cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Penares saccharis
Penares saccharis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Penares en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur De Laubenfels.
Vinny Lingham
Vinny Lingham (gebore Vinodan Lingham) is 'n Suid-Afrikaans-gebore Amerikaanse internet-entrepreneur wat die mede-stigter en uitvoerende hoof van Civic is - 'n identiteitsbeskermings- en bestuursonderneming wat in Kalifornië gebaseer is. Hy was ook voorheen die stigter en HUB van Gyft & Yola, Inc. Hy is ook die medestigter van SiliconCape, 'n nieregeringsorganisasie gebaseer in Suid-Afrika wat daarop gemik is om Kaapstad in 'n tegnologiese spilpunt te omskep.
Entrepreneurskap
In 2003 het Lingham incuBeta gestig, 'n beleggingsbeheermaatskappy wat betrokke is by die eienaarskap, bestuur en ondersteuning van aanlynbemarkingsmaatskappye in verskeie stadiums van ontwikkeling, met kantore in die VSA, VK en Kaapstad. Ook in 2003 het Lingham Clicks2Customers gestig, 'n filiaal van incuBeta wat sagteware en dienste vir soekenjinbemarking verskaf. Lingham het as die uitvoerende hoof van beide maatskappye gedien.
In 2007 het Lingham Yola gestig, 'n eie webontwikkelingsplatform vir individue, klein besighede en organisasies. Tot op hede het Yola meer as $25 miljoen se befondsing van Johann Rupert se Reinet Fund ontvang.
Vinny Lingham is die medestigter van die Silicon Cape Initiative, 'n Suid-Afrikaans-gebaseerde organisasie wat daarop gemik is om die Wes-Kaap in 'n hoë-tegnologie beginonderneming-spilpunt te verander. Hy is ook die medestigter van die beleggingsfonds Newtown Partners, waardeur Lingham vroeë stadiumbeleggings gelei het in suksesvolle en noemenswaardige beginondernemings, insluitend Sweep South en Augmentors.
Lingham is gekies as 'n Endeavour Entrepreneur in 2006 en 'n Jong Wêreldleier in 2009 saam met die Wêreld Ekonomiese Forum. Endeavour is 'n wêreldwye nie-winsgewende organisasie wat hoë-impak entrepreneurs in ontluikende markte selekteer en ondersteun.
In 2012 het Lingham Gyft, 'n mobiele geskenkbewysmaatskappy, begin met die ondersteuning van Google Ventures. In twee jaar het Gyft die voorste diens in die mobiele geskenkkaartruimte geword en is in 2014 deur First Data Corporation vir meer as VS$54m verkry.
In 2015 het Lingham Civic gestig, 'n begin wat identiteitsinligting op die blokketting enkripteer. Civic het meer as US$33m in befondsing ingesamel tydens sy aanvanklike muntaanbod (ICO) in Junie 2017.
Van 2014 tot 2016 was Lingham een van die beleggers, of "drake", op Suid-Afrika se Dragons' Den-werklikheids-TV-reeks. Vanaf 2016 is hy een van die "haaie" op die opvolg van Dragons' Den, Shark Tank South Africa. In 2017 was Lingham ook 'n "Engel" op National Geographic se nie-winsgewende program Undercover Angel. Lingham is ook die mede-outeur van "I'm In: Essential Advice for Entrepreneurs". In die somer van 2020 het Lingham Waitroom gestig, 'n gasheergeleide regstreekse stroming en videovergaderingplatform wat een-tot-een-betrokkenheid tussen gashere en hul gehore sal toelaat.
John Irving
John Winslow Irving (gebore as John Wallace Blunt jr.; 2 Maart 1942) is 'n Amerikaans-Kanadese roman- en draaiboekskrywer.
Irving het wêreldwyd beroemd geraak ná die sukses van The World According to Garp in 1978. Baie van sy boeke was topverkopers, insluitende The Hotel New Hampshire (1981), The Cider House Rules (1985), A Prayer for Owen Meany (1989) en A Widow for One Year (1998). Hy het in 2000 op die 72ste Oscar-toekenningsaand die Oscar gewen vir sy verwerkte draaiboek van The Cider House Rules.
Vyf van sy romans is verfilm: Garp, Hotel, Meany, Cider en Widow. Verskeie van sy verhale speel af in Exeter, New Hampshire, waar hy gebore is.
Loopbaan
Irving se loopbaan het op 26-jarige ouderdom begin met die publikasie van sy eerste roman, Setting Free the Bears (1968). In die laat 1960's het hy saam met Kurt Vonnegut aan die Universiteit van Iowa se Skrywerswerkwinkel studeer. Sy tweede en derde roman, The Water-Method Man (1972) en The 158-Pound Marriage (1974), het soos die eerste roman nie groot sukses behaal nie. In 1975 het Irving assistentprofessor van Engels geword aan die Mount Holyoke-kollege in Massachusetts.
thumb|links|180px|'n Jong John Irving. Irving het sy vierde roman, The World According to Garp (1978), deur 'n ander uitgewer laat uitgee en dit het 'n internasionale topverkoper geword. 'n Rolprent is later van Garp gemaak, met George Roy Hill as regisseur en met Robin Williams en Glenn Close; dit het verskeie Oscarbenoemings gekry, insluitende vir Close en John Lithgow.
Ook Irving se volgende boeke was topverkopers. Die eerste een was The Hotel New Hampshire (1981), wat goed verkoop meer uiteenlopende resensies gekry het. 'n Rolprent is daarvan ook gemaak, met Tony Richardson as regisseur en met Jodie Foster, Rob Lowe en Beau Bridges. "Interior Space", 'n kortverhaal wat oorspronklik in 1980 in die tydskrif Fiction verskyn het, is later gebruik in O. Henry Prize se Storieversameling van 1981.
In 1985 het Irving The Cider House Rules uitgebring en in 1989 A Prayer for Owen Meany (1989). Dit is beïnvloed deur The Tin Drum (1959) deur Günter Grass, en die storielyn bevat verdere sinspelings na The Scarlet Letter (1850) deur Nathaniel Hawthorne en die werk van Dickens. Owen Meany was Irving se eerste topeverkoper ná Garp.
Irving se ingewikkeldste en moeilikste boek was moontlik A Son of the Circus (1995). Die tema en liggings in die verhaal was anders as in sy vorige boeke en resensente het dit afgeskiet. Tog het dit 'n internasionale topverkoper geword danksy Irving se reputasie. Irving het in 1998 A Widow for One Year uitgegee.
In sy 12de roman, Last Night in Twisted River (2009), is Irving se sentrale karakter 'n romanskrywer met 'n loopbaan wat, soos die resensent Boyd Tonkin gesê het, baie soos Irving s'n verloop.
Vier van Irving se romans was nommer een op die topverkoperlys van The New York Times: The Hotel New Hampshire (27 September 1981), wat sewe weke lank boaan die lys gebly het; The Cider House Rules (16 Junie 1985); A Widow for One Year (14 Junie 1998); en The Fourth Hand (29 Julie 2001).
Miriam Hopkins
Miriam Hopkins (18 Oktober 1902 – 9 Oktober 1972) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Trouble in Paradise (1932), Design for Living (1933), These Three (1936), en The Heiress (1949).
Arno Frey
Arno Frey (11 Oktober 1900 – 26 Junie 1961) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Man Hunt (1941), Jungle Siren (1942), The Valley of Vanishing Men (1942), en Valley of Hunted Men (1942).
Die Agterhuis
Geskiedenis
"Ik weet dat ik kan schrijven. Een paar verhaaltjes zijn goed, m'n Achterhuisbeschrijvingen humoristisch, veel uit m'n dagboek spreekt, maar... of ik werkelijk talent heb, dat staat nog te bezien." — Anne Frank, Het Achterhuis, 5 April 1944
Manning Haynes
Manning Haynes (1889 – 1957) was 'n Engelse regisseur, akteur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Monty Works the Wires (1921), The Monkey's Paw (1923), Tomorrow We Live (1936), en The Claydon Treasure Mystery (1938).
Die Agterhuis
Geskiedenis
Die frekwensie van die skryf neem toe wanneer sy op 6 Julie, skaars ’n maand later, moet gaan wegkruip. In haar dagboek skryf Anne oor die alledaagse lewe in die agterhuis, byvoorbeeld oor die vrees om ontdek te word en hoe moeilik dit is om bedags absoluut stil te wees en nooit buite te kan gaan nie. Weens die gewoel van die agterhuis en die konstante nabyheid van almal, neem spanning ook toe. Veral die verhouding met haar ma, wat baie onstuimig is, en haar ontluikende gevoelens vir een van die ander mense wat wegkruip, Peter van Pels, vorm 'n belangrike basis vir die dagboekbriewe. Anne betree ook stadig puberteit, wat beteken dat sy ook anders na haar seksualiteit begin kyk.
Minister van Onderwys, Kuns en Wetenskappe Gerrit Bolkestein doen op 28 Maart 1944 'n beroep op Radio Oranje om alle dagboeke soveel as moontlik te hou vir oorlogsdokumentasie, die latere basis vir die Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies (NIOD). Dit het daartoe gelei dat Anne Frank haar dagboek vir publikasie herskryf het. Sy het haar dagboekinskrywings vir 'n publikasieweergawe gebruik. Sy kon nie hierdie publikasieweergawe (weergawe B) voltooi nie en die oorspronklike weergawe (weergawe A) is vir 'n hele jaar nie bewaar nie (vanaf 6 Desember 1942- 21 Desember 1943).
Die Frank-gesin word saam met die Duits-Joodse Van Pels-gesin (in die dagboek Van Daan) en die Duits-Joodse tandarts Fritz Pfeffer (in die dagboek mnr. Dussel) deur die Grüne Polizei gearresteer en na die konsentrasiekamp Westerbork geneem.
Onder die persoonlike besittings van die families word die dagboek op die vloer van die agterhuis gevind deur Miep Gies (genoem Miep van Santen in die dagboek) en Bep Voskuijl (genoem Elli Vossen in die dagboek), twee van die mense wat die wegkruipers  versorg het. Omdat Anne se lot op daardie stadium nog nie seker is nie, hou Miep die dagboek sorgvuldig in haar lessenaarlaai.
Ná die oorlog blyk dit dat Anne, soos haar ma, suster, die Van Pels-gesin en Fritz Pfeffer, nie die konsentrasiekampe oorleef het nie. Net Otto Frank, Anne se pa, oorleef die gruwels van die kampe.
Menhir
'n Menhir (Midddelbretons: maen, "klip", en hir, "lank") is 'n groot regopstaande klip. Menhirs is vermoedelik deur prehistoriese volke opgerig, en word in Europa, Afrika en Asië aangetref, alhoewel hulle hoofsaaklik in Wes-Europa en dan veral in Ierland, Brittanje en Bretagne te vinde is.
Menhirs kan óf as enkelrotse óf in groepe voorkom. Hierdie groepe het gewoonlik 'n meetkundige uitleg, soos 'n reguit lyn of sirkel ('n bekende voorbeeld is Stonehenge). Menhirs se vorm wissel aansienlik, maar die meeste is langwerpig en word nouer na boontoe, met effense reghoekige hoeke. Daar is na raming sowat 50 000 menhirs in die wêreld. Min is bekend oor hulle presiese doel of oor die volke wat hulle opgerig het.
'n Verwante term is "megaliet", wat na enige groot antieke klipkonstruksie verwys. Menhirs is dus voorbeelde van megaliete (maar baie megaliete, soos die hunebedde en Paaseiland-standbeelde, is nie menhirs nie).
Oos-Afrika-veldtog
Die Oos-Afrika-veldtog (Duits: Erster Weltkrieg in Ostafrika, Engels: East African Campaign) was 'n reeks veldslae en guerilla-aksies wat in Duits-Oos-Afrika begin en versprei het na dele van Mosambiek, Noord-Rhodesië, Brits-Oos-Afrika, Uganda en Belgies-Kongo. Die veldtog is effektief in November 1917 beëindig. Die Duitsers het Portugees-Oos-Afrika binnegeval en die veldtog voortgesit deur van Portugese voorrade te leef.
Tydens die veldtog het hoofsaaklik die Duitse magte van Oos-Afrika aan die een kant teen troepe van België, die Britse Ryk en Portugal op die ander kant geveg. Die meerderheid van die deelnemers aan albei kante was Swartes wat as koloniale soldate onder die bevel van die Europese offisiere teen mekaar geveg het of as draer vir die voorrade gebruik is. Tydelik is ook talle wit Suid-Afrikaners en soldate van die Brits-Indiese weermag gebruik.
Die strategie van die Duitse koloniale troepe, wat deur Luitenant-generaal (later Generaal-majoor) Paul von Lettow-Vorbeck gelei is, was om magte van die Wes-Front na Afrika te lok. Sy strategie het na 1916 misluk om hierdie resultate te bereik, nadat hoofsaaklik Indiese en Suid-Afrikaanse magte, wat deur die koloniale beleid verhinder is om in Europa te ontplooi, die res van die veldtog laat voortgaan. Desondanks het die Duitsers vir die hele Eerste Wêreldoorlog geveg, totdat hulle die wapenstilstand op 14 November om 07:30 vermeem het. Albei kante het vir 'n bevestiging gewag, en die Duitsers het amptelik oorgegee op 25 November. Duits-Oos-Afrika is uiteindelik in twee Volkebond-klas-B-mandate verdeel, naamlik die Britse Tanganjika-gebied en die Belgiese Rwanda-Urundi, terwyl die Kionga-driehoek deel van Portugees-Oos-Afrika geword het.
Bredasdorpberge
Die Bredasdorpberge is 'n bergreeks wat deel is van die Kaapse Plooigordel in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Hierdie bergreeks strek oor 'n afstand van 15,2 km en lê in 'n noordoostelike rigting vanaf die see.
Die aardroos-suikerbos (Protea aspera) en die syslangkoppie kom onder andere hier voor.
Reed Smoot
Reed Smoot (10 Januarie 1862, Salt Lake City - 9 Februarie 1941, St. Petersburg) was 'n Amerikaanse politikus.
Hy was senator uit die Amerikaanse staat Utah en het tot die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae (Mormone) behoort. Hy is veral bekend of selfs berug vanweë die proteksionistiese Hawley-Smoot-doeanewet wat hy saam met Willis Hawley voorgestel het en wat in 1930 deur president Hoover onderteken is. Hierdie wet het hoë invoerregte op talle goedere gehef en ander lande het hierop geantwoord deur hulle eie doeanewette aan te neem. Dit het 'n belangrike bydrae gelewer tot die wêreldwye depressie wat gevolg het.
Berzelia squarrosa
Berzelia squarrosa is 'n struik wat tot die Asteraceae familie hoort. Die spesie is endemies in die Wes-Kaap en is deel van die fynbos.
Berzelia rubra
Berzelia rubra is 'n struik wat tot die Asteraceae familie hoort. Die spesie is endemies in die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Die plant kom in die Kleinrivierberge voor en het 'n voorkomsgebied van kleiner as 10 km². Die plant word deur die indringerplante soos die pinus en hakea-spesies bedreig.
Naudesberg
Die Naudesberg is 'n berg wat deel vorm van die Kaapse Plooigordel in die Kaapse Wynlande-distrik van die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Die Blosrooisuikerbos (Protea effusa) kom onder andere hier voor.
Baumanis
Baumanis is 'n Letse van. Noemenswaardige mense met die van sluit in:
Hamilton, Suid-Lanarkshire
Hamilton (Skots: Hamiltoun; Baile Hamaltan) is 'n groot dorp in Suid-Lanarkshire, Skotland. Dit dien as die hoof- administratiewe sentrum van die South Lanarkshire-raadsgebied. Dit is 16 km suidoos van Glasgow, 60 km suidwes van Edinburg en 119 km noord van Carlisle geleë. Dit is geleë op die suidoewer van die Clyderivier by die samevloeiing met die Avon Water. Hamilton is die distrikstad van die historiese graafskap Lanarkshire en is die ligging van die hoofkwartier van die moderne plaaslike owerheid van South Lanarkshire.
Die dorp het 'n bevolking van ongeveer 55 000, wat dit die 8ste grootste nedersetting in Skotland maak. Dit vorm 'n groot stedelike gebied met nabygeleë dorpe Blantyre, Motherwell, Larkhall en Wishaw.
Berzelia stokoei
Berzelia stokoei is 'n struik wat tot die Asteraceae familie hoort. Die spesie is endemies in die Wes-Kaap en is deel van die fynbos.
Penares scabiosus
Penares scabiosus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Penares en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1997 deur Desqueyroux-Faúndez & Van Soest.
Egiptoloog
'n Egiptoloog is iemand wat Egiptologie studeer, en wat in Antieke Egipte spesialiseer.
Matjiesrivier (Wes-Kaap, lat -34,00, long 23,47)
''Hierdie artikel handel oor die Matjiesrivier in die Suid-Kaap. Vir ander riviere met dieselfde naam, sien Matjiesrivier (dubbelsinnig)''
Egiptoloog
Binne die egiptologie bestaan verskillende spesialiserings. 'n Papyroloog is iemand wat die tekste op papyri bestudeer. 'n Demotisant hou sig besig met dit Demoties, een van die taal fases van die Antieke Egiptiese skryfstelsels. 'n Epigraaf is iemand wat Antieke Egiptiese tekste en reliëfs kopieer en interpreteer. Tot onlangs was dit moontlik om Egiptologie aan die Universiteit van Groningen in Nederland te studeer, maar deesdae net aan die Universiteit van Leiden. Daar kan 'n mens spesialiseer in die verskillende taalfases van antieke Egipte (waarvan epigrafie 'n onderdeel is), in die argeologie van Egipte, in dit Grieks-Romeinse tydperk (waarvan papyrologie en Demoties onderdele is), en ook in Kopties.
Die grondslag van Egiptologie is in die vroeë 19de eeu gelê, toe Jean-François Champollion daarin geslaag het om die hiërogliewe skryfstelsel en Egiptiese grammatika met behulp van die Rosetta-steen te ontrafel. Hy het dit vir die moderne beskawing moontlik gemaak om vir die eerste keer hiërogliewe te lees. Sy boek Précis du Système Hieroglyphique het gelei tot die ontsyfering van duisende inskripsies, wat gelei het tot baie meer kennis oor Antieke Egipte en 'n groot openbare belangstelling in hierdie kultuur. 'n Paar historici het toe spesifiek op Egiptologie begin fokus, en aparte leerstoele vir Egiptologie is by verskeie universiteite ingestel.
Egiptoloë
Belangrike egiptoloë uit die verlede: Huidige egiptoloë:
Ixia alticola
Ixia alticola is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom op die Sederberg, Sneeuberg en Middelberg voor. Hier is die plant goed beskerm en het geen bedreigings nie. Die plant word as seldsaam beskou.
Gerd Frickhöffer
Gerd Frickhöffer (21 November 1913 – 5 Julie 1980) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Merry Wives of Windsor (1950), Rauschende Melodien (1955), en Lass mich am Sonntag nicht allein (1959).
Penares schulzei
Penares schulzei is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Ixia alata
Ixia alata is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel is van die renosterveld. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en kom op die Roggeveld-eskarp voor, suid van Calvinia. Die plant word bedreig deur gewasverbouing en die moontlike bou van 'n dam.
Penares schulzei
Die spons behoort tot die genus Penares en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Dendy.
Secretly Group
Secretly Group is 'n familie van onafhanklike Amerikaanse plaatetikette wat in 1996 in Bloomington, Indiana gevestig is. Die groep bestaan tans uit Secretly Canadian, Jagjaguwar en Dead Oceans. Die eerste etiket, Secretly Canadian, is in 1996 deur die broers Chris en Ben Swanson, Eric Weddle en Jonathan Cargill gestig. Die eerste vrystelling was 'n heruitreiking van 'n langspeler wat deur die Amerikaanse sanger en liedjieskrywer June Panic opgeneem is. Weddle het die onderneming later verlaat om die etiket Family Vineyard te stig. Die oorblywende drie stigters is in 1999 vergesel deur Darius Van Arman en sy etiket Jagjaguwar. In Februarie 2007 het die vennote agter Secretly Canadian en Jagjaguwar saam met Phil Waldor, gewese bestuurder van die etiket Misra Records, die stigting van 'n derde suster-etiket, Dead Oceans, aangekondig. Al drie etikette maak gebruik van gemeenskaplike kantore en personeel in Bloomington, maar handhaaf nogtans hul eie style en estetiese visies. In Junie 2013 het die stigters as vennote by The Numero Group, 'n etiket uit Chicago wat hom op heruitreikings toespits, aangesluit. Die onderneming staan sedertdien bekend as Secretly Group.
Vrystellings van al vier etikette word deur Secretly Canadian se eie verspreider, Secretly Distribution, versprei. Secretly Group het satellietkantore in New York, Chicago, Londen en Parys. Die Duitse verspreider is Cargo Records in Wuppertal, terwyl die etiket-bestuurderes Vivien Mierzkalla in Berlyn werksaam is.
James Hazeldine
James Hazeldine (4 April 1947 – 17 Desember 2002) was 'n Engelse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Pink Floyd: The Wall (1982) en in die televisiereekse Sam (1973), The Omega Factor (1979), en London's Burning (1988).
Penares sclerobesa
Penares sclerobesa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Penares en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Topsent.
Waboomsberge
Die Waboomsberge is 'n bergreeks wat deel vorm van die Kaapse Plooigordel in die Kaapse Wynlande-distrik van die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Die heuningkoeksuikerbos (Protea sulphurea) kom onder andere hier voor.
Mamaroneck publieke biblioteek
Mamaroneck publieke biblioteek is 'n publieke biblioteek geleë in Mamaroneck, New York.
Geskiedenis
Die Mamaroneck publieke biblioteek is gestig in 1923 op die Boston Post Pad. Dit het daar gebly tot 1927, toe skuif dit na 'n nuwe gebou op 136 Prospect Avenue.
Vandag
Die biblioteek dien meer as 18,000 mense in die dorp van Mamaroneck, New York. Dit is een van die 38 publieke biblioteke in die Westchester Biblioteek Stelsel, in Westchester County.
Die versameling bestaan uit meer as 120,000 boeke en oudiovisuele materiaal. Ongeveer 240,000 items word uit die biblioteek nagegaan elke jaar, teen 'n tempo van byna 100 items per uur.
Hedda Hopper
Hedda Hopper (2 Mei 1885 – 1 Februarie 1966) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Men Must Fight (1933), Midnight (1939), The Women (1939), en Sunset Boulevard (1950).
Aasvoëlberg
Die Aasvoëlberg is 'n berg in die Swartberge, wat deel vorm van die Kaapse Plooigordel in die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Herberts Baumanis
Herberts Baumanis (gebore 5 Januarie 1889, datum van dood onbekend) was 'n Letse naelloper. Hy het meegeding in die mans se 200 m by die 1912 Somer olimpiese Spele en het die Russiese Ryk verteenwoordig.
Matjiesrivier (Kammanassie)
''Hierdie artikel handel oor die Matjiesrivier in die Suid-Kaap. Vir ander riviere met dieselfde naam, sien Matjiesrivier (dubbelsinnig)''
Die Matjiesrivier is 'n rivier wat in die suidelike Wes-Kaap in Suid-Afrika vloei. Dit mond uit in die Kammanassierivier.
Dorian Healy
Dorian Healy (gebore 11 Februarie 1962) is 'n Engelse akteur, skrywer, en komponis. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Dark Mile (2017) en in die televisiereekse Playing the Field (1998) en Strictly Confidential (2006).
Elandsberg (Swartberge)
Die Elandsberg vorm deel van die Swartberge in die Kaapse Plooigordel van die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Bottelnekspruit
Die Bottelnekspruit is 'n klein sytak van die Langkloofspruit, 'n voorloper van die Kraairivier in die verre-noorde van die Oos-Kaap. Dit ontspring in die Witteberg suid van Lesotho en is in die opvanggebied van die Oranjerivier.
Lena Horne
Lena Horne (30 Junie 1917 – 5 Mei 2010) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente I Dood It (1943), Cabin in the Sky (1943), Ziegfeld Follies (1945), en The Wiz (1978).
Willy Fritsch
Willy Fritsch (27 Januarie 1901 – 13 Julie 1973) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Melody of the Heart (1929), Woman in the Moon (1929), Amphitryon (1935), en Inglourious Basterds (2009).
USS Seawolf (SSN-575)
Die USS Seawolf was 'n kernaangedrewe duikboot van die Amerikaanse Vloot. Dit was die tweede kernaangedrewe duikboot ooit en die ontwerp was geskoei op dié van die USS Nautilus. Een wesenlike verskil was dat die duikboot bewapen was. Sy kiel is gelê op 7 September 1953 en is in diens gestel in Maart 1957. Die duikboot is uniek omrede die reaktor verkoel was deur vloeibare natrium. Dit het voordele sowel as nadele gehad.
Die duikboot het veral bekend geword nadat dit op 7 Augustus 1958 geduik het en eers weer na die oppervlak gekom het op 6 Oktober 1958. Die duikboot was dus vir twee maande onderwater en het in dié tyd 13 780 seemyl afgelê. Dit het aan die wêreld die werklike vermoë van 'n ware duikboot gedemonstreer.
Penares sollasi
Penares sollasi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Penares en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Thiele.
Penares sphaera
Penares sphaera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Penares en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Lendenfeld.
Dragan Čović
Dragan Čović (* 20 Augustus 1956 in Mostar) is 'n Kroatiese politikus in Bosnië en Herzegowina.
Hy is die Kroatiese lid van die driemanskap wat die presidensiële mag in die land uitoefen. Op 5 Oktober 2002 is hy vir 'n ampstermyn van vier jaar gekies. Van 2 April 2002 tot 10 April 2003 en van 37 Junie 2003 tot 28 Februarie was hy voorsitter van die driemanskap. Op 17 November 2014 is hy herkies as lid van die driemanskap.
Cyprus (Romeinse provinsie)
Cyprus was 'n Romeinse provinsie.
Melissa Forti
Melissa Forti (* 1977), 'n boorling van Rome, is 'n professionele Italiaanse bakster of, soos sy haarself beskryf, "tert- en koekontwerper". Sy is 'n outodidak wat historiese en tradisionele bakkuns bestudeer het deur ou bakboeke te versamel.
Nadat sy jare lank in Londen en Los Angeles gebly het, het sy in Sarzana, 'n klein nedersetting met 'n Middeleeuse dorpskern, geleë in die Liguriese Cinque Terre-streek van die noordwestelike Italiaanse provinsie La Spezia, die bakkery en tee- en koekrestaurant »Melissa's Tea Room and Cakes« geopen.
In 2016 het Melissa Forti sommige van haar beste tert- en koekresepte, waarin tradisionele Italiaanse bakkuns met Engelse, Amerikaanse en ander invloede versmelt word, in die bakboek The Italian Baker aan 'n breër internasionale publiek bekendgestel. Dit is in 2017 ook in Duits vertaal as Dolci, Tartes und zauberhafte Kuchen backen.
Koningin Victoria-standbeeld
'n Standbeeld van koningin Victoria staan op die terrein van die Parlementsgebou in Kaapstad. Dit is 'n werk van sir Thomas Brock en opgerig tydens die koningin se goue jubileum. In 1887 het sir Hercules Robinson die voetstuk en op 21 Januarie 1890 sir Henry Loch die standbeeld onthul.
Peter Blum sê in sy gedig Oor monnemente gepraat (sic):
… en vorie Paalmint-hys
ou Mies Victôria met ha' klein spanspek.
Hardijs Baumanis
Hardijs Baumanis (10 Desember 1967 – 6 April 2015) was 'n Letse diplomaat. Hy het gedien as Ambassadeur van Letland aan Litaue en Azerbeidjan van 2010 tot sy dood. Hy is op 6 April 2015 in die Azerbeidjanse hoofstad Bakoe op die ouderdom van 47 oorlede.
Pesto
Pesto (lang naam: pesto alla genovese) is ’n sous wat in Genoa, Italië, ontstaan het. Dit bestaan tradisioneel uit fyngedrukte knoffel, dennepitte, growwe sout, basilieblare, parmesaankaas en pecorino sardo (kaas van skaapmelk), wat alles met olyfolie gemeng word.
Etimologie
Die naam is afgelei van die verlede deelwoord van die Genovese werkwoord pestâ (Italiaans: pestare), wat beteken om fyn te druk, met verwysings na die oorspronklike manier waarop dit gemaak is: Volgens tradisie is die bestanddele gemaal in ’n vysel deur ’n sirkelbeweging met ’n houtstamper.
Streng gesproke is pesto ’n generiese term vir enigiets wat gemaak word deur dit te stamp; daarom word die woord in Italië vir verskeie pesto's gebruik. Pesto alla genovese ("Genovese pesto") bly egter die gewildste pesto in die wêreld.
Alhambra
Alhambra (Arabies: قصر الحمراء - qasr alhamrā' – Rooi Paleis) is 'n middeleeuse paleis en fort in Spanje. Die paleis is tussen 1238 en 1358 vir Moorse konings van die Granada-koninkryk in Andalusië (Suid-Spanje) gebou. Dit is op 'n heuwelagtige plato aan die suidoostelike grens van die stad Grenada geleë. Die paleis word as die land se indrukwekkendste gebou in die Moorse styl beskou. Die Alhambra is in 1984 (saam met die Palacio de Generalife en die Albayzín) deur UNESCO as wêrelderfenisgebied gelys.
Die uitgebreide kompleks is (na die verowering van die koninkryk van Granada in 1492) deur die katolieke koningspaar as 'n belangrike buit beskou. Hul kleinseun, keiser Karel V, gee in 1526 na sy besoek aan Granada opdrag om 'n renaissancistiese paleis in die Alhambra te bou, waarvoor 'n deel van die Alhambra afgebreek is. Sy vrou het egter gesorg dat die res bewaar bly.
Die paleis is veral gewild onder Europese kunsstudente. Baie van die kunswerke is gerestoureer en dien as 'n goeie voorbeeld van Moorse kuns op die Europese vasteland. Toeriste moet daarop let dat slegs 'n beperkte aantal besoekers per dag toelaat word. Persone wat daar opdaag sonder om vooraf te bespreek, loop die gevaar om nie toegelaat te word nie.
Die Parador van Granada (vroeëre klooster van Sint Franciscus waar die katolieke koningin oorspronklik begrawe is) en die Palacio de Generalife kan in die tuine van Alhambra gevind word.
Marthinus de Villiers Lourens
Marthinus Lourens de Villiers is op 31 Julie 1885 in die Paarl gebore. Hy het hom eers as onderwyser bekwaam, maar het later predikant geword. Hy het veral bekendheid verwef as die komponis van Die Stem wat in 1957 as die amptelike volkslied van Suid-Afrika erken is. Hy het in 1919 reeds begin met die toonsetting van C.J. Langenhoven se Die Stem van Suid-Afrika en dit twee jaar later voltooi.
Van 1930 af het hy hom al hoe meer aan die musiek gewy en het onder meer 17 toere deur die land onderneem, waartydens hy ook talle skole besoek en demonstrasielesings, veral oor Afrikaanse musiek gegee het. Hy het ook baie skoolliedere geskryf en verdere bekendheid verwerf met sy instrumentale en vokale werke. Hy komponeer onder andere ses Afrikaanse kunsliedere: Komaan, Terugblik, ŉ Doornkroon, Die Branders, Lig en Donker, almal gedigte van Jan F.E. Celliers, en Rus in Stilte van I.D. du Plessis.
In 1940 is die silwerpenning van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns aan hom toegeken. Hy is op 17 Mei 1977 op Wellington oorlede.
David Hemblen
David Hemblen is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Brainscan (1994), Tommy Boy (1995), en Rollerball (2002), en in die televisiereeks X-Men (1992).
Minnie Muis
Minnie Muis is 'n tekenprentkaraktertjie bekend uit die strokiesprente en rolprente van Walt Disney. Sy is die meisie van Mickey Muis.
Petromica
Petromica is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Ixia altissima
Ixia altissima is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom op die Sederberg voor. Die plant het geen bedreiging nie en word as seldsaam beskou.
Bergère
'n Bergère is 'n agtiende eeuse Franse gemakstoel (Fauteuil) met 'n gestoffeerde rugleuning en armleunings, op 'n gestoffeerde raamwerk. Die raamwerk van die sitplek is oorgestoffeerd, maar die res van die stoel se houtraamwerk is sigbaar. Die houtraamwerk kan gevormd wees of uitgekerf word. Dit kan van geverfde of vergulde boekenhout, of van vrugtehout, okkerneuthout of mahonie gemaak word. Die hout het gewoonlik 'n waksafwerking. Die elmboogreste kan gestoffeerd wees. 'n Bergère het gewoonlik 'n los, maar pasgemaakte, sitkussing. Dit is ontwerp vir gemak, met 'n dieper, wyer sitplek as dié van 'n gewone fauteuil, wat meer formeel is. 'n Bergère in die agttiende eeu was in wese 'n geriefsmeubelstuk, wat ontwerp is om met gemak rondgeskuif te word, eerder as om permanent en formeel teen die mure van 'n vertrek te staan. Die spoggerige naam, "herderinstoel", het in die middel van agtiende eeuse Parys inslag gevind. Die stoel het nie noemenswaardig verskil van die laat-sewentiende eeuse chaise de commodité, 'n variasie van die vleuelstoel, nie. Tradisioneel het die gestoffeerde "vlerke" van die vleuelstoel die gesig teen kaggelhitte of koue lugtrekke beskerm. In die geval van bergère à oreilles ('met ore'), is die "vlerke" behou. Die stoel was ook, op 'n meer dramatiese vlak, bekend as bergère confessionale, wat geïmpliseer het dat die persoon wat op die stoel sit buite sig is, soos wanneer 'n sondebelydenis afgelê word. 'n Bergère kan 'n plat, skuinshellende rugkant hê, in welke geval dit à la reine genoem is. Bergères in die Rococo of Lodewyk XV-styl het egter meestal 'n gekurfde rugleuning en boogstoelpote - dit word en cabriolet genoem. 'n Bergère met 'n lae, gekurfde rugkant waarvan die armleunings aaneenlopend daarmee is, staan bekend as 'n marquise.
Penares tylotaster
Penares tylotaster is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Holspruit (Kraai)
Die Holspruit is 'n sytak van die Kraairivier in die verre-noorde van die Oos-Kaap as 'n voorloper van die Oranjerivier. Dit ontspring op 'n plato in die Drakensberge, suid van Lady Grey en wes van Barkly-Oos.
Duiwelsklou
Duiwelsklou (Harpagophytum) is 'n genus van plante in die sesamfamilie (Pedaliaceae). Die plant is inheems aan Suider-Afrika en het sy naam aan die haakvormige voorkoms van sy vrugte te danke. Dit is 'n meerjarige plant met kruipende stingels wat uit 'n taai wortelstok groei. Die gesteelde blare is ovaal en die blomme is pienkpers en buisvormig. Ander name vir die plant sluit in: bobbejaandoring, bobbejaanklou, duiwelsdoring, duiwelshaak, duiwelshaakdoring, duiwelskloubossie, duiwelsklourank, duiwelsnaels, kloudoring, duiwelsduwweltjie, krappe, leeudoring, sanddoring, skerpioendubbeltjie en skerpioenduwweltjie.
Die plant het groot, knolagtige penwortels waaruit sekondêre of bergknolle groei. Hierdie knolle bevat harpagosied wat verskeie medisinale gebruike het. Dit word onder meer gebruik om pyn en koors te verlig, en om spysvertering te stimuleer. Ander gebruike sluit in: vir hipertensie, artritis, as aptytwekker, salf vir sere en pitswere, asook verligting van pyn tydens swangerskap.
Duiwelsklou word hoofsaaklik van saad gekweek, maar vegetatiewe voortplanting is ook moontlik. Die saad lyk soos 'n klou vol dorings. As die saad om 'n dier se bek vasgryp, kom dit nie maklik los nie en kan die dier vrek.
Die plant is saam met aalwyne en boegoe die enigste drie inheemse Suid-Afrikaanse plante wat in die amptelike internasionale lys van medisinale plante opgeneem is. Dit word veral in Namibië en Botswana vir die uitvoermark verbou. In Suid-Afrika word 'n permit benodig om die plant op groot skaal te oes. Die mag egter nie van November tot Februarie geoes word nie, omdat die plant dan blom en sade vorm.
Roger Fritz
Roger Fritz (gebore 1936) is 'n Duitse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Mädchen, Mädchen (1967), Rabbit in the Pit (1969), The Brutes (1970), en Frankfurt: The Face of a City (1981).
Pieter de Villiers
Pieter de Villiers (* 1924 – † 2015) was 'n Suid-Afrikaanse pianis, orrelis en komponis. Hy het aan die Konservatorium vir Musiek van Universiteit van Stellenbosch gestudeer en was daarna aan die SAUK verbonde. Nadat hy 'n tyd lank klavier, orrel en klavesimbel aan die Toonkunsakademie van die Universiteit van Pretoria gedoseer het, is hy in 1965 aangestel as professor in musiek aan die Potchefstroomse Universiteit.
Pieter de Villiers is bekend as pianis, begeleier, kamermusiekspeler, koorafrigter, klavesimbelspeler en komponis. Van sy bekendste werke is: Sewe Boerneefliedjies, Klein Psalmkantate, Pretoria-suite vir klavier en Op die Krovlak.
De Villiers is in 2015 op die ouderdom van 90 in 'n versorgingsoord in Stellenbosch oorlede.
Blou Blom
Die Blou Blom is 'n sentrale simbool in die Romantiek wat verlange (na die onbereikbare), liefde, hoop, natuurervaring, gelukstrewe en die metafisiese strewe na oneindelikheid versinnebeeld. Later het die Blou Blom ook 'n simbool vir reislus en wandeltogte geword. As literêre motief maak die Blou Blom sy eerste verskyning in Novalis (1772-1801) se romanfragment Heinrich von Ofterdingen.
As voorbeelde vir Novalis se blom het waarskynlik inheemse plante gedien soos die Europese koringblom (Centaurea cyanus) of die wilde sigorei (Cichorium intybus). Novalis self het na die blou heliotrope (Heliotropium) verwys.
Geldvoorraad
Die geldvoorraad is die totale hoeveelheid geld wat op enige gegewe tydstip binne 'n ekonomie of monetêre sone sirkuleer. Prosesse wat die geldvoorraad verhoog word geldskepping genoem; die omgekeerde word geldvernietiging genoem. Geldskepping word deur banke uitgevoer wanneer hulle krediet verleen; geldvernietiging gebeur as huishoudings en nie-bankinstellings hul skuld by banke afbetaal.
Daar is verskeie maniere om "geld" te definieer, maar standaardmaatstawwe sluit alle geldeenhede in omloop en deposito's by banke in. Geldvoorraaddata word gereeld opgespoor en gepubliseer, gewoonlik deur regerings of sentrale banke. Beide die openbare en private sektore monitor veranderinge in die geldvoorraad vir hul impak op prysvlakke, inflasie en die sakesiklus.
Agtergrond
Daar is verskeie maniere om "geld" te definieer, maar standaardmaatstawwe sluit gewoonlik geldeenheid in omloop (dws fisiese kontant) en opvraagdeposito's (deposante se maklik toeganklike bates in die boeke van finansiële instellings) in. Die sentrale bank van 'n land kan 'n definisie gebruik van wat wettige betaalmiddel vir sy doeleindes is.
Die verband tussen geld en pryse is histories geassosieer met die hoeveelheidsteorie van geld. Daar is 'n paar empiriese bewyse van 'n direkte verband tussen die groei van die geldvoorraad en langtermyn-prysinflasie, ten minste vir vinnige toenames in die hoeveelheid geld in die ekonomie. Byvoorbeeld, 'n land soos Zimbabwe wat uiters vinnige toenames in sy geldvoorraad gesien het, het ook uiters vinnige stygings in pryse gesien (hiperinflasie). Dit is een rede vir die afhanklikheid van monetêre beleid as 'n manier om inflasie te beheer.
Dalmatia (Romeinse provinsie)
Dalmatia was 'n provinsie van die Romeinse Ryk vanaf 32 v.C. tot Desember 480 n.C..
Geldvoorraad
Onderverdeling
Die geldvoorraad word gewoonlik in verskeie versamelings verdeel, elk aangedui met die letter M (geld):
Daar moet kennis geneem word dat die definisies nie heeltemal ondubbelsinnig is nie. Verskillende sentrale banke gebruik effens verskillende beskrywings, waardeur veral langertermynbesparings in M2 of in M3 geplaas kan word. M3 is die belangrikste geldvoorraad vir die bepaling van geldgroei.
Vallei van die Konings
Groot argeologiese en Egiptologiese uitgrawings vind sedert die einde van die 18de eeu hier plaas en dit is ’n bron van voortdurende belang en navorsing. In die moderne tyd het die vallei beroemd geraak met die ontdekking van Toetankamen se grafkelder met sy gerugte van die Vloek van die Farao's. ) Dit is een van die bekendste argeologiese terreine in die wêreld en in 1979 het dit ’n Unesco-wêrelderfenisterrein geword saam met die res van die Thebaanse dodeakker.
Geologie
Die soorte grond in die vallei wissel van digte kalksteen en ander afsettingsgesteente wat die kranse van die vallei en die nabygeleë Deir el-Bahri vorm, tot sagte lae kleigrond. Die afsettingsgesteente het tussen 35 miljoen en 56 miljoen jaar gelede gevorm. Gedurende die Pleistoseen is die vallei deur bestendige reën uitgekalwe. Daar is tans min reën dwarsdeur die jaar in hierdie deel van Egipte, maar soms is daar oorstromings wat ook die vallei raak en tonne grond in die oop grafte stort.
Omdat die soorte grond wissel en onbestendig is, bemoeilik dit uitgrawings. Van die rotse sit ook uit in water en dit dwing die gesteente daaromheen uitmekaar. Daar word geglo sommige grafkelders se vorm en grootte het mettertyd verander, na gelang van die soorte rots waarin dit gebou is.
Geskiedenis
Hoewel die piramides van die Giza-plato kenmerkend van Antieke Egipte geword het, is die meeste grafkelders in rotse uitgekap. Die meeste piramides en mastabas bevat dele wat in die grond uitgegrawe is en daar is grafkelders wat ten volle in die gesteende uitgekap is wat uit die Ou Ryk dateer.
Ná die oorwinning oor die Hyksos en die hereniging van Egipte onder Ahmoses I, het die Thebaanse heersers van die 18de Dinastie uitgebreide grafkelders laat bou om hul nuutgevonde mag te weerspieël. Ahmoses self se grafkelder is waarskynlik elders (dit is nog nie ontdek nie). Die eerste koninklike grafte in die vallei was dié van Amenhotep I (hoewel die identifikasie betwis word) en Toetmoses I.
Die vallei is van omstreeks 1539 tot 1075 v.C. vir begrafnisse gebruik en bevat minstens 63 grafkelders, tot by dié van Ramses X of Ramses XI, hoewel nie-koninklikie begrafnisse daarna steeds hier plaasgevind het.
Koninklike dodeakker
Die amptelike naam van die dodeakker in die tyd van Antieke Egipte was "Die Groot en Majestueuse Nekropolis van die Miljoene Jare van die Farao's, die Lewe, Krag en Gesondheid in die Weste van Thebe", of meer algemeen Ta-sechet-maät (die "Groot Veld"). Die naam in hiërogliewe is:
Aan die begin van die 18de Dinastie is net die farao's in groot grafkelders in die vallei begrawe; ander adellikes is in klein kamers begrawe, naby die grafkelders van hul meester. Amenhotep III se grafkelder is in die Westelike Vallei gebou, maar sy seun Achenaten het sy grafkelder in Amarna laat bou. Ná die terugkeer na die tradisionele Egiptiese godsdiens aan die einde van die 18de Dinastie het Toetankamen, Ai en Horemheb teruggekeer na die bou van grafkelders in die koninklike dodeakker.
Tydens die 19de en die 20ste Dinastie was daar ’n toename in bouwerk in die vallei, asook in die Vallei van die Koninginne. Ramses II het ’n enorme graftombe laat bou en Ramses III het een laat bou vir sy seuns. Sommige konings van dié tyd is nie hier begrawe nie of hul grafkelders is nog nie ontdek nie: Toetmoses II is dalk by Dra' Aboe el-Naga' begrawe en Smenchkare se grafkelder is nog nie opgespoor nie. Ramesses VIII is waarskynlik ook elders begrawe.
Tydens die Ou Ryk is die grafkelder van die farao's verbind met ’n dodetempel wat ’n ent verder weg geleë was. Tydens feeste is hierdie tempels besoek; die interessantste van dié geleenthede was die "Mooi Fees van die Vallei" wanneer die heilige bote van Amoen-Ra, sy vrou, Moet, en sy seun, Chonsoe, uit die tempel van Karnak gebring is om die dodetempels van afgestorwe konings op die westeroewer en hul altare in die Thebaanse Dodeakker te besoek.
Grafnommers
Die moderne afkorting "KV" staan vir Kings' Valley, en die grafte is genommer in die volgorde waarin hulle "ontdek" is, van Ramses VII (KV1) tot by KV63, wat in 2005 ontdek is, hoewel baie grafte reeds sedert antieke tye oop is, en KV5 is eers in die 1990's herontdek (nadat vorige verkenners dit as onbelangrik afgemaak het). Die grafte in die Westelike Vallei begin met die afkorting "WV", maar volg dieselfde nommeringstelsel. Van die grafte is leeg, die eienaars van ander is onbekend en daar is ook putte wat as bergplek gebruik is.
Grafrowers
Feitlik al die grafkelders is geplunder. Verskeie geskrifte is ontdek wat die verhoor van sulke rowers beskryf, hoofsaaklik uit die 20ste Dinastie
Die vallei is ook amptelik verniel tydens die burgeroorlog wat tydens Ramses XI se bewind begin het. Die grafte is oopgemaak, al die waardevolle artikels verwyder en die mummies is uitgehaal en in twee groot kiste geplaas. Die een in die grafkelder van Amenhotep II het sestien mummies bevat en die ander is in Amenhotep I se grafkelder versteek. ’n Paar jaar later is die meeste van hulle na Deir el-Bahri geskuif, waar sowat 50 mummies en hul kiste ontdek is.
Toerisme
Toerleiers mag nie meer lesings in die grafkelders hou nie en besoekers moet stil en in enkelgelid daardeur beweeg. Dit is sodat besoekers minder tyd in die kelders deurbring en om te voorkom dat hulle die oppervlak van die versierings beskadig. Geen foto's mag binne geneem word nie.
In 1997 is 58 toeriste en vier Egiptenare by die nabygeleë Deir el-Bahri afgemaai deur Islamitiese miltante. Dit het gelei tot ’n afname in besoekergetalle in die gebied.
Thomas Chippendale
Thomas Chippendale (1718–1779) is in Otley in West Riding, Yorkshire, Engeland, gebore. Hy het 'n skrynwerker in Londen geword, en meubels in die middel-Georgiaanse, Engelse Rococo en Neoklassieke style ontwerp. In 1754 het hy 'n boek met sy ontwerpe, getiteld The Gentleman and Cabinet Maker's Director, gepubliseer. Dit het aan hom bekendheid verleen. Die ontwerpe word beskou as verteenwoordigend van Britse meubels van daardie tydperk, en word steeds wêreldwyd vervaardig. Volgens die register van die kerk St Martin-in-the-Fields, is hy op 16 November 1779 in die begraafplaas begrawe. Sedertdien is die Nasionale Galery op die perseel gebou. Chippendale-meubels word baie hoog aangeslaan; 'n padouk-kabinet is in 2008 op 'n veiling vir £ 2 729 250 verkoop.
Lewe
Chippendale is as die enigste kind van John Chippendale (1690–1768) en sy eerste vrou Mary (née Drake) (1693–1729) gebore. Hy het 'n basiese opleiding aan Prins Henry Gimnasium ontvang. Die Chippendale-gesin was vir geruime tyd by houtwerkondernemings betrokke. Sy basiese opleiding het hy gevolglik waarskynklik van sy pa ontvang. Hy het egter ook, voordat hy na Londen verhuis het, by Richard Wood in York, opleiding ontvang. Wood het later agt eksemplare van die Director bestel. Op 19 Mei 1748 het hy met Catherine Redshaw, in die St George's katedraal, Mayfair, getrou. Hulle het vyf seuns en vier dogters gehad.
In 1749 het Chippendale 'n beskeie huis in Conduit-hof, naby Covent Garden, gehuur. In 1752 verhuis hy na Somerset-hof, buite die Strand. In 1754 verhuis Chippendale na St Martinslaan 60–62, in Londen, waar die familieonderneming vir die volgende 60 jaar bedryf is. Die onderneming het in 1813 tot 'n einde gekom toe Chippendale se seun, Thomas Chippendale (Junior), weens bankrotskap uitgesit is. Gedurende 1754 gaan Chippendale ook 'n vennootskap met James Rannie, 'n welgestelde Skotse handelaar, aan. Rannie het geld in die onderneming gestort op dieselfde stadium as wat Chippendale die eerste uitgawe van die Director gepubliseer het. Rannie en sy boekhouer, Thomas Haig, het waarskynlik na die finansies van die onderneming omgesien. Chippendale se vrou, Catherine, is gedurende 1772 oorlede. Nadat James Rannie in 1766 oorlede is, wil dit voorkom asof Thomas Haig £ 2.000 van Rannie se weduwee geleen het, wat hy gebruik het om Chippendale se vennoot te word. Een van Rannie se eksekuteurs, Henry Ferguson, het 'n derde vennoot geword, met die gevolg dat die besigheid as Chippendale, Haig en Co. bekend gestaan het. Thomas Chippendale (Junior) het die bestuur van die besigheid in 1776 oorgeneem, wat dit vir sy pa moontlik gemaak het om af te tree. Hy het die besigheid na wat destyds as Lob-se-veld (nou Derrystraat) in Kensington, bekend gestaan het, geskuif. Chippendale is op 5 Augustus 1777 in die Fulham plaaslike kerk met Elizabeth Davis getroud. Nog drie kinders is uit hierdie huwelik gebore. In 1779 het Chippendale na Hoxton verhuis, waar hy aan tuberkulose gesterf het, en op 16 November 1779 by St Martin-in-the-Fields begrawe is.