cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Iran
Volksmusiek
'n Hibriedvorm van Persiese volksmusiek het deur die vermenging met Westerse klankelemente ontstaan. Kenmerkend vir hierdie gemengde styl, wat oorwegend kommersieel van aard is, is die gebruik van Westerse ritmes, basiese harmoniese elemente en relatief groot ensembles met Westerse instrumente. Die melodieuse en modale aspekte van hierdie komposisies word aan Persiese musiek ontleen.
Popmusiek
Met die stigting van 'n nasionale radiodiens in die 1930's het Iran sy eie popmusiekkultuur begin ontwikkel wat veral ná die Tweede Wêreldoorlog by gehore gewild geraak het. 'n Verskeidenheid dansmusiekstyle soos rumba, tango en wals het in die tweede helfte van die 20ste eeu aanklank by Iraniërs gevind. Die oorspronge van ligte musiek in Iran kan egter na die 19de eeuse Qajar-dinastie teruggevoer word.
Aanvanklik het Iranse musiekkunstenaars Westerse voorbeelde gevolg en Persiese liedtekste by buitelandse wysies gevoeg, maar gaandeweg het Iranse musiek sy eie styl en identiteit begin ontwikkel. Die geskiedenis van moderne Iranse popmusiek word verbind met musikante soos Vigen, Aref, Dariush, Ebi en ander. Soren, 'n Irans-Armeense sanger, was een van die eerste popsangers wie se musiek deur plaaslike radiostasies gespeel is, terwyl die ateljee Tanin 'n baanbrekersrol met sy vroeë opnames gespeel het. Na sy musiekstyl, wat destyds as innoverend beskou is, word as "musiek van die vyftigers" verwys.
Die regering het van begin af 'n beslissende rol by die musikale ontwikkeling gespeel. Nuwe onderwerpe in liedtekste, wat die sosiale en kulturele werklikheid in Iran beskryf het, het amptelike toestemming benodig. Net soos in ander lande het radio en televisie in die 1950's grootliks tot die gewildheid van popmusiek bygedra. So het die Iranse uitsaaikorporasie se radio- en televisieorkes groot invloed op die popmusiek van die 1950's uitgeoefen. Trefferlyste in dié tyd is deur groepe met gewilde hoofstemme oorheers, soos die Black Cats met hul sanger Farhad.
Ná die Iranse Rewolusie van 1979 is popmusiek as 'n simbool van die sjah-bewind, as Westers, dekadent, on-Islamities en on-Irans bestempel en uit die openbare lewe verban. Gedurende en kort ná die rewolusie het baie gewilde musikante hulle in Los Angeles gevestig waar hulle 'n nuwe Iranse popstyl geskep het. Hierdie musiek het ook by gehore in Iran aanklank gevind, alhoewel kritici dit dikwels as westers-georiënteerde musiek van lae intellektuele gehalte beskryf het.
Die sukses van Irans-Amerikaanse popmusiek het die owerheid genoodsaak om hul houding teenoor moderne musiek te heroorweeg, en uiteindelik is in die vroeë 21ste eeu 'n gematigde weergawe van popmusiek, wat met Islamitiese waardes versoenbaar is, toegelaat. Invoere van Amerikaanse video's en oudiokassette het vervolgens afgeneem. Maar aangesien in Iran streng sensuur op musiekvrystellings toegepas word, word die styl en ontwikkeling van Iranse popmusiek steeds deur ateljees in Los Angeles, waaronder die befaamde Avang Music, bepaal. Ook in Londen het 'n eie Anglo-Iranse popmusiekstroming begin ontwikkel.
Intussen word konserte van bekende Iranse popsterre in aangrensende of nabygeleë lande van die Midde-Ooste gereël waar musikante nie aan die Irans-Islamitiese voorskrifte gebonde is nie.
Morris Birdyellowhead
Morris Birdyellowhead is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Apocalypto (2006) en Diablo (2015).
Dingaan
Dingane kaSenzangakhona (ca. 1795–1840) of Dingaan was 'n bekende Zoeloekoning wat 'n prominente rol gespeel het in die Slag van Bloedrivier en die moord op Piet Retief.
Dingaan (soms geskryf as Dingane) was 'n seun van die stamhoof Senzangakhona, koning van die Zoeloes. Hy was tweede in lyn om sy vader op te volg as koning, naas sy halfbroer Shaka. Shaka het egter besef dat sy vader nooit sou instem tot hom as troonopvolger nie (hy was 'n buite-egtelike kind), en sluit toe eerder by die weermag aan. Sy vader was bly oor hierdie besluit en benoem Dingaan tot troonopvolger. Shaka het egter ontluik as 'n skitterende krygsheer en hy het daarin geslaag om groot dele van die naburige lande en stamme te win vir die Zoeloekoninkryk. Na Senzangakhona se dood neem Shaka met geweld die troon oor. Shaka se brutaliteit na sy ma, Nandi, so dood, lei egter daartoe dat Shaka vermoor word deur sy halfbroers Dingaan en Mhlangane, asook Shaka se adviseur Mbopa. Na Shaka se dood, neem Dingaan die troon oor.
Dingaan het nie Shaka se militêre- en leierskapvaardighede gehad nie, en verskeie stamhoofde het weggebreek. Probleme in die koninkryk is vererger deur die Voortrekkers wat in die omgewing inbeweeg het en toenemende Europese invloed uit Port Natal (nou Durban). In November 1837 het Dingaan vir Piet Retief ontmoet en 'n verdrag in Engels onderteken wat grondgebied sou toeken aan die Voortrekkers. Na twee dae se feesvieringe, op 6 Februarie 1838, het Dingaan Retief se diplomatieke geselskap vermoor. Sy magte het ook Retief se mense, omtrent 500 mans, vrouens en kinders by Weenen vermoor. Dingaan het toe sy magte beveel om die ander groep Voortrekkers, onder leiding van Andries Pretorius, te vind en te vermoor. Die Zoeloe impies het die Voortrekkers gevind en aangeval, maar het die stryd verloor in die Slag van Bloedrivier met ongeveer 3000 Zoeloes dood en drie Voortrekkers lig beseer. Dingaan se bevelvoerder tydens die aanval was Ndlela kaSompisi.
In Januarie 1840 het Andries Pretorius, met 'n kommando van 400 burgers, vir Mpande (Dingaan en Shaka se halfbroer) gehelp om Dingaan te verower. Dingaan is vermoor in die Hlatikhulu woudgebied tydens 'n militêre ekspedisie. Mpande het vir Dingaan opgevolg as koning.
Lindie
Lindie is 'n Afrikaanse rolprent wat in 1971 uitgereik is. Wally Green was die regisseur.
Genre
Die rolprent is 'n drama.
Akteurs
Van die akteurs is Lance James, Pietie Meyer en Lindie Roux.
Ecdysozoa
Kladogram
Tot die Ecdysozoa behoort agt filums. Hierdie kladogram is nie heeltemal seker nie:
Maggie Siff
Maggie Siff (gebore 21 Junie 1974) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Push (2009), Leaves of Grass (2009), en The 5th Wave (2016), en in die televisiereeks Sons of Anarchy (2008).
Hart Bochner
Hart Bochner (gebore 3 Oktober 1956) is 'n Kanadese akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Breaking Away (1979), Supergirl (1984), Die Hard (1988), en Batman: Mask of the Phantasm (1993).
Gladiolus harmsianus
Gladiolus harmsianus is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan Angola.
Rose Siggins
Rose Siggins (8 Desember 1972 – 12 Desember 2015) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Schlitzie: One of Us (2019) en in die televisiereeks American Horror Story (2011).
Acropomatidae
Acropomatidae is 'n familie van die baarsagtiges wat uit 33 mariene spesies in agt genera bestaan. Lede van die orde is gewoonlik klein—omtrent 15 cm.
Spesies
Acropoma argentistigma
Acropoma boholensis Acropoma hanedai
Acropoma japonicum
Acropoma lecorneti
Genus Apogonops
Apogonops anomalus
Genus Doederleinia
Doederleinia berycoides
Doederleinia gracilispinis
Doederleinia orientalis
Genus Malakichthys
Malakichthys barbatus
Malakichthys elegans
Malakichthys griseus
Malakichthys levis
Malakichthys mochizuki
Malakichthys wakiyae
Genus Neoscombrops
Neoscombrops annectens
Neoscombrops atlanticus
Neoscombrops cynodon
Neoscombrops pacificus
Genus Pseudohowella
Pseudohowella intermedia
Georgine Darcy
Georgine Darcy (14 Januarie 1936 – 18 Julie 2004) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Rear Window (1954) en The Delta Factor (1970), en in die televisiereekse Mike Hammer (1958) en Mannix (1967).
Acropomatidae
Spesies
Synagrops adeni
Synagrops analis
Synagrops argyreus
Synagrops bellus
Synagrops malayanus
Synagrops microlepis
Synagrops philippinensis
Synagrops pseudomicrolepis
Synagrops spinosus
Synagrops trispinosus
Genus Verilus
Verilus sordidus
Draak
'n Draak is 'n fabelagtige dier wat in mitologieë regoor die wêreld voorkom. Die draak verskil in interpretasie van kultuur tot kultuur.
Oosterse drake
In die Ooste word drake in 'n ander lig beskou. Drake word gesien as gelukbringers en verteenwoordig ook goeie gesondheid. Oosterse drake word beskryf as meer slangagtig en sonder vlerke, met magiese kragte. Sowel in China as Japan het drake byna afgodsfigure geword tot wie gebid sou word vir goeie reën en oeste van oorvloed. Die Chinese keiser het die draak as sy imperiale teken gebruik. Die bekende wêreldreisiger Marco Polo het in een van sy boeke geskryf dat die Chinese keiser drake as troeteldiere aangehou het.
Jennifer Esposito
Jennifer Esposito (gebore 11 April 1973) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Summer of Sam (1999), Don't Say a Word (2001), en Crash (2004), en in die televisiereeks The Affair (2014).
Sheila Darcy
Sheila Darcy (8 Augustus 1914 – 24 Februarie 2004) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Zorro's Fighting Legion (1939), Union Pacific (1939), Jungle Man (1941), en Tumbledown Ranch in Arizona (1941).
Stephanie Sigman
Stephanie Sigman (gebore 7 Januarie 1987) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Spectre (2015), Once Upon a Time in Venice (2017), en Annabelle: Creation (2017), en in die televisiereeks The Bridge (2013).
Michiel Smuts
regs|duimnael|200px|Ds. Michiel Smuts omstreeks 1917.
Afkoms en onderwysloopbaan
Michiel Smuts was 'n seun van die Swartland en het sy eerste onderwys geniet aan die skool van mnr. A.P.W. Immelman op sy geboortedorp. Ná voltooiing van sy opleiding aan die Normaal School, Kaapstad (die onderwyskollege deur die NG Kerk gestig) van 1888 tot 1890, het hy sy onderwysloopbaan begin met 'n aanstelling in die personeel van die Hoër Jongenskool op Wellington, as onderwyser in Hollands. Vir die onderwys, veral in Hollands, sy lieflingsvak, het hy hom sodanig beywer, dat hy lid was van 'n kommissie saam met ds. S.J. du Toit (Paarl) en mnr. M.J. Stucki (Blouvlei), wat in 1892 besluit het tot die afneem van eksamens in Hollands en Suid-Afrikaanse geskiedenis. Dit was die begin van die latere Taalbondeksamens.
Mnr. Smuts was vervolgens hoof van die openbare skool op Vanrhynsdorp, en later was hy weer skoolhoof op Prins Albert; maar algaande het die begeerte by hom ál sterker geword om vir predikant te gaan studeer. Hy is toe na Stellenbosch, en terwyl hy aan die hoof gestaan het van die "Industria", 'n landbouskool vir behoeftige seuns, het hy met privaat studie sy Admissie-eksamen tot die Kweekskool afgelê. Gedurende sy vierjarige studiekursus aan die Kweekskool het hy en sy vrou nog opgetree as huishouers van Industria en het hy selfs deeltyds onderwys aan hierdie inrigting gegee.
Eerste gemeente
duimnael|links|200px|Ds. Smuts was twee maal leraar van die [[NG gemeente Lindley, van 1903 tot 1906 en weer van 1917 tot 1922. Dié kerkgebou na die ontwerp van Wynand Louw is eers in 1928 gebou.]] Op 12 Desember 1902 is prop. Smuts tot die evangeliebediening toegelaat en in Oktober van die volgende jaar is hy op Lindley georden en bevestig. In hierdie eerste gemeente van hom het hy met eienaardige moeilikhede te kampe gehad. Die pas afgelope Anglo-Boereoorlog het groot verdeeldheid in die gemeente gebring en feitlik al die kerklike geboue is deur die vyand verwoes of verbrand. Deur sy taktvolle optrede as vredemaker het hy die eenheid en die gemeente weer herstel.
Op Darling
duimnael|regs|210px|Die ou NG kerk op Darling soos dit in ds. Smuts se tyd gelyk het. Dit moes later plek maak vir 'n moderne kerkgebou ontwerp deur [[Wynand Louw.]] Nadat die gemeente Darling agt maande herderloos was, het hulle die voorreg gehad om hul nuwe leraar met sy gesin op 19 September 1906 te verwelkom. 'n Groot aantal rytuie het die Smuts-gesin by die stasie ingewag en daarvandaan in 'n lang stoet na die pastorie gegaan waar die gebruiklike adresse aangebied en gepas beantwoord is. Die bevestiging het die volgende dag plaasgevind. Uit Malmesbury het nie minder nie as 70 belangstellendes met 'n spesiale trein na Darling gekom. Onder die besoekers was ds. C. Rabie en eerww. S.B. Weich, F.N. van Niekerk en J.N. Murray. Ds. Steytler van die buurgemeente Hopefield het reeds die vorige dag aangekom. Die bevestigingsrede is deur ds. C. Rabie, die waardige ou leraar van Swartland, oor 2 Korintiërs 6:1 ("En wij, als medearbeidende, bidden u ook, dat gij de genade Gods niet tevergeefs moogt ontvangen hebben.") gehou, terwyl die bevestigde se intreepreek oor Ps. 122: 8,9 ("Om mijner broederen en mijner vrienden wil, zal ik nu spreken, vrede zij in u! Om des huizes des HEEREN, onzes Gods wil, zal ik het goede voor u zoeken.") gehandel het.
Sy meer as vyfjarige arbeid op Darling was 'n geseënde tyd vir die gemeente en in meer as een opsig ook 'n vrugbare, skryf ds. H.C. Hopkins in die gemeente se eeufeesgedenkboek. In die werk is hy getrou bygestaan deur sy eggenote wat die tweede predikantsvrou sou wees om haar laaste rusplek hier op aarde in die Darlingse kerkhof te vind. Mev. Miemie Smuts was 'n dogter van eerw. J.H.L. Schumann wat as sendeling en apteker werksaam was totdat hy in 1889 as leraar van die Independente Gemeente op Cradock skielik heengegaan het. Ook sy dogter sou later aan haar hart beswyk. Hoewel sy reeds lank lydende was, het haar einde onverwags in die namiddag van 25 Julie 1910 in die pastorie gekom. "Deur haar heengaan het ds. Smuts 'n troue lewensgesellin, die kinders 'n tere moeder en die gemeente 'n ywerige werkster verloor," volgens ds. Hopkins.
In 'n berig wat waarskynlik in die Kerkbode verskyn het, is indertyd geskryf: "Blymoedigheid en opgeruimdheid waren zeker trekken in het karakter van mevr. Smuts, die elkeen troffen. Welgemoed onder alle beproevingen, kon zy ze te gemakkeliker dragen. Met een zwak en lydend lichaam was zy steeds gewillig om te helpen, waar zy kon. Zy scheen een hart te hebben, dat liefde had voor allen en voor alle goede zaken binnen en buiten de gemeente. Haar arbeid in de gemeente was zonder bazuin. Haar leven bevatte geen biezonder grote daad, maar is te meer overvloedig in kleine daden, die een waarde en kracht eraan geven, die luider spreken dan vele daden, die de wereld in beweging zetten."
Die begrafnis het Dinsdagnamiddag plaasgevind. By die pastorie het eerw. C.J. Grové (Malmesbury) 'n kort woord tot die kinders gerig, waarna die skoolkinders voor die lykswa uit na die kerk geloop het wat tot oorlopens toe gevul is. Hier het di. F.X. Roome (Kaapstad) en J.H. van Aarde (Kruisvallei, die tweede gemeente op Tulbagh) opgetree, terwyl ds. C. Rabie (Swartland) by die graf gepraat het. Kerkraadslede het as draers opgetree en die broeders het ook later besluit om uit eie sak alle koste i.v.m. die begrafnis te dek as blyk van hul agting vir haar en van waardering vir haar werk en die geseënde invloed wat sy in die gemeente uitgeoefen het. Uit die huwelik van ds. en mev. Smuts is vier kinders gebore van wie drie met Darling se eeufeesviering nog gelewe het. Marius, in lewe assistentklerk van die Senaat, was toe reeds oorlede. Tydens sy bediening op Piketberg het ds. Smuts met mej. A.C. Beyers in die huwelik getree en die vader van nog 'n dogter geword. In 1912 het ds. Smuts 'n beroep na die naby-gelee Piketberg aangeneem en op 20 Maart ontvang hy demissie van dieselfde konsulent, ds. J. D. Retief (Moorreesburg), wat die akte aan sy voorganger oorhandig het.
Cameron Esposito
Cameron Esposito (gebore 17 Oktober 1981) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Sleight (2016), Mother's Day (2016), en The Hero (2017), en in die televisiereeks Take My Wife (2016).
Michiel Smuts
Op Darling
Sy afskeidspreek het hy op Sondag 7 April 1912 met Nagmaal gehou. By die bediening van die sakrament het hy oor Mat. 28:6 ("Hij is hier niet; want Hij is opgestaan, gelijk Hij gezegd heeft. Komt herwaarts, ziet de plaats, waar de Heere gelegen heeft.") gepraat en toe het die afskeidswoord oor Hand. 20:32 ("En nu, broeders, ik bevele u Gode, en den woorde Zijner genade, Die machtig is u op te bouwen, en u een erfdeel te geven onder al de geheiligden.") gevolg. In nog 'n berig sonder bron of datum, is berig: "Hy vergeleek zyn scheiding van ons als die van echtgenoot en echtgenote, die elkander diep beminden en waar de liefde uit biddende harten riep om vereniging. 'Ik was naar Darling gekomen met een gevoel dat al steenigen my de menschen ook, dan ga ik nog daarheen, want ik heb toen geen goed gerucht van u vernomen. Doch nu moet ik waarlik zeggen, dat u myn weg met rozen heeft bezaaid.'"
Hoogtepunte op Darling
duimnael|regs|300px|'n Verjaardagviering in die pastorie op Darling in ds. Smuts se tyd. Op die eerste kerkraadsvergadering met ds. Smuts as voorsitter (in 1907) is besluit om vir die gemeentewerk 'n paar perde aan te koop, maar die leraar wou dit goed verstaan hê dat dit nie sy eiendom sou wees nie. Aanddienste het in hierdie tyd waarskynlik gebruiklik geword want daar word 10 sjielings per maand gestem vir "een lichtaansteker en klokkenluider".
In die jaar van die ontstaan van die Mannesendingbond, en wel op 17 November 1908, het die kerkraad eenparig besluit om 'n tak van die MBS te stig. Dit sou onder toesig van die kerkraad staan wat voorlopig ook as bestuur sou optree. Op gevoelvolle wyse het ds. Smuts sy blydskap en dankbaarheid oor hierdie besluit uitgespreek.
Ds. Smuts het hom sterk beywer om die kerkskuld uit te wis en die gemeentelike finansies op 'n gesonder voet te bring. 'n Aansienlike som was in kleiner bedrae deur verskillende persone aan die kerk verskuldig en op allerlei maniere is getrag om hierdie skulde in te vorder. In April 1909 is daar 'n kommissie vir finansies benoem wat die geldelike sake van die gemeente moes help behartig. Die eerste lede van hierdie kommissie was dr. Nieuwoudt en die broers W.J. Spiers en. J.G. Loubser. Met 'n "kollekte reisje" deur die gemeente het die leraar so goed gevaar dat £300 op 'n skuldbewys van mnr. Fred. Duckitt (Waylands) afbetaal kon word. Toe die diakens in Februarie 1911 hul boekies inhandig, het die voorsitter met 'n spesiale woord van dank melding gemaak van die feit dat die £233 14s. 6d. wat die kommissie ingesamel het. die grootste bedrag was wat tot daardie tyd op kollektelyste ingekom het. Nogtans moes daar weer 'n skuldbewys vir £700 teen 5% rente aan mnr. Fred. Duckitt gegee word. Aangesien die geldelike sake van die gemeente toe in orde was, sou die kerkraad nie meer maandeliks vergader nie.
In Desember 1909 word besluit om met Kers- en Nuwejaarsdagdienste in die kerk te hou en op Nuwejaarsdag sou ook voortaan die voorstelling van nuwe Kerkraadslede plaasvind. Verder is die onwenslikheid bespreek van "dat algemeen gebruik in onze Kerk" om by Nagmaal "geld op de tafels te werpen." Hierdie ekstra gawes moes voortaan saam met die gewone kollekte in die bordjies geplaas word. Om die inkomste op te stoot is in 1910 besluit om voortaan in die eerste kwartaal van die jaar nog 'n basaar te hou, of anders sou die lyste uitgaan om die tekort van die jaar aan te suiwer. Nadat die leraar dit reeds geruime tyd vantevore vir die Kerkraad in bedenking gegee het, is daar toe egter in 1911 besluit om Dankofferfeeste pleks van basaars te hou en hy sou die nodige doen om daarvan 'n sukses te probeer maak.
Die kombuis van die pastorie het in 1908 'n plankvloer gekry en dit het £6 3s. gekos. In dieselfde jaar is die kerkplein weer met bome beplant en gemeentelede het werkvolk gestuur om eers die kerkhof en toe ook die kerkplein in orde te bring. Aan die broer Spiers is opdrag gegee om 'n werker teen 6d. tot 1s. per Sondag in diens te neem om van die tweede gelui tot ná die oggenddiens 'n oog oor die rytuie by die kerk te hou. Twee jaar later is daar weer op die noodsaaklikheid van so iemand te hê gewys en toe kon br. Van Niekerk ls. tot ls. 6d. per Sondag aanbied. Daar was ook kettings waaraan die perde vasgemaak kon word.
Net voor ds. Smuts se vertrek het mnr. Fred. Duckitt (Waylands) £100 geskenk vir die verligting van die kerkgebou en hy is saam met mnr. H.K.J. van der Spuy en die heer J.G. Loubser as komitee benoem om die saak deur te voer. Gasligte is in die kerk gebruik tot dat die kerkraad in 1930 'n eie elektriese verligtingstoestel teen £197 10s. aangekoop het.
Op Piketberg
links|duimnael|290px|Ds. Michiel en mev. Smuts. duimnael|regs|270px|Die NG kerk op Piketberg is ontwerp deur [[Carl Otto Hager en ingewy in 1882.]] duimnael|270px|regs|Die Kerklike Wiid-Saal, so genoem na mej. Maria Elizabeth Wiid, wat dit onder sekere bepalings aan die gemeente Piketberg bemaak het. Ds. Smuts se bevestiging op Piketberg het plaasgevind 20 April 1912 deur die konsulent, ds. M.C. Mostert, bygestaan deur di. J.H. van Aarde, C.R. Ferreira, P. Brink en eerww. C. Bastiaanse en G. Enslin. Ds. Smuts het sy dienswerk, soos op Darling, aangevang met 'n rede oor Ps. 122:8,9 ("Om mijner broederen en mijner vrienden wil, zal ik nu spreken, vrede zij in u! Om des huizes des HEEREN, onzes Gods wil, zal ik het goede voor u zoeken.") en dit meer as vyf jaar lank met getrouheid, toegewydheid en merkbare seën voortgesit, volgens eerw. Andries Dreyer, wat die geskiedenis van die gemeente met sy eeufeesviering in 1933 te boek gestel het.
Ds. Smuts het in in Julie 1934 sy herinneringe aan die gemeente Piketberg as volg vir die gemeente se eeufeesgedenkboek neergeskryf: "Die gemeente Piketberg is nou 'n sentenarius - 'n honderdjarige en waar sy haar verjaarsdag feestelik vier verheug ek my met haar en dank die Heer vir die goeie dinge wat sy gedurende die honderd jare uit Sy hand ontvang het. Sy is die derde gemeente van ons Kerk deur my bedien. Van April 1912 tot Desember 1917 het ek in haar gestaan en sy sal altyd 'n besondere plek in my hart en my herinnerings inneem. Die beroep daarheen en my aanname daarvan het my weggevoer van my geliefde ou gemeente, Darling, waar die graf van 'n beminde gade vir my 'n gevaarlike heiligdom begin word het.
"Piketberg het die beroep uitgebring sonder ondersoek in te stel na die bekwaamhede en deugde vir gemeentelike werk van die pastorievrou - want hy het geweet dat daar nie so 'n persoon was nie en hy het my later één van sy beste dogters tot 'n vrou gegee, waardeur die liefdebande nog sterker geword het. Swaar, baie swaar het ek Darling verlaat en feitelik teë my sin na Piketberg gegaan - maar die bevel van die Meester was "trek" en dié stem moes ek gehoorsaam. Die ontvangs op Piketberg was hartelik en liefdevol, maar ek was nie in 'n stemming om die hartelikheid te geniet en te waardeer nie. Toe ou vader Koos Eksteen - saliger - wat my van die stasie af in sy "spider" vervoer het, by die pastorielaan indraai, waar die blaas-orkes van die Burgerskloof Sendingstasie 'n hosanna-lied ter verwelkoming speel, was my onvriendelike opmerking 'vandag is dit "Hosanna" maar môre kom die 'kruis hom'. Hierop was sy berispende antwoord, 'dank die Heer dat die Kerk nog Hosannas sing'.
"Baie keer het Piketberg daarna vir my 'Hosannas' gesing maar die 'kruis hom' het ek, dank sy die Heer, nooit gehoor nie. Die gemeente was groot - die werksaamhede uitgebrei en die werk swaar en krageisend, maar die Heer was naby en sy genade was my genoeg. Die gemeente was goed bearbei deur my waardige voorgangers - wat almal reeds tot hul vaders vergader is - en die spore van die ywerige en onvergeetlike ds. Wollie de Wet was nog vars en oop. Ek kon voortbou aan die mure deur hulle opgetrek op die fondament waarvan Jesus Christus die uiterste hoeksteen is en gesteun deur manne met gesond verstand, godsvrug en deug in die kerkraad en vrome siele in die gemeente het die God van die hemel dit laat geluk.
"In die Kerkraad het daar 'n gees van eensgesindheid, broederliefde en vertroue geheers en in die gemeente was daar geen storende elemente nie. Piketberg was 'n kerkliewende gemeente en ek vertrou dat sy dit altyd aal wees. Die uitgestrektheid van die gemeente het baie buitedienste noodsaaklik gemaak. Op nie minder as 10 plekke is in die loop van die jaar buitedienste gehou, waarvan sommige maandelike wykdienste was. Om dit alles met kar en perde te doen was nie kinderspel nie, maar die waardering, die aandag, die liefde, die ongekunstelde hartlikheid van die vriende by geleentheid van hierdie dienste getoon was 'n vergoeding vir die opofferings en inspanning. Die terugreis van die plekke van samekomste af gewoonlik met 'n vermoeide liggaam, maar met 'n verkwikte siel.
"Onderwyssake het baie aandag en tyd geëis en veel het in die tyd op onderwysgebied tot stand gekom. Daar 2 naburige predikante ook lede van die Skoolraad was, wou ek nie as plaaslike leraar die voorsitterstoel beklee nie. Die erepos was al die jare op bekwame wyse beklee deur die broeder Johannes Dommisse, wat uitstekende dienste vir die opvoeding in die gemeente in die besonder en die distrik in die algemeen verrig het.
"Met lus het ek elke Sondag die Evangelieboodskap aan die gemeente gebring. Besielend was die orrelspel van Nico Vlok, inspirerend en hartlik die sing van die gemeente, bemoedigend die aandag van die gehoor. Die gemeente het binne en buite die kerk meegewerk om my werk maklik en aangenaam te maak en die sen van die Hemel het nie uitgebly nie.
"Die Rebellie het my ou gemeente Lindley geskeur, en toe vandaar die smeekgeroep kom 'kom oor en help ons', het ek met opofferings en groot selfverloëning aan die stem gehoor gegee en Piketberg verlaat - maar die afskeid was vir my gade en my 'n losskeur van 'n geliefde werkkring en dierbare vriende. Ons bly nog lewend belangstel in ons geliefde ou Piketberg gemeente, en bid gedurig vir haar geestelike en stoffelike welvaart."
Weer Lindley
duimnael|links|270px|[[Lindley se ou NG kerk was nog in gebruik tydens ds. Smuts se eerste sowel as tweede dienstyd hier.]] In 1917 het ds. Smuts hom geroep gevoel om 'n beroep na sy ou Vrystaatse gemeente, Lindley, aan te neem. Daar het ten gevolge van die vertrek van die vorige leraar, omstandighede in die gemeente ontstaan wat die opvolging noodsaaklik gemaak het van 'n man met ervaring, mensekennis en tak. Sodanige man was ds. Smuts en so groot was die vertroue van die gemeente in hul oudleraar dat hulle hom teruggeroep het en met Gods hulp, is die gewenste gevolg bereik, aldus eerw. Andries Dreyer. Die afskeid van Piketberg in 1917 was besonder hartlik en swaar, te meer ook omdat mev. Smuts, sy tweede eggenote 'n geliefde dogter van die gemeente was en sy waardige predikantsvrou geword het. Op Sondag 9 Desember 1917 het hy sy tweede dienstyd op Lindley begin met die tekswoord: "Doen goed aan Sion na u welbehae; bou die mure van Jerusalem op." Iemand uit die gemeente het kort daarna as volg in De Kerkbode geskrywe: "De gansche gemeente was verblijd om hun vroegeren leeraar opnieuw in hun midden te ontvangen . . . Wij zijn overtuigd dat de Heer, die zijn diensknecht veertien jaar geleden gebruikt heeft om de breuke in de gemeente te heelen, het andermaal op een heerlijke wijze doen zal." Weer het hy daarin geslaag om die eenheid te herstel.
Op Philadelphia
Op 28 September 1921 is ds. Smuts toe as opvolger van ds. Van Rensburg na die NG gemeente Philadelphia beroep. Hierdie beroep het hy aanvaar en op 18 Januarie 1922 is hy daar bevestig. Sy oom, ds. Van Aarde van die gemeente Kruisvallei, het die bevestigingsrede uitgespreek na aanleiding van Ex. 29:33 ("En zij zullen die dingen eten, met welke de verzoening zal gedaan zijn, om hun hand te vullen, en om hen te heiligen; maar een vreemde zal ze niet eten, want ze zijn heilig"). Ná die bevestiging is die kerkgangers op 'n geselligheid in die kerksaal onthaal. Een van die besoekers het daarna as volg oor hierdie dorpie in De Kerkbode geskrywe: "Philadelphia is niet juist 'n stad . . . . Te oordelen naar wat wij zagen, komt 't ons echter voor, dat dit dorpje met wat 't vertegenwoordigt, zwaarder weegt dan menige zoogenaamde stad."
In die gemeente Philadelphia, wat ds. Smuts byna 14 jaar as leraar bedien het, het hy en sy vrou diep spore agtergelaat. Hy het hom onder meer baie beywer vir die bou van die kerksaal op Melkbosch. Reeds aan die begin van 1921 het ds. Van Rensburg namens die kerkraad aansoek gedoen by die betrokke direkteure om 'n erf op Melkboschstrand. Die antwoord hierop was dat so 'n erf aan die kerk gratis geskenk sal word op voorwaarde "dat binnen twee jaaren een kerkgebouw opgericht werde". Hierdie voorwaarde het die kerkraad onaanneemlik gevind en daar is voorlopig van die saak afgestap. Twee jaar later het die Cape Lands Developing Co. weer 'n stuk grond aangebied op voorwaarde dat binne twaalf maande 'n begin moet gemaak word met die bou van 'n kerk daarop. Die kerkraad en gemeente het egter onder meer geoordeel "dat de tijd voor een kerkgebouw op Melkbos Strand nog niet aangebroken is".
Intussen het ds. Smuts sodanig vir die saak geywer, dat die kerkraad in April 1925 besluit het om 'n kerksaal op Melkbosch te bou sodra "genoegsame fondse ingesamel is". Binne sowel as buite die gemeente (onder meer in die gemeentes Malmesbury en Paarl) is toe vir die boufonds gekollekteer. 'n Aanbod van twee erwe van ene mnr. Commaille is met dank deur die kerkraad aanvaar, en teen die middel van 1928 het ene mnr. W. van der Merwe met die bou van die saal begin, die hoeksteen waarvan deur ds. Smuts op 6 Augustus van daardie jaar gelê is. Nog voor die einde van 1928 is die saal voltooi. Dié kerksaal het 250 sitplekke bevat en het £955 gekos. Van toe af is daar gereeld elke maand 'n buitediens op Melkboschstrand gehou.
duimnael|regs|270px|'n Hoogtepunt tydens ds. Smuts se bediening in Philadelphia was die voltooiing van die kerksaal op Melkboschstrand. Dié wyk het in 1983 afgestig en het in 2014 1 638 belydende lidmate gehad, vergeleke met die moedergemeente se 261.
Tydens die dienstyd van ds. Smuts is die traliewerk rondom die kerk op die dorp aangebring. Op voorstel van broeder A.W. Louw, wat hom baie vir die saak beywer het, het die kerkraad teen die middel van 1923 begin met die insameling van 'n sogenaamde "Traliefonds." Sir David Graaff het £25 in die fonds gestort. In die loop van 1925 is met die aanbou daarvan begin en ná enkele maande is dit voltooi vir die som van £510 2s. 7d. Ene mnr. W. van der Merwe, van Melkbosch, was die boukontrakteur. Die inwyding is deur ds. D.S. Botha, in wie se tyd die ou traliewerk aangebring is, waargeneem. Die volgende jaar (1926) is ook die kerkorrel vernu en opgeknap vir die som van £50. Drie jaar tevore (1923) is die kerksaal, met behulp van die jongmense wat daarvoor in die gemeente gekollekteer het, van gasverligting voorsien. In Julie 1925 is besluit om 'n sesde diaken op die kerkraad aan te stel. Van toe af aan is die kerkraadsnotule, onder die scribaat van broeder H.C. Dreyer, gereeld in Afrikaans i.p.v. Hollands opgestel. In Julie 1926 is besluit tot kelkies pleks van die gemeenskaplike beker by die Avondmaal. In Julie 1928 besluit die kerkraad, op inisiatief van ds. Smuts, tot 'n jaarlikse Kerkhofdag in September.
In hierdie jare het die gemeente twee staatmakers, wat besonder baie vir die gemeente gedoen en beteken het, deur die dood verloor, naamlik broeders M.J. Louw (1926) en E.L.P. Steyn (1928). Ds. Smuts, wat langer as enige van sy voorgangers hierdie gemeente bedien het, se gesondheid het intussen so afgeneem dat hy genoodsaak is om sy emeritaat te aanvaar. Op 28 Oktober 1935 het hy eervolle ontslag verkry en op 6 November het hy sy afskeidspreek gelewer. Die afskeid het vir hom en sy eggenote baie swaar geval, skryf ds. A.P. Smit, want hulle was hier besonder gelukkig, en het vir hulself 'n besonderse plek in die harte van gemeentelede verower.
Aftrede en dood
Ná sy aftrede het die egpaar Smuts hulle op Bellville gevestig, waar hy plotseling ontslaap het op Vrydagaand 27 Mei 1938 in sy 69ste jaar. Die volgende Sondag is sy stoflike oorskot in die kerkhof op Philadelphia ter aarde bestel in teenwoordigheid van 'n skare van meer as duisend begrafnisgangers. Ds. A.P. Smit skryf in Phildalphia se driekwarteeugedenkboek: "Die gemeente het in hom 'n geestelike vader en allemansvriend verloor en sy nagedagtenis is vir ons tot 'n groot seën. Sy joviale persoonlikheid, wat oud sowel as jonk, selfs die kindertjies, tot hom aangetrek het, sy innemendheid en vriendelikheid, sy gesonde humorsin en lewensmoed — en bowenal sy groot hart van lief de, sal ons altyd mis. Die Kaapse Kerk verloor in hom 'n talentvolle en getroue kerkvader. As lid van die Kerkkantoorkommissie en scriba van die Kakamas-arbeids-kolonie-kommissie het hy belangrike dienste aan die Kerk bewys. Hy was 'n hartstogtelike liefhebber van sy volk en het hom baie beywer vir die opheffing van die armblanke."
Breekpunt
Genre
Die rolprent is 'n drama.
Akteurs
Van die akteurs is Cobus Rossouw, Tani de Lange en Dawid Swart. Tani de Lange is benoem vir die Gert van den Bergh-prys vir haar vertolking van Marie.
Storielyn
Die verhaal speel af teen die agtergrond van die droë landskappe van Noordwes-Kaapland en Suid-Namibië. Op Marie se troudag word sy deur haar jaloerse vorige verloofde ontvoer. Hy dreig om haar en homself te skiet as sy probeer ontsnap. Dan gaan haar huidige verloofde op ’n soektog na haar.
Stollingsgesteente
Stollingsgesteente is een van drie hoofrotstipes; die ander twee is metamorfe en afsettingsgesteente. Stollingsgesteente word gevorm wanneer magma (ondergronds) of lawa (bogronds) afkoel en verhard. In eersgenoemde geval word van intrusie gepraat en in laasgenoemde geval van ekstrusie. Die vulkaniese rotse kan gevorm word met of sonder kristallisasie. Ander name vir dié soort gesteente is fynkorrelrige, korrelrige, kristallyne, plutoniese en vulkaniese stollingsgesteentes.
Magma kan ontstaan óf uit die gedeeltelike smelting van vooraf bestaande rotse óf in ’n planeet se litosfeer (die kors en boonste deel van die mantel). Die smelting word gewoonlik veroorsaak deur een of meer van drie prosesse: ’n toename in temperatuur, ’n afname in druk of ’n verandering in samestelling. Meer as 700 soorte stollingsgesteentes is al beskryf – die meeste van hulle het onder die aardkors gevorm. Die vorming van magma kom net in enkele tektoniese situasies voor: warm kolle, subduksiesones, mid-oseaanriwwe en skeure.
Plutoniese gesteentes
Plutoniese gesteentes ontstaan deur die afkoeling van vloeibare magma diep in die aardkors. Deur erosie word hierdie gesteentes aan die oppervlak blootgestel as plaatvormige of koepelvormige strukture. Plaatvormige strukture ontstaan deurdat magma in swak sones indring. Hierdie strukture kom in verskillende vorms voor. 'n Lopoliet het 'n skottelvorm en 'n lakkoliet ŉ lensvorm.
Nie-plaatvormige strukture word plutone genoem. Hierdie struktuur is 'n diepliggende liggaam met steil wande en indien dit in 'n berggordel voorkom, word dit 'n batoliet genoem. Die klassifikasie van stollingsgesteentes berus eerstens op die SiO2-inhoud, dan op die veldspate en laastens op die ander minerale wat daarin aanwesig is. Silika-oorversadigde plutoniese gesteentes In hierdie gesteentes kom vrye silika voor in die vorm van kwarts (q). Die verhouding (k/p) tussen d ie alkaliveldspate (k) en die plagioklase (p) gee 'n algemene onderverdeling:
- k/p > 9: alkaligraniet
- 9 > k/p > 2: graniet
- 2 > k/p > 1/ 2: adamelliet
Latynse Ryk
Die Latynse Ryk of Keiserryk van Romania (Latyn: Imperium Romaniae) is die naam wat historici gegee het aan die feodale Kruisvaarderstaat wat deur deelnemers aan die Vierde Kruistog gestig is op land wat van die Bisantynse Ryk verower is. Dit het tot stand gekom ná die inval in Konstantinopel in 1204 en het geduur tot in 1261. Die Latynse Ryk was veronderstel om die Bisantynse Ryk te vervang as die titulêre Romeinse Ryk in die ooste, met ’n Westerse Rooms-Katolieke keiser in die plek van die Oosters-Ortodokse Bisantynse keisers.
Susie Essman
Susie Essman (gebore 31 Mei 1955) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Volcano (1997), Bolt (2008), en Cop Out (2010), en in die televisiereeks Curb Your Enthusiasm (2000).
Stollingsgesteente
Plutoniese gesteentes
- k/p < 1/ 9: kwartsdioriet
Latynse Ryk
Boudewyn IX, die Graaf van Vlaandere, is op 16 Mei 1204 as Boudewyn I as die eerste Latynse keiser gekroon. Die Latynse Ryk kon nie politieke of ekonomiese oorheersing handhaaf oor die ander Latynse magte wat ná die Vierde Kruistog in voormalige Bisantynse gebiede gevestig is nie, veral die Republiek Venesië, en ná ’n kort aanvanklike tydperk van militêre suksesse het dit stadigaan begin verval. Dit is verswak deur konstante oorlogvoering teen Bulgarye en die onverowerde dele van die ryk, soos die Niceense Ryk, en eindelik het dit tot ’n einde gekom toe die Bisantyne Konstantinopel in 1261 onder keiser Michael VIII Palaiologos herverower.
Stollingsgesteente
Plutoniese gesteentes
Al hierdie gesteentes het 'n granitiese tekstuur, dit wil sê die kristalle is onreëlmatig van vorm en ongeveer ewe groot. 'n Tipiese graniet bevat kwarts (oorversadig), albietryke plagioklaas en ortoklaas. Daar is voorts biotiet en/of amfibool as bykomstige minerale (in klein hoeveelhede) aanwesig.
Silika-onderversadigde plutoniese gesteentes
Hierdie groep word gekenmerk deur die voorkoms van veldspaatvervangers soos nefelien, sodaliet en noseaan, in die afwesigheid van vrye kwarts. Siëniete en siënodioniete kom ook voor in hierdie groep en 'n voorbeeld hiervan is nefeliensiëniet, wat tussen 5 en 10 % nefelien bevat.
Ultramafiese gesteentes en anortosiete
Gesteentes met meer as 90 % mafiese bestanddele word ultramafies genoem. Hierdie gesteentes kom voor in gelaagde intrusiewe liggame, saam met gabbros en verwante gesteentes. Soms bestaan hierdie gesteentes uit slegs 1 mineraal. Voorbeelde hiervan is pirokseniet, wat uit klino- of ortopirokseen bestaan; hornblendiet, wat hoofsaaklik uit hornblende bestaan; duniet, met olivien as hoofbestanddeel, en anortosiet, wat uit plagioklaas bestaan. Die ontstaan van anortosietgesteentes word verklaar deur die akkumulasie van plagioklaaskristalle vanweë swaartekragskeiding.
Ganggesteentes
Gang- of hipabissale gesteentes het oor die algemeen gekristalliseer op vlakker dieptes as plutoniese gesteentes, maar nie op die aardoppervlak nie. Hulle kom as die randfasies van plutone in gange en spleetopvullings voor. Ganggesteentes word in 4 groepe onderverdeel. Daar word onderskei tussen porfier (groot fenokriste in ŉ kleiner grondmassa), pegmatiet (baie grofkorrelrig), apliet (fynkorrelrig) en lamprofier ('n middel tot fynkorrelrige, donker gesteente). Van byna alle plutoniese gesteentes bestaan ekwivalente in die vorm van porfiere en pegmatiete. Oor die algemeen word ook gepraat van byvoorbeeld granietporfier of siënietpegmatiet.
Porfier
Porfiere is die hipabissale gesteente wat die meeste voorkom. In 'n granietporfier word fenokriste van veldspaat en, in minder mate, kwarts aangetref in 'n later gevormde grondmassa van kwarts en kaliumveldspaat. 'n Granofier ontstaan wanneer kwarts en veldspaat in die grondmassa vergroei is en die indruk van hiërogliewe gee. Siënietporfier is die middelkorrelrige ekwivalent van siëniet en kom voor in gange en plate. Ortoklaas vorm hierin fenokriste as deel van die grondmassa, saam met hornblende, biotiet en soms min kwarts. Doleriet kom voor as gange en plate en is die hipabissale ekwivalent van gabbroïese gesteentes en basalte. As fenokriste kom veral plagioklaas (labradoriet) en klinopirokseen (ougiet) voor, soms hipersteen, olivien of kwarts. Die plagioklaaskristalle letipies teen die ougiet of vorm 'n ofitiese tekstuur waar dit in die ougiet ingesluit is. Baie doleriet het in later prosesse veranderinge ondergaan; pirokseen is hierby vervang deur amfibool en/of chloriet en plagioklaas deur karbonate, epidoot en albiet, en die produk word dan 'n diabaas genoem.
Pegmatiete
Twee tipes pegmatiete kan onderskei word: die eenvoudige en die komplekse. Die eenvoudige pegmatiete kom voor as laat gange en are in granietliggame en die omringende newegesteentes waarin die residu-oplossings uitgekristalliseer het. Hierdie pegmatiete is grof en bevat veral kwarts, veldspaat en glimmers. Granietpegmatiet kom verreweg die meeste voor en die grafiese tekstuur, vanweë die vergroeiing van kwarts en veldspaat, is tiperend. Komplekse pegmatiete bevat naas bogenoemde minerale ook allerlei seldsame minerale soos lepidoliet en spodumeen (litiumhoudend), topaas, beril, toermalyn en radioaktiewe minerale. Daarom kan pegmatiete van groot ekonomiese belang wees. Komplekse pegmatiete is sonêr opgebou en kom voor in gebiede van hoe metamorfose.
Apliete
Apliete ontstaan uit die differensiaat van graniet en bestaan veral uit kwarts en veldspaat. Hierdie gesteentes is fynkorrelrig en die kristallisasieproses volg op die magmatiese stadium waarin die kristallisasie van plutoniese gesteentes plaasvind. As laaste fase ontstaan hidrotermale are vanweë die kristallisasie van minerale uit waterige oplossings wat in die splete sirkuleer. Granietapliet kom die algemeenste voor in assosiasie met lamprofiere.
Lamprofiere
Hierdie basiese differensiasieproduk is middel- tot fynkorrelrig en kom voor as dun gange en plate in groter plutone. Lamprofiere bevat fenokriste van mafiese minerale soos biotiet, ougiet, hornblende en olivien in 'n grondmassa van veldspaat of veldspaatvervangers of soms glas. Minette is biotietfenokriste in ŉ grondmassa van ortoklaas wat voorkom in assosiasie met graniete. Dit is ook die geval met vogesiet (hornblende met ortoklaas). Kersantiet (biotiet met plagioklaas) en spessartiet (hornblende met plagioklaas) is geassosieer met doleriet. Monchiquiet is 'n lamprofier met barkevikiet (alkali-amfibool), ougiet en olivien en kom voor in alkaliryke gesteentes soos nefeliensiëniet en foyaïet.
Lawa
Lawastrome lewer die enigste moontlikheid om die vormingsprosesse van stollingsgesteentes direk te bestudeer. Lawa kan op die aardoppervlak of onder die see uitvloei en die vloeitempo hang af van die viskositeit van die vloeistof. Basaltiese lawa het 'n lae viskositeit en kan oor groot oppervlaktes versprei. Kenmerkend vir onderwater-uitvloeiings is die vorming van kussinglawa, wat soos opgestapelde kussingvormige massas lyk.
Silika-versadigde lawagesteentes
Tragiet is ryk aan die veldspaat sanidien en is die vulkaniese ekwivalent van sieniet. Wanneer die kristalle deur vloeibeweging georiënteer is, praat 'n mens van ŉ tragitiese tekstuur. Andesiet, wat naas basalt die lawagesteente is wat die algemeenste voorkom, bestaan uit fenokriste van oligoklaasandesien en mafiese minerale soos biotiet, bruin hornblende en pirokseen in ŉ glasgrondmassa. Basalt is die vulkaniese ekwivalent van gabbro en noriet. Hierdie gesteente bevat ongeveer ewe veel plagioklaas as pirokseen in fenokriste sowel as in die grondmassa.
Silika-onversadigde lawagesteentes
Fonoliet stem ooreen met nefeliensiëniet, foyaïet en verwante plutoniese gesteentes. Dit is 'n grysgroen gesteente wat 'n helder geluid afgee wanneer dit met 'n hamer geslaan word - vandaar die naam. Fonoliet bestaan uit sanidien, nefelien en egiriet en/of riebeckiet. Onversadigde tragibasalt lyk soos basalt en kom voor in gange en lawastrome. Fenokriste van ougiet en olivien is soms met die blote oog sigbaar. Die olivienvrye tipe word tefriet genoem en die olivienhoudende tipe basaniet.
Ander lawagesteentes
Karbonatiet is 'n feitlik suiwer karbonaatgesteente wat deel uitmaak van 'n bepaalde groot ringkompleks van byvoorbeeld nefeliensiëniet. Soms vorm karbonatiet die sentrale prop van so 'n kompleks en in ander gevalle kom dit voor as radiaalstralende gange. Buiten kalsiet en dolomiet, kom ankeriet ook voor in karbonatiet en as bykomstige minerale kan apatiet en magnetiet voorkom. Spiliet is 'n fynkorrelrige basiese gesteente wat in die vorm van kussinglawa voorkom. Albiet of oligoklaas kom hier saam met pirokseen voor. Die meeste spiliete is verander in karbonate, epidoot en chloriet en die holtes word opgevul deur kalsiet.
Geologiese belang
Stollings- en matemorfe gesteentes maak 90 tot 95% uit van die volume van die boonste 16 km van die aardkors.
Hulle is belangrik omdat:
Vorming
. Stollingsgesteentes kan op twee maniere gevorm word: deur intrusie, uit magma wat in die aardkors afkoel, of ekstrusie, uit vulkaniese uitbarstings bo die aarde se oppervlak.
Fossiele
Fossiele word in sedimentêre gesteentes aangetref, maar nie in stollingsgesteentes nie. Die rede is dat stollingsgesteentes gevorm word deur die stolling van magma wat afkoel. Die temperatuur van magma self is tussen 700 °C en 1300 °C. Enige organiese materiaal sal dus heeltemal verbrand by sulke hoë temperature en sal nie fossiele vorm nie.
Vermoede van onskuld
Die vermoede van onskuld of onskuldpresumpsie (Latyn: praesumptio innocentiae) is 'n grondbeginsel van die strafreg wat bepaal dat almal onskuldig geag word tot die teendeel bewys is. In siviele sake is die reg om as onskuldig geag te word normaalweg nie van toepassing nie. In strafregtelike sake moet die vervolging egter bo redelike twyfel kan bewys dat die beskuldigde wel skuldig is alvorens vonnisoplegging kan plaasvind.
In die geval van onskuld kan die aangeklaagde se naam en eer aangetas wees. Dis algemene praktyk dat die beskuldigde se naam nie beskerm word nie. Die persoon kry in die hof die geleentheid om homself te verweer en sodoende sy naam in ere te herstel, maar kan nie 'n eis vir skadevergoeding instel nie.
As die persoon egter skuldig bevind word, sal versagtende omstandighede aangehoor word waarna vonnisoplegging plaasvind. Die strafhof het gewoonlik 'n wye diskresie wanneer vonnisse oplê word, behalwe waar minimum vonnisse ter sprake is.
Ben Dekker
Ben Dekker is 'n Suid-Afrikaanse akteur, digter en kluisenaar van die Oos-Kaap. Hy is veral bekend vir sy rol as die nomadiese Gaitsigubib wat in die TV-reeks Die vlakte duskant Hebron tussen die Boesmans gelewe het.
Dekker het filosofie en kuns aan die Rhodes-universiteit studeer en het ook 'n meestersgraad van die Universiteit van Kaapstad verwerf. Daarna begin hy by "Die Ruimte" in Kaapstad toneelspeel. Hier tree hy in stukke soos Gilgamesh en Othello Slegs Blankes op.
Hy raak in die vroeë 1970's bekend as politikus wat sir De Villiers Graaff vir 'n parlementêre setel opponeer. In 1980 verhuis hy na 'n grot in Port St. Johns, waar hy sedertdien woon.