cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gus van Sant
Loopbaan
Hoewel Van Sant se ander prente meestal lof gekry het, soos Finding Forrester (2000) en Paranoid Park (2007), het van sy pogings soos kunsrolprent Last Days (2005) en die omgewingsdrama Promised Land gemengde resensies gekry. Even Cowgirls Get the Blues (1994), die rolprentweergawe van Tom Robbins se boek met dieselfde naam, en sy nuwe weergawe van die Alfred Hitchcock-riller Psycho is sleg ontvang en was kommersiële mislukkings.
Benewens regisseurswerk het Van Sant die draaiboeke vir baie van sy vroeë prent geskryf, asook die roman Pink. ’n Boek met van sy foto's, 108 Portraits, is ook gepubliseer en hy het twee musiekalbums uitgereik.
Patricia Gozzi
Patricia Gozzi (gebore 12 April 1950) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Léon Morin, Priest (1961), Sundays and Cybèle (1962), Rapture (1965), en Hung Up (1969).
Aspalathus repens
Aspalathus repens is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos-plantegroei. Dit kom by Bredasdorp voor en het 'n voorkomsgebied van 138 km². Die plant het die grootste gedeelte van sy habitat verloor aan gewasverbouing en daar is drie gefragmenteerde subpopulasies oor wat bedreig word deur indringerplante. Een van die subpopulasies word oor bedreig deur oorbeweiding.
Klas 25NC-stoomlokomotief
Die Suid-Afrikaanse Klas 25NC 4-8-4 van 1953 is 'n Suid-Afrikaanse stoomlokomotief van die Suid-Afrikaanse Spoorweë era.
Haliclona flagellifera
Haliclona flagellifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Ridley & Dendy.
Klas 25NC-stoomlokomotief
Tussen 1953 en 1955 het die Suid-Afrikaanse Spoorweë vyftig Klas 25NC stoomlokomotiewe met 'n 4-8-4 "Northern"-tipe wieluitleg in diens geplaas. Die Klas 25NC is die nie-kondenseerweergawe van die Klas 25 kondenseerlokomotief, waarvan negentig in diens geplaas is gedurende dieselfde tyd. Tussen 1973 en 1980 is almal, behalwe drie, van die negentig Klas 25-kondenseerlokomotiewe omgeskakel na nie-kondenseerlokomotiewe en ook geklassifiseer as Klas 25NC.
Ombouing vanaf Klas 25
As gevolg van die baie en moeilike instandhoudingsvereistes van die kondenseerders was al die Klas 25-lokomotiewe behalwe drie se kondenseerders verwyder. Hulle is hergeklassifiseer as Klas 25NC. Daar is 'n watertenk in die plek van die kondenseerder op die kolewa gebou. Terselfdertyd is nog 50 Klas 25NC-lokomotiewe bestel by North British Locomotive Company en 39 by Henschel.
Aspalathus retroflexa
Aspalathus retroflexa is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos-plantegroei. Dit kom van die Wemmershoekberge tot by die Kaapse Skiereiland, Hangklip en Agulhas voor maar nie op die Kaapse Vlakte nie. Dit het 'n voorkomsgebied van 9586 km².
Die plant het drie subspesies:
Alex Winter
Alex Winter (gebore 17 Julie 1965) is 'n Engelse akteur, regisseur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Bill & Ted's Excellent Adventure (1989), Fever (1999), Downloaded (2013), en Deep Web (2015).
Meer van Tiberias
Die Meer van Tiberias (Hebreeus: יָם כִּנֶּרֶת, Arabies: بحيرة طبريا), algemeen bekend as die See van Galilea, is 'n meer in Galilea, Israel. Die meer is na Tiberias, die grootste stad aan die meer vernoem. Dit het 'n oppervlakte van 165 km² en 'n maksimum diepte van 46 meter. Die watervlak is 209 meters onder seevlak, wat dit die laagste varswatermeer en tweede laagste meer ter wêreld maak.
Die meer is die belangrikste reservoir van soetwater in Israel. Dit word vanuit Noord-Israel en Suid-Libanon gevoed. Die Jordaanrivier vloei van noord na suid deur die meer, waarna die water na die Dooie See, die laagste meer in die wêreld vloei.
Boottogte kan oor die meer onderneem word, met 'n mooi uitsig oor die water en die Golanhoogtes in die agtergrond. Rondom die meer is strande en verskeie trekpleisters vir toeriste.
Van Jesus se optredes speel op en om die meer af. Jesus het 'n tyd lank in Kapernaüm aan die meer gewoon. 'n Aantal bekende Bybelverhale, soos die wonderbare spysiging, en Jesus se wandeling op water, speel hier af.
Marsha Stephanie Blake
Marsha Stephanie Blake is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Girls (2012), Orange Is the New Black (2013), Getting On (2013), en Happyish (2015).
Werner Pittschau
Werner Pittschau (24 Maart 1902 – 28 Oktober 1928) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Ein Mordsmädel (1927), Ehekonflikte (1927), Erzherzog Johann (1929), en Mária növér (1929).
Doodskleed van Turyn
Die Doodskleed van Turyn (Italiaans: Sindone di Torino) is 'n stuk linne met die negatiewe beeld van 'n man. Sommige beskryf die beeld as 'n uitbeelding van Jesus van Nasaret en glo die materiaal is die begrafniskleed waarin Hy toegedraai is ná sy kruisiging. Die beeld op die kleed is baie duideliker op 'n swart-wit negatief – wat die eerste keer in 1898 deur die fotograaf Secondo Pia gesien is – as in sy oorspronklike sepia.
Geskiedenis
Die doodskleed het die eerste keer in 1354 in die kollig gekom en is in 1389 'n vervalsing genoem deur die plaaslike biskop van Troyes. Die Rooms-Katolieke Kerk erken of verwerp op die oomblik nie die kleed nie, en in 2013 het pous Franciskus daarna verwys as 'n "ikoon van 'n man wat gekasty en gekruisig is". Die kleed word sedert 1578 in die koninklike kapel van die Katedraal van Turyn in Noord-Italië bewaar.
In 1988 het radiokoolstofdatering deur drie verskillende laboratoriums bepaal dat die doodskleed in die Middeleeue gemaak is, tussen 1260 en 1390. Dié toets het opnuut 'n debat ontketen, met sommige geleerdes wat die akkuraatheid daarvan bevraagteken omdat die dele wat getoets is, besoedel kon gewees het of kon gekom het van 'n stuk wat later bygevoeg is. Nog dateringstoetse is van die kleed self gedoen en dit weerspreek dié hipoteses, insluitende die een oor herstelwerk in die Middeleeue en die besoedelingshipotese. Sommige mense bevraagteken egter steeds die datering.
Verskeie metodes is voorgestel vir die manier waarop die kleed gemaak is, maar die werkike manier is nog nie uitsluitlik geïdentifiseer nie. Die kleed word steeds intensief bestudeer en bly 'n omstrede kwessie onder sommige wetenskaplikes en Bybelse geleerdes.
Moringa drouhardii
Moringa drouhardii is 'n boom wat deel is van die Moringaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Milt
Die milt is 'n orgaan wat in feitlik alle gewerwelde diere gevind word. Dit het 'n soortgelyke struktuur as 'n groot limfnode, maar dien hoofsaaklik as 'n bloedfilter. Dit is geleë aan die linkersy langs die maag.
Ernie Wise
Ernie Wise (27 November 1925 – 21 Maart 1999) was 'n Engelse skrywer en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Two of a Kind (1961), The Morecambe & Wise Show (1968), en The Sweeney (1974).
Milt
Hoewel dit naby die maag lê, speel dit nie 'n rol in die spysverteringsproses nie. Die milt is deel van die limfstelsel en wel betrokke by die bloedsomloopstelsel. Die milt is die grootste limfoeïdiese orgaan en is spesiaal vir die filtrering van bloed aangepas. Dit is 'n belangrike orgaan vir die produsering en vernietiging van bloedselle en verrig ‘n beskermingsfunksie deurdat dit vreemde stowwe wat in die bloed aanwesig is, vernietig of onskadelik maak.
Max Rosenberg
Maximillian (Max) Rosenberg (Niedermeiser (nou Liebenau), Hesse, 4 November 1874 – Wene, Oostenryk, 3 Oktober 1932) was ’n Duits-Joodse eiendomsontwikkelaar en sakemagnaat wat ’n tyd lank in Kaapstad gewoon het en moontlik ook as argitek opgetree het vir enkele geboue in die Moederstad.
Milt
Die milt is nie 'n lewensnoodsaaklike orgaan nie, maar 'n filterorgaan wat in die bloedbaan ingeskakel is. By die mens het dit 'n massa van ongeveer 160 g. Dit is agter die onderste ribbes en ribkraakbene geleë. Die bovlak van die milt is in aanraking met die onderste gedeelte van die diafragma en die agterste deel van die milt is met die voorste gedeelte van die linkernier in verbinding.
Max Rosenberg
Rosenberg het van 1890 tot 1906 in Kaapstad gewoon. As eiendomsontwikkelaar was een van sy hoofassistente Henry Rowe-Rowe van omstreeks 1893 tot 1900. Net twee geboue kan met sekerheid aan Rosenberg toegeskryf word, naamlik Kamp’s Cafe in Pleinstraat, wat gesloop is, en die Blue Lodge (1900), maar in dié geval was hy die bouaannemer en nie die argitek nie. Kamp’s Cafe is in die styl van die 17de eeu ontwerp.
Milt
Mediaal is die milt in aanraking met die maag en die voorste deel van die milt is in aanraking met die linkerbuiging van die kolon (flexura coli sinistra). Die peritoneum bedek die milt gedeeltelik. Aan die mediale kant van die milt is die hilus, waar die miltarterie (arteria lienalis) die orgaan binnegaan en die miltvena (vena lienalis) die milt verlaat. Die struktuur en funksie van die milt toon groot ooreenkoms met die limfkliere.
Max Rosenberg
Sy dogter, Vera Atkins (1908–2000), was ’n Roemeens gebore Britse intelligensie amptenaar tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die karakter Miss Moneypenny in Ian Flemming se James Bond-romans is moontlik op haar gegrond.
Milt
Die milt is omring deur 'n kapsel wat uit digte bindweefsel met gladdespierselle en elastiese vesels bestaan. Die trabekula wat op die kapsel van die milt voorkom, verleen roetes aan die trabekulêre arterieë en venas wat die miltweefsel bereik of verlaat. Die gedeelte tussen die kapsel en trabekula bestaan uit wit pulpa of limfoïede nodules. Hierdie wit pulpa bestaan hoofsaaklik uit ŉ netwerk van limfoïedselle (retikulêre bindweefsel).
Max Rosenberg
Herkoms
Rosenberg was die oudste van vyf kinders wie se vader, Simeon Rosenberg (gebore 29 Julie 1843 ), ’n welgestelde Joodse boer en handelaar was. Hul moeder was Freda (née Hermann). Die Rosenbergs het geslagte lank in die omgewing van Kassel gewoon. Max het ’n suster, Bertha gehad, en drie broers: Siegfried, Arthur en Paul. Die drie broers het in hul vader se hout-invoer-uitvoer-onderneming gewerk, maar Max het na Hamburg gegaan waar hy as argitek opgelei is. Toe die stad in 1892 lamgelê word deur ’n cholera-epidemie het hy na Kaapstad verhuis, waar die magtige sakeman Joodse Henry Atkins hom onder sy vlerk geneem het. Henry was ’n vriend van Cecil John Rhodes en ander baanbrekers van die diamantveld van Griekwaland-Wes. Hy was een van die grootste eiendomsontwikkelaars in Kaapstad nadat hy skatryk geword het danksy onder meer ’n diamantmyn wat hy gekoop het.
Milt
Die trabekulêre aterieë vertak in kleiner vate wat die pulpa of pulpa arteriae binnedring. Hierdie arterieë, ook bekend as follikulêre of sentrale arterieë, word omring deur 'n periarteriële skede. Die wit pulpa kan met die blote oog waargeneem word as klein wit granules (korreltjies) van ongeveer 0,5 mm in deursnee. Die wit kleur is te wyte aan die groot hoeveelheid limfosiete ('n tipe wit bloedsel) wat binne die retikulêre vesels aanwesig is.
Genevieve Townsend
Genevieve Townsend (4 Desember 1897 – 1 Mei 1927) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente A Girl of London (1925), The Secret Kingdom (1925), The Chinese Bungalow (1926), en The Qualified Adventurer (1926).
Milt
Plek-plek verdik die skede knoopvormig om miltfollikels, ook bekend as Malpighi se liggaampies, te vorm. Die oorblywende pulpa staan bekend as rooi pulpa en maak sowat 80 % van die milt se volume uit. Die rooi pulpa bestaan uit 'n netwerk van vertakkende veneuse sinusse. Hierdie veneuse kapillêre is ingebed In rooi pulpa en is groter as die veneuse kapillêre wat andersins in die liggaam aangetref word. Die wande van die venuese kapillêre is onvolledig en sirkulerende bloedselle kan gevolglik maklik van die retikulêre vesels af deur die kapillêre wande deurdring.
Max Rosenberg
In Kaapstad
Teen die tyd dat Max Rosenberg in Kaapstad aangekom het, was Henry Atkins ’n invloedryke weldoener. Danksy die oplewing in boubedrywighede in Kaapstad destyds het Max Rosenberg self ook baie welgesteld geword. Nadat Rosenberg verloof geraak het aan Atkins se oudste dogter, Zeffra Hilda (noemnaam Hilda, gebore in Londen omstreeks 1881), het die paartjie na Engeland gereis en getrou in die Central London Synagogue op 12 November 1902. Hierna het hulle teruggekeer na Suid-Afrika waar hul eersteling, Ralph, in 1905 gebore is. (Hy is in 1964 oorlede.) Die Tweede Vryheidsoorlog het ’n tydelike einde aan Rosenberg se rykdom gebring nadat eiendomspryse skerp gedaal het en hy die land verlaat het omdat hy nie sy skuld kon delg nie. Dit was die eerste van drie kere dat hy alles verloor het.
Milt
Bloed sirkuleer deur die milt via takke van die arteria lienalis (miltarterie). Hierdie takke dring die milt by die hilus binne en bereik die parenchiem van die milt deur die trabekulêre arterieë. In die milt verlaat die arterieë die trabekula en staan dan bekend as die sentrale arteriole. Die sentrale arteriole word omring deur die limfnodules van die wit pulpa. Die sentrale arteriole gee oorsprong aan bale klein vertakkings wat die rooi pulpa binnedring.
Max Rosenberg
Verhuis na Roemenië
duimnael|300px|regs|'n Straat in Galaţi in 1905, drie jaar voor die gesin Rosenberg na dié stad verhuis het.
Milt
Die vertakkings verdeel vervolgens weer in artenële kapillêre. Die kapillêre vate kan volgens twee teorieë een van die volgende roetes volg: Dit kan direk in die rooi pulpa gaan en open die bloed geleidelik. Deur die pulpa filtreer, waarna dit uiteindelik in die veneuse sinusse beland, of dit kan direk in die veneuse sinusse van die rooi pulpa open en gevolglik vinnig na die trabekulêre venas terugsirkuleer.
Windveer
'n Windveer (Eng.: bargeboard) in boukunde is die vertikale plank of bord wat die oorstekende dakrand van 'n gewel afrond. Dit dien as beskerming vir die dakstruktuur daaragter, en soms ook as versiering. Dekoratiewe windvere, geskulp of gekartel, was gebruiklik in middeleeuse Europa.
Milt
Die eerste roete kom neer op die sogenaamde oop of stadige roete terwyl die tweede roete ooreenstem net die sogenaamde toe of vinnige sirkulasie. Uit die milt dreineer die bloed via die trabekulêre venas terug na die vena lienalis. Hierdie sirkulasie stel die milt in staat om doeltreffend as filter van bloed te funksioneer. Afgesien van die reeds genoemde arterieë en venas kan die senuwees en limfvate die milt ook by die hilus binnegaan.
Fassie
'n Fassie in boukunde is die vertikale plank of bord wat die oorstekende horisontale dakrand van 'n dak bedek. Dit dien as beskerming vir die ente van dakkappe en kan gebruik word om die geut te dra. Fassieborde kan van hout, veselsement, metaalplaat of PVC wees.
Stuart Greer
Stuart Greer (gebore 2 Desember 1959) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente I Know What You Did Last Summer (1997), The Gift (2000), Homefront (2013), en American Ultra (2015).
Moringa borziana
Moringa borziana is 'n struik wat deel is van die Moringaceae familie. Die plant is inheems aan Ethiopië, Kenia en Somalië.
Milt
Funksies
Die milt kan beskou word as 'n bloedontbindende (hemolitiese) sowel as 'n bloedvormende (hemopoëtiese) orgaan. (Grieks: haema, bloed; luein, om te vernietig of verswelg; poiein, om te vervaardig) Milt het 'n uitwerking het op die groei van 'n liggaam.
As die milt verwyder word, kan ander organe van die liggaam die funksies oorneem. Die belangrikste funksies van die milt by die mens is om ou en verslete rooi bloedselle te vernietig. Tydens die vernietigingsproses word die yster uit die rooi selle se hemoglobien verwyder en word dit in die milt opgeberg. Die hoeveelheid yster wat nie as reserwe in die milt geberg word nie word na die beenmurg vervoer vir  die produsering van nuwe rooi bloedselle.
Moringa hildebrandtii
Moringa hildebrandtii is 'n boom wat deel is van die Moringaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Milt
Funksies
Die opberging van yster in die milt is noodsaaklik, aangesien ‘n normale dieet relatief min yster bevat. Wat die vorming van bloedselle betref, produseer die milt tydens die eerste ses maande van embrionale ontwikkeling al die bloedseltipes. Van die sesde maand van embrionale ontwikkeling af raak die funksie beperk tot die produsering van Iimfosiete en monosiete (tipes wit bloedselle). Afgesien van hierdie bloedselvormende funksie van die milt waardeur die bloedselle aangevul word, verrig die milt ook ŉ liggaamsbeskermende funksie.
Hierdie beskermingsfunksie vind op 2 maniere plaas: in die eerste plek fagositeer ("eet") die retikuloendoteliale selle die mikroörganismes en ander vreemde selle en partikels (byvoorbeeld afvalprodukte en bakterieë), en tweedens het die milt se limfosiete fagosiete en plasmaselle deel aan die produksie van teenliggaampies wat teen liggaamsvreemde stowwe optree. By sommige diere, soos die hond en die skaap, dien die milt ook as bloedreservoir.
Tydens noodtoestande soos ernstige bloeding of uitputtende fisieke inspanning, trek die gladdespier van die milt saam en die bloed word in die algemene sirkulasie ingedwing. Hierdeur word die sirkulerende bloedvolume se suurstofdraende vermoë aangevul. Hoewel hierdie funksie ook by die mens voorkom, is dit van veel minder belang. Die akute steekpyn in die sy (sogenaamde miltsteek) wat dikwels tydens inspannende oefening soos draf ondervind word, word nie aan die sametrekking van die milt toegeskryf nie, maar is waarskynlik te wyte aan gasse wat in die boog van die kolon vergader.
Patologie
Ondanks die stewige kapsel wat die milt omring en sy beskermde ligging, kan die milt tydens byvoorbeeld 'n motorongeluk skeur (miltruptuur). Die skielike drukking op die milt kan ŉ direkte skeuring van die kapsel veroorsaak of kan die miltweefsel onder die kapsel sodanig beskadig dat subkapsulêre bloeding plaasvind. Weens die inwendige bloeding kan die drukking van binne ŉ skeuring van die kapsel veroorsaak. Albei hierdie toestande het ernstige inwendige bloeding tot gevolg, wat noodlottig kan wees indien daar nie betyds deur middel van 'n operasie chirurgies ingegryp word nie.
Tydens siektetoestande soos onder meer longontsteking, tifuskoors en difterie, kan die milt ontsteek raak. So 'n toestand staan dan bekend as akute splenitis. Verskeie toestande laat die milt vergroot (splenomegalie), onder meer geelsug, infeksie, malariabesmetting, hemolitiese anemie en sekere lewersiektes, wat die druk in die venas van die milt verhoog. Die vergroting van die milt kan egter ook 'n aangebore afwyking wees.
Ongeag die oorsaak kan ŉ vergrote milt aanleiding gee tot ŉ oormatige funksionering wat bekend staan as 'n toestand van hipersplenisme. Die oorsaak van hipersplenisme is dikwels nie bekend nie. Die gevolge van hierdie toestand is die oormatige afbraak van bloedselle, wat aanleiding gee tot 'n toestand van anemie (bloedarmoede); 'n tekort aan wit bloedselle (leukopenie), wat die vatbaarheid vir infeksies verhoog, en dit kan bloeding bevorder weens ŉ tekort aan bloedplaatjies.
Hierdie toestande kan tegelykertyd voorkom. Splenektomie (verwydering van die milt) tydens enige van bogenoemde toestande lei tot die opheffing van die betrokke toestand. Die terapeutiese verwydering van die milt word onder meer ook gedoen as die milt geskeur het of as die milt hiperfunksioneer, neutropenie of trombositopenie veroorsaak of wanneer die milt sodanig vergroot is dat dit druk veroorsaak. Die verwydering van die milt het min nadelige gevolge.
Max Rosenberg
Verhuis na Roemenië
duimnael|regs|170px|Max Rosenberg se dogter, [[Vera Atkins.]]
duimnael|links|270px|Galaţi se hawe in 1909 in die tyd toe die Rosenberg-broers timmerhout daarvandaan uitgevoer het.
Terwyl Rosenberg in Kaapstad was, het sy broers Arthur en Siegfried die houtbedryf in Boekowina gaan ontgin. Teen 1908 was hulle besig met die uitvoer van hout vanaf die hawens aan die Donau deur die Swartsee na Rotterdam. Omdat dit so goed gegaan het, het hulle hul broer Max genooi om hom by hulle aan te sluit. Vera Atkins is gebore terwyl die gesin in Galaţi was en het lewenslank haar vader se besluit om daarheen te gaan, berou omdat dit beteken het sy is nie in ’n Britse kolonie gebore nie terwyl haar begeerte altyd was om Brits te wees.
Galaţi was destyds ’n vooruitstrewende stad, hoofsaaklik danksy Joodse handelaars en nyweraars wat in die 19de eeu daarheen gevlug het van vervolging in Rusland. Die Joodse bevolking het vroeg in die 20ste eeu amper 20 000 getel. Hier het Rosenberg vinnig sy fortuin heropgebou en kort voor lank ’n skeepsagentskap begin wat sy broers se timmerhout uitgevoer het. Hy het weer geld begin uitleen (Jode is destyds nie toegelaat om eiendom in Galaţi te besit nie en het dus al hul geld in sakeondernemings en banke belê), dié keer om skeepswerwe in Galaţi en Constanţa sê te bou. Rosenberg en sy gesin het ’n luukse lewe gelei en hulle vereenselwig met die diplomate en internasionale sakelui wat meegeding het om handels- en politieke invloed in die Balkangebied. Deurentyd het Hilda egter terugverlang na Suid-Afrika en nooit regtig gemaklik gevoel in Roemenië nie. Sy het moeite gedoen om die “Engelsheid” wat sy in Kaapstad en op besoek aan Londen kon absorbeer, in hul nuwe tuiste te handhaaf en het byvoorbeeld tuis net Engels met die kinders gepraat. Max weer, het sy Duitse herkoms beklemtoon, pleks van Joodse herkoms, weens antisemitisme en omdat Duitsers destyds baie hooggeag is in Roemenië.
Die familieonderneming het teen 1910 vinnig gegroei en die Duitse hoofkwartier van Gebrüder Rosenberg Handlung is van Kassel na Keulen verskuif. In dieselfde jaar het die families Rosenberg en Mendl ’n vennootskap gevorm en ’n wêreldwye skeepvaartmaatskappy met die naam Dunarea gevorm. Dis op die Londense aandelebeurs genoteer.
Kapernaüm
Kapernaüm (Hebreeus: כפר נחום - Kefar Nachum, "dorp van Nahum") was 'n vissersdorpie aan die noordelike oewer van die Meer van Tiberias (See van Galilea). Die nedersetting is tussen 150 v.C. en ongeveer 750 n.C. bewoon. Dit het 'n bevolking van ongeveer 1 500 mense gehad.
Max Rosenberg
Eerste Wêreldoorlog en daarna
Die Rosenbergs se derde kind, Wilfred, is in 1911 gebore. Teen dié tyd was Max Rosenberg een van die mees welgestelde Joodse sakemanne aan die Donau. Kort voor die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog in 1914 het die sesjarige Vera, haar ma en klein Wilfred per trein na Nederland gereis om daar vakansie te hou, maar onderweg sou Ralph in Berlin by hulle aansluit nadat hy van sy privaat skool in Engeland daarheen gereis het. Toe die oorlog uitbreek terwyl hulle in die Duitse hoofstad was, is hulle in Duitsland vasgekeer sodat Hilda met haar kinders teen haar sin (sy het Duitsland as die vyand beskou en nie Engeland nie) vir die res van die oorlog in Keulen moes gaan woon, eers by Max se ouers en later op hulle eie. Max het tydens die oorlog diens gedoen aan die Oosfront en het sy gesin amper nooit gesien.
Kapernaüm
Argeologiese opgrawings het getoon dat twee ou sinagoges hier gebou is, die een oor die ander. 'n Kerk naby Kapernaüm word as die huis van Petrus aangedui.
Kapernaüm word in die Nuwe Testament vermeld as die woonplek van Jesus en verskeie van sy dissipels: die broers Simon Petrus en Andreas, die broers Jakobus en Johannes en verder Matteus die tollenaar van die gelyknamige evangelie.
Max Rosenberg
Eerste Wêreldoorlog en daarna
Ná die oorlog het die Rosenberg-broers teruggekeer na Roemenië. Max moes op die ouderdom van amper 50 weereens met amper niks begin. Later het hy weer welgesteld geword en in Crasna gaan woon, maar eindelik te veel geld van ’n Switserse bank geleen om ’n fabriek op te rig, maar kon nie die geld terugbetaal nie. So het hy weer alles verloor en is ’n jaar ná hierdie finale terugslag oorlede.
Aurec-sur-Loire
Aurec-sur-Loire is 'n Franse dorp in die département Haute-Loire (région Auvergne-Rhône-Alpes), noordoos van Le Puy-en-Velay, met sowat 6000 inwoners (2014).
Theo Greenly
Theo Greenly (gebore 27 Maart 1985) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Jerry Maguire (1996) en A.I. Artificial Intelligence (2001), en in die televisiereekse Profiler (1996) en The Jersey (1999).
Aurec-sur-Loire
Die dorp is meestal op die regteroewer van die Loirerivier.
Die dorp word as Ecclesia Santi Petri de Auriaco vir die eerste keer in 1030 genoem dan as Prior de Aureyco in 1299 en Castrum Aureaci in 1322.
Jill Townsend
Jill Townsend (gebore 25 Januarie 1945) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Sitting Target (1972) en The Seven-Per-Cent Solution (1976), en in die televisiereekse The Wild Wild West (1965) en Poldark (1975).
Leviatan
right|200px|thumb|Die Vernietiging van die Leviatan, deur Gustave Doré (1865).
Die Leviatan of leviatan (Hebreeus: לִוְיָתָן, Līvyāṯān) is 'n seemonster wat in die teologie en mitologie voorkom. Daar word in verskeie Bybelboeke van die Ou Testament na hom verwys, soos Psalms, Job en Jesaja. Die Leviatan is dikwels 'n verpersoonliking van chaos en dreig om die veroordeeldes ná hulle dood te eet. Op die einde word hy vernietig. Christelike teoloë vereenselwig hom met die doodsonde afguns.
Milt
Patologie
By volwassenes het dit slegs 'n tydelike verhoging van bloedselle in die kardiovaskulêre stelsel tot gevolg. In gevalle waar die milt by babas of in die vroeë jeugjare verwyder word, kan daar 'n verhoogde vatbaarheid van infeksies intree. Na die verwydering van die milt word die funksies daarvan grotendeels oorgeneem deur selle van ander organe, byvoorbeeld die beenmurg, die lewer en die limfkliere. Die afsluiting van die miltarterie of enige van sy vertakkings lei tot miltinfarksie. Indien sodanige afsluiting nie uitermate groot is nie, kan dit selde waargeneem word.
Lewensiklus van die tier
Die tier se voortplanting volg gewoonlik op die aanpassing by die omgewing waarin hy hom bevind: baie welpies word gebore, maar min van hulle bereik volle wasdom. Die tiere word blind gebore en is daarom kwesbaar; gevolglik is hulle heeltemal afhanklik van hul ma. Dit duur omtrent 'n anderhalf jaar vir die tierwyfie om haar kleintjies te leer jag – hulle volg die ma se voetspore.
Bothmaskloofpas
Die Bothmaskloofpas in die Swartland is tussen Malmesbury en Hermon en net suidwes van Riebeek-Kasteel op die R46-provinsiale roete by 33° 24′ 19″ suid en 18° 52′ 30″ oos.
Lewensiklus van die tier
In 'n poging om met 'n wyfie te paar, volg die mannetjie die kenmerkende patroon van katagtiges: wanneer die tierwyfie die mannetjie aanvaar het, kopuleer die mannetjie en word die posisie behou deur die wyfie se nekvel vas te gryp. Sodra die paring voltooi is, probeer die wyfie die mannetjie wegklap. Die paring geskied vinnig en word meermale per dag herhaal – oor 'n tydperk van hoogstens tien dae. Die dragtigheid duur gemiddeld 103 dae.
In die natuur is die lewensverwagting van die tier vyftien jaar en ses-en-twintig jaar in gevangenskap. Daar word gemiddeld twee nakomelinge per wildlewende dierepaar grootgemaak. In dieretuine word die siklus met behulp van die mens verander deur keisersnees, kunsmatige bevrugting en kruising met ander spesies.
Die eerste dae
Die tierwelpies bly vir die eerste ses tot veertien dae blind, omdat 'n vlies hul oë bedek. Wanneer die oë "oopgaan" is hulle blou. Soos die tiertjies ouer word, sal die kleur verander na donkergoud. Die tiertjies word ook sonder hare gebore en is nog nie in staat om te loop nie. By geboorte wissel hul massa van 750 tot 1 600 g, na gelang van hul subspesie: 'n pasgebore tier is 200 maal ligter as 'n uitgegroeide tier.
Sodra die eerste kreet omtrent drie tot dertig minute na die geboorte gegee word, byt die tierwyfie die naelstring af en maak die kleintjies skoon. Die blinde pasgeborenes sal dan instinktief na die liggaamshitte en gevolglik die tepels van die wyfie begin soek deur rond te tas. Die gesoog begin tydens die eerste vier ure, en die eerste drie dae word hieraan bestee. Aanvanklik duur die drinkery tot 70% van die aantal ure per dag, maar dit verminder met verloop van tyd: dit daal na 60% na tien dae, 30% na veertig dae en slegs 10% na 90 dae, wanneer die tiertjies amper reg is om gespeen te word. Die tierwyfie verloor gou belangstelling in die welpies wat nog steeds nie roer nie – hulle word doodgebore beskou. Dus sal sy ook nie haar welpies dwing om te drink nie. Die tiermelk is baie ryk aan vet (lipiede) en eiwitte (proteïene) wat sorg vir snelle groei: die tierwelpie se massa vermenigvuldig eenhonderd maal oor die eerste twintig maande, waarna die voortgesette groei verlangsaam tot op twee jaar.
Kaplat
'n Kaplat (Eng.: purlin) in boukunde is die lat wat in die langsrigting van die dak op die dakkappe of -balke vasgemaak word. Normaalweg dien hulle as draers van dun geprofileerde dakplate van bv. staal of veselsement. Kaplatte word aan dakkappe of -balke vasgespyker, asook met draad verbind om te keer dat dakke afwaai.
Karl Platen
Karl Platen (6 Maart 1877 – 4 Julie 1952) was 'n Duitse akteur en kinematograaf. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Anna Boleyn (1920), Die Buddenbrooks (1923), M (1931), en Ein idealer Gatte (1935).
Leviatan
Die Leviatan in Job is 'n weerspieëling van die ouer, Kanaänitiese Lotan, 'n oermonster wat deur die god Baäl Hadad verslaan word. Parallelle met die rol van die Mesopotamiese Tiamat, wat deur Mardoek verslaan word, word al lank in vergelykende mitologie getrek, asook met drake en slange in ander wêreldverhale, soos Indra wat Vrtra of Thor wat Jörmungandr verslaan. Leviatan dien ook in die Hebreeuse Bybel as 'n metafoor vir 'n magtige vyand, veral Babilon (Jesaja 27:1).
Pitheas
Pitheas was meer as 'n gewone seevaarder en handelaar. Hy was 'n hoogs intelligente man, iemand met 'n fyn waarnemingsvermoë en 'n ware wetenskaplike begeerte na kennis. Op sy merkwaardige reis op soek na alternatiewe handelsroetes het hy gebiede verken wat totaal onbekend was aan die mense van die antieke wêreld -en dit sonder kaart of kompas en met net die son en sterre om hom te lei.
Die roete wat Pitheas waarskynlik op sy uitgebreide ontdekkingsreis gevolg het
Sowat 300 v.C. het die Grieke 'n ryk en vooruitstrewende kolonie, Massilia (die huidige Marseille), aan die suidkus van Frankryk gehad. Die kolonie was welvarend en het al hoe belangriker geword, maar daar was een vlieg in die salf: Die Massilianers se grootste handelsmede­dingers, die Carthagers van Noord-Afrika, het die See­straat van Gibraltar geblokkeer om te voorkom dat skepe van ander lande die eilande van die Atlantiese Oseaan, waarvandaan tin, koper en goud verkry is, bereik.
Leviatan
Sommige 19de-eeuse geleerdes het die Leviatan vertolk as 'n verwysing na groot waterdiere, soos die krokodil. Die woord is later vir 'n groot walvis gebruik, en later vir 'n seemonster in die algemeen.
Pitheas
Die roete wat Pitheas waarskynlik op sy uitgebreide ontdekkingsreis gevolg het
Pitheas het waarskynlik in die jaar 330 v.C. deur Gallië (die huidige Frankryk) na die Atlantiese kus gereis. Die roete wat hy gevolg het, was waarskynlik die handelsroete al langs die Rhone-en die Loire-rivier. Van 'n hawe in Bretagne het hy na Cornwallis oorgevaar en van daar om Engeland geseil. Watter roete hy gevolg het, en presies waar hy geland het om Engeland te verken, kan nie met sekerheid gesê word nie. Hy het egter besef dat Brittanje driehoekig van vorm is, die lengtes van die drie sye bereken en die hoeke Kaap Belerion (vandag Land's End, die suidwestelike punt van Engeland), Kantion (Kent) en Orcas (regoor die Orkney-eiland) genoem. Hy het ook binne sigafstand van Ierne (Ierland) gekom, 'n eiland waarvan die bewoners volgens gerugte barbaars en onbeskaaf was.
Volgens Pitheas was die bewoners van Brittanje talryk. Die mense het hulself blou geverf en getatoeëer, en hulle het in gehuggies van stompe en riet gewoon. Anders as die Grieke, het die eilandbewoners hul graan binnemuurs in groot skure gedors, want die weer was gewoonlik betrokke en reënerig. Die graan is in ondergrondse kelders gebere en gemaal wanneer meel nodig was.
Haliclona forcipata
Haliclona forcipata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Pitheas
Die roete wat Pitheas waarskynlik op sy uitgebreide ontdekkingsreis gevolg het
Pitheas het gevind dat die inwoners van Cornwallis beskaafder as die in ander dele was, waarskynlik van wee hul kontak met tinhandelaars uit die suide. Hulle het groot vernuf aan die dag gele met die ontginning van die tinerts, wat hulle dan met laagwater na 'n eiland met die naam Ictis oorgekarwei het. Soms het hulle ook bote van vel gebruik. Ictis is 'n Keltiese naam, en daar word gemeen dat dit miskien die eiland is wat vandag as St. Michael's Mount bekend staan. Die tin is hiervandaan na Gallië verskeep en daarvandaan met perde na Massilië vervoer.
Haliclona forcipata
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1903 deur Thiele.
Lewensiklus van die tier
Die eerste dae
Die tierwyfie sal nie huiwer om haar welpies na ander lêplekke te dra om hulle teen roofdiere te beskerm nie. Tiertjies begin al op die ouderdom van een maand te speel. Elke werpsel het gewoonlik 'n dominante kleintjie wat gewoonlik 'n mannetjie is, maar dit is nie altyd so nie. Die wyfie tref veiligheidsmaatreëls deur die prooi na die lêplek te bring. Terwyl die welpies vreet, kan sy terselfdertyd 'n wakende ogie oor hulle hou. Die lêplek self moet egter skoon gehou word: daar word buite geëet, ontlas en urineer. Die kleintjies word ook gereeld skoongelek; dit verbeter bowendien nog hul bloedsomloop en die werking van die ingewande.
Pitheas
Die roete wat Pitheas waarskynlik op sy uitgebreide ontdekkingsreis gevolg het
Op sy reis het Pitheas gemerk dat die dae langer word namate hy verder noord seil, en het die hoogtes van die son op verskillende plekke gemeet. Dit het sterrekundiges gehelp om later breedtegrade uit te werk. Pitheas was ook die eerste Griek wat besef het dat daar 'n verband moet wees tussen die getye en die fases van die maan, hoewel hy nie presies kon verduidelik wat gebeur nie.
Lewensiklus van die tier
Aangeleerde gedrag
Slegs die wyfie leer die welpies; die mannetjie sal byna nooit inmeng nie, maar sal wel soms sy prooi met die wyfie en sy nageslag kom deel. Voordat veertig dae nie verby is nie, sal die wyfie nie die kleintjies vleis laat vreet nie. Daarna kan hulle die vleis begin lek en knaag totdat hulle gespeen is op agt maande. Op drie maande laat die wyfie hulle alleen in die lêplek agter terwyl sy gaan jag en bring die prooikarkas terug. In teenstelling met die leeutjies, eet tiertjies eerste. Sodra die wyfie sien haar kleintjies is dikgevreet, eers dan val sy self weg. Navorsing bewys ook die wyfie sal haar eie honger opsy skuif sodat die kleintjies eerste kan vreet. Die tierwyfie is geweldig beskermend en sal enige gevaar probeer vermy of doodmaak (hetsy tiermannetjies (selfs hul eie pa), mense, ens.).
Die wyfie leer die kleintjies jag tot op ongeveer 18 tot 28 maande. Hulle leer jag deur te kyk wat hul ma doen. Die welpies put genot daaruit om gevaarlike diere soos die buffel op te spoor, plat te trek en om te bring. Tussen ses en agt maande verken hulle die omgewing en maak jag op klein prooidiere: meestal voëls, maar durf as trop soms ook klein wildsbokkies aan. Op daardie ouderdom dwaal hulle nie verder as eenhonderd meter van hul ma af nie. Party katsoorte soos die jagluiperdwyfie vang die prooi lewendig sodat haar kleintjies praktiese jagondervinding kan opdoen wat ware grootte betref. Hierdie gedrag kom veel minder by die tier voor. Op een jaar kan die welpies selfstandig jag.
Pitheas
Die roete wat Pitheas waarskynlik op sy uitgebreide ontdekkingsreis gevolg het
In sy verslae het Pitheas geskryf van noordelike lande waar daar min of selfs geen dierelewe was nie, waar hawer die enigste graansoort was en ander voedsel­gewasse beperk was tot wilde vrugte, groente en wortels. Hy het ook melding gemaak van 'n verre eiland, Thule, ses dae per skip noord van Brittanje en slegs een dagreis van die "bevrore" of "gestolde" see.
Lewensiklus van die tier
Aangeleerde gedrag
Die tiertjies kry hul vaste of permanente gebit op 12 tot 18 maande, wat van hulle voortreflike jagters maak. Rondom 18 tot 21 maande begin hulle al hoe meer oor die prooi te baklei. Gewoonlik verlaat die jong tiermannetjies die trop eerste. Die tiergesinnetjie spat uiteindelik uitmekaar wanneer die tierwyfie weer bronstig raak en sy die trop verlaat.
Pitheas
Die roete wat Pitheas waarskynlik op sy uitgebreide ontdekkingsreis gevolg het
Waar was Thule? Pitheas kon moontlik die Shetland-eilande in gedagte gehad het, maar dit lyk waarskynliker dat Thule die noorde van Noorweë of miskien Ysland was, waarvan hy op sy reis sou gehoor het, al het hy dan nie self die eiland besoek nie.
Lewensiklus van die tier
Voortplantingswyse
Die voortplantingswyse is die r-tipe, dit wil sê, "reaktief", as antwoord op omgewingsfaktore. Hierdie voortplantingswyse word afgelei van die aantal jong, dikwels onvolwasse welpies wat gebore word. Die betrokkenheid van albei ouers is gering, maar die welpies word ook vinnig groot en geslagsryp. Die bevolkingsgrootte hang ten nouste saam met die omgewing, die hoeveelheid kos wat beskikbaar is... dus, baie soortgelyk aan die patroon by knaagdiere of klein soogdiersoorte.
Pitheas
Die roete wat Pitheas waarskynlik op sy uitgebreide ontdekkingsreis gevolg het
Voor sy terugkeer na Massilië, wou Pitheas agterkom waar amber (barnsteen) vandaan kom. Dit was bekend dat hierdie gesogte stof van die noordkuste en noordelike eilande van Europa gekom het. Massilia het handelsbuiteposte tot in die Benede-Ryn gehad, maar geen reisiger uit die suide voor Pitheas het Duitsland nog per see bereik nie. Pitheas het in sy verslae melding gemaak van twee stamme, die Gutone en die Teutone, wat 'n stuk kusgebied en 'n eiland met die naam Abalus bewoon het. Laasgenoemde is waarskynlik Helgoland, 'n eilandjie aan die kus van Duitsland. Hier is amber elke lente deur die getye op die strand uitgespoel. Die bewoners van die kusgebied en die eiland het dit versamel en verkoop.
Lewensiklus van die tier
Voortplantingswyse
Die tier is egter nie heeltemal die r-tipe nie: hy is ten eerste 'n groot dier wat eers binne twee jaar volgroeid is. Ten tweede is die wyfie aansienlik gemoeid met die aanleer van jagmetodes sodat die kleintjies eendag selfstandig kan oorleef.
Pitheas
Die roete wat Pitheas waarskynlik op sy uitgebreide ontdekkingsreis gevolg het
Dit is tipies van Pitheas se ondersoekende, wetenskaplike gees dat hy die antwoord op hierdie vraag gevind het. Amber is naamlik hars.van dennebome, wat deur die koue en seewater tot klonte gestol word. Die vroee Grieke het geglo dat amber gestolde seeskuim was, of selfs sweet van die son.
Oor Pitheas se reis suid van die Elberivier -sy terugreis, dus - is niks bekend nie. Na sy tuiskoms het hy 'n boek met die titel Op die Oseaan geskryf. Al wat egter daarvan behoue gebly het, is die fragmente wat Griekse aardrykskundiges aangehaal het -veral Polibius, honderd jaar daarna en Strabo, driehonderd jaar daarna.
Lewensiklus van die tier
Paringsgedrag
In die natuur raak die tiere in die ouderdom van drie tot ses jaar geslagsryp by die mannetjies en ongeveer drie jaar by die wyfies. Die eerste voortplanting vind by die wyfies op gemiddeld drie- tot vierjarige leeftyd plaas en by die mannetjies op vier tot agt jaar.
Moringa longituba
Moringa longituba is 'n struik wat deel is van die Moringaceae familie. Die plant is inheems aan Ethiopië, Kenia en Somalië.
Pitheas
Twyfelaars
Polibius en Strabo stel dit duidelik dat Pitheas na hul mening 'n leuenaar en grootprater was, en dit moes inderdaad vir hulle moeilik gewees het om te glo in die bestaan van 'n vrugbare, graankwekende Brittanje wat verder noord lê as Suid-Rusland, waar volgens hulle die bevrore woesteny begin het. Maar vandag is daar geen rede meer om die waar­heid van sy verhaal in twyfel te trek nie, en ens moet hom eer as 'n groot ontdekker en aardrykskundige.
Lewensiklus van die tier
Paringsgedrag
Hoewel valse estrusse glo by die Ranthambore Nasionale Park1 gerapporteer is, is hierdie gedrag by die tier nie bevestig nie.
Sodra die wyfie 'n onbekende mannetjie teëkom, hou sy haar eers op 'n behoorlike afstand, grom vir hom en staan gereed om tot die aanval oor te gaan. Van liewerlee kom die paartjie dan nader na mekaar toe, totdat hul snorbaarde aan mekaar raak. Wanneer hulle mekaar die hof maak, kom die kontak dikwels voor: die tiere knibbel aan hul bekke ("soen") en aai teen mekaar. Wanneer die wyfie gereed is, neem sy die kenmerkende houding van die katte in deur te gaan lê (wat bekend staan as "lordose" ["vooroor gekrom"; "na agter gebuig" m.b.t. die werwelkolom], met die voorpote wat voor haar uitgestrek lê en die agterbene wat halfpad hurk). Die mannetjie klim dan op haar met 'n halfgehurkte houding, sonder om sy maatjie plat te druk. Die mannetjie gaan dan by die wyfie in, laat 'n metaalklinkende kreet en gryp dan tydens die saadstorting die plooie van die nekvel vas. Moontlik is hierdie nekvelgreep bedoel om die paar in die regte posisie te dwing tydens ejakulasie; maar dit is gevaarlik en kan by onervare paartjies tot die wyfie se dood lei. Uiteindelik glip die wyfie onder die mannetjie uit, draai dan dikwels teen die mannetjie en probeer hom klap, voordat daar 'n rusperiode intree.
John Witty
John Witty (17 September 1915 – 14 Januarie 1990) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Hell Below Zero (1954) en in die televisiereekse BBC Sunday-Night Theatre (1950), The Broken Horseshoe (1952), en Patrol Car (1954).
Lewensiklus van die tier
Paringsgedrag
Die tiermannetjie se penis is soos by die ander katsoorte bedek met stekeltjies wat terugwaarts wys (of, weerhakies). Sodra die fallus onttrek word, skraap dit die vaginale wande wat ovulasie by die wyfie kan prikkel. Hierdie stekeltjies kan vir die wyfie seer wees, wat dan ook haar gewelddadige gedrag na die afloop van die paring kan verklaar.
Die tiere paar meermaal, dag en nag; die paring geskied gou (vyftien tot dertig sekondes ), maar kan tot vyftig keer per dag herhaal word. Die rusperiode duur tussen vyf tot twintig minute. Die ritme van die paring begin afplat op die vyfde dag, nadat 'n klimaks op die derde dag bereik is.
Wanneer die aandrooi stadig sy lampe uitdraai, gaan die twee saam op die jag uit. Wanneer 'n ander mannetjie hom voordoen, is 'n skyngeveg tussen die twee mannetjies op hande (dit kan op sy minste slegs 'n stofwolkopskoppery wees deur vreesinboeseming). Die swakkere moet die aftog blaas. Geen homoseksuele gedrag is al waargeneem nie. Die mannetjie sal met enige bronstige wyfie paar, al is sy ook verwant. Tydens paartyd bly die mannetjie getrou aan die wyfie, ook wanneer ander tierwyfies terselfdertyd op hitte is. Maar as haar bronstyd eers verby is, gaan soek die mannetjie 'n ander wyfie.
Dragtigheid en werping
Die dragtigheid duur tussen 93 en 114 dae; gemiddeld 103 dae. Eers op twee en 'n half maande val die dragtigheid op, en eers tien dae voor die werping is die pens werklik opgeblase. Die tierwyfie is dan kwesbaarder vir aanvalle en hongersnood.
Die eerste waarneming van die aantal welpies in 'n lêplek dagteken uit die 17de eeu toe die Mogolkeiser Jahangir die werping van drie tierwelpies aangeteken het. Die wyfie kan een tot sewe kleintjies kry, maar die gemiddelde is twee tot drie. Slegs twee gevalle in gevangenskap is bekend waar sewe tiertjies die lewenslig gesien het. Die Indiese dieretuine lewer 2,9 welpies per werping, terwyl die wildernis 2,98 welpies per werping oplewer.
Chinese ballon insident van 2023
Van 28 Januarie tot 4 Februarie 2023 is 'n Chineesvervaardigde, groot wit hoë-hoogte-ballon in Noord-Amerikaanse lugruim gesien, insluitend in Alaska, Wes-Kanada en die aangrensende Verenigde State. Die Amerikaanse en Kanadese weermagte het beweer dat die ballon vir waarneming gebruik was, terwyl die Chinese regering volgehou het dit was 'n burgerlike meteorologiese navorsingslugskip wat van koers af gewaai is. Ontleders het gesê dat die ballon se vlugbaan en strukturele eienskappe verskil van dié wat tipies vir meteorologiese navorsing gebruik word.
Lewensiklus van die tier
Dragtigheid en werping
Voor die werping soek die tierwyfie 'n lêplek wat versteek is, soos 'n grot of 'n plekkie onder rotse of 'n skuiling van digte bosbedekking of ruigte. Die grond is of word eenvoudig vertrap en geen verdere moeite word met die kuil gedoen nie. Geen werping kon in die natuur nog waargeneem word nie. In die gevangenskap blyk dit die duur van die werping staan in wedersydse betrekking tot hoe gespanne die tierwyfie is. 'n Gespanne tierwyfie sal haar kleintjies gouer die wêreld inbring, sodat die hele proses afhangend van die aantal welpies tussen een en agttien ure kan duur. Die tierwyfie lek haar vulva en trek haar boude saam. Dan staan sy op, of gaan soms sit en lig die een agterpoot op, om die kleintjie uit te help. Die tussenpose by twee geboortes is meestal 10 tot 20 minute. Tussen elke werping vreet die tierwyfie die naelstring, die amnion (binneste vrugvlies) en die nageboorte op; dit is proteïenryke voedsel.
Na ongeveer agttien tot twintig maande na die geboorte van die tierwelpies begin die estrussiklus by die moeder van voor af. Die interval tussen twee werpings wissel van twintig maande tot twee en 'n half jaar. Daar is al twee keer waargeneem indien die werpsel binne die eerste twee weke na die werping vrek, sal die tussentyd verkort word tot agt maande.
Chinese ballon insident van 2023
Die Amerikaanse departement van buitelandse sake het verklaar dat die ballon in staat was om elektroniese kommunikasietoestelle, insluitend selfone en radio's, op te spoor, en dat Amerikaanse U-2-verkenningsvliegtuie wat ontplooi is om die ballon in die lug op te spoor, aan die lig gebring het dat die ballon antennas en ander toerusting "duidelik gedra het" vir intelligensie-waarneming en nie soortgelyk met die toerusting aan boord van weerballonne nie." Die Staatsdepartement het gesê dat die spioenasieballon deel was van 'n wêreldwye Chinese militêre gerigte toesigpoging waarin Chinese spioenasieballonne oor meer as 40 lande op vyf kontinente gevlieg het.
Op 4 Februarie het die Amerikaanse Lugmag die ballon oor Amerikaanse gebiedswaters langs die kus van Suid-Carolina afgeskiet, in opdrag van die Amerikaanse president Joe Biden. Puin van die wrak is teruggevind en na die FBI-laboratorium in Quantico, Virginia, gestuur vir ontleding.