cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NG gemeente Rietbron
Gemeentestigting
Die eerste openbare vergadering om die aanbou van 'n kerk te bespreek, het op 24 Februarie 1910 onder ds. Johannes Rudolf Albertyn van die NG gemeente Willowmore plaasgevind. Op 22 Julie 1910 is die hoeksteen deur ds. Albertyn gelê. Hierdie gebou moes reeds in 1914 vergroot word. Dit het toe sitplek aan sowat 500 mense gebied. 'n Kommissie van die Ring van George het op 22 Februarie 1913 die plegtige stigting van die NG gemeente Rietbron behartig. By hierdie geleentheid is die grense vasgestel. Die kommissie het die eerste kerkraadslede benoem, met ds. J.R. Albertyn as konsulent.
Ordovisium
Die Ordovisium is a geologiese periode, die tweede van ses van die Paleosoïese tydvak. Dit strek van 485,4 tot 443,4 miljoen jaar gelede en val tussen die Kambrium en die Siluur. Die Ordovisium is genoem na ’n Keltiese stam en is in 1879 deur Charles Lapworth gedefinieer nadat volgelinge van Adam Sedgwick en Roderick Murchison dieselfde rotse in onderskeidelik die Kambrium en die Siluuur geplaas het. Lapworth het besef die fossiele in die strata verskil van albei periodes, en het hulle toe in ’n aparte periode geplaas. Die periode is in 1960 amptelik aanvaar deur die Internasionale Geologiese Kongres.
NG gemeente Rietbron
Gemeentestigting
Ná enkele vrugtelose beroepe, is prop. J. R. Alheit op 18 April 1914 as eerste leraar georden en bevestig. Die jong leraar was, blykens die notule van sy eerste kerkraadsvergadering op 20 April, diep onder die indruk van die verantwoordelikhede wat 'n pas gestigte gemeente oplewer. Die volgende jaar is met die bou van 'n pastorie begin wat op 8 Julie 1916 in gebruik geneem is.
Ordovisium
Lewende organisme het in dié periode bly floreer nes in die Kambrium, hoewel die einde van die periode gekenmerk word deur ’n groot massauitwissing. Ongewerweldes, soos weekdiere en geleedpotiges, het die oseane oorheers. Visse, die wêreld se eerste ware gewerweldes, het bly ontwikkel en dié met kake het dalk laat in dié periode hul verskyning gemaak. Die lewe op land was egter steeds onderontwikkel.
NG gemeente Rietbron
Gemeentestigting
In die ses jaar van sy bediening het ds. Alheit 'n hegte fondament gelê waarop sy opvolgers kon voortbou. Di. J.A. van Z. le Roux, J.D. Strydom en R.P.B. Erasmus het elk waardevolle bydraes tot die opbou van die gemeente gelewer. Tydens ds. T.I. van Wyk se tyd beleef die gemeente een van sy hoogtepunte met die bou van 'n nuwe kerk. Die boufonds is in ds. Erasmus se bediening gestig.
Skool- en dorpsake
In die beginjare het die gemeente moeilike tye deurgemaak. 'n Seuns- en 'n meisieskoshuis is deur die kerk opgerig; in noue samewerking met die kerk het die dagskool 'n belangrike rol in die gemeenskap gespeel. Die A.C.V.V.-tak wat in die vroeë twintigerjare gestig is, het nie alleen noodleniging behartig nie, maar deur die bou van de netjiese en doeltreffende A.C.V.V.-saal in 1925 'n kulturele daad verrig, wat 'n dankbare gemeenskap altyd aan die deursettingsvermoë en ondernemingsgees van die vroue sal herinner.
Opper-Silesië-metropool
Die  Opper-Silesië-metropool (Pools: Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia (GZM)) is 'n belangrike metropolitaanse gebied in die suide van Pole, in 'n historiese distrik van Silesië aan die Weichsel (Pools: Wisła) en Oderriviere.
NG gemeente Rietbron
Skool- en dorpsake
Met die stigting van die dorp het die dorpsgrond aan die kerkraad behoort wat die mag gehad het om erwe te verkoop op voorwaardes wat hulle gestel het. Een hiervan was dat niemand die reg sou hê om drank binne die dorpsgrond te verkoop nie sonder die skriftelike toestemming van die kerkraad.
Lidmaattalle
Die gemeente het in 1949, toe plase veel digter bewoon is as vandag, 'n volle 515 belydende en 399 dooplidmate gehad. In 1960 was dit nog 482 en 320. In 1972 was hier 220 belydende en 82 dooplidmate. Daarna het afneem tot onderskeidelik 189 en 57 in 1985, 131 en 69 in 2000, 98 en 32 in 2010 en 95 en 25 in 2015.
Abū Nuwās
Abū Nuwās al-Ḥasan ibn Hānī al-Ḥakamī (ca 750 - 810), of net Abū Nuwās (Arabies: ابو نواس‎; Persies: ابو نواس‎‎, Abū Novās) was 'n Arabiese digter. Vandag word hy as een van die grootste klassieke Arabiese en Persiese digters beskou. Tydens sy lewe het hy 'n meester van al die hedendaagse genres van Arabiese poësie geword. Volgens die verhale van Duisend-en-een-nag, is hy die metgesel van die Kalief Harun ar-Rashid.
Vroeë lewens
Abu Nuwas se vader was 'n soldaat, sy naam was Hani, hy het in die weermag van Marwan II gedien. Sy moeder was 'n wewer, haar naam was Golban. Sy moeder was van Persiese afkoms. Sy vader het hy nooit van sy afkoms geweet nie. Volgens verskeie bronne was Abu Nuwas se geboortejaar plusminus tussen die jare 747 en 762. Party bronne beweer dat hy in Damaskus gebore is, ander bronne praat oor Bosra of Ahvaz. Sy volle naam was al-Hasan ibn Hani al-Hakami, 'Abu Nuwas' was 'n bynaam en beteken letterlik vader van die gekrulde haarlok.
Toe Abu Nuwas nog 'n kind was, verkoop sy moeder hom aan 'n kruidenier uit Basra. Daarna het die digter Walibah ibn al-Hubab 'n ontdekking gemaak dat Nuwas baie intelligent was. Verder het Walibah ibn al-Hubab realiseer dat Abu Nuwas 'n talent vir poësie gehad het. Dus het hy die seuntjie vrygekoop en dan het hy sy mentor in teologie, grammatika en poësie geword. Later het Khalaf al-Ahmar die seuntjie se mentor geword. Volgens party verhale het Abu Nuwas ook vir 'n jaar met Bedoeïene gewoon.
George Morgan
Ds. George Morgan (Aberdeenshire 1798 – Rouxville 18 Mei 1880) was een van die Skotse predikante wat goewerneur lord Charles Somerset na Suid-Afrika laat kom het om die tekort aan predikante in die Nederduitse Gereformeerde Kerk te verlig, maar ook om die Kaapse regering met sy oogmerk te help om die Hollandse bevolking te verengels. Die ander predikante wat onder die eerste twee groepe uit Skotland was en wat almal leraars in gemeentes in die Derde (Graaff-Reinetse) Ring geword het, is di. Andrew Murray sr. (NG gemeente Graaff-Reinet), Colin Fraser (NG gemeente Beaufort-Wes), Thomas Reid (NG gemeente Colesberg), Alexander Smith (NG gemeente Uitenhage) en Alexander Welsh (Glen Lynden). (Selfs nog tot in die jare sewentig van die vorige eeu is Kaapstad in die Jaarboek van die NG Kerke aangedui as die eerste Ring van die Kaapse Kerk, Swellendam die tweede en Graaff-Reinet die derde.)
Opleiding in Skotland
Ds. Morgan ontvang sy opleiding aan die plaaslike King's College in Aberdeenshire. Nadat hy sy kursus in teologie voltooi het en besig was om hom reg te maak om georden te word, was hy 'n tyd lank onderwyser vir 'n gesin wat aan die Ring van Lochcarron behoort het. Op 8 September 1824 het die Ring op Gairloch in Ross-shire bymekaargekom met die doel om die bou van 'n nuwe huis, of vleuel daarvan, vir hul predikant te bespreek. Die bou van die huis moes deur die Ring volgens die kerkwette van Skotland goedgekeur word. Die leraar van Gairloch was ds. James Russell, 'n oupa van dr. Russell wat in 1871 die opvolger van ds. Morgan in die Presbiteriaanse gemeente St. Andrew's in Kaapstad geword het. Morgan het na die vergadering toe gegaan om die name van die onderwerpe wat in sy eindeksamen bespreek sou word en wat tevore deur die Ring aan hom voorgeskryf is, in te handig. Hy is toe tot die evangeliebediening toegelaat nadat sy voordragte goedgekeur is.
Morgan was een van die eerste Skotse predikante wat sy diens vir die NG Kerk in Suid-Afrika aangebied het. Hy het dit gedoen op aanbeveling van 'n aantal professore en predikante van Aberdeen. Hulle het onder meer van hom getuig: "Mr. Morgan is a young man of very superior talents and acquirements, of distinguished prudence, diligence and steadiness of conduct, of genuine piety, enlightened zeal and decided loyalty to Government. And we can with great confidence recommend him as in every respect such a person, as we humbly think, his Majesty's Government would wish in than interesting Colony of the Cape of Good Hope." Sy prof. Bentley het van hom geskryf: "I have known him for some years and have observed a progressive improvement in his character and acquirements. He appears eminently pious, zealous and intelligent, and withal prudent, judicious, modest and amiable." Met sulke vleiende getuienisse het graaf Bathurst sy aanstelling as predikant vir die Kaap dan ook goedgekeur.
Ná sy legitimasie het die jong proponent aan die Ring van Lochcarron meegedeel dat hy 'n aanstelling van die 'n gemeente van 'n Kaapse NG kerk gekry het en dat dit dus vir hom noodsaaklik was om dadelik georden te word. Die Ring voldoen aan sy versoek en hy vertrek in November 1824 na Holland op koste van die Britse regering om haar daar in Nederlands te bekwaam. Hy word die taal heeltemal magtig, hoewel daar geen rekord bestaan van hoe hy dit uitgespreek het nie. Uit die NG gemeente Somerset-Oos en die Ring van Graaff-Reinet, waarvan hy jare lank die skriba was, se notules blyk dit egter dat hy die taal goed geken en geskryf het.
Na Suid-Afrika
Morgan het in ongeveer September 1825 in die Kaap aangekom en kort daarna is hy vir die pasgestigte NG gemeente Somerset-Oos aangestel. Sy bevestiging het vroeg die volgende jaar plaasgevind en daaromtrent het 'n berig in Het Nederduitsch Zuid-Afrikaansche Tijdschrift van Januarie-Februarie 1826 verskyn. Dit begin: "Somerset Drostdy den 8 January – Heden hadden wij het onuitsprekelijk genoegen onder ons bevestigd te zien, den WelEerw. zeer geleerden Heer G. Morgan, M.A., door het Gouvernement tot leraar dezer plaats aangesteld. De WelEerw. Heer A. Murray, M.A. (Voorzitter der Ringsvergadering), die reeds eenige dagen te voren alhier was aangekomen, deed bevestigings Preek uit Hand. XI: 19-23, waarna onze nieuwe Leeraar de gemeente aansprak met de woorde van Paulus, Coll. I:25."
Hy het 16 jaar in die gemeente gearbei en hy het dit met voorbeeldige ywer en bekwaamheid gedoen. Weens 'n gebrek aan onderwysers en die verre afstande van die naaste kerke (Graaff-Reinet en Uitenhage) het daar nie alleen onkunde nie maar ook baie onverskilligheid geheers. Ds. Morgan was 'n strenge Puritein en in die begin het baie hom te streng geag, maar deur trou en liefde het hy die algemene agting gewen. Nie alleen op die dorp nie, maar ook in die afgeleë buitewyke het hy huisbesoek en dienste gehou. Op Sondae het hy gereeld driemaal gepreek, naamlik in Hollands en Engels in die oggend en om die beurt in Hollands en Engels in die aand.
Voortrekkers
Tydens ds. Morgan se dienstyd het die Groot Trek plaasgevind. Hoewel daar nie so baie lidmate soos uit die gemeentes in die grensdistrikte getrek het nie, het 'n hele aantal nietemin die gemeente en die Kaapkolonie verlaat. Morgan moes vir Louis Trichardt en Piet Retief geken het omdat albei binne die gemeentegrense gewoon het. Hy was heeltemal teen die trek gekant en skryf in die verslag van godsdiens by die Ringsvergadering van 1838: "Verscheidene huisgezinnen uit deze gemeente zijn binnen het laatste jaar naar de binnelanden vertrokken, doch de emigratie zucht is hier tot nog toe zoo sterk niet geweest als in eenige der naburige gemeenten. De Heere behoede ons land voor verdere dwaling en schenke ons voorspoed, heil en vrede." As 'n Skot het Morgan nie die trekkersdrang van die Afrikaans-Hollandse boere verstaan nie en het met sy Skotse kollegas geglo dat ongeag hoe ellendig die toestande aan die grens ook al was, dit vir hulle nog altyd beter onder die Britse vlag sou wees as om hulle in die onbekende en woeste wildernis te begewe. Buitendien was die predikante destyds almal staatsamptenare wat hul salaris uit die staatskas ontvang het en aangesien die regering die Groot Trek sterk afgekeur het, was die predikante geneig om die regering se sienswyse te ondersteun.
Die Sinode van 1837 het dan ook 'n waarskuwing in 'n Herderlike Brief laat hoor. Hoewel die brief met 'n groot meerderheid stemme goedgekeur is, was daar selfs van die Skotse predikante, onder wie di. Henry Sutherland en Morgan, wat kapsie gemaak het teen sekere uitdrukkings "wijl het geene kerklijke maar politieke zaken zijn". Later, toe daar meer duidelikheid oor die saak gekom het, het daar 'n groot verandering gekom in die houding van die Kerk teenoor die Trek en het die Sinode sowel as die Derde Ring hulle die geestelike belange van die Voortrekkers ten seerste aangetrek en daarvoor voorsiening gemaak.
Pous Gregorius XI
Gregorius XI was die 201ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1370 tot 1378. Hy is veral bekend omdat hy die pousdom weer na Rome gebring het. Tot 2009 is hy die laaste Franse Pous.
Biografie
Pous Gregorius XI is gebore as Pierre Roger de Beaufort in 1329 (BBKL)  (die Catholic Encyclopedia gee 1331) in Rosiers-d’Égletons, Frankryk seun van Guillaume Roger, graaf van Beaufort en broer van Pous Clemens VI en sy vrou Marie de Chambon. Pierre het vyf broers, vyf susters en drie stiefbroers gehad. Op agttienjarige leeftyd op 28 Mei 1348 word hy deur sy oom Pous Clemens VI as kardinaal-diaken van St. Maria Nuova aangestel. Op 30 Desember 1370 volg hy Pous Urbanus V op. Hy word gekroon op 5 Januarie 1371 en regeer tot sy dood op 27 Maart 1378. Hy word opgevolg deur Pous Urbanus VI.
George Morgan
In die Sinode
190px|duimnael|regs|Ds. Morgan se graf op die kerkperseel van die [[NG gemeente Rouxville.]] Ds. Morgan se oordeel het in die kerklike vergaderings gewig gedra en in die buitengewone Sinode van 1837 het hy 'n leidende aandeel geneem in die stryd om die vryheid van die Kerk teenoor die "Commissarissen-Politiek", die verteenwoordigers van die regering. In dié Sinode het een van die kommissarisse hewig met die meerderheid van die vergadering gebots, maar daartoe gelei het dat die Sinode op voorstel van ds. Morgan hom by die regering bekla het en die ontbinding aangevra van die kwellende band tussen die Kerk en die Staat. Die regering willig in met die Ordonnansie van 1843, waardeur die Kerk algehele selfstandigheid geskenk is en die reg verkry het om sy eie wette te maak, te verander en te herroep.
Delia Bogard
Delia Bogard (26 Junie 1921 – 15 Julie 1995) was 'n Amerikaanse aktrise.
Pous Gregorius XI
Biografie
Die naam ‘Gregorius ’ beteken 'wagter'.
Pontifikaat
Pous Gregorius XI het streng op getree teen verskeie ketterye wat in Duitsland, Engeland en ander dele van Europa uitgebreek het. Die negentien stellings van John Wycliffe en die dertien artikels van Sachsenspiel is formeel deur die pous veroordeel op 22 Mei 1377.
Sy pogings om te bemiddel in die oorlog tussen Frankryk en Engeland het niks opgelewer nie, maar het daarin geslaag om vrede in Kastilië, Aragon, Navarre, Sisilië en Napels te bewerkstellig.
Die konsentrasie van die pousdom in Avignon en die toenemende verankering van Franse belange het probleme in Italië tot gevolg gehad. Op 30 Mei 1371 stel die pous naas Robert van Genève (later Teenpous Clemens VII) nog nege ander Franse kardinale aan waaronder sy neef Jean de Cros. Op 20 Desember 1375 nog ses Franse waaronder 'n broerskind en 'n neef sowel as Petro Marinez de Luna y Gotor, die latere Teenpous Benedictus XIII.
Die Milanese vors Bernabò Visconti, die pous se groot teenstander het reeds in 1371 dele van die pouslike staat verower. Nadat onderhandelinge skipbreuk gely het, het die pous Bernabò geëkskommunikeer. Bernabò het oorlog teen die pous verklaar, maar nadat die pous die steun van die keiser, die koningin van Napels en die koning van Hongarye gekry het en die Engelse veldheer John Hawkwood in diens geneem het, het Bernabò gou verloor en is 'n wapenstilstand gesluit op 6 Junie 1374.
Op 17 Januarie 1377 keer die pous terug na Rome veral weens die ondersteuning van Catherine van Sienna, maar teen die raad van die meerderheid van die kardinale. Die terugkeer is vertraag weens die konflik met Florence. Die pous het Florence onder 'n interdik geplaas. Aanvanklik kon die pous nie in Rome bly nie en het sy intrek in Anagni geneem. Eers op 7 November 1377 het hy hom in Rome gevestig.
Gregorius het die terugkeer nie lank oorleef nie. Hy sterf op 27 Maart 1378 en die kardinale het, onder groot druk van die Romeinse volk 'n Italiaanse pous Urbanus VI verkies.
Die kardinale het gou in konflik gekom met die nuwe pous en na Avignon teruggekeer en Teenpous Clemens VII verkies. Dit was die begin van die Westerse Skisma wat sou duur tot die konsilie van Konstanz in 1418.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Tanit Phoenix
Tanit Phoenix (gebore 24 September 1980) is 'n Suid-Afrikaanse modemodel, aktrise en grimeerkunstenaar. Sy is bekend vir haar swemdrag en onderklere-fotosessies nadat sy in 2003 in 'n Sports Illustrated Swimsuit-uitgawe verskyn het en in dieselfde jaar in die tydskrifte GQ en FHM.
Modelloopbaan
Phoenix se loopbaan het in Durban begin op die jeugdige ouderdom van 14, nadat sy deur 'n modelleeragent ontdek is in haar tuisdorp, Westville. Sy het in internasionale TV-advertensies verskyn vir Adidas, Coca-Cola, Volvic water, Aqua-mineral, Visine, Schweppes, American Swiss Jewellery, Citroën C3, Nivea, Alberto VO5, Aria, Transition Lenses, Volvic, Distractions lingerie asook Veet televisie-advertensies.
Laerskool Tafelberg
Die Laerskool Tafelberg was 'n Afrikaansmedium-laerskool in die Kaapstadse voorstad Woodstock en een van die eerste skole in die Skiereiland wat onderrig in Afrikaans aangebied het.
Min is oor die skool se ontstaan of uiteindelike sluiting bekend. Die skool is wel voor 1936 gestig, want in daardie jaar meld 'n verslag van die Kaaplandse onderwysdepartement dat die skool 250 leerders het wat onderrig gekry het by twee onderwysers en vyf onderwyseresse. Naas die Laerskool Groote Schuur, wat in Januarie daardie jaar gestig is en teen die einde van die jaar reeds 94 leerders en drie onderwysers gehad het, was daar in die skoolraaddistrik nr. 2 van Kaapstad ook nog die Afrikaanse Laerskool Nassau op die grens van Observatory en Soutrivier, wat toe reeds 509 leerders gehad het. Dit was 'n voortsetting van die Rochester Road Public School, wat van 1916 dubbelmedium was, maar in Januarie 1934 slegs Afrikaans geword het.
Soos die geval met die Nassau-skole, het Laerskool Tafelberg voorsien in die behoeftes van meesal verarmde Afrikaners wat na Kaapstad gekom het in die hoop om werk in die ontluikende fabrieke van die voorstede naasaan die middestad te kry. Mettertyd het die inwoners se ekonomiese posisie egter verbeter en meer en meer het uit Observatory, Woodstock en Maitland na veral die noordelike stadsgebiede verhuis. So het die behoefte aan Afrikaansmedium-skole in die gebied algaande gekwyn tot al die skole uiteindelik gesluit het en Maitland se Laerskool Oranje in 1995 met die Engelsmedium Maitland Public School as die dubbelmedium Laerskool Koeberg saamgesmelt het.
Nadraai
Jare na sy sluiting was Laerskool Tafelberg in die nuus toe die destydse regering in Oktober 1991 besluit het om 12 ongebruikte blanke skole aan die Huis van Verteenwoordigers (vir gebruik as kleurlingskole) en die departement van onderwys en opleiding (vir gebruik deur swart leerders of as tegniese kolleges) oor te dra. In Augustus 1992 het 'n afvaardiging van ouers, onderwysers en leerders uit Khayelitsha met die Kaaplandse onderwysdepartement en die departement van onderwys en opleiding ontmoet ná talle skole, waaronder die Laerskool Tafelberg, beset is deur leerders van die township wat in skofte moes skoolgaan omdat hulle skole oorvol was. Tafelberg is beset deur duisend leerders van die Thandokulu High School, wat vandag gehuisves word in die gebou wat van 1962 dié van die Laerskool Nassau was.
Thomas Hobbes
Thomas Hobbes (1588 - 1679) was 'n Engelse filosoof wat vandag onthou word vir sy werk rakende politiese filosofie. Sy 1651-boek, Leviathan, het die fondasie gevestig vir die meerderheid Westerse politieke filosofie uit die oogpunt van "sosiale kontrak"-teorie.
Hobbes het ook aan 'n wye verskeidenheid ander vakgebiede bygedra, waaronder geskiedenis, meetkunde, die fisika van gasse, teologie, etiek, algemene filosofie en politieke wetenskap. Hy het tydens die Engelse Burgeroorlog gelewe en die geweld en wetteloosheid van sy tyd het hom sterk beïnvloed.
Brandfort
Brandfort is 'n klein dorp, sentraal geleë in die Vrystaat, Suid-Afrika, naby Bloemfontein, Winburg, Theunissen en Bultfontein. Die R30-provinsiale pad en die R703-streekroete kruis in die dorp.
Distrik
Die distrik is 3 660 km2 groot. Gemengde boerdery word beoefen en daar is verskeie stoeterye vir merino's, Afrikanerbees te, Bonsmara's en varke in die omgewing. 'n Paar kilometer buite die dorp is daar 'n groot hoender plaas; Môreson. In die Weste is daar ook 'n aantal panne. Brandfort spog ook met 'n uitstekende skool gestig in 1906. Vroeër jare was dit 'n volkskool, maar het gegroei tot skool wat baie kinders lok uit omliggende distrikte soos Bultfontein, Winburg, Theunissen en selfs die naby gelee hoofstad van die Vrystaat; Bloemfontein.
Om die dorp is daar ook verskeie wildsplase naamlik Amanzi wildreservaat, Stone Safari's reservaat asook Grasslands Estate na die Weste van die dorp. Grasslands is naby die Esbach-koppe gelee en hulle gebruik die koppe as natuurlike landmerk in die logo van hul Estate. Na die Suidooste groet Keeromberg jou, dis die grootste berg in die area. Aan die voet van Keerom lê die plaas van oudpresident CR Swart wat as staatspresident gedien het van 1961 tot 1967. Dié plaas se naam is De Aap. Hy was 'n groot figuur in die gemeenskap en die plaaslike skool is na hom vernoem.
Tweede Vryheidsoorlog
Die Slag van Brandfort het op 25 Maart 1900 hier plaasgevind. Daar was ook 'n konsentrasiekamp by Brandfort genaamd Dwyersdorp so genoem omrede 'n Ier, kaptein Dwyer baie simpatie met die vroue en kinders gehad het. Van hulle het 1 550 egter gesterf.
Koedoesloop
Die Koedoesloop is 'n spruit in die Mogalakwena Plaaslike Munisipaliteit in Limpopoprovinsie, Suid-Afrika.
FC Eilenburg
duimnael|regs| Die Ilburg-stadion, [[Eilenburg]]
FC Eilenburg is 'n sokkerklub uit Eilenburg in die deelstaat Sakse in Duitsland.
Die klub BSG Traktor Mörtitz is in 1950 gestig. In 1990 het die klub sy naam verander na SV Mörtitz. Op 1 Januarie 1994 het die klub met Lok Eilenburg saamgesmelt om Mörtitzer Fußball Club Eilenburg te vorm. In 1999 is die huidige naam aangeneem en in 2000 was daar 'n verdere samesmelting met FSV Grün-Weiß Eilenburg, vroeër bekend as BSG Chemie Eilenburg.
Die klub het in 2004 promosie na die Oberliga gewen en het in die 2006/07-seisoen derde geëindig, die klub se grootste prestasie.
Koeëlkop-papegaaivis
Die Koeëlkop-papegaaivis (Chlorurus sordidus) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika vanaf Oman tot by Sodwanabaai. In Engels staan die vis bekend as die Bullethead parrotfish.
Kenneth Nkosi
Kenneth Nkosi (gebore 19 Junie 1973) is 'n Suid-Afrikaanse akteur.
Herlewing (Christendom)
Herlewing verwys in die Christelike verband oor die algemeen na 'n tydperk van geestelike vernuwing binne die kerk van Christus. Tekens van herlewing sluit onder meer die massa-bekering van mense tot die Christelike geloof en 'n sedelike herstel van die gedrag, werkinge en uitinge van die gelowige.
Binne sekere Christelike groepe word 'n groot wêreldwye herlewing voor die wederkoms van Jesus Christus verwag.
Lys van bekende herlewings
Hieronder volg 'n lys van bekende herlewings. Hierdie lys kan nie objektief vasgestel word nie, omrede daar geen presiese kriteria is om vas te stel of 'n gebeurtenis 'n herlewing is of nie. Party van die genoemde gebeurtenisse sal daarom ook nie deur elkeen as 'n herlewing gekenmerk word nie.
Barbara Rhoades
Barbara Rhoades (gebore 23 Maart 1946) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Harry and Tonto (1974) en The Goodbye Girl (1977), en in die televisiereekse Busting Loose (1977) en Quark (1977).
Nena
Nena (* 24 Maart 1960 as Gabriele Susanne Kerner in Hagen, Noordryn-Wesfale, Wes-Duitsland) is 'n Duitse sangeres en aktrise. Sy het in 1984 beroemdheid verwerf met haar Nuwe Duitse Golf-treffer "99 Lufballons", in Engels heropgeneem as "99 Red Balloons". "Nena" was ook die naam van die musiekgroep waarmee sy die snit vrygestel het. Met die heropname en gevolglike vrystelling van haar ouer snitte het haar loopbaan in 2002 'n heroplewing beleef. In 2007 was sy 'n medestigter van die skool "Neue Schule Hamburg".
978
Die jaar 978 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 78ste jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Kaley Cuoco
Kaley Cuoco (gebore 30 November 1985) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Virtuosity (1995) en The Wedding Ringer (2015), en in die televisiereekse 8 Simple Rules (2002) en The Big Bang Theory (2007).
979
Die jaar 979 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 79ste jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski
Dyskobolia Grodzisk Wielkopolski is 'n Poolse sokkerklub uit Grodzisk Wielkopolski.
Erelys
Poolse Cup (Puchar Polski) (2)
William Harrigan
William Harrigan (27 Maart 1894 – 1 Februarie 1966) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Nix on Dames (1929), The Invisible Man (1933), 'G' Men (1935), en The Farmer's Daughter (1947).
Form and Meaning reach Ultimate Communion
Form and Meaning reach Ultimate Communion (Afrikaans: Vorm en betekenis bereik uiteindelike nagmaal) is TISM se eerste EP, in 1986 op Elvis Records vrygestel. Vroeë kopieë het blou omslag en 'n plakaat gehad, Latere kopieë het 'n rooi omslag gehad maar geen plakaat nie. Dit is vrygestel in 1991 onder die titel Gentlemen, start your egos (Here, begin jou ego) met die B-kante van hulle eerste album Great Truckin' Songs of the Renaissance en 'n lewendige weergawe van die snit Death, death, death. Dit was vrygestel in 1995 in die boksversameling Collected Recordings 1986-1993 met nuwe snitte.
Norwich
Norwich (uitgespreek /ˈnɒrɪdʒ/ of /ˈnɒrɪtʃ/) is 'n stad in oostelike Engeland met ongeveer 140 000 inwoners. Sedert 2012 is die stad ook die eerste UNESCO "City of Literature" in Engeland. Daar is ook 10 plekke in die VSA, een in Kanada en een in Jamaika wat na Norwich genoem is.
Geskiedenis
Voor die Industriële Revolusie was Norwich die tweede grootste (naas Londen) en een van die belangrikste stede in die Koninkryk van Engeland.
Demografie
Volgens die 2011-sensus het Norwich 132 512 inwoners gehad, 9% meer as in 2001. In 2011 was 90,9% van sy bevolking blankes, 4,5% Asiërs (1,3% Indiërs, 1,3% Sjinese, 1,9% ander) 1,6% swartes en 3,0% van ander etniese afkoms. In sowel die 2001- as die 2011-sensus is Norwich die minste godsdienstige stad in Engeland. In 2011 het 42,5% van die stad se bevolking geen godsdiens gehad terwyl die syfers net 25,1% in Engeland en Wallis was.
Besienswaardighede
• Norwich-katedraal 16px
• Norwich-kasteel 16px
• Cow Tower 16px
• Dragon Hall
• The Forum
• Norwich-mark
• Guildhall
• Surrey House 16px
Mary Bolen
Mary Boland (28 Januarie 1882 – 23 Junie 1965) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Six of a Kind (1934), Ruggles of Red Gap (1935), The Women (1939), en Pride and Prejudice (1940).
Nasionale Vrouemonument
Die Nasionale Vrouemonument in Bloemfontein is 'n monument ter herinnering aan die tragedie van ontbering wat vroue en kinders getref het tydens die Tweede Vryheidsoorlog. Ongeveer 27 000 Boere vroue en -kinders het tydens die oorlog in Britse konsentrasiekampe gesterf.
Die ontwerp van die monument is gedoen deur Frans Soff en die beeldhouwerk deur Anton van Wouw. Emily Hobhouse het die sentrale beeldegroep geskets. Hierdie beeldegroep verleen uiting aan die persoonlike belewenis van Emily Hobhouse op 15 Mei 1901, verbonde aan 'n toneel van gebroke vroue en 'n sterwende kind in Springfontein se konsentrasiekamp.
Die beeld is onthul op 16 Desember 1913, tydens 'n geleentheid waar sowat 20 000 mense vanoor die hele Suid-Afrika saamgetrek het om die verrigtinge te volg.
Ontstaan
Die gedagte om 'n monument op te rig, is uitgespreek deur M.T. Steyn, destydse president van die Vrystaatse Republiek, tydens mediese behandeling in Europa na afloop van die Tweede Vryheidsoorlog. Sy vrou, Tibbie Steyn, het hierin gedeel, veral omdat sy 'n aantal familie en vriende wat in konsentrasiekampe aangehou is, aan die dood afgestaan het. Sy had ook 'n noue verbintenis met Emily Hobhouse.
Loodskomitee
Terug in Suid-Afrika het Steyn die gedagte verder gevoer. Sy loodskomitee het 'n praktiese alternatief bedink, naamlik om 'n skool of hospitaal op te rig. Steyn se standpunt was dat die hoë koste van bedryf van so 'n alternatief die monumentmotief moontlik sal stroop van die element van inspirasie wat eerstens tot die oprigting daarvan aanleiding moes gee. Verdere konsultasie met verskeie Afrikanerorganisasies lei tot die besluit om 'n monument op te rig ter herdenking aan vroue, moeders en kinders wat gedurende die oorlog gesterf het.
Befondsing
Nadat Steyn se loodswerk suksesvol verloop en deur sy komitee aanvaar is, het die koste met 'n teikenbedrag van £10 000 prioriteit geniet. Die komitee het die openbare belangstelling geprikkel en kollektelyste ingestel. Versoeke tot bydraes is gerig aan kerke, kulturele en vroue-organisasies. Bydraes is ontvang van alle lae van die Afrikanerbevolking en Steyn het persoonlik ontvangs van elke bydrae erken. Na verloop van 4 jaar tot 1911 is die bedrag byeengebring en kon uitvoering aan die werk begin.
Teenstand
In 1912 is oprigting van die monument langdurig voorafgegaan deur uitgesproke bedenkinge onder oorwegend Engelssprekende lede van die Bloemfontein stadsraad, naamlik dat dit negatief sou reflekteer op Groot-Brittanje en by implikasie op plaaslike inwoners van die Vrystaatse hoofstad, wat die Britse oorlogpoging teen Suid-Afrika gesteun het. Nadat heftige debat oor hierdie gevoeligheid gevoer is, is toestemming uiteindelik tog verleen en kon oprigting voortgaan.
Ligging
Die monument is sowat 3 kilometer suid van sentrale Bloemfontein opgerig. Teen die agtergrond van omliggende heuwels smelt die konstruksie goed saam met 'n landelikheid wat onderliggend is tot die tuiste en bedrywighede van die destydse boere-samelewing. Die monument het oor die plat Vrystaatse omgewing en omliggende koppies gewaak. Uit 'n liriese oogpunt sou gesê kon word dat die monument 'n veelseggende boodskap aan sy omgewing uitstuur.
Sedertdien het uitbreiding die omgewing van die monument verstedelik, maar is 'n oopte behou waarbinne die infrastruktuur van die terrein 'n landelikheid verteenwoordig. Die terrein word begrens deur Monumentweg en Curielaan.
Uitleg van die monument
'n Sirkelvormige beskutting (skermmuur) omring die monument wat aan die voet van 'n gedenknaald, wat 35 meter hoog strek, aangebring is.
Beeldegroep
Die beeldegroep bestaan uit 'n vrou sonder kappie, met haar uitgeteerde sterwende kind op haar skoot. 'n Tweede vrou tuur na die verte, terwyl sy die Here aanroep om die tragedie te aanskou.
Hobhouse ('n vrou van vele talente en bekwaamhede) het Van Wouw as beeldhouer nie hoog geag nie en kritiek uitgespreek op die eindproduk. Die beelde het volgens haar nie reg laat geskied aan die jammerlike toneel wat dit bedoel was om te verbeeld nie. Sy verwys na die kinderbeeld wat slaap, eerder as om dodelik siek te wees.
Betekenis
Die Vrouemonument het groot aftrek geniet, maar is uiteindelik oorskadu deur die aanskoulike Voortrekkermonument wat as nasionale simbool 36 jaar later op 16 Desember 1949 te Pretoria onthul is. Die Voortrekkermonument is onthul in die jaar nadat die Nasionale Party in 1948 triomfantlik politieke beheer in Suid-Afrika verwerf het en het saamgeval met die eeufeesherdenking van die Groot Trek. Daarteenoor is die voorafgaande omstredenheid verbonde aan die oprigting en onthulling van die Vrouemonument deels rede vir die traagheid waarmee dit as nasionale monument erken word.
Gebruike by die monument
Die leerlinge van die C & N Meisieskool Oranje in Bloemfontein besoek jaarliks die monument om die nagedagtenis van president M.T. Steyn en historiese gebeure in herinnering te roep. Die besoek is per staptog vanaf die skool en strek oor 'n afstand van 10 kilometer. 'n Kranslegging by die graf van M. T .Steyn word gehou, en verskeie verrigtinge volg om die leerlinge bewus te maak van hul potensiaal om met deursettingsvermoë die tradisies van hul Afrikanervoorsate voort te sit as Christengelowiges en toekomstige leiers in die samelewing.
The Power of Four
The Power of Four (Afrikaans: Die krag van vier) is 'n gesamentlike volkslied vir die Britse en Ierse Leeus. Dit is deur Neil Myers gekomponeer.
Nasionale Vrouemonument
Latere verwikkeling
Die estetiese aard van die monument het met verloop van tyd verbreed. Aanvanklik is die manlike geslag uitgesluit, maar met die begrafnis van M.T. Steyn aan die voet van die suil, is 'n nuwe tydvak van herdenking ingelui en is selfs ten dele 'n oorlogsherdenking aan die monument gekoppel.
Tibbie Steyn het haar bekommernis uitgespreek oor die moontlikheid dat die gebied rondom die monument as begraafplaas vir Afrikanerhelde sou dien, omdat so 'n neiging die aanvanklike fokus op leed en sterftes van vroue en kinders sou verwater. In weerwil van haar eie wense, is Tibbie Steyn in 1955 op aandrang van dr D.F. Malan, destydse Eerste Minister tot 1954, in 'n graf langs haar man begrawe. Malan het sy aandrang gebaseer op die standpunt dat mev Steyn die laaste skakel was met die destydse Boererepublieke.
Sedert die jare 1960 is verskeie aandenkings uit die Tweede Vryheidsoorlog op die terrein van die Vrouemonument aangebring. Dit het die indruk verder gevestig dat die monument 'n oorlogsherdenkingsterrein verteenwoordig. Kulturele instansies se bronne is aangewend om die omringende terrein in te rig met standbeelde wat burgers, wat opruk na die oorlog, krygsgevangenes en bittereinders, uitbeeld.
Uit die aard van die saak is hierdie toevoegsels komplementerend tot die wesensontstaan van 'n Vrouemonument, maar inderwaarheid bevestiging van die feit dat die fokus verskuif het.
Falliese simbool
Teenoor die beeldegroep met veelseggende simbole wat verwys na die lydsame vrou, sterwende kind en met spesifieke geskiedkundige ondertone, het moderne uitsprake ook onlangs in 2006 geneig om die monument tot falliese simbool te diskrediteer.
Ander instellings
Die Anglo-Boereoorlogmuseum is permanent gevestig op dieselfde perseel.
Marmer-papegaaivis
Die Marmer-papegaaivis (Leptoscarus vaigiensis) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika vanaf Oman tot by Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die Seagrass parrotfish.
Vloeibare aardgas
Vloeibare aardgas is aardgas (hoofsaaklik metaan, CH4) wat na 'n vloeistof omgeskakel is om die berging en vervoer daarvan te vergemaklik. Vloeibare aardgas neem ongeveer 1/600ste die volume van aardgas by atmosferiese druk in beslag. Dit is 'n kleurlose, reuklose, nie-giftige en nie-korrosiewe vloeistof. Die gas hou 'n brand- en vriesgevaar in en kan ook versmoring in beperkte ruimtes tot gevolg hê.
Die vervloeiingsproses behels die verwydering van sekere komponente soos stof, helium, water en ander swaar koolwaterstowwe, wat probleme in die afstroom proses tot gevolg mag hê. Die aardgas word dan gekondenseer na 'n vloeistof wat naby aan atmosferiese druk is (Maksimum Vervoerdruk is vasgestel teen 25 kPa) deur dit te verkoel na 'n temperatuur van om en by -163 °C. Die verlaging in volume maak die vervoer daarvan oor lang afstande meer kostedoeltreffend in die gevalle waar lang pypleidings nie beskikbaar is nie. Waar die vervoer per pyplyn nie moontlik óf nie ekonomies is, kan die gas in spesiaal ontwerpte kriogeniese seevraghouers of tenkwaens in die vorm van vloeibare aardgas vervoer word.
Die energiedigtheid van vloeibare aardgas is 60% laer as dié van diesel.
Basiese feite
Die hoofdoel van die vervloeiing van aardgas is om die gas na markte te vervoer, waar dit dan weer na gas omgeskakel word en verder in pyplyne versprei word. Vloeibare aardgas bied 'n energiedigtheid wat vergelykbaar is met dié van petrol en diesel en veroorsaak minder besoedeling, maar die relatiewe hoë produksiekoste daarvan en die behoefte aan duur kriogeniese tenke het die wydverspreide kommersiële gebruik daarvan beperk. Dit kan gebruik word in aardgas aangedrewe voertuie, alhoewel dit meer algemeen is om die brandstof in hierdie soort voertuig in saamgeperste vorm te stoor.
Die digtheid van vloeibare aardgas is rofweg tussen 0,41 en 0,5 kg/L, afhangende van die temperatuur, druk en samestelling, vergeleke met water teen 1,0 kg/L. Die verbrandingswarmte hang af van die gasbron en die proses wat gebruik word om die gas te vervloei. Die hoër verbrandingswarmte van vloeibare aardgas word beraam op 24 MJ/L teen -164 grade Celsius. Dit stem ooreen met 'n laer verbrandingswarmte van 21 MJ/L.
Die aardgas wat na 'n vloeibare aardgas aanleg gevoer word, sal behandel word om water, waterstofsulfied, koolstofdioksied en ander komponente te verwyder wat sal vries (bv. benseen) by die lae temperature wat benodig is om dit te stoor of wat die aanleg kan beskadig. Vloeibare aardgas bevat tipies meer as 90% metaan. Dit bevat ook klein hoeveelhede etaan, propaan, butaan en 'n paar swaarder alkane. Die suiweringsproses kan ontwerp word om byna 100% suiwer metaan te lewer.
In 1964 was die Verenigde Koninkryk en Frankryk die eerste kopers van vloeibare aardgas in die wêreld se eerste verhandeling van die hulpbron vanuit Algerië. Omdat die meeste vloeibare aardgas aanlegte geleë is in gebiede ver weg van markte (dikwels verwys na gestrande gas) wat nie met pyplyne verbind is nie, was die koste van vloeibare aardgas so groot dat die ontwikkeling daarvan die afgelope halfeeu baie stadig was. Vergeleke met die ru-olie markte, maak die aardgas mark ongeveer 60% van die mark uit (gemeet op 'n energie-ekwivalente basis) en groei dit baie vinnig. Daar word beraam dat vervloeiingskapasiteit teen 2010 met sowat 20-25% sou gegroei het en teen 2012 met tussen 30 tot 35%. Die groei is grootliks te wyte aan die behoefte vir skoner brandstowwe en as 'n plaasvervanger vir ander vloeibare brandstowwe vanweë die duur ru-olie prys (hoofsaaklik in die verhittings- en kragopwekkingsnywerhede). Groot internasionale oliemaatskappye soos BP, ExxonMobil, Royal Dutch Shell en die BG Groep asook nasionale oliemaatskappye soos Pertamina en Petronas is groot spelers in die mark.
Kommer oor moontlike energie tekorte het daartoe gelei dat baie nuwe vloeibare aardgas terminale in die V.S.A gebou is. Die kommer oor die veiligheid van sulke fasiliteite het egter baie omstredenheid veroorsaak in die gebiede waar sulke fasiliteite beplan is en is daar in van die streke groot weerstand ondervind teen die bou van hierdie fasiliteite.
Handel
Vloeibare aardgas word rondom die wêreld vervoer in spesiaal vervaardigde aardgastenkskepe. Transaksies in vloeibare aardgas word gewoonlik voltrek deur die ondertekening van 'n verkoop en aankoop ooreenkoms tussen die verskaffer en die ontvangende terminaal en deur die ondertekening van 'n gas verkoopsooreenkoms tussen die ontvangende terminaal en hulle eindgebruikers. Voorheen het die kontrakte bepaal dat die verkoper verantwoordelik was vir die vervoer. Maar met die laer skeepsboukostes en voorkeur van kopers vir 'n betroubare en stabiele verskaffing is meer kontrakte onderteken met 'n vry aan boord (Free on board) bepaling waar die koper verantwoordelik is vir die vervoer wat gewoonlik beteken dat die koper die vaartuig besit of 'n langtermyn huurooreenkoms met onafhanklike skeepsmaatskappye aangegaan het.
Die ooreenkomste vir die verhandeling van vloeibare aardgas was voorheen baie langtermyn ooreenkomste wat baie onbuigbaar was ten opsigte van prys en volume. Die ooreenkomste het gewoonlik bepaal dat die koper sou betaal vir die ooreengekome hoeveelhede hetsy hy dit in ontvangs geneem het aldan nie. In teenstelling met vloeibare aardgas wat na Noord-Amerika ingevoer is, waar die prys vasgestel word volgens die Henry Hubb, word die prys van die meeste vloeibare aardgas wat na Asië ingevoer word vasgestel volgens 'n formule wat bestaan uit 'n indeks wat die Japan Crude Cocktail (JCC) genoem word.
Terminale vir die ontvangs van vloeibare aardgas bestaan in 18 lande wat Japan, Korea, Taiwan, Sjina, België, Spanje, Italië, die Verenigde Koninkryk, die V.S.A en die Dominikaanse Republiek onder ander insluit. Die bou van sulke terminale in Argentië, Brasilië, Chili, Uruguay, Kanada, Griekeland en ander lande word ook beplan.
Die vloeibare aardgasnywerheid sal waarskynlik nog baie groei soos tegnologie toenemend verbeter en die vervoerkostes van voorheen gestrande aardgas reserwes moontlik word.
Piper Curda
Piper Curda (gebore 16 Augustus 1997) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Law & Order: Special Victims Unit (1999), I Didn't Do It (2014), en Youth & Consequences (2018).
Ulrich Thomsen
Ulrich Thomsen (gebore 6 Desember 1963) is 'n Deense akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Celebration (1998), Brothers (2004), Adam's Apples (2005), en The International (2009).
Westerse Skisma
Die Westerse Skisma was 'n kerkskeuring in die Rooms-Katolieke Kerk vanaf 1378 tot 1417 waarin pouse en teenpouse mekaar geopponeer het. Die konsilie van Constance het uiteindelik 'n einde gebring aan die skisma deur die kerk weer te verenig onder die gesag van die pous van Rome. Die woord “Westerse” dui aan dat die skeuring in die Westerse wêreld voorgekom het en is te onderskei van die Groot Skisma tussen die Christendom van die Weste, met hoofsetel in Rome, en dié van die Ooste met hoofsetel in Bisantium, wat reeds in 1054 ontstaan het.
Oorsprong
Die skeuring was nie geskoei op verskille in teologie of geloof nie, maar was uitsluitlik polities van aard. In 1378 keer Pous Gregorius XI terug na Rome, nadat die pous vir tientalle jare in Avignon gesetel was. Oorspronklik was die verskuiwing na Avignon weens die onstuimige toestand in Rome, maar deur die verkiesing van 'n meerderheid Franse kardinale het dit gedreig om permanent te word, te meer omdat die Franse koning graag die mag van die pous onder sy jurisdiksie wou hê.
Na die dood van Pous Gregorius XI in Rome kies die kardinale onder groot druk van die Romeinse bevolking 'n Italiaanse pous, nl. Pous Urbanus VI. Die pous het egter gou in konflik gekom met die kardinale.
Die kardinale het gou spyt gekry van hulle beslissing en op 20 September 1378 vertrek hulle na Fondi en kies Clemens VII as pous. Clemens, 'n boorling van Genève, vestig hom in Avignon en kry die steun van die Franse koning, gevolg deur Aragon, Boergondië, Napels en Skotland. Engeland, Vlaandere, Ierland, Noorweë, Swede, Pole, die Heilige Romeinse Ryk en Noord-Italië steun egter die pous in Rome.
Verloop
As gevolg van die skisma het twee groepe in die Kerk ontstaan. Een groep (die konsilianiste) was van mening dat konsilies die oppergesag moes wees, terwyl die ander groep (die kurianiste) geglo het dat alleen die pous oppermagtig moes wees. Deurdat die gesag van die pous verskraal is, kon vorste en biskoppe makliker besluite neem sonder pouslike goedkeuring, iets wat gelei het tot misstappe wat later deur die Reformasie benut is.
Die pouse van die skisma het mekaar se besluite nietig verklaar en mekaar oor en weer geëkskommunikeer. Oor die algemeen het die geestelikheid in die Weste die skisma as 'n skande ervaar en gepleit dat dit spoedig beëindig moet word. Geen van die pouse wou egter ten gunste van die ander aftree nie en telkens as 'n pous gesterf het, is 'n opvolger verkies. Die kardinale het dikwels vir die nuutverkose pous gevra om hom te beywer vir eenheid, maar nadat die pous gekroon is, is die belofte gou vergeet.
In 1409 het die konsilie van Pisa probeer om die probleem op te los deur beide pouse Pous Gregorius XII en Teenpous Benedictus XIII af te set en 'n nuwe pous Teenpous Alexander V te verkies. Alexander het sy intrek in Bologna geneem. Omdat die ander twee hulle nie aan die konsilie gesteur het nie, was daar nou drie pouse gelyktydig.
Einde
Uiteindelik kry die konsilie van Konstanz in 1415 dit reg, met die hulp van die keiser van die Heilige Romeinse Ryk, om die twee teenpouse Teenpous Johannes XXIII en Teenpous Benedictus XIII af te set en die pous in Rome Pous Gregorius XII te laat bedank. Die konsilie verkies toe Pous Martinus V as die nuwe en enigste pous. Benedictus het hom egter nie sommer laat afset nie en na sy dood verkies sy aanhangers Teenpous Clemens VIII, maar hy het min aanhangers oorgehou toe die koning van Aragon, Alfonso V, hom by Pous Martinus skaar. Selfs na die dood van Clemens word Teenpous Benedictus XIV verkies om die Avignon-pousdom voort te sit. In 1467 loop die skeuring egter heeltemal dood.
Die Rooms-Katolieke Kerk erken slegs die pouse van Rome as wettige pouse. Die pouse van Avignon en Bologna word dus as teenpouse beskou. Ook is later vasgestel dat die konsilie geen mag het oor die pous nie en dat 'n pousverkiesing slegs deur die pous self ongedaan gemaak kan word.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Skisma
Erica Rhodes
Erica Rhodes (gebore 5 April 1986) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Modern Family (2009), New Girl (2011), en @midnight (2013).
Brad Harris
Brad Harris (16 Julie 1933 – 7 November 2017) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Goliath Against the Giants (1961), Our Man in Jamaica (1965), Kommissar X - Drei gelbe Katzen (1966), en Three Golden Serpents (1969).
Dolf Bekker
Rudolph Philippus Bekker (15 Desember 1926, Dordrecht - 17 Junie 2012, Pretoria) is 'n Springbokrugbyspeler wat Suid-Afrika in twee toetse verteenwoordig het. Bekker se broers en hul suster het Suid-Afrika almal op die sportveld verteenwoordig; Jaap en Martiens Bekker het soos Dolf vir die Springbokke uitgedraf.
Op sy beurt het Daan Bekker as bokser by die Olimpiese Spele in 1956 in Melbourne ’n bronsmedalje in die swaargewig-afdeling gewen en dit in 1960 in Rome met ’n silwermedalje opgevolg. Hul suster, Corrie Lategan, het Suid-Afrika op die atletiekbaan in diskusgooi en gewigstoot verteenwoordig.
Tiffany Bolling
Tiffany Bolling (gebore 6 Februarie 1946) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Bonnie's Kids (1972), Wicked, Wicked (1973), en The Wild Party (1975), en in die televisiereeks Vega$ (1978).