cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Woordvorming
Woordvorming is die naam vir twee nouliks verwante begrippe uit die leksikologie: Meestal gaan dit om die tweede verskynsel. Ontlening van woorde uit 'n andere taal word in beginsel nie as woordvorming in die lenende taal beskou.
Die morfologie verwys spesifiek na die manier waardeur nuwe woorde deur middel van affikse gevorm word.
Vaste reëls vir woordvorming
Woordvorming volg allerlei reëls, wat in verskeie opsigte verskil: 'n Woordvormingsprosedure is produktief wanneer die reël spontaan deur die taalgebruikers toegepas kan word om woorde te vorm wat hulle nog nooit voorheen gehoor, gesien of gebruik het nie, maar waarvan nietemin die betekenis volkome voordiehandliggend is, en hulle dus as gewone woorde begryp word.
'n Onproduktiewe reël verklaar die opbou van bepaalde bestaande woorde, maar kan nie vir die skepping van nuwe woorde ingespan word nie. Onproduktiewe reëls is die oorblyfsels van vroeër tye se produktiewe reëls.
'n Nuwe woord is geleksikaliseer as dit in die woordeboeke daadwerklik 'n apart lemma geword het; daarmee word dit ook amptelik erken. Dit kan die geval wees puur op grond van die betekenis, maar dikwels ook kry die betreffende woord spesifieke grammatikale eienskappe. Van onproduktiewe reëls is in beginsel alle resultate geleksikaliseer.
Woordvormingsprosedures waarvolgens woorde uit samestellende dele opgebou word, kan in die algemeen as volg onderverdeel word (ook kombinasies van hierdie gevalle is moontlik): Die gevalle 2 en 3 is ook voorbeelde van woordparadigmas.
1943
Die jaar 1943 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 43ste jaar van die 20ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Louis P. Avenant
Louis P. Avenant is 'n Suid-Afrikaanse skrywer. Hy skryf ontspanningsverhale.
Lewe en skryfwerk
In “Dwaallig of ster” is Vic Loedolf van die on-derdorp se ma oorlede omdat die spoorwegdokter eers klaar wou tennis speel voordat hy wou uitkom. Vic besluit om 'n regte dokter te word wat onder sy eie mense werk. Na baie swaarkry word hy eindelik wel 'n dokter en 'n gesogte immunoloog. Sy sosiale kring, sy be-kendheid en sy leefstyl maak dit egter baie moeilik vir hom om onder sy eie mense te werk en hy moet 'n keuse maak. “Die hotnotsvy is vrank” is 'n roman oor die vissers geskryf in die vissersidioom, waar Dries sy lewe herleef op soek na die betekenis daarvan. Hy herleef die grootwordjare saam met Pa Petta op die skuit Megal in die diepsee, en Nardeen wat op die kaaimuur staan en wag.
Morgan Weisser
Morgan Weisser (gebore 12 Mei 1971) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Prayer of the Rollerboys (1990) en in die televisiereekse Quantum Leap (1989), The X-Files (1993), en Space: Above and Beyond (1995).
Ludwigsburg
Carl Ferdinand Heinrich Ludwig (* Duitsland, 1784 – † Rondebosch, 1847), later bekend as baron Carl von Ludwig, was 'n apteker, sakeman, wetenskaplike, plantkundige, tuinboukundige en versamelaar. Hy versamel byna alle flora en fauna wat in die buiteland onbekend was: inheemse plante, sade, insekte, voëls, reptiele, soogdiere, skulpe, minerale en klippe. En hy het meer as 1 600 spesies uit Europa, die Amerikas en Australië ingevoer: bome, struike, bolle, vrugtebome, allerlei groentesoorte en ander landbougewasse. Ook is die eerste jakaranda deur hom hier geplant en waarskynlik ook allerhande plante wat hier mettertyd indringerplante geword het.
Einde 1829 het hy drie acre grond in Kloofstraat in Tamboerskloof (Kaapstad) gekoop en met die hulp agtereenvolgens van F.E. Leibold, James Bowie en Thomas Draper tot 'n botaniese tuin bekend as Ludwigsburg ontwikkel. Geleerdes van oor die hele wêreld heen het Von Ludwig in sy tuin kom besoek om die unieke Suid-Afrikaanse flora te bestudeer. Op sekere dae is die inwoners van die stad in die tuin verwelkom. Vanaf 1828 stuur Von Ludwig verskeie male kosbare vragte inheemse plante na museums in Duitsland. Vir sy werk het twee universiteite hom met eredoktorsgrade vereer en is hy uiteindelik selfs tot die adelstand verhef.
Na Von Ludwig se dood is die tuin tevergeefs aan die staat te koop aangebied. Die uiteindelike eienaar het die plante stuk-stuk verkoop en het die tuin verval. 'n Fontein, 'n stuk tuinmuur en waarskynlik 'n paar bome is die enigste oorblyfsels wat ons aan hierdie besondere Suid-Afrikaanse wetenskaplike en tuin herinner.
Katie Wall
Katie Wall is 'n Australiese aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Noise (2007), Introducing the Dwights (2007), en My Year Without Sex (2009), en in die televisiereeks Puberty Blues (2012).
Debora Patta
Patta het in 1976 vanuit Italië na Suid-Afrika gekom. Sy het in 1984 'n baccalaureusgraad in Sosiale Wetenskappe aan die Universiteit van Kaapstad behaal. Tydens haar studiejare aan die UK het sy politieke aktivisme in die plakkerskampe in die Kaapstadse bereik beoefen. Sy het ná graduering tot en met 1990 nog as 'n politieke aktivis gewerk. Haar beroep as joernalis het begin toe sy later by Radio 702 as joernalis aangesluit het, waar sy later Nuushoof geword het. Patta het sedertdien al verskeie onderhoude met hoë-profiel persoonlikhede, soos voormalige Suid-Afrikaanse president en humanis Nelson Mandela, ANC- en nasionale president Jacob Zuma, polisiehoof Robert McBride en ANC-jeugliga-president Julius Malema, gevoer.
Amphimedon minuta
Amphimedon minuta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1988 deur Cuartas.
Hoendervoëls
Hoenderagtiges (orde Galliformes) kom natuurlik verspreid oor die hele wêreld voor, met die uitsondering van Nieu-Seeland en Antarktika. Kenmerkend vir hoenderagtiges is hul kort stewige pote, waarmee hulle op die grond skrop op soek na kos. Hulle vlerke is kort en rond en hulle kan nie juis goed vlieg nie. Die vertering van hul oorwegend plantaardige voedsel word bevorder deur die aanwesigheid van klippies in die maag, wat die voëls saam met hulle kos oppik.
Hulle het ook 'n krop waarin voedsel opgegaar word. Die orde van die hoenderagtiges (Galliformes) kan in sewe families onderverdeel word: Megapodiidae (grootpoothoenders), Cracidae (hokko's), Phasianidae (jagvoëls). Opisthocomidae (hoatsins), Tetraonidae (korhoenders), Numidae (tarentale) en Meleagridae (kalkoene).
In Suider-Afrika is net patryse en kwartels van die familie Phasianidae (jagvoëls) en twee spesies van die Numidae (dietarental e) inheems. Van die oorblywende vyf families wat oor die res van die wêreld versprei is, kom enkeles, vanweë hul besondere voorkoms, in sommige van Suid-Afrika se dieretuine voer. Gewone hoenders, wat huisdiere geword het nadat hulle reeds in 6000 v.C. gedomestikeer is, stam uit die Phasianidae-familie.
Leefwyse
Die meeste hoenderagtiges verkies bosagtige gebiede as woonplek. Tog word hierdie voëls ook elders aangetref. Die pêrelhoender (Acryllium vulturinum) leef in sekere dele van Afrika op die droë steppe. Sneeuhoenders (Lagopus mutus) het hulle heeltemal aangepas om in die boomlose toendras en soortgelyke omgewings in die berge te leef. Hulle pote en tone is met vere bedek sodat hulle met gemak deur die sneeu kan loop.
Hulle veredos is gedurende die winter amper heeltemal wit en vorm ŉ besonder goeie kamoflering. Gedurende die kort somers is hulle vere bruin en gespikkeld om by die veranderde omgewing aan te pas. Die meeste hoenderagtiges bring die dag op die grond deur, waar hulle skrop en soek na kos. Saam met die kos pik hulle ook 'n aantal klippies op, wat help om die kos in die spiermaag fyn te maal.
Die vlerke van so 'n jong hoenderagtige is kleiner as die van volwasse voëls en het minder slagpenne. Baie kenmerkend is die klein, onvolledige stertjie. In teenstelling met die haan van die mak hoender, wat nie meer balts (‘n soort voorparingsdans) uitvoer nie, maak die meeste hoenderagtiges die henne uitgebreid die hof. Baie bekend is die balts van die korhoender (Lyrurus tetrix) en die auerhoender (Tetrao urogallus).
Wanneer ŉ hen daarna oor sy gebied vlieg, spring die haan op en af en pro beer om haar aandag te trek. Wanneer die hen buig, gee sy te kenne dat sy bereid is om te paar. Na die paring sonder die hen haar af om eiers te lê, terwyl die haan ander henne probeer aanlok. Grootpoothoenders het 'n baie spesiale manier om hul eiers uit te broei. Die hamerhoender of maleo (Macrocephalon maleo) van die eiland Soelawesi trek gedurende die broeiseisoen na die strand en grawe daar 'n neskuil waarin sy haar eiers lê.
Die hitte van die son broei die eiers uit. Boshane (genus Alectura) bou broeiberge van blare en plantoorblyfsels wat tot 'n paar meter hoog kan word. Hulle skop ook gedurig die blare en plantreste op sodat genoeg water en suurstof die broeiberg kan binnedring. Die warmte wat daar tydens die verrottingsproses vrygestel word, broei die eiers uit. Die haan toets die temperatuur in die blareberg voortdurend met sy snawel.
Die termometervoël (Leipoa ocellata), wat in die droë binneland van Australië voorkom, grawe eers 'n diep gat en maak sy broeiberg daarin. Wanneer dit reën en die materiaal in die gat deurweek is, bedek die voël dit met sand. Die materiaal begin dan met behulp van die klammigheid verrot. Die laag sand verhoed ook dat die blare in hierdie droë streek te gou uitdroog.
Verspreiding
Behalwe in Nieu-Seeland, waar hulle deur die mens ingevoer word om te jag en vir verbruik, en op Antarktika, waar geen hoenderagtiges voorkom nie, is hierdie voëls oor byna die hele aarde versprei. In Asië kom die grootste verskeidenheid voor. Byna al die lede van die Phasianidae familie en die Bankivahoender (Gallus gallus), wat die stamvader van die mak hoender (Gallus domesticus) is, word hier aangetref, asook die pragtig gekleurde tragopane (subfamilie Tragopaninae), die Asiatiese bospatryse (genus Arborophila), die gekuifde bospatrys of Maleisiese roelroel (Rollulus roulroul) en die sierlike poufisante (genus Polyplectron).
Die Bankivahoenders lewe nes die gewone plaashoenders in klein groepies. Die hane dra hulle baltsveredos nie die hele jaar deur soos die haan van die mak hoender nie, maar kry na ververing in die somer 'n sogenaamde rusveredos. In sommige dele van Afrika kom daar 'n nou verwante hoender voor, wat die gewone tarentaal (Numida meleagris) genoem word. Hierdie hoender se veredos is donker met talle wit "pêrels". Baie van die sogenaamde veldhoenders (subfamilie Perdicinae) soos die patryse (genus Perdicini), kwartels (genus Corturnicini) en tandhoenders (genus Odontophorini) kom ook in Asië voor.
Die Europese steenpatrys (Alectoris graeca) is nou verwant aan die patryse van Asië. Die Japanse kwartel (Coturnix coturnix japonica) word deesdae vanweë hul eiers en vleis op groot skaal geteel. Die Chinese dwergkwartel (Exalfactoria chinensis) het 'n gewilde kouvoëltjie geword. Die sigeunervoël of hoatsin, ook soms die stinkvoël genoem van wee sy onaangename reuk, verskil baie van ander hoenderagtiges. Hierdie voël leef in die reënwoude van Suid-Amerika en eet blare wat in sy krop fyngemaal word.
Hierdie krop is so groot dat daar skaars ruimte oor is vir stewige vliegspiere; hoatsins kan inderdaad nie goed vlieg nie. Jong hoatsins het nes die fossiele oervoël Archaeopteryx twee beweeglike naels aan elke vlerk. In teenstelling met die kuikens van ander hoenderagtiges, bly jong hoatsins lank in die nes, wat bo-oor water gebou word. As gevaar dreig, sal die jong hoatsin vinnig vlug, maar as dit nie moontlik is nie, val hy in die water en probeer homself al duikende red. Die gedrag is baie merkwaardig omdat die meeste hoenderagtiges niks van water hou nie.
Grandon Rhodes
Grandon Rhodes (7 Augustus 1904 – 9 Junie 1987) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente All the King's Men (1949), Tripoli (1950), Detective Story (1951), en Earth vs. the Flying Saucers (1956).
Hoendervoëls
Ekonomiese belangrikheid
Die rol wat die kalkoen in Noord-Amerika en die fisant in Eurasië speel, word in die tropiese dele van Amerika deur die hokko's vervul. Hulle is luidrugtige voëls wat hoog in bome lewe. Hierdie voëls smaak baie lekker en daar is al probeer om hulle soos hoenders en kalkoene op groot skaal vir verbruik te teel. Hokko-telery is egter nie so winsgewend nie, omdat die voel baie stadig voortplant. Die hokko lê net twee of drie eiers per jaar; die kalkoen lewer jaarliks agt tot vyftien, terwyl die huishoender byna sonder perke voortplant.
Makkabiese Spele
[[Lêer:Countries at the Maccabiah.svg|duimnael|400px|Lande wat al aan Makkabiese Spele deelgeneem het:
]]
Die Makkabiese Spele is op twee na die grootste internasionale sportfees in die wêreld.
Doel
Hierdie spele vind altyd in Israel plaas in die jaar na die Olimpiese Somerspele, dus ook elke vierde jaar. Deelname is beperk tot lede van die wêreldwye Joodse gemeenskap en alle inwoners van Israel. Die doel daarmee is om die Jode se bande met die land Israel te versterk.
Sportsoorte
Alle sportsoorte waarin meegeding word by die Olimpiese Spele vind ook hier plaas. Maar die groot verskil is dat hierdie spele ook oopstaan vir mededinging in allerlei kleiner, onbekender en moderne sportsoorte soos oriëntasieloop, Lacrosse, futsal, 3x3-basketbal, skaak, judo, karate, skerm, tafeltennis, stoei, vlugbal, dans, rugby, yshokkie, muurbal, perdesport, en selfs die kaartspel duplikaatbrug. Die opening- en afsluitingseremonies is uitstalvensters vir die Joodse kultuur in Israel. Dit word gekenmerk deur musiek, sang, dans en teatervoorstellings.
Suid-Afrika
Tussen 1935 en 1973 het Suid-Afrika 114 goue medaljes verower. In 1961 het die gimnas Edna Fisher drie goue medaljes ingepalm en by die volgende fees in 1965 wen die atleet Lorraine Lotzoff ook drie goues. 'n Kontingent van 295 lede het die land by die 20ste Makkabiese Spele verteenwoordig deur aan 18 sportsoorte deel te neem. Hierdie sportsoorte was tennis, muurbal, rugby, rolbal, netbal, futsal, sokker, fietsry, driekamp, swem, damesvoetbal, waterpolo, gholf, atletiek, tafeltennis en maraton. Die span wen 19 goue, 11 silwer en 6 brons medaljes. Die 21ste Makkabiese Spele vind waarskynlik van 12 tot 26 Julie 2022 plaas, nadat dit weens die wêreldwye Covid-19-pandemie uitgestel moes word.
Geskiedenis
Die eerste spele was in 1932 en het aanvanklik eenmaal in die drie jaar plaasgevind. Vanaf 1957 vind dit elke vierde jaar plaas en Suid-Afrika neem sedert 1935 gereeld deel.
Etimologie
Die naam van die sportfees herdenk die Joodse held Judas Maccabeus wat in 168 v.C. 'n Siriese invalsmag verslaan het. Sy boodskap dat fiksheid en karaktervastheid belangrik is vir die voortbestaan van die Joodse volk, is die grondslag vir die sportfees.
Heroldsbaai
Heroldsbaai is 'n strandoord aan die Suid-Kaapse kus. Dit lê 6,4 km vanaf die George-lughawe en kan met die R404 (die Skimmelkranspad) bereik word.
Geskiedenis
Die strandoordjie was aanvanklik deel van die plaas Brakfontein, toe eiendom van Dirk Lamprecht en later van Frans Gericke. Laasgenoemde se afstammelinge het nog belange in die omgewing. Alhoewel dit eers as Sandstrand bekend was, is dit in 1823 na die eerste dominee op George, Tobias Johannes Herold, 'n ywerige hengelaar, vernoem. Aanvanklik was dit hoofsaaklik George en direkte omgewing se mense wat hier kampeer het. Later is hulle gevolg deur 'n klompie van Oudtshoorn (en veral die Kamanassie). Oompie Meyer en John Urban, beide gesiene inwoners van George, neem in 1904 die taak op hulle om klein erwe af te baken vir die vakansiegangers se tente, waens en afdakke. Boumateriaal is afgelewer op sleë getrek deur muile. Die eerste vakansiehuis word in 1895 vir Matilda Howitson van Blanco gebou. Dit was die eerste tree in die ontwikkeling van 'n formele vakansieoord. Voor 1928 was daar aan die westekant, Sandstrandweg, nog slegs een huis. Dit is die huis wes van die kerk en gebou vir die susters en meisies van die Kloosterskool op George. Die lys van die vroeë besoekers en huiseienaars is 'n lys van die name van al die vooraanstaandes van die tyd van die direkte omgewing. Die eerste permanente inwoner was ene Thompson. Hy was 'n oorlewende van 'n skeepsramp in 1920 en het hom vir agt jaar tuis gemaak in 'n grot langs die strand.
Betadeeltjie
’n Betadeeltjie (simbool β), ook betastraling genoem, is ’n elektron of positron met ’n hoë energie en snelheid wat vrygestel word deur die radioaktiewe verval van ’n atoomkern tydens betaverval. Daar is twee vorme van betaverval, β− en β+, wat onderskeidelik elektrone en positrone produseer.
Heroldsbaai
Swem, hengel, branderplankry
Vir die hengelaar is die gebied 'n paradys. Ooswaarts lei 'n voetpad oor die rotse na Scott se bank, Dollieskraal en Dutton's Cove. Aan die westekant lei 'n voetpad na Voëlklip. Dit kan ook per motor bereik word via die Rooikransiespad wat suidwaarts uitdraai uit die geteerde Skimmelkranspad. Van die uitdraai tot by Voëlklip is dit 2½km op 'n grondpad. Na amper 1 km van die uitdraai is daar 'n parkeerplek om na Rooikransies en verder wes na die Maalgatenrivier te stap.
Betadeeltjie
Betadeeltjies met ’n energie van 0,5 MeV het ’n reikwydte van sowat een meter in die lug; die afstand hang van die deeltjie-energie af.
Heroldsbaai
Toegangsroetes
In die beginjare het die swaargelaaide ossewaens hul weg na die baai gebaan. Veral die laaste steil afdraand moes vir mens, os en wa geen maklike taak gewees het nie. Alles wat vir die vakansie nodig was, moes saamgeneem word, insluitende lewende hoenders wat deel sou uitmaak van die Kersmaal. By aankoms is die osse die see ingejaag om van hul bosluise ontslae te raak. Daarna is hulle en die waens terug na die plato waar die Gerickes hulle versorg het tot die terugtog aangepak is.
In 1911 is die eerste pad na Heroldsbaai aangelê. Dit het ongeveer die spoor van die ossewaens van George af gevolg. Tussen die huidige woonbuurt Bos-en-Dal en die spoorlyn, oor die plaas Soutkloof, deur die Gwaingrivier en verby die plaas Dutton's Cove. Naby die see was die pad, nou bekend as die Rooidraaipad, baie steil.
In 1958 is die teerpad vanaf die N2 nasionale pad na Heroldsbaai voltooi. By die lughawe draai die R404 weg, gaan met 'n brug oor die spoorlyn naby die Skimmelkransstasie en 'n pas in die Brakfonteinkloof. In 1999 is die Rooidraaipad (van Heroldsbaaihoogte tot die baai) geplavei. Drie jaar later is die ou pad van die Skimmelkransstasie tot Heroldsbaaihoogte herbou en geteer. Met hierdie roete is Heroldsbaai 6 km van die N2.
Betadeeltjie
β−-verval (elektronvrystelling)
duimnael|200px|Betaverval. ’n Betadeeltjie (in hierdie geval ’n negatiewe elektron) word deur ’n [[atoomkern vrygestel. ’n Antineutrino (nie gewys) word altyd saam met ’n elektron vrygestel. INLAS: In die verval van ’n vrye neutron word ’n proton, ’n elektron (negatiewe betastraal) en ’n elektron-antineutrino geproduseer.]]
Heroldsbaai
Kerk
duimnael|280px|Heroldsbaai se Rooms-Katolieke kerk.
Betadeeltjie
β−-verval (elektronvrystelling)
’n Onstabiele atoomkern met ’n oorskot neutrone kan β--verval ondergaan, waar ’n neutron in ’n proton, elektron en elektron-antineutrino (die antideeltjie van ’n neutrino) verander:
Heroldsbaai
Kerk
In 1933 het die Rooms-Katolieke Kerk 'n kapel langs hul huis gebou. John Urban en sy vrou (van die bekende Urban-skoenfabriek op George) het die grond geskenk en was ook nou betrokke by die bou van die kapel. Vandag is die Stella Maris-kapel 'n bekende baken in die nedersettinkie.
Betadeeltjie
β−-verval (elektronvrystelling)
Hierdie proses word deur die swak wisselwerking bemiddel. Die neutron verander in ’n proton deur die vrystelling van ’n virtuele W--boson. Op die kwarkvlak verander ’n W--vrystelling ’n afkwark in ’n opkwark, en dit verander ’n neutron (’n opkwark en twee afkwarke) in ’n proton (twee opkwarke en ’n afkwark). Die virtuele W--boson verval dan in ’n elektron en ’n antineutrino.
Heroldsbaai
Kerk
Die kerksaal van die NG kerk is in 1941 gebou op die erf geskenk vir die doel deur Cecil Gericke. Vars water was, soos maar by baie strandoorde, van die begin af 'n probleem. Die kerk het die geleentheid benut deur vars water te verkoop om hul boulening te delg. In 1987 is die kerksaal in 'n kerksentrum omskep met die aanbou van twee jeughuise. Tans is dit die eiendom van die NG gemeente George-Suid.
Amerikaanse presidentsverkiesing 2008
Die Amerikaanse presidentsverkiesing van 2008 (Engels: United States presidential election, 2008) is op 4 November 2008 gehou om te bepaal wie George W. Bush as die 44ste President van die Verenigde State van Amerika sal opvolg. Volgens Amendement XXII van die Grondwet van die Verenigde State kon Bush nie vir 'n derde termyn verkies word nie. Barack Obama van die Demokratiese Party verslaan die Republikeinse John McCain in die verkiesing en word so dié land se eerste Afro-Amerikaanse president. Hy is op 20 Januarie 2009 in die amp beëdig.
Betadeeltjie
β+-verval (positronvrystelling)
Onstabiele atoomkerns met ’n oorskot protone kan β+-verval, ook bekend as positronverval, ondergaan; ’n proton word in ’n neutron, positron en elektronneutrino verander:
Heroldsbaai
Ontwikkeling
Sedert die vroeë 1940's is daar reeds gastehuise. Daar is een winkel wat dwarsdeur die jaar oop is. Tydens die skoolvakansies en naweke is daar enkele kioske langs die strand.
Betadeeltjie
Wisselwerking met ander materie
Van die drie algemene soorte bestraling wat deur radioaktiewe materiale afgegee word – alfa, beta en gamma – het beta ’n medium deurdringbare en medium ioniserende krag. Hoewel die betadeeltjies wat deur verskillende radioaktiewe materiale afgegee word in energie wissel, kan die meeste betadeeltjies deur ’n paar millimeter aluminium gestop word. Dit beteken egter nie betavrystellende isotope kan heeltemal deur sulke dun skilde afgekeer word nie: terwyl hul snelheid in materie afneem, stel betadeeltjies sekondêre gammastrale vry wat per se beter as betas penetreer.
Heroldsbaai
Ontwikkeling
Heroldsbaai het weinig permanente inwoners. Die meeste huise is baie beskeie en dateer uit die eerste helfte van die vorige eeu. Enkele van hierdie ou huise is gesloop en vervang met dubbelverdiepinggeboue. Waar die Skimmelkranspad doodloop, het Ernie Els 'n huis langs die strand laat bou.
Amerikaanse presidentsverkiesing 2008
Die verdeling van stemme tussen die deelstate was dieselfde as tydens die presidentsverkiesing van 2004 en is gebaseer op die sensus van 2000.
Betadeeltjie
Gebruike
Betadeeltjies kan gebruik word om gesondheidstoestande soos oog- en beenkanker te behandel. Stronsium-90 is die materiaal wat die meeste gebruik word om betadeeltjies te produseer.
O
Die letter O, o is die 15de letter van die moderne Latynse alfabet. In Navo se internasionale spellingsalfabet word O uitgespreek met die woord "Oscar".
Betadeeltjie
Gebruike
Betadeeltjies word ook in gehaltebeheer gebruik om die dikte van ’n item soos papier te toets. Van die betabestraling word geabsorbeer terwyl dit deur die produk beweeg. As die produk te dik of te dun gemaak is, sal ’n ooreenstemmende verskillende hoeveelheid bestraling geabsorbeer word. ’n Rekenaarprogram wat die gehalte van die vervaardigde papier monitor, sal dan die rollers beweeg om die dikte van die finale produk te verander.
Amerikaanse presidentsverkiesing 2008
Die presidentsverkiesing is op dieselfde dag gehou as die parlementsverkiesing vir die Huis van Verteenwoordigers en die Senaat. In 11 deelstate het daar ook goewerneursverkiesings plaasvind.
Wêreldtaal
'n Wêreldtaal is 'n taal wat wyd verspreid deur 'n aansienlike hoeveelheid mense gepraat word, en wat deur baie mense as 'n tweede taal aangeleer word. 'n Wêreldtaal word nie net deur die aantal mense wat dit praat (as eerste of tweede taal) gekarakteriseer nie, maar ook deur sy geografiese verspreiding en die gebruik daarvan deur internasionale organisasies en in diplomatiese betrekkinge. Wêreldtale is oor die algemeen van Europese oorsprong, as gevolg van die periode van Europese Imperialisme.
Nederlands (en Afrikaans)
Nederlands:
Afrikaans:
Amerikaanse presidentsverkiesing 2008
Kandidate
Die twee kandidate was:
Wêreldtaal
Nederlands (en Afrikaans)
Beide tale as immigrante tale in:
Beide tale is in hoë mate onderling verstaanbaar. Die tale word met ongeveer 50 miljoen sprekers as van die kleinste wêreldtale beskou.
Heroldsbaai
Ontwikkeling
In 1972 is 'n deel van die plaas Buffelsfontein op die plato omskep tot die woonbuurt Heroldsbaaihoogte. Hier is baie permanente bewoners wat meestal in George werk. Met hierdie ontwikkelling is Heroldsbaai ook aangesluit op George se elektrisiteits-, water- en rioolnetwerk. Dit het die verdere ontwikkeling ten goede gekom. Verskeie mense woon ook op die nabygeleë gholfbaan by Oubaai (Dutton's Cove).
Gevare
Junie 1935 is Heroldsbaai geteister deur die hoogste vloed in menseheugenis. Dit het boonop gepaard gegaan met hewige reënbuie en het die Brakfonteinspruit sterk laat loop. 'n Gedenkplaat in die kloof toon die hoogste watervlak aan wat toe aangeteken is. Tussen Kersfees en Nuwejaar 1949 het dit so gereën dat die modderwater teen die hange afgeloop het dwarsdeur huise en tente. Tien jaar later het 'n stormsee weer skade aangerig. Meisies van die kloosterskool op George wat in hul strandhuis was, moes teen die kop uitklim om weg te kom terwyl hul koffers in die branders rondgespoel het. In 1980 is 'n versterkte seemuur gebou om skade aan die kuseiendomme te probeer teengaan. Weer tussen Kersfees en Nuwejaar, maar nou in 2008, was die see so ontstuimig dat dit Skimmelkransweg en Sandstrandweg tot teen die huise met 'n dik laag skuim bedek het.
Seestrome aan die westelike sowel as die oostelike kant van die baai is uiters verraderlik. Verskeie baaiers het al hier verdrink en hengelaars is deur fratsgolwe van die rotse geslaan.
Plantegroei
Kuswinde uit die suide voer 'n lug met baie sout na die land. Saam met die droë somers veroorsaak dit dat die fynbos teen die hellings aan die seekant besonder laag bly. In die beskutte Brakfonteinkloof is die plantegroei beduidend hoër. Hierdie lae fynbos is uniek in hierdie klein gebied. Helaas het reeds een-derde van die oorspronklike fynbos deur ontwikkeling verlore geraak. Melkhoutbome wat tot teen die strand gegroei het, het almal verlore geraak.
Boererate teen die immergevreesde bloublasies is jare lank toegepas. Om die pyn te verlig, is die vars blare van die suurvytjie en die rankkopiva aan die brandmerke gesmeer om die pyn te verlig.
Geologie
Die rotse in die baai is tussen 600 en 900 miljoen jaar gelede as klei en modderige sand neergesit. So 'n 580 miljoen jaar terug het dit uit die suidweste onder druk gekom en die rotse is gevou, gebreek en gekraak. Terselfdertyd het graniet in die vorm van magma met 'n temperatuur van tot 1 000 grade Celsius in die krake ingesypel. Met die gevolg dat die sediment verhit is tot so 'n 600 grade C en verander is tot die rotse wat vandag daar aangetref word.
Op Heroldsbaai was die krake en voue meer intens as elders aan hierdie kus. Dit kan gesien word in die rotse by die ouer getypoel en die kontak tussen die sediment en graniet aan die oostekant van die baai. Hierdie krake het die rots sodanig verswak dat dit vinniger deur die branders geërodeer is. Dit is wat die Heroldsbaai van vandag gemaak het, want die Brakfonteinspruit loop nooit so sterk dat hy die baai op sy eie kon gevorm het nie.
Leeanna Walsman
Leeanna Walsman (gebore 22 November 1979) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Looking for Alibrandi (2000) en Star Wars: Episode II - Attack of the Clones (2002), en in die televisiereeks Seven Types of Ambiguity (2017).
Betadeeltjie
Gebruike
’n Verligtingstoestel bekend as ’n "betalig" bevat tritium en ’n fosfor. Terwyl tritium verval, stel dit betadeeltjies vry; dit tref die fosfor en veroorsaak dat die fosfor fotone afgee. Die verligting het geen eksterne krag nodig nie en sal voortduur solank as wat die tritium bestaan (en die forfor self nie chemies verander nie). Die hoeveelheid lig wat geproduseer word, sal in 12,32 jaar, die halveertyd van tritium, afneem tot die helfte van sy oorspronklike waarde.
Bengaalse kat
Die Bengaalse kat (Engels: Bengal) is ’n relatief nuwe hibridiese katras wat ’n kruising is tussen ’n huiskat en ’n Asiatiese luiperdkat (Prionailurus bengalensis). Hulle het die kleurpatroon en lyf van ’n wilde kat, maar die sagte geaardheid van ’n huiskat, mits hulle minstens drie geslagte verwyder is van die oorspronklike luiperdkat.
Die naam is afgelei van die wetenskaplike naam van die Asiatiese luiperdkat, P. bengalensis, en nie van die Bengaalse tier s’n nie.
Geskiedenis
In die 1960's het verskeie bekende telers, onder andere Jean Sugden, sulke hibrides geteel, maar daar was nie enige noemenswaardige pogings om ’n spesifieke ras te skep nie. Later is ’n paar katklubs gestig wat gefokus het op hibrides. Van hulle het spesifiek gefokus op ’n dier wat William Engler, lid van die Long Island-panterklub en ’n teler, die Bengaalse kat genoem het. In die 1970's is verder met die katte geteel en hulle is in 1977 by die Amerikaanse Cat Fanciers' Association as eksperimenteel geregistreer.
Omstreeks dié tyd het Jean Mill ook weer die katte begin teel, onder andere met kruisings tussen hibrides en ’n Indiese mau. Greg en Elizabeth Kent was ook van die vroeë telers en hulle het hul eie lyn Bengaalse katte geskep deur Asiatiese luiperdkatte en Egiptiese maus te kruisteel. Jean Mill en die Kents het hard gewerk om die ras bekend te stel en gewild te maak en toe telers meer word, is die Bengaalse teelafdeling van The International Cat Association (TICA) gestig. Die vereniging het die eerste geskrewe standaard in 1986 aanvaar.
Beskrywing
Die katte het die lyf van ’n luiperdkat en ’n "wilde" patroon van kolle en strepe. Die kolle kom net op die sye en rug voor en die strepe elders. Hulle het ook swart omlyning soos maskara om die oë.
Nuwe ontwkkelinge
Verskeie soorte huiskatte word op die oomblik ontwikkel uit die Bengaalse kat:
Bruce Weitz
Bruce Weitz is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Deep Impact (1998), Half Past Dead (2002), en El Cortez (2006), en in die televisiereeks Hill Street Blues (1981).
Saginaw
Saginaw is 'n stad in die Amerikaanse deelstaat van Michigan, en het 'n bevolking van 51 508 in 2010.
Geografie
Saginaw is geleë in die ooste van Michigan, aan die oewer van die Saginawrivier.
Demografie
In 2000 het die stad 'n bevolking van 569 891 gehad: 47,02% wit, 43,26% swart of Afro-Amerikaans, 0,49% Amerikaanse inboorlinge, 0,33% Asiaties, 0,02% Pasifiese eilanders, 5,86% van ander rasse en 3,03% van twee of meer rasse. Spaans-Amerikaners of Latyns-Amerikaners van enige ras het 11,75% van die bevolking uitgemaak.
Sergey Karjakin
Sergey Alexandrovich Karjakin (gebore 12 Januarie 1990) is 'n Russiese skaakspeler en grootmeester. 'n Skaakwonderkind, hy het die rekord vir die jongste grootmeester ooit, toe hy die titel ontvang op 12 jaar en 7 maande oud in 2003. Karjakin het geleer skaak speel op 5 jaar oud.
Hy het die Wêreld Jeug skaakkampioenskap O-12 gewen in 2001. Hy het gespeel in die 2016 Wêreldkampioenskap en verloor teen Magnus Carlsen
Skaakwonderkind
Karjakin het geleer skaak speel op 5 jaar oud.
Karjakin het op die FIDE ranglys se top 100 skaakspelers ingekom op April 2005.
2008
In Julie 2008, het Karjakin gewen in 'n wedstryd teen GM Nigel Short 7½–2½.
Polihierax
Polihierax is 'n genus van voëls in die familie Falconidae in die orde van roofvoëls. Die genus omvat twee spesies.
Sergey Karjakin
2016
Karjakin het die 2016 Wêreldblitsskaak Kampioenskap gewen op 29 en 30 Desember 2016.
Persoonlike lewe
Karjakin het getrou met Galiya Kamalova in Mei 2014. Hulle het twee seuns, een gebore in 2015 en die ander een 2017.
Amphimedon mollis
Amphimedon mollis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1902 deur Wilson.
Provinsie Soria
Soria is 'n Sentraal-Spaanse provinsie in die ooste van die outonome gewes Kastilië en León (Spaans: Castilla y León) met 'n oppervlakte van 10 303 vierkante kilometer en 'n bevolking van 89 752 van wie sowat 41 persent in die gelyknamige hoofstad saamgetrek is. Soria grens aan die provinsies La Rioja, Zaragoza, Guadalajara, Segovia en Burgos.
Soria is die mees yl bevolkte provinsie van Spanje met 'n bevolkingsdigtheid van slegs 9,1 inwoners per vierkante kilometer – een van die laagstes in die Europese Unie. Die provinsie behels meer as 500 nedersettings wat oor 183 munisipaliteite versprei is. Sowat die helfte hiervan het minder as eenhonderd bewoners. Slegs dertien munisipaliteite het 'n bevolking van meer as 1 000 mense, en net in Almazán, El Burgo de Osma-Ciudad de Osma en die hoofstad Soria oorskry die inwonertal die 5 000-kerf.
Soria bestaan uit twee groot landskappe: Die Tierra de Ágreda met die hoofstad Ágreda in die ooste, 'n gebied wat deur landbou- (vrugte) en bosgebiede oorheers word, en die Meseta Soriana, 'n streek waar graan en groente langs die oewers van die Duero-rivier verbou word.
Die noorde van Soria langs die grens met La Rioja is 'n arm en barre landstreek, wat egter met gefossiliseerde voetspore pronk, terwyl die Zona de Pinares die Picos de Urbión behels. Hierdie bergreeks is die bron van die Duero-rivier, en hier is ook die mitiese Laguna Negra de Urbión geleë – 'n meer wat die digter Antonio Machado tot sy gedig La tierra de Alvar González geïnspireer het.
Vroeë geskiedenis
Rotstekeninge in die kalk- en sandsteengrotte van die gebied getuig van die eerste menslike beskawings wat hier sowat 5 000 jaar gelede ontstaan het, terwyl die gefossiliseerde dinosourus-voetspore, wat op talle argeologiese plekke besigtig kan word, selfs uit die tydperk van 140 miljoen jaar gelede dateer. Die sogenaamde "Roete van die Dinosourusse" loop langs die beduidenste vindplekke.
Die Keltiberiese beskawing
Die Keltiberiese bewoners het omstreeks 300 v.C. versterkte dorpe op heuwels bo-oor die vlaktes van Soria opgerig. Numancia (Latyns: Numantia), die beduidenste van hierdie nedersettings, het die Romeinse troepe tydens die verowering van die Iberiese Skiereiland meer as twintig jaar lank die hoof gebied voordat sy bewoners gemeenskaplik selfmoord gepleeg en net 'n brandende dorp aan die Romeine oorgehandig het. Numancia het 'n simbool vir die bewoners van Soria geword.
Die Romeinse periode
Die Romeinse heerskappy oor die gebied het in 133 v.C. begin. Die belangrikste argitektoniese erfenis uit hierdie tydperk is die magtige Romeinse boog in Medinaceli, die enigste van sy soort in Spanje. Tydens argeologiese opgrawings is daarnaas ook van die indrukwekkendste Romeinse mosaïeke in Spanje ontdek. Die Romeine het ook die eerste wingerde in die gebied aangelê.
Die Middeleeue
Tydens die Arabiese heerskappy oor die Iberiese Skiereiland het die indrukwekkende kastele en atalayas, 'n soort kommunikasietorings, ontstaan. Soria spog vandag naas die oorblyfsels van hierdie torings oor 'n buitengewoon hoë digtheid Middeleeuse kastele waarvan sommige met die Orde van die Tempeliers verbind word; die kastele van Ágreda en Castillejo de Robledo is bekende voorbeelde van burge wat deur die orde opgerig is.
Demografie
Alhoewel Soria 2,4 persent van die totale oppervlakte van Spanje beslaan, verteenwoordig sy inwonertal slegs 0,21 persent van Spanje se totale bevolking. Die gemiddelde jaarlikse aantal geboortes beloop net 292. Die ongunstige demografiese ontwikkeling word daarnaas deur veroudering (tien persent van die inwoners is ouer as 80 jaar - meer as die nasionale gemiddeld van ses persent) en binnelandse migrasie na ander Spaanse provinsies gekenmerk. Intussen woon die meeste Sorianos in die provinsie Zaragoza, en die bevolkingsdigtheid is selfs laer as in yl bevolkte lande soos Mali of Angola.
Die owerhede het die isolasie van Soria nog bevorder aangesien daar min aandag aan die ekonomiese ontwikkeling van die provinsie geskenk, spoorlyne gesluit en nie na die opvoedkundige belange van die bevolking omgesien is nie.
Koronaviruspandemie van 2019-20
Soria is een van die gebiede in Spanje wat die ergste getref is deur die Koronaviruspandemie van 2019-20, met sowat 500 sterfgevalle in April 2020.
Argitektuur
Die hoofstad Soria het gedurende die Middeleeue sy bloeitydperk beleef en selfs as die hoofstad van Ou Kastilië gedien, die geografiese bakermat van moderne Spaans. Die ekonomiese welvaart van die streek was op die skaapteelt gegrond en word nog steeds in sy ryk argitektoniese erfenis van Romaanse geboue weerspieël. Die kerk van Santo Domingo pronk met een van die pragtigste fasades in die Romaanse boustyl in Spanje. 'n Ander sakrale besienswaardigheid is die geskilderde fresko's in die 11de eeuse kluis van San Baudelio.
Fiestas en tradisies
Soria se tradisies en fiestas is eeue lank bewaar. Die dorp San Pedro Manrique is een van min plekke op aarde waar die outydse ritueel van vuurloop op brandende kole in die sogenaamde Paso de Fuego nog steeds lewendig is. Die stad Soria se beduidendste e kleurrykste fees, wat op die bul gegrond is en ses dae lank gevier word, is dié van San Juan. Elkeen van die ses dae word deur sy eie spesifieke feesvierings gekenmerk, en op die vyfde dag vind 'n pragtige optog in tradisionele kostuums plaas. Die kostuums dateer oorspronklik uit die 13de eeu en het feitlik onveranderd gebly.
Literêre lewe
Alhoewel die digters Antonio Machado (1875–1939) en Gerardo Diego (1896–1987) nie boorlinge van Soria was nie, het die landskap van Soria hulle tot sommige van die beste lirieke werke van Middeleeuse Spaans geïnspireer. Die bekendste Kastiliaanse heldedig Cantar del mio Cid ("Die Heldedig van Cid") oor die groot Kastiliaanse volksheld het omstreeks die 12de of 13de eeu in Soria ontstaan.
Kookkuns
Soria se kookkuns baseer hoofsaaklik op vleis met bok-, lam- en varkensvleis as die hoofbestanddele van die meeste plaaslike geregte wat hier volgens 'n ander metode berei word as in die res van Kastilië en León. Braaivleisgeregte met die bogenoemde vleissoorte is eweneens gewild.
Naas vleis is ook sampioene en worsies belangrike bestanddele van 'n verskeidenheid geregte. Wilde sampioene is volop in Soria en lok selfs kopers uit ander Europese lande na Soria. Die provinsie se uitstekende swart truffels is gesogte lekkernye vir Franse en Italiaanse fynproewers en word ook na ander wêrelddele uitgevoer.
Soria se klimaat en geografiese besonderhede is uiters geskik vir die vervaardiging van die plaaslike variant van chorizo, 'n gewilde Spaanse worsspesialiteit wat met gedroogde paprika verfyn word. Beesvleis is 'n verdere bestanddeel wat tot die plaaslike chorizo-wors se kenmerkende tekstuur en smaak bydra. Die soet bloedworsies van Soria is een van die mees ongewone spesialiteite in die provinsie. Die worsies word met rosyntjies en suiker verfyn en dikwels in die oond gebak om as 'n gewilde nagereg bedien te word.
Die plaaslike kaassoorte word merendeels van bokmelk gemaak; veral kaassoorte uit die sierra (bergland) is danksy die bergbokmelk 'n gewilde spesialiteit. Ook botter uit Soria is van hoë gehalte en verskil vanweë sy soetheid en laer vetgehalte van gewone bottersoorte.
Stokvis, wat veral van kabeljou gemaak is, was vroeër die grondslag van 'n beduidende plaaslike visbedryf wat voordeel getrek het uit die hoogte en klimaat van Soria. Alhoewel die ou tradisionele droogskure lankal deur moderne fabrieke vervang is, neem gedroogde kabeljou nog steeds 'n belangrike plek in die plaaslike kultuur en kookkuns in.
Die tipiese plaaslike geregte word gewoonlik deur Soria se eersterangse wyne van oorsprong (Ribera del Duero) vergesel wat onder die bestes in Spanje gereken en veral in die weste van die provinsie verbou word. Die bodegas of tradisionele wynkroeë bewaar die erfenis van Soria se wynkultuur.
Wium van Zyl
Wium van Zyl (gebore plaas Doornkraal, distrik Heidelberg, Kaap, September 1948) is 'n emeritus professor in Afrikaans en Nederlands aan die Universiteit van Wes-Kaapland, digter en vertaler.
Lewe en werk
Willem Jacobus van Zyl gaan eers aan ’n plaasskool en later op Heidelberg skool, waar hy ook matrikuleer. Ná sy militêre opleiding studeer hy aan die Universiteit van Stellenbosch waar hy lid is van die letterkundige laboratorium, en in 1971 en weer in 1973 D.J. Opperman se persoonlike assistent word. ’n Tyd lank is hy ook redakteur van die Stellenbosse poësieblad Penseel. Hy behaal hier die B.A.-graad, die B.A. Honneurs-graad en die Senior Onderwysdiploma. In 1974 en 1975 is hy as joernalis betrokke by die geboorte van die dagblad Beeld in Johannesburg. In 1975 behaal hy die M.A.-graad in Afrikaans en Nederlands aan die Universiteit van Stellenbosch met ’n skripsie oor Die Afrikaanse volkspoësie, met spesiale toespitsing op Boerneef se poësie. Daarna studeer hy verder aan die Rijksuniversiteit in Utrecht, Nederland, waar hy die Drs.Litt.-graad behaal. Hy word in 1978 aangestel as lektor in Algemene Literatuurwetenskap aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat. Vanaf 1981 is hy lektor en later senior lektor en professor in die Nederlandse en Afrikaanse letterkunde aan die Universiteit van Wes-Kaapland en ook voorsitter van die departement. Aan die Universiteit van Stellenbosch verwerf hy sy D.Litt.-graad met ’n proefskrif oor Die hantering van karakters in W.F. Hermans se Herinneringen van een engelbewaarder.
Verder is hy gasdosent aan die Vrije Universiteit Amsterdam in Nederland in 1991 en 1993 en aan die Universiteit van Warskou in Pole in 1992 en 1993. Tydens hierdie oorsese reise besoek hy ook tersiêre instellings in Rusland en Tsjeggo-Slowakye. In 2000 bied hy as besoekende professor aan die Universiteit van Amsterdam weer ’n doctoraal-kursus in die Afrikaanse letterkunde aan, asook in 2001 in Warskou. Per geleentheid is hy ook betrokke by LitNet se SkryfNet-inisiatief, waar bekende digters voornemende digters help met advies met hulle digkuns. In 2013 tree hy af as professor, maar is steeds as emeritus professor betrokke by die universiteit se werksaamhede. Hy is getroud met Dorothea van Zyl, professor in Afrikaans aan die Universiteit van Stellenbosch, wat ook vir lank organiseerder was van die Stellenbosse Woordfees. Hulle het drie dogters, Lisalet, Christa en Janienke.
In 1991 woon hy en sy vrou die Colloquium van die Internationale Vereniging voor Neerlandistiek in Utrecht by. Saam met elf ander Suid-Afrikaanse neerlandici help hulle hier met die oprigting van die Suider-Afrikaanse Vereniging vir Neerlandistiek, wat ten doel het om die kulturele bande tussen Nederland en Suid-Afrika te versterk. Die Kaapse Forum vir Neerlandistiek word op sy inisiatief gestig en hy is betrokke by die oprigting van die Huis der Nederlanden (tans die Suid-Afrikaanse Sentrum vir Nederland en Vlaandere), wat ’n belangrike rol speel in die aanknoop van bande met die Nederlandse Taalunie. Hy is ook mede-oprigter van die Suid-Afrikaanse Vereniging vir Algemene Literatuurwetenskap, bestuurslid van die Afrikaanse Letterkunde Vereniging, bestuurslid van die Letterkunde Onderrigkomitee van die Wes-Kaap, vise-voorsitter van die Afrikaanse Skrywersvereniging en voorsitter van die Kaapse Forum vir Neerlandistiek. Hy dien ook op die redaksie van die Tydskrif vir Nederlands en Afrikaans. In 1993 begin hy saam met J.C. Kannemeyer om letterkundige toere te reël, waar hulle as toerleiers optree om belangstellendes na die geboorteplekke en ander interessante plekke rakende Afrikaanse skrywers te neem.
Skryfwerk
Hy publiseer aanvanklik gedigte in tydskrifte soos Standpunte en Tydskrif vir Letterkunde, waarna sy gedigte saam met sewe ander digters wat nog nie ’n selfstandige bundel uitgegee het nie, in die versamelbundel “Visier” opgeneem word. Met die bundel “Oggendvuur” maak hy sy debuut as digter. Hierdie bundel word gekenmerk deur bedrieglike eenvoud en ’n volkse inslag. Dit is veral die speelse verse wat indruk maak, waaronder die baie bekende “Sout-en-peperpotjies” en “Oog van die delwer”. In die kort gedig “Vuurvers” word die titel van die bundel belig en word op vernuftige wyse drie betekenisvlakke in die woorde ingevoeg, sodat vuurmaak, seks en die skryf van poësie alles geïmpliseer word. “Twee flesse” bevat ’n mooi uitbeelding van die kontras wat twee bottels wyn uit Suid-Afrika in Nederland ontlok, wat beide die Nederlandse en Suid-Afrikaanse opset as die onderlinge verskille teen mekaar stel. Die wyn is Allesverloren en De Goede Hoop. “Party” verbind met effektiewe beelding wyn met die liefde. Benewens die liefde (“Vir jou”) dig hy ook veral oor die kuns en die natuur, wat ’n aantal gedigte oor die Karoo insluit. “Uitvaart van ’n digter” is ’n mooi huldeblyk aan die ontslape D.J. Opperman. Sy gedigte word opgeneem in verskeie versamelbundels, waaronder Jan van Luxemburg se “Over literatuur”, “Groot verseboek”, “Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte”, “Poskaarte” en “Speelse verse”.
Klassisisme
Met die term Klassisisme word ŉ stroming in die beeldende kunste en die literatuur aangedui wat die kunsvorme van die Klassieke Oudheid as ideaal beskou het. In 'n enger sin is dit ŉ 17de-eeuse stroming met Frankryk as die bakermat. Die belangrikste verteenwoordigers was die Franse skilder Poussin, die Nederlandse argitek Jacob van Campen en die Franse toneelskrywers Racine en Molière.