cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Eugene Marais-hospitaal
Geskiedenis
In Julie 2006 is 'n rehablitasie-eenheid met 'n kapasiteit van 21 beddens op die grondvloer geopen.
Patriarg Pitirim van Moskou
Pitirim van Kroetitsi (Russies: Питирим Крутицкий; ? - April 1673) was die agtste Russies-Ortodokse patriarg van Moskou en die hele Rusland.
Hy was van 1664 tot 1672 aartsbiskop van Weliki Nowgorod. Terwyl Nikon patriarg was, was Pitirim die aartsbiskop van Kroetitsi. Toe Nikon sy amp vrywillig verlaat, het Pitirim in sy plek waargeneem. Hy het soos ’n volwaardige patriarg opgetree sonder om Nikon te raadpleeg.
Toe Nikon se saak voor ’n kerklike raad dien, was Pitirim een van sy grootste teenstanders en beskuldigers, dalk in die hoop dat hy die amp kan oorneem. Hy het egter nie geslaag nie, want die raad het Joasaf II bo hom gekies. Eers ná laasgenoemde se dood in 1672 het Pitirim patriarg geword tot met sy dood ’n jaar later.
Japan Nasionale Roete 137
Japan Nasionale Roete 137 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Japan Nasionale Roete 136
Japan Nasionale Roete 136 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Reuse-erdwurm
Die Reuse-erdwurm (Microchaetus rappi) is 'n gesegmenteerde wurm wat voorkom in die Debenek-gebied van die Oos-Kaap tussen King William's Town en Oos-Londen. Hierdie spesie is die langste wurm in die wêreld. Dit bereik 'n gemiddelde lengte van 1,36 m, maar die langste een wat aangetref is het 'n lengte van 6,7 m en 'n deursnee van 2 cm gehad.
Daar is verskeie ander soorte reuse-wurms in hierdie gebied, soos die Proandricus skeadi en saam is hulle verantwoordelik vir die kommetjie-landskap wat hier aangetref word. Daar is ook 'n gouemolsoort wat hierdie wurms vreet en 'n plantesoort Arctotis debensis wat net in hierdie kommetjiegraslande voorkom en aanpassings besit wat verhoed dat dit begrawe word deur wurmuitwerpsels wat 'n hoogte van 24 cm kan bereik vir P. skeadi.
Forrest Lewis
Forrest Lewis (5 November 1899 – 2 Junie 1977) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Has Anybody Seen My Gal (1952), The Shaggy Dog (1959), en Man's Favorite Sport? (1964), en in die televisiereeks The Loretta Young Show (1953).
Sergipe
Sergipe (uitgespreek [sɛʁˈʒipi]) is die kleinste van die 26 state van Brasilië. Sergipe se hoofstad en grootste stad, Aracaju, het 'n bevolking van 505 286 in 2006 gehad. Sergipe is in die noordooste van die land geleë en word deur die deelstaat Bahia in die suide en weste, Alagoas in die noorde en die Atlantiese Oseaan in die ooste begrens.
Alkaan
'n Alkaan is 'n koolwaterstof met die algemene formule. Alkane is versadigde verbindings. Hulle bevat net enkelbindings.
Juan de Jongh
Juan de Jongh (15 Maart 1988, Paarl) is 'n Springbokrugbyspeler wat vir die Westelike Provinsie in die Curriebeker en die Stormers in Superrugby speel.
Alagoas
Alagoas (uitgespreek [alaˈɡoɐs]) is een van die 26 state van Brasilië. Dit is ook een van die armste deelstate van die land. Alagoas se hoofstad en grootste stad, Maceió, het 'n bevolking van 922 458 in 2006 gehad.
Juan de Jongh
De Jongh het sy eerste toetswedstryd vir Suid-Afrika op 5 Junie 2010 teen Wallis gespeel.
Alagoas
Geskiedenis
Gedurende die eerste drie eeue van sy geskiedenis was Alagoas deel van die kapteinskap van Pernambuco, en het eers in 1817 in 'n onafhanklike kapteinskap verander. As 'n weerwraak teen die Pernambuca-rewolusie het die koning Johannes VI van Portugal 'n groot deel van die Pernambucan-gebied weg te neem, waaronder die suidelike deel, een deel wat aan die kapteinskap van Bahia gegee is, die ander deel onafhanklik gemaak en Alagoas as 'n nuwe Brasiliaanse kapteinskap geskep het.
Alkaan
Lineêre alkane
Die eenvoudigste alkane is dié wat lineêre kettings vorm. Hulle name eindig met -aan en die wortel van die naam gee aan hoeveel koolstofatome hulle bevat: met- vir n=1:, et- vir n=2 , ensomeer.
Alagoas
Geskiedenis
Aanvanklik, in die eerste jare van die 16de eeu, het Alagoas se nedersetting stadig maar seker voortgegaan, maar deur Afrikane gehelp wat as slawe gedwonge arbeid gelewer het en die sukses van die plaaslike ekonomie aangespoor het. In die periode van die 16de en 17de eeu het Franse seerowers hul gebied binnegeval, aangetrek deur die handel van Brasiliaanse hout.
Alkaan
Konformasie
Elke koolstofatoom het 'n tetraëdriese omringing en die bindingshoeke is dus ongeveer 109 grade groot. Die kettings is daardeur sig-sagkettings in hul uitgestrekte toestand. Die groepe rondom 'n enkelbinding kan vry roteer en daardeur kan langer kettings in vloeistowwe 'n lukraak opgerolde konformasie besit.
Alagoas
Geskiedenis
'n Ruk later het Duarte Coelho, eienaar van die kapteinskap van Pernambuco, die beheer oor die streek aan die Portugese gegee en die gebied as deel van sy kapteinskap bestuur. Hy het die aantal suikerrietaanplantings vermeerder en 'n paar suikermeulens gebou en die stede Penedo en Alagoas gestig - hierdie laaste een wat oorspronklik deur die Portugese genoem as Santa Maria Madalena da Alagoa do Sul (St Marie Magdalene van die Suidelike Meer), tans die historiese erfenisdorp Marechal Deodoro.
In 1570 het 'n tweede ekspedisie, beveel deur Duarte Coelho en onder leiding van Cristóvão Lins, die noorde van Alagoas verken en die nedersetting Porto Calvo en vyf suikermeulens gestig, waarvan twee nog steeds bestaan, Buenos Aires en Escurial.
Alkaan
Voorkoms
Omrede die elektronegatiwiteit van koolstof en waterstof min verskil is alle dipole amper nul. Verder word hulle in die tetraëdriese omringing gekanselleer. Alkane is daardeur nie-polêr en hul intermolekulêre wisselwerkings word heeltemal deur dispersiekragte of vanderwaalskragte gekenmerk. Die grootte van die dispersiekragte word veral deur die aantal elektrone van 'n molekuul bepaal. Die ligte alkane, metaan, etaan, propaan en butaan is daardeur by kamertemperatuur gasse, pentaan, heksaan ensomeer is vloeistowwe en die swaarder alkane is wasagtige vastestowwe. 'n Alkaan met baie lang kettings is die polimeer poliëtileen.
Harman International Industries
Harman International Industries Inc. is 'n Amerikaanse vervaardiger van oudio- en videotoerusting met sy hoofkwartier in Stamford in die deelstaat Connecticut. Die ingenieur en sakeman Sidney Harman was die naamgewer vir die maatskappy wat in die S&P 500-aandele-indeks gelys word.
Alagoas
Geskiedenis
Dekades voordat Alagoas in 1817 gestig is, het die suikerbedryf 200 meulens gehad, en die landbou het ook katoen-, tabak- en koringaanplantings behels. Met die Brasiliaanse onafhanklikheid van Portugal in 1822, word Alagoas 'n provinsie. In 1839 is die hoofstad van die provinsie van die stad Alagoas na Maceio verander, hoofsaaklik as gevolg van die toenemende groei van die stad as gevolg van die hawe.
Ekonomie
Alagoas is een van die armste state van Brasilië en die menslike-ontwikkelingsindeks is die land se laagste. Die dienstesektor is die grootste komponent van die BBP op 55,8%, gevolg deur die industriële sektor op 36,9%. Die landbou verteenwoordig 7,3% van die BBP (2004). Die uitvoer van Alagoas: suiker 58,8%, alkohol 29,4%, chemikalieë 9%, tabak 2,1% (2002).Hierdie ekonomie maak 0.7% (2004) van die Brasiliaanse ekonomie uit.
Harman International Industries
As moedermaatskappy verenig Harman International 'n reeks bekende handelsmerke in die hoëtrou- en informaaklikheidsbedryf soos Harman Kardon, JBL en Infinity onder een dak en het sy hoofteikenmarkte in Noord- en Suid-Amerika, Europa en Asië. Op organisatoriese vlak het Harman International sy bedrywighede in drie besigheidsvelde verdeel:
Op 14 November 2016 het Harman by wyse van 'n ooreenkoms ingestem om deur die Suid-Koreaanse tegnologiereus Samsung Electronics oorgeneem te word. Met hierdie transaksie ter waarde van VS$8 miljard sal Samsung Electronics volgens waarnemers sy belange in die motorbedryf versterk. Op 11 Maart 2017 het die Koreaanse onderneming bekend gemaak dat die oorname van Harman voltooi is. Die onderneming sal as selfstandige dogtermaatskapy van Samsung Electronics voortbestaan.
Alagoas
Ekonomie
In die afgelope twintig jaar het die toeristebedryf die strande ontdek en Maceió self het verander van 'n taamlik slaperige klein hawe met kokospalmplantasies langs sy strande na gedomineer deur verskeie hotelle. Die noordelike kus, veral rondom die dorpe Maragogi en Japaratinga, begin 'n deel van hierdie ontwikkeling sien in die vorm van oorde wat mense uit die suide en uit Europa lok. Daar is aansienlike Europese beleggings (vanaf 2007) in strandeiendom noord van Maceió met ommuurde woonbuurte van strandhuise.
Kootwijk
Kootwijk is ’n dorp in die munisipaliteit Barneveld in die provinsie Gelderland in Nederland.
Lys van bekende Boeddhas
duimnael|180px|Een van die oudste bekende voorstellings van die [[Boeddha (1ste tot 2de eeu, Tokio Nasionale Museum).]] duimnael|180px|Boeddhistiese mans by die Soele-pagoda in [[Yangon, Mianmar, bring hulde aan die 29 Boeddhas wat in hoofstuk 27 van die Boeddhavamsa beskryf word.]]
In die Boeddhavamsa, ’n deel van die Pali-kanon, word die lewe van Gautama Boeddha en die vorige 27 Boeddhas beskryf.
Die Sewe Boeddhas van die Antieke Tyd
Volgens Boeddhistiese tradisie het elke kalpa (of eon) 1 000 Boeddhas. Die vorige kalpa was die vyuhakalpa (Glorieryke Eon), en die huidige kalpa is die bhadrakalpa (Gunstige Eon). Die "Sewe Boeddhas van die Antieke Tyd" (Saptatathagata) is sewe Boeddhas wat die vyuhakalpa en bhadrakalpa oorbrug:
Op dié sewe sal Maitreya, die 5de en toekomstige Boeddha van die bhadrakalpa, volg.
Damita Jo DeBlanc
Damita Jo DeBlanc (5 Augustus 1930 – 25 Desember 1998) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Calypso Heat Wave (1957) en in die televisiereekse The Ed Sullivan Show (1948), Hollywood a Go Go (1964), en George Jessel's Here Come the Stars (1968).
Alkaan
Chemie
Chemies is alkane min reaktief. Hulle reageer byvoorbeeld nie met sterke sure of basisse nie. Die enigste reaksie wat hulle vertoon is radikaalreaksies. Hulle is byvoorbeeld brandbaar met molekulêre suurstof wat 'n diradikaal is. Die produkte van volledige verbranding is koolstofdioksied en water
Met 'n halogeen soos chloor is lig nodig om die chloormolekuul in twee radikale chlooratome te breek. Hierdie radikale tas 'n C-H binding aan:
Die gevormde metielradikaal is baie reaktief en kan byvoorbeeld met 'n chloorradikaal reageer en metielchloried vorm:
Soms kan dit nogtans ook met 'n ander metielradikaal reageer en 'n etaanmolekuul vorm:
Isomeer
Orto-, meta- en para-isomere
Indien 'n benseenring twee substituente besit kan hulle bure wees (orto), een plek verder (meta) of aan die teenoorgestelde kant van ring sit (para).
Cis-trans-isomere
Oor die algemeen kom cis–trans-isomerie (voorheen "geometriese isomerisme") in molekules voor waar die relatiewe oriëntasie van twee onderskeibare funksionele groepe beperk word deur 'n ietwat onbuigsame raamwerk van ander atome. In die CIS-vorm is die funksionele groepe aan dieselfde kant, in die TRANS-vorm aan weerskante.
Hierdie soort isomere word ook "konformasie isomere" (of net "konformasies") genoem.
Ander vorme
'n Ander vorm van isomerie is stereo-isomere wat in hulle 3D-ruimtelike skikking verskil.
Kernisomere
In die kernfisika word die term "isomeer" ook gebruik, maar die betekenis verskil taamlik. Kernisomere is verskillende opgewekte toestande van dieselfde kern. 'n Oorgang van een isomeer na 'n ander word vergesel deur die uitstraling of absorpsie van 'n gamma-straal of die proses van interne omskakeling.
Erica boutonii
Erica boutonii is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Kamiesberg Plaaslike Munisipaliteit
Die Kamiesberg Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Namakwa-distriksmunisipaliteit in die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
Die African National Congress is al sedert die koms van die nuwe munisipale bedeling in 2000 aan die bewind in Kamiesberg. In 2000 se verkiesing vir plaaslike regering het die party 61% van die stemme op hom verenig. In 2006 neem dit af tot 56% en in 2011 tot 54%. Die Demokratiese Alliansie was al twee keer die naasgrootste party: in 2000 het die party 39% van die stemme gekry en in 2011 35%. Kamiesbergers blyk egter nie baie lojale D.A.-ondersteuners te wees nie, want in 2006 het die party slegs 9% van die stemme op hom verenig. In daardie verkiesing het die Onafhanklike Demokrate 35% van die stemme gekry. Cope het in 2011 11% van die steun gekry.
Buchenwald-konsentrasiekamp
Buchenwald was 'n Duitse konsentrasiekamp van die Tweede Wêreldoorlog in sentraal Duitsland naby Weimar. Daar was 20,000 verhongerde mense bevry uit die konsentrasiekamp deur die Geallieerdes op 12 April 1945. Hulle was al wat oorgebly het van die 82,000 persone wat in die kamp se registers geregistreer was. Daar was duidelike tekens van brutaliteit teenoor vroue en algemene wandade dwarsoor die kamp. Lyke van mans en vrouens het reg oor die kamp verstrooi gelê. Daar was ook martelkamers ontdek in die kamp. Daar word geskat dat ongeveer 32,705 mense verbrand is in die oonde op die terrein.
Japan Nasionale Roete 138
Japan Nasionale Roete 138 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Kun-Woo Paik
duimnael|regs|Kun-woo Paik Kun-woo Paik (Hangul: 백|건|우, Hanja: 白|建|宇. Gebore op 10 Maart 1946 in Seoel, Suid-Korea) is a Suid-Koreaanse pianis. Hy het reeds saam met verskeie orkeste gespeel, insluitende die Londen Simfonieorkes, die BBC Simfonieorkes en die Sint Petersburg Filharmoniese Orkes.
Vroeë lewe
Kun Woo Paik is in Seoel gebore. Hy het in eerste konsert op 10-jarige leeftyd saam met die Koreaanse Nasionale Orkes gespeel met Grieg se Klavierconcerto. In die daaropvolgende jare het hy verskeie belangrike werke in Korea uitgevoer, waaronder plaaslike premières soos Moessorgski se Prente by 'n tentoonstelling. Later studeer hy in New York aan die Juilliard Skool, asook in Londen en Italië onder Rosina Lhévinne, Ilona Kabos, Guido Agosti en Wilhelm Kempff. Kun Woo Paik is 'n wenner van die Walter W. Naumburg Stigting en die Ferruccio Busoni Internasionale Klavierkompetisie.
Andrea Dromm
Andrea Dromm (gebore 18 Februarie 1941) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente ''The Russians Are Coming! The Russians Are Coming! (1966) en Come Spy with Me (1967), en in die televisiereekse The Mike Douglas Show (1961) en Star Trek'' (1966).
Oud Zevenaar
Oud Zevenaar is ’n dorp in die munisipaliteit Zevenaar in die provinsie Gelderland in Nederland.
Gram per liter
’n Gram per liter (g/L) is ’n eenheid om die massakonsentrasie te meet wat wys hoeveel gram daar in ’n liter van ’n sekere stof voorkom, gewoonlik ’n vloeistof of gas. Dit is nie ’n SI-eenheid nie, want die SI-eenheid is kilogram per kubieke meter, wat ’n numeriese ekwivalent is (1 g/L = 1 kg/m³).
Patriarg Joasaf II van Moskou
Joasaf II (Russies: Иоасаф II; ? – 1672) was van 1667 tot met sy dood vyf jaar later die sewende Russies-Ortodokse patriarg van Moskou en die hele Rusland.
Joasaf was van 1654 tot 1656 verbonde aan die Rozjdestwenski-klooster in Wladimir en daarna aan die Drie-eenheid-klooster van Sint Sergei buite Moskou. In 1666 was hy deel van die kerklike raad wat patriarg Nikon verhoor en afgedank het, hoewel hulle ook sy hervormings goedgekeur het wat tot die skeuring in die Russies-Ortodokse Kerk en die ontstaan van die Ougelowiges gelei het.
Joasaf is op 10 Februarie 1667 verkies tot patriarg. Hy is op 11 Februarie 1672 dood en is in die Moskouse Kremlin begrawe.
Koolstofgroep
Die koolstofgroep bestaan uit die chemiese elemente van groep 14 van die periodieke tabel.
Hierdie elemente word deur 'n valenselektronkonfigurasie [..]ns2np2 gekenmerk en het daardeur vier valenselektrone. Dit lei dikwels tot die vorming van netwerke van kovalente bindings, waarin die sentrale atoom deur 'n tetraëder van ligande omring word.
Germanium
Kenmerkende eienskappe
Germanium is 'n harde, gryswit element met 'n metaalglans en dieselfde kristalstruktuur as diamant. Verder is dit belangrik om kennis te neem dat germanium 'n halfgeleier is met elektriese eienskappe tussen dié van 'n metaal en 'n isoleerder. In sy suiwer toestand is hierdie metaalagtige 'n bros kristallyne materiaal wat sy glans in lug by kamertemperatuur behou. Soneraffineringstegnieke het dit moontlik gemaak om kristallyne germanium vir halfgeleiers te vervaardig met 'n onsuiwerheid so laag soos een deel per 1010.
Geskiedenis
In 1871 was germanium (Latyn Germania) een van die elemente wat deur Dmitri Mendelejef voorspel is as 'n vermiste element (ekasilikon) uit die silikon-groep. Die bestaan van die element is deur Clemens Winkler in 1886 bevestig. Die ontdekking was 'n belangrike bevestiging van Mendeleyev se idee van die periodieke aard van die elemente.
Die ontwikkeling van die germanium-transistor het die weg gebaan vir ontelbare toepassings van vastetoestand elektronika. Vanaf 1950 tot die vroeë sewentigs was hierdie 'n groeiende afsetmark vir germanium totdat hoë suiwerheid silikon germanium in transistors, diodes en gelykrigters vervang het. Silikon het meerderwaardige elektriese eienskappe maar verg 'n baie hoër suiwerheid wat nie vroeër moontlik was om kommersieel te vervaardig nie. Die vraag na germanium vir gebruik in optiese vesel kommunikasienetwerke, infrarooi nagsigtoerusting en polimerisasiekatalisatore het intussen dramaties verhoog. Hierdie gebruike het ongeveer 85% van die wêreldwye verbruik van germanium in die jaar 2000 verteenwoordig.
Gebruike
Anders as die meeste halfgeleiers het germanium 'n klein bandgaping, wat dit toelaat om effektief op infrarooilig te reageer. Dit word daarom gebruik in infrarooi spektroskope en ander optiese toerusting wat uiters sensitiewe infrarooi detektors vereis. Die oksied van germanium se brekingsindeks en verstrooiïngseienskappe maak germanium nuttig vir gebruik in wyehoeklense in kameras en in mikroskope se lense.
Die legering silikongermanied (SiGe) is vinnig besig om 'n uiters belangrike halfgeleiermateriaal vir gebruik in hoëspoed geïntegreerde stroombane te word. Stroombane wat die eienskappe van Si-SiGe brûe benut is baie vinniger as dié wat slegs silikon gebruik.
Ander gebruike:
Verspreiding
Die metaal word gevind in argirodiet ('n sulfied van germanium en silwer), steenkool, germaniet, sinkertse en ander minerale.
Germanium word kommersieel ontgin vanuit sinkerts deur die stof uit smeltoonde te behandel en uit die verbrandingsprodukte van sekere soorte steenkool.
Hierdie metaalagtige kan ontgin word vanuit ander metale deur fraksionele distillasie van die vlugtige tetrachloried. Hierdie tegniek maak die vervaardiging van ultra-hoë suiwerheid germanium moontlik.
In 1997 was die koste van germanium ongeveer $3 per gram (V.S.A). Die sluitingsprys vir die jaar 2000 van germanium was $1 150 per kilogram (of $1.15 per gram).
Suider-Afrikaanse Doeane-unie
Die Suider-Afrikaanse Doeane-unie, kort SADU (Engels: Southern African Customs Union, SACU), is 'n doeane-unie tussen die Suider-Afrikaanse lande Botswana, Lesotho, Namibië, Suid-Afrika en eSwatini. Dit is in 1910 gestig en die hoofkantoor is in die Namibiese hoofstad Windhoek geleë. Die Suider-Afrikaanse Doeane-unie se amptelike taal is Engels.
Geskiedenis
Die Suider-Afrikaanse Doeane-unie is die wêreld se oudste doeane-unie wat nog bestaan. Dit is in 1910 deur 'n doeane-unie-ooreenkoms tussen die destydse Unie van Suid-Afrika asook die Hoëkommissarisgebiede Brits-Betsjoeanaland, Basoetoland en Swaziland opgerig. Nadat hierdie gebiede hul onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk bereik het, is die ooreenkoms hersien en, op 11 Desember 1969, met die ondertekening deur Suid-Afrika, Botswana, Lesotho en Swaziland as die SADU herbekendgestel. Die hersiende doeane-unie het amptelik op 1 Maart 1970 in werking getree. Na Namibië se onafhanklikheid van Suid-Afrika in 1990, het dié land die vyfde lidland van die SADU geword. Histories is die SADU met die ooreenkomste van 1910 en 1969 deur Suid-Afrika geadministreer. Die doeane-unie het pligte op plaaslike produksie en doeaneregte ingesamel op lede se invoere van buite die SADU.
Terwyl die Suider-Afrikaanse Doeane-unie op 1 Julie 2006 'n vryhandelsooreenkoms met die Europese Vryhandelsvereniging onderteken het, is die onderhandelinge met die Verenigde State gestaak (soos op 8 Januarie 2008).
Kookpunt
Kookpunt, borrelpunt en dampdruk
Die verskil tussen kookpunt, borrelpunt en dampdruk is die volgende:
Verskille in kookpunt
Die element met die laagste kookpunt is helium. Beide die kookpunte van renium en wolfram oorskry 5000 K teen standaard-druk. Vanweë die eksperimentele probleme om sulke uiters hoë temperature te meet, bestaan daar teenstrydighede in die literatuur oor watter element die hoogste kookpunt het.
Die kookpunt stem ooreen met die temperatuur waar die dampdruk van die stof gelyk is aan die omgewingsdruk. Die kookpunt is dus drukafhanklik. Gewoonlik word kookpunte met betrekking tot standaard-druk gepubliseer (101.325 kilopascal of 1 atmosfeer). By hoër hoogtes waar die atmosferiese druk baie laer is, is die kookpunt dus ook laer. Die kookpunt styg soos die omgewingsdruk styg totdat die kritiese punt bereik word, waar daar nie onderskeid meer tussen die gas en vloeistoffase getref kan word nie. Die kookpunt kan nie hoër as die kritiese temperatuur wees nie. Op soortgelyke wyse sal die kookpunt verlaag saam met verlagende omgewingsdruk totdat die trippelpunt bereik word. Die kookpunt kan dan ook nie verder as hierdie trippelpunt verlaag word nie.
Die kookpunt van water is benaderd gelyk aan 100 °C teen standaard-druk. Bo op die berg Everest is die druk ongeveer 260 mbar (26 kPa) en is die kookpunt dus laer, by 69 °C.
Vir puriste met 'n kennis van termodinamika, is die normale kookpunt van water 99.97 grade Celsius (dit wil sê teen 'n druk van 1 atm of 101.325 kPa). Tot en met 1982 het dit ook as die standaard kookpunt van water bekend gestaan, maar IUPAC beveel nou aan dat 'n standaard-druk van 1 bar (100 kPa) gebruik word. Teen hierdie effe laer druk van 1 bar (100 kPa) is die standaard kookpunt van water gelyk aan 99.61 grade Celsius.
Intermolekulêre vlak
Op 'n intermolekulêre vlak beskou is die kookpunt die punt waar die vloeistofmolekules genoeg energie besit om die verskillende intermolekulêre bindingskragte, wat die molekules in die vloeistoffase hou, te oorkom (bv. dipool-dipool aantrekkingskrag, oombliklike-dipool geïnduseerde-dipool aantrekkingskrag asook waterstofbindings. Die kookpunt dien daarom ook as 'n aanduiding van hoe sterk hierdie aantrekkingskragte vir 'n spesifieke stof is.
Società Sportiva Lazio
Società Sportiva Lazio is 'n sokkerklub uit Rome in die deelstaat Lazio in Italië.
Erelys
Italiaans Kampioen (2) Beker van Italië (6) Italiaanse Supercup (3) UEFA Cup Winner's Cup (1) UEFA Super Cup (1) Beker van die Alpe (1)
Aurangabad
Aurangabad (Marathi: औरंगाबाद, Auraṅgābād,, van Persies: اورنگ آباد, Aurang-Ābād, "Aurangzeb se stad"), amptelik bekend as Chhatrapati Sambhaji Nagar (Marathi: छत्रपती संभाजीनगर), ook gespel Chhatrapati Sambhajinagar, is 'n histories beduidende stad in die Indiese deelstaat Maharashtra met 'n bevolking van 1 171 330 in 2011.
Die stad is in 1610 deur Malik Ambar as Kharki gestig. In 1626 het sy seun Fateh Khan die stad na Fatehnagar hernoem. Tussen 1682 en 1707 het die stad gedien as setel van die Mogoelkeiser Aurangzeb en is ná hom genoem. Die Bibi-Ka-Maqbara, 'n replika van die Taj Mahal, is deur sy seun Azam Shah vir sy moeder Dilras Banu Begum as mausoleum opgerig. Die Ajanta- en Ellora-grotte asook die Bibi-Ka-Maqbara is Unesco-wêrelderfenisgebiede. Die stad is hernoem na Chhatrapati Sambhaji Maharaj, die tweede Chhatrapati (Grootkoning) van die Maratha-ryk.
Erica boucheri
Erica boucheri is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en is seldsaam, dit word slegs op die Ouhangsberg by Worcester gevind. Die plant se habitat word nie bedreig nie.
Muir-kollege
duimnael|regs|200px|Sir [[Thomas Muir, na wie die skool genoem is en wat ook die vorige skoolgebou, in Parklaan, in 1904 geopen het.]]
Opsporing van eksoplanete
[[Lêer:Exoplanet Discovery Methods Bar.png|duimnael|400px|Getal eksoplanete wat jaarliks ontdek is tot aan die einde van September 2014, met kleure wat die opsporingsmotode aandui:
Muir-kollege
Die Hoër Seunskool Muir-kollege is ’n gekombineerde staatskool op Uitenhage in die Oos-Kaap, Suid-Afrika, wat onderrig deur medium van Engels aan seuns van gr. R tot 12 bied.
Geskiedenis
Muir-kollege maak daarop aanspraak dat dit die oudste Engelsmedium-hoërskool in Suid-Afrika is wat reeds in 1822 ontstaan het, sewe jaar voor die Suid-Afrikaanse Kollege waaruit SACS voortgevloei het, toe ’n Skotse opvoedkundige, James Rose-Innes, op 12 Julie in daardie jaar Uitenhage se eerste vrye staatskool in Cuylerstraat met 60 leerders begin het. In 1865 het die Proprietary School begin, wat eksklusiewer was en skoolgeld gehef het. Eerw. dr. Robert Templeton was die eerste skoolhoof. In 1873 het die staatskool en dié instelling saamgesmelt en in 1875, toe dit bekendgestaan het as die Openbare Onsektariese Skool, na Parklaan verhuis. In 1892 het die skool se naam verander na die Muir-akademie ter ere van die nuwe en derde superintendent-generaal van onderwys in die Kaapkolonie onder Britse bewind, sir Thomas Muir, wat die amp in daardie jaar aanvaar het nadat hy op 20 Mei na die Kaap gekom het uit Skotland. Hy het die nuwe skoolgebou in 1904 in Parklaan ingewy. Later is die naam weer verander, na die Hoërkool Muir en in 1962 het die laerskoolafdeling na ’n afsonderlike perseel verhuis. In 1987 het Muir se hoërskoolafdeling na Vanes Estate verhuis toe die laerskool die geboue in Parklaan betrek het. In 1994 het die twee afdelings opnuut een geword en sedertdien gebruik albei die perseel in Vanes Estate.
Die skool bied koshuisgeriewe aan sowat 100 kosgangers op sy Vanes Estate-kampus.
Opsporing van eksoplanete
]]
In die plek daarvan gebruik sterrekundiges onregstreekse maniere. Verskillende metodes, elk met sy eie voor- en nadele, het al sukses opgelewer in die opsporing van ’n nuwe planeet of die waarneming van ’n reeds ontdekte planeet.
Variasies in die radiale snelheid van ’n ster met betrekking tot die Aarde kan deur ’n planeet se swaartekrag veroorsaak word, omdat die ster dan in sy eie klein wentelbaan beweeg. Dit was tot 2012 die manier waarop die meeste eksoplanete opgespoor is – daarna het die Kepler-sending al hoe meer planete met die oorgangsmetode opgespoor. Die radialesnelheidsmetode werk veral goed wanneer ’n groot planeet naby aan sy moederster is. Verskeie faktore kan egter sorg vir vals seine.
Met oorgangsfotometrie kan ’n planeet se radius bepaal word. As ’n planeet voor sy ster verbybeweeg, verdof die ster effens en dit word in die ster se ligkurwe gesien. Die meeste oorgangseine is baie klein, soos 0,008% wanneer ’n aardgrootte-planeet voor ’n songrootte-ster verbybeweeg. Die ligkurwe kan wel belangrike eienskappe ontbloot, soos die oorgangsdiepte, oorgangsduur en die wentelperiode van die eksoplaneet. Uit dié waarneembare parameters kan weer verskeie fisiese parameters bepaal word, soos die semihoofas, stermassa, sterradius, planeetradius, eksentrisiteit en baanhelling. Uiteindelik kan die massa van die planeet ook bepaal word. Vir dié metode om te werk, moet ’n planeet se wentelbaan presies oplyn vanuit die waarnemer se sigpunt. Nog ’n nadeel is die baie vals opsporings.
Weerkaatsings-/uitstralingsmodulasies geskied wanneer kortperiodeplanete na aan hul sterre wentel en variasies in hul weerkaatste lig toon omdat hulle deur fases soortgelyk aan maanfases gaan. Hulle word ook deur die sterlig verhit en daarom is hul termiese uitstralings makliker waarneembaar. Teleskope kan nie die planeet en die ster van mekaar onderskei nie en sien net die gekombineerde lig. Dit lyk of die helderheid van die moederster gedurende elke omwenteling op ’n periodieke manier verander. Die uitwerking is ook klein, en dit is nes met die oorgangsmetode makliker om groot planete naby hul moedersterre op te spoor omdat hulle meer lig van die ster af kry.
’n Nuwe metode om eksoplanete danksy ligvariasies op te spoor gebruik die relativistiese bondeling van die waargenome ligvloed van die ster vanweë sy beweging. Wanneer die planeet se swaartekrag die ster rondtrek, verander die digtheid van die fotone en dus die skynbare helderheid van die ster vanuit die waarnemer se sigpunt. Dit is met dié metode makliker om groot planete naby aan hul moederster op te spoor omdat hierdie faktore ’n groter invloed op die ster se beweging het. Een van die grootste nadele van dié metode is dat die ligvariasies baie klein is, en ’n voordeel is dat die meting van die planeet se massa moontlik is sonder die versameling van ekstra data met ander metodes.
Pulsartydmeting behels dat effense afwykings in ’n pulsar se radiopulse dit moontlik maak om te bepaal dat dit ’n planeet het. Dié neutronsterre straal andersins radiogolwe uiters reëlmatig uit terwyl hulle roteer. Dié metode is so sensitief dat kleiner planete daarmee opgespoor kan word as met enige ander metode. Pulsars is egter skaars en spesiale omstandighede is nodig vir ’n planeet om naby ’n pulsar te vorm.
Die swaartekragmikrolenseffek vind plaas wanneer die swaartekragveld van ’n ster as ’n lens optree en die lig van ’n verafgeleë agtergrondster vergroot. As die voorgrondster ’n planeet het, kan die planeet se eie swaartekragveld ’n waarneembare bydrae tot die lenseffek lewer. Dié metode is veral nuttig wanneer ’n ster baie agtergrondsterre het, soos wanneer dit na die middel van die Melkweg geleë is. ’n Nadeel is dat dit net gebeur as die twee sterre amper presies oplyn. Die effek is ook van korte duur en kan nie herhaal word nie omdat so ’n oplynig heel toevallig gebeur. Verskeie bevestigde eksoplanete is al op dié manier waargeneem en dit was die eerste metode waarmee planete met die Aarde se massa om gewone hoofreekssterre opgespoor is.
Astrometrie behels die presiese meting van ’n ster se posisie in die lug en die waarneming van hoe dié posisie mettertyd verander. As ’n ster ’n planeet het, veroorsaak die swaartekraginvloed van die planeet dat die ster self in ’n klein wentelbaan beweeg omdat die planeet en ster albei om hul massamiddelpunt wentel, en dié beweging kan gemeet word. Astrometrie is die oudste metode om na eksoplanete te soek. Teen die einde van die 19de eeu het fotografiese plate die akkuraatheid van metings in ’n groot mate verbeter. Die veranderings in sterre se posisie is egter so klein – en atmosferiese en sistematiese verwringings so groot – dat selfs die beste grondgebaseerde teleskope nie metings van die nodige akkuraatheid kan produseer nie.
Ander moontlike metodes wat gebruik kan word, is fluktuasies en eggowaarnemings, oorgangsbeelding en magnetosferiese en aurora-radiostralings.
Ook sirkumstellêre rommelskywe kan waargeneem word omdat dit gewone sterlig absorbeer en dit as infrarooistraling heruitstraal. Die stof ontstaan vermoedelik weens botsings tussen komete en asteroïdes. Uit die vorm van die stofskywe kan dalk ook bepaal word of ’n planeet teenwoordig is.
Die meeste bevestigde eksoplanete tot dusver is met ruimtegebaseerde teleskope soos Corot en Kepler ontdek omdat atmosferiese steurings uitgeskakel word. Kepler en K2 het meer as 2 000 bevestigde planete opgespoor. Ander sendings wat met sukses gebruik is om ten minste bevestigde planete waar te neem of hul eienskappe te bepaal, is die Hubble-ruimteteleskoop, infrarooi-Spitzer, Gaia-sending en TESS, wat in 2018 gelanseer is. TESS sal na verwagting meer as 20 000 eksoplanete ontdek.
Gevestigde opsporingsmetodes
Die volgende metodes het minstens een keer bewys suksesvol te wees in die ontdekking van ’n nuwe eksoplaneet of die waarneming van ’n reeds ontdekte eksoplaneet:
Radiale snelheid
’n Ster met ’n planeet sal in sy eie klein wentelbaan beweeg in reaksie op die planeet se swaartekrag. Dit lei tot variasies in die spoed waarmee die ster na en van die Aarde beweeg, dit wil sê die variasies is in die radiale snelheid van die ster met betrekking tot die Aarde. Die radiale snelheid kan afgelei word van die verskuiwings in die moederster se spektraallyne vanweë die Doppler-effek. Die radialesnelheidsmetode meet hierdie afwykings om die teenwoordigheid van die planeet te bevestig deur die gebruik van massafunksie.
Tot omstreeks 2012 was die radialesnelheidsmetode (ook bekend as Doppler-spektroskopie) verreweg die mees produktiewe manier om eksoplanete op te spoor. Ná 2012 is al hoe meer van hulle deur die Kepler-sending se oorgangsmetode opgespoor. Die radialesnelheidsein is nie afstandsgebonde nie, maar het groot sein-tot-geraasverhoudingspektra nodig om presies te wees en word oor die algemeen net vir relatief nabygeleë sterre gebruik, tot sowat 160 ligjare van die Aarde af, om planete met ’n lae massa op te spoor. Dit is ook onmoontlik om verskeie sterre terselfdertyd met een teleskoop waar te neem. Planete met die massa van Jupiter kan tot ’n paar duisend ligjare van hier af om hul sterre waargeneem word. Hierdie metode is goed vir die ontdekking van groot planete wat naby sterre is. Moderne spektograwe kan ook maklik planete met Jupiter se massa opspoor wat 10 AE van hul moederster af is, maar dit verg baie jare van waarneming. Planete met dieselfde massa as die Aarde kan tans net waargeneem word as hulle in ’n klein wentelbaan om ’n ster met ’n lae massa voorkom, soos Proxima b.
Japan Nasionale Roete 140
Japan Nasionale Roete 140 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Opsporing van eksoplanete
Radiale snelheid
Dit is om twee redes makliker om planete om sterre met ’n lae massa waar te neem. Eerstens word dié sterre meer deur die swaartekrag van hul planete beïnvloed. Tweedens roteer hoofreekssterre met ’n lae massa gewoonlik relatief stadig. ’n Vinnige rotasie maak spektraallyne onduideliker, want die helfte van die ster roteer vinnig weg van die waarnemer terwyl die ander helfte vinnig nader beweeg. Om eksoplanete om sterre met ’n groter massa op te spoor is makliker as die ster die hoofreeks verlaat het, want sulke sterre roteer ook stadiger.
Soms produseer Doppler-spektrografie vals seine, veral in stelsels met meer as een planeet of ster. Magneetvelde en sekere soorte steraktiwiteite kan ook sorg vir vals seine. Wanneer die moederster verskeie planete het, kan vals seine ook verkry word weens onvoldoende data. In so ’n geval kan daar verskeie oplossings vir die data wees, want sterre word gewoonlik nie aaneen waargeneem nie.
Sommige van die vals seine kan uitgeskakel word deur die stabiliteit van die planeetstelsel te ontleed, ’n fotometriese ontleding van die moederster te doen en sy rotasieperiode en die siklusperiodes van sy steraktiwiteit te ken.
Oorgangsfotometrie
Terwyl die radialesnelheidsmetode inligting oor ’n planeet se massa kan verskaf, kan die fotometriese metode die planeet se radius bepaal. As ’n planeet voor sy ster verbybeweeg, verdof die ster effens na gelang van die relatiewe grootte van die planeet teenoor die ster. In die geval van HD 209458 verdof die ster met 1,7%. Die meeste oorgangseine is egter aansienlik kleiner; ’n aardgrootte-planeet wat voor ’n songrootte-ster verbybeweeg, veroorsaak byvoorbeeld ’n verdowwing van net 0,008%.
Die ligkurwemodel van ’n eksoplaneet wat voor ’n ster verbybeweeg, kan die volgende eienskappe van ’n planeetstelsel voorspel: oorgangsdiepte (δ), oorgangsduur (T), die duur van die intrede/uittrede (τ) en die wentelperiode van die eksoplaneet (P). Hierdie waargenome eienskappe word egter op verskeie aannames gebaseer. Gerieflikheidshalwe aanvaar ons die planeet en ster is albei sferies, die sterskyf is eenvormig en die wentelbaan is rond. Die waargenome fisieke parameters van die ligkurwe sal verander na gelang van die relatiewe posisie van ’n eksoplaneet in ’n oorgang.
Die oorgangsdiepte (δ) van die ligkurwe beskryf die afname in die normale vloed van die ster tydens ’n oorgang. Dit gee besonderhede oor die radius van die eksoplaneet in vergelyking met dié van die ster. As ’n eksoplaneet byvoorbeeld voor ’n songrootte-ster verbybeweeg, sal ’n planeet met ’n groter radius die oorgangsdiepte laat toeneem en ’n planeet met ’n kleiner radius die diepte laat afneem.
Die oorgangsduur (T) van ’n eksoplaneet is die tyd wat die planeet voor die ster deurbring. Hierdie waargenome parameter verander na gelang van die spoed waarmee die planeet in sy wentelbaan beweeg terwyl dit voor die ster verbygaan.
Die duur van die intrede/uittrede (τ) van die ligkurwe beskryf die tyd wat dit die planeet vat om die ster heeltemal te bedek (intrede) en weer ten volle te ontbloot (uittrede). As ’n planeet van die een kant van die ster se deursnee na die ander kant beweeg, is die duur van die intrede/uittrede korter omdat dit die planeet minder tyd neem om die ster heeltemal te bedek. Hoe verder die planeet van die ster se deursnee af verbybeweeg, hoe langer sal die duur van die intrede/uittrede wees, want die planeet sal langer neem om die ster gedeeltelik te bedek tydens sy oorgang. Van hierdie waarneembare parameters kan verskeie fisiese parameters deur berekenings bepaal word, soos die semihoofas, stermassa, sterradius, planeetradius, eksentrisiteit en baanhelling. In kombinasie met die meting van die radiale snelheid van die ster, kan die massa van die planeet ook bepaal word.
Baie ligpunte in die lug het helderheidsvariasies wat kan lyk soos die gevolg van planete wat voor sterre verbybeweeg. Probleme met vals opsporings kom in veral drie vorme voor: skynbare dubbelsterre in ’n eklips, dubbelsterre in ’n skramse eklips en oorgange deur planeetgrootte-sterre. Gewone dubbelsterre in ’n eklips produseer gewoonlik groot variasies in die ligkurwe wat hulle onderskei van planeetoorgange omdat planete gewoonlik kleiner is as sowat 2 RJ, maar dit is nie die geval met skynbare dubbelsterre nie.
Skynbare dubbelsterre in ’n eklips is gewoonlik redelik ver van mekaar af, maar lyn byna op uit die waarnemer se sigpunt. Dit het ’n vlakker eklipsdiepte tot gevolg, wat ooreenstem met die resultaat van ’n planeetoorgang. In hierdie gevalle bevat die teiken meestal ’n groot hoofreeksster en ’n kleiner hoofreeksster as sekondêre metgesel, of ’n reusester met ’n hoofreeksster as sekondêre metgesel.
Dubbelsterre in ’n skramse eklips is stelsels waarin die een voorwerp net skrams voor die ander een verbybeweeg. In sulke gevalle sal die maksimum oorgangsdiepte van die ligkurwe nie proporsioneel wees tot die verhouding van die kwadrate van die radiusse van die twee sterre nie, maar alleenlik afhang van die maksimum area van die primêre ster wat deur die sekondêre ster geblokkeer word. Die klein afname in lig kan dus ooreenstem met wanneer ’n planeet voor die ster verbybeweeg. Sommige van die vals waarnemings in hierdie kategorie kom voor wanneer die dubbelsterre ’n ronde wentelbaan het, terwyl die twee liggame se massa verskil. Daar sal dan twee eklipse wees, wanneer die klein voorwerp voor die groot voorwerp verbybeweeg, en omgekeer. As die verskil tussen die sterre se massas, en dus hul radiusse en helderheid, groot is, sal die twee eklipse verskillende dieptes hê. Uit die verskil tussen die vlak en die diep oorgangsvoorval kan dan afgelei word dit is ’n dubbelster in ’n skramse eklips. Wanneer die twee sterre egter min of meer dieselfde massa het, sal die twee eklipse nie van mekaar onderskei kan word nie en sal dit onmoontlik wees om net met die oorgangsfotometriemetode te bepaal dat dit ’n dubbelster is.
In die laaste geval is daar twee soorte sterre wat min of meer dieselfde grootte as gasreuseplanete het: wit- en bruindwerge. Die ligkurwe kan nie onderskei tussen die soorte voorwerpe nie, maar berus op die groottes van die oorgangsvoorwerpe. Indien moontlik, word radialesnelheidsmetings gebruik om te bevestig die oorgangs- of eklipsvoorwerp het die massa van ’n planeet, dus minder as 13 MJ.
Planete om rooireusesterre veroorsaak weer ander probleme: Hoewel planete om sulke sterre gewoonlik meer geneig is om voor die sterre verby te beweeg vanweë die grootte van die sterre, is hierdie oorgangseine moeilik te onderskei van die hoofster se helderheidsligkurwe, want rooireuse het dikwels variasies in helderheid met tydperke van ’n paar uur tot ’n paar dae. Dit is veral die geval met subreuse. Boonop is hierdie sterre baie helderder en planete wat voor hulle verbybeweeg, blokkeer ’n veel kleiner persentasie van hul lig. Daarteenoor kan ’n planeet ’n klein steroorblyfsel soos ’n witdwerg of neutronster heeltemal blokkeer, ’n verskynsel wat maklik van die Aarde af sigbaar sal wees. Weens die klein grootte van sulke steroorblyfsels is die kans egter skraal dat die planeet met die steroorblyfsel sal oplyn.
Die grootste voordeel van die oorgangsmetode is dat die grootte van die planeet uit die ligkurwe bepaal kan word. Gekombineer met die radialesnelheidsmetode (waarmee die planeet se massa bepaal kan word), is dit moontlik om die digtheid van die planeet vas te stel en so iets te wete te kom oor die planeet se fisiese struktuur. Sterre wat met albei hierdie metodes bestudeer is, se eienskappe is die bekendste van alle eksoplanete.
Die oorgangsmetode maak dit ook moontlik om die planeet se atmosfeer te bestudeer. Wanneer die planeet voor die ster verbybeweeg, beweeg van die ster se lig deur die boonste atmosfeer van die planeet. Deur die hoëresolusie-sterspektrum sorgvuldig te bestudeer, kan elemente in die planeet se atmosfeer bespeur word. ’n Planetêre atmosfeer, en eintlik ’n planeet, kan ook waargeneem word deur die polarisasie van die sterlig te meet terwyl dit deur die planeet se atmosfeer beweeg of daardeur weerkaats word.
Ten laaste kan die sekondêre eklips (wanneer die planeet deur die ster geblokkeer word) gebruik word om die planeet se straling regstreeks te meet en help dit om die planeet se baaneksentrisiteit vas te stel sonder die teenwoordigheid van ander planete. Wanneer die ster se fotometriese intensiteit tydens die sekondêre eklips afgetrek word van die intensiteit daarvoor of daarna, bly net die sein wat deur die planeet veroorsaak word agter. Dit is dan moontlik om die planeet se temperatuur te meet en selfs moontlike tekens van wolkformasies daarop te bespeur. In Maart 2005 het twee groepe wetenskaplikes metings met hierdie metode gedoen met die Spitzer-ruimteteleskoop. Die planete TrES-1 en HD 209458b is onderskeidelik bestudeer. Die metings het die planete se temperatuur onthul: 1 060 K (790 °C) vir TrES-1 en sowat 1 130 K (860 °C) vir HD 209458b.
Geskiedenis
Corot, ’n sending van die Franse Ruimteagentskap, het in 2006 begin soek na planeetoorgange vanuit ’n wentelbaan, waar die gebrek aan atmosferiese flikkering groter akkuraatheid waarborg. Die sending is ontwerp om planete "’n paar keer tot verskeie kere so groot soos die Aarde" op te spoor en het "beter as wat verwag word" gedoen met die ontdekking van twee eksoplanete (albei warm Jupiters) teen 2008. In Junie 2013 het Corot 32 eksoplanete opgespoor, met verskeie wat nog bevestig moet word. Die satelliet het in November 2012 onverwags opgehou om data te stuur (nadat die sending twee keer verleng is), en dit is in Junie 2013 aan diens onttrek.
In Maart 2009 is Nasa se Kepler lanseer met die verwagting dat dit aardgrootte-planete sou opspoor. Dit gebruik die oorgangsmetode en daar is gehoop dat dit teen die einde van sy sending van drie en ’n half jaar genoeg data sou versamel het om planete selfs kleiner as die Aarde waar te neem. Deur honderdduisend sterre gelyktydig waar te neem, was Kepler nie net in staat om aardgrootte-planete op te spoor nie, maar ook statistieke te versamel oor die aantal sulke planete om songrootte-sterre.
Op 2 Februarie 2011 het die Kepler-span ’n lys van 1 235 eksoplaneetkandidate uitgereik, insluitende 54 wat dalk in die bewoonbare sone voorkom. Op 5 Desember 2011 het die span aangekondig dat hulle 2 326 planetêre kandidate opgespoor het, waarvan 207 min of meer so groot soos die Aarde is, 680 so groot soos superaardes, 1 181 so groot soos Neptunus, 203 so groot soos Jupiter en 55 groter as Jupiter. In vergelyking met die Februarie 2011-syfers het die getal aardgrootte- en superaardeplanete onderskeidelik met 200% en 140% toegeneem. Daar was egter ’n afname in planete in die bewoonbare sone (van 54 tot 48); dit was as gevolg van strenger kriteria in die Desember-data. Teen Junie 2013 het die getal eksoplaneetkandidate tot 3 278 gestyg en van die bevestigde planete was kleiner as die Aarde, sommige so groot soos Mars (soos Kepler-62c) en ’n paar selfs kleiner as Mercurius (soos Kepler-37b).
Oorgangstydmeting
Die oorgangstydmetingsmetode neem in ag of ’n oorgang streng periodiek voorkom en of daar variasies is. Wanneer meer as een oorgangsplaneet opgespoor word, kan hul bestaan dikwels met dié metode bevestig word. Dit is voordelig in stelsels ver van die Son af, waar radialesnelheidsmetodes planete nie kan waarneem nie weens die lae sein-tot-geraasverhouding. As ’n planeet met die oorgangsmetode opgespoor is, kan variasies in die oorgangstyd dui op die teenwoordigheid van nog planete met omtrent dieselfde massa as die Aarde s’n wat nie voor die ster verbybeweeg nie. Dit is makliker om waar te neem by planete met relatief nabye wentelbane, of wanneer minstens een van die planete ’n groter massa het en veroorsaak dat die wentelperiode van ’n planeet met ’n kleiner massa meer versteur word.
Die grootste nadeel van die oorgangstydmetingsmetode is dat nie veel gewoonlik oor die planeet self uitgevind word nie. Dit kan help om die massa min of meer te bepaal, maar nie presies nie. Uitsonderings is met die planete in die Kepler-36- en die Kepler-88-stelsel, wat naby genoeg aan die sterre is sodat hul massa akkuraat gemeet kon word.