cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fraserburg
Eerste kerkraadsvergaderings
Voorts is die aandag van die vergadering bepaal by die noodsaaklikheid "van de openbare eredienst te Fraserburgh geregeld des Zondags waar te nemen". Aangesien dit egter aan 'n geskikte huis daarvoor ontbreek het, is besluit "het oud gebouw te Fraserburg te veranderen tot een provisioneele gesticht", en onmiddellik die verandering ten uitvoer te bring, daar die Kerkraad weens die droogte nie tot die bou van 'n nuwe kerk kon oorgaan nie. Vervolgens het die Kerkraad besluit dat die ouderling Sondags die godsdiens waarneem en dat by dieselfde geleentheid huweliksgebooie en ander afkondiginge gemaak sou word. Die "moderator", ds. Fraser, het ook kennis gegee dat die weleerwaarde heer ds. Willem Adolph Kriger Victoria deur die Ring aangestel is as konsulent van die gemeente en ds. Fraser se herderlike opsig reeds opgehou het. Die Kerkraad en gemeente moes hulle voortaan wend tot die konsulent in verband met die "bestiering in kerklike voorrechte". Gevolglik het ds. Fraser sy afskeid aan die gemeente bekendgemaak.
Op 'n vergadering gehou op 13 Januarie 1852 is besluit 'n erf "worde gekozen tot het daarop bouwen van Een Gebouw voor het tegenwoordige ten geriefd van den Leeraar en tot het waarnemen van de Publieke Godsdienst alhier — groot in bestek 84 voeten lengte en 74 voeten wyd Rhynlands. Zestig voeten in lengte te orden gedisponeerd voor de Publieke Godsdienst en de Resteerende te worde gebezigd als voor en ten geriefe van den Leeraar". Die gebou moes opgerig word deur 'n "Competent Bouw Meester" en volgens tender. Die heer J.S. Cilliers is opgedra om hierdie saak ten uitvoer te laat bring. Hy kry toe 'n sekere F. Clarence wat as boumeester deurgegaan en as sodanig die werk onderneem het. Op 13 Julie dieselfde jaar lê die ywerige heer Cilliers ter tafel 'n rekening van uitgawe en inkomste in verband met die bedrywigheid van die kerk. Dit toon aan dat daar reeds 3 792 riksdalers uitgegee is, maar dat daar nog 'n som van 2 744 riksdalers in hande van die boukommissie was. Nietemin is die kontrak van F. Clarence verstryk. Daar word egter besluit om hom tot 13 November, wanneer die kerkgebou klaar moes wees, uitstel te gee op voorwaarde dat as die mure 7 vt. hoog is hy £10, 11 vt. hoog is £16, 14 vt. hoog is £20 ontvang, en sodra die gewels opgehaal is, hy £16 ontvang. By voltooiing van die gebou kry hy die uitstaande bedrag.
Wat gehaper het, kan alleen gegis word, maar op 13 November was die kerk nog nie voltooi nie en word Clarence afgedank. Die boukommissie notuleer dat "het besloten werd dat de Gebouw van F. Clarence in zoo verre het staat ten eenemaal worde ontnomen met al het geen en alle metrialen daartoe behoorende". Aan die heer Cilliers word opgedra om aan P.H. Mocke te skryf en hom te vra of hy geneë sou wees om die provisionele kerkgebou te kom voltooi. Laasgenoemde was daarvoor te vinde teen die bedrag van 1 500 riksdalers. En op 17 Mei 1853 bring hy sy rekening van uitgawes voor die kommissie wat dit nie in orde vind nie. Hy word dus teruggestuur om dit later weer voor te lê, waarop die kommissie besluit om Mocke in afbetaling van sy besoldiging 600 riksdalers te gee. Die kerk moes nou nog net van 'n dak voorsien word. Dit is opgedra aan K.N. Buckle om die gebou met strooi te dek. Hiervoor het die heer D.J. van Schalkwyk 500 bosse dekstrooi aan die kommissie geskenk. Teen die begin van September 1853 was hierdie provisionele kerkie dus op die preekstoel na voltooi, en dit sou baie jare diens doen as kerk en af en toe as skool totdat die nuwe kerk 5 September 1868 ingewy is.
Ten spyte van hierdie geskenke kon die teleurstelling dat die gemeente nog steeds in haar pogings om 'n leraar te kry, gefaal het, nie verswyg word nie. Groot teleurstelling is dan ook uitgespreek toe einde September verneem word dat die laaste beroepe leraar ook die beroep bedank het. Daarom word op 31 Oktober uit die drietal di. William Murray, A.A. Louw en C. Bamberger, die jong leraar A.A. Louw as herder en leraar van die gemeente beroep. Nogmaals word die "moderator" gelas om die beroepsbrief onverwyld op te stel en aan die leraar te stuur. In die negende notule van die gemeente, gedateer 16 Februarie 1854, is van die bedanking van ds. Louw gewag gemaak. Op 'n vergadering gehou 7 Junie 1854 is toe die beroep wat bestem was om te slaag, op ds. C.A. Bamberger uitgebring.
Sportterrein
Die kerkraad van die plaaslike NG gemeente het die sportterrein, wat vandag nog as sodanig gebruik word, omstreeks 1910 aan die munisipaliteit en sportverenigings oorgemaak. Ook aan die sportgeriewe van die bruin inwoners is aandag gegee. Maar ten spyte van die geesdrif vir liggaamsopvoeding, het die kerkraad tog gevoel dat dit nie gepaard moet gaan met verwaarlosing en ondermyning van die belange van die siel nie. Daarom het die kerkraad in 1913 'n beskrywingspunt hieroor na die Ring van Beaufort opstuur en as volg bewoord: "De Ring besluit ofschoon hij alle onschuldige en gezonde lichaamsoefeningen in de opene lucht begeert aan te moedigen hij toch ten sterkste afkeurt al de buitengewone geldverkwisting, al het tijdverlies, en alle andere buitensporigheden die gepaard gaan met den voetbal op plaatzen waar men hem overdrijft en begeert dat de Kerk in deze haar stem zal laten hooren en haar invloed daartegen zal laten gelden." Met die oormakingsbepalings van erwe 80-84 aan die stadsraad as openbare sportterrein, het die kerkraad dan ook so ver moontlik sorg gedra dat sport nie 'n afgod van Fraserburg sou word nie.
Bevolking
Fraserburg het in 1970 2 376 inwoners gehad van wie 581 wit was. Die totale bevolking het teen die sensus van 2001 tot net 2 404 toegeneem, maar die wit inwoners het in dieselfde tydperk afgeneem tot 304, oftewel 13% van die totaal. Die bruin inwoners het in 2001 2 034 getel, 85% van die totaal. Tien jaar later, met die sensus van 2011, het die wit bevolking verder gekrimp tot 288, terwyl die bruin bevolking met sowat 'n kwart toegeneem het tot 2 567 (86%). Die swart bevolking het in dieselfde tydperk amper drievoudig vermeerder van 54 tot 145, en hul aandeel van die totaal van 2,3% tot 4,8%. Ook die Indiërs het toegeneem: van drie tot 19.
Distrik
Die distrik is 11 500 km2 groot. Merinowol is die belangrikste produk. Trofeejag in die wintermaande is 'n groeiende ekonomiese bedryf.
Vlag van Norfolkeiland
Die vlag van Norfolkeiland is op 17 Januarie 1980 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n vertikale tweekleur in groen, wit en groen met ’n groen denneboom (Araucaria heterophylla) in die middel van die wit baan.
Die vlag is gebaseer op die vlag van Kanada en het gevolglik dieselfde ontwerp met twee gekleurde bane weerskante van ’n effens breër wit baan en ’n prominente plant in die middel van die wit baan.
Yoshio Okada
Yoshio Okada (岡田 吉夫) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Togaars
Togaars is een van die mees obskure takke van die Indo-Europese taalgroep. Dit bestaan uit twee tale, Togaars A (Togaars in engere sin – Turfaniaans, Arsi, of Oos-Togaars) en Togaars B (Koetsjies of Wes-Togaars). Die tale is van omtrent die 6de tot die 8ste eeu gepraat, voor dit uitgesterf het en hulle sprekers deur die uitbreidende Oeigoerstamme geassimileer is.
Beide tale is vroeër in die Tarimbekken in Sentraal-Asië, nou die Xinjiang-provinsie van China, gepraat. Die naam is geneem van die Togare (Grieks: Τόχαροι, "Tokharoi") van die Griekse historici (Ptolemy VI, 11, 6). Die word soms met die Yuezhi en die Kushans geïdentifiseer, en die term Tokharistan verwys gewoonlik na 1ste millennium Baktria. 'n Turkse teks verwys na die Turfaniaanse taal (Togaars A) as twqry. Interpretasie is moeilik, maar F. W. K. Müller het dit met die naam van die Baktriese Tokharoi geassosieer.
Ontdekking en skryfstelsel
In die begin van die 20ste eeu is in Turkestan (Sentraal-Asië) manuskripte uit de 7e – 8ste eeu in 'n onbekende taal (in kursief Gupta, 'n variant van die Brahma-alfabet) opgegrawe. Die taal is palmblare, houttablette en Chinese papier, wat deur die baie droë klimaat van die Tarim-bekken bewaar is. Voorbeelde van die taal, insluitend baie muurinskripsies, is by plekke in Kucha en Karasahr ontdek. Dit is taamlik gou ontsyfer via tweetalige tekste. In 1908 al blyk dit om 'n Indo-Europese taal te gaan.
Dit is deur Sieg-Siegling-Levi ontsyfer. Heelwat Boeddhistiese, religieuse en mediese tekste waarvan baie vertaal is uit Sanskrit is ontdek asook kloosterrekeninge en korrespondensie, kommersiële dokumente, karavaanpermitte, magiese tekste en een liefdesgedig. Baie Togare het die Manicheïstiese dualiteit of Boeddhisme aangeneem.
Opvallend is dat binne die Indo-Europese tale, Togaars tot die subgroep van die kentum-tale behoort, terwyl alle andere oostelike Indo-Europese tale satem-tale is.
Kulturele belang
Die bestaan van die Togaarse tale en alfabet is nie eens vermoed totdat toevallige ontdekkings in die begin van die 20ste eeu manuskripfragmente in 'n toe onbekende alfabet aan die lig gebring het nie en daarmee 'n hele nuwe tak by die Indo-Europese taalfamilie gevoeg het. Die een Indo-Europese taal wat oënskynlik die meeste ooreenkoms met Togaars toon is die antieke Hittiete taal, wat in ongeveer 1000 v.C. opgehou praat is.
Togaars het sommige taalkundige teorieë oor die verhoudings tussen Indo-Europese tale omvergewerp en nuwe lewe in die taalkundige studies geblaas. Die Togaarse tale is 'n groot uitsondering op die gewone patroon van Indo-Europese takke aangesien dit die enigste een is wat direk oos van die teoretiese Indo-Europese onstaanpunt in die Pontiese steppe versprei het.
Togaars het waarskynlik na 840 uitgesterf toe die Oeigoers deur die Kirghiz uit Mongolië verban is en hulle na die Tarim Bekken onttrek het. Die teorie word ondersteun deur die ontdekking van vertalings van Togaarse tekste na Oeigoers. Tydens die Oeigoers heerskappy het vermenging tussen die Togare en die Oeigoers plaasgevind en daarmee baie van die moderne bevolking van Xinjiang geskep.
² = Geleende verwante woord, nie eie
³ = Engelse betekenis, onverwante woord
1703
Die jaar 1703 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 3de jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Soutpansberg
Die Soutpansberg is 'n bergreeks in die noordelike deel van Suid-Afrika in die Limpopoprovinsie. Die bergreeks is ongeveer 130 km lank en strek in 'n oos/wes rigting. Die naam kom van die soutpanne wat die Voortrekkers daar ontdek het. Die hoogste piek is Lajuma (1753 m). Louis Trichardt is net suid van die berg en die N1 nasionale pad kruis die berg hier deur Wyliespoort. Die 70 m hoë Lajumawaterval is ook in die berg.
Die Blaauberg is aangrensend van die Soutpansberg, maar die geologie is verskillend.
Galery
Organismes endemies aan die Soutpansberg
Grens tussen Suid-Afrika en Botswana
Die Grens tussen Suid-Afrika en Botswana is 1 969 kilometer (1 223 myl) lank. Die grens volg vir meer as 90% natuurlike riviere, insluitend die Nossob-, Molopo-, Marico- en Limpoporiviere.
Slag van Alesië
Die Slag van Alesië of Beleg van Alesië het in September in die jaar 52 v.C. plaasgevind rondom die Galliese nedersetting Alesië. Die stryd is gevoer deur die leër van die Romeinse Republiek onder bevel van Julius Caesar met ondersteuning van kavalleriebevelvoerders Marcus Antonius, Titus Labienus en Gaius Trebonius teen 'n alliansie van Galliese stamme onder die leierskap van Vercingetorix.
Grens tussen Suid-Afrika en Botswana
Die westelike eindpunt van die grens is by die driepunt met Namibië, geleë waar die Nossobrivier die 20 oosterlengtegraad kruis. Van hierdie punt loop die grens suidoos langs die Nossobrivier tot by sy samevloeiing met die Moloporivier; in hierdie wêreld loop die grens deur die Kgalagadi-vredespark. Van die samevloeiing van die riviere loop dit algemeen ooswaarts langs die Moloporivier so ver as die Ramatlabamaspruit, en dan van die spruit so ver as die swembad by Ramatlabama.
Slag van Alesië
Dit was die laaste groot veldslag tussen die Galliërs en die Romeine en 'n belangrike keerpunt in die Galliese Oorloë ten gunste van die Romeine. Die Beleg van Alesië word allerweë beskou as een van Caesar se grootste militêre prestasies en as een van die klassieke voorbeelde van beleg-oorlogvoering.
Grens tussen Suid-Afrika en Botswana
Van Ramatlabama draai die grens noordwaarts en maak 'n reeks reguitlyne deur bakens op Matlhase, Sebataole, Schaapkuil en Pytlanganyane by Sengoma op die Ngotwanerivier. Dan volg dit die Ngotwane verby Ramotswa tot by sy samevloeiing met die Metsemaswaane-stroom. Die grens draai ooswaarts langs 'n reeks reguitlyne wat bakens op die Moshweuheuwels, Wildebeeskop en die Sikwaneheuwels te Derdepoort op die Maricorivier verbind. Dit volg dan die Maricorivier by sy samevloeiing met die Krokodilrivier. Die Marico- en die Krokodilrivier vloei saam om die Limpoporivier te vorm, en die grens loop langs die Limpopo tot by sy samevloeiing met die Shasherivier, wat die driepunt met Zimbabwe vorm.
Slag van Alesië
In 'n stadium van die beleg het die Galliërs 'n getalle-oorwig van vyf tot een gehad. Die gebeurtenis is deur verskeie mense aangeteken, onder andere Caesar self in sy Commentarii de Bello Gallico. Ná die Romeinse oorwinning het Gallië 'n Romeinse provinsie geword. Die weiering van die Romeinse senaat om Caesar se oorwinning as ’n trimof te erken was een van die groot oorsake van die Romeinse Burgeroorlog van 50-45 v.C.
Grens tussen Suid-Afrika en Botswana
Grensposte
Hier is 'n lys van grensposte tussen Suid-Afrika en Botswana.
Slag van Alesië
Aanloop tot die gebeure
Caesar was sedert 58 v.C. in Gallië. Die gebruik in daardie tyd was dat die konsuls, die hoogste verkose amptenare, ná hul konsulêre jaar deur die senaat aangestel is as prokonsuls om oor een van die Romeinse provinsies te regeer. Hoewel die ampstermyn van ’n prokonsul gewoonlik net ’n jaar was, het Caesar ’n ongehoorde tien jaar aangebly as prokonsul in 'n deel van Gallië.
Een vir een het Caesar die Galliese stamme verslaan en het hy ook 'n eed van trou van vele ander stamme verkry. Die volgehoue suksesse van die Galliese Oorloë het die Republiek groot welvaart besorg. Caesar het self baie ryk geword aangesien hy as generaal ’n opbrengs uit die verkoop van gevangenes as slawe ontvang het. Sy sukses en roem het hom egter ook baie vyande besorg. Die Eerste Triumviraat (drielingskap), 'n informele politieke bondgenootskap met Pompei en Crassus, het in 54 v.C. tot 'n einde gekom met die afsterwe van Caesar se dogter, Julia, wat met Pompei getroud was, tydens die geboorte van hul kind en van Crassus tydens die Slag van Carrhae. Sonder Pompei as bondgenoot het Republikeine soos Cato die Jongere teen Caesar te velde getrek en hom daarvan beskuldig dat hy die Republiek omver wou gooi om koning van Rome te word.
Edmund Husserl
Edmund Gustav Albrecht Husserl (8 April 1859 – 27 April 1938) was 'n Duitse filosoof van Joods-Oostenrykse afkoms en word beskou as die grondlegger van die studie van fenomenologie.
Will Kemp (akteur, gebore 1977)
Will Kemp (gebore 29 Junie 1977) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Step Up 2: The Streets (2008) en in die televisiereekse Reign (2013) en Girlfriends' Guide to Divorce (2014).
Slag van Alesië
Aanloop tot die gebeure
Die onrus was egter nog nie verby nie. Die Galliese stamme het nou besef dat hulle slegs onafhanklikheid kon verkry as hulle sou saamstaan. 'n Algemene raad is in Bibracte byeengeroep. Slegs twee stamme het verkies om hulle steeds by Rome te skaar. Die raad het Vercingetorix van die Averni-stam as bevelvoerder van die Galliese leërs aangestel.
Caesar het in daardie stadium vir die winter in die Sisalpynse deel van Gallië uitgekamp en was onbewus van die nuwe alliansie teen hom. Die eerste tekens van probleme was toe Carnutes al die Romeinse setlaars in die stad Cenabum (vandag Orléans) vermoor het. Hierdie uitbraak van geweld is gevolg deur die moord op Romeinse burgers, handelaars en setlaars in ander Galliese stede. Toe Caesar die nuus hoor, het hy sy manskappe inderhaas bymekaargeroep en die Alpe oorgesteek na Gallië.
Edmund Husserl
Transendentale fenomenologie
Daar word deurgaans drie belangrike periodes in Husserl se denke onderskei wat verband hou met die universiteite waaraan hy verbind was, eers Halle (1887 - 1901) as privaatdosent, daarna as volledige professor Göttingen (1901 - 1916) en ten slotte Freiburg (1916 tot met sy emeritaat in 1928). In Freiburg was een van sy assistente die latere belangrike filosoof Martin Heidegger. 'n Ander vername assistent was die later heilig verklaarde Nederlands-Duitse non Edith Stein.
Slag van Alesië
Aanloop tot die gebeure
Die opmars van sy leër was so vinnig dat hy die Galliese stamme onverhoeds betrap het. Hy het sy magte verdeel en vier legioene saam met Titus Labienus gestuur om in die noorde teen die Senones- en die Parisii-stam te veg. Hy self het Vercingetorix agternagesit met vyf legioene en die kavallerie van sy Germaanse bondgenote. Die twee leërs het mekaar die stryd aangesê by die heuwelfort van Gergovië waar Vercingetorix 'n sterk verdedigingsposisie ingeneem het. Caesar moes noodgedwonge sy magte onttrek nadat sy leër swaar verliese toegedien is. In die somer van 52 v.C. het die kavallerie van die strydende magte in verskeie skermutselings betrokke geraak waartydens Caesar daarin geslaag het om die Galliese leërs uiteen te jaag. Vercingetorix het besluit dat die tyd nie reg was vir 'n groot regstreekse geveg nie en het by die fort van Alesië hergroepeer.
Edmund Husserl
Transendentale fenomenologie
In die klassieke werk Ideen I uit 1913 skep Husserl sy filosofie sistematies as 'n suiwer transendendale fenomenologie. Husserl ontwikkel hier die belangrikste fenomenologiese idees wat in die meeste van sy opvolg werke implisiet aangeneem is, soos die fenomenologiese vermindering, die epoge en eïdetiese variasie. Die fenomenologiese vermindering (reduksie) is vir Husserl 'n noodsaaklikheid vir die waarborg van absolute sekerheid. Hy beroep hom hier op die beginsel van twyfel van René Descartes; "ek kan nooit seker weet of die stok nou reguit of gebuig is, of 'n duiwel my waarnemings bedrieg of nie". Husserl beweer dus dat alle empiriese kennis in wese ongegrond is, aangesien dit op die geloof in die eksterne wêreld staan waarvoor daar uiteindelik geen bewysvoering gelewer kan word nie (die natuurlike houding).
Die oplossing is die fenomenologiese vermindering, waarmee alle transendente grondslae van die bewustheid verminder word tot die wette van inherente grondslae. Dit wil sê; ons beroep ons op die inherente fenomene waarvan ons seker moet wees, ongeag of die singrondslag as korreleerder van die fenomene daadwerklike eksterne bestaansreg het of nie. Dit impliseer dus ook, volgens Franz Brentano en Alexius Meinong, dat alle singrondslae bestaansregte het, ongeag enige bewyse vir die fisiese bestaan daarvan (byvoorbeeld eenhorings). Daar geld ook ander fenomenologiese wette vir die verskillende terreine waarin eenhorings ten opsigte van diere is (die eerste behoort tot die fantasie). Husserl se fenomenologie is transendentaal omdat dit hom rig op die ontdekking van noodsaaklike wette binne die immanente terrein. Waar empiriese wetenskap kennis op feite bou, fokus fenomenologie op die konstantes in alle moontlikhede van ervaring. Daarmee is die fenomenologie volgens Husserl, in teenstelling met die feite wetenskap, 'n volledige eïdetiese (fotografiese) of wesenswetenskap.
Viana de Duero
Viana de Duero is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Edmund Husserl
Transendentale fenomenologie
Vir baie van Husserl se volgelinge gaan die fenomenologiese vermindering egter te ver omdat hulle fokus op 'n vermindering van die wêreld tot die immanente sfeer van die bewustheid van die ervarende onderwerp. Met ander woorde: dit lyk vir baie asof dit 'n onaanvaarbare neiging tot idealisme en subjektivisme impliseer. Heidegger sou later ook beweer dat Husserl se fenomenologie 'n ongegronde nadruk op opsetlikheid plaas, dit wil sê op die onderwerp-voorwerp-korrelasie. Meer onlangse werk in Husserl-studies benadruk steeds meer die wending wat Husserl se denke ondergaan in die "genetiese fase" van sy denke.
Slag van Alesië
Die beleg en veldslag
Alesië was 'n fort op 'n heuwel wat omring is deur riviervalleie met goeie versterkings. Aangesien 'n trompop-aanval bykans selfmoord sou wees, het Caesar besluit om die fort te beleër en Galliërs te dwing om oor te gee deur hulle uit te honger. Daar was byna 80 000 man tesame met die burgerlike bevolking vasgekeer en dit behoort nie lank te geneem het nie.
Kapenta
Die Kapenta (Limnothrissa miodon) is 'n varswater vis natuurlik voorkom in die Tanganjika-meer en is losgelaat in die Zambezirivier stelsel. In Engels staan die vis bekend as die Kapenta of Lake Tanganyika sardine.
Slag van Alesië
Die beleg en veldslag
Om te verhoed dat enigiemand deur sy linies kon glip het Caesar beveel dat 'n muur reg rondom Alesië gebou word. Die besonderhede van hierdie werk is vandag bekend danksy die feit dat Caesar dit in sy Commentaries aangeteken het, asook argeologiese opgrawings wat daar gedoen is.
Edmund Husserl
Transendentale fenomenologie
By beide sy fenomenologiese as pre-fenomenologiese ondersoeke betref, kom Husserl met besware teen sowel die empirisme as die rasionalisme na vore. Volgens Husserl is nóg ervaring, nóg rede 'n fundamentele kennisbron: ons moet die fenomene self laat praat, die suiwer aanskouing van wat ons in die bewussyn gegee word. Later het Husserl meer respek vir die feit dat ons bewustheid nie heeltemal gesuiwer kan word nie, en verskuif sy aandag van die bewustheid na die leefwêreld - die geheel van vanselfsprekendhede wat ons ervaring bestempel. Hierdie verandering beteken egter nie dat Husserl sy fenomenologiese raamwerk en die idee van suiwer transendentale kennis laat vaar nie. Hy was ook alles behalwe anti-rasionalisties of anti-positivisties: veel eerder beskou hy sy eie transendentale fenomenologie as die uiteindelike wetenskap.
Kapenta
Habitat
Die vis leef tot op dieptes van 35 m in groot skole saam in die dag en sprei uitmekaar in die nag. Hulle vreet hoofsaaklik soöplankton en klein insekte. Hulle broei van September tot in Maart. Die vis is ook 'n gewilde prooi vir die Tiervis. Dit is 'n belangrike bron van voedsel in die Karibadam omgewing waar tot 25 000 ton per jaar gevang word.
Edmund Husserl
Genesis fenomenologie
In 1917 het Husserl se denke 'n belangrike wending geneem deur sy nuutgevonde aandag aan innerlike tydsbewustheid. In die Bernauer Manuskripte, gedateer 1917, skryf Husserl vir die eerste keer oor die onderskeid tussen die statiese fenomenologie en genesis fenomenologie. In hierdie tweedeling is statiese fenomenologie die metode soos wat hy tot in 1917 ontwikkel het. Genesis fenomenologie, afgelei van die woord genesis, stel Husserl in staat om die fenomenologiese oorsprong van bepaalde samestellings te ondersoek. 'n Belangrike aspek hiervan en ook die sentrale tema van sy denke in die jare twintig was die passiewe sintese; die domein van betekenis wat die aktiwiteit van die ego voorafgaan, oftewel die voorafgaan van die onderwerp-objek-verhouding waardeur opsetlikheid gekenmerk sou word. Husserl sou later, in Analysen zur passiven Synthesis, duidelik verklaar dat genesis fenomenologie prioriteit bo statiese fenomenologie het.
Ethel Ayler
Ethel Ayler (* 1930) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente 9½ Weeks (1986), To Sleep with Anger (1990), en The Bodyguard (1992), en in die televisiereeks Martin (1992).
Edmund Husserl
Genesis fenomenologie
Sommige hedendaagse fenomenoloë, soos Anthony Steinbock, onderskei nog 'n laaste fase in Husserl se denke, genaamd generatiewe fenomenologie. 'n Sentrale werk hiervan is Krisis (1936) en Ursprung der Geometrie (1936). Hierin ontwikkel Husserl onder meer die invloedryke siening van die leefwêreld.
Laatste jare en nalatenskap
Husserl was voor 1933 baie produktief, en het gereeld sy bevindings gepubliseer en oor 'n baie omvangryke korrespondensie met filosowe en wiskundiges van oor die hele wêreld beskik. Ook na sy pensioen bly hy aktief navorsing doen en publiseer. Toegang tot die biblioteek van Freiburg is egter geweier toe die Nazi's aan bewind gekom het, hoewel hy geen praktiserende Jood was nie. Daarna kon hy nie veel meer ondersoeke op filosofiese gebied doen nie. Na sy dood (1938) is sy omvangryke ryk argief, manuskripte en navorsingsbiblioteek na België gesmokkel (1939) waar dit, nou in Leuven, die Husserl-argiewe vorm by die filosofiese fakulteit van die Katolieke Universiteit Leuven (daar is intussen meer Husserl-argiewe opgestel, om die take te verdeel). Baie van Husserl se ongepubliseerde materiaal is daarna nog in die sogenaamde (onder andere kritiese) postume Husserliana-uitgawes gepubliseer. Husserl het ongeveer 40 000 bladsye manuskripte (in ideografiese steno) agtergelaat, wat nou nog verwerk word vir latere publikasie.
Werke
Die belangrikste werke is:
•	''Über den Begriff der Zahl. Psychologische Analysen'' (1887)
•	''Philosophie der Arithmetik. Psychologische und logische Untersuchungen'' (1891)
•	''Logische Untersuchungen. Erster Teil: Prolegomena zur reinen Logik'' (1900)
•	''Logische Untersuchungen. Zweiter Teil: Untersuchungen zur Phänomenologie und Theorie der Erkenntnis'' (1901)
•	Philosophie als strenge Wissenschaft (1911)
•	''Ideen zu einer reinen Phänomenologie und phänomenologischen Philosophie. Erstes Buch: Allgemeine Einführung in die reine Phänomenologie'' (1913)
•	Vorlesungen zur Phänomenologie des inneren Zeitbewusstseins (1928)
•	''Formale und transzendentale Logik. Versuch einer Kritik der logischen Vernunft'' (1929)
•	Die Krisis der europäischen Wissenschaften und die transzendentale Phänomenologie: Eine Einleitung in die phänomenologische Philosophie (1936)
Literatuur
•	Verena Mayer: Edmund Husserl. München: C.H.Beck, 2009, ISBN 3-406-58688-0
Biemna ehrenbergi
Biemna ehrenbergi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Biemna en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1889 deur Keller.
Heroïen
Geskiedenis
Die opiumpapawer is so lank gelede as 3400 v.C. in Mesopotamië gekweek. Die chemiese ontleding van opium in die 19de eeu het getoon dat die grootste deel van sy werking toegeskryf kan word aan twee alkaloïede, kodeïen en morfien.
Diamorfien is in 1874 gesintetiseer deur C.R. Alder Wright, 'n Engelse chemikus wat by die St Mary's Hospital Medical School in Londen gewerk het. Hy het geëksperimenteer met die kombinasie van morfien en verskillende sure. Hy het 'n paar uur lank watervrye morfienalkaloïed gekook met asynsuuranhidried en het 'n sterker geasetileerde vorm van morfien vervaardig wat nou diasetielmorfien of morfiendiasetaat is.
Wright se uitvinding het nie tot verdere ontwikkelings gelei nie en diamorfien het eers 23 jaar later gewild geword danksy 'n ander chemikus, Felix Hoffmann. Hoffmann het by die farmaseutiese maatskappy Bayer gewerk. In 1895 het die Duitse dwelmmaatskappy Bayer-diasetielmorfien bemark as 'n geneesmiddel onder die handelsnaam "Heroïen".
R531 (Suid-Afrika)
Die R531 is 'n streeksroete wat die R527-streeksroete, 12 km wes van Hoedspruit met die Orpenhek in die Krugerwildtuin verbind. Tussen die twee punte gaan die roete deur Klaserie waar dit 'n verspringende kruising van 2 km met die R40-provinsiale pad maak.
Maroeladal
Maroeladal is 'n voorstad in die noorde van Johannesburg, Suid-Afrika.
Semiotiek
Semiotiek is die studie van tekens en simbole.
Inleiding
Taal is 'n simboliese sisteem waar betekenis toegeken word op die basis van konsensus; hierdie betekenis wat toegeken word, is simbolies. Semiotiek vind sy oorsprong in die Griekse woord sēmeiōtikos (teken). Semiotiek is dus die wetenskap van tekens. Met ander woorde, die wetenskap wat op 'n sistematiese wyse teken(sisteme) en betekenisprosesse ondersoek. Binne Semiotiek verwys 'n teken na X wat in die plek van Y staan; X verteenwoordig Y. Semiotiek bestudeer dus die teken op sigself, maar ook die sisteem waarin tekens funksioneer en waarvolgens tekens gekombineer word. Ferdinand de Saussure word beskou as die vader van moderne Semiotiek.
Geskiedenis
Ander noemenswaardige figure in die historiese ontwikkeling van die veld van Semiotiek:
Die drie soorte tekens van Peirce
Die Amerikaanse filosoof, Charles Sanders Peirce (1839-1914), ontwikkel 'n algemene tekenleer wat veral op taal van toepassing is. Hy sê die volgende daaroor:
I define a sign as anything which is so determined by something else, called its Object, and so determines an effect upon a person, which effect I call its interpretant, that the later is thereby immediately determined by the former.
Hy veronderstel dus dat 'n teken iets is wat in die plek staan van iets anders. Dit wat die teken veronderstel of verteenwoordig word, noem hy die voorwerp. Hierdie voorwerp staan ook bekend as die designatum, referent of denotatum. Hierdie teken (interpretant) word dan geïnterpreteer in die bewussyn van die interpreteerder. Derhalwe, onderskei hy drie moontlike verhoudings tussen 'n teken en sy voorwerp:
De Saussure se deurslaggewende bydrae
Die Switserse taalkundige en Strukturalis, Ferdinand de Saussure (1857-1913), speel 'n kardinale rol in die bestudering van tekens. Hy meen dat die studie van tekens nooit los van Strukturalisme gesien kan word nie. Hy noem sy strukturalistiese bestudering van taal as 'n sisteem van tekens Semiologie. Hy veronderstel dat die taalsisteem 'n sosiale konvensie in die gemeenskap is en dat elke individu 'n persoonlike of interne voorstelling van hierdie sisteem het. Vandag is die term Semiotiek egter meer gebruiklik. Binne sy bestudering van taal as 'n tekensisteem tref hy 'n belangrike onderskeid tussen die signifiant (aanduier) en die signifié (aangeduide). Eersgenoemde verwys na die teken (vorm) en laasgenoemde na die konsep (betekenis).
Hy tref verder ook 'n belangrike onderskeid tussen die onwaarneembare en waarneembare eienskappe van taal; langue (taal) en parole (om te praat). Langue is die term wat die onpersoonlike, sosiale eienskap van taal as 'n stel tekens voorstel (sisteem van taal) en parole dui op die persoonlike, individuele vorm van taal as taalhandelinge van die taalsubjek (konkrete taaluitings). Langue en parole saam vorm langage. Die fokus val egter op die onwaarneembare eienskappe van taal (langue).
Veranderbare kleptydreëling
Veranderbare kleptydreëling is 'n algemene term vir 'n suiermotortegnologie. Veranderbare tydreëling maak dit moontlik om die styglengte of tydsduur (of beide) van die in- of uitlaatkleppe te verander terwyl die enjin nog in werking is. Tweeslagenjins gebruik 'n kragklepstelsel om soortgelyke resultate te lewer.
Vlugbeheermodus
Vlugbeheermodus of vlugbeheerwet verwys albei na die rekenaarsagteware wat die beweging van die beheerkolom (of stuurstang), wat deur 'n vlieënier gemaak word, omskep in bewegings van die vliegtuigbeheeroppervlakke. Die bewegings van die beheeroppervlak hang af van watter een van die verskillende modusse die vlugrekenaar in is. In 'n vliegtuig waarin die vlugbeheerstelsel "fly-by-wire" is, word die bewegings wat die vlieënier op die beheerstok in die kajuit maak om die vlug te beheer, omgeskakel na elektroniese seine aangestuur na die vlugbeheerrekenaars. Dit bepaal verder hoe elke beheeroppervlak moet reageer om die vliegtuigbeweging te lewer in opdrag van die vlieënier.
Veranderbare kleptydreëling
Oorsig
duimnael|regs|400px|Die [[VTEC|i-VTEC stelsel wat in Honda se K20Z3-enjin aangetref word.]] Suiermotors gebruik normaalweg 'n stootklep op die inlate en uitlate. Hierdie kleppe word direk of indirek deur die nokke op die nokas geaktiveer. Die nokke maak die kleppe oop vir 'n sekere tydsduur tydens elke inlaat- en uitlaatslag. Die tydreëling van die klepopening en toemaak daarvan is ook belangrik. Die nokas word deur die krukas aangedryf deur 'n band, 'n rat of 'n ketting.
Vlugbeheermodus
Elektroniese vlugbeheerstelsels bied ook aanvullende hulp tydens normale vlug, soos verhoogde beskerming van die vliegtuig teen oorbelasting of 'n gemakliker vlug vir passasiers deur onstuimigheid (turbulensie) te herken en reg te stel.
Veranderbare kleptydreëling
Oorsig
Die profiel of posisie en vorm van die lobbe op die nokke word geoptimaliseer vir 'n sekere wentelspoed en die kompromis lei normaalweg tot 'n beperkte laestrek wringkrag of hoëstrek kraglewering.
Teen hoë enjinsnelhede benodig 'n enjin groot hoeveelhede lug. Die inlaatkleppe kan egter toemaak voordat voldoende lug in die silinder ingevloei het wat 'n verlaagde verrigting tot gevolg het. Die probleem kan opgelos word deur die inlaatkleppe vroeër oop te maak en die uitlaatkleppe later toe te maak. Daar kom dus 'n oorvleueling in die tydreëling van die inlaat- en uitlaatkleppe voor. 'n Renmotor se nokas maak tipies voorsiening vir 'n groot mate van oorvleueling. By lae enjinsnelhede lei die oorvleueling daartoe dat onverbrande brandstof uit die silinder ontsnap en sal 'n renmotornok dus baie ondoeltreffend wees en daarom word motors wat gereeld teen lae enjinsnelhede bedryf (afleweringswaens, pendelaarbusse, ens.) van nokasse voorsien wat minder oorvleueling toelaat al word kraglewering by hoër snelhede ingeboet.
Vlugbeheermodus
Toepassing
Die twee groot vliegtuigvervaardigers vervaardig kommersiële passasiersvliegtuie met primêre vlugrekenaars wat onder verskillende vlugbeheermodusse (of wette) kan optree. Die bekendste is die normale, alternatiewe, direkte wette en meganiese alternatiewe beheer van die Airbus A320 - A380.
Boeing se elektroniese beheerstelsel word gebruik in die Boeing 777, Boeing 787 Dreamliner en Boeing 747-8.
Veranderbare kleptydreëling
Oorsig
Veranderlike kleptydreëling maak dit moontlik om die nokprofiel te verander wat 'n hoër doeltreffendheid en -kraglewering tot gevolg het. Toenemende druk op motorvervaardigers om te voldoen aan omgewingsteikens en brandstofdoeltreffendheid dwing baie vervaardigers om veranderlike kleptydreëling te gebruik as 'n oplossing. Die meeste eenvoudige veranderlike kleptydreëlingstelsels (soos Mazda se S-VT stelsel) versnel of vertraag bloot die tydreëling van die oop en toemaak van kleppe. Ander meer gevorderde stelsels (soos Honda se VTEC stelsel) skakel tussen twee stelle nokke oor by 'n sekere enjinsnelheid. Ander weer (soos BMW se Valvetronic stelsel) kan die tydreëling en klepopening kontinu varieer, 'n stelsel wat bekend staan as Kontinue veranderlike kleptydreëling.
Geskiedenis
Fiat was die eerste motorvervaardiger wat 'n patent geregistreer het op 'n werkende veranderlike tydreëlingstelsel wat ook 'n veranderlike klepopening ingesluit het. Die stelsel wat deur Giovanni Torazza in die laat sestigs ontwikkel is, het van hidroliese druk gebruik gemaak om die steunpunt van die nokvolgers te wissel (V.S.A Patent 3 641 988). Die hidroliese druk verander volgens die enjinspoed en inlaatdruk. Die tipiese variasie in klepopening was om en by 37%.
Vlugbeheermodus
Toepassing
Hierdie nuwer vliegtuie gebruik elektroniese beheerstelsels (of "fly-by-wire") om veiligheid en werkverrigting te verhoog, terwyl dit ook vliegtuigmassa help bespaar. Hierdie elektroniese stelsels is ligter as die ou meganiese stelsels en kan die vliegtuig ook in situasies van oorbelasting beskerm, wat ontwerpers in staat stel om oorontwerpte komponente te verminder, wat die vliegtuig se massa verder verminder.
Veranderbare kleptydreëling
Geskiedenis
In September van 1975 het General Motors 'n stelsel gepatenteer wat bedoel was om die klepstyglengte te wissel. Die stelsel het egter probleme gegee met kleiner klepopeninge en die projek is toe laat vaar.
Alfa Romeo was die eerste vervaardiger om veranderlike kleptydreëling in produksiemotors te gebruik (V.S.A patent 4 231 330). Die Alfa Romeo Spider 2.0 L het 'n meganiese tydreëlingstelsel in sekere van hulle modelle gehad. Hierdie stelsel is toe ook later in die Alfetta 2.0 Quadrifoglio Oro modelle sowel as andere modelle ingebou.
Vlugbeheermodus
Vlugbeheerwette (Airbus)
Airbus-vliegtuigontwerpe na die A300/A310 word feitlik heeltemal deur elektroniese toerusting beheer. Hierdie nuwer vliegtuie, insluitend die A320, A330, A340, A350 en A380, werk onder Airbus-vlugbeheerwette. Die vlugkontroles op die Airbus A330 word byvoorbeeld almal elektronies beheer en hidroulies geaktiveer. Sommige oppervlaktes, soos die roer, kan ook meganies beheer word. In normale vlug werk die rekenaars om oormatige kragte in die helling en rol te voorkom. Die vliegtuig word beheer deur drie hoofrekenaars (kaptein, eerste offisier en bystand) en twee sekondêre beheerrekenaars (kaptein en eerste offisier). Daarbenewens is daar twee vlugbeheerdatarekenaars wat inligting van die sensors aflees, soos lugdata (lugspoed, hoogte). Dit word saam met GPS-data ingevoer in drie oortollige verwerkingseenhede, bekend as lugdata-traagheidsverwysingseenhede (ADIRU's) wat beide dien as 'n lugdataverwysing en traagheidsverwysing. ADIRU's is deel van die lugdata-traagheidsverwysingstelsel, wat op die Airbus aan agt lugdata-modules gekoppel is: drie is gekoppel aan pitotbuise en vyf is gekoppel aan statiese bronne. Inligting van die ADIRU word op een van verskeie vlugbeheerrekenaars (primêre en sekondêre vlugbeheer) gevoer. Die rekenaars ontvang ook inligting vanaf die vliegtuig se beheeroppervlaktes en vanaf die vlieënier se vliegtuigbeheertoestelle en die stuuroutomaat (autopilot). Inligting vanaf hierdie rekenaars word sowel na die vlieënier se primêre vliegskerm as na die beheeroppervlakke gestuur.
Daar is vier genoemde vlugbeheerwette, maar alternatiewe wet bestaan uit twee modusse, alternatiewe wet 1 en alternatiewe wet 2. Elk van hierdie modusse het verskillende submodusse: grondmodus, vlugmodus, plus 'n meganiese rugsteun.
Alternatiewe wet
Alternatiewe wet 1 (ALT1) modus kombineer 'n normale wet laterale modus met die lasfaktor, met behoud van die bankhoek. Hoë hellingbeveiliging kan verlore gaan en lae energie-beskerming gaan verlore. Hoë spoed en hoë invalshoekbeskerming gaan oor in die alternatiewe wetmodus.
Blouputsbrug
Die brug is by 28° 30′  48.78″  suid en 20°  11′  12.37″ oos by die nedersetting Vredesvallei op die noordelike oewer van die rivier. Hier hou die teerpad op, maar ‘n 14km verder is Riemvasmaak. ‘n 20km stroomaf is Namibië se suidoostelike hoek. Die brug is dus net stroomaf van die Augrabieswaterval in die Augrabies Nasionale Park en die punt waar die Moloporivier by die Oranje aansluit.
Langs die brug aan die stroomopkant is daar ‘n keerwal waaruit uitgebreide wingerde besproei word.
Veranderbare kleptydreëling
Geskiedenis
In 1986 het Nissan hulle eie weergawe van veranderlike kleptydreëling ontwikkel in die VG30DE-enjin vir hulle Mid-4 konsep. Nissan het besluit om hulle NVCS-stelsel toe te spits op lae en medium spoed wringkrag modelle. Die stelsel kan beide 'n gladde luiering en baie lae en medium spoed wringkrag lewer. Terwyl dit so 'n bietjie gehelp het teen hoë snelhede was dit hoofsaaklik gemik op die lae en mediumstrek wringkrag. Die VG30DE-enjin is eers gebruik in die 300ZX (Z31) 300ZR model in 1987 en was die eerste produksiemotor wat elektronies beheerde veranderlike kleptydreëling gebruik het.
Vlugbeheermodus
Alternatiewe wet
ALT1 kan ingevoer word as daar foute is met die horisontale stabiliseerder, die stertvin, skuifklepbediening, lamellen- of flapsensor, of 'n enkele fout met die lugdata.
Veranderbare kleptydreëling
Geskiedenis
Die volgende stap is in 1989 deur Honda geneem met die VTEC-stelsel. Honda het begin met die produksie van 'n stelsel wat die enjin die vermoë gegee het om vanaf twee heeltemal verskillende nokprofiele te werk en sodoende 'n groot kompromis in enjin-ontwerp uitgeskakel. Een profiel is ontwerp om die kleppe aan te dryf teen lae enjinsnelhede om lae brandstofverbruik en lae vlakke van uitlaatgasse te verseker. Die tweede is 'n hoë klepstyglengte, langer tydsduur profiel en skop in wanneer die enjin hoë snelhede bereik om verhoogde kraglewering te verseker.
Die VTEC-stelsel is verder ontwikkel om funksies te verskaf wat hoofsaaklik op laer brandstofverbruik gemik is. Die eerste VTEC-enjin wat deur Honda vervaardig is was die B-reeks (B16A) wat in die Honda Civic en ander modelle geïnstalleer is. VTEC kan as die eerste nokskakelende stelsel beskou word en is maar een van slegs 'n paar sulke enjins tans in nog vervaardig word.
In 1991 het navorsers by Clemson Universiteit die Clemson nokas gepatenteer wat ontwerp is om 'n onafhanklike kontinue veranderbare kleptydreëling vir beide die inlaat- en uitlaatkleppe te voorsien op 'n enkele nokas samestelling. Hierdie vermoë maak dit geskik vir beidie stootstang- en bonok-enjintoepassings.
In 1992 het BMW die VANOS-stelsel bekendgestel. Soos Nissan se NVCS-stelsel kon dit stapsgewys veranderbare tydreëling vir die inlaatnok voorsien met 'n totaal van drie sulke stappe of fases. In 1998 is die dubbele-VANOS-stelsel bekendgestel wat uitlaatgasbeheer heelwat verbeter het, die kraglewering en wringkrag verbeter het asook beter luiereienskappe en brandstofdoeltreffendheid gelewer het.
Die Dubbele VANOS-stelsel was die eerste stelsel wat elektroniesbeheerde, kontinue veranderbare kleptydreëling op beide die inlaat- en uitlaatkleppe voorsien het. In 2001 het BMW sy Valvetronic-stelsel bekendgestel. Die Valvetronic-stelsel is uniek deurdat dit kontinu die inlaatklep se styglengte kan verander asook die tydreëling van die inlaat- en uitlaatkleppe. Die presiese beheer wat dié stelsel oor die inlaatkleppe het, maak dit moontlik om die inlaatbeheer geheel en al met die inlaatkleppe te beheer en maak 'n smoorklep onnodig. Die verlaging in pompverliese maak 'n 10% verhoging in kraglewering en brandstofdoeltreffendheid moontlik.
Ford was die eerste vervaardiger wat veranderlike tydreëling in bakkies ingebou het, met die Ford F-reeks in 2004.
In 2005 het General Motors die eerste veranderbare kleptydreëling vir stootstang V6-enjins bekendgestel in hul LZE en LZ4 enjins.
In 2007 word DaimlerChrysler die eerste vervaardiger om nok-in-blokenjins te vervaardig met onafhanklike beheer van die inlaatnok en uitlaatnok se tydreëling. Die 2008 Dodge Viper het die Mechadyne konsentriese nokas-samestelling gebruik om die kraglewering tot 560 kW te verhoog.
Biemna fistulosa
Biemna fistulosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Biemna en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1897 deur Topsent.
System of a Down
System of a Down, partykeer afgekort na S.O.A.D, is 'n Armeens-Amerikaanse musiekgroep van Glendale, Kalifornië wat in 1994 gestig is. Die groep bestaan uit Serj Tankian (voorsang), Daron Malakian (kitaar), Shavo Odadjian (baskitaar) en John Dolmayan (tromme).
Koegas-gruwels
Die Koegas-gruwels (1878–80) was 'n berugte moordsaak in die Kaapkolonie wat tot groot politieke verdeeldheid tussen liberales en imperialiste gelei het. Die anti-swart rassistiese houding van die land se prokureur-generaal het uitgeloop op verskeie lastereise wat die regering teen hul teenstanders aanhangig gemaak het.
Ligging
Koegas is 'n gehug naby Westerberg, op die noordelike oewer van die Oranjerivier en is 66 km noord van Prieska. Destyds was dit in die distrik Hay op die noordgrens van die kolonie. Teenswoordig is dit in die Siyathemba Plaaslike Munisipaliteit, die munisipaliteit is gevorm na die samesmelting van die munisipaliteite van Prieska, Marydale en Niekerkshoop in die Noord-Kaap.
Agtergrond
In 1878 het die Kaapkolonie 'n tyd van onsekerheid beleef omdat die Britse regering 'n konfederasie op die state in Suider-Afrika wou afdwing. In die proses is die Kaapse liberale regering ontsetel en vervang met 'n meer inskiklike en pro-imperialistiese popperegering onder premier Gordon Sprigg. Hierdie regering het 'n meer diskriminerende beleid teenoor die inheemse bevolking gevoer, wat lei tot rassespanning en onrus en die regering raak selfs betrokke in 'n aantal oorloë om sy grense uit te brei. Inwoners van die grensgebiede het al meer vyandiggesind teenoor die Britsgesteunde regering in Kaapstad geword. Boonop was daar voortdurende wrywing tussen die onderskeie groepe langs die Oranjerivier. Die Kaapse regering het daadkragtig teenoor die Korannas, Basters, Khoikhoi en die Boesmans opgetree om orde op sy grense te handhaaf.
Moorde (1878)
'n Groep Nama- en Boesman-mans is in die omgewing van Koegas op die vae vermoedens van die moord op 'n boer in hegtenis geneem. Op pad na die gevangenis op Kenhardt het die lopende mans hulself bevry en hul gewapende en berede eskort aangeval. Vier van die beskuldigdes is net daar doodgeskiet en 'n vyfde ernstig gewond. 'n Volgende insident het in Oktober 1878 plaasgevind toe 'n militêre patrollie bestaande uit blanke en Griekwa-boere en gestasioneer by Koegas by die nedersetting Luisdraai 'n groep Korannas, Boesmans en Xhosas aanval. Vier-en-sestig sterf (waarvan 11 vroue en kinders) nadat hulle ontwapen en gevange geneem is. Kort daarna sterf nog 5 vroue-gevangenes en 'n 4 jaar oue kind.
Hofsaak (1879)
Die hofsaak teen die lede van die militêre patrollie en die eskort het op opeenvolgende dae in September 1879 in Victoria-Wes plaasgevind. Verskeie van die aangeklaagdes was in hierdie konserwatiewe dorp goed bekend en die openbare mening was in die guns van die aangeklaagdes. Daarom het die hofamptenare versoek dat die hofsaak na Kaapstad oorgeplaas moes word. Hiervan wou die prokureur-generaal (minister van justisie) Thomas Upington niks weet nie. Die getuienis teen die eskort was verdoemend. Hulle was berede en bewapen met gewere en rewolwers. Die gevangenes was te voet en aan mekaar vasgebind. In die geregtelike doodsondersoek is bevind dat die oorledenes eintlik summier tereggestel is en dat 'n ontsnappingspoging hoogsonwaarskynlik was. Nogtans het die jurie die beskuldigdes vrygespreek. Vyf lede van die militêre patrollie is aangekla van moord. 'n Sersant wat nie aangekla is nie, maar wat na bewering wel 'n reeds gewonde man doodgeskiet het, is selfs as lid van die jurie aangestel. Die jurie het die blanke lede van die patrollie onskuldig bevind, maar die gekleurde lid tot 5 jaar gevangenisstraf veroordeel vir aanranding. Victoria-Wes se inwoners was verheug oor die uitspraak, maar regoor die kolonie was daar groot ontsteltenis en beskuldigings van regsverydeling. Rassegevoelens het hoog geloop.
Cape Argus
Die Cape Argus was skerp in sy beriggewing oor die uitspraak van die hof. Dit is beskryf as 'n regsdwaling en blatante rassisme en dit het gelei tot 'n veldtog teen die regering. In reaksie hierop kanselleer die regering van eerste minister Gordon Sprigg alle staatskontrakte met die Argus, sy eienaar Saul Solomon en sy sakevennote. Ondertussen het Upington 'n reeks hofsake (amper skynverhore) teen die Argus, sy eienaar en die redakteur ingestel in 'n poging om die koerant se mond te snoer.