cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Penny Heyns
Sportloopbaan
Sy was 'n lid van die Suid-Afrikaanse Olimpiese span by die Olimpiese Spele in 2000 in Sydney waar sy 'n bronsmedalje in die 100 m borsslagitem gewen het.
Heyns het in 2001 uitgetree uit kompeterende swem. Sy is 'n sakevrou, openbare- en motiveringspreker, en televisieaanbieder. Sy het haar outobiografie in 2004 geskryf.
Isboset
Isboset (ook Is-Baäl genoem) was die 2de koning van Israel en het 2 jaar regeer. Hy was koning Saul se seun. Hy is deur twee bendeleiers vermoor.
Fries (dubbelsinnig)
Fries kan moontlik na een van die volgende verwys:
Tale
Fries kan ook na een van die volgende Friese tale verwys:
Aloe erinacea
Die Aloe erinacea is 'n aalwyn wat endemies is aan sentraal Namibië.
Horatius
Quintus Horatius Flaccus (8 Desember 65 v.C. — 27 November 8 v.C.) was 'n Romeinse digter in die era van keiser Augustus.
Lewe
Horatius is gebore in Venusia, 'n klein dorpie tussen Apulia en Lucania. Horatius was die seun van 'n vrygestelde slaaf. Sy pa het 'n plaas gehad in Venusia, maar het later verhuis na Rome waar hy 'n middelman was by 'n afslaer. Horatius se vader het baie geld op Horatius se opvoeding gespandeer waar Horatius in Rome sowel as Athene gestudeer het. Nadat Julius Caesar vermoor is, het Horatius by die Romeinse legioene aangesluit onder die generaalskap van Brutus. Hy het by die slag van Philippi geveg en nadat Augustus 'n amnestie uitgereik het, het Horatius na Rome teruggekeer. Horatius word as een van die grootste Romeinse digters beskou.
Warskouverdrag
Die Warskouverdrag (voorheen die Verdrag van Vriendskap, Samewerking, en Gemeenskaplike Bystand, soms ook kortweg na verwys as WarPac, in opposisie tot NAVO; Russies: Договор о дружбе, сотрудничестве и взаимной помощи) was 'n kollektiewe verdedigingsverdrag tussen die Sowjetunie en sewe ander satellietstate in Sentraal- en Oos-Europa tydens die Koue Oorlog. Die Warskouverdrag was die militêre aanvulling tot die Raad vir Gemeenskaplike Ekonomiese Bystand, die streeksorganisasie vir die kommunistiese state in Sentraal- en Oos-Europa. Die Warskouverdrag is gestig in reakie tot die integrasie van Wes-Duitsland by NAVO,  in 1955 asook oor die Parysverdrae van 1954,    maar daar was ook geglo dat die organisasie gemotiveer is deur die Sowjetunie se strewe om beheer te behou oor die militêre magte van Sentraal- en Oos-Europa.
Hoewel die Waskouverdrag gestig is as 'n magsbalans, of teenwig teen  NAVO, was daar nooit werklike konfrontasie tussen die twee magte nie. Pleks hiervan is die konflik op 'n ideologiese basis geveg. Beide NAVO en die Warskouverdrag het tot die uitbreiding van militêre magte gelei, en die integrasie daarvan by die onderskeie blokke. Die Warskouverdrag se grootste militêre betrokkenheid was die Warskouverdrag se inval in Tsjeggo-Slowakye (met die deelname van al die Verdraglande, behalwe Roemenië en Albanië). Die Verdrag het nie daarin geslaag om op te tree toe die Rewolusies van 1989 in Oos-Europa posgevat het nie. Dit het met die Solidarność-beweging in Pole begin en in Junie 1989 in sy doel geslaag.
Die Verdrag se ontbinding is op 25 Februarie 1991 op 'n vergadering van verdedigings- en ministers van buitelandse sake van die oorblywende lidlande in Hongarye bespreek. Op 1 Julie 1991 verklaar die Tsjeggo-Slowaakse president Václav Havel die formele ontbinding van die Warskouverdrag van Vriendskap, Samewerking, en Gemeenskaplike Bystand, wat in 1955 gestig is. Die Ontbinding van die Sowjetunie self het hierna in Desember 1991 gevolg.
Struktuur
Die Warskouverdrag se organisasie was tweeledig: die politieke raadplegende komitee, wat die politieke aangeleenthede hanteer het, en die gekombineerde bevel van die verdraglande se weermagte, wat die multi-nasionale gevegsmagte vanuit sy hoofkwartier in Warskou, Pole, beheer het. Die opperbevelhebber van die verenigde gewapende magte van die Warskouverdrag, was ook altyd die eerste- adjunkminister van verdediging van die Sowjetunie, en ook die hoof van die gekombineerde magte van die verdraglande, en ook 'n eerste-adjunkhoof van die generale staf van die gewapende magte van die Sowjetunie. Dus, hoewel dit oënskynlik 'n internasionale veiligheids-alliansie moes wees, het die Sowjetunie die Warskouverdrag se gewapende magte beheer.
Strategie
Die strategie agter die stigting van die Warskouverdrag was die Sowjetunie se begeerte om Sentraal- en Oos-Europa te domineer. Hierdie beleid is gedryf deur ideologiese en geostrategiese oogmerke. Ideologies gesproke het die Sowjetunie vir homself die reg opgeëis om sosialisme en kommunisme te definieer en as wêreldleier van die globale sosialistiese beweging op te tree. 'n Uitvloeisel uit hierdie idee was die noodsaaklikheid van ingryping waar dit lyk of 'n land die kern van die sosialistiese idee en funksionering van die Kommuniste Party oortree, soos dit vasgestel was in die Brezhnef Doktriene. Geostrategiese beginsels het ook druk op die Sowjetunie geplaas om invalle op sy gebiede vanuit die Europese magte te verhoed.
Die begin
Voordat die Warskouverdrag gesluit is, het die Tsjeggo-Slowaakse leierskap, wat bang was vir Wes-Duitsland se herbewapening, 'n veiligheidspakt met Oos-Duitsland en Pole gesluit. Hierdie lande het hul baie skerp uitgespreek teen die hermilitarisering van Wes-Duitsland. Die Warskouverdrag is hoofsaaklik gestig omdat Wes-Duitsland binne NAVO toegelaat is om weer militêr op te bou. Soos die Sowjetunie, was Europese lande in beide die Weste sowel as die Ooste, bang dat Wes-Duitsland weer 'n militêre mag sou word, aangesien die Duitse militarisme van Nazi-Duitsland nog vars in almal se geheue was. Die Sowjetunie het reeds bilaterale verdrae met al sy oostelike satellietstate gehad, die Verdrag was ook vir 'n lang tyd as "oorbodig" beskou,  en omdat dit so inderhaas gesluit is, het NAVO-amptenare dit as 'n "kartondoos-kasteel" beskryf. In Maart 1954 het die Sowjetunie, uit vrees vir 'n nuwe gemilitariseerde Wes-Duitsland, aansoek gedoen om lidmaatskap van NAVO.
Die Sowjets het, in die nadraai van die Berlynse Konferensie van Januarie-Februarie 1954, gevra om lid te word van NAVO. Die Sowjet minister van buitelandse sake, Molotof, het 'n voorstel ingedien om Duitsland te herenig en 'n verkiesing te hou vir 'n pan-Duitse regering, met die voorwaardes dat die Geallieerde Magte se leërs onttrek en Duitsland neutraal bly. Al die ander ministers van buitelandse sake, die Verenigde State, die Verenigde Koninkryk en Frankryk, het dit geweier.
Op 23 Oktober 1954, skaars nege jaar nadat die Geallieerdes Nazi-Duitsland oorwin het, en daarmee 'n einde aan die Tweede Wêreldoorlog in Europa gebring het, is daar finaal besluit om Wes-Duitsland as deel van NAVO toe te laat. Die inkorporasie van Wes-Duitsland op 9 Mei 1955 by die organisasie, is beskryf as "'n beslissende keerpunt in die geskiedenis van ons kontinent", deur Harvard Lange, die Noorweegse minister van buitelandse sake van daardie tyd. In November 1954 vra die Sowjetunie vir 'n nuwe Europese vredesverdrag, in 'n finale poging om die herbewapening van Wes-Duitsland te verhoed, maar dit word geweier.
Die Sowjetunie en sewe ander Europese lande vergader op 14 Mei 1955 vir "die bevestiging van hul strewe om 'n stelsel van kollektiewe sekuriteit in Europa te vestig wat gegrond is op die deelname van alle Europese lande, ongeag hul sosiale- en politieke bedelings",  en stig die Warskouverdrag in reaksie op die integrasie van Wes-Duitsland by NAVO. Die groep verklaar tydens die stigtingsvergadering dat " 'n gemilitariseerde Wes-Duitsland en sy integrasie by die NAVO-blok, gevare inhou vir nog 'n oorlog en 'n bedreiging is vir die nasionale sekuriteit van vredevolle lande. Onder die omstandighede moet die vredevolle Europese lande die nodige stappe neem om hul eie veiligheid te verseker".
Die Sowjetunie het een van die stigterslande van die Warskouverdrag, die Duitse Demokratiese Republiek (Oos-Duitsland) toegelaat om te herbewapen en die Nasionale Volksleër op die been te bring, as teenvoeter vir Wes-Duitsland.
Lede
Die agt lidlande van die Warskouverdrag het onderneem om mekaar te verdedig indien enige van hul lande aangeval word. Die onderlinge verhouding was gegrond op gemeenskaplike nie-ingryping by mekaar se interne aangeleenthede, respek vir nasionale soewereiniteit, en politieke onafhanklikheid. Byna al daardie lidlande was egter onregstreeks deur die Sowjetunie beheer.
Gedurende die Koue Oorlog
NAVO en die Warskoulande het vir 36 jaar nooit regstreeks teen mekaar in Europa, die VSA, of die Sowjetunie, en hul respektiewelike bondgenote oorlog gemaak nie. Strategiese beleide is gebruik om mekaar in bedwang te hou, terwyl daar binne die wyer Koue Oorlog op die internasionale teater teen mekaar gewerk en geveg is.
Toe die regering van Imre Nagy in 1956 Hongarye uit die Warskouverdrag onttrek, het Sowjet-troepe inbeweeg en die regering verwyder. Sowjetsoldate het die Hongaarse Rewolusie landwyd met geweld onderdruk en sowat 2 500 Hongare is dood.
Die multi-nasionale gewapende magte se enigste gesamentlike optrede was die Warskouverdrag se inval in Tsjeggo-Slowakye in Augustus 1968. Alle lidlande, behalwe die Sosialistiese Republiek van Roemenië en die Volksrepubliek van Albanië het aan die inval deelgeneem.
Einde van die Koue Oorlog
Die begin van die einde van die Koue Oorlog het aangebreek met die reeks rewolusies wat in laat 1989 begin het, toe opstande en openbare onmin die kommunistiese regerings van die Warskouverdaglande van hul mag ontneem het. Terselfdertyd het nasionalisme die klimaat geskep vir perestroika en glasnost om die institusionele ineenstorting van die kommunistiese regering in die Sowjetunie teweeg te bring.
Die kommunistiese regerings in Pole, Hongarye, Tsjeggo-Slowakye, die Duitse Demokratiese Republiek, Roemenië en Bulgarye is tussen 1989 en 1991 in opstande tot 'n val gebring.
Op 25 Februarie 1991 is die Warskouverdrag op 'n vergadering van verdedigings- en ministers van buitelandse sake van die Verdraglande wat nog oorgebly het, in Hongarye ontbind. Op 1 Julie 1991 kondig die Tsjeggo-Slowaakse president Václav Havel in Praag formeel die einde van die 1955 Warskouverdrag van Vriendskap, Samewerking en Gemeenskaplike Bystand aan, na 36 jaar van militêre alliansie met die Sowjetunie. Die verdrag was inderdaad de facto in Desember 1989 ontbind met die gewelddadige rewolusie in Roemenië toe die regering omvergewerp is sonder enige ingryping deur enige ander lidland. Die Sowjetunie het homself in Desember 1991 onttrek.
Sentraal- en Wes-Europa na die Warskouverdrag
Rusland en sommige van die ander post-Sowjetunie-lande sluit aan by die Gesamentlike Veiligheidsverdrag-organisasie.
In November 2005 open die Poolse regering sy Warskouverdrag-argiewe vir die Instituut vir Nasionale Herinneringe wat in Januarie 2006 sowat 1 300 gedeklassifiseerde dokumente publiseer. Honderd dokumente is teruggehou hangende militêre deklassifikasie, 30 hiervan is later gepubliseer, terwyl sowat 70 dokumente geheim en ongepubliseer bly.
Carole King
Carole King (gebore 9 Februarie 1942) is 'n Amerikaanse sangeres en aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente A League of Their Own (1992), You've Got Mail (1998), en Vanilla Sky (2001), en in die televisiereeks Gilmore Girls (2000).
Clarence Muse
Clarence Muse (14 Oktober 1889 – 13 Oktober 1979) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente That Gang of Mine (1940), Broken Strings (1942), Shadow of a Doubt (1943), en Casino (1995).
Verspreiding van innovasies
Die studie van die verspreiding van innovasie is die studie van hoe, hoekom, en teen watter tempo nuwe idees en tegnologie deur kulture versprei.
Die S-Kurwe en die ingebruikneming van tegnologie
links|320px|duimnael|Die ingebruiknemingskurwe word 'n S-kurwe as kumulatiewe ingebruikneming gebruik is. Rogers het gemeen dat innovasies deur die samelewing versprei volgens 'n S-kurwe. Eers neem die vroeë ingebruiknemers die innovasie aan, dan volg die meerderheid totdat die innovasie algemeen in gebruik is.
Die tempo van tegnologie ingebruikneming word bepaal deur twee parameters:
'n Goedkoop tegnologie mag dalk b.v. 'n hoë p waarde hê, wat maak dat dit vinnig in gebruik geneem word. 'n Tegnologie wat 'n netwerkeffek het mag weer 'n hoër q waarde hê; 'n voorbeeld van so 'n tegnologie is die faksmasjien, omdat die waarde van die besit van so 'n masjien toeneem soos wat meer mense faksmasjiene aankoop.
Uitsonderings en kritiek
Kritici van hierdie model hou voor dat dit 'n oorvereenvoudigde voorstelling van 'n komplekse realiteit weergee.
Ander verskynsels van ook die tempo van die ingebruikneming van 'n innovasie affekteer -
Wêreldhandelsorganisasie
[[Lêer:WTO members and observers.svg|duimnael|Lidlande van die Wêreldhandelsorganisasie:
]]
Die Wêreldhandelsorganisasie (WHO; Engels: World Trade Organization, WTO; Frans: Organisation mondiale du commerce, OMC; Spaans: Organización Mundial de Comercio, OMC) is 'n internasionale organisasie met sy hoofkantoor in Genève, Switserland, wat met die regulering van handel en ekonomiese verhoudings besig is.
Die Wêreldhandelsorganisasie is die opvolger van die Algemene ooreenkoms op tariewe en handel (GATT), wat van 1948 tot 1994 bestaan het. Die Wêreldhandelsorganisasie is op 15 April 1994 in Marrakesj, Marokko, gestig en op 1 Januarie 1995 dit sy werk opgeneem. Die amptelike tale is Engels, Frans en Spaans.
Die Wêreldhandelsorganisasie is saam met die Internasionale Monetêre Fonds en die Wêreldbank die belangrikste internasionale ekonomiese organisasies, wat handel- en ekonomiese-beleid in die globale spektrum onderhandel. Die Wêreldhandelsorganisasie bestaan uit 164 lidlande, met Engels, Frans en Spaans as sy voertale.
Sekretaris-generaals
Vanaf 1 Januarie 1948 tot 1 Januarie 1995 het die Algemene ooreenkoms op tariewe en handel bestaan.
Nigel De Brulier
Nigel De Brulier (8 Julie 1877 – 30 Januarie 1948) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Three Musketeers (1921), Ben-Hur: A Tale of the Christ (1925), Zorro Rides Again (1937), en Adventures of Captain Marvel (1941).
Erica marifolia
Erica marifolia is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en in die Kaapse Skiereiland, die oostelike hange van Tafelberg en Disa-ravyn, by Constantiaberg en die kranse bokant Kalkbaai en St. James voor. Sommige subpopulasies is versteur deur die aanplant van plantasies en word tans bedreig deur erosie na die voorkoms van brande.
Erica margaritacea
Erica margaritacea is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom op die Kaapse Vlakte voor.
Die plant het altyd van Vishoek tot by Kaapse Vlakte en Stellenbosch voorgekom. Sy voorkomsgebied het egter met 90% verklein die afgelope 80 jaar as gevolg van verstedeling. Die bestaande habitat word bedreig deur indringerplante en eutrofikasie. Die enigste bestaande populasie is by Kenilworth renbaan.
Volgens SANBI staan die plant in Afrikaans bekend as heuningheide.
Tersiêr
Tersiêr is die voormalige naam van die geologiese tydperk van 66 miljoen tot 2,58 miljoen jaar gelede, ’n tyd tussen die voorafgaande Sekondêr en huidige Kwartêr. Die Tersiêr word nie meer as ’n amptelike tydperk beskou nie,  maar die woord word nog algemeen gebruik. Die tradisionele Tersiêr word nou verdeel tussen die Paleogeen- en die Neogeen-periode en strek tot aan die begin van die Pleistoseen-epog. Die tydperk het begin met die uitsterwing van nievlieënde dinosourusse in die Kryt-Paleogeen-uitwissing en het gestrek tot aan die begin van die Kwartêre Ystydperk aan die einde van die Plioseen.
Geologiese gebeure
Suid-Amerika is aan die einde van die Tersiêr met Noord-Amerika verbind en dit het klimaatsveranderings in die middel- tot laat Tersiêr tot gevolg gehad.
Antarktika, wat reeds afgeskei het, het in dié tyd na sy huidige posisie oor die Suidpool geskuif. Vulkaniese aktiwiteit het wydverspreid voorgekom.
Tuisblad/Voorblad ander tale
arz:   azb:            ckb:            fa:    frr:                           lld:                     pnb:            stq:    szl:                   zea:
Jacques Aubuchon
Jacques Aubuchon (30 Oktober 1924 – 28 Desember 1991) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente So Big (1953), The Silver Chalice (1954), en Thunder Road (1958), en in die televisiereeks Man Against Crime (1949).
Sutta-pitaka
Die Sutta-pitaka ("Leringemandjie") is ’n Boeddhistiese geskrif en een van die drie dele van die Pali-kanon. Dit handel hoofsaaklik oor die leringe van die Boeddha en van sy dissipels.
Die Pali-kanon bestaan uit drie algemene kategorieë, wat piṭaka (van die Pali-woord vir "mandjie") genoem word. As gevolg hiervan is die kanon tradisioneel bekend as die Tipiṭaka ("Drie Mandjies"). Die ander twee mandjies is die Vinaya- en Abhidhamma-pitaka.
Vlag van Suid-Afrika (1928–1994)
Die vlag van Suid-Afrika tussen 1928 en 1994 is oorspronklik deur die Unie van Suid-Afrika (1928–1961) en later deur die Republiek van Suid-Afrika (tot 1994) gebruik. Dit is tot in 1990 ook in Suidwes-Afrika (die huidige Namibië) gebruik, aangesien dié gebied onder Suid-Afrikaanse gesag was. Die vlag is op die Prinsevlag gebaseer en vertoon die vlag van die Verenigde Koninkryk, die vlag van die Oranje-Vrystaat en die vlag van die Zuid-Afrikaansche Republiek (Transvaal se Vierkleur) in ’n kleiner middelblok vertoon. Die vlag se bynaam is die Oranje, Blanje, Blou.
Ná sy verwydering in 1994 bly die vlag van 1928 in Suid-Afrika omstrede, aangesien sommige mense dit as “histories” en ’n simbool van die Afrikanererfenis beskou, terwyl ander dit as ’n simbool van apartheid en “wit oorheersing” beskou. In 2019 het die Gelykheidshof beslis dat openbare vertoning van die vlag as haatspraak geklassifiseer sou word, hoewel uitsonderings toegelaat sou word vir “gevalle van joernalistieke, akademiese en artistieke uitdrukking”.
Goedkeuring
Voor 31 Mei 1928 was die Union Jack die enigste vlag wat amptelike status in Suid-Afrika geniet het, aangesien Suid-Afrika deel van die Britse Ryk was. Die Suid-Afrikaanse rooi vaandel is as ’n nieamptelike vlag gebruik. In 1925 het die debatte oor die ontwerp van ’n nuwe vlag vir Suid-Afrika toegeneem, aangesien baie nasate van Boere die Union Jack weens die Tweede Vryheidsoorlog as onvanpas beskou het. In 1926 het die Balfour-deklarasie wetgewende outonomie aan Suid-Afrika toegestaan en die goedkeuring van ’n nuwe vlag moontlik gemaak. Anglo-Afrikane wou die Union Jack in die nuwe vlag as deel van die Britse Ryk behou, terwyl die Afrikaners dit nie wou hê nie. ’n Kompromie is bereik, waarvolgens die nuwe vlag gebaseer is op die Prinsenvlag, die eerste vlag wat in Suid-Afrika gehys is, en in die middel die Union Jack saam met die vlae van die Oranje-Vrystaat en die Zuid-Afrikaansche Republiek. Die Union Jack is in die nuwe vlag verklein met die vlagpaalkant aan die regterkant sodat dit nie die ander twee vlae oorheers nie. Die destydse minister van binnelandse sake, Daniël François Malan, het na die groep klein vlae skertsend as “’n skurfte … wat eendag sal afval” verwys.
In 1927 het die Afrikanermeerderheid in die Parlement die Uniale Nasionaliteit en Vlaewet goedgekeur, waarvolgens die Union Jack en die nuwe vlag van die Unie van Suid-Afrika gelyke status as nuwe vlag van Suid-Afrika sou geniet. Die wet het in 1928 in werking getree, toe albei vlae op die Parlementsgebou in Kaapstad en die Uniegebou in Pretoria gehys is. Hierdie gelyke status is in 1957 met die goedkeuring van die Wysigingswet op vlae verander, waarvolgens die Unievlag die enigste vlag van Suid-Afrika sou wees en met dié wet het gelyktydig “Die Stem van Suid-Afrika” die enigste volkslied van Suid-Afrika geword en “God Save the Queen” is verwyder.
Met Republiekwording in 1961 het die vlag aangebly. Die stemmeerderheid Afrikaners het nie van die Union Jack in die sentrum van die vlag gehou nie. Herhaaldelike pleidooie vir sy verwydering of vervanging met ’n ander vlag is gemaak, maar tot in 1968 is deur die Nasionale Party geen stappe in dié rigting geneem nie. John Vorster het in dié jaar ’n kommissie vir die ontwerp van ’n nuwe vlag ter geleentheid van die tiende herdenking van Republiekwording byeengeroep, maar uiteindelik is geen veranderinge gemaak nie. Die vlag is tydens daaglikse vlagseremonies op skole deur Afrikaners met respek behandel. Dit is ook tydens die inhuldiging van die Staatspresident ingespan.
Aan die vlag is ook ’n ode gewy, “Vlaglied”, geskryf deur C.J. Langenhoven en getoonset deur F.J. Joubert.
Danny Strong
Danny Strong (gebore 6 Junie 1974) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Lee Daniels' The Butler (2013) en Rebel in the Rye (2017), en in die televisiereeks Empire (2015).
Vlag van Suid-Afrika (1928–1994)
Goedkeuring
As gevolg van afwykings in die vervaardigingsproses het baie vlae ’n donker skakering van blou soos dié van die Union Jack gebruik, aangesien oorspronklik baie vlae in die Verenigde Koninkryk vervaardig is. Weens hierdie teenstrydigheid het die Suid-Afrikaanse regering in 1982 bepaal dat “Solway”-blou, ’n helder skakering van blou, soos oorspronklik bedoel vir die vlae gebruik sou word.
Die vlag is aan die vlagpale van regeringsinstansies soos die weermag, die gevangenisdiens en die polisie gehys. In 1994 is die ou Suid-Afrikaanse vlag aan hierdie vlagpale met die nuwe Suid-Afrikaanse vlag vervang.
Teenkanting
Ondanks die vlag se oorsprong en sy goedkeuring 20 jaar voordat die Nasionale Party aan bewind gekom het, word die vlag veral met die apartheidsera geassosieer. Bewegings soos die Black Sash en Umkhonto we Sizwe het teen die vlag met hul eie simbole protes aangeteken. Die vlag is dikwels van openbare vlagpale verwyder en met die verbanne ANC-vlag vervang. Die vlag is ook tydens anti-apartheidsproteste in die openbaar verbrand, die uiterste teken van disrespek wat ’n vlag kan toeval.
Nadat Frederik Willem de Klerk in 1989 staatspresident geword het, het hy onmiddellik die ANC ontban en op 11 Februarie 1990 hul leier Nelson Mandela uit die tronk vrygelaat. De Klerk het met Mandela se ANC en ander organisasies onderhandelinge om apartheid te beëindig begin. Een van die ANC se voorwaardes was dat die vlag se openbare gebruik geleidelik afneem, aangesien baie swart Suid-Afrikaners dit met apartheid en Afrikanernasionalisme verbind.
Die onderhandelinge het gelei tot die Suid-Afrikaanse referendum van 1992 waarin stemgeregtigdes die beëindiging van apartheid ondersteun het. Dié referendum het daartoe gelei dat die Internasionale Rugbyraad die Springbokke toegelaat het om weer toetswedstryde te speel. Die ANC het hiermee saamgestem onder die voorwaarde dat die destydse Suid-Afrikaanse vlag nie gebruik word nie. Voor die “terugkeertoets” teen die All Blacks het die Konserwatiewe Party aan die grootliks blanke gehoor baie vlae as ’n simbool van weerstand teen die ANC uitgedeel. Tydens die Olimpiese Somerspele 1992 in Barcelona het die Suid-Afrikaanse span onder ’n spesiaal ontwerpe vlag van die Suid-Afrikaanse Sportkonfederasie en Olimpiese Komitee deelgeneem, alhoewel blanke Suid-Afrikaanse toeskouers die destydse nasionale vlag gebruik het, ondanks pogings van amptenare om hulle te stop. Tydens die Krieketwêreldbeker 1992, die eerste vir die Proteas en Suid-Afrika se eerste deelname aan ’n internasionale toernooi ná die einde van die sportboikot, het hulle nog onder die ou Suid-Afrikaanse vlag deelgeneem.
In 1994 het die Suid-Afrikaanse staatsheraldikus, Frederick Brownell, opdrag gekry om ’n nuwe vlag vir Suid-Afrika te ontwerp om die ou vlag voor die eerste algemene verkiesing na apartheid te vervang. Hy het ’n nuwe vlag vir Suid-Afrika ontwerp met ’n kombinasie van die ou vlag en die kleure van die ANC-vlag. Die nuwe vlagontwerp is deur beide De Klerk en Mandela persoonlik goedgekeur voordat dit op 15 Maart 1994 uiteindelik deur die Uitvoerende Oorgangsraad goedgekeur is.
De Klerk het op 20 April 1994, sewe dae voor die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing op 27 April 1994, in die openbaar aangekondig dat die ou vlag vervang sou word. Toe die ou vlag vir die laaste keer by die Parlementsgebou in Kaapstad gestryk is, het die toeskouers met die verwydering goedkeurend geskreeu: “Af, af!”.
Ná 1994
Die vlag is ná 1994 ook as ’n kenteken van protes gebruik. In 2005 is ’n standbeeld van koning Makhado in Louis Trichardt met die kleure van die vlag gevandaliseer in protes teen ’n voorstel om die dorp se naam na Makhado te verander. In die 21ste eeu het sommige Suid-Afrikaners die vlag begin gebruik in protes teen, soos hulle dit waarneem, die mislukking van die ANC om Suid-Afrika as ’n demokrasie te regeer.
Op die Kaapstadse Kasteel die Goeie Hoop het die vlag langs die Union Jack, die vlag van Nederland en die huidige Suid-Afrikaanse vlag gewapper om na die magte te verwys wat Suid-Afrika al regeer het. In 1994 is ooreengekom dat hulle as ’n historiese verwysing op die kasteel sou aanbly. In 2012 is, ná klagtes deur die ANC-parlementslid Nomfunelo Mabedla, al die vlae behalwe die huidige vlag van Suid-Afrika verwyder en in die kasteel se museum geplaas. Die vlag word ook in ’n aantal ander museums in Suid-Afrika versamel, insluitende die Suid-Afrikaanse Vlootmuseum in Simonstad.
In 2008 is die vlag verkeerdelik gebruik op plakkate in Ghana wat vir daardie jaar se Afrika-beker adverteer het, wat onder sommige Suid-Afrikaners verontwaardiging veroorsaak het.
Die vlag is in Augustus 2019 as onwettig verklaar vir openbare gebruik, toe die Gelykheidshof die vertoon daarvan as haatspraak geklassifiseer het, met swaar strawwe wat toegepas kan word. Uitsonderinge is gemaak vir akademiese, joernalistieke en artistieke uitdrukking. Regter Phineas Mojapelo het verklaar dat “’n vertoning [van die apartheidsvlag] vernietigend is vir ons ontluikende nierassige demokrasie … dit ’n belediging is vir die gees en waardes van botho / ubuntu, wat ’n teken geword het van beskaafde interaksie in die Suid-Afrika ná apartheid”.
Alberto Gilardino
Alberto Gilardino (gebore 5 Julie 1982 in Biella) is 'n Italiaanse wêreldbeker-bekroonde sokkerspeler wat as 'n aanvaller vir die Liga A-klub AC Fiorentina en die Italiaanse nasionale sokkerspan speel.
Gilardino begin sy loopbaan by Piacenza en speel sy eerste wedstryd in Liga A in die 1999-2000 seisoen.
Burum
Burum (Wes-Fries: Boerum) is 'n dorp in die Nederlandse provinsie Friesland. Die dorp lê 14 km suidoos van Dokkum en ressorteer onder die munisipaliteit Noardeast-Fryslân. Dit het sowat 615 inwoners (2014).
Aloe esculenta
Bron
]
Burt Mustin
Burt Mustin (8 Februarie 1884 – 28 Januarie 1977) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Lusty Men (1952) en in die televisiereekse The Great Gildersleeve (1954), The Twilight Zone (1959), en Ichabod and Me (1961).
Skuurpapier
Skuurpapier of sandpapier is 'n stewige stuk papier wat van 'n lagie sand of 'n ander skuurmiddel voorsien is. Korund word dikwels vanweë sy groot hardheid as skuurmiddel gebruik. Skuurpapier word gebruik vir die gladskuur of polering van materiale. As voorbeeld kan hout en metaal daarmee skoon en glad geskuur word.
Skuurpapier kom in verskillende tipes om verskillende afwerkings te lewer. Sommige het 'n growwe oppervlak, terwyl ander weer fyn en relatief glad is. Sommige soorte skuurpapier word gemaak om op 'n poleermasjien te pas, terwyl ander met die hand geskuur word.
Die graad van grofheid van die korreltjies op die papier word gewoonlik op die agterkant (gladde kant) aangedui. Hoe groter die nommer, hoe fyner is die korrels. Die korrelgrootte word die "grint" van die skuurpapier genoem.
Die eerste aangetekende geval waar skuurpapier gebruik is, is in die 13de eeu in China, waar skulpgruis, sade en sand met 'n natuurlike gom aan perkament geplak is.
'n Bandskuurder gebruik ook uitsluitlik skuurpapier, dit het twee dromme waarop 'n deurlopende lus skuurpapier gemonteer is.
Masiela Lusha
Masiela Lusha (23 Oktober 1985), is 'n Amerikaanse aktrise, digter, romanskrywer, en humanitêre. Sy is in Tirana, Albanië gebore. Sy is die bekendste vir haar rol as Carmen Lopez, die besige superma op die ABC-televisiereeks George Lopez, wat haar 'n ''Young Artist Award-toekenning besorg het.
Aartappelbrood
Aartappelbrood is 'n soort brood waarin koringmeel (afhangende van die resep volledig of gedeeltelik) deur aartappelmeel, aartappelvlokkies of fyngedrukte aartappels vervang word.
Masiela Lusha
Lusha het ook internasionale erkenning en verskeie toekennings ontvang vir modelwerk, rolspel en skryfkuns.
Aartappelbrood
Geskiedenis
In die laat 18de eeu, toe koringmeel in Frankryk al hoe skaarser geword het, is wetenskaplike navorsing oor aartappelmeel en -stysel as alternatiewe gedoen. Die doelwit was om 'n einde te maak aan die algemene publiek se vereenselwiging van koringmeel met brood. Ook is daar pogings onderneem om jamwortels - 'n stapelvoedsel vir slawe - deur aartappelprodukte te vervang. Die geneeskundige joernaal Gazette de Santé, wat hervorming in die bakkery- en landboubedryf voorgestaan het, het gunstige kommentaar gelewer op die navorsing en eksperimente wat deur die Franse farmaseut en agronoom Antoine Parmentier (1737–1813) in hierdie verband gedoen is.
Interessant genoeg is 'n brief in die joernaal gepubliseer wat ene Gérard, 'n Franse geneeskundige aan die Kaap die Goeie Hoop in 1783 aan Parmentier geskryf het. Gérard het aan die Kaap self met aartappelmeel as alternatief tot koringmeel geëksperimenteer en blykbaar uitstekende resultate behaal: "Ek het 'n uitstekend goeie, wit, ligte, verteerbare brood verkry wat net so lank houbaar kan wees soos koringmeelbrood."
Verenigde State
In Amerikaanse deelstate soos Idaho met 'n lang tradisie van aartappelverbouing en -prosessering word dikwels (ontdooide) frozen mashed potatoes (fyngedrukte aartappels as diepvrieskos), wat in supermarkte aangebied word, vir die brooddeeg van selfgemaakte aartappelbrood gebruik. Klaar gebakte aartappelbrood word in die Verenigde State op groter skaal kommersieel vervaardig en in supermarkte te koop aangebied. Dit het 'n ligte (maar ietwat dikker) tekstuur net soos witbrood, maar met 'n gelerige kleur en 'n effense aartappelgeur.
'n Ander gewilde variant is soetpatatbrood.
Albert Jacobus Stals
Dr. Albert Jacobus Stals (1880 – 1951) was 'n Suid-Afrikaanse geneesheer en kabinetsminister. Hy is op 24 Augustus 1880 op Tulbagh gebore. Hy ontvang sy opleiding in Stellenbosch, Dublin en Berlyn. Hy bekwaam hom in die regte en in die medisyne met lof in albei.
Hy word 'n Parlementslid as L.V. vir Hopetown en dien ook as lid van die Suid-Afrikaanse Mediese Raad, die Raad van Handel en Nywerheid en die Skeepsvaartraad. Hy was die voorsitter van laasgenoemde. Toe dr. Daniël François Malan in 1948 aan die bewind kom, is hy aangestel as Minister van Gesondheid en Volkswelsyn. Hy is op 5 Februarie 1951 in Kaapstad oorlede.
Vinaya-pitaka
Die Vinaya-pitaka ("Dissiplinemandjie") is ’n Boeddhistiese geskrif en een van die drie dele van die Pali-kanon. Dit handel hoofsaaklik oor kloosterreëls vir monnike en nonne.
Die Pali-kanon bestaan uit drie algemene kategorieë, wat piṭaka (van die Pali-woord vir "mandjie") genoem word. As gevolg hiervan is die kanon tradisioneel bekend as die Tipiṭaka ("Drie Mandjies"). Die ander twee mandjies is die Sutta- en Abhidhamma-pitaka.
Sidney De Gray
Sidney De Gray (16 Junie 1866 – 30 Junie 1941) was 'n Engelse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Mark of Zorro (1920), American Pluck (1925), en The Silver Treasure (1926).
Ncerarivier
Die Ncerarivier is 'n rivier in die Oos-Kaap, Suid-Afrika wat by Ncerariviermond in die Indiese Oseaan uitmond.
Ontstaan en roete
Die oorsprong van die Ncera is by op die kusplato van die voormalige Ciskei, vanwaar dit oos vloei. Hierna swenk die rivier suidwaarts op pad see toe. Dit mond uit in 'n getymeer slegs 2,5 km suidwes van Kidd's Beach.
Cleo King
Cleo King (gebore 21 Augustus 1962) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Magnolia (1999), Bubble Boy (2001), Pineapple Express (2008), en The Hangover (2009).
Oranjeborssuikerbekkie
Die oranjeborssuikerbekkie (Anthobaphes violacea) is 'n endemies-algemene standvoël en plaaslike nomade in fynbos en aangrensende tuine. Die voël is 12 – 15 cm groot en weeg 7 - 13 gram. In Engels staan die voël bekend as die Orange-breasted sunbird.
Karoo-ystydperk
duimnael|300px|Geraamde omvang van die Karoo-ysvorming (in blou) oor [[Gondwana tydens die Perm-Karboon-tydperk.]] duimnael|300px|Gletser-keileem met graspolle.
Die Karoo-ystydperk van 360 miljoen tot 260 miljoen jaar gelede was die tweede groot ystydperk van die Fanerosoïese Eon. Dit is genoem na die gletser-keileem wat in die Karoo in Suid-Afrika gevind is, wat gelei het tot die identifikasie van dié ystydperk.
Die tektoniese samesmelting van die kontinente Euramerika en Gondwana om Pangea te vorm het ’n groot landmassa in die Antarktiese streek tot gevolg gehad, en die gevolglike afsluiting van twee oseane het gelei tot baie kouer somers en die vorming van sneeuvelde in die winter. Dit het daartoe gelei dat gletsers in die bergstreke gegroei en na aanliggende gebiede versprei het. So is kontinentale ysplate gevorm wat ’n groot deel van Gondwana bedek het.
Minstens twee groot ysvormingstydperke is ontdek:
54ste Oscar-toekenningsaand
Die 54ste Oscar-toekenningsaand is op 29 Maart 1982 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences in Los Angeles gehou om erkenning te gee aan die rolprente van 1981. Die aanbieder was Johnny Carson.
Karoo-ystydperk
Die presiese omvang van ysvorming in Antarktika is onbekend weens die huidige ysplaat.
Gevolge
Die stygende suurstofvlakke tydens die Karoo-ystydperk het ’n groot invloed gehad op die evolusie van plante en diere. ’n Hoër suurstofkonsentrasie het gelei tot groter werwel- en vlieënde diere: die naaldekoker Meganeura, ’n lugroofdier, het ’n vlerkspan van 60 tot 75 cm ontwikkel.
54ste Oscar-toekenningsaand
Reds was die gunsteling om te wen met 12 benoemings, maar Chariots of Fire het in ’n verrassende wending die Oscar vir beste rolprent ingepalm. Dit was die eerste keer in 13 jaar dat ’n Britse prent dié prys wen.
Karoo-ystydperk
Gevolge
Die onskadelike duisendpootagtige Arthropleura was 1,8 m lank en sommige skerpioene het 50 tot 70 cm lank geword.
54ste Oscar-toekenningsaand
Henry Fonda het in dié jaar sy eerste Oscar gewen (vir On Golden Pond). Op 76 jaar was hy die oudste wenner in die kategorie vir beste akteur. Sy enigste ander benoeming was 41 jaar tevore vir The Grapes of Wrath. Sy medester Katharine Hepburn het haar vierde Oscar vir beste aktrise gewen en is die aktrise met die meeste pryse in dié kategorie.
Karoo-ystydperk
Gevolge
Die toenemende suurstofvlakke het ook gelei tot die evolusie van brandbestande en eindelik blomplante. Genetiese studies wys dit is in dié tyd dat bedeksadiges afgeskei het van broodbome en naaksadiges.
Aloe fibrosa
Aloe fibrosa is 'n aalwyn wat inheems aan Kenia en Tanzanië is.
Karoo-ystydperk
Gevolge
Die Karoo-ystydperk het ook unieke gevolge vir die sediment ingehou, wat sikloteme genoem word. Dit is geskep deur die herhaaldelike wisselings tussen see- en landomgewings.
54ste Oscar-toekenningsaand
Dit was die eerste jaar dat ’n Oscar vir beste grimering toegeken is; die wenner was Rick Baker vir An American Werewolf in London.
Pryse
Hier volg ’n lys van die belangrikste wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem en is in vet druk):
Abhidhamma-pitaka
Die Abhidhamma-pitaka (vertaal as "filosofie", "sielkunde" of "metafisika") is ’n Boeddhistiese geskrif en een van die drie dele van die Pali-kanon. Dit is ’n gedetailleerde skolastiese herbewerking van materiaal wat in die Suttas verskyn, volgens skematiese klassifikasies. Dit bevat veral opsommings en genommerde lyste.
Die Pali-kanon bestaan uit drie algemene kategorieë, wat piṭaka (van die Pali-woord vir "mandjie") genoem word. As gevolg hiervan is die kanon tradisioneel bekend as die Tipiṭaka ("Drie Mandjies"). Die ander twee mandjies is die Vinaya- en Sutta-pitaka.
Rodolfo Graziani
Graziani het 'n belangrike rol gespeel in die konsolidasie en uitbreiding van die ryk van Italië gedurende die 1920's en 1930's, eers in Libië en daarna in Ethiopië. Hy het berug geraak vir ongenaakbare onderdrukkende maatreëls, soos die gebruik van konsentrasiekampe, wat talle burgerlike sterftes veroorsaak het, en vir uiterste maatreëls wat teen die inheemse verset getref is, soos die ophang van Omar Mukhtar.
In Februarie 1937, na 'n sluipmoordpoging op hom tydens 'n seremonie in Addis Abeba, het Graziani 'n tydperk van wrede vergelding, nou bekend as Yekatit 12, toegestaan. Kort nadat Italië tot die Tweede Wêreldoorlog toegetree het, het hy na Libië teruggekeer as die bevelvoerder van die troepe in die Italiaanse Noord-Afrika, maar het gevlug na 'n Britse offensief sy magte tydens Operation Compass in 1940-41 verpletter het.
Tydens die staatsgreep op 25 Julie 1943, was hy die enigste Italiaanse maarskalk wat aan Mussolini lojaal gebly het en is as die Minister van Verdediging van die Italiaanse Sosiale Republiek aangewys. Hy het bevel oor sy leër behou en vir die res van die oorlog na aktiewe diens teen die Geallieerdes teruggekeer.
Graziani is nooit deur die Verenigde Nasies se oorlogsmisdade-kommissie vervolg nie; hy is op die lys van Italianers wat vir oorlogsmisdade vervolg kan word geplaas, maar Italië en Brittanje het Ethiopiese pogings om hom te laat verhoor teengestaan ná die oorlog. In 1948 het 'n Italiaanse hof hom tot 19 jaar gevangenisstraf gevonnis vir sy samewerking met die Nazi's, maar hy is vrygelaat nadat hy slegs vier maande uitgedien het.
18 Maart
18 Maart is die 77ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (78ste in skrikkeljare). Daar volg nog 288 dae.
Geboortes
<!-- voorheen gelys hier, maar almal met rooi skakels.................
Jeremy Strong (akteur)
Jeremy Strong (gebore 25 Desember 1978) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Happening (2008), Robot & Frank (2012), The Judge (2014), en The Big Short (2015).
Pous Sixtus I
Sixtus I was die sewende pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Volgens die Liber Pontificalis is Sixtus gebore in die Via Lata-distrik en is sy dood gevolg deur 'n sede vacante van 2 maande.
Pontifikaat
Tydens sy bewind het hy het die volgende drie ordonnansies uitgevaardig:
Verering
Pous Sixtus I is heilig verklaar en hy word later as martelaar vereer. Sy feesdag is op 3 April.
Hy is in die Vatikaan begrawe langs die graftombe van Simon Petrus. Daar word gesê dat sy reliek oorgedra is na Alatri in 1132, maar O. Jozzi beweer dat dit nog steeds in die Vatikaan is.
Nota
Saamgestel uit die Nederlandse, Engelse en Duitse wiki.
Pleknaamsveranderinge in Rwanda
Hier volg 'n lys van dorpe en stede in Rwanda waarvan die name verander is:
Alfred Tennyson
Alfred Tennyson, 1ste Baron Tennyson (6 Augustus 1809 – 6 Oktober 1892) was 'n Britse digter. Hy was die Digter-laureaat van die Verenigde Koninkryk gedurende 'n groot deel van die termyn van Koningin Victoria, en bly een van die gewildste Britse digters. In 1829 is die goue medalje van die kanselier in Cambridge aan hom toegeken vir een van sy eerste stukke getiteld "Timboektoe". Hy publiseer in 1830 sy eerste digbundel getiteld "Poems Chiefly Lyrical". "Claribel" en "Mariana", wat steeds van Tennyson se mees gevierde gedigte is, is in die bundel opgeneem. Alhoewel sy werk deur sommige kritici as té sentimenteel gesien is, het dit vinnig gewild geraak en het Tennyson die aandag getrek van bekende skrywers van die dag, waaronder Samuel Taylor Coleridge. Tennyson se vroeë poësie, met sy middeleeuse en kragtige visuele beelding, het 'n groot invloed op die Broederskap van die Pre-Rafaëliete gehad.
Tennyson was ook vernuftig in die skryf van kort lirieke, soos "Break, Break, Break", "The Charge of the Light Brigade", "Tears, Idle Tears", en "Crossing the Bar". 'n Groot deel van sy verse was gebaseer op klassieke mitologiese temas, soos die Odussee, alhoewel "In Memoriam AHH" geskryf is om sy vriend Arthur Hallam, 'n tydgenoot en student aan Trinity College, Cambridge, te gedenk, nadat hy op 22-jarige ouderdom aan 'n beroerte oorlede is. Tennyson het ook ander noemenswaardige gedigte geskryf soos "Idylls of the King" en "Tithonus". Gedurende sy loopbaan het Tennyson drama probeer skryf, maar sy toneelstukke het weinig sukses behaal.
'n Aantal frases uit Tennyson se werk het 'n algemene plek in die Engelse taal verkry, insluitend "Nature, red in tooth and claw" (In Memoriam AHH), "'Tis better to have loved and lost / Than never to have loved at all", "Theirs not to reason why, / Theirs but to do and die", "My strength is as the strength of ten, / Because my heart is pure", "To strive, to seek, to find, and not to yield", "Knowledge comes, but Wisdom lingers", and "The old order changeth, yielding place to new". Hy is die negende mees aangehaalde skrywer in The Oxford Dictionary of Quotations.
Lotussoetra
duimnael|links|’n Geïllustreerde rol, omstreeks 1257 (ink, kleur en goud op papier). duimnael|links|[[Avalokitesvara verskyn vir die eerste keer in die Lotussoetra.]]
Die Lotussoetra (Sanskrit: Saddharmapuṇḍarīka Sūtra, letterlik "Soetra oor die wit lotus van die goddelike dharma") is een van die gewildste en invloedrykste soetras van Mahayana-Boeddhisme en dien as grondslag van onder meer die Nichiren-skool. Volgens baie Oos-Asiatiese Boeddhiste bevat die Lotussoetra die volledige basiese leringe van die Boeddha en is die voordra van die teks baie gunstig.
Leringe
duimnael|links|280px|’n Geïllustreerde manuskrip van die Lotussoetra, omstreeks 1340. duimnael|220px|’n Draagbare altaar wat Boeddha Sakyamuni uitbeeld waar hy die Lotussoetra predik (Walters-kunsmuseum). Die Lotussoetra is bekend vir sy uigebreide riglyne vir die begrip en gebruik van "kundige middele". Daar word onthul die baie kundige middele en die Drie Voertuie is alles deel van die Een Voertuig.
Dit onthul ook vroue, bose mense en selfs diere kan bodhisattvas wees en het die potensiaal om boeddhas te word. Alle wesens is dus spiritueel gelyk.
Nog ’n begrip wat deur die Lotussoetra bekendgestel is, is die idee dat die Boeddha ’n ewige entiteit is wat eons gelede nirwana behaal het, maar in die wêreld bly om ander wesens oor en oor die dharma te leer. Selfs ná die "parinirwana" (oënskynlike fisieke dood) van ’n Boeddha, bly dié Boeddha werklik en kan hy met die wêreld kommunikeer. Boeddhas is dus uiteindelik onsterflik en daar is deur ’n onbekende aantal eons ’n oneindigende reeks Boeddhas.
Vrede van Westminster (1674)
Die Vrede van Westminster is 'n ooreenkoms wat tussen die Nederlandse Republiek en Engeland geteken is op 19 Februarie 1674 aan die einde van die Derde Engels-Nederlandse Oorlog.
In terme van die ooreenkoms het die Nederlandse kolonie Nieuw Amsterdam onder Engelse beheer gekom. Die Engelse noem die kolonie reeds sedert 1664 toe hulle Nieuw-Amsterdam vir die eerste keer ingeneem het "New York". In ruil vir New York is die gebied van Suriname van Engeland na Nederland oorgedra.
Pleknaamsveranderinge in Burundi
Hier volg 'n lys van dorpe en stede in Burundi waarvan die name verander is:
Andy de la Tour
Andy de la Tour (gebore 1948) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Notting Hill (1999), Oliver Twist (2005), en Rogue One: A Star Wars Story (2016).
Aloe flexilifolia
Die Aloe flexilifolia is 'n aalwyn wat endemies is aan Tanzanië waar dit op die westekant van die Usambaraberge gevind word.
Mischa Auer
Mischa Auer (17 November 1905 – 5 Maart 1967) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente My Man Godfrey (1936), You Can't Take It with You (1938), Destry Rides Again (1939), en And Then There Were None (1945).
Hunter King
Hunter King (gebore 20 Oktober 1993) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent A Girl Like Her (2015) en in die televisiereekse The Young and the Restless (1973), Dexter (2006), en Life in Pieces (2015).
Pleknaamsveranderinge in Guinee-Bissau
Hier volg 'n lys van dorpe en stede in Guinee-Bissau waarvan die name verander is:
Tsou Yen
Tsou Yen (Chinees: 邹衍, 350 v.C. - 270 v.C.) word gereken as die eerste bekende, praktiserende Alchemis. Hy het die geskrif: "Die deugde waarvolgens die Vyf Keisers regeer het" Tsou Yen se benadering tot Alchemie was diep beïnvloed deur Taoïsme en die benadering van Jin en Jang
Vere Palgrave Stent
Vere Palgrave Stent (1872 – 1941) was 'n Suid-Afrikaanse joernalis en skrywer. Hy is in 1872 in Suid-Afrika gebore en ontvang sy opleiding aan St. Andrew-kollege in Grahamstad en in Engeland. As jong man gaan hy na Kimberley, ontmoet Cecil John Rhodes en as gevolg van die vriendskap vertrek hy na Rhodesië. As korrespondent van die Cape Times was hy tydens die Matabele-opstand van 1896 'n ooggetuie van die beroemde indaba waarheen Rhodes en 'n klomp metgeselle ongewapen gegaan het om die oproerige Matabele-leiers te ontmoet. Hy was in die beleg van Mafikeng en ook getuie van baie gevegte tydens die Tweede Vryheidsoorlog. Hy word redakteur van die Pretoria News en het dit 'n sterk pro-Imperialistiese kleur gegee. Hy is in 1941 oorlede.
Onderbrekingsversoek
In rekenaarwetenskap is 'n onderbrekingsversoek (Engels: Interrupt request of IRQ) 'n term wat gebruik word om te verwys na die bewerking waar die buslyne onderbreek word deur 'n sein of dan die onderbrekingsinsetlyne van 'n programmeerbare onderbrekingsbestuurder (Engels: Programmable Interrupt Controller of PIC). Onderbrekingslyne word dikwels geïdentifiseer met 'n indeks wat geskryf word in die formaat IRQ gevolg deur 'n nommer.
Op die Intel 8259-reeks PIC's is daar agt onderbrekingsinsette wat gewoonlik na verwys word as IRQ0 tot IRQ7. In x86-gebaseerde rekenaarstelsels wat twee van hierdie PIC's gebruik, word die gekombineerde stel lyne na verwys as IRQ0 tot IRQ15.
Nuwer x86-stelsels integreer 'n APIC wat ooreenstem met die Intel APIC-argitektuur. Hierdie APIC's ondersteun 'n programmeerkoppelvlak vir soveel as 255 fisiese hardeware IRQ-lyne per APIC, met 'n tipiese stelsel wat ondersteuning vir slegs sowat 24 hardewarelyne bied.
Sien Intel 8259 vir 'n lys van hardeware IRQ-lyne in x86-stelsels.