cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Klerikalisme
Verhouding tussen Kerk en staat
Onder invloed van die idees van die Verligting is die skeiding van kerk en staat aan die einde van die 18de eeu in die meeste Wes-Europese lande en die Verenigde State geïmplementeer. Hierdie skeiding kon egter nooit, of sou nooit, ten volle toegepas word nie, en die kerklike owerhede het boonop op verskeie maniere probeer om hul invloed te herwin. Dit kon daartoe lei dat die voorskrifte van die kerklike owerhede opgedwing word aan gelowiges. So kon bepaalde boeke byvoorbeeld verbied word, of bepaal word dat gelowiges nie met iemand van 'n ander geloof mag trou nie of slegs 'n lid van Katolieke organisasie mag wees, of dat hul moet stem vir 'n politieke party met 'n Katolieke grondslag. Kerkowerhede het ook probeer om die onderwys te beïnvloed. Dit het neerslag gevind in die skoolstryd, wat byvoorbeeld in Nederland en België afgespeel het. Daarbenewens het kerkowerhede probeer om staatswetgewing in ooreenstemming met kerkleerstellings te bring. In sekere lande soos Portugal en Spanje en in 'n mindere mate Ierland, het klerikalisme gedy.
Teenoor hierdie ontwikkelinge, wat op sy eie manier in elke land plaasgevind het, het sekulêre teenbewegings ontstaan, soos die sekularisasie wat in Frankryk plaasgevind het.
Die omgekeerde is ook nie ongewoon nie. In die Verenigde Koninkryk van Nederland (1815-1830) was koning Willem I nadruklik betrokke by godsdienstige aangeleenthede, sowel dié van Protestante as dié van Katolieke. In die Anglikaanse Kerk is die Britse koning of koningin byvoorbeeld formeel die hoof van die denominasie.
Verhouding tussen kerk en gelowiges
'n Ander betekenis van die woord "klerikalisme" is die eienskap waarvolgens geestelikes hulself onttrek van wêreldse sake en hul terugtrek in hul eie wêreld met hul eie waarhede, sonder om te besef wat in die werklike wêreld aangaan. In hierdie opsig is die woorde van die prefek van die Vatikaanse-gemeente vir geestelikes, Beniamino Stella van belang: "Klerikalisme is vir beide priesters en die gewone gelowige skadelik".
David Oistrakh
David Fyodorovich Oistrakh (Russies: Давид Фёдорович Ойстрах; Dawid Fjodorowitsj Oistrach), – 24 Oktober 1974, was ’n Sowjetse vioolspeler en -virtuoos van Joodse afkoms. Sy opnames en uitvoerings van Dmitri Sjostakowitsj se concerto's is veral bekend, maar hy het ook klassieke concerto's uitgevoer. Hy het saam met orkeste in Rusland, Europa en die Verenigde State van Amerika gespeel.
Lewe
Oistrakh is in die stad Odessa aan die Swartsee gebore – sy pa was Fishl Oistrakh en sy ma Beyle (gebore Stepanovsky). Hy het op vyfjarige ouderdom viool en altviool begin bestudeer. Op ses het hy sy debuut in Odessa gemaak en in 1923 ingeskryf by die Odessa-konservatorium, waar hy tot in 1926 studeer het. Hy het in 1927 as solis opgetree in Kiëf, waar hy die Aleksander Glazoenof-vioolconcerto gespeel het – en dit het gelei tot ’n uitnodiging om die volgende jaar die Tsjaikofski-vioolconcerto in Leningrad uit te voer saam met die stad se filharmoniese orkes.
In dieselfde jaar het hy na Moskou verhuis, waar hy sy vrou, Tamara Rotarewa, ’n pianis, ontmoet het. Hulle is ’n jaar later getroud. Van 1934 af het hy aan die Moskouse Konservatorium klasgegee, waar hy in 1939 ’n professor geword het.
Linda Cardellini
Linda Cardellini (gebore 25 Junie 1975) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Legally Blonde (2001), Scooby-Doo (2002), Brokeback Mountain (2005), en Avengers: Age of Ultron (2015).
David Oistrakh
Internasionale roem
Ná die oorlog is Oistrakh toegelaat om te reis. In 1949 het hy sy eerste concert in die Weste uitgevoer – in Helsinki. In 1951 het hy in Florence opgetree, in 1952 in Oos-Duitsland, in 1953 in Frankryk, in 1954 in Brittanje en eindelik, in 1955, is hy toegelaat om in die VSA te toer. Teen 1959 het hy ’n tweede loopbaan as dirigent begin vestig en in 1960 het hy die Lenin-prys gewen.
Teen sy sestigste verjaarsdag in 1968 is hy beskou as een van die grootste violiste van sy tyd. In 1964 het hy ’n hartaanval gehad en in 1974 is hy ná ’n tweede hartaanval oorlede.
Cladocroce spatula
Cladocroce spatula is 'n sponsspesie uit die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1902 deur Lundbeck als Chalina spatula.
Melrose, Johannesburg
Melrose is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se E-streek geleë.
Watsonia coccinea
Watsonia coccinea is 'n plant wat tot die genus Watsonia behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
Vragmotorbestuurder
'n Vragmotorbestuurder of trokdrywer is 'n mens wat as deel van sy of haar beroep vragmotors bestuur. Vragmotorbestuurders voorsien geïndustrialiseerde samelewings van 'n noodsaaklike diens deur roumateriaal en vervaardigde goedere tussen fabrieke en handels- en verspreidingssentrums te vervoer.
Claudio Morales
Claudio Morales (gebore 4 September 1969) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Skjulte spor (2000) en Forbrydelsen (2007).
Protogeskiedenis
Protogeskiedenis is ’n tydperk tussen die voorgeskiedenis en geskiedenis waartydens ’n kultuur of beskawing nog nie skrif ontwikkel het nie, maar ander kulture het reeds die bestaan van sulke groepe in hulle eie geskrifte aangeteken. In Europa word die Kelte en Germane byvoorbeeld as protohistories beskou toe hulle in Griekse en Romeinse bronne begin verskyn het.
Protogeskiedenis kan ook verwys na die oorgangstydperk tussen die begin van geletterdheid in ’n gemeenskap en die skryfwerk van die eerste historici. Die bewaring van ’n mondelinge tradisie kan sake ingewikkelder maak, want hulle kan ’n sekondêre historiese bron wees vir selfs vroeëre gebeure. Koloniale lande wat uit ’n geletterde en ongeletterde groep bestaan, word ook as protohistoriese situasies bestudeer.
Verder kan die term verwys na ’n tydperk waarin gefragmenteerde en eksterne historiese dokumente ontdek is wat nie noodwendig ’n ontwikkelde skryfstelsel behels nie. Die Proto-Drie Koninkryke-tydperk van Korea en Yayoi-tydperk van Japan, waaroor vroeë Europese ontdekkingsreisigers geskryf het, kan hiervolgens as prehistories beskou word.
Chronologie
Nes met voorgeskiedenis, is dit soms vir antropoloë moeilik om te bepaal of ’n kultuur prehistories of protohistories is. Data wissel aansienlik van kultuur tot kultuur, streek tot streek en selfs volgens die spesifieke datumstelsel wat gebruik word om tydperke aan te dui.
In sy eenvoudigste vorm volg protogeskiedenis dieselfde chronologie as voorgeskiedenis en is dit geskoei op die tegnologiese vordering van ’n volk met betrekking tot metallurgie:
Melrose Estate
Melrose Estate is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se E-streek geleë.
De Jalma West
De Jalma West (19 Mei 1876 – 15 November 1958) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Secret Kingdom (1916) en The Trail of the Shadow (1917).
Tripoli Internasionale Lughawe
Die Tripoli Internasionale Lughawe is die internasionale lughawe in Tripoli, Libië.
Op 12 Mei 2010 om 06:10 (plaaslike tyd) het die geskeduleerde Afriqiyah Lugdiens Vlug 771 vanaf O.R. Tambo Internasionale Lughawe in Johannesburg hier neergestort terwyl dit die aanloopbaan by die lughawe genader het.
T.J. Haarhoff
duimnael|regs|230px|Prof. T.J. Haarhoff.
Prof. dr. Theodorus Johannes (Theo) Haarhoff (Paarl, 30 April 1892 – 30 Augustus 1971 ) was 'n Afrikaanse skrywer en letterkundige. Hy lewer 'n beduidende bydrae tot die Afrikaanse letterkunde met sy vertalings van antieke Griekse en antieke Romeinse gedigte.
Herkoms en opleiding
duimnael|links|160px|Theo Haarhoff se vader, dr. Barend Johannes Haarhoff, was van 1905 tot 1912 leraar van die [[NG gemeente Kaapstad met spesiale werkkring die wyk Maitland.]] Theo Haarhoff was die seun van dr. Barend Haarhoff, vroeër inspekteur van skole en agerende direkteur van onderwys in die Oranje-Vrystaat, maar op latere leeftyd predikant in die Groote Kerk met werkkring Maitland. Haarhoff se moeder was ’n dogter van J.S. Marais, 27 jaar lank parlementslid vir die Paarl en ondersteuner van die Bondsparty van Jan Hendrik Hofmeyr (Onze Jan).
Haarhoff ontvang sy opleiding op sy tuisdorp en aan die Suid-Afrikaanse Kollege, Kaapstad, en aan die Universiteite van Kaapstad, Berlyn, Oxford, Londen en Amsterdam. Hy het die hoogste punte in sy matriekeksamen behaal, die goue medalje vir letterkunde van die Kaapse universiteit verwerf en die hoogste plek verower in B.A.-Honneurs. Met die Porter- en Rhodes-beurse kon hy oorsee gaan vir verdere studie. Ná ’n tydelike lektoraat aan die Universiteit van Stellenbosch het hy Berlyn toe gegaan en van daar na Oxford. Aan die Suid-Afrikaanse Kollege was hy bevriend met die latere adjunk-premier van die Unie Jannie Hofmeyr, saam met wie hy in 1921 'n pamflet, Two studies in ancient imperialism, geskryf het wat, hoewel bondig, een van die mees deurtastende ontledings is van die latere Romeinse Ryk. Met die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog het Haarhoff na Suid-Afrika teruggekeer en was ’n tyd lank lektor in Engels aan die Universiteit van Kaapstad. Daarna het hy sy studie aan Oxford voortgesit met ’n proefskrif oor opvoeding in Gallië, en later in Amsterdam met ’n proefskrif oor Vergilius. So verwerf hy tydens sy buitelandse studie ’n doktorsgraad aan sowel Oxford as Amsterdam, albei in klassieke tale.
Akademiese loopbaan
In 1919 is Haarhoff aangestel as lektor in klassieke lettere aan die Universiteit van Kaapstad en in 1932 as professor aan die Universiteit van die Witwatersrand, waar Hofmeyr kanselier was van 1938 tot dié se dood in 1948. In die opvoeding was prof. Haarhoff se strewe die vertolking van die antieke kultuur met besondere verwysing na die samewerking van kulture in die klassieke oudheid, en die parallel tussen die ontwikkeling van Afrikaans as skryftaal en die groei van Latyn tot die Romaanse tale.
Openbare rol
Sy aandeel aan die openbare lewe het onder meer die volgende ingesluit: lid van die Sentrale Skoolraad, Johannesburg, die Universiteitsraad van Wits, lid van Johannesburg se Hopsitaalraad en van die Matrikulasieraad, lid van die programkomitee van die Voortrekkereeufees van 1938 en lid van die Beheerraad van die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie, waar hy dien in die Raad vir Skoolradio, en voorsitter van die Raad vir Kerkdienste.
Waardering
duimnael|regs|200px|Prof. Haarhoff, omstreeks 1948. Grant Parker skryf prof. Theo Haarhoff se gevarieerde loopbaan bied buitengewone insig in die Suid-Afrika van die eerste helfte van die 20ste eeu. “Hy was nie bloot ’n klassikus nie, maar ook ’n Afrikaanse digter en openbare intellektueel van formaat. In werke soos Vergil, the Universal het hy die Romeinse oudheid in verband gebring met die hedendaagse Suid-Afrika. Sy wetenskaplike skryfwerk oor antieke etniese identiteit baie oor sy eie tyd, veral die optimisme wat baie by baie mense aangewakker is deur internasionale organisasies ná die Eerste Wêreldoorlog. Baie kom aan die lig deur sy verhouding tot of bewondering van geleerdes soos Gilbert Murray en Jackson Knight, en die Suid-Afrikaanse staatsmanne genl. Jan Smuts en J.H. Hofmeyr. In Haarhoff se werk behels antieke ‘universalisme’ die verhoudinge tussen Engels- en Afrikaanssprekendes blankes, veel meer as Suid-Afrika se volle rasse- en etniese verskeidenheid. As ’n stoere Smuts-ondersteuner was sy beskouinge liberaal vir hul tyd, maar uit ’n latere perspektief het dit nie ver genoeg gegaan nie.”
Betrokkenheid by spiritisme
Tydens 'n onderhoud van drie uur lank het die joernalis Thys Sadie 'n séance-opname, waarin Jan Smuts deur 'n medium sou praat, aan T.J. Haarhoff voorgespeel. Die doel was om uit te vind of die stem wat praat werklik dié van Jan Smuts is. Daarop het hy geantwoord :
- … maar ek betwyfel nie dat dit oom Jannie is nie. Ek het bevestiging gekry dat hy met jou gepraat het."
- "Bevestiging?" vra ek verbaas. "Van wie?"
- "Van Margaret Lloyd," antwoord hy. "Sy was 'n merkwaardige persoon en waarskynlik een van die beste mediums ter wêreld. Deur haar het ek self verskeie kere met genl. Smuts gepraat en ook met ander bekende persone soos Langenhoven, Louis Leipoldt, genl. Botha en Cecil Rhodes, om maar net 'n paar te noem. Sedert haar dood is ek nog gereeld met haar in aanraking."
- "Dan glo u werklik dat dit hierdie persone self is wat deur die medium gepraat het?"
- "Ek twyfel nie daaraan nie," antwoord hy sonder aarseling. "As wetenskaplik opgeleide mens het ek geleer om gegewens te toets, en na meer as agt-en-dertig jaar van ondersoek verbaas ek my oor die sogenaamde intellektuele wat afwerende gebare maak en eenvoudig hulle oë vir die waarheid sluit."
Tydens die onderhoud pols Sadie hom met teenvrae. Haarhoff beskou "gesplete persoonlikhede" of "persoonlikheidsdissosiasie" as onmoontlik, want met soveel honderde geeste wat deur 'n enkele medium moet praat (en dan sy/haar eie persoonlikheid en karakter wil behou) "moet die medium se gees darem taamlik fyn opgesplits wees".
Teen telepatie het hy ook 'n antwoord: ...maar dit verklaar nog nie hoe daar deur 'n medium boodskappe kan kom in tale waarvan die medium se brein totaal onkundig is nie. Ek het dikwels gesprekke met persone in klassieke tale gevoer en boodskappe in Duits, Frans, Italiaans, Nederlands, Afrikaans, Hindoestani, Oud-Egipties, Arabies, antieke Grieks en Latyn deur 'n medium ontvang wat net Engels kon praat.
Toegeneentheid
Toegeneentheid, aangetrokkenheid, verliefdheid of geneentheid is 'n "gesindheid of geestesgesteldheid"  wat dikwels met 'n soort liefde of gevoel van liefde geassosieer word. Dit het tot die ontstaan van verskeie filosofie- en sielkundedeterreine rakende emosie, siekte, invloed en geestesgesteldheid gelei. "Toegeneentheid" word algemeen gebruik om 'n soort liefde of gevoel van liefde aan te dui wat meer as bloot goedgesindheid of vriendskap behels. Skrywers oor etiek gebruik die woord oor die algemeen om na spesifieke gevoelstoestande te verwys, blywend sowel as spasmodies. Sommiges kontrasteer dit met passie in die sin dat dit los van die onderskeidend sensuele element bestaan.
T.J. Haarhoff
Betrokkenheid by spiritisme
In sulke gevalle kan ek nie sien hoe daar enige twyfel oor die egtheid van die boodskap of die identiteit van die persoon kan bestaan nie.
Toegeneentheid
Selfs 'n baie eenvoudige demonstrasie van toegeneentheid kan 'n wye verskeidenheid emosionele reaksies uitlok, van verleentheid tot weersin tot genot tot ergerlikheid. Dit het ook verskillende fisieke uitwerkings op die gewer en die ontvanger.
T.J. Haarhoff
Betrokkenheid by spiritisme
Wanneer Sadie dan die kerk se standpunt stel dat dit moontlik bose geeste is wat deur mediums praat en hulle as afgestorwenes voordoen, antwoord Haarhoff:
"Oor daardie standpunt wil ek my liewer nie uitlaat nie," […] "Al wat ek wil sê, is dat die dissipels van Jesus dieselfde psigiese vermoëns as hedendaagse mediums gehad het en by minstens een geleentheid waarvan ons weet, ook in ander tale gepraat het. As ons mediumverskynsels dus as iets uit die bose moet beskou, moet ons ook die bron van die dissipels se inspirasie in twyfel trek. Dit is duidelik dat ons nie 'n vooropgesette dogma kan huldig nie maar elke geval op eie meriete moet ondersoek om vas te stel uit watter bron die inligting kom.
Toegeneentheid
Beperkte definisie
Meer spesifiek is die woord tot emosionele gesteldhede beperk, waarvan die objek 'n lewende wese soos 'n mens of dier is. Toegeneentheid word met passie, afkomstig van die Griekse "patos" vergelyk. As sulks verskyn dit in die geskrifte van die Franse filosoof René Descartes, die Nederlandse filosoof Baruch Spinoza, en in die meeste van die geskrifte van die vroeë Britse etici. Om verskeie redes (bv. die feit dat dit nie angstigheid of opwinding insluit nie, dat dit relatief onaktief is, en weens die algehele afwesigheid van die sensuele element), word dit egter gewoonlik van passie onderskei. In hierdie enger sin het die woord 'n groot rol in etiese stelsels gespeel, waar sosiale of ouerlike toegeneentheid in 'n sekere sin as deel van 'n morele verpligting beskou word. Vir 'n bespreking van hierdie en soortgelyke probleme, wat uiteindelik berus op die mate waarin die toegeneentheid as vrywillig beskou word, sien H. Sidgwick, Methods of Ethics pp. 345–349.
T.J. Haarhoff
Betrokkenheid by spiritisme
Paulus het van die 'onderskeiding van die geeste' gepraat en Johannes het 'n duidelike opdrag aan die eerste Christene gegee: 'glo nie elke gees nie, maar stel die geeste op die proef of hulle uit God is.' Is dit vir my nodig om meer as dit te sê? Daardie opdrag word vandag nog op al die byeenkomste van ons kring toegepas."
Na die onderhoud het Sadie op een Woensdagaand om agtuur die spiritistiese kring in Haarhoff se woonstel in Hillbrow, Johannesburg, bygewoon.
2017-’18 Pro14-seisoen
Die 2017-’18 Pro14-seisoen (ook bekend as die Guinness Pro14 weens borgskapredes) het op 1 September 2017 afgeskop, met die eindstryd wat op 26 Mei 2018 gespeel is. Dit was die sewentiende seisoen van die kompetisie wat oorspronklik as die Keltiese Ligabeker bekend gestaan het, die eerste van die vergrote 14-span-toernooi en die eerste toernooi wat as Pro14 bekend staan (dit was voorheen as Pro12 en die Keltiese Ligabeker bekend).
Toegeneentheid
Uitdrukking
Toegeneentheid kan deur middel van woorde, gebare of aanrakings gekommunikeer word. Liefderyke gedrag het moontlik vanuit ouerlike vertroetelende gedrag ontwikkel as gevolg van die assosiasies met hormonale belonings. Daar is bevind dat breinontwikkeling by babas deur hierdie liefdesbetuigings beïnvloed word. Uitdrukkings van toegeneentheid kan onwelkom wees indien dit 'n moontlike bedreiging vir 'n persoon se welsyn inhou. Sou dit egter verwelkom word, word toegeneentheid met verskeie gesondheidsvoordele geassosieer. Daar is al beweer dat interpersoonlike interaksie deur positiewe emosies bevorder word, en dat familiariteit wat deur toegeneentheid verkry is, onderlinge positiewe emosies bevorder.
T.J. Haarhoff
Griekse vertalings
Hy lewer veral ’n groot bydrae met sy talryke vertalings uit die klassieke werke. Fragmente uit Cato, Varro en die Georgica van Vergilius word saamgestel as Die Romeinse boer en hy vertaal en versorg ook die twee dele van die versamelbundels Die kortverhaal van die Grieke en Romeine. In hierdie bundels verskyn vertalings van kortverhale van onder andere Apuleius, Cicero, Herodotus, Homerus, Horatius, Livius, Lucianus, Musaeus, Ovidius, Petronius, Phlegon van Tralles, Plato, Plinius, Xenophon, Teokritos en Vergilius. Ten einde groter begrip vir die klassieke te verwek, word elke verhaal voorsien van ’n inleiding, sodat ook die jeugdige of onkundige leser dit ten volle kan waardeer.
Vertalings van Aeschylus se Agamemnon, Sophokles se Antigone en Euripides se Troades verskyn as Die antieke drama en ’n vertaling van Aristophanes se Paddas bestaan in manuskripvorm. Vir Die antieke drama ontvang hy in 1952 die Akademieprys vir Vertaalde Werk.
Toegeneentheid
Uitdrukking
Toegeneentheid kan in verskillende kulture op verskillende maniere gedemonstreer word. By die Manchu-etniese groep is dit byvoorbeeld onvanpas vir 'n ma om haar baba in die openbaar te soen, terwyl dit as 'n gepaste liefdesbetuiging beskou word om in die openbaar fellasie met haar babaseuntjie te beoefen. Sommige individue met aleksitimie vind dit moeilik, of het selfs 'n onvermoë om toegeneentheid te ervaar of uit te druk.
2017-’18 Pro14-seisoen
Kompetisieformaat
Op 18 Mei 2017 het Europese Professionele Klubrugby (EPKR) veranderinge aangekondig vir hoe Pro14-spanne vir die Europese Rugbykampioenebeker kwalifiseer. Aan die einde van die 2017-’18-seisoen sal die sewe beste spanne outomaties kwalifiseer vir die 2018-’19 Europese Rugbykampioenebeker, ongeag die land van oorsprong (voorheen moes die sewe kwalifiseerders ten minste een span van Ierland, Wallis, Skotland en Italië elk insluit. Die twee Suid-Afrikaanse spanne kom nie in aanmerking vir EPKR-toernooie nie.
T.J. Haarhoff
Eie digkuns
Die liefde van Catullus bevat vertalings van hierdie Latynse digter se Lesbia-verse, maar ook die oorspronklike drie reekse verhalende gedigte oor die lewe van Catullus.
Tria corda bevat ook oorspronklike werk naas vertalings. Die titel verwys na die drie wêrelde wat vir die skrywer se ontwikkeling verantwoordelik is, naamlik sy vaderland waar hy wortel geskiet het, die Europese stede waar sy gees ontwikkel het en die antieke wêreld wat verantwoordelik is vir die intellektuele ontwikkeling van die skoonheid. Hoewel sy verse nog mank gaan deur die oudmodiese sangerigheid en retoriese dreun daarvan, voeg hy met sy gedigte oor die mitologie en klassieke figure ’n wyer tematiek tot die kontemporêre digkuns by. Van sy gedigte en sketse verskyn in publikasies soos die Jaarboek van die Afrikaanse Skrywerskring en word opgeneem in verskeie versamelbundels, insluitende Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte, Groot verseboek, Digters en digkuns, Tussen die engtes, Afrikaanse versameling, Afrikaanse natuurpoësie, Digters en digsoorte, Uit ons digkuns, Afrikaanse letterkunde, Die junior digbundel en My Afrikaanse verseboek.
2017-’18 Pro14-seisoen
Kompetisieformaat
Op 30 Junie 2017 is finaal besluit dat die en  nie meer aan die Superrugbykompetisie gaan deelneem nie, en dat hulle by die Pro12 ingelyf sou word. Die twee spanne, die Suid-Afrikaanse Rugbyunie en Keltiese Rugby Beperk, organiseerder van die Pro12, het nie kommentaar hierop gelewer nie. Hul betrokkenheid is egter op 1 Augustus 2017 bevestig.
T.J. Haarhoff
Reisverhaal
Briewe aan Reinhard is ’n reisverslag oor die Mediterreense lande. Sy aanbieding is in die vorm van intieme briewe, maar ofskoon hy telkens persoonlike herinneringe opdiep, verval hy nie in vervelende besonderhede nie. Die briewe is gerig aan Reinhard Kottich, ’n vroeg gestorwe akademievriend, wat dan ook aanleiding gee tot die titel van die boek. Die hoofdoel van die reisverhaal is om die leser nader te bring aan die klassieke kultuur, maar hy kleur die potensieel ernstige gegewe in met ’n aantal geestige anekdotes. A.P. Grové neem die gedeelte Oor Athene, onder andere op in Trekvoëls, ’n versamelbundel van reissketse.
Engelse vertalings
Haarhoff vertaal Somer van C.M. van den Heever in Engels as Harvest home en skryf ook enkele werke in Engels om die Afrikaanse taal en letterkunde aan die Engelse wêreld voor te stel, soos The achievement of Afrikaans (1934), terwyl sy Oxford-voorlesings gepubliseer word as Afrikaans, its origin and development (1936). The stranger at the gate is ’n ondersoek na aspekte van eksklusiwiteit en samewerking in antieke Griekeland en antieke Rome, met enkele verwysings na moderne tye.
2017-’18 Pro14-seisoen
Kompetisieformaat
Die veertien spanne word in twee groepe van sewe spanne elk verdeel, elk met twee spanne van Ierland en Wallis en een span van Italië, Skotland en Suid-Afrika. Die rondomtaliedeel bestaan uit 21 rondtes – twaalf tuis- en wegwedstryde teen spanne van dieselfde groep, sewe wedstryde, hetsy tuis of weg, teen spanne van die ander groep en twee streeksderbies. Die uitspeelwedstryde sal vir die eerste keer ’n rondte van twee kwarteindstryde hê voor die halfeind- en eindstryde.
T.J. Haarhoff
Eerbewyse
Met sy aftrede as professor in 1957 word die huldigingsbundel Roman life and letters: studies presented to T.J. Haarhoff aan hom oorhandig, ’n boek met vakkundige essays deur kollegas en studente. Hy ontvang eredoktorate van die Universiteit van Kaapstad en die Universiteit van Natal. In 1969 word hy verkies tot erelid van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns.
== Publikasies ==
Hipogeum van Ħal-Saflieni
Die Hipogeum van Ħal-Saflieni is ’n ondergrondse struktuur wat dateer uit die Saflieni-fase (3300-3000 v.C.) van die Maltese voorgeskiedenis en is geleë in Paola, Malta. Dit staan dikwels ook bekend as die Hipogeum (Maltees: Ipoġew ), wat letterlik "ondergronds" in Grieks beteken. Die Hipogeum was vermoedelik oorspronklik ’n heilige toevlugsoord, maar het in prehistoriese tye ’n nekropolis geword waar die stoflike oorskot van meer as 7 000 mense gevind is. Dit is sover bekend die enigste prehistoriese ondergrondse tempel in die wêreld.
Eerste vlak
Die eerste vlak is slegs tien meter onder die oppervlak en is baie soortgelyk aan graftombes wat in Xemxija, naby wat as St. Paul's Bay bekendstaan, gevind is. Sommige kamers is natuurlike grotte wat mettertyd kunsmatig vergroot is.
Derde vlak
Die onderste verdieping het geen beendere of offerandes nie, maar slegs water bevat. Dit is 'n sterk aanduiding dat die ruimte moontlik vir die berging van graan gebruik is.
Ekostreek
Die Wêreldnatuurlewefonds definieer 'n ekostreek as  'n groot stuk land of water wat 'n versameling spesies, natuurlike gemeenskappe en ekologiese omstandighede bevat wat geografies verskil.
Hipogeum van Ħal-Saflieni
Ontdekking en onlangse geskiedenis
Die Hipogeum is toevallig in 1902 ontdek toe werkers, wat besig was om ondergrondse waterkuipe vir nuwe behuising te maak, deur die dak daarvan gebreek het. Aanvanklik het die werkers die tempel probeer wegsteek, maar dit is uiteindelik tog gevind. Die studie van die struktuur is toevertrou aan vader Manuel Magri van die Genootskap van Jesus, wat vanaf November 1903 die opgrawings namens die Museumkomitee hanteer het. Magri is in 1907, voordat die verslag gepubliseer is, oorlede. Na die skielike dood van Magri is die opgrawings onder leiding van Sir Themistocles Zammit voortgesit. Dit is in 1908 vir besoekers oopgestel.
Koningin Mary (maar nie koning George V nie) het die Hipogeum in Januarie 1912, tydens hulle terugreis vanaf die Delhi Durbar, besoek.
Die Hipogeum is in 1980 in Malta op ’n 2 sent 5 mil seël afgebeeld om UNESCO se insluiting van hierdie unieke struktuur in die Wêrelderfenisgebiedlys te gedenk. Tussen 1990 en 1993 het Anthony Pace, Nathaniel Cutajar en Reuben Grima die opgrawings voortgesit. Vanaf 1991 tot 2000 was dit vir besoekers gesluit omdat restorasiewerk toe gedoen is. Sedert sy heroopstelling staan die gebied onder die toesig van Erfenis Malta, die regeringsliggaam wat na historiese gedenkwaardighede in Malta omsien. Slegs 80 besoekers word daagliks toegelaat en die gebied se mikroklimaat word streng beheer.
Ekostreek
Die WWF onderskei tussen:
Hipogeum van Ħal-Saflieni
Ontdekking en onlangse geskiedenis
In 2014 het ’n internasionale span wetenskaplikes die Hipogeum vir die studie van akoestiek besoek.
Ekostreek
Landekostreke
Die WWF onderskei 867 landekostreke. Die grense is nie altyd duidelik nie, maar hulle word bepaal deur te kyk na:
Hipogeum van Ħal-Saflieni
Toerisme
Die Hipogeum is ’n besonder gewilde toeristebesienswaardigheid. Aangesien slegs 80 persone daagliks toegelaat word, beveel Erfenis Malta aan dat toeriste vooruit bespreek indien hulle die gebied wil besoek. Soms is kaartjies op kort kennisgewing by die Nasionale Argeologiese Museum of die Nasionale Skone Kunste Museum, beide in Valletta, verkrygbaar. Die museums open om 9vm, maar die toustaan vir kaartjies begin gewoonlik teen 7vm.
Ekostreek
WWF-ekosones
Die ekosones en hul kodes is:
WWF-biome
[[Lêer:Afrotropical biomes.svg|duimnael|400px|Die WWF-ekostreke van die Afrotropiese gebied. Die kleure gee hul bioom aan Die WWF-biome en hul kodes is:
Die kode vir 'n ekostreek
Elke ekostreek kry 'n kode soos AT1203 wat wys dat hierdie ekostreek aan die ekosone Afrotropiese gebied (AT) en die bioom Mediterreense woud, bos- en struikveld (12) behoort. Dit is die derde ekostreek van hierdie ekosone/bioom-kombinasie. Hierdie ekostreek word beskryf as die bergfynbos en -renosterveld van die Wes-Kaap.
Strawberryberg
Die Strawberryberg is geleë in Grant County in Oregon, in die sentrale deel van die Verenigde State. Dit is 3 500 km wes van die hoofstad Washington, D.C. en 2 750 meter bo seespieël.
Die land omring deur Strawberryberg is meestal slegs heuwels, maar in die ooste is daar hoë berge. Strawberryberg is die hoogste punt in die omgewing. Minder as 2 mense per vierkante kilometer woon rondom die Strawberryberg. Die grootste stad is Prairie City, 16,8 km noord van Strawberryberg. Strawberryberg word omring deur nabygeleë bosse, die Malheur National Forest.
Die klimaat is koel. Die gemiddelde lugtemperatuur is slegs 4 °C. Die warmste maand is Julie met 20 °C, en die koudste is Desember, teen -11 °C. Die gemiddelde reënval is 545 millimeter per jaar. Die natste maand is April met 79 mm, en Julie die droogste met gemiddeld 10 mm reën.
Jacob Morild
Jacob Morild (gebore 16 September 1966) is 'n Deense akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Elsker elsker ikke... (1995) en in die televisiereekse Den gode, den onde & den virk'li sjove (1990), Taxa (1997), en Det der om morg'nen (1999).
Poerim
Poerim (Hebreeus: פּוּרִים, Pûrîm, ‬, afgelei van פור‬ poer, letterlik: "lot", verwant aan Akkadies: pūru; Jiddisj: Purim of Pirem) is 'n Joodse fees wat die redding van die Jode uit die hande van Haman herdenk. Haman was volgens die Hebreeuse Bybel van plan om al die Jode binne die Achaemenidiese Ryk te vermoor. Die hele Bybelse boek Ester (Hebreeus: מגילת אסתר,‬ Megillat Ester) beskryf dié verhaal en die jaarlikse viering van dié fees word in Ester 9,20–23 bepaal. Dit word op 14 Adar in die Joodse kalender gevier en val daarmee in die vroeë lente van Israel. In skrikkeljare word dit op 14 Adar II gevier. In stede wat in die tyd van die Tweede Tempel ommuur was, word Poerim een dag later, op 15 Adar – die sogenaamde Sjoesjan Poerim – gevier; hedendaags is dit net in Jerusalem en 'n paar ander stede die geval.
Nes Chanoeka is Poerim een van die kleiner (na-Bybelse) Joodse feeste en bedags is dit 'n gewone werkdag.
Geskiedenis
Poerim is 'n fees wat die redding van die Joodse volk uit dreigende gevaar in die Persiese diaspora herdenk. Volgens die Boek Ester het Haman, die hoogste staatsamptenaar van die Persiese koning, probeer om al die Jode in die Persiese Ryk op een dag te laat vermoor. Maar koningin Ester bring deur vas en gebed verlossing.
In die sinagoge word by hierdie geleentheid 'n godsdiens gehou, wat gewoonlik nie oormatig ernstig benader word nie; die hele proses is op plesier gerig. Gedurende die diens word die Boek Ester uit 'n feesrol voorgelees. Wanneer die naam van Haman val, sal aanwesige kinders deur te jou en te fluit en met ratelaars (Hebreeus: רעשן, ra'asjan; Jiddisj: גראַגער, ghrogher) soveel geraas as moontlik maak. Dit is gebaseer op die Bybelse gebod om die gedagtenis aan Amalek uit te delg (Dwarim/Deuteronomium 25,19 ), nadat Amalek die volk Israel gehinder het op pad na die beloofde land toe. Sy naam het vervolgens 'n simbool van antisemitisme geword.
Die Boek Ester vertel dat Haman sy pos as hoogste staatsamptenaar van die Persiese koning Ahasveros (Hebreeuse naam van Xerxes I) selfsugtig benut het. Die koninklike dienaars moes voor hom kniel. Ester se neef en pleegvader Mordegai het as 'n Jood egter geweier om dit voor 'n mens te doen. Uit wraak het Haman die moord op alle Jode beveel. Die presiese dag, 13 Adar, is deur lot bepaal – vandaar die naam Poerim (= lote). Ester, die koningin, het egter by die koning vir die redding van die Jode, wat toegelaat is om hulleself te verdedig, gepleit. Haman is saam met omtrent 75 000 inwoners van die Persiese Ryk vermoor.
Daar is dalk 'n verband met die Zoroastriese fees frawardīgān, waarvan onder ander Herodotos as magophonia – die „moord op Mager“ – vertel (3,68–79) en waarop die Zoroastriese Persiërs die heerskappy van die Magers Gaumata en die daaropvolgende opkoms van Darius I herdenk het.
Datums
Poerim is volgens die Joodse kalender op 14 Adar, die werklike viering begin egter altyd met sonsondergang op die vooraand (omdat 'n dag met sononder begin). Aangesien maande in die Joodse kalender altyd na die maan bereken word, wissel die datum van hierdie dag volgens die Gregoriaanse kalender. Net in antieke ommuurde stede soos Jerusalem en Jerigo word Poerim op 15 Adar (Sjoesjan Poerim) gevier.
Ned Porteous
Ned Porteous (gebore 7 Julie 1994) is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Astral (2018) en in die televisiereekse Emmerdale (1972), EastEnders (1985), en Holby City (1999).
Dmitri Medwedef
Dmitri Anatoljewitsj Medwedef (Russies: ; gebore 14 September 1965) is ’n politikus van Rusland. Hy is op 7 Mei 2008 as president beëdig nadat hy die verkiesing van 2 Maart 2008 met sowat 70% van die stemme gewen het.
Nadat Wladimir Poetin die Russiese presidentsverkiesing van 4 Maart 2012 gewen het, is Medwedef aangewys as die volgende premier, ’n amp wat Poetin die vorige vier jaar beklee het.
Medwedef is in 1965 in Leningrad, tans Sint Petersburg gebore. Hy was voorheen eerste adjunkpremier saam met Sergei Iwanof. Hy is getroud en het ’n seun, Ilja.
Loopbaan
Medwedef behaal sy regsgraad in 1987 aan die Staatsuniversiteit van Sint Petersburg en in 1990 sy doktorsgraad in privaatreg. Van Junie 1991 tot Junie 1996 is hy ’n regsadviseur van die burgemeester van Sint Petersburg. Tegelykertyd is hy van 1991 tot 1999 dosent aan sy alma mater. In 1999 stel Wladimir Poetin hom aan as adjunkdirekteur van die presidentstaf. In 2000 word hy benoem tot president van die bestuursraad van Gazprom. Van 2000 tot 2001 is hy voorsitter van Gazprom. In Oktober 2003 vervang hy Aleksandr Wolosjin as presidensiële stafhoof.
Op 15 November 2005 stel Poetin hom aan as eerste adjunkpremier.
Politiek
Dimitri Medwedef word beskou as ’n gematigde liberale pragmatikus, ’n goeie administrateur, en nog altyd lojaal aan Poetin.
2008-presidentsverkiesing
Ná sy aanstelling as eerste adjunkpremier het talle politieke waarnemers voorspel dat hy benoem sal word as Poetin se opvolger vir die 2008-presidentsverkiesing. Poetin het hom dan ook op 10 Desember 2007 aangewys as die kandidaat wat hy steun. Op 17 Desember van daardie jaar is hy op die pro-Kremlin-party Verenigde Rusland se kongres amptelik benoem as hul kandidaat vir die verkiesing. Op 3 Maart 2008, terwyl die stemme getel is, het dit gou duidelik geword dat hy die verkiesing loshande gewen het. Sy naaste teenstander was die leier van die Kommunistiese Party, Gennadi Zioeganof, met 17,77% van die stemme, gevolg deur die Liberaal-Demokratiese Party se Wladimir Zjirinofski met 9,37% en die Demokratiese Party se Andrei Bogdanof met 1,29%. Die kiespersentasie was 69,5%.
Volgens meningspeilings vooraf het baie kiesers Medwedef gesteun omdat hy Poetin se keuse as opvolger was. In sy eerste toespraak ná sy benoeming het Medwedef gesê as hy president word, sal hy Poetin as eerste premier aanstel. Al kon Poetin nie vir ’n derde termyn verkies word as president nie, kan ’n premierskap hom in staat stel om nog lank die toon aan te gee in die Russiese politiek. (Hy kan dan ook later weer as president verkies word.) Sommige kenners meen Medwedef het daarmee erken dat hy slegs ’n skynhoof sal wees en dat die ware mag in Poetin se hande sal lê.
Terwyl die stemme getel is, het Poetin en Medwedef saam van die Kremlin na Rooiplein gestap, waar Medwedef aan ’n opgewonde skare gesê het: "Saam kan ons voortgaan op die pad wat pres. Poetin begin het. Saam sal ons wen. Hoera!"
Hy het ook gesê hy sal sy eie kop volg, ook in buitelandse beleid, ondanks sy voorneme om Poetin as eerste premier aan te stel. Die mag lê by die president en so sal dit bly, het hy bygevoeg.
2012-presidentsverkiesing
Op die kongres van Verenigde Rusland op 24 September 2011 in Moskou het Medwedef voorgestel dat Poetin, sy voormalige mentor, in die presidentsverkiesing van 4 Maart 2012 staan, en Poetin het die aanbod aanvaar. Poetin het dadelik voorgestel dat Medwedef Verenigde Rusland se kandidaat vir die amp van eerste minister moet wees.
In die verkiesing het Poetin met 63,6 persent van die stemme gewen. Hy is daarmee verkies vir die nuwe, verlengde termyn van ses jaar. Medwedef het gevolglik van 2008 tot 2012 in die presidentsamp gestaan.
Russiese inval in Oekraïne
Op 17 Maart, kort na die Russiese inval Oekraïne, het Medwedef as adjunksekretaris van Rusland se Veiligheidsraad gesê dat die Verenigde State 'n walglike Russofobie aangewakker het in 'n poging om Rusland op sy knieë te dwing. Die Weste is daarvan beskuldig dat hulle die wilde komplot aanstook om Rusland uitmekaar te skeur. Die Verenigde State inbesonder is gewaarsku dat Moskou die mag het om die brutale supermoondheid op hul plek te sit, en dat die Russe ondanks sanksies goed kan vaar sonder wat hulle as 'n bedrieglike en dekadente Weste onder die leiding van die Verenigde State beskou.
Na die inval het die Verenigde State en sy Europese en Asiatiese bondgenote sanksies teen Russiese leiers, maatskappye en sakemanne toegepas, in 'n poging om Rusland van 'n belangrike segment van die wêreldekonomie af te sny. Russiese pogings om bande met die Weste te smee ná die val van die Sowjetunie in 1991 is laat vaar, en daar is op beter betrekkinge met ander moondhede insluitend China gefokus.
Persoonlike lewe
Dmitri Medwedef en sy vrou, Swetlana Wladimirowna Medwedewa, gebore Linnik, is van kleins af vriende en sy was ook sy skoolliefde. Hulle is getroud ’n paar jaar nadat hulle hul hoërskoolloopbane in 1982 voltooi het. Hul seun, Ilja, is in 1996 gebore. Medwedef is die skrywer en medeskrywer van verskeie regsboeke.
Dustin Farnum
Dustin Farnum (27 Mei 1874 – 3 Julie 1929) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Squaw Man (1914), The Virginian (1914), Davy Crockett (1916), en The Light of Western Stars (1918).
TSG 1881 Sprockhövel
TSG 1881 Sprockhövel is 'n sportklub uit Sprockhövel in die deelstaat Noord-Rynland-Wesfale in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Behalwe sokker, het die klub ook nog 17 ander afdelings, onder meer vir prellbal, atletiek, pluimbal, basketbal, gimnastiek, handbal, swem, tafeltennis, tennis en vlugbal.
Die klub se oudste voorganger is Turngemeinde Sprockhövel, wat in 1881 gestig is. Die klub se naam is later verander na Turnverein Sprockhövel. In 1938 is daar met Sportverein Sprockhövel saamgesmelt om die huidige klub te vorm. Hierdie klub was in 1907 gestig as Athene Sprockhövel en is in 1909 herdoop tot Sportverein Sprockhövel. Tussen 1922 and 1927 het Sportverein Sprockhövel op die hoogste vlak gespeel in die Wesfaalse topliga waar daar met klubs soos FC Schalke 04, MSV Duisburg en BV Borussia Dortmund meegeding is.
Houtkapper
Houtkapper kan na een van die volgende verwys:
1418
Die jaar 1418 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 18de jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Hedendaagse slawerny
Hedendaagse slawerny, wat ook bekend staan as eietydse slawerny, verwys na die gebruik van slawerny wat tot vandag toe steeds bestaan. Ramings van die aantal slawe vandag wissel van 21 miljoen  tot 29 miljoen   tot 46 miljoen.
Suid-Afrikaanse rand
Kort geskiedenis
Die eerste banknote het die afbeelding van Jan van Riebeeck, die eerste Nederlandse goewerneur van die Kaap die Goeie Hoop, gedra. In die 1980's is die note herontwerp met afbeeldings van inheemse grootwilddiere, soos die renoster, olifant, leeu, buffel, luiperd, ens.
In Augustus 2004 is 'n nuwe R5-munt bekendgestel, in 'n poging om vervalsing van die ou R5-munt te probeer beperk. Sekuriteitsmaatreëls wat ingestel is, sluit in 'n tweemetalige ontwerp (soortgelyk aan die €1- en €2-munte en die Britse £2-munt), 'n spesiale geriffelde sekuriteitsgroef om die rand en mikro-belettering.
31 Mei 2010 is as die keerdatum aangewys waar alle ou R200-note, dit wil sê, dié wat nie oor die nuwe landswapen en nuwe sekuriteitsmaatreëls beskik nie, finaal uitgefaseer word. Dit kon by handelsbanke ingeruil word, waarna dit vanaf 1 Junie 2010 slegs by die Suid-Afrikaanse Reserwebank omgeruil kon word.
In Mei 2012 moes die Reserwebank 3,6 miljoen R100-banknote vernietig, omrede die Sweedse drukkery wat dit vervaardig het, die verkeerde grootte en kleure gebruik het. Dit sou onder andere probleme veroorsaak het in dobbelmasjiene.
Op 11 Februarie 2013 is 'n nuwe reeks banknote bekendgestel waarop die gesig van Nelson Mandela pryk wat die "Groot vyf"-reeks van die 1990's vervang het. Geen R500-noot sal bekendgestel word nie.
May Morton
May Morton (Desember 1894 – 28 Oktober 1966) was 'n Engelse aktrise.
Suid-Afrikaanse rand
Kort geskiedenis
In 2016 was die rand die 18de mees verhandelde geldeenheid ter wêreld, ten spyte daarvan dat Suid-Afrika se ekonomie slegs die 33ste grootste ter wêreld was.
In Februarie 2018 is aangekondig dat 'n nuwe reeks banknote uitgereik sal word om Nelson Mandela se eeufeesjaar te gedenk. Hierdie reeks bevat note in alle denominasies, 10-, 20-, 50-, 100- en 200-rand. Hierdie note sal saam met bestaande note versprei word en is op 18 Julie 2018 vrygestel, wat die 100ste herdenking van sy geboorte was. Die note toon Nelson Mandela se gesig aan die voorkant, maar in plaas van die Groot vyf-diere op die agterkant wys hulle 'n meer jeugdige Mandela met verskillende ikoniese tonele van sy nalatenskap. Hierdie tonele sluit in: die heuwels van die Oos-Kaap, met die beskeie geboorteplek van Mandela te Mwezo (10-rand); die Mandela-huis in Soweto, waar hy sy politieke lewe (20-rand) gedefinieer is; die plek waar Mandela naby Howick na 17 maande se skuiling gevang is, waar 'n monument (50-rand) tot sy eer opgerig is; die plek van Mandela se 27-jaar tronkstraf op Robbeneiland (100-rand); en laastens die inhuldiging van Mandela as president by die Uniegebou in 1994 (200 rand).
Op 1 Januarie 2023 het die Suid-Afrikaanse Reserwebank nuwe muntstukke met 'n heeltemal ander ontwerp en die landsnaam in al die elf amptelike tale op uitgereik.
Apartheidsera
Vanaf die geldeenheid se instelling in 1961 tot 1982 was die rand sterker as Amerika se dollar, maar dit het in die 1980's skerp begin verswak.
Aanvanklik het die snelle groei van die 1950's in die 1960's voortgeduur. Suid-Afrika het by die vasgestelde dollarprys van goud gebaat, terwyl 'n vaste wisselkoers sekerheid in die goudmynbedryf gebring het. Dit het Suid-Afrika gehelp om tot die derde grootste goudverskaffer te ontwikkel. Goud was vir meer as 'n driekwart van die land se hulpbronuitvoer en sowat 60% van die totale uitvoer verantwoordelik.
Hedendaagse slawerny
Mauritanië was die laaste land wat slawerny amptelik afgeskaf het, wat hulle in 2007 gedoen het; nogtans bly 4.3% van die bevolking slawe. Hoewel dit in alle lande onwettig is, bestaan slawerny vandag steeds in talle vorme.
Slawerny bestaan ook in gevorderde demokratiese nasies, byvoorbeeld Brittanje, waar die departement van binnelandse sake raam daar tussen 10,000 en 13,000 slagoffers in Desember 2015 was. Dit sluit verskillende soorte gedwonge werk in, soos gedwonge prostitusie. Brittanje het onlangs pogings aangewend om moderne slawerny die stryd aan te sê met die Moderne Slawerny-wet van 2015. Daar word nou van groot kommersiële organisasies vereis om elke finansiële jaar 'n slawerny-en-mensehandel-verslag oor hul verskaffingsketting uit te reik.
Definisie
Die VSA se departement van buitelandse sake sê "moderne slawerny en mensehandel word gebruik as oorhoofse terme vir die daad om 'n mens te werf, huisves, vervoer, verskaf of verkry vir verpligte arbeid of kommersiële seksdade deur die gebruik van mag, bedrog of dwang". Ander terme wat gebruik word is "gedwonge knegskap", "skuldgevangeskap" en "gedwonge arbeid".
Suid-Afrikaanse rand
Apartheidsera
Vanaf 1981 was die gemiddelde groei in Suid-Afrika net 2%. Binnelandse onrus en sanksies het 'n rol gespeel, maar die wêreldwye hulpbronkrisis het 'n groot bydrae tot die verlangsaming gelewer.
Hedendaagse slawerny
Definisie
Volgens die Amerikaanse professor Kevin Bales, medestigter en voormalige president van Free the Slaves, vind moderne slawerny plaas "wanneer 'n persoon onder die beheer van 'n ander persoon is, wat geweld en dwang gebruik om daardie beheer te behou, en die doel van daardie beheer is uitbuiting". Volgens dié definisie raam navorsing van die Walk Free-stigting gegrond op sy Wêreldwye Slawernyindeks van 2016 dat daar sowat 45.8 miljoen slawe oor die wêreld heen in 2016 was, waarvan 58% in die vyf lande Indië, Pakistan, China, Bangladesj en Oesbekistan. Bales waarsku dat aangesien die gebruik oral afgeskaf is, is die praktyk onwettig en gevolglik weggesteek vir die publiek en die owerhede. Dit maak dit onmoontlik om presiese syfers van primêre bronne te verkry. Die beste wat gedoen kan word, is om ramings te maak gegrond op sekondêre bronne, soos VN-ondersoeke, koerantartikels, regeringsverslae en syfers van NRO's.
Suid-Afrikaanse rand
Post-Apartheid
In die 1990's het dit die verswakking voortgesit as gevolg van onsekerheid oor die land se toekoms onder die nuwe regering.
Net ná die aanvalle op 11 September 2001 in die VSA, het die rand 'n drastiese verswakking teen die Amerikaanse dollar gelei. In Desember 2001 het die rand 'n rekordlaagtepunt bereik teen 1 VS$ = 13,85 ZAR; van toe af het die rand weer herstel en meer as 50% van sy waarde teruggewen, tot so 'n mate dat versterkings in die geldeenheid (vanaf R13,84 per dollar in 2001 tot onder R6 per dollar in 2005) groot verliese vir sommige maatskappye beteken het en baie werksgeleenthede as gevolg hiervan verlore gegaan het. Vanaf 2011 het die rand stelselmatig teenoor die dollar verswak en het teen November 2015 'n waarde van 14,39 rand vir een Amerikaanse dollar gehad.
Hedendaagse slawerny
Oorsake
Slawe kan 'n aantreklike belegging wees aangesien die slaafeienaar net hoef te betaal vir voedsel en dwang. Dit is soms goedkoper as die loonkoste van vrye arbeiders, aangesien vrye werkers meer verdien as voedsel. Wanneer die koste van voedsel en dwang meer is as die loonkoers sal die besit van slawe nie meer winsgewend wees nie, en eienaars sal bloot hul slawe vrylaat. Slawe is dus 'n aantrekliker belegging in hoëloonomgewings, en omgewings waarin dwang goedkoop is, en minder aantreklik in omgewings waar die loonkoers laag en dwang duur is.
Suid-Afrikaanse rand
Post-Apartheid
In Desember 2015 het die Suid-Afrikaanse president Jacob Zuma vir Nhlanhla Nene van sy pos as minister van finansies onthef en stel David van Rooyen as sy opvolger aan. Dit het tot gevolg dat die rand tot meer as 15 rand per dollar daal. Dit is die swakste wat dit ooit was sedert dit die pond in 1961 vervang het. Van Rooyen se ministerskap het 3 dae gehou, waarna hy deur Pravin Gordhan vervang is.
Hedendaagse slawerny
Oorsake
Vrye werkers word ook vergoed vir onaangename werk deur meer te verdien. Die koste van voedsel of dwang styg egter nie met die onaangenaamheid van die werk nie, so slawe se koste styg nie daarvolgens nie. Dit kan lei tot die oorgebruik van slawe in sulke omstandighede. Slawe kan ook gedwing word om onwettige werk te doen soos as sakkerollers of vir die produksie van dagga.