cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NG gemeente Humansdorp
Humansdorp het sy kruisvormige kerkie op 31 Augustus 1851 ingewy. Dié plegtigheid is waargeneem deur prop. W.F. Heugh, seun van Uitenhage, wat so pas na voltooide studie uit Nederland in Suid-Afrika teruggekeer het. Ds. Heugh het in Engels sowel as in Nederlands gepreek en so 'n groot indruk op die gemeente gemaak dat 'n gemeentevergadering die volgende dag eenparig besluit het om die kerkraad te vra om op hom 'n beroep uit te bring. So is ds. William Heugh op 1 September 1851 tot herder en leraar van Alexander beroep.
Ná ds. Heugh het in die vroeë tyd in die Humansdorpse gemeente gearbei: di. Petrus Albertus Groenewald, B.B. Keet, J.D. Horak, C.H. Stulting, J.D. Stulting en ds. Odendaal. Die eerste twee dogtergemeentes was Kareedouw en Gamtoosvallei. Later sou ook onder meer Humansdorp-Oos in 1976 van die toe 128 jaar oue moedergemeente afstig.
Ramkie
‘n Ramkie (die blikkitaar) is ‘n primitiewe tokkelinstrument hoofsaaklik bekend in Suider-Afrika.
Hierdie eenvoudige snaarinstrument is afkomstig van die Khoikhoi en word tans nog bespeel in Suid-Afrika, Botswana, Zambië, Malawi en Namibië. Gewoonlik bestaan dit uit ‘n ou 5 liter-paraffien- of olieblik as klankkas, ‘n dun plank en drie of vier snare. Die snare is meesal van vislyn (nylon) of remdraad van ‘n fiets. Voorheen is skaapderms as snare en ‘n kalbas as klankbord gebruik. Sedert die 1980’s is goedkoop kitare te koop en het dit die ramkie daarna meesal vervang.
Blikkitaarspelers het die speel van die instrument gewoonlik in hul jeug aangeleer deur ervare spelers by rieldanse dop te hou. Die Khoikhoi het ‘n besondere natuurlike musiektalent gehad. Ander snaarinstrumente wat hulle bespeel het, was die !goura (gorah) en die !guba.
Die herkoms van die woord ramkie is onseker. Dit kan ontleen wees aan die Nama-woord ramgi-b (ramgyb) of van die Portugese woord rabequinha, met die betekenis van “klein viool”. Rabeca beteken viool en pequeno beteken klein.
Die woord ramkie het in Afrikaans veral bekend geraak deur die gedig “Op my ou ramkietjie” deur C. Louis Leipoldt.
Erythrophysa
Erythrophysa is 'n genus wat tot die familie Sapindaceae behoort. Die genus is inheems in Afrika en Madagaskar; dit bevat nege erkende spesies, waarvan slegs twee in Suid-Afrika voorkom.
Vuvuzela
Die Vuvuzela of sokkerhoring is 'n Suid-Afrikaanse blaasinstrument wat van hout of plastiek gemaak word en 'n monotone noot produseer as dit geblaas word. Deur die spanning op die lippe te verander kan hoër note ook voorgebring word. Vuvuzelas is ongeveer een meter lank en kan 'n klank van tot 130 desibel voortbring. Dit klink soos 'n diep sirene of 'n olifant se trompetter. Die instrument word hoofsaaklik deur toeskouers tydens sokkerwedstryde geblaas.
Omstredenheid
Die gebruik van Vuvuzelas is omstrede en kan spelers en afrigters se aandag aftrek. Tydens die 2009 Sokker-Konfederasiebeker kla kommentators en omroepers dat vuvuzelas te veel lawaai maak. Ondanks die protes van kommentators en die Spaanse sokkerspeler Xabi Alonso het FIFA besluit om nie vuvuzelas tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 te verbied nie.
Bakkies Botha
John Philip "Bakkies" Botha, (gebore 22 September 1979 in Newcastle, KwaZulu-Natal) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat as slot vir die Suid-Afrikaanse nasionale rugbyspan, die Springbokke, uitgedraf het. Hy het ook etlike jare vir die Blou Bulle se provinsiale span in die Curriebekerkompetisie en vir die Bulls Super 14-span gespeel. Botha is 2,02 meter lank en weeg 122 kilogram. Bakkies Botha het in drie wêreldbekers gespeel, in 2003, 2007 en 2011.
Vuvuzela
Omstredenheid
Op 12 Junie 2010, op die tweede dag van die toernooi, spreek Ronaldo ook sy teenkanting teen die instrument uit omdat dit spelers se konsentrasie op die veld beïnvloed.
Bakkies Botha
Botha het vir die onder-19 en onder-23 Springbokspanne gespeel voor hy vir die Suid-Afrikaanse "A"-span gekies is wat teen die einde van 2001 na Europa getoer het. Die volgende jaar is hy vir die Springbokspan gekies en het sy debuut gemaak teen Frankryk in Marseille op 9 September 2002, 'n wedstryd wat die Springbokke 30-10 verloor het.
Oor die jare het 'n gedugte vennootskap tussen Botha en Blou Bulspanmaat Victor Matfield ontwikkel. Saam het hulle 'n ongeëwenaarde vermoë gehad om hul teenstanders se lynstane te ontwrig en gereeld balbesit te bewerkstellig.
In September 2006 het dit aan die lig gekom dat Botha R2 miljoen aangebied is vir 'n nuwe kontrak met die Sharks wat hom die hoogsbetaalde speler in Suid-Afrikaanse rugby sou maak.
Botha hou saam met Victor Matfield die rekord vir die slotpaar wat in die meeste internasionale wedstryde langs mekaar gespeel het. Tydens sy rugbyloopbaan het hy die Vodacombeker, Curriebeker, Superrugbytrofee, Rugbywêreldbeker, ’n toetsreeks teen die Britse en Ierse Leeus, én die Europese Heinekenbeker gewen.
Atherton Plato
regs|200px|duimnael|Die [[Mount Hypipamee Krater op die Atherton Plato.]]
Suid-Afrikaanse militêre dekorasies: 1975-2003
In 1975 het die Suid-Afrikaanse regering die destyds bestaande reeks dekorasies en medaljes vir die Suid-Afrikaanse Weermag ingrypend verander. Die meeste toekennings is afgeskaf, en nuwes is ingestel. Addisionele dekorasies en medaljes is tussen 1987 en 1991 ingestel. Hierdie reeks toekennings is in 1994 deur die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag oorgeneem en is in 2003 deur 'n heeltemaal nuwe reeks vervang.
Atherton Plato
Die Atherton Plato (Engels: Atherton Tablelands) is 'n vrugbare plato wat deel vorm van die Groot Skeidingsgebergte in Queensland, Australië. Dit is wes tot suid-suidwes binnelands vanaf Cairns geleë, diep in die trope maar sy hoë ligging gee daaraan 'n klimaat wat dit geskik maak vir melkboerdery. Die gebied beslaan 'n oppervlakte van ongeveer 32 000 km² met 'n gemiddelde hoogte van tussen 600 tot 900 m bo seevlak.
Suid-Afrikaanse militêre dekorasies: 1975-2003
Die dekorasies en medaljes word in voorrangorde gelys, beide ten opsigte van groepering en die indiwiduele toekennings, soos volg:
Atherton Plato
Die hoofrivier wat oor die plato vloei is die Barronrivier wat deur die Tinaroomeer opgedam word om besproeingsboerdery te bevorder.
Suid-Afrikaanse militêre dekorasies: 1975-2003
Dekorasies
Casteel de Goede Hoop-dekorasie (CGH) (1952-2003), vir buitengewone dapperheid of uitnemende dapperheid teen die vyand. 'n Goue kasteelvormige dekorasie wat die aankoms van drie seilskippe in Tafelbaai in 1652 uitbeeld. Dit hang aan 'n groen halslint. Die CGH is nooit toegeken nie.
Honoris Crux Diamant (HCD) (1975-1993), vir doodsveragtende roemryke dade van uitnemende heldemoed. 'n Goue malteserkruis, groen geëmailleerd met gekruiste swaarde tussen die arms en 'n oranje- wit- blou skyf omring met agt diamante in die middel. Die lint is oranjekleurig. Die HCD is nooit toegeken nie.
Honoris Crux Goud (HCG) (1975-1993), vir uitnemende dapperheid in uiterste lewensgevaar. Dieselfde ontwerp as die HCD maar sonder die diamante. Dit hang aan 'n oranjekleurige lint met 'n wit middelstreep. Slegs 6 HCG's is toegeken, twee daarvan aan dieselfde persoon.
Orde van die Ster van Suid-Afrika (Militêr): Goud (SSA) (1975-2002), vir voortreflike militêre diens deur opperoffisiere. 'n Goue malteserkruis, blou geëmailleerd, met proteablomme tussen die arms en 'n agtpuntige ster op die oppervlakte. Dit hang aan 'n blou halslint; by seremoniële geleenthede word die kenteken aan 'n goue ketting gehang. Daar is ook 'n agtpuntige borsster met die kenteken daarop.
Atherton Plato
Nywerheid
John Atherton was dan ook die persoon wat tin daar ontdek het. 'n Toeloop van myners het op hierdie ontdekking gevolg. Die bou van 'n pad deur die plato het 'n tweede toeloop tot gevolg gehad, naamlik die houtkappers wat op soek was na die gesogte rooi seder van die reënwoud. Alhoewel tin die aanvanklike rede was waarom Atherton gevestig is, bestaan die dorp deesdae hoofsaaklik as gevolg van die bosboubedrywighede in die gebied.
Voor Atherton self ontwikkel is, het 'n groot Chinese dorp daar ontstaan. Die Chinese was oorspronklik werkers op die Palmerrivier se goudvelde. Die Chinese setlaars daar het 'n groot rol gespeel in die ontwikkeling van die landbou in die noorde van Queensland aangesien soveel as 80% van alle gewasse deur hulle op die plato verbou is en het hulle daarom ook 'n belangrike rol gespeel om verdere nedersettings in die gebied moontlik te maak. Hulle was ook die eerstes om melkboerderye daar te vestig. Soos die bevolking van die Chinese dorp toegeneem het, is klein winkeltjies opgerig, en putte gegrawe vir watervoorsiening. Daar was ook kruiedokters, dokters en handelaars. Die rowwe strooihutte is vervang met houthuise met stoepe en sinkdakke. Teen 1909 het die Chinese dorp tot 'n bevolking van 1100 gegroei. Vandag herinner die Hou Wang Tempel aan die voormalige Chinese bevolking op die Atherton Plato.
Suid-Afrikaanse militêre dekorasies: 1975-2003
Dekorasies
Orde van die Ster van Suid-Afrika (Militêr): Silwer (SSAS) (1975-2002), vir besonder voortreflike diens deur opperoffisiere. Die kenteken en borsster is dieselfde ontwerp as die SSA s'n maar in silwer. Die halslint het 'n wit middelstreep. Gewoonlik is ontvangers van die SSAS na 'n paar jaar tot die SSA-klas bevorder.
Atherton Plato
Nywerheid
Tydens die Tweede Wêreldoorlog was Australiese troepe in die gebied gestasioneer voordat hulle na die front vertrek het en ook met hulle terugkeer. Baie soldate is ook in die militêre begraafplaas in Atherton begrawe.
Suid-Afrikaanse militêre dekorasies: 1975-2003
Dekorasies
Honoris Crux Silwer (HCS) (1975-1993), vir buitengewone dapperheid in groot lewensgevaar. Dieselfde ontwerp as die HCG maar in silwer. Die lint is oranjekleurig met twee wit strepies.
Atherton Plato
Nywerheid
Gewasse wat in en rondom Atherton verbou word is suikerriet, mielies, avokados, aarbeie, macadamianeute, veselperskes en sitrusvrugte. Tabak was voorheen ook hier verbou. Bees- en pluimveeboerderye word ook op die plato aangetref. Toerisme dra ook by tot die ekonomie van die plato, met die Tinarroodam as die middelpunt. Yungaburra is ook vinnig besig om 'n gewilde bestemming te word met verskeie restaurante en oorslaapgeriewe.
Ayla Kell
Ayla Kell (gebore 7 Oktober 1990) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Rosemont (2015) en in die televisiereekse Make It or Break It (2009) en Melissa & Joey (2010).
Suid-Afrikaanse militêre dekorasies: 1975-2003
Dekorasies
Pro Virtute-dekorasie (PVD) (1987-2003), vir onderskeidende gedrag en uitnemende gevegsleierskap deur offisiere te velde. 'n Vyfarmige goue malteserkruis, wit geëmailleerd, wat die landswapen op 'n rooi skyf in die middel vertoon. Die lint is oranjekleurig met blou randstrepe.
Pro Merito-dekorasie (PMD) (1975-2003), vir uitnemende diens van die hoogste gehalte deur onderoffisiere en manskappe: ekwivalent aan die SD. 'n Goue malteserkruis, wit geëmailleerd, met 'n donkerblou skyf wat 'n rooi disa uitbeeld. Die lint is donkerblou met 'n wit middelbaan.
Pro Virtute-medalje (PVM) (1987-2003), vir onderskeidende gedrag en uitnemende gevegsleierskap deur onderoffisiere en manskappe te velde: ekwivalent aan die PVD. 'n Silwer medalje wat 'n vyfarmige malteserkruis uitbeeld. Dit hang aan 'n oranjekleurige lint met twee blou middelstrepe.
Ad Astra-dekorasie (AAD) (1987-2003), vir uitnemende vliegkuns of voortreflike vernuf of vindingrykheid deur lugbemanningslede tydens nood of ongewone situasies. 'n Goue vyfpuntige ster met die lugmagembleem in die middel. Die lint is verdeel in ligblou en wit skuinsstrepe.
Leërkruis (CM) (1991-2003), vir buitengewone moed, leierskap, vernuf, vindingrykheid or deursettingsvermoë deur Suid-Afrikaanse Leër-personeel in die hantering van personeel, wapentuig or ander uitrusting. 'n Silwerkruis wat die Leërembleem op 'n rooi skyf vertoon. Dit hang aan 'n wit lint met 'n rooi middelbaan. Lugmagkruis (CA) (1991-2003), die Suid-Afrikaanse Lugmag-ekwivalent van die CM. Dieselfde ontwerp, maar met die SALM-embleem op 'n staalblou skyf. Die lint is wit met 'n staalblou middelbaan verdeel deur 'n goue strepie.
Vlootkruis (CN) (1991-2003), die Suid-Afrikaanse Vloot-ekwivalent van die CM en CA. Dieselfde ontwerp, maar met die SAV-embleem op 'n vlootblou skyf. Die lint is wit met 'n vlootblou middelbaan.
SA Geneeskundige Diens-kruis (CC) (1991-2003), die Suid-Afrikaanse Geneeskundige Diens-ekwivalent van die CM, CA en CN. Dieselfde ontwerp, maar met die SAGD-embleem op 'n donkerrooi skyf. Die lint is wit met 'n donkerrooi middelbaan.
Suiderkruismedalje (SM) - 2de Tipe (1975-2003), vir buitengewone voortreflike diens deur offisiere. 'n Silwer medalje wat die sterre van die Suiderkruis op 'n donkerblou skyf omring deur strale uitbeeld. Dit hang aan 'n donkerblou lint met wit randstrepe en middelstrepies.
Pro Merito-medalje (PMM) - 2de Tipe (1975-2003), vir buitengewone voortreflike diens deur onderoffisiere en manskappe: ekwivalent aan die SM. Dieselfde ontwerp as die SM, maar met 'n rooi disa pleks van die sterre op die blou skyf. Die lint is donkerblou met wit randstrepe en middelbaan.
Militêre Merietemedalje (MMM) (1974-2003), vir diens van hoë gehalte. 'n Brons medalje met 'n uitgeskulpte rand wat die SAW-embleem uitbeeld. Die lint is vlootblou, hemelblou, oranje, hemelblou, en vlootblou. Tot 1993 het die MMM as die "Hoof van die SAW se Aanprysingsmedalje" bekend gestaan.
Veldtogmedaljes
Pro Patria-medalje (1974), vir diens ter verdediging van die Republiek of ter voorkoming of onderdrukking van terrorisme. Dit is gebruik as veldtogmedalje vir die 1966-1989 Grensoorlog. 'n Agthoekige goudkleurige bronsmedalje wat 'n goue proteablom op 'n blou skyf uitbeeld. Die lint is oranjekleurig, met 'n wit streep naby elke rand en twee blou bane in die middel. 'n Gespe met die naam "Kunene" daarop is uitgereik aan diegene wat in 1976-1977 in Angola diens verrig het.
Algemene Diensmedalje (1989), vir deelname aan operasies binne Suid-Afrika na 1983, bv die 1985-1990 noodtoestande. 'n Silwer medalje wat die SAW-embleem binne 'n lourierkrans uitbeeld. Dit hang aan 'n oranjekleurige lint met blou en wit randstrepe en 'n blou middelstreep.
Herdenkingmedalje
Unitas-medalje (1994), uitgereik om die samesmelting van die SAW, die bevrydingsleërs, en die tuislandweermagte in 1994 te herdenk. 'n Bronsmedalje wat 'n sewepuntige ster met die Griekse letter alpha daarop vertoon. Die lint is ligblou met 'n donkergroen middelbaan tussen twee wit strepe.
Medaljes vir troue diens
Medalje vir Uitnemende Gedrag en Toegewyde Diens (1987-2003), vir 40 jaar diens. 'n Nege karaat goue medalje wat die landswapen vertoon. Dit hang aan 'n donkergroen lint met 'n middelbaan in die kleure van die landsvlag: oranje- wit- blou tot 1994, en rooi- wit- swart- geel- blou daarna.
Medalje vir Troue Diens: Goud (1975-2003), vir 30 jaar diens. Tot 1993, is die medalje aan alle SAW-lede beskikbaar, maar daarna is dit tot Staande Maglede beperk. 'n Vergulde silwer medalje met 'n uitgeskulpte rand, wat die landswapen vertoon. Die lint is donkergroen met twee geel bane.
Medalje vir Troue Diens: Silwer (1975-2003), vir 20 jaar diens. Tot 1993, is die medalje aan alle SAW-lede beskikbaar, maar daarna is dit tot Staande Maglede beperk. Dieselfde ontwerp as die goue medalje maar in silwer. Die lint is wit met twee donkergroen bane.
John Chard-dekorasie (JCD) (1952-2003), vir 20 jaar diens in die Burgermag. 'n Gespe kon na 30 jaar diens bygevoeg word. 'n Ovaalvormige silwer medalje wat die sendingstasie by Rorke's Drift uitbeeld. Die lint is rooi met blou en wit randstrepe.
John Chard-medalje (1952-2003), vir 12 jaar (tot 1986) or 10 jaar diens in die Burgermag. Na 20 jaar diens het 'n ontvanger hiervan vir die John Chard-dekorasie gekwalifiseer. Dieselfde ontwerp as die JCD, maar in brons.
De Wet-medalje (1987-2003), vir 10 jaar diens in die Kommando's. Na 20 jaar diens het 'n ontvanger hiervan vir die De Wet-dekorasie gekwalifiseer. Dieselfde ontwerp as die DWD, maar in brons. Die lint is blou, met groen en wit randstrepe en 'n geel middelbaan.
Medaljes vir skietbedrewenheid
SAW-kampioenskutmedalje (1975-2003), vir die wenners in vier kategorieë van die jaarlikse SAW-skietkampioenskap. 'n Silwer medalje wat 'n skietbaan in die middel van 'n vyfpuntige ster uitbeeld. Die lint is hemelsblou, oranje, vlootblou, oranje, en hemelsblou.
Kadetkorps-kampioenskutmedalje (1987-2003), vir die wenners van die jaarlikse skietkampioenskappe vir skoolkadette, is 'n nikkelsilwer medalje wat 'n pronkende springbok uitbeeld. Die lint is goudkleurig met groen randstrepe.
Embleem
Eervolle Vermelding in Berigte (1967-2003), vir dapperheid te velde wat nie vir 'n dekorasie kwalifiseer nie. 'n Miniatuur brons landswapen wat aan die lint van die relevante veldtogmedalje vasgemaak is. Die voorbeeld toon dit op die lint van die Pro Patria-medalje.
49ste Oscar-toekenningsaand
Die 49ste Oscar-toekenningsaand is op 28 Maart 1977 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences in Los Angeles gehou om erkenning te gee aan die rolprente van 1976. Die aanbieders was Richard Pryor, Jane Fonda, Ellen Burstyn en Warren Beatty.
Peter Finch was die eerste akteur wat ’n nadoodse Oscar gewen het; die volgende akteur wat dit gedoen het, was Heath Ledger 32 jaar later. Beatrice Straight was die akteur wat die kortste tyd op die skerm was wat ’n Oscar gewen het: vyf minute veertig sekondes in Network.
Network was die laaste prent (soos in 2013) wat vyf benoemings vir toneelspel gekry het.
Pryse
Hier volg ’n lys van die belangrikste wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem en is in vet druk):
Aloe wrefordii
Aloe wrefordii is 'n aalwyn wat inheems aan Kenia, Soedan en Uganda is.
Edward Coxen
Edward Coxen (8 Augustus 1880 – 21 November 1954) was 'n Engelse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Bells (1918), Honor's Cross (1918), en Down the Wyoming Trail (1939).
Fred Applegate (akteur)
Fred Applegate (gebore 20 Februarie 1953) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Spaced Invaders (1990) en The Producers (2005), en in die televisiereekse Remington Steele (1982) en Stargate SG-1 (1997).
Leer
Leer kan na een van die volgende verwys:
Pas op om nie leer met leër of lêer te verwar nie. 'n Leër is 'n krygsmag (troepe met hul wapens) terwyl 'n lêer 'n omslag vir dokumente is.
Landkuns
Landkuns, aardwerke (terme deur Robert Smithson geskep) of aardkuns is 'n kunsbeweging waarin landskappe en kunswerke onlosmaaklik verbind is. Hierdie kunswerke word in die natuur geskep en bestaan uit 'n kombinasie van natuurlike materiale soos grond, rotse (bodemrots, rotsblokke, klippe), organiese mediums (stompe, takke, blare) en water, sowel as vervaardigde materiale soos beton, metaal, teer of minerale pigmente. In plaas daarvan dat beeldhouwerke in 'n landskap opgerig word, vorm die landskap deel van die wyse waarop die werke geskep word. Daar word dikwels van grondverskuiwingstoerusting gebruik gemaak. Die werke word gewoonlik op afgeleë plekke, ver van bewoonde gebiede aangetref waar dit deur wind en weer verweer word. Baie van die eerste werke wat in die woestyne van Nevada, New-Mexiko, Utah of Arizona geskep is, was efemeries van aard en bestaan vandag slegs as video-opnames of fotografiese dokumente.
Geskiedenis
Landkuns is 'n protes teen "die waargenome kunsmatigheid, plastiese estetika en meedoënlose kommersialisering" van kuns in Amerika in die laat 1960's. Voorstanders van landkuns het museums of galerye as agtergrond van kunsaktiwiteite verwerp en kolossale landskapsprojekte ontwikkel wat die beperkings van tradisionele vervoerbare beeldhouwerke en die kommersiële kunsmark geïgnoreer het. Landkuns is deur minimale kuns en konseptuele kuns geïnspireer, sowel as moderne bewegings soos De Stijl, kubisme, minimalisme en die werk van Constantin Brâncuși en Joseph Beuys. Baie van die kunstenaars wat met landkuns geassosieer word, was by minimale kuns en konseptuele kuns betrokke. Isamu Noguchi se 1941-ontwerp vir Contoured Playground in New York word soms as 'n belangrike vroeë landkunswerk vertolk, al het die kunstenaar sy werk nooit "landkuns" genoem nie, maar bloot "beeldhou". Sy invloed op kontemporêre kuns, landskapsargitektuur en omgewingsbeeldhou kan vandag in baie werke gesien word.
Alan Sonfist het in 1965 met 'n alternatiewe benadering tot werk met die natuur en kultuur na vore gekom deur historiese natuur en volhoubare kuns weer na New York toe terug te bring. Sy inspirerendste werk is Time Landscape, 'n inheemse woud wat hy in die stad New York aangeplant het. Hy het ook verskeie ander Time Landscapes geskep, onder andere Circles of Time in Florence, Italië, wat die historiese gebruik van die land dokumenteer, en onlangs by die deCordova Sculpture Park and Museum buite Boston. Volgens die kritikus Barbara Rose het die kommodifisering en geïsoleerdheid van galerygebonde kuns hom ontnugter. In 1967 het die kunskritikus Grace Glueck in die New York Times verklaar dat die eerste aardwerk deur Douglas Leichter en Richard Saba aan die Skowhegan School of Painting and Sculpture geskep is. Die skielike verskyning van landkuns in 1968 kan aan 'n geslag kunstenaars, hoofsaaklik in hulle laat twintigerjare, se reaksie op die verhoogde politieke aktivisme en die verrysende omgewings- en vrouebevrydingsoperasies toegeskryf word.
Die beweging het in Oktober 1968 met die groepuitstalling "Earth Works"  by die Dwan-galery in New York begin. In Februarie 1969 was Willoughby Sharp kurator van die "Earth Art"-uitstalling by die Andrew Dickson White Museum of Art by die Cornell Universiteit, Ithaca, New York. Die kunstenaars het ingesluit Walter De Maria, Jan Dibbets, Hans Haacke, Michael Heizer, Neil Jenney, Richard Long, David Medalla, Robert Morris, Dennis Oppenheim, Robert Smithson en Gunther Uecker. Die uitstalling is deur Thomas W. Leavitt georganiseer. Gordon Matta-Clark, wat op daardie tydstip in Ithaca gewoon het, is deur Sharp genooi om die kunstenaars met die installasie van hulle werke vir die uitstalling te help.
Die Amerikaner Robert Smithson is waarskynlik die bekendste kunstenaar wat in hierdie genre gewerk het. Sy 1968-essay "The Sedimentation of the Mind: Earth Projects" het as kritiese raamwerk gedien vir die beweging as 'n reaksie op Modernisme se losmaking van maatskaplike kwessies. Sy bekendste werk, en waarskynlik die beroemdste landkunswerk, is die Spiral Jetty (1970). Daarvoor het Smithson rots, grond en alge gebruik om 'n lang (460 meter) spiraalvormige pier in Great Salt Lake in Utah te bou. Hoeveel van die werk, indien enige, sigbaar is, hang af van die wisselende watervlakke. Die werk was in stadiums al heeltemal onder water. Smithson se Gravel Mirror with Cracks and Dust (1968) is 'n voorbeeld van landkuns wat wel in 'n galery uitgestal word. Dit bestaan uit 'n hoop gruis langs 'n galerymuur wat gedeeltelik met spieëls bedek is. In sy eenvoud en konsentrasie op die materiale self, openbaar dié en ander landkunswerke 'n verwantskap met minimalisme. Daar is ook ooreenkomste met Arte Povera in die gebruik van materiale wat tradisioneel as "onkunstig" of "waardeloos" beskou is. Die Italianer, Germano Celant, stigter van Arte Povera, was een van die eerste kurators wat landkuns voorgestaan het.
"Landkunstenaars" is oor die algemeen Amerikaners en ander prominente kunstenaars op hierdie terrein sluit in Carl Andre, Alice Aycock, Walter De Maria, Hans Haacke, Michael Heizer, Nancy Holt, Ana Mendieta, Dennis Oppenheim, Andrew Rogers, Charles Ross, Robert Smithson, Alan Sonfist en James Turrell. Turrell het in 1972 aan waarskynlik die grootste landkuns-kunswerk begin werk. Dit het die omvorming van die landskap rondom die uitgewerkte Roden Crater-vulkaan in Arizona behels. Die prominentste nie-Amerikaanse landkunstenaars is waarskynlik die Britse Chris Drury, Andy Goldsworthy, Peter Hutchinson, Richard Long en die Australiër Andrew Rogers. In 1973 het Jacek Tylicki begin om skilderdoeke of papiervelle in die natuurlike omgewing te los om die natuur die geleentheid te gee om self kuns te skep.
Sommige projekte deur die kunstenaars Christo en Jeanne-Claude (wat bekendheid verwerf het deur monumente, geboue en landskappe met lap toe te draai) is ook as landkuns beskou, al stem die kunstenaars self nie daarmee saam nie. Joseph Beuys se konsep van "maatskaplike beeldhouwerk" het "landkuns" beïnvloed, en sy "7000 Eichen"-projek van 1982 wat die aanplant van 7 000 eikebome behels het, toon baie ooreenkomste met "Landkuns"-prosesse. Rogers se "Rhythms of Life”-projek is die grootste kontemporêre landkunsonderneming ter wêreld en bestaan uit 'n ketting van klipstandbeelde of geogliewe op uiteenlopende, eksotiese plekke regoor die wêreld – 12 terreine – van onder seevlak en tot by hoogtes van 4,300 m. Daar is tot drie geogliewe (met groottes wisselend tot 40,000 vk/m) op elkeen van hierdie plekke.
Eduardo Sanguinetti, die Latyns-Amerikaanse filosoof en landargitek, se "Sculptures in Earth" (1979)  is in natuurlike ruimtes geplaas en het funksioneel geraak namate plante en diere hulle tuiste op daardie spesifieke plek in die La Pampa-woestyn gemaak het. In Sanguinetti se essay "Alter Ego" (1986) het hy geskryf: "Spontane aktiwiteit in die natuur... In die natuur is daar 'n soort spontane aktiwiteit. Hierdie konsep bestaan nie by die gekultiveerde mens nie, en as dit in kinders voorkom, is dit soos 'n vae herinnering aan die primitiewe verstand. Die oorlewing van 'n bewustheid van die bonatuurlike in die natuur moet dus in alle landkuns-kunswerke die element wees wat 'Alles verlewendig'."
Die Amerikaanse landkunstenaars se duur projekte is hoofsaaklik deur welgestelde kunsbeskermers en privaatstigtings gefinansier. Met die skielike ekonomiese afswaai van die middel 1970's is die meeste van hierdie befondsing gestaak. Met die dood van Robert Smithson in 'n vliegtuigongeluk in 1973 het die beweging een van sy heel belangrikste leiers verloor en begin doodloop. Charles Ross werk steeds aan die Star Axis-projek waarmee hy in 1971 begin het. Michael Heizer gaan voort met sy werk aan City, en James Turrel werk steeds aan die Roden Crator-projek. In die meeste opsigte is "landkuns" vandag deel van hoofstroom openbare kuns, en in baie gevalle word die term "landkuns" misbruik om enige soort kuns in die natuur te etiketteer, selfs al is daar nie 'n konseptuele verband met die avant-garde werke deur die pioniers van landkuns nie.
Suid-Afrikaanse militêre dekorasies en medaljes
Suid-Afrika ken sedert 1894 dekorasies en medaljes aan lede van sy militêre krygsmagte toe.
1894-1952
In 1894, was Suid-Afrika polities in twee Boererepublieke en twee selfregerende Britse kolonies verdeel. Die republieke het nie amptelike dekorasies of medaljes gehad het nie, maar die twee kolonies - die Kaap die Goeie Hoop en Natal - was wel binne die bestek van die Britse eerbewysstelsel. In oorlogstyd het lede van die koloniale krysgmagte dekorasies soos die Victoriakruis, sowel as veldtogmedaljes, van die Britse owerhede ontvang.
Vanaf 1894 is daar aan koloniale regerings dwarsdeur die destydse Britse koninkryk magtiging verleen om hulle eie weergawes van die medaljes vir uitnemende diens en vir langdurige diens direk aan hulle krygsmagte toe te ken. Beide die Kaap en Natal het dus begin om medaljes self toe te ken, en nadat Transvaal in 1902 ook 'n Britse kolonie geword het, het dit ook medaljes ingestel. Die Oranje Vrystaat het nie as kolonie 'n krygsmag gehad nie.
Hierdie stelsel is na uniewording in 1910 voortgesit, en tussen 1913 en 1915 het die Unieregering die medaljes opnuut vir die nuwe Unie Verdedigingsmag ingestel.
Die UVM het Boere-oudstryders sowel as oudlede van die voormalige koloniale magte ingesluit, en om die Afrikaner oorlogsveterane op 'n gelyke grondslag met hulle Engelssprekende kollegas te plaas het die Unieregering in 1920 'n klein reeks toekennings vir hulle ingestel.
Die reëling waarby Brittanje die dekorasies en veldtogmedaljes voorsien het en die Unieregering die medaljes vir langdurige diens toegeken het, het tot 1952 geduur.
1952-1975
In 1952, ter voorbereiding aan die beoogde republiek, is 'n reeks nuwe, heeltemal Suid-Afrikaanse, militêre dekorasies en medaljes ingestel. Dit het dekorasies vir dapperheid en voortreflike diens, sowel as veldtogmedaljes en medaljes vir troue diens bevat.
Hierdie reeks is na republiekwording uitgebrei, en is tot 1975 gebruik.
1975-2003
'n Nuwe, groter, en meer omvattende reeks dekorasies en medaljes is in 1975 ingestel. Sommige van die bestaande toekennings is daarby ingelyf. Addisionele dekorasies en medaljes is tussen 1987 en 1993 bygevoeg.
Tussen 1976 en 1981 is vier van die destydse tuislande, nl Transkei, Bophuthatswana, Venda, en Ciskei onafhanklik verklaar. Elk het sy eie weermag gehad, en sy eie dekorasies en medaljes ingestel.
Die bevrydingsleërs het nie dekorasies gehad nie, en om hulle oudlede gelykheid met hulle nuwe SANW-kollegas te gee is reekse toekennings vir APLA en MK in 1996 ingestel.
2003-
In 2003, is al die bestaande dekorasies en medaljes afgeskaf om vir 'n nuwe reeks plek te maak. Dit is ietwat kleiner as die voormalige SAW-reeks, maar bevat nietemin die basiese spektrum van dekorasies vir dapperheid en voortreflike diens, 'n veldtogmedalje, en 'n medalje vire troue diens.
Vercingetorix
Vercingetorix (ca. 72 v.C. – Rome 46 v.C.) was 'n Galliese leier en bevelhebber. Hy was Julius Caesar se grootste teenspeler tydens die Galliese oorlog wat beskryf word in Caesar se De Bello Gallico.
Hy was die leier van die Arverni, 'n Galliese stam in die Massif Central, 'n gebied wat steeds weinig van Caesar se veroweringe gesien het, omrede sy veldtog meer in die noorde plaasgevind het. Die oorlog word in 52 v.C. beslis in Alesia, vandag Alise-Ste Reine. Die Galliërs is verskans in 'n oppidum wat die saamstroming van twee riviere domineer. Vercingetorix bied uiteindelik aan homself oor te gee aan Caesar om sy mans te spaar. Hy word gevange geneem en na Rome gelei waar hy moet deelneem aan Caesar se triomftog. Daarná word hy gedood.
Bob Stephenson (akteur)
Bob Stephenson (gebore 18 Mei 1967) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Fight Club (1999), Friends with Money (2006), Our Idiot Brother (2011), en Lady Bird (2017).
London Docklands
London Docklands is die naam vir 'n gebied in die ooste en suidooste van Londen, Engeland. Dit maak deel uit van die administratiewe distrikte (boroughs) Tower Hamlets, Lewisham, Newham en Greenwich. Die plaaslike dokke het oorspronklik deel uitgemaak van Londen se hawe wat op sy hoogtepunt die grootste ter wêreld was, maar is intussen herontwikkel om hoofsaaklik as woon- en sakebuurt te dien. Die naam London Docklands is vir die eerste keer in 'n regeringsverslag oor die beplande herontwikkeling van die gebied in 1971 gebruik. Tans word dit algemeen gebruik om na dié voorheen benadeelde gebied in die ooste van die Britse hoofstad te verwys. Sowel die naam asook die herontwikkelingsprojek, wat daarmee verbind word, is nie heeltemal onomstrede nie. So is die London Docklands Development Corporation (LDDC), wat in 1981 in die lewe geroep is om die herontwikkeling van die Docklands te behartig, daarvan beskuldig dat dit met sy klemtoon op luukse eiendomsprojekte eerder na die belange van welgesteldes omgesien het as na dié van plaaslike gemeenskappe wat onder die tekort aan bekostigbare behuising gely het.
James Thompson
James Thompson (18 November 1986 - ) is 'n Suid-Afrikaanse Olimpiese roeier wie se span in die 2012 Olimpiese Somerspele 'n goue medalje in die liggewig viermanspan roeikompetisie verower het. Thompson roei vir Tuks en het 'n graad in Sportwetenskap. Hy het ook 'n silwermedalje in die Wêreldbeker-regatta in Luzern, Switserland gewen gedurende Mei 2012.
Bron
''Goud! Goud! Goud!'', Beeld 3, Augustus 2012
Jeff Morris (akteur)
Jeff Morris (20 September 1934 – 12 Julie 2004) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Kelly's Heroes (1970), The Blues Brothers (1980), Blues Brothers 2000 (1998), en Anger Management (2003).
Lydenburgwaterval
Die Lydenburgwaterval is by Hydra in die Dorpsrivier, Mpumalanga, Suid-Afrika. Die waterval is 16 km noordoos van Lydenburg en is 245 m hoog.
Abdel Qissi
Abdel Qissi (gebore 20 Januarie 1960) is 'n Belgiese akteur en vervaardiger.
Forestwaterval
Die Forestwaterval is 'n waterval in Mpumalanga, Suid-Afrika tussen Sabie en Graskop. Die skilderagtige waterval is in 'n bosbouplantasie in die Mac-Macrivier geleë, by die koördinate .
Die jaarlikse Forest-to-Falls bergfietswedren, asook die SASOL-tydren vind in die omgewing van die waterval plaas.
John Smith
John Smith (12 Januarie 1990 - ) is 'n Suid-Afrikaanse Olimpiese roeier wie se span in die 2012 Olimpiese Somerspele 'n goue medalje in die liggewig viermanspan roeikompetisie verower het. Smith roei vir Tuks en het 'n B.Com (Fin. Bestuur) graad. Hy was 'n 0.23 wêreld-kampioen in 2011 en hy het ook 'n silwermedalje in die Wêreldbeker-regatta in Luzern, Switserland gewen gedurende Mei 2012.
Bron
''Goud! Goud! Goud!'', Beeld, 3 Augustus 2012
Musaion en Amfiteater UP
Hierdie kompleks, op die Hatfieldkampus van die Universiteit van Pretoria, is gebou om fasiliteite vir die Departement Musiek, wat in 1958 gestig is, te verskaf. Die struktuur bestaan uit kantoorvleuels, 'n ouditorium en 'n opelug-amfiteater. UP-Alumnus en argitek Brian Sandrock was verantwoordelik vir die ontwerp van die fasiliteit wat gebou is op 'n gedeelte van die ou atletiekveld. Oorblyfsels van die toeskouerterasse rondom die baan kan nog steeds gesien word aan die oostekant van die Musaion. Die kantoorvleuel van die kompleks is in 1960 voltooi en die ouditorium en amfiteater in 1961. Die kompleks is amptelik geopen met 'n reeks konserte in 1961 en in April 1962 met 'n gala-konsert deur Suid-Afrikaanse operaster Mimi Coertse en die SAUK se Simfoniekonsert.
Die ouditorium het sitplek vir net meer as 500 mense en die amfiteater vir sowat 3000 mense.
NG gemeente Benoni-Oos
duimnael|links|320px|Die NG kerk Benoni-Oos. Die argitek was [[Hendrik Vermooten.]]
duimnael|regs|170px|Ds. J.C. Cots, leraar van 1950 tot 1957, toe hy leraar word van die nuwe gemeente Rynfield (1956), waarskynlik 'n afstigting van Benoni-Oos.
Die NG gemeente Benoni-Oos is een van net drie oorblywende gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk wat nog die Oos-Randse stad Benoni se naam dra nadat Benoni-Wes by Benoni ingelyf is, waarna laasgenoemde in 2012 by Farrarmere ingelyf is.
Stigting
Die gemeente het by afstigting bestaan uit vyf losstaande sentra, en in die begin is eredienste by op verskillende plekke om die beurt gehad. Later is die dienste gesentraliseer. Hierdie wordingstyd was 'n tydperk van storm en drang. Oor sake is gewik en geweeg en na verskillende kante beweeg. Gelukkig het alles vir die gemeente ten goede meegewerk en bevredigende oplossings gevind.
Eerste leraar
duimnael|regs|180px|[[Walter Madeley, 30 jaar LV vir Benoni, het die gemeente gehelp pas ná die Tweede Wêreldoorlog ’n boupermit te kry.]] Ná 'n vakature van ses maande kon ons met blydskap op 25 April 1946 die eerste leraar in die persoon van ds. J.A. Kotzé ontvang. Die bevestiging is waargeneem deur ds. J.F. Naudé, later sekretaris van die Britse en Buitelandse Bybelgenootskap, en die intreerede het gegaan oor die woorde van Jesus in Matteus 26:31: “Julle sal almal in hierdie nag aanstoot neem aan My."
Bouwerk
Op die kerkraadsvergadering van 6 Mei 1946 in die Modderbee-saal, is besluit om op die aangekoopte grond met die aanbou van 'n pastorie en kerk te begin. Die destydse parlementslid, Walter Madeley, wat die kiesafdeling Benoni tussen 1915 en 1943 agt keer vir die Arbeidersparty gewen het en tot sy aftrede in 1945 minister van arbeid, het baie hulp in verband met die verkryging van 'n boupermit gebied.
Die hoeksteenlegging van die kerk en die ingebruikneming van die pastorie is op 16 November 1946 waargeneem. Die rede is uitgespreek deur ds. R.J.B. Feenstra, oudleraar van Benoni. Vir bouwerk in die gemeente het die familie Jordaan 'n lening van etlike duisende ponde aangebied. Die bouwerk self is deur vakmanne van die gemeente gedoen. As gevolg van bogenoemde kon die bouwerk teen die lae prys van £13 000 voltooi word. Die inwydingsrede is deur dr. William Nicol op 2 Augustus 1947 gelewer na aanleiding van Klaagliedere 3:39: “Wat klaag ’n mens in sy lewe? Laat elkeen klaag oor sy sondes.”
In 1951 skryf die gemeente se medewerker, waarskynlik die predikant, in Ons gemeentelike feesalbum: “Die indruk mag nie geskep word as sou net uiterlike bouwerk alhier verrig wees nie, maar dit was alleen die agtergrond vir die geestelike bouwerk in die gemeente. Fondamente en bouwerk het in mense-siele tot eer van die Here verrys.”
Ná 'n dienstydperk van drie jaar moes op 24 April 1949 afskeid geneem word van die leraar. Op 27 Januarie 1950 het prop. J.C. Crots die vorige leraar van gemeente, wat toe 1 250 lidmate getel het, opgevolg.
Davos
Davos ([daˈfoːs] of [daˈvoːs]) is 'n munisipaliteit (politische Gemeinde) in die Oos-Switserse kanton Graubünden wat uit meerdere nedersettings met 'n totale bevolking van sowat 11 000 bestaan. Die grootstes hiervan is Davos Dorf, Davos Platz, Davos Frauenkirch, Davos Glaris, Davos Monstein en Davos Wiesen, geleë in die Landwasser-vallei (Duits: Landwassertal).
Davos het sedert die 19de eeu tot 'n gewilde herstellingsoord en wintersportbestemming ontwikkel, terwyl sy bevolking vertiendubbel het. Dit het internasionale bekendheid verwerf as gasheerstad van die Wêreld Ekonomiese Forum (WEF), 'n vergadering van internasionale politieke en sake-elites wat jaarliks hier gehou word.
Lys van Suid-Amerikaanse atletiekrekords
Die artikel bevat 'n lys van atletiekrekords in Suid-Amerika:
Mans (opelug)
Tabel met Suid-Amerikaanse atletiekrekords vir mans:
Mtwalume
Mtwalume is 'n oord en dorpie aan die Indiese Oseaan in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dorpie lê aan die rivier met dieselfde naam wat 56 km na die binneland by Ixopo ontspring. Die naam verwys na 'n sekere boomsoort wat aan die oewers groei wat die Zoeloes as 'n tradisionele middel teen disenterie gebruik.
Lys van Suid-Amerikaanse atletiekrekords
Vroue (opelug)
Tabel met Suid-Amerikaanse atletiekrekords vir vroue:
Niesiklopedia
Niesiklopedia (Engels: Uncyclopedia) is 'n inhoudvrye ensiklopedie. Dit is 'n satiriese parodie van Wikipedia en is in Afrikaans, Engels en verskeie ander tale beskikbaar. Die wiki verskaf humoristiese en satiriese artikels van spesifieke temas en is gerig op vermaak eerder as om betroubare inligting weer te gee.
Mtwalume
Die N2 nasionale pad gaan naby die dorpie verby.
Niesiklopedia
Geskiedenis
Die Engelstalige Uncyclopedia is op 5 Januarie 2005 begin deur Jonathan Huang, oftewel "Chronarian", en 'n anonieme helper wat as "Stillwaters" bekend staan. Uncyclopedia en later Niesiklopedia se kenteken is 'n uitgeholde aartappel in teenstelling met Wikipedia se aardbol. Huang het die domein uncyclopedia.org op 10 Julie 2006 aan Wikia oorgedra sonder die konsensus van die ander webbeheerders. Sedertdien het daar baie interne debatte gewoed oor die eienaarskap van Wikia.
Die Afrikaanse Niesiklopedia is deur die onafhanklike internasionale organisasie "Uncyclomedia Foundation" in die somer van 2011 van stapel gestuur, maar dit het maar min artikels in Afrikaans.
In die begin van 2013 het daar 'n breuk tussen Uncyclopedia en Wikia gekom en loop die projek 'n onafhanklike koers in onder die URL uncyclopedia.co.
Coffea
Die koffieplant (Coffea) is 'n genus van ongeveer sestig spesies van blomdraende plante in die familie Rubiaceae. Die meeste spesies (33) kom in tropiese Afrika voor. Op Madagaskar kom veertien soorte voor, in tropiese Suidoos-Asië en op die eiland Mauritius, drie soorte. Alle soorte is egter houtagtige plante. Die plante se sade is die bron van die stimulerende drankie genaamd koffie. Die sade word algemeen koffiebone genoem. Koffie is die wêreld se gewildste drankie. Gevolglik is die koffieplant 'n winsgewende landbougewas.
Geelbekrenostervoël
Die Geelbekrenostervoël (Buphagus africanus) is 'n gelokaliseerde algemene standvoël van savanne en breëblaarboomveld, dikwels by water. Hulle word gewoonlik gesien by buffels, renosters, seekoeie en grootvee. Die voël is 20 cm groot en weeg 53 - 71 gram. In Engels staan die voël bekend as die Yellow-billed oxpecker.
Up Helly Aa
Up Helly Aa ([ˈʌpˌhɛliə]; afgelei van "Up Holy [Day] All") is 'n sambreelterm vir 'n reeks vuurfeeste wat sedert die vroeë 1880's jaarliks teen die middel van die winter op die Skotse Shetland-eilande as afsluiting van die gehou word (in Lerwick op die laaste Dinsdag in Januarie ). Die optog van honderde feesgangers in historiese of ander tematiese kostuums (sogenaamde guizers) in Lerwick, die grootste nedersetting van Shetland (met kleiner optogte in landelike gebiede), vorm een van die hoogtepunte van die feesviering wat die Skandinawiese Wiking-erfenis van Shetland weerspieël.
Andrew Arbuckle (akteur)
Andrew Arbuckle (5 September 1887 – 21 September 1938) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Matrimonial Martyr (1916), Peggy Leads the Way (1917), en The Hoodlum (1919).
Mary Page Keller
Mary Page Keller (gebore 3 Maart 1961) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Negotiator (1998), Gigantic (2008), en Beginners (2010), en in die televisiereeks Duet (1987).
Xabi Alonso
Xabier Alonso Olano, kortweg Xabi Alonso (gebore op 25 November 1981 in Tolosa) is 'n Spaanse sokkerspeler wat in die Baskeland gebore is. Hy speel sedert 2014 as sentrale midvelder vir FC Bayern München. Xabi Alonso is die seun van Miguel Ángel Alonso en die jongste broer van Mikel Alonso, wat beide op hul tyd professionele sokkerspelers was.
Brendan Coyle
Brendan Coyle (gebore 2 Desember 1963) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Jacket (2005) en Me Before You (2016), en in die televisiereekse Lark Rise to Candleford (2008) en Downton Abbey (2010).
Xabi Alonso
Xabi Alonso het protes aangeteken teen die gebruik van Vuvuzelas en gevra dat dit verban moet word. Die versoek het egter op dowe ore geval en FIFA het besluit om dit wel tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 toe te laat.
Michel Qissi
Michel Qissi (gebore 12 September 1962) is 'n Belgiese akteur, vervaardiger, en regisseur.
Ekostelsel
Die ekostelsel is die basiese, funksionele eenheid in die ekologie en bestaan uit abiotiese (nie-lewende) komponente en biotiese (lewende) komponente wat mekaar gedurig beïnvloed. Tussen die biotiese en die abiotiese komponente bestaan daar in die ongerepte natuur 'n heel noodsaaklike en delikate ewewig. Hierdie ewewig is van die allergrootste belang, omdat die biotiese en die abiotiese komponente onderling van mekaar afhanklik is en mekaar dus beïnvloed. 'n Versteuring van die een komponent sal dus noodwendig 'n invloed op die ander hê, en ook die ewewig versteur.
'n Deeglike studie van die ekostelsel behels dus 'n studie van sowel die biotiese as die abiotiese komponente. Oral – rondom die werkplek of in tuine en parke – bestaan daar sulke ekostelsels, byvoorbeeld 'n visdam, die gebied rondom 'n waterkraan, die heining rondom 'n gebou, die rotstuin, die park, en so voorts. In elke ekostelsel is daar vier noodsaaklike basiese komponente, naamlik die produseerders (outotrofe organismes – hoofsaaklik groen plante), die verbruikers (heterotrofe organismes), die ontbinders (soms ook mikroverbruikers genoem) en die abiotiese komponente (of fisiese omgewing).
Abiotiese (fisiese, nie-lewende) komponente
Die volgende is belangrike aspekte van die nie-lewende komponente:
Edafiese- of grondfaktore
Verwering van die moedergesteentes deur fisiese, chemiese en biotiese prosesse lei tot die vorming van klein gronddeeltjies. Die indeling van grond in bepaalde grondtipes berus hoofsaaklik op die gemiddelde grootte van die gronddeeltjies wat daarin voorkom. Grond word soos volg ingedeel:
In die ruimtes tussen die gronddeeltjies is daar water, lug, organiese materiaal (humus) en ook miljoene grondmikrobes (tot sestien miljoen per gram grond) wat 'n uiters belangrike rol in die vorming van humus en nitrate speel. Die vermoë van grond om lug, water, hitte en voedingstowwe te behou en te versprei, is van die allergrootste belang vir grondorganismes. Die meeste plante groei in leemgrond. Leemgrond bestaan normaalweg uit ongeveer 24% kleideeltjies, 29% leemdeeltjies, 30% fyn sanddeeltjies, 17% growwe sand en gewoonlik ook 3% tot 10% organiese materiaal. Sandgrond met 'n lae persentasie (minder as 20%) klei- en leemdeeltjies waartussen daar redelik groot ruimtes is, het baie minder affiniteit vir water. Die waterhouvermoë van sandgrond is dus laag. Namate die persentasie kleideeltjies styg, verbeter die waterhouvermoë. Die water wat in die ruimtes tussen die gronddeeltjies aangetref word, dit wil sê die kapillêre water, word deur die plantwortels opgeneem. Ná 'n reënbui dring 'n persentasie van die water egter deur die bolaag en die onderlae tot by die watertafel. Hierdie water, wat swaartekragwater (syferwater) genoem word, help om die ondergrondse water aan te vul en word dus eintlik nie deur plante benut nie. Ook die baie dun laag water (higroskopiese water) wat met groot krag rondom elke gronddeeltjie vasgehou word, is van weinige nut vir plante.
Humus
Humus verhoog die grondvrugbaarheid, maak swaar, vaste kleigrond losser, en bind sandgrond om die waterhouvermoë daarvan te verbeter. As water te vinnig deur grond dreineer, voer dit waardevolle ione en ander oplosbare stowwe weg na die dieperliggende lae waar dit van geen nut vir plante is nie. Dit word uitloging genoem. Gebalanseerde dreinering is dus noodsaaklik.
Grondaard
Die aard en die samestelling van grond oefen 'n groot invloed op die biotiese komponente uit, maar die biotiese komponente beïnvloed ook die samestelling en die aard van die grond – dus 'n gedurige, noodsaaklike en intieme wisselwerking.