cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Witsee-Oossee-kanaal
Die Witsee-Oossee-kanaal (Russies: Беломо́рско-Балти́йский кана́л, Belomorsko-Baltijskij kanal (BBK)) is 'n skeepskanaal wat op 2 Augustus 1933 geopen is. Dit verbind die Witsee en die Oossee naby Sint Petersburg. Die oorspronklike naam was Belomorsko-Baltijski Kanal imeni Stalina, die "Stalin-Witsee-Oossee-kanaal", en is afgekort as Belomorkanal. Tydens die bou daarvan het tot 100 000 Goelag-gevangenes gesterf.
Die kanaal loop parallel aan 'n aantal riviere en twee mere, die Onega- en Wigozeromeer. Die totale lengte is 227 km (141 myl). Die kanaal se ekonomiese waarde word tans beperk deur sy diepte, slegs 4 meter (12 voet), wat dit vir baie vaartuie onmoontlik maak om dit te gebruik.
Die Sowjetunie het die kanaal as 'n voorbeeld van die sukses van die Eerste Vyfjaarplan voorgehou. Die kanaal is vier maande voor die teikendatum voltooi. Die hele kanaal is gebou oor 'n tydperk van twintig maande, tussen 1931 en 1933, byna geheel en al met handearbeid.
Dit was die eerste groot projek wat met die dwangarbeid van Goelag-gevangenes gebou is. BBLAG, die direktoraat van die BBK-kamp, het 'n arbeidsmag verskaf wat op 150 000 gevangenes geskat word. Die Sowjetunie het die projek voorgehou as bewys van die doeltreffendheid van die Goelag. Gevangenes is deur sogenaamde korrektiewe arbeid, "hervorm" onder wrede werksomstandighede in die BBK-kamp. 'n Sorgvuldig beplande besoek aan Belomorkanal het die ergste vergrype weggesteek van 'n groep Russiese skrywers en kunstenaars, onder wie Maksim Gorki, Aleksei N. Tolstoi, Viktor Sjklofski en Michail Zosjtsjenko, wat die projek lof toegesing het.
Die kanaal word herdenk deur die Russiese sigarethandelsnaam Belomorkanal.
Omdat die kanaal so vlak is, is dit nutteloos vir die meeste vaartuie en vandag trek dit slegs ligte verkeer – 10 tot 40 bote per dag. Selfs al is dit destyds reeds as 'n totale mislukking beskryf, het Stalin dit ontken en was hy oënskynlik baie trots op die kanaal.
Nicholas Day (akteur)
Nicholas Day (gebore 16 Oktober 1947) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Golden Bowl (2000) en The Wolfman (2010), en in die televisiereeks The Lakes (1997).
Gustavo Adolfo Bécquer
Gustavo Adolfo Bécquer (* 20 Februarie 1836 in Sevilla; † 22 Desember 1870 in Madrid) was 'n Spaanse digter, skrywer en joernalis.
Erica mannii
Erica mannii is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant kom in Sentraal-Afrika in die volgende lande Angola, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Golf van Guinee-eilande, Kameroen, Kenia, Malawi, Mosambiek, Nigerië, Rwanda, Tanzanië, Uganda, Zambië en Zimbabwe voor.
Boesmanstee
In Engels staan die boom bekend as Khat bushmens tea. Verder noord in Afrika staan die boom bekend as Khat. Die boom se FSA-nommer is 404.
Blare
Die blare is enkelvoudig en teenoorstaande met 'n rif tussen hulle. Die blare en bas bevat alkaloïde. In die Oos-Kaap word die blare geëet as 'n stimulant; dit is die rede waarom Burchell die boom die Boesmanstee genoem het in 1814.
Somerset
Somerset (uitgespreek /ˈsʌmərsɛt/), histories ook Somersetshire, is 'n graafskap aan die suidelike oewer van die Bristol Kanaal. Die seremoniële graafskap met 'n oppervlakte van 4 172 km² sluit naas die nie-metropolitaanse graafskap, wat deur die Somerset-graafskapsraad (Somerset County Council) geadministreer word, ook Bath and North East Somerset en Noord-Somerset in wat onder die beheer van unitêre owerhede (unitary authorities) val. Die administratiewe setel (county town) van die nie-metropolitaanse graafskap is Taunton, van die unitêre owerheid Bath and North East Somerset is Bath en van die unitêre owerheid North Somerset is Weston-super-Mare.
Abia
Abia (Hebreeus "my vader is Jah". "Jah" is ´n afkorting van "Jahwe") was die tweede koning van die koninkryk van Juda en het 3 jaar regeer (913 tot 911 voor Christus). Hy was uit die familie van koning Dawid en die seun van koning Rehabeam. Volgens 2 Kronieke 13 het hy soos sy vader afgode aanbid maar tydens die oorlog teen koning Jerobeam I van Israel het hy op die Here gesteun. Die oorlog aan die begin van sy ampsperiode was ´n poging om beide lande weer te herenig. Ondanks die groot oormag van Jerobeam het Abia geseëvier en 500 000 soldate van Israel het gesneuwel. Abia het die stede Bethel, Jesana en Efron verower. Die Here het hom "ter wille van Dawid" die oorwinning oor Jerobeam I gegee (2 Kronieke 13).
Somerset
Somerset grens in die suidweste aan Devon, aan Dorset in die suidooste, Wiltshire in die ooste en Gloucestershire en die stad Bristol in die noorde.
Abia
Volgens oorlewering het Abia 14 vrouens, 22 seuns en 16 dogters gehad. Hy is opgevolg deur sy seun Asa.
Verwysings in die Bybel
2 Kronieke 11: 22, 2 Kronieke 12: 16, 2 Kronieke 13: 1-14, 1 Konings 15: 1-8
Breaker Morant
Harry "The Breaker" Morant (* 9 Desember 1864 – † 27 Februarie 1902) was 'n luitenant in die Bushveldt Carbineers uit Australië tydens die Tweede Vryheidsoorlog wat bekendheid verwerf het na sy skuldigbevinding en teregstelling weens moord op talle krygsgevangenes en ander ooggetuies van sy wandade. Die bynaam "Breaker" het hy gekry vanweë sy bedrewenheid met die inbreek van perde. Hy het ook gedig en van sy werk is in verskeie tydskrifte gepubliseer.
Gedurende sy diens in die Tweede Vryheidsoorlog, was hy verantwoordelik vir bevele vir die summiere teregstelling van verskeie Boere- en swart gevangenes, wat gelei het tot sy omstrede krygsverhoor en teregstelling vir moord deur die Britse Leër. Sy doodsbevel is persoonlik deur Lord Kitchener geteken al het hy dit later ontken.
In Australië is Morant na sy dood as 'n volksheld beskou. Sy verhaal is in verskeie boeke vertel asook 'n bekende film, die regisseur Bruce Beresford se Breaker Morant (1979), wat 'n romantiese voorstelling van Morant se wandade maak en feite van sy brutale optrede verswyg.
Candice King
Candice King (gebore 13 Mei 1987) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Juno (2007) en Deadgirl (2008), en in die televisiereekse The Vampire Diaries (2009) en Dating Rules from My Future Self (2012).
Josh Hawley
Joshua David Hawley (gebore op 31 Desember 1979) is 'n Amerikaanse prokureur en Republikeinse politikus wat as die junior senator vir Missouri in die senaat van die Verenigde State dien. Senator Hawley het van 2017 tot 2019 as die 42ste prokureur-generaal vir Missouri gedien, voordat hy die Demokratiese senator Claire McCaskill in die 2018 senaatsverkiesing in Missouri verslaan het. Op 40-jarige ouderdom is hy die jongste lid van die Amerikaanse senaat.
Vroeë lewe, onderwys en vroeë loopbaan
Hawley is in Springdale, Arkansas gebore, maar het spoedig na Lexington, Missouri verhuis, waar sy pa as bankier gewerk het en sy ma 'n onderwyser was. Hy het aan die Rockhurst High School in Kansas City, Missouri gematrikuleer. Hy het in 2002 sy BA-graad graad in geskiedenis aan Stanford-universiteit met eerbewyse ontvang. Hierna het hy na Londen verhuis en 'n jaar lank klas gegee aan St Paul's School, en daarna aan Yale-universiteit se regsskool, waar hy die skool se afdeling van die Federalist Society gelei het en in 2006 'n Juris Doctor-graad ontvang het.
Op 28-jarige ouderdom het Hawley 'n biografie van Theodore Roosevelt vir Yale University Press geskryf, getiteld Theodore Roosevelt, Preacher of Righteousness.
Na regsskool het Hawley as klerk gedien vir regter Michael W. McConnell van die Appèlhof van die Verenigde State en vir hoofregter John Roberts van die Hooggeregshof. Hawley het tydens sy termyn onder Roberts sy toekomstige vrou Erin Morrow ontmoet, wat ook vir die Hooggeregshof as klerk gewerk het. Na Hawley se klerkskap het hy van 2008 tot 2011 gespesialiseer in litigasiewerk in appèlsake by Hogan Lovells in Washington, DC (toe nog bekend as Hogan & Hartson). Van 2011 tot 2015 het hy gewerk vir The Becket Fund for Religious Liberty. By Becket het hy regsadvies gegee in die hooggeregshofsake van Hosanna-Tabor Evangelical Lutheran Church & School v. Equal Employment Opportunity Commission, wat in 2012 beslis is, en Burwell v. Hobby-lobby, wat in 2014 beslis is. In 2011 het Hawley na Missouri verhuis en 'n assosiaat-professor aan die Universiteit van Missouri se regsskool, geword waar hy klas gegee het in grondwetlike reg, grondwetlike teorie, wetgewing en strafreg.
In Junie 2013 het Hawley gedien as 'n fakulteitslid van die Blackstone Legal Fellowship, wat befonds word deur Alliance Defending Freedom, 'n konserwatiewe Christelike organisasie.
In Mei 2015 is Hawley toegelaat tot die balie van die hooggeregshof, en het hy sodoende in aanmerking gekom om sake voor die hof te argumenteer.
2016 verkiesing
In 2016 het Hawley hom verkiesbaar gestel as die Prokureur-Generaal vir Missouri. Op 2 Augustus het hy Kurt Schaefer in die Republikeinse voorverkiesing met 64% van die stemme verslaan. Hy het Teresa Hensley in die algemene verkiesing op 8 November met 58,5% van die stemme teenoor Hensley se 41,5% verslaan.
Ondersoeke na tegnologie maatskappye
In November 2017 het Hawley met 'n ondersoek begin oor die vraag of Google se sakepraktyke inbreuk maak op die Amerikaanse Wet op Verbruikersbeskerming en "anti-trust" wette. Die ondersoek het gefokus op watter data Google van gebruikers versamel, hoe dit gebruik maak van inhoudverskaffers se inhoud, en of die resultate van die soekenjin bevooroordeeld is.
In April 2018, ná die Facebook-Cambridge Analytica-data-skandaal, het Hawley aangekondig dat sy kantoor 'n dagvaarding aan Facebook uitgereik het oor die manier waarop die maatskappy sy gebruikers se data deel. Die ondersoek het probeer vasstel of Facebook die sensitiewe data van sy gebruikers behoorlik hanteer, of meer inligting versamel as wat dit in die openbaar erken.
Regsgeding teen vervaardigers van opoïede en ondersoeke
In Junie 2017 het Hawley aangekondig dat die staat van Missouri 'n dagvaarding in die staatshof ingedien het teen drie groot medisyne-ondernemings, by name Purdue Pharma, Endo Health Solutions, en Janssen Pharmaceuticals, omdat hulle die gevaar van voorskrifpynstillers verberg het en sodoende tot die opioïedepidemie wat die VSA teister bygedra het. Die staat het beweer dat die ondernemings die verbruikersbeskerming- en Medicaid-wette van Missouri oortree het. Die skadevergoedingsbedrag wat geëis is was van die grootste bedrae wat nog ooit geëis is in die staat en het in die honderde miljoene dollars beloop.
In Augustus 2017 het Hawley aangekondig dat hy 'n ondersoek na sewe opioïedverspreiders (Allergan, Depomed, Insys, Mallinckrodt, Mylan, Pfizer en Teva Pharmaceuticals) begin het. In Oktober 2017 het Hawley sy ondersoek na drie bykomende farmaseutiese ondernemings (AmerisouthBergen Corporation, Cardinal Health Inc. en McKesson Corporation), die drie grootste Amerikaanse opioïedverspreiders, uitgebrei.
2018 Senaatveldtog
In Augustus 2017 het Hawley 'n veldtogkomitee geloods om ondersoek te doen na sy kandidaatskap vir die Amerikaanse senaat. In Oktober 2017 het hy sy kandidatuur vir die Republikeinse benoeming in Missouri se Amerikaanse senaatverkiesing in 2018 vir die setel wat deur die Demokraat Claire McCaskill beklee is verklaar.
Daar was 11 kandidate in die sterk betwiste Republikeinse voorverkiesing wat gehoop het om vir McCaskill te onttroon. Hawley het aansienlike steun gekry van prominente Republikeine, soos die leier van die Senaat, Mitch McConnell, president Donald Trump, en die Senaat se Fonds vir Konserwatiewes. Hy het 'n groot meerderheid van die stemme in die voorverkiesing op hom verenig.
President Trump het Hawley in November 2017 as senator aanbeveel. Tydens die algemene verkiesingsveldtog was Obamacare 'n sleutelkwessie, en albei kandidate het belowe om beskerming teen bestaande siektetoestande te verseker. McCaskill het die deelname van Hawley aan 'n regsgeding gekritiseer wat die beskerming van mense met bestaande siektetoestande kon beëindig deur die Wet op Bekostigbare Sorg omver te werp. Hawley het McCaskill se komende stem oor die bevestiging van CIA-direkteur Mike Pompeo as minister van buitelandse sake 'n sleutelkwessie van die veldtog gemaak. Sy woordvoerder vir die veldtog het gevra: "Sal senator McCaskill haar liberale donateurs ignoreer en Mike Pompeo ondersteun vir die minister van buitelandse sake, of sal sy by Chuck Schumer bly en aanhou om versperrings in die pad van die president te plaas?" en bygevoeg, "Dit is kommerwekkend om te sien hoe gefokus senator McCaskill daarop is om te doen wat polities gerieflik is, in plaas van om te doen wat reg is."
Hawley het kritiek van beide Republikeine en Demokrate ontvang omdat hy sy Senaat-veldtog minder as 'n jaar begin het nadat hy as prokureur-generaal ingesweer is.
In die algemene verkiesing in November 2018 het Hawley McCaskill met 52% tot 46% van die stemme verslaan.
Op 6 Desember 2018 het Jay Ashcroft, staatssekretaris van Missouri, 'n ondersoek daarna geloods of Hawley openbare gelde verkeerdelik aangewend het vir sy veldtog om 'n setel in die Senaat. Hawley se kantoor het enige oortredinge ontken. Op 28 Februarie 2019 het Ashcroft die ondersoek gesluit omdat daar onvoldoende bewyse was dat " 'n oortreding begaan is".
Ampstermyn
Hawley is op 3 Januarie 2019 as die Amerikaanse senator vir Missouri ingesweer. Hy is die jongste Amerikaanse senator.
Op 18 November 2019 het Hawley die Wet op die Beveiliging van Nasionale Veiligheid en Persoonlike Data aangekondig, wat dit onwettig sal maak vir Amerikaanse ondernemings om gebruikersdata of enkripsiesleutels in China te stoor. Engadget het opgemerk dat die wetsontwerp "ernstige probleme" kan veroorsaak vir ondernemings wat ingevolge die wet verplig is om data in China te stoor, soos Apple en TikTok, en dat dit "hulle kan dwing om China geheel en al te verlaat." Dit was nie Hawley se eerste wetsontwerp oor tegnologie-gedrewe aangeleenthede nie; hy het ook onder meer voorstelle ingedien om sosiale netwerkfunksies wat as "verslawend" beskou word, te beperk. Hawley het op TikTok gefokus en gesê dat die wetsontwerp Rusland sowel as China sal dek, en "enige ander land wat die Staatsdepartement as 'n veiligheidsrisiko beskou." Hy het gesê dat die wetsontwerp "op sosiale media-platforms en data-intensiewe ondernemings gerig is", en "sulke samesmeltings by verstek sou blokkeer sonder vooraf goedkeuring van die Komitee op Buitelandse Beleggings in die Verenigde State." Die wetsontwerp verhoed ook die insameling van "meer gebruikersdata as wat nodig is om sake te doen."
Immigrasie
Senator Hawley ondersteun president Trump se skeiding van kinders van ouers wat die grens onwettig oorsteek, en het gesê dat dit 'n kwessie is van die handhawing van wet en orde.
Maatskaplike kwessies
Hawley is 'n teenstander van aborsie en het 'n beroep gedoen op die aanstelling van "regters wat die oorspronklike bewoording van die grondwet eerbiedig en wat pro-lewe is" na die Amerikaanse hooggeregshof en ander federale howe. Hy het Roe v. Wade "een van die mees ongeregverdigde beslissings" in die Amerikaanse regsgeskiedenis genoem. Missouri se Right to Life Politiese Aksie-komitee (PAC) het Hawley vir die Senaat goedgekeur.
Hawley is van mening dat die geskikte plek vir seks "binne die huwelik" is. In Desember 2015 het hy vrystellings ondersteun vir "ondernemings en godsdiensgroepe in Missouri wat weier om aan selfde-geslag ... huwelikseremonies" deel te neem.
Amerikaanse Hooggeregshof-benoemings
Hawley se eerste reklamestuk in die Senaat-veldtog in 2018 get gefokus op Brett Kavanaugh se kandidaatskap as regter van die Amerikaanse hooggeregshof, wat hy ondersteun het. Nadat Kavanaugh van seksuele aanranding beskuldig is, het Hawley hom ten sterkste verdedig en gesê dat Demokrate 'n "hinderlaag" uitgevoer het.
Hawley en internet-sensuur
Senator Hawley het op 19 Junie 2020 wetgewing bekendgestel wat die wysiging van artikel 230-immuniteit vir groot tegnologiese ondernemings ("Big Tech") ten doel het. Die wet staan bekend as die Ending Support for Internet Censorship Act (Wet op Beëindiging van Ondersteuning vir Internet-sensuur), en het o.m. ten doel om 'n belangrike wysiging aan te bring aan die manier waarop groot tegnologie-ondernemings behandel word ingevolge Artikel 230 van die Communications Decency Act (CDA).
Die Communications Decency Act beskerm ondernemings teen aanspreeklikheid vir onwettige inhoud wat deur derde partye geplaas word. Die Amerikaanse Kongres het hierdie wet in 1996 goedgekeur toe die internet nog in sy kinderskoene was, omrede hulle bekommerd daaroor was om gasheerplatforms onderhewig te maak aan dieselfde siviele aanspreeklikheid as alle ander ondernemings, wat hul groei sou terughou.
Persoonlike lewe
Hawley is getroud met Erin Morrow Hawley, 'n medeprofessor in die regte aan die Universiteit van Missouri. Hulle het twee seuns. Die Hawleys het in 2011 na Columbia, Missouri, verhuis. Nadat hy prokureur-generaal van Missouri geword het, het Hawley ook 'n woonstel in Jefferson City gehuur ná klagtes dat hy nie aan 'n statutêre verblyfvereiste voldoen nie. Die Hawleys het na Virginia verhuis nadat Hawley tot die Amerikaanse senaat verkies is. Hawley is grootgeword metodiste, maar hy en sy gesin woon nou 'n Evangeliese Presbiteriaanse kerk by, en hy identifiseer hom as 'n evangeliese.
Shishapangma
Shishapangma (amptelik Xixabangma, Vereenvoudigde Chinees: 希夏邦马峰, Tradisionele Chinees: 希夏邦马峰, Pinyin: Xīxiàbāngmǎ Fēng; Tibettaans: ཤི་ཤ་སྦང་མ [ɕiɕapaŋma]), ook bekend as Gosainthān (Sanskrit vir: "plek van die heiliges"), is 'n berg in die Himalaja wat net noord van die grens tussen Nepal en Tibet (Volksrepubliek China) geleë is. Met 'n hoogte van 8 027 meter is dit die veertiende hoogste berg van Asië en in die wêreld ná Berg Everest, K2, Kangchenjunga, Lhotse, Makalu, Cho Oyu, Dhaulagiri, Manaslu, Nanga Parbat, Annapurna, Gasherbrum I, Broad Peak en Gasherbrum II.
Aloe erensii
Aloe erensii is 'n aalwyn wat inheems aan Kenia en Soedan is.
Aloe ericetorum
Aloe sericetorum is 'n aalwyn wat endemies aan noord-sentraal Madagaskar.
Yeovil
Yeovil (uitgespreek JOU-wil) is 'n dorp met 'n bevolking van 60 000 (2001) in die Engelse graafskap van Somerset.
Tom Murray (akteur)
Tom Murray (8 September 1874 – 27 Augustus 1935) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Pilgrim (1923), The Gold Rush (1925), en Tramp, Tramp, Tramp (1926).
Simon Paisley Day
Simon Paisley Day (gebore 13 April 1967) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Eagle (2011) en The Taming of the Shrew at Shakespeare's Globe (2013), en in die televisiereekse Doc Martin (2004) en Sherlock (2010).
Giovanni Messe
Giovanni Messe (10 Desember 1883 - 18 Desember 1968) was 'n Italiaanse generaal, politikus en veldmaarskalk (Maresciallo d'Italia). Hy word deur baie beskou as die beste Italiaanse generaal van die Tweede Wêreldoorlog.
Frederik Burgers
Frederik Louis Benjamin Burgers (noem naam Oom Frikkie of Fredrik, Johannesburg, 7 Julie 1907 – in vlug tussen Jan Smuts-lughawe en Durban, 16 Julie 1967) was ’n Suid-Afrikaanse mynwerker, vermaakkunstenaar, radio- en rolprentpersoonlikheid en orrelis.
Burgers was die seun van Philip Rudolph en Johanna Catharina Wilhelmina Burgers. Sy eintlike beroep was in werklikheid ver verwyder van die verhoog, waar hy landswyd bekendheid verwerf het. Hy het 21-jarige leeftyd begin werk by Crown Mines suid van Johannesburg, waar hy grootgeword en skoolgegaan het. Ná ’n dienstydperk van nege-en-dertig jaar by die mynmaatskappy het hy ses maande voor sy dood as mynopmeter afgetree.
Burgers se loopbaan as vermaakkunstenaar het veel langer as sy beroepsloopbaan gestrek. As vyftienjarige het hy sy vader, wat ook ’n verhoogkunstenaar was, agter die gordyne gehelp en toe dié een aand siek word, moes hy sy plek op die verhoog inneem. Dit was vir hom geen moeilike taak nie aangesien hy die rol reeds uit sy kop geken het. Ten spyte daarvan dat hy tussendeur nog die beligting ook moes behartig, was sy optrede so geslaagd dat daardie aand as die begin van sy akteursloopbaan beskou kan word.
Onder aansporing van sy broer, die radioveteraan dr. M.P.O. Burgers, het hy in 1931 met radiowerk begin. Hy het gou bekend geword as grapmaker oor die eter – eers alleen, daarna saam met sy medekomediant De Wet Marais, en nog later saam met Al Debbo. Dié twee is as Suid-Afrika se "Laurel en Hardy" beskryf. Burgers het ’n ietwat potsierlike kort en fris voorkoms gehad, terwyl Debbo lank en maer was. As radioman was Burgers besonder gewild in die program Bog met Blou Maandag, waaraan hy deelgeneem het tot twee weke voor sy dood, asook vanweë sy Saterdagaandprogram, waartydens hy luisteraars met grappies vermaak het.
As verhoogkunstenaar het hy die land deurkruis en in die rolprentwêreld het hy as komediant in meer as 20 vollengterolprente opgetree. In 1946 het hy in sy eerste vollengte- Afrikaanse rolprent, Die Wildsboudjie, opgetree en later was hy die hoofspeler in rolprente soos Piet Se Tante (1959) en En die Vonke Spat (1961). Hy word veral onthou vir sy spel in vroeë rolprente soos Kom saam vanaand (1949) en Piet se tante (1959).
Burgers was ’n toegewyde kunstenaar en iemand met ’n wye belangstelling in enige onderwerp onder die son. Hy het wyd gelees en was bedrewe in motorherstelwerk, houtwerk en fotografie. Daarbenewens was hy briljant met syfers. Hy het klavier gespeel en Sondae as orrelis in die Gereformeerde kerk in Turffontein opgetree. Hy was lidmaat van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika.
Hy het aan ’n hartaanval beswyk op ’n vlug van die Lughawe Jan Smuts na Durban. Die vliegtuig het kort nadat dit om 21:55 opgestyg het, na die lughawe teruggekeer.
Handjietennis
Reëls
Die reëls van Handjietennis is nie amptelik nie en dus verskil dit effens van plek tot plek en ook van speler tot speler. Hierdie is slegs die algemeenste reëls. Die area waarop gespeel word, word in vier of meer blokke gedeel. Die blokke is genoem "King" (die hoogste rang), "Queen" (Tweede hoogste), "Jack" (derde hoogste) en "Ace"(die laagste en soms ook genoem "Toiletvis" of "Donkie"). Die res van die oorblywende blokke het geen spesifieke naam nie. Ter wille van gemak om die reëls te verduidelik is die persoon wat die bal ontvang die "ontvanger" en die persoon wat die bal slaan die "diener".
NG gemeente Merlindale
duimnael|regs|170px|Ds. N.J. Swart.
Die NG gemeente Merlindale was ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Oostelike Sinode. Die kerkgebou is geleë tussen Witbank en Bethal in Mpumalanga. Die belydende lidmate het teen einde 2014 net 34 getel. Die gemeente het in Februarie 2022 ontbind toe net agt lidmate oorgebly het.
Beginjare
Met moed, ywer en besieling het die gemeente die nuwe taak aangepak en gehoop op die spoedige proklamasie van die dorp. Eers die vierde beroep was geslaagd, toe ds. N.J. Swart van Primrose-Oos die beroep aanvaar het. Op 11 November 1950 is hy bevestig as leraar van die gemeente op die plaas Welstand waar hy gebore is, grootgeword, later geboer, en intussen 'n korrespondensie-kursus gevolg het totdat dit moontlik was om die studie te gaan voortsit vir evangeliedienaar. Saam met sy eggenote, wat ook in die gemeente opgegroei het, het hulle met moed begin om andermaal 'n jong gemeente te help om op die bene te kom.
'n Donker dag vir die gemeente, waarop almal in rou was, was 18 Maart 1951, toe die eerste lidmaat van die gemeente op Welstand ter ruste gelê is, die alombekende en geliefde tant Maggie, die moeder van die leraar. 'n Teleurstelling het verder gevolg toe bekendgemaak word dat die proklamasie van die dorp uitgestel is en dat die gemeente geen plek het om 'n huis van aanbidding op te rig nie. In 1951 berig Ons gemeentelike feesalbum: “So in die veld in woonhuise, waenhuise en onder die bome gaan die gemeente voort, met die hoop en vertroue dat daar wel 'n uitkoms sal kom en die gemeente eersdaags 'n eie plekkie van aanbidding sal besit, al is dit ook eenvoudig. Solank as ons sy Woord het en die krag van die Heilige Gees, God as ons Vader en Christus as ons Koning, het ons die belangrikste. Hy wat roep sal ook voorsien.”
Die hede
Reeds in 2007 het die webtuiste kleingemeentes.co.za soos volg oor die gemeente berig: “Merindale se Iidmate het in twee jaar van 150 na 90 belydende lidmate verminder gemeente word deur afgetrede leraar, ds. Gerrit Theron, as pastorale hulp bedien. Die groot myngroepe koop myndorpe uit en stoot dit plat om oopgroefmyne te begin. Die inwoners koop huise in Witbank en verhuis daarheen. Daar moes reeds groot aanpassings in die wyse van aanbieding van die eredienste gemaak word. Die gemeente kan byvoorbeeld nie meer die dienste van 'n orrelis bekostig nie. Die oorblywende lidmate funksioneer as ’n familiegemeente met ’n paar kleingroepe van vier gesinne elk. Daar word reeds gekyk na die moontlikhede om interkerklike bediening te begin. Die moontlikheid bestaan om 'n aftreedorp op een van die myndorpe te begin, indien dit nie gesloop word nie.”
Panic at the Disco
'''Panic! at the Disco''' is 'n musiekgroep uit Las Vegas, Nevada. Die musiek bevat techno-invloede en teatrale elemente. In 2005 is hul debuutalbum A Fever You Can't Sweat Out vrygestel, en het dit in die Amerikaanse trefferlys Billboard 200 voorgekom omdat daar ongeveer 800 000 CDs verkoop is.
Galeazzo Ciano
Gian Galeazzo Ciano (/ˈtʃɑːnoʊ/ CHAH-noh, Italian: [ɡaleˈattso ˈtʃaːno]; 18 Maart 1903 - 11 Januarie 1944) was 'n Italiaanse diplomaat en politikus wat van 1936 tot 1943 as minister van Buitelandse Sake gedien het in die regering van sy skoonpa, Benito Mussolini.
Hy was die seun van admiraal Costanzo Ciano, 'n stigterslid van die Nasionale Fascistiese Party; pa en seun het albei in 1922 aan die Mussolini-Maart in Rome deelgeneem. Kiano het in die Italo-Ethiopiese oorlog (1935–36) optrede gesien en is met sy terugkeer as minister van Buitelandse Sake aangestel. Ná 'n reeks nederlae in die Tweede Wêreldoorlog het Ciano begin om die oorgawe van Italië te aanvaar en is hy uit sy pos ontslaan. Hy dien toe as ambassadeur in die Vatikaan.
In Julie 1943 was Ciano onder die lede van die Groot Raad van Fascisme wat Mussolini se vervolging en daaropvolgende arrestasie afgedwing het. Ciano het voortgegaan om na Duitsland te vlug, maar is gearresteer en uitgelewer aan die nuwe regime van Mussolini, die Italiaanse Sosiale Republiek. Onder Duitse druk het Mussolini beveel dat Ciano gelikwideer word, en op 11 Januarie 1944 is hy deur 'n vuurpeloton tereggestel.
Ciano het 'n dagboek geskryf en agtergelaat wat deur verskeie geskiedkundiges as eerstehandse bron gebruik is, waaronder William Shirer in sy The Rise and Fall of the Third Reich en in die vieruurlange HBO-dokumentêre drama Mussolini en I.
Asa
Asa (Hebreeuws: אָסָא) was die derde koning van die koninkryk van Juda en het 41 jaar regeer. Sy regeringsperiode word gedateer op tussen 911 en 870 v.C.. Hy was uit die familie van koning Dawid en die seun van koning Abia. Volgens die Bybel het hy soos sy pa die Here gedien en godsdienstige hervormings verorden. Hy was aktief in die vernietiging van afgodsbeelde en het die jong manne wat tempelprostitusie bedryf het uit die land gejaag. Hy het selfs sy ouma Maächa die titel van koningin ontneem omdat sy vir haarself ´n afgodsbeeld laat maak het. Volgens die Bybel het hy egter teen die Here se wil ’n verdrag met die Arameërs gesluit.
Daar het in Juda vrede geheers tydens die eerste tien jaar van Asa se koningskap. Asa het hierdie tyd gebruik om die stede in Israel te bevestig. Na die eerste tien jaar word Juda toe deur die Nubiërs aangeval. Die oorlog word oortuigende deur Juda gewen. Daarna het 25 jaar vrede gevolg, totdat koning Basa van Israël Juda aangeval het. Asa het toe ´n bondgenootskap met koning Benhadad I van Aram gesluit wat sy hoofstad in Damaskus gehad het. Saam het hulle Israël verslaan. Die profeet Chanani het Asa egter meegedeel dat die bondgenootskap teen die Here se wil was. Asa het in woede teen die profeet ontbrand en het hom in die kerker gegooi. Asa het ook wreedhede teen die volk van Juda begaan. Asa is toe deur ´n siekte in sy voet getref. Hy is twee jaar later oorlede en is toe deur sy seun Josafat opgevolg.
Peter Strauss
Peter Strauss (gebore 20 Februarie 1947) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger.
Seeligereffek
thumb|230px|Die Seeligereffek verhelder die gebied op die Maan om [[Buzz Aldrin se skaduwee.]] Die Seeligereffek (Engels: opposition surge) is die verheldering van ’n rowwe oppervlak wanneer dit van reg agter die waarnemer verlig word. Die term word algemeen in die sterrekunde gebruik, waar dit verwys na die skielike merkbare toename in helderheid van ’n hemelliggaam soos ’n planeet, maan of komeet wanneer sy fasehoek van waarneming naby aan nul grade kom. Dit is genoem na die Duitse sterrekundige Hugo von Seeliger, wat baanbrekerswerk op dié gebied gedoen het.
Oorsig
thumb|280px|links|Die asteroïde [[1 Ceres, afgeneem deur die Dawn-ruimtetuig toe sy fasehoek onderskeidelik 0°, 7° en 33° was. Die linkerkantse foto, by 0°, wys hoeveel helderder die voorwerp is vanweë die Seeligereffek.]] Die fasehoek word gedefinieer as die hoek tussen die waarnemer, die waargenome voorwerp en die ligbron. In die geval van die Sonnestelsel is die ligbron gewoonlik die Son en die waarnemer staan op die Aarde. By ’n fasehoek van 0° is die Son reg agter die waarnemer en die waargenome voorwerp reg voor hom, en is laasgenoemde ten volle verlig.
Om dié rede is die Maan met volmaan meer as twee keer so helder as met eerste en derde kwartier, hoewel dit lyk of die deel wat verlig word, twee keer so groot is.
Inligtingsteorie
Inligtingsteorie is ’n vertakking van toegepaste wiskunde en elektroniese ingenieurswese en het te doen met die meting of kwantifisering van inligting. Die veld is fundamenteel gevestig deur die werke van Harry Nyquist en Ralph Hartley, in die 1920s, en Claude Shannon in die 1940s. Claude Shannon word as vader van hierdie studie beskou en sy 1948 gepubliseerde wetenskaplike artikel A Mathematical Theory of Communications het die grondslag gelê vir die informasie-era (Engels: Information Age).
Inligtingsteorie help wetenskaplikes om verskillende stelsels se kapasiteit om informasie te stoor, oor te dra en te verwerk, te bepaal. Inligtingsteorie is ook bemoeid met datakompressie en met metodes vir die vermindering van geraas en foute, om sodoende so veel as moontlik data betroubaar te kan stoor of oor ’n kanaal te kan stuur. Die maatstaf van informasie, ook bekend as informasie entropie, word gewoonlik uitgedruk as die gemiddelde hoeveelheid bisse benodig vir die berging of oordrag van data. Baie van die ondersteunende wiskunde is deur Ludwig Boltzmann en Josiah Willard Gibbs vir termodinamika ontwikkel. Alan Turing het soortgelyke idees gebruik toe hy gedurende die Tweede Wêreldoorlog die Duitse Enigma syferskrifkode (Engels: ciphers) gebreek het.
Inligtingsteorie affekteer ’n wye verskeidenheid van velde, wat strek vanaf wiskunde en rekenaarwetenskap tot by neurobiologie, taalkunde en swart kolke. Praktiese toepassings, sluit in die herstel van foute as gevolg van krapplekke op DVD’s. ’n Artikel in 1953 in die tydskrif Fortune, bevat die volgende: It may be no exaggeration that man's progress in peace, and security in war, depend more on fruitful applications of Information Theory than on physical demonstrations, either in bombs or in power plants, that Einstein’s famous equation works.
Gemeindebau
Die Oostenrykse Duitse term Gemeindebau verwys in Oostenryk na 'n soort munisipale woonstelkompleks wat veral in die vroeë 20ste eeu opgerig is om die groot woningsnood te verlig. Gemeindebauten, die hartstuk van "Rooi Wene", soos die Oostenrykse hoofstad tussen 1919 en 1934 genoem is toe die Sosiaal-Demokratiese Arbeidersparty SPÖ met 'n algehele meerderheid as stadsregering verkies is, het sedert die 1920's 'n belangrike deel van Wene se boukuns en kultuur geword, met sowat 400 woonstelblokke in die hele stadsgebied wat 'n tiende van die Weense bevolking gehuisves het – en aan baie werkersklasgesinne vir die eerste keer in hul lewe menswaardige huisvesting verskaf het.
Voorgeskiedenis
Vanweë die instroming uit die Donau-monargie se kroonlande het die Weense bevolking vinnig gegroei tot meer as twee miljoen. Dit het veral vir die werkersklas tot 'n nypende woningsnood en haglike behuisingstoestande gelei, maar ook tot relatief hoë huurgelde. So was baie gesinne genoodsaak om loseerders of sogenaamde Bettgeher ("inslapers") in te neem. Oorbevolking van woonstelle het 'n probleem geword en die ellende van bewoners nog vergroot. Teen die vorige eeuwisseling het 300 000 inwoners nie oor hul eie woning beskik nie, terwyl 90 000 mense as "inslapers" gehuisves is.
Omstreeks 1900 het die eerste sogenaamde werkwonings as voorlopers van munisipale woningbou ontstaan. Ook talle nuutgestigte welwillendheidsorganisasies en verenigings het 'n bydrae gelewer om die ellende te verlig.
Hierdie ontwikkeling is deur die Eerste Wêreldoorlog belemmer sodat in 1917 byna driekwart van alle Weense woonstelle oorbevolkte een- en tweekamerwonings was. 92 persent van alle Weense huishoudings het nie oor hul eie toilet en 95 persent nie oor lopende water in hul woning beskik nie en was op gemeenskaplike fasiliteite aangewese wat met ander huurders gedeel moes word. In daardie jaar was die konserwatiewe regering genoodsaak om armer huurders tegemoet te kom: nuwe wette is afgekondig wat meer regte aan huurders gegee het – waaronder die sogenaamde Friedenszins, wat huurgeldverhogings beperk het, asook nuwe regulasies waarvolgens die opsegging van 'n huurkontrak deur die verhuurder aan bepaalde voorwaardes onderworpe was.
Die nuwe wetgewing was een van die voorvereistes vir die totstandkoming van latere munisipale woningbouprojekte.
Gemeindebauten van die Eerste Republiek
Tydens die Eerste Republiek (1918–1934) is Wene deur die Sosiaal-Demokratiese Arbeidersparty geregeer – vandaar ook die bynaam "Rooi Wene". Die stadsregering het 'n projek aangepak om die lewensomstandighede van werkers te verbeter. So het 'n groot aantal Gemeindebauten, meestal groot woonstelkomplekse, ontstaan. Die voorwaardes was gunstig – danksy laer grondpryse kon die owerheid 'n groot verskeidenheid erwe teen bekostigbare pryse aankoop, waaronder die sogenaamde Drasche-Gürtel in die suide van Wene ('n gordel onbeboude erwe wat vanaf Meidling tot by Kaiserebersdorf gestrek het), of die Frankl-Gründe.
Toe Wene in 1922 'n selfstandige deelstaat geword het, het dit ook die bevoegdheid gekry om belasting te hef. 'n Nuwe belasting op verhuurbare eiendomme het die finansiële basis vir Wene se ambisieuse woningbouprogram geskep. Weens die progressiewe belastingskaal het die duurste 0,5 persent van eiendomme 44,5 persent van die totale belastinginkomste verskaf.
Die hoofdoel van die woningbouprogram was die bou van woonstelkomplekse wat gesonde lewensomstandighede vir hul bewoners verseker het. Insluitende komplekse, wat ná 1934 voltooi is, het altesaam 382 Gemeindebauten met 65 000 woonstelle vir sowat 220 000 bewoners ontstaan. Die woonstelle is volgens 'n puntestelsel verhuur waarvolgens gesinne en burgers met lae inkomste voorkeur geniet het.
Die vestingagtige karakter van Wene se Gemeindebauten is tydens die Februarie-opstand in 1934 vir militêre doeleindes gebruik. Die Karl-Marx-Hof, die derde grootste en bekendste Weense Gemeindebau, is as gevolg van skietgevegte ernstig beskadig.
Stagnasie tussen 1934 en 1945
Met die magsoorname deur die Austrofascistiese beweging in 1934 is alle behuisingsprojekte van Rooi Wene gestaak. Gedurende die oorlogsjare is alle beleggings na die wapenbedryf geskuif. Weens die tekort aan behuising en lewensmiddele het op sommige munisipale persele sogenaamde Schrebergärten ontstaan – klein privaat tuine waar mense hul eie groente en vrugte kon kweek.
Hendrik de Wit
Hendrik (Henk) Cornelis Dirk de Wit (24 Oktober 1909 - 16 Maart 1999) was 'n Nederlandse sistematiese plantkundige wat aansienlik bygedra het tot die kennis van die familie Araceae se genera Cryptocoryne en Lagenandra. Hy het grootgeword in die Waterland, 'n moerasagtige gebied in die Noordwes-Nederland, moontlik die oorsprong van sy lewenslange belangstelling in waterplante. Die standaard skrywerafkorting de Wit word gebruik om Hendrik de Wit as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam genoem word.
Gemeindebau
Stagnasie tussen 1934 en 1945
Teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog was sowat dertien persent van Wene se woonstelle vernietig. Alle woonstelkomplekse in munisipale besit is egter weer heropgebou of gerenoveer sodat tans alle 382 voor-oorlogse Gemeindebauten steeds staan.
Hendrik de Wit
Loopbaan
De Wit het biologie gestudeer aan die Universiteit van Amsterdam (1931-1937). Na die voltooiing van sy studie het hy vertrek in 1937 na Pretoria in Suid-Afrika om te werk by ministerie van landbou. In 1941 verwerf hy sy doktorsgraad met 'n proefskrif oor die genus Setaria van die grasfamilie (Poaceae). In dieselfde jaar, het hy verhuis na Nederlands Oos-Indië (deesdae Indonesië).
Gemeindebau
Gemeindebauten sedert 1945
Die boustyl is by die heersende argitektoniese strominge aangepas – so is veelverdiepinggeboue opgerig, terwyl sommige persele weens die gebrek aan bougrond digter bebou moes word. Die na-oorlogse tipe woonkompleks was deur eenvoudige fasades gekenmerk waarna as "Emmentaler-argitektuur" verwys is. Die oprigting van 'n groot aantal woonstelle in 'n relatief kort tydperk was destyds belangriker as estetiese aspekte. Net in 1950 was 55 248 mense op soek na 'n woonstel, 31 309 aansoeke is as uiters dringend geklassifiseer. Tot en met 1970 is 96 000 woonstelle gebou.
Hendrik de Wit
Loopbaan
Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het de ​​Wit in die 's Lands Plantentuin te Buitenzorg gewerk. Met sy terugkeer na Nederland in 1946 het hy gewerk vir die "Flora Malesiana Foundation". De Wit was 'n begaafde onderwyser en op 20 September 1953 het hy 'n dosent by die Universiteit Leiden waar hy geleer plante taksonomie en morfologie van blomplante en op 1 November van dieselfde jaar ook by die Universiteit van Wageningen, waar hy geleer taksonomie en tropiese en subtropiese plantgeografie. In 1959 verlaat hy Leiden en word hoogleraar in Wageningen en op 15 September 1969 het hy die hoof van die Laboratorium van Plant Taxonomy en Plantgeografie daar. De Wit het in 1980 afgetree, by welke geleentheid 'n feesbundel verskyn in sy eer.
Gemeindebau
Gemeindebauten sedert 1945
In die 1960's het hele kwartiere met veelverdiepinggeboue uit vooraf-vervaardigde bouelemente ontstaan soos die Großfeldsiedlung in Leopoldau of die kwartier Am Schöpfwerk (1967–1973). Gedurende die 1970's is veral groot woonstelkomplekse met terrasvormige geboue soos die Trabrenngründe (1973–1977) met 2 437 woonstelle. In hierdie periode is ook ongebruikte grond in munisipale besit bebou.
Hendrik de Wit
Wetenskaplike werk
De Wit was veral geïnteresseerd in die Aroid-famile se genera Cryptocoryne, sowel as die naverwante Lagenandra. In totaal het hy 21 nuwe spesies van Cryptocoryne en 6 spesies van die genus Lagenandra beskryf. 'n Lewenslange stokperdjie was varswater akwariums en in die laat 1950's het hy redakteur van 'n Ensiklopedie vir akwarium in 15 volumes geword. Twee van die volumes (die volumes 5 en 6) hanteer akwarium plante en is geskryf deur homself. In 1966 is hierdie volumes hersien en gepubliseer saam as die eerste uitgawe van sy boek Aquariumplanten. Dit is in Engels vertaal in 1964 en in Duits in 1971. Na sy aftrede, het hy 'n geskiedenis van die biologie (Nederlands: Ontwikkelingsgeschiedenis van de biologie) in drie volumes (1982-1989). 'n Gewild weergawe verskyn in 1993 (Wat is leven? Een cultuurgeschiedenis van de biologie).
Gemeindebau
Gemeindebauten sedert 1945
Baie groot komplekse het dikwels gepaard gegaan met nuwe sosiale vraagstukke sodat die klemtoon van Wene se bouprojekte op die vulling van oop ruimtes, stadshernuwing, renovasie van geboue en die oprigting van 'n groter aantal laeverdiepinggeboue op kleiner persele geval het.
Hendrik de Wit
Primitiae Africanae
Die eerste resultate van die navorsing van werkers in die Afrikaanse botaniese taksonomie, voorberei onder toesig van de Wit, is gepubliseer in 'n reeks met die naam Primitiae Africanae. Twaalf artikels is gepubliseer in totaal, in verskillende taksonomiese tydskrifte.
Gemeindebau
Gemeindebauten sedert 1945
Die laaste Gemeindebau is in 2004 in Rößlergasse in die 23ste distrik voltooi. Die stadsregering is van plan om steeds sosiale woonbouprojekte te bevorder en te befonds, maar sal nie meer self as bouheer en verhuurder optree nie.
Hendrik de Wit
Plantspesies genoem in de Wit se eer
Verskeie plantspesies is ter ere van hom vernoem, soos Begonia bonus-Henricus J.J. de Wilde, Crudia dewitii Kostermans, Cryptocoryne dewitii Jacobsen, Homalium dewitii Kostermans, Bauhinia dewitii K.Larsen & S.S.Larsen, Rinorea dewitii Achound., en Lagenandra dewitii Crusio et de Graaf.
Gemeindebau
Gemeindebauten sedert 1945
Tans het die Stad Wene sowat 220 000 Gemeindebau-woonstelle in besit wat deur die maatskappy Wiener Wohnen bestuur word. Wene is sodoende die grootste verhuurder in Europa. 'n Half miljoen inwoners – meer as 'n derde van Wene se bevolking – bewoon tans woonstelle in een van meer as 2 300 Gemeindebauten.
Hervatting van die bouprogram
Weens die groot vraag na bekostigbare behuising en stygende huurgelde op die vrye mark het die Stad Wene die Gemeindebau-program in die vroeë 21ste eeu hervat. Die eerste projek met 120 woonstelle in die 10de Distrik is tans in aanbou. Verdere projekte met sowat 3 700 eenhede word tans beplan. Die maandelike huurgeld beloop tans €7,50 bruto per vierkante meter.
Kenmerke
In teenstelling met woonstelle, wat deur koöperasies opgerig en verhuur word, tree munisipaliteite in die geval van Gemeindebauten self as bouhere en verhuurders op. Gemeindebauten het dan ook oorwegend in munisipaliteite ontstaan wat in politieke opsig deur Sosiaal-Demokrate oorheers, terwyl woonstelkomplekse in nedersettings met 'n konserwatiewe meerderheid gewoonlik deur koöperasies opgerig is.
In die tyd tussen die wêreldoorloë het die Gemeindebauten meestal as woonstelblokke op die buitekante van 'n perseel ontstaan. Die statige voorkant van 'n tipiese Gemeindebau behels 'n groot portaal wat na 'n oop binnehof met 'n groen ruimte en speelplekke lei. Die binnehof gee ook toegang tot die woonstelle. Vanweë die statige ingangsportale word na die argitektoniese styl van Gemeindebauten soms ook as "arbeidersbarok" verwys.
Dikwels beskik Gemeindebauten ook oor geriewe soos openbare biblioteke, 'n crèche, wassery, teatersaal, kinderswembad, binnenshuise bad, mediese sentrum of winkelsentrum. Goeie voorbeelde vir mega-woonstelkomplekse met 'n verskeidenheid ekstra geriewe is Sandleitenhof (16de distrik, meer as 4 000 bewoners), Karl-Marx-Hof (19de distrik) en Rabenhof (3de distrik). In die geval van twee woonstelkomplekse, Karl-Marx-Hof en Karl-Seitz-Hof, is later parogiekerke bygevoeg. Vir die Gemeindebau Heinz-Nittel-Hof is 'n kerkgebou van begin af beplan.
Op die mure van woonstelkomplekse uit daardie tydperk is gedenkplate aangebring wat aandui dat hulle tussen 1925 en 1927 deur die Stad Wene opgerig is met fondse wat op die belasting van eiendomme verkry is.
Baie Gemeindebauten is na bekende persoonlikhede of geografiese plekke vernoem. Naas algemeen bekende vryheidsvegters soos George Washington is veral sosialiste en sosiaal-demokrate (Karl Marx, Friedrich Engels, Olof Palme) op dié manier vereer, maar ook minder bekende plaaslike partyfunksionarisse.
Aluin
'n Aluin is in die chemie 'n dubbelsouthidraat met die algemene formule MM.12. Daar is twee verskillende metaalatome: M is 'n eenwaardige (1+) ioon en M is 'n driewaardige (3+) ioon. Aluin is ook 'n mineraal wat in die natuur voorkom en hierdie algemene samestelling het.
Naam
Die naam aluin stam via Middelnederlands alun en Oudfrans alun af van Latyn alūmen. Die verdere herkoms in onduidelik, moontlik kom dit van 'n Indo-Europese stam wat bitter beteken, maar dit is nie seker nie.
Struktuur
Die aluine het 'n kubiese kristalstruktuur wat is opgebou uit gehidrateerde M.6 en M.6-oktaëders wat afwissel soos die Na en Cl ione in die halietstruktuur (NaCl-tipe). Daartussen sit tetraëdriese sulfaatione.
Voorbeelde
Die bekendste voorbeeld van 'n aluin is kaliumaluin KAl.12 (M= M=). Dit word byvoorbeeld aangewend om klein bloedings te stelp wanneer mens hom skeer met 'n messie. 'n Ander bekende aluin is chroomaluin KCr.12 (M= M=) wat gebruik word as looisout by die vervaardiging van leer.
Isomorfiese vervanging
Daar is egter talle van aluine. Die volgende M en M ione kan aangetref word:
Hierdie eenwaardige M-ione kan mekaar vervang omrede hulle almal ongeveer dieselfde ioonradiusse besit. Dieselfde geld vir die driewaardige M-ione. Ook mengkristalle tussen die een aluin en die ander een met gedeeltelike vervanging van die een ioon deur die ander kan voorkom. Daar is ook aluine wat 'n ligvervormde struktuur het met 'n simmetrie wat laer is as kubies.
Lewis Dayton
Lewis Dayton (gebore 1889) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Lilac Sunbonnet (1922), Yesterday's Wife (1923), What Fools Men (1925), en Detective Lloyd (1932).
Penny Heyns
Penelope ("Penny") Heyns OIS (gebore 8 November 1974 in Springs) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse swemster wat bekendheid verwerf het as die enigste vrou in die geskiedenis van die Olimpiese Spele wat beide die 100 m en 200 m borsslagitems tydens die Olimpiese Spele in 1996 in Atlanta gewen het. Dit het haar die eerste Suid-Afrikaanse gouemedaljewenner na apartheid gemaak, met die hertoelating van Suid-Afrika tot die Spele in 1992. Vier jaar later wen sy 'n bronsmedalje by die Olimpiese Spele van 2000 in Sydney. Saam met die Australiese kampioen Leisel Jones is Heyns as een van die beste borsslagswemmers beskou.
Sportloopbaan
Heyns het op 'n jong ouderdom begin swem en goeie vaardighede getoon. Haar swem was buitengewoon en het haar gehelp om 'n beurs by die Universiteit van Nebraska in die Verenigde State te bekom.
Sy was die jongste lid van die Suid-Afrikaanse span by die Olimpiese Spele in 1992 in Barcelona. Sy was ook 'n lid van die Suid-Afrikaanse span by die Statebondspele van 1994, waar sy 'n bronsmedalje in die 200 m borsslagitem gewen het.
Heyns het in Maart 1996 vir die eerste keer die wêreldrekord in die 100 m borsslag vir vroue in Durban gebreek. Sy was in 1996 weer deel van die Suid-Afrikaanse Olimpiese span in Atlanta waar sy die goue medalje gewen het in die 100 m borsslag en die wêreldrekord verbeter het. Sy het ook die goue medalje vir die 200 m borsslag gewen en die Olimpiese rekord daarin verbeter. Dit het haar die enigste vrou in die geskiedenis van die Olimpiese Spele gemaak om albei die 100- en 200 meter borsslagitems te wen. Gedurende die 1998 Goodwill Games in New York het Heyns die wêreldrekord in die 50 m borsslag vir vroue opgestel.
In 1999 het Heyns in drie maande elf wêreldrekords verbeter, wat op drie verskillende kontinente by byeenkomste geswem is. Dit het haar die gelyktydige houer van vyf uit die moontlike ses borsslagrekords gemaak, 'n prestasie wat nog nooit in die geskiedenis van swem herhaal is nie.