cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gereformeerde kerk D'Kar
Kerklike eiendom
In 1947 het ds. (later prof.) L.J. Botha, leraar van Gobabis van 1946 tot 1949, die kerkgebou op Eersterus ingewy. Die gemeente is later in twee gedeel as gevolg van kleurverskille van die lidmate, wat gelei het tot twee afsonderlike bedienings. Enersyds was daar die gemeente op Eersterus waarby latere bruin immigrante hulle aangesluit het. Eindelik is al die bruin lidmate saamgetrek in die gemeente wat op Eersterus bymekaargekom het, en later oorgeskuif het na die plaas Rusplaas, van Jan en Hedwig Kotze. Andersyds was daar die gemeente van uitsluitlik “wit” Gereformeerde lidmate wat op D'Kar begin kerkgaan het. Stand het ook ’n rol in die verdeling gespeel met die meer welgesteldes wat by D’Kar ingeskakel het. Die plaas D’Kar was een van die eerstes wat aan die intrekkers uitgegee is; dus was dit van betekenis vir die San (die oorspronklike bewoners) sowel as die wit en bruin immigrante in Betsjoeanaland.
Sendingkerk op D'Kar
Gedurende die naweek van 13 tot 15 Maart 1980 is die hoeksteen van die reeds voltooide kerkgebou op D’kar deur die eerste predikant wat die sending hier begin het, ds. M.A. Kruger, onthul. Die gebou is opgerig deur br. Schalk van Zyl van Aranos met ruim bydraes van br. Henry Lück. 'n Nuwe gemeente is gestig en vier ouderlinge en twee diakens is bevestig. Die gemeente het toe uit 91 belydende lidmate en 131 dooplidmate bestaan. In hierdie tyd is besluit om ‘n voltydse sendeling te beroep. Byna twee jaar lank was dit vrugteloos. Die kerkraad van Aranos het toe besluit om prof. D.C.S. van der Merwe te vra om drie maande lank met sending te help, wat hy toe met groot vrug gedoen het.
Die plaas D'Kar, waarop die gemeente gevestig is, en waar die Kuru Development Trust as ontwikkelingsorganisasie van die gemeente bedryf word, huisves intussen 'n staatskool met koshuise en amptenare, 'n "kgotla" en verskeie winkels. Die plaas is oorspronklik aan die gemeente in Aranos geskenk deur 'n ouderling, Henry Lück, wat dit geruil het van Thys Taljaard, seun van een van die oorspronklike vestigers in Ghanzi, wat ná die onafhanklikwording van Betsjoeanaland na die destydse Suidwes getrek het.
Reformed Churches in Botswana
duimnael|regs|200px|Ds. Gaobolelwe Ngakayaeya. In 1994, net 13 jaar ná sy "formele" stigting, het die D'Kar-gemeente deel geword van een van vyf onafhanklike Reformed Churches in Botswana, 'n besonderse prestasie omdat dit die uitspruitsels van die Gereformeerde en Nederduits Gereformeerde sendingaksies was wat saamgesmelt het, iets wat nog nie elders bereik kon word nie. Hoewel die Reformed Churches in Botswana onafhanklik was van die GKSA, is die proses begelei en bestuur deur 'n kommissie vanuit die GKSA, in samewerking met die Christelik Gereformeerde Kerke in Nederland (CGKN) en die sendelinge van die Gereformeerde en NG kerke in Botswana.
In 1998 het ds. Braam le Roux na Noord-Botswana vertrek en in 2003 is ds. Gaobolelwe Ngakayaeya as predikant bevestig, met ondersteuning van die CGKN. Ds. Hendrik du Plessis, predikant in die Gereformeerde kerk Krokodilrivier van 1990 tot 1998 (waar hy die opdrag gehad het om die Gereformeerde kerk Mokolokwe te help uitbrei), is sedert laasgenoemde jaar beroep deur die CGKN om opleiding te verskaf aan die Reformed Church D'Kar se predikant en kerkraad. Ná die eerste kontrak van drie jaar is sy ondersteuning hiervoor oorgeneem deur 'n groep gemeentes uit die GKSA. Sedertdien is hy en ds. Ngakayaeya medeleraars van die gemeente en sendelinge in die distrik.
Huidige stand
Die Reformed Church D'Kar bestaan tans uit 'n meerderheid lidmate van die Naro-San, maar ook Tswana- en Hererosprekende lidmate, met enkele Afrikaanssprekende en ook Nederlandse lede. Die res van die Afrikaanse Gereformeerde gemeenskap in die gebied vorm steeds 'n wyk van die Gereformeerde kerk Gobabis in Namibië.
Cornelia Otis Skinner
Cornelia Otis Skinner (30 Mei 1899 – 9 Julie 1979) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Stage Door Canteen (1943), The Uninvited (1944), en The Swimmer (1968).
Troy Garity
Troy Garity (gebore 7 Julie 1973) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Barbershop: The Next Cut (2016) en in die televisiereekse Boss (2011) en Ballers (2015).
Pauline Carton
Pauline Carton (4 Julie 1884 – 17 Junie 1974) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Living Dead Man (1926), Ce cochon de Morin (1932), Désiré (1937), en The Longest Day (1962).
Geodia hentscheli
Geodia hentscheli is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2010 deur Paco Cárdenas, Hans Tore Rapp, Christoffer Schander & Ole S. Tendal.
Bosvleis
thumb|240px|Bosvleis word dikwels gerook om dit te bewaar.
Bosvleis is vleis van wilde diere wat vir menslike gebruik gejag word, veral met wildstropery in Afrika. Bosvleis verskaf diereproteïene en 'n manier om geld te maak aan bewoners van tropiese woudstreke in Afrika, Asië en Latyns-Amerika. Bosvleis is 'n belangrike kosbron vir arm mense, veral in plattelandse gebiede.
Die aantal diere wat in die 1990's in Wes- en Sentraal-Afrika doodgemaak en as bosvleis verkoop is, word as onvolhoubaar beskou. Teen 2005 is die kommersiële handel in bosvleis as 'n bedreiging vir biodiversiteit beskou. In 2016 het uitsterwing 301 soorte aardsoogdiere in die gesig gestaar weens die jag vir bosvleis in ontwikkelende lande, van onder meer primate, ewehoewiges, vlermuise, buideldiere, knaagdiere en karnivore.
Geraakte spesies
Na raming word wêreldwyd meer as 1 000 dierspesies geraak deur jagtogte vir bosvleis. Die meeste diere word gevang met vangstrikke waarin enige wildsoort gevang word, maar die doodmaak van groter spesies is gewilder, want meer vleis kan daaruit verkry word.
Afrika
thumb|220px|links|Bosvleis in [[Gaboen.]] thumb|160px|'n [[Ietermago in Kameroen.]] thumb|160px|'n [[Rot uit Gambië in Kameroen.]]
Die hoeveelheid bosvleis wat aan die begin van die 21ste eeu in Wes- en Sentraal-Afrika verhandel is, is op 1-5 miljoen ton per jaar geraam. In 2002 is bereken altesaam 2 200 000 ton kom elke jaar van die Kongobekken, van 12 938 ton uit Ekwatoriaal-Guinee tot 1 665 972 ton uit die Demokratiese Republiek die Kongo.
Die 301 soogdierspesies wat geraak word, sluit in 126 primate, 65 ewehoewiges, 27 vlermuise, 26 buideldiere, 21 knaagdiere, 12 karnivore en alle ietermagospesies.
Primaatspesies waarvan vars en gerookte vleis in 2009 op 'n wildedieremark aan Liberië se Cavallyrivier verkoop is, het ingesluit sjimpansees (Pan troglodytes) en die ape Cercopithecus diana, C. nictitans, C. petaurista, C. campbelli, Cercocebus atys, Colobus polykomos, Procolobus verus, P. badius. Duikerspesies het meer as die helfte uitgemaak van die 723 diere waarvan die vleis te koop aangebied is. In 2012 is bosvleishandel waargeneem op drie dorpe in die Sassandra-distrik in Ivoorkus. In ses maande se tyd het nege restaurante 376 soogdiere en agt reptiele ontvang, insluitende krokodille, duikers, ape, ietermago's, rotte en meerkatte. Sowat 128 400 vrugtevlermuise van die spesie Eidolon helvum word na raming elke jaar in vier stede in Suid-Ghana as bosvleis verkoop.
In 2006 is geraam dat sowat 1 437 458 diere elke jaar in Nigerië en Kameroen se kuswoude doodgemaak word, insluitende rotte, ietermago's, ape, sivetkatte en olifante.
thumb|220px|'n [[Gorilla in die Demokratiese Republiek die Kongo, 2008.]] Tussen 1983 en 2002 het die bevolking van die westelike gorilla (Gorilla gorilla) en die sjimpansee (Pan troglodytes) in Gaboen na raming met 56% afgeneem. Dit is hoofsaaklik meegebring deur kommersiële jagtogte, wat vergemaklik is deur die uitgebreide infrastruktuur vir houtkapperydoeleindes. Die muishond-spesies Atilax paludinosus en Herpestes naso is die klein karnivore wat die meeste op plattelandse bosvleismarkte in die land aangetref word.
In die laat 1990's is die vars en gerookte karkasse van bonobo's (Pan paniscus) in Basankusu in die Kongobekken waargeneem. Die spesies wat die meeste vir bosvleis gejag word in Tanzanië se Katavi-Rukwa-streek sluit in impalas (Aepyceros melampus), duikers (Sylvicapra grimmia en vlaktesebras (Equus quagga).
Room (kleur)
Room is die kleur van room wat deur beeste vervaardig word wat wei op natuurlike weiding met plante wat ryk is aan geel karoteenpigment.
Bosvleis
Afrika
thumb|220px|Lemurs wat in [[Madagaskar doodgemaak is vir bosvleis.]] In 'n opname in Suidwes-Madagaskar is bevind jagters teiken verskeie spesies lemurs en vrugtevlermuise.
Room (kleur)
Room is die pastelkleur van geel, baie soos pienk die pastelkleur van rooi is. Deur die vermenging van geel en wit kan roomkleur geproduseer word.
Bosvleis
Dinamika
thumb|220px|Twee Malagassiese bosvleisjagters met hulle buit.
Houtkappery
Houtkapperykonsessies wat deur maatskappye in Afrikawoude bestuur word, word nou verbind met bosvleishandel. Omdat hulle paaie, vragmotors en ander middele aan afgeleë woude verskaf, is hulle die grootste vervoerders van jagters en vleis tussen woude en stedelike sentrums. Sommige, soos die Congolaise Industrielle du Bois (CIB) in die Republiek die Kongo, werk saam met regerings en internasionale bewaringsorganisasies om die bosvleishandel in hulle konsessiestreke te beheer. Omdat elke land se omstandighede, tradisies en wette verskil, sal geen oplossing egter oral werk nie.
Voedingstowwe
Bosvleis kan 'n belangrike bron van voedingstowwe wees. 'n Studie onder Suid-Amerikaners in die Tres Fronteras-streek het getoon dat mense wat bosvleis eet, 'n kleiner risiko loop om bloedarmoede en chroniese gesondheidsprobleme te hê, want hulle dieet bevat meer yster, sink en vitamien C as mense wat nie bosvleis eet nie.
Geodia hilgendorfi
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Thiele.
Room (kleur)
Die eerste opgetekende gebruik van room as 'n kleurnaam in Engels was in 1590.
Barbara Slater (aktrise)
Barbara Slater (17 Desember 1920 – 14 Oktober 1997) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Tomorrow We Live (1942), The Lady Confesses (1945), en Monsieur Verdoux (1947).
Patricia Lake
Patricia Lake (8 Junie 1919 – 3 Oktober 1993) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die televisiereeks TV Club (1950).
Room (kleur)
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word room as volg voorgestel:
Murrayrivier
Die Murrayrivier (Engels: Murray River, in Suid-Australië River Murray) is met 'n lengte van 2 508 km Australië se grootste rivier. Dit is 'n wes-vloeiende rivier en loop deur die drie Australiese deelstate Nieu-Suid-Wallis, Victoria en Suid-Australië.
Die Murrayrivier ontspring in die Australiese Alpe van die Groot Skeidingsgebergte. Aansluitend vorm die rivier in sy grootste geheel die grens tussen Victoria in die suide en Nieu-Suid-Wallis in die noorde en mond net oos van Adelaide in die Indiese Oseaan, op Australiese kaarte dikwels Suidelike Oseaan genoem, uit.
Sytakke van die rivier is die Murrumbidgee en die Darlingrivier.
Gisèle Casadesus
Gisèle Casadesus (14 Junie 1914 – 24 September 2017) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Paméla (1945), Loves of Casanova (1947), Le grand appartement (2006), en Sous le figuier (2012).
Geodia globus
Geodia globus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Bosvleis
Oorbevissing
In Ghana het die oorontginning van hengelgebiede die vraag na bosvleis vergroot. Visvangvlote wat deur die Europese Unie gesubsidieer word en plaaslike kommersiële vlote het die visbronne uitgeput en plaaslike inwoners wend hulle nou tot bosvleis in natuurresevate om hulle dieet aan te vul. Meer as 30 jaar se data verbind die groot afname van soogdier- en 41 wildedierbevolkings met die afname in die beskikbaarheid van vis.
Geodia globus
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Schmidt.
Bosvleis
Herderslewe
Die nomadiese herders van die grensgebied tussen Soedan en die Sentraal-Afrikaanse Republiek word vergesel van gewapende handelaars wat wildstropery gebruik om groot plantvreters te vang. Die afname in die getalle van die groot eland, buffel, hartebees en waterbok in die Chinko-streek tussen 2012 en 2017 word toegeskryf aan hulle wildstropery.
Rol in siekteverspreiding
thumb|220px|Wurms in 'n [[renoster wat vir menslike gebruik verkoop word.]]
Dierebronne kon die oorsaak gewees het van aansteeklike siektes soos tuberkulose, melaatsheid, cholera, pokke, masels, griep en sifilis in vroeë landbouers. Vandag word dierebronne verbind met MIV, vigs, ebola en Creutzfeldt-Jakob-siekte. Die meerkatte Funisciurus anerythrus en Heliosciurus rufobrachium is geïdentifiseer as oorsake van die aappokkevirus in die 1980's in die Demokratiese Republiek die Kongo.
Uitbrake van die ebolavirus in die Kongobekken en in Gaboen in die 1990's word verbind met die slagting onder bonobo's en sjimpansees. Bosvleisjagters in Sentraal-Afrika wat met die menslike T-limfotropiese virus besmet is, word verbind met blootstelling aan wilde primate. Miltsiekte kan oorgedra word wanneer ewehoewiges geslag en geëet word.
Geodia hirsuta
Geodia hirsuta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Margot Walter
Margot Walter (4 Oktober 1903 – April 1994) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Flitterwochen (1928), Lebende Ware (1929), Kennst du das kleine Haus am Michigansee? (1929), en The Gala Performance (1932).
Geodia hirsuta
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Sollas.
Libor Pešek
Lewe en loopbaan
Pešek is gebore in Praag, Tsjeggo-Slowakye, op 22 Junie 1933. Tydens sy hoërskooljare het hy 'n jazzband opgerig. Hy het dirigeer, klavier, tjello en die tromboon gestudeer aan die Akademie van Musikale Kunste onder leermeesters soos Václav Smetáček en Karel Ančerl.
Pešek was betrokke by die Plzeň Opera en die Praagse Nasionale Opera. Van 1958 tot 1964 was hy die direkteur van die Praagse Kamerharmonie, wat hy gestig het. In die sewentigerjare het hy orkeste in Leeuwarden en Enschede, Nederland gelei. Hy het ook die Sebastian-orkes opgerig. Pešek was vanaf 1981 tot 1982 hoofdirigent van die Slowaakse Filharmoniese Orkes, en van 1982 tot 1990 inwonende dirigent van die Tsjeggiese Filharmoniese Orkes. Hy het ook gedien as dirigent tydens die inhuldiging van Václav Havel in Desember 1989.
In die Verenigde Koninkryk was Pešek vanaf 1987 tot 1998 musiekdirekteur van die Koninklike Liverpool Filharmoniese orkes (RPLO). Hy het destyds die titel van dirigent-laureaat gehou, wat 'n jaarlikse konsert ingesluit het. Sy werk saam met die RLPO het die dirigeer van die première van Anthony Powers se Horingconcerto, met Michael Thompson as die solis, ingesluit. Hy het die orkes in 1993 gegirigeer tydens die opening van die Praagse Lentefees; die eerste buitelandse orkes wat genooi is. Hy het ook die groep begelei tydens sy eerste toer van die Verenigde State. Gedurende sy tyd aan die hoof van die RLPO het dit bekend gestaan as "die beste Tsjeggiese orkes buite Praag".
Met ingang 2007 was Pešek die hoofdirigent van die Tsjeggiese Nasionale Simfonieorkes. Hy het aan die einde van die 2018-2019 seisoen uitgetree uit die pos.
Pešek is veral bekend om sy interpretasies van Tsjeggiese musiek. Hy was 'n voorstander van minderbekende Tsjeggiese komponiste soos Josef Suk en Vítězslav Novák. Sy opnames sluit die musiek van Pavel Josef Vejvanovský in.
Op 23 Oktober 2022 het Jan Hasenöhrl, 'n Tsjeggiese trompetspeler, Pesek se dood afgekondig, Pesek was 89.
Bosvleis
Rol in siekteverspreiding
Baie jagters en handelaar is nie bewus van die risiko van die oordrag van siektes nie. 'n Opname in plattelandse gebiede in Nigerië het onthul dat 55% van die deelnemers nie geweet het van oordraagbare siektes nie, maar hulle opvoeding en kultuurtradisies was belangrike dryfvere vir die jag en eet van bosvleis ongeag die gevare daaraan verbonde.
Koninklike Lyfwag van Bhoetan
Die Koninklike Lyfwag (KL) van Bhoetan is 'n deel van die Koninklike Bhoetanese Weermag maar onafhanklik omrede dit onder die persoonlike opdrag van die Koning van Bhoetan val. Hulle verseker die veiligheid van die Koning van Bhoetan (tans Jigme Khesar Namgyel Wangchuck) en ander lede van die koninklike familie.
Bosvleis
MIV
Die resultate van navorsing oor wilde sjimpansees in Kameroen het daarop gedui dat hulle MIV-1 oordra, wat 'n voorloper van vigs in mense is. Daar is verskeie aparte vorme van MIV, wat daarop dui dat dié oordrag tussen spesies verskeie kere voorgekom het. Die Simiaanse immuniteitsgebreksvirus wat in sjimpansees teenwoordig is, stam na berig word af van vorige vorme van die virus wat onder meer in die rooikopmangabie (Cercocebus torquatus) teenwoordig is. MIV is waarskynlik die eerste keer aan mense oorgedra ná kontak met besmette bosvleis.
Koninklike Lyfwag van Bhoetan
Die Koninklike Lyfwag het meer as een duisend soldate, en dit is die mees elite-eenheid van die gewapende magte van die Koninkryk van Bhoetan. Die kommandant is Generaal-majoor Dhendup Tshering (een van die mees senior militêre offisiere, wat gedien het in die weermag vir meer as 36 jaar).
Suid-Afrikaanse Australiërs
Suid-Afrikaanse Australiërs (South African Australians) is Australiërs van óf Suid-Afrikaanse afkoms óf wat in Suid-Afrika gebore is. In 2016 was daar 162,449 mense in Australië wat in Suid-Afrika gebore is. In 2016 het 33,360 mense in Nieu-Suid-Wallis aanspraak gemaak op Suid-Afrikaanse afkoms. In 2016 het 118,960 mense in Australië aanspraak gemaak op Suid-Afrikaanse afkoms (plus 4,865 wat aanspraak maak op Afrikaner-afkoms).
Koninklike Lyfwag van Bhoetan
Die soldate is goed toegerus met die nuutste wapens en opgelei in alle velde, bv. anti-terrorisme. Die Koninklike Lyfwag van Bhoetan het hulself bewys tydens 'n kort konflik met die noordoostelike ekstremistiese groepe, wat onregmatig kamp opgeslaan het in Bhoetan. Onder die persoonlike opdrag van die destydse vierde koning van Bhoetan, het die wagte geen ongevalle gely nie en het die meeste van die aanvalle gelei.
Bosvleis
Ebola
Die natuurlike bronne van die ebolavirus is onbekend. Moontlike bronne sluit in niemenslike primate, vlermuise, knaagdiere, skeerbekmuise, karnivore en ewehoewiges. Tussen Oktober 2001 en Desember 2003 het vyf ebolavirusuitbrake voorgekom in die grensgebied tussen Gaboen en die Republiek die Kongo. Lykskouings van die karkasse van wilde diere het bewys sjimpansees, gorillas en duikers is met die virus besmet.
Koninklike Lyfwag van Bhoetan
Kritiek
Die KL het kritiek ontvang vir die uitvoering van arbitrêre aanhouding en marteling van diegene wat uitsprake maak oor wat Bhoetan aan die Lhotshampa mense doen.
Bosvleis
Ebola
Die ebolavirus is al met bosvleis verbind, met sommige navorsers wat die hipotese geopper het dat vlermuise 'n primêre gasheer van minstens sommige van die vorme van die ebolavirus is. Tussen die eerste aangetekende uitbraak in 1976 en die grootste een in 2014, is die virus net 30 keer van diere aan mense oorgedra, ondanks 'n groot aantale vlermuise wat elke jaar doodgemaak en verkoop is. Vlermuise laat halfgeëte vrugte val, en landdiere soos gorillas en duikers eet dan dié vrugte. Dié ketting gebeure kan dalk lei tot die oordrag van siektes van die natuurlike gasheer tot dierebevolkings. Die vermeende indeksgeval van die ebolavirusepidemie in Wes-Afrika in 2014 was 'n tweejarige seun in Meliandou in Suidoos-Guinee wat in 'n hol boom gespeel het met 'n kolonie vlermuise (Mops condylurus).
Parasiete
In Kameroen is 15 primaatspesies ondersoek vir parasiete van die maagderm. Bosvleisprimate was besmet met Trichuris, Entamoeba, Ascaris, Capillaria en ander wurms. 'n Groot deel van die pofadders wat op plaaslike bosvleismarkte in die Demokratiese Republiek die Kongo verkoop word, is besmet met Armillifer grandis, wat 'n groot gesondheidsgevaar inhou.
Bestuur
Voorstelle vir die vermindering of beëindiging van bosvleishandel sluit in:
'n Alternatief vir bosvleis kan soms wees die teling in gevangenskap van spesies wat tradisioneel gejag word vir bosvleis. Dié teling moet streng gemonitor word sodat dit nie uitgebuit word nie.
James Garner
James Garner (7 April 1928 – 19 Julie 2014) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Great Escape (1963), Space Cowboys (2000), en The Notebook (2004), en in die televisiereeks The Rockford Files (1974).
Amira Casar
Amira Casar (gebore 1 Mei 1971) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente La vérité si je mens! (1997), The Last Summer of the Rich (2014), en Call Me by Your Name (2017).
Muriel Landers
Muriel Landers (27 Oktober 1921 – 19 Februarie 1977) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Doctor Dolittle (1967) en in die televisiereekse Musical Comedy Time (1950), The Red Skelton Hour (1951), en The Twilight Zone (1959).
Isabelle LaMal
Isabelle LaMal (16 Julie 1886 – 20 Julie 1952) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente College Scandal (1935), The Lone Rider Rides On (1941), Phantom Killer (1942), en Men on Her Mind (1944).
Pieter Kooij
Pieter Lambertus Kooij (4 September 1937, Germiston — 20 September 2018) was 'n Suid-Afrikaanse pianis en musiekonderwyser en -resensent. Sy ouers was Johan en Elizabeth. Hy het 'n B.Mus (Hons) graad aan die Universiteit van Stellenbosch voltooi en is daarna met 'n beurs na Duitsland waar hy vir 3 jaar klavier studeer het.
Hy was musiekresensent by Die Burger en die Pieter Kooij-musiekkompetisie is na hom vernoem.
Hy sterf op 20 September 2018 in die ouderdom van 81 aan leukemie en word oorleef deur drie susters. Sy twee broers het hom reeds ontval.
Hertha von Walther
Hertha von Walther (12 Junie 1903 – 12 April 1987) was 'n Duitse aktrise en regisseuse. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Julot der Apache (1921), Der Geisterzug (1927), Haus Nummer 17 (1928), en M (1931).
Toby Chance
Toby Chance is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die DA.
Benno Moiseiwitsch
Benno Moiseiwitsch (22 Februarie 1890 – 9 April 1963) was 'n Russiesgebore Britse pianis van Joodse afkoms.
Lewe
Moiseiwitsch is in Odessa, Russiese Ryk, in die teenswoordige Oekraïne gebore. Hy het op die ouderdom van sewe jaar met sy studies begin onder Dmitry Klimov by die Odessa Musiekakademie. Hy het die Anton Rubinstein-prys verower toe hy maar nege jaar oud was. Hy het van 1904 tot 1908 saam met Theodor Leschetizky in Wene studeer, en toe by sy familie in Engeland aangesluit. Hy het in 1908 te Reading sy Britse buiging gemaak, en die jaar daarna het hy ook sy Londense buiging gemaak. Hy het in die VSA getoer (die eerste keer in 1919), asook Australië, Indië, Japan, en Suid-Amerika. Moiseiwitsch was in 1927 deur die Direkteur van die Curtis Instituut van Musiek, Josef Hofmann, uitgenooi om aldaar klas te gee. Moiseiwitsch het hom weldra in Engeland gevestig en in 1937 Britse burgerskap verkry. Moiseiwitsch was in 1946 'n kommandeur van die Orde van die Britse ryk gemaak vir sy konsekwente bydrae gedurende die Tweede Wêreldoorlog waartydens hy honderde uitvoerings aan dienspligtiges en welsynsdienste gegee het. Hy het met Daisy Kennedy, 'n Australiese konsertviolis, getrou. Uit die huwelik het hy twee dogters, Sandra en die stelontwerper, Tanya Moiseiwitsch, gehad. Hy en sy tweede vrou Anita het 'n seun gehad, naamlik die Nieu-Seelandse nasionale radio omroeper Boris Moiseiwitsch. Hy was 'n vriend van Nikolai Medtner, en het Medtner se Klavierconcerto No. 3 "Ballade" (1940–43) aangevra.
Speelstyl
Moiseiwitsch was veral bekend om sy interpretasies van die laat Romantiese repertoire, en vernaam die werke van Sergei Rachmaninoff (wat Moiseiwitsch se spel bewonder het en na Moiseiwitsch as sy "spirituele opvolger" verwys het ). Moiseiwitsch was by die klavier bekend vir sy elegante, poëtiese en liriese spel asook sy briljantheid, frasering, ritmiese vryheid en ontspanne viruositeit.
Moiseiwitsch het, beginnende in die 78 rpm shellac era, opnames gemaak vir His Master's Voice (nou EMI), en met LP plate deur na die vroeë stereo tydperk voortgegaan. Sy opmerklike styl kan gehoor word in sy opname van Rachmaninoff se Rapsodie op 'n Tema van Paganini, die Chopin Barcarolle en Ballade No. 4. en die Nokturne Op. 62 van Chopin. In 1950 het die kritikus en musikoloog Irving Kolodin die volgende te sê gehad oor die Ballade in F mineur van Chopin soos deur Moiseiwitsch gespeel: "'n Veerligte aanraking in die openingsgedeelte van hierdie werk, 'n bekwame aanvoeling vir die werk se "eens op 'n tyd" narratiewe kwaliteit, verleen aan Moiseiwitsch superioriteit en voortreflikheid wat hedendaagse interpreteerders betref ...", derhalwe is die sensitiwiteit en deernisvolle benadering deur Benno Moiseiwitsch op die wyse verewig. Hy het op doelgerigte en noukeurige wyse as kamermusiek-musikant sy kant gebring, welke insluit sy uitvoering van Rachmaninoff se Trio Élégiaque en Tjellosonate in G mineur. Die Amerikaanse kritikus Harold C. Schonberg het Moiseiwitsch se formidabele tegniek en vrye benadering tot die musiek bewonder en geprys, en bygevoeg dat sulke vryheid "altyd getemper was deur uitmuntende musikaliteit."
Diskografie
Daar bestaan tans geen omvattende heruitreiking van Moiseiwitsch se volledige diskografie nie, maar baie van sy opgeneemde werk is beskikbaar op CD. Alhoewel daar dwarsoor die plate-etikette herhalings van opnames voorkom, verskil hul in klankkwaliteit vanweë die verskillende restorasietegnieke wat deur die maatskappye gebruik word.
María Casares
María Casares (21 November 1922 – 22 November 1996) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Children of Paradise (1945), The Revenge of Roger (1946), La Chartreuse de Parme (1948), en Orpheus (1950).
Mary Small
Mary Small (10 Mei 1922 – 1 Maart 2007) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Juvenile Jury (1947), Versatile Varieties (1949), en American Minstrels of 1949 (1949).
Martha Sleeper
Martha Sleeper (24 Junie 1910 – 25 Maart 1983) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Air Legion (1929), Madam Satan (1930), Broken Dreams (1933), en Penthouse (1933).
Geodia hyotania
Geodia hyotania is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1965 deur Tanita.
Geodia inaequalis
Geodia inaequalis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1873 deur Bowerbank.
Angel-val
Die Angel-val of Angel Falls (Spaans: Salto Ángel, soms met die inheemse naam Kerepakupai merú aangedui) is die hoogste vryvallende waterval ter wêreld. Die waterval is 979 meter hoog en is in die suidooste van Venezuela geleë. Dit is na die "ontdekker" daarvan, Jimmie Angel, genoem.
Die waterval is in 'n naamlose sytak van die Caroní-rivier in die Canaima Nasionale Park in Venezuela geleë. In die omgewing is hooggeleë rotsplato's (wat plaaslik tepui's genoem word) met 'n besonder kenmerkende fauna en flora. Die baie reën wat in hierdie tropiese gebied val vloei deur verskeie ondergrondse grotte na die kant van die plato.
Hoewel die val al in die 20ste eeu deur die verkenner Ernesto de Santa Cruz gesien is, word die amptelike ontdekking daarvan in die Westerse Wêreld aan die Amerikaanse avonturier-vlieënier Angel toegeskryf, wat met sy vliegtuig na goud opsoek was, en 'n noodlanding daar naby moes maak. Angel is in 1899 in Springfield in Missouri gebore.
Die hoogte van die waterval is in 1949 deur 'n ekspedisie van die National Geographic Society vasgestel. Hieroor skryf Ruth Robinson die artikel Jungle Journey to the World's Highest Waterfall.
In die boek Angels Four beskryf David Mott die eerste suksesvolle bestyging van Auyan-tepui (Duiwelsberg) na die bokant van die waterval. Die waterval is Venezuela se bekendste toeriste-aantreklikheid.
Jigme Namgyel Wangchuck
Jigme Namgyel Wangchuck (gebore 5 Februarie 2016) is die eerste kind en regmatige opvolger van koning Jigme Khesar Namgyel Wangchuck van Bhoetan. Sy naam is op 16 April 2016 aangekondig.
Ter ere van sy geboorte is 108 000 bome deur duisende vrywilligers in die land geplant. Die prins sal na verwagting die sesde Druk Gyalpo (koning van Bhoetan) word.
James Faulkner
James Sebastian Faulkner (gebore op 18 Julie 1948) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is die beste bekend om sy rolle in die televisiereekse Da Vinci's Demons (2013–2015; as Pous Sixtus IV), Game of Thrones (2016–2017; as Randyll Tarly) en Downton Abbey (2010), en in die rolprente Atomic Blonde (2017) en Paul, Apostle of Christ (2018; as Paulus van Tarsus).
Vroeë lewe
Faulkner is vanaf die ouderdom van sewe jaar opgelei as 'n koorlid by die  Royal College of Church Music by Addington Palace. Hy was 'n permanente lid van die koor en daar is dikwels op hom gesteun as solis. Hy het ook deelgeneem aan elke revue, skooltoneelstuk en konsert vir die koorgenootskap wat plaasgevind het. Hy het die Puppet Club saam met die stigter daarvan, die joernalis Roger Wilkes, bedryf.
Nadat hy klaar gemaak het met skool het hy gewerk as 'n prinsipaal van 'n kleuterskool, 'n rugby afrigter, 'n kelner en as 'n professionele Sint Niklaas voordat hy 'n onderhoud ondergaan het vir die waglys van die Koninklike Sentrale Skool van Spraak en Drama, in 1967. Na drie jaar van uitmergelende opleiding het hy die hoofrol gekry vir die finale graduerings-produksie van Kiss Me Kate. Die volgende dag het verskeie toneelagentskappe aan hom geskryf, en hy het aangesluit by ICM en Prospect Theater vir die stuk Much Ado About Nothing, wat die hoofgebeurtenis was tydens die 1970 Edinburgh Fees. Hierop het 'n seisoen by die Chichester Festival Theatre gevolg saam met persone soos John Gielgud en Edith Evans. Hy is hierna na die Piccadilly Theatre in die West End theatre met Jean Anouilh se produksie Dear Antoine, waar hy die skrywer op die openingsaand ontmoet het.
Loopbaan
Faulkner het sy grootskerm buiging in 1972 gemaak as Josef Strauss in The Great Waltz (1972 rolprent). Hy het die rol gespeel van die arrogante Luitenant Millington in Anderson se Conduct Unbecoming (1975 rolprent) waarin Michael York, Richard Attenborough en Trevor Howard gespeel het.
Hy het in ander rolprente soos Whispering Death en Minder on the Orient Express gespeel waarin hy die bendelid Ted Moore gespeel het. In ander rolprentverskynings het hy Luitenant Teignmouth Melvill gespeel in Zulu Dawn, welke hy die mede-regisseur van was, en as Uncle Geoffrey in beide die Bridget Jones rolprente.
Hy het die rol van Herod Agrippa gespeel in die BBC se 1976 televisie verwerking van I, Claudius (TV reeks), en Aldous Huxley gespeel in die rolprent Priest of Love (1981).
In 1988 het hy die rol gespeel van Stapleton, een van die grootste vyande van Sherlock Holmes, in Granada Television se produksie van The Hound of the Baskervilles, teenoor Jeremy Brett.
In 1991 het hy Alex Mair gespeel, te wete die bestuurder van die Larksoken kernkragstasie, in 'n Anglia produksie van die P. D. James roman Devices and Desires.
In 2008 het Faulkner Kardinaal Rhades gespeel in die Duitse riller Der Bibelcode (Die Bybelkode).
Faulkner het in 2013 die rol van Pous Sixtus IV gespeel in BBC Worldwide se historiese fantasiedrama Da Vinci's Demons.
In 2018 het Faulkner die rol van Paulus van Tarsus gespeel in die dramarolprent Paul, Apostle of Christ.
Koeksistermonument
duimnael|
Die Koeksistermonument in Orania is opgerig as 'n eerbetoon aan dié vrouens wat oor dekades heen koeksisters gebak het om by basaars geld in te samel vir kerke, skole, kinder- en ouetehuise. Hierdie gedenkteken is opgerig deur Orania se Kaalvoet-vrouevereniging en in September 2003 onthul deur Anna Boshoff, die dogter van dr. H.F. Verwoerd. Dit is 2 m hoog en bestaan uit polistireen bedek met glasvesel. Jan-Otto du Plessis van Kaapstad was die beeldhouer.
Holland Park
Holland Park is 'n buurt en openbare park in die stadsdistrik Royal Borough of Kensington and Chelsea in Sentraal-Londen.
Die buurt, een van die mees gesogte en welvarendste woonkwartiere in die Britse hoofstad, staan bekend vir sy groot Victoriaanse stadhuise en sy eersterangse restaurante en winkelstrate. Van Londen se gewildste winkelbestemmings word in en naby die buurt aangetref, waaronder Kensington High Street, Notting Hill, Holland Park Avenue, Portobello Market, Westbourne Grove, Clarendon Cross en Ledbury Road.
Alhoewel daar geen amptelike grense vir die buurt bepaal is nie, word dit rofweg begrens deur Kensington High Street in die suide, Holland Road in die weste, Holland Park Avenue in die noorde en Kensington Church Street in die ooste.
Geodia inconspicua
Geodia inconspicua is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1873 deur Bowerbank.
Hedwig Wangel
Hedwig Wangel (23 September 1875 – 12 Maart 1961) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Wer nimmt die Liebe ernst...? (1931), Enemies (1940), Uncle Kruger (1941), en Sensation in San Remo (1951).
Lunar Orbiter 2
Lunar Orbiter 2, gelanseer op 6 November 1966, was 'n onbemande ruimtetuig as deel van NASA se maanwentelprogram. Die hoofdoelwit was om die platter gebiede van die Maan se oppervlakte te fotografeer om geskikte landingsplekke vir die ruimtetuie van die Surveyor- en Apollo-programme te kies. Dit was ook toegerus om maangrond, stralingsintensiteit en mikro-meteoroïdise impakdata te versamel.
Die ruimtetuig was in 'n vrye-terugkeer baan na die maan gestuur en by die maan in 'n elliptiese wentelbaan om die maan geplaas, amper op die maan se ewenaar. Daar het dit vir 92,6 ure data versamel en na die aarde teruggestuur. Die ruimtetuig se wentelbaan was 196 by 1 850 kilometer teen 'n inklinasie van 11,8 grade. Na 33 omwentelings oor vyf dae is die perikintion verklein na 49,7 km. Op die laaste dag, 7 Desember, het 'n fout met die versterker tot gevolg gehad dat ses foto's verlore gegaan het. Op 8 Desember is die inklinasie verander na 17,5 grade om nuwe data oor die maan se gravitasie te verkry. Die ruimtetuig het foto's geneem vanaf 18 tot 25 November 1966 en die terugsending na die Aarde het tot 7 Desember geduur. Daar is altesaam 609 hoë-resolusie en 208 medium-resolusie foto's na die aarde gestuur met die meeste van uitstekende kwaliteit met 'n resolusie van tot 1 m. Dit het 'n skouspelagtige skuinsprentjie van die Copernicus-krater, wat deur die nuusmedia as een van die groot prente van die eeu gedoop is, ingesluit. Dié foto is op 23 November geneem vanaf 'n hoogte van 45 km. Daar was ook akkurate data uit die ander eksperimente verkry regdeur die duur van die sending. Daar is drie mikro-meteoroïdise impakgebiede opgemerk. Die ruimtetuig het aanhou opnames maak totdat dit met die maan gebots het na 'n instruksie uitgereik is op 11 Oktober 1967. Die impakgebied was by 3.9 grade N breedtegraad en 119.1 O lengtegraad.
Gedurende 2011 het NASA se Lunar Reconnaissance Orbiter daarin geslaag om die impakposisie te identifiseer en het foto's van die ruimtetuig geneem. Die wrakstukke het teen 'n hoek van 45 grade van die impakplek uitgesprei gelê, soos die vlerke van 'n vlinder.
Klas GO Garratt-stoomlokomotief
Die Suid-Afrikaanse Klas GO 4-8-2+2-8-4 is 'n Suid-Afrikaanse stoomlokomotief uit die Suid-Afrikaanse Spoorweë-era. Dit was die laaste nuwe stoomlokomotiefsoort wat deur die Spoorweë aangekoop is, hierna het diesel en elektriese trekkrag die toneel oorgeneem.
Geodia isabella
Geodia isabella is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Klas GO Garratt-stoomlokomotief
Vervaardiger
Die Klas GO 4-8-2+2-8-4 Garrattlokomotief was ontwerp om op ligter spore te werk. Die ontwerp is in 1952 onder toesig van L.C. Grubb, die Hoofmeganiese ingenieur van die SAR 1949-1954, voltooi. 'n Bestelling vir vyf-en-twintig van hierdie lokomotiewe is by Henschel & Son in Duitsland geplaas, wat onmiddellik gevolg het op die Klas GMA Garratt wat deur dieselfde vervaardiger gebou is. Hulle is in 1953 gebou en is gelewer en in diens geplaas in 1954, genommer in die reeks 2572-2596.
Geodia isabella
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1945 deur Dickinson.
2023 Hongaarse Grand Prix
Die 2023 Formule Een Hongaarse Grand Prix (Hongaars: Formula 1 Qatar Airways Magyar Nagydij 2023) is op 23 Julie 2023 op die Hungaroring in Boedapest, Hongarye gehou. Dit was die elfde rondte van die kampioenskap in 2023 gewees.
Vitantonio Liuzzi is deur die FIA ​​​​aangestel as 'n adviseur om die groep wedrenbeamptes tydens hierdie wedren met hul besluitneming by te staan. Hy het tussen 2005 en 2011 aan 80 Grands Prix deelgeneem en 26 punte aangeteken.
Wedrenuitslag
Max Verstappen ontvang 'n ekstra punt vir die vinnigste rondte gery. † Logan Sargeant haal nie die eindstreep nie, maar omdat hy 90% van die renafstand afgelê het, word hy wel geklassifiseer.
Teenpous Paschalis III
Paschalis III gebore Guido van Crema was die tweede teenpous teenoor Pous Alexander III in die Rooms Katolieke Kerk.
Biografie
Guido van Crema se vroeë loopbaan is onbekend. Sy oom Giovanni van Crema was 'n kardinaal van 1117 tot 1135. Guido word kardinaal-diaken van San Eustasio by Rome in 1150, maar kies later vir die titel van Santa Maria in Trastevere. In 1159 onderwerp hy hom aan Pous Victor IV. Hy reël sinodes in Engeland en Duitsland ten gunste van Victor. Na die dood van Victor kom sy aanhangers saam in Würzburg, Duitsland. Reinald van Dassel, aartsbiskop van Keulen en aartskanselier van Italië in diens van keiser Frederik I (Barbarossa) dring daarop aan dat Guido verkies word. Guido word ook daadwerklik verkies en neem die naam Paschalis III aan. Op 26 April 1164 word hy gekroon deur Hendrik van Leyen, biskop van Luik ook 'n trou aanhanger van keiser Frederik.
Tydens sy pontifikaat behou Paschalis die mag in Rome, en Pous Alexander III moes in ballingskap in Frankryk bly. Paschalis stel 8 kardinale aan en op versoek van keiser Frederik verklaar hy Karel die Grote heilig op 29 Desember 1165. By die geleentheid is die sarkofaag van Karel oopgemaak en sy stoflik oorskot in 'n reliekskryn geplaas.
In 1167 kroon Paschalis opnuut vir keiser Frederik tot keiser en sy vrou Beatrix tot keiserin. Paschalis sterf in 1168 in Rome aan kanker. Na sy dood kies sy aanhangers vir Johannes van Struma as pous Callixtus III. Eers in 1177 het keiser Frederik versoen geraak met pous Alexander III en in 1179 herroep die derde Lateraanse konsilie al die besluite van die teenpouse asook die heiligverklaring van Karel die Grote.
Die kollege van kardinale
Teenpous Paschalis III het 8 kardinale aangestel. Omdat hy nie 'n wettige pous was nie, word die aanstellings nie erken deur die Rooms Katolieke Kerk nie en word die kardinale as pseudo-kardinale betitel.
Ada "Bricktop" Smith
Ada "Bricktop" Smith (14 Augustus 1894 – 1 Februarie 1984) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Honeybaby, Honeybaby (1974) en Zelig (1983).
Doodshoofmot
Die doodshoofmot. doodkop(valk)mot of motby (Acherontia atropos L.) is 'n mot wat in Suid-Afrika voorkom.
Dis 'n baie groot indrukwekkende pylstert met 'n opvallende teken op sy toraks wat soos 'n skedel lyk. Die mot kom in Europa, Asië en Afrika voor en sy skedelagtige merk word in baie kulture as 'n slegte teken beskou. Die wetenskaplike naam verwys na die rivier Acheron wat in die Griekse mitologie die grens van die ryk van die dood is en na Atropos, een van die drie skikgodinne wat die lewensdraad gesny het. Hierdie simbool van die dood word ook in 'n rolprent soos The Silence of the Lambs gebruik.
Die doodshoofmot se ruspe eet veral plante uit die nagskadu- of aartappelfamilie soos aartappelplante. Die volwasse motte is migrerend en kan snelhede van 50 km/h bereik.
Bishopsgate
Bishopsgate is een van die 25 wards of kieswyke waarin die historiese middestad van Londen, die City of London (kort City genoem), vir verkiesingsdoeleindes verdeel is. Dit is ook die naam van een van Londen se groter strate in die noordoostelike hoek van die stad se hoof finansiële distrik tussen Gracechurch Street en Norton Folgate wat deel uitmaak van die Engelse grootpad A10.
Ondanks die feit dat daagliks honderdduisende Londenaars as pendelaars na hul werkplekke in Bishopsgate stroom, is die permanente woonbevolking in die laaste nasionale Sensus van 2011 as slegs 222 bepaal.
Lola Lane
Lola Lane (21 Mei 1906 – 22 Junie 1981) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Big Fight (1930), Public Stenographer (1934), Burn 'Em Up Barnes (1934), en Torchy Blane in Panama (1938).
Sybille Waury
Sybille Waury (gebore 9 Mei 1970) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Money (1989) en The Invincibles (1994), en in die televisiereeks Lindenstraße (1985).
Louwrens du Plessis
Louwrens Marthinus du Plessis (noemnaam Louw, distrik Colesberg, Kaapkolonie, 1837 – Chee, Angola, ná 1888) was leier van ’n groep Dorslandtrekkers.
Herkoms en jeug
Du Plessis was die enigste seun van Jan Harm du Plessis van die plaas Klipvoor aan die Apiesrivier en sy vrou, Heilje Leviense Etresia van Wyk. Hy trek op driejarige ouderdom saam met sy ouers noordwaarts van Colesberg af. Blykbaar is niks anders oor sy jeugjare bekend nie.
Trekleier na Angola
Du Plessis het as trekleier van 'n groep van sewe families uit die distrikte Pretoria en Rustenburg opgetree wat die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) op 28 Mei 1875 verlaat en hul by 'n ander groep aangesluit het wat met agt waens by die Krokodilrivier gestaan het. Du Plessis is as kommandant gekies en het van die opperhoof Kgama verlof gekry om deur sy gebied in die teenswoordige Botswana te trek. Die groep het in Desember 1875 noordwaarts getrek, maar moes weens ’n watertekort na die Krokodilrivier terugkeer.
Gedurende die somer het 'n groep onder D.J. Erasmus en nog een onder Jan C. Greyling hulle by hom aangesluit. Hier het die trekkers besluit om verder te trek met Greyling as kommandant en Plessis as veldkornet. Toe Greyling nie verlof van Kgama kon kry vir 'n trek deur sy gebied nie en deur sy bruuske optrede in onguns raak, het Du Plessis hom as kommandant vervang. Hy het eweneens daarin misluk om toestemming van Kgama en die opperhoof Seghele vir 'n tog deur hul gebiede te verkry, maar deur die tussenkoms van die goedgesinde Skotse sendeling J.D. Hepburn wat die trekkers ontmoet het, het Kgama hulle in April 1877 toegelaat om met 'n ompad langs die noordelike grens van sy gebied verder te reis.
Tevergeefs het Du Plessis probeer om samewerking van Greyling te verkry toe hy beplan om die trekkers in klein groepe deur die Dorsland te stuur. Greyling en sy mense het verder getrek, en Du Plessis en syne het hom ’n dag gevolg. Weergalose rampspoed het die trekkers agtervolg op hul tog wat langs die Malapsierivier oor Klouki, Inkuane, Hakdoornvlei, Tlakane, langs die Ngamimeer tot by Sibbetonsdrif gegaan het. Daar is hulp van kommandant G.A.J. Alberts en sy groep by Rietfontein ingeroep. Net Du Plessis en sy aanhangers het die uitnodiging aanvaar om na Rietfontein te trek.
Daar het hulle tot verhaal gekom, en daarna het hulle verder noordwaarts getrek om hul aan te sluit by die ander trekkers. Die hele trek is reorganiseer en J.F. Botha as hoofkommandant gekies. Du Plessis was sy leier in elke opsig behulpsaam, het in die komitee gedien wat nuwe trekregulasies opgestel het, en was lid van die afvaardiging wat met die Portugese owerheid in Angola onderhandel het.
Terugtrek na Suidwes-Afrika
Toe die nuwe land nie aan die verwagtings van die trekkers beantwoord nie en sommige oorweeg het om dit te verlaat, het Plessis in 1884 besluit om na die ZAR terug te keer. Aan die einde van die jaar het almal wat wou terugtrek aan die oorkant van die Kunenerivier bymekaargekom, waar Du Plessis as voorman aangewys het. Hulle het op 8 Desember 1884 in die pad geval. Weens die oorvloedige reëns het die trek maar stadig gevorder in 'n suidoostelike rigting op die stat van Nombati af. Die Kaptein was die trek goedgesind en wou ook graag met die trekkers kennis maak, wat dan ook gebeur het. Einde Desember 1884 het die trek verder gegaan in 'n suidoostelike rigting deur die gebied van die Ovambo-nasie. Op Ondongua, die stat van Kambonde, waar ook 'n Finse sendingstasie was, het die trek ’n nag oorgestaan en die volgende dag het Du Plessis as voorman die mense byeengeroep om die aanbod van W.W. Jordan te oorweeg. Jordan het by Nombati se stat by die trek gekom en later vooruitgegaan. Sy aanbod was dat die trek deur Damaraland moes gaan na Rehoboth op die suidelike grens tussen Namaland en Damaraland, waar hy ’n stuk grond van die Khoi gekoop het. Daar sou die trek 12 maande kon staan, maar as hulle sou verkies, kon hulle daar bly woon.
Nadat Du Plessis die saak gestel het, is die vraag aan hom gestel of hulle dan in 1885 sou verder trek na Rietfontein of gebruik maak van die aanbod. Die resultaat van die bespreking was dat die saak later weer in oorweging geneem sou word om dan tot 'n beslissing te kom. Hier het wel 'n voorval voorgekom met die inboorlinge, maar nie met nadelige gevolge vir die trek nie. Toe Jordan se aanbod weer bespreek moes word, was hy self teenwoordig, maar die trekmense was verdeeld: Sommige wou die aanbod aanvaar, maar ander wou deurgaan Transvaal toe. Pieter Botha, wat vooruitgestuur is om by die Damara-kaptein verlof te kry om deur te trek, het intussen teruggekeer met die boodskap dat hulle deur sy land kon trek, maar dan moes Jordan nie een van hulle wees nie, want as dit die geval was, sou hy hulle as vyande beskou.