cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Virtuele Instituut vir Afrikaans
Agtergrond
Met die marknavorsing vir VivA het 93% van die respondente die behoefte aan 'n webblad of toepassingsprogram uitgespreek wat hulp kan verleen met die Afrikaanse spel- en skryfwyse. Altesaam 85% van die respondente het positief gestem vir 'n toepassing of webblad waar 'n taaladviseur taalraad kan verskaf. Aanvanklik was die projekwebwerf se aktivering vir September 2014 geskeduleer, toe November 2014. Uiteindelik was die webwerf op 17 Julie 2015 om 16:00 vir die publiek aktief.
Dienste
In ’n onderhoud in 2014 met die voorsitter van die Taalkommissie, Gerhard van Huyssteen, noem De Kat ses dele waaruit die projek sal bestaan:
Bulgaars
Bulgaars (български език, bǎlgarski ezik, [ˈbɤɫɡɐrski ɛˈzik], ) is 'n Indo-Europese taal en 'n lid van die Suid-Slawiese taalgroep van die Slawiese tale. Bulgaars word deur sowat 8 miljoen mense gepraat, veral in Bulgarye.
Verspreiding
Bulgaars is die amptelike taal van die Republiek van Bulgarye. Dit word ook in Kanada, Griekeland, Hongarye, Israel, Moldowa, Noord-Masedonië, Roemenië, Rusland, Serwië, Turkye, Oekraïne, die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State gepraat. Met die toetreding van Bulgarye in 2007 het Bulgaars een van die Europese Unie se amptelike tale geword en die Cyrilliese alfabet een van die EU se amptelike skryfstelsels, naas die Griekse en die Latynse alfabet.
Sommige taalkundiges, insluitende taalnavorsers in Bulgarye en Griekeland, klassifiseer die Masedoniese taal as 'n streekdialek van Bulgaars.
Geskiedenis
Die ontwikkeling van Bulgaars kan in 'n aantal geskiedkundige tydperke verdeel word:
Die geskiedkundige ontwikkeling van Bulgaars kan beskryf word as 'n oorgang van 'n hoogs sintetiese taal (Ou Bulgaars) tot 'n tipiese analitiese taal (Moderne Bulgaars) met Middel-Bulgaars as die middelpunt van die oorgang. Dit is 'n uitsonderlike ontwikkeling binne die Slawiese taalfamilie, aangesien die ander Slawiese tale, soos Pools en Russies, uitgesproke sinteties is.
Minder as 200 woorde bly oor uit die taal van die Proto-Bulgare wat van Sentraal-Asië af na die hedendaagse Bulgarye getrek het en uiteindelik die plaaslike slawetaal aangeneem het. Die Bolgaarse taal kon 'n lid van die Turkse of Irannese taalfamilie (Pamiertale) gewees het. Dié taal se klassifikasie is egter onduidelik. Dit is in elk geval onverwant aan Bulgaars.
Ou Bulgaars is die eerste Slawiese taal wat skriftelik vasgelê is. Aangesien die Slawiese eenheid tot in die laat oudheid behoue gebly het, is die taal aanvanklik языкъ словяньскъ genoem – "die Slawiese taal". In die Middel-Bulgaarse tydperk is die naam geleidelik vervang met die naam: языкъ блъгарьскъ, die Bulgaarse taal. In sommige gevalle is die naam, языкъ блъгарьскъ, nie alleen vir die kontemporêre Middel-Bulgaarse taal van die oorskrywers gebruik nie, maar ook vir die Ou Bulgaarse tydperk en selfs die sending van Cyrillus en Methodius na Groot Morawië. 'n Noemenswaardige voorbeeld van die anachronisme is die Diens van Sint Cyril van Skopje (Скопски миней), 'n 13de eeuse Middel-Bulgaarse manuskrip uit Noord-Masedonië waarvolgens Cyrillus met Bulgaarse boeke onder die Morawiese Slawe gepreek het. Die eerste aanhaling waarin na die Bulgaarse taal verwys word, in plaas van die Slawiese taal, kom uit die werk van die Griekse kerklui van die Bulgaarse Aartsbiskop van Ohrid in die 11de eeu, byvoorbeeld in die Griekse hagiografie van Sint Clement van Ohrid by Theophylact van Ohrid (laat 11de eeu).
Algemene kenmerke
Bulgaars is oor eeue heen in tipologiese opsig deur 'n (onbekende) substraat, Nieu-Grieks as adstraat en Turk-Bulgaars as superstraat verander. So vertoon die taal verskeie taalkundige innovasies wat dit onderskei van ander Slawiese tale, soos die uitskakeling van deklinasie (verbuiging) van die selfstandige naamwoord; die ontwikkeling van 'n bepaalde lidwoord, wat aan die einde van selfstandige naamwoorde geheg word (moontlik oorgeërf van die Bolgaarse taal); die gebrek aan die werkwoord infinitief van werkwoorde; en die behoud en verdere ontwikkeling van die Protoslawiese werkwoordstelsel. Dit het verskeie werkwoordvorme om, nie-waargeneemde, oorvertelde en onsekere aksie aan te dui.
Bulgaars is deel van die Balkan taalkundige eenheid, wat ook Grieks, Roemeens, Albanees en sommige Serwiese dialekte insluit. Ofskoon dié tale 'geneties' gesien nie nouer aan mekaar verwant is as, byvoorbeeld, aan Latyn en Kelties, deel die meeste van die tale bogenoemde eienskappe (bv. bepaalde lidwoord, verlies van infinitief, ingewikkelde werkwoordstelsel) en baie ander. Die algehele verlies van deklinasie blyk egter uitsluitlik Bulgaars te wees en dit onderskei die taal van sowel die Slawiese tale as van die ander Balkantale (selfs al kan dit as 'n logiese uitvloeisel van Balkanisering van die taal gesien word). Dit is een van die kenmerke van 'n analitiese taal. Die onwaargeneemde aksie-werkwoordvorm word deur sommige taalkundiges aan Turkse invloede toegeskryf.
Alfabet
In 886 het Bulgarye die Glagolitiese alfabet wat in 850 deur Cyrillus en Methodius ontwerp is aangeneem. Die Glagolitiese alfabet is geleidelik in die eeue daarna deur die Cyrilliese alfabet, wat om die Preslav Letterkundige Skool in die begin van die 10de eeu ontwikkel is, verplaas. Die meeste van die letters in die Cyrilliese alfabet is van die Griekse alfabet geleen; dié waarvoor daar nie 'n Griekse ekwivalent was nie is deur vereenvoudigde Glagolietiese letters voorgestel (soos die versagtings- en verhardingstekens).
Onder invloed van gedrukte boeke uit Rusland, het die Russiese, vereenvoudigde, Burgerlike Skrif (graždanskij šrift) in 1708 van Tsaar Pieter I (sien Hervormings van Russiese Ortografie) die ou Middel-Bulgaarse/Kerkslawiese skryfwyse teen die einde van die 18de eeu vervang. Verskeie Cyrilliese alfabette met 28 tot 44 letters is in die begin en middel van die 19de eeu gebruik tydens pogings om Moderne Bulgaars te kodifiseer totdat 'n alfabet met 32 letters, voorgestel deur Marin Drinov in die jare 1870 na vore getree het. Die alfabet van Marin Drinov is gebruik tot met die ortografiese hervorming van 1945 toe die letters jat (, e 'dvojno of "dubbel e" genoem), en joes uit die alfabet verwyder is. Die huidige Bulgaarse alfabet het dus slegs 30 letters.
Die onderstaande tabel gee die majuskelvorme (hooflettervorme) van letters in die Bulgaarse alfabet, saam met die Internasionale Fonetiese Alfabet (IFA) waardes vir die klank van elke letter:
1 maak konsonante voor 'o' sagter
Bulgaars word geskryf in 'n aangepaste weergawe van die Cyrilliese alfabet: а б в г д е ж з и й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш щ ъ ь ю я
Die letters ë, ы, en э wat in Russies voorkom en onderskeidelik die tweeklank /yo/, die 'harde' y (uitgespreek as 'n kruising tussen /əI/ en Afr. /ui/) en 'n oop 'e' verteenwoordig, ontbreek in Bulgaars.
Transliterasie-tabel van Bulgaars
Die transliterasie van Bulgaarse Cyrilliese alfabet in die Latynse alfabet is gemaak met die Gestroomlynde transliterasie-stelsel:
Dominic Mafham
Dominic Mafham (gebore 11 Maart 1968) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Ophelia (2018) en in die televisiereeks C.B. Strike (2017).
NG gemeente Pionierspark
Die NG gemeente Pionierspark is deel van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Namibië. Pionierspark is op 22 Mei 1970 met 600 lidmate van die NG gemeente Windhoek-Wes afgestig.
Geskiedenis
Die Windhoek-munisipaliteit het in 1965 besluit om die dorpsgrond en ’n gedeelte van die plaas van die Roomse Katolieke kerk wat vandag as Pionierspark bekendstaan, te proklameer as ’n nuwe dorpsuitbreiding. Die proklamasie het in 1966 ’n werklikheid geword.
Sowat 1200 bewoonbare erwe is in 4 sones beskikbaargestel. In sone A sou ’n erf R1 500 kos met ’n minimum bouwaarde van R14 000. Sone C was die goedkoopste met erwe teen R700 en ’n bouwaarde van R7 500. Sones B en C het tussen hierdie waardes gelê.
Kerklik het die inwoners van die nuwe Pionierspark deel uitgemaak van die Windhoek-Wes gemeente. Die Windhoek-Wes-kerkraad het verstaan dat hierdie nuwe woongebied eendag ’n afsonderlike gemeente sal wees en het in Augustus 1967 reeds aansoek gedoen om erwe te bekom vir ’n kerkgebou en pastorie. Terselfdertyd het hulle begin om 50% van alle dankoffers eenkant te sit vir ’n bruidskat aan die nuwe gemeente wanneer dit eendag afstig.
Teen 1969 het die lidmate in die nuwe Pionierspark-wyke die Windhoek-Wessers oorheers en het daardie gemeente se kerksaal uit sy nate gebars. Op 9 Desember 1969 die kerkraad dus goed dat Pionierspark mag afstig. Die nodige wiele is aan die rol gesit en op 22 Mei 1970 stig Pionierspark af met 600 lidmate. Die nuwe gemeente kon hulle eie nessie begin krap met ’n bruidskat van R8,785 in die sak sowel as twee erwe ten bate van R1,215. Dit is die erwe waar die kerk en saal-kompleks vandag staan, sowel as die pastorie agter die kerk in Albertstraat.
Vir die eerste 6 jaar van haar bestaan, het Pionierspark geswerf wat betref ’n plek vir aanbidding. Aanvanklik is afsonderlike eredienste in Windhoek-Wes se saal gehou, maar daar was spanning tussen die gemeentes. Vanaf Februarie 1971 word kerk gehou in die Safari-motel se saal, maar dit was ook nie ’n bevredigende reëling nie. Diakens moes meermale die vorige Saterdagaand se partytjie-reste opruim voor hulle kon regmaak vir die erediens. Teen September 1971 skuif die gemeente se kerkplek na die Duitse Privaatskool se Aula. In Desember 1972 trek die gemeente vir oulaas na ’n tydelike plek van aanbidding toe hulle begin gebruik maak van Pionierspark Laerskool se skoolsaal. Hier sou hulle bly tot met die inwyding van hulle eie kerkgebou in Februarie 1976.
Pionierspark se kerkraad het in Februarie 1972 die planne vir hulle kerkgebou goedgekeur. Daar sou sitplek wees vir 1025 mense en die gebou sou R300,000 kos. Dit was die grootste en duurste kerkgebou van sy tyd.
Vandag is hierdie bates wat die gemeente in staat stel om heelwat te doen!
Wanneer ons terugkyk oor ons jare van gemeente-wees, is dit met ’n gevoel van dankbaarheid teenoor die Here. Mag hierdie stukkie van die Bruid van Christus voortgaan om die lieflike geur van die goeie nuus aangaande Jesus Christus te versprei.
George Cooper (akteur)
George Cooper (12 Desember 1892 – 9 Desember 1943) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Eternal Three (1923), The Barrier (1926), The Trail of '98 (1928), en The Girl of the Golden West (1930).
DFB-Pokal
Die DFB-Pokal is 'n jaarlikse uitklopkompetisie vir Duitse sokkerklubs wat deur die Duitse sokkerbond (Deutscher Fußball-Bund, DFB) georganiseer word.
Geskiedenis
Sedert 1981 is daar ook 'n DFB-Pokal vir vrouespanne.
Modus
Die hoofronde word beslis tussen 64 spanne:
(Die wenners van elke streeks-uitklopkompetisie (kreispokal) in die land kry 'n geleentheid in die betrokke distrik se verbandspokal, so elke klub in Duitsland, selfs op die laagste vlakke, neem indirek deel aan die nasionale uitklopkompetisie en kan dit teoreties wen.)
Die toernooi word gespeel op 'n uitklopstelsel met slegs een wedstryd per ronde. In die eerste twee rondes speel die klubs uit die Bundesliga en 2. Bundesliga nie teen mekaar nie. Reg deur die toernooi sal 'n klub wat teen 'n span uit die Bundesliga of 2. Bundesliga geloot word, altyd die tuisveldvoordeel kry, behalwe in die eindstryd, wat sedert 1985 in die Olimpiese stadion in Berlyn gespeel word.
DFB-Pokalkampioen (mans)
Aantal kere kampioen:
Russiese nasionale rugbyspan
Die Russiese nasionale rugbyspan verteenwoordig Rusland in internasionale rugby en staan ook bekend as Медведи (Russies vir: "bere"). Rugby word in Rusland deur die Russiese Rugbyunie geadministreer. Die Russiese rugbyspan is tans (18 Desember 2019) 20ste op Wêreldrugby se wêreldranglys gelys.
Rusland het vroeër internasionaal in rugby meegeding as die Sowjetunie, maar speel sedert 1992 as Rusland. Die destydse Sowjetunie is deur die Internasionale Rugbyvoetbalraad genooi om aan die eerste Rugbywêreldbekertoernooi in 1987 deel te neem, maar hulle het weens Suid-Afrika se lidmaatskap by die IRVR dié aanbod verwerp. Rusland het tot dusver vir twee Rugbywêreldbekertoernooie kwalifiseer, in 2011, maar kon nie een van hul vier mededingers (Australië, Ierland, Italië en die Verenigde State) klop nie en het net die laaste plek in die poelfase bereik. Tydens die Rugbywêreldbeker 2019 het Rusland laaste in hul poel geëindig nadat hulle deur Japan, Samoa, Ierland en Skotland geklop is.
Rusland ding gereeld mee om die Europese Rugbykampioenskap, en meer onlangs ook die Wêreldrugbynasiesbeker. Die span het onlangs ’n verbetering getoon toe hulle vir die eerste keer in hul geskiedenis tweede geëindig het in die 2006–2008 Europese Nasiesbeker se Eerste Divisie. Veral wedstryde teen die politieke aartsvyand Georgië geniet groot belangstelling en word as ’n soort "Dawid teen Goliat" beskou, veral as gevolg van Georgië se sterk wenrekord teen hul noordelike buurland. Sedert 2021 ding Rusland en Roemenië om die Kiseleffbeker mee; dié beker is genoem na die hertog Pawel Kiseleff, 'n Rus wat die eerste grondwette van beide Wallachië en Moldawië (hedendaagse Roemenië en Moldowa) beïnvloed het.
Geskiedenis
Die Rugbyunie van die Sowjetunie is in 1936 gestig, hoewel die nasionale span eers in 1974 sy eerste amptelike internasionale wedstryd gespeel het.
Die Sowjetunie het tyd geneem om homself te vestig, maar in die middel-1980’s kon hulle gereeld spanne soos Italië en Roemenië klop. Die span is genooi om aan die eerste rugbywêreldbekertoernooi in 1987 deel te neem, maar het dié aanbod uit politieke redes verwerp, veral weens die voortgesette IRR-lidmaatskap van Suid-Afrika onder apartheid.
Na die Ontbinding van die Sowjetunie het Russiese spelers vir die voorlopige Gemenebes van Onafhanklike State se span gespeel, wat tussen 1991 en 1992 vier wedstryde gespeel het.
Die Russiese nasionale rugbyspan neem sedertdien gereeld aan die FIRA-AER se Europese Rugbykampioenskap deel, die tweede vlak van Europese rugby na die Sesnasies-toernooi. Rusland het in 2001 Marokko in die vlak 1 vervang, ná hul wenreeks van nege wedstryde wat tot vandag toe nog bestaan. Die Russiese span kon die titel tot dusver nog nie inpalm nie, maar kon twee keer as naaswenner eindig, in 2009 en 2007–8. Hulle kon ook die tweede plek in die gekombineerde tabel van 2009–10 behaal, wat as kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 2011 gedien het.
Daarbenewens het Ruland in poging om gereelde rugbytoernooie aan die nou ontbinde Superpowersbeker, wat hulle een keer kon wen, die IRR se Nasiesbeker, die Churchillbeker, en mees onlangs aan die IRR se Internasionale Rugbyreeks deelgeneem. Die Russiese span het ook al teen verteenwoordigende spanne soos Engeland Counties, Frankryk se ekwivalente span, Suid-Afrika se Superrugbyjeug en universiteitsspanne, asook Nieu-Seelandse klubspanne, in ’n poging om hul teenstander se kwaliteit en variëteit te laat wissel, gespeel.
Die Russiese Rugbyunie het probeer om groter kompetisies gedurende die herfstoetse te verkry, en is nou in Wêreldrugby se wêreldwye toetswedstrydrooster opgeneem.
Nadat die nasionale rugbyspanne van België, Roemenië en Spanje tydens die kwalifisering ongeskikte spelers ingespan het, is hulle vir elke wedstryd met hierdie spelers met puntaftrekking beboet. Vervolgens het Rusland onmiddellik vir die Rugbywêreldbeker 2019 gekwalifiseer.
Algehele rekord
Rusland het teen 18 Desember 2019 110 van hulle 215 toetswedstryde gewen, ’n wenrekord van 51,16%.
Rusland se toetsrekord teen alle lande: (Korrek op 18 Desember 2019)
Takehiko Kawanishi
Takehiko Kawanishi (川西 武彦) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Transvaal
Transvaal is die informele naam vir een van die onafhanklike republieke wat deur die Voortrekkers tydens die 19de eeu gestig is en amptelik as Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) bekend gestaan het. Ná 1910 vorm Transvaal, wat in die noordooste van Suid-Afrika lê, een van die vier provinsies van die Unie van Suid-Afrika en sedert 1961 een van die vier provinsies van die Republiek van Suid-Afrika.
Cannes-rolprentfees 1989
Die Amerikaanse rolprent Sex, Lies, and Videotape van die regisseur Steven Soderbergh het die Palme d'Or gewen. Die fees is geopen met Woody Allen, Francis Ford Coppola en Martin Scorsese se New York Stories, en is afgesluit met Old Gringo van Luis Puenzo
Transvaal
Transvaal is sowel in landboukundige asook in mynboukundige opsig 'n skatkamer. Sy uitgestrekte plase en sy mynbounywerheid lewer 'n groot bydrae tot Suid-Afrika se bruto binnelandse produk. Teen die suidelike rand van die Transvaalse Hoëveld lê Suid-Afrika se belangrikste nywerheidsgebied, die Witwatersrand.
Ná die algemene verkiesing van 1994 is die administratiewe verdeling van Suid-Afrika verander en die provinsie Transvaal ontbind. Op sy grondgebied het vier nuwe provinsies ontstaan: Gauteng (aanvanklik die P.W.V. genoem), Noordwes, Limpopo en Mpumalanga. Die naam Transvaal word nog steeds gebruik om na die oorspronklike geografiese gebied te verwys.
Geografie
Transvaal beslaan die noord-oostelike deel van Suid-Afrika en was begrens deur die voormalige Kaapprovinsie, die Oranje-Vrystaat, Natal, Zimbabwe, Mosambiek, Swaziland (hernoem na Eswatini in 2018) en Botswana.
Die ooste van Transvaal is deur die subtropiese Laeveld met sy kenmerkende bosse en grasvlaktes oorheers. Van Suid-Afrika se bekendste reservate soos die Nasionale Krugerwildtuin lê in dié gebied.
Die noorde en dele van die westelike Transvaal spog met ou inheemse bosse, magtige bergreekse en uitgestrekte vlaktes. Die Hoëveld met sy grasvlaktes is 'n groot plato in die suid-weste. Die Witwatersrand met sy belangrike mynboubedryf en nywerhede lê suid van Pretoria.
Transvaal het 'n aantal groot riviere. Die Vaalrivier het die grenslyn tussen die provinsie en die Oranje-Vrystaat gevorm. Die Vaaldam voorsien die gebied van Pretoria-Witwatersrand-Vereeniging (hernoem na Gauteng in Des. 1994) met water en is ook 'n gewilde ontspanningsgebied vir onder meer watersportgeesdriftiges. Op 'n aantal eilande in die Vaalrivier is vakansieoorde opgerig. Ander groot riviere is die Limpopo en sy sytak die Olifantsrivier, asook twee verskillende Krokodilriviere: een in die ooste van Transvaal en een in die weste, 'n voorloper van die Limpopo.
Stigting van die Zuid-Afrikaansche Republiek
Met die Verdrag van Sandrivier het die Britse koloniale owerhede in 1852 die onafhanklikheid van die Zuid-Afrikaansche Republiek erken, waarin 'n aantal kleiner Boererepublieke in die Transvaal-gebied verenig is, en twee jaar later ook die Oranje-Vrystaat. Potchefstroom is as die eerste administratiewe hoofstad van die ZAR gekies. In 1855 is 'n nuwe regeringsetel teen die Apiesrivier gestig en ter ere van die Voortrekkerleier Andries Pretorius Pretoria genoem.
In die tydperk tussen 1854 en 1872 is 'n aantal pogings onderneem om die ZAR en die Oranje-Vrystaat te verenig. Hulle was egter weens politieke geskille nie suksesvol nie.
Die Transvalers het nie slegs 'n onafhanklike republiek gehad nie, maar het ook die Nederduitsch Hervormde Kerk (NH Kerk) gestig, wat onafhanklik was van die Nederduits Gereformeerde Kerk (NG Kerk) in die Kaapkolonie. Die Transvalers het vir jare lank geprobeer om predikante uit Holland te verkry, maar die pogings was tevergeefs. As gevolg hiervan het die NH Kerk uiteindelik besluit om weer aan te sluit by die Kaapse sinode van die NG Kerk. Die Kaapse sinode het hierdie versoek goedgekeur, maar net voordat die Transvalers ingestem het met die voorwaardes, het hulle berig gekry dat 'n proponent, ds. Dirk van der Hoff, op pad was na die Transvaal. Ds. Van der Hoff is gelegitimeer deur ds. Abraham Faure, namens die Kaapse Kerk, en op Potchefstroom bevestig tot die amp deur 'n ouderling in die NH Kerk.
Die Nederduits Hervormde Kerk was die staatskerk van die Zuid-Afrikaansche Republiek. Slegs lede van die NH Kerk mog dien in die volksraad, en die kerk het geldelike steun uit die staatskas verkry. Slegs ander kerke waarvan die leer ooreengekom met dié van die Heidelbergse Kategismus is toegelaat.
Die yl bevolkte Zuid-Afrikaansche Republiek en Oranje-Vrystaat was patriargale, plattelandse gebiede, wat afgesny was van die politieke en maatskaplike ontwikkelinge in Europa en slegs oor 'n rudimentêre infrastruktuur beskik het. In 1877 het die Britte die ZAR geannekseer en beweer dat die republiek nie in staat sou wees om homself te regeer of die opstandige Swart stamme in bedwang te hou nie.
Op 16 Desember 1880 het die Eerste Vryheidsoorlog begin, waarin die ZAR na slegs twee maande by die Slag van Majuba 'n oorwinning oor die Britte behaal het. Die republiek het aanvanklik weer selfregering gekry en later, in 1884, ook sy onafhanklikheid herwin. In 1883 het Paul Kruger President van die ZAR geword.
Die goudstormloop aan die Witwatersrand
Met die ontdekking van die goudvelde aan die Witwatersrand in 1886 het 'n groot aantal buitelanders na die gebied gestroom, en in dieselfde jaar is die myndorp Johannesburg sowat vyftig kilometer suid van Pretoria gestig. In die volgende dekade het die politieke spannings tussen die "uitlanders" in Johannesburg en die regering van die ZAR steeds gegroei, aangesien die ZAR se owerhede nie bereid was om stemreg aan die oorwegend Engelstalige bewoners van Johannesburg te verleen nie. Sowat een derde van die 200 000 Blankes in die ZAR was destyds buitelanders. Cecil Rhodes, die Eerste Minister van die Kaapkolonie, en President Paul Kruger was die groot politieke teenspelers van hierdie tydperk.
Die Britse Ryk se belangstelling in die ZAR was aan die ekonomiese belangrikheid van die gebied te danke wat binne twaalf jaar ná die ontdekking van goud reeds 'n kwart van die wêreld se jaarlikse produksie van hierdie edelmetaal opgelewer het – en aan die destydse goudstandaard waarop die internasionale monetêre stelsel berus het. Die Suid-Afrikaanse goud wat nou op die wêreldmark beskikbaar was het die goudbasis van die monetêre stelsel net soos die geldvoorraad aansienlik uitgebrei sonder dat die inflasionêre druk toegeneem het.
Transvaalse goud is op die Londense staafgoudmark verhandel, en Suid-Afrikaanse mynboumaatskappye het in die Britse hoofstad oor 'n uitgebreide netwerk van makelaars, assuransie-, suiwerings- en bemarkingsfasiliteite vir hul goud beskik. Die edelmetaal het 'n ingewikelde rol in die internasionale goudstandaard en by die Bank van Engeland se finansiële moeilikhede begin speel.
Die Tweede Vryheidsoorlog
'n Grensvoorval, wat deur Rhodes en sy medepligtiges opsetlik veroorsaak is, het in 1899 die aanleiding tot die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog gegee, waarin 35 000 Boere teen 'n oormag van 450 000 Britse soldate geveg het. Ondanks die hewige verset van Boerevegters en die suksesvolle guerilla-taktiek van die Boeregenerale Christiaan de Wet en Koos de la Rey, wat destyds wêrelwyd vir opwinding gesorg het, het die Britte onder meer danksy hulle beleid van "verskroeide aarde" en die gebruik van konsentrasiekampe, waarin 26 000 vroue en kinders en 'n onbekende aantal Swart plaaswerkers omgekom het, daarin geslaag om die oorlog uiteindelik te wen. Met die Vrede van Vereeniging, wat in 1902 gesluit is, is die Boererepublieke uiteindelik deur die Britse kroon geannekseer.
In 1910 het Transvaal een van die vier provinsies van die nuutgestigte Unie van Suid-Afrika geword. Die politieke prys, wat die Engelstalige element van die Blanke bevolking destyds heel bereidwillig betaal het vir die politieke versoening met die Boerebevolking, was die rassebeleid van Apartheid, wat uit die patriargale maatskaplike strukture van die Boererepublieke voortgespruit en nou dekades lank die binnelandse beleid van Suid-Afrika oorheers het.
Toponomie
Ná die algemene demokratiese verkiesing in Mei 1994 is Transvaal verdeel in die nuwe administratiewe provinsies Pretoria-Witwatersrand-Vereeniging (in Des. 1994 hernoem na Gauteng), Noordwes, Oos-Transvaal (sedert 1995 Mpumalanga) en Noordelike Provinsie (hernoem in 2001 na Limpopo).
Gewone troupant
Die Gewone troupant (Coracias caudatus) is 'n algemene standvoël in savanne. In Engels staan die voël bekend as die Lilac-breasted Roller.
Identifikasie
Die voël is 29 cm lank en 37 cm met die middelstert ingesluit. Die volwasse voël het gepunte stertvere, die kroon, agternek en mantel is turkoois en die bors is ligpers. Die langstertvere val uit in die winter wanneer die voël verveer. Die jong voël is valer en het nie verlengde stertvere nie. Dit word onderskei van die Europese troupant deur dat die kop en snawel kleiner en die slagvere blou en nie swart is nie.
Die voël sit oop en bloot en dikwels op telefoondrade.
Spijk, West Betuwe
Spijk is ’n dorp in die munisipaliteit West Betuwe in die provinsie Gelderland in Nederland.
Jamia Simone Nash
Jamia Simone Nash (gebore 21 Augustus 1996) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent August Rush (2007) en in die televisiereekse The Young and the Restless (1973), The Backyardigans (2004), en Jack's Big Music Show (2005).
Bruinkopvisvanger
Die Bruinkopvisvanger (Halcyon albiventris) is 'n algemene standvoël in boomvelde, kuswoude, parke en tuine. In Engels word dit die Brown-hooded kingfisher genoem.
Identifikasie
Die voël is 20 tot 22 cm lank en weeg 50 tot 75 gram. Dit het 'n bruinerige kop met swart strepe. Daar is rooibruin gedeeltes aan die kante van die bors. Dit is groter as die Gestreepte visvanger en die snawel is rooi. Daar is geen wit aan die bo- of ondervlerk nie. Die mannetjie se rug is swart en die wyfie en die jong voëltjies se rug is bruin.
R547 (Suid-Afrika)
Die R547 is 'n streeksroete wat die R23-provinsiale pad met die R555-streeksroete verbind. Die roete begin waar dit van die R23 aftak tussen Greylingstad en Standerton en noord gaan. Dit word medebeskryf met die R50-provinsiale roete vir 2.2 km voor dit verder noord gaan. Dit kruis die N17-nasionale pad by Kinross en word medebeskryf met die R546 vir 1/9 km deur Kriel. Daarna gaan dit verby die R544, oor die N12-nasionale pad en eindig waar dit by die R555 tussen Ogies en eMalahleni aansluit.
Ceres (mitologie)
Ceres was in die Romeinse mitologie die godin van groeiende gewasse (veral graan), die oes en moederlike liefde. Haar naam is waarskynlik afgelei van die Proto-Indo-Europese wortel ker, wat letterlik "groei" beteken.
Die Samniete het haar (as Kerres) in Agnone vereer.
Psalms
Psalms (uit die Grieks: Psalmoi, Ψαλμοί; Hebreeus: Tehilim, תהילים) is 'n boek in die Hebreeuse Bybel (die Tanakh of die Ou Testament). Omdat die oorspronklike betekenis van die woord lied beteken, kan die woord psalm gebruik word om godsdienstige lied te beteken.
Kanadese nasionale rugbyspan
Die Kanadese nasionale rugbyspan (Engels: Canada national rugby union team; Frans: Équipe du Canada de rugby à XV) is die nasionale rugbyspan van Kanada en verteenwoordig dié land tydens internasionale wedstryde (toetswedstryde). Dié span dra die byname Canucks en Les Rouges. Rugby word in Kanada deur Rugby Kanada (Engels: Rugby Canada; Frans: Fédération canadienne de rugby à XV), wat in 1974 gestig is, geadministreer. Kanada word as die derde beste rugbyspan in die Amerikas beskou (ná Argentinië en die Verenigde State) en deur Wêreldrugby as ’n vlak twee-span erken. Kanada is tans (April 2022) 21ste op Wêreldrugby se wêreldranglys gelys. Twee voormalige Kanadese rugbyspelers is in Wêreldrugby se Heldesaal opgeneem.
Kanada het in 1932 sy internasionale rugbydebuut teen Japan gemaak. Kanada het tot dusver aan elke rugbywêreldbekertoernooie deelgeneem en tydens die Rugbywêreldbeker 1991 die kwarteindrondte gehaal. Van 2003 tot 2011 het hulle aan die Churchillbeker deelgeneem, sedertdien speel Kanada gereeld in die Pasifiese Nasiesbeker, waar hulle teen Fidji, Japan, Samoa, Tonga en die Verenigde State te staan kom. Sedert 2016 neem Kanada ook aan die jaarlikse Amerikaanse Rugbykampioenskap deel, saam met die tweede Argentynse span, Brasilië, Chili, Uruguay en die Verenigde State.
Psalms
Die boek Psalms is 'n versameling liedere wat oor 'n lang tydperk ontstaan het en gebruik is in die godsdiens van Israel. Daar is verskillende soorte liedere, byvoorbeeld lof-, klaag- en dankliedere wat 'n goeie beeld gee van die geloofshouding van die volk, asook van enkelinge. Die boek is in vyf liedversamelings ingedeel: Ps. 1-41, 42-72, 73-89, 90-106, 107-150. Hierdie indeling is waarskynlik laat gemaak om die eerste vyf boeke van die Bybel, die Torah - die Wet - (ook bekend as die Pentateug) te ego.
Kanadese nasionale rugbyspan
Beheerliggaam
Die beheerliggaam vir rugby in Kanada is Rugby Kanada (Engels: Rugby Canada; Frans: Fédération canadienne de rugby à XV). Rugby Kanada is in 1974 gestig en het in 1987, net voor die eerste rugbywêreldbekertoernooi, ’n volle lid van die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRR; nou Wêreldrugby) geword. Daarbenewens het Rugby Kanada in 2001 ’n stigtingslid van die Noord-Amerikaanse en Wes-Indiese Rugbyvereniging (North America and West Indies Rugby Association, NAWIRA; nou Rugby Amerikas Noord) geword, nadat Kanada en die Verenigde State by die Wes-Indiese Rugbyvereniging (West Indies Rugby Association) aangesluit het.
Psalms
Daar is 150 psalms in die Bybel deur verskillende digters. Die langste psalm is Psalm 119 'n uitgebreide alfabetsgedig of te wel akrostikon.
Kanadese nasionale rugbyspan
Beheerliggaam
Sedert 2019 neem ’n Kanadese span aan die professionele Major League Rugby, waaraan oorwegend Amerikaanse spanne deelneem, saam met die Toronto Arrows deel. Sedertdien is die meeste spelers van die Kanadese nasionale span uit dié liga afkomstig, van die ander spelers is veral in Frankryk aktief. Daarbenewens word die amateurtoernooi tussen die tien provinsiale beheerliggame beslis, van wie dié uit Brits-Columbië as sterkste beskou word. Van 2009 tot 2018 is die Kanadese Rugbykampioenskap tussen vier plaaslike keurspanne uitgespeel.
Psalms
In sowel die Joodse as Christelike erediens, en in die persoonlike gebed, beklee die Psalms 'n belangrike plek. Dit bly steeds 'n uitdaging vir die digters om in die vertaling daarvan 'n kompromis te vind tussen die Hebreeuse taaleie en die steeds veranderende ontvangende taal (doeltaal).
Kanadese nasionale rugbyspan
Beheerliggaam
Naas die amptelike nasionale span roep Rugby Kanada ook ander keurspanne byeen. Canada A is die tweede nasionale span van Kanada en hulle het tot in 2016 aan die Amerikaanse Rugbykampioenskap deelgeneem, voordat hulle na Wêreldrugby se Pasifiese uitdaging oorgeskakel het. Die Canada Sevens is die Kanadese sewesrugbyspan en hulle neem aan internasionale toernooie soos Wêreldrugby se Sewesreeks, Sewesrugbywêreldbeker, Olimpiese Somerspele en Statebondspele deel. Nes ander rugbylande beskik Kanada oor ’n o/20-nasionale span wat aan die Wêreldrugby o/20-kampioenskap deelneem. Kinders en jongmense word reeds op skool aan rugby bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hul met hul afrigting.
Psalms
Die Boek van die Psalms in die Bybel is 'n versameling van 150 oud-Hebreeuse lofsange, en is waarskynlik 'n doelbewuste versameling uit 'n baie omvangryker oud-Israelitiese liedereskat. Dit word bevestig deur liedere wat elders in die Bybel voorkom, onder meer in Habakuk 2, Jona 2 en 1 Samuel 2. Die benaming psalm (Grieks psalmos = "lofsang") word egter uit praktiese oorwegings beperk tot die liedere van die boek van die Psalms, wat ook wel psalterium of psalter genoem word.
Kanadese nasionale rugbyspan
Invoering en vestiging van rugby
Van 1823, toe William Webb Ellis by die Engelse Rugby-skool glo die spel uitgedink het, het Britse immigrante, lede van die regimentsleërs en die Britse Vloot relatief vinnig vroeë en grootliks ongekodifiseerde vorme van rugby na Oos-Kanadese stede soos Halifax, Montreal en Toronto saamgeneem, hoewel die afbakening met sokker nie duidelik was nie. In 1864 het die Trinity College in Toronto die eerste gekodifiseerde stel reëls in Kanada gepubliseer en in die volgende jaar het in Montreal (retrospektief) die eerste bekende rugbywedstryd plaasgevind, toe Britse beamptes en burgerlikes (veral leerlinge van die McGill Universiteit) teen mekaar gespeel het.
Van omtrent 1870 het in Montreal ’n hibriede vorm uit sokker en rugby ontstaan. Veral die McGill Universiteit, wie se span op 15 Mei 1874 in Cambridge, Massachusetts teen die Harvard-universiteit gespeel het, het ’n sterk invloed op die verdere ontwikkeling uitgeoefen. Aangesien hul stel reëls van mekaar verskil het (albei universiteite het na hul balspel as Rugby football verwys), het hulle daarop besluit om een wedstryd elk na elkeen se reëls te speel. As gevolg van die wedersydse invloed het mettertyd twee nuwe Gridiron-variasies ontstaan: Amerikaanse voetbal en Kanadese voetbal. Vervolgens het in Kanada talle klubs ontstaan wat Rugby football uitgeoefen het. Aangesien albei weergawes aanvanklik nog baie naby aan mekaar was, was dit in baie gevalle egter nie duidelik of hulle die gewone rugby of die ontwikkelende Kanadese voetbal uitgeoefen het nie. Die verskynsel dat baie nuutgestigte provinsiale beheerliggame die terme „Rugby Football Union“ of „Rugby Union“ in hul name gebruik en volgens die voetbalreëls gespeel het, het die aanvanklike verwarring vererger. Die Kanadese voetbalbeheerliggaam is in 1884 as die Kanadese Rugbyvoetbalunie gestig en het in 1891 sy naam in Kanadese Rugbyunie verander. Eers in 1967 het dit sy naam in Kanadese Amateurvoetbalvereniging verander; sedert 1986 dra dit die naam Voetbal Kanada.
Psalms
Die Boek van die Psalms word in vyf dele onderverdeel (1 - 41, 42-72, 73- 89, 90- 106 en 107-150), wat waarskynlik 'n weerspieëling van die vyf boeke van Moses, die Pentateug, is. In baie psalm-opskrifte kom die naam Dawid voor, sodat daar algemeen van die Psalms van Dawid gepraat word. Hoewel Dawid ongetwyfeld 'n onuitwisbare stempel op die oud-Hebreeus godsdienstige digkuns gelaat het, is dit ook seker dat hy nie die skrywer van al die psalms was nie.
Heelparty moes ontstaan het tussen die tyd van sy dood (ca. 960 v.C.) en die Babiloniese ballingskap (587-538 v.C.) en, te oordeel na die woordgebruik, ook nog daarna. Belangrike eksegete op die gebied van die psalmondersoek was Hermann Gunkel (1862- 1932), wat Sitz im Leben, die agtergrond van die Psalms, beskryf het. Hy het probeer om die agtergrond van die 150 Psalms te verklaar op grond van die funksie wat dit by die kultus vervul het, terwyl die Noor Sigmund Mowinckel (1884-1965) die Psalms vanuit die godsdiensgeskiedenis probeer verklaar het. In die verband het hy ook gemeen dat baie Psalms beter verklaar kan word wanneer daar (soos in Babilon) ook in Israel 'n troonbestygingsfees van Jahweh sou bestaan het.
Kanadese nasionale rugbyspan
Invoering en vestiging van rugby
Die provinsie Brits-Columbië in die land se verre weste het in die vesting van rugby in die tradisionele Britse betekenis (waarna in Kanada vir ’n lang tydperk as English rugger of British rugby verwys is) ontwikkel – veral te danke aan die matige klimaat en die sterk gevoel vir Britse tradisies. In 1876 is die eerste wedstryd op Vancouver-eiland tussen matrose van die Britse Vloot en Garnisoensoldate gespeel, die eerste wedstryd in Vancouver is tien jaar later aangebied. In 1889 is met die Brits-Columbië Rugbyunie (BCRU) die eerste beheerliggaam gestig wat as ’t ware rugbyunie betrek het. Kort daarna is twee verdere beheerliggame vir die maritieme provinsies en Manitoba gestig. As gevolg van die gebreek aan belangstelling het die stigting van verdere beheerliggame en veral ’n nasionale beheerliggaam heelwat later gebeur.
Howard St. John
Howard St. John (9 Oktober 1905 – 13 Maart 1974) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Born Yesterday (1950), The Men (1950), Strangers on a Train (1951), en One, Two, Three (1961).
Kanadese nasionale rugbyspan
Eerste internasionale ontmoetings
In Oktober en November 1899 het die eerste internasionale wedstryde plaasgevind, toe die Ierse nasionale span die Kanadese ooste besoek het. Hulle is genooi deur ’n entrepreneur met Ierse herkoms wat die rugbysport wou bevorder. Tydens die vierweekse toer is elf wedstryde gespeel, van wie die Iere tien gewen het; hul enigste nederlaag was teen ’n keurspan uit Halifax. In 1902/03 het ’n Kanadese keurspan die Verenigde Koninkryk en Frankryk besoek, waar hulle binne 56 dae 22 wedstryde teen klubs en plaaslike spanne gespeel het. Die span het uit nege rugbyspelers uit Brits-Columbië en die maritieme provinsies asook elf voetbalspelers uit Ontario en Quebec bestaan. Aangesien die reëls van albei sportsoorte destyds nog baie naby aan mekaar was, kon ’n gemeensame span saamgestel word. Die gashere het die Kanadese vir hul deursettingsvermoë, atletiek en vinnigheid geloof, maar hulle het ook opgemerk dat hul tegniese vaardighede en hul spanwerk nie eens was nie. Die spankaptein James McClure se hoop, wat hy teenoor die Britse pers geuiter het, dat met die toer albei sportsoorte nader aan mekaar sou beweeg, het egter nie vervul nie: In 1903 het die Ontario Rugbyvoetbalunie die Burnside Rules ingevoer, waarvolgens Kanadese voetbal duidelik van rugby afgebaken is.
Psalms
Of so 'n fees werklik bestaan het, is nie seker nie. Die eksegete G. Widengren en M. Dahood het 'n groot bydrae gelewer tot die psalmondersoek deur die Psalms uit Babiloniese en Ugaritiese tekste meer verstaanbaar te maak. Hoewel al die Psalms godsdienstig van aard is, verskil hulle tog onderling wat sowel inhoud as vorm betref. Daar is gebede, klagtes, lofliedere en leerdigte. Soms spreek die digter baie persoonlik en liries, dan spreek hy weer namens die hele volk of ŉ bepaalde groep. In baie gevalle word daar af in die Hebreeuse teks opskrifte gevind wat die lied by ŉ bepaalde groep indeel, byvoorbeeld die "Psalm van Asaf" (Ps. 50,73-83). Asaf was heel moontlik die naam van 'n sangersgilde wat omstreeks 538 v.C. eerste uit die Babiloniese ballingskap teruggekeer het.
1672
Die jaar 1672 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 72ste jaar van die 17de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Vlag van Nepal
Simboliek
Die karmosynrooi is die kleur van die rododendron, die nasionale blom van Nepal en stel die heldhaftige gees van die Nepalese voor. Rooi is ook die teken van oorwinning in oorlog. Die blou fraiing stel vrede en harmonie voor. Die twee driehoeke stel die Himalaja voor en kan ook verteenwoordigend wees van die twee grootste geloofsgroepe in Nepal, die Hindoeïsme en Boeddhisme.
Kanadese nasionale rugbyspan
Eerste internasionale ontmoetings
In die jare daarna was dit veral die BCRU wat op internasionale vlak aktief was. ’n Keurspan het in Februarie 1906 Kalifornië besoek om teen die besoekende Nieu-Seelandse All Blacks te speel. Die Australiese Wallabies het in Februarie 1909 en November 1912 Brits-Columbië besoek, die All Blacks in November 1913. Die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog het die spelbedryf amper gekniehalter, net in Brits-Columbië en Nova Scotia kon dit redelik gereeld voortgaan. In 1919 het ’n span van die Kanadese ekspedisiemag in Engeland deelgeneem aan die King’s Cup, ’n toernooi tussen die verskeie gewapende magte van die Britse Statebond. Die uit Europa terugkerende soldate was grootliks aan rugby blootgestel en hulle het veral in Ontario en Quebec dié sport laat herleef (hoewel Kanadese voetbal steeds gewild was). In Februarie 1925 het die All Blacks deur Brits-Columbië getoer, vier jaar later die Nieu-Suid-Wallis Waratahs (namens die destyds inaktiewe Wallabies). Die toenemende belangstelling in rugby het in 1929 gelei tot die stigting van die eerste nasionale beheerliggaam, die Rugbyunie van Kanada.
In September 1930 het die Japannese nasionale span ’n toer na Brits-Columbië onderneem en teen klubs asook keurspanne gespeel. Skaars een en ’n halwe jaar later het die Rugbyunie van Kanada ’n amptelike nasionale span saamgestel. As deel van ’n deur die Kanadese regering befondsde handelsafvaardiging het die teenbesoek in Japan plaasgevind. Op 31 Januarie 1932 het in Higashiosaka die eerste amptelike toetswedstryd van ’n Kanadese span plaasgevind, dit het in ’n naelskraapse 9–8-oorwinning vir Japan geëindig. Elf dae later het die gasheer in Tokio met 38–5 geseëvier. Die Kanadese het hul nederlae toegeskryf aan ’n „oormatige vermaak, te veel wedstryde in ’n kort tydperk en die geïnspireerde speelstyl van die Japanners voor die hoë adel“. Die nasionale beheerliggaam het nie daarin geslaag om verdere toere te reël nie en dit is in 1939 ontbind. Tydens die Tweede Wêreldoorlog kon die speelbedryf weens die gebrek aan geskikte spelers weer net op ’n klein vlak voortgaan, aktiewe provinsiale beheerliggame het net in Brits-Columbië, Ontario en Quebec bestaan.
Pouse en herlewing
Tydens die naoorlogse tydperk het opnuut die BCRU daarvoor gesorg dat ten minste internasionale spanne Brits-Columbië kom besoek. Die Wallabies was in Februarie 1948 en Maart 1958 gaste, die All Blacks in Maart 1954. Ná die provinsiale span se goeie vertoning tydens die Britse Leeus (die vier Tuisnasies se keurspan) in September 1959 is daar oorweeg om ten minste weer ’n informele Kanadese nasionale span saam te stel en op hul eie toere te onderneem. In 1960 is vir hierdie doeleindes die Rugby Tours Committee gestig. In 1962 het ’n Kanadese span, wat oorwegend uit spelers uit Brits-Columbië saamgestel is, die Verenigde Koninkryk en Ierland besoek, maar hulle het nie teen nasionale spanne gespeel nie. Die Rugbyunie van Kanada is in 1965 herstig en in 1967 in Kanadese Rugbyunie hernoem; vandag dra dié nasionale beheerliggaam die naam Rugby Kanada. As gevolg van die herstigting het die aantal toere en besoeke deur ander nasionale spanne aansienlik toegeneem.
Die eerste rugbywêreldbekertoernooie
Kanada was een van die 16 nasies wat deur die Internasionale Rugbyraad (IRR, nou Wêreldrugby) uitgenooi is om aan die eerste rugbywêreldbekertoernooi in 1987 in Australië en Nieu-Seeland deel te neem. Daarmee gepaard gegaan het die Kanadese beheerliggaam se aansluiting by die voorheen redelik eksklusiewe IRR, waarvolgens amper alle wedstryde met die tradisionele rugbylande as toetswedstryde erken is. In hul heel eerste rugbywêreldbekerwedstryd het die Kanadese Tonga duidelik met 37–4 verslaan, maar hulle het hul ander poelwedstryde teen Ierland (met 19–46) en Wallis (met 9–40) verloor. Vir die daaropvolgende rugbywêreldbekertoernooi is aan die Amerikaanse vasteland drie beginplekke toegewys. Aangesien net die beheerliggame van Argentinië, Kanada en die Verenigde State hul belangstelling beklemtoon het, was die span regstreeks gekwalifiseer en tydens die kwalifisering is slegs die poel bepaal. Tydens die kwalifisering het hulle Argentinië twee keer en die Verenigde State een keer verslaan.
Tydens die Rugbywêreldbeker 1991, wat in die destydse Vyfnasies aangebied is, het die Kanadese alle verwagtinge oortref. Die span is veral gemotiveer deur hul besoek aan die Canadian National Vimy Memorial in Noord-Frankryk, wat aan die Slag van Vimy in 1917 herinner, ’n sentrale gebeurtenis in die Kanadese geskiedenis. Met oorwinnings teen Fidji (met 13–3 in Bayonne) en Roemenië (met 19–11 in Toulouse) asook ’n nederlaag teen Frankryk (met 13–19 in Agen) het die Kanadese vir die kwarteindstryd teen die verdedigende kampioen Nieu-Seeland gekwalifiseer. In Villeneuve-d'Ascq het hulle vroeg agternageloop, maar in die tweede helfte kon hulle inhaal en het met 13–29 verloor. Met hul deelname in die kwarteindrondte was die Kanadese regstreeks vir die daaropvolgende rugbywêreldbekertoernooi gekwalifiseer. Vervolgens het hulle op die wêreldranglys ’n goeie agtste plek beklee.
Die voorlopige hoogtepunt in hul ontwikkeling het die Kanadese in die jare ná hierdie rugbywêreldbekertoernooi bereik. Op 10 November 1993 het hulle in Cardiff in ’n vriendskaplike wedstryd teen Wallis gespeel. Net voor die eindfluitjie het Al Charron met ’n drie die wedstryd gelykop gemaak en die suksesvolle doelskop deur Gareth Rees het die 26–24-oorwinning verseël, wat tot vandag toe as die beste oomblik in die Kanadese rugbygeskiedenis beskou word. ’n Verdere sensasie is op 4 Junie 1994 in Ottawa met ’n 18–16-oorwinning teen Frankryk behaal. In Maart 1995 het Kanada aan die eerste Pan-Amerikaanse Rugbykampioenskap deelgeneem en met ’n 26–29-nederlaag in die beslissende wedstryd teen Argentinië die toernooititel net-net misgeloop. Ná hierdie goeie vertonings in die afgelope jare het die Rugbywêreldbeker 1995 in Suid-Afrika teleurstellend verloop. In die eerste van hul drie poelwedstryde (wat almal in Port Elizabeth aangebied is) het hulle Roemenië duidelik met 34–3 verslaan, maar ná nederlae teen Australië (met 11–27) en die gasheer se Springbokke (met 0–20) is hulle vroeg uit dié toernooi geskakel.
In 1996 het die Kanadese aan die eerste Stille Oseaanrand Rugbykampioenskap deelgeneem; met vyf oorwinnings en een nederlaag het hulle met die toernooititel weggestap. Met dieselfde uitslag het hulle hierdie sukses in die twee daaropvolgende jare herhaal. In 1996 het hulle tydens die Pan-Amerikaanse Rugbykampioenskap as naaswenner agter Argentinië geëindig. Nadat die Kanadese tydens die Rugbywêreldbeker 1995 die uitklopfase misgeloop het, moes hulle deelneem aan die kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 1999, wat in Buenos Aires tydens die Pan-Amerikaanse Rugbykampioenskap 1998 uitgespeel is. Kanada het die Verenigde State en Uruguay verslaan, maar hulle het teen Argentinië verloor. Vervolgens het hulle as naaswenner geëindig en vir die toernooi gekwalifiseer. Die Stille Oseaanrand Rugbykampioenskap 1999 het ná nederlae teen alle vyf deelnemende spanne en die laaste toernooiplek teleurstellend verloop. Tydens hul daaropvolgende 1999-toer na Groot-Brittanje het hulle met nederlae in die toetswedstryde teen Wallis en Engeland ook nie beter gevaar nie. Tydens die Rugbywêreldbeker 1999, wat weer in die destydse Vyfnasies aangebied is, is Kanada in die poelfase deur Frankryk (met 20–33 in Béziers) en Fidji (met 22–38 in Bordeaux) verslaan. Hulle het dié toernooi afgesluit met ’n duidelike 72–11-oorwinning teen Namibië in Toulouse. Dit het ’n reeks van tien agtereenvolgende nederlae sedert Augustus 1998 beëindig, tot vandag toe ’n negatiewe rekord.