cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bloubekmalmok
Die Bloubekmalmok (Thalassarche cauta) is seevoël wat baie voorkom in Suid-Afrika van Mei tot Oktober en skaars is die ander maande. Die voël staan ook bekend as die Bloubekalbatros en het 'n vlerkspan van 2.4 m-2.8 m. In Engels staan die voël bekend as die Shy albatross.
Makwassie
Distrik
Mielies, sorghum en grondbone is van die belangrikste gewasse wat verbou word. Die dorp spog ook met die eerste silo vir die berging van grondbone. Die R502 en die R505 streeksroetes kruis in die dorp.
Valcourt, Quebec
Valcourt is 'n dorp in die administratiewe gewes Estrie in die suide van die Kanadese provinsie Quebec, sowat 130 kilometer van Montreal af geleë, met 'n oppervlakte van 5,03 vierkante kilometer en 2 349 inwoners (2006).
Die dorp staan bekend as die Capitale mondiale de la motoneige ("Wêreldhoofstad van die sneeumobiel"), nadat die plaaslike nyweraar Joseph-Armand Bombardier (1907-1964) hier in 1942 sy eerste sneeumobiel-fabriek gestig het. Die huidige maatskappy Bombardier Recreational Products vervaardig Sea-Doo-watervoertuie en Ski-Doo-sneeumobiele in Valcourt.
Marcus Tulio Tanaka
Marcus Tulio Tanaka (gebore 24 April 1981) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Osseties
Osseties (Ирон ӕвзаг, Iron ævzag, [iˈɾon əvˈʒäɡ]) is 'n Irannese taal wat deur sowat 618 000 mense in Georgië, Turkye en Rusland gepraat word. Dit is die amptelike taal van die omstrede gebied Suid-Ossetië wat volgens internasionale reg tot Georgië behoort en van die Russiese deelrepubliek Noord-Ossetië-Alanië saam met Russies. Daarbenewens word Osseties deur die Ossetiese diaspora in Westerse lande as moedertaal en ander etniese groepe van die Kaukasus-streek as tweede taal gepraat. Dié taal bestaan uit die drie dialekte Digor, Iron en Jassies. Osseties word in die Cyrilliese alfabet geskryf.
Osseties is een van die mees verspreide Irannese tale in die Kaukasus-streek en die mees noordwestelike binne dié taalfamilie. Bykans al Ossetiërs praat Russies as tweede taal.
Sydney Walker
Sydney Walker (5 Mei 1921 – 30 September 1994) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Love Story (1970), Prelude to a Kiss (1992), en Mrs. Doubtfire (1993).
Chondrocladia guiteli
Chondrocladia guiteli is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Chondrocladia en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Topsent.
Swartland en Weskus Herald
duimnael|Morné van Rooyen was redakteur van Swartland en Weskus Herald tot Junie 2008. Swartland en Weskus Herald was 'n onafhanklike gemeenskapskoerant wat elke Donderdag van 29 April 2002 tot 4 September 2008 op Malmesbury en later Vredendal in die Wes-Kaap uitgegee is. Die koerant se drukoplaag was 6 000 per week.
Weekblad vir die Weskus
In die Swartland en Weskus is die Herald onder meer op Malmesbury, Moorreesburg, Darling, Piketberg, Porterville, Velddrif, Langebaan en Redelinghuys versprei. In die Olifantsriviervallei was vername verspreidingspunte onder meer Clanwilliam, Citrusdal, Vredendal, Klawer, Lutzville en Vanrhynsdorp. Buiten die hoofkantoor op Vredendal, het die Herald ook 'n kantoor op Porterville gehad. Die uitgewer en redakteur was Gerard Grobler. Die verslaggewers was Ilna Grobler, Tossie Engelbrecht en Elizna Mouton.
Die Herald het gepoog om met politiek 'n neutrale standpunt te handhaaf, hoewel die koerant nie geskroom het om standpunt in te neem oor kwessies van gemeenskapsbelang nie.
Verdwyning
Ná 'n uitgerekte regstryd met een van die land se grootste mediagroepe, is een van die beslote korporasies wat by die Herald betrokke was, in 2008 gelikwideer. Dit het meegebring dat die laaste uitgawe op 4 September 2008 verskyn. Net die volgende week is 'n nuwe weekblad gebore, Tempo.
Weslander
duimnael|Alida Buckle was tot einde 2010 redakteur by Weslander Weslander is 'n plaaslike koerant van Vredenburg wat elke Donderdag in die munisipale gebied Saldanhabaai en op Velddrif en Laaiplek 10 631 kopieë verkoop. Dit is op 30 April 1972 gestig. Die uitgewer is Ernie Roworth en die redakteur is Helene Meisenheimer.
Bigos
Bigos is 'n tradisionele bredie wat deel uitmaak van die Poolse, Litause, Wit-Russiese en Oekraïense kookkuns. Dit word as die nasionale gereg van Pole en Oekraïne beskou.
Daar is geen enkele resep vir die geurige gereg waarvoor kool en vleis as basis dien nie - elke streek en selfs elke gesin het sy eie spesiale resep vir die bereiding van bigos. Tipiese bestanddele sluit kool, suurkool, verskeie soorte vleis en wors, dikwels hele of gepureerde tamaties, heuning en sampioene. Die gewildste soorte vleis is varkvleis (wat dikwels gerook word), ham, spek, worsies, kalf- of beesvleis en - omrede bigos eintlik as 'n tipiese jagtersgereg beskou word - wildsvleis.
Speserye, wat vir bigos gebruik word, kan peper, jenewerbessies, lourierblare, marjolein, pimento (kersiepepers), gedroogde of gerookte pruime wees.
Bigos word gewoonlik met aartappelpuree of rogbrood bedien. Net soos ander bredies kan bigos in 'n koel plek of in die diepvrieskas bewaar en later weer opgewarm word. Die geur van bigos verbeter sodoende nog. Volgens 'n ou tradisie word bigos selfs 'n week lank in 'n pot gekook en voortdurend met nuwe bestanddele aangevul. Bigos het vanweë dié metode, die seisoenale beskikbaarheid van kool en sy hoë vitamien C-inhoud in Pole en elders 'n stapeldis in die koue wintertyd geword. In Poolse gesinne word dit tradisioneel op Tweede Kersdag bedien.
Bigos verskyn op die spyskaarte van baie Poolse restaurante en is ook 'n gewilde wegneemete, maar indien nie genoeg tyd aan die voorbereiding daarvan bestee word nie, sal restaurant- en wegneem-variante nouliks met selfgemaakte bigos kan meeding.
Peter Ferdinando
Peter Ferdinando is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Hyena (2014), High-Rise (2015), Ghost in the Shell (2017), en King Arthur: Legend of the Sword (2017).
1468
Die jaar 1468 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 68ste jaar van die 15de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Eben Etzebeth
Eben Etzebeth (gebore 29 Oktober 1991, Kaapstad) is 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler. Hy het vir die Stormers in Superrugby en vir Toulon in Frankryk se Top 14 gespeel. Hy behoort vanaf 2022 vir die te speel in die Verenigde Rugbykampioenskap. Hy speel op slotposisie en is bekend vir sy harde, fisiese spel. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2015 en die Rugbywêreldbeker 2019.
Uitbeelding
Etzebeth het in 2009 aan die Hoërskool Tygerberg in die Wes-Kaap gematrikuleer.
Westelike Provinsie en Stormers
Hy maak sy debuut vir die Stormers op 25 Februarie 2012 teen die Hurricanes. Hy word as "Speler-van-die-Wedstryd" aangewys tydens die Westelike Provinsie se oorwinning in die halfeindstryd om die Curriebeker in 2012. In April 2013 het hy 'n ooreenkoms onderteken wat hom tot minstens 2016 in Kaapstad sou hou.
Springbokkleure
Etzebeth word die eerste keer opgeroep vir die Springbokoefengroep deur die nuwe hoofafrigter Heyneke Meyer, voor die reeks van drie toetse teen Engeland in Junie 2012.
Hy maak op 9 Junie 2012 sy Springbokdebuut op slot langs mede-nuweling Juandré Kruger te Kings Park-stadion in Durban. Suid-Afrika tree as 22-17 wenners uit die stryd teen Engeland, en wen ook die laaste twee toetse.
Hy lei die Springbokke op 24 Junie 2017 teen die Franse in die 3de toets en word sodoende Suid-Afrika se 59ste Springbokkaptein. Hy druk ook 'n drie in die wedstryd.
Swartlander
Swartlander is 'n gemeenskapskoerant in die Media24-stal wat in 2002 ontstaan het uit die samesmelting van Tempo en die Swartland Monitor. Die sirkulasie is sowat 3 500 per week. Die uitgewer is Jacques Dommisse.
Swartlander het, anders as die ander gemeenskapskoerante van Media24 in die Wes-Kaap, sterk mededinging gekry van die maandblad Freegig en nog 'n onafhanklike gemeenskapskoerant, Swartland en Weskus Herald, wat Donderdae op Malmesbury uitgegee is. Die Herald het die laaste keer op 4 September 2008 verskyn, nadat dit sedert die begin van Julie 2008 na Vredendal geskuif het. Die weekblad staan tans as Tempo bekend.
TSV Eintracht Stadtallendorf
TSV Eintracht Stadtallendorf  is 'n sportklub uit Stadtallendorf in die deelstaat Hesse in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Benewens sokker het die klub ook afdelings vir handbal, vlugbal, pluimbal, judo, gimnastiek, swem en atletiek.
Die klub is in 1920 as FV Eintracht Allendorf gestig. In 1956 is daar met TSV Blau-Weiß Allendorf saamgesmelt om TSV Eintracht Stadtallendorf te vorm.
Die klub se grootste presstasie was om promosie na die Oberliga Hessen te verkry in 2008.
Bodemvervloeiing
Bodemvervloeiing beskryf 'n verskynsel waar grond aansienlike verlies van sterkte en konsistensie ondervind in reaksie op 'n toegepaste spanning, gewoonlik 'n aardbewing of ander snelle belading (krag), wat veroorsaak dat dit soos 'n vloeistof reageer.
Die verskynsel word mees dikwels waargeneem in los sanderige grond. Dit gebeur omdat los sand 'n neiging het om saamgepers te word wanneer 'n kragbelading toegepas word; digte sand in teenstelling neig om uit te dy in volume. Indien die grond waterversadig is, soos voorkom wanneer grond onder die grondwatertafel of seevlak is, word die gapings ('porieruimtes') tussen grondkorrels gevul met water. In reaksie tot die saampersende grond, neem die druk in hierdie water toe, en sal neig om uit die grond te vloei. Indien die kragbelading egter vinnig en herhalend toegepas word (bv. aardskuddings, stormgolf-belading) sal die water nie betyds uitvloei voor die volgende siklus van belading voorkom nie. Daarom sal elke siklus van belading die waterdruk in die grond toenemend opbou. Eindelik kan hierdie waterdruk groter wees as die inwerkende spannings tussen die grondkorrels wat hulle met mekaar in kontak hou. Dit veroorsaak dat die grond alle sterkte verloor (vermoë om skuifspanning oor te dra), sodat dit waarneembaar vloei soos 'n vloeistof (d.i. 'bodemvervloeiing'). Die drukking wat tydens groot aardbewings opgewek word deur vele skuddingsiklusse, kan die vervloeide sand en oortollige water van verskeie meter ondergronds na die grondvlak forseer. Dit word dikwels waargeneem as "sandborrels" of "sandvulkane" (wat lyk soos klein vulkaankraters) aan die grondoppervlak.
Die effekte van bodemvervloeiing kan uiters skadelik in beboude gebiede wees. Geboue kan ongelyk te ruste kom wat struktuurskade meebring, insluitend krake in die fondasies en skade aan die boustruktuur self. Brûe en geboue wat op paalfondasies opgerig is, kan ondersteuning verloor van die omringende grond en knak. Grond teen 'n helling en grond langs riviere en mere kan gly op 'n vervloeide grondlaag (sogenaamde 'sywaartse oorglip'), wat groot krake en barste in die grond oopskeur, wat weereens aansienlike skade aan geboue, paaie en dienste soos water-, aardgas-, afvoer-, krag- en kommunikasieleidings onder die geaffekteerde grond kan aanrig. Ondergrondse tenks en mangate kan na bo dryf in die vervloeide grond weens dryfkrag. Aardwalle soos vloeddyke en gronddamme kan stabiliteit verloor of meegee as die materiaal wat die wal, of die fondament daarvan uitmaak, sou vervloei.
Een positiewe aspek van bodemvervloeiing is die tendens om die effek van die aardbewing aansienlik te demp. Dit is omdat vloeistowwe nie 'n skuifspanning kan oordra nie. Sodra die bodem vervloei weens die skudding, sal daaropvolgende aardskuddings (oorgedra in die grond deur skuifgolwe) nie na geboue op die grondoppervlak oorgedra word nie.
Alhoewel die werking van bodemvervloeiing lank reeds verstaan word, is dit deegliker tot die aandag van ingenieurs en seismoloë gebring na die 1964 Niigata- en 1964 Alaska-aardbewings. Dit was ook 'n hooffaktor in die vernietiging in San Francisco se Marina-distrik tydens die 1989 Loma Prieta-aardbewing, Kobe-hawe tydens 1995 se Groot Hansjin-aardbewing, en was grootliks verantwoordelik vir uitgebreide skade aan woongebiedeiendomme in Christchurch se oostelike voorstede en satelliet-woongebiede tydens die 2010 Darfield-aardbewing en die daaropvolgende skudding van 6.3 MW op 22 Februarie 2011.
Gaku Shibasaki
Gaku Shibasaki (柴崎 岳) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Kedar Williams-Stirling
Kedar Williams-Stirling (gebore 14 Desember 1994) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Shank (2010), Montana (2014), en Changeland, en in die televisiereeks Wolfblood (2012).
Cierra Ramirez
Cierra Ramirez (gebore 5 Maart 1995) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente All In (2006) en Girl in Progress (2012), en in die televisiereekse The Secret Life of the American Teenager (2008) en The Fosters (2013).
Veer-dikkop
Die Veer-dikkop (Callogobius plumatus) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan en aan die ooskus van Afrika vanaf die Persiese Golf tot by die Aliwal-bank. Dit kom ook voor by Mauritius en die Seychelle eilande. In Engels staan die vis bekend as die Feather goby.
Velddrif
Velddrif is 'n vissersdorp aan die mond van die Bergrivier geleë in die Bergrivier Plaaslike Munisipaliteit-gebied. Dit grens aan Laaiplek en Port Owen. Velddrif se bevolking is in 2011 op sowat 11 000 geraam, teenoor 7 800 in 2007 en 5 905 in 1996. Die dorpie het sy naam gekry omrede dit die enigste plek was waar vee en voertuie die rivier kon kruis. Die drif is vervang met 'n brug. Daar is 'n groot soutaanleg van Cerebos suid van Velddrif waar 12 000 ton sout jaarliks uit die see ontgin word.
Veer-dikkop
Voorkoms
Die vis se kop en lyf is roomkleurig met donker vlekke en kolletjies op. Die kop is effens plat en die pektorale vinne is groot.
Habitat
Die vis leef in koraalriwwe in water wat van 5 – 25 m diep is.
Velddrif
Port Owen
Port Owen is 'n vakansiedorp en 'n marina, aangrensend aan die vissershawe van Laaiplek en word omring deur soutmoerasse. Die area is bekend vir sy voëllewe: meer as 350 verskillende see-, land- en riviervoëls word hier gevind.
Dino Fetscher
Dino Fetscher (gebore 9 Junie 1988) is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Now You See Me 2 (2016) en in die televisiereeks Years and Years (2019).
Velddrif
Port Owen
Port Owen was die eerste diepsee, residensiële marinaontwikkeling in Suid-Afrika. Die waterweë word beheer deur die Port Owen Marina-owerheid. Port Owen word aan drie kante omring deur die Bergrivier, wat se toekomstige groei beperk word om seker te maak dit bly rustig en eksklusief. Die rivier is vir 56 km bevaarbaar deur klein bote.
Wapen
Velddrif se munisipale raad het in 1967 'n wapenverlening van die Kaaplandse provinsiale administrateur verkry : In rooi, in die skildhoof 'n fabriek en  in  die skildvoet  'n pelikaan, albei van natuurlike kleur; die kante rond gesnee van silwer belaai met vier  golwende dwarsbalke van blou. Die helmteken was twee gekruiste gekroonde goue visse, en die wapenspreuk "Labori detur". Die wapen is in 1972 by die Buro vir Heraldiek geregistreer.
James Dunn (akteur)
James Dunn (2 November 1901 – 1 September 1967) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bad Girl (1931), Bright Eyes (1934), The Living Ghost (1942), en A Tree Grows in Brooklyn (1945).
Grootwulp
Die Grootwulp (Numenius arquata) is 'n voël wat in die Noordelike Halfrond broei en na die Suidelike Halfrond migreer. Die voël het 'n vlerkspan van 90 cm en word hoofsaaklik by Langebaan-strandmeer gevind. In Engels staan die voël bekend as die Eurasion curlew.
Aksel Leth
Aksel Leth (gebore 30 Mei 1988) is 'n Deense akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Olsen Gang Junior (2001) en The Fakir (2004), en in die televisiereekse Rita (2012) en The Legacy (2014).
Staatspresident van Suid-Afrika
Vanaf 1961 tot 1994 was Suid-Afrika se staatshoof bekend as die Staatspresident. Dié amp is geskep tydens republiekwording in 1961, waar koningin Elizabeth II as staatshoof vervang en die amp van Goewerneur-generaal van Suid-Afrika ooreenkomstig afgeskaf is.
Uitvoerende pos
Na grondwetlike hervorming in 1984 word die amp van Staatspresident 'n uitvoerende pos, soos in die Verenigde State van Amerika, en die amp van Eerste Minister van Suid-Afrika word afgeskaf. P.W. Botha word die nuwe Staatspresident, tot sy uittrede in 1989, waarna hy deur Frederik Willem de Klerk vervang is wat die oorgang na meerderheidsregering in 1994 bewerkstellig het.
Einde van blanke minderheidsregering
Onder Suid-Afrika se eerste nie-rassige Grondwet, wat in 1994 aanvaar is, staan die staatshoof (en regeringshoof) eenvoudig bekend as die president. Die eerste sodanige president, Nelson Mandela, destyds leier van die ANC, is as die land se president beëdig op 11 Mei 1994.
Lys van Staatspresidente van Suid-Afrika (1961–1994)
{{Legend|#ff9933|Nasionale Party}}
Chondrocladia koltuni
Chondrocladia koltuni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Chondrocladia en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2006 deur Vacelet.
Walter Walker (akteur)
Walter Walker (13 Maart 1864 – 4 Desember 1947) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Common Law (1931), Flying Down to Rio (1933), The Count of Monte Cristo (1934), en Everybody's Old Man (1936).
1469
Die jaar 1469 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 69ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Spartacus
Vroeë lewe
Die bronne oor Spartacus is nie altyd betroubaar nie en weerspreek mekaar soms. Spartacus kom oorspronklik uit die streek van Thracië. Sommige bronne wil dit hê dat Spartacus 'n gevangene soldaat of droster was wat later 'n tyd lank in die Romeinse leër gedien het. Dit is moontlik dat Spartacus as vrywilliger in die auxilia (hulptroepe bestaande uit buitelanders) van die Romeinse leër gedien het. Yann Le Bohec, 'n Franse historikus wat spesialiseer in Romeinse geskiedenis, weerlê hierdie hipotese egter in sy boek getiteld Spartacus - chef de guerre (in 2016 gepubliseer deur Tallandier), en maak gebruik van die werk van die Romeinse historikus Marcus Terentius Varro Reatinus, wat beweer dat Spartacus aan 'n vrye familie behoort het en op 'n jeudige ouderdom op onwettige wyse deur die Romeinse leër gevange geneem is en ten spyte van sy betogings in slawerny verkoop is aan 'n gladiatoreskool in Capua, wat besit is deur die lanista Lentulus Batiatus. Volgens die Romeinse historikus Lucius Annaeus Florus sou Spartacus daar opleiding ontvang het.
Die Derde Slaweoorlog
In 73 v.C. het Spartacus saam met 73 ander gladiatore uit die gladiatoreskool ontsnap. Dit is bewerkstellig deur messe uit die kombuis te gebruik en daarmee egte wapens te bekom. Hulle het daarin geslaag om met waens wat buitgemaak is weg te kom. Die twee ander leiers van die opstand was Crixus en Oenomaus. In die geplunder wat hierna plaasgevind het, het hulle ander slawe bevry en hulle leër uitgebrei. Die Romeinse leër was destyds grotendeels afwesig van die Italiaanse skiereiland aangesien hulle teen die Koninkryk van Pontus (Derde Mithridatiese oorlog) sowel as Quintus Sertorius moes veg. Praetor Gaius Claudius Glaber is deur die Senaat gestuur om die rebellie met drie legioene te onderdruk.
Spartacus en sy volgelinge het teruggetrek na die hellings van Vesuvius naby Napels. Die weermag het langs die enigste toeganklike roete kamp opgeslaan om Spartacus sodoende uit te honger sodat hulle sou oorgee. Spartacus het egter daarin geslaag om hulle met 'n verrassingsaanval te fnuik deur met tuisgemaakte toue teen 'n steil helling af te daal en vanuit 'n onbewaakte hoek aan te val. Hierna het die verhaal van Spartacus versprei en het al hoe meer ontsnapte slawe, drostersoldate en arm mense by hulle aangesluit, insluitend vroue, kinders en bejaardes. Spartacus het verskeie dorpe onder sy gesag gebring en wapens laat maak. In die daaropvolgende winter het Spartacus daarin geslaag om sy leër tot 'n effektiewe guerrillamag op te lei. Terselfdertyd het hulle 'n steeds groter gebied geplunder.
In die lente het Spartacus noordwaarts getrek. Spartacus was waarskynlik oorspronklik van plan om na Gallië of gebiede noord van die Alpe te reis, maar het later van plan verander. Dit het moontlik onder druk van sy volgelinge gebeur. Dit was waarskynlik moeilik om die groep te beheer en sommige van hulle wou moontlik voortgaan met plunder, terwyl ander Rome wou aanval. Daar bestaan bronne wat beweer dat 'n deel van Spartacus se leër wel die Alpe oorgesteek het, maar die grootste deel van Spartacus se leër het egter weer suidwaarts getrek. Die Senaat het weer twee legioene gestuur om hulle te verslaan, maar dit het ook misluk.
Die Senaat, wat nou besef het dat hulle met 'n geharde teenstander te doen gehad het wat nie onderskat moet word nie, het opdrag gegee aan Marcus Licinius Crassus (destyds die rykste man in Rome) om Spartacus te verslaan. Hy is uitgestuur met 40 000 soldate wat hy tot die uiterste gedissiplineer het. Spartacus het weer noord teruggetrek. Verskeie botsings met Crassus se leër het gevolg en Crixus is gedood. Om Crixus se nalatenskap te vereer het Spartacus gevange Romeinse soldate soos gladiatore laat veg.
Die opstandelinge is al hoe verder suid gedryf. Spartacus het probeer om na Sisilië te ontsnap in die hoop om daar nuwe ondersteuners te werf. Hy het 'n ooreenkoms met seerowers gesluit wat 2,000 man sou oorplaas, maar na betaling het die seerowers hom verraai.
Dit sou byna tweeduisend jaar duur voordat 'n groter opstand as Spartacus s'n gevolg het, naamlik die Haïtiaanse rewolusie. Die naam Spartacus sou in die geskiedenisboeke verewig word as sinoniem met die "stryd vir vryheid".
== Film en teater ==
Tweede Wêreldoorlog
Die Tweede Wêreldoorlog was 'n wêreldwye militêre konflik wat van 1939 tot 1945 geduur het, alhoewel verwante konflikte al vroeër begin het. Die oorlog was 'n samesmelting van twee konflikte: een wat in Asië begin het as die Tweede Chinees-Japannese Oorlog en die ander wat in Europa begin het met die Inval van Pole. Dit was die mees wydverspreide oorlog in die geskiedenis, en het direkte betrekking gehad op meer as 100 miljoen mense uit meer as 30 lande.
Die oorlog is veroorsaak deur die onbevredigende besleg van die Eerste Wêreldoorlog en die ekspansionistiese ambisies van die drie hoof spilmoondhede (Duitsland, Italië en Japan), maar ook die Sowjetunie se strategiese belange in Finland, Bulgarye en die Europese see-engtes. Vanweë die geskille met Josef Stalin en sy minister van buitelandse sake, Molotof, oor die afbakening van die Sowjetunie se belangesfere in Europa, wat 'n voorvereiste vir die Sowjet-toetrede tot die Anti-Britse koalisie van Duitsland, Italië en Japan was, het Adolf Hitler uiteindelik die besluit geneem om die Sowjetryk met 'n verrassende aanval uit te skakel.
Freesia leichtlinii
Die duinefreesia (Freesia leichtlinii) is 'n meerjarige, geofiet wat inheems is aan die Wes-Kaap en kom voor van Agulhas tot by St. Sebastiaanbaai. Die plant se habitat word bedreig deur ontwikkeling, landbou aktiwiteite, oorbeweiding en indringerplante.
Tweede Wêreldoorlog
Hierdie globale konflik het die meeste van die wêreld se nasies in twee kampe verdeel: die Geallieerdes en die Spilmoondhede. As gevolg van die groot skaal waarop die oorlog plaasgevind het, het meer as 60 miljoen mense omgekom, wat beteken dat dié konflik ook die dodelikste in die aangetekende geskiedenis van die mens is. Die oorlog was tot dusver ook die enigste waartydens sowel kernwapens (deur die Verenigde State in Japan) asook biologiese en chemiese wapens (deur Japan in China) gebruik is.
Die Tweede Wêreldoorlog was dan ook die verreikendste oorlog in die geskiedenis en die betrokke lande het saam meer as 100 miljoen militêre personeel gehad wat aan die oorlog deelgeneem het. Totale oorlog het die onderskeiding tussen burgerlike en militêre hulpmiddels tot niet gemaak en was ook die toneel vir een nasie se mobilisering van sy ekonomiese, industriële en wetenskaplike vermoëns tot inspanning van die oorlog. Amper twee derdes van die gestorwenes was siviele burgers. Die Holocaust, wat grotendeels in Oos-Europa plaasgevind het, was verantwoordelik vir die stelselmatige uitmoor van ongeveer ses miljoen Jode en ander sosiale en politieke minderhede (Sinti en Roma, Kommuniste, ens.) deur die Spilmoondhede.
Freesia leichtlinii
Die plant het twee subspesies:
Tweede Wêreldoorlog
Die konflik het geëindig met 'n oorwinning deur die Geallieerdes. In die nasleep daarvan het die Verenigde State en die Sowjetunie ontwaak as die twee voorste wêreldmoondhede. Selfbeskikking het tot dekolonisasie- en onafhanklikheidsbewegings in Afrika en Asië gelei, terwyl Europa self die pad na integrasie begin loop het.
Agtergrond
Die onmiddellike oorsaak van die Tweede Wêreldoorlog word algemeen beskou as die Nazi-Duitse inval van Pole en die Japannese aanvalle op China, die VSA en die Britse en Nederlandse kolonies in Asië. In elkeen van die gevalle was die aanvalle die resultaat van besluite wat deur outoritêre heersende elites in Duitsland en Japan gemaak is. Die Tweede Wêreldoorlog het begin nadat die aggressie met amptelike oorlogsverklarings of gewapende weerstand teëgestaan is.
Japan is in die 1930's grootliks deur 'n militaristiese kliek van Leër en Vloot leiers regeer wat daarop ingestel was om Japan tot 'n koloniale mag te ontwikkel. Hulle doelwit was onder andere om die land se afhanklikheid van die invoer van basiese grondstowwe en olie weens 'n gebrek aan natuurlike hulpbronne te verminder deur direkte beheer oor sodanige hulpbronne elders te verkry.
Japan het Mantsjoerye in 1931 ingeval en China in 1937. Die VSA en die Verenigde Koninkryk het gereageer met lenings en koverte militêre hulpverlening aan China asook die instel van sanksies teen Japan. Die maatreëls sou Japan moontlik tot die onderhandelingstafel gedwing het, maar die Japannese leierskap was oortuig dat die Franse, Nederlandse en Britse regerings meer begaan was oor die oorlog in Europa terwyl die Sowjetunie Japan nie ekonomies of militêr bedreig het nie.
Die leierskap het gevolglik besluit om die Nederlands-Indië, Maleisië en die Filippyne in te val wat bekend sou staan as die "Groot Oos-Asiëoorlog in die Stille Oseaan".
Oorsaak van die oorlog in Europa
Duitsland en Frankryk het reeds vir 80 jaar om oorheersing oor kontinentale Europa geworstel en het twee vroeëre oorloë geveg: die Frans-Duitse Oorlog en die Eerste Wêreldoorlog. Intussen het die mag van die Sowjetunie gegroei en gedreig om dié van Duitsland en Frankryk te oorskry soos die nywerheid ook na dié land toe uitgebrei het.
Alhoewel Duitsland die Russe oorspronklik in 1914 oorwin het, het die oorlog in geheel vir Duitsland in besonder rampspoedig geëindig, met miljoene dood, die verlies van gebiede en ekonomiese ontberings. Van die meer omstrede bepalings van die Vrede van Versailles was dat Duitsland en sy bondgenote algehele skuld vir die Eerste Wêreldoorlog moes aanvaar, dat dit aansienlike gebiedstoegewings sou moes maak en skadevergoeding aan die Geallieerdes moes maak.
Die verdrag is reeds so vroeg as 1922 ondermyn en teen die middel-dertigs openlik verontagsaam.
In die ses jaar voor die Tweede Wêreldoorlog het Adolf Hitler, die leier van die Nazi-party, die mag in Duitsland oorgeneem na hy die demokratiese regering, die Weimar Republiek, uitgeskakel het. In Mein Kampf, 'n outobiografiese boek geskryf deur Hitler toe hy in die tronk was, noem hy dat hy bedoel het om die lande om Duitsland in te val en te verower en hulle sodoende Duits te maak.
Hy het teen die Kommuniste en etniese minderhede, soos Jode, uitgevaar. Ná hy aan bewind gekom het, het hy Duitsland met 'n grootskaalse program van bewapening voorberei vir nog 'n oorlog. Tydens die Groot Depressie het baie sakeondernemings bankrot gespeel en selfmoordsyfers het gestyg. Hitler en die Italiaanse Benito Mussolini het 'n ekonomiese verbetering belowe, iets wat baie ondersteuners gelok het. Kloksgewys van links-bo: Adolf Hitler, Josef Stalin, Franklin D. Roosevelt en Winston Churchill. Tydens die Spaanse Burgeroorlog van 1936 tot 1939 is die Spaanse demokratiese regering, wat grotendeels deur die Sowjetunie en ander lede van die Volkebond ondersteun is, omvergegooi deur 'n fascistiese politieke party onder leiding van Francisco Franco, 'n Nazi-ondersteuner.
In die laat 1930's het Hitler die Verdrag van Versailles verbreek: dié verdrag was verantwoordelik vir die vrede na die Eerste Wêreldoorlog en het vereis dat Duitsland, onder andere, die land sal ontwapen en sy leër beperk tot 100 000 man. Hitler het egter die Rynland hermilitariseer en die Duitse leër, die vloot en die lugmag groter gemaak.
Die Britse en Franse regerings het 'n paaibeleid gevolg in die hoop om 'n nuwe Europese oorlog te vermy: hul bevolkings was steeds vermoeid na die reuse sterfgetalle van die Eerste Wêreldoorlog. Dié beleid het sy klimaks bereik in die München-ooreenkoms in 1938, waardeur die skynbaar onvermydelike uitbreek van die oorlog voorkom is toe die Verenigde Koninkryk en Frankryk ingestem het tot Duitsland se anneksering en onmiddellike besetting van die Duits-sprekende streke van Tsjeggo-Slowakye.
In ruil hiervoor het Hitler sy woord gegee dat Duitsland geen verdere aansprake op gebiede in Europa sou maak nie. Neville Chamberlain het verklaar dat die ooreenkoms "vrede vir ons tyd" teenwoordig het. In Maart 1939 het Duitsland egter die res van Tsjeggo-Slowakye ingeval en 'n effektiewe einde aan enige pogings van versoening gemaak.
Die mislukking van die München-ooreenkoms het bewys dat Hitler nie betroubaar was wat onderhandelings betref nie en dat sy aspirasies vir oorheersing van Europa verder gestrek het as wat die Verenigde Koninkryk en Frankryk kon duld. Pole en Frankryk het op 19 Mei 1939 amptelik belowe om mekaar van militêre ondersteuning te voorsien, sou een van die lande aangeval word. Die Britte het reeds in Maart van dié jaar hul ondersteuning aan Pole aangebied.
Op 23 Augustus 1939 het Duitsland en die Sowjetunie die Molotof-Ribbentrop-verdrag onderteken. Die verdrag het 'n geheime protokol ingesluit wat Sentraal-Europa in Duitse en Sowjetse areas van belangstelling ingedeel het, insluitende 'n voorwaarde wat Pole opgedeel het. Elke land het die ander beloof dat hy vry sou wees om sy dele te regeer soos hy dit goeddink, selfs al het dit militêre besetting ingesluit.
Die ooreenkoms het voorsiening gemaak vir die verkoop van olie en kos deur die Sowjetunie aan Duitsland; dít het die gevaar van 'n Britse blokkade verminder (so 'n blokkade het veroorsaak dat Duitsland amper uitgehonger het tydens die Eerste Wêreldoorlog). Hitler was bereid om oorlog teen Pole te verklaar en ook teen die Verenigde Koninkryk en Frankryk, indien nodig. Hy het beweer dat daar Duitse griewe was rakende die kwessies omtrent die vrye stad Danzig en die Poolse korridor. In werklikheid was hy egter van plan om alle Poolse gebiede te verower en dit deel van die "Deutsches Reich" te maak. Die ondertekening van 'n nuwe alliansie tussen die Verenigde Koninkryk en Pole op 25 Augustus het nie sy planne aansienlik verander nie.
Op 1 September 1939 het Duitsland Pole binnegeval, wat veroorsaak het dat Frankryk en die Verenigde Koninkryk oorlog teen Duitsland verklaar het. Die Verenigde Koninkryk het saam met hom die reuse Britse Ryk gebring en die meeste lede van die Britse Statebond het kort daarna by hulle aangesluit.
Oorsaak van die oorlog in Asië
Westerse lande het, volgens die beleid van die Verdrag van Versailles, begin om Japan as 'n koloniale moondheid te erken en sommige politieke en militêre leiers het daarop aangedring dat Japan daarop geregtig was om, onder die heerskappy van Keiser Hirohito, Asië te verower en te herenig.
Japan het Mantsjoerye in 1931 ingeval en China in 1937 om sodoende die land se karige stapels natuurlike bronne te vermeerder: Japan het gely aan oorbevolking en wou die land se koloniale ryk uitbrei. Die Japannese het aanvanklike aantogte gemaak, maar was vertraag en tydelik teëgesit in die Slag van Sjanghai. Die stad is egter in Desember 1937 deur die Japannese verower, saam met die destydse hoofstad Nanking (ook gespel "Nanjing").
SABC2
SABC2 is 'n Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie-televisiekanaal wat programme in Engels, Afrikaans, drie Sotho-tale, Venda en Tsonga uitsaai. Die kanaal is in 1996 geskep toe die SAUK hul televisiekanale herstruktureer het. Die verminderde Afrikaanse inhoud op die kanaal het sommige sprekers van die taal ongelukkig gemaak, alhoewel die kanaal steeds 'n aansienlike hoeveelheid Afrikaanstalige programme, insluitende 'n daaglikse nuusbulletin saans om 19:00, uitsaai.
Tweede Wêreldoorlog
Oorsaak van die oorlog in Asië
As gevolg hiervan het die Chinese Nasionaliste-regering hul setel verskuif na Wuhan en daarna na Chongqing tot aan die einde van die oorlog. Verowerde gebiede van China is blootgestel aan wreedaardige besettings, met baie wreedaardige dade teen die Chinese burgers, waaronder die Bloedbad van Nanjing en wydverspreide gebruik van chemiese wapens. Japan en China het nooit amptelik oorlog verklaar nie: beide het gevrees dat 'n oorlogsverklaring Europa en die Verenigde State sou vervreem.
In die lente van 1939 het die Sowjetse en Japannese magte in Mongolië gebots. Die groeiende Japannese teenwoordigheid in die Verre Ooste is as 'n groot strategiese bedreiging deur die Sowjetunie gesien en die Sowjetse vrees vir 'n oorlog wat op twee verskillende geografiese plekke geveg moes word, was die primêre rede vir die Molotof-Ribbentrop-verdrag met die Duitse Ryk, alhoewel sommige geskiedkundiges glo dat die München-ooreenkoms die primêre oorsaak van die verdrag was.
Die Japannese inval van Mongolië het gefaal, aangesien hul magte deur die Sowjetse eenhede, onder leiding van Generaal Georgi Zjoekof, afgeslaan is. Na dié mislukte inval het daar vrede tussen die Sowjetunie en Japan geheers tot en met 1945. Japan het daarin belanggestel om sy ryk uit te brei, wat tot konflik gelei het met die Verenigde State oor die Filippyne en die beheer van die seeroetes na die Nederlandse Oos-Indië. Die Sowjetunie het op die weste gekonsentreer en het slegs die minimum troepe agtergelaat om die grens teen Japan te bewaak. Japannese magte het die Franse kolonie Frans-Indo-China op 22 September 1940 binnegeval. Die Verenigde State van Amerika (na hulle die V.S.-Japannese handelsverdrag van 1911 opgesê het), die Verenigde Koninkryk, Australië en Nederland (wat die olie van die Nederlandse Oos-Indië beheer het) het in 1941 gereageer deur boikotte in te stel op die uitvoer van natuurlike hulpbronne na Japan. Die westerse magte het ook begin om lenings aan China te voorsien, saam met geheime militêre ondersteuning, bekend as die Flying Tigers ("Vlieënde Tiere").
Japan moes kies tussen sy onttrekking uit China en Indo-China, die onderhandeling van 'n middeweg, om hulpbronne elders te koop of om oorlog te verklaar en lande te verower wat beskik het oor olie, ystererts, bauxiet en ander grondstowwe. Japan se leiers het geglo dat die Geallieerdes te besig was met die oorlog teen Duitsland en Italië, om hul aan Japan te steur.
Verder, dat die Verenigde State steeds nie gereed was vir oorlog nie en eerder 'n middeweg sou wou vind, as om 'n volskaalse oorlog te voer. Japan het dus voortgegaan met hul planne vir 'n oorlog in die Stille Oseaan, deur byna-gelyktydige aanvalle te loods teen Maleisië, Thailand, Hongkong, Hawaii, die Filippyne en Wake-eiland.
Vir propaganda-doeleindes het Japan se leiers verklaar dat die doel van hul militêre veldtogte die skepping van 'n "Groot Oos-Asiese welstandsfeer" is. Dié sfeer, het hulle beweer, sou 'n samewerkende genootskap van Asiatiese nasies wees, wat deur Japan van Europese koloniale oorheersing bevry is en dus selfstandig en selfgedetermineerd sou kon bestaan. In die praktyk was besette lande en hul bevolkings egter geheel en al ondergeskik aan Japannese gesag.
Verloop van die oorlog
Die Tweede Wêreldoorlog was 'n ses jaar-lange oorlog gevul met slagvelde en militêre konflik, met die Spilmoondhede as die dominante magte vir die eerste paar jaar. Kontinentale Europa is vinnig deur Duitsland oorgeneem en Groot-Brittanje het alleen gestaan tot die Duitse inval van die Sowjetunie in 1941.
Die Verenigde State, wat Groot-Brittanje voorsien het van hulpmiddels, het in 1941 tot die oorlog toegetree en saam met hulle hulle kapasiteit vir vervaardiging en mannekrag gebring, wat gehelp het om Duitsland en Japan te oorweldig. 1942 was veelbeduidend: Duitsland en Italië het nederlae gely in die Sowjetunie en Noord-Afrika waarvan hulle nooit werklik herstel het nie.
Met die Geallieerde inval in Italië in 1943 en Frankryk (sien die Slag van Normandië) in 1944, is die finale fases van die oorlog in beweging gesit. Sowjetse troepe het tegelykertyd deur Oos-Europa gemars en het 'n klimaks bereik in die Slag van Berlyn en die vernietiging van die Derde Ryk.
Op die Asiatiese oorlogstoneel het Japan dele van China vir ses jaar beset voor veldslae en gevegte in 1937 op 'n groot skaal uitgebreek het as gevolg van die Marco Polo-brug-insident.
Chinese magte was teen 1941 in staat om die Japannese vooruitgang te stuit, maar geeneen van die nasies kon die oorhand kry nie: Japan het wel die digbevolkste en ekonomies produktiewe dele van die land beheer, maar Sjina was in beheer van die enorme binneland.
Op die 7de en 8ste Desember 1941 het Japan tegelykertyd aanvalle op Hongkong, Sjanghai, die Filippyne, Thailand en Hawaiï geloods en in 'n kort periode hulle ryk van die sentrale Stille Oseaan tot by Nieu-Guinee en verder tot by Mianmar uitgebrei. As 'n gevolg is die "American-British-Dutch-Australian Command" (in Afrikaans: "Amerikaanse-Britse-Nederlandse-Australiese Kommando") gevorm (ook genoem die "ABDACOM" of slegs die "ABDA").
Dié vereniging was die voorloper van die Verenigde Nasies. Die vorming het gelei tot die deurslaggewende Slag van die Koraalsee, Slag van Guadalcanal en die Slag van Midway in Junie 1942. Matige sukses deur beide kante het die konflik uitgerek tot 1944, toe die Geallieerdes die oorhand gekry het in die Slag van Saipan in die Filippyne. Hulle het daarna ook begin met bombarderings van die Japannese tuiseilande wat 'n klimaks behaal het met die werp van twee atoombomme en die oorgawe van Japan.
Oorlog breek uit in Europa
Op 1 September 1939 het Duitsland Pole ingeval, onder die valse voorwendsel van 'n "Poolse aanval" op 'n Duitse grenspos. Die Verenigde Koninkryk en Frankryk het Duitsland twee dae gegee om van Pole te onttrek. Op die derde dag, 3 September 1939, het die Verenigde Koninkryk, Australië en Nieu-Seeland oorlog teen Duitsland verklaar. Hul voorbeeld is gou gevolg deur Frankryk, Suid-Afrika, Kanada en Nepal. Brittanje het onmiddellik begin om Duitse skepe gevange te neem en 'n blokkade op te rig.
Ondanks die Franse en Britse verdragsverpligtinge teen Pole, was beide Frankryk en Groot-Brittanje polities onwillig om 'n landinval in Duitsland te loods. Die Franse se bewapeningsproses het traag verloop en het slegs 'n klein offensiewe aanval in die Saarland geloods. Nóg die Franse, nóg die Britte het betyds landmagte gestuur om Pole te ondersteun. Intussen het die Duitsers Warskou bereik, ná hulle deur die Poolse verdedigingsmagte gesny het.
Op 17 September het die Sowjetunie, in ooreenkoms met hulle geheime ooreenkoms met Duitsland, Pole uit die ooste ingeval. Die Poolse verdediging het in chaos verval, siende dat hulle skielik van twee kante af aangeval is. 'n Dag later het die Poolse president en opperbevelvoerder na Roemenië gevlug. Op 1 Oktober 1939 het die vyandige magte, na 'n maand-lange aanval op Warskou, die stad ingevaar.
Die laaste Poolse eenhede het op 6 Oktober, tydens die Slag van Kock, oorgegee. Pole het self egter nooit amptelik teen die Duitsers oorgegee nie en sommige troepe het dit reggekry om na buurlande te ontsnap. In die nasleep van die inval het 'n besette Pole dit reggekry om 'n magtige Poolse Geheime Staat te skep as versetbeweging en het steeds ondersteuning aan die Geallieerdes gelewer vir die duur van die oorlog.
Na die val van Pole het Duitsland verdere aanvalle gestaak om te hergroepeer tydens die winter van 1939–1940 tot April 1940, terwyl die Britse en Franse troepe op die verdediging gebly het. Daar is ook deur joernaliste na hierdie periode verwys as die "Skemeroorlog" of "Sitzkrieg", omdat so min werklike gevegsaksie plaasgevind het. Tydens hierdie periode het die Sowjetunie Finland op 30 November 1939 aangeval, wat die begin van die Winteroorlog aangedui het. Ten spyte van die feit dat die Sowjetse troepe vier teen een in die meerderheid was, het die Rooi Leër die aanval beskaamd moeilik gevind en die Finse verdediging het 'n volskaalse inval verhoed. Die Sowjetse troepe het egter volgehou en in die einde het die Vredesverdrag van Moskou tussen die Sowjetunie en Finland veroorsaak dat Finland strategies belangrike grensgebiede naby Leningrad aan die Sowjetunie moes oordra.
Duitsland het Denemarke en Noorweë op 9 April 1940 ingeval (sien Operasie Weserübung). Denemarke het die inval nie teëgesit nie, maar Noorweë het wel teenaanvalle geloods. Die Noorweegse verdediging is egter ondermyn deur President Vidkun Quisling, wat sy land bedrieg het deur met die Sowjetunie saam te werk. Die Verenigde Koninkryk het troepe gehad wat gereed was om Noorweë te ondersteun en dié het in die noorde van die land geland. Teen laat Junie is die Geallieerdes verslaan en het hulle onttrek, Duitsland het die grootste deel van Noorweë beheer en die Noorweegse leër het oorgegee, terwyl die Noorweegse Koninklike Familie na Londen ontsnap het. Duitsland het Noorweë gebruik as 'n basis vir lug- en see-aanvalle op Arktiese konvooie wat op pad na die Sowjetunie was. Noorweegse guerillastryders sou egter regdeur die oorlog teen die Duitse besetting aanhou veg.
Inval van Wes-Europa en aanval op Amerika
Die Duitsers het die Skemeroorlog op 10 Mei 1940 beëindig toe hulle Luxemburg, België, Nederland en Frankryk ingeval het. Die Nederlanders is gou oorweldig en die Nederlandse stad, Rotterdam, is vernietig tydens 'n bomaanval. Die British Expeditionary Force (BEF) en die Franse Leër het Vlaandere bereik en het beplan om 'n voortdurend bewegende oorlog in die noorde te veg, terwyl hulle 'n voortdurend stilstaande front langs die Maginotlinie verder suid instand sou hou. Die Geallieerdes se planne is egter gou tot niet gemaak deur die mees klassieke voorbeeld in die geskiedenis van die Blitzkrieg.
In die eerste fase van die inval, Fall Gelb, het die Wehrmacht se Panzergruppe von Kleist deur die Ardenne gejaag; die Ardenne is 'n swaar beboste streek en die Geallieerdes het geglo dat dit onmoontlik vir 'n moderne, gemeganiseerde leër sou wees om deur hierdie gebied te beweeg. Die Duitsers het deur die Franse verdedigingslyn by Sedan, wat uit reserwetroepe bestaan het, gebreek en het verder wes beweeg deur Noord-Frankryk tot by die Engelse Kanaal, wat die Geallieerdes in twee gedeel het.
Op 10 Junie het Italië by die oorlog aangesluit en Frankryk in die suide aangeval. Duitse magte het aangehou met hul verowering van Frankryk met Fall Rot ("geval rooi"). Frankryk het 'n wapenstilstandsverdrag met Duitsland onderteken, met die gevolg dat Duitsland Parys en twee derdes van Frankryk beset het, asook die stigting van 'n Duitse vasalstaat wat bekendgestaan het as Vichy-Frankryk. Die setel van die staat was dan ook in die stad, Vichy, geleë.
Duitsland het in die somer van 1940 begin met voorbereidings vir die inval van die Verenigde Koninkryk tydens Operasie Seeleeu (Unternehmen Seelöwe in Duits). Meeste van die Britse Leër se swaar wapens en voorraad het verlore gegaan in Duinkerken. Die Duitsers sou nie daarin slaag om die Royal Navy ("Koninklike Britse Vloot") te verslaan nie, maar het gedink dat hulle wel sukses met die inval sou kon behaal indien hulle die oorhand oor die lugweë kon verkry.
Ten einde dit reg te kry moes hulle eers die Royal Air Force (RAF, "Koninklike Britse Lugmag") verslaan. Die volgende kragmeting tussen die twee lugmagte in die laat-somer van 1940 sou later bekendstaan as die Slag van Brittanje (ook soms die "Slag van Engeland" genoem).
Die Luftwaffe het aanvanklik die RAF Fighter Command se vliegvelde en radarstasies geteiken. Die RAF het gereageer deur bomaanvalle teen Berlyn te loods. 'n Woedende Hitler het sy aandag na die bombardering van Londen verskuif, in 'n operasie wat bekend staan as Die Blitz. Die Luftwaffe se aanslag is uiteindelik deur die Hawker Hurricane- en Supermarine Spitfire-vegvliegtuie afgeweer, terwyl die Royal Navy in beheer van die Engelse Kanaal gebly het. Die Duitsers se planne om Brittanje in te val is daarna vir 'n onbepaalde periode uitgestel.
Ná die val van Frankryk in 1940 was die Verenigde Koninkryk in 'n finansiële krisis. Franklin D. Roosevelt het die Amerikaanse Kongres oorreed om die Lend-Lease-akte op 11 Maart 1941 goed te keur, wat die Verenigde Koninkryk en 37 ander lande van $50,1 miljard in militêre toerusting en ander voorraad voorsien het. $31,4 miljard daarvan het na die Verenigde Koninkryk en die Statebond gegaan. Kanada het 'n soortgelyke dog kleiner program opgestel, wat $4,7 miljard in voorraad na die Verenigde Koninkryk gestuur het.