cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Casparus Barlaeus
Teen die einde van sy lewe het Barlaeus aan ernstige depressie gelei en drogbeelde gesien. Die vermoede bestaan dat hy selfmoord gepleeg het deur in 'n waterput te spring omdat hy gedink het dat hy van strooi was en aan die brand geslaan het.
Sneeuluiperd
Die sneeuluiperd of sneeupanter (Uncia uncia) is ’n kat van middelmatige grootte wat in die berge van Sentraal- en Suid-Asië hou. Die klassifikasie van dié spesie kan verander nadat verdere deeglike studies gedoen is.
Sneeuluiperds hou tussen 3 000 en 5 500 meter bo die seevlak in die rotsagtige berge van Asië. Hulle is baie geheimsinnig en dit is onseker hoeveel van hulle oor is, hoewel dit geskat word op tussen 3 500 en 7 000 in die natuur en tussen 600 en 700 in dieretuine wêreldwyd.
Beskrywing
Sneeuluiperds is kleiner as ander groot katte, maar wissel nes hulle van grootte, tussen 27 en 54 kg. Die lengte van die lyf wissel tussen 75 en 130 cm, met ’n stert van 75 tot 90 persent van die dier se lengte. Hulle het ’n lang, dik pels wat wissel van rokerig grys tot gelerig. Anders as ander katsoorte is hul oë dofgroen of grys.
Hulle het sekere eienskappe om hulle in die koue te help oorleef. Hulle is fris gebou met ’n dik pels en klein, ronde ore. Hul breë pote help hulle oor die sneeu loop en hul lang sterte help hulle hul balans hou in die bergagtige dele en die diep klowe waaroor hulle spring. Hulle gebruik ook hul sterte om hul gesigte warm te hou.
Taksonomie
In die verlede is die sneeuluiperd in die genus Panthera geplaas saam met die ander groter oorlewende Felidae, maar hy is later in sy eie genus, Uncia, geplaas. Daar is gemeen hy is nie na verwant aan die luiperd (Panthera pardus) nie. ’n Onlangse studie het hom egter reg in die genus Panthera geplaas, met sy naaste verwant die tier (Panthera tigris), hoewel sy presiese posisie steeds onduidelik is. Talle bronne beskou dit steeds as Uncia totdat verdere studies gedoen is.
Eksterne skakels
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia-artikel vertaal
Eric Barker
Eric Barker (12 Februarie 1912 – 1 Junie 1990) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Brothers in Law (1957), Carry On Sergeant (1958), en Dentist in the Chair (1960), en in die televisiereeks The Avengers (1961).
Audioscrobbler
Audioscrobbler is 'n bedryf, gestig deur Richard Jones, wat gerig is op die analisering van die luistergedrag van mense wat musiek op rekenaars luister. Die Last.fm-projek is tans die enigste projek van Audioscrobbler.
Last.fm
duimnael|300px|'n Skermkiekie van die Last.fm-program terwyl dit gebruik word. Last.fm is die resultaat van 'n fusie van die oorspronklike Audioscrobblermusieksisteem en www.last.fm. Dit is 'n gratis diens met die doel om data te versamel ten opsigte van mense wat op die diens ingeteken is se luistergewoontes, en dit dan te verwerk in inligting en statistieke. Via spesiale sagteware kan die program die titel en kunstenaar aflei van die musiek wat op 'n digitale mediaspeler op die rekenaar gespeel word, en dit dan in die databasis opskryf. Hierdie gegewens word dan behou en op die Internet gepubliseer, waar verskillende mense deur middel van musieksmaak met mekaar kan kommunikeer. Die webwerf beskik ook oor 'n gesofistikeerde privateboodskapfunksie waarmee enige persoon 'n ander kan kontak. Op hierdie manier word musiek versprei en kan mense in aanraking kom met minder bekende musiek deur te soek na gieliefde genres. Last.fm het in die luistergedrag van miljoene gebruikers baie verandering teweeggebring, en het al 'n Europrix-toekenning ontvang vir beste multimediaprojek.
Die webwerf het oor die jare sterk ontwikkel en bewat tans nie net statistieke oor luistergedrag nie, maar ook 'n Last.fm radio, waarop stasies gekies kan word met betrekking tot 'n ander gebruiker se smake (d.w.s. die luisteraar beluister 'n ander gebruiker se persoonlike radio, of sy eie), verskillende genres, vriendlyste, bure (gebruikers met ooreenkomstige luistergedrag), konsertagendas, groepe (waarby enige persoon kan aansluit), en etikette (onderverdeling in die musiek van 'n bepaalde gebruiker, bv. per genre).
Sagteware
Last.fm maak gebruik van sagteware, wat die gebruiker vanaf die webwerf op die rekenaar moet laai en installeer om sodoende die gegewens van die musiekprogram af te lees en aan te stuur na die webwerf. Hierdie sagteware is primêr geskik vir Microsoft se bekende Windows operateurstelsel, Linux, en Apple. Die verskillende mediaspelers wat gebruik kan word is:
Die sagteware werk gewoonlik rustig in die agtergrond, en teen 'n lae gebruik van rekenaarhulpbronne, maar dit kan ook oopgemaak word om van die verskillende funksies, soos Last.fm Radio en inligting rakende die spesifieke lied/kunstenaar, gebruik te maak.
Derick Jacobs
Derick Jacobs (*31 Desember 1944, Upington -) is ’n Afrikaanse skrywer van ontspanningslektuur, onder sy eie naam en verskeie skuilname, onder meer Stefan Radlof, Len Anthony, Rena de Kock, Henriette Fouché, Susan Maree.
Lewe en werk
Derick Jacobs is op 31 Desember 1944 op Upington gebore. Wanneer hy slegs ’n paar maande oud is, verhuis die gesin na Windhoek in Suidwes-Afrika, waar hy sy laerskool- en hoërskoolopleiding voltooi. Na matriek begin hy vir sowat twee jaar werk as verslaggewer en later sportredakteur by ’n koerant. Hierna aanvaar hy ’n pos as nuusskrywer by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie (SAUK). In 1969 word hy deur die tydskrif Ster ’n pos aangebied om voltyds vir die groep se tydskrifte stories te skryf en hy verhuis na Durban. Van sy leermeesters hier is skrywers soos Dewald Brink, Gerrie Radlof, Adriaan Roodt, Basil Stoltz en Johan van der Post. Later sal hy self verskeie aspirant-skrywers bystaan om hulle werk gepubliseer te kry. Hy is getroud met Christene-Ray Knox wat self boeke en verskeie kortverhale en vervolgverhale vir tydskrifte geskryf het.
Skryfwerk
Reeds op skool is hy deur sy standerd nege-onderwyser aangemoedig om sy skryftalent uit te bou. In hierdie tyd skryf hy dikwels drie tot vier Afrikaanse opstelle en verkoop dan almal, behalwe die beste een, om in sy koeldrank en roomys te voorsien. By die SAUK begin hy speurverhale skryf en agtien kortverhale van hom word afgekeur voordat die tydskrif Ster in 1969 een aanvaar. Nadat hy by Ster begin werk, skryf hy talle kortverhale en vervolgverhale vir tydskrifte soos Die Huisgenoot, Rooi Rose, Sarie en die destydse Radio & TV Dagboek. Sy eerste vervolgverhaal skryf hy onder die naam Henriette Fouché en hierdie verhaal word later gepubliseer as Nabot se wingerd onder die naam Rena de Kock. Onder sy eie naam skryf hy die vervolgverhale Onrus oor Casa Mia vir die tydskrif Pronk en Onrus oor La Boheme vir die tydskrif Ster, wat albei ook later in boekvorm uitgegee word. Die groep het ook die destydse fotoverhale soos Mark Condor, Ruiter in swart, Kaptein Duiwel en Saal 10 gepubliseer en hy raak gou by die skryf van hierdie fotoverhale betrokke. As medeskrywer is hy betrokke by die skryf van twee draaiboeke. Hy is ook medesamesteller van verskeie Siembamba-boeke vir die jeug. As vertaler is hy verantwoordelik vir die vertaling van verskeie boeke vanuit Engels in Afrikaans, waaronder Wen alles verloor alles van Wilbur Smith.
Hy skryf boeke onder sy eie naam (Derick Jacobs) en onder verskeie skuilname soos Len Anthony, Rena de Kock, Henriette Fouché, Susan Maree en Stefan Radlof. As Derick Jacobs skryf hy die reeks speurverhale oor luitenant-kolonel Hannes Marais, speurhoof van Suidwes-Afrika. Hierdie bot, swygsame man is soos ’n bulhond wanneer hy ’n saak ondersoek, hy stop nie totdat die geheim opgelos is nie.
Casa Cuna is in Onrus oor Casa Cuna (1975) die naam van ’n tehuis in Windhoek, wat beteken “huis vir weeskinders”. Hier word ’n moord gepleeg en Hannes Marais se pad kruis met dié van Louis van der Walt, die skrander seuntjie met slaanmerke oor sy hele lyf; Lucas Erwee, die seun van sestien wat oornag ’n man geword het; Rickey Albach, die pragtige meisie wat die vorige jaar tweede geëindig het in die Mej. S.A.-kompetisie; Pieter Lotriet, die knap rugbyspeler en hartebreker; en Donald Scheepers, die man wat lank gelede ’n seun gehad het van wie hy ’n soldaat wou maak en vir wie hy toe moes begrawe.
In Die geur van vryheid (1983) word ’n moord op ’n Sondagaand in ’n plaashuis buite Mariental gepleeg. Alles begin op die Kalahariplaas Jungfrau, waar Johannes Snyman alleen en met verlange na sy kinders agter gebly het. Daar was vrede en vryheid, totdat dit bedreig is deur die persoon wat die Sondagaand vermoor is. Daar is egter ’n groot aantal verdagtes.
In  'n Gas om middernag (1987) is Roelof nie ’n man wat doelbewus vyande maak nie. Nogtans het hy geen vriende in die Vallei nie. Almal is teen hom vandat hy met Albie, lieflingskind van die Vallei, rusie gemaak het en later vir Petra ook nog die deur wys. Hannes Marais moet probeer uitvind of dit werklik genoeg rede was om hom te vermoor. Dit beteken egter dat hy self vyande maak in die Vallei, want hy krap in baie mense se sake, krap geheime oop wat maar kon gebly het; geheime soos buite-egtelike verhoudings, geldverduistering en moord.
In Nag vanvergelding (1987) word agt mense een stormnag in en om Schloss Freimut vasgekeer, terwyl die negende een dood is. Enigeen van die agt kon die moord gepleeg het. Dit is een van die moeilikste sake wat Hannes Marais nog moes oplos, want telkens wanneer hy iemand verdink, ontdek hy ’n nuwe leidraad wat hom oortuig dat sy verdagte nie die moordenaar kan wees nie.
'n Laksman op loer (1987) is ’n Klub 707 boek. Roelien trek in die losieshuis in Melville in, maar voel onmiddellik aan dat alles nie pluis is nie. ’n Week tevore is ’n meisie selfdood in die kamer waarin sy bly en dieselfde nag kom sy op die lyk van ’n meisie af wat klaarblyklik ook selfdood is. Die ergste is dat sy van moord verdink word. Speurder-sersant Leendert van Wyk is egter deeglik en hy het genoeg bewyse om enigeen van die inwoners van die losieshuis in hegtenis te neem vir moord. Enigeen kan skuldig wees.
Aan jou my beminde (1981) is ’n roman oor die lewe van Beethoven.
Onder die naam Stefan Radlof verskyn Die donker uur (1986), ’n spanningsverhaal in die Klub 707-reeks waarin Ryno de Villiers die hoofkarakter is. Ander verhale onder hierdie naam is uitsluitlik ou-Kaapse avontuurverhale, insluitende ’n Slaaf vir Jacqueline, Mevrou die Goewerneur, Swig voor my swaard en Slavin Jacqueline (1980).
In 'n slaaf vir Jacqueline (1977) land ’n skip van die Hollandsch Oos-Indiesche Compagnie in die Kaap. Die skip is vol slawe en seerowers, wat dan in die kasteel aangekla word en waarvoor die enigste straf die dood is. Onder hulle is een man, José Alberto, wat beweer dat hy nie werklik ’n seerower is nie. maar die kaptein van ’n Spaanse handelskip. Jacqueline, die vurige rooikop uit die Franse adelstand, ’n perdeteler en boervrou, koop hom as ’n slaaf.
In Swig voor my swaard (1978) begin die drama reeds op die skip Die Gelderland se reis na die Kaap die Goeie Hoop. Aan boord Die Gelderland is Nicola de Beaumarchais, ’n fraai klein weeshuismeisie, wat as goewernante onderweg is na haar nuwe meester, baron Gustave von Boelare aan die Kaap. Daar is ook ’n Franse hofdame, madame Genevieve Dijon, wie se rede vir haar reis soms twyfel wek. Vlootoffisier Guido Lateur is, sonder dat enigiemand anders dit weet, veronderstel om benewens sy gewone pligte ook ’n wakende ogie oor die pragtige Nicola te hou. Dan is daar die vrag: onder meer twee verseëlde kiste met ’n inhoud wat weldra diepgesetelde gierigheid in die harte van sommige van die passasiers laat ontvlam. Elke nag sluip ’n gemaskerde man oor die dek en deur die ruime van Die Gelderland.
Vir Jacqueline Toussaint in Slavin Jacqueline (1979) was die lewe in die Burger-weeshuis in Amsterdam heeltemal aanvaarbaar, al was sy die dogter van baron Lazare Toussaint. Na haar ouers se dood steek die gepeupel die hele Frankryk aan die brand. Jacqueline en haar lyfeienes Honoré Renault, wat meer soos ’n suster vir haar was,  is toe hier in die weeshuis geplaas. Jacqueline en Honoré word meegedeel dat hulle na die Kaap die Goeie Hoop gaan reis, waar Jacqueline as bruid vir ’n deftige Kaapse edelman uitgegee sal word. Honoré het egter hoër ambisies en haar gierigheid dryf haar. Wanneer die skip waarmee hulle reis deur seerowers aangeval word, oorrompel sy vir Jacqueline en sy ontsnap op ’n sloep saam met ’n aantal vroue en kinders. Hul aanvoerder is Gustave de Villiers, ’n aantreklike jong edelman van die Kaap. Die beseerde Jacqueline word vermom en bereik die Kaap veilig, waar algemeen aanvaar word dat sy Honoré Renault is. Later daag Honoré ook aan die Kaap en sy gee voor dat sy die barones Toussaint is.
Onder die naam Len Anthony verskyn onder andere Skat van die Namib (1976) waar vyf mense onder moeilike omstandighede in die Namib-woestyn beland. Algaande word hulle gestroop van alle maskers en word hulle ware self ontbloot.
Len Anthony
=== Rena de Kock ===
Matthys du Toit
Ds. Matthys Michielse du Toit (Montagu, Kaapkolonie, 3 Desember 1874 – Kaapstad, 18 Augustus 1959) was van 1905 tot hy sy emeritaat in 1941 aanvaar het, leraar in ses gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk, waarvan een in Suidwes-Afrika, twee in die Oranje-Vrystaat en drie in die destydse Kaapprovinsie: Barrydale (1905–'12), Reddersburg (1912–'20), Excelsior (1920–'21), Moria (nou Otjiwarongo), Hopetown (1922–'25) en laastens Joubertina (1925–'41). Volgens sy eie dankbare getuienis "het die Here se seën in 'n ryke mate op die werk gerus sodat baie siele tot die Lig gekom het".
Veral in laasgenoemde gemeente het die sendingsaak onder sy leiding verbasende vordering gemaak. Hy was lang jare ’n troue en ywerige lid van die Algemene Sendingkommissie. Selfs nadat hy sy emeritaat aanvaar het, het hy nog verskeie gemeentes tydelik bedien en onder meer hospitaalwerk gedoen. Ten tyde van sy dood in die ouderdom van 85 jaar was hy die enigste oorlewende van die 17 proponente wat einde 1904 gelegitimeer is.
Gesinslewe
Op 13 Maart 1906 is die jong leraar in die Paarl met mej. Anna Johanna le Roux (gebore 4 September 1879) in die eg verbind. Ná 'n besonder gelukkige huwelikslewe van meer as 33 jaar, het sy hom op Sondagaand, 17 Desember 1939 op Joubertina deur die dood ontval. Hulle was die ouers van vier knap seuns wat almal gegradueerdes van die Universiteit van Stellenbosch geword en goeie betrekkings beklee het. Ná sowat 16 maande van eensaamheid in die groot pastorie van Joubertina, het ds. Du Toit weer 'n toegewyde eggenote gevind in die weduwee E.M. de Wet (gebore Lombard) van Queenstown. Enkele weke later het hy sy emeritaat aanvaar en van toe af het hulle gewaardeerde hulpdiens in verskeie gemeentes verrig en eindelik 'n welverdiende rus in Rondebosch geniet.
Barrydale
220px|regs|duimnael|[[NG gemeente Barrydale|Barrydale se NG kerkgebou se hoeksteen is in 1908 gelê en dis ook tydens ds. Du Toit se dienstyd ingewy.]]
Prop. Du Toit is in 1905 in Barrydale bevestig. In daardie dae moes 'n predikant drie dienste op 'n Sondag waarneem. Hy het dit te veeleisend vir sy keel gevind en die kerkraad versoek om van een van die drie dienste op 'n Sondag vrygestel te word. Die dokter het hom ook so aangeraai. Gedurende hierdie tyd word die nuwe kerk gebou en daarheen oorgetrek. Op 12 Desember is tydens 'n spesiale diens, gelei deur oudleraar G.P. van der Merwe, afskeid geneem van die ou kerkie wat 'n volle 28 jaar lank die plek van aanbidding vir die gemeente was. Ongelukkig is min oor sy dienstyd hier bekend, want A.A.J. van Niekerk, skrywer van die gemeente en gemeenskap se honderdjarige gedenkboek, kon geen geskrewe getuienisse oor hulle werk gevind nie en selfs die oudste inwoners (in 1980) was te jonk om enigiets uit die vorige eeu te onthou. Selfs die enkeles wat al oor die negentig was, kon net onthou dat daar wel so iemand in die gemeente was, maar niks meer nie.
In Ons Kerk Album word wel vermeld hy het hom baie in belang van die sending beywer en het by die gemeente "veel liefde opgewek vir die saak van die grote Koning".
Moria
Ds. Du Toit het blykbaar daarin geslaag om die samewerking van verskeie amptenare te verkry. Van Gys Hofmeyr, die destydse administrateur, sê hy: “Hij is niet alleen een getrouwe ondersteuner en liefhebber van zijn Kerk, doch iemand, die niet schroomt om zijn Heer in 't openbaar te belijden.” In Die kerkbode van 27 Desember 1922 is 'n ernstige beroep van die administrateur op die Kerk gepubliseer om beter voorsiening te maak vir die geestelike bearbeiding van ons lidmate, toe reeds aangegroei tot sowat 6 500 in Suidwes-Afrika. Maar ook W. Badenhorst, stasiemeester op Karibib, en W. Hauptfleisch, posmeester aldaar, was “staatmakers”; en J. Hamilton, 'n Ierse katoliek van vroeër, het Sondagskool op Swakopmund gehou en was tot groot seën. Uit sy insiggewende verslag voor die Ring van Britstown (1922) blyk dat ds. Du Toit hom merendeels tot Moria (Otjiwarongo) bepaal het: hy het 191 dienste gehou, waarvan 167 in Moria en net 24 in Gibeon (die middelpunt van die latere gemeente Mariental; 20 jong lidmate is aangeneem en 41 kinders gedoop.
Hopetown
duimnael|regs|230px|Op Hopetown het ds. Du Toit gehelp om die skuldlas van sowat £3 200 op die kerk uit te wis.
Met die bevestiging van ds. Du Toit in die NG gemeente Hopetown in 1922 was ook eerw. J. de Villiers, wat die sendeling was, daar om te deel in die verwelkoming en bevestiging. Ds du Toit het drie jaar lank die veeleisende taak gehad om in "ondragelike hitte, die grote afstande oor die uitgestrekte vlaktes" die drie diamantdelwerye wat binne die gemeentegrens geval het, en die gemeente self te bedien. Hy het toe 'n beroep na Joubertina aanvaar. Die taak wat op sy skouers gerus het, het sy gesondheid aangetas. Hy het hiervan vertel in sy herinneringe wat opgeneem is in die gemeente se 75-jarige gedenkboek. Hy het met dankbaarheid onthou hoe die skuldlas van £3 200 uitgewis is. Hy het die herlewing in die gemeente met Pinkstertyd onthou en genoem daar was ’n baie goeie verhouding tussen sy gemeente en die sendinggemeente. Hy het met deernis gedink aan die gemeentelede wat liefde geopenbaar het deur hulle bemoediging en bystand.
ln 1923 is die delwerye wat op die plaas Brakfontein van W. Higgs (magistraat van die dorp) ontstaan het as openbare delwerye geproklameer. Vanweë groot vondste het ál meer voornemende delwers toegestroom. Sak- en sinkhuise het oornag soos paddastoele opgeskiet. ln die tyd dat ds. Du Toit leraar was, is besluit om die huurskape van die kerk te verkoop. Met hierdie geld en nog 'n groot bedrag, gekollekteer deur die leraar se ywerige poging, is die skuld op die kerk afbetaal. Die gemeente was baie dankbaar. Met die res kon die kerkraad vir die predikant 'n motor as vervoermiddel koop om die delwersdorpe te bedien. In 1925 het die kerkraad eerw. G. Oosthuizen ook van 'n motor voorsien.
Die kerk se binnekant is destyds verander; nie meer die hoë preekstoel, waar die hoorders wat naby gesit het, moes opkyk na die prediker nie. Die banke is nou op 'n skuins verhewe vloer geplaas sodat die een oor die hoof van die ander kon sien. Vanaf 1917 het die gemeentevroue die onderhoud van die begraafplaas self behartig.
Joubertina
duimnael|links|160px|Ds. Christiaan Hendrik Stulting, leraar van die [[NG gemeente Humansdorp van 1913 tot 1946, het die rede gelewer tydens ds. Du Toit se bevestiging in die gemeente Joubertina. Hy het ook op 19 Desember 1939 ds. Du Toit se ontslape eggenote se roudiens gelei.]]
Ná die heengaan van ds. Van Rensburg van die NG gemeente Joubertina in die Langkloof is beroepe uitgebring op di. P.J. van der Merwe (Murray, De Doorns), W.N. van der Merwe (Wellington) en Du Toit (Hopetown). Laasgenoemde het aangeneem en op Vrydag 25 September 1925 is hy en sy gade met hul seuns tot by Twee Riviere tegemoet gery waarvandaan 'n stoet van 18 motors, 38 karre en 68 perderuiters hulle na die verwelkoming op die dorp vergesel het. Die bevestigingsrede is Saterdagaand deur ds. C.H. Stulting (Humansdorp) gehou. Sondagoggend was Nagmaal en die namiddag het ds. Du Toit se intreerede oor 2 Kor. 12 gehandel: “Ik zoek u. (i) Wat wy zoeken, (2) Den Weg waarlangs wy dat zoeken, (3) Hoe gy ons in 't zoeken behulpzaam kunt zyn."
Algemene sake
Die eerste Pinkstertyd wat ds. Du Toit saam met die gemeente beleef het, was 'n geseënde, en treffend moes dit seker gewees het om by die slotbyeenkoms na 82 gebede te luister waarvan 48 deur jong mense en kinders opgestuur is. Met elke Nagmaalsnaweek was daar vyf eredienste. Saterdagmiddag was voorbereidingsdiens, Saterdagaand was daar nog ’n diens en ná die diens was die kerkraadsvergadering. Sondagoggend vroeg was daar ’n kinderdiens in die kerksaal en net daarna was dit die Nagmaalsdiens. Sondagmiddag was daar weer ’n diens saam met die doop en Sondagaand was dit nabetragtingsdiens.
Deur die plotselinge heengaan van die heer Giel Bokkie op 28 April 1928 het die gemeenskap van die Langkloof en die gemeente 'n steunpilaar verloor. Hy was jare lank ouderling, afslaer by die gemeentelike dankfeeste en van die stigting van die gemeente tot in 1922 “feitelik byna kosteloos” ook kassier. Op kerklike, opvoedkundige en maatskaplike gebied het hy vir Joubertina byna onmisbaar geword. Gedurende die eerste jare van die gemeente se bestaan het mev. Olivier die registers vir die kerk bygehou en toe sy haar man op 24 September 1930 gevolg het, het sy vir die gemeente £350 nagelaat.
Vergroting van die kerkgebou
Aangesien die behoefte aan meer sitplekke in die kerk ál nypender geword het, is sedert 1928 stappe gedoen om die twee galerye wat met die bou van die kerk beplan is, aan te bring. Terselfdertyd moes die toring van 'n horlosie voorsien word. Die uurwerk is in 1929 deur A. Fischer en Kie. verskaf en uit Sondagskoolbydraes betaal. Met die galerye is daar vanweë die drukkende geldskaarste getalm, maar toe daar in 1934 £3 000 in die kas was, het ds. Du Toit die erns van die saak nog eens beklemtoon, met die gevolg dat argitek W.H. Louw van die Paarl geraadpleeg is en die bouaannemer Oberholster die werk in 1936 voltooi het. Daar was nou ongeveer 200 meer sitplekke in die kerk. “Daar de fondsen tans zo klein zyn, zal men vooreerst maar zonder musiek zingen," het 'n besluit kort ná die inwyding van die kerk gelui.
Kerkorrels
Die eerste orrel waarvan ’n rekord bestaan, is eers in 1917 teen £23 aangekoop, nadat mej. Augusta Cronje (later mev. M.J. Kritzinger) in Desember 1913 'n harmonium aan die kerk geskenk het. 'n Groter orrel is in 1930 aangeskaf. Die gemeentelike sang is dus deur mevv. McLachlan, Fourie, J.L. du Preez en andere op hierdie instrumente begelei, totdat daar met die aanbreek van beter dae op geldelike gebied, in Augustus 1935 besluit kon word om 'n pyporrel vir ongeveer £1 000 te bestel en, indien moontlik, saam met die nuwe galerye in gebruik te neem. Die eerste amptelike orreliste was mej. M. Delport. Om die orrel sy plek agter die kansel te gee, is daardie deel van die gebou verander en moes die ou Oppersaal verdwyn. Hierdie veranderings, saam met nuwe tapyte vir die kerk, het sowat £34 gekos, maar aangesien die bedrag reeds in hande was, was geen ekstra beroep op die gemeente nodig nie. Die ontploffing van die ou gas-installasie het meegebring dat daar in 1931 'n Westinghouse- elektriese masjien aangebring is om die kerklike geboue van lig te voorsien.
Nagmaalkelkies
duimnael|links|300px|Ds. M.M. du Toit en kerkraad van Joubertina, 1937. Middel: (van links) oudll. P.B. Geldenhuys, J.D.W. Olivier, N.M. Kritzingcr, ds. M.M. du Toit, J.P. Strydom (Hans Herder), S.C. Ferreira, J.M. Ferreira (Jacob Jan). Agter: (van links) diakens A.I. Strydom, J.J. Strydom, D.J. Ferreira (Been), J.A. Strydom (Hertzog), J.C. Herselman. Voor: (van links) D.J. Strydom (Witte, Koster), diakens J.A. Kritzinger (Andries Danie), J.K. Herselman (Paul), oudl. O.J. Strydom (Ockert Petrus).
'n Oorskakeling wat in Joubertina gelukkig sonder ernstige slag of stoot verloop het, was die ingebruikname van kelkies by die Nagmaal. In November 1929 het die kerkraad kennis geneem van 'n skenking van £100 vir hierdie doel deur die weduwee van M.J. Olivier as aandenking aan wyle haar eggenoot en hulle het dadelik so 'n stel aangekoop. Twee jaar later is die ou Nagmaalbekers vir die sendingstasie Malingunde in Niassaland aangebied.
Heengaan van die pastoriemoeder
Nie alleen vir haar eggenoot en kinders nie, maar ook vir die gemeente en vir die Godsryk was dit 'n droewige dag toe mev. Du Toit ná 'n swaar siekbed in die pastorie oorlede is waar sy agt maande lank aan haar bed gekluister en vir almal 'n inspirasie was. Volgens ds. H.C. Hopkins was sy “ 'n waardige vrou en moeder, 'n toegewyde, geëerde en innig geliefde diensmaagd van die Here en vir die Pastorie en die gemeente 'n sieraad. Haar belesenheid, takt en vindingrykheid het van haar 'n gewilde, bekwame en besielende leidster gemaak. Die Sendingsaak het swaar op haar hart gedruk en sy was 'n getroue voorbidster vir die werk van die Here.”
Ds. Stulting, sr. (Humansdorp) wat 'n paar maande vantevore ook sy eggenote afgegee het, het op Dinsdagnamiddag, 19 Desember 1939, te midde van die grootste belangstelling die roudiens gelei en van hart tot hart gespreek oor Joh. 14:1 en Spr. 31:10. By die graf is huldebetuigings uitgespreek deur oudl. Naas Kritzinger namens die kerkraad en mev. P.B. Geldenhuys namens die VSB en Biduursusters. Vir die graf tussen die kerk en die saal het die gemeentesusters 'n paslike steen voorsien.
Ds. Du Toit aanvaar sy emeritaat
Die naweek van 25 tot 26 Mei 1941 sou nie lig deur die gemeente vergeet word nie, want toe moes hulle afskeid neem van die leraar wat tot dusver die langste onder hulle gearbei het en van sy eggenote met wie hulle kort vantevore kennis gemaak het. Op Sondagoggend het ds. Du Toit in 'n stampvol kerk 'n treffende en praktiese afskeidsboodskap gelewer oor: “Dit is die Here ( Joh. 21:7) wat sy diensknegte roep, gebruik en beloon."
Maandagnamiddag is nog 'n predikant van Joubertina tot op die hoogte uitgeleide gedoen. Met die afskeid van ds. Du Toit het die kerkraad hul waardering laat boekstaaf vir sy “getroue dienste, hoflikheid, vriendelikheid en hulpvaardigheid". Die Kerk in Kaapland het hy 'n groot aantal jare lank onder meer in die belangrike Sending- en Sinodale Kommissies gedien en op Joubertina, so het ds. Hopkins in 1957 voorspel, sou “sy naam en die van wyle sy eggenote veral op sendinggebied voortleef”.
.va
.va is die Internettopvlakdomein vir die Vatikaanstad.
Natashia Williams
Natashia Williams (gebore 2 Augustus 1978) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente How to Be a Player (1997) en Two Can Play That Game (2001), en in die televisiereekse So Little Time (2001) en She Spies (2002).
.va
Eksterne skakels
Toppdomän
Gyda Hansen
Gyda Hansen (7 Februarie 1938 – 20 Augustus 2010) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente In the Green of the Woods (1968), Pusher (1996), en Above the Street, Below the Water (2009), en in die televisiereeks Huset på Christianshavn (1970).
Schonkenville
Schonkenville is 'n gemengde-ras woonbuurt in Parys in die Vrystaat-provinsie van die Republiek van Suid-Afrika.
Plato
Plato was 'n Griekse wysgeer (filosoof) wat van 427 v.C. tot 347 v.C. in die Griekse stadstaat Athene geleef het. Met sy ideëleer is hy die oervader van die filosofiese idealisme.
Plato se leermeester was Sokrates. Ná Sokrates se dood het Plato na Egipte en Italië gegaan en daar gestudeer saam met studente van Pythagoras.
Plato was nie so lief vir mense as wat sy leermeester Sokrates was nie, en een van die voorvereistes vir 'n filosofie-kursus by hom was dat die student meetkunde moes ken. Dit was heel waarskynlik as gevolg van Sokrates se vervolging oor sy filosofiese lewenswyse. Plato was nie bereid om ook so vervolg te word nie.
Die meeste van Plato se werke is geskryf in die vorm van Sokratiese dialoë, waarin 'n deels fiktiewe Sokrates met iemand 'n gesprek voer oor die een of ander filosofiese onderwerp.
Sowjetse Mars-ruimteprogram
Die Sowjetunie se Mars-ruimteprogram was ’n reeks onbemande ruimtetuie wat tussen 1960 en 1973 gelanseer is. Die tuie het die planeet Mars verken en het verbyvlugte, landings- en wenteltuie ingesluit.
Macon McCalman
Macon McCalman (30 Desember 1932 – 29 November 2005) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Deliverance (1972), Smokey and the Bandit (1977), Fried Green Tomatoes (1991), en The Client (1994).
Sowjetse Mars-ruimteprogram
Die eerste Mars-ruimtetuie was klein en is deur Molnija-vuurpyle afgevuur. Ná twee mislukte pogings in 1969 is die swaarder Proton-K-vuurpyl gebruik om groter tuie van 5 kg af te vuur wat uit ’n wentel- en landingstuig bestaan het.
Plato
Plato se vroegste werke het Sokrates se gedagtes verwoord. Van Sokrates het óf geen werke behoue gebly nie óf hy het nooit self iets geskryf nie, maar Plato het baie van sy gesprekke min of meer akkuraat opgeteken. Die eerste werke, wat Sokrates se gedagtes verwoord, is onder andere Eutufro, Apologia en Krito.
Sowjetse Mars-ruimteprogram
Benewens die Mars-program het die Sowjetunie ook ’n verkenningstuig na Mars gestuur as deel van die Zond-ruimteprogram; Zond 2 het egter op pad na Mars defek geraak. Nog twee tuie is opgestuur as deel van die Fobos-program. In 1996 het Rusland die Mars 96 gelanseer, sy eerste interplanetêre sending sedert die verbrokkeling van die Sowjetunie. Dit het egter nooit sy wentelbaan om die aarde verlaat nie.
Mars 1M
Die Sowjetunie se eerste twee pogings om verkenningstuie na Mars te stuur was die Mars 1M-tuie. Albei is in 1960 deur ’n Molnija-vuurpyl gelanseer en het nie hul eerste wentelbaan bereik nie. Die Westerse media het die tuie Marsnik gedoop na aanleiding van die name "Mars" en "Spoetnik".
Plato
In sy latere werk het Plato begin om sy eie gedagtes op skrif te stel, en sy werk het meer begin handel oor dieper filosofiese vrae, soos die onsterflikheid van die menslike siel. Hierin het hy begin wegbeweeg van Sokrates se geliefkoosde onderwerpe, naamlik die vrae van Reg en Verkeerd, die aard van wysheid ens.
Sowjetse Mars-ruimteprogram
Mars 3MV
Mars 1 is in 1962 gelanseer, maar het defek geraak op pad na Mars. Nog twee Sowjet-tuie, Mars 2MV-4 No.1 en Mars 2MV-3 No.1, is min of meer dieselfde tyd gelanseer. Nie een het hul wentelbaan om die aarde verlaat nie weens probleme met hul vuurpyle.
Mars 2M
Mars 2M No.521 en Mars 2M No.522, in die Weste bekend as Mars 1969A en B, was swaarder tuie van sowat 5 ton. Hulle is deur Proton-K-vuurpyle afgevuur en het wentel- en landingstuie gehad soortgelyk aan die latere Wenera- en Wega-tuie.
Plato
Plato is ook noemenswaardig as 'n wiskundige, 'n veld waarin sy bydrae dieselfde abstraktheid volg wat sy filosofie kenmerk – sy wiskunde kan gesien word as 'n uitbreiding van sy metafisika. Bertrand Russell (in sy werk met Alfred North Whitehead) noem Plato een van die vorste vir die getalteorie.
Sowjetse Mars-ruimteprogram
Mars 4M
Die Mars 4M-tuie, Mars 2 en 3, het uit soortgelyke tuie bestaan, elk met ’n wentel- en landingstuig. Dit was die eerste tuie wat die oppervlak van Mars bereik het.
.vc
.vc is die Internettopvlakdomein vir St. Vincent en die Grenadine.
Plato
Plato se eie student was Aristoteles, en saam met Sokrates word hierdie drie wysgere die vaders van die moderne Westerse wysbegeerte genoem.
Lewe
Plato, seun van Ariston en Perictione, is afkomstig uit een van die mees vooraanstaande Atheense families. Twee van sy familielede van moederskant, sy oupa se broer Critias en sy oom Charmides, maak deel uit van die Dertig Tiranne. Plato was ook voorafbestem om 'n rol in die Atheense politiek te speel, maar as gevolg van hierdie politieke omwentelinge, en ook as gevolg van sy ontmoeting met Sokrates, toe hy ongeveer twintig was, het dit nie gebeur nie. Omdat Sokrates nooit iets geskryf het nie, en Plato nooit oor sy eie wedervaringe skryf nie, is niks bekend oor hierdie ontmoeting nie. Dit wil tog voorkom dat hierdie interaksie vir Plato van groot betekenis gewees het. Regverdiging van Sokrates se optrede is ongetwyfeld een van die belangrikste redes waarom Sokrates in baie van Plato se dialoë, die mees prominente spreker is.
Op latere leeftyd het Plato gereis. Ongeveer in 387 v.C. gaan hy na suid-Italië waar hy in kontak kom met Pythagoras-georiënteerde filosowe, onder wie Archytas. Ruim twintig jaar later (na 367 v.C.) het hy twee keer na Sisilië gegaan in 'n poging om Dionysios II daarvan te oortuig dat hy sy politiek op die platoniese lees moet skoei. Dit was nie suksesvol nie, maar is tog 'n aanduiding dat praktiese politiek vir Plato belangrik was. Van blywende invloed was sy stigting van die Akademie van Athene gewees. Van die daaglikse gebeure daar is weinig bekend, maar daar word aangeneem dat daar filosofiese ondersoek gedoen word, en dat onder andere die geskrifte van Plato bespreek word. Ook word lede van die akademie op versoek na buitelandse owerhede gestuur as politieke adviseurs. Die akademie het deur die eeue heen weliswaar die nagedagtenis aan Plato in ere gehou, maar het verskeie kere van filosofiese oriëntasie verander. Na sy dood word Plato aan die akademie opgevolg deur sy neef Speusippos. In 529 n.C. verbied die Bisantynse Ryk keiser Justinianus I die verspreiding van heidense denkbeelde, waarmee ook 'n praktiese einde kom aan die akademie van Plato. 'n Aantal filosowe vertrek daarop na die Akademie van Gondesjapoer, die intellektuele sentrum van die Sasandidiese ryk wat toe geregeer word deur Khusro I (501–579), 'n groot liefhebber van sowel westerse as oosterse filosofie. Na die islamitiese verowering van Persië (636–654) vind die Griekse filosofie onder meer so sy weg na die islamitiese wêreld.
Literêre styl
Plato was 'n bekwame stilis en sy werk vorm een van die onbetwiste hoogtepunte uit die wêreldliteratuur. Hoewel hy homself in sy tekste herhaaldelik skepties uitlaat oor die waarde van die geskrewe woord, is sy dialoë in sierlike en versorgde taal geskryf. Plato spreek nooit in sy eie naam nie, maar laat altyd ander persone optree in sy dialoë. Dit word aanvaar dat in sy werk, Sokrates se standpunte gedeeltelik ooreenkom met die van Plato self. Die ander persoonlikhede in die dialoë wissel, maar gereeld is dit persone wat bestaan, veral individue bekend in Athene van sy tyd.
Plato onderskei homself van die vroeëre denkers deur die skepping van dialoë, waarin mense met mekaar gedagte wissel na aanleiding van 'n praktiese situasie. Die dialoë is gewoonlik vernoem na een van hierdie gespreksvenote. Plato verkies die dialoogvorm om die lewendigheid van sy werk te verhoog, maar ook om 'n eg filosofiese gesprek na te boots, waarin verskillende standpunte aan die lig kan kom. Die teensy van hierdie benadering is dat Plato se eie insigte meestal nie ondubbelsinnig bepaal kan word nie. Kenmerkend van sy werke is die dialektiese metode wat hy gebruik het as 'n soort voorloper van die logika. Drogredenasies kom ook in sy werk na vore, naamlik argumente wat nie korrek is nie, maar wel aanvaarbaar lyk. Hy skyf drogredenasies veral toe aan die sofiste wat daarvan gebruikmaak in gesprekke met Sokrates. In die konteks dien Sokrates as 'n pleitbesorger vir skerpsinnig en beredeneerde uitsprake oor die afbakening van die gehanteerde begrippe. Die oudste bekende teks oor die onderwerp drogredenasies is Plato se dialoog Euthydemus. Later sou sy leerling Aristoteles dit in sy werk De sophisticis elenchis verder ontleed.
Werk
Plato se werk is voltooi in 'n periode van ongeveer 50 jaar. Analise deur Plato kenners van sy woordgebruik, interne en eksterne verwysings en styl, word gebruik om sy werk in 'n vroeë, middel en laat periode in te deel. Hierdie indeling help ook om die ontwikkeling in sy denke te illustreer.
Plato se oeuvre vertoon 'n verbluffende diversiteit van onderwerpe, gepaard gaande met 'n selfs groter diversiteit van styl, metode, sfeer en toon. Hy karakteriseer verskillende persoonlikhede, maar maak ook in dit gebruik van mites, nabootsings van tydgenote en omgewingsbeskrywinge, so divers van die uitgelatenheid in die Symposium tot die kalemte en gerigtheid oor die dood in sy beskrywing van Sokrate se sterfdag in die Phaedo. Die onderwerpe verskil van die 'dialektiek' in die droë tweede deel van die Parmenides tot die Pythagoras-georiënteerde beskrywings van die struktuur van ons kosmos in die Timaeus. Hy fokus op die gesprek oor die menslike kenproses in die Theaetetus tot die gedetailleerde beskrywing van 'n staatsinrigting in die Wette (Nomoi). Onderwerpe soos die liefde (Symposium) tot die retoriek in die Gorgias en die etimologie in die Cratylus word ondersoek. Plato glo dat alleen 'n lewende gesprek tussen mense die ontsaan van 'n filosofiese vonk moontlik maak.
Vroeë periode
Die dialoë uit hierdie periode is gefokus op die uitbeelding van Sokrates se optrede wat meestal 'n ooreenkoms toon met die historiese werklikheid. Die onderwerpe onder bespreeking is veral eties van aard.
In dié werke is Sokrates saam met enkele ander individue op soek na definisies van bepaalde algemene begrippe. Veral individue wie voorgehou word as kundiges word telkenmale deur Sokrates in die verleenheid gestel, omdat hulle geen konsekwente antwoorde op sy vrae kan gee nie. Meestal is Sokrates se formulering as volg: Wat is X? Waarop daarna as antwoord baie opsommings van voorbeelde van X volg, in plaas van 'n werklike definisie. Verdere pogings om definisie waarna gesoek word te formuleer, blyk dan steeds weerleë te kan word deur Sokrates se vraagtegniek, wat ondanks sy kritiek op die sofiste grootliks van sofistiese aard is.
Voorbeelde is die Laches (wat is moed?), die Lysis (wat is vriendskap?), die Eutyphro (wat is vroomheid/ religieuse pligsgetrouheid?), die Charmides (wat is besonnenheid?), en die vraag na die begrip 'regverdigheid' in die eerste boek van die Politeia (die Staat).
Sowjetse Mars-ruimteprogram
Mars 2
Mars 2 se landingstuig het Mars se atmosfeer op 27 November 1971 binnegedring, teen ’n skerper hoek as wat beplan is. Dit het ophou werk en op die planeet neergestort – die eerste tuig op Mars. Intussen is die wenteltuig in ’n 18 uur-wentelbaan van 1 380 x 24 940 km om Mars geplaas. Wentenskapinstrumente is vir sowat 30 minute in werking gestel.
Plato
Vroeë periode
Die resultaat van hierdie dialoë is dus meestal negatief, in die sin dat die gesoekte definisie nie gevind word nie, maar die aanwins is, in die oë van Sokrates, dat die ondervraagde persone nie langer kan dink hulle kennis het terwyl hulle in werklikheid nie weet nie. Vanuit Plato se standpunt lyk dit of so 'n negatiewe uitkoms veral bedoel is om die leser self tot verder nadenke aan te moedig. Bewys hiervan is dat die gesamentlike soeke na 'n definisie mense aanspoor om te filosofeer, en is die oefening dus nie sinloos nie.
Sowjetse Mars-ruimteprogram
Mars 3
Mars 3 se landingstuig het Mars se oppervlak op 2 Desember 1971 bereik en ’n sagte landing uitgevoer. Die instrumente het 20 sekondes lank gewerk voordat hulle vir ’n onbekende rede defek geraak het – miskien weens sterk stofstorms op die oppervlak. Dit het egter eers ’n deel van die eerste foto van Mars se oppervlak na die aarde gestuur.
Plato
Vroeë periode
Die dialoë van Sokrates met die Sofiste is ook 'aporeties' (die konsep vir dialoë sonder positiewe uitkomste). Plato skilder hierdie opvoeders van die jeug taamlik negatief, om die verskil met Sokrates duidelik te laat uitkom. Plato se kritiek op hulle is tweevoudig:
- Prakties: hulle gee voor om mense beter te maak (dit wil sê deur aretè (deug, voortreflikheid) te bevorder), daar waar hulle in werklikheid mense meer moreel en geskik vir openbare optede kon maak. Sulke gesprekke kan in die werke van Protagoras en Gorgias gevind word.
Sowjetse Mars-ruimteprogram
Mars 3
Albei landingstuie het ’n voertuig aan boord gehad, maar nie een het gewerk nie.
Mars 2 en 3 se wenteltuie het tussen Desember 1971 en Maart 1972 ’n groot klomp data na die aarde gestuur, onder andere 60 foto's. Danksy die foto's en data kon oppervlakkaarte saamgestel word en inligting ingesamel word oor Mars se swaartekrag en magnetiese velde.
Mars 3MS
Kosmos 419 is op 5 Mei 1971 gelanseer. Dit het net ’n wenteltuig gehad en was bedoel om die eerste tuie te wees wat ’n areosentriese wentelbaan binnegaan en so die Amerikaanse Mariner 8- en Mariner 9 ruimtetuie die loef af te steek.
Plato
Vroeë periode
- Filosofies: hul 'relativisme'. Daar waar Sokrates, en in sy voetspoor Plato, daarvan oortuig is dat daar in die individu oortuigende (etiese) waardes bestaan, propageer 'n sofis soos Protagoras met sy bekende uitspraak; "Die mens is die maat van alle dinge", 'n meer subjektiewe waarheidsbegrip. Dié tema word ook nog in 'n later werk soos die Theaetetus bespreek.
Aloe andongensis
Aloe andongensis is 'n aalwyn wat endemies aan Angola is. Die spesie het twee subspesies:
Shanice Williams (aktrise)
Shanice Williams is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Straight Outta Oz (2016) en I Can't... I Have Rehearsal (2017).
Tumahole
Tumahole is 'n Swart township by Parys in die Vrystaat-provinsie van die Republiek van Suid-Afrika.
Plato
Middel periode
Plato se werke uit hierdie periode het later van sy bekendste werke geword, deels omdat van die dialoë uit hierdie periode literêre hoogtepunte verteenwoordig. Voorts het hy in hierdie periode sy beroemde metafisiese opvattings ontwikkel.
Litten Hansen
Litten Hansen (gebore 24 Desember 1944) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Ta' det som en mand, frue! (1975), Early Spring (1986), Stolen Spring (1993), en Move Me (2003).
Sowjetse Mars-ruimteprogram
Mars 4
Mars 4 se wenteltuig het Mars op 10 Februarie 1974 bereik. Weens ’n tegniese fout het Mars 4 2200 km van die planeet af verbygevlieg. Dit het ’n klompie foto's teruggestuur – die eerste van die nag-kant van Mars.
Plato
Middel periode
Naas hierdie statiese indeling (die waarneembare wêreld om ons heen, 'n onsigbare wêreld van die Idee, en ons siel wat 'n tussenposisie inneem) beskryf Plato in die Symposium en in die Phaedrus 'n dinamiese komponent naamlik eros, 'n energie (of drif) wat ons voortdryf en ons kan aanstuur in die rigting van die Idee. Maar hierdie eros kan ook sleg aangewend word as ons gefokus raak op die sensuele wêreld om ons. Die dualisme van Plato het waarskynlik 'n Pythagoras-georiënteerde oorsprong (dit is bekend dat Plato Pythagoras-georiënteerde filosowe in Suid-Italië besoek het).
Sowjetse Mars-ruimteprogram
Mars 5
Mars 5 het Mars op 12 Februarie 1974 bereik en is in ’n 1 755 x 32 555 km- elliptiese baan van 24 uur 53 minute om die planeet geplaas. Die twee fototelevisie-kameras kon 12 foto's neem elke keer dat die tuig naby die planeet was. Mars 5 het data versamel op 22 omwentelings voor die einde van die sending.
Plato
Laat periode
Plato se werk uit hierdie periode is minder verhewe, idealisties, en tegelyk ook minder 'literêr' en meer 'sterk-filosofies'. Die dialoë gee nou baie minder die indruk van uitgewerkte toneelstukke, maar neig meer na vlakker tekste. Daarby is in sommige gevalle nouliks nog sprake van 'n 'dialoog' tussen persone. Sy 'metafisika' blyk nou 'n minder prominente rol te speel, maar hy verwerp dit ook nie.
HMS Warspite
Die HMS Warspite was 'n slagskip van die Britse Vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog. Sy was een van die bekendste slagskepe van die Britse Vloot en het bomskade opgedoen by Kreta, was beskadig deur sweeftuigbomme te Salerno en deur 'n seemyn beskadig in die Engelse Kanaal maar tog oorleef.
Plato
Laat periode
So draai die Theaetetus veral rondom die vraag: Wat is kennis, sonder dat die anamnese of die ideëleer by die beantwoording betrokke word. Is kennis dieselfde as waarneming? Of is kennis dieselfde as waarneming in kombinasie met ‘n soort verantwoording?
Sowjetse Mars-ruimteprogram
Mars 6
Mars 6 is op 5 Augustus 1973 gelanseer en het Mars op 12 Maart 1974 bereik. Terwyl die landingstuig na die oppervlak beweeg het, het dit data uitgestuur, maar kontak is verloor nadat dit geland het.
HMS Warspite
Tegniese besonderhede
Sy het 30,600 ton water verplaas en was aangedryf deur vier turbines wat gesamentlik 80,000 dryfasperdekrag gelewer het om 'n topspoed van 24.5 knope te verseker. Sy was toegerus met agt 15-duim kanonne, agt 6-duim kanonne en agt 4-duim lugafweerkanonne.
Sowjetse Mars-ruimteprogram
Mars 7
Mars 7 is op 9 Augustus 1973 gelanseer en het Mars op 9 Maart 1974 bereik. Weens ’n tegniese probleem het die landingstuig vier uur te vroeg van die ruimtetuig geskei en het dit die planeet met 1 300 km gemis.
Mars 4NM and 5NM
Die Mars 4NM- en Mars 5NM-projekte sou swaarder tuie gewees het wat deur N1-vuurpyle afgevuur sou word. Hulle sou voertuie aan boord gehad het wat op die oppervlak rondry. Die N1 het egter op al vier sy toetsvlugte misluk en is nooit gebruik om enige Mars-ruimtetuie af te vuur nie.
Plato
Laat periode
In die Staatsman word met behulp van die metode van onderverdelings gebruik om 'n definisie van die politikus te formuleer. Hierdie dialoog bevat algemene metodologiese beskouings, maar bespreek ook deels 'politiek' (staatsvorme), 'n onderwerp wat Plato in sy grootste en laatste werk, die Wette, uitgebrei behandel. Ook hier lyk 'n verdere tendens van minder 'idealisme' ten gunste van 'realisme', waar te neem.
Daarnaas is daar die natuurfilosofiese werk, die Timaeus, waarin die aktiwiteite van 'n 'demiurg' beskryf word, wie besig is om ons heelal te vorm, waarmee die wiskundige struktuur wat hieraan ten grondslag lê, dui op Pythagoras se invloed. Hier word die Idee weer wel eksplisiet genoem, as die voorbeeld waarna ons wêreld gevorm is.
Invloed
Alfred North Whitehead se uitspraak dat die Europese filosofie die beste gekarakteriseer kan word as 'n aantal voetnotas tot die werk van Plato, is bekend. Hierdie uitspraak hoef nie letterlik opgeneem te word nie, maar dui aan, dat ons moeilik die verloop van die filosofie sou kon voorstel, as Plato nie daar gewees het nie. Soos by hom allerlei lyne van vroeëre denkers saamkom, so vertrek vanuit sy werk verskeie lyne, wat, begin by Aristoteles (wie twintig jaar aan Plato se akademie gebly het), en verder ontwikkel word deur verskeie ander filosowe.
.vg
.vg is die Internettopvlakdomein vir die Britse Maagde-eilande.
Eksterne skakels
Toppdomän
Jennifer Doudna
Jennifer Anne Doudna (gebore op 19 Februarie 1964) is 'n Amerikaanse biochemikus wat bekend is vir haar baanbrekerswerk in CRISPR-geenbewerking, waarvoor sy die Nobelprys vir Chemie in 2020 saam met Emmanuelle Charpentier ontvang het. Sy is die Li Ka Shing-kanseliersvoorsitter in die Departement Chemie en die Departement Molekulêre en Selbiologie aan die Universiteit van Kalifornië, Berkeley. Sy is 'n ondersoeker aan die Howard Hughes Mediese instituut sedert 1997.
Beknopte biografie
Doudna is in Washington gebore en het in Hilo, Hawaii grootgeword. In 1985 het sy aan Pomona-kollege gestudeer en 'n Ph.D. behaal aan Harvard-universiteit se Mediese skool in 1989. Afgesien dat sy 'n professor aan Universiteit van Kalifornië, Berkeley is, is sy ook president en voorsitter van die raad van die Innovative Genomics-instituut, 'n fakulteit-wetenskaplike aan die Lawrence Berkeley nasionale laboratorium, 'n senior ondersoeker by die Gladstone-institute, en 'n adjunk professor in sellulêre en molekulêre farmakologie aan die Universiteit van Kalifornië, San Francisco.