cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cola di Rienzo
Leier van die opstand
Die adellikes het die stad verlaat of weggekruip, en 'n paar dae later het Rienzo die titel van tribuun aangeneem (Nicholaus, severus et clemens, libertatis, pacis justiciaeque tribunus, et sacræ Romanæ Reipublicæ liberator).
Tribuun van Rome
Cola het die stad met 'n ystervuis regeer, wat in skelle kontras gestaan het met die onlangse skrikbewind en wanorde. As gevolg van sy leierskap is die tribuun by Sint Petrus ontvang met die himne Veni Creator Spiritus, terwyl die digter Petrarch hom aangespoor het om sy groot en edele werk voort te sit, en hom geluk gewens het met sy prestasies. Petrarch het hom die nuwe Camillus, Lucius Junius Brutus en Romulus genoem. Al die adellikes het hul onderworpe gestel aan sy gesag, alhoewel met groot teësinnigheid; rowers is van die deurgangspaaie verwyder; en rustigheid is by die huis herstel; streng voorbeelde van geregtigheid en bestraffing het oortreders geïntimideer; en die tribuun is deur die hele volk as die bestemde redder van Rome en Italië beskou.
Poging om Italië te verenig
In Julie het hy in 'n dekreet die soewereiniteit van die Romeinse volk oor die ryk afgekondig, maar dit is voorafgegaan deur sy selfopgelegde taak om die gesag van Rome oor die stede en provinsies van Italië te herstel, met ander woorde om die stad weer caput mundi te maak. Hy het briewe aan Italië se stede geskryf waarin hulle gevra is om verteenwoordigers na 'n vergadering te stuur wat op 1 Augustus sou plaasvind; wanneer die stigting van 'n groot federasie onder die hoof van Rome oorweeg sou word. Op die vasgestelde dag het 'n aantal verteenwoordigers opgedaag. Cola het 'n edik uitgevaardig (wat verwys het na Keiser Lodewyk die Beier en sy mededinger Keiser Karel IV, asook die keiserlike elektors en alle ander betrokkenes in die geskil) om voor hom te verskyn sodat hy sy uitspraak kon lewer.
Issenheim-altaarstuk
Die Issenheim-altaarstuk  bestaan uit 'n verskeidenheid geskilderde voupanele wat 'n houtgekerfde altaar bedek. Die gekerfde beeldhouwerk is deur die Duitser Nikolaus Hagenauer gedoen en die skilderwerk op die voupanele deur Matthias Grünewald, ook 'n Duitser, tussen 1512 en 1516. Dit word tans uitgestal by die Unterlinden Museum in die dorpie Colmar, Elsas, in Frankryk. Die museum het die 500ste herdenking van hierdie meesterstuk in 2012 gevier. Dit is by verre Grünewald se grootste en beste werk en is geverf vir die kerkaltaar in die klooster van die Heilige Antonius in Issenheim naby Colmar. Die monnike van hierdie klooster was bekend vir hul versorging van siekes wat aan builepes en velsiektes soos ergotisme en sifilis gely het. Die beeld van die gekruisigde Christus is oortrek met sere van al hierdie siektes, wat vir die siekes in die klooster daarop moes dui dat Jesus hulle pyn verstaan en self ook ervaar het.
Cola di Rienzo
Poging om Italië te verenig
Die volgende dag is die fees van Italië se Eenheid gevier, maar nóg hierdie gebeurtenis, nóg die vorige vergadering, het egter enige praktiese resultate gehad. Cola se mag is egter erken in die Koninkryk van Napels, vanwaar beide Joan I van Napels en haar bitter vyand, Louis I van Hongarye, 'n beroep op hom gedoen het vir beskerming en hulp. Op 15 Augustus is hy met groot prag en praal as Tribuun gekroon. Ferdinand Gregorovius vermeld dat hierdie seremonie "die fantastiese karikatuur was waarmee die ryk van Karel die Grote beëindig is. 'n Wêreld waar politieke aksie in so 'n gedaante verteenwoordig word, was [volgens hom] ryp vir omverwerping, of kon slegs gered word deur 'n groot geestelike hervorming."
Issenheim-altaarstuk
Samestelling
Die altaarstuk bestaan uit twee stelle panele wat drie konfigurasies vertoon:
Cola di Rienzo
Einde van sy heerskappy
Hy het vir Stefano Colonna gevange geneem, maar hom en 'n paar ander baronne wat neerhalend oor hom gepraat het vrygelaat. Sy mag was egter reeds aan't kwyn.
Cola di Rienzo se karakter is al beskryf as bestaande uit 'n kombinasie van kennis, welsprekendheid en entoesiasme vir geîdealiseerde uitnemendheid, teenoor geveinsdheid, onkunde van die mens en onbestendigheid. Namate die laasgenoemde eienskappe veral opvallend geword het, het dit sy deugde verduister en veroorsaak dat die voordele van sy heerskappy vergeet is. Sy uitspattige geveinsdheid het bespotting teweeggebring. Sy regering was duur om te onderhou, en om die uitgawes te dek was hy verplig om swaar belastings te hef. Hy het die Pous in die verleentheid gestel deur sy arrogansie en trots; en beide Pous en Keiser deur sy voorstel om 'n nuwe Romeinse Ryk op die been te bring, waarvan die soewereiniteit direk op die wil van die mense sou berus. In Oktober het Pous Clemens die mag aan 'n legaat gegee om hom te onttroon en te verhoor, en Cola se einde was duidelik in sig.
Die verbanne adellikes is hierdeur gesterk en het troepe bymekaargemaak vir 'n inval. Oorlog het in die omstreke van Rome uitgebreek. Cola di Rienzo het egter bystand van Lodewyk van Hongarye en andere ontvang, en op 20 November het sy magte die adellikes verslaan in die Slag van Porta San Lorenzo, net buite die Porta Tiburtina. Die Tribuun het egter nie self aan die geveg deelgeneem nie, maar sy grootste vyand, Stefano Colonna, is daartydens gedood.
Hierdie oorwinning kon egter nie Cola se onvermydelike lot verander nie. Hy het sy tyd aan onbenullighede spandeer, terwyl die pous hom in 'n bul as 'n misdadiger, 'n heiden en 'n ketter verwerp het, totdat hy, verskrik deur 'n ligte steurnis op 15 Desember, sy regering geabdikeer en uit Rome gevlug het. Hy het skuiling in Napels gesoek, maar spoedig die stad verlaat en meer as twee jaar in 'n Italiaanse klooster in die berge deurgebring.
Lewe in aanhouding
Nadat hy uit sy ballingskap getree het, het Cola in Julie 1350 na Praag gereis en homself op die beskerming van Keiser Karel IV beroep. Hy het die tydelike mag van die pous verwerp en die Keiser gesmeek om Italië, en veral Rome, van hul onderdrukkers te verlos; maar ongeag hiervan het Karel hom vir meer as 'n jaar in die tronk gegooi in die vesting van Raudnitz, en hom toe aan Pous Clemens oorgehandig.
Issenheim-altaarstuk
Samestelling
Die buitenste panele geopen:
Cola di Rienzo
Lewe in aanhouding
By Avignon, waar hy in Augustus 1352 verskyn het, is Cola deur drie kardinale verhoor en ter dood veroordeel, maar die vonnis is nie uitgevoer nie, en hy het in die tronk gebly, ten spyte van Petrarch se smeekbedes vir sy vrylating.
Issenheim-altaarstuk
Samestelling
Die buitenste panele van die Issenheim-altaarstuk is geopen vir belangrike feeste van die liturgiese jaar, veral dié ter ere van die Maagd Maria. Vier panele word dan vertoon. Die linkervleuel verteenwoordig Die Aankondiging waartydens die aartsengel Gabriel aan Maria die tyding bring dat sy geboorte sal gee aan Jesus,die seun van God. Die Maagd Maria word uitgebeeld in 'n kapel om die heiligheid van die gebeurtenis aan te dui. In die middelste paneel is die Konsert van die Engele en die Geboorte nie afsonderlike panele nie, maar word voorgestel as een begrip: die kyker sien Christus se koms na die aarde in die liggaam van 'n pasgebore baba, wat gelei sal word in sy stryd teen die magte van die bose, soos verpersoonlik deur party van die engele. Simbole wat help met die interpretasie is: die beskutte tuin, wat 'n voorstelling van Maria se baarmoeder en 'n teken van haar ewige maagdelikheid is; die bos rose sonder dorings verpersoonlik haar vryheid van die oorspronklike sonde, en die vyeboom simboliseer moedersmelk. Die bed, die emmer en die kamerpot beklemtoon die menslike natuur van Christus. Laastens vertoon die regterpaneel die Opstanding, waar Christus herrys uit die graf en opvaar na die Hemel, omring deur stralende lig waartydens die aangesig van die Gekruisigde verander in die gesig van God. Die Opstanding en die Hemelvaart is dus saamgevat in 'n enkele beeld.
Cola di Rienzo
Lewe in aanhouding
In Desember 1352 het Pous Clemens VI gesterf. Sy opvolger, Pous Innocentius VI, wat gretig was om die adellike heersers van Rome 'n slag toe te dien, het di Rienzi begenadig en vrygelaat, aangesien hy in die voormalige tribuun 'n uitstekende persoon gesien het om hierdie doel te verwesenlik.
Issenheim-altaarstuk
Samestelling
Binneste panele geopen:
Cola di Rienzo
Senator van Rome
Die pous het Cola toe saam met die legaat, Kardinaal Albornoz, na Italië gestuur en aan hom die titel van Senator verleen. Nadat hy 'n paar huursoldate bymekaar gekry het, het Cola Rome in Augustus 1354 binnegegaan, waar hy met groot blydskap ontvang is en vinnig sy vorige magsposisie herwin het.
Issenheim-altaarstuk
Samestelling
Hier verskyn die houtgekerfde beelde van die Heilige Augustinus(links), die Heilige Antonius(middel) en die Heilige Jerome(regs). Links van die houtgekerfde beelde is 'n skildery van Die Ontmoeting tussen die Heilige Antonius en Paulus en regs is 'n skildery van Die Versoeking van die Heilige Antonius. Onderaan is die houtgekerfde beelde van die twaalf dissipels, met Christus in die middel. Wanneer die binneste panele oopgevou is, kon pelgrims en bedroefdes die Heilige Antonius vereer. Die Heilige Antonius was die beskermer en die geneser van ergotisme, 'n velsiekte wat ook Die Vuur van die Heilige Antonius genoem is. Die Heilige Antonius beklee die ereplek in die middel van die paneel en aan sy sy is 'n vark, die embleem van die Antonitiese orde. Aan die linker- en regterkant van die Heilige Antonius is draers van geskenke, 'n belangrike bron van inkomste vir die Antoniete. Hierdie sentrale gedeelte is omring deur die Heilige Augustinus en die Heilige Jerome, twee van die vier groot vaders van die Latynse Kerk. Guy Guyers, wat die opdrag vir die vervaardiging van die altaarstuk gegee het, word uitgebeeld waar hy by die voete van die Heilige Augustinus kniel.
Cola di Rienzo
Senator van Rome
Maar hierdie laaste ampstermyn was bestem om selfs korter as sy vorige een te wees. Nadat hy tevergeefs die vesting van Palestrina beleër het, het hy na Rome teruggekeer, waar hy op verraderlik wyse die huursoldaat Giovanni Moriale (wat met sy lewe daarvoor geboet het) gevange geneem het. Deur verdere wrede en arbitrêre dade het hy gou die guns van die volk verloor. Hul passies is vinnig opgewek, en 'n rumoer het op 8 Oktober uitgebreek. Cola het probeer om hulle aan te spreek, maar die gebou waarin hy gestaan het is aan die brand gesteek. Terwyl hy in vermomming probeer ontsnap het, is hy deur die gepeupel vermoor.
Issenheim-altaarstuk
Samestelling
Geskilderde paneel aan die linkerkant van die houtgekerfde beelde: Die Ontmoeting – Besoek van die Heilige Antonius aan Paulus die Kluisenaar. Die twee kluisenaars ontmoet in 'n pragtige landskap, 'n voorstelling van die Thebiese Woestyn. Grünewald het 'n fantasie-wêreld geskep waar die dadelpalm omring word deur 'n vreemde verskeidenheid plante. Dis in sterk kontras met die kalmte en rustigheid van die ontmoeting, waarvan die diere deel is, terwyl die kraai twee stukke brood aan die twee kluisenaars bring. In hierdie droomtoneel groei medisinale plante, geverf in realistiese kleure, by die voete van die twee belangrikste figure.
Eskom
Eskom is 'n vertikaalgeïntegreerde nutsmaatskappy wat elektrisiteit opwek, wat dan deur middel van 'n landswye transmissiestelsel regdeur Suid-Afrika herlei word, voor dit aan sowat vier miljoen eindverbruikers bedien word. Eskom verskaf ook grootmaat-toevoere aan sowat 180 munisipale verspreiders.
Cola di Rienzo
Nalatenskap
duimnael|150px|regs|Die Casa di Rienzi voor die opening van die Via del Mare in 'n waterkleur skildery deur Ettore Roesler Franz (omstreeks 1880). Cola di Rienzo is die held van een van die mooiste van Petrarch se odes getiteld Spirito gentil.
Andrei Korotajef
Andrei Korotajef (Russies: Андрей Витальевич Коротаев, 17 Februarie 1961 in Moskou) is 'n Russiese antropoloog, historikus en ekonoom. Hy is die direkteur van die Sentrum van die Moderne Ooste in Moskou en professor aan die Moskouse Staatsuniversiteit.
Cola di Rienzo
Nalatenskap
Aangesien hy die afskaffing van die Pous se mag sowel as die unifikasie van Italië voorgestaan het, het Cola in die 19de eeu weer opgeduik as romantiese figuur onder liberale nasionaliste. Hy is beskou as 'n voorloper tot die 19de eeuse Risorgimento, wat uiteindelik albei die voorgenoemde doelstellings bereik het. In die proses is hy herverbeel as "'n romantiese stereotipe van die geïnspireerde dromer, wat 'n nasionalistiese toekoms voorsien".
Issenheim-altaarstuk
Samestelling
Geskilderde paneel aan die regterkant van die houtgekerfde beelde: Die Versoeking - Hierdie paneel toon die Heilige Antonius wat geteister word deur monsteragtige wesens wat deur die Satan gestuur is. Vertrap tot op die grond, geslaan met stokke, gekrap deur kloue en gebyt, smeek die Heilige Antonius om hulp by God, wat engele stuur om die demone te verslaan. In die onderste, linkerkantse hoek is 'n figuur met gewebde voete en 'n geswolle maag, wat 'n voorstelling is van die siekte wat deur ergotvergiftiging veroorsaak word, waarvan die simptome swelling en sere insluit.
Andrei Korotajef
Biografie
Korotajef het in 1984 met lof aan die Universiteit van Moskou gegradueer. Hy het sy veldwerk in Jemen, Egipte, Nigerië, Kenia, Tanzanië, Suid-Afrika, Libië en Indië gedoen.
AzMarie Livingston
AzMarie Livingston (gebore 28 Desember 1986) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Precious (2009) en Almost Amazing (2017), en in die televisiereekse Empire (2015) en The Purge (2018).
Cola di Rienzo
Nalatenskap
Cola di Rienzo se lewe en lot vorm die onderwerp van 'n roman deur Edward Bulwer-Lytton (1835), en tragiese toneelstukke deur Gustave Drouineau (1826), Mary Russell Mitford (1828), Julius Mosen (1837), en Friedrich Engels (1841). Hy is ook die onderwerp van enkele verse uit Lord Byron se Childe Harold's Pilgrimage (1818).
Andrei Korotajef
Bydrae
Hy doen hoofsaaklik navorsing in vier gebiede:
Cola di Rienzo
Nalatenskap
Richard Wagner se eerste suksesvolle opera, Rienzi (Dresden, 1842), wat gebaseer is op Bulwer-Lytton se roman, betrek Cola as sentrale figuur. Verdi, wat onbewus was van die Dresden-produksie en 'n vurige en anti-klerikale patriot van die Risorgimento was, het ook 'n komposisie oor Cola di Rienzo oorweeg.
In 1873 - slegs drie jaar nadat die nuwe Koninkryk van Italië Rome by die pouslike magte gebuit het - is die rione Prati aangelê, met die hoofstraat van die nuwe kwartier wat "Via Cola di Rienzo" geheet het. 'n Stadsplein genaamd die Piazza Cola di Rienzo is ook aangelê. Die naamgewing is interessant aangesien dié straat die Tiber verbind met die Vatikaanstad - wat destyds die hoofkwartier van die Katolieke Kerk was, wat hom nog lank nie versoen het met die verlies van sy mag nie.
In 1877 is 'n standbeeld van die tribuun deur Girolamo Masini aan die voet van Rome se Kapitool-heuwel opgerig. In Rome, in die rione Ripa naby die Bocca della Verità, staan daar steeds 'n huis uit die middeleeue met baksteenversiering wat onderskei word deur die benaming, "Die Huis van Pilatus". Die huis word tradisioneel ook as die huis van Cola di Rienzo beskou (dit behoort eintlik aan die Crescenzi-familie, wat van patrisier-afkoms is).
Issenheim-altaarstuk
Ikonografie
Die ikonografie van die altaarstuk het 'n paar ongewone elemente, verskeie afgelei van die verklarings wat die Heilige Bridget van Swede oor haar mistieke visioene gegee het. Hierdie tipe elemente het vir 'n lang tyd 'n beduidende invloed op kuns gehad, veral op uitbeeldings van die Geboorte van Christus, 'n toneel wat nie by hierdie altaarstuk voorkom nie.
Eskom
Aan die einde van 2007 het Eskom 'n netto kragopwekkingsvermoë van 37 761 megawatt (MW) gehad, asook 'n landswye transmissie- en distribusiestelsel wat oor 359 854 km heen strek en bykans vier miljoen eindverbruikers bereik. Eskom se bates het R144 miljard beloop, waarop dit 'n wins van R6,5 miljard getoon het deur die opwekking, verspreiding en verkoop van 218 120 gigawattuur (GWh) elektrisiteit. Eskom het 32 674 mense in diens gehad en in 2007 aangedui dat dit 'n uitbreidingsprogram onderneem het wat ongeveer R150 miljard oor die volgende agt jaar sou beloop.
Issenheim-altaarstuk
Die onlangse geskiedenis
As gevolg van die altaarstuk se ligging in Elsas het beheer daaroor gewissel tussen Duitsland en Frankryk, na gelang van die noodlot. Na afloop van die Frans-Pruisiese oorlog van 1870–1871 en die oorgee van beheer aan Duitsland, was die Duitse skrywers van mening dat die altaarstuk die essensiële karakter van die Duitse nasie verteenwoordig. Die werk het gevolglik  buitengewone verering in München geniet tydens sy tydelike verskuiwing daar gedurende die Eerste Wêreldoorlog, en weer toe Elsas in Franse besit gekom het aan die einde van die oorlog.
In die onmiddellike na-oorlogse tydperk was die altaarstuk, met sy sterk ondertone van geweld en emosie, 'n bron van inspirasie vir baie skilders in die invloedryke Ekspressionistiese skool, soos George Grosz en Otto Dix. Dit het ook die basis gestel vir Hindemith se modernistiese opera Mathis der Maler. Dit blyk dat daar in die laat 1930's 'n tydelike afname in die amptelike aansien van die altaarstuk in Duitsland was, as gevolg van die Nasionale Sosialiste wat beide die Ekspressionisme en Hindemith se werk as "vervalle" beskryf het.
As gevolg van opknappingswerk aan die eertydse klooster in April 2015, was die Issenheim-altaarstuk uitgestal in die plaaslike Dominikaanse klooster, ongeveer 200 meter van die Unterlinden Museum. Hierdie tydelike verskuiwing het 'n besondere geleentheid geskep om, tesame met die imposante meesterwerke van Grünewald  en Hagenauer, al drie die geskilderde werke van Martin Schongauer ten toon te stel. Schongauer is oorspronklik van Colmar afkomstig. Sy werke is: Die Orlier-altaarstuk (1470–1475), die altaarstuk van die Dominikane (c. 1480) en die Maagd van die Roosbos (1473). Die altaarstuk wat die Heilige Catherine and Heilige Lawrence (c.1510) uitbeeld, asook beeldhouwerke van die Laat Middeleeue het die uitstalling voltooi.
Eskom
Lasafwerping
'n Kenmerk van kragvoorsiening in Suid-Afrika sedert 2007 is periodieke roterende onderbrekings van toevoer (sogenaamde "beurtkrag") weens doelbewuste lasafwerping. Oor 'n periode van ongeveer twintig jaar sedert die mid-1980's het Eskom se kragopwekkingsvermoë die spitsaanvraag aansienlik oorskry (met meer as 20% in sommige jare) en Eskom het selfs sover gegaan as om groot industriële verbruikers (onder andere Alusaf en Mozal) na Suider-Afrika te lok met aantreklike elektrisiteitspryse en langtermynvoorsieningskontrakte (25 jaar) teen laer as sy opwekkingskoste.
Met die beëindiging van Eskom se kragsentrale-uitbreidingsprogram in 2001 is dit veronderstel dat daar voldoende kapasiteit sou wees om in die aanvraag na elektrisiteit te kon voorsien tot ongeveer 2007. Die Witskrif op Energie van 1998 het voorspel dat Eskom teen 2007 'n tekort aan opwekvermoë sou ondervind. Omdat die aanlooptyd om 'n groot kragsentrale te bou meer as vyf jaar beloop, het Eskom reeds in 2002 begin aansoek doen om meer kapasiteit. Die regering het egter daarop aangedring dat (buitelandse) privaatbeleggers genader moet word om tot die bedryf toe te tree en reeds in 1998 het Penuell Maduna, minister van minerale en energie, 'n verbod op Eskom geplaas om enige verdere steenkool- of kernkragstasies op te rig. Hierdie embargo is eers in 2004 opgehef nadat dit duidelik geword het dat die privaatsektor nie gretig is om tot die elektrisiteitsopwekkingsbedryf toe te tree nie.
Ondanks waarskuwings deur Eskom van 'n dreigende tekort aan kapasiteit het die proses gesloer en uiteindelik in 2006 skipbreuk gelei toe die laaste belangstellendes uit die proses onttrek het, oënskynlik vanweë té lae elektrisiteitstariewe en ander beperkende faktore. In 2007 het president Thabo Mbeki namens die regering verskoning aangeteken vir die kragtekorte. Mbeki het in Bloemfontein erken dat "Eskom reg en die regering verkeerd was".
Ander belangrike faktore wat bygedra het tot die toenemende wanbalans tussen vraag en aanbod was 'n hoër-as-verwagte groeikoers in aanvraag en 'n afname in die beskikbaarheid van Eskom se opwekkingseenhede. Die ekonomie het meer elektrisiteitsintensief begin word en moderne geriewe soos lugversorging het 'n alledaagse verskynsel geword. Eskom het ook 'n massiewe elektrifiseringsprogram in die 1990's begin wat aanvraag vermeerder het en die lasprofiel verskuif het. Pogings om aanvraag te beheer het nie die nodige steun ontvang om dit effektief te maak nie.
Die toestand het verder versleg vanweë die afname in beskikbaarheid van groot krageenhede. In 2000 was die gemiddelde beskikbaarkeid 92%. Teen 2006 het dit gedaal tot 87%, wat dieselfde effek het as 'n 5% permanente tekort aan kapasiteit. Die oorsaak hiervan was hoofsaaklik swak of gebrekkige voorkomende instandhouding, foute deur onervare personeel en 'n tekort aan onderdele, brandstof en ander middele. Teen 2007 het agterstand in instandhouding en onverwagte falings dit moeiliker gemaak om voorsieningskapasiteit met volgehoue vertroue te kon voorspel. Die situasie het mettertyd versleg en in Februarie 2015 het Eskom by tye 36% van sy opwekvermoë verloor.
Die koeël was toe reeds deur die kerk. In Desember 2006 het die eerste grootskaalse lasafwerping in the Wes-Kaap plaasgevind toe 'n eenheid by Koeberg onverwags afgeskakel het. Aanvraag in die Wes-Kaap het beskikbare vermoë oorskry omdat die transmissiestelsel nie die verskil kon aansuiwer nie. Om te voorkom dat die hele stelsel intuimel, het Eskom begin met selektiewe lasafwerping, dit wil sê doelbewuste afskakeling om die aanvraag te beperk. Groepe verbruikers is vir 'n paar ure op 'n beurt afgeskakel totdat die balans tussen aanvraag en voorsiening weer herstel is.
In die winter van 2007 het die eerste lasafwerpings in die res van die land begin toe die ongewone koue weer Eskom se totale vermoë onder geweldige druk geplaas het en landswye lasafwerping in alle erns begin het. Toe die winter verby was en verbruikers 'n bietjie asem kon skep, het daar in Oktober en November weer 'n reeks lasafwerpings begin, dié keer omdat soveel eenhede buite werking was vanweë instandhouding, onverwagte falings en bedryfsfoute dat daar op 'n stadium tot oor 'n 20% tekort aan toevoer was.
Eskom het gewaarsku dat lasafwerpings sal voortduur vir vyf of ses jaar, minstens tot dat die eerste eenheid van die nuwe Medupi-kragsentrale in 2012 in werking gestel behoort te word. Vertragings in die voltooiing van Medupi het voorgekom, sodat die beplande inwerkingstelling van die eerste eenheid tot die tweede helfte van 2015 uitgestel is. Eers in Januarie 2008 het Eskom kontrakte met Botswana en Mosambiek gesluit vir die aankoop van minstens 450 MW elektriese krag, alhoewel Eskom toe reeds bewus moes gewees het van plaaslike kragtekorte, wat tewens reeds kerstyd rugbaar geword het.
Onvolhoubare praktyke
Die Optimummyn van die multinasionale firma Glencore het oor 'n tydperk steenkool teen minder as kosprys aan Eskom se Hendrina-kragstasie voorsien. Volgens Optimum se vaste 25-jaar leweringskontrak moes hulle tot einde-2018 steenkool teen 'n goedkoop R150 per ton lewer, maar het in 2012 misluk om die ooreengekome graad te lewer, waarna Eskom hulle 'n boete van R2,1 miljard opgelê het. Eskom se uitvoerende bestuurder, Brian Molefe, wou na bewering nie besgee oor die boetebedrag nie, en met Optimum op die drumpel van likwidasie het die Guptas 'n koopaanbod van R2,9 miljard gemaak. Tegeta het egter nie oor hierdie bedrag beskik nie, sodat Eskom se rekenkundige beampte, Anoj Singh, 'n waarborg van R1,6 miljard aan Tegeta toegestaan het om die transaksie deur te voer. Na bewering het Eskom dan 'n geheime skikking met die nuwe eienaar Tegeta aangegaan oor 75% van die boetebedrag.
In 2015 het Eskom 'n 11-jaar kontrak ter waarde van R3,7 miljard aan Tegeta van die Gupta-familie en Duduzane Zuma toegestaan, vir lewering van steenkool van 'n verdagte lae graad aan die Majuba-kragstasie. Eskom wou 'n verdere kontrak van R2,9 miljard toestaan aan Tegeta se Brakfonteinmyn, maar is deur die Nasionale Tesourie voorgekeer.
Moshesh's Ford
Moshesh's Ford is 'n gehug in die suidelike Drakensberg van die Oos-Kaapse Hoogland op die R396-grondpad tussen Barkly-Oos en Rhodes. Dit is so onbenullig dat dit gewoonlik nie op kaarte aangedui word nie, maar is te vinde in die omgewing waar die Sterkspruit en die Bellrivier saamvloei om die Kraairivier te vorm, net noordwes van Moshesh's Ford.
Koördinate: (Tennisbane kan op Google Earth gesien word)
Eskom
Onvolhoubare praktyke
In 2017 is 'n R25 miljard langtermynlening van Huarong Energy Africa bekom om kragsentrales te onderhou, maar 'n gebrekkige evaluasieproses het daarop uitgeloop dat Eskom na ondertekening geweier het om die kontraktuele verpligtinge na te kom. Regsfirma White & Case het etlike kwelpunte uitgewys. Kommerwekkend was die $19 miljoen terugbetaling wat dadelik moes geskied, 'n fasiliteringsdeposito van R340 miljoen in die Hongkongse bankrekening van die obskure Ideva-firma, en 'n groot kansellasiefooi. Sean Maritz en Anoj Singh, onderskeidelik die tydelike uitvoerende bestuurder en rekenkundige beampte van Eskom wat albei die kontrak onderteken het, moes uit hul poste bedank.
Eskom het toegelaat dat skuld van munisipaliteite, veral dié van Soweto, handuitruk. In Julie 2019 het die onbetaalde elektrisiteitsrekeninge van Soweto alleen op R15 miljard gestaan. Teen 2018 was sestig ander munisipaliteite ook altesaam R16 miljard in die rooi. Die oplossing vir Soweto is gesien as die installering van 26 000 meters vir vooruitbetaalde krag teen einde-Maart 2020, 'n aankondiging wat met betogings in Orlando-Wes begroet is, terwyl munisipaliteite hul wanbetaling op onwettige konneksies en werkloosheid blameer het.
Eskom het vroeg in 2019 'n hulppaket van R4,9 miljard van die regering aangevra sodat dit oor die korttermyn operasioneel kan bly. Die instelling se benarde finansiële situasie kan toegeskryf word aan die nagevolge van staatskaping en Eskom se historiese skuld, alhoewel die regerende African National Congress dit aan die nasleep van apartheid toeskryf. Die regering het die Eskom-volhoubaarheidstaakspan en tegniese hersieningspan aangestel, en 'n dringende Spesiale Appropriasiewet sou voorsiening maak vir 'n groot deel van R230 miljard wat Eskom oor 'n dekade sal benodig, meestal om voortslepende verliese te delg. Minister Tito Mboweni het in sy 2019 begrotingstoespraak aangedui dat die staatskas R69 miljard oor drie jaar beskikbaar sal stel om Eskom-skuld onder bedwang te hou. Die Suid-Afrikaanse regering het in Augustus 2019 die aantal rand-gedenomineerde staatseffekte wat hy by weeklikse skuldveilings aangaan met 37% verhoog om Eskom se skuld te delg.
2008 Tariefverhoging
Op 20 Desember 2007 het die Nasionale Energiereguleerder van Suid-Afrika (NERSA) Eskom 'n gemiddelde tariefverhoging van 14,2% vir 2008 toegestaan. Dit het tekort geskiet aan die 18,7% waarvoor Eskom aansoek gedoen het, maar was nogtans aansienlik meer as die 6,2% verhoging waarvoor Eskom aanvanklik in 2005 aansoek gedoen het. Die uitermatige verhoging het vir Eskom en NERSA die misnoë van verskeie instansies op die hals gehaal, onder andere die Konfederasie van Suid-Afrikaanse Vakunies (Kosavu), Busa (Business Unity SA) en die Suid-Afrikaanse Reserwebank, wat vroeër 'n beroep op staatsinstansies gemaak het om te help om inflasie te beperk tot die Bank se teiken van tussen 3% en 6%.
Daar was ook kritiek dat die tariefverhoging Suid-Afrika minder aantreklik sou maak vir buitelandse beleggers, aangesien goedkoop elektrisiteit dikwels as 'n positiewe faktor vir SA beskryf word.
Eskom het laas verhogings van hierdie skaal in 1977 aangekondig, toe dit ná die inflasie-periode van die sewentigerjare voor geweldige uitbreidingskoste te staan gekom het.
NERSA het aangekondig dat Eskom se aansoek vir 'n verdere 17%-verhoging vir 2009 in September 2008 oorweeg sal word wanneer die volgende driejaarlikse prysverhoging vasgestel word. NERSA se openbare konsultasiedokument het dit duidelik gestel dat Eskom se tariewe met dubbelsyferverhogings aangepas sal moet word tot en met minstens 2019 om in die verwagte stygings in koste en die uitbreidingsprogam te kan voldoen.
Eskom het te kenne gegee dat dit beswaar sal aanteken teen NERSA se beslissing. In 2004 het Eskom en NERSA in 'n dispuut betrokke geraak toe Eskom 'n verhoging van 2,5% toegestaan is nadat dit om 8,9% aansoek gedoen het. Die geskil is besleg deur die destydse Minister van Mineraal- en Energiesake, Me. Phumzile Mlambo-Ngcuka, wat Eskom se aansoek verwerp het.
Collin Matjila, voorsitter van NERSA, het aangekondig dat die verhoging Eskom se verkope van R44,3 miljard tot R47,9 miljard per jaar sou verhoog. Toe Eskom oorspronklik in 2005 vir 'n verhoging aansoek gedoen het, was uitbreidingskoste van R84 miljard voorsien. Toe dit later blyk dat dié bedrag vermeerder moes word tot R150 miljard, was dit duidelik dat 'n 6,2%-verhoging onvoldoende sou wees om die uitgawe te dek. Gevolglik is 14,2% goedgekeur. Matjila het verder gesê dat die tariefverhoging daarop gemik was om die balans tussen Eskom se voortbestaan en die bekostigbaarheid van elektrisiteit te handhaaf. NERSA was van mening dat die langtermynoorwegings van hierdie besluit die korttermynbesorgdhede vér oorskry.
Kragontwikkeling
Opsomming van die vermoë van Eskom se kragsentrales in 2007:
Transmissie
In beboude gebiede word dikwels van ondergronde kabels gebruik gemaak. Dié is nie sigbaar nie en kan gebruik word waar daar nie genoeg spasie vir maste of torings is nie, maar het die nadeel dat dit baie duur is. Groot kabels wat hele stede of groot fabrieke kan voorsien is dikwels met olie of gas gevul vir verkoeling en isolasie.
Die transmissienetwerk word somtyds ook die Nasionale Netwerk of Tussenverbinde Stelsel genoem want alle elektrisiteit wat deur Eskom opgewek word (behalwe eieverbruik in kragsentrales) word aan die netwerk gelewer vir landswye verspreiding. Eskom voorsien nie alle verbruikers in Suid-Afrika direk nie. Meer as 250 munisipaliteite koop elektrisiteit op grootmaat by Eskom vir distribusie en herverkoop aan hulle eie verbruikers.
Beheersentrums
Elektrisiteit wat in kragsentrales opgewek word kan nie soos water in 'n dam opgegaar word nie. Dit kan net gelyklopend met die opwekking verbruik word. Aanvraag en toevoer moet dus deurlopend gemeet en 'n fyn balans gehandhaaf word. Vir klein veranderings pas alle generators wat aan die stelsel gekoppel is, hulle uitset outomaties aan deur die spoed van 3 000 o.p.m. te handhaaf. As die vraag toeneem (soos byvoorbeeld tydens koue weer of die begin van 'n gewilde TV program), begin alle generators 'n bietjie spoed verloor. Die spoedreëlaar laat dan meer stoom in die turbines in sodat die kraglewering effens toeneem en die spoed byna dadelik terugkeer na 3 000 o.p.m. Die omgekeerde gebeur as die aanvraag daal.
Vir groter veranderings in aanvraag moet hele generators aan- of afgesit word. Dit word deur die sentrale beheersentrum gedoen, wat instruksies aan die kragsentrales gee om dit te doen. Nasionale Beheer in Simmerpan, Germiston, moet ook sorg dat daar deurentyd voldoende reserwe-generators gereed is as een van die lopende eenhede onklaar sou raak. Daar is ook ses streeksbeheersentra wat op strategiese plekke geleë is en wat die vloei van elektrisiteit deur die netwerk beheer deur lyne en transformators in of uit te skakel.
Om die netwerk deurlopend te kan beheer maak die beheersentra gebruik van spesiale meters wat oral in die stelsel aangebring is en data onmiddellik deurstuur. Meeste hoogspanningsskakelaars kan outomaties vanuit 'n verafgeleë beheersentrum geskakel word. Generators in hidrokragsentrales en gasturbines word ook met afstandbeheer aan- of afgesit.
Olympiacos Piraeus
Olympiacos FC (in Grieks: ΠΑΕ Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς) is 'n Griekse sportklub in Piraeus (die hawe van Athene). Sokker is die bekendste en gewildste sport wat hulle beoefen.
Eskom
Beheersentrums
Die transmissienetwerk word ook gebruik om elektrisiteit tussen lande in Suider-Afrika uit te ruil. Elektrisiteit van Cahora Bassa in Mosambiek word byvoorbeeld deur 'n spesiale 1 000 kilometer-lange gelykstroomlyn vervoer teen 'n spanning van 533 kV. Nadat dit in wisselstroom omgesit is by die Apollo-distribusiestasie (naby Pretoria) word dit in die Eskom netwerk ingevoer teen 400 kV. Daar is wisselstroomlyne van 400 en 275 kV wat tussenverbinding met Namibië, Zimbabwe, Botswana, Zambië en selfs sover as die Kongo moontlik maak.
Olympiacos Piraeus
Die sokkerspan speel in die Griekse Super Liga (die hoogste nasionale liga) en die span se tuisveld is die Karaiskakis Stadion, wat 'n kapasiteit van 32 000 toeskouers het.
Olympiacos is die suksesvolste klub in Griekeland met 47 nasionale titels. Olympiacos kry sterk mededinging van 'n ander klub uit Athene: Panathinaikos. Die derby tussen beide spanne is wêreldwyd bekend as die Derby van die ewige vyande.
Eskom
Transformators
Die spanning van elektrisiteit moet op verskeie plekke eers verhoog word (soos by 'n kragstasie) en dan weer in stadiums verminder word sodat klein verbruikers dit veilig kan gebruik. In Suid-Afrika is die standaard huishoudelike spanning 220V (380V as drie fases gebruik word). In fabrieke kan spannings van 11 kV dikwels aangetref word om swaar masjienerie te dryf.
Die spanning van wisselstroom word deur middel van transformators verhoog of verlaag. By kragsentrales word die spanning van 22 kV wat die generators opwek verhoog tot soveel as 765 kV. In substasies wat krag aan die distribusiestelsel lewer word die hoogspanning dan weer verlaag, gewoonlik na 22 kV of 11 kV voordat dit na die eindverbruiker gestuur word.
'n Transformator werk heel eenvoudig en het geen bewegende dele nie. Dit bestaan uit twee klosse geïsoleerde koperdraad wat dig maar tog apart teen mekaar gewen is. Soos elektrisiteit deur die een klos stroom, induseer dit 'n stroom in die ander klos teen 'n spanning wat bepaal word deur die hoeveelheid draaie in elke klos. As die tweede of sekondêre klos meer draaie het as die eerste of primêre klos sal die spanning verhoog word, terwyl die spanning sal daal in die teenoorgestelde geval. Die klosse word in 'n tenk gehou wat met olie gevul word vir verkoeling en isolasie.
Substasies
Elektriese substasies is selfstandige eenhede wat vanuit die streeks- of nasionale beheersentra bedryf word. Inkomende lyne bring elektrisiteit vanaf kragstasies en uitgaande lyne voer die elektrisiteit na verbruikers of ander substasies. Substasies gebruik transformators om die spanning van elektrisiteit hoër of laer te verstel en skakelaars om lyne in of uit te skakel. Baie substasies is in afgeleë gebiede en is ontwerp om deurlopend sonder menslike toesig bedryf te word in alle weersomstandighede. Die skakelaars in 'n substasie kan 'n groot elektriese stroom oombliklik onderbreek en sodoende probleme op die netwerk isoleer voordat dit ander dele raak.
Distribusiestelsel
Toevoere teen 22 of 11 kV word vanaf substasies na primêre verbruikerspunte soos stede en dorpe, industrieële gebiede, groepe dorpies en plase geneem. Hier word dit trapsgewys verder getransformeer na nog laer spannings tot uiteindelik by 380/220 volt vir verspreiding na nywerhede, woongebiede, winkelsentrums, hospitale, openbare- en kantoorgeboue, straatligte, ensovoorts. Groot verbruikers soos myne, fabrieke en spoorweë ontvang dikwels toevoer teen 'n hoër spanning. Daar is byvoorbeeld laagspanningssubstasies al langs elektriese spoorlyne wat elektrisiteit direk teen 25 kV of 50 kV voorsien.
Die verspreiding (distribusie) van elektrisiteit moet so geskied dat toevoer bykans nie onderbreek word as daar 'n fout in die stelsel sou ontstaan nie. Daarom is daar gewoonlik meer as een toevoerpunt na 'n bepaalde area. Distribusielyne of kabels vorm dikwels 'n ringtoevoer sodat, sou die toevoer uit een rigting faal, dit uit die ander rigting aangevul kan word.
In huise, kantore en ander geboue is daar gewoonlik 'n distribusiebord met veiligheidsskakelaars en aardlekkasiebeskerming sodat, sou daar iets verkeerd loop, die elektrisiteitstoevoer onmiddellik en veilig afgeskakel word. Van hierdie distribusiebord loop daar drade na alle ligte, muurproppe, stowe, geysers en ander elektriese apparaat. Dit is bykans onmoontlik om 'n moderne huishouding sonder elektrisiteit te bedryf.
Elektrisiteitsverbruik word voortdurend gemeet met 'n spesiale kilowatt-uur meter. Wanneer 'n lig of enige elektriese apparaat aangeskakel word, laat die toename in stroom 'n skyf in die meter draai. Hierdie beweging word oorgedra na 'n drom met syfers wat die verbruik dan aanwys. Hierdie meters word periodiek gelees en daarvolgens word die klant 'n rekening gestuur.
'n Ander soort meter, die sogename voorafbetaalmeter, word al hoe meer gebruik. Soos die naam aandui, vereis hierdie meter vooraf betaling vir elektrisiteitsverbuik wat by talle agente en ander instansies soos winkels en vulstasies gemaak kan word. 'n Spesiale kode of 'n kaart word dan gebruik om die meter te "laai" met die hoeveelheid elektrisiteit wat gekoop is, sodat die meter dit kan aanwys en die verbruik daarteen kan aftrek. Soos elektrisiteit gebruik word, hou die meter tred met die verbruik en waarsku die verbruiker as bykans al die krediet opgebruik is.
Transmissie- en distribusietoerusting
Opsomming van Eskom se transmissie- en distribusietoerusting soos op 31 Maart 2006
Kraglyne
NOTAS:
El Salvador
El Salvador (Spaans: [el salβaˈðoɾ], ; letterlik: "die verlosser"), amptelik die Republiek El Salvador (Spaans: República de El Salvador), is 'n republiek in Sentraal-Amerika. El Salvador beslaan 'n oppervlakte van 21 041 km² en het 'n bevolking van 6 344 722 in 2016 gehad. Die land grens aan Guatemala in die noordweste, die Stille Oseaan in die suidweste en Honduras in die noordooste. Die hoofstad en grootste stad is San Salvador, gevolg deur Santa Ana. Die gebied is oorspronklik in Nahuatl Cōzcatlān (Spaans: "Cuzcatlán") genoem wat "die land van kosbare dinge" beteken. Die Spaanse conquistador Pedro de Alvarado het dit Provincia De Nuestro Señor Jesus Cristo, El Salvador Del Mundo ("Provinsie van ons Here Jesus Christus, die Verlosser van die Wêreld") genoem, dikwels verkort as "El Salvador".
El Salvador is die kleinste van die Sentraal-Amerikaanse republieke en word slegs deur die Stille Oseaan bespoel. Die belangrikste fisiese kenmerk van die land is 'n vulkaniese hoogland met pieke van oor die 2 000 m. Die valleie tussen die pieke is sowat 600 m bo seevlak. Die grond, afkomstig van verweerde lawe en vulkaniese as, is baie ryk. Koffiebone groei welig in hierdie valleie en koffie dra baie by tot die land se uitvoer.
El Salvador is vir eeue deur Meso-Amerikaanse beskawings soos Pipil, Lenca en Maja bevolk. Van die vernaamste argeologiese vondsplekke is Joya de Cerén, ook "Pompeii van die Amerikas" genoem. Ná die Spaanse verowering van die Asteekse Ryk onder Hernán Cortés in 1521–1523 is die hele Sentraal-Amerika by die Spaanse Ryk ingelyf en het onder die gesag van Nieu-Spanje gekom. Met die Meksikaanse Onafhanklikheidsoorlog van 1810–1821 het dit deel geword van die kortstondige Eerste Meksikaanse Keiserryk. Die vyf Sentraal-Amerikaanse republieke het in 1823 van Meksiko afgeskei en vervolgens die Federale Republiek van Sentraal-Amerika gestig. In 1838 het dit egter verbrokkel en van die vyf republieke het hul onafhanklikheid verklaar.
El Salvador se geskiedenis vanaf die 19de tot die middel-20ste eeu is gekenmerk deur politieke en ekonomiese instabiliteit met staatsgrepe, rewolusies en die opvolging van outoritêre heersers. In Julie 1969 eis die Sokkeroorlog tussen El Salvador en Honduras sowat 2 000 slagoffers binne in 'n week. Vervolgens het die Salvadoriaanse Burgeroorlog (1979–1992) tussen die militêre regering en 'n koalisie van linkse guerrillagroepe uitgebreek. Dit is met die Chapultepec-vredesooreenkomste beëindig en 'n grondwetlike veelparty-republiek is gevestig. In 2001 is die Salvadoriaanse colón deur die Amerikaanse dollar vervang. Op 8 Junie 2021 is wetgewing aangeneem om Bitcoin as 'n amptelike geldstelsel te aanvaar. El Salvador het begin om sy ekonomie te diversifiseer en beskik nou oor een van die hoër ontwikkelde ekonomie van Sentraal-Amerika (na Panama, Costa Rica en Belize), veral as gevolg van 'n voortgesette vinnige industrialisering.
Dinkskrum
'n Dinkskrum is die proses waartydens 'n persoon 'n probleem het en soveel idees as moontlik in 'n beperkte tyd genereer. Die doel is om met soveel idees moontlik vorendag te kom. Gedurende die dinkskrum is dit beter om geen evaluering toe te laat nie en slegs alle idees neer te skryf. Die beoordeling van idees op hierdie stadium kan kreatiewe denke belemmer. Dus word alle idees, hoe laf ookal, neergeskryf.
Sonam Gyatso
Sonam Gyatso (Tibettaans: བསོད་ནམས་རྒྱ་མཚོ་; 1543–1588) was die eerste persoon wat as Dalai Lama erken en bekragtig is, hoewel die titel terugwerkend aan sy twee voorgangers toegeken is.
Oorsprong van die titel
Die titel "Dalai Lama" is in 1578 deur die Mongoolse heerser Altan Khan aan Sonam Gyatso toegeken nadat Altan hom genooi het om na Mongolië te kom en sy mense in Boeddhisme te onderrig. Sonam Gyatso het verklaar Altan Khan is die reïnkarnasie van Koeblai Khan, en Altan het op sy beurt die titel "Dalai Lama" aan Sonam Gyatso gegee, maar ook terugwerkend aan sy twee voorgangers, en so het Sonam Gyatso die 3de Dalai Lama geword.
Altan Khan se agterkleinseun, Yonten Gyatso, is ná Sonam Gyatso se dood aangewys as die 4de Dalai Lama.
Wiskundige logika
Wiskundige logika is 'n subveld van wiskunde wat die toepassing van formele logika in wiskunde ondersoek. Dit het 'n noue verband met metawiskunde, die grondslae van wiskunde en teoretiese rekenaarwetenskap. Die verenigende temas in wiskundige logika sluit die studie van die ekspressiewe krag van formele stelsels en die deduktiewe redenasiekrag van formele bewysstelsels in.
Wiskundige logika word dikwels verdeel in die velde van stelteorie, model-teorie, rekursieteorie en bewysteorie. Hierdie velde deel basiese resultate op logika, veral eerste-orde logika, en die definieerbaarheid. In Rekenaarwetenskap (veral in die ACM klassifikasie) omvat wiskundige logika bykomende onderwerpe wat nie in hierdie artikel uiteengesit word nie; sien logika in rekenaarwetenskap.
Subvelde en omvang
Die Handboek van Wiskundige Logika maak 'n rowwe afdeling van kontemporêre wiskundige logika in vier gebieds:
Elke gebied het 'n duidelike fokus, hoewel baie tegnieke en resultate verdeel is onder verskeie gebiede. Die grense onder hierdie velde, en die lyne wat wiskundige logika en ander velde van Wiskunde skei is nie altyd merkbaar nie. Gödel se onvolledigheidstelling het nie net op 'n mylpaal in rekursie-teorie en bewys-teorie gewys nie, maar het ook gelei tot Löb se stelling in modale logika. Die metode van dwang is in diens gestel van die stel-teorie, model-teorie, en rekursie-teorie, asook in die studie van intuitiewe-wiskunde.
Gregor Wentzel
Gregor Wentzel (17 Februarie 1898 – 12 Augustus 1978) was 'n Duitse fisikus wat bekend was vir die ontwikkeling van kwantummeganika. Wentzel, Hendrik Anthony Kramers, en Léon Brillouin het die Wentzel–Kramers–Brillouin-benadering in 1926 ontwikkel. Gedurende sy vroeë jare dra hy by tot die daarstelling van die X-straal en die veld van spektroskopie, waarna hy hieropvolgend bydrae maak tot kwantummeganika, kwantumelektrodinamika en die meson-teorie.
Loopbaan
Wentzel se tersiêre opvoeding neem in 1916 'n aanvang aan die Universiteit van Freiburg. Gedurende 1917 en 1918 dien hy in die leër tydens die Eerste Wêreldoorlog. Daarna sit hy sy opvoeding voort aan Freiburg tot 1919, waarna hy na die Universiteit van Greifswald gaan. Hy gaan in 1920 na die Ludwig Maximilian-universiteit van München (LMU) om onder Arnold Sommerfeld te studeer. Wentzel verwerf in 1921 sy doktoraat. Hy bly aan by LMU as 'n Privatdozent, totdat hy in 1926 'n betrekking kry aan die Universiteit van Leipzig as 'n buitengewone professor van wiskundige fisika. In 1926 ontwikkel Wentzel, Hendrik Anthony Kramers, en Léon Brillouin op onafhanklike wyse wat weldra bekend sou staan as die Wentzel–Kramers–Brillouin-benadering, en wat ook bekendstaan as die WKB-benadering, klassieke benadering, en fase integrale metode.
Hy het ordinarius professor in die leerstoel vir teoretiese fisika aan die Universiteit van Zürich geword toe hy in 1928 vir Erwin Schrödinger opgevolg het, dieselfde jaar dat Wolfgang Pauli aangestel is by ETH Zurich. Wentzel en Pauli het saam Zürich se reputasie gebou as 'n middelpunt vir teoretiese fisika. In 1948 het Wentzel 'n professor geword aan die Universiteit van Chicago. Hy tree in 1970 af en spandeer sy laaste jare in Ascona, Switserland. In 1975 word die Max Planck Medalje aan hom toegeken.
Bangkok Bravo FC
Krung Thep Mahanakhon Amon Rattanakosin Mahinthara Ayuthaya Mahadilok Phop Noppharat Ratchathani Burirom Udomratchaniwet Mahasathan Amon Piman Awatan Sathit Sakkathattiya Witsanukam Prasit Bravo Association Football Club (kort: Bangkok Bravo FC) is die sokkerklub met die langste naam in die wêreld. Hulle kom uit Bangkok.
George Periolat
George Periolat (5 Februarie 1874 – 20 Februarie 1940) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Samson (1914), The New Adventures of Terence O'Rourke (1915), Put Up Your Hands! (1919), en The Red Lily (1924).
NRG
NRG (uitgespreek: energie) is 'n Afrikaanse musiekgroep. Die groepslede is Christiaan Botha (hoofsanger, kitaar), Rowan Zerf (hoofkitaar, stem), Abel Knobel (baskitaar, klawers, stem) en Rudolph van Wyk (tromme, stem). Hulle eerste album, ENERGIE, is in Augustus 2011 deur Select-musiek vrygestel.
Erica priori
Erica priori is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Asteekse Driebond
Die Asteekse Driebond (Nahuatl: Ēxcān Tlahtōlōyān, [ˈjéːʃkaːn̥ t͡ɬaʔtoːˈlóːjaːn̥], ook Trippel- of Drievoudige Alliansie genoem), beter bekend as die Asteekse Ryk, was 'n alliansie van drie Asteekse stadstate: Tenochtitlan, Tekskoko en Tlacopan. Die stadstate het oor die gebied in en rondom die Vallei van Meksiko tussen 1428 tot in 1521 geheers, toe hulle deur die Spaanse conquistadores en hul inheemse geallieerdes onder bevel van Hernán Cortés tydens die Spaanse verowering van die Asteekse Ryk verslaan is.
Die Asteekse Driebond is in 1427 deur Itzcoatl uit Tenochtitlan en Nezahualcoyotl uit Tekskoko gevorm nadat beide die Tepaneekse oorheersers uit Azcapotzalco afgewerp het. Saam met die kleiner stadstaat Tlacopan, in der waarheid 'n oorblyfsel van Azcapotzalco, het hulle die Driebond gevorm. Ondanks die naam was Tenochtitlan die dominante lid en Tlacopan die swakste. Tenochtitlan en Tekskoko het elk twee vyfdes van alle inkomste ontvang, terwyl Tlacopan een vyfde ontvang het. Toe Spanjaarde in 1519 gearriveer het, was Tlacopan as 'n aparte stadstaat byna verdwene en is die gebiede van die Alliansie vanuit Tenochtitlan geregeer, terwyl ander inheemse volke soos Mixteke en Zapoteke hul onafhanklikheid kon bewaar.
Op sy hoogtepunt het die Alliansie die grootste gedeelte van sentrale Meksiko van kus tot kus beheer, met uitsondering van 'n klein gebied ten suidooste van Tenochtitlan, die Tlaxcalteekse stadstate, wat rofweg die hedendaagse Meksikaanse deelstaat Tlaxcala is. Dit was die Tlaxcalteke wat bondgenote met Hernán Cortés in 1521 geword het om uiteindelik die Alliansie te vernietig.
Michael Vartan
Michael Vartan is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Never Been Kissed (1999), One Hour Photo (2002), en Colombiana (2011), en in die televisiereeks Alias (2001).
Erica praenitens
Erica praenitens is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.