cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Abdülhamid II
Bewind
Anders as die meeste ander sultans het Abdülhamid wyd oorsee gereis. Nege jaar voordat hy sultan geword het, het hy sy oom sultan Abdülaziz vergesel op sy besoek in 1867 aan Oostenryk, Frankryk en Engeland.
Hy het sy afgesette broer Murat V op 31 Augustus 1876 opgevolg en in Desember 1876 het hy onder liberale druk die eerste Ottomaanse grondwet ingevoer.
Op 24 April 1877 het Rusland oorlog teen die Ottomaanse Ryk verklaar en teen Februarie 1878 die oorlog gewen. Abdülhamid het van nêrens hulp gekry nie. Oostenryk is gedwing om neutraal te bly en hoewel Brittanje ’n Russiese oorname van die Britse oorheersing in Suid-Asië gevrees het, het hulle nie betrokke geraak nie. Die Verdrag van San Stefano se voorwaardes was streng: die Ottomaanse Ryk moes Roemenië, Serwië en Montenegro afstaan, outonomiteit aan Bulgarye toestaan, hervormings in Bosnië-Herzegowina instel, en dele van Armenië aan Rusland afstaan. Kort daar na het hulle ook Kreta verloor.
Later in 1878 het Abdülhamid die parlement ontbind en teruggekeer na ’n outokratiese bewind.
Jong Turke
Algemene ontevredenheid in die land en veral in die weermag oor die paleis se spioene en informante het gelei tot ’n staatsgreep deur die Jong Turke in die somer van 1908. Nadat die sultan gehoor het soldate is op pad na Konstantinopel, het hy op 24 Julie aangekondig dat die grondwet van 1876 heringestel is. Die volgende dag is spioenasie en sensuur afgeskaf en politieke gevangenes vrygelaat.
Dit het egter nie die gemoedere gekalmeer nie en op 13 April is die parlement omvergewerp. Abdülhamid is van die troon gesit en na Griekeland verban. Later het hy na Konstantinopel teruggekeer, waar hy in 1918 oorlede is.
Die skepping van Adam
Die Skepping van Adam is 'n fresko deur Michelangelo op die plafon van die Sixtynse kapel in die Vatikaanstad en dateer uit ongeveer 1511. Die skildery illustreer die Bybelse verhaal uit Genesis waarin God die Vader lewe blaas in Adam, die eerste mens. Die Sixtynse plafon bevat 'n reeks skilderye wat verhale uit Genesis uitbeeld: Die Skepping van Adam is die vierde in die reeks en is laaste voltooi. Dit is vandag een van die beroemdste beelde in die wêreld.
Komposisie
God word as 'n bejaarde man met 'n baard uitgebeeld en word saam met 'n aantal engele deur 'n rooi mantel omhul. Sy linkerarm is om die skouers van 'n vroulike figuur, wat dikwels (foutief) as Eva geïdentifiseer word, maar Eva is eers ná Adam geskep. Ander voer aan dat dit wel Eva is, maar dat sy saam met God in die hemel is en wag om 'n aardse vorm te kry. Nog ander stel voor dat dit Sofia is, oftewel die Wysheid in 'n vroulike vorm, vir wie God voor Adam en die aarde geskep het (sien Spreuke 8:22-31).
God strek sy regterarm uit na Adam, om hom die vonk van lewe te gee. Die twee figure se houdings vorm byna 'n spieëlbeeld, 'n verwysing na Genesis 1:27: "En God het die mens geskape na sy beeld; na die beeld van God het Hy hom geskape".
Optika
Optika is die studie van die gedrag en eienskappe van lig, insluitende lig se wisselwerking met materie en die bespeuring daarvan deur middel van optiese instrumente. Die woord "optika" is afgelei van die antieke Griekse ὀπτική of "ὀptiké" wat "voorkoms" of "kyk" beteken.
Lockheed C-130 Hercules
Die Lockheed C-130 Hercules is 'n middelswaar transportvliegtuig. Dit is 'n 4-motorige turboskroef wat deur baie NAVO-weermagte gebruik word. Die vliegtuig is reeds in die middel-1950's ontwerp en die eerste keer vervaardig, en word in 2006 die derde militêre vliegtuig wat vir langer as 50 jaar by sy eerste gebruiker (in hierdie geval die Amerikaanse Lugmag) in diens is. Die eerste twee was die English Electric Canberra (2001) en die B-52 Stratofortress (2005).
Optika
Optika beskryf gewoonlik die gedrag van sigbare, ultraviolet- en infrarooi lig. Sedert James Clerk Maxwell ontdek het dat lig elektromagnetiese straling is, word optika hoofsaaklik in teoretiese fisika as 'n subvak van elektromagnetisme beskou.
Lockheed C-130 Hercules
Gedurende sy leeftyd is meer as 40 modelle aan meer as 70 lande verkoop. Airbus is sedert 2005 besig met 'n mededinger vir die C-130, naamlik hul Airbus A400M Atlas.
Optika
Optiese wetenskap word in baie verwante vakgebiede bestudeer en speel 'n groot rol in onder andere elektriese ingenieurswese, psigologie en geneeskunde (veral oogheelkunde en oogkunde).
Lockheed C-130 Hercules
Ontwerp, spesifikasies en ontwikkeling
Tydens die Korea-oorlog, wat in Junie 1950 uitgebreek het, is besef dat suierenjinvragvliegtuie uit die Tweede Wêreldoorlog-era onvoldoende was vir moderne oorlogvoering. Die Amerikaanse Lugmag het dus op 2 Februarie 1951 versoeke vir 'n nuwe vragvliegtuig gerig aan Boeing, Douglas, Fairchild, Lockheed Martin, Chase Aircraft, North American, Northrop en Airlifts Inc. Die nuwe vragvliegtuie moes 'n kapasiteit hê vir 92 passasiers, 72 gevegstroepe of 64 valskermsoldate in 'n vragruim wat ongeveer 12 m lank, 2.7 m hoog en 3 m breed sou wees. In teenstelling met vragvliegtuie wat afgelei is van passasiersvliegtuie, was dit van meet af aan ontwerp as 'n gevegsvragdraer, toegerus met 'n skarnierlaaideur en 'n laai-oprit aan die agterkant van die romp. Hierdie uitvindsel op militêre vragvliegtuie, bekend as die Trapoklappe, is aanvanklik op Tweede Wêreldoorlogse Duitse Junkers Ju 252 en Ju 352 "Hercules" vragprototipes op die proef gestel.
Die Hercules lyk soos 'n groter viermotorige broer van die "C-123 Provider", met 'n soortgelyke vlerk- en vragoprit-uitleg wat ontwikkel is uit die "Chase XCG-20 Avitruc", wat op sy beurt weer ontwerp was as 'n vragvliegtuig in 1947. Die Boeing C-97 Strato Freighter het ook 'n agterste oprit, wat dit moontlik gemaak het om selfs voertuie tot op die vliegtuig te ry. Die oprit op die Hercules is ook gebruik om vrag uit die lug neer te laat (Engels: "airdrop"), wat ingesluit het die lae-hoogte onttrekking van Sheridantenks en selfs die afgooi van groot bomme.
'n Belangrike dryfkrag was die bekendstelling van die Allison T56 turboskroefkragbron wat spesiaal ontwikkel is vir die C-130. Op daardie stadium was die turboskroef 'n nuwe toepassing van die turbine-enjin wat uitlaatgasse gebruik het met 'n skroef, wat groter verskeidenheid op skroefgedrewe bied in vergelyking met suiwer turbojets, wat vinniger, maar dorser draai. Soos in die geval van helikopters van daardie era, soos die Mann-1 Huey, het turbo-asse veel meer krag vir hul gewig geproduseer as suierenjins. Lockheed het toe dieselfde enjins en tegnologie gebruik in die Lockheed L-188 Electra. Dit vliegtuig misluk finansieel in die burgerlike omgewing, maar is suksesvol aangepas in die Lockheed P-3 Orion vir maritieme patrollie en as duikbootjagter, waartydens die doeltreffendheid en uithouvermoë van die turboskroef uitgeblink het.
Die nuutontwerpte Lockheed vragvliegtuig het 'n reikafstand van 2 000 km (1 100 seemyl), goeie opstygvermoë op kort- en onvoorbereide aanloopbane, en die vermoë om steeds te bly vlieg indien een enjin staak. Fairchild, North American, Martin en Northrop stel nie belang om te tender nie. Die oorblywende vyf maatskappye lê 'n totaal van tien ontwerpe voor: Lockheed twee, Boeing een, Chase drie, Douglas drie, en Airlifts Inc. een. Die wedloop was 'n nou stryd tussen die ligter van die twee Lockheed-voorstelle (voorlopige projekverwysing L-206 gedoop) en 'n vier-turboskroef Douglas-ontwerp. By die twee YC-130 prototipes is die stomp neus vervang met 'n radarskild op latere produksiemodelle.
Die Lockheed-ontwerpspan is gelei deur Willis Hawkins, wie begin het met 'n 130-bladsy voorstel vir die Lockheed L-206. Hall Hibbard, Lockheed se vise-president en hoofingenieur, het die voorstel bekyk en dit aan Kelly Johnson oorhandig, wie nie 'n flenter omgegee het vir stadige, onbewapende vliegtuie nie, en opgemerk het: "As u hierdie voorstel onderteken, vernietig u die Lockheed Maatskappy." Beide Hibbard en Johnson onderteken die voorstel en die maatskappy bekom die kontrak vir die nou-aangewese Model 82 op 2 Julie 1951.
Die nooiensvlug van die YC-130 prototipe vind plaas op 23 Augustus 1954 vanuit Lockheed se aanleg in Burbank, Kalifornië. Die vliegtuig, reeksnommer 53-3397, was die tweede prototipe, maar het eerste opgestyg. Die YC-130 is geloods deur Stanley Beltz en Roy Wimmer op sy 61-minute vlug na Edwards Lugmagbasis. Jack Real en Dick Stanton doen diens as vlugingenieurs en Kelly Johnson sit hulle snel agterna in 'n Lockheed P2V Neptune.
Río Ucayali
Die Río Ucayali (Spaans: [ˈri.o ukaˈʝali]) is die tweede grootste sytak van die Amasonerivier in Suid-Amerika. Dit is saam met die Río Marañón een van twee bronriviere van die Amasonerivier. Die rivier, met 'n lengte van 1 460 km, is die tweede langste rivier, wat uitsluitlik deur Peru vloei. Die Río Ucayali vloei deur hooggebergte, half-woestyn valleie, asook subtropiese en tropiese reënwoud.
Die Río Ucayali ontstaan deur die saamvloei van die Río Tambo en die Río Urubamba in die Peruaanse Andes, sowat 110 km noordwes van die Titicacameer. Aansluitend vloei die rivier oos van die Andes in noordelike rigting parallel tot die grens van Brasilië. Naby die ewenaar net wes vanaf die grens tot Brasilië vloei die rivier met die uit oostelike rigting komende Río Marañón saam en die hoofloop van die Amasonerivier ontstaan, vanaf hier ook Rio Solimões genoem.
Sytakke
Die grootste sytakke (stroomaf):
Dentaal
Dentaal (Lat.: dens, dentes; tand, tanden), dentale konsonant of tandklank verwys in die fonetiek na 'n klank wat gevorm word deur die tong wat met die botande (Latyn dens -dentis) kontak het. Afhangende van die druk waarmee dit gedoen word en van de gepaardgaande kromming van die tong en van die mate van deurlating van lug, sal die klank wat veroorsaak word wissel van 'n sagte /d/ tot /dh/, /r/, /s/ na /t/.
Mehmet V
Mehmet V Reshad (Ottomaanse Turks: محمد الخامس, moderne Turks: V.Mehmet Reşat; 2/3 November 1844 – 3/4 Julie 1918) was van 27 April 1909 tot met sy dood die 35ste sultan van die Ottomaanse Ryk.
Hy was die seun van sultan Abdülmecid I en het Abdülhamid II opgevolg nadat hy 30 jaar lank in die kafes deurgebring het, 9 jaar daarvan in eensame opsluiting. In dié tyd het hy ou Persiese styl digkuns bestudeer en ’n erkende digter geword.
Bewind
Mehmet V het die troon op 27 April 1909 bestyg, maar geen werklike mag gehad nie. Die besluite is geneem deur die Ottomaanse regering en daarna, tydens die Eerste Wêreldoorlog, deur drie "pasjas". Sy enigste belangrike politieke daad was om op 11 November 1914 amptelik djihad teen die Geallieerdes te verklaar. Dit was die laaste keer dat ’n kalief ’n djihad verklaar het, aangesien die Kalifaat in 1924 afgeskaf is.
Mehmet is op 3 Julie 1918 op 73-jarige ouderdom dood, net vier maande voor die einde van WOI en hy het dus nie die ondergang van die Ottomaanse Ryk beleef nie.
Antonio Vivaldi
Antonio Lucio Vivaldi (Venesië, 4 Maart 1678 – Wene, 28 Julie 1741) was 'n Italiaanse violis, priester en komponis in die Barok-era. Hy is veral bekend vir Le Quattro Stagioni (Die Vier Seisoene), 'n siklus van vier vioolkonserte, maar het daarbenewens meer as 700 komposisies op sy kerfstok, in baie instrumentale en vokale genres.
Die twee sou later saam deur Venesië toer. Vivaldi het ook gelei aan wat genoem “borsverstuiwing” is, wat asma kon wees, maar dit het hom nie verhoed om te leer viool speel nie. Hy het gekomponeer en deelgeneem aan voorgeskrewe musiekaktiwiteite. Op ouderdom vyftien het hy begin studeer as 'n priester op 'n wens van sy moeder. In 1703, op die ouderdom van 25, is hy georden en is gou die bynaam “Il Prete Rosso” (“die rooi priester”) gegee, waarskynlik as gevolg van sy rooi hare.
Blykbaar het Vivaldi ook orrellesse en onderrig in musiekteorie ontvang. In 1703 is Vivaldi as priester ingeseën en kort daarna is hy as vioolonderwyser aan die musiekskool van die Ospedale-weeshuis vir meisies aangestel. Die musiekskool het 'n orkes en 'n koor gehad en Vivaldi se eie komposisies is gereeld onder sy leiding deur die meisies uitgevoer.
Spoedig het die Vivaldi-musiek-konserte in Venesië bekend geword en Vivaldi se musiek het al hoe meer aandag getrek. Dit het nie lank geduur voordat hy opdragte begin ontvang het om operas te komponeer nie. In sy leeftyd het hy dan ook nagenoeg 90 operas gekomponeer, waarvan die meeste egter vergete is hoewel hul musikale waarde bo verdenking staan.
Vivaldi se gewyde musiek is ook relatief onbekend, maar die oratoria Juditha Triumphans, die Magnificat en die Gloria word betreklik gereeld uitgevoer. Vivaldi was altesaam 37 jaar lank verbonde aan die Ospedale-tehuis en vir die eerste klompie jare het dit goed gegaan.
Namate sy roem egter versprei het, het hy al hoe meer in die buiteland gereis en vanselfsprekend het die administrasie van die weeshuis en ook die Kerkvaders mettertyd ontevrede geraak met sy gedurige afwesigheid en sy "wêreldse lewe". In 1737 moes hy 'n operaproduksie in Ferrara op pouslike. bevel staak en dit het hom baie verbitter.
Vivaldi se musiek het ook geleidelik minder gewild geraak en in 1739-is hy na Wenen in die hoop dat hy daar groter waardering sou vind. Dit was hom egter nie beskore nie. Op 28 Julie 1741 is hy in Wenen oorlede.
Waardering
Dit is moeilik om ŉ omvattende beskouing van Vivaldi se musiek te kry omdat die werke meestal ongedateer is. Nagenoeg 75 sonates deur hom is bekend. Die grootste deel van sy werk bestaan uit nagenoeg 450 solokonserte en concerti grossi, waarvan meer as 200 vir viool en strykorkes geskryf is.
Hulle kom 4 tot 6 maal voor in verskillende sleutels, verbind deur solopassasies. Die middelste beweging is 'n cantilena (letterlik 'n melodieuse stuk), gewoonlik baie strelend, vir die solo-instrument met begeleiding. Kenmerkend vir Vivaldi is die groot virtuositeit en die deurvlegting van die ritornelli en die solomotiewe. Die gewildste van die Vivaldi-konserte is Le quatro stagioni ("Die vier seisoene").
4 vioolkonserte met 'n program elk wat onderskeidelik lente, somer, herfs en winter voorstel. Die vier seisoene vorm deel van die 12 vioolkonserte wat die volume II cimento dell' armonia e dell' inventione ("Die stryd tussen harmonie en invensie"; 1725) uitmaak. Vivaldi se invloed op Bach is betekenisvol.
Bach het 'n aantal van die Vivaldi-konserte hersien en verwerk, en sy energieke konsert vir 4 klavesimbels is byvoorbeeld 'n verwerking van Vivaldi se konsert vir 4 viole. Selfs al sou Vivaldi geen gewyde musiek en operas gekomponeer het nie, sou sy onsterflikheid verseker gewees het deur sy instrumentale musiek, en in die middel van die 20e eeu het sy musiek tereg 'n ongekende gewildheid begin.
Nigel Gresley
Sir Herbert Nigel Gresley (* 19 Junie 1876 in Edinburg; † 5 April 1941 in Watton-at-Stone, Hertfordshire) was een van die mees befaamde Britse stoomlokomotief-ingenieurs wat aan die hoogtepunt van sy loopbaan as hoof-meganiese ingenieur van die London and North Eastern Railway (LNER) aangestel is – 'n pos wat hy vanaf 1923 tot en met sy afsterwe in 1941 sou beklee.
Gresley het sommige van die Verenigde Koninkryk se bekendste stoomlokomotiewe ontwerp, waaronder die LNER-Klas A1 (waarvan tussen 1922 en 1925 52 lokomotiewe deur LNER se Doncaster-aanleg sowel as die North British Locomotive Company in Glasgow vervaardig is ) en die LNER-Klas A4 met 'n 4-6-2-wielrangskikking en Pacific-enjins. Een lokomotief uit die A1-reeks, die LNER-Klas A3 4472 Flying Scotsman, was die eerste stoomlokomotief wat 'n amptelike spoedrekord van meer as 100 myl per uur op 'n passasiersrit opgestel het, terwyl 'n A4, LNER 4468 Mallard, steeds die rekord as die snelste stoomlokomotief ter wêreld hou (126 myl per uur).
Sir Nigel Gresley was tot en met 1936 president van die Institution of Mechanical Engineers. Hy is in 1941 ná 'n kortstondige siekte oorlede.
Malakka
Malakka (Maleis: Melaka) is 'n staat in Maleisië. Die hoofstad is die gelyknamige stad, Malakka, met 'n inwonertal van 872 900 (2015-sensus).
Glottaal
'n Glottaal is in fonetiek 'n konsonantklank wat met die glottis uitgspreek word. Dit word baie keer as 'n oorgangstoestand van die glottis gesien sonder 'n artikulasiepunt soos by ander konsonante. In tale soos Tsou tree die glottale egter wel soos tipiese konsonante op.
Malakka
Geografie en demografie
Die staat is geleë in die suidweste van die Maleise skiereiland, aan die Straat Malakka, ongeveer 80 km van die Indonesiese eiland Sumatra. Malakka grens in die noorde aan die Maleise staat Negeri Sembilan en in die ooste aan Johor. Malakka is 'n klein staat met 'n totale oppervlak van 1650 km².
Inheemse Maleisiërs (50%) en Sjinese Maleisiërs (40%) vorm die twee grootste etniese groepe. Die Indiese Maleisiërs wat vanaf Indië afkomstig is vorm 'n minderheidsgroep.
Dodo
Die Dodo (Raphus cucullatus) is 'n uitgestorwe vluglose voël wat net op die eiland Mauritius voorgekom het. Sommige genetiese subspesies soos die Rodriques Solitaire het ook uitgesterf en die twee saam het die subfamilie Raphinae, verwant aan duiwe, gevorm. Die naaste lewende familielid van die dodo is die Nicobar-duif.
Malakka
Geografie en demografie
Daar is ook 'n klein Europese minderheid van afstammelinge van vroeëre koloniale oorheersers. Onder andere afstammelinge van Portugese, wat 'n antieke Portugees-kreoolse taal praat, genaamd Kristangs. Daarnaas bestaan daar ook nog enkele afstammelinge van Nederlanders en Britte.
Dodo
Fossiele wat gevind is bewys dat die dodo ongeveer 1 meter hoog was en ongeveer 10–18 kg moes geweeg het. Verskeie tekeninge, skilderye en geskrewe verslae uit die 17de eeu bevestig die bestaan van die dodo. Hierdie grafiese bewyse verskil egter heelwat, wat dit onmoontlik maak om ‘n presiese omskrywing van die voorkoms van die dodo te verskaf. Dodos word uitgebeeld met bruin-grys vere, geel voete, 'n klossie stertvere, 'n grys, kaal kop, en 'n swart, geel en groen bek.
Malakka
Geografie en demografie
Verder vorm Malakka 'n belangrike vesting vir die Peranakan. Baie van hulle het hulself as gevolg van die handel tussen Indië en Sjinese in die pre-koloniale tyd hier gevestig.
Dodo
Min is ook bekend oor sy habitat en gedrag. Klippies in die dodo se krop is gebruik om sy kos te verteer. Voedsel het meestal uit vrugte en sade bestaan. Sy habitat was die woud in die droër kusgebiede van Mauritius gewees. Die nes word beskryf as dat ‘n enkele eier gelê word. Daar word vermoed dat die dodo deur evolusie ‘n vluglose voël geword het as gevolg van die geredelike beskikbaarheid van oorvloed voedselbronne en 'n relatiewe afwesigheid van roofdiere op Mauritius.
Malakka
Bestuurlike indeling
Malakka is in drie distrikte onderverdeel: Hierdie distrikte is verder in 81 subdivisies verdeel.
Dodo
Die eerste aangetekende vermelding van die Dodo was deur Nederlandse matrose in 1598. In die opvolgende jare is die voëls gejag deur matrose, hul mak diere, en indringerspesies wat gedurende daardie tyd na Mauritius gebring is. Die laaste waarneming van 'n dodo was in 1662. Geen sekerheid bestaan oor die presiese datum van uitsterwing nie.
Malakka
Geskiedenis
In 1377 word deur Majapahit 'n strafekspedisie gehou teen Parameswara, die Hindoe-prins van Palembang op Sumatra. Hy vlug na Malakka en stig daar in 1390 'n koninkryk. Hy regeer 1390-1414. Hy nooi die orang laut, die nomades van die see wat die handel in die argipel beheers om in Malakka 'n handelsentrum te stig. Siam is 'n groot bedreiging van sy onafhanklike ryk en in 1405 soek hy beskerming van die Chinese. Die enorme Chinese vloot van admiraal Zheng He (Cheng Ho) besoek Malakka reëlmatig tot 1434.. Die orang laut is hoofsaaklik Moslems en Parameswara het moontlik self op die einde van sy lewe ook Moslem geword en word ook Iskandar Syah genoem. Sy twee opvolgers Megat Iskandar Syah (1414-1424) en Muhammad Syah (1424-1444) was ook Moslems, die vierde sultan Parameswara Dewa Syah (1445-1446) was dalk 'n Hindoe. Hy word skielik vermoor en vervang deur sy halfbroer, sultan Muzaffar Syah (1446-1459). Islam is sedert sy bewind die heersende religie. In sy tyd ontwikkel Malakka tot 'n belangrike staat wat aan altwee kante van die Straat gebied beheers en voedsel, tin, goud en peper produseer en handel oor die hele argipel dryf.
Minas Gerais
Minais Gerais (Brasiliaanse Portugees: [ˈminɐz ʒeˈɾajs], Europese Portugees: [ˈminɐʒ ʒɨˈɾajʃ], Algemene Myne) is een van die 26 deelstate van Brasilië. Dit is die tweede grootste deelstaat ten opsigte van sy bevolking (na São Paulo), en die vierde grootste volgens oppervlak. Die hoofstad en grootste stad, Belo Horizonte, het 'n bevolking van 2 412 937 in 2009.
Dodo
Dodo-namaaksels word tans in Mauritius as toeriste-items verkoop.
Malakka
Geskiedenis
Dit trek die aandag van die Portugese wat in 1510 Goa op die kus van Indië verower. Hulle stuur eers vir Diogo Lopes de Sequeira om vreedsame handelsbetrekkings met Malakka te bewerkstellig. Hy word in 1509 deur sultan Mahmud Syah (1488-1528) eers goed ontvang, maar die Muslem-handelaars is bedug vir hierdie nuwe kompetisie. Hulle dood heelparty van sy mans. In April 1511 stuur die Portugese 'n vloot vanuit Goa met 17/18 skepe en 1200 mans en verower Malakka.
Minas Gerais
Ligging
Minas Gerais is in die suidooste van die land geleë en word deur die deelstate São Paulo en Rio de Janeiro in die suide, Goiás in die weste, Bahia in die noorde, en Espírito Santo in die suide begrens.
Etniese groepe
Die blanke bevolking van Minas Gerais is veral in die suidelike deel van die staat, naby die grens van São Paulo, gekonsentreer, terwyl 'n groot persentasie swartes en bruinmense in die noordelike deel naby die grens van Bahia woon. Die hartland van Minas Gerais (rondom Belo Horizonte) het 'n gemengde bevolking.
Labiodentaal
duimnael|Labiodentaal
Labiodentaal verwys in die fonetiek die vorming van 'n konsonantklank waar klank door die onderlip (Latyn labium) met die botande (Latyn stam dent-) kontak het. Afhangende van die druk waarmee dit gedoen word, die plek wat die tande op die lip inneem, bykomende kromming van die lippe en die mate van deurlating van lug, sal die geproduseerde klank dan gaan van /w/ na /v/.
Die resultaat kan ook 'n skerp /f/ wees, maar dit staan los van die labiodentale karakter: /v/ en /f/ is beide labiodentale, en die verskille word in die stembande gegenereer.
Veerboot
Party plekke kan slegs deur middel van 'n veerboot bereik word, omdat dit nie deur paaie of spoorlyne met brûe of tonnels, of enige lughawens vir vliegtuie, bedien word nie. 'n Reis per veerboot kan soms gratis onderneem word, hoewel daar meestal daarvoor betaal moet word.
Op 6 Maart 1987 is 193 mense naby Zeebrugge in 'n veerboot, die M/S Herald of Free Enterprise, oorlede. Die ongeluk is deur 'n bemanningslid veroorsaak wat vergeet het om die boegdeure te sluit. Die veerboot was oor die Engelse Kanaal na Dover in Engeland onderweg.
Samuel Pepys
Samuel Pepys ['piːps] (* 23 Februarie 1633 in Londen; † 26 Mei 1703 in Clapham naby Londen) was 'n staatssekretaris in die admiraliteit van die Koninkryk van Engeland, president van die Royal Society en afgevaardigde in die Engelse Laerhuis.
Hy het ook alledaagse ervaringe gedeel wat belangrike brokkies inligting bevat het, soos bv. sy spesiale aantekening in sy joernaal van sy eerste kennismaking met die koning van die lekkergoedwêreld: sjokolade. Hy beskryf die genot van hierdie drankie wat hy gesmaak het.
Abdülmecid I
Abdülmecid I Ghazi (Ottomaanse Turks: عبد المجيد الأول, ‘Abdü’l-Mecīd-i evvel; moderne Turks: I.Abdülmecit; 23/25 April 1823 – 25 Junie 1861), was van 1839 tot 1861 die 31ste sultan van die Ottomaanse Ryk. Hy was ook bekend as Abdul Mejid, Abd-ul-Mejid of Abd Al-Majid I.
Bewind
Hy het sy pa, Mahmoed II, op 2 Julie 1839 opgevolg. Sy bewind word gekenmerk deur die toename in nasionalistiese bewegings in die verskillende gebiede van die ryk. Abdülmecid wou Ottomanisme onder al sy onderdane bevorder en nie-Moslems en -Turke in die ryk beter integreer met nuwe wette en hervormings, maar kon nie daarin slaag nie.
Hy het ook verbonde probeer afdwing met die groot lande van Wes-Europa soos Brittanje en Frankryk, wat in die Krim-oorlog saam met die Turke teen Rusland geveg het. In die Kongres van Parys op 30 Maart 1856 is die Ottomaanse Ryk amptelik ingesluit by die Europese "familie" van lande. Abdülmecid se grootste prestasie was die aankondiging en toepassing van die Tanzimat-hervormings wat deur sy pa, Mahmoed II, voorberei is en vanaf 1839 tot die modernisering van die Ottomaanse Ryk gelei het.
Die belangrikste hervormingsmaatreëls was:
Nog ’n groot hervorming was dat die tulband amptelik verbied is ten gunste van die fes. Europese klere is ook aan die hof gedra. (Die fes is self in 1925 verbied nadat die Ottomaanse Ryk in 1923 die Republiek van Turkye geword het.)
Familie en dood
Abdülmecid het meer as 20 vroue en 30 kinders gehad. Vier van sy seuns het hom eindelik opgevolg.
Hy is nes sy pa aan tering dood. Hy was 39 jaar oud toe hy op 25 Junie 1861 sterf. Hy is opgevolg deur sy broer, Abdülaziz, die oudste oorlewende lid van die Huis van Osman.
Katberg
Katberg is 'n gehug in Amathole-distriksmunisipaliteit in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika.
Daar is 'n eksklusiewe gholflandgoed in die Katberg.
Abdülmecid II
Abdülmecid II (Ottomaanse Turks: عبد المجيد الثانى, moderne Turks: Abdülmecit; 29/30 Mei 1868 – 23 Augustus 1944) was van 1922 tot 1924 die laaste kalief van Islam van die Ottomaanse dinastie, en tot 1944 in naam die 37ste hoof van die Huis van Osman.
Hy was die seun van sultan Abdülaziz. Op 4 Julie 1918 het sy neef Mehmet VI sultan geword en hy die kroonprins. Toe Mehmet op 1 November 1922 van die troon gesit en die sultanaat afgeskaf is, is die kroonprins deur die nasionale vergadering in Ankara gekies as kalief van Islam. Op 3 Maart 1924 is hy afgesit en die Kalifaat afgeskaf. Hy is saam met die res van sy familie uit Turkye verban. Hy het die titel Generaal van die Ottomaanse Weermag gekry.
Fatimidiese Kalifaat
Die Fatimidiese Kalifaat (Arabies: الفاطميون) was ’n Islamitiese kalifaat wat van 909 tot 1171 oor verskeie dele van Egipte, Sisilië, Malta en die Levant regeer het. Die kalifaat se hoofstad was Kaïro.
Pikarel
Die Pikarel (Spicara australis) is 'n vis wat voorkom in die suid-oostelike Atlantiese- en westelike Indiese Oseane. In Engels staan die vis bekend as die Picarel.
Stemhebbendheid
As 'n mens tydens die uitspraak van 'n stemhebbende klank 'n mens se hand op die keel plaas voel 'n mens die vibrasie van die stembande terwyl daar by stemlose klanke geen vibrasie is nie.
Pyp (materiaal)
'n Pyp is 'n buis of hol silinder wat gebruik word om materiale te vervoer of as 'n strukturele komponent. Die terme pyp en buis is dikwels sinoniem. Pype word dikwels gespesifiseer aan die hand van standaarde wat in die nywerheid bestaan en wat besonderhede soos nominale-, buite- en binnedeursnee asook wanddikte spesifiseer. Daar bestaan vele regerings- en nywerheidstandaarde rondom die vervaardiging van pype en buise.
Vervaardiging
Daar is drie prosesse wat gebruik word in die vervaardiging van metaalpype. Naatlose pyp word gevorm deur die trek van 'n soliede metaalblok oor 'n staaf om 'n hol silinder te skep. Naatlose pyp is die betroubaarste pypsoort ten opsigte van sy drukhouvermoë. Sweisnaat pype word gevorm deur 'n plaat te rol en die naat te sweis. Sweisnaat pype is dikwels goedkoper as naatlose pyp. Gegote metaalpyp is nie meer baie algemeen nie. Gegote metaalpyp word soms in 'n sentrifuge gegiet. Betonpyp word nog dikwels met 'n gietproses vervaardig. Metaal- en plastiekbuise word dikwels met 'n ekstrusieproses vervaardig.
Abbasidiese Kalifaat
Die Abbasidiese Kalifaat (Arabies: العبّاسيّون, Abbāsīyūn) was die derde van vier Islamitiese kalifate wat ná die dood van Mohammed gestig is.
Pyp (materiaal)
Materiale
Pype kan uit vele materiale vervaardig word onder andere keramiek, metaal, beton en plastiek.
Abbasidiese Kalifaat
Dit is geregeer deur die Abbasid-dinastie van kaliefs wat in 750 gestig is en Bagdad in 762 hul hoofstad gemaak het nadat hulle die Omajjadiese Kalifaat omvergewerp het.
Dit is gestig deur ’n afstammeling van Mohammed se jongste oom, Abbas ibn Abd al-Muttalib. Dit het twee eeue lank gefloreer, maar het geleidelik verval met die opgang van die mag van die Turkse weermag wat dit geskep het, die Mamelukke. Binne 150 jaar nadat hulle mag oor Persië versprei het, is hulle gedwing om hulle gebied aan onafhanklike entiteite af te staan, onder andere die Aglabiede en Fatimiede.
Pyp (materiaal)
Materiale
Materiale soos hout en lood (vandaar die woord loodgieter) is dikwels in die verlede gebruik.
Metaalpype word dikwels uit staal- of koperlegerings vervaardig. Koper- en plastiekbuise word deesdae dikwels gebruik vir loodgieterwerk.
Plastiekpyp word dikwels gebruik omdat dit lig is, 'n hoë weerstand teen chemiese verwering het en vir die gemak waarmee die pype gelas kan word. Plastieksoorte wat gebruik word in die vervaardiging van pyp is PVC, Poliëtileen, Polibutileen en Akrilonitriel-butadieen-stireen (ABS).
Pype kan ook van beton of keramiek vervaardig word. Hierdie soort pype word gewoonlik vir laedruktoepassings gebruik soos waterleidings en dreineringstelsels.
Standaard Pypgroottes
Pypgroottes word deur 'n aantal internasionale standaarde gedokumenteer insluitende API 5L, ANSI/ASME B36.10M en B36.19M in die V.S.A, BS 1600 en BS EN 10255 in die Verenigde Koninkryk en Europa en ISO 65 internasionaal.
Daar bestaan twee algemene metodes vir die aandui van pype se buitedeursnee. Die Noord-Amerikaanse metode word die Nominale Pypgrootte (NPS) genoem en word in duime aangedui. Die Europese weergawe gebruik DN ("Diametre Nominal" / "Nominale Deursnee") en word in millimeter aangedui. Deur 'n standaard buitedeursnee te gebruik is dit moontlik vir pype van dieselfde grootte om aanmekaar gelas te word ongeag die wanddikte van die pype.
Staalpyp word al vir ongeveer 150 jaar vervaardig. Die pypgroottes wat vandag gebruik word vir PVC en gegalvaniseerde pyp is oorspronklik ontwerp vir staalpyp. Die getallestelsel soos Skedule 40, 80 en 160 is lank terug ontwerp en mag 'n bietjie vreemd voorkom. Skedule 1120 pyp is byvoorbeeld dunner as Skedule 40 pyp maar het dieselfde buitedeursnee. Daar is ander plastiekpype wat egter die ou koperpypgroottes gebruik as standaard groottes in plaas van die staalpyp groottes.
Linden
duimnael|links|270px|Die [[NG gemeente Linden het in Oktober 1936 afgestig van Waterval, wie se kerkgebou soos die kraai vlieg presies 4,5 km van hier af geleë is.]]
Linden is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika en grens aan Randburg.
Ligging en geriewe
Linden word begrens deur die Randburgse voorstede Aldara Park en Darrenwood in die noordweste en Linden-uitbreiding in die noorde. Van Johannesburg se voorstede begrens Blairgowrie dit in die noordooste, Pierneef Park en Victory Park in die ooste, Emmarentia in die suide, Franklin Roosevelt Park in die suidweste en Montroux en Risidale in die weste. Linden is volgens 'n strak roosterpatroon uitgelê met Eerste tot Vyfde Laan wat van suidoos na noordwes loop en Eerste tot Elfde Straat van suidwes na noordoos. Al straat wat nie 'n nommer het nie, is Cosmosstraat in die noordwestelike uithoek. Die enigste twee staatsskole in Linden is albei Afrikaansmedium: die Laerskool Louw Geldenhuys en die Hoërskool Linden, onderskeidelik een van net vier Afrikaansmediumlaerskole en twee Afrikaansmediumhoërskole in Johannesburg.
Uitbreiding
Linden is 8 km van die middestad af geleë. Toe dit uitgelê is, was dit te ver van die sakekern om dadelik veel belangstelling te wek, maar teen die 1920's het die gebied die vorm begin aanneem van 'n versameling kleinhoewes, waar boorde floreer het en 'n groot privaat melkery bedryf is. Teen die 1950's het die hoewes begin plek maar vir residensiële standplase met enkelwonings daarop. Omdat meer gegoede Afrikaners hulle graag hier kom vestig het, het Linden die bynaam "Boere-Houghton" gekry - 'n verwysing na die oorwegend Engelse, gegoede Houghton Estate. Die rede hiervoor was blykbaar daty die Lindense erwe van ongeveer 2000 m2 byna vier keer so groot was as die deursnee-erf van 500 m2 in die sogenaamde "Dip" (Mayfair, Mayfair-Wes, Brixton en Fordsburg), waar die meeste Afrikaners in Johannesburg gewoon het.
Demografie
Tot omstreeks 1960 was die meeste van Linden se inwoners Afrikaanssprekend. Volgens die munisipale kieserslys was 93 van die kiesers in 1934 Afrikaans en 53 Engels. In 1949 was dit 808 Afrikaans en 606 Engels, maar teen 1961 het die Engelse kiesers die Afrikaanssprekendes verbygesteek: 1 699 vergeleke met 1 629. Volgens die sensus van 2011 was die taalverdeling Engels 49,8% (4 243) en Afrikaans 30,3% (2 582). Presies twee derde van 8 629 inwoners was Wit en net meer as 'n vyfde Swart.
Spioenasie
Spioenasie of intelligensie insameling is die handeling wat die verkryging van geheime of vertroulike inligting of die bekendmaking daarvan sonder die toestemming van die houer van die inligting ten doel het.
Pruisiese deugde
Met Pruisiese deugde (Duits: Preußische Tugenden) word bedoel die Protestants-Calvinistiese morele waardes en die deugde wat tydens die Verligting gevorm is en wat sedert Frederik Wilhelm I se bewind deur die Pruisiese staat verkondig en bevorder is. Van hierdie Pruisiese deugde stam ook die Duitse deugde (Deutsche Tugenden) af.
Spioenasie
Spioenasie is dikwels deel van 'n institusionele poging deur 'n regering of kommersiële onderneming. Die term hou egter verband met die spioenasie van die staat op potensiële of werklike vyande vir militêre, veiligheids, strategiese en ekonomiese doeleindes. Spioenasie wat korporasies betrek, staan bekend as industriële spioenasie.
Pruisiese deugde
Geskiedenis
Toe Frederik Wilhelm I met sy troonbestyging as Pruisiese koning 'n oortrokke staatsbegroting ontdek, was orde, ywer, beskeidenheid en godsaligheid sy hooftemas vir die daaropvolgende hervorming en rehabilitasie van die staat. Sy bynaam as "Soldatekoning" (Soldatenkönig) het hy verwerf met sy daaropvolgende opbou van die magtige Pruisiese weermag.
Spioenasie
Een van die doeltreffendste maniere om data en inligting oor 'n geteikende organisasie in te samel, is deur sy geledere te infiltreer. Dit is die taak van die agent (spioen). Spioene kan dan inligting teruggee soos die grootte en sterkte van die vyandelike magte. Hulle kan ook dissidente binne die organisasie vind en hulle beïnvloed om verdere inligting te verskaf of oor te loop. Teenintelligensie is die praktyk om vyandelike spioenasie en intelligensie-insameling te stuit. Byna alle lande het streng wette rakende spioenasie en die boete vir gevangenskap is dikwels swaar. Die potensiële voordele wat deur spioenasie verkry word, is egter dikwels so groot dat die meeste regerings en baie groot korporasies daarvan gebruik maak.
Pruisiese deugde
Geskiedenis
Sy seun Frederik die Grote, wat in teenstelling met sy vader 'n esteet was, is as bevelvoerder van die Pruisiese leër in talle oorloë met dapperheid, geregtigheid en volksverbondenheid versinnebeeld. Later, toe Frederik op 'n gevorderde ouderdom 'n sosiaal geïsoleerde man word, was hy steeds 'n voorbeeld van hardheid, pligsbesef en dissipline.
Spioenasie
Tegnieke vir die insameling van inligting wat gebruik word in die uitvoering van klandestiene menslike intelligensie, sluit operasionele tegnieke, agentwerwing en intelligensie metodiek in.
Pruisiese deugde
Geskiedenis
Die Pruisiese staatsgebied is in verskillende, afsonderlike streke verdeel en het 'n heterogene bevolking gehad. Die meeste Pruise was protestante, met 'n minderheid katolieke. Nadat Frederik 'n groot aantal Jode in die land ingebring het, het altesaam drie gelowe in Pruise bestaan. Buiten die Duitssprekende meerderheid, was daar ook Pole en Sorbe.
Spioenasie
Intelligensiedienste teiken vandag die onwettige dwelmhandel en terroriste sowel as buitelandse staatsakteurs van belang. Tussen 2008 en 2011 het die Verenigde State ten minste 57 verweerders aangekla omdat hulle probeer het om vir die Volksrepubliek van China te spioeneer.
Pruisiese deugde
Geskiedenis
Frederik Wilhelm I het hom as morele voorbeeld vir al sy onderdane beskou. Sy seun het vernuf en toleransie as persoonlike waardes aangeneem, om so sy diverse staat beter te kon bestuur.
Spioenasie
Intelligensiedienste heg waarde aan sekere intelligensie-insameling tegnieke bo ander. Die voormalige Sowjetunie het byvoorbeeld menslike bronne verkies bo navorsing vanuit oop bronne, terwyl die Verenigde State geneig was om tegnologiese metodes soos SIGINT en IMINT te beklemtoon. In die Sowjetunie is sowel politieke (KGB) as militêre intelligensie (GRU) offisiere beoordeel volgens die aantal agente wat hulle gewerf het.
Pruisiese deugde
Die deugde
Die Pruisiese deugde is nóg in hul kwantiteit nóg in hul kwaliteit vasgelê.
Spioenasie
Teikens vir intelligensie insameling
Operasionele intelligensie insamelaars is meestal opgeleide kundiges in 'n geteikende veld, sodat hulle alledaagse inligting kan onderskei van teikens van waarde tot hul eie organisatoriese ontwikkeling. Korrekte identifikasie van die teiken by die uitvoering daarvan is die uitsluitlike doel van die intelligensie-operasie.
Pruisiese deugde
Voorbeelde van oorwegend militêre betekenis
Oorspronklik het die Pruisiese deugde meestal vir die weermag gegeld, maar die Pruisiese samelewing het ook toenemend militêr geraak. Tipies van die Pruisiese sosiale stelsel was 'n streng hiërargie. Daarvolgens is trouheid en selfverloëning ten gunste van die staat en koning hoog aangeprys. Hy wat op die Pruisiese vlag sweer, aan hom behoort niks meer. (Duits: "Wer auf die preußische Fahne schwört, hat nichts mehr, was ihm selber gehört.")
Spioenasie
Teikens vir intelligensie insameling
Die breë gebiede van intelligensie kundigheid sluit inː
Pruisiese deugde
Voorbeelde van oorwegend militêre betekenis
So ook is selfdissipline, dapperheid sonder selfbejammering (Leer om te ly sonder om te kla), ondergeskiktheid, moed en gehoorsaamheid (maar tog met opregtheid) as navolgenswaardig beskou.
Voorbeelde uit die Pruisiese samelewing as 'n geheel
Hierdie deugde dui ook op die deesdae verouderde gesegde iemand doen iets pour le Roi de Prusse ("vir die koning van die Pruise"), dus gratis, sonder om iets daarvoor terug te verwag.
Ottomaanse Kalifaat
duimnael|250px|Die Ottomaanse Ryk in 1683.
Die Ottomaanse Kalifaat onder die Huis van Osman van die Ottomaanse Ryk het die verantwoordelikheid van die kalifaat geërf van die Mamelukke van Egipte.
Tydens die groeitydperk van die Ottomaanse ryk het die Ottomaanse sultan Selim I die posisie van kalief, die hoof van ’n kalifaat, opgeëis. Die verval van die Ottomaanse Ryk weens die vermindering van sy mag en grondgebied het daartoe gelei dat eers die sultanaat tydens die bewind van Mehmet VI en daarna die kalifaat onder leiding van Abdülmecid II afgeskaf is ná die stigting van die Republiek van Turkye.
Superrugby konsessie-areas
Die Superrugbykompetisie waarin spanne van Australië, Nieu-Seeland en Suid-Afrika speel, is gebaseer op 'n konsessiestelsel van spanne wat streke in die drie lande verteenwoordig. Hieirdie artikel verskaf spesifieke detail oor die areas wat deur die verskillende konsessies gedek word.
Australië
Waratahs Brumbies Reds Force Rebels
Australië het tradisioneel geen nasionale rugbykompetisie gehad nie en die spel was eerder gestrukrureer rondom streeksklubkompetisies. Die Australiese Super 15-konsessies (met die uitsluiting van die Rebels) het ontstaan uit tradisionele verteenwoordigende staats- en provinsiale spanne. Die sterk Australiese rugbystreke nl. Nieu-Suid-Wallis, die Australiese Hoofstadgebied en Queensland is in 2006 aangevul deur Wes-Australië en in 2011 deur Victoria as die konsessiestreke:
Daar is drie state/provinsies oor wat nie deur 'n konsessie gedek word nie:
Nieu-Seeland
Blues Chiefs Hurricanes Crusaders Highlanders
In Nieu-Seeland is elk van die land se vyf Superrugbyspanne verbind met verskeie provinsiale unies wat meeding in die land se twee plaaslike kompetisies (die professionele ITM-beker en die amateur Heartland-kampioenskap). Vir alle praktiese doeleindes kom spelers wat in die Super 15 speel van die spanne af wat in die professionele kompetisie speel. Elke konsessie is geregtig daarop om spelers van enige van die provinsiale unies wat met die konsessie verbind word, te gebruik. Die spesifieke unies wat met die konsessies verbind word is:
Suid-Afrika
Sharks Cheetahs Bulls Lions Stormers Southern Kings
Suid-Afrika volg basies dieselfde model as Nieu-Seeland in die samestelling van sy Super 15-spanne waar elke konsessie verbind word met een of meer unies in die land se plaaslike kompetisie, die Curriebeker.
Die land het tans vyf konsessies. Die vier konsessies van die Super 12-era — die Bulls, Cats (nou die Lions), Sharks en Stormers — is in 2006 vergesel van die Cheetahs. Hulle identiteite word grootliks bepaal rondom die 5 tradisionele sterk rugbyprovinsies in Suid-Afrika, die Blou Bulle, Goue Leeus, Natal Haaie, Westelike Provinsie en die Vrystaat Cheetahs. Die sesde konsessie, die Southern Kings (gestig as die Southern Spears) van die Suidelike- en Oos-Kaap (SOK) met sy basis in Port Elizabeth, sou aanvanklik in 2007 toetree tot Superrugby maar dit is nie uitgevoer nie. Die span is in 2012 toegelaat tot die 2013-seisoen.
Die unies wat met die konsessies verbind word is:
Aangesien die Spears nooit Superrugby gespeel het nie, moes SARU en SA Rugby besluit hoe om die spelers van die Spears se gebied by ander konsessies in te sluit. Die Southern Kings kry nou sy spelers van dieselfde gebied as wat die Spears gekry het. Van van die spelers in die Kings se debuutwedstryd teen die Britse en Ierse Leeus word verbind met die span se mede-eienaars, Grens en die Oostelike Provinsie se rugbyunies, maar die Suidwestelike Distrikte word ook betrek. Terwyl die Kings nie aan Superrugby deelneem nie mag die spelers vir ander konsessies speel.
Omajjadiese Kalifaat
Die Omajjadiese Kalifaat (Arabies: بنو أمية, Banoe Omajja) was die tweede van vier Islamitiese kalifate wat ná die dood van Mohammed gestig is. Dit is geregeer deur die Omajjadiese dinastie, wie se naam kom van Omajja ibn Abd Sjams, die oupagrootjie van die eerste Omajjadiese kalief. Hoewel die Omajjad-familie oorspronklik van die stad Mekka gekom het, was Damaskus die kalifaat se hoofstad. Die Omajjadiese Kalifaat het die Moslem-verowerings voortgesit deur die Transoxiana, Sindh, Maghreb en die Iberiese Skiereiland (Al-Andalus) in die Moslemwêreld op te neem. Dit was eindelik 11 miljoen km2 groot met 'n bevolking van 33 miljoen mense – een van die grootste ryke wat nog bestaan het beide in grongebied en bevolking. Nadat die Omajjade deur die Abbasidiese Kalifaat omvergewerp is, het hulle na Al-Andalus getrek waar hulle die Kalifaat van Córdoba gestig het wat 'n wêreldsentrum geword het van wetenskap, geneeskunde, filosofie en uitvinding en die tydperk van die Goue Eeu van Islam ingelui het.
Die Omajjadiese Kalifaat het oor 'n groot multi-etniese en multikulturele bevolking geheers. Christene, wat steeds 'n meerderheid van die bevolking van die Kalifaat uitmaak, en Jode mag hul eie godsdiens beoefen het, maar hulle moes 'n hoofbelasting betaal (die jizya) waarvan Moslems vrygestel is. Daar was egter die Zakat-belasting op slegs Moslem, wat eksplisiet vir verskillende welsynsprogramme geoormerk is. Prominente posisies word deur Christene beklee, waarvan sommige behoort het aan gesinne wat in die Bisantynse regerings gedien het. Die indiensneming van Christene was deel van 'n breër beleid van godsdienstige akkommodasie wat noodsaaklik was deur die teenwoordigheid van groot Christelike bevolkings in die verowerde provinsies, soos in Sirië. Hierdie beleid het ook Muawiya se gewildheid versterk en Sirië as sy magsbasis versterk.
Rilee Rossouw
Internasionale loopbaan
Rossouw is in 2010 vir die Suid-Afrika A-span gekies vir die toer na Bangladesj en Sri Lanka. Hy het 131 van 151 balle teen Sri Lanka A aangeteken.
Hy het in Augustus 2014 sy Internasionale eendagwedstryddebuut teen Zimbabwe gemaak. Hy het op 5 November 2014 sy T20-debuut teen Australië gemaak.
Dimbaza
Dimbaza is 'n dorp in Buffalo City Metropolitaanse Munisipaliteit in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Dit is 20 km wes van Qonce (voorheen King William's Town) op die R63 pad na Alice geleë. In 2011 het dit 'n bevolking van 21 783 gehad.
Windhaan
Die Windhaan (Spicara axillaris) is 'n vis wat slegs voorkom vanaf KwaZulu-Natal tot by Kaapstad. In Engels staan die vis bekend as Windtoy.
Giorgio Vasari
Giorgio Vasari (30 Julie 1511 - 27 Junie 1574) was 'n Italiaanse skilder, argitek en een van die eerste kunsgeskiedkundiges.
In sy eie tyd was Vasari bekend vir sy kunswerke wat hy vir die kerke in Florence geskep het, alhoewel hy vandag veral bekend is vir sy Vite, wat naas Karel van Mander se Schilderboek steeds as een van die belangrikste biografiese bronne van kunstenaars uit Renaissance beskou word. Die boek se volledige titel is Vite de' più eccellenti architetti, pittori, et scultori italiani, da Cimabue insino a' tempi nostri ("Lewens van die uitmuntendste Italiaanse argitekte, skilders en beeldhouers, van Cimabue tot ons tyd).
Vergelegen
Die geskiedkundige plaas Vergelegen aan die noordoostelike kant van Somerset-Wes lê in 'n kom van die Helderberg en die Hottentots-Hollandberge en was oorspronklik die landgoed van goewerneur Willem Adriaan van der Stel. Die landgoed is bekend om sy geskiedenis, die opstal met sy besondere argitektuur, die tuin met sy ou kanferbome en teenswoordig ook om sy wyn.
W.A. van der Stel
In 1700 het die V.O.C. se kommissaris Wouter Valckenier die Kaap besoek en aan die goewerneur die plaas Vergelegen van 344 ha geskenk. Van der Stel het die plaas kort daarna deur die aankoop van aangrensende grond aansienlik vergroot en 400 000 wingerdstokkies aangeplant en met beeste, skape, varke en perde geboer. Verder het hy 'n groot vrugteboord aangelê en kanferbome en 30 000 akkerbome geplant. Vir sy tyd was hy 'n wetenskaplike boer. Mooi tuine het hy op die oewer van die Lourensrivier ontwikkel. 'n Weelderige plaaswoning is in 1701 gebou omring deur 'n dik agthoekige muur om die opstal en vee teen wilde diere te beskerm. Uit die huis was daar 'n mooi uitsig oor die tuine, landerye en Valsbaai. Verder bou hy 'n slawelosie, 'n perdestal, 'n koringmeul, 'n smidswinkel, 'n koeistal, skaapkrale en twee dorsvloere.
Onderverdeling van die plaas
Nadat Van der Stel na Nederland teruggeroep is, is die plaas deur die V.O.C. in vier dele verdeel en verkoop. Die deel noordwes van die Lourensrivier is verkoop aan Jacob van der Heijden (wat kort daarna 'n rol gespeel het in die berging van die Schoonenberg). Later is hierdie deel verder verdeel in Lourensford, Erinvale (die eiendom van die weduwee van Hercules Morkel) en die huidige Oakwood (voorheen Vrede-en-Hoop). Die teenswoordige buurte Morningside (Morgenster) en Land-en-Zeezicht is gekoop deur Jacques Malan. Catharina Harmans Lodewyks (die weduwee van Gerrit Cloete) het die heel suidwestelike deel van die plaas bekom en dit Cloetenburg gedoop. Later is die hernoem tot Oaklands. Barend Gildenhuys het die deel met die huis aan die suidoostelike kant van die rivier in 1709 op die veiling vir 9 500 gulden gekoop.