cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IJustine
Biografie
Ezarik is die dogter van Steve Ezarik, 'n steenkoolmyner en Michelle Ezarik, 'n onderwyser in liggaamsopvoedkunde, gebore en getoë in Pittsburgh, Pennsilvanië. Sy was ten tyde van haar hoërskoolgradeplegtigheid woonagtig te Scenery Hill in Washington County.
In 2004 skryf sy in by die Pittsburgh Tegniese Instituut. Na voltooiing van haar studie, is Ezarik vir 'n paar jaar besig met werk soos grafiese ontwerp en videoredigering, voordat sy haar eie besigheid begin Sy word aangewys as een van die vyf finaliste in die beste aanlyn-videokompetisie deur Yahoo! in Desember 2006. In Mei 2007 speel sy in 'n rol van die Spike TV-drama "The Kill Point" met akteurs John Leguizamo en Donnie Wahlberg, sy verskyn as fotojoernalis tydens 'n bankroof.
Uniewording
Hoewel die grondwet voor siening gemaak het vir 'n hegte unie met 'n sterk sentrale regering, is toegewings gedoen aan voorstanders van federalisme deurdat elke provinsie 'n eie regerende liggaam met beperkte bevoegdhede sou hê. Die gees van kompromis waarin die grondwet opgestel is, is ook weerspieël in die 2 verskanste klousules ten opsigte van Kaapland se Nie-Blanke stemreg en die gelyke regte van Engels en Nederlands as amptelike tale en in die verdeling van die hoofstad.
IJustine
Biografie
Hierna neem Ezarik die naam "iJustine" aan wanneer sy vanaf 29 Mei 2007 op Justin Kan se Justin.tv begin om haar eie lewe te beeldsend met behulp van 'n draadlose webkamera en mikrofoon op die kanaal se regstreekse uitsending. Daarbenewens het sy met die aktiwiteit van beta-toetser van die kanaal as 'n vrywilliger nie 'n salaris ontvang nie.
Uniewording
Na die Anglo-Boereoorlog (1899-1902) was al die gebiede in Suid-Afrika onder beheer van die Britse kroon, en met die verlening van verantwoordelike bestuur aan die Oranjerivierkolonie en Transvaal in 1907 het die 4 kolonies gelyke konstitusionele status gehad. Die  gedagte om die kolonies in een staat saam te snoer, het in die stadium reeds by verskeie Suid-Afrikaanse staatsmanne (Engels-sowel as Afrikaanssprekendes) posgevat en het vanweë die ekonomiese stryd tussen die kolonies en die dringende noodsaaklikheid van ŉ eenvormige rassebeleid steeds meer veld gewen.
IJustine
Biografie
Aanvanklik wou Ezarik 'n videoreeks produseer vir die tegnologie-kykerspubliek, aangesien hulle die meeste deur die aanlyn-videoreeks geïnspireer was. Sy sê sy beoog om nie "private oomblikke" uit te saai nie: "That shouldn't be a problem. I am going to try as much as I can to do 24/7."
Toe die iPhone sy debuut in Junie 2007 gemaak het, het Ezarik die gebeurtenis gedek in die Mall of America in Bloomington, 'n voorstad suid van Minneapolis, Minnesota. Haar oorspronklike plan was om die debuut by die Shadyside Apple-winkel te fotografeer, maar op die ou einde is haar Internet-TV-program op die groot skerm by die winkelsentrum gebeeldsend.
Op 22 Julie 2007 het sy 'n regstreekse uitsending van The Kill Point se premièrepartytjie op haar lewensuitkyk-videostroom uitgesaai. Daarbenewens is sy aangewys as die New York Times en Wall Street Journal se gewildste lewensuitsaaier op die webwerf in Oktober 2007.
300-bladsy iPhone-rekening
In Augustus 2007 word 'n video wat deur haar geskep is en op die videodeling-webwerf YouTube geplaas is, genaamd die iPhone-rekening van 300 bladsye, vinnig 'n internet-meme. Sy het dit ook op ander video-delingswebwerwe geplaas. Die verhaal van die onverwagte faktuurprobleem het rondom die blog en die groot bevordering van die Apple iPhone en die tegniese pers na die voorspelling vrygestel, maar het die media gelok sedert die vrystelling van 'n groot gefaktureerde videogreep. Oor tien dae het die aantal video-kyke op die internet 3 miljoen bereik en is dit in nuus regoor die wêreld berig. In Desember 2007 het die totale aantal kyke 8 miljoen bereik. Vir hierdie video is Ezarik $ 5000 deur die video-delingswebwerf Revver betaal.
Uniewording
Ekonomiese stryd
Die amalgamasie van die spoorweë van Transvaal en die Oranjerivierkolonie (Central South African Railways) het dit moontlik gemaak om die deel van die spoorlyn tussen Pretoria en die Mosambiekse grens van die Nederlandsch Zuid-Afrikaansche Spoorwegmaatschappij te koop en het ook die verbinding van Kroonstad met Bethlehem moontlik gemaak. Laasgenoemde trajek het die Kaapse hawens nadelig getref omdat dit spoorvervoer na Durban gestuur het.
IJustine
As 'n virale videodraer en internetpersoonlikheid
Ezarik het sedert 28 Augustus 2007, saam met Justin Kan van Justin.TV en die stigter van Yahoo! Nuus Kevin Seitz op die Web verskyn in weeklikse episodes. Sy is beskryf as 'n "netwerkster" en "'n sagte kuberintelligensie wat die voorkoms van 'n model het, maar ook hoë-tegnologie-entoesiaste en gemaklike gebruikers lok".
Uniewording
Ekonomiese stryd
As gevolg van die groot mededinging het die kuskolonies se inkomste uit spoorvervoer drasties afgeneem. 'n Konferensie wat Milner in 1905 belê het om die geskille op te los, het misluk en hy kon ook nie daarin slaag om die modus vivendi met Mosambiek te wysig nie. Teen 1908 het die Kaapkolonie 'n geringe aandeel van 13 % in die Randse handelsverkeer gehad en Durban slegs 24%. Die ekonomiese stryd is vererger deur die doeanevraagstuk. Sedert 1903 het al 4 die kolonies plus Suid-Rhodesië (huidige Zimbabwe) en die Britse protektorate tot 'n tolunie behoort wat binnelandse vryhandel verseker het.
IJustine
As 'n virale videodraer en internetpersoonlikheid
Die finale snit van die onderhoudvideo bevat 'n lewendige webuitsending van die onderhoud vanuit die oogpunt van Ezarik se webkamera. Toe sy gevra is waarom sy die beeldsendingsapparaat ná die onderhoud afgeskakel het, het sy gesê: "Die gesprek was ontspanne en het natuurlik gelyk", en bespreek toe verder die moeilikheid om mense waar te neem en die hele dag regter te wees.
Vroeg in September 2007 het sy vir Yahoo! verskyn in die voortou-storie van hul tuisblad, wat opgestoot het tot 4000 kyke aan haar te danke. Sy het ook vir Xtrain gewerk, 'n onderneming wat spesialiseer in kundige opleiding in New Media. Hoewel haar pa ondersteunend was, het haar vriende begin wys na die anaërobiese soeke om indringend haar aktiwiteite te beplan tot aan die einde van die jaar.
In April 2008 is Ezarik geforseer om die produksiefrekwensie van haar lewe beslissend te verminder, om die werk van webontwerpers en videoredakteurs te hervat, is dit na Pennsylvania Carnegie verskuif. Die nuwe kinematografiese toerusting van Nokia maak dit moontlik om ricecasting en stroomvideoproduksie sonder 'n rekenaarverbinding te maak. Sy het voortgegaan om een keer per week te verskyn by ijustine van www.ijustine.tv. . Ezarik was op daardie tydstip by Carnegie in Noord-Carolina op vakansie. iPhone 3G was geforseer om hul modelle om te ruil op versoek van die AT&T Wireless winkel in Julie 2008. In Junie is Intel deur die advertensie-maatskappy Ogilvy & Mather aanbeveel om 10 mense uit sosiale media op hul strategieraad te verkies.
Uniewording
Ekonomiese stryd
Volgens ooreenkoms is regte op invoerprodukte in die hawens deur die kuskolonies in oorleg met die binnelandse kolonies gehef. Nadat die kuskolonies 5 % vir administrasiekoste afgetrek het, is die inkomste uit doeane gelykop onder die kolonies verdeel. Natal wou sy inkomste vermeerder deur die invoertariewe te verhoog. Transvaal was egter ten gunste van laer invoertariewe ten einde sy lewens- en mynbedryfskoste so laag moontlik te hou. In 1906 het Natal gedreig om hom aan die tolunie te onttrek, en om hom tegemoet te kom, is daar by 'n konferensie in Pietermaritzburg toegewings gedoen wat niemand tevrede gestel het nie.
IJustine
As 'n virale videodraer en internetpersoonlikheid
Ezarik het 'n video op YouTube geplaas waarin sy 'n bestelling vir 'n kaasburger plaas, wat in die eerste week 600 000 keer gesien is. iJustine het ook soos 'n Ezarik-karakter begin lyk, wat gelei het tot 'n video wat niks anders as mishandeling opgelewer het nie. In Januarie 2009 het haar lewensduur vier uur per week geword, en haar lewensvoorspellingskanaal het stil geword. Nadat sy na Los Angeles verhuis het, is Kevjumba en Christine Ganbito vervang en het die bestuur Richard Frías aangestel vir die bestuur van YouTube bekendes. Die ander Twitter-rekening van Ezarik noem egter dat sy nie meer bestuur word nie, en dat haar inkomste uit konferensies en aanlynpromosieplekke kom. Haar eie ondersteunersbasis is ook in die eerste plek tussen 11 jaar en 18 jaar oud.
Uniewording
Ekonomiese stryd
In 1907 het Transvaal, wat intussen verantwoordelike bestuur ontvang het, kennis gegee dat hy die tolunie in Junie 1908 sou verlaat. Dit sou hom daartoe in staat stel om goedere goedkoper deur Lourenço Marques in te voer en terselfdertyd 'n ringmuur van tariewe op te bou om sy eie landbouprodukte te beskerm. So 'n stap sou 'n ernstige verlies vir die kuskolonies beteken. Die ekonomiese vraagstukke in Suid-Afrika was onoplosbaar en om 'n permanente politieke breuk tussen die kolonies te voorkom, het 'n politieke unie met een spoorwegstelsel en een ekonomiese stelsel na die enigste oplossing geblyk.
IJustine
As 'n virale videodraer en internetpersoonlikheid
In Oktober 2008, het sy gedien as die moderator op die internetprogram van musiek en leefstyl van twee keer 'n week wat PluggedIn 5 op PluggedIn.Com aanbied. Dieselfde jaar trek sy na Los Angeles. Sy verskyn ook in die inleiding van die advertensie-reeks op die amptelike webwerf van AT&T, verwysend as "Lost in America". Die reeks bevat Ezarik en Karen Newen as bloggers wat berug is, maar nie suksesvol was in die reklamebedryf nie, en demonstreer hoe om probleme met AT&T-produkte op te los terwyl hulle op verskillende plekke verdwaal. Na die eerste 11 episodes van die reeks van twee weke in November 2008, het Tubemogul gesê dat die reeks alleen meer as 31 000 kyke geregistreer het.
Uniewording
Rassebeleid
Die sosio-ekonomiese vooruitgang van Suid-Afrika het 'n eenvormige beleid ten opsigte van die Nie-Blanke bevolking geverg. Die ontstamming en verstedeliking van die Swartes en die verhuising van Indiërs uit Natal na Transvaal was vraagstukke Wat op interkoloniale vlak aangepak moes word. Die aanbevelings van 'n Interkoloniale Kommissie van Bantoesake (1903-1905) was onuitvoerbaar omdat elke kolonie sy eie beleid gevolg het.
Die toestand het verwarring en onsekerheid veroorsaak. Die swak hantering van die rassevraagstuk in een kolonie kon die veiligheid van die ander kolonies bedreig. In 1906 moes 'n Zoeloe-opstand in Natal, bekend as die Bambata-rebellie, met die hulp van Transvaal en die Kaapkolonie onderdruk word. Meer as 3 000 Zoeloes het in die opstand gesneuwel. Die opstand het gevolg op die besluit van die Natalse parlement om een pond persoonlike belasting op alle manlike burgers, behalwe getroude Swartes, te hef.
Natal se hantering van die opstand en die daaropvolgende verhoor van Dinuzulu, hoof van die Zoeloes se koningshuis, het skerp kritiek in Brittanje sowel as in Suid-Afrika tot gevolg gehad. Terselfdertyd het die onbeheerste emigrasie van Indiërs uit Natal na Transvaal daartoe gelei dat die Transvaalse regering wetgewing ingestel het om die instroming van Indiërs te beheer. Die Indiërs het hulle onder leiding van Mahatma Gandhi teen die wetgewing verset.
Die ooreenkoms wat in 1908 tussen Gandhi en Smuts bereik is, het die probleme net tydelik opgelos. Dit was duidelik dat 'n gemeenskaplike rassebeleid noodsaaklik was vir die stabiliteit van al 4 die kolonies en dat die beleid deur slegs 'n sterk sentrale regering uitgevoer kon word.
Die Selborne-memorandum
Die gedagte aan staatkundige eenheid het teen 1906 reeds by verskeie Suid-Afrikaanse politici posgevat. Hul redes vir eenwording was, afgesien van die belangrike ekonomiese en rassevraagstukke, egter nie altyd dieselfde nie. Die Transvaalse premier, genl. Louis Botha, en sy adjunk, genl. J.C. Smuts, wou graag die sogenaamde imperiale faktor in Suid-Afrika uitskakel, dit wil sê hulle wou sien dat die beweging vir eenheid in Suid-Afrika self ontwikkel, dat dit die steun van anti-imperialistiese partye geniet en dat dit nie deur Brittanje afgedwing word nie.
Die siening is gedeel deur die Kaapse politieke leier, John X. Merriman, wat in 1908 met die steun van die Afrikanerbond aan die bewind gekom het. Vir Botha en Smuts sou samewerking tussen die Afrikaners en die Engelse in ŉ verenigde Suid-Afrika die kroon span op die sogenaamde konsiliasiebeleid wat hulle reeds in Transvaal toegepas het. Oud-president M.T. Steyn en genl. J.B.M. Hertzog was ook sterk voorstanders van eenwording omdat al die Afrikaners in Suid-Afrika daardeur onder een vlag herenig sou word.
In 'n sterk verenigde staat sou die Afrikaners beter daartoe in staat wees om hul identiteit te handhaaf. Die bewindhebbers in Brittanje het verantwoordelike bestuur aan Transvaal en die Oranjerivierkolonie verleen juis in die hoop dat die vereniging van die Brits-Suid-Afrikaanse gebiede daardeur bespoedig sou word. Volgens hulle sou 'n verenigde Suid-Afrika 'n versterking van die imperiale bande beteken en 'n grater mate van lojaliteit verseker ingeval Brittanje in 'n Europese oorlog betrokke raak.
Die imperiale siening is onderskryf deur dr. L.S. Jameson, wat van 1904 tot 1908 die premier van die Kaapkolonie was. In November 1906 het hy hom deur Lionel Curtis laat oorreed om by lord Selborne (Milner se opvolger) aan te beveel dat die politieke situasie in Suid-Afrika hersien word met die oog op moontlike eenwording. Curtis was ŉ lid van Milner se "Kindergarten", wat belangrike openbare poste in Transvaal beklee het. In Oktober 1906 het hy uit sy pos bedank en 'n reis deur al 4 die kolonies onderneem, waarna hy ŉ konsepmemorandum oor eenwording opgestel het.
Die memorandum het die historiese oorsake vir die verdeeldheid van Suid-Afrika behandel en het dit onomwonde gestel dat blywende oplossings vir die ekonomiese en rasseprobleme slegs in 'n verenigde Suid-Afrika gevind kon word. Daar is ook gewys op die voordele wat verkry sou word uit die gemeenskaplike ontwikkeling van die landbou en mynbou en die koste wat bespaar sou word deur die instelling van een administrasie en verdedigingsmag. Die memorandum is gunstig ontvang, en in die daaropvolgende jaar het die idee vinnig veld gewen. Unifikasiebewegings het oral in Suid-Afrika ontstaan en die maandblad The State het hul lyfblad geword.
Doeanekonferensie
Op versoek van Transvaal is 'n interkoloniale konferensie in Mei 1908 en later dieselfde maand in Kaapstad gehou om die doeanevraagstuk te bespreek. Hoewel niks deur die konferensie bereik is nie, het Smuts van die geleentheid gebruik gemaak om voorstelle in te dien wat daarop neergekom het dat die afgevaardigdes by hul onderskeie parlemente moes aanbeveel dat ŉ politieke vereniging van die kolonies bewerkstellig word en dat ŉ nasionale konvensie byeen moes kom om 'n konsepgrondwet op te stel.
Daar is besluit dat die Kaapkolonie 12 afgevaardigdes na die konvensie sou stuur, Transvaal 8 en die 2 kleiner kolonies elkeen 5. Suid-Rhodesie is genooi om 3 waarnemers te stuur vir ingeval hy later sou besluit om hom by 'n verenigde Suid-Afrika aan te sluit. Die Britse Hoë Kommissaris was nie, soos gebruiklik, by die konferensie verteenwoordig nie, ŉ aanduiding van die Suid-Afrikaanse leiers se voorneme dat die imperiale faktor geen rol in die voorbereiding vir politieke eenwording moes speel nie.
Nasionale Konvensie
In 'n federasie (byvoorbeeld die VSA, Kanada en Australië) sou die kolonies hul eie parlemente behou en slegs sake van gemeenskaplike belang (byvoorbeeld verdediging, handel, spoorweë en poswese) aan die sentrale regering opdra. Die sentrale regering van 'n federasie het dus beperkte mag. 'n Uniale grondwet sou voorsiening maak vir 'n sterk, soewereine, sentrale regering. Die kolonies sou dus hul identiteit moes prysgee en in een staat opgaan.
Uit vrees vir oorheersing deur die Afrikaners was die oorwegend Engelssprekende Natal ten gunste van 'n federasie. Sommige Kaapse leiers, soos J.H. (Onze Jan) Hofmeyr en F.S. Malan, was ook ten gunste van federasie omdat hulle gevrees het dat die Kaapkolonie deur die ekonomies sterker Transvaal verswelg sou word. Hulle was ook besorg dat die Kaapse Nie-Blanke stemreg deur 'n uniale regering afgeskaf sou word. Smuts en Merriman was ten gunste van 'n unie omdat 'n sterk sentrale regering na hul mening noodsaaklik was vir die uitvoering van 'n eenvormige rasse- en ekonomiese beleid. 'n Uniale grondwet sou in die toekoms ook makliker by veranderende omstandighede in Suid-Afrika aangepas kon word.
Smuts het daarin geslaag om die meerderheid van die afgevaardigdes na sy standpunt oor te haal, maar in die finale grondwet is belangrike toegewings aan die federaliste gedoen: elke kolonie sou verander in 'n provinsie met sy eie provinsiale bestuur, wat beperkte bevoegdhede sou hê. Een van die mees omstrede probleme wat deur die konvensie opgelos moes word, was die kwessie van Nie-Blanke stem reg. In Transvaal en die Oranjerivierkolonie het die Nie-Blanke bevolking nog nooit stemreg gehad nie en een van die voorwaardes van die Vrede van Vereeniging was dat die kwessie nie aangeroer sou word voordat selfregering verkry is nie.
In die Kaapkolonie het alle rassegroepe gelyke politieke regte gehad: elke manlike burger wat sy naam, adres en beroep kon neerskryf en 'n vaste eiendom of inkomste gehad het, kon stem. Daar was ook nie 'n kleurskeidslyn in die parlement nie. In Natal het Nie-Blankes ook stemreg gehad mits hulle aan sekere vereistes voldoen het, maar in die praktyk is die stemwette so toegepas dat minder as 1 % van die Nie-Blanke bevolking stemreg gehad het. Die Kaapkolonie was nie bereid om sy Nie-Blanke stemreg prys te gee nie en wou sy stemwette op die hele Suid-Afrika van toepassing maak. Die ander 3 kolonies wou stemreg tot Blankes beperk.
Met die teensinnige goedkeuring van Brittanje is besluit om die status quo te handhaaf. Die stemreg van die Kaapse Nie-Blankes is egter in die grondwet verskans, dit wil sê dit kon nie afgeskaf word sonder 'n tweederdemeerderheid in 'n gesamentlike sitting van albei huise van die parlement nie. Daar is ook bepaal dat Nie-Blankes nie sitting in die parlement kon hê nie. Op aandrang van Hertzog en Steyn is Nederlands (later vervang deur Afrikaans) se gelyke regte met Engels as amptelike taal ook in die grondwet verskans.
Met betrekking tot die verdeling van setels in die toekomstige Volksraad het 'n spesiale komitee aanbeveel dat die provinsies ooreenkomstig hul bevolkings verteenwoordig word, maar dat al 4 die provinsies gelyke verteenwoordiging in die Senaat moes hê. Die setels in die Volksraad is soos volg verdeel: 51 aan die Kaapkolonie, 36 aan Transvaal en 17 elk aan die kleiner provinsies. Die afbakening van die kiesafdelings sou geskied deur die aantal inwoners van 'n provinsie te verdeel onder die aantal setels wat aan die provinsie toegewys is.
Voorsiening is gemaak om plattelandse kiesafdelings met 15 % te ontlaai en stedelike kiesafdelings met 15 % te belaai, dit wil sê plattelandse kiesafdelings kon kleiner wees as stedelike kiesafdelings. Daar is besluit dat die spoorweë van die kolonies aan die sentrale regering oorgedra sou word en dat 'n spesiale raad gestig sou word om die spoorweë op 'n sakegrondslag te administreer. Die bestaande modus vivendi met Mosambiek is soos volg gewysig: 50 % tot 55 % van die spoorvrag tussen die hawens en die Rand is aan Lourenco Marques toegestaan, 30 % aan Durban en 15 % tot 20 % aan die Kaapse hawens.
Nadat al die vernaamste struikelblokke uit die weg geruim is, het die kwessie van 'n hoofstad amper die konvensie op 'n dooie punt laat uitloop, aangesien die provinsie waarin die hoofstad geleë sou wees, groot ekonomiese voordeel daaruit sou put. Vir die Kaapse afvaardiging was die moederstad die logiese keuse, terwyl Transvaal aangevoer het dat Pretoria sentraler geleë is, veral indien Rhodesië hom later by die Unie sou aansluit.
Uiteindelik is besluit om die hoofstad as volg te verdeel: Pretoria sou die setel van die regering (dus die administratiewe hoofstad) wees, terwyl Kaapstad, waar die parlement sitting sou hê, die wetgewende hoofstad sou wees. Bloemfontein sou die setel van die Appèlhof wees en Pietermaritzburg die setel van pos- en telegraafwese. Die Britse protektorate - Basoetoland, Swaziland en Betsjoeanaland - en Suid-Rhodesië sou hulle nie by die Unie aansluit nie, hoewel 'n bylae van die grondwet voorsiening gemaak het vir hul moontlike latere aansluiting. Die konsepgrondwet, bekend as die Suid-Afrika-wet (South Africa Act), is op 11 Mei 1909 deur die afgevaardigdes by die konvensie onderteken.
Die parlemente van Transvaal en die Oranjerivierkolonie het die wet eenparig goedgekeur, terwyl dit met 2 teenstemme deur ook die Kaapse parlement goedgekeur is. In Natal, waar die parlement besluit het om eers 'n referendum te hou, het die bevolking oorweldigend ten gunste van unifikasie gestem. 'n Afvaardiging onder leiding van hoofregter De Villiers het aan die einde van 1909 na Londen vertrek om die konsepgrondwet aan die Britse parlement voor te lê.
Politieke organisasies van die Swart en Kleurlingbevolking in Suid-Afrika het intussen by die Britse regering geprotesteer teen die klousules wat op hulle betrekking gehad het. Die wet is egter sonder wysigings deur albei huise van die Britse parlement goedgekeur en is op 20 September 1909 deur koning Eduard VII onderteken. Volgens 'n proklamasie wat in Desember 1909 uitgevaardig is, sou die wet op 31 Mei 1910 in werking tree.
Westergeest, Noardeast-Fryslân
Westergeest (Wes-Fries: Westergeast) is 'n dorp in die Nederlandse provinsie Friesland. Die dorp lê suidoos van Dokkum en suid van Ee op die grens tussen die Kleistreek en die Friese Woude. Dit ressorteer onder die munisipaliteit Noardeast-Fryslân.
Secure Digital
Die standaard is in Augustus 1999 ingestel deur die gesamentlike pogings van SanDisk, Panasonic (Matsushita Electric) en Toshiba as 'n verbetering op MultiMediaCards (MMC), en het die industriestandaard geword. Die drie maatskappye het SD-3C, LLC, gestig, 'n maatskappy wat lisensies uitreik en intellektuele eiendom beskerm wat verband hou met SD-geheuekaarte en SD-gasheer- en verwante produkte. In Januarie 2000 het die maatskappye saam die SD-kaartvereniging (SDA), 'n nie-winsgewende organisasie, gevorm om SD-kaartstandaarde daar te stel en te bevorder. SDA het vandag ongeveer 1000 maatskappye wat lede is. Die SDA gebruik verskeie handelsmerk logo's (wat deur SD-3C besit en gelisensieer is) om voldoening aan sy spesifikasies en gebruikers van verenigbaarheid te verseker.
Oorsig
Secure Digital sluit vier kaartfamilies in, wat beskikbaar is in drie verskillende vormfaktore. Die vier kaartfamilies is die oorspronklike standaardkapasiteit (SDSC), die hoë-kapasiteit (SDHC), die uitgebreide-kapasiteit (SDXC), en die SDIO, wat inset/uitsetfunksies kombineer met die stoor van data. Die drie vormfaktore is die oorspronklike grootte, die mini-grootte, en die mikro-grootte. Elektriese passiewe passtukke laat 'n kleiner kaart toe om aan te pas en te funksioneer in 'n toestel wat vir 'n groter kaart ontwerp is. Die SD-kaart se klein voetspoor is 'n ideale stoormedium vir kleiner, dunner en meer draagbare elektroniese toestelle.
SD
Die tweede generasie Secure Digital (SDSC of Secure Digital Standaardkapasiteit) kaart is ontwikkel as 'n verbetering op die MultiMediaCard (MMC) standaard, wat verder ontwikkel is, maar in 'n ander rigting. Secure Digital het die MMC ontwerp op verskeie maniere verander: Volgrootte SD-kaarte pas nie in die skraler MMC-gleuwe nie, en ander kwessies beïnvloed ook die vermoë om een formaat in 'n gasheertoestel wat ontwerp is vir die ander te gebruik.
Spoedklasgradering
Baie persoonlike rekenaars van alle soorte, insluitend tablette en selfone, gebruik SD-kaarte, óf deur middel van ingeboude gleuwe of deur middel van aktiewe elektroniese passtukke. Passtukke bestaan vir die PC card, ExpressBus, USB, FireWire, en die parallelle drukkerpoort. Aktiewe passtukke maak ook SD-kaarte bruikbaar in toestelle wat vir ander formate ontwerp is, soos CompactFlash. Die FlashPath passtuk laat toe dat SD-kaarte in 'n slapskyfaandrywer gebruik kan word.
Namaaksels
Verkeerd-gemerkte of vervalste Secure Digitalkaarte word algemeen in die handel gevind, wat verslag doen van 'n vals kapasiteit, of wat stadiger loop as wat dit gemerk is. Sagtewaregereedskap is beskikbaar om vervalste produkte op te spoor.
Digitale kameras
SD/MMC kaarte het Toshiba se SmartMedia, wat in digitale kameras gebruik word, as die dominante geheuekaartformaat vervang. In 2001 het SmartMedia byna 50% gebruik bereik, maar teen 2005 het SD/MMC meer as 40% van die digitale kameramark beheer.
Teen hierdie tyd het al die voorste digitale kameravervaardigers reeds SD in hul verbruikersprodukreekse begin gebruik, insluitend Canon, Casio, Fujifilm, Kodak, Leica, Nikon, Olympus, Panasonic, Pentax, RICOH, Samsung, en Sony. Voorheen het Olympus en Fuji uitsluitlik xD-Picture Card gebruik, terwyl Sony slegs Memory Stick gebruik het; maar teen vroeg-2010 het al drie SD ondersteun.
Sommige "prosumer" en professionele digitale kameras het voortgegaan om CompactFlash (CF) aan te bied, óf op 'n tweede kaartgleuf of as die enigste stoormedium, omrede CF veel hoër maksimumvermoëns het en histories goedkoper was vir dieselfde kapasiteit.
Secure Digital geheuekaarte kan in Sony XDCAM EX videokameras gebruik word, deur van 'n passtuk gebruik te maak, en in Panasonic P2 kaart-toerusting met 'n MicroP2 passtuk.
Persoonlike rekenaars
Hoewel baie persoonlike rekenaars SD-kaarte akkommodeer as 'n hulpstoortoestel deur middel van 'n ingeboude gleuf of 'n USB-passtuk, kan SD-kaarte nie gebruik word as die primêre hardeskyf deur die aanboord-ATA-kontroleerder nie, want nie een van die SD-kaartvariante ondersteun ATA-sein nie. Hierdie gebruik verlang 'n aparte SD-kontroleerdervlokkie of 'n SD-na-CompactFlash omskakelaar.
Diana Lee Inosanto
Diana Lee Inosanto (gebore 29 Mei 1966) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Sensei (2008), Spy (2015), Alita: Battle Angel (2018), en Way of the Cowboy.
Suid-Koreaanse won
Die won (Koreaans: 원; simbool: ₩; ISO-kode: KRW) of die Koreaanse Republiek Won is die geldeenheid van Suid-Korea. 'n Enkele won word verdeel in 100 jeon, die monetêre subeenheid. Die jeon word nie meer gebruik vir alledaagse transaksies nie, en verskyn slegs in wisselkoerse. Die won word uitgereik deur die Bank van Korea, gebaseer in die hoofstad, Seoel.
Die amptelike geldeenheid van Noord-Korea, wat uitgereik word deur die Sentrale Bank van die Demokratiese Volksrepubliek van Korea in sy hoofstad, Pjongjang, is verdeel in dieselfde aantal eenhede, en staan bekend as die Noord-Koreaanse won.
Kerk-Avezaath
Kerk-Avezaath is ’n dorp in die munisipaliteit Buren in die provinsie Gelderland in Nederland.
Rietvleidam
Rietvleidam is 'n dam in die Rietvleirivier in Gauteng, Suid-Afrika. Die hoofdoel van die dam is om water aan Pretoria te lewer. Die dam is sowat 20 km suidoos van die stad in die Rietvlei Natuurreservaat geleë.
Die dam beskik oor 'n inlaattoring vir water en 'n suiweringsaanleg wat onder die damwal geleë is. Die dam voorsien nagenoeg 41 miljoen liter drinkwater per dag, wat ongeveer 5.9% van die water is wat Pretoria daagliks benodig.
Die damwal is in 1934 met bakstene gebou. Die wal is tussen 1988 en 1990 verhoog deur 'n betonstruktuur oor die bestaande wal te bou.
Aardoringspruit
Die Aardoringspruit is 'n spruit in die Vrystaat van Suid-Afrika. Dit ledig in die Rietpan en is in die opvanggebied van die Oranjerivier.
Olifantspruit
Die Olifantspruit is 'n rivier in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika, ongeveer 120 km vanaf Pretoria, die hoofstad. Die Olifantspruit is in die opvanggebied van die Limpoporivier.
John Betjeman
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Sir John Betjeman
Engelse digter
Gebore
28 Augustus 1906
in Londen, Engeland,
Oorlede
19 Mei 1984
in Trebetherick, Cornwall
Sir John Betjeman [ˈbɛtʃəmən] was 'n Engelse digter, skrywer en televisie-aanbieder wat homself in Who's Who as 'n "digter en broodskrywer" beskryf het.
Betjeman was 'n stigtingslid van die Victorian Society en 'n vurige voorstander van Victoriaanse boukuns. Hy het sy loopbaan as joernalis begin om later een van die gewildste Poet Laureates en radio- en televisiepersoonlikhede in die Verenigde Koninkryk te word.
Valsø Holm
Valsø Holm (31 Desember 1906 – 19 Desember 1987) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente En søndag på Amager (1941) en Alle gaar rundt og forelsker sig (1941).
Aloidendron
Aloidendron (boomaalwyne) is 'n genus wat deel is van die familie Asphodelaceae (aalwynfamilie) en is geskep om voorsiening te maak vir die boomaalwyne, al die spesies was voorheen deel van die genus Aloe. Daar is tans sewe spesies wat tot die genus hoort. Die genus is in 2013 geskep.
Taksonomie
Filogeniese studies het getoon dat verskeie spesies wat tradisioneel deel was van die genus Aloe egter geneties verskil van Aloe en vorm 'n aparte klade. In 2013 was hulle geskuif na Aloidendron en dit is in 2014 bevestig deur Manning et al.
Spesies
Vanaf Oktober 2017 aanvaar die World Checklist of Selected Plant Families die volgende spesies:
Spinnerhaai
Die spinnerhaai (Carcharhinus brevipinna) is 'n haai wat aan die ooskus van Suid-Afrika voorkom. In die somer maande kan dit sover suid as Port Elizabeth gaan. In Engels staan die haai bekend as die Spinner shark.
Jerry Hope
Dr. James Jerry Luckyboy Hope (noemnaam Jerry, Krugersdorp, Transvaal, 30 Desember 1943) was van 1972 tot 2008 predikant in drie gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, al drie aan die Witwatersrand. Hy is op 28 Junie 2021 oorlede nadat hy in die Mulbarton-kliniek vir Covid-19 behandel is.
Switserse frank
Die Switserse frank (Duits: Schweizer Franken, Frans: franc suisse, Italiaans: franco svizzero, Romansch: franc svizzer; ISO 4217-kode: CHF) is die amptelike geldeenheid van Switserland en Liechtenstein. Gewoonlik word afkortings soos CHF en SFr gebruik.
Jerry Hope
Kinderjare
Jerry Hope is op Oujaarsdag 1943 gebore, maar tydens die registrasie van sy geboorte is die datum verkeerdelik as 30 Desember aangedui en sedertdien is dit so aanvaar. Sy vader was James Karel Hope (18 Junie 1912 – 20 Junie 1990) en sy moeder Leah Hope (9 November 1911 – 13 April 1993). Sy sibbes was Dianah (oorlede 28 Februarie 2008), Ellen, Ronald (oorlede as kind), Christian, Abel, Frederick (oorlede 06 Augustus 1997), Grace, Ruth, Olympia en Norah.
Spinnerhaai
Voorkoms
'n Kenmerk van die haai is die swart op die punte van die haai se vinne behalwe die bekken vinne. Hulle word tot 1.8 m lank. Hulle leef op of naby die oppervlak van die water en gaan selde dieper as 75 m en jag in groepe saam. Die volwasse haaie het 'n bronserige grys kleur.
Jerry Hope
Kinderjare
Dr. Hope het vroeg in sy lewe al gevoel hy die Here moes dien, uit dankbaarheid vir genesing. Hy sê: “Dit was en bly ’n roeping.”
Robert McQueeney
Robert McQueeney (5 Maart 1919 – 24 April 2002) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Lawman (1958), Shotgun Slade (1959), The Gallant Men (1962), en The Green Hornet (1966).
Jerry Hope
Kinderjare
Hy het sy skoolopleiding ontvang aan die laerskole Newclare en Kliptown en die Hoërskool Noordgesig, almal in die weste van Johannesburg.
Switserse frank
Geskiedenis
Die benaming frank is afgelei van 'n Franse goudmunt van 1360 (ter waarde van een livre of 20 sols) met die Latynse opskrif Rex francorum ("Koning van die Franke"). In 1577 is die frank in Frankryk ook as silwermunt geslaan.
Jerry Hope
Herkoms
Hy het in 2017 oor sy herkoms vertel: “Sedert die vroeë ouderdom van 15 jaar het ek, toe ek bewus word van my unieke voorkoms, geworstel met die vrae: ‘Wie is ek? Waarvandaan kom ek?‘ Ek het toe probeer om hierdie vraag te beantwoord deur my ouers herhaaldelik te vra, sonder enige duidelike antwoorde van hulle kant.“ Na aanleiding van enkele antwoorde van sy vader en moeder het hy besef dat hy van gemengde afkoms was. Sy identiteitsdokument het aangedui dat hy van Kaaps-Maleise afkoms is. Maar inligting van sy vader het hom gelei in die rigting van gemengde afkoms. Hy was van Europese afkoms en sy moeder van Afrika-afkoms. Sy vader was onseker van sy van. Hy het drie vanne genoem wat hy dikwels as kind gehoor het van sy moeder. Hierdie name was: Fuchs, Faulchs en Fox. Hy het as tienjarige saam met sy moeder (dr. Hope se ouma) by die huis van sy stiefvader aangekom.
Toe sy vader aansoek doen om registrasie vir toelating tot die Suid-Afrikaanse Weermag gedurende 1940 is sy toelatingserfikaat vir militêre diens onderteken deur n persoon onder die naam Schalosky as vader.
Switserse frank
Geskiedenis
Die eerste muntstuk, waarna as Switserse frank (Frans: livre suisse) verwys is, was 'n silwermunt ter waarde van 10 batzen wat vanaf 1757 in Bern, later ook in Basel, Solothurn en Luzern geslaan is. In die tyd van die Helvetiese Republiek is pogings onderneem om die Switserse geldstelsel volgens die Bernse eenheid na 'n desimale stelsel oor te bring. So is beplan om vanaf 1799 die Switserse frank (met 'n fynsilwerinhoud van 6,6149 g en onderverdeel in 10 batzen of 100 rappen) as wettelike betaalmiddel in te voer. Weens 'n tekort aan edele metale is dié plan egter uiteindelik gestaak.
Jerry Hope
Herkoms
In 2010 was hy steeds onseker oor my presiese afkoms en het hy hom gewend tot die Human Genomic Diversity and Disease Research Unit, National Health Laboratory Service Division of Human Genetics vir ’n DNS-toets. Die toetsverslag van genetiese herkoms het die volgende aangedui:
Switserse frank
Geskiedenis
In die tydperk van die sogenaamde Mediasie (tussen 1803 en 1813), toe Switserland de facto as Franse vasalstaat bestaan het, is die reg om munte te slaan en in omloop te bring weer aan die enkele kantonne toegestaan. Ondanks pogings, om 'n enkele geldeenheid vir die hele Switserland in te voer, was daar tot die federale munthervorming 'n verkeidenheid munte in omloop, waarvan sommige "frank" genoem is, maar ten opsigte van hul metaalgehalte, gewig en ontwerp van mekaar verskil het.
Jerry Hope
Opleiding
In 1966 het sy vader sy begeerte om predikant te word help verwesenlik deur hom na Hammanskraal te neem waar hy ingeskryf is. Daar het ek onder die leiding van proff. Louis Botha, Bouke Spoelstra, L.F. Schulzer, Bert Floor en Jaap Helberg opleiding ontvang in Klassieke Hebreeus, Hellenisties Grieks, Volkekunde, Dogmatiek, Etiek, Homiletiek en Kultuur Historiese Agtergrond Ou Testament en Nuwe Testament. Daar het hy ook sy matriek deur middel van afstandonderrig deur Sukses Kollege afgehandel. Danksy sy matrikulasiesertifikaat kon hy inskryf aan die Universiteit van Suid-Afrika. In 1971 het hy sy opleiding as predikant voltooi waarna hy in 1972 in die amp bevestig is in die Gereformeerde kerk Newclare. Hy het daarna aan Unisa vir ’n B.A.-graad geregistreer met die hoofvakke: Klassieke Hebreeus en Filosofie. Hierdie studie het plaasgevind terwyl hy predikant was van die Gereformeerde kerk Eldorado Park (1978 tot emeritering in 2008) en die Gereformeerde kerk Reigerpark (gelyktydig en in kombinasie).
Switserse frank
Geskiedenis
In 1848 is die muntreg weer aan die Switserse Konfederasie oorgedra en die franken, wat onderverdeel is in 100 rappen, as nasionale silwergebaseerde geldeenheid ingevoer. Sy gewig, silwerghalte en deursnee het gelykgestaan aan dié van die Franse franc (5 g, silwergehalte van 900/1000, vanaf 1875 835/1000). Die eerste silwermuntstukke ter waarde van 5, 2, 1 en 1⁄2 frank is in 1850-51 nog in Parys geslaan voordat die voormalige Bernse Munt in 1855 tot Federale Munt van Switserland verklaar is. Tussen 1851 en 1852 is alle vroeëre muntstukke deur die nuwe frank vervang.
In die volgende dekades is silwer toenemend deur goud verdring. Die Switerse Konfederasie het vanaf 1883 begin om goue twintigfrank-muntstukke te slaan, vanaf 1911 ook tienfrankmunte en in 1925 - as uitsondering - ook honderdfrankmunte. Switserland het vanaf 1865 saam met Frankryk, België en Italië die sogenaamde Latynse Monetêre Unie gevorm. Met dié ooreenkoms het die Konfederasie dekades lank sekere bevoegdhede op monetêre gebied aan die Paryse regering afgestaan. Tot in die tyd van die Eerste Wêreldoorlog was daar in die Latynse Monetêre Unie alle silwermuntstukke in omloop wat deur die lidstate geslaan is. Hul onderlinge wisselkoers is deur wetgewing bepaal. In 1868 het ook Griekeland tot die Unie toegetree.
Jerry Hope
Opleiding
Gedurende 1994 het hy sy M.A-graad (RAU) in Ou-Testamentiese Etiek, Hermeneutic en Metodologie van Eksegese ontvang. Die onderwerp van sy verhandeling was “Etiese Gesigspunte in die boek Jona”. In 2007 het hy ’n D.Litt. et Phil.-graad behaal aan die Universiteit van Johannesburg. Sy verhandeling was “Exegetical Perspectives of Pauline Contextualization of Theological Concept with Selected Juridical Imagery in Romans and its Contextual Application”. Terwyl hy met hierdie studie besig was, is hy ook ingeskryf (met toelating) vir die LL.B.-graad deur Unisa.
Switserse frank
Geskiedenis
Die Frans-Duitse Oorlog van 1870/71 en die gepaardgaande monetêre krisis het die deurbraak gebring vir banknote wat deur nasionale reserwebanke uitgereik is en op dié tydstip reeds 'n halfeeu in omloop was, maar nooit aanklank gevind het by die publiek nie. Die Switserse Konfederasie het al vanaf 1891 die monopolie op die uitreiking van banknote verkry wat egter eers vanaf 1910 met die daarstelling van die Switserse Nasionale Bank uitgeoefen kon word. Teen die begin van die Eerste Wêreldoorlog het die Federale Raad van Switserland 'n amptelike koers vir banknote vasgestel wat nie meer aan dié van muntstukke gekoppel was nie.
Jerry Hope
Opleiding
In 2012 het hy die LL.B.-graad voltooi. Sy verhandeling was “The Metaphysical Origins of the South African Idea of Fundamental Rights“.
Switserse frank
Geskiedenis
Uiteenlopende inflasionêre tendense en wisselkoersontwikkelinge ná die oorlog het in 1920/21 aanleiding tot die nasionalisering van silwermunte gegee. In 1926 is die Latynse Monetêre Unie amptelik ontbind. Die Switerse frank was vir die eerste keer die enigste geldeenheid wat in Switserland in omloop was en is in 1924 ook eensydig deur die Prinsdom Liechtenstein as geldeenheid ingevoer. Eers in 1980 is die monetêre unie tussen Switserland en Liechtenstein amptelik bekragtig.
Jerry Hope
Gesinslewe
Dr. Hope is op 25 November 1966 in die Gereformeerde kerk Newclare deur ds. P.J.J.S. Enslin met Rhoda Geraldine Jaggers in die huwelik bevestig. Sy is gebore op 14 September 1950 as ’n dogter van May Jaggers (5 Mei 1925 – 11 Mei 1996) en Joseph Marricks (20 Junie 1911 – 2 Julie 1984). Rhoda Hope is ’n afgetrede IT-klerk by Standard Bank, waar sy 20 jaar lank gewerk het. Uit hul huwelik is sewe kinders gebore: Vanessa Angela (16 Junie 1967), Conrad James (24 Februarie 1969 – 13 Januarie 1971), Jerry Calvin (17 Februarie 1971), Karen Rhoda (22 Desember 1972), Elwen Leah (5 Oktober 1974), Vergil Angelo (12 Februarie 1977) en Roger Lance (2 April 1980).
Switserse frank
Geskiedenis
Deflasionêre tendense in die naoorlogse tydperk het tot 'n massiewe waardestyging van die Switserse frank teenoor ander geldeenhede gelei sodat in 1924 die pariteit tussen banknote en muntgeld herstel is. In 1929 is 'n goudstandaard gevestig waarvolgens die Switserse Nasionale Bank verplig is om 290 mg fyngoud vir een frank te ruil. In 1936 het die Federale Raad die frank met dertig persent gedevalueer tot tussen 190 en 215 mg fyngoud.
Gedurende die Tweede Wêreldoorlog was die Switserse frank die enigste sterk en verwisselbare geldeenheid in Europa - rede genoeg vir die Duitse Ryk se Nasionaal-Sosialistiese bewind om sy transaksies in verband met sogenaamde roofgoud (goud wat in Duits-besette lande gesteel is) in Switserse frank af te handel.
Jerry Hope
Gemeentebediening
Dr. Hope sê die hoogtepunte van sy loopbaan was toe hy grade B.A., M.A., LL.B. en die D.Litt et Phil. behaal het en die voorreg gehad het om vier gemeentes te bedien: Newclare, Eldorado Park, Reigerpark en Riverlea. Ook staan sy betrokkenheid by die Bybelgenootskap van Suid-Afrika van 1978 tot 1987 vir hom uit.
Dr. Hope was betrokke by sy gemeenskap as raadslid van die Suid-Rand-hospitaal van 1990 tot 2000, het in die plaaslike regering gedien van 1995 tot 1998 en was betrokke by ’n werkswinkel vir liggaamlik gestremdes in Eldorado Park van 2004 tot 2014. Van die International College of Bible and Missions was hy dosent van 2003 tot 2004, en ’n raadslid van die Randse Onderwyskollege van 1973 tot 1975. Ná sy emeritaat in 2008 is dr. Hope steeds betrokke by Die Bybels Gereformeerde Kerk, met bedieningspunte in Eldorado Park, Reigerpark en Riverlea en die werkwinkel vir gestremdes in Eldorado Park.
Switserse frank
Geskiedenis
Met die afkondiging van die hersiene Muntgeldwet van 1952 het Switserland teruggekeer tot 'n vaste ruilverhouding van 203,2 g fyngoud vir een frank. Die goudstandaard is beperk tot muntgeld. Vir banknote is dit deur die Federale Raad aanvanklik vir 'n onbeperkte tyd uitgestel en uiteindelik in 2000 volledig opgehef. Die goudstandaard was sodoende slegs vir die frank se buitewaarde van belang. Goudmunte ter waarde van 25 en 50 frank, wat tussen 1955 en 1959 geslaan is, is gevolglik nooit in omloop gebring nie.
Die stygende silwerprys het die frank se metaalwaarde in die 1960's bo sy nominale waarde laat klim. So is vanaf 1968 vir frankmuntstukke, wat gedeeltelik ook in Londen geslaan is, 'n koper-nikkel-legering gebruik. Daarnaas het ook die stelsel van vaste wisselkoerse in die laat sestigerjare onder druk gekom sodat die Federale Raad in 1973 ten gunste van swewende koerse besluit het.
Jerry Hope
Gemeentebediening
Aan die skadukant was daar die oorlye van hul oudste seun, Conrad, op die ouderdom van een en 11 maande tydens dieselfde jaar van die afhandeling van dr. Hope se opleiding as predikant en in ’n stadium toe hulle die sinode self moes ontvang in die bruin gemeente Newclare. Hy beskryf dit as ’n tydperk van groot hartseer.
Mary Woronov
Mary Woronov (gebore 8 Desember 1943) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Eating Raoul (1982), Night of the Comet (1984), TerrorVision (1986), en Warlock (1989).
Jerry Hope
Gemeentebediening
’n Buitengewoon groot uitdaging vir hom was die bediening van drie gemeentes onder moeilike omstandighede gedurende die apartheidsjare.
Orlando Bloom
Orlando Bloom (gebore 13 Januarie 1977) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001), Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl (2003), The Lord of the Rings: The Return of the King (2003), en Kingdom of Heaven (2005).
Grumman F8F Bearcat
Die eerste produksiemodel was die F8F-1 wat in Februarie 1945 afgelewer is, net ses maande nadat die prototipe die eerste keer gevlieg het. In Mei 1945 is die VF-19 Eskader van die Amerikaanse Vloot toegerus met die Bearcat. Hulle het egter geen aksie gesien in die laaste paar maande van die oorlog nie.
Die Bearcat is tot in Mei 1949 vervaardig; teen daardie tyd het 24 eskaders van die Amerikaanse Vloot die vliegtuig bedryf. Die F8F-1B was met vier 20 mm kanonne toegerus en slegs 100 is gebou. Daar is 300 van die F8F-2 gebou wat ook met die 20 mm kanonne toegerus was. 'n Paar nagvegter- en verkenningsweergawes is ook gebou. Die Bearcat is in 1952 uit diens gestel deur die Amerikaanse Vloot.
Grumman het ook 'n klompie van die Bearcat F8F-1d aan die Franse Lugmag verkoop, wat in Indo-China gebruik is. Later het beide die Noord- en Suid-Viëtnamese lugmagte, asook die Koninklike Thaise Lugmag, van die vliegtuie aangeskaf.
Opel Adam
Die Opel Adam is 'n stadsmotortjie ontwerp en vervaardig deur die Duitse motorvervaardiger Opel, en is vernoem na die maatskappy se stigter, Adam Opel. Dit word ook onder die Vauxhall-merk in Groot-Brittanje verkoop. Die motor is in Frankryk vrygestel by die 2012 Parys Motorskou, met sy eerste verkope teen vroeg-2013.
Olyfboslaksman
Die Olyfboslaksman (Chlorophoneus olivaceus) is 'n amper-endemiese, algemene standvoël van immergroen en rivierwoude. Die voël is 19 cm groot en weeg 34 gram. In Engels staan die voël bekend as die Olive bushshrike.
Jonathan Silverman
Jonathan Silverman (gebore 5 Augustus 1966) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Brighton Beach Memoirs (1986), Weekend at Bernie's (1989), en Another Dirty Movie (2012).
Abiekwarivier
Die Abiekwarivier is 'n rivier wat in die verre Noord-Kaap van Suid-Afrika vloei. Dit is 'n linkersytak van die Oranjerivier.
Bruce McRae
Bruce McRae (15 Januarie 1867 – 7 Mei 1927) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Beatrice Fairfax (1916), Beatrice Fairfax Episode 10: Playball (1916), The Chain Invisible (1916), en The World's a Stage (1922).
Grethe Holmer
Grethe Holmer (12 Januarie 1924 – 13 Oktober 2004) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente In My Life (1978), Farligt venskab (1995), en Kat (2001), en in die televisiereeks Taxa (1997).
Ally Ioannides
Ally Ioannides (gebore 12 Januarie 1998) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Law & Order: Special Victims Unit (1999), Parenthood (2010), Elementary (2012), en Into the Badlands (2015).
Irene Worth
Irene Worth (23 Junie 1916 – 9 Maart 2002) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Orders to Kill (1958), Nicholas and Alexandra (1971), Deathtrap (1982), en Onegin (1999).
Oxkraaldam
Die Oxkraaldam is geleë in die Oxkraalrivier, ongeveer 8 km suidwes van Whittlesea in die Oos-Kaap.
Lauren Worsham
Lauren Worsham (gebore 4 April 1982) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Last Day of August (2012) en Saint Janet (2014), en in die televisiereekse Live from Lincoln Center (1976) en Sakura Diaries (1997).
Itshehlophe
Itshehlophe is 'n nedersetting in die Vulamehlo Plaaslike Munisipaliteit van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Karl Wilhelm Ludwig Pappe
Dr. Karl Wilhelm Ludwig Pappe (1803 – 1862) was 'n Suid-Afrikaanse plantkundige. Hy is in 1803 in Hamburg gebore. Hy kwalifiseer as 'n geneesheer maar maak van plantkunde 'n lewenslange studie aan die Kaap waar hy onder meer spesialiseer in geneeskundige plante, houtbome en varings waaroor hy gesaghebbende werke geskryf het. Hy is in 1862 in Kaapstad oorlede.
Sertã
Sertã is 'n stad en munisipaliteit in Portugal. Sertã het 'n oppervlakte van 446,7 km² en 'n bevolking van 15 967 (2007).
Eric Blore
Eric Blore (23 Desember 1887 – 2 Maart 1959) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Top Hat (1935), The Good Fairy (1935), The Lone Wolf in London (1947), en The Adventures of Ichabod and Mr. Toad (1949).
Donis
Donis is 'n Litause musiekprojek wat deur die multi-instrumentalis Donatas Bielkauskas, 'n boorling van Klaipėda, in die lewe geroep is en hom op ambient-, neofolk- en eksperimentele musiek toespits. Donatas Bielkauskas was naas Donis ook lid van vier ander elektroniese musiekprojekte - Wejdas, Notanga, Ha Lela en Eirimė.
R522 (Suid-Afrika)
Die R522 is 'n streeksroete wat Vivo met Louis Trichardt verbind. Die roete begin waar dit aftak van die R521-streeksroete in Vivo en oos gaan. Dit gaan verby Buysdorp, deur Mara en eindig waar dit aansluit by die N1 in Louis Trichardt.