cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johannes Samuel Hahn
In Suidwes-Afrika
duimnael|links|250px|Talle nedersettings in die sentrale en suidelike deel van [[Namibië het ontstaan danksy die werk van die Rynse Sendinggenootskap se sendeling, onder meer Berseba in 1850 deur Hahn se toedoen.]]
Toe Hahn in 1848 as plaasvervanger van die Noorweegse sendeling Hans C. Knudsen na Bethanien ten noorde van die Oranjerivier verplaas word, was sy gesondheid reeds geknak. Omdat hy besef dat sendingwerk net in gevestigde gemeenskappe kan gedy, sit hy hier sy pogings voort om van swerwende Khoikhoi (Nama) gevestigde landbouers te maak, en lê op Kubis en Oas met die hulp van San in die rivierbedding landerye en tuine aan.
Daarna is geskikte grond aan die voet van die Groot Brukkarosberg gevind en is vir die eerste keer in die geskiedenis van Suidwes-Afrika met twee ploeë grond omgeploeg. Sy lui kudde verwaarloos die landerye egter en sy mislukte pogings bewys afdoende dat die sendelinge 'n ander beleid sou moes volg om hul doel te bereik. Hahn word as sendeling georden en gee voortaan al sy aandag aan geestelike werk. By die wispelturige en trae volk van David Christiaan op Bethanien gee dit hom nogtans min voldoening. Die gemeentelede van Paul Goliat se Oorlamse volk op die naburige stasie Gulbrandsdalen toon daarenteen opregte belangstelling.
Toe waterskaarste hulle dwing om weg te trek, stig Hahn in 1850 vir hulle by die Groot Brukkarosberg die stasie Berseba en vestig hom daar. Sy gestel is daarna nie meer opgewasse teen die ontberings en inspannings wat die lewe van 'n beenbrekersendeling meebring nie. Sy gedurige siekte gaan gepaard met die besef dat sy onvermoë om die moeilike Namataal te leer sy sendingwerk belemmer.
Terug na Duitsland en Suid-Afrika
duimnael|regs|180px|Sy grafsteen in die Onder-Papegaaiberg-begraafplaas, Stellenbosch.
Hy aanvaar in 1851 sy emeritaat en keer in 1852 met sy gesin na Barmen terug. Daar dien hy die sending tot 1875 as rondreisende prediker. Hy keer daarna terug na Suid-Afrika en woon tot sy dood op Stellenbosch.
Gesinslewe
Hahn was getroud met Helene Langenbeck uit Barmen en hulle het sewe kinders gehad. Sy oudste seun, Johannes Hahn, was hoof van die Rynse sendingskool op Stellenbosch, 'n ander seun was J. Theophilus Hahn, handelaar, taalkundige en bibliotekaris, en die jongste seun was Paul D. Hahn, professor in die skeikunde aan die Suid-Afrikaanse Kollege in Kaapstad.
12 Desember
12 Desember is die 346ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender, (347ste in skrikkeljare). Daar volg nog 19 dae in die res van die jaar.
Hedel, Gelderland
Hedel is ’n dorp in die munisipaliteit Maasdriel in die provinsie Gelderland in Nederland.
King Donovan
King Donovan (25 Januarie 1918 – 30 Junie 1987) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Invasion of the Body Snatchers (1956) en Promises..... Promises! (1963), en in die televisiereekse Playhouse 90 (1956) en Grindl (1963).
Diodontidae
Die Klits en Penvisse (Diodontidae) is 'n familie visse van die orde Tetraodontiformes. Daar is ses genera met negentien spesies in die familie. Agt van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Kenmerke
Die familie kan soos die blaasoppe hulle lywe opblaas met water of lug om 'n sferiese vorm aan te neem en roofvisse te verjaag. Die skubbe is groot, skerp stekels. Die dorsale en anale vinne is agter by die stertvin en daar is geen bekken vinne nie. Die familie het net twee tande plate en dit is waar die wetenskaplike naam vandaan kom: (di-odontidae) = tweetand vis. Die familie word 14 – 71 cm groot. Die familie kom in die algemeen in vlakker, beskutte water voor en is oor die algemeen naglewend. Daar is 'n vermoede dat van die spesies giftig is soos die blaasoppe maar dat van die sterfgevalle veroorsaak deur die familie as gevolg van die ciguatera toksien is.
Genera
Die volgende genera en gepaardgaande spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Melissa Ponzio
Melissa Ponzio (gebore 3 Augustus 1972) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Walking Dead (2010), Teen Wolf (2011), Chicago Fire (2012), en The Following (2013).
Chalinula amoyensis
Chalinula amoyensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Chalinula en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Brøndsted.
Henny Krause
Henny Krause (28 Julie 1905 – 12 Julie 1980) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Lynet (1934), I folkets navn (1938), en Regnen holdt op (1942).
Villanueva de la Jara
Villanueva de la Jara is 'n munisipaliteit in die provinsie Cuenca in die Spaanse outonome gebied Kastilië-La Mancha.
Moses
Moses (Hebreeus: מֹשֶׁה, Mōšæ; Arabies: مُوسَى, Mūsā; Grieks: Μωυσῆς en Μωσῆς, Mō(y)sēs) is naas Abraham die tweede sentrale figuur in die geskiedenis van die volk Israel. Volgens die Bybel is hy die vernaamste profeet, wat die Israeliete uit Egipte gelei het. Hy word beskou as die stigter van die Israelitiese godsdiens en is volgens die Bybel die ontvanger van die Tien Gebooie op die berg Sinai. Moses was ook die aanvoerder van die volk Israel tydens die deurtog deur die woestyn tot aan die grense van Kanaän.
Moses is een van die belangrikste figure in die Joodse volksgeskiedenis en onder sy leiding is die Israeliete weggevoer uit die slawerny in Egipte na die beloofde land Kanaän, die land van hul voorvaders. Volgens die Bybelse geskiedenis het Moses op die berg Sinai die Tora van God ontvang.
Volgens oorlewering het Moses se ouers, Amram en Jogebed, hom aanvanklik in hul huis versteek en later in 'n mandjie van biesies langs die Nylrivier. Die farao se dogter, wat hier kom bad het, het Moses in sy mandjie gevind en hom saam met haar na die paleis gebring, waar hy as 'n Egiptiese prins grootgemaak is. Tydens 'n geskil tussen ’n Israelitiese slaaf en 'n Egiptenaar het Moses so woedend geword dat hy die Egiptenaar doodgeslaan en na Midian in die noorde van die Arabiese Skiereiland gevlug het.
Daar het hy die skaapwagter van die priester van Midian, Jetro (Réhuel), geword en met een van sy dogters, Sippora, getrou. Volgens die Bybelse verhaal het God op 'n dag in 'n brandende doringbos wat nie uitgebrand het nie (die brandende doringbos, Sjemot/Eksodus 3,2), aan Moses verskyn. Hy het opdrag ontvang om sy volk uit die slawerny in Egipte te bevry.
Moses het homself as onbekwaam beskou vir hierdie bomenslike taak, maar God het hom verseker dat Hy altyd met Moses sou wees deur Hom bekend te maak as JHWH. In Egipte het Moses kwaai weerstand van die farao (waarskynlik Ramses II, 1290–1224 v.C.) ondervind. Met die hulp van God, wat tien plae oor Egipte laat kom het, en met die bystand van sy broer Aäron het Moses daarin geslaag om sy opdrag uit te voer.
By die berg Sinaï (of Horeb), waar Moses die opdrag ontvang het om sy volk te bevry, het die belangrikste gebeurtenis in die geskiedenis van die Joodse volk plaasgevind: God het aan die Joodse volk sy wil bekend gemaak deur aan hulle die Tora te gee. Volgens die Bybelse verhaal het Moses by hierdie openbaring 'n sentrale rol gespeel: God het met hom gepraat omdat die volk die aanblik van God nie sou kon verduur nie. God het twee kliptafels waarop die Tien Woorde geskryf gestaan het, aan Moses gegee sodat hy die volk kon onderrig.
Moses was die geestelike leier van die volk en is ook later Mosje Rabbenoe ("Moses, ons leraar") genoem. Hierin lê die verskil tussen Moses as die eerste profeet en die latere profete. Die volk het uit die hand van Moses die Tora ontvang en hy het 'n klomp slawe saamgesnoer tot 'n volk wat tot vandag toe sy identiteit behou het. Latere profete het in hul vermaninge en aansporinge steeds na Moses en sy werk terugverwys.
Leier van sy volk
Een van die groot leiers deur wie God met Sy volk gepraat het, was Moses. Moses is gebore toe die Israeliete as slawe in Egipte gewoon het, hulpeloos en vernederend. Onder Moses is hulle verenig, en hy het hulle uit Egipte gelei, deur die Rooisee en veertig jaar daarna deur die woestyn tot op die drumpel van die land Kanaän, die land van melk en heuning.
Die verhaal van hierdie groot uittog word vertel in die Bybelboek Exodus (wat uittog beteken). Dit is die tweede van die eerste vyf boeke van die Bybel wat ook die Pentateug of die Boeke van Moses genoem word, omdat hulle volgens oorlewering deur Moses geskryf is. Hulle is: Genesis, Exodus, Levitikus, Numeri en Deuteronomium. Toe Moses gebore is, het die Israeliete in die grootste verdrukking gelewe.
Die hand van Farao, die Egiptiese koning, het swaar op hulle gerus. Hy het hulle as slawe laat werk, maar hy het bang geword omdat die Israeliete ondanks sy verdrukking so vinnig vermeerder het. Daarom het hy bevel gegee dat alle manlike Israelitiese kinders by geboorte verdrink moet word. Moses se moeder het haar klein seuntjie so lank as sy kon in haar huis versteek, maar dit het al gevaarliker geword.
Op 'n goeie dag het sy 'n klein mandjie van biesies gevleg, dit met 'n sekere soort klei en pik gesmeer om dit waterdig te maak, die kindjie daarin geplaas en dit toe tussen die riete aan die oewer van die Nyl gaan versteek. Meer kon sy vir hom nie doen nie.
Nou was hy in die hande van God. En wonderlik is die lot van hierdie klein seuntjie beskik. Want later die dag kom Farao se dogter met haar hofdames om juis op hierdie plek te baai. Die Prinses sien die mandjie in die water dryf, beveel een van haar hofdames om dit uit te haal, en daar ontdek hulle die huilende kindjie.
Trivia
Die drie tradisionele Bedevaartsfeeste (שלוש רגלים, sjalosj regalim) Pesach, Sjavuot en Soekkot behoort tot die Joodse feeste en herdenkings en versinnebeeld die volgende:
Kevin Magnussen
Kevin Magnussen (* Roskilde, 5 Oktober 1992) is 'n Deense beroepsrenjaer. Magnussen was (saam met Nyck de Vries en Stoffel Vandoorne) 'n lid van McLaren se Young Driver Programme. Hy is die seun van die voormalige Formule Een-renjaer, Jan Magnussen. In 2022 het Magnussen weer by Haas aangesluit op 'n multijaarkontrak.
Formule Eenloopbaan
In November 2012 het Magnussen sy eerste ervaring in 'n Formule 1-motor gehad, toe hy vir McLaren aan toetse deelgeneem het het tydens die "Young Driver"-toets in Aboe Dhabi by die Yas Marina-baan. Hy het die vinnigste tyd tydens die driedaagse sessie opgestel. Hy het genoeg kilometers afgelê om vir ’n FIA-superlisensie te kwalifiseer. 'n Jaar later is hy toegelaat om die "Young Driver"-toets af te lê, maar toe in Silverstone saam met Gary Paffett en Oliver Turvey.
Nadat die gereelde McLaren-jaer Sergio Pérez sy vertrek uit die span op 13 November 2013 aangekondig het, het McLaren 'n dag later aangekondig dat Magnussen sy plaasvervanger in 2014 sou wees. Hy het Jenson Button se spanmaat geword.
In sy eerste wedren op die Albert Parkstraatbaan het Magnussen reeds in die derde plek geëindig. Nadat Daniel Ricciardo ná die wedren gediskwalifiseer is, skuif Magnussen op na die tweede plek, wat ooreenstem met Jacques Villeneuve se prestasie in die 1996 Australiese Grand Prix. Hy het 'n gemiddelde debuutseisoen gehad en in die elfde plek in die kampioenskap geëindig. Dit was egter nie genoeg vir hom om ook in 2015 vir McLaren te ry nie. Op 11 Desember 2014 is aangekondig dat Fernando Alonso sy plek ingeneem het en Magnussen 'n toets- en reserwejaer vir die span geword het. Alonso het voor die seisoen tydens 'n toetssessie by die Circuit de Barcelona-Catalunya gebots en is op doktersadvies nie toegelaat om in die eerste wedren in Australië te jaag nie, en Magnussen het hom vervang.
Magnussen het sy terugkeer na Formule 1 in 2016 gemaak toe hy Pastor Maldonado by die Renault F1-span vervang het, waar hy saam met Jolyon Palmer meegeding het.
In 2017 is Magnussen by Renault deur Nico Hülkenberg vervang. Hy het toe na die Haas-span verskuif om Esteban Gutiérrez te vervangen.
Aan die einde van die 2020-seisoen het Magnussen die Haas F1-span verlaat. Van ’n finale afskeid sou daar egter nie sprake wees nie. Magnussen is deur Haas teruggebring vir die 2022-seisoen om die plek van die Rus Nikita Mazepin in te neem.
Formule Een-uitslae
† Kon nie die ren voltooi nie, maar is geklassifiseer omrede hy meer as 90% van die wedrenafstand afgelê het. * Seisoen nog aan die gang.
Mosambiekse kardinaal
Die Mosambiekse kardinaal (Taeniamia mozambiquensis) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan vanaf Zanzibar tot by sentraal KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Mozambique cardinalfish.
Identifikasie
Die vis word tot 8 cm lank en is silwergrys met 'n pienk skynsel. Daar is twee horisontale, dowwe oranje strepe op die sye en 'n swart kol op die stertvinbasis.
Hulle leef in vlak koraal- en rotsriwwe in water wat 1 tot 15m diep is. Hulle bly in klein groepies naby grotte, skeure en onder lyste naby beskutting. Hulle vreet snags soöplankton.
Chalinula camerata
Chalinula camerata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Kgalema Motlanthe
Vroeë lewe
Motlanthe is op 19 Julie 1949 in Alexandra, Johannesburg gebore, die seun van 'n mynwerker en die jongste van 13 kinders. Hy het in Alexandra sowel as Meadowlands, Soweto groot geword.
Politieke loopbaan
In sy jeug is Motlanthe beïnvloed deur die denke van die swartbewussynsbeweging.
Op 14 April 1976 is Motlanthe en Nkosi in hegtenis geneem en vir elf maande in John Vorster Square in Johannesburg aangehou. In 1977 is hy skuldig bevind op drie aanklagte van terrorisme en tot tien jaar gevangenisstraf gevonnis wat hy tussen 1977 en 1987 op Robbeneiland uitgedien het.
Na sy vrylating in 1987 het Motlanthe vir die National Union of Mineworkers (NUM) gewerk waar hy in bevel van opvoeding was. Ná die ontbanning van die ANC in 1990 het Motlanthe Voorsitter van die ANC in die PWV streek geword. In 1992 is hy verkies tot Sekretaris-Generaal van die NUM, en in 1997 is hy verkies tot Sekretaris-Generaal van die ANC om Cyril Ramaphosa te vervang.
Op die ANC se 52ste Nasionale Kongres in Polokwane in Desember 2007 is Motlanthe verkies tot Adjunkpresident van die ANC. In Julie 2008 is hy aangestel as Minister in Die Presidensie van die Republiek van Suid-Afrika. Op 25 September 2008 is hy deur die Parlement verkies tot President van Suid-Afrika. Motlanthe het 269 stemme verwerf teenoor Joe Seremane van die Demokratiese Aliansie wat 50 stemme behaal het. 41 bedorwe stembriewe is uitgebring. Hy is op dieselfde dag deur hoofregter Pius Langa ingesweer tot die amp.
In opvolging tot die leierstryd in die ANC (en dus ook de facto die President van Suid-Afrika) is Motlanthe op 9 Mei 2009 vervang deur Jacob Zuma, maar weer aangestel as Adjunkpresident in die kabinet van president Zuma tot 26 Mei 2014, toe hy amptelik afgetree het.
Hy is getroud en het twee dogters en 'n seun.
Yutaka Akita
Yutaka Akita (gebore 6 Augustus 1970) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
344
Die jaar 344 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 44ste jaar van die 4de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Martin Donovan
Martin Donovan (gebore 19 Augustus 1957) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Opposite of Sex (1998), Insomnia (2002), en Ant-Man (2015), en in die televisiereeks Weeds (2005).
Peggy Pope
Peggy Pope (gebore 15 Mei 1929) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Last Starfighter (1984), The Substitute (1996), en Choke (2008), en in die televisiereeks Calucci's Department (1973).
Basil Schonland
Vroeë lewe
Schonland is op 5 Februarie 1896 in Grahamstad gebore as seun van prof. Selmar Schönland en Flora Day MacOwan. Sy pa sowel as sy oupa aan moederskant, Peter MacOwan (eerste rektor van Gill-kollege op Somerset-Oos van 1869 tot 1881), was plantkundiges. Hy het sy skoolopleiding aan die Anglikaanse St Andrew's Preparatory School en St. Andrew's-kollege in Grahamstad ontvang. In 1910 het hy daar gematrikuleer en landwyd die beste punte behaal. Hiervoor is hy met die Bartle Frere-studiebeurs en ’n soortgelyke toekenning van die Universiteit van die Kaap die Goeie Hoop beloon. Hy het aan die Rhodes-universiteitskollege ingeskryf vir 'n B.A.-graad. In 1912 was hy bo-aan die eersteklaslys in die Intermediêre B.A.-eksamen, waarna hy ’n tweede Bartle Frere-studiebeurs verower het en in 1914 met ’n tweedeklasonderskeiding in fisika gegradueer het. Daarna is hy na Caius College, Cambridge, waar hy in 1915 ’n eersteklas in die wiskundige tripos behaal en ook ’n verdere studiebeurs verwerf.
Eerste Wêreldoorlog
In 1915 het Schonland by die Koninklike Geniekorps ("Corps of Royal Engineers") aangesluit. Die jaar daarop was hy in Frankryk in bevel van operasies waartydens kabels vir kommunikasieverbindings gelê is en hy beduidende verbeteringe aangebring het. Na drie jaar was hy aan die hoof van agt radiostasies. Die O.B.E. is aan hom toegeken, hy het die rang van waarnemende majoor beklee en is twee keer eervol vermeld vir dapperheid.
Pionierswerk op donderweer en weerlig
Vanaf 1929 het Schonland sy somervakansies aan die Universiteit van die Witwatersrand in Johannesburg deurgebring waar hy sy navorsing oor weerlig voortgesit het. Met behulp van ’n Boys-draailenskamera kon hy en sy medewerkers teen 1933 bewys lewer dat ’n weerligstraal uit ’n ‘leier’-ontladingstraal bestaan wat van die wolk neerdaal en veel sterker ‘hoofstrale’, wat na die wolk terugkeer. Hy was die eerste om in 1935 atmosferiese radiosteurings met weerlig in verband te bring. Die uitstekende werk wat hy gedoen het in die verklaring van weerlig en donderweer het die navorsing wat Benjamin Franklin in 1752 gedoen het, as uitgangspunt gebruik. Schonland se werk was van soveel waarde ten opsigte van elektrisiteitsvoorsiening aan die Witwatersrandse goudmyne dat dit tot die skenking deur Bernard Price en ander organisasies vir die totstandkoming van die Bernard Price-instituut vir Geofisiese Navorsing aan die Universiteit van die Witwatersrand gelei het. Hy het uit sy betrekking as hoogleraar in fisika aan die Universiteit van Kaapstad in 1936 bedank om die eerste direkteur van die Instituut te word en het tot 1954 die Carnegie-Price-stoel in geofisika aan die Universiteit van die Witwatersrand beklee. Tydens sy termyn het wetenskaplikes ook navorsingsprojekte oor seismologie en swaartekrag by die Instituut onderneem.
Anna Anderson
Anna Anderson (16 Desember 1896 – 12 Februarie 1984) is die bekendste van die baie mense wat voorgegee het hulle is ’n oorlewende gesinslid van tsaar Nikolaas II van Rusland ná die moord op die keiserlike gesin. Sy het beweer sy is tsaar Nikolaas se jongste dogter, Anastasia. Die regte Anastasia is op 17 Julie 1918 in Jekaterinburg, Rusland, saam met haar ouers, susters en broer deur die Bolsjewiste tereggestel, maar dit was onbekend wat van hul lyke geword het.
Basil Schonland
Radar en die Tweede Wêreldoorlog
Toe dit in 1938 duidelik begin word dat Europa onvermydelik op oorlog afstuur, het Britse wetenskaplikes hul aandag op radio-opsporing en die gebruik van radar toegespits. In 1939 het genl. Jan Smuts Schonland genooi om ’n spesiale eenheid binne die Suid-Afrikaanse Seinerskorps te stig wat verantwoordelik was vir die ontwikkeling en toepassing van radar. Teen Desember 1939 is die eerste plaaslike radarsender en -ontvanger vervaardig en in 1940 is toestelle langs die lang kuslyn van Suid- en Suidwes-Afrika geïnstalleer. Hierdie toerusting is later in Oos-Afrika, Abessinië en in die Sinai gebruik. In 1941 is Schonland as die adjunk van sir John Cockcroft, superintendent van die Air Defence Research Development Establishment in Engeland, aangestel. Hy het die Bruneval-aanval in Frankryk, regoor die Engelse kus, beplan wat inligting in verband met Duitse radar opgelewer het. Dit het bomwerperbevelvoerders in staat gestel om veiliger roetes oor die vasteland van Europa te volg.
Anna Anderson
In 1920 is Anderson opgeneem in ’n hospitaal vir geestelik versteurdes nadat sy in Berlyn probeer selfmoord pleeg het. Sy het haarself daarna eers Fräulein Unbekannt (Duits vir "Mej. Onbekend") genoem en geweier om haar identiteit bekend te maak. Later het sy eers die van Tsjaikofski en toe Anderson gebruik. In Maart 1922 het bewerings dat sy Anastasia is, vir die eerste keer die publiek se aandag getrek. Die meeste oorlewende lede van die Romanof-familie het gesê dat Anderson jok, maar baie mense het haar geglo. In 1927 het ’n private speurder, wat deur die tsarina se broer, Ernst Ludwig, Groothertog van Hesse, aangestel is, uitgevind Anderson is Franziska Schanzkowska, ’n Poolse fabriekswerker met ’n geskiedenis van geestelike versteuring. Ná ’n hofsaak wat baie dekades geduur het, het ’n Duitse hof beslis Anderson kon nie bewys dat sy Anastasia is nie.
Tussen 1922 en 1968 het Anderson in Amerika en Duitsland gewoon en in sanatoriums en verpleeginrigtings. Sy het in 1968 na Amerika geïmmigreer en kort voordat haar visum verval het, getrou met Jack Manahan, ’n geskiedenisprofessor van Virginië. Ná haar dood in 1984 is Anderson se lyk veras en in Duitsland begrawe. Ná die verbrokkeling van die Sowjetunie is bekend gemaak waar die lyke van die tsaar, tsarina en al vyf hul kinders is en verskeie laboratoriums in verskeie lande het hul identiteit deur middel van DNS-toetse vasgestel. Toetse op hare en ander weefsel van Anderson het gewys dat haar DNS nie ooreenstem met die Romanof-familie s’n nie, maar wel met dié van Karl Maucher, ’n familielid van Franziska Schanzkowska. Wetenskaplikes, historici en die groot nuusagentskappe aanvaar dat Anderson wel Schanzkowska was.
Basil Schonland
Radar en die Tweede Wêreldoorlog
In 1942 het Schonland superintendent geword van die Army Operation Research Group (ORG) van die Ministerie van Oorlog, wat ’n nuwe soort diens gelewer het waarby wetenskaplikes, technici en soldate betrek is en wat ’n baie nou skakeling met die magte behels het. Teen hierdie tyd moes wetenskaplikes ervare oorlogsgeneraals oortuig dat hulle ’n bydrae kon maak om veldslae te wen en dat ’n wetenskaplike afdeling by die organisasie van die Generale Staf integreer moet word. Schonland is in 1944 genooi om die vakkundigheid wat in die ORG ontwikkel is, saam met die Bevrydingsleër na die slagveld te bring en is tot die rang van brigadier wetenskaplike raadgewer van genl. Montgomery bevorder. Die C.B.E. (mil.) is deur Montgomery aan hom toegeken vir sy dienste tydens die slag by Caen (1944).
Stigting van die WNNR
Gedurende die oorlog het Smuts die idee van die stigting van ’n Wetenskaplike en Nywerheidnavorsingsraad in Suid-Afrika met Schonland bespreek en hom gevra of hy die presidentskap sou aanvaar; indien nie, sou die gedagte waarskynlik laat vaar word. Aangesien sowel die Navorsingstoekenningsraad (1918–1938) as die Nasionale Navorsingsraad wat van 1938 af gefunksioneer het nooit bevredigend daarin kon slaag om navorsing te stimuleer en te koördineer nie, en bowendien self geen navorsing kon onderneem nie, het Schonland besluit dat die totstandkoming van die WNNR ’n noodsaaklike rol in die wetenskapsbeoefening in Suid-Afrika kon speel en hy het gevolglik die pos aanvaar. Op 1 Desember 1945 is die name van die president en persone wat in die raad sou dien, gepubliseer. Schonland het eers die wetenskaplike en nywerheidsorganisasies in die Verenigde Koninkryk, Kanada, Australië en Nieu-Seeland krities bestudeer en daarna sy organisasie op so ’n manier ontwikkel dat die beste kenmerke van hierdie organisasies opgeneem en hul tekortkominge vermy kon word. Volgens sir Ernest Marsden van Nieu-Seeland het Schonland in twee en ’n halwe jaar ’n organisasie opgebou wat hom deur die res van die Gemenebes beny is. Tydens sy presidentskap het hy ook as voorsitter van ’n advieskomitee gedien wat aanvanklik in die geheim ondersoek na uraannavorsing ingestel het. Die Raad op Atoomkrag (later die Kernontwikkelingskorporasie van Suid-Afrika) sou later hieruit ontwikkel.
Schonland het aan Smuts belowe dat hy vyf jaar lank by die WNNR sou aanbly. Die Nasionale Party het die verkiesing in 1948 gewen en as gevolg daarvan het Schonland verkies om in 1951 na die Bernard Price-instituut terug te keer, ofskoon die Eerste Minister, dr. D.F. Malan hom versoek het om as president van die WNNR aan te bly. Hy het saam met sy medewerkers sy navorsing oor weerlig by die Instituut voortgesit.
Crystal Bowersox
Crystal Bowersox (gebore 4 Augustus 1985) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse American Idol (2002), Body of Proof (2011), en Cedar Cove (2013).
Basil Schonland
Latere werk en aftrede en sterfte
In 1954 het Cockcroft hom genooi om sy adjunkdirekteur by die Instelling vir Kernenergienavorsing in Harwell, Engeland, te word. Die wye ervaring wat hy gehad het in die organisasie van die wetenskap in Suid-Afrika het hom gehelp om hierdie pos in ’n vinniggroeiende groep met welslae te behartig. Hy het uiteindelik in 1958 direkteur van die groep geword en in 1961 afgetree. In 1961 is hy tot die ridderstand verhef. In sy laaste jare het hy aan swak gesondheid gelei. Hy is op 24 November 1972 oorlede.
Eerbewyse
Schonland is in 1938 as genoot van die Royal Society of London asook van die Royal Society of South Africa gekies. Die D.Sc. (honoris causa) is deur die universiteite van Kaapstad, Cambridge, die Witwatersrand en Southampton, en die LL.D. (honoris causa) deur die Universiteit van Natal en die Rhodes-universiteit aan hom toegeken. Hy het in 1951 die eerste kanselier van die Rhodes-universiteit geword. In 1941 het hy die Goue Medalje vir navorsing van die Suid-Afrikaanse Genootskap vir die Bevordering van die Wetenskap ontvang, in 1942 die Chree-medalje van die Physical Society of London, in 1945 die Hughes-medalje van die Royal Society, in 1949 die Silwer-medalje van die Royal Society of Arts en in 1950 die Elliott Cresson-medalje van die Franklin-instituut in Pennsilvanië.
Hy het talle artikels in wetenskaplike tydskrifte gepubliseer in verband met sy navorsing oor kosmiese en katodestrale, radio en weerlig, en verskeie boeke waarvan The flight of thunderbolts (1950) die bekendste is.
Nathalie Krause
Nathalie Krause (15 April 1884 – 1 September 1953) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Brændemærket (1913), Lejla (1914), Hvem er hun? (1916), en Had og Kærlighed (1917).
Matthew James Thomas
Matthew James Thomas (gebore 3 Maart 1988) is 'n Engelse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Billy Elliot (2000) en About a Boy (2002), en in die televisiereeks Hero to Zero (2000).
Warren Vanders
Warren Vanders (23 Mei 1930 – 27 November 2009) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Touched (2006) en in die televisiereekse Combat! (1962), Kung Fu (1972), en Dallas (1978).
1985 Suid-Afrikaanse Grand Prix
Die 1985 Formule Een Suid-Afrikaanse Grand Prix is op 19 Oktober 1985 op die Kyalami Grand Prix-renbaan in Midrand, Suid-Afrika gehou. Dit was die vyftiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur die Brit Nigel Mansell in 'n Williams-Honda gewen.
Dompelpomp
'n Dompelpomp is 'n pomp met 'n kort gekoppelde hermeties verseëlde motor. Die hele montering word onder die vloeistof gedompel. Die voordeel van die tipe pomp is dat daar, vir 'n groot installasie, 'n betekenisvolle vermindering is in die hoeveelheid beton wat benodig word om die reservoir te bou aangesien 'n aparte droë put nie benodig word nie.
duimnael|300px|'n Dompelpomp is 'n effektiewe manier om vloeistof na die oppervlak te pomp
Dompelpompe word aangetref in vele toepassings, enkelstadiumpompe word gebruik vir dreinering, pomp van riool, algemene industriële pompwerk en slikpompwerk. Multi-stadiumdompelpompe word tipies gebruik in boorgate vir wateronttrekking.
Congiopodidae
Die Perdvisse (Congiopodidae) is 'n familie van visse wat hoort tot die orde Scorpaeniformes. Daar is vier genera met sewentien spesies in die familie. Twee van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Kenmerke
Die familie se lywe is lank met 'n prominente dorsale vin wat reg bo die oë begin en strek tot by die stert. Die voorkop is konkaaf met 'n kenmerkende snoet. Die pektorale vinne sit laag op die lyf en is nie sterk nie. Daar is weinige skubbe op die lyf. Die familie word 45 – 76 cm groot. Die familie leef in rotsriwwe en sanderige bodems in water wat 10 – 500 m diep is. Hulle vreet skaaldiere, slakke en wurms. Hulle is gewoonlik alleenswemmers.
Genus
Die volgende genus en gepaardgaande spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Rand
Die woord Rand kan moontlik verwys na:
ZAR
Die afkorting ZAR kan moontlik verwys na:
Charles Dorian
Charles Dorian (27 Junie 1891 – 21 Oktober 1942) was 'n Amerikaanse assistentregisseur, akteur, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Last of the Mohicans (1920), Flesh and the Devil (1926), The Trail of '98 (1928), en The Rogue Song (1930).
13 Desember
13 Desember is die 347ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (348ste in skrikkeljare). Daar volg nog 18 dae in die res van die jaar.
Trap (musiek)
In musiekteorie, verwys trap van die toonleer na die posisie van 'n bepaalde noot in 'n toonleer met betrekking tot die tonika, die eerste en belangrikste noot van die toonleer waarvandaan elke oktaaf begin. Trappe is nuttig om die grootte van intervalle en akkoorde aan te dui, en of hulle majeur of mineur is.
In die algemeenste sin is dit trap van die toonleer bloot die nommer wat aan elke trap van die toonleer gegee word, wat gewoonlik begin met 1=tonika. Om dit so te definieer, impliseer dat 'n tonika gespesifiseer is. Byvoorbeeld, die 7-toon diatoniese toonleer kan die majeurtoonleer word sodra die korrekte trap as tonika gekies is (bv. die C-majeurtoonleer C–D–E–F–G–A–B, waar C die tonika is). As die toonleer geen tonika het nie, moet die begintrap arbitrêr gekies word. In stelteorie, byvoorbeeld, word die 12 trappe van die chromatiese toonleer gewoonlik genommer vanaf C=0, en die twaalf toonhoogteklasse word van 0 tot 11 genommer.
In meer spesifieke sin, word trappe van die toonleer name gegee wat dui op hulle spesifieke funksie in die toonleer. Hierdie definisie impliseer dat 'n funksionele toonleer, soos die geval is in tonale musiek.
Majeur- en mineurtoonlere
Die trappe van die tradisionele majeur- en mineurtoonleer kan op verskillende maniere geïdentifiseer word:
Chalinula claviformis
Chalinula claviformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Chalinula en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Carter.
Tao Porchon-Lynch
Tao Porchon-Lynch (gebore 13 Augustus 1918) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente I Know a Woman Like That (2009) en If You're Not in the Obit, Eat Breakfast (2017), en in die televisiereekse The Adventures of McGraw (1957) en NBC Nightly News with Lester Holt (1970).
Carsten Kressner
Carsten Kressner (gebore 24 November 1957) is 'n Deense akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse P.I.S. - Politiets indsatsstyrke (2000) en Follow the Money (2016).
Chalinula confusa
Chalinula confusa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Chalinula en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1922 deur Dendy.
April Bowlby
April Bowlby (gebore 30 Julie 1980) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Slammin' Salmon (2009) en in die televisiereekse Two and a Half Men (2003), How I Met Your Mother (2005), en The Big Bang Theory (2007).
Toshihiro Hattori
Toshihiro Hattori (gebore 23 September 1973) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die klub Gainare Tottori en die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Kabinet
Elke minister is verantwoordelik vir een of meer aspekte van die regering se spektrum, byvoorbeeld gesondheid, onderwys, finansies, landbou, waterwese, polisie en verdediging.
Die lede van die amptelike opposisie stel dikwels 'n skadukabinet saam, bestaande uit ministers wat hulle sou kies as hulle aan bewind kom.
Swartspikkel-rubberlip
Die Swartspikkel-rubberlip (Plectorhinchus gaterinus) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan, die Rooisee en die Persiese Golf, die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van Mosambiek. In Engels staan die vis bekend as die Blackspotted rubberlip.
Identifikasie
Die vis word tot 45 cm lank en het 'n wit lyf met swart kolletjies op die sye en bokant. Die vinne is geel met swart kolletjies op die anale-, dorsale- en stertvinne. Die onvolwasse vissies het swart strepe op die kop en die lyf tot hulle 12 cm lank is, daarna verander dit in kolletjies.
Hulle leef in vlak koraalriwwe in water wat 3 tot 35m diep is. Hulle word gereeld in groepe gesien naby die koraal hellings. Die visse vreet bodem ongewerweldes.
Middelduits
[[Lêer:Continental West Germanic languages.png|duimnael|links|Die hedendaagse verspreiding van vastelandse Hoog-Duitse tale:
]] Middelduits word in twee subgroepe verdeel, Wes-Middelduits (Frankies) en Oos-Middelduits. Middelduits word onderskei deur dat dit slegs die eerste en vierde fases van die Hoogduitse konsonantverskuiwing ondergaan het.
Gabriel Thomson
Gabriel Thomson (gebore 27 Oktober 1986) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Enemy at the Gates (2001) en Night Wolf (2010), en in die televisiereeks My Family (2000).
Qom
Qom (Persies: قم) is 'n stad in die sentraale Iran. Die stad het 'n bevolking van 1 233 000 in 2010 gehad en is die agste grootste stad van die land. Qom is geleë net suid van die hoofstad Teheran en noord van Isfahan. Qom is die hoofstad en grootste stad in die provinsie Qom en lê aan die Qomrivier. Die stad is een van die heilige stede van die Sjiitiese Islam en die religieuse sentrum van Iran.
Eleanor Roosevelt
Anna Eleanor Roosevelt (11 Oktober 1884 – 7 November 1962) was 'n Amerikaanse politikus, diplomaat en aktivis. Sy was ook die eggenote van Franklin D. Roosevelt, die President van die Verenigde State. Sy is die Eerste Dame wat nog die langste in die rol gedien het as gevolg van haar man se vier termyne as president. Sy was ook Amerika se afgevraadigde na die Verenigde Nasies van 1945 tot 1952.
Victor Varconi
Victor Varconi (31 Maart 1891 – 6 Junie 1976) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Arme Violetta (1921), The Divine Lady (1929), Safe in Hell (1931), en For Whom the Bell Tolls (1943).
Joha Fourie
Joha Fourie (*1925, Bultfontein –) is ’n Afrikaanse dramaturg wat verskeie eenbedrywe en geleentheidsgedigte skryf. Sy is ook aktief in haar gemeenskap betrokke.
Skryfwerk
As skryfster skryf sy talle geleentheidsgedigte en eenbedrywe. Haar eenbedryf Die ‘E’ sonder die strepie word deur P.J. du Toit en Temple Hauptfleisch opgeneem in die versamelbundel Voetlig I. Lede van die blommerangskikkingsklub vergader en die onderliggende verhoudings en wedywering tussen hulle word geskets. Mevrou die hoof se vrou word deur Dalro gepubliseer.
Sy skryf ook die vollengte drama Kruidjie-roer-my-nie, die ongepubliseerde eenbedrywe Die ma-fias, Constance Lingerie en Misdade van die vaders en die operette Die abnormale familie Retief.
Pieter Jeremias Blignaut
Pieter Jeremias Blignaut, ook wel P.J. Blignaut, (Paarl, 26 Junie 1841 – Bloemfontein, 1 November 1909) was 'n Suid-Afrikaanse politikus, staatsamptenaar, Staatsekretaris van die Oranje-Vrystaat (1879-1902) en het twee keer waargeneem as Staatspresident, eers na die dood van Staatspresident Brand (1888-1889) en weer na die bedanking van Staatspresident Reitz (1895-1896). Na die einde van die Tweede Vryheidsoorlog het Blignaut gedien as lid van beide die Wetgewende Raad en die Wetgewende Vergadering van die Oranjerivierkolonie. Hy was ook lid van verskeie staatskommissies.
Familie
Blignaut was deel van 'n ou Kaapse familie, die seun van Johannes Jeremias Cornelis Blignaut en Johanna Emerentia de Villiers. Hy is na sy oupa, Pieter Jeremias Blignaut, 'n inwonen van Stellenbosch wie op 25 Oktober 1801 met Maria Dorothea de Villiers getroud is, vernoem.
Vroeë lewe en loopbaan
Blignaut het in die Paarl 'n staatskool bygewoon en hy is uiteindelik na die Paarl Gimnasium. Na die voltooiing van sy eksamen is Blignaut na Kaapstad vertrek waar hy by die koloniale administrasie aangesluit het. In 1861 het hy die eksamen vir die Staatsdienssertifikaat van die Kaapkolonie geslaag en in 1862 het hy na die Oranje-Vrystaat verhuis. Hier is hy aangestel in die posisie van klerk vir die Landdros en die Regter van die Vrede van Philippolis (17 September 1862). In daardie tyd was die administrasie van die staat, gereg en weermag grotendeels in dieselfde hande. In die lig van die dreigende Basothogevaar het Staatspresident Brand die reorganisasie van die verdediging van die Oranje-Vrystaat beveel asook die regulasies vir die verskillende Vrywilligerskorps wat deur die Landdroskantore geadministreer is. Blignaut en John G. Fraser het die konferensie namens Philippolis bygewoon.
Blignaut was vir vier jaar die posisie van klerk beklee; van 12 Januarie 1865 was hy in daardie hoedanigheid in Fauresmith werksaam. Hier is hy op 25 Oktober 1866 bevorder tot Landdros en vier jaar later en op 28 September 1870 is hy na Kroonstad verplaas (ook as Landdros).
Staatsekretaris
Toe Staatsekretaris Höhne in April 1879 oorlede is, is Blignaut gevra om die posisie te beklee en hy is op 20 Mei deur die Staatspresident aangestel. Blignaut was vir een-en-twintig jaar die Staatsekretaris van die Oranje-Vrystaat, eers gedurende 'n tydperk van groeiende ekonomiese vooruitgang vir die republiek, en daarna gedurende die Tweede Vryheidsoorlog. Gedurende albei tydperke het Blignaut hom bewys as 'n effektiewe en toegewyde staatsamptenaar met 'n besondere oog vir binne- en buitelandse sake. Blignaut is reeds in 1880 belas met die moeilike taak om op te tree as bemiddellaar tussen die Britte en Transvaal.
Blignaut was gewild onder die burgers van die Oranje-Vrystaat asook die staatsamptenare weens sy vriendelike en oop persoonlikheid. Dit het geblyk uit die feesvieringe met Blignaut se 30ste jaar in die staatsdiens in 1892. Blignaut het ook die volle vertroue van die Volksraad en die drie Staatspresidente waarmee hy saamgewerk het, geniet. Omdat hy so lank in sy beroep was, was hy een van die kundigste mense in die Oranje-Vrystaat wanneer dit kom by sake waar die regering betrokke is. In die lig van al hierdie eienskappe het Blignaut na die natuurlike kandidaat gelyk om die posisie van waarnemende Staatspresident in te neem toe Staatspresident Brand skielik in 1888 oorlede is asook na die onverwagte bedanking van Staatspresident Reitz in 1895. Toe die oorlog in Oktober 1899 uitgebreek het en die Britse troepe gereedgestaan het om Bloemfontein te beset in Maart 1900, het Blignaut die verwydering van die regering, saam met die staatsargiewe, na Kroonstad georganiseer. Daarna het hy saam met die regering in die veld gebly terwyl hulle van plek na plek beweeg het. In Januarie 1901, toe Blignaut dodelik siek was, is 'n reisdokument aan hom uitgereik sodat hy na sy plaas, Secretarispan, naby Bloemfontein kan gaan waar hy vir die res van die oorlog gebly het, in wese met verlof van se amp as Staatsekretaris.
Sy vrou, C.J. Steyn, was ook aktief by die oorlog betrokke. Sy het 'n Vrouekomitee opgestel, aanvanklik met die doel om Boerekrygsgevangenes te voorsien van klere, maar later ook om na die welstand van die vroue en kinders in die konsentrasiekampe om te sien.
Britse diens
Ná die ondertekening van die Vrede van Vereeniging op 31 Mei 1902 het Blignaut vinnig aangepas by die nuwe politieke situasie. Waar sy eweknie in die Zuid-Afrikaansche Republiek, Staatsekretaris Reitz die verdrag onderteken het maar volgens beginsel nie wou deelneem aan die eed van getrouheid aan die Britse regering nie, het Blignaut sonder skroom op 6 Junie 1902 die eed onderteken. Dit is moontlik dat sy siekte en die gevolglike kontak met die Britse owerheid gedurende die laaste fase van die oorlog Blignaut se mening oor die toekoms van die Oranje-Vrystaat en sy posisie daarbinne, beïnvloed.
Die Britse regering het Blignaut byna onmiddellik aangestel as lid van die Sentrale Repatriasiekomitee vir die Oranjerivierkolonie. Hier het hy te make gehad met die repatriasie en hervestiging van die duisende Vrystaters wat van hul huise gevlug het, opgesluit was in konsentrasiekampe en in die veld was om te veg. Die Sentrale PAtriasiekomitee was deel van die Vrede van Vereeniging. Sonder dat die Britte daarvan bewus was het Blignaut hierdie posisie gebruik om die administrasie in die rigting van die armoede van die baie blanke Vrystaters te lei en het op die manier werksgeleenthede vir hulle probeer skep.
In 1903 het die Britse regering hom aangestel in die Wetgewende Raad van die kolonie en in 1907, na die terugkeer van regering, het Blignaut lid van die Wetgewende Vergadering geword. Omdat hy 'n beter staatsamptenaar as 'n politikus was, was sy impak op die verrigtinge van hierdie instellings beperk. Sy kundigheid is beter aangewend met sy aanstelling as afgevaardigde na die Suid-Afrikaanse Doeane-konferensie van 1903 en as lid van die Sentrale Komitee van die Konferensie van Landdroste in Bloemfontein.
In 1909 het Blignaut by die werk siek bloedvergiftiging opgedoen en na 'n suksesvolle operasie is 'n 'n paar dae later in sy huis oorlede. Hy is in Bloemfontein begrawe met 'n Vrymesselaarsbegrafnis, gelei deur lede van die Rising Star-losie waarvan Blignaut ook lid was.
Sterretjie-drakie
Die Sterretjie-drakie (Synchiropus stellatus) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan en aan die ooskus van Afrika vanaf Oman tot by die Protea-bank in die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Starry dragonet.
Voorkoms
Die vis het twee dorsale vinne, die eerste met vier lang strale. Die bekken vinne is groot. Die lyf is bleek wit en met 'n pienk of ougoud skynsel. Daar is ry vlekke op die middel van die lyf met 'n ry klein rooi kolletjies onder die vlekke. Die vis word tot 7.5 cm lank.
Habitat
Die vis leef naby koraalriwwe op sanderige bodems in water wat nie dieper as 40 m is nie in groot groepe.
Binnebrandenjin
'n Binnebrandenjin oftewel die suier binnebrandenjin is enige enjin wat funksioneer deur brandstof binne in die enjin te verbrand. Daarteenoor bestaan daar ook buitebrandenjins soos die stoomenjin en die Stirling enjins, wat brandstof aan die buitekant van die enjin laat brand. Stralerenjins en gasturbines gebruik ook interne verbranding maar die term 'binnebrandenjin' verwys normaalweg na enjins waar die verbranding met tussenposes plaasvind en waar daar resiprokerende masjinerie teenwoordig is.
Geskiedenis
Francois Issac de Rivaz het die eerste binnebrandenjin in 1807 gebou. Die enjin was egter onprakties vanweë die gebruik van 'n mengsel van waterstof en suurstof as brandstof en as gevolg van gebrekkige kraglewering.
Die eerste patent vir 'n binnebrandenjin is toegeken deur die Verenigde State se patentekantoor aan Samuel Morey in 1826. Dit is een van die X-Patente wat vernietig is in 'n brand in Julie 1836 en is eers weer in 2004 opgespoor.
In 1858, het Jean Lenoir die eerste praktiese binnebrandenjin uitgevind. Dit het op steenkoolgas staatgemaak wat in die silinder ingesuig is aan die begin van elke slag en dan ontsteek is om die suier na die ander kant van die silinder te stoot. Die proses is dan herhaal aan die ander kant van die silinder wat die enjin 'n dubbelslag enjin gemaak het.
In 1867, het Nikolaus Otto die eerste vierslagbinnebrandenjin gebou. Die enjin was meer doeltreffend as die ontwerp van Lenoir en is suksesvol bemark vir industriële doeleindes. Die ontwerp is later verbeter deur Gottlieb Daimler wat gefokus het op die praktiese gebruik van die tegnologie in motorvoertuie met die noemenswaardige byvoeging van 'n petrolvergasser. In 1890, het Wilhelm Maybach die eerste viersilinderbinnebrandenjin gebou. Beide Maybach en Daimler was aanvanklik werknemers by Otto se maatskappy maar het die maatskappy verlaat in 1882 om hulle eie maatskappy te stig.
In dieselfde tydperk is die tweeslagbinnebrandenjin vervolmaak. In 1867 het Sir Dougald Clerk die eerste tweeslagbinnebrandenjin uitgevind. Die ontwerp is later vereenvoudig deur Joseph Day in 1891.
Aanwending
Binnebrandenjins word algemeen aangewend vir beweeglike aandrywingstelsels. Hulle kom voor in voertuie, motorfietse en bote, 'n wye verskeidenheid vliegtuie en lokomotiewe. Die binnebrandenjin is egter met stralerenjins vervang in straalvliegtuie. Binnebrandenjins word ook baie gebruik vir ander industriële toepassings, bv. kragopwekking, stoomopwekking en selfs in ruimtetuie.
Die elektriese enjin kan meeding met die binnebrandenjin vir baie aanwendings van beweegbare aandrywing. In die toekoms mag die elektriese enjin ook kan meeding vir voertuig aandrywing. Tans is die koste van batterye en die gebrek aan bekostigbare aanboord elektriese opwekking die grootste struikelblokke tot hul gebruik in motorvoertuie.
Onderdele
Die onderdele van 'n enjin wissel afhangende van die enjintipe. Vir 'n vierslagenjin, sluit die beduidende onderdele die krukas, een of meer nokaste (magenta en blou) en die suierklep in. 'n Tweeslagenjin kan slegs 'n uitlaat en inlaat hê vir gasse in plaas van 'n klepstelsel. In beide soorte enjins, is daar een of meer silinders (grys en groen) en vir elke silinder is daar 'n vonkprop (donkergrys), 'n suier (geel) en 'n draaimeganisme (pers). 'n Enkele beweging van die silinder deur die suier in 'n opwaartse of afwaartse rigting staan bekend as die slag. Die afwaartse slag wat plaasvind direk na die brandstof-lugmengsel ontplof het, staan bekend as die kragslag.
Werking
Alle binnebrandenjins is afhanklik van die chemiese prosesse genaamd verbranding en ontploffing, wat in wese die reaksie van brandstof met suurstof behels. Sien ook: Stoigiometrie.