cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Argeologie
Geskiedenis van argeologie
Hierdie proses is voortgesit in die 20ste eeu deur mense soos Mortimer Wheeler, wie se hoogs gedissiplineerde benadering tot uitgrawings 'n groot verbetering in die kwaliteit van die bewyse wat verkry kon word, teweeg gebring het.
Rusty Hamer
Rusty Hamer (15 Februarie 1947 – 18 Januarie 1990) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Make Room for Daddy (1953), The Joey Bishop Show (1961), The Danny Thomas Hour (1967), en Make Room for Granddaddy (1970).
Robert Schuman
Jean-Baptiste Nicolas Robert Schuman [] (* 29 Junie 1886 in Clausen, nou deel van Luxemburg; † 4 September 1963 in Scy-Chazelles) was 'n Franse staatsman met oorspronklik Duitse burgerskap. Hy was 'n vrome katoliek en lid van die Christendemokratiese party.
Hy is veral bekend vanweë die Schumanverklaring van 9 Mei 1950 wat as die begin van die Europese eenwording beskou word en wat tot die huidige Europese Unie gelei het. Saam met Jean Monnet word hy as die "vader van Europa" beskou.
Jeug
Sy oom Fernand Schuman, was lid van die parlement van Elsas-Lotaringe.
In 1904 slaag hy in Metz aan die keiserlike gymnasium. Hy studeer regte aan die Rheinische Friedrich-Wilhelms-Universiteit in Bonn. In 1910 ontvang hy sy doktorsgraad Berlyn (summa cum laude). Ná sy ma in 1911 in 'n ongeval dood is, oorweeg hy om priester te word, maar uiteindelik besluit hy om leek te bly. Hy het nogtans nooit getroud en het sy hele lewe in selibaat geleef.
In 1912 slaag hy vir die tweede staatseksamen. Hy open in Junie 1912 in Metz 'n prokureurskap. Tydens die Eerste Wêreldoorlog het Schuman by die distriksadministrasie van Bouley-Moselle (Bolchen) gewerk in in 1918 het hy ledi van die stadsraad van Metz geword.
Sy toetrede tot die politiek
Ná die anneksasie van Elsas-Lotaringe deur Frankryk in 1919 het hy vir die Union Républicaine Lorraine lid van die Franse Nasionale Vergadering (die parlement) geword. Van 1928–1936 is Schuman voorsitter van die Komitee Elsas-Lotaringe. Hy is tydelik vise-president van die Huis van Verteenwoordigers. Hy behou sy setel in die parlement in die vroeë dae van die Tweede Wêreldoorlog, maar in 1941 word hy deur die Gestapo inhegtenisgeneem. Schuman word in Metz en in Neustadt an der Weinstraße gevange gehou, maar in 1942 het hy daarin geslaag om te ontsnap. Hy het toevlug gevind in die klooster van Notre-Dame-des-Neiges in Saint-Laurent-les-Bains in Ardèche.
Ná die oorlog
Na afloop van die oorlog is Robert Schuman opnuut lid van die Nasionale Vergadering. In 1946 word hy minister van Finansies en in 1947 Eerste Minister van die Franse Vierde Republiek. Hierdie republiek word deur groot instabiliteit gekenmerk en van 1948 tot 1952 is hy minister van buitelandse sake in agt verskillende regerings. In hierdie tyd het hy bekend geword deur sy pogings om versoening met Duitsland tot stand te bring. In 1950 word die Schumanverklaring afgekondig en in 1951 lei dit tot die Verdrag van Parys wat volgens hom die eerste stap in die rigting van 'n Europese Federasie sal wees. Sy planne word nogtans in Frankryk min gesteun en in 1952 moet hy bedank.
In 1955 word die Europese Konvensie oor Menseregte deur 26 Europese lande onderteken waaraan Schuman aan bygedra het. In 1953–1958 onderneem hy talle lesings waarin hy die idee van 'n verenigde Europa bevorder. In 1955 word hy aangestel as minister van Justisie.
In 1957 sien hy met die Verdrag van Rome dat die Europese eenwording 'n stap verder gaan en in 1958 word hy gekies om die eerste president van die Europese Parlement te word, wat origens uiters min mag verkry. Hy kry wel in verskeie lande erkenning vir sy werk en word geëer met 'n eredoktoraat van die universiteit Leuven en die Karelsprys van die stad Aken.
Robert Schuman sterf op 4 September in Scy-Chazelles naby Metz.
Coelosphaera crusta
Coelosphaera crusta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Coelosphaera en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1989 deur Tanita & Hoshino.
Logaritmies gemiddelde temperatuurverskil
Die logaritmies gemiddelde temperatuurverskil (LGTV of ΔTlg) word gebruik om die temperatuur dryfkrag vir warmteruiling in vloeistelsels, soos hitteruilers te kwantifiseer. Die LGTV is 'n logaritmiese gemiddelde van die temperatuurverskil tussen die warm en koue strome aan elke punt van 'n hitteruiler. Hoe groter die LGTV, hoe meer warmte word uitgeruil.
Definisie
Ons aanvaar dat 'n generiese hitteruiler twee kante het (wat ons hier "A" en "B" sal noem) waar die warm en koue strome invloei of uitvloei; die LGTV word dan gedefinieer deur die logaritmiese gemiddelde as volg:
\Delta T_A en \Delta T_B is die benaderingstemperatuur aan die twee kante van die hitteruiler.
Daar is tye wanneer die vier temperature wat gebruik word om die LGTV te bepaal nie beskikbaar is nie. Die NTU-metode mag dan gebruik word.
waar
Kyk grafiek aan die regterkant.
Gebruik
Wanneer dit bereken is, word die LGTV gewoonlik gebruik om die warmteoordrag in 'n hitteruiler te bepaal volgens die volgende vergelyking:
Waar Q die uitgeruilde warmte-energie is (in watt), en U die warmteoordragskoëffisiënt (in watt per kelvin per vierkante meter) en A die oordragoppervlak in vierkante meter is. In warmteoordragskoëffisiënt word beskryf hoe U bepaal word.
Temperatuur korreksiefaktor
Wanneer 'n hitteruiler meer as een buisgang het, ondervind elke buisgang nie teenstroom nie - sommige buise ondervind parallele vloei. In so 'n geval moet gekorrigeer word met 'n korreksiefaktor F_t = 1.
Hierdie temperatuurkorreksiefaktor is 'n funksie van die hoeveelheid gange van die hitteruiler, die posisie van die in- en uitlate van die hitteruiler en die in- en uitlaat temperature.
Vir 'n enkel buisganghitteruiler is F_t = 1
Vir 'n hitteruiler met een mantelgang en buisgange in veelvoude van twee, kan F_t = 1 soos volg bepaal word:
As T_1 = mantelkant inlaat, T_2 = mantelkant uitlaat, t_1 = buiskant inlaat, t_2 = buiskant uitlaatː
Vir ander hitteruilerkonfigurasies moet dit afgelees word van grafieke. Hierdie grafieke is ook 'n funksie van R en S.
Azanian People's Liberation Army
APLA (afkorting vir die Azanian People's Liberation Army, Afrikaans: Bevrydingsmag van die Azaniese Volk) was die gewapende militêre vleuel van die PAC. Die PAC het APLA gebruik om teen die apartheidsregime van Suid-Afrika te veg.
APLA is in 1994 by die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag ingelyf. Dit is nie bekend hoeveel mense deur hulle aksies om die lewe gebring of gewond is nie.
Bothaville
Bothaville is 'n dorp in die noordweste van die Vrystaat, Suid-Afrika en is 5 km oos van die Vaalrivier aan die Valsrivier geleë.
Geskiedenis
Dorpstigting was in 1891 op die plaas Gladdedrift en die dorp was aanvanklik as Botharnia bekend. Die plaas Johannesrus was ook oorweeg as 'n alternatief vir dorpsvestiging, maar daar is op Gladdedrift besluit na aanleiding van die beskikbaarheid van voldoende water uit die Valsrivier. Botharnia is in 1893 hernoem na Bothaville. Die dorp is vernoem na Theunis Louis Botha, die oorspronklike eienaar van die plaas.
Bothaville is geleë in Suid-Afrika se 'someroesgebied' en die omgewing is hoofsaaklik saaiwêreld. As gevolg van besondere goeie mielieopbrengste staan Bothaville ook bekend as die hoofstad van die mieliedriehoek, 'n gebied wat oor die someroesgebied strek tussen Smithfield, Mahikeng en Machadodorp. Sommige bronne lys die driehoek as Ladybrand, Mahikeng en Carolina.
Bothaville het ook bekendheid verwerf vir grootskaalse produksie en bemarking van plaasimplemente deur die Vetsakfabriek (Vrystaat en Transvaalse Sentrale Aankoopkoöperasie) en "Gert Venter Nywerhede Edms Bpk". Bothaville bied die jaarlikse "NAMPO Oesdag" landbouskou aan, wat as een van die grootste van sy soort ter wêreld beskou word.
Tweede Vryheidsoorlog
Op 6 November 1900 word Generaal de Wet verras deur die Engelse Magte onder leiding van Majoor-Generaal Knox. De Wet en President Steyn ontsnap egter maar De Wet verloor al sy kanonne. Nege Boerevegters sneuwel en 100, waarvan sommige gewond, word gevange geneem. Aan die Britse kant sneuwel dertien soldate en 33 word gewond onder andere lt.kol. P.W.J Gallais.
Muur van Herinnering
In 2007 is 'n Muur van Herinnering in NAMPO Park aangebring tot nagedagtenis aan die kommersiële boere en plaaswerkers wat sedert Mei 1961 in plaasmoorde omgekom het. Die Muur van Herinnering bevat nege pilare, een vir elke provinsie, en 'n standbeeld van 'n boer wat 'n bybel in die hand hou.
Engelsman se graf (Clanwilliam)
Die Engelsman se graf in die Cederberge noordwes van Clanwilliam getuig van 'n skermutseling tydens die Tweede Vryheidsoorlog.
Luitenant Graham Vinicombe Winchester Clowes van die Gordon Highlanders het op 30 Januarie 1901 hier gesneuwel toe die Britse troepe onsuksesvol probeer het om te verhoed dat Boere-magte onder genl. Jan Smuts verder suidwaarts die Kaapkolonie binnetrek.
Clowes se familie het met groot moeite en onkoste 'n grafmonument daar laat oprig met die opskrif Brave and True. Dit lê hoog in die Pakhuispas naby die afdraaipad na Wupperthal.
Engelsman se graf (Merweville)
Die Engelsman se graf by Merweville herdenk die slagoffers van die Tweede Vryheidsoorlog uit die Koup en die Moordenaarskaroo.
Net buite die dorp in die rigting van Prins Albertweg (op die N1 nasionale pad), 100 m van die pad tussen doringbome en langs die Koedoeskloof dui 'n klein grafsteen en 'n marmerkruis die graf aan van luitenant Walter Oliphant Arnot. Arnot het in Maart 1900 uit Australië gekom om die Britte in hul oorlogspoging by te staan. Op sy verkenningstogte in die omgewing van Merweville het hy die Afrikaanssprekende boere goed leer ken en 'n begrip vir hul standpunt in die oorlog ontwikkel. Dit het voorgekom of hy met die vyand geheul het. Die gevolg was dat hy op 16 April 1902 selfmoord pleeg en 'n vrou en vier kinders in Australië agterlaat. Arnot is begrawe waar hy gesterf het. Sy vrou het gereël vir die oprigting van die grafsteen en die inwoners van Merweville het onderneem om die graf te onderhou.
Lourens Marthinus van der Westhuizen
Lourens Marthinus van der Westhuizen (1907 tot 1984) was die tweede van die vyf hoofde van die Hoërskool Nassau in Mowbray, Kaapstad.
Opvoeding
Van der Westhuizen is op 9 September 1907 in die distrik Loxton, Noord-Kaap, gebore. Op agtjarige ouderdom slaag hy St. 6 (graad 8) aan die Laerskool Loxton en matriek (graad 12) op slegs twaalfjarige ouderdom aan die Hoërskool Carnarvon. In 1922 behaal hy sy B.Sc.-graad met wiskunde en wetenskap aan die Universiteit Stellenbosch en verdere grade volg met reëlmaat: B.Ed. in 1924 en M.Sc. in 1926 met wiskunde en toegepaste wiskunde (cum laude).
Onderwysloopbaan
In 1927 aanvaar hy sy eerste onderwysbetrekking aan die Hoërskool Tulbagh en daarna volg hoërskole op Wellington en Marquard. In 1933, op vyf-en-twintig-jarige ouderdom aanvaar hy die hoofskap aan die Hoërskool Jamestown.
In 1941 begin hy met sy doktorale studies aan die Universiteit Stellenbosch en aanvaar terselfdertyd 'n deeltydse betrekking aan die Hoërskool Nassau as wiskunde-onderwyser. 'n Jaar later is sy promotor prof. Gawie Cillié skielik oorlede en gevolglik moes hy sy doktorale studies staak.
Nog in dieselfde jaar word hy aangestel as hoof van die Hoërskool Rawsonville. Op 1 Julie 1943 word hy hoof van die Hoërskool Vanrhynsdorp en in 1955 word hy hoof van sy laaste skool, die Hoërskool Nassau. Hier beywer hy hom uit die staanspoor vir die oprigting van 'n nuwe skoolgebou asook die voortbestaan van Nassau as 'n onafhanklike skool sonder om met ander skole te amalgameer. Sy droom word in 1962 bewaarheid toe die nuwe skoolgebou in Montrealweg, Mowbray, betrek word en die gelyknamige laerskool die hoërskool se ou gebou in Hoofweg betrek.
In 1964 verlaat hy die onderwys en aanvaar 'n betrekking as direkteur (logistiek), Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing, Pretoria. In 1972 tree hy op die ouderdom van 65 uit en vestig hom in die Strand.
Persoonlike lewe
Van der Westhuizen is op 31 Maart 1942 met Isabel B. de Klerk getroud. Twee kinders is uit die huwelik gebore, Charl Francois op 15 Julie 1943 en Annamarí op 2 Julie 1945.
Hy is op 26 Julie 1984 op bykans 77-jarige leeftyd oorlede en sy eggenote op 14 April 2005 op 94.
Jaguar
Die jaguar (Panthera onca) is 'n katagtige soogdier wat in Sentraal- en 'n groot deel van Suid-Amerika voorkom. Die jaguar is die derde grootste kat na die tier en die leeu. Dit is ook die grootste en kragtigste kat in die Westelike Halfrond.
As gevolg van hulle kolle lyk jaguars baie soos luiperds, maar is gewoonlik groter en sterker. Hulle gedrag is ook meer soos dié van tiere. Hulle hou daarvan om naby water te bly, en soos die tier, hou hulle van swem. Hulle jag gewoonlik alleen.
Topeka
Topeka is die hoofstad van die deelstaat Kansas. Spaanse verkenners het reeds in die 16de eeu hier kom soek na goud. Eers gedurende die Kaliforniese goudstormloop was hier gereeld blankes teenwoordig. In 1854 het die Federale Regering eers die gebied oop verklaar vir bewoning en gedurende daardie jaar is die dorp uitgemeet. Die dorp het in 1861 die hoofstad geword toe Kansas tot die Federasie as 'n deelstaat toegelaat is.
Lys van Gereformeerde kerke in Suid-Afrika
duimnael|180px|regs|Die [[Gereformeerde kerk Aliwal-Noord.]]
duimnael|regs|180px|Die [[Gereformeerde kerk Bergsig.]]
regs|duimnael|250px|Die [[Gereformeerde kerk Bethal.]]
duimnael|250px|regs|Die [[Gereformeerde kerk Bethulie.]]
duimnael|regs|250px|Die [[Gereformeerde kerk Bothaville.]]
regs|220px|duimnael|Die [[Gereformeerde kerk Brandfort.]]
duimnael|regs|180px|Die [[Gereformeerde kerk Bultfontein.]]
duimnael|regs|180px|Die [[Gereformeerde kerk Burgersdorp.]]
duimnael|regs|180px|Die [[Gereformeerde kerk Centurion.]]
duimnael|regs|200px|Die [[Gereformeerde kerk Colesberg.]]
duimnael|regs|180px|Die [[Gereformeerde kerk Durban.]]
duimnael|250px|regs|Die Gereformeerde kerk, [[Elliot.]]
duimnael|regs|230px|Die [[Gereformeerde kerk Heilbron.]]
duimnael|regs|230px|Die [[Gereformeerde kerk Innesdal.]]
duimnael|170px|regs|Die [[Gereformeerde kerk Kaapstad.]]
duimnael|regs|180px|Die [[Gereformeerde kerk Kemptonpark-Noord.]]
duimnael|regs|180px|Die [[Gereformeerde kerk Koster.]]
duimnael|regs|180px|Die [[Gereformeerde kerk Krugersdorp.]]
duimnael|220px|regs|Die [[Gereformeerde kerk Middelburg, Kaap.]]
duimnael|regs|200px| Die [[Gereformeerde kerk Otjiwarongo.]]
duimnael|regs|250px|Die [[Gereformeerde kerk Outjo.]]
duimnael|regs|250px|Die [[Gereformeerde kerk Paarl.]]
Hemisfeer
'n Halfrond of hemisfeer is die helfte van die oppervlakte van 'n bolvormige liggaam, soos die planeet Aarde. Die woord hemisfeer beteken letterlik halwe bol. Die liggaam kan op verskillende maniere in halfrondes ingedeel word:
Lys van Gereformeerde kerke in Suid-Afrika
duimnael|regs|250px|Die [[Gereformeerde kerk Parys.]]
regs|250px|duimnael|Die [[Gereformeerde kerk Port Elizabeth.]]
duimnael|regs|250px|Die [[Gereformeerde kerk Postmasburg.]]
duimnael|regs|250px|Die [[Gereformeerde kerk Pretoria.]]
duimnael|regs|250px|Die [[Gereformeerde kerk Pretoria-Wonderboom-Suid.]]
duimnael|regs|250px|Die [[Gereformeerde kerk Reddersburg.]]
duimnael|regs|180px|Die [[Gereformeerde kerk Sannieshof.]]
duimnael|regs|210px|Die [[Gereformeerde kerk Senekal.]]
duimnael|regs|180px|Die [[Gereformeerde kerk Steynsburg.]]
duimnael|220px|regs|Die [[Gereformeerde kerk Totiusdal.]]
Rebecca Creskoff
Rebecca Creskoff (gebore 1 Februarie 1971) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Curb Your Enthusiasm (2000), Mad Men (2007), Hung (2009), en Justified (2010).
Lys van Gereformeerde kerke in Suid-Afrika
duimnael|regs|250px|Die [[Gereformeerde kerk Vanderbijlpark|Gereformeerde kerk Vanderbijlpark-Trinitas.]]
Gewone kraaibessie
Die gewone kraaibessie (Searsia pentheri, voorheen Rhus pentheri) is 'n klein bosveldboom wat ook in doringveld en droë struikbos voorkom vanaf Grahamstad noordwaarts tot by die Olifantsrivier in Limpopoprovinsie. Dit kom ook voor in Eswatini en Mosambiek.
Bernie Hamilton
Bernie Hamilton (12 Junie 1928 – 30 Desember 2008) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Mysterious Island (1951), The Devil at 4 O'Clock (1961), en Bucktown (1975), en in die televisiereeks Starsky and Hutch (1975).
Blackie Swart (sanger)
Blackie Swart is 'n Afrikaanse liedjieskrywer en sanger. Van sy treffers sluit in Liewe Lulu, Laat hy val waar hy wil, Pers Kombers, Jy Kielie my en Is daar Nog Wyn.
Oostelike Provinsie (streek)
Die Kaapkolonie is amptelik op 14 Junie 1827 deur die waarnemende goewerneur, genl. Richard Bourke, in 'n Oostelike Provinsie (die OP) en 'n Westelike Provinsie verdeel. Op daardie tydstip het die OP bestaan uit die distrikte Graaff-Reinet, Beaufort (later Beaufort-Wes), Somerset (later Somerset-Oos), Albanie, Uitenhage en George.
Lys van Gereformeerde kerke in Suid-Afrika
duimnael|regs|260px|Die [[Gereformeerde kerk Ventersburg.]]
duimnael|200px|regs|Die [[Gereformeerde kerk Venterstad.]]
Gewone kraaibessie
Die boom kom nooit in sandgrond voor nie. Die blare is dun, donkergroen aan die bokant en baie ligter aan die onderkant.
Oostelike Provinsie (streek)
Die destydse oosgrens van die Kaapkolonie was vanaf die see noordwaarts langs die Groot-Visrivier, Koonaprivier, oor die Winterberg, die Swart-Keirivier en die Klaas Smitsrivier, oor die Stormberg, langs die Stormbergspruit en die was van Aliwal-Noord langs die Oranjerivier stroomafwaarts tot by Ramah (24º 21' OL), daarvandaan in 'n reguit lyn suidwes tot Pramberg. Van daar wes tot die oostelike punt van die Kareeberg. As skeiding tussen die twee provinsies is die punt in Kraairivier tot die aansluiting by die Oranjerivier (by die huidige Aliwal-Noord). Die Kareeberg is as die noordelike grens van die kolonie aangewys en die grens tussen die provinsies daarna suidwes na die skeiding tussen die Nuweveldberge en die Komsberg, en daarna langs die Dwykarivier en die Gouritsrivier tot by die see.
Gewone kraaibessie
Die boom se FSA-nommer is 391.
Oostelike Provinsie (streek)
Die Britse setlaars het gekla dat Kaapstad as setel van die regering te ver weg is om na hulle belange om te sien en wou daarom 'n afsonderlike regering hê. Die aanhoudende Kaapse grensoorloë het die Britse regering oortuig om 'n aparte provinsie in die ooste van die Kaapkolonie met sy eie luitenant-goewerneur te stig. Andries Stockenström is in die pos aangestel met sy setel in Grahamstad.
Lys van Gereformeerde kerke in Suid-Afrika
duimnael|regs|240px|Die [[Gereformeerde kerk Wesrand, Randfontein.]]
Oostelike Provinsie (streek)
In Desember 1847 het goewerneur sir Harry Smith die hele Oranjerivier van sy mond tot by die huidige Aliwal-Noord tot noordgrens van die kolonie verklaar. In 1852 het goewerneur George Cathcart bepaal dat die Oostelike Provinsie voortaan sal bestaan uit die distrikte Colesberg, Albert, Cradock, Somerset, Fort Beaufort, Victoria-Oos, Albanie, Uitenhage en Port Elizabeth. In die jare daarna is Brits-Kaffraria, Fingoland, Galekaland, Tembuland, Bomvanaland, Pondoland, Griekwaland-Oos, Port St. Johns en Mount Ayliff die een na die ander by die Kaapkolonie ingelyf en is die Groot-Visrivier met die Mtamvunarivier as oosgrens vervang.
Baksteen
'n Baksteen is 'n tipe steen wat van gebakte klei gemaak word en as boumateriaal dien, hoewel deesdae ook baksteen van vliegas vervaardig word. Die gebruik van bakstene, of ongebakte kleistene, is oeroud en dateer terug na die eerste beskawings toe. Baksteen is deur die geskiedenis gebruik om van die sterkste en langsblywende strukture te bou. Bakstene word gewoonlik bo-op mekaar geplaas en vasgemessel met sementbry of 'n ander messelbindstof, om mure en ander permanente bouwerke te vorm. Deesdae word bakstene in standaardgroottes op industriële skaal vervaardig.
Oostelike Provinsie (streek)
Die benaming OP leef voort in die sportwêreld.
Baksteen
Geskiedenis
Argitektuur begin wanneer twee bakstene sorgvuldig aanmekaargesit word. Ludwig Mies van der Rohe
Lys van Gereformeerde kerke in Suid-Afrika
duimnael|regs|180px|Die [[Gereformeerde kerk Heidelberg.]]
Baksteen
Geskiedenis
Die vuurbaksteenaansig van die ziggoerat van antieke Dur-Kurigalzu in Irak dateer uit 1400 v.C., en die baksteengeboue van antieke Mohenjodaro in Pakistan is ongeveer in 2600 v.C. gebou. Veel ouer voorbeelde van steenwerk met gedroogde (maar nie gevuurde) bakstene is in ou plekke soos Jerigo op die Wesbank, Catal Hüyük in Anatolië, en Mehrgarh in Pakistan gevind. Hierdie strukture oorleef uit die Steentydperk tot vandag toe.
Lys van Gereformeerde kerke in Suid-Afrika
'n Lys van al die steeds bestaande gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika. Vir dié wat ontbind het, sien Lys van ontbinde gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika.
Baksteen
Geskiedenis
In Europa is baksteen vir die eerste keer deur die Romeine op grootskaal aangewend. Na die val van die Romeinse Ryk, raak die baksteen vervaardiging- en boutegnieke egter in onbruik in die Noorde van Europa. In die Suide, en veral in Italië was dit egter nog 'n gewilde boumetode. Dit is eers in die twaalfde eeu dat bakstene weer in die Noorde gebruik is, nadat monnike die tegnologie versprei het. In die Nederlande is daar in daardie tyd dan ook van ‘kloosterstenen’ of ‘kloostermoppen’ gepraat, terwyl daar na bakstene as 'papesteen' in Wes-Vlaandere verwys is.
Die gebruik van baksteen neem sterk toe gedurende die laat Middeleeue, deels te danke aan die feit dat houthuise toenemend in die stede verbied is vanweë hulle brandgevaar. Deur bakstene vir kerke en ander belangrike geboue te gebruik, het die baksteengotiek tot stand gekom. Baie van hierdie kerke staan vandag nog, soos die Katedraal van Roskilde in Denemarke uit die twaalfde eeu, en die Sint-Marthinuskerk in Landshut in Duitsland. Bakstene was veral gewild in die omgewings waar daar nie natuurlike steen voorgekom het nie, soos in die Nederlande en die gebied rondom die Baltiese See. Die hoë koste van vervoer in daardie dae het beteken dat die stene so naby as moontlik aan die uiteindelike bouplek vervaardig is.
Aya Sophia
Die Aya Sophia of Hagia Sophia (Grieks: Ἁγία Σοφία, "Heilige Wysheid"; Latyn: Sancta Sophia of Sancta Sapientia; Turks: Ayasofya) is ’n eertydse Oosters-Ortodokse basilika, later ’n moskee en nou ’n museum in Istanboel, Turkye. Van sy inwyding in 360 tot in 1453 was dit ’n katedraal van Konstantinopel, behalwe tussen 1204 en 1261 toe dit ’n katedraal van die Latynse Ryk was. Die gebou was ’n moskee van 23 Mei 1453 tot in 1934, toe dit gesekulariseer is; dit het op 1 Februarie 1935 ’n museum geword.
Baksteen
Grondstowwe
Sand en klei vorm die belangrikste grondstowwe, en die baksteenvervaardiging begin met hulle ontginning. Sand is geredelik beskikbaar, en maklik om te myn. Klei is ook volop, en word uit kleigroewe gegrawe. In die verlede is hierdie werk met die hand met pikke en grawe gedoen, maar deesdae is alles gemeganiseerd. Die sand word gewas en organiese materiaal word verwyder. Die klei word vir 'n ruk lank opgestapel en laat lê, sodat die organiese materiaal kan vergaan. Dit is belangrik dat daar geen organiese materiaal oorbly nie, aangesien sulke materiaal gasse sal vrylaat wanneer die stene gebak word, en sodoende lugborrels in die steen veroorsaak of hulle selfs laat kraak.
Vorm
Die klei en sand en ander bestanddele word saamgemeng, en water word moontlik toegevoeg sodat die mengsel die regte plastisiteit verkry. Hierdie kleimengsel word dan in steenvorms gedruk om die rou kleistene te vorm. Daar is verskillende prosesse waarmee die vorming gedoen kan word. In die stywemodder proses word droërige klei deur middel van 'n draaiende skroef deur 'n reghoekige gat geforseer. Dit produseer 'n lang aaneenlopende kleistaaf, wat dan in die regte steenlengtes opgesny word. In die sagtemodder proses word nat klei in gietvorms gegiet. In die droogdruk proses word klei wat amper droog is onder groot druk in die steenvorms ingeforseer.
Aya Sophia
Die kerk is ontwerp deur Isidore van Miletus, ’n fisikus, en Anthemius van Tralles, ’n wiskundige. Dit het onder andere ’n groot versameling relieke gehuisves, asook ’n 15 meter hoë silwer-ikonestase (beeldewand).
Baksteen
Uitdroog en bak
Dit is belangrik dat die bakstene droog is wanneer hulle gebak word, want enige water in die steen sal stoom vorm teen die hoë baktemperature, en die baksteen laat bars. In moderne steenbakkerye word die stene in droogkamers of droogtonnels oor 'n periode van 2 tot 4 dae uitgedroog. In die verlede is dit in die opelug gedoen, en dit het baie langer geneem. Dit was nie ongewoon om tot drie weke te wag nie.
Aya Sophia
In 1453 is Konstantinopel deur die Ottomaanse Turke verower en sultan Mehmet II het gelas dat die gebou ’n moskee word. Die klokke, altaar, ikonestase en offervate is verwyder en baie van die mosaïekwerk is toegemessel. Die Islamitiese elemente soos die mihrab (gebedsnis), minbar (kansel) en vier minarette buite is tydens sy jare as moskee bygevoeg. Dit is in 1935 deur die Republiek van Turkye onder Mustafa Kemal Atatürk in 'n museum verander.
Baksteen
Messelwerk
Dele van messelwerk sluit bakstene, beddens en voeë in. Die bed is die klei waarop 'n baksteen gelê word. 'n Voeg is 'n vertikale las tussen enige twee bakstene en word gewoonlik - maar nie altyd nie - opgevul met sementbry.
Aya Sophia
Christelike kerk
Die eerste twee kerke wat op die terrein gebou is, is albei in opstande verwoes. Op 23 Februarie 532 het keiser Justinianus I besluit om ’n veel groter basilika as die vorige twee daar te bou. Hy het die fisikus Isidore van Miletus en die wiskundige Anthemius van Tralles as argitekte gekies.
Coelosphaera dichela
Coelosphaera dichela is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Aya Sophia
Christelike kerk
Die keiser het boumateriaal van so ver as Griekeland, Efese, Egipte en Sirië laat kom en meer as 10 000 mense is in diens geneem. Op 27 Desember 537 is die kerk luisterryk ingewy. Die mosaïekwerk binne is egter eers tydens die bewind van keiser Justinianus II (565–578) voltooi.
Aardbewings in Augustus 553 en Desember 557 het groot krake in die hoofkoepel veroorsaak. Die koepel het tydens ’n aardbewing op 7 Mei 558 heeltemal inmekaargesak en groot dele van die kerk verwoes. Die keiser het dadelik gelas dat dit gerestoureer word. Hy het Isidorus die Jongere, die nefie van Isidore van Miletus, aangestel om die werk te doen. Dié keer is ligter materiaal gebruik en die koepel is met 6,25 meter verhoog tot sy huidige 55,6 meter. Die herstelwerk, wat die kerk sy huidige 6de-eeuse voorkoms gegee het, is in 562 voltooi.
Die basilika is daarna nog twee keer beskadig, eers in ’n groot brand in 859 en daarna in ’n aardbewing op 8 Januarie 869. Keiser Basilius I het gelas dat dit herstel word.
Baksteen
Messelwerk
Die afmetings van hierdie dele word gewoonlik gekoördineer sodat twee langsmekaargeplaasde bakstene (slegs geskei deur die breedte van 'n voeg) en die totale breedte identies is aan die lengte van 'n enkele baksteen dwars bo-op hulle gelê.
Aya Sophia
Christelike kerk
Toe die hoofkoepel in die groot aardbewing van 25 Oktober 989 verwoes is, het keiser Basilius II die Armeense argitek Trdat gevra om herstelwerk te doen. Die werk het ses jaar geduur en die kerk is op 13 Mei 994 heropen.
Baksteen
Messelwerk
In hierdie geval werk die koördinering van die neerlê korrek, omdat die lengte van 'n een baksteen (215 mm) gelyk is aan die totaal van die breedte van 'n baksteen (102,5 mm) plus 'n voeg (10 mm) plus die breedte van 'n tweede baksteen (102,5 mm). Daar is egter nog baie ander steengroottes wêreldwyd, en baie van hulle gebruik dieselfde koördineringsbeginsel.
932
Die jaar 932 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 32ste jaar van die 10de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Coelosphaera dichela
Die spons behoort tot die genus Coelosphaera en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hentschel.
Baksteen
Oriëntasie van bakstene
'n Gelegde baksteen word klassifiseer op grond van hoe dit gelê is, en hoe dit vertoon met betrekking tot die voorkoms van die finale muur. <dl> <dt>Stryker</dt> <dd>'n Baksteen plat gelê met sy lang, platkant blootgestel. </dd> <dt>Kopsteen</dt> <dd>'n Baksteen plat gelê met sy smal kopkant blootgestel. </dd> <dt>Soldaat</dt> <dd>'n Baksteen vertikaal gelê met sy lang sykant blootgestel. </dd> <dt>Matroos</dt> <dd>'n Baksteen vertikaal gelê met die breë gesig van die baksteen blootgestel. </dd> <dt>Sluiter</dt> <dd>'n Baksteen op sy lang smal kant gelê met die kopkant van die baksteen blootgestel. </dd> <dt>Sluiterstryker</dt> <dd>'n Baksteen op sy lang smal kant gelê met die breë gesig van die baksteen blootgestel. </dd> </dl>
Aya Sophia
Christelike kerk
Toe Konstantinopel tydens die Vierde Kruistog verower is, het die Latynse Christene die kerk geplunder en ontheilig. Baie relieke soos ’n klip van Jesus se graftombe, die Jesuskleed en bene van verskeie heiliges is na kerke in die Weste gestuur, waar dit nou in verskeie museums gesien kan word. Tydens die Latynse besetting van Konstantinopel (1204–1261) het die kerk gedien as ’n Rooms-Katolieke katedraal. Die Bisantyne het Konstantinopel in 1261 terugverower. Die kerk was toe in ’n haglike toestand en tydens die aardbewing van Oktober 1344 het verskeie dele daarvan op 19 Mei 1346 ingestort. Daarna was die kerk gesluit tot in 1354, toe die argitekte Astras en Peralta herstelwerk gedoen het.
Baksteen
Sny van stene
Messelaars se praktyk om eerder volgrootte bakstene te benut waar moontlik, gee aan steenwerk sy maksimumsterkte. In die onderstaande diagramme, is so 'n ongesnyde volgrootte baksteen soos volg gekleur:
Aya Sophia
Moskee
Net nadat die Turke Konstantinopel in 1453 verower het, is die Aya Sophia in ’n moskee verander. Teen dié tyd was die kerk baie vervalle. Sultan Mehmet II het gelas dat dit dadelik herstel word. Tydens die bewind van sultan Selim II (1566–1577) het die gebou weer tekens van verval begin toon en is dit aansienlik versterk. Nog twee minarette is ook by die eerste twee gevoeg.
Sultan Mahmoed I het in 1739 gelas dat die gebou gerestoureer word en verskeie geboue soos ’n sopkombuis, skool en biblioteek is bygevoeg. So is die moskee in ’n sosiale kompleks verander.
Baksteen
Sny van stene
{{legend|#dc905c|Stryker|outline=#f6c2a7}} {{legend|#a87d5d|Kopsteen|outline=#cba390}}
Olaf Johannessen (akteur)
Olaf Johannessen (gebore 8 Julie 1961) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Morten Korch - Ved stillebækken (1999) en The Killing (2007).
Baksteen
Sny van stene
Soms moet 'n baksteen gesny word om in 'n gegewe ruimte te pas, of om die regte vorm aan te neem om 'n spesifieke doel te vervul, soos om die oorslag aan die begin van 'n verband te vorm. In sommige gevalle word hierdie spesiale vorms of groottes vervaardig. Die onderstaande diagramme toon 'n paar snitte wat die algemeenste gebruik word vir die vorm van 'n oorslag, en is soos volg gekleur:
{{legend|#86bc40|Driekwartkolf – stryk: 'n baksteen driekwart van sy lengte gesny, en plat lê met sy lang, smal kant blootgestel.|outline=#9bbf5e}} {{legend|#69903e|Driekwartkolf – kop: 'n baksteen driekwart van sy lengte gesny, en plat lê met sy kopkant blootgestel.|outline=#aec894}} {{legend|#cb6666|Halfkolf: 'n baksteen in die helfte gesny oor sy lengte, en plat lê.|outline=#b9917d}} {{legend|#bd9da2|Koninginsluiter: 'n baksteen in die helfte langs sy breedte gesny, gelê met sy kleinste gesig blootgestel en staan ​​vertikaal. Die koninginsluiter word dikwels gebruik vir die doel van die skep van 'n oorslag. }}
Ander minder dikwels gebruikte snitte is die volgende: {{legend|#f7e78b|Kwartsteen: 'n baksteen 'n kwart van sy lengte gesny.|outline=#fdf6ca}} {{legend|#f7e78b|Driekwart koninginsluiter: 'n baksteen driekwart van sy lengte gesny, wat plat lê met sy kopkant blootgestel.|outline=#fdf6ca}} {{legend|#f7e78b|Koningsluiter: 'n baksteen met 'n hoek weggesny, sodat een kop net die helfte van sy standaardbreedte toon. |outline=#fdf6ca}}
Verband
Die patrone waarvolgens die bakstene neergelê word om 'n muur te vorm, word die verband van die messelwerk genoem. Die verband is belangrik omdat die bakstene nie net in rye bo-op mekaar geplaas moet word nie. 'n Byna universele reël in messelwerk is dat voeë nie vertikaal in lyn mag wees in enige twee opeenvolgende rye nie, aangesien dit die muur sal verswak.
In plaas daarvan kan mens die muur baie verstewig deur 'n goeie verband te kies. Daar is klomp verskillende tipes verbande, soos die strykverband, Vlaamse verband en die Engelse verband.
Aya Sophia
Moskee
Die beroemdste restourasie is deur sultan Abdülmecid I gelas en tussen 1847 en 1849 deur 800 werkers gedoen onder toesig van die Switsers-Italiaanse argitekbroers Gaspare en Giuseppe Fossati. Pilare is reguit gemaak, versiering binne en buite is verander, die mosaïekwerk skoongemaak en die kandelare vervang. Groot ronde skywe is aangebring met die name van Allah, die profeet Mohammed en ander. In 1850 het die argitek nog geboue bygevoeg en die minarette is verander sodat hulle ewe hoog is.
Toe die restourasiewerk klaar was, is die moskee op 13 Julie 1849 luisterryk heropen.
Museum
In 1935 het die stigter van die Republiek van Turkye en destydse president, Mustafa Kemal Atatürk, die gebou in ’n museum laat verander. Die matte is verwyder en die marmerversierings op die vloer kon vir die eerste keer in eeue weer gesien word. Die sement waarmee Christelike mosaïekwerk toegepleister is, is ook versigtig deur kundiges verwyder.
20ste-eeuse restourasie
Talle mosaïekwerke is in die 1930's deur kenners ontbloot. Vanweë die gebou se lang geskiedenis as kerk en moskee, het die restoureerders ’n moeilike taak gehad. Die Christelike ikone word geleidelik ontbloot, maar om dit te kan doen, word belangrike Islamitiese kunswerke vernietig. ’n Fyn balans tussen Christelike en Islamitiese kulture moet dus gehandhaaf word. Daar is groot omstredenheid oor die kwessie of die Islamitiese kalligrafie teen die koepel verwyder moet word om die mosaïekwerk van Christus daaronder te ontbloot (indien die mosaïek nog bestaan).
Polemiek oor die status
Atatürk het gelas dat die gebou ’n museum word en enige vorm van aanbidding is steeds onwettig. In 2007 het die Amerikaanse sakeman en politikus Chris Spirou egter die beweging "Free Hagia Sophia Council" begin om die gebou weer as moskee erken te kry.
Op 1 Julie 2016 is Moslemgebede vir die eerste keer in 85 jaar in die Aya Sophia gehou.
Op 13 Mei 2017 het ’n groot groep mense, wat deur die Anatoliese Jeugvereniging (AGD) georganiseer is, voor die Aya Sophia vergader, die oggendgebed gebid en ’n beroep gedoen dat die museum weer ’n moskee word. Op 21 Junie 2017 het die Presidensie van Godsdienstige Sake (Diyanet) ’n spesiale program georganiseer wat voordrag uit die Koran en gebede in die Aya Sofia ingesluit het ter herdenking van die Lailat al-'Kadr. Die program is op die staatstelevisie uitgesaai.
Op 31 Maart 2018 het die Turkse president, Recep Tayyip Erdoğan, die eerste vers van die Koran in die Aya Sophia voorgedra en ’n gebed opgedra aan die "siele van almal wat hierdie werk aan ons nagelaat het, veral Istanboel se veroweraar". Daarmee het hy die politieke beweging om die Aya Sophia weer ’n moskee te maak, versterk; dit sal Atatürk se maatreël om dit ’n sekulêre museum te maak, omkeer.
Bezuidenhout (kiesafdeling)
duimnael|160px|[[Japie Basson.]]
Bezuidenhout is 'n voormalige kiesafdeling van die Volksraad van die Unie van Suid-Afrika sowel as die Republiek van Suid-Afrika.
Die naam is afgelei van die oostelike voorstad van Johannesburg, Bezuidenhoutsvallei, 'n middelklasbuurt wat begrens word deur ander ou voorstede soos Kensington, Belgravia en Jeppestown.
Bezuidenhout was een van die oorspronklike 36 kiesafdelings wat aan die destydse Transvaal toegeken is met Uniewording. In 1917, 13 jaar voordat vroue ook stemreg gekry het, was hier 3 421 geregistreerde blanke, manlike kiesers. Teen 1920 het die derde Afbakeningskommissie die kiesfadeling Siemert in dieselfde omgewing as Bezuidenhout die nuwe naam Jeppes gegee. Dié afdeling het 3 191 kiesers gehad. Bezuidenhout se getal kiesers was in daardie jaar 3 188.
In 1937, toe die Transvaal vir Kaapland verbygesteek het betreffende sy getal setels (60 teenoor 59), het Bezuidenhout 7 922 kiesers van albei geslagte gehad en twee jaar later 9 307. Teen daardie tyd is Kensington ook reeds in die omgewing geskep. Hillbrow sou in 1943 as setel verskyn.
Bezuidenhout was vir die grootste deel van die kiesafdeling se bestaan 'n veilig setel van die Verenigde Party, en is in die verkiesing van 1977, toe die V.P. opgehou bestaan het, deur die P.F.P. gewen en in 1987 deur die Nasionale Party, net om weer in die laaste wit verkiesing deur die Demokratiese Party teruggeneem te word.
In 1938 se Volksraadverkiesing, byvoorbeeld, het die V.P. se kandidaat 3 867 stemme gekry teenoor die kandidaat van die Dominiumparty se 1 134 en die Arbeidersparty-kandidaat se 668. In 1943 se Volksraadsverkiesing het ene H.A. Tothill die setel vir die V.P. met 5 925 stemme teenoor die N.P. se 837 stemme verower met 'n reuse-meerderheid van 5 088.
Van 1961 tot 1980 was die kiesafdeling se verteenwoordiger in die Volksraad van Suid-Afrika die kleurryke Japie Basson, wat in 'n stadium in Kitchenerstraat binne die kiesafdelingsgrense gewoon het.
Berna Ackerman
Dr. Berna Ackerman (27 November 1935 – 10 Augustus 2015) was 'n Suid-Afrikaanse skrywer en musiekdosent. Sy het die ATKV-Prosaprys en M-Net-boekprys vir haar semi-outobiografiese boek, Liesbet Delport se oorlogboek, ontvang. Die boek handel oor haar as Bloemfonteinse kind ten tye van die Tweede Wêreldoorlog.
Ackerman was jare lank 'n musiekonderwyser aan die Hoërskool Sentraal, Hoërskool Eunice, Hoër Meisieskool Oranje en die Bloemfonteinse Onderwyskollege. Daarna het sy tot haar aftrede in 1995 musiek aan die Universiteit van die Vrystaat doseer. Sy is op 10 Augustus 2015 weens lewerkanker oorlede.
Vroeë lewe en herkoms
Berna Barbara Cloete is op 27 November 1935 op Boksburg gebore, maar verhuis reeds op tweejarige ouderdom na Bloemfontein. Haar pa is Koos Cloete, wat in Bloemfontein van 1937 as proefleser by Die Volksblad werksaam is. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog ondersteun haar pa die Duitsers en is hy ’n aktiewe lid van die Ossewabrandwag. Hy verloor dan sy werk en moet noodgedwonge by die Engelse koerant, The Friend, gaan werk, wat sterk teen sy beginsels ingedruis het. Hy is later terug na Die Volksblad en werk as proefleser daar tot 1966.
Opleiding
Berna ontvang haar skoolopleiding aan die Laerskool Oranje en Hoër Meisieskool Oranje in Bloemfontein, waar sy matrikuleer. Sy studeer verder aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat en behaal die B.Mus.-graad en die B.Mus. Honneurs-graad. Hierna is sy tot met haar huwelik met Hansie Ackerman in 1966 dosent in musiek aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat en aan die Bloemfonteinse Onderwyskollege. Uit haar huwelik word twee dogters gebore, Doralize en Corlia.
Loopbaan
Sy is na haar huwelik vir lank musiekonderwyseres en beklee hierdie pos by Hoërskool Sentraal, Hoërskool Eunice en die Hoër Meisieskool Oranje. In 1981 word sy aangestel as dosent in Harmonie, Kontrapunt en Komposisie aan die Musiekdepartement van die Universiteit van die Oranje-Vrystaat. In hierdie tyd studeer sy verder in kerkmusiek en behaal in 1977 die M.Mus.-graad met ’n proefskrif oor Die rubrieke Advent en Kersfees in die 1978-uitgawe van die Evangeliese Gesange van die Nederduitse Gereformeerde Kerk en die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika: ’n historiese oorsig en evaluering. Haar artikels oor kerkmusiek verskyn in hierdie tyd in publikasies soos Die Kerkbode en Voorligter. In 1988 behaal sy die D.Mus.-graad in musiek met ’n verhandeling oor ’n Stylanalitiese studie van Johann Cruger se korale met verwysing na die in die Afrikaanse gesangboek van 1978. Sy is lid van die kommissie wat die bundel Sing onder mekaar in 1988 in opdrag van die Sinode van die N.G. Kerk saamstel en is ook vir lank orreliste in haar kerk. Sedert haar aftrede in 1995 bly sy aktief deur musiekresensies vir Volksblad, programaantekeninge vir die Odeon Strykkwartet en die Streeks Uitvoerende Raad vir Kunste vir die Oranje-Vrystaat (SUKOVS), asook artikels van musiekwetenskaplike aard te skryf. Sy stig MUSACK, ’n uitgewery vir musiekhandboeke en publiseer onder meer Luister na…” en ’n Vyfpuntplan vir vierstemmige harmonie, laasgenoemde boek wat sy ook in Engels vertaal en publiseer. Per geleentheid lei sy die skryfslypskool van die Bloemfonteinse Skrywersvereniging, van wie sy ’n lid is. Vir haar boek Met ’n ompad doen sy intensiewe navorsing oor nieroorplantings by die niereenhede van die Tygerberg- en Universitas-hospitale.
Sterfte
Berna is op Maandag 10 Augustus 2015 op 79-jarige ouderdom in Bloemfontein aan lewerkanker oorlede.
Kortverhale en vervolgverhale
Sy beoefen baie jare die skryfkuns as stokperdjie en etlike kortverhale asook vervolgverhale word in Sarie gepubliseer. Twee van hierdie vervolgverhale, Halfstuiwer-mossie en Seuntjie met die vlek, word later in boekvorm gepubliseer.
Halfstuiwer mossie behandel die onderwyseres en weduwee Trudie Bressler se ervaring met haar seuntjie van vier, Dawie, wat aan bloeiing ly. Sy bly by haar skoonma, waar sy gedurig verwyt word dat dit haar skuld was dat haar man, Deon, so vroeg dood is. Trudie gee musiekles by ’n skool buite die stad op die dorp Boegoebron, waar sy leer om staat te maak op die skoolhoof, Gerhard Coetzee. Hier is sy die teiken van die voorsitter van die skoolkomitee, Karl Venter, wat die musiekpos vir sy minnares Tess Vermeulen wil hê en sy dogter Esther opdring aan Gerhard.
Seuntjie met die vlek beeld die drama en spanning uit wat volg op die wegraak van ’n kind. Die vierjarige Robbie is gebore met ’n geboortevlek op sy gesig en sy ma, Dinkie Enslin, se oorsensitiwiteit hieroor maak dat sy persoonlikheid daaronder ly. In ’n uitstappie saam met sy kleuterklas na ’n melkfabriek raak hy van die res geskei en beangs klim hy in die reën in die verkeerde minibus. Sonder dat die eienaar, Brummer, van die kind bewus is, ry hy plaas toe, waar sy vrou vir Robbie aanneem as eie kind nadat hulle kort tevore hulle eie kind aan die dood afgestaan het. Hierdie voorval lei tot introspeksie by die karakters, veral by Dinkie en haar man Anton.
Romans
Liesbet Delport se oorlogboek is losweg gebaseer op haar eie ondervindings tydens die Tweede Wêreldoorlog in ’n huis waar die vader die Ossewabrandwag en Hitler ondersteun. Haar ervarings as kind word treffend gekontrasteer met dié van die ander huisgenote. Deur middel van die aantekeninge wat Liesbet in haar dagboek maak (sy is ses wanneer die oorlog begin) word die verhaal vertel en kry ons ook insig in die groei van ’n jong kind wat met die werklikhede van die lewe kennis maak. Die skrywer slaag daarin om die jong kind se gevoelens en waarnemings op ’n geloofbare manier weer te gee, met die impak wat traumatiese gebeure op die ontwikkeling van ’n kind het as die roman se fokuspunt. Die onskuld van die kind gee aan die weergawe van die traumatiese gebeure ’n selfs groter impak as normaalweg. Die ATKV-prys word in 1999 aan Liesbet Delport se oorlogboek toegeken en die boek is in hierdie jaar ook op die kortlys vir die toekenning van die M-Net-prys. Dit word onder andere by haar alma mater, die Hoër Meisieskool Oranje, voorgeskryf.
Met 'n ompad is geïnspireer deur die nieroorplantings wat twee van haar broerskinders op jeugdige ouderdom moes ondergaan. Die verhaal is ’n gevallestudie rondom ’n tienderjarige meisie, Anja, wat aan nierversaking ly en die impak en trauma wat hierdie siekte en die wag vir ’n gepaste skenker op die gesinslewe en onderlinge verhoudings het. Tina se man Roy gaan werk in Ethiopië en in sy afwesigheid is dit die Franse horingspeler, Clemens, wat haar deur haar beproewing ondersteun. Met die titel word die Christelike basis van die verhaal geskets, waar Tina glo dat die Here wel ’n plan het met die ompad wat die genesing neem en wat die gesin deur die wildernis neem.
Versamelbundels
Haar kortverhaal Die Donderdagtestament van Daan Delport word in die versamelbundel Om lief te hê opgeneem, wat ’n keur bevat van die mooiste liefdesverhale wat in Sarie verskyn het.
Amanda Blake
Amanda Blake (20 Februarie 1929 – 16 Augustus 1989) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Miss Robin Crusoe (1954) en The Adventures of Hajji Baba (1954), en in die televisiereeks Gunsmoke (1955).