cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Neurenberg
Geografie
Neurenberg is geleë in die noorde van Beiere, 170 km noord van München.
Geskiedenis
Die stad het bekend geraak vir die Neurenberg-verhore wat na die Tweede Wêreldoorlog hier gehou is. Dit was een van die gasheerstede tydens beide die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2005 en FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2006.
Lübeck
Die Hansestad Lübeck (Nederduits: Lübęk, Lübeek, Deens: Lybæk) is 'n selfregerende stad in die noorde van Duitsland en die suidooste van die deelstaat Sleeswyk-Holstein. Lübeck is aan die Lübeckse Baai van die Oossee geleë en die tweede grootste stad in die deelstaat na Kiel. Die Middeleeuse stadskern is deur Unesco as 'n wêrelderfenisgebied aangewys.
Die grootste stede in die omgewing is Hamburg (65 kilometer suidwes van Lübeck), Kiel (78 kilometer noordwes van Lübeck) en Schwerin (68 kilometer suidoos van Lübeck). Lübeck grens aan die Europese Metropoolgewes Hamburg. As een van die belangrikste Middeleeuse seehawens en handelstede in Duitsland het Lübeck met sy kenmerkende "Sewe Torings" homself steeds as die "Poort na die Noorde" van Europa beskou.
Geografie
Lübeck is aan die benedeloop van die Trave, 'n bevaarbare rivier in die Noord-Duitse Laagvlakte, geleë wat sowat 17 kilometer van die historiese stadskern af in Travemünde in die Oossee uitmond. Die historiese stadskern het op 'n heuwel ontstaan wat 'n eiland tussen die rivierlope van die Trave- en Wakenitz-riviere vorm. Daarnaas loop ook die Elbe-Lübeck-kanaal vanaf Krummesse tot by die Trave deur die stadsgebied van Lübeck.
Die omliggende landskap maak deel uit van die Oos-Holsteinse Heuwelland en is oorspronklik gedurende die Weichsel-ystydperk (pleistoseen) gevorm. Die geografiese ligging naby die Traverivier, wat net voor Travemünde deur die Baltiese Heuwels breek, het die stad se ontwikkeling tot 'n beduidende Oosseehawe bevorder wat uiteindelik die Noord-Europese magsentrum van die Middeleeue sou wees.
Outeur (skrywer)
'n Outeur word eng gedefinieer as die skepper van enige geskrewe werk en kan dus ook as 'n skrywer beskryf word. Die onderskeid lê gewoonlik daarin dat 'n outeur die skrywer van een of meer groot werke, soos boeke of dramas, is.
Wetlike aspekte van outeurskap
In die kopieregwette van verskeie regsgebiede is daar min buigsaamheid rakende dit wat as outeurskap geld. Die Kopieregkantoor van die Verenigde State definieer kopiereg byvoorbeeld as "'n vorm van beskerming wat die wette van die Verenigde State aan outeurs van oorspronklike werke … bied". Om "outeur" van enige "literêre, dramatiese, musikale, artistiese of sekere ander intellektuele werke te wees, verleen sekere regte aan hierdie persoon (die eienaar van die kopiereg), veral die eksklusiewe reg om enige produksie of verspreiding van hulle werk te magtig of daarby betrokke te wees. Enige persoon of entiteit wat intellektuele eiendom wil gebruik wat deur kopiereg beskerm word, moet die kopiereghouer se toestemming ontvang om hierdie werk te gebruik, en sal dikwels gevra word om vir die gebruik van die materiaal te betaal. Na afloop van 'n vasgestelde tyd verval die kopiereg op die intellektuele werk en word dit openbare besit en kan dit onbeperk gebruik word. 'n Interessante aspek van outeurskap en kopiereg is dat dit op baie regsgebiede met 'n outeur se afsterwe aan iemand anders oorgedra kan word. Die persoon wat die kopiereg erf, is nie die outeur nie, maar geniet dieselfde regsvoordele.
Sekere vrae ontstaan oor die toepassing van kopieregwette. Hoe is dit byvoorbeeld van toepassing op die komplekse kwessie van "fan"-fiksie. Outeurs kan verskillende van die regte op verskillende tye aan verskillende partye vir verskillende doeleindes en gebruike uitdeel, soos die reg om 'n storielyn vir 'n rolprent aan te pas, maar met verskillende karaktername aangesien die karakters reeds deur 'n ander maatskappy vir 'n televisiereeks of videospeletjies gebruik word. 'n Outeur verbeur sy regte wanneer hy onder kontrak werk, soos wanneer hy opdrag ontvang om 'n spesifieke werk te skep (wanneer 'n outeur byvoorbeeld deur 'n munisipale owerheid aangestel word om 'n toergids op te stel waarvan die regte uitsluitlik aan die munisipaliteit behoort), of wanneer materiaal geskryf word deur intellektuele eiendom te gebruik wat aan ander behoort (soos wanneer 'n roman of draaiboek geskryf word wat 'n nuwe aflewering in 'n reeds gevestigde media-franchise is).
Filosofiese sienings oor die aard van outeurskap
In literatuurteorie wys kritici op komplikasies in die term outeur wat verder strek as net die komponente waaruit outeurskap in 'n wetlike opset bestaan. In die nasleep van postmoderne letterkunde, het kritici soos Roland Barthes en Michel Foucault die rol en relevansie van outeurskap ten opsigte van die betekenis of interpretasie van 'n teks ondersoek.
Barthes bevraagteken die idee dat 'n teks aan 'n enkele outeur toegeskryf kan word. In sy essay, "Death of the Author" (1968), skryf hy dat dit die taal is wat praat, nie die outeur nie. Hy beweer dat dit die woorde en taal van 'n teks is wat die betekenis aan die lig bring, nie iemand wat die wetlike verantwoordelikheid vir die produksieproses dra nie. Die verduideliking en betekenis van 'n werk hoef nie by die skepper daarvan gesoek te word nie. Die psige, kultuur, fanatisme van 'n outeur kan buite rekening gelaat word wanneer 'n teks geïnterpreteer word, want die woorde self, as deel van die taaltradisies, is ryk genoeg. Om 'n geskrewe werk te interpreteer sonder om die roem van die outeur, sy smake, passies en swakhede in ag te neem, impliseer dat die taal praat, nie die outeur nie.
NRK
Norsk rikskringkasting AS, wat gewoonlik onder die afkorting NRK bekend staan, is 'n staatsbeheerde Noorse uitsaaikorporasie wat naas televisie- en radioprogramme ook inhoude vir nuwe media soos internettelevisie aanbied. NRK fungeer net soos die Britse BBC, die Sweedse SVT, die Duitse ARD en ZDF en die Suid-Afrikaanse SAUK as 'n publieke uitsaaikorporasie en is 'n lid van die Europese Uitsaaiunie (European Broadcasting Union, EBU). NRK is die grootste mediamaatskappy in Noorweë. NRK het sy hoofkwartiere in Marienlyst (Oslo) en Tyholt (Trondheim).
Outeur (skrywer)
Filosofiese sienings oor die aard van outeurskap
Michel Foucault redeneer in sy essay "What is an author?" (1969) dat alle outeurs skrywers is, maar dat alle skrywers nie outeurs is nie. Hy skryf dat alhoewel "'n privaatbrief dalk 'n ondertekenaar het — dit nie 'n outeur het nie". Om die titel outeur aan enige geskrewe werk toe te skryf, impliseer dat sekere standaarde aan die teks toegeskryf word wat, volgens Foucault, saam met die idee van "die outeurfunksie" optree. Foucault se outeurfunksie is die idee dat 'n outeur slegs as 'n funksie van 'n geskrewe werk, as gedeelte van die struktuur, bestaan, maar nie noodwendig deel van die vertolkende proses is nie.
NRK
Finansiering en begroting
NRK word hoofsaaklik deur TV-lisensies gefinansieer. Die NRK se lisensie-inkomste het in 2005 meer as drie miljard NOK beloop – 'n bedrag wat gelykgestaan het aan die totale Noorse besteding aan kultuur.
Outeur (skrywer)
Filosofiese sienings oor die aard van outeurskap
Die literatuurkritici Barthes en Foucault stel voor dat lesers nie op die idee van een oorkoepelende stem staatmaak wanneer hulle 'n geskrewe werk interpreteer nie. Hulle waarsku dat vertolkings kan skade ly wanneer die onderwerp van inherent betekenisvolle woorde en taal met die persoonlikheid van die skrywerstem geassosieer word. Lesers behoort die teks eerder in terme van die taal as "outeur" vertolk.
NRK
Geskiedenis
Die eerste gereelde radioprogram in Noorweë is vanaf 1925 deur Kringkastingselskapet A/S, 'n privaatbeheerde uitsaaikorporasie en historiese voorloper van NRK, aangebied. Die staatsbeheerde NRK is in 1933 gestig en was net soos die Britse BBC veral daarop gemik om inligtingsprogramme vir die algemene publiek uit te saai. Nuusberigte en ander inligting het in die beginjare dan ook die oorgrote deel van die uitgesaaide programme gevorm. Met sy stigting het NRK oor 90 medewerkers beskik en sy radioprogramme tussen tien en 22:45 uur uitgesaai, met 'n pouse tussen 15:00 en 17:00.
Oshawa
Oshawa is 'n Kanadese stad in die metropolitaanse gebied van Toronto, Ontario, sowat 56 kilometer oos van Toronto se middestad, met 150 000 inwoners (2011).
Outeur (skrywer)
Verhouding met die uitgewer
Die outeur van 'n werk ontvang óf 'n persentasie wat volgens groothandel bereken is óf 'n spesifieke fooi óf 'n vaste bedrag vir elke boek wat verkoop word. Uitgewers verminder die risiko van hierdie soort ooreenkoms deur in te stem om die bedrag eers te betaal nadat 'n sekere hoeveelheid kopieë verkoop is. Gevestigde en suksesvolle outeurs kan 'n voorskot ontvang wat teen toekomstige tantieme vasgestel is, maar dit is nie meer 'n algemene gebruik nie. Die meeste onafhanklike uitgewers betaal tantieme as 'n persentasie van die netto ontvangste. Volgens hierdie reëling hoef die outeur niks tot die publikasiekoste by te dra nie. Die koste en finansiële risiko word deur die uitgewer gedra wat dan die grootste persentasie van die ontvangste sal ontvang.
Oshawa
Die motornywerheid is die ekonomiese basis van Oshawa, en die stad huisves die grootste Kanadese monteerplase en hoofkwartier van General Motors, wat oorspronklik in die jaar 1876 as McLaughlin Carriage Company gestig is.
Outeur (skrywer)
Verhouding met die uitgewer
By opdragpublikasies tref die uitgewer al die publikasiereëlings en die outeur dek al die uitgawes. Hierdie soort uitgewer vra normaalweg 'n vaste fooi vir die reëlings rondom publikasie, voorsien 'n verkoopplatform en ontvang 'n persentasie van elke kopie wat verkoop word. Die outeur ontvang die res van die geld. 'n Alternatiewe selfpubliseringsmetode wat algemeen voorkom, is om 'n druk-op-aanvraag publiseerplatform te gebruik, maar hierdie soort platform produseer boeke wat slegs by beperkte afsetplekke beskikbaar is en nie deur hoofstroom verspreiders en boekwinkels verkoop word nie (CreateSpace is byvoorbeeld eksklusief aan Amazon).
Verhouding met redigeerder
Die verhouding tussen die outeur en redigeerder, baie keer die outeur se enigste skakel met die uitgewers, word dikwels as die spanningsarea gekarakteriseer. Die outeur sal sy lesers gewoonlik slegs bereik indien die verhaal die redigeerder se aandag trek. Die outeur is nie meer die enigste noodwendige betekenismaker nie, maar die invloed van die redigeerder en uitgewer word ingesluit ten einde die gehoor as sosiale handeling by die skryfproses te betrek. Daar is drie hoofareas wat deur redigeerders gedek word - Taalversorging (die nagaan van die grammatika en spelling en die korrigering van spelfoute), Storie ('n potensiële area van groot angs vir outeur sowel as uitgewer) en Uitleg (die opstel van die laaste proef vereis dikwels klein veranderinge. 'n Uitlegredakteur moet sorg dat dit nie die sin van die teks verander nie).
In Pierre Bourdieu se essay "The Field of Cultural Production" word die uitgewersbedryf as'n "ruimte van literêre of kunstige posisionering" of 'n "strydveld" uitgebeeld wat deur die spanning en beweging onder die verskeie posisies in die veld gedefinieer word. Vir die outeur in die besonder, beteken outeurskap dat die teks deel van sy identiteit uitmaak, en daar is baie op die spel in die onderhandeling van gesag oor daardie identiteit. As "kulturele beleggers" vertrou die uitgewers op die redigeerder-posisie om 'n goeie belegging in "kulturele kapitaal" te identifiseer wat uiteindelik kan groei om 'n ekonomiese kapitaalopbrengs vir alle posisies te verseker.
Vergoeding
In sommige lande verdien outeurs ook 'n inkomste van 'n staatskema. Binne hierdie skemas ontvang outeurs 'n bedrag vir die aantal kopieë van hulle boeke in opvoedkundige en/of openbare biblioteke.
Baie outeurs vul hulle inkomste uit boekverkope aan met openbare spreekgeleenthede, skoolbesoeke, toelae en dosent-/onderwysposte.
Spookskrywers, tegniese skrywers en handboekskrywers word normaalweg op 'n ander manier betaal: gewoonlik 'n vaste fooi of 'n per-woord-tarief in plaas van 'n persentasie van verkope.
NRK
Geskiedenis
In die oorlogsjare tussen 1940 en 1945 is die uitsaaiwese in Noorweë deur die Nazi-bewind beheer, en die uitsaainetwerk is gedeeltelik verniel. Die NRK het na die Verenigde Koninkryk uitgewyk van waar Noorse programme onder die leiding van Toralv Øksnevad as Stemmen fra London ("Die Stem uit Londen") uitgesaai is. Hierdie programme, en veral die spesiale gekodeerde nuusbulletins, het van die NRK 'n belangrike spreekbuis vir die Noorse weerstandsbeweging gemaak. Die Duitsers het van die begin van die besetting in 1940 af reklame in Noorse radioprogramme verbied uit vrees vir verborge gekodeerde boodskappe.
Mercedes-Benz M116 enjin
Die Mercedes-Benz M116 was 'n V8-enjin wat tussen 1969 en 1991 in verskeie weergawes deur Mercedes-Benz vervaardig is. Alle modelle was petrolaangedrewe en gebruik 'n enkele bonokas met twee kleppe per silinder en Bosch Jetronic brandstofinspuiting. Die groter M117 V8 het gevolg, wat aanvanklik op die Amerikaanse mark bekendgestel is.
NRK
Geskiedenis
Ná die oorlog het die NRK sy uitsaaidienste hervat, en sedert die 1950's het vermaak en streeksgebonde programme uit die verskillende distrikte 'n steeds belangriker rol begin speel. Nadat NRK in sy eerste dertig bestaansjare op sy radiodienste gefokus het, is in 1954 met die eerste toetse vir 'n televisie-uitsaaidiens begin, en vanaf 1960 is gereelde televisieprogramme aangebied. Die Noorse televisiediens is op 20 Augustus 1960 amptelik geopen.
Reeds tydens die Olimpiese Winterspele van die jaar 1968 in Grenoble (Frankryk) is talle programme as kleurtelevisie uitgesaai. Die NRK het or 'n kleurtelevisiekamera beskik wat deur televisie-aanbieders ingespan is om bont kleure by die aankondiging van programme in te bring. Toe in die vroeë 1970's meer frekwensies vir kleurtelevisiedienste beskikbaar gestel is, het ook die nuusbulletin Dagsrevyen na kleurtelevisie oorgeskakel. Die meeste televisiefilms en die speurderreeks Detektimen op Vrydagaande is destyds al as kleurprogramme uitgesaai, alhoewel NRK se gereelde kleurtelevisiediens eers vanaf 1975 ingestel is. Die nuwe medium het in hierdie periode 'n oorheersende rol gespeel, en radiodienste het minder gewild geraak.
Mercedes-Benz M116 enjin
3.5
Die oorspronklike M116-enjin 116.980 is in Augustus 1969 in die 300SEL 3.5 bekendgestel. Dit bevat 9,5:1 kompressie met 147 kW teen 5800 opm en 286 Nm teen 4000 opm. Dit was genoeg om die 1575 kg aan te dryf tot 'n topsnelheid van 205 km/h. Hierdie enjin en sy tweeling, die 116.981 het in produksie gebly tot 1980 toe dit vervang is deur sy groter 3,8 liter-variant.
3.8
Die 116.960-enjin is in 1979 bekendgestel met 'n kompressie van 8,3:1 met 116 kW teen 4750 opm en 266 Nm teen 2750 opm. Hierdie enjin bereik Noord-Amerika later vir die 1981 380 SL. Vroeë modelle het tot 1983 'n enkele ry-tydreëlketting gehad en was geteister met kettingfoutprobleme wat Mercedes-Benz gratis sou herstel. Die tydreëlketting is na 'n dubbele ry verander wat die probleem opgelos het, om hierdie enjin so duursaam en betroubaar soos enige ander Mercedes V8 te maak.
NRK
Geskiedenis
Tot in die 1980's het NRK oor 'n monopolie ten opsigte van televisie- en radioprogramme beskik. Die elektroniese mediabedryf is vervolgens aangevul met die eerste streeksgebonde privaat radiostasies, en vanaf 1987 het ook privaat televisieuitsaaidienste soos TVNorge hul programme aangebied. In 1992 het NRK se nasionale televisiedienste met TV2 'n strawwe privaat mededinger gekry.
Tekst-TV, die Noorse televisieteks, word sedert 1983 aangebied, terwyl die internet-gebaseerde interaktiewe televisiediens NRK.no/NRK Interaktiv in 1994 van stapel gestuur is. In 1996 het NRK 'n staatsbeheerde aandelemaatskappy geword.
Die vermaaklikheidssentrum NRK Opplevelser is in 2003 in NRK se hoofkwartier Marienlyst in Oslo geopen. Die sentrum staan oop vir besoekers en behandel onder meer die geskiedenis van NRK in beelde en klank.
Organisasie
NRK is in agt afdelings opgedeel. NRK Kringkasting beheer die uitsaai-aktiwiteite van NRK, terwyl vier afdelings vir die produksie van programme verantwoordelik is:
Daarnaas bestaan NRK uit NRK Ressurser, 'n regsafdeling en NRK se bestuur.
Radio
Baie kanale word ook via digitale terrestriële televisie, satelliet en kabeltelevisie uitgesaai.
TV
NRK bied daarnaas saam met MTG die sportkanaal SportN aan wat sy programme sedert 29 November 2005 uitsaai.
Internet- en selfoondienste
Die eerste internetdiens van NRK is in 1994 van stapel gestuur – destyds is die televisieprogram Rondo met Petter Nome in samewerking met Oslonett via die internet uitgesaai. Straks daarna het P2 begin om sy diens Radionettet met opnames van programme op die internet aan te bied.
Vandag pronk NRK met een van die grootste internetgebaseerde multimediadienste in Europa. NRK was ook die eerste uitsaaikorporasie wat sy televisieprogramme in 2004 in selfoonnetwerke aangebied het. Alle radioprogramme word regstreeks via die internet uitgesaai en daarna nog drie weke lank as opnames ter beskikking gestel. Daarnaas word ook bepaalde televisieprogramme regstreeks uitgesaai en as video's beskikbaar gestel.
Verkeersnuus word deur NRK via WAP en internet aangebied; besonderhede aangaande vlugte, treine en die aktuele padsituasie word gereeld opgedateer. NRK se WAP-portaal is deur die Sweedse selfoontydskrif Mobil in 2006 as die wêreld se tweede beste selfoon-webwerf ná Google se soekenjin aangewys.
Derby
Derby is 'n klein dorpie in Noordwes, Suid-Afrika en is geleë op die R509-streeksroete. Hierdie dorpie is 16 km vanaf Koster. Die dorpie het ontstaan as 'n nedersetting vir die behoeftige mense op die plase Rietfontein en Vlakfontein. Dit is vernoem na die Britse sekretaris van Kolonies, lord Derby.
NRK
Internet- en selfoondienste
NRK is een van min Europse uitsaaikorporasies wat hul dienste op die internet gedeeltelik met advertensies finansier. Die Noorse dagblad het op 21 April 2008 bekend gemaak dat NRK tans besig is om sy programargief op die internet beskikbaar te stel.
Derby
Tydens die Tweede Vryheidsoorlog was Derby die toneel van gevegte tussen die Boere en een van die twee Skotse berede regimente. Die gesneuwelde Britse soldate lê in die plaaslike begraafplaas.
NRK
Buitelandse dienste
In 1948 het NRK begin om 'n radioprogram uit te saai wat spesifiek op seemanne en Noorweërs in die buiteland gemik was. Die program het bekend gestaan as Utenlandssendingen, Sjømannssendningen of Kortbølgen. Die program het oorspronklik 'n uur, later 'n halfuur geduur en op nuusberigte uit Noorweë gekonsentreer. 'n Gewilde bestanddeel van die program was Postkassa wat twee keer per week uitgesaai is. Mense het hier die geleentheid gekry om 'n musikale boodskap aan hul familielede of vriende in die buiteland te stuur. Die diens is op 31 Desember 2002 gestaak.
Intracoastal Waterway
Die Intracoastal Waterway (ICW) is 'n waterweg langs die Atlantiese Ooskus van die Verenigde State. Die waterweg, wat volgens 'n besluit van die Amerikaanse Kongres vanaf 1919 gebou en in 1940 voltooi is, het 'n lengte van 3 000 myl (4 800 km) en verbind Boston in Massachusetts as Atlantic Intracoastal Waterway met Key West in Florida. Dit strek as Gulf Intracoastal Waterway vanaf Appalachee in Florida verder weswaarts tot Brownsville in Texas. Die ICW word deur die U.S. Army Corps of Engineers onderhou. Die onderhoud vereis dat dele van die waterweg gereeld uitgebagger word om die vereiste dieptegang vir watervoertuie van twaalf voet te verseker.
Enkele seksies van die waterweg bestaan uit natuurlike inhamme, soutwaterriviere, baaie en seestrate, ander dele daarvan is as kanale aangelê. Die waterweg bied 'n veilig bevaarbare roete waarlangs bote en skepe en hul bemannings nie aan die gevare van die oop see blootgestel is nie. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog was die waterweg 'n uiters belangrike roete vir die vervoer van militêre vragte omrede dit buite die operasiegebied van vyandelike duikbote was.
Die waterweg is tolvry vir privaat plesierbote; vir kommersiële watervoertuie moet brandstofbelasting betaal word. Die waterweg se besigste gedeelte is langs die nywerheidsgebiede van Norfolk in Virginië geleë.
America's Great Loop
Saam met die Mississippirivier, wat rivierop bevaar word, en die Groot Mere maak die Intracoastal Waterway deel uit van die sirkelroete America's Great Loop, 'n skeepsroete oor 'n lengte van 6 000 myl (9 400 kilometer) met die seehawens van die Ooskus as eindpunt. Die roete loop langs sommige van Noord-Amerika se historiese kanale, waaronder die Erie Canal, die Champlain Canal, die Rideau Waterway en die Trent-Severn Waterway. Bootuitstappies na albei Noord-Amerikaanse hoofstede, Washington, DC en Ottawa, kan langs die roete geniet word.
Volksrepubliek China
Die Volksrepubliek China (Mandaryn-Chinees: 中華人民共和國, pinyin: Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó; wat soms ook Rooi-China of dikwels net China genoem word) is 'n groot land in Oos-Asië en een van twee Chinese state wat daarop aanspraak maak dat hulle die regmatige verteenwoordiger van China is (sien ook Republiek China). Dit beslaan die grootste deel van die kulturele, historiese en geografiese grondgebied wat bekend staan as China. Dit is die land met die grootste bevolking ter wêreld, sowat 1,4 miljard, van wie die meeste etnies as van Han-Chinese herkoms geklassifiseer word.
Nog tot in die 16de eeu was China die hoogs ontwikkelde beskawing op aarde wat homself as die middelpunt van die wêreld beskou het – 'n land wat met sy handelsvloot op alle oseane gevaar en handel met alle wêrelddele gedryf het, 'n land waar tegnologiese en kulturele vooruitgang bewerkstellig is met uitvindings soos papier, buskruit, drukkuns, kompas en porselein. Die Volksrepubliek China het intussen 'n fase in sy ontwikkeling betree waar dit as ekonomiese, politieke en militêre grootmoondheid by hierdie verlede kan aanknoop om die Chinese Droom te verwesenlik.
Vir langer as 2000 jaar is die land deur ’n reeks magtige dinastieë regeer. In 1912 word dit ’n republiek, en in 1949, ná 'n lang oorlog tussen die nasionaliste en die kommuniste, ’n kommunistiese staat bekend as die Volksrepubliek China. Die staat is sedert sy stigting in 1949 deur die Kommunistiese Party van China (aanvanklik onder Mao Zedong) gelei. Die vestiging van 'n kommunistiese bewind volgens die voorbeeld van die Sowjetunie en 'n staatsbeheerde ekonomie word deur politieke ontleders en historici dikwels as die eerste van drie rewolusies in China se 20ste en 21ste eeuse geskiedenis beskou. Ten spyte van alle verwagtinge wat in die weste met die val van kommunisme in die Sowjetunie en die Oosbloklande in 1989 gekoester is, het China se kommunistiese stelsel geblyk om uiters stabiel te wees.
Meer onlangs het die Volksrepubliek China ekonomies vinnig ontwikkel. Vandag is dit een van die belangrikste ekonomiese en industriële moondhede in die wêreld wat volgens sy ekonomiese beplanning tot 2049, wanneer dit die eeufees van die Chinese Rewolusie sal vier, tot die voorste nywerheidsland op aarde sal groei.
Vryheid van spraak word beperk en toegang tot die internet word streng beheer. Die hardhandige onderdrukking van die Tiananmen-plein-opstand in 1989 en die voortgesette onderwerping van die Tibettaanse volk vertroebel egter China se internasionale beeld.
Gordon Parks
Gordon Parks (30 November 1912 - 7 Maart 2006) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en fotograaf. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Learning Tree (1969), Shaft (1971), Shaft's Big Score! (1972) en Malcolm X (1992). Hy was ook 'n skrywer, digter en komponis.
Volksrepubliek China
Geografie
Die Volksrepubliek China is die grootste land volgens oppervlakte in Oos-Asië en die derde of vierde grootste ter wêreld (afhangende van die siening oor die Eiland Taiwan); net Kanada en Rusland is groter, soms ook die Verenigde State. Die Volksrepubliek grens aan 14 lande: Afghanistan, Bhoetan, Mianmar (Birma), Indië, Kasakstan, Kirgisië, Laos, Mongolië, Nepal, Noord-Korea, Pakistan, Rusland, Tadjikistan en Viëtnam; meer as enige ander land ter wêreld behalwe vir Rusland wat eweneens aan veertien lande grens.
Gordon Parks
Hy was die eerste belangrike swart rolprentregisseur van Amerika. Hy is veral bekend vir sy fotoreportages wat hy tussen 1948 en 1968 vir die tydskrif Life gemaak het en die rolprent Shaft van 1971. Hy het ook boeke geskryf oor fotografie, outobiografiese werke romans en poësie, en musiek gekomponeer.
Volksrepubliek China
Geografie
Die land is bergagtig met hoë plato's en die Taklamakan- en Gobi-woestyn in die weste en noordweste, heuwels en vlaktes in die ooste, waardeur die Yangtze- en Geelrivier seewaarts vloei, en subtropiese woude in die suidooste. Die Volksrepubliek China lê aan die Oos-Chinese See, die Geelsee en die Suid-Chinese See. Dit grens aan Mongolië in die noorde, Rusland en Noord-Korea in die noordooste, Viëtnam, Laos en Mianmar in die suide, Indië, Bhoetan, Afganistan en Nepal in die suidweste, Pakistan, Tadjikistan en Kirgisië in die weste, en Kasakstan in die noordweste.
Tweede Rewolusie
Die afsterwe van Mao Zedong en premier Zhou Enlai in 1976 en die kort en onbloedige magstryd, wat daarop gevolg het, het die weg gebaan vir die magsoorname van Deng Xiaoping in 1978. In sy beleid van staatkundige en ekonomiese hervormings, waarna hy later self as die «Tweede Rewolusie» sou verwys, het die sogenaamde «Vier Moderniserings» (四个现代化/四個現代化, Sì Ge Xiàndàihuà) sentraal gestaan. Oorspronklik is hierdie hervormingsbeleid reeds in 1963 deur Zhou Enlai geformuleer, maar eers deur Deng Xiaoping verwesenlik – met die modernisering van landbou, nywerhede, verdediging, en wetenskap en tegnologie. Dit het gepaard gegaan met die geleidelike oorgang van 'n bevel- tot 'n meer markgedrewe ekonomie waarin meer ekonomiese bevoegdhede aan besluitnemers op provinsiale en munisipale vlak verleen is.
Buitelandse ondernemings is uitgenooi om met uitgebreide handelsaktiwiteite en regstreekse beleggings deel te hê aan China se ekonomiese vooruitgang. Toe die Amerikaanse vervaardiger van sportskoene Nike in 1980 sy voorneme aangekondig het om aanlegte in Asiatiese lande te vestig, was die verwysing na China nouliks meer as 'n voetnota vir 'n baanbrekende proses waarvan al die implikasies eers later geëvalueer sou word – Thailand, Maleisië en die Filippyne is as meer belangrike produksielande geag.
Tot 1984 is veertien hawestede van spesiale ekonomiese sones voorsien waar buitelandse beleggers maklik met inheemse ondernemings kon saamwerk. Vanaf die middel- tot die laat 1990's is talle staatsondernemings – die tradisionele basis van China se stedelike ekonomiese sektor – ontbind om die vestiging van privaat ondernemings en die ontwikkeling van plattelandse streke te bevorder.
Anders as die politieke maghebbers in die Sowjetunie, dekades lank die invloedrykste kommunistiese staat ter wêreld, het China se leiers nie daarin belang gestel om teen die Verenigde State op militêre gebied opgewasse te wees nie ('n strategie wat uiteindelik misluk het), maar besluit om van hul land (omstreeks 1980 nog een van die armer state in Asië) en sy bevolking van een miljard die kapitalistiese wêreld se werkswinkel te maak en grootskaals tot die wêreldmark toe te tree.
Gedurende die ampstermyne van president Hu Jintao en premier Wen Jiaobao tussen 2002 en 2012 het China nuwe diplomatieke inisiatiewe geloods om na sy buurlande en die internasionale statewêreld uit te reik en hulle daarvan te oortuig dat die land se ekonomiese en buitelandse beleid aan vreedsame doelwitte gewy sou wees. 'n Beroep is op hulle gedoen om saam te werk tot wedersydse voordeel. Hierdie periode het sy hoogtepunt bereik met die opspraakwekkende Olimpiese Somerspele van 2008 wat in Beijing gehou is. In China se politieke kringe het die wêreldklas-sportfees 'n uitstekende reputasie aan die senior amptenaar besorg wat met die voorbereiding daarvan belas was – die nuwe lid van die Politburo en nuwe verrysende ster in China se politieke lewe, Xi Jinping.
Administratiewe indeling
Lys van administratiewe divisies van gebiede onder die beheer van die Volksrepubliek China:
Kommunistiese Party
Die Kommunistiese Party van China (KPC) se gesag is in die Chinese grondwet verskans en mag nie aangetas word nie. So is daar ook geen werklike opposisie nie. Die party is volgens die beginsels van demokratiese sentralisme georganiseer. Partystrukture is identiek met staatsstrukture – so word die Nasionale Volkskongres deur die Sentraalkomitee van die KPC gevorm, terwyl die Permanente Komitee van die Nasionale Volkskongres gelykstaan aan die KPC se Politburo.
Al is meerdere politieke partye formeel toegelaat, vind samewerking tussen hulle en die KPC binne die raamwerk van die «gemeenskaplike stryd vir die opbou van 'n sosialistiese staat onder leiding van die KPC» plaas. So bestaan daar geen amptelike parlementêre opposisie nie.
Vanaf 1978 het die KPC 'n merkwaardige transformasie van 'n klasseparty tot 'n ekonomies liberale staatsparty ondergaan. So staan lidmaatskap in die party sedet 2002 oop vir alle lae van die samelewing, insluitende entrepreneurs. Terwyl vroeër 'n stryd tussen verskillende ideologiese faksies binne die KPC gewoed het, wedywer sedert 2006 entrepreneursverenigings, vakbonde, landbou-organisasies, munisipaliteite of intellektueles om invloed. So word daar met uitdruklike toestemming van die partyleiding 'n openbare diskoers oor kontroversiële onderwerpe gevoer.
Binne die KPC is daar tans drie groot strominge:
Verstedeliking
In 2012 is vir die eerste keer in die geskiedenis van China meer as 50 persent van die bevolking in stedelike nedersettings gehuisves. In 2017 het hierdie syfer gestyg tot 58,7 persent. Daar word verwag dat die stedelike bevolking in die volgende vyftien jaar met 300 miljoen sal groei sodat omstreeks 2032 die een-miljard-kerf oorskry word. Die hoogs dinamiese verstedelikingsproses is een van die groot uitdagings vir die Chinese regering, onder meer as gevolg van toenemende omgewingsbesoedeling, vinnig groeiende verkeerstrome, 'n ernstige behuisingstekort met stygende huurgelde en eiendomspryse, 'n tekort aan gekwalifiseerde werkgeleenthede en kinderversorgingsfasiliteite, gebrekkige infrastruktuur en die afname van beskikbare landbougrond.
Om migrasiestrome na die grootste metropole Beijing en Shanghai te verminder, word kleiner miljoenestede aantrekliker gemaak deur makliker toegang tot onderwysinstellings en minder strenge toepassing van wetlike gesinsbeplanningsinstrumente.
Grootste stedelike nedersettings
Die Volksrepubliek China het dosyne groot stede, insluitende 3 van die 55 globale stede.
Burgerlike samelewing
Sedert die 1990's word in China 'n breë diskoers gevoer oor die wese van die land se burgerlike samelewing – alhoewel met 'n geheel ander konsepsuele grondslag as in westerse lande. Die Chinese term gongmin shehui of "maatskappy van die openbare volk" beklemtoon die maatskaplike verantwoordelikheid van burgers ten opsigte van openbare goedere en die noodsaaklikheid van goeie gedrag, maar nie soseer die kwessie van politieke mag nie. So word 'n nie-konfrontatiewe model van 'n burgerlike samelewing ontwikkel waardeur die partystaat nie uitgedaag of bevraagteken word nie.
Verskille met westerse samelewings spruit nie alleen uit die afwykende politieke stelsels voort nie, maar ook uit die feit dat die proses van staatsbou in China nog aan die gang is. Staatsinstellings, wat reëls vir die saamleef van mense ontwikkel en sowel aan die indiwidu asook aan groepe 'n vaste en veilige raamwerk gee waarin verwagtinge vervul kan word, soos byvoorbeeld 'n moderne regstelsel, ontstaan eers geleidelik. Nog word die staat deur sy burgers as 'n oormagtige instelling ervaar wat kontrole uitoefen oor hulle handelinge en hulle beperk soos hy dit nodig ag. Burgers begin algaande die speelreëls aanleer wat in 'n vinnig veranderende samelewing moet geld om die omgang met mekaar te reël, maar word ook konfronteer met kwessies rakende die kontrole van administratiewe handelinge en gesag.
LGBT-regte
Alhoewel volgens 'n meningspeiling, wat in 2013 gedoen is, nog 57 persent van die respondente die aanvaarding van gelyke regte vir LGBT-mense verwerp het, het die Chinese regering homoseksualiteit in 1997 gewettig en 'n verbod op konversieterapieë geplaas. Sedert 2001 word seksuele aantrekking tot dieselfde geslag ook nie meer as sielkundige versteuring geklassifiseer nie. Selfdegeslaghuwelike of burgerlike verbintenisse word nog nie amptelik erken nie, alhoewel sekere regte aan lewensmaats van dieselfde geslag toegeken word.
Etniese minderhede
Op provinsiale vlak is daar tans vyf outonome gebiede wat deur etniese minderhede bewoon word:
Ekonomie
China beskik oor die wêreld se grootste reserwes van buitelandse valuta wat teen die einde van 2018 op $3 073 miljard beraam is. China se invloed op die wêreldekonomie en sy groeikoers word al hoe groter. China se eie groeikoers het nogtans in 2007 begin verstadig. In 2017 het die Chinese ekonomie nog met 6,9 persent gegroei. Vir 2018 en 2019 word 'n groeikoers van respektiewelik 6,6 en ietwat minder as 6,5 persent voorspel.
In Maart 2013 het die vyfde generasie politieke leiers hul regeringsampte oorgeneem en tydens die Derde Plenum in November 2013 omvattende ekonomiese hervormings aangekondig. Die Chinese regering het ook derdens die 19de Partydag van die Kommunistiese Party in 2017 beklemtoon dat China se bestaande model van ontwikkeling nie volhoubaar is nie. Ekonomiese hervormings word as voorvereiste beskou vir 'n ekonomiese groei wat sosiale en ekologiese belange in ag neem en sterker op die binnelandse vraag steun.
Oorkapasiteite word, naas sosiale en ekologiese kwessies, as die grootste uitdagings beskou. Die Chinese regering sal derhalwe op sleutelonderwerpe fokus soos die stabilisasie van ekonomiese groei met inagneming van die bestaande skuldlas, die modernisering van vervaardigingsstrukture, die intensivering van navorsing en ontwikkeling en groter inagneming van omgewingsbelange. Daarnaas sal die breë lae van die Chinese bevolking voordeel trek uit die ekonomiese ontwikkeling en betrokke wees by maatskaplike ontwikkeling.
Die hoofdoelwit van die Vyfjaarplan vir die periode tussen 2016 en 2020 is die herstrukturering van die tot dusver beleggings- en uitvoergerigte Chinese ekonomie. In die toekoms sal tegnologiese innovasie sentraal staan, soos uit die industriële strategie Made in China 2025 blyk wat van China die tegnologiese wêreldmarkleier in tien sleutelsektore van toekomstige belang sal maak, waaronder energiebesparing, elektromobiliteit, inligtings- en kommunikasietegnologie, werktuigmasjienbou en robottegnologie, en lug- en ruimtevaarttegnologie.
In die periode tot 2049, wanneer die feesvierings ter geleentheid van die Chinese Rewolusie se 100-jarige jubileum sal plaasvind, sal China tot die wêreld se voorste nywerheidsland groei. Tegniese innovasie is van strategiese belang vir hierdie plan. Om toegang tot nuwe markte en tegnologieë te kry, word massief in die buiteland belê, onder meer deur die oorname van ondernemings. Ook word China aantrekliker gemaak vir navorsers uit die buiteland.
Padvervoer
Die Volksrepubliek China is tans die grootste motormark ter wêreld (nadat dit die Verenigde State in 2009 verbygesteek het), alhoewel die groeitempo laat in 2018 begin verstadig het. Vir belangrike motoruitvoerders soos Duitsland is China lankal die belangrikste buitelandse mark. Die afset van motors met alternatiewe aandrywingsmetodes het in 2018 met meer as 62 persent gestyg tot sowat 1,26 miljoen eenhede. Die Chinese regering bevorder aktief die oorskakeling na elektriese en waterstofaangedrewe voertuie. Ook die verbinding van motorvervoer met draadlose internet-infrastruktuur geniet hoë prioriteit as toekomsprojek.
Die getal padsterftes per 100 000 motorvoertuie is volgens die statistieke van die Wêreldgesondheidsorganisasie (WHO) met 104 (in 2015) nog kommerwekkend hoog – vergeleke met 101 in Suidoos-Asië en 33 in die Amerikas. Sestig persent van alle padsterftes raak voetgangers, fietsryers en motorfietsryers. Baie paaie in bergagtige streke van China word as gevaarlik geag, veral omdat hulle dikwels nie geskik is vir swaar vragwaens nie.
Lugvervoer
Passasiersgetalle het in 2018 volgens Chinese statistieke teenoor die vorige jaar met sowat 10,9 persent gestyg tot meer as 610 miljoen. Teen die einde van 2018 was daar in China 224 burgerlike lughawens, waarvan 37 jaarliks meer as tien miljoen passasiers hanteer.
Voortgesette groei dryf die vraag na nuwe vliegtuie. So word daar verwag dat Chinese lugrederye tot 2037 sowat 7 700 nuwe vliegtuie sal bestel. Die staatsonderneming Commercial Aircraft Corporation of China (COMAC) is besig om 'n eie nuwe passasiersvliegtuig (COMAC C919) te ontwikkel wat op internasionale markte met Europese en Amerikaanse stralers soos Airbus A320 en Boeing 737 sal kan meeding – teen laer pryse en bedryfskoste. Die suksesvolle nooiensvlug het in Mei 2017 plaasgevind sodat die C919 volgens die verwagtinge van deskundiges laat in 2020 in bedryf gestel kan word.
Kultuur
Die Chinese kultuur toon beslissende invloede van drie groot geestesstrominge – Konfusianisme, Daoïsme en Boeddhisme. Oor 'n tydperk van vierduisend jaar het dit groot prestasies behaal in 'n wye verskeidenheid velde. So is aan 'n dertigtal Chinese geboue en strukture die status van Unesco-wêrelderfenis toegeken, waaronder die Groot Muur, die Mausoleum van Qin Shihuangdi met sy befaamde Terracottaleër van lewensgroot soldate en die Keiserlike Paleis in Beijing as deel van die Verbode Stad.
Die kulturele ontwikkeling is deur die eeue deur kontinuïteit gekenmerk wat eers deur die ideologies gemotiveerde Kulturele Rewolusie onder Mao Zedong verbreek is. China se kultuur is daarnaas vanaf die 16de eeu, toe die Chinese beskawing met die eerste Europese handelaars en sendelinge in aanraking gekom het, aan westerse invloede blootgestel. Die intensiteit daarvan het grootliks gevarieer, afhangende van die historiese en politieke konteks. Met begin van die 1980's en toenemende globalisering het hierdie invloede begin versterk.
Kulturele beleid
Kultuur speel 'n belangrike rol in die verwesenliking van die «Chinese droom van die herrysing van die Chinese nasie», soos staatspresident Xi Jinping dit gestel het. China se ekonomiese groei het grootskaalse belegging in kulturele bedrywighede moontlik gemaak, maar ook bygedra tot die kultuurbedryf se kommersialisering. Die aard en inhoud van die kulturele lewe is afhanklik van die ideologiese konteks wat deur party en staat bepaal word.
China se beeldende kunstenaars het hul eie styl begin ontwikkel wat inheemse tradisies met westerse invloede verbind en groot sukses in die buiteland behaal.
Mediavryheid
Pers- en inligtingsvryheid in konvensionele media soos dag- en weekblaaie, tydskrifte, radio en televisie is net soos die in aanlynmedia aan staatskontroles onderworpe. Die Kommunistiese Party en die staat oorheers die medialandskap en strewe daarna om beslissende invloed op openbare meningsvorming uit te oefen. So word hulle deur die bevolking nie noodsaaklik as betroubare inligtingsbron beskou nie. Op die nuusdekking aangaande gevoelige onderwerpe, veral ten opsigte van die amptelike beleid van staat en party, word beperkings geplaas wat in die 21ste al hoe groter geword het.
Sosiale media in die internet bly die belangrikste forum vir meningsuiting en -vorming. Die getal internetgebruikers neem vinnig toe. So is daar in China se sosiale media reeds sowat 800 miljoen gebruikers aktief. Digitale kommunikasiekanale word deur die regering as die drywende krag vir ekonomiese en maatskaplike modernisering beskou. Hulle is nogtans aan 'n ingewikkelde lisensiëringstelsel en strenge sensuur onderworpe. Die tegnologiese sensuurargitektuur word voortdurend uitgebou.
Canon EF 50mm lens
Die EF 50mm lens is 'n groep van normale primêre lense deur Canon vervaardig, wat die dieselfde fokusafstand deel. Hierdie lense is gebaseer op die klassieke dubbel-Gauss lens, met die 1.8 'n standaard-ses-element dubbel-Gauss met 'n luggaping en magte tussen element 2 en 3 en sy vinniger neefs met bykomende elemente. Die 50mm brandpunt, wanneer dit gebruik word met 'n 35mm film of volraamsensor, word wyd beskou as om die perspektief wat die menslike oog sien, weer te gee.
Die Canon 50mm-lens het 'n EF-tipe passing vir die Canon EOS-lyn van kameras. Indien 'n 50mm lens met 'n Canon DSLR met 'n APS-C sensorgrootte gepaar word, word die kropfaktor effektief die 50mm brandpunt in 'n 80mm gesigveld.
Sewe EF 50mm lense word deur Canon bemark:
Volksrepubliek China
Buitelandse toerisme
Anders as byvoorbeeld in Europa is veiligheidskontroles in China nie beperk tot lughawens nie. Die Chinese polisie kontroleer ook passasiers in bus-, trein- en moltreinstasies. Wapens, ammunisie, messe, plofstowwe, gifstowwe en ander gevaarlike items mag nie saamgeneem word nie. Sommige veiligheidsreëls word deur inheemses en besoekers moontlik soms as lastig ervaar. Dit is egter die owerheid se verklaarde doelwit om die veiligheid van inwoners en besoekers te verseker.
Jay Underwood
Jay Underwood (gebore 1 Oktober 1968) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Boy Who Could Fly (1986) en Uncle Buck (1989).
Volksrepubliek China
Chinese toerisme
'n Stygende lewenstandaard en groot belangstelling in vakansies in die buiteland het die getal Chinese, wat 'n internasionale reis onderneem, tussen 2002 en 2012 van 16,6 tot eer as 80 miljoen laat styg. In die kategorie buitelandse toeriste neem Chinese intussen die derde plek in. Ook Chinese toeriste se uitgawes vir buitelandse reise is die derde hoogste wêreldwyd.
Canon EF 50mm lens
EF 50mm 1.0 L USM
Die gestaakte EF 50mm 1.0 L USM is 'n professionele L reeks outofokuslens. Op die tweedehandese mark verkoop dit vir dubbel die oorspronklike kleinhandelprys. Dit was die vinnigste SLR lens in produksie tydens sy leeftyd. Hierdie lens het 'n metaalliggaam en metaalpassing, en plastiekente. Dit beskik ook oor 'n wye rubber fokusring wat gedemp is, 'n afstand venster met infrarooi-indeks, en die vermoë om die fokusverskeidenheid te verstel van 0.6 m tot oneindig, of 1m tot oneindigheid. In gemeen met die EF 85mm f/1.2 L USM dit maak gebruik van 'n elektroniese "fokus deur draad" stelsel en benodig krag van die kamera om te handfokus. Die 8-lem diafragma en die maksimum lensopening van 1.0 gee hierdie lens die vermoë om uiters vlak velddiepte-effekte te skep en lae lig situasies te ondersteun. Die optiese konstruksie van hierdie lens bevat 11 lens elemente, insluitend twee grond en gepoleerde asferiese lenselemente. Hierdie lens gebruik 'n drywende vooruitbreiding fokusstelsel, aangedryf deur 'n ring-tipe USM motor. Die voorkant van die lens draai nie, maar brei uit wanneer daar gefokus word.
Volksrepubliek China
Chinese toerisme
Chinese werknemers het per jaar sowat 115 werkvrye dae. Die getal binnelandse Chinese toeriste het tot drie miljard in 2012 gestyg.
Canon EF 50mm lens
EF 50mm 1.2 L USM
Die EF 50mm 1.2 L USM is 'n professionele L reeks lens wat ontwerp is om die plek van die EF 50mm 1.0 L USM in te neem. Dit is gebou met 'n metaalliggaam en passing, en plastiekente. Hierdie lens beskik oor 'n wye rubberfokusring wat gedemp is, 'n afstand venster met infrarooi-indeks, en is ten volle weerverseël, indien 'n filter bygevoeg word aan die voorkant. 'n 8-lem diafragma en die maksimum diafragma van 1.2 gee hierdie lens die vermoë om 'n baie vlakdiepte van veld-effekte met die gladde agtergrond vervaag te skep. Die optiese konstruksie van hierdie lens bevat 8 lenselemente, insluitend een grond en gepoleerde asferiese lens element. Hierdie lens gebruik 'n drywende vooruitbreiding fokusstelsel, aangedryf deur 'n ring-tipe USM motor. Die voorkant van die lens draai nie, maar brei uit wanneer daar gefokus word.
EF 50mm 1.4 USM
Die EF 50mm 1.4 USM is'n verbruikers - en professionele vlak lens. Dit is die goedkoopste 1.4 diafragmalens wat Canon tans vervaardig. Dit is gebou met 'n plastiekliggaam en 'n metaalpassing. Hierdie lens beskik oor 'n afstandvenster met infrarooi-indeks. 'n 8-lem diafragma en die maksimum diafragma van 1.4 gee hierdie lens die vermoë om te skep vlak diepte van veld-effekte. Die optiese konstruksie van hierdie lens bevat 7 lens elemente insluitend 2 hoë refraksie elemente, maar geen asferiese, hoë verspreiding of kalsiumfluoried elemente. Die lens gebruik 'n vooruitbreiding fokusstelsel, aangedryf deur 'n mikro USM motor. Selfs al gebruik hierdie lens 'n mikro USM motor, is FTM (voltydse handfokus) steeds beskikbaar. Die motorfokusspoed van hierdie lens is vinnig, maar nie so vinnig soos die meeste ring-USM-gebaseerde lense. Die voorkant van die lens draai nie, maar rek tot ongeveer een sentimeter wanneer dit fokus.
EF 50mm 1.8 II
Die EF 50mm 1.8 is 'n ekonomiese lens (gestaak in 1990), wat vervang is deur die EF 50mm 1.8 II. Die liggaam is van plastiek, maar die lenspassing is van metaal, en dit beskik oor 'n afstandvenster met infrarooi-indeks. 'n 5-Lem maksimumdiafragma van 1.8 gee die lens die vermoë om velddiepte te skep. Die optiese konstruksie van hierdie lens bevat 6 lenselemente, met geen spesiale elemente. Hierdie lens gebruik 'n vooruitbreiding fokusstelsel, aangedryf deur 'n AFD-motor. Die voorkant van die lens draai nie wanneer gefokus word nie. Hoewel die motorfokusspoed, ten spyte van die AFD motor, matig vinnig is, maar hoorbaar, is die lens steeds baie gewild. As gevolg van sy lae prys (dit word slegs tweedehands verkoop) en baie skerp optiese gehalte, het hierdie lens die voorkeur van baie fotograwe verdien. Dit is duidelik dat, wanneer jy skiet op 1.8, bied dit 'n baie vlak velddiepte wat voordelig is om voorwerpe te isoleer teen 'n versteurde agtergrond.
EF 50mm 2.5 Kompakte Makro
Die EF 50mm 2.5 Kompakte Makro is 'n relatief goedkoop makrolens met 'n minimum fokusafstand van 23 cm (9 duim) en bied 'n maksimum vergroting van 0.5x werklike grootte. Beoordelaars beskryf die lens as om gemiddelde bougehalte te hê, met 'n baie goeie kleur en kontras, "absoluut weglaatbaar" verwringing, baie skerp na 4 en piek prestasie teen 5.6.
Outofokus is egter relatief stadig en lawaaierig. Die maksimum 0.5x vergroting beteken hierdie lens is meer geskik vir die fotografering van dokumente, produkte en voorwerpe ten minste 5 cm (2 duim) wyd, eerder as klein insekte ens. Die buitenste skag is gegroef tot Canon se MR-14 ringflits wat gebruik kan word as die primêre ligbron vir nabyskote of as vulbeligting vir portrette. Die ses-lem diafragma bied redelike goeie buitefokusvervaging (bokeh) vir portretwerk.