cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Natalse Regeringspoorweë
Suikerriet
Een van die doeleindes van die spoorlyn tussen Durban en The Point was om suiker uit te voer. Al was suikerriet (umoba in isiZulu) aan die amaZulu bekend, het hulle dit nie verbou nie. In 1847 is 40 000 suikerrietsaadjies vanuit Mauritius en Réunion ingevoer. Die setlaars het met verskillende variëteite geëksperimenteer. Kommersiële verbouing van suikerriet begin in 1850 toe 20 ha onder suikerriet lê. In 1859 lê 1664 ha onder suikerriet. Tussen 1854 en 1858, voordat die eerste spoorlyn gebou is, is 'n gemiddeld van 41 ton suiker jaarliks van Natal uitgevoer. Tussen 1859 en 1863 (toe die NRC se eerste spoorlyn gebou is) het die jaarlikse gemiddelde hoeveelheid 25 keer gestyg tot 1 103 ton. Tussen 1884 en 1888, nadat die noordkus- en suidkusspoor gebou is, het hierdie jaarlikse hoeveelheid nog 10 keer vermenigvuldig tot 11 370 ton.
Steenkool
In 1840 het die lede van die Boerekommando onder die bevel van Andries Pretorius plaaslike steenkool vir hul kampvure gebruik. In 1860 is die Talana Colliery op die plaas Coalfields vlakby die huidige stad van Dundee geopen. Thomas Paterson Smith het hierdie steenkool gebruik om sy eie bakstene te vervaardig. Voordat die spoorlyn gebou is, was dit baie duur om hierdie steenkool na Durban te vervoer – die koste om dit 70 km per ossewa te vervoer was tweemaal die koste om steenkool 10 000 km vanuit Suid-Wallis per skip in te voer.
In 1889 is spoorlyn tussen Ladysmith en Newcastle voltooi en 'n private takspoor is tussen Glencoe en Dundee gebou. Ook in 1889 is die Dundee Coal Company gestig met die NGR as sy grootste klant. Ter selfde tyd is nog 'n myn vlakby die spoorweg te Elandslaagte (25 km noord van Ladysmith) gestig. In 1898 is die eerste steenkool in Vryheid gemyn maar die stad moet tot 1906 vir 'n spoorverbinding wag. In 1908 het die spoorlyn Hlobane bereik en sy myn is die volgende jaar geopen.
Met die aankoms van die spoorlyn, styg die produksie van steenkool in Natal. In daardie jaar is die produksie 25 609 ton, maar in 1909 het dit tot 1 669 583 ton gestyg. In 1908 is die grootste gebruikers van steenkool die skepe wat 800 000 ton steenkool in Durban as brandstof gelaai het. Die spoorweë het selfs 250 000 ton gebruik en ander plaslike gebruikers het 150 000 ton steenkool gebruik. Teen hierdie tyd is die uitvoerhandel van steenkool ontwikkel – in 1908 is 446 915 ton steenkool oorseë en na Natal se buurstate uitgevoer.
Wattel
Wattelbome (Acacia mollissima) is een van die vernaamste landbouprodukte van die sogenaamde "misgordel" van Natal, 'n streek wat tussen 1000 m en 1500 m bo seevlak lê. Die bas van die wattel word gebruik om tannien vir die leerlooierybedryf te vervaardig. Die wattelhout word gebruik vir mynstutte aan die Witwatersrand. Die eerste wattelsade is in die 1860's uit Australië ingevoer.
Aanvanklik is wattelbome geplant om skaduwee en skuiling aan vee op die plase te gee, maar die kommersiële moontlikhede van wattelkwekery is eers in 1876 deur George Sutton erken. Wattelbas is vir die eerste keer na Engeland uitgevoer in 1886 en die volgende jaar is 10 ton uitgevoer teen vergesogde goeie pryse. Teen 1910 is 60 000 ha met wattelbome beplant en in 1910 is 24 000 ton wattelbas geoes.
Hierdie groei is moontlik gemaak deur die bou van spoorlyne in die plantasiegebiede, veral die 104 km Greytownlyn (gebou 1899–1900) en die 172 km lyn Natal-Kaaplyn (gebou 1904–1909). Hierdie spoorweë het die meerderheid van die wattelprodukte vanaf die plantasies na die Natalse hooflyn vervoer.
Landbou nedersettings
Die Natalse "Agricultural Development Bill" van 1904 het voorsiening gemaak om kroongrond (Crown lands) aan boere teen gunstige terme te verkoop. Die doel van hierdie inisiatief was om landbou te bevorder, om te verseker dat die kolonie in voedsel selfonderhoudend was en ook om voedsel vir uitvoer doeleinde, veral na die Witwatersrand, te kweek. Onder andere is nedersettings in die Weenen, Winterton en Illovo gebiede gevestig. Besproeiingskemas is by Winterton en Weenen gestig. Terselfdetyd is nuwe spoorweë deur die Natalse Regering gemagtig. Hierdie spoorweë sluit in die Bo-Tugelalyn om Winterton met die hooflyn te verbind en die smalspoor Weenenlyn en Mid-Illovolyn om Weenen en Mid-Illovo aan die hooflyn te verbind. Nog 'n smalspoor, die 122,2 km AlfredCountylyn is ook gemagtig om Harding met die Suidkuslyn te verbind. Hierdie spoorlyn is in twee afdelings gemagtig, die eerste 39,2 km vanaf Port Shepstone tot Paddock deur die Natalse Regering in 1909 (voltooi 1911) en die laaste 83,0 km deur die regering van die Unie van Suid-Afrika in 1913 (voltooi 1915). .
Oorloë
Gedurende die Anglo-Zoeloe-oorlog (1879) is die NGR gebruik om Britse soldate vanaf Durban na Camperdown te vervoer en gedurende die Eerste Vryheidsoorlog (1881) om die soldate na Pietermartizburg te vervoer. In beide gevalle het hulle hul reis na die slagveld óf te perd óf per wa onderneem. In die geval van die Tweede Vryheidsoorlog (1899–1902) was dit anders – beheer oor die spoorlyn tussen Durban en die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) en die Oranje-Vrystaat was een van die doelstellings van die Natalse veldtog tydens die oorlog.
Voor 1899 het die Britte geen ondervinding van spoorgebruik in 'n oorlogsgebied gehad nie, veral nie oor die verhouding tussen die militêre beplanners en die burgerlike spoorwegpersoneel nie. Indien die Britse magte in Oktober 1899 die Laingsnektonnel vernietig het, sou die verloop van die Natalse veldtog waarskynlik baie anders gewees het.
In die maand voor die Tweede Vryheidsoorlog uitgebreek het, het 10 000 Britse soldate in Durban aangekom om by die 2 000 wat reeds daar was aan te sluit. Hulle het per trein na Ladysmith en Dundee gereis. Die oorlog het op 12 Oktober 1899 uitgebreek en op 30 Oktober (na die Slag van Nicholsonsnek) het die helfte van die Britse magte suid oor die Tugela teruggeval en die ander helfte is in Ladysmith beleër. Gedurende Oktober, November en Desember 1899 het die NGR 43 296 soldate, 11 479 diere, 96 kanonne, 377 voertuie en 19 499 ton se voorraad vanaf die kus na die oorlogsgebied vervoer.
Die Boeremagte, met die hulp van NZASM werknemers het beheer geneem van die NGR-spoor noord van Ladysmith met 'n de facto eindpunt by Modderfontein (10 km noord van Ladysmith) terwyl Estcourt die de facto eindpunt van die Britse gedeelte van die spoor geword het. Die Britte het gepantserde treintogte in die rigting van die Tugelarivier onderneem om ondersteuning te bied aan ruiters wat op verkenning was. Een van dié treine is naby Chievely deur 'n Boerekommando aangeval en die joernalis Winston Churchill is as krygsgevange geneem.
Nadat Ladysmith ontset is, het die Boeremagte oor die Biggarsberg teruggeval en vir twee maande beheer oor die noordelike gedeelte van die spoorlyn behou. In dié tyd het Paul Kruger 'n rit per trein onderneem om die Boeremagte by Glencoe te gaan bemoedig. Toe die Boere teruggeval het, het hulle heelwat bruê en duikers vernietig of beskadig, veral die brug oor die Tugelarivier en die tonnel by Laingsnek.
Die kenmerk van die laaste fase van die oorlog was die Boere-magte se guerillategniek en die bou van blokhuise deur die Britse-magte om hierdie tegniek te verhinder. Blokhuise is langs drie NGR spoorlyne gebou – die spoorlyn tussen Van Reenen en Harrismith (op die Vrystaatse gebied), die spoorlyn tussen Glencoe en Utrecht en die spoorlyn vanaf Newcastle tot die grens van die ZAR.
Ten spyte van die oorlog, het die NGR se uitbreidingsprogram gedurende die oorlog voortgegaan, veral op die Suidkus.
Unie van Suid-Afrika
Op 31 Mei 1910 is die Unie van Suid-Afrika gestig. Een van die haakplekke tydens in die aanloop tot die Unie was die eienaarskap en werking van die spoorweë. Die kiesers van Natal het gevrees dat indien Natal nie 'n deel van die Unie word nie, 'n aansienlike gedeelte van Durban se handel na Delagoabaai herlei sou word. Natal het dus Uniewording gesteun. Op 1 Januarie 1912 is die Suid-Afrikaanse Spoorweë en Hawens vanuit die Natalse Regeringspoorweë met die Kaapse Regeringspoorweë, die Sentraal-Suid-Afrikaanse Spoorweë en die hawes van verskillende stede gestig.
Tussen 31 Mei 1910 en 31 Desember 1911 is 87,3 km spoorlyn (83,4 km smalspoor) deur die NGR geopen. Die bou van hierdie spoorweë is deur die Natalse regering in 1906 voltooi. In 1912 word D.A. Hendrie, hoofingenieur van die NGR, hoofingenieur van SAS. Hy het voortgegaan om met Mallet-lokomotiewe te eksperimenteer. In 1919 is die eerste Garratt-stoomlokomotief vir gebruik op die voormalige NGR spoorweë gekoop en in 1923 is begin met die elektrifisering van die Natalse hooflyn.
Kinkelspinnekopbos
Die kinkelspinnekopbos (Serruria decipiens) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Serruria behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, waar dit slegs voorkom op die Sandveld, Hopefield, die Kaapse Vlakte, Piketberg en Olifantsrivierberge. Die struik is rond en word 1.0 m hoog en dra blomme van Julie tot Oktober.
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Twee maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is tweeslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van insekte. Die plant groei in sandgrond op hoogtes van 0-250 m.
In Engels staan dit as die Sandveld Spiderhead bekend.
Mercedes-Benz W111
Die Mercedes-Benz W111 is 'n onderstelkode wat aan 'n reeks Mercedes-Benz S-klas-voertuie gegee is wat tussen 1959 en 1971 vervaardig is, waaronder vierdeur-sedans (1959-1968) en tweedeur-koepees en cabriolets (1961 tot 1971). Hul bakwerke het kenmerkende stertvinne in die Amerikaanse styl gehad, wat aan die modelle hul Heckflosse- bynaam gegee het - Duits vir "vinstert".
Agtergrond
Die W111, wat met 'n 2,2-liter-inlynsessilinder-enjin vrygestel is, het in 1961 'n paar variëteitslyne opgelewer: dit is in 1961 Inlynviersilinder-aangedrewe voertuie wat die W111-onderstel en bakwerke deel, met die naam W110; en die W112, 'n topluukse sedan op die W111-onderstel gebou, maar met eksklusiewe funksies, uitgebreide afwerking, en die Mercedes-Benz 300D Adenauer se brandstofingespuite 3-liter M189 sessilinderenjin – op daardie tydstip die maatskappy se grootste enjin.
Produksie
Die reeksproduksie van die vierdeur-sedan het in Augustus 1959 begin, en sy debuut by die Frankfurtse Motortentoonstelling gemaak. Aanvanklik het die reeks bestaan uit die 220b, 220Sb en 220SEb. Dit het onderskeidelik die (W105) 219, die (W180) 220S en die (W128) 220SE Ponton sedans vervang. Die 220b was 'n intreevlakweergawe met min chroomversiering, eenvoudige wieldoppe en basiese binne-afwerking wat ook nie sakke aan die deure gehad het nie. Pryse was DM 16.750, 18.500 en 20.500, met 'n ruwe verkoopsverhouding van 1:2:1.
Al die modelle het die 2195 cc M127 inlynsessilinderenjins gedeel, oorgedra uit die vorige generasie, wat 71 kW lewer teen 4 800 opm en in staat was om die swaar motor tot 160 km/h (155 indien dit met 'n opsionele outomatiese ratkas toegerus is) te versnel. Die 220Sb het dubbelkeel-vergassers wat 82 kW gelewer het teen 5 000 opm, wat die topsnelheid tot 165 km/h en 0-100 km/h versnelling tot 15 sekondes verbeter het.
Die top-van-die-reeks 220SEb was met Bosch-brandstofinspuiting toegerus, wat 89 kW teen 4 800 opm lewer, met 'n topsnelheid van 172 km/h en 'n 0-100 km/h tyd van 14 sekondes.
Lord Salisbury
Robert Arthur Talbot Gascoyne-Cecil, Derde Markies van Salisbury ( 3 Februarie 1830 - 22 Augustus 1903) was 'n Britse staatsman en konserwatiewe politikus wat altesaam meer as dertien jaar as premier van die Verenigde Koninkryk gedien het. Hy was ook 'n groot deel van sy ampstermyn minister van buitelandse sake, en gedurende sy laaste twee diensjare Lord Keeper of the Privy Seal. Hy vermy alliansies en handhaaf die beleid van 'splendid isolation'.
Jeug
Gascoyne-Cecil is tuis onderrig, waarna hy van 1840 tot 1845 aan Eton College gestudeer het. Omdat hy voortdurend geboelie is, het hy vanaf 1845 weer tuisonderrig ontvang. Daarna studeer hy by Christ Church aan die Universiteit van Oxford van 1847 tot 1850. Van Julie 1851 tot Mei 1853 reis hy deur Suid-Afrika, Australië en Nieu-Seeland.
Begin van sy politieke loopbaan
Met sy terugkeer na Engeland is hy in 1853 verkies tot die Britse Laerhuis vir die Konserwatiewe Party en hou hy sy eerste toespraak daar in April 1854. Op 11 Julie 1857 trou Gascoyne-Cecil met Georgina Alberson, die dogter van 'n regter. Georgina se pa was egter gekant teen die huwelik en met sy dood, 'n paar maande voor die huwelik, het sy skoonseun niks as erfenis ontvang nie.
As gevolg hiervan moes Gascoyne-Cecil as joernalis werk om genoeg geld vir sy gesin te verdien. Hy skryf artikels in die koerante Bentley's Review en  The Quarterly Review. In April 1850 word hy advokaat by Lincoln's Inn, maar dit sou eers in 1865 wees voordat hy in 'n meer versekerde finansiële situasie is. Toe sterf sy oudste broer sonder afstammelinge en hy erf sy titel, Graaf Cranborne. Daardeur word hy ook die enigste erfgenaam van sy ouers. Na die dood van sy vader, in April 1868, erf hy die familie se landgoedere en word die derde markies van Salisbury in die adelstand.
Minister
In Julie 1866 word hy aangestel as minister van Indië in die regering van Lord Derby. In Maart 1867 verlaat hy egter die regering omdat hy ontevrede was oor die uitbreiding van die stemreg wat die minister van tesourie, Benjamin Disraeli, wou instel. In Maart 1868, in die Laerhuis, is hy gekant teen William Gladstone se voorstel om die Anglikaanse Kerk van Ierland in Katolieke Ierland af te skaf. Dit sou sy laaste toespraak in die Laerhuis wees, aangesien hy 'n maand later na die Hoërhuis verhuis het, waarin lede van die Britse adel outomaties beland het. Hy het daar gebly tot sy dood 35 jaar later.
Toe die konserwatiewes die verkiesing van 1874 wen, word Benjamin Disraeli die nuwe premier van Groot-Brittanje en Salisbury word minister van Indië in sy regering. Die verhouding tussen die twee was nie altyd maklik nie, maar Salisbury is in Desember 1876 deur Disraeli gestuur na die Konstantinopel konferensie, waar die groot moondhede sou onderhandel oor wat hulle met Bulgarye moes doen na 'n bloedige verpletterde opstand teen die Ottomaanse Ryk. Alhoewel daar geen oplossing by hierdie konferensie gevind is nie, het Salisbury 'n goeie indruk op die verteenwoordigers van die ander Europese moondhede (die Ottomaanse Ryk, Rusland, Duitsland, Oostenryk-Hongarye, Frankryk en Italië) gemaak.
In April 1878 word Salisbury aangestel as minister van buitelandse sake en besluit hy in hierdie posisie, saam met ander Europese moondhede, om nie die Vrede van San Stefano van Rusland en die Ottomaanse Ryk te aanvaar nie. Onder leiding van die Duitse kanselier Otto von Bismarck het die Europese moondhede, Rusland en die Ottomaanse Ryk, byeengekom om die Vrede van Berlyn te sluit, 'n meer gematigde weergawe van die Vrede van San Stefano. Salisbury en Disraeli, wat Brittanje verteenwoordig het, voel dat hulle 'n eerbare vrede vir hul land bereik het en dat baie probleme in die Balkan vermy word. Salisbury is in 1878 in die Orde van die Kouseband toegelaat vir sy pogings.
Premier
In Junie 1885 het die Gladstoneregering geval nadat die begroting deur die parlement verwerp is, waarna Salisbury opdrag gekry het om 'n konserwatiewe regering te vorm en op 23 Junie 1885 word hy die nuwe premier. Hy het besluit om dit te kombineer met die ministerskap van Buitelandse Sake.
Verkiesings is in Desember 1885 gehou, sonder dat enige party 'n meerderheid verkry. Die konserwatiewes, saam met die Ierse nasionaliste, het presies soveel setels as die liberale verower. Kort na die verkiesing is die regering op 28 Januarie 1886 deur 'n mosie van wantroue omvergewerp. Gladstone word toe weer premier.
In Julie 1886 val die Gladstoneregering weer terug. Sy voorstel om Ierland selfregering te gee, is in die parlement verwerp weens verdeeldheid binne die Liberale Party. Die Liberale Unioniste onder leiding van Joseph Chamberlain, wat teen die Ierse selfregering gekant was, het van die Liberale Party afgestig. Salisbury word dan weer premier van 'n regering van konserwatiewes wat deur die Liberale Unioniste ondersteun word. Sy kanselier van die skatkis word die onvoorspelbare Randolph Churchill, vader van die toekomstige premier Winston Churchill. Na konflikte met Salisbury bedank Churchill in Desember 1886.
Salisbury het die gewoonte gehad om aan sommige familielede magsposisies te gee. So was sy neef Arthur Balfour in sy tweede regering die hoofsekretaris van Ierland. Salisbury was weer van 1887 tot 1892 minister van buitelandse sake.
Frederik I van Lotaringe
Frederik I van Lotaringe (omstreeks 912 – 18 Mei 978) was Graaf van onderskeidelik Bar ('n keurvorstedom van die Heilige Romeinse Ryk) en Bo-Lotaringe. Hy was die seun van Wigerik, paltsgraaf van Lotaringe, stamvader van die Huis Ardenne, en derhalwe 'n afstammeling in die 6de generasie van Karel die Grote.
Jackson Hurst
Jackson Hurst (gebore 17 Februarie 1979) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Mist (2007), Cleaner (2007), en A Bird of the Air (2011), en in die televisiereeks Drop Dead Diva (2009).
Frederik I van Lotaringe
In 954 is hy getroud met Beatrix, dogter van Hugo die Grote, hertog van Parys, en Hedwig van Sake. As bruidskat ontvang hy die inkomste van die Abdy van Saint-Denis in Lotaringe. Ten einde invalle uit die graafskap van Champagne stop te sit, bou Frederik in 960 'n kasteel oor die Ornain-rivier. Later beset hy die gekonfiskeerde gebiede van Saint-Mihiel. Hy het ook landgoedere uitgeruil met die biskop van Toul. Sodoende het hy sy eie feodale gebied gestig wat bekend gestaan het as die graafskap van Bar. Hy het op die wyse die stigter van die Huis Ardennes–Bar geword.
Die graafskap van Lotaringe is op daardie stadium regeer deur die aartsbiskop van Keulen, Bruno I, wat as gevolg van die tweesydige aard van sy titel "aartshertog" genoem is. In 959 het Bruno I in samewerking met sy broer, Keiser Otto die Grote, die graafskap verdeel. Hulle het vir Godfried en Frederik as onderskeidelik markgraaf van Benede-Lotaringe en Bo-Lotaringe aangestel. Na Bruno I se dood in 977 het Godfried en Frederik hulself gestileer as Hertog.
As hertog was Frederik verantwoordelik vir die hervorming van Saint-Dié en Moyenmoutier.
Familie
Frederik se kinders was:
Carl Hanau
Carl Hanau (Freiburg im Breisgau, Duitsland, 1855 – Streatham, Engeland, 4 Desember 1930) was ’n Randse pionier en ’n mynmagnaat (Randheer).
Herkoms en kinderjare
duimnael|links|270px|Die Hebreeuse gemeente op [[Victoria-Wes het eers in die dorp se bekendste Joodse boorling se sterfjaar, 1930, 'n gebou aangekoop en dit in 'n sinagoge omskep. Presies 30 jaar later het dié gemeente ontbind.]] Hanau het in 1858 as nagenoeg driejarige saam met sy Joodse ouers uit Duitsland na Suid-Afrika geïmmigreer en hulle op Victoria-Wes gevestig. Sy vader se naam was Jacob, maar sy moeder s’n is vergete. Die gesin was deel van die eerste groep Joodse setlaars wat hulle op die dorp kom vestig het tussen die 1850's en die 1880's. Toe diamante egter in Griekwaland-Wes ontdek word, het die meeste van dié Jode, wat blykbaar nie betrokke was by enigste georganiseerde Joodse aktiwiteite op die dorp nie, noordwaarts getrek om hul fortuin daar te gaan soek en waar weldra Suid-Afrika se tweede grootste Joodse gemeenskap naas Kaapstad (tot die stigting van Johannesburg in 1886) ontstaan het.
Drie Hanau-gesinne uit Freiburg im Breisgau het hulle op Victoria-Wes gevestig, maar hoe hulle aan mekaar verwant was, is nie meer bekend nie. Jacob Hanau het ’n sakeonderneming saam met Frederich Moritz Hoffa uit Kassel opgerig, by name Hanau & Hoffa. Hulle het die plaas Meltonwold besit, die oudste vakansieplaas in Suid-Afrika. In 1888 het Jacob Hanau en Fred Hoffa lootjies verkoop met Meltonwold as die eerste prys, 10 000 skaap as die tweede en 5 000 skaap as die derde. Wie dit gewen het, is vergete. Dr. August Hanau en Isadore Hanau het blykbaar eers op Richmond gewoon en omstreeks die vroeë 1870's na Victoria-Wes verhuis. In die 1880's het al drie dié Hanau-manne in die dorpsraad gedien, terwyl Isadore van 1889 tot 1891 Victoria-Wes se eerste Joodse burgemeester was.
Die tweede groep Joodse intrekkers was meer gesteld op hul godsdiens, maar eers in 1924 was daar genoeg van hulle om die Hebreeuse gemeente van Victoria-Wes te stig. In die 1930's het hulle ’n huis gekoop en dit in ’n sinagoge omskep, maar nadat die Jode vir ’n tweede keer weggetrek het, dié keer weens verstedeliking, het die Hebreeuse gemeente in 1960 ontbind. Die sinagoge is later verkoop en in ’n Metodistekerk omskep.
Opleiding en vroeë loopbaan
duimnael|links|270px|Sertifikaat aan Hanau uitgereik vir die 50 aandele van £1 elk wat hy op 25 Januarie 1894 in die Doornkop Gold Mining Company gekoop het.
Op 13-jarige leeftyd het Carl Hanau na Giessen gegaan om in die medisyne te studeer, maar daar van rigting verander en in die handel studeer. Nadat hy ’n handelskool in Frankfurt am Main bygewoon het, het hy in diens getree van ’n groot vervaardigingsfirma in Leipzig. Terwyl hy in die buiteland was, het meer as 60 mense hul lewe in die groot vloed op Victoria-Wes van 27 Februarie 1871 verloor. Eers in 1874 het hy na die Karoo teruggekeer, waar hy as klerk in sy vader se saak gewerk het tot hy en sy swaer in 1878 die bestuur van die firma oorgeneem het. In 1882 het hy met ’n mej. Baumann van Graaff-Reinet getrou.
Mynmagnaat
duimnael|regs|240px|Hanau in 1893.
Nadat Hanau die firma S. Neumann & kie verlaat het, was hy verbonde aan Rand Mines, Ferreira Mines en talle ander myne. Met die medewerking van sir George Farrar het hy die H-F-maatskappy gestig, waarvan die East Rand Proprietary Mines ’n uitspruitsel was. Hy het die hoofrif van die Modderfontein Gold Mining Company op die plaas Edenkloof ontdek.
Hanau was een van die eerste Randse magnate wat besef het die hoofrif strek veel verder as wat eers vermoed is. Aan die begin het hy in sy mynonderneming geslaag en sy briljante ingewing om in 1902 in die distrik Nigel na goud te soek, het tot die ontwikkeling van die uiters ryk Sub-Nigelmyn gelei. Maar wat die bestaan van ’n nuwe hoofgoudrif, veral in die distrik Heidelberg, het hy hom ernstig misgis, wat die ineenstorting van die Coronationsindikaat verklaar. Eindelik het hy in armoede te sterwe gekom.
Michael Stevenson (akteur)
Michael Stevenson (gebore 2 Oktober 1982) is 'n Engelse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rol in die televisiereeks Casualty (1986).
Kelkiewyn
Kelkiewyn kan verwys na:
Caitlyn Jenner
Caitlyn Marie Jenner (gebore as William Bruce Jenner op 28 Oktober 1949) is 'n Amerikaanse mediapersoonlikheid en voormalige Olimpiese gouemedaljewenner in die tienkamp.
Loopbaan
Bruce Jenner het universiteitsvoetbal vir die Graceland Yellowjackets gespeel voordat hy 'n kniebesering opgedoen het wat chirurgie noodsaaklik gemaak het. Hy is deur L.D. Weldon, die afrigter van die Olimpiese tienkampatleet Jack Parker, oorreed om die tienkamp te beproef.
Jenner het daarna 'n ses jaar lange tienkamploopbaan gehad, wat daartoe gelei het dat hy in 1976 die manstienkampitem op die Olimpiese Somerspele in Montreal gewen het, 'n derde agtereenvolgende wêreldrekord opgestel het en bekend geraak het as 'n "tipiese Amerikaanse held". Met die nieamptelike titel "die wêreld se grootste atleet" het Jenner 'n loopbaan in televisie, rolprente, skryf, motorrenne en die sakebedryf begin. Hy was ook op die voorblad van die tydskrif Playgirl.
thumb|links|180px|Bruce Jenner in 1977.
Persoonlike lewe
Jenner het ses kinders by drie vroue: Chrystie Crownover, Linda Thompson en Kris Jenner.
Van 2007 tot 2021 het hy in die TV-werklikheidsreeks Keeping Up with the Kardashians verskyn saam met Kris; hulle dogters, Kendall en Kylie; en Kris se ander kinders uit haar vorige huwelik, Kourtney, Kim, Khloé en Rob Kardashian.
Jenner het in April 2015 amptelik in die openbaar uitgekom as 'n trans vrou, en haar nuwe naam in Julie dié jaar aangekondig. Van 2015 tot 2016 was sy te sien in die werklikheidsreeks I Am Cait, wat op haar gendertransisie gefokus het. Sy is daarna die beroemdste trans vrou in die wêreld genoem.
Jenner is 'n aktivis vir transgenderregte, hoewel haar menings oor transgendersake al gekritiseer is deur baie ander trans en LGBTQ+-aktiviste.
Hemigellius pumiceus
Hemigellius pumiceus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hemigellius en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Fristedt.
Ooruil
Ooruil kan verwys na:
Pyotr Velyaminov
Pyotr Velyaminov (7 Desember 1926 – 14 Junie 2009) was 'n Sowjetse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Komandir schastlivoy 'Shchuki' (1973), Pirates of the 20th Century (1980), Protiv techeniya (1981), en Yaroslav Mudry (1982).
Leo Suter
Leo Suter (gebore 24 September 1993) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Victoria (2016), Clique (2017), en Ransom (2017).
Ryan Hurst
Ryan Hurst (gebore 19 Junie 1976) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Saving Private Ryan (1998), Remember the Titans (2000), We Were Soldiers (2002), en The Ladykillers (2004).
Algemene relatiwiteit
Baie voorspellings van die algemene relatiwiteitsteorie verskil aansienlik van dié van die klassieke natuurkunde, veral met betrekking tot die verloop van tyd, die meetkunde van die ruimte, die beweging van liggame in vrye val en die voortplanting van lig. Al die voorspellings van die teorie is al in waarnemings en eksperimente bevestig. Hoewel dit nie die enigste relatiwiteitsteorie van swaartekrag is nie, is dit die eenvoudigste een wat ooreenstem met eksperimentele data.
Einstein het onder meer reg voorspel dat lig van ver sterre wat naby die son se gesigsveld lê, deur die son afgebuig word. Hoewel fotone geen rusmassa besit nie, is hulle volgens die verhouding
E = hν
van Max Planck ’n vorm van energie. Vanweë Einstein se formule vir massa-energieverband,
E = mc2
, is energie en massa gelyk en trek die son se swaartekragveld lig aan. Dit word beskou as ’n verfyning van die voorheen bekende swaartekragwet van Isaac Newton.
Gelykwaardigheidsbeginsel
Die uitgangspunt van hierdie beginsel is die veronderstelling dat ’n waarnemer wat hom in rus in ’n gelykmatige swaartekragveld bevind, gelykwaardig is met ’n ander waarnemer wat ’n konstante versnelling ondervind. Dit beteken die meganika en ander natuurkundige wette is vir albei waarnemers dieselfde. In die algemene relatiwiteitsteorie word swaartekrag nie as ’n krag beskou wat aan die wette van Newton voldoen nie, maar as ’n "skynkrag" wat die gevolg is van die kromming van ruimtetyd. Dit moet ook so wees, want die wette van Newton sou ’n werking van swaartekrag toelaat wat vinniger as lig is, wat nie moontlik is volgens die spesiale relatiwiteitsteorie nie.
Ruimtekromming en swaartekrag
In die algemene relatiwiteitsteorie word aanvaar sowel massa as energie trek die ruimtetyd krom, en hierdie kromming beïnvloed die beweging van vrye deeltjies, waaronder lig.
Einstein se nuwe opvatting van swaartekrag was dat daar geen verskil bestaan tussen ’n konstante versnelling (trae massa) en ’n konstante swaartekrag (swaar massa) nie. (In ’n hysbak op ’n plek in die ruimte sonder swaartekrag wat teen 9,8 m/s2 na bo versnel, sal dieselfde gevoel ervaar word as om op aarde te staan en met 9,8 N/kg, of ook m/s2, na onder getrek te word.) Volgens Einstein trek materie (en elke ander vorm van energie) die ruimte krom. Ons val dus na die aarde toe vanweë ’n kromming van die ruimte wat deur die massa van die aarde veroorsaak word.
Meer eenvoudig gestel: die kromming van die ruimte is ’n uitbreiding van die bekende begrip kromming van ’n oppervlak. Gestel ons meet die omtrek en deursnee van ’n sirkel en stel vas die verhouding is nie pi nie. Dan weet ons die sirkel lê nie op ’n plat vlak nie, maar byvoorbeeld op ’n gekromde oppervlak soos ’n bol, en uit die afwyking kan ons die kromtestraal van die bol bepaal. Gestel ons meet die oppervlak van die bol is A en die straal r. In ’n ruimte wat geen massa bevat nie en dus nie gekrom is nie, geld:
’n Ruimte wat ’n massa m bevat, is gekrom, sodat:
Hemigellius renieroides
Hemigellius renieroides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hemigellius en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Lendenfeld.
Joe Van Moyland
Joe Van Moyland (gebore 1983) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Jane Eyre (2011) en Star Wars: The Last Jedi (2017), en in die televisiereekse Fortysomething (2003) en The Tudors (2007).
Palais des Sports Marcel-Cerdan
Die Palais des Sports Marcel-Cerdan is 'n veeldoelige binnenshuise sportarena wat in Levallois, Parys, Frankryk geleë is. Dit word hoofsaaklik gebruik om basketbalwedstryde aan te bied. Die arena is vernoem na die Franse bokser Marcel Cerdan. Die arena het 'n sitplek van 4 000.
Geskiedenis
Die arena is oorspronklik geopen in 1992. Dit is gebruik as die tuisarena van die Franse Liga-basketbalklubs Paris BR, Levallois Sporting Club en Metropolitans 92.
R. D. MacLean
R. D. MacLean (7 Maart 1859 – 27 Junie 1948) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Best Man (1919), Full of Pep (1919), The Silver Horde (1920), en The Bishop of the Ozarks (1923).
Hemimycale
Hemimycale is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Ruschia vetovalida
Ruschia vetovalida is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is..
Vladislav Vetrov
Vladislav Vetrov (gebore 9 Februarie 1964) is 'n Sowjetse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Admiral (2008), The Heritage of Love (2016), en Not Yet Evening, en in die televisiereeks Admiral (2009).
Ricardo Hurtado
Ricardo Hurtado (gebore 22 Augustus 1999) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Goldbergs (2013), School of Rock (2016), Glimpse (2017), en The Mick (2017).
Swaeligsuur
Swaeligsuur is 'n anorganiese suur met die chemiese formule wat vorm wanneer swaweldioksied met water reageer:
Die dissosiasiereaksies word soos volg voorgestel:
As ons probeer om die oplossing deur verdamping te konsentreer om waterlose swaeligsuur te produseer, sal dit ontbind (die vormingsreaksie sal omgekeer word).
Wanneer dit afgekoel word sal die klatraat kristalliseer, wat weer by 7 °C sal ontbind. Dus kan swaeligsuur (H2SO3) nie geïsoleer word nie.
Raman-spektra van oplossings van swaeldioksied in water toon slegs seine as gevolg van die SO2-molekule en die bisulfiet-ioon,. Hoewel daar geen bewyse is dat swaeligsuur in oplossing bestaan nie, is die molekule in die gasfase opgespoor.
Swaeligsuur is 'n intermediêre spesie in die vorming van suurreën uit swaeldioksied.
Bronson Webb
Bronson Webb (gebore 20 Februarie 1983) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (2004), Kingdom of Heaven (2005), Atonement (2007), en RocknRolla (2008).
Ruschia tenella
Ruschia tenella is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Toepolef Tu-134
Die Toepolef Tu-134 (NAVO verslagdoeningsnaam: Crusty) is 'n smalrompstralervliegtuig met twee motore wat van 1966-1989 in die Sowjetunie gebou is. Die oorspronklike weergawe het 'n volle glas neusontwerp en kan, soos sekere ander Russiese vliegtuie (insluitend sy sustermodel, Tu-154), vanaf onverharde vliegvelde opstyg en land.
As een van die mees gebruikte vliegtuie in die voormalige Comeconlande, neem die aantal in aktiewe diens af as gevolg van kommer oor bedryfsveiligheid en geraasbeperkings. Die model het langtermyndiens by ongeveer 42 lande gehad, en sommige Europese lugdienste het tot 12 daaglikse opstyg en landings per vliegtuig geskeduleer. Benewens gereelde passasiersdiens, is dit ook in verskillende ondersteuningsrolle van die lugmag, weermag en vloot gebruik; vir vlieënier- en navigatoropleiding; en vir lugvaartnavorsing en toetsprojekte. In die afgelope jaar is 'n aantal Tu-134's omskep vir gebruik as VIP-vervoer en besigheidsvliegtuie. 'n Totaal van 854 Tu-134's is gebou van alle weergawes, met Aeroflot as die grootste gebruiker; teen 1995 het die Tu-134 reeds 360 miljoen passasiers vir die lugredery vervoer. Ná die bekendstelling van die Franse Sud Aviation Caravelle wat se enjins op pilare op die agterste romp aangebring is, het vliegtuigvervaardigers regoor die wêreld die nuwe uitleg nagejaag. Ontwerpvoordele sluit in skoon vlerklugvloei sonder onderbreking deur enjinomhulsels of pilare en verminderde kajuitgeraas. Terselfdertyd het die plasing van swaar enjins wat verder terug was, uitdagings veroorsaak met die ligging van die swaartepunt in verhouding tot die ligmiddelpunt, wat by die vlerke was. Om plek te maak vir die enjins, moes die stertvlerke na die stertvin verplaas word, wat sterker en dus swaarder moes wees, wat die oor-swaar stert verder benadeel het.
Vsevolod Aksyonov
Vsevolod Aksyonov (6 April 1902 – 29 Maart 1960) was 'n Sowjetse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente General Suvorov (1941), Russkiy vopros (1948), Zagovor obrechyonnykh (1950), en Moya doch (1957).
Venetia Limpopo-natuurreservaat
Die Venetia Limpopo-natuurreservaat is in die verrenoorde van Suid-Afrika geleë en word deur die De Beers diamandmynmaatskappy besit. Die Venetia-diamantmyn self is binne die reservaat se gebied.
Die reservaat is ongeveer 33 000 ha in grootte, en word gekenmerk deur dominante mopanie (Colophospermum mopane)-veld. Alhoewel dit pragtige natuurskoon bevat, is die klimaat in die omgewing baie warm - die somertemperatuur styg gereeld verby die 40° Celsius-punt.
Die reservaat is die tuiste van drie van die Groot vyf (leeus, olifante en luiperds - maar nie renosters en buffels nie). Daar was 'n bevolking van wildehonde in die park wat deel was van 'n navorsingsprojek van die Carnivore Conservation Group, 'n tak van die Trust vir Bedreigde Natuurlewe.
Een van Suid-Afrika se nuutste nasionale parke, die Mapungubwe Nasionale Park, is letterlik net oorkant die pad geleë.
Hemimycale columella
Hemimycale columella is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hemimycale en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1874 deur Bowerbank.
Hemigellius tenella
Die spons behoort tot die genus Hemigellius en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Lendenfeld.
Geissorhiza ramosa
Geissorhiza ramosa is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Geissorhiza behoort en deel is van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Dan Wright (komediant)
Dan Wright (gebore 1979) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Untitled (A Film) (2017) en in die televisiereekse Big Cook Little Cook (2003), Fit (2013), en 4 O'Clock Files (2014).
Frederik I, Graaf van Lotaringe
Frederik I (Frans: Ferry of Ferri) (omstreeks 1143 – 7 April 1206) was vanaf 1205 tot sy dood Hertog van Lotaringe. Hy was die tweede seun van Matteus van Lotaringe en Berta van Swabe (ook bekend as Judith), dogter van Frederik II van Swabe. Hy het sy broer Simon II opgevolg. Simon het hom in 1176 aangestel oor die graafskap van Bitche, en deur die Verdrag van Ribemont (1179) sy seggenskap oor die noordelike, Germaanssprekende deel van Lotaringe erken. Berta wou gehad het dat hy al sy vader se besittings oorneem, maar 'n uitmergelende burgeroorlog van drie jaar het hom slegs Bitche en 'n halwe porsie daarvan besorg.
Simon II het in 1205 uitgewyk na 'n klooster en Frederik se seun, Frederik II van Lotaringe, as erfgenaam erken. Nieteenstaande die feit het Frederik al die besittings geërf, maar hy is egter 'n jaar later dood. Derhalwe is die erfenis en besittings deur sy seun geërf, déúr sy moeder Ludmilla (1150–1223), dogter van Mieszko III die Ouere (van die Piaste-dinastie), Hertog van Groot-Pole, en Koning (aartshertog) van Pole. Hul kinders was:
Kreupelboom
Die kreupelboom (Mimetes hirtus) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Mimetes behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, waar dit voorkom op die Kaapse Skiereiland en van Bettiesbaai tot by Elim. Die struik is regop en word 2.5 m hoog en dra blomme van Mei tot November.
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Twee maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is tweeslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei in sanderige moerasse en op die rante van vleie op hoogtes van 0-400 m.
In Engels staan dit as die Marsh Pagoda bekend.
Ruschia subteres
Ruschia subteres is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap naby Touwsrivier voorkom. Die spesie is geïdentifiseer na aanleiding van een monster wat in 1933 bekom is en is nog nooit in die natuur gevind nie. Dit mag selfs uitgestorwe wees.
FN FAL-aanvalgeweer
Die FAL ('n Franse akroniem vir Fusil Automatique Léger (Engels: "Light Automatic Rifle")), is 'n aanvalsgeweer wat in België ontwerp is deur Dieudonné Saive en vervaardig deur FN Herstal (bloot bekend as FN).
Tydens die Koue Oorlog is die FAL aangeneem deur baie lande van die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie (NAVO), met die noemenswaardige uitsondering van die Verenigde State. Dit is een van die mees gebruikte gewere in die geskiedenis, nadat dit deur meer as 90 lande gebruik is. Dit vuur die 7.62×51mm NAVO kaliber (hoewel oorspronklik ontwerp vir die intermediêre .280 Britse rondte). Die Britse Statebond-variant van die FAL is van FN se metriese FAL in Britse imperiale eenhede herontwerp en is onder lisensie as die L1A1-outomatiese geweer vervaardig.
Suid-Afrika
Die FAL is onder lisensie in Suid-Afrika vervaardig deur Lyttleton Engineering Works, waar dit bekend staan as die R1. Na 'n kompetisie tussen die Duitse G3-geweer, die Armalite AR-10, en die FN FAL, het die Suid-Afrikaanse Weermag drie hoofvariante van die FAL aangeneem: 'n geweer met die benaming R1, 'n "liggewig" variant van die FN FAL 50.64 met opvoukolf, plaaslik vervaardig onder die benaming R2, en 'n model ontwerp vir polisiegebruik wat nie outomaties kan vuur nie onder die benaming R3. (200 000 is vernietig in VN-geborgde "Operasie Mouflon" in 2001). 'n Aantal ander variante van die R1 is vervaardig, die R1 HB, wat 'n swaar loop en tweepoot gehad het, die R1 Sniper, wat met 'n teleskoop toegerus kon word en die R1 Para Carbine, wat 'n enkel punt infrarooi visier gebruik het en 'n korter loop. R1 was standaard uitgawe in die SAW tot die bekendstelling van die R4-aanvalsgeweer in die vroeë 1980's. Dit word steeds deur die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag (SANW) as 'n aangewese skutsgeweer gebruik. Die eerste Suid-Afrikaans vervaardigde geweer, reeksnommer 200001, is deur Krygkor aan die destydse Eerste Minister, dr Hendrik Verwoerd, oorhandig en is nou te sien by die Suid-Afrikaanse Nasionale Museum van Militêre Geskiedenis in Johannesburg.
Jake Hurwitz
Jake Hurwitz (gebore 5 Augustus 1985) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse CollegeHumor Originals (2006), Jake and Amir (2007), The CollegeHumor Show (2009), en Off Days (2017).
Hemimycale insularis
Hemimycale insularis is 'n gewone sponsspesie uit die familie van die Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2011 deur Moraes.
Mikhail Yefremov (akteur)
Mikhail Yefremov (gebore 10 November 1963) is 'n Sowjetse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Antikiller (2002), 12 (2007), Generation P (2011), en About Love (2015).
Babiana rubrocyanea
Die rooibloubobbejaantjie (Babiana rubrocyanea) is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Babiana behoort en deel is van die renosterveld. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom by Darling voor. Die plant het tans 'n voorkomsgebied van 120 km² nadat 80% van sy habitat verlore gegaan het aan gewasverbouing. Die bedreiging bestaan steeds en indringerplante en oorbeweiding is ook 'n bedreiging.
Die plantjie lyk amper soos Geissorhiza radians en Geissorhiza eurystigma en word ook soms verkeerdelik kelkiewyn genoem.
Slankevlambos
'n Brand vernietig die plant maar die sade oorleef. Twee maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is tweeslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei op bergagtige, suidelike hellings op hoogtes van 450-1 400 m.
In Engels staan dit as die Three-flowered Pagoda bekend.
Brian Huskey
Brian Huskey (gebore 8 September 1968) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Bob's Burgers (2011), Veep (2012), Another Period (2013), en People of Earth (2016).
90 Antiope
Naam
Die asteroïde se naam kom uit die Griekse mitologie, maar dit is onseker of hierdie Antiope die Amasone of die moeder van Amfion en Zetos was.
Sedert die ontdekking dat die liggaam 'n dubbele voorwerp is, verwys die naam Antiope na die grootste van die twee voorwerpe, terwyl die kleinste een die voorlopige naam S/2000 (90) 1 het. Die naam "Antiope" word ook gebruik om na die dubbelvoorwerp as 'n geheel te verwys.
Eienskappe
Die merkwaardigste feit omtrent Antiope is dat dit uit twee komponente van omtrent dieselfde grootte bestaan (die verskil in massa is minder as 2,5%), wat dit 'n ware "dubbele" asteroïde maak. Die feit dat dit twee voorwerpe is, is op 10 Augustus 2000 ontdek deur 'n groep sterrekundiges wat die W.M. Keck-sterrewag op Mauna Kea gebruik het. Voorheen het waarnemings daarop gedui dat die asteroïde 'n deursnee van 120 km het.
Opties
Antiope kom voor in die buitenste derde van die kernstreek van die asteroïdegordel en is lid van die Temisfamilie. Aangesien elke komponent sowat 86±1 km breed is, met hulle middelpunte net sowat 171 km van mekaar, is die gaping tussen hulle omtrent dieselfde grootte as elkeen se deursnee. Daarom wentel die liggame om hulle massamiddelpunt, wat in die ruimte tussen hulle lê. Die wentelperiode is omtrent 16,5 uur en die eksentrisiteit minder as 0,006.
Elke paar jaar is daar 'n tydperk van wedersydse verduisterings wanneer die asteroïde van die aarde af beskou word.
Fisies
Antiope is, nes die meeste liggaame in dieselfde streek, van die donker spektraaltipe C, wat dui op 'n koolstofryke samestelling. Die lae digtheid (1.3 g/cm3) van die komponente dui op 'n aansienlike poreusheid (>30%), wat beteken dit is waarskynlik 'n asteroïde wat uit ruimterommel saamgestel is wat opgehoop het ná 'n vorige asteroïdebotsing, moontlik die een wat die Temisfamilie gevorm het.
Dié vermoede word versterk deur die feit dat die twee liggame se spektrums baie ooreenstem; dit dui op 'n gemeenskaplike oorsprong. Ander scenario's kan egter nie uitgesluit word nie.
SpaceX
Space Exploration Technologies Corp., wat sake doen as SpaceX, is 'n Amerikaanse ruimtevaartvervaardiger en ruimtevervoermaatskappy met sy hoofkantoor in Hawthorne, Kalifornië. Dit is in 2002 deur die entrepreneur Elon Musk gestig met as doel die verlaging van ruimtevervoerkoste sodat die uiteindelike kolonisasie van Mars kan plaasvind. SpaceX het sedertdien die Falcon-lanseervoertuie en die Dragon-ruimtetuie ontwikkel; albei word tans gebruik om ruimtetuie in lae wentelbane om die Aarde te plaas.
Teen Maart 2017 het SpaceX-tuie die Internasionale Ruimtestasie reeds 10 keer besoek. Nasa het ook 'n verdere ontwikkelingskontrak in 2011 aan SpaceX toegeken om 'n weergawe van die Dragon-ruimtetuig te ontwikkel en te demonstreer dat dit die vermoë het om mense na die buitenste ruim te vervoer. Hierdie ruimtetuig sal onder meer deur Nasa gebruik word om ruimtevaarders na en van die Internasionale Ruimtestasie te vervoer.
SpaceX ontwikkel tans Starlink, 'n satellietnetwerk wat internettoegang verskaf.
Geissorhiza reclinata
Geissorhiza reclinata is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Geissorhiza behoort en deel is van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom by Meiringspoort in die Swartberge voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van kleiner as 30 km² en die plant word as seldsaam beskou.
Ruschia erecta
Ruschia erecta is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en kom in die Noord-Kaap voor.
Ruschia vanniekerkiae
Ruschia vanniekerkiae is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap naby Ladismith voorkom. Dit is deel van die Sukkulente Karoo plantegroei. Die spesie is geïdentifiseer na aanleiding van 'n gekweekte monster wat in 1932 bekom is. Dit is nog nooit in die veld geïdentifiseer nie en mag dalk uitgestorwe wees.
Hemimycale rhodus
Die spons behoort tot die genus Hemimycale en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hentschel.
Nikolai Yeremenko sr.
Nikolai Yeremenko sr. (17 Junie 1926 – 30 Junie 2000) was 'n Sowjetse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Pogonya (1965), Krusheniye imperii (1971), Mirovoy paren (1971), en Molodost s nami (1978).
Geissorhiza roseoalba
Geissorhiza roseoalba is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Geissorhiza behoort en deel is van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap.
Ruschia tardissima
Ruschia tardissima is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap en die Wes-Kaap voorkom.
Hemitedania
Hemitedania is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Toby Huss
Toby Huss (gebore 9 Desember 1966) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Rescue Dawn (2006) en in die televisiereekse King of the Hill (1997) en Halt and Catch Fire (2014).
Ruschia brevibracteata
Ruschia brevibracteata is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap voorkom.