cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Patricia Kopane
Semakaleng Patricia Kopane (gebore 23 Julie 1966) is 'n Suid-Afrikaanse politikus. Sy dien tans as lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie. Sy is die party se skaduminister van openbare werke en infrastruktuur en die DA se provinsiale leier in die Vrystaat. Kopane het al die gesondheid (2017–19; 2012–14), openbare werke (2015–17) en maatskaplike ontwikkeling (2009–12; 2015–17) portefeuljes in die skadukabinet behartig. Sy was die DA se onsuksesvolle Vrystaatse premierskandidaat in die 2019-verkiesing.
Kopane se huweliksmaat, Mojalefa Kopane, is in 2019 oorlede. Haar vader, James Letuka, dien as lid van die Vrystaatse provinsiale wetgewer.
Geodia ramosa
Geodia ramosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1928 deur Topsent.
Aholanvaara
Aholanvaara is 'n klein gehuggie in die Salla munisipaliteit, Lapland, in die noordoostelike deel van Finland. Dit is geleë naby die Russiese grens, 61 kilometer van Salla, 5,5 kilometer van Hirvasvaara, 17 kilometer van Hautajärvi, 85 kilometer van Kuusamo en 63 kilometer weg van die Ruka fjellgebied.
Dit het 'n bevolking van ongeveer 60 mense en is in die vroeë 1850's gestig.
Carina Wiese
Carina Wiese (gebore 26 Februarie 1970) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Phantom Pain (2009) en The Book Thief (2013), en in die televisiereekse Alarm für Cobra 11 - Die Autobahnpolizei (1996) en Alarm für Cobra 11 - Einsatz für Team 2 (2003).
Cuiabá
Cuiabá (Portugees: [kujaˈba]) is 'n stad in Brasilië en is die hoofstad van die deelstaat Mato Grosso. Die stad lê op die geografiese middelpunt van die Suid-Amerikaanse kontinent en is bekend as die "suidelike toegang na die Amasone". Dit het 'n bevolking van ongeveer 535 000 en 'n oppervlak van 3 538 km². Dit is een van die warmste stede in die land en die temperatuur is reëlmatig bokant 40°C, selfs in die winter. Die gemiddelde jaarlikse reënval is 1335 mm.
Die stad is in 1719 gedurende die goudstormloop gestig. In 1818 is dit as die hoofstad van Mato Grosso verklaar. Dit dien ook as handelsentrum vir die omliggende beesboere en landbougebied. Ekonomiese ontwikkeling word deur die stad se isolasie en 'n tekort aan arbeid belemmer. Rivierbote bly steeds 'n belangrike metode van kommunikasie in die stad.
Die Federale Universiteit van Mato Grosso en die deelstaat se grootste sokkerstadion, Arena Pantanal is hier geleë. Cuiabá se Arena Pantanal is tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014 vir wedstryde ingespan.
Geodia reniformis
Geodia reniformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Cuiabá
Susterstede
• 3
Geodia reniformis
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Thiele.
Alan Gelfant
Alan Gelfant (gebore 21 Mei 1957) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Next Stop Wonderland (1998), Who's the Caboose? (1999), Monkeybone (2001), en Desert Saints (2002).
Collette Lyons
Collette Lyons (3 Oktober 1908 – 5 Oktober 1986) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente 52nd Street (1937), Three Texas Steers (1939), en Blondie's Big Deal (1949), en in die televisiereeks The Dinah Shore Chevy Show (1956).
Nick Gehlfuss
Nick Gehlfuss (gebore 21 Januarie 1985) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Love & Mercy (2014) en in die televisiereekse Person of Interest (2011), Shameless (2011), en Chicago P.D. (2014).
Aspalathus chrysantha
Aspalathus chrysantha is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Dit kom op Piketberg voor. Die plant het 30% van sy habitat aan gewasverbouing afgestaan die afgelope 70 jaar en die oorblywende subpopulasies word bedreig deur verdere landbou uitbreiding.
Disa renziana
Disa renziana is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort. Die plant is endemies aan die Demokratiese Republiek die Kongo.
Lugvaartgeraasbesoedeling
Lugvaartgeraasbesoedeling verwys na geraasbesoedeling wat deur vliegtuie in vlug geproduseer word wat met verskeie negatiewe stres-gemedieerde gesondheidseffekte geassosieer word, van slaapversteurings tot kardiovaskulêre siektes. Regerings het uitgebreide beheermaatreëls ingestel wat van toepassing is op vliegtuigontwerpers, vervaardigers en operateurs, wat verbeterde prosedures en 'n afname in besoedeling tot gevolg gehad het.
Klankproduksie word in drie kategorieë verdeel:
Meganismes van klankproduksie
Vliegtuiggeraas is geraasbesoedeling wat deur 'n vliegtuig of sy komponente geproduseer word, hetsy op die grond terwyl dit geparkeer word, soos hulpkrageenhede, tydens taxi, tydens aanloop vanaf skroef- en straaluitlaat, tydens opstyg, onder en lateraal na vertrek- en aankomsroetes, oorvlieg terwyl jy op pad is, of tydens landing. 'n Bewegende vliegtuig wat die straalenjin of skroef insluit, veroorsaak samepersing en verdunning van die lug, wat beweging van lugmolekules veroorsaak. Hierdie beweging versprei deur die lug as drukgolwe. As hierdie drukgolwe sterk genoeg en binne die hoorbare frekwensiespektrum is, word 'n sensasie van gehoor geproduseer. Verskillende vliegtuigtipes het verskillende geraasvlakke en frekwensies. Die geraas kom uit drie hoofbronne:
Enjin en ander meganiese geraas
Baie van die geraas in skroefvliegtuie kom ewe veel van die skroewe en aerodinamika af. Helikoptergeraas is aërodinamies-geïnduseerde geraas van die hoof- en stertrotors en meganies-geïnduseerde geraas van die hoofratkas en verskeie transmissiekettings. Die meganiese bronne produseer smalband hoë intensiteit pieke wat verband hou met die rotasiespoed en beweging van die bewegende dele. In terme van rekenaarmodellering kan geraas van 'n bewegende vliegtuig as 'n lynbron hanteer word.
Vliegtuiggasturbine-enjins (straalmotors) is verantwoordelik vir baie van die vliegtuiggeraas tydens opstyg en klim, soos die gonssaaggeluid wat gegenereer word wanneer die punte van die waaierlemme supersoniese spoed bereik. Met vooruitgang in geraasverminderingtegnologieë is die lugraam egter tipies meer raserig tydens landing.
Die meeste enjingeraas is te wyte aan stralergeraas - hoewel turbowaaiers met 'n hoë omleidingverhouding wel aansienlike waaiergeraas het. Die hoëspoedstraal wat die agterkant van die enjin verlaat, het 'n inherente skuiflaag-onstabiliteit (indien nie dik genoeg nie) en rol op in ringkolke. Dit breek later af in turbulensie (onstuimigheid). Die SPL wat met enjingeraas geassosieer word, is eweredig aan die straalspoed (tot 'n hoë drywing). Daarom sal selfs beskeie vermindering in uitlaatsnelheid 'n groot vermindering in straalgeraas veroorsaak.
Enjins is die hoofbron van vliegtuiggeraas. Die geratte Pratt &amp; Whitney PW1000G het gehelp om die geraasvlakke van die Bombardier C-reeks, Mitsubishi MRJ en Embraer E-Jet E2 smalrompvliegtuie te verminder: die ratkas laat die waaier teen 'n optimale spoed tol, wat een derde van die spoed van die LP-turbine is, vir 'n stadiger waaierpuntspoed. Dit het 'n 75% kleiner geraasvoetspoor as huidige ekwivalente. Die PowerJet SaM146 in die Soechoi Superjet 100 beskik oor 3D- aërodinamiese waaierblaaie en 'n gondel met 'n lang gemengde kanaalvloeispuitstuk om geraas te verminder.
Aërodinamiese geraas
Die vorm van die neus, windskerm of kap van 'n vliegtuig beïnvloed die klank wat geproduseer word. Baie van die geraas van 'n skroefvliegtuig is van aërodinamiese oorsprong as gevolg van die vloei van lug om die lemme. Die hoof- en stertrotors van 'n helikopter gee ook aanleiding tot aërodinamiese geraas. Hierdie tipe aërodinamiese geraas is meestal van 'n lae frekwensie wat deur die rotorspoed bepaal word.
Geraas van vliegtuigstelsels
Kajuit- en kajuitdruk- en kondisioneringstelsels is dikwels 'n groot bydraer binne kajuite van beide burgerlike en militêre vliegtuie. Een van die belangrikste bronne van kajuitgeraas van kommersiële straalvliegtuie, behalwe die hoofenjins, is egter die bystandkrageenheid sebystandkrageenheid (APU), 'n aanboord kragopwekker wat gebruik word om die hoofenjins van vliegtuie aan te skakel, gewoonlik met saamgeperste lug, en om elektriese krag te verskaf terwyl die vliegtuig op die grond is. Ander interne vliegtuigstelsels kan ook bydra, soos gespesialiseerde elektroniese toerusting in sommige militêre vliegtuie.
Gesondheidseffekte
Vliegtuigenjins is die grootste bron van geraas en kan 140 desibel (dB) oorskry tydens opstyg. Terwyl dit in die lug is, is die hoofbronne van geraas die enjins en die hoëspoed-turbulensie oor die romp.
Daar is gesondheidsgevolge van verhoogde klankvlakke. Verhoogde werkplek- of ander geraas kan gehoorgestremdheid, hipertensie, iskemiese hartsiekte, ergernis, slaapstoornis en verminderde skoolprestasie veroorsaak. Alhoewel sommige gehoorverlies natuurlik met ouderdom voorkom, is die impak van geraas in baie ontwikkelde lande voldoende om gehoor in die loop van 'n leeftyd te benadeel. Verhoogde geraasvlakke kan stres veroorsaak, ongeluksyfers in die werkplek verhoog en aggressie en ander anti-sosiale gedrag stimuleer. Lughawegeraas word gekoppel aan hoë bloeddruk. Vliegtuiggeraas verhoog die risiko's van hartaanvalle.
Kajuitgeraas
Vliegtuiggeraas affekteer ook die mense binne die vliegtuig: beide bemanning en passasiers. Kajuitgeraas kan bestudeer word om die beroepsblootstelling en die gesondheid en veiligheid van vlieëniers en vlugkelners aan te spreek. In 1998 is 64 kommersiële lugrederyvlieëniers ondervra oor gehoorverlies en tinnitus. In 1999 het die NIOSH verskeie geraasopnames en gesondheidsgevare-evaluasies gedoen, en gevind dat geraasvlakke sy aanbevole blootstellingslimiet van 85 A-geweegde desibel as 'n 8-uur TWA oorskry. In 2006 is die geraasvlakke binne 'n Airbus A321 tydens vaart gerapporteer as ongeveer 78 dB(A) en tydens taxi wanneer die vliegtuigenjins minimale stukrag lewer, is geraasvlakke in die kajuit op 65 dB(A) aangeteken. In 2008 het 'n studie van Sweedse lugrederye se kajuitpersoneel gemiddelde klankvlakke tussen 78 en 84 dB(A) gevind. met maksimum A-geweegde blootstelling van 114 dB, maar het geen groot gehoordrempelverskuiwings gevind nie. In 2018 het 'n studie van klankvlakke gemeet op 200 vlugte wat ses vliegtuiggroepe verteenwoordig, mediageraasvlak van 83,5 db(A) gevind met vlakke wat 110 dB(A) bereik het op sekere vlugte, maar slegs 4,5% het die NIOSH aanbevole 8-uur TWA van 85 dB(A) oorskry.
Geodia rex
Geodia rex is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Lugvaartgeraasbesoedeling
Kognitiewe effekte
Gesimuleerde vliegtuiggeraas op 65 dB(A) het getoon dat individue se geheue en herroeping van ouditiewe inligting negatief beïnvloed word. In een studie wat die effek van vliegtuiggeraas met die effek van alkohol op kognitiewe prestasie vergelyk het, is gevind dat gesimuleerde vliegtuiggeraas teen 65 dB(A) dieselfde effek gehad het op individue se vermoë om ouditiewe inligting te herroep as om dronk te wees met 'n bloedalkoholkonsentrasievlak van 0.10, dubbel die wetlike limiet wat vereis word om ’n motorvoertuig in ontwikkelde lande soos Australië te bestuur.
Geodia rex
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Dendy.
Lugvaartgeraasbesoedeling
Versagtingsprogramme
In die Verenigde State, sedert lugvaartgeraas in die laat 1960's 'n openbare kwessie geword het, het regerings wetgewende beheermaatreëls ingestel. Vliegtuigontwerpers, vervaardigers en operateurs het stiller vliegtuie en beter bedryfsprosedures ontwikkel. Moderne hoë-omleiding-turbowaaiers is byvoorbeeld stiller as die turbo-stralers en lae-omleiding-turbowaaiers van die 1960's. Eerstens het FAA-vliegtuigsertifisering geraasverlagings bereik wat geklassifiseer is as "Vlak 3" vliegtuig; wat opgegradeer is na "Vlak 4"-geraasertifisering wat lei tot stiller vliegtuie. Dit het gelei tot laer geraasblootstelling ten spyte van verhoogde verkeersgroei en gewildheid.
In die 1980's het die Amerikaanse Kongres die FAA gemagtig om programme te ontwerp om huise naby lughawens te isoleer. Alhoewel dit nie die eksterne geraas aanspreek nie, was die program doeltreffend binnenshuis. Van die eerste lughawens waar die tegnologie toegepas is, was San Francisco Internasionale Lughawe en San Jose Internasionale Lughawe in Kalifornië. 'n Rekenaarmodel word gebruik wat die uitwerking van vliegtuiggeraas op boustrukture simuleer. Variasies van vliegtuigtipe, vlugpatrone en plaaslike meteorologie kan bestudeer word. Dan kan die voordele van die bou van retro-gepasde strategieë soos dak-opgradering, verbetering van vensterglas, kaggel-isolasie, en verseëling van konstruksie-nate geëvalueer word.
Nagvlugbeperkings
By Londen se Heathrow, Gatwick en Stansted-lughawens en Lughawe Frankfurt in Duitsland geld nagvlugbeperkings om geraasbesoedeling snags te bekamp.
'n Reeks proewe is tussen Desember 2013 en November 2014 by Londen se Heathrow-lughawe onderneem as deel van die VK se "toekomstige lugruimstrategie" en die Europawye " Single European Sky "-moderniseringsprojek. Die proewe het getoon dat die gebruik van satelliet-gebaseerde navigasiestelsels dit moontlik was om geraasverligting aan meer omliggende gemeenskappe te bied, alhoewel dit gelei het tot 'n aansienlike onverwagte toename in geraasklagtes (61 650 ) as gevolg van die gekonsentreerde vlugpaaie. Die studie het bevind dat steiler hoeke vir opstyg en land daartoe gelei het dat minder mense vliegtuiggeraas ervaar en dat geraasverligting gedeel kan word deur meer presiese vlugpaaie te gebruik, wat beheer oor die geraasvoetspoor van vertrekkende vliegtuie moontlik maak. Geraasverligting kan verbeter word deur vlugroetes te verander, byvoorbeeld deur een vlugroete in die oggend en 'n ander in die middag te gebruik.
Aspalathus capensis
Aspalathus capensis is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Dit kom in die Tafelberg Nasionale Park voor waar dit beskerm word. Die plant het 'n voorkomsgebied van 185 km² en word as seldsaam beskou.
Lugvaartgeraasbesoedeling
Enjinontwerp
Moderne hoë-omleiding-turbowaaiermotors is nie net meer brandstofdoeltreffend nie, maar ook baie stiller as ouer turbo- en lae-omleiding-turbowaaiers. Op nuwer enjins verminder geraasverminderende chevrons die enjin se geraas verder, terwyl op ouer enjins stiltestelle gebruik word om hul oormatige geraas te help versag.
Enjinligging
Die vermoë om geraas te verminder kan beperk word as enjins onder die vliegtuig se vlerke bly. NASA verwag 'n kumulatiewe 20–30 dB onder Fase 4-perke teen 2026–2031, maar om vliegtuiggeraas binne lughawegrense te hou vereis ten minste 'n 40–50 dB vermindering. Landingstoerusting, vlerklatte en vlerkklappe produseer ook geraas en moet moontlik van die grond afgeskerm word met nuwe konfigurasies. NASA het bevind oorvlerk- en middelrompgondels kan geraas met 30–40 dB verminder, selfs 40–50 dB vir hibriede vlerke wat noodsaaklik kan wees vir oop rotors.
Gereformeerde kerk Que
regs|duimnael|370px|Die Gereformeerde kerkie van die wyk Hoogeveld by Que, 1908. Links is Pieter van der Smit en regs ds. Biewenga se pastorie.
Die Gereformeerde kerk Que met sy middelpunt op Mombolo was die tweede gemeente van die Gereformeerde Kerk in Angola.
Vanweë beter werkgeleenthede noord van Humpata, waar die Gereformeerde kerk Humpata reeds in 1881 gestig is vir die Dorslandtrekkers wat hier kom woon het, het baie van die trekkers en hul nasate hulle in die omgewing van Que, Hanha en Catambella gevestig. In 1905 is ’n kerkgebou op Que opgerig en nog ’n gebou was toe reeds in aanbou op Hanha. Die Gereformeerde kerk Que is amptelik op 26 Mei 1906 gestig.
Destyds het die meeste lidmate verder noord- en ooswaarts getrek sodat die gemeente sy gebou op Que moes verkoop en begin beplan om op Sacajimba te bou. Ds. Pieter Biewenga, van 1906 tot 1926 Que se enigste leraar, het op Bhè gewoon, maar die gemeente die naam Que behou. Die lidmate was egter steeds op trek en het eindelik min of meer op en om Mombolo in Sentraal-Angola tot rus gekom. So is ’n kerkgebou op Mombolo opgerig, maar steeds het die gemeentenaam Que gebly. Nadat die kerkgebou op Sacajimba afgebrand het, is dit nie vervang nie.
Met die grootskaalse repatriasie van Afrikaners uit Angola in 1928 het die gemeente Que ontbind. Die meeste trekkers het hulle in Suidwes-Afrika gevestig, die begin van die Gereformeerde Kerk in Suidwes-Afrika.
Cyrielle Clair
Cyrielle Clair (gebore 1 Desember 1955) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Professional (1981), La belle captive (1983), en Sword of the Valiant: The Legend of Sir Gawain and the Green Knight (1984), en in die televisiereeks Aïcha (2008).
Aspalathus citrina
Aspalathus citrina is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Dit kom van Houwhoek tot by Agulhas voor en kan moontlik bedreig word deur indringerplante.
Geodia riograndensis
Geodia riograndensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2000 deur Silva & Mothes.
Christine Citti
Christine Citti (gebore 26 Oktober 1962) is 'n Franse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Camping (2006), Quand j'étais chanteur (2006), en Camping 2 (2010), en in die televisiereeks P.J. (1997).
Koperberillium
Koperberillium (CuBe), ook bekend as berilliumkoper (BeCu), berilliumbrons en veerkoper, is 'n koperlegering wat 0,5–3% berillium bevat. Koperberilliumlegerings word dikwels gebruik weens hul hoë sterkte en goeie geleidingsvermoë van beide hitte en elektrisiteit. Dit word gebruik vanweë sy rekbaarheid, sweisbaarheid in metaalbewerking en masjineringseienskappe. Hulle het baie gespesialiseerde toepassings in gereedskap vir gevaarlike omgewings, musiekinstrumente, presisiemetinginstrumente, koeëls en gebruike op die gebied van lugvaart. Koperberillium en ander berilliumlegerings is skadelike karsinogene wat 'n inasemingsgevaar tydens vervaardiging inhou.
Eienskappe
Koperberillium is 'n rekbare, sweisbare en bewerkbare legering. Net soos suiwer koper, is dit bestand teen nie-oksiderende sure (soos soutsuur en koolsuur) en plastiekontbindingsprodukte; dit is ook bestand teen skuurslytasie en vasvreting. Dit kan hittebehandel word vir verhoogde sterkte, duursaamheid en elektriese geleidingdingsvermoë.
Koperberillium bereik die hoogste sterkte (tot 1400 MPa) van enige kopergebaseerde legering. Dit het 'n goeie termiese geleidingsvermoë (107 J/(m·K)), wat 3-5 keer so hoog is as dié van gereedskapstaal. Dit het 'n vastestofsmeltpunt van 866 °C en 'n vloeistofsmeltpunt van 982 °C. Dit het 'n hoë kapasiteit om warm vervorm te word. C17200-koperberilliumlegering in sy optimale verouderde toestand het 'n sterkte en hardheid soortgelyk aan dié van staal, naamlik van die orde van 1,4 MPa en Rc 45.
C17200 het effektiewe korrosiebestande eienskappe wanneer dit blootgestel word aan strawwe toestande soos seewater en boorgatomgewings. Dit kan sulfied- en chloriedspanningkorrosiekraking weerstaan, asook koolstofdioksied- en waterstofverbrossing.
Koperlegerings word altyd as nievonkend beskou. C17200 het die sterkte om gebruik te kan word in hand- en meganiese gereedskap. Hierdie nievonkende eienskappe word die beste toegepas in plofbare omgewings soos in die olie-, gas- en plofstofbedrywe.
Toksisiteit
Inaseming van stof of dampe wat berillium bevat, kan chroniese berilliumsiekte veroorsaak, wat die uitruil van suurstof tussen die longe en die bloedstroom beperk. Die Internasionale Agentskap vir Navorsing oor Kanker (IARC) lys berillium as 'n groep 1- menslike karsinogeen. Die Nasionale Toksikologieprogram (NTP) lys ook berillium as 'n karsinogeen. Koperberilliumlegerings wat minder as 2,5% berillium bevat, word egter nie as karsinogenies beskou nie.
Gebruike
Koperberillium is 'n nieysterhoudende legering wat in vere, veerdraad, lasselle en ander onderdele gebruik word wat hul vorm moet behou onder herhaalde spanning en vervorming. Dit het 'n hoë elektriese geleidingsvermoë en word gebruik in laestroomkontakte vir batterye en elektriese verbindings.
Geodia robusta
Geodia robusta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Koperberillium
Gebruike
Koperberillium is nievonkend, maar tog fisies taai en niemagneties, en voldoen aan die vereistes van ATEX-voorskrifte vir sones 0, 1 en 2. Skroewedraaiers, tange, moersleutels, koue beitels, messe en hamers van koperberillium is beskikbaar vir plofbare omgewings soos oliebore, steenkoolmyne en graanhysbakke. 'n Alternatiewe metaal wat soms gebruik word vir nievonkende gereedskap is aluminiumbrons. In vergelyking met staalgereedskap is koperberilliumgereedskap duurder en nie so sterk nie, maar die voordelige eienskappe van koperberillium in gevaarlike omgewings kan die nadele oortref. Sommige van BeCu se uiteenlopende gebruike sluit in:
Baviaansrivier (Oos-Kaap, lat -33,81, long 24,41)
Die Baviaansrivier is 'n rivier wat in die Baviaanskloof in die Oos-Kaap van Suid-Afrika vloei.
Koperberillium
Verouderverharde legering
Getemperde C17200 en C17300 is koperberillium wat verouder en koud getrek is. Geen verdere hittebehandeling is nodig nie, behalwe ligte spanningsverligting. Dit is rekbaar genoeg om om sy deursnee gedraai te word en kan in vere en die meeste vorme gefatsoeneer word. Die getemperde draad is die nuttigste waar die eienskappe van koperberillium verlang word, maar die veroudering van voltooide onderdele is nie prakties nie.
Geodia robusta
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Lendenfeld.
Disa remota
Disa remota is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom op Fonteintjiesberg tussen Worcester en Ceres voor waar daar net een populasie is. Die spesie blom net na dit gebrand het en kan dus maklik misgekyk word tydens opnames. Die plant word as seldsaam beskou.
Koperberillium
Verouderverharde legering
C17510- en C17500-koperberilliumlegerings is verouderverhardbaar en bied goeie elektriese geleidingsvermoë, fisiese eienskappe en slytasieweerstand. Hulle word gebruik in vere en draad waar elektriese geleiding of behoud van eienskappe by verhoogde temperature belangrik is.
Baviaansrivier (Oos-Kaap, lat -33,81, long 24,41)
Ná sy vloei deur die wildernisarea sluit dit aan by die Wittekliprivier wat in die Kougarivier uitmond. Die Kouga sluit na die Kougadam aan by die Grootrivier om die Gamtoosrivier te word op sy laaste tog van 50 km voor dit uitmond in die Indiese Oseaan naby Humansdorp.
Koperberillium
Spesialiseerde variante
Hoësterktekoperberilliumlegerings bevat tot 2,7% berillium (giet), of 1,6-2% berillium met ongeveer 0,3% kobalt (bewerk). Die sterkte word verkry deur verouderinverharding. Die termiese geleidingsvermoë van hierdie legerings lê tussen dié van staal en aluminium. Die gegote legerings word gereeld met inspuitvorming gevorm. Die bewerkte legerings word deur UNS as C17200 tot C17400 aangetoon; die gegote legerings is C82000 tot C82800. Die verhardingsproses vereis vinnige afkoeling van die uitgegloeide metaal, wat lei tot 'n vastestofoplossing van berillium in koper, wat dan minstens 'n uur lank op 200--460 °C gehou word; dit veroorsaak 'n neerslag van metastabiele berilliedkristalle in die kopermatriks. Oorveroudering veroorsaak groei van die berilliedkristalle wat dan die legering se sterkte verminder. Die berilliede in gegote legerings is soortgelyk aan dié in bewerkte legerings.
Hoëgeleidingsvermoë-koperberilliumlegerings bevat tot 0,7% berillium met 'n klein hoeveelheid nikkel en kobalt. Die termiese geleidingsvermoë van hierdie legerings is hoër as dié van aluminium en effens minder as dié van suiwer koper. Hulle word dikwels in elektriese kontakte gebruik.
Disa reticulata
Disa reticulata is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
Baviaansrivier (spruit in Oos-Kaap, lat -32,64, long 25,88)
Die Baviaansrivier is 'n spruit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit sluit aan by die Groot-Visrivier op pad na sy monding in die Indiese oseaan.
Catalina Speroni
Catalina Speroni (29 November 1938 – 21 Desember 2010) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Would You Marry Me? (1967) en in die televisiereekse Un extraño en nuestras vidas (1972), Casi una pareja (1982), en Champions of Life (1999).
Katherine MacGregor
Katherine MacGregor (12 Januarie 1925 – 13 November 2018) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent The Student Nurses (1970) en in die televisiereekse Love of Life (1951), Mannix (1967), en Little House on the Prairie (1974).
Yoel Matveyev
Yoel Matveyev (Jiddisj: יואל מאַטוועיעוו) is 'n Jiddisjis en Jiddisjtalige skrywer, digter en joernalis wat vir The Forward en Birobidzhaner Shtern skryf.
Vroeë lewe
Matveyev is in 1976 in 'n Russiessprekende Joodse familie in Sint Petersburg, destyds Leningrad, gebore. Toe hy op hoërskool was, het hy Jiddisj op sy eie begin leer en liedjies en gedigte daarin geskryf. In die 1990's het hy na New York verhuis waar hy in 'n Jiddisjtalige Joodse buurt gewoon het en as programmeerder en joernalis gewerk het. In 2017 het hy na sy tuisdorp in Rusland teruggekeer.
Publikasies
Matveyev se poësie, prosa en vertalings uit Russies na Jiddisj is in die literêre tydskrifte Der Nayer Fraynd, Der Bavebter Yid, Yugntruf, Di Tsukunft en Yiddishland gepubliseer. Sedert 2002 is hy 'n permanente skrywer vir die Amerikaanse koerant The Forward.
Lungiswa James
Lungiswa James is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die DA.
Claudine Wilde
Claudine Wilde (gebore 15 Maart 1971) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Sterben ist gesünder (1997) en in die televisiereekse Schwarz greift ein (1994) en Zoo Doctor: My Mom the Vet (2006).
Baviaansrivier (Oos-Kaap, lat -32,37, long 26,08)
Die Baviaansrivier is 'n rivier wat in die Oos-Kaap van Suid-Afrika vloei. Dit sluit aan by die Groot-Visrivier by
Molly Spotted Elk
Molly Spotted Elk (17 November 1903 – 21 Februarie 1977) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent The Silent Enemy (1930).
Disa rhodantha
Disa rhodantha is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en deel is van die fynbos. Die plant is inheems aan KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga en Zimbabwe.
Solanum linnaeanum
Die bitterappel (Solanum linnaeanum) is 'n meerjarige struik wat deel is van die Solanaceae familie. Die plant is inheems in Albanië, Algerië, Baleariese Eilande, Bulgarye, Egipte, Griekeland, Italië, Joego-Slawië, Korsika, Libië, Marokko, Portugal, Sardinië, Sisilië, Spanje en Tunisië. Dit het genaturaliseer geraak in Suid-Afrika.
Die plant is deel van die fynbos.
Rio Araguaia
Die Rio Araguaia [ˈʁi.u ɐɾɐˈɡwaj.jɐ] is 'n groot noord-vloeiende rivier in Suid-Amerika. Die rivier, met 'n lengte van 1 910 km, is die vyfde langste rivier in Brasilië na die Amasonerivier, die Río Paraná, die Rio São Francisco en die Rio Tocantins, en die derde langste rivier, wat net in dié land vloei. Die Rio Araguaia is die grootste sytak van die Rio Tocantins. Die naam van die rivier beteken "Rivier van die (rooi) Aras" in die inheemse Tupi-taal.
Die Rio Araguaia vloei deur die volgende deelstate: Goiás, Mato Grosso, Tocantins en Pará. Dit ontspring naby die driehoek van die deelstate Goiás, Mato Grosso do Sul en Mato Grosso. Aansluitend vorm die rivier die grens tussen Mato Grosso in die weste en Goiás, later Tocantins in die ooste, verder noord tussen Pará in die weste en Tocantins in die ooste. Later mond die Rio Araguaia naby São João do Araguaia in die Rio Tocantins uit, wat verder noord naby Belém in die Atlantiese Oseaan uitmond.
In sy breë middelloop verdeel die Rio Araguaia in twee arme, wat later weer saamvloei en die Ilha do Bananal (Portugees vir: "Piesang-eiland") vorm, die wêreld se grootste riviereiland. Hier is die Araguaia Nasionale Park geleë, waar die inheemse Karajá-volk leef.
Sytakke
Die grootste sytakke (stroomaf):
Waverley
Waverley is 'n woonbuurt in die noorde van Pretoria, die hoofstad van Suid-Afrika. Dit word in die weste begrens deur Villieria, in die suide deur Môregloed en in die ooste deur Bergtuin, terwyl die Magaliesberg die noordelike grens vorm. Waverley is noordoos van Pretoria se middestad geleë en is een van die stad se oudste woonbuurte. Dit het wye strate met enkelverdiepinghuise op groot erwe, groot grasperke en mooi tuine.
Die naam Totiusdal word egter vir die plaaslike poskantoor gebruik, asook enkele instellings en ondernemings in die voorstad, soos die Gereformeerde kerk Totiusdal, die Laerskool Totiusdal, Totiusdal Handelshuis en Totiusdal Apteek. Die Gereformeerde gemeente was waarskynlik die eerste wat so geheet het omdat die kerkgebou opgerig is op grond wat aan ds. S.J. du Toit, vader van die digter, teoloog en psalmberymer Totius, behoort het.
Cannes-rolprentfees 1956
Die 9de Cannes-rolprentfees is van 23 April - 10 Mei 1956 in Cannes, Frankryk, gehou. Die Palme d'Or is toegeken aan The Silent World deur Jacques-Yves Cousteau en Louis Malle. Die fees is geopen met Marie-Antoinette reine de France (Marie Antoinette Queen of France) deur Jean Delannoy en afgesluit met Il tetto (The Roof) deur Vittorio de Sica.
Die Franse akteur, regisseur en vervaardiger Maurice Lehmann was die president van die jurie.
Weens die Koue Oorlog-klimaat van dié tyd is geglo Amerikaners (wat die fees geldelik ondersteun het) het spesiale behandeling gekry en dit het die Oosblok gegrief. ’n Besluit is daarom geneem om prente onder sekere omstandighede te onttrek. Dit het kritiek ontlok, want dit is as sensuur beskou. In 1956 is besluit om enige sodanige sensuur te verbied en ’n nuwe era van die fees is begin.
Pryse
duimnael|160px|Maurice Lehmann, president van die jurie. duimnael|160px|Jacques-Yves Cousteau, wenner van die Palme d'Or. Van die mense en prente wat in 1956 pryse ontvang het, is:
Kortprente
The Red Balloon deur Albert Lamorisse (Palm d'Or)
Lurdza Magdany (Magdana's Donkey) deur Tengiz Abuladze en Rezo Chkheidze (beste fiksie)
Andre Modeste Gretry deur Lucien Deroisy en La corsa delle rocche deur Gian Luigi Polidoro (beste dokumentêr)
Lada St. Edmund
Lada St. Edmund (gebore 1 April 1947) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Devil's 8 (1969), Jump (1971), Savage! (1973), en Act of Vengeance (1974).
Chris Hunsinger
Chris Hunsinger (gebore 23 Oktober 1962) is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika. Hy is sedert 2014 die koukussweep en tesourier van die Demokratiese Alliansie.
Seldsaamste proteas
Suid-Afrika se beroemdste blom is die protea. Dit is tipies Suid-Afrikaans en word as een van die wêreld se skouspelagtigste blomsoorte beskou.
Aurore Clément
Aurore Clément (gebore 12 Oktober 1945) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Apocalypse Now (1979), Paris, Texas (1984), Marie Antoinette (2006), en A Bigger Splash (2015).
Seldsaamste proteas
Die familie  Proteaceae word in Suid-Afrika  deur sowat vierhonderd spesies ver­teenwoordig wat in dertien genera verdeel word. Hierdie genera sluit o.m. in die Protea self, waarvan die suikerbos 'n tipiese voorbeeld is; die tolbosse en silwerbome (Leucadendron); die speldekussings (Leucospermum); rooistompies of soldate (Mimetes); wilde amandel (Brabejum) ens.
Geodia roviniensis
Geodia roviniensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Seldsaamste proteas
Seldsame proteasoorte
Van die vroegste tye het die Proteaceae die aandag van reisigers en besoekers aan die Kaap getrek. Een van die eerste studies van die Kaapse Proteaceae is deur prof. Herman Boerhaave van Leiden onderneem. In 1720 het hy 24 illustrasies met beskrywings van verskillende genera die lig laat sien. Vandag word algemeen aanvaar dat Boerhaave se plate die afdrukke is van die ongepubliseerde tekeninge van Jan Hartog, die hooftuinier van die Hollandse Oos-Indiese Kompanjie aan die Kaap.
Geodia roviniensis
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1983 deur Müller, Zahn, Zahn, Rijavec, Batel, Kurelec & Müller.
Seldsaamste proteas
Seldsame proteasoorte
Hoewel Boerhaave se werk 250 jaar gelede gepubliseer is, is die identiteit van een van die plante wat hy geïllustreer het (sien afbeelding onder), onlangs eers met seker­heid vasgestel. Dit is die Leucadendron floridum, 'n pragtige struik met silwer blare en geel blomme wat net in die Kaapse Skiereiland voorkom en nou só uiters skaars is dat dit net op 'n paar moerassige plekke in die Natuurtuin Kaap die Goeie Hoop by Kaappunt aangetref word.
Sommige van die plante wat aan die vroeë plantkundiges bekend was, het 'n honderd of selfs tweehonderd jaar lank “verdwyn" voor hulle herontdek is. Die bekendste hiervan is die asemrowende Serruria florida, die “bergbruidjie". Die blom is in die berge van Franschhoek deur die Sweedse botanis Carl Peter Thunberg ontdek en in 1781 geïllustreer en beskrywe. Meer as honderd jaar lank was hierdie pragtige protea­soort blykbaar “uitgesterf', want dit is eers in 1891 weer deur prof. Peter MacOwan herontdek. Toe die Nasionale Botaniese Tuin Kirstenbosch in 1916 tot stand gekom het, is die plantjies gekweek en die saad versprei sodat die Serruria florida vandag in die tuin van feitlik elke liefhebber van inheemse plante aangetref word en selfs so ver van sy natuurlike groeiplek soos Australië en Nieu-Seeland met groot welslae gekweek word. Maar in die gebied van sy oorsprong, die Franschhoekberge, bly die Serruria florida een van die seldsaamste plante, met net enkele struike wat nog hier en daar groei.
Die legendariese moerasroos (Orotharnnus zeyheri) met sy roosagtige blomknoppe en dieprooi, half deurskynende skutblare, was in 1975 in die nuus toe daar die eerste keer geslaag is om hom buite sy natuurlike omgewing in die Botaniese Tuin van die Universiteit van Stellenbosch te kweek en so van uitsterwing te red. Die struik word op enkele hoë bergspitse in die distrik Caledon aangetref. Dit groei net in suur, turfagtige grond op koel, suidliggende hange wat voortdurend klam bly, 'n toestand wat feitlik onmoontlik is om na te boots. Die moerasroos is kort daarna ook deur die Kaaplandse Departement van Natuur- en Omgewingsbewaring in die Jonkershoek­ Natuurbewaringstasie gekweek deur dit op die onderstok van 'n speldekussingprotea te ent. Die moerasrose op Stellenbosch blom gereeld en produseer saad.
'n Dramatiese verhaal was die ontdekking van die (Mimetes hottentoticus), die skouspelagtigste van al die skaars, silwer Mimetes-plante, wat heeltemal onbekend was tot dit in 1922 die eerste keer deur die bekende bergklimmer en plantversamelaar, mnr. T. P. Stokoe, in die Kogelberg-natuurreservaat ontdek is, net sowat 80 km van Kaap­stad af. Dit lyk ongelooflik dat een van die skouspelagtigste blomstruike van Suid­ Afrika, wat so naby Kaapstad wild groei, betreklik onlangs eers ontdek is. Mimetes hottentoticus is 'n goeie voorbeeld van 'n endemiese (inheemse) spesie wat net op 'n klein kolletjie van enkele hektaar voorkom. Sy naam kry hy van die Hottentots-Hollandberge waar hy groei.
Ook hierdie uiters seldsame protea is in 1977 in Jonkershoek deur die Departement van Natuurbewaring gekweek.
'n Groot aantal van die Wes-Kaapse proteas word net in 'n klein kolletjie aangetref en nêrens elders nie. Sommige is selfs tot 'n enkele bergreeks beperk. Die pragtige, wynkleurige Protea aristata kom net op die Klein-Swartberg naby Ladismith, Kaap, voor. Hierdie protea is eers in 1941 ontdek. Vandag kan dit in Kirstenbosch in die blom gesien word.
Die seldsame “sneeublom" is nog net deur enkele bergklimmers en geesdriftige plantkundiges gesien. Dit groei op twee bergspitse van hoër as 1 850 m in die Sederberg naby Clanwilliam. Dit is spierwit en donsig met bloedrooi aan die binnekant van die skutblare. Die groot blomme groei plat teen die grond en het ses maande nodig om te ontluik. Die sneeublom se botaniese naam is Protea cryophila, wat baie paslik is, want cryophila beteken “liefde vir koue". In die winter word die plante dikwels deur 'n kwaai sneeuval oordek en hulle kan net in die hartjie van die somer in die blom gesien word.
Florence MacMichael
Florence MacMichael (26 April 1919 – 28 Mei 1999) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Woman Obsessed (1959) en in die televisiereekse Alfred Hitchcock Presents (1955), Mister Ed (1958), en The Twilight Zone (1959).
Hannes van Wyk
Hannes van Wyk is 'n Suid-Afrikaanse akteur, aanbieder en vervaardiger. Hy is veral bekend vir sy rol as Krynauw in Egoli: Plek van Goud (1991), asook sy rol in Susanna van Biljon (2010). Hy is ook 'n aanbieder van formaat en het al onderhoude met bekendes soos pres. Bill Clinton, pres. Nelson Mandela en Arnold Schwarzenegger gevoer.
Van Wyk het aan 'n skool op sy geboortedorp in Aliwal-Noord gematrikuleer waar hy die onder-hoofseun was. Daarna het hy B.A. (drama) aan die Universiteit van die Vrystaat studeer. Hy het vir die universiteit se eerste span tennis gespeel en was ook die eerste dramastudent wat tot die studenteraad verkies is. Ná sy dramastudie het hy by die destydse streekskunsterade Sukovs en Truk gewerk. Hy het ook 'n B.A.Ed. deeltyds voltooi.
Hy spits hom aanvanklik op teaterwerk toe. Sy eerste TV-rol was in Manakwalanders en daarna in Torings, met nog vele ander wat gevolg het. Hy is veral bekend vir die rol van Krynauw du Boisson in Egoli: Plek van Goud. In 2010 maak hy sy rolprentdebuut as Johan de Villiers in Susanna van Biljon. Sedert 2015 is hy aanbieder van die kykNET-joernaalprogram Kwêla.
Filmografie
As akteur:
As vervaardiger:
Agnes Windeck
Agnes Windeck (27 Maart 1888 – 28 September 1975) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente A Time to Love and a Time to Die (1958), Dr. Mabuse vs. Scotland Yard (1963), en Alter Kahn und junge Liebe (1973).
Baviaansrivier (spruit in Wes-Kaap, lat -33,16, long 19,48)
Die Baviaansrivier is 'n spruit wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Geodia senegalensis
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1891 deur Topsent.
Fjell (berggebied)
'n Fjell (van Oudnoors fell, fjall, "berg") is 'n hoë en dorre landskapskenmerk, soos 'n bergreeks of 'n moor-bedekte berg. Die term word dikwels gebruik in Fennoscandia, die Eiland Man, dele van Noord-Engeland en Skotland.
Etimologie
Die Engelse woord fell kom uit die Ou Noorse fell en fjall (beide vorms het bestaan). Dit is in ooreenstemming met die Deense fjeld, Faroese fjall en fjøll, Yslands fjall en fell, Noorse fjell met dialekte fjøll, fjødd, fjedd, fjedl, fjill, fil(l) en fel, en Sweedse fjäll, almal verwys na berge wat bo die boomlyn styg.
Disa richardiana
Disa richardiana is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
Baviaansrivier (Wes-Kaap, lat -34,06, long 19,55)
Die Baviaansrivier is 'n rivier wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Magali Clément
Magali Clément (27 November 1947 – 15 November 2008) was 'n Franse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent La maison de Jeanne (1988).
Susann B. Winter
Susann B. Winter (gebore 1962) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Aufdermauer (1982), Der Havarist (1984), Der Schneemann (1985), en The Tigress (1992).
Crathes-kasteel
Die Crathes-kasteel (Engels: Crathes Castle, uitgespreek as Crath-es) is 'n 16de eeuse kasteel naby Banchory in Aberdeenshire, Skotland, sowat 15 myl van Aberdeen af geleë. Die toringkasteel is oorspronklik opgerig deur die Burnett of Leys-familie wat dit byna vier eeue lank bewoon het. Sedert 1951 is die kasteel en omringende tuin in besit van die National Trust for Scotland wat dit ook bestuur. Die kasteel staan oop vir die publiek.
Crathes-kasteel is een van die beweerde spookplekke in Skotland waar die sogenaamde Groen Dame (The Green Lady), die beweerde rustelose spook van 'n jong bediendemeisie, verskeie kere raakgesien is. Volgens oorlewering het sy spoorloos verdwyn nadat sy geboorte geskenk het aan 'n kind. In die 18de eeu is menslike oorskot agter 'n vuurplek gevind - juis in dié kamer waar haar spookverskynsel teen die middel van die 18de eeu vir die eerste keer gesien is.
Geodia sparsa
Geodia sparsa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Crathes-kasteel
Kuns en argitektuur
Crathes-kasteel is een van die bes bewaarde en belangrikste kastele in die noordooste van Skotland. Vanweë sy groot argitektoniese erfenis met meer as 300 kastele, herehuise en ruïnes word na Aberdeenshire ook as "Skotland se Kasteelland" verwys. Crathes-kasteel het in 'n aantreklike landskap met golwende heuwels ontstaan, op 'n landgoed wat in 1323 deur koning Robert the Bruce as deel van die Lands of Leys aan die Burnett-familie gegee is. Die Burnetts, wat generale, admirale, regters en 'n goewerneur van die Amerikaanse deelstaat New York voortgebring het, het die kasteel meer as 350 jaar lank bewoon. Behalwe vir die oosvleuel, wat in die 18de eeu bygevoeg is, het die kasteel in sy oorspronklike toestand bewaar gebly, met argitektoniese besonderhede wat deur Frankryk se groot kastele geïnspireer is - waaronder talle torinkies en geutspuite.
Die binneversierings sluit wapenskilde, eikehoutplafonne en portrette in. Van die geskilderde plafonne uit die Jacobeaanse tydperk is eers in 1877 herontdek. Hulle mag in die Chamber of the Muses, in die Chamber of Nine Worthies en die Groen Dame se kamer besigtig word.
Geodia sparsa
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1925 deur Wilson.
Crathes-kasteel
Kuns en argitektuur
Die High Hall of Groot Saal met sy kenmerkende geboë plafon huisves familieportrette en die sogenaamde Horn of Leys, 'n kosbare horing wat van ivoor gemaak en met juwele versier is. Die horing, wat oor 'n vuurplek van steen uit die Elisabethaanse tydperk opgehang is, is deur koning Robert the Bruce in 1323 aan die Burnetts geskenk. Die horingsimbool het later deel van die Burnett-familiewapen geword. Dit word op verskeie plekke in die kasteel aangetref - op die geskilderde plafonne en die kasteelheer se bed waar dit in die hout ingesny is.
Die Groen Dame en ander spoke van Crathes
Besoekers, wat in spoke belangstel, kry die kans om die Green Lady's Room te besigtig, genoem na die spook van 'n jong dame (moontlik 'n bediendemeisie) in 'n groen tabberd wat dikwels by die vuurplek raakgesien word, met 'n baba wat sy in haar arms wieg. Toe die kasteel in die 19de eeu gerenoveer is, is die gebeente van 'n kind, wat heel waarskynlik vermoor is, onder die stene van die vuurplek ontdek.
In die historiese argiewe word verslae van ooggetuies bewaar wat 'n glimmende ysblok raakgesien het wat soos 'n mens voortbeweeg. Kenmerkend vir hierdie soort visies is 'n skielike temperatuurdaling. Die toringhuis is die plek waar die geheimsinnige spook van 'n Wit Dame verskyn wat met Alexander Burnett se jong geliefde, Bertha, verbind word. Sy is volgens oorlewering deur Lady Agnes Burnett vergiftig nadat sy as onwaardig vir 'n huwelik met haar seun bestempel is. Bertha verskyn gereeld elke jaar op die dag van haar moord.
Betta St. John
Betta St. John (gebore 26 November 1929) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Dream Wife (1953), Dangerous Mission (1954), en The City of the Dead (1960), en in die televisiereeks Armchair Theatre (1956).
Tikrit
Tikrit (Arabies: تكريت) is 'n stad in Irak, wat aan die Tigrisrivier geleë is. Die stad het 'n bevolking van sowat 260 duisend mense.
Toepolef Tu-154
Die Toepolef Tu-154 (Tyполев Ту-154; NAVO verslagnaam: "Careless") is 'n driemotorige mediumafstand-smalromp-passasiersvliegtuig wat in die 1960's ontwerp en deur Toepolef vervaardig is. Dit was vir 'n paar dekades 'n werkesel van die Sowjet- en later Russiese lugdienste, en het die helfte van al Aeroflot en sy filiale se passasiers vervoer, (137,5 miljoen per jaar of 243,8 miljard passasiers km in 1990). Dit bly die standaardvliegtuig op binnelandse roetes in Rusland en die voormalige Sowjetstate tot die middel 2000's. Dit is na 17 nie-Russiese lugdienste uitgevoer, en is as 'n vervoermiddel vir staatshoofde deur die lugmagte van verskeie lande gebruik.
Die vliegtuig het 'n kruisspoed van 850 km/h en 'n reikafstand van 5 280 km. Dit is in staat om vanaf ongeplaveide en gruisvliegvelde met slegs basiese fasiliteite te funksioneer, en is wyd gebruik in die uiterste Arktiese toestande in die noordelike/oostelike streke van Rusland waar ander vliegtuie nie in staat was om te werk nie. Oorspronklik ontwerp vir 'n lewensduur van 45 000 uur (18 000 siklusse), maar 80 000 uur met opgraderings, sou dit na verwagting tot 2016 kon voortgaan, hoewel geraasregulasies vlugte na Wes-Europa en ander streke beperk het.
Lapland (Finland)
Lapland is die grootste en mees noordelike streek van Finland. Die munisipaliteite in die streek werk saam in 'n Streeksraad. Lapland grens die streek van Noord-Ostrobothnia in die suide. Dit grens ook die botniese Golf, Norrbotten County in Swede, Finnmark County en Troms County in Noorweë, en Murmansk Oblast en die Republiek van Karelië in Rusland. Lapland se koude en winter klimaat, tesame met die relatiewe oorvloed van naaldhout bome soos Denne en Abies beteken dat dit geassosieer word met Kersfees in sommige lande, veral die Verenigde Koninkryk, en vakansies na Lapland is algemeen teen die einde van die jaar.