cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Botswana
Media
Botswana het vyf televisiestasies, waarvan een (Botswana television) aan die regering behoort: Now TV, Khuduga HD, Maru TV, EBotswana, vyf radiostasies (RB1, RB2, Duma FM, Gabz FM, Yarona FM) en 13 koerante (Mmegi, Sunday Standard, The Telegraph, Business Weekely, Botswana Gazette, The Voice, The Guardian, Echo, Botswana Peoples daily, DailyNews, Tswana Times, Weekend Post, The Monitor) wat weekliks publiseer. Botswana geniet in vergelyking met ander Afrikalande ’n relatief hoë vlak van persvryheid en word in die jaarlikse verslae net deur sy buurlande Namibië en Suid-Afrika oortref.
Loopgraafkoors
Loopgraafkoors (ook bekend as die "vyf-dag-koors", "quintan koors" (febris quintana in Latyn), en "stedelike loopgraaf-koors" ) is 'n redelike ernstige siekte wat deur luise gedra word. Dit het weermagte in Vlaandere, Frankryk, Pole, Galicia, Italië, Thessaloniki, Macedonië, Mesopotamië en Egipte besmet in die eerste Wêreldoorlog (drie bekende lyers wat die skrywers J.R.R. Tolkien, A. A. Milne, en C. S. Lewis ), en die Duitse weermag in Rusland tydens die eerste Wêreldoorlog. Vanaf 1915 tot 1918 tussen een-vyfde en een-derde van alle Britse troepe was as siek berig, het loopgraafkoors, terwyl ongeveer een-vyfde van die siek Duitse en Oostenrykse troepe het die siekte. Die siekte voortduur onder die hawelose. Uitbreke is gedokumenteer, byvoorbeeld, in Seattle en Baltimore in die Verenigde State van Amerika onder inspuiting dwelm gebruikers en in Marseille, Frankryk, en Burundi.
Die siekte word veroorsaak deur die bakterie Bartonella quintana (ouer name: Rochalimea quintana, Rickettsias quintana), gevind in die maag mure van luise. Bartonella quintana is verwant aan Bartonella henselae, die agent van kat krap koors en bacillary angiomatosis.
Botswana
Musiek
Botswana se musiek is meestal vokaal en opgevoer, soms – afhangende van die geleentheid – sonder tromme; dikwels word ook snaarinstrumente ingespan. Botswana se volksmusiek span instrumente soos setinkane (’n soort miniatuurklavier), segankure/segaba (’n Botswana-weergawe van die Chinese instrument erhu), moropa (meropa – meervoud, ’n verskeidenheid dromme), phala (’n fluitjie wat meestal tydens vieringe gebruik word en in verskillende vorme bestaan). Botswana se kulturele musiekinstrumente bestaan nie net uit snare of tromme nie. Die hande word ook as musiekinstrumente gebruik, deur hulle óf aanmekaar te klap óf teen phathisi (die bokvel is na buite gedraai, toegedraai om die kalfgebied, en word slegs deur mans gebruik) om musiek en ritme te skep. Die kitaar word die afgelope paar dekades gevier as ’n veelsydige musiekinstrument vir Tswanamusiek, aangesien dit ’n verskeidenheid snare bied wat die segaba-instrument nie het nie. Die nasionale volkslied is Fatshe leno la rona (Tswana vir: “Geseënd is die edele land”). Dit is geskryf en komponeer deur Kgalemang Tumediso Motsete, en met onafhanklikheid in 1966 aangeneem.
Visuele kunste
In die noordelike dele van Botswana is die vroue van die dorpe Etsha en Gumare bekend vir hul vaardighede om mandjies uit Mokola-palmbome en plaaslike kleurstowwe te maak. Die mandjies word gewoonlik op drie soorte geweef: groot, toegemaakte mandjies wat gebruik word as bergplekke; groot, oop mandjies om voorwerpe op die kop te dra of om gedorste graan te wen; en kleiner mandjies vir die wen van geskilde graan. Die kuns van dié mandjies word deur kleurgebruik en verbeterde ontwerpe geleidelik verbeter namate dit toenemend vir internasionale markte geproduseer word.
Die oudste skilderye in beide Botswana en Suid-Afrika beeld jag-, dier- en menslike figure uit en is meer as twintigduisend jaar gelede in die Kalahari-woestyn deur die Khoisan (!Kung San/Boesmans) gemaak.
Kookkuns
Botswana se kookkuns is uniek en bevat meestal seswaa, geskilde vleis gemaak van bokvleis of beesvleis. Botswana se kookkuns deel ’n paar kenmerke met ander kookkunste in Suider-Afrika, veral dié van Namibië en Suid-Afrika. Voorbeelde van Botswana-voedsel sluit in Bogobe, pap (mieliepap), boerewors, samp, Magwinya (gebraaide brooddeeg), vetkoek en Mopaniewurms.
Sport
Sokker is die gewildste sportsoort in Botswana en hul kwalifisering vir die Afrikanasiesbeker 2013 is die nasionale span se beste prestasie tot dusver. Ander gewilde sportsoorte sluit in sagtebal, krieket, tennis, rugby, pluimbal, handbal, gholf en atletiek. Botswana is ’n assosiaatlid van die Internasionale Krieketraad en ’n volle lid van beide FIFA en Wêreldrugby. Botswana het in 1991 ’n lid van die Internasionale Pluimbalfederasie en die Afrika Pluimbalfederasie geword. Die Botswana Gholfunie bied ’n amateur gholfliga waaraan gholfspelers aan toernooie en kampioenskappe deelneem.
Botswana het sy eerste Olimpiese medalje in 2012 gewen, toe die hardloper Nijel Amos tydens die Olimpiese Somerspele 2012 se 800 m-item die silwermedalje ingepalm het. In 2011 het Amantle Montsho wêreldkampioen in die 400 m-item geword en Botswana se eerste atletiekmedalje op wêreldvlak gewen. Die hoogspringer Kabelo Kgosiemang is ’n driemalige Afrikakampioen.
Die kaartspeletjie brug het ’n groot aanhangerskap; dit word sedert meer as 30 jaar in Botswana gespeel en het gedurende die 1980’s groot gewildheid verwerf. Baie uitgewekene Britse onderwysers het die spel informeel in die hoërskole van Botswana aangebied. Die Botswana Brugfederasie (BBF) is in 1988 gestig en organiseer sedertdien toernooie. Brug het gewild gebly en die BBF het meer as 800 lede. In 2007 het die BBF die Engelse Brugunie genooi om in Mei 2008 aan ’n weeklange onderrigprogram deel te neem.
Onderwys
Botswana het sedert sy onafhanklikheid groot vordering in sy opvoedkundige ontwikkeling gemaak. Destyds was daar min afgestudeerdes in die land en net ’n klein persentasie van die bevolking het ’n hoërskool besoek. Botswana het sy geletterdheid onder volwassenes van 69% in 1991 tot 83% in 2008 verbeter.
Die ontdekking van diamante en die gepaardgaande toename in die regering se inkomste het tot ’n groot onderwysvoorsiening in die land gelei. Vir alle studente is tien jaar se basiese onderwys gewaarborg, en hulle het daarna ’n juniorsertifikaat ontvang. Sowat die helfte van die studente het ’n verdere twee jaar se sekondêre skoolopleiding bygewoon en Botswana se algemene sertifikaat van sekondêre skoolopleiding (BASSS) ontvang. Sekondêre skoolopleiding in Botswana is nóg vry nóg verpligtend.
Nadat hulle die skool verlaat het, mag studente aan een van die sewe tegniese kolleges in die land inskryf, of beroepsopleidingskursusse in onderrig of verpleging bywoon. Studente besoek die Universiteit van Botswana, Botswana Kollege van Landbou, Botswana Internasionale Universiteit van Wetenskap en Tegnologie of die Botswana Rekenkundigekollege in Gaborone. Baie ander studente voltooi hul skoolloopbaan in een van verskeie privaat tersiêre onderwyskolleges in die land. Noemenswaardig is die Botho-universiteit, die land se eerste privaatuniversiteit wat voorgraadse programme in rekenkunde, sakeonderneming en rekenaarkunde aanbied. ’n Ander internasionale universiteit is die Limkokwing-universiteit van kreatiewe tegnologie wat verskeie bykomende grade in kreatiewe kunste aanbied. Van die ander tersiêre institute sluit in Ba Isago, ABM Universiteitskollege (die grootste skool vir onderwys en bestuur, New Era, Gaborone Instituut van professionele studies en Gaborone Universiteitskollege van Reg en Professionele Studies. Groot vordering in die bevordering van kwaliteitsopleiding is deur die aanbieders van privaatonderwys gemaak, waardeur nou ’n groot persentasie van die land se beste studente hul opleiding in hierdie instellings ontvang het. Die oorgrote meerderheid van hierdie studente word deur die regering geborg. Die land se tweede internasionale universiteit, die Botswana Internationale Universiteit van Wetenskap en Tegnologie is in 2011 in Palapye gebou.
Die kwantiteit het nie altyd met die kwaliteit gepaard gegaan nie. Veral primêre skole ly onder ’n gebreek aan hulpmiddels, en die onderwysers ontvang ’n kleiner salaris as hul kollegas by sekondêre skole. Die Departement van Onderwys is tans besig, in vennootskap met die Afrika-biblioteeksprojek, om biblioteke by primêre skole in te rig. Die regering van Botswana hoop dat deur die belê van ’n groot deel van die nasionale inkomste in die onderwysstelsel die land minder afhanklik van diamante vir sy ekonomiese oorlewing en minder afhanklik van buitelandse opgeleide werknemers sal wees. Dié doelstellings word deels nagestreef deur beleid ten gunste van beroepsonderwys, versamel binne die NBBOO (Nasionale Beleid van Beroepsonderwys en -opleiding), ten einde van “die verskillende soorte beroepsonderwys en -opleiding in een omvattende stelsel te integreer”. Botswana belê 21% van sy nasionale inkomste in die onderwysstelsel.
In Januarie 2006 het Botswana, na twee dekades se gratisonderrig, die herinvoering van skoolgeld aangekondig, alhoewel die regering nog steeds volle studiebeurse met lewenskoste aan enige Botswana-burger op universiteit aanbied, hetsy aan die Universiteit van Botswana of – indien die student enige vak wil studeer wat nie plaaslik aangebied word nie – in die buiteland.
Oorsig
Die Ministerie van Gesondheid in Botswana is verantwoordelik vir die toesig oor die gehalte en voorsiening van gesondheidsorg regoor die land. Volgens die Wêreldbank was die lewensverwagting by geboorte 55 in 2009, wat voorheen gedaal het van ’n hoogtepunt van 64,1 in 1990 tot ’n laagtepunt van 49 in 2002. Volgens Botswana se 2011-sensus word die huidige lewensverwagting op 54,06 jaar beraam.
Die Kankervereniging van Botswana is ’n vrywillige nieregeringsorganisasie. Die vereniging is ’n lid van die Unie vir Internasionale Kankerbeheer. Die Vereniging vul bestaande dienste aan deur die voorsiening van kankervoorkomings- en gesondheidsbewustheidsprogramme, deur toegang tot gesondheidsdienste vir kankerpasiënte te vergemaklik en ondersteuning en berading aan diegene wat geraak word, te bied.
MIV/vigs-epidemie
Soos elders in Afrika suid van die Sahara is die invloed van vigs op die ekonomie aansienlik. Ekonomiese ontwikkelingsbesteding is in 2002–3 met 10% verminder as gevolg van herhalende begrotingstekorte en toenemende uitgawes aan gesondheidsorgdienste. Botswana word baie swaar deur die MIV/vigs-pandemie getref; in 2006 word beraam dat die lewensverwagting by geboorte van 65 tot 35 jaar gedaal het. Volgens Botswana se 2011-sensus word die huidige lewensverwagting egter op 54,06 jaar beraam.
Die voorkoms van MIV/vigs in Botswana word op 25,4% vir volwassenes tussen 15 en 49 jaar in 2009 en 21,9% in 2013 geskat, en net deur Eswatini en Lesotho in Afrikalande suid van die Sahara oortref. Dit plaas Botswana in 2013 op die derde hoogste voorkoms in die wêreld, terwyl hulle “in die voorkomings- en behandelingsprogramme voorloop". In 2003 het die regering ’n omvattende program van stapel gestuur met gratis of goedkoop generiese antiretrovirale medisyne, sowel as ’n inligtingsveldtog om die verspreiding van die virus te voorkom; in 2013 het meer as 40% van volwassenes in Botswana toegang tot antiretrovirale terapie geniet. In die ouderdomsgroep van 15–19 jaar is die voorkoms op ongeveer 6% vir vroue en 3,5% vir mans in 2013 geskat, en in die ouderdomsgroep van 20–24 jaar op 15% vir vroue en 5% vir mans. Botswana is een van die 21 prioriteitslande wat in 2011 deur die VN-VIGS-groep in die Wêreldplan geïdentifiseer is om nuwe MIV-infeksies onder kinders uit te skakel en om hul moeders aan die lewe te hou. Van 2009 tot 2013 het die nuwe MIV-infeksies by kinders met meer as 50% gedaal. ’n Verdere maatstaf vir die sukses of rede vir hoop in die behandeling van MIV in Botswana is dat minder as 10% van swanger MIV-geïnfekteerde vroue nie in 2013 antiretrovirale medikasie ontvang het nie, met ’n ooreenstemmende afname (meer as 50%) in 2013 in die aantal nuwe MIV-infeksies by kinders jonger as 5. Mense wat met MIV in Botswana leef geniet die grootste persentasie antiretrovirale behandeling onder die VN-lande: ongeveer 75% vir volwassenes (15+) en ongeveer 98% vir kinders.
Met ’n landswye program vir die voorkoming van moeder-tot-kind-oordrag het Botswana MIV-oordrag van besmette moeders na hul kinders van ongeveer 40% tot net 4% verminder. Onder leiding van Festus Mogae het die regering van Botswana vir die bestryding van MIV/vigs hulp gevra en vroeë steun van die Bill en Melinda Gates-stigting, en die Merck-stigting ontvang, en saam het hulle die Afrika-omvattende MIV/vigs-vennootskap (ACHAP) gevorm. Ander vroeë vennote sluit in die Botswana-Harvard MIV/vigs-instituut van die Harvard-skool vir openbare gesondheid en die Botswana-UPenn-vennootskap van die Universiteit van Pennsilvanië. Volgens die UNAIDS-verslag van 2011 is die doel van universele toegang tot behandeling – gedefinieer as 80%-dekking of groter – in Botswana bereik.
Potensiële redes vir die hoë voorkoms van MIV in Botswana is onder meer seksuele vennootskappe, transaksionele seks, geslag oor die hele generasie en ’n beduidende aantal mense wat buite hul plaaslike gemeenskappe reis om werk te soek. Die veelkleurige aard van baie seksuele verhoudings beïnvloed die gesondheidsituasie verder, tot so ’n mate dat dit aanleiding gegee het tot ’n liefdeswoordeskat wat uniek is aan die streek.
Claartje van Rooy
duimnael|regs|200px|Claartje (Klara) van Rooy.
Claartje van Rooy (noemname Clara, Klara of Kaat, Postmasburg, Kaapkolonie, 5 Januarie 1898 – Pretoria, Suid-Afrika, 1 Oktober 1977) was ’n Gereformeerde onderwyseres wat meestal skool gegee het aan huishoudskole.
Herkoms
duimnael|regs|300px|Ds. Koos van Rooy en sy vrou saam met hul kinders, [[Aletta du Plessis|Lettie Postma en die kinders van mev. A. de Ridder op die stoep van die pastorie van die Gereformeerde kerk Waterberg op Nylstroom.]]
duimnael|links|300px|Klara se ouers, ds. [[Koos van Rooy|Koos en mev. Brechtje van Rooy.]]
duimnael|regs|320px|Ds. Koos van Rooy en sy nasate, omstreeks 1945. Klara sit derde van links in die tweede ry en haar vader regs van haar. Haar broer ds. [[Jacs van Rooy sit regs in dieselfde ry.]]
Klara van Rooy is op Postmasburg gebore waar haar vader, ds. J.A. Rooy (1868–1962), en moeder, Brechtje (1871–1936), die predikantspaar van die plaaslike Gereformeerde kerk was. Haar moeder was die oudste van die ses kinders uit ds. Dirk Postma se vyfde huwelik, op huwelik op 20 Desember 1869, met Johanna Wilhelmina van Biljon (1854–1901). Dus was Klara se oom aan moederkant ds. Willem Postma (1874–1920), ook bekend as dr. O'kulis, en sy beeldhouer-dogter, Laurika Postma, Klara se niggie. Twee van haar tantes was prof. J.A. du Plessis getroud: Laurika Postma (1875–1905), en ná haar dood Aletta (1876–1957). Deur laasgenoemde huwelik van sy ’n niggie van onder andere prof. Wicus du Plessis en ds. W.J. Postma. Haar jongste tante aan dié kant van die familie, Maria (1881–1966), was getroud met Totius, sodat ook prof. Fanus du Toit haar neef was. Aan vaderskant was haar grootouers, J.C. van Rooy (1824–1889) en Anne Françoise Holsters (1834–1904), die stamouers van die familie Van Rooy in Suid-Afrika. Klara se tante Truitjie (jongste van die stamouers se 10 kinders) was getroud met dr. Flippie Snyman van die Gereformeerde kerk Steynsburg. Dus was prof. W.J. Snyman ook ’n neef van Klara.
Opleiding
duimnael|links|270px|Nagmaal by die ou [[Gereformeerde kerk Waterberg. Aan 'n CNO-skooltjie in dié kerkie se konsistorie het Claartje van Rooy haar vroegste onderwys by haar tantes Marie en Lettie Postma ontvang.]]
Klara se ouers is op 14 September 1892 op Burgersdorp getroud waar haar vader student was aan die Teologiese Skool. Haar oudste broer en suster is dan ook daar gebore. In 1895 is prop. Van Rooy na die Gereformeerde kerk Postmasburg beroep. In dié tyd is Klara se broer Dirk op Griekwastad gebore en sy op Postmasburg. In Mei 1898 het die gesin van vyf (Klara was toe sowat vyf maande oud) na Nylstroom verhuis waar ds. Van Rooy predikant was van die kombinasie Waterberg–Pietersburg. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog (1899–1902) was hy op kommando onder genl. C.F. Beyers en later op parool in Pretoria. Klara se moeder moes eindelik ses klein kindertjies alleen versorg, want Willem (Nylstroom, Februarie 1899), Anne (Nylstroom, Maart 1900) en Jacs (Steynsburg, Oktober 1901) het ook nog intussen bygekom. Die pastorie is in dié tyd in ’n kamphospitaal omskep en dis moontlik dat die jong pastoriemoeder toe by haar toe welgestelde weduwee-moeder op Steynsburg gaan woon het.
Op Nylstroom het Klara haar heel eerste onderwys van haar tantes Marie en Lettie Postma aan ’n CNO-skooltjie in die konsistorie van die destydse Gereformeerde kerkgebou ontvang. In Julie 1905 het die gesin Van Rooy na Bethulie in die Oranje-Vrystaat verhuis nadat ds. Van Rooy ’n beroep na die plaaslike Gereformeerde gemeente aangeneem het. Dit was sy laaste werkkring waar hy en sy gesin diep spore sou trap nie net in kerklike kringe nie, maar ook in wyer verband. Hier sou hy 25 jaar werksaam wees tot met aanname van sy emeritaat.
Aan die plaaslike hoërskool het Klara haar skoolopleiding voltooi terwyl haar ouers die gebreke in die destydse leerplan met betrekking tot vaderlandse en kerkgeskiedenis tuis aangevul het. Hierna het sy haar as onderwyseres aan die Bloemfonteinse Onderwyskollege bekwaam.
Onderwysloopbaan
duimnael|regs|180px|Claartje van Rooy as onderwyseres. duimnael|links|300px|Die Ark op [[Riebeek-Wes, die koshuis wat later kosgangers van die huishoudskool gehuisves het en waar onder andere Jan Smuts en D.F. Malan jare vantevore kosgangers was.]] Nadat sy 'n kort tydjie naby Glen buite die Vrystaatse hoofstad skoolgehou het, is sy na die Voorbereidende Tegniese Skool (nou die Hoërskool en Laerskool Sentraal). Hierdie skool het ontstaan uit die vroeëre CNO-skool en was grootliks die skepping van haar oom ds. Willem Postma, eerste leraar van die Gereformeerde kerk Bloemfontein. Intussen het sy professionele tegniese opleiding geniet, en moes weens swak gesondheid 'n tyd lank op Bethulie by haar ouers gaan inwoon terwyl sy daar skoolgehou het.
'n Betrekking as prinsipale van die huishoudskool op Adelaide is haar in 1922 en een op Bethlehem in 1923 aangebied. Eers in 1925 aanvaar sy 'n pos as gewone onderwyseres en instruktrise op Bethlehem. Terwyl sy gedurende 1927 met verlof was het sy talle inrigtings besoek wat ten doel gehad het om die belange van die arm en agterlike meisies te behartig. Hoewel 'n beurs aan haar toegesê is om 'n kursus in maatskaplike werk in Amerika te gaan volg, het sy dit van die hand gewys aangesien die opleiding nie op Christelike grondslag sou wees nie.
Sy het 'n verdere kursus in huishoudkunde aan die Johannesburgse Tegniese Kollege en ook klasse aan die Universiteit van Pretoria geloop. As hoof van die huishoudkundige afdeling van die hoërskool op Tweespruit het sy haar doelgerigte taak in 1931 voortgesit. Op George het sy as hoof van die Huishoudskool baanbrekerswerk gedoen. In 1935 is sy op 37-jarige leeftyd sy verplaas na Riebeek-Wes, waar sy 10 jaar lank aan die hoof was. 'n Besonderse hoogtepunt in haar lewe was die oprigting en ingebruikneming van die nuwe skoolgeboue op die terrein waar sowel genl. J.C. Smuts as dr. D.F. Malan op skool was. Die destydse koshuisnaam, Die Ark, is in ere herstel. Met volksfeeste was Klara deurgaans op die voorpunt om die leerlinge tot volkstrots en nasiediens te inspireer. In 1945 is sy aangestel as hoof van die Hoër Huishoudskool Hartbeespoort. Met eer en hoë waardering vir haar werk deur hooggeplaaste amptenare van Unie-onderwys het sy die tuig neergelê in 1953.
Aftrede
Klara het haar twee ongetroude susters, Nan en Lettie, onder haar sorg geneem en toe sy op die ouderdom van 55 aftree, het sy hulle met haar saamgeneem na haar laaste woonplek in Pretoria. Daar kon sy deel in die vreugde en leed van haar uitgebreide familie.
Waardering
duimnael|regs|230px|Claartje van Rooy se grafsteen in die hoofbegraafplaas op [[Potchefstroom.]] Aan die kerklike lewe kon sy weens afstande en afgesonderdheid nie altyd deelneem nie. Op Bethlehem is die plaaslike Gereformeerde kerk wel reeds in 1920 afgestig, maar die gemeente Oudtshoorn-George is byvoorbeeld eers in 1960 gestig. Die Gereformeerde kerk Tweespruit is reeds in 1896 gestig, maar in die Swartland was geen Gereformeerde kerk nie; die naaste was die Gereformeerde kerk Kaapstad.
Tog het sy as Calvinis haar beginsels uitgelewe en het 'n groot invloed uitgeoefen op die duisende dogters vanuit alle dele van die land em selfs van Kenia, Tanganjika, Suidwes-Afrika en Rhodesië. Sy het altyd gevoel dat die dogters se voorbereiding op die maatskaplike en volkslewe die personeel se plig is omdat die dogters gedurende hul vormingsjare so ver van hul ouerhuis moes gaan. So het sy ’n merkwaardige en onskatbare bydrae tot die volkslewe gelewer.
J.A. van Rooy skryf in Die familie Van Rooy in Suid-Afrika: " Klara was 'n besondere mens vir wie dit veel groter vreugde was om te gee as om te ontvang. Sy was energiek in haar optrede en besonder gesellig. Hulle woning was 'n saamtrekpunt vir familielede ver en naby. In die onderwys het sy verstaan om streng te wees maar met soveel liefde dat haar gesag ten alle tye aanvaar is. Vir die kinders van haar broers en susters was sy 'n minsame tante wat vir hulle veel beteken het. Ten alle tye het sy haar Christenskap ten volle laat geld."
Rassemblement National
Die Rassemblement National (tot 1 Junie 2018: Front National (FN)) is 'n regsgesinde, populistiese en nasionalistiese politieke party in Frankryk, gestig in 1972 deur Jean-Marie Le Pen. Die RN beweer dat hulle omtrent 75 000 lede het. In die Franse 2002 presidensiële verkiesing het Jean-Marie Le Pen tweede na Jacques Chirac gekom. Marine Le Pen het in Januarie 2011 haar vader opgevolg.
Alhoewel die RN homself as 'n hoofstroom regse party beskryf, word hy in die media en deur akademici beskryf as ekstreem regs en selfs anti-semities.
Politiese raamwerk
Die Rassemblement National staan vir 'n terugkeer na tradisionele waardes en 'n herinstelling van die doodstraf. Die FN is gekant teen immigrasie veral van Islamitiese lande. In die 1995-verkiesing het mnr. Le Pen voorgestel dat "drie miljoen nie-Europeërs uit Frankryk verwyder moet word op 'n humanitêre manier."
Fornax-sterrestelselswerm
Die Fornax-sterrestelselswerm is die tweede rykste sterrestelselswerm binne 100 miljoen ligjare van die Aarde af – sowat 62 ligjare (19 parsek). Dit is egter baie kleiner as die Virgo-swerm.
Dit lê hoofsaaklik in die sterrebeeld Oond (Fornax) en is dalk verbind aan die nabygeleë Eridanus-groep. Hoewel dit klein vir ’n sterrestelselswerm is, leer dit ons van die evolusie van dié stelsels omdat dit die invloed wys van die samesmelting van ’n subgroep met die hoofgroep.
In die middel van die swerm lê die sterrestelsel NGC 1399. Ander lede sluit in NGC 1427A en NGC 1404.
Alan Rachins
Alan Rachins (gebore 3 Oktober 1942) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Showgirls (1995) en in die televisiereekse L.A. Law (1986), Dharma & Greg (1997), en Stargate SG-1 (1997).
282
Die jaar 282 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 82ste jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Pous Konon
Konon was die 83ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Konon is gebore as die seun van 'n offisier in die Trasiese regiment. Hy is opgevoed in Sisilië en tot priester gewy in Rome. Op 21 Oktober 686 volg hy Pous Johannes V op as kompromis-kandidaat en regeer tot sy dood op 21 September 687. Hy word opgevolg deur Pous Sergius I.
Pontifikaat
Hy het die Ierse sendelinge, Sint Kilian en sy geselle ontvang en Kilian as biskop gewy en hom saam met sy geselle opdrag gegee om die Evangelie te verkondig in Frankonië. (Vita S. Kiliani, in Canisius, Lect. Antiquæ, III).
Die pous het nie belanggestel in wêreldlike sake nie en was baie siek, iets wat waarskynlik aan sy hoë ouderdom te wyte was. Dit het waarskynlik ook gelei tot die boere-opstand in Sisilië. Die pous het 'n diaken met die naam Konstantyn van die gemeente in Sirakuse, aangestel as opsiener van die pouslike besittings in Sisilië. Die hoë klerus van Sisilië was egter van mening dat die amp die Rektor van Sisilië toekom en wou nie Konstantyn aanvaar nie. Konstantyn het die boere uitgebuit en die boere het in opstand gekom. Die goewerneur van Sisilië het die Rektor gearresteer en uit Sisilië verban, wat 'n groot probleem vir die pous geskep het.
Daar word beweer dat hy vergiftig is.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
Aristarchos van Samos
Aristarchos (Grieks: Ἀρίσταρχος, 310 v.C. – ca. 230 v.C.) was 'n Griekse sterrekundige en wiskundige, wat op die eiland Samos in Griekeland gebore is. Hy het die eerste bekende heliosentriese model van die sonnestelsel voorgestel, met die son instede van die aarde by die middelpunt van die bekende heelal. Hy is beïnvloed deur die Pythagoris Philolaos van Kroton, maar, in teenstelling met Philolaos, het hy die "sentrale vuur" met die son in verband gebring, en die ander planete in hul korrekte orderang rondom die son aangedui. Sy sterrekundige idees is dikwels verwerp ten gunste van die geosentriese teorieë van Aristoteles en Ptolemaios, tot hul suksesvolle herlewing byna 1800 jaar later danksy Copernicus, en die daaropbouende aanvullings deur Johannes Kepler en Isaac Newton. In moderne tye is hy vereer deur die maankrater Aristarchus, asook die Griekse Aristarchosteleskoop, na hom te vernoem.
Heliosentrisme
Die enigste behoue geskrif wat oorwegend aan Aristarchos toegeskryf word, Oor die Groottes en Afstande van die Son en Maan, is gebaseer op 'n geosentriese wêreldsiening. Dit bevat die stelling dat die hoek wat die son se deursnee onderspan 2 grade is: die korrekte waarde is ongeveer ½ graad. Archimedes was egter daarvan bewus dat die laasgenoemde waarde Aristarchos se eintlik slotsom was.
Alhoewel die oorspronklike teks verlore is, bevat 'n verwysing in Archimedes se boek, Die Sandrekenaar (Archimedis Syracusani Arenarius & Dimensio Circuli) 'n beskrywing van 'n ander werk deur Aristarchos waarin hy die heliosentriese model as 'n alternatiewe hipotese gepromoveer het. Archimedes skryf: ''U (koning Gelon) is bewus dat die 'universum' die naam is wat deur meeste sterrekundiges aan die sfeer toegeken word waarvan die middelpunt ook die middelpunt van die Aarde is, terwyl die radius daarvan gelyk is aan die reguitlyn tussen die middelpunt van die Son en die middelpunt van die Aarde. Dit is die algemene opvatting soos wat u dit van sterrekundiges ontvang het. Maar Aristarchos het 'n boek uitgebring bestaande uit sekere hipoteses, waaruit dit blyk, as 'n voortvloeisel van die gestelde aannames, dat die universum telke male groter is as die voorgenoemde 'universum'. Sy hipoteses is dat die starre sterre en die Son onbeweegbaar bly, dat die Aarde om die son wentel langs die omtrek van 'n sirkel, met die Son geleë in die midde van die Vlak, en dat die sfeer van die starre sterre, oor dieselde middelpunt as die son beskik, en sodanig groot, dat die kring waarin hy meen die Aarde wentel, op sodanige groot afstand vanaf die starre sterre geleë is, as wat die middelpunt van die sterresfeer van die oppervlakte daarvan verwyderd is.'' – Die Sandrekenaar Aristarchos het gevolglik geglo dat die sterre baie vêr weg was, en dat daar gevolglik geen waarneembare parallaks was nie, dit is naamlik, 'n beweging van die sterre relatief tot mekaar, namate die Aarde om die Son wentel. Die sterre is inderdaad baie verder weg as wat in antieke tye algemeen aanvaar was, sodat stellêre parallaks slegs met behulp van teleskope waarneembaar is. Die geosentriese model, wat verenigbaar is met planetêre paralaks, is gesien as die rede hoekom geen stellêre parallaks waarneembaar was nie. Verwerping van die heliosentriese model was algemeen, soos die volgende frase uit Plutarchus te kenne gee (Oor die Skynbare Gesig op die Oppervlak van die Maan): Kleanthes, 'n tydgenoot van Aristarchos en hoof van die Stoïsyne, het gemeen dat dit die plig van die Grieke was om Aristarchos te vervolg op aanklag van oneerbiedigheid weens sy stelling dat die haard van die heelal in beweging is … met die veronderstelling dat die hemel te ruste is, terwyl die aarde sydelings langs 'n sirkel wentel, terwyl dit gelyketyd ook nog om 'n eie as roteer. Die enigste antieke sterrekundige, by name bekend, en bekend om sy ondersteuning van Aristarchos se heliosentriese model, was Seleukos van Seleukië, 'n Mesopotamiese sterrekundige wat 'n eeu na Aristarchos gelewe het.
Afstand van die Son (Maandimering)
Aristarchos het beweer dat met halfmaan (eerste of laaste kwartmaan), die hoek tussen die Son en Maan 87° was. Moontlik het hy 87° voorgestel as 'n laer perk aangesien sekure meting van die lunêre terminator se afwyking van reglynigheid nie tot die naaste 1° bepaalbaar was nie. Die onversterkte vermoë van die menslike okulêre limiet is naamlik beperk tot 'n eksaktheid van sowat 3°. Dit is bekend dat Aristarchos ook lig en sig bestudeer het.
Deur korrekte aanwending van meetkunde, maar met die ontoerykend sekure 87° datum, het Aristarchos geoordeel dat die Son tussen 18 en 20 keer verder as die Maan was. Die werklike waarde van hierdie hoek is ongeveer 89° 50', en die Son se afstand is in werklikheid omtrent 400 keer dié van die Maan. Die implisiet foutiewe sonparallaks van effens onder 3° is deur astronome tot en met Tycho Brahe, naamlik ca. 1600 n.C., aangewend. Aristarchos het uitgewys dat die Maan en Son byna gelyke skynbare hoekgroottes het, en daarom sou hul werklike deursnitte eweredig tot hul afstande van die aarde wees. Sodoende het hy afgelei dat die werklike deursnit van die Son tussen 18 en 20 keer groter was as die deursnit van die Maan is; wat ten spyte van die onakkurate slotsom, 'n logiese afleiding uit sy data was. Dit bring ook die slotsom mee dat die Son se deursnit omtrent sewe keer groter as dié van die aarde is; die volume van Aristarchos se Son sou byna 300 keer groter as dié van die Aarde wees. Hierdie grootteverskille plaas die son eerste in rangorde, en kon bygedra het tot sy heliosentriese model.
Die Groot Jaar en 'n raming van die Maandduurte
Aristarchos is deur Archimedes en moderne wetenskaplikes erken as die eerste om 'n heliosentriese "universum" voor te sel, maar hy het benewens ook 'n antieke Griekse tydeenheid gedefinieer, naamlik sy "Groot Jaar" van 4,868 solêre jare, gelykstaande aan presies 270 saroi, elk bestaande uit 18 Kallippiese jare plus 10⅔ grade. Die empiriese basis hiervoor was die eklipssiklus van 4,267 maande, wat volgens 'n verwysing van Ptolemaeus, die vertrekpunt was vir die sg. "Babiloniese" maand, wat die betrokke tydsverloop tot 'n fraksie van 'n sekonde (1 deel in miljoene) bepaal het. Dit is wel nagespoor na wigskriftablette van kort voor 200 v.C., maar Ptolemaeus self het nie die oorsprong aan Babilonië toegeskryf nie. (Weens die bykans heeltallige maandherhalings van maan- en sonsverduisterings, het eklipse van 4,267 maande apart bykans altyd met minder as 'n uur afgewyk van die gemiddelde van 126,007 dae plus 1 uur, die presiese waarde deur Ptolemaeus aangegee in sy voorvermelde sitering. Daarom was die raming van die maandduurtes gewaarborg om onderling aksakt te wees tot 1 deel in miljoene.)
Die Groot Jaar het 'n maandduurte omvat wat met die Babiloniese waarde ooreengestem het tot 1 deel in tienmiljoene, en wel dekades voor Babilon dit na ons wete gebruik het. Daar bestaan aanduidings dat die Babiloniese maand presies dié van Aristarchos was, wat te kenne sou gee dat een party dit van die ander verkry het, of minstens van 'n gemeenskaplike bron.
Aristarchos se maandpostulaat verteenwoordig 'n wetenskaplike vernuwing in verskillende opsigte. Voorafgaande ramings van die maandduurte het naamlik afwykings van 114 sekondes (Meton van Athene, 432 v.C.) of 22 sekondes (Kallippos, 330 v.C.) ingesluit. Die aanduiding van gemiddelde wentelduurtes in 'n wentelbaan soos dié van die maan was moontlik sonder presedent.
Pi
Die wiskundige konstante π (geskryf as "pi" wanneer die Griekse letter nie beskikbaar is nie, uitgespreek "pie") word algemeen in wiskunde en fisika gebruik. In Euclidiese meetkunde word π gedefinieer as óf die verhouding van 'n sirkel se omtrek tot sy deursnit, óf as die oppervlakte van 'n sirkel van radius 1 (die eenheidsirkel). Die meeste moderne handboeke definieer π analities deur trigonometriese funksies te gebruik, soos bv. as die kleinste positiewe x waarvoor sin(x) = 0, of twee maal die kleinste positiewe x waarvoor cos(x) = 0. Al hierdie definisies is ekwivalent.
Pi is ook bekend as Archimedes se konstante (nie dieselfde as Archimedes se getal nie) en Ludolph se getal.
Die numeriese waarde van π, afgerond tot 64 desimale plekke is: 3,14159 26535 89793 23846 26433 83279 50288 41971 69399 37510 58209 74944 5923
Aristarchos van Samos
Presessie
Die resultate daarvan is jare van 365 + 1/152 dae, en 365 - 15/4,868 dae onderskeidelik, verteenwoordigend van die sideriese jaar en die siviele, vermoedelik tropiese jaar. Albei breuke kan met Aristarchos verbind word, wie se somersonnekering naamlik 152 jaar na Meton van Athene s’n was, en wie se Groot Jaar wel gelyk was aan 4,868 jare. Die verskil tussen die sideriese en tropiese jare is hier identies aan presessie. Die eersgenoemde waarde is tot enkele sekondes akkuraat, maar die tweede wyk etlike minute af.
Pi
Eienskappe
Pi is 'n irrasionale getal: dit beteken dat dit nie as die verhouding tussen twee heelgetalle geskryf kan word nie. Dié eienskap is in 1761 deur Johann Heinrich Lambert bewys. Daarbenewens is die getal transendent, soos bewys deur Ferdinand von Lindemann in 1882: dit beteken daar is geen polinoom met rasionale (of, ekwivalent, heeltallige) koëffisiënte waarvan π 'n wortel is nie.
'n Belangrike gevolg van die transendentaliteit van π is die feit dat dit nie konstrueerbaar is nie: dit beteken dat dit onmoontlik is om π uit te druk met 'n eindige hoeveelheid heelgetalle, breuke en hul vierkantswortels. Hierdie resultaat bewys dat dit onmoontlik is om 'n sirkel te kwadreer: dit is onmoontlik om 'n vierkant te konstrueer, deur net 'n liniaal en passer te gebruik, waarvan die area gelyk is aan die area van 'n gegewe sirkel. Die rede is dat alle koördinate van punte wat gekonstrueer kan word met 'n liniaal en passer, konstrueerbare getalle is.
Die oorspronklike Griekse letter pi was foneties ekwivalent aan die letter p, maar word in Grieks en Afrikaans as "pie" (soos in piering) uitgespreek, en nie soos die Engelse "pie" nie.
Meetkunde
Pi kom voor in baie formules in meetkunde wat sirkels en sfere betrek.
Analise
Baie formules in analise bevat π, insluitend oneindige reeks- en produkvoorstellings, integrale en sogenaamde spesiale funksies.
Volgehoue breuke
(Sien ander voorstellings by The Wolfram Functions Site.)
Getalteorie
'n Paar resultate vanuit getalteorie:
Hier word "waarskynlikheid", "gemiddeld" en "ewekansig" in die beperking van 'n limiet geneem, d.w.s., ons oorweeg die waarskynlikheid vir 'n stel heelgetalle {1, 2, 3, …, N}, waar die limiet van N na oneindigheid streef.
Dinamiese stelsels / ergodiese teorie
In dinamiese stelselteorie (sien ook ergodiese teorie), vir amper elke reële x0 in die interval [0,1], geld waar xi die iterate van die Logistieke kaart van r = 4 is.
Fisika
Formules uit fisika:
Waarskynlikheid en statistiek
In waarskynlikheid en statistiek is daar baie verspreidings wat π in hul formule bevat, insluitend:
Let daarop dat die boonste formules ander integraalformules vir π kan voortbring omdat vir enige wdf f(x).
'n Interessante empiriese benadering van π is gebaseer op die probleem van Buffon se naald. Beskou die val van 'n naald met lengte L aanhoudend op 'n oppervlak met parallelle lyne S eenhede uit mekaar (met S > L). Indien die naald n keer laat val word, en x keer tot ruste kom en 'n lyn oorkruis (x > 0), dan kan π benader word deur:
Geskiedenis
Die simbool "π" vir Archimedes se konstante is eerste in 1706 deur William Jones voorgestel toe hy A New Introduction to Mathematics gepubliseer het, alhoewel dieselfde simbool reeds vroeër gebruik was om die omtrek van 'n sirkel aan te dui. Die skryfwyse het algemeen geword ná dit deur Leonhard Euler aangeneem is. In ieder geval is π die eerste letter van περιμετρος (perimetros), wat beteken 'rondom meet' in Grieks.
Numeriese benaderings van π
As gevolg van die transendente aard van π is daar geen geslote-vorm uitdrukkings vir π nie. Daarom sal numeriese berekenings altyd benaderings tot die getal gebruik. Vir baie doeleindes is 3.14 of 22/7 naby genoeg, alhoewel ingenieurs gereeld 3.1416 (5 beduidende syfers) of 3.14159 (6 beduidende syfers) gebruik vir beter akkuraatheid. Die benaderings 22/7 en 355/113, met 3 en 7 beduidende syfers respektiewelik, word verkry uit die eenvoudige volgehoue breukuitbreiding van π.
'n Egiptiese skrywer genaamd Ahmes is die bron van die oudste bekende teks wat 'n benadering vir π gee. Die papirusrol dateer terug na die 17de eeu v.C., en beskryf die waarde in só 'n manier dat die resultaat verkry word uit 256/81 of 3.160.
Die Chinese wiskundige Liu Hui het π bereken tot 3.141014 (korrek tot drie desimale plekke) in 263, en het voorgestel dat 3.14 'n goeie benadering is.
Die Indiese wiskundige en sterrekundige Aryabhata het 'n akkurate benadering vir π gegee. Hy skryf "Tel vier by eenhonderd, vermenigvuldig met agt en tel dan twee-en-sestigduisend by. Die resultaat is ongeveer die omtrek van 'n sirkel met deursnit van twintigduisend. Deur hierdie reël word die verhouding van die omtrek tot die diameter gegee." Met ander woorde, (4+100)×8 + 62000 is die omtrek van die sirkel met radius 20000. Dit verskaf 'n waarde van π = 62832/20000 = 3.1416, korrek tot vier desimale plekke.
Die Chinese wiskundige en sterrekundige Zu Chongzhi het π tot 3.1415926 en later tot 3.1415927 bereken, en het twee benaderings (355/113 en 22/7) gelewer in die 5de eeu.
Die Iranse wiskundige en sterrekundige Ghyath ad-din Jamshid Kashani (1350–1439) het π soos volg tot 9 plekke bereken in die basis 60, wat ooreenstem met 'n 16-syfer desimale getal:
Die Duitse wiskundige Ludolph van Ceulen (omstreeks 1600) het die eerste 35 desimale plekke bereken. Hy was só trots op hierdie deurbraak gewees dat hy dit op sy grafsteen laat skryf het.
Die Sloveense wiskundige Jurij Vega het in 1789 die eerste 140 desimale plekke vir π bereken, waarvan die eerste 137 korrek was en die wêreldrekord vir 52 jaar behou het, totdat William Rutherford in 1841 208 desimale plekke bereken het, waarvan die eerste 152 korrek was. Vega het John Machin se formule van 1706 verbeter, en sy metode word steeds vandag vermeld.
Geen van die bogenoemde formules kan gebruik word as 'n maklike manier om π mee te benader nie. Vir vinnige berekenings kan mens formules soos Machin s'n gebruik: tesame met die Taylorreeksuitbreiding van die funksie arctan(x). Hierdie formule kan maklik nagegaan word deur poolkoördinate van komplekse getalle te gebruik, beginnende met
Uiters lang desimale uitbreidings van π word tipies deur die Gauss-Legendre algoritme en Borwein se algoritme bereken; die Salamin-Brent algoritme, wat in 1976 uitgevind is, is ook in die verlede gebruik.
Die eerste een miljoen syfers van π en 1/π is beskikbaar van Project Gutenberg (sien eksterne skakels hieronder). Die huidige rekord (Desember 2002) staan by 1 241 100 000 000 syfers, wat in September 2002 op 'n 64-nodus Hitachi superrekenaar met 1 teragreep hoofgeheue bereken is, wat 2 triljoen berekenings per sekonde uitvoer, nagenoeg twee keer soveel as die rekenaar gebruik vir die vorige rekord van 206 biljoen syfers. Die volgende Machin-agtige formules is hiervoor gebruik:
Hierdie benaderings het soveel syfers dat dit nie meer van praktiese nut is nie, behalwe om nuwe superrekenaars te toets en (natuurlik) om nuwe π-berekeningsrekords op te stel.
In 1996 het David H. Bailey, tesame met Peter Borwein en Simon Plouffe, 'n nuwe formule vir π ontdek as 'n oneindige reeks:
Hierdie formule laat dit toe om maklik die ke binêre of heksadesimale syfer van π te bereken, sonder dat die vorige k− 1 syfers bereken hoef te word. Bailey se webwerf bevat die afleiding sowel as implementasies in verskeie programmeertale. Die PiHex-projek het 64 bits rondom die kwadriljoenste bit van π bereken, wat terloops 'n 0 was.
Ander formules wat gebruik is om benaderings van π te bereken sluit in:
Oop vrae
Die mees belangrike vraag oor π is of dit 'n normale getal is, d.w.s., of enige syferblok statisties net soveel voorkom in die uitbreiding van π as in enige ander ewekansige produksie. Dit moet waar wees in enige basis, nie net basis 10 nie. Huidige kennis in hierdie rigting is baie swak; dit is byvoorbeeld onbekend watter van die syfers 0,...,9 oneindig baie in die desimale uitbreiding van π voorkom.
Bailey en Crandall het in 2000 gewys dat die bestaan van die bogenoemde Bailey-Borwein-Plouffe-formule en soortgelyke formules impliseer dat die normaliteit in basis 2 van π en verskeie ander konstantes, gereduseer kan word na 'n geloofwaardige hipotese van chaosteorie. Sien Bailey se bogenoemde webwerf vir meer details.
π-kultuur
14 Maart (3/14) is "Pi-dag", wat deur baie liefhebbers van π gevier word, en op 22 Julie (22/7) word "Pi-benaderingsdag" gevier.
In Engels word daar van "pi o'clock" gepraat, wat 3:14:15 voorstel.
'n Ander voorbeeld van wiskunde-humor is hierdie benadering van π: Neem die getal "1234", en ruil die eerste twee syfers en die laaste twee syfers om, wat die getal "2143" lewer. Deel hierdie getal deur "twee-twee" (22, sodat 2143/22 = 97.40909...). Neem die twee-kwadraatste wortel (4de wortel) van hierdie getal. Die gevolglike getal is merkwaardig naby aan π: 3.14159265.
GUM
Die afdelingswinkel GUM of GOeM (uitgespreek Ghoem) aan die oostekant van Rooiplein in Moskou beslaan die hele gebied tussen Nikolskaja- en Iljinka-straat in die historiese Kitai Gorod-sakebuurt. Dit het in 1921 sy huidige naam gekry (GUM het in die Sowjettyd gestaan vir Государственный универсальный магазин, Gossoedarstwenni oeniwersalni magazin of "Staatsafdelingswinkel"; vandag staan dit vir Главный универсальный магазин, Glawni oeniwersalni magazin of "Hoofafdelingswinkel").
Vanweë sy ligging aan Rooiplein, sy argitektuur en sy grootte (die verkooparea beslaan sowat 35 000 m2) is die GUM die bekendste inkoopsentrum in Rusland wat sy deure daagliks van tien uur voormiddags tot tien uur saans open.
Dit is in 1893 gebou in die plek van ’n gebou wat sedert 1815 die Boonste ry van die destydse mark beslaan het en ’n groot deel van die handelsbedrywighede van Kitai-gorod onder een dak verenig het. Nadat die gebou sedert die 19de eeu toenemend verval het, was daar voortdurend planne om dit met ’n ander gebou te vervang. Dit het eers in die 1890's plaasgevind ná ’n kompetisie onder argitekte. Dit is gewen deur ’n Sint Petersburgse professor in argitektuur, Aleksander Pomerantsef, en die toe nog taamlik onbekende ingenieur Wladimir Sjoechof.
Die gebou is in 1893 voltooi in dieselfde ou Russiese styl as die Historiese Staatsmuseum - met groot boogvensters wat aan Russies-Ortodokse kerkboukuns ontleen is en 'n fasade uit marmer, graniet en kalksteen. Dit het twee dekoratiewe torings asook ’n indrukwekkende glasdak wat drie gange bedek en uit sowat 60 000 stukke glas bestaan - ontleen aan oordakte winkelstrate soos dié in Parys, Londen of Milaan en voorheen ongekend in Rusland, net soos die elektriese hysbakke wat geïnstalleer is.
Teen die tyd van die Russiese Rewolusie in 1917 het die gebou uit 1 200 winkels bestaan. Tydens die Sowjettyd het die gebou ’n wisselvallige geskiedenis gehad. In die begin van die 1930's is dit vir twee dekades gesluit en is dit gebruik as 'n kantoor- en woonkompleks. Ná die selfmoord van Stalin se vrou, Nadezjda, in 1932 is dit gebruik om haar lyk ten toon te stel.
Van 1953 af tot met die verbrokkeling van die Sowjetunie was die GUM die land se vlagskip-afdelingswinkel wat nie gebuk gegaan het onder die konstante skaarste aan lewensmiddele van die sosialistiese ekonomie nie. Terwyl bepaalde soorte Russiese roomys slegs in Moskou geproe kon word, was GUM die enigste plek in die hoofstad waar die mees gesofistikeerde roomys-spesialiteite bedien is.
In die 1990's is die GUM geprivatiseer en aansienlik gerestoureer. Nadat dit ’n paar keer van eienaar verwissel het, het die supermarkketting Perekrjostok dit eindelik gekoop. Die naam is so verander dat die afkorting steeds GUM is. Vandag is dit ’n luukse inkoopsentrum met internasionale modes, 'n filiaal van die Russiese Respublica-boekwinkelketting en GUM Section | СЕК­ЦИЯ, 'n modeboetiek met internasionale en Russiese ontwerpersmodes.
GUM-ensiklopedie
'n Groep outeurs onder leiding van die kunshistorikus Grigori Rewsin het die GUM-ensiklopedie in twee boekdele saamgestel wat in 2015 gepubliseer is - as 'n soort beskrywing van die lewe in Rusland, soos waargeneem deur die afdelingswinkel se toonvensters.
Trina
Trina (gebore 3 Desember 1974) is 'n Amerikaanse aktrise en komponis. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Exit Wounds (2001), Blade II (2002), Knocked Up (2007), en The A-Team (2010).
Eusebius van Caesarea
Eusebius van Caesarea, c. 263–339 n.C., ook genoem Eusebius Pamphili, het die biskop van Caesarea in Palestina geword om en by die jaar 314. Eusebius, historikus, eksegeet en polemiekus, is een van die meer bekende kerkvaders. Hy (saam met Pamphilus) was 'n geleerde van die Bybelse kanon. Hy het geskryf in die Demonstrasies van die Evangelie, Voorbereidings vir die Evangelie, en Omtrent Teenstrydighede in die Evangelies, almal studies van die Bybelse teks. As "Vader van Kerkgeskiedenis" was hy die samesteller van die Kerkgeskiedenis, Omtrent die Lewe van Pamphilus, die Kroniek en Omtrent die Martelare.
Sednoïde
duimnael|275px|[[Sedna, die eerste bekende sednoïde en die liggaam waarna hulle genoem is.]]
’n Sednoïde of sednoïed is ’n trans-Neptunus-voorwerp (TNV} met ’n perihelium van groter as 50 AE en ’n semihoofas van groter as 150 AE. Net drie voorwerpe van dié populasie is bekend: 90377 Sedna,  en, maar daar is vermoedelik baie meer. Al drie het ’n perihelium van groter as 64 AE.
Hierdie voorwerpe lê anderkant ’n oënskynlik amper leë gaping in die Sonnestelsel wat by sowat 50 AE begin en het geen noemenswaardige wisselwerking met die planete nie. Sommige sterrekundiges soos Scott Sheppard beskou sednoïdes as binneste Oortwolkvoorwerpe (OWV's), hoewel die binneste Oortwolk, of Hillswolk, oorspronklik geraam is op ’n afstand van verder as 2 000 AE, anderkant die afeliums van die drie bekende sednoïdes.