cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Maurizio Pollini
Lewe en loopbaan
Hy het tydens die Salzburg Fees in 1995 die eerste opvoering van die "Progetto Pollini", gegee - welke 'n reeks konserte was waarin nuwe en ou werke in jukstaposisie geplaas word. 'n Analoog reeks het plaasgevind by Carnegie Hall in Januarie 2000, met "Perspectives: Maurizio Pollini", en by Londen se Royal Festival Hall in November 2010 met die "Pollini Projek", 'n reeks van vyf konserte, met werke wat strek van Bach tot Stockhausen. In Maart 2012 was dit aangekondig dat Pollini al sy toekomstige optredes in die VSA vir mediese redes gekanselleer het.
In 2014 speel Pollini op 'n toer wat die Salzburgfees ingesluit het en het sy debuut gemaak by die Rheingau musiekfees en Chopin se Preludes, Opus 28 gespeel in die Kurhaus Wiesbaden, asook Boek 1 van Claude Debussy se Préludes.
Pollini is die vader van die pianis Daniele Pollini (gebore in 1978).
Opnames
Terwyl Pollini bekend is om sy eksepsionele tegniek, is hy al gekritiseer vir emosionele konserwatisme. In sy onderhoude het Maurizio Pollini egter gesê dat hy: "op so akkurate wyse as moontlik probeer uitdrukking gee aan die komponis, regdeur sy loopbaan vir hom 'n belangrike oorweging was, en dat hy nie aandag aan sy eie emosies gee nie.".
Toekennings en pryse
In 1996 het Pollini die Ernst von Siemens-musiekprys gewen. In 2001 het sy opname van Beethoven se Diabelli Variasies die Diapason d'or gewen. In 2007 het Pollini die Grammy toekenning vir Beste Instrumentale Solis Opvoering (sonder orkes) gewen vir sy Deutsche Grammophon opname van Frédéric Chopin se nokturnes. Die Praemium Imperiale is in 2010 aan hom toegeken. Hy is in die Gramophone tydskrif se "Hall of Fame" opgeneem in 2012.
Jamie Kaler
Jamie Kaler (gebore 14 September 1964) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Spanglish (2004), The Family Stone (2005), en The Lady Killers (2017), en in die televisiereeks Carnivàle (2003).
Nederlandse Post
Van 1947 tot 1980 was die Nederlands-Suid-Afrikaanse kultuurhistorikus, kunsbevorderaar en letterkundige Matthijs Bokhorst (Rotterdam, 28 Augusuts 1900 – Kaapstad, 8 Julie 1982) die hoofredakteur. Bokhorst was professor in Nederlandse kultuurgeskiedenis aan die Universiteit van Pretoria, kurator van die Michaelis-versameling en kunskritikus vir die Cape Times.
Zoergan
Zoergan (Russies: Зурган, Kalmikies: Зурһан) is 'n klein dorpie in Maloderbetofski-rajon van Kalmikië, Rusland. Dit behoort tot die Chanata Plaaslike Munisipaliteit en lê 11 kilometer suidoos van die munisipaliteit se setel, Chanata. Die dorpie se naam is 'n verkorting van die Kalmikiese woorde зурһан худг (zoergan choedg) wat "ses putte" beteken.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Zoergan 288 inwoners gehad. Etniese Kalmikiërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Morella brevifolia
Die dwergwasbessie (Morella brevifolia) is 'n struik wat deel is van die Myricaceae familie. Die plant is endemies aan KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap.
Afrocanthium
Die klipelse (Afrocanthium) is 'n genus wat hoort tot die familie Rubiaceae. Al die spesies van die genus was eers deel van die genus Canthium.
Spesies
Daar is sewentien spesies wat tot die genus hoort:
Vlaamse Primitiewes
Die woord "primitief" beteken hier "vroeg", en nie "eenvoudig" of "onontwikkeld" nie.
In die kunsstroming was verteenwoordigers uit die hele Nederland, maar hulle was hoofsaaklik in die suide van die land gevestig, waarskynlik omdat dit die ekonomiese en politieke magssentrum was. Danksy die internasionale handel in Brugge het die werk van die Vlaamse Primitiewes vinnig elders in Europa bekend geraak en het dit van Italië tot aan die Oossee 'n invloed op ander skilders gehad. In Italië word hierdie herontdekking van die werklikheid via die voorbeelde uit die klassieke oudheid tereg die Renaissance genoem – 'n wedergeboorte van die ou kuns.
Noord van die Alpe was daar geen ou kuns wat hergebore kon word nie en kunshistorici gebruik eerder die term ars nova in analogie met die term wat vir die nuwe musiek uit die ou Nederland gebruik is, of “Noordelike renaissance”, na aanleiding van die soortgelyke beweging in Italië.
Hymedesmia nummota
Hymedesmia nummota is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1936 deur De Laubenfels.
Amphidiscella monai
Amphidiscella monai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Amphidiscella en behoort tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1997 deur Tabachnick & Lévi.
Die hobbit
Die hobbit (Engels: The Hobbit) is 'n fantasieboek vir kinders wat deur die Britse hoogleraar J.R.R. Tolkien geskryf is. Dit is in 1937 gepubliseer en ontvang beide 'n Carnegiemedalje-nominasie en 'n toekenning van die New York Herald Tribune vir beste jeugfiksie. Tot vandag toe is die boek gewild en word erken as klassieke kinderliteratuur. Die boek is in 2017 in Afrikaans gepubliseer.
Verhaal
Die boek vertel die verhaal van die hobbit Bilbo Baalens wat op reis gaan om na 'n skat te soek, wat deur die draak Smaug bewaak word. Bilbo se soeke stel hom verskeie kere in gevaar, maar hy word bygestaan ​​deur Gandalf, 'n towenaar, en verskeie dwerge. Die verhaal word vertel in die vorm van 'n epiese soeke: Elke hoofstuk stel 'n nuwe donker wese uit Middelaarde bekend, en Bilbo word vaardiger en wyser. Aan die einde van die boek vind Die Slag van Vyf Leërs plaas, waarin baie wesens uit vorige hoofstukke teen mekaar veg.
Stanley Kamel
Stanley Kamel is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Domino (2005) en Inland Empire (2006), en in die televisiereekse Hunter (1984) en Star Trek: The Next Generation (1987).
Die hobbit
Kort opsomming
Die hoofkarakter is die Hobbit Bilbo Baalens, wat 'n ingetoë lewe lei en nog nie juis iets avontuurlustig in sy lewe aangepak het nie. Die hobbits is 'n vreedsame volk wat in die Graafskap woon. Hulle kan tot 'n meter lank word. Saam met die towenaar Gandalf en dertien dwerge, gaan Bilbo Baalens op 'n avontuur om die skat terug te kry wat die draak Smaug van die dwerge gesteel het. Tydens die reis vind hy 'n ring wat later in The Lord of the Rings 'n groot rol sal speel. Deur Bard, 'n boogskutter van Esgaroth - 'n meerstad - word die draak Smaug verslaan en die skat teruggevat deur die dwerge. Bilbo sit sy avontuur voort en kom as 'n heel ander persoon terug by sy huis.
Uitvoerige samevatting
Bilbo Baalens lei, soos verwag sou word van 'n hobbit, 'n stil en voorspelbare lewe totdat die towenaar Gandalf op 'n oggend hom kom uitnooi vir tee. Gandalf laat dertien dwerge onder leiding van Thorin Oakenshield saamkom. Die dwerge beplan 'n reis na die Eensame Berg waar Thorin se oupa eens koning was, totdat die draak Smaug die dwerge verdryf het om hul rykdom te gryp. Bilbo word betrek by die onderneming. Aanvanklik is dit teen sy wil, maar sy selfbeeld en geheime begeerte na avontuur maak dat hy steeds saamgaan.
Die eerste deel van die reis verloop rustig, totdat die dwerge se kos een donker aand opraak, terwyl Gandalf die pad gaan verken het. Oppad na 'n kampvuur in die woud ontmoet die dwerge drie bergtrolle wat hulle vang en dreig om hulle op te eet. Gandalf keer egter betyds terug en veroorsaak rusie tussen die trolle, totdat die opkomende son die trolle versteen. Dan betree Gandalf, Bilbo en die dwerge die skuilplek van die trolle, waar hulle gesteelde skatte en spesiale wapens kry. Bilbo neem 'n klein elfswaard wat hy Prik noem. Gandalf en Thorin neem onderskeidelik die elfswaarde Glamdring en Orcrist.
Hulle stop in Rivendell waar Elrond, die halfelf, 'n geheime kode in maanletters op die kaart ontdek. Die groep gaan in die Mistige Berge net om deur 'n hewige donderstorm getref te word en gedwing word om skuiling te neem in 'n grot wat die blyplek van donker wesens blyk te wees. As Bilbo en die dwerge deur kabouters in 'n grot gevange geneem word, verseker Gandalf dat hulle uit die kaboutergrotstelsel kan ontsnap. Tydens die ontsnapping raak Bilbo van die res geskei. Hy vind die Ring, wat lank reeds in besit van die donker wese Gollum was. Na 'n raaiselwedstryd met Gollum slaag hy daarin om met behulp hiervan met die magiese ring te ontsnap. Hy sluit weer by die dwerge en Gandalf aan. Die kabouters is egter besig om hulle te agtervolg. Toevallig beland hulle in 'n oop veld in die bos, waar die wargs die aand vergader. Toe kom die kabouters aan, woedend oor die dood van hul koning, die Groot Kabouter, wat deur Gandalf met sy swaard Glamdring vermoor is. Die reisigers is in 'n hoek en word gedwing om in bome te klim. Gandalf gooi dennebolle wat hy met 'n magiese vuur uit sy staf aangesteek het. Die dennebolle maak baie wargs dood of skroei hul velle. Selfs hul leier is gewond. Uiteindelik kom reuse-arende aangevlieg en red die avonturiers van die wargs en kabouters. Gandalf, die dertien dwerge en Bilbo word deur die arende op die Karrots neergesit.
Naby die Karrots woon Beorn, hy kan sy gedaante verander en is 'n vriend van die bruin towenaar Radagast. By hom herwin die vyftien avonturiers hul kragte. Na 'n paar dae gaan die geselskap die donker Demsterwold binne. Daar sê Gandalf vir hulle om sonder hom voort te gaan. Dit gaan goed totdat hulle honger word en die pad verlaat, iets waarteen Beorn en Gandalf hulle sterk afgeraai het. In die verte sien hulle die lig waarheen hulle wil gaan. Elke keer as hulle na aan die lig kom, verdoof dit en beweeg elders. Nadat hulle drie keer agter die lig aan beweeg het, verloor hulle mekaar in die donkerte van die woud en word die dwerge deur groot spinnekoppe gevang. Bilbo ontsnap danksy die ring en bevry die dwerge.
As hulle die volgende dag die roete probeer vind, word hulle deur woudelwe gevang. Hulle word na die paleis van elfkoning Thranduil gebring waar hulle aangehou word totdat hulle die rede vir hul teenwoordigheid verduidelik. Net Bilbo word nie gevang nie, want hy is onsigbaar deur die ring. Hy ontdek die dwerge is gevang en bedink 'n ontsnappingsplan. Hy kom agter dat die paleis aan 'n rivier is en dat wyn en ander voorraad uit die meerstad Esgaroth met die rivier ingebring word. Hy bevry die dwerge uit hul selle en laat hulle ontsnap in leë wynvate via die rivier na die meerstad, waar hulle hartlik aldaar deur die koning verwelkom word.
Hulle gaan hierna voort met hul reis na die Eensame Berg. Daar gekom ontdek hulle die geheime ingang en met behulp van Thorin se kaart word die deur oopgemaak. Bilbo gaan na onder in die berg en neem 'n goue beker voordat hy na die groot draak Smaug se skuilplek gaan en 'n gesprek met hom voer terwyl hy die ring dra, en dus nie gesien kan word nie. Met Bilbo se inligting, gaan Smaug na die meerstad om die mense wat die dwerge en Bilbo gehelp het, dood te maak. Smaug word tydens sy woede deur 'n pyl van Bard doodgemaak. Ondertussen gaan Bilbo weer af in die berg om die Arkensteen in die hande kry.
Nadat hulle die berg verlaat en na 'n beter wegkruipplek gegaan het, hoor Bilbo en die dwerge dat 'n leër van mense en elwe onder leiding van Bard op pad is na die eensame berge om die skat op te eis, en ook die verwoeste Esgaroth te herbou. Die dwerge versper die ingang en Thorin weier om 'n deel van die skat af te staan. Dan neem Bilbo die ring en die Arkensteen na die mense en elwe se kamp. Hy gee die Arkensteen aan Bard sodat Thorin van die skat sal gee om dit te verruil vir die Arkensteen. Die rawe het die dwerge ingelig en hulle met 'n leër aan, onder leiding van Daìn. Terselfdertyd arriveer die kabouters en wargs, en die Slag van die Vyf leërs bars uit. Uiteindelik wen die dwerge, elwe en mense met die hulp van Beorn, Gandalf en die reuse-arende. Thorin word noodlottig gewond en versoen met Bilbo voordat hy sterf.
Bilbo aanvaar slegs 'n klein deel van sy deel van die skat, sonder dat hy meer wil of nodig het. Saam met Gandalf reis hy terug na sy huis Balingshoek in die Graafskap. Hy keer steeds as 'n welgestelde hobbit terug tuis, ongeveer 'n jaar en 'n maand nadat hy die eerste keer vertrek het. Jare later skryf hy die verhaal van sy avonture.
Verband met The Lord of the Rings
In Tolkien se Unfinished Tales word meer geskryf oor die verband tussen The Hobbit en The Lord of the Rings. Die onderliggende redes waarom Gandalf die reistog organiseer word in Unfinished Tales ontdek. Een van die redes is om die donker heer Sauron te verdryf.
Avengers: Age of Ultron
Avengers: Age of Ultron is 'n Amerikaanse rolprent uit 2015 wat geregisseer is deur Joss Whedon.
Hymedesmia occulta
Hymedesmia occulta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1869 deur Bowerbank in Norman.
Haworthia grenieri
Haworthia grenieri is 'n meerjarige sukkulent wat tot die genus Haworthia behoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Anomochone expansa
Anomochone expansa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Anomochone en behoort tot die familie Tretodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima.
Air Uganda
Air Uganda is 'n lugredery van Uganda wat in die privaatbesit van "Meridiana Africa Airlines (Uganda) Limited" was. Dit is in 2007 gestig en het in 2014 bankrot gegaan.
Bestemmings
Air Uganda bied geskeduleerde vlugte aan na Burundi, Kenia, Rwanda, Somalië, Suid-Soedan en Tanzanië.
Vloot
Die vloot van Air Uganda vir internasionale bestemmings bestaan in Julie 2014 uit:
Hymedesmia nummulus
Hymedesmia nummulus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Morella diversifolia
Morella diversifolia is 'n struik wat deel is van die Myricaceae familie. Die plant is endemies aan die Oos- en die Wes-Kaap.
Hymedesmia nummulus
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Lundbeck.
Sean Kanan
Sean Kanan (gebore 2 November 1966) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Karate Kid Part III (1989) en Changing Hands (2010), en in die televisiereekse General Hospital (1963) en The Young and the Restless (1973).
Stokkiespruit
Die Stokkiespruit is 'n klein spruit in die sentrale Krugerwildtuin in die Mpumalangaprovinsie.
Direk nadat die Stokkiespruit onderdeur die Orpen-Satarateerpad vloei, mond dit van regs uit in die Timbavatirivier, op sy beurt 'n sytak van die Olifantsrivier.
Afrocanthium burttii
Afrocanthium gilfillanii is boom wat hoort tot die Rubiaceae familie. Die spesie is inheems in Botswana, Demokratiese Republiek die Kongo, Tanzanië en Zambië. Die plant het twee subspesies:
Morella kraussiana
Morella kraussiana is 'n struik wat deel is van die Myricaceae familie. Die plant is endemies aan die Oos- en die Wes-Kaap.
Avengers: Endgame
Avengers: Endgame is 'n Amerikaanse rolprent uit 2019 wat geregisseer is deur Anthony Russo en Joseph Russo.
Hymedesmia omissa
Hymedesmia omissa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1938 deur Topsent.
Anomochone globosa
Anomochone globosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Anomochone en behoort tot die familie Tretodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima.
Christian Kane
Christian Kane (gebore 27 Junie 1972) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Just Married (2003), Secondhand Lions (2003), en Friday Night Lights (2004), en in die televisiereeks Leverage (2008).
Dombarivier
Die Dombarivier vloei in die provinsie KwaZulu-Natal, in die oostelike deel van Suid-Afrika, ongeveer 600 km suid van Pretoria, die hoofstad van die land. Die Domba vloei in die Indiese Oseaan.
Anomochone furcata
Anomochone furcata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Anomochone en behoort tot die familie Tretodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2011 deur Reiswig & Kelly.
Morella quercifolia
Die maagpynbossie (Morella quercifolia) is 'n struik wat deel is van die Myricaceae familie. Die plant is endemies aan Noordwes, die Noord-Kaap, die Oos-Kaap en die Wes-Kaap.
Afrocanthium kilifiense
Afrocanthium kilifiense is boom wat hoort tot die Rubiaceae familie. Die spesie is endemies aan Kenia.
Lugmagbasis Durban
Die Lugmagbasis Durban (ICAO: FADN) is 'n militêre lugmagbasis van die Suid-Afrikaanse Lugmag (SALM) geleë by die ou Durban Internasionale Lughawe in Durban in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Huidige vliegtuie
Sommige van die Lugmag se helikopters word by die Lugmagbasis Durban gestasioneer.
Erfsonde
thumb|300px|'n Uitbeelding van die sonde van [[Adam en Eva deur Jan Brueghel die ouere en Peter Paul Rubens.]]
Afrocanthium keniense
Afrocanthium keniense is boom wat hoort tot die Rubiaceae familie. Die spesie is endemies aan Kenia. Dit word bedreig deur habitatverlies.
Erfsonde
Erfsonde is die Christelike leerstelling dat sonde sedert die mens se geboorte aan hom kleef weens die Sondeval van Adam en Eva.
Afrocanthium keniense
Taksonomie
In 2004, het 'n molekulêre filogenetiese studie van DNA-volgordes gevind dat die genus Canthium polifileties is. Die outeurs van hierdie studie het 20 spesies oorgedra, insluitend Canthium keniense, na 'n nuwe genus, Afrocanthium.
Erfsonde
In die Hebreeuse Bybel
Die begrip erfsonde kom nie in die Bybel self voor nie, maar is volgens die Christelike leer die gevolg van die Sondeval. Dié word in Genesis 2-3 beskryf. Daarvolgens was Adam en Eva die eerste bewoners van die Paradys en het God hulle verbied om te eet van die boom van alle kennis (In die ou vertaling genoem "die boom van die kennis van goed en kwaad"). Op aanbeveling van 'n slang – wat tradisioneel deur Christene aan Satan gelykgestel word – het hulle tog van die boom geëet. Hierdeur het hulle kennis van goed en kwaad verwerf en is hulle onderwerp aan sonde en die dood. Deur hierdie eerste sonde het die hele mensheid sterflik geword en 'n sondige natuur gekry. Dit word deur elke mens deur sy voorouers van Adam en Eva geërf.
Anoxycalyx ijimai
Anoxycalyx ijimai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Erfsonde
In die Hebreeuse Bybel
Die leerstelling van die erfsonde is ook gegrond op ander Bybeltekste, soos Psalm 51:7 en Romeine 5:12-19.
Anoxycalyx ijimai
Die spons behoort tot die geslag Anoxycalyx en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Kirkpatrick.
Anoxycalyx laceratus
Anoxycalyx laceratus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Anoxycalyx en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1967 deur Koltun.
Spider-Man: No Way Home
Spider-Man: No Way Home is 'n Amerikaanse rolprent uit 2021 wat geregisseer is deur Jon Watts.
Afrocanthium vollesenii
Afrocanthium vollesenii is boom wat hoort tot die Rubiaceae familie. Die spesie is endemies aan Tanzanië.
Vivian Bethlehem
duimnael|regs|180px|Vivian Bethlehem, 1963.
Vivian Bernard Bethlehem (Humansdorp, Kaapkolonie, 14 April 1909 – onbekend) was ’n Suid-Afrikaanse sakeman.
Bethlehem was die seun van E. Bethlehem. Hy het sy skoolopleiding aan die Hoërskool Humansdorp ontvang en aan ’n skool in Berlyn, Duitsland. In die Duitse hoofstad was hy ’n vakleerling by ’n maatskappy wat papier uitgevoer het, maar in 1924 het hy aangesluit by ’n metaalfirma. In 1934, sowat ’n jaar ná die Nazi's se bewindsoorname, het hy na Suid-Afrika teruggekeer. Hy het in 1935 ’n betrekking aanvaar by ’n metaalsmeltery in Johannesburg, tot hy in 1959 aangesluit het by Regent Metals Benoni (Edms.) Bpk.
Bethlehem was lid van die Sokkerkomitee van Balfour Park en lid van die Vrouehokkiekomitee, Balfour Park. Hy was ook spankeurder van die junior spanne van SA Maccabi, ’n oorkoepelende Joodse sportliggaam.
Hy is op 20 Maart 1938 met Muriel, dogter van M. Rosenblatt, getroud. Uit hul huwelik is een dogter en twee seuns gebore. Sy stokperdjies was sokker, hokkie en swem. In die vroeë 1960's het die egpaar in Sydenham gewoon, terwyl Bethlehem in Benoni gewerk het.
Benjamin Kanes
Benjamin Kanes (gebore 27 Maart 1977) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente My Blueberry Nights (2007), Broken City (2013), en Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance) (2014), en in die televisiereeks Stay Regular (2014).
Gladys Mgudlandlu
Gladys Mgudlandlu (1925–1979) was een van Suid-Afrika se beste uitbeelders van die Afrikakuns en ook die eerste Swart vrou in die land wat ’n beroepskunstenaar geword het. Sy is in 1925 op Peddie, naby Grahamstad in Oos-Kaap, gebore.
Drakespruit
Die Drakespruit is geleë in die provinsie KwaZulu-Natal, in die oostelike deel van Suid-Afrika, ongeveer 400 km suid van Pretoria, die hoofstad van die land. Die Drakespruit is deel van die Tugelarivier-waterskeiding waar die teen die Drakensbergeskarp afvloei.
Gladys Mgudlandlu
Sy het by haar grootmoeder grootgeword, en in die stat waar sy haar kinderjare deurgebring het, was dit die gewoonte van die Fingo-stam om hulle hutte se mure te versier. Die vere en gekleurde klei waarmee Gladys Mgudlandlu haar hutte se mure geverf het, was haar eerste kennismaking met die skilderkuns. As kind het sy die bynaam Nomfanekiso ("die een wat prente skilder") gekry. Die woord kan ook beteken "iemand vir wie gelag moet word", 'n bynaam wat sy gekry het omdat 'n (professionele) kunstenaar in daardie stadium geen besondere aansien onder die Xhosas geniet het nie.
Hymedesmia orientalis
Hymedesmia orientalis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Cadaba farinosa
Cadaba farinosa is 'n struik of boom wat inheems aan Angola, Benin, Burkina Faso, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Djiboeti, Egipte, Eritrea, Ethiopië, Gambië, Ghana, Indië, Jemen, Kameroen, Kenia, Mali, Mauritanië, Marokko, Mosambiek, Niger, Nigerië, Oman, Pakistan, Republiek die Kongo, Rwanda, Saoedi-Arabië, Senegal, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Soedan, Sokotra, Somalië, Soedan, Tanzanië, Tsjad, Uganda, Wes-Sahara is.
Hymedesmia oxneri
Hymedesmia oxneri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1928 deur Topsent.
Gladys Mgudlandlu
Die legendes en mites van die Xhosas wat haar grootmoeder haar vertel het, het later as 'n groot bron van inspirasie vir Gladys Mgudlandlu se kuns gedien. Gladys Mgudlandlu is in 1948 na Kaapstad, waar sy eers as verpleegster en later as onderwyseres gewerk het. Hoewel sy nooit formele kunsonderrig ontvang het nie, het sy jare lank kunsonderrig aan die Athlone-skool gegee.
Sy het eers in 1957 ernstig begin skilder. In 1962 het Jean Fuchs, die destydse direkteur van die Suid-Afrikaanse Kunsgalery, haar werk gesien en haar oortuig om 'n uitstalling te hou. Talle geslaagde uitstallings van haar werk is sedertdien in Suid-Afrika aangebied.
Omdat Gladys Mgudlandlu aanvanklik geen esel gehad het nie en slegs saans kon skilder, het sy haar doek plat op 'n tafel neergelê en by die lig van 'n lamp geskilder. Dit het egter so 'n gewoonte geword dat sy mettertyd op geen ander manier kon skilder nie. 'n Uitsonderlike kenmerk van haar werk is dat die beeld byna sonder uitsondering van 'n hoë punt af weergegee word.
Dumanerivier
Die Dumanerivier is geleë in die noorde van die provinsie KwaZulu-Natal, in die oostelike deel van Suid-Afrika, ongeveer 400 km suidoos van Pretoria, die hoofstad van die land.
Klimaat
Die klimaat is vogtig en subtropies. Die gemiddelde temperatuur 22 °C. Die warmste maand is Februarie, op 24 °C, en die koudste Julie, met 16 °C. Die gemiddelde reënval is 1 020 mm per jaar.
Hymedesmia pachychela
Hymedesmia pachychela is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1928 deur Topsent.
Antoon van Dyck
Antoon van Dyck (Nederlandse fonetiese uitspraak: vɑn ˈdɛik, verskeie spellings; 22 Maart 1599 – 9 Desember 1641) was 'n Vlaamse Barokkunstenaar. Hy het die vernaamste hofskilder in Engeland geword, na sukses in die destydse Suid-Nederland en Italië.
Hy was die sewende kind van Frans van Dyck, 'n welgestelde Antwerpense syhandelaar. Antoon het van 'n jong ouderdom begin skilder. In sy laat tienerjare was hy suksesvol as 'n onafhanklike skilder. Hy het later in 1618 'n "meester" geword in die Gilde van Sint Lukas. Teen hierdie tydstip was hy werksaam in die ateljee van die voorste noordelike skilder, Rubens. Rubens het 'n groot onvloed op hom uitgeoefen. In 1621 het van Dyck vir 'n paar maande in Londen gewerk, waarna hy vlugtig teruggekeer het na Vlaandere, voordat hy na Italië gereis het waar hy tot 1627 gewoon het, meestal in Genua. In die laat 1620's het hy sy bewonderenswaardige Ikonografie-reeks van portret etse, meestal van ander kunstenaars, voltooi. Hy het vyf jaar in Vlaandere spandeer na sy terugkeer van Italië, en was vanaf 1630 hofskilder vir Aartshertogin Isabella Clara Eugenia, die Habsburgse Goewerneur van Vlaandere. In 1632 keer hy terug na Londen op aandrang van Karel I om die pos van hoof hofskilder op te neem.
Met die uitsondering van Hans Holbein die Jongere was van Dyck en sy tydgenoot Velazques die eerste talentvolle skilders om hoofsaaklik aan portrette vir die Europese vorste te werk, wat die genre handomkeer verander het. Hy is veral bekend vir sy portrette van die aristokrasie, waarvan die noemenswaardigste dié van Karel I en sy familie is. Van Dyck het vir die volgende 150 jaar 'n prominente invloed uitgeoefen op die Engelse skilderskool. Hy het ook mitologiese en Bybelse onderwerpe geskilder, insluitende altaarstukke, en was 'n belangrike innoveerder op die gebied van waterkleurskilderye en etswerk. Sy manjifieke kwashale, wat klaarblyklik ietwat vinnige aangebring is, kan gewoonlik onderskei word van die groot areas wat geskilder is deur sy assistente. Sy portretstyl het aansienlik verskil van land to land, maar het volwassenheid bereik in die ontspanne elegansie van sy laaste Engelse periode. Hy is begrawe in St Paul's Cathedral, wat 'n aanduiding is van sy faam ten tyde van sy afsterwe.
Opvoeding
Antoon van Dyck is gebore uit 'n welvarende familie in Antwerpen. Sy vader was Frans van Dyck, 'n syhandelaar, en sy ma Maria Cupers, dogter van Dirk Cupers en Catharina Conincx. Hy is op 23 Maart 1599 gedoop (as Anthonio). Sy talent was baie vroeg reeds duidelik, en teen 1609 studeer hy skilderkuns onder Hendrick van Balen, en word teen omstreeks 1615 'n onafhanklike skilder en bedryf 'n ateljee saam met sy selfs jonger vriend Jan Bruegel die Jongere. Op die ouderdom van vyftien was hy reeds 'n hoogs bekwame kunstenaar, soos sy Selfportret (1613–14) toon. Hy is teen Februarie 1618 as Meester tot die Gilde van Sint Lukas toegelaat. Binne 'n paar jaar sou hy hoofassistent van Rubens word. Rubens het dikwels gebruik gemaak van ander kunstenaars en het sy eie groot ateljee gehad. Sy invloed op die jong kunstenaar was beduidend. Rubens het na die 19-jarige van Dyck verwys as "die beste van my leerlinge".
Die oorsprong en presiese aard van hul verhouding is onduidelik. Daar word bespiegel dat van Dyck vanaf ongeveer 1613 'n leerling van Rubens was, aangesien selfs sy vroeë werk min tekens van van Balen se invloed toon. Daar is egter geen duidelike bewyse hiervoor nie. Terselfdertyd verklaar die oorheersing van Rubens in die relatief klein stad Antwerpen waarskynlik waarom Van Dyck, ten spyte van periodieke reise terug na die stad, die grootste deel van sy loopbaan in die buiteland deurgebring het. In Rubens se kontrak vir die plafon van die Carolus Borromeuskerk (die Jesuïet-kerk in Antwerpen. 'n Brand vernietig die kerk in 1718) word van Dyck vermeld as een van die "discipelen" wat die skilderye volgens Rubens se ontwerpe moes uitvoer. Anders as van Dyck, het Rubens vir 'n groot verskeidenheid Europese howe gewerk.
Italië
Hy het na vier maande teruggekeer na Vlaandere, en in 1621 na Italië vertrek, waar hy vir ses jaar gewoon het. Hier het hy die Italiaanse meesters bestudeer en 'n suksesvolle loopbaan as 'n portretskilder begin. Hy het vroeg reeds sukses behaal en sodoende, volgens Giovan Pietro Bellori, die kolonie van noordelike kunstenaars in Rome geïrriteer. Volgens Bellori "het sy gedrag ooreengekom met dié van 'n edelman eerder as 'n gewone persoon. Aangesien hy gewoond daaraan was om in Rubens se sirkel met edelmanne om te gaan en begerig was om 'n goeie indruk te skep, het hy klere van satyn, verehoedens, borsspelde, en goue halsbande gedra, vergesel van bediendes."
Hy het meestal vanuit Genua gewerk, alhoewel hy ook na ander stede gereis het en in Palermo in Sisilië gewoon het, waar hy onder kwarantyn was gedurende die plaag van 1624, een van die dodelikste in Sisilië se geskiedenis. Hier het hy 'n 'n belangrike reeks skilderye geskilder van die stad se plaag-beskermheilige, Sint Rosalie. Sy uitbeeldings van jong vroue met vloeiende blonde hare en Fransiskaanse kappe wat afreik na Palermo in sy uur van nood het die van die oomblik af die standaard-ikonografie van die beskermheilige geword, en 'n groot invloed uitgeoefen op Italiaanse Barokskilders, soos byvoorbeeld Luca Giordano en Pietro Novelli. Beskikbare weergawes daarvan sluit dié in Madrid, Houston, Londen, New York en Palermo in, sowel as in Puerto Rico en Wene. Van Dyck se reeks skilderye van Sint Rosalie is deur Gauvin Alexander Bailey en Xavier F. Salomon bestudeer, en hulle was beide kurators of mede-kurators van uitstallings wat gewy is aan die tema van Italiaanse kuns en die plaag.
Vir die Genuaanse aristokrasie, wat hulle in 'n laaste fase van voorspoed bevind het, het hy 'n vollengte portretstyl ontwikkel, gebaseer op Paolo Veronese en Titiaan asook Rubens se styl uit sy eie tyd in Genua. In 1627 is hy terug na Antwerpen vir vyf jaar. 'n Lewensgrootte portret van vier-en-twintig Brusselse stadsraadslede is in 1695 vernietig. Hy kon soos Rubens goed klaarkom in die aristokratiese- en hofkringe, wat bygedra het tot sy vermoë om opdragte te bekom. Teen 1630 is hy beskryf as die hofskilder van die Habsburgse goewerneur van Vlaandere, Aartshertogin Isabella. In die tydperk het hy ook godsdienstige werke geskilder. Hy het ook begin met drukwerk.
Manowar
Manowar is 'n Amerikaanse swaarmetaalgroep van Auburn, New York wat in 1980 deur baskitaarspeler Joey DeMaio gestig is. Die groep is bekend vir lirieke wat op fantasie en mitologie gebaseer is. Hulle is bekend vir hul harde en bombastiese klank.
Antoon van Dyck
Londen, en afsterwe
Koning Karel I was die mees passievolle kunsversamelaar onder die Stuart-konings, en het skilderkuns gesien as 'n manier om sy verhewe siening van die monargie te bevorder. In 1628 het hy die pragtige versameling van die hertog van Mantua gekoop. Sedert sy troonbestyging in 1625 het hy naarstiglik probeer om vooraanstaande buitelandse skilders na Engeland te lok. In 1626 slaag hy daarin om Orazio Gentileschi te oorreed om hom in Engeland te vestig. Sy dogter Artemisia Gentileschi en van sy seuns het later by hom aangesluit. Karel I het veral vir Rubens geteiken, wat uiteindelik in 1630 tydens 'n diplomatieke sending besoek afgelê het. Rubens is besonder goed behandel tydens sy besoek van nege maande, waartydens hy tot ridder geslaan is.
Alexios II Komnenos
Alexios II Komnenos of Comnenus (Grieks: Αλέξιος Β′ Κομνηνός, Alexios II Komnēnos; 10 September 1169 - Oktober 1183) was van 1180 tot 1183 keiser van die Bisantynse Ryk. Hy was die seun van Manuel I Komnenos en Maria van Antiogië.
Alexios II was verlof aan die negejarige Agnes van Frankryk, dogter van koning Lodewyk VII, maar hulle het skynbaar nooit getrou nie.
Bewind
Toe Manuel in 1180 dood is, het Maria, wat ’n non met die naam Xene geword het, volgens sommige bronne die regent geword omdat Alexios minderjarig was. Sy het haar jong seun van die mag uitgesluit en haar steun gegee aan Alexios die protosebastos (’n neef van Alexios II), wat volgens die algemene mening haar minnaar was. Aanhangers van die jong Alexios II het probeer om die keiserinmoeder teen te gaan; sy halfsuster, Maria, het ’n opstand in die strate van Konstantinopel aangestig.
Antoon van Dyck
Londen, en afsterwe
Van Dyck het in kontak met die Engelse hof gebly en koning Karel se agente gehelp in hul soektog na skilderye. Hy het van sy eie werke gestuur, insluitende 'n selfportret (1623) saam met Endymion Porter, een van Karel se agente (sy Rinaldo en Armida, 1629), en 'n godsdienstige skildery vir die koningin. Hy het ook in 1632 in Den Haag Karel se suster, koningin Elisabeth van Boheme, geskilder. In Aprilmaand van dieselfde jaar het Van Dyck na Londen teruggekeer, waar hy dadelik onder die vlerk van die hof geneem is. Hy is in Julie tot ridder geslaan, en het terselfdertyd 'n pensioen van £200 per jaar ontvang. In die toekenning is hy beskryf as principalle Paynter in ordinary to their majestities. Hy is boonop goed betaal vir sy skilderye; maar koning Karel het vir vyf jaar nie sy pensioen oorbetaal nie, en die prys van baie skilderye is uiteindelik verlaag. Hy is voorsien van 'n huis aan die Teemsrivier by Blackfriars, Londen, wat destyds net buite Londen geleë was. 'n Klompie kamers in Eltham-paleis, wat nie meer deur die koninklike familie gebruik is nie, is ook aan hom beskikbaar gestel as 'n landelike toevlugsoord. Die kamers is deur Margaret Lemon bestuur. Sy Blackfriars-ateljee is gereeld deur die Koning en Koningin besoek.
Manowar
Albums
Studio albums
Antoon van Dyck
Londen, en afsterwe
Hy was 'n onmiddellike sukses in Engeland, waar hy 'n groot aantal portrette van die Koning en Henriëtta Maria van Frankryk, sowel as hul kinders, geskilder het. Baie portrette is in verskeie weergawes geskilder, hetsy as diplomatieke geskenke, hetsy as geskenke aan ondersteuners van die toenemend omstrede koning. Van Dyck het na raming altesaam veertig portrette van koning Karel geskilder, sowel as ongeveer dertig van die koningin, nege van die graaf van Strafford, en verskeie van ander howelinge. Hy het verskeie van die hof geskilder, en ook van homself en sy minnares, Margaret Lemon.
Alexios II Komnenos
Bewind
Andronikos is hierna amptelik tot medekeiser verklaar en kort daarna, in Oktober 1183, het hy Alexios laat vermoor onder die voorwendsel dat ’n verdeelde bewind skadelik was vir die ryk. Tydens Alexios II se bewind is verskeie dele van Bisantium aan vyande soos die Seldjoekse Turke, Hongarye en Venesiërs afgestaan.
Haworthia heidelbergensis
Daar is drie subspesies:
Antoon van Dyck
Londen, en afsterwe
In Engeland het hy 'n styl ontwikkel wat 'n ontspanne elegansie en gemaksugtigheid kombineer met 'n onderbeklemtoonde gesag, wat die Engelse portret skilderkuns tot aan die einde van die 18de eeu oorheers het. Sy portrette van Karel te perd het die grootsheid van Titiaan se skilderye van keiser Karel V oortref, maar selfs meer oorspronklik is sy portret van Karel in die Louvre: "Charles is given a totally natural look of instinctive sovereignty, in a deliberately informal setting where he strolls so negligently that he seems at first glance nature's gentleman rather than England's King". Alhoewel sy portrette die klassieke idee van 'n "Kavalier-tipe" styl en -kleredrag geskep het, het 'n meerderheid van sy belangrikste beskermhere in die adelstand, soos Lord Wharton en die Grawe van Bedford, Northumberland en Pembroke, die parlement se kant gekies tydens die Engelse Burgeroorlog wat kort ná sy dood uitgebreek het.
Portrette en ander werke
In die 17de eeu was die vraag na portrette groter as na ander soorte skilderwerk. Van Dyck het Koning Karel probeer oorreed om grootskaalse reekse oor die geskiedenis van die Orde van die Kousband vir die Bankethuis, Whitehall, aan te vra, waarvoor Rubens vroeër plafonskilderye voltooi het (hy het dit vanaf Antwerpen na Engeland gestuur). 'n Skets vir een muur bestaan steeds, maar teen 1638 het Karel te min geld gehad om voort te gaan. Velázquez het nie die probleem gehad het nie, maar tog is Van Dyck se daaglikse lewe nie, soos die geval was met Velázquez, deur onbenullige hofpligte beswaar nie. Van Dyck het tydens sy besoeke aan Parys in sy laaste jare gepoog om die opdrag te bekom om die Grande Gallerie van die Louvre te skilder. Hy was egter uiteindelik onsuksesvol
'n Lys van skilderye wat deur van Dyck in Engeland geskilder is bestaan steeds. Dit is saamgestel deur van Dyck se biograaf, Bellori, en is gebaseer op inligting van sir Kenelm Digby. Geen van hierdie werke blyk steeds te bestaan nie, behalwe die Eros en Psyche wat vir die Koning geskilder is (hieronder). Baie ander werke, meer godsdienstig as mitologies, bestaan egter steeds, en alhoewel die werke baie mooi is, bereik hulle nie die hoogtes van Velázquez se skilderye nie. Sommige van van Dyck se vroeë werke is in die styl van Rubens geskilder, alhoewel sommige van sy Sisiliaanse werke baie individualisties is.
Van Dyck se portrette het meer gevlei as Velázquez s'n. Toe Sophia, later keurvors van Hanover, vir die eerste keer in 1641 vir Koningin Henrietta Maria ontmoet het in ballingskap in Holland, het sy geskryf: "Van Dyck's handsome portraits had given me so fine an idea of the beauty of all English ladies, that I was surprised to find that the Queen, who looked so fine in painting, was a small woman raised up on her chair, with long skinny arms and teeth like defence works projecting from her mouth..."
Sommige kritici gee van Dyck die skuld dat hy 'n ontluikende, strenger Engelse portretskildery-tradisie – van skilders soos William Dobson, Robert Walker en Isaac Fuller – verander het na een wat, in die hande van Van Dyck se opvolgers, soos Peter Lely of Godfrey Kneller, beskryf sou kon word as elegante verbeeldingloosheid. Die konvensionele siening van sy portret-skilderwerk was nog altyd gunstiger: "When Van Dyck came hither he brought Face-Painting to us; ever since which time ... England has excel'd all the World in that great Branch of the Art" (Jonathan Richardson: An Essay on the Theory of Painting, 1715, 41). Thomas Gainsborough het na bewering op sy sterfbed gesê: "We are all going to heaven, and Van Dyck is of the Company."
Anoxycalyx joubini
Anoxycalyx joubini is 'n keëlvormige sponsspesie in die genus Anoxycalyx en behoort tot die familie Rossellidae. Die spons leef diep in die Antarktiese see. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel. 'n Gevonde Anoxycalyx joubini is met 'n leeftyd van 10 000 jaar die oudste lewende organisme wat ooit gevind is.
Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Topsent.
Sabiha Gökçen Internasionale Lughawe
Sabiha Gökçen Internasionale Lughawe (IATA-kode: SAW, ICAO: LTFJ) is een van die twee internasionale lughawens wat Istanboel, Turkye bedien. Die fasiliteit is vernoem na Sabiha Gökçen, die eerste vroulike vegvlieënier van Turkye. Dit is geleë 35 km (22 myl) suidoos van sentrale Istanboel, aan die Asiatiese kant van die twee-kontinentale stad. Dit is gebou omdat Atatürk Internasionale Lughawe (aan die Europese kant) nie groot genoeg was om aan die groeiende passasierseise (beide plaaslik en internasionaal) te voldoen nie. Sabiha Gökçen-lughawe se internasionale terminaalkapasiteit was 3 miljoen passasiers per jaar en die binnelandse terminaalkapasiteit was 'n halfmiljoen passasiers per jaar. In Junie 2007 het die Turkse konglomeraat Limak Holding, Indië se GMR Group en Malaysia Airport Holding Berhad (MAHB) konsortium die kontrak ontvang vir die opgradering en instandhouding van die lughawe. Teen die middel-2008 het werk begin aan die opgradering van die internasionale terminaal om 25 miljoen passasiers per jaar te kan hanteer.
Die nuwe terminaal is op 31 Oktober 2009 ingewy. Sabiha Gökçenlughawe het 11.13 miljoen passasiers gehanteer in 2010, 'n 71% toename in vergelyking met 2009. Die lughawe is van plan om 25 miljoen passasiers teen 2023 te kan hanteer. In September 2010 is die lughawe bekroon as die wêreld se beste lughawe by die Wêreldkongres van Laekostelugrederye (World Low Cost Airlines Congress) in Londen.
Henri Farman
Henri Farman (26 Mei 1874 – 18 Julie 1958) was 'n Franse vlieënier, vliegtuigontwerper en bouer, saam met sy broer Maurice Farman.
Lewensloop
Henri Farman is in Frankryk gebore as die seun van 'n ryk Engelse koerantkorrespondent. Hy is opgelei in skilderkuns aan die École des Beaux Arts, maar het gou begin belangstel in die nuwe meganiese uitvindings wat teen die einde van die 19de eeu vervaardig is. In die negentigerjare het hy 'n fietsrykampioen geword, en rondom die draai van die eeu het hy motorwedrenne ontdek. Hy het aanvanklik 'n Panhard et Levassor bestuur en later vir Renault in die Gordon Bennett-beker deelgeneem.
Toe Charles en Gabriel Voisin in 1907 aangedrewe vliegtuie begin bou en verkoop het, was Farman een van die eerste klante. Farman het die rekord opgestel vir die langste vlug tot nog toe in Europa, en in 1908 het hy die eerste internasionale Europese vlug gemaak. Nadat hy sy eie vliegtuig ontwerp het, was hy die eerste wat 'n passasier in die lug geneem het op 29 Maart 1908. In 'n vennootskap met sy twee broers Maurice en Richard Farman het hy 'n suksesvolle en innoverende vliegtuigfabriek opgebou. Hul 1914-model is baie gebruik vir artillerie-waarnemings en verkenningsvlugte tydens die Eerste Wêreldoorlog. Die Farman Aircraft Company se Goliath was die eerste langafstand-passasiersvliegtuig, wat op 8 Februarie 1919 met gereelde vlugte tussen Parys en Londen begin het.
Farman is in 1919 met die Ridder van die Erelegioen vereer. Hy het in 1937 afgetree toe die Franse regering die lugvaartbedryf genasionaliseer het. Farman is op die ouderdom van 84 oorlede en word in die Paryse begraafplaas Cimetière de Passy begrawe.
Weetenswaardig
Op 21 Maart 1908 was Henri Farman die wêreld se eerste lugpassasier, aan boord van 'n Voisin-vliegtuig wat deur Léon Delagrange gevlieg is.
Gelok deur die sukses van H. Farman in Frankryk, het die Aero-Club des Flandres, deur Auguste de Breyne, besluit om die man te nooi om sy vliegvaardighede in Gent te demonstreer. Tussen 25 Mei en 2 Junie 1908 het Farman verskeie vlugte onderneem, waaronder een met 'n passasier en een van 1471 m op 'n hoogte van ongeveer 7 m. Gent was dus die eerste Belgiese stad waar 'n lugvaartpionier 'n suksesvolle vlug gemaak het met 'n vliegtuig. ’n Straat is na hom vernoem waar hy sy vertonings gehou het.
Heber Curtis
Lewe
Van 1902 af was hy by die Lick-sterrewag werksaam. As ’n waarnemer van die ruimte het hy die radiale snelheid van sterre en komete bestudeer en aan elf sonsverduisteringsekspedisies deelgeneem. Hierna het hy sy studie van newels voortgesit en al hoe meer daarvan oortuig geraak dat spiraalnewels afsonderlike sterrestelsels is.
In 1920 het hy die direkteur van die Allegheny-sterrewag van die Universiteit van Pittsburgh geword. Hier het hy aan die verbetering van instrumente gewerk en ander ontwerp en gebou. In 1930 is hy aangestel as direkteur aan die sterrewag van die Universiteit van Michigan.
Die uitbreiding van die heelal
In 1917 het Curtis en George Ritchey bekend gemaak dat hulle ’n paar supernovas ontdek het op fotografiese opnames van spiraalnewels. Omdat dit in die spiraalarms voorgekom het en nie in die sentrum van die newels nie, het hulle die opvatting dat die newels hoofsaaklik uit gas bestaan, die nek ingeslaan. Die feit dat die ontploffende sterre in die spiraalarms voorgekom het, het beteken dat dit hier om sterrestelsels gaan, en dit het nie ooreengestem met die teorie van Pierre-Simon Laplace en ander dat newels skywe gas is nie.
Curtis was ook oortuig daarvan dat die heel helder novas geen gewone novas was nie en dus nie op dieselfde manier gebruik kon word om afstande in die heelal te meet nie. Hy het die afstand van die Andromeda-newel geraam op 500 000 ligjare. Dit het nie gepas in die heelal-model van Shapley nie en die debat van 1920 kon geen uitsluitsel oor die saak gee nie. Eers in 1924 het Edwin Hubble daarin geslaag om Andromeda se afstand vas te stel en te bewys dit is wel ’n afsonderlike sterrestelsel.
Hymedesmia palmatichela
Hymedesmia palmatichela is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Dotela
Die Dotelarivier is 'n rivier wat in die Drakensberg van KwaZulu-Natal vloei. Dit is geleë in die oostelike deel van Suid-Afrika, ongeveer 500 km suid van Pretoria, die hoofstad van die land.
Afrocanthium siebenlistii
Afrocanthium siebenlistii is boom wat hoort tot die Rubiaceae familie. Die spesie is endemies aan Tanzanië, waar dit net voorkom in die Usambara en Uzungwa berge.
Sándor Weöres
Sándor Weöres (Szombathely, 22 Junie 1913 – Boedapest, 22 Januarie 1989) was 'n Hongaarse digter en vertaler.
Aphorme horrida
Aphorme horrida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.