cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Li Bai
Vertaling
Ander Duitse verwerkings, nie uit oorspronklike werke nie soos die geval met Ezra Pond, sluit die in van Hans Bethge (1876–1946) en Klabund (1890–1928). Bethge se Li Bai-verwerkings uit sy bloemlesing Die chinesische Flöte (Die Chinese fluit) dien later as raamwerk vir Gustav Mahler se bekende orkeskomposisie Das Lied von der Erde (Die lied van die Aarde)
Li Bai word 'n gunsteling onder vertalers as gevolg van sy reguit en skynbare eenvoudige styl. Latere Europese en Engelse vertalers is te veel om hier te noem maar 'n uitgebreide keur van Li se Engelsvertaalde gedigte word ingesluit in John Minford en Joseph S. M Lay se Classical Chinese Literature (2000)
M.M. Walters bou dan ook verder hierop voort met vertalings uit Engels en Duits met sy 2003 digbundel die Shih-Ching Liedereboek.
Transsilvanië
Transsilvanië is ’n historiese streek in wat vandag die sentrale deel van Roemenië is. Dit word in die ooste en suide deur die Karpate begrens; in die weste strek die historiese Transsilvanië tot by die Apusenibergreeks. Die term sluit ook soms die historiese streke Crișana, Maramureș en die Roemeense deel van Banat in.
Die streek is bekend vir die natuurskoon van die Karpate en sy ryk geskiedenis. Dit sluit ook groot stede soos Cluj-Napoca, Brașov en Sibiu in.
In die Engelssprekende wêreld word Transsilvanië verbind met vampiere, hoofsaaklik vanweë die invloed van Bram Stoker se bekende boek Dracula sowel as baie latere rolprentweergawes daarvan.
Etimologie
In Roemeens is die streek bekend as Ardeal of Transilvania; in Hongaars as Erdély; in Duits as Siebenbürgen of Transsilvanien; in Latyn as Transsilvania en in Turks as Transilvanya, maar histories as Erdel of Erdehstan.
NG gemeente Townsview
Die NG gemeente Townsview was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van Turffontein en die Sinode Hoëveld. Dit het in 2022 met Mondeor en Deo Gloria Gemeenskapskerk as Ligbaken Gemeente saamgesmelt.
Die gemeente is gestig op 23 Junie 1953 in 'n tyd toe die Afrikaanse bevolking van die suide van Johannesburg vinnig toegeneem het. Die kerkgebou is geleë by Hexrivierstraat 6, Oakdene. Dit was lank 'n groot gemeente met byvoorbeeld 936 belydende en 380 dooplidmate in 1985, 1 057 en 423 in 1995 en 799 en 198 in 2005 in 'n tyd toe die ander groot gemeente in die suide, Mondeor, nog 939 belydende en 313 dooplidmate gehad het. Teen einde 2016 het Townsview se belydende lidmate afgeneem tot 375 en sy dooplidmate tot 48, vergeleke met Mondeor se 427 en 88. Dit laat die orige ses gemeentes in die Ring van Turffontein met 'n gemiddelde getal belydende lidmate van net 160 elk.
17 Mei
17 Mei is die 137ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (138ste in skrikkeljare). Daar volg nog 228 dae.
Chane't Johnson
Chane't Johnson (21 Augustus 1976 – 2 Desember 2010) was 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Ring Two (2005) en in die televisiereekse Criminal Minds (2005), 'Til Death (2006), en Life (2007).
Montana Hoewes
Montana Hoewes is 'n voorstad van Pretoria, Suid-Afrika. Dit is net suidoos van Montana en teenaan die N1 (na Limpopo) geleë.
L. Ron Hubbard
L. Ronald Hubbard (13 Maart 1911 - 24 Januarie 1986) was 'n Amerikaanse wetenskapsfiksieskrywer wat 'n eiehulpstelsel genaamd "Dianetika" ontwikkel het en vir die eerste keer in 1950 gepubliseer het. Oor die volgende drie dekades het Hubbard sy idees tot 'n wye reeks doktrines en rituele ontwikkel, as deel van 'n nuwe geloof wat hy Sciëntologie genoem het. Hubbard se skrywes het die leidende tekste van die Kerk van Sciëntologie geword.
Die gesiene dagblad Los Angeles Times beskryf L. Ron Hubbard as 'n "intelligente en uiters belese man, met 'n verskeidenheid belangstellings, ervarings en kennis op verskillende gebiede". Ander weer beskryf Hubbard as 'n omstrede publieke figuur en wys daarop dat baie details van sy lewe steeds betwis word. Amptelike Sciëntologie-biografieë beskryf hom as 'n groter-as-lewensgroot figuur wie se loopbaan vol bewonderenswaardige prestasies in 'n wye reeks vakgebiede is. Baie van hierdie bewerings word in twyfel getrek deur voormalige Sciëntoloë en navorsers wat nie tot Sciëntologie gebind is nie en wat kritiese beskrywings van Hubbard geskryf het.
Lafayette Ronald Hubbard is op 13 Maart 1911 in Tilden, Nebraska (VSA) gebore en het van jongs af 'n intense belangstelling gehad in die werking van die menslike verstand en denke. Volgens die Kerk van die Sciëntologie se amptelike biografie oor hom het hy as jong man die geleentheid gehad om verskeie wêreldreise aan te pak, waartydens hy onder meer in aanraking gekom het met Oosterse gelowe en filosofieë soos die Hindoeïsme, Boeddhisme en Taoïsme.
Hy het later onder meer wiskunde, ingenieurswese en kernfisika aan die George Washington-universiteit bestudeer en was ook 'n vlootoffisier tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hubbard is swaar gewond in die Oorlog en dit was tydens die lang herstelperiode dat hy sy doktrine van Dianetics heeltemal kon formuleer. Hy het ook sy herstel toegeskryf aan die toepassing van elemente van hierdie doktrine op homself.
Dianetika
In 1950 is die publikasie van L Ron (soos Sciëntoloë vandag na hom verwys) se boek Dianetics: The Modern Science of Mental Health begroet met skeptisisme deur baie lede van die wetenskaplike gemeenskap, maar die publiek was gou gaande daaroor. Aan die einde van dieselfde jaar is die Hubbard Dianetic Research Foundation gestig en is die beginsels van "Dianetics" (Dianetika) eers op verskeie plekke in die VSA en daarna ook in onder meer Nieu-Seeland, Australië en Suid-Afrika toegepas.
Erica lanuginosa
Erica lanuginosa is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
L. Ron Hubbard
Twee komponente van verstand
Volgens die doktrine van Dianetika bestaan die menslike verstand uit twee komponente, naamlik die analitiese en die reaktiewe. Die analitiese - soortgelyk aan Sigmund Freud se begrip van "ego" - is die bewustelike deel van die verstand wat 'n mens deurentyd gebruik. Wanneer 'n persoon egter blootgestel word aan negatiewe emosionele ervarings, skok of fisieke pyn, sluit die analitiese verstand outomaties af en neem die reaktiewe verstand sy funksies oor.
Die reaktiewe verstand neem in hierdie tye kennis van alles wat gebeur, maar wanneer die analitiese verstand later weer in beheer is, kan die persoon nie noodwendig die besonderhede onthou nie. Die "opnames" van die reaktiewe verstand word "engramme" genoem en as dit nie verwyder of "uitgevee" word nie, verhinder dit 'n mens om tot sy volle potensiaal te ontwikkel.
Charles F. Miller
Charles F. Miller (21 Junie 1878 – 25 November 1952) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Green Hornet Strikes Again! (1940), Double Cross (1941), Black Hills Express (1943), en Thundering Trails (1943).
L. Ron Hubbard
Twee komponente van verstand
Tydens terapeutiese sessies wat ouditering genoem word, word die persoon gehelp om engramme op te spoor, deur te werk en uit te wis. Die doel van hierdie sessies, wat deur 'n "ouditeur" gelei word, is om die individu te help om "skoon" te word sodat sy analitiese verstand kan funksioneer sonder die negatiewe uitwerking van die reaktiewe verstand en sy engramme.
Eva Jensen
Eva Jensen (gebore 24 Augustus 1957) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Kurt og Valde (1983), A Modern Woman (1990), en Stolen Spring (1993).
Constance Zimmer
Constance Zimmer (gebore 11 Oktober 1970) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Entourage (2015) en in die televisiereekse Agents of S.H.I.E.L.D. (2013), BoJack Horseman (2014), en UnREAL (2015).
Natalie du Toit
Natalie du Toit OIG OIS (gebore op 29 Januarie 1984 in Kaapstad) is 'n bekende Suid-Afrikaanse swemmer.
2004 Paralimpiese Spele
Sy het vyf goue medaljes tydens die Paralimpiese Somerspele van 2004 verower.
2008 Olimpiese- en Paralimpiese Spele
Du Toit het gekwalifiseer om aan die Olimpiese Somerspele 2008 deel te neem saam met "normale" atlete. Daarby word sy die eerste vroulike geamputeerde atleet wat vir die Olimpiese Spele kwalifiseer. Tydens die Spele behaal sy 'n 16de plek (uit 25 swemmers) met 'n tyd van 2 uur 49,9 sekondes in die 10 km swemmaraton. Haar tyd is min of meer 'n minuut-en-'n-half stadiger as dié van die wenner, die 19-jarige Rus, Larisa Ilchenko.
Sy het ook die voorreg gehad om die Suid-Afrikaanse vlag in die Beijing Nasionale Stadion tydens beide die openingseremonies van die 2008 Olimpiese en Paralimpiese Spele in te dra. Sy was die eerste atleet in die geskiedenis van die moderne Spele wat die eer te beurt geval het.
Op die eerste dag van die Paralimpiese Spele het sy reeds haar eerste goue medalje in die 100 m vlinderslag ingepalm.
2012 Paralimpiese Spele
Du Toit wen Suid-Afrika se eerste goue medalje in die 100 m-vlinderslag (S9) met 'n tyd van 1:09:30.
Valsdoringrugrog
Die valsdoringrugrog (Raja straeleni) kom voor van Wes-Afrika tot by Oos-Londen in Suid-Afrika. Die volwasse vis is bruin tot grys en die hele lyf is bedek met swart spikkels van onreëlmatige grootte. Baie keer is daar 'n donker vlek wat soos oë lyk by die basis van die pektorale vinne.
Die rog word 68 cm wyd oor die vinne. Hulle word op sand en modderige bodems tot op dieptes van 690 m aangetref. Die vinne is eetbaar. In Engels staan die rog bekend as False thornback skate.
Florence Ribeiro
Florence Ribeiro (née Mathe) (3 November 1933 - 1 Desember 1986) was 'n anti-apartheidsaktivis in Suid-Afrika. Haar vader, Henry Mathe, was 'n mynwerker, en haar moeder, Kate, 'n huishulp. Sy behaal haar onderwysdiploma in 1953, maar verlaat die onderwysberoep in 1957 toe sy met Fabian Ribeiro, 'n mediese student, getroud is, om 'n sakevrou te word. Sy open 'n slaghuis en begin haar B.Com.-graad aan die UNISA. Sy kon nie die kursus voltooi nie, omdat sy haar vier kinders, drie seuns en 'n dogter, moes grootmaak, en konsentreer op haar besigheid. Die politieke aktivis Robert Sobukwe, wat met haar suster getroud was, het bygedra tot haar bewuswording van die ongeregtigheid van apartheid.
In 1997 het die die Waarheid-en-versoeningskommissie (WVK) bevind dat hulle dood 'n sluipmoordaanval was deur agente van die SAW. Amnestie is in 1999 deur die WVK se amnestiekomitee toegeken aan die sluipmoordenaars.
Straatnaam
Florence Ribeiro-weg (voorheen bekend as Koningin Wilhelmina-weg) in Pretoria is in 2012 na haar genoem.
Ander Plekname
Die Dr Fabian and Florence Ribeiro Treatment Centre in Cullinan is na die Ribeiro-egpaar genoem.
Peugeot 307
Die Peugeot 307 is 'n klein gesinsmotor wat deur die Franse motorvervaardiger Peugeot vervaardig word sedert 2001. Ná die Peugeot 306 se produksie in 2002 gestaak is, het die 307 nooit die uitstekende rydinamika van die 306 herower nie. Die 307 was egter 'n uitstekende pakket, wat ruimte en goeie gerief vir 'n klein gesinsluikrug gehad het.
Die betroubare HDi turbodieselenjins was onder die klasleiers vir verfyning en ekonomie. Dit is bekroon met die Europese Motor van die Jaar-titel vir 2002, en vervaardiging gaan voort in China en sekere Suid-Amerikaanse markte, ten spyte van die Franse bekendstelling van die 308 in September 2007.
Ernest Butcher
Ernest Butcher (7 April 1885 – 8 Junie 1965) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente When We Are Married (1943), Appointment with Crime (1946), en No Trace (1950), en in die televisiereeks Theatre Parade (1936).
NG gemeente Kroonrand
Die NG gemeente Kroonrand was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van Turffontein en die Sinode Hoëveld.
Kroonrand het op 6 September 1961, dieselfde dag as NG gemeente Mondeor van die moedergemeente Johannesburg-Suid afgestig. So vinnig het die Afrikaanse bevolking van die suide van Johannesburg destyds toegeneem dat van die gemeente Johannesburg-Suid ook nog Danie Theron in 1957 en Spioenkop in 1959 kon afstig. Kroonrand en Mondeor was twee van agt gemeentes wat in 1961 in die Sinode van Suid-Transvaal afgestig het. In die aangrensende Noord-Transvaal het in dieselfde jaar ses gemeentes afgestig.
Kroonrand het 10 jaar ná sy stigting 586 belydende en 353 dooplidmate gehad. In 1985 was dit 465 en 219, in 1995 433 en 172 en in 2005 317 en 72. Die gedurige afname het voortgeduur in die volgende 10 jaar, want in 2016 was die syfers 216 en 34.
Ná die naamsverandering en die verengelsing van die Hoërskool J.G. Strijdom en die verengelsing van die Hoërskool Die Fakkel, is dit nog net die nou tweetalige Hoërskool President binne die gemeentegrense van Kroonrand wat sekondêre onderrig in Afrikaans in die suide van Johannesburg aanbied.
Kroonrand is omstreeks 2019 of 2020 by Deo Gloria ingelyf, wat sedertdien bekendstaan as Deo Gloria Gemeenskapskerk.
Jaden Smith
Jaden Smith (gebore 8 Julie 1998) is 'n Amerikaanse kletsrymer, sanger, liedjieskrywer, en akteur. Hy is die seun van Jada Pinkett Smith en Will Smith en die broeder van Willow Smith. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Pursuit of Happyness (2006), The Day the Earth Stood Still (2008), The Karate Kid (2010), en After Earth (2013).
Wes-Gote
Die Wes-Gote (Latyn: Visigothi, Wisigothi, Vesi, Visi, Wesi, of Wisi) was een van twee hoof takke van die Gote, 'n Oos-Germaanse stam, die Oos-Gote was die ander. Die twee stamme was lede van die Germaanse volke wat die Romeinse Ryk tydens die Groot Volksverhuising geteister het nadat 'n Wesgotiese mag onder Alarik I Rome in 410 geplunder het.
Ná die val van die Romeinse Ryk het die Wes-Gote vir twee en halwe eeu 'n belangrike rol in die geskiedenis van Wes-Europa gespeel.
Alarik I
Die Wes-Gote, wat voor die Germaanse Volksverhuising in die Benede-Donau-gebied gewoon het, het ook onder druk van die Hunne ('n Asiatiese volk wat uit die Ooste) weswaarts geplunder en  verwoes  sover hulle getrek het.
Onder aanvoering van hul Christenkoning, Alarik, het die Wes-Gote tevergeefs geprobeer om Konstantinopel, hoofstad van die Oos-Romeinse Ryk, in te neem. In 401 het hulle hul pogings laat vaar en deur Griekeland na Italië opgeruk. Na verskeie terugslae, waardeur hulle hul nie van stryk laat bring het nie, het hulle Rome ingeneem en geplunder. Dit was hul derde poging om die stad in te neem.
Alarik se plan om Noord-Afrika uit Sisilië te verower, het egter skipbreuk gely. Hy het gesterf voordat dit verwesenlik kon word.
Wes-Gotiese Ryk
In 418 het Ataulf, die opvolger van Alarik I, Suid-Gallië verower en die grondslag van die Wes-Gotiese Ryk gelê. Tydens die bewind van Eurich (466-484 n.C.) het die Wes-Gote hul veroweringsveldtogte voortgesit en bykans die hele Iberiese Skiereiland verower. Hul Ryk het nou sowat 'n derde van die ou Wes-Romeinse Ryk beslaan.
Die Wes-Gotiese konings was oor die algemeen maar swak. Die inwoners van die Iberiese Skiereiland was hulle vyandig gesind. Aquitanië is deur die Frankiese koning Clovis, van hulle verower.
In 711 het die Arabiere uit Noord-Afrika die Iberiese Skiereiland binnegeval en die Wes-Gote in die Slag van Jerez de la Frontera verslaan. Dit het die einde van hul ryk beteken.
Bronnelys
duimnael|regs|300px|Die Wesgotiese Koninkryk van [[Toulouse, c. 500, op die stadium wat dit die grootste strekking gehad het.]]
Erica lasciva
Erica lasciva is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Oos-Londen
Oos-Londen (Engels: East London, Xhosa: eMonti) is 'n stad in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Dit het sowat 267 000 inwoners (volgens die 2011-sensus) en vorm die belangrikste deel van die Buffalo City Metropolitaanse Munisipaliteit wat in totaal sowat 755 000 inwoners huisves, waarvan 642 750 swart was, 58 258 wit, 45 442 bruin en 6 241 Indiërs. Dit lê aan die Indiese oseaankus, tussen die Buffels- en die Nahoonrivier, en is die enigste stad in Suid-Afrika met 'n rivierhawe.
Pynappels en mielies is belangrike plaaslike uitvoerprodukte. Die hawe beskik ook oor die grootste graansilos in die land, met 'n kapasiteit van tot 76 000 ton. Oos-Londen is 'n belangrike in- en uitvoerhawe vir nuwe motorvoertuie na die Amerikas, die Verenigde Koninkryk, Australië, Japan en China. Koper afkomstig van Zambië en die Demokratiese Republiek van Kongo word ook per see uitgevoer.
Geskiedenis
Die stad is in 1847 as 'n vesting gestig ('n kruithuis is die enigste oorblyfsel van die destydse Fort Glamorgan). Tien jaar ná die stigting van Oos-Londen vestig meer as 2 300 Duitse setlaars – oorwegend lede van die Duitse Legioen, wat in die Krimoorlog geveg het – in die gebied. Plekname soos Berlyn, Hamburg en Döhne getuig van die Duitse erfenis, maar ook Oos-Londen en King William’s Town het gebaat by hulle vaardighede en ondernemingsgees. In 1914 kry Oos-Londen stadstatus.
Vandag is Oos-Londen een van Suid-Afrika se gewildste toeristebestemmings met sowat sewe sonskynure per dag en talle sandstrande.
NG gemeentes
Die eerste Afrikaanse gemeente in Oos-Londen was nie 'n NG gemeente nie, maar wel die Vrije Hollandse Gemeente van Oost-Londen, ook gewoonweg genoem die Independente Gemeente, wat deur ds. Jooste van Transvaal gestig is en sy eerste kerkraadsvergadering op 6 April 1896 gehou het. Die gemeente het 'n sinkkerkie in St. Paulsweg opgerig waar die lekkergoedfabriek van Wilsons later jare sou staan. Die laaste kerkraadsvergadering van hierdie gemeente is op 21 November 1906 gehou.
Nou het die NG kerk oorgeneem en die eerste NG kerkraadsvergadering is op 1 Mei 1905 gehou. Ds. Andrew Murray McGregor word op 9 September 1905 bevestig en vertrek weer in 1909. Die tweede leraar, ds. J.P. van Huyssteen, is op 9 Julie 1910 bevestig.
Op 5 Oktober 1915 koop die kerk 'n erf in die hoofstraat aan vir die bou van 'n nuwe kerkgebou. Ds. Van Huyssteen, wat intussen na Riebeek-Wes vertrek het, gaan op versoek van die gemeente op reis deur die Vrystaat om by NG gemeentes geld vir die bou van die kerkgebou in te samel. Die gebou is op 8 April 1922 ingewy deur ds. A.J. Pienaar, moderator.
Die NG Sendinggemeente Oos-Londen is in 1976 gestig, asook etlike gemeentes van die eertydse NG Kerk in Afrika, wat vandag almal onder die VGK val.
Joodse gemeenskap
Oos-Londen is in 1836 gestig as landingsplek en het in 1847 dorpstatus verkry. W. Barnett het in 1849 ’n gondkonsessie gekry, maar die eerste Joodse inwoner was Gustave Wetzlar, wat in 1861 uit Duitsland in die Kaap aangekom het en hom in 1873 as handelaar in Oos-Londen gevestig het. Hy was dorpsraadslid van 1881 af en het burgemeester geword in 1889. John Lewis Norton, ’n afstammeling van die 1820-Setlaars, was hoofkonstabel en bode van die hof. Die groei van die Joodse bevolking vanweë immigrasie en die toestroming tydens die Tweede Vryheidsoorlog het gelei tot die stigting van die Joodse gemeente in 1901. Julius Myers en G.C. Deal, albei immigrante uit Engeland, het die leiding geneem in die gemeenskapslewe. Emmanuel Lipkin, later van Oudtshoorn, het in 1903 uit Engeland gearriveer as predikant en ’n klein sinagoge is in gebruik geneem. Twintig jaar later is ’n groter sinagoge gebou. In 1958 is ’n klein Hervormde gemeente gestig.
Infrastruktuur
Oos-Londen het 'n lughawe wat dit met die groot stede in Suid-Afrika verbind. Daar is ook 'n hawe en spoorlyne verbind die stad met Gauteng, Port Elizabeth, Kaapstad en Durban. Die N2 nasionale pad verbind die stad met Durban en Port Elizabeth. Die N6 begin by Oos-Londen en verbind die stad noordwaarts via Queenstown met Bloemfontein en die N1 nasionale pad.
Sport
Die Blackburn Rovers speel in die National First Division, die tweede vlak van sokker in Suid-Afrika, met hul tuiste in die Buffalo City-stadion. Dié stadion is tydens die Rugbywêreldbeker 1995 vir drie groepwedstryde ingespan. 'n Ander vername stadion is Buffalopark wat vir krieketwedstryde gebruik word en die Warriors huisves. Hier is tydens die Krieketwêreldbeker 2003 drie krieketwedstryde aangebied. Die Grens Bulldogs ding vir Oos-Londen in die jaarlikse Curriebeker mee en beslis hul tuiswedstryde in die Buffalo City-stadion.
Streke van Malawi
duimnael|260px|Die drie streke van Malawi, met hul onderskeie distrikte.
Malawi is in drie streke verdeel wat weer uit 28 distrikte bestaan met ’n kommissaris aan die hoof van elke distrik.
Streke en distrikte
Noordelike Streek
Die bevolking van 1 708 930 (2008-sensus) is oor 26 931 km2 versprei. Die hoofstad is Mzuzu. Dit grens in die weste aan Zambië, in die noorde aan Tanzanië, in die ooste aan die Malawimeer en in die suide aan Malawi se Sentrale Streek. Die Likoma-distrik, met beide Chizumulu- en Likoma-eiland, is in die streek geleë.
10 – Chitipa
11 – Karonga
12 – Likoma
13 – Mzimba
15 – Rumphi
Sentrale Streek
Die bevolking is 5 510 195 en die oppervlakte 35 592 km2. Die hoofstad is Lilongwe. Die grense is die Malawimeer, Zambië en Mosambiek. Die Chewa-volk maak die grootste deel van die bevolking uit.
1 – Dedza
2 – Dowa
3 – Kasungu
4 – Lilongwe
5 – Mchinji
6 – Nkhotakota
7 – Ntcheu
8 – Ntchisi
9 – Salima
Suidelike Streek
Die bevolking is 5 876 784 en die oppervlakte 31 753 km2. Die hoofstad is Blantyre. Die streek grens in die noorde aan die meer en word verder deur Mosambiek omring.
17 – Blantyre
18 – Chikwawa
19 – Chiradzulu
20 – Machinga
23 – Mwanza
24 – Nsanje
25 – Thyolo
26 – Phalombe
27 – Zomba
28 – Neno
Palts
'n Palts was een van 'n reeks koninklike verblyfplekke in die Frankiese Ryk en later in die Heilige Romeinse Ryk. Die woord is afgelei van die Latyns palatium (paleis).
In die Merowingiese tydperk, dus in die vroeë middeleeue, het die Frankiese konings nog nie 'n vaste verblyfplek gehad nie en het hy die land deurreis en van burg na burg getrek. Dít was nodig om kontak met die plaaslike leiers en die bevolking te handhaaf. Die koning het dan telkens 'n sitting gehou wanneer hy by een van die wonings in die ryk aankom en bestuurssake met betrekking tot die streek behandel en ernstiger regsprake hanteer.
Paltse is dus opgerig om te voldoen aan die infrastruktuur wat so 'n reisende koning nodig gehad het. Dit het hofhouding van enkele honderde ingesluit en die paltse het tot uitgebreide komplekse ontwikkel, met ten minste 'n residensie, 'n kerk en 'n groot hoewe. In die omgewing van biskopsetels was daar ook groot abdye.
Met die sentralisering van mag in Parys onder Karel die Grote en sy opvolgers het die belangrikheid van die paltse in die Frankiese Ryk afgeneem. Die Heilige Romeinse Ryk het egter altyd uit 'n los-vas federasie van vorstedomme bestaan wat in onderlinge samewerkingsverband gestaan het maar geen sentrale staat gehad het nie. Die Heilige Romeinse Keiser het wel na algemene ryksbelang omgesien en nie ingemeng met die aangeleenthede van die hertogdomme, graafskappe en bisdomme waaruit die ryk bestaan het nie. Die keiser is onder die vorste van die ryk gekies. Om te verhinder dat die keiser se tuis vorstedom 'n voordeel bo die ander sou behaal het die keiser soos die Frankiese heersers van ouds van stad na stad gereis wat die volgehoue instandhouding van paltse in die ryk genoodsaak het.
Paltsgrawe het aan die hoof van paltse gestaan en het ook as die koning of keiser se verteenwoordiger opgetree wanneer hy nie daar te huise was nie.
Mantsjoes
Die Mantsjoes (Mantsjoe: ; Möllendorff: manju; Abkai: manju; Vereenvoudigde Chinees: 满族; Tradisionele Chinees: 滿族; pinyin: Mǎnzú; Wade–Giles: Man³-tsu²) behoort tot een van die 56 amptelik erkende etniese groepe ("nasionaliteite") in die Volksrepubliek China. Hul tuiste is die Mantsjoerye in Noordoos-China, wat na dié etniese groep genoem is. Tydens die Qing-dinastie (1644–1912), ook bekend as Mantsjoe-dinastie, China se laaste heersende keiserlike dinastie, het die Mantsjoes oor China, Mongolië en aangrensende gebiede geheers.
Die Mantsjoes is die grootste groep van die Toengoesiese volke, maar hul taal, Mantsjoe, is byna uitgestorwe. Mantsjoes praat as moedertaal oorwegend Mandaryns met plaaslike dialekte. Mantsjoes is naas Han-Chinese, Zhuang en Hui-Chinese die vierde grootste etniese groep in die Volksrepubliek China. Hulle is ook die grootste erkende etniese minderheid sonder 'n eie outonome gewes.
Volgens die sensus van 2011 leef in die Volksrepubliek China 10 410 585 Mantsjoes, veral in Noordoos-China, die Mantsjoerye. Groot bevolkings van Mantsjoes leef in die provinsies Liaoning (5 385 287 of 12,88%), Hebei (2 118 711 of 3,18%), Heilongjiang (1 037 080 of 2,86%), Jilin (993 112 of 3,71%), Binne-Mongolië (452 765 of 1,83%) en Beijing (336 000 of 2%). Daarbenewens leef sowat 12 000 Mantsjoes in die Republiek China op Taiwan.
Posseël
'n Posseël dien as bewys van vooruitbetaling van 'n bepaalde posgeld. Meesal is dit 'n klein reghoekige gegomde stukkie papier met een of meer afbeeldings, wat op 'n koevert of poskaart geheg word om aan te toon dat die afsender reeds vooraf vir die aflewering betaal het.
Alhoewel daar nou in baie lande ook moderne massaseëls met 'n eenvoudige uitleg bestaan, wat in outomate of met spesiale sagteware gedruk kan word, bly tradisionele seëls nog steeds miniatuurkunswerke, wat kulturele, historiese, politiese of ander onderwerpe behandel, historiese gebeurtenisse gedenk of maatskaplike en ander doeleindes met hulle gedrukte boodskap van prente, tekeninge en teks kan bevorder. Die poskantore van die verskillende lande ding gereeld met mekaar mee om die mooiste posseëls uit te reik, en danksy 'n groot aantal seëlversamelaars, wat die seëls koop sonder om van die betaalde diens gebruik te maak, speel seëls ook 'n belangrike ekonomiese rol en is 'n vername bron van inkomste vir baie kleiner lande.
Geskiedenis
Die posseël is 'n uitvinding van die Britte Rowland Hill en James Chalmers. As 'n voorloper gebruik Hill vanaf 1837 kwitansies vir die vooruitbetaling van posgeld. Die eerste seël ter waarde van een pennie, die beroemde One Penny Black, word op 6 Mei 1840 deur die Koninklike Britse Poskantoor in die vorm van 'n portret van die destydse koningin Victoria uitgegee. Die dikwels onaangename smaak van die gom is al vroeg as 'n probleem beskou; vir die eerste seëls word dus tropiese akasiabome gebruik om die gom van 'n meer aanvaarbare smaak te voorsien.
Die nuwe seëls is as 'n rewolusie in die poswese beskou. Voor die jaar 1840 was dit gewoonlik die ontvanger van 'n brief wat die posgeld moes betaal – en meesal teen 'n baie verhoogde prys. Dikwels het die ontvangers geweier om 'n besonder duur brief aan te neem omdat hulle dit nie kon bekostig nie. Die geval van 'n jong Britse vrou, wat nie die posgeld vir 'n brief van haar verloofde kon betaal nie, gee vir Hill ook die aanleiding om 'n goedkoper oplossing te vind. Uiteindelik neem hy die besluit om die afsender vir die posgeld te laat betaal, en wél teen 'n duidelik laer prys.
Die invoer van die posseël as bewys van die voorafbetaling is van die begin af 'n groot sukses. Talle lande begin hulle posstelsel hervorm en reik posseëls uit. Die eerste gebiede is die Switserse kantons Genève en Zürich asook Brasilië (1843), die Verenigde State en Mauritius (1847), Frankryk (1849), die Kaapkolonie, Chili en Portugal (1853).
Met die eeuwisseling van die 19de na die 20ste eeu bereik die gebruik van seëls sy hoogtepunt. Danksy die voortdurende uitbou van die spoorwegnetwerk word die brief die belangrikste kommunikasiemiddel, en seëls se oplaesyfers skiet die hoogte in. Die Oostenrykse standaardseëls van vyf en tien heller, wat in die jaar 1908 uitgegee is, het destyds 'n oplaag gehad van sowat drie miljard elk.
Die uitgifte van vervalste seëls neem al vroeg 'n aanvang, maar dit bereik 'n hoogtepunt tydens die twee wêreldoorloë en die Koue Oorlog, toe vervalste stukke veral vir propagandadoeleindes gedruk en in vyandelike gebiede in omloop gebring is. Totalitêre state gebruik seëls dikwels vir hulle eie politieke propaganda.
Met die toenemende gebruik van frankeermasjiene in ondernemings en in die poskantore en later ook deur die gewildheid van telefone, faksmasjiene en rekenaars (vir e-pos) neem die belangrikheid van seëls in die alledaagse lewe geleidelik af.
Filatelie
Die filatelie, die stelselmatige versameling van posseëls, is byna net so oud soos die seël self. Die term filatelie gaan terug op die Fransman Georges Herpin en word vir die eerste keer op 15 November 1864 in die Paryse tydskrif vir seëlversamelaars, Le Collectioneur de timbres-postes, gebruik.
Seëls word vandag na aanleiding van hulle land of gebied van herkoms of hulle motiewe versamel. Ook die moontlike styging in waarde speel 'n rol, alhoewel die meeste hedendaagse seëls 'n oplaag van dikwels talle miljoene eksemplare het. 'n Uitsondering is seëls, wat per ongeluk misgedruk is of – nadat die uitgawe gekanselleer is – om een of ander rede per ongeluk tog in omloop gebring is.
Die "Blou Mauritius" is destyds die bekendste historiese seël, alhoewel dit nie die duurste of seldsaamste is nie. Tans is daar nog twaalf eksemplare, waarvan sewe op koeverte is. Die waardevolste enkele seël is die Sweedse Tre-Skilling-Banco, wat in 1855 uitgegee is en in 1996 op 'n veiling vir meer as R13 miljoen verkoop is.
Seëls in Suid-Afrika
Die Kaapse Driehoeke, wat in 1852 in Brittanje gedruk en op 1 September 1853 in die Kaapkolonie uitgereik is, is die eerste posseëls van Suid-Afrika sowel as die eerste driehoekseëls ter wêreld.
Die Filatelieburo, wat in 1949 deur die Suid-Afrikaanse Poskantoor gestig is, help om seëlversameling te bevorder deur onder meer toegewyde toonbanke vir filatelie by poskantore dwarsoor die land te bied.
Die Filateliese Federasie van Suider-Afrika is in 1923 gestig en gee sedertdien sy maandblad die South African Philatelist uit. Suid-Afrika se Filateliestigting is op 9 Junie 1975 gestig. Vanaf 1910, toe twee seëls ter geleentheid van die opening van die Unieparlement uitgereik is, tot 2020, toe 'n reeks seëls met sterre en sterrebeelde van die suidelike naghemel uitgereik is, bevat die filateliese katalogus van onafhanklike Suid-Afrika altesaam 2 696 posseëls.
Hulsboom
Die hulsboom (orde Aquifoliaceae) is 'n houtagtige plant met enkelvoudige blare wat afwisselend of teenoorstaande op 'n tak gerangskik is. Die klein, groen blommetjies is onopvallend, vier- of vyftallig, en het meestal net een blom met meeldrade en 'n stamper. Die bostandige vrugbeginsel is veelhokkig en het verskillende sade. Die hulsboom (Ilex aquifolium) is inheems in Europa en die Middellandse Seegebied. Die hulsboom (Engels: holly) word tradisioneel met Kersfees verbind.
Die hulsboomfamilie (Aquifoliaceae) het drie genera met altesaam sowat 450 spesies. Die familie word meestal in die Noordelike Halfrond aangetref, maar van die spesies word ook in Suid-Afrika gevind. Die bome is immergroen; sommiges het stekelrige blare en ander het gladde, leeragtige blare. Manlike en vroulike blomme kom voor en laasgenoemde produseer rooi of swart bessies. Die algemene hulsboom (Ilex aquifolium) kan tot 25 m hoog word. Dit het 'n dun stam met 'n grys bas. Die blare is dik, stekelrig en donkergroen van kleur.
Klein, wit blommetjies groei in trosse in die oksels van die blare. Die hulsboom is tweehuisig. Die vrugte van die vroulike boom is rond en helderrooi. Die vrugte en blare is in Europa baie gewild as Kersversierings. In Februarie eet die voëls gewoonlik die bessies. Die hulsboom groei meestal wild, veral in woude en op dyke. In Suid-Afrika word die lIex mitis, ook bekend as without, aangetref. Die boom kan tot 30 m hoog word en groei langs riviere en in immergroen woude. Hoewel die hout hard en fyn van tekstuur is, word dit nie juis gebruik vir die maak van meubels nie omdat dit in woude groei waar waardevolle hout voorkom. Die hout word ook meestal vir ligte meubels en paneelwerk gebruik.
Gnosistiese leerstellings
Gnostisisme is 'n mistieke godsdiens en filosofie wat elemente bevat van onder meer die okkultisme, Oosterse mistisisme, astrologie, toorkuns, Judaïsme, Christelike leer, Griekse filosofie en selfs Zoroastrisme.
Die term Gnostisisme is afgelei van die Griekse woord gnosis wat "kennis" beteken. Gnostisiste glo dat die mens se siel, wat deel is van die godheid of Gees van God, in die fisieke wêreld vasgevang is en net daaruit kan ontsnap en na sy goddelike oorsprong kan terugkeer deur spesiale kennis (gnosis).
Die Gnostisisme het in die tweede en derde eeu ná Christus 'n bloeitydperk in onder meer Iran, Palestina, Sirië en Egipte beleef, maar het mettertyd veld verloor ná teenkanting van die Rooms-Katolieke en Ortodokse Christelike Kerk. In die twintigste eeu het belangstelling in die Gnostisisme weer opgevlam ná die ontdekking van ou Gnostiese geskrifte naby Nag Hammadi in Egipte.
Basiese leerstellings
Sommige vorme van die moderne Gnostisisme neig meer na 'n filosofie as 'n godsdiens omdat die klem grootliks daarop val dat die individu hom kan "bevry" of "verbeter" deur kennis van homself en die heelal waarin hy leef. In wese is die tradisionele Gnostisisme egter 'n godsdiens, aangesien God, en die mens se verhouding met Hom, 'n sentrale rol daarin speel.
Dualistiese Opperwese
Die Gnostisiste glo dat God 'n Almagtige Opperwese is wat Hom nie noodwendig ophou met mense en die aangeleenthede van hierdie wêreld nie. Hy/Sy kan as dualisties (tweeslagtig) beskou word, aangesien Hy ook 'n vroulike kant het wat Sophia genoem word en die Wyse Gees van God is. Hulle glo dat hierdie God nie die Christelike en Judaïstiese God van die Ou Testament is nie, maar wel die God is van die Nuwe Testament. God woon in 'n hemelse gebied (realm) wat die pleroma genoem word. Die pleroma bestaan uit sowat dertig Aeons (bonatuurlike geestelike wesens wat ook wêrelde is) wat deur God gemaak is.
Die demiurg skep fisieke wêreld
Omdat Sophia die demiurg uit Haarself gemaak het, was 'n deel van die Gees steeds in hom. Die demiurg het dié krag van die Gees gebruik om die fisieke wêreld te maak (die Aarde en sigbare heelal). Daardeur is hy, sowel as 'n deel van die Gees, in die fisieke wêreld vasgevang. Die Gnostisiste glo dus dat die demiurg die skepper is van hierdie wêreld en dat hy deur hierdie skepping 'n deel van God se Gees hier vashou en verhinder om terug te keer na die hemelse gebied (pleroma). Die Gees van God kom voor in alle materie, maar veral in die mens.
Kennis kan vrymaak
Die enigste manier waarop die individuele mens (of die Gees in hom) bevry kan word van die demiurg en sy gevangenskap in hierdie wêreld en na God en die hemelse gebied kan terugkeer, is deur geheime kennis te bekom oor homself en sy geestelike identiteit. Die Gnostisiste beskou die Bybelse weergawe van God (Jehova) se verbod aan Adam en Eva om nie van die "boom van alle kennis" te eet nie (Genesis 2:17) as 'n poging van die demiurg om die mens te keer om kennis te bekom. Hierdie kennis, wat gnosis genoem word, is nie rasionele of logiese kennis soos wat mens kan opdoen deur die studie van wiskunde of natuurwetenskap nie. Dit is eerder 'n intuïtiewe of terugwerkende kennis wat verkry word deur die mens se "innerlike self" of siel te bestudeer.
Nuwe lewe nie wenslik
Omdat die Gees in hierdie wêreld veral in die menslike wese vasgehou word, glo baie Gnostisiste dat die totale bevryding van die Gees (in alle mense) aangehelp kan word deur die lewe nie onnodig te verleng nie. Dit is daarom ook nie wenslik om nuwe lewe voort te bring deur kinders te hê nie. Hierdie oortuigings het daartoe gelei dat die meeste Gnostisiste oorspronklik 'n soort kloosterlike bestaan gevoer het waar seksuele gemeenskap absoluut verbode was. Sommige groepe het mans en vroue wel toegelaat om te trou, maar hulle mag nie kinders uit dié huwelike voortgebring het nie. 'n Minderheid, waaronder 'n tweede-eeuse groep bekend as die Ofiete, was weer bekend vir hul liefdesfeeste. Tydens dié feeste is ongewone en perverse seksuele dade gepleeg waar die individu se behoeftes bevredig is sonder dat bevrugting kon plaasvind. Interessant genoeg het die Ofiete ook die slang vereer omdat hy Adam en Eva volgens die Bybelse verhaal (Genesis 3:4-7) oortuig het om van die "boom van alle kennis" te eet en sodoende volgens hulle "gnosis" te verkry.
Verskillende menings oor siel
Sommige Gnostisiste glo dat die siel of gees van 'n Gnostikus (iemand wat die kennis bekom het) direk ná sy dood terugkeer na God, terwyl ander van mening is dat siele van almal wat die kennis bekom het, gesamentlik sal terugkeer sodra die fisieke heelal deur kennis vernietig word. Sommige Gnostisiste glo ook die mensdom kan in drie groepe verdeel word: Party is van mening dat 'n mens net een lewe het waarin hy geleentheid kry om die verlossende kennis op te doen. Indien dit nie gebeur nie, is sy siel vir ewig verlore en kan hy nooit terugkeer na God nie. Ander glo dat 'n mens se siel herhaaldelik deur reïnkarnasie in 'n nuwe liggaam gebore word totdat hy deur gnosis bevry word.
Goddelike boodskappers
Die meeste antieke en moderne Gnostiese groepe glo dat die Opperwese 'n spesiale boodskapper of boodskappers na die Aarde gestuur het om die gnosis, of kennis wat tot verlossing lei, met mense te deel. Omdat die meeste antieke Gnostisiste hulle as Christene beskou het, het hulle Jesus Christus as dié boodskapdraer gesien ( "Die Gnostiese Jesus"). In die moderne Christelike Gnostisisme word Jesus steeds só gesien. In die nie-Christelike Gnostisisme word die Egiptiese god Set, die profeet Zoroaster of een van verskeie mitologiese wesens soms as die goddelike boodskapdraer beskryf.
Heilige Gnostiese skrifte
Tot voor die tweede helfte van die twintigste eeu was daar net enkele oorblywende Gnostiese geskrifte soos Herder van Mense, Asclepius, Kodeks Askewianus, Kodeks Brucianus, Odes van Salomo, die Evangelie van Maria, die Geheime Evangelie van Johannes en die Gesang van die Pêrel bekend. Bykomende inligting oor die Gnostisisme is verkry uit geskrifte van mense soos Irenaeus (130-200 vC), Terullianus (160-225 vC) en Hippolitus (170-236 vC), wat Gnostisisme gekritiseer en as 'n godslasterlike verdraaiing van die Christelike leer beskou het.
Nag-Hammadi-geskrifte
In 1945 het Mohammed Samman, 'n kameeldrywer van el-Kasr in Egipte, saam met sy broer nitraatryke grond naby die dorpie Nag Hammadi gaan uitgrawe wat hulle as bemesting in hul landerye wou gebruik. Tot hul verbasing kom die twee toe op 'n kleikruik vol antieke geskrifte af wat hulle later in Kaïro aan 'n handelaar verkoop het.
Volledigste versameling
Die broers se fonds het direk aanleiding gegee tot hernieude wêreldwye belangstelling in die Gnostisisme, aangesien dit sover bekend die volledigste versameling Gnostiese literatuur bevat wat vandag beskikbaar is. In die kruik was 53 (sommige bronne sê 50) antieke Gnostiese geskrifte in die Koptiese taal wat waarskynlik in die vierde eeu voor Christus deur monnike van 'n nabygeleë klooster daar begrawe is. Hierdie geskrifte, wat later as die Nag-Hammadi-geskrifte bekend sou staan, word vandag beskou as die Gnostiese Evangelies. Ses van die geskrifte was kopieë van werke wat reeds bekend was, nog ses was kopieë van ander werke wat ook in die kruik was en 41 was "nuwe" geskrifte wat eeue lank nie beskikbaar was nie.
Oorsprong van Gnostisisme
Al die werke in die Nag-Hammadi-geskrifte is nie van suiwer Gnostiese oorsprong nie, maar juis daarom bied dit 'n duidelike weergawe van die uiteenlopende bronne waaruit die Gnostisisme oorspronklik tot stand gekom het. Só is Donder, Hele Verstand van Judaïstiese oorsprong, Handelinge van Petrus en die Twaalf Apostels Judaïsties-Christelik, Gebed van Dankbetuiging Hermeties en Gesaghebbende Onderrig vroeg-Rooms-Katoliek (sien "Die Evangelie van Tomas").
Twee uiterstes
Dit blyk wel dat daar onder die antieke sowel as moderne Gnostisiste enersyds groepe is wat alle sakramente en rituele onvoorwaardelik verwerp, terwyl ander dit weer as 'n belangrike deel van hul godsdiensbelewenis beskou. In die derde en vierde eeu nC was dit juis sommige Gnostiese groepe se verwerping van Christelike gebruike soos die doop en nagmaal wat die spanning tussen hulle en die Christelike kerk vererger het. Ander groepe, soos die moderne Ekklesia Gnostika, se rituele stem weer baie ooreen met dié van die Rooms-Katolieke Kerk. Die nagmaal en doop word gereeld gebruik, hoewel die betekenis daarvan verskil van dié in tradisionele Christelike kerke. Sommige nie-Christelike Gnostisiste se rituele is weer verwant aan ander godsdienste waarmee die betrokke Gnostisiste hulle gedeeltelik (of ten volle) identifiseer, soos die Joodse Kabbaliste, Sikhisme en Vairajana-Boeddhisme. Spesifieke voorbeelde
Erica lasiocarpa
Erica lasiocarpa is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan KwaZulu-Natal.
Parow
Parow is 'n groot voorstad noord van Kaapstad tussen Bellville en Goodwood.
Geskiedenis
Parow is genoem na kaptein Johann Heinrich Ferdinand Parow van Pruise, wie se skip, die Kehrwieder, in 1865 aan die kus van Tafelbaai gestrand het. Parow het spoedig besef dat die Tygervallei groot moontlikhede inhou en hy het hom landwaarts gewend en aanvanklik met grootvee handelgedryf. Hy het later met grond begin spekuleer en in 1886 die eienaar geword van die plase Tygervallei, Rustenburg en ander eiendomme in die omgewing waarop die dorpsgebied Parow later uitgelê is.
Ten tyde van ongeëwenaarde grondspekulasie en groot welvaart het kapt. Parow saam met ene kapt. Scharmberg en mnre. Wrensch en Weimar die Parow-landgoed-sindikaat gestig en die Parow-dorpsgebied uitgelê. Strate in die dorp is na hierdie stigters genoem. Kapt. Parow het die plaas Tygervallei later aan mnre. Joyce en McGregor verkoop. Die dorpsgebied Tyger Valley (nou Parowvallei), wat in 1944 by die munisipaliteit ingesluit is, is op hierdie plaas geleë. Kapt. Scharmberg het later die eienaar geword van Fairfield, wat nou deel van die munisipale gebied is.
Kapt. Parow se teleskoop word steeds in die voorportaal van die raadsaal van Parow bewaar.
Godsdiens
Die NG gemeente Parow-Goodwood, wat vroeër wyke van die NG gemeente Durbanville was, het op 16 November 1917 afgestig en tien jaar later, in 1927, het die NG gemeente Parow onafhanklik geword. Parow het in September 1939 munisipale status gekry, maar is in 2000 weer ingelyf by die Kaapstadse Metro.
Wapen
Parow se munisipale raad het in 1939 'n wapen aangeneem: In rooi, 'n goue paal belaai met drie fleurs de lis van blou. Die wapen is deur W.H. Armstrong ontwerp. Nadat dit in 1955 deur Ivan Mitford-Barberton hersien is, is dit by die Kaapse Provinsiale Administrasie geregistreer. Die kleure is verander: die skild van rooi na goud, die paal van goud na blou en die fleurs de lis van blou na silwer.
Die wapen is in 1967 deur die provinsiale administreur aan die raad verleen en in 1969 by die Buro vir Heraldiek geregistreer.
Pous Urbanus III
Urbanus III was die 172ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1185 tot 1187.
Pontifikaat
Pous Urbanus III is in die amp bevestig op 1 Desember 1185. Sy kort pontifikaat word oorheers deur die stryd met keiser Frederik I Barbarossa. Na sy verkiesing as pous, bly Urbanus aartsbiskop van Milaan en as sodanig weier hy om Frederik se seun Hendrik VI te kroon as koning van Italië. Hendrik trou op 4 Januarie 1186 in Milaan met Constance van Sisilië. Terwyl Hendrik in die suide saamgewerk het met die opstandige senaat van Rome, het Frederik die passe van Alpe beset en die kommunikasie van die pous wat toe in Verona gebly het, en sy Duitse aanhangers verhinder. Urbanus wou die pous ekskommunikeer maar die inwoners van Verona het geweier om die handeling in hulle stad te laat plaasvind. Die pous vertrek toe na Ferrara, waar hy sterf voordat hy die ekskommunikasie kon deurvoer. Legendaries word gesê dat die pous dood is van skok oor die mislukking van die tweede kruistog deur die verlies by die slag van Hattin en die verowering van Jerusalem deur Saladin op 2 Oktober 1187.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Geologie van Andorra
Andorra is geleë in die Asgebied van die sentrale Pireneë-berggebied in die suidweste van Europa. Dit beteken dat daar geweldige gevoude en gedrukte rots voorkom, gevorm tydens die Iberiese skiereiland se rotasie in die Europese vasteland in.
Rots vanuit die Kambriese of Ordovisiese tydperk kom voor in die vorm van konglomeraat, kalksteen, filliet, kwartsiet, en leiklip. Deurbrekings van leiklip uit die Siluriese tydperk kan gevind word in die Llavirsi plooidal naby Bixessarri in die suidweste. Gneis en skis kan gevind word in die kerne van plooirûens in die noordooste van die land. Die gneis bevat muskoviet. Die plooirûens is verbind met amper horisontale skeurgebiede, wat dekblaaie bevat van gemetamorfoseerde sedimente. Jonger oorliggende Paleosoïkum-gemetamorfoseerde sedimente word gevind regoor Andorra en is ook skerp gevou.
In die suidooste van die land kom 'n alkaliese graniet voor van 'n batoliet genoem Mt-Louis-Andorra Batoliet. Dit reik in Spanje in en dek 'n area van 600 km2. Verskillende rotssamestellingsgebiede kom voor met monzograniet gevind in die middel, kwarts dioriet op die kant en granodioriet in die dele tussenin. Die batoliet het metamorfose tot gevolg gehad aan sy westelike kant. Die basis van die batoliet is blootgestel in die ooste van Andorra.
In die sentrale en oostelike Pireneë, wat Andorra insluit, is geen fossiele ouer as die Ordovisiese Karadok, 450-460 miljoen jaar gelede, gevind nie.
Vergletsering
Andorra is uitgebreid vergletser gedurende die Kwaternêr; gletsers het deur al die vername valleie van Andorra gevloei, en saamgevloei in een groot gletser by Escaldes-Engordany, wat in die koudste tydperk so ver suid as Pont de la Fontaneda gestrek het naby Santa Coloma. Andorra het heelwat gletsererosie-agtige terreinvorms, insluitend U-vormige valleie, keteldalle, mesrûe en roche moutonnées. Voorbeelde van keteldalle sluit in die Cirque de Pessons in die ooste, Llac de Tristaina in die noordweste, en die twee keteldalle teen 'n hoogte van ongeveer 2400 m op Pic de Casamanya (2740 m). Santa Coloma het 'n vergletserde eindmoreen.