cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prins-Edward-eiland
Aansluiting by die Kanadese Federasie
In September 1864 het Prins-Edward-eiland as die gasheerstaat van die Charlottetown-konferensie opgetree - die eerste vergadering in 'n proses wat uiteindelik tot die aanvaarding van die Artikels van die Konfederasie en die skepping van Kanada in 1867 gelei het. Prins-Edward-Eiland het die voorwaardes van die vereniging as ongunstig vir homself beskou en verkies om in 1867 nog nie by die konfederasie aan te sluit nie en liewer 'n deel van Groot-Brittanje en Ierland te bly. In die laat 1860's het die kolonie verskeie opsies ondersoek, waaronder die moontlikheid om 'n selfstandige domininium te word of om by die Verenigde State aan te sluit. In verband met die laasgenoemde opsie, waarin die Verenigde State belang gestel het, is Amerikaanse afvaardigings onthaal.
In die vroeë 1870's het die kolonie vanweë sy ontevredenheid met Groot-Brittanje se Colonial Office ook onderhandelinge met die VSA begin. Kanada se eerste minister, sir John A. Macdonald, was in 1873 besorg oor die Amerikaanse ekspansionisme en die politieke gevolge wat die sogenaamde Pasifiese Skandaal sou inhou en het gevolglik met Prins-Edward-eiland oor die kolonie se toetrede tot die konfederasie begin onderhandel. Die federale regering van Kanada het ingestem om Prins-Edward-eiland se skuldlas uit die spoorwegprojek te dra en finansiële steun aan die eiland te verleen wat destyds besig was om die laaste landsbesit onder pag van die eienaars op te koop. Op 1 Julie 1873 het die eiland by die Kanadese Konfederasie aangesluit.
As die gasheerstaat van die konfederasie se eerste vergadering verwys Prins-Edward-eiland na homself trots as die "Geboorteplek van die Konfederasie" en pronk met verskeie geboue, 'n veerboot en die Konfederasie-brug - met 'n lengte van veertien kilometer die langste ter wêreld wat oor ysbedekte waters span - wat almal die troste verwysing na die konfederasie in hulle name dra. Die bekendste gebou in die provinsie met 'n dergelike erenaam is die Confederation Centre of the Arts, wat ter geleentheid van die eeufeesviering van die Charlottetown-konferensie deur die tien provinsiale en die federale regering aan die Prins-Edward-eilanders geskenk is. Hierdie kunssentrum in Charlottetown is as 'n nasionale monument ter ere van die "Vaders van die Konfederasie" opgerig.
Worcestershire
Worcestershire (uitgespreek /ˈwʊstərʃər/) is 'n graafskap in Engeland, in die Verenigde Koninkryk. Die graafskap sluit in die stede van Worcester, Droitwich en Malvern.
Worcestershire het geskatte 'n bevolking van 588 400 in 2017 gehad (waarvan 97,5% Blank was) en is dus die 38ste grootste graafskap in die land.
Genevieve Cortese
Genevieve Cortese (gebore 8 Januarie 1981) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Kids in America (2005) en Hated (2012), en in die televisiereekse Wildfire (2005) en Flashforward (2009).
Voëlvlerk
Voëlvlerke is skoenlappers van die Swaelstertsubfamilie, in die familie van Riddervlinders (Papilionidae), inheems aan die Indiese subkontinent en die vasteland en argipels van Suidoos-Asië en Australasië, en word gewoonlik beskou as behorende tot drie genera: Ornithoptera, Trogonoptera en Troides. Sekere outoriteite sluit bykomende genera in. Daar is nie ooreenstemming oor die presiese getal spesies nie, maar onlangse outoriteite erken tussen 30 en 40. Voëlvlerke word vernoem na hul uitstaande grootte, hoekige vlerke en voëlagtige vlug.
Onder die Voëlvlerke tel sekere van die wêreld se grootste skoenlappers, naamlik die grootste, Alexandra se voëlvlerk (Ornithoptera alexandrae); die tweedegrootste, die Reusevoëlvlerk (O. goliath); en die grootste skoenlapper inheems aan Australië, die Cairns-voëlvlerk (O. euphorion). Ander welbekende soorte is Radjah Brooke se voëlvlerk (Trogonoptera brookiana), 'n besonder aantreklike soort wat na sir James Brooke vernoem is, die eerste Wit Radjah van 19e-eeuse Sarawak.
Weens hul grootte en helder kleure, is hulle gewild onder skoenlapperversamelaars, en alle Voëlvlerke word nou gelys deur CITES, waardeur internasionale handel beperk, en in die geval van O. alexandrae, totaal verbied word.
Die Sri Lankaanse voëlvlerk, Troides darsius, is die nasionale skoenlapper van Sri Lanka.
Heldedig van Gilgamesj
Die Heldedig van Gilgamesj is ’n epiese gedig uit antieke Mesopotamië. Dit dateer uit die Derde Dinastie van Ur (omstreeks 2100 v.C.) en word dikwels beskou as die eerste groot letterkundige werk. Die letterkundegeskiedenis van Gilgamesj begin met vyf Sumeriese gedigte oor "Bilgamesj" (die Sumeries vir Gilgamesj), die koning van Uruk. Dié onafhanklike stories is later saamgevoeg as een heldedig. Die eerste weergawe wat behoue gebly het, bekend as die "Oud-Babiloniese weergawe", dateer van die 18de eeu v.C.. Net ’n paar kleitablette daarvan bestaan nog. Die latere "standaardweergawe" dateer van die 13de tot 10de eeu v.C. Sowat twee derdes van dié langer weergawe (12 tablette) is al ontdek: van die beste eksemplare in die ruïnes van die Biblioteek van Assurbanipal uit die 7de eeu v.C.
31 Oktober
31 Oktober is die 304de dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (305de in ’n skrikkeljaar). Daar volg nog 61 dae in die res van die jaar.
Heldedig van Gilgamesj
Inhoud
Die eerste helfte van die heldedig bespreek Gilgamesj, die koning van Uruk, en Enkidu, ’n wilde man wat deur die gode geskep is om Gilgamesj se verdrukking van die mense van Uruk stop te sit. Ná ’n aanvanklike stoeigeveg raak Gilgamesj en Enkidu groot vriende. Saam reis hulle na Berg Cedar en verslaan Humbaba, sy monsteragtige bewaker. Later maak hulle die Bul van die Hemel dood wat die godin Isjtar stuur om Gilgamesj te straf omdat hy haar toenaderings verwerp het. As straf vir dié dade veroordeel die gode Enkidu ter dood.
In die tweede helfte van die heldedig onderneem Gilgamesj, wat treur oor die dood van Enkidu, ’n lang en gevaarlike reis om die geheim van die ewige lewe te ontdek. Hy leer eindelik: "Die lewe, waarvoor jy soek, sal jy nooit vind nie. Want toe die gode die mens geskape het, het hulle die dood deel van hom gemaak, en die lewe in hul eie hande weerhou." Danksy sy groot bouprojekte, sy weergawe van ’n wyse man se advies en wat ’n onsterflike man vir hom vertel het oor die Groot Vloed, oorleef Gilgamesj se roem egter sy dood.
Witdolfyn
Die witdolfyn of beloega (Delphinapterus leucas) is 'n Arktiese en sub-Arktiese walvisagtige soogdier. Die witdolfyn vorm saam met die narwal die familie Monodontidae. Die witdolfyn is bekend vir sy hoë-frekwensie gekwetter en spierwit kleur. Baie walvisagtiges sal soms die lewe skenk aan albino kleintjies wat dan verkleur namate hulle ouer word, maar die witdolfyn word al witter namate dié ouer word. Witdolfyne kan tot 5 m lank word en het 'n kenmerkende boggel op sy hop.
Hulle woon in klein groepies van tussen twee en vyftien diere. Hierdie groepies bestaan uit wyfies en hulle kleintjies of uitsluitlik uit mannetjies. Hulle jag in vlakkerige water en vreet hoofsaaklik vis. Hulle kan tot 800 meter diep duik
Trazana Beverley
Trazana Beverley (gebore 9 Augustus 1945) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Resurrection (1980), Beloved (1998), en Never Again (2001), en in die televisiereeks American Playhouse (1981).
Paddy Carolin
Harold William Carolin (10 April 1881, Alicedale – 15 Maart 1967, Kaapstad) was 'n Springbokrugbyspeler en Suid-Afrika se agste Springbokkaptein. Hy was ook 'n krieketspeler.
Gilgamesj
duimnael|140px|links|Gilgamesj in die [[Louvre, Parys.]]
Licuáti-reservaat
Die Licuáti-reservaat (Portugees: Reserva florestal de Licuáti RFL) in Mosambiek se provinsie Maputo is in 1943 as bosreservaat gestig.
Gilgamesj
Gilgamesj word gewoonlik deur geleerdes as ’n historiese figuur beskou omdat geskrifte ontdek is wat sy bestaan en dié van ander mense in die heldedig bevestig. Hy was waarskynlik ’n koning iewers tussen 2800 en 2500 v.C. Volgens die Sumeriese Koningslys het Gilgamesj 126 jaar lank oor Uruk regeer.
Licuáti-reservaat
Die RFL is deel van die Maputaland-ekostreek. Die reservaat en sy omgewing is ongeveer 400 km² groot en 39% daarvan is Licuáti-ruigte wat van die Lucuáti-sandwoud onderskei word. Dit is 70 km suid van Maputo tussen die Tembe- en die Maputarivier en tussen die Porto Henrique-Bela Vista en Bela-Vista-Catuane paaie geleë. Dit is deel van die kusvlakte en die hoogte varieer van 0 tot 150 m. Daar is mere, moerasse en riviere in hierdie gebied.
Dié reservaat se oogmerk was die hardehoutproduksie van peulmahonie Afzelia quanzensis. Daar is vir twintig jaar hout gekap en net kleiner boompies het oorgebly. Ten spyte van die klassifikasie as 'n beskermde gebied val die toegang tot die grootste deel van hierdie bos onder die tradisionele reëls. Die wetshandhawing is baie swak. Ná die vrede het die toegang tot die bos makliker geword en het nie-plaaslike houtskoolmakers die gebied binnegeval. Die houtskool wat hulle produseer word op die markte van Maputo en Matola verkoop wat ongeveer 1,2 miljoen ton per jaar daarvan verteer.
Gilgamesj
Volgens ’n uitgebreide koningslys het hy en sy seun Urlugal die godin Ninlil se tempel in Tummal, ’n heilige deel van die stad Nippur, herbou.
Licuáti-reservaat
Die woud het groot betekenis vir die plaaslike bevolking, die Ronga. Dit bevat 'n heilige plek wat die begraafplaas van die tradisionele leiers van die Ronga's is. Daar is baie taboes wat met hierdie plek verbind word en hierdie taboes het die bos lank beter beskerm as die klassifikasie as bosreservaat. Met die huidige indringers wat houtskool kom maak is die bos in gevaar en daar word na samewerking gesoek tussen die tradisionele leiers en die regering om die bos te beskerm.
Flora
Die flora is veral afrotropies en elemente van die Kaapse floraryk is seldsaam. Daar is party paleo-endemiese spesies, maar die meeste endemiese spesie is taamlik jonk. Daar is talle spesies ondergrondse bome soos Ancylobothrys petersiana, Diospyros galpinii, Eugenia albanensis, Eugenia capensis, Parinari capensis subsp. incohata en Salacia krausii.
Die ruigte
In die Licuáti-ruigte kom plante voor wat endemies of byna-endemies is soos Strophantus luteolis, Secamone delagoensis, Dovyalis longispina, Combretum mkuzense. Croton steenkampianus en Ochna barbosae.
Pilou Asbæk
Pilou Asbæk (gebore 2 Maart 1982) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente A Hijacking (2012), Ghost in the Shell (2017), en Overlord (2018), en in die televisiereekse Borgen (2010) en Game of Thrones (2011).
Cliothosa hancocki
Die spons behoort tot die genus Cliothosa en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Topsent.
Marki Bey
Marki Bey (gebore 1 Maart 1947) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Landlord (1970), The Roommates (1973), en Sugar Hill (1974), en in die televisiereeks Charlie's Angels (1976).
900
Die jaar 900 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 100ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Oliver Hermanus
Oliver Hermanus is 'n Suid-Afrikaanse rolprentregisseur en draaiboekskrywer.
Sy rolprent, Shirley Adams het verskeie pryse gewen, insluitende die Grand Prix by die Amiens International Film Festival. In 2011 wen sy fliek, Skoonheid, die Queer Palm-prys by die interna­sionale Cannes-fliekfees in Frank­ryk.
Orenburg
Orenburg (Russies: Оренбург) is ’n stad in Rusland en die hoofstad van die federale deelgebied Orenburg-oblast. Dit is aan die Oeral-rivier en 1 478 km suidoos van Moskou geleë, baie na aan die grens met Kazachstan. Die bevolking in 2014 was 560 046.
Gruneriet
In mineralogie verwys Gruneriet na 'n mineraal van die amfiboolgroep van minerale met die formule Fe7Si8O22(OH)2. Dit is in 1853 ontdek en vernoem na Emmanuel-Louis Gruner (1809–1883), 'n Franse chemikus wat dit die eerste keer ontleed het. Die amosietvorm van gruneriet is in Suid-Afrika ontgin as 'n bron van asbes, en word na verwys as bruinasbes.
Oorpsrong
Amfibole is 'n groep inosilikaat minerale, wat prismatige of naaldagtige kristalle vorm, wat uit dubbele ketting -tetraëder bestaan, gekoppel aan die hoekpunte. Gewoonlik bevat hulle ione van yster en / of magnesium in hul strukture. Amfibole kan groen, swart, kleurloos, wit, geel, blou of bruin wees. Die Internasionale Mineralogiese Vereniging klassifiseer amfibole as 'n mineraalsupergroep, waarbinne twee groepe en verskeie subgroepe bestaan.
Vier van die amfiboolminerale is van die minerale wat algemeen asbes genoem word. Hulle is: antofilliet, riebekiet, die kummingtoniet/gruneriet-reeks en die aktinoliet/tremoliet-reeks. Die kummingtoniet/gruneriet-reeks word dikwels amosiet of bruinasbes genoem. Riebekiet staan bekend as krokidoliet of blouasbes. Hulle word ook gewoonlik amfiboolasbes genoem.
Amfibole van metamorfiese oorsprong sluit in dié wat in kalkstene ontwikkel deur kontakmetamorfisme, genaamd tremoliet. Veselagtige tremoliet is een van die ses erkende soorte asbes.
Eienskappe
Gruneriet is die yster-eindlid van die gruneriet-kummingtoniet-reeks. Dit vorm as veselagtige, kolomagtige of massiewe kristalle. Die kristalle is monoklinies-prismaties. Die glans is glasagtig tot pêrelagtig met kleure wat wissel van groen, bruin tot donkergrys. Die Mohs-hardheid van gruneriet is 5 tot 6.
Amosiet (of veselagtige Gruneriet)
Amosiet is 'n seldsame asbesvormige variëteit van gruneriet wat hoofsaaklik as asbes gemyn is by Penge, Limpopo. Die oorsprong van die naam is Amosa, die afkorting van die Engelse naam van die mynmaatskappy "Asbestos Mines of South Africa LTD". Amosa was 'n onderneming wat onder die Unie van Suid-Afrika gestig is en in Johannesburg geregistreer is. In die 1960's was dit die enigste belangrike produsent van amosiet ter wêreld.
Pieter Dykstra
Pieter Simon Dykstra (of Dijkstra) (Nederland, 8 Maart 1884 – Suid-Afrika, 26 Februarie 1968) was ’n Suid-Afrikaanse argitek van Nederlandse herkoms wat veral Gereformeerde kerkgeboue ontwerp het.
Lewe in Europa
duimnael|regs|200px|Die [[Gereformeerde kerk Heidelberg, ontwerp deur Dykstra.]]
duimnael|links|320px|Die boukommissie van die nuwe [[Gereformeerde kerk Sannieshof, Wes-Transvaal. Pieter Dykstra staan waarskynlik links op die foto.]]
duimnael|regs|200px|Die [[Gereformeerde kerk Germiston se kerkgebou was in gebruik van 1933 tot 1977, toe die gemeente 'n nuwe kerkgebou betrek het nadat die staat die kerkperseel onteien het om die Willem Cruywagen-hospitaal uit te brei.]]
Ná sy verblyf in Duitsland het Dykstra van 1908 tot 1927 op sy eie as argitek in Vlissingen in Nederland gepraktiseer. In dié tyd het hy ook doseer in bouwetenskappe aan die aandskool vir ambagslui in Vlissingen.
Caxito
Caxito is die hoofstad van die Bengo-provinsie in Angola. Die stad lê in die noord-weste van die land het 'n bevolking van 12 055 in 2010 gehad.
Pieter Dykstra
Na Suid-Afrika
Dykstra het in 1927 na Suid-Afrika geëmigreer waar sy werk daarop dui dat die modernistiese Hollandse argitek Willem Marinus Dudok (6 Julie 1884 – 6 April 1974) sy benadering tot ontwerp beïnvloed het. Ten einde in Suid-Afrika as argitek te praktiseer, moes Dykstra ’n spesiale kwalifiserende eksamen aflê, wat hy in Kaapstad voltooi het, waarna hy in 1933 lid van die Instituut van Suid-Afrikaanse Argitekte geword het.
Hy het egter nie intussen stilgesit nie en reeds in 1927 ’n kerk vir die Gereformeerde gemeente op Klerksdorp ontwerp. Die Gereformeerde kerk Swartruggens van 1933 is tekenend van sy destydse styl met elegante, sobere gewels, kompakte plan en onderbeklemtoonde toring.
Dit is nie bekend wanneer hy hom in Pretoria gevestig het nie. Hier het hy sy eerste Gereformeerde kerk vir die Jakarandastad in 1930 ontwerp, naamlik Pretoria-Oos. Daarna het die Gereformeerde kerk Heidelberg (1950-’52), Vanderbijlpark (1951), Welkom (1954) en Pretoria-Noord (1956) ook nog aan die beurt gekom. Sy kerksaaltjie vir Van Tilburg, Pretoria, van 1950 is in 1964 gesloop. Pretoria-Noord se Gereformeerde kerk was een van sy laaste ontwerpe.
Waardering
Dykstra het hom in sy kerkontwerp deurentyd toegespits op eenvoud en so daarin geslaag om modern te vertoon. Hy het elemente van tradisionele style, soos Kaaps-Hollands en Italiaans, maar dié verwysings gereduseer tot abstrakte elemente, terwyl die planne in hul kompaktheid aan hul doel beantwoord het. Saam met die firma Geers & Geers (Leendert en Geurt Geers) het dié meer stroombelynde ontwerpe die weg gebaan vir ’n vars rigting in die Afrikaanse kerkargitektuur.
Volgens die Afrikaanse kerkargitek Gerard Moerdijk, ook van Nederlandse herkoms, het Dykstra ’n belangrike rol gespeel in die ontwikkeling van Afrikaanse kerkbou. Blykbaar het Dykstra se Europese opleiding sy kerkontwerp in pas gebring met die jongste tendense in moderne argitektuur.
Ná sy dood het sy naasbestaandes Dykstra se dokumente, sketse en foto’s aan die Gereformeerde Kerkmuseum in Potchefstroom geskenk.
Kremlin
Kremlin (Russies: кремль; kreml) is die Russiese woord vir fort, vesting of kasteel en verwys na enige groot gefortifiseerde sentrale kompleks in historiese Russiese stede. Die woord word dikwels gebruik vir die bekendste een, die Moskouse Kremlin, of vir die Russiese regering (voorheen vir die Sowjet-regering).
Queen II
Queen II is 'n album van Queen wat in 1974 vrygestel is.
Kremlin
Rusland se presidensiële administrasie is in die Moskouse Kremlin. In die Sowjet-tyd het die regering vanuit die Kremlin gewerk, maar die Russiese regering se hoofkwartier is tans in ’n ander gebou daarbuite gehuisves.
Kort lys van Russiese stede met kremlins
Sedert die verbrokkeling van die Sowjetunie kom ou Russiese kremlins in gebiede buite Rusland se grense voor, soos in: Kijif, Poetiwl en Tsjernihif in die huidige Oekraïne en Grodno en Kamjanjets in Belarus. Verskeie kloosters is ook in ’n Kremlin-styl gebou.
Miranda Cosgrove
Miranda Cosgrove (gebore 14 Mei 1993) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente School of Rock (2003), Despicable Me (2010), en Despicable Me 2 (2013), en in die televisiereeks iCarly (2007).
Claes Bang
Claes Bang (gebore 28 April 1967) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Square (2017) en The Girl in the Spider's Web (2018), en in die televisiereekse Anna Pihl (2006) en Bron/Broen (2011).
Lahn
Die Lahn is 'n rivier wat deur die Duitse deelstate Noordryn-Wesfale, Hesse en Rynland-Palts vloei. Die rivier ontstaan in die gebergte "Rothaargebirge" by Netphen en die uitmonding is na 242 km by Koblenz in die Ryn. Die rivier se opvangsgebied is ongeveer 5 924 km².
Stede langs die Lahn
Van die bron tot die monding:
Skoonheid (rolprent)
Skoonheid is 'n Suid-Afrikaanse rolprent wat vir die eerste keer op 17 Mei 2011 tydens die filmfees in Cannes in Frankryk vertoon is. Dit is op 5 Augustus 2011 in Suid-Afrika vrygestel. Die prent se dialoog is in Afrikaans met Engelse onderskrifte. Die regisseur is Oliver Hermanus (dit is sy tweede film).
Genre
Skoonheid is 'n dramatiese kunsfilm. Die ouderdomsperk is 18 en dit word nie vir sensitiewe kykers aanbeveel nie.
Storielyn
Francois van Heerden is wit Afrikaanse man in sy middel 40's. Hy is 'n eggenoot en pa van twee, eienaar van 'n besigheid en blykbaar 'n vooraanstaande in die gemeenskap. Hy onderdruk egter al jare lank sy seksualiteit en sy lewe is stadig maar seker besig om te ontrafel.
Bibliografie van J.M. Coetzee
J.M. Coetzee (gebore op 9 Februarie 1940) is 'n Suid-Afrikaans-gebore romanskrywer, essayis, taalkundige, vertaler en ontvanger van die 2003 Nobelprys vir Letterkunde. Coetzee se eerste roman was Dusklands (1974). Hy het voortgegaan om omtrent elke drie jaar 'n roman te publiseer. Hy het ook outobiografiese romans soos Boyhood,Youth en Summertime, kortverhale, vertalings uit Nederlands en Afrikaans, en verskeie essays en kritiese werke geskryf.
Hy het twee keer die Bookerprys, drie keer die CNA-prys, die Jerusalem-prys, die Prix Femina étranger, die Irish Times Internasionale fiksie-prys en verskeie ander toekennings en eerbewyse gewen. Hy het 'n aantal eredoktersgrade ontvang en is een van die mees bekroonde skrywers in die Engelse taal.
Cliothosa investigatoris
Cliothosa investigatoris is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cliothosa en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Annandale.
901
Die jaar 901 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 1ste jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Alan Hale sr.
Alan Hale sr. (10 Februarie 1892 – 22 Januarie 1950) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Adventures of Robin Hood (1938), The Sea Hawk (1940), The Fighting 69th (1940), en Action in the North Atlantic (1943).
Jackie Powell
John Mercer Powell (12 Desember 1871, Kaapstad – 19 Desember 1955, Kimberley) was 'n Springbokrugbyspeler en Suid-Afrika se sewende Springbokkaptein. Hy was ook 'n krieketspeler.
Alex Frew
Alexander Frew (24 Oktober 1877, Newmilns, Ayrshire, VK - 29 April, 1947, Houtbaai) is 'n Springbokrugbyspeler en Suid-Afrika se sesde Springbokkaptein.
Mwinilunga
Die Zambezirivier ontspring in die distrik.
Roux
Roux kan na een van die volgende verwys:
Mense
Roux is 'n van. Die eerste Roux in Suid-Afrika was Paul Roux (1665 - 1723/02/07). Hy het op 4 Augustus 1688 op die VOC-skip genaamd Berg China in die Kaap aangekom.
Sommige van die bekende Roux sluit in:
Kinderlê
Die Kinderlê-monument by Steinkopf in die Noord-Kaap gedenk 'n massamoord op Nama-kinders.
In die middel van die 19de eeu was die streek rondom die sendingstasie by Steinkopf in 'n ernstige droogte vasgevang. Gevolglik het verskeie Nama-gesinne met hul vee weggetrek na 'n bron ongeveer 12 km noordoos van die dorp. Op 'n Sondag in 1867 toe die volwassenes 'n kerkdiens op Steinkopf bygewoon het, is die Nama-kamp deur 'n groep Khoi binnegeval. Met pyl en boog is 32 Nama-kinders, hul oppassers en selfs die honde gedood.
Die plek van die massagraf is met 'n klein grafsteen gemerk en staan bekend as Kinderlê. Op 30 Junie 2003 is 'n verdere gedenkteken op hierdie plaaslike erfenisterrein onthul.
Sam de Beer
Samuel Johannes de Beer, gebore op 19 Augustus 1944 in Johannesburg, is 'n Suid-Afrikaanse politikus, agtereenvolgens lid van die Nasionale Party (tot 1998), van die United Democratic Movement (1998-2001) en daarna van die African National Congress (sedert 2001). Sam de Beer was die Minister van Behuising (1989-1991) en daarna Minister van Onderwys en Opleiding (1991-1993) in die kabinet van F.W. de Klerk.
Loopbaan
Met 'n BA in Teologie aan die Universiteit van Pretoria, was Sam de Beer 'n lid van die Afrikaanse Studentebond, 'n Afrikaner-studentevereniging, en het van 1965 tot 1967 op sy nasionale raad gedien.
Hy was voorsitter van die Kultuurraad van die stad Springs van 1972 tot 1974 en was 'n lidmaat van die NG Kerk, eers in Magaliesburg en toe van 1969 tot 1974 in Springs.
Hy was lid van die raad van die buitestedelike gebied van Magaliesburg (1971) en is in 1974 verkies tot die parlement vir die kiesafdeling Geduld.
Van 1982 tot 1984 was hy voorsitter van die Nasionale Party se afdelingsraad vir die Oos-Randstreek.
De Beer was Adjunkminister van Onderwys en Ekonomiese Ontwikkeling van 1984 tot 1989 in die kabinet van P.W. Botha, en het op verskillende parlementêre komitees gedien, soos dié oor die wet op gemengde huwelike of dié oor onsedelikheid.
Sam de Beer was die Minister van Behuising (1989-1991) in die kabinet van F.W. de Klerk, en later Minister van Onderwys en Opleiding (1991-1994), die ministerie in beheer van skoolonderrig vir die swart bevolking.
In Augustus 1998 sluit hy aan by die United Democratic Movement en word verkies tot die Gautengse vergadering.
In 2001 het hy by die African National Congress aangesluit.
Columbus, Ohio
Columbus is die hoofstad van die deelstaat Ohio in die Verenigde State van Amerika. Die stad het in 1797 as 'n nedersetting op die wesoewer van die Sciotorivier ontstaan. Dit het eers bekend gestaan as Franklinton en word die hoofdorp in die graafskap in 1803.
In 1812 was die land aan die oorkant van die rivier uitgelê as die hoofstad van die deelstaat. Dit het egter eers in 1816 die hoofstad geword. Hierdie gemeenskap het as Columbus bekend gestaan. In 1834 verkry dit stadstatus. In 1871 het Franklinton deel geword van Columbus.
Daar was tydens die Amerikaanse Burgeroorlog ook 'n kamp vir die Konfederasie se gevangenis in die stad.
Donderstorm
'n Donderstorm of donderweer, is 'n vorm van onweer of swaarweer, wat met weerlig en donderweer gepaard gaan. Donderstorms vind plaas in die nabyheid van cumulonimbus wolke, wat dan ook donderwolke genoem word. Daar is gewoonlik sterk wind en swaar reën of hael of sneeu teenwoordig, maar in sommige gevalle is neerslag heeltemal afwesig. Donderstorms wat na skielike swaar reënval toe lei, word wolkbreuke genoem.
Ontstaan
'n Donderstorm ontstaan wanneer 'n cumulonimbus wolk gevorm word deur die opwaartse beweging van warm, vogtige lug in die atmosfeer. Soos wat die vogtige lug boontoe beweeg, daal die lugdruk, wat die lug laat uitsit en sodoende die temperatuur verlaag.
Wanneer die temperatuur die doupunt bereik, begin kondensasie plaasvind, en word waterdruppels, of klein yskristalletjies gevorm. Omdat die donderwolk deur stygende lug gevorm word, kan sy bopunt hoogtes van meer as 20 km bereik.
Die vallende druppels trek die lug saam met hulle, en veroorsaak 'n afwaartse lugstroom. Wanneer hierdie lugstroom op die Aarde se oppervlak aankom, sprei hy uit en vorm hy die sterk wind wat met donderstorms gepaard gaan.
Die beweging van die lugstrome binne die wolk, en van die vallende waterdeeltjies, lei na wrywing en die opbou van statiese elektrisiteit. Wanneer die opgeboude elektriese spanning te hoog word, word die spanning deur middel van weerlig ontlaai. Die teenwoordigheid van weerlig is dan ook die kenmerkende eienskap van donderstorms.
Die donderslag
Die bekende gerammel wat ons hoor na 'n weerligstraal, is die donderslag. Ons moet in gedagte hou dat die weerlig altyd eerste plaasvind. Teen die tyd dat ons die donderslag boor, is die weerligstraal lankal verby. Donderslae kan geen skade aanrig nie. Dit is slegs wanneer die kragtige elektriese stroom van die terug- of opwaartse straal deur 'n boom of 'n gebou beweeg dat skade deur die weerlig self aangerig word.
Die klankgolwe van die donderslag beweeg taamlik stadig, omtrent 1 km in drie sekondes. As ons die sekondes tel tussen die weerligstraal en die eerste klank van die donderslag, kan ons dus vasstel hoe ver die weerligstraal van ons plaasgevind het. 'n Mens hoef slegs die aantal sekondes deur drie te verdeel om die antwoord in kilometer te kry. As die donderslag 18 sekondes na die weerligstraal volg, weet ons dat dit omtrent 6 km van ons af was.
As die weerligstraal baie ver van ons af plaasvind, sal ons die donderslag glad nie hoor nie. Soms klink dit asof die donderslag vir 'n baie lang tyd aanhou. Dit gebeur wanneer die klankgolwe van verafgeleë geboue of berge teruggekaatsword in die vorm van eggo's.
Geel
Geel is die kleur wat opgewek word deur lig wat beide die L en M (lang- en medium-golflengte) keëlselle van die retina omtrent ewe veel stimuleer, maar die S (kort-golflengte) keëlselle nie beduidend stimuleer nie. Dit wil sê, lig wat baie rooi en groen bevat, maar nie veel blou nie. Lig met 'n golflengte van 570–580 nanometer is geel aangesien die lig die regte mengsel van effens langer en korter golflengtes bevat. Geel se komplementêre kleur in terme van kleurvermenging (deur die gebruik van lig) is blou.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word geel as volg voorgestel: Bron: HTML/CSS
Elektriese geel
Die kleurraampie regs-bo wys een van die mees intense geel wat in die 8-bis RGB-kleurmodel verteenwoordig kan word; geel is 'n sekondêre kleur in 'n toevoegende RGB-ruimte.
Die gemete ligspektrum van geel pieksels op 'n tipiese rekenaarskerm is kompleks, en baie anders as die reflektansiespektrum van 'n geel voorwerp soos 'n piesang.
Prosesgeel
Prosesgeel (ook bekend as pigmentgeel, drukkersgeel of kanariegeel) is een van die drie aftrekkende kleure, tesame met magenta en siaan. Die CMYK stelsel vir kleurdruk is gegrond op die gebruik van vier soorte ink, waarvan geel een kleur is. Dit is nie op sigself 'n standaardkleur nie, hoewel 'n redelik nou band geel inkte of pigmente gebruik word. Prosesgeel is gegrond op 'n kleursel wat die meeste rooi en groen lig weerkaats, en meeste blou lig absorbeer, soos gewys word in die reflektansie spektra wat in die figuur na regs vertoon word.
Omdat die eienskappe van verfpigmente verskil van die gebruiklike kleurwiele, beskou skilders tradisioneel indigo (of dan blou-violet) as die komplement van geel.
Prosesgeel is nie 'n RGB-kleur nie, daarom is daar geen vaste omskakeling van CMYK primêre kleure na RGB nie. Verskillende mengsels word gebruik vir drukkersink en daar kan dus variasies wees in die suiwer geel kleur van drukwerk.
Komplemente van geel
Hunt definieer dat "twee kleure is komplementêr as dit moontlik is om die tristimulus waardes van 'n gespesifiseerde achromatiese stimulus te reproduseer deur 'n additiewe mengsel van twee stimuli." Dit is, as twee kleure lig gemeng kan word om 'n spesifieke wit (achromatiese, nie-gekleurde) lig te produseer, is die kleure van die twee ligte komplementêr. Die definisie beperk egter nie watter weergawe wit gespesifiseer sal word nie. In die 19de eeu het die wetenskaplikes Grassmann en Helmholtz eksperimente uitgevoer waarin hulle tot die gevolgtrekking kom dit moeilik is om 'n goeie komplement vir spektrale geel te vind, maar dat die resultaat indigo was, dit wil sê, 'n golflengte wat vandag se kleurwetenskaplikes violet sou noem. Helmholtz sê "Geel en indigo-blou" is komplemente. Grassman rekonstrueer Newton se kategorie grens in terme van golflengtes en sê "Hierdie indigo val dus binne die perke van kleur waartussen, volgens Helmholtz, die komplementêre kleur van geel lê." Newton se eie kleursirkel het geel direk oorkant die grens tussen indigo en violet geplaas. Hierdie resultate, dat die komplement van geel 'n golflengte korter as 450 nm is, kan afgelei word van die moderne CIE 1931 stelsel van colorimetry as daar aangeneem word dat geel omtrent 580 nm of korter golflengte, en die gespesifiseerde wit is die kleur van 'n swartliggaamuitstraler met temperatuur 2800 K of laer is (dit is, die wit van 'n gewone gloeilamp). Meer tipies, met 'n daglig-gekleurde wit van omtrent 5000 tot 6000 K, sal die komplement van geel in die blou golflengte bereik wees, wat die standaard moderne antwoord vir die komplement van geel is. Van geel na swart[[Media:Kleurenovergang van geel naar zwart.png| (groter afbeelding)]]:
Van geel na wit[[Media:Kleurenovergang van geel naar wit.png| (groter afbeelding)]]:
Argipel
'n Argipel of eilandgroep is 'n ketting of tros van eilande. Argipels bestaan meestal in die oop see. Hulle is dikwels vulkaniese eilande wat langs 'n oseaniese rug of vulkaniese warmkol ("hotspot") gevorm is. 'n Voorbeeld van 'n argipel wat deur 'n vulkaniese warmkol ontstaan het, is Hawaii, 'n lang uitgerekte ketting van honderde eilande en eilandjies.
Die vyf grootste lande wat op 'n argipel geleë is, is Indonesië, Japan, die Filippyne, Nieu-Seeland en die Britse Eilande.
Die grootste argipel op Aarde is die Maleise argipel, gevolg deur die Kanadese Arktiese Argipel in die Arktiese Oseaan. Indonesië is die grootste land wat op 'n argipel geleë is. Die argipel met die grootste aantal eilande is die Argipel See in Finland.
Junkers Ju 52
Met die bynaam ‘Tante Ju’, of "Tannie Ju," was die Junkers Ju 52/3m die mees suksesvolle Europese vliegtuigontwerp. Die Junkers Ju 52 is 'n driemotorige passesiersvliegtuig wat ontwerp is vir Lufthansa in Duitsland. Dit is toe later ook gebruik as 'n bomwerper en vragvliegtuig wat deur die Luftwaffe gebruik tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Die vliegtuie kon 17 passasiers of 3 ton vrag elk vervoer en het goeie diens gelewer na lughawens met kort aanloopbane. In die 1930's, het meeste lugrederye in Europa en Suid-Amerika die vliegtuie gebruik. ‘n Total van 4,835 Ju 52/3ms is gebou, insluitend 170 wat onder lisensie in Spanje vervaardig is deur Construcciones Aeronauticas (CASA), en 400 in Frankryk deur Ateliers Aeronautiques de Colombes.
Die Ju-52/3M is ook deur die Suid-Afrikaanse Lugdiens gebruik tussen 1934 en 1939 waarna al vyftien vliegtuie aan die Suid-Afrikaanse Lugmag gegee is vir diens in die Tweede Wêreldoorlog. Die vliegtuie is toe deur die lugmag gebruik tot die einde van die oorlog as vervoer vir vrag en troepe.
Een Ju-52/3M, alhoewel 'n Spaanse weergawe (CASA-352), is operasioneel met die Suid-Afrikaanse Lugdiens Museum in Germiston op die Oos-Rand.
Byron Brown
Byron W. Brown (gebore 24 September 1958 in Queens, New York, VSA) is 'n Amerikaanse politikus en sedert 31 Desember 2005 die eerste Afro-Amerikaanse burgemeester van die stad Buffalo, New York.
Cliothosa quadrata
Cliothosa quadrata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cliothosa en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1849 deur Hancock.
Meer
'n Meer is 'n groot liggaam of reservoir van water wat deur 'n landmassa omring word (groter as 'n poel). Mere is nie aan enige oseaane verbind nie, en word sodoende van seë onderskei. Sekere mere is so groot dat daar vroeër verkeerdelik na hulle as seë verwys is. Mere vloei nie soos riviere nie, maar riviere vloei algemeen in en uit mere.
Meeste mere op die aarde bevat varswater en meeste hiervan is in die Noordelike halfrond. Meer as 60% van die mere op aarde is in Kanada geleë. Finland is eweneens bekend as: Die Land van die Duisend Mere (daar is 187 888 mere in Finland, waarvan 60 000 groot is).
Sommige mere soos die Gariepdam ("Lake !Gariep") en die Cahora Bassa-dam is mensgemaak en is gebou vir die opwekking van hidroëlektrisiteit, vir ontspanning, of vir die voorsiening van water aan industrieë, plase en huise.
Mere verloor water deur riviere wat daaruit vloei, die verdamping van water of insypeling in die aardkors. As water vinnig verdamp en die omliggende grond hoë konsentrasies sout bevat, soos in droë plekke, ontstaan soutmere. Voorbeelde hiervan is die Dooie See en die Kaspiese See (hoewel die woord "see" in die name voorkom, is hierdie mere en nie seë nie).
Borrelvleipadda
Die Borrelvleipadda (Kassina senegalensis) is 'n padda wat voorkom in sentraal en die ooste van Suidelike Afrika en is 4 – 5 cm lank. Die padda het duidelike patrone oor die rug. Die rugkleur wissel van vaalbruin, geel of olyfkleurig met kenmerkende donker kleure op. Die sye is gevlek en die pens is naaswit.
Pinjarra-menseslagting
Agtergrond
Tydens die vroeëre jare van die Britse nedersettings in en rondom die Swanrivierkolonie, is daar geskrifte wat daarop aandui dat 'n beleid van vreedsame meelewing met die inboorlinge nagestreef is. Hierdie beleid het egter ontaard in toenemende aanvalle op die inboorling bevolking na hulle 'n aantal aanvalle en moorde uit wraak gepleeg het omdat van die inboorlinge deur setlaars geskiet is.
Robert Menli Lyon het opgemerk dat sommige van die soldate uit Tasmanië net so maklik 'n inboorling sou skiet as wat hulle 'n kangaroe sou skiet. en dit het gelei tot wraakaanvalle op die setlaars, insluitende die moord op Nesbitt, 'n bediende van Thomas Peel. Kaptein Frederick Irwin, die luitenant-goewerneur in Stirling se afwesigheid, het die situasie vererger toe hy 'n tipies militante en onsimpatieke houding ingeneem het en van die standpunt uitgegaan het dat die "oorlogsugtige" inboorlinge verslaan en onderdruk moes word.
Goewerneur Stirling was op daardie tydstip in Albany en is sy terugkeer vertraag jeens slegte weer tot en met September. In reaksie op die Pinjarra setlaars se versoek om beskerming teen die toenemende vyandiggesindheid van die plaaslike Binjareb-stam onder leiding van Calyute, het Stirling 'n berede mag bymekaargemaak en die Binjareb gaan konfronteer by die Murrayrivier. 'n Klein garnisoen by Dandalup is onttrek uit vrees vir wraakaanvalle deur die inboorlinge nadat hierdie groep verskeie inboorlinge geskiet het.
Die Binjareb-stam was berug onder die ander plaaslike inboorlingstamme vir hul aggressie en aanvalle op ander inboorlinge en setlaars. Stirling was bekommerd dat die Binjareb saam met die Weeip se Wadjuk inboorlinge in die Boonste Swanriviergebied, 'n alliansie sou vorm en het probeer om so 'n alliansie te dwarsboom deur die inboorlinge in die suide aan te val. Stirling se aanval in Pinjarra was spesifiek daarop gemik om die Binjareb in hul geheel te straf vir hulle indiwiduele aanvalle op die setlaars en om 'n garnisoen op die pad na die suide te hervestig en ook om Thomas Peel in staat te stel om setlaars na sy grondgebied te Mandurah te lok. Stirling wou 'n "beslissende aanval" uitvoer wat 'n einde "vir eens en vir altyd" sou maak aan die aanvalle.
Voorbereidings
Stirling wou sy veldtog op die 17de Oktober van stapel laat stuur maar daar was kommer oor 'n moontlike spioen van Calyute in die omgewing en daarom is die veldtog vir 'n week uitgestel.
Op die oggend van die 25ste Oktober het Stirling en Roe Perth verlaat en suidwaards gereis na die Preston Veerboot waar die landmeter George Smyth en Korporaal Delmidge hulle met voorrade ingewag het wat hulle per boot van Perth af saamgebring het. Die geselskap het ekstra perde en voorrade saamgeneem en verder gereis na Hamilton Hill, waar 'n Kaptein Ellis en vyf berede polisielede saam met 'n Kaptein Meares en sy seun, Seymore, by hulle aangesluit het. Hulle het toe suidwaarts gereis na Thomas Peel se plek waar hy en twee ander manne by die geselskap aangesluit het. Op die oggend van 27 Oktober 1834 het tien soldate van die 21ste regiment by Peel se plaashuis aangekom en by die geselskap aangesluit. Ammunisie is uitgereik saam met voorrade vir verskeie weke aangesien daar beplan was om die soldate in staat te stel om 'n garnisoen in Pinjarra te vestig. Vanaf Peel se plaas af het hulle vertrek en die Serpentine-rivier oorgesteek en het hulle tot by die Murray-delta gereis waar hulle op die spoor van 'n groot groep inboorlingmans, -vroue en kinders afgekom het wat in Pinjarra se rigting op pad was. Laat die middag het hulle by Jinjanuk uitgekamp, sowat 10 myl suid van die Murrayrivier se mond en het hulle beplan om die aanval vroeg die volgende oggend te loods.
Die menseslagting
Die groep het douvoordag op die 28ste Oktober vertrek. Peel wat vooruit gereis het, het teruggekom om die geselskap in te lig dat hy 'n nedersetting van inboorlinge van ongeveer 20 hutte in die draai van die rivier raakgeloop het. Dit het hard begin reën toe Kaptein Ellis en Mr Norcott saam met drie polisielede die nedersetting vanaf die suide aangeval het.
Ana Coto
Ana Coto (gebore 17 Oktober 1990) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Ouija (2014), Can't Take It Back (2017), en The Stacks.
Pinjarra-menseslagting
Die menseslagting
Stirling het op die skote gereageer en Roe saam met vier ander gestuur om te keer dat die groep na die suide ontsnap en om die pakdiere by die drif op te pas. Die goewerneur en 14 ander het in 'n linie die inboorlinge wat die rivier oorgesteek het verras. Ellis is van sy perd afgestamp maar Norcott het aangehou om die groep in die rivier in te jaag waar hulle in 'n dodelike kruisvuur beland het. Die rivieroewer het bitter min skuiling aan die mans, vroue en kinders gebied. Baie het in die water gespring en probeer om hul asems onder water in te hou en ander het met die rivier af probeer swem, maar die water was te vlak om dit vir hulle moontlik te maak om só te ontsnap. Hulle is ook almal geskiet. Die soldate het willekeurig op diegene wat in die hinderlaag gevang is geskiet en toe almal doodgemaak is het hulle die ander wat na die noorde in die bos in gevlug het agternagesit. Teen 10.05 vm was alles oor en het Stirling besluit om terug te keer na Mandurah omdat twee van die manne sleg verwond was.
Ongevalle
Aan die setlaar se kant is Korporaal Heffron in die arm gewond maar het herstel en ook weer deelgeneem aan menseslagting in Balardong in die York gebied. Kaptein Ellis het óf vanweë 'n skrams hou van 'n spies óf vanweë die val van sy perd af, harsingskudding opgedoen wat hom vir twee weke in 'n koma laat beland het, waarna hy op die 11de November oorlede is. 'n Liedjie, The Jackets of Green is later geskryf ter ere van Ellis en is gereeld in die kroeë van Guildford en Perth gesing.
Aan die inboorlinge se kant is daar onduidelikheid oor die aantal ongevalle. 60-70 Inboorlingmans, -vroue en kinders in die kamp was blootgestel aan die vuur van 24 gewere en die oorlewendes is daar vir 'n verdere halfuur op die oorlewendes in die bos jag gemaak. Geen manlike gevangenes is geneem nie en alle gewondes is voor die voet doodgeskiet. Met afloop van die skermutseling is 8 vroue en 'n paar kinders gevange geneem. In sy verslag het Stirling beweer dat 15 inboorlingmans doodgemaak is. Roe het die aantal op tussen 15 en 20 geskat. Hierdie getalle het egter nie die vroue en kinders wat vermoor is in ag geneem nie. Kaptein Daniel wat op bevel van Stirling die "slagveld" gaan ondersoek het, het daarop gesinspeel dat meer mense doodgemaak is as wat amptelik erken is, aangesien hy verskeie massagrafte gevind het, maar die reën en sy vrees vir 'n aanval het hom daarvan weerhou om die liggame weer op te grou om 'n amptelike telling te doen.
Francis Armstrong en Thomas Peel het later probeer om 'n amptelike telling te doen deur die inboorlinge genaamd Ninda en Colling wat teenwoordig was te ondervra. Sowat 11 name is aan hulle gegee maar omdat daar in die Noongar kultuur 'n verbod is om van die dooies te praat was dit 'n onbegonne taak. Onder die dooies was Unia, Calyute se jongste seun en Gummol wat voorheen met 'n sweep geslaan is vir sy aandeel in 'n vroeëre aanval op Shenton's Mill. Twee van Calyute se vroue was onder die gewondes; Yornup se onderbeen is afgeskiet en Mindip is in die linkerarm en regterdy geskiet.
Na afloop van die vyandelikhede het Stirling die inboorlinge 'n skrikwekkende waarskuwing gegee. Dat as daar ooit weer 'n wraakaanval van die Binjareb sou wees dat niemand aan daardie kant van die berge (d.w.s. die Darling Range) lewendig gelaat sou word nie.
Clara Beyers
Clara Beyers (1880 – 1950) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Autumn (1916), Half a Rogue (1916), Sporting Life (1918), en The Black Bag (1922).
Pinjarra-menseslagting
Nagevolge
Die gevolge van die menseslagting was dat die setlaars se vrese vir die inboorlinge eerder versterk was as wat dit verminder is. Daar is algemeen geglo dat die inboorlinge sou saamstaan om die koloniste uit te dryf en hierdie geloof het voortgeduur tot in die 1850's toe daar weer 'n menseslagting was van inboorlinge wat bymekaar gekom het vir 'n corroboree ('n seremoniële vergadering) by Whiteman Park naby Guildford. Berede polisie het gereelde patrollies in die gebied uitgevoer maar daar was nie weer aanvalle vanaf die inboorlinge nie. Thomas Peel het egter ten spyte hiervan voortdurend beroepe gemaak om die res van die Binjareb uit te wis.
Die moord op so baie mense van die Binjareb-stam het 'n groot wanbalans in die magsbalans tussen die inboorlinggroepe meegebring en het die Wadjuk-stam van Swan en Canning en die Balardong van York probeer munt slaan uit die Binjareb se ongeluk by Murray. Stirling het persoonlik voordeel getrek uit die menseslagting deurdat hy onbestrede eienaarskap van die Binjareb grondgebied in die Harvey distrik geneem het.
Vyf maande na die menseslagting het die Murray groep 'n afvaardiging na die goewerneur gestuur en gevra vir 'n einde aan die vyandelikhede. Maigo van die Wadjuk is as boodskapper gestuur en die Binjareb het belowe om hul steun aan toekomstige aksies van die goewerneur te verleen. Met die Wadjuk wat by die varswater Doodinup-fontein, wat nou Spring Street genoem word en die Binjareb wat by die Deedyallup watergat uitgekamp het naby die hedendaagse ABC-gebou, is 'n gesamentlike corroboree gehou en is 50 brode versprei om die vredesverdrag te bevestig. Calyute het die menseslagting oorleef en sy voortbestaan was 'n doring in die vlees van Thomas Peel. Calyute se haat jeens Peel was ewe groot en het hy die gewoonte gehad om sy baard te byt as hy hom daarna gesien het.
Zacharias Zeraua
Lewe
Zerauas se vader was die Herero-leier Christian Wilhelm Zeraua († 1876). Op 26 November 1894 bemiddel Theodor Leutwein samesprekings tussen Samuel Maharero, Zeraua en Manasse Tyiseseta op Omaruru om moontlike eenwording van die Hererostamme te bespreek.
Kaptein Zeraua verkoop Otjandjomboimwe aan twee immigrante uit Duitsland, Gustav Roesemann en Eduard Hälbich. Hälbich vestig homself langs die Otjandjomboimwe-meer en stig in 1898 'n gemeenskap hier wat met 'n treinspoor aan Karibib verbind word in 1900.
Deelname aan die opstand van die Herero
Sy skoondogter is in 1903 vermoor en die moordenaar is slegs met 3 jaar in die gevangenis gestraf. Dit veroorsaak onrus in Otjimbingwe en as gevolg daarvan het Zeraua vanaf 23 Januarie aan die opstand van die Herero deelgeneem. Die Otjimbingwe Herero onder Zeraua word in die slag van Lieven op 16 Februarie verslaan deur die Duitse koloniale magte onder leiding van luitenant Gygas. Teen die einde van Maart verlaat Zeraua die gebied en verhuis na die Oruware Ongandjira in die boonste Swakopvallei, daar ontmoet hy die rebelle onder Samuel Maharero. Ná die Slag van Waterberg in Augustus 1904 keer die Otjimbingwe Herero onder beskerming van ander stamme terug via Okahandja tussen die Omatako Omuramba- en die Eiseb Omuramba-riviere. In Desember 1904 het Ludwig von Estorff aangebied om die Herero's hul vryheid terug te gee ​​om weer terug te keer na hul ou nedersettings. Generaal Lothar von Trotha gereageer egter teenoor Estorff met die woorde: "Jy het niks om te belowe nie".
Op 12 Desember 1904 in Owinaua-Naua kondig luitenant-generaal Von Trotha aan dat hy sal onderhandel met Herero's wat bereid is om terug te keer na hulle vorige nedersettings. Zeraua lei 'n nederlaag teen Majoor von Estorff op 9 Januarie 1905 met 470 lede van sy stam. Zeraua berig oor die lot van die ander Herero-stamme.
Ninlil
In die Mesopotamiese mitologie is Ninlil (wigskrif: DNIN.LÍL,, "dame van die oop veld" of "dame van die wind"), ook genoem Sud of Mullissu, ’n godin en die metgesel van die god Enlil. Haar ouers verskil van bron tot bron.