cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mitose
Werking
Die proses van mitose is vinnig en hoogs kompleks. Die volgorde van gebeure word verdeel in fases volgens die einde van een stel aktiwiteite en die begin van die volgende stel. Dié fases is die pro-, prometa-, meta-, ana- en telofase. Tydens mitose verdig die chromosome, wat reeds gerepliseer is, en heg aan drade wat een kopie van elke chromosoom na teenoorgestelde kante van die sel trek. Die sel verdeel dan deur sitokinese en vervaardig twee geneties identiese dogterselle.
Gelyke deling vind dus hier plaas in teenstelling met meiose, of reduksiedeling, wat met geslagtelike voortplanting te doen het en waar die getal chromosome gehalveer word.
Mitose vind net plaas in die selle van eukariote (diere, plante, swamme ens.) en die proses verskil van organisme tot organisme.
Vivian Solomons
Vivian Solomons (19 September 1952 – 13 April 1984) was ’n geskiedenisonderwyser; inspekteur van onderwys, Afrikaanse akteur en TV-aankondiger. Hy is in April 1984 oorlede kort nadat hy op Vrydag die 13de in ’n motorongeluk was.
Solomons het in die laat 1970's en vroeë 1980's naam gemaak in ’n paar toneelstukke, onder meer Athol Fugard se Statements After an Arrest Under the Immorality Act in 1979 in die Markteater in Johannesburg saam met Wilma Stockenström en Adam Small se Kanna, Hy Kô Hystoe in 1981 in die Staatsteater in Pretoria saam met Wilna Snyman.
Op 6 Julie 1983 het hy die eerste bruin aankondiger op die destydse "wit" kanaal TV1 geword. Hy is in 1984 ná ’n motorongeluk dood te midde van omstredenheid – daar was glo ’n oponthoud om hom in die hospitaal te kry omdat nie besluit kon word of hy bruin of wit is nie.
Marion Fairfax
Marion Fairfax (24 Oktober 1875 – 2 Oktober 1970) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Lying Truth (1922), The Snowshoe Trail (1922), As Man Desires (1925), en The Lost World (1925).
Mehmet III
Mehmet III Adli (Ottomaanse Turks: محمد ثالث, moderne Turks: III.Mehmet; 26 Mei 1566 – 21/22 Desember 1603) was van 1595 tot 1603 sultan van die Ottomaanse Ryk. Hy was die seun van Murat III, wat hy as sultan opgevolg het.
Gametofiet
duimnael|300px|’n Diagram wat die generasiewisseling wys tussen ’n diploïede sporofiet (onder) en ’n haploïede gametofiet (bo). duimnael|160px|’n Plant met verskeie gametofiete.
’n Gametofiet is die stadium in die generasiewisseling-lewensiklus van plante en alge wat die gamete vorm. Dit het net een stel chromosome (n) en is dus haploïed. Dit ontwikkel deur mitose uit ’n spoor, wat weer deur meiose ontstaan uit ’n sporofiet (met twee stelle chromosome, dus 2n of diploïed).
Die generasiewisseling sorg dus vir ’n kringloop waar gametofiete en sporofiete om die beurt bestaan.
Werking
Die diploïede sporofiet (2n) vervaardig haploïede spore (n) deur meiose. Dié spore ontwikkel in ’n gametofiet. Die gametofiet vervaardig manlike of vroulike gamete (of albei) deur mitose. Die samesmelting van ’n manlike en vroulike gameet vorm ’n sigoot (2n), wat weer in ’n sporofiet ontwikkel.
Strychnos
Strychnos is 'n plant-genus wat hoort tot die familie Loganiaceae. Hierdie genus is een van die groter genera met 204 spesies. Die meeste is klein tot middelgroot bome. Alhoewel die klappervrugte eetbaar en smaaklik is, is die kern van die saad giftig omrede dit wisselende hoeveelhede strignien bevat - vandaar die generiese naam Strychnos.
Gametofiet
Werking
By saadplante (bedeksadiges en naaksadiges) is die vroulike gametofiet die embriosak in die saadknop. Die manlike gametofiet is die stuifmeelkorrel aan die helmknop van die meeldraad.
By spoorvormende plante soos varings vervaardig die ontkiemde spore die gametofiet en die varing self is die sporofiet. By mosse is die groen plantjie die gametofiet en by seewier die wier self.
Osman II
Osman II (Ottomaanse Turks: عثمان الثانى, moderne Turks: Genç Osman, Osman die Jonge; 3 November 1604 – 20 Mei 1622) was van 1618 tot 1622 sultan van die Ottomaanse Ryk.
Stekelblaarklapper
Die Stekelblaarklapper (Strychnos pungens) is 'n boom wat voorkom in Gauteng, Limpopo, Mpumalanga en Noordwes. Dit is ook inheems in Angola, Botswana, Demokratiese Republiek die Kongo, Malawi, Namibië, Republiek die Kongo, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe.
Die boom het stywe blare met stekelpunte. Daar is geen dorings op die boom nie. Die vrugte is blougroen tot geel wanneer dit ryp is. Die boom se FSA-nommer is 628.
Bloubitterbessie
Die bloubitterbessie (Strychnos usambarensis) is 'n boom wat voorkom noord vanaf Oos-Londen tot in die noorde van KwaZulu-Natal en binnelands tot by Mahikeng asook die ooste van Zimbabwe. Die spesie is inheems in Benin, Burkina Faso, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Eswatini, Ghana, Guinee, Ivoorkus, Kenia, Liberië, Madagaskar, Mosambiek, Nigerië, Republiek die Kongo, Rwanda, Sierra Leone, Tanzanië, Uganda, Zambië en Zimbabwe.
Ahmet I
Ahmet I Bakhti (Ottomaanse Turks: احمد اول, moderne Turks: I.Ahmet; 18 April 1590 – 22 November 1617) was van 1603 tot 1617 sultan van die Ottomaanse Ryk.
Hy het sy pa, Mehmet III, op 13-jarige ouderdom opgevolg. Hy het die tradisie van broedermoord verbreek en sy jonger broer, Mustafa, saam met sy ouma na die ou paleis in Beyazıt gestuur om daar te gaan bly. Hy was bekend om sy vaardighede in skermkuns, digkuns, perdry en tale.
Vandag word Ahmet I onthou vir die bou van die Sultan Ahmet-moskee, ook bekend as die Blou Moskee, een van die meesterstukke van Islamitiese argitektuur. Die gebied om die moskee in die hedendaagse Istanboel is nou bekend as Sultanahmet. Hy is in die Topkapi-paleis in die stad dood en is in ’n mausoleum net buite die mure van die bekende moskee begrawe.
Seny Faison
Sandy Faison (gebore 1 November 1949) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent All the Right Moves (1983) en in die televisiereekse Anything But Love (1989), Quantum Leap (1989), en Grace Under Fire (1993).
Ethiopiese Lugdiens Vlug 409
Ethiopian Airlines Vlug 409 was 'n geskeduleerde internasionale vlug vanaf Beiroet, Libanon na Addis Abeba, Ethiopië, wat op 25 Januarie 2010 kort nadat dit opgestyg het, in die Middellandse See neergestort het. Al 90 mense aan boord het omgekom.
Die vliegtuig
Die vliegtuig betrokke was 'n Boeing 737-8AS met registrasie ET-ANB. Die vliegtuig het oorspronklik aan Ryanair behoort en is op 4 Februarie 2002 bekom en geregistreer as EI-CSW. In September 2009 is dit aan die Ethiopiese Lugdiens verhuur. Die vliegtuig het op 25 Desember 2009 instandhoudingswerk ondergaan sonder dat enige tegniese probleme gevind is.
Ongeluk
Die Boeing 737 het in die Middellandse See neergestort kort nadat dit van die Beiroet Rafic Hariri Internasionale Lughawe in stormagtige weer opgestyg het. Daar was 82 passasiers en 8 bemanningslede aan boord van die vlug. Die METAR data het windsnelhede van 8 knope (15 km/h) uit verskillende rigtings en donderstorms in die omgewing van die lughawe aangedui. Die vliegtuig het tot 'n hoogte van 9000 voet geklim voordat dit na omtrent vier tot vyf minute in die vlug van die radar verdwyn het. Ooggetuies aan die kus het gemeld dat die vliegtuig aan die brand was voordat dit in die see gestort het. Die vlug was oppad na Addis Abeba en sou 07:50 plaaslike tyd land.
Dit was die eerste ongeluk in of naby die Beiroet Internasionale Lughawe sedert 1987 toe 'n Midde-Oosterse Lugdiens Boeing 707-323C daar verongeluk het. Dit was ook die eerste ongeluk vir die lugredery sedert die kaping van Ethiopiese Lugdiens Vlug 961 in 1996.
Soek- en reddingsoperasie
Die oggend na die ongeluk het die Libanese owerhede gerapporteer dat die ongelukstoneel 3,5 kilometer vanaf die kus van Na'ameh geleë is. Die soektog na oorlewendes is deur die Libanese Weermag uitgevoer. Die weermag het van Sikorsky S-61 helikopters gebruik gemaak asook hulp van die Libanese Vloot en UNIFIL-troepe. Die VSA se militêre magte het op versoek van die Libanese regering, die USS Ramage, 'n Marine Lockheed P-3 Orion vliegtuig, en die herwinningskip USNS Grapple na die ongelukstoneel gestuur. Die Franse Vloot het 'n Bréguet 1150 Atlantic verkenningsvliegtuig gestuur. Die UNIFIL het drie skepe en twee helikopters gestuur. Die Royal Air Force en die Siprus polisie se lugvleuel het verdere helikopters beskikbaar gestel om te help met die soek- en reddingsoperasie. Reddingspogings is aanvanklik deur hoë golwe en sterk winde belemmer. Wrakstukke soos stoele en kleiner dele van die vliegtuig het op die Libanese kus uitgespoel. Op 6 Februarie is net 16 sterftes amptelik bevestig, maar al 90 mense aan boord van die vliegtuig is vermoedelik oorlede.
Sceptre (skip)
Tydens die eerste Britse besetting van die Kaap die Goeie Hoop het die H.M.S. Sceptre op 5 November 1799 met 'n noordwester storm in Tafelbaai vergaan. Weens die groot aantal verminkte lyke is dit een van die ergste skeepsrampe in Suider-Afrika.
Ethiopiese Lugdiens Vlug 409
Soek- en reddingsoperasie
Die lyke wat uit die see gehaal is, is na die Rafik Hariri Universiteitshospitaal in Beiroet geneem vir DNS onttrekking en identifikasie. Op 5 Februarie is berig dat die Amerikaanse skip, die Odyssey Explorer die volgende week sou arriveer om te help na die soektog van die vliegtuig se kajuitstemopnemer en vlugdata-opnemer. Die Libanese Weermag het op 6 Februarie berig dat verskeie groot dele van die vliegtuig op 'n diepte van 45 meter op die seebodem gevind is. Op 7 Februarie 2010 het skubaduikers van die Libanese Weermag die vliegtuig se vlugdata-opnemer gevind en is dit na die Beiroet Vlootbasis gestuur en aan die ondersoekspan oorhandig
Sceptre (skip)
Hierdie Britse oorlogskip met 64 kanonne is in 1781 aan die mond van die Teemsrivier gebou. Die tonnemaat van 1398 maak dit 'n groot skip vir die tyd.
Ethiopiese Lugdiens Vlug 409
Ondersoek
Die Libanese owerhede het 'n ondersoek na die ongeluk gelas. Die National Transportation Safety Board (NTSB), die Franse Bureau d'Enquêtes et d'Analyses pour la Sécurité de l'Aviation Civile (BEA) en Boeing het saamgewerk om die oorsaak van die ongeluk te bepaal.
Sceptre (skip)
Vroeg in November lê die Sceptre en 14 ander skepe voor anker in Tafelbaai. Die Sceptre was swak onderhou en sy romp was al deels verrot. Op Vrydag 5 November steek 'n besonder kwaai en onverwagte noordwester storm op. Die see het al hoe ontstuimiger geword. Met die gevolg dat al die Sceptre se ankerkabels breek. Boonop ontstaan 'n brand in die buskruitmagasyn, maar 'n hoë brander blus die vuur betyds en voorkom dat die skip ontplof. Geen hulp het van die strand af gekom nie. Baie van die bemanning spring oor boord waar hulle deur die baie wrakstukke van die vrot skip en die rotsrif vermink word. Die wind dryf die wrakstukke van die skip op die Sceptre-rif voor die Woodstock-strand regoor Fort Knokke (vandag die opgevulde terrein van die Royal Cape-jagklub).
Deborah Falconer
Deborah Falconer (gebore 13 Augustus 1965) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Doors (1991), Short Cuts (1993), Mercy (2000), en This Girl's Life (2003).
Sceptre (skip)
Ongeveer 360 man het in die ramp omgekom insluitende kapt. Valentine Edwards. Slegs 'n 50 seelui het die ramp oorleef, maar hiervan het later nog 9 aan hul wonde beswyk. Verskeie van die ander skepe in die baai het ook gestrand, maar sonder enige lewensverlies.
Ethiopiese Lugdiens Vlug 409
Ondersoek
Die Ethiopiese Lugdiens het 'n span van veertien ondersoekers na die toneel van die ongeluk ontbied. Die Verenigde State het ook deskundiges van die National Transportation Safety Board gestuur om te help met die ondersoek. Die NTSB-span is bygestaan deur drie tegniese raadgewers van die Federal Aviation Administration en Boeing. Op 4 Februarie was die vlugdata-opnemer en kajuitstemopname in die see opgespoor op 'n diepte van 100 meter en ongeveer 3 kilometer van die kus van Na'ameh. Op 7 Februarie is die vlugdata-opnemer uit die see herwin en na die Bureau d'Enquêtes et d'Analyses pour la Sécurité de l'Aviation Civile gestuur waar dit ontleed is. Op 16 Februarie is berig dat die kajuitstemopname uit die see gehaal is.
Sommige lugvaartkenners meen dat slegte weer nie alleen verantwoordelik kon wees dat 'n vliegtuig net neerstort nie, en dat daar tegniese probleme moes wees wat veroorsaak het dat die enjin aan die brand geslaan het. Voorlopige verslae het aangedui dat die ongeluk te wyte was aan menslike foute.
Britse intelligensie-agente het die saak in Maart heropen na berigte van 'n terreurverdagte wat in Saoedi-Arabië in hegtenis geneem is, wat sou gesê het Vlug 409 is deur 'n bom vernietig. Die verdagte het gesê dat die toestel soortgelyk is aan die een wat gebruik is deur Umar byna Abdulmutallab Farouk by Northwest Airlines Vlug 253.
Dolores Faith
Dolores Faith (15 Julie 1941 – 15 Februarie 1990) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente V.D. (1961), Wild Harvest (1962), Mutiny in Outer Space (1965), en The Human Duplicators (1965).
Ethiopiese Lugdiens Vlug 409
Passasiers en bemanningslede
Volgens Anne Charlotte van die Franse ambassade in Libanon, was die vrou van die Franse ambassadeur in Libanon, Marla Sanchez Pietton, aan boord.
Die lugredery het die volgende lys van die nasionaliteite van die slagoffers uitgereik:
Gedaantewisseling
Baie insekte ondergaan 'n volledige of 'n onvolledige gedaantewisseling of metamorfose. Dit is 'n verandering van die uiterlike vorm en voorkoms in die ontwikkeling van die insek.
Eli Aflalo
Eli Aflalo, Hebreeus: אלי אפללו, (Casablanca, 8 September 1952) is 'n Israelse politikus van die politieke party Kadima. Tot einde-2005 was hy 'n lid van die Likoed-party. Van Februarie 2003 tot Januarie 2012 was hy 'n lid van die Knesset.
Gedaantewisseling
Volledige gedaantewisseling
Exopterygota, insekte soos skoenlappers, vlieë, kewers, bye en miere ondergaan 'n volledige gedaantewisseling. Uit die eiers kom 'n larwe sonder vlerke. Hulle lyk glad nie soos die volwasse insek nie. Vir 'n skoenlapper is dit byvoorbeeld 'n rusper wat net een doel het: om te vreet en te groei.
Eli Aflalo
Aflalo het van Maart 2005 tot Mei 2006 ook as adjunk-minister van Industrie, handel en werke in die Sharon II-kabinet gedien en van Julie 2008 tot Maart 2009 as minister van Immigrasie in premier Olmert se kabinet.
Gedaantewisseling
Volledige gedaantewisseling
Uiteindelik bars die papie se dop oop en die volwasse insek kom te voorskyn. Die volwasse vorm het dikwels net een doel: om 'n maat vind en voort te plant.
Onvolledige gedaantewisseling
By Endopterygota, insekte soos sprinkane, termiete, hottentotsgotte kom daar ook 'n larwe sonder vlerke uit die eiers, die nimfe, wat egter baie soos die volwasse insek lyk. Hulle vervel verskeie kere totdat hulle volwasse word, sonder 'n papiestadium.
Spaanse verowering van Yucatan
Die Spaanse verowering van Yucatan was 'n baie belangrike onderdeel van die Spaanse kolonisering van die Amerikas. Die koms van die Spanjaarde het die einde vir die laaste Majastede beteken. Die veldtogte teen die Majas is ná die Ontdekking van die Amerikas onder Christophorus Columbus deur die conquistador Hernán Cortés in die vroeë 16de eeu begin en het ook die verowering van Guatemala saam met Petén ingesluit. In teenstelling met die Spaanse verowering van die Asteekse Ryk en die Spaanse verowering van die Inka-ryk is die totale verowering van Yucatan eers in 1697 beëindig. Met die verowering is die skiereiland is die Vise-Koninkryk Nieu-Spanje gestig en by die Spaanse Ryk ingelyf.
Mustafa I
Mustafa I Deli (Ottomaanse Turks: مصطفى اول, moderne Turks: I.Mustafa; 1591/1592 – 20 Januarie 1639) was van 1617 tot 1618 en weer van 1622 tot 1623 sultan van die Ottomaanse Ryk.
Hy was die seun van Mehmet III en die broer van Ahmet I. Nadat Ahmet op ’n jong ouderdom aan tifus dood is, is berig dat Mustafa geestelik gestrem of minstens neoroties was; hy was nooit meer as ’n instrument in die hande van die mense wat om die mag geveg het nie. Tydens die bewind van sy broer is hy vir 14 jaar alleen in sy kamer gevange gehou, ’n stelsel bekend as Kafes.
In 1618, ná ’n kort heerskappy, is hy onttroon ten gunste van sy jong nefie Osman II (1618–1622) en teruggestuur na Kafes. Konflik tussen die paleiswag en Osman II het hom ’n tweede kans gegee. Nadat Osman II in 1622 deur die paleiswag vermoor is, is Mustafa teruggeplaas op die troon. Hy was egter nie in staat om te regeer nie en Osman se jonger halfbroer, Murat IV, het hom weer laat opsluit en die bewind oorgeneem. Mustafa is 16 jaar later oorlede.
Jinx Falkenburg
Jinx Falkenburg (21 Januarie 1919 – 27 Augustus 2003) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Sing for Your Supper (1941), Lucky Legs (1942), Tahiti Nights (1944), en Talk About a Lady (1946).
Sporofiet
duimnael|300px|’n Diagram wat die generasiewisseling wys tussen ’n diploïede sporofiet (onder) en ’n haploïede gametofiet (bo). duimnael|160px|Jong sporofiete van mos. By mosse is die gametofiete die dominante generasie, terwyl die sporofiete aan die punte van die gametofiete groei.
’n Sporofiet is die stadium in die generasiewisseling-lewensiklus van plante en alge wat deur meiose die spore vorm. Dit het twee stelle chromosome (2n) en is dus diploïed. Dit ontwikkel deur mitose uit sigote, wat ná bevrugting gevorm word uit twee gamete, wat weer vervaardig word deur gametofiete (met een stel chromosome, dus n of haploïed).
Die generasiewisseling sorg dus vir ’n kringloop waar sporofiete en gametofiete om die beurt bestaan.
Werking
Die diploïede sporofiet (2n) vervaardig haploïede spore (n) deur meiose. Dié spore ontwikkel in ’n gametofiet. Die gametofiet vervaardig manlike of vroulike gamete (of albei) deur mitose. Die samesmelting van ’n manlike en vroulike gameet vorm ’n sigoot (2n), wat weer in ’n sporofiet ontwikkel.
By saadplante (bedeksadiges en naaksadiges) is die vroulike gametofiet die embriosak in die saadknop. Die manlike gametofiet is die stuifmeelkorrel aan die helmknop van die meeldraad. Wanneer die stuifmeelkorrel deur bestuiwing op die stempel van ’n blom se stamper beland, ontkiem dit en ’n generatiewe sel en vegetatiewe kern word gevorm. Die vegetatiewe kern vorm die stuifmeelbuis wat na die blom se eiersel groei. By bevrugting versmelt die eier- en generatiewe sel en vorm hulle ’n nuwe sporofiet in die vorm van ’n saad.
Ghoelasj
Ghoelasj (afgelei van Hongaars gulyás [hús] [ˈɡujaːʃ], letterlik "beeswagter(vleis)" ) is 'n vleisbrediegereg of soep wat sy oorsprong in Hongarye het en van vleis, groente, pasta, uie en speserye soos paprika (Hongaarse rooi peper) en karweisaad berei word. Die resep het lankal ook ingang tot die kookkuns van ander lande gevind sodat daar 'n groot verskeidenheid variante van die gereg bestaan. Ghoelasj geniet in Hongarye status as nasionale gereg en simbool van die land.
Die gereg, wat in ander lande Ghoelasj, Goelasj, Gulasch, Gulyas of Goulash genoem word, staan in Hongarye self eintlik as Pörkölt of Paprikás bekend. Die eersgenoemde term verwys na geroosterde vleis, terwyl die tweede gereg met suurroom verfyn word en ongeag sy naam minder paprika bevat. Vir Tokány, 'n derde variant, word die vleis in lang strepies gesny.
Etimologie en bestanddele
Die eerste verwysing na die term gulyás (in die betekenis van "veewagter") dateer van 1740, terwyl die naam van die bredie vir die eerste keer in 1787 in 'n publikasie voorkom. Omrede Latyn nog tot en met 1844 as Hongarse ampstaal gebruik is, is daar geen ouer beskrywings van die gereg nie. In moderne Hongaars word gulyás steeds in albei betekenisse – vleisgereg/sop en beeswagter – gebruik.
Ghoelasj is 'n gekruide bredie wat van bees- of kalf-, maar ook vark-, lam-, skaap- of perdevleis berei word. Paprika, 'n spesery wat van die rissieplant gemaak word, speel 'n sentrale rol in alle resepvariante (in Hongarye word ook paprikapasta gebruik), naas rissies en uie, dikwels ook karwy en knoffel, aartappels, suurkool, sampioene en ander bestanddele. Paprika en rissies het eers relatief laat ingang tot die Hongaarse kookkuns gevind en kom in 18de eeuse kookboeke nog nie voor nie.
Geskiedenis
Die oorspronge van ghoelasj strek terug tot in die Middeleeue. Destyds was dit nog 'n eenvoudige sop van geroosterde vleis en uie wat deur Hongaarse beeswagters op 'n oop vuur berei is. Rooi peper was in dié tyd in Europa nog onbekend.
Ghoelasj het sy oorsprong in die Poesta, 'n graslandskap in die Groot Hongaarse Laagvlakte wat as eksklawe van die Eurasiese Steppe beskou word, maar kom daarnaas in die hele Pannoniese Laagvlakte voor en het intussen ingang tot die kookkuns van baie lande gevind. Die Hongaarse naam gulyás kan as "wildernis" of "weiveld" vertaal word. Die Poesta met sy kontinentale klimaat het vanaf die Middeleeue tot in die 19de eeu inderdaad as weiveld vir groot troppe beeste gedien. Tienduisende beeste is na die groot Europese veemarkte in Morawië, Wene, Neurenberg en Venesië gedryf. Beeswagters het seker gemaak dat daar steeds 'n "siek" bees was wat op die pad geslag moes word en hulle van vleis vir die gewilde ghoelasj-maaltyd voorsien het.
'n Gereg, wat van goedkoop bestanddele berei en in groot hoeveelhede stadig gaargemaak kon word, was nie net by veewagters nie, maar ook by soldate gewild. Die Hongaarse dagblad Magyar Merkurius berig in 1793 as deel van sy oorlogverslaggewing oor Hongaarse magte wat êrens langs die Ryn teen Franse troepe geveg het en op "21 Augustus, toe hulle besig was om 'n gulyás te berei, deur Franse soldate aangeval is".
Sentromeer
duimnael|250px|’n Diagram van die gerepliseerde en verdigte chromosoom van ’n eukarioot. 1. Chromatied. 2. Sentromeer. 3. Kort arm. 4. Lang arm.
Ghoelasj
Geskiedenis
Weense ghoelasj (wat in Oostenryk as Rindsgulasch of Saftgulasch bekendstaan) het, anders as die oorspronklike Hongaarse pörkölt, eers teen die begin van die 19de eeu ingang tot die Donaumetropool se kookkuns gevind toe die 39ste Hongaarse Infanterie-Regiment daar gestasioneer is. In Wene is ghoelasj een van die klassieke disse wat sowel in kroeë asook gesofistikeerde restaurante bedien word. Op die spyskaarte is meestal 'n klein en 'n groot Gulyas te vinde.
Sentromeer
’n Sentromeer is die plek in ’n chromosoom waar die twee kopieë, of suster-chromatiede, ná replisering tydens meiose of mitose aan mekaar geheg is.
Ghoelasj
Geskiedenis
Alhoewel Gulyas-hus teen die einde van die 18de eeu as Hongarye se nasionale dis beskou is, is dit eerder met landelike kookkuns verbind. Ook paprika of rooi peper, wat ná die ontdekking van Amerika ingang tot die dieet van Europeërs gevind het, is hoofsaaklik in plattelandse gemeenskappe geniet. Vir Hongaarse adellikes was die gereg nogtans 'n simbool van Hongarye se besondere nasionale kultuur binne die veelvolkerestaat Oostenryk-Hongarye.
Sentromeer
Die sentromeer verdeel die chromosoom in twee arms, wat dikwels verskillende lengtes het.
Ghoelasj
Geskiedenis
Kookboeke het hulle gewoonlik beperk tot burgerlike eetgewoontes, en aangesien net 'n klein minderheid van die Oostenryks-Hongaarse bourgeoisie Hongaars as huistaal gebesig het, is geen resepboeke in hierdie taal gepubliseer nie. So het die eerste ghoelasj-resep in 1819 in 'n Praagse koekboek verskyn. Die resep het vinnig na ander gebiede en lande buite Hongarye versprei, en naas bees- en kalfvleis is nou ook vark-, skaap- en perdevleis vir die gereg gebruik. In Oostenryk kom die eerste verwysing na Ungarische Kolaschfleisch (met paprika of "Turkse peper") en Wiener Kolaschfleisch (sonder paprika, slegs met swart peper gekruie) in die hoofstuk Eingemachtes ("ingemaakte kos") in Anna Dorn se "Groot Weense Kookboek" (Großes Wiener Kochbuch) van 1827 voor. In latere uitgawes het sy die gereg Ungarisches Gulyásfleisch genoem.
Die gereg het vinnig gewild geraak en is in 'n groot verskeidenheid variante berei. Vanaf die middel van die 19de eeu het die resep ook ingang tot Duitse kookboeke gevind. Ghoelasj-sop was 'n basiese gereg vir die Duitse leër nadat nuwe veldstowe vir militêre gebruik in die laat 19de eeu ingevoer is. Na hierdie stowe is sedert die Eerste Wêreldoorlog in die omgangstaal as Gulaschkanone ("ghoelasj-kanon") verwys.
Paddaboom
Die Paddaboom (Tabernaemontana elegans) is 'n klein boom wat in Suid-Afrika voorkom langs die kus van KwaZulu-Natal en die noordelike dele van die Krugerwildtuin. Dit is ook inheems in Eswatini, Kenia, Malawi, Mosambiek, Somalië, Tanzanië en Zimbabwe.
Marquette, Michigan
Marquette is hawestad in die deelstaat Michigan geleë aan die suidelike oewer van die Bowemeer. Die oorspronklike dorp is gebou op 'n hoë rant net bokant die meer. Dit is ook die administratiewe setel van Marquette County.
Geskiedenis
Die dorp het in 1845 ontstaan toe ystererts in die omgewing ontdek is en die nedersetting het eers bekend gestaan as Worcester. Dit is in 1850 hernoem na Marquette, die Franse ontdekkingsreisiger Jacques Marquette, en het in 1859 dorpstatus verkry. 'n Vuur het die dorp verwoes in 1868; dit was herbou en het in 1871 stadstatus verkry.
Omgewing
Die stad beskik oor twee hawens en die K.I. Sawyer Lugmagbasis is in die omgewing.
Forel en salm kom ook in die omgewing voor.
Lutetium (stratigrafie)
Die Lutetium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Paleogeen (serie/epog Eoseen). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Die tydperk was van sowat 47,8 tot 41,3 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Ipresium en gevolg deur die Bartonium.
Naam en definisie
Die Lutetium is in 1883 deur Albert de Lapparent genoem na Lutetia, die Latynse naam vir Parys. Die oorspronklike tipeligging is in die omgewing van dié stad; ’n globale stratotipepunt is nog nie vasgestel nie.
Die basis van die etage word gedefinieer deur die laaste voorkoms van die Foraminifera-genus Hantkenina en die bokant deur die verdwyning van die nannoplankton Reticulofenestra reticulata.
Frances Farmer
Frances Farmer (19 September 1913 – 1 Augustus 1970) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Too Many Parents (1936), Flowing Gold (1940), Badlands of Dakota (1941), en Son of Fury: The Story of Benjamin Blake (1942).
Kristie
Die Kristie (Polyamblyodon gibbosum) is 'n vis wat voorkom aan die ooskus van Afrika tussen Beira, Mosambiek en KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Cristie.
Bartonium
Die Bartonium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Paleogeen (serie/epog Eoseen). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Chromatied
duimnael|250px|’n Diagram van die gerepliseerde en verdigte chromosoom van ’n eukarioot. 1. Chromatied. 2. Sentromeer. 3. Kort arm. 4. Lang arm.
Bartonium
Die tydperk was van sowat 41,3 tot 38 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Lutetium en gevolg deur die Priabonium.
Naam en definisie
Die Bartonium is in 1857 deur Karl Mayer-Eymar genoem na die Barton-lae by Barton-on-Sea in Hampshire, Engeland. Die oorspronklike tipeligging is in die omgewing van die Highcliffe-ontsluiting in Suid-Engeland; ’n globale stratotipepunt is nog nie vasgestel nie.
Chromatied
Voor replisering bestaan een chromosoom uit een DNS-molekule. Ná die S-fase van die interfase bestaan elke chromosoom uit twee DNS-dubbelspiraalmolekules (DNS-replisering vermeerder dus die hoeveelheid DNS, maar nie die getal chromosome nie). Die twee identiese kopieë – wat elk die helfte van die gerepliseerde chromosoom uitmaak – word chromatiede genoem. Hierdie chromatiede skei eindelik in die lengte om individuele chromosome te word tydens die latere fases van seldeling.
Hulle is gewoonlik geneties identies, of homosigoties, maar kan effense verskille hê vanweë mutasies; dan is hulle heterosigoties.
Bartonium
Naam en definisie
Die basis van die etage word gedefinieer deur die verdwyning van die nannoplankton Reticulofenestra reticulata en die bokant deur die eerste voorkoms van die nannoplankton Chiasmolithus oamaruensis.
Tsai Ing-wen
Tsai Ing-wen (Chinees: 蔡英文; pinyin: Cài Yīngwén; gebore 31 Augustus 1956 in Taipei, Republiek China) is 'n Taiwannese politikus en akademikus en beklee sedert 20 Mei 2016 die amp as president van die Republiek China. Sy is die eerste vrou wat tot die amp verkies is, die sewende president van die Republiek China onder die grondwet van 1947, en die tweede president van die Demokratiese Progressiewe Party (DPP), deel van die regerende Pangroenkoalisie.
Patricia Farr
Patricia Farr (15 Januarie 1913 – 23 Februarie 1948) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Tailspin Tommy (1934), All American Sweetheart (1937), Mr. & Mrs. Smith (1941), en This Gun for Hire (1942).
Helgard Müller
Helgard Müller (* 1 Junie 1963, Bloemfontein) is ’n oud-Springboksenter wat ook vir die Vrystaat senter en vleuel gespeel het.
Müller is in 1981 gekies vir die Suid-Afrikaanse Skolespan. In 1984 is Müller genomineer vir die Suid-Afrikaanse Rugbyvoetbalunie se Jong Speler van die Jaar. Müller het vir die Springbokke uitgedraf as plaasverwanger teen die Nieu-Seelandse Kavaliers in 1986 en teen ’n Wêrelduitnodigingspan in 1989, albei keer as reserwe. Hy het ook in drie toerwedstryde gespeel en het dus vyf keer die groen-en-goud oor sy kop getrek. Toe die Vrystaat in 1997 in die Super 12-kompetisie gespeel het was Müller die kaptein. Müller kan hom ongelukkig ag deur nie meer wedstryde vir die Springbokke te gespeel het nie en hy moes teen spelers soos Danie Gerber, Michael du Plessis en Faffa Knoetze om 'n plek meeding.
Müller het in sy rugbyloopbaan die Vrystaat in 142 Curriebekerwedstryde verteenwoordig en in geheel 245 in Vrystaatkleure, hetsy op juniorvlak, in toerwedstryde, die Vodacombeker of Super 12.
Buiten rugby het Müller ook die Vrystaat in krieket verteenwoordig. Hy het in 6 wedstryde gespeel met ’n kolfgemiddeld van 8.83 en ’n boulgemiddeld van 55.66.
Brian Astbury
Brian Astbury was ’n fotograaf, regisseur, ontwerper en medestigter van die teater Die Ruimte in Kaapstad.
Hy het kuns en fotografie studeer. In 1972 het hy, sy vrou, Yvonne Bryceland, Athol Fugard en ander gevoel daar is ’n behoefte aan ’n nierassige, eksperimentele teater en so is Die Ruimte in Langstraat, Kaapstad, gebore. Hy was die algemene bestuurder, direkteur, ontwerper en fotograaf. In die sewe jaar van die teater se bestaan was hy die regisseur van The Sun King, A Thousand Clowns, The Tiger, Treats, What the Butler Saw, Children of the Wolf, Dracula, Going to Pot, Old King Cole, Play It Again, Sam en ander toneelstukke.
In 1979 het Bryceland en Astbury Die Ruimte toegemaak en na Londen verhuis, waar sy haar loopbaan voortgesit het. Astbury het steeds foto's geneem en toneelklasse gegee. In 2011 het hy ’n boek gepubliseer oor die opleiding van akteurs, Trusting the Actor.
Murat IV
Murat IV Ghazi (Ottomaanse Turks: مراد رابع, moderne Turks: IV.Murat; 26/27 Julie 1612 – 8/9 Februarie 1640) was van 1623 tot 1640 sultan van die Ottomaanse Ryk.
Hy was bekend vir die herstel van die mag van die staat asook die wreedheid van sy metodes. Murat was die seun van sultan Ahmet I en Kösem Sultan. Hy het in 1623 aan die bewind gekom ná ’n paleis-sameswering toe hy sy oom Mustafa I opgevolg het. Hy was net 17 jaar oud toe hy sultan word.
Bewind
Sy ma het vir ’n lang tyd namens hom regeer. Ná opstande en ’n rebellie deur die paleiswag was Murat bang hy sou soos sy ouer broer, Osman II, vermoor word en het besluit om sy mag te laat geld.
Hy het korrupsie probeer stopsit en alkohol, koffie en tabak in Istanboel verbied. Enigiemand wat die verbod verbreek het, is tereggestel. Hy het self saans die strate in burgerlike klere gepatrolleer. Hy was ’n groot, lang en dapper man wat self sy leërs aangevoer het.
Chattium
Die Chattium is die laaste chronostratigrafiese etage sowel as geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Paleogeen (serie/epog Oligoseen). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Kyle Abbott
Kyle John Abbott (gebore 18 Junie 1987 in Empangeni) is 'n Suid-Afrikaanse eersterangse krieketspeler wat vir die Dolphins in plaaslike krieket speel. Hy is 'n regterarm mediumvinnige bouler. Hy het vir die Suid-Afrika A-krieketspan gespeel.
Chattium
Die tydperk was van sowat 28,1 tot 23,03 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Rupelium en gevolg deur die eerste etage/tydsnede van die Neogeen, die Aquitanium.
Kyle Abbott
Hy is aangewys as die plaasvervanger vir die beseerde Jacques Kallis in die Suid-Afrika nasionale krieketspan vir die derde toets teen Pakistan in Februarie 2013. Hy het sewe paaltjies ingeoes tydens sy debuut in die 3de toets teen Pakistan in Februarie 2013. Dit was die negende beste syfers van alle tye vir 'n debutant in toetskrieket.
Chattium
Naam en definisie
Die Chattium is in 1894 deur die Duitse paleontoloog Theodor Fuchs genoem na die Germaanse stam die Chatte. Die oorspronklike tipeligging is in die omgewing van die Duitse stad Kassel.
Die basis van die etage word gedefinieer deur die laaste voorkoms van die Foraminifera Chiloguembelina, en die bokant deur die begin van die magnetiese chronosone C6Cn.2, die eerste voorkoms van die Foraminifera Paragloborotalia kugleri en die laaste voorkoms van die nannoplankton Reticulofenestra bisecta.
Kyle Abbott
In 2006 en 2007 het Kyle krieket gespeel vir 'n Engelse dorpie genaamd Clevedon Krieketklub wat in die Westedeel van die Engeland Premier League – Bristol Somerset. Dit is hier waar hy raakgesien is deur Somerset CCC, en toe 'n plek in hul tweede span gekry het.
Geraldine Farrar
Geraldine Farrar (28 Februarie 1882 – 11 Maart 1967) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Carmen (1915), Joan the Woman (1916), Flame of the Desert (1919), en The World and Its Woman (1919).
Mimsy Farmer
Mimsy Farmer (gebore 28 Februarie 1945) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente More (1969), Road to Salina (1970), Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides (2011), en Guardians of the Galaxy (2014).
Rupelium
Die Rupelium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Paleogeen (serie/epog Oligoseen). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Die tydperk was van sowat 33,9 tot 28,1 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Priabonium en gevolg deur die Chattium.
Naam en definisie
Die Rupelium is in 1850 deur die Belgiese geoloog André Dumont genoem na die rivier Rupel, ’n sytak van die Schelde.
Die basis van die etage word gedefinieer deur die uitsterwing van die Foraminifera Hantkenina en die bokant deur die laaste voorkoms van die Foraminifera Chiloguembelina.
Glenda Farrell
Glenda Farrell (30 Junie 1904 – 1 Mei 1971) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Lady for a Day (1933), Mystery of the Wax Museum (1933), The Adventurous Blonde (1937), en Torchy Runs for Mayor (1939).
Aleksander Brückner
Aleksander Brückner (* 29 Januarie 1856, † 24 Mei 1939) was 'n Poolse slawis, filoloog, leksikograaf en literatuurhistorikus. Hy word by die voorste slawiste van die laat 19de en vroeë 20ste eeu gereken en was die eerste geleerde wat volledige monografieë oor die Poolse taal- en kultuurgeskiedenis saamgestel het. Hy het meer as 1 500 titels gepubliseer en die 14de eeuse "Heiligkruis-preke" ontdek.
Lewe
Brückner is in Brzeżany, 'n Galisiese dorp in die Habsburgse Oostenryk, as seun van 'n Oostenryks-Pools gesin gebore. Hy het sy akademiese opleiding as student van Omelian Ohonovsky aan die Universiteit van Lemberg (L'viv), as student van Frank Miklošič aan die Universiteit van Wene en as student van Vatroslav Jagić aan die Berlynse Friedrich-Wilhelms-universiteit ontvang.
Hy het aanvanklik aan die Universiteit van Lemberg gedoseer. In 1876 het hy sy doktoraat aan die Universiteit van Wene verwerf en twee jaar later met 'n werk oor Slawiese nedersettings rondom Maagdenburg (Die slawischen Aussiedlungen in der Altmark und im Magdeburgischen) gehabiliteer. Vanaf 1881 was hy dosent in Berlyn waar hy dekades lank (1881-1924) die leerstoel vir Slawiese filologie beklee het. Hy was lid van die meeste geleerde verenigings, waaronder die Poolse Akademia Umiejętności in Krakow, die Keiserlike Akademie van Wetenskappe in Sint Petersburg, die Wetenskaplike Sjeftsjenko-Genootskap in Lemberg en die Bulgaarse Akademie van Wetenskappe, asook akademieë in Praag en Belgrado.
Brückner het 'n groot aantal werke oor die geskiedenis van die Slawiese tale en letterkunde in sowel Pools asook Duits geskryf waarby hy hom veral op die Poolse taal, volkskultuur, antieke Slawiese en Baltiese mitologie asook die geskiedenis van die Poolse en Russiese literatuur toegespits het. Sy beduidendste publikasies sluit 'n werk oor die geskiedenis van die Poolse taal (Lemberg 1906), verskeie monografieë oor die geskiedenis van die Poolse literatuur in Pools en Duits, 'n geskiedenis van die Russiese literatuur, 'n etimologiese woordeboek van die Poolse taal (Słownik etymologiczny języka polskiego, 1927), werke oor die Slawiese en Baltiese mitologie, 'n ensiklopedie van Ou Pole, en 'n werk in vier boekdele oor die geskiedenis van die Poolse kultuur (Krakow, 1930-46) in.
Brückner het groot moeite gedoen om die prestige van die vroeë Slawiese literatuur by Duitsers (met wie hy saamgewerk het) en Pole (met wie hy gesimpatiseer het) te verhoog. Hy het krities teenoor die Russiese outokrasie en die destydse gesentraliseerde Russiese staat gestaan, maar ook teenoor liberale kringe in Rusland soos die Konstitusionele Demokratiese Party wat voorstanders van 'n gesentraliseerde stelsel was en hulle teen sowel 'n federale bedeling asook nasionale outonomie vir nie-Russiese volke in die Russiese Ryk uitgespreek het. Gedurende die Eerste Wêreldoorlog het hy met die Sentrale Moondhede (die Duitse Keiserryk en Oostenryk-Hongarye) gesimpatiseer, maar was gekant teen die reëlings wat in die Verdrag van Brest-Litowsk getref is - volgens hom was dié verdrag teen die nuut herstelde Poolse staat gerig en het in sy geboortestreek van Oos-Galisië te veel konsessies aan die Oekraïne gemaak. Nogtans het hy steeds eerder in sy akademiese werk as in politiek belang gestel.
Wat een van die sentrale kwessies binne die Slawistiek betref, was hy daarvan oortuig dat die Slawiese en Baltiese tale in hul vroegste stadium 'n gemeenskaplike oorsprongstaal gehad het. Hy het derhalwe steeds die bande tussen Balte en Slawe beklemtoon. Die oorsprongsgebied van die Slawe is deur hom verder weswaarts geplaas as deur die meeste ander slawiste - volgens hom was dit in die gebied van die huidige Pole geleë. Hy was daarvan oortuig dat die Slawiese apostels, Cyrillus en Methodius, self die idee gehad het om hul sendingwerk deur te voer, terwyl hy die beweerde uitnodiging uit Morawië as minder belangrik in hierdie verband geag het. In 'n polemiek met die Oekraïense historikus Mychajlo Serhijovyč Hruševs'kyj het hy die teorie van 'n Nordiese afkoms van die Roes gesteun en die taalkundige en historiese bewyse vir hulle verbintenis met Skandinawië as bewys aangevoer.
Ná die Tweede Wêreldoorlog het hy in 1924 as universiteitsprofessor afgetree en hom veral aan sy skryfwerk gewy. In hierdie periode het hy beknopte historiese oorsigte oor die Poolse kultuur en taal gepubliseer, veral die Oud-Poolse periode. Sy laaste boek, 'n kort sintetiese geskiedenis van die Poolse kultuur in Duits, het ná sy afsterwe in Berlyn ongepubliseer gebly.
George Harrison
George Harrison was 'n prospekteerder wat na bewering die Witwatersrandse goudveld op die plaas Langlaagte ontdek het. Hy was bevriend met George Walker en George Honeyball. Hy het blykbaar die hoofrif in 1886 ontdek. Hy het daarna die Rand verlaat.
Serravallium
Die Serravallium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Neogeen (serie/epog Mioseen). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Die tydperk was van sowat 13,65 tot 11,608 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Langhium en gevolg deur die Tortonium.
Naam en definisie
Die Serravallium is in 1864 deur die Italiaanse geoloog Lorenzo Pareto genoem na die Italiaanse dorp Serravalle Scrivia in Piëmont.
Die basis van die etage word gedefinieer deur die laaste voorkoms van die nannoplankton Sphenolithus heteromorphus; die bokant word gedefinieer deur die laaste voorkoms van die nannoplankton Discoaster kugleri en die Foraminifera Globigerinoides subquadratus, en word ook verbind met die kort magnetiese chronosone C5r.2n.
Michigan City, Indiana
Michigan City is 'n hawestad aan Michiganmeer in die deelstaat Indiana. Die administratiewe setel van La Porte County is hier geleë. Die stad is 90km oos van Chicago. Die nedersetting is in 1833 gestig en het dorpstatus verkry in 1835. Die ontdekkingsreisiger Jacques Marquette het in 1670 Trail Creek besoek. Dit is 'n gewilde vakansiebestemming in die somer.
George Walker
George Walker (1853 - 18 Desember 1924) was een van die beweerde ontdekkers van die hoof goudrif aan die Witwatersrand. Hy is in Wigan, Lancashire gebore en het as jongman Suid-Afrika toe gekom waar hy as 'n messelaar gewerk het. Gedurende 1886 het hy by die Struben-broers begin werk.
Yvonne Bryceland
Yvonne Bryceland (18 November 1925 – 13 Januarie 1992) was ’n Suid-Afrikaans gebore aktrise. Sy is as Yvonne Heilbuth in Kaapstad gebore en het as bibliotekaresse by ’n koerant gewerk voordat sy ’n aktrise geword het.
Loopbaan
Bryceland het haar teaterdebuut in 1947 in Stage Door gemaak. Van 1969 tot '71 was sy by Kruik, waar sy onder meer in Rosencrantz and Guildenstern are Dead gespeel het. Van die bekendste toneelstukke waarin sy opgetree het, is deur Athol Fugard geskryf: People are Living There, Hello and Goodbye, Boesman and Lena, Orestes en ander.
Sy en haar man, Brian Astbury, het in 1972 die eerste nierassige teater in die land, Die Ruimte, in Kaapstad geopen. Van die talle stukke waarin sy daar opgetree het, was die openingstuk, Fugard se Statements After an Arrest Under the Immorality Act, Fragments, The Glass Menagerie, Othello Slegs Blankes, Ruffian on the Stair, The Bitter Tears of Petra Von Kant.
Bryceland het ook in verskeie stukke in die Markteater in Johannesburg opgetree, soos in People Are Living There saam met Wilson Dunster en Danny Keogh in 1977, in Brecht se Mother Courage saam met Aletta Bezuidenhout in 1977, en in The Road to Mecca saam met Elize Cawood en Louis van Niekerk in 1984.
In 1979 het Bryceland en Astbury Die Ruimte toegemaak en na Londen verhuis, waar sy vir die National Theatre Company gewerk en verskeie pryse gewen het, soos die Laurence Olivier-teaterprys en die Evening Standard-prys. Sy het ook in die rolprentweergawes gespeel van die meeste van Fugard se toneelstukke, soos The Road to Mecca, ook met Fugard en Kathy Bates, wat internasionaal versprei is.
Sy is in 1992 in Londen dood. Die president van Suid-Afrika se Orde van Ikhamanga in Silwer is ná haar dood aan haar toegeken.
Dorothy Fay
Dorothy Fay (4 April 1915 – 5 November 2003) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Stranger from Arizona (1938), Trigger Pals (1939), The Green Archer (1940), en White Eagle (1941).
Adele Farrington
Adele Farrington (1867 – 19 Desember 1936) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Hypocrites (1915), What Love Can Do (1916), Too Much Johnson (1919), en The Child Thou Gavest Me (1921).
Langhium
Die Langhium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as geologiese tydsnede van onderskeidelik die sisteem en periode Neogeen (serie/epog Mioseen). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Die tydperk was van sowat 15,97 tot 13,82 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Burdigalium en gevolg deur die Serravallium.
Naam en definisie
Die Langhium is in 1864 deur die Italiaanse geoloog Lorenzo Pareto genoem na die Italiaanse streek Langhe in Piëmont.
Die basis van die etage word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Foraminifera Praeorbulina glomerosa en die einde van die magnetiese chronosone C5Cn.1n, en die bokant deur die laaste voorkoms van die nannoplankton Sphenolithus heteromorphus.
Priabonium
Die tydperk was van sowat 38 tot 33,9 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Bartonium en gevolg deur die Rupelium.
Naam en definisie
Die Priabonium is in 1893 deur die Franse geoloë Ernest Munier-Chalmas en Albert de Lapparent genoem na Priabona in die Italiaanse gemeente Monte di Malo naby Vicenza.
Die basis van die etage word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die nannoplankton Chiasmolithus oamaruensis en die bokant deur die uitsterwing van die Foraminifera Hantkenina. Dié gebeurtenis het plaasgevind kort voor ’n groot verandering in die soogdier-fauna van Europa en Asië, wat gepaard gegaan het met ’n massauitwissing.
Muskegon, Michigan
Muskegon is 'n hawestad aan Michiganmeer in die deelstaat Michigan geleë aan die mond van die Muskegonrivier. Die administratiewe setel van Muskegon County is hier geleë. Die nedersetting is in 1812 gestig, dorpstatus verkry in 1860 en stadstatus in 1869. Dit is 'n gewilde vakansie bestemming in die somer.
Jacques Marquette
Jacques Marquette (1 Junie 1637 – 18 Mei 1675) was 'n Franse Jesuïet-sendeling en ontdekkingsreisiger, ook bekend as Père Marquette. Hy het sy opleiding ontvang aan die Jesuïet Kollege te Nancy ongeveer in die jaar 1654. Hy het later gestudeer en doseer by Reims en ander Franse stede. In 1666 was hy gestuur na Kanada as 'n sendeling en arriveer by Quebec op 20 September 1666. Om homself toe te rus met die nodige vaardighede bestudeer hy die Indiane en hul tale te Trois-Rivières vir twee jaar. Hy begin eindelik met sy taak in 1668 te Sault. Ste Marie in Michigan en in 1671 begin hy 'n sendingspos op die eiland Mackinac.
Ontdekkingsreise
In 1673 vertrek hy en Louis Joliet, 'n mede Jesuïet, vanaf Quebec om die Mississippirivier te herontdek en te verken. Hulle doel was ook om land in die naam van Lodewyk XIV van Frankryk te annekseer. Die ekspedisie het uit sewe man bestaan wat met twee kano's gereis het. Hulle kruis die boonste gedeelte van Michiganmeer en draai suidwaarts by die westelike oewer tot by Green Bay, Wisconsin. Hiervandaan volg hulle die Foxrivier teen die vloei tot by sy waterskeiding. Hulle het vir 'n kort wyle by De Père gestop by die St. Francis sendingskerk. Hiervandaan het hulle die kano's vir 'n paar kilometer gedra tot by die Wisconsinrivier. Mascouten Indiane het opgetree as gidse. Hulle het die vloei van die Wisconsinrivier gevolg tot in die Mississipirivier wat hulle weer gevolg het tot waar die Arkansasrivier uitmond in die Mississipi.
Marquette was oortuig dat die Mississipi uitmond in die Golf van Meksiko en draai om. Hy keer terug via die Illinoisrivier tot by Green Bay, dra die kano's tot by die Michiganmeer en vaar na Sturgeon's Bay, Wisconsin. Sy metgesel, Joliet, gaan na Montreal om verslag te doen oor hulle bevindinge terwyl Marquette terugkeer na De Père. Hy het op hierdie stadium gely aan disenterie.
Marquette onderneem om 'n nog 'n sendingstasie te bou in Illinois in 1674 maar hy word siek. Hy keer terug na St. Ignace maar sterf op pad soontoe, op die oewer van die Lessor Père Marquetterivier op 18 Mei 1675. Hy is begrawe te St. Ignace. Daar is 'n monument gebou op sy graf in 1882.