cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kosmologiese argument
Die kosmologiese argument vandag
Stephen Hawking (Geisler, 1999:349) die wêreld beroemde Cambridge fisikus, eindig finaal die debat met die woorde: “The old idea of an essential unchanging universe that could have existed, and could continue to exist, forever was replaced by the notion of a dynamic, expanding universe that seemed to have begun a finite time ago, and that might end a finite time in the future”. Buiten die bogenoemde bewyse, tree die tweede wet op termodinamika verder op ter ondersteuning vir die ontstaan van die heelal.
Robert Jastrow (Sproul, 2003:134), ŉ bekende astronoom het die volgende daaroor te sê gehad: “The laws of thermodinamics points to one conclusion:....That the universe had a beginning.” Dié wetenskaplike bewyse ondersteun die eerste premis van die kosmologiese argument. Teïstiese filosowe het oor die eeue die argument aangevoer sonder wetenskaplike ondersteuning. In eenvoud gestel kom dit neer op die feit dat alles binne die fisiese wêreld ŉ oorsaak benodig. Dit staan bekend as die wet op kousaliteit. Enige iets binne die waargenome fisiese wêreld is nie self bestaande nie, en benodig ŉ oorsaak buite hulself. Teïstiese filosowe het op hierdie oomblik ŉ sprong na ŉ transendente wese gemaak: Aangesien die wese, materie geskep het, kan dit nie self materiëel wees nie. Aangesien dit ruimte geskep het, kan dit nie self ruimtelik wees nie. Aangesien dit ook tyd geskep het, kan dit nie tydgebonde wees nie. In die woorde van Thomas van Aquino (Caponigri, 1960:82), ken die mens dit waaraan al bogenoemde vereistes voldoen, as God.
Besware teen die kosmologiese argument
Daar was egter sterk besware teen die wet van kousaliteit. David Hume (Caponigri, 1960:372) die agtiende eeuse positivis, het beweer dat mens nooit die proses van kousaliteit kan waarneem nie. Gevolglik is dit onmoontlik om die oorsaak van ŉ spesifieke gebeurtenis te bepaal. John Stuart Mill die negentiende eeuse filosoof het die opstel, “Theism” geskryf waarin hy kousale denke gekritiseer het (Emmanuel & Goold, 2002: 210). Bertrand Russell, het Mills se objeksie verder ontwikkel en soos volg opgesom (Holmes, 1969:141): “Perhaps the simplest and the easiest to understand is the argument of the first cause. (It is maintained that everything we see in this world has a cause, and as you go back in a chain of causes further and further you must come to a first cause, and to that first cause you give the name of God. That very sentence showed me, as I still think, the fallacy in the argument of the first cause. If everything must have a cause, then God must have a cause...so that there cannot be any validity in that argument.” Die fout wat Mills en Russell begaan, lê in die definisie van kousaliteit. Dít lyk as volg: Alles wat ontstaan benodig 'n oorsaak. Volgens die Christelike benadering het God nie 'n oorsprong nie. Daarom geld die wet van kousaliteit nie op God nie. Die ewigheidskonsep van God spreek hom dus vry van die wet. Wat Hume se kritiek aanbetref is dit belangrik om sy analise te ontleed. Ten beste bewys sy argument dat die mens sintuiglik nie die vermoë het om te weet wat die betrokke saak veroorsaak het nie. Dit is geensins (soos baie moderne filosowe hom interpreteer) Hume se missie om die aantyging te maak, dat niks die betrokke saak veroorsaak het nie. Kritiek op Hume se benadering lê dus by 'n positiwistiese ervaring van God, eerder as 'n aanval op die wet van kousaliteit. Die wat kousaliteit ontken vervang dit gewoonlik met 'n konsep van onwaarskynlike toeval. Hume (Holmes, 1969:143) self het laasgenoemde as 'n sinoniem vir onkunde beskou.
Daar is drie alternatiewe wanneer die argument vir die ontstaan van die heelal oorweeg word (Geisler, 1999:421):
Luke Macfarlane
Luke Macfarlane (gebore 19 Januarie 1980) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Over There (2005), Brothers & Sisters (2006), Person of Interest (2011), en Killjoys (2015).
Ozoroa dispar
Die Namakwaharpuisboom (Ozoroa dispar) is 'n immergroen boom wat aan die familie van mango-agtiges (Anacardiaceae) behoort. Die boom is inheems aan die Noord-Kaap, Wes-Kaap en Namibië.
Die boom se FSA-nommer is 370.
Tainton
Tainton is 'n klein nedersetting geleë noord van Oos-Londen in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit val onder die Groot Kei Plaaslike Munisipaliteit.
Lynnwoodrif
Lynnwoodrif is 'n voorstad in die ooste van Pretoria, Suid-Afrika. Dit is tussen die woonbuurte Lynnwood Manor, Murrayfield en Die Wilgers geleë.
Soto
Soto is 'n nedersetting geleë noord van Oos-Londen, langs die R349-pad wat afdraai na Morgansbaai. Dit val onder die Groot Kei Plaaslike Munisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Susanna Foster
Susanna Foster (6 Desember 1924 – 17 Januarie 2009) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Glamour Boy (1941), Phantom of the Opera (1943), The Climax (1944), en Frisco Sal (1945).
Bernardino Luini
Bernardino Luini (ongeveer 1480/82-1532) was 'n Noord-Italiaanse skilder wat onder Leonardo da Vinci geleer het. Volgens oorlewering het beide Luini en Giovanni Antonio Boltraffio in direkte samewerking met Leonardo gewerk. As gevolg hiervan beweer sommiges dat van die werke wat aan Leonardo toegeskryf word, deur Luini geskep is. Leonardo se invloed is veral opvallend in Luini se Sint Anna en Sint Katrien
Peter MacNeill
Peter MacNeill is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Crash (1996), The Hanging Garden (1997), Open Range (2003), en A History of Violence (2005).
Gereformeerde kerk Pretoria-Noord
duimnael|links|220px|Die huidige kerkgebou, ontwerp deur [[Pieter Dykstra, is op 11 Augustus 1956 in gebruik geneem.]] duimnael|links|300px|Die gemeente se saalkerkie wat diens gedoen het van [[2 Mei 1942 tot 1956.]]
duimnael|links|170px|Ds. [[Christian Malan|Christian Ernst Gerhardus Malan, die leraar van 1943 tot 1948.]]
duimnael|links|170px|Ds. [[Willem Venter, leraar van 1949 tot 1966, sy laaste gemeente.]]
duimnael|regs|170px|Ds. J.H. van der Walt, leraar van 1976 tot 1978.
Die Gereformeerde kerk Pretoria-Noord is die vierde oudste bestaande gemeente van die Gereformeerde Kerk in Pretoria. Einde 2015 het die gemeente 261 belydende (298 einde 2014) en 35 dooplidmate (44 einde 2014) gehad, vergeleke met 395 en 104 einde 2001.
Stigting
Met sy stigting in 1942 was dit die vyfde gemeente in die Jakarandastad, maar Pretoria-Oos, gestig in 1930 as die tweede gemeente naas Pretoria (1859), het in 2003 ontbind. Buiten die gedeelte van Pretoria-Noord wes van Eeufeesstraat, omvat die gemeentegrense ook die voorstede Dorandia, Florauna en Tileba. Die gebied oos van Eeufeesstraat val binne die Gereformeerde kerk Wonderboompoort, wat in 1960 van Pretoria-Noord afgestig het. Wes van Pretoria-Noord het die Gereformeerde kerk Akasia in 1978 afgestig.
Kerkbou
’n Boufonds is in 1932 in die wyk Pretoria-Noord gestig toe dit nog deel was van die moedergemeente. Ten spyte van baie terugslae het lidmate 10 jaar lank hard gewerk om genoeg geld bymekaar te kry om ’n eie kerkgebou in hul wyk te bou. Jare lank het ds. Derk Rumpff van Pretoria dienste in ouderlinge se huis gehou en van 1931 af min of meer maandeliks op ’n Sondagmiddag in die stadsaal (waarskynlik van Pretoria-Noord, hoewel die bron dit nie so uitstippel nie). Dit was egter nie ’n geskikte ruimte vir eredienste nie omdat dit Saterdagaande vir partytjies gebruik is. Die Nederduitsch Hervormde Kerk het die Gereformeerdes enkele jare lank tegemoetgekom deur hul kerkgebou vir eredienste beskikbaar te stel. (Die Hervormde gemeente Pretoria-Noord is op 3 April 1939 gestig en beslaan vandag (2015), ná nog sewe gemeentes tot stand gekom het in dit wat vandag die Ring van Pretoria-Noord is, net Pretoria-Noord en die Onderstepoort-kleinhoewes.)
Eindelik op 31 Januarie 1942 kon ds. J.A. Schutte van Pretoria die hoeksteen van die wyk se eie kerkgebou lê. Diaken Maarten Smit het die planne vir die saal, soos dit genoem is, geteken. Dié saalkerkie op die hoek van Burger- en Stasiestraat, ’n hanetree van die kerkperseel van die NG gemeente Onderstepoort in Eeufeestraat, is op 2 Mei daardie jaar in gebruik geneem. Net 18 dae later, op 20 Mei 1942, het Pretoria-Noord amptelik afgestig.
Tweede kerk
Ds. W.F. Venter, die leraar van 1949 tot 1966, het die leiding geneem in die pogings om ’n groter kerk op te rig. In 1952 het die kerkraad besluit om twee daglone van elke lidmaat te vra vir die boufonds. Kommissie het argitekte begin nader en kerkmodelle ondersoek wat hulle sou kon bekostig. ’n Ontwerp van die Gereformeerde argitek Pieter Dykstra is in 1953 aanvaar en in 1954 het die gemeente twee erwe op die hoek van Jack Hindon- en Genl. De Wetstraat aangekoop. ’n Jaar later is die bouaannemer Jan A. Sigle se tender aanvaar en op 24 September 1955 het ds. Venter die hoeksteen gelê. Die kerk, wat buiten die toring amper nes dié van die destyds Gereformeerde kerk Vanderbijlpark lyk, ook ’n Dykstra-ontwerp, is op 11 Augustus 1956 in gebruik geneem.
Lynnwood Park
Lynnwood Park is 'n klein voorstad in die ooste van Pretoria, Suid-Afrika. Dit is tussen Lynnwood Glen en Faerie Glen geleë.
Die ingang na die Faerie Glen-natuurreservaat, met sy vele staproetes, lê direk noord van Lynnwood Park.
Shaun Majumder
Shaun Majumder (gebore 29 Januarie 1972) is 'n Kanadese akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Pushing Tin (1999) en Harold & Kumar Go to White Castle (2004), en in die televisiereekse This Hour Has 22 Minutes (1992) en The Firm (2012).
Elm Point, Minnesota
Elm Point, Minnesota is 'n klein onbewoonde kaap en Amerikaanse eksklawe aan die Lake of the Woods, suid-oos van die Northwest Angle. Dit word aan die Kanadese provinsie Manitoba op die 49ste breedtegraad begrens. Ten weste van Elm Point is Buffalo Bay Point geleë wat 'n ander Amerikaanse eksklawe is.
Brenda Fowler
Brenda Fowler (16 Februarie 1883 – 27 Oktober 1942) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Thirty a Week (1918), Judge Priest (1934), Way Down East (1935), en The Case Against Mrs. Ames (1936).
Ashlea Gardens
Ashlea Gardens is 'n voorstad in die suidooste van Pretoria, Suid-Afrika.
Bandon, Oregon
Bandon (uitgespreek /ˈbændən/) is 'n dorp in die suidweste van Oregon, in die Coos-distrik. Bandon is vernoem na die dorp van Bandon in Ierland.
Demografie
In 2000 het die dorp 'n bevolking van 2 833 gehad: 92,48% wit, 0,25% swart of Afro-Amerikaans, 1,94% Amerikaanse inboorlinge, 0,60% Asiaties, 0,11% Pasifiese eilanders, 0,95% van ander rasse en 3,67% van twee of meer rasse. Spaans-Amerikaners of Latyns-Amerikaners van enige ras het 2,75% van die bevolking uitgemaak.
Disyringa
Disyringa is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Revolverheld
Revolverheld is 'n musiekgroep vanuit Hamburg (Duitsland) wat in 2003 onder die oorspronklike naam Manga tot stand gekom het. In 2004 het hulle die groep na Tsunamikiller hernoem, maar het dit ná die Indiese Oseaan-tsoenami van 2004 na Revolverheld vernoem.
Room
Room is 'n suiwelproduk wat saamgestel is uit die hoë-bottervetlaag bo-op melk voor homogenisering. In nie-gehomogeniseerde melk styg die vet, wat minder dig is, uiteindelik tot bo. By die industriële produksie van room word hierdie proses versnel deur die gebruik van sentrifugeerders in sogenaamde "afromers".
In baie lande word room in verskillende grade verkoop, afhangende van die totale bottervetinhoud. Room kan ook gedroog word tot 'n poeier vir verskeping na afgeleë markte.
Room wat van melk afgeskei is mag "soet room" genoem word om dit te onderskei van weiroom afgeskep van wei, 'n byproduk in die maak van kaas. Weiroom het 'n laer vetinhoud en 'n sout- of kaassmaak. Dit word ook gebruik in 'n groot verskeidenheid van voedselprodukte.
Disyringa dissimilis
Disyringa dissimilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Disyringa en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Ridley.
Disyringa nodosa
Die spons behoort tot die genus Disyringa en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Lendenfeld.
Şalom
Şalom (van Hebreeus: שָׁלוֹם: Vrede), is 'n Turks-Joodse weekblad wat elke week sedert 29 Oktober 1947 op Istanboel in Turkye uitgegee word. Die koerant is in Turks en een bladsy op Ladino verskyn. Die koerant was deur die Turks-Joodse joernalis en eerste uitgewer Avram Leyon opgerig. Die koerant se drukoplaag is 5 000 per week (2005). Die hoofredakteur is İvo Molinas en die redakteur is Yakup Barokas.
Raap
Die raap of witraap (Brassica rapa var. rapa) is 'n wortelgroente wat wêreldwyd in gematigde klimaatstreke gekweek word vir sy wit, bolvormige penwortel. Klein, sappiger variëteite word gekweek vir menslike verbruik, terwyl groter variëteite gekweek word as veevoer.
In die noorde van Engeland en Skotland verwys raap na die groter, geel knolwortelgroente wat ook bekend staan ​​as die "Sweedse raap".
Lalisa Manoban
Lalisa Manoban (Thai: ลลิษา มโนบาล) (gebore 1997) is 'n Thaise popmusieksanger.
Alphen Park
Alphen Park is 'n voorstad in die suidooste van Pretoria, Suid-Afrika.
Kikuyu (volk)
Die Kikuyu of Gikuyu (Kikuyu: Gĩkũyũ) is die grootste etniese groep in Kenia. Volgens die nasionale sensus van 2009 leef sowat 6,6 miljoen Kikuyu in Kenia, sowat 17% van dié land se bevolking. Hulle praat Kikuyu, 'n Bantoetaal binne die Niger-Kongo-taalfamilie, as moedertaal, maar ook Swahili en Engels, die twee amptelike tale van Kenia, as lingua franca.
Michael Mando
Michael Mando (gebore 13 Julie 1981) is 'n Kanadese akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Spider-Man: Homecoming (2017) en in die televisiereekse Orphan Black (2013) en Better Call Saul (2015).
Charlotte Kate Fox
Charlotte Kate Fox (gebore 14 Augustus 1985) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Buried Cain (2014), Kôdaike no hitobito (2016), en Taberu Onna (2018), en in die televisiereeks Doctor X (2012).
The Honeydrips
The Honeydrips is die soloprojek van Mikael Carlsson (voorheen die voorsanger vir Dorotea). Die projek het 'n platekontrak met uitgewer Sincerely Yours, wat deur The Tough Alliance bestuur word. Here Comes the Future is in 2007 vrygestel en het 'n gradering van 8,4 op Pitchfork ontvang. Die enkelspelers "Save Me", "(Lack of) Love Will Tear Us Apart" en "I Wouldn't Know What To Do" is ook vrygestel.
Datsja
300px|thumb|’n Tipiese Sowjetse datsja.
’n Datsja (Russies: дача; ) is ’n tweede, plattelandse huis in Rusland en ander voormalige Sowjetrepublieke. ’n Kothuis (Russies: коттедж, kottedzj) of houthuisie wat ’n gesin se hoof- of enigste woning is of ’n buitegebou is tradisioneel nie as ’n datsja beskou nie, hoewel sommige datsjas in onlangse jare in ’n permanente woning omskep is, en omgekeerd. Soms woon mense vir ’n deel van die jaar in hulle datsja en verhuur dit vir die res van die jaar aan ander stedelinge vir ’n vakansieblyplek.
Omdat daar streng regulasies was vir die soort datsjagebou en die grootte daarvan vir gewone burgers van die Sowjetunie, het eienskappe wat wel toegelaat is, soos solders en stoepe, algemeen voorgekom en was hulle dikwels buitengewoon groot. Regulasies is later verslap.
Oorsprong
thumb|220px|’n Datsja naby [[Moskou, 1917.]] 220px|thumb|’n Ou datsja naby [[Sint Petersburg.]] Die eerste datsjas in Rusland het in die 17de eeu hulle verskyning gemaak en het aanvanklik verwys na klein landgoede op die platteland wat die tsaar aan lojale volgelinge present gegee het. In argaïese Russies beteken die woord datsja "iets wat gegee is", van die werkwoord дать (dat, "om te gee"). Tydens die Verligting het die Russiese aristokrasie hulle datsjas gebruik vir sosiale en kulturele byeenkomste, wat gewoonlik bestaan het uit onder meer maskerballe en vuurwerkvertonings. Die Nywerheidsomwenteling in Rusland het ’n vinnige toename in stedelike bevolkings tot gevolg gehad en ryk stedelinge het toenemend ’n behoefte gehad om uit die erg besoedelde stede weg te kom, ten minste tydelik. Teen die einde van die 19de eeu het die datsja ’n gewilde wegbreekplek vir die somer geword onder lede van die Russiese hoër en middelklas. In die tyd van die tsaar het datsjas dikwels plesiertuine gehad en is dit nie eintlik vir die kweek van voedsel gebruik nie. Anton Tsjechof het ’n novelle met die naam Datsjhniki (1885) geskryf oor pasgetroudes van die stad wat ’n "eenvoudige" lewe op die platteland lei.
Sowjetunie
Daar was in die Sowjettyd wetlike beperkings vir datsjageboue. Hulle mag nie ’n woonarea van groter as 60 m2 gehad het nie en mag net een verdieping hoog gewees het. Baie het dus dakke met solders gehad in die plek van ’n tweede verdieping. Datsjas was dikwels ontoereikend toegerus en sonder binnenshuise watertoevoer, maar was tog vir miljoene wekersklasgesinne ’n oplossing om hulle eie vorm van ’n wegbreekplek vir die somer te hê. Dit het hulle ook in staat gestel om hulle eie groente en vrugte te kweek.
In die jare voor en ná die Tweede Wêreldoorlog het die kweek van gewasse op datsja-erwe aansienlik toegeneem vanweë die mislukking van die sentraal beplande Sowjetse landbouprogram. Sedertdien is die kweek van voedsel nie meer so belangrik nie, maar dit is steeds algemeen. Vanweë algemene voedseltekorte is baie Russiese datsja-eienaars trots daarop om hulle eie kos te kweek eerder as op dit in ’n winkel te koop.
Ná die Tweede Wêreldoorlog was daar ’n redelike toename in die bou van datsjas. Omdat daar geen werklike wet was wat die bou van datsjas verbied het nie, het mense begin om onbeboude erwe naby stede en dorpe te gebruik om hutte en skure te bou en tuine te kweek, asook groter huise om as datsjas te dien. Mettertyd het die getal plakkers geometries toegeneem en die regering het geen ander keuse gehad as om hulle reg tot amateurboerdery amptelik te erken nie. Die 1955-wetgewing het ’n nuwe soort regspersoon in die Sowjetse regstelsel erken: ’n tuiniervennootskap (садоводческое товарищество, sadowodtsjeskoje towarisjtsjestwo), soortgelyk aan "gemeenskapstuine" in ander lande. ’n Tuiniervennootskap het die reg gehad om grond permanent vir landboudoeleindes te gebruik en toestemming om van openbare elektrisiteit en water gebruik te maak. In 1958 is nog ’n soort organisasie bekend gestel: ’n "koöperasie vir datsjakonstruksie" (дачно-строительный кооператив, datsjno-stroitelni kooperatif), wat die reg erken het van ’n individu om ’n huisie te bou op land wat hy van die regering huur.
Hulle het ook in die lande van die Oosblok toegeneem, veral in Oos-Duitsland, waar die begip voor 1945 onbekend was, asook in Tsjeggo-Slowakye en Joego-Slawië.
Ná die Sowjetunie
Vanweë die vinnige toename in stedelike inwoners het datsjniki op plattelandse dorpe toegeneem. Sommige dorpe het geheel en al in datsjanedersettings verander. Die voordele van ’n datsja is groter erwe, laer koste en groter afstande tussen huise. Die nadele kan insluit swakker geriewe, minder veiligheid en groot reisafstande. Mense reis meestal na hulle datsjas in "watertrems", busse en elektriese treine.
Datsjatuine
240px|thumb|Een van vele datsja-erwe om Kstowo, [[Nizjni Nowgorod-oblast.]] Datsja-erwe is gewoonlik nie groter as 600 m2 nie; in sommige gebiede meer as 1 200 of 1 500 m2, maar selde groter as 1 ha. Hulle is dus te klein om groot hoeveelhede vrugte en groente op te kweek, en daarom gebruik datsjniki soms stukke ongebruikte grond van kollektiewe plase. Sommige nuwer datsjas se erwe word hoofsaaklik gebruik vir die plant van blomme en ander plante.
Die kweek van hulle eie vrugte en groente is ’n ou Russiese gebruik wat selfs deur ryk Russe beoefen word. Dit laat hulle naby die aarde voel, asook dat hulle selfonderhoudend is en vir baie dat hulle aan die kapitalistiese ekonomie ontsnap. Volgens tradisie en omdat toerusting duur kan wees, word selfs groot stukke grond dikwels met eenvoudige toerusting soos ’n graaf en vurk bewerk. In die herfs word die gewasse gewoonlik na die stede geneem vir gebruik.
Die algemeenste vrugte in streke met ’n koel temperatuur is appels, bessies, appelliefies, framboos en aarbeie. Gewilde groente en kruie is aartappels, komkommers, murgpampoentjies, pampoen, tamaties, wortels, beet, kool, blomkool, rape, uie, knoffel, dille, pietersielie, rabarber en suring.
Luksueuse datsjas
thumb|240px|Die Amerikaanse oudpresident [[Barack Obama en die destydse Russiese president, Dmitri Medwedef, in Medwedef se datsja, 2009.]] Die datsjas wat aan die staat behoort, word toegeken aan regeringsamptenare, akademici, militêre personeellede en ander BBP's – dit word genoem ’n gosdatsja (госдача, kort vir государственная дача, gosoedarstwennaja datsja; "staatsdatsja"). Die Russiese president het amptelike datsjas in Moskou-oblast en Twer-oblast. President Wladimir Poetin self het een op die Kareliese Landengte en een in Sotsji. Die premier, Dmitri Medwedef, het ’n datsja buite Moskou.
thumb|220px|links|Die datsja van [[Boris Pasternak in Peredelkino, naby Moskou.]] In moderne tye het die opkoms van ’n nuwe klas in die Russiese gemeenskap, die "nuwe Russe", ’n ekstra dimensie verleen aan die begrip datsja. (Sommige ryk Russe verkies die woord "kothuis" vir hul plattelandse huise.)
Die boukoste van ’n luuksueuse datsja bereik soms miljoene Amerikaanse dollars en lyk glad nie soos die klein datsjas van die Sowjettyd nie. Wat grootte en dekor betref, lyk hulle meer soos herehuisie en paleise, en hulle is dikwels ’n vertoon van rykdom, status en mag.
Die meeste datsjas van die elite word van stene en beton gebou, in teenstelling met die tradisionele datsjas van hout. Hierdie nuwe simbole van vooruitgang word deur professionele argitekte ontwerp, dikwels in ’n eklektiese styl waarop ouer datsjniki neersien as ’n weerspieëling van die nouveau-riche-smake van hul eienaars; dit bevat dikwels uitspattige elemente soos marmerbeelde, fonteine en eksotiese plante. Sommige het moderne sportgeriewe soos binnenshuise swembaddens, tennisbane en stalle vir resiesperde.
Ryk Russe het baie van die datsjas van die tsaristiese aristokrasie opgekoop, asook dié van kunstenaars en intellektuele uit die Sowjettyd.
Merneptah
Merneptah (ook bekend as Merenptah) was die vierde farao van Antieke Egipte se 19de Dinastie, wat tydens die Nuwe Ryk regeer het. Hy het byna 10 jaar lank regeer, van Julie of Augustus 1213 tot 2 Mei 1203 v.C., volgens historiese rekords.
Sincerely Yours
Sincerely Yours (ook S/Y) is 'n Sweedse platemaatskappy wat in Göteborg gebaseer is. Dit word deur die elektropopduo The Tough Alliance bestuur en is in 2005 begin nadat The Tough Alliance hul kontrak met uitgewer Service gekanselleer het. Afgesien van The Tough Alliance, gee Sincerely Yours ook musiek uit van die volgende kunstenaars(-groepe) Air France, Jonas Game, The Honeydrips, Joel Alme, Nordpolen, jj, en Avner. Sincerely Yours versprei bo en behalwe CDs en musiek ook klere, video's, remixe, en spreiverf-sjablone.
Merneptah
Familie
Hy was die 13de seun van Ramses II en het aan die bewind gekom nadat al sy ouer broers voor hom dood is – hy was teen dié tyd in sy laat 60's of dalk vroeë 70's. Sy troonnaam was Ba-en-re Meri-netjeroe, "Die Siel van Ra, Geliefde van die Gode".
Merneptah was met koningin Isetnofret getroud, wat moontlik sy suster was. Daar word aangeneem hy was ook getroud met koningin Tachat, en een van hul seuns sou later farao Seti II word. Hulle was ook die ouers van prins Merenptah en moontlik die troonrower Amenmesse. Hul dogter was Twosret, vrou van Seti II en later farao uit eie reg.
Roche-lob
'n Roche-lob is die druppelvormige gebied om 'n ster in 'n dubbelster waarbinne gas aan die ster gebonde is as gevolg van swaartekrag. Wanneer 'n ster groter as sy Roche-lob word, kan die gas van hierdie ster na sy begeleier in die dubbelster oorgedra word. Wanneer beide sterre in 'n dubbelster hul Roche-lob vul, kan materie uit die stelsel verlore gaan. Die Roche-lob, so ook die Roche-limiet, is na die Franse sterrekundige Édouard Roche vernoem.
Merneptah
Bewind
Merneptah moes verskeie militêre veldtogte voer tydens sy bewind. In sy vyfde bewindsjaar het hy teen die Libiërs, wat Egipte uit die Weste bedreig het, oorlog gevoer en hulle gewen.
Roche-lob
Die twee Roche-lobbe in 'n dubbelster word deur 'n kritiese potensiaaloppervlak begrens. In hierdie potensiaal speel nie net die swaartekrag van die twee sterre 'n rol nie, maar ook die baanbeweging in die dubbelster en die sentrifugaalkrag daarvan. 'n Driedimensionele weergawe van so 'n potensiaal is in die figuur hiernaas te sien.
Merneptah
Bewind
In ’n stele word ook melding gemaak van die sogenaamde "algehele verwoesting van Israel" in ’n veldtog in Kanaän voor sy vyfde jaar: "Israel is uitgewis . . . sy saad bestaan nie meer nie." Dit is die eerste erkenning van Israel deur Egipte – as ’n volk, nie as ’n land nie.
John Mann (musikant)
John Mann (gebore 18 September 1962 - 20 November 2019) was 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Chronicles of Riddick (2004), Catwoman (2004), Underworld: Evolution (2006), en Pathfinder (2007).
Roche-lob
Op die bodem van die figuur is 'n sogenaamed ekwipotensiaalplot weergegee. Die agt-figuur in hierdie plot is die twee Roche-lobbe van die sterre — die druppelvormige gebiede wat mekaar by die punt aanraak. Hierdie raakpunt word die eerste Lagrangepunt genoem. Via hierdie punt kan gas van die een ster na sy begeleier stroom, wanneer die eerste ster sy Roche-lob vul. By sulke materieoordrag kan die massas van die sterre, en daarmee hul ewolusie, en die baanperiode van die dubbelster aansienlik verander. Wanneer beide sterre in 'n dubbelster hul Roche-lob vul, kan materie via die Lagrangepunt L2 uit die dubbelster verlore gaan en moontlik 'n ring om die dubbelster vorm.
Merneptah
Opvolging
Merneptah het die administratiewe hoofstad van Pi-Ramses na Memphis geskuif waar hy ’n paleis laat bou het langs die tempel van Ptah.
Sy opvolger, Seti II, was ’n seun van koningin Tachat. Hy het egter ’n mededinger, Amenmesse, gehad wat óf ’n ander seun van Merneptah by Takhat was óf, minder waarskynlik, ’n seun van Ramses II. Hy het in die middel van Seti se bewind die mag oorgeneem in Bo-Egipte en Koesj. Seti het daarna, in sy vyfde jaar, beheer oor Thebe teruggekry nadat hy Amenmesse verslaan het.
Sidney Fox
Sidney Fox (10 Desember 1907 – 15 November 1942) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Bad Sister (1931), The Mouthpiece (1932), Murders in the Rue Morgue (1932), en Midnight (1934).
Barlow, Oregon
Barlow is 'n dorp in die noorde van Oregon, in die Clackamas-distrik. Die dorp is vernoem na William Barlow.
Demografie
In 2000 het die dorp 'n bevolking van 140 gehad: 90,71% wit, 0,00% swart of Afro-Amerikaans, 0,00% Amerikaanse inboorlinge, 0,71% Asiaties, 0,00% Pasifiese eilanders, 3,57% van ander rasse en 5,00% van twee of meer rasse. Spaans-Amerikaners of Latyns-Amerikaners van enige ras het 9,29% van die bevolking uitgemaak.
Janet Fox
Janet Fox (12 Junie 1912 – 22 April 2002) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent They Knew What They Wanted (1940) en in die televisiereekse Suspense (1949) en The United States Steel Hour (1953).
Ozoroa sphaerocarpa
Die Korenteharpuisboom (Ozoroa sphaerocarpa) is 'n immergroen boom wat aan die familie van mango-agtiges (Anacardiaceae) behoort. Die boom is inheems aan Gauteng, KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga asook Eswatini en Mosambiek.
Die boom se FSA-nommer is 377.
Memorable Order of Tin Hats
Die Memorable Order of Tin Hats of (M.O.T.H.) is ‘n genootskap van oud-gediendes.
Hierdie organisasie het as doel die herdenking van die deelname van Suid-Afrikaanse soldate aan oorloë en veral spesifieke veldslae, die eerbetoon aan gesneuwelde makkers, die bemoediging en bystand van oud-soldate en hul naasbestaandes wat finansiële of fisiese probleme ervaar en die sosiale verkeer van oud-soldate. Teenswoordig is M.O.T.H. veral bekend om die vlagseremonie, kranslegging en parade rondom Wapenstilstandsdag, 11 November.
Lidmaatskap is oop vir alle manne en vroue van alle range wat namens Suid-Afrika in gewapende konflikte sedert die Tweede Vryheidsoorlog betrokke was. Takke van M.O.T.H. is versprei oor die hele land tot selfs in Namibië, Zimbabwe, Zambië  en Malawi. ‘n Plaaslike tak staan bekend as ‘n “shellhole” en ‘n paar van die aangrensende “shellholes” word gegroepeer in “dugouts”. 'n Prentjie van 'n brandende kers op 'n soldatehelm dien as simbool van die vereniging.
M.O.T.H. is op 7 Mei 1927 in Durban gestig deur Charles Alfred Evenden (1923-1960), die spotprenttekenaar van die The Natal Marcury. Hy het op die idee gekom om so ‘n vereniging te stig nadat sy spotprent “Forgetfulness” in die koerant verskyn het.
In Durban is daar ‘n Warrior’s Gate wat as pelgrimsoord vir M.O.T.H. dien. Mount Memory by Sterkhorn in die Drakensberge is ‘n monument deur M.O.T.H. opgerig om soldate wat gesneuwel het of verdwyn het te herdenk.
Giovanni Antonio Boltraffio
Giovanni Antonio Boltraffio of bloot Boltraffio (1466 of 1467 – 1516) was 'n Italiaanse skilder tydens die Renaissance wat by Leonardo da Vinci se atleljee gewerk het. Saam met Bernardino Luini, is hy een van die sterkste kunssinnige persoonlikhede wat onder Leonardo geleer het. Volgens die lewensbeskrywer Giorgio Vasari was hy van 'n aristokratiese familie uit Milaan afkomstig.
Twee van sy bekendste skilderye is die Opstand uit die dood (geskep saam met Marco d'Oggiono) en sy Madonna en kind.
Tempera
Tempera is 'n soort verf wat uit kleurpigment en 'n wateroplosbare emulsie (dikwels eiergeel of 'n ander soortgelyke materiaal) bestaan. Dit is 'n verf wat vinnig droog word en lank hou: daar is steeds voorbeelde uit die eerste eeue na Christus wat steeds bestaan. Daar word dikwels na werke wat met hierdie medium geskep is, ook as "tempera" verwys. Tempera was een van die gewildste en algemeenste tegnieke tot na die 16de eeu, waarna olieverf se gewildheid toegeneem het.
Newlands, Pretoria
Newlands is 'n klein voorstad in die suidooste van Pretoria, Suid-Afrika.
Ozoroa schinzii
Die Kalahariharpuisboom (Ozoroa schinzii) is 'n boom wat aan die familie van mango-agtiges (Anacardiaceae) behoort. Die boom is endemies aan Namibië.
Die boom se FSA-nommer is 376.5.
Sjesjonk I
Hedjcheperre Setepenre Sjesjonk I (ook bekend as Sjesjonq I of Shoshenq I) was die eerste farao en stigter van Antieke Egipte se 22ste Dinastie. Hy het van omstreeks 943 tot 922 v.C. regeer. Hy was van Libiese afkoms.
Sjesjonk was die seun van Nimlot A, opperhoof van die Ma, en sy vrou, wat self ’n dogter van die opperhoof was. Hy word dalk in die Bybel genoem as Sisak (1 Kon 14:25; 2 Kro 12:1-12).
Bewind
Die Libiese konsep van regering was die parallelle bestaan van leiers wat deur bloed of huwelike verbind was. Sjesjonk en sy onmiddellike opvolgers het op dié manier hul houvas oor die hele Egipte gekonsolideer. Hy het die erflike opeenvolging van die hoëpriesters van Amoen beëindig; hy en sy opvolgers het eerder mense, meestal hul eie seuns, in die posisie aangestel. Dié praktyk sou ’n eeu lank gevolg word
Teen die einde van sy bewind het hy ’n aggressiewe buitelandse beleid in die Midde-Ooste gevolg. Dit blyk onder meer uit die basis van ’n standbeeld met sy naam op wat in Bublos, Libanon, ontdek is asook lyste stede in die streek wat op die mure van tempels van Amoen by al-Hibah en Karnak uitgekerf is.
Daar is egter geen melding van ’n aanval teen Jerusalem nie, en dit laat sommige geleerdes twyfel of hy wel die Bybelse Sisak was. Van die verowerde stede sluit wel die name van Antieke Israeliese forte in.
Marco d'Oggiono
Marco d'Oggiono (ongeveer 1470 – ongeveer 1530) was 'n Italiaanse Renaissance skilder. Hy was een van Leonardo da Vinci se leerlinge en het kopieë van 'n aantal van Leonardo se skilderye gemaak.
Sjesjonk I
Bewind
Sjesjonk het ook veldtogte in Nubië en Palestina gevoer en verskeie stede in laasgenoemde verower.
Marco d'Oggiono
Daar is baie min oor sy lewe bekend, selfs die datums van baie van sy skilderye is onbekend. Hy is in die dorp Oggiono naby Milaan gebore en het moontlik ook in Milaan gesterf. Latere skrywers meld kontrasterende sterfdatums: 1530, 1540 en 1549. Die laasgenoemde word vandag meer algemeen aanvaar.
Diego Matamoros
Diego Matamoros is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Sleep Room (1998) en in die televisiereeks Due South (1994).
Bostonslagting
Die Bostonslagting is 'n insident waartydens vyf burgerlikes deur Britse soldate doodgeskiet is nadat hulle die soldate met sneeuballe bestook het. Die insident het op 5 Maart 1770 in Boston, Massachusetts in die Verenigde State van Amerika plaasgevind. Dit was destyds 'n Britse kolonie.
'n Groot skare het die aand voor die Custom House in Kingstraat saamgedrom. 'n Britse soldaat, genaamd Hugh White, slaan 'n seun omdat hy sy bevelvoerder beledig het. Die seun hardloop weg en kom later met 'n skare woedende mense terug. Nog Britse soldate daag op om Hugh White teen die mense te beskerm. Die skare gooi sneeuballe met mossels daarin na die soldate. Soos die skare groei raak die toneel meer en meer chaoties. 'n Persoon in die skare skree: "Vuur". In die verwarring brand 'n paar soldate op die mense los. Crispus Attucks, 'n Afro-Amerikaanse man was een van die eerstes wat in die insident sneuwel. Uiteindelik is vyf mense doodgeskiet en 'n verdere ses gewond.
Verhoor
Agt Britse soldate is vir die slagting aangekla. John Adams het die Britse soldate verdedig. Hy het besef dat dit die mense sou ontstel, maar hy het geglo dat almal 'n billike verhoor verdien. Uiteindelik is twee soldate, Hugh Montgomery en Matthew Killroy deur die hof aan mansslag skuldig bevind. As straf is hulle duime gebrandmerk. Adams sou later die tweede president van die VSA, na George Washington, word.
Nadraai
Paul Revere maak 'n gravering van die Britse soldate wat op die skare skiet. Baie mense het die gravering gesien en was ontsteld daaroor. 'n Paar jaar later het die Amerikaanse Rewolusie begin, en die kolonies sou hulle onafhanklikheid verkry.
Virginia Fox
Virginia Fox (2 April 1902 – 14 Oktober 1982) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Itching Palms (1923).
Gladiolus ochroleucus
Gladiolus albens is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap. Dit kom voor in die Suurberg, wes van Grahamstown, en die suidelike voorheuwels van die Amatholeberge naby King William's Town ooswaarts tot by Byrne in die suide van Kwazulu-Natal.
Hazelwood
Hazelwood is 'n voorstad in die ooste van Pretoria, Suid-Afrika.
Ander Hazelwood
Daar bestaan nog 'n voorstad in Suid-Afrika wat die naam Hazelwood dra. Dit vorm 'n deel van Umzinto in KwaZulu-Natal en word hoofsaaklik (60%) deur 'n Indiërgemeenskap bewoon.
Gladiolus oliganthus
Gladiolus oliganthus is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan Tanzanië.
Sipries-Minoïese lettergreepskrif
Die Sipries-Minoïese skryfstelsel (ook genoem die Sipries-Minoïese lettergreepskrif of Lineêr C, afgekort CM) is 'n tot op heden nie volledig ontsyfer skryfstelsel, vermoedelik 'n lettergreepskrif, dat in die Late Bronstydperk (ca. 1600-1100 v.C.) gebruik geword. Die skryfstelsel is ook aangetref in Ugarit en Latakia. Die skryfstelsel het sig ontwikkel uit die Minoïsche Lineêre A en is die voorganger van die Sipriese lettergreepskrif, dat van die 11e tot die 4e eeu in gebruik was.
Die naam "Siprominoïes" is nie presies nie; dit dui op die ooreenkoms van karakters met die skryfstelsels van Kreta; maar die taal was egter blykbaar anders. Die hele materiële kultuur van Siprus in die Bronstydperk was sigbaar anders as Kreta, maar het eerder kulture in Anatolië en die Midde-Ooste herinner.
O. Masson het dit aanvaar dat drie nou verwante skripsisteme binne die Siprominoïese lettergreepskrif word onderskei (CM I, CM II en CM III). In teenstelling met sy hipotese het S. Ferrara aanvaar dat hierdie 3 variasies gelyktydig bestaan het en die aanpassing van tekens aan verskeie skryfmateriale (klip, klei, ens.) verteenwoordig het.
Daar is ook 'n argaïese weergawe, wat nog baie naby aan Lineêr A (of Kretensiese hiërogliewe) is. In vergelyking met verwante ontsyferde skrifstelsels soos Lineêr B en Sipriese lettergreepskrif, is ongeveer 30-40 simbole ontsyfer met redelike sekerheid. Tog is die tekste in die Siprominoïese lettergreepskrif nog nie leesbaar nie, want die Siprominoïese taal is nog onbekend.
'N variasie van die Siprominoïese lettergreepskrif is deur die Filistynse volk in Palestina gebruik.
Tommaso Buscetta
Buscetta was in Italië, die VSA en Brasilië by misdaad betrokke voordat hy aan Italië uitgelewer is, waar hy belangrike getuienis gelewer het in die grootste anti-Mafiaverhoor in die geskiedenis. Ná die moorde op die magistrate Giovanni Falcone en Paolo Borsellino het Buscetta verdere getuienis voor die anti-Mafiakommissie gelewer waarin hy Italiaanse politici met die Mafia verbind het. Buscetta het by die getuiebeskermingsprogram in Amerika aangesluit, waar hy gebly het tot met sy dood in 2000.
Vroeë lewe
Buscetta is in Palermo, Sisilië, gebore as die jongste van 17 kinders. Hy het in ’n arm deel van Palermo grootgeword waaruit hy ontsnap het deur op ’n jong ouderdom by misdaad betrokke te raak. Hy het in 1945 die eerste keer by die Sisiliaanse Mafia betrokke geraak en in die jare daarna het hy ’n volle lid van die Porta Nuova-familie geword waar hy meestal met sigaretsmokkelary te doen gehad het.
In 1970 is Buscetta in New York in hegtenis geneem, maar omdat die Italiaanse owerhede nie sy uitlewering gevra het nie, is hy vrygelaat. Hy het daarna na Brasilië getrek waar hy ’n dwelmsmokkelnetwerk begin het. In 1972 is hy deur die Brasiliaanse militêre regering in hegtenis geneem en aan Italië uitgelewer. Hier het hy lewenslange tronkstraf begin uitdien vir die vroeëre dubbele moord. In 1980 het hy, terwyl hy ’n dag vrylatingsverlof gehad het, teruggevlug na Brasilië om die dreigende Tweede Mafiaoorlog in Sisilië te ontsnap wat deur Totò Riina begin is. Die oorlog het eindelik gelei tot die dood van baie van Buscetta se bondgenote. In 1983 is hy weer in hegtenis geneem en na Italië teruggestuur. Omdat hy ontnugter was met die Mafia, het hy gevra om met die anti-Mafiamagistraat Giovanni Falcone te praat en so sy lewe begin as ’n informant, wat in Italië ’n pentito genoem word.
Pentito
Eers in 1992, ná die moorde op Falcone en Borsellino, die anti-Mafiamagistrate wat hy gehelp het, het Buscetta besluit om te praat oor die bande van politici met die Mafia.
Buscetta is in 2000 op 71-jarige ouderdom aan kanker dood.
Sjerrie
Nadat die fermentasie verloop het, word basiswyne versterk met druiwespiritus ten einde hul finale alkoholinhoud te verhoog. Wyn wat geskik is vir veroudering as Fino en Manzanilla word versterk tot 'n alkoholinhoud van 15,5 persent per volume. Soos hulle verouder in die vat, ontwikkel dit 'n laag van gis-agtige groei ("flor") wat die wyn beskerm teen oormatige oksidasie. Die wyne wat geklassifiseer word om veroudering te ondergaan as Oloroso, word versterk om 'n alkoholinhoud van ten minste 17 persent te bereik. Hulle flor ontwikkel nie en oksideer net effens soos hulle ouer word, dan kry hul 'n donkerder kleur. Omdat die versterking plaasvind na fermentasie, is meeste sjerries aanvanklik droog, met versoeting wat later bygevoeg word. In teenstelling hiermee word portwyn gefortifiseer halfpad deur die fermentasieproses, wat die proses tot stilstand dwing, so word nie al die suiker na alkohol omgeskakel nie.
Die "Sherry"-handelsmerk
Spaanse wynprodusente het die name Jerez/Xérès/Sherry as handelsmerk geregistreer en sal produsente van soortgelyke versterkte wyne van ander lande vervolg indien hulle dieselfde naam gebruik. In 1933 is artikel 34 van die Spaanse Estatuto del Vino (wynwette) uitgereik om die grense van sjerrieproduksie uitsluitlik binne Spanje te plaas. Vandag word sjerrie se amptelike status verder erken deur wyer EU-wetgewing. Sjerrie moet uit die driehoekgebied van die provinsie van Cádiz tussen Jerez de la Frontera, Sanlucar de Barrameda, en El Puerto de Santa María kom. Des nieteenstaande word die naam "sherry" gebruik as 'n semi-generiese benaming in die Verenigde State van Amerika, waar dit gemerk moet word met 'n streek van oorsprong soos die Amerikaanse sjerrie of Kaliforniese sjerrie. Sulke wyne kan egter nie uitgevoer word na die EU nie. Australiese wynmakers gebruik nou die term apera in plaas van sjerrie, terwyl die Australiese verbruikers steeds die term sjerrie gebruik.
Arlene Francis
Arlene Francis (20 Oktober 1907 – 31 Mei 2001) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Too Much Johnson (1938), All My Sons (1948), One, Two, Three (1961), en The Thrill of It All (1963).
Tsjornobil
Tsjornóbil (Oekraïns Чорнобиль [tʃɔrˈnɔbɪlʲ], in Afrikaans veral bekend onder sy Russiese naam Tsjernóbil, 'n transkripsie van Чернобыль [tɕɪrˈnobɨlʲ]) is 'n stad in die landskap Polesië in die noorde van Oekraïne.
Die stad word veral verbind met die kernongeluk wat op 26 April 1986 in die Tsjornobil-kernkragsentrale naby Pripjat, 'n buurstad van Tsjornobil, plaasgevind het en waarna later as die Tsjernobil-kernramp verwys sou word. Pripjat is vandag 'n "spookdorp" en vorm die sentrum van die sogenaamde "Sone", 'n spergebied rondom die bouval van die kernaanleg. Tsjornobil is buite die binnekring van die spergebied met 'n deursnee van 10 km geleë.
In Tsjornobil is talle geboue gerenoveer waarin vroeër werkers en ingenieurs van die voormalige Pripjat-kragkompleks, waarvan die Tsjernobil-aanleg deel uitgemaak het, en soldate, polisie- en brandweerlede gehuisves is. 'n Hotel staan oop vir besoekers. In die stadsgebied en omgewing van Tsjornobil woon tans nog sowat 400 van oorspronklik 14 000 persone wat òf geweier het om die gebied ná die kernramp te ontruim òf later na hul dorpe teruggekeer het. Tsjornobil se oorspronklike bewoners is grotendeels in 'n nuwe stad, Slawoetitsj, hervestig wat vir dié doeleinde gestig is.
Die omgewingsorganisasie Blacksmith Institute het Tsjornobil in 2006, 2007 en 2013 in sy Top Ten Threats-lys, wat jaarliks gepubliseer word, onder die wêreld se tien nedersettings met die ergste omgewingsbesoedeling gereken.
BMW B58
Die BMW B58 is 'n turboaangejaagde inlynsessilinder wat sedert 2015 vervaardig word. Die B58 het die N55 vervang en is in die F30 340i bekendgestel.
Die B58 maak deel uit van BMW se nuwe modulêre enjinfamilie, waar al die enjins 'n verplasing van 500 cc per silinder het, in opvolging van die B38- en B48-enjin.
Die B58-enjin is in 2016 aangewys as een van "Ward's 10 Best Engines" (geïnstalleer in die 340i), en weer in 2017 (M240i), 2019 (X5) en 2020 (M340i).
Die S58-enjin, wat vroeg in 2019 vrygestel is, is die hoëprestasie-weergawe van die B58.
Hillcrest, Pretoria
Hillcrest is 'n klein voorstad in die ooste van Pretoria, Suid-Afrika.
Ozoroa namaensis
Die Namahaarpuisboom (Ozoroa namaensis ) is 'n immergroen boom wat aan die familie van mango-agtiges (Anacardiaceae) behoort. Die boom is inheems aan die Noord-Kaap en Namibië.
Die boom se FSA-nommer is 373.1.
Gereformeerde kerk Pretoria-Magalieskruin
Die Gereformeerde kerk Pretoria-Magalieskruin is die derde jongste van die agt gemeentes in die Gereformeerde Kerk (GKSA) se Klassis Trans-Magalies, wat die noordelike dele van die stad Pretoria beslaan. Dit was einde 2014 met ’n sieletal 528 die tweede grootste gemeente in die klassis, naas die Gereformeerde kerk Pretoria-Annlin, van wie Pretoria-Magalieskruin op 28 Mei 1977 afgestig het.
Kort ná afstigting het die gemeente besluit om ’n kerkgebou op te rig en drie jaar later is die hoeksteen gelê. Die kerk is op 14 Februarie 1981 in gebruik geneem. Die argiteksfirma Hartman en Van der Walt het die plan opgestel en die bouaannemer was ’n lidmaat, Johan van Dyk, maar gemeentelede het baie van die werk self gedoen, byvoorbeeld die maak van die preekstoel, die groot skuifdeure en die tuin se uitleg. Die gebou bied sitplek aan 415 mense en, wanneer die skuifdeure tussen die kerk en saal oopgeskuif word, nog 300. Op die galery is plek vir nog 85 vir ’n totaal van 800. SA Orrelbouers het die orrel uit verskeie ander orrels opgebou.
Magalieskruin beslaan die woonbuurte of voorstede Magalieskruin, die weste van Montanapark en die suidooste van Sinoville. Voor die afstigting van Montanapoort het Magalieskruin 'n sieletal van 1 054 gehad. Einde 2001 was Magalieskruin se sieletal 467 en Montanapoort s'n 586 ('n totaal van 1 053). Einde 2014 was Magalieskruin se sieletal 528 en Montanapoort s'n 512 vir 'n totaal van 1 040.
Eblaïties
Eblaïties ([ˈɛblə.aɪt]) is 'n uitgestorwe Semitiese taal wat in die 23ste eeu v.C. in die antieke stad Ebla, by Tell Mardikh (Arabies: تل مرديخ‎) tussen Aleppo en Hama, in hedendaagse Sirië, gebruik is. Dit word bekend deur meer as 15 000 kleitablette wat in wigskrif geskryf is, wat in die 1970's in die ruïne van Ebla gevind is.
Eblaïties word deur taalkundiges beskou as verwant aan Akkadies. Dit word geglo dat Eblaïties baie min gepraat is, maar dit het as 'n geskrewe lingua franca gedien. Dit het Oos- en Wes-Semitiese taal-kenmerke.
Geodia nigra (Lindgren, 1897)
Geodia nigra is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1897 deur Lindgren.
Wasmasjien
'n Wasmasjien is 'n toestel wat vir die meganiese was van wasgoed soos tekstiele, vesels of klerestowwe gebruik word. 'n Wasmasjien kan daarnaas ook gebruik word om tekstiele te kleur. Die term word gewoonlik uitsluitlik gebruik om na huishoudelike of professionele toestelle te verwys wat water en waspoeier of vloeibare wasmiddels, dikwels ook wasgoedversagter, vir hul wasprogramme gebruik - in teenstelling met masjiene vir droogskoonmakers wat chemiese reinigers in hul skoonmaakprosesse gebruik.
Niall Matter
Niall Matter (gebore 20 Oktober 1980) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Watchmen (2009) en The Predator (2018), en in die televisiereekse Eureka (2006) en Primeval: New World (2012).
Wasmasjien
Wasmasjiene kan verder onderverdeel word in
Outomatiese wasmasjiene werk volgens vooraf gestelde wasprogramme, waaronder spesiale handwasprogramme wat selfs satyn en kasjmier kan hanteer en word gewoonlik as voorlaaiers aangebied. Dubbelbalie-wasmasjiene, wat van bo af gelaai word, bied vir die gebruiker meer beheer oor die was- en spoelsiklus, energie- en waterverbruik en die watertemperatuur wat almal afsonderlik van mekaar verstel kan word.
Bolaaiers kan warm water uit 'n geiser gebruik, in teenstelling met outomatiese toestelle wat gebruik maak van koue water wat vir die wassiklus verhit word. Sommige gekombineerde toestelle kan net die helfte van die wasgoed droogmaak wat hulle vooraf gewas het.