cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Haliclona gellindra
Haliclona gellindra is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur De Laubenfels.
Lampranthus otzenianus
Lampranthus otzenianus is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus. Die spesie is inheems aan Namibië, die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
Konkordaat
'n Konkordaat is 'n bilaterale ooreenkoms tussen 'n soewereine staat en die sogenaamde "Heilige Stoel". Die Heilige Stoel is die sentrale bestuur van die Rooms-Katolieke Kerk, nl. die pous en die Roomse Kurie (die pous se bestuursapparaat). Verskeie lande het konkordate met die Heilige Stoel in plek, onder andere: Frankryk, Italië, Spanje, Pole en Oostenryk.
'n Konkordaat verleen tipies erkenning en voorregte aan die Rooms-Katolieke Kerk in 'n spesifieke land met betrekking tot sekulêre aangeleenthede wat 'n impak op die kerk se belange het. Onder andere oor belastings en die reg van 'n staat om die keuse van biskoppe binne sy gebied te beïnvloed.
3 Makkabeërs
thumb|260px|Ptolemeus IV Philopator probeer die Jode deur olifante teregstel; die Jode bid en word deur twee engele gered (Nederlandse graveerwerk, omstreeks 1700).
3 Makkabeërs (Grieks: Μακκαβαίων Γ´, Makkabaíōn 3) ook genoem die Derde Boek van Makkabeërs, is 'n boek wat in Koine geskryf is, waarskynlik in die 1ste eeu v.C. in die Romeinse Egipte. Ondanks die titel, het die boek niks te doen met die Makkabese Opstand teen die Seleukidiese Ryk wat in 1 Makkabeërs en 2 Makkabeërs beskryf word nie.
Dit vertel die verhaal van die vervolging van die Jode onder farao Ptolemeus IV Philopator (222-205 v.C.) in die Ptolemeïese Ryk, 'n paar dekades voor die Makkabese Opstand in Judea. Die storie se bedoeling is om die oorsprong van die Poerimagtige fees te verduidelik wat in Egipte gevier word.
3 Makkabeërs stem effens ooreen met die boek Ester, wat ook beskryf hoe 'n koning aangeraai word om die Joodse diaspora in sy gebied uit te wis, maar deur God gekeer word.
Die Jode vra daarna toestemming om terug te keer huis toe en al die Jode dood te maak wat hulle geloof versaak het in 'n poging om gespaar te bly. Die boek bevat 'n brief, blykbaar deur Ptolemeus, wat sy toestemming gee. Eindelik keer die Jode terug huis toe.
Charlotte Rampling
Tessa Charlotte Rampling, OBE (Sturmer, 5 Februarie 1946) is 'n Engelse aktrise. Sy het in Engelse, Franse en Italiaanse rolprente verskyn. Sy word in 2001 'n lid van die Orde van die Britse Ryk en in 2002 'n lid van die Franse Erelegioen.
Haliclona latens
Haliclona latens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Charlotte Rampling
Rampling maak haar rolprentdebuut in 1965. Haar films sluit in: Georgy Girl (1966), The Damned (1969), The Night Porter (1974), Farewell My Lovely (1975), Stardust Memories (1980), The Verdict (1982), Angel Heart (1987), The Duchess (2008) en The Eye of the Storm (2011).
Haliclona latens
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1892 deur Topsent.
Madagascar: Escape 2 Africa
Madagascar: Escape 2 Africa is 'n rekenaargeanimeerde familie-/buddy-rolprent van 2008 wat deur Eric Darnell en Tom McGrath geregisseer is. Dit is voorafgegaan deur die 2005 film Madagascar.
Resensies
Op Rotten Tomatoes gee 64% van 157 beoordelaars die rolprent 'n positiewe resensie, met 'n gemiddelde telling van 5,91/10. Webwerf Metacritic bereik 'n telling van 61/100, gebaseer op 25 resensies, wat staan vir "oor die algemeen gunstige resensies".
Ilja Rosendahl
Ilja Rosendahl (gebore 23 Februarie 1968) is 'n Duitse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Rossini (1997), The Snitch Cartel (2011), Que viva la música (2015), en Margery Booth: The Spy in the Eagle's Nest.
Samia Suluhu
Samia Suluhu Hassan (gebore 27 Januarie 1960) is 'n Tanzaniese politikus wat sedert 19 Maart 2021 as die sesde en eerste vroulike president van Tanzanië dien. Sy is 'n lid van die regerende sosiaal-demokratiese Chama Cha Mapinduzi (CCM)-party en die derde vroulike regeringshoof van 'n Oos-Afrikaanse Gemeenskap (OAG)-land. Met die dood in die amp van president John Magufuli, is sy as president ingesweer.
GeoSpy
GeoSpy is 'n buitemuurse aktiwiteit, wat geografiese plekke en kaarte met fotografie in ‘n ligging-gebaseerde speletjie kombineer. 'n Kamera en 'n mobiele GPS-toestel word benodig om die spel te speel. Daar is verskeie doelwitte in die spel, maar die primêre een is om voorwerpe te vind en te skep deur fotos van die voorwerpe te neem en dit op die spel se webtuiste te laai.
Samia Suluhu
Suluhu, 'n boorling van Zanzibar, het gedien as 'n geestelike in die semi-outonome streek tydens die administrasie van president Amani Karume. Sy het van 2010 tot 2015 as die Parlementslid vir die Makunduchi-kiesafdeling gedien en was die Minister van Staat in die Visepresident se kantoor vir Uniesake van 2010 tot 2015. In 2014 is sy verkies as die ondervoorsitter van die Grondwetgewende Vergadering getaak met die opstel van die land se nuwe grondwet.
GeoSpy
Om ‘n voorwerp te skep vereis dat die deelnemer ‘n volledige kennis oor die plek of die voorwerp het, asook die GPS koördinate en fotos van die voorwerp wat deur die deelnemer geneem is. Net so kan deelneemers bestaande voorwerpe verkry deur dit te besoek en ‘n foto daarvan te neem wat dan op die spel se webblad opgelaai word as bewys dat die deelnemer dit besoek het. Die voorwerpe word in verskillende kategorieë verdeel naamlik Siviele, Histories & Godsdienstige, Natuurlike, Tegniese en Militêre voorwerpe wat verdere sub-kategorieë het soos hospitale, museums, fabrieke, gedenktekens, ens.
Deelnemers in die spel word spioene genoem.
Samia Suluhu
Suluhu het Tanzanië se eerste vroulike visepresident geword ná die algemene verkiesing in 2015, nadat hy saam met president Magufuli op die CCM-stemlys verkies is. Suluhu en Magufuli is herkies tot 'n tweede termyn in 2020. Sy het kortliks gedien as die tweede vroulike tussentydse staatshoof in die OAG – 27 jaar ná Sylvie Kinigi van Burundi, wat oor 'n tydperk rondom die einde van die jaar 1993 strek.
As president het Suluhu se regering beleide ingestel om die Covid-19-pandemie in Tanzanië te versag - in teenstelling met ontkenning onder Magufuli - en pogings aangewend om politieke versoening met opposisiepartye te bewerkstellig.
Nick Castle
Nick Castle (gebore 21 September 1947) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Escape from New York (1981), The Last Starfighter (1984), The Boy Who Could Fly (1986), en Delivering Milo (2001).
Haliclona lernerae
Haliclona lernerae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2005 deur Campos, Mothes, Eckert & Van Soest.
Adamae Vaughn
Adamae Vaughn (8 November 1905 – 11 September 1943) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Last Edition (1925), The Arizona Streak (1926), Flashing Fangs (1926), en The Show of Shows (1929).
Vangueria proschii
Die rivierwildemispel (Vangueria proschii) is 'n boom wat inheems is in Angola, Botswana, Namibië, Zambië en Zimbabwe.
Die boom se FSA-nommer is 702.4.
Hetty Baynes
Hetty Baynes (gebore 16 Augustus 1956) is 'n Engelse aktrise en skryfster.
Fritz Krampe
Fritz Krampe (1913-1966) word in die kunsgeskiedenis van Suider-Afrika beskryf as Namibië se beroemdste skilder van die dierelewe van daardie land.
Krampe is in Desember 1913 in Berlyn gebore. Van kindsbeen af besoek hy gereeld die bekende Berlynse dieretuin en veral die olifante en gorillas maak indruk op hom. In Berlyn en München ontvang hy onderrig in die teken- en skilderkuns en hy lees baie oor die kuns en diere. Hy is ook in sy tyd in Duitsland lid van die Preussische Akademie der Künste. Op ’n besoek van drie maande aan Siberië bewonder hy die robbe, walvisse en rendiere. Uit hierdie ervaring spruit die opdrag om die boeke “Moby Dick” en “Peer Gynt” te illustreer. In die Tweede Wêreldoorlog is hy ’n  krygsgevangene in Australië en in 1950 verhuis hy van Duitsland na Kaapstad. Daar verf hy aanvanklik huise, maar reeds in Julie 1951 hou hy daar ’n uitstallling van sy tekeninge, waterverfskilderye en litografieë.
Daarna vestig hy hom in Windhoek in die voormalige Suidwes-Afrika en daar is hy ’n baie gereelde besoeker aan die Etosha Nasionale Park. Krampe raak veral bekend vir sy baie groot muurskilderye in die ekspressionistiese styl van wilde diere. Hierdie skilderye is gewoonlik gans te groot vir ’n gewone huis en meestal is die uitbeelding te wreed. Geweld is ’n herhalende tema. Verder doen hy portretskilderye van inheemse mense en soms landskapppe. Ook doen hy in die tydperk nog boekillustrasies en skryf hy artikels oor die dierelewe vir plaaslike koerante.
Tydens sy leeftyd hou hy uitstallings in Suid-Afrika, Keulen, Venesië, Nederland en België. Sy laaste uitstalling was in Windhoek in Julie 1965.
Krampe word beskryf as ’n avonturier met ’n rustelose gees, skaam, nors, kortaf, onafhanklik, vreesloos, waaghalsig. Hierdie alleenloper se wanderlust bring hom in Oos-Afrika, Europa en Asië. In 1966 is hy op safari in die Midde-Ooste en op 28 Julie sterf hy in Indië in ’n onderonsie met ’n olifant.
Sy werke is te besigtig in o.a. die Rupert Museum op Stellenbosch, en in galerye in Johannesburg, Kimberley se William Humphreys-kunsgalery, Graaff-Reinet, Kaapstad, Pretoria en Windhoek.
Devon Gummersall
Devon Gummersall (gebore 15 Oktober 1978) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Stranger in the House (2015) en in die televisiereekse My So-Called Life (1994), Mad Men (2007), en Nashville (2012).
Kameelkop
Kameelkop is 'n nedersetting in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Die dorp lê direk suidwes van Dendron. In 2011 het Kameelkop 'n bevolking van 1 174 gehad, waarvan 1 157 (98,6%) Noord-Sotho (Sepedi) as hulle huistaal praat.
Paul Edwin Roth
Paul Edwin Roth (22 Oktober 1918 – 27 Oktober 1985) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die televisiereeks Sherlock Holmes (1967).
Hendrik Johannes Jacob Bingle
Hendrik (Hennie) Johannes Jacob Bingle (1910–2007) was 'n Calvinis, opvoeder en rektor van die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys in Potchefstroom, Suid-Afrika.
Herkoms
Bingle is op 15 Augustus 1910 in Colesberg in die destydse Kaapprovinsie gebore. Hy was die seun van Pieter Willem Bingle en Albertje Catharina Andria Coetzee. Hy is in 1936 met Anna Susanna de Klerk getroud. Hy is op 29 Junie 2007 oorlede.
Opvoeding
Hy het sy matriek aan Hoërskool Paul Kruger in Steynsburg geslaag. Hy was 'n onderwyser op Steynsburg, Vryburg, Messina en in Johannesburg. In 1931 het hy by die Staatsargief gewerk. Hy het 'n M.Ed. in 1935 en 'n PhD in 1940 aan die Potchefstroomse Universiteit behaal.
Loopbaan
In 1945 is hy as senior lektor in Opvoedkunde aangestel aan die Potchefstroomse Universiteit. In 1949 is hy tot professor bevorder. Hy is in 1951 as Dekaan van die Onderwysdepartement aangestel, tot 1962. Hy was nou betrokke by die universiteit wat in 1951 onafhanklik geword het. Hy was een van die skrywers van die Universiteitswet.
Op 20 November 1963 word hy deur die Universiteitsraad as Rektor verkies. Bingle was 'n Calvinis, en het 'n instituut op die kampus gestig vir die bevordering van Calvinisme. Hy was voorsitter van die Afrikaanse Calvinistiese Beweging.
Die universiteit het in sy tyd as rektor in studentegetalle gegroei. Hy het 16 universiteite wêreldwyd besoek om te sien hoe om die universiteit konstruktief uit te brei. Hy het noue bande gehad met die regering van die dag, deur lidmaatskap van nasionale komitees. Die graad Doctor Educationis (Honoris Causa) is in 1981 aan hom verleen en hy het in 2001 die Kanseliersmedalje ontvang. Vandag dra die studentesentrum op kampus sy naam.
Rhodesiese Spoorweë 20ste klas
Die Rhodesiese Spoorweë 20ste klas, later Zambiese Spoorweë en Nasionale Spoorweë van Zimbabwe 20ste klasse, was een van die grootste en kragtigste stoomlokomotiewe in die Suidelike halfrond.
Met 61 lokomotiewe wat gebou is, is hulle die vierde grootste klas Garrattlokomotiewe ooit gebou - ná die Suid-Afrikaanse Spoorweë klas GMA, (120), die Rhodesiese Spoorweë 15de klas, (74) en die Suid-Afrikaanse Spoorweë klas GF (65).
Die 20ste Klas Garratt-stoomlokomotiewe is afgelewer van 1954 tot 1958. Slegs een maatskappy het die lokomotiewe gebou naamlik Beyer, Peacock and Company. Die lokomotief was toegerus met Walschaerts-klepratwerk.
Stanley Clements
Stanley Clements (16 Julie 1926 – 16 Oktober 1981) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Racing Luck (1948), Fighting Trouble (1956), Up in Smoke (1957), en Spook Chasers (1957).
Samantha Beckinsale
Samantha Beckinsale (gebore 23 Julie 1966) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse London's Burning (1988), Magic Grandad (1993), en Duck Patrol (1998).
Jamgoertsjef
Jamgoertsjef (Russies: Ямгурчев) is 'n voorstad en historiese buurt van Astrachan, Rusland. Dit is suidoos van Astrachan se middestad by die Koetoemrivier geleë.
Geskiedenis
Die buurt se naam Jamgoertsjef is 'n Russiese byvoeglike naamword wat afgelei is van Jamgoertsji, die naam van een van die laaste leiers van die onafhanklike Astrachanse Khanaat. Volgens die geskiedkundige Wasili Tatisjtsjef, is die buurt deur die voormalige khan gestig nadat Astrachan in 1556 deur Rusland verower en gekoloniseer is.
Ralph Cloninger
Ralph Cloninger is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Monte Cristo (1922), The Man Who Won (1923), Hearts Aflame (1923), en Winds of the Pampas (1927).
David Lloyd George
David Lloyd George, eerste graaf Lloyd-George van Dwyfor (17 Januarie 1863 - 26 Maart 1945) was 'n Britse staatsman en politikus van die Liberale Party wat van 1916 tot 1922 as premier van die Verenigde Koninkryk gedien het. Hy was die laaste liberaal om die pos van premier te beklee en sy steun het toenemend van die konserwatiewes gekom wat hom uiteindelik in die steek gelaat het.
Lloyd George was 'n eerstetaalse Walliese spreker, gebore op 17 Januarie 1863 in Chorlton-on-Medlock, Manchester, by Walliese ouers. Hy is grootgemaak in Wallis van ongeveer drie maande oud, eers vir 'n kort tyd in Pembrokeshire, en daarna in Llanystumdwy, Carnarvonshire.
Hy is tot dusver die enigste Britse premier wat Wallies as eerste en Engels as tweede taal gepraat het. Sy pa, 'n skoolmeester, is in 1864 oorlede en hy is in Wallis grootgemaak deur sy ma en haar skoenmakerbroer, wie se liberale politiek en baptistegeloof Lloyd George sterk beïnvloed het; dieselfde oom het die seun gehelp om 'n loopbaan as prokureur te begin nadat hy skool verlaat het.
Lloyd George het aktief geraak in die plaaslike politiek en het 'n reputasie opgedoen as redenaar en voorstander van 'n Walliese mengsel van radikale liberalisme en nie-konformisme in die beywering vir die afskaffing van die Anglikaanse kerk in Wallis, gelykheid vir arbeiders en huurders, en hervorming van grondbesit. In 1890 wen hy net net 'n setel in 'n tussenverkiesing om parlementslid vir Caernarvon Boroughs te word. Hy behou dié setel vir 55 jaar. Hy dien in die kabinet van Henry Campbell-Bannerman vanaf 1905. Na H.H. Asquith in 1908 die premier word vervang Lloyd George hom as kanselier van die skatkis. Om uitgebreide welsynshervormings te finansier, het hy belasting op grondbesit en hoë inkomste in die "People's Budget" van 1909 voorgestel. Die oorheersend konserwatiewe House of Lords verwerp hierdie voorstel. Die gevolglike grondwetlike krisis is eers opgelos na twee verkiesings in 1910 en die aanvaarding van die parlementswet in 1911. Sy begroting is in 1910 uitgevaardig, en met die National Insurance Act van 1911 en ander maatreëls het dit gehelp om die moderne welsynstaat te vestig. In 1913 was hy betrokke by die Marconiskandaal, maar bly in die amp en bepleit die afskaffing van die Anglikaanse kerk in Wallis, totdat die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog in 1914 die implementering daarvan opskort.
Alberta Vaughn
Alberta Vaughn (27 Junie 1904 – 26 April 1992) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Adorable Deceiver (1926), Ain't Love Funny? (1927), Dance Hall Hostess (1933), en The Live Wire (1935).
David Lloyd George
In die oorlogstyd het kanselier Lloyd George die land se finansies versterk en ooreenkomste met vakbonde gesluit om produksie te handhaaf. In 1915 vorm Asquith 'n liberaalgeleide oorlogstydskoalisie met die konserwatiewes en arbeid. Lloyd George het minister van ammunisie geword en die produksie vinnig uitgebrei. In 1916 word hy aangestel as minister van buitelandse sake vir oorlog, maar is gefrustreerd deur sy beperkte mag en botsings met die militêre establishment oor strategie. Te midde van die dooiepunt aan die Westelike Front het vertroue in Asquith se leierskap afgeneem. Hy is gedwing om in Desember 1916 te bedank en Lloyd George volg hom op as premier, ondersteun deur die konserwatiewes en sommige liberale.
As premier het Loyd George gesag gesentraliseer deur 'n kleiner oorlogskabinet, 'n nuwe kabinetskantoor en sy "Garden Suburb" van adviseurs. Om voedseltekorte te bekamp, ​​het hy die konvooistelsel geïmplementeer, rantsoenering ingestel en boerdery gestimuleer. Nadat hy die rampspoedige Franse Nivelle-offensief in 1917 ondersteun het, moes hy veldmaarskalk Haig se planne vir die Slag van Passchendaele teësinnig goedkeur, wat tot groot ongevalle gelei het met min strategiese voordeel. Teen die standpunt van sy bevelvoerders kon hy uiteindelik toesien dat die Geallieerdes in Maart 1918 onder een bevel gebring word. Die oorlogspoging het in Augustus in hul guns gedraai en in November in oorwinning geëindig. In die nadraai het hy en die konserwatiewes hul koalisie met volksondersteuning gehandhaaf na die Desember 1918        "Koeponverkiesing". Sy regering het stemreg vroeër die jaar na alle mans en sommige vroue uitgebrei.
Lloyd George was 'n belangrike speler in die Vredeskonferensie van Parys in 1919, maar die situasie in Ierland het daardie jaar vererger en uitgebreek in die Ierse Vryheidsoorlog, wat geduur het totdat Lloyd George in 1921 oor onafhanklikheid van 'n Ierse Vrystaat onderhandel het. Tuis het hy met hervormings vir onderwys en behuising begin, maar die vakbonde se militantheid het rekordvlakke bereik, die ekonomie het in 1920 in 'n depressie gegaan en werkloosheid het gestyg. Bestedingsbesnoeiings het gevolg (1921–22) en Lloyd George was in 'n skandaal gewikkel oor die verkoop van eerbewyse en die Chanakkrisis in 1922. Bonar Law het steun gewen op die agterbanke vir die konserwatiewes om alleen die volgende verkiesing aan te pak. Lloyd George bedank as premier en beklee nooit weer 'n groot amp nie. Hy het voortgegaan as 'n faksieleier van die liberales wat teen die Asquithfaksie geveg het. Uiteindelik het Lloyd George die liberales van 1926 tot 1931 gelei. Hy het vernuwende voorstelle gebring vir openbare werke wat geïgnoreer is. Sy party het steeds agteruitgegaan en teen 1931 was hy 'n wantrouige figuur wat aan die hoof was van 'n klein stukkie wegbreekliberale wat gekant was teen die nasionale regering. Hy weier om in die oorlogskabinet van Winston Churchill te dien in 1940. Hy word in 1945, kort voor sy dood, tot die adelstand verhef.
Teen Anglo-Boereoorlog
Lloyd George was beïndruk deur sy reis na Kanada in 1899. Alhoewel dit soms verkeerdelik veronderstel was - in daardie tyd en daarna - dat hy 'n Klein Engelander is, was hy nie 'n teenstander van die Britse Ryk nie, maar in 'n toespraak by Birkenhead op 21 November 1901 beklemtoon hy dat die Britse Ryk gebaseer behoort te wees op vryheid, insluitend vir Indië, en nie 'rasse-arrogansie' nie. Gevolglik het hy nasionale bekendheid verwerf deur hewige opposisie teen die Anglo-Boereoorlog te toon.
Hy het Rosebery se leiding gevolg en sy aanval eerstens baseer op wat Brittanje se oorlogsdoelwitte sou wees - om die griewe van die Uitlanders reg te stel, en veral die bewering dat hulle verkeerdelik die stemreg geweier is, en gesê: "Ek glo nie dat die oorlog in verband gebring kan word met die stemregkwessie nie. Dit is 'n kwessie van 45% dividende en dat Engeland, ( wat nie toe algemene manlike stemreg gehad het nie ), meer stemreghervorming nodig het as die Boererepublieke." Sy tweede aanval kom op grond van die oorlog se koste, wat volgens hom die agterstallige maatskaplike hervorming in Engeland, soos ouderdomspensioene en werkershuise, verhinder het. Later in die oorlog, het sy aanvalle oorgegaan na die optrede van die generaals. Gebaseer op berigte van William Burdett-Coutts in The Times het hy gesê dat hulle nie vir die siek of gewonde soldate voorsiening gemaak het nie en dat Boerevroue en kinders in konsentrasiekampe verhonger. Hy het egter sy skerpste kritiek vir die Chamberlains voorgehou en hulle beskuldig van winsbejag uit die oorlog deur die familieonderneming Kynoch Ltd., waarvan Chamberlain se broer die voorsitter was. Die firma het tenders van die oorlogskantoor gekry, al was hul pryse hoër as sommige van hul mededingers. Nadat Lloyd George tydens 'n vergadering in Birmingham gepraat het, moes hy vermom word as 'n polisieman, omdat sy lewe deur die skare in gevaar was. In hierdie tyd was die Liberale Party erg verdeeld, aangesien Herbert Henry Asquith, RB Haldane en ander ondersteuners van die oorlog was en die Liberal Imperial League gevorm het.
Vangueria madagascariensis
Die gladdeblaarwildemispel (Vangueria madagascariensis) is 'n boom wat inheems is in Gauteng, KwaZulu-Natal, Limpopo en Mpumalanga in Suid-Afrika asook in Angola, Benin, Comore-eilande, Demokratiese Republiek die Kongo, Eritrea, Eswatini, Ethiopië, Ghana, Kameroen, Kenia, Madagaskar, Malawi, Mali, Mosambiek, Nigerië, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Soedan, Tanzanië, Tsjad en Uganda.
Bruno Gunn
Bruno Gunn (gebore 8 November 1968) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Bad Teacher (2011), The Hunger Games: Catching Fire (2013), en Officer Downe (2016), en in die televisiereeks Westworld (2016).
Vangueria madagascariensis
Die boom het twee subspesies:
Die boom se FSA-nommer is 702.1.
Haliclona magna
Haliclona magna is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1969 deur Vacelet.
Lachenalia hirta
Lachenalia hirta is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet en is deel van die fynbos en die renosterveld. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap. Dit kom vanaf Springbok tot by Calvinia en verder suid tot by Kleinberg, noord van Kaapstad, voor.
Pavetta inandensis
Die bosbruidsbos (Pavetta inandensis) is 'n boom wat inheems in Gauteng, KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga, Oos-Kaap asook Eswatini en Mosambiek is.
Lampranthus falciformis
Lampranthus falciformis is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap. Die populasie se getalle is stabiel.
Eduard Rothauser
Eduard Rothauser (8 Desember 1876 – Januarie 1956) was 'n Duitse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Sein Rekordflug (1914), Die Hahnenfeder (1919), Er selbst sein Gott (1920), en Der Schrein der Medici (1921).
Pavetta inandensis
Die boom se FSA-nommer is 718.
Lampranthus fugitans
Lampranthus fugitans is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus. Die spesie is endemies aan KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap. Dit kom van Pondoland en Port Edward tot by Mkambati voor. Daar is drie subpopulasies wat bedreig word deur vertrapping en oorbeweiding wat lei tot gevolglike gronderosie.
Sarlat rugby
Die Club Athlétique Sarladais Périgord Noir is 'n Franse rugbyklub in Sarlat-la-Canéda. Vanaf 2020 word daar na die eerste span verwys as Sarlat-rugby.
Dit ontwikkel in 2020–2021 in die Federal 2-kampioenskap. .
Lampranthus filicaulis
Lampranthus filicaulis is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap. Dit kom van Tulbagh tot by die Kaapse Vlakte en Botrivier voor. Die plant het reeds 30% van sy habitat die afgelope 45 jaar afgestaan aan ontwikkeling en gewasverbouing. Ontwikkeling bly 'n bedreiging. In Engels staan die plant bekend as die threadleaf brightfig.
Haliclona mokuoloea
Haliclona mokuoloea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1950 deur De Laubenfels.
Lachenalia inconspicua
Lachenalia inconspicua is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap en kom in die oostelike Namakwaland en die Boesmanland voor.
Bittereinder (musiekgroep)
Bittereinder is 'n Suid-Afrikaanse kletsrym- /hiphop groep wat in 2009 ontstaan het. Die groep bestaan uit Peach van Pletzen, Louis Minnaar en Jaco van der Merwe. Hulle musiek word deur 'n prominente tromritme gekenmerk, wat in meeste van hul musiek, met die uitsondering van enkele snitte gehoor kan word. Die naam Bittereinder is van die Bittereinders ontleen, wat 'n faksie van die Boere-guerrillavegters was wat in die latere stadiums van die Tweede Vryheidsoorlog (1899-1902) teen die magte van die Britse Ryk geveg het.
Hulle het al by groot Suid-Afrikaanse musiekfeeste soos Oppikoppi opgetree, en oor Suider-Afrika en Nederland getoer. Hulle is bekend vir hul hoë-energie vertonings.
Bittereinder op TV
In Augustus 2013 verskyn Bittereinder prominent op 'n CNN-program genaamd "Inside-Africa", in 'n episode oor kulturele diversiteit in Suid-Afrika, veral in die hoofstad, Pretoria (Jaco sing ook in A Tale of Three Cities oor sy grootword in Pretoria). Die episode het uittreksels uit baie van Bittereinder se optredes en musiekvideo's bevat en 'n in-diepte-onderhoud met Jaco oor grootword as 'n Afrikaner in die 1990's in Suid-Afrika.
Bittereinder het ook al verskyn en lewendig opgetree op/by die volgende:
Toekennings en nominasies
Na hul ontstaan in 2009 het hulle dadelik begin werk aan hul eerste album 'n Ware Verhaal, en dit vrygestel deur Rhythm Records in Oktober 2010. Die album het 'n SAMA (South African Music Award) vir die beste alternatiewe Afrikaanse album van 2011 ontvang, en is genomineer vir 2 Tempo Toekennings en 3 MK Awards. Die 4 snitte en video's van die eerste album het almal nommer 1 plekke op die MK Top 10 en verskeie radiostasies regoor Suid-Afrika behaal. Bittereinder stel hul 2de album Die Dinkdansmasjien in November 2012 vry, en weer bereik die eerste 3 snitte nommer 1 posisies op radio en videoparades (charts) regoor Suid-Afrika. Die Dinkdansmasjien is ook genomineer vir 'n SAMA, 'n MK-toekenning en 'n Tempo-toekenning.
Tussen die twee albums het Bittereinder saam met Jack Parow, Chris Chameleon, Tumi Molekane (Tumi & the Volume), Inge Beckmann (Lark / Beast), Hunter Kennedy (Fokofpolisiekar / Die Heuwels Fantasties), Toast Coetzer (Buckfever Underground), die Nederlandse kletsrymer Tim Beumers, Richard Brokensha asook die Kaapse kletsrymer HemelBesem gewerk.
Bittereinder het 'n soliede reputasie oor die afgelope 4 jaar van optredes by feeste in Suid-Afrika, Nederland, Mosambiek en Namibië verkry, en is vir 2013 & 2014 se MK Award genomineer vir "Best Live Act". Bittereinder het die 2013 "Best Local Band" Rekord-toekenning gewen.
Rosalind Bennett
Rosalind Bennett (gebore 13 Mei 1966) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Innocent Lies (1995) en Restoration (1995), en in die televisiereeks Growing Rich (1992).
Sasha Behar
Sasha Behar (gebore 25 September 1971) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Coronation Street (1960), Jonathan Creek (1997), Doctor Who (2005), en Strike Back (2010).
Sean Gunn
Sean Gunn (gebore 22 Mei 1974) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Pearl Harbor (2001), Guardians of the Galaxy (2014), Guardians of the Galaxy Vol. 2 (2017), en Avengers: Infinity War (2018).
Blue Velvet
Blue Velvet is ’n Amerikaanse neo-noir-raaiseldrama van 1986 wat deur David Lynch geskryf en geregisseer is. Dis ’n mengsel van ’n sielkundige gruwelprent en film noir. Die akteurs sluit in Kyle MacLachlan, Isabella Rossellini, Dennis Hopper en Laura Dern. Die titel kom van Bobby Vinton se 1963-treffer "Blue Velvet". Hoewel die prent aanvanklik gemengde resensies gekry het, word dit nou beskou as een van die beste flieks van die 1980's. Lynch het sy tweede Oscar-benoeming vir beste regisseur daarvoor gekry. Die prent het ook nuwe lewe in Hopper se loopbaan geblaas en Rossellini se loopbaan as model en skoonheidswoordvoerder in ’n nuwe rigting gestuur.
Ná die mislukking van Lynch se Dune (1984) het hy moeite gedoen om ’n meer "persoonlike storie" te vertel, met ’n styl soortgelyk aan die surrealisme van sy debuutprent, Eraserhead (1977). Baie groot ateljees het die draaiboek in die laat 1970's en vroeë 1980's van die hand gewys weens die seksuele en gewelddadige inhoud. Die onafhanklike ateljee De Laurentiis Entertainment Group het dit eindelik gefinansier en vervaardig.
Die fliek het sedertdien kultusstatus bereik en aansienlike akademiese aandag gekry, en word algemeen beskou as Lynch se beste werk. Dit word gedurig genoem as een van die beste Amerikaanse rolprente van alle tye deur verskillende publikasies, onder meer Time, Entertainment Weekly en BBC Magazine. Die Amerikaanse Rolprentinstituut het dit ook gekies as een van die beste raaiselprente wat nog gemaak is.
Storielyn
Jeffrey Beaumont (MacLachlan) keer van kollege af terug na sy tuisdorp, Lumberton in Noord-Carolina, nadat sy pa ’n hartaanval gekry het. Terwyl hy van die hospitaal af huis toe loop, tel hy ’n afgesnyde oor op. Hy neem dit polisie toe en loop weer die speurder John Williams (George Dickerson) se dogter, Sandy (Dern), raak. Sy vertel hom besonderhede oor die oor-saak en ’n suspisieuse vrou, Dorothy Vallens (Rossellini), wat dalk met die saak verbind kan word. Jeffrey raak al hoe nuuskieriger en gaan Dorothy se woonstel binne deur hom as ’n insekbestryder voor te doen. Terwyl ’n man in ’n geel pak by die deur Dorothy se aandag aflei, steel Jeffrey haar spaarsleutel. Hy verwys later na dié man as "the Yellow Man".
Jeffrey en Sandy woon Dorothy se nagklubvertoning by waarin sy die liedjie "Blue Velvet" sing. Hy loop vroeg om in haar woonstel rond te snuffel. Dorothy ontdek hom daar en dreig hom met ’n mes. Onder die indruk dat sy belangstelling seksueel van aard is, en opgewerk deur sy voyeurisme, laat Dorothy Jeffrey uittrek terwyl sy hom met die mes dreig en begin orale seks op hom toepas. Hulle word onderbreek deur ’n klop aan die deur. Dorothy steek Jeffrey in ’n kas weg van waar hy die besoeker, Frank Booth (Hopper), se bisarre seksuele dade dophou – wat insluit die inaseming van ’n ongeïdentifiseerde gas, die skuur van sy liggaamsdele teen Dorothy (dry humping) en sadomasochisme. Frank is ’n uiters gewelddadige vuilbek-sosiopaat wie se orgasme ’n vlaag van beide plesier en woede is. Dit blyk Frank het Dorothy se man en seun ontvoer om haar te dwing om seksuele gunste aan hom te bewys. Toe Frank loop, probeer ’n hartseer en desperate Dorothy om Jeffrey weer te verlei en dring sy daarop aan dat hy haar slaan, maar hy weier. Sy vertel hom om te loop.
Jeffrey vertel Sandy van sy ondervinding en vra haar waarom daar mense soos Frank is. Sandy vertel hom weer van ’n wonderlike droom wat sy gehad het oor rooiborsies, ’n soort voël, wat sy vertolk as ’n teken van hoop vir die mensdom. Jeffrey en Sandy is tot mekaar aangetrokke, maar Sandy het ’n kêrel.
Jeffrey woon weer Dorothy se vertoning by en sy sing dieselfde liedjie. Hy sien Frank in die gehoor waar hy ’n stuk blou fluweel sit en vryf wat hy van Dorothy se rok afgesny het. Jeffrey volg Frank en hou hom die volgende paar dae dop. Kort daarna kom twee mans, wat Jeffrey "the Well-Dressed Man" en "the Yellow Man" noem, uit ’n nywerheidsgebou wat Frank dikwels besoek. Jeffrey meen hulle is Frank se misdaadvennote en vertel Sandy daarvan. Die twee soen, maar Sandy raak ongemaklik. Net daarna besoek Jeffrey vir Dorothy en die twee het seks. Hy wil haar egter nie slaan, soos sy vra, nie en sy raak emosioneel. Woedend slaan hy haar en is dadelik geskok oor sy daad, maar Dorothy put plesier daaruit.
Frank kom op Dorothy en Jeffrey af en dwing hulle om saam met hom na die woonstel te gaan van Ben (Dean Stockwell), sy verwyfde misdaadvennoot wat Dorothy se seun aanhou. Frank neem Jeffrey daarna na ’n vullishoop en toe hy Dorothy molesteer, slaan Jeffrey hom. Frank se handlangers sleep Jeffrey uit die kar. Frank soen Jeffrey se gesig om hom te intimideer en slaan hom dan wreedaardig op die maat van die overture van die Roy Orbison-liedjie "In Dreams". Jeffrey word die volgende dag eers wakker en loop huis toe, vol skuldige en desperate gevoelens. Hy gaan na die polisiekantoor, waar hy sien Sandy se pa se vennoot is "the Yellow Man" – ’n offisier met die naam Tom Gordon (Fred Pickler). Sandy se pa waarsku Frank dat hy homself in gevaar stel en die ondersoek in die wiele kan ry. Jeffrey en Sandy gaan saam na ’n dans en sê hulle is lief vir mekaar, maar word deur Sandy se kêrel gekonfronteer. ’n Erger konfrontasie word afgeweer toe hulle Dorothy – kaal, geslaan en hartseer – op Jeffrey se grasperk aantref. Sy is net-net by haar bewussyn en maak haar intieme dade met Jeffrey bekend. Sandy klap hom, maar vergewe hom later.
Jeffrey dring daarop aan om na Dorothy se woonstel terug te keer en vra Sandy om die polisie, ook haar pa, na die toneel te stuur. Daar tref Jeffrey Dorothy se man (Don Green) aan; hy is doodgeskiet en een van sy ore is af. Ook daar is "the Yellow Man", met ’n grusame kopwond; dit lyk of ’n deel van sy brein op ’n rowwe manier uitgesny is. Toe Jeffrey wil loop, sien hy "the Well-Dressed Man" met die trap opkom en herken hom as ’n vermomde Frank. Jeffrey praat met speurder Williams oor "the Yellow Man" se polisieradio, maar jok oor waar hy is. Frank kom die woonstel binne en sê hy het Jeffrey se gesprek oor sy eie polisieradio gehoor. Terwyl hy in die verkeerde kamer na Jeffrey soek, kry Jeffrey "the Yellow Man" se wapen beet en kruip weer in die kas weg. Frank skiet "the Yellow Man" dood en toe hy die kasdeur oopmaak, skiet Jeffrey hóm dood. Speurder Williams kom die woonstel binne, gevolg deur Sandy.
Jeffrey en Sandy sit hierna hul verhouding voort en merk die ongewone voorkoms van rooiborsies op die dorp. Die fliek eindig in ’n montage-reeks, waarin Dorothy en haar seun herenig word.
Vertolking
duimnael|180px|David Lynch in 1990 by die [[Emmys.]]
Al lyk dit aanvanklik soos ’n raaiselprent, het Blue Velvet verskeie tematiese vlakke. Daar is ’n groot ooreenkoms met die 1950's se film noir deur middel van konvensies soos die femme fatale (Dorothy Vallens), ’n skynbaar onkeerbare skurk (Frank Booth) en die twyfelagtige morele uitkyk van die held (Jeffrey Beaumont), asook Lynch se ongewone gebruik van skaduryke, dikwels donker kinematografie. Blue Velvet verteenwoordig en vestig Lynch se bekende "skewe visie", en stel kykers bekend aan verskeie herhalende elemente in sy werk, waarvan sommige later sy handelsmerk geword het, soos verwronge karakters, ’n gepolariseerde wêreld en verlammende skade aan die kop of brein.
Die mees betekenisvolle Lynch-handelsmerk in die prent is die uitbeelding van ’n donker ondergrondse wêreld op ’n skynbaar ideale dorpie; Jeffrey verklaar selfs in die prent hy "sien iets wat altyd verborge was", wat verwys na die prent se sentrale idee. Lynch se karakterisering van prente, simbole en motiewe is al bekend, en daar is al baie geskryf oor sy spesifieke styl, wat vir die eerste keer in Blue Velvet te sien is. Woorde soos "droomagtig", "ultravreemd", "donker" en "rare skepsel" word dikwels gebruik. Rooi gordyne duik ook op in sleuteltonele, veral in Dorothy se woonstel – dit het sedertdien ’n Lynch-handelsmerk geword. Die prent is vergelyk met Alfred Hitchcock se Psycho (1960) vanweë sy strak hantering van psigotiese boosheid. Die uitgangspunt van albei flieks is nuuskierigheid, wat lei tot ’n ondersoek wat die hoofkarakters by ’n verborge, voyeuristiese onderwêreld van misdaad betrek.
Die feministiese psigoanalitikus en rolprentteoris Laura Mulvey meen Blue Velvet stel ’n metaforiese Oedipus-gesin daar – "die kind", Jeffrey Beaumont, en sy "ouers", Frank Booth en Dorothy Vallens – met behulp van opsetlike verwysings na film noir en sy onderliggende Oedipus-tema. Die gevolglike geweld, meen sy, kan beskou word as simbolies van werklike gesinsgeweld. Frank se gewelddadige optrede kan gesien word as ’n weerspieëling van verskillende soorte geweld in gesinne, en die beheer wat hy oor Dorothy uitoefen, kan verteenwoordigend wees van die houvas wat ’n mishandelende man op sy vrou het. Michael Atkinson beskou Jeffrey as ’n onskuldige jong man wat geskok word deur Frank se geweld, maar terselfdertyd daardeur in die versoeking gebring word as ’n manier om Dorothy vir homself te hê. Atkinson het ’n Freudiaanse benadering tot die prent; hy beskou dit as ’n uitdrukking van die getraumatiseerde onskuld wat Lynch se werk kenmerk. Hy beweer "Dorothy verteenwoordig die seksuele mag van die ma(figuur) omdat sy verbode is en omdat sy die onderwerp word van die ongesonde, kinderlike impulse wat in Jeffrey se onderbewussyn aan die werk is".
Simboliek
Baie simboliek kom in Blue Velvet voor. Die mees volgehoue simboliek is ’n insekmotief wat begin aan die einde van die eerste toneel, toe die kamera inzoem op ’n goed versorgde voorstedelike grasperk en ’n nes van wriemelende, weersinwekkende insekte ontbloot. Dit word algemeen beskou as ’n metafoor vir die ongure onderwêreld wat Jeffrey kort daarna ontdek onder die oppervlak van sy eie voorstedelike, Reagan-agtige paradys.
duimnael|240px|Rossellini en Lynch op die [[Cannes-rolprentfees.]]
Pryse
Lynch is vir ’n Oscar vir beste regisseur benoem vir die prent. Isabella Rossellini het ’n Independent Spirit Award gewen vir beste aktrise. David Lynch en Dennis Hopper het ’n Los Angeles Film Critics Association Award gewen vir onderskeidelik beste regisseur en beste manlike byspeler. Die National Society of Film Critics het die pryse vir beste rolprent, beste regisseur (Lynch), beste kinematografie (Frederick Elmes) en beste manlike byspeler (Hopper) toegeken vir die prent.
Pavetta edentula
Die kliertjiesboom (Pavetta edentula) is 'n boom wat inheems is in KwaZulu-Natal en Mpumalanga asook Eswatini en Mosambiek.
Die boom se FSA-nommer is 717.
Hyphaene compressa
Hyphaene compressa is 'n boom wat deel is van die Arecaceae familie. Die plant is inheems in Ethiopië, Kenia, Mosambiek, Somalië en Tanzanië.
Hilda Vaughn
Hilda Vaughn (27 Desember 1898 – 28 Desember 1957) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Susan Lenox <Her Fall and Rise> (1931), Dinner at Eight (1933), Anne of Green Gables (1934), en Everybody's Old Man (1936).
Keetia gueinzii
Die rankklipels (Keetia gueinzii) is boom wat inheems is in KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga, die Oos-Kaap asook Angola, Burundi, Cabinda, Demokratiese Republiek die Kongo, Eswatini, Ethiopië, Gaboen, Kameroen, Kenia, Malawi, Mosambiek, Rwanda, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Soedan, Tanzanië, Uganda, Zambië en Zimbabwe.
Die boom se FSA-nommer is 714.
Lachenalia isopetala
Lachenalia isopetala is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet en is deel van die Sukkulente Karoo. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap. Die spesie kom naby Nieuwoudtville op die Bokkeveldberge-eskarp, ooswaarts tot by Calvinia en suidwaarts op die eskarp tot by Sutherland voor.
Erythrococca kaokoensis
Die kaokorooibessie (Erythrococca kaokoensis) is 'n boom wat endemies is in Namibië. Die boom se FSA-nommer is 759.
Haliclona parietalis
Haliclona parietalis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1893 deur Topsent.
Damon Gupton
Damon Gupton (gebore 4 Januarie 1973) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Whiplash (2014) en in die televisiereekse The Newsroom (2012), Bates Motel (2013), en The Divide (2014).
Arjun Gupta (akteur)
Arjun Gupta (gebore 28 November 1986) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en kinematograaf. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Stand Up Guys (2012) en Bridge and Tunnel (2014), en in die televisiereekse Nurse Jackie (2009) en How to Get Away with Murder (2014).
Andy Clyde
Andy Clyde (25 Maart 1892 – 18 Mei 1967) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Stick to Your Guns (1941), Texas Masquerade (1944), Silent Conflict (1948), en Borrowed Trouble (1948).
Katherine Kath
Katherine Kath (11 Augustus 1920 – 17 November 2012) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Cupboard Was Bare (1948), Moulin Rouge (1952), en Subway in the Sky (1959), en in die televisiereeks The Prisoner (1967).
Pietermaritzburg-lughawe
Pietermaritzburg-lughawe (IATA-kode: PZB, ICAO: FAPM), voorheen bekend as Oribi Lughawe, is 'n lughawe in Pietermaritzburg, in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die lughawe bedien die stad van Pietermaritzburg en omgewing sowel as die westelike voorstede van Durban. Die lughawegebou en aanlêkaai is in 2013 opgegradeer.
Kommunikasie
Kommunikasiefrekwensie 122.0 MHz
Viva Birkett
Viva Birkett (14 Februarie 1887 – 27 Junie 1934) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Trilby (1914) en The Life of Lord Byron (1922).
Elizabeth Berrington
Elizabeth Berrington (gebore 3 Augustus 1970) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Naked (1993), Secrets & Lies (1996), Quills (2000), en In Bruges (2008).
Christian Rub
Christian Rub (13 April 1886 – 14 April 1956) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente We're Only Human (1935), Peter Ibbetson (1935), Girls' Dormitory (1936), en You Can't Take It with You (1938).
Haliclona stoneae
Haliclona stoneae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2000 deur de Weerdt.
Haliclona perlucida
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1971 deur Griessinger.
Misha Defonseca
Op 29 Februarie 2008 het die skrywer en haar regsverteenwoordigers erken die topverkoperboek was fiktief, al is dit as 'n outobiografie gepubliseer. In 2014 het 'n hof Defonseca gelas om $22 miljoen aan haar uitgewer terug te betaal.
Biografie
Defonseca is gebore as Monique de Wael, die dogter van Katolieke ouers wat deur die Nazi's gevange geneem, verban en vermoor is omdat hulle lede van die weerstandsbeweging was. Ná haar ouers se inhegtenisneming is Monique na haar grootouers, en daarna haar oom, gestuur om by hulle te gaan woon. In die plaaslike gemeenskap was sy bekend as die "dogter van die verraaier", want haar pa is daarvan beskuldig dat hy tydens sy aanhouding geheime aan die Nazi's verklap het. Haar pa se naam is verwyder van 'n gedenkteken ter ere van die Schaerbeek-munisipaliteit se werknemers wat Nazi-slagoffers was.
Defonseca en haar man, Maurice, het in 1988 van Parys na die Verenigde State verhuis en 'n huis in Millis, Massachusetts, gekoop. Hy was teen die middel 1990's werkloos. Defonseca het begin fantaseer oor haar kinderjare en 'n storie uitgedink van hoe sy op sesjarige ouderdom deur Europa geswerf het nadat haar ouers in 1941 gedeporteer is en deur 'n vriendelike trop wolwe beskerm is, hoe sy 'n Duitse soldaat uit selfverdediging doodgemaak het en in uit die Warskou-ghetto gesluip het, en hoe sy ná die oorlog haar pad teruggekry het huis toe. Jane Daniel, 'n plaaslike boekuitgewer, het Defonseca oorreed om haar memoires te skryf nadat sy gehoor het hoe die skrywer haar storie in die Massachusetts-sinagoge vertel. Daniel het Misha: A Memoire of the Holocaust Years in 1997 gepubliseer deur haar "eenvrou-onderneming", Mt. Ivy Press.
Gillian Blake
Gillian Blake (gebore 10 Mei 1949) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Who-Dun-It (1969), Crime of Passion (1970), Follyfoot (1971), en BBC2 Playhouse (1973).
Misha Defonseca
Biografie
Ondanks die boek se gewildheid het baie resensente gewys op dele daarin wat logies of histories onwaarskynlik was. Die eerste persoon wat die egtheid van die storie in die openbaar in twyfel getrek het, is Henryk M. Broder, wat in 1996 'n artikel oor Defonseca vir die Duitse publikasie Der Spiegel geskryf het. Laat in Februarie 2008 het Jane Daniel 'n doopsertifikaat vir 'n Monique De Wael van 'n Brusselse kerk op haar blog gepubliseer, asook 'n rekord van 'n elementêre skool naby die De Waels se huis wat wys Monique is in September 1943 daar ingeskryf – twee jaar nadat Misha beweer het sy Brussel verlaat het. Die Belgiese koerant Le Soir het kort daarna daaroor berig. Eindelik het 'n Belgiese historikus, dr. Maxime Steinberg, die storie se ongerymdhede en foute uitgewys.
Op 29 Februarie 2008 het Defonseca aan Le Soir erken sy het die storie versin nadat die koerant aan haar "onweerlegbare" bewyse getoon het dat haar storie vals is. "Die boek is 'n storie; dis my storie," sê die skrywer in 'n verklaring onder haar eie naam. "Dit is nie die ware realiteit nie, maar dit is my realiteit. Soms onderskei ek moeilik tussen die werklikheid en my innerlike wêreld." Defonseca het aan Le Soir vertel sy wou nog altyd haar eie naam vergeet, omdat sy "die verraaier se dogter" genoem is.
Lila Kedrova
Lila Kedrova (9 Oktober 1918 – 16 Februarie 2000) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Zorba the Greek (1964), Torn Curtain (1966), The Tenant (1976), en Sword of the Valiant: The Legend of Sir Gawain and the Green Knight (1984).