cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lou van Wyk
Waardering
Ds. Aucamp beskryf ds. Van Wyk se humorsin as ’n spesifieke gawe wat eie was aan hom. "Waar hy ook al in die dorp verpoos het, of op die kerkplein, of met meerdere vergaderings, was daar altyd 'n gesellige kuier, met onvermydelik 'n hartlike gelag. Niemand uitgelos nie. Een van sy grootste plesiere op 'n Sondag was om hom te verlustig in oom Louw Vorster se groot wip-en-skrik (wanneer) die kerkklok lui net voor die dominee inkom! Die aand van die ongeluk (wat sy lewe geëis het) in die hospitaal nog seun Ockert, wat ook op die plaas bly, se adres vir die 'nursie' opgegee as 'Boom drie, mik vier'! Selfs in die semi-intensiewe-eenheid van die hospitaal in Pretoria nog ' n skelm trekkie aan my pyp gevra toe die suster wegkyk! Altyd van hul pragtige blyplek gepraat as sy 'ou kajatjie' en van die mooi grasdakrestaurant wat sy seuns daar bedryf het, as sy 'ou keffetjie'. En toe hy begin ongeduldig raak omdat sy kinders nie tot trou kom nie, skertsend gesê dat hy seker maar eendag 'oorle Oupa' sal word!"
Ds. Aucamp skryf ds. Van Wyk was altyd ’n liefdevolle eggenoot vir sy vrou Sarie en sorgsame vader vir sy vier kinder: Ockert, Hennie, Salomé en Adrien. "Ons dink aan 'n lojale, toegewyde en liefdevolle lidmaat van ons gemeente (Gereformeerde kerk Thabazimbi), waar hy op sy besonderse wyse steeds 'n waardevolle bydrae gelewer het tot die opbou van die kerk van die Here, waar sy gewaardeerde raad en kommentaar vir my persoonlik baie beteken het."
Sy dood
In die veld wat hy so hartstogtelik liefgehad het, het hy 'n ongeluk met sy "Jeepie" gehad en veelvuldige bors- en longbeserings opgedoen. Ná vyf weke in 'n hoësorgeenheid – is hy oorlede.
Tauneutrino
Die tauneutrino of tau-neutrino is ’n elementêre lepton wat geen netto elektriese lading het nie. Saam met die tau vorm dit die derde generasie van leptone, vandaar sy naam. Die ontdekking daarvan is in 2000 aangekondig.
Døstrup
Døstrup is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Mariagerfjord-munisipaliteit. Dit het 325 inwoners (2008).
Tauneutrino
Soos alle elementêre deeltjies het die tauneutrino ’n antideeltjie, die tau-antineutrino, waarvan sommige eienskappe dieselfde magnitude maar ’n teenoorgestelde teken het.
Duiwenhoksrivier
Die Duiwenhoksrivier (soms Duivenhoksrivier) loop deur die dorp Heidelberg, Wes-Kaap aan die Tuinroete.
Dit het 'n opvanggebied van nagenoeg 'n duisend km² en geniet 'n hoë reënval. In die rivier se boloop sluit die Buffelsbos-, Palm- en Keurriviere en in die benedeloop die Kransrivier aan. Die natuurlike vloei is egter onreëlmatig. Sedert die bou van die Duivenhoksdam het die besproeiingsboerdery op die oewers toegeneem.
By die mond van die rivier is die Duiwenhoksmond privaat natuurreservaat. Dit is daar 16 km van die mond van die Breederivier.
Lena
Die Lenarivier (Russies: Ле́на) is die mees oostelike rivier van die drie groot Siberiese riviere wat in die Noordelike Yssee vloei (die ander twee is die Ob- en die Jenisei). Dit is die 10de langste rivier in die wêreld en die grootste Russiese rivier waarvan die hele stroomgebied binne die landsgrense val.
Geskiedenis
In 1620–1623 het Russiese ontdekkingsreisigers onder Demid Pjanda met die Laer-Toengoeskarivier opgevaar en die Lena ontdek. In 1623 het Pjanda sowat 2 400 km van die rivier verken. Wasili Boegor en sy manne het die Lena in 1628 bereik terwyl hulle belasting in die vorm van pelse van die plaaslike bewoners ingevorder het en in 1632 het hulle Kirinsk gestig.
Baron Eduard von Toll het in 1885 ’n ekspedisie na die Lena-kom onderneem vir die Russiese Wetenskapakademie. Hulle het die kom en die talle sytakke van die Lena verken en daarna die Nieu-Siberiese Eilande en die Jana-rivier met sy sytakke.
Wladimir Iljitsj Oeljanof het sy kodenaam Lenin tydens die Russiese Rewolusie van 1917 van die Lenarivier geneem nadat hy na die Sentraal-Siberiese Plato verban is, en het dit later as sy van aangeneem.
Beskrywing
Die Lenarivier ontspring in die Baikalgebergte suid van die Sentraal-Siberiese Plato, 7 km wes van die Baikalmeer, en vloei dan noordoos. Van Jakoetië af gaan dit die laelande binne en vloei noord, dan noordwes en eindelik weer noord tot in die Laptefsee, ’n deel van die Noordelike Yssee.
Die rivier is sowat 4 472 km lank en het ’n stroomgebied van sowat 2 500 000 km².
Kazan
Kazan (Russies: Каза́нь, [kɐˈzanʲ]; Tartaars: Казан, Qazan) is 'n stad in Rusland en die hoofstad van die Republiek Tatarstan. Kazan is by die samevloei van die Wolga- en Kazankarivier en sowat 800 km oos van Moskou in die Europese gedeelte van Rusland geleë. Die stad het 'n bevolking van 1,2 miljoen (van wie sowat die helfte etniese Russiese is) en is die agste grootste in die Russiese Federasie. Kazan is tweetalig – met Russies en Tartaars as amps- en omgangstale.
Kazan se geskiedenis strek terug tot in die 11de eeu – 1005 word amptelik as stigtingsdatum beskou. Die oudste historiese dokument, waarin na die stad met die destydse naam Bulgar-Dzadid verwys word, dateer van 1177. Tussen die 10de en 13de eeu het in Tatarstan 'n ryk met hoogs ontwikkelde ambagte, landbou en handel langs die Syroete en Wolga-waterweg bestaan – Wolga-Bulgarye. Die Wolgaroete het die noorde van Rusland met die Kaspiese See verbind.
Die Wolga-Bulgaarse Ryk is in 1236 deur Batoe Khan, die grootseun van die legendariese Djengis Khan, en sy Goue Horde verower. In 1445 is die multi-etniese Kazanse Khanaat met Kazan as hoofstad gestig. Kazan is in 1552 deur die Russiese tsaar Iwan IV verower en as eerste nie-Russiese stad by Rusland ingelyf. Die Kazanse Kremlin – 'n steengebou wat 'n ouer Tartaarse houtvesting vervang het – dateer uit hierdie tydperk. Die verowering van Kazan was die historiese beginpunt van Rusland se ooswaartse uitbreiding na Siberië. Ter geleentheid van die militêre oorwinning in Kazan is die Moskouse Sint Basilius-katedraal opgerig.
Kazan is die geestelike sentrum van die Islamitiese godsdiens in Rusland; so is hier in 1999 die eerste Islamitiese universiteit in Rusland geopen. Kazan is daarnaas 'n beduidende nywerheidsentrum, met masjien- en skeepsboubou, lugvaart-tegnologie, chemie, petrochemie (ruolie word in Tatarstan ontgin) en die motorbedryf as belangrikste ekonomiese sektore. Die toerismesektor is eweneens hoogs ontwikkel. Naas Moskou en Sint Petersburg is Kazan een van die meesbesoekte stede in Rusland, ook danksy die gewildheid van plesierbootvaarte op die Wolga.
Daarnaas speel inligtingstegnologie 'n belangrike rol. Buite Kazan het met Innopolis 'n futuristiese tegnologiepark en -stad ontstaan wat vir 'n bevolking van 155 000 bepan is – onder wie 60 000 IT-spesialiste. In Innopolis sal volgens die Russiese regering se ekonomiese kernbeleid van digitalisering tegnologiese innovasies ontwikkel word. Die Innopolis-universiteitskampus, wat in 2012 gestig is, is een van die moderne sentra vir navorsing.
Die hoofstad Kazan en die hele Tatarstan staan vir die vreedsame samelewing van Christene en Moslems bekend. Die stad vorm een van die spilpunte van Rusland se vervoernetwerk.
Die Russiese Patentkantoor het aan Kazan in April 2009 die reg vergun om die bynaam «Derde Hoofstad» van Rusland te dra. Die Kazanse Kremlin is deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys. Dit was een van die gasheerstede tydens beide die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2017 en FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2018.
Susterstede
• 2
Brad Binder
Brad Binder (gebore 11 Augustus 1995) is 'n Suid-Afrikaanse Grand Prix motorfietsrenjaer. Hy is in Potchefstroom gebore en het aan Hoërskool Krugersdorp in Krugersdorp gematrikuleer. Sy ouers is Trevor en Sharon Binder. Hy het ook 'n broer, Darryn, wat ook aan motorfiets wedrenne deelneem.
Die KTM fabriekspan het in 2019 bevestig dat hy voortaan vir hulle gaan jaag in die MotoGP klas vir die 2020 seisoen. Op 9 Augustus 2020 wen hy die MotoGP wedren in Tsjeggië, dit was sy derde wedren in die klas. Hy is die eerste Suid-Afrikaner wat die prestasie kon behaal.
Nirvana (rock-groep)
Nirvana was 'n Amerikaanse rockgroep wat in 1987 in Aberdeen, Washington gestig is. Dit is gestig deur die hoofsanger-liedjieskrywer en kitaarspeler Kurt Cobain en die baskitaarspeler Krist Novoselic. Die groep het 'n opeenvolging van tromspelers gehad, voordat hulle Dave Grohl in 1990 gewerf het. Nirvana se sukses het alternatiewe rock uiters gewild gemaak. Hulle is dikwels die hoof-musiekgroep van Generasie X genoem. Hulle musiek beskik steeds oor 'n groot hoeveelheid lojale ondersteuners en beïnvloed steeds die moderne rock and roll kultuur.
In die laat tagtigerjare het die groep hulself as deel van die grunge-toneel in Seattle gevestig en in 1989 hul eerste album getiteld Bleach by die onafhanklike platemaatskappy Sub Pop vrygestel. Hulle het 'n klank ontwikkel wat sterk gesteun het op dinamiese kontraste. Nirvana, wat in 1991 aangesluit het by die hoofstroom-platemaatskappy DGC Records, het onverwagte grootskaalse sukses behaal met snitte soos "Smells Like Teen Spirit", die eerste enkelsnit uit hul tweede album Nevermind (1991). Die album was 'n kulturele fenomeen in die negentigerjare en is later deur die RIAA gesertifiseer as Diamond.
Richard Kelton
Richard Kelton (29 April 1943 – 27 November 1978) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente McQ (1974) en The Ultimate Warrior (1975), en in die televisiereekse The Waltons (1971) en Quark (1977).
Nirvana (rock-groep)
Nirvana se musiek word gekenmerk deur die punk-estetiese vorm daarvan. Die groep se samesmelting van pop melodieë saam met noise (musiek), gekombineer met temas van verwerping en sosiale vervreemding, het hulle baie gewild gemaak. Hul album Nevermind word ook daarmee gekrediteer dat dit die oorheersing van hair metal beëindig het. Na uitgebreide toere en die 1992 kompilasie album Incesticide en die EP Hormoaning het Nirvana hul derde (en minder hoofstroom) studioalbum In Utero (1993) vrygestel. Die album was boaan die Amerikaanse en Britse speellyste en is deur kritici geprys. Nirvana het na Cobain se selfmoord in April 1994 ontbind. Novoselic, Grohl, en Cobain se weduwee Courtney Love, het aan die hoof gestaan van verskeie postuum vrystellings. Die postuum album MTV Unplugged in New York (1994) het die toekenning vir beste alternatiewe musiekuitvoering tydens die Grammy-toekennings in 1996 gewen.
Teen 2009 het Nirvana se wêreldwye albumverkope die 75 miljoen kerf verbygesteek, wat hulle een van die top verkopers van alle tye maak. Gedurende Nirvana se jare as hoofstroom-groep het die groep 'n American Music Award, Brit Award en Grammy Award gewen, asook sewe MTV Video Music Awards en twee NME Awards. Hulle het vyf nommer-een treffers op die Billboard tydskrif se Alternative Songs speellys en vier nommer een albums op die Billboard 200 gehad. Nirvana is in 2014 opgeneem in die Rock and Roll Hall of Fame.
Amy Grabow
Amy Grabow (gebore 18 Desember 1979) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse General Hospital (1963) en Supernatural (2005).
Hermann Giliomee
Hermann Buhr Giliomee (1938-) is professor in Politieke Wetenskap aan die Universiteit van Kaapstad en skrywer van verskeie geskiedenis- en politieke boeke, wat onder andere die Stalsprys, die Recht Malan-prys en die Helgaard Steyn-prys vir sy skryfwerk verower.
Lewe en werk
Hermann Buhr Giliomee is op 4 April 1938 te Sterkstroom in die Oos-Kaap gebore. Kort na sy geboorte verhuis die gesin na Porterville en hy ontvang sy skoolopleiding aan die Hoërskool Porterville, waar sy vader Geskiedenis-onderwyser was.
Vanaf 1956 tot 1961, en weer vanaf 1969 tot 1972, studeer hy verder in Geskiedenis aan die Universiteit van Stellenbosch. In 1972 behaal hy die D.Phil.-graad en ’n verwerking van sy proefskrif word later gepubliseer as Die Kaap tydens die Eerste Britse Bewind.
In 1963 en 1964 is hy Kadet in die Diplomatieke Diens en in 1965 aanvaar hy ’n pos as lektor aan die Universiteit van Suid-Afrika. Vanaf 1967 tot 1982 is hy lektor en later senior lektor in Geskiedenis aan die Universiteit van Stellenbosch. In 1973 en weer in 1977 tot 1978 is hy Post-doktorale Navorsingsgenoot en besoekende dosent in Geskiedenis aan die Yale Universiteit in die Verenigde State van Amerika. In 1982 en 1983 is hy Jan Smuts Fellow aan die Universiteit van Cambridge in die Verenigde Koninkryk. Hy aanvaar in 1983 ’n pos as professor in die Departement van Politieke Wetenskap aan die Universiteit van Kaapstad. Hierdie pos beklee hy tot met sy aftrede in 2002. Hy lewer sy intreerede onder die titel The history in our politics. Vir die periode 1992 tot 1993 is hy ’n navorsingsgenoot van die Woodrow Wilson Centre for International Scholars in Washington D.C. in Amerika.
Hy skryf gereelde rubrieke vir publikasies soos Rand Daily Mail en Cape Times, terwyl hy ook politieke menings skryf vir Die Burger, Beeld en Volksblad. In 1984 is hy saam met André du Toit medestigter van die radikale maandelikse Afrikaanse tydskrif Die Suid-Afrikaan. Tussen 1995 en 1997 is hy president van die Suid-Afrikaanse Instituut vir Rasseverhoudinge. Na aftrede word hy verkies tot die Raad van die Universiteit van Stellenbosch, waar hy hom beywer vir die behoud van Afrikaans as voertaal, en hy tree ook by hierdie universiteit op as buitengewone professor.
Hy is getroud met die argitek Annette en hulle bly in Dalsig in Stellenbosch en het ook ’n vakansiehuis op Stilbaai. Hulle het twee dogters, Francine en Adrienne.
Skryfwerk
Vir Die Argiefjaarboek vir Suid-Afrikaanse Geskiedenis skryf hy Die Administrasietydperk van Lord Caledon.
In 2004 word die Stalsprys vir hoogstaande publikasie oor die geskiedenis aan hom toegeken vir The Afrikaners, Biography of a People. Hy ontvang in 2004 ook die Recht Malan-prys vir hierdie boek. Hierdie omvangryke werk gaan indringend in op die definisie van wie die Afrikaner is (en toon paradoksaal aan dat hulle geen homogene groep of volk is nie), waarna hy die geskiedenis van hierdie self-gedefinieerde volk agterhaal. In 2008 verower die Afrikaanse weergawe van hierdie boek, Die Afrikaners, die Helgaard Steyn-prys nadat dit in 2005 op die kortlys was vir die Universiteit van Johannesburg-prys.
In Nog altyd hier gewees skets hy die geskiedenis van die Stellenbosse bruin gemeenskap oor drie eeue heen teen die agtergrond van die politieke, opvoedkundige en sosiaal-maatskaplike tendense wat hulle lot bepaal het. Sodoende word eeue se onreg deur kolonialisme en apartheid te boek gestel.
Saam met Bernard Mbegna skryf hy die Nuwe geskiedenis van Suid-Afrika wat hy vanaf pre-historiese tye saamtrek en alle volkere se agtergrond en bydrae tot die land behandel.
Die laaste Afrikanerleiers ondersoek die tydperk van die middel-vyftigerjare tot 1994 aan die hand van die afrikanerleiers van daardie tyd, Hendrik Verwoerd, John Vorster, P.W. Botha, Van Zyl Slabbert en F.W. de Klerk, en gee ’n interessante en verhelderende blik op hierdie veelbewoë tyd en die politieke besluite wat in hierdie tyd geneem is.
As samesteller is hy verantwoordelik vir Buhr van die Bokveld: ’n Sprankelende intelligensie. Dit is ’n bloemlesing uit die werke van die vroeggestorwe joernalis Johann Buhr.
Publikasies
Publikasies uit sy pen sluit in:
Woudlangstertjie
Die woudlangstertjie (Oreophilais robertsi) is 'n endemiese algemene standvoël van woudrande en varingveld aan bergwoudrand in die hoogland van Oos-Zimbabwe. Hulle kom in pare of groepies voor en is luidrigtige voëls. Die voël is 14 cm groot en weeg 10 gram. In Engels staan die voël bekend as die Roberts's warbler.
Leucosolenia minuta
Leucosolenia minuta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1943 deur Tanita.
Dirk Laufs
Ds. Dirk Laufs (gebore Potchefstroom, 12 Februarie 1947) was tussen 1972 en sy emeritaat in 2004 predikant in ses gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Herkoms en opleiding
Aan die PU vir CHO het hy in 1967 sy B.A. verwerf en in 1971 die graad Th.B, waarna ook die Th.M. aan die PUK. Op universiteit het hy in 1966 en 1967 in die studenteraad gedien, terwyl hy in 1968 koshuisprimarius was.
Ds. G.P. Scheeprs het Laufs op 25 Januarie 1969 in die Gereformeerde kerk Thabazimbi met Petronella Jacoba (Ronél) Coetzee in die eg verbind. Sy is op 10 Augustus 1946 as ‘n dogter van Tjaart Andries Coetzee (26 Julie 1921) en Petronella Jacoba Venter (11 September 1924) gebore. Uit hul huwelik is drie kinders gebore: Petronella Jacoba (3 September 1973), Gerhardus Hendrik (26 November 1974) en Maria Elizabeth (11 April 1978).
Gemeentebediening
Ds. Laufs se gemeentebediening het in 1972 begin toe hy bevestig is in sy eerste gemeente, Bethulie. Vyf jaar later het die gesin na Die Moot (nou Hartbeespoort) verhuis, maar net sowat ’n jaar daar gebly toe ds. Laufs die beroep aanneem na Voortrekkerhoogte vir nog ’n sowat jaar lange bediening. Hierna is hulle in 1977 na Noord-Kaapland waar ds. Laufs die gemeente Olifantshoek tot 1982 bedien het, toe hy die beroep aanvaar na Durban-Wes. In 1989, die jaar voor die gemeente ontbind het, het ds. Laufs ’n beroep aangeneem na sy laaste werkkring, Alberton-Wes, waar hy die volgende 15 sou bly tot sy emeritaat in 2004.
Ds. Laufs se persoonlike roepingsbewuswording het hom op jeugdige ouderdom reeds laat besluit om vir predikant te leer. Hy beskryf die deurlopende ervaring van Gods genade as die hoogtepunt van sy bediening, ten spyte van die geestelike, emosionele en liggaamlike eise wat die bediening aan hom gestel het. Vir hom was die groot uitdaging om die kerk steeds “semper reformanda” te bly hou te midde van ongeregverdigde en ongegronde sogenaamde konserwatisme. Hy som sy lewensfilosofie kortliks op as: Soli Deo Gloria.
Gesinslewe
Ds. Laufs is op Saterdag 19 Junie 2021 met sy tweede vrou, Eline, getroud nadat sy eerste vrou, Ronel, op 29 April 2021 oorlede is.
Helga Uys
Helga Maria Uys (née Bassel) (2 Julie 1908 – 26 Mei 1969) was 'n Duits-gebore konsertpianis en klavieronderwyseres van Joodse afkoms. Sy was getroud met Hannes Uys en hulle het twee kinders gehad, die bekende konsertpianis Tessa Uys, en die bekroonde satirikus, verhoogkunstenaar en skrywer Pieter-Dirk Uys. Sy het in 1969 op 60-jarige ouderdom haar eie lewe geneem.
Lewe
Uys is in 1908 in 'n Joodse gesin gebore as Helga Maria Bassel, die dogter van 'n kantor in 'n Weense sinagoge. Sy het hierdie feit haar hele lewe lank vir haar gesin weerhou. Sy het die klavier bestudeer in Berlyn, en was teen die 1930's 'n bekende konsertpianis in Duitsland. Haar nie-Joodse verloofde, Franz Michels, 'n professor in geologie en 'n komponis, is deur die Nazi-owerhede onder druk geplaas om die verlowing te verbreek.
In 1935 is sy deur die Reichskulturkammer ('n Nazi kulturele owerheid wat in 1933 opgerig is om Joodse kunstenaars te verdryf) uit die Reichsmusikkammer, 'n belangrike professionele liggaam, geskors, en in pleks daarvan aangewys as 'n lid van die Ryksvereniging van Nie-Ariese Christene. Alhoewel die Nazi-owerhede nie 'n verduideliking vir hul besluit verskaf het nie, het Uys se dogter gesê dat daaropvolgende navorsing deur Aubrey Pomerance, die hoofargivaris by die Joodse Museum in Berlyn, vasgestel het dat Uys onder Nazi-regulasies as "volledig-Joods" geklassifiseer is, en dus in haar beroep onderdruk moes word en nie anders as ander Jode behandel kon word nie, al het sy haar in 1933 tot die Christendom bekeer. In 1936, toe 'n vriend van haar voormalige verloofde haar 'n wenk gegee het daar nog erger vervolging te wagte kon wees, het sy en haar broer Gerhard met Franz se hulp na Suid-Afrika gevlug, waar sy met haar musiekloopbaan kon voortgaan. Sy kon daarin slaag om haar Blüthnerklavier, die klavier waarop sy haar dogter Tessa ('n konsertpianis wat tans in Londen woon) geleer het, saam te neem Suid-Afrika toe. Die klavier is in 1913 deur Blüthner, die beroemde klaviervervaardiger in Leipzig, gebou. Uys het dit in 1930 tweedehands in Berlyn gekoop.
Later, tydens 'n konsert in die Kaapstadse stadsaal, het sy Hannes Uys, 'n rekenmeester en musikant wat die orrel in die NG Kerk gespeel het, ontmoet. Hy is as Johannes Dirk Jacobus Uys op 9 Desember 1906 in die Paarl gebore, en was 'n Calvinistiese Afrikaner van die vierde generasie en van Nederlandse en Belgiese Hugenote afkoms. Sy het in 1943 op 36-jarige ouderdom met hom getrou. Hulle het twee kinders gehad, die konsertpianis Tessa Uys, gebore in 1948, net nadat haar ouers in die tweeverdieping-grasdakhuis in Pinelands ingetrek het waar Uys se klavier gestaan het voor dit in Februarie 2004 uit mekaar gehaal is vir die terugtog Duitsland toe en die satirikus, verhoogkunstenaar en skrywer Pieter-Dirk Uys (gebore in 1945). Die kinders is as Afrikaner Christene grootgemaak in die Calvinistiese tradisie van die NG Kerk. Hul moeder het hulle aangemoedig om hul Afrikanerskap eerder as die Judaïsme te omhels.
Voor haar selfmoord in 1969 het Helga nooit met haar kinders oor haar droefgeestige en tragiese verlede gepraat nie. Omdat sy weinig oor haar Joodse verlede met haar kinders gepraat het was dit eers in 2003, nadat haar dogter Tessa by die Joodse museum in Berlyn deur haar moeder se dokumente gegaan het, dat sy met behulp van Aubrey Pomerance, hoof van die argiewe, uitgevind het dat haar moeder ten volle Joods was. Na onderhandelinge met Pomerance het Tessa tot die gevolgtrekking dat haar moeder se klavier na Berlyn moet terugkeer ten einde die sirkel te voltooi. Uys se Blüthnerklavier is die laaste keer in Februarie 2004 in die familiehuis in Kaapstad gespeel. Die volgende dag is die vleuelklavier teruggeneem na Blüthner se kantore in Leipzig vir restourasiewerk, voordat dit permanent in die Joodse museum in Berlyn tentoongestel is.
Hendrik VII van Engeland
Hendrik VII (Engels: Henry VII; 28 Januarie 1457 – 21 April 1509) was van 22 Augustus 1485 tot met sy dood koning van Engeland en lord van Ierland. Hy was die eerste koning van die Huis van Tudor.
Hendrik was die seun van Edmund Tudor, 1ste Graaf van Richmond, die halfbroer van koning Hendrik VI van Engeland, en lady Margaret Beaufort, ’n afstammeling van koning Eduard III. Van sy pa het hy die titel Graaf van Richmond geërf en van sy ma sy twyfelagtige aanspraak op die troon. Hy is in Pembroke, Wallis, gebore, maar het in Bretagne, Frankryk, in ballingskap grootgeword, waarheen hy gevlug het van die konings van die Huis van York.
Bewind
Ná die mislukking van die opstand van sy neef, die Hertog van Buckingham, het Hendrik die belangrikste mededinger vir die Huis van Lancaster geword. Met die steun van die skoonfamilie van wyle koning Eduard IV (York), het hy en sy mag van sowat 5 000 soldate in Wallis geland en Engeland binnegeval.
Hulle het die mag van York onder Richard III in 1485 verslaan in die Slag van Bosworth. Dit het die einde van die langdurige Oorlog van die Rose tussen die Huis van Lancaster en die Huis van York teweeggebring. Hendrik is toe as koning aangewys. Sy aanspraak op die troon was twyfelagtig en gebaseer op ’n geskiedenis van buite-egtelike kinders en onwettige opvolging, maar die parlement kon as koning kies wie hulle wou.
Ná die lang burgeroorlog was Hendrik se eerste taak om sy mag te vestig en ander onwettige aanspraakmakers op die troon te ontmoedig. Hy het dit deels bereik deur die mag van die adel te ondermyn en verdeel. Hy het ook getrou met Elizabeth van York, die dogter en erfgenaam van koning Eduard IV. So het hy die huise van York en Tudor verenig en sy eie aanspraak versterk.
Hendrik het ’n verbond met Spanje gesluit deur die huwelik van sy seun Arthur Tudor met Catharina van Aragon, met Skotland deur die huwelik van sy dogter Margaret met koning Jakobus IV van Skotland en met die Duitsland van keiser Maximiliaan I.
Laaste jare
In 1502 is Hendrik getref deur ’n dubbele slag wat hy nooit heeltemal te bowe sou kom nie: Eers is sy seun en erfgenaam, die pasgetroude Arthur, in ’n epidemie dood en enkele maande later sy vrou in haar kraambed. Aangesien hy wou voorkom dat die onderhandelinge wat gelei het tot die huwelik van sy seun met Catharina van Aragon skipbreuk ly, het hy ’n huwelik tussen Catharina en sy jonger seun Hendrik gereël.
Hendrik VII is in 1509 dood, volgens Alison Weir aan tuberkulose. Hy is in Westminster-abdy begrawe. Hy is opgevolg deur sy tweede oudste seun, Hendrik VIII.
Kinders
Hendrik en Elizabeth het sewe kinders gehad:
Onomatopee
Ouers wat hulle kinders leer praat maak dikwels van onomatopee gebruik. So kan 'n hond as 'n woef, 'n kat as 'n miaau en 'n koei as 'n moo beskryf word. Reduplikasie (verdubbeling van woorde) word ook soms ingespan, so kan 'n trein as 'n tjoek-tjoek en 'n kar as 'n toet-toet beskryf word.
Onomatopee kom in alle tale voor. Die woord vir kat in Chinees is byvoorbeeld "māo" (貓/猫).
Leucosolenia mollis
Leucosolenia mollis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1941 deur Tanita.
Tintinnabuli
Tintinnabuli (enkelvoud tintinnabulum; uit Latyn tintinnabulum, "'n klok") is 'n komposisionele styl wat deur die Estiese komponis Arvo Pärt geskep is en wat die eerste in sy Für Alina in 1976 gebruik is en later weer in Spiegel im Spiegel in 1978. Dit is 'n eenvoudige styl wat deur Pärt se ondervinding met koraalgesang beïnvloed is.
Edward Gibson
Edward George Gibson (8 November 1936 – ) is 'n voormalige Amerikaanse Nasa-ruimtevaarder, vlieënier, ingenieur en fisikus.
Na skool gradueer hy aan die Universiteit van Rochester en die California Institute of Technology. Hy word 'n navorsingsassistent in vuurpylaandrywing terwyl hy studeer en word uiteindelik 'n navorsingswetenskaplike vir Philco Corporation totdat hy gekeur word as deel van Ruimtevaardergroep 4 vir Nasa in 1965. Hy werk as deel van die ondersteuningspan vir Apollo 12 en daarna word hy deel van die ontwikkelingspan vir Skylab. In 1973–1974 maak hy sy enigste vlug in die ruimte as deel van die derde bemande span vir die Skylab-4 missie. Tesame met Gerald P. Carr en William R. Pogue bring hy 84 dae in die ruimte deur. Hy bedank uit Nasa in 1974 maar keer terug in 1977. Hy bedank uit Nasa vir die laaste keer in 1982.
Fynblaarrooihout
Die Fynblaarrooihout (Ochna serrulata) is 'n boom wat voorkom van die suidelike Wes-Kaap tot in KwaZulu-Natal en Gauteng. Die boom kom meer voor as 'n struik asook Eswatini en Lesotho. Die blomme is geel, welriekend en ongeveer 2 cm in deursnee.
Die boom se FSA-nommer is 479.1
Dronninglund
Dronninglund is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Vendsysselstreek.
Voormalige munisipaliteit
Die oppervlakte beslaan 316,23 km². Die voormalige munisipaliteit het uit 7 672 mans en 7 541 vroue inwoners bestaan (2005). Die Dronninglund-munisipaliteit val sedert 2007 onder die nuutgevormde Brønderslev-munisipaliteit.
Plek
Daar bly in Dronninglund 3 196 inwoners (2011). Besienswaardighede sluit die Dronninglund Slot en Dorf Mølle in.
Heerlen
Heerlen (Limburgs: Heële, ook wel Haelder of Haerle) is 'n stad en munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Limburg, wat aan die Duitse deelstaat Noordryn-Wesfale grens. Die munisipale gebied het sowat 89 000 inwoners (2012) en 'n oppervlakte van 46 km². Die stad Heerlen bestaan uit drie stadsdele: Heerlen-Noord, Heerlen-Stad en Heerlen-Zuid.
Plekke
Plekke in die munisipale gebied van Heerlen:
Benzenrade, Bovenste Caumer, De Euren, De Hees, GMS, Heerlen-Centrum, Heerlerbaan, Heerlerheide, Heihoven, Hoensbroek, Hondsrug, Imstenrade, Koningsbeemd, Meezenbroek, Molenberg, Musschenbroek, Onderste Caumer, Palemig, Schurenberg, Ten Esschen, Terschuren, Terworm, Vrank, Welten en Zeswegen.
Isotope van berkelium
Die chemiese element berkelium (Bk), met ’n atoommassa van ongeveer 247 u, het geen stabiele isotope nie en word dus as ’n radioaktiewe element geklassifiseer. Die 19 isotope is onstabiel en het ’n relatief kort halfleeftyd (die meeste minder as ’n uur).
In die natuur kom geen berkelium voor nie; alle isotope is sinteties in ’n laboratorium berei. Die eerste sintetiese isotoop was 243Bk, in 1949.
Kaneelborssanger
Die Kaneelborssanger (Euryptila subcinnamomea) is 'n endemiese, skaars en gelokaliseerde standvoël wat leef in struik bedekte, klipperige heuwelhange en klowe. Hulle is sku en kruip tussen groot klippe rond en verdwyn dikwels in skeure. Die voël is 12 cm groot en weeg 10 – 13 gram. In Engels staan die voël bekend as die Cinnamon-breasted Warbler.
2012 VP113
is ’n sednoïde en die voorwerp in die Sonnestelsel met die grootste bekende perihelium (naaste afstand aan die Son), selfs groter as dié van Sedna. Tog is se afelium (verste afstand) net omtrent die helfte van Sedna s’n. Die ontdekking van die kleinplaneet is op 26 Maart 2014 bekend gemaak.
Die liggaam het ’n absolute magnitude van 4, wat beteken dit is moontlik ’n dwergplaneet. Daar word verwag hy sal omtrent die helfte so groot soos Sedna wees en net so groot soos Huya. Die ooreenstemming tussen se wentelbaan en dié van ander uiters ver voorwerpe in die Sonnestelsel laat die ontdekkers, Scott Sheppard en Chad Trujillo, vermoed die hipotetiese Planeet Nege is daarvoor verantwoordelik.
Sy oppervlak het vermoedelik ’n pienk tint vanweë chemiese veranderings wat veroorsaak word deur bestraling op bevrore water, metaan en koolstofdioksied. Hierdie kleur stem ooreen met dié van formasies in die gasreusstreek en nie die klassieke Kuipergordel, wat deur rooi voorwerpe oorheers word, nie.
Ed Kemmer
Ed Kemmer (29 Oktober 1921 – 9 November 2004) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Spider (1958) en in die televisiereekse Lux Video Theatre (1950), Space Patrol (1950), en The Dick Powell Theatre (1961).
Klas A-tenklokomotief
Die Klas A 4-8-2T tenklokomtief is 'n Suid-Afrikaanse stoomlokomotief vanuit die negentiende eeu. Dit was oorspronklik 'n Klas D lokomotief van die Natalse Regeringspoorweë.
Kia Ray
Die Kia Ray is 'n kompakte elektriese motorvoertuig wat sedert 2012 deur die Suid-Koreaanse vervaardiger Kia vervaardig word.
Munster
Munster is 'n klein kusdorp in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit lê in die Ray Nkonyeni Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Ugu-distriksmunisipaliteit ressorteer. In 2001 het hier 114 mense gewoon, en geen aparte statistiek was vir die 2011-sensus beskikbaar nie.
Java-eiland
Java-eiland is 'n woonbuurt op 'n skiereiland in die Oostelike Hawegebied van Amsterdam.
Geskiedenis
Daar is aan die einde van die 19de eeu met die aanleg van die skiereiland in die IJ begin. Aanvanklik was die eiland 'n golfbreker vir die Oostelijke Handelskade, net soos die naasliggende KNSM-eiland. Later word dit met die IJkade uitgebrei, en met baggermateriaal uit die Noordseekanaal hoër gemaak. Op die haweterrein wat so ontstaan word ondermeer die Stoomvaart-Maatskappy 'Nederland' wat lyndienste na Nederlands-Indië onderhou het gevestig. Na die Tweede Wêreldoorlog daal handel met die Ooste in die 1950s as gevolg van die dekolonisasie van Indonesië. In die 1980s neem krakers, kunstenaars en stadsnomade besit van die gebied.
In die negentigerjare word die gebied herontwikkel tot woonbuurt volgens 'n plan van die Amsterdamse argitek Sjoerd Soeters. Alle bebouing word gesloop, op een gebou van die Samenwerkende Havenbedrijven (SHB) na. Aan die noordekant van die eiland loop 'n ontsluitingsweg, en die eiland word deursny deur vier gragte (anno 1995) met postmodernistiese gragtehuise van verskillende argitekte, en fiets- en loopbrûe van Guy Rombouts en Monika Droste. Die westepunt van die eiland is nog leeg; aan die oostekant sluit dit via twee geboue van die Switserse buro Diener & Diener en die Azartplein (met eindpunt van tramlijn 10) aan by die KNSM-eiland.
Nia Vardalos
Nia Vardalos (gebore 24 September 1962) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente My Big Fat Greek Wedding (2002), I Hate Valentine's Day (2009), en My Big Fat Greek Wedding 2 (2016), en in die televisiereeks My Big Fat Greek Life (2003).
Hedwig van Pole
Hedwig van Pole (dikwels ook Sint Hedwig van Pole, Hedwig van Anjou, Pools: Jadwiga Andegaweńska,...„van Anjou“, Latyn: Hedvigis; * 3 Oktober 1373 in Boeda (Ofen); † 17 Julie 1399 in Krakow) was die dogter van koning Lodewyk van Pole, Hongarye en Kroasië uit die huis van Anjou, 'n manlike sylyn van die Huis van Capet, en sy eggenote Elisabeth van Bosnië, dogter van die Bosniese Ban, Stjepan II Kotromanić, en Elisabeth van Koejawië.
Sy was vanaf 1384 tot met haar afsterwe in 1399 heerseres en koningin van Pole en is in 1997 heilig verklaar.
Koninklike titulatuur
Hedwig se amptelike titel was, net soos dié van Anna Jagiellonica, inderdaad Król Jadwiga, oftewel Koning van Pole, aangesien sy uit eie reg oor die koninkryk geheers het. Die gekroonde heersers van Pole het hierdie titel sonder aansien van hul geslag gedra. Die eggenotes van konings het die titel "koningin" eers kragtens 'n koninklike huwelik verwerf sodat die Poolse titel Królowa spesifiek na die koning se eggenote verwys het.
Nadat die Roomse Katolisisme deur koning Johan II Kasimir kragtens die sogenaamde Lembergse Eed in 1656 tot staatsgodsdiens verklaar is, word ook na Maria, die moeder van Jesus van Nasaret, as Królowa Polski verwys.
Lewe
Hedwig het haarself in Krakow gevestig waar sy op 15 Oktober 1384, kort ná haar elfde verjaardag, gekroon is. Haar verlowing met hertog Willem van Habsburg, wat deur die Huis van Habsburg as 'n politieke instrument beskou is waardeur hulle hul invloed in die oostelike Sentraal-Europa sou kon vergroot het, is herroep en skadevergoeding hiervoor aan die Habsburgers toegestaan. Pole was sodoende in staat om 'n meer geskikte politieke alliansie te smee.
Die Duitse Orde was in hierdie tydperk op die hoogtepunt van sy mag en het met sy oorlogsvoering en magsuitbreiding in die Baltiese lande, veral sy militêre optrede teen die Litauers, sowel die nog heidense Grootvorstedom Litaue asook die christelike Koninkryk Pole bedreig. Die Hertogdom Pommerelle, wat van oudsher deel van Pole uitgemaak het, is reeds in 1308 deur die Orde geannekseer, sodat Pole van die handelspaaie langs die Oossee afgesny was. Omstreeks 1330 het Pole selfs oorlog teen die Orde gevoer wat eers ná 'n aantal militêre neerlae vir Pole beëindig is. Pole was genoodsaak om Pommerelle en Kulmerland aan die Orde af te staan – 'n verlies wat in Pole steeds as vernederend ervaar is.
As gevolg van die Unie van Krewo is Hedwig in 1386 deur die Poolse adel met die Litause grootvors Jogaila (Pools: Władysław II. Jagiełło) getrou. Aanvanklik het die groot ouderdomsverskil – Jogaila was sowat veertig jaar oud – die verhouding belemmer en Hedwig se weerstand uitgelok, maar uiteindelik het sy die staatsbelange bo haar persoonlike geluk geplaas. Die huwelik het nogtans jare lank kinderloos gebly.
In Maart 1386 is Hedwig saam met Jogaila – wat vervolgens as Władysław II Jagiełło bekend gestaan het – 'n tweede keer gekroon. Sodoende het twee regente, wat in politieke opsig oor dieselfde regte beskik het en met mekaar getroud was, gemeenskaplik oor Pole-Litaue geheers. Vir die huwelik het Jogaila homself laat doop en die hartland van Litaue laat kersten.
Hedwig, wat in haar tyd as beeldskoon en musikaal beskryf is, het 'n hele aantal tale vlot gepraat en het uitstekende opleiding ontvang. As 'n diep religieuse vrou het sy haar aan bejaarde- en armesorg gewy en uiters gewild by die volk geraak. Daar is steeds baie legendes rondom Hedwig se dade van barmhartigheid.
Hedwig is op 17 Julie 1399 ná die geboorte van haar eerste kind, wat nie oorleef het nie, in haar kraambed oorlede. Jogaila het op die Poolse troon gebly om die stamvader van die latere Jagiëllone-konings te word. Sy seuns uit 'n latere huwelik het hom as Poolse heersers opgevolg.
In haar testament het Hedwig haar boedel aan die Krakowse Akademie nagelaat wat in 1364 gestig is en tans as Jagiëllone-universiteit een van die oudste tersiêre onderwysinstellings in Europa vorm.
Nasleep
Koning(in) Hedwig het as legendariese figuur in die nasionale bewussyn van Pole bewaar gebly en word ook 600 jaar ná haar afsterwe vereer. Sy is in die kerkskip van die Krakowse Wawel-katedraal ter ruste gelê. Nadat sy op 8 Augustus 1986 salig verklaar is, het pous Johannes Paulus II haar op 8 Junie 1997 te Krakow heilig verklaar.
YouTube-speelknoppie
YouTube Creator Rewards (Engels vir  skeppertoekennings), meer algemeen bekend as YouTube Play Buttons (speelknoppies), is 'n erkenning deur YouTube vir die mees populêre kanale op die platform. Dit is apart van die YouTube-toekennings wat bedoel is om die beste gehalte-video's te erken; die YouTube Skepperbelonings is uitsluitlik gebaseer op 'n kanaal se intekenaartal.
Daar is drie vlakke van belonings —
Leucosolenia nautilia
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur De Laubenfels.
YouTube-speelknoppie
Geskiedenis
By VidCon 2012 se bedryfsdag, het YouTube se uitvoerende hoof, Tim Shey, die Goue-speelknoppie bekendgestel. Dit word toegeken aan die skeppers met meer as een miljoen intekenaars. Tydens die aankondiging het 78 kanale gekwalifiseer vir die toekenning. Daarbenewens het Shey aangekondig dat kanale met meer as 100,000 mense 'n $500 geskenkkaart sal ontvang en 'n DSLR-kamera. Kanale met meer as 100,000 mense sou later in aanmerking kom om 'n Silwerspeelknoppie te ontvang.
Drie jaar later, tydens die VidCon 2015, het YouTube se vise-president vir produkbestuur, Matthew Glotzbach aangekondig dat die Diamand-speelknoppie bekendgestel is, en dat dit toegeken sal word aan kanale met meer as tienmiljoen intekenaars.
Erdvark
Die erdvark (Orycteropus afer) is 'n soogdier wat in Afrika voorkom en snags aktief is. Dit is die enigste oorlewende spesie van die soogdierorde Tubulidentata (buistandige). Die dier staan ook bekend as die aardvark.
Die erdvark is oorspronklik in dieselfde orde geplaas as die miereter, luiaard en gordeldier, in die orde Edentata. In teenstelling met die miereterorde, het die aardvark wel tande: twintig in totaal; dit het egter geen voortande nie. Die tande het nie emalje nie en word gebruik om die rysmiere wat gevreet is, te vergruis voordat hulle afgesluk word.
Verspreiding
Erdvarke word meestal in gebiede in Suid- en Oos-Afrika gevind en kan in 'n verskeidenheid habitatte aangetref word: grasvlaktes, bosvelde of woude – enige plek waar daar 'n voldoende aantal miere en termiete is.
Gewoontes
Hierdie kleurblinde dier grawe gate van 2 tot 3 meter diep met sy kragtige kloue, dieper gate is ook al waargeneem. In sagte grond kan 'n erdvark selfs vinniger grawe as 'n aantal mense met grawe. Die dier bly in hierdie gate tot ná donker, waarna dit uitkom om mier- en termietneste aan te val. Deur die dag slaap dit opgekrul. Erdvarke is alleenlopers en mannetjies en wyfies het elk hulle eie gat. Hulle is moontlik gebiedsgebonde diere en sal dieselfde netwerk paai vir omtrent 'n week bly volg.
Wanneer die erdvark na kos soek, dek hy 'n 30 m-wye strook aarde in 'n sig-sag beweging en sal hy met sy snoet naby die grond snuffel, sy ore na vore gebeur. Wanneer 'n termiet- of miernes teëgekom word, sal die erdvark die nes oopbreek deur met sy kragtige kloue daarin te grawe: die insekte word dan met die dier se lang, taai, gespitste tong opgetel. Sy tong kan 250 – 300 mm uit sy mond gesteek word. Behalwe termiete en miere, sal die erdvark soms ook ander insekte vreet. Dit is ook al waargeneem dat erdvarke muise vreet. Hulle nuttig ook die vrugte van 'n wilde komkommer, die sogenaamde "gemsbok komkommer", as 'n ekstra bron van water wat van die vogtige inhoud van die komkommers verkry kan word.
'n Ongewone gewoonte van die erdvark is dat die dier sy ontlasting begrawe. Hulle grawe dikwels 10 cm-diepe gate waarin die uitwerpsels in begrawe word. Dit word moontlik gedoen om bespeuring deur ander erdvarke te voorkom.
Voortplanting
Dit blyk dat erdvarke hulself nie tot een paarmaat beperk nie. Die teorie word deels gebaseer op die feit dat slegs die wyfies hul tuisgebiede konsekwent instandhou. Die wyfie is vir 7 maande dragtig, waarna sy geboorte gee aan een kleintjie, alhoewel tweelinge ook soms voorkom. Die tyd van geboorte wissel van plek tot plek. Na geboorte weeg die 550 mm-lange kleintjies tussen 1,8 en 2 kg. Die kleintjies bly in die gat waarin hulle gebore is vir 'n aantal weke, waarna hulle snags met hul moeder sal uitbeweeg op soek na voedsel. Op ses maande grawe 'n erdvark sy eie gat, maar sal tot die volgende paarseisoen met sy moeder geassosieer bly. Twee jaar na geboorte is 'n erdvark geslagsryp. In een genoteerde geval was die ouderdom van 'n erdvark 9,5 jaar.
Maggie Grace
Maggie Grace (gebore 21 September 1983) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Taken (2008) en in die televisiereekse Lost (2004), Californication (2007), en Fear the Walking Dead (2015).
Dorf Mølle
Dorf Mølle is ’n windmeul en ’n watermeul wat 6 km noord van die Deense dorp, Dronninglund, aan die Vensysselstreek, geleë is. Die tuin met die geboue daar naby word as ’n museum ingespan.
Tindareos
Tindareos (Grieks: Τυνδάρεος) was in die Griekse mitologie ’n koning van Sparta. Hy was die seun van Oibalos (of Perieres) en Gorgofone.
Gesin
Hy het getrou met prinses Leda, by wie hy die pa was van Kastor, Klitemnestra, Timandra, Foibe en Filonoë. Hy was ook die stiefpa van Helena van Troje en Polluks.
Mitologie
Toe Tuestes beheer in Micene oorneem, het sy twee verbanne broerskinders, Agamemnon en Menelaos, na Sparta gekom waar hulle as gaste ontvang is en ’n paar jaar gewoon het. Die prinse het eindelik met twee van Tindareos se dogters, onderskeidelik Klitemnestra en Helena, getrou.
Vloek van die godin
Terwyl Tindareos offerande aan die gode gemaak het, het hy van Afrodite vergeet. Die godin was woedend en het gesorg dat sy dogters twee en drie keer getrou en hulle mans verlaat het.
Helena en die Trojaanse Oorlog
thumb|links|140px|Helena van Troje.
Tindareos se stiefdogter, Helena, was die beeldskoonste vrou in die wêreld en toe dit tyd word dat sy trou, het konings en prinse om haar hand meegeding. Onder die mededingers was Odusseus, Menesteus, Alias die Grote, Patroklos en Idomeneus. Tindareos wou nie ’n man vir Helena kies nie, omdat hy bang was hy kom die ander vryers te na. Odusseus het toe met ’n voorstel vorendag gekom in ruil vir ’n goeie woordjie van Tindareos in sy hofmakery van Penelope: Tindareos moes die vryers ’n eed laat aflê dat hulle Helena se huwelik sou verdedig, maak nie saak wie Tindareos as haar man kies nie. Menelaos het gewen, die res van die vryers het die eed afgelê en Helena en Menelaos is getroud. Eindelik het Tindareos geabdikeer ten gunste van sy skoonseun, en Menelaos het koning geword.
’n Paar jaar later het Afrodite Helena aan Paris van Troje belowe nadat hy haar ’n kompetisie laat wen het teen Hera en Atena. Paris het haar toe uit die Spartaanse paleis gaan steel en na Troje geneem. Menelaos het die eed aan Tindareos gebruik om al die Grieke sover te kry om na Troje op te ruk om Helena terug te kry, en dit het aanleiding tot die Trojaanse Oorlog gegee.
Fort Crealock
Fort Crealock is 'n fort wat tydens die Anglo-Zoeloeoorlog opgerig is om 'n drif deur die Matigulurivier (aMatikulu) te beskerm.
Hierdie fort was langs die huidige R102-pad by die Amatikulubrug by Gingindlovu geleë. Teenswoordig staan die Hoërskool Isinyabusi op die terrein en slegs sekere grondverskuiwings het oorgebly van die destydse vesting. Dit dra die naam van 'n militêre sekeretaris uit die tyd met die naam van luit.-kol. J.N. Crealock.
Kent
Kent is 'n graafskap in die suidweste van Engeland, in die Verenigde Koninkryk. Die graafskap het 'n geskatte bevolking van 1 832 300 in 2017 gehad.
Agtergrond
Die graafskap grens aan Groter Londen in die noordweste, Surrey in die weste en Oos-Sussex in die suidweste, en Essex in die noorde oor die riviermonding van die Teemsrivier. Dit het 'n uitsig na die Franse departement Pas-de-Calais oor die Straat van Dover. Die distriksdorp is Maidstone. Dit is die vyfde mees bevolkte graafskap in Engeland en die mees bevolkte nie-Metropolitaanse graafskap.
Kent was een van die eerste Britse gebiede wat deur Germaanse stamme gevestig is, veral die Jute, na die onttrekking van die Romeine. Die Katedraal van Kantelberg in Kent, die oudste katedraal in Engeland, was die setel van die aartsbiskoppe van Kantelberg sedert die bekering van Engeland tot die Christendom wat in die 6de eeu met Sint Augustinus begin het.
Die Katedraal van Rochester in Medway is Engeland se tweede oudste katedraal. Geleë tussen Londen en die Straat van Dover, wat Engeland van die vasteland van Europa skei, was Kent die omgewing vir beide konflik en diplomasie, insluitend die Slag om Brittanje in die Tweede Wêreldoorlog en die Leeds Castle-vredessamesprekings van 1978 en 2004.
Engeland het staatgemaak op die graafskap se hawens om oorlogskepe deur baie van sy geskiedenis te voorsien; die Cinque Ports in die 10de–14de eeue en Chatham Dockyard in die 16de–20ste eeue was van besondere belang. Frankryk kan duidelik gesien word in mooi weer vanaf Folkestone en die Wit kranse van Dover. Heuwels in die vorm van die North Downs en die Greensand Ridge strek oor die lengte van die graafskap. In die Vale of Holmesdale na die suide is die meeste van die graafskap se 26 kastele.
Geskiedenis
Die naam Kent kan afgelei word van die Britoniese woord cantus, wat "rand" of "grens" beteken, wat vermoedelik na die oostelike deel van die kus verwys. Julius Caesar het omstreeks 51 v.C. die gebied Cantium of "Land van die Cantiaci" genoem.
In 597 het pous Gregorius I Augustinus van Kantelberg aangestel as die eerste aartsbiskop van Kantelberg. Die jaar tevore kon Augustinus koning Æthelberht tot die Christendom bekeer. Die Bisdom Kantelberg het Engeland se eerste biskoplike setel geword en bly tot vandag toe die Christelike sentrum van die Verenigde Koninkryk en die Anglikaanse Kerk.
In die 11de eeu het die mense van Kent die leuse "Invicta" ("onoorwonne") aangeneem, maar dit is verwerp deur die daaropvolgende inval in Engeland in 1066 deur Willem die Veroweraar. Die inwoners het vir 'n lang tyd weerstand gebied, wat daartoe gelei het dat Kent in 1067 'n semi-outonome graafskap geword het. William se halfbroer, Odo van Bayeux, is heerser van die graafskap gemaak.
Eukarioot
Eukariote is lede van die domein Eukaryota: organismes wat organelle binne-in hul selle bevat, soos die selkern, golgi-apparaat, mitochondrium en in plante, chloroplaste. Die domein bevat alle plante, diere, alge, swamme en protiste.