cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andrew Roberts
Cambridge Universiteit
Roberts is geskei van sy eerste vrou, Camilla Henderson, saam met wie hy twee kinders gehad het. Roberts is getrou met die sakevrou Susan Gilchrist, die HUB van die korporatiewe kommunikasiefirma Brunswick Group LLP en 'n Goewerneur van die South Bank Sentrum. Hulle woon tans in Londen.
Roberts het saam met dinkskrum organisasies soos die Sentrum vir Beleidsstudies en die Sentrum vir Sosiale Kohesie gewerk. Hy het bykomend hiertoe persoonlike vriendskappe met verskeie Britse politieke en sosiale figure onderhou soos David Cameron, Michael Gove en Oliver Letwin. In Februarie 2016 was hy aangestel as President van die Cambridge Universiteit Konserwatiewe Genootskap.
Kommentaar op geskiedenis
Roberts se analise van die Tweede Wêreldoorlog het hom oortuig dat die Duitse regering van die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty vroeg in die oorlog reeds beduidende voordele gehad het wat betref militêre organisasie en ekonomiese mag. Het het geargumenteer dat indien iemand anders as Adolf Hitler beheer gehad het oor die nasie se militêre strategie, Duitsland in alle waarskynlikheid nie sou voortgaan met 'n direkte, duur en verswarende konfrontasie met die Sowjetunie nie, (welke konfrontasie teweeggebring is deur Operasie Barbarossa) maar in stede daarvan deur die Mediterreense gebied sou "vee" voordat hulle sou probeer om die areas van die Brits-beheerde Midde-Ooste af te sonder. Derhalwe glo Roberts dat die morele hupstoot wat oorwinnings oor die komparatief swakkere magte aan die suid-ooste sou meebring, Hitler sou toelaat om essensieel die oorlog te "wen". Die ander belangrike strategiese fout was volgens Roberts die Duitse oorlogsverklaring teen die Verenigde State, wat slegs vier dae na die Pearl Harbor aanvalle plaasgevind het en wat Duitsland nie verplig was om te maak nie. Roberts argumenteer dat Duitsland na die oorlogsverklaring nie die VSA se oorlogmakende ekonomiese masjien kon keer nie. In 'n neutedop, glo Roberts dat die foute, dwalings en oordrewe selfvertroue komplekse wat die fascistiese diktatorskap help kweek het sy eie grootste vyand was.
Roberts het ook gekonstateer dat hy die beheer van Joseph Stalin oor die Sowjet magte as rampspoedig beskou het vir die Geallieerde magte se pogings teen die Spilmoondhede. Hy het opgemerk dat Stalin se obsessiewe taktieke, te wete die doodmaak van sy eie mense om ideologiese redes, hom duisende op duisende troepe gekos het, wat hy andersins oor sou kon beskik. Tydens die Slag van Stalingrad alleen, het Sowjet-magte die ekwivalent van twee volle afdelings van hulle eie personeel gedood.
In terme van meer onlangse geskiedenis, omarm Roberts die politiese beginsel van Thatcherisme. Hy was 'n stoere ondersteuner van die Eerste minister Margaret Thatcher asook haar sosio-politieke nalatenskap. In Roberts se opinie was Thatcher se besondere insig om die VK te druk in 'n rigting wat dit uit die Euro sou hou, maar waar dit steeds sterk bande met die Europese ekonomieë sou behou, geregverdig deur die Eurosone krisis in die nasleep van die wêreld ekonomiese resessie. Nadat Tony Blair bedank het as Eerste minister, het Roberts hom opgesom as 'n "uitnemende oorlogsleier" met sy "kragdadige uitvoering van die Oorlog teen terreur", wat sy nalatenskap as " 'n hoogs suksesvolle eerste minister" sou verseker. Behalwe vir Roberts se skeptiese benadering tot die Europese Unie as 'n institusie, beskik hy ook oor 'n afkeurenswaardige opinie wat die Verenigde Nasies betref, en glo hy dat die krag van onderdrukkende en outkratiese regimes in die VN se subgroepe dit korrup, oneffektief en traag maak. Tydens die 2016 Verenigde Koninkryk Referendum op die EU, het Roberts die "ja" stem om die EU te verlaat ondersteun.
Ondersteuning vir die Irakse Oorlog en die "Vierde Wereldoorlog"
Gedurende die opbou na die Irakse Oorlog, het Roberts die voorgestelde inval ondersteun. Hy het geargumenteer dat enigiets minder gelykstaande sou wees aan 'n paaibeleid, en het Tony Blair vergelyk met Winston Churchill vir sy "verstommende leierskap". Hy het bykomend hiertoe geargumenteer dat die optrede teen Saddam Hussein in lyn was met die "Pax Americana realpolitik wat sedert die Tweede Wêreldoorlog die wêreldmagte in vrede gehou het ten spyte van die ineenstorting van kommunisme".
Roberts het in 2003 geskryf, wrote in 2003 "Churchill se apoteose het in 1940 gekom; vir Tony Blair sal dit kom wanneer Irak suksesvol binnegeval is en honderde wapens van massavernietiging opgegrawe word waar hulle deur Saddam se trawante weggesteek is." Toe die wapens nie gevind word nie, het Roberts steeds die inval verdedig om groter strategiese redes en geargumenteer dat sy oogpunte uit die onlangse verlede gebaseer was op geloofwaardige assesserings van "die Franse, Israeli en Russiese intelligensieagentskappe" sowel as ander bronne. Roberts glo ook dat die geskiedenis 'n goeie oordeel sal fel oor die destydse VSA President George W. Bush.
Roberts het met goedkeuring gepraat oor die gebruik van waterboarding deur die Central Intelligence Agency (CIA), en gesê dat, "soms vereis die verdediging van vryheid die maak van 'n paar onaangename besluite", en hy het die martelings-gebaseerde taktiek wat deur sommige geallieerde magte gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog beskou as sou dit hul eventuele oorwinning bewerkstellig. Roberts glo dat die Irakse Oorlog die Engelssprekende volkere betrek het in "'n eksistensiële oorlog vir die oorlewing van hul lewenswyse" en dat die grootskaalse konflikte met Islamitiese ekstremisme 'n punt bereik het waar "hierdie stryd teen Islamofascisme die vierde wêreldoorlog is", die Koue Oorlog synde die Derde Wêreldoorlog te gewees het; terwyl "die Engelssprekende mense hulself op die voorpunt van die beskerming van die beskawing bevind".
Roberts het later in 2009 kommentaar gemaak op die menslike koste van die Irakse en Afgaanse oorloë en gesê dat Brittanje "minder soldate afgestaan het as op 'n normale naweek op die Westelike front tydens WW1". Roberts het vir die Daily Mail geskryf en soos volg opgemerk:"Die ontmanning van Britse buitelandse beleid na die oorlog in Irak en tydens die voortgesette Afgaanse oorlog, is 'n buitengewone verskynsel, indien in oorweging gebring word hoe min Britte hul lewens in dié plekke gegee het in vergelyking met ander oorloë." Hy het bygevoeg, "die omverwerping van die Taliban in 2001 en die oorwinning oor Saddam Hussein twee jaar later is in die geskiedkundige konteks teen 'n ongelooflike lae prys verkry".
Outeurskap en televisieverskynings
Die eerste van Roberts se verskeie boeke was die biografie van Neville Chamberlain en Winston Churchill se Sekretaris van Staat vir Buitelandse en Gemenebes Sake (Buitelandse sekretaris), Edward Wood van Halifax, getiteld The Holy Fox, wat in 1991 gepubliseer is. Roberts het 'n and published in 1991. Roberts het 'n revisionistiese relaas van Wood, voorgehou. Halifax is al saam met Chamberlain van 'n paai-houding beskuldig, maar Roberts argumenteer egter dat Halifax eintlik begin het om sy regering weg te laat beweeg van daardie beleid vis-à-vis die Duitsland van die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty na die 1938 München Krisis.
In 1995 het Roberts The Aachen Memorandum gepubliseer, synde 'n riller roman wat hy beskryf het as 'n "distopiese visie van waarin Brittanje kan verander as dit 'n mindere kolonie van 'n uitgestrekte proteksionistiese, nie-liberale, anti-Amerikaanse polities-korrekte Europese Unie word." Gebaseer op 'n voorspelde referendum in die Verenigde Koninkryk op 'n Verenigde State van Europa in 2015, het dit op profetiese wyse voorspellinge bevat van die werklike Brexit referendum van 2016.
In 1999 het Roberts Salisbury: Victorian Titan, 'n biografie van die Victoriaanse tydperk politikus en toe-Eerste minister Robert Cecil geskryf. Die geskiedkundige Michael Korda het die werk geprys as " 'n meesterstuk oor een van die grootste en mees bekwame Tory-politieke figure van die Victoriaanse era". Die boek het bykomend tot die lof die Wolfson Geskiedenis-prys en die James Stern Silwer Pen Toekenning vir Nie-fiksie gewen. In September 2001 was Napoleon and Wellington, 'n ondersoek na die verhouding tussen die twee generale, gepubliseer deur Weidenfeld & Nicolson. Die boek was die onderwerp van die hoofresensie in almal behalwe twee van die Verenigde Koninkryk se nasionale koerante.
In Januarie 2003 is Hitler and Churchill: Secrets of Leadership gepubliseer. In die boek, wat die leierskaptegnieke van Hitler en Churchill aanspreek, het Roberts 'n weerlegging gelewer tot baie van die aannames wat gemaak was deur Clive Ponting en Christopher Hitchens betreffende Churchill.
'n Begeleidende televisiereeks, gebaseer op Roberts se Hitler and Churchill het op BBC2 gewys, met die eerste episode wat op 7 Maart 2013 uitgesaai was. Roberts het opgemerk dat hy dankbaar gevoel het vir die BBC se ondersteuning van sy werk en hul onwilligheid om kortpaadjies te neem as dit kom by die gedetailleerde eksplorasie van geskiedenis.
Bloedskande
Bloedskande is seksuele dade tussen bloedverwante familielede.
Naaksadiges
Die naaksadiges (Gymnospermae) is 'n groep saadlewerende plante, wat die bedeksadiges (blomdraende plante) uitsluit. Hulle vorm, saam met bedeksadiges, die groep plante wat sade voortbring. Naaksadiges verskil egter van bedeksadiges deurdat hulle naakte sade in keëls of aan oop strukture dra. Bedeksadiges, daarteenoor, dra blomme en het ingeslote saadknoppe.
Andrew Roberts
Outeurskap en televisieverskynings
Roberts se A History of the English-Speaking Peoples Since 1900, 'n opvolg tot die A History of the English-Speaking Peoples ('n Vier-volume werk van Churchill), was in September 2006 gepubliseer en het die Interkollegiale Studies Instituut Boekprys gewen. Masters and Commanders beskryf hoe vier figure die strategie van die Weste gedurende die Tweede Wêreldoorlog gevorm het. Dit was in November 2008 gepubliseer en het die Internasionale Churchill Genootskap Boekprys gewen en was op die kortlys geplaas vir twee ander militêre-geskiedenis boekpryse. The Art of War is 'n twee-volume kronologiese oorsig van die grootste militêre bevelvoerders in geskiedenis. Dit was saamgestel deur 'n span geskiedkundiges, insluitende Robin Lane Fox, Tom Holland, John Julius Norwich, Jonathan Sumption en Felipe Fernández-Armesto, wat almal onder die algemene redakteurskap van Roberts gewerk het.
Bloedskande
Bybel oor bloedskande
6“Niemand van julle mag met 'n naby bloedverwant geslagsgemeenskap hê nie. Ek is die Here. 7“Jy mag nie jou pa die skande aandoen dat jy met jou ma gemeenskap het nie. Sy is tog immers jou ma. Jy mag nie met haar gemeenskap hê nie. 8“Jy mag ook nie met 'n ander vrou van jou pa gemeenskap hê nie. Dit sal skande oor jou pa bring. 9“Jy mag nie met jou suster gemeenskap hê nie, ook nie met 'n halfsuster aan vaderskant of aan moederskant nie, of hulle nou deel is van die gesin of nie. 10“Jy mag nie met jou kleindogter gemeenskap hê nie, want sy is jou nageslag. 11“Jy mag nie met 'n halfsuster aan vaderskant gemeenskap hê nie, want sy is jou suster. 12“Jy mag nie met jou tante aan vaderskant gemeenskap hê nie, want sy is jou pa se bloedverwant. 13“Jy mag nie met jou tante aan moederskant gemeenskap hê nie, want sy is jou ma se bloedverwant. 14“Jy mag nie jou oom die skande aandoen dat jy met sy vrou gemeenskap het nie. Sy is immers jou tante. 15“Jy mag nie met jou skoondogter gemeenskap hê nie. Sy is jou seun se vrou. Jy mag nie met haar gemeenskap hê nie. 16“Jy mag nie met jou skoonsuster gemeenskap hê nie, want dit sal skande oor jou broer bring. 17“Jy mag nie gemeenskap hê met 'n vrou en met haar dogter nie. Jy mag die vrou nie die skande aandoen dat jy met 'n kleindogter van haar trou nie. Hulle is haar nageslag en dit sal 'n afstootlike daad wees. 18“Solank jou vrou lewe, mag jy nie met haar suster trou nie. Daar sal vyandskap tussen hulle ontstaan as jy met albei gemeenskap het.
Andrew Roberts
Outeurskap en televisieverskynings
The Storm of War: A New History of the Second World War het in Augustus 2009 uitgekom. Dit is 'n gedetailleerde kykie na die geskiedenis van gebeure agter die Tweede Wêreldoorlog en verskeie sleutelelemente daarbinne soos die aard van die beheer van die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty. Die boek was baie gewild. Dit is Roberts se bekendste werk tot op datum, en het No, twee behaal in die The Sunday Times topverkoperslys. Die boek het bykomend hiertoe die Boek van die Jaar prys vir 2010 van die Britse Leër gewen.
Naaksadiges
Die naaksadige plante of gimnosperme is 'n groep houtagtige plante, hoofsaaklik bome, wat reeds baie lank gelede ontstaan her. In plaas van blomme het hulle manlike en vroulike sporofille spoordraende blare (sporofille) wat meestal in afsonderlike keëls bymekaar gegroepeer is. Stuifmeelsakkies kom aan die onderkant van die manlike sporofille voor, terwyl die saadknoppe bo-op die vroulike sporofille lê. Die sade word nie soos by die blomplante deur 'n vrugbeginsel omring nie.
Bloedskande
Bybel oor bloedskande
Streng gesproke het Abraham bloedskande gepleeg. Genesis 20:12: "Sy is regtig my [Abraham se] suster: sy is my pa se dogter, maar nie my ma s’n nie. Ek is met haar getroud." (Vergelyk met Levitikus 18:11) God het egter eers jare daarna in Levitikus bepaal dat jy nie met jou halfsuster mag trou nie. Die rede is hoogs waarskynlik omdat mutasies in die menslike DNS so toegeneem het dat bloedskande 'n probleem begin word het.
Andrew Roberts
Outeurskap en televisieverskynings
In 2014 het Roberts Napoleon the Great gepubliseer.(die Amerikaanse uitgawe is getiteld Napoleon: A Life), wat in 2015 die Los Angeles Times Boekprys vir beste biografie gewen het. Die boek is deur Allen Lane, 'n druknaam van Penguin Books UK, gepubliseer (en deur Viking Press in die VSA). Die boek poog om 'n gematigde kontemporêre assessering van die lewe van Napoleon te gee, sowel as sy erfenis wat Frankryk en die res van die Westerse wêreld betref. In die biografie poog Roberts om Napoleon se geweldige energie, beide fisies en intellektueel, in herinnering te roep, en die aantreklikheid van sy persoonlikheid, selfs aan sy vyande. Die boek argumenteer teen baie langstaande historiese opinies, insluitende die mite van die groot romanse met Joséphine. Soos Roberts wys, het sy het onmiddellik na hul huwelik 'n minnaar aangeneem, en Napoleon het eintlik drie keer soveel minnaresse gehad as wat hy voorgegee het. Roberts gaan in die proses deur drie-en-vyftig van Napoleon se sestig veldslagte, en hy evalueer bykomend hiertoe 'n reuse nuwe Franse uitgawe van Napoleon se briewe, en poog in die finale instansie om 'n gehele her-evaluasie van die man te onderneem.
Naaksadiges
Die groep as geheel het die hoogtepunt van sy ontwikkeling in die Mesosoïkum (230 tot 60 miljoen jaar gelede) bereik, maar was reeds in die Karboon (345 tot 230 miljoen jaar gelede) volop en het grotendeels bygedra tot die steenkoolafsettings wat uit daardie tydperk gevorm is.
Verwantskappe
Naaksadiges of gimnosperms is die oudste groep saadplante wat vroeër as 'n onderafdeling (Gymnospermae) onder die afdeling Spermatophyta (saadplante) geklassifiseer is. Die moderne neiging is egter om die saadplante in ses afdelings te klassifiseer, waarvan vyf die naaksadiges uitmaak en die ander afdeling die bedeksadiges. Daar word algemeen aangeneem dat naaksadiges van die heterospore varings afgestam het.
Douglas Fairbanks
Douglas Fairbanks (23 Mei 1883 – 12 Desember 1939) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Arizona (1918), The Mark of Zorro (1920), Robin Hood (1922), en The Thief of Bagdad (1924).
Naaksadiges
Verwantskappe
Vyf afdelings - waarvan een lank gelede reeds uitgesterf het – word onderskei, naamlik die sogenaamde saadvarings (die uitgestorwe Pteridospermatophyta), die broodboomagtiges (Cycadophyta), die ginkgo's (Ginkgophyta), die naaldbome (Coniferophyta) en die welwitschia-agtiges (Gnetophyta). Die broodboomagtiges en die ginkgo's word as meer primitief as die ander afdelings beskou omdat hulle manlike saadselle (spermatosoïede) vryswemmend is, terwyl die naaldbome as die hoogste ontwikkelde groep beskou word.
Beskrywing
Al die gimnosperme is houtagtig en die meeste van hulle is bome. Die houtstruktuur van naaksadige plante is eenvoudiger as die van houtagtige bedeksadige plante. Die xileem (hout) bestaan slegs uit trageïede en houtvesels. Die egte houtvate (xileemvate) wat by houtagtige bedeksadige plante aangetref word, is nie aanwesig nie. Die floëem (binnebas) verskil ook daarin dat die sifvate nie begeleidende selle het soos die van bedeksadige plante nie. Tussen die xileem en die floëem is 'n laag kambiumselle (soos by bedeksadige plante) wat oorsprong gee aan nuwe xileem en floëem.
Andrew Roberts
Outeurskap en televisieverskynings
Soos Storm of War, het Roberts se lewe van Napoleon wye lof ontvang van 'n wye reeks publikasies. Die joernalis Jeremy Jennings het byvoorbeeld in Oktober 2014 vir die tydskrif Standpoint geskryf dat "Napoleon kon min biograwe gehad het wat meer toegewy was aan hul vak(as Roberts)." Jennings het bykomend die boek ook getipeer as 'n "ryk gedetailleerde en gegronde heroorweging van die man, sy prestasies – en mislukkings – en die buitengewone tye waarin hy geleef het ". Die boek het die Prix du Jury des Grands Prix de la Fondation Napoléon vir 2014 gewen, 'n toekenning wat gegee word deur die historiese organisasie Fondation Napoléon.
Naaksadiges
Beskrywing
Die meeste naaksadiges is immergroen. Vanweë die relatief klein blaaroppervlakte en 'n dik epiderm is (buitenste laag selle) is die blare bestand teen uitdroging, soos wat onder meer voorkom wanneer die temperatuur so laag daal dat water nie meer opgeneem kan word nie. Die struktuur van die hout, die posisie van die sporofille en die wyse van bevrugting is eienskappe wat normaalweg by die klassifikasie van gimnosperme gebruik word.
Andrew Roberts
Outeurskap en televisieverskynings
Lof het bykomend hiertoe ook gekom van sy mede-geskiedkundige Jay Winik: "Met sy gebruiklike Je Ne Sais Quoi, en skerp historiese oog het Andrew Roberts weer uitnemend presteer. Hierdie kan dalk beste enkel-volume biografie van Napoleon in Engels in die laaste vier dekades wees. 'n Kragtoer wat in elke geskiedenis-liefhebber se boekrak hoort!" Die historikus Bernard Cornwell het die boek as "Eenvoudig dinamiet...[Napoleon was] 'n persoonlikheid van teenstrydighede, en Roberts se boek omvat al die bewyse daarvan, ten einde 'n briljante portret van die man te gee. Die boek, soos dit hoort, is massief, maar die tempo is vinnig, en dit word nooit oorskadu deur geleerde navorsing nie, wat eenvoudig oorverdowend was … Roberts stel op sy unieke wyse voor dat na Europa gekyk word vir die Keiser se monument, maar hierdie pragtige biografie is nie 'n slegte plek om te begin nie."
Naaksadiges
Voortplanting
Die voortplantingsorgane van naaksadiges kom op of onder skubvormige sporofille voor, wat op hulle beurt meestal in die vorm van keëls gerangskik is. Die sporofille van die manlike keëls (mikrosporofille) dra stuifmeel sakkies aan die onderkant, terwyl die saadknoppe bo-op die sporofille van die vroulike keëls (megasporofille) aan die voet daarvan voorkom.
Naaksadige plante kan een- of tweehuisig wees, met ander woorde manlike en vroulike keëls kan aan dieselfde plant of aan aparte plante gedra word. Die saadknop bestaan aanvanklik uit 'n hoeveelheid weefsel (nusellusweefsel) wat deur 'n integument omring word. Een van die selle van die nusellusweefsel, die megaspoormoedersel, gee deur meiose of reduksiedeling.
Andrew Roberts
Outeurskap en televisieverskynings
Met die aankondiging in 2013 dat dit 'n drie-delige televisiereeks gebaseer op Roberts se analise van Napoleon se lewe en erfenis sou aanbied, het BBC Two in sy persafkondiging verklaar dat "Roberts gaan daarop uit om nuwe lig op die keiser te werp... 'n buitengewone, begaafde militêre bevelvoerder en 'n betowerende leier, wie se private lewe vol teleurstellings en verraad was." Die reeks het egter gemengde reaksie ontlok en gemengde resensies ontvang. Die The Daily Telegraph het dit "onoortuigend" verklaar, en gesê: "Daar was geen ontsnapping van Roberts se gereelde helde-verering nie," en "Roberts se opmerkings oor die verfrissende eienskappe van diktatorskap, het my laat wonder of hy die klutz kwyt geraak het".
Naaksadiges
Voortplanting
Oorsprong aan vier haploïede megaspore (selle, bekend as megaspore, wat die helfte soveel chromosome het as die ander plantselle soos die nusellusselle). Drie van die selle degenereer en die oorblywende megaspoor gee dan oorsprong aan die vroulike gametofiet of megagametofiet, met ander woorde haploïede weefsel waaruit die eierselle uiteindelik ontstaan. Hierdie gametofietweefsel groei binne-in die nusellusweefsel en gebruik laasgenoemde as voedingsbron.
Twee tot 48 argegoniums ontstaan in die gametofietweefsel naby die mikropilum, 'n porie in die integument waardeur die stuifmeel later die saadknop binnedring. In elke argegonium ontstaan 'n eiersel wat later met 'n manlike sperm versmelt om 'n sigoot te vorm. Die argegoniums kom baie met die van die varings ooreen. In die stuifmeelsakkies of mikrosporangia gee 'n mikrospoormoedersel deur reduksiedeling oorsprong aan haploïede mikrospore (stuifmeelkorrels), wat die begin van die manlike gametofietgenerasie is.
Wanneer die stuifmeel ryp is, bars die sakkies oop om dit vry te stel. Die nusellusweefsel van die vroulike gametofiet skei 'n klewerige stof af waaraan stuifmeel vaskleef as dit deur die wind in die mikropilum van die saadknop beland. Die vloeistofdruppel word dan saam met die stuifmeel na binne getrek en die stuifmeelkorrels groei deur middel van stuifmeelbuise deur die nusellusweefsel na die argegoniums. By die naaldbome dring die stuifmeelbuis die argegonium binne en stel twee spermselle vry, waarvan die grootste een met die eiersel saamsmelt om die sigoot te vorm.
Andrew Roberts
Outeurskap en televisieverskynings
In 2018 het Roberts 'n biografie van Winston Churchill geskryf met die titel Churchill: Walking with Destiny (2018). Die boek was uiters goed ontvang. Die Financial Times het geskryf dat "Staaltjies skitter soos juwele regdeur Roberts se boek – 'n uitputtende maar vlot teks -wat 'n wyer verskeidenheid bronne as die tipiese Churchill-biografie betrek". Andrew Rawnsley in The Observer het die boek ingesluit tussen die 'Boeke van die Jaar' en het gesê dat "Andrew Roberts het my skeptisisme weggevee met sy merkwaardige relaas van die buitengewone lewe van die mees merkwaardige individu wat ooit in nr. 10 geleef het." Stephen Pollard in The Jewish Chronicle, was van die opinie dat " Churchill is die wonderlikste een-volume biografie wat ek ooit gelees het – van enigiemand. Roberts slaag daarin om iets te behaal wat ek gedink het onmoontlik was. Hy het vir ons 'n nuwe, baanbrekende portret gegee van die man wat baie beskou as die grootste Engelsman van alle tye. Dit is 'n wonderlike boek. 'n Lewende, poëtiese, roerende, maar tog deurdagte portret van 'n reus; dit sal vir geslagte om te kom beskou word as 'n klassieke boek." Die New York Times het opgemerk dat 'Alles gedaan, moet dit sekerlik een van die beste een-volume biografieë van Churchill wees wat ooit geskryf is.’ Die National Book Review het ook opgemerk dat die boek ‘wyd geprys was as die beste enkelvolume biografie van Winston Churchill wat ooit geskryf is" dat "geskiedkundige en kommentator Roberts gebruik maak van voorheen nie-beskikbare joernale en notas vir die robuuste, boeiende en genuanseerde geskiedenis van die groot Britse leier."
Naaksadiges
Voortplanting
Die ander spermsel degenereer. Die bevrugte eiersel (sigoot) ondergaan nou verskeie kerndelings om 'n hoeveelheid kerns te vorm wat wissel van vier (by spesies van die genus Pinus) tot 100 (by die broodbome), en wat nie deur middel van selwande van mekaar geskei is nie. Na hierdie fase ontwikkel die selwande en 'n sogenaamde proembrio ontstaan. Dit word deur middel van 'n struktuur (die suspensor) diep in die gametofietweefsel, nou bekend as endosperm (voedingsweefsel), ingetrek.
Andrew Roberts
Dispute en kritiek
Alhoewel Roberts se 2006 werk- A History of the English-Speaking Peoples since 1900 kritiese lof van sommige seksies van die media gekry het,  het  The Economist  die aandag gevestig op sommige historiese, geografiese en tipografiese foute, sowel as 'n algemeen striemende resensie van die boek gegee. Die koerant het na die werk verwys as " 'n reuse politieke pamflet wat met die skrywers se vooroordele bevlek is". 'n Bewering wat deur Roberts in A History of the English-Speaking Peoples since 1900 gemaak word, was dat die Harvard-universiteit historikus Caroline Elkins " 'n bloed-aanklag teen Brittanje gepleeg het" in haar Pulitzerprys bekroonde boek  Imperial Reckoning: The Untold Story of Britain's Gulag in Kenya. Elkins se beweringe was gevolglik gevindikeer toe lêers wat deur die Nasionale Argiewe vrygestel is, gewys het dat misbruike beskryf was as "op verontrustende wyse soortgelyk aan toestande in Nazi-Duitsland of Kommunistiese Rusland" deur die Prokureur Generaal van die tyd. Die Staatsekretaris vir Buitelandse en Gemenebes sake, Buitelandse Sekretaris William Hague het daarna vergoeding aangekondig vir die eerste ronde van slagoffers, met verklarings dat die Britse regering "erken dat Keniane aan marteling en ander vorme van mishandeling " blootgestel was en " dit regtig betreur dat hierdie misbruike plaasgevind het " tydens die Kenia Noodtoestand. Die joernalis Johann Hari het beweer dat Roberts se skrywes die Amritsar-slagting, die konsentrasiekampe vir Afrikaners tydens die Anglo-Boereoorlog en Operasie Demetrius (Massa internerings in Ierland) verdedig het.
Naaksadiges
Voortplanting
By naaldbome duur die hele proses van bestuiwing totdat die saad ryp is ongeveer twee jaar. Tydens die ontwikkelingsproses van die saad verhout die megasporofille, sodat hulle maklik vog kan absorbeer of verloor. Wanneer die sade ryp is, is die verhouting ook voltooi, en as die lug droog is, gaan die sporofille los van mekaar om die sade vry te stel.
Kladogram
Die huidige naaksadiges is net 'n klein oorblyfsel van 'n groter verskeidenheid plante wat in die aarde se lang geskiedenis bestaan het. Baie verwante groepe is nou uitgestorwe. Die oorlewende naaksadiges vorm vier groepe:
Oor die verwantskap van hierde vier groepe en die bedeksadiges is in 2017 nog geen ooreenstemming nie. 'n Moontlike kladogram is:
Merk op dat indien hierdie kladogram korrek is, die naaksadiges 'n parafiletiese groep sou wees.
Paleis van Kultuur en Wetenskap
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Omar Sharif
Vroeë lewe
Omar Sharif is op 10 April 1932 in ’n Libanese Christelike gesin in Alexandrië, Egipte, gebore as Michel Demitri Shalhoub (ميشيل ديمتري شلهوب). Hy het aan die Victoria-kollege in Alexandrië skoolgegaan en daarna ’n graad in beide wiskunde en fisika aan die Universiteit van Kaïro behaal.
Paleis van Kultuur en Wetenskap
Paleis van Kultuur en Wetenskap
Omar Sharif
Rolprentloopbaan
Sharif se eerste Engelse rol was dié van Sharif Ali in 1962 in David Lean se Lawrence of Arabia. Vir dié byrol is hy benoem vir ’n Oscar en het hy ’n Golden Globe gewen vir beste manlike byspeler. Hierna het hy ’n verskeidenheid karakters vertolk, soos ’n Spaanse priester in Behold a Pale Horse (1964) en die Mongoolse veroweraar in Genghis Khan (1965). In dieselfde jaar het hy in nog ’n prent van Lean gespeel: Doctor Zhivago, ’n verwerking van Boris Pasternak se roman, waarvoor Sharif sy tweede Golden Globe gewen het.
Lomé Konvensie
Die Lomé Konvensie is 'n verdrag wat handel tussen die Europese Unie en 71 (later 77) Afrika-, Karibiese en Pasifiese nasies (saam bekend as die ACP lande) gereguleer het tussen 1975 en 2000.
Paleis van Kultuur en Wetenskap
Pałac Kultury i Nauki (PKiN)
Omar Sharif
Rolprentloopbaan
In die volgende paar jaar het Sharif ’n Duitse generaal vertolk in The Night of the Generals, kroonprins Rudolf van Oostenryk in Mayerling en Che Guevara in Che!. Hy het ook lof ontvang vir sy uitbeelding van Nicky Arnstein, die man van Fanny Brice in Funny Girl. Die Egiptiese regering was woedend oor sy besluit om saam met Barbra Streisand te werk vanweë Streisand se steun aan Israel. Streisand self het hierop geantwoord: "You think Cairo was upset? You should've seen the letter I got from my Aunt Rose!" Sharif het die rol in 1975 weer gespeel in die opvolgprent, Funny Lady.
Cladocroce fibrosa
Cladocroce fibrosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Omar Sharif
Rolprentloopbaan
In 2003 is hy geloof vir sy rol in die Franse prent Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran as ’n Turkse Moslem-handelaar wat ’n vaderfiguur word vir ’n Joodse seun.
Brugloopbaan
Sharif het eens onder die wêreld se bekendste brugspelers getel en het in 1967 die "Omar Sharif Bridge Circus" gestig wat deur die wêreld gereis het om teen ander beroemde spanne te speel. Hy het verskeie jare lank saam met Charles Goren ’n gesindikeerde brugrubriek vir die koerant Chicago Tribune geskryf. Hy het egter die skryf van die kolom meestal oorgelaat aan Tannah Hirsch, wie se naam tot vandag saam met syne in die naamlyn verskyn. Hy is ook die skrywer en medeskrywer van verskeie boeke oor brug en het sy naam gekoppel aan ’n brugvideospel, Omar Sharif Bridge, wat steeds verkoop word.
Paleis van Kultuur en Wetenskap
Ligging
Cladocroce fibrosa
Die spons behoort tot die genus Cladocroce en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1890 deur Topsent.
Paleis van Kultuur en Wetenskap
Warskou, Pole
Omar Sharif
Persoonlike lewe
Sharif het vlot Arabies, Engels, Grieks en Frans gepraat. Hy het ook ’n bietjie Italiaans, Spaans en Turks gepraat.
Hy het van sy geboorte tot in 1932 in Egipte gewoon en in 1965 na Europa getrek. In sy outobiografie skryf hy sy pa was nie ’n ryk man nie, maar het heelwat verdien. Voor die Egiptiese Rewolusie van 1952 het koning Faroek dikwels Sharif-hulle se huis besoek, waar hy ’n vriend en kaartspelmaat van Sharif se ma was. Sy ma was ’n elegante en sjarmante gasvrou wat danksy dié verbintenis in hoë kringe beweeg het. Sharif vertel ook sy pa se houtonderneming was in dié tyd baie suksesvol, op maniere wat hy beskryf as oneerlik of immoreel.
Sy pa se onderneming is geknou ná die bewindsoorname en nasionalisasiebeleid van Gamal Abdel Nasser Daar was ook reisbeperkings en Sharif kon dit nie hanteer nie – dit het hom laat besluit om in Europa te bly tussen die skiet van rolprente. Dié besluit het hom sy huwelik met Hamama gekos, maar hulle het vriende gebly. Hulle het ’n seun, Tarek El-Sharif. Hy is in 1957 in Egipte gebore en het in Doctor Zhivago verskyn as Yuri op agtjarige ouderdom. Die egskeiding was ’n kruispad vir Sharif en hy het verander van ’n gevestigde gesinsman in ’n lewenslange alleenloper wat in Europese hotelle gewoon het. Oor sy Hollywood-loopbaan het hy gesê: "Dit het vir my glorie gebring, maar ook eensaamheid. En die gemis aan my eie land en my eie mense."
Paleis van Kultuur en Wetenskap
Sosialistiese klassisisme
Omar Sharif
Persoonlike lewe
Sharif en Peter O'Toole het vriende geword tydens die verfilming van Lawrence of Arabia. Hulle het daarna in nog ’n paar rolprente saam verskyn en het goeie vriende gebly.
Hy het in 2010 ’n eregraad van die Universiteit van Hull gekry. In November 2005 het hy die Sergei Eisenstein-medalje by Unesco gekry uit erkenning vir sy bydrae tot die internasionale rolprentwese en kulturele verskeidenheid. Daar is net 20 medaljes gemunt en hulle word ongereeld toegeken. Dit is genoem na die Russiese regisseur Sergei Eisenstein.
Paleis van Kultuur en Wetenskap
1952–1955
Hoogte
Antenne: 231 m
Cladocroce gaussiana
Cladocroce gaussiana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Paleis van Kultuur en Wetenskap
Verdiepings
Cladocroce gaussiana
Die spons behoort tot die genus Cladocroce en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Hentschel.
Paleis van Kultuur en Wetenskap
42
Sandsteen
Steen
Lef Roednef (1885–1956)
Die Paleis van Kultuur en Wetenskap (Pools: Pałac Kultury i Nauki, afgekort PKiN) is 'n wolkekrabber in die middestad van Warskou wat tussen 1952 en 1955 in die styl van die Sosialistiese klassisisme opgerig is. Met 'n hoogte van 231 meter is dit tans die hoogste gebou in die Republiek van Pole.
As 'n simbool van totalitêre onderdrukking en Sowjet-Russiese heerskappy oor Pole was die Kultuurpaleis van die begin af ongewild by die Warskouse bevolking, maar dit is lankal een van die bekendste bakens van die Poolse hoofstad en huisves tans 'n aantal rolprentteaters, skouburge en museums.
Geskiedenis
Volgens historiese oorlewerings was Josef Stalin só onder die indruk van New Yorkse wolkekrabbers dat hy ná die Tweede Wêreldoorlog besluit het om agt wolkekrabbers in Moskou volgens die voorbeeld van die Empire State- en Chrysler-gebou te laat oprig. Kort voor die begin van boubedrywighede het hy blykbaar van plan verander en die agtste wolkekrabber as "geskenk van die Sowjetunie vir die Poolse volk" na Warskou verplaas. Die Poolse Kultuurpaleis, wat moontlik as 'n soort Sowjet-Russiese magsvertoning beskou is, sou uiteindelik die grootste van die agt wolkekrabbers wees.
Die boubedrywighede in die Warskouse middestad het in 1952 begin en is in 1955 voltooi. Geboue en bouvalle is afgebreek om plek te maak vir 'n nuwe plein, Plac Defilad, met 'n oppervlak van 30 hektaar waarop die paleis sou ontstaan. Die wolkekrabber is nie net volledig deur die argitek Lef Roednef in die Sowjetunie ontwerp nie, maar ook alle 3 500 bouwerkers het van daar gekom. Hulle is in 'n nuwe voorstedelike woonkompleks met sy eie rolprentteater, inkoopiegeriewe, gemeenskapsentrum en swembad gehuisves waarvan die koste deur Pole gedra moes word. Sestien Sowjet-Russiese werkers is in ongevalle op die bouterrein dood.
Die reusagtige paleis, wat te midde van bouvalle verrys het en van ver af sigbaar was, is deur die Warskouse bevolking met gemengde gevoelens ontvang. Die Sowjet-Russiese stadsbeplanners het hoogtebeperkings vir enige strukture rondom die wolkekrabber toegepas om te verseker dat die Kultuurpaleis die stadshorison van Warskou sou oorheers.
Die amptelike propaganda was vol lof vir die paleis toe dit in 1955 plegtig ingewy is. Kort ná sy opening is die 5de Wêreldfees van Jongmense en Studente in die paleis gehou. Talle openbare ampsbekleërs het die geleentheid gekry om die paleis te besigtig. Later het bekende musikale kunstenaars hier opgetree, soos die Rolling Stones wat in 1967 as eerste bekende westerse rockgroep agter die Ystergordyn opgetree het. In 1985 is 'n konsert deur die Kanadese sanger Leonard Cohen in een van die musieksale aangebied.
'n Openbare debat is oor die toekoms van die paleis gevoer, en 'n verskeidenheid voorstelle is gemaak – sommige het daarvoor gepleit dat die wolkekrabber afgebreek moes word, ander wou dit in 'n opelugmuseum oor die kommunistiese periode omskep. Geen van die voorstelle is verwesenlik nie. Ook die idee om 'n ring van nuwe wolkekrabbers soos 'n kroon rondom die paleis op te rig – dié ontwerp is tydens 'n internasionale wedstryd vir argitekte in 1992 as wenner aangewys – het nooit gestalte gekry nie. Die sentrale kwessie is die regte van voor-oorlogse grondeienaars en hul nakomelinge wat in 1952 nie geraadpleeg is nie.
So dien die paleis van 42 verdiepings met sy altesaam 3 288 kamers en sale met 'n oppervlak van 123 000 m² tans onder meer as konferensie- en tentoonstellingsentrum. Die groot konferensiesaal bied sitplekke vir 3 000 besoekers. Ander geriewe sluit rolprentteaters, skouburge, twee museums, kantore in die boonste verdiepings, boekwinkels en 'n universiteit, die Collegium Civitas op die 11de en 12de verdieping, in. Daar is 'n uitkykplatform en 'n panorama-restaurant op die 30ste verdieping, teen 'n hoogte van 114 m. Die paleis huisves daarnaas uitsaaigeriewe vir radio en televisie.
Boustyl
Die Kultuurpaleis se ontwerp is in baie opsigte aan 'n bekende groep Moskouse wolkekrabbers, die Sewe Susters, ontleen wat in dieselfde periode in die Sowjetunie ontstaan het. Die bekendste van dié geboue is die Moskouse Staatsuniversiteit. Die hoofargitek van Warskou se Kultuurpaleis, Lef Wladimirowitsj Roednef, het nogtans enkele argitektoniese elemente ingesluit wat inheems aan Pole is nadat hy self 'n reis deur die land onderneem het. Die paleis se monumentele buitemure – veral dié van laer verdiepings – is met elemente soos attikas versier wat aan renaissance-paleise en -huise in Krakau en Zamość ontleen is.
Roednef se ontwerp was dan ook 'n soort sintese van Sosialistiese realisme en klassisisme en tradisionele Poolse argitektuur. Al bly die resultaat, waarvoor 40 miljoen bakstene gebruik is, steeds omstrede, is die Kultuurpaleis naas die MDM-woonkwartier die enigste argitektoniese monument uit die stylperiode van die Sosialistiese realisme in Warskou wat volledig bewaar gebly het. Dit is 'n belangrike dokument uit die tyd van die heropbou van Warskou ná die oorlog en word intussen as nasionale monument beskerm.
Lewe
Die lewe is ’n karaktertrek van voorwerpe wat kan groei, voortplant en aanpas by hul omgewing, onderskei van dié wat dit nie kan doen nie – óf weens die dood óf omdat hulle lewelose organismes is. Meer komplekse lewende organismes kan op verskeie maniere kommunikeer. ’n Verskeidenheid lewende organismes word op die aarde aangetref: van swamme en bakterieë tot plante en diere.
Klassifikasie van die lewe
Mense het organismes tradisioneel in die klasse "plante" en "diere" ingedeel bloot op grond van hul vermoë om te kan beweeg of nie. Die eerste bekende poging om organismes te klassifiseer was deur die Griekse filosoof Aristoteles (384–322 v.C.). Hy het alle lewende organisme wat in dié tyd bekend was, geklassifiseer as óf ’n plant óf ’n dier. Hy het diere met bloed onderskei van diere sonder bloed (of ten minste sonder rooi bloed) – dit stem ooreen met die moderne konsepte gewerweldes en ongewerweldes onderskeidelik. Hy het elk van hierdie groepe weer onderverdeel in vyf subgroepe. Hoewel sy werk nie sonder foute was nie, was dit vir eeue ná sy dood die mees betroubare bron.
Met die verkenning van Amerika is ’n groot aantal nuwe plante en diere ontdek wat beskrywings en klassifikasies nodig gehad het. In die laat 16de eeu en vroeë 17de eeu is begin met die noukeurige bestudering van diere en dit het gelei tot ’n aansienlike bron van inligting vir klassifikasie volgens anatomiese eienskappe.
In die laat 1740's het Carolus Linnaeus sy metode bekend gestel om elke spesie ’n naam te gee – ’n metode wat vandag nog gebruik word. Hy het ontslae geraak van onnodige lang name en nuwe beskrywende terme met ’n buitengewone presiesheid daargestel. Hierdie metode staan bekend as binominale benaming. Eindelik is die huidige drie-domein-stelsel ontwikkel.
Buiteaardse lewe
Die Aarde is die enigste planeet sover bekend waarop daar lewe is. Talle mense glo dat lewe in die buitenste ruim moontlik of selfs waarskynlik is. Daar is miljarde sterrestelsels in die heelal en elke sterrestelsel bevat weer miljarde sterre. Talle van dié sterre het planete. Daar kan dus biljoene planete in die heelal wees.
Na gelang van die vraag wat die presiese omstandighede is wat lewe moontlik maak, soos water, kan die aantal planete met lewe wissel van een (die Aarde) tot honderde miljoene.
Wêreldnatuurlewefonds
Die Wêreldnatuurlewefonds (Engels: World Wildlife Fund, WWF) is 'n nieregeringsorganisasie wat op 1 April 1961 gestig is. Sy eerste president was prins Bernhard, eggenoot van die destydse koningin Juliana van Nederland. In dieselfde jaar het 'n nasionale tak in die Verenigde Koninkryk, die British National Appeal ontstaan met prins Philip, die hertog van Edinburgh, as voorsitter.
Lewe
Buiteaardse lewe
Geen lewe is egter tot dusver in ons sterrestelsel, die Melkweg, gevind nie. As daar wel lewe is, sal dit moontlik veral bestaan uit mikroörganismes, plante of onontwikkelde diere.
Wêreldnatuurlewefonds
Ekostreke
Een van die aktiwiteite van die WWF is om die hele planeet op wetenskaplike gronde in ekostreke in te deel. Dit is 'n baie grondige projek op die gebied van die biogeografie wat politici moet help om beter beleid op ekologiese gebied te ontwikkel.
Kromspruit
Kromspruit kan verwys na een van die volgende spruite:
1406
Die jaar 1406 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 6de jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Inanda, Johannesburg
Inanda is 'n klein voorstad van Sandton, Johannesburg in Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se E-streek geleë.
Peter Milling
Peter Milling (gebore 3 Desember 1957) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Wild Flowers (1997), Parterapi (2010), en One-Two-Three Now! (2016).
Daniël François Malan
Daniël François Malan (22 Mei 1874 – 7 Februarie 1959, Stellenbosch) was 'n Suid-Afrikaanse politikus. Malan is naby Riebeek-Wes in die Kaapkolonie gebore en was 'n kindervriend van sy lewenslange opponent generaal Jan Christian Smuts en het 'n tyd lank selfs dieselfde skool as Smuts bygewoon.
Dr. D.F. Malan was die leier van die Nasionale Party wat in 1948 die Verenigde Party by die stembus verslaan het en begin het met die invoer van die beleid van apartheid.
Predikant
In 1905 het Malan as doktor in die Godgeleerdheid gepromoveer met die proefskrif met idealisme van Berkeley. In Mei 1905, toe hy 31 jaar oud was, is hy in Kaapstad tot die bediening toegelaat; en twee maande later is hy beroep as medeleraar van die Ned. Geref. gemeente Heidelberg in Transvaal.
Hier het Malan baie bewus geword van die materiële en geestelike lyding van die Afrikanervolk kort na die Anglo-Boereoorlog, en die ervaring het 'n hegte band tussen hom en sy volk gelê. Van Heidelberg is Malan na Montagu, waarheen hy beroep is en waar hy in Februarie 1906 bevestig is.
As predikant het hy baie klem gelê op matigheid in alle opsigte, en dit het daartoe gelei dat sy gemeente hom eerder met ontsag as met toegeneentheid bejeën het. Hy het hom onderskei as ’n kragtige en logiese prediker, en het hom beywer vir die opheffing van die verarmde Afrikaner en vir die sending.
Van Montagu af is hy, in Februarie 1913, as medeleraar na Graaff-Reinet, waar sy belowende loopbaan as predikant in 1915 geëindig het.
Kultuurleier
Buite die kerkdiens het dr. Malan as akademiese, kultuur en potensiële volksleier op die voorgrond getree. Hy het hom as kragtige pleitbesorger vir die Afrikaanse taal onderskei en as een van die leiers van die Tweede Afrikaanse Taalbeweging na vore getree.
Sedert die ontstaan van die Afrikaanse Taalgenootskap het hy in die bestuur gedien. As voorsitter van die Afrikaanse Taalvereniging het hy op 13 Augustus 1908 op Stellenbosch sy beroemde lesing "Dit is ons ernst" gelewer, wat, tesame met die vroeëre " Is 't ons ernst?" van Onze Jan Hofmeyr en "Laat't ons toch ernst wezen!" van Gustav Preller, die grondslag gevorm het van die Tweede Taalbewegirig.
Toe die Zuid-Afrikaanse Akademie voor Taal, Letteren en Kunst in 1909/10 tot stand gekom het, was Malan een van die dertig stigterslede. Deur sy hele loopbaan het hy sy vroeë verbintenis met die taal- en kultuurstryd van die Afrikaner behou en mettertyd ook op politieke terrein 'n vurige kampvegter vir die Afrikanersaak geword.
In 1925 het hy as Minister van Binnelandse Sake in die Hertzog-kabinet die wetgewing gehanteer ingevolge waarvan Afrikaans naas Engels as amptelike taal erken is. Malan was vroeg reeds besiel met die drang na eenheid, wat steeds die rigsnoer van sy politieke lewe was. In die dreigende taalstryd tussen die Taalbond, wat meer Nederlands georiënteer was, en die Afrikaanse Taalvereniging, wat die klem op Afrikaans laat val het, het Malan byvoorbeeld as bemiddelaar opgetree deur op die gemeenskaplike belange te wys.
Ook op kerklike terrein het hy gestreef na eenheid. By die sinodesitting van 1909 het hy gepleit vir nouer aansluiting tussen die Ned. Geref. kerke van die vier kolonies, en as Kaapse lid van De Federale Raad der Kerken het hy die stukrag geword agter 'n beweging wat gemik was op kerkvereniging.
Hierdie poging het in 1912 skipbreuk gely en het eers vyftig jaar later geslaag. In die tweede helfte van 1912 het Malan op versoek van die Kaaplandse kerk 'n reis na die Afrikaanse gemeentes in Noord- en Suid-Rhodesië (onderskeidelik die huidige Zambië en Zimbabwe) onderneem en 'n verslag oor sy ervarings is in De Kerkbode en ook in boekvorm onder die titel Na Congoland gepubliseer.
Politieke leier
Met die politieke breuk tussen die eerste minister, genl. Louis Botha, en genl. J.B.M. Hertzog in 1912 oor eersgenoemde se konsiliasiebeleid teenoor Brittanje en die Engelssprekendes, het Malan hom by Hertzog geskaar.
Hy het ook die kerk gesteun in sy teenkanting teen regeringsplanne om 'n Engels-georiënteerde universiteit vir albei taalgroepe in Kaapstad op te rig. Hy het hom eerder beywer vir die verhoging van die status van die Victoria-kollege op Stellenbosch tot die van ’n volwaardige universiteit – 'n ideaal wat in 1916 deur wetgewing verwesenlik is.
In die volgende maand het Malan op kragtige wyse die leiding geneem by 'n predikantekonferensie in Bloemfontein toe dit gelyk het asof die bitterheid van die Rebellie die Ned. Geref. Kerk in twee sou skeur. In 1914 is die Nasionale Party onder leiding van genl. Hertzog gestig. 'n Mondstuk vir die party was nodig, en dit het gelei tot die stigting van De Nationale pers Beperkt. Dr. Willie Hofmeyr is as vriend van dr. Malan gestuur om die hoofredakteurskap van die te stigte koerant, Die Burger, aan te bied. Die feit dat oud-pres.
Steyn en ander vooraanstaande Afrikanerleiers die versoek gesteun het en dat 'n brief van steun uit die tronk in Bloemfontein, onderteken deur Christiaan de Wet en ander rebelle, gekom het, het die deurslag gegee. Op 13 Junie 1915 het Malan sy afskeidspreek op Graaff-Reinet gelewer en op 26 Julie het sy eerste hoofartikel in die eerste uitgawe van Die Burger verskyn. As redakteur van 1915 tot 1923 het hy in sy hoofartikels duidelik rigting gegee aan die nasionale strewes van die Afrikaner.