cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dell Vostro
Vostro 3500
Die Vostro 3500 is 'n skootrekenaar met 'n 15,6-duim-skerm gemik op kleinsake-ondernemings. Die produksie van die Vostro 3500 is gestaak.
Vostro 3550
Die Vostro 3550 is 'n skootrekenaar met 'n 15,6-duim-skerm gemik op kleinsake-ondernemings. Die opsies vir die bedryfstelsel is soortgelyk aan die Vostro 3350.
Vostro 3700
Die Vostro 3700 is 'n skootrekenaar met 'n 17,3-duim-skerm gemik op kleinsake-ondernemings. 'n Intel Core i7-verwerker is 'n opsie op die Vostro 3700.
Wewervoëls
Verskeie spesies wewervoëls broei in kolonies. Hierdie kolonies kan duisende voëls groot wees, met neste wat naby mekaar in boomtoppe hang. Sommige is broeiparasiete, wat hul eiers in die neste van ander voëls lê. Die meeste wewers vleg 'n toegeboude nes van plantmateriaal, soms met 'n lang, buisvormige ingang.
Die wewervoëls (familie Ploceidae) is 'n groot familie sangvoëls waarvan die meeste kort, dik snawels het en hoofsaaklik grassade eet. Hulle kom slegs in die Ou Wêreld voor en meestal in Afrika en Asië. In Suid-Afrika is die familie Ploceidae die grootste voëlfamilie.
Pypvloei
Pypvloei of pyphidrolika gaan oor die drukval in 'n pyp.
Wewervoëls
Vanweë hulle saadetende gewoontes rig die wewervoëls dikwels groot skade aan gesaaides aan, maar die kleintjies word gewoonlik met insekte gevoer, waardeur hierdie voëls 'n groot rol speel in die beheer van insekte. Byna al die wewervoëls bou toe neste. 'n Groot verskeidenheid nesvorme word egter aangetref, en hoofsaaklik op grond hiervan word die familie in 7 subfamilies onderverdeel.
Pypvloei
In 'n pypsisteem geld die volgende:
Adelheid Armhold
Adelheid Armhold (gebore 4 Maart 1900 in Kiel - 1992) was 'n sopraan. Sy is van 'n Hollandse vader en Friese moeder gebore. Sy was deeglik onderlê in die sangtradisies van die Duitse, Franse en Italiaanse skole. Hoewel sy in Lieder gespesialiseer het, het sy ook groot welslae in operas behaal as Pamina (Die Towerfluit) en Agathe (Der Freischütz) en andere.
Pypvloei
waar:
Adelheid Armhold
Haar stem het geleidelik dieper geword en dit was as mezzo-sopraan dat sy aan die einde van 1939 'n aanstelling as senior lektrise in sang aan die Musiekkollege in Kaapstad aanvaar het. Hier het sy bekendheid verwerf as sangeres en as leermeesteres van bekende Suid-Afrikaanse sangers soos Noreen Berry, Nellie du Toit, Zander Haagen, George van der Spuy, Désirée Talbot, Gé Korsten en andere. Sy het aan die einde van 1965 afgetree, en was van die begin van 1977 af 'n sangonderwyseres by 'n musiekskool in Honolulu.
Wewervoëls
Ook in die vorm, kleur en gewoontes van die voëls self is daar heelwat variasie. By heelwat wewervoëls is die mannetjies heldergekleur in die broeiseisoen en kan hulle duidelik van die wyfies onderskei word. In die winter het hulle egter dieselfde kleure as die wyfies en die onderskeid tussen mannetjies en wyfies sowel as tussen die verskillende spesies kan dan baie moeilik wees. Die meeste wewervoëls is poligaam, dit wil sê elke mannetjie het meer as een wyfie.
Subfamilies
Die buffelwewers (subfamilie Bubalornithinae) is relatief groot, donker voëls wat groot, slordige neste, meestal van doringtakke, bou. Die neste het twee of meer aparte kamers en die eiers lyk baie soos die van mossies. Slegs een spesie word in Suid-Afrika aangetref. Die dommossies (subfamilie Plocepasserinae) maak betreklik slordige neste van gras; die nes het twee ingange, waarvan een gesluit word wanneer die eiers gelê word.
Adelheid Armhold
Sy was getroud met die bekende kunstenaar, professor Pranas Domšaitis.
Wewervoëls
Subfamilies
Die eiers is wit of pienk met mooi patrone daarop. Orie spesies van hierdie subfamilie word in Suider-Afrika aangetref, waarvan een, die versamelvoël (Philetarius socius), bekend is vir die groot gemeenskaplike neste wat hulle in die droër dele van Suider-Afrika bou. Die mossies (subfamilie Passerinae) is baie bekende lede van die familie Ploceidae, waarvan 5 spesies in Suider-Afrika aangetref word.
Pypvloei
\Delta P_a = Drukverhoging wat 'n pomp in die sisteem veroorsaak.
Wewervoëls
Subfamilies
Een van hulle is die huismossie of dakmossie (Passer domesticus), wat oorspronklik van Europa na Suider-Afrika ingevoer is en sedertdien so versprei het dat hy tans byna oral in Suider-Afrika voorkom. Die mossies bou oor die algemeen groot, slordige neste in bome of in holtes in bome, klippe of huise. Die eiers is wit en gespikkeld.
Secutor (genus)
Secutor is 'n genus van straalvinnige visse in die familie van Glip- en Slymvisse (Leiognathidae). Die spesies wat aan die genus behoort is inheems aan die Indiese Oseaan en die westelike Stille Oseaan. Die Slankglipvis en Mopneus-glipvis word langs die Suid-Afrikaanse kus aangetref.
Wewervoëls
Subfamilies
Hulle is bekend vir die geweefde neste wat hulle bou en wat aan takke in bome of aan riete gemaak word. Die vorm van die neste verskil en baie het 'n gangetjie wat na binne lei. Sommige wewervoëls eet net of hoofsaaklik insekte, ander hoofsaaklik sade en nog ander ŉ mengsel van sade en insekte. Spesies soos die Kaapse wewer (Ploceus capensis) eet ook blomme en ander sagte plantdele. Heelwat variasie in die kleur van die eiers word aangetref.
Van die bekendste lede van hierdie familie is die rooibekvinkie (Quelea quelea), wat veral in die noordelike dele van Suider-Afrika in geweldig groot swerms aangetref word en groot skade aan saad- gewasse kan aanrig, die gewone geelvink (Ploceus velatus), die rooivink (Euplectes orix) en die gewone flap (Euplectes progne). Voëls van die subfamilie Estrildinae staan onder 'n verskeidenheid name soos robbins, saadbrekers, frette, vinke, sysies, rooibekkies en ander name bekend en word in Suid-Afrika deur 27 spesies verteenwoordig.
Sommige bou hul eie neste, maar ander gebruik die ou neste van ander voëls om in te broei. Al hierdie voëltjies is relatief klein (ongeveer 9 tot 14 cm) en le wit eiers. Die voedsel van hierdie voëltjies bestaan hoofsaaklik uit sade, veral grassade, maar baie van hulle eet ook insekte. Baie van hierdie voëls is gewild onder voëlversamelaars. Die paradysvinkagtiges (subfamilie Viduinae) is naverwant aan die subfamilie Estrildinae en hulle gebruik die neste van die lede van laasgenoemde familie om hul eiers in te lê.
In teenstelling met die ander broeiparasiete, die koekoeke (familie Cuculidae), word die kleintjies van die paradysvinkagtiges saam met die ander klein voëltjies grootgemaak. Hulle maak dus nie die ander voëltjies in die nes dood nie. Hierdie subfamilie word in Suider-Afrika deur 8 spesies verteenwoordig, waarvan veral die koningrooibekkie (Vidua macroura) en die paradysvink (Steganura paradisaea) met hul lang sterte bekend is.
Taksonomie
Die wewerfamilie bestaan uit ongeveer 100 spesies wat in die volgende genera onderverdeel word:
Secutor (genus)
Spesies
Die genus bestaan tans uit sewe erkende spesies:
Pypvloei
= Drukverskil wat veroorsaak word deur 'n verskil in hoogte of elevasie. Dit is die Potensiële energie.
= Kinetiese energie
= Drukverskil tussen die begin en eindpunt
= Drukval in die pyp agv wrywing
= Drukval oor die beheerklep
= Drukval oor ander toerusting in die lyn, soos bv reaktore, kolomme, hitteruilers en 'n vloeimeetskyf. Pypvernouers, elmboë en T-stukke word hanteer onder wrywingsdrukval (ΔPf).
Pomp drukhoogte (ΔPa)
Die drukverhoging wat 'n pomp bewerkstellig word bepaal deur die karakteristieke van elke pomp. Elke pomp het 'n ander pompkurwe met volumevloei op die x-as en pomphoogte, NPSHR, drywing en pompeffektiwiteit. Kyk byvoorbeeld die pompkurwe vir 'n sentrifugale pomp.
Elevasie drukverskil (ΔPEL)
Hierdie verwys na die Potensiële energie wat die vloeier besit. Dit word bereken deur die formule:
waar:
Dus, in eenheidsimbole:
Kinetiese energie (ΔPKE)
Wanneer 'n pypsisteem gemodelleer word, moet die verandering in kinetiese energie ook in ag geneem word.
Drukverskil tussen beginpunt en eindpunt (ΔPEP)
Hierdie is bloot die drukverskil tussen die begin van die pypsisteem en die eindsisteem. Dus is:
Wrywingsdrukval (ΔPf)
Die wrywingsdrukval in 'n pyp word gegee deur die Darcy-Weisbach vergelyking tesame met die Colebrookvergelyking wat 'n funksie is van die Reynoldsgetal om f' te bepaal.
Drukval oor beheerklep (ΔPCV)
Kyk beheerklep.
Drukval oor ander toerusting (ΔPEQ)
Kyk:
Soniese vloei
Indien vloei hoogs saampersbaar is (gasvloei), bestaan die gevaar dat soniese vloei mag voorkom.
Soniese vloei is die maksimum vloeitempo wat in 'n pyp kan voorkom.
Gestel jy het 'n pyp met vloei van punt 1 na punt 2 (kyk prentjie aan die regterkant):
Indien die druk by punt 1 (P1) konstant gehou word en die druk by punt 2 (P2) verlaag word, sal die vloei in die pyp verhoog. Let daarop dat die snelheid net voor punt 2 die hoogste gaan wees omdat die druk die laagste is en daarom die dightheid van die gas die laagste is. Omdat die snelheid afhang van die dightheid, gaan die snelheid net voor punt 2 die hoogste wees.
Indien P2 só verlaag word dat die vloei net voor punt 2 (P2a) soniese snelheid bereik, sal die vloei in die pyp nie verder verhoog nie en sal P2a ook nie verder verlaag nie. Om die druk egter af te bring van P2a na P2, sal die energie geabsorbeer word deur skokgolwe wat ernstige vibrasies en geraas sal veroorsaak. Dus moetː
Om soniese snelheid te bepaal, kan die volgende vergelyking gebruik wordː
(Vir Britse eenhede moet 91.19 vervang word met 223 en is R = 10.73 ft3.psia/(lb-mol.°R))
Pro rata drukvalformule
Waar:
Vir 'n sisteem geld:
Soliedes-uitsakking in lyne
Indien 'n vloeistof solieds bevat is daar 'n kritiese snelheid wat gehandhaaf moet word sodat die soliedes nie uitsak nie. Om dit te bereken word Durand se formule gebruik:
Waar:
Bylae A: Norman Lieberman se vereenvoudigde formule
Die bekende Norman Lieberman het die volgende vereenvoudigde formule afgelei om die drukval deur 'n pyp te bepaal:
Waar:
Die formule hierbo kan ook soos volg geskryf word:
Die konstante se eenhede is dus:
Skakel nou die konstante om na standaard eenhede:
Dus is die formule hierbo in standaard eenhede soos volg:
of
Hesperantha pilosa
Die aandblommetjie (Hesperantha pilosa) is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Hesperantha behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
Daar is twee subspesies:
Hesperantha pseudopilosa
Hesperantha pseudopilosa is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Hesperantha behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
Hyattella globosa
Hyattella globosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hyattella en tot die familie Spongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1889 deur Lendenfeld.
Joesta-rajon
Joesta-rajon (Russies: Юстинский район, Kalmikies: Үстин район) is 'n administratiewe rajon van Kalmikië, Rusland. Dit lê op die regteroewer van die Wolgarivier in die oostelike deel van die republiek en grens aan Astrachan-oblast, 'n ander federale deelgebied van Rusland. Die rajon se setel is die dorp Tsagan Aman.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Joesta-rajon 10 585 inwoners gehad. Etniese Kalmikiërs vorm die meerderheid van die rajon se bevolking.
Perwomaiski (Joesta-rajon)
Perwomaiski (Russies: Первомайский, Kalmikies: Бор Усн) is 'n klein dorpie in Kalmikië, Rusland wat tot die Baroen Plaaslike Munisipaliteit van Joesta-rajon behoort. Dit lê 56 kilometer wes van die rajon se setel, Tsagan Aman.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Perwomaiski 5 inwoners gehad, van wie almal etniese Kalmikiërs was.
Charles-Valentin Alkan
Charles-Valentin Alkan (Frans: [ʃaʁl valɑ̃tɛ̃ alkɑ̃]; 30 November 1813 – 29 Maart 1888) was 'n Frans-Joodse komponis en virtuoos pianis. Op die kruin van sy roem in die 1830's en 1840's was hy, saam met sy vriende en kollegas Frédéric Chopin en Franz Liszt gereken tussen die toonaangewende pianiste in Parys, die stad waar hy bykans sy hele lewe spandeer het.
Alkan het baie toekennings by die Conservatoire de Paris; by wie hy aangesluit het voor hy ses was; verdien. Sy loopbaan in die salonne en konsertsale van Parys was gekenmerk deur ongereelde onttrekkings van openbare opvoerings as gevolg van persoonlike redes.
Alhoewel hy 'n wye netwerk van vriende gehad het in Parys se artistieke wêreld, insluitende Eugène Delacroix en George Sand, het hy vanaf 1848 begin om 'n kluisenaarsbestaan te voer. Hy het egter voortgegaan met komposisie- welke komposisies byna almal vir die klavier geskryf was. Gedurende hierdie tydperk het hy onder andere sy versamelings van grootskaalse studies in al die majeursleutels geskryf (Opus 35) en al die mineursleutels (Opus 39). Laasgenoemde sluit sy Simfonie vir Soloklavier (Opus 39, Nos. 4-7) en sy Concerto vir Soloklavier (Opus 39, nos. 8-10) in. Laasgenoemde werke word beskou as van sy grootste meesterwerke, en is van groot musikale en tegniese kompleksiteit. Alkan het in die 1870's teruggekeer van sy self-opgelegde aftrede ten einde 'n reeks opvoerings te gee wat bygewoon was deur 'n nuwe generasie Franse musikante.
Alkan se gehegtheid aan sy Joodse wortels word vertoon in beide sy lewe en sy werk. Hy was die eerste komponis om Joodse melodieë te inkorporeer in kunsmusiek. Hy was vlot in beide Hebreeus en Grieks, en hy het baie tyd spandeer aan 'n nuwe vertaling van die Bybel in die Franse taal. Ongelukkig is hierdie werk, soos baie van sy ander werke, verlore. Alkan was nooit getrou nie, maar sy veronderstelde seun, Élie-Miriam Delaborde was, soos Alkan, 'n virtuoos opvoerder op beide die klavier en die pedaalklavier, en het 'n aantal van Alkan se werke rangskik.
By Alkan se dood (welke volgens 'n volharde maar ongegronde legende veroorsaak was deur 'n vallende boekrak) het sy musiek verwaardeloos geraak, en was dit ondersteun deur slegs 'n paar musikante soos Ferruccio Busoni, Egon Petri en Kaikhosru Shapurji Sorabji. Vanaf die laat 1960's was daar egter 'n oplewing in sy musiek en het baie pianiste, gelei deur Raymond Lewenthal en Ronald Smith, sy musiek opgeneem en dit terug in die algemene repertoire gebring.
Mikhail Glinka
Mikhail lwanowitsj Glinka (Russies: Михаил Иванович Глинка, transliterasie: Mikhaíl Ivánovich Glínka; 1 Junie [ O.S. 20 Mei] 1804 – 15 Februarie [O.S. 3 Februarie] 1857) was die eerste Russiese komponis om wydverspreide erkenning in sy eie land te geniet, en word dikwels beskou as die ontstaansbron van Russiese klassieke musiek.
Glinka se werke het 'n belangrike invloed op toekomstige Russiese komponiste, vernaam die lede van Die Vyf, uitgeoefen, wat in navolging van Glinka 'n kenmerkende styl van Russiese musiek geproduseer het.
Mikhail lwanowitsj Glinka het 'n nuwe tydvak in die Russiese musiekgeskiedenis ingelei. Glinka is in Nowospasskoje gebore en het van 1817 tot 1823 in Sint Petersburg skoolgegaan. Hy het klavieronderrig van John Field ontvang, en ook die viool en musiekteorie bestudeer. Daarna het hy in Milaan, Wenen en Berlyn gestudeer en by sy terugkeer in sy vaderland het hy in Sint Petersburg gaan woon en daar aan sy opera 'n Lewe vir die tsaar gewerk.
Die eerste opvoering in 1836 was 'n groot sukses, maar sy tweede opera, Ruslan en Ludmilla, is nie met geesdrif ontvang nie. Glinka het Rusland ontevrede verlaat. In 1845 het Berlioz uittreksels uit sy operas in Parys opgevoer, die eerste uitvoering van Russiese musiek in die Weste. Glinka se laaste noemenswaardige komposisie was die Feespolonaise vir tsaar Alexander II se kroningsbal. Glinka is op 15 Februarie 1857 in Berlyn oorlede.
Hy was die eerste Russiese komponis wat internasionale erkenning ontvang het en word beskou as die grondlegger van die Russiese nasionale skool. Hy het latere Russiese komponiste soos Balakiref, Borodin en Rimski-Korsakof beïnvloed en veral sy tydgenoot Aleksander Dargomisjki (1813- 1869), wat groter dramatiese ontwikkeling in sy operas nagestreef het.
William Duncan Baxter
William Duncan Baxter (14 Junie 1868 – 7 Januarie 1960) was 'n sakeman, politikus, en die burgemeester van Kaapstad, Suid-Afrika, van 1907 tot 1908. Die teater, algemeen bekend as "The Baxter", 'n uitvoerende kunstekompleks in Rondebosch, 'n voorstad van Kaapstad, is ter ere van hom genoem.
Vroeë lewe
Baxter was die derde seun van David William en Jane Baxter, sy pa was 'n jutevervaardiger. Baxter het die Hoërskool van Dundee in Dundee en die University College bygewoon. In 1886 emigreer hy na Suid-Afrika, waar hy by William Duncan en Kie in Kaapstad aangesluit het, 'n tekstielbesigheid van sy oom. Toe sy oom in 1895 oorlede is, het hy die eienaar van die besigheid geword.
Openbare lewe
Baxter het groot belangstelling in politieke en burgerlike aangeleenthede getoon en vanaf 1904 was hy lid van die Kaapse stadsraad en burgemeester van Kaapstad, van 1907 tot 1908. In die georganiseerde handelsomgewing het hy gedien as president van die Kaapstadse Kamer van Koophandel van 1916 tot 1918, en weer van 1926 tot 1928. Hy was ook president van die Vereniging van Kamers van Koophandel in Suid-Afrika in 1918. Vanaf 1908 het hy was 'n lid van die laerhuis van die Kaapse Parlement en van 1910 tot 1920 lid van die Unie Volksraad, wat die kiesafdeling Kaapstad Tuine verteenwoordig het.
Baxter-teater
Baxter het sy outobiografie, Turn back the pages, in 1954 gepubliseer. Twee van sy belangstellings regdeur sy lewe was teater en musiek, wat aanleiding gegee het tot sy bemaking van £270 000 aan die Universiteit van Kaapstad vir die oprigting van 'n teater vir daardie stad, bekend as die Baxter-teater.
Persoonlike lewe
Baxter is in April 1911 getroud met Ethel Jagger, oudste dogter van die vooraanstaande Kaapstadse groothandelaar John William Jagger. Hy en sy vrou het ses kinders, twee seuns en vier dogters gehad.
Mopneus-glipvis
Die Mopneus-glipvis (Secutor ruconius) is 'n vis wat in die wes Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika tot by die Oos-Kaap voorkom. In Engels word die vis Pugnose ponyfish genoem.
Voorkoms
Die vis het wel skubbe op die kieue en die snoet is opwaarts gevorm.
Brad Johnson (akteur, gebore 1959)
Brad Johnson (24 Oktober 1959 – 18 Februarie 2022) was 'n Amerikaanse rolprentakteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Always (1989), Philadelphia Experiment II (1993), en Left Behind III: World at War (2005), en in die televisiereeks Ned Blessing: The Story of My Life and Times (1993).
Rossellinae
Rossellinae is 'n subfamilie van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Bryan Johnson (strokiesprentskrywer)
Bryan Johnson (gebore 7 Desember 1967) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Mallrats (1995), Dogma (1999), Vulgar (2000), en Jay and Silent Bob Strike Back (2001).
Alexander von Zemlinski
Alexander Zemlinski of Alexander von Zemlinski (14 Oktober 1871 – 15 Maart 1942) was 'n Oostenrykse komponis, dirigent en pedagoog.
Komposisies
Zemlinski se mees bekende werk is die Liriese Simfonie (1923), 'n stuk van sewe bewegings vir sopraan, bariton en orkes. Die stuk is 'n toonsetting van gedigte deur die Bengaalse digter Rabindranath Tagore (in Duitse vertaling). Zemlinski het die werk in 'n skrywe aan sy uitgewer vergelyk met Mahler se Das Lied von der Erde (alhoewel die invloed van die eerste beweging van Schoenberg se Gurre-Lieder ook duidelik te bespeur is). Diè werk het op sy beurt Berg se Liriese Suite beïnvloed, wat opgedra is aan Zemlinski.
Ander orkestrale werk van Zemlinski sluit die grootskaalse simfoniese gedig Die Seejungfrau (Die Meermin) in, wat gebaseer is op die gelyknamige verhaal deur Andersen. Die werk se eerste opvoering was in 1905, waartydens Schoenberg se Pelleas und Melisande ook opgevoer is. Zemlinski het egter die werk onttrek. Daar is vir 'n geruime tyd gedink dat die werk verlore was, totdat 'n afskrif daarvan in die laat 1980's gevind is. Dié werk is weer in 1984 in Wene opgevoer, en het mettertyd een van Zemlinski se gewildste werke geword. 'n Sinfonietta met drie bewegings, wat in 1934 geskryf is in 'n soortgelyke styl as Hindemith en Kurt Weill, is deur Schoenberg en Berg bewonder.
Zemlinski se ander werke sluit agt operas in, insluitende die meesterlike Eine florentinische Tragödie (1915–16) en die semi-outobiografiese Der Zwerg (Die Dwerg, 1919–21). Beide is gebaseer op werke deur Wilde. Sy ander werke sluit kamermusiek (insluitende vier strykkwartette) en die ballet Der Triumph der Zeit (1901) in. Zemlinski het ook drie toonsettings van psalms en verskeie liederesiklusse gekomponeer (beide vir klavier en orkes), waarvan die Sechs Gesänge, Op. 13, ná tekste deur Maurice Maeterlinck, die bekendste is.
Terwyl die invloed van Brahms merkbaar is in Zemlinski se vroeëre werke (Brahms het self dié opinie aangeblaas) is 'n oorspronklike stem egter van die eerste werke af merkbaar. Dissonansies word ook op 'n baie meer vryelike wyse as Brahms beheer.
Latere werke neem die tipe uitgebreide harmonieë van Wagner aan, en toon ook die invloed van Mahler.
Konstantyn X Doukas
Konstantyn X Doukas (Grieks: Κωνσταντῖνος Ι΄ Δούκας, Kōnstantinos X Doukas, 1006 - 22 Mei 1067) was van 24 November 1059 tot 22 Mei 1067 keiser van die Bisantynse Ryk. Hy was die stigter en eerste heerser van die Doukas-dinastie.
Alexander von Zemlinski
Komposisies
Zemlinski het; in kontras tot sy vriend Schoenberg; nooit atonale musiek geskryf nie; hy het ook nooit die twaalftoontegniek gebruik nie. Sommige van sy latere werke, soos die Symphonische Gesänge, Sinfonietta en die Derde- en Vierde strykkwartette, beweeg egter weg van die Post-Romantiese na 'n skraler en harder idioom, wat elemente van Neue Sachlichkeit, Neoklassisisme en selfs jazz inkorporeer.
Konstantyn X Doukas
Konstantyn was die seun van Andronikos Doukas, ’n Griekse edelman wat dalk goewerneur van die provinsie Moesia was. Hy het gehou van eindelose debatte oor filosofie en teologie en het invloed verkry ná sy troue met sy tweede vrou, Eudokia, ’n niggie van patriarg Michael Keroularios. In 1057 het Konstantyn die opstand teen Isak I Komnenos gesteun en geleidelik die kant gekies van die hofburokrate wat ontevrede was oor Isak se hervormings. Desondanks het die siek Isak vir Konstantyn in November 1059 as sy opvolger gekies.
Bewind
Isak het geabdikeer en Konstantyn is op 24 November 1059 as keiser gekroon.
Alexander von Zemlinski
Komposisies
Zemlinski is as dirigent deur onder meer Kurt Weill en Strawinski bewonder, en nie slegs vir sy noemenswaardige interpretasies van Mozart nie, maar ook vir sy voorspraak van die werke van Mahler, Schoenberg en ander kontemporêre musici. Zemlinski se studente het Erich Korngold, Hans Krása en Karl Weigl ingesluit.
Konstantyn X Doukas
Bewind
Die nuwe keiser het dadelik twee van sy jong seuns, Michael en Konstantios, in magsposisies en sy broer, Johannes, as kaisar aangestel. Sy beleid was ten gunste van die hofburokrate en die kerk. Weens te min geldelike steun en opleiding het die Bisantynse verdediging verswak. Konstantyn het baie van die noodsaaklike hervormings van Isak I omgekeer; hy het die militêre burokrasie oorlaai met goed betaalde hofamptenare en talle van sy ondersteuners in die senaat aangestel.
Sy besluit om leërsoldate met huursoldate te vervang en nie die grensforte te herstel nie het daartoe gelei dat hy ongewild geraak het onder die ondersteuners van Isak onder die militêre aristrokrasie, wat in 1061 probeer het om hom te vermoor. Hy het ook onder die algemene publiek ongewild geraak toe hy belasting verhoog het om die leër te probeer betaal.
Konstantyn was reeds oud en siek toe hy aan die bewind gekom het en hy is op 22 Mei 1067 oorlede. Sy finale opdrag was dat net sy seuns hom opvolg en hy het sy vrou gedwing om ’n eed af te lê om nooit weer te trou nie.
Hyattella hancocki
Hyattella hancocki is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hyattella en tot die familie Spongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1945 deur Dickinson.
Tsjompot
Tsjompot (Russies: Чомпот, Kalmikies: Чомпод) is 'n dorpie in Kalmikië, Rusland wat tot die Tatal Plaaslike Munisipaliteit van Joesta-rajon behoort. Dit lê 32 kilometer suidwes van die rajon se setel, Tsagan Aman.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Tsjompot 128 inwoners gehad. Etniese Kalmikiërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Iris Apfel
Iris Apfel (gebore 29 Augustus 1921) is 'n Amerikaanse sakevrou, binnehuisversierder en mode-ikoon.
Saccocalyx
Saccocalyx is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Iris Apfel
Biografie
Die Joodse Apfel is in 1921 gebore as Iris Barrel. Sy was die enigste kind. Haar pa se gesin werk in die loodglasbedryf; haar in Rusland gebore ma het 'n klerewinkel gehad. Apfel het kunsgeskiedenis aan die Universiteit van New York gestudeer en 'n kunsskool aan die Wisconsin-Madison Universiteit bygewoon. As jong vrou werk sy vir die toonaangewende tydskrif Women's Wear Daily en vir die binnehuisversierder Elinor Johnson. Sy was ook die assistent van die illustreerder Robert Goodman.
In 1947 ontmoet sy die tekstielhandelaar Carl Apfel (1914-2015), met wie sy 'n jaar later trou. Die egpaar het die tekstielmaatskappy Old World Weavers in 1950 gestig en ook die Withuis en die Metropolitan Museum of Art versier. Iris Apfel het nie-Westerse klere gekoop tydens lang reise en het dit gereeld na elegante partytjies gedra nadat sy teruggekeer het huis toe. Die egpaar tree in 1992 af.
Haar spesiale kledingstyl het mense geïnspireer om 'n uitstalling saam te stel en 'n dokumentêr te maak. In 2016 verskyn Apfel in 'n advertensieveldtog vir die Citroën DS3 en was die gesig van die mode-handelsmerk Blue Illusion. Speelgoedvervaardiger Mattel het in 2018 'n Barbie-pop ontwikkel wat deur Apple geïnspireer is.
Pia Dijkstra
Pietje Aafke (Pia) Dijkstra (gebore op 9 Desember 1954 in Franeker) is 'n Nederlandse politikus van die Demokrate 66 (D66). Sy het van 17 Junie 2010 tot 31 Maart 2021 as lid van die Tweede Kamer gedien. Vroeër was sy aktief as televisievervaardiger, joernalis en televisie-aanbieder.
Radio en televisie
In 1978 had Dijkstra 'n toevallige ontmoeting met IKON-medewerker Jan Stroes, wat vir haar die begin inlui van 'n loopbaan in die omroepwereld. Sy tree by IKON in diens as voorligster, radiomedewerkster en regisseur van kerkdienste en werk daar vir ses jaar.
In 1984 maak sy die oorgang na Radio Nederland Wereldomroep waar sy as televisievervaardiger en televisie-aanbieder aan die slag gaan. Twee jaar later vertrek sy na Hier & Nou Radio van die NCRV en in 1988 word sy een van die vaste gesigte van NOS Journaal. Op 14 Julie 2000 bied sy vir die laaste keer NOS Journaal aan. In Oktober van daardieselfde jaar stap sy oor na AVRO. Sy bied daar Hoe Bevalt Nederland, Tien Lastige Vragen, Studio 2 ('n gesamentlike program van die omroepers wat op Nederland 2 uitsaai), Vinger aan de Pols en EénVandaag aan.
Politiek
Dijkstra het op die 13de plek van die kandidatelys van die D66 vir die Tweede Kamerverkiesings van 2010 gestaan en sou daardeur geen Kamerlid word nie (D66 behaal tien setels), maar verower danksy 15 705 voorkeurstemme - elf stemme bo die kiesdrempel - tog 'n Kamersetel. In 2012 staan sy op die negende plek van die kandidatelys en word sy weer gekies, hierdie keer met 24 886 voorkeurstemme. In 2017 staan sy op die vierde plek van die kandidatelys en word sy weer gekies, hierdie keer met 120 557 voorkeurstemme.
Dijkstra is woordvoerder van Volksgezondheid, Welzijn, Sport en Emancipatie. Sy red onder meer 'n fonds wat die aanvaarding van homoseksualiteit onder bejaardes in versorgingstehuise bevorder. Ook dien sy saam met Boris van der Ham 'n mosie in om verpligte voorligting oor homoseksualiteit op alle skole te gee. Op 8 April 2008 word Dijkstra voorsitter van die Taskforce DeeltijdPlus, wat in opdrag van werkgewers, werknemers en owerheid vroue met deeltydse loopbane aanmoedig om meer ure te werk. Sedert Desember 2012 word hierdie mosie uitgevoer. Op 11 Junie 2013 word haar inisiatiefwetsvoorstel met kollega-Kamerlid Gerard Schouw van D66 om geen nuwe "gewetensbeswaarde trouamptenare" aan te neem, aangeneem. Dijkstra bepleit as Kamerlid outomatiese donorregistrasie (die "geen beswaar"-sisteem) en die toestaan van die kweek van menslike embrio's vir wetenskaplike doeleindes en spesifiek vir mediese eksperimente. Op 13 September 2016 stem die Tweede Kamer met die kleinste moontlike meerderheid in met 'n plan van Dijkstra vir outomatiese registrasie van orgaandonors, tensy mense beswaar aanteken. By die hoofrolstem stem 75 Kamerlede vir en 74 teen hierdie inisiatiefwet.
Persoonlike lewe
Dijkstra woon in Utrecht en is getroud met voormalige Schiphol-direkteur Gerlach Cerfontaine. Die egpaar het drie seuns.
Hyattella meander
Hyattella meander is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hyattella en tot die familie Spongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1889 deur Lendenfeld.
Hesperantha pubinervia
Hesperantha pubinervia is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Hesperantha behoort. Die spesie is endemies aan KwaZulu-Natal en die Vrystaat waar dit in die Drakensberg voorkom. Dit het 'n voorkomsgebied van 500 km² en daar is twee subpopulasies. Die subpopulasies is binne die uKhahlamba-Drakensbergpark en word beskerm.
Pyykösjärvi
Pyykösjärvi is 'n stadsdeel in die Puolivälinkangas-distrik van Oulu, Finland. Die buurt is net suid van die gelyknamige meer en sowat 5 kilometer noord van die middestad geleë. Pyykösjärvi het 'n bevolking van 1 498 in 2018 gehad.
Die Universiteit van Oulu in Linnanmaa is ook naby die buurt geleë.
Tatal
Tatal (Russies en Kalmikies: Татал) is 'n dorpie in Joesta-rajon van Kalmikië, Rusland. Dit is die setel van die gelyknamige Tatal Plaaslike Munisipaliteit wat nog een kleiner nedersetting, Tsjompot, insluit.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Tatal 655 inwoners gehad. Etniese Kalmikiërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Hyattella intestinalis
Hyattella intestinalis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hyattella en tot die familie Spongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1814 deur Lamarck.
Ruschia caudata
Ruschia caudata is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Hesperantha pulchra
Hesperantha pulchra is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Hesperantha behoort. Die spesie is endemies aan die KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap.
Bryce Johnson
Bryce Johnson (gebore 18 April 1977) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Willow Creek (2013) en Darkness Rising (2017), en in die televisiereekse Popular (1999) en Pretty Little Liars (2010).
Malacosaccus
Malacosaccus is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Kraaifonteinspinnekopbos
Die Kraaifonteinspinnekopbos (Serruria furcellata) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Serruria behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, dit het altyd voorgekom by Brackenfell, Kraaifontein en Kuilsrivier. Die struik is regop en word slegs 50 cm hoog en dra blomme van Augustus tot Oktober.
In Engels staan dit as die Kraaifontein spiderhead bekend.
Status
Hierdie plant is voorheen al as uitgestorwe beskou. In 1985 het dit slegs by twee plekke voorgekom, naby Kraaifontein en digby Bottelary Heuwels, waar in 1979 drie plante geïdentifiseer is. Ná 1985 was daar egter geen teken van die plante by die twee plekke nie en daar is aanvaar dat die spesies uitgesterf het. In 2004 is twee plante egter by North Pine ontdek, maar een is gou deur die munisipaliteit se bossnyprogram vernietig.
Kaapstad se Omgewingshulpbron-bestuursafdeling het egter die Bracken-ashoop ontwikkel in 'n natuurreservaat van 36 hektaar waar inheemse plante bewaar word. Hulle het dan ook die Kraaifonteinspinnekopbos hier aangeplant ná werk van Barrie Louw van die Universiteit van die Wes-Kaap wat die eerste persoon was wat die Kraaifonteinspinnekopbos suksesvol in 'n tuin kon kweek. Daar is ook pogings aangewend om die plant by North Pine aan te plant, maar sonder sukses. Die spesie bestaan ook in Kirstenbosch se tuine nadat sade aldaar geplant is.
Ruschia capornii
Ruschia capornii is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap voorkom.
François Laruelle
François Laruelle (gebore 22 Augustus 1937) is 'n Franse filosoof, voorheen van die Collège international de philosophie en die Universiteit van Parys X: Nanterre. Laruelle publiseer sedert die vroeë 1970's en het nou ongeveer twintig boeklengte titels agter sy naam. As Alumnus van die École Normale Supérieure, is Laruelle bekend vir die ontwikkeling van 'n wetenskap van filosofie wat hy nie-filosofie noem. Hy bestuur tans 'n internasionale organisasie wat toegespits is op die bevordering van die oorsaak van nie-filosofie, die Non-Philosophique Internationale.
Werk
Laruelle verdeel sy werk in vyf periodes: Filosofie I (1971-1981), Filosofie II (1981-1995), Filosofie III (1995-2002), Filosofie IV (2002-2008), en Filosofie V (2008-hede). Die werk van Filosofie I probeer Laruelle om konsepte wat in Nietzsche, Heidegger, Deleuze en Derrida gevind word, te ondermyn. Selfs in hierdie vroeë stadium kan jy Laruelle se belangstelling identifiseer om 'n transendentale houding teenoor die filosofie in te neem. Met Filosofie II maak Laruelle 'n vaste poging om 'n transendentale benadering tot die filosofie self te ontwikkel. Dit is egter nie tot Filosofie III dat Laruelle beweer het dat die werk van "nie-filosofie" begin het nie.
Nie-filosofie
Sien hoofartikelː Nie-filosofie
Laruelle beweer dat alle vorme van filosofie (van antieke filosofie tot analitiese filosofie tot dekonstruksie en so aan) gestruktureer word rondom 'n voorafgaande besluit, maar dat alle vorme van filosofie blywend blind bly vir hierdie besluit. Die 'besluit' wat Laruelle hieroor bekommerd is, is die dialektiese splitsing van die wêreld om die wêreld filosofies te begryp. Laruelle beweer dat die besluitnemende struktuur van die filosofie net nie-filosofies begryp kan word. In hierdie sin is nie-filosofie 'n wetenskap van filosofie.
Ontvangs en invloed
'n Dekade gelede is hy beskryf deur die Skotse filosoof Ray Brassier as "die belangrikste onbekende filosoof wat vandag in Europa werk" en is beskryf deur Gilles Deleuze en Félix Guattari as "betrokke by een van die interessantste ondernemings van die hedendaagse filosofie." Die eerste Engelstalige ontvangs van sy werk (Brassier se weergawe van Laruelle in Radical Philosophy in 2003) is gevolg deur 'n hele reeks inleidings van John Ó Maoilearca (Mullarkey), Anthony Paul Smith, Rocco Gangle, Katerina Kolozova en Alexander Galloway, sowel as Brassier se eie daaropvolgende boek, Nihil Unbound. Vandag groei Laruelle se internasionale ontvangs met tientalle titels per jaar wat in Engels deur sulke uitgewery vertaal en gepubliseer word, soos Polity Books, Edinburgh University Press, Continuum, Palgrave Macmillan, Columbia University Press, Urbanomic / Sequence en ander.
Artikels vertaal in Engels
•	François Laruelle, A Summary of Non-Philosophy in Pli: The Warwick Journal of Philosophy. Vol. 8. Philosophies of Nature, 1999.
•	François Laruelle, Identity and Event in Pli: The Warwick Journal of Philosophy. Vol. 9. Parallel Processes, 2000.
•	François Laruelle, The Decline of Materialism in the Name of Matter in Pli: The Warwick Journal of Philosophy. Vol. 12. What Is Materialism? 2001.
•	François Laruelle, The Truth According to Hermes: Theorems on the Secret and Communication in Parrhesia 9 (2010): 18-22. •	François Laruelle, The End Times of Philosophy in continent. 2.3 (2012): 160-166
Filosofie I
•	''Machines textuelles. Déconstruction et libido d'écriture [Textual Machines: Deconstruction and Libido of Writing''], Seuil, Parys, 1976.
•	''Nietzsche contra Heidegger. Thèses pour une politique nietzschéenne [Nietzsche contra Heidegger: Theses for a Nietzschean Politics]'', Payot, Parys, 1977.
•	Le Déclin de l’écriture, suivi d'entretiens avec J-L Nancy, S. Kofman, J. Derrida et P. Lacoue-Labarthe [The Decline of Writing] Parys, Aubier-Flammarion, 1977.
•	Au-delà du principe de pouvoir [Beyond the Power Principle], Parys, Payot, 1978.
Filosofie II
•	Le principe de minorité [The Minority Principle], Aubier Montaigne, Parys, 1981.
•	''Une biographie de l'homme ordinaire. Des Autorités et des Minorités [A Biography of the Ordinary Man: Of Authorities and Minorities]'', Parys, PUF,1985.
•	''Les Philosophies de la différence. Introduction critique Engelse vertaling: Philosophies of Difference: A Critical Introduction to Non-Philosophy,'' Vertaal deur Rocco Gangle, New York, Continuum 2010.] Parys, PUF, 1986.
•	Philosophie et non-philosophie [Philosophy and Non-Philosophy], Mardaga, Liège/Brussels, 1989.
•	''En tant qu'un. La non-philosophie éxpliquée au philosophes [As One: Non-Philosophy Explained to Philosophers''], Aubier, Parys, 1991.
•	''Théorie des identités. Fractalité généralisée et philosophie artificielle [Theory of Identities: Generalized Fractality and Artificial Philosophy''], Parys, PUF, 1992.
Filosofie III
•	''Théorie des Étrangers. Science des hommes, démocratie, non-psychoanalyse [Theory of Strangers: Science of Men, Democracy, Non-Psychoanalysis]'', Kimé, Parys, 1995.
•	Principes de la non-philosophie [Engelse vertaling: Principles of Non-Philosophy, trans. Nicola Rubczak and Anthony Paul Smith, New York, Bloomsbury 2013], PUF, Parys, 1996.
•	Dictionnaire de la non-philosophie [Dictionary of Non-Philosophy], François Laruelle et Collaborateurs, Kimé, Parys, 1998.
•	''Éthique de l'Étranger. Du crime contre l'humanité [Ethics of the Stranger: Of The Crime Against Humanity''], Kimé, Parys, 2000.
•	Introduction au non-marxisme [Introduction to Non-Marxism], PUF, Parys, 2000.
Filosofie IV
•	La Lutte et l'Utopie à la fin des temps philosophiques [Engelse vertaling: Struggle and Utopia at the End Times of Philosophy, vertaal deur Drew S. Burk and Anthony Paul Smith, Univocal 2012], Kimé, Parys 2004.
•	Mystique non-philosophique à l’usage des contemporains [Non-Philosophical Mysticism for Contemporary Use], L'Harmat, Parys 2007.
Filosofie V
•	Introduction aux sciences génériques (Introduction to Generic Science), Pétra, Parys 2008.
Lockheed L-100 Hercules
Die Lockheed L-100 Hercules is die burgerlike variant van die produktiewe C-130 Hercules militêre transportvliegtuig wat deur die Lockheed Corporation gebou word. Sy eerste vlug het in 1964 plaasgevind. Langer L-100-20 en L-100-30 weergawes is ontwikkel. L-100-produksie het in 1992 geëindig met 114 vliegtuie wat afgelewer is. ’n Opgedateerde variant van die model, LM-100J, het sy eerste vlug in Marietta, Georgia op 25 Mei 2017 voltooi en sou in 2018–19 met produksie begin.
François Laruelle
Filosofie V
•	Philosophie non-standard : générique, quantique, philo-fiction (Non-Standard Philosophy: Generic, Quantum, Philo-Fiction), Parys, Kimé, 2010.
•	Anti-Badiou : sur l'introduction du maoïsme dans la philosophie (Anti-Badiou: The Introduction of Maoism in Philosophy), vertaal deur Robin Mackay, New York, Bloomsbury, 2013, Parys, Kimé, 2011.
Lockheed L-100 Hercules
Ontwikkeling
In 1959 het Pan American World Airways 12 van Lockheed se GL-207 Super Hercules bestel, wat teen 1962 afgelewer moes word, aangedryf deur vier 6 000 eshp Allison T56 turboskroefenjins. Slick Airways sou later in 1962 6 sulke vliegtuie ontvang. Die Super Hercules sou 7,11 meter langer as die C-130B wees; 'n variant aangedryf deur 6 445 eshp Rolls-Royce Tynes en 'n straalaangedrewe variant met vier Pratt & Whitney JT3D-11 turbowaaiers was ook in ontwikkeling. Beide Pan American en Slick Airways het hul bestellings gekanselleer en die ander variante het nie in verder as slegs ontwerpstudies ontwikkel nie.
François Laruelle
Filosofie V
•	Théorie générale des victimes (Engelse vertalingː General Theory of Victims, vertaal deur Alex Dubilet en Jessie Hock, Malden, MA, Polity, 2015), Parys, Mille et une nuits, 2012.
Lockheed L-100 Hercules
Variante
Burgerlike variante is gelykstaande aan die C-130E-model sonder buitetenks of militêre toerusting.
François Laruelle
Filosofie V
•	Christo-fiction (Christo-Fiction: The Ruins of Athens and Jerusalem, vertaal deur Robin Mackay, New York: Columbia University Press, 2015), Parys, Fayard, 2014
•	En dernière humanité: la nouvelle science écologique (In The Last Humanity: The New Ecological Science), Parys, Cerf, 2015
Ruschia canonotata
Die beesvygie (Ruschia canonotata) is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap en Vrystaat voorkom.
Lockheed L-100 Hercules
Burgerlike operateurs
In Maart 2011 was altesaam 36 Lockheed L-100 Hercules-vliegtuie in kommersiële diens. Operateurs sluit in Safair (4), Lynden Air Cargo (8), Transafrik (5), Libyan Arab Air Cargo (3), en ander operateurs met minder vliegtuie.
Albert Baez
Albert Vinicio Báez (/ˈbaɪ.ɛz/; 15 November 1912 – 20 Maart 2007) was 'n Mexikaans-Amerikaanse fisikus en die vader van die sangeresse Joan Baez en Mimi Fariña, en 'n oom van John C. Baez. Hy het belangrike bydraes gelewer tot die vroeë ontwikkeling van X-straalmikroskope en later X-straalteleskope.
Lockheed L-100 Hercules
Militêre operateurs
In Mei 2011 was 35 Lockheed L-100's in gebruik by verskeie militêre operateurs.
Albert Baez
Vroeë lewe
Albert Báez is gebore in Puebla, Mexiko in 1912. Baez se vader dominee Alberto B. Baez Fonseca was 'n metodiste-predikant. Albert was vier toe sy pa sy gesin na die Verenigde State verhuis het, eers vir 'n jaar na Texas en daarna na New York Stad. Albert, sy suster Mimi en broer Peter is grootgemaak in Brooklyn, waar sy pa die First Spanish Methodist Church gestig het, in New York Stad. Gedurende sy jeug oorweeg Baez om 'n predikant te word, maar hy volg eerder sy belangstellings in wiskunde en fisika.
Baez behaal grade in wiskunde aan die Drew-universiteit (BS, 1933) en die Universiteit van Syracuse (MS, 1935). Hy trou in 1936 met Joan Chandos Bridge, die dogter van 'n Episkopaalse priester. Die egpaar het Kwakers geword. Die twee het drie dogters (Pauline, Joan en Mimi), en verhuis daarna na Kalifornië. Baez het ingeskryf by die Stanford-universiteit se doktorale program in fisika. In 1948 het Baez saam met sy doktorale programadviseur, Paul Kirkpatrick, die X-straal-refleksiemikroskoop uitgevind vir die ondersoek van lewende selle. Hierdie mikroskoop word steeds in die geneeskunde gebruik. Baez het sy Ph.D. in fisika aan Stanford-universiteit in 1950 behaal. In 1948, terwyl hy nog 'n student was in Stanford, ontwikkel hy konsentriese sirkels van afwisselende ondeursigtige en deursigtige materiale om diffraksie te gebruik in plaas van breking om X-strale te fokus. Hierdie sonplate was dekades later nuttig en selfs noodsaaklik, slegs met die ontwikkeling van sinchrotron-röntgenbronne met 'n voldoende helder, hoë intensiteit.
Akademiese loopbaan
Namate die Koue Oorlog in die vyftigerjare verskerp het, was Baez se talent baie gewild in die ontluikende wapenwedloop, maar die pasifisme van sy gesin het hom beweeg om winsgewende posisies in die verdedigingsbedryf te weier, en hy het hom eerder toegewy aan opvoeding en humanitarisme.
Van 1950 tot 1956 beklee hy 'n professoraat aan die Universiteit van Redlands, waar hy sy röntgennavorsing voortsit. Baez het 'n jaar lank verlof geneem om saam met UNESCO in 1951 te werk en het sy gesin in Bagdad gestasioneer om die departement fisika en laboratorium aan die Universiteit van Bagdad te vestig. In 1959 aanvaar Baez 'n fakulteitspos by die Massachusetts Instituut van Tegnologie en verhuis met sy gesin na die Boston-omgewing. Baez het saam met die komitee vir fisiese wetenskap aan fisika-opvoeding gewerk, veral met die vervaardiging van films. In 1960, saam met die Smithsonian Astrophysical Observatory in Cambridge, ontwikkel hy optika vir 'n X-straalteleskoop. Later dieselfde jaar verhuis hy sy gesin na Claremont, Kalifornië, waar hy by die fakulteit aan die Harvey Mudd College aansluit. Van 1961 tot 1967 was hy die eerste direkteur van die wetenskapopvoedingsprogram vir UNESCO in Parys.
Abel Knobel
Abel Knobel is 'n Suid-Afrikaanse sanger en akteur. Hy is bekend vir sy lidmaatskap van die musiekgroep NRG en as akteur op 7de Laan.
Albert Baez
Akademiese loopbaan
Baez was die skrywer van die handboek The New College Physics: A Spiral Approach (1967). Hy was die mede-outeur van die handboek The Environment and Science and Technology Education (1987), en die memoir, A Year in Bagdad (1988), saam met sy vrou Joan. Baez het van 1967 tot 1974 bykans honderd films oor fisika gemaak vir die Encyclopædia Britannica Educational Corp.
Op 22 Junie 1974 het die Britse Open University aan Baez 'n eregraad toegeken as doktor van die universiteit.
Aftrede
Na sy aftrede het Baez af en toe fisika-lesings gelewer en was hy president van Vivamos Mejor/USA, 'n organisasie wat in 1988 gestig is om arm dorpe in Mexiko te help. Die projekte sluit voorskoolse onderwys, omgewingsprojekte en gemeenskaps- en opvoedkundige aktiwiteite in. In 1991 het die International Society for Optical Engineering hom en Kirkpatrick die Dennis Gabor-toekenning toegeken vir baanbrekersbydraes tot die ontwikkeling van röntgenbeeldmikroskope en röntgenbeeldteleskope. In 1995 het die Hispanic Engineer National Achievement Awards Corporation (HENAAC) die Albert V. Baez-toekenning vir tegniese uitnemendheid en diens aan die mensdom ingestel. Baez self is in 1998 opgeneem in die HENAAC Hall of Fame.