cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NG gemeente Hanover
Bidure en verenigings
'n Hele paar verenigings is ook in ds. Hofmeyr se tyd gestig. In 1884 is byvoorbeeld 'n tak van die Britse en Buitelandse Bybelgenootskap gestig, 'n vereniging wat nooit juis wou posvat nie en drie jaar later maar weer ontbind moes word. Behalwe die CJV wat in hierdie tyd (1884) in die lewe geroep is en veral gedurende die negentigerjare 'n bloeityd deurgemaak het, het ds. en mev. Hofmeyr ook 'n “zusters werkgeselschap" gestig, wat veral groot werk verrig het in verband met die vernuwing van die kerk, die bou van die CJV-saal, dankfeeste ens. Hierdie werkgeselskap was in daardie jare in 'n bloeiende toestand, en 'n aansienlike getal susters het daartoe behoort, luidens die godsdiensverslag van 1885. Ook die Dorpsondagskool het in die tagtigerjare gebloei; in 1888 is byvoorbeeld 'n boekery vir die Sondagskoolkinders gestig. Begin 1891 is die eerste tak van die Vrouesendingbond deur die Hofmeyrs hier gestig.
Tom Naudé
''Vir die artikel oor die NG predikant ds. J.F. Naudé, sien Jozua Francois Naudé''
NG gemeente Hanover
Geliefde pastoriemoeder heengegaan
duimnael|regs|300px|Die Hofmeyr-dogters en die tweede mev. Hofmeyr: Voor: Issie, Jeanie, Annie. Agter: Lily, Miemie en Charlotte. duimnael|links|200px|Ds. Arend Hofmeyr se suster mev. ds. J.G. Kriel, moeder van ds. Jim Kriel, mev. ds. A.F. Louw en mev. ds. John Murray. Sy het die pastoriegesien ná die dood van die eerste mev. ds. Hofmeyr in 1883 versorg en was ook orreliste en onderwyseres op Hanover.
Tom Naudé
Jozua François (Tom) Naudé (1889–1969) was van 1967 tot 1968 waarnemende Staatspresident van Suid-Afrika.
NG gemeente Hanover
Geliefde pastoriemoeder heengegaan
Op 3 Januarie 1883 het 'n ramp die pastorie (en gemeente) van Hanover getref met die heengaan van die pastoriemoeder. Ná 'n kort siekbed het sy in haar 38ste lewensjaar aan die belroos (erisipelas of wondroos) beswyk, en is twee dae later vanuit die kerkgebou ter aarde bestel. Dit was 'n groot begrafnis, waaraan nie minder nie as vyf besoekende predikante, onder andere 'n swaer van die oorledene, ds. J.R. Albertyn, deelgeneem het. Nie net die pastoriegesin nie, maar ook die gemeente was in rou. “Het was of men van het graf niet scheiden kon.” Die susters van die gemeente, wat besonder geheg aan hierdie geliefde pastoriemoeder was, het met trane in die oë die een ná die ander gekom en 'n hand vol grond in die graf gegooi. Sy is gehuldig as 'n “uitstekende echtgenote en moeder", 'n “yverige dienstmaagd” van die Here en “allergeschikste" predikantsvrou. Hierdie toegewyde vrou wat geblaak het van ywer vir die saak van die Heer, het veral haar liefde vir die sending afgedruk op die jeugdige gemoed van haar kinders. Nagelaat met sewe moederlose kinders, waarvan die jongste maar ses maande oud was, het ds. Hofmeyr hom in 'n onbenydenswaardige posisie bevind. Gelukkig het sy suster, mev. (ds.) Kriel van Jansenville (wat intussen ook weduwee geword het) haar oor die pastoriegesin van Hanover ontferm. “Aunt Maggie" (soos die Hofmeyr-kinders haar genoem het) het haar op Hanover kom vestig, en soos 'n eie moeder die moederlose weeskinders versorg. 'n Paar jaar later het ds. Hofmeyr 'n tweede huwelik aangegaan, hierdie keer met mej. Jane Grey Wright, destyds prinsipale van die Bellevue-seminarie op Somerset-Oos.
Tom Naudé
Naudé was baie jare 'n Nasionale Party-politikus en het van 1950 tot 1954 gedien as Minister van Pos- en Telegraafwese, van 1954 tot 1956 as Minister van Gesondheid en van 1956 tot 1961 as Minister van Finansies. Hy is toe gekies as President van die Senaat, en in terme van die republikeinse grondwet sou hy ex officio as staatspresident moes dien wanneer die pos vakant was. Hy moes die rol onverwags vul toe dr. Eben Dönges, wat gekies is om C.R. Swart as staatspresident op te volg in 1967 'n beroerte gehad het wat hom in 'n koma gelaat het voor hy ingehuldig kon word. Naudé was tien maande lank waarnemende staatspresident tot Dönges gesterf en Jim Fouché in sy plek ingehuldig is.
NG gemeente Hanover
Pastorie-offers op die sendingaltaar
duimnael|regs|300px|Ds. Hofmeyr se seuns. Voor: [[Attie Hofmeyr|Attie, sendeling in Njassaland en Jan, mediese sendeling op Madzimoyo, Noord-Rhodesië. Agter: Charlie en Willie, albei later skole-inspekteur.]]
Tom Naudé
Biografie
Tom Naudé is op 15 April 1889 in Middelburg in die Oos-Kaap gebore. Hy het ook op Middelburg skoolgegaan waar hulle in 'n dubbelverdieping in Van der Waltstraat gewoon het.
NG gemeente Hanover
Pastorie-offers op die sendingaltaar
Die oorlyde van sy eerste vrou was die eerste maar nie die laaste bitter beker nie wat ds. Hofmeyr sou ledig. Sowat 11 jaar later volg 'n tweede swaar slag die pastorie van Hanover: die oudste seun, Arend, sneuwel in Suid-Rhodesië, waar hy deelgeneem het aan die oorlog teen die Matabele. Hy was een van 'n klein patrollie van 34 wat onder maj. Alan Wilson vooruitgegaan het om opperhoof Lobengula te probeer vang. Hul is deur die Matabele omsingel en almal doodgemaak. “Toe ds. Hofmeyr hierdie tyding kry" (so vertel 'n susterskind van hom, ds. J.P. Kriel) “was sy treffende gebed dat van sy kinders die Evangelie van Gods Liefde na die woeste heidene mag bring".
Tom Naudé
Biografie
Hy vestig hom in 1910 as prokureur op Pietersburg. Sy protes teen Suid-Afrika se deelname aan die Eerste Wêreldoorlog lei daartoe dat hy vir drie maande in die Booysens Interneringskamp moes deurbring.
NG gemeente Hanover
Pastorie-offers op die sendingaltaar
Hierdie gebed is in later jare treffend verhoor: drie seuns en twee dogters het hul lewe aan die sending in Midde-Afrika gewy. Die een seun, ds. Attie Hofmeyr, was baie jare lank (1901–1919) sendeling in Njassaland, waar hy sy moedergemeente verteenwoordig het tot op sy betreurde dood te Mkoma op 14 Mei 1919. Hy was maar 46 jaar oud toe hy ’n slagoffer word van die gevreesde swartwaterkoors. Sy heengaan was 'n swaar slag, nie net vir die pastorie en gemeente Hanover nie, maar ook vir die Njassa-sending. “Van die begin af het hy sy merk daar gemaak, en in 1904 is hy tot adjunkvoorsitter van die Sendingraad gekies. Hy was sowel 'n sendingstaatsman as 'n leidsman. Hy het 'n helder hoof gehad en kon nuwe planne uitdink en deurvoer. Hy het 'n vrye uitsig gehad en sy dood was een van die swaarste verliese wat die Njassa-sending ooit gely het." So het ds. A.C. Murray hulde aan hom gebring in sy boek Ons Nyasa-Akker.
Hobart Cavanaugh
Hobart Cavanaugh (22 September 1886 – 27 April 1950) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente I Am a Thief (1934), A Midsummer Night's Dream (1935), Wife vs. Secretary (1936), en A Letter to Three Wives (1949).
Tom Naudé
Biografie
Gedurende sy ampstermyn as Minister van Pos- en Telegraafwese en ook as oud-Middelburger is hy gevra om die hoeksteen by die bou van die nuwe stadsaal in 1951 te lê.
NG gemeente Hanover
Pastorie-offers op die sendingaltaar
'n Tweede seun, dr. Jan Kriel Albertyn Hofmeyr, het as sendingdokter ook later na die sendingveld gegaan. Gebore op 15 Maart 1882 in die pastorie van Hanover, was hy maar ses maande oud toe sy moeder sterf. Ná voltooiing van sy mediese kursus in Edinburg, Skotland, in 1907, het dr. Jan Hofmeyr na Noord-Rhodesië vertrek, waar hy te Madzimoyo sy werk as mediese sendeling begin het. Ná 'n dienstyd van vyf jaar is hy (en sy vrou) met die oog op verdere studie in tropiese siektes en tandheelkunde in 1913 weer na Skotland. Daar het hy op 15 April van die volgende jaar (1914) beswyk aan longkanker op die jeugdige ouderdom van 32 jaar. Onder die baie deugde wat hierdie toegewyde man besit het, moet veral genoem word sy onselfsugtigheid en selfopoffering. Hy het homself nie gespaar nie, nie as geneesheer nie, en ook nie as sielesoeker nie. Iemand wat destyds saam met hom daar gewerk het, getuig dan ook van hom: “Hier volgt hy de voetstappen van zyn Meester, die het land doorging genesende de kranken en predikende het Evangelie aan verloren zielen. Onze dokter was een zielezoeker onder de heidenen. De eeuwigheid zal het openbaren hoeveel vruchtbaar zaad hy by de verpleging van het lichaam uitgestrooid heeft in de donkere zielen des lyders" (Dr. Jan Hofmeyr, Mediese Zendeling in Nyasaland).
Nog 'n seun van ds. Hofmeyr, Willie (uit sy tweede huwelik) het later as onderwyser na Njassaland vertrek, waar hy as hoof van die Normaalskool te Mkhoma jare lank diens gedoen het. In later jare het hy sowel as sy broer Charlie, naam gemaak in die onderwys in die Unie, albei as inspekteurs van skole; die laasgenoemde, oorlede in 1954, was lank hoofinspekteur van Kaapland.
Tom Naudé
Biografie
Met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog het hy saam met genl. Hertzog oor die vloer van die Volksraad na die Nasionale Party van dr. D F Malan gestap.
NG gemeente Hanover
Pastorie-offers op die sendingaltaar
Maar ook twee van ds. Hofmeyr se dogters het die sending as roeping gekies. Issie het ook na Njassaland gegaan, waar sy later met die sendingboer Frikkie van Eeden getroud is. Net soos haar broer Attie, het sy ook hier op die sendingveld (te Magwero) aan die swartwaterkoors beswyk. Lily weer het deur haar huwelik met ds. Kotie Retief van Njassaland ook die sendingsaak gedien. En die rede waarom so baie van hierdie gesin hul lewens op die sendingaltaar gelê het? In sy Attie Hofmeyr van Nyasaland, skryf ds. J.W.L. Hofmeyr: “Het spreekt vanzelf dat zulk een vader en moeder niet slechts zouden gebeden hebben, dat hun kinderen zendelingen zouden worden. De inwoners van de pastorie te Hanover ademden zekerlik een zending-atmosfeer. In de geest zien wy de jonge Attie, met zyn broeders en zusters, met diepe aandacht luisteren naar de boeiende brieven uit het Zendingveld, die oom Stefanus Hofmeyr uit de Zoutpansbergen, naar De Wekker schreeft, en die door zyne moeder Zondagavonds aan hen voorgelezen waren. Of weer by de huisgodsdienst zien wy in de geest de vader zyne kinderen uit Gods dierbaar Woord, het grootste zendingboek in de wêreld, van de zending vertellen en liefde tot de zending inprenten.” Daar het 'n sendingatmosfeer in die pastorie van Hanover geheers, en die kinders het dit van jongs af aan vrylik ingeasem.
Tom Naudé
Biografie
Na die moord op dr. Verwoerd het hy 'n spesiale gebed vir die Senaat geskryf.
NG gemeente Hanover
Ds. Hofmeyr se heengaan
duimnael|regs|300px|Die teraardebestelling van ds. Hofmeyr uit die ou kruiskerk op Hanover, April 1903. Op die foto staan: "Het begrafnis van den Weleerw. Heer A.H. Hofmeyr. Geboren 27 September 1837 te Kaapstad – overleden 14 April 1903 te Hermanus distr. Caledon."
Tom Naudé
Biografie
Hy is op 31 Mei 1969 in Kaapstad oorlede.
NG gemeente Hanover
Ds. Hofmeyr se heengaan
Iemand het destyds die opmerking gemaak dat die lede van hierdie familie nie tuis sterwe nie. Die drie oudste seuns en 'n dogter het ver buite hul vaderland, een selfs in Skotland, die lewe afgelê. So was dit ook met ds. Hofmeyr self: hy moes na Hermanus gaan om daar, amper 1 000 km van sy tuiste af, te sterf. Hy is daarheen ter wille van die gesondheid van sy eggenote; en dit was terwyl hy besig was om haar te verpleeg en te versorg dat hy self krank geword en binne drie dae heengegaan het. Hy het op 21 April 1903 aan die belroos beswyk, dieselfde kwaal wat die lewe van sy eerste vrou geëis het.
Tom Naudé
Eerbetoon
By die Primêre Skool Karel Theron word die Tom Naudé-toekennings jaarliks aan die beste presteerders in St. 5 gemaak.
NG gemeente Hanover
Ds. Hofmeyr se heengaan
Sy heengaan was baie onverwags, en dus 'n geweldige skok vir die gemeente. Hy was maar in sy 66ste lewensjaar, en het tot 'n paar dae voor sy dood skynbaar goeie gesondheid geniet. 'n Paar dae later is hy op Hanover ter ruste gelê, langs die stoflike oorskot van sy eerste vrou wat hom 20 jaar vroeër vooruitgegaan het. Vir die gemeente wat hy 26 jaar met soveel toewyding gedien het, was sy heengaan 'n gevoelige verlies. Hy het hom hier veral beywer vir die onderwys en opvoeding van die jeug in sowel die dagskool as die Sondagskool. Vir sy gemeente, wat hom liefgehad en hooggeag het, was hy nog meer as predikant: hy was 'n ware vader en raadgewer. Ook in die breër kerklike lewe sou hy baie gemis word. In die Ring van Colesberg is hy hooggeag deur die broeders wat hom dan ook met die stigting van hierdie Ring in 1881 as sy eerste voorsitter gekies het. As Ringsinspekteur van die sending en veral van die onderwys, het hy as oortuigde voorstander van hierdie twee sake, gewaardeerde dienste aan Kerk en volk bewys. Voorts was hy een van die eerste persone wat die oë van die NG Kerk oopgemaak het vir die geestelike bearbeiding van die spoorwegpersoneel. Hy het dan ook gedien in die eerste kommissie vir spoorwegbearbeiding wat die Sinode van 1897 benoem het. Verder was hy lid en jare lank penningmeester van die “Commissie voor Hulpbehoewende jongelingen". Sy tweede vrou wat hom baie jare sou oorlewe, is in die hoë ouderdom van 90 jaar op Stellenbosch oorlede, waar twee dogters (Jeanie en Annie) indertyd lektrises aan die Universiteit was. 'n Ander dogter van wyle ds. Hofmeyr, Miemie, was die eggenote van wyle ds. A.M. McGregor, jare lank leraar van onder meer die NG gemeente Drieankerbaai, Kaapstad.
Tom Naudé
Eerbetoon
Die Hoër Tegniese Skool Tom Naudé in Polokwane (voorheen Pietersburg) is na hom vernoem.
NG gemeente Hanover
Burgerville
duimnael|regs|300px|Ds. [[Arend Hofmeyr by die Christelike Jongeliedevereniging en Barend Burger (staande met sy hand op sy bord), op wie se plaas Burgerville aangelê is. Eerste ry (van links): Charl Cilliers (plaas Bontebok), onbekend. Tweede ry: Andries van der Merwe (plaas Filandskraal), onbekend, Izak van Zyl (Kafferspoort), ds. Hofmeyr, Charl Visser (plaas Haasfontein) en Sakkie Visser (Elandsheuvel). Derde ry: Dawid van der Merwe (plaas Knapdaar), Jan Retief (plaas Wag 'n Bietjie), onbekend, Jim du Toit. Vierde ry: Barend Burger en onbekend.]] Omstreeks 1904 het die here Diederick J. Jooste van die plaas Bloemhof, Jan A. van der Merwe van die plaas Gansfontein, D.F. van der Merwe en die prokureur Vikus Coetzee 'n sindikaat gevorm, en die plaas Sewefontein Nr. 2 van Gert Burger (wat op die plaas Dorings geboer) gekoop, met die doel om daarop 'n dorpie aan te lê. Maar om 'n dorp uit te lê, is water onontbeerlik. Dit was nie in genoegsame hoeveelhede aanwesig op hierdie grond nie, maar wel op Sewefontein Nr. 1, wat aan Barend Burger behoort het. Op 'n goeie aand het die lede van die sindikaat by Burger se huis om water vir die te stigte dorp aangeklop. Eers ná 'n ernstige gesprek van sowat twee uur het Burger ingewillig om 16 uur water per dag aan die sindikaat af te staan vir die aanlê van ’n dorp. Toe Burger daardie aand sy gewilligheid hiertoe te kenne gee, het lede van die sindikaat gesê: "Nou het ons somaar die dorp se naam 'Burger wil'." Dit is toe saamgesmelt tot Burgerville.
Met genoegsame water vir besproeiing het hier, op 'n afstand van sowat 48 km van die dorp Hanover, binne afsienbare tyd 'n dorpie ontplooi wat naderhand 'n "veelbesproke" buitewyk van Hanover sou word.
Walter Annenberg
Annenberg het nooit geskroom om met sy media by politieke debatte betrokke te raak en sy eie standpunte te bevorder nie. Hy het mediaveldtogte ten gunste van die VSA se ekonomiese herstelplan ná die Tweede Wêreldoorlog, die Marshall-plan, en teen die heksejag op kommuniste en vermeende kommuniste in die McCarthy-tydperk gevoer.
NG gemeente Hanover
'n Wykskerk verrys
Hoewel Burgerville eers in Februarie 1907 amptelik gestig is, was daar in 1905 al in werklikheid 'n dorpie. Op versoek van Burgerville het die kerkraad van die Hanover in Julie 1905 'n bedrag van £125 geleen ten einde die bestuur daar in staat te stel om "een tydelike kerkgebouw" op te rig. Terselfdertyd het die kerkraad verlof gegee dat die twee erwe op Burgerville wat vir 'n kerk en pastorie geskenk is, in sy naam geregistreer word, mits dit geen onkoste vir die kerkraad sou meebring nie. Ook het die kerkraad 'n kommissie uit sy geledere benoem wat vir kerkdienste daar moes sorg.
Die bestuur van kerksake te Burgerville het kort daarna 'n vaster vorm aangeneem toe die kerkraad 'n plaaslike "direksie" vir daardie doel benoem. Op sterk aandrang van Burgerville het die kerkraad in September 1906 toegestem dat die Nagmaal elke drie maande daar bedien kon word. Blykbaar het die kerkraad tog daarna gevrees dat driemaandelikse Nagmaalsvieringe Burgerville dalk "afvallig" van Hanover kon maak, want twee jaar later het hulle hierdie vergunning ingekort tot twee Nagmaalsbedieninge per jaar, te wete in Januarie en Julie. "In April en October komt de hele gemeente te Hanover saam voor het vieren van het nachtmaal," het die kerkraadsnotule van 22 Augustus 1908 gelui.
Walter Annenberg
Annenberg het 'n luukse leefstyl geniet. In Sunnylands, sy uitgestrekte landgoed en villa in 'n Suid-Kaliforniese woestynstreek naby Rancho Mirage en Palm Springs, het hy saam met sy eggenote Leonore koninklike gaste, staatshoofde en baie ander bekende persoonlikhede onthaal. As die Verenigde State se ambassadeur in die Verenigde Koninkryk - 'n pos wat hy tussen 1969 en 1974 beklee het - het Annenberg baie gewild geraak en is as Ridderkommandeur met die tweede seniorklas van die Orde van die Britse Ryk vereer.
NG gemeente Hanover
'n Wykskerk verrys
Terselfdertyd het die kerkraad besluit dat geen basaars vir kerklike doeleindes op Burgerville gehou mag word nie. Sulke het die "direksie" van Burgerville nie aangestaan nie, met die gevolg dat die verhouding tussen hulle en die Kerkraad van Hanover nie altyd van die beste was nie.
Sprake van Afstigting
Toe omstreeks 1910 vir die stigting van 'n gemeente op De Aar geywer word, het die direksie van Burgerville, gesteun deur vooraanstaande plaaslike lidmate, 'n versoek tot die Hanoverse kerkraad gerig vraende om "tezamen met De Aar een gemeente te stichten". Hierdie versoek wou die kerkraad "niet in consideratie" neem nie, moontlik omdat dit die gemeente sou verswak. Volgehoue druk vanuit Burgerville het die kerkraad nietemin beweeg om bogenoemde besluite i.s. basaars en Nagmaalsvieringe te Burgerville in hersiening te neem. So byvoorbeeld het die kerkraad in 1912 toegestem dat "en deel van het Dankfeest Bazaar" jaarliks te Burgerville gehou sou word, vir "Burgerville en de onmiddellyke omliggende plaatsen". Voorts is kwartaallikse Nagmaalsvieringe toe weer toegestaan. Van 1914 af is selfs een keer per jaar lidmate op Burgerville aangeneem en voorgestel. Gertie van der Merwe, 'n dogter van Dawid Knapdaar en suster van di. Vidi en Andries van der Merwe, het baie jare lank die wyk Burgerville as orreliste gedien.
Ds. Rudman en Burgerville
Terwyl ds. Stephanus Philippus Fouché, Hanover se predikant van 1903 tot 1919, onder taamlik moeilike omstandighede sy bes vir Burgerville gedoen het, het sy opvolger, ds. George Rudman, 'n taamlike afsydige houding teenoor hierdie dorpie aangeneem. Ds. A.P. Smit meen ds. Rudman het blykbaar "nie gehou van die gees van selfstandigheid en selfs 'onafhanklikheid' wat hierdie wyk teenoor Hanover op kerklike gebied aan die dag gelê het nie". Teen hierdie tyd het Burgerville sy eie koster, orrelis en selfs kassier gehad. Hierdie amptenare is natuurlik van tyd tot tyd deur die kerkraad van Hanover aangestel, en die kassier moes elke drie maande verslag doen aan die "hoofd kassier te Hanover". Voorts het Burgerville sy eie Sondagskool, CJV en selfs ACVV gehad. In 1921 het Burgerville verlof gevra om 'n nuwe kerk daar te bou. Vanweë "de benarde toestand op financieel gebied" en "gebrek aan fondsen in de kerkkas", wou die kerkraad nie sy toestemming hiertoe gee nie. Tog het die kerkraad ds. Rudman om "negen Zondagen in het jaar en drie maal op een dag in de week" dienste op Burgerville waar te neem.
Burgerville word afgebreek
duimnael|links|300px|Die kerkie te Burgerville is in 1936 aan die stadsraad van [[De Aar verkoop, wat dit toe afgebreek het.]]
duimnael|regs|300px|Die laaste begrafnis uit die wykskerk op Burgerville gehou, waarskynlik 1936.
In die dekade ná 1920 het hierdie waterryke dorpie bemoedigend vooruitgeboer en was alle aanduidings dat dit binne afsienbare tyd Hanover, en later selfs De Aar, na die kroon sou steek, aldus ds. A.P. Smit. Hanover het wel redelik sterk water gehad, maar lê nie teen die spoorlyn nie, terwyl De Aar die voordeel van die spoorbaan gehad het, maar deur 'n steeds toenemende skaarste aan water gekortwiek is. 'n Rooskleurige toekoms het dus op Burgerville gewag.
In 1952 het dr. E.A. Venter in De Aar – Stad van die toekoms geskryf: "Teen 1933 was Burgerville, 21 myl vanaf De Aar, 'n rustige en lommerryke dorpie met baie planne en ideale vir die toekoms. Heelwat mooi woonhuise het reeds verrys, bome is geplant en strate is aangelê. Die lidmate van die Ned. Geref. Kerk het al hul eie kerksaal gehad; 'n skool, 'n poskantoor en voorts alle gebruiklike publieke kantore het reeds diens gelewer aan die samelewing. Sakeondernemings het begin verrys. Burgerville het sy eie dorpsbestuur gehad. Sy onuitputlike watervoorrade, in teenstelling met die haglike (water-) posisie op De Aar, het grootse verwagtings geskep by sy inwoners. Reeds op 8 Februarie 1907 gestig, het die dorpie teen 1921 'n bevolking van 295 gehad."
Maar reeds met die gemeente Hanover se eeufees in 1955 skryf ds. Smit: "En tog, as die reisiger vandag daar verbygaan, dan sien hy net 'n 'spookdorp' – Burgerville is afgebreek tot op die grond! Heel tekenend verwys die plaaslike Kleurlinge dan ook na Burgerville as die 'stukkende dorp'."
Die groot spoorwegdorp De Aar se boorgate het sedert 1929 een ná die ander ingegee, en toe alle planne ter oplossing van hierdie waterskaarste een ná die ander misluk, het De Aar se stadsvaders Burgerville in 1935 met sy waterbronne en al uitgekoop. Hierdie Burgerville-waterskema, waardeur sowat 175 000 gelling (662 500 liter) water met 'n seweduim-pyplyn na De Aar sou vloei, is op 25 September 1936 voltooi teen 'n koste van £61 165. Dr. E.A. Venter skryf: "En terwyl die kosbare vog langs die pyplyn vervoer is, is die lewenskrag van Burgerville as ’t ware oorgeplant op De Aar. Terwyl Burgerville ál meer 'n plek van verlatenheid en vervalle murasies geword het, het De Aar 'n rysige skoonheid begin ontplooi. Die tragedie van Burgerville het die triomf van De Aar geword." Ds. Smit skryf: "En so moes Burgerville sterwe sodat De Aar kon lewe!"
Onmin het nie uitgebly nie. Onder die grond wat die dorp De Aar uitgekoop het, was ook die kerkplein (met die kerkgebou daarop) en die pastorie-erf waarvoor £150 en £40 onderskeidelik betaal is. Die kerkraad van Hanover wou ook die kerkhof aan die munisipaliteit van De Aar verkoop, maar laasgenoemde het nie hiervoor kans gesien nie. Die verkoop van hierdie kerkeiendom het plaaslik groot ontevredenheid (en selfs 'n mate van verbittering) veroorsaak, waarvan daar dekades later nog tekens was.
Die vriende van Burgerville het agterna probeer om minstens die kerkgebou terug te koop, maar nie daarin geslaag nie. Selfs 20 jaar later het sommige mense geglo ds. Rudman sou die munisipaliteit versoek het om nie die kerkgebou aan Burgerville se mense af te staan nie. Ds. Smit voer aan daar is duidelike bewyse uit die kerkraadsnotule van Hanover dat selfs die kerkraad op ’n tydstip probeer het om die kerkplein terug te koop, of minstens die vrye gebruik van die kerkgebou vir kerklike doeleindes wou verseker. Maar ook hiervan het niks tereggekom nie, en teen Maart 1936 moes die kerkgebou vir goed aan die stadsraad van De Aar afgegee word.
Latere leraars
400px|regs|duimnael|Die kerkraad, boukommissie en besoekende predikante tydens die inwyding van die kerk ([[27 November 1908). Agter (van links): Forsyth (boumeester); Gert Bruwer; Dawid van Heerden; C. Ochse (koster); C. Visser (Boukommissie); Henry de Villiers, G.S.G. Malan (sekretaris, boukommissie); J.A. van Zyl; A. Cilliers; W. Britz; B. du Plessis; C. v.d. Heever; C. Oosthuizen; J. Retief; A. Viljoen: S.J. Burger (Burgemeester); F. Stander; T.C. Nieuwoudt; G. Viljoen (Middelburg); L. Lotter; Ford (argitek). Voor: G. Viljoen; H. Kleingeld; P. van den Heever (Boukommissie); ds. S.P. Malherbe (Steynsburg); ds. G.A. Maeder (emeritus, laaste gemeente Victoria-Wes); prof. Marais; ds. S.P. Fouché (Hanover); ds. P.J.A. de Villiers (Hopetown); ds. Paul Roux (Beaufort-Wes); ds. J.A. Van Zyl Viljoen (Garies); eerw. Malan (Hanover) en sy vader. ]]
Nog in ds. Hofmeyr se sterfjaar is ds. S.P. Fouché bevestig en in sy tyd is die sierlike kerkgebou opgerig. Hy bly hier tot 1919 en sy opvolger, ds. G.E. Rudman, tot 1937. Daarna kom dr. J.H. Kritzinger, maar word kort daarna ’n professor aan die NG Kerk se teologiese fakulteit, Pretoria; ds. G.C. le Roux (1938–'42); R.J.N. van Tonder (1942–'48), in wie se tyd die pastorie deur ds. Burgers gebou, gesloop is (1944) en die nuwe ingewy is; J.S. Louw (1949 ontvang).
Enkele leraars
duimnael|160px|Ds. Ockert Almero Cloete, van 1941 tot 1944 die eerste leraar.
Vleiloeries
Vleiloeries (Centropus) is 'n genus van voëls in die familie van koekoeke (Cuculidae). Die genus omvat 27 spesies. In Nederlands staan die genus as die spoorkoekoeke bekend.
Cesária Évora
Cesária Évora ook bekend as Cize, (Mindelo, 27 Augustus 1941 - São Vicente, 17 Desember 2011) was 'n volksangeres van Kaap Verde. Sy was bekend as die 'kaalvoet-diva' omdat sy die gewoonte gehad het om kaalvoet op die verhoog te gaan.
Biografie
Évora het in die 1960s haar loopbaan as sangeres in Mindelo op die eiland São Vicente begin. Toe sy net twintig was, het sy al gesing oor die romantiese teleurstellings en die afgeleë aard van die Kaap Verdiese Eilande, wat op CD vrygestel is onder die naam Radio Mindelo. Évora het coladeras (meesleurende liedjies, geskik vir die dansvloer) of mornas (Kaapverdiese blues) gesing.
In 2004 het sy 'n Grammy-toekenning vir beste kontemporêre wêreldmusiekalbum gewen.
Haar musiek word deur baie mense gesien as wêreldmusiek. Sy het meestal in die Kaapverdiese Kreools gesing, soms ook in Portugees en Frans. Sodade (Saudade) is 'n term wat gereeld na melankoliese liedjies terugkeer. Haar werk is deur verskillende groot name in die DJ-wêreld gemeng, waaronder Carl Craig, Osunlade en Kerri Chandler, en sy het saamgewerk met bekende musikante soos Eleftheria Arvanitaki, Marisa Monte, Bonnie Raitt, Compay Segundo, Kassav' en Caetano Veloso.
In 2009 het sy 'n heeltemal nuwe CD (Nha sentimento) vrygestel, 'n album wat die swaarheid en ligtheid van haar stem kombineer met aansienlik meer Latyns- en samba-invloede as gewoonlik.
Miss Perfumado, Cesaria en Cabo Verde is bekende werke van haar. Haar bekendste liedjies is Sangue De Beirona, Tchintchirote en Sodade. Sedert 2005 het haar gesondheid agteruitgegaan en het sy 'n aantal operasies ondergaan. Dit het haar genoop om haar loopbaan einde September 2011 te beëindig. Op 17 Desember 2011 is Évora op 70-jarige ouderdom aan hartversaking oorlede.
Ter ere van Cesária Évora is die lughawe São Pedro op 8 Maart 2012 herdoop tot die Cesária Évora International Airport.
Diskografie
Albums:
Versamel- en lewendige-albums:
Voëleiland
Voëleiland kan na enige van die volgende eilande verwys:
Asbestopluma calyx
Asbestopluma calyx is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Asbestopluma en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Hentschel.
Modeltobie
Die Modeltobie (Canthigaster valentini) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika van die Rooisee tot by die Aliwal-bank. In Engels staan die vis bekend as die Model toby.
Voorkoms
Die vis is geel-wit met geel kolletjis aan die bokant en swart strepe oor die bokant. Die stertvin is geel. Die mannetjies het blou strepe wat vanaf die oë uitstraal. Die vis word 9 cm lank.
Habitat
Die vis leef in koraal- en rotsriwwe in water wat tot 32 m diep is. Hulle eet alge en bodemongewerweldes. Voortplanting word gedoen op die harembeginsel; 'n dominante mannetjie het 4 - 7 wyfies. Die slym op die vis se vel veroorsaak dat hy sleg smaak en roofvisse vermy die vis as gevolg daarvan.
Voëleiland-vuurtoring
Vuurtoringwagters is in Julie 1968 aan die Voëleiland-vuurtoring onttrek en die eiland word net elke ses weke besoek.
Barnard se klipbaber
Barnard se klipbaber (Austroglanis barnardi) is 'n varswatervis wat voorkom in die sytakke van die Olifantsrivierstelsel by Clanwilliam in die Wes-Kaap. In Engels staan die vis bekend as Barnard's rock catfish.
Voorkoms
Die vis se dorsale en pektorale vinne is rond. Die vis is lank met 'n plat en breë kop. Daar is drie pare baarde om die mond. Die vis is goudbruin met bruin vlekke op en word tot 128 mm lank.
Habitat
Die vis verkies om in 'n klipperige omgewing te leef in helder, vloeiende riviere.
Naaldblaarslangkoppie
Die Naaldblaarslangkoppie (Spatalla setacea) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Spatalla behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap waar dit van Slanghoek tot die Hottentots-Hollandberge voorkom.
Die struik groei regop en word slegs 1.0 m hoog en blom van Oktober tot Desember. Die plant vrek na 'n brand maar die sade oorleef. Die plant is tweeslagtig en bestuiwing vind deur die werking van insekte plaas. Twee maande nadat die plant geblom het, val die ryp sade op die grond waar dit deur miere versprei word. Die plant groei in veenagtige grond op suidelike helling op hoogtes van 900 - 1250 m.
In Engels staan die struik as die Needle-leaf spoon bekend.
Pous Eugenius I
Eugenius I was die 8ste teenpous asook die 75ste wettige pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Pontifikaat
Pous Eugenius I is al op 10 Augustus 654 as teenpous geïnstalleer onder dwang van keiser Constans II van Bisantium en die goewerneur Theodorus Calliopas. Hy het homself pas na die dood van Pous Martinus I as die wettige pous beskou.
Hy het hom kragtig verset teen die monotelitisme en die invloed van die keiser van Bisantium en sterf toe hy ook verban sou word soos sy voorganger Pous Martinus I.
Verering
Pous Eugenius word as heilige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk. Sy feesdag is op 2 Junie.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
Eli Louw
Eli Van der Merwe Louw (plaas Hou Hoek, Agter-Hantam, distrik Calvinia, 27 September 1927 – Worcester, 22 Maart 2016) was ’n Suid-Afrikaanse prokureur, afslaer, burgemeester van sy geboortedorp, minister van vervoer en tot 1994 Suid-Afrika se laaste wit speaker.
Herkoms en jeug
Louw het in Boesmanland grootgeword as die seun van ’n arm trekboer sonder ’n huis of ’n plaas. Die latere minister is in ’n tent langs die trekwa op die plaas Hou Hoek in die Agter-Hantam van Calvinia gebore. Sy pa, Nico, het sy name as Hendrik Jacobus geregistreer, die manlike weergawe van sy ma se name, Hendrika Jacoba. Omdat sy ma haar suster Bettie wou vernoem, is die seuntjie Anna Aletta Elizabeth gedoop, maar het sy noemnaam Eli geword, afgelei van Elizabeth. In sy standerdagtjaar het sy suster voorgestel hy behou die naam Eli, maar voeg sy ma se nooiensvan, Van der Merwe, daarby. Sy doop- en geregistreerde name is toe so verander.
Hy was die naasjongste van sewe kinders. Sy ouers het destyds weiveld by die plaaseienaar gehuur. Tydens die Groot Depressie en droogte van 1929 tot 1933 het sowat 80 persent van sy pa se kudde gevrek.
Hy is eers in 1935 skool toe op Loeriesfontein, sowat 100 km van waar sy gesin hulle bevind het. Die tog met ’n ysterbandkar getrek deur vier donkies het twee dae geduur. Op Loeriesfontein het hy ingewoon in die NG Kerk se koshuis vir behoeftige leerlinge. Hy en sy sibbes kon net vier maal per jaar met vakansies huis toe gaan.
Vroeë loopbaan
Louw het jare lank as familieprokureur en afslaer op Loeriesfontein gewerk en was later die dorp se burgemeester. Hy het in dié tyd ook met vee in die distrik geboer en het die politiek eers op 50-jarige ouderdom betree toe hy onbestrede tot Volksraadslid vir die kiesafdeling Namakwaland verkies is. Dié kiesfadeling het destyds ook die enklawe Walvisbaai ingesluit. In sy 16 jaar in die politiek het hy gevorder van agterbanker tot minister van vervoer as hy ook adjunkminister van finansies en minister van mannekrag.
Minister van vervoer
Terwyl hy minister van vervoerdienste was, het die Helderberg-lugramp plaasgevind, is rook op binnelandse vlugte van die Suid-Afrikaanse Lugdiens verbied, was hy betrokke by die ontwikkeling van die V&A Waterfront in Kaapstad, is die Hugenotetonnel by die Dutoitskloofpas geopen en het hy afsonderlike treine vir wit mense en ander rasse afgeskaf toe hy in die nag van 7 Junie 1988 stil-stil die apartheidsbordjies op voorstedelike treine in die Kaap laat verwyder het.
Sy lewensverhaal, Oor my pad, het in 2009 verskyn. Hy het dit geskryf en laat uitgee in samewerking met sy skoonseun prof. Attie Gerber, dosent in dokumentêre video en fotografie aan die Noordwes-Universiteit.
Afsterwe
Louw se vrou, Gezina, stigter van die Windpompmuseum op Loeriesfontein, is in November 2015 oorlede. Hulle het vier dogters, elf kleinkinders en drie agterkleinkinders gehad. Hy het die Saterdag voor sy dood ’n ligte beroerte gehad en is vier dae later oorlede in die Hooggelegen-aftreeoord op Worcester, waarheen hy en sy vrou enkele jare voor sy dood verhuis het nadat hulle al die jare op Loeriesfontein gewoon het. Hy is op 3 April 2016 uit die NG kerk Loeriesfontein begrawe.
Steve Zaragoza
Steve Zaragoza (gebore 9 Junie 1982) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Frankenstein, MD (2014), Nuclear Family (2016), en Dynamic Banter Theater (2018).
Alfa Romeo MiTo
Die Alfa Romeo MiTo (Tipe 955) is 'n driedeur luukse supermini wat amptelik bekendgestel is op 19 Junie 2008 te Castello Sforzesco in Milaan, Italië met 'n internasionale bekendstelling by die Britse motorskou in 2008. Die motor was beskikbaar in al Alfa se belangrikste markte in stadiums sedert Julie 2008.
Die driedeurluikrug beskik oor voorwielaandrywing en kompeteer met die MINI en die nuwer Audi A1. Die MiTo is ontwerp deur Centro Stile Alfa Romeo en is moontlik geïnspireer deur die 8C Competizione.
Die MiTo word op Fiat se kleinplatform gebou wat ook gebruik word vir die Fiat Grande Punto. Tussen 2008 en 2012 is sowat 200 000 Mito's gebou.
Sensus-aangewese plek
'n Sensus-aangewese plek ( Census-designated place, CDP) is 'n nedersetting in die Verenigde State wat nie amptelik geïnkorporeer is nie, maar deur die Amerikaanse Sensusburo (United States Census Bureau) uitsluitlik vir statistieke doeleindes gedefinieer word. CDPs word elke tien jaar, wanneer 'n sensus gehou word, as die statistieke teenstukke van geïnkorporeerde nedersettings soos cities, towns en villages afgebaken. CDPs is bewoonde gebiede of bevolkingskonsentrasies wat hul eie munisipale administrasie kort, maar in alle ander opsigte met geïnkorporeerde nedersettings ooreenkom.
So word CDPs net afgebaken om statistieke gegewens vir 'n bewoonde gebied in te samel wat deur middel van 'n pleknaam geïdentifiseer kan word, maar volgens die wette van die deelstaat, waarin hulle geleë is, nie amptelik geïnkorporeer is nie. Hulle sluit klein landelike gemeenskappe, sogenaamde colonias langs die grens met Meksiko, en nie-geïnkorporeerde vakansie- en aftreeoorde in. Aan die grense van 'n CDP word geen regtelike status toegeken nie. Hulle sal derhalwe nie altyd met dié grense ooreenkom wat deur 'n plaaslike gemeenskap met 'n bepaalde pleknaam verbind word nie.
Nogtans vereis die kriteria, wat vir die Amerikaanse Sensus van 2010 vasgestel is, dat die naam van 'n CDP deur die betrokke bewoners erken en in hulle daaglikse kommunikasie gebruik moet word. 'n Naam, wat uitsluitlik vir beplannings- of ander doeleindes ontwikkel is, mag dus nie gebruik word nie. Die grense van 'n CDP moet by voorkeur op die geografiese entiteit berus wat deur die betrokke bewoners met 'n spesifieke pleknaam verbind word.
Volgens die Amerikaanse Sensusburo word 'n sensus-aangewese plekke nie as geïnkorporeerde gebiede beskou nie. CDPs in Hawaii word dus slegs in sy bevolkingslyste ingesluit omdat daar in dié deelstaat geen geïnkorporeerde nedersettings bestaan nie. Daarnaas behels die census city lists vanaf 2007 die CDP van Arlington County in die deelstaat Virginië saam met geïnkorporeerde stede.
J.J. Serfonteinbrug
Die J.J. Serfonteinbrug oor die Oranjerivier is op die R717-pad, 27 km noord van Colesberg in die Noord-Kaap en 29 km suid van Philippolis in die Vrystaat. Dit is by, noordwes van Norvalspont en die Gariepdam en suidoos van die punt waar die Seekoeirivier in die Oranjerivier loop. Die brug is 395 m lank en van gewapende beton gebou.
Aloe immaculata
Die Aloe immaculata is 'n aalwyn wat inheems is aan Limpopo en kom in die Strydomberge voor. Dit het 'n voorkomsgebied van 590 km2. Die habitat is veilig.
Trisha Chetty
Trisha Chetty (gebore 26 Junie 1988, Durban), is 'n Suid-Afrikaanse krieketspeler. Sy het twee Toetse, en meer as 165 beperkte boulbeurtwedstryde vir Suid-Afrika gespeel sedert 2007. Aanvanklik het sy op nommer sewe of agt gekolf, maar is vinnig bevorder tot die toporde, en van die middel-2008 af open sy met die kolf.
Sy het saam met Shandre Fritz die rekord van 170 lopies opgestel vir die hoogste openingstelling ooit in die geskiedenis van vroue-T20I.
William Tolbert Jr
William Richard Tolbert, jr. (13 Mei, 1913 - 12 April, 1980) was president van Liberië vanaf 1971 tot 1980. Opgelei as staatsamptenaar, betree hy die huis van verteenwoordigers in 1943 vir die True Whig Party, toe die enigste wettige party in die land. Hy is verkies tot vise-president onder William Tubman in 1955 en dien in daardie posisie tot Tubman se dood in 1971.
Marc Cavell (akteur)
Marc Cavell (28 Junie 1939 – 29 Februarie 2004) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Man from the Alamo (1953), The Wild Angels (1966), Devil's Angels (1967), en Cool Hand Luke (1967).
William Tolbert Jr
Nadat hy president geword het met die dood van Tubman, het Tolbert 'n paar liberale hervormings begin en die skepping van 'n opposisieparty, die Progressiewe Alliansie van Liberië, toegelaat, die eerste opposisie in 125 jaar van Liberië se onafhanklikheid. Alhoewel sy regering herkies is in 1975, is hy skerp gekritiseer oor die ekonomiese ongelykheid tussen verskillende sektore van die bevolking, veral die Amerikaans-Liberiërs wat die land sedert die onafhanklikheid oorheers het, en die verskillende inheemse etniese groepe wat die meerderheid van die bevolking uitmaak.
Simba
Simba is die leeupersonage en hoofkarakter uit een van Disney se bekendste tekenprent-rolprent trilogie, Die Leeukoning (Engels: The Lion King). Hy is die seun van Mufasa en Sarabi, broerskind van Scar, lewensmaat van Nala en vader van Kiara. Sy naam beteken "leeu" in Swahili. Hy beskik oor 'n goue pels en, sodra hy volwassenheid bereik, het hy rooi maanhare.
William Tolbert Jr
Die spanning is in Liberië gedurende April 1979 op die spits gedryf, toe honderde betogers deur die strate van die hoofstad, Monrovia, optrek en betoog het teen die skerp styging in die prys van rys. Tolbert beveel dat sy troepe op die betogers moet skiet, en ongeveer sewentig mense is dood. Ondanks pogings om orde te herstel, het onluste in die hele Liberië ontstaan, en pogings om die opposisie te vernietig deur sy leiers in hegtenis te neem, het misluk.
Op 12 April 1980 word Tolbert omvergewerp en vermoor in 'n staatsgreep onder leiding van Samuel Doe, 'n etniese Krahn. Met sy dood het die Amerikaans-Liberiese oorheersing van die land tot 'n einde gekom. Later, na die staatsgreep, het Samuel Doe 'n militêre diktatorskap ingestel deur 'n groot deel van Tolbert se kabinet summier uit te voer. Ironies genoeg is Doe in September 1990 vermoor.
Simba
Die Leeukoning (The Lion King)
Soos Simba groter word, verander hy in 'n lewendige, weerbarstige en soms selfs 'n verwaande jong welpie, wat glo dat koningskap beteken dat hy van soggens tot saans kan hiet en gebied soos hy luskry. Deur die welpie se naïewe geaardheid tot sy voordeel aan te wend, vertel sy konkelende oom Scar hom van die Olifantbegraafplaas. Hoewel hy vir Simba aanraai om nie soontoe te gaan nie, weet hy verseker dat die jong welpie uit pure nuuskierigheid juis daar 'n draai sal wil gaan maak. Nie net kies Simba self koers daarheen nie, maar neem ook sy beste maat, Nala, saam met hom. Simba en Nala beraam 'n plan om van Zazu, hul neushoringvoël oppasser, ontslae te raak, wat regdeur 'n musiekblyspel uitgevoer word.
Sodra hulle die begraafplaas bereik, word hulle deur drie gevlekte hiënas, Shenzi, Banzai en Ed, wie eintlik Scar se dienaars is, aangekeer. Mufasa snel die twee welpe te hulp nadat hy deur Zazu van hul verknorsing ingelig is. Mufasa is baie teleurgesteld in Simba, maar besluit daarteen om hom te bestraf. In plaas daarvan leer hy hom van al die groot konings uit die verlede wat bo by die sterre geleë is, wat altyd 'n ogie oor die jong prins hou.
Die volgende dag laat Scar Simba alleen in 'n v-vallei agterbly, deur hom wys te maak dat sy vader 'n ‘reuse verrassing’ het wat oppad is, en dat hy daarvoor moet wag. Scar beveel dan vir Shenzi, Banzai en Ed om 'n wildebeesstormloop op die been te bring. Mufasa red Simba uit die stormloop, maar toe hy homself probeer red, word die koning deur sy broer tussen die wildebeeste ingegooi, en vertrap.
Weereens word Simba deur sy oom 'n gat in die kop gepraat, dié keer om te glo dat hy vir sy eie pa se dood verantwoordelik is en daarvoor landuit moet vlug. Emosioneel verpletter en te weerloos om nugter oor die saak dink, kies die hoofkarakter die hasepad. Om doodseker te maak dat Simba nooit as opvolger van die troon sal dien nie, stuur Scar sy hiënas agterna om hom te vermoor. Simba ontsnap 'n strook doringbosse in en hardloop die woestyn in. Die hiënas, afgeskrik deur die doringbosse, reken dat dit onnodig is om Simba verder agterna te sit, siende dat die kanse goed lyk dat hy in die woestyn sal omkom.
Simba val weens hitteuitputting bewusteloos in die woestyn neer. Aasvoëls kolk en vergader rondom Simba, maar word deur Timon en Pumbaa ('n meerkat en vlakvark onderskeidelik) verjaag. Hulle beveilig en neem hom na hul oerwoudtuiste. Waar hulle aanklank vind by die gedagte van 'n roofdier wat hulle eendag kan beskerm, stel hulle Simba aan 'n insekte-dieet voor, wat hy glad nie te versmaai vind nie. Simba bereik wasdom terwyl hy in die oerwoud woonagtig is. Hy leef tussen drie tot vyf jaar volgens die Hakuna Matata (‘Geen Bekommernisse, Geen Probleme!’)-leuse, hoewel hy sy pakkie innige selfbeskuldiging steeds met hom saamdra.
Die ommekeer ontstaan toe Nala, wat 'n gewelddadige jong leeuin geword het, in sy lewe weer opdaag. Die ou vriendskapsband tussen Simba en Nala vorder tot 'n liefdesverhouding. Sy vertel hom van Scar se verwoestende dwingelandy wat oor Leeuland woed en probeer Simba oorreed om terug te keer as die regmatige koning. Simba weier om hulp aan haar te verleen of om enige rede vir sy besluit te verstrek.Hy hardloop die grasveld in om hul rusie te beëindig, met Nala wat ontsteld en verward agterbly.
'n Onbepaalde tydperk later, wanneer Leeuland weer tot sy volle prag herstel is, vergader die diere weereens om Leeurots, waar Rafiki vir Simba en Nala se pasgebore welpie hoog oplig, om sodoende die lewensiklus te laat voortgaan.
Die Leeukoning II: Simba se Trop (The Lion King II: Simba’s Pride)
In hierdie rolprent het Simba 'n dogter, genaamd Kiara. Op 'n dag gee Simba toe dat Kiara op haar eie mag speel, maar stel Timon en Pumbaa aan om haar te bewaak. Timon en Pumbaa raak in 'n stryery oor goggas betrokke, en Kiara benut die kans om ongesiens weg te glip. Sy loop oor na die verbode Uitland, waar sy Kovu ontmoet – hy is 'n Uitlander-welpie wie se trop weens hul trouheid aan Scar uit Leeuland verban is. Die twee welpies speel aan-aan totdat Simba tussenbeide tree om Kovu se ma, Zira, wie vir Kiara en Kovu die heeltyd onderlangs dopgehou het, te konfronteer. Ná die partye uit mekaar loop, praat Simba alleen met Kiara en verduidelik aan haar dat hy en sy “een is”.
As volwassene vra sy haar vader of sy op eie houtjie haar eerste jagtog kan deurvoer. Simba bly egter bekommerd oor haar en stuur Timon en Pumbaa agterna om haar op te pas, ten spyte van Nala se maning om hul dogter haar sin te gee. Toe Kiara agterkom dat Timon en Pumbaa op haar spioeneer, hardloop sy weg, net om vasgekeer te word deur 'n veldbrand wat deur die Uitlanders (Nuka en Vitani, (half)broer en suster van Kovu) gestig is. Kiara raak doodsangsbevange, stik weens rookinaseming en val flou neer. Kovu red haar lewe. Aanvanklik wou Simba vir Kovu wegstuur, maar Nala bearbei hom om Kovu as deel van die Leeulandtrop te aanvaar.
Dieselfde aand nog kry Simba 'n nagmerrie: hy probeer sy vader, Mufasa, van sy dood te red, maar word verhinder deur Scar, wat tot Kovu vervorm. Simba is onbewus daarvan dat Kovu deur Zira opgelei is om sy trop in te sypel, om hom sodoende op die geskikte tyd te vermoor. Simba begin geleidelik vir Kovu vertrou, terwyl Kiara en Kovu smoorverlief op mekaar raak. Kort voor lank weet Kovu nie meer of sy lojaliteit by Leeuland of Uitland lê nie.
Na 'n paar dae, nooi Simba Kovu saam met hom vir 'n wandel; Scar se ware verhaal word aan Kovu oorvertel. Zira en die Uitlanders omsingel vir Kovu en Simba tydens hul staptog, wat onmiddellik Simba se wantroue in Kovu laat herontvlam. Kovu probeer aan Simba verduidelik dat hy geensins iets met die aanval te make het nie en probeer selfs Simba beskerm, maar word deur Vitani platgeslaan. Simba word beseer en klim teen 'n damwal van boomstompe op, wat veroorsaak dat 'n paar houtstompe loswikkel en op Nuka afrol. Kovu word van Nuka se dood beskuldig en moet in skaamte na Leeuland toe vlug.
Op die oomblik wanneer Simba die grot binnekom en uitvind dat sy dogter soek is, bring Zazu die noodberig dat die Uitlanders oorlog verklaar het. Simba, die leeuinne, Timon en Pumbaa maak vir die geveg gereed. Na die langdurige veldslag sê Simba en Zira vir mekaar reguit, en finaal, die stryd aan. Kiara en Kovu tree tussenbeide en beëindig die oorlog, deur beide partye te oorreed dat hulle “een is”. Zira verwerp die stelling. Noudat die Uitlanders sien wie en wat Zira werklik is, begeef hulle haar geheel en al en sluit by Simba se trop aan. 'n Heftige Zira probeer Simba bespring, maar word deur Kiara gedwarsboom. Die twee leeuwyfies tol 'n digby kloof binne, wat weens die gebreekte boomstompdam gevul is met malende vloedwater. Ten spyte van Kiara se bystandverlening, bly Zira hardkoppig, gly en val na benede in die vol rivier. Na Simba en Kiara weer veilig by die ander is, erken Simba die fout wat hy begaan het en aanvaar vir Kovu en die Uitlanders as deel van sy trop. Die twee verenigde trop leeus keer terug na Leeurots, waar Kiara en Kovu in die eg tree. Ter viering hiervan, stap Kovu, Kiara, Simba en Nala die voorgebergte op en brul oor die koninkryk uit.