974 is 'n referendum gehou waarin bepaal is of die Ellice- en Gilbert-eilande elkeen hul eie administrasie moes hê. As gevolg van dié referendum het die Gilbert- en Ellice-kolonie op 1 Januarie 1976 ophou bestaan en die afsonderlike Britse kolonies van Kiribati en Tuvalu is gestig. Tuvalu het op 1 Oktober 1978 sy volle onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk ontvang. Dit is 'n konstitusionele monargie binne die Britse Statebond en Charles III van die Verenigde Koninkryk is die staatshoof van dié land. Op 5 September 2000 het Tuvalu die 189ste lidland van die Verenigde Nasies geword. In onlangse jare het Tuvalu vir die verhuring van sy internettopvlakdomein .tv aan veral televisiestasies bekend geword en hiermee 'n nuwe bron van inkomste verkry.
Murray-Hofmeyr-gedenkteken
duimnael|regs|270px|Die Murray-Hofmeyr-gedenkteken in die tuin van die Stellenbosse Kweekskool.
Die Murray-Hofmeyr-gedenkteken is 'n monument in die tuin van die Stellenbosse Kweekskool wat opgerig is ter ere van proff. John Murray en Nicolaas Hofmeyr. 'n Standbeeld ter nagedagtenis aan prof. John du Plessis, genaamd Pienk Piet, staan in dieselfde tuin.
Hierdie gedenkteken ter nagedagtenis aan die eerste twee hoogleraars aan die NG Kerk se Kweekskool is op 27 Augustus 1913 onthul deur dr. Andrew Murray, 'n broer van prof. Murray.
Die beeld toon 'n staande prof. Murray en 'n sittende prof. Hofmeyr. Hulle was die eerste professore verbonde aan hierdie kweekskool. Aan die sykante van die fondament is afbeeldings van die bekende NG predikante Andrew Murray, J.H. Neethling, Abraham Faure en G.W.A. van der Lingen. Aan die agterkant van die fondament word die vyftigjarige bestaan van die kweekskool in 1909 herdenk.
Huis van Welfe
thumb|240px|Die grondgebied van die Huis van Welfe in die dae van Hendrik die Leeu. Die Huis van Welfe of Guelfe is ’n Europese dinastie wat van die 11de tot die 20ste eeu baie Duitse en Britse monarge en in die 18de eeu Iwan VI van Rusland ingesluit het.
Oorsprong
Die Huis van Welfe is die ouer tak van die Huis van Este, ’n dinastie waarvan die vroegste bekende lede in die laat 9de / vroeë 10de eeu in Lombardye gewoon het. Die eerste lid was Welf I, Hertog van Beiere, ook bekend as Welf IV; hy het die eiendom van die Ouer Huis van Welfe geërf toe sy oom aan moederskant, Welf III, Hertog van Karintië en Verona, die laaste manlike lid van die ouer huis, in 1055 sterf. Welf IV was die seun van Welf III se suster, Kunigunde van Altdorf. In 1070 het Welf IV die Hertog van Beiere geword.
Beiere en Sakse
Hendrik IX, van 1120 tot 1126 Hertog van Beiere, was die eerste van die drie hertoë van die Welfe-dinastie met die naam Hendrik. Sy vrou, Wulfhilde van Sakse, was die erfgenaam van die Huis van Billung, wat die gebied om Lüneburg in Nedersakse besit het. Hulle seun, Hendrik die Trotse, was die skoonseun en erfgenaam van Lotarius II, die Heilige Romeinse keiser, en het ná Lotarius se dood ook die Hertog van Sakse geword. Lotarius het sy gebied om Brunswyk aan sy dogter Gertrud nagelaat. Haar man, Hendrik die Trotse, het die gunstelingkandidaat in die keiserlike verkiesing teen Koenraad III van die Hohenstaufe geword. Hendrik het egter die verkiesing verloor omdat die ander prinse sy mag en temperament gevrees het, en Koenraad III het sy hertogdomme van hom afgeneem. Hendrik se broer Welf VI (1115-1191), Markgraaf van Toskane, het later sy Swabiese gebiede om Ravensburg, die oorspronklike besittings van die Ouer Huis van Welfe, aan sy nefie keiser Frederik I nagelaat, en dus aan die Huis van Hohenstaufe.
Brunswyk en Hannover
Hendrik die Leeu se seun, Otto van Brunswyk, is gekies as die Heilige Romeinse keiser en as Otto IV gekroon ná jare van verdere konflik met die Hohenstaufe-keisers. Hy het hom die wraak van pous Innocentius III opgehaal en is in 1215 geëkskommunikeer. Otto is gedwing om die troon af te staan aan Frederik II van die Hohenstaufe. Hy was die enigste Welf wat Heilige Romeinse keiser geword het.
Wanneer ’n tak van die familie in die manlike lyn uitgesterf het, is die gebied aan ’n ander lyn gegee, want die hertogdom was die leeneiendom van die hele familie en nie van individuele lede nie. Al die lede van die Huis van Welfe het die titel hertog(in) van Brunswyk-Lüneburg gehad, asook titels van die onderskeie prinsdomme. Teen 1705 het die ondergeskikte prinsdomme hulle finale vorm aangeneem as die Keurvorstedom Hannover en die Prinsdom Brunswyk-Wolfenbüttel, en hulle het ná die Kongres van Wene in 1815 die Koninkryk Hannover en die Hertogdom Brunswyk geword.