cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anton Bruckner
Lewe en loopbaan
Die laaste 25 jaar van Bruckner se lewe het hoofsaaklik bestaan uit die komposisie van sy simfonieë, d.i. die skepping van nuwe begripsvorme, en sy stryd om sukses te behaal in die aangesig van fiere en woedende opposisie. Die dapperheid en oorspronklikheid van sy musiek het hom vasgeloop in onverstaanbaarheid en is bespot deur die gesaghebbende Weense kritikus Eduard Hanslick, wat 'n voorstander was van die Duitse komponis Johannes Brahms en sy abstrakte musiek, en onsimpatiek was teenoor Wagner. Bruckner was 'n vurige bewonderaar van Wagner, en hy is verkeerdelik gebrandmerk as 'n dissipel van Wagner. Sy loopbaan is benadeel deur sy onbewuste betrokkenheid in die vurige geveg tussen die volgelinge van Wagner en Brahms. Bruckner het in 1875 'n langverwagte pos as lektor aan die Universiteit van Wene gekry, ten spyte van die opposisie van Hanslick, wat toe die dekaan van die universiteit se musiekfakulteit was. In 1878 is Bruckner verkies as lid van die Hofkapelle, waar hy vir 'n aantal jare 'n onbetaalde orrelis was. Bruckner se belangrikste kamermusiekwerk, die strykkwintet in F Majeur, is in 1879 voltooi. 'n Monumentale toonsetting van die Te Deum het in 1884 hierop gevolg. Later dieselfde jaar was die dirigent Arthur Nikisch se premiere van Bruckner se Simfonie No. 7 in E Majeur in Leipzig Bruckner se eerste ondubbelsinnige triomf. Dit was 'n keerpunt in sy artistieke lotsgevalle. Sy ander simfonieë het hierna in Duitsland en self in Wene wye aftrek begin kry. Teen die vroeë 1890's was Bruckner 'n bekende en gerekende figuur, en 'n eredoktorsgraad in filosofie is in 1891 deur die Universiteit van Wene aan hom toegeken. Sy laaste koor-orkeswerke was Psalm 150 (1892) en Helgoland (1893). Drie bewegings van sy Simfonie No. 9 in D Mineur was teen 1894 gereed, maar hy kon nie die Finale voor sy dood voltooi nie. Hy is begrawe in St. Florian.
Senzo Mchunu
Edward Senzo Mchunu is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika en die dienende Minister van Water en Sanitasie in die kabinet van President Cyril Ramaphosa. Hy was voorheen die Minister van Staatsdiens en Administrasie, en het van 22 Augustus 2013 tot 23 Mei 2016 as die Premier van KwaZulu-Natal gedien. Hy is 'n lid van die African National Congress en 'n voormalige provinsiale voorsitter van die party in KwaZulu-Natal.
Mchunu is op 21 April 1958 te eNhlwathi gebore, in die gebied van Hlabisa in die noorde van Natal. Hy studeer aan die Universiteit van Zoeloeland en die Universiteit van Suid-Afrika, en behaal 'n BA-graad in Opvoedkunde en Internasionale Betrekkinge. Hy hou hierna sedert 1985 skool, maar verlaat die onderwys in 1991 om 'n voltydse politikus te word.
Anton Bruckner
Werke en prestasies
Bruckner het basies slegs een simfoniese begrip nagestreef, wat met die verloop van sy loopbaan stadig ontwikkel en verander het. Die sleutel tot sy behandeling van groot musikale vorme is die dramatiese gebruik van tonaliteit oor 'n lang tydsverloop. (Die adagio beweging van 'n Bruckner simfonie kan 'n ontsagwekkende emosionele ondervinding van 30 minute lank wees) Sy vroegste simfonieë verteenwoordig die eerste fase van hierdie ontwikkeling, terwyl die Simfonie No. 3 in D Mineur (1873) die essensie van sy volwasse styl ontsluier. Die Simfonie No. 5 in B-mol majeur (1875–76) het hierdie vorm sy finale aanslag gegee, welke Bruckner sou najaag in 'n verdere drie voltooide simfonieë en 'n onvoltooide simfonie. Die eerste bewegings van Bruckner se simfonieë open sagkens, en die tonale tussenspel word dikwels gesuggereer in selfs die vroegste mate. (sien maatstreep) Hierdie bewegings is in sonatevorm, maar Bruckner gebruik drie kontrasterende temas in die eksposisie eerder as die gebruiklike twee. Die tweede tema is dikwels sangerig, met melodiese stringe wat tegelykertyd verskyn. Die musiek bou op na klimakse in 'n stapsgewyse wyse by wyse van klimmende, opeenvolgende repetisies. Die adagios (tweede bewegings) bestaan op tipiese wyse uit 'n uitgerekte wysiging van twee tematiese groepe ter uitbreiding van die ABABA vorm. Hierdie stadige bewegings, wat opbou na massiewe klimakse, verkry dikwels 'n onvergelykbare sublimiteit. Die scherzos (derde bewegings) is gebaseer op dansritmes, maar hulle wissel grootliks wat betref hul tempo, and hul dreunende, aanhoudende temas verkry 'n asemrowende en asembenemende kwaliteit in die latere simfonieë.
Met sy gedissiplineerde akademiese opleiding, sterk godsdienstige neigings, en ongewoon stadige pad na volwassenheid, is Bruckner meer vergelykbaar met 'n Barok- of Renaissancekomponis as een uit die Romantiek. Tog is sy volwasse komposisionele styl gewaagd wat betref vorm, harmonie en tonaliteit. Sy ontsaglike polifonie se vaardighede, sy vermoë om argaïese vorms te inkorporeer binne sy eie gevorderde styl, sy voorliefde vir skielike kontraste van dinamika en sy gebruik van manjifieke koperblaasinstrument-effekte getuig alles van sy gewaagdheid en oorspronklikheid. Bruckner se orkestrasie is egter merkwaardig ekonomies, maar verskil heeltemal van die uitbundige homogeniteit van Wagner. Groepe instrumente word afwisselend of beurtelings gespeel in kontrasterende groepe (bv. koperblaasinstrumente teenoor houtblaasinstrumente), wat 'n pragtige en monumentale grootsheid bereik wat buite proporsie is tot die relatief beskeie aantal en tipe instrumente wat gebruik word. Geen van Bruckner se simfonieë is programmaties, behalwe insoverre hulle "gelaai is met die grootsheid van God." As gevolg van die talle omwerkinge en wysigings wat Bruckner aangebring het aan sy simfoniese werke, het die probleem nog altyd voorgekom welke weergawe die geskikste vir opvoerings is. As 'n algemene reël is die eerste weergawe gewoonlik verkieslik. Die tweede helfte van die 20ste eeu het 'n groot uitbreiding gesien wat betref die publiek se waardering van Bruckner, wie se musiek definitief 'n geduldige benadering aan die kant van die luisteraar beloon.
S.T.H.
S.T.H. ('n afkorting vir Straight to Hell), ook bekend as The Manhattan Review of Unnatural Acts, is 'n Amerikaanse zine vir gay pornografie en erotiese niefiksie wat deur die pornograaf Boyd McDonald gestig is. Dit publiseer outobiografiese stories van seks tussen mans wat deur die tydskrif se lesers ingestuur word. S.T.H. is in die vroeë 1970's die eerste keer gepubliseer en het 'n invloedryke publikasie in New York se kuns- en kultuursfeer geword. Dit het bekende letterkundige figure soos William S. Burroughs, Allen Ginsberg en Gore Vidal onder sy lesers gehad.
Geskiedenis
Die presiese datum van S.T.H. se stigting is onbekend, maar die eerste bekende uitgawe, #2, het die datum 1973. Die tydskrif verskyn ongereeld, en die eerste uitgawes het nie altyd datums of kopiereg gehad nie. Die tydskrif is gestig deur Boyd McDonald, wat van die vroeë 1970's tot die middel 1980's die redakteur was. McDonald het S.T.H. op die been gebring as 'n tydskrif met stories oor sekservarings wat deur lesers ingestuur is ná die ondervinding wat hy opgedoen het met Skinheads, 'n zine oor voorhuidfetisjisme. Hy het beweer hy is geïnspireer om S.T.H. te skep nadat Gore Vidal se karakter Myra Breckenridge in 'n droom aan hom verskyn het.
McDonald het die hele persklaarmaking van die vroeë uitgawes hanteer. Drukkerskoste is met sy welsyntjeks betaal, en hy het eenkeer gespot S.T.H. "is die enigte gaysekstydskrif wat deur die Amerikaanse regering befonds word". Op sy hoogtepunt het die tydskrif 'n sirkulasie van 20 000 gehad, en dit het aan McDonald 'n inkomste verseker wat hy op manlike eskorts uitgegee het.
McDonald het in die middel 1980's die redakteurskap van die tydskrif oorgegee aan Victor Weaver en het 'n reeks antologieë begin publiseer wat stories van die tydskrif versamel het; Meat, die eerste volume, het 'n omset van 50 000 gehad. In 1989 het Billy Miller die redakteur van S.T.H. geword, en in 2007 het hy ou uitgawes van die tydskryf digitaal begin beskikbaar stel. S.T.H. #68, die mees onlangse uitgawe, is in 2017 uitgegee met Miller as redakteur.
Inhoud
S.T.H. bestaan hoofsaaklik uit lesers se bydraes oor hulle seksuele ondervindings. Dit word net vir lengte geredigeer; spel- en taalfoute word net so gelos. McDonald het gesê: "Vir my is mans wat nie leestekens gebruik nie groter pret in die bed as dié wat dit wel gebruik." McDonald het bydraers aangemoedig om Ernest Hemingway en William S. Burroughs te lees en hulle direkte en eenvoudige skryfstyl na te boots. Hy sou dikwels met bydraers korrespondeer en hulle in besonderhede oor hulle seksgewoontes uitvra; dan sou hy hulle antwoorde publiseer.
Subtitels
Hoewel die subtitel wat die algemeenste gebruik is, The Manhattan Review of Unnatural Acts is, is 'n ewigdurend veranderende verskeidenheid subtitels gebruik, waarvan sommige 'n parodie op ander publikasies en werke was:
Nalatenskap en impak
McDonald het S.T.H. beskryf as beide 'n kunspoging en 'n navorsingswerk, en het gepraat van die belangrikheid daarvan om die lewe van gay mans vas te vang in 'n tydperk van die 1940's tot die 1980's, wat hy beskryf het as die "Golden Age of American Cocksucking". Hy het die tydskrif beskryf as "not for the upward striving middle class but for guys who like to go down"; Bernard Welt meen S.T.H. het McDonald se begeerte weerspieël om pornografie met smerigheid te vervang, wat hy beskou het as "seks wat getrou, idiosinkraties en eerlik is".
Onder S.T.H. se lesers het talle bekendes in die kunste en letterkunde getel, en die tydskrif is dikwels deur sy redakteurs "the cumrag of the stars" genoem. Lesers sluit in William S. Burroughs, Allen Ginsberg, Christopher Isherwood, Tennessee Williams, Robert Mapplethorpe, Larry Mitchell, David Sedaris, John Mitzel en Gore Vidal. Vidal het dit eenkeer beskryf as "een van die beste radikale publikasies in die land." Die skrywer John Preston het S.T.H. egter gekritiseer en sy lesers "vuil", "morsig", "siek", "pervers" en "aweregs" genoem.
Die tydskrif se partytjies is deur talle bekendes bygewoon. In 2008 het die Berlyngebaseerde kunsgalery Exile 'n uitstalling, "Straight To Hell presents: In Cock We Trust" gehou, 'n uitstalling van die tydskrif se materiaal. In 2010 het die White Cubicle Toilet Gallery in Londen ook 'n uitstalling gehou: "Straight to Hell at White Cubicle: An Installation by Jan Wandrag".
X-Men
Mutante in die Marvel Universe is mense wat met 'n genetiese eienskap gebore word wat die X-geen genoem word. Dit gee hulle supermenslike karaktertrekke, wat gewoonlik in hulle puberteitsjare na vore kom. Omdat hulle van ander mense verskil, word mutante onderwerp aan vooroordeel en diskriminasie; baie X-Men-stories bevat sosiale kommentaar oor onverdraagsaamheid, geregtigheid en ander politieke temas.
Die X-Men kom teen 'n verskeidenheid vyande te staan, onder andere gemene mutante, menslike bekrompenes, superskurke, misterieuse bedreigings, buiteaardse wesens en kwaadaardige kunsmatige intelligensies. Hulle word meestal aangevoer deur hulle stigter, Charles "Professor X" Xavier, 'n kragtige telepaat wat 'n skool vir mutantekinders uit sy huis in New York bedryf. In die geheim is dit ook die hoofkwartier van die X-Men. Hulle stories sluit dikwels die karakter Magneto in – dié is 'n kragtige mutant met beheer oor magneetvelde; hy word uitgebeeld as 'n ou vriend en later vyand van Xavier, wat afwisselend 'n teenstander en bondgenoot is.
Die span
Die X-Men-span se voorkoms het deur die jare baie verander en die oorspronklike span het in verskeie nuwe spanne versplinter.
Die oorspronklike span sluit karakters in soos Cyclops, Jean Grey, Beast, Angel, Iceman en Professor X. Latere spanne sluit aanhangersgunstelinge en gereelde lede in soos Wolverine, Storm, Colossus, Nightcrawler, Rogue, Kitty Pryde, Jubilee, Domino, Gambit, Emma Frost, Psylocke, Dazzler, Polaris, Forge en ander.
Vyande
Die X-Men het talle vyande waarmee hulle gereeld bots. Die algemeenste een is Professor X se ou vriend Magneto.
Ander vyande sluit in Mystique, Emma Frost, Apocalypse, Mister Sinister, Sentinels, die Brotherhood of Evil Mutants en die Hellfire Club. Hulle beveg ook dikwels rassisme en diskriminasie deur mense.
Ben Hoffman
Ben Hoffman (gebore 13 Desember 1974) is 'n Amerikaanse skrywer, vervaardiger, en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Archer (2009), New Girl (2011), en The Ben Show with Ben Hoffman (2013).
Kwantummeganika
Kwantummeganika is ’n natuurkundige teorie wat die gedrag van materiedeeltjies en die energie wat met die wisselwerking van die deeltjies gepaard gaan, beskryf. Dit is veral belangrik in die verklaring van verskynsels op atomiese en subatomiese skaal. Die ontwikkeling hiervan sedert die begin van die 20ste eeu kan, saam met die relatiwiteitsteorie, beskou word as die oorgang van die klassieke na die moderne natuurkunde.
’n Belangrike begrip in kwantummeganika is die Konstante van Planck, ’n konstante wat voorkom in alle vergelykings van kwantummeganika. Nog ’n belangrike begrip is die tweeledige aard van straling en materie, wat as beide golwe en partikels kan optree. So kan elektronebundels, nes ligbundels, brekings- en buigingsverskynsels toon, en lig kan ook beskou word as bestaande uit partikels wat fotone genoem word.
Daarbenewens maak kwantummeganika die stelling dat ’n mens nooit met sekerheid beide die ligging en snelheid van deeltjies kan voorspel nie. As die een grootheid noukeurig gemeet word, is die ander grootheid onvermydelik onbepaald en onbepaalbaar. Hierdie wet staan bekend as die Onsekerheidsbeginsel van Heisenberg, nog ’n belangrike konsep in kwantummeganika.
Kwantumverstrengeling
Kwantumverstrengeling is 'n fisiese verskynsel wat voorkom wanneer 'n deeltjie-paar of groep deeltjies gegenereer of beskou word wat in wisselwerking met mekaar staan, of 'n ruimtelike verwantskap sodanig met mekaar deel dat die kwantumtoestand van elke deeltjie in die paar, of van die groep, nié onafhanklik van die ander se toestande berekenbaar is nie, hetsy die deeltjies in mekaar se nabyheid verkeer, óf deur 'n willekeurige afstand van mekaar geskei word. Die onderwerp van kwantumverstrengeling is naamlik 'n fundamentele onderskeid tussen klassieke en kwantumfisika: verstrengeling is 'n primêre kenmerk van kwantummeganika wat by klassieke meganika ontbreek.
Ineenstorting van die golfvorm
Volgens kwantumteorie word die toestand van 'n voorwerp bepaal deur lokale eienskappe sowel as meting daarvan deur 'n waarnemer. Die gedagte-eksperiment van "Schrödinger se kat" is die bekendste voorbeeld. Hiervolgens sal die waarneming van 'n deeltjie die golffunksie daarvan laat ineenstort. Sekere fisici het egter vermoed dat een van die bekende kragte, bv. swaartekrag, die ineenstorting sou veroorsaak, omdat dit nie superposisies sou akkommodeer nie. Volgens die sg. Diósi–Penrose-model sou die deeltjie se gravitasieveld, as dit daartoe gedwing word, vinnig in duie stort en sodoende die deeltjie meebring. 'n Europese eksperiment in 2020 het egter vasgestel dat gravitasie geen rol speel nie.
George Gaynes
George Gaynes (16 Mei 1917 – 15 Februarie 2016) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Tootsie (1982), Police Academy (1984), Police Academy 4: Citizens on Patrol (1987), en Police Academy: Mission to Moscow (1994).
Dominic Hoffman
Dominic Hoffman is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Jaws: The Revenge (1987), Shrek Forever After (2010), en Madagascar 3: Europe's Most Wanted (2012), en in die televisiereeks A Different World (1987).
Abdullah Afzal
Abdullah Afzal (gebore 1989) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Finding Fatimah (2017) en in die televisiereekse Children in Need (1980), Lunch Monkeys (2009), en Citizen Khan (2012).
Silikon-29
Silikon-29 (chemiese notasie: Si) is 'n stabiele isotoop van silikon. Dit is 'n seldsame isotoop.
Nukleosintese
In teenstelling tot silikon-28 is hierdie isotoop geen primêre nukleosintesekern nie, maar 'n sekondêre een. Sterre wat aanvanklik net waterstof en helium bevat kan baie silikon-28 lewer as hulle as supernova ontplof, maar geen silikon-29 nie. Hierdie isotoop word net volop in 'n kern-ineenstorting-supernova tipe II vervaardig. Dit vereis 'n ster wat aanvanklik ook koolstof en suurstofkerne bevat. Dit verklaar waarom Si baie minder op aarde aanwesig is as Si.
KMR
Silikon-29 is die enigste stabiele isotoop wat aan kernresonansie onderwerp kan word. Dit het 'n gunstige I=1/2-kernspin, maar die gevoeligheid en die aanwesigheid is nie so gunstig nie. In die natuurlike samestelling is die gevoeligheid 3,68 x 10-4 keer die proton s'n, wat ongeveer twee keer die gevoeligheid van koolstof-13 verteenwoordig. Die resonansiefrekensieverhouding is 19,867187%. Die bereik van die chemiese verskuiwings is taamlik groot, ongeveer 519 dpm. 'n Probleem is dat die KMR-buisies wat gewoonlik gebruik word self silikon bevat en 'n breë piek van -100 tot -130 dpm lewer. Indien die monster ook in hierdie gebied 'n sein lewer, moet dit óf afgetrek word, óf 'n ander buisiemateriaal gebruik word.
Vastetoestand-KMR word ook op Si aangewend. Dit lewer inligting oor die verskillende kristallografiese posisies wat silikon in 'n kristalrooster inneem. In silikaliet, 'n ZSM-5 zeoliet kan byvoorbeeld 20 van die 24 kristallografiese posisies as pieke waargeneem word. In amorfe materiale versmelt die pieke egter, en vorm een breë piek. 'n Ander voorbeeld van 'n stof wat met hierdie metode bestudeer is is dioptaas.
Geochemie
Die isotoopverhouding 29/28 word nes die 30/28-verhouding in die geochemie as navorsingsmetode gebruik.
Halicnemia arcuata
Halicnemia arcuata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Halicnemia en tot die familie Heteroxyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1877 deur Higgin.
Diplomatieke geskiedenis van die Tweede Wêreldoorlog
Die diplomatieke geskiedenis van die Tweede Wêreldoorlog sluit die belangrikste buitelandse beleide en interaksies binne die opponerende koalisies, die Geallieerdes van die Tweede Wêreldoorlog en die Spilmoondhede, tussen 1939 en 1945 in.
Hoëvlakdiplomasie het begin sodra die oorlog in 1939 begin het. Britse premier Winston Churchill het noue bande met Frankryk gesmee en noue bande met die Verenigde State nagestreef, veral deur sy verhouding met president Franklin D. Roosevelt. Toe die Sowjetunie in Junie 1941 by die oorlog aangesluit het, het die Geallieerde Alliansie uitgebrei na 'n driemagverhouding tussen Churchill, Roosevelt en Joseph Stalin.
Die Amerikaanse diplomasie is versterk nadat die land in Desember 1941 tot die oorlog toegetree het en is verder gerugsteun deur groot hoeveelhede finansiële en ekonomiese hulp, veral nadat die leen-en-pagwet (Lend-Lease Act) gedurende 1943 volle momentum begin bereik het. Die Sowjetunie se hoof diplomatieke doelwit was aanvanklik bloot om steun te wen om hulself teen die massiewe Duitse inval te verdedig. Met die oorwinning in sig teen 1944, het Moskou satellietstate begin skep, eerstens in Pole en Oos-Duitsland. Die belangrikste Britse doelwitte was om die Duitse bedreiging te verslaan, Britse invloed in Sentraal- en Oos-Europa te behou en die Britse Ryk te beskerm. Die Britse dominiums en Indië het beduidende bydraes tot oorloggevegte gelewer, maar het nie 'n stem in groot Geallieerde besluite gehad nie. Roosevelt was gekant teen die Britse, Franse en ander ryke, maar is deur Churchill gedwing om inmenging in Indië uit te stel. Roosevelt se hoofdoel teen 1943 was die skepping van 'n naoorlogse Verenigde Nasies, beheer deur die Groot Drie moonthede, met groot rolle ook vir China en Frankryk. China en Frankryk het egter net klein rolle in oorlogstydse diplomasie gehad. Roosevelt was laat in die oorlog toenemend ontsteld oor die Sowjetunie se aggressiewe voornemens, maar het besluit dat met die Verenigde Nasies in plek, en sy eie oortuigende persoonlike verhouding met Stalin, probleme na die oorlog bestuur sou kon word.
Vir die Spilmoonthede was diplomasie 'n geringe faktor. Die alliansie van Duitsland, Italië en Japan was altyd informeel, met minimale bystand of koördinasie. Hitler het volle beheer gehad oor Duitse diplomatieke beleid en het sy wil op sy bondgenote in Oos-Europa afgedwing, en ook so met die marionetregime in Noord-Italië na 1943. Japan se diplomate het 'n geringe rol in die oorlog gehad, aangesien die weermag in volle beheer was. 'n Dramatiese mislukking was die onvermoë van Japan om die formules vir sintetiese olie uit Duitsland te verkry totdat dit te laat was om die ernstige tekort aan brandstof vir die Japannese oorlogsmasjien te oorkom. Feitlik al die neutrale lande het voor die einde van die oorlog bande met Duitsland gebreek en daardeur hulself in staat gestel om by die nuwe Verenigde Nasies aan te sluit.
Halicnemia geniculata
Halicnemia geniculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Halicnemia en tot die familie Heteroxyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1958 deur Sarà.
2023 Bahreinse Grand Prix
Bande beskikbaar gestel
Pirelli het die volgende bande aan alle spanne in Bahrein verskaf:
Renuitslag
Zhou Guanyu teken die vinnigste rondte aan, maar verdien nie 'n ekstra punt nie omdat hy nie onder die eerste tien geëindig het nie. *1 Nico Hülkenberg kry 'n tydstraf van vyftien sekondes omrede hy 'n paar keer buite die baan gery het, dit het egter geen invloed op die finale uitslag nie.
Halicnemia diazae
Halicnemia diazae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Halicnemia en tot die familie Heteroxyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1997 deur Desqueyroux-Faúndez & Van Soest.
Oorlogskloofrivier
Die Oorlogskloofrivier is 'n rivier wat in die Noord-Kaap, Suid-Afrika vloei. Dit vloei met die Klein-Koebeerivier saam om die Koebeerivier te vorm, byna op die grens met die Wes-Kaap.
Ruschia brakdamensis
Ruschia brakdamensis is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap voorkom.
Liman-rajon
Liman-rajon (Russies: Лиманский район) is 'n administratiewe rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit lê in die weestelike deel van die Wolga-rivierdelta en grens aan die Republiek van Kalmikië, 'n ander federale deelgebied van Rusland. Die rajon se setel is die gelyknamige dorp Liman.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Liman-rajon 31 952 inwoners gehad. Etniese Russe vorm die meerderheid van die rajon se bevolking.
Geissorhiza inconspicua
Geissorhiza inconspicua is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Geissorhiza behoort en deel is van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap.
Geissorhiza inaequalis
Geissorhiza inaequalis is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Geissorhiza behoort en deel is van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en kom in die Bokkeveldeskarp voor waar daar ten minste tien subpopulasies is. Die plant word beskou as seldsaam.
David Glasser
Hy werk tans as Professor Extraordinarius aan die Universiteit van Suid-Afrika en woon in Australië.
Biografie
Glasser is in Alexandria in die Oos-Kaap gebore. Hy het die St Andrews-skool in Bloemfontein en die Hoërskool Grey in Port Elizabeth bygewoon. Hy het in 1958 'n B.Ing (chemies) aan die Universiteit van Kaapstad verwerf en 'n PhD aan die Imperial College of Science, Technology and Medicine in Londen in 1964. Hy het na Suid-Afrika teruggekeer en later in 1964 as dosent by die Universiteit van die Witwatersrand aangesluit. Sy navorsingswerk by WITS het kinetika, termodinamika, modellering en optimalisering ingesluit.
In samewerking met Diane Hildebrandt en Martin Feinberg het hy 'n nuwe metode ontwikkel vir die optimalisering van chemiese reaktore genaamd bereikbaregebiedsteorie. Dit is op baie velde toegepas, insluitend biomediese navorsing in die interpretasie van beeldingseksperimente, die verwydering van heparien uit bloed en die ontwikkeling van 'n kunsmatige lewer.
Hy het ook navorsing gedoen op die gebied van prosessintese, waar koolstofdioksiedvrystellings tot die minimum beperk en grondstowwe doeltreffend gebruik kon word deur die herontwerp van chemiese aanlegte deur die gebruik van fundamentele termodinamiese prosesse.
Glasser het meer as 300 publikasies gepubliseer, in eweknie-geëvalueerde publikasies, insluitend die AIChE Journal, Chemical Engineering Science, Industrial and Engineering Research, en ook 4 boeke geskryf. Hy het as redakteur en resensent vir baie tydskrifte oor die tydperk 1998 tot 2003 gedien. Hy was Hoofredakteur van die boek Series on Chemical Engineering and Technology, uitgegee deur Kluwer Academic Publishers of the Netherlands. In 2011 was hy mede-outeur van die boek Membrane Process Design Using Residue Curve Maps.
Hy het vier patente, insluitend patente vir die verbetering van chemiese aanlegdoeltreffendheid, die verbetering van koolstofdoeltreffendheid in koolwaterstofproduksie en die produksie van sintesegas.
Alhoewel hy in 2004 afgetree het, het hy voortgegaan om navorsingstudente toesig te hou, nagraadse kursusse te ontwikkel en aan te bied, toesig te hou oor navorsingskontrakte en voortgegaan om akademiese referate te publiseer. Hy het meer as 50 MSc-studente en 52 PhD-studente gementor tydens sy tyd by WITS.
In 2015 het Glasser na Australië verhuis om by sy kleinkinders te gaan woon. Hy werk steeds as Professor Extraordinarius aan UNISA ('n "skaars, nie-vasgestelde pos vir skoliere wat akademiese uitnemendheid bereik het en erken word as globale leiers in hul velde.")
In 2016 was hy mede-outeur van die boek Attainable Region Theory: An introduction to choosing an optimal reactor (Wiley USA 2016).
Transformasie
Glasser se tydperk as dekaan by WITS het saamgeval met 'n tydperk van politieke verandering in Suid-Afrika. Hy was deurslaggewend in die ontwikkeling van belowende jong studente uit benadeelde agtergronde met die doel om getalle en sukseskoerse te verhoog. Die Anglo-American-kadetskema, 'n jaarlange program vir jong swart ingenieurstudente voor toelating tot universiteit wat hulle voorberei het om op universiteit uit te blink, is deur die ingenieursdepartement van WITS onder Glasser oorgeneem.
Roodepoorttornado
Die Roodepoorttornado van 1948 was tot op daardie tydstip die tornado wat die grootste skade in Suider-Afrika aangerig het.
Laat in die middag van 26 November het die tornado so ‘n 20 km suidwes van Roodepoort ontwikkel. Om 5:45 nm. het dit die dorp saam met ‘n swaar donderstorm bereik en in slegs vyf minute miljoene rande se skade aangerig in ‘n strook van 300 m breed en 3 km lank. Weerlig, gietende reën en ‘n hewige haelstorm het die stormskade vererger. Die oog van die werwelwind het teen 40 km per uur noordoos beweeg. Al 15 die kere wat die tregter aan die grond geraak het, is groot verwoesting gesaai: 700 huise is platgevee en krag- en spoorlyne verniel. ‘n Wonder is dat daar geen brand uitgebreek het nie. Na ‘n uur was dit op 64 km van die beginpunt so te sê uitgewoed. In die dorp het wonderbaarlik slegs 4 mense omgekom en 70 is beseer.
Vreemd genoeg het ‘n veel minder kragtige tornado in Februarie 1935 die dorp ook getref en is dakke van huise gewaai, bome ontwortel en telefoonpale omgewaai.
Suid-Afrika met sy hoë voorkoms van donderstorms is baie gelukkig dat dit nie deur ‘n groot aantal tornado’s geteister word nie. ‘n Tornado kom eintlik selde in die land voor. In die Wes-Kaap is ‘n tornado ‘n onbekende verskynsel. Tog is Malmesbury op 29 September 1905 deur een getref. Vyf mense het omgekom en baie is beseer, huise en sakegeboue is verniel en die vol rivier het deur die geboue gestroom.
Die mees verwoestende tornado wat Suid-Afrika ooit beleef het, was op 18 Januarie 1999 toe Mount Ayliff getref is en 25 sterf en 500 beseer is. Ander bekende tornado’s was die Ficksburgtornado en die Duduzatornado.
NG gemeente Utrecht
duimnael|regs|280px|Die NG kerk op Utrecht is in 1893 deur ds. [[Andrew Murray ingewy, maar dis nie bekend wie die argitek was nie. ]] duimnael|regs|320px|Die kerk van die kant gesien. Dié foto is in 1917 geneem.
Gewasbeskerming
Om die maksimale opbrengs van 'n gewas te verkry, moet dit teen nadelige invloede beskerm word. Reeds vroeg is maatreëls in die verband getref: die veld is byvoorbeeld periodiek braak gelê of wisselboustelsels is toegepas. Veral sedert die Tweede Wêreldoorlog word daar op groot skaal van chemiese plaagdoders gebruik gemaak. Dit het egter groot nadele en het gelei tot die soeke na ander beskermingsmetodes. So is biologiese bestrydingsmetodes ontdek wat op natuurlike wyse plae en siektes bestry tot op 'n vlak waarop die skade aanneemlik geag kan word. Die beste moontlikhede met betrekking tot gewasbeskerming is 'n kombinasie van bestrydingsmetodes. Hierdeur kan die nadele van elke afsonderlike toepassing sover moontlik vermy word.
NG gemeente Utrecht
Die NG gemeente Utrecht is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die provinsie en Sinode van KwaZulu-Natal. Met sy stigting op 19 November 1854 was Utrecht die 61ste gemeente van die Kerk en net die derde gemeente in die kolonie Natal. Ten tyde van sy honderdjarige bestaansviering in 1954, twee jaar nadat Utrecht en die ander gemeentes in die gelyknamige ring van die Transvaalse aan die Natalse Kerk oorgedra is, het Utrecht 'n ledetal van sowat 850 en 'n sieletal van 1 350 gehad. Sestig jaar later was die ledetal sowat 320 en die sieletal nagenoeg 450.
Gewasbeskerming
Inleiding
Om die snelgroeiende wêreldbevolking van noodsaaklike en voldoende hoeveelhede voedsel te voorsien, moet die wêreldvoedselproduksie so groot moontlik wees. Die tegniek hiervan is na die Tweede Wêreldoorlog verbeter; meganisasie is op groter skaal as voorheen ingevoer en die kanse op misoeste is aansienlik verklein as gevolg van die gebruik van chemiese middels waardeur gewasse van ernstige skade deur parasiete en siekteverwekkers gevrywaar kan word. Voor hierdie tyd is daar wei ander metodes gebruik om die opbrengs van die grond te vergroot. Die idee van wisselboustelsels - die afwisselende verbouing van 'n aantal gewasse op dieselfde land – is noodsaaklik om 'n goeie opbrengs te verkry.
NG gemeente Utrecht
Die reisende gemeente na Port Natal
Die huidige Sinode van KwaZulu-Natal is aan die begin van sy wordingsjare die "reisende gemeente van die Gereformeerde Kerk na Port Natal" genoem. Die derde trek van die Voortrekkers, of emigrante-boere soos hulle toe genoem is, wat in September 1836 van Graaff-Reinet op reis gegaan het onder leiding van Gerrit Maritz, was die indirekte grondleggers van die Natalse Kerk. Dié trekkers wou 'n eie Christelike staat stig en so ontkom aan die koloniale bewind in die Kaapkolonie se verengelsings- en gelykstellingsbeleid.
Gewasbeskerming
Inleiding
Hierdie idee bestaan reeds sedert die Romeinse tyd. Vergilius (70-19 v.C.) het geskryf: "Die veld word rus gegun deur die afwisseling van gewasse, en ongeploegde land beloof om u te beloon". Die drieslagstelsel van Karel die Grote- dit is die opeenvolging van wintergraan, somergraan en braaklegging – is bekend en in 1880 het Starings Landbouw Almanak aanbeveel dat soveel gewasse moontlik verbou moet word sodat alles nie tegelykertyd sou misluk nie. Hierdie ou riglyne en advies oor wisselboustelsels was egter uitsluitlik op ervaring gebaseer. Sedert die einde van die 19e eeu het die mens begin insien waarom die afwisselende verbouing van gewasse goeie oeste sou oplewer.
Behalwe bodemskimmels en bodeminsekte speel nematode (aalwurms of draadwurms) 'n belangrike rol in die veroorsaking van skade aan gewasse. By sommige soorte skade is daar 'n direkte verband met byvoorbeeld kewers, kewer larwes of skimmels. Die verband is egter minder opvallend as skade veroorsaak word deur nematode en bakterieë wat slegs onder 'n mikroskoop sigbaar is, en virusse wat eers met behulp van 'n elektronmikroskoop gesien kan word.
NG gemeente Utrecht
Die reisende gemeente na Port Natal
Op Thaba Nchu is op 8 Februarie 1837 die eerste voorlopige poging aangewend om 'n kerklike organisasie te bewerkstellig en is die eerste manne op 'n burgerlike vergadering daartoe benoem, naamlik J.S. Maritz tot ouderling en C. Viljoen en Sarel Cilliers tot diakens. Maar in April 1837 voeg Piet Retief hom by die trek en word hy spoedig ná sy aankoms verkies tot "Goewerneur en Hoofkommandant". Die reëling van kerklike sake was een van die eerste punte waaraan hy aandag gegee het, en die eerste stap daartoe was die benoeming van die eerw. Smit tot "leraar van die reisende gemeente". Op Sondag 23 April 1837 het die pas benoemde leraar sy "inwydingspredikasie" gehou, maar daar was beswaar dat hy sy bevestigingsformulier self sou lees. Die goewerneur het dit die beste geag om die bevestiging uit te stel en op Sondag 21 Mei 1837 is Smit deur 'n aanspraak van die goewerneur aan die gemeente voorgestel en daarna versoek om sy bevestigingsformulier self te lees en daarop te antwoord. Geen besware is geopeer nie, maar baie Voortrekkers het hulle van hom gedistansieer. Eerw. Erasmus het dadelik sy amptelike status gebruik om sy Kerk en belydenis te handhaaf. So het hy, toe hy bemerk dat daar in die Ampseedformule wat Piet Retief op 6 Junie 1837 as goewerneur afgelê het geen melding gemaak is van die beskerming van die belydenis van die Kerk nie, het hy gevra dat die goewerneur op die volgende Sondag, 11 Junie 1837, ná die preek 'n verdere eed voor die gemeente aflê terwyl die goewerneur voor die preekstoel kniel, die linkerhand op die geopende Bybel hou en die vingers van die regterhand opgehef gedurende die aflê van die eed.
Gewasbeskerming
Inleiding
Deur die ontdekking van die oorsake is 'n beter begrip verkry, wat gelei het tot effektiewer metodes van gewasbeskerming maar waarvan die nagevolge nie altyd so goed was nie. Die ondersoek na die moontlikhede en probleme van die ontwikkeling van tegnies en ekonomies optimale gewasbeskerming word verrig deur instellings vir landboukundige navorsing. Navorsing word by sommige skole, landboukolleges en verskillende universiteite gedoen. Die Departement van Landbou en Visserye beskik oor tien navorsingsinstitute wat juis op maksimale oesopbrengs ingestel is en ook in staat is om die beste moontlike advies aan die boeregemeenskap te bied, naamlik die Navorsingsinstitute vir Grond en Besproeiing.
NG gemeente Utrecht
Eerste keer op Natalse bodem
160px|links|duimnael|Eerw. [[Erasmus Smit, eerste leraar van die "reisende gemeente van die Gereformeerde Kerk na Port Natal", is op Sondag 21 Mei 1837 bevestig toe hy self sy bevestigingsformulier moes voorlees en op die vrae moes antwoord wat hy daaruit gelees het.]]
Op 14 November 1837 is die trek oor die Drakensberge in Natal. Daar was tot dusver eintlik nog geen werklike kerklike organisasie nie, want eerw. Erasmus het eers op 3 Desember daardie jaar die eerste keer die woord "kerkraad" in sy dagboek genoem. Op daardie dag is die nuutverkose kerkraad deur hom plegtig voorgestel na die formulier van "Ons Nederduitse Gereformeerde Kerk". Die ouderlinge was Francois Retief en Carel van der Merwe; die diakens Christiaan Liebenberg en Roelof Dreyer. 'n Dubbeltal name is aan die regering voorgelê waarna die broeders wat sou dien, deur die lot aangewys is. Die eintlike stigting van die NG Kerk in Natal deur die Voortrekkers het dus op 3 Desember 1837 plaasgevind. Die eerste kerkraadsvergadering is op die volgende Sondag gehou wat op versoek van die kerkraad deur die goewerneur as kommissaris politiek bygewoon is. Die Natalse Kerk was dus 'n staatskerk tydens die aanlê van die kolonie deur die Voortrekkers.
In Februarie 1838 het die bloedige moorde deur Dingaan se manskappe op die een ná die ander laer van die Voortrekkers in Natal plaasgevind: eers op 6 Februarie op Piet Retief en sy manskappe, daarna die laer van Bloukransrivier en Moordspruit op 16, 17 Februarie. Ná 'n latere aanval op Veglaer aan Boesmansrivier het is die laers verskuif na Klein Tugela (waar Maritz s'n gestaan het), waar op 28 Oktober 1838 die eerste Nagmaalsviering gedurende die trek gehou is.
Gewasbeskerming
Inleiding
Plantbeskerming, Plantkunde, Sitrus en Subtropiese Vrugte, Tabak, Tuinbou, Veeartsenykunde, Vee- en Suiwelkunde, Vrugte en Vrugtetegnologie, en Wynkunde en Wingerdbou. Die biologies-dinamiese landboumetodes van gewasbeskerming behels natuurlike metodes waardeur die maksimum-opbrengs verkry kan word. Geen kunsmatige middels of metodes word toegepas nie, en kunsmis en bestrydingsmiddels teen siektes, plae en onkruide word nie gebruik nie. Dikwels laat die uiterlike kwaliteit van produkte wat so verkry is, veel te wense oor en die opbrengs kan op 'n ekonomiese grondslag nie met oeste wat op agrariese produksiemetodes berus, meeding nie. Die biologies-dinamiese landbou lewer redelik goeie oeste en die produkte is vry van reste van chemiese plaagdoders wat vir die mens gevaarlik is, hoewel daar tot onlangs nag sprake van misoeste was waar die biologies-dinamiese metode toegepas is.
NG gemeente Utrecht
Eerste gemeente gestig
Kommandant Piet Greyling het voor die aanval op Veglaer aan Boesmansrivier Natal dieper binnegetrek en waar hy hom aan die voet van die Stinkhoutbergrand (Boesmansrand) gaan vestig het, het hy 'n kolonieplaas aangelê wat volgens besluit van die raad op 23 Oktober 1838 as eerste dorpsplaas die naam Pietermaritzburg ontvang het.
Gewasbeskerming
Chemiese bestryding van plae
Chemiese middels vir die bestryding van insekte word sedert die Tweede Wêreldoorlog op groot skaal gebruik. Dit het begin met die ontdekking van DDT as insekdoder. Later het 'n aantal verwante gechloreerde koolwaterstowwe (verbindings van die elemente koolstof, waterstof en chloor) as insekbestrydingsmiddels in die handel gekom, soos byvoorbeeld aldrin, endrin en dieldrien. Die nadele van hierdie groep was dat verskillende insekte vinnig 'n weerstand teen hierdie middels opgebou het, en as 'n breëspektrum-plaagdoder het dit baie soorte insekte vernietig, ook die wat nie-skadelik en nuttig is. Die middels kan chemies moeilik afgebreek word en het gevolglik 'n ernstige bedreiging vir die omgewing en gesondheid ingehou. Baie lande het daarom gedurende 1973 die gebruik van DDT in die landbou verbied. Ander middels, soos endrin, was toe reeds verbied.
NG gemeente Utrecht
Eerste gemeente gestig
Ná die oorwinning oor Dingaan in Desember daardie jaar het die laers in die loop van Januarie 1839 afgetrek na Pietermaritzburg en kon die emigrante-boere blykbaar onbelemmerd en rustig voortlewe. Die laer waarby Erasmus Smit was, het op 31 Januarie 1839 daar aangekom. Nog in dieselfde jaar het die Voortrekkers Port Natal ná regmatige verowering in besit geneem en die Republiek van Natal met Pietermaritzburg as hoofstad verklaar. Die vooruitsigte van gereelde bearbeiding van die swerwende en wydverspreide trekkers het feitlik nie bestaan tot die jaar 1839 nie toe die gemeente Pietermaritzburg op die eerste vaste woonplek van die Voortrekkers gestig is as die eerste gevestigde gemeente in Natal. Die georganiseerde reisende gemeente het hier gevestig geraak en eerw. Smit het sy amptelike werk voortgesit.
Eerste voltydse predikant in Natal
Aan eerw. Smit is kort hierna 'n pensioen van £45 toegeken en hy het nog af en toe gehelp, maar aan die begin van 1840 is hy opgevolg deur ds. Daniel Lindley, predikant van die Presbiteriaanse Kerk in Noord-Amerika. Hy het sendingwerk in Suid-Afrika gedoen toe die Volksraad hom op 6 Januarie 1840 beroep as die eerste predikant van die gemeente in Natal. Hy het die kerkboeke daar aangelê en ook dié van die gemeentes wat kort ná 1841 in die Voortrekkerland tot stand gekom het.
Gewasbeskerming
Afbreekbare plaagdoders
Die tweede groep chemiese middels vir die bestryding van insekte is organiese fosforverbindings. Hulle is onder andere uit die senugasse wat in die Tweede Wêreldoorlog gebruik is, ontwikkel. Hulle het 'n remmende invloed op die ensiem cholienesterase, wat die werking van die senuwees reël. Bekende voorbeelde hiervan is paration en malation. Hierdie plaagdoders kan afgebreek word, maar het 'n breë werkspektrum. Die karbamate is baie soortgerig. Dit is 'n groep wat die middel karbaril bevat. Daar is ook plaagdoders wat doeltreffend is tydens die ontwikkelingsfase van die insek. Plaagdoders kan volgens hulle uitwerking ingedeel word, naamlik as 'n asemhalingsgif, wat die asemhalingsorgane van die insek binnedring, of as 'n maaggif, wat die insek vergiftig wanneer hy die bespuite plant vreet. 'n Voorbeeld van 'n bruikbare natuurlike plaagdoder is piretrien.
NG gemeente Utrecht
Eerste voltydse predikant in Natal
Die Volksraad het sonder versuim die hele uitgestrekte gebied waaroor die Voortrekkers versprei was, in vyf gemeentes verdeel: Port Natal (wat later doodgeloop het en eers in 1913 herstig is as die gemeente Durban, Pietermaritzburg en Weenen aan die oostekant, en Winburg en Potchefstroom aan die westekant van die Drakensberge. Hierdie eerste Voortrekkerpredikant was die enigste vir die vyf gemeentes, elk met sy eie kerkraad. Dat sy werk ontsaglik groot was, word byvoorbeeld bewys deur die 248 kinders wat hy in 1841 op Pietermaritzburg gedoop het en die 244 in 1842. Op Winburg het hy 362 gedoop en op Potchefstroom, wat meer as 700 00 km van Port Natal af geleë is, 202 kinders. Ds. Lindley word tereg beskou as die stigter van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Natal (tans KwaZulu-Natal). Aanvanklik het die Volksraad hom besoldig met 'n traktement van £100 per jaar, met vrye inwoning. Ná die Engelse besetting moes die gemeente hom self onderhou en was sy salaris baie ongereeld. Van 1840 tot 1847 het ds. Lindley hom met hart en siel aan die Voortrekkers op Pietermaritzburg gewy, waar hy ook gewoon en van waar hy die ander gemeentes besoek het.
Gewasbeskerming
Sistemiese plaagdoders
Sistemiese plaagdoders bly nie op die gewas lê nie maar word deur die plant opgeneem. Wanneer die insek dan die plant vreet, kry hy die gif in. 'n Breër werkende sistemiese plaagdoder is aldikarb, geskik teen aalwurms (klas Nematoda) wat die uitputtingsverskynsels by sommige gewasse veroorsaak. Ook grondontsmettingsmiddels kan so teen aalwurms en grondinsekte gebruik word. Gebruike in die landbou
NG gemeente Utrecht
Eerste kerkgebou in Natal
duimnael|links|295px|Die Geloftekerkie soos dit in 1910 gelyk het.
Gewasbeskerming
Sistemiese plaagdoders
Chemiese bestrydingsmiddels in die huidige proses van voedselproduksie het onontbeerlik geword. Hoewel daar van verskillende kante teen die gebruik van chemiese middels beswaar gemaak word, is dit nogtans onmisbaar in die bestryding van siektes en plae omdat daar geen alternatiewe metode is nie. Eeue gelede reeds is sprinkaanswerms wat oeste verwoes het, gevrees. Die kennis wat opgedoen is ten opsigte van hulle gedrag, het gelei tot maatreëls waardeur oeste wat deur sprinkane vernier is, die uitsondering geword het.
NG gemeente Utrecht
Eerste kerkgebou in Natal
Die eerste kerkgebou in die Voortrekkergebied is op Pietermaritzburg opgerig as uitvloeisel van die plegtige gelofte van Sarel Cilliers op Danskraal op 9 Desember 1838 wat ná Dingaan se Zoeloemag op 16 Desember 1838 verslaan is, na vervulling geroep het. Dit was, volgens die kerkraad van die moedergemeente Pietermaritzburg in 1949 en ds. C.W.I. Pistorius, die leraar van 1946 tot 1948, nie die eintlike Geloftekerk nie omdat hulle dit as 'n tydelike geboutjie bedoel het wat later, sodra die nodige geld voorhande sou wees om die werklike Geloftekerk op te rig, in 'n pastorie omskep moes word. Weens die Engelse anneksasie en die gevolglike vertrek van die meerderheid van die Voortrekkers uit Natal, het hierdie plan egter nooit werklikheid geword nie. Die kerkraad wou 'n sekere stuk grond in Pietermaritzburg, naamlik Langmarkstraat 33, wat die Volksraad oorspronklik vir die ware Geloftekerk opsy gesit het, ten einde dié gebou toe daarop te bou.
Gewasbeskerming
Sistemiese plaagdoders
'n Ander plaag wat ook tot die verlede behoort, is veroorsaak deur die katoenwurm (Alabama argillacea), wat in die jare voor die Tweede Wêreldoorlog katoenopbrengste verminder het. 'n Publikasie oor plaagdoders en gebruiksaanwysings daarvan met betrekking tot 'n hele aantal gewasse, is van die Departement van Landbou en Visserye beskikbaar. Hierdie plae sal nie noodwendig jaarliks op elke perseel voorkom nie, maar 'n moderne boer sal tog 'n paar maal per jaar teen moontlike insekbesmettings moet spuit. Dit sal in die meeste gevalle ekonomies geregverdig wees.
NG gemeente Utrecht
Eerste kerkgebou in Natal
Voor die gemeente met die bou van 'n kerk kon begin, moes hulle eers heelwat voorbereidingswerk doen en veral die geld en materiaal ingesamel word. Vir 'n plek van aanbidding moes hulle dus eers tydelike reëlings tref. Pietermaritzburg het toe nog uit 'n klompie hartbeeshuisies bestaan en die Voortrekkers moes voorlopig in een van hulle bymekaarkom. Vroeg in 1839 was die lidmate reeds hard besig met hul insameling. Op 13 Mei het Jacobus Burger, Johannes Stephanus Maritz en Andries Pretorius in 'n gesamentlike brief aan vier predikante in die Kaapkolonie (di. Abraham Faure, T.J. Herold, G.W.A. van der Lingen en P.E. Faure) geskryf dat hulle geen oomblik laat verbygaan het nie, maar dadelik besig was "om lysten te vormeeren tot inteekening voor den God aller Goden voor wiens wonderlike bescherming een yder moet verstommen".
Gewasbeskerming
Bestrydingstegnieke
Chemiese plaagdoders het grootliks verbeterde bestrydingstegnieke moontlik gemaak. Plaagdoders is verkrygbaar as 'n gas, vloeistof en vaste stof. Die vloeistofvorm word meestal gebruik na verdunning met water. Plaagdoders in gasvorm word veral in kweekhuise gebruik wat byvoorbeeld met swaelpotte berook word. Poeier word baie selde vir bespuiting van gewasse gebruik. Aanvanklik is groot hoeveelhede vloeibare plaagdoder gebruik om so veel van die plant as moontlik te bereik.
NG gemeente Utrecht
Eerste kerkgebou in Natal
Sommige van die Voortrekkers het taamlik goeie bydraes gelewer, maar ander, wat weens beproewings en veral die rowery van Zoeloes verarm is, kon maar baie min bydra. Enkele Engelssprekende inwoners van Pietermaritzburg het 'n pond elk bygedra, maar die insameling was nie beperk tot die Voortrekkerhoofdorp nie, want Burger, Maritz en Pretorius het in dieselfde brief van 13 Mei gevra of die geld wat die Comitee voor de Emigranten (die komitee wat in die Kaapkolonie gestig is om hulp aan die geteisterde Voortrekkers te verleen, geskenk kon word vir die oprigting van die kerkgebou. In Kaapstad is ook geld ingesamel. Hierin het C.J. Brand, redakteur van De Zuid-Afrikaan, die voortou geneem. En op 29 Oktober 1839 het die "opsienders van den gemynte van P.M. Burg" 'n beroep gedoen op mense wat ver verwyderd van die daarvandaan woon om 'n aalmoes aan die kerk te skenk.
Gewasbeskerming
Bestrydingstegnieke
Later is die spuitvloeistofkonsentrasie verhoog. Deur die tegniek van toediening te verbeter, kon al hoe minder vloeistof gebruik word, sodat daar by die ultralae-volumemetode met die onverdunde middel gewerk kan word en slegs enkele liters per hektaar nodig is. Die aanwending van 'n chemiese middel in skuim het die voordeel dat dit 'n langer werking het. Om te voorkom dat die bestrydingsmiddel deur 'n reënbui van die plante afgespoel word, word daar 'n kleefmiddel by die spuitstof gevoeg. Dit beteken dat die gewas dan vir 'n langer tydperk (maar hoogstens 3 weke) beskerm word.