cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Malgassies
Taalkundiges klassifiseer Malgassies as 'n Maleis-Polinesiese taal wat nou verwant aan die Ma'anyan-taal van die eiland Borneo in Indonesië is, byna 7000 km ver van Madagaskar. Malgassies het saam met immigrante uit Suidoos-Asië na Madagaskar gekom. Dit is ietwat minder verwant aan Indonesies en Maleis en het daarnaas nog 'n los verbintenis met die tale van die Filippyne, waaronder Cebuano en Tagalog. Malgassies het met verloop van tyd leenwoorde uit Arabies en Swahili, maar ook later van Engels en Frans oorgeneem.
Heikki Kovalainen
Heikki Johannes Kovalainen (Finse uitspraak: [ˈheikki ˈkoʋɑlɑinen]; gebore 19 Oktober 1981) is 'n Finse renjaer. Hy het tussen 2007 en 2013 aan Formule Een deelgeneem vir die Renault-, McLaren-, Team Lotus en Lotus F1-spanne.
Hy is vroeg in sy renloopbaan deur die Renault-bestuurderontwikkelingsprogram ondersteun, waartydens hy die "Wêreldreeks deur Nissan"-kampioenskap gewen het. Renault het hom as 'n voltydse Formule Eentoetsbestuurder geteken vir 2006, en daarna bevorder tot 'n wedrensitplek vir 2007. Hy het sy eerste podiumplek behaal met 'n tweede plek in die Japannese Grand Prix daardie jaar.
EBird
eBird is ’n aanlyn databasis van voëlwaarnemings wat data oor die verspreiding en getalle van voëls aan wetenskaplikes, navorsers en amateurnaturaliste verskaf. Dit was aanvanklik beperk tot waarnemings in die Westelike Halfrond, maar is in 2008 uitgebrei om Nieu-Seeland in te sluit en dek sedert Junie 2010 die hele wêreld.
Heikki Kovalainen
In 2010 sluit hy aan by die nuutgeskepte Span Lotus waar hy ook aanbly vir 2011 en 2012, met die span herdoop tot Caterham F1 vir 2012. 2012 was sy laaste volle seisoen in Formule Een. Kovalainen het in die laaste twee wedrenne van die 2013-seisoen vir Lotus F1 meegeding as plaasvervanger vir die gereelde bestuurder Kimi Räikkönen.
In 2015 het Kovalainen na Japan verhuis om in die Super GT mee te ding in die GT500-klas.
EBird
eBird is al beskryf as ’n ambisieuse voorbeeld van die gebruikmaking van amateurs om inligting oor biodiversiteit in te samel vir gebruik in die wetenskap.
Kaappunt
Kaappunt is die verste punt van die Kaapse Skiereiland en daar word dikwels verkeerdelik aangeneem dat dit die suidelikste punt van Afrika is. Dit is onlangs ingesluit as deel van die Tafelberg- Nasionale Park, met die punt wat 'n gesogte hengel- en piekniekplek is. Kaappunt se hoogste spits is 243 m bo seevlak en bestaan hoofsaaklik uit sandsteen.
Die Kaapse Skiereiland, wat waarskynlik duisende jare lank 'n eiland was, het ongeveer 60 miljoen jaar gelede 'n skiereiland geword moontlik as gevolg van die plaaslike opheffing van die aardkors. Die sanderige, laagliggende grondstrook wat die Skiereiland met die vasteland verbind, staan as die Kaapse Vlakte bekend. Dit is die enigste skiereiland aan die Suid-Afrikaanse kus.
Landhoofde
Die suidelikste punt van die Kaapse Skiereiland het drie landpunte.
Wes van Kaappunt lê Kaap die Goeie Hoop, wat in 1488 deur Bartholomeus Dias ontdek is. Hy het dit Kaap van Storms (Cabo Tormentoso) genoem, maar die naam is later na Kaap die Goeie Hoop (Cabo de Boa Esperanca) verander omdat die Portugese droom om om die Kaap te vaar, in daardie stadium binne hul bereik was. Dias het waarskynlik ook 'n klippilaar daar laat oprig om sy ontdekkingsreise af te baken.
Vroeër het seevaarders dan ook na die Kaapse Skiereiland as Kaap die Goeie Hoop verwys. Tussen Kaappunt en Kaap die Goeie Hoop lê Kaap Maclear, wat vernoem is na sir Thomas Maclear, 'n bekende sterrekundige wat geofisiese navorsing in die gebied gedoen het. Daar is twee vuurtorings op Kaappunt. Die oorspronklike vuurtoring is in 1857 op een van die winderigste plekke in Suid-Afrika, die Vasco da Gama-punt, opgerig. In mistige weer is die toring egter nie altyd sigbaar nie, en nadat die lynboot Lusitania in 1911 in ŉ stormagtige see naby Kaappunt vergaan het, is 'n nuwe vuurtoring in 1914 gebou.
Die vuurtoring is laer af, nader aan die water by Kaappunt, en is een van die kragtigste vuurtorings ter wêreld. Daar is ook verskeie ander vuurtorings langs die Skiereiland se kus. Kaappunt word dikwels met Kaap Agulhas verwar as die suidelikste punt van Afrika. Hoewel Kaap Agulhas amptelik as die samevloeiingsplek van die Atlantiese Oseaan se koue Benguelastroom en die Indiese Oseaan se warm Mosambiekstroom beskou word, is die skeidslyn gedurende die somermaande nader aan Kaappunt.
Kaap die Goeie Hoop-natuurreservaat
Die reservaat beslaan 770 km2 met 'n kuslyn van 40 km. Daar is reeds in 1928 begin beplan om die Skiereiland se bedreigde natuurlewe te beskerm. Dit het egter 11 jaar geduur voordat die gebied deur die Kaapse Provinsiale Raad tot natuurreservaat verklaar is. Die stuk grond is vir 'n bedrag van R127 000 aangekoop. Die reservaat strek van Schustersbaai in die weste tot by Smitswinkel-baai in die ooste.
Dan is daar ook bobbejane, ystervarke en skilpaaie. Die plantegroei sluit fynbos en heidespesies in wat op geen ander piek aangetref word nie. Die reservaat is 'n gewilde piekniek- en hengelplek vir die toeris en natuurliefhebber.
Glückstad
Glückstadt is 'n klein dorpie in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dorpie lê op die R34 hoofweg 35 km suidoos van Vryheid. Die naam is Duits vir: Stad van geluk.
Geskiedenis
Die dorp is in 1906 deur 'n klompie Duitse families gestig. Die dorp is waarskynlik vernoem na die stad met dieselfde naam langs die Elberivier in Duitsland.
Stephen Campbell Moore
Stephen Campbell Moore (gebore 30 November 1979) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente A Good Woman (2004), The History Boys (2006), The Bank Job (2008), en Season of the Witch (2011).
Lon Chaney
Lon Chaney (1 April 1883 – 26 Augustus 1930) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Penalty (1920), He Who Gets Slapped (1924), The Monster (1925), en The Phantom of the Opera (1925).
La Losilla
La Losilla is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Ruschia karrooica
Dit kom net in die suidweste van die Groot Karoo en die naburige Klein Karoo voor. Dit vorm 'n klein struikie tot 30 cm hoog. Dit kry pienk blommetjies.
Vrye Hansestad Bremen
Die Vrye Hansestad Bremen (Duits: Freie Hansestadt Bremen; Nederduits: Free Hansestadt Bremen) is die kleinste van Duitsland se sestien deelstate met 'n oppervlakte van 419,38 vierkante kilometer en 'n bevolking van 684 864 (soos op 31 Desember 2022). In administratiewe opsig bestaan die deelstaat net uit die twee stede Bremen en Bremerhaven, wat sowat 60 km van mekaar af lê en twee enklawes in die deelstaat Nedersakse vorm. Die stad Bremen lê aan die Weserrivier, Bremerhaven by sy monding in die Noordsee. So is die Vrye Hansestad Bremen die enigste van Duitsland se sestien deelstate wat nie or 'n samehangende staatsgebied beskik nie.
Wetgewende vergadering
Die 'Bürgerschaft' of parlement met 83 afgevaardigdes word elke vier jaar lede in die kiesafdelings Bremen en Bremerhaven. In 'n beperkte mate word daar in die Breemse grondwet ook voorsiening gemaak vir volkstemmings. 66 van die 67 afgevaardigdes, wat in die munisipale verkiesings van die stad Bremen verkies word, is ook afgevaardigdes van die 'Bürgerschaft'. Die stad Bremerhaven het ook 'n eie parlement en burgemeester.
Uitvoerende gesag
Die Breemse Senaat dien as die uitvoerende gesag. Die senatore word deur die 'Bürgerschaft' met die meerderheid van die uitgebragte stemme vir dieselfde ampstermyn soos die 'Bürgerschaft' verkies. Daar kan ook 'n aantal van staatsrade verkies word, maar hulle aantal mag nie meer as 'n derde deel van die aantal van die senators beloop nie. In vergelyking met die ander Duitse deelstate se regerings is die Breemse Senaat in sy geheel regstreeks aan die parlement verantwoordelik, en die Breemse burgemeester geniet in vergelyk met die ander senatore geen voorregte nie. Die senators kan nie tewens lede van die 'Bürgerschaft' wees nie.
Regspraak
Die regterlike mag word deur onafhanklike regters uitgeoefen. Die lede van die geregshowe word deur 'n kommissie verkies, wat uit drie lede van die Senaat, vyf lede van die 'Bürgerschaft' en drie regters bestaan.
Die Breemse staatsgeregshof lewer uitsprake oor grondwetlike sake. Die staatsgeregshof bestaan uit die president van die hoogste administratiewe gereg (of sy adjunk) en ses verkose lede, waarvan twee Breemse regters moet wees.
Stephen Carlile
Stephen Carlile (gebore 19 April 1978) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Bright Young Things (2003), Brideshead Revisited (2008), en The Invisible Atomic Monsters from Mars (2010).
Alan Turing
Vroeë lewensloop
Turing is op 23 Junie 1912 gebore in 'n middelklasfamilie in Paddington, Londen. Hy is die seun van 'n Britse lid van die Indiese Staatsdiens.
Turing begin in 1931 aan die King's College, Universiteit van Cambridge studeer. Sy studierigting is wiskunde en hy gradueer in 1934. Hy bestudeer daarna kwantummeganika aan dié universiteit. Daar maak hy kennis met die sogenaamde beslisbaarheidsprobleem, en publiseer in 1936 sy artikel genaamd On Computable Numbers, with an Application to the Entscheidungsproblem. Die beslisbaarheidsprobleem omskryf hy as volg: "Bestaan daar 'n algoritme om te besluit of daar 'n waardetoekenning vir veranderlikes in 'n wiskundige vergelyking is, sodat die vergelyking bevredig word of nie?"
Anaboom
Die Anaboom (Faidherbia albida) - voorheen Acacia albida - is 'n boom wat aangetref word in die alluviale vloedvlaktes of langs die riviere en panne in Limpopo, Mpumalanga, KwaZulu-Natal asook Eswatini.
Alhoewel Akasias met aarvormige blomme byna altyd haakdorings het, is die anaboom die uitsondering. Die blomme is roomwit in are en die dorings is reguit – tot sowat 2 cm lank. Die boom word tot 30 m hoog. Die boom dra buitengewoon groot, gekromde helder oranje tot rooierige peule. Die peule word deur vee en wild gevreet.
Alan Turing
Die Tweede Wêreldoorlog
Tydens die Tweede Wêreldoorlog keer Turing terug na Engeland en werk in die geheim by die Government Code and Cypher School by Bletchley Park, Buckinghamshire. Dit was die Britse kriptoanalitiese diens, wat ten doel gehad het om onderskepte berigte van die Duitsers te ontsyfer, sodat die Geallieerdes die Duitsers een stap voor kon wees. Turing was deel van 'n span wat kodes van die Duitse Enigma-masjien kon ontsyfer. Die ontsyfering van die Enigma word algemeen aangevoer as een van die grootste prestasies in die Tweede Wêreldoorlog, wat die geallieerdes hul uiteindelike oorwinning besorg het.
Anaboom
Die boom is die enigste spesie in die genus Faidherbia, wat aan die sub-familie Mimosoideae behoort en op sy beurt weer aan die familie Fabaceae behoort. Die boom se FSA-nommer is 159.
Alan Turing
Die Tweede Wêreldoorlog
Na die oorlog werk Turing aan die Universiteit van Manchester waar hy die adjunkdirekteur van die rekenaarlaboratorium word. Hy bou die Automatic Computing Engine (ACE). In 1950 publiseer Turing in die tydskrif MIND 'n artikel genaamd Computing Machinery and Intelligence. Hierin beskryf hy sy Turingtoets.
In 1952 word Turing gearresteer weens sy homoseksualiteit (wat in dié tyd in Engeland strafbaar was, en as gevolg waarvan hy deur die intelligensiediens as 'n veiligheidsrisiko beskou is) en word veroordeel tot 'n libido-verlagende hormoonkuur, of gevangenisstraf. Turing kies eersgenoemde wat onder meer tot borsvorming lei. Op 7 Junie 1954 word Alan Turing in sy huis in Cheshire dood aangetref. In sy hand hou hy 'n appel met giftige sianied. Sy ma het nie geglo dat dit selfmoord was nie maar bloot 'n ongeluk.
Evaluasie van die bydrae van Turing
Alan Turing het tydens sy lewe baie belangrike werk verrig. Die mees belangrike is sonder twyfel sy teoretiese vordering op die gebied van die berekenbaarheid gewees, en die Turingmasjien. Die bekendste by die breë publiek is die Turing-toets, en sy betrokkenheid by die ontsyfering van die Enigmakode. Die Turingprys is gestig tot sy eer.
Geoffrey Boycott
Geoffrey Boycott (21 Oktober 1940-) is 'n voormalige Engelse krieketkolwer wat vir Yorkshire en sy land se nasionale span gespeel het. Sy loopbaan van meer as twintig jaar (1962 tot 1986) was soms omstrede, maar hy word as een van Engeland se beste openingkolwers beskou. Hy het onder meer tydens die Krieketwêreldbeker 1979 en 38 Die As-wedstryde vir Engeland gekolf. Sedert sy uittrede het hy in 'n suksesvolle krieketkommentator geword.
Boycott het sy internasionale debuut in 1964 tydens 'n toetswedstryd teen Australië gemaak. Hy het dikwels met sy spanmaats vasgesit. Joernalis Ian Wooldridge het opgemerk dat "Boycott, in kort, alleen loop", terwyl krieketskrywer John Arlott gesê het dat Boycott 'n "eensame" loopbaan voer. Ander het egter beweer dat die omvang van sy introverte aard oordrewe was, en dat hoewel hy 'n "obsessie met sukses" gehad het, hy nie 'n selfsugtige speler was nie.
Ná 108 toetswedstryde vir Engeland het hy sy internasionale loopbaan in 1982 beëindig. Teen daai tyd was hy die beste lopiemaker in toetskrieket met meer as 8000 lopies agter sy naam.
Cebuano
Cebuano (Sugbuanon, Bisayâ, Bisayâng Sugbuanon, Sinugbuanong Binisayâ of Sinibwano; [sɛˈbwɑːnoʊ]) is na Tagalog (met Filippyns as amptelike taal) die tweede belangrikste taal van die Filippyne. Die taal word veral in die suide van die Filippyne gepraat, spesifiek op die eiland Mindanao en die Visayas. Die naam is afgelei van die eiland met die naam Cebu.
Geoffrey Boycott
Die Orde van die Britse Ryk is in 1980 aan hom toegeken en in 2009 is hy in die Internasionale Krieketraad se heldesaal vereer.
Breëblaarwasbessie
Die Breëblaarwasbessie (Morella pilulifera) is 'n klein boom wat in Suider-Afrika voorkom. Dit is 'n geoksiel. Die boom word gevind in die sentrale deel van die Oos-Kaap tot in Limpopo en Noordwes. Dit kom ook in Zimbabwe se oostelike hooglande voor asook Eswatini, Malawi en Mosambiek. Die boom groei tussen rotse in bergagtige gebiede en langs strome.
Die boom se FSA-nommer is 37.
Cebuano
Taalkundiges klassifiseer Cebuano as 'n Maleis-Polinesiese taal wat nou verwant aan Tagalog is. Dit is ietwat minder verwant aan Indonesies en Maleis en het daarnaas nog 'n los verbintenis met Malgassies in Madagaskar.
Hannah Alcorn
Hannah Alcorn is 'n Amerikaanse aktrise.
1790
Die jaar 1790 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 90ste jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
MS-DOS
Geskiedenis
Microsoft koop uiteindelik QDOS (SPC se Quick and Dirty Operating System wat van CP/M afgelei is), waarvoor Microsoft 'n bedrag van 50 000 dollar betaal. Microsoft pas die bedryfstelsel volgens IBM se spesifikasies aan, waarna die produk deur IBM as PC-DOS verkoop word.
In die kontrak met IBM staan egter dat Microsoft ook self die produk aan derde partye mag verkoop. Microsoft doen hierdie onder die naam MS-DOS. Toe PC-klone wat op die IBM-PC gebaseer is op die mark kom, word MS-DOS gou populêr en begin Bill Gates stadig maar seker om sy fortuin op te bou.
MS-DOS in Windows
Windows 95, Windows 98 en Windows ME maak van MS-DOS gebruik om te begin (die BOOT-proses), waarna die grafiese laag beheer oorneem. MS-DOS is nie 'n multitaak bedryfstelsel nie, wat beteken dat slegs 'n enkele program op 'n slag kan loop. Deur die gebruik van virtuele verwerkers (in praktyk die V86-modus van die 80386-verwerker en hoër) is dit egter moontlik om verskillende MS-DOS-programme gelyktydig in hul eie virtuele rekenaars te loop. Hierdie metode is egter problematies omdat baie MS-DOS-programme die rekenaarhardeware direk wil aanspreek. 'n Gevorderde bedryfstelsel kan dit toelaat, maar stabiliteit word ingeboet.
Tensy 'n drywer 'n funksie virtualiseer, laat Windows 3.x en 9x direkte kommunikasie met die hardeware toe. Die Windows NT-bedryfstelsels laat dit egter glad nie toe nie.
Laaste weergawe
Die ontwikkeling van MS-DOS is lankal reeds gestaak. Die laaste alleenstaande weergawe was weergawe 6.22. Vanaf weergawe 7.0 is MS-DOS nie meer 'n losstaande bedryfstelsel nie, maar is regstreeks in Windows geïntegreer. MS-DOS is nog redelik sigbaar in Windows 95 en 98, maar in Windows ME is al die spore daarvan uitgewis.
Andrie Steyn
Andrie Steyn (gebore 23 November 1996) is 'n internasionale krieketspeler wat reeds 20 Internasionale Eendag- en 5 Twintig20 Internasionale wedstryde vir Suid-Afrika se nasionale vrouekrieketspan gespeel het.
Axechina lissa
Axechina lissa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Axechina en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1957 deur De Laubenfels.
Axechina raspailioides
Axechina raspailioides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Axechina en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hentschel.
Rutanya Alda
Rutanya Alda (gebore 13 Oktober 1942) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Deer Hunter (1978), Mommie Dearest (1981), Amityville II: The Possession (1982), en The Dark Half (1993).
Thomas Kuhn
Thomas Samuel Kuhn (18 Julie 1922 – 17 Junie 1996) was 'n Amerikaanse akademikus, wat omvattend oor die Geskiedenis van die Wetenskap geskryf het en verskeie belangrike begrippe relevant tot die Geskiedenis van die Wetenskap ontwikkel het.
Hy is veral bekend vir sy boek The Structure of Scientific Revolutions (SSR) (1962), wat voortgebou het op Norwood Russell Hanson se Patterns of Discovery (1958). Kuhn glo dat wetenskaplike navorsing en denke gedefinieer word deur paradigmas of konsepsuele wêreldbeskouings wat bestaan uit formele teorieë, klassieke eksperimente en getoetste metodes. Wetenskaplikes sal tipies 'n bestaande paradigma aanvaar en die paradigma se omvang probeer verbreed deur teorieë te verfyn, verduidelikings te soek vir data wat nie heeltemal verstaan word nie en meer akkurate standaarde te probeer skep. Uiteindelik sal die wetenskaplikes gekonfronteer word met teoretiese probleme wat nie opgelos kan word nie of eksperimentele anomalieë wat die tekortkominge van die paradigma duidelik maak of dit selfs heeltemal weerspreek. Hierdie opeenhoping van probleme lei tot 'n krisis wat slegs opgelos kan word deur 'n intellektuele rewolusie wat die ou paradigma vervang met 'n nuwe. Die vervanging van die Ptolemeïese kosmologie deur Copernicus se heliosentrisme en die vervanging van die Newtonmeganika deur kwantumfisika en algemene relatiwiteit dien albei as voorbeelde van paradigmaskuiwe. Kuhn stel die idee voor dat wetenskap nie ewolusionêr ontwikkel na "'n waarheid" nie, maar eerder periodieke rewolusies of paradigmaverskuiwinge beleef. Kuhn beweer die paradigma bepaal die tipe eksperimente wat wetenskaplikes uitvoer, die vrae wat hulle vra en die probleme wat hulle as belangrik ag. Slegs 'n paradigmaverskuiwing verander die fundamentele konsepte wat navorsing onderlê en inspireer nuwe standaarde vir bewyse, nuwe navorsingsmetodes en nuwe teorieë, benewens eksperimente wat radikaal van die oues verskil.
Die impak van Kuhn se werk kan ook gemeet word aan die verandering wat hy selfs in die woordeskat van die Geskiedenis van die Wetenskap teweeggebring het. Behalwe vir die gebruik van die konsep "paradigmaverskuiwing" het hy die woord paradigma van die beperkte gebruik in linguistiek verhef tot die woord se algemene gebruik vandag. Kuhn is benoem as 'n Guggenheim Fellow in 1954, en in 1982 word die George Sarton-medaljie in die Geskiedenis van die Wetenskap aan hom toegeken. Verskeie ere-doktorsgrade is aan hom toegeken.
Jack Cope
Robert Knox ″Jack″ Cope (1913–1991) was 'n Suid-Afrikaanse skrywer van romans, kortverhale en gedigte, asook ’n redakteur. Hy is bekend vir die romantiese verhouding wat hy in die vroeë 1960’s met die Suid-Afrikaanse digteres Ingrid Jonker gehad het. Van 1960 af het hy ’n 20 jaar lange verbintenis met die tweetalige literêre tydskrif Contrast gehandhaaf. Hy het agt romans geskryf (onder meer The Fair House, The Golden Oriole, Albino en The Rain-Maker), asook drie digbundels en verskeie kortverhaalbundels (insluitende The Tame Ox, The Man Who Doubted and Other Stories en Alley Cat and Other Stories). In 1971 het hy die Central News Agency-prys vir Letterkunde vir The Rain-Maker ontvang.
Lewensloop
Robert Knox Cope is op 3 Junie 1913 in Mooirivier in die destydse Natal gebore en is tuis onderrig. Van 12 studeer hy aan die Durban Hoërskool en word daarna 'n joernalis vir die Natal Mercury en toe 'n politieke korrespondent vir Suid-Afrikaanse koerante in Londen. Met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog keer hy na Suid-Afrika terug. Hy trek na Kaapstad waar hy van 1941 tot 1955 vir The Guardian in verskeie hoedanighede werk, insluitend as kulturele kritikus en 'n algemene redakteur.
Cope is op 1 Mei 1991 in Stevenage, Hertfordshire oorlede.
Bibliografie
Van sy werke sluit in:
Vragbroek
Vragbroek, ook soms gevegsbroek genoem weens hul oorspronklike militêre doel, is 'n losgesnyde broek oorspronklik ontwerp vir taai, buitemuurse aktiwiteite, en wat se ontwerp gekenmerk word deur een of meer vragsakke. Die vragbroek het gewild geword in stedelike gebiede, want hulle is gerieflik vir die vervoer van items gedurende dagreise per voet. Cargo shorts is 'n kortbroekweergawe.
Beskrywing
'n Vragsak is 'n vorm van 'n geplakte sak, dikwels met 'n trekklaviervou vir verhoogde kapasiteit; toegemaak met 'n flap verseker deur 'n drukker, knopie, magneet, of Velcro algemeen op gevegsdrag en jagklere. In sommige ontwerpe, kan vragsakke weggesteek word binne die bene.
'n Vragbroek word gemaak van sterk drastof en stiksels. Hul word toenemend gemaak van vinnigdrogende sintetiese of katoen-sintetiese mengsels, en het dikwels oorgrootte bandlissies om wye gordels te akkommodeer.
Suid-Afrikaanse Instituut vir Akwatiese Biodiversiteit
Die Suid-Afrikaanse Instituut vir Akwatiese Biodiversiteit (SAIAB) is betrokke by navorsing, opvoeding en die toepassing van sy kennis en navorsing op Afrika-visfauna, ten opsigte van ekonomiese of bewaringsvoordele.
Ontstaan en herdoop
Die instituut is deur Professor Margaret Smith, eggenote van Professor J.L.B. Smith, die bekende igtioloog, in 1969 gestig. Dit het aanvanklik bekendgestaan as die JLB Smith Instituut vir Igtiologie voordat dit omskep is in 'n navorsingsfasiliteit vir die National Research Foundation in 1999.
In 2001 is dit hernoem na die SAIAB en het 'n moderne navorsings- en opleidingsentrum geword wat die hele akwatiese spektrum dek, van varswatervangsareas tot by kus en aflandige omgewings.
Nasionale belang
As 'n nasionale fasiliteit van die NRF dien die SAIAB as 'n belangrike wetenskaplike hulpbron vir kennis en begrip van die biodiversiteit en funksionering van wêreldwye belangrike akwatiese ekosisteme. Met biogeografiese grense van mariene sowel as varswater is Suider-Afrika ideaal geplaas om klimaatsverandering te monitor en te dokumenteer.
Vanuit 'n mariene perspektief vorm Suid-Afrika die suidelike eindpunt van 'n groot kontinentale massa, omring deur heel-verskillende mariene ekosisteme aan die oostelike en westelike kuste, en projekteer na die groot koue mariene ekosisteem in die Suidelike Oseaan. Die wetenskaplike leierskap en kundigheid van die SAIAB in varswaterekosisteme is van uiterste nasionale belang by die hantering van kwessies wat voortspruit uit die eksponensieel toenemende druk van bevolkingsaanwas en -ontwikkeling.
Wassili Primakof
Onderwys
Primakof is in Moskou gebore, en het op elfjarige ouderdom aan Moskou se Sentrale Musiekskool as 'n leerling van Vera Gornostayeva begin studeer. Daarna het hy die Music Academy of the West in Santa Barbara en die Juilliard-skool in New York bygewoon waar hy onder Jerome Lowenthal studeer het.
Loopbaan
In 1999 het Primakov tweede prys tydens die Cleveland Internasionale Klavierkompetisie gewen, en in 2001 was hy 'n semi-finalis tydens die Van Cliburn Internasionale Klavierkompetisie. Nadat hy Primakof se opvoering van La Valse tydens die kompetisie aangehoor het is Van Cliburn soos volg aangehaal: "Pragtige tegniek, werklik," met 'n "kyk van pure verrukking op sy gesig." Primakov het daarna beide die silwer medalje en die gehoorprys tydens die 2002 Gina Bachauer Internasionale Klavierkompetisie verower. In 2007 is hy vereer deur die klassieke opname-stigting se toekenning vir jong kunstenaar van die jaar. In 2011 het hy saam met sy duo-vennoot Natalia Lavrova 'n nuwe plate-etiket genaamd LP Classics gestig. Hul eerste vrystelling was Arenski se Suites vir Twee Klaviere.
Waterdigting
Waterdigting is die proses om 'n voorwerp of struktuur waterdig of waterbestand te maak, sodat dit steeds relatief onaantasbaar is deur water of weerstand bied teen die binnedringing van water onder bepaalde toestande. Sulke items kan in nat omgewings of onder water gebruik word tot gespesifiseerde dieptes.
Waterbestand en waterdig verwys dikwels na die deurdringing van water in vloeibare vorm  en moontlik onder druk; terwyl dampdigtheid verwys na die bestandheid teen humiditeit en klammigheid. Deurlating van waterdamp deur 'n materiaal word aangemeld as waterdamp deurlatingstempo.
Die rompe van bote en skepe was eens op 'n tyd waterdig gemaak met 'n aanwending van teer of pik. Moderne items kan waterdig gemaak word deur 'n laag waterafweermiddel daarop aan te wend of om die nate af te dig met seisings of o-ringe.
Waterdigting word gebruik ten opsigte van strukture (soos kelders, dekke of nat gebiede), watervaartuie, tentdoek, klere ( reënjasse of waterstewels), elektroniese toestelle en papier verpakking (soos melkkartonne).
Waterdigting in konstruksie
Tydens konstruksie word 'n gebou of struktuur waterdig gemaak met membrane en bedekkings ten einde die inhoud sowel as die strukturele integriteit te beskerm.
In konstruksie is waterdigting 'n fundamentele aspek in die skep van 'n gebou omhulsel, wat 'n beheerde omgewing is. Die dak bedekkingsmateriaal, buitemuurbekleding, fondasies en al die verskillende oppervlaktes moet waterbestand en soms waterdig wees. Die dakmateriaal is oor die algemeen ontwerp om waterbestand te wees en die water teen 'n helling af te werp, maar in sommige gevalle soos ys opdamming op platdakke moet die dak waterdig wees. Daar is baie verskillende soorte waterdigte membraanstelsels beskikbaar, insluitend dakvilt of teerpapier met asfalt of teer om 'n dak te maak  -  ander bitumineuse waterdigting, EPDM rubber, hypalon, polivinielchloried, vloeibare dakbedekking, en meer.
Mure is nie onderworpe aan staande water nie en die waterbestande membrane wat gebruik word as huisomhulsel is ontwerp om asem te haal en vog te laat ontsnap. Mure het ook damp versperrings of lug versperrings. Dampdigting is 'n ander aspek van waterdigting. Klipmure word gebou met 'n dampbestande laag terwyl die beton in die fondasies waterdig gemaak moet word met 'n vloeibare bedekking, 'n basaalvlies of 'n byvoeging tot die betonmengsel. 'n Potensiële probleem in grondhuise is te veel humiditeit en dus is waterdigting van kritieke belang in hierdie huise. Deursypeling van water kan skimmel laat groei wat aansienlike skade kan aanrig en die kwaliteit van lug affekteer. Fondasiemure moet behoorlik waterdig gemaak word om agteruitgang en watersypeling te voorkom.
Soms kan dieselfde materiaal wat water uit geboue uithou, gebruik word om water binne te hou, soos vir visdam of swembad voering.
Nuwe membraan materiale poog om die tekortkominge van ouer metodes soos PVC en HDPE te oorkom. Oor die algemeen maak nuwe tegnologie in waterdigtingsmembrane staat op polimeer-gebaseerde materiaal wat oor uiterse adhesiekrag beskik om 'n naatlose versperring rondom die buitekant van 'n struktuur te skep.
Waterdigting van ander voorwerpe
Waterdigtingstegnieke is geïmplementeer in verskeie soorte voorwerpe, van verskillende klereprodukte tot papierverpakking, skoonheidsmiddels en, meer onlangs, verbruiker elektronika. Selfs al is dit moontlik om waterdigte omhulsels en ander soorte beskermende omhulsels te kry vir elektroniese toestelle, het nuwe tegnologie nou die vrystelling van verskeie waterbestande slimfone en tablette moontlik gemaak in 2013. Hierdie metode is gebaseer op  spesiale nanotegnologie wat gekodeer is om 'n duisend keer dunner as menslike hare te wees en wat waterskade in elektronika verhoed. Verskeie vervaardigers wend nou die nanobedekking aan op hul slimfone, tablette en digitale kameras. 'n Navorsingsdokument is aanlyn gepubliseer op 21 Oktober 2013, in Advanced Materials. Hierin het 'n groep wetenskaplikes by die U.S Department of Energy se Brookhaven National Laboratory voorgestel dat nanotekstuur oppervlaktes wat kegelvormig is, 'n uiters waterbestande oppervlak produseer. Hierdie nanocone teksture is "superhidrofobies" en beskik oor groot waterafstotende krag.
Standaarde
WATERDIG teenoor WATERBESTAND: Waterdig beteken dat die voorwerp groot hoeveelhede water kan weerstaan. Waterbestand beteken dat die voorwerp kleiner hoeveelhede water oor 'n korter tydperk kan weerstaan.
Montmorilloniet
Montmorilloniet is 'n kleimineraal wat in bentoniete voorkom. Dit is 'n gehidrateerde aluminosilikaat, wat tot die groep van die smektiete behoort.
Dit het 'n gelaagde struktuur wat bestaan uit 'n laag aluminiumione in oktaëdriese omringing van suurstof en hidroksiel-groepe, in die middel van twee lae van silikon in tetraëdriese omringing. Hierdie pakket van drie lae word van die volgende pakket geskei deur 'n laag water atome met metaalione soos natrium of kalium. Hierdie laag kan meer water en ione opneem. Hierdie proses word interkalasie genoem. Die mineraal kan daardeur swel en ione met sy omgewing uitwissel.
Hoërskool Sand du Plessis
Hoërskool Sand du Plessis is 'n Afrikaanse sekondêre skool in Hospitaalpark in Bloemfontein, Suid-Afrika. Die skool is genoem na 'n voormalige administrateur van die Oranje-Vrystaat, mnr. J.W.J.C. (Sand) du Plessis. Hulle bynaam is Sannies en die skool se leuse is: "Ek glo".
Geskiedenis
Op 25 Januarie 1966 is die sekondêre afdeling van die tot-dan-toe gekombineerde Hoër- en Laerskool Sand du Plessis met 60 leerders geopen. Die skeiding van die hoër- en laerskool het amptelik op 19 Januarie 1967 in werking getree.
In November 1970 het die eerste 28 leerders van die skool hulle matriekeksamen afgelê. Die huidige skoolgebou is op 24 Julie 1973 betrek.
Elizabeth Alderfer
Elizabeth Alderfer (gebore 5 Februarie 1986) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Passing Season (2016), Better Off Single (2016), en Game Day (2017), en in die televisiereeks Disjointed (2017).
Lon Chaney Jr.
Lon Chaney Jr. (10 Februarie 1906 – 12 Julie 1973) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Wolf Man (1941), Frankenstein Meets the Wolf Man (1943), Abbott and Costello Meet Frankenstein (1948), en High Noon (1952).
Klipsuier
Die Klipsuier (Chorisochismus dentex) is 'n seevis wat endemies is aan Suid-Afrika en kom vanaf Swakopmund tot by Durban voor. In Engels staan die vis bekend as die Rocksucker.
Habitat
Die vis is 'n bodembewoner en gaan nooit dieper as 10 m nie. Hulle leef veral in getypoele. Indien hengelaars die vis vang suig die vis so vas aan die rotse dat die hengelaar se lyn sal breek sonder dat die vis die rots sal los.
BMW M10
Die BMW M10 is 'n viersilinder-petrolenjin met 'n enkelbonokas wat van 1962-1988 vervaardig is. Dit was BMW se eerste viersilinderenjin sedert die produksie van die BMW 309 in 1936 en is in die New Class-sedan bekendgestel.
Meer as 3,5 miljoen M10-enjins is gedurende die 26-jaarproduksie van die M10 vervaardig, en dit is in baie BMW-modelle gebruik.
Die BMW M12-turbo-enjin, wat in Formule Een-renne gebruik is, was gebaseer op die M10-enjinblok en het tot 1030 kW in kwalifiserende instelling gelewer.
Na die bekendstelling van die BMW M40- enjin in 1987, is daar begin om die M10 uit te faseer.
Ontwerp
Die M10 het 'n gegote krukas, balanseergewigte, vyf hooflaers en 'n kettinggedrewe nokas. Die blok is van gietyster en die kop van aluminium. Die aanvanklike weergawe van die M10 het 'n boor van 82 mm en 'n slag van 71 mm, wat 'n verplasing van 1499 cc lewer. Dit het halfsferiese verbrandingskamers, 'n aluminiumlegeringskop en twee kleppe per silinder. Die piekvermoë was 59 kW.
Zweekhorst
Zweekhorst is 'n nedersetting in die munisipaliteit Zevenaar in die provinsie Gelderland in Nederland.
Suné Luus
Suné Luus (gebore 5 Januarie 1996) is 'n internasionale krieketspeler wat reeds 100 Internasionale Eendag- en 83 Twintig20 Internasionale wedstryde vir Suid-Afrika se nasionale vrouekrieketspan gespeel het sedert haar debuut in 2012.
Alan Carr
Alan Carr (gebore 14 Junie 1976) is 'n Engelse skrywer en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Friday Night Project (2005), The Sunday Night Project (2008), en Alan Carr: Chatty Man (2009).
Marquesaseilande
duimnael|240px|links|’n Kaart van die Marquesaseilande.
Die Marquesaseilande (Frans: Îles Marquises of Archipel des Marquises; Marquesaans: Te Henua (K)enana (noorde) of Te Fenua `Enata (suide), wat albei "Die Land van die Mens" beteken) is ’n groep vulkaniese eilande in Frans-Polinesië, ’n oorsese kollektief van Frankryk in die suidelike Stille Oseaan. Die hoogste punt is die piek van Berg Oave op die eiland Ua Pu – 1 230 m bo die seevlak.
Volgens navorsing in 2010 is die eilande vinnig in twee vlae gekoloniseer deur inheemse bewoners van Wes-Polinesië. Dit het in ~1025-1120 n.C. begin en gelei tot die ontwikkeling van ’n "merkwaardig eenvormige kultuur, menslike biologie en taal".
In die 21ste eeu vorm die Marquesaseilande een van die vyf administratiewe afdelings van Frans-Polinesië. Die hoofstad is Taiohae op die eiland Nuku Hiva. Volgens die 2012-sensus was daar 9 264 bewoners op die eilande.
Kultuur
Die ryk omgewing van die eilande het 'n groot bevolking onderhou. Die inwoners het veral gelewe van vis, skulpvis en broodvrug.
Axinella acanthelloides
Die spons behoort tot die genus Axinella en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2006 deur Pattanayak.
Gaborone
Gaborone (Gaberones tot 1969; Tswana: [χabʊˈrʊnɛ]; Engels: [ˌɡæbəˈroʊniː]) is die hoofstad en grootste stad van Botswana. Dié stad het 'n bevolking van 231 626 in 2011 gehad (10% van Botswana se bevolking) en beslaan 'n oppervlakte van 169 km². Die stad is in 1964 as beplande stad gestig en dié stad se eerste burgemeester was J. D. Jones. Dit is na Kgosi Gaborone, 'n Botswana-hoofman, genoem.
In 1890 het Cecil John Rhodes Gaberones gekies om 'n koloniale fort te huisves. In die fort het Cecil John Rhodes die Jameson-inval beplan.
In 1965 is die hoofstad van die Betsjoeanaland-protektoraat van Mafeking ná Gaberones verskuif. Oorspronklik is Lobatse as nuwe hoofstad vir 'n onafhanklike Botswana voorgestel, maar weens sy nabyheid aan 'n varswaterbron, sy ligging aan die spoorlyn na Pretoria, sy sentrale ligging tussen die plaaslike stamme en sy gebrek aan assosiasie met die omliggende stamme is Gaborone as hoofstad gekies. Die stad se naam is in 1969 van Gaberones tot Gaborone verander.
Gaborone dien as politieke en ekonomiese hoofstad van Botswana met talle maatskappye wat hul setels in die stad het. Die Botswana-aandelebeurs is hier geleë. Dit vorm sy eie distrik, maar dien ook as hoofstad van die omliggende Suidoosdistrik. In dié stad is die parlement van Botswana en dié land se belangrikste lughawe, die Sir Seretse Khama Internasionale Lughawe, geleë. Die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap se hoofkwartier is ook hier geleë.
Gaborone is in die suidooste van Botswana aan die Notwanerivier sowat 15 km noordwes van die grens tussen Suid-Afrika en Botswana geleë. Die plaaslike bevolking verwys dikwels na die stad as Gabs. Naas Setswana en Engels, Botswana se twee amptelike tale, word in Gaborone nog ander tale soos Kalanga en Kgalagadi gebesig.
Growwe twa
Growwe twa of langbeenboesmangras (Stipagrostis ciliata (Desf.) De Winter var. capensis (Trin. & Rupr.) De Winter) is 'n grasspesie wat inheems aan Botswana, Namibië en Suid-Afrika is. Dit kom veral in die Sukkulente Karoo en die Nama-Karoo voor. Op die SANBI-rooilys is dit as veilig (LC) gelys.
Dit is 'n digte, meerjarige polgras met regop halms wat tot 1m lank word. Die gras kom wydverspreid in woestyne en halfwoestyne voor, soos in die suidweste van Marokko of die Negevwoestyn van Israel. Die plant kom dikwels in kringe voor. Dit kom dalk deur die vegetatiewe vermeerdering deur horisontale groei van sy wortelstok. Sowel growwe twa as fyntwa kom volop in die Namib-woestyn voor, veral op sanderige vlaktes. Dit is 'n baie kenmerkende gras in die Kalahari. Weens die beskikbaarheid daarvan is dit een van die belangrikste weidingsbronne in die suide van Namibië en in die Namib. Dit toon 'n baie doeltreffende opname van grondwater in vergelyking met ander grasse.
Landbou
Dit is goedgeskik vir beweiding:
Bermudabroek
Bermudabroek, ook bekend as 'n stapkortbroek, is 'n spesifieke tipe van kortbroek, gedra as semi-gemaklike drag deur beide mans en vroue. Die soom, wat omgesoom kan wees of nie, is ongeveer 2,5 cm bo die knie.
Hulle word so genoem as gevolg van hul gewildheid in Bermuda, 'n Britse oorsese gebied, waar hulle beskou word as toepaslike sakedrag vir mans wanneer dit van pas is - en gedra met knie-lengte kouse, 'n kraaghemp, das en baadjie.
Hulle word beskou as meer gepas in warm subtropiese en tropiese klimate as die tipiese swaarder klere wat in Europa gewild is. Baie besighede in die Weste laat deesdae hierdie soort klere in die warmer seisoene as amptelike drag toe, veral in die Verenigde State van Amerika en Australië. Hulle is beskikbaar in 'n verskeidenheid van kleure, insluitend pastelskakerings sowel as die donkerder skakerings.
Barcelona-Catalunya-renbaan
Die Barcelona-Catalunya-renbaan (amptelik Circuit de Barcelona-Catalunya) is 'n motorsportrenbaan in Montmeló, Barcelona, Katalonië, Spanje. Die baan is sedert 1991 die tuiste van die jaarlikse Formule Een Spaanse Grand Prix.
Met 'n lang pylvak en 'n verskeidenheid draaie, is die Circuit de Catalunya Barcelona 'n baie uitdagende renbaan. Die baan het netjiese pawiljoene met 'n kapasiteit van 140 700 toeskouers en beskik oor 'n FIA Graad 1-lisensie.
Tot in 2013 was die baan net bekend as die Circuit de Catalunya, voor 'n borgskap deur die Stadsraad van Barcelona "Barcelona" by die titel gevoeg het.
Die Circuit de Catalunya is in 1991 gebou en het die Spaanse Grand Prix in dieselfde jaar begin aanbied. Konstruksie het ook saamgeval met die Olimpiese Spele wat geskeduleer was om in Barcelona plaas te vind die volgende jaar, toe die baan gebruik is as die begin- en eindpunt vir 'n spanfietsry-item. Die Barcelona-Catalunya-renbaan moet nie verwar word met die Montjuïc-renbaan wat die Spaanse Grand Prix vier keer tussen 1969 en 1975 aangebied het nie.
Omdat so baie toetse by hierdie baan gedoen word, is Formule Een bestuurders en werktuigkundiges baie vertroud daarmee. Dit het kritiek uitgelok dat hulle té vertroud is met Catalunya, wat moontlik van die toeskouergenot tydens wedrenne in die wiele mag ry.
Smalblaarwasbessie
Die smalblaarwasbessie (Morella serrata) is 'n struik of 'n boom wat deel is van die Myricaceae familie. Die spesie is inheems in Angola, Botswana, die Caprivistrook in Namibië, Demokratiese Republiek die Kongo, Eswatini, Lesotho, Madagaskar, Malawi, Mosambiek, Suid-Afrika, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe. In Suid-Afrika kom die spesie in al die provinsies voor.
Die boom se FSA-nommer is 38.
Pieter-Dirk Uys
Pieter-Dirk Uys (gebore 28 September 1945 in Kaapstad) is 'n Suid-Afrikaanse satirikus, verhoogkunstenaar, skrywer en sosiale aktivis.
Hy is die seun van 'n Afrikanerpa en 'n Berlynsgebore Joodse moeder. Hy het in die tradisies van die NG Kerk grootgeword en was 'n leerder aan die Afrikaanse staatskool in die Kaapse voorstad Mowbray, die Hoërskool Nassau. Sy vader, Hannes Uys was 'n orrelis van 1928 tot 1982 in agtereenvolgens die NG gemeente Drieankerbaai, NG gemeente Kaapstad (Groote Kerk) en NG gemeente Rondebosch en van 1962 tot 1972 'n musiekonderwyser aan die Hoërskool Groote Schuur in Nuweland, terwyl sy suster, Tessa, haar onderskei het as konsertpianiste.
In 2005 ontvang Uys die Erepenning vir Toneelkuns van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns terwyl Pieter Toerien in dieselfde jaar die Erepenning vir Teaterbevordering ontvang.
Evita Bezuidenhout is die vroulike- nie transgender- alter ego van Pieter-Dirk Uys. Uys beskryf haar as “die mees bekende wit-vrou in Suid-Afrika” en hy het selfs al vir haar 'n biografie geskryf. As Tannie Evita lewer Uys politieke en sosiale kommentaar op 'n satiriese wyse en gebruik hy sy alter ego op 'n aktivistiese wyse.
Lewe
Peter-Dirk Uys se pa Hannes Uys was 'n Calvinistiese Afrikaner wat getroud was met Helga Bassel, wat in Berlyn gebore is en van Joodse afkoms. Hannes Uys het tot die vierde geslag Suid-Afrikaners van Nederlandse en Belgiese Hugenote behoort en was 'n musikant en orrelis in sy plaaslike kerk. Helga Bassel was 'n Duitse konsertpianis wat uit die Reichsmusikkammer geskors is as deel van die Nazi's se veldtog om Joodse kunstenaars te verbied. Sy het later na Suid-Afrika gevlug en daarin geslaag om haar vleuelklavier saam te neem. Sy het haar dogter Tessa Uys (Kaapstad, 1948) leer speel op hierdie vleuelklavier. Tessa Uys is nou 'n konsertpianis in Londen. Helga Bassel het min oor haar Joodse verlede met haar kinders gepraat. Eers ná haar selfmoord in 1969 is ontdek dat sy van Joodse afkoms was. Die gesin was lid van die NG Kerk en Pieter-Dirk Uys en sy suster het 'n Christelike opvoeding ontvang. Hul ma het die kinders aangemoedig om Afrikaner kultuur te omhels.
Pieter-Dirk Uys het sy loopbaan as dramaturg begin. Op die hoogtepunt van apartheid in Suid-Afrika het hy na eenmanvertonings oorgeskakel. Uys is veral bekend vir sy alter ego Evita Bezuidenhout (ook bekend as Tannie Evita), 'n wit Afrikaanse sosialis en selfverklaarde politieke aktivis. Die karakter is geïnspireer deur Dame Edna Everage, van die Australiese komediant Barry Humphries. Evita is die voormalige ambassadeur van Bapetikosweti, 'n fiktiewe swart tuisland of Bantustan, geleë in een van Johannesburg se gegoede, wit voorstede. Evita Bezuidenhout is so genoem om Eva Perón te vereer. Gedurende die apartheidsera was Uys 'n fel kritikus van die regering. Hy het humor en komedie gebruik om die Suid-Afrikaanse regering se rassebeleid te kritiseer en bloot te lê. Baie van sy werk is nie gesensor nie, 'n implisiete aanduiding dat baie lede van die regerende party sy kritiese sienings gedeel het. Dit is egter nie openlik erken nie.
Ná die eerste vrye, nie-rassige verkiesings in 1994 het Uys in die TV-reeks Funigalore gespeel, waarin Evita ’n onderhoud met Nelson Mandela en ander prominente politici destyds gevoer het.
Uys het bygedra tot 'n groot aantal programme, insluitend An Uys up my Sleeve, Een Man Een Volt, You ANC Nothing Yet, The Great Comedy Trek, Going Down Gorgeous featuring Nowell Fine in a saga, Foreign Aids, en Dinner with the President, 'n 13-delige geselsprogram met Evita Bezuidenhout.
Uys en sy karakter staan ​​bekend as aktiewe MIV/VIGS-aktiviste en voorstanders van goeie opvoeding oor hierdie onderwerp. Hy is tans betrokke by vigsopvoeding aan kinders en kondoomgebruik. In hierdie konteks besoek hy skole regoor Suid-Afrika. Uys dien ook op die raad van direkteure van die Desmond Tutu MIV-stigting, 'n nie-winsgewende organisasie wat gestig is om MIV-behandeling en navorsing te bevorder.
Bibliografie
Sy boeke:
Nieu-Brittanje
Nieu-Brittanje (Engels: New Britain, vroeër Duits: Neupommern ) is die grootste eiland binne die Bismarckargipel en behoort tot die eilandnasie Papoea-Nieu-Guinee. Die eiland is net oos van Nieu-Guinee en net suidwes van Nieu-Ierland geleë en maak deel uit van Melanesië. Dit is sedert 1966 in die twee provinsies Oos- en Wes-Nieu-Brittanje verdeel. Nieu-Brittanje het 'n bevolking van 513 926 in 2011 gehad en het 'n oppervlakte van 36 520 km². Die eiland skei die Bismarcksee in die noordweste van die Salomonssee in die suidooste.
Die eiland is op 27 Februarie 1700 deur William Dampier vir Europa ontdek. Vanaf 1884 tot 1919 was die eiland deel van die Duitse kolonie Duits-Nieu-Guinee (Deutsch-Neuguinea) en is ná die Pruisiese provinsie Pommere genoem. Die kolonie is tydens een van die eerste veldslae tydens die Eerste Wêreldoorlog op 11 September 1914 deur Australiese magte aangeval en verower. Tussen 1920 en 1949 is die gebied deur Australië as 'n Volkebond-mandaat bestuur en ná die Britse Eiland Brittanje hernoem. Tydens die Tweede Wêreldoorlog is Nieu-Brittanje op 23 Januarie 1942 deur Japannese magte aangeval en tot 1944 beset. In 1949 is die gebied deur die Verenigde Nasies tot 'n Trustgebied verklaar en nog tot 1975 deur Australië bestuur. Op 16 September 1975 het die eiland deel van die onafhanklike Papoea-Nieu-Guinee geword.
Absolute magnitude
Absolute magnitude of absolute liggewendheid is die mate van werklike ligsterkte wat ’n hemelliggaam het. Omdat byvoorbeeld sterre se werklike ligsterkte nie met die blote oog waargeneem kan word nie omdat hulle nie ewe ver van die Aarde af is nie, is ’n manier ontwerp om hul magnitude te vergelyk soos wanneer hulle almal ewe ver sou wees. Dié afstand is vasgestel op 10 parsek (32,6 ligjare). Absolute magnitude word uitgedruk in ’n eenheid wat as "mag" of "M" afgekort word (vir magnitude). Hoe hoër ’n liggaam se absolute liggewendheid, hoe laer is die magnitude. Die helderste ster het ’n magnitude van sowat -9 mag, terwyl die dofste ster ’n helderheid van sowat 26 mag het. ’n Ster van 0 mag is 82,4 keer so helder as die son.
Skynbare magnitude (afgekort as "m") is die liggewendheid van die hemelliggaam soos van die Aarde af gesien en word beïnvloed deur die afstand en die Aarde se atmosfeer.
Bolometriese magnitude neem energie in ag wat by alle golflengtes uitgestraal word, dus oor die hele elektromagnetiese spektrum.
Vir ’n planetoïde of komeet is die absolute magnitude die werklike ligsterkte wat dit sou gehad het op ’n afstand van 1 astronomiese eenheid van sowel die Aarde as die son.
Norman Chaney
Norman Chaney (18 Oktober 1914 – 29 Mei 1936) was 'n Amerikaanse akteur.
Alexa Alemanni
Alexa Alemanni is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Mad Men (2007), Masters of Sex (2013), en The Librarians (2014).
Parsek
’n Parsek is ’n afstandseenheid wat in die sterrekunde gebruik word. Een parsek is 3,26 ligjare, wat net minder is as 31 biljoen (3.1) kilometer. Dit is die afstand wat gemeet word as die gemete hoek α in die tekening aan die regterkant 1 boogsekonde (1/3600°) is.
Die term is in 1913 geskep as ’n afkorting van "’n afstand wat ooreenstem met ’n parallaks van een sekonde".