cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oscar Wilde
Geboorte en vroeë lewe
Wilde is in 1884 met Constance Lloyd getroud en 2 kinders is uit die huwelik gebore. 'n Vriendskap tussen hom en 'n jonger man, lord Alfred Douglas, het tot sy vervolging gelei en tussen 1895 en 1897 het hy gevangenisstraf uitgedien.
Literêre werke
Veral belangrik is Lady Windermere's fan (1892), An ideal husband (1899), Salomé (1893; in Frans) en sy meesterstuk The importance of being Earnest (1895). The happy prince and other tales (1888) is een van die klassieke Engelse kinderverhale, en sy enigste roman, The picture of Dorian Gray (1891), is 'n vindingryke werk waarin die skoonheid op 'n enigsins dekadente wyse verheerlik word.
Wilde was die leier van die estetiese beweging van die laat 19e eeu en vurige bepleiter van die beskouing "kuns om kunsonthalwe". Sy bewondering vir die estetiese en sy uitdagende houding,byvoorbeeld die opset met Salomé, het hom in die Victoriaanse Brittanje dikwels die onderwerp van spot en kritiek gemaak. Hy is op 30 November 1900 in  Parys, Frankryk, oorlede.
Bibliografie
Digkuns
Suurlemoen-lemmetjie (kleur)
Suurlemoen-lemmetjie is 'n fluoreserende chartreuse-kleur wat verwys na 'n kombinasie van suurlemoen- en lemmetjie-vrugteskille.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word suurlemoen-lemmetjie as volg voorgestel:
Sien ook
Chartreuse (color)
Joséphine de Beauharnais
Joséphine de Beauharnais, gebore as Marie-Josèph-Rose Tascher de la Pagerie (Les Trois-Îlets (Martinique), 23 Junie 1763 – Rueil-Malmaison, 29 Mei 1814), is veral bekend as eggenote van Napoleon Bonaparte.
Napoleon en Joséphine trou op 9 Maart 1796 in die geheim met mekaar. Die huwelik word agter geslote deure deur kardinaal Joseph Fesch, die halfbroer van haar skoonmoeder bekragtig.
Op 2 Desember 1804 word Joséphine deur Napoleon tot keiserin gekroon. Joséphine was toe 41 en Napoleon 35 jaar oud gewees. Die seremonie vind in Pous Pius VII se teenwoordigheid plaas. Die troue was egter kinderloos. In 1806 kry Napoleon 'n buite-egtelike kind, Charles Léon Denuelle.
Martin van Creveld
Martin Levi van Creveld (Hebreeus: מרטין ון קרפלד; gebore 5 Maart 1946) is 'n Israeliese militêre historikus en teoretikus.
Joséphine de Beauharnais
Op 15 Desember 1809 word die familieraad saamgeroep om die egskeiding tussen Napoleon en Joséphine goed te keur. Die senaat bekragtig dit, maar Joséphine word toegelaat om die titel van keiserin te behou.
Martin van Creveld
Lewe en loopbaan
In 1950 het sy familie na Israel geëmigreer, en Creveld het grootgeword in Ramat Gan. Van 1964 tot 1969 studeer hy die geskiedenis aan die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem en verwerf 'n MA-graad. Vanaf 1969 to 1971 studeer hy in die geskiedenis aan die Londense Skool vir Ekonomie en ontvang hy 'n PhD.
Werke
Van Creveld is die outeur van drie-en-dertig boeke oor die militêre geskiedenis, strategie en ander onderwerpe, waarvan Command in War (1985), Supplying War: Logistics from Wallenstein to Patton (1977, 2de uitgawe 2004), The Transformation of War (1991), The Sword and the Olive (1998) en The Rise and Decline of the State (1999) van die bekendste is. Van Creveld het aan talle burgerlike en militêre institute van hoër onderwys regoor die wêreld gedoseer of klas gegee.
Dick La Reno
Dick La Reno (31 Oktober 1863 – 26 Julie 1945) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Cameo Kirby (1914), The Squaw Man (1914), Brewster's Millions (1914), en Isobel or The Trail's End (1920).
Martin van Creveld
Die Transformasie van Oorlog
Van besondere belang is sy 1991 boek The Transformation of War (Groot Brittanje: On Future War), wat in Frans, Duits (Nuwe Duitse uitgawe in 2004), Russies en Spaans vertaal is. Van Creveld ontwikkel in hierdie verhandeling van die militêre teorie wat hy die nie-trinitêre teorie van oorlogvoering noem, wat teenoor die beroemde werk van Carl von Clausewitz, Vom Kriege, stel.
Clausewitz se trinitêre oorlogsmodel ('n term van Van Creveld) onderskei tussen die sake van die bevolking, die weermag en die regering. Van Creveld kritiseer hierdie filosofie as te nou en te staatsgerig, en dus nie van toepassing op die studie van daardie konflikte met een of meer nie-staatsakteurs nie. In plaas daarvan stel hy vyf belangrike kwessies van oorlog voor:
Van Creveld wys daarop dat baie van die oorloë wat na 1945 geveg is, lae-intensiteitskonflikte (LIK'e) was, wat magtige state uiteindelik verloor het. Die boek beweer dat ons 'n afname van die invloed van die nasiestaat sien, sonder 'n vergelykbare afname in georganiseerde geweld. Daarbenewens, volgens sy siening, kry leërs voortdurend opleiding en word toerus om 'n konvensionele oorlog te veg, eerder as die LIK'e waaraan hulle waarskynlik sal deelneem. Gevolglik is dit noodsaaklik dat nasiestate die opleiding van hul gewapende magte verander en hul wapenverkrygingsprogramme heroorweeg.
Die waarde van die boek word bevestig deurdat dit tot die middel van 2008 op die lys van vereiste leesstof vir die Amerikaanse weermagoffisiere ingesluit is, en (met Sun Tzu en Clausewitz) die derde nie-Amerikaanse inskrywing op die lys. Van Creveld se Supplying War: Logistics from Wallenstein to Patton is nou ook op die lys ingesluit.
In 'n bevelvoerder se strewe na sekerheid oor slagveldinligting, het Van Creveld die "gerigte teleskoop" konsep gewild gemaak as 'n term om die gebruik van spesiaal gekose en betroubare offisiere as spesiale agente of waarnemers vir die bevelvoerder, te beskryf.
Die bevoorregte geslag
Benewens sy boeke oor militêre geskiedenis het Van Creveld verskeie boeke oor ander sake geskryf. Die belangrikste hiervan is The Privileged Sex - wat argumenteer dat die idee dat vroue die onderdrukte geslag is, hoofsaaklik 'n mite is en dat vroue, en nie mans nie, die bevoorregte geslag is.
Susa
Susa (Persies: شوش, Schūsch; Hebreeus: שושן, Schūschān; Oud-Grieks: Σοῦσα, [ˈsuːsa]; Latyn: Susa; Siries: ܫܘܫ‎, Šuš) was 'n antieke stad. Die oorblyfsels is in die suidweste van die hedendaagse Iran naby die Irakse grens in die Chuzestan-provinsie naby die moderne stad Sjoesj geleë. Susa is een van die oudste deurlopend bewoonde stede wêreldwyd. Die etimologie van die stadsnaam is onseker.
Vanaf die derde tot die eerste millennium v.C. het Susa met kort onderbrekinge as hoofstad van Elam gedien en het ook na die ineenstorting van dié ryk 'n belangrike stedelike sentrum gebly, onder meer tydens die Achaemenidiese Ryk, Seleukidiese Ryk, Partiese Ryk en Sassanidiese Ryk. Verskeie argeologiese opgrawings het ryk vondste opgelewer. Veral die Kodeks van Hammurabi, wat reeds in die oudheid as buit na Susa saamgeneem is, het sterk aandag getrek.
Volgens Bybelse oorlewering het die profeet Daniël tydens die Babiloniese ballingskap in Susa gebly. In die verhale van die Boek Ester neem die stad ook 'n belangrike rol in.
Flaubert's Parrot
Flaubert's Parrot is 'n roman deur Julian Barnes wat die eerste keer in 1984 gepubliseer is. Dit is gekortlys vir 1984 se Booker-prys en het in 1985 die Geoffrey Faber Memorial-prys gewen. Die roman handel oor 'n amateur Flaubert-navorser, Geoffrey Braithwaite, wat nadink oor Gustave Flaubert se lewe en sy eie lewe terwyl hy opsoek is na 'n gestopte papagaai wat 'n beduidende impak op Flaubert gehad het. Die roman is bekend vir sy ongewone vorm wat, onder andere, drie tydskelette of kronologieë insluit wat die belangrikste biografiese inligting uit Flaubert se lewe vir die leser aanbied.
Amphimedon dura
Amphimedon dura is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Verrill.
RKC Waalwijk
RKC is 'n Nederlandse sokkerklub in Waalwijk, wat in die Eerste divisie speel. Die klub is in 1940 gestig en speel sedert 1984 professioneel sokker.
Beri-beri
Beri-beri is 'n siektetoestand. Dit is veelvuldige senu-ontsteking, ook bekend as polineutris of hartversaking, as gevolg van 'n ernstige gebrek aan tiamien (Vitamien B1). Uitgehongerdes, strawwe alkoholiste en suigelinge van uitgehongerde moeders is vatbaar vir die siekte.
Kubus (dubbelsinnig)
Die term kubus kan na die een van die volgende onderwerpe verwys:
Gallinula
Gallinula is 'n genus van voëls in die familie Rallidae. Die genus omvat 7 spesies. Die uitgestorwe Gallinula nesiotis nesiotis word soms as 'n subspesie van Gallinula comeri beskou.
Biserujka
Biserujka is 'n grot geleë 6 km noordoos van Dobrinj, in die dorp van Rudine, bo Slivanjska Baai, op die eiland van Krk, Kroasië.
Paralimpiese sokker
Paralimpiese sokker is 'n aanpassing van sokker vir atlete met gestremdhede. Die sport word gewoonlik volgens die reëls van FIFA, die Internasionale Sokkerfederasie, gespeel.
Die twee mees prominente variasies van Paralimpiese Sokker is:
Paralimpiese sokker word internasionaal beoefen en is ook op die program van die Paralimpiese Spele.
5-per-kant sokker
Vyf-per-kant sokker word beoefen deur spelers met visuele gestremdhede. Die span mag van 'n gids en 'n doelwagter met normale sig gebruik maak. Die bal word van 'n geraasmaker voorsien sodat spelers dit kan volg.
Biserujka
'n Onmerkwaardige kliphuis in die middel van 'n kaal karst-landskap, verberg die ingang van 'n grot 12m onder die oppervlak. Hoewel dit nie baie lank is in vergelyking met ander grotte, net 110 m diep, die Biserujka grot het alles wat kenmerkend is van die karst verskynsels. Dit het baie van die tipiese kenmerke soos stalaktiete en stalagmiete, en ook 'n gallery of saal, wat geskik is vir die hou van konserte. Egter, as gevolg van die lae temperatuur, ongeveer 13 °C, kan mense nie lank daar staan nie, so dat slegs 'n kort musikale stukke uitgevoer kan word. Sedert 1998, is die grot rangskik vir toerisme-aantreklikhede en die gashere kan groepe van 25 op 'n tyd neem.
Paralimpiese sokker
7-per-kant sokker
Sewe-per-kant sokker word beoefen deur spelers wat motoriese probleme as gevolg van harsingbeskadiging ondervind. Die tipe beskadiging vind meestal plaas as gevolg van geboortetrauma (Serebrale Parese).
Sewe spelers per span durf mekaar op 'n kleiner voetbalveld (75 m x 55 m) aan. Die doelgebied is ook kleiner (5 m x 2 m).
Trosden
Die trosden (Pinus pinaster) is 'n indringerplant en keëldraende boom wat tot 15 m hoog kan word. Dit groei in berg- en laaglandfynbos aan die suidkus van die Wes-Kaap. Die boom is deur vroeë setlaars in die Kaapse Skiereiland ingevoer; dit was aanvanklik aangeplant om watervloei van Tafelberg af te verbeter.
Voorkoms
Die boom is groot, keëldraend en met 'n keëlvormige kroon. Die bas het duidelike donker groewe. Die naaldblare is in pare.
Die boom is inheems in Mediterreense Europa en Noord-Afrika.
Sassanidiese Ryk
Die Sassanidiese Ryk, ook bekend as die Derde Persiese Ryk of die Nieu-Persiese Ryk, (deur sy inwoners Ērānshahr, ʾylʾnštr'; Pahlawi: 𐭠𐭩𐭥𐭠𐭭𐭱𐭲𐭥𐭩, ʾyrʾnštry of 𐭠𐭩𐭫𐭠𐭭𐭱𐭲𐭥𐭩, ʾylʾnštry; Moderne Persies: ایرانشهر; of Iran genoem) , was die laaste koninkryk van die Persiese Ryk voor die koms van Islam. Dit is na die Huis van Sassan genoem en het vanaf 224 tot 651 bestaan. Die Sassanidiese Ryk het die Partiese Ryk opgevolg en is erken as een van die toonaangewende wêreldmagte langs sy naburige aartsvyand die Romeins-Bisantynse Ryk vir meer as 400 jaar.
Die Sassanidiese Ryk is na die ineenstorting van die Partiese Ryk en die neerlaag van die laaste Arsasidiese koning Artabanus V deur Ardasjir I gestig. Op sy grootste uitbreiding het dit die hele Iran, Irak, die oostelike Arabië (Bahrein, Katar, Koeweit, Oman, die Verenigde Arabiese Emirate), die Levant (Sirië, Palestina, Libanon, Israel, Jordanië), die Kaukasus (Armenië, Georgië, Azerbeidjan, Dagestan), Egipte, groot dele van Turkye, baie van Sentraal-Asië (Turkmenistan, Oesbekistan, Tadjikistan), Jemen, Afghanistan en Pakistan beheer. Volgens oorlewering was die vlag van die Sassanidiese Ryk die Derafsj Kawiani.
Die Sassanidiese Ryk tydens die laat Oudheid word beskou as een van Iran se belangrikste en invloedrykste historiese tydperke en die laaste groot Irannese ryk voor die Islamitiese verowering van Persië en die Islamisering van Iran. Op baie maniere word die Sassanidiese tydperk as die hoogtepunt van die antieke Persiese kultuur beskou. Die Sassanidiese kulturele invloedsfeer streek ver buite dié ryk se territoriale grense, tot in Wes-Europa, Afrika, China en Indië. Dit het 'n belangrike rol in die vorming van beide Europese en Asiatiese Middeleeuse kuns gespel. Baie van wat later as Islamitiese kultuur in kuns, argitektuur, musiek en ander onderwerpe bekend sou word is van die Sassanidiese Ryk deur die hele Islamitiese wêreld versprei.
Éléonore Denuelle de La Plaigne
Eleonore Louise Catherine Denuelle de la Plaigne (Parys, 13 September 1787 - 1868), dogter van Dominique Denuelle de la Plaigne en Françoise Caroline Eleonore Sophie Couprie, was die hofdame van die eerste vrou van Napoleon, naamlik Joséphine de Beauharnais, en een van Napoleons baie minnaresse. Napoleon het saam met La Plaigne 'n kind verwek, die graaf Charles Léon Denuelle. Charles het van 1806 tot 1881 geleef.
Geeloogkanarie
Die Geeloogkanarie (Crithagra mozambica) is 'n algemene tot volop standvoël in oop boomveld, savanne en tuine. Hulle is dikwels in swerms saam met ander saadeters. Die voël is 11 cm groot en weeg 9 - 16 gram. In Engels staan die voël as die Yellow-fronted canary bekend.
Metroland (Barnes-roman)
Metroland is 'n roman deur die Britse skrywer Julian Barnes wat die eerste keer in 1980 gepubliseer is. Dit is verwerk tot 'n gelyknamige film wat in 1997 vrygestel is met Christian Bale en Emily Watson in die rolverdeling.
Jason Weaver
Jason Weaver (gebore 18 Julie 1979) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Lion King (1994), Drumline (2002), en The Ladykillers (2004), en in die televisiereeks The Jacksons: An American Dream (1992).
Slankveër
Die Slankveër (Parapriacanthus ransonneti) is 'n vis wat voorkom in die Indies-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika vanaf Oman tot by Koffiebaai. Dit kom nie in die Rooisee voor nie. In Engels staan die vis bekend as die Slender sweeper.
Voorkoms
Die vis se lyf is 'n dowwe pienk of geelgroen en die pens en kante van die kop is silwergeel. Daar is 'n nou, donker ring rondom die stertvin se basis terwyl die stertvin se punte bruinerig is. Die vis word 10 cm lank.
Habitat
Die vis kom voor in koraal- en rotsriwwe in water wat 4 – 50 m diep is. Die vis vorm groot skole wat in grotte of by rotsrifwande voorkom.
Charles Léon Denuelle
Graaf Charles Léon Denuelle (Parys, Desember 1806 - Pontoise, 15 April 1881) was die eerste seun van Napoleon Bonaparte. Omdat Napoleon vrees dat hy geen kinders by sy vrou Joséphine de Beauharnais sal kry nie, verwekte hy Charles Léon by Éléonore Denuelle de la Plaigne (1787-1868). Sy was 'n hofdame van Joséphine en eweneens nie Napolion se enigste minnares nie.
Barać-grotte
Die Barać-grotte is grotte wat naby die dorp van Nova Kršlja in die munisipaliteit van Rakovica, Kroasië geleë is. In 1892 is die grotte oopgemaak vir besoekers, maar daarna verlate en vergeet as gevolg van die Tweede Wêreld Oorlog. In Julie 2004 is die Boonste Grotte van Barać oopgemaak vir besoekers.
Die grotte is vernoem na 'n sekere Barać wat 'n vegter was teen die Ottomane. Volgens 'n legende van die grotte dra die naam van die oorwinning van Barać by die grotte. Die  van Barać bestaan nie meer in hierdie streek nie.
Minnares
'n Minnares is 'n man se buite-egtelike vroulike minnaar en metgesel wat nie met hom in die eg verbind is nie. Die term word veral gebruik as man met 'n ander vrou getroud is.
So 'n verhouding is oor die algemeen stabiel en ten minste semi-permanent; hoewel die paartjie nie openlik saam leef nie. Die verhouding word gewoonlik, maar nie altyd nie, geheim gehou.
African Mantungwa Community
Die African Mantungwa Community is 'n klein politieke party in Suid-Afrika.
Die party bepleit onteiening van grond sonder vergoeding, gratis onderwys en ondersteuning vir tradisionele leiers. Dit is gevestig in Kwazulu-Natal en het noue bande met die Mantungwa-gemeenskap.
Die party het aan die 2016-munisipale verkiesing, sowel as 'n aantal plaaslike tussen-verkiesings in Kwazulu Natal deelgeneem, alles sonder sukses.
Die party betwis slegs in die 2019 Suid-Afrikaanse algemene verkiesing op provinsiale vlak in Kwazulu-Natal.
Amphimedon elastica
Amphimedon elastica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Verrill.
Claremont, Johannesburg
Claremont is ’n mindergegoede voorstad van Johannesburg, sowat 9 km wesnoordwes van die stadsaal. Toe die ou munisipale grense nog gegeld het, was dit een van Johannesburg se mees westelike voorstede wat aan Roodepoort gegrens het.
Sigrid Thornton
Sigrid Thornton (gebore 12 Februarie 1959) is 'n Australiese aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Man from Snowy River (1982) en Face to Face (2011), en in die televisiereekse Guns of Paradise (1988) en SeaChange (1998).
Claremont, Johannesburg
Ligging
Claremont beslaan nagenoeg 1,05 km². Van die noordweste na die suidooste strek dit op die verste punt oor sowat 1,7 km, maar van die noordooste tot die suidweste net sowat 600 m. In die noordweste grens dit aan Delarey in wat eens die stadsgebied van Roodepoort was. Al die ander voorstede wat aan Claremont grens, was ingevolge die vorige munisipale bedeling ook voorstede van Johannesburg: in die noorde Newlands en Montclare (wat sy naam gekry het deur die lettergrepe van die ouer voorstad Claremont om te draai), in die ooste aan Newclare, in die suidooste aan Bosmont en in die suidweste aan Industria-Noord.
Geskiedenis
Nes die geval met Claremont en Nuweland (Newlands in Engels) in Kaapstad, grens Johannesburg se Claremont aan Newlands. In Pretoria is dit egter nie die geval nie, want daar is Claremont ’n laermiddelkas-voorstad in die weste van die stad tussen Booysens en Daspoort, terwyl die Jakarandastad se Newlands ’n gegoede woonbuurt oos van die N1 tussen Waterkloofpark en Waterkloof Glen is. Die Johannesburgse voorstad Claremont is in 1896 op ’n gedeelte van die plaas Waterval No. 211 deur H. de V. Steytler aangelê wat die 106 ha in 1 200 standplase verdeel het. Teen 1906 was die voorstad in besit van die African Land and Investment Co., en in 1944 het die Johannesburgse stadsraad dit aangekoop.
Demografie
Claremont het vroeër jare nooit ’n groot bevolking gehad nie, want in 1934 was hier byvoorbeeld net 64 Afrikaanse munisipale kiesers en 22 Engelssprekendes, in 1949 onderskeidelik 97 en 19 en in 1961 127 en 58. Tog is hier, waarskynlik danksy die insluiting van die gedeelte van Newlands besuide Hoofweg, die NG gemeente Claremont gestig. Dié gemeente is, weens die afname in Claremont se wit inwonertal, in 2011 by die NG gemeente Waterval in Newlands ingelyf. Die Laerskool Claremont is ’n parallelmediumskool in Charlesstraat.
Vir die doeleindes van die 2011-sensus het Claremont se grense ’n groot gedeelte van Montclare ingesluit.
Damokles
Damokles is 'n karakter in 'n Griekse legende wat vertel van die Swaard van Damokles. Die verhaal het blykbaar sy oorsprong in die verlore geskiedenis van Sisilië deur die romeinse geskiedskrywer Timaeus. Die Romeinse verteller Cicero het dit moontlik gelees in werke deur Diodorus Siculus. Hy het daarvan gebruik gemaak in sy werke en dit is hoe die verhaal deel geword het van die Europese kultuur. Die verhaal vertel van 'n howeling aan die hof van Dionysius die Tweede van Syracuse in Sisilië. Damokles het Dionysius gevlei en vertel hoe bevoorreg hy is om soveel mag en gesag te kan hê. Dionysius het toe aangebied dat Damokles vir 'n dag plekke met hom ruil sodat hy daardie voorreg vir homself kon smaak. Daardie aand is 'n banket vir Damokles gehou en het Damokles dit baie geniet om soos 'n koning behandel te word. Na aan die einde van die maal het Damokles opgekyk en 'n swaard bo sy kop sien hang wat aan 'n enkele perdehaar vasgemaak was. Damokles het toe dadelik sy aptyt verloor en versoek om te gaan. Dionysius het daarmee die konstante vrees waarmee 'n magtige man moet leef doeltreffend oorgedra.
25 April
25 April is die 115de dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (116de in skrikkeljare). Daar volg nog 250 dae in die jaar.
Damokles
Cicero het hierdie verhaal gebruik in 'n werk waarin hy beklemtoon het dat deugsaamheid voldoende is vir 'n gelukkige lewe.
Antwerpen (dubbelsinnig)
Antwerpen kan wees:
Sitvlugbal
Sitvlugbal is 'n variant van die saalsport vlugbal.
Sitvlugval word internasionaal beoefen en is ook op die program van die Paralimpiese Spele.
Pistagiogroen
Die kleur pistagiogroen verteenwoordig die kleur van die binneste vlees van 'n pistagioneut.
Die eerste aangetekende gebruik van pistagiogroen as 'n kleurnaam in Engels was in 1789.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word pistagiogroen as volg voorgestel:
Kleurbron: ISCC-NBS Dictionary of Color Names (1955)--Color Sample of Pistachio Green (Color Sample #135).
Verwysings
Chartreuse (color)
Talking It Over
Talking It Over is 'n roman van Julian Barnes wat die eerste keer in 1991 gepubliseer is. Dit het in 1992 die Prix Femina Étranger gewen. Die roman se intrige het te doen met 'n liefdesdriehoek. Elkeen van die drie hoofkarakters, en sommige bykarakters op hulle beurt ook, neem 'n beurt om die storie vanuit hul eie perspektief te vertel.
Barnes het hierdie roman in 2010 opgevolg met Love, etc.
Bergkanarie
Die Bergkanarie (Crithagra atrogularis) is 'n algemene standvoël en plaaslike nomade in doringboomsavanne, droë boomveld en landerye. Hulle is gewoonlik in swerms saam. Die voël is 11 cm groot en weeg 9 - 16 gram. In Engels staan die voël as die Black-throated Canary bekend.
National Religious Freedom Party
Die National Religious Freedom Party is 'n klein politieke party in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Die party bepleit die ondersteuning van tradisionele leiers en is aktief in die veldtog teen die ontbinding van die Ingonyama Trust.
Die party betwis slegs tydens die 2019 Suid-Afrikaanse algemene verkiesing op provinsiale vlak in Kwazulu-Natal.
Love, etc (Barnes-roman)
Love, etc is 'n roman deur Julian Barnes geskryf wat die eerste keer in 2010 gepubliseer is. Dit is die opvolgverhaal van Barnes se 1991 roman Talking It Over.
Komboegroen
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word komboegroen as volg voorgestel:
Canon T70
Die Canon T70 was 'n 35mm FD-montering enkellensreflekskamera wat in April 1984 as die tweede in Canon se T-reeks bekendgestel is. Die T70 het begin met die konsepte wat in 1983 se T50 ondersoek is, en verder gevoer en toegepas is in 'n meer gesofistikeerde kamera. Terwyl die Program AE-net T50 slegs bedoel was as 'n beginnerkamera, het die T70 die fotograaf baie meer beheer oor die kamera se werking gegee, terwyl die T-reeks se filosofie van eenvoud in beheer en bedryf ongeskonde gebly het.
Krag
Al die filmaangedrywing op die T70 was kraggedrewe: film laai, vorentoe rol en terugwen. Die deurlopende skiettempo van 0.7 raampies per sekonde, was stadiger sy mededingers se motordrywe, maar die drywing was nietemin vinniger as wat mens met die hand kon doen. Na die laai van die kamera, moes die fotograaf slegs die filmleier uittrek tot by 'n oranje punt, en dan die klappie toemaak—die kamera sou die res, die laai van die leier op die spoel en die aanskuif tot by die eerste raampie, outomaties uitvoer.
Komboegroen
Kleurkoördinate
Bron: Pantone TPX[29]
Canon T70
Krag
Al die kamerafunksies wat krag benodig het, het dit uit twee AA batterye in die greep verkry. 'n Ingeboude litiumbattery (BR-1225 of CR-1220) is gebruik om die gebruikersinstellings te stoor; die batterylewe was ongeveer vyf jaar, en moes deur 'n tegnikus vervang word, aangesien die vervanging die gedeeltelike uitmekaarhaal van die kameraliggaam behels het.
Beheer
Die T70 gebruik 'n LCD-montering regsbo aan die kamera, en is 'n belangrike komponent van die gebruikerkoppelvlak. Twee knoppies bo die skerm gemerk "UP" en "DOWN" is aangepas om die geselekteerde parameter en die resultate te vertoon op die LCD. Knoppies linksbo op die kamera word gekies om die parameter te verander.
Komboegroen
Sien ook
Chartreuse_(color)
KLM
Koninklijke Luchtvaart Maatschappij N.V. (KLM) of internasionaal bekend as Royal Dutch Airlines is Nederland se grootste lugvaartmaatskappy en die oudste lugvaartmaatskappy ter wêreld. KLM se hooflughawe en spil is Schiphol. In Mei 2004 het Air France die lugdiens oorgeneem deur middel van 'n ruil van aandele. Weens regsoorwegings bly die twee lugdienste eers aparte ondernemings, wat steeds hulle eie handelsmerke en veral die SkyTeam-alliansie insluit.
Stigting
In 1919 het 'n jong vlieënier-luitenant, genaamd Albert Plesman, die ELTA-lugvaartuitstalling in Amsterdam geborg. Die bywoningsyfer van die uitstalling was meer as 'n halfmiljoen, en na afloop daarvan, het verskeie Nederlandse kommersiële belange beplan om 'n Nederlandse lugredery te stig. In September 1919 het koningin Wilhelmina die KLM wat nog gestig moet word, haar "Koninklijke" predikaat daaraan toegeken. Op 7 Oktober 1919 het agt Nederlandse sakemanne, waaronder Frits Fentener van Vlissingen, KLM gestig as een van die wêreld se eerste kommersiële lugvaartmaatskappye. Plesman het die eerste administrateur en direkteur geword.
Eerste vlugte
KLM se eerste interkontinentale vlug het op 1 Oktober 1924 opgestyg. Die eindbestemming was Djakarta (toe 'Batavia' genoem), Java, in Nederlands Oos-Indië; die vlug het 'n Fokker F.VII met registrasie H-NACC gebruik en is deur Van der Hoop geloods. In September 1929 het gereelde geskeduleerde dienste tussen Amsterdam en Batavia begin. Tot die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog in 1939 was dit die wêreld se langste geskeduleerde diens per vliegtuig. Teen 1926 is vlugte na Amsterdam, Rotterdam, Brussel, Parys, Londen, Bremen, Kopenhagen en Malmö, hoofsaaklik met Fokker F.II- en Fokker F.III-vliegtuie onderneem.
1930's
In 1930 het KLM 15 143 passasiers vervoer. Die Douglas DC-2 is in 1934 op die Batavia-diens ingevoer. Die eerste eksperimentele transatlantiese KLM-vlug was tussen Amsterdam en Curaçao in Desember 1934 met die Fokker F.XVIII "Snip". Die eerste van die lugredery se Douglas DC-3 vliegtuie is in 1936 afgelewer; dit het die DC-2's op die diens via Batavia na Sydney vervang. KLM was die eerste lugredery wat vanaf Junie 1938 Manchester se nuwe Ringway-lughawe bedien het. KLM was die enigste burgerlike lugredery wat die Douglas DC-5 ontvang het; die lugredery het twee daarvan in die Wes-Indiese Eilande gebruik en twee aan die Oos-Indiese regering verkoop, en is dus die enigste lugredery wat alle Douglas 'DC'-modelle behalwe die DC-1 bedryf het.
1940's
Toe die Duitsers op 10 Mei 1940 Nederland binneval, het KLM alle Europese aktiwiteite gestaak. Die hoofkantoor is verplaas na Willemstad, Curaçao en die aktiwiteite op die Amerikaanse kontinente het voortgegaan. Na die Tweede Wêreldoorlog was KLM die eerste lugredery om 'n geskeduleerde vlug tussen Europa en New York te begin.
1950's
Die aantal passasiers wat KLM In 1950 vervoer het, styg tot 356 069 en in November 1958 begin KLM die eerste poolroete, na Tokio.
1960's & 1970's
In Maart 1960 het KLM die eerste DC-8 in sy vloot opgeneem en in 1966 die eerste DC-9. Die DC-8 was die grootste vliegtuig van sy tyd. In 1971 het KLM die eerste lugdiens geword om die groot Boeing 747-200 aan te koop.
1980's & 1990's
In 1980 styg KLM se passasiers tot 9 715 069. In 1983 het Boeing die boonste dek van 'n aantal 747-200s verleng. In Junie 1989 het KLM die eerste Boeing 747-400 in die vloot opgeneem en 'n jaar later het KLM en Northwest Airlines 'n alliansie begin. KLM vervoer 16 miljoen passasiers in 1990.
2000's
In Maart en Junie 2002 het KLM aangekondig dat die Boeing 767 en die 747-300 vervang sou word deur die Boeing 777 en die Airbus A330. Die eerste B777 is op 25 Oktober 2003 in diens geneem en die eerste A330 op 25 Augustus 2005.
2010 tot vandag
In November 2010 het KLM aangekondig dat Martinair (deel van KLM) die vervoer van passasiers sou staak en dat al Martinair se werknemers oorgeplaas sou word na KLM.
Sedert Maart 2011 werk KLM saam met InselAir op roetes in die Karibiese gebied.
Uniting People First
Uniting People First is 'n klein politieke party in Suid-Afrika.
Die party beoog om tradisionele genesers en die LGBTI-gemeenskap te verteenwoordig.
Uniting People First, het reeds sedert die stigting daarvan aan 'n aantal tussenverkiesings deelgeneem, maar het nie daarin geslaag om verteenwoordiging te bekom nie.
Die party betwis slegs die 2019 Suid-Afrikaanse algemene verkiesing op provinsiale vlak in die Noordwes.
Retief Goosen
Retief Goosen (gebore 3 Februarie 1969) is 'n Suid-Afrikaanse gholfspeler.
Persoonlike lewe
Goosen is bekend vir sy uiters rustige houding, 'n eienskap wat hom die bynaam "The Iceman" op die PGA-toer verdien het. Hy word ook liefdevol genoem "The Goose."
Goosen is nou getroud met 'n seun en 'n dogter, en het huise in Engeland, Amerika en Suid-Afrika.
Tommy Rettig
Tommy Rettig (10 Desember 1941 – 15 Februarie 1996) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Strip (1951), The 5,000 Fingers of Dr. T. (1953), en So Big (1953), en in die televisiereeks Studio One in Hollywood (1948).
Phoebe Tonkin
Phoebe Tonkin (gebore 12 Julie 1989) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Tomorrow, When the War Began (2010) en Bait (2012), en in die televisiereekse H2O: Just Add Water (2006) en The Originals (2013).
Annelise Erasmus
Annelise Erasmus is 'n Suid-Afrikaanse vryskutskrywer en seksuele filosoof. Sy studeer vanaf 1986 aan die Universiteit van Pretoria, waar sy in 1988 'n B.A.-graad in Sielkunde en Kriminologie verwerf. Sy skryf drie boeke onder die naam Annelise, maar skryf ook verskeie artikels (akademies sowel as populêr) en verhale onder haar volle naam en van. Sy verwerf in 2013 'n B.A. Honneursgraad in Filosofie aan die Universiteit van Pretoria en in 2017 'n Meestersgraad by dieselfde universiteit. Die titel van haar verhandeling is "Masters, slaves and spiritual sexuality."
Lewe en werk
Na sy haar eerste graad ontvang werk sy van 1990 tot 1996 as joernalis by die Suid-Afrikaanse Kommunikasiedienste op die redaksie van die Suid-Afrikaanse Jaarboek. Na die geboorte van haar kinders word sy 'n voltydse ma en tuisteskepper. Wanneer haar kinders ouer is begin sy weer skryf asook later weer studeer. Vir gesinsgeoriënteerde tydskrifte skryf sy verskeie natuurartikels. Sy skryf ook meningsrubrieke vir die By, 'n bylaag van die Beeld. Haar boeke gee sy self uit onder die handelsmerk Goddess-Unlimited Communications, terwyl sy ook die erotiese webwerf www.kombiekiehier.co.za skep. Sy is getroud met Gustav. Die egpaar het twee kinders (Andine en Zander) en bly in Pretoria-Oos.
Skryfwerk
Op jong ouderdom verskyn haar eerste gediggie in Patrys, die maandblad vir die jeug. Sy debuteer met die erotiese roman “Maanvrug”. Die hoofkarakter is ŉ voorstedelike huisvrou wat worstel met haar seksualiteit en huwelik. Die opvolg hierop is “Weerloos”, waarin met genres en mites ŉ erotiese droom  geskep word. Dakini was die priesteres van Inanna, die godin van liefde en seksualiteit. Die leser volg Dakini op ’n erotiese ontdekkingstog deur die Vroeëtyd en daarna. Daarna volg “Slavin”, waarin die tema van seksuele dissipline, pyn en masochisme (BDSM) blootgelê word, met mense wat genot daaruit put om pyn toe te dien en te ontvang. Tanika, ŉ enkelouer, feminis en skrywer doen navorsing oor BDSM en geleidelik word sy ingesleep om Meester Rudolf se seksslaaf te word.
Verbum et Ecclesia publiseer in 2017 haar artikel "When equal becomes the same. The spirituality of sex: Have we lost it?" <references group="Verbum et Ecclesia Vol 38, No 2 (2017), beskikbaar by https://verbumetecclesia.org.za/index.php/ve/article/view/1613" />
Lys van hoofstede
Hier volg 'n lys van hoofstede.
Hoofstede van Afrikalande
• 3
Hoofstede van Asiatiese lande
• 3 1Israel beskou Jerusalem as die hoofstad, maar dit word slegs deur enkele ander lande erken. Die Europese Unie beskou Tel Aviv as hoofstad.
Hoofstede van Europese lande
• 3
Hoofstede van Noord-Amerika
• 3
Hoofstede van afhanklike gebiede
• 3
Hoofstede van omstrede gebiede
• 3
Hoofstede van Suid-Afrikaanse provinsies
• 3
Hoofstede van de Belgiese provinsies
• 3
Hoofstede van state van die Verenigde State
• 3
Die hoofstede van die deelstate van die Verenigde State is tradisioneel kleiner stede wat spesiaal aangewys word vir dié taak.
Amphimedon erina
Amphimedon erina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1936 deur De Laubenfels.
Peter Paul Rubens
Peter Paul Rubens (gebore op 28 Junie 1577 in Siegen, oorlede op 30 Mei 1640 in Antwerpen, ook Pieter Paul, Pieter Pauwel of Petrus Paulus Rubens genoem) was 'n Suid-Nederlandse skilder, tekenaar en diplomaat, werksaam in Antwerpen. Hy word gesien as een van die belangrikste en invloedrykste barokskilders van die Suid-Nederlandse skool.
Die Vlaamse Barokskilder was reeds in sy leeftyd in sy eie land en ver daarbuite beroemd. Hy het ŉ oorvloedige skat skilderye nagelaat wat oor feitlik elke onderwerp, veral met godsdienstige en mitologiese temas, gehandel het.
Lewensloop
Afgesien van sy bedrywige lewe as meesterskilder was hy ook 'n diplomaat en het verskeie belangrike sendings afgehandel. Na sy vader se dood in 1587 het Rubens se moeder besluit om met haar kinders terug te gaan na haar tuisstad Antwerpen, waar hy die Latynse skool van Rombaut Verdonck bygewoon het.
Hier het hy kennis gemaak met Balthasar Moretus, wat later as die eienaar van die drukkery Plantijn een van Rubens se opdraggewers sou word. Hy is as skilder opgelei in die ateljees van Tobias Verhaecht (vanaf 1592), Adam van Noort en Otto van Veen, 'n meester wat homself graag Vaenius genoem het. In 1598 het Rubens meesterskilder van die Antwerpse Lucasgilde geword.
Sy gunstelingskilder was Titiaan. Rubens se werke uit die Italiaanse tydperk (onder meer die triptiek van die Gonzaga-gesin se aanbidding van die Heilige Drie-eenheid, (1605; hertogpaleis, Mantua) toon invloed van Michelangelo (dramatiek), Raphael (komposisiebalans) en die Venesiaanse skool (kleur).
Rubens, wat toe hofskilder van die Italiaanse hertog Vincenzo Gonzaga van Mantua was, is in 1603 deur sy heer met 'n diplomatieke opdrag na die Spaanse koning Filips III gestuur. Dit was die begin van sy opgang as 'n belangrike diplomaat. In 1608 het hy na Antwerpen teruggekeer en 'n jaar later is hy met Isabella Brant getroud. Sy Selfportret met Isabella Brant (Alle Pinakothek, München) is waarskynlik in 1609 geskilder, die jaar waarin hy hofskilder van die aartshertog Albrecht en aartshertogin Isabella van Oostenryk geword het.
Jehovah se Getuies
Jehovah se Getuies is 'n Christelike gemeenskap wat in die 19de eeu deur Charles Taze Russell, 'n boorling van Pittsburgh (VSA), gestig is en in 2020 sowat 8,7 miljoen aktiewe lede gehad het. Die huidige internasionale hoofkwartier is in Warwick.
Peter Paul Rubens
Lewensloop
Dikwels het hy net olieverfsketse gemaak, wat dan deur onderhoriges onder sy toesig voltooi is. Selfs kenners kan nie altyd sien watter werke is deur Rubens self en watter deur sy medewerkers geskilder nie. Hierdie werkwyse van hom het sy oeuvre 'n byna ongeëwenaarde omvang gegee. Sy werke is oral in Europa versprei, waardeur hy ook bekendheid verwerf het.
Jehovah se Getuies
Die beweging beweer dat hulle die enigste ware opvolgers van die oorspronklike 1ste-eeuse Christendom is en handhaaf geen betrekkinge met ander Christelike kerke en groeperings nie. Jehovah se Getuies beskryf hulleself dan ook as die "Christendom" en verwys na die ander Christelike kerke en sektes as die "Christenheid". Die leerstellings is hoofsaaklik gebaseer op die apokaliptiese boeke van die Bybel, veral Daniël en Openbaring.
Peter Paul Rubens
Lewensloop
Op enkele uitsonderings na het Rubens net in die tyd 1612 tot 1615 sy werke onderteken. Sy huwelik met Isabella was besonder gelukkig en sy roem en rykdom het sodanig toegeneem dat hy tussen 1616 en 1621 'n weelderige huis met 'n groot ateljee en tuinpaviljoen laat bou het. Dit is vandag as die Rubenshuis bekend en talle van sy werke en sy eie groot kunsversameling kan daar besigtig word. In sy middeltydperk (1618-1630) was Rubens se werk heelwat minder emosioneel en dramaties, maar sy voorliefde vir prag en praal het eerder toegeneem. In die tyd het hy sy grootse siklusse geskilder, waarvan die plafonskildery van die St. Bartholomeuskerk in Antwerpen (1620), wat nie meer bestaan nie, een was.
Jehovah se Getuies
Jehovah se Getuies is bekend vir hulle toegewyde sendingwerk en politieke neutraliteit, waarvolgens lede nóg aan die politieke lewe mag deelneem nóg diensplig mag doen. Alhoewel hulle geen politieke invloed wil uitoefen en nie in politieke sake inmeng nie, het hulle in lande soos Duitsland regstappe gedoen om dieselfde status en erkenning as die groot Christelike kerke te kry.
Net soos die Romeinse Christene in die 1ste eeu glo Jehovah se Getuies aan die wederkoms van Jesus Christus en 'n ewige lewe op aarde in sy Koninkryk. Net 144 000 uitverkore Christene uit alle geskiedkundige periodes sal saam met Jesus hierdie Koninkryk op aarde vanuit die hemel regeer.
Alhoewel hulle min of meer by die fundamentalistiese stromings van die Christendom gereken kan word wat slegs die Bybel as bron van godsdienstige leerstellings aanvaar, word Bybeltekste in die algemeen krities bestudeer. Hulle aanvaar dus geen leerstellings dat die aarde letterlik in sewe dae geskep is of dat mense 'n onsterflike siel het nie.
Geskiedenis
Jehovah se Getuies is in 1872 deur Charles Taze Russell in Pittsburgh (Pennsilvanië) onder die naam International Bible Students Association ("Internasionale Vereniging van Bybelstudente") gestig. Onder sy opvolger, Joseph Franklin Rutherford (1869-1942), is die organisasie se naam in 1931 gewysig tot die huidige "Jehovah se Getuies". Vanweë die toegewyde predikingswerk het die beweging in 2020 tot meer as 8,7 miljoen lede in 240 lande gegroei.
Bestuur en vergaderings
Die beweging word vanuit die hoofkwartier in New York-stad bestuur deur 'n liggaam van "ervare ouer manne" op 'n nie-demokratiese, outoritêr-teokratiese manier. Hulle organiseer ook die internasionale sendingwerk. Daar is meer as honderd takkantore in ander lande. Vroue is van alle ampte uitgesluit.
Sogenaamde ouer manne of opsieners en bedieningsknegte, wat hulle bystaan, is verantwoordelik vir die onderrig van die gemeente.
Peter Paul Rubens
Lewensloop
In opdrag van Lodewyk XIII het hy die ontwerpe vir die siklus van 12 tapyte, Die lewe van Konstantyn, gemaak. Tussen 1621 en 1625 het hy die siklus van 21 skilderye met voorstellings uit die lewe van Maria de Medicis en haar man, Hendrik IV van Frankryk, in opdrag van Maria de Medicis vir die Palais de Luxembourg gemaak. ŉ Bekende werk uit die siklus is Die aankoms van Maria de Medicis in Marseille, wat vandag in die Louvre museum in Parys te sien is. Na die dood van aartshertog Albrecht in 1621 het Rubens steeds in diens van Isabella gebly.
Hy was trouens meer as 'n kwarteeu haar vriend en onderdaan. Sy het hom al hoe meer as diplomaat gebruik en hy is deur die Spaanse koning as sekretaris van die Geheime Raad van die Nederlande benoem. Baie van sy diplomatieke opdragte het hy onder die dekmantel van sy skilderwerk gedoen, wat hom in staat gestel het om in die geheim met staatshoofde te onderhandel, terwyl hy oënskynlik besig was met skilderwerk.
Rubens het ook dikwels op sulke diplomatieke sendings belangrike skilderopdragte gekry. In 1629 het die Spaanse koning hom na Karel I van Engeland gestuur. Hier het hy 'n groot rol gespeel in die vredesverdrag wat op 15 November 1630 tussen Spanje en Engeland gesluit is. Karel I het hom tot ridder geslaan en hy het ook ŉ eregraad van die Universiteit van Cambridge ontvang. Daarbenewens het hy in opdrag van Karel I die plafon van Whitehall met taferele uit die lewe van Jakobus I beskilder.
Rubens se eerste vrou, Isabella, is in 1626 oorlede. In 1630, toe hy 53 was, het hy weer getrou, die keer met Helene Fourment, die 16-jarige dogter van sy vriend en buurman, Daniel Fourment. Ook die huwelik was besonder gelukkig en hy het Helene as model gebruik in verskeie werke uit die latere tydperk (1630- 1640), onder meer in die bekende Pelske (Kunshistoriese Museum, Wenen). Sy werk se karakter het toe al hoe lirieser geword, met ligte, helder kleure.
Na die dood van aartshertogin Isabella in 1633 het Rubens se diplomatieke loopbaan ten einde geloop, In 1635 het hy hom na sy landgoed Het Steen in Elewijt onttrek, waar hy vir die eerste keer in alle erns sy hand aan landskapskilderye gewaag het. Sy laaste groot opdrag was in 1636 van Filips IV van Spanje: die versiering van die koning se buiteverblyf Torre de la Parada naby Madrid, met ruim 100 voorstellings uit die Metamorfoses van Ovidius.
Op 30 Mei 1640 is Rubens in Antwerpen aan hartversaking dood na 'n kwaai jigaanval. Van sy groot aantal eietydse navolgers en leerlinge was die vernaamstes Anthonie van Dyck (1599- 1641), Jacob Jordaens (1593- 1678) en Frans Snijders (1597-1657). Rubens se invloed op die skilderkuns het tot laat in die 19e eeu voortgeduur, veral in die werke van meesterskilders soos Bernini, Delacroix, Renoir, Reynolds, Gainsborough en Constable.
Hy word beskou as die grootste ontwikkelaar en eksponent van die Barokstyl. Hoewel hy sterk beïnvloed is deur byvoorbeeld Titiaan, het Rubens sy individualiteit behou en hom nie aan modes en grille in die toentertydse skilderkuns gesteur nie. Verder was sy kuns ook "volkome", in die sin dat dit al die temas en genres van sy tyd ingesluit het: Bybelse taferele, mitologiese voorstellings, allegorieë, jag- en slagveldtonele, portrette, ontwerpe vir wandtapyte, landskappe en gravures.
Amphimedon flexa
Amphimedon flexa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1982 deur Pulitzer-Finali.
Peter Paul Rubens
Lewensloop
Vanaf Oktober 1608 het hy weer in die Nederlande gebly en in 1609 is hy benoem tot hofskilder aan die hof in Brussel. Hy was woonagtig Antwerpen, waar hy op 3 Oktober van dieselfde jaar met Isabella Brant getrou het.
As gevolg van die Twaalfjarig Bestand in die jare 1609-1621, het die rykdom van Antwerpen gestyg. Hierdeur het Rubens binne 'n kort periode verskillende opdragte gekry. In 1610 het hy 'n groter huis gekoop aan die Wapper, wat teenswoordig die Rubenshuis genoem word, waar hy 'n ateljee met 'n groot aantal assistente en leerlinge ingerig het. Hierdeur het hy nog meer opdragte aangeneem.
Rubens het selektief geskilder, met die gesig en hande vir portretopdragte deur hom gedoen, en die res voltooi deur sy assistente. Frans Snyders het vir hom afbeeldings van diere geskilder.
In 1626 is sy vrou, Isabella Brant oorlede en in 1630 het hy getrou met die 16-jarige Hélène Fourment. Sy sukses as skilder het hom in staat gestel om die landgoed Het Steen in Elewijt te koop. Rubens, wat aan jig gely het, is oorlede in sy huis aan die Wapper in Antwerpen op 30 Mei 1640. Hy is begrawe in die Sint-Jacobskerk aldaar.
Pempheridae
Die Veërs (Pempheridae) is 'n vis-familie van die orde Perciformes. Daar is twee genera met minstens sewe en twintig spesies in die familie. Vier van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanus voor.
Kenmerke
Die familie word 8 – 17 cm groot. Die uitstaande kenmerke van die familie is die groot oë en die kort dorsale vin. Die familie het geen kommersiële waarde nie behalwe as akwarium vis. Gedurende die dag skuil die vis in grotte en onder rots hange maar gedurende die nag swem hulle bo die rif om te eet. Hulle eet soöplankton. Die familie se klassifikasie word tans ondersoek.
Genera
Die volgende genera en gepaardgaande spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Treurden
Voorkoms
Die boom is groot met 'n digte, geronde kroon wanneer volwassenheid bereik word. Die bas is grof en donker. Die naaldblare is in groepe van drie en neerhangend. Dit word gekweek vir kommersiële doeleindes in plantasies; die hout word gebruik vir konstruksiehout en papierpulp.
Subspesies
Die spesie het twee subspesies:
Sint-Truiden
Sint-Truiden (Limburgs: Sintruin of Sintreen, Frans: Saint-Trond) is 'n Belgiese stad en munisipaliteit in die suidweste van die Vlaamse provinsie Limburg, aan die grens met die provinsie Vlaams-Brabant. Die munisipale gebied het 'n oppervlakte van 107 km² en sowat 39 000 inwoners (2011).
Lys van riviere Kroasië
Hierdie is 'n lys van riviere in Kroasië.
Orania Verteenwoordigende Raad
Die Orania Verteenwoordigende Raad is die plaaslike munisipale verteenwoordigende raad in die Noord-Kaap wat die Afrikaner-dorp Orania in die Pixley ka Seme Distriksmunisipaliteit bestuur. Tydens die implementering van 'n nuwe munisipale stelsel in Suid-Afrika in 2000 was die Orania Verteenwoordigende Raad die enigste verteenwoordigde raad wat nie afgeskaf is nie. Daarom is die Orania Verteenwoordigende Raad die enigste munisipale liggaam wat nog steeds gebruik maak van die ou (pre-2000) munisipale struktuur, gebaseer op die Oorgangswet op Plaaslike Regering van 1993.
Naas die munisipale pligte, is die belangrikste taak van die Orania Verteenwoordigende Raad om die inwoners van Orania in die voortgesette onderhandelinge met die Kabinet van Suid-Afrika oor die (munisipale) status van Orania te verteenwoordig.
Geskiedenis
Toe Orania deur die Afrikaner Vryheidstigting gekoop is in 1991, het die dorp die status van (private) plaasdorp van die regering van die Kaapprovinsie gekry. Na apartheid het die inwoners van alle dorpe in Suid-Afrika, insluitend private dorpe soos plaas- en myndorpe, 'n verteenwoordigende oorgangsraad gekry. So het Orania ook sy eie verteenwoordigende oorgangsraad in 1995 gekry.