cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Suidelike waterfiskaal
Die Suidelike waterfiskaal (Laniarius ferrugineus) ('ferrugineus' = roeskleurig) is 'n endemiese, algemene standvoël van woudrande, ruigtes en digte kusstreke. Hulle bly een-een of in pare. Die voël is gemiddeld 22 cm groot en weeg 59 gram.
In Engels staan die voël bekend as die Southern boubou. Alhoewel hierdie standvoël en sy familie eens gereken was onder ware laksmanne in die familie Laniidae, is hulle nie naby verwant nie.
Die spesie word aangetref in suidoostelike Afrika, hoofsaaklik in Suidoos-Zimbabwe, die ooste van Botswana, Mosambiek en suidelike en oostelike Suid-Afrika. Hulle woon in digte bosse en woude, mangliet, struikgewas en tuine. In droër areas kom hulle voor in oewerwoud.
Beskrywing
Die manlike Suidelike waterfiskaal is 'n redelik kenmerkende 20–22 cm lang voël met swart bokante wat strek van die bokant van die kop tot by die stert, 'n treffende wit vlerkstreep, en 'n relatief lang swart stert met wit buitevere. Die onderlyf is wit en skakeer na roeskleurig op die maag, onderstert en flanke. Die bek, oë en bene is swart.
Die wyfie is soortgelyk aan die mannetjie, maar donkergrys bo-op en met 'n roeserige blos op die bors. Jong voëls lyk na die wyfie, maar met bruin gespikkel bo-op, 'n gelerige blos op die vlerkbalk, en is gestreep onder.
Die roeskleur op die onderlyf, wat die voël sy wetenskaplike naam gee, onderskei hom van die tropiese waterfiskaal en die moeraswaterfiskaal. Oppervlakkig lyk hulle soos die fiskaallaksman, Lanius collaris, maar het 'n korter stert met meer wit in die vlerke, en is minder opmerklik in gewoontes.
Gedrag
In teenstelling met die ware laksman wat in die oopte sit, verkies die Suidelike waterfiskaal om in digte plantegroei naby aan die grond te wei. Hierdie gewoonte het gelei tot die beskrywings skaam en sluiperig. Diëet-gewys vang die Suidelike waterfiskaal hoofsaaklik insekte wat op die grond of van lae takke af gevang word. Klein knaagdiere, akkedisse, slakke en vrugte is ook op die spyskaart.
Die Suidelike waterfiskaal gebruik 'n duetroep, met 'n ooo-whee-ooo, gevolg deur ooo-ooo-wheee, of wheee-wheee gevolg deur ooo-whee-ooo. Die duet het vele variasies, en die ooo-whee-ooo roep kan verkeerdelik uitgeken word as dié van die swartkopwielewaal. Die alarmroep is 'n dowwe kluk.
Staafkerk van Borgund
Die Staafkerk van Borgund (Bokmål: Borgund stavkirke, Nynorsk: Borgund stavkyrkje) is in die Noorse munisipaliteit Lærdal (provinsie Sogn og Fjordane) word as een van die uitmuntendste voorbeelde van die Noorse staafboukuns beskou. Dit is nooit omgebou of uitgebrei nie en word dus as die prototipe van 'n Middeleeuse Noorse staafkerk beskou. Die kerk is daarnaas een van die oudste houtgeboue in Europa en 'n trekpleister vir toeriste.
Ligging, religieuse betekenis en datering
Die Staafkerk van Borgund is sowat 30 kilometer oos van die dorp Lærdalsøyri aan die grootpad E16 tussen Fagernes en Sogndal in die Lærdal en aan die oewer van die rivier Lærdalselva en 345 meter bo seevlak geleë. Die kerk is net soos Germaanse heiligdomme nie in 'n dorp opgerig nie, maar op 'n afgeleë plek wat vroeër ook as vergaderplek vir die boere van die omgewing gedien het.
Die staafkerk is ná die jaar 1181 opgerig en aan die apostel Andreas gewy. Dit is tans een van die oudste bewaarde houtgeboue in Europa. Van die oorspronklik meer as 1 000 staafkerke in Noorweë het slegs 28 bewaar gebly. Naas die Staafkerk van Heddal het ook die kerkgebou in Borgund grotendeels in sy oorspronklike toestand bewaar gebly en het in baie gevalle as voorbeeld vir herstelwerk en restourasie van ander staafkerke gedien.
Die oudste dokumente, wat na die Staafkerk van Borgund verwys, dateer uit die jaar 1342. Die kerkgebou is nogtans ouer en het in die tydperk tussen 1150 en 1200 ontstaan. Volgens dendrochronologiese ondersoeke is die hout, wat as boumateriaal gedien het, in die winter van 1180/81 gekap, en ook rune-inskrifte op die hout verwys na hierdie datum.
Argeologiese ondersoeke is in die jare 1969 en 1985 gedoen, en onder die bodem van die staafkerk is spore van 'n ouer gebou ontdek.
Net soos ander staafkerke het ook dié van Borgund gedurende die oorgangsperiode van die heidense tot die christelike geloof ontstaan. Die oorspronklike Nordiese godsdiens was in hierdie tydperk veral in landelike gebiede nog lewendig – die Edda, 'n beduidende versameling mitiese en religieuse liedere uit die Nordiese heldetydperk is veertig jaar ná die oprigting van die staafkerk in Borgund in 1220 neergeskryf. Terwyl baie plaaslike heersers hulle aan die nuwe godsdiens onderwerp het wat deur koning Olaf Tryggvason in die laat 10de eeu met geweld in Noorweë ingevoer is, het veral boere hulle aanvanklik teen die nuwe geloof verset. Die christendom het eers ná 'n oorgangsfase van sowa tweehonderd jaar geseëvier.
Die staafkerk-boukuns berus op die skeepsboutradisies van die Wikingtydperk en versinnebeeld 'n tweede belangrike invloed uit die voor-christelike periode – skeepsbou het 'n sentrale rol in die Wiking-leefwyse gespeel sodat die skip uiteindelik as 'n religieuse simbool gedien en die onderwerping van die element water versinnebeeld het. Skepe was daarnaas ook die vervoermiddel waarmee die siele van oorledenes hul oorgang na die hiernamaals bewerkstellig het. By die oprigting van staafkerke is skeepsbouelemente dus as heidense religieuse simboliek oorgeneem.
Plattegrond
Die kenmerkende argitektoniese karakteristieke van die Staafkerk van Borgund het die aanleiding tot die vakterm "Borgund-tipe" gegee wat nou na 'n aantal soortgelyke staafkerke verwys.
Die saaldak van die verhoogde hoofskip rus op twaalf houtpilare. Aan die oostelike kant sluit 'n koorkamer met 'n halfronde koornis by die hoofskip aan. Rondom die hoofskip is 'n sybeuk opgerig, maar in teenstelling met die klassieke argitektoniese verdeling van 'n kerkgebou in hoofskip en sybeuk moet hierdie gedeeltes in Borgund as die staafkerk se sentrale ruimte beskou word aangesien net die neweruimte vroeër oor kerkbanke beskik het. Die koorruimte is in argitektoniese opsig sowel in sy binneste asook sy buitenste duidelik van die sentrale ruimte geskei.
Rondom die kerk en sy koorruimte loop die sogenaamde svalgang, 'n oordakte galery wat vroeër ná die kerkdienste as 'n vergaderplek vir kerkgangers gedien het. Daarnaas kon kerkgangers hier hul wapens neerlê voordat hulle die kerkgebou betree het. Sowel die svalgang asook die sybeuke is van plat lessenaarsdakke voorsien.
Suiderkruisvlae
Die term Suiderkruis kan ook verwys na die blou Sint Andrieskruis soos dit gebruik word in verskeie vlae van die Gekonfedereerde State van Amerika in die Amerikaanse Burgeroorlog.
Staafkerk van Borgund
Opbou
Die Staafkerk van Borgund beskik oor ses vlakke. Die hoofskip en die reghoekige koorruimte is van geweldakke voorsien. Oor die dak van die hoofskip is drie bykomende klein geweldakke aangebring wat in 'n spits torinkie met windwyser toeloop. Die hoeke van hierdie dakke se gewels is met draakkoppe versier wat volgens 'n heidense tradisie simboliese beskerming aan die kerk verleen.
Suiderkruisvlae
Hierdie lys is nie volledig nie en van die vlae in die lys het nie noodwendig amptelike status nie.
Staafkerk van Borgund
Opbou
In 1738 is dele van die dak se nok, die draakkoppe en ander gedeeltes van die dakversierings vervang. Een oorspronklike draakkop uit die Middeleeue is nogtans opbewaar. Die sybeuk se gewelhoeke en die kleiner gewels van die svalgang is daarenteen met kruise versier wat vanweë hul groot aantal as magiese beskermingstekens beskou kan word.
Die dakke is met houtspane bedek, en ook die naels, waarmee die spane vasgespyker is, is van hout vervaardig. 'n Aantal spane dateer waarskynlik nog uit die Middeleeue. Vanweë die gebrek aan materiaal is metaal slegs vir die deurslotte en skarniere gebruik.
Die kerk beskik oor 'n westelike en 'n suidelike portaal wat albei van archivolte (halfronde boë) en halfsuile omraam word en met dierornamente en blaarranke versier is. Die suidelike portaal met sy effens meer beskeie dekorasie is van kapitele met gesnyde beelde van leeus. Die westelike portaal toon naas die ranke ook vegtende, draakagtige diere. Die kerkingang by die wesportaal beskik oor 'n sogenaamde spookdrumpel: 'n traptree wat keer dat spoke die kerk binnekom. Die ingang is om hierdie rede ook betreklik smal.
Die wesportaal toon sekere invloede van die destydse steenboukuns, en die pilare regs en links van die portaal het die gedaantes van pilare met basis en kapiteel. Die portaal met sy ronde boë is ryk versier. Ook die koorruimte beskik oor 'n portaal in suidelike rigting, alhoewel dit ernstig beskadig is. Die koorruimte se dak is keëlvormig en het – analoog met die portale – 'n kort toring met 'n keëlvormige dak en 'n kruis.
Binneruimte
duimnael|links|150px|Tekening van G.A. Bull Die Middeleeuse binneruimte het goed bewaar gebly en is in sy oorspronklike toestand gelaat. Slegs die Middeleeuse koorhek is ná die Reformasie verwyder. Die Middeleeuse houtvloer en die sitbanke langs die mure het gedeeltelik, die steenaltaar en die doopvont uit speksteen volledig bewaar gebly.
Die dakkonstruksie rus op houtpilare wat onderling deur sint-andrieskruise gestut word. Die pilare se eindpunte is met houtsnywerk versier wat maskers van mense en fabelwesens uitbeeld. Vroeër het kykgate in die muurplanke van die verhoogde sentrale ruimtes as vensters gedien. Die groter vensters, wat laster ingebou is, is tydens die restourasie weer verwyder.
Kloktoring
Aan die suidekant van die begraafplaas is 'n kloktoring opgerig waar met die uitsondering van 'n klein klok in die dakruiter alle klokke van die staafkerk opgehang is. Die toringkonstruksie het sy oorsprong in die Middeleeue, en daar word aangeneem dat dit gelyktydig met die kerkgebou opgerig is. Aan sommige gedeeltes van die kloktoring is planke aangebring om die ou boumateriale te beskerm.
Die staafkerk vandag
Die staafkerk is tot by die jaar 1868 gereeld vir kerkdienste gebruik; daarna het 'n nuwe kerkgebou 100 meter wes van die staafkerk sy funksie oorgeneem. Die begraafplas is steeds gebruik. In 1877 het die Fortidsminneforeningen, 'n verenging wat hom vir die bewaring van die staafkerk beywer het, die historiese gebou gekoop wat vinnig tot 'n toeristetrekpleister ontwikkel het. Reeds in 1898 is 'n toeristegids met Noorse en Engelse teks gepubliseer. Die staafkerk dien tans as 'n museum, aangesien hier geen kerkdienste meer gehou word nie.
Die toerisme het egter tot slytasie gelei, en in 1973 is 'n houtvloer ter beskerming van die kerk se oorspronklike vloer aangebring. Ook die rune-inskrifte is van 'n kunststofafdekking voorsien. Die svalgang is vir besoekers gesluit. Weens die groot aantal toeriste bly slytasie steeds 'n probleem.
Die Staafkerk van Borgund staan tans tussen die begin van Mei en die einde van September oop vir besoekers. Op 2 Mei 2005 is 'n uitstallingsentrum naby die kerk geopen wat die geskiedenis van staafkerke en die godsdiens in die Middeleeue behandel. Die kerkgemeente Borgund maak deel uit van die Noorse Kerk. Saam met Tønjum en Hauge is Borgund 'n deel van die groot gemeente van Lærdal in die bisdom Bjørgvin (Bergen).
Namaaksels
Die Staafkerk van Borgund het reeds twee keer as 'n voorbeeld vir namaaksels gedien: Die Chapel in the Hills in Rapid City in die Amerikaanse deelstaat Suid-Dakota uit die jaar 1969 is 'n kopie van die Noorse kerk, terwyl die Gustav-Adolf-staafkerk in die Duitse dorp Hahnenklee in die Harz-gebergte slegs rofweg volgens sy Noorse eweknie ontwerp en in 1908 ingewy is.
Groot Nordiese Oorlog
Die Groot Nordiese Oorlog was 'n oorlog wat tussen 1700 en 1721 in Noord-, Sentraal- en Oos-Europa gevoer is om beheer oor die Oosseegebied te kry.
In Maart 1700 het 'n politieke en militêre alliansie, wat uit die Tsaredom van Rusland en die dubbelmonargieë Sakse-Pole en Denemarke-Noorweë bestaan het, die Sweedse Ryk aangeval wat destyds deur Karel XII van Swede, in die oë van sy tydgenote 'n jong en onervare heerser, geregeer is. Ondanks sy relatief slegte uitgangsposisie het die Sweedse koning aanvanklik militêre oorwinnings behaal sodat Denemarke-Noorweë (1700) en Sakse-Pole (1706) die alliansie verlaat het.
Toe Karel XII in 1708 'n poging onderneem het om ook Rusland met 'n laaste veldtog te oorwin, het die Swede in die Slag naby Poltawa in Julie 1709 'n verpletterende nederlaag gely wat die oorlog 'n finale wending gegee het.
Aangemoedig deur Swede se nederlaag, het sy voormalige teenstanders Denemarke en Sakse vinnig weer tot die oorlog toegetree. Die geallieerde magte het nou 'n militêre offensief begin loods wat Swede se rol tot defensiewe oorlogsvoering beperk het. Die koppige en eiewillige Sweedse monarg was nogtans nie bereid om oor te gee nie, en eers toe hy in die najaar van 1718 tydens die beleg van Frederikshald onder misterieuse omstandighede gesneuwel het, het die pad vir 'n wapenstilstand oopgelê.
Die bepalings van die vredesooreenkomste wat in die Vrede van Nystad, die Vrede van Frederiksborg en die Vrede van Stockholm vasgelê is, het 'n einde aan Swede se status as Europese groot moondheid gemaak en tegelykertyd die weg gebaan vir Rusland se ontwikkeling tot 'n nuwe groot moondheid.
R500 (Suid-Afrika)
Die R500 is 'n streeksroete wat by die R53-provinsiale pad, 3 km noord van Parys aftak en noordwaarts gaan. Dit kruis die R54, gaan verby Fochville, kruis die N12-nasionale pad, kruis die R501 net voor dit deur Carletonville gaan. Dan tak die R41 van die pad af net voor dit die N14-nasionale pad kruis. Die sluit aan by die R509 waar dit ook eindig, 10 km wes van Magaliesburg.
David McLean (akteur)
David McLean (19 Mei 1922 – 12 Oktober 1995) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Deathsport (1978) en in die televisiereekse Death Valley Days (1952), Tate (1960), en Days of Our Lives (1965).
Spoor (slangklou)
By die begin van die stert het die luislang 'n paar horingagtige uitsteeksels. Hierdie sogenaamde kloue is die oorblyfsels van die agterste ledemate. Onder die vel het daar ook nog dele van die buikgordel behoue gebly. Spore is die eksterne sigbare deel van die rudimentêre oorblyfsels van pote wat op weerskante van die kloaak by primitiewe slange, soos die boas en luislange, gevind word. Hierdie oorblyfsels van 'n bekken en dybeen, wat nie aan die ruggraat verbind is nie, "hang" eenvoudig in die spiermassa rond. Die dybeen steek by die pens uit en lyk soos 'n spoor of klou. Dit is die dybeenpunt en die mannetjie s'n is gewoonlik groter en meer gepunt as die wyfie s'n. Dit word gebruik om tydens paring vas te klou en te prikkel, maar ook om ander mannetjies van dieselfde spesie mee te bestry.
Ongeveer 70 miljoen jaar gelede het party grawende slange die aardoppervlak bestyg en het so as die voorlopers van die 2 000 spesies geword wat vandag bestaan, waarvan baie nog besig is om te evolueer. Party, soos die boas en luislange, het so te sê niks verander nie en het as verwysing na hul akkedis-voorsate steeds agterpootoorblyfsels. Die meeste ander slange (behalwe party grawende soorte soos die Typhlops- en die Leptotyphlops-spesies) het reeds hierdie rudimentêre ledemate verloor.
Lars Hjøllund
Lars Hjøllund (gebore 20 September 1977) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rol in die televisiereeks Park Road (2009).
Swartoogboslaksman
Die Swartoogboslaksman (Chlorophoneus nigrifrons) is 'n skaars standvoël van die woudblaredak en middelstratum, met rank- en slingerplante gedrapeer. Die voël is 19 cm groot en weeg 35 gram. In Engels staan die voël bekend as die Black-fronted Bushshrike.
MiG-29
Die Mikojan-Goerewitsj MiG-29 (Russies Микоян МиГ-29) is 'n vierde-generasie vegvliegtuig wat in die Sowjetunie met die oog op lugoorheersing ontwerp is. Nadat die MiG-29 in die 1970's deur die ontwerpateljee van Mikojan-i-Goerewitsj ontwikkel is, is dit in 1983 deur die Sowjetlugmag in gebruik geneem. Die vegvliegtuig is nog steeds in diens van die Russiese en talle ander lugmagte.
In verslae van die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie (NAVO) word na die MiG-29 as Fulcrum verwys. Die Sowjet-vegvliegtuig is saam met die Su-27 ontwikkel om nuwe Amerikaanse vegvliegtuie soos die F-15 Eagle en die General Dynamics F-16 Fighting Falcon die hoof te bied.
Carolina
Carolina is 'n dorp in Mpumalanga in Suid-Afrika geleë op die hoofroete (R33 en R38) tussen Johannesburg en eSwatini. Carolina lê op 'n hoogte van 1 710 meter bo seevlak en staan bekend vir sy buitengewoon koue winters. Dit is 'n gemengde boerdery, kleinskaal steenkool- en edelgesteente-myngemeenskap.
Gamma Andromedae
Gamma Andromedae (afgekort as γ And), is 'n veelvoudige ster wat sowat 350 ligjare van die Son af geleë is. Dit is die derde helderste ligpunt in die sterrebeeld Andromeda.
Carolina
Die dorp is deur Cornelius Coetzee na sy vrou, Carolina, vernoem. Coetzee het die dorp gestig as 'n permanente uitspanplek vir waens toe goud in 1883 in Barberton ontdek is. Die dorp is herbou nadat dit in die Tweede Vryheidsoorlog vernietig is. Die Komatirivier, wat deur die Komatikloof vloei, is in die omgewing geleë.
Gamma Andromedae
γ1 Andromedae staan ook bekend as Almach, tardisioneel die naam van die hele stelsel. Dit is afgelei van die Arabiese woord vir rooikat.
Dit is gewild onder sterrekykers as ’n pragtige dubbelster met ’n treffende kleurkontras. Later is ontdek dat γ2 Andromedae self ’n driedubbele sterstelsel is. Wat dus met die blote oog soos ’n enkele ster lyk, is inderwaarheid ’n stelsel met vier sterre.
Name
Die ster se Bayer-naam is "Gamma Andromedae" en sy Flamsteed-naam "57 Andromedae". Die tradisionele naam, "Almach" (ook gespel Almaach, Almaack, Almak, Almaak of Alamak), kom van die Arabiese العناق al-‘anāq, "die rooikat".
In 2016 het die Internasionale Astronomiese Unie se sternaamwerkgroep (WGSN) die naam "Almach" vir die ster Gamma Andromedae A goedgekeur omdat hulle eiename aan individuele sterre toegeken het eerder as aan stergroepe.
Eienskappe
γ1 Andromedae is ’n helder reusester met ’n sterreklassifikasie van K3 IIb. Dit het ’n skynbare magnitude van sowat 2,26.
γ2 Andromedae, met ’n algehele skynbare magnitude van 4,84, is 9,6 boogsekondes van γ1 Andromedae geleë teen ’n posisiehoek van 63 grade.
In Oktober 1842 het Wilhelm Struve ontdek γ2 Andromedae is self ’n dubbelster waarvan die komponente minder as ’n boogsekonde van mekaar af lê. Hulle het ’n wentelperiode van sowat 64 jaar. Spektrogramme wat tussen 1957 en 1959 geneem is, het onthul γ Andromedae B is self ’n spektroskopiese dubbelster; dit bestaan uit twee B-tipe hoofreekssterre wat om mekaar wentel, met ’n periode van 2,67 dae.
John Bindon
John Bindon (4 Oktober 1943 – 10 Oktober 1993) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Get Carter (1971), Barry Lyndon (1975), en A Dirty Knight's Work (1976), en in die televisiereeks Department S (1969).
Samarhole
Die Samarhole is 'n sytak van die Mbiyamitirivier, op sy beurt 'n takrivier van die Krokodilrivier in Mpumalanga, Suid-Afrika. Die Samarholespruit vloei enkele kilometer oos van Pretoriuskopruskamp in die suide van die Krugerwildtuin.
Melanie Iglesias
Melanie Iglesias (gebore 18 Junie 1987) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Keys of Christmas (2016) en Abnormal Attraction (2018), en in die televisiereekse Guy Code (2011) en Orange Is the New Black (2013).
Powerscourt
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Powerscourt
in Enniskerry
Argitektuur
Palladiaanse boustyl
Gebou vir
Richard Wingfield, 3de Viscount Powerscourt
Argitek
Richard Cassels
Opgerig
Webtuiste
Powerscourt (Iers: Eastát Chúirt an Phaoraigh, Engels: Powerscourt Estate) is 'n landgoed in Enniskerry in die graafskap Wicklow, Republiek van Ierland, sowat 20 km suid van Dublin, wat vir sy herehuis en landskapstuin bekend staan. Die landgoed beslaan tans 19 hektaar.
Die Powerscourt-herehuis het in die 13de eeu as kasteel ontstaan en is in die 18de eeu deur die Duitse argitek Richard Cassels in die Palladiaanse styl herbou. Nadat die huis in 1974 deur 'n brand vernietig is, is dit in 1996 herstel.
Die landgoed is tans in besit van die Slazenger-gesin. Dit is 'n gewilde toeristetrekpleister en sluit geriewe soos 'n gholfbaan, 'n restaurant en 'n hotel in.
José López Portillo
José Guillermo Abel López Portillo y Pacheco, ( Spaanse uitspraak: [xoˈse ˈlopes poɾˈtiʝo]; 16 Junie 1920 - 17 Februarie 2004) was 'n Mexikaanse advokaat en politikus verbonde aan die Institusionele Revolusionêre Party (PRI) wat van 1976 tot 1982 as die 51ste president van Mexiko gedien het. López Portillo was die enigste amptelike kandidaat in die presidentsverkiesing in 1976, aangesien hy die enigste president in die onlangse Mexikaanse geskiedenis was wen 'n verkiesing onbestrede.
Spesiale pleidooi
Spesiale pleidooi is 'n drogredenasie om 'n spesiale vergunning te maak as daar 'n geval is wat teenstrydig is met 'n hipotese om die hipotese te probeer beskerm. Gewoonlik het hierdie spesiale vergunning 'n klein waarskynlikheid.
Nog 'n definisie: Wanneer die persoon die ooglopende gevolgtrekking probeer wegredeneer deur gebruik te maak van spesiale omstandighede omdat die gevolgtrekking teenstrydig is met sy siening.
Spookvoël
Die spookvoël (Malaconotus blanchoti) is 'n gelokaliseerde, algemene standvoël in gevestigde breëblaar- en akasiaboomveld.
Die voël is 26 cm groot en weeg 77 gram. In Engels staan die voël bekend as die Grey-headed bushshrike.
Horace McMahon
Horace McMahon (17 Mei 1906 – 17 Augustus 1971) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Detective Story (1951), Abbott and Costello Go to Mars (1953), en The Swinger (1966), en in die televisiereeks Naked City (1958).
Tshabalala, Mbombela
Tshabalala is 'n nedersetting in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die ooste van Mpumalanga. Dit is enkele kilometer wes van die Krugerwildtuin se grens en naby aan Hazyview geleë.
Tessa Hoder
Tessa Hoder is 'n Deense aktrise en kostuumontwerper. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Heavy Load (2019) en in die televisiereekse Rita (2012), Ondt i røven (2019), en Darkness - Those Who Kill (2019).
Thomas Kim Hoder
Thomas Kim Hoder (gebore 27 Februarie 1958) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente De nøgne træer (1991), Un paradiso senza biliardo (1991), en We Shall Overcome (2006), en in die televisiereeks The Killing (2007).
Richard Bird (akteur)
Richard Bird (4 April 1894 – 28 September 1986) was 'n Engelse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Tilly of Bloomsbury (1931), Mimi (1935), Chamber of Horrors (1940), en The Halfway House (1944).
Jura (département)
Jura is sedert 1790 'n département in Boergondië-Franche-Comté, Frankryk, met ongeveer 260,587 inwoners. Die hoofstad (prefektuur) is Lons-le-Saunier.
Somme (département)
Somme is sedert 1790 'n département in Hauts-de-France, Frankryk, met ongeveer 571,879 inwoners. Die hoofstad (prefektuur) is Amiens.
Platneus-sewekiefhaai
Die Platneus-sewekiefhaai (Notorynchus cepedianus) is 'n haai wat voorkom in gematigde waters in al die oseane van die wêreld. In Suid-Afrika kom die haai voor vanaf Namibië tot by Oos-Londen. In Namibië staan die haai bekend as die Koeihaai terwyl dit in Engels bekend staan as die Spotted Sevengill Shark.
Luis Echeverría
Luis Echeverría Álvarez ( Spaanse uitspraak: [lwis etʃeβeˈri.a ˈalβaɾes]; gebore op 17 Januarie 1922) is 'n Mexikaanse advokaat, akademikus en politikus verbonde aan die Institusionele Revolusionêre Party (PRI), wat van 1970 tot 1976 as die 50ste president van Mexiko gedien het. Voorheen was hy sekretaris van binnelandse sake (1963–1969). Op 97 is hy die oudste lewende voormalige Meksikaanse president.
Platneus-sewekiefhaai
Voorkoms
Die haai het sewe paar kieugleuwe aan weerskante van die kop. Daar is ses rye groot tande aan elke kant van die boonste- en onderkant van die kakebeen. Die kop en liggaam is silwer-grys tot vaal met swart spikkels op en die stert is lank. Die haai kan tot 3 m groot word en weeg 183 kg. Hulle kom voor tot op 'n diepte van 136 m. Die vel maak goeie leer.
Reduksionisme
Reduksionisme word soms as die teenoorgestelde van holisme gesien.
Reduksionismewetenskap sê dat 'n ingewikkelde stelsel verklaar kan word met die reduksie in sy fundamentele onderdele. Die prosesse van biologie is byvoorbeeld reduseerbaar tot chemie, en die wette van chemie word weer deur fisika bepaal.
Verskillende definisies
Daar word gesê dat reduksionisme impliseer dat 'n stelsel niks anders as die som van sy onderdele is nie. 'n Meer genuanseerde siening aan die ander kant, is dat 'n stelsel geheel en al bestaan uit sy onderdele, maar die stelsel sal funksies hê wat nie een van die dele het nie.
Reduksionisme is die praktyk van analisering en beskrywing van 'n komplekse verskynsel in terme van sy eenvoudige of fundamentele onderdele, veral wanneer daar gesê word dat dit 'n voldoende verduideliking verskaf.
Thera Hoeymans
Thera Hoeymans (gebore 22 September 1969) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Eleva2ren (1988), TV3 X-Press (1997), OPS (2001), en Sådan ligger landet (2004).
Amersfoort, Mpumalanga
Amersfoort is 'n klein plattelandse dorp in Mpumalanga, Suid-Afrika wat vernoem is na die stad Amersfoort in Nederland. Die N11 nasionale pad gaan deur Amersfoort en is 42 km noord van Volksrust.
Distrik
Die distrik is 1 800 km2 groot. Skaapboerdery is die belangrikste bedryf.
Hegau
Die Hegau is 'n landskap in die suide van die Duitse deelstaat Baden-Württemberg wat tydens die Mioseen, sowat 14 miljoen jaar gelede, deur vulkanisme gevorm is. Die Hegau grens in die ooste aan die Bodenmeer, in die suide aan die Hoogryn, in die noorde aan die Donau en in die weste aan die Randen, 'n suidwestelike uitloper van die bergreeks Swabiese Alb, en die Switserse kanton Schaffhausen.
Amsterdam, Mpumalanga
Amsterdam is 'n klein skaapboerdery-dorpie in Mpumalanga, Suid-Afrika. Die dorp is sowat 16 km van die grens met eSwatini. Die grenspos word Nerston genoem.
Geskiedenis
Die gebied is in 1864 deur 'n Skot, Alexander McCorkindale, as 'n republiek gestig en New Scotland genoem. Die hoofstad Roburnia wat in 1881 gestig is, is vernoem na die Skotse digter Robert Burns.
Omtrent 50 Skotse setlaars wat hulle in die gebied gevestig het, het wat aanleiding gegee het tot Skotse plaasname soos Lochiel, Waverley en Bonny Brae. McCorkindale het aan koors omgekom terwyl hy besig was met die beplanning van 'n hawe vir Lourenço Marques in Mosambiek. Die enigste herinnering aan McCorkindale is die naam van die dorpsplein wat na hom genoem is. In 1882 is Roburnia deur Paul Kruger hernoem na Amsterdam in Nederland.
Distrik
Daar is ook groot bloekom-, denne- en wattelpantasies in die omgewing.
R501 (Suid-Afrika)
Die R501 is 'n streeksroete wat Viljoenskroon met Westonaria verbind. Die roete begin waar dit aftak van die R76, 10 km noord van Viljoenskroon en kruis dan die Vaalrivier. Die roete gaan deur Potchefstroom waar dit die R53 en N1-paaie deel. Hierna gaan die roete oor die Gauteng grens, gaan deur Carletonville waar dit die R500 kruis en aansluit by die N12 naby Westonaria.
Rhône (département)
Rhône is sedert 1793 'n département in Auvergne-Rhône-Alpes, Frankryk, met ongeveer 464 176 inwoners in 2019. Die hoofstad (prefektuur) is Lyon.
Joebarivier
Die Joebarivier (Somalies: Wabiga Jubba [d͡ʒubːɑ], Italiaans: Giuba) is 'n groot suid-vloeiende rivier in Oos-Afrika. Die rivier is met 'n lengte van 1 658 km een van die langste riviere aan die Horing van Afrika.
Badplaas
Badplaas, ook bekend as eManzana en eBhadini (inheemse Swati) is 'n vakansiedorp langs die R38-pad in die ooste van Mpumalanga, Suid-Afrika. Dit is geleë langs 'n warmwaterbron aan die voet van die Ndlumudlumuheuwels        (Swazi: Plek van baie donder). Daar is 'n warmwaterbron wat uit die grond borrel teen 'n tempo van 30 000 liter per uur en het onder vroeëre inwoners bekend gestaan as eManzana (helende waters). Die gebied rondom die bron is in 1876 deur 'n Swazihoofman aan Jacob de Clercq gegee om 'n handelspos daar te stig.
Crown Liquor Saloon
Die Crown Liquor Saloon is 'n kroeg in Belfast, Noord-Ierland. Die drinkplek in Great Victoria Street, wat in 1826 saam met die eerste spoorverbinding tussen Belfast en Lisburn geopen en in 1885 van sy meubilering van die hoogste standaard voorsien is, is 'n uitstekende voorbeeld van 'n Victoriaanse gin palace ("jenewer-paleis") en tans een van Noord-Ierland se bekendste kroeë.
Markgräflerland
Die Markgräflerland is 'n streek in die suidweste van die Duitse deelstaat Baden-Württemberg wat naby die grens met Frankryk en Switserland geleë is. Sy naam is afgelei uit die tydperk toe die markgrawe van Baden, wat hier oorspronklik hulle setel gehad het, oor die gebied geheers het.
Crown Liquor Saloon
Geskiedenis
Die kroeg is oorspronklik deur Felix O'Hanlon as The Railway Tavern geopen en later deur Michael Flanagan gekoop. Sy seun het dit hernoem en in 1885 opgeknap. Die Crown het sy fyn afgewerkte teëls, gekleurde glas en houtversierings aan Italiaanse ambagsmanne te danke wat deur Flanagan oorreed is om in hul vrye tyd aan die kroeg te werk. Die ambagsmanne het destyds na Ierland gekom om by die bou van nuwe kerke in Belfast betrokke te raak. Die hoë gehalte van hul werk het aan die Crown sy reputasie as een van die mooiste Victoriaanse gin palaces van sy tyd gegee.
Markgräflerland
Die Markgräflerland kom ooreen met die distrikte Landkreis Lörrach en die suid-westelike deel van die Landkreis Breisgau-Hochschwarzwald (die uitlopers van die Swartwoud). Dit word in die weste en die suide deur die grensrivier Ryn begrens. Die stad Lörrach gelde as die streek se hoofstad.
Crown Liquor Saloon
Geskiedenis
In 1978 is die National Trust deur belangstellendes soos die bekende Britse digter en televisiepersoonlikheid Sir John Betjeman oorreed om die historiese kroeg aan te koop en te restoureer. Ná drie jaar se herstelwerk, wat teen 'n koste van £400 000 uitgevoer is, is die drinkplek in sy oorspronklike Victoriaanse glorie heropen. Verdere herstelwerk teen 'n koste van £500 000, wat deur die National Trust gedra is, is in 2007 voltooi. Hierdie restourasiewerk word in 'n dokumentêr behandel wat deur BBC Northern Ireland vroeg in 2008 onder die titel Jewel in the Crown gebeeldsend is.
Markgräflerland
In die Markgräflerland-streek word die Hoogalemanniese Duitse dialek gepraat, 'n subdialek van die Alemanniese Duitse dialek.
Crown Liquor Saloon
Geskiedenis
As een van Belfast se bekendste bakens is die kroeg as coulisse vir 'n verskeidenheid rolprent- en televisie-produksies gebruik, waaronder Carol Reed se Odd Man Out (1947) en David Caffrey se Divorcing Jack (1998). Die Environment and Heritage Service het aan die Crown die status van 'n graad A-gelyste gebou toegeken.
Meubilering en versierings
Die kroeg se buitefasade is met veelkleurige teëls versier, insluitende 'n mosaïek van 'n kroon op die vloerteëls by die ingang. Die binnekant van die Crown is eweneens met teëls en ingewikkelde mosaïeke verfraai. Vir die kroegtafel, wat in 'n kenmerkende "altaar-styl" uitgevoer is en oor 'n verwarmde voetbank beskik, is rooi graniet as afwerkingsmateriaal gebruik. Dit word deur gaslampe verlig wat aan houtbeklede mure aangebring is. Die mure is met houtsnykuns versier.
Markgräflerland
Die klimaat van Markgräflerland is vir Duitse begrippe warm en sonnig. Die streek het baie wynbou, die Gutedel-druif is hier die mees verboude druiwesoort, waarvan die Markgräfler Wyn (ook wel Markgräfler genoem) gemaak word.
Crown Liquor Saloon
Meubilering en versierings
Die Crown beskik oor tien houthokke of snugs waarin gaste gesellig kan saamkuier. Hulle is oorspronklik in die strenge Victoriaanse tydperk gebou om die kroeg se meer terughoudende gaste te akkommodeer en beskik nog oor die oorspronklike metaalplate waaraan vuurhoutjies aangesteek kan word en 'n antieke stelsel van klokkies waarmee die personeel geroep kan word. Om privaatheid te beskerm is die kroeg oorspronklik van geëtste en gekleurde glasvensters voorsien wat met geskilderde doppe, elwe, pynappels, fleur-de-lis en harlekyne versier is.
Stanford-le-Hope
Stanford-le-Hope is 'n dorp in die Engelse graafskap Essex, 20,5 km wes van Southend-on-Sea. Volgens die 2001-sensus het die dorp 'n bevolking van 6 630 gehad. Dit is in die plaaslike munisipaliteit (unitary authority) van Thurrock geleë. Die dorp se vernaamste aanspraak is dat Joseph Conrad hier geleef en geskryf het. Die dorp word deur die Stanford-le-Hope Stasie bedien.
Kleinskedebek
Identifikasie
Die voël word tot 38cm lank en is ietwat plomp, wit met 'n swart snawel. Die bene en gesigsvel is pienk.
Hulle leef as pare of in klein groepies saam digby pikkewynkolonies en op kusgrasvlaktes. Hulle vreet pikkewynkarkasse en eiers asook gebraakte kos wat hulle kry wanneer hulle pikkewyne wat kuikens voer, versteur.
Katharina I van Rusland
Katharina I Aleksejewna (Rengen, Estland, 15 April 1684 – Sint Petersburg, 17 Mei 1727) was van 1741–1762 keiserin van Rusland. Sy was die tweede vrou van keiser Pieter die Grote.
Vroeëre lewe
Ná haar vrylating word sy die minnares van prins Aleksander Mensjikof, die beste vriend van Pieter die Grote. In 1703 neem Mensjikof haar gereeld saam na sy huis en so leer sy die keiser ken.
Chevrolet Commodore
Die Chevrolet/Opel Commodore is 'n limousine wat deur Opel vervaardig is vanaf 1967 tot 1982. Dit is die sessilinderweergawe van die Opel Rekord met stileringsverskille. Die Commodore-naamplaat is vanaf 1967 tot 1982 deur Opel gebruik, maar die naam het voortgeleef met die Australiese Holden Commodore. Die laaste geslag is in die Verenigde Koninkryk verkoop as die Vauxhall Viceroy, hoewel Opelmodelle ook verkoop is.
Katharina I van Rusland
Vroeëre lewe
Gou hierna word sy Pieter die Grote se minnares. In 1705 neem sy die Ortodokse geloof aan en verander haar naam in Jekaterina Aleksejewna. Sy trou (nie-amptelik vermoedelik al op 19 November 1707, maar amptelik eers op 1 Maart 1712) met die keiser en baar vir hom elf kinders. Die meeste sterf kort ná hul geboorte. Die enigste twee wat oorleef, is Anna en Elisabeth (albei voor die amptelike huweliksdatum gebore). Elisabeth was self van 1741–1762 keiserin en Anna se afstammelinge sou ná Elisabeth regeer tot met die Russiese Rewolusie van 1917.
Chevrolet Commodore
Commodore B (1972–1977)
Die Commodore B was gebaseer op die Rekord D, en in 1972 vrygestel. Soos die vorige geslag, was vier modelle aangebied: 2500 S, 2500 GS, 2800 GS en 2800 GS/E, as 'n vierdeursedan en tweedeur hardekapkoepee. Krag het gewissel van 85-118 kW. Die Rekord en Commodore is ook in België en Switserland gemonteer as CKD boustelle in die 1970s. Hierdie motors het die naam Ranger gedra en verskil van die oorspronklike model deur verskillende sierroosters en afwerking, en is ook uitgevoer na verskeie lande. Commodore B produksie het geëindig in 1977.
Katharina I van Rusland
Bewind
In 1724 maak Pieter haar medeheerser. Die volgende jaar sterf hy sonder om ’n troonopvolger aan te wys. Hoewel sy erken word as sy opvolger, berus die ware mag in die hande van haar ou beskermheer Mensjikof en die Hoë Kroonraad.
Chevrolet Commodore
Commodore B (1972–1977)
Opel Commodores is ook tussen 1973 en 1976 in Iran gebou onder die naam "Chevrolet Iran" of "Chevrolet Royale" 2800 en 2500 met beide 2.5 L en 2.8 L enjins deur Iran General Motors Company.
Katharina I van Rusland
Bewind
By die volk is sy – self ’n ongeletterde vrou uit die volk – bemind, maar sy regeer nie lank nie. Sy sterf op 17 Mei 1727 op 43-jarige ouderdom. Voor haar dood het sy probeer om haar dogter Elisabeth as haar opvolger erken te kry, maar die hof besluit om die kleinseun van Pieter I as Pieter II op die troon te plaas.
Chevrolet Commodore
Commodore B (1972–1977)
Dit is ook in Suid-Afrika gebou as die Chevrolet 3800 en 4100, en was 'n topverkoper in die mark. Hierdie modelle het almal inlynsessilinderenjins van Chevroletoorsprong gehad.
Katharina I van Rusland
Ná haar dood
Katharina was die eerste vrou wat oor keiserlike Rusland regeer het en het so die weg gebaan vir ’n nuwe neiging in die land se geskiedenis. Gedurende feitlik die hele 18de eeu is Rusland deur vroue regeer, onder andere Anna, Elisabeth en Katharina II. Almal het op Pieter die Grote se regeringstyl voortgebou en elk het op haar eie manier probeer om Rusland te moderniseer.
Chevrolet Commodore
Commodore C (1977–1982)
Die nuwe model is gekenmerk deur 'n soortgelyke voorkant as die groter Senator. Dit is in die VK verkoop onder die naam Vauxhall Viceroy, met die Viceroy 'n effens luukser weergawe van die Carlton. Dit was die Opel Commodore en Vauxhall Viceroy wat die basis gevorm het vir die eerste Holden Commodore in Australië, en in Suid-Afrika as die Chevrolet Commodore verkoop is tot 1982, toe dit hernoem is na Opel. Die Suid-Afrikaanse Commodore is in Julie 1978 vrygestel, op dieselfde tyd as die Rekord E daar. Hierdie motors het oorspronklik Chevroletenjins gehad, en wel stoostang-inlynsesse van 3.8 of 4.1 liter.
'n Stasiewaweergawe ("Voyage" genoem in Duitsland) was deel van die Opelreeks van 1979-1982. Dit het 'n staatmaker in die Holdenreeks in Australië geword, en was ook beskikbaar in die Chevroletreeks in Suid-Afrika.
Isaac Seitlholo
Isaac Seitlholo (gebore 9 September 1989) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en 'n lid van die Nasionale Vergadering (LP) vir die Demokratiese Alliansie. Hy dien sedert 27 Junie 2019 as lid van die portefeuljekomitee oor vervoer.
Agtergrond
Isaac Sello Seitlholo is op 9 September 1989 in 'n Tswana-familie in die Wes-Transvaal gebore. Hy het in 2008 aan die Sekondêre Skool Tlokwe in Potchefstroom gematrikuleer. Hy het 'n BA-graad en 'n BA-honneursgraad in ontwikkeling en bestuur en ook 'n meestersgraad in openbare bestuur en regering aan die Noordwes-Universiteit behaal.
Loopbaan
Voor die algemene verkiesing in 2009 het Seitlholo veldwerk vir die African National Congress gedoen. Daarna word hy 'n dosent aan die Noordwes-Universiteit.
In 2017 het Seitlholo by die Demokratiese Alliansie aangesluit as provinsiale veldtogdirekteur. Hy het in die nasionale verkiesing van 2019 as 'n DA-parlementêre kandidaat uit Noordwes gestaan, en is daarna tot die Nasionale Vergadering verkies en op 22 Mei 2019 beëdig. In die parlement dien hy in die portefeuljekomitee vir vervoer.
In November 2020 het Seitlholo sy kandidatuur as adjunk-provinsiale leier van die DA verklaar. Hy het teen Freddy Sonakile op die provinsiale kongres van die party verloor.
Thukydides
Thukydides (omstreeks 460 v.C. - omstreeks 395 v.C.) (Grieks: Θουκυδίδης, Thoukydídēs) was 'n Griekse historikus en die outeur van die Geskiedenis van die Peloponnesiese Oorlog, wat die verhaal vertel van die oorlog in die 5de eeu v.C. tussen Sparta en Athene tot en met die jaar 411 v.C. Thukydides is bekend as die vader van "wetenskaplike geskiedenis" weens sy streng standaarde vir die versameling van getuienis en ontleding wat betref oorsaak en gevolg sonder verwysing na die betrokkenheid van die gode, soos uitgestippel in die aanhef van sy werk.
Breër gesien, het Thukydides belanggestel in insigte in die mensetoestand, wat menslike gedrag sou verklaar tydens krisisse soos 'n plaag, 'n volksmoord (soos toegepas teen die Meliërs) en burgeroorlog.
Lewe
Ten spyte van sy statuur as historikus, is net beperkte besonderhede van Thukydides se lewe aan moderne historici bekend. Die mees betroubare inligting word verkry uit sy eie Geskiedenis van die Peloponnesiese Oorlog, wat sy nasionaliteit, herkoms en tuisoord uitlê. Thukydides lig ons in dat hy in die oorlog geveg het, die plaag opgedoen het, en verban is deur die demokrasie. Hy mog verder by die bestryding van die Samiaanse opstand betrokke gewees het.
Getuienis uit die klassieke tyd
Thukydides beskryf homself as 'n Athener, en vertel dat Olorus sy vader was, wat van die Atheense dêmos Halimous afkomstig was. Hy het die Plaag van Athene oorleef wat vir die dood van Perikles en baie ander Atheners verantwoordelik was. Hy lig ons verder in dat hy goudmyne in die Skapte Hyle besit het (letterlik: "Gedelfde bos"), 'n kusstreek van Thrakië, teenoor die eiland Thasos.
Thukydides skryf dat hy weens sy invloed in die Thrakiese streek, in 424 v.C. as strategos (generaal) na Thasos afgevaardig is. Tydens die winter van 424-423 v.C. het die Spartaanse generaal Brasidas Amphipolis aangeval, wat aan die Thrakiese kus geleë is, 'n halfdag se bootvaart wes van Thasos. Eukles, die Atheense kommandeur te Amphipolis, het Thukydides se hulp ingeroep. Brasidas, bewus van Thukydides se teenwoordigheid op Thasos en sy invloed by die inwoners van Amphipolis, en besorgd oor hulp wat ter see verskaf kon word, het vinnig opgetree en gematigde terme aan die Amphipolitane voorgehou in ruil vir hul oorgawe, wat dan aanvaar is. Gevolglik was Amphipolis met Thukydides se landing, reeds onder Spartaanse beheer. (Kyk Slag van Amphipolis)
Amphipolis was van aansienlike strategiese belang, en nuus van die oorgawe het groot konsternasie in Athene veroorsaak. Thukydides is daarvoor geblameer, maar hy het aangevoer dat hy nie te blameer was nie, aangesien hy bloot nie betyds kon arriveer nie. Weens sy mislukking om Amphipolis te beveilig is hy verban:
Dit was ook my lot om vir twintig jaar 'n banneling van my land te wees na my bevelvoering by Amphipolis; en deur my teenwoordigheid by albei partye, en meer spesifiek die Peloponnesiërs vanweë my verbanning, was ek bevoorreg om sake meer aandagtig waar te neem.
Danksy sy status as banneling van Athene, wat hom vrye besoekreg onder die Peloponnesiese bondgenote verleen het, was hy in staat om die oorlog uit die perspektief van albei kante waar te neem. In hierdie tyd het hy belangrike aanvoorwerk vir sy geskiedenis gedoen, aangesien, soos hy te kenne gee, sy onderneming gebaseer was op sy vooruitskouing dat die oorlog een van die omvangrykstes onder die Grieke sou wees.
Dit is al wat Thukydides omtrent sy eie lewe geskryf het, maar enkele verdere besonderhede is uit eietydse bronne verkrygbaar. Herodotos skryf dat Thukydides se vadersnaam, Όloros, met Thrakië en Thrakiese koninklikes verbind was. Thukydides het moontlik beskik oor 'n familieverband met die Atheense staatsman en generaal Miltiades, en sy seun Kimon, leiers van die ou aristokrasie wat ontwortel is deur die radikale demokrate. Kimon se oupa aan sy ma se kant het ook Olorus geheet, wat hierdie verband besonder waarskynlik maak. 'n Ander Thukydides het vroeër as die historikus gelewe, en het ook 'n Thrakiese verbintenis gehad, wat 'n familiekonneksie tussen hulle eweneens baie waarskynlik maak. Ten slotte bevestig Herodotos die belange van Thukydides se familie by die myne van Scapté Hýlē.
Deur samevatting van al die fragmentariese getuienis, blyk dit dat sy familie 'n groot landgoed in Thrakië besit het, wat selfs oor goudmyne beskik het, wat aan die familie aansienlike welvaart verleen het. Die sekuriteit en voortgesette voorspoed van die welgestelde landgoed moes formele bande met plaaslike konings of bewindhebbers genoodsaak het, wat die aanneming van die kenmerkend Thrakiese koningsnaam "Όloros" in die familie verklaar. Met sy verbanning het Thukydides hierdie landgoed sy permanente tuiste gemaak, en danksy die ruim inkomste uit die goudmyne, was hy in staat om hom toe te wy aan voltydse geskiedskrywing en navorsing, wat verskillende feitebesoeke ingesluit het. Effektief was hy toe 'n afgetrede man met uitgebreide kontakte en hulpbronne, wat toe reeds sy politieke en militêre loopbane agtergelaat het, en besluit het op befondsing van sy eie akademiese projek.
Latere bronne
Die oorblywende getuienis rakende Thukydides se lewe word verkry uit latere, weliswaar minder betroubare antieke bronne. Volgens Pausanias, het iemand genaamd Oenobios geslaag om 'n wet te laat deurvoer wat Thukydides 'n terugkeer na Athene gegun het, dit vermoedelik 'n kort tyd na die stad se oorgawe en einde van die oorlog in 404 v.C.. Pausanias sê verder dat Thukydides vermoor is op sy terugreis na Athene. Hierdie verslag is vir heelparty onoortuigend, aangesien aanduibare getuienis suggereer dat hy so laat as 397 v.C. gelewe het. Plutarchus voer aan dat sy oorskot na Athene teruggebring is waar dit in Kimon se familiegrafkelder geplaas is.
Afleidings omtrent Thukydides se karakter kan slegs (met die nodige omsigtigheid) uit sy boek gemaak word. Sy sardoniese humorsin is deurgaans opvallend, soos wanneer hy, tydens sy beskrywing van die Atheense plaag, opmerk dat bejaarde Atheners 'n rympie sou onthou wat melding gemaak het van 'n "groot sterfte" wat met die Doriese oorlog gepaard sou gaan. Party het dan beweer dat die rympie eintlik oor 'n "groot gebrek" (limos) gehandel het, en toe slegs as "sterfte" (loimos) onthou is, weens die gevolglike plaag. Thukydides voeg dan by dat, indien 'n Doriese oorlog nogmaals sou uitbreek, dié keer slegs gepaard met groot gebrek, die rympie vir die juiste "gebrek" onthou sal word, terwyl enige bybetekenis van "sterfte" vergete sou wees.
Dat Thukydides opsigtelik deur die lyding inherent aan oorlog geraak is, en begaand was oor die vergrype waartoe mensenatuur onder sulke omstandighede geneig is, word onthul deur sy ontleding van die afgryse tydens die burgerlike konflik op Korkura, wat ook die frase insluit: "Oorlog is 'n geweldadige mentor" (Grieks: πόλεμος βίαιος διδάσκαλος).
Die Geskiedenis van die Peloponnesiese Oorlog
Thukydides was van mening dat die Peloponnesiese Oorlog 'n gebeurtenis van ongeewenaarde belang was. Sy bedoeling was om 'n verslag te gee van die gebeure van die laat-vyfde eeu wat sou dien as "'n besitting vir alle tye". Die geskiedenis word onderbreek naby die einde van die 21ste jaar van die oorlog en wei nie uit oor die finale konflikte daarvan nie. Hierdie faset van die werk suggereer dat Thukydides oorlede is met die skryf hiervan, en benewens dat sy dood onverwags was.
Na sy dood is Thukydides se geskiedenis in agt boeke onderverdeel: die moderne titel daarvan is Geskiedenis van die Peloponnesiese Oorlog. Sy groot bydrae tot geskiedenis en historiografie word vervat in hierdie een, intensiewe geskiedenis van die 27-jaar lange oorlog tussen Athene en Sparta, elk met hul onderlinge weermagte. Hierdie onderverdeling is waarskynlik uitgevoer deur bibliotekarisse en argivarisse wat self historici en geleerdes was, en besmoontlik by die Biblioteek van Alexandrië werksaam was.