cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vermaak
Diere
Die gebruik van diere vir vermaak is dikwels kontroversieel, veral die jag van wilde diere. Sommige wedstryde tussen diere, wat eens 'n gewilde vorm van vermaak vir die publiek was, het onwettig geword weens die wreedheid wat daarby betrokke was. Ander kompetisies waarby diere betrokke is, bly kontroversieel en het ondersteuners sowel as afbreukmakers. Byvoorbeeld, die konflik tussen teenstanders van duifskiet wat dit beskou as 'n wrede en dwase oefening in vakmanskap en voorstanders wat dit as vermaak beskou, is in 'n geregshof getoets. Jakkalsjag, wat die gebruik van perde sowel as jaghonde behels, en stiergevegte, wat 'n sterk teaterkomponent het, is twee vermaaklikhede wat 'n lang en betekenisvolle kultuurgeskiedenis het. Dit behels albei diere en word as sport-, vermaak- of kulturele tradisie beskou. Van die organisasies wat gestig is om die regte van diere te bepleit, is sommige wie se bekommernisse die gebruik van diere vir vermaak insluit. Maar in baie gevalle wat van dieremishandeling beskuldig word, het beide partye kulturele aansprake.
Van Riebeeckbrug
Die brug is in 1952 geopen. Tot op daardie tydstip was die enigste verbinding van die noordelike voorstede met die middestad via 'n duikweg by Braamfontein.
Vermaak
Sirkus
'n Sirkus, wat beskryf word as een van die mooiste vermaaklikheidsvorme, is 'n spesiale soort teateropvoering, wat 'n verskeidenheid fisieke vaardighede insluit, soos akrobatiek en jongleren en soms diere wat opvoer. Die sirkus word gewoonlik in permanente lokale opgevoer as 'n reisprogram wat opgevoer word. Philip Astley word in die tweede helfte van die 18de eeu beskou as die stigter van die moderne sirkus en Jules Léotard is die Franse kunstenaar wat erkenning ontvang vir die ontwikkeling van die kuns van die trapeze, wat as sinoniem tot sirkusse beskou word. Astley het optredes bymekaargebring wat algemeen bekend was op tradisionele Britse feeste minstens sedert die begin van die 17de eeu: tuimel, tou-dans, jongleren, diere-truuks ensovoorts. Daar word beweer dat daar geen direkte verband bestaan tussen die Romeinse sirkus en die sirkus van die moderne tyd nie. Tussen die ondergang van die Romeinse sirkus en die stigting van Astley's Amphitheatre in Londen, ongeveer 1300 jaar later, was die naaste konsep van 'n sirkus die informele kring wat gevorm is deur die nuuskierige toeskouers rondom die rondreisende tuimelaar of jongleraar op 'n dorpsplein.
Van Riebeeckbrug
Ander brûe in die middestad oor die spoorlyn is die Nelson Mandelabrug, Koningin Elizabeth-brug, Johann Rissikbrug en die De Villiers Graaff-motorweg.
Vermaak
Kulkuns
Die vorm van vermaak, bekend as kulkuns of as verbeelding, is gebaseer op tradisies en tekste van magiese dogmas wat sedert die antieke tyd deel uitmaak van die meeste kulturele tradisies. (Verwysings na kulkuns kan byvoorbeeld in die Bybel, in Hermetisme, in die Zoroastrisme, die kabbalistiese tradisie, in die mistisisme en in die bronne van die vrymesselary gevind word.)
Kulkuns word opgevoer vir 'n gehoor in 'n verskeidenheid media en plekke: op die verhoog, op televisie, in die straat, en by partytjies of funksies. Dit word dikwels gekombineer met ander vorme van vermaak, soos komedie of musiek, en uitvoering is dikwels 'n wesenlike deel van kulkuns. Goeie kulkuns berus op misleiding, psigologiese manipulasie, handbewegings en ander vorme van afleiding om 'n gehoor die illusie te gee dat 'n kunstenaar die onmoontlike kan bereik. Gehore was verbaas oor die optredes en ontsnappingsaksies van Harry Houdini en het hom as 'n towenaar beskou.
Fantasie kulkuns het eeue lank 'n belangrike plek in die letterkunde beklee en vermaak aan miljoene lesers gebied. Bekende towenaars soos Merlin in die Arthur-legendes word sedert die 5de en 6de eeu beskryf, terwyl die jong towenaar Harry Potter in die 21ste eeu 'n wêreldwye vermaakverskynsel geword het toe die boekreeks oor hom ongeveer 450 miljoen eksemplare verkoop het (soos op Junie 2011), wat dit die topverkoperboekreeks in die geskiedenis gemaak het.
Straatuitvoering
Straatvermaak is vorms van uitvoering wat al eeue lank in die publiek se behoefte aan vermaak voorsien. Dit was 'n integrale aspek van die lewe in Londen, byvoorbeeld toe die stad in die vroeë 19de eeu gevul was met afleiding. Siterspelers of troubadoers is deel van die tradisie. Die kuns en praktyk van straatvermaak word nog steeds gevier tydens jaarlikse busfeeste.
Daar is drie basiese vorme van kontemporêre straatopvoerings. Die eerste vorm is die sirkelvertoning. Dit is geneig om 'n menigte bymekaar te maak, het gewoonlik 'n duidelike begin en einde en word gedoen in samehang met straatteater, poppekas, kulkuns, komediante, akrobate en soms musikante. Hierdie tipe kan die winsgewendste vir die kunstenaar wees, omdat daar waarskynlik meer skenkings van groter gehore sal wees as hulle deur die optrede vermaak word. Goeie straatvermakers beheer die skare sodat toeskouers nie die voetverkeer belemmer nie. Die tweede vorm, die stapwandel, het geen duidelike begin of einde nie. Tipies bied die vermaker 'n vermaaklike atmosfeer, dikwels met 'n ongewone instrument en die gehoor hou moontlik nie op om te kyk of om 'n skare te vorm nie. Soms kan 'n spontane vertoning maklik verander in 'n sirkelvertoning. Die derde vorm, kafee straatkuns, word meestal in restaurante, kroeë en kafees opgevoer. Hierdie soort handeling gebruik soms openbare vervoer as 'n platform om by op te tree.
Parades
Parades word gehou vir verskillende doeleindes, dikwels meer as een. Of die bui somber of feestelik is, omdat dit openbare geleenthede is wat ontwerp is om aandag te trek en aktiwiteite wat die normale verkeer noodwendig lei, het parades 'n duidelike vermaaklikheidswaarde vir hul gehore, konvooie is 'n voorbeelde van 'n openbare optog. Sommige mense wat na die optog of optog kyk, het moontlik 'n spesiale poging aangewend om dit by te woon, terwyl ander per ongeluk deel van die gehoor word. Wat ook al die primêre doel is,trek parades skares aan om vermaak te word met wat hulle sien in die verbygang. Soms vind 'n optog in 'n geïmproviseerde teaterruimte plaas en kaartjies word aan die gehoor verkoop terwyl die wêreldwye gehoor via die uitsending deelneem.
Een van die vroegste vorme van die parade was die Romeinse triomf, groot en opspraakwekkende uitstallings van buitelandse skatte gegee deur triomfantelike Romeinse generaals om hul oorwinnings te vier. Julius Caesar het verkies om vier oorwinnings te vier wat op verskillende dae was en ongeveer oor 'n maand gestrek het. In Europa, vanaf die Middeleeue tot die Barok het die Royal Entry die formele besoek van die monarg aan die stad gevier met 'n optog deur uitgestrekte versierde strate, waar verskillende vertonings en uitstallings te sien was. Die jaarlikse Lord Mayor's Show in Londen is 'n voorbeeld van 'n burgerparade wat sedert die Middeleeue oorleef het.
George Town, Penang
George Town is 'n stad in die weste van Maleisië, op die eiland van Penang. Die stad het 'n bevolking van sowat 511 000 in 2010.
J.H. Neethling
Ds. Johannes Henoch Neethling (distrik Prins Albert, 4 Desember 1826 - Stellenbosch, 26 Februarie 1904) was een van die groot predikante van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die tweede helfte van die 19de eeu.
Afkoms en opleiding
Neethling was die oudste seun en die tweede van die elf kinders van Hendrik Johannes Neethling (13 Augustus 1795 - 31 Augustus 1863) en sy vrou, Engela Johanna Albertyn (gedoop 15 November 1801). Een van sy susters, Anna Marthina Hofmeyr, was die moeder van die sendeling eerw. Stephanus Hofmeyr.
Die jong Johannes het die Hollandsmediumskool Tot Nut van 't Algemeen in Kaapstad bygewoon. Beïnvloed deur die prediking van 'n familiielid, ds. G.W. Stegmann, het hy hom geroepe tot die evangeliebediening gevoel en vir verdere opleiding na Europa gegaan. Sy studie is moontlik gemaak deur die nalatenskap van adv. J.H. Neethling, 'n kinderlose grootoom van Johannes, na wie hy ook genoem is. Hy het in 1846 as student aan die Universiteit van Utrecht ingeskryf, waar die vriendskap van die broers Andrew Murray en John Murray, en van Nicolaas Hofmeyr vormend op hom ingewerk het. Op 14 September 1848 het hy ingeskryf aan die Universiteit van Leiden, ook ander universiteite besoek en heelwat gereis. Afgesien van sy teologiese vorming, het Neethling in Holland die vlot en goeie Nederlands leer praat wat hom as prediker van baie van sy tydgenote sou onderskei wat slegs boeketaal gepraat het.
Eerste gemeente
Ná sy terugkeer in Suid-Afrika is hy op 17 April 1851 gelegitimeer en het hy beroepe ontvang na die NG gemeente Pietermaritzburg en Prins Albert. Hy aanvaar die beroep na sy grootwordgemeente, waar hy in Junie deur Andrew Murray, predikant van die NG gemeente Bloemfontein, bevestig is. Ná ongeveer vyf maande het hy saam met Murray op 'n besoekreis na Transvaal gegaan, tot aan die Soutpansberg, en 'n breedvoerige verslag opgestel wat in De Kerkbode (2 Oktober 1852 en 30 April 1853) verskyn het.
Na Stellenbosch
duimnael|regs|230px|Stellenbosch se NG moederkerk. Die standbeeld van ds. Neethling staan links voor die kerk.
In Maart 1858 het ds. Neethling 'n beroep aanvaar na die NG gemeente Stellenbosch, waar die driemanskap John Murray, N.J. Hofmeyr en Neethling mekaar tot veelvuldige werksaamhede sou inspireer. Reeds op Prins Albert het hy in De Kerkbode gepleit vir die oprigting van 'n teologiese kweekskool op Stellenbosch. Hy was daar ook kollektant vir hierdie inrigting en tydens die inwyding in 1859 het hy die slotgebed waargeneem. Hy het meer as 40 jaar skriba van die kuratorium gebly en het later met sukses die aanstelling van meer hoogleraars bepleit.
Yweraar vir die onderwys
Omdat die bestaande onderwysgeriewe op Stellenbosch nie voldoende was vir die behoefte aan deeglike voorafgaande onderrig vir die seminarie nie, het ds. Neethling en ander belangstellendes geld ingesamel en op 1 Maart 1866 is die Stellenbosch Gymnasium geopen. Die erkenning van die Gymnasium as kollege in 1881, en die Victoria-kollege wat in 1887 hieruit voortgespruit het, het bewys gelewer van dfs. Neethling se geesdrif en dryfkrag. Tot 1904 was hy sekretaris van die raad van die Gymnasium en hy was ook lid van die eerste raad van die Stellenbosch Kollege. In 1875 het die Meisieskool Bloemhof grootliks as gevolg van sy praktiese idealisme ontstaan en die naam self is ook aan hom te danke. In die gemeente is daar ná sy aankoms met aanddienste sowel as met 'n Sondagskool begin.
Hy was die stukrag agter die bou, volgens 'n plan van die argitek Carl Otto Hager van die bekende moederkerk van Stellenbosch wat op 31 Oktober 1863 ingewy is en waarheen hy die lede van die Sinode uitgenooi het. Sy neef, Hendrik Ludolph Neethling, wat ook in die bestuur van die Gymnasium gedien het, was sekretaris van 'n "bazaar commissie" wat geld vir die kerkbou ingesamel het.
Sinodale betrokkenheid
Op Sinodale vlak was hy by geleentheid assistent-scriba synodi, lid van 'n advieskommissie vir kerkbou, lid van die proponentseksamenkommissie en assessor in 1890. Twee keer, in 1852 met Andrew Murray en in 1856 met A.A. Louw, het hy die Transvaalse gemeentes besoek en inlywing by die Kaapse NG Kerk bepleit. Veral die sending het sy aandag gedien en so dien hy vanaf 1857 in die sinodale sendingkommissie wat manne soos Alexander MacKidd en Henri L. Gonin vir die buitelandse sending uitgestuur het. Ds. Neethling het sendingstasies besoek en hoër pensioene vir sendelinge bepleit. Die Sinode van 1903 het hom bedank vir sy sendingywer.
Stryd teen die liberalisme
Reeds tydens sy bediening op Prins Albert het hy saam met N.J. Hofmeyr en J.M. Brink, die oue, as medeskrywer sy bydrae gelewer tot die polemiek in die Kaapse kerkstryd wat sou volg: Bezwaren tegen bezwaren of dr. A.N.E. Changuion weerlegd (Kaapstad, 1854). Daarna het hy in die Sinode, en ook met briewe en artikels, die liberalisme beveg, terwyl hy aktief meegewerk het aan die totstandkoming van die maandblad De Volksvriend in 1861, wat hierdie rigting moes bestry. Ter verdieping van die geestelike lewe gee hy van 1859 af die maandblad De Wekker uit, wat tegelyk die standpunt van die ortodoksgesindes in die kerklike twis van die tyd moes weerspieël. Hierdie blad sou ná sy dood tot 1925 deur sy dogter Ella Neethling voortgesit word.
Ds. Neethling was ook mede-organiseerder van die konferensie van 1860 oor die geestelike lewe op Worcester en hy was lid van die reëlingskomitee vir die besoek van L.D. Wishard, wat in 1896 die Christenstudentevereniging in Suid-Afrika kom stig het.
Waardering
duimnael|J.H. Neethlinggebou op Stellenbosch. Vriendelik en innemend van voorkoms en openhartig van aard, was "Ou Dominee" op Stellenbosch 'n waardige verskyning met sy fier houding en lang wit baard. Hy was nederig in die omgang, standvastig en onverskrokke in al sy doen en late. Vreesloos en beginselvas, het hy selfs vir drinkers in die kroeë boetpredikasies gehou. Die naam "Stellenbosse bedelaar" wat hom soms toegevoeg is omdat hy so gedurig en onvermoeid besig was met geldinsameling vir die onderwys, die sending of ander sake van belang, het met die jare 'n erebenaming geword. Daar is 'n wit marmerstandbeeld van ds. Neethling voor die moederkerk op Stellenbosch.
Craniella quirimure
Craniella quirimure is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2005 deur Peixinho, Cosme & Hajdu.
Vermaak
Sport
Sport het nog altyd vermaak aan die skare verskaf en by sport staan die gehoor bekend as toeskouers om die spelers van die gehoor te onderskei. Die ontwikkeling van stadion- en ouditoriumontwerp, sowel as die opname- en uitsaaitegnologie, het toeskouers van buite die geleentheid laat kyk na sport, met die gevolg dat die gehoor groter geword het en toeskouersport toenemend gewild geword het. Twee van die gewildste sportsoorte met wêreldwye aantrekkingskrag is sokker en krieket. Hul uiteindelike internasionale kompetisies, die Wêreldbeker en toetskrieket, word regoor die wêreld uitgesaai. Benewens die baie groot getalle wat aan hierdie sportsoorte deelneem, is dit veral 'n belangrike bron van vermaak vir miljoene nie-spelers wêreldwyd. Die Tour de France, 'n vergelykbare sportsoort met 'n wêreldwye aantrekkingskrag, is ongewoon in die sin dat dit buite die spesiale stadia plaasvind en eerder op die platteland bedryf word.
Afgesien van sportsoorte wat wêreldwyd 'n aantrekkingskrag en kompetisies het, soos die Olimpiese Spele, hang die vermaaklikheidswaarde van 'n sportsoort af van die kultuur en land waar mense dit speel. Byvoorbeeld, in die Verenigde State van Amerika is bofbal- en basketbalspeletjies gewilde vorme van vermaak; in Bhoetan is die nasionale sport boogskiet; in Nieu-Seeland is dit rugby; In Iran is dit vryslag-stoei. Japan se unieke sumo-stoei bevat rituele elemente wat spruit uit sy lang geskiedenis. In sommige gevalle, soos die internasionale hardloopgroep Hash House Harriers, skep deelnemers 'n mengsel van sport en vermaak vir hulself, grootliks onafhanklik van toeskouerbetrokkenheid, waar die sosiale komponent belangriker is as die mededing.
Die evolusie van 'n aktiwiteit soos sport wat oorvloei na vermaak word ook beïnvloed deur die plaaslike klimaat en omstandighede. Die moderne branderry-sport word byvoorbeeld met Hawaii geassosieer en dié van sneeuski is waarskynlik in Skandinawië ontwikkel. Terwyl hierdie sportsoorte en die vermaak wat hulle aan toeskouers bied, oor die hele wêreld versprei het, bly mense in die twee lande van oorsprong bekend vir hul bekwaamheid. Soms bied die klimaat die geleentheid om 'n ander sportsoort aan te pas, soos in die geval van yshokkie - 'n belangrike vermaak in Kanada.
Skoue, markte en inkopies
Skoue en uitstallings bestaan al sedert die Middeleeue, wat rykdom, innovasies en voorwerpe vir handel toon en spesifieke vermaak aanbied, sowel as ontspanningsplekke op sigself. Of daar nou in 'n Middeleeuse mark of in 'n klein winkeltjie gehandel word, bied inkopies altyd vorme van opwinding aan wat die alledaagse wegneem.
Teen die 19de eeu het uitstallings wat kunsvervaardiging en handel aangemoedig het, internasionaal geword. Dit was nie net baie gewild nie, maar het ook internasionale idees beïnvloed. Die Paris Exposition van 1878 het byvoorbeeld internasionale samewerking oor idees, innovasies en standaarde vergemaklik. Van Londen 1851 tot Parys 1900 het meer as 200 miljoen besoekers die toerusting in Londen, Parys, Wene, Philadelphia, Chicago en 'n magdom kleiner vertonings regoor die wêreld binnegekom. Sedert die Tweede Wêreldoorlog is daar meer as 500 miljoen besoeke deur wêreld-ekspo-draaihekke aangeteken. As 'n vorm van skouspel en vermaak beïnvloed ekspo's alles van argitektuur, tot patrone van globalisering, tot fundamentele aangeleenthede rakende menslike identiteit en in die proses het die noue band tussen die opkoms van afdelingswinkels en kunsmuseums ontstaan, die moderne wêreld van massaverbruik en die vermaaklikheidsbedryf.
Chambeshirivier
Die Chambeshirivier (ook soms Chambezirivier) in die noordooste van Zambië word beskou as die verste boloop van die Kongorivier.
872
Die jaar 872 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 72ste jaar van die 9de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Chambeshirivier
Die rivier ontspring in die berge van die baie afgeleë grensgebied tussen Zambië en Tanzanië, naby die Tanganjikameer, op 'n hoogte van 1760 m bo seevlak en net suidwes van Mbala. Aanvanklik loop die rivier opvallend direk suidoos, maak dan 'n skielike draai van 90° en loop dan suidwes. In hierdie draai sluit die Kalungurivier by die Chambeshi aan. Wes van Chinsali loop die Chambeshi deur moerasse, waarna die Lukulurivier (met sy Chisimbe-waterval net wes van Kasama) van noord af aansluit. Na 480 km van sy oorsprong loop die Chambeshi deur moerasse aan die suidoostekant van die Bangweulu- en die Kampolompomeer en word die vloeispoed van die water aansienlik vertraag. Aan die suidekant van die mere ontspring die Luapularivier wat die water noordwaarts neem. Eintlik is die Luapula bloot 'n voortsetting van die Chambeshi.
Hierdie riviere oos van die Bangweulumeer word algemeen aanvaar as die bolope van die Kongo en word die Chambeshi dus as die bron van die Kongo beskou. Via die Kalungu en sy sytak die Chozi ontvang die Kongo sy mees oostelike water. Opvallend is dat die oorsprong van die Kongo en die Nyl nie so ver van mekaar geleë is nie.
Andhra Pradesh
Andhra Pradesh (Telugu: ఆంధ్ర ప్రదేశ్ Āndhra Pradēś [ˈɑːndʰrʌ prʌˈdeːɕ], Sanskrit vir: "land van die Andhra"; Andhra was 'n volk in antieke Indië) is 'n deelstaat in sentraaloostelike Indië. Van die ander groot stede is Vijayawada en Visakhapatnam. Die deelstaad se geografie word gekenmerk deur die Oos-Ghats, asook die twee riviere Godavari en Krisjna.
Ursaline Bryant
Ursaline Bryant (gebore 4 November 1947) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hot Pursuit (1987) en Flood Streets (2011), en in die televisiereekse Star Trek: The Next Generation (1987) en Seinfeld (1989).
873
Die jaar 873 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 73ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Kristinia DeBarge
Kristinia DeBarge (gebore 8 Maart 1990) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Christmas in Compton (2012), School Dance (2014), \N, en Rebirth of Crowning Glory.
Gereformeerde kerk Durban-Wes
duimnael|links|260px|Ds. [[Gert Bester|G.B.C. Bester, van 1968 tot 1975 die eerste leraar, en sy gesin: Anita, Alrina en Bone.]]
duimnael|regs|170px|Ds. Pieter van der Walt, leraar van 1975 tot 1982, as eerstejaarstudent aan die [[PU vir CHO in 1965 toe hy die Abe Bailey-beurs gewen het.]]
Die Gereformeerde kerk Durban-Wes was die derde gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika in Durban, KwaZulu-Natal, maar ook die eerste wat ontbind het.
In die dekade ná 1960 het die Gereformeerde kerk Durban so gegroei dat dit wenslik was om nog ’n deel daarvan af te stig nadat Noord-Durban reeds in 1952 tot stand gekom en dele soos Durban-Noord self, Stanger, Umhlanga en Berea ingesluit het. Op 4 Februarie 1968 het 12 wyke wes van die ou Suidkuspad tot by Pinetown, waar die Gereformeerde kerk Pinetown eers in 1986 van Durban-Wes sou afstig. In die stigtingsjaar het die plek van eredienste na die Boy Scouts-saal in Bellair verskuif. Dit was nie ’n oplossing op lang termyn nie, want Sondae voor die diens moes die saal eers netjies gemaak word ná die danspartytjies van ander huurders die aand vantevore.
Later in die stigtingsjaar is toe besluit om ’n erf koop by Dickensweg 19, Bellair, en ’n kerkgebou op te rig. Twee lidmate was ten nouste by die kerkbou betrokke: P.F. Pretorius as argitek en Jaap van den Berg as bouaannemer. Die bouwerk het in Julie 1971 begin en op 19 Augustus 1972 is die gebou in gebruik geneem. Die gebou is so ontwerp dat die ingang na die kerk en saal ’n voorhof vorm wat deels onder dak is. Die kerkruimte is in ’n driehoek ontwerp met die hoogste deel by die preekstoel. Die sitplekke is sirkelvormig aangebring. Dié gebouekompleks het ook ’n moederskamer, kombuis en woonstel ingesluit.
Durban-Wes het in 1990 ontbind, waarna die leraar en lidmate oorgegaan het na die moedergemeente. Die kerkkompleks is blykbaar oorgeneem deur ’n Christelike skool.
Eriélton Carlos Pacheco
Eriélton Carlos Pacheco (Ponta Grossa, 26 September 1970), beter bekend as Pachequinho, is 'n voormalige Brasiliaanse sokkerspeler. Hy speel onder meer vir Ponte Petra, Santo, Coritiba, Bahia, Atlético-PR, Matonense en Paraná.
Craniella sagitta
Craniella sagitta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Lendenfeld.
Rachel deBenedet
Rachel deBenedet is 'n Amerikaanse aktrise.
NG gemeente Winburg
Die NG gemeente Winburg is die oudste gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Vrystaatse Sinode asook die oudste in die hele Vrystaat of destydse Transvaal.
Agtergrond
In 1840 is op Potchefstroom met 'n ooreenkoms tussen Hendrik Potgieter en Andries Pretorius die eerste Voortrekkerstaat gestig, wat die Republiek van Natalia genoem is en Transvaal, Noord-Vrystaat en Natal ingesluit het. Toe is ook die Voortrekkerkerk gestig, wat die gemeentes Potchefstroom, Winburg en Pietermaritzburg ingesluit het. Deur die Volksraad is op 16 Januarie 1841 die eerste kerkrade vir die gemeentes benoem en die Presbiteriaanse sendeling van Amerika, ds. Daniel Lindley, is as eerste leraar van hierdie Voortrekkerkerk aangestel.
Eerste eie leraar
Op die walle van Laaispruit, waar dit in die Vetrivier vloei, het gedurende April 1837 meer as duisend Voortrekkerwaens saamgeskaar gestaan. Hier moes die trekke van Hendrik Potgieter, Sarel Cilliers, Gerrit Maritz en Piet Retief hulself en daarmee ook die Christelike beskawing verdedig. Ook om sy eerste leraar te verkry, moes die konsulent, ds. Andrew Murray, ernstige beswaar maak by die Kaapse regering omdat goewerneur sir Harry Smith ds. Van Velden na Harrismith en Natal wou stuur terwyl hy vir Winburg bedoel was.
Die gemeente is geruime tyd deur besoeke van di. Lindley, Andrew Murray (konsulent en leraar van NG gemeente Bloemfontein), en Pieter Roux (van die NG gemeente Smithfield bearbei, totdat sy eerste leraar, ds. D.J. van Velden, in 1850 hier bevestig is. Hy het die gemeente bedien tot 1853, toe hy 'n beroep aanneem na die NG gemeente Ladismith en daar gearbei het tot sy dood op 23 Junie 1878. Die gemeente is daarna as volg bedien: H. van Broekhuizen (1861 – '66), P.A.C. van Heyningen (1867 – '93), J.J.T. Marquard (1894–1904), W.H. Boshoff (1906 – '18), H.C.J. Bekker (1918 – '31), J.J. Hattingh (1932 – '47) en S.J. Botha (1948 – onseker).
Kerkbou
Die teenswoordige sierlike kerkgebou is gedurende die Tweede Vryheidsoorlog gebou en as onvoltooide kerk as hospitaal gebruik. Dis hierdie kerk wat in die Kultuurgeskiedenis van die Afrikaner (Deel III, p. 467) 'n ereplek gekry het en as voorbeeld van die katedraalstyl genoem word, en vanweë sy pragtige, algehele kliptoring buitengewoon imposant is. Ook die Rebellie van 1914 het sy spore hier agtergelaat en in 1917 tot die stigting van die gemeente Rietfontein uit hierdie gemeente gelei.
In 1947 het Winburg se moedergemeente 669 belydende lidmate gehad en Rietfontein 696. In 2014 het dit teruggesak tot 194 in die moedergemeente en 271 in Rietfontein.
Linda Ronstadt
Linda Ronstadt (gebore 15 Julie 1946) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Pirates of Penzance (1983), An American Tail (1986), The Abyss (1989), en Man on Fire (2004).
Bastnäsiet
Bastnäsiet is 'n groep van minerale met algemene formule waarin Ln= La, Ce, Y, Nd en ander lantaniede. Die naam is afgelei van die Sweedse dorp Bastnäs waar dit die eerste keer gevind is.
Afhanklik van watter Ln-metale dit bevat word verskeie minerale onderskei, soos:
Struktuur
Bastnäsiet-Ce wat die formule het is die argetipe van die G7-struktuur van die strukturbericht-klassifikasie. Dit het 'n heksagonale eenheidsel met ruimtegroep P2c en Z=6. Die atoomposisies is:
Die trigonale karbonaatgroepe en die seriumatome is in 'n WC-tipe rooster gerangskik. Die fluooratome word in trigonale holtes tussen die seriumatome aangetref. Die seriumatoom het negevoudige omringing in 'n drievoudiggekapte trigonale prisma
874
Die jaar 874 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 74ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
875
Die jaar 875 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 75ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Winifred Bryson
Winifred Bryson (20 Desember 1892 – 20 Augustus 1987) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente South of Suva (1922), The Hunchback of Notre Dame (1923), Flirting with Love (1924), en The Awful Truth (1925).
Anna-Maria Ravnopolska-Dean
Anna-Maria Ravnopolska-Dean, eintlik Anna-Maria Jordanova Ravnopolska-Dean (Bulgaars: Анна-Мария Равнополска-Дийн), is 'n harpspeleres en komponis. Sy is gebore in Sofia in Bulgarye. Sy het onder Liana Pasquali en Susann McDonald gestudeer. In 1993 het sy haar debuut in Carnegie Hall in die VSA gemaak.
Hazel Buckham
Hazel Buckham (27 Desember 1888 – 4 September 1959) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Liberty (1916).
Rooiwynkoek
Geskiedenis
Soos alle ander koeke is rooiwynkoek vanweë die baie hoë suikerprys oorspronklik net op die koffietafels van welgesteldes bedien. Eers vanaf die 19de eeu het koeke met die grootskaalse verbouing van suikerbiet in Europa ook vir gewone mense bekostigbaar geword. Rooiwynkoek het veral in die Kersfeestyd al hoe gewilder geraak en is sodoende ook met tipiese Kersfeesgeursels soos kardamom en kaneel verfyn. Immigrante het die resep ook na Noord-Amerika saamgeneem.
Eksterne skakels
Resepte
Anette Engelbrecht
Annette Engelbrecht is ’n Suid-Afrikaanse aktrise. Sy is veral bekend vir haar karakter Maggie van Tonder in die SAUK-komedie Orkney Snork Nie en as Meraai in die TV-reeks, Mattewis en Meraai.
Craniella schmidtii
Craniella schmidtii is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Sollas.
Allie DeBerry
Allie DeBerry (gebore 26 Oktober 1994) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Lazer Team (2015) en Paradise Prey, en in die televisiereekse Shake It Up (2010) en A.N.T. Farm (2011).
876
Die jaar 876 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 76ste jaar van die 9de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Gert Kruger (predikant)
Ds. Gert Hendrik Jacobus Kruger (distrik Bethulie, Oranje-Vrystaat, 22 Oktober 1874 – Pretoria, Suid-Afrika, 19 Februarie 1957) was in die eerste helfte van die 20ste eeu predikant in drie werkkringe van die Gereformeerde Kerk: Lydenburg-kombinasie 1903–1905, Barkly-Oos 1905–1926 en Parys 1926–1949, toe hy sy emeritaat aanvaar. ’n Seun van hom, ook ds. G.H.J. Kruger (1923–2013), was leraar van Barkly-Oos 1949–1951, Laeveld 1951–1958, Benoni 1958–1969, Benoni-Noord 1969–1977 en Durban 1977–1989, toe hy sy emeritaat aanvaar. Terwyl sy broer ds. J.H. Kruger leraar was van die kombinasie Molteno van 1907 tot 1911 en daarna tot hy emeritaat aanvaar het in 1952 van Postmasburg. In dié tyd het onder sy leiding vyf nuwe Gereformeerde kerke in Kaapland noord van die Oranjerivier tot stand gekom waar daar met sy koms daarheen net Postmasburg was.
Tweede Vryheidsoorlog
Saam met (die latere prof. ds.) J.D. du Toit (Totius) het hy sy kandidaatseksamen op 17 Junie 1899 afgelê, drie maande en 24 dae voor die begin van die Tweede Vryheidsoorlog op 11 Oktober daardie jaar. Weens die dreigende oorlog het hy toe nie ’n beroep ontvang nie. Toe die oorlog uitbreek was hy en prop. Du Toit in Transvaal en het dus as veldpredikers saam met die kommando's uitgetrek. Later is hy gevange geneem en na Middelburg, Kaap, gedeporteer. Daar het hy, nes ds. Willem Postma op dieselfde dorp, ’n lewensbestaan gemaak deur in ’n winkel te werk, maar kon hy ook ’n inkomste verdien deur vioolles te gee nadat hy aan die Teologiese Skool Burgersdorp leier van die "vioolband" was.
Gemeentebediening
duimnael|regs|230px|Ds. en mev. Kruger as jong getroudes.
Ná die Driejarige Oorlog het prop. Kruger ds. Martinus Postma ses maande lank in die Johannesburgse gemeente van sy kerk bygestaan. Eindelik is hy op 19 Julie 1903 op Belfast deur ds. J.A. van Rooy tot herder en leraar van die kombinasie Lydenburg-Gereformeerde kerk Belfast bevestig. In 1905 is hy in die huwelik bevestig met Christina Maria Kruger, wat die Bethulie-kamp oorleef en tydens die oorlog vier weke tronkstraf in Bloemfontein uitgedien het nadat sy betrap is dat sy ’n brief van bemoediging aan die vegtende Boere geskryf het. Ten tyde van ds. Kruger se dood in 1957 het vier van sy vyf kinders nog geleef. Ds. Gerrit Kruger was die jongste.
In sy huweliksjaar, op 28 Januarie 1905, is ds. Kruger as leraar van Gereformeerde kerk Barkly-Oos bevestig. Sy dienstyd tot 1925 of '26 was die langste in die eerste 100 jaar van die gemeente, gestig in 1871, se bestaan. Aangesien die ou pastorie teen dié tyd baie bouvallig was, is ’n blok van ses erwe van die owerheid teen £200 verkry en kon die leraar en sy gesin die nuwe pastorie in Maart 1909. Die koste was £1 100, net sowat £130 minder as die koste van Dordrecht se Gereformeerde kerkgebou sowat twee jaar vantevore. In 1915 is die kerkgebou opgeknap en verbeter teen ’n koste van £370, wat alles dadelik betaal is. Volgens die Kerk se Almanak vir die jaar 1907 het die gemeente Barkly-Oos in 1906 248 belydende lidmate gehad en ’n sieletal van 526.
Sy volgende gemeente het met sy bevestiging daar in 1926 as Vredefort bekendgestaan, maar dié naam is in 1941 na Parys verander nadat die swaartepunt van die gemeente algaande ná sy stigting 1872 daarheen verskuif het. Ds. Kruger het die Woord op Vredefort in die twee kerkgebou bedien, wat in 1891 opgerig is om die ou kerkgebou van 1872 te vervang nadat dit omstreeks 1888 in onbruik geword het. Op Parys het ds. Kruger sy vrou in Junie 1947 aan die dood afgestaan. In Oktober 1948 is hy weer getroud, met die weduwee Aletta Buys van Barkly-Oos, wat hom oorleef het.
Op 20 Februarie 1949 het hy sê emeritaat aanvaar ná ’n 46-jarige ampstermyn. Hy het op Parys bly woon en nog tot enkele maande voor sy dood, in die algemene hospitaal in Pretoria nadat hy die week vantevore 'n ernstige operasie ondergaan het, op versoek met Woord- en Sakramentsbediening gehelp. Ook het hy op 5 Februarie 1955 die hoeksteen van die ultramoderne Paryse Gereformeerde kerk, ontwerp deur die Gereformeerde argitek Johan de Ridder, gelê. Ds. J.W. Jansen van Ryssen was indertyd Parys se predikant.
Waardering
duimnael|links|280px|Mev. [[Christina Krüger|Christina en ds. G.H.J. Kruger op hul seun Christiaan se troue.]]
Ds. Kruger se seun, ook ds. G.H.J. Kruger, het in sy lewensberig in die GKSA se Almanak van 1958 die aandag daarop gevestig dat sy vader se gemeentes al drie min in lidmaattal was en dat dié lidmate in elke geval oor ’n uitgestrekte gebied gewoon het. So het die bediening besonderse eise aan hom gestel, maar volgens ds. Kruger jr. het sy vader "die ampswerk met die grootste getrouheid, liefde en ywer verrig".
In 1913 het ds. Kruger ook nog die lidmate van die Gereformeerde Kerk in Brits-Oos-Afrika (Kenia), in 1919 die lidmate in Suid- en Noord-Rhodesië en in 1924 dié in Portugees-Wes-Afrika (Angola) gaan bedien. In 1921 het hy die lidmate in die Boland bedien. Tydens sy verblyf op Parys het hy etlike jare lank ook nog Kroonstad, Hoopstad, Wepener, Thaba Nchu, Bloemhof en Makwassie bedien.
Buiten sy ampswerk het hy baie belanggestel in die jeug. Hy het jare lank in skoolkommissies en skoolrade gedien. Sy seun skryf: "Vir die jongmense in sy gemeentes het hy 'n besonder teer plekkie gehad. In gemeentelike samekomste, waarin veral ook die jongmense inbetrek kon word, het hy baie belang gestel. By sulke geleenthede het hy gewoonlik baie laat sing. Omdat hy 'n besondere liefhebber van goeie musiek was, moes die gemeentelike sang ook so goed en mooi as moontlik wees."
Ds. Kruger het ononderbroke vanaf 1912-1938 as kurator van die Teologiese Skool gedien en vanaf 1942-1952 as lid van die raad van die PU vir CHO. Ook in die openbare lewe het hy groot agting weggedra. Gevolglik het hy in verskillende openbare liggame gedien. Sy seun skryf: "Die Geloftefees-saal op Parys, wat in 1932 onder sy leiding opgerig is, is bewys van sy ywer en liefde in die volkslewe."
Ds. Kruger jr. skryf voorts: "Uit bostaande blyk dit baie duidelik dat hierdie dienskneg van die Here hom ten volle geleen het vir die saak van die Here. Beheers deur die liefde en gesindheid van Christus het hy sy gawes op elke terrein aangewend. Elkeen wat met hom in aanraking gekom het, is getref deur sy nederige en vriendelike geaardheid. As predikant was hy toeganklik vir almal. Ook het hy 'n baie goeie humor gehad. Met die bedankings aan die einde van die Algemene Sinode op Bethulie in 1936, het hy die perskommissie en ook die koster bedank. Die koster daar was 'n flukse jong broeder so in die twintiger jare. Toe ds. Kruger hom bedank, het hy droogweg opgemerk dat dit die mooiste koster is wat hy nog gesien het.
Craniella sigmoancoratum
Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1966 deur Koltun.
Paprika (plant)
Die paprika of rooirissie (Capsicum annuum) is ’n spesie van die genus Capsicum, wat inheems is aan suidelike Noord-Amerika en noordelike Suid-Amerika. Dit is die algemeenste van die vyf capsicums wat vir huislike gebruik gekweek word.
Eienskappe
Hoewel die naam afgelei is van die Latynse woord annus (“jaar”), is die plant nie ’n jaarplant nie. Dit kan sonder ryp ’n paar seisoene oorleef en ’n groot meerjarige struik word. Die enkelblomme is naaswit (soms pers) en die stam is vol takke en tot 60 cm hoog.
Die vrug is ’n bessie en kan groen, geel of rooi wees wanneer dit ryp is. Die talle kultivars het ’n groot verskeidenheid rissies wat dwarsoor die wêreld geëet word. Hulle het ’n groot verskeidenheid vorms en groottes en is matig of warm; dit wissel van soetrissies tot brandrissies. Die kultivars is ontwikkel van die wilde Amerikaanse voëlrissie wat steeds in warmer dele van Amerika aangetref word.
Hoewel die spesie in die meeste klimate kan groei, verkies dit warm, droë toestande.
Sierrissie
Sommige kultivars word gekweek as huisplante en staan bekend as sierrissies. Hul vrugte het soms ongewone kleure soos swart en pers. Almal is eetbaar en die meeste brand.
878
Die jaar 878 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 78ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Craniella serica
Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Lebwohl.
Susan Buckner
Susan Buckner (gebore 28 Januarie 1953) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Grease (1978) en Deadly Blessing (1981), en in die televisiereekse The Brady Bunch Variety Hour (1976) en The Hardy Boys/Nancy Drew Mysteries (1977).
877
Die jaar 877 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 77ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Rose Marie
Rose Marie (15 Augustus 1923 – 28 Desember 2017) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Witchboard (1986) en in die televisiereekse The Dick Van Dyke Show (1961) en Remington Steele (1982).
Craniella simillima
Craniella simillima is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1873 deur Bowerbank.
Alexsandro de Souza
Alexsandro de Souza (Curitiba, 14 September 1977), beter bekend as Alex, is voormalige 'n Brasiliaanse sokkerspeler. Hy het onder meer vir Coritiba (1995–1997; 2013–2014), Palmeiras (1997–2000; 2001 en 2002), Flamengo, Cruzeiro (2001; 2002–2004), Parma en Fenerbahçe.
Van Tonder
Van Tonder is 'n familienaam wat algemeen tussen Afrikaners in Suid-Afrika voorkom. Die Vantonders is oorspronklik van 'n klein dorpie genaamd Tønder in Denemarke. Van hier het hulle weens godsdienstige oortuigings na Nederland geïmmigreer, waar hulle die van Van Tonder aangeneem het. Die Suid-Afrikaanse Vantonders het hoofsaaklik vanaf die Nederlande na Suid-Afrika geïmmigreer.
ASEAN
[[Lêer:ASEAN member states.svg|duimnael|Lidlande van die ASEAN:
█ ASEAN Lidlande █ ASEAN Waarnemerlande
█ ASEAN Kandidaatlande
█ █ █ Oos-Asiese Spitsberaad
ASEAN (Engels: Association of Southeast Asian Nations) is 'n internasionale organisasie van die lande in Suidoos-Asië. Die ASEAN is op 8 Augustus 1967 deur Thailand, Indonesië, Maleisië, die Filippyne en Singapoer in Bangkok, Thailand, gestig en het uit die voormalige ASE ontstaan.
Op 8 Januarie 1984 sluit Broenei, op 28 Julie 1995 Viëtnam, op 23 Julie 1997 Laos en Mianmar en op 30 April 1999 Kambodja by die ASEAN aan. Papoea-Nieu-Guinee is sedert 1984 en Oos-Timor sedert 2002 waarnemerlande. Op 1 Januarie 2010 is die vryhandelsone met Australië, Nieu-Seeland, Indië, Japan, Suid-Korea en die Volksrepubliek China gestig.
Shauna DeBono
Shauna DeBono (gebore 3 Januarie 1989) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Devotion (2019) en The Misgiving.
Danie Smuts
Filmografie
Rolprente en TV-reekse waarin hy verskyn het:
Bibliografie
Boeke wat hy geskryf het:
Maaskaas
duimnael|260px|Tuisgemaakte maaskaas.
Maaskaas is ’n vars kaas wat van wrongel gemaak word en ’n matige smaak het. Dit het vermoedelik ontstaan toe mense dit tuis gemaak het van oorskietdikmelk ná die maak van botter.
Vervaardiging
Maaskaas word gedreineer, maar nie gepers nie; van die vloeistof (wei) bly dus agter en die individuele stukke wrongel (gestremde melk) bly los van mekaar. Die wrongel word gewoonlik gewas om surigheid te verwyder, wat ’n soet wrongelkaas tot gevolg het. Dit word nie verouder of gekleur nie. Verskeie soorte maaskaas word vervaardig na gelang van die vetinhoud van die melk en die grootte van die stukke wrongel. Maaskaas kan ook gepers word om ander soorte kaas te maak.
Wrongel
Twee hoofsoorte maaskaas is dié met klein stukke wrongel, ’n hoë suurinhoud en sonder stremsel; en dié met groot stukke wrongel, stremsel en ’n lae suurinhoud. Stremsel is ’n preparaat uit die maag van sekere diere wat help om die melk te strem (suur te laat word) en keer dat die stukke wrongel opbreek. Die byvoeging van stremsel versnel die vervaardigingsproses, wat lei tot ’n laer suurinhoud en groter stukke wrongel. Minder wrongel word ook saam met die wei afgegooi.
Verbruik
Maaskaas kan op verskillende maniere geëet word: alleen, met vrugte en suiker, met sout en peper, met vrugtepuree, op roosterbrood, met tamaties, in slaaie, as ’n doopsous, as ’n plaasvervanger vir mayonnaise of as ’n bestanddeel in nagereg. Dit kan ook in pastageregte gebruik word in die plek van ricotta. Maaskaas met min of geen vet word ook vervaardig.
Die kaas is gewild onder mense wat gesond eet of ’n dieet volg, asook onder sportlui vanweë die hoë inhoud van kaseïenproteïen (wat langer hou) en relatief lae vetinhoud. Anders as sommige ander kaassoorte is maaskaas ook veilig om te eet tydens swangerskap.
Orange, Vaucluse
Orange (Provensaalse Oksitaans: Aurenja of Aurenjo in Standaard-Mistraliaans) is 'n commune in die Vaucluse département van die Provence-Alpes-Côte d'Azur gewes in suid-oos Frankryk. Dit is geleë omtrent 21 km noord van Avignon. Dit beskik grotendeels oor 'n landbou ekonomie.
Bevolking
Met ingang 2018 het die munisipaliteit oor 28,922 inwoners beskik. Die stad van Orange is bevolkingsgewys die tweede grootste munispaliteit (commune) van Vaucluse na Avignon, met Carpentras wat oor die derde grootste bevolking beskik.
Toeriste aantreklikhede
Die stad is bekend vir sy Romeinse argitektuur. Sy Romeinse teater, die Théâtre antique d'Orange, word beskryf as die indrukwekkendste Romeinse teater in Europa. Die datum van die oprigting van die boog word steeds gedebateer, maar huidige navorsing wat die inskripsie op die boog as afdoende bewyse aanvaar, dui daarop dat die oprigting daarvan tydens die heerskappy van keiser Augustus plaasgevind het. Die boog bevat ook 'n inskripsie wat in 27 n.C. aan keiser Tiberius gewy is, toe dit deur Tiberius opgerig is om die oorwinnings van Germanicus oor die Duitse stamme in die Rynland te vier. Die boog, teater en nabygeleë omgewing is in 1981 deur UNESCO gelys as 'n Wêrelderfenisgebied.
Kultuur
In 1869 is die Romeinse teater gerestoureer. Dit dien sedertdien as die venue van 'n musiekfees. Die fees, wat in 1902 die naam Chorégies d'Orange gekry het, word sedertdien jaarliks gehou en is nou bekend as 'n internasionale operafees.
In 1971 is die "Nuwe Chorégies" begin en het dit oornag 'n internasionale wegholsukses geword. Verskeie van die bekendste internasionale operasterre het in die teater opgetree, waaronder Barbara Hendricks, Plácido Domingo, Montserrat Caballé, Roberto Alagna, René Pape en Inva Mula. Operas soos Tosca , Aida, Faust en Carmen is al hier opgevoer.
Die Romeinse teater is een van drie erfenisterreine waar die Romeinse muur nog besigtig kan word.
Susterstede
Orange is die susterstad van:
Orange vorm die Unie van Oranje-stede saam met Breda, Diest en Dillenburg.
Klimaat
Oranje beskik oor 'n bedompige subtropiese klimaat, met nèt te veel reënval in die somer om 'n mediterreense klimaat-klassifikasie te hê. Somers is warm en relatief droog. Die meeste reënval kom in die lente en herfs voor, hoewel dit gepaardgaan met lae temperature. Winters is nie te straf nie, maar ryp en sneeu is nie ongehoord nie. Op 28 Junie 2019 het die temperatuur 41,0 ° C behaal.
Butch Cassidy and the Sundance Kid
Butch Cassidy and the Sundance Kid is ’n Amerikaanse rolprent wat in 1969 gemaak is met Robert Redford en Paul Newman in die hoofrolle. Dit handel oor twee struikrowers van Wyoming wat gejag word en na Boliwië vlug om van die gereg te ontsnap, maar uiteindelik in ’n oor-en-weer-skietery sterf.
Hierdie fliek is losweg op die ware verhaal van die twee titelkarakters (Butch Cassidy en sy vriend, Harry Longabaugh, ook "Sundance" genoem) gebaseer. Hulle was, saam met ander lede van die "Wild Bunch"-bende, vir langste reeks trein- en bankrooftogte in Amerika verantwoordelik. Die fliek het die legende van hierdie twee karakters selfs meer gewild gemaak.
Die film het vier Oscar-pryse gewen: vir Beste Kinematografie, Beste Oorspronklike Musiek, Beste Liedjie (Burt Bacharach se "Raindrops Keep Fallin' on My Head") en die Beste Oorspronklike Draaiboek (William Goldman). Dit is ook genomineer vir Beste Prent, Beste Direkteur (Hill) en Beste Klank. Goldman het die BAFTA-prys vir Beste Draaiboek gewen.
Dit was een van die grootste films van die 1960's, wat 102,3 miljoen dollar in die Verenigde State verdien het. Dit is as nommer 49 op die die Amerikaanse Filminstituut se rolprentlys, 100 Years... 100 Movies, gelys.
Akwitanië
Akwitanië (in Afrikaans ook gespel as Aquitanië; Frans: Aquitaine, Oksitaans: Aquitània, Baskies: Akitania, Saintongeais: Aguiéne) was 'n Franse gewes, in die suidweste van Frankryk, wat uit die départements Gironde, Landes, Dordogne, Lot-et-Garonne en Pyrénées-Atlantiques bestaan het. Die administratiewe hoofstad was Bordeaux. Sedert 2016 maak die streek deel uit van die nuwe administratiewe gewes Nouvelle-Aquitaine (Nieu-Akwitanië).
Parthenon
Die Parthenon (Antieke Grieks: Παρθενών) is 'n tempel geleë op die Atheense akropolis in Griekeland, wat aan die Griekse godin Athena gewy is, wat deur die inwoners van antieke Athene as hul behoedster gehuldig is. Kontruksie van die Parthenon het 'n aanvang geneem in 447 v.C., en dit is voltooi in 438 v.C., alhoewel die versiering daarvan voortgeduur het tot 431 v.C.. Dit is die belangrikste oorblywende gebou van klassieke Griekeland, en word algemeen beskou as die apeks van die ontwikkeling van die Doriese orde. Die dekoratiewe beeldhouwerk word onder die hoogtepunte van Griekse kuns getel. Die Parthenon word geag as 'n blywende simbool van antieke Griekeland en van die Atheense demokrasie, en as een van die wêreld se vernaamste kulturele monumente. Die Griekse ministerie vir kultuur is tans besig om 'n program deur te voer van selektiewe restourasie en rekonstruksie om die stabiliteit van die deels bouvallige struktuur te verseker.