Hester_Cornelius
Skryfwerk
Van 1938 verskyn die Klerewerkersunie se mondstuk, die “Garment Worker / Klerewerker” tweemaandeliks, nadat die eerste uitgawe reeds in 1929 verskyn het. Die Afrikaanse gedeelte bevat gereelde letterkundige bydraes deur lede en Hester is ’n gereelde medewerker. Die werke wat hulle lewer is hoofsaaklik daarop gemik om ’n bepaalde boodskap oor te dra en om die saak van die vakbondlede te  bevorder. Dit is derhalwe grootliks versetliteratuur teen die heersende orde en is werkersklasliteratuur, eerder as letterkundige bydraes om kuns ontwil, wat in interessante kontras staan teenoor die algemene Afrikaanse literatuur van sy tyd. Die vakbond verstaan ook gou die waarde wat dramas en die opvoering daarvan kan hê vir die oordra van inligting en die opleiding van mense. Saam met haar suster Johanna skryf sy die drama “Slavin van Suid-Afrika” wat in 1941 opgevoer word. Hierin word die lewe van ses werkersklasvroue uitgebeeld. Na werk kom die jong vroue honger tuis en besluit dan om die volgende dag aan te dring op beter werksvoorwaardes. Hulle eise sluit in grond vir die plaasboere, beter lone en werksomstandighede en ordentlike huise, om so aan werkers en hulle ondervoede kinders ’n menswaardige bestaan te gee. Hester se eie drama “Die offerande” het die konflik tussen ryk en arm as tema. Dit beeld die Kommunistiese Sowjetunie uit as ’n werkersparadys en spoor werkers aan om kapitalisme te verwerp om ook so ’n paradys te bekom. Oom Kalie Potgieter boer op ’n plaas saam met sy vrou Sannie en kinders Jan en Lettie. Kalie verloor die plaas as gevolg van skuld. Die buurman, oom Hans, is bereid om sy skuld te delg indien Lettie met hom sou trou. Lettie is aanvanklik gewillig om haar liefde vir Danie ter wille van die behoud van die plaas op te offer, maar verander later van mening. Sy trou met Danie en die gesin beland op ’n delwery waar Jan as gevolg van Hans se toedoen op aanklag van onwettige diamanthandel in hegtenis geneem word. Tussendeur stel Jan se vrou, Werda, die werkers se saak en spreek haar onder andere gunstig uit oor die Sowjetunie se stelsel van gemeenskapsplase. Die familie besef dat hulle plaaslewe onherwinbaar verby is en dat ŉ  nuwe werkersklasbestaan vir hulle aangebreek het. Die onvoltooide drama “Broers” beeld die konflik in ’n familie uit waar die broers botsende standpunte het en onderskeidelik Kommunisme en Fascisme ondersteun. Jan de Wet is ’n stakende werker en sy broer Hans ’n polisieman. Jan word tydens polisie optrede erg aangerand, met die gevolg dat Hans hom by die werkersklas aansluit waar hy werklik tuis hoort. “Eendrag” het die fabriekwerker se stryd as tema. Die werkgewer Levine beplan om sommige van die klerewerkers af te dank omdat daar nie genoeg werk is nie. Bessie word dan onregmatig ontslaan, maar word weer aangestel  as die res van die werkers dreig om te staak. Hierdie drama is onder andere in 1941 opgevoer. In die vyftigerjare skryf sy die klug “Tant Mieta, die Cruet Stand en die Klerewerkersunie van S.A.” Die titel is later verander na “Bure moeilikhede”. ’n Buurvrou se kind kom om sout te leen. As teenprestasie vereis tant Mieta dat die lener haar “cruet stand” die komende Sondag aan haar sal leen, want haar dogter wil Johannesburg toe gaan om ’n klerewerkster te word. Hierdie drama was waarskynlik ’n poging om blanke Afrikaanssprekendes na die klerebedryf te lok, met die klugtige aard daarvan wat die klerebedryf as aangenaam voorstel.