cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ernst Barlach
Ernst Barlach (gebore op 2 Januarie 1870, Wedel, Duitsland, sterf op 24 Oktober 1938, Güstrow, Duitsland) was ‘n uitmuntende beeldhouer van die Ekspressionistiese beweging, wie se styl dikwels al “modern Goties” genoem is. Barlach het ook geëksperimenteer met grafiese kuns en as dramaturg, en sy werk hou dikwels met menslike lyding verband. Barlach het in Hamburg, Duitsland kuns studeer, en ook later in Dresden en Parys. Hy is vroeg in sy loopbaan deur Jugendstil, Duitsland se Art Nouveau-styl beïnvloed. Hy het tussen die najaging van beeldhou en die dekoratiewe kunste gehuiwer. In 1906 het hy na Rusland gereis waar die sterk liggame en uitdrukkingsvolle, ruwe gelaatstrekke van die lyfeienes sy toewyding aan beeldhou en aan die ontwikkeling van sy volwasse styl gestimuleer het, welke op karakteristieke wyse prominensie verleen aan lywige, monumentale figure in gelade bekleding. In werke soos Die Eenselwige Een (1911) word details van die figure uitgeskakel, en kom die massiewe vorme voor asof hulle gereed is om met ingehoue energie te ontplof. Barlach het deur sy voorkeur aan hout ‘n ruwe, rof-saamgestelde kwaliteit verkry; te wete die materiaal wat in laat-Gotiese beeldhou gebruik is. Selfs toe hy met ander, meer kontemporêre materiale gewerk het, soos in sy brons ‘’Dood’’, (1925) het hy dikwels die rou eienskappe van hout-beeldhouwerk nagemaak ten einde ‘n meer ruwe, hardhandige, effek te verkry. Om en by 1910 het Barlach begin om ‘n loopbaan as dramaturg na te jaag. Sy mees noemenswaardige dramas, ‘’”Der tote Tag”’’ (1912; “Die Gestorwe Dag”) en ‘’”Der Findling”’’ (1922) kombineer simbolisme en realisme om die tragiese vergeefsheid en sinloosheid van die bestaan uit te beeld. Hy het dikwels houtstukke en litograwe geskep om sy werk te vergesel. Barlach het in die 1920s en vroeë 1930s groot beroemdheid verkry toe hy onder andere die gevierde oorlogs-gedenktekens in Magdeburg en Hamburg en die religieuse figure vir die Kerk van Sint Katrina in Lübeck (almal in Duitsland) uitgevoer het. Alhoewel sy werk onder die regering van die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty van Duitse museums verwyder is en as “afvallige kuns” bestempel is, was sy talente na die Tweede Wêreldoorlog weereens erken. Barlach se voormalige ateljee in Güstrow, Duitsland is in ‘n museum omskep, en die Ernst Barlach Huis in Hamburg vertoon uitstallings van sy beeldhouwerk, tekeninge en drukke.
Arnolfo di Cambio
Arnolfo di Cambio (gebore in c. 1245, Colle di Val d'Elsa, Italië; sterf 1301/10, Florence) was ‘n Italiaanse beeldhouer en argitek. Sy werk beliggaam die oorgang tussen die laat-Gotiese - en Renaissance argitekturele milieus. Arnolfo het teken - en skilderkuns onder Cimabue en Nicola Pisano studeer. Hy het vanaf 1265 tot 1268 gedien as assistent tot Pisano met die bou van die preekstoel vir die Sienna Katedraal. Arnolfo het in 1277 na Rome gegaan as die student van Karel van Anjou, koning van Sisilië. Dit is moontlik dat hy aldaar die monument van Kardinaal Annibaldi in die Kerk van die heilige Giovanni in Laterano (nou afgebreek), en die graftombe van Pous Adrianus V in die Kerk van die heilige Francesco, Viterbo kon gebou het. In 1281 het hy ‘n fontein by Perugia gebou, waarvan stukke oorbly in die Nasionale Galery van Umbrië. Die volgende jaar het hy ‘n monument wat gewy is aan Kardinaal de Braye (sterf in 1282) in San Domenico by Orvieto gebou; en vervolgens altaardakke vir San Paolo Fuori le Mura (1285) en Sint Cecilia in Trastevere (1293) in Rome ontwerp. In 1296 het Arnolfo na Florence teruggekeer ten einde sy mees belangrikste opdrag van stapel te stuur, naamlik die ontwerp van die Duomo (die katedraal van Florence) en die maak van standbeelde vir die Duomo se vooraansig (nou in die Museum van die Duomo). Ander geboue wat aan Arnolfo toegeskryf word is die Palazzo Vecchio (Palazzo della Signoria), die Kerk van Santa Croce en die koorafskorting van die Badia (Benediktynse abdy).
Die strukturele en dekoratiewe eienskappe van Santa Croce en die Duomo stel ‘n eenheid, balans en ligtheid van beweging daar wat Arnolfdo se volledige bemeestering van die laat 13de eeuse Gotiese argitekturele woordeskat ten toon stel. Sy beeldhouwerke beskik oor ‘n grootse aanvoeling vir volume, wat die invloed toon van Romeinse modelle uit die antikwiteit.
Diospyros
Diospyros is 'n genus van meerjarige struike en bome wat behoort tot die familie Ebenaceae. Spesies van die genus is inheems op al die kontinente behalwe Europa. Daar is 737 spesies wat tot die genus hoort.
Spesies
Van die Suid-Afrikaanse spesies is:
Radiospongilla sansibarica
Radiospongilla sansibarica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Radiospongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1895 deur Weltner.
Meiji-restourasie
Die Meiji-Herstelling (Japannees: 明治維新 Meiji Ishin) was 'n gebeurtenis wat praktiese imperiale heerskappy aan die Japannese Keiserryk in 1868 onder Keiser Meiji herstel het. Alhoewel daar regerende keisers voor die Meiji-Herstelling was, het die gebeure die praktiese vermoëns herstel en die politieke stelsel onder die Keiser van Japan gekonsolideer. Alhoewel die politieke stelsel onder die keiser gekonsolideer is, is mag hoofsaaklik aan 'n groep mense oorgedra, bekend as die Meiji Oligargie (en Genrō), wat gehelp het met die herstelling van die keiserlike mag.
Die doelwitte van die herstelde regering is uitgedruk deur die nuwe keiser in die Eed in Vyf Artikels. Die herstel het tot enorme veranderinge in die politieke en sosiale struktuur van Japan gelei, en het gestrek van die laat Edo-tydperk tot die begin van die Meiji-tydperk. In die tydperk het Japan vinnig geïndustrialiseer, en westerse idees en produksiemetodes aangeneem.
Buitelandse invloed
Die Japannese het geweet dat hulle agter die Westerse wêreld staan toe die Amerikaanse kommodoor Matthew C. Perry in 1853 na Japan gekom het in groot oorlogskepe met bewapening en tegnologie wat dié van Japan ver oortref het. Sy bedoeling was om 'n verdrag te sluit wat Japannese hawens sou oopmaak vir handel. Figure soos Shimazu Nariakira het tot die gevolgtrekking gekom dat "as ons die inisiatief neem, kan ons oorheers; as ons dit nie doen nie, sal ons oorheers word", wat veroorsaak dat Japan "sy deure oop gooi tot buitelandse tegnologie". In die lig van Japan se reaksie op die Westerse moondhede, beskou Chinese generaal Li Hongzhang Japan as die "belangrikste veiligheidsbedreiging" van China al in 1863, vyf jaar voor die Meiji-Herstelling.
Die leiers van die Meiji-Herstelling het opgetree in die naam van die herstelling van die keiserlike heerskappy om Japan te versterk teen die bedreiging wat die koloniale magte van die dag verteenwoordig. Dit het 'n einde gebring aan die era bekend as sakoku (die beleid van buitelandse betrekkinge, wat ongeveer 250 jaar duur, wat die doodstraf voorskryf vir buitelanders wat die land binnekom, of Japannese burgers wat die land verlaat). Die woord "Meiji" beteken "verligte bewind" en die doel was om "moderne vooruitgang" met tradisionele "oostelike" waardes te versmelt. Die hoof leiers hiervan was Itō Hirobumi, Matsukata Masayoshi, Kido Takayoshi, Itagaki Taisuke, Yamagata Aritomo, Mori Arinori, Ōkubo Toshimichi, en Yamaguchi Naoyoshi.
Verhaal van Ragnar se seuns
right|240px|thumb|'n Skildery uit 1857 deur August Malmström wys koning Aelle se boodskapper by Ragnar Lodbrok se seuns.
Die Verhaal van Ragnar se seuns (Oudnoors: Ragnarssona þáttr) is 'n Oudnoorse storie oor Ragnar Lodbrok en sy seuns.
Ragnar Lodbrok
Toe Sigurd Ring sterf, volg Ragnar Lodbrok hom op as koning van Swede en Denemarke. Baie buitelandse konings neem dele van sy koninkryk oor omdat hulle dink Ragnar is te jonk om dit te verdedig. thumb|240px|Kraka (Aslaug), deur Marten Eskil Winge.
Herraudr, die graaf van Götaland en een van Ragnar se vasalle, het 'n pragtige dogter met die naam Thora Borgarhjortr. Hy het vir haar 'n lintwurm ('n mitiese slang of draak) gegee, maar ná 'n ruk omsingel dit haar toring en bedreig almal wat naby kom, buiten die diensknegte wat dit elke dag met 'n os voer. Herraudr belowe sy dogter op 'n fees aan enige man wat die slang doodmaak.
Boeing 247
Die Boeing 247 was een van die eerste vliegtuie van Boeing. Die tuig was 'n tweemotorige laevlerk wat van die eenmotorige B200 en die tweemotorige B215 afgelei is. Die Boeing 247 is Boeing se eerste laevlerk wat geheel en al van metaal (geanodiseerde aluminium) gebou was. Daarbenewens het die vliegtuig 'n autopiloot, vaartbelynde vorm en 'n intrekbare landingstel gehad. Die kajuit het plek vir tien passasiers gehad en daar is met 'n bemanning van twee gevlieg.
Verhaal van Ragnar se seuns
Ragnar Lodbrok
Wanneer Ragnar daarvan hoor, gaan hy na Götaland vermom as 'n arm man. Hy neem 'n spies en nader die slang, wat gif na hom blaas. Ragnar beskerm homself met sy skild en steek die slang deur sy hart. Hy sny die kop af en toe die mense uitvind wat gebeur het, trou hy met Thora. Daarna bevry hy sy koninkryk.
Ragnar en Thora het twee seuns, Erik en Agnar, voordat Thora siek word en sterf wanneer die seuns nog jonk is. Ragnar trou daarna met Aslaug, ook bekend as Randalin. Hulle het vier seuns, Ivar die Beenlose, die oudste; Björn Ysterkant; Hvitserk; en Sigurd Slang-in-die-oog, wat so genoem is omdat hy 'n merk soos 'n slang om die een pupil gehad het.
Boeing 247
Die Boeing 247 se eerste vlug was op 8 Februarie 1933 en dit was feitlik dadelik 'n sukses. Die eerste kliënt was Boeing Air Transport, die latere United Airlines, wat vyftien vliegtuie bestel het. 'n Totaal van 75 eksemplare is vervaardig. Die vliegtuig is ook bekend omdat daar een deelgeneem het aan die MacRobertson Air Race.
Verhaal van Ragnar se seuns
Die dood van Erik en Agnar
Ragnar se seuns word groot en om te bewys hulle is hulle pa se gelykes, maak hulle oor groot gebiede oorlog. Hulle verower Seeland, Jutland, Gotland, Öland en al die klein eilande. Ivar, die oudste en slimste, is hulle leier en hy word koning in Lejre.
Omdat Ragnar nie wil hê sy seuns moet hom oorskadu nie, stel hy Eysteinn Beli as koning van Swede aan en gee hom opdrag om die land teen sy seuns te beskerm. Ragnar se seuns Erik en Agnar stuur 'n boodskap aan koning Eysteinn dat hy hom aan hulle moet onderwerp. Hy vra die raad van sy opperhoofde, wat die eis verwerp. Swede val toe die seuns aan, en Erik en Agnar word oorrompel. Agnar word gedood en Erik gevange geneem. Eysteinn bied Erik soveel van Uppsala öd aan as wat hy wil hê, asook sy dogter as bruid. Erik sê ná so 'n groot nederlaag wil hy niks anders hê as om te sterf nie. Hy vra om met spiese deurboor te word en sy wens word toegestaan.
Boeing 247
Die vliegtuig is direk van die tekenbord af bestel, die eerste 247 het op 8 Februarie 1933 gevlieg, en is reeds later daardie jaar in diens geneem. Daarna het ontwikkeling in vliegtuigontwerp die enjins en vliegtuie steeds groter gemaak, en vier-enjin ontwerpe het verskyn. Heelaas het geen beduidende veranderinge aan hierdie basiese formule te voorskyn gekom totdat kajuitdruk en hoë-hoogte-vlugte in die vroeë 1940's bekendgestel is met die eerste drukvliegtuig, die 307 Stratoliner.
Verhaal van Ragnar se seuns
Die dood van Erik en Agnar
Erik se stiefmoeder, Aslaug, en sy ander broers Björn en Hvitserk seil daarop met 'n groot leër na Swede. Die daaropvolgende geveg eindig met Eysteinn se dood.
Ragnar is nie gelukkig met die toedrag van sake nie en besluit om Engeland met net twee bote te verower om te bewys hy is 'n beter vegter as hulle. Ragnar kom in Engeland aan en begin plunder en plekke afbrand.
thumb|24opx|Aelle vermoor Ragnar Lodbrok.
Ragnar se dood en sy seuns se wraak
Toe koning Aelle van Northumbria hoor van die plunderende leër, bring hy 'n groot mag op die been en oorrompel Ragnar se leër. Ragnar het 'n syjas aan wat Aslaug vir hom gemaak het en niks kan daardeur dring nie. Eindelik laat koning Aelle hom in 'n slangput gooi. Omdat die slange nie deur die syjas kan byt nie, word dit uitgetrek, en toe sterf Ragnar.
Ragnar se drie seuns by Aslaug (volgens die Angel-Saksiese Kroniek en ander Middeleeuse bronne), Halfdan, Inwaer (Ivar) en Hubba (Ubbe), reël in 865 'n Wikinginval in Oos-Anglië. Hulle wil óf Ragnar se dood wreek óf land opeis wat voorheen deur Ragnar verower is.
Niks van dié gebeure is seker nie, nes in die meeste van die geskrifte oor die Noorse mitologie. In die Gesta Danorum (omstreeks 1185) deur die Deense historikus Saxo Grammaticus is Ragnar byvoorbeeld 'n 9de-eeuse Deense koning wat onder andere teen die Heilige Romeinse keiser geveg het. Volgens Saxo se legendariese geskiedenis is Ragnar deur Aelle gevang en in 'n slangput gegooi, 'n weergawe wat in latere werke soos die Verhaal van Ragnar se seuns herhaal word.
Ragnar se seuns val Engeland aan en neem koning Aelle gevange. Uit wraak vir Ragnar se dood kerf sy seuns die "bloedarend" op sy rug uit. Ragnar se seuns plunder daarna Engeland, Wallis, Frankryk en Italië. Toe hulle terugkeer na Skandinawië deel hulle die koninkryk tusen hulle op.
Sigurd Slang-in-die-oog trou met koning Aelle se dogter Blaeja en hulle het 'n seun, Hartaknoet, wat sy pa opvolg as koning van onder meer Seeland en Skone. Hartaknoet het 'n seun, Gorm, wat groot en sterk is, maar nie so slim soos sy voorouers nie. Sigurd se agterkleindogter trou met koning Halfdan die Swarte en hulle seun word volgens die saga eindelik die eerste koning van Noorweë, Harald Skoonhaar.
Gavin Creel
Gavin Creel (gebore 18 April 1976) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Late Show with David Letterman (1993), The Wonderful World of Disney (1995), en Submissions Only (2010).
Lauwers
Die Lauwers (Wes-Fries: De Lauwers; Gronings Laauwers) is 'n rivier in Nederland. Die rivier vorm 'n gedeelte van die grens tussen die provinsies Friesland en Groningen. Die Romeinse naam was Lavica, Laubacrus of Laubacue en ten tye van Karel die Grote is die rivier Laubach of Laubeke genoem.
Carlotta Nillson
Carlotta Nillson (25 Februarie 1876 – 30 Desember 1951) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Leah Kleschna (1913).
Jane Nigh
Jane Nigh (25 Februarie 1925 – 5 Oktober 1993) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente State Fair (1945), Whistle Stop (1946), en Blue Grass of Kentucky (1950), en in die televisiereeks Big Town (1950).
Eed in Vyf Artikels
Die Eed
Soos die naam aandui, bestaan die teks van die Eed uit vyf klousules:
Met hierdie eed stel ons die vestiging van die nasionale welvaart op 'n breë basis en die opstel van 'n grondwet en wette as doel.
"Ons land probeer 'n hervorming implementeer soos nog nooit tevore gedoen nie. Ek belowe die gode van hemel en aarde dat ek hierdie nasionale beleid sal implementeer en die nasie sal beskerm. My onderdane ook, streef die bereiking van hierdie doel na."
Ernst von Mansfeld
Ernst, Graf (Graaf) von Mansfeld (volle name Pieter Ernst, Graaf von Mansfeld; gebore 1580, Luxemburg; sterf op 29 November 1626, Rakovica, naby Sarajevo, Bosnië) was ‘n Rooms Katolieke huursoldaat wat vir die Protestantse saak gedurende die Dertigjarige Oorlog (1618–48) geveg het. Hy was tot sy afsterwe in 1626 die Katolieke Liga se mees gevaarlikste opponent. Hy was die buite-egtelike seun van Pieter Ernst, Fürst (prins) von Mansfeld, goewerneur van die graafskap van Luxemburg in die Spaanse Nederlande en het in die Habsburgse Leër gedien, eers in die Nederlande (van 1594) en daarna in Hongarye (kavallerie kaptein, 1603). In 1610 het hy ‘n hoër posisie in die leër van die Protestantse Unie wat deur Frederick V van die Palatinaat gelei is aanvaar. Ses jaar later het die Protestantse Unie Mansfeld toegelaat om ‘n regiment op die been te bring om in Italië te dien waar Hertog Charles Emmanuel van Savoy in ‘n stryd met Spanje om beheer van Mantua gewikkel was.
Nasionale Etruskiese Museum
Die Nasionale Etruskiese Museum (Italiaans: Museo Nazionale Etrusco) is ‘n museum in Rome wat hoofsaaklik gewy is aan die antikwiteite van die pre-Romeinse tydperk van antieke Umbrië, Latium, en suidelike Etruske. Dit word gehuisves in die Villa Giulia, of Villa di Papa Giulio (Pous Julius), wat in die middel van die 16de eeu vir Pous Julius III gebou was. Die museum word al sedert 1889 in die villa gehuisves. Die gevierde beeldhouwerke wat gehuisves word, sluit die geverfde terracotta Apollo en Hercules van Formello (Veii); wat in 1916 en 1939 opgegrawe is en as een van die beste voorbeelde van laat 6de eeuse of vroeë 5de eeuse Etruskiese beeldhouwerke beskou word; in. Daar is ook ‘n pragtige terracotta sarkofaag wat manlike en vroulike figure tentoonstel wat in ‘n feestelike bui verkeer, welke ‘n rare voorbeeld van die nekropolis by Caere is. Die versameling bestaan uit verskeie artefakte soos vase, bronswerke, borswering, spieëls en standbeelde. Die pragtige versameling Griekse vase sluit die bekende Chigi-vaas in wat by Veii gevind is. Dit is ‘n goeie voorbeeld van Proto-Korintiese vaas-skilderwerk wat vanuit die eerste helfte van die 6de eeu v.C. dateer. Die Castellani-versameling bestaan uit Griekse vase.
Ernst von Mansfeld
Toe die gevegte in 1618 beëindig is het Charles Emmanuel aangebied om Mansfeld se regimente aan die Boheemse state wat in rebellie teen die Habsburgs was te leen, en om die helfte van sy koste te dek indien Frederick die res sou betaal. Die state het Mansfeld as generaal van artillerie aangestel, en hy het Pilsen (Plzeň) verower; in Junie 1619 het die Habsburgse magte hom egter by Záblatí in Suid-Boheme verslaan. Agtien maande later het hulle hom onder Johann Tserclaes, hertog von Tilly, weer by die Slag van Witberg verslaan. Mansfeld se magte het kort daarna oorgegee.
In 1622, met die hulp van Nederlandse subsidies, het Mansfeld nog ‘n leër vir Frederick in suidwes-Duitsland op die been gebring met die bedoeling om die Palatinaat te herwin. Hy is egter deur Tilly verslaan. Mansfeld het nou die oorblywende deel van sy magte na die Nederlandse Republiek gelei waar hy, ten spyte van nog ‘n loesing deur die Habsburgse magte wat hom agtervolg het, daarin geslaag het om die Spaanse beleëring van Bergen op Zoom te ontset. Alhoewel die Nederlanders (en later in 1623 ook die Franse) klein subsidies voorsien het om Mansfeld se leër te onderhou het hy ‘n gebrek aan die nodige hulpbronne gehad ten einde ‘n sinvolle veldtog te loods. In 1624 is Mansfeld na Engeland om ‘n leër op die been te bring vir ‘n nuwe anti-Habsburgse koalisie, en alhoewel hy niks in 1625 behaal het nie, het hy en sy bondgenote ‘n gewaagde strategie uitgedink vir die volgende jaar: terwyl Christiaan IV Tilly in Lae Sakse beveg het en Prins Gábor Bethlen van Transsilvanië in Hongarye aanvalle geloods het, sou Mansfeld opmars na Boheme. Mansfeld was egter teengestaan deur die imperiale generaal, Albrecht von Wallenstein, en kon nie daarin slaag om oor die Elbe by Dessau te kom nie, en met Wallenstein op sy hakke voortgestrompel na Hongarye. Mansfeld het, verwyder van sy basis en terneergedruk deur nuus van die oorwinning deur Tilly oor Christiaan IV tydens die slag van Lutter (27 Augustus 1626), ‘n skietstaking met die imperialiste geteken met die bedoeling om na Engeland via Venesië terug te keer. Hy het egter op pad na Venesiaanse gebied beswyk. Ten spyte van die vele oorwinnings oor hom het Mansfeld merkwaardige sukses getoon in die bymekaarhou van sy magte, en derhalwe die waarheid van sy leuse: “Oorlog voed oorlog”, getoon.
Nasionale Etruskiese Museum
Versamelings
Die museum se bekendste enkele skat is die terracotta grafmonument; te wete die byna lewensgrootte Bruid en Bruidegom (die sogenaamde Sarcofago degli Sposi, of Sarkofaag van die Gades), wat so gemodelleer is dat dit lyk asof hulle tydens 'n dinee ontspan.
Ander voorwerpe wat daar gehou word is:
Radiospongilla sceptroides
Radiospongilla sceptroides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Radiospongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1883 deur Haswell.
Haworthiopsis bruynsii
Haworthiopsis bruynsii is 'n vetplant wat tot die genus Haworthiopsis behoort. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en kom van Steytlerville tot by Kleinpoort voor. Dit het 'n voorkomsgebied van 52 km², die spesie se getalle het afgeneem weens onwettige versameling daarvan deur tradisionele medisyne handelaars asook onwettige versameling.
Bromvoëls
Bromvoëls (Bucorvidae) is 'n familie van voëls wat aan die orde Coraciiformes behoort. Die familie is monotipies en bestaan uit slegs een genus, Bucorvus, wat twee spesies bevat: die Suidelike en Noordelike bromvoëls.
Vooruitskouing (Toekomskunde)
Vooruitskouing (Engels: Foresight) word algemeen gebruik in toekomskunde of toekomsstudies om aktiwiteite te beskryf soos:
Bromvoëls
Hierdie familie is nou verwant aan die familie van neushoringvoëls (Bucerotidae) waaraan die bromvoëls vroeër behoort het. Hulle gedrag verskil egter grotendeels van neushoringvoëls. Bromvoëls lewe hoofsaaklik op die grond en het 'n lang kruis-klank. Hulle soek kos in oop landskappe, terwyl neushoringvoëls hoofsaaklik bosvoëls is.
Vooruitskouing (Toekomskunde)
In die afgelope paar dekades word scenario-metodes byvoorbeeld baie gebruik in Noord Amerika en Europa vir beleidsvormings doeleindes. Die ForSociety-netwerk versamel nasionale vooruitskouingspanne van die meeste Europese lande, en die European Foresight Monitoring Project versamel materiaal oor vooruitskouingsaktiwiteite regoor die wêreld. Daarbenewens word vooruitskouingsmetodes meer en meer gebruik in streeksbeplanning en besluitneming ('streeksvooruitskouing'). Verskeie nie-Europese dinkskrums soos Strategic Foresight Group is ook besig met vooruitskouingstudies.
Bromvoëls
Spesies
Die genus bestaan uit twee spesies:
Vooruitskouing (Toekomskunde)
Die vooruitskouing van toekomskunde staan ook bekend as strategiese vooruitskouing. Hierdie vooruitskouing wat gebruik word en beskryf professionele futuriste wat opgelei is in onder andere magisterprogramme. Vooruitskouing is 'n navorsingsgedrewe praktyk om die verwagte en alternatiewe toekomste te ondersoek en die gebruik van leidende toekomsstudie om strategie voor te lig. Vooruitskouing sluit die begrip van die relevante onlangse verlede in; toekomsskandering om insig oor die toekoms te versamel, insluitend tendensnavorsing; omgewingsnavorsing om moontlike tendensbreuke van ontwikkelings op die rand en ander afwykings wat tot alternatiewe toekoms kan lei, te ondersoek. Ander take sluit in visioneering om voorkeur toekomstige situasies te definieer; strategieë te ontwerp om hierdie toekoms te skep; en die aanpassing van die huidige dryfkragte om hierdie plan te implementeer. Daar is opvallende, maar nie volledige oorvleueling tussen vooruitskouing, strategiese beplanning, veranderingsbestuur, voorspelling en ontwerpdenke nie.
Terselfdertyd word die gebruik van vooruitskouing vir maatskappye (“korporatiewe vooruitskouing”) al hoe meer professioneel en wydverspreid. Korporatiewe vooruitskouing word gebruik om strategiese bestuur te ondersteun, nuwe besigheidsvelde te identifiseer en die innovasievermoë van 'n onderneming te verhoog.
Vooruitskouing is nie dieselfde as toekomsnavorsing of strategiese beplanning nie, maar daar is heelwat raakpunte. Dit bevat 'n reeks benaderings wat die drie bogenoemde komponente kombineer, wat herskep kan word as:
In teenstelling met sommige toekomskundige projekte wat soms teoreties is, is baie vooruitskouingsprogramme ontwerp om beleid te beïnvloed - dikwels navorsing en ontwikkeling-beleid. Soms is veral tegnologiebeleid elitisties; vooruitskouing probeer om verder te gaan as die "gewone verdagtes" en wyd verspreide intelligensie in te samel. Hierdie drie werkslyne was al algemeen in Franse toekomsstudies wat la prospective genoem is. In die negentigerjare was daar 'n sterk oplewing in die stelselmatige organisering van hierdie metodes in grootskaalse programme vir Tegnologie-Vooruitsig in Europa en elders geword het.
Vooruitskouing maak dus gebruik van tradisies van langtermynbeplanning, strategiese beplanning, horisontale beleidskepping, demokratiese beplanning en deelnemende toekomskunde - maar is ook sterk beïnvloed deur sistemiese benaderings tot innovasiestudies, wetenskap- en tegnologiebeleid sowel as analise van 'kritieke tegnologieë'
Baie van die metodes wat gewoonlik met vooruitskouing geassosieer word - Delphi-opnames, scenario-werkswinkels, ensovoorts - kom uit die toekomskunde. Die vloeidiagram aan die regterkant gee 'n oorsig van sommige van die tegnieke soos dit verband hou met die scenario soos omskryf in die intuïtiewe logika-tradisie.
Vooruitskouing hom besig hou met:
Haworthiopsis coarctata
Haworthiopsis coarctata is 'n vetplant wat tot die genus Haworthiopsis behoort. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en kom van Port Elizabeth tot by Port Alfred en Adelaide voor.
Die plant het drie subspesies:
Noag se ark
Noag se ark (Hebreeus: תיבת נח‎‎; Bybelse Hebreeus: Tevat Noaḥ) was volgens die Bybelse boek Genesis 'n groot skip wat Noag vir sy gesin en 'n paar van elke dier op aarde gebou het om die sondvloed wat die ganse wêreld oorstroom het, te oorleef. Daar was agt mense op die ark: Noag, sy vrou en hulle drie seuns en skoondogters.
Diospyros scabrida
Die kusswartbas (Diospyros scabrida) is 'n boom wat deel is van die Ebenaceae familie. Die plant is endemies aan KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap.
Noag se ark
Volgens Genesis het God Noag 'n bevel met instruksies gegee om die ark te bou. Sewe dae voor die vloed het God Noag beveel om die ark saam met sy gesin en diere te betree. Die verhaal beskryf verder dat die ark die vloed weerstaan het, en uiteindelik soos die waters weggesyfer het, het dit tot rus gekom op die berg Ararat.
Die storie word herhaal, met variases, in die Koran, waar die ark verskyn as Safina Nuh (Arabies: سفينة نوح‎‎ "Noag se boot").
Die Genesis vloedverhaal is soortgelyk aan verskeie vloedmites van 'n verskeidenheid kulture. Die vroegste bekende vloedmite is die Sumeries e mite gevind in die Epos van Zisudra
Soektogte vir Noag se ark is gemaak sedert ten minste die tyd van Eusebius (c.275–339 VC) en duur tot vandag voort. Daar is tans geen wetenskaplike bewyse vir 'n wêreldwye vloed nie, ook met vele ekspedisies is geen bewys van die ark gevind nie.
Beweerde verwysing in Chinese skrif
Vandag is die Chinese karakter vir 'n groot boot 'n samestelling van drie prentjies: Daar word beweer dat dit 'n verwysing is na die agt mense wat op die ark was.
Bybelteks
Die ark word in die Ou Testament van die Bybel in Genesis 6-8 beskryf:
(11) Die aarde was korrup in die oë van God, vol geweld;
(12) Hy het die aarde gesien: dit was korrup, elke mens op aarde se lewe was verrot.
(13) Toe sê God vir Noag: “Ek het besluit om 'n einde te maak aan alle mense, want deur hulle toedoen is die aarde vol geweld. Ek gaan hulle saam met die aarde verdelg.
(14) Maak vir jou 'n ark van goferhout. Jy moet vertrekke in die ark maak en dit binne en buite met pik dig maak.
(15) Jy moet dit soos volg maak: die lengte van die ark moet honderd vyf en dertig meter wees, sy breedte twee en twintig en 'n half meter en sy hoogte dertien en 'n half meter.
Carl Crew
Carl Crew (gebore 2 Augustus 1961) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Blood Diner (1987), The Under Achievers (1987), The Secret Life: Jeffrey Dahmer (1993), en The Forbidden Dimensions (2013).
Noag se ark
Bybelteks
(16) Jy moet 'n dak vir die ark maak en sy nok moet jy vyf en veertig sentimeter hoog maak. Verder moet jy 'n deur aan die kant van die ark insit en 'n onderste, middelste en boonste verdieping maak.
(17) Ek gaan 'n oorstroming oor die aarde laat kom om al wat daarop lewe, te verdelg, elke lewende ding onder die hemel. Alles wat op die aarde is, sal omkom,
(18) maar met jou wil Ek 'n verbond sluit. Jy moet in die ark ingaan, jy en jou seuns en jou vrou en jou skoondogters.
(19) Van al wat leef, van al die diere, moet jy twee van elk, manlik en vroulik, in die ark laat ingaan om saam met jou aan die lewe te bly.
(20) Van elke soort voël en dier, ook van dié wat kruip, van almal sal daar twee na jou toe kom om aan die lewe te bly.
(21) Jy moet vir jou kos saamvat, van alles wat geëet kan word, en dit by jou wegpak. Dit sal jou en die diere se kos wees.”
(22) Noag het alles gedoen presies soos God hom beveel het.
Tydlyn
Hier volg die Bybelse tydlyn rondom die tyd van Noag se ark:
Grootte van ark
Vir 'n houtboot was die ark groot, maar nie onrealisties groot nie. Die volgende is 'n lys van die grootste houtskepe in die wêreld en hulle groottes:
Hierdie is egter klein in vergelyking met die grootste staalskepe vandag:
Mite of werklik?
Baie mense (selfs Christene) glo dat die verhaal van Noag 'n mite is wat nie werklik gebeur het nie. Skeppingsleerders glo egter dat dit werklik gebeur het. Die volgende is vrae wat gewoonlik gevra word oor Noag se ark:
George Grey-gedenktekens
Verskeie name in Suid-Afrika herinner ons aan die gewilde goewerneur van die Kaapkolonie, sir George Grey.
Tsjadmeer
Die Tsjadmeer (Engels: Lake Chad, Frans: Lac Tchad) is 'n vlak meer wat grotendeels in Tsjad, Niger, Nigerië geleë is met 'n klein stukkie in Kameroen. Die meer het aansienlik gekrimp sedert 1963. Die Sharirivier is die grootste rivier wat in die meer uitmond.
Michael Cyril Creighton
Michael Cyril Creighton is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Spotlight (2015) en The Post (2017), en in die televisiereekse Jack in a Box (2009) en High Maintenance (2016).
Diospyros aculeata
Diospyros aculeata is 'n boom wat deel is van die Ebenaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Oewerkonyn
Die oewerkonyn (Bunolagus monticularis) is inheems aan 'n baie klein deel van die Karoo en die kans is groot dat dit gaan uitsterf. Daarom kom die dier voor op die rooilys van bedreigde spesies (IUBN-rooilys).
Fisiese kenmerke
Die opvallendste kenmerk van die oewerkonyn is die duidelike wit ringe om die oë en die donker bruin tot swart streep van die mondhoeke oor elke wang na die basis van die ore. Alhoewel die pels van die diertjie vaalgrys tot donkerbruin is, is die flanke soms effens rooierig. Die maag, ken en keel is roomkleurig, die snuit en wange donker. Om die ore is 'n wit rand en agter die ore 'n rooibruin vlek. Ook die wollerige stert is bruin. Die donsige pote is kort en die agterpote breed. Sy kop-liggaamslengte wissel tussen 33 en 47 cm, die ligbruin stert van 7 tot 11 cm het swart punte. Opvallend is die groot beweegbare ore van 10 tot 12,4 cm. 'n Wyfie weeg gemiddeld 1,8 kg, 'n mannetjie 1,5 kg.
Habitat
Die habitat van die oewerkonyn is 'n uiters beperkte gebied, naamlik die digte oewerplantegroei en die fyn alluviale grond op die spoelvlakte van die nie-standhoudende riviere van die sentrale en suidelike Karoo. Hier is die enigste grond geskik vir hul gate. Teenswoordig kom die diere nog slegs voor op die oewers van die Brakrivier tussen Beaufort-Wes en Victoria-Wes en die Sakrivier, Rietrivier, Visrivier en Renosterrivier in die omgewing van Williston, Fraserburg en Sutherland. In Mei 2019 is ook 'n groep oewerkonyne aan die westekant van die Baviaanskloof, oos van Uniondale, aangetref. Kos en skuiling word daar gebied deur die gannabos, kriedoring, boegoebos, inkbos, ankerbos en rivierdraaibos.
Bedreigings
Die grootste bedreiging vir die oewerkonyn is habitatverlies. Die dier lewe in een van die weinige dele van die Karoo wat ook geskik is vir die landbou. Natuurlike plantegroei is verwyder, die grond omgeploeg en omhein. 'n Gevolg hiervan is die verlies van inheemse grondbedekkers wat as voedselbron en as skuiling dien. Oorbeweiding deur skape lei tot erosie. Damme en keerwalle veroorsaak dat rivieroewers minder gereeld oorstroom en rivier opdroog. Ook die versamel van brandhout dra by tot die agteruitgang van die habitat. Jakkalswerende heinings beperk beweging van die konyn en maak dat hulle geïsoleer raak van mekaar. Dit lei tot die afname in die genetiese verskeidenheid en inteelt. 'n Groot genetiese poel help 'n spesie juis om makliker by veranderende omgewingstoestande aan te pas. 'n Aantal konyne word die prooi van wilde honde en katte. Enkeles word gejag vir die sport en as voedsel. Ander beland in valstrikke gestel vir probleemdiere, en soms sterf een onder 'n voertuig se wiele. Omdat die oewerkonyn so stadig voortplant en sy getalle reeds so beperk is, kan dit die verliese nie te bowe kom nie.
Geskiedenis
Die oewerkonyn is vir die eerste maal in 1902 opgemerk. Eers 27 jaar later is 'n tweede eksemplaar teëgekom en deur Oldfield Thomas wetenskaplik beskryf. In die 80 jaar tot 1982 is dit slegs ses maal raakgesien. Na 1986 is met 'n teelprogram by die De Wildt Navorsingstasie begin, maar dit het misluk. In 2001 is die konyne weer in rivierlope by Beaufort-Wes, Victoria-Wes, Williston en Sutherland aangetref.
Beskerming
Die oewerkonyn is op die rand van uitsterwing. Waarskynlik is daar reeds minder as 200 oor. Al hierdie diere is op privaat grond gevestig. Sanparke, die twee provinsiale natuurbewaringsdepartemente, die universiteite van Pretoria en Stellenbosch en ander organisasies het saamgespan en die Riverine Rabbit Conservation Project geloods. In Loxton is die Endangered Wildlife Trust se Riverine Rabbit Working Group se kantore met as doel die skakeling met die betrokke boere en publieke bewusmaking. In die Wes-Kaap is twee en in die Noord-Kaap een gebied op plase tot Oewerkonyn Bewarea verklaar.
Benaming
Die oewerkonyn (Bunolagus monticularis) is die enigste spesie in die genus Bunolagus. In die volksmond is hierdie konyn ook bekend as die boshaas, pondhaas, vleihaas, Boesmanhaas, Hottentothaas en doekvoet. 'n Oewerkonyn is egter nie 'n haas nie. Kleintjies van konyne word kaal en blind gebore en is afhanklik van die moeder vir voedsel. Kleintjies van hase is beter ontwikkel by geboorte, met oop oë en kan al rondbeweeg. 'n Konyn kruip in digte plantegroei weg as gevaar dreig. 'n Haas hardloop weg. Omdat die oewerkonyn se besonder lang ore mens aan 'n haas laat dink, word hy dikwels daarmee verwar.
Radiospongilla sinoica
Radiospongilla sinoica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Anna Q. Nilsson
Anna Q. Nilsson (30 Maart 1888 – 11 Februarie 1974) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Seven Keys to Baldpate (1917), Auction of Souls (1919), The Greater Glory (1926), en Sunset Boulevard (1950).
Radiospongilla sinoica
Die spons behoort tot die genus Radiospongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1969 deur Racek.
Diospyros analamerensis
Diospyros analamerensis is 'n boom wat deel is van die Ebenaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Radiospongilla sendai
Radiospongilla sendai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Douglas DC-3
Die Douglas DC-3 is 'n vastevlerk skroefaangedrewe vliegtuig. Die spoed en lang reikafstand van die DC-3 het 'n rewolusie in lugvervoer in die 1930's en 1940's ontketen. Die blywende impak op die lugvaartbedryf en die Tweede Wêreldoorlog maak dit een van die belangrikste vragvliegtuie wat ooit gebou is.
Radiospongilla sendai
Die spons behoort tot die genus Radiospongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1936 deur Sasaki.
Douglas DC-3
Die groot militêre weergawe waarvan meer as 10,000 geproduseer is, word die C-47 Skytrain in die VSA en die Dakota in die Verenigde Koninkryk genoem.
Baie DC-3's en omskepte C-47's word nog steeds in alle wêrelddele gebruik. 35 Eskader in die Suid-Afrikaanse Lugmag is tans die enigste eskader wêreldwyd waar die DC-3/C-47 Dakota in 'n millitêre rol ingespan word. Dit dien as vervoer en platform vir elektroniese oorlogvoering en is ontplooi in die Mosambiekkanaal vir maritieme toesig.
Ondersese berg
'n Ondersese berg (Engels: Seamount) is 'n berg wat uit die bodem van die see verrys en nie die seevlak bereik nie. Dit is dus nie 'n eiland nie. Hulle word tipies gevorm deur 'n uitgedoofde vulkaan met steil hellings waar die see 'n diepte van 1000 tot 4000 m het. Hulle word deur oseanograwe gedefinieer as onafhanklike strukture wat minstens 1000 m bo die seebodem bereik. Die pieke word dikwels honderde tot duisende meters onder die oppervlak gevind en behoort dus tot die diepsee. Daar word beraam dat daar tot 100 000 sulke ondersese berge bestaan, en slegs 'n paar daarvan is nog bestudeer.
Ondersese berge van vulkaniese oorsprong bestaan ​​in verskillende vorms en groottes en volg 'n vasgestelde patroon van groei, aktiwiteit en sterwe. Onlangs is verskeie aktiewe ondersese vulkane bestudeer, byvoorbeeld Loihi, wat langs die Hawaiiaanse eilande geleë is. Skaarser is ondersese berge wat geen vulkaniese oorsprong het nie, maar hulleself van 'n kontinent geskei het deur 'n tektoniese proses.
Metslawier
Metslawier (Wes-Fries: Mitselwier) is 'n dorp in die Nederlandse provinsie Friesland. Die dorp lê noordoos van Dokkum en ressorteer onder die munisipaliteit Noardeast-Fryslân. Dit het sowat 910 inwoners (2019-sensus).
Greta Nissen
Greta Nissen (30 Januarie 1906 – 15 Mei 1988) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Lucky Lady (1926), The Butter and Egg Man (1928), The Unwritten Law (1932), en Spy 77 (1933).
Diospyros anosivolensis
Diospyros anosivolensis is 'n boom wat deel is van die Ebenaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Radiospongilla streptasteriformis
Radiospongilla streptasteriformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Radiospongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1978 deur Stanisic.
Noordelike bromvoël
Die Noordelike bromvoël (Bucorvus abyssinicus) is 'n voël wat in die genus van bromvoëls (Bucorvus) en die familie Bucorvidae behoort. Hulle is groot swart voëls wat hoofsaaklik op die grond lewe. Die spesie kom in verskeie Afrika-lande suid van die Sahara-woestyn, maar noord van die ewenaar voor.
Omo-oorblyfsels
Die Omo-oorblyfsels is ’n versameling Hominini-bene wat tussen 1967 en 1974 by Omo Kibish naby die Omorivier in Suidwes-Ethiopië ontdek is. Die bene is ontdek deur ’n span van die Keniase Nasionale Museums onder Richard Leakey en ander.
Die oorblyfsels van Kamoya Kimeu se Hominini-terrein (KHS) is Omo I genoem en dié van Paul I. Abell's se Hominini-terrein (PHS) Omo II.
Fossiele
Weens die min diere-oorblyfsels en klipartefakte wat op die terreine ontdek is, is die oorblyfsels se ouderdom onseker. In 2008 is nog bene in dieselfde laag ontdek: ’n tibia en fibula.
Dele van die fossiele is van die vroegstes wat deur Leakey as Homo sapiens geklassifiseer is. In 2004 is die geologiese lae om die fossiele gedateer, en daar is bepaal dat die Kibish-fossiele ouer as 195 000 jaar is. Vir ’n ruk was dit die oudste bekende fossiele wat as H. sapiens geklassifiseer is. (Die Florisbad-skedel is ouer, maar sy klassifikasie as H. sapiens is destyds betwis.) Intussen is ander oorblyfsels, soos die Florisbad-skedel, as ouer gedateer.
Antarktiese Verdrag
Die Antarktiese Verdrag en verwante ooreenkomste, gesamentlik bekend as die Antarktiese Verdragstelsel, reguleer internasionale betrekkinge met betrekking tot Antarktika, die Aarde se enigste vasteland sonder 'n inheemse menslike bevolking. Dit was die eerste wapenbeheerooreenkoms wat tydens die Koue Oorlog tot stand gebring is, wat die vasteland as 'n wetenskaplike bewaringsgebied opsy gesit, vryheid van wetenskaplike ondersoek ingestel en militêre aktiwiteite verbied het.
Raspaciona
Raspaciona is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Antarktiese Verdrag
Vir die doeleindes van die verdragstelsel word Antarktika gedefinieer as al die land- en yspakke suid van 60°S breedtegraad. Sedert September 2004 is die Antarktiese Verdragsekretariaat, wat die verdragstelsel implementeer, se hoofkwartier in Buenos Aires, Argentinië gesetel.
Diospyros baroniana
Diospyros baroniana is 'n boom wat deel is van die Ebenaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Haworthiopsis fasciata
Haworthiopsis fasciata is 'n vetplant wat tot die genus Haworthiopsis behoort. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en kom van Gamtoosriviervallei tot by Port Elizabeth voor. Die plant het habitat afgestaan aan die aanlê van lande vir weiding, landbou aktiwiteite en stedelike ontwikkeling.
Die plant het twee subspesies:
Avatar: The Way of Water (rolprent)
Avatar: The Way of Water is 'n Amerikaanse wetenskapfiksiefilm geregisseer deur James Cameron en 'n opvolg van die film Avatar (2009). Die rolprent, wat die begin is van altesaam vier beplande vervolgverhale, sal na verwagting op 16 Desember 2022 in Amerikaanse rolprentteaters verskyn.
Verhaal
Meer as tien jaar nadat oudsoldaat Jake Sully sy menslike liggaam verlaat het deur Pandora se "neurale netwerk" te gebruik en uiteindelik met sy avatar herenig is en nou self 'n Na'vi is, het hy en Neytiri 'n gesin begin. Hulle kinders is die oudste Neteyam, sy broer Lo'ak en hul kleinsus Tuktirey, genaamd Tuk. Hulle het ook die menslike seun Javier en die Na'vi-tiener Kiri aangeneem.
Die Hulpbronontwikkelingsadministrasie (RDA) probeer steeds Pandora myn om belangrike grondstowwe daar te ontgin en wil die hele maan koloniseer omdat die aarde onbewoonbaar geword het. Sedert die dood van kolonel Miles Quaritch het generaal Ardmore beheer oor die RDA oorgeneem. Sy het DNS-gekloonde Na'vi-soldate geskep, een van dié met die genetiese materiaal van Quaritch, wat, gewapen met sy herinneringe, persoonlik probeer wraak neem op Jake.
Jake en sy gesin leer van die terugkeer van die Sky People van 'n nuwe ster in die lug. Met hul tuiste onveilig, word Neytiri, Jake en hul vyf kinders gedwing om hul oerwoudhuis van Omaticayan te verlaat en by 'n ander Na'vi-stam skuiling te soek.
Terwyl Kiri dit makliker vind om by die nuwe omgewing aan te pas, is daar botsing tussen die prikkelbare Lo'ak en 'n jong Metkayin. Hulle gebruik 'n truuk om Lo'ak oor 'n onsigbare drumpel in die see te lei, waar hy net-net die aanval van 'n roofvis vryspring. ’n Tulkunbul, wat deur sy eie soort verwerp is, red hom.
Wanneer Quaritch verneem van Jake se nuwe verblyfomgewing, slaan hy en sy span op eiland na eiland toe, dreig om die Metkayin dood te maak en steek hul hutte aan die brand.
Jouswier
Jouswier is 'n dorp in die Nederlandse provinsie Friesland. Die dorp lê op 'n heuwel noordoos van Dokkum en suidoos van Metslawier. Dit ressorteer onder die munisipaliteit Noardeast-Fryslân en het sowat 50 inwoners (2007-sensus).
Gemini 4
Gemini 4 (amptelik Gemini IV) was die tweede bemande ruimtevlug van NASA se Gemini-program gedurende 1965. Dit was die tiende bemande Amerikaanse ruimtevlug (insluitend twee vlugte van die X-15); dit is almal vlugte hoër as 100 km d.w.s. hoër as die Kármán-lyn.
Die ruimtevaarders James McDivitt en Ed White het in vier dae 66 keer om die aarde gewentel. Dit is ook die naaste wat 'n Amerikaanse ruimtevlug aan die Russiese Vostok 5 se vyf dae in die ruimte kom. Die hoogtepunt van die sending was die eerste ruimtewandeling deur 'n Amerikaner. Ed White het vir ongeveer twintig minute buite die tuig gesweef, alhoewel hy steeds met 'n lewenskoord aan die tuig verbind was.
Die vlug was ook die eerste waar daar gepoog is om met 'n ander ruimtetuig te dok, McDivitt het probeer om sy tuig tot naby die Titan II GLV (tweede stadium wat dit die ruimte in gestuur het) te bring maar was nie suksesvol nie.
Dit was ook die eerste Amerikaanse vlug waar daar wetenskaplike eksperimente in die ruimte gedoen is, insluitend die gebruik van 'n sekstant om navigasie met behulp van die sterre se posisie te doen, ter voorbereiding vir die Apollo-program.
Entiteit-verhouding-datamodel
'n Entiteit-verhouding-datamodel is die model waarmee data voorgestel word deur middel van dataentiteite en die verhoudings tussen die entiteite. Data word met hierdie modelleringstegniek visueel voorgestel deur datasoorte te groepeer, terwyl die verhoudings tussen die entiteite voorgestel word met lyne. Die doel hiervan is om data te modelleer sodat 'n databasis daarvolgens gebou kan word. Data word dan vervolgens gestoor en onttrek vir rapportering, gebruik in applikasies en vir ander gebruiksdoeleindes. Goeie modellering in 'n deeglike entiteit-verhouding-datamodel beteken dat die gebruikers van die data behoorlik gebruik kan maak van die data.
Notasie
Daar is 'n aantal notasies of skryfwyses om die verhouding tussen entiteite voor te stel:
Entiteite
'n Eenvoudige voorbeeld vir die modelering van data deur middel van 'n entiteit-verhouding-datamodel sou wees om bates van 'n maatskappy met twee fabrieke voor te stel, met elke fabriek wat 'n aantal produksielyne het. Elke produksielyn het weer op sy beurt 'n aantal masjiene in die lyn. Daar kan ook produksielyne wees wat in onbruik is, met ander woorde geen masjiene het nie. Om so 'n siutasie te modeleer sou mens eers die entiteite identifiseer:
Verhoudings
Dit is ook gebruiklik om 'n werkwoord op die verhoudingslyn te voeg, om die verhouding betekenis te gee. Die model sal as volg gelees word:
Aangesien die masjien reeds in verhouding staan tot die produksielyn en die prokusielyn in verhouding tot die fabriek, hoef daar nie weer 'n verhoudingslyn tussen die masjien en die fabriek aangedui te word nie, want die verhouding word geïmpliseer.
Weergawes
Die weergawe verwys na die spesifieke entiteite wat geïdentifiseer kan word. In die voorbeeld is daar twee fabrieke en 'n aantal produksielyne in elke fabriek, en 'n hele aantal masjiene. Fabriek A is 'n weergawe van die entiteit Fabriek, en Fabriek B is nog 'n weergawe van die entiteit Fabriek. Elke produksielyn van die entiteit Produksielyn is ook 'n weergawe van 'n produksielyn, soos byvoorbeeld: die Tweewielfietslyn en die Driewielfiestlyn.