cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Mae Murray
Mae Murray (10 Mei 1885 – 23 Maart 1965) was 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente To Have and to Hold (1916), Sweet Kitty Bellairs (1916), Valencia (1926), en Peacock Alley (1930).
Ilha dos Tigres
Ilha dos Tigres (Tigres-eiland) in Angola was vroeër die westelike arm van Bahia dos Tigres. Hierdie afgeleë baai het die moontlikheid gehad om die beste natuurlike hawe in Afrika te wees.
Ligging
Die Tigres-eiland was aanvanklik 98 km² groot en die grootste eiland in die land. Dit lê 10 km van die kus, suid van die dorp Tombu, net wes van die Parc Nacional do Iona en by die koördinate 16° 35′ suid en 11° 42′ oos.
Geskiedenis
Die baai is waarskynlik reeds in 1486 deur Diogo Cão besoek. Later was ook Bartolomeus Dias daar. In 1860 het Friedrich Martin Josef Welwitsch dit besoek, en dieselfde dekade het Portugese vissermanne daar begin woon en vis gesout en gedroog en visolie en vismeel geproduseer. Die HMS Waterwitch het in 1894 die baai vir die eerste maal opgemeet. Vyfduisend skepe kon maklik in die baai van 330 km² voor anker lê. Toe was die baai 'n 10 km wyd by sy ingang wat verminder het na 3 km by die suidpunt (die landengte). C.J. Rhodes het met die Portugese owerheid gesprekke gevoer oor 'n moontlike spoorlyn van Livingstone na hierdie hawe. Op hierdie wyse wou Rhodes 'n hawe vir Noord- en Suid-Rhodesië verkry. So ook wou die Duitse regering in Berlyn 'n spoorlyn bou van die kopermyne in die noorde van Duits-Suidwes-Afrika na hierdie baai. Van beide planne het niks gekom nie. In 1904 het 'n Russsiese vloot hier geskuil om reparasies aan hul skepe uit te voer. Ook Noorse walvisjagters het die baai benut. By hul vertrek het hulle 'n trop honde agtergelaat wat verwilder het en wonderbaarlik aan die woestyntoestande aangepas het.
Boek van Poorte
Die Boek van Poorte is ’n begrafnisteks uit Antieke Egipte wat van die Nuwe Ryk af gebruik is. Dit vertel die verhaal van die tog van ’n afgestorwene se siel na die hiernamaals in ooreenstemming met die reis van die son deur die Doeat (onderwêreld) in die nag. Daar word van die siel verwag om op sekere stadiums van die reis deur ’n reeks "poorte" te gaan. Elke poort word met ’n ander godin vereenselwig en van die afgestorwene word verwag om die karakter van die spesifieke godin by elke poort te erken. Die teks dui daarop dat sekere mense maklik deur die poorte sal reis, maar dat ander sal ly in die "meer van vuur".
Ilha dos Tigres
Na 1950
Kort na 1950 het die Portugese 'n pompstasie by die Kunenerivier gebou en water met 'n pyplyn van nagenoeg 50 km na die baai gebring. Daarna is visverwerkingsfabrieke opgerig, die hawe ontwikkel, 'n aanloopbaan vir ligte vliegtuie aangelê, huise, 'n kerk en skool gebou en 'n radiostasie opgerig. Die meeste geboue is op stelte gebou om dit te beskerm teen die hoë seegety sowel as die aanhoudend veranderende duine.
Euclea acutifolia
Euclea acutifolia is 'n meerjarige struik wat deel is van die Ebenaceae familie. Dit plant is endemies aan die Wes-Kaap.
Boek van Poorte
Kategorieë
Die bekendste deel van die Boek van Poorte in die hedendaagse tyd verwys na die verskillende rasse wat destyds aan die Egiptenare bekend was; hulle word nou geëien as: "Reth" (Egiptenare), "Aamoe" (Asiate), "Themehoe" (Libiërs) en "Nehesoe" (Nubiërs).
Ilha dos Tigres
Naam
Net noord van hierdie baai is Olifantbaai. Daarom is hierdie baai na die tier vernoem. Op sommige kaarte word hierdie Tierbaai met die uiters gepaste naam Groot Visbaai aangedui.
Gemini 2
Gemini 2 (Gemini-Titan 2; GT-2) was die tweede ruimtevlug van die Amerikaanse bemande ruimtevlugprogram, die Gemini-program, en is gelanseer en herwin op 19 Januarie 1965. Gemini 2, soos Gemini 1, was 'n onbemande sending wat bedoel was om 'n toetsvlug vir die Gemini ruimtetuie te wees. Gemini 2 was nie, soos Gemini 1, in 'n wentelbaan om die aarde geplaas nie. Dit was 'n sub-orbitale ruimtevlug, hoofsaaklik om die ruimtetuig se hitteskild te toets. Dit is gelanseer op 'n Titan II GLV-vuurpyl.
Die Gemini 2-ruimtetuig is herwin, herstel en Gemini B genoem. Dit is weer gelanseer op 'n sub-orbitale ruimtevlug met die OPS 0855-vuurpyl. Laasgenoemde was 'n toets vir die Amerikaanse Lugmag se Bemande Wentellaboratorium. Die Gemini No.2 is die eerste ruimtetuig wat meer as eenkeer gelanseer is sedert die gebruik van X-15. Dit was ook die eerste een totdat die ruimtependeltuig Columbia gelanseer is tydens sy tweede sending in 1981. Dit is ook die eerste kapsule wat twee keer gelanseer is, voordat die Crew Dragon Endeavour in 2021 gelanseer is.
Erika Mann
Erika Mann (9 November 1905 – 27 Augustus 1969) was 'n Duitse skryfster en aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Confessions of Felix Krull (1957), The Buddenbrooks (1959), Tonio Kröger (1964), en Wälsungenblut (1965).
Quasillina intermedia
Quasillina intermedia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Quasillina en tot die familie Polymastiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1994 deur Boury-Esnault, Pansini & Uriz.
Lithops marmorata
Lithops marmorata is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika. Dit kom in die Noord-Kaap voor.
Barbeque LH
Barbeque LH is 'n voorstad digby Kyalami, noord van Johannesburg, Suid-Afrika.
2018 Meksikaanse Grand Prix
Die 2018 Formule Een Meksikaanse Grand Prix is op 28 Oktober 2018 op die Autódromo Hermanos Rodríguez in Meksikostad, Meksiko gehou. Dit was die negentiende wedren van die kampioenskapseisoen en die vierde keer sedert 1992 wat dit in Meksiko plaasgevind het.
Bande
Pirelli het die volgende bande aan alle spanne verskaf:
Vrye oefening
Toetsbestuurders in vrye oefening 1: Antonio Giovinazzi (Sauber-Ferrari) Lando Norris (McLaren-Renault) Nicholas Latifi (Force India-Mercedes)
Kwalifisering
Haas-bestuurder Romain Grosjean het in die eerste rondte van die vorige wedren in die Verenigde State gebots met Charles Leclerc, waardeur albei bestuurders uitgeval het. Grosjean het 'n boete van drie wegspringplekke vir hierdie wedren ontvang. Toro Rosso se Pierre Gasly moes sy enjin vervang voor die rennaweek. Hy het daarmee die maksimum aantal toegelate enjins per seisoen oorskry, wat beteken dat hy van heel agter moes wegspring.
Euclea
Euclea is 'n genus van meerjarige struike en bome wat behoort tot die familie Ebenaceae. Al die spesies is inheems in Afrika en die Arabiese Skiereiland. Die naam Euclea beteken om goed te wees of om beroemd te wees. Dit verwys na die goeie kwaliteit hout wat van sekere Euclea-spesies verkry word.
Spesies
Daar is sestien spesies wat tot die genus hoort:
Lithops localis
Lithops localis is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Noord-Kaap en die Oos-Kaap voor.
Promiskuïteit
Promiskuïteit is die gebruik om dikwels seks te hê met verskillende seksmaats, of onoordeelkundigheid in die keuse van seksmaats. Die term kan 'n morele oordeel dra as die sosiale ideaal vir seksuele aktiwiteit monogame verhoudings is. 'n Algemene voorbeeld van gedrag wat deur baie kulture as promiskueer beskou word, is die enkelafspraak (one night stand), en die frekwensie word deur navorsers gebruik as 'n merker vir losbandigheid.
Watter seksuele gedrag deur gemeenskappe as promiskuus beskou word, wissel tussen kulture, asook die voorkoms van losbandigheid. Verskillende standaarde word dikwels toegepas op verskillende geslagte en siviele statute. Feministe het tradisioneel aangevoer dat daar 'n beduidende dubbele standaard bestaan tussen hoe mans en vroue vir losbandigheid beoordeel word. Histories gesien het stereotipes benamings vir die promiskuuse vroue geneig om negatief te wees, soos "die slet " of "die hoer", terwyl die manlike stereotipes meer gevarieerd is, waarvan sommige die goedkeuring uitdruk, soos "die stoetbul" of "die speler", terwyl ander impliseer maatskaplike afwyking, soos "die rokjagter" of  "die filander". 'n Wetenskaplike studie wat in 2005 gepubliseer is, het bevind dat losbandige mans en vroue beide geneig is tot afwykende oordeel.
By diere
Promiskuïteit is algemeen by baie diersoorte. Sommige spesies het promiskuuse paringstelsels, wat wissel van poliandrie en poligenie na paringstelsels met geen stabiele verhoudings waar paring tussen twee individue 'n eenmalige gebeurtenis is. Baie spesies vorm stabiele paarbande, maar bly steeds met ander individue buite die paar. In biologie, word voorvalle van promiskuïteit in spesies wat paarbindings vorm, gewoonlik genoem ekstrapaarkopulasies.
By mense
Om mense se seksuele gedrag akkuraat te beoordeel, is moeilik, aangesien sterk sosiale en persoonlike motivering voorkom, afhangende van sosiale sanksies en taboes, om die gerapporteerde seksuele aktiwiteit te verminder of te oordryf.
Amerikaanse eksperimente in 1978 en 1982 het bevind dat die meeste mans gewillig was om seks te hê met vroue wat hulle nie ken nie, van gemiddelde aantreklikheid, wat hulle voorgestel het. Geen vrou het daarenteen ingestem om sulke stellings van mans van gemiddelde aantreklikheid te aanvaar nie. Terwyl mans in die algemeen gemaklik was met die versoeke, het vroue gereageer met skok en afgryse, ongeag hul gewilligheid.
Die aantal seksmaats wat mense in hul leeftye gehad het, wissel baie in 'n bevolking. In 'n landwye opname in 2007 in die Verenigde State is bevind dat die mediaan aantal vroulike seksmaats gerapporteer deur mans sewe was en die mediaan aantal manlike vennote wat deur vroue aangemeld is, vier was. Die mans het moontlik hul aantal vennote oordryf, vroue het 'n aantal laer getoon as die werklike getal, of 'n minderheid vroue het 'n groter getal as die meeste ander vroue gehad om 'n gemiddelde hoër as die mediaan of al die bogenoemde te skep. Ongeveer 29% van mans en 9% van vroue het na berig dat hulle meer as 15 seksuele vennote in hul leeftyd gehad het. Studies oor die verspreiding van seksueel oordraagbare infeksies toon konsekwent 'n klein persentasie van die bestudeerde bevolking het meer vennote as die gemiddelde man of vrou, en 'n kleiner aantal mense het minder as die statistiese gemiddelde. 'n Belangrike vraag in die epidemiologie van seksueel oordraagbare infeksies is of hierdie groepe meestal ewekansig met seksuele vennote van 'n bevolking of binne hul sosiale groepe kopieer.
Ernstige en impulsiewe losbandigheid, tesame met 'n verpligte drang om betrokke te raak by onwettige seks met aangehegte individue, is 'n algemene simptoom van grenslyn-persoonlikheidsversteuring, histrioniese persoonlikheidsversteuring en antisosiale persoonlikheidsversteuring, maar sommige promiskuuse individue het nie hierdie afwykings nie.
Quasillina richardi
Quasillina richardi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Quasillina en tot die familie Polymastiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1913 deur Topsent.
Bulbine fistulosa
Bulbine fistulosa is 'n plant wat deel van die Asphodelaceae familie is. Die spesie is inheems aan Botswana, Demokratiese Republiek die Kongo, Eritrea, Ethiopië, Malawi, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe.
Calapas
Calapas (Cala Pass) is 'n bergpas op die R410 pad wat in die Chris Hani-distriksmunisipaliteit (ou Transkei), in die huidige Oos-Kaap geleë is. Dit is noordwes van Kala oppad na Elliot.
Alassane Ouattara
Alassane Dramane Ouattara (gebore op 1 Januarie 1942) is 'n Ivoriaanse politikus wat sedert 2010 President van die Ivoorkus is. Hy is 'n ekonoom van beroep en het voorheen vir die Internasionale Monetêre Fonds (IMF) en die Sentrale Bank van Wes-Afrikaanse state (Frans: Banque Centrale des Etats de l'Afrique de l'Ouest, BCEAO) gewerk.
Hy was die premier van Ivoorkus van November 1990 tot Desember 1993, benoem in dié pos deur president Félix Houphouët-Boigny. Ouattara word in 1999 die president van die Rally of the Republicans (RDR), 'n Ivoriaanse politieke party.
Erik die Oorwinnaar
Erik die Oorwinnaar (Oudnoors: Eiríkr inn sigrsæli, Sweeds: Erik Segersäll; c. 945-995) was omstreeks 970 'n Sweedse monarg. Hoewel daar vroeëre Sweedse konings was, is hy die eerste een met 'n aaneenlopende opvolging van wie in onafhanklike bronne melding gemaak word. Sweedse koningslyste begin dus gewoonlik by hom.
Sy seun Olof Skötkonung is egter die eerste koning wat gedokumenteer is wat beslis deur beide die oorspronklike Swede om die Mälarenmeer en die Gaute om die Vätternmeer aanvaar word. Adam van Bremen berig oor die koning Emund Eriksson voor Erik, maar dit is nie bekend of hy Erik se vader was nie. Die Noorse sagas vertel van 'n Björn Eriksson, maar word as onbetroubaar beskou.
Sommige bronne verwys na Erik die Oorwinnaar as óf koning "Erik V" óf "Erik VI". Dan word teruggetel vanaf Erik XIV (1560-1568), wat dié syfer aangeneem het volgens 'n 16de-eeuse werk oor die geskiedenis van Swede, Historia de omnibus Gothorum Sueonumque regibus. Dit is egter onseker of daar vorige Sweedse konings met die naam Erik was; sommige historici glo daar was verskeie vroeëre Eriks, terwyl ander die historiese egtheid van die primêre bronne bevraagteken.
Egiptiese Arabies
Egiptiese Arabies is die taal wat die meeste hedendaagse Egiptenare praat. Dit is plaaslik bekend as die Egiptiese omgangstaal of Egiptiese dialek.
Geskiedenis
Egiptiese Arabies is ’n variant van Arabies, wat lid is van die Semitiese tak van die Afro-Asiatiese taalfamilie. Dit het in die Nyldelta van Benede-Egipte ontwikkel rondom die Egiptiese hoofstad, Kaïro. Dit stam af van die gesproke Arabies wat in die 7de eeu na Egipte gebring is met die Moslemse verowering van die land. Die ontwikkeling daarvan is beïnvloed deur die inheemse Kopties van Antieke Egipte, en later deur ander tale soos Ottomaanse Turks, Italiaans, Frans en Engels. Die 80 miljoen Egiptenare praat verskeie dialekte, waarvan Kaïrees die belangrikste is. Dit word in al die Arabiessprekende lande verstaan danksy die groot teenwoordigheid van die Egiptiese media.
Hoewel dit hoofsaaklik ’n spreektaal is, word dit ook in geskrewe vorm aangetref in romans, gedigte, advertensies, sommige tydskrifte en die transkripsie van gewilde liedjies. Dit word feitlik uitsluitlik in die Arabiese alfabet geskryf. Soms word die Latynse alfabet gebruik, soos op die internet of in SMS'e.
Geografiese verspreiding
Egiptiese Arabies word in Egipte deur 54 miljoen mense as eerste taal gepraat en deur die meeste van die ander 32 miljoen Egiptenare as tweede taal. Verskeie dialekte kom voor, ook in Egiptiese gemeenskappe in die Midde-Ooste, Europa, Noord-Amerika, Australië en Suidoos-Asië. Die Kaïrese dialek is die enigste een wat algemeen in ander Arabiessprekende lande gebruik word danksy die gewildheid van Egiptiese rolprente in die streek sedert die vroeë 20ste eeu, asook die groot getal Egiptiese onderwysers en professore wat instrumenteel was in die vestiging van opvoedingstelsels in verskeie lande op die Arabiese Skiereiland en wat daar en in ander lande soos Algerië en Libië klas gegee het.
Status
Egiptiese Arabies het geen amptelike status nie en word nie amptelik as ’n taal erken nie. Egipte se amptelike taal is Standaardarabies, ’n moderne vorm van die Klassieke Arabies van die Koran. Belangstelling in die plaaslike taal het in die 1800's begin en verskeie dekades lank is kwessies oor die hervorming en modernisering van Arabies bespreek. Voorstelle het gewissel van die ontwikkeling van neologismes tot die vervanging van argaïese terminologie en die vereenvoudiging van sintaktiese en morfologiese reëls.
Vir ’n ruk het Egiptiese Arabies ’n oplewing beleef, maar daar was ’n ommekeer met die opkoms van Arabiese nasionalisme in die jare daarna. Egiptiese Arabies is toe geïdentifiseer as ’n dialek wat nie universeel in Egipte gepraat word nie, met die grootste deel van Bo-Egipte wat die Saïdiese dialek van Arabies praat.
Dit word verder geknou deur die feit dat die Egiptiese media regdeur die Arabiese wêreld uitgesaai en versprei word en dus Standaardarabies gebruik.
Hikikomori
In Japan is hikikomori (Japannees: ひきこもり of 引きこもり, letterlik. "Trek na binne, word ingeperk", dit wil sê, "akute sosiale onttrekking"; 'n aangepase vertaling: binnesluiting) 'n teruggetrokke  adolessent of volwassene wat hulself onttrek het uit die samelewing en streef na uiterste vlakke van isolasie en afsluiting. Hikikomori verwys na die verskynsel in die algemeen en die individue self. Hikikomori word beskryf as alleenlopers of 'hedendaagse kluisenaars'. Volgens ramings is 'n halfmiljoen Japannese jeugdiges sosiale kluisenaars, sowel as meer as 'n halfmiljoen middeljarige individue.
Definisie
Die Japanse Ministerie van Gesondheid, Arbeid en Welsyn definieer hikikomori as 'n toestand waarin die geaffekteerde individue weier om hul ouerhuis te verlaat, nie werk nie of skool toe gaan en hulself vir 'n periode van 'n enkele kamer te isoleer weg van die samelewing en familie vir 'n periode van langer as ses maande. Die psigiater Tamaki Saitō definieer hikikomori as " ... 'n toestand wat in die laat twintigerjare 'n probleem word, wat behels dat 'n mens in 'n eie huis kokonvorming nastreef en nie ses maande of langer aan die samelewing deelneem nie, maar dit lyk nie of 'n ander sielkundige probleem as die belangrikste bron daarvan nie. "
Meer onlangs het navorsers meer spesifieke kriteria ontwikkel om hikikomori meer akkuraat te identifiseer. Tydens 'n diagnostiese onderhoud evalueer opgeleide klinici vir:
1. die grootste deel van die dag en byna elke dag tuis spandeer,
2. duidelike en aanhoudende vermyding van sosiale situasies en sosiale verhoudings,
3. sosiale onttrekkingsimptome wat beduidende funksionele inkorting veroorsaak,
4. duur van minstens ses maande, en
Pneumatologie
Pneumatologie is die studie van die Heilige Gees. Dit sluit gewoonlik die Heilige Gees as persoon en Sy werke in. Werke sluit wedergeboorte, gawes van die gees, doop met die Heilige Gees, inspirasie van die HG en die vervulling van die Drie-eenheid in.
Euclea angolensis
Euclea acutifolia is 'n meerjarige boom wat deel is van die Ebenaceae familie. Dit spesie is endemies aan die Angola.
Uttam Kumar
Uttam Kumar (gebore Arun Kumar Chatterjee ; 3 September 1926 - 24 Julie 1980) was 'n Indiese filmakteur, regisseur, vervaardiger en sanger wat oorwegend in die Bengale-teater gewerk het. Kumar word allerweë beskou as een van die gewildste en mees geliefde akteurs in Indië. Deur sy loopbaan verdien hy kommersiële sowel as kritieke sukses, en hy bly 'n Indiese kulturele ikoon.
Kumar word beskou as die gewildste filmster van die Bengali-teater, alom bekend as  'Mahanayak', en het daarin geslaag om 'n groot aanhanger te hê, wat veral gekonsentreer is in die streke van Wes-Bengale, Indië en Bangladesh. Hy het gedurende sy leeftyd vele toekennings ontvang, waaronder die Nasionale Film-toekenning vir beste akteur. 'N Metrostasie in Kolkata is tot sy eer hernoem.
Persoonlike lewe en gesin
Uttam Kumar is in Kolkata gebore in die huis van sy moeder se oom in Ahiritola, terwyl sy voorvaderlike huis in Girish Mukherjee Road, Bhowanipore is. Na sy skoolopleiding aan die South Suburban School, het hy vir hoër studies gegaan in die Goenka College of Commerce and Business Administration, 'n kollege verbonde aan die Universiteit van Calcutta. Hy kon nie sy studies voltooi nie en het as klerk by die Kolkata Port-trust begin werk. Gedurende hierdie periode het hy in amateur-teatergroepe opgetree. Sy wonderlike gesamentlike gesin het sy eie teatergroep, die Suhrid Samaj, wat talle amateur-opvoerings opgevoer het. Hy het vroeër elke dag Franse wyn gehad soos deur sy dokter voorgestel en sy glans behou.
Uttam Kumar was die oudste van drie seuns (Arun, Barun en Tarun) van Satkari Chatterjee en Chapala Debi. Die jongste, wie se skermnaam Tarun Kumar was, het in verskeie Bengali-films opgetree en 'n akteur geword van aansienlike reputasie, op die skerm en op die verhoog. Daar is verskillende films waarin Uttam Kumar en Tarun Kumar saam vertolk het soos Saptapadi, Sonar Harin, Maya Mriga, Sesh Anka, Deya Neya, Jeeban-Mrityu, Dhanyi Meye, Mon Niye, Sanyasi Raja, Kamal lata en Agniswar. Uttam Kumar trou in 1948 met Gauri Debi. Sy kleinseun Gaurav Chatterjee is ook 'n akteur. Uttam Kumar het tot 1980 saam met Supriya Devi gewoon ná Kumar se dood. Pulak Bandyopadhyay, 'n bekende liriekskrywer, was sy oom. Die akteur Rajesh Khanna het eenkeer oor Kumar gesê, "Hy is die perfekte ambassadeur van die Indiese film. Niemand dra die Indiese kultuur in 'n Kurta en Dhoti so goed soos hy nie."
Debuut en deurbraak
Uttam se eerste vrystelling was Drishtidan (The gift of sight, 1948), geregisseer deur Nitin Bose, hoewel hy in 'n vroeëre onuitgereikte film genaamd Mayador (Embrace of Affection) gewerk het. Daarna het hy in ongeveer vier tot vyf films opgetree, wat almal flops was. In die films het hy sy naam voortdurend gewissel: Arun Chatterjee, Arun Kumar, Uttam Chatterjee en uiteindelik Uttam Kumar. Hy is die 'Flop Master General' genoem. Toe hy in die ateljee kom, sou mense vir hom lag en kommentaar lewer: "Hier kom die nuwe Durgadas... " 'Ontmoet die nuwe Chabbi Biswas.. ". Hy het dit oorweeg om die wêreld van die teater te verlaat en by Calcutta Ports te gaan werk. Maar sy vrou, Gouri Chatterjee, het vir hom gesê dat dit beter sou wees as hy nie 'n werk doen wat sy hart nie was nie. Hy het later drie jaar kontak by MP Studios gekry. MP-ateljees het die film Basu Paribar vervaardig waarin hy prominent geword het, maar sy deurbraakfilm was Agni Pariksha in 1954, wat die sukses van die romantiese paar Uttam Kumar en Suchitra Sen begin het, hoewel hulle eers in Sharey Chuattor gepaar het. (1953). Die film duur 65 weke lank en het Uttam in die bedryf gevestig.
Op die agtergrond van die massa-migrasie van die destydse Oos-Pakistan na Calcutta, het die Uttam-Suchitra-paar uitdrukking gegee aan die verlange van 'n nuwe, getransformeerde stad. Hulle het die nuwe begeertes van 'n jong gehoor op die skerm afgespeel wat probeer het om te werk te gaan met die industriële moderniteit en 'n nuwe vorm van stedelike bestaan. Die gestileerde, swart-en-wit romantiek van landmerk Uttam-Suchitra films van die 1950's soos Agni Pariksha, Shapmochan, Sagarika (1956), Shilpi (1956), of Harano Sur, Indrani, Sabar Uparey, Surjyo Toron weerspieël 'n roman, jeugdige stedelike begeerte om vry te kom van die grense van die feodale gesamentlike gesin en 'n kernagtige private ruimte op te stel vir die verliefde egpaar. In teenstelling met die vroeëre fase van die Bengali-film, meestal oorheers deur die gedramatiseerde styl van die films van die New Theaters (in die veertigerjare), is die Uttam-Suchitra-films gekenmerk deur 'n meer naturalistiese toneelspelstyl, 'n bietjie dramaties-gestileerde, sagte fokus swart-wit kinematografie met chiaroscuro-effekte, en 'n meer gewilde en moderne vorm van musiek wat meer beslissend wegbreek van vroeëre afhanklikheid van klassieke tipes. Hierdie funksies is in plek gestel deur 'n nuwe generasie filmmakers soos Dinen Gupta en Ajoy Kar, 'n vars groep regisseurs (Kar self, Sudhir Mukherjee, Naresh Mitra, Sushil Majumdar, die kombinasies van Jatrik en Agradoot) en musikante soos Nachiketa Ghosh, Rabin Chattopadhyay, Anupam Ghatak, Hemanta Mukherjee, Anil Bagchi, Sudhin Dasgupta en Salil Chowdhury, saam met lirici soos Gauriprasanna Majumdar, Pranab Roy, Pulak Bandopadhyay. 'N Aantal van hulle kom van die linkse Indian People's Theatre Association (IPTA) -beweging, algemeen bekend as Gananatya Sangha.
Uttam Kumar was veral bewonder vir sy moeitevolle naturalisme voor die kamera en 'n kenmerkende urbane charisma wat losgebars het van die prototipiese Bengaalse skermheld van die verlede. Hy het ook suksesvolle skermpare gevorm met baie vooraanstaande dames soos Suchitra Sen, Supriya Choudhury, Sabitri Chatterjee, Madhabi Mukherjee, Sharmila Tagore, Anjana Bhaumick, Tanuja Samarth, Aparna Sen en Sumitra Mukherjee, behalwe Sandhyarani in die 50s, Arundhati Debi en Mala Sinha in die 60s en Kaberi Bose en Tanuja in die 60s en 70s. Hy tree op in Nayak deur Satyajit Ray, waarin die meester-regisseur die opkoms van 'n jong akteur met 'n gewone agtergrond tot 'n ster wat deur een en almal gesog word, beskryf. In werklikheid kan hierdie film beskou word as 'n huldeblyk aan Uttam Kumar. Uttam Kumar, wat dikwels as die eenmansbedryf beskou word, het drie dekades tot sy dood oorheers in die Bengali-bioskoop. Hierdie byna totale heerskappy is ietwat versteur gedurende die politiek onstuimige era van die laat sestigerjare tot die noodgeval, toe die gereelde, polities passiewe of relatief konserwatiewe romantiese filmpersoon van Uttam Kumar soms moeilik gevind het om in te pas in die vertellings van onrus wat tot gevolg gehad het. die voorgrond.
Filmografie
Laatjoernalis Randra Trivedi het in sy Modern Uttam die ongelooflike bankbaarheid van hierdie ster verduidelik. Van 1947 tot 1980, beide in Bengali en Hindi, het Uttam Kumar in 217 films opgetree. In 1947 kry hy 'n aanbod vir 'n kort rol in 'n Hindi-film genaamd Mayador. Die film het nooit die dag se lig gesien nie. Sy eerste vrystelling was die Bengali-film Drishtidaan (1948), geregisseer deur Nitin Bose. In die film is Uttam gekrediteer as Arun Kumar. Die film was 'n flop. In 1949 maak hy sy debuut as die toonaangewende man in die film Kamona, en erken hom as Uttam Chatterjee. Maar dit is ook gebombardeer. Die industrie het hom destyds as 'flopmeester' bestempel. In 1948 trou hy met Gauri Ganguli. Gelukkig vir Uttam was Basu Paribar (1952), wat saam met die Sabitri Chatterjee was, 'n groot treffer. Uttam het in 1953 nog 'n groot treffer, Sharey Chuattor, gelewer. Daarna was alles deel van die geskiedenis maak. Alhoewel hy in Hindi-flieks probeer het, was hy nogal teleurstellend vanweë sy Bengali-aksent wat gehore oor die hele land nie baie beïndruk het nie. Hy word allerweë beskou as een van die grootste akteurs in die geskiedenis van die Indiese teater en bekend deur die eervolle Mahanayak. Deur sy loopbaan verdien hy kommersiële sowel as kritieke sukses, en hy bly 'n kulturele ikoon.
dood
Hy het gesê hy het gesê dat sy voorkeur ondergang op die vloer van 'n ateljee sou wees en doen wat hy die beste van hom hou: toneelspel. Tydens die verfilming van Ogo Bodhu Shundori in 1980 het Uttam Kumar 'n beroerte gekry en is hy opgeneem in die Belle vue Clinic. Die dokters het 16 uur hul bes gedoen, maar hy is daardie nag op 24 Julie 1980 op 53-jarige ouderdom oorlede. Terwyl sy lyk op pad na Bhowanipur en uiteindelik na die Keoratala Burning Ghat gevind is, het die verkeer in Kolkata tot stilstand gekom terwyl duisende die strate gestroom het om hul respek te gee en 'n laaste blik op die legende te hê.
Hulde en waarderinge
Daar is 'n teater (Uttam Mancha) wat in Kolkata na hom vernoem is. 'N Lewensgrootte standbeeld is opgerig naby die Tollygunj-metrostasie wat onlangs herdoop is na die ikoniese akteur deur die Central Railway Ministry. Buiten dit, is Shilpi Sansad, die akteur se troeteldierprojek om die kunstenaars, veral die armes en die ou mense, te beveilig, steeds aktief. Die viering van die 89ste verjaardag van Uttam Kumar, die Departement van Poste in 2009, het 'n reeks nuwe posseëls uitgereik met die akteur daarop. Die Departement van Poste het ook 'n brosjure oor die Uttam Kumar Stamp-vrystelling vrygestel met 'n nota wat sê "Uttam Kumar - The Legend of Indian Cinema". 'Die regering van Indië' stel 19 Junie 2015 'UTTAM' toekenning vry vir beste toneelspel. In die jaar van 2016 is 'n televisiereeks 'Mahanayak' uitgesaai. Dit was gebaseer op sy lewe.
Makaronesië
Makaronesië of Makaronesiese eilande (letterlik: "gelukkige" of "geseënde eilande"; afgelei van die Griekse woorde μάκαρ, mákar vir "gelukkig/geseënd" en νῆσος, nḗsos vir "eiland") is 'n biogeografiese streek, bestaande uit vier argipels van vulkaniese oorsprong wat in die Noord-Atlantiese Oseaan langs die weskuste van Afrika en Europa geleë is. Elke argipel bestaan uit 'n aantal eilande, gevorm van ondersese berge op die oseaanbodem wat oor die oseaan se oppervlak uitsteek. Die Makaronesiese eilande is verdeel tussen drie lande: Portugal, Spanje en Kaap Verde. Administratief val die eilande, wat tot Portugal en Spanje behoort, onder die Europese Unie; die eilandnasie Kaap Verde behoort tot die Afrika-unie. Geologies behoort Makaronesië tot die Afrikaplaat, insluitende die Asore wat op die ontmoetingspunt van die Eurasiese met die Amerikaanse plaat geleë is.
Ten spyte van die lang afstande heers ooreenkomste tussen die eilande se fauna en flora. Volgens die Europese Unie vorm die drie Europese argipels (dit wil se sonder Kaap Verde) 'n omgewingsstreek bekend as die Makaronesiese streek van Europa.
Etimologie
Die naam Makaronesië is deur die Engelse plantkundige Philip Barker Webb ingevoer; hy het vanaf 1835 tot 1850 saam met Sabin Berthelot en Alfred Moquin-Tandon Histoire naturelle des Iles Canaries gepubliseer. Die term is van die Antike Griekse geografieliteratuur ontleen, wat na die eilande buite die Middellandse See – wes van die Straat van Gibraltar – as μακάρων νῆσοι, makáron nḗsoi, "eilande van die geluksalige" verwys het (geleen aan die idees van Elysium, wat reeds digters in voor-antieke tyd as in die weste beskryf het). Die natuurkundiges van die vroeë tot middel-keiserlike tydperk (Plinius die ouere, Ptolemaeus en ander) het tot agt van daardie eilande as die "eilande van die geluksalige" beskou.
Kate Murtagh
Kate Murtagh (29 Oktober 1920 – 10 September 2017) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Switchblade Sisters (1975), Farewell, My Lovely (1975), The Car (1977), en Doctor Detroit (1983).
Makaronesië
Etimologie
Makaronesië word soms verkeerd gespel as "Makronesië" as gevolg van 'n valse analogie met Mikronesië, 'n argipel in die Stille Oseaan sonder enige verband met Makaronesië, wat onder andere die eilandnasie Gefedereerde State van Mikronesië huisves.
Argipels
Makaronesië bestaan uit vier hoofargipels. Hulle is, van noord tot suid:
Soteriologie
Soteriologie is die studie wat handel oor die mens se redding. Christene glo dat jy slegs gered word deur geloof in Jesus Christus wat vir mense se sondes gesterf het. Universaliste glo dat almal gered word.
Drawidas
Die term Drawidas of Dravidas verwys na mense wat een van die Drawidiese tale as moedertaal praat. Daar is sowat 245 miljoen mense wat 'n Drawidiese taal as moedertaal besig. Drawidas stel die meerderheid in Suid-Indië en is inheems aan Indië, Pakistan, Afghanistan, Bangladesj, Maledive en Sri Lanka.
Proto-Drawidies is dalk deur die Indusvalleibeskawing gebesig, wat daarop dui dat Proto-Drawidies aan die begin van die derde millennium v.C. gepraat is, aansluitend het dit in verskeie Drawidiese tale verbrokkel. Suid-Drawidies I (insluitende voor-Tamil) en Suid-Drawidies II (insluitende voor-Telugu) stig rondom die 11de eeu v.C., met die ander hooftakke wat rondom dieselfde tyd afgestig het.
Friedrich Ludwig Schröder
Friedrich Ludwig Schröder (gebore op 3 November 1744, Schwerin, Mecklenburg [nou in Duitsland, sterf op 3 September 1816, Rellingen) was ‘n Duitse akteur, teaterbestuurder en dramaturg wat die toneelstukke van William Shakespeare bekendgestel het aan Duitse verhoë. Schröder se ouers was legendariese figure van die Duitse toneel; sy stiefpa, Konrad Ernst Ackermann, was ‘n briljante en geliefde komiese akteur, en sy moeder was die luisterryke aktrise Sophie Schröder. Friedrich se ware inspirasie was egter afkomstig van Konrad Ekhof, wat in 1764 aangesluit het by Ackermann se geselskap.
Naturalisme
Sien:
Friedrich Ludwig Schröder
In 1771 het Schröder die bestuurder van die Hamburg Nasionale Teater geword waar hy vir nege jaar aangebly het en homself gevestig het as die leidende Duitse akteur van die era. Hoogtepunte van sy eerste Hamburgse tydperk was sy Shakespeareiaanse produksies waarin hy die rol van Hamlet, die spook van Hamlet se vader, sowel as Iago, Shylock, Lear, Falstaff en Macbeth gespeel het. Hy het ook die vroeë dramas van Goethe - Götz von Berlichingen, Clavigo, en Stella – en die toneelstukke van sulke Shakespeare-geïnspireerde Sturm und Drang dramaturge soos Friedrich Maximilian von Klinger en Heinrich Leopold Wagner, aan Hamburgse gehore bekendgestel. Hy het van Engeland Edward Moore se ‘’Gamester’’ en George Lillo se ‘’London Merchant’’ ingevoer.
Schröder het Hamburg in 1780 verlaat en vier jaar by die Weense Burgtheater spandeer waar hy die ensemble akteurspel gevestig het waarvoor die geselskap later bekend sou word. Hy was weer van 1785 tot 1798 direkteur van die Hamburg Nasionale Teater, waar hy baie van die toneelstukke geproduseer het wat hy in Wene geskryf het.
Drawidas
Die oorsprong van die Drawidas is 'n "baie komplekse onderwerp van navorsing en debat". Hulle is dalk inheems aan die Indiese subkontinent,  maar 'n herkoms of invloed van Wes-Asië is ook al voorgestel. Hul oorsprong word dikwels in verband gesien met die Indusvalleibeskawing, waarvandaan mense ná die einde van die Indusvalleibeskawing in die vroeë tweede millenium v.C. saam met hul tale oos- en suidwaarts begin versprei het, gelyktydig met die opkoms van Indo-Ariërs, met wie hulle 'n intensiewe omgang gehad het. Van die onlangse DNA-bewyse dui op 'n verband tussen 'n lyk, wat op die Harappan-terrein van Rakhigarhi in Haryana gevind is, en "Antieke Suid-Indiërs". Uit hierdie interaksies en migrasies ontstaan ná 500 v.C. uiteindelik die sogenaamde "Hindoe-sintese".
Die derde eeu v.C. het die opkoms van groot koninkryke in Suid-Indië gesien. Middeleeuse Tamilse gildes en handelsorganisasies soos die "Ayyavole en Manigramam" het 'n belangrike rol in die Suidoos-Asiatiese handel en die kulturele Indianisering van die streek gespeel.
Die Drawidiese visuele kuns word deur gestileerde tempelargitektuur in hoofsentra en die vervaardiging van beelde van klip- en bronsbeeldhouwerke oorheers. Die skulptuur wat uit die Chola-tydperk dateer het 'n bekende simbool van Hindoeïsme geword.
Racekiela
Racekiela is 'n genus van sponsdiere uit die familie van die Spongillidae.
Quasillina translucida
Quasillina translucida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Quasillina en tot die familie Polymastiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1997 deur Desqueyroux-Faúndez & Van Soest.
Euclea coriacea
Die bergghwarrie (Euclea coriacea) is 'n meerjarige struik of klein boompie wat deel is van die Ebenaceae familie. Dit spesie is inheems aan KwaZulu-Natal, Lesotho, die Oos-Kaap en die Vrystaat. In Engels staan die spesie bekend as die Mountain Guarri. Die boom se FSA-nommer is 593.
Lithops helmutii
Lithops helmutii is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika. Dit kom in die Noord-Kaap by Steinkopf voor waar die enigste bekende populasie is. Die populasie word bedreig deur die onwettige versameling deur tuinboukundiges.
Tsitsikammarivier
Die Tsitsikammarivier is 'n rivier wat in die Oos-Kaap van Suid-Afrika vloei. Dit mond uit in die Indiese Oseaan.
Es'kia Mphahlele
Es'kia Mphahlele gebore as Ezekiel Mphalele, (17 Oktober 1919, Marabastad, Pretoria - Lebowakgomo (Limpopo), 27 Oktober 2008) was 'n Suid-Afrikaanse skrywer, letterkundige en Afrika-humanis. In 1977 verander hy sy voornaam van Ezekiel na Es'kia.
Lewensloop
As jong seun het Mphahlele vee in die destydse noordelike Transvaal opgepas. Hy het die Adams Onderwysersopleidingskollege in Natal bygewoon. In 1947 maak Mphahlele sy debuut met sy boek: "Man must live". In 1955 is hy verbied om sy loopbaan in die onderwys voort te sit as gevolg van sy teenkanting teen die Wet op Bantoe-onderwys van 1953. Mphalele kon egter daarin slaag om sy gesin te onderhou deur talle klerklike werk te onderneem; kort hierna vertrek hy na die Britse protektoraat van Basoetoland om daar onderrig te gee. Toe Mphahlele na Suid-Afrika teruggekeer het, het hy 'n betrekking aanvaar as joernalis vir "Drum"-tydskrif. Hier het hy onder andere saam met Anthony Sampson en Sylvester Stein gewerk, terwyl hy aan UNISA studeer het, waar hy sy meestersgraad in 1956 verwerf.
Gedurende die 1950's het Mphahlele polities aktief begin word en 'n lid van die African National Congress geword, net om na vyf jaar as lid te bedank omrede hy teleurgesteld was met die ANC se werksmetodes. In 1957 is Mphahlele 'n onderwyspos aangebied by 'n skool in 'n Christelike sendinggemeenskap in Lagos. Mphalele kon egter eers in September 1957 na die buiteland vertrek aangesien die Suid-Afrikaanse regering hom nie toegelaat het om te reis nie weens sy politieke bedrywighede.
Mphalele het vir twintig jaar in ballingskap gewoon, aanvanklik in Nigerië waar hy vir die tydskrif Black Orpheus gewerk het, en daarna in Kenia waar hy direkteur van die Chemchemi Kulturele Sentrum was. Hierna het hy opeenvolgend in Zambië, Frankryk en die Verenigde State gewoon. In die VSA het hy sy doktorsgraad aan die Universiteit van Denver behaal, en aan die Universiteit van Pennsilvanië klas gegee. Mphahlele het in 1977 na Suid-Afrika teruggekeer om as die eerste swart professor aan die Universiteit van die Witwatersrand klas te gee, waar hy ook die eerste fakulteit van Afrika-letterkunde gestig het.
Hy sterf in 2008 op die ouderdom van 89 in die Lebowakgomo-hospitaal aan natuurlike oorsake.
Bulbine flexuosa
Bulbine flexuosa is 'n plant en geofiet wat deel van die Asphodelaceae familie is. Die spesie is endemies aan die Noord- en die Wes-Kaap.
Lithops hallii
Lithops hallii is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Noord-Kaap voor.
D. J. Cotrona
D. J. Cotrona (gebore 23 Mei 1980) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Venom (2005), Dear John (2010), en G.I. Joe: Retaliation (2013), en in die televisiereeks Detroit 1-8-7 (2010).
Bulbine foleyi
Bulbine foleyi is 'n plant en geofiet wat deel van die Asphodelaceae familie is. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Euclea dewinteri
Euclea dewinteri is 'n meerjarige struik wat deel is van die Ebenaceae familie. Dit plant is endemies aan Mpumalanga, by Pelgrimsrus, en word as kritiek seldsaam beskou. Daar is slegs een populasie binne in 'n natuurreservaat en die spesie het geen bedreigings nie.
Carmel Myers
Carmel Myers (4 April 1899 – 9 November 1980) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Beau Brummel (1924), Ben-Hur: A Tale of the Christ (1925), Prowlers of the Sea (1928), en Svengali (1931).
Bulbine flexicaulis
Bulbine flexicaulis is 'n plant wat deel van die Asphodelaceae familie is. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en kom by die Swartkopsrivier naby Port Elizabeth voor.
Kokosjnik
duimnael|230px|Die portret van ’n onbekende meisie in Russiese kleredrag deur Iwan Argoenof, 1784, is van ’n Moskouse meisie wat ’n kokosjnik dra.
’n Kokosjnik (Russies: коко́шник, IFA: /kɐˈkoʂnʲɪk/) is ’n tradisionele Russiese kopbedekking wat in die 16de tot 19de eeu deur vroue gedra is.
Oorsig
Dit was histories ’n kopbedekking wat deur getroude vroue gedra is. Ongetroude meisies het ’n soortgelyke kopbedekking, ’n powjazka, gedra wat agter oop was. Die woord kokosjnik beskryf ’n verskeidenheid kopbedekkings wat regdeur Rusland gedra is, insluitende die silindervormige hoede van Weliki Nowgorod, die tweepuntige kika van Wladimir, die driehoekige kika van Kostroma, ens.
Vandag word die woord gewoonlik verbind met die straal- of pluimvormige kopbedekking wat aan die agterkant met lang, dik bande in ’n groot strik vasgemaak word. Die pluim kan met pêrels en goudwerk, af andersins met eenvoudige appliekwerk, versier wees – gewoonlik met plant- of blommotiewe. Die voorkopgedeelte kan met net versier wees. Wanneer ’n vrou ’n kokosjnik dra, dra sy gewoonlik haar hare in ’n vlegsel.
Geskiedenis
Die woord "kokosjnik" het die eerste keer in dokumente uit die 16de eeu voorgekom en is afgelei van die Oudslawiese kokosj ("hoender"). Die oudste soortgelyke kopbedekkings is egter gevind in grafte uit die 10de tot 12de eeu in Weliki Nowgorod.
Die term word ook gebruik vir die dekoratiewe korbeelboog wat sedert die 16de eeu ’n kenmerkende element van die tradisionele Russiese argitektuur is.
Tydens die herlewing van die nasionale Russiese kultuur in die vroeë 19de eeu het kroonvormige tiaras wat gedeeltelik deur kokosjniks geïnspireer is, deel geword van die amptelike hofdrag van koninklikes en hofdames. In dié tyd het beide getroude en ongetroude vroue die soort kokosjnik gedra wat tradisioneel deur ongetroude meisies gedra is: Dit wys die hare voor en het ’n deurskynende sluier wat agter afhang.
Ná die Russiese Rewolusie (1917) het emigrante die kokosjnik aan die res van Europa bekend gestel. Deesdae word dit hoofsaaklik deur meisies en vroue as deel van Russiese volksdrag gedra. ’n Kokosjnik is ook deel van die tradisionele drag van Snegoerotsjka, die kleindogter en helper van Djed Moroz ("Kersvader").
Racekiela biceps
Racekiela biceps is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Racekiela en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1950 deur Lindenschmidt.
Bulbine fragilis
Bulbine fragilis is 'n plant wat deel van die Asphodelaceae familie is. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap is en kom noord van Steinkopf en naby Nuwerus voor waar daar twee subpopulasies is. Die spesie is deel van die Sukkulente Karoo-plantegroei en word as seldsaam beskou.
Paulene Myers
Paulene Myers (9 November 1913 – 8 Desember 1996) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Lady Sings the Blues (1972), The Sting (1973), en My Cousin Vinny (1992), en in die televisiereeks Playhouse 90 (1956).
Elkarien Fourie
Elkarien Fourie (30 April 1953 - ) is 'n vryskutjoernalis en skrywer wat byna nege jaar saam met haar man in China gewoon en gewerk het. Sy is die skrywer van die reisjoernaal Vat jou hele Hart - Kom saam na die Middelkoninkryk, welke haar tweede boek is. Sy het ook 'n jeugroman getiteld Dans op die Rand van 'n Krans geskryf. Die Fouries het ook in Harare, Londen New York en Wene gewoon, en bly nou naby Franschhoek.
Kerneels Breytenbach skryf as volg oor haar nuutste boek: ''"Wat 'n heerlike kennismaking met China! Elkarien Fourie se joernaal is 'n waardevolle tydsdokument wat my 'n week lank geboei het en teen die einde daarvan gelaat het met die gevoel dat ek nou meer begrip het vir hierdie antieke beskawing en sy moderne mutasie. Ek is verstom deur die dinge wat sy hier openbaar, want ek is een van daardie tipiese lesers met 'n stereotipe beeld van China. Daar is deurentyd 'n verteller aan die woord met 'n jonkheid van gees, 'n avontuurlus en nuuskierigheid wat 'n mens met 'n jong reisiger assosieer, maar terselfdertyd is die lewenswysheid ook merkbaar van iemand met baie meer deurleefde jare op haar kerfstok."
Lithops fulviceps
Lithops fulviceps is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is inheems aan Namibië en Suid-Afrika. In Suid-Afrika kom die plant in die Noord-Kaap voor.
Sy natuurlike habitat is rotsagtige gebiede en koue woestyne. Dit word bedreig deur habitatverlies.
Kyalami Hills
Kyalami Hills is 'n voorstad geleë tussen Kyalami en Vorna Valley in Midrand, en noord van Johannesburg in Gauteng.
Volvo RM12
Die Volvo RM12 is 'n lae-omleiding nabrandturbowaaierstraalmotor wat ontwikkel is vir die Saab JAS 39 Gripen vegvliegtuig. Die RM12 word deur Volvo Aero (nou GKN Aerospace Engine Systems) gebou as 'n weergawe van die General Electric F404.
Dagmar Manzel
Dagmar Manzel (gebore 1 September 1958) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Schtonk (1992), According to the Plan (2007), en Die Unsichtbare (2011), en in die televisiereeks Klemperer - Ein Leben in Deutschland (1999).
Bess Myerson
Bess Myerson (16 Julie 1924 – 14 Desember 2014) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Philco-Goodyear Television Playhouse (1948), The Colgate Comedy Hour (1950), The Jackie Gleason Show (1952), en Frasier (1993).
Casey Cott
Casey Cott (gebore 8 Augustus 1992) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente All the Little Things We Kill (2018) en The Mascot, en in die televisiereekse Law & Order: Special Victims Unit (1999) en Riverdale (2016).
Corey Cott
Corey Cott (gebore 30 Maart 1990) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Boys Are Back - Bandstand: The Broadway Musical (2018) en The Mascot, en in die televisiereekse Z: The Beginning of Everything (2015) en The Good Fight (2017).
Olof Skötkonung
Olof Skötkonung (Oudnoors: Óláfr skautkonungr), soms genoem Olaf die Sweed (c. 980-1022), was koning van Swede en die seun van Erik die Oorwinnaar. Hy het sy vader in omstreeks 995 opgevolg. Hy staan op die drempel van opgetekende geskiedenis, want hy is die eerste Sweedse heerser waaroor heelwat bekend is.
Olof word beskou as die eerste koning wat oor beide die Swede en die Gaute regeer het. In Swede word die bewind van koning Olof (omstreeks 995-1022) beskou as die oorgang tussen die Wikingtydperk en die Middeleeue, want hy was die eerste Christelike koning van Swede en die laaste een in Skandinawië wat die Christendom aanvaar het. Hy word verbind met 'n groeiende invloed van die kerk in wat vandag Suidwes- en Sentraal-Swede is. Noorse geloofsoortuigings het tot die 12de eeu in dele van Swede bly voortbestaan.
Olof het saam met Sven Vurkbaard geseëvier toe die konings 'n bondgenootskap gesluit het om die Noorweegse koning Olaf Tryggvason in die Slag van Svolder te verslaan. Ná die veldslag het die twee konings Noorweë in kleiner gebiede verdeel. In Heimskringla word die mees gedetailleerde weergawe van die verdeling gegee. Olof het vier distrikte in Trondheim gekry, sowel as Møre, Romsdal en Rånrike.
Racekiela cavernicola
Racekiela cavernicola is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Euclea lancea
Die Namakwaghwarrie (Euclea lancea) is 'n meerjarige struik of klein boompie wat deel is van die Ebenaceae familie. Dit spesie is endemies aan die Noord- en die Wes-Kaap.
Racekiela cavernicola
Die spons behoort tot die genus Racekiela en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2010 deur Volkmer-Ribeiro, Bichuette & De Sousa Machado.
Presidentpark
Presidentpark LH is 'n voorstad in Midrand, noord van Johannesburg, Suid-Afrika.
Odette Myrtil
Odette Myrtil (28 Junie 1898 – 18 November 1978) was 'n Amerikaanse aktrise en kostuumontwerper. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Dodsworth (1936), Kitty Foyle (1940), The Pied Piper (1942), en The Last Time I Saw Paris (1954).
Racekiela pictovensis
Racekiela pictovensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.