cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IAI Kfir
Teen die tyd wat die produksiemodelle vervaardig is, is die romp wat gebruik was dié van die Israeliesvervaardigde Mirage 5 (Nesher) en toegerus met Israeli elektronika. Slegs 27 model C1's is gebou en 25 is verkoop aan die Amerikaanse Vloot en die Amerikaanse Marinierskorps. Hulle het dit gebruik in 'n aggressor-opleidingsrol; hier is die vliegtuig die F-21A genoem. Die eerste van 185 Kfir C2's is in 1976 in diens gestel, die prototipe het reeds in 1974 gevlieg. Daar is twee kanardvlerke aan die neusgedeelte (voor die luginlate) geheg. Alle C1's is later opgegradeer na die C2-standaard.
Cosimo de' Medici
Florentynse politiek
Wat buitelandse beleid betref het Cosimo daaraan gewerk om vrede in Noord-Italië te bewerkstellig deur die skepping van 'n magsbalans tussen Florence, Napels, Venesië en Milaan tydens die oorloë in Lombardye wat tussen 1423 en 1454 gewoed het. Die ontmoediging van buite-moondhede (veral die Franse en die Heilige Romeinse Ryk om hulle by Italiaanse aangeleenthede in te meng was ook een van sy prestasies). In 1439 het hy 'n belangrike rol gespeel om Pous Eugenius IV te oortuig om die Ekumeniese raad van Ferrara na Florence te verskuif. Die koms van verskeie noemenswaardige Bisantynse figure uit die Oosterse Romeinse Ryk, waaronder keiser Johannes VIII Palaiologos, het as katalisator gedien vir die groeiende belangstelling in die antieke Griekse kuns en letterkunde.
Afsterwe
By sy dood in 1464 by die Villa Medici te Careggi is Cosimo opgevolg deur sy seun Piero, die vader van Lorenzo die Manjifieke. Na Cosimo se dood het die Signoria van Florence die titel Pater Patriae, d.i. Vader van die Vaderland, aan hom toegeken, welke eer ook Cicero te beurt geval het. Dit is uitgekerf op sy graf in die Kerk van San Lorenzo.
Beskermheer van die kunste
Cosimo de' Medici het sy aansienlike rykdom aangewend om die Florentynse politiese stelsel te beïnvloed en om borg te staan vir oratore, digters en filosowe asook 'n reeks artistieke prestasies.
Kunste
Cosimo was ook bekend as beskermheer van die kunste en kultuur tydens die Renaissance en het die familie se rykdom gebruik om die kulturele lewe in Florence te verryk. In Salviati se Zibaldone word Cosimo soos volg aangehaal: "Al hierdie dinge het my die grootste bevrediging en tevredenheid gegee omdat dit nie net ter ere van God is nie, maar ook vir my eie herinnering. Vyftig jaar lank het ek niks anders gedoen as om geld te maak en uit te gee nie; en dit het duidelik geword dat dit my groter plesier gee om dit uit te gee."
Cosimo het die jong Michelozzo Michelozzi gehuur om die prototipiese Florentynse palazzo, die sobere en manjifieke Palazzo Medici, te skep. Die gebou bevat (as sy enigste 15de-eeuse interieurstuk wat grotendeels ongeskonde is) die Magi-kapel met 'n fresko van Benozzo Gozzoli wat in 1461 voltooi is, met portrette van die lede van die Medici-familie wat deur Toskane paradeer. Hy was 'n beskermheer en vertroueling van Fra Angelico, Fra Filippo Lippi en Donatello, wie se beroemde Dawid en Judith en Holofernes Medici-opdragte was. Sy beskerming het die eksentrieke en bankrot argitek Filippo Brunelleschi in staat gestel om in 1436 die koepel van Santa Maria del Fiore (die "Duomo") te voltooi.
Biblioteke
In 1444 stig Cosimo de' Medici die eerste openbare biblioteek in Florence te San Marco. Dit was van kardinale belang vir die humanistiese-beweging in Florence tydens die Renaissance. Dit is ontwerp deur Michelozzo, 'n student van Lorenzo Ghiberti wat later met Donatello saamgewerk het en ook 'n goeie vriend en beskermheer van Cosimo was. Cosimo het die nodige fondse bygedra om die biblioteek te herstel en 'n boekversameling te voorsien wat inwoners gratis kon gebruik. "Dat Cosimo de' Medici die konstruksie van so 'n terrein kon finansier, het hom in 'n bevoorregte posisie van leierskap in die stad geplaas. Hy het die individue met die hand uitgesoek wat toegang tot hierdie laboratorium gekry het, en deur middel van hierdie sosiale dinamiek het hy die politiek van die Republiek aktief gevorm." Hy het ook vir Michelozzo opdrag gegee om 'n biblioteek vir sy kleinseun, Lorenzo de' Medici, te ontwerp. Sy eerste biblioteek is egter deur Michelozzo ontwerp terwyl die twee in Venesië was, waar Cosimo tydelik in ballingskap was. In 1433, uit dankbaarheid vir die gasvryheid van daardie stad, het hy dit as 'n geskenk agtergelaat. Sy biblioteke was bekend om hul Renaissance-styl en uitnemende kunswerke.
Cosimo het met net drie boeke grootgeword, maar toe hy dertig was, het sy versameling tot 70 volumes gegroei. Nadat hy deur 'n groep intellektuele (wat sy hulp aangevra het om boeke te bewaar) aan die humanisme voorgestel is het hy die beweging ondersteun en die poging om die Griekse en Romeinse beskawing deur literatuur te hernu gefinansier, waarvan die versameling van boeke 'n sentrale aktiwiteit uitgemaak het.
Beach Dickerson
Beach Dickerson (3 Februarie 1924 – 7 Desember 2005) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Attack of the Crab Monsters (1957), Last Woman on Earth (1960), en Creature from the Haunted Sea (1961), en in die televisiereeks Flying High (1978).
Veer
'n Veer kan na een van die volgende verwys:
Wees versigtig om nie veer met veër te verwar nie. 'n Veër is iemand wat 'n vee-aksie uitvoer, soos iemand wat met 'n besem vee.
Arnoldus Kuys
duimnael|regs|200px|Die portret van ds. Kuys wat op Napier geneem is tydens sy 10 jaar lange bediening van 1852 tot 1862. duimnael|links|200px|Ds. Kuys tydens sy dienstyd in die [[NG gemeente George, 1863 tot sy dood in 1877.]] duimnael|regs|300px|Napier se eerste NG kerkgebou is in 1857 vergroot. In 1928 is dit ingerig as kerksaal. links|300px|duimnael|Die [[NG gemeente George|NG kerk George met sy oorspronklike toring (dit het op 15 September 1905 ineengestort en is herbou nes dit gelyk het voor die ineenstorting).]]
Christ lag in Todes Banden, BWV 4
Christ lag in Todes Banden, BWV 4, is 'n kantate deur Johann Sebastian Bach.
Arnoldus Kuys
Ds. Arnoldus Gerhardus Marthinus Kuys (Kaapstad, 1 Julie 1829 – George, 19 Januarie 1877 was ’n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk.
Hy was die tweede kind van Arnoldus Marthinus Johannes Kuys en sy vrou, Helena Hester Dreyer. Hy was 'n kleinseun van Philippus Kuys, broer van die stamvader, ds. Johannes Abraham Kuys. Kuys ontvang sy voorbereidende onderwys aan die skool van dr. A.N.E. Changuion in Kaapstad. Daarna vertrek by na Nederland waar by sy teologiese opleiding aan die Universiteit van Leiden ontvang.
Op 19 September 1852 word by as eerste predikant van die pas gestigte NG gemeente Napier bevestig en lewer sy intreepreek oor 1 Korinthiërs 2: 2. In 1854 word besluit om die ou kerkgebou te vergroot en op 19 Augustus 1857 word die vergrote gebou ingewy. Dis. Kuys word in Februarie 1863 die opvolger van ds. J.S.S. Ballot in die gemeente George teen 'n salaris van £200 per jaar. Liggaamlik was hy nie sterk nie, gevolglik moes by sy pligte onder moeilike omstandighede uitvoer.
In die 1870's het hy hom onvermoeid vir die onderwys op George beywer. Geld is gereeld afgesonder vir dié doel, kollektes is gehou en 'n nuwe gebou vir die kerkskool wat deur sy toedoen tot stand gekom het, is in 1874 opgerig. Op die Sinodes was ds. Kuys 'n vurige pleitbesorger vir die onderwys en in De Kerkbode het gereeld verslae van hom oor die onderwys op George verskyn. Verder was hy persoonlik verantwoordelik vir die verkoop van skoolboeke. Dit dien as bewys van ds. Kuys se buitengewone bekwaamheid dat hy in Desember 1874 die vererende aanbod van pres. T.F. Burgers ontvang om die pos van superintendent van onderwys van die ZAR te vul. Hy besluit egter om nie die aanstelling te aanvaar nie, ofskoon die salaris daaraan verbonde veel hoër was as wat hy toe verdien. In die "In memoriam" wat in die kerkraadsnotule van George opgeneem is, is daar spesifiek verwys na ds. Kuys se ywer vir die saak van die opvoeding; hy het veral die belange van die minderbevoorregte kind, moedertaalonderwys en godsdiensonderrig op die hart gedra. In die jaar van sy dood kon sy opvolger reeds twee Eerste Klas-skole oprig, een vir meisies en een vir seuns, danksy die voorbereidende werk wat ds. Kuys gedoen het.
Hy was die eerste predikant wie se lewe deur 'n kerkraad verseker is, en wel deur die kerkraad van George, wat besluit het om die premie te betaal solank hy predikant van die gemeente bly of as emeritus-leraar van daardie gemeente bekend sou staan. Hy lê agter die kerk van George begrawe en die gemeente het die steen op sy graf laat oprig. Langs hom rus drie van sy kinders wat hier oorlede is.
Ds. Kuys was getroud met Emily Mary van der Riet en hulle het 13 kinders gehad. Sy opvolger, ds. C.F.J. Muller, het olieverfportrette van die eerste drie predikante van George in Nederland laat skilder; die een van ds. Kuys hang in die konsistorie van die NG kerk George.
Tsjadiese tale
Die Tsjadiese tale vorm 'n tak binne die Afro-Asiatiese tale wat hoofsaaklik in die Sahel (Nigerië, Niger, Tsjad, Sentraal-Afrikaanse Republiek en Kameroen) gepraat word. Dié taalfamilie behels sowat 150 tale en is volgens aantal tale die grootste tak van die Afro-Asiatiese tale. Die Tsjadiese tale is na die Tsjadmeer genoem, dié gebied waar die tale gebesig word.
Die grootste tale (volgens moedertaalsprekers) is: Hausa (25 miljoen). Hausa is die mees verspreide Tsjadiese taal en dien as 'n lingua franca in groot dele van die oostelike Wes-Afrika. Die meeste andere Tsjadiese tale het nie meer as enkele duisend sprekers nie; baie van die tale is ernstig bedreig as gevolg van die groeiende dominasie van Hausa. Hausa is ook die enigste van die Tsjadiese tale wat amptelike erkenning geniet (in beide Niger en Nigerië as 'n nasionale taal). Van die Tsjadiese tale is dikwels toontale, met dubbele artikulasies soos "kp" of "gb".
Weens die oos-wes-verspreiding van die Tsjadiese tale langs die suidkant van die Sahara is sommige taalkundiges van mening dat die oorspronklike Tsjadiese tale deur volke langs die suidkus van die Paleotsjadmeer, 'n enorme binnemeer waarvan die huidige Tsjadmeer oorgebly het, gebesig is. Toe die meer begin krimp en die gebied droër geword het, het die sprekers van Tsjadiese tale hulle dalk in hoër geleë gebiede gevestig.
Maaloula
Maaloula, soms ook Ma'loula of Maalula (Aramees: מעלולא, Maʿlūlā; Arabies: معلولا Maʿlūlā) is 'n dorp in die Siriese Rif Dimashq-goewernement. Die dorp is 56 km noordoos van die hoofstad Damaskus en meer as 1 500 m bo seevlak in 'n ruwe berggebied geleë.
Maaloula, wat hoofsaaklik deur Christene bewoon word, het van oudsher 'n belangrike rol as godsdienstige sentrum en toevlugsoord gespeel. Maar dit staan veral bekend as een van drie nedersettings in Sirië waar 'n Wes-Aramese dialek as omgangstaal gebesig word. Aramees was die moedertaal van Jesus van Nasaret, maar was al omstreeks 1300 byna uitgestorwe.
Etimologie
Die dorpsnaam is afgelei van die Aramese woord מעלא (maʿ'əlā, "ingang").
Bevolking
Vandag is die meeste bewoners aanhangers van die Christelike (veral Antiogiese Ortodokse en Melkitiese Griekse Katolieke) en Islamitiese geloof. As gevolg van die Siriese burgeroorlog dien Maaloula as toevlugsoord vir Moslems uit Damaskus.
Taal
Maaloula is - naas twee nabygeleë dorpe, Bakh'a en Jubb Adin - een van drie plekke waar mense nog 'n Wes-Aramese dialek besig, al dien dit nie meer as skryftaal nie. Die dialek word mondeling van generasie tot generasie oorgelewer. Nogtans word daar pogings aangewend om 'n nuwe alfabet vir die dialek te ontwikkel waarby die skryfstelsels van verwante tale in die gebied as basis dien.
Die invloed van Siriese Arabies, waaraan inwoners onder meer deur die media blootgestel word, en verstedeliking bedreig die plaaslike dialek. Dorpsbewoners, wat huzlle in Damaskus vestig, laat hul moedertaal dikwels ten gunste van Arabies vaar. In 2003 is 'n taalskool in die dorp gestig om die Aramese taal van Maaloula te bewaar.
Pentagoon
'n Vyfhoek of Pentagoon is 'n veelhoek met vyf sye. Normaalweg is die vyf hoeke ewe groot en die vyf sye ewe lank. Die hoeke van 'n reëlmatige vyfhoek is 108°.
Formules
Bereken die straal, die omtrek, die oppervlakte, die hoogte van die middelpunt en die hoogte van die vyfhoek met slegs die lengte van een van die sykante (z):
Allen Doone
Allen Doone (3 September 1878 – 4 Mei 1948) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent The Rebel (1915).
Zabryna Guevara
Zabryna Guevara (gebore 12 Januarie 1972) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Marley & Me (2008), The Rebound (2009), All Good Things (2010), en X-Men: Days of Future Past (2014).
Guy Marks
Guy Marks (31 Oktober 1923 – 28 November 1987) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Train Ride to Hollywood (1975) en in die televisiereekse My Living Doll (1964), The John Forsythe Show (1965), en Police Woman (1974).
Spilopelia
Spilopelia is 'n genus van voëls in die familie van duiwe (Columbidae). Volgens die "IOC World Bird List" bevat die genus twee spesies. Verskeie ander bronne groepeer hierdie spesies saam met die genus Streptopelia.
Spesies
Die genus bevat twee spesies:
Weermag
'n Weermag is die gesamentlike land-, see- en lugmag van 'n land. Die groot moonthede van die wêreld, soos Amerika, Rusland en China, het deesdae ook 'n ruimtemag as weermagonderdeel. Die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag bestaan byvoorbeeld uit die Suid-Afrikaanse Leër (landmag), Suid-Afrikaanse Vloot (seemag), Suid-Afrikaanse Lugmag (lugmag), asook ander eenhede soos die Suid-Afrikaanse Militêre Gesondheidsdiens.
Moderne weermagte maak van gespesialiseerde toerusting gebruik. Voertuie soos tenks, pantservoertuie, vliegtuie en helikopters, aanvalsvaartuie, duikbote en vliegdekskepe word dikwels ingespan.
Soldate
In ‘n leër of lugmag word die weermagslede soldate genoem en in ‘n vloot matrose. 'n Soldaat of matroos kan 'n vrywilliger (iemand wat uit eie wil aangesluit het) wees, of deur die regering gedwing is by die weermag aan te sluit (opgekommandeer vir diensplig). Vrywillige weermagte is geneig om kleiner, maar ook meer gespesialiseerd en betroubaar te wees. Gekommandeerde weermagte is groot, maar is dikwels minder betroubaar (dit is moeilik om iemand te dwing om sy lewe teen sy wil te waag). Sommige weermagte bestaan uit huursoldate, wat net vir die geld veg, en min of geen lojaliteit het teenoor die land wat hulle in diens geneem het nie.
Gebruike
'n Weermag word hoofsaaklik vir drie redes gebruik:
'n Sekondêre doel van 'n weermag is werkskepping. In lande met 'n hoë werkloosheidsyfer word instellings soos die weermag soms gebruik om ongeskoolde arbeid in diens te neem. Die gevolg is dat so 'n weermag nie sy primêre funksies na behore kan uitvoer nie.
Stormberg-groep
Die Stormberg-groep bestaan uit geologiese formasies van die Karoo-supergroep wat in Suid-Afrika gevind word. Dit bestaan hoofsaaklik uit sandsteen, moddersteen en kalksteen, en word direk bo-op die Beaufort-groep aangetref. Die groep vertoon 'n reeks formasies wat geleidelik van 'n nat klimaat (Molteno- en Elliot-formasie) na 'n woestynklimaat (Clarens-sandsteenformasie) oorgaan.
Die Stormberg-groep word in die volgende drie formasies opgedeel: Die Clarens-formasie is die jongste formasie van die Stormberg-groep en oorlê die Elliot-formasie. Dit bestaan uit geel-wit, fynkorrelrige sandsteen, sanderige sliksteen en moddersteen, en verteenwoordig 'n eoliese afsetting (wind), wat gevorm word deur sandduine in 'n woestynklimaat. In natter dele van die kom word vlak meer- en rivierafsetting gevind, wat 'n komplekse interaksie van eoliese en fluviale sedimentasie veroorsaak. Die onderkant van die massiewe Clarens-formasiekranse het 'n rooierige skynsel as gevolg van yster afkomstig vanaf die Elliot-formasie.
Fossiele soos wurmboorsels en dinosourusvoetspore kan ook in die Clarens-formasie gesien word. 'n Bekende stel voetspore kan naby die dorp Ficksburg in die Oos-Vrystaat gesien word.
Die Clarens-formasie vorm die bekende kranse van die berge in veral die Oos-Vrystaat, waarvan Soutkop en Imperani buite Ficksburg, Visierskerf naby Fouriesburg, die Brandwag Rots by die Golden Gate Nasionale Park en Platberg naby Harrismith veral bekend is.
Die Elliot-formasie oorlê die Molteno-formasie en is jonger. Dit bestaan hoofsaaklik uit afwisselende dun lae rooi moddersteen en sliksteenrooi wat in vloedvlaktes gevorm het. Die Elliot-formasie verteenwoordig dus 'n fluviale afsetting. Dit bevat ook verskeie fossiele, soos die 12 meter lange Melanorosaurus.
Wo soll ich fliehen hin, BWV 5
Wo soll ich fliehen hin, BWV 5, is 'n kantate deur Johann Sebastian Bach.
Østerby Havn
Østerby Havn is ‘n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek van die Læsø-munisipaliteit. Dit het 279 inwoners (2008).
Len Doyle
Len Doyle (2 Februarie 1893 – 6 Desember 1959) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Dead to the World (1961) en in die televisiereekse Robert Montgomery Presents (1950), The United States Steel Hour (1953), en Armchair Theatre (1956).
Hades
Hades (Grieks: ᾍδης Hádēs; Ἅιδης Háidēs) – die onsigbare – was in die Griekse mitologie die antieke onderwêreld asook die god wat daaroor geheers het. Hy is die oudste seun van Kronos en Rea.
Volgens die mite het hy en sy broers Zeus en Poseidon die Titane in die Titanestryd verslaan en die heerskappy van die heelal onder hulle verdeel: Hades het die onderwêreld gekry, Zeus die lug en Poseidon die see. Hoewel hy oor die dooies regeer het, was Tanatos, en nie Hades nie, die Dood self.
Hades se koninkryk
In ouer Griekse mites is die koninkryk van Hades die klam, somber woonplek van alle afgestorwenes. Later het Griekse filosowe die idee bygevoeg dat sterflinge ná hul dood geoordeel word en dan óf beloon óf gestraf word. Dié wat gestraf moes word, is na Tartaros gestuur.
Die afgestorwenes het die onderwêreld binnegegaan deur die rivier Styx oor te steek. Hulle is deur die bootsman Charon oorgeneem, wat ’n obolus, ’n klein muntstuk, gevra het daarvoor. Dié is deur die afgestorwene se familie in sy mond geplaas. Die ander kant van die rivier is bewaak deur Kerberos, die hond met drie koppe.
Kultus
Hades, die god van die afgestorwenes, was ’n gevreesde figuur vir die lewendes. Hulle het hulle gesigte weggedraai wanneer hulle offerandes aan hom gebring het en het allerhande ander name gebruik as hulle van hom praat het omdat hulle nie sy naam wou noem nie, soos Plouton ("rykdom"; vandaar die naam van sy Romeinse eweknie, Pluto), Klumenus ("berug") en Poludegmon ("die een wat baie ontvang").
Persephone
Hades se vrou was Persefone, die dogter van Zeus en Demeter. Sy is deur Hades ontvoer terwyl sy saam met haar ma blomme gepluk het. Demeter het haar baie gemis en die land vervloek, wat ’n groot droogte tot gevolg gehad het. Daarna het sy by Zeus gepleit om haar dogter terug te bring. Zeus het Hermes gestuur om dit te doen, maar Hades het vir Persefone ses granaatsade gegee om te eet en daarom moes sy ses maande van die jaar in die land van die afgestorwenes bly. Die ander ses maande kon sy op Olimpus woon saam met haar familie. Terwyl sy in die onderwêreld was, mag sy niks anders geëet het nie, anders sou sy dit nie weer kon verlaat nie. Vir die ses maande van haar afwesigheid, terwyl Demeter getreur het, het die droogte (herfs en winter) teruggekeer.
Korea-oorlog
Agtergrond
Korea was sedert 1910 'n Japannese kolonie en is met die oorgawe van Japan ná die Tweede Wêreldoorlog in twee onafhanklike lande verdeel. Noord-Korea was deur die Sowjetunie ondersteun en Suid-Korea deur die Verenigde State van Amerika.
Carla Gugino
Carla Gugino (gebore 29 Augustus 1971) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Sin City (2005), Watchmen (2009), San Andreas (2015), en Gerald's Game (2017).
Korea-oorlog
Die oorlog
'n Oorlog begin met die aanval van Noord-Koreaanse troepe op Suid-Koreaanse grondgebied op 25 Junie 1950. Noord-Korea beset byna die hele grondgebied van Suid-Korea behalwe Busan. Die Verenigde Nasies neem 'n resolusie aan wat westerse magte magtiging gee om betrokke te raak. As gevolg hiervan word die Noord-Koreaanse troepe teruggedryf tot teen die grens van die Volksrepubliek China. China tree tot die oorlog toe en help om die Westerse magte terug te dryf na die Deling-grens. Op 27 Julie 1953 word 'n skietstilstand tussen Noord-Korea en Suid-Korea gesluit en sedertdien is Korea verdeel in Noord- en Suid-Korea.
Bleib bei uns, denn es will Abend werden, BWV 6
Bleib bei uns, denn es will Abend werden, BWV 6, is 'n kantate deur Johann Sebastian Bach.
Willis Marks
Willis Marks (20 Augustus 1865 – 6 Desember 1952) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Trembling Hour (1919), The Dancin' Fool (1920), Which Shall It Be? (1924), en The Dramatic Life of Abraham Lincoln (1924).
Eisleben
Eisleben, sedert 1946 ook genoem Lutherstadt Eisleben, is 'n stad in die deelstaat Sakse-Anhalt, Duitsland.
Die stad het 'n bevolking van sowat 24 000 in 2017 gehad en 'n oppervlakte van sowat 144 km².
Eisleben lê oostelik van die Harz-gebergte.
Die Protestantse Hervormer Martin Luther is in Eisleben gebore en gestorwe.
Christopher Rich (akteur)
Christopher Rich (gebore 16 September 1953) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Joy Luck Club (1993) en in die televisiereekse The Adventures of Brisco County Jr. (1993), Reba (2001), en Boston Legal (2004).
Canon EF 800mm lens
Die Canon EF 800mm 5.6 L IS USM-lens is 'n supertelefotolens wat deur Canon Inc. vervaardig word.
Dit is vrygestel teen 'n voorgestelde kleinhandelprys van VS$11,999, maar verkoop nou teen VS$12,999.
Lille
Lille of Rysel (Frans: [lil], ; Nederlands: Rijsel, [ˈrɛisəl]; Pikardies: Lile; Wes-Vlaams: Rysel) is die hoofstad van die département Nord, die région Nord-Pas-de-Calais (Frankryk) en Frans-Vlaandere, naby die Belgiese grens, met sowat 234 000 inwoners (2019).
Canon EF 800mm lens
Tegniese inligting
Die EF 800mm 5.6 L IS USM is 'n professionele L-reekslens wat in Junie 2008 in die mark vrygestel is. Die lens word met 'n magnesiumallooibakwerk en -passings en met plastiekkante en -skakelaars vervaardig.
Kenmerke van hierdie lens is: 'n wye rubberfokusring wat gedemp is, 'n fokusafstandvenster, die vermoë om die fokusreeks te beperk, 'n fokus-geprogrammeerde meganisme, 'n beeldstabiliseerder wat effektief is tot op vier stoppe, driepootbespeuring, 'n AF-stopskakelaar, en weerverseëling. 'n Maksimum lensopening van 5.6 gee hierdie lens die vermoë om diepte van veldeffekte te skep.
Die optiese konstruksie van die lens bevat twee fluoriet lenselemente, en "Super UD" (Ultra lae verspreiding) en UD-lenselemente. Die lens gebruik 'n interne fokusstelsel aangedryf deur 'n ringtipe-USM-motor. Hierdie lens is versoenbaar met die Canon Verlenger EF tele-omskakelaars.
Lille
Saam met die 27 stede in die omgewing, onder meer Roubaix, Tourcoing en Villeneuve-d'Ascq, vorm Lille 'n metropolitaanse gebied met 1,2 miljoen inwoners, die tweede grootste in die land na Parys. Saam met 'n aantal Belgiese stede oorkant die grens, waaronder Kortrijk (Frans: Courtrai), Mouscron (Nederlands: Moeskroen) en Menen (Frans: Menin), het die Frans-Belgiese metropolitaanse gebied 1,7 miljoen inwoners. Lille is een van die jongste stede in Frankryk wat die ouderdomsstruktuur betref – sowat 40 persent van die bevolking is tussen 0 en 25 jaar oud, en daar is sowat 40 000 studente.
Geskiedenis
Die stad is aanvanklik 'n klein Vlaamse dorpie. Graaf Boudewyn IV van Vlaandere versterk die dorp in 1030 as administratiewe hoofstad van die suidelike deel van sy graafskap. Tussen die 11de en 13de eeu is Lille een van die Vlaamse sentra van die tekstielnywerheid. Tydens die Honderdjarige Oorlog tussen Frankryk en Engeland word die stad deur Franse, Engelse en Vlaamse troepe verower en sy handel ernstig verstoor. Die 16de eeu is 'n tydperk van pes-epidemieë en religieuse onluste. Na sy inlywing by Frankryk in 1668 beleef die stad 'n nuwe bloeitydperk.
Tydens die Eerste Wêreldoorlog is Lille van Oktober 1914 tot Oktober 1918 deur Duitse troepe beset. Weens sy ligging naby die frontlinies is groot dele van die stad verwoes. Britse troepe onder die bevel van generaal Birdwood bevry die stad. Ook tydens die Tweede Wêreldoorlog moet Lille vanaf Mei 1940 die besetting deur Duitse troepe verduur. In ooreenstemming met die fascistiese beleid van Nazi-Duitsland word Lille saam met die département Nord by die militêre administrasie van België ingelyf. Ná die landing van geallieerde troepe in Normandië word Lille op 3 September 1944 bevry.
In die sestiger- en sewentigerjare van die 20ste eeu beleef die tradisionele tekstiel- en metallurgiese nywerhede saam met die steenkoolmynbou 'n ernstige krisis.
Kuns en kultuur
Saam met die Italiaanse Genua dra Lille die trotse titel "Kulturele hoofstad van Europa 2004".
Die stad verskil sterk van die res van Frankryk, en sy leefstyl en argitektuur toon baie ooreenkomste met dié van sy Belgiese bure Gent, Brugge of Antwerpen.
Die Palais des Beaux-Arts is die tweede grootste kunsmuseum in Frankryk na die Paryse Louvre. Ander besienswaardighede sluit die Ou Beurs uit die 17de eeu, die Opera en die ou burgerhuise in die boustyl van die Vlaamse renaissance in. Die Place du Général de Gaulle is vernoem na die Franse staatshoof wat in Lille gebore is. Onder die bewind van hertog Filips I word Lille na sy heropbou deel van die Boergondiese staat en die sentrum van sy finansiële administrasie. Die museum Hospice Comtesse, wat in die binnestad van Lille lê, is 'n voormalige hospitaal. Grawin Johanna van Vlaandere het die instelling in 1237 gestig. Die museum vertoon versamelings van Vlaamse en Nederlandse skilderye, kunsobjekte, musiekinstrumente en Vlaamse meubels. Die geskiedenis van die gebied word aan die hand van beelde gedokumenteer.
Plaaslike kookkuns
Een van die ooreenkomste met hulle Belgiese bure is die voorkeur wat die inwoners van Lille (die Lillois) aan bier (pleks van wyn) gee. Ook die kookkuns toon die Vlaamse invloed – Carbonade Flamande (in biersous gekookte beesvleis, wat in Vlaandere as Stoofvlees bekend staan) en Moulesfrites (Mossels met pommes frites) is die bekendste plaaslike geregte.
Sport
Lille se Stade Henri-Jooris is tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1938 vir wedstryde ingespan, terwyl tydens die Europese Sokkerkampioenskap 2016 van die Stade Pierre-Mauroy gebruik gemaak is. Laasgenoemde sal een van die gasheerstadions tydens die Rugbywêreldbeker 2023 wees.
Boegskok
’n Boegskok is die gebied tussen ’n magnetosfeer en ’n omringende medium. By sterre is dit gewoonlik die grens tussen hul sterwind en die interstellêre medium. In planete se magnetosfeer is die boegskok die grens waar die snelheid van die sonwind skielik afneem omdat dit die magnetopouse nader.
Die bekendste voorbeeld van ’n boegskok is die een om die Aarde, maar alle gemagnetiseerde planete het een. Die Aarde s’n is sowat 17 km dik en is sowat 90 000 km van die Aarde af geleë.
Dit kom ook algemeen voor by Herbig Haro-voorwerpe (waar strome gas uit vormende sterre gewerp word): ’n baie sterker gerigte uitvloei van gas en stof veroorsaak boegskokke wat teen optiese golflengtes sigbaar is.
Sigma-binding
In die chemie is sigma-bindings (σ-bindings) die sterkste tipe kovalente chemiese binding. Dit is as gevolg van die direkte oorvleueling van orbitale, en daar word soms na die elektrone in hierdie bindings verwys as sigma-elektrone.
Die bindings word gevorm deur kop-aan-kop-oorvleueling tussen atoomorbitale en 'n sigma-binding is simmetries ten opsigte van rotasie om die bindingsas. Kwantumteorie dui aan dat molekulêre orbitale met identiese simmetrie eintlik meng of verbaster en die omvang van hierdie vermenging (of verbastering) hang af van die relatiewe energieë van die molekulêre orbitale met dieselfde simmetrie.
Vir molekules met net twee van die selfde atome (bv. H2) het die σ-orbitale wat deelneem aan die binding geen nodale vlakke waarop die golffunksie nul is nie, hetsy tussen die atome of deur die atome. Die ooreenstemmende antibinding-orbitaal, of σ*-orbitaal, word gedefinieer deur die teenwoordigheid van een knooppunt tussen die twee atome.
Gewoonlik is 'n enkele binding 'n sigma-binding, terwyl 'n veelvoudige binding uit een sigma-binding saam met pi- of ander bindings bestaan. 'n Dubbelbinding het een sigma- plus een pi-binding, en 'n drievoudige binding het een sigma- plus twee pi-bindings.
Multi-atoom molekules
Sigma-bindings word verkry deur oorvleueling van atoomorbitale. Die konsep van sigma-binding beskryf bindingsinteraksies wat oorvleueling van 'n enkele lob van een orbitaal met 'n enkele lob van 'n ander insluit. Propaan (C3H8) word byvoorbeeld beskryf as bestaande uit tien sigma-bindings, een elk vir die twee C-C bindings en een elk vir die agt C-H bindings.
Veelvuldige verbindings
Oorgangsmetaalkomplekse met veelvoudige bindings het sigma-bindings tussen die veelvoudige atome. Hierdie sigma-bindings kan aangevul word met ander bindingsinteraksies, soos donasie van π- of δ-bindings.
Organiese molekules
Organiese molekules is dikwels sikliese verbindings wat een of meer ringe bevat, soos benseen, en bestaan ​​dikwels uit baie sigma-bindings tesame met pi-bindings. Volgens die sigma-bindingsreël is die aantal sigma-bindings in 'n molekuul gelyk aan die aantal atome plus die aantal ringe minus een.
Hierdie reël is 'n spesiale toepassing van die Euler-eienskap in wiskunde van die grafiek wat die molekuul voorstel.
'n Molekuul sonder ringe kan voorgestel word as 'n boom met 'n aantal bindings gelyk aan die aantal atome minus een (soos in waterstof, H2, met slegs een sigma-binding, of ammoniak, NH3, met 3 sigma-bindings). Daar is nooit meer as 1 sigma-binding tussen twee atome nie.
Molekules met ringe het addisionele sigma-bindings, soos benseenringe, met 6 C-C sigma-bindings binne die ring vir 6 koolstofatome. Die antraseenmolekule, C14H10, het drie ringe sodat die reël die aantal sigma-bindings as 24 + 3 - 1 = 26 gee. In hierdie geval is daar 16 C-C sigma-bindings en 10 C-H sigma-bindings.
Hierdie reël misluk in die geval van molekules wat, as dit plat op papier geteken is, 'n ander aantal ringe het as wat die molekule eintlik het - byvoorbeeld Buckminsterfullerene, C60, wat 32 ringe, 60 atome en 90 sigma-bindings het, een vir elke paar gebinde atome; maar 60 + 32 - 1 = 91, nie 90 nie.
Ravi
Die Ravi (Oerdoe: راوی) is ’n rivier wat deur Noordwes-Indië en Oos-Pakistan loop. Dit is een van ses riviere van die Indusstelsel in die Pandjab-streek (Pandjab beteken "Vyf Riviere").
Die rivier was in die Vediese tydperk as Parushani or Iravati  (Sanskrit: इरावती) aan Indiërs bekend en as Hydraotes  aan die antieke Grieke.
Dit is ’n integrale deel van die Indusriviervallei en vorm die boloop van die Indusbekken. Die oorsprong is in Himachal Pradesh in Indië en daarna loop dit 720 km ver voordat die water deur die Indus in Pakistan in die Arabiese See (Indiese Oseaan) loop. Dit word omsoom deur die Pir Panjal- en die Dhauladhar-bergreekse, wat ’n driehoekige sone vorm.
Pontos
Pontos (Grieks: Πόντος) was in die Griekse mitologie een van die oergode wat voortgekom het uit Gaia (Aarde) alleen.
Laguna Beach
Laguna Beach is 'n klein strandoord en kunstenaarskolonie in die suide van die administratiewe distrik Orange County, Kalifornië, Verenigde State, halfpad tussen Los Angeles en San Diego geleë, en sowat 31 kilometer suidwes van Santa Ana, die distrik se setel.
Pontos
Vir Hesiodus was Pontos nie veel meer nie as die verpersoonliking van die see: ho pontos, "die pad", waarby die Grieke die Middellandse See bedoel het. Hy en Gaia het daarna die ouers geword van Nereus (die ou man van die see), Taumas (die ontsagwekkende "wonder" van die see, dus die see se gevaarlike aspekte), Forkus en sy suster-metgesel Keto, en van die Euribiërs (die Sterk Godinne). By Talassa (wie se naam ook see beteken) was hy die vader van Telchines.
Laguna Beach
Die stad het sy oorsprong in 'n Mormoonse nedersetting wat in die 1870's aan die Stille Oseaankus gestig is. Die natuurskoon van die omgewing met lang sandstrande wat oor 'n afstand van sewe myl strek, canyons en 'n heuwelreeks, wat langs die kus loop, het van Laguna Beach al in die vroeë 20ste eeu 'n gewilde toeristebestemming en 'n trekpleister vir Kaliforniese landskapskilders gemaak. Die eerste kunstenaar, wat aangetrokke gevoel het tot die Suid-Kaliforniese strandlandskap, was die waterverfskilder Norman St. Clair (1865−1912), 'n boorling van Banbury in die Engelse graafskap Oxfordshire wat hom in die Verenigde State gevestig het en hier as argitek werksaam was. Daarnaas het die nedersetting bekendheid verwerf danksy die musiekkanaal MTV se werklikheids-program Laguna Beach: The Real Orange County wat vanaf 2004 gebeeldsend is.
Vandag lok Laguna Beach, een van die welvarendste nedersettings in die deelstaat, jaarliks drie miljoen besoekers. Sy klein winkelbuurt, wandellane en openbare vervoerstelsel met trems maak van die stad 'n unieke paradys vir voetgangers in Suid-Kalifornië. Danksy die Pageant of the Masters-kunsfees, wat jaarliks in die somer plaasvind, en die Laguna-kunsmuseum, wat hom op Kaliforniese kuns toespits, is Laguna Beach steeds 'n stad van kuns.
Farao
Farao is die algemene titel van die konings van Antieke Egipte. Die naam kom van die Egiptiese per 'āa, wat "groot huis" of "paleis" beteken. Die eintlike woord vir koning was nesoet. Gedurende die regeringstyd van Toetmoses III (ongeveer 1479-1425 v.C.) in die Nuwe Ryk, ná die buitelandse regering van die Hyksos gedurende die Tweede Oorgangstydperk, het farao die aanspreekvorm vir ’n koning geword.
In die vroeë tydperk het Egiptiese konings tot drie titels gehad: die Horusnaam, die praenomen (nswt-bjtj) en die Nebty-naam (nbtj). Die Goue Horus-naam en nomen is later bygevoeg.
In die vroee dae, voor die vereniging van Benede- en Bo-Egipte, het die Desjret of "Rooi Kroon" die koninkryk Benede-Egipte verteenwoordig en die Hedjet of "Wit Kroon" die koninkryk Bo-Egipte. Ná die vereniging van die twee koninkryke in een Egipte is die krone gekombineer. Mettertyd is nuwe hoofbedekkings ingevoer en soms is ’n paar selfs gelyk gedra.
Nebty-naam
Die Nebty (letterlik: "twee dames") is ’n naam wat ingestel is nadat Bo- en Neder-Egipte verenig is en bestaan uit die twee godinne van Egipte wat die eenheid moes waarborg:
Goue Horus-naam
Die naam van die goue Horus bestaan uit ’n valk (Horus) wat sit op die goudsimbool (neboe). Daaragter kom die naam van die farao. Dié naam is in gebruik geneem ná die vereniging toe daar ’n sterk invloed van Horus was. Die betekenis van dié naam is nie heeltemal seker nie, maar daar is twee teorieë:
Praenomen
Dit is die troonnaam wat die farao aangeneem het wanneer hy die troon bestyg het. Hy het dit saam met die nomen gebruik. Dit word voorafgegaan deur twee simbole: ’n riet (nesoet) en ’n by (bit) wat die twee lande simboliseer. Daarby staan die farao se naam in ’n cartouche. Die cartouche bestaan uit ’n tou wat om die naam gespan is. Later is twee aparte cartouches gebruik.
Nomen
Dit is die naam wat die farao by geboorte gekry het, maar dit was gewoonlik die belangrikste naam, byvoorbeeld Ramses. Dit het bestaan uit ’n gans (sa, seun) en ’n son (ra, van die songod Ra) met die naam van die farao in ’n cartouche.
Voorbeeld van ’n volledige naam
Hier is die volledige naam van Toetankamen as voorbeeld. Die vyf name word gevolg deur die transliterasie en die Afrikaanse betekenis.
Arctocyonidae
Die Arctocyonidae is 'n familie uitgestorwe soogdiere uit die Paleogeen. Die familie word gewoonlik in die (asblik)orde "Condylarthra" geplaas en onlangse taksonomiese ontleding (Halliday 2015 ) van vroeë soogdiere het aangetoon dat ook die familie Arctocyonidae waarskynlik polifileties is.
Die familie bevat genusse soos wat dalk 'n sustergroep van die Palaeoryctidae en die Creodonta is.
Die genusse is dalk 'n susterklade van die Periptychidae en Pantodonta.
Die genusse is dalk 'n susterklade van die Mesonychia en Carnivoramorpha
Al drie hierdie groepe val nogtans binne die kroongroep Ferae van die Laurasiatheria
Die genus Protungulatum (uit die Kryt) word soms ook as 'n lid van hierdie familie beskou. Dit is nogtans in 1988 deur Prothero, Manning & Fischer daaruit uitgesluit en Halliday et. al vind dat dit saam met Purgatorius 'n lid van die Eutheria is wat buite die kroon-Plasentalia val.
Uranus (dubbelsinnig)
Die naam Uranus kan verwys na:
Ariana Guido
Ariana Guido (gebore 9 Augustus 1999) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Camp (2018) en A Horse from Heaven (2018).
Uranos
Uranos (Grieks: Οὐρανός) of Uranus was in die Griekse mitologie ’n oergod (Lug) en die man van Gaia (Aarde). Hulle was die voorouers van die meeste van die Griekse gode, maar hy het geen bekende kultus gehad nie en word nie dikwels in die Griekse kuns uitgebeeld nie.
Mite oor die skepping
Volgens Hesiodus was Chaos die begin van die godewêreld, die leemte waaruit die hele heelal voortgekom het. Uit Chaos het Gaia, Hemera, Nyx, Tartaros, Uranos, Hades, Chronos, Erebos en Eter ontstaan.
Uranos het elke nag gekom om die aarde te dek en met sy suster Gaia te paar, maar hy het die kinders gehaat waaraan sy die lewe geskenk het. Onder hulle was die reusagtige eenoogsiklope, toe die drie verskriklike honderdhandige reuse, elk met vyftig koppe. Uranos het die kinders in Tartaros versteek sodat hulle nie die lig sou sien nie, en hy was baie in sy skik met dié wrede daad. Gaia was hartseer en maak toe ’n sekel, roep haar ander seuns en vra hulle om hul pa te ontman. Net Kronos was dapper genoeg om dit te doen. Uit die semen of bloed wat op Gaia gespat het, het nog kinders ontstaan: die sterk Eriniërs, die Gigante en die boomnimfe die Meliae. Uit Uranos se genitalieë wat in die see gegooi is, het Afrodite te voorskyn gekom.
Nadat hy Uranos onttroon het, het Kronos weer die siklope en honderdhandiges in Tartaros gevange gehou. Uranos en Gaia het toe voorspel dat hy op sy beurt deur sy seun onttroon sou word.
Die planeet Uranus
Die antieke Grieke en Romeine het net vyf "wandelende sterre" (planete) geken: Mercurius, Venus, Mars, Jupiter en Saturnus. Ná die ontdekking van ’n sesde planeet in die 18de eeu is die naam Uranus gekies as die logiese naam: Mars (Ares in Grieks) was die seun van Jupiter, Jupiter (Zeus) die seun van Saturnus en Saturnus (Kronos) die seun van Uranos/Uranus. Wat vreemd is, is dat die ander name Romeins is in teenstelling met Uranus, wat van die Griekse Uranos afgelei is pleks van die Romeinse god Caelus.
Kinders
Uranos het al sy kinders by Gaia gehad, buiten Afrodite, wat uit sy genitalieë ontstaan het nadat dit in die see gegooi is.
Christ unser Herr zum Jordan kam, BWV 7
Christ unser Herr zum Jordan kam, BWV 7, is 'n kantate deur Johann Sebastian Bach.
Josip Elic
Josip Elic (10 Maart 1921 – 21 Oktober 2019) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Producers (1967), One Flew Over the Cuckoo's Nest (1975), en Black Rain (1989), en in die televisiereeks The Twilight Zone (1959).
Østerild
Østerild is ‘n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek van die Thisted-munisipaliteit. Dit het 644 inwoners (2008).
Michael Fitzmaurice (akteur)
Michael Fitzmaurice (28 April 1908 – 31 Augustus 1967) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The House of a Thousand Candles (1936) en Reported Missing! (1937).
Bremgarten AG
Bremgarten (Switserse Duits: [ˈbræŋˌgɑrtə] is 'n klein stedelike nedersetting en Einwohnergemeinde - 'n munisipaliteit as laagste administratiewe vlak in die drie- of vierledige regeringstelsel van Switserland wat in Alemanniese Switserland uit Bund (federale vlak), Kanton (kanton), Bezirk (administratiewe distrik in bepaalde kantonne) en politische Gemeinde of Einwohnergemeinde (munisipaliteit) bestaan - in die Noord-Switserse kanton Aargau (amptelike afkorting: AG), met 'n bevolking van iets meer as 8 200. Dit is ook die setel van die gelyknamige distrik (Bezirk Bremgarten). Bremgarten is in die laer Reussvallei geleë, sowat 16 km wes van Zürich, 23 km oos van Aarau, die kantonale hoofstad van Aargau, en 35 km noord van Luzern, in een van die vrugbaarste streke van die Switserse Middelland (Duits: Mittelland). Die Middelland - geologies 'n molassebekken wat met sedimente opgevul en tans op hoogtes tussen 350 en 1408 m bo seevlak geleë is - is een van die land se groot landskappe wat tussen die bergreekse Jura en Alpe geleë is en oor 'n afstand van 300 km vanaf die Meer van Genève in die weste tot die Bodenmeer in die noordooste strek. Die Middelland beslaan sowat dertig persent van die totale oppervlakte van Switserland en huisves twee derdes van sy bevolking.
Patroniem
’n Patroniem is deel van ’n mens se naam wat op die voornaam van sy pa, oupa of ’n selfs vroeër manlike voorvader geskoei is. Dit is ook bekend as ’n patronimikum, vadersnaam of afstammingsnaam. ’n Naam wat op ’n vrou se naam geskoei is, is ’n matroniem of moedersnaam. Dit word in albei gevallle gebruik om ’n persoon se herkoms aan te dui.
Patronieme word vandag steeds gebruik, hoewel dit meestal deur patronimiese vanne vervang is. ’n Voorbeeld is die algemene Engelse van Johnson (seun van John).
Beskrywing
thumb|180px|Wladimir Lenin. thumb|180px|Ibn Khaldun. In baie gebiede in die wêreld het mense patronieme gehad voordat hulle vanne gehad het. Baie vanne in Europa is van patronieme afgelei, soos Wilson (seun van William), FitzGerald (seun van Gerald), Powell (van "ap Hywel", seun van Hywel), Fernández (seun van Fernando), Anderson (seun van Anders/Andrew), Iljin (seun van Ilja), Petrof (seun van Pjotr/Pieter), Stefanović (seun van Stefan), MacAllister (van "mac Alistair", seun van Alistair/Alexander) en O'Connor (van "Ó Conchobhair", kleinseun/afstammeling van Conchobhar).
In Russies word die agtervoegsels -owitsj, -(j)ewitsj en -itsj gebruik vir mans se patronieme. Vir vroue s’n is dit -owna, -(j)ewna of -initsjna. Die patroniem is ’n verpligte deel van die persoon se volle naam. ’n Man met die naam Iwan wie se pa se naam Nikolai is, se volle naam sal dus wees Iwan Nikolajewitsj, of "Iwan, seun van Nikolai", gevolg deur sy van. Net so sal ’n vrou met die naam Ljoedmila wie se pa se naam Nikolai is, se naam wees Ljoedmila Nikolajewna, of Ljoedmila, dogter van Nikolai. By patronieme wat gevorm word van ’n naam wat op ’n klinker eindig, word die klinker deur =itsj (vir mans) en =initsjna (vir vroue) vervang, byvoorbeeld Iljitsj en Iljinitsjna van die naam Ilja, soos by die patroniem van Wladimir Iljitsj Lenin. ’n Naam soos Wladimir Iljitsj kan as ’n formele aanspreekvorm gebruik word, byvoorbeeld in ’n werksituasie of wanneer ’n mens met ’n ouer persoon praat; in vergelyking daarmee sal iemand in Suid-Afrika as "mnr. Lenin" aangespreek word.
In Oekraïens eindig die manlike patroniem gewoonlik op -ович (-ovitsj) of -йович (-jowitsj) en die vroulike patroniem op -івна (-iwna) or -ївна (-jiwna).
In Arabies beteken die woord ibn (ابن of بن) bin, ben en soms ibni en ibnoe op dieselfde manier "seun van". Die woord bint (بنت) beteken "dogter van". Die naam Ali ibn `Amr beteken dus Ali, seun van `Amr. Die woord aboe (ook aba of abi) beteken "vader van"; dus kan Aboe `Ali ’n ander naam wees vir `Amr. In die Koran word Jesus deurgaans "`Isa ibn Marjam" genoem, wat ’n matroniem is (Jesus het in Islam nie ’n vader nie; sien Jesus in Islam). ’n Arabiese patroniem kan so ver terug strek as wat stamboomrekords wys: So het Ibn Khaldun byvoorbeeld sy volle naam aangegee as "`Abd ar-Rahman ibn Muhammad ibn Muhammad ibn Muhammad ibn al-Hasan ibn Muhammad ibn Jabir ibn Muhammad ibn Ibrahim ibn `Abd ar-Rahman ibn Khaldun". Patronieme is steeds standaard in sekere dele van die Arabiese wêreld, veral Saoedi-Arabië en Irak (in Irak sonder die ibn of bint). In die Arabiese wêreld word ’n patroniem saam met ’n van gebruik, dikwels met die pa en oupa aan vaderskant se naam ná die voornaam, en dan die van. In Irak word die naam van die geboorteplek ook soms gebruik. Hayder Muhammed al-Tikriti is byvoorbeeld Hayder, die seun van Muhammed, en hy is van die dorp Tikrit.
In Ysland is vanne skaars; die gebruik van patronieme (en meer onlangs ook matronieme) word verkies.
John Marley
John Marley (17 Oktober 1907 – 22 Mei 1984) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Cat Ballou (1965), Faces (1968), Love Story (1970), en The Godfather (1972).
Ann Morgan Guilbert
Ann Morgan Guilbert (16 Oktober 1928 – 14 Junie 2016) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Grumpier Old Men (1995), Sour Grapes (1998), en Please Give (2010), en in die televisiereeks The Nanny (1993).
Liebster Gott, wenn werd ich sterben?, BWV 8
Liebster Gott, wenn werd ich sterben?, BWV 8, is 'n kantate deur Johann Sebastian Bach.
Ben Nevis
Ben Nevis  (Skots-Gaelies: Beinn Nibheis, [peˈɲivəʃ]) is 'n berg in Skotland wat 1 344 meter hoog is. Dit is ook die hoogste berg op die Britse Eilande. Die piek is aan die westelike kant van die Grampian Mountains-bergreeks in die Lochaber-streek van die Skotse Hoogland naby Fort William geleë.
Ben Nevis is 'n gewilde trekpleister vir staptoeriste en bergklimmers en word jaarliks deur 'n geskatte 100 000 besoekers bestyg, waarvan sowat driekwart die Poniepad-roete vanaf Glen Nevis volg. Die rotswande aan die noordelike kant van Ben Nevis word as van die hoogstes in die Verenigde Koninkryk gereken en bied rotsklim- en rotsklouteropsies van verskillende moeilikheidsgrade vir bergklimmers. Hulle is ook die belangrikste bestemming vir ysklimentoesiaste in die land.
Die toppunt van Ben Nevis is die ineengestorte koepel van 'n ou vulkaan waar die bouvalle van 'n vroeëre weerstasie, wat tussen 1883 en 1904 beman was, besigtig kan word. Die weerkundige gegewens, wat in daardie tydperk versamel is, speel steeds 'n belangrike rol by die ontleding van weerwaarnemings in Skotse berggebiede. Die Skotse natuur- en weerkundige C.T.R. Wilson (1869–1959), wat 'n tyd lank by die weerstasie werksaam was, is hier geïnspireer tot die uitvinding van sy "wolkekamer" (ook Wilson-kamer genoem), 'n verklikker vir ioniserende straling.
Fred Fondren
Fred Fondren (16 Mei 1948 – 8 Junie 1992) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Joey Breaker (1993).
J. August Richards
J. August Richards (gebore 28 Augustus 1973) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Good Burger (1997) en in die televisiereekse Angel (1999) en Agents of S.H.I.E.L.D. (2013).
Zoroastrisme
Die Zoroastrisme is een van die oudste oorlewende monoteïstiese godsdienste op aarde. Hoewel daar vandag wêreldwyd net sowat 250 000 tot 300 000 volgelinge van hierdie antieke godsdiens is, was dit eens die amptelike godsdiens van die magtige Persiese Ryk. Wat die Zoroastrisme ook interessant maak, is dat dit in sekere opsigte verbasend baie ooreenkomste toon met ander antieke godsdienste soos Judaïsme, Islam, Christendom en Manigeïsme.