cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Die Beeld
Voorbereiding op Die Beeld se opwagting
Op Saterdag 21 Augustus 1965 maak Die Burger die nuus van die nuwe koerant bekend. Die koerant was nog sonder naam, redaksie, kantoor, toebehore of verwagte geboortedag, maar dit was bekend dat hy in Kaapstad en Bloemfontein gedruk sou moes word omdat die Nasionale Pers geen infrastruktuur oorkant die Vaalrivier gehad het nie, buiten enkele kantore in Johannesburg vir 'n paar redaksielede en advertensieverteenwoordigers. Die eerste verskyningsdatum is later op 31 Oktober vasgestel. Daar was skaars twee maande oor om alles gereed te kry. Die direksie gee Coetzee toestemming om 'n Super Albertrolpers uit Duitsland te bestel wat in Johannesburg opgerig sou word. Dit sou egter etlike jare duur voordat die rolpers wel opgerig is.
Lesers van Die Burger, Die Volksblad en Die Oosterlig (Naspers se drie dagblaaie) is genooi om voorstelle vir 'n naam in te stuur in 'n wedstryd waarvan die prysgeld R25 was. Uiteindelik het 'n redaksielid van Die Burger, W.O. Kühne, met die wennaam, Die Beeld, vorendag gekom. Pienaar, aangewese redakteur, het senior verslaggewers uit die geledere van die Nasionale Pers se redaksies gekies met H.J. Grosskopf as assistentredakteur, Tobie Boshoff as nuusredakteur, Roelf Theunissen as sportredakteur en Rykie van Reenen as rubriekskrywer en senior joernalis. Die eerste skoot in die naderende persstryd het geklap toe die te stigte koerant vir Ton Vosloo, wat toe 'n senior betrekking by Dagbreek en Sondagnuus beklee het, as politieke korrespondent teen 'n betaling van R300 per maand gewerf het.
In sy voorsittersrede op die Afrikaanse Pers (1962) Beperk se jaarvergadering van 1965 het dr. Verwoerd omtrent sy enigste openbare geluid oor die koms van die "indringer" uit die Suide gemaak toe hy wou weet "of daar wel voldoende lesers en adverteerders is om 'n bykomende Afrikaanse koerant in hierdie veld lonend te maak sonder skade aan bestaande publikasies' In Transvaalse Nasionale Partykringe was die teenstand baie meer uitgesproke, maar Verwoerd het die party opdrag gegee om die nuweling dieselfde as die drie bestaande Nasionale koerante in Transvaal te behandel. Op 31 Oktober 1965 verskyn Die Beeld toe die eerste keer. Die Sunday Chronicle, met 'n sirkulasie van net 40 000, het sowat 'n maand voor die tyd van die Johannesburgse toneel verdwyn. Twee jaar later het Sondagstem en die Landstem, 'n week uitmekaar, gevolg en vyf jaar later ook Dagbreek en Sondagstem. In die eerste ses maande van 1965 het die bestaande vier Sondagblaaie in Johannesburg 'n gesamentlike sirkulasie van 860 000 gehad. Die Afrikaanse koerante s'n was 279 000. Baie waarnemers het nie veel gehoop vir die nuweling in dié mark gehad nie, maar teen die eerste helfte van 1969 toe net Die Beeld en Dagbreek en Sondagnuus (waarby die Landstem ingelyf is) oorgebly het, was die twee koerante se gesamentlike sirkulasie 'n vestommende 725 000.
Die verbete wedywering wat op die stigting van die Nasionale Pers se Sondagkoerant gevolg het, was in wese 'n stryd tussen die suidelike en die noordelike, die verligte en verkrampte faksies van die Nasionale Party.
Lancia Fulvia
Die Lancia Fulvia (Tipe 818) is 'n motorvoertuig wat van 1963 tot 1976 deur Lancia vervaardig is.
Lancia Flavia
Die Lancia Flavia (Tipe 815/819/820) is 'n motorvoertuig wat van 1961 tot 1971 deur Lancia vervaardig is.
Anne Heche
Anne Celeste Heche (25 Mei 1969 - 12 Augustus 2022) was 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Volcano (1997), Wag the Dog (1997), Donnie Brasco (1997), en Six Days Seven Nights (1998).
Entfliehet, verschwindet, entweichet, ihr Sorgen, BWV 249a
Entfliehet, verschwindet, entweichet, ihr Sorgen, BWV 249a, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Ada Kramm
Ada Kramm (24 Maart 1899 – 17 Desember 1981) was 'n Noorse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Das Geheimnis der Briefmarke (1917), Ein Detektiv-Duell (1917), en Eskimo (1930).
Bakwerk
Die bakwerk van 'n voertuig is die bostel wat op die onderstel gemonteer kan word. Vroeër het bakwerk bekend gestaan as koetswerk.
Moderne bakwerk word gemaak van staal, hoewel ligter aluminium en kunsstowwe aan die toeneem is. Aanvanklik is ook hout vir die vervaardiging van motorkoetse gebruik.
Kwa Sani Plaaslike Munisipaliteit
Die Kwa Sani Plaaslike Munisipaliteit is 'n voormalige plaaslike munisipaliteit in die Harry Gwala-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit het in Augustus 2016 met Ingwe Plaaslike Munisipaliteit saamgesmelt om die Nkosazana Dlamini-Zuma Plaaslike Munisipaliteit te vorm.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Lys van komposisies van Henry Purcell
Hierdie lys van komposisies van Henry Purcell lys die werke in Henry Purcell se oeuvre volledig. Die lys is saamgestel deur Franklin B. Zimmerman in 'n katalogus getiteld Henry Purcell, 1659-1695: An Analytical Catalogue of his Music wat in 1963 deur Macmillan in Londen uitgegee is, en wat algemeen as die Zimmerman-katalogus bekend staan.
Werke met spesiale Z-nommer
NB: Die volgende werke is vir toetsinstrumente
Basboontjie
Die basboontjie (Elephantorrhiza burkei) is 'n boom wat vanaf Zambië in die noorde tot by die Noordwes-provinsie van Suid-Afrika in die suide aangetref word, en kom ook voor in Gauteng, Limpopo, Mpumalanga en Botswana.
Die boom FSA-nommer is 193.
Friederich Wilhelm Jannasch
Prof. Friederich Wilhelm Jannasch (1853–1930) was 'n Suid-Afrikaanse musikus en komponis. Hy is in 1853 op Mamre naby Malmesbury gebore. Sy ouers was sendelinge. Hy toon vroeg talent en word na Duitsland en daarvandaan na die Konserwatorium in Stockholm gestuur waar hy onder die bekende Noorweegse komponis Edvard Grieg studeer. Na sy terugkeer na die Kaap word hy aangestel as orrelis in die Nederduitse Gereformeerde Kerk op Stellenbosch en word 'n suksesvolle komponis. Sy grootste prestasie was op die gebied van musiekonderwys wat in 1905 die hoogtepunt bereik het in die stigting van die eerste konserwatorium vir musiek in Suid-Afrika op Stellenbosch. Hy is op 19 April 1930 oorlede.
Grasveldwitjies
Die Grasveldwitjies (Belenois aurota aurota) is 'n vlinder wat in Suid-Afrika, Somalië en suid-Asië voorkom. Die vlinder is deel van die Pieridae-familie.
Die spesie broei uit in die Karoo en Noord-Kaap in witgatbome gedurende die somermaande. Hulle migreer dan in hulle duisende instinktief na Somalië waar witgatbome ook voorkom. Die vlinders oorleef nie almal die tog nie en word prooi vir onder andere voëls, spinnekoppe en geitjies. Hulle is duidelik sigbaar gedurende die migrasietog. Ses maande later is daar 'n soortgelyke migrasietog vanaf Somalië na Suid-Afrika.
Daryl Sabara
Daryl Sabara (gebore 14 Junie 1992) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Spy Kids (2001), Spy Kids 3: Game Over (2003), The Polar Express (2004), en Machete (2010).
19 April
19 April is die 109de dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (110de in skrikkeljare). Daar volg nog 256 dae.
Geboortes
<!-- ............ROOI SKAKELS hieronder................. -->
Sterftes
<!-- ...........ROOI SKAKELS hieronder.................
Fiona Walker
Fiona Walker (gebore 24 Mei 1944) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Far from the Madding Crowd (1967) en in die televisiereekse Doctor Who (1963) en Vanity Fair (1987).
Verjaget, zerstreuet, zerrüttet, ihr Sterne, BWV 249b
Verjaget, zerstreuet, zerrüttet, ihr Sterne, BWV 249b, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Tjop
Die woord tjop kan na een van die volgende verwys:
2013 Koreaanse Grand Prix
regs|260px Die 2013 Formule Een Koreaanse Grand Prix was 'n Formule Een-kampioenskapswedren wat op 6 Oktober 2013 by die Korea Internasionale Renbaan in Suid-Korea gehou is.
Betsy Aidem
Betsy Aidem (gebore 28 Oktober 1957) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Margaret (2011) en Irrational Man (2015), en in die televisiereekse The Americans (2013) en The Broadway.com Show (2013).
Johan Heinrich von Manger
Ds. Johan Heinrich von Manger (Detmold, Duitsland, 20 Februarie 1767 - Kaapstad, 2 Mei 1842) was predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk op Graaff-Reinet, Swellendam en die 30ste leraar van die NG gemeente Kaapstad vir 'n tydperk van 37 jaar tot en met sy aftrede in 1839, die sesde langs dienende predikant van die oudste NG gemeente.
Herkoms en opleiding
Von Manger se vader was 'n amptenaar met 'n hoë rang wat tot die adelstand verhef is, vandaar die "von" vooraan hul van. Hy is gebore in die graafskap van Hessen-Cassel, geleë in die Opper-Rynse Land. Nadat hy aan die akademies van Herborn, Rinteln en Göttingen gestudeer het, gaan hy na Nederland om hom daar as predikant te bekwaam in Utrecht, waar hy klasse bywoon van proff. G. Bonnet en H. Royaards.
Op 21 April 1790 is hy saam met drie ander studente voor die Amsterdamse Klassis praeparatoir geëksamineer en as proponent toegelaat. Een van hulle, Hendrik Herbst, was 'n Kapenaar wie se vader ook uit Hessen-Cassel afkomstig was. Dit is nie bekend of Von Manger en Herbst mekaar voor hulle proponentseksamen geken het nie, maar toe die Amsterdamse Klassis vir Herbst benoem as predikant van die nuwe distrik Graaff-Reinet, het hy dit van die hand gewys. Hy wou in Nederland bly en het in 1792 predikant geword van die Hervormde gemeente Tuil, waar hy tot sy dood net 20 jaar later gedien het. Vermoedelik was dit Herbst wat Von Manger se aandag op die Kaap gevestig het, want na sy bedanking vir Graaff-Reinet se gemeente is laasgenoemde op sy versoek deur die Klassis benoem om daarheen te gaan en op 19 Junie 1790 is hy peremtoir geëksamineer en met die handoplegging georden.
Koms na Suid-Afrika
Hy het Holland in Januarie 1792 verlaat en by sy aankoms in Suid-Afrika is hy aan die Kaap gehou om die dienste van ds. Van Lier waar te neem, wat toe baie siek was sodat hy eers in Oktober van dieselfde jaar sy werk in Graaff-Reinet kon begin.
Dit was in die dae van groot spanning en woelinge waarin ds. Von Manger na Graaff-Reinet gekom het, tye van onluste. Hy het ook in die gedrang gekom en moes selfs 'n tyd lank daarvandaan weggaan, teruggekom, maar uiteindelik besluit dat hy hom aan die bediening daar moes onttrek. In 1789 is hy na Swellendam verplaas waar hy vier jaar lank werksaam was met groter seën as wat op Graaff-Reinet die geval was. In dié tyd is die eerste kerkgebou opgerig. Toe ds. Serrurier in 1802 sy emeritaat ontvang, is ds. Von Manger in Kaapstad benoem. In 1810 was hy in Kaapstad betrokke in 'n kortstondige maar heftige twis met die Britse owerheid oor die verhouding tussen Staat en Kerk. Op grond van sy "beledigende gedrag" is hy in kennis gestel dat hy verplaas word na die NG gemeente Uitenhage. Hy het die owerheid gedreig met 'n appèl na die Engelse regering, maar nadat hy verskoning gevra het is hy toegelaat om in Kaapstad aan te bly.
Hy het in die Kaapse gemeente gearbei tot op 21 April 1839 toe hy sy amp neergelê het met 'n preek oor 1 Tessalonisense 4:1-2 (Statebybel): "Voorts dan, broeders, wij bidden en vermanen u in den Heere Jezus, gelijk gij van ons ontvangen hebt, hoe gij moet wandelen en Gode behagen, dat gij daarin meer overvloedig wordt. Want gij weet, wat bevelen wij u gegeven hebben door den Heere Jezus." Die rede is afgedruk in die ''Ned. Z.Afr. Tijdschrift'' 1840 bl. 83 en verder. Op 2 Mei 1842 is hy oorlede.
Karakterskets
In 1843 het sy opvolger, dr. S.P. Heyns, 'n bundel van 24 van sy Nagelatene Leerredenen uitgegee. In die voorberig gee dr. Heyns die volgende tipering van hom (uit die Hollands vertaal): "Ernstig op die preekstoel, was hy in die omgang minsaam en inskiklik, in sy gesprekke selfs luimig. Almal wat hom leer ken, het sy geselskap geniet. Wanneer 'n mens hom terneergedruk teëgekom het, wat veral in die laaste dae van sy lewe wel soms die geval was, het dit nie lank geduur nie of sy gelaat het verander en sy gewone blymoedigheid teruggekeer."
Edelgasse
Die edelgasse is:
Al hierdie gasse kom in die lug voor en maak sowat 0,96% van die atmosfeer uit. Wanneer edelgasse in katodebuise gebruik word om lig te produseer, skyn elkeen 'n ander kleur. Aangesien radon radioaktief is, word dit nie sommer vir beligting gebruik nie.
Leslie Groves
Luitenant-generaal Leslie Richard Groves Jr. (17 Augustus 1896 – 13 Julie 1970) was 'n offisier van die Verenigde State se Army Corps of Engineers wat toesig gehou het oor die konstruksie van die Pentagon en daarna die Manhattan-projek gelei het, 'n uiters geheime navorsingsprojek wat die atoombom tydens die Tweede Wêreldoorlog ontwikkel het.
As die seun van 'n kapelaan in die Amerikaanse Leër, het Groves tydens sy kinderjare op verskillende plekke gewoon weens sy pa se militêre ontplooiings. In 1918 gradueer hy as vierde in sy klas aan die Amerikaanse Militêre Akademie te West Point en ontvang 'n kommissie in die US Army Corps of Engineers. In 1929 is hy na Nicaragua as deel van 'n ekspedisie om 'n opname vir die Inter-Oseaniese Nicaragua-kanaal te doen. Na die aardbewing in 1931 het Groves die watervoorsieningstelsel van Managua oorgeneem, waarvoor hy die Nicaraguaanse presidensiële verdienstemedalje ontvang het. Hy het die Command and General Staff School in Fort Leavenworth, Kansas, in 1935 en 1936 bygewoon; en die Army War College in 1938 en 1939, waarna hy in die generale staf van die Oorlogsdepartement aangestel is.
Groves ontwikkel 'n reputasie as 'n doener, 'n bestuurder en 'n ondersteuner van dienstigheid. In 1940 word hy spesiale assistent vir die konstruksie van die kwartiermeester-generaal, met die taak om konstruksieterreine te ondersoek en te bepaal of dit vorder. In Augustus 1941 word hy aangestel om die reusagtige kantoorkompleks te skep vir die oorlogsdepartement se 40 000 personeel wat uiteindelik die Pentagon sou word.
In September 1942 neem Groves die leiding oor die Manhattan-projek. Hy was betrokke by die meeste aspekte van die ontwikkeling van die atoombom: hy het deelgeneem aan die keuse van terreine vir navorsing en produksie in Oak Ridge, Tennessee; Los Alamos, Nieu-Meksiko; en Hanford, Washington. Hy het die enorme konstruksiewerk gelei, kritieke besluite geneem oor die verskillende metodes vir isotoopskeiding, grondstowwe aangeskaf, die insameling van militêre intelligensie gerig op die Duitse kernwapenprogram en gehelp om die stede in Japan te kies wat as teikens geïdentifiseer is. Groves het die Manhattan-projek in veiligheid omhul, maar kon nie die Sowjetunie verhinder om 'n suksesvolle spioenasieprogram te voer wat van sy belangrikste geheime gesteel het nie.
Na die oorlog het Groves in beheer van die Manhattan-projek gebly totdat die verantwoordelikheid vir die produksie van kernwapens in 1947 aan die Amerikaanse atoomenergiekommissie oorgedra is. Hy was toe aan die hoof van die spesiale wapenprojek van die weermag, wat geskep is om die militêre aspekte van kernwapens te beheer. Die stafhoof van die leër, generaal van die leër Dwight D. Eisenhower, het hom eens toegesnou en gesê dat hy nooit as ingenieurshoof aangestel sal word nie. Drie dae later kondig Groves aan dat hy van plan is om die leër te verlaat. Hy is bevorder tot luitenant-generaal net voor sy uittrede op 29 Februarie 1948 as erkenning vir sy leierskap van die kernbomprogram. Deur 'n spesiale Kongreswet is sy rangdatum terugwerkend gestel tot 16 Julie 1945, die datum van die Trinity-kernwapentoets. Hy het daarna 'n vise-president by die maatskappy Sperry Rand geword.
Jan Serfontein
Jan Serfontein (gebore in Port Elizabeth op 15 April 1993) is 'n Springbokrugbyspeler wat senter vir die Blou Bulle in die Curriebeker en die Bulls in Superrugby speel.
Hy maak sy buiging vir die Springbokke teen Italië op 8 Junie 2013 te Kings Park-stadion in Durban, waar hy as plaasvervanger vir Bryan Habana opdraf in die 71ste minuut van die wedstryd. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2015.
Frederick Sanger
Frederick Sanger (* 13 Augustus 1918 in Rendcomb, Gloucestershire; † 19 November 2013 in Cambridge, Cambridgeshire) was 'n Engelse biochemikus en tweemalige Nobelpryswenner.
Sanger was een van net vier wetenskaplikes aan wie meer as een Nobelprys toegeken is. Hy het baanbrekerswerk gedoen in die bepaling van proteïenstruktuur en het onder meer die chemiese samestelling van insulien ontrafel. Later het hy hom op DNS toegespits en 'n metode ontwikkel waardeur die struktuur van genetiese materiaal baie vinniger as voorheen bepaal kon word. Sy werk het gehelp om die nuwe terrein van biotegnologie tot stand te bring en die ontrafeling van die menslike genoom moontlik te maak.
Lewensgeskiedenis
Sanger is op 13 Augustus 1918 op Rendcombe, 'n dorp in die Engelse graafskap, Gloucestershire, gebore. Sy pa was die plaaslike dokter en kweek van jongs af by Sanger 'n voorliefde vir die wetenskap en respek vir wetenskaplike navorsingsmetodes aan. Op skool blink hy nie juis akademies uit nie, maar hy kry tog toelating tot Cambridge-universiteit. Hier maak hy kennis met biochemie, destyds 'n betreklike nuwe wetenskap gemoeid met die basiese struktuur van lewende materie. Vir Sanger bied dié vak 'n opwindende geleentheid om vas te stel waaruit lewe werklik bestaan en wetenskaplik-gegronde oplossings vir mediese probleme te vind.
Sanger behaal sy BA-graad in 1939, die jaar waarin die Tweede Wêreldoorlog uitbreek. Hy weier op gewetensgronde om aan die oorlog deel te neem. Boonop is hy gretig om sy studies voort te sit en hy staan op troue met Margaret Howe. Hy kry toestemming om verder te studeer en navorsing te doen oor aminosuurmetabolisme – maar tot 1943, toe hy sy doktorsgraad verwerf en die Sangers se eersteling reeds op pad is, ontvang hy geen salaris nie. Gelukkig vir die jong egpaar kan sy welgestelde ma hulle in dié tydperk onderhou.
Sanger word in 1943 ingesluit by 'n navorsingsgroep wat die steeds grootliks onbekende struktuur van proteïene bestudeer. Hoewel nuwe tegnieke die opbreek van proteïene in klein stukkies moontlik gemaak het, lê 'n geweldige taak voor. Sanger is goed toegerus vir dié taak: Hy het 'n voorliefde vir noukeurige laboratoriumwerk, maar tog ook 'n oog vir die moontlikhede wat die span se navorsing vir die toekoms van die wetenskap inhou. Oor 'n tydperk van jare bepaal hy – met behulp van 'n nuwe metode wat hy self uitgewerk het – die presiese struktuur van insulien. Dié navorsing sou die grondslag lê vir deurbrake deur ander proteïennavorsers en hy ontvang die Nobelprys vir Chemie in 1958.
Vir die beskeie Sanger beteken die prys dat hy in rus en vrede kan voortgaan met navorsing, eerder as om ook klas te gee en administratiewe werk te doen, soos wat meestal van navorsers aan akademiese inrigtings verwag word. Hy verskuif sy visier na DNS, waarvan die struktuur kort tevore deur James Watson en Francis Crick ontsyfer is.
In dié stadium is die volgorde van nukleotiede feitlik heeltemal onbekend en word vordering teen net 'n paar dosyn per jaar gemaak. Sanger veroorsaak 'n omwenteling op dié gebied deur vorendag te kom met 'n metode waardeur 300 basisse op 'n slag gelees kan word. Hy word in 1976 die eerste wetenskaplike om die hele genoom van 'n organisme te ontsyfer: Dié is wel 'n eenvoudige virus, maar dié werk lê die grondslag vir die latere Menslike Genoom-projek. In 1980 ontvang Sanger sy tweede Nobelprys – dié keer saam met twee ander molekulêre navorsers.
Gina Hecht
Gina Hecht (gebore 6 Desember 1953) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Night Shift (1982) en St. Elmo's Fire (1985), en in die televisiereekse Mork & Mindy (1978) en Seinfeld (1989).
Robert Dinesen
Robert Dinesen (23 Oktober 1874 – 8 Maart 1972) was 'n Deense regisseur, akteur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Malva (1924), Die Feuertänzerin (1925), en Wenn die Liebe nicht wär'! (1925).
Tilge, Höchster, meine Sünden, BWV 1083
Tilge, Höchster, meine Sünden, BWV 1083, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Praagse kasteel
Die Praagse kasteel (Tsjeggies: Pražský hrad) is die grootste geslote kasteelkompleks ter wêreld met 'n oppervlakte van 45 hektaar, bestaande uit paleise, administratiewe geboue, kerke, versterkings en tuine, geleë op die bergpiek Hradčany wat 'n panoramiese uitsig oor die Tsjeggiese hoofstad Praag bied. Die kasteel se oorspronge strek terug tot in die 9de eeu. Dit is sindsdien deur generasies van boumeesters in 'n verskeidenheid argitektoniese style omgebou en uitgebrei. Die 14de eeuse Rooms-Katolieke Sint-Vituskatedraal het in die sentrum van die kasteelkompleks ontstaan. Hier, in die sogenaamde Kroonkamer, word die Boheemse kroonjuwele bewaar.
Op 23 Mei 1618 het 'n historiese gebeurtenis hier afgespeel wat tot die Dertigjarige Oorlog en ingrypende politieke veranderinge in Europa sou lei – die sogenaamde Tweede Praagse Defenestrasie waartydens die Heilige Romeinse Keiser se Praagse stadhouers, Jaroslaw von Martinitz en Wilhelm von Slavata, saam met die geheime skrywer Philipp Fabricius Platter uit die venster gegooi is. Die drie mans het tussen 15 en 16 meter diep geval, maar in 'n groot vullishoop beland. Slegs Wilhelm von Slavata is beseer. Die toneel van die historiese gebeure, 'n kamer in die kasteel se Lodewyksvleuel, bestaan steeds.
Alain Prost
Alain Prost (gebore 24 Februarie 1955 in Lorette, Loire, Frankryk) bynaam Die Professor, is 'n Franse voormalige Formule Een motorrenjaer wat vir die Renault, McLaren, Ferrari en Williams-spanne gejaag het. Hy is 'n viermalige wêreldbestuurderskampioen, en wel in 1985, 1986, 1989 en 1993.
Chelsea Alden
Chelsea Alden (gebore 7 April 1988) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Tale (2018) en in die televisiereekse Grey's Anatomy (2005), Veep (2012), en 13 Reasons Why (2017).
Jonas Salk
Jonas Edward Salk (gebore 28 Oktober 1914 in New York Stad - oorlede 23 Junie 1995 in La Jolla, Kalifornië) is een van die twintigste eeu se mees vereerde wetenskaplikes. Hy is bekend as die ontdekker van die eerste suksesvolle entstof teen die poliomiëlitis virus. En omdat hierdie ontdekking juis kinders se lot verlig het, was hy onmiddellik beroemd.
Teen die laat vyftigs het 'n ander wetenskaplike, Albert Sabin, 'n entstof ontwikkel wat oraal geneem kon word. Dit is suksesvol getoets en het die populariteit van die Salk-inenting laat afneem.
Die Sabin-entstof is gemaak van 'n aktiewe virus wat die kanse op infeksie baie vergroot het. Ten spyte hiervan het die Sabin-entstof teen die einde van die 1960's die primêre entstof teen polio in die VSA geword. Toe daar in 1970 weer nuwe gevalle van polio aangemeld word, het baie lande weer die Salk-entstof begin gebruik.
Gedurende die sestigs het Salk as direkteur van die Salk Instituut vir Biologiese Studies navorsing gedoen op kanker en veelvuldige sklerose. Hy het ook in die tagtigerjare die polio-entstof verbeter tot 'n enkeldosis wat lewenslange immuniteit verleen. Vanaf 1988 het Salk hom toegespits op navorsing oor die MIV.
Alhoewel Salk nie belangrike akademiese toekennings gekry het nie, het hy erkenning gekry vir sy bydrae tot wêreldvrede. Hy het onder meer die Presidensiële Medalje vir Vryheid, die Jehan Sadat Vryheidstoekenning en die Nehru Award for International Understanding ontvang. Hy is in 1999 deur die tydskrif Time aangewys as een van die 20 invloedrykste wetenskaplikes van die twintigste eeu.
Lewensgeskiedenis
Jonas Salk se ouers was Russies-Joodse immigrante. Hulle het geen formele opleiding gehad nie en was vasberade om hul kinders al die geleenthede te bied wat hulle nie gehad het nie.
Jonas Salk is op twaalfjarige ouderdom hoërskool toe en op vyftien kollege toe. In 1934 verwerf hy 'n BSc-graad van die New York Stadskollege. Daarna is hy na die mediese skool van die Universiteit van New York waar hy in 1939 sy mediese graad verwerf het. In 1942 is hy aangestel in 'n navorsingspos by die Universiteit van Michigan.
Mette Lange-Nielsen
Mette Lange-Nielsen (30 April 1929 – 29 Mei 1981) was 'n Noorse aktrise en kostuumontwerper. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Kvinnens plass (1956), Bussen (1961), Klokker i måneskinn (1964), en Lina's Wedding (1973).
KGB
Die KGB (Russies: Комите́т госуда́рственной безопа́сности (КГБ), Komitjet gosoedarstwennoi bezopasnosti, IPA: [kəmʲɪˈtʲet ɡəsʊˈdarstvʲɪnːəj bʲɪzɐˈpasnəsʲtʲɪ]), in Afrikaans vertaal as die Komitee vir Staatsveiligheid, was van 1954 tot met die ontbinding daarvan in 1991 die belangrikste veiligheidsagentskap van die Sowjetunie. Dit was 'n direkte opvolger van voorafgaande agentskappe soos die Tsjeka, NKVD en MGB. Dit was die belangrikste regeringsagentskap met "unierepubliekjurisdiksie", wat as interne veiligheid, intelligensie en geheime polisie gefunksioneer het. Soortgelyke agentskappe is in elk van die republieke van die Sowjetunie benewens die Russiese SFSR saamgestel, en het bestaan uit verskeie plaaslike ministeries, staatskomitees en staatskommissies.
Die agentskap was 'n militêre diens wat beheer is deur wette en regulasies van die leër, op dieselfde manier as die Sowjetleër of die interne troepe van die ministerie van binnelandse sake (MVD). Alhoewel die meeste van die KGB-argiewe geklassifiseer is, is twee aanlyn dokumentêre bronne beskikbaar. Die belangrikste funksies daarvan was buitelandse intelligensie, teenintelligensie, operasionele en ondersoekende aktiwiteite, die beskerming van die staatsgrense van die USSR, die beskerming van die leierskap van die Sentrale Komitee van die Kommunistiese Party van die Sowjetunie en die Sowjetregering, organisering en die beskerming van regeringskommunikasie sowel as die bekamping van nasionalisme, andersdenkendes en anti-Sowjet-aktiwiteite.
Jonas Salk
Lewensgeskiedenis
Op 26 Maart 1953 kondig Salk sy ontdekking oor die radio aan. Hy wou dit egter nasionaal toets. Die owerhede het hul toestemming gegee en op 26 April 1954 is begin om 441 131 kinders tussen graad 1 en 5 met die Salk-entstof in te ent. 201 229 kinders het plasebo-inspuitings gekry. In April 1955 is bekend gemaak dat die proefnemings suksesvol was. Salk het oombliklik internasionaal beroemd geword. Van oral het briewe van dankbetuiging en geld vir verdere navorsing ingestroom. Ander wetenskaplikes was egter nie so beïndruk nie, want Salk het geen erkenning gegee aan die wetenskaplikes wie se navorsing hy gebruik het om sy ontdekking te maak nie.
KGB
In 1991, ná die ontbinding van die Sowjetunie, is die KGB verdeel in die Federale Veiligheidsdiens en die Buitelandse Intelligensiediens van die Russiese Federasie.
Ná die wegbreek van Georgië in die vroeë negentigerjare met Russiese hulp, het die selfverklaarde Republiek van Suid-Ossetië sy eie KGB op die been gebring (wat hierdie onomvormde naam behou het). Daarbenewens het die Belarus ook 'n eie nasionale veiligheidsagentskap gestig, waarvan die naam en akroniem identies is aan die voormalige KGB van die Sowjetunie.
Jonas Salk
Lewensgeskiedenis
Ter verdediging kan gesê word dat Salk nooit sy entstof gepatenteer het nie. Hy het dus geen finansiële voordeel daaruit getrek nie. As gevolg van onvoldoende vervaardiging was daar in 1955 weer 250 gevalle van polio. Salk het toe strenger spesifikasies vir die vervaardiging van die entstof neergelê en daarna is die program hervat.
In 1970 het Salk se belangstelling in menslike evolusie en die potensiaal van die mens meer prioriteit begin kry. Hy het twee boeke hieroor gepubliseer: Man Unfolding (1972) en The Survival of the Wisest (1973). Later het hy nog twee publikasies, World population and Human Values (1981) in samewerking met sy seun Jonathan, en Anatomy of Reality: Merging of Intuition and Reason (1983), die lig laat sien.
Nadat Salk sy mediese graad in 1939 verwerf het, is hy met Donna Lindsay, 'n maatskaplike werker, getroud. Hulle het drie seuns gehad. In 1970 is hy met die Franse kunstenaar Francoise Gilot getroud. Salk is in 1995 op tagtigjarige ouderdom aan hartversaking oorlede.
Markus Wolf
Markus Johannes Wolf (19 Januarie 1923 - 9 November 2006) was hoof van die Hoofdirektoraat vir Verkenning (Hauptverwaltung Aufklärung), die buitelandse intelligensie-afdeling van die Ministerie van Staatsveiligheid in Oos-Duitsland (Ministerium für Staatssicherheit, verkorte MfS, algemeen bekend as die Stasi). Hy was 34 jaar lank die Stasi se nommer twee, wat die grootste deel van die Koue Oorlog strek. Hy word gereeld beskou as een van die bekendste intelligensieleiers tydens die Koue Oorlog. In die Weste was hy bekend as 'die man sonder gesig' vanweë sy ontwykendheid.
Liv Ullmann
Liv Johanne Ullmann (gebore op 16 Desember 1938) is ’n Noorweegse aktrise en rolprentregisseur. Sy is bekend as een van die "muses" van die Sweedse regisseur Ingmar Bergman.
St Mathews
St Mathews is 'n klein nedersetting in die uMzinyathi-distriksmunisipaliteit in die noorde van KwaZulu-Natal in Suid-Afrika.
Hidrografie
Die hidrografie het betrekking op sowel die fisiese oseanografie as die opmeet en die kartering van die seebodem. Dieptemeting en die inligting wat daardeur bekom word (batimetrie), is van groot belang in alle wêrelddele aangesien dit feite oor die bodemprofiel, die diepte en die bodemgesteldheid beskikbaar stel.
Dieptemeting
Tot en met die jare dertig van hierdie eeu is dieptemeting nog met 'n skietlood gedoen. 'n Gewig is aan 'n staal- koord gehang en tot op die seebodem neergelaat, waarna die lengte van die draad gemeet is. In die vlakker water was dit heel doeltreffend, maar by dieptes van etlike kilometer het dit 'n saak van onmoontlikheid geword; bowendien was die proses te tydrowend. Teenswoordig word die eggopeiler algemeen gebruik. Dit is akoestiese apparaat waarmee seevarendes 'n kontinue beeld van die seebodem langs vasgestelde seeroetes kry. Dit het ook selfs moontlik geword om inligting oor die dieptes en profiele aan weerskante van die roetes te bekom.
Eggopeilers is veral nuttig vir die opspoor van wrakke, vir die inspeksie van ondersese pypleidings en -kabels en vir die opsporing van onwettige ontginningsterreine op die seebodem. Daar bestaan samewerking tussen die verskillende lande en die internasionale hidrografiese buro te Monaco wat die batimetrie betref. Onder toesig van hierdie liggaam word daar saamgewerk aan onder meer 'n wêreldkaart (op 'n skaal van 1:1000 000) genaamd GEBCO (General Bathymetric Chart of Oceans). Elke land beskik ook oor sy eie, gedetailleerde kaarte van plaaslike kuste.
Nic Potgieter
Nic Potgieter (*7 Oktober 1906, Hartbeesspruit –† 9 Februarie 1985, Belfast ) was ’n Afrikaanse skrywer. Hy is bekend as kortverhaal en romanskrywer en sy werke handel meestal oor plattelandse mense en leefwyse uit.
Hidrografie
Seebodemindeling
Met behulp van die talle peilings het die mens reeds 'n taamlik duidelike beeld van die oseane kon vorm. Die seebodem is nie uniform in diepte nie, maar word gekenmerk deur bekkens wat geskei word deur rûe. Die kontinente, sowel as die ei lande wat geologies daarby hoort, vorm elk ŉ eenheid wat 'n ent onder die water in strek. Die deel wat werklik nag deel is van die kontinent, staan bekend as die kontinentale plat (vastelandsplat).
Nic Potgieter
Boerdery
Hierna gaan hy boer op die familieplaas Berg-en-Dal, waar die geskiedkundige slag van Berg-en-Dal (ook genoem die Slag van Dalmanathu) tussen genl. Louis Botha en lord Roberts op 26 en 27 Augustus 1900 tydens die Anglo-Boereoorlog plaasgevind het. Hy trek gereeld met die trop skape na die Transvaalse Laeveld tussen Lydenburg en Sabie. Later word hy assistent-magistraat en griffier. Benewens skrywer was hy ook 'n behendige skilder.
Hidrografie
Seebodemindeling
Verder see in neem die hellingshoek van die seebodem skielik toe (met tot 4°) en dit gebeur meestal op dieptes van 80 tot 200 m. Hierdie hellingsknik word as die grens van die plat beskou. Dit is nie altyd 'n reguit lyn nie, maar word onderbreek deur diep ondersese klowe, ofte wei diep insnydings, wat saamhang met die vorming van die seesand. Die dele onderkant die hellingsknik staan bekend as die kontinentale helling en reik tot op ŉ diepte van duisende meter. Daarna plat die helling af of verdwyn selfs in die sogenaamde abissale vlaktes van die oseaanbekkens.
Liv Ullmann
Loopbaan
duimnael|links|160px|Ullmann in 1966. Ullmann het haar toneelloopbaan in die middel 1950's as ’n verhoogaktrise in Noorweë begin. Sy het deur haar lewe op die verhoog bly optree en is veral bekend vir haar uitbeelding van Nora in Henrik Ibsen se toneelstuk A Doll's House.
Nic Potgieter
Persoonlike lewe en sterfte
Hy is op 9 Februarie 1985 op Belfast oorlede.
Meänkieli
Meänkieli of Tornedal-Fins (Sweeds: meänkieli of tornedalsfinska; letterlik ons taal) is 'n Fins-Oegriese taal wat in die Tornedal, 'n vallei van die Sweeds-Finse grensrivier Torneälv (Fins: Tornionjoki) in Noord-Swede, gepraat word. Die taal, wat nou verwant aan Fins is en waarna dikwels as 'n variant of dialek van Fins verwys word, word in Swede sedert April 2000 naas Fins, Romani, Jiddisj en Samies amptelik as minderheidstaal erken.
Liv Ullmann
Loopbaan
Sy het internasionaal bekend geword nadat sy saam met die Sweedse rolprentregisseur Ingmar Bergman begin saamwerk het. Sy was in altesaam 10 van sy gewildste prente, onder meer Persona (1966), The Passion of Anna (1969), Cries and Whispers (1972) en Autumn Sonata (1978). Sy was ook saam met Laurence Olivier in A Bridge Too Far (1977), wat deur Richard Attenborough geregisseer is.
Sy is meer as 40 keer vir pryse benoem, insluitende twee Oscars en verskeie pryse vir haar lewenslange bydrae, en het onder meer ’n Golden Globe gewen vir The Emigrants (1971). In 2000 is sy benoem vir die Palme d'Or vir haar tweede prent as regisseur, Faithless (2000).
Nic Potgieter
Skryfwerk
In die veld het hy kans om sy gedagtes vrye teuels te gee en hy begin verhale skryf, wat van 1939 in publikasies soos Die Volksblad, Die Huisvrou, Die Landbouweekblad en Die Brandwag verskyn. In sy boeke beeld hy veral die plattelandse mense en leefwyse uit op ’n humoristiese, klein-realistiese manier.
Hy publiseer twee kortverhaalbundels (Petaljes op die platteland en Botsings en ander verhale) waarin hy geestige stukke sonder didaktiese strekking of diepgang bundel.
Neerlandisme
'n Neerlandisme of hollandisme (meer spesifiek uit Noord- of Suid-Holland) of batawisme is 'n woord of uitdrukking wat in 'n ander taal uit Nederlands oorgeneem word wat strydig is met die taaleie.
Sölring
Sölring is die Noord-Friese dialek wat op Sylt (Noord-Fries: Söl'ring), een van die Noord-Friese eilande langs die Noordseekus van die Duitse deelstaat Sleeswyk-Holstein, gepraat word.
Neerlandisme
Afrikaans
Waar die Kaapprovinsie se aantal studente na die Universiteit van Leiden begin daal het (weens die verengelsing van die howe en kerke) en 'n laagtepunt tussen 1863–1885 bereik het, het die Tweede Vryheidsoorlog Transvaal, as Hollandse Republiek, meer Hollands-bewus geword. Pleks om eenvoudig geleerde Nederlanders of Kolonialers in te voer, bou Transvaal sy eie onderwysstelsel op en stuur sy eie jongmense na Holland vir opleiding. In hierdie tydperk (1866) maak die wysiging op die Wet op Hoër Onderwys in Nederland dit makliker vir studente uit Suid-Afrika om daar te gaan leer. Tussen 1886–1902 gaan 45 studente oor die waters leer. Die kursusse wat die meeste aandag geniet, is opvoedkunde, teologie en verpleegkunde, met Nederlandse befondsing. Tussen 1902–1931 studeer 311 studente aan Nederlandse Universiteite soos Wageningen, Bolsward, maar die groot sentra bly Amsterdam (Stedelike en Vrye Universiteit), Utrecht, Leiden, Groningen en Rotterdam.
Vlag van Katar
Simboliek
Die wit stel vrede voor, die maroen (wat in ’n vroeëre weergawe rooi was) stel die bloed wat gevloei het in talle oorloë in Katar voor terwyl die sigsaglyn Katar voorstel as die negende lid van die ‘herenigde Emirate’ van die Persiese Golf aan die einde van die Katars-Britse verdrag in 1916.
Sölring
Saam met Fering, Öömrang en Helgolandse dialekte vorm dit deel van die eilandgroep van Noord-Friesdialekte. Hoewel die dialek oorspronklik verwant is aan die dialekte van Föhr en Amrum, Fering en Öömrang onderskeidelik, lyk dit nie soos die ander Noord-Friese dialekte nie. Vir sprekers uit ander Noord-Friese dialekte is dit moeilik verstaanbaar en vir buitestaanders moeilik om onder die knie te kry. Die eiland Sylt bevind hom in die verlede dan ook in 'n unieke posisie: aan die een kant is sy ligging baie geïsoleerd, sodat dit sy eie klanke kon ontwikkel, aan die ander kant kon dit uit alle oorde beïnvloed gewees het: deur die nabye Deens (in die besonder die Jutlandse dialek wat sterk sy spore in die woordeskat nagelaat het), deur verskillende ander Noord-Friese dialekte, deur Platduits en moontlik ook deur Nederlands en Engels.
Vlag van Katar
Ontwerp
Die gebruik van ’n pers kleur in Katar dateer ’n paar eeue terug. Daar word aangevoer van Katar die eerste was om ’n kleurstof van skulpvis te maak gedurende die tydperk van die Kassiete en dat hulle ’n kleurstofindustrie aan die kus van Katar bedryf het wat die pers kleurstof vervaardig het. Katar was ook bekend vir sy produksie van pers kleurstof gedurende die regering van die Sassanidiese Ryk. Mohammed bin Thani, wat van 1847 tot 1876 aan bewind was, het ’n vlag met ’n pers-rooi kleur voorgestel in ’n poging om die staat te verenig en om die geskiedkundige betekenis daarvan uit te lig. Die vlag se kleure is deur die son verdonker wat uitgeloop het op die maroen kleur. In 1932 het die Britse Vloot voorgestel dat ’n amptelike vlag ontwerp moes word. Hulle het voorgestel dat die vlag rooi moes wees maar Katar het verkies om maroen te gebruik.
Sölring
Deur massatoerisme op Sylt sedert die einde van die negentiende eeu (waarvan die aanlê van die Hindenburgdamm ook bydra) loop Sölring die afdraande pad. Daar immigreer baie sprekers van verskillende Duitse streektale, wat beteken dat die inwoners om verstaanbaarheidredes oorskakel na Hoogduits. Ook immigreer daar meer Platduitse sprekers vanuit die Duitse vasteland. Hierdeur ondergaan die meeste Friese 'n taalverplasing, waar die Friese uiteindelik Duits as hul daaglikse kommunikasietaal aanneem, waarin hulle ook hul kinders begin opvoed. Ook die taalonderdrukking onder Adolf Hitler het bygedra tot die verval van die dialek. Tans is Sölring basies net 'n paar honderd mense sterk waarvan baie nie meer op Sylt bly nie. Hoewel hierdie taal in etlike laerskole geleer word, lyk die oorlewingskans skraal in vergelyking met ander eilanddialekte.
Priemgetal
'n Natuurlike getal wat nie 'n priemgetal is nie, word 'n saamgestelde getal genoem.
Vlag van Katar
Geskiedenis
Die vlag van Katar is aanvaar voordat Katar op 3 September 1971 onafhanklikheid van Brittanje verkry het. Katar het sy eenvoudige rooi vlag gewysig met die toevoeging van ’n vertikale wit baan aan die vlagpaalkant om te strook met die Britse riglyne in die middel-19de eeu. Die negepuntige getande rand is in die middel van die 20ste eeu tot die vlag toegevoeg en rooi is laat vaar vir maroen in 1949. Dit het aanleiding gegee tot die huidige vlag. In 1855 het Sjeik Jassim bin Mohammed Al Thani reeds ’n vlag met ’n soortgelyke patroon gebruik met ’n pers-rooi en wit kleurskema. Hoewel ’n soortgelyke vlag in die verhouding 11:30 reeds sedert 1949 gebruik is, is die vlag amptelik op 6 Julie 1971 vir gebruik aanvaar.
Hidrografie
Seebodemindeling
Behalwe die reeds genoemde bergreekse en rûe is daar op so 'n vlakte soms alleenstaande ondersese berge wat van vulkaniese oorsprong is, dikwels afgeplat deur erosie tydens 'n laer seevlak (dan 'n guyot genoem). In die vlakker water word in die algemeen hierna verwys as banke, iets waarvoor seevaarders baie lugtig is.
Priemgetal
Die getalle nul en een is uitsonderings op die bogenoemde reëls en is nie priemgetalle nie en ook nie saamgestelde getalle nie.
Nic Potgieter
Skryfwerk
Hy skryf ook sewe romans. Oorwinning en die vervolg daarop, Vervulling, handel oor die stryd van ’n verarmde boer om sy plaas te herwin. Deur die tussenkoms van sy seun is hy eindelik suksesvol. Rooi Bêrend, Onblusbare kole, Bondgenote en Ses spanne osse speel almal ook hoofsaaklik op die plaas af.
Priemgetal
Die reeks van priemgetalle begin sò:- 2, 3, 5, 7, 11, 13, 17, 19, 23, 29, 31, 37, 41, 43, 47, 53, 59, 61, 67, 71, 73, 79, 83, 89, 97, 101, 103, 107, 109, 113, 127, 131, 137, 139...
Die getal twee is die enigste ewe getal wat ook 'n priemgetal is. Priemgetalle groter as 5 kan net op 'n 1,3,7 of 9 eindig.
Fabriek
'n Fabriek is 'n gebou waar werkers masjiene gebruik om goedere te vervaardig om te verkoop. Dit verwys gewoonlik na 'n perseel deur 'n maatskappy oprig vir die massa-produksie van produkte. Gewoonlik word groot volumes van dieselfde voorwerpe by 'n fabriek gemaak. Hierdeur word produktiwiteit verhoog en die koste van die produkte afgebring.
Hidrografie
Oseaandiepte
Die gemiddelde diepte van die oseane is ongeveer 3 800 m, hoewel daar baie dieper dele voorkom in smal sones (trôe), waarvan die diepste die volgende is:
Fabriek
Die woord fabriek is afgelei van die Latynse fabrica, wat "werkplek", en faber, wat "ambagsman" beteken.
Hidrografie
Oseaandiepte
- Kermadec-trog, naby Nieu-Seeland (10 050 m).
- Japanse trog, naby Japan (10 500m).
- Koerilen-trog, by Japan (10 500 m).
- Filippynse trog, noordoos van Borneo (10 550 m).
- Tonga-trog, noordoos van Nieu-Seeland (10 880 m).
- Mariana-trog, noord van Wes-Iran (11 030m).
Om sulke dieptes te peil, moet allerlei korreksies op die verkrygde waarde aangebring word om ŉ getroue weergawe te gee, aangesien die peiling beïnvloed word deur die temperatuur, die soutgehalte en die druk van die water.
Posisiebepaling
Vir die maak van ŉ batimetriese kaart, waarop die dieptes van die seebodem aangedui word, moet nie alleen die dieptepeiling nie, maar ook die posisie waar dit gedoen is, aangedui word. Tot voor die Tweede Wêreldoorlog was die seevaarders op die hemelliggame aangewese vir die posisiebepaling, maar van wee die dikwels swak weersomstandighede is daar na ander metodes gesoek om dit te doen. Daar is toe begin om radiopeilings te gebruik.
Tans word akkurate elektroniese peilings gedoen en die ligging word met behulp van die interferensie van elektromagnetiese golwe bepaal. Die golwe word uitgesend deur noukeurig ingestemde senders, en die afsonderlike seine gee gesamentlik 'n duidelike interferensiepatroon op 'n ontvanger. 'n Baie belowende metode, wat reeds al hoe meer gebruik word, is satellietnavigasie, waarby die posisie bepaal word aan die hand van die baan van 'n satelliet. Die foto's wat teruggesend word, is van groot waarde, omdat dit besonderhede bevat van kuslyne, eilande, ensovoorts.
Daar is ook probeer am ander inligting, soos die ligging van rûe, banke, ensovoorts, uit die foto's te kry, hoewel daar tot nou toe weinig resultate verkry is. Ook die vooruitsigte op betekenisvolle vordering op die gebied lyk taamlik gering.
Neerlandisme
Afrikaans
Verder moet dit ingereken word dat Nederlandse lektuur, soos boeke, tydskrifte, Bybels, leerboeke, letterkundige werk, lank tevore ingevoer is. Met die stigting van die Zuid-Afrikaansche Taalbond, begin die groot verskeping van Nederlandse boeke en bereik sy grootste vlug in 1890. Ná 1890 is altesaam 15 biblioteke opgerig. Dit het bygedra tot die bevestiging van het Hollandsche karakter der cultuur in Suid-Afrika. So het 'n hernieude belangstelling in die Nederlandse en Belgiese Universiteite (ook Gent) opgebloei, waar seer sekerlik ook die Dietse kultuur 'n invloed op Afrikaans kon gehad het.
Een van die bekendste uitsprake van S.J. du Toit (lid van die Genootskap van Regte Afrikaners) was: "Ons skryf soos ons praat". Daarby is bedoel om 'n taal wat volks, eenvoudig en veral samehorig was uit te bou – sodat selfs die eenvoudigste ongeletterde ingesluit kon word. Nederlands, as skryftaal en akademiese taal, het ondertussen volksvreemd geword.
Pariteit
'n Getal se pariteit dui aan of dit 'n ewe of onewe getal is. Ewe getalle is heelgetalle wat deelbaar is deur twee. Onewe getalle is die teenoorgestelde, naamlik, hulle is nie presies deelbaar deur twee nie.
Die reeks ewe getalle lyk só: ..., -8, -6, -4, -2, 0, 2, 4, 6, 8, ...
Neerlandisme
Afrikaans
Met die erkenning van Afrikaans naas Nederlands as amptelike landstaal van die Unie van Suid-Afrika, moet Afrikaans hom doeltreffend as hoëfunksietaal bewys. '''Du Toit se stelling was daarmee nie meer geldig nie. As kultuurtaal moes Afrikaans ontwikkel'''.
Hierdeur het die Vaktaalburo terminologielyste oor dekades heen opgestel wat in die reg, staatsinrigting, handel, nywerheid en wetenskap teruggeval het op vertaling. Daar is eerder op Nederlands teruggeval as na Engels. Hiermee is vernederlandsing toegepas gedurende die 1920's en 1930's in 'n poging om Afrikaans te standaardiseer. Hierdie standaardisering moes vinnig geskied en het weer gelei tot die beperkte gebruik van die streekstale en seggingskrag wat in die Afrikaanse taal voorkom.
Met die standaardisering is uit Standaardnederlands ontleen om terme met 'n meer formele trant te vind. Hierdie onvolkse ontlenings het wel toegelaat om Afrikaans in sy gebruikvlakke uit te brei, maar die vooropgestelde idees van die Afrikaanse deskundiges het die karakter van Afrikaans op 'n onnatuurlike wyse in 'n rigting gedwing en die ontwikkelingspatroon versteur. Woorde wat min gebruikswaarde gehad het is in die Afrikaanse taal vir formele doeleindes oorgeneem, wat vervreemding onder 'n groot deel van die Afrikaanssprekende bevolking teweeg gebring het. Hierdie woorde word dan ook vandag as hoogdrawend (of deftig) beskou. Die volkseenheid-ideologie van om 'n beskaafde, gesofistikeerde volk op te bou (veral met die voortslepende Armblanke-vraagstuk), kan moontlik hierdie gebruik verklaar.
Die standaardvorm van Afrikaans het hoofsaaklik beperk gebly tot Voortrekkerafrikaans, wat voorgekom het uit Oosgrensafrikaans, wat in die Oranje-Vrystaat en Transvaal gepraat is en pro-Nederlands was. Maar selfs in hierdie streekstaal moes standaardisering plaasvind :
Lodewyk XVIII van Frankryk
Lodewyk XVIII (Frans: Louis XVIII) was die koning van Frankryk van 1815 tot met sy dood in 1824. Hy was 'n kleinseun van koning Lodewyk XV en 'n broer van koning Lodewyk XVI van Frankryk. Hy het met Marie Louise Joséphine van Savoj getrou in 1771.
Tobias Johannes Herold
duimnael|240px|Ds. Tobias Johannes Herold.
Ds. Tobias Johannes Herold (Kaapstad, Augustus 1788 - Stellenbosch, 10 Desember 1857) was predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk, onder meer van die NG gemeente Paarl, asook moderator van die derde Kaapse Sinonde (1829).
Herkoms
Herold se vader, Johan Willem Herold, het omstreeks 1775 na die Kaap gekom as sieketrooster in diens van die Oos-Indiese Kompanjie het trou aan die begin van 1779 met Elizabeth van Dijk. Hy was 'n Duitser van geboorte wie se vader predikant was in Hessen-Cassel en het vier seuns en een dogter gehad toe die Sewejarige Oorlog uitbreek. Die seun Johan was aan die studeer om predikant te word, toe die gesin se omstandighede weens die oorlog so verswak dat hy sy studie moes laat vaar en na Holland gaan, vanwaar hy die reis na die Kaap die Goeie Hoop onderneem het. Hier tree hy in die huwelik met die aanvallige dogter van 'n welgestelde Koebergse boer. Elf kinders is uit dié huwelik gebore, waarvan die tweede kind, Johanna, later met Rijno Johannes van der Riet trou, en die sewende, Tobias Johannes, in Augustus 1788 gebore is (die geraadpleegde bronne verstrek nie sy geboortedag nie).