cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Statebybel
Opdrag vir Statebybel
Die State-Generaal het in 1626 ooreengekom om aan die versoek van die Sinode te voldoen, waarna die vertalers aan die werk kon spring. Die vertaalwerk is in Leiden onderneem. In 1635 was die Statevertaling gereed en in 1637 het die Staat dit amptelik goedgekeur. Die stad Leiden het 2500 gulde betaal vir die oktrooi om die Bybel in Leiden te laat druk. Tussen 1637 en 1657 word ’n halfmiljoen eksemplare uitgegee. Tot vandag toe bly die Statebybel gesaghebbend in sommige Protestantse kerke.
Die vertalers
Tydens die dertiende sitting van die Dordtse Sinode op 26 November 1618 is die vertalers aangewys. Johannes Bogerman, Willem Baudartius en Gerson Bucerus sou die vertalers van die Ou Testament wees. Hulle moes kantaantekeninge maak by die vertaling om telkens te verduidelik waarom hulle ’n bepaalde vertaling gekies het. Vir die Nuwe Testament en die Apokriewe boeke is Jakobus Rolandus, Herman Faukelius en Petrus Cornelisz as die vertalers aangewys. Herman Faukelius en Petrus Cornelisz is oorlede selfs voor hulle met die vertaling kon begin. Daarom word hulle werk oorgeneem deur Festus Hommius en Antonius Walaeus. Die Sinode het ook opsigters aangestel wat die vertaling moes nagaan.
Invloed en betekenis
Buiten op die godsdienstige gebied, het die Statebybel ook op taalkundige en politieke terrein ’n groot invloed. Die taal van die Statebybel vorm die grondslag van Standaardnederlands, wat in die 17de eeu ontwikkel het en wat as belangrike instrument in die kulturele eenwording van Nederland opgetree het. Standaardnederlands van die 17de eeu vorm ook die grondslag van hedendaagse Afrikaans en daarom het die Statebybel ook ’n groot invloed op Standaardafrikaans gehad.
In Suid-Afrika was dit die Bybel waarmee Jan van Riebeeck na die Kaap gekom het, die Bybel wat die Voortrekkers met hulle saam die binneland ingeneem het en die Bybel wat al die Afrikaanse kerke tot met die aanvaarding van die Afrikaanse Bybelvertaling in 1933 gebruik het. By gebrek aan formele onderwys in veral die binneland, was dit ook dikwels al boek wat kinders onder oë gekry het en by uitstek die boek waaruit hulle leer lees het.
Voorbeelde
1 Korintiërs 13:1-3 in onderskeidelik die Statebybel, die ou Afrikaanse vertaling (1933/'53) en die nuwe Afrikaanse vertaling (1983):
Statebybel
"¹Al ware het, dat ik de talen der mensen en der engelen sprak, en de liefde niet had, zo ware ik een klinkend metaal, of luidende schel geworden. ²En al ware het dat ik de gave der profetie had, en wist al de verborgenheden en al de wetenschap; en al ware het, dat ik al het geloof had, zodat ik bergen verzette, en de liefde niet had, zo ware ik niets. ³En al ware het, dat ik al mijn goederen tot onderhoud der armen uitdeelde, en al ware het, dat ik mijn lichaam overgaf, opdat ik verbrand zou worden, en had de liefde niet, zo zou het mij geen nuttigheid geven."
1953-vertaling
"¹AL sou ek die tale van mense en engele spreek, en ek het nie die liefde nie, dan het ek ’n klinkende metaal of ’n luidende simbaal geword. ²En al sou ek die gawe van profesie hê en al die geheimenisse weet en al die kennis, en al sou ek al die geloof hê, sodat ek berge kon versit, en ek het nie die liefde nie, dan sou ek niks wees nie. ³En al sou ek al my goed uitdeel, en al sou ek my liggaam oorgee om verbrand te word, en ek het nie die liefde nie, dan sou dit my niks baat nie."
1983-vertaling
"¹Al praat ek die tale van mense en engele, maar ek het geen liefde nie, het ek 'n stuk klinkende metaal, 'n galmende simbaal geword. ²Al het ek die gawe van profesie en ken ek al die geheimenisse en besit ek al die kennis, en al het ek al die geloof om berge te versit, maar ek het geen liefde nie, dan is ek niks. ³Al deel ek al wat ek het aan ander uit, en al gee ek my liggaam prys om my daarop te kan beroem, maar ek het geen liefde nie, baat dit my niks."
Ontbondeling
Ontbondeling of ontknoping is in ekonomie die verdeling van ’n maatskappy in meer maatskappye wat verskillende dienste lewer. Dit is die teenoorgestelde van een maatskappy wat talle produkte en dienste as ’n gekombineerde produk aanbied.
Laasgenoemde is algemeen in imperfek mededingende markte. Dit loop die gevaar om tot ’n monopolie te lei.
Sycettusa tenuis
Sycettusa tenuis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycettusa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2000 deur Borojevic & Klautau.
Deneb
Deneb, of Alpha Cygni, is die helderste ster in die sterrebeeld Swaan (Cygnus) en een van die hoeksterre van die Winterdriehoek. Dit is die 19de helderste ster in die naghemel, met ’n skynbare magnitude van 1,25. Dit is ’n blouwitsuperreus. Deneb se presiese afstand (en dus helderheid) is moeilik om te bepaal, maar dit is tussen 54 000 en 196 000 keer so helder as die Son.
Sigbaarheid
Deneb is een van die hoekpunte van ’n asterisme wat in die Suidelike Halfrond die Winterdriehoek genoem word (en in die Noordelike Halfrond die "Somerdriehoek"). Dit is min of meer in die vorm van ’n regte driehoek en die ander twee hoeksterre is Vega in die sterrebeeld Lier en Altair in die Arend.
Eienskappe
Deneb se presiese afstand van die Aarde af is nog onseker. Die huidige raming van sowat 2 600 ligjare is met verskeie metodes bepaal en dit verskil aansienlik van die vorige Hipparcos-parallaksmeting wat die afstand op sowat 1 550 ligjare raam. Die Gaia-satelliet behoort afstandsmetings van minstens twee magnitude-ordes betroubaarder as Hipparcos te gee en baie soortgelyke vrae te beantwoord, maar dit sal nie Deneb self meet nie.
Selfs wanneer die laagste ramings as korrek aanvaar word, is Deneb steeds die helderste en verste ster met ’n skynbare magnitude van helderder as 1,5 en die verste van die 30 helderste sterre van die Aarde af. Volgens sy temperatuur en ligsterkte is die ster se deursnee moontlik 100 tot 200 keer dié van die Son. Sy massa is sowat 20 sonmassas. Dit is een van die grootste wit sterre bekend.
Deneb is ’n blouwit ster van spektraaltipe A2Ia, met ’n oppervlaktemperatuur van 8 500 kelvin. Sedert 1943 dien sy spektrum as een van die stabiele ankerpunte waarvolgens ander sterre geklassifiseer word. Dit is die prototipe van die veranderlike sterre bekend as Alpha Cygni-veranderlikes. Sy oppervlak ondergaan nieradiale skommelings wat veroorsaak dat sy helderheid en spektraaltipe effens wissel.
Deneb se sterwind veroorsaak dat dit massa verloor teen sowat 8 mson per jaar – honderdduisend keer soveel as die Son.
Name
Die ster se Bayer-naam is "Alpha Cygni" en sy Flamsteed-naam "50 Cygni". Die tradisionele naam, "Deneb", is afgelei van die Arabiese dhaneb, "stert", van die frase ذنب الدجاجة, Dhanab ad-Dajājah, of "stert van die hen".
In 2016 het die Internasionale Astronomiese Unie se sternaamwerkgroep (WGSN) die naam "Deneb" vir die ster goedgekeur.
Langeberg Plaaslike Munisipaliteit
Die Langeberg Plaaslike Munisipaliteit (voorheen Breederivier/Wynland Plaaslike Munisipaliteit) is een van die plaaslike munisipaliteite in die Kaapse Wynland-distriksmunisipaliteit in die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Wapen
Die munisipale raad het in 2002 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer: Gedeel [in blou en silwer], regs, 'n goue druiwetros met twee blare, links 'n blou horing van oorvloed gevul met vrugte van natuurlike kleur; op 'n golwende skildhoof gedeel en hoekig deursnede van blou en silwer drie gekanteelde pieke van die een in die ander. Die helmteken is 'n rustieke muurkroon, en die wapenspreuk is Diens - ukukhonza - service.
Elsie Ballot
Elsie Josina Ballot (Ladysmith, Natal, 11 Junie 1849 – Durban, 15 Mei 1930) was ’n Suid-Afrikaanse weldoener.
Sy was die dogter van Paul M. en Rachel Jacomina Bester. In 1866 trou sy met Alexander March Robertson, stigter van die eerste sterrewag in die ZAR by Rolfontein naby Amersfoort. Twee seuns is uit hierdie huwelik gebore, van wie die oudste, Alfred George Robertson, voorsitter word van die eerste Transvaalse Provinsiale Raad ná die stigting van die Unie en ook van 1917 tot 1924 administrateur van Transvaal is.
Zerzura-oase
Ligging
Zerzura bestaan uit drie omarambas genaamd Talh, Abd el Melik en Hamra op 24° noorderbreedte en tussen 25°  en 25° 30ˈ oosterlengte. Dit is net noordwes van die Gilf Kebir-plato en amper waar Egipte aan Libië en die Soedan grens.
Elsie Ballot
In 1903 kom Robertson te sterwe en vier jaar later trou sy met John Ballot, ’n mineraloog. Hy slaag daarin om 'n fortuin te maak deur die ontwikkeling van die nuwe metodes van mineraalwinning, en van 1907 tot 1922 is hulle meesal oorsee. Hy het sakebelange in Londen en in New York, waar hy in 1922 oorlede is. Die geld wat hy uit sy ontdekkings gemaak het, stel haar in staat om studiebeurse in te stel en 'n nasionale weldoener te word.
Zerzura-oase
Ligging
Vroeg in 20ste eeu was daar nog groot dele van die Sahara grotendeels onbekend weens moeilike bereikbaarheid, die aanhoudende verskuiwende sandduine en die gebrek aan water. In die oasisdorpies soos Dakhla, Farafra en Baharia het die inwoners aan mekaar verhale vertel van verlore oases en dorpe met fabelagtige rykdomme. Die bekendste storie het gegaan oor die legendariese oase Zerzura. Waarskynlik was dit gebaseer op ‘n manuskrip in Arabies getiteld “Zerzura – oase van die klein voëltjies” uit die 13de eeu waarin beweer is dat daar in Zerzura groot skatte te vind is. “Die boek van die verborge pêrels” uit die 15de eeu beskryf Zerzura weer as ‘n dorp met witgekalkte huise en ook groot weelde.
Soektogte
Die Egipte-kenner John Wilkinson het in 1835 verslag gelewer van sy gesprek met ‘n Arabier wat die oase teengekom het op soek na ‘n verlore kameel. Volgens hom was daar palmbome, fonteine en murasies. In 1909 het Harding King en in 1915 John Bell tevergeefs na die verlore oase gesoek. Sedertdien was daar groot vordering in die tegnologie en kon ligte motorvoertuie in die woestynsand gebruik word en vliegtuie om die terrein uit die lug te bestudeer. Lazlo Almasy, ‘n Hongaarse ontdekker en avonturier, raak betrokke en luister na alle gerugte en legendes en  bestudeer alle kaarte en historiese geskrifte en kom tot die slotsom dat die verlore oase in die omgewing van die Gilf Kebir-plato moet wees. In 1932 vlieg Almasy en ‘n geselskap oor die gebied en volg dit later op met ‘n tog oor die duine na die drie omarambas. Geen teken van bouvalle van ‘n moontlik verlore stad is gevind nie. Dit en die verhale van rykdommme blyk blook fantasie te wees. Akasiebome toon dat daar nou slegs ondergrondse water is. Rotsgravures wat meer as 5500 jaar oud is, is die enigste bewyse van vroeëre menslike bewoning.
Organisasies
Deelnemers aan die soektog oor die jare heen het gereeld byeengekom en het bekend geword as die Zerzura-klub. Ook die Royal Georgraphical Society het hom beywer vir die soektogte.
Elsie Ballot
In 1922 keer sy permanent na Suid-Afrika terug en van daardie jaar af tot haar dood agt jaar later verleen sy gedelike steun vir die bou van 'n hospitaal en 'n niesektariese kerk op Amersfoort. Haar testament maak voorsiening vir die instelling van die Elsie Ballot-studiebeurse ten einde belowende jong manne in staat te stel om 'n twee- of driejarige studiekursus aan die Universiteit van Cambridge te volg. Kandidate word gekeur op grond van hul akademiese prestasies en goeie karaktereienskappe. In 1934 word die eerste toekennings gedoen.
Sy was, volgens C.M.A. Bennett in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek, 'n patriotiese Suid-Afrikaner, 'n sterk ondersteuner van die politieke sienswyse van genl. Louis Botha en genl. Jan Smuts, en iemand wat daarna gestreef het om die vriendskapsverhouding tussen Engels- en Afrikaanssprekende Suid-Afrikaners te bevorder. Sy was 'n beskaafde dame wat baie rondgereis het en lief was vir klassieke musiek en mooi juwele. Hoewel ietwat eksentriek in haar optrede en baie uitgesproke, was sy nietemin dinamies, vrygewig en idealisties. Sy is begrawe in die Stellawood-begraafplaas, Durban.
Bernoulli-beginsel
Die Bernoulli-beginsel is ekwivalent aan die beginsel van energiebehoud. Die wet op energiebehoud bepaal dat alle vorme van meganiese energie in 'n vloeistof langs 'n stroomlyn dieselfde is vir al die punte op daardie stroomlyn. Dit vereis dat die som van die kinetiese energie en potensiële energie konstant moet bly. As 'n vloeier horisontaal langs 'n stroomlyn afvloei waar die snelheid toeneem kan dit slegs wees omdat die vloeistof op daardie deel beweeg het van 'n gebied met 'n hoër druk na 'n gebied met 'n laer druk en as die snelheid afneem kan dit slegs wees omdat die vloeistof beweeg het vanaf 'n gebied met 'n laer druk na een met 'n hoër druk. Gevolglik sal die hoogste snelheid voorkom waar die druk die laagste is en die laagste snelheid waar die druk die hoogste is, in 'n vloeier wat horisontaal vloei.
Vloeivergelyking vir onsaampersbare vloei
In die meeste gevalle kan die digtheid vloeistowwe benaderd as konstant beskou word ongeag van drukveranderinge. Om hierdie rede kan vloeistowwe as onsaampersbaar beskou word en die vloei van vloeistowwe as onsaampersbaar beskryf word.
SpX-DM2
SpX-DM2 of SpaceX Demo-2 (kort vir SpaceX Demonstration Mission 2)  was SpaceX se tweede orbitale toetsvlug en eerste bemande toetsvlug met ’n Crew Dragon-ruimtetuig. Dit sou op 27 Mei 2020 om 22:33:33 na die Internasionale Ruimtestasie gelanseer word, maar die lansering is minder as 17 minute voor die tyd afgelas weens gure weer. Dit is met die tweede probeerslag, op Saterdag 30 Mei om 19:22:45 UTC, gelanseer. Demo-2 was die eerste bemande ruimtevlug wat in Amerika gelanseer is sedert die laaste Pendeltuigsending in 2011, waarvan Douglas G. Hurley die vlieënier was. Hurley was die bevelvoerder van Crew Dragon Demo-2; saam met hom op die vlug was Robert L. Behnken. Crew Dragon Demo-2 was ook die eerste orbitale ruimtetuig met twee persone wat sedert 1982 in Amerika gelanseer is.
Bernoulli-beginsel
Vloeivergelyking vir onsaampersbare vloei
waar:
Die volgende aannames moet geld vir die vergelyking om toepaslik te wees:
Bostaande vergelyking kan herskryf word as:
SpX-DM2
Bemanning
Hulle was gerugsteun deur Michael S. Hopkins en Victor J. Glover.
Bernoulli-beginsel
Vloeivergelyking vir onsaampersbare vloei
Die Bernoullivergelyking kan omskryf word om die volgende algemene formule te kry vir drukval deur 'n vernouer (kyk Bylaag A).
Bylaag Aː Herskryf formule om te gebruik vir drukval deur 'n vernouer
Simbole:
SpX-DM2
Sending
Met die Crew Dragon Demo-2-sending is die geskiktheid van SpaceX-hardeware vir bemande ruimtevlugte finaal bevestig, asook van die Crew Dragon-ruimtetuig, die Falcon 9-vuurpyl, die lanseringsblad en SpaceX se vermoëns. Die sending het die toets van Crew Dragon se vermoëns in ’n wentelbaan deur die ruimtevaarders ingesluit.
Bernoulli-beginsel
Bylaag Aː Herskryf formule om te gebruik vir drukval deur 'n vernouer
Volgens die Bernoulli-beginsel is:
SpX-DM2
Sending
Die Crew Dragon-kapsule is op 30 Mei 2020 met ’n Falcon 9-vuurpyl van die Kennedy-ruimtesentrum se lanseringskompleks 39A gelanseer en het op 31 Mei om 14:27 UTC aan die IRS gekoppel. Hurley en Behnken het 63 dae lank saam met die bemanningslede van Ekspedisie 63 gewerk, voordat hulle weer in die kapsule geklim en Crew Dragon ontkoppel het..
Bernoulli-beginsel
Bylaag Aː Herskryf formule om te gebruik vir drukval deur 'n vernouer
Indien (1) voor die meetskyf is en (o) in die gaatjie van die meetskyf, dan is:
Let wel, die eenhede moet so gekies word sodat al die eenhede uit kanselleer.
Gewoonlik is die term weglaatbaar klein.
Hieruit volg die algemene formule vir drukval deur 'n vernouer.
Welbedachtdam
Die Welbedachtdam is 'n swaartekragtipe betondam geleë in die Vrystaat, wat in 1973 voltooi is. Bloemfontein is die sesde grootste stad in Suid-Afrika met 'n bevolking van ongeveer 300 000. Dit is geleë in die Modderrivier se opvanggebied wat onvoldoende waterhulpbronne het om te voldoen aan die groeiende waterbehoefes. Die watertoevoer na Bloemfontein word dus aangevul uit die aangrensende Caledonrivier deur middel van die Caledon-Modderrivier-Staatswaterskema (CMRGWS).
Oorspronklik was in die vooruitsig gestel dat Bloemfontein water uit die Vanderkloofdam in die Oranje sou ontvang, en die uitlaatwerk vir die oordragskema bestaan steeds by die damwal. Vir verskeie redes is daar egter besluit om eerder 'n kleiner skema in die Caledonrivier te bou, wat geïmplementeer kon word voor die voltooiing van die Vanderkloofdam. Die Welbedachtdam in die Caledonrivier is gebou as die belangrikste waterstoor van die CMRGWS en water is onttrek uit hierdie dam vir oordrag na Bloemfontein en verskeie kleiner gebruikers langs die roete.
Die Welbedachtdam is 'n spertipe betondam in die Caledonrivier wat deur die Departement van Waterwese ontwerp en gebou is. Die dam het 'n opvanggebied van 15 245 km2 met 'n natuurlike gemiddelde jaarlikse afloop van ongeveer 1210 miljoen m3 p.j. (1920 tot 1987) en is voltooi in 1973. Sy doel is om water te voorsien aan die stad Bloemfontein via die 115 km lang Caledon-Bloemfonteinpyplyn wat oor 'n kapasiteit van ~1.157 m3/s beskik. Weens die hoë sedimentkonsentrasie in die water, moet die oordragwater uit die dam eers gesuiwer word by die Welbedacht-suiweringsaanleg wat net stroomaf van die dam geleë is. Die suiweringsaanleg het 'n kapasiteit van 1.68 m3/s.
As gevolg van erge toeslikking het die stoorkapasiteit van die Welbedachtdam vinnig afgeneem van die oorspronklike 115 miljoen m3 tot ongeveer 16 miljoen m3 gedurende die twintig jaar sedert sy voltooiing. Hierdie stoorafname het probleme geskep om aan Bloemfontein se watervraag te voldoen, teen 'n aanvaarbare vlak van betroubaarheid, en as 'n gevolg is die 50 m hoë Knellpoortdam in 1988 gebou.
Eleusis
Eleusis (Grieks: Ελευσίνα Elefsina, Antieke Grieks: Ἐλευσίς Eleusis) is ’n dorp en munisipaliteit in Wes-Attika, Griekeland. Dit is sowat 18 km noordwes van die middel van Athene geleë.
Eleusis is die setel van die administrasie van die Griekse streekseenheid Wes-Attika. Dit is die terrein van die Eleusiniese misterieë en die geboorteplek van Aischulos. Dit is vandag ’n groot nywerheidsentrum met die grootste olieraffinadery in Griekeland en die plek waar die Aischylia-fees, die oudste fees in die Attika-streek, gehou word.
Kaapse dwergverkleurmannetjie
Die Kaapse dwergverkleurmannetjie (Bradypodion pumilum) is 'n verkleurmannetjie wat endemies is aan Kaapstad en omgewing. Hulle leef in struike en die woudrande in fynbos. Die verkleurmannetjie is 6 tot 8 cm lank. Dit is 'n klein boomlewende reptiel. Die oë is keëlvormig en dit het 'n grypstert. Die reptiel is gewoonlik bedags bedrywig en vreet vlieë en ander insekte wat met die klewerige tong gevang word. Slange, vleiloeries en laksmanne is die verkleurmannetjie se vyande.
Subspesies
Van die moontlike subspesies van B. pumilum wat nog nie deur genetiese toetsing bevestig is nie, sluit in:
Eleusis
Geskiedenis
duimnael|170px|links|Die Ninnion-tablet beeld sekere elemente van die Eleusiniese misterieë uit (middel 4de eeu v.C.).
Eleusis was in die oudheid bekend as die hoofsetel van die aanbidding van Demeter en Persephone, en van die misterieë ter ere van dié godinne. Dit is tot met die val van die heidendom beskou as die heiligste van alle Griekse misterieë.
Eleusis het op ’n hoogte gestaan, ’n klein entjie van die see af en oorkant die eiland Salamis. Sy ligging het hom drie voordele gegee: Dit was op die pad van Athene na die landengte van Korinthe; dit was in ’n baie vrugbare streek; en dit was aan die punt van ’n uitgebreide baai wat aan drie kante deur die kus van Attika gevorm is en in die suide deur Salamis afgesluit is. Die dorp self dateer van die antiekste tye.
Tamale
Tamale is die derde grootste stad in Ghana naas Accra en Kumasi, en het 'n bevolking van 360 579 in 2007 gehad. Die stad lê in die noorde van die land, naby die Volta-meer, en het 'n oppervlakte van 480,77 km².
Rovumarivier
Die Rovumarivier (Rio Rovuma, Ruvumarivier) vorm die grens tussen Tanzanië en Mosambiek.
Oorsprong
Die Rovuma ontspring by 10° 45′ suid en 35° 45′ oos, op 'n hoogte van 'n 1 000 m bo seespieël in die Matagoraberge, 50 km suid van die dorp Songea in die suidweste van Tanzanië. Dit is net oos van die Malawimeer.
Stroomgebied
Daarna vloei dit 110 km suidwaarts tot die punt waar die Messingerivier uit die suidweste aansluit. Vanaf ongeveer daardie punt vloei die rivier oos en is dit vir 650 km die grens tot by die deltamonding in die Rovumabaai. Dit is suid van Mtwara, 430 km suid van Dar-es-Salaam en 'n 30 km noord van Cabo Delgado. Die rivier het 'n opvanggebied van 165 750 km², waavan ⅔ in Mosambiek geleë is. In die reëntyd is die rivier soms meters en die delta selfs 'n kilometer breed. In die droë jaargety kan 'n mens egter deur die rivier loop. Daar is baie sandbanke, rotse, stroomversnellings en selfs bewoonde eilande. 'n Ryke verskeidenheid visspesies kom die die rivier voor.
Sytakke
Die beduidendste sytak is die Lugendarivier (Rio Lugenda) wat op 11 25 suid en 38 31 oos tussen Gomba en Masuguru by die Rovuma anasluit. Dit ontspring in die suidooste van Malawi in die Chiutameer op die grens tussen Malawi en Mosambiek. 'n Ander vername boloop is die Messinge. Kleiner strome wat vanuit Mosambiek aansluit is die Chiulezi-, Ludimile-, Lusanhandra- en die Lucheringoriviere. Uit Tanzanië kom die Mbangala-, Lukwika-, Lukwamba-, Sasawara-, Msangesi- en die Lukimwariviere se water tot by die Rovuma.
Vervoer
Die rivier is eintlik net bevaarbaar met kano’s. Selfs die oorsteek van die rivier met motorvoertuie is 'n probleem. Dikwels word eenvoudige ponte gebruik. Sedert 1970 is daar 'n brug by die Mkwenda-grenspos by Matchedje in die Njassa-provinsie. By die Mtamaswala-grenspos tusssen Negomane in Mosambiek en Masuguru in Tanzanië is in 2010 die Eenheidsbrug (Ponte da Unidade) van 600 m lank geopen. Dit is die enigste brug werklik geskik vir motorvoertuie.
Geskiedenis
In 1862 het die sendeling David Livingstone na bewering tot 'n 250 km van die mond af met sy boot Pioneer gevorder. Stroomversnellings het sy verdere vaart daar teengehou. Laat in die 19de eeu het daar politieke spanning in hierdie grensgebied geheers tusssen Brittanje, Portugal (die koloniale heerser in Mosambiek) en Duitsland (die koloniale bewindhebber in Tanganjika). Tydens die Eerste Wêreldoorlog het Duitse soldate op 25 November 1917 die rivier by Negomane na Mosambiek oorgesteek.
Ystervarkpunt-vuurtoring
Die Ystervarkpunt-vuurtoring is 'n vuurtoring by Ystervarkpunt, ongeveer 80 km suidwes van Mosselbaai tussen Gouritsmond en Stilbaai in die Wes-Kaap.
Die huidige toring is 'n 22 meter hoë, ronde betontoring wat in rooi en wit spiraalbande geverf is, met 'n fokale vlak van 50 meter. Dit lewer 'n wit flits elke 10 sekondes.
Geskiedenis
Die eerste toring was 'n 24 meter hoë aluminium-tralietoring met 'n galery en lantern wat in 1964 opgerig is. Die tralietoring was swart geverf met horisontale geel strepe. Die huidige betontoring het dit in 2006 vervang.
Harran
Harran was 'n antieke stad wat ontstaan het in die derde millennium v.C. en is vandag 'n klein Arabiese dorpie. Dit is geleë aan die bolope van die Eufraat- en Tigrisriviere. Die naam beteken karavaanstad en dit wys daarop dat dit 'n kruispad was van die handelskaravane. Later het die hoofweg na Ninevé na die Eufraat en Aleppo deur Harran geloop. Die stad is van die ou tyd tot die 11de eeu A.D. as 'n sentrum van die aanbidding van die maangod Sin beskou.
Edward Knight (Amerikaanse akteur)
Edward Knight (10 Julie 1927 – 10 Oktober 2009) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Smile Orange (1976) en in die televisiereekse Combat! (1962), The Wild Wild West (1965), en Mission: Impossible (1966).
Imperani
Imperani is 'n berg aan die westekant van die Oos-Vrystaatse dorp Ficksburg. Die berg bestaan uit kranse van die Clarens-sandsteenformasie, wat die kenmerkende bergvorms van die Oos-Vrystaat vorm.
Aan die westekant van Imperani, lê Meulspruitdam, met 'n vakansieoord teen die kant van die berg.
Imperani het verskeie landerye aan die bokant as gevolg van sy grootte, en die plat bokant van die berg. Toegang tot die bokant is vanaf 'n grondpad aan die noordekant, en 'n sementpad aan die suidooste wat na die televisietoring op die berg lei.
Vanaf die berg is daar 'n uitsig oor die hele dorp van Ficksburg, die Caledonrivier (wat die grens tussen Suid-Afrika en Lesotho vorm), Lesotho, asook die manjifieke Malutiberge in Lesotho.
Kindle Fire
Die Kindle Fire is 'n minitabletrekenaar-weergawe van die Amerikaanse aanlynwinkel Amazon.com se Kindle-e-boekleser.
Die toestel, wat op 28 September 2011 aangekondig is, het 'n 7 duim-multiraakskerm met IPS-tegnologie en het 'n aangepaste weergawe van Google se Android-bedryfstelsel as raamwerk vir sy sagteware. Kindle Fire-gebruikers het toegang tot Amazon se toepwinkel, rolprente en TV-programme (wat as stroming aangebied word) en Kindle-e-boeke.
Kindle Fire is op 15 November 2011 op die Amerikaanse mark ingevoer. Op 7 September 2012 is 'n opgradering vir die toestel asook weergawes vir Europese markte met nasionale Amazon-aanlynwinkels aangekondig (Verenigde Koninkryk, Frankryk, Duitsland, Italië en Spanje).
Die Kindle Fire se afmetings is 7,5×4,7×0,45 duim (190×120×11 mm), met 'n sigbare skerm van 6×3,5 duim (150×89 mm). Die verkoopprys was aanvanklik VSA-$199. Die materiaalkoste is op tussen $150 en $201,70 beraam. Amazon se bemarkingstrategie is om geld met die verkoop van digitale inhoud te verdien, eerder as met die toestel self. Op 6 September 2012 is die verkoopprys verlaag tot $159, die RAM tot 1GB en die verwerker se klokspoed tot 1,2GHz opgegradeer. Daarnaas is 'n nuwe weergawe met 'n hoër skermresolusie ingevoer, die Kindle Fire HD, wat meer geskik vir video's is.
In Oktober 2012 was die Kindle Fire die tweede mees verkoopte tabletrekenaar ná Apple se iPad, met 7 miljoen verkoopte eenhede volgens Forrester Research.
Francis Balfour
Francis Richard Townley Balfour (Sorrento, Italië, 21 Junie 1846 –Skanhill, Dublin, Ierland, 3 Februarie 1924) was ’n Anglikaanse biskop.
Balfour was die seun van Blayney Townley Balfour en sy vrou, Elizabeth Catherine Reynell van Townley Hall, graafskap Louth, Ierland. Balfour gaan na Harrow School en Trinity College, Cambridge. Ná sy teologiese opleiding aan die Cuddesdon College word hy bevestig en doen klerikale werk in Engeland.
In 1876 kom hy in Bloemfontein aan as kapelaan vir die biskop en doen ook sendingwerk in Basoetoland (Lesotho). In 1884 word hy kanunnik van Bloemfontein en doen pionierswerk op die Kimberleyse diamantvelde. Van 1887 tot 1889 is hy leraar van Harrismith. In 1890 word hy kapelaan vir die polisie van die British South Africa Company op die Pioniersekspedisie in daardie jaar van Betsjoeanaland na Masjonaland. Hy is die eerste Anglikaanse priester in Salisbury en bou die eerste kerk van enige kerkgenootskap daar. Hy doen mee aan die bouwerk en maak self baie van die toerusting. Gedurende 1891-92 neem hy waar as vikaris-generaal in die afwesigheid van biskop G.W.H. Knight-Bruce.
Balfour se vernaamste werk was egter in Basoetoland. Hy werk eers op Thlotse waar hy al sy besittings in die Ontwapeningsoorlog (Gun War) van 1880 verloor en van 1894 tot 1922 is hy in bevel van die sendingposte by Sekuba en Thlotse. Hy is aartsdeken van Bloemfontein van 1901 tot 1906 en van Basoetoland van 1906 tot 1922. In 1910 word hy aangestel as assistentbiskop van Bloemfontein.
Reitzburg
Reitzburg is ’n nedersetting in die Noord-Vrystaat en die kleinste dorpie in die Vrystaat. Dit bestaan uit ’n skool, algemene handelaar, polisiekantoor, poskantoor en ’n paar huise.
Francis Balfour
Balfour het nooit getrou nie. Hy was gewild by mense van alle rasse alhoewel hy beskeie van geaardheid was, volgens B.R. Langham-Carter in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek. Hy het 'n privaat inkomste gehad en het die meeste van sy geld weggegee. Hy het die oprigting van die Thlotse-kerk gefinansier, asook baie sendinggeboue en die toring van die Bloemfonteinse katedraal. Hy het eenvoudig geleef en het nie vir hom 'n huis in Basoetoland gebou nie, maar was tevrede om in 'n rondawel te bly.
Hy het die dierelewe liefgehad, was 'n ywerige plantkundige en het baie bome aangeplant in droë streke van Basoetoland en die Oranje-Vrystaat. Nieteenstaande sy skraal liggaamsbou het Balfour oor liggaamskrag beskik wat hom in staat gestel het om 'n harde lewe te lei en vir meer as 40 jaar moeilike reise te perd en te voet te on-derneem. Hy was die model vir die beeld van die Heilige Franciskus in sy gedenkvenster in die Bloemfonteinse katedraal en word ook herdenk deur 'n kruis langs die pad in Basoetoland.
Reitzburg
Geskiedenis
Die geskiedenis van Reitzburg is beïnvloed deur die ontdekking van goud in 1886 in die Reitzburg- en Vredefortomgewing. Die eerste openbare delwerslisensie is op 14 Oktober 1887 toegeken aan D. H. Marx, eienaar van die plaas Lindequesfontein. Op 1 Desember 1887 is die delwery amptelik geopen en is die eerste kleims verkoop teen tien sjielings elk. Mnr. H. A. Robinson is aangestel as myninspekteur.
Probleme het ontstaan aangesien die meeste delwers buitelanders was en die grondeienaars so gou as moontlik ’n groot wins wou maak. Die uiteinde was dat baie van die delwers na die swakker goudriwwe, wat aan die Transvaalse kant oopgestel is, verhuis het.
Dit het egter vinning duidelik geword dat die mynbou-ontwikkeling aansienlike kapitaal sou benodig wat buite die normale delwer se bereik was aangesien die rif nie aaneenlopend was nie maar kol-kol voorgekom het. Gou is tot die stigting van maatskappye oorgegaan waarvan die belangrikste Molteno Kie, Philippolis Kie, Neebe en Rörich, Devon Kie en Vredefort Kie was. Terselfdertyd het die Lindequesfonteinse gebied die naam Reitzburg gekry ter ere van President F. W. Reitz. D. H. Marx is as vrederegter aangestel. Daarna het die gewone delwer uitgewyk as gevolg van die hoë kostes en selfs van die maatskappye het ’n moeilike bestaan gevoer. Teen die begin van die Tweede Vryheidsoorlog het die mynboubedrywighede feitlik tot stilstand gekom in die Vredefortdistrik.
Teen die 1930’s was daar weer belangstelling in die goudvelde en het die Great-Western-myn tot produksie oorgegaan maar dit is ook later weer gesluit.
Fynbosaalwyn
Die fynbosaalwyn (Aloiampelos commixta), is 'n aalwyn wat endemies is aan die Kaapse Skiereiland waar dit voorkom tussen 0 en 200 m vanaf Vishoek tot by Slangkop. Die plant word tot 1 m hoog en blom van Augustus tot September.
Tenement House
Tenement House is 'n historiese museum in Glasgow, geleë in 'n woonstel van 'n sogenaamde tenement-woonstelgebou van 1892 met vier verdiepings. Die museum, wat deur die National Trust of Scotland bestuur word en sy deure sedert 2019 die hele jaar deur open (nog tot en met 2018 is dit gesluit gedurende die wintermaande), bestaan uit 'n uitstalling op die grondvloer wat die historiese ontwikkeling van tenement-behuising in Skotland dokumenteer, met historiese voorwerpe en dokumente soos kosrantsoeneringboeke, briewe, fakture en vakansiekiekies, en die museum op die eerste verdieping met outentieke historiese meubilering wat in die voormalige privaat woning van Agnes Toward ingerig is. Net die oorspronklike skitterende gaslampe is deur moderne elektriese beligting vervang. Andersins lyk die woonstel asof dit steeds deur Me. Toward bewoon sou word. So moet besoekers dan ook die deurklokkie lui sodat Trust-medewerkers (almal vrywilligers) hulle kan verwelkom in Me. Toward se privaat ryk.
Sy het die woonstel, wat oor 'n badkamer beskik ('n gerieflikheid wat destyds nog nie die algemene standaard was nie), tussen 1911 en 1965 bewoon, aanvanklik saam met haar moeder wat in 1939 oorlede is, en daarvan 'n tydkapsule van toeka se tyd gemaak deur die grootste deel van die oorspronklike meubilering en huisgereedskap onveranderd te laat. In 1965 is Agnes Toward, wat in haar laaste lewensjare aan dementia gely het, na 'n hospitaal geneem toe sy nie meer na haarself kon omsien nie. Sy is in Augustus 1975 oorlede.
Omrede Agnes Toward geen familielede meer gehad het wat haar woonstel sou kon ontruim het nie, is haar advokaat as eksekuteur aangestel om haar bates te hanteer. Toe hy en sy niggie Anna Davidson die woonstel betree het, was hulle verbaas dat dit blykbaar sedert die 1920's onveranderd gelaat is. Anna het 'n tyd lank self in die woonstel gaan woon en vervolgens museums en ander instellings in Glasgow genader wat moontlik belang sou stel in die woonstel.
Gefasiliteerde kommunikasie
Gefasiliteerde kommunikasie (GK) (ook bekend as gesteunde tik of hand aan hand tik) is 'n wetenskaplik gediskrediteerde tegniek wat poog om mense met outisme of ander kommunikasiegestremdhede se nie-verbale kommunikasie te ondersteun. Die fasiliteerder lei die arm of hand van die gestremde persoon en probeer hulle help om op 'n sleutelbord of ander toestel te tik.
Daar is 'n wye ooreenkoms in die wetenskaplike gemeenskap en onder organisasies vir voorstanders van gestremdhede dat GK 'n pseudowetenskap is. Navorsing dui daarop dat die fasiliteerder die bron is van die boodskappe wat deur GK verkry word, eerder as die gestremde persoon. Die fasiliteerder kan glo dat hy nie die bron van die boodskappe is nie weens die idiomotoriese effek, wat dieselfde effek is as wat met 'n Ouija-bord gebeur. Uit studies is daar konstant gevind dat GK nie in staat is om die regte antwoord op selfs eenvoudige vrae te lewer as die fasiliteerder nie die antwoorde op die vrae ken nie (soos om die pasiënt, maar nie die fasiliteerder 'n voorwerp te wys). Boonop is daar in talle gevalle aanvaar dat gestremde persone 'n samehangende boodskap tik terwyl die pasiënt se oë toegemaak is, of terwyl hulle wegkyk of geen belangstelling in die sleutelbord toon nie.
Gefasiliteerde kommunikasie word "die mees wetenskaplik gediskrediteerde ingryping in al die ontwikkelingsgestremdhede" genoem. Sommige promotors van die tegniek het beweer dat GK nie duidelik weerlê kan word nie omdat 'n onderwerp vertroue in 'n toetsomgewing kan verloor. Daar bestaan egter 'n wetenskaplike konsensus dat gefasiliteerde kommunikasie nie 'n geldige kommunikasietegniek is nie, en die gebruik daarvan word sterk ontmoedig deur die meeste organisasies vir professionele spraak- en taalgestremdhede. Daar is 'n groot aantal vals beskuldigings van misbruik gemaak deur gefasiliteerde kommunikasie.
Hoe dit nie werk nie
Gefasiliteerde kommunikasie word bevorder as 'n manier om mense met ernstige kommunikasiegestremdhede te help om letters op 'n alfabetbord, sleutelbord of ander toestel aan te dui, sodat hulle onafhanklik kan kommunikeer. Dit word ook "ondersteunende tik", "progressiewe kinestetiese terugvoer", en "verbetering van geskrewe uitsette" genoem. Dit hou verband met die "vinnige aanwysingsmetode", ook bekend as "informatiewe aanwysing", wat ook geen bewyse van effektiwiteit het nie.
Voorstanders van GK beweer dat die rede waarom mense met outisme nie doeltreffend kan kommunikeer nie motoriese kwessies soos apraxia behels en dat hulle "nie vertroue in hul vermoëns het nie" maar dat fisiese ondersteuning hulle help om hierdie beperking te oorkom. Hierdie eis word egter nie gestaaf nie. Navorsing dui aan dat nie-verbale outistiek weens intellektuele gestremdheid nie kan kommunikeer nie.
Die fasiliteerder word uitgebeeld as iemand wat die pasiënt help om na letters te verwys, om onwillekeurige armbewegings te beheer, foute te vermy, beweging te inisieer, verbale aanwysings te gee en morele ondersteuning te gee. Daar word ook beweer dat die fasiliteerder in die kommunikasievermoë van die pasiënt moet glo. Die voormalige fasiliteerder Janyce Boynton, wat die tegniek verwerp het nadat sy aan dubbelblinde proewe deelgeneem het, het later berig dat haar opleiding as vanselfsprekend aanvaar het dat die proses werk, en dat die kompleksiteit van fasilitering dit moeilik gemaak het om te besef dat boodskappe uit haar verwagtinge kom en nie van haar pasiënte nie:
Kwaduma
Kwaduma is die hoogste bergpiek in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Die piek is in die Drakensberg en is 3019 m hoog. Kwaduma is suidwes van die Ongeluksnek-doeanekantoor met Lesotho en noordoos van Ben Macdhui.
Gefasiliteerde kommunikasie
Geskiedenis
Die gefasiliteerde kommunikasie-beweging kan teruggevoer word na die sestigerjare in Denemarke, maar hulle kon nie daar slaag nie as gevolg van 'n gebrek aan wetenskaplike bewyse. Dit het in die 1970's in Australië gewild geword grootliks as gevolg van die pogings van die spesiale opvoeder Rosemary Crossley. Dit is in die laat 1980's in die Verenigde State van Amerika gewild gemaak deur Arthur Schawlow en Douglas Biklen. GK het ook aandag geniet in Asië en Europa.
Oktant (sterrebeeld)
Die Oktant (Latyn: Octans ) is ’n dowwe sterrebeeld in die suidelike hemelruim. Dit is in 1732 deur die sterrekundige Nicolas-Louis de Lacaille voorgestel en is genoem na die navigasie-instrument met dieselfde naam. Die Latynse naam was aanvanklik Octans Hadleianus ter ere van John Hadley, wat die instrument in 1730 uitgevind het, maar is later verkort.
Gefasiliteerde kommunikasie
Geskiedenis
Vroeë gebruikers van gefasiliteerde kommunikasie het dit geprys vir die oënskynlike eenvoudigheid. Dit is bevorder as 'n "onderrigstrategie" wat nie objektiewe evaluering of noukeurige monitering vereis het nie. Reeds in 1991 het meer as 40 eweknie-geëvalueerde studies egter nie net daarin nie geslaag om die doeltreffendheid van GK te demonstreer nie, maar het aangedui dat enige gerapporteerde suksesse te danke was aan die invloed van die fasiliteerder. Hierdie invloed word meestal aan nie-bewuste bewegings (Idiomotoriese effek) toegeskryf, en daar word gemeen dat fasiliteerders regtig nie bewus is daarvan dat hulle die kommunikasie beheer nie.
Oktant (sterrebeeld)
Die Oktant bevat die suidelike hemelpool. Anders as die noordpool, het dit geen helder poolster nie. Sigma Octantis (σ Oct) is baie na aan die pool en kan met die blote oog gesien word, maar is te dof (5,6 mag) om bruikbaar te wees vir navigasie. Daarvoor word eerder die sterrebeeld Suiderkruis gebruik wat na die pool wys.
Gefasiliteerde kommunikasie
Outeurskap van boodskappe
Praktisyns van die tegniek het gemeld dat mense met gestremdhede onverwags hoë geletterdheidsgrade gehad het, ondanks die feit dat hulle nie-verbale, ongeletterde en onbevoeg is om meer as basiese lewensvaardighede aan te leer. Hulle het gesê dat GK die gedagtes en gevoelens van matig tot ernstig gestremde persone wat op tradisionele maniere ontoeganklik was, ontsluit.
Oktant (sterrebeeld)
Die sterrebeeld is in die Suidelike Halfrond dwarsdeur die jaar sigbaar. Die drie helderste sterre kan in November die duidelikste gesien word omdat hulle dan op hul hoogste is. Die helderste ster is Nu Octantis (ν Oct), met ’n helderheid van 3,8 mag.
Gefasiliteerde kommunikasie
Outisme
Ondanks bewerings van voorstanders dat outisme 'n motoriese beheersing- en emosionele (dws vertroue) probleem is wat oorkom kan word met fisiese ondersteuning,   word outisme op akademiese en kliniese terreine aanvaar as 'n neurologiese probleem wat dikwels gepaard gaan met intellektuele gestremdhede. 'n Kernkenmerk van outisme is ernstige kommunikasieprobleme wat nie oorkom kan word bloot deur iemand anders se hand vas te hou nie. Fasiliteerders verwerp objektiewe gegewens en gebruik openbare opinie en kwalitatiewe studies om die doeltreffendheid van GK te bevorder, ondanks 'n lang geskiedenis van outisme-navorsing.
Blinde toets
Ondanks die onwilligheid van die GK-gemeenskap om aan die toetsing deel te neem, het navorsers buite die gemeenskap blinde eksperimente opgestel om te bepaal wie die kommunikasie doen. Sommige van die toetse is uitgevoer as 'n direkte reaksie op sake rakende die aantygings van seksuele misbruik wat gemaak is deur middel van gefasiliteerde kommunikasie teen ouers, onderwysers en versorgers van persone met gestremdhede.
'n Aantal gekontroleerde evaluerings is egter ook gedoen deur klinici, navorsers en programadministrateurs wat die gebruik van GK oorweeg het, maar 'n objektiewe, empiriese basis wou hê om te besluit watter rol, indien enige, GK in hul programme sou speel.
Teen 2005 is meer as 50 gekontroleerde studies en blinde toetse gedoen, benewens talle gekontroleerde toetse wat in regsgevalle uitgevoer is. Die studies het deurgaans "sonder twyfel" getoon dat die boodskappe wat deur middel van gefasiliteerde kommunikasie verkry is, deur die fasiliteerders en nie hul kommunikasievennote beheer word nie.
Die oorgrote meerderheid bewyse dui nou daarop dat gefasiliteerde kommunikasie nie wetenskaplik geldig is nie. Hierdie inligting het egter nie baie individue verhinder om hierdie tegniek onder verskillende omstandighede te gebruik nie en het ook gepleit vir die doeltreffendheid daarvan.
Bewerings van misbruik en wangedrag van fasiliteerders
In 1993 het die dokumentêre film "Prisoners of Silence" op die program Frontline (uitgesaai op PBS) die verhaal bevat van Gerry Gherardi van Noord-Carolina wat deur GK-gegenereerde boodskappe beskuldig word van die seksuele mishandeling van sy seun. Ondanks betogings oor onskuld, was Gherardi gedwing om ses maande weg van sy huis af te bly. Die aanklagte is van die hand gewys toe die hof-bevele met dubbele blinde toetse getoon het dat Gherardi se seun nie kon skryf nie. In dieselfde jaar het Bernard Rimland, 'n navorsingsielkundige wat die outisme-navorsingsinstituut van San Diego gestig het, in 'n New York Times-artikel berig dat hy geweet het van ongeveer 25 gevalle waar gesinne beskuldig word deur gefasiliteerde kommunikasie van seksueel mishandeling van hul kinders.
Teen 1995 was daar 60 bekende sake, met baie ander wat afgehandel is sonder om die publieke sigbaarheid te bereik. Sedertdien het die aantal sake toe geneem. Benewens die beskuldigings van seksuele mishandeling, het fasiliteerders volgens berigte verlief geraak op hul kommunikasievennote, en op vertroue op GK vir toestemming, het hulle seksuele, fisiese kontak met mense in hul sorg begin, wat ernstige etiese en wetlike probleme opgewek het.
In Suid-Afrika
Fasiliteerde kommunikasie het sy weg na Suid-Afrika gevind. In die akademiese kringe, byvoorbeeld:
Privaat organisasies bied ook hierdie behandeling aan, byvoorbeeld:
Suid-Afrikaners is ook betrokke by regstryde as gevolg van gefasiliteerde kommunikasie, byvoorbeeld:
Antarktiese pêrelkruid
Antarktiese pêrelkruid (Colobanthus quitensis), is een van die min blomplante wat in die Antarktiese gebied aangetref word. Dit kom voor op die kontinentale rand sowel as die suid-Orkneyeilande en die Suid-Shetlandeilande. Antarktiese pêrelkruid het 'n kussingagtige groeiwyse. Dit lyk amper mosagtig met wit blomme. Dit bereik 'n hoogte van omtrent 5 cm (2 duim). Die Antarktiese pêrelkruid en Antarktiese smele verskil van ander plante in die opsig dat hulle 'n baie eenvormige flavonoïedbedekking het wat as 'n sonskerm teen Ultra-Violetstraling dien.
Central Park
Central Park is 'n openbare park in die hartjie van Manhattan in New York Stad. Dit bevat onder andere damme, 'n kasteel, ’n dieretuin, konsertverhoog en opelugteater, waar Shakespeare-dramas in die somer opgevoer word. Ongeveer 35 miljoen mense besoek die park jaarliks, wat dit die mees besoekte park in die VSA maak.
Hartsrivier
Die Hartsrivier is 'n noordelike sytak van die Vaalrivier, op sy beurt weer 'n sytak van die Oranjerivier (of Garieprivier), die grootste rivier in Suid-Afrika.
Oorsprong
Die rivier ontspring suid van Lichtenburg, suidwes van die Witwatersrand en vloei 320 km (ongeveer 200 myl) in 'n suidwestelike rigting, hoofsaaklik deur 'n baie gelyk gebied van die Wes-Transvaal (nou in die Noordwesprovinsie) voordat dit in die Vaalrivier vloei, ongeveer 100 km bokant die samevloeiing van die Vaal- en Oranjeriviere.
Die meeste vis in die rivier is uitheemse spesies. In Barberspan is die meeste visse egter inheemse spesies.
Vanaf Lichtenburg, vloei dit verby Biesiesvlei - waar die N14 nasionale pad gekruis word – en Sannieshof. Hier vloei dit saam met die Klein-Hartsrivier wat suidwes van Coligny ontspring.
Die omliggende omgewing
Verder stroomaf, 20 km wes van Delareyville, is die rivier verbind met Barberspan (26°35' S 25°35' O), wat gedeeltelik binne die Barberspan Natuurreservaat lê, en 'n RAMSAR-vleiland is. Die pan is 11 km lank, 3.5 km wyd en tot 8 m diep. Dit is na bewering vernoem na Frederick Hugh Barber, wat in 1875 langs die Hartsrivier gejag het. Volgens ander bronne verwys die naam egter na die baber, 'n visspesie wat in groot getalle in die effens brak water voorkom. In 1913 het Jan Christian Smuts, wat 'n plaas aan die suidekant van die pan besit het, arbeiders verskaf en sy voorman, mnr. M.S. Basson, as toesighouer opdrag gegee om 'n kanaal te grawe om water van die rivier na die pan, wat 9 m laer as die rivier lê, te voer. Die gebied is so gelyk dat die rivier gedurende die reënseisoen genoeg water in die pan opstoot om die hele droë seisoen te hou, terwyl die pan voor 1913 gewoonlik in die winter opgedroog het. Die verandering was ekologies belangrik, want die pan wat nou standhoudend geword het, terwyl al die omliggende panne en vleie in die winter opdroog, het 'n oase geword vir voëls (veral watervoëls soos flaminke en bleshoenders), wat dit gebruik vir kos, water, slaapplek, ververing en nesmaak. Soms versamel daar tot 20 000 voëls van meer as 320 spesies. Dit maak Barberspan 'n gewilde voëlkykplek, een van die bestes in Suid-Afrika. Sewe bedreigde voëlspesies en twee bedreigde soogdierspesies kom daar voor, en die water is plankton-ryk (RAMSAR, 1994). Die pan is ook gewild onder hengelaars wat dit besoek om karp, geelvis, moddervis en babers te vang.
Motorveldrenne, soos die Barberspan 500, word gereeld in die omgewing gehou. Daar is 'n hotel, selfsorgverblyf en kampeergeriewe.
Tussen Delareyville en Migdol, vloei die droë Brakspruit, wat naby Ottosdal ontspring, in die Hartsrivier.
Nog verder stroomaf lê Schweizer-Reneke teen die rivier. Daar is 'n vakansieoord by die Wentzeldam, net noord van hierdie dorp.
In die omgewing waar die Hartsrivier en die Vaalrivier naby mekaar vloei, is die Vaalharts-besproeiingskema in 1933 as deel van die nasionale heropbouprogram ná die resessie ontwikkel. Dit is 'n groot besproeiingsprojek wat water uit die Vaal- en Hartsriviere deur middel van kanale oor 'n groot gebied wat voorheen redelik droë wêreld was, versprei en die dorpe Warrenton, Jan Kempdorp en Hartswater laat groei het. Langs die pad wat hierdie dorpe verbind, is 'n populierboomlaning aangeplant. Dit is een van die langste boomlanings in Suid-Afrika.