cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carolus Linnaeus
Destyds was dit ŉ radikaal nuwe konsep. Hierdie publikasie het aan Linnaeus bekendheid en status besorg, en op 23-jarige ouderdom is hy as lektor in Plantkunde aan die Universiteit van Uppsala aangestel. Die betrekking het Linnaeus in die geleentheid gestel om intensief met sy studie van plante voort te gaan, maar dit het sy mediese studie in die wiele gery.
Hy het begin met die ontwikkeling van 'n bevredigende klassifikasiesisteem, wat al die bestaande stelsels moes vervang. Daarby het hy die bou van die blomkroon, stampers en meeldrade nog verder beskryf. Gedurende 1732 het Linnaeus ŉ studiereis deur Lapland onderneem. Na aanleiding van sy navorsing gedurende die reis het hy die boek Flora Lapponica geskryf. In 1734 het hy sy toekomstige bruid, Sara-Lisa Moraea, ontmoet.
Haar vader het egter daarop aangedring dat Linnaeus eers sy mediese studie voltooi. Gevolglik het hy in 1735 na Hardewijk in Nederland vertrek, omdat akademiese kwalifikasies daar baie maklik verkry kon word. Hoewel sy studies voorkeur geniet het, het die botaniese tuine van Amsterdam en Leiden gou sy aandag getrek. Omdat Nederland in daardie tyd 'n sterk handelsmoondheid was, het voorbeelde van talle eksotiese plante in hierdie tuine beland.
326
Die jaar 326 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 26ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Carolus Linnaeus
Hier het hy die eerste keer met plante afkomstig van Suider-Afrika te doen gekry. Aanvanklik het Linnaeus as die assistent van prof. Johannes Burman gewerk, maar later het hy die persoonlike lyfarts van die skatryk bankier George Clifford geword. Die meeste van sy tyd is egter deur Clifford se herbarium, asook die versameling van tropiese en subtropiese plante in beslag geneem. Hy het egter genoeg tyd gehad om die boeke Systema naturae (1735; sy beroemdste werk), Fundamenta botanica (1736), Critica botanica (1737) en Hortus cliffortianus (1737) te voltooi.
Gedurende hierdie tydperk het hy ŉ aanbod om na die Kaap die Goeie Hoop te gaan om plante te versamel, van die hand gewys. Met hierdie geskrifte het Linnaeus groot beroemdheid verwerf wat aan hom talle aanbiedinge van oorsese reise besorg het. Hy het die aanbiedinge egter van die hand gewys, aangesien hy bang was dat hy Sara-Lisa deur 'n lang afwesigheid kon verloor. Linnaeus het na Swede teruggekeer, maar het op pad terug eers Parys aangedoen om die Jardin des Plantes te besoek.
In Stockholm het hy hom as dokter gevestig en is 'n rukkie daarna getroud. In 1742 het hy 'n professoraat aan die Universiteit van Uppsala aanvaar. Onder sy leiding het die plantkunde departement 'n bloeityd beleef. Hy het onder andere die botaniese tuin gereorganiseer, plantversamelings uitgebrei en sy studente op studiereise gestuur om verdere voorbeelde van plante en diere te versamel. Linnaeus se studente het na Noord-Amerika, Japan, Venezuela, Spanje, die destydse Palestina en Egipte gereis, en hy het self 'n aantal kort reise onderneem.
Hy het noue kontak met van sy studente aan die Kaap die Goeie Hoop gehad. Onder Linnaeus se leiding het een van sy studente, C.H. Wännman, 502 Kaapse plante beskryf, en ŉ ander, J. Printz, 107 Kaapse plante. Ongeveer 107 Kaapse plante is deur Linnaeus self beskryf. Van sy ander studente het die grondslag vir die tegniese name en die sistematisering van die Suid-Afrikaanse plante gelê. Ryk Tulbagh het 'n uitgebreide korrespondensie met Linnaeus gehad en ook talle voorbeelde van plante aan hom gestuur.
As blyk van vriendskap het Linnaeus die knoflok, genus Tulbaghia, en die bruin bergskoenlapper, Meneris tulbaghia, na Tulbagh vernoem. In 1762 is Linnaeus tot die adelstand verhef en het hy as ridder Carl von Linné bekend gestaan. Hy was na 'n beroerteaanval in 1774 gedeeltelik verlam en het op 10 Januarie 1778 in Uppsala gesterf. AI sy briewe, versamelings en sy biblioteek is na Londen gebring, waar dit in die besit van die Linnean Society gekom het. Sy botaniese tuin in Uppsala bestaan vandag nog, terwyl sy woning as museum ingerig is.
330
Die jaar 330 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 30ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Carolus Linnaeus
Betekenis van sy werk
Linnaeus het in 1735 in sy Systema naturae al die dier- en plantsoorte wat toe aan Europese wetenskaplikes bekend was, volgens 'n formele sisteem georden. Sy klassifikasiemetode, gegrond op die bou van voortplantingsorgane, kan teruggevoer word tot die leerstellings van Aristoteles. Hy het alle organismes volgens 'n viertrappige, hiërargiese sisteem geklassifiseer. Spesies is verenig in genera, genera in ordes, en ordes op hulle beurt verenig in klasse.
John Ireland (akteur)
John Ireland (30 Januarie 1914 – 21 Maart 1992) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Red River (1948), I Shot Jesse James (1949), All the King's Men (1949), en Spartacus (1960).
Carolus Linnaeus
Betekenis van sy werk
Elke dier- en plantsoort het 'n twaalfwoordige beskrywing (polinomie) gekry, asook 'n naam wat uit twee woorde bestaan het. Die eerste woord dui die genus van die organisme aan, terwyl die tweede die spesie aandui. Hierdie metode van benaming word binêre nomenklatuur genoem en was die eerste aanneemlike metode vir die beskrywing van organismes. Hiermee het hy orde geskep in die verwarring wat daar destyds oor die benoeming van organismes bestaan het.
Aanvanklik het Linnaeus ook geprobeer om, volgens die Aristoteliaanse metode, diere volgens die bou van hul geslagsorgane te klassifiseer. Dit het die indruk laat ontstaan dat sy geskrifte 'n perverse belangstelling in geslagsorgane toon. Sy beskrywings het soms groot weerstand gewek, wat meegebring het dat die Rooms-Katolieke Kerk sy werke in 'n stadium in die indeks van verbode boeke ingesluit het.
Reise en studies
In 1730 is Liannaeus as lektor in die plantkunde aan die universiteit van Uppsala aangestel en twee jaar later is hy deur die universiteit op 'n studietoer na Lapland in Noord-Skandinawië gestuur om die flora daar te gaan bestudeer. Hy het kitsroem verkry deur die verslag wat hy na sy terugkoms geskryf het.
Bydrae
Die Engelse natuurkenner John Ray is in 1705 oorlede. Sy lewe lank het hy probeer om 'n sisteem te skep om die terminologie (benaming) van plante en diere minder verwarrend te maak. Hy het kort beskrywings van die spesie in Latyn gegee. Die probleem was egter dat die beskrywing selde minder as twintig woorde lank was. Om so 'n lang sin te moet herhaal elke keer as jy 'n spesie wil benoem was sielsuitputtend. Die probleem is eindelik deur Carolus Linnaues opgelos.
Sy bekende boek wat in 1735 in Nederland gepubliseer is, was 'n groot deurbraak. Die Systema Naturae is telkemale hersien en het uiteindelik tien uitgawes gehad. Dit word as sy belangrikste werk beskou.
Sonder die werk van Linnaeus sou die vordering op die gebied van die plant- en dierkunde waarskynlik 'n honderd jaar vertraag gewees het.
Carolus Linnaeus, of Carl von Linné, is 10 Januarie 1778 op 71 jarige ouderdom in Uppsala oorlede. Hy is met die volle eerbewys wat die groot heer toekom in die katedraal van die stad begrawe.
325
Die jaar 325 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 25ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Gebeure
• Mei – Die Geloofsbelydenis van Nicea word uitgereik tydens die eerste sinode van die Christelike kerk, gehou in Nicea.
Leucandra echinata
Leucandra echinata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1877 deur Schuffner.
Leucandra dwarkaensis
Leucandra dwarkaensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Dendy.
SV Dessau 05
SV Dessau 05 is 'n Duitse sokkerklub uit Dessau in die deelstaat Sakse-Anhalt.
Geskiedenis voor die skeiding van Duitsland
De klub is in Julie 1905 gestig as FC Adler en het in Oktober van dieselfde jaar met 'n kerklike jeuggroep, Jugendvereins zu St. Johannis, saamgesmelt en so Dessauer FC geword. Na die Eerste Wêreldoorlog het die klub by Sportlichen Vereinigung BAMAG Dessau aangesluit om VfR Dessau 1905 te vorm. Twee jaar later het die klub met SpVgg Dessau saamgesmelt om SV Dessau 05 te vorm.
Na die reorganisasie van die Duitse kompetisie in 1933 onder impuls van die Derde Ryk het die klub in die Gauliga Mitte gespeel en was daar een van die sterkste spanne. Van 1937 tot 1939 was die klub 3 keer in 'n ry die kampioen en van 1942 tot 1944 weer drie keer in 'n ry. In die eindronde om die Duitse kampioenskap is Dessau egter elke slag vroeg uitgeskakel en uit die 6 pogings is die eerste rondte slegs een keer oorleef. Die klub het in 1942 die kwarteindronde van die Tschammerpokal gehaal.
Geskiedenis na die Tweede Wêreldoorlog
Na die Tweede Wêreldoorlog is omtrent alle Duitse klubs ontbind en Dessau is aan die einde van 1945 weer herstig as Blau-Weiß Dessau. Soos gebruiklik in Oos-Duitsland is die klub se naam gereeld verander: Sport-Union Dessau (1947), SG Dessau-Nord (1948), BSG Waggonbau Dessau (1949), BSG Waggonfabrik Dessau (Augustus 1949) en BSG Motor Dessau (Februarie 1950).
In 1989 is die klub se naam weer verander na SV Waggonbau Dessau en op 22 April 1995 het die klub weer sy tradisionele naam SV Dessau 05 aangeneem.
Stadion
Dessau se tradisionele tuisveld is Schillerpark in Dessau waar die meeste van hulle wedstryde gespeel word. Groot wedstryde word egter in die Paul Greifzu-stadion gespeel. Die Paul Greifzu-stadion is die grootste stadion in die stad en was voorheen die tuisveld van die ontbinde FC Anhalt Dessau.
George Lincoln Rockwell
George Lincoln Rockwell (* 9 Maart 1918 – † 25 Augustus 1967) was die stigter en leier van die Amerikaanse Nazi-party en moontlik een van die mees berugte Amerikaanse neo-Nazi-leiers.
Vroeë lewe
Rockwell is gebore in Bloomington, Illinois met sy pa (George Lovejoy Rockwell) van Engels–Skotse herkoms en sy ma (Claire Schade Rockwell) van Duits–Franse herkoms. Rockwell word groot met geskeide ouers, beide was bekende vaudeville komediante en akteurs, van wie hy sy vaardighede vir openbare redevoering en die hantering van skares aangeleer het. Hy studeer aan die Hebron-akademie in Lewiston, Maine. Nadat hy sy studies gestaak het aan die Brown-universiteit, sluit hy aan by die Amerikaanse Vloot waar hy tydens die Tweede Wêreldoorlog gedien het.
Politiek
Rockwell het na radiouitsendings van Joseph McCarthy geluister en het Douglas MacArthur se nominasie as die Republikeinse kandidaat vir President van die Verenigde State gesteun. Hy woon 'n Gerald L.K. Smith-byeenkoms by en lees die Common Sense-koerant waardeur hy kennis maak met die sogenaamde Joodse vraagstuk. Hy lees Mein Kampf en word daarna 'n ondersteuner van die Nasionale Sosialistiese ideologie. In 1952 word hy verplaas na die Amerikaanse vlootlugmagbasis in Keflavik, Ysland, waar hy sy tweede eggenote ontmoet (Thora Hallgrimson), en bring sy wittebroodsdae deur te Berchtesgaden. Op 8 Maart 1959 stig hy die Amerikaanse Naziparty. Hy was onder andere dié party se goewerneurskapskandidaat vir Virginië in 1965.
George Rockwell het ook gepoog om 'n konserwatiewe koerant te stig met die doel om die wat hy noem "versplinterde en strydende regsgesindes in 'n samehangende en effektiewe organisasie" saam te snoer.
Sluipmoord
Om 12:20 n.m. op 25 Augustus 1967 word Rockwell met twee skote doodgeskiet in Washington D.C.. Kort na die skote word die nege-en–twintigjarige John Patler gearresteer en aangekla vir Rockwell se moord. Patler wat sy naam wettiglik verander het van John C. Patsalos, was 'n voormalige leier van die Amerikaanse Naziparty en Rockwell se redakteur van die party se nuusbrief "The Stormtrooper". Hy het meeste van die artikels in die nuusbrief self geskryf. Sommige individue het selfs Patler beskou as die medestigter van dié party saam met Rockwell. In die eerste uitgawe van Rockwell se outobiografie "This Time the World" verskyn 'n foto van Patler met 'n partyvlag; wat in latere uitgawes uitgelaat is.
Na die moord het Matt Koehl verslaggewers ingelig dat Patler in April 1967 omrede sy "Bolsjewistiese neigings" uit die party geskop is. Die hoofbeskuldiging teen hom was dat hy Marxistiese propaganda in die nuusbrief "The Stormtrooper" ingesluit het.
Verskeie indiwidue het van Rockwell se party weggebreek om "The White Party" te vorm slegs enkele maande voor die sluipmoord. Dié indiwidue het volgehou dat Patler onskuldig is. In Desember 1967 word John Patler gevonnis tot 20 jaar tronkstraf vir die moord op George Lincoln Rockwell.
Rockwell se begrafnis is op 30 Augustus 1967 gehou, maar die Pentagon het sy teraardebestelling in die Nasionale Begraafplaas Culpepper verbied omdat sy volgelinge nie hulle swastika gebosseleerde armbande wou afhaal voor hul die bergraafplaas betree het nie. Sy oorskot is teruggeneem na die hoofkantoor van die Amerikaanse Naziparty in Arlington waar hy veras is tydens 'n geheime Nazibegrafnis op 31 Augustus 1967.
Padkloofpas
Padkloofpas is 'n bergpas op 'n grondpad suid van Witsand in die Kalahari en noordoos van Groblershoop. Die pas bereik 'n hoogte van 1 160m bo seespieël en 'n helling van 1:9.
Billy Preston
Billy Preston is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Beautiful Girls (1996), Blues Brothers 2000 (1998), Rush Hour 2 (2001), en Baby Driver (2017).
Tawwe Tienies
Tawwe Tienies is 'n Afrikaanse rolprent wat in 1984 uitgereik is. Bles Bridges sing die temaliedjie.
Kwark (suiwelproduk)
Kwark is 'n soort heel vars kaas wat van aangesuurde gepasteuriseerde melk vervaardig word. Dit is 'n voorproduk van die hardekaasvervaardiging wat nog ontwater moet word voordat dit as kaas ryp kan word. Kwark is veral in Sentraal- en Oos-Europa 'n gewilde suiwelproduk wat onder meer as nagereg geniet of vir soet en pikante geregte gebruik word.
Tawwe Tienies
Genre
Die rolprent is 'n komedie.
Kwark (suiwelproduk)
Dit moenie met maas- of roomkaas verwar word nie.
Tawwe Tienies
Storielyn
'n Lagmyn ontplof as twee van Suid-Afrika se gewildste sterre, Marie Pentz en Jacques Loots (by miljoene bekend as Mietie en Genis in TV se Koöperasiestories) besluit om hulle eie tuiswag te stig. Koes terroriste, hier kom die wenspan.
Kwark (suiwelproduk)
Etimologie en geskiedenis
Die term "kwark" (Duits Quark) is in die Laat-Middelhoogduitse taalperiode as twarc, quarc en zwarg uit die Nedersorbiese Slawiese taal ontleen waar dit as twarog bekend staan (vergelyk Pools twaróg, Russies tworog en Tsjeggies tvaroh). Die vroegste Middelduitse bronne dateer uit die 14de eeu. Die Hongaarse túró is eweneens uit die Slawiese taalgebied oorgeneem.
Die Romeinse skrywer Tacitus noem 'n soort gefermenteerde melk (Latyns lac concretum) as deel van die Germaanse voeding. Dit is tans nie duidelik of lac concretum kwark, dikmelk of 'n ander soort vars kaas was nie.
Pierre de Charmoy
Pierre de Charmoy is 'n Suid-Afrikaanse sanger en akteur. Hy het een van die hoofrolle in die rolprent Tawwe Tienies vertolk.
Virginia Gardner
Virginia Gardner (gebore 18 April 1995) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Project Almanac (2015), Tell Me How I Die (2016), en Halloween (2018), en in die televisiereeks Runaways (2017).
Grasveldgeletjie
'n Grasveldgeletjie (of small grass yellow en broad-bordered grass yellow soos dit in Engels bekend staan), is 'n vlinder, Eurema brigitta, en behoort tot die familie van Witjie-skoenlappers (Pieridae).
Voorkoms
Vlerkspan: ongeveer 40 mm. Die Grasveldgeletjies is redelike klein skoenlappers, gekenmerk deur hul heldergeel vlerke en hul gewoonte om in groepe op kolle klam sand bymekaar te kom. Die onderkant van die vlerke is geel met yl bruin merke, en 'n roeskleurige rand. Die ruspe van hierdie spesie is groen, met 'n donkerder groen lyn op die rug en 'n witterige lyn langs elke kant, en word 3 cm lank.
Verspreiding
Hierdie spesie kom algemeen voor in die Afrotropiese gebied en groot dele van Asië. Dit is al in feitlik alle Afrika-lande aangeteken, insluitend die meeste van die eilande, en het die vermoë om te migreer. Dit kom ook voor in Arabië en Australië. In Tanzanië, is dit gedokumenteer vanaf seevlak tot 2400 m bo seevlak.
Habitat
Volop in savanne en grasveld, oop kolle in woude, versteurde grashabitatte, plaasveld en langs paaie in woude. Albei geslagte besoek blomme en manetjies besoek modderplasse. Soms kom hulle in groepe voor op klam sand of nat herbivoormis. Gasheerplante vir larwes sluit Hypericum aethiopicu, Chamaecrista mimosoides, Sennaspesies, Sesbaniaspesies, Albiziaspesies, Acaciaspesies, en Tephrosiaspesies in.
Elsa Fourie
Elsa Fourie is 'n Suid-Afrikaanse aktrise. Sy het een van die hoofrolle in die rolprent Tawwe Tienies vertolk.
Jean-Claude Van Damme
Jean-Claude Camille François Van Varenberg (gebore 18 Oktober 1960), beter beken as Jean-Claude Van Damme is 'n Belgiese akteur en vervaardiger, bekend vir sy aksiefilms.
Na sy vegkunsloopbaan het Van Damme 'n filmloopbaan begin. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Bloodsport (1988), Kickboxer (1989-2018), Cyborg (1989), Lionheart (1990), Double Impact (1991), Universal Soldier (1992-2012), Nowhere to Run (1993), Hard Target (1993), Timecop (1994), Sudden Death (1995), The Quest (1996), Inferno (1999), Replicant (2001), In Hell (2003), Until Death (2007), JCVD (2008), The Expendables 2 (2012), Dragon Eyes (2012), Kung Fu Panda 2, en Kung Fu Panda 3 (2011-2016).
Jèrriais
Jèrriais (Frans: jersiais of soms ook français normand de Jersey) is die Normandiese dialek, wat op die Kanaaleiland Jersey nog steeds as omgangstaal gepraat word.
Die eilandtaal word deur die regering van Jersey amptelik erken, alhoewel dit tans nie as amptelike taal dien nie. Daarnaas erken ook die Britannies-Ierse Raad Jèrriais as een van die streektale van Britse eilande, naas die taal van die Kanaaleiland Guernsey, Iers-Gaelies, Wallies, Skots-Gaelies, Skots, Ulster-Skots, Manx en Kornies.
Die Jèrriais-klasse op Jersey se skole kan op vrywillige basis bygewoon word.
Elemente van Jersey se inheemse Normandiese taal is in die eiland se plek- en straatname te vinde. Die museums, lughawe, seehawens en sommige parogieë gebruik twee- of drietalige borde en kennisgewings.
Volgens die sensus van die jaar 2001 praat 2 874 inwoners of twee persent van die totale bevolking Jèrriais as huistaal of maak soms van die taal gebruik. Tot by 15 persent van die bevolking kan gesprekke in Jèrriais min of meer volg. Vir die eerste keer is in 2001 'n toenemende gebruik van die taal by kinders en jongmense vasgestel.
Taalgeskiedenis
duimnael|Hierdie versameling kortverhale het in 1890 verskyn Alhoewel Jèrriais vandag 'n minderheidstaal is, bly dit tot in die 19de eeu die omgangstaal van die grootste deel van die bevolking, en selfs in die tyd voor die Tweede Wêreldoorlog verstaan sowat die helfte van Jersey se inwoners die inheemse taal.
Met die uitsondering van 'n aantal gunstelingtekste beskik die taalgemeenskap van Jersey nog nie oor 'n Bybelvertaling nie, aangesien Frans steeds as die kerktaal gebruik is. Op die platteland is preke soms in Jèrriais gehou of verduidelik.
Geleerde kringe word in die 19de eeu bewus van die verval van Jèrriais. Louis Lucien Bonaparte is onder die buitelandse taalkundiges, wat Jersey besoek en in die taal en sy literêre lewe belang stel. Ook Victor Hugo vind die taal tydens sy ballingskap op Jersey belangwekkend en tel sommige skrywers onder sy bekendes en ondersteuners.
Die gesag en invloed van Sir Robert Pipon Marett versterk die beweging wat hom vir 'n standaardisering van die spelling op die grondslag van die Franse ortografie beywer – 'n neiging wat ook deur die Normandiese literêre herlewing op die nabygeleë skiereiland Cotentin gesteun word. Normandiese skrywers op die vasteland neem die digters van Jersey en Guernsey as 'n voorbeeld en begin hulle eie literêre werke uitgee.
Franz Schubert
Franz Schubert (31 Januarie 1797 – 19 November 1828) was 'n Oostenrykse komponis. Hy het nege simfonieë, klavier- en kamermusiek en meer as 600 liedere gekomponeer. Schubert is in Himmelpfortgrund naby Wene gebore.
Franz Schubert was een van die belangrikste komponiste aan die begin van die Romantiese tydperk. Hy het 'n buitengewoon groot aantal werke gekomponeer, waaronder simfonieë, kamermusiek, klaviermusiek en nagenoeg 600 kunsliedere.
Jèrriais
Taalgeskiedenis
Met die toenemende verengelsing in die 20ste eeu is stappe gedoen om die inheemse taal te bewaar. Verenigings het maatreëls getref; manuskripte met glossariums uit die 19de eeu uit die werk van Philippe Langlois, A. A. Le Gros en Thomas Gaudin is hersien en uitgebrei, en in 1924 deur die Société Jersiaise onder die titel "Glossaire du Patois Jersiais" uitgegee.
Gesin
'n Gesin is 'n groep mense wat bestaan uit 'n ouerpaar, hulle kinders en dié se eggenote/s en/of lewensmaats. Dit verskil van 'n familie.
Jèrriais
Taalgeskiedenis
'n Kwartaallikse tydskrif verskyn min of meer gereeld vanaf die jaar 1952, 'n omvangryke Jèrriais-Franse woordeboek is deur Frank Le Maistre saamgestel en verskyn in 1966; 'n Engels-Jèrriaise woordelys word in 1972 saamgestel; 'n grammatika word in 1985 gepubliseer. Daarnaas is oudiokassette, brosjures en ander materiaal vrygestel.
Dat George d'la Forge die taal in die Noord-Amerikaanse diaspora bly handhaaf, is nie verbasend nie.
'n Groot aantal inwoners van Jersey raak by die ekonomiese ontwikkeling en ontginning betrokke, wat ook deur die Amerikaanse deelstaat New Jersey se naam aangedui word. Die meeste bedrywighede ontwikkel op die gebied van die vissery; vissers van Jersey doen gereeld die hawens van die Gaspé-skiereiland in die Kanadese provinsie Québec aan, en baie maatskappye van Gaspé se visbedryf is aan die begin van die 20ste eeu nog deur ondernemings beheer, wat hulle hoofkwartiere op Jersey het en ook mannekrag van Jersey in diens neem. Die saketaal van die visbedryf is in daardie tyd Jèrriais, en volgens sommige berigte word Jèrriais nog in die sestigerjare op die Gaspé-skiereiland gebesig.
Die gebruik van Jèrriais raak ook tydens die Duitse besetting van die Kanaaleilande in die Tweede Wêreldoorlog gewild. Die inheemse bevolking praat Jèrriais met mekaar sodat nóg die Duitse besetters nóg hulle Franse tolke die gesprekke kan verstaan. Desondanks versterk die sosiale en ekonomiese omwenteling in verband met die oorlog die Engelse invloed ná die bevryding dramaties.
Daar word aangeneem dat die laaste eentalige sprekers van Jèrriais in die vyftigerjare oorlede is.
Bekende sprekers van Jérriais sluit die skryweres Lillie Langtry en die Pre-Raphaelitiese skilder John Everett Millais in.
Franz Schubert
Op die gebied van die kunslied was Schubert 'n vernuwer, onder meer omdat hy teks en musiek in nouer verband gebring het. Franz Peter Schubert is op 31 Januarie 1797 digby Wenen gebore. Hy het sy eerste musieklesse ontvang by sy vader, wat ŉ onderwyser met sy eie skool in Wenen was. Schubert het viool-, klavier-, orrel- en sanglesse by die dorporrelis geneem.
Omdat die jong Schubert goed kon sing, is hy in 1808 as koorknaap toegelaat tot die Weense Hofkapel en die kosskool vir nie-adellikes in Wenen, waar hy onder meer van die komponis Salieri onderrig ontvang het. Schubert het die viool in die studenteorkes bespeel en af en toe ook die orkes gedirigeer. Sodoende het hy vroeg met die werke van die Weense meesters Haydn en Mozart vertroud geraak.
In hierdie tyd het hy ook self begin komponeer: klavierwerke, 'n aantal ouvertures vir orkes, kamermusiek, insluitende drie strykkwartette, en sy eerste lied. Schubert was as seun ingetoë en slegs deur die belangstelling en aanmoediging van sy skoolmaats het hy sy eerste komposisies aan hulle getoon. Gaandeweg het sy vroeë pogings egter ook onder die aandag gekom van Salieri, wat baie beïndruk was daardeur.
Toe Schubert se stem in 1812 gebreek het, het hy die skool verlaat en hom as student by 'n onderwyserskollege laat inskryf. Van 1814 tot 1818 het hy aan sy vader se skool onderwys gegee. In hierdie jare was hy as komponis besonder vrugbaar.
Sy eerste opera, Des Teufels Lustschloss ("Die duiwel se kasteel van begeerte", 1814), is toe gekomponeer, asook byvoorbeeld meer as 140 kunsliedere, waaronder die beroemde Erlkönig ("Elwekoning"; teks deur Goethe) en Die Forelle ("Die torel"). Tydens musiekaande, wat Schubertiaden genoem is, het Schubert danse (walse en die eie Weense Ländler) asook sy jongste liedere op die klavier gespeel.
Die liedersanger by hierdie geleenthede was Johann Michael Vogl (1768- 1840), met wie Schubert konsertreise deur Oostenryk onderneem het, en wat 'n groot aanhanger van Schubert se kuns geword het. In 1818 het Schubert die onderwys verlaat sodat hy hom voltyds aan die musiek kon wy. Wanneer hy nie gekomponeer het nie, was hy in die geselskap van kunstenaarsvriende, onder andere die digter Johann Mayrhofer (1787-1836) en die skilder Moritz von Schwind.
Die gevolg was dat hy finansieel min by die toenemende belangstelling van uitgewers in sy werk baat gevind het en gedurig 'n tekort aan geld ondervind het. Die eerste openbare uitvoering van sy werk het in 1818 in Wenen plaasgevind en hy is dieselfde jaar deur graaf Johann Esterházy aangestel as musiekonderwyser van sy twee dogters in Zseliz in Hongarye, waar hy klavierwerke, danse, liedere en die Deutsche Trauermesse (ŉ Duitse requiem) gekomponeer het.
In Junie 1820 is Schubert se opera Die Zwillingsbrüder ("Die tweelingbroers") met redelike welslae in Wenen opgevoer, en pas daarna is die bykomstige musiek tot die drama Die Zauberharfe ("Die towerharp") uitgevoer.
Die ouverture tot laasgenoemde, die Rosamunde-ouverture, het 'n baie gewilde konsertstuk geword. Die jaar 1822 het die opera Alfonso und Estrella opgelewer (wat nooit in Schubert se leeftyd opgevoer is nie), sowel as die Agste Simfonie in B-mineur (die Onvoltooide Simfonie), die Wandererfantasie en die Mis in A-mol-majeur. Gedurende 1823 het Schubert se gesondheid begin verswak, maar hy het aangehou komponeer en veral geprobeer om met 'n nuwe operette welslae in die Weense teaterwêreld te behaal.
Die sangsiklus Die schöne Mullerin ("Die pragtige meulenaarsdogter"; 1822) is een van die hoogtepunte van Schubert se liriese kuns. Hoewel sy gesondheid in 1824 steeds swak was, het hy 3 meesterlike kamermusiekwerke gekomponeer: die Strykkwartet in A-mineur en die Strykkwartet in D-mineur (met variasies op sy kunslied Der Tod und das Mädchen (" Die dood en die meisie") en die Oktet in F-majeur vir stryk- en blaasinstrumente.
Jamieson Price
Jamieson Price is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Akira (1988), Perfect Blue (1997), The Patriot (2000), en Final Fantasy VII: Advent Children (2005).
Franz Schubert
Teen die middel van 1824 het hy weer na Zseliz gegaan, waar hy die musiekopleiding van die 2 Esterházy- dogters voortgesit het en weer 'n aantal belangrike musiekwerke geskryf het, onder meer die Variasies op 'n oorspronklike tema in A-mol- majeur.'' In 1825 het hy en Vogl tydens ŉ vakansie Linz en verskeie ander stede besoek, en is sy musiek oral goed ontvang. Die Klaviersonates in A-mineur en D-majeur is ook voltooi en liedere soos In Abendrot ("By sonsondergang"), Die junge Nonne ("Die jong non"), Die Allmacht ("Die Almagtige"), ensovoorts, is tydens die vakansie geskryf.
Gedurende 1827 en 1828 het Schubert onder meer die Shakespeare-lied Wie is Sylvia, die Klaviertrio in E-mol-majeur, die Strykkwartette in G-majeur, die Strykkwintet in C-mineur en die Negende Simfonie (die Groot Simfonie) in C-majeur voltooi. Hy het ook die grootste sangsiklus Die Winterreise ("Die winterreis") en die Impromptus en Moments musicaux gekomponeer. 'n Reeks gedigte wat ook in 1828 getoonset is, is uiteindelik as die liedersiklus Schwanen-gesang ("Swanesang") gepubliseer. In sy laaste lewensjaar het Schubert sy eerste openbare konsert gegee en met die inkomste wat daaruit verkry is, kon hy sy eie klavier aanskaf.
Diamagnetisme
Diamagnetisme is 'n swak vorm van magnetiese reaksie wat deur alle materiale vertoon word. Die magnetisasie is geïnduseerd en staan 'n opgelegde magnetiese veld teen.
'n Suiwer diamagnetiese materiaal sal deur die veld afgestoot word. Indien die materiaal ook paramagnetisme vertoon -wat ook 'n swak reaksie is maar wat aantrekkend is- wen hierdie aantrekkende wisselwerking gewoonlik van die afstotende een. Die gevolg is dat die afstoting gewoonlik net dan opgemerk kan word indien die materiaal geen paramagnetiese sentra (ongepaarde spins) bevat nie.
Die oorsaak van diamagnetisme is die induksie van kringstroompies van die elektrone in die materiaal. Hierdie stroompies presedeer rond die rigting van die magneetveld H wat probeer die materiaal binne te dring en hulle wek self 'n (swak) magneetveld op in die teenoorgestelde rigting wat die magneetveld probeer buite te sluit. Die reaksie is gewoonlik lineêr en kan beskryf word met 'n negatiewe magnetiese susseptibiliteit:
Bydraes
Die grootte van die susseptibiliteit \chi hang veral van die elektronkonsentrasie van die materiaal af. Byvoorbeeld vir die reeks van metaan (n=1) tot undekaan (n=11) word dit goed beskryf met die formule:
Die eenhede is 10-6cgs-emu Die interpretasie van hierdie formule is dat die twee waterstofatome aan die einde van 'n koolstofketen 'n bydrae van -4,80 maak en dat elke -- eenheid daar -11,56 byvoeg. Hierdie voorbeeld is 'n reeks kovalente koolwaterstowwe, maar vergelykbare waardes kan ook vir ione gegee word.:
Die kernelektrone van die swaarder elemente dra duidelik ook tot hierdie afstotende reaksie by en nie net die valenselektrone nie. Die vergelyking van die ioonpare met dieselfde konfigurasie toon egter dat ook die ioonradius 'n rol speel. Byvoorbeeld, die jodiumanioon is groter as die sesiumkatioon, hoewel dit dieselfde getal elektrone besit. Indien die ioon wat groter is, is dit makliker om kringstroompies te genereer.
Superdiamagnetisme
'n Sterk vorm van diamagnetisme tree by supergeleidende stowwe op. In hul supergleidende toestand word 'n aangelegde veld heeltemal buitegesluit. Hierdie effek word superdiamagnetisme genoem.
George Irving (Amerikaanse akteur)
George Irving (5 Oktober 1874 – 11 September 1961) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Raffles, the Amateur Cracksman (1917), The Landloper (1918), Man Power (1927), en Bringing Up Baby (1938).
Lukasrandtoring
Die Lukasrandtoring (voorheen bekend as die John Vorster-toring) is 'n toring in Lukasrand, Pretoria, Suid-Afrika. Dit is 'n mikrogolftoring wat aan Telkom behoort, en is opgerig om Pretoria en Johannesburg telefonies met die res van die land te verbind. Die toring, ontwerp deur mev. Helmtraud Lendorp, is 187 m hoog en is in 1978 voltooi. Dit betaan uit 'n 30 m staalmas gemonteer op 'n 157 m betonstruktuur.
In 2009 is 'n 24 m, agt verdieping hoë veselglas sokkerbal vir die 2010 FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi tydelik op die toring aangebring.
Franz Schubert
Sy gesondheid was egter reeds baie swak, en in Oktober 1828 het hy tifuskoors gekry. Hy is op 19 November 1828 in Wenen oorlede. Onder die werke wat postuum gepubliseer is, tel ook die Sewende Simfonie (in E-mol-majeur) en die Elfde Simfonie (in B-majeur).
Priscilla Garita
Priscilla Garita (gebore 14 Maart 1968) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Insidious: Chapter 2 (2013) en in die televisiereekse Sunset Beach (1997) en Ray Donovan (2013).
Franz Schubert
Waardering
Schubert se musiek getuig deurgaans van sy verstommende melodiese en harmoniese vermoëns, wat veral in sy 600 kunsliedere en in die kamermusiek opvallend is. Hoewel hy histories op die grens tussen die Klassieke en die Romantiese tyd staan, is hy musikaal die laaste van die groot Klassieke komponiste. Vir die jonger luisteraar is veral die Schubert-simfonieë dikwels 'n ideale inleiding tot ernstige musiek.
332
Die jaar 332 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 32ste jaar van die 4de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Meg Tilly
Meg Tilly (gebore 14 Februarie 1960) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Psycho II (1983), The Big Chill (1983), en Agnes of God (1985), en in die televisiereeks Bomb Girls (2012).
333
Die jaar 333 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 33ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Bergenaarspadpas
Die Bergenaarspadpas (Bergnaarspadpas) is 'n bergpas noord van Witsand in die Kalahari op 'n grondpad tussen Olifantshoek en Groblershoop. Die pas bereik 'n hoogte van 1 140m bo seespieël en 'n besondere steil helling van 1:5.
Verwatersnek
Verwatersnek is 'n bergpas op 'n grondpad suidwes van Hotazel, in die ZF Mgcawu-distrik van die Kalahari. Die pas bereik 'n hoogte van 1 150 m bo seespieël.
Charles Montesquieu
Charles Louis de Secondat, baron de La Brède et de Montesquieu (kasteel van La Brède naby Bordeaux, 18 Januarie 1689 – Parys, 10 Februarie 1755, sy naam word gereeld verkort tot Charles de Montesquieu of slegs Montesquieu), was 'n Franse filosoof. Hy word beskou as een van die grondleggers van die sosiologie en as een van die belangrikste filosowe tydens die Verligting. Die huidige politieke instellings in Westerse demokrasieë is mede gebaseer op idees van hom en John Locke. Sy idee van die skeiding van die magte is veral belangrik. Dit kom voort uit sy kritiek op die Franse samelewing in die tyd en dan veral as gevolg van die buitensporigheid van die absolutisme, wat hy aandui as despotisme.
Biografie
Montesquieu word gebore in 'n familie van parlementariërs. Hy gaan skool van 1700 tot 1705 aan die Collège de Juilly (Île-de-France). Daarna studeer hy regte in Bordeaux tot 1708, waarna hy na Parys vertrek om meer kennis te bekom van die reg soos dit toegepas word in die praktyk. In 1713 keer hy terug na Bordeaux, nadat sy vader oorlede is. 'n Jaar later word hy lid van die Parlement van Bordeaux. Op 30 April 1715 trou hy met Jeanne die Lartigue, 'n protestantse vrou uit 'n ryk familie van wie hy 'n groot bruidskat ontvang. In 1716 kry hy 'n nog groter erfenis van sy oom. Hy word président à mortier van die Parlement van Bordeaux en kry die titel Baron Montesquieu. In dieselfde tyd begin hy belangstelling ontwikkel in die politiek en wetenskap, veral na die dood van Lodewyk XIV van Frankryk in 1715 toe tydens die Régenceof regentskap-periode die politieke klimaat drasties in Frankryk verander het. Hy skryf enkele wetenskaplike verhandelinge vir die Akademie van Bordeaux.
Montesquieu was van mening dat die grootsheid van Frankryk te danke was aan die adel wie as 'n onafhanklike mag die wette beskerm en opgekom het vir die burgers. Die regeerperiode van Lodewyk XI (1461–1483) sou hieraan 'n einde maak. Onder hom sou handelaars se invloed toeneem ten koste van die adel en die plaaslike gemeenskappe, met despotisme as gevolg. Versailles word volgens Montesquieu 'n gehate magsentrum. Dié standpunt word deur Franz Leopold Neumann aangedui as die thèse nobiliaire en staan in die tyd teenoor die thèse royale.
Vanaf 1728 was hy lid van die Académie française, nadat hy sy parlementêre funksie opgegee het om sy skuld te vereffen. In dieselfde jaar begin hy 'n lang reis deur 'n groot deel van Europa, waartydens hy Oostenryk, Hongarye, Italië, Duitsland, Nederland en Engeland besoek. In 1730 word hy in Londen lid van die Vrymesselary. Na sy terugkeer in Frankryk in 1731 leef hy grootliks in afsondering in die kasteel van La Brède in Akwitanië, waar hy homself van toe af toelê op skryfwerk.
Persiese briewe
Montesquieu publiseer in 1721 anoniem in Amsterdam die invloedryke satiriese briefroman Lettres persanes (Persiese briewe), waarin twee Perse Europa besoek en met hul kritiese beskouinge die spieël aan hul gashere, die Europeërs, voorhou. Weens die brieweboek word Montesquieu beroemd.
Die Persiese briewe het veral bekend geword weens die kritiek van Montesquieu op verskillende aspekte van die Franse samelewing en die spot wat hy met die Franse dryf. In die begin sien die leser veral die naïwiteit van die Perse teenoor die Franse norme en waardes uit die tyd. Dit word egter gou duidelik dat die teks satiries geskryf is en die leser juis konfronteer met die Europese situasie. Een van die belangrikste sake wat Montesquieu aan die kaak stel in hierdie briefroman is die monargie. Hy noem die sisteem 'n "fatale wapen", omdat die drie magte (wetgewende, uitvoerende en regsprekende mag) saamgevoeg is onder één persoon, die koning.
Oor die gees van die wette/De l'Esprit des Lois
In 1748 publiseer hy in Genève sy bekendste en mees invloedryke werk, De l'Esprit des Lois (Oor die gees van die wette). Dit was 'n omvangryke studie wat temas soos republieke, monargieë en despote dek. Montesquieu spreek hom uit teen die slawerny en soek na maniere om die vryheid te verbreed en tirannie te voorkom.
In die hoofstuk "Oor die Engelse staatsinrigting" kom Montesquieu tot die gevolgtrekking dat dit moontlik was deur die skeiding van die magte. In hierdie leer van die trias politica gaan dit om die drietal van die wetgewende gesag, die uitvoerendie gesag en die regsprekende gesag. 'n Sterk topklas was volgens hom noodsaaklik om magsmisbruik te voorkom. Die drie magte moet mekaar kontroleer en voorkom dat één mag die oorhand verkry. Hulle dien om die vryheid en gelykheid van die burger te behou. Die dertien Parlemente van Frankryk was volgens Montesquieu 'n manier om koninklike despotisme teen te gaan.
Met die boek beïnvloed Montesquieu die tsarina Katharina II van Rusland. Ook die grondwet van die Verenigde State wat in 1789 opgestel word en die Franse grondwet van 1791 is vir 'n groot deel op hierdie teorie gebou. Ander Wes-Europese state baseer hul grondwette eweneens op hierdie beginsel.
As antwoord op die kritiek wat in die daaropvolgende jare op De l'Esprit dies Lois geuiter word skryf Montesquieu in 1751 'n verdediging hiervan, die Défense de l'Esprit dies Lois. In 1754 – 'n jaar voor sy dood publieer hy sy laatste geskrif van belang, Arsace et Isménie, 'n werk wat enige ooreenkoms vertoon met die Télémaque van Fénelon.
Leucandra egedii
Leucandra egedii is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Schmidt.
Jules Irving
Jules Irving (13 April 1925 – 28 Julie 1979) was 'n Amerikaanse regisseur, vervaardiger, en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Rumpelstiltskin (1987) en in die televisiereekse Rich Man, Poor Man - Book II (1976) en What Really Happened to the Class of '65? (1977).
2004 Japannese Grand Prix
Die 2004 Formule Een Japannese Grand Prix het op 10 Oktober 2004 op die Suzuka Internasionale Renbaan in Suzuka plaasgevind.
336
Die jaar 336 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 36ste jaar van die 4de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Fransjohan Pretorius
Lewe en werk
Pretorius, een van Suid-Afrika se bekendste geskiedkundiges, is in 1949 in Johannesburg gebore. Hy is ’n oud-Tukkie wat nagraads verder aan die Rijksuniversiteit Leiden in Nederland gestudeer het en sy doktorsgraad in 1989 aan Unisa behaal het. Hy begin sy loopbaan as akademikus aan sy alma mater, waarheen hy in 1989 terugkeer na twaalf jaar aan die Departement Geskiedenis van Unisa. Aan die einde van Junie 2014 tree hy uit met amptelike pensioen aan die Universiteit van Pretoria.
Hy is die redakteur van Geskiedenis van Suid-Afrika - Van voortye tot vandag (2012) wat deur Tafelberg Uitgewers uitgegee word.
Pretorius het oor die afgelope 45 jaar honderde publikasies geskryf, van wetenskaplike artikels tot bydraes in koerante. Hy tree ook gereeld in radioprogramme op. Sy werk oor kommandolewe tydens die Anglo-Boereoorlog word internasionaal erken as een van die belangrikste ondersoeke na daardie pynlike tydperk van Suid-Afrika se geskiedenis. “Verskroeide Aarde”, die ryk geïllustreerde boek wat daarop gebaseer is en ook in Engels verskyn het, het breë aandag getrek. Hy word wêreldwyd as ’n deskundige oor daardie laaste fase van Britse ryksuitbreiding erken.
In 2020 is sy Terugblik - 80 sketse uit 'n ryk verlede deur Protea Boekhuis gepubliseer.
Pretorius is getroud met Laurette, afgetrede professor in Rekenaarwetenskap aan Unisa. Hy het ’n dogter, Laurette, en twee seuns, Nicolaas en Hermann.
Pryse en erkenning
In 1998 het hy die Stalsprys vir Historiese Wetenskappe van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns ontvang en in 2001 ’n prestigeprys van die FAK. Pretorius het die Stalsprys vir Kultuurgeskiedenis, die FAK Prestige-Prys en die Presidentstoekenning van die Rapportryerskorps ontvang vir sy bydrae tot kennis oor die Anglo-Boereoorlog.
In 2019 is die Jan H. Maraisprys vir Uitstaande bydrae tot Afrikaans as wetenskapstaal aan hom toegeken. Die jaarlikse Jan H. Maraisprys is in 2015 geskep deur ’n besluit van Het Jan Marais Nationale Fonds, Naspers en Universiteit Stellenbosch. Al drie instellings het hulle ontstaan te danke aan die versiende steun van Jannie Marais (1860-1915) van Stellenbosch wat saam met sy broers in die 1870’s hulle fortuin op die Kimberleyse Diamantvelde gemaak het. Jannie Marais was ’n groot ondersteuner van Afrikaans as ’n akademiese en literêre taal. Die prys vir ’n lewensbydrae tot akademiese Afrikaans word geadministreer deur die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns.
335
Die jaar 335 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 35ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
James Caan
James Edmund Caan (26 Maart 1940 - 6 Julie 2022) was ’n Amerikaanse akteur. Ná vroeë rolle in rolprente soos El Dorado (1966), het Caan in die 1970's meer bekend geraak in groot rolle in prente soos Brian's Song (1971), The Godfather (1972), The Gambler (1974), Rollerball (1975) en A Bridge Too Far (1977).
Van sy latere noemenswaardige prente sluit in Thief (1981), Misery (1990), For the Boys (1991), Bottle Rocket (1996) en Elf (2003), sowel as die rol van "Big Ed" Deline in die televisiereeks Las Vegas (2003–2008). Vir sy rol in The Godfather was hy vir ’n Oscar vir beste manlike byspeler benoem.
Loopbaan
Caan het in Off-Broadway-produksies verskyn voordat hy in 1961 sy Broadway-debuut in Blood, Sweat and Stanley Poole gemaak het. Hy was ook in TV-reekse soos The Untouchables (1959), The Alfred Hitchcock Hour (1955-'60), Kraft Suspense Theatre (1963-'65), Combat! (1962-'67), Ben Casey (1961-'66), Dr. Kildare (1961-'66), Route 66 (1960-'64) en Naked City (1958-'63).
Sy eerste noemenswaardige rolprentrol was in die 1964-riller Lady in a Cage. In 1965 het hy sy eerste hoofrol in Red Line 7000 gekry. In 1966 het hy in El Dorado gespeel saam met John Wayne en Robert Mitchum en in 1968 in Countdown.
In 1972 was Caan die humeurige Sonny Corleone in The Godfather. Hy is vir ’n Oscar vir beste manlike byspeler benoem vir sy spel. Daarna was hy tot in 1982 in verskeie prente, soos T.R. Baskin, Cinderella Liberty, Freebie and the Bean, The Godfather Part II, Rollerball, A Bridge Too Far, Comes A Horseman en Neil Simon se outobiografiese toneelstuk Chapter Two.
Die volgende jaar het hy in die neo-noir-prent Thief gespeel, met Michael Mann as regisseur. Hoewel die prent destyds nie suksesvol was nie, is Caan se spel geprys en die prent het ’n soort kultusfliek geword. Caan het self gesê naas The Godfather was Thief die prent waarop hy die trotsste is.
Hy het nee dankie gesê vir ’n paar prente wat vir ander akteurs sukses gebring het, soos The French Connection, One Flew Over the Cuckoo's Nest, Close Encounters of the Third Kind, Kramer vs. Kramer, Apocalypse Now, Blade Runner en Superman (1978).
Van 1982 tot 1987 het hy aan depressie gely weens sy suster se dood aan leukemie, ’n groeiende probleem met kokaïen en wat hy as "Hollywood burnout" beskryf het, en hy het vir ’n ruk nie in rolprente verskyn nie. Caan het in dié tyd kinders in sport afgerig en later gesê dit het vrede in sy gemoed gebring.
In 1987 het hy ’n terugkeer gemaak in Gardens of Stone, ’n prent oor die uitwerking van die Viëtnamoorlog op Amerika. In 1988 en 1990 was hy in die prente Alien Nation, Dick Tracy en Misery. Laasgenoemde was ’n treffer. In 1992 was Caan in Honeymoon in Vegas en in 1993 in The Program. In 1996 het hy in Bottle Rocket gespeel en saam met Arnold Schwarzenegger in Eraser. Van sy mees onlangse verskynings was in Mickey Blue Eyes (1999), The Way of the Gun (2000), The Yards (2000), City of Ghosts (2002), Night at the Golden Eagle (2002), Dogville (2003) en Elf (2003).
In 2003 het Caan die rol van die casinobaas "Big Ed" Deline in die TV-reeks Las Vegas losgeslaan. Op 27 Februarie 2007 het hy aangekondig dat hy nie na die reeks gaan terugkeer vir die vyfde seisoen nie omdat hy hom op rolprentwerk wil toespits. Hy is deur Tom Selleck vervang.
Caan het in 2008 die rol van die Amerikaanse president in Get Smart vertolk. In 2012 was hy ’n gasspeler in Hawaii Five-0, saam met sy seun Scott Caan. In 2014 het hy in die dramakomedie Preggoland verskyn.
Leucandra elegans
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Lendenfeld.
Vlag van Eswatini
Die nasionale vlag van Eswatini (voorheen Swaziland) is op 6 Oktober 1968 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n horisontale tweekleur in blou, rooi en blou met dik geel fraiings langs die rooi baan; in die middel van die rooi baan is ’n tradisionele Nguni-skild (in swart en wit), ’n staf met veretossels en twee spiese.