cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thebe, Griekeland
Thebe (Antieke Grieks: Θῆβαι, Thēbai, Moderne Grieks: Θήβα, Thiva), is 'n stad in Griekeland, geleë aan die noordekant van die Kithaeron-bergreeks, wat Boiotië skei van Attika, en aan die suidelike rand van die Boiotiese vlakte. Dit het 'n belangrike rol in Griekse mitologie gespeel, as die ligging van die verhale van Kadmos, Oedipos, Dionysos en andere. Argeologiese uitgrawing in en rondom Thebe het 'n Mykeense nedersetting en kleitablette onthul, in die B-lineêre skriftipe, aanduidend van die Bronstydse belang van die ligging. In antieke tye, was Thebe die grootste stad van die streek Boiotië en leier van die Boiotiese konfederasie. Dit was 'n oortuigde teenstander van antieke Athene, en het hul by die Perse geskaar tydens die inval van 480 v.C. onder leiding van Ahasveros. Thebaanse magte het die mag van Sparta tot 'n val gebring in die Veldslag van Leuktra in 371 v.C., onder leiding van hul aanvoerder Epaminondas. Die Heilige Troep van Thebe ('n elite militêre eenheid) het opspraakwekkend gesneuwel in die slag van Chaironeia in 338 v.C. teen Philippos II en Alexander die Grote. Voor die uitdelging deur Alexander in 335 v.C., was Thebe 'n leidende mag in Griekse geskiedenis, en was tydens die Makedoniese verowering van Griekeland die mees dominante stadstaat. In die Bisantynse era was die stad 'n erkenne verskaffer van systowwe. Die moderne stad beskik oor 'n argeologiese museum, die oorblyfsels van die Kadmea (Bronstyd en latere vestings), en verstrooide antieke artefakte. Moderne Thebe is die grootste dorp van Boiotië. Dit is geleë langs hoofweg E962, sowat 4 km suid van die aansluiting met die E75.
Aandete
Aandete verwys gewoonlik na die belangrikste maaltyd van die dag. Tog kan die term "aandete" 'n verskil in grootte en belangrikheid aanneem, afhangende van die kultuur. Dit kan die grootste maaltyd van die dag wees, gewoonlik genuttig deur persone wat die hele dag gewerk of op kantoor was; of dit kan 'n ligte maaltyd wees vir bv. pensioenarisse, wat net "aanvul" voor slaaptyd.
In die verlede het die hoofmaaltyd verwys na die eerste maaltyd van die dag, geëet rondom die middag, soms is dit nog steeds gebruik om 'n middagete as 'n groot ete of hoofete te nuttig.
Du Toitskloofpas
Geskiedenis
Hierdie pas is in 1949 deur die destydse eerste minister, dr. D.F. Malan, geopen. Dit is ontwerp deur siviele ingenieur Pieter Agricola de Villiers, wat kort daarna ook die Outeniquapas beplan het. Die Du Toitskloofpas is in die middel van die 20ste eeu beskryf as een van die grootste ingenieursprestasies van daardie tyd. Konstruksiewerk het 7 jaar geduur en aanvanklik is van Italiaanse krygsgevangenes vir die bouery gebruik. Hierdie moderne snelweg tussen die Paarl en Worcester was 37 km lank en 12 nuwe brûe moes gebou word. Met die grootste veiligheid kon 'n spoed van 80 km/h gehandhaaf word, is toe gesê. Die hoogste punt van die pas is 820 m bo seevlak en die maksimum helling is 1:15. Veral die tonnel van 240 m lank was skouspelagtig. In sewe maande is 25 000 ton rots verwyder en die gevolg was die langste tonnel in die land op daardie stadium.
Vloeikristalskerm
Die terme vloeikristalskerm of vloeikristalvertooneenheid (Engels: liquid crystal display, LCD) verwys na skerms en vertooneenhede, wat gebruik maak van spesiale vloeikristalle – organiese stowwe, wat onder die invloed van elektriese spanning die rigting van die lig se polarisasie kan beïnvloed. Vloeikristalskerms is geskik om letters, syfers, simbole en beelde te vertoon.
Die skerms en vertooneenhede beskik oor pixels, tekensegmente of simbole, waarin die vloeikristalle se oriëntasie deur middel van 'n elektriese veld bestuur kan word. Danksy polarisasiefilters kan die oriëntasie sigbaar gemaak word. Hierdie tegnologie word in meetapparate, elektroniese toestelle, selfone, digitale horlosies, sakrekenaars en gevorderde plat televisieskerms toegepas.
TFT (thin film transistor)-skerms, wat uit vloeikristalskerms ontwikkel is, bevat 'n aktiewe matriks van dunlaagtransistors en is tans die oorheersende tegnologie op die mark van plat skerms. Naas skerms word ook talle videoprojektors met vloeikristal-modules toegerus.
Geskiedenis
Vloeikristalle is reeds in 1888 deur die Oostenrykse botanikus Fredreich Rheinizer ontdek. Terwyl hy die smeltproses van sekere organiese materiale in verband met cholesterol ondersoek het, het hy opgemerk dat die materiale twee verskillende fases deurloop. Die materiale het eers na 'n wolkerige vloeistof begin verander toe hulle teen 145,5 °C verhit is, en daarna – teen 178,5 °C – na 'n helder, deurskynende vloeistof. Hierdie waarnemings was die beginpunt in die ontdekking van vloeikristalle.
Toe die Duitse natuurkundige Otto Lehmann (1855–1922) van hierdie ontdekking gehoor het, het hy begin om self navorsing oor die materiaal te doen en 'n aantal eksperimente deurgevoer. Uiteindelik het hy opgemerk dat die vloeistof se struktuur duidelik van dié van ander vloeistowwe verskil en dit vanweë sy kristalagtige voorkoms "vloeikristal" genoem. Sy wetenskaplike hoofwerk "Vloeibare kristalle" het in 1904 verskyn. Die struktuur en eienskappe is in 1911 deur Charles Mauguin beskryf.
In 1936 is 'n patent vir die eerste praktiese toepassing van vloeikristalle, die vloeikristal-ventiel aan die Amerikaanse Marconi Wireless Telegraph Company toegestaan.
Die eerste beduidende Engelstalige publikasie oor die "Molekulêre struktuur en die eienskappe van vloeikristalle" (Molecular Structure and Properties of Liquid Crystals) is in 1962 deur Dr. George W. Gray gepubliseer. In die laat sestigerjare het die Britse Radar Research Establishment in Malvern (Worcestershire) pionierswerk op die gebied van vloeikristalle gedoen. Hierdie span van navorsers het die gevorderde navorsing van George W. Gray en sy span aan die Universiteit van Hull in Kingston upon Hull (Engeland) ondersteun, en Gray het uiteindelik die cyanobifeniel-vloeikristal ontdek, wat aan alle vereistes ten opsigte van stabiliteit en temperatuurgedrag in vertooneenhede voldoen het.
934
Die jaar 934 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 34ste jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Internasionale samelewing
Internasionale samelewing is ‘n konsep in Internasionale Verhoudinge wat gebruik word om interaksies tussen en optrede deur state op die wêreldverhoog te verduidelik.
Stadsregte
Die stadsregte wat vanaf die Middeleeue in Sentraal-Europa aan nedersettings toegeken is, het hulle oorsprong in Italiaanse voorbeelde wat by die Romeinse tradisie van stedelike selfbestuur aangesluit het.
Internasionale samelewing
Die term internasionale samelewing stel voor dat verhoudings tussen state gekondisioneer is deur die bestaan van reëls en norme wat die patroon van ‘n samelewing bewerkstellig. Hierdie siening pas die realistiese klem op magspolitiek en internasionale anargie deur die bestaan voorstelling van ‘n samelewing van state eerder as slegs ‘n state stelsel. Dit impliseer dat internasionale verhoudinge deur reëls regeer word en dat hierdie reëls help om internasionale orde te behou. Die hoof instellings wat sosiale integrasie en kulturele samehangendheid bewerkstellig is internasionale wetgewing, diplomasie en internasionale organisasies (Heywood, 2014:9). State vorm ‘n internasionale samelewing wat funksioneer op dieselfde wyse as ‘n samelewing binne ‘n staat. Verder impliseer dit dat state nie slegs in ‘n state stelsel funksioneer nie maar in ‘n breër samelewing van state bestaan waar hulle verantwoordbaar is aan bepaalde norme en reëls.
Stadsregte
Reg op versterkings, geregshowe en selfregering
Die reg om 'n nedersetting te versterk was oorspronklik 'n koninklike voorreg wat later ook aan ander wêreldlike en geestelike heersers toegeken is. So het in Europa talle stedelike nedersettings ontstaan wat onder gesag van konings, biskoppe of plaaslike wêreldlike heersers gestaan het.
Internasionale samelewing
Hierdie konsep word gebruik om te verwys na die idee dat orde in internasionale politiek deur sosiale verbintenisse tussen state onderhou word. Dit is ‘n manier om verhoudings tussen state te kenmerk (Kaczmarska, 2017). Die idee van ‘n internasionale samelewing word hoofsaaklik aan die ‘‘English School” van internasionale verhoudinge van die 1950’s en 1960’s toegeskryf en dit het ‘n belangrike rol gespeel in die vestiging van hierdie denkskool (Brown, 2001). Volgens hierdie idee het ‘n moderne samelewing van state in  Europa ontstaan en teen die 19de eeu het hierdie state hulleself erken as ‘n groep wat deur internasionale wetgewing gebonde is. Deur ‘n proses van uitbreiding het die institusionele struktuur van die internasionale samelewing oor die wêreld versprei (Keene, 2014). Hierdie uitbreiding het plaasgevind deur die uitbreiding van reëls en instellings, veral internasionale wetgewing, wat gesien is as die noodsaaklike element van sosiale interaksie tussen state.
Stadsregte
Reg op versterkings, geregshowe en selfregering
Vanaf die 13de eeu het talle stede reeds oor 'n aansienlike mate van selfregering beskik - naas die permanente markvrede en die immuniteit, wat stede geniet het, kon hulle nou ook 'n stelsel van laer geregshowe bestuur wat in die loop van die Middeleeue tot hoër howe uitgebrei is. Daarnaas is ook ander voorregte, wat deur heersers aan stede verleen is, geleidelik uitgebou tot 'n omvattende stelsel van stadsregte.
Die stedelike selfregering is vanaf die 12de en 13de eeu deur stadsrade en burgemeesters waargeneem, en met die afkondiging van stedelike grondwette het die stede ook regspersoonlikhede geword. In die Heilige Romeinse Ryk is die regsstelsels van 'n aantal ouer stede soos byvoorbeeld Maagdenburg en Lübeck ook deur nuutgestigte nedersettings oorgeneem sodat 'n aantal "regsfamilies" ontstaan het wat bepaalde regte gedeel het. As "regtelike moederstede" het Maagdenburg groot invloed op stedelike nedersettings in Sentraal- en Oos-Europa uitgeoefen, Lübeck op stede in die Oosseegebied en Freiburg im Breisgau op stede in Suidwes-Duitsland.
SWAPO
Die South West Africa People's Organisation (SWAPO) is 'n politieke party wat Namibië sedert onanfhanklikheid in 1990 regeer. Dié party is in 1960 deur Toivo ya Toivo en Samuel Nujoma gestig.
Laerskool Simon van der Stel
duimnael|regs|270px|Die skoolsaal. duimnael|links|270px|Die skool se leerders en onderwysers in November 2010.
Pandjabi
Pandjabi (Gurmukhi: ਪੰਜਾਬੀ, pãjābī; Sjahmukhi: پنجابی‬, paṉjābī, [pʌnˈdʒɑːbi]) is 'n Indo-Ariese taal wat deur sowat 100 miljoen mense, veral Punjabi's, in die historiese distrik Punjab van Indië en Pakistan gepraat word.
Vloeikristalskerm
Geskiedenis
Die eerste funksionerende vloeikristalskerm het op die dinamiese strooimodus (DSM, dynamic scattering mode) gebaseer en is deur 'n span navorsers onder die leiding van George H. Heilmeier by die Amerikaanse maatskappy Radio Corporation of America (RCA) bekend gestel. Heilmeier het sy eie onderneming (Optel) gestig wat 'n aantal DSM-vloeikristalskerms ontwikkel het.
Die eerste Switserse patent oor die "nematiese draaisel" (ook bekend as TN- of Schadt-Helfrich-sel) is in Desember 1970 aan die navorsers Martin Schadt en Wolfgang Helfrich toegeken, wat destyds by die maatskappy Hoffmann-LaRoche se Central Research Laboratory werksaam was.
Laerskool Simon van der Stel
Die Laerskool Simon van der Stel in Wynberg was tot einde 2019 die enigste oorblywende Afrikaansmediumskool in die suidelike voorstede van Kaapstad (naas Laerskool Paul Greyling in Vishoek), maar begin 2020 het die skool parallelmedium geword toe Engelse leerders in gr. R en gr. 1 ingeneem is.
Vloeikristalskerm
Geskiedenis
In Februarie 1971 is 'n Amerikaanse patent oor die gedraaide nematiese veldeffek (twisted nematic field effect) in vloeikristalle aan James Fergason van die Kent State-universiteit toegeken. Sy onderneming ILIXCO (tans LXD Inc.) het in dieselfde jaar die eerste vloeikristalskerms met hierdie tegnologie vervaardig, wat die swakker presterende DSM-tipes vinnig vervang het.
Pandjabi
Die Sikhs gebruik Pandjabi as seremoniële taal in die Gurmukhi-alfabet, terwyl Hindoes die Devanagari-alfabet gebruik en Pakistani's die Shahmukhi-alfabet. In Sikhisme is Pandjabi onder meer die taal van die heilige skrifte Adi Granth.
Laerskool Simon van der Stel
Ontstaan
Twee onderwyseresse het mnr. Fick bygestaan toe die skool in Januarie 1930 met 90 leerders begin. Dit was vier jaar voor Laerskool Nassau in Observatory en ses jaar voor Laerskool Groote Schuur in Rondebosch. Omdat goewerneur Simon van der Stel se plaas Constantia naby aan Wynberg geleë is, stel die eerste komiteevergadering op die gepaste naam, Simon van der Stel, voor. Die naam is goedgekeur en op 4 Junie 1930 bevestig. Vandag nog herdenk die skool jaarliks Van der Stel se geboortedag op 14 Oktober met 'n muntlegging ten bate van Die Burger se Kersfonds.
Huidige perseel
Die eerste skoolkomitee moes 'n geskikte perseel vir die skoolgebou kry. Hulle stel die onderwysdepartement in kennis dat Waterloo Green, wat aan die verdedigingsmag behoort het, moontlik in die mark sou kom. Die departement koop die grond aan die einde van 1931 vir R2 500. 'n Groot sinkhuis, "Waterloo Hut", wat destyds die woonhuis van kol. Wakefield was en reeds tydens die Anglo-Boereoorlog opgerig is, is so verander dat sewe klasse aan die begin van 1932 daar kon intrek.
In 1948 is op die leuse – "Waarheid Wen" – besluit en die wapen ontwerp. Ná 'n strategiese beplanningsessie omstreeks 2005 om sy voortbestaan as Afrikaansmedium-skool te verseker, het die skool ook op die slagspreuk "Waar elke kind belangrik is" besluit.
In 2010 het die skool sy tagtigjarige bestaan met 'n verskeidenheidskonsert (in September) en 'n reünie (in November) gevier.
Leerdertal
Die skool het aan die begin van 2014 210 leerders gehad van wie 25 in die twee voorgraadse klasse was. Dié getalle het goed vergelyk met 2010, toe die skool 183 leerders van gr. 1 tot gr. 7 en 19 in die twee voorskoolse grade gehad het. Aan die einde van daardie jaar het die skool meer as 40 gr. 7's afgestaan, die laaste keer dat 'n graad uit twee klasse bestaan het. Die 2010-gr. 7-klas buite rekening gelaat, was daar tot 2012 'n toename van gemiddeld een leerder per graad, sodat die skool aan die begin van 2012 171 leerders van gr. 1 tot gr. 7 gehad het en 198 met die voorskoolse klasse ingereken. Begin 2015 het die totale leerdertal afgeneem tot 197, van wie 169 in die graadklasse was en 28 in die twee voorskoolse klasse. Die graadklasse het dus 16 minder leerders gehad as die jaar vantevore. In 2016 het die skool die jaar begin met 204 leerders, van wie 27 in die voorskoolse klasse was en 'n stewige gr. 1-klas van 28 leerders. Die jaar daarop was die totaal net 178, met 25 in die voorgraadse klasse en 27 in gr. 1, maar begin 2018 altesaam 202 leerder, van wie weer 25 voorgraads.
Sien ook
duimnael|regs|190px|Mnr. Eugene Käsner, oud-hoof van die Laerskool Simon van der Stel
SWAPO
Al was dit voorheen 'n Marxisties-georiënteerde beweging, staan SWAPO vandag vir die beginsels van veelparty-demokrasie en 'n gemengde ekonomie. SWAPO was sedert sy stigting 'n wettige politieke party in Namibië, en was as politieke party deurentyd aktief. Selfs gedurende die tyd van die VN-monitorplan wat vergaderings van meer as 20 persone verbied het, het SWAPO nog steeds vergader. Die gevolg was dat SWAPO-leiers ook gereeld gearresteer is. SWAPO se stemkrag lê hoofsaaklik, maar nie eksklusief, by die Ovambostam. In Desember 1976 erken die VN Algemene Vergadering SWAPO as die “enkel gesaghebbende verteenwoordiger van die Namibiese bevolking”. Hierdie titel is natuurlik nie deur ander interne partye erken nie.
SWAPO het van 1994 tot 2019 'n tweederdemeerderheid in die parlement gehad. In die algemene verkiesing wat in November 2019 gehou is, het die party 65,5% van die populêre stemme en 63 uit die 104 setels in die Nasionale Vergadering gewen. Dit het ook 40 uit die 42 setels in die Nasionale Raad. Vanaf November 2017 was Namibiese president Hage Geingob die president van SWAPO nadat hy tot die posisie by die party se verkiesingskongres verkies is. SWAPO se sekretaris-generaal is Me. Sophia Shaningwa. SWAPO is 'n volle lid van die Sosialistiese Internasionaal.
Fokofpolisiekar
Fokofpolisiekar (ook bekend as Die Bende, Polisiekar of FPK) is 'n Afrikaanse musiekgroep van Bellville naby Kaapstad, Suid-Afrika. Die groep het in April 2003 as 'n grap ontstaan met die doel om die konserwatiewe Afrikaanse gemeenskap te skok. Die groepsbesetting is François “van Coke” Badenhorst met voorsang, Hunter Kennedy met sang en ritmekitaar, Jaco "Snakehead" Venter op die tromme, Wynand Myburgh op baskitaar en Johnny de Ridder op hoofkitaar.
In 2003 het hulle, sonder om al ooit te getoer het, hul eerste EP, As jy met vuur speel sal jy brand, uitgegee. Die eerste enkelsnit, Hemel op die Platteland, het geskiedenis gemaak toe dit die eerste Afrikaanstalige snit geword het om op die radiostasie 5FM se amptelike speellys gelys te word. As jy met vuur speel sal jy brand is deur Lugsteuring (2004), hul eerste vollengtealbum, opgevolg. Teen hierdie tyd het die Afrikaanse jeug reeds aanklank by die boodskap wat die groep uitdra, gevind. 2005 se Monoloog in Stereo EP was as bewys hiervan 'n reuse sukses.
In 2006 het Fokofpolisiekar beide Brand Suid-Afrika, 'n enkelspeler, en Swanesang, hul tweede vollengtealbum, uitgereik. Beide is goed ontvang en het baie speeltyd op DStv se hoofsaaklik Afrikaanse musiekkanaal MK gekry.
In 2007 het die groep 'n kort breuk geneem en in hierdie tyd is drie ander groepe gebore: aKing (met Jaco S. Venter as die tromspeler), Die Heuwels Fantasties (met kitaarspeler Hunter Kennedy op baskitaar en Johnny de Ridder op produksie) en Van Coke Kartel (met Francois van Coke op kitaar en sang en Wynand Myburgh op baskitaar).
In Augustus 2007 het Fokofpolisiekar weer saam begin optree as 'n groep.
Omstredenheid
Die groep was sedert hul ontstaan in omstredenheid gedompel. Baie radiostasies was aanvanklik onwillig om hul musiek te speel vanweë die vloekwoord in die groep se naam, daarom is hulle deur baie net "Polisiekar" gedoop.
Polisiekar is amper uit die Klein Karoo Nasionale Kunstefees geskop deur die land se kerkleiers wat gedreig het om hul sale te onttrek, sou die groep daar optree.
Invloed
Sonder die intensie om 'n verskil te maak in Afrikaans, het hierdie groep 'n ommeswaai veroorsaak in jongmense se denkwyses. Jongmense kon begin identifiseer met hierdie eerlikheid en kon meer gemaklik met hul eie emosies en opstand raak. Apartheid het in die vroeë 2000's steeds bo almal se koppe gehang en wit Afrikaanse jongmense het skaam gevoel oor wie en wat hulle is. Met die invloed van die lirieke en die gemaklikheid van hierdie musiekgroep se doen en late, het die donker wolk stadig maar seker bo almal se koppe verdwyn en het trots en die viering van jou eie identiteit kom plek maak.
Die lirieke is poëties, intelligent en eerlik en dit strek oor ras, geslag, klas en ouderdom.
As jy met vuur speel sal jy brand (2003)
As Jy Met Vuur Speel Sal Jy Brand is Fokofpolisiekar se eerste vrystelling. Dit is 'n 7-snit EP wat in 2003 deur Rhythm Records in Suid-Afrika vrygestel is. Snit 7, "Fokofpolisiekar", het 'n versteekte snit wat op 5:37 begin speel, en handel oor die agteruitspeel van snitte.
Lugsteuring (2004)
Lugsteuring is Fokofpolisiekar se eerste vollengtealbum. Daar is twaalf snitte daarop, Dit was vrygestel in 2004 deur Rhythm Records.
Monoloog in Stereo (2005)
Monoloog in Stereo is Fokofpolisiekar se derde vrystelling en hul tweede EP. Dié album is in Junie 2005 vrygestel.
Brand Suid-Afrika (2006)
Brand Suid-Afrika is 'n 4-snit-EP. Dit is deur Rhythm Records in 2006 vrygestel en sluit 'n musiekvideo van "Hemel op die Platteland (akoesties)" in. Die CD speel omtrent 14 minute lank sonder die musiekvideo.
Swanesang (2006)
Swanesang is die groep se tweede vollengtealbum. Dit is in 2006 deur Rhythm Records vrygestel en is 45:08 minute lank. Die album is nie so swaar as vorige albums nie en bevat meer melodieë en alternatiewe klanke. Dit sluit die baan "Brand Suid-Afrika" in, wat vroeër op Brand Suid-Afrika vrygestel is. Hierdie album het ook 'n SAMA-toekenning gewen onder die kategorie: Beste Afrikaanse rockalbum.
Antibiotika (2008)
Antibiotika is 'n dubbelalbum wat in 2008 vrygestel is. Dit bevat vier snitte en agt musiekvideo's van vorige uitgawes met 'n video van die opkomende Fokofpolisiekar-dokumentêr.
Selfmedikasie (2017)
Die groep se eerste vollengte album is 11 jaar later uitgereik op 3 Oktober, 2017. Om die album te kon vervaardig het die groep gebruik gemaak van skarefinansiering via Thundafund en het meer as R1 000 000 ingesamel. Die klaviergedrewe lied, Komma, het meer as 2 000 000 kyke op YouTube gekry. Droom Hoog was die eerste lied van hierdie album wat ook sy eie musiekvideo gekry het.
Parkiebank se musiekvideo het die lig gesien in Herfs van 2017. Sean Metelerkamp, wat ook die maak van Anitbiotika se musiekvideo behartig het, het Parkiebank se video ook in 'n visuele kunswerk omskep. Die eerste konvensionele weergawe is gedoen en gebasseer daarop is daar onderhoude gevoer met aanhangers in Durbanville, Stellenbosch en Bloemfontein. Almal wat deelgeneem het se opinies is op sosiale media vrygestel.
Hunter Kennedy, liriekskrywer en kitaarspeler se mening oor die lied:
Uiteindelik dink ek die punt van die lied is om mense te kry om net weer hulleself belangrike vrae af te vra rondom identiteit en die rol wat hul hulself sien speel in ons breë samelewing om sodoende mense te kry om ingeligte besluite te kan neem.
DROOM HOOG (2018)
Hierdie EP is twee weke voor die aanlyn premiere gratis beskikbaar gestel aan almal wat Fokofpolisiekar se skarefinansieringsveldtog Selfmedikasie in 2017 ondersteun het. DROOM HOOG is die eerste enkelsnit en musiekvideo vanaf die EP met dieselfde naam. Tenspyte hiervan het dit egter steeds goed gevaar op iTunes SA se Top 10. Die musiekvideo is 'n kombinasie van die lirieke en beelde van die foto's wat Liam Lynch en Jaco S. Venter geneem het vir die fotouitstalling wat ook DROOM HOOG heet.
Die baskitaarspeler, Wynand Myburgh, se mening oor die album:
Voor Selfmedikasie het ons as Fokof vir ‘n baie lang tyd nie saamgeskryf nie. Om te begin met nuwe musiek was ‘n reuse uitdaging, maar toe ons eers in ons ou/nuwe vloei kom, het die musiek ook maklik gekom. Ek dink die kreatiewe proses, the uitstekende terugvoering oor die nuwe musiek en die mal skarefinansieringsveldtog het ons opgewonde gemaak om nog musiek te maak. Ons het Sunset Studios toe gegaan in Augustus en DROOM HOOG gaan opneem. Dit het alles baie vinnig gebeur en ons het aangehou om mekaar en die proses te vertrou. Ons is trots op die nuwe liedjies en ek hoop dat mense dit net soveel soos ons sal geniet.
DROOM HOOG Fotografie-uitstalling
Die uitstalling is 'n reeks van 22 foto's wat geneem is deur Liam Lynch en Fokofpolisiekar se tromspeler, Jaco S. Venter. Hulle het die groep se opname van die DROOM HOOG kortspeler, hulle kort toer na Europa, lewe op die pad en by die huis gedokumenteer. Die eerste uitstalling was by Redemption Burgers and Bar in Langstraat, Kaapstad gehou en het 'n tweede buiging in Pretoria gemaak by die Fokof Bar in Lynnwood.
Fokof Lager
Die groep hul eie, unieke bier geformuleer, genaamd: Fokof Lager. Die bier was bekendgestel in vorm van geskenkbokse, gepak met die Selfmedikasie CD en twee sespakke van hul premium lager in 2017.
Sedertien is dit landswyd beskikbaar by geselekteerde drankwinkels en restaurante. In 2019 het die internasionaal bekende Mortal Kombat TM 11, saamgespan om 'n beperkte uitgawe van Fokof Lager uit te gee in blikkies.
Ryp
Ryp is 'n wit neerslag wat soms op gras, struike en voorwerpe soos dakke, hekke en motors aangetref word. Dit ontstaan by temperature onder nul grade celsius as gevolg van die oorgang van waterdamp in ys.
Ryp ontstaan by voorkeur tydens 'n rustige, helder nag op voorwerpe wat gou warmte verloor deur uitstraling na die ruimte. Sodra die temperatuur van die voorwerp onder vriespunt daal, gaan die waterdamp direk oor in yskristalletjies, bv. op die raam van buite geparkeerde motors na 'n koue winter nag. Hierdie proses staan bekend as (ver)ryping of desublimering.
Ryp kan ook ontstaan deurdat die waterdamp by afkoeling eers as dou neerslaan en daarna vries.
Ryp het 'n kristalagtige struktuur, meestal in die vorm van naalde, skubbe, waaiers of vere, afhanklik van die vogtigheid van die lug, die temperatuur, die warmtekapasiteit en warmtegeleiding van die voorwerp waarop dit neerslaan asook die temperatuur en beweging van die lug.
Ryp kan ook ontstaan deur kapillêre werking, veral in die geval van plante of grond. In dié geval onttrek 'n yskristal water uit klein kanaaltjes, waardeur die ys kristal van binneuit aangroei.
Ruigryp
By mis sweef fyn waterdruppeltjies in die lug. Daal die temperatuur onder nul grade celsius, dan raak die waterdruppeltjies so koud dat hulle vries sodra hulle aan iets in aanraking kom. In hierdie geval praat weerkundiges van ruigryp. Hierdie vorm van neerslag kom minder dikwels as gewone ryp voor aangesien ook mis teenwoordig moet wees.
Kat Cressida
Kat Cressida (gebore 1 Maart 1968) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Dexter's Laboratory (1996), Archer (2009), en Gotham Stories (2016).
.ba
.ba is die agtervoegsel van domeinname in Bosnië-Herzegowina.
.ba-domeinname word deur die universiteit Telinformatic Centre uitgegee, wat aanspreeklik is vir die topvlakdomein 'ba'.
Die volgende tweedevlak domeine word gebruik:
Eksterne skakels
Toppdomän
Hale Hamilton
Hale Hamilton (28 Februarie 1883 – 19 Mei 1942) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Great Gatsby (1926), The Great Lover (1931), The Drums of Jeopardy (1931), en The Girl from Missouri (1934).
Europabrücke (Brennerautobahn)
duimnael|300px|Uitsig van Brennerbundesstraat op die Europabrücke
Die Europabrücke of Europabrug wat deel vorm van die Brennerautobahn (A 13), is 'n 777 meter lange brug met 'n span van 657 meter oor die Wippvallei net Suid van Innsbruck, Oostenryk. Teen 'n hoogte van 190 m bo die grond is dit die hoogste brug in Europa, wat op pilare rus. Tot met die voltooiing van die Franse kabelstutbrug Viaduc de Millau aan die einde van 2004 was dit vir 44 jaar lank die hoogste brug in Europa. Bouwerk het in 1960 'n aanvang geneem en die brug is op 17 November 1963 vir verkeer geopen.
Die brug oorspan die Wippvallei tussen Patsch en Schönberg. Die hoogte van die brug en die effens geboogde dek van die brug maak dit 'n toonbeeld van Ingenieursvernuf uit die 1960's.
Die Europabrücke rus op vyf gewapende beton pilare waarvan die middelste teen 146,5 m die hoogste is. Die hoofbrug het 'n staal konstruksie met lengte 657 m. Die spanwydte tussen die pilare bedra 81 + 108 + 198 + 108 + 81 + 81 m.
Die brug het 'n afwaartse helling van 4,05 % in Innsbruck se rigting. Die breedte is in 1984 met 1,20 m tot 24,6 m; vergroot. Die brug het drie bane in elke rigting waarvan die regterkanste baan as kruiplaan vir digte swaarverkeer dien.
Die Europabrücke is die onderwerp van talryke kunstenaarsvoorstellings en 'n geliefde fotografie-onderwerp (die gerieflikste afneempunt is by die kapel by die boonste parkeerterrein). Dit is ook op 'n aantal posseëls vertoon. Die bouwerk insluitend die konstruksie van die pilare kan van die ou Brenner Straße, wat in 'n kronkelpad tot by die brugpilare lei.
Oorspronklik is die bou van die brug nie voorsien as deel van die beplanning van die Brennerautobahn nie. As gevolg van die optrede van die Schönberginwoners, wat 'n toerisme bestaan uit die snelweg maak, is die padverloop verander wat die bou van die Europabrücke tot gevolg gehad het.
Coelosphaera encrusta
Coelosphaera encrusta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Coelosphaera en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1925 deur Kumar.
935
Die jaar 935 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 35ste jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
.bb
.bb is die agtervoegsel van domeinname in Barbados, 'n eilandnasie in Noord-Amerika.
.bb-domeinname word deur Telecoms Unit uitgegee, wat aanspreeklik is vir die topvlakdomein 'bb'.
Domeine kan geregistreer word onder:
Sint-Maartenfees
Die Sint-Maartenfees word in in 'n aantal Rooms-Katolieke gebiede in Europa op 11 November gevier. By hierdie fees is dit gebruiklik dat kinders lantarinkies by hulle dra en die deurklokkies lui om lekkers en vrugte of geskenkies te ontvang. Net soos by Halloween is hier sprake van voorchristelike gebruike. Die opkoms van Halloween dreig om die in baie opsigte eenderse Sint-Maartenfees te verdring. In Frankryk bestaan daar dan ook plaaslike organisasies wat teen Halloween en vir Sint-Maarten is.
Vlag van die Republiek China
Die vlag van die Republiek China (ook bekend as die vlag van Taiwan of die Blou lug, wit son en geheel rooi grond) is op 1 Januarie 1928 deur die Republiek China aanvaar en op 25 Oktober 1949 deur die Republiek China op Taiwan. Die vlag vertoon ’n enkele rooi baan met ’n blou skildhoek waarop ’n wit son met twaalf strale gesentreer is. Die skyf en driehoeke simboliseer die son en die sonstrale wat daaruit voortvloei.
Die vlag is vir die eerste keer in 1912 as die Vlootvlag op die Chinese vasteland gebruik, en is in 1928 deur die Kuomintang (KMT) tot die amptelike nasionale vlag van die Republiek China verklaar. Dit is vasgelê in artikel ses van die Grondwet van die Republiek China toe dit in 1947 gepromulgeer is. Die vlag word nie meer op die Chinese vasteland gebruik nie nadat die Volksrepubliek China in 1949 gestig is.
Aangesien die eilande van Taiwan en Penghu tot 1945 onder Japannese beheer was, is die vlag eers in 1945 aldaar gebruik toe die Republiek China beheer verkry het. Die vlag word nou oorwegend gebruik in Taiwan, Penghu, Kinmen, Matsu en ander afgeleë eilande waarheen die Republiek China verplaas is nadat hulle in 1949 tydens die Chinese Burgeroorlog verslaan is.
Simboliek
Die “Blou-lug-en-wit-son”-vlag van Lu Hao-tung is in 1895 in Hawaii bekendgestel. Die twaalf strale van die wit son stel die twaalf maande van en die twaalf tradisionele shichen ( 時辰), ’n tradisionele tydeenheid wat gelykstaande aan twee uur is, voor. Sun Yat-sen het die “rooi grond” tot die vlag toegevoeg om die gestorte bloed van die revolusionêre magte wat hul lewens geoffer het om die Qing-dinastie omver te werp en die Republiek China op te rig, voor te stel. Die drie kleure tesame stem ooreen met die Drie Beginsels van die Volk: blou stel nasionalisme en vryheid voor, wit stel demokrasie en gelykheid voor en rooi stel die volk se lewensbestaan en broederskap voor. President Chiang Kai-shek het op die Nasionale Dag in 1929 verklaar dat “so lank as die nasionale vlag met die blou lug, wit son en rooi grond oor die Chinese grond wapper, dit die onafhanklikheid en vryheid nakomelinge van die Huang-keiser sal simboliseer”.
Die skildhoek word dikwels as partyvlag van die KMT gebruik. Die vlag het bykomende simboliek ontwikkel weens die unieke en opspraakwekkende politieke status van Taiwan. Op een vlak verteenwoordig die vlag ’n duidelike simbool dat Taiwan nie deur dieselfde regering as die Volksrepubliek China geregeer word nie omdat hierdie vlag verskil van dié van die Volksrepubliek China.
Omdat die vlag voorheen regoor China gebruik is, het dit intussen ’n simbool geword van ’n voortsetting van die ideale van die Chinese nasionalisme en bewegings wat hulle vir Chinese hereniging beywer. Dit het ook ’n simbool geword van ’n historiese en huidige verbintenis met China. Daarbenewens is die vlag afgelei van die seël van die KMT, en die kleur van die skildhoek word ook met die partykleure vereenselwig.
Sommige Chinese sien die vlag as ’n uitdrukking van Chinese nasionalisme en trots, gepaardgaande met gelyklopende verwerping van die huidige kommunistiese regering. Die vlag simboliseer moontlik ook ’n identifisering met en bewondering vir die politieke ideë van Sun Yat-sen en sy Drie Beginsels van die Volk.
Dit is egter ironies dat, gegewe die verbintenis van die vlag met Chinese nasionalisme in teenstelling met Taiwannese onafhanklikheid, die vlag ’n onverwagte bondgenoot in die Volksrepubliek China gevind het. Die Volksrepubliek het onafhanklikheidsgroeperinge in Taiwan gekritiseer wat die vlag wil verander of afstand daarvan doen, en het geïmpliseer dat regstappe om so iets uit te voer negatiewe reaksie van die Volksrepubliek China sal ontlok.
Die teenwoordigheid van die vlag in Taiwan onderskei egter ook die feit dat Taiwan en die Republiek China se territoriale eilande elders onder jurisdiksie val van ’n land wat onderskei word van die Volksrepubliek China. Die hys van die Taiwannese vlag word selfs deur die uiterste ondersteuners van Taiwannese onafhanklikheid, soos die Taiwannese Solidariteitsunie, voorgestaan wanneer die lede die onderskeie en onafhanklik regeerde stelsels en gebiede van die Republiek China en die Volksrepubliek China beklemtoon.
Ontwerp
Die spesifieke ontwerpe van die vlag word gevind in die “Wet op die nasionale vlag en embleem van die Republiek China.” Die verhouding van die vlag is 2:3 waarvan drie kwart rooi is en een kwart blou is met ’n wit twaalfpuntige son op. Elke sonstraal lê op 30 grade sodat die somtotaal van die strale op 360 uitkom. Binne die son is die blou sirkel die deursnee van die wit son gedeel deur vyftien.
In latere jare is meer spesifikasies van die skildhoek (wat ook as die KMT se vlag gebruik is) in die wetboeke geskryf. In die skets wat in “Wet op die Party en Vervaardiging en Metodes van die Nasionale Vlag” (黨旗國旗之製造及使用辦法), is die son in groter detail geskets en wiskundige waardes is aan elke element van die vlag toegeken. In die wet het die skildhoek steeds ’n verhouding van 2:3 gehad maar die wiskundige waardes is gegee as 24x36 meter. Die deursnee van die son en strale is 6⁄8 van die hoogte van die skildhoek (in meter sal dit dus 18 wees). Die deursnee van die son sonder die strale is 1⁄4 van die wydte van die skildhoek, dus 9 meter. Die blou sirkel wat bo-oor die ’n gedeelte van die son en strale is, is ’n 1⁄15 van die son se deursnee, dus 0,6 meter. Die hoek van die strale en die aantal het nie verander nie.
Die kleure van die nasionale vlag is donkerrooi, wit en donkerblou. Die KMT-party gebruik slers wit en donkerblou en albei vlae word met ’n goue entversiering gekroon. Die wet lys geen spesifieke kleurgewingsproses, soos Pantone, om die vlag te skep of skets nie. Ander publikasies, soos die Album des pavillons nationaux et des marques distinctive, gee benaderings vir Pantone-kleure. Die donkerblou kleur is Pantone 310c en die donkerrooi is Pantone 186c. Album des pavillons verskaf ook die benaderde CMYK-kleure vir die vlag; donkerblou is 100-45-0-10 en donkerrooi is 0-90-75-5.
Kleure
Die volgende kleurbenaderings word hieronder weergegee
Geskiedenis
Na die teruggawe deur Japan van Taiwan aan China in 1945, is die vlag in Artikel Ses van die 1947-grondwet van die Republiek China gespesifiseer. Na die Chinese Burgeroorlog in 1949 het die regering van Chiang Kai-shek die soewereine onafhanklike land van die Republiek China na die eiland van Taiwan verskuif. Op die Chinese vasteland het die kommunistiese magte van Mao Zedong die Volksrepubliek China gestig en hul eie vlag aanvaar. Op 23 Oktober 1954 is die Wet op die Nasionale Embleem en Nasionale Vlag van die Republiek China (中華民國|國徽|國旗法) deur die wetgewende Yuan gepromulgeer om die grootte, mates, verhouding, vervaardiging en bestuur van die vlag te spesifiseer.
Verbod in Kambodja
Hoewel openbare vertoning van die vlag van die Republiek China in die algemeen raar is en in die Volksrepubliek tot arrestasie kan lei, was Kambodja die eerste land wat die vertoon daarvan amptelik onwettig verklaar het. In Februarie 2017 het die Eerste Minister, Hun Sen, ’n verbod op die vertoon van die vlag in Kambodja aangekondig as deel van sy toewyding aan die Een-Chinabeleid.
Gebruik van die vlag
Onder politieke toesig van die Kuomintang het die vlag in die vroeë jare van die republiek dieselfde belangrikheid as die Kuomintang se partyvlag gehad. ’n Muur het bestaan waarop die Kuomintang-vlag op linkerkant en die nasionale vlag op regterkant vertoon is, elk teen ’n hoek gedraai met ’n portret van Sun Yat-sen, Vader van die Nasie, in die middel. Vir die spitsberade wat tydens die Chinese Burgeroorlog tussen die Kuomintang en die Kommunistiese Party van China plaasgevind het, is die vlag in gelyke stand met dié van die Chinese Sowjetrepubliek (Jiangxi Sowjet) vertoon. Die vlagwet het later die horisontale vertoon van die vlag met die portret van Sun Yat-sen in die middel van die rooi veld gespesifiseer. Hierdie vlag word in talle regeringsgeboue in Taiwan aangetref en dit is ook die vlag wat vertoon word wanneer die president en adjunkpresident van die Republiek China ingesweer word.
Die vlag van die Republiek China word tydens internasionale byeenkomste, waaraan die Volksrepubliek China deelneem, min vertoon, veral as gevolg die Volksrepubliek China se sterk druk oor die politieke status van Taiwan en die gepaardgaande minimale invloed van die Republiek China in hierdie kringe. Pleks daarvan word die Republiek China gewoonlik met ’n pseudoniem (dikwels “Chinese Taipei”) aangekondig en in tydens Olimpiese Spele gebruik dit sy eie vlag, die Chinese Taipei-vlag. Dit omdat die Internasionale Olimpiese Komitee die Volksrepubliek se standpunt erken, waarvolgens die Republiek China ’n ontbinde entiteit en die Republiek China op Taiwan onwettig is. Die verbanning raak ook toeskouers — tydens die tafeltenniseindstryd gedurende die Olimpiese Somerspele 1996 in Atlanta is ’n Taiwanese student in hegtenis geneem nadat hy met die vlag van die Republiek China gewaai het.
Aan die begin van die 21ste eeu het die simboliek van die vlag egter begin verander, nadat die verhoudings tussen die Kuomintang in Taiwan en die Kommunistiese Party van China verbeter het. Die vlag van die Republiek China begin nou om die voorheen en moontlike toekomstige verenigde China te simboliseer, en vervolgens het die Volksrepubliek China dit duidelik gemaak dat ’n verandering van die vlag ’n groot provokasie ten gunste van Taiwanese onafhanklikheid sal wees. Die dubbelsinnigheid rondom die vlag het tydens die besoek van die Kuomintang se voorsitter, Lien Chan, aan die vastelandse China in April 2005 ontstaan, toe die vlag gedurende seremonies ter eerbetoning van Sun Yat-sen in aanwesigheid van ampsdraers uit beide die Republiek China en die Volksrepubliek China vertoon is. Een plek in die vastelandse China waar die Wit-Son-vlag steeds opvallend vertoon word is die mosaïek binne die Sun Yat-sen-mausoleum in Nanjing.
Die gebruik van die vlag in Taiwan weerspieël sy omstrede simboliek. Alhoewel ondersteuners van ’n Taiwanese onafhanklikheid soos die vroeëre president Chen Shui-bian die vlag tydens amptelike staatsverpligtinge gebruik en gegroet het, word dit tydens politieke veldtogte van die Demokratiese Progressiewe Party nooit vertoon nie. Dit is nie net omdat die vlag met die vastelandse China verbind word nie, maar ook weens die insluiting van Kuomintang se party-embleme op die vlag. Daar teenoor word die vlag tydens politieke veldtogte van die Kuomintang baie opvallend gebruik. Hierdie onderskeidelike gebruik raak selfs die kleure wat tydens politieke optogte gebruik word. Optogte van die Kuomintang gebruik veral die kleure van die vlag, met meer blou as rooi, terwyl tydens optogte van die onafhanklikheidsgesinde partye veral groen gebruik word, maar nóg blou nóg rooi.
Verskeie ondersteuners van ’n Taiwanese onafhanklikheid soos die vroeëre president Lee Teng-hui het al vir ’n verwydering van die huidige vlag gepleit, en daar bestaan verskeie ontwerpe vir ’n spesifiek Taiwanese vlag. Die vooruitsigte oor ’n verandering van die vlag is egter nie hoog nie, aangesien die verandering van die vlag ’n grondwetlike verandering eis; die huidige vlag geniet ’n groot ondersteuning onder Kuomintang-aanhangers en in ’n minder mate gewildheid onder moderate ondersteuners van ’n Taiwanese onafhanklikheid; en omdat ’n verandering aan die vlag tot politieke spanning met die Volksrepubliek sal kan lei. Gedurende die 2004-verkiesings is vir ’n kort rukkie voorgestel dat indien die groen koalisie die verkiesings sal wen, hulle die Kuomintang sal kan dwing om hul politieke kenteken in een van die vlag afwykende te laat verander. Dié voorstel het tot enkele dae se kontroversie gelei, maar het spoedig in vergetelheid geraak.
Voorvalle
Gedurende ’n optrede in Manchester in November 2013 het die sanger Deserts Chang die vlag van die Republiek China vir die gehoor gewys, wat tot protes van die Volksrepubliek en die kansellasie van haar optrede in Beijing gelei het.
Eweneens in November 2015 het die sanger Chou Tzu-yu saam met die groep Twice in die Suid-Koreaanse televisieprogram My Little Television verskyn. Sy het haarself as ’n Taiwanese aangekondig en die vlag van die Republiek China saam met die vlag van Suid-Korea gewys. Die Japanese vlag is ook gewys om die nasionaliteit van ander groeplede te wys. Alhoewel dit deur die Volksrepubliek skerp veroordeel is, het die Republiek China se raad vir vastelandse verhoudings gemeen dat hulle Chou se vertoning van die Republiek China se vlag as ’n patriotiese daad ondersteun. Die raad het by die vastelandse Taiwanese Sakekantoor sy protes ingedien en daarop aangedring dat die Chinese regering “sy privaatsektor weerhou”, aangesien dit die gevoelens van die Taiwanese volk “ernstig beseer het” en die wedersydse verhoudinge verder ernstig sal kan beskadig. Hulle het mense van weerskante die seestraat aangespoor “om die swaarverdiende vriendelike bande te koester”.
’n Plaaslike raad in die Australiese stad Rockhampton het ’n Taiwanese Australiese gesin ontstel nadat hulle oor die kinders se handgeskilderde uitbeeldings van die Taiwannese vlag ’n veselglasbulbeeld geverf het wat, as deel van die driejaarlikse Beef Australia-vieringe op die rivieroewer, geplaas is. Die Taiwanese broers en susters het twee vlae onder die ander vlae van Barramundi wat deur studente van die North Rockhampton State High School geverf is, geteken. Die bul, wat voor die Doeanehuis geplaas is, is ontwerp om die multikulturele gemeenskap van die stad te simboliseer, maar die twee vlae is later deur oorverfing gesensor. Rockhampton se plaaslike raad het erken dat hulle dit in ooreenstemming met die Australiese regering se Een-Chinabeleid gedoen het. In die Australiese media is egter beweer dat dit gedoen is om te verhoed dat die Chinese afgevaardigdes wat Beef Australia besoek het, ontsteld kan raak, aangesien die Volksrepubliek China ’n belangrike invoerder van Australiese beesvleis is. Taiwan News het dit as Australiese “koutou” (buiging) voor die Volksrepubliek China beskryf.
Apple beperk volgens bewerings die stuur van die vlag van die Republiek China in iOs-toestelle as ’n emoji wanneer dié toestel se landskode China of die taalinstellings Chinees is. Volgens die veiligheidsnavorser Patrick Wardle kan ’n fout in die vlagsensuurkode van die iOS-stelsel egter veroorsaak dat toestelle ineenstort. Apple het die emoji wat die vlag van Taiwan verteenwoordig gedurende die proteste van 2019–20 in Hongkong weereens gesensor, nadat hulle dit uit die iOS-sleutelborde in Hongkong en Macau verwyder het.
Gebruik van soortgelyke vlae
Volgens berigte het Taiwanese aanhangers die Chinese Taipei nasionale bofbalspan met die vorige vlag van Mianmar tydens baie internasionale toernooie soos die Olimpiese Somerspele 2008 in Beijing ondersteun; in die Volksrepubliek China is die openbare gebruik van die vlag van die Republiek China verbied. Mianmar is ’n bondgenoot van die Volksrepubliek China en het in 2010 sy nasionale vlag verander.
Die smal en breë weg (kunswerk)
250px|duimnael|Der breite und der schmale Weg, ontwerp deur Charlotte Reihlen en geskilder deur Paul Beckmann. Hierdie 2008-weergawe bevat teksverse van die 1984-Luthervertaling in Frakturskrif en ontbreek die oorspronklike alsiende oog. 250px|duimnael|Die alsiende oog tussen die wolke is uit die jonger weergawes verwyder, moontlik weens die verbintenisse met die sekulêre vrymesselary en die Oog van Horus
Die smal en breë weg is 'n mengelbeeld (Wimmelbild) oorspronklik ontwerp deur die Stuttgartse piëtistiese diakones Charlotte Reihlen en in 1866 geskilder deur Paul Beckmann.
Die Stuttgartse prediker Sixt Karl Kapff het Reihlen gehelp om die piëtisme (as godsdienstige stroming van die Protestantisme) in die woorde van Jesus teen die einde van die Bergrede (Matteus 7:13-14) in beeld vas te vang. Dit word dikwels as 'n verdeelde dubbelpad uitgebeeld: Die breë weg, wat deur vele gekies word, lei na die verdoemenis; die smalle na die paradys en die Nuwe Jerusalem. Reihlen skep 'n beeld, stel die kunstenaar Paul Beckmann in diens en voeg selfs passende teksversies by. Sy gee die hele kunswerk die titel Der breite und der schmale Weg en laat dit druk. Dit is tot vandag toe een van die bekendste werke oor hierdie onderwerp. Charlotte Reihlen wou hiermee mense aanspoor om Jesus te volg.
Die oorspronklike Nederlandse weergawe, De breede en de smalle weg, is in Suid-Afrika as Africana bekend.
Omskrywing
Die breë weg loop verby 'n kroeg, danssaal, teater, dobbelhuis, bordeel en die leningsbank. Op die pad word 'n donkie mishandel, 'n man besteel, daar vind 'n teregstelling plaas en die rusdag word ontheilig deur die Sondagstrein (heel agter). Aan die einde van die breë weg word 'n brandende stad uitgebeeld. Bo die vuur en die rook, in die duisternis, hang 'n weegskaal: die afweging van goed en kwaad by die Laaste Oordeel. Wie 'n sondige lewe gelei het, sal in die "buitenste duisternis" (Matthéüs 8:12) beland.