cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stephen F. Cohen
Politieke posisies
Cohen was van mening dat die Verenigde State die Koue Oorlog, wat in 1991 amptelik beëindig is, 'hervat' het, sonder om dit self te erken. 'n Verkorte interpretasie van 'n "Amerikaanse oorwinning" en 'n "Russiese nederlaag" wat algemeen was sedert president Bill Clinton, het daartoe gelei dat die post-kommunistiese Rusland soos 'n verslane nasie behandel word. Nietemin is die militêre potensiaal wat van die Sowjetunie geërf is, nog steeds ten volle behoue gebly. Dit het gelei tot die verwagting dat Rusland die (politieke) praktyke wat in die VSA gebruiklik is, sou kopieer en as 't ware aan die Amerikaanse buitelandse beleid sou onderwerp.
Die openbare uitdrukkings van vriendskap wat gebruiklik was tussen Clinton en Boris Jeltsin het waardeloos geword teen so 'n agtergrond. Die feit dat Clinton, in teenstelling met die belofte van sy voorganger, president George HW Bush, NAVO na die ooste uitgebrei het en daarna 'n beleid van omsingeling gevolg het, het noodwendig gelei tot wantroue in Rusland.
As verdere bewys dat die VSA van plan was om Rusland te isoleer, het Cohen verwys na die beëindiging van die ABM-verdrag van 2002 en die weiering om by die WTO by die G8-beraad in Sint Petersburg in 2006 aan te sluit. Cohen sien ook 'n aanduiding in die 'onsinnige demonisering van Vladimir Poetin as 'n 'outokraat'. Volgens Cohen is dit onnatuurlik dat daar skaars iemand in die Amerikaanse medialandskap is wat die " Aanhangers van die Koue Oorlog" wesenlik weerspreek. Volgens Cohen is dit nodig dat die VSA erken dat hulle die Koue Oorlog onverwags voortgesit het.
T
Die letter T, t is die 20ste letter van die moderne Latynse alfabet. In Navo se internasionale spellingsalfabet word T uitgespreek met die woord "Tango".
Kaapse kanarie
Die Kaapse kanarie (Serinus canicollis) is 'n endemiese, algemene standvoël in fynbos, grasveld, kusduine en tuine. Hulle kom dikwels in klein swerms voor. Die voël is 12 cm groot en weeg 12 - 22 gram. In Engels staan die voël as die Cape Canary bekend.
Subspesies
Subspesies, alfabeties gerangskik:
Jona
Die boek Jona sorteer in die Christelike Bybel onder die klein profete. Dit bestaan uit vier kort hoofstukke.
Hoewel daar tot onlangs aanvaar is dat die boek 'n geskiedkundige verhaal is oor die profeet Jona (sy naam beteken "Duif" in Hebreeus), word dit vandag algemeen aanvaar dat die boek eerder tot die genre van 'n gelykenis, kortverhaal of parodie op die profete-amp in Israel gelees moet word.
Die boek handel oor die profeet Jona, seun van Amitai, wat wegvlug voor God, nadat God hom geroep het om sy oordeel oor die groot stad Nineve aan te kondig. Binne 'n driedimensionele wêreld vlug Jona nie net in die teenoorgestelde rigting van Nineve nie, hy vlug af na die stad Joppe en af na die binnekant van 'n skip in die hawe. As God in die hemel woon, is dit menslik die verste punt om van God af weg te kom. Ironies genoeg laat God 'n groot storm oor die see losbars, sodat die matrose op die skip oppad Tarsus toe genoop is om Jona oorboord te gooi. (Intussen bekeer hulle hul tot God.) Jona bevind hom binne die pens van 'n vis, die voertuig wat Jona letterlik tot by die deur van die doderyk bring. Dit is terwyl hy in hierdie penarie is, letterlik die verste van God af, dat hy tot God bid en Hom in die vis se maag ontmoet. Jona staan uit tussen die ander profete van Israel, wat elke keer kla of verskoning maak as God hulle roep, maar uiteindelik sy wil uitvoer.
Wanneer Jona uiteindelik op land uitgespoeg word, neem hy die pad Nineve toe om God se oordeel aan te kondig. Sy poging spreek egter van halfhartigheid. Waar profete soos Moses, Samuel en Jesaja die koning self ingelig het van God se oordeel, stap Jona slegs in die stad in en kondig sy oordeel aan. Verbasend genoeg reageer die koning van Nineve op 'n onverwagse manier. Hy gaan sit in sak en as en proklameer dat mens en dier ook moet rou en hulle voor God moet verootmoedig.
Jona is glad nie beïndruk nie en interpreteer God se genade as boosheid. Terwyl profete wat dikwels onsuksesvol was, smeek dat God hulle sal laat sterf, gaan kla Jona onder 'n plant wat die Here gestuur het. Eerder as Elia se braambos, sit Jona onder die wonderplant. Hy ervaar luuksheid, maar bly mor. Daarop stuur God 'n wurmpie om Jona 'n les te leer. Dit lyk egter nie of Jona sy les leer nie. Hy bly mor. Uiteindelik lyk dit of God hom gaan laat vergaan, terwyl almal om hom gered word.
Petah Tikva
Petah Tikva, Hebreeus: פתח תקווה, Arabies: بتاح تكفا , is 'n Israelse stad in die Sentrale distrik met 'n bevolking van sowat 240 000 in 2017.
U
Die letter U, u is die 21ste letter van die moderne Latynse alfabet. In Navo se internasionale spellingsalfabet word U uitgespreek met die woord "Uniform".
Cursorius
Cursorius is 'n genus van voëls in die familie Glareolidae. Die genus omvat 5 spesies.
Voëls in die genus het lang bene, kort vlerke en lang skerp snawels wat afwaarts gekurf is. Hulle jag insekte deur van hulle sig gebruik te maak, wat hulle te voet agterna sit. Die wyfies lê 2-3 eiers op 'n slag op die grond.
Kaapstad Internasionale Lughawe
Die Kaapstad Internasionale Lughawe (IATA: CPT, ICAO: FACT) is die tweede grootste lughawe in Suid-Afrika na Johannesburg se O.R. Tambo Internasionale Lughawe en lê sowat 22 kilometer oos van die middestad. Die lughawe is in 1955 as die "DF Malan Lughawe" geopen en word later in die negentiger jare na Cape Town International Airport (CTIA) herdoop. Die volume van lugverkeer het sedert die jaar 1994 aansienlik toegeneem. Tans is daar jaarliks sowat 8,3 miljoen passasiers (2007) wat in Kaapstad aankom of vertrek. Daar word verwag dat die passasiersgetalle tot by die jaar 2015 tot 14 miljoen sal styg.
Nico Malan
Dr. Johannes Nicholas Malan (1903–1981), beter bekend as Nico Malan, was 'n Suid-Afrikaanse prokureur, politikus en die administrateur van Kaapland.
Kaapstad Internasionale Lughawe
Kaapstad Internasionale Lughawe is die tweede spil van die Suid-Afrikaanse Lugdiens en is vir die meeste buitelandse toeriste die poort na Suid-Afrika.
Nico Malan
Malan is op 8 Augustus 1903 in Fort Beaufort gebore en is op 2 April 1981 in sy geboortedorp oorlede.
Hy word op 28 April 1960 die waarnemende administrateur van die Kaapprovinsie, maar is op 28 April 1960 permanent in die pos aangestel. Na sy aanstelling het hy, ter wille van neutraliteit, sy persoonlike lidmaatskap as 'n dienende lid van die Nasionale Party opgesê. Hy was die administrateur tot 1 Junie 1970, waarna Andries Hendrik Vosloo die leisels by hom oorgeneem het.
Domino
Die Domino (Dascyllus trimaculatus) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika vanaf Oman tot by die Groot-Visrivier. In Engels staan die vis ook bekend as die Domino.
Chantal Contouri
Chantal Contouri (gebore 1949) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente One More Minute (1979), Thirst (1979), en Offspring (1996), en in die televisiereeks The Sullivans (1976).
Nico Malan
Op 17 Junie 1964 het hy die nuwe gebou van die Hoërskool Groote Schuur ingewy. Sy vrou het die skoolgebou oopgesluit en hy het die hoeksteen in die voorportaal onthul.
In 1968 is ereburgerskap van Kimberley aan hom toegeken.
Dit was een van Malan se ideale om die eerste skouburg (teaterkompleks) in Suid-Afrika te bou. Sy droom is bewaarheid en die Nico Malan-teater is in 1971 geopen. In Maart 2001 is dit hernoem na die Kunstekaap-teatersentrum, toe Kruik met die Kunstekaap-geselskap vervang is.
Mokoro
'n Mokoro (plaaslik: [mʊkɔrɔ], meervoud: mekoro ) is 'n tipe kano wat algemeen op die Okavangodelta in Botswana gebruik word. Dit word oor die delta se vlak water voortgedryf deur daarop te staan en met 'n paal teen die bodem te stoot.
Tradisioneel word mekoro gemaak deur die stam van 'n groot, reguit boom uit te hol. Ebbehout, of die stam van 'n worsboom, word meestal hiervoor ingespan. Moderne mekoro word egter toenemend van veselglas vervaardig. Een van die voordele hiervan is dat bedreigde bome behoue bly en nie onnodig afgekap word nie.
Safari's op mekoro is gewild onder toeriste wat die gebied se nasionale parke besoek. Daarteenoor is die bote steeds 'n praktiese manier vir die inwoners om oor die moerasse te beweeg.
Seekoeie kan hierdie bote met gemak omslaan, wat die mekoro uiters kwesbaar maak. Die seekoeie het na bewering die gedrag ontwikkel nadat mekoro en ander bote vir jagdoeleindes gebruik is.
Lokenberg-tolbos
Die Lokenberg-tolbos (Leucadendron sheilae) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Leucadendron behoort en deel van die fynbos-bioom vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap waar dit voorkom by Lokenberg in die Bokkeveldberge.
Die struik is klein en vrek na 'n brand maar die sade oorleef. Die sade word in 'n tol op die vroulike plant geberg en val eers grond toe na 'n brand en word deur knaagdiere versprei. Die plant is eenslagtig en daar is afsonderlike plante met manlike en vroulike blomme, wat deur die wind bestuif word. Die plant groei hoofsaaklik in harde sandsteen sand op gelyk kruine op hoogtes van 800 - 8700 m.
In Engels staan dit as die Lokenberg conebush bekend.
Elandsrivier (Noord-Kaap, lat -31,77, long 20,80)
Die Elandsrivier is 'n rivier wat in die Noord-Kaap van Suid-Afrika vloei.
1915
Die jaar 1915 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 15de jaar van die 20ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
V
Die letter V, v is die 22ste letter van die moderne Latynse alfabet. In Navo se internasionale spellingsalfabet word V uitgespreek met die woord "Victor".
Lannerkloof
Lannerkloof is ongeveer 11 km lank en is in sandsteen en skalie gekerf.
Die boonste rotse is gruis wat vermoed word dat dit uit die Kryttydperk kom, terwyl die onderste skalie vermoedelik uit die Perm-tyd kom. Die meerderheid van die kranse bestaan blykbaar uit sandsteen van die Trias- en Jura-tydperke wat onder droë toestande gevorm is.
Hester Cornelius
Hester Cornelius (5 April 1907 – 15 Augustus 1978) is ’n lid en leiersfiguur van die Klerewerkersunie en lewer baanbrekerswerk in hierdie verband. Om die saak van die vakbond te bevorder, skryf sy verskeie werkersklasdramas om die lewe van fabriekswerkers en die probleme wat die gewone werker in die gesig staar uit te beeld.
Lewe en werk
Hester Elizabeth Cornelius is op 5 April 1907 in Lichtenburg gebore. Sy is een van nege kinders van Pieter Johannes Cornelius en Anna Debora Conradie wat op die familieplaas in die Wes-Transvaal grootword. Die kinders se opvoeding is Afrikaner-nasionalisties van aard. Hulle moeder was in die konsentrasiekampe tydens die Anglo-Boereoorlog en hulle vader veg in hierdie oorlog en neem deel aan die Rebellie van 1914. In die laat twintigerjare gaan sy saam met haar jonger suster Johanna Cornelius na Johannesburg om die armoede van die platteland te probeer ontvlug en in die stad werk te kry. In November 1930 kry sy werk as tafelwerker by ’n klerefabriek. Saam met haar suster bly sy in ’n kamer in Vrededorp, wat hulle met twee ander vroue deel. By die fabriek raak sy gou betrokke by die werksaamhede van die Klerewerkersunie, ’n hoofsaaklik Afrikaner vakbond met ’n meerderheid van wit vroue lede onder leiding van Solly Sachs, die vader van die latere regter Albie Sachs. Sy bevorder die vakbond deur kulturele aktiwiteite soos drama-opvoerings te reël waarin sy gebruik maak van Afrikaner tradisies en simbole om die werkers se lot bekend te stel.
Hester word in 1934 verkies tot die vakbond se uitvoerende bestuur en word in dieselfde jaar bestuurder van die nuut gestigte takkantoor in Germiston. In Februarie 1936 gaan sy saam met haar suster na Kaapstad om die takkantoor van die vakbond daar te help, waar hulle vergaderings reël en al die werkers toespreek. Hulle organiseer ook ’n staking, wat hoewel dit misluk tog momentum verskaf aan die vakbond se bedrywighede. In die sestigerjare word sy nasionale organiseerder vir die vakbond en redakteur van die vakbond se tydskrif die “Garment Worker / Klerewerker”, waartoe sy self vele bydraes lewer. Dit is egter moeilike tye vir die vakbond, want lone daal weens die toetrede van groot getalle swart werkers. Hierdie werkers kon wel lede word van die vakbond, maar as ’n aparte afdeling omdat die apartheidsregering sedert 1953 ras gemengde vakbonde verbied het. Daar moes dus apart onderhandel word vir wit en swart werkers, wat sterk kritiek ontlok van die ANC-geaffilieerde vakverbond SACTU. Sy bedank in 1974 uit die vakbond. Vir ’n ruk is sy getroud met John Peter de Freitas. Geen kinders word uit die huwelik gebore nie en die egpaar is later geskei. Sy is op 15 Augustus 1978 in Honeydew in Johannesburg oorlede.
Skryfwerk
Naas dramas skryf Hester Cornelius ook prosa en poësie wat in die “Garment Worker / Klerewerker” gepubliseer word. Sy vertaal ook die vervolgverhale “Noem my Timmerman” en “Moord gepleeg in Duitsland”. Tussen 1946 en 1948 publiseer sy onder die skuilnaam Elizabeth Moller ’n oorspronklike vervolgverhaal getiteld “Wie se skuld”.
Jacobus van der Riet
Jacobus van der Riet (gebore in 1959) is 'n Afrikaanse digter en priester van die Oosters-Ortodokse Kerk.
Van der Riet is in 1959 in Stellenbosch gebore, waar hy, na kort tydperke in Wellington en Harrismith, skoolgegaan en universiteit bygewoon het. In die 1980's verwerf hy grade in Klassieke Studies en Teologie. Hy verwerf in 1999 ook 'n Ph.D. aan die Universiteit van die Witwatersrand in Klassieke Studies. Sy werk hiervoor handel oor die Romeinse en Griekse poësie. Hy verwerf in 1999 ook 'n meestersgraad in teologie aan die St. Tikhon's Orthodox Theological Seminary in Pennsylvanië. In 2012 verwerf hy 'n diploma in Biblioteekkunde aan die Universiteit van Kaapstad.
Hy is in 1994 in die Ortodokse Kerk van die Heilige Nikolaas van Japan aanvaar. Marica Frank, sy destydse kollega aan die Universiteit van die Witwatersrand, het hom uitgenooi om dienste by St Nicholas by te woon, en sodoende het hy geleidelik die Ortodokse geloof en lewenswyse leer waardeer en aanvaar.
In 2001 woon hy in 'n klooster in die Peloponnesos ten einde Grieks, Bisantynse sang en ikonografie ten dele te probeer aanleer. Hy word in 2002 tot diaken en kort daarna deur aartsbiskop Seraphim tot priester georden. Enkele jare later is hy verhef tot die rang van archimandriet.
Hy dien aanvanklik vir agtien maande by die die Heilige George/Joris Ortodokse Kerk in Brakpan en dien sedert 2004 in die kapel van die Heilige Konstantyn en Helena in Eldorado Park (laasgenoemde gemeente is 'n dogterkerk van die St. Nicholas of Japan gemeente). Hy het later ook twintig maande gedien by die Heilige Basilios Ortodokse Kerk in Springs. Vanaf die einde van 2011 word sy bediening by Eldorado Park gekombineer met sy bediening by die Ortodokse Kerk van die Ontslaping van die Hoogheilige Theotokos in Rustenburg.
In 2013 is hy (saam met Vr. Zacharias van Wyk) deur die Federasie van Afrikaanse Kultuurverenigings (FAK) vereer vir sy werk om die Ortodokse liturgiese tekste uit Grieks in Afrikaans te vertaal.
Werke
Die onsienlike son bevat 'n vyftigtal sonnette wat uitsluitlik oor heiliges handel en in dié opsig aansluit by die digkuns van Sheila Cussons. Die verse is religieuse meditasies oor die lewe en werk van heiliges.
Die heimlike heiligdom bevat 'n vyftigtal bepeinsende sonnette oor heiliges wat deur die Oosters-Ortodokse Kerk gekanoniseer is, sowel as bykomende biografiese aantekeninge wat inligting oor die meer onbekende heiliges verskaf. Hierdie publikasie sluit wat inhoud en vorm betref dus nouliks aan by Die onsienlike son, en die twee bundels kan dus gesien word as 'n eenheid wat saam klem plaas op ritualistiese en meditatiewe gemeenskap met heiliges.
Glareola
Glareola is 'n genus van voëls in die orde Charadriiformes. Die genus omvat 7 spesies.
Chesapeake Bay
Chesapeake Bay [ˈtʃɛsəpiːk] is die grootste estuarium of breë riviermonding in die Verenigde State, geleë in die deelstate Maryland en Virginië, waar dit oor 'n afstand van 195 myl (313 km) suidwaarts in rigting van die Atlantiese Oseaan strek, met 'n wydte van tussen vier myl naby Annapolis in Maryland en dertig myl naby Cape Charles in Virginië.
Chesapeake Bay is nie net die grootste van altesaam 850 riviermondings in die VSA nie, dit is ook die ekonomies produktiefste wat met sy uitgestrekte kuslyn van 11 700 myl 'n unieke en dinamiese ekostelsel vorm vir plante en diere sowel as die natuurlike basis vir 'n verskeidenheid bedrywe wat miljarde dollar bydra tot die VSA se bruto binnelandse produk (waaronder skeepsbou, toerisme, vissery en eiendomme) en nedersettings met 'n totale bevolking van meer as 18 miljoen.
Seekos soos oesters is so volop in die baai dat die plaaslike Eerste Nasie, Algonkin-Indiane, daarna verwys het as Chesepiooc of "Groot Seekosbaai". Meer onlangs is Chesapeake Bay beskryf as 'n reuse proteïenfabriek wat in die vroeë 20ste eeu 'n buitengewoon hoë opbrengs van jaarliks dertig miljoen pond oesters gelewer het. Daagliks het treine met dertien waens vol oesters vanuit Baltimore-hawe vertrek. Die huidige seekos-opbrengs se waarde oorskry steeds $1 miljard.
Die geologiese kragte, wat die magtige riviermonding gevorm het, strek verder terug in die verlede. Die diep kanaal met 'n lengte van 200 myl, wat tans deur vragskepe bevaar word, is die oorspronklike rivierbed van die Susquehanna-rivier. Behalwe vir die James-rivier het oorspronklik alle riviere in die gebied met die Susquehanna saamgevloei voordat dit verder suid in die Atlantiese Oseaan uitgemond het. Stygende temperature teen die einde van die laaste kouetydperk meer as 10 000 jaar gelede het 'n geweldige proses in gang gesit waartydens dik lae gletserys, wat vanuit die verre noorde van die Amerikaanse vasteland tot die noorde van die huidige Pennsilvanië en New York gestrek het, gesmelt en die Susquehanna-riviervallei met reusevloede oorstroom het.
Gedurende die 1980's het wetenskaplikes nóg 'n belangrike ontdekking gemaak - 'n impakkrater naby Chesapeake Bay se huidige ontmoetingsplek met die Atlantiese Oseaan. Hierdie krater met 'n diepte van een myl en 'n wydte van 56 myl is die grootste in die VSA, gevorm deur 'n asteroïed of komeet wat teen 'n spoed van 50 000 myl per uur teen die aarde gebots het.
Oppervlakte en diepte
Ondanks sy betreklik groot wateroppervlakte van 3 237 vk myl (hoofbekken, waarvan 1 726 vk myl in Maryland en 1 511 vk myl in Virginië; saam met sy sytakke het die baai 'n totale oppervlakte van 4 480 vk myl) is Chesapeake Bay 'n vlak waterliggaam met 'n gemiddelde diepte van iets meer as 20 voet. Die diepste punt is oos van Annapolis met 174 voet.
Dreineringsbekken
Meer as 150 riviere en stroompies vloei in die baai se dreineringsbekken wat met sy oppervlakte van 64 299 vierkante myl (166 534 km2) oor dele van ses state (New York, Pennsilvanië, Delaware, Maryland, Virginië en Wes-Virginië) en die hele Distrik van Columbia (met die hoofstad Washington, DC) strek.
Dulcie Cooper
Dulcie Cooper (3 November 1903 – 3 September 1981) was 'n Australiese aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente What No Man Knows (1921), Charge It (1921), Desert Blossoms (1921), en The Face on the Barroom Floor (1932).
Poes
Poes is 'n obsene woord in Afrikaans wat na die menslike vulva (eksterne vroulike geslagsorgane) verwys. Dit is die direkte ingebruikneming van die Nederlandse woord poes wat na 'n wyfiekat verwys. Daar kan ook verwys word na die korrelasie tussen die Afrikaanse gebruik van die woord poes en die Engelse gebruik van die woord puss of pussy wat ook na die vroulike geslagsdele verwys. Dit is gewoonlik onaanvaarbaar om die woord in formele of beskaafde geselskap te uiter.
Die woord "poes" kom gereeld in Kaapse bendetaal voor, waar dit na persone kan verwys ("'n regte poes wees", "iemand vir 'n poes vat" - 'n flous wees, iemand vir 'n dwaas neem) of as 'n uiting van woede kan dien ("jou ma se poes").
Julian Rivero
Julian Rivero (25 Julie 1890 – 24 Februarie 1976) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Burn 'Em Up Barnes (1934), The Mad Empress (1939), Trail to Mexico (1946), en Shadows of Tombstone (1953).
Gestreepte kanarie
Die Gestreepte kanarie (Crithagra scotops) is 'n endemiese, gelokaliseerde, algemene standvoël in woud, woudrande en ooptes. Die voël is 13 cm groot en weeg 12 - 20 gram. In Engels staan die voël as die Forest canary bekend.
SC Paderborn 07
SC Paderborn 07 is 'n sokkerklub uit Paderborn in Noordryn-Wesfale in Duitsland.
Die huidige SC Paderborn 07 het in 1985 ontstaan as TuS Paderborn-Neuhaus deur 'n samesmelting tussen TuS Schloß Neuhaus en FC Paderborn. Beide klubs was ook die produk van vroeëre samesmeltings. TuS Schloß Neuhaus het in die 1982/83-seisoen een seisoen in die 2. Bundesliga deurgebring. Die huidige naam is in 1997 aangeneem.
Die klub se tuisveld is die Hermann-Lönsstadion, wat nie aan die streng standaarde van die 2. Bundesliga voldoen nie. Die klub het dus 'n tydelike lisensie gekry en is besig met die konstruksie van 'n moderne stadion in Paderborn, die Paragon Arena, wat 'n kapasiteit van 15 300 sal hê. Die Paragon Arena was veronderstel om reeds in gebruik geneem te gewees het, maar bouwerk is vertraag as gevolg van regsoptrede deur die omliggende huiseienaars.
Die klub was betrokke by die berugte DFB-beker-wedstryd van 21 Augustus 2004 teen Hamburger SV wat verrassend 4-2 deur Paderborn gewen is. Dit het later bekend geraak dat die skeidsregter, Robert Hoyzer, deur 'n Kroasiese dobbelsindikaat omgekoop was om die uitslag te bekook. Gedurende die wedstryd is twee foutiewe strafskoppe en 'n twyfelagtige rooikaart uitgedeel.
Onlangse ligaposisionering
TuS Paderborn-Neuhaus / SC Paderborn 07
Elandsrivier (Noord-Kaap, lat -30,70, long 24,84)
Die Elandsrivier is 'n spruit wat in die Noord-Kaap van Suid-Afrika vloei.
Robin Söderling
Söderling speel sedert 2001 professioneel tennis. Hy haal vir die eerste keer in 2003 die top-100 en in 2004 die top-50 posisies. In 2009 skuif hy vir die eerste keer op na die top-10. Sy hoogste posisie op die ATP-ranglys is die 7de plek, die behaal by op 22 Februarie 2010.
Hy verloor in 2009 teen Roger Federer op Roland Garros. In 2010 dring hy weer tot Roland Garros se eindstryd deur, maar verloor 6–4, 6–2 en 6–4 teen Rafael Nadal.
Grand Slam-rekord
Die tabel toon Söderling se prestasie tydens elk van die Grand Slam-toernooie in mansenkels waaraan hy deelgeneem het:
Steven Sykes
Steven Sykes (* 5 Augustus 1984, Middelburg, Oos-Kaap) is ’n Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat in die Superrugbyreeks vir die Southern Kings, en in die Curriebeker vir die Oostelike Provinsie op slot speel.
Natalse Haaie/Sharks
In 2003 is Sykes na Durban om by die Sharksakademie aan te sluit. Hy is gekies vir die Suid-Afrikaanse o/19-span wat aan die o/19-Wêreldbeker deelgeneem het en het ook in 2003 en 2004 Natal se o/20-span in die provinsiale toernooi verteenwoordig.
In 2007 het Sykes sy Superrugbydebuut gemaak met die eerste drie wedstryde van die seisoen waarin hy in die beginspan was. Johan Ackermann het egter teruggekeer na ’n besering en Sykes is in die Vodacombekerspan gebruik vir vyf wedstryde. Later in die seisoen het hy ook in 14 Curriebekerwedstryde gespeel.
In die volgende twee seisoene het Sykes die spanne van Natal telkemale verteenwoordig. Hy was onder meer deel van die span wat in 2008 vir die eerste keer in vyf jaar in die Curriebekereindstryd gespeel het en wat daardie wedstryd teen die Blou Bulle met 14–9 gewen het. Dit was Natal se eerste Curriebekerreeksoorwinning sedert 1996.
In 2009 het die Britse en Ierse Leeus na Suid-Afrika getoer en Sykes het op drie geleenthede teen hulle te staan gekom, eers vir die Sharks op hulle vierde toerwedstryd Hy het ook in ’n wedstryd vir die Opkomende Springbokke gespeel en is toe na die nasionale span opgetrek maar het nie speelkans as plaasvervanger gekry nie.
Leinster
Na sewe en ’n halfjaar in Durban het Sykes ’n driejaarkontrak met Leinster Rugby geteken. Hy het egter net in vier wedstryde gespeel voordat hy na Suid-Afrika teruggekeer het.
Terugkeer na Sharks
Sykes het ’n eenjaarkontrak met die Natalse span in 2012 geteken
Oostelike Provinsie Kings/Southern Kings
Gedurende die 2012-seisoen is aangekondig dat Sykes hom by die Southern Kings sou aansluit vir die 2013 Superrugbyseisoen. Hy het sy debuut vir die Kings gemaak in hul oorwinning oor die Western Force in Port Elizabeth. Hy het in dertien wedstryde vir die Kings gespeel asook in albei promosie-relegasiewedstryde teen die Lions.
Voorts het hy in 2013 en 2014 vir die Oostelike Provinsie in die Curriebeker gespeel.
Cheetahs
Sykes is in 2015 as leenspeler na die Cheetahs waar hy in veertien wedstryde gespeel het. Hy keer terug na die Kings in 2016, en is ook as hul kaptein gekies.
Kwadraat
Die kwadraat (van Latyns: quadratus, vierkant) van 'n getal is die tweede mag van die getal. Die kwadraat word verkry deur die getal met homself te vermenigvuldig. As voorbeeld, die kwadraat van 6 is 6×6 = 36.
Die verband tussen kwadrate en vierkante word duidelik as mens dink dat die oppervlakte van 'n vierkant gelyk is aan die kwadraat van die lengte van die sye.
X
Die letter X, x is die 24ste letter van die Latynse alfabet. In Navo se internasionale spellingsalfabet word X uitgespreek met die woord "X-ray".
Kwadraat
Voorbeelde:
Die inverse van die kwadraat van nie-negatiewe getalle is die vierkantswortel.
'n Aantal merkwaardige produkte bestaan uit kwadrate:
Dit is ook interessant dat die som van opvolgende onewe getalle die kwadrate lewer:
Hierdie verhoudings kan ook geskryf word as:
So is:
Mens kan hierdie verhoudings maklik begryp deur die bybehorende vierkante te teken:
W
Die letter W, w is die 23ste letter van die moderne Latynse alfabet. In Navo se internasionale spellingsalfabet word W uitgespreek deur die woord "Whiskey".
Duitse Toekomsprys
Die Duitse Toekomsprys (Der Deutsche Zukunftspreis) is 'n prys vir prestasies in die afdelings van kuns, handelswetenskappe, tegniek, ingenieurs- of natuurwetenskappe. Aanwendings- en markvaardigheid, asook die skepping van werkplekke, word as innovering in berekening gebring.
Die prys word deur die bondspresident oorhandig en dra 'n prysgeld van 250 000 Euro. Dit word jaarliks toegeken. Die prys is deur die voormalige bondspresident Roman Herzog in die lewe geroep en die eerste keer in 1997 oorhandig.
Gordel-nooientjie
Die Gordel-nooientjie (Plectroglyphidodon leucozonus) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika van Oman tot by Oos-Londen. Enkelinge is ook al by Knysna gevind. In Engels staan die vis bekend as die Sash damsel.
Habitat
Die vis verkies om in rots strande en riwwe te leef in water wat tot 4 m diep is. Die onvolwasse vissies bly in getypoele. Die visse is territoriaal van aard.
Rhinoptilus
Rhinoptilus is 'n familie van voëls in die orde Charadriiformes. Die familie omvat 4 spesies.
Wonderwerkgrot
Die Wonderwerkgrot op die rant van die Kalahari is van besondere argeologiese belang omdat dit lig werp op die lewe van die mense in Suider-Afrika gedurende die Steentydperk.
Ligging
Hierdie grot is op die plaas Wonderwerk in die Kuruman Heuwels. Dit is op die Ghaapse plato, noord van Lime Acres en Daniëlskuil en suid van Kuruman.
Ontstaan
Die grot het honderdduisende jare gelede ontwikkel toe reënwater deur krake in die dolomietgesteente ingesypel en die gesteente begin oplos het. Mettertyd het 'n grot van 139 m in lengte en 'n vloeroppervlakte van 2000 m² ontwikkel. 'n Stalagmiet van hoër as 5 m staan by sy ingang.
Geskiedenis
In 1844 is die grot besoek deur die handelaar en jagter Henry H. Methuen en in 1903 het die Rhodesiese spoorweë die plaas Wonderwerk aan N.J. Bosman verkoop. Bosman en sy gesin het daarna enkele jare in die grot gewoon. In die Tweede Wêreldoorlog was daar in Suid-Afrika 'n ernstige tekort aan bemestingstowwe en daarom is toe die meeste vlermuismis (guano) uit die grot verwyder. Hierdeur het helaas ook baie argeologiese oorblyfsels verlore geraak.
Teenswoordig
Sedert die 1940’s word argeologiese opgrawings op die terrein onderneem. Navorsers van die McGregor Museum koördineer die navorsing saam met verskeie wetenskaplikes vanoor die wêreld heen. Van die artefakte kan in Kimberley se museum besigtig word. In 1993 is die grot tot monument verklaar. Dit word tans ook vir rituele doeleindes besoek weens die genesende krag wat aan die water toegeskryf word. Die grotte is wêreldwyd bekend onder grotduikers. Hulle beoefen hier, in die derde grootste ondergrondse varswatergrot in die wêreld, hul duikvaardighede.
Daan Coetzer
Daan Coetzer (gebore 1 Desember 1933 in Rustenburg) is ’n Afrikaanse skrywer. Hy is bekend vir sy roman Bravo Oscar Pappa.
Lewe en werk
Daniël Johannes Coetzer is op 1 Desember 1933 op die plaas Lennoxkraal in die Rustenburg distrik gebore. Hierdie plaas is sowat 20 kilometer wes van Northam. Hy word groot op die plaas Rietfontein 927, wat sowat 50 kilometer noord van Swartruggens geleë is. Sy hele laerskoolopleiding (tot met standerd ses) ontvang hy aan die plaasskool Holfontein Laerskool en gaan dan in 1948 na die Hoërskool Rodeon op Swartruggens, waar hy standerd agt voltooi. Op skool blink hy uit in sport en stel onder andere ’n onder 17 Wes-Transvaalse rekord vir hoogspring op, terwyl hy ook rugby speel vir die skool se eerste span. Weens langdurige siekte herhaal hy standerd sewe en in 1950 verloor sy ouers feitlik al hulle besittings in ’n brand. Hy is genoodsaak om daarvandaan vir homself te sorg en sluit dan aan die begin van 1951 by die polisiediens in Pretoria aan. Hy is ongelukkig met die werk wat hy by die polisie moet doen en koop homself na sy opleiding uit. Op 1 Junie 1951 aanvaar hy dan ’n pos by die Universiteit van Pretoria, waar hy as leerling tegnikus begin werk in die Departement Anatomie van die Fakulteit Veeartsenykunde. Op 2 Julie 1955 trou hy met Anna Johanna Maria Ferreira en uit die huwelik word vier seuns gebore.
In 1961 behaal hy deur deeltydse studie die Nasionale Senior Sertifikaat by die Pretoria Tegniese Kollege en in 1962 kwalifiseer hy as navorsings-tegnikus in vergelykende Anatomie by die Fakulteit Veeartsenykunde. In 1984 verwerf hy ’n goue diploma in Laboratoriumbestuur by die Suid-Afrikaanse Instituut vir Mediese Navorsing. Hy beklee die pos van Beheertegnoloog by die Fakulteit Veeartsenykunde.
Skryfwerk
Sy roman Bravo Oscar Pappa word in 1992 eervol vermeld tydens die toekenning van die ATKV-prys vir goeie gewilde prosa. Dit is ’n spanningsvolle aksieroman wat tydens die bosoorlog afspeel, waar lokval en teen-lokval mekaar vinnig opvolg en alles opbou tot ’n verrassende einde. Hy gebruik die interessante tegniek om uiters geheime teleksboodskappe tussen polisiemanne onderling en die Minister van Polisie te gebruik om hulle rol te verduidelik en die noodsaaklike agtergrond te verskaf.
Christine Basson (skrywer)
Christine Basson (* 1941 – 26 September 1980) was 'n Suid-Afrikaanse skrywer.
Lewe en werk
Basson is in 1941 gebore en het op 'n wynplaas naby Klapmuts in die Kaap grootgeword. Sy het aan die Hoër Meisieskool in die Paarl gematrikuleer, waar sy eerste in die Kaapprovinsie geëindig het. Aan die Universiteit van Suid-Afrika verwerf sy die M.A.-graad in Afrikaans-Nederlands met lof. Later volg sy ook 'n driejarige kursus in Linguistiek aan hierdie universiteit. Sy was as joernalis aan die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie (SAUK) se nuusdienste verbonde, waar sy praatjies oor Suid-Afrika skryf vir buitelandse uitsendings. As 'n stigterslid van die vrouevereniging Kontak poog sy om beter rasseverhoudinge te bewerkstellig. In hierdie hoedanigheid lewer sy 'n besondere bydrae tot Kontak se ondersoek na die probleme van die moedergesin. Sy is in 1963 getroud met professor Ben Piek van die Randse Afrikaanse Universiteit se Departement Sosiologie en hoof van die Instituut vir Ontwikkelingstudie by hierdie universiteit. Die egpaar het drie dogters en het in Randburg gewoon. In 1966 en 1967 bly hulle in Parys in Frankryk, waar haar man tydens sy langverlof verdere navorsing doen. In 1973 vertoef sy vyf maande saam met haar gesin in Chili, waar haar man geboortebeperkingsmaatreëls in hierdie onderontwikkelde land gaan bestudeer by die Verenigde Nasies se Instituut vir Demografiese Navorsing. Hier leer sy Spaans aan sodat sy die nuusgebeure in die koerante en op televisie kan volg en makliker met die mense oor die weg kan kom. Later spandeer hulle ook 'n paar maande in 'n universiteitstad in die Verenigde State.
Op 24 Mei 1976, 'n maand voor die Soweto-opstande, is sy stigterslid en een van die eerste bestuurskomiteelede van Kontak, 'n “Afrikaanse vrouevereniging wat hom te doel stel om ordelike skakeling en kontak tussen verskillende rassegroepe in Suid-Afrika te bevorder” en om verder ook onderlinge verhoudings en begrip tussen hierdie groepe te verbeter. Hierdie groep vroue verteenwoordig verligte denke binne die destydse apartheidsbestel. Christine Piek is op 26 September 1980 op 39-jarige ouderdom oorlede, nadat sy reeds 'n aantal jare ernstige gesondheidsprobleme gehad het.
Skryfwerk
Na die familie se verblyf in Chili skryf sy die reisboek “Reis deur 'n revolusie”, met 'n boeiende weergawe van die land se regeringsverandering na kommunisme. Hulle arriveer in hierdie land drie jaar na die eerste demokratiese bewindsoorname deur 'n Marxistiese party en kort voor die val daarvan. Die droom van demokratiese Marxisme onder president Salvador Allende eindig in rampspoed, met die land geruïneer en sy dood in 'n bloedbad. Met hulle aankoms is die ekonomie van die land aan flarde, met basiese lewensmiddels wat baie skaars is, wat hulle dwing om op die swartmark te koop of daarsonder te bly. Sy maak noue kontak met die mense van die land sodat die boek 'n unieke kykie word in die lewe van die gewone mens in hierdie moeilike tye in die land. Die boek word aangebied in die vorm van aparte essays, elk met 'n eie titel, wat in bundelverband in 'n geheel saamgebind word. 'n Vervolg op hierdie boek word voltooi, maar nooit gepubliseer nie. Dit handel oor die ekonomiese agteruitgang van die land onder die Marxistiese bewind, met die voorlopige titel van “Nekslag vir 'n ekonomie”.
Tanganjikameer
Tanganjikameer (Engels: Lake Tanganyika) is 'n varswatermeer in Oos-Afrika en is 673 km lank, die langste varswatermeer in die wêreld. Dit is gemiddeld 72 km breed. Dit is ook die tweede diepste meer (1 470 meter of 4 820 voet diep) ter wêreld en die grootste meer in die Groot Skeurvallei. Die meer se oppervlak is 773 meter (2 536 voet) bo seevlak, maar die bodem is 669 meter (2 195 voet) onder seevlak.
Die lande wat aan die meer grens is Zambië, Demokratiese Republiek van die Kongo, Tanzanië en Burundi, met Tanzanië (46%) en die DRK (40%) wat die meerderheid van die meer besit. Water vloei uit in die Kongorivierstelsel en uiteindelik in die Atlantiese Oseaan.
Geografie
Die enorme diepte en tropiese ligging van die meer kan 'n omset in watermassa verhinder, wat beteken dat baie van die laer dieptes van die meer sogenaamde "fossielwater" is en anoksies (gebrekkig aan suurstof) voorkom. Die opvanggebied van die meer beslaan 231 000 km². Twee hoofriviere vloei in die meer in, asook talle kleiner riviere en strome (wat se lengtes beperk word deur die steil berge rondom die meer). Daar is een groot uitvloei, die Lukugarivier, wat in die Kongorivier dreineer. Die grootse rivier wat in die meer invloei is die Ruzizirivier, ongeveer 10 000 jaar gelede gevorm, wat die noorde van die meer vanaf die Kivumeer binnevloei. Die Malagarasirivier, wat die tweede grootste rivier in Tanzanië is, vloei uit die oostekant die Tanganjikameer binne. Die Malagarasi is ouer as Tanganjika, en voor die meer gevorm is, het dit waarskynlik direk in die Kongorivier gedreineer.
Die meer het 'n komplekse geskiedenis van veranderende vloeipatrone, as gevolg van sy hoë hoogte bo seespieël, diep diepte, stadige tempo van hervul en bergagtige ligging in 'n turbulente vulkaniese gebied wat klimaatsveranderinge ondergaan het. Blykbaar het dit selde in die verlede uitgevloei na die see. Dit is al beskryf as 'prakties endorgeïes' vir hierdie rede. Die meer se konneksie met die oseaan is afhanklik van 'n hoë watervlak sodat water uit die meer kan oorloop deur die Lukunga- na die Kongorivier.
As gevolg van die meer se tropiese ligging het dit 'n hoë verdampingstempo. Dit hang dus af van 'n hoë invloei uit die Ruzizi en die Kivu-meer vir die Tanganjikameer om vol genoeg te word om oor te loop. Dit uitvloei is blykbaar nie meer as 12 000 jaar oud nie, as gevolg van lawa wat die uitvloei blokkeer het en die Kivu-kom se vorige uitvloei verplaas het na die Edwardmeer en dan die Nylstelsel, en dus water herlei het na die Tanganjikameer.
Die meer het blykbaar al verskillende invloei- en uitvloeiplekke in die verlede gehad. Die invloei uit die hoërliggende Rukwameer, toegang tot die Malawimeer en 'n uitlaat na die Nylrivier het vermoedens versterk dat dit op 'n sekere tydstip in die meer se geskiedenis bestaan het.
Vissoorte
Baie spesies van die Cichlids van Tanganjika, soos vissies uit die helderkleurige Tropheus-genus, is gewild onder akwariumeienaars omrede hul helder kleure. Die nabootsing van 'n Tanganjikabiotoop vir hierdie Cichliden bied aan hul 'n habitat soortgelyk aan hul natuurlike omgewing, en is ook gewild as akwariumstokperdjie.
Weekdiere en skaaldiere
Tanganyika is die tuiste van 'n groot aantal ongewerweldes (invertebrate), insluitende vele inheemse spesies:
'n Totaal van 68 varswaterslakspesies (45 endemies) en 15 tweekleppige spesies (8 endemiese) is bekend in die meer. Baie van die slakke is ongewoon vir spesies wat in varswater voorkom, met merkbaar verdikte skulpdoppe, eienskapppe wat meer algemeen te siene is in mariene slakke.
Bedrywe
Daar word beraam dat 25-40% van die proteïen in die dieet van die ongeveer een miljoen mense wat rondom die meer woon, kom van vis uit die meer. Tans is daar ongeveer 100,000 mense direk betrokke by die visserybedryf op byna 800 persele. Die meer is ook noodsaaklik vir die sowat 10 miljoen mense wat in die groter trog van die meer woon.
Tanganyikameer se vis word uitgevoer na die hele Oos-Afrika. Kommersiële visvang het in die middel-1950's opgelewe en 'n ernstige impak op die pelagiese visspesies gehad; in 1995 was die totale vangs rondom 180,000 ton. Voormalige industriële visserye, wat floreer het in die 1980's, het daarna totaal in duie gestort.
Vervoer
Twee veerbote vervoer passasiers en vrag aan die oostelike oewer van die meer: MV Liemba tussen Kigoma en Mpulungu; en MV Mwongozo tussen Kigoma en Bujumbura.
Op 12 Desember 2014 het die veerboot MV Mutambala omgeslaan op Tanganjika en meer as 120 mense het omgekom.
Metaalkonyn (astrologie)
Volgens die Chinese kalender kom so ’n verbinding elke 60 jaar voor. Die laaste Metaalkonynjaar het in 2011 begin en volgens die Gregoriaanse kalender het dit geduur van 3 Februarie 2011 tot 22 Januarie 2012.
Metaalkonynjare
Die volgende jare is Metaalkonynjare:
Biologiese geloofwaardigheid
In epidemiologie en medisyne is biologiese geloofwaardigheid die voorstel van 'n oorsaaklike skakel, dws. 'n verhouding tussen 'n vermeende oorsaak en 'n uitkoms wat in ooreenstemming is met bestaande biologiese en mediese kennis.
Biologiese geloofwaardigheid is een komponent van 'n redenasie metode wat 'n oorsaak-en-effekverhouding kan vestig tussen 'n biologiese faktor en 'n bepaalde siekte of nadelige gebeurtenis. Dit is ook 'n belangrike deel van die proses om te evalueer of 'n voorgestelde terapie (geneesmiddel, entstof, chirurgiese prosedure, ens.) enige werklike voordeel vir 'n pasiënt het. Hierdie konsep het toepassing in baie kontroversiële openbare sake-debatte, soos dié oor die oorsake van nadelige inentingsuitkomste. (Sien ook Entstofhuiwering).
Biologiese geloofwaardigheid is 'n noodsaaklike element van die intellektuele agtergrond van epidemiologie. Die term het ontstaan ​​in die werk gedoen in 1964 oor die bepaling van die oorsaak van rookverwante siekte.
Die oorsaaklikheid van siektes en nadelige gebeurtenise
Daar word algemeen ooreengekom dat om iets as "oorsaaklik" te beskou, die assosiasie tussen 'n biologiese faktor en 'n siekte (of ander slegte uitkoms) biologies samehangend moet wees. Dit is om te sê, dit moet geloofwaardig en uitdruklik biologies wees volgens die bekende feite van die natuurgeskiedenis en biologie van die betrokke siekte.
Ander belangrike kriteria in die evaluering van die oorsaak van siektes en nadelige gebeurtenise is dat dit konsekwentheid, sterkte van assosiasie, spesifisiteit en 'n sinvolle tydelike verhouding insluit. Dit is gesamentlik bekend as die Bradford-heuwelkriteria. Die naam kom van die Engelse epidemioloog wat die kriteria in 1965 voorgestel het. Austin Bradford Hill het egter minder klem gelê op geloofwaardigheid as die ander kriteria:
Behandelingsuitkomste
Die voorlopige navorsing wat lei tot 'n gerandomiseerde kliniese proef van 'n geneesmiddel of biologiese middel word "geloofwaardigheidsskepping" genoem. Dit behels die versameling en analise van biochemiese-, weefsel- of dier data wat uiteindelik na 'n meganisme verwys of na die verlangde biologiese effek verwys. Hierdie proses word "om biologiese geloofwaardigheid te skep" genoem. Aangesien hulle groot is, is definitiewe gerandomiseerde kliniese proewe uiters duur en arbeidsintensief. Slegs voldoende belowende terapieë word die aandag en moeite van finale bevestiging (of weerlegging) in gerandomiseerde kliniese proewe gegee.
In plaas van van biologiese geloofwaardigheid, kan kliniese data van epidemiologiese studies, gevalleverslae, gevalreekse en klein, formele oop of beheerde kliniese proewe kliniese geloofwaardigheid verleen aan 'n geneesmiddel of prosedure. Volgens die strengste kriteria is 'n terapie voldoende wetenskaplik geloofwaardig om die tyd en koste van definitiewe toetsing te verdien as dit biologies of klinies geloofwaardig is. Daar is opgemerk dat, ten spyte van die belangrikheid van biologiese geloofwaardigheid is dit nie teenwoordig vir die meeste komplementêre en alternatiewe medisyne terapieë nie.
Tegniese Dienste-gebou UP
Die oorspronklike Departement Tegniese Dienste op die Hatfieldkampus van die Universiteit van Pretoria was in die suidelike vleuel van die Ou Chemiegebou gevestig. Hierdie vleuel moes gesloop word om plek te maak vir die aanbouings aan die Merensky-biblioteek, en daar is toe besluit om ’n nuwe tuiste vir die Tegniese Dienste Departement te bou op die hoek van Burnett- en Roperstraat. Die gebou is deur Louw van Coppenhagen ontwerp en amptelik in 1975 geopen. Die gebou is ontwerp in die Neo-Brutalistiese styl, soortgelyk aan ander geboue op kampus. In 2000 is ’n deel van die gebou opgeknap om addisionele fasiliteite te huisves. Dit sluit in die Damelin-rekenaarskool, die Laboratorium vir Gevorderde Ingenieurswese en die Tegniese Instituut, sowel as die Sentrum vir Wetenskap en Tegnologie, nou bekend as Sci-Enza, ’n gewilde interaktiewe opvoedkundige wetenskapsentrum. Die Departemente Fasiliteitebestuur en Tegniese Dienste word ook hier gehuisves.
Skandeerder
'n Skandeerder of aftaster word gebruik om tweedimensionale voorwerpe soos foto's, grafieke en teksmateriaal in te skandeer en in 'n digitale formaat om te sit. Dokumente kan in swart en wit, grys en volkleur geskandeer word.<BR>Met 'n LGT skandeerder is dit selfs moontlik om driedimensionale voorwerpe in te skandeer, soos bv. 'n bierbeker en ander ornamente.
Geskiedenis
Skandeerders is vroeër met 'n parallel-koppelvlak aan die rekenaar gekoppel en die drukker is dan aan die skandeerder gekoppel. Hierdie metode het voor- en nadele gehad.
Handskandeerders
Handskandeerders was vroeër die goedkoopste beskikbare skandeerder, maar is tans nie meer in gebruik nie, omdat vervaardigingskostes en dus die pryse van meer gevorderde skandeerders skerp gedaal het. Dit moet per hand oor die oppervlak geskuif word - soos 'n muis. Daardeur was dit ook nie eintlik moontlik om 'n hoë kwaliteit resultaat te verkry nie. Indien 'n mens nie parallel ingeskandeer het nie, was die resultaat verwronge en skeef en moes die proses dikwels herhaal word voor 'n geskikte resultaat behaal is. Die meeste skandeerders het ook maar slegs 'n oplossing van 200 dpi - 600 dpi opgelewer. Ander kon tot 1200 dpi en selfs 2400 dpi, met interpolasie bereik. Kyk ook: Laserskandeerder, Strepieskodeleser (Bar Code Scanner / Bar Code Reader)
Dorothy Cumming
Dorothy Cumming (12 April 1895 – 10 Desember 1983) was 'n Australiese aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Snow White (1916), The Woman and the Puppet (1920), The Lovelorn (1927), en The Wind (1928).
Skandeerder
Dromskandeerders
Hierdie soort het 'n goedkoop maar effektiewe tegniek gebied wat veral by faksmasjiene gebruiklik was.
Platbedskandeerders
'n Platbedskandeerder lyk heelwat soos die boonste gedeelte van 'n fotostaatmasjien. Onder die deksel wat die glasplaat beskerm is die skandeermeganisme, wat die voorwerp wat op die glasplaat lê gaan inlees wanneer dit van die een- na die anderkant beweeg. Die sensor het 'n hele ry ligsensitiewe elemente wat regoor haaks is met die beweegrigting van die skandeermeganisme. 'n Ingeboude ligbron (meestal 'n buislig) is ook op die sensor aangebring om genoeg lig te voorsien om die voorwerp lyn vir lyn te kan inlees. Die kleinste eenheid wat die skandeerder kan lees is die maksimum optiese oplossing wat tans sowat 2400 dpi beloop, en amper as 'n standaard aangeneem kan word. Hoër oplossings is moontlik van sowat 3200 dpi tot 4800 dpi en selfs al 6400 dpi vir die top skandeerders.<BR>
Transperantkoppelstuk
Sommige skandeerders het ook 'n transperantkoppelstuk (engels: transparency adapter, TA), dit is 'n ekstra lig in die deksel, wat dit moontlik maak om ook skyfies en filmnegatiewe te kan inskandeer. Daarmee saam kom 'n raam wat op die glasplaat geplaas kan word waarin die skyfies geplaas kan word of filmstrookies ingesit kan word (positief of negatief). Deur die skandeersagteware, kan ingestel word wat ingelees moet word, bv. moet die skandeerder weet wanneer daar 'n skyfie ingelees moet word en dit nodig is om die lig in die deksel aan te skakel om die lig wat deur die skyfie skyn te kan inlees. Verder is dit ook nodig vir die skandeerder om te weet wanneer daar 'n negatief ingelees moet word, omdat die sagteware dan 'n spesiale verwerking moet toepas om die kleure vanaf die negatief in die korrekte positiewe beeld om te sit, sodat die kleure korrek vertoon word, soos op 'n foto.
Tegniese verskille
Daar is twee tipes skandeerders op die mark vandag:
LGT (lading-gekoppelde toestel)
LGT's, ook bekend onder hulle Engelse naam, CCD ("Charge Coupled Device") gebruik gewoonlik 'n neonlig as ligbron. Dit neem 'n rukkie voor die neonlig sy werkstemperatuur bereik, dus moet die skandeerder wag totdat die buislig 'n rukkie aangeskakel was. Indien enige skandeerwerk voor die tyd gedoen word kan dit tot kleurverskuiwings op die geskandeerde beeld lei. Die optimale kleur word ingestel op die skandeerder sagteware.