cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sagrada Família
Passiefasade
Die passiefasade wys in die rigting van die ondergaande son, wat aanduidend en simbolies is van Christus se dood. Die fasade word deur ses groot, hellende kolomme, wat ontwerp is om soos Sequoia-boomstamme te lyk, ondersteun. Bokant dit is 'n piramidale pediment, wat uit agtien beenvormige kolomme, wat met 'n groot kruis met 'n doringkroon eindig, bestaan. Elk van die vier torings is aan 'n apostel (Jakobus, Thomas, Filippus en Bartholomeus) opgedra. Net soos by die geboortefasade is daar drie portieke wat elk die teologiese deugde voorstel, maar op 'n ander manier.
Nasionale Dieretuin van Suid-Afrika
Die Nasionale Dieretuin van Suid-Afrika is die grootste dieretuin in die land en die enigste een met nasionale status. Die dieretuin word deur meer as 600 000 mense per jaar besoek. Die totale lengte van die wandelpaaie in die dieretuin is ongeveer 6 km.
Sagrada Família
Passiefasade
Die tonele wat in die fasade voorgestel word kan in drie vlakke verdeel word, wat in 'n S-vorm boontoe strek en die kruisweg van Christus voorstel. Die onderste vlak beeld tonele van Jesus se laaste aand voor die kruisiging uit, insluitend die Laaste Avondmaal, die Judaskus, Ecce homo en die Sanhedrin-verhoor. Die middelste vlak beeld Christus se Golgota uit, sowel as die Drie Marias, Sint Longinus, Sint Veronica en 'n holgesig illusie van Christus op Veronica se sluier. Op die derde en laaste vlak is die dood, graflegging en opstanding van Christus sigbaar. 'n Bronsfiguur op 'n brug, wat die torings van Sint Bartholomeus en Sint Thomas verbind, verteenwoordig Jesus se hemelvaart.
Nasionale Dieretuin van Suid-Afrika
Geskiedenis
Johannes Francois Celliers het die plaas Klein Schoemansdal by Stephanus Schoeman (Staatspresident van die ZAR) gekoop en dit na Rus in Urbe herdoop. In 1895 is die plaas deur die staat bekom en die dieretuin is gestig met die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog in 1899. Dit het in 1916 amptelik die Nasionale Dieretuin geword.
Sagrada Família
Passiefasade
Die fasade bevat 'n magiese vierkant, wat op die magiese vierkant in die 1514-gravure Melencolia I gebaseer is. Die vierkant word geroteer en een getal in elke ry en kolom word met een verminder, sodat die rye en kolomme optel tot 33, in plaas van die standaard 34 vir 'n 4x4-magiese vierkant.
Nasionale Dieretuin van Suid-Afrika
Akwarium en reptielpark
'n Akwarium en reptielpark vorm ook deel van die dieretuinfasiliteit in Pretoria. Die akwarium is die grootste binnelandse see-akwarium in die land.
Sagrada Família
Gloriefasade
Die grootste en opvallendste fasade is die gloriefasade waarvan die konstruksie in 2002 begin is. Dit is die belangrikste fasade en bied toegang tot die sentrale skip. Die fasade is aan die hemelse glorie van Jesus opgedra, en beeld die weg na God uit: die dood, die finale oordeel en die glorie, terwyl die hel daar is vir diegene wat van God se wil afwyk. Omdat Gaudí bewus was van die feit dat hy nie lank genoeg sou lewe om hierdie fasade te voltooi nie, en het hy 'n model, wat in 1936 vernietig is, gemaak. Die oorspronklike stukke van hierdie model het as basis vir die ontwerp van die fasade gedien. Die voltooiing van hierdie fasade mag moontlik die gedeeltelike sloping van 'n blok geboue oorkant die Carrer de Mallorca noodsaak.
Yetta Zwerling
Yetta Zwerling (25 Desember 1894 – 17 Januarie 1982) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente I Want to Be a Mother (1937), Kol Nidre (1939), The Jewish Melody (1940), en The Great Advisor (1940).
Sagrada Família
Gloriefasade
Om by die glorieportiek uit te kom, sal die groot trap oor die ondergrondse gang wat oor Carrer de Mallorca gebou is strek, met ornamentasie wat die hel en onsedelikheid uitbeeld. Vir ander projekte sal Carrer de Mallorca ondergronds moet gaan. Dit sal met voorstellings van demone, afgode, vals gode, kettery, skeuring, ens. versier word. Die vagevuur en die dood sal ook uitgebeeld word, laasgenoemde met grafte langs die grond. Die portiek sal sewe groot kolomme hê, wat aan die gawes van die Heilige Gees toegewy sal word. Aan die onderkant van die kolomme sal daar voorstellings van die sewe dodelike sondes, en aan die bokant, die sewe deugde, wees.
Nasionale Dieretuin van Suid-Afrika
Fasiliteite en aktiwiteite
Die dieretuin beskik oor 'n kafeteria, vier kiosks, en 'n restaurant. Daar is talle piekniekplekke onder skadubome. Braaifasiliteite is beskikbaar by die piekniekarea langs die Apiesrivier asook 'n kabelspoor wat bedryf word tussen 10:00 en 16:15.
Sagrada Família
Gloriefasade
Hierdie fasade sal vyf deure hê, wat met die vyf vensters van die kerk sal ooreenstem. Die sentrale deur sal 'n drievoudige ingang hê, met die gevolg dat die gloriefasade 'n totaal van sewe deure, wat die sakramente verteenwoordig, sal hê:
In September 2008 is die deure van die gloriefasade, deur Subirachs, geïnstalleer. 'n Inskripsie van die Onse Vader-gebed is op die sentrale deure aangebring, met die woorde 'Gee ons ons daaglikse brood', wat in vyftig verskillende tale aangebring is. Die handvatsels van die deur is die letters "A" en "G", die voorletters van Antoni Gaudí, in die frase "lei ons nie in versoeking nie".
Interieur
Die kerkplan is dié van 'n Latynse kruis met vyf gange. Die gewelf van die sentrale middeskip is 45 meter hoog, terwyl die syvleuels se gewelwe dertig meter hoog is. Die dwarsvleuel het drie gange. Die kolomme is 7.5 meter uit mekaar gespasieer. Die kolomme van die apsis, wat op del Villar se fondasie rus, stem egter nie met hierdie spasiëring ooreen nie. Dit het tot gevolg dat 'n gedeelte van die kolomme van die ambulant van die 7.5 meter spasiëring gebruik maak, wat sodoende 'n hoefysterpatroon aan die uitleg van die kolomme verleen. Die kruising rus op die vier sentrale kolomme van porfiersteen, wat 'n groot hiperboloïed ondersteun, wat deur twee ringe van twaalf hiperboloïede, omring word. Die sentrale vleuel is 60 meter hoog. Die apsis word met 'n hiperboloïedegewelf, wat 75 meter hoog is, bedek. Dit was Gaudí se bedoeling dat die besoeker by die hoofingang die gewelwe van die middeskip, kruising en vleuels moet kan sien, en daarmee saam die toename in hoogte van die gewelwe.
Daar is gapings in die vloer van die apsis wat 'n uitsig ondertoe op die kript bied.
Die kolomme van die interieur toon Gaudí se unieke ontwerpstyl. Buiten die vertakking om gewig te dra, is die veranderende oppervlaktes die resultaat van die interseksie van verskillende meetkundige vorms. Die eenvoudigste voorbeeld is dié van 'n vierkantige basis wat in 'n agthoek ontwikkel soos die kolom hoër strek, om dan 'n sestienkantige vorm, en uiteindelik 'n sirkel aan te neem.
In essensie is daar geen binneoppervlaktes wat plat is nie; die ornamentasie is omvattend en ryk, en bestaan grotendeels uit abstrakte vorms wat met gladde kurwes en happerige punte gekombineer word. Selfs werk op detailvlak, soos die ysterrelings vir balkonne en trappe, toon uitvoerige kurwes.
Orrel
In 2010 het die orrelbouer, Blancafort Orgueners de Montserrat, 'n orrel in die kanselruimte geïnstalleer. Die instrument het 26 registers (1 492 pype) op twee manuale en 'n pedaalbord.
Om die unieke akoestiese uitdagings wat die kerk se argitektuur en die grootte daarvan bied, aan te spreek, sal verskeie bykomende orrels op verskillende plekke in die kerk geïnstalleer word. Hierdie instrumente sal afsonderlik (van hul eie individuele konsoles), sowel as gelyktydig (vanaf 'n enkele mobiele konsole) gespeel kan word, wat wanneer dit voltooi is, 'n orrel met ongeveer 8000 pype sal verteenwoordig.
Geometriese detail
Die torings van die geboortefasade is met geometries-gevormde bokante, wat aan Kubisme herinner, afgerond. Dit is omstreeks 1930 voltooi. Die ingewikkelde ornamentasie stem met Art Nouveau-ontwerpe ooreen, maar Gaudí se unieke styl het hoofsaaklik inspirasie uit die natuur geput, en kan nie maklik gekategoriseer word nie.
By latere ontwerpe van die Sagrada Família (meer sigbaar na 1914), het Gaudí hiperboloïedstrukture gebruik. Daar is egter wel 'n paar plekke by die geboortefasade waar hy van die hiperboloïed gebruik maak. By die toneel van die pelikaan is daar byvoorbeeld talle voorbeelde (insluitend die mandjie wat deur een van die figure vasgehou word). Daar is 'n hiperboloïed wat strukturele stabiliteit aan die sipresboom verleen (deur dit aan die brug te koppel). En laastens word die punte van die biskopsmus met hiperboloïedstrukture bedek. In sy latere ontwerpe word liniêre oppervlaktes dikwels gebruik, byvoorbeeld in die middeskip se gewelwe en vensters, sowel as by die passiefasade.
Simboliek
Die temas van ornamentasie sluit deurgaans woorde uit die liturgie in. Die torings is met woorde soos "Hosanna", "Excelsis" en "Sanctus" versier; die groot deure van die passiefasade het uittreksels uit verskillende tale, veral Katalaans, uit die Passie van Jesus uit die Nuwe Testament. Die gloriefasade sal met woorde uit die Apostoliese geloofsbelydenis versier word. Die hoofdeur het inskripsies van die hele Onse Vader-gebed in Katalaans, sowel as verskeie variasies van "Gee ons vandag ons daaglikse brood" in vyftig ander tale. Die drie ingange simboliseer die drie deugde: geloof, hoop en liefde. Elkeen van hulle is ook aan 'n deel van Christus se lewe toegewy. Die geboortefasade is aan sy geboorte opgedra; dit het ook 'n sipresboom wat die boom van die lewe simboliseer. Die gloriefasade is aan sy glorieperiode opgedra. Die passiefasade is simbolies van sy lyding. Die apsistoring toon die Latynse teks van die "Wees gegroet, Maria". Oorkoepelend is die Sagrada Família simbolies van Christus se lewe.
Sekere areas van die heiligdom sal bestem wees om 'n verskeidenheid konsepte, soos heiliges, deugde en sondes, sowel as sekulêre konsepte soos streke, te verteenwoordig. Die ornamentasie sal vermoedelik daarby aanpas.
Evaluering van die gebou
Die kunshistorikus Nikolaus Pevsner, wat in die 1960's geskryf het, het na Gaudí se geboue verwys as 'groeiend soos suikerbrode en miershope'. Hy was van mening dat die ornamentasie van geboue met pottebakkerskerwe moontlik as 'swak smaak' beskou kan word, maar dat dit met 'durf en 'n meedoënlose vermetelheid' uitgevoer is.
Die ontwerp van die gebou self was polariserend. Gaudí se tydgenote en mede-argitekte het dit oor die algmeen positief geëvalueer; Louis Sullivan het groot bewondering daarvoor gehad, en Sagrada Família as die 'grootste stuk kreatiewe argitektuur van die afgelope vyf-en-twintig jaar beskryf. 'Sullivan was ook van mening dat die gebou daarin slaag om 'gees in klip te simboliseer!' Walter Gropius het die Sagrada Família ook geprys en die mure van die gebou beskryf as 'n wonder van tegniese volmaaktheid'. Time Magazine beskryf die kerk as "sensueel, geestelik, wispelturig, oorvloedig"; George Orwell het dit "een van die afgryslikste geboue in die wêreld" genoem. James A. Michener noem dit "een van die vreemdste ernstige geboue in die wêreld" en die Britse historikus Gerald Brenan het oor die gebou gesê: "Nie eens in die Europese argitektuur van die periode kan 'n mens enigiets so vulgêr of pretensieus vind nie." Die kenmerkende silhoeët van die gebou het nietemin simbolies van Barcelona self geword, met 'n geskatte 2.5 miljoen jaarlikse besoekers.
Besoekerstoegang
Besoekers het toegang tot die middeskip, die kript, die museum, die winkel, en die passie- en geboortetorings. Toegang tot enige van die twee torings is slegs moontlik as dit vooraf bespreek is, en die kaartjies daarvoor vooraf betaal is. Toegang tot die torings is via 'n hysbak, met 'n verdere kort entjie se klim op in die torings, tot by die brug tussen die torings. 'n Baie nou wenteltrap, met meer as 300 trappies, word gebruik om weer na onder te klim. Aangesien dit uitputtend kan wees, is daar 'n waarskuwing vir mense met mediese toestande.
Vanaf Junie 2017 is dit moontlik om kaartjies aanlyn te koop. Vanaf Augustus 2010 is daar 'n diens beskikbaar waarvolgens besoekers 'n toegangskode by óf Servicaixa OTM- kiosks (deel van CaixaBank ) óf aanlyn kan koop. Gedurende die piekseisoen, Mei tot Oktober, is besprekingsvertragings tot toegang vir so veel as 'n paar dae nie ongewoon nie.
Tritonia strictifolia
Tritonia strictifolia is 'n meerjarige blomplant wat tot die genus Tritonia behoort. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap.
Sagrada Família
Befondsing en boupermit
Bouwerk aan Sagrada Família word nie deur enige regeringsbronne of amptelike kerklike bronne befonds nie. Die aanvanklike stadium van die bouwerk is deur private begunstigdes befonds. Geld van kaartjies wat deur toeriste gekoop word, word nou gebruik om vir die werk te betaal. Privaatskenkings word ook deur die Vriende van Sagrada Família aanvaar. Die konstruksiebegroting vir 2009 was € 18 miljoen.
In Oktober 2018 het die trustees van Sagrada Família ingestem om € 36 miljoen aan die stadsowerhede te betaal om 'n boupermit te bekom, nadat die konstruksie van die kerk reeds vir 136 jaar aan die gang was. Die meeste van die fondse sou gebruik word om die toegang tussen die kerk en die Barcelona-metro te verbeter. Die permit is op 7 Junie 2019 deur die stad uitgereik.
Yos Sudarso-eiland
Die Yos Sudarso-eiland (Indonesies: Pulau Yos Sudarso) of Dolok (Pulau Dolok), voorheen Frederik Hendrik-eiland genoem, lê langs die suidweskus van die eiland Nieu-Guinee en word deur die nou Mulistraat van laasgenoemde geskei. Die Yos Sudarso-eiland lê in die suidooste van die eilandnasie Indonesië. Dit grens aan die Arafurasee in die weste; verder suid is Australië geleë.
Die Yos Sudarso-eiland beslaan 'n oppervlakte van 11 742 km² en het 'n bevolking van 11 000. Van die bevolking besig Maleis-Polinesiese of Papoeastale.
Tydens die Nederlandse koloniale bewind was die eiland bekend as Frederik Hendrik-eiland, genoem na Prins Hendrik van Oranje-Nassau, kleinseun van die koning, wat 'n rukkie in Nederlands-Indië gebly het. In Mei 1963 is die eiland na die Indonesiese vlootoffisier Yos Sudarso genoem, wat tydens 'n aanval op die Nieu-Guinese kus in Januarie 1962 gesneuwel het.
Herbert Wilk
Herbert Wilk (10 Mei 1905 – 2 November 1977) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Freies Land (1946), Woe to Him Who Loves (1951), en The Plot to Assassinate Hitler (1955).
Haliclona rossica
Haliclona rossica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hentschel.
Patrick Heusanger
Patrick Heusanger (gebore 14 Februarie 1981) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Frances Ha (2012) en Jack Reacher: Never Go Back (2016), en in die televisiereeks Casual (2015).
Jaylen Barron
Jaylen Barron (gebore 3 Maart 1998) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Bones (2005), Good Luck Charlie (2010), Shameless (2011), en See Dad Run (2012).
Pixie Davies
Pixie Davies (gebore 9 Desember 2006) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Miss Peregrine's Home for Peculiar Children (2016) en Mary Poppins Returns (2018), en in die televisiereeks Humans (2015).
Annabelle Davis
Annabelle Davis (gebore 28 Maart 1997) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Jack the Giant Slayer (2013) en Star Wars: The Force Awakens (2015), en in die televisiereeks The Dumping Ground (2013).
Arsjin
Arsjin (Russies: Аршин) is 'n klein dorpie in Astrachan-oblast, Rusland wat tot die Samosdelka Plaaslike Munisipaliteit behoort. Soos baie ander nedersettings in Kamiziak-rajon, is dit op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta geleë.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Arsjin 46 inwoners gehad. Ten spyte van sy klein bevolking, is die dorpie etnies baie divers.
Fred Williams (akteur)
Fred Williams (gebore 9 Februarie 1938) is 'n Duitse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Count Dracula (1970), The Devil Came from Akasava (1971), en A Bridge Too Far (1977), en in die televisiereeks La kermesse des brigands (1968).
Lisa Dillon
Lisa Dillon (gebore 1979) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Bright Young Things (2003) en Suffragette (2015), en in die televisiereeks Cranford (2007).
Jens Winter
Jens Winter (gebore 26 Mei 1965) is 'n Duitse akteur. Hy is bekend vir sy rol in die rolprent Luther (2003).
Martin Hewitt (akteur)
Martin Hewitt (gebore 19 Februarie 1958) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Endless Love (1981), Yellowbeard (1983), Alien Predator (1985), en Two Moon Junction (1988).
Haliclona rubra
Haliclona rubra is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Lendenfeld.
Kaaskoek
Kaaskoek is 'n soet nagereg wat uit een of meer lae bestaan. Die hoof- en dikste laag bestaan gewoonlik uit 'n mengsel van 'n sagte, vars kaas (soos maaskaas, roomkaas of ricotta ), eiers en suiker. Indien daar 'n onderste laag is, bestaan dit meestal uit 'n kors of 'n "basis" wat gemaak is van fyngemaakte koekies (of spysverteringskoekies), grahambeskuitjies, gebakte of soms sponskoek. Kaaskoek kan gebak of ongebak wees (en word gewoonlik verkoel). Kaaskoek kan met suiker versoet en op verskillende maniere gegeur word. Vanielje, speserye, suurlemoen, sjokolade, pampoen of ander geure kan by die hoofkaaslaag gevoeg word. Bykomende geure en visuele trefkrag kan bygevoeg word deur die voltooide nagereg met vrugte, geklopte room, neute, koekies, vrugtesous, sjokoladestroop of ander bestanddele soos eetbare blommetjies te bedek.
Sout kaaskoeke
Gerooktesalmkaaskoek is 'n sout kaaskoek wat gerookte salm bevat. Dit word meestal as 'n voorgereg of 'n buffetgereg voorgesit. Michael Portillo het 'n rookhuis wat deur die familie bestuur word op die eiland Skye, Skotland besoek tydens sy Groot Britse Spoorwegreise- reeks. Nadat hy hul gerooktesalmkaaskoek geproe het, het hy gesê: "Jy het nie geleef totdat jy dit geproe het nie." 'n Gerooktesalmkaaskoek was 'n pryswennende resep in 1996 in die Better Homes and Gardens-resepkompetisie. Die resep het die gebruik van Switserse kaas vereis saam met die meer gewone (vir kaaskoeke) ricotta.
Haliclona rugosa
Haliclona rugosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Kaaskoek
Geskiedenis
'n Antieke vorm van kaaskoek was dalk 'n gewilde gereg in antieke Griekeland selfs voor die Romeine se oorname daarvan met die verowering van Griekeland. Die vroegste aangetekende vermelding van 'n kaaskoek is deur die Griekse geneesheer Aigimus (5de eeu v.C.), wat 'n boek geskryf het oor die kuns om kaaskoek te maak (πλακουντοποιικόν σύγγραμμα — plakountopoiikon sungramma). Die vroegste bestaande kaaskoekresepte word in Cato die Ouderling se De Agri Cultura gevind, wat resepte vir drie koeke vir godsdienstige gebruike insluit: libum, savillum en placenta. Van die drie is plasentakoek die meeste soos moderne kaaskoeke: met 'n kors wat apart voorberei en gebak word.
Haliclona rugosa
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Thiele.
Kaaskoek
Geskiedenis
'n Moderner weergawe genaamd sambokade, gemaak met vlierblom en rooswater, word gevind in Forme of Cury, 'n Engelse kookboek uit 1390. Op grond hiervan het die sjef Heston Blumenthal aangevoer dat kaaskoek 'n Engelse uitvinding is.
Die moderne kaaskoek
Die Engelse naam kaaskoek word slegs sedert die 15de eeu gebruik, en die kaaskoek het eers iewers rondom die 18de eeu in sy moderne vorm ontwikkel. Europeërs het begin om gis te verwyder en eerder geklitste eiers by die kaaskoek te voeg. Met die oorweldigende gisgeur verwyder, het die resultaat meer soos 'n nageregbederf geproe. Die vroeë 19de-eeuse kaaskoekresepte in A New System of Domestic Cookery deur Maria Rundell word gemaak met kaaskoek en vars botter. Een weergawe is verdik met geblansjeerde amandels, eiers en room, en die koeke het moontlik korente, brandewyn, rosyntjiewyn, neutmuskaat en lemoenblomwater ingesluit.
Moderne kommersiële Amerikaanse roomkaas is in 1872 ontwikkel, toe William Lawrence van Chester, New York, op soek was na 'n manier om die sagte, Franse kaas neufchâtel te herskep. Hy het per ongeluk vorendag gekom met 'n manier om 'n "onryp kaas" te maak wat swaarder en romeriger is. Ander melkboere het ook onafhanklik met soortgelyke skeppings vorendag gekom.
Moderne kaaskoek kom in twee verskillende soorte voor. Saam met die gebakte kaaskoek word sommige kaaskoeke gemaak met ongekookte roomkaas op 'n gekrummeldekoekie- of grahambeskuitjiebasis. Hierdie tipe kaaskoek is in die Verenigde State uitgevind.
Nasionale variëteite
Kaaskoeke kan breedweg in twee basiese tipes gekategoriseer word: gebakte en ongebakte. Sommige het nie 'n kors of basis nie. Kaaskoek kom in 'n verskeidenheid style voor wat dikwels gebaseer is op streke:
Suid-Afrika
Een gewilde variant van kaaskoek in Suid-Afrika word gemaak met geklopte room, roomkaas, gelatien vir die vulsel, en 'n gesmeerde spysverteringsbeskuitjiekors. Dit word nie gebak nie, en word soms gemaak met Amarulalikeur. Hierdie variant is baie soortgelyk aan Britse kaaskoek en is algemener in Britse Suid-Afrikaanse gemeenskappe.
Haliclona sabulosa
Haliclona sabulosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Kaaskoek
Japan
Japannese kaaskoek, of souffléstyl- of katoenkaaskoek, word gemaak met roomkaas, botter, suiker en eiers, en het 'n kenmerkende wankelrige, lugagtige tekstuur, soortgelyk aan chiffonkoek. Niegebakte kaaskoeke staan bekend as skaars kaaskoek (Japannees: レアチーズケーキ).
Haliclona sabulosa
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1980 deur Bergquist & Warne.
Kaaskoek
Filippyne
Die prominentste weergawe van kaaskoek in die Filippyne is ube-kaaskoek. Dit word gemaak met 'n basis van fyngedrukte grahambeskuitjies en 'n boonste laag roomkaas en ube halaya (gekapte pers garingboom met melk, suiker en botter). Dit kan gebak voorberei word of eenvoudig verkoel word. Soos ander ube-nageregte in die Filippyne, is dit kenmerkend pers van kleur.
Spanje
Die Baskiese kaaskoek is in 1990 geskep deur Santiago Rivera van die La Viña-restaurant in die Baskeland, Spanje. Dit het in die 2010's aanlyn gewild geword, aangehelp deur 'n resep wat deur die Britse kosskrywer Nigella Lawson gepubliseer is. Die Baskiese kaaskoek is saamgestel uit gebrande vla en het geen kors nie.
Rusland
Russiesestylkaaskoek (watroesjka) is in die vorm van 'n deegring en gevul met kwark of maaskaas.
Verenigde State
Die Verenigde State het verskeie resepte vir kaaskoek en dit hang gewoonlik af van die streek waarin dit gebak word, sowel as die kulturele agtergrond van die persoon wat dit bak.
Chicago
Chicagostylkaaskoek is 'n gebakteroomkaasweergawe wat ferm is aan die buitekant met 'n sagte en romerige tekstuur aan die binnekant. Hierdie kaaskoeke word dikwels in 'n gesmeerde koekpan gemaak en is relatief donsig in tekstuur. Die kors wat met hierdie kaaskoekstyl gebruik word, word meestal gemaak van brosbrood wat fyngemaak en met suiker en botter gemeng word. Sommige bevrore kaaskoeke is Chicagostyl.
New York
New York-stylkaaskoek gebruik 'n roomkaasbasis, wat ook swaar room of suurroom bevat. Die tipiese New Yorkse kaaskoek is ryk en het 'n digte, gladde en romerige tekstuur.
Alexandra Dowling
Alexandra Dowling (gebore 1990) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Hammer of the Gods (2013) en in die televisiereekse Poirot (1989), Game of Thrones (2011), en The Musketeers (2014).
Erythrophysa belinii
Erythrophysa belinii is 'n boom wat deel is van die Sapindaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
HD 84406
thumb|240px|'n Beeld van die ster HD 84406 wat op 11 Februarie 2022 deur die James Webb-ruimteteleskoop geneem is ná die eerste fase van die instelling van die primêre spieël. Die segmente van die spieël was nog nie ingestel nie en dit het nie reg gefokus nie. Daar was dus 18 dowwe foto's van dieselfde ster. HD 84406 is 'n ster sowat 258,5 ligjare van die Son af in die sterrebeeld Groot Beer. Dit is 'n ster van spektraaltipe G en het 'n groot eiebeweging.
Birjoetsjok
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Birjoetsjok 543 inwoners gehad. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Joel Heyman
Joel Heyman (gebore 16 September 1971) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent ''The Best Red vs. Blue. Ever. Of All Time (2012) en in die televisiereekse Red vs. Blue (2003) en RWBY'' (2012).
Eidsvollfjellet
Eidsvollfjellet is 'n berg in Haakon VII Land op Spitsbergen, Svalbard. Die berg het 'n hoogte van 1 449 m bo seevlak en is geleë tussen Vonbreen en Isachsenfonna, noord van Snøfjella. Eidsvollfjellet is die hoogste berg in Haakon VII Land.
Annalise Basso
Annalise Basso (gebore 2 Desember 1998) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Bedtime Stories (2008), Standing Up (2013), Captain Fantastic (2016), en Ouija: Origin of Evil (2016).
Alexandra Billings
Alexandra Billings (gebore 28 Maart 1962) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Socket (2007) en in die televisiereekse Eli Stone (2008), Transparent (2014), en How to Get Away with Murder (2014).
Kruiphout
Die kruiphout (Leucadendron muirii) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Leucadendron behoort en deel van die fynbos-bioom vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, waar dit op die Elim-, Bredasdorp- en Riversdalvlaktes voorkom. Die struik word 2,0 m hoog en dra blomme van November tot Desember.
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die sade word geberg in 'n tol op die vroulike plant en word vrygelaat na 'n brand en moontlik deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig en daar is manlike en vroulike plante wat voortplant deur die aktiwiteite van klein torre. Die plant groei in kalksteengrond op hoogtes van 0-200 m. Dis 'n tipiese kalksteenfynbosspesie wat kommersieel geoes word.
In Engels staan dit as die Silver-ball conebush bekend.
Poppy Drayton
Poppy Drayton (gebore 7 Junie 1991) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Little Mermaid (2018) en in die televisiereekse Downton Abbey (2010) en The Shannara Chronicles (2016).
Faure, Suid-Afrika
Faure is 'n woonbuurt in Helderberg, digby Kaapstad in die Wes-Kaap.
Ruschia ceresiana
Ruschia ceresiana is 'n vetplant uit die vygiefamilie en is endemies in Suid-Afrika. Dit kom in die Wes-Kaap in die Tankwa Karoo voor waar dit deel van die Sukkulente Karoo is. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 500 km² en word as seldsaam beskou.
Erythrophysa humbertii
Erythrophysa humbertii is 'n boom wat deel is van die Sapindaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Haliclona saldanhae
Haliclona saldanhae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Stephens.
Syblaartolbos
Die syblaartolbos (Leucadendron nervosum) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Leucadendron behoort en deel van die fynbos-bioom vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, waar dit op die Jonaskop in die Riviersonderendberge en Grootberg in die Langeberg voorkom. Die struik word 1,5 m hoog en blom in September.
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die sade word geberg in 'n tol op die vroulike plant en word vrygelaat na 'n brand en moontlik deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig; daar is manlike en vroulike plante wat voortplant deur windbestuiwing. Die plant groei op noordelike hellings op hoogtes van 1100-1350 m.
In Engels staan dit as die Silky-ruff conebush bekend.
Erythrophysa lapiazicola
Erythrophysa lapiazicola is 'n boom wat deel is van die Sapindaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Amazon Eve
Amazon Eve (gebore 23 Februarie 1979) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse American Horror Story (2011), Agents of S.H.I.E.L.D. (2013), en Hemlock Grove (2013).
Erythrophysa paniculata
Erythrophysa paniculata is 'n boom wat deel is van die Sapindaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Haliclona sanguinea
Haliclona sanguinea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1995 deur Fromont.
Kanadese Ruimteagentskap
Die Kanadese Ruimteagentskap (CSA; Frans: Agence spatiale canadienne, ASC) is die nasionale ruimteagentskap van Kanada. Dit is in 1990 gestig en doen verantwoording aan die minister van innovasie, wetenskap en ekonomiese ontwikkeling.
Die president van die CSA is Lisa Campbell, wat op 3 September 2020 in die pos aangestel is. Die hoofkwartier is in Quebec, en die agentskap het ook kantore in Ontario, Houston, Washington, D.C. en Parys.
Samewerking met die ESA
Die CSA werk sedert die 1970's saam met die Europese Ruimteagentskap (ESA) en het verskeie formele en informele vennootskappe en samewerkingsprogramme met agentskappe in ander lande, soos Indië en Swede.
thumb|240px|Canadarm (regs) tydens die [[Pendeltuigsending STS-72.]] Kanada se samewerking met Europa in ruimteaangeleenthede dateer van voor die stigting van beide die CSA en ESA. Van 1 Januarie 1979 af het Kanada die spesiale status van 'n "samewerkende staat" met die ESA; hulle betaal vir die voorreg, belê in werktyd en verskaf wetenskaplike instrumente wat op ruimtetuie van die ESA geplaas word.
In Februarie 2009 was daar 30 Kanadese by die ESA werksaam as personeellede.
Kanadese ruimteprogram
Die Kanadese Ruimteagentskap administreer die Kanadese ruimteprogram. Kanada het tegnologie, kennis en personeel bygedra tot die wêreld se ruimteprogramme, veral in samewerking met die ESA en Nasa. Benewens sy ruimtevaarders en satelliete sluit van die Kanadese tegnologiese bydraes tot ruimteverkenning in die Canadarm op die Pendeltuig en Canadarm2 op die Internasionale Ruimtestasie (IRS).
Kanada se bydrae tot die IRS is die mobiele diensstelsel van $1,3 miljard. Dit bestaan uit Canadarm2, Dextre, die mobiele basisstelsel en verskeie werkstasies.
Lauren Drummond
Lauren Drummond (gebore 23 Desember 1987) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Flight (2012) en in die televisiereekse Holby City (1999), The Royal (2003), en Waterloo Road (2006).
Grace Kaufman
Grace Kaufman is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Sister (2014) en Brave New Jersey (2016), en in die televisiereekse The Last Ship (2014) en Man with a Plan (2016).
Haliclona sasajimensis
Haliclona sasajimensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Hoshino.
Eduard von Winterstein
Eduard von Winterstein (1 Augustus 1871 – 22 Julie 1961) was 'n Oostenryks-(Oos)-Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Figaros Hochzeit (1920), Hamlet (1921), The Blue Angel (1930), en Die Sonnenbrucks (1951).
Siegfried Wischnewski
Siegfried Wischnewski (15 April 1922 – 24 Januarie 1989) was 'n Duitse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Three Penny Opera (1963) en Die Nibelungen, Teil 1 - Siegfried (1966).
Erythrophysa sakalava
Erythrophysa sakalava is 'n boom wat deel is van die Sapindaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Camilla Luddington
Camilla Luddington (gebore 15 Desember 1983) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks True Blood (2008).
Erythrophysa septentrionalis
Erythrophysa septentrionalis is 'n boom wat deel is van die Sapindaceae familie. Die plant is endemies aan Ethiopië.
Dani Dyer
Dani Dyer (gebore 8 Augustus 1996) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Doghouse (2009), Vendetta (2013), We Still Kill the Old Way (2014), en Age of Kill (2015).
Haliclona sataensis
Haliclona sataensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Hoshino.
Asetoon
Asetoon (sistematiese naam propanoon) is 'n organiese verbinding met die formule (CH3)2CO. Dit is 'n kleurlose, hoogs vlugtige, vlambare vloeistof, en is die eenvoudigste ketoon bekend.
Asetoon is mengbaar met water en dien as 'n belangrike oplosmiddel in sy eie reg, tipies vir skoonmaakdoeleindes in die laboratorium. In 2010 is ongeveer 6.7 miljoen ton wêreldwyd geproduseer, hoofsaaklik vir gebruik as 'n oplosmiddel en die produksie van metielmetakrilaat en bisfenol A. Dit is 'n algemene boublok in die organiese chemie. Bekende alledaagse gebruike van asetoon is as naellakverwyderaar en verfverdunner.
Asetoon word deur die menslike liggaam geproduseer en uitgeskei deur middel van normale metaboliese prosesse. Dit is algemeen teenwoordig in die bloed en urine. Mense wat aan diabetes (suikersiekte) lei, vervaardig dit in groter hoeveelhede. Swanger vroue, borsvoedende moeders en kinders toon hoër vlakke van asetoon. 'n Ketogeniese dieet, wat asetoonvlakke verhoog in die liggaam, word gebruik om epileptiese aanvalle in babas en kinders te verminder.
Mpandweni
Die Mpandwenirivier is 'n rivier wat in KwaZulu-Natal in Suid-Afrika vloei. Dit ontspring in die Natalse Drakensberg en mond uit in die Tugelarivier.
Xanthe Elbrick
Xanthe Elbrick (gebore 1 Desember 1978) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente LD 50 Lethal Dose (2003) en Body of Lies (2008).
Farzana Dua Elahe
Farzana Dua Elahe (gebore 9 Februarie 1990) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Saxon (2007), Prince of Persia: The Sands of Time (2010), en The Hundred-Foot Journey (2014), en in die televisiereeks A.D. The Bible Continues (2015).
John Benjamin Hickey
John Benjamin Hickey (gebore 25 Junie 1963) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The General's Daughter (1999), Flags of our Fathers (2006), The Taking of Pelham 123 (2009), en Transformers: Revenge of the Fallen (2009).
Barracks, Oos-Kaap
Barracks is 'n nedersetting in die Ngqushwa Plaaslike Munisipaliteit van die Oos-Kaap in Suid-Afrika. Dit is 14 km suid van King William's Town geleë.
Haliclona scabritia
Haliclona scabritia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Manzana (dubbelsinnig)
Manzana kan verwys na:
Haliclona scabritia
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1989 deur Tanita & Hoshino.
NG gemeente Niekerkshoop
duimnael|links|270px|[[Niekerkshoop met op die agtergrond die NG kerk se toring.]] duimnael|regs|280px|Die eerste NG kerk op Niekerkshoop, omstreeks 1916. duimnael|links|160px|Ds. J.R. Hugo was die leraar van 1907 tot sy dood in Oktober 1914. duimnael|regs|180px|Ds. Pieter Truter Stroebel het in 1904 'n beroep aanvaar na die [[NG gemeente Griekwastad en daar gebly tot 1911. Hy het die eerste dienste ná afstigting op Niekerkshoop waargeneem in 'n pakhuis omdat daar destyds nog geen kerkgebou was nie. Hy is in 1900 gelegitimeer en het in die amp gesterf in die NG gemeente Herbertsdale op 5 Januarie 1938. Intussen was hy van 1911 tot 1927 leraar van die destydse NG gemeente Komga in die Oos-Kaapse Grensgebied.]]
Cisira
Cisira is 'n landelike nedersetting in die Ngqushwa Plaaslike Munisipaliteit van die Oos-Kaap in Suid-Afrika. Dit is 5 km noordoos van Peddie geleë.
NG gemeente Niekerkshoop
Die NG gemeente Niekerkshoop was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk wat in 1904 van die gemeentes Prieska en Griekwastad afgestig het, maar op 1 Maart 2001 weer by Prieska ingelyf is. Die middelpunt van die gemeente was die Noord-Kaapse dorp Niekerkshoop.
Reeds in 1896 is al gedink aan die aankoop van die plaas Modderfontein as setel vir ’n dorp, maar die plan is kort daarna weer laat vaar. Vanaf 1890 is buitekerk op Modderfontein (Niekerkshoop) gehou. In 1893 was daar blykbaar weer sprake van die stigting van ’n dorp (en gemeente). Lidmate van die Prieska-gemeente wat woonagtig was aan die Griekwastadse kant van die Oranjerivier (lidmate te Koegas) rig ’n versoekskrif: Hulle wil onder geen omstandighede opgeneem word onder die nuwe gemeente (‘Modderfontein’) nie. Die kerkraad voldoen aan die versoek.
Die dorp Niekerkshoop is deur die broers J.P. en J.D. van Niekerk in 1899 aangelê op ’n vrugbare plaas met die naam Modderfontein. Die dorp het ’n standhoudende fontein gehad. Met sy honderde groen bome het die dorp "enigsins het aansien . . . van een bôlands dorp". Dorpstigting het die drang na die stigting van ’n gemeente laat toeneem. Daarvoor moes vooraf verlof gekry word vanaf Griekwastad en Prieska, omdat ’n aansienlike deel uit hierdie twee gemeentes by die te stigte gemeente gevoeg sou word. Prieska is teen die stigting van die gemeente gekant.
Die NG gemeente Niekerkshoop is deur die ringskommissie van Dutoitspan op 29 Maart 1904 gestig. Voor die stigting is die Woord en die sakramente om die beurt deur predikante van Prieska en Griekwastad bedien. Van die gemeente Griekwastad is ’n aansienlike deel afgesny om die gemeente Niekerkshoop te vorm. Ná afstigting het die konsulent, ds. P.T. Stroebel van Griekwastad die eredienste waargeneem. Omdat daar nog geen kerkgebou was nie, moes die pakhuis van die broers Van Niekerk vir eredienste gebruik word.
Op die eerste kerkraadsvergadering word die aanbod van die Van Niekerk broers aangeneem om ’n kerkgebou op te rig en vir tien jaar te huur. Die kansel, banke en lampe het van Robertson se kerk gekom. In Februarie 1906 is die kerk klaar gebou. Toe die huur in 1916 verstryk, is die kerkgebou deur die kerkraad aangekoop. Die kerk het sitplek vir 300 mense gehad. Die gemeente het in die stadium ’n sieletal van 1 400 gehad en tydens nagmaalsgeleenthede was die kerkgebou te klein. Die eerste leraar was ds. J.R. Hugo en hy is in Januarie 1907 bevestig. Hy is in die tuig, in die jeugdige ouderdom van 38 jaar, oorlede. ’n Marmerplaat hang binne die kerk ter herinnering aan hom. Ds. J.A. van Zijl le Roux het hom opgevolg en hy is in Mei 1915 bevestig. Hy het die voorreg gehad om die Woord op die kansel (wat vanaf Robertson gekom het) te verkondig. Die kansel het vir hom groot emosionele waarde gehad: sy vader het voor dié kansel belydenis van geloof afgelê en is ook voor die kansel in die huwelik bevestig. Hyself is ook gedoop en het voor dié kansel belydenis van geloof afgelê.
Bekruipkop
Bekruipkop is 'n nedersetting in die Ngqushwa Plaaslike Munisipaliteit van die Oos-Kaap in Suid-Afrika. Dit is 5 km suidoos van Mount Coke teenaan die R346-pad geleë.
Wastl Witt
Wastl Witt (1882 – 21 Desember 1955) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Venus on Trial (1941), Einmal der liebe Herrgott sein (1942), en Der weißblaue Löwe (1952).
Soemba
Soemba (Indonesies: Pulau Sumba) is die vierde grootste van die Klein Soenda-eilande na Timor, Soembawa en Flores en is in die suidweste van dié argipel, in die suide van die eilandnasie Indonesië, geleë. Die eiland word begrens deur die Savusee in die ooste en die oop Indiese Oseaan in die suidweste.
Soemba is in die suidooste van Soembawa, in die suide van Flores en in die weste van Timor geleë. In die suidooste, oorkant die Indiese Oseaan, lê Australië. Soemba het 'n bevolking van 755 849 in 2015 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 11 059,6 km².
Soemba se geologie is gekenmerk deur baie aktiewe vulkane wat dié eiland van wes na oos gevorm het. Soemba se vulkane behoort tot die Ring van Vuur wat die Stille Oseaan van Nieu-Seeland tot Chili omsirkel.
Gouerosettolbos
Die gouerosettolbos  (Leucadendron orientale) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Leucadendron behoort en deel van die fynbos-bioom vorm. Die plant is endemies aan die Oos-Kaap, waar dit op die Elandsberg voorkom vanaf Loerie tot by die Van Stadensberge. Die struik word 1.3 m hoog en dra blomme in Junie en Julie.
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die sade word geberg in 'n tol op die vroulike plant en twee maande vandat die vrug gevorm en ryp geword het, val dit grond toe. Die sade word deur knaagdiere versprei. Die plant is eenslagtig; daar is manlike en vroulike plante wat voortplant deur die aktiwiteite van klein torre. Die plant groei hoofsaaklik in sandsteengrond op hoogtes van 150-850 m.
Emmy Raver-Lampman
Emmy Raver-Lampman (gebore 5 September 1988) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Side by Side by Susan Blackwell (2009) en Odd Mom Out (2015).
Gouerosettolbos
In Engels staan dit as die Van Staden's Conebush bekend.
Amelia Flanagan
Amelia Flanagan (gebore 8 Junie 2008) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Emmerdale (1972).
Tom Wlaschiha
Tom Wlaschiha (gebore 20 Junie 1973) is 'n Duitse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Resistance (2011) en Mr. Turner (2014), en in die televisiereekse Game of Thrones (2011) en Crossing Lines (2013).
Musiekteater
Die musiekteater kan beskou word as 'n afdeling van teater wat liedjies, dialoog, optrede en dans kombineer in een uitvoering. Die storie en emosionele inhoud van die musiekteater – humor, patos, liefde, woede – word by wyse van woorde, musiek, beweging en die tegniese aspekte van vermaak as 'n geïntegreerde geheel gekommunikeer. Alhoewel musiekteater oorvleuel met ander teatervorms soos opera en dans, kan dit onderskei word deurdat musiek die toonaangewende rol speel teenoor die bykomende elemente. Sedert die vroeë 20ste eeu, is musiekteateruitvoerings eenvoudig musiekblyspele genoem.
Alhoewel musiek deel vorm van dramatiese aanbiedings sedert die antieke tye, het die moderne Westerse musiekteater eers in die 19de eeu na vore gekom, met baie strukturele elemente soos in die werke van Gilbert en Sullivan in Brittanje en dié van Harrigan en Hart in Amerika. Dit is gevolg deur die talle Edwardiaanse musiekkomedies en die musiekteaterstukke van Amerikaanse skeppers soos George M. Cohan aan die begin van die 20ste eeu. Die Princess Teater-musiekblyspele (1915-1918) en ander vertonings soos Of Thee I Sing (1931) was ver voor hul tydgenote wat vermaak aanbetref en dit het gelei tot baanbrekerswerke soos Show Boat (1927) en Oklahoma! (1943). Sommige van die mees bekende musiekblyspele deur die dekades wat gevolg het, sluit in West Side Story (1957), The Fantasticks (1960), Hair (1967), A Chorus Line (1975), Les Misérables (1985), The Phantom of the Opera (1986), Rent (1996), The Producers (2001), Wicked (2003) en Hamilton (2015).
Musiekblyspele word regoor die wêreld uitgevoer. Dit kan aangebied word in die groot teaters, soos Broadway in New York City of West End in Londen, waar 'n ruim begroting al die uitgawes kan dek. Alternatiewelik kan musiekblyspele ook opgevoer word in kleiner plekke, soos streeksteaters, of gemeenskapsteaters of produksies wat van plek tot plek toer. Musiekblyspele word dikwels aangebied deur amateurgroepe en skoolgroepe in kerke, skole en ander plekke.
Boekmusiekblyspele
Sedert die 20ste eeu word die "boekmusiekblyspel" gedefinieer as 'n musiekspel waar liedere en danse ten volle geïntegreer is in 'n goeie storie met ernstige dramatiese doelwitte wat in staat is om ware emosies op te roep, eerder as net lag. Die drie belangrikste komponente van 'n boekmusiekblyspel is die musiek, lirieke en storie. Die boek of teks van 'n musiekblyspel verwys na die storie, die ontwikkeling van karakters en dramatiese struktuur, insluitend die gesproke dialoog en verhoogaanwysings, maar dit kan ook verwys na die dialoog en die lirieke saam, wat soms na verwys word as die libretto (Italiaans vir "klein boek"). Die musiek en lirieke vorm saam die aanslag van 'n musiekblyspel en sluit liedjies, toevallige musiek en musiektonele in, die opeenvolging van musiektonele gekombineer gewoonlik met dialoog. Die interpretasie van 'n musiekblyspel berus by die kreatiewe span, die direkteur, die musiekdirekteur, gewoonlik 'n choreograaf en soms 'n orkesmeester. 'n Musiekblyspel produksie word ook gekenmerk aan die kreatiewe tegniese aspekte soos die stel ontwerp, kostuums, die verhoogtoerusting (props), beligting en klank.
Die kreatiewe span, ontwerpe en interpretasies oor die algemeen neig gewoonlik weg van die oorspronklike produksie om aan te pas by 'n unieke gehoor en samevatting. Sommige elemente van die produksie kan egter behou word van die oorspronklike produksie, byvoorbeeld, Bob Fosse se choreografie in Chicago.
Daar is geen vaste lengte vir 'n musiekblyspel nie. Dit kan wissel van 'n kort eentoneelvertoning tot verskeie tonele wat etlike ure duur. Meeste musiekblyspele se vertonings is 'n gemiddeld van drie-uurlange vermaak, met 'n kort pouse tussenin. Die eerste toneel stel gewoonlik al die karakters bekend, asook meeste van die musiek en dit eindig gewoonlik met 'n dramatiese komplot in die dialoog. Die tweede toneel stel 'n paar nuwe liedjies bekend en van die onopgeloste konflik van die eerste toneel word hanteer. 'n Boekmusiekblyspel word gewoonlik rondom ses hooftemas gebou, wat later in die vertoning na die oppervlak syfer. Gesproke dialoog word oor die algemeen afgewissel tussen musiekitems, hoewel 'n sangdialoog ook gebruik kan word, veral in musiekblyspele soos Jesus Christ Superstar, Falsettos, Les Misérables, Evita en Hamilton. Verskeie korter musiekblyspele is die afgelope dekades op Broadway en in die West End as een toneel aangebied.