cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kepler-452b
Eienskappe
Dit is nie duidelik of Kepler-452b ’n bewoonbare omgewing het nie. Sy ster, van tipe G2V, nes die Son, het ook byna dieselfde temperatuur en massa as die Son. Dit is egter 6 miljard jaar oud, dus 1,5 miljard jaar ouer as die Son. In hierdie stadium van die ster se evolusie kry Kepler-452b 10% meer energie as wat die Aarde tans van die Son af kry. As Kepler-452b ’n rotsplaneet is, sal dit onderworpe of byna onderworpe wees aan ’n weghol-kweekhuiseffek.
Briartiet
Briartiet is 'n ondeursigtige yster-grys metaliese sulfiedmineraal, met spoorhoeveelhede van Ga en Sn, wat voorkom as insluitsels in ander germanium-galliumdraende sulfiedes. Dit is in 1965 deur Francotte en andere ontdek by die Prince Leopold-myn, Kipushi, Shaba, Kongo (Leopoldville), en is vernoem na Gaston Briart wat formasies by Kipushi bestudeer het. Briartiet word ook in Namibië, Griekeland en Spanje aangetref.
John Rawnsley
John Rawnsley (gebore 14 Desember 1950) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rol in die rolprent Quartet (2012).
Lenny Kuhr
Lenny Kuhr (gebore op 22 Februarie 1950 in Eindhoven, Noord-Brabant) is 'n Nederlandse sangeres en liedjieskrywer.
Loopbaan
Vyf jaar later tref sy weer met "De troubadour" se melodie, dié keer as "De generaal", bynaam van die Nederlandse sokkerheld Rinus Michels.
In die vroeë jare sewentig was sy gewilder in Frankryk as in Nederland. In 1972 bereik haar liedjie "Jesus Christo" die top-posisie op die Franse treffersparade.
In 1980 word "Visite" haar grootste treffer in Nederland. Sy het dit saam met die Franse kindergroep les Poppys opgevoer. Sedertdien neem sy gereeld albums op, maar haar grootste kommersiële suksesse bly "De troubadour" en "Visite".
In 1982 het sy die Nationaal Songfestival, die Nederlandse uitdun vir die Eurovision, aangebied.
Persoonlike lewe
Hoewel sy nie van Joodse afkoms is nie, het sy haar tot die Joodse geloof bekeer (om geestelike liewer as dogmatiese redes) en het 'n ruk lank in Israel gaan woon. Sy is in 1974 getroud met Gideon Bialijstock. Twee dogters, Sharon (1975) en Daphna (1980) word uit dié huwelik gebore. Van 1981 tot 1983 het sy verhouding gehad met die lirikeskrywer Herman Pieter de Boer. In 2003 is sy met Rob Frank getroud. Haar twee kleinkinders is Ozz (2004) en Lihi (2005). Vir eersgenoemde skryf sy "Liedje voor Ozz" wat sy op die CD "Op de grens van jou en mij" insluit. Haar suster Ine is 'n aktrise en ook 'n sangeres.
Veertigste herdenking
Vir die veertigste viering van haar debuut neem Lenny Kuhr in Junie 2007 'n regstreekse CD met veertig liedjies op, getiteld "Veertig jaar verliefd". Tydens die bekendstelling van die album op 9 Oktober 2007 in Eindhoven word sy benoem tot Ridder in die Orde van Oranje-Nassau.
Toshio Matsuura
Toshio Matsuura (松浦 敏夫) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Musophaga
Musophaga is 'n genus van voëls in die familie Musophagidae. Die genus omvat twee spesies.
Gaiety Girls
Gaiety Girls was koormeisies in Edwardiaanse musikale komedies wat sedert die 1890's in Londen se Gaiety Theatre opgevoer is, veral in dansopvoerings wat deur George Edwardes vervaardig is.
Kroomierivier
Die Kroomierivier is 'n rivier wat in die Oos-Kaap van Suid-Afrika vloei.
Gaiety Girls
Later is ook na die sterre van musikale komedies as Gaiety Girls verwys.
Peter Jöback
Peter Arne Jöback (* 4 Junie 1971, Stockholm, Swede) is 'n sanger, akteur en musiekkunstenaar.
Jong lewe en opvoeding
Jöback het as student Adolf Fredrik se musiekskool in sy geboortestad bygewoon. Sy groot deurbraak was danksy sy samewerking met ABBA se Björn Ulvaeus en Benny Andersson. In hul musiekblyspel Kristina från Duvemåla het hy in die Malmö-opera-en-musiekteater die rol van Robert geskep en sy temalied, Guldet blev till sand, het elke rekord op die Sweedse treffersparades verbeter. Meer as 'n miljoen Swede het die opvoering gesien en die oorspronklike CD-boksstel het driedubbele platinumstatus bereik. Dit het ook talle Sweedse musiekpryse gewen. Jöback het sy eerste Guldmasken ("Goue Masker", die Sweedse teaterprys) gewen vir sy vertolking van die rol van Robert.
1997 tot hede
Cameron Mackintosh het Jöback se talent “ontdek” en hom die hoofrol aangebied in die Theatre Royal, Drury Lane, in Londen se Weseinde in 1997. Drie jaar later het Jöback in dieselfde teater die rol van Michael in Macintosh se oorspronklike opvoering van "The Witches of Eastwick" geskep.
Resente was meestal vol lof vir sy verhoogoptredes en albumuitreikings. Sy Kersalbum is in 2002 uitgereik. Daarop sing hy saam 'n Sweedse vertaling van Be thou my vision, Gå Inte Förbi, saam met die Noorweegse sangeres Sissel Kyrkjebø. Sedertdien tree dié twee gereeld op in mekaar se konserte.
In 2004 het Jöback saamgespan met Gotenburg se simfonieorkes onder leiding van Nick Davies in 'n projek, Storybook, waarin hy klassieke liedere met splinternuwe werkings uitgevoer het. Die orkes en Jöback het 'n CD uitgereik wat goue status bereik het en ook twee keer saam opgetree in die Globe Arena en Scandinavium Arena in Swede. Hierdie album het Jöback supersterstatus in Noorweë besorg. Sy eerste solotoer daarheen, in 2005, was n sukses by gehoor sowel as in die media. Jöback het in 2004 in 'n onderhoud met Kristian Luuk op Sweedse TV bekendgemaak dat hy gay is. Oor die algemeen is sy aankondiging goed ontvang.
Van 2006 tot 2007 het Jöback as seremoniemeester opgetree van 'n opvoering van Cabaret in Stockholm en Gotenburg. Resensente het hom geloof en hy het sy tweede Guldenmasken-teaterprys ontvang. Reeds in 2003 het hy as seremoniemeester in die Gladsaxe-teater in Kopenhagen opgetree. Einde 2008 het hy 'n uitverkoopte Kerstoer in arenas in Skandinawië onderneem ná die uitreiking van sy viervoudige platinum-Kersalbum. Die jaar vantevore het hy deur Skandiniwië getoer met sy ateljeealbum wat ook platinumstatus bereik het en met snitte op waarvan hy die medeskrywer was. In Januarie 2009 het Jöback na New York verhuis ter wille van nuwe inspirasie en om nuwe mense te leer ken. Dit het gelei tot die album East End Stories, opgeneem in Woodstock, en waarop gaskunstenaars soos Kate Person, Sia Furler en die groep Betty saam met hom opgetree het.
Jöback het in 2010 ingeskryf vir Melodifestivalen 2010, die Sweedse voorverkiesing vir die Eurovision-sangfees 2010. Sy liedjie, Hollow, het die eindstryd van die wedstryd gehaal en eindelik negende geëindig. In 2011 het Jöback opgetree in die laaste opvoering van The Phantom of the Opera in die Royal Albert Hall. Die jaar daarna was hy in dieselfde musiekblyspel se Londense produksie as die Phantom te sien. Sy laaste optrede in dié rol op Broadway was op 24 Augustus 2013. Intussen sal hy weer te sien wees as die Phantom in sy vaderland, wanneer dit vanaf September 2016 in Stockholm opgevoer word.
Edmonton
Edmonton is die hoofstad van die provinsie Alberta, Kanada, met 730 000 inwoners in die stad en sowat 1 miljoen in die metropolitaanse gebied (2006). Dit is die tweede grootste stad in Alberta en die sesde grootste in Kanada. Edmonton is die mees noordelik geleë van Kanada se groot stede. Dit is ook een van die grootste stede in Noord-Amerika ten opsigte van sy oppervlakte (670 vierkante kilometer), maar tegelykertyd ook een van die mees yl bevolkte.
Ekonomie
Landbou en olievelde in die omgewing vorm die basis van die stad se ekonomie; die olie- en chemiese nywerheid behoort tot die belangrikste werkverskaffers. Edmonton beskik oor 'n universiteit en 'n internasionale lughawe. Die stadspark in die vallei van die North Saskatchewanrivier en die winkelsentrum West Edmonton Mall is die grootstes in Noord-Amerika.
Vroeë geskiedenis
Dikwels word na Edmonton as 'n tipiese Kanadese of Noord-Amerikaanse boom town verwys - dit wil sê 'n stad wat tydens sy ekonomiese bloeitydperk baie vinnige groei beleef het. In teenstelling met ander Kanadese boom towns soos die mynboudorpe van Noord-Ontario, veral Cobalt of Kirkland Lake, wat ná 'n kort opswaaifase begin stagneer of selfs tot spookdorpe ontwikkel het, het Edmonton in sy relatief jong geskiedenis al deur drie fases van snelle groei gegaan en ook periodes van ekonomiese stilstand oorleef om tot Noord-Amerika se mees noordelike metropool te ontwikkel. Nog in die vroeë 1970's het Edmonton se bevolking minder as 500 000 beloop en daarna binne 'n dekade tot meer as 660 000 gestyg.
Die eerste menslike bewoners in die gebied het hulle omstreeks 3 000 v.C. hier gevestig, moontlik selfs al so vroeg soos 12 000 v.C. toe 'n ysvrye korridor teen die einde van die laaste ystydperk ontstaan het en hout, water en jagbare wild in die gebied beskikbaar was. In 1754 was Anthony Henday, 'n ontdekkingsreisiger in diens van die Hudsonbaai-kompanjie (Hudson's Bay Company, HBC) moontlik die eerste Europeër wat die gebied betree het. Henday het sy reistogte in die Kanadese grasvlaktes veral gemaak om in aanraking met die plaaslike Eerste Nasies te kom en sodoende handelsbetrekkinge aan te knoop. Die Europeërs het destyds in huide, velle en pelse belang gestel, waarby die HBC en die North West Company (NWC) skerp mededingers geword het.
In 1795 is Fort Edmonton aan die noordoewer van die plaaslike rivier as 'n handelspos vir die HBC gestig. Die naam vir die nuwe fort is deur John Peter Pruden voorgestel - dit is vernoem na Edmonton naby Londen, sy eie geboortestad en ook dié van die vise-goewerneur van die HBC, Sir James Winter Lake.
Die 19de eeu
Toe die HBC en NWC in 1821 saamgesmelt het, was Edmonton House, soos die nedersetting destyds genoem is, reeds die beduidendste administratiewe en ekonomiese sentrum in die weste van Kanada waarna huide, velle en pelse per boot en perdewa vervoer is. Ook Christelike sendelinge het vanuit die dorp vertrek om die Eerste Nasies in die gebied te kersten. Edmonton het voordeel uit sy ligging aan die North Saskatchewan-rivier getrek, 'n beduidende waterweg in hierdie periode, en vyftig jaar lank was die nedersetting 'n beduidende sentrum vir die oprigting van sendingstasies, kerkgeboue en skole in die wyer omgewing.
Maar toe Rupert's Land in 1869 aan Kanada afgestaan is, het Edmonton tydelik in 'n fase van agteruitgang verkeer. Alhoewel die dorp steeds as 'n soort "hoofstad" gefungeer het, was dit veral 'n sentrum vir whisky-handelaars, avonturiers en talle twyfelagtige karakters wat die oorhand oor Edmonton gekry het. Die sowat 600 inwoners was aan wetteloosheid blootgestel, en baie van hulle het die nedersetting verlaat. Wet en orde is eers met die vestiging van 'n NWMP/RCMP-polisiestasie in 1874 herstel.
Die vrugbare landbougrond in die omgewing het gedurende die 19de eeu steeds meer setlaars na die gebied gelok en van Edmonton 'n beduidende handel- en landbousentrum gemaak. Dit was ook 'n belangrike tussenstop vir 'n aantal avonturiers op pad na die goudvelde van Klondike wat in 1897 'n stormloop beleef het - alhoewel die meeste gouddelwers die voorkeur aan stoombote gegee het wat hulle vanuit Vancouver na die Yukonrivier in die noorde geneem het.
Die 20ste eeu
Nadat Edmonton in 1904 met 'n destydse bevolking van 8 350 mense geïnkorporeer is, het dit een jaar later met die toetreding van Alberta tot die Kanadese Konfederasie op 1 September 1905 die administratiewe hoofstad van die provinsie geword. In November van dieselfde jaar is die Canadian Northern Railway (CNR) se spoorweg na Edmonton uitgebrei en die stad se groei verder aangewakker.
In die vroeë tweede dekade van die 20ste eeu het die tempo van Edmonton se groei versnel, en stygende eiendomspryse het tot spekulasie in die eiendomsmark gelei. In 1912 het Edmonton met sy buurstad Strathcona, wat suid van die North Saskatchewan-rivier geleë was, saamgesmelt.
Net voor die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog in 1914 is die groei van eiendomspryse skielik tot stilstand gedwing, en Edmonton se inwonertal het binne twee jaar van 72 500 tot minder as 54 000 afgeneem. Diensplig in die Kanadese weermag was ook 'n faktor by hierdie bevolkingsverlies. Edmonton het sy demografiese en ekonomiese groei eers geleidelik gedurende die 1920's en 1930's hervat.
In 1929 is die eerste gelisensieerde vliegveld, Blatchford Field (tans Edmonton City Centre (Blatchford Field) Airport), in bedryf gestel. Pionier-vlieëniers soos Wilfrid R. "Wop" May en Max Ward het Blatchford Field as hul basis vir die verspreiding van pos, voedsel en geneesmiddels in Noord-Kanada gebruik en sodoende Edmonton se rol as "Poort na die Noorde" (Gateway to the North) bevestig. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog was die stad 'n beduidende basis by die bou van die Alaska Highway-grootpad en die Northwest Staging Route.
Callyspongia macrodactyla
Callyspongia macrodactyla is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Stompkop-ghieliemientjie
Die Stompkop-ghieliemientjie (Barbus breviceps) is 'n varswater vis wat voorkom in die Kunene- en Okavangorivier-stelsels. In Engels staan dit bekend as die Shorthead barb.
Callyspongia macrodactyla
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Ridley.
Stompkop-ghieliemientjie
Voorkoms
Die vis word tot 77 mm lank en daar is twee pare baarde by die mond. Die vis is bruinerig aan die bokant en silwer-wit aan die onderkant met 'n donker streep op die sye. Daar is ook 'n klein kol op die basis van die stertvin.
Algemeen
Min is bekend omtrent die vis.
Callyspongia maculata
Callyspongia maculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Groottolsuikerbos
Die groottolsuikerbos (Protea inopina) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea-genus behoort. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, skaars, uiters geïsoleerd en kom slegs in die Olifantsrivierberge naby Paleisheuwel voor waar dit deel van die fynbos-bioom is.
Die plant word 1 m hoog en het baie stamme. Die plant spruit weer uit na dit gebrand het. Die saad word geberg in 'n doppie en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig en bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei in sandsteengrond op hoogtes van 600 - 650 m en blom van September tot Desember.
In Engels staan dit as die Large-nut sugarbush bekend.
Citroën CX
Die Citroën CX was 'n groot voorwielaangedrewe uitvoerende motor wat van 1974 tot 1991 deur Citroën vervaardig en bemark is. Produksiemodelle het 'n vierdeur-vloeirugsedan, stasiewa (estate), en 'n langasafstand limousine ingesluit.
Klattia partita
Die kammetjiesbos (Klattia partita) is 'n plant wat endemies aan die Wes-Kaap is en deel van die fynbos vorm. Die plant kom voor op die Kaapse Skiereiland en van die Hottentots-Hollandberge tot die Langeberg. Alhoewel die plant 'n groot voorkomsgebied het van 5905 km2, word dit as seldsaam beskou. Dit word bedreig deur water onttrekking in die Kogelberg en indringerplante in die Riviersonderendberge.
Citroën CX
Die CX was bekend vir sy hidropneumatiese self-nivellerende veringstelsel en sy lae sleurkoëffisiënt.
Frida Boccara
Frida Boccara (Casablanca, 29 Oktober 1940 – Parys, 1 Augustus 1996) was 'n Franse sangeres van Joodse afkoms.
Citroën CX
Die CX is in 1975 as die "Europese Motor van die Jaar" aangewys, en is deur sommige entusiaste as die laaste "egte Citroën" beskou voor Peugeot in 1976 beheer oor die maatskappy verkry het. Die CX was dan ook die finale suksesvolle model van die "groot Citroën"-era, wat terugdateer tot 1934.
Frida Boccara
Sy is in Marokko gebore. Van kleinsaf speel musiek 'n belangrike rol in haar lewe, want sy kom uit 'n musikale gesin. Haar broer en een suster was albei ook musikante. Terwyl sy nog in Marokko was, kom sy in aanraking met die bestuurder van die Amerikaanse musiekgroep The Platters, Buck Ram, wat haar die geleentheid bied om 'n kasset met 'n verskeidenheid liedjies op te neem wat sy saam met haar na Parys sou neem. Sy vertrek per veerboot saam met haar broer en 'n suster om ligte musiek aan die Petit Conservatoire de Mireille te gaan studeer. Hier ontwikkel sy haar stem verder en konsentreer op haar diksie en interpretasie.
Eerste suksesse
In 1960 neem sy deel aan die fees Rose d'Or d'Antibes. Die volgende jaar volg die suksesvolle lied "Cherbourg", met liriek deur Eddy Marnay, Jacques Larue en Serge Lebrail en musiek deur Guy Magenta. In 1964 beïndruk sy die gehoor tydens die fees van San Remo met haar vertolking van "Dernier tram". In dieselfde jaar skryf sy met die lied "Autrefois" in vir die Franse uitdunne van die Eurovisie-liedjiefees, maar die sangeres Rachel se "Le chant de Mallory" word gekies en behaal op 21 Maart daardie jaar die vierde plek tydens die finaal in die Deense hoofstad Kopenhagen.
Welslae in Spanje
Sy neem deel aan twee liedjiefeeste en wen die eerste prys op Majorka tydens die eiland se liedjiefees. Sy verskyn gereeld op Spaanse televisie, waar haar sang aan 'n wye gehoor bekend gestel word.
Europese en wêreldwye roem
Op 29 Maart 1969 veroorsaak sy 'n opskudding tydens die 14de Eurovision-finaal in die Teatro Real in die Spaanse hoofstad Madrid toe sy gesamentlik eerste geplaas word met haar liedjie "Un jour, en fant". Die liriek was weereens deur Eddy Marnay en die wysie deur Emil Stern. Die ander medewenners was Spanje se Salomé met "Vivo cantando", Nederland se Lenny Kuhr met "De troubadour" en die Verenigde Koninkryk se Lulu met "Boom Bang-a-Bang". Die gevolglike konsternasie, toe daar te min medaljes vir al die wenners was, het daartoe gelei dat die wedstryd se reëls verander is sodat daar voortaan altyd net een wenner sou wees.
Sy wen ook talle ander internasionale liedjiefeeste, waaronder in Rio de Janeiro, Meksiko, Sofia, Barcelona, Utrecht en Luxemburg.
Sy ontvang twee goue en een platinum plaat vir haar albumverkope en word geslaan tot Chevalier de l'ordre des arts et des lettres deur die Franse minister van kultuur, Jack Lang.
Boccara het in 1972 weer aan die Franse uitdunne van Eurovisie deelgeneem, maar haar liedjie "Du soleil au coeur" is nie vir die top-tien in die land se finaal gekies nie. In 1980 sowel as 1981 het haar inskrywing weer die Franse eindrondte gehaal, maar nie een van die liedjies is gekies om Frankryk in die kompetisie te verteenwoordig nie.
Haar plate is in sowat 85 lande wêreldwyd bemark. Sy het 'n besondere aanvoeling vir tale gehad en buiten Frans, onder meer ook liedjies in Italiaans, Engels, Duits en Spaans opgeneem. Sy was buiten in Wes-Europa ook veral gewild in Suid-Amerika, Australië, Kanada (veral Quebec), Nederland en Rusland, waar meer as 'n miljoen van haar albums verkoop het.
Frida het 'n ruim wêreldbeskouing gehad, hoë agting vir ander se mening en was besorg oor humanitêre vraagstukke, wat daartoe gelei het dat sy werk vir Unicef gedoen het.
Haar dood
Sy is in 1996 in die ouderdom van 55 in Parys oorlede aan longontsteking en in die Joodse begraafplaas by Bagneux begrawe.
Nalatenskap
Die Franse sangeres Marie Denise Pelletier reik in 2003 'n album met liedjies uit waarvoor Eddy Marnay die liriek geskryf het, "Les Mots de Marnay". Daaronder was talle van Frida Boccara, vir wie Marnay as 'n muse beskou het, se grootste treffers, onder meer "Cent mille chansons", "Les Moulins de mon cœur", "La Croix, l'étoile et le croissant" (wat handel oor vedraagsaamheid tussen Jode, Christene en Moslems), "Berceuse pour Luciana" en natuurlik "Un jour, un enfant").
Magellaanse Stroom
Die Magellaanse Stroom is 'n waterstofwolk wat van die Magellaanse Wolke, twee dwergsterrestelsels, uitgaan. Die stroom verbind die twee Magellaanse Wolke en ons Melkweg met mekaar. Oorspronklik word die stroom as 'n gevolg van wisselwerkings tussen die swaartekragte beskou. Onlangse navorsing dui egter aan dat hierdie soort hoësnelheid-waterstofwolke oorblyfsels van sterrestelsels op hulle baan is.
Die Sagittarius-stroom is 'n soortgelyke verskynsel.
Satoshi Miyauchi
Satoshi Miyauchi (宮内 聡) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
NZASM 32 Tonner 0-4-2RT
Die NZASM 32-tonner 0-4-2RT van 1894 was 'n Suid-Afrikaanse stoomlokomotief van die negentiende eeu in die Suid-Afrikaanse Republiek.
In 1894 bestel die Nederlands-Suid-Afrikaanse Spoorwegmaatskappy (NZASM) van die Zuid-Afrikaansche Republiek drie tandstang- en-kleinrat-lokomotiewe met 'n 0-4-2-wielrangskikking. 'n Vierde lokomotief is in 1897 bestel. Hierdie lokomotiewe is in diens gestel op die tandstang-en-kleinrat-spoorlyn tussen Waterval-Onder en Waterval-Boven.
Alle NZASM-lokomotiewe is volgens hul gewig benoem, dus staan hierdie lokomotiewe by NZASM as 32-tonners bekend. Ná die Tweede Vryheidsoorlog is die lokomotiewe aan die Sentraal-Suid-Afrikaanse Spoorweë oorgedra waar hulle as Klas G-lokomotiewe geklassifiseer is. Elke lokomotief het 'n naam gekry:
Spoorlyn en modus van operasie
Die direkte afstand tussen Waterval-Onder en Waterval-Boven is slegs 4,8 km, maar Waterval-Boven is 210 m hoër as Waterval-Onder. Die spoorlyn kan nie die Elandsriviervallei volg sonder om die 95 m Elandsrivierwaterval in ag te neem nie. Dit is besluit om 'n 6,77 km spoorlyn aan die suidelike oewer van die vallei te bou met 'n 213 m tonnel tussen die twee dorpe. 'n Tandstang- en kleinrat-stelsel van 3,38 km is met die spoorlyn ingesluit. Wanneer 'n trein na Waterval-Boven wil ry, trek 'n gewone lokomotief die trein en die 0-4-2RT stoot die trein. In die andere rigting, gaan die gewone lokomotief nog steeds eerste met die 0-4-2RT agteraan, waar hy as 'n rem bedryf is. Die massa van treine is beperk tot 140 ton en die rit tussen die twee dorpe, insluitende treinverbinding en -ontbinding duur omtrent een uur.
Nicole Parker
Nicole Parker (gebore 21 Februarie 1978) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Disaster Movie (2008), Meet the Spartans (2008), en Funny People (2009), en in die televisiereeks MADtv (1995).
Lyle Talbot
Lyle Talbot (8 Februarie 1902 – 2 Maart 1996) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Three on a Match (1932), Murder in the Clouds (1934), Chinatown Squad (1935), en Plan 9 from Outer Space (1959).
Rooiboswyn
Rooiboswyn het sy oorsprong in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Die produksieproses van hierdie wyn stem met dié van tradisionele wyne ooreen, behalwe dat die hout van die rooibos (Aspalathus linearis) en die heuningbos (Cyclopia spp.) in plaas van tradisionele eikehout tydens die verouderingsproses gebruik word. Dit lei tot ’n produk vry van swaweldioksied, met ’n unieke geurkomponent te wyte aan die rooi- en heuningbos.
Swaweldioksied en wynproduksie
Die maak van rooiwyn is ’n proses wat in verskillende fases geskied: pars (ekstraksie van die sap), fermentasie, veroudering en bottelering. Ten einde die groei van ongewenste mikro-organismes soos Brettanomyces te voorkom, word daar voor en tydens die verouderingsproses swaweldioksied (SO2) (0.8–1.5 mg/liter) by die druiwe gevoeg asook by die wyn voor die botteleringsproses. Die toevoeging van SO2 verhoed ook die oksidering van die wyn; ’n verskynsel wat tot verbruining van die wyn en die verlies van kultivar-spesifieke geure lei. As gevolg van die gesondheidsnadele wat met swaweldioksied verbind word, en die allergiese reaksie van sulfietsensitiewe individue, is daar ’n toename in verbruikersvoorkeur vir wyne met min of geen SO2 inhoud.
Antioksidant-eienskappe van rooibos en heuningbos
Die medisinale gebruik van Suid-Afrikaanse rooibos en heuningbos is welbekend en word gebruik vir die maak van kruietee. Die hout van rooibos en heuningbos bevat hoë vlakke van kragtige antioksidante, lae tannienvlakke en is vry van kafeïen. Hierdie antioksidantiese eienskappe maak hulle nie alleen moontlike alternatiewe vir SO2 in die preservering van wyn nie,   maar kan selfs ’n positiewe impak hê op die gesondheid van verbruikers.
Rooiboswyn - produksie
Tydens die verouderingsfase van rooiboswyn word die hout van rooibos (Aspalathus linearis) en heuningbos (Cyclopia spp.) instede van tradisionele eikehout gebruik.
Die gebruik van rooibos en heuningbos plantmateriaal as ’n alternatiewe preserveermiddel in die plek van SO2 tydens die produksie van rooiwyn, is gepatenteer en geregistreer in 83 jurisdiksies regoor die wêreld. Die rooiboswynproduk is vry van SO2 en het ’n unieke geurprofiel wat toegeskryf kan word aan die veroudering van die wyn in rooibos- en heuningboshout. Die swaelvrye produk word beskou as ’n gesonder alternatief vir tradisionele wyne en alkoholiese drankies.
Klattia flava
Klattia flava is 'n plant wat endemies aan die Wes-Kaap is en deel van die fynbos vorm. Die plant kom voor van die Hottentots-Hollandberge tot by Bainskloof. Die plant het 'n voorkomsgebied het van 400 km2 en daar word bereken dat daar minder as 1000 individuele plante oor is. Die plant spruit weer uit na 'n brand en dit word bedreig deur water onttrekking.
Rooiboswyn
Vernaamste handelsmerke
In 2013 was die Stellenbosch-gebaseerde Audacia in Suid-Afrika die eerste om ’n rooiboswyn – ’n merlot – in Suid-Afrika te vervaardig. Die reeks rooiboswynprodukte het intussen uitgebrei om Cabernet Sauvignon, shiraz en ’n rooi- en ’n witversnit in te sluit.
In 2014 het KWV Suid-Afrika (Edms) Bpk met ’n pinotage gevolg, wat onder die handelsnaam Earth’s Essence bemark word.
Rossotroednitsjestwo
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
'''Rossotroednitsjestwo Россотрудничество'''
Federale agentskap
Wozdwizjenka-herehuis in Moskou
Braamrivier
Die Braamrivier (ook Opkomsrivier) is 'n rivier wat in die Oos-Kaap van Suid-Afrika vloei.
Rossotroednitsjestwo
Stigting
6 September 2008
Direkteur
Eleonora Mitrofanowa
Verteenwoordiger in Suid-Afrika
Pawel Alexejewitsj Nowozjilof
Antieke Griekeland
Antieke Griekeland (Grieks: Έλλάς, Hellás) is die beskawing wat saamval met die tydvak van die Griekse geskiedenis vanaf die Argaïese tydperk van die 8ste tot 6de eeu v.C., tot en met die Romeinse verowering van Griekeland in 146 v.C. met die Veldslag van Korinthe. Sentraal tot hierdie periode staan die Klassieke Griekeland, wat opgebloei het in die 5de tot 4de eeu v.C., vernaamlik onder leierskap van Athene, waardeur die militêre bedreiging van die Persiese inval afgeweer is. Die Era van Perikles eindig in 404 v.C. met die nederlaag van Athene onder die aanslae van Sparta in die Peloponnesiese oorlog.
Rossotroednitsjestwo
Russiese Ambassade, Pretoria
Antieke Griekeland
Die Klassieke Griekse kultuur het 'n grondige invloed op die Romeinse Ryk gehad, wat dan 'n weergawe daarvan na vele gebiede van die Middellandse Seegebied en Europa oorgedra het. Dit is waarom die Klassieke Griekeland algemeen beskou word as die bronkultuur vir die ontstaan van die Westerse beskawing.
Rossotroednitsjestwo
Webtuiste
Antieke Griekeland
Kronologie
Daar bestaan geen vaste of alomaanvaarde datums vir die aanvang of einde van die Klassieke oudheid nie. Dit word tipies gesien as vanaf die 8ste eeu v.C. tot die 6de eeu n.C., oftewel 'n tydvak van sowat 1 300 jaar.
Rossotroednitsjestwo
rs.gov.ru
Antieke Griekeland
Kronologie
Die Klassieke oudheid in Griekeland is voorafgegaan deur die Griekse donkereeue (c. 1100-c. 750 v.C.), wat argeologies betuig word deur die protogeometriese en geometriese stylontwerpe op erdeware, opgevolg deur die Veroosterse tydperk, wat sterk beïnvloed is deur die Siro-Hetitiese, Assiriese, Fenisiese en Egiptiese kulture.
Rossotroednitsjestwo
Rossotroednitsjestwo (Russies: Россотрудничество; in die agentskap se eie transkripsie: Rossotrudnichestvo) is 'n federale agentskap wat deur die Russiese Federasie se Departement van Buitelandse Sake bestuur word en omsien na aangeleenthede van die Gemenebes van Onafhanklike State (GOS) en GOS-burgers wat in die buiteland bly. Daarnaas bevorder die agentskap internasionale kulturele samewerking en verskaf omvattende inligting oor Rusland vir belangstellendes in die buiteland wat graag 'n objektiewe beeld van die land wil verkry. Met sy aktiwiteite fokus die agentskap op die sogenaamde «nabygeleë buiteland», dit wil sê voormalige Sowjetrepublieke wat intussen as onafhanklike state bestaan, en lande soos Duitsland met 'n lang geskiedenis van politieke, kulturele en ekonomiese betrekkinge met Rusland.
Boekowina
Boekowina (Roemeens: Bucovina; Oekraïns: Буковина, Bukovyna; Russies: Буковина, Bukovyna; Duits: Buchenland; Pools: Bukowina) is 'n geskiedkundige streek wat tans ongeveer om die helfte in Roemenië en Oekraïne geleë is.
Rossotroednitsjestwo
Volgens sy webtuiste word Rossotroednitsjestwo tans in 80 lande wêreldwyd deur altesaam 95 kantore verteenwoordig - waarvan 72 Russiese sentra vir wetenskap en kultuur in 62 lande en 23 verteenwoordigers van die agentskap wat in kantore in die Russiese ambassades in 21 lande (insluitende Suid-Afrika) werksaam is. In 2012 het die agentskap sowat 600 personeellede in diens gehad (van wie 415 plaaslik aangestel is) - aansienlik minder as soortgelyke instellings soos die Verenigde Koninkryk se British Council met 7 000 medewerkers.
Boekowina
Boekowina beslaan 'n oppervlak van 10 442 km2 in die noordoostelike dele van die Karpatiese gebergte. Dit was tot die Eerste Wêreldoorlog 'n kroongebied van Oostenryk-Hongarye, waarna dit in sy geheel aan Roemenië toegeken is, maar die Sowjetunie het die gebied op 26 Junie 1940 binnegeval, waarna Roemenië verplig was om dit af te staan. Van 1941 tot 1944 het die land Boekowina met Duitse hulp probeer herower, wat met 'n grootskaalse Jodevervolging gepaard gegaan het. Die Joodse bevolking van die streek is in groot getalle na Transnistrië gedeporteer en daar om die lewe gebring.
Antieke Griekeland
Kronologie
Tradisioneel word die Argaïese tydperk van antieke Griekeland gesien as die naloop van die sterk Veroosterse invloed tydens die 8ste eeu v.C., wat ondermeer alfabetiese skrif na Griekeland gebring het, wat die aanvang van Griekse literatuur (Homeros, Hesiodos) sou inlui. Die Argaïese tydperk wyk rondom 500 v.C. voor die Klassieke tydperk, wat weer in 323 v.C. deur die Hellenistiese tydperk opgevolg word, met die dood van Alexander die Grote.
Rossotroednitsjestwo
Historiese voorlopers
Openbare diplomasie van Russiese regeringskant is reeds voor die stigting van Rossotroednitsjestwo deur voorloperorganisasies soos die Al-Unie-Geselskap vir Kulturele Betrekkinge met die Buiteland, die Unie van Sowjetgeselskappe vir Vriendskap en Kulturele Betrekkinge met die Buiteland en die Russiese Sentrum vir Internasionale Wetenskaplike en Kulturele Samewerking by die Departement van Buitelandse Sake van die Russiese Federasie (Rossaroebesj-tsentr) behartig - met meer as tagtig jaar se ervaring.
Antieke Griekeland
Kronologie
Die geskiedenis van Griekeland tydens die Klassieke oudheid moet daarom in die volgende tydvakke onderverdeel word:
Rossotroednitsjestwo
Akademiese opleiding in Rusland
Die Russiese Federasie is een van min lande op aarde wat aan buitelandse studente die geleentheid bied om hul akademiese opleiding aan plaaslike universiteite te volg - met dieselfde regte soos Russiese studente, insluitende gratis toegang tot akademiese instellings. Die Russiese regering het 'n kwota van jaarliks 15 000 buitelandse studente vasgestel. Die keurproses word deur Rossotroednitsjeststwo behartig.
Nissan Leaf
Die Nissan Leaf (ook uitgedruk as "LEAF" vir Leading, Environmentally friendly, Affordable, Family car) is 'n kompakte vyfdeur-luikrug elektriese motor vervaardig deur Nissan en bekendgestel in Japan en die Verenigde State van Amerika in Desember 2010. Volgens die Amerikaanse Environmental Protection Agency is die amptelike reikafstand van die 2013-model Leaf 121 km (75 myl) en hul gradeer die Leaf se gekombineerde brandstofverbruik op 115 myl per Amerikaanse gelling petrol (ekwivalent aan 2.0 L/100 km). Nissan Die 2013 Leaf het 'n reikafstand van 200 km (120 myl) op die nuwe Europese ritsiklus.
Aflewerings aan kleinhandelkliënte het in die Verenigde State en Japan in Desember 2010 begin, gevolg deur verskeie Europese lande en Kanada in 2011, en sedert Augustus 2014 is dit in 35 lande beskikbaar. Die Leaf is die wêreld se besverkoper, snelwegbruikbare, ten volle elektriese motor ooit, met wêreldwye verkope van meer as 150 000 eenhede teen November 2014. Die voorste markte is die Verenigde State van Amerika, met meer as 69 200 eenhede, gevolg deur Japan met sowat 47 400 eenhede en Europa met meer as 32 300 teen November 2014. Vanaf September 2014 word die Europese mark gelei deur Noorweë, met meer as 11 000 nuwe eenhede en die Verenigde Koninkryk, met meer as 6 000 eenhede afgelewer.
As 'n ware elektriese motor produseer die Nissan Leaf geen uitlaatbesoedeling of kweekhuisgas by die punt van operasie nie, en dra by tot 'n verminderde afhanklikheid van petroleum. Onder sy ander toekennings en erkennings, ontvang die Nissan Leaf die 2010 Green Car Vision-toekenning, die 2011 Europese motor van die Jaar, die 2011 Wêreldmotor van die Jaar, en die 2011–2012 Motor van die Jaar in Japan.
Sabu Dastagir
Sabu Dastagir (27 Januarie 1924 – 2 Desember 1963) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Thief of Bagdad (1940), The Jungle Book (1942), Arabian Nights (1942), en Jungle Hell (1956).
Abdoellah van Saoedi-Arabië
Abdoellah bin Abdoel Aziz al-Saoed (Arabies: عبد الله بن عبد العزيز آل سعود  'Abd ullāh ibn ‘Abd al-‘Azīz Āl Su‘ūd) (1 Augustus 1924 – 23 Januarie 2015) was van 1 Augustus 2005 tot en met sy dood op 23 Januarie 2015 die koning van Saoedi-Arabië. Abdoellah was een van die 45 seuns van Abdoel Aziz al-Saoed, die stigter van Saoedi-Arabië. Hy het die troon ná die dood van sy halfbroer Fahd in 2005 bestyg. Hy was egter sedert 1995 die de facto-leier van die land nadat Fahd ’n beroerte gehad het.
Abdoellah was 'n sterk bondgenoot van die VSA in die stryd teen die terreurgroep Al-Kaïda. Hy het hom vir die modernisering van die ultrakonserwatiewe Moslemkoninkryk beywer, onder meer deur meer geleenthede vir vroue te bewerkstellig.
Abdoellah is op 90-jarige ouderdom aan longontsteking dood. Sy halfbroer Salman het kom as koning opgevolg. Ná sy dood is Elizabeth II van die Verenigde Koninkryk die oudste monarg in die wêreld.
Faustiet
Die Internasionale Mineralogiese Vereniging-goedgekeurde mineraal faustiet, wat na die Amerikaanse mineraloog en petroloog van die Amerikaanse Geologiese Opname (USGS), dr. George Tobias Faust, vernoem is, is 'n lid van die driehoekige turkooisgroep gehidreerde fosfate met die volgende chemiese samestelling:
ZnAl6(PO4)4(OH)8·4H2O
Party van die divalente koper vervang gewoonlik die sinkposisie. Faustiet is die sink ryke analoog van turkoois wat amper vier keer meer sink as koper in sy kristalstruktuur het. Trivalente (ferri) yster kan sommige van die aluminium vervang. Klein hoeveelhede kalsium kan ook teenwoordig wees. Dit het 'n hardheid van 4½-5½ op die Mohs hardheidskaal, en afgesien van 'n effens laer hardheid, kan dit moeilik wees om dit in handmonsters van turkoois te onderskei.
Fausteit het 'n blougroen tot appelgroen kleur in gepoleerde cabochons, en kan bebruik word as 'n turkoois nabootsing, en dit kan ook met stabiliseerders behandel word vir die maak van juweliersware.
Ureum
Ureum speel 'n belangrike rol in die metabolisme van stikstofbevattende verbindings deur diere en is die belangrikste stikstofbevattende stof in die urine van soogdiere. Dit is 'n kleurlose, reuklose vaste stof, hoogs oplosbaar in water en is feitlik nie-giftig. In water opgelos, is dit nie suur of alkalies nie. Die liggaam gebruik dit in baie prosesse, veral stikstofuitskeiding. Die lewer vorm dit deur twee ammoniakmolekules (NH3) met 'n koolstofdioksied-molekule (CO2) in die ureumsiklus te kombineer. Ureum word baie gebruik in kunsmis as stikstofbron en is 'n belangrike grondstof vir die chemiese industrie.
Die ontdekking in 1828 deur die Duitse chemikus Friedrich Wöhler dat ureum uit anorganiese uitgangsmateriaal geproduseer kan word was 'n belangrike konseptuele mylpaal in die chemie. Dit het vir die eerste keer getoon dat 'n stof, wat voorheen slegs as 'n neweproduk van die lewe bekend was, in die laboratorium gesintetiseer kon word sonder biologiese uitgangsmateriaal, wat in stryd was met die wydverspreide leerstelling van vitalisme, wat verklaar het dat slegs lewende dinge die chemikalieë van die lewe kan produseer.
Landbou
Meer as 90% van die wêreld se industriële produksie van ureum is bestem vir gebruik as 'n stikstof-vrystelling kunsmis. Ureum het die hoogste stikstofinhoud van alle vaste stikstofhoudende kunsmis in algemene gebruik. Daarom het dit die laagste vervoerkoste per eenheid stikstofvoedingstof.
Ureum word gebruik as 'n komponent van dierevoer, wat 'n relatief goedkoop bron van stikstof bied om groei te bevorder.
Chemiese industrie
Ureum is 'n grondstof vir die vervaardiging van twee hoofklasse materiale: ureum-formaldehied-hars en ureum-melamien-formaldehied wat in mariene laaghout gebruik word.
Plofstof
Ureum kan gebruik word om ureumnitraat te maak, 'n hoë plofstof wat industrieel gebruik word en as deel van sommige geïmproviseerde ploftoestelle. Dit is 'n stabiliseerder in nitrosellulose-plofstowwe.
Motorstelsels
Ureum word in verskeie reaksies gebruik om die NOx-besoedeling in uitlaatgasse deur verbranding van diesel en ander brandstof te verminder. Die BlueTec-stelsel spuit byvoorbeeld 'n ureum-wateroplossing in die uitlaatstelsel. Die ammoniak wat deur die hidrolise van die ureum geproduseer word, reageer met die stikstofoksiedemissies en word in die katalisator in stikstof en water omgeskakel.
Laboratoriumgebruike
Ureum is 'n kragtige proteïen denatureringsmiddel, aangesien dit die nie-kovalente bindings in die proteïene versteur en gebruik word om die oplosbaarheid van sommige proteïene te verhoog.
Ureum kan as waterstofbron dien vir kragopwekking in brandstofselle en ureum wat in urine of afvalwater voorkom, kan direk hiervoor gebruik word. Die vervaardiging van waterstof deur elektrolise van ureumoplossing vind plaas teen 'n laer spanning (0,37 V) en verbruik dus minder energie as die elektrolise van water (1,2 V).
Ureum kan gebruik word om vaste breinweefsel deursigtig te maak vir sigbare lig, terwyl dit steeds fluoresserende seine van gemerkte selle bewaar. Dit maak voorsiening vir veel dieper beelding van neuronale prosesse as wat voorheen verkrygbaar was met behulp van konvensionele een- of twee fotonkonfokale mikroskope.
Mediese gebruik
Ureumbevattende ys word as 'n dermatologiese produkte gebruik om die vel te laat hidreer en toestande soos psoriase, xerose, onikomikose, igtiose, ekseem, keratose, keratoderma, korrels en eelte laat verbeter.
Die bloed-ureumstikstof-toets word gebruik om pasiënte wat dialise ondergaan te monitor, hoewel dit nie so akkuraat is as kreatinientoetse is nie.
Ander mediese gebruike sluit in die opsporing van die bakterie Helicobacter pylori (H. pylori) wat verband hou met maagswere.
Tempel van Artemis
duimnael|300px|’n Model van hoe die eerste Tempel van Artemis in Efese dalk daar uitgesien het, in Park Miniatürk, Istanboel, Turkye. Die Tempel van Artemis of Artemision (Grieks: Ἀρτεμίσιον, Turks: Artemis Tapınağı), ook minder korrek bekend as die Tempel van Diana, was ’n Griekse tempel vir die godin Artemis. Dit was geleë in Efese (naby die moderne dorp Selçuk in die hedendaagse Turkye) en was een van die Sewe Wonders van die Antieke Wêreld. Dit is drie keer herbou voordat dit finaal in 401 n.C. verwoes is. Net die fondament en stukke beelde van die laaste tempel is nog op die terrein oor.
Geskiedenis
Die eerste heiligdom op die terrein dateer uit die Bronstydperk, baie jare voor die aankoms van die Ioniërs in die gebied. Volgens Kallimachos se Himne aan Artemis het die Amasones dit gebou. In die 7de eeu v.C. is die ou tempel in ’n vloed verwoes. Herbouwerk het omstreeks 550 v.C. begin en is betaal deur koning Croesus van Lidië, wat Efese omstreeks 560 v.C. verower het. Dit het 10 jaar geduur. Die tempel is in 356 v.C. afgebrand en is weer herbou, dié keer as een van die Sewe Wonders.
In 268 n.C. is die tempel verwoes of beskadig in ’n aanval deur die Gote, ’n Oos-Germaanse volk; dit is daarna miskien herbou of herstel, maar dis onseker. Die latere geskiedenis van die tempel is nie duidelik nie en die Gote kon dalk die tempel finaal verwoes het. Minstens sommige van die stene is gebruik om ander geboue mee te bou. Van die pilare in die Hagia Sophia in Konstantinopel (die hedendaagse Istanboel) was oorspronklik in die Tempel van Artemis, en ander standbeelde en dekoratiewe items is oral oor dié stad gebruik.
Die hoofbronne oor die tempel is Plinius die ouere se Natuurgeskiedenis XXXVI.xxi.95 en Plutarchus se Lewe van Alexander III.5.
Ontdekking van die tempel
duimnael|links|200px|Die terrein van die tempel vandag. duimnael|links|200px|Die Tempel van Artemis was welbekend in die [[Renaissance, soos hierdie uitbeelding in ’n 16de-eeuse graveerwerk deur Martin Heemskerck wys.]]
Ná ’n soektog van ses jaar is die terrein van die Tempel van Artemis in 1869 ontdek deur ’n ekspedisie onder leiding van John Turtle Wood wat deur die Britse Museum geborg is. Uitgrawings het tot in 1874 geduur. Nog ’n paar stukke beeldhouwerk is gevind tydens uitgrawings in 1904–'06 onder David George Hogarth. Die stukke beeldhouwerk van die tempel wat in die 4de eeu herbou is en ’n paar van die vroeëre tempel wat in die herbouwerk gebruik is, word tans in die Britse Museum uitgestal.
Kultus en invloed
Die argaïese heiligdom onder die latere tempels was duidelik vir die een of ander vorm van "Groot Godin", maar niks is van haar kultus bekend nie. Die geskrifte wat dit as dié van die Amasones beskryf, verwys na die stigtermites van latere Griekse inwoners wat die kultus en tempel van "Artemis Ephesia" ontwikkel het. Die rykdom en glans van die stad en tempel is aanvaar as bewys van Artemis Ephesia se mag en was die rede vir haar plaaslike en internasionale aansien: ondanks die verskeie rampe wat die tempel getref het, is dit telkens herbou – as geskenk vir en tot eer van die godin – en het dit verdere vooruitgang meegebring.
Altare, tempels en feeste ter ere van Artemis het deur die hele Griekse wêreld voorgekom, maar Efese se Artemis was uniek. Die Efesiërs het haar as "hulle s’n" beskou en het aanstoot geneem as beweer is dat sy iemand anders ook sou beskerm. Nadat die Perse die Lidiese koning Croesus verslaan het, het die Efesiërs hom al hoe minder krediet gegee vir die herbouing van die tempel. Oor die algemeen het die Perse die Efesiërs goed behandel, maar hulle het van Artemis se artefakte uit die tempel verwyder en Persiese priesters in haar kultus ingebring; die Efesiërs het hulle nooit daarvoor vergewe nie.
Toe Alexander die Grote die Perse verslaan en aanbied om vir die tempel se tweede herbouing te betaal, is sy aanbod vriendelik maar ferm van die hand gewys. Die Efesiërs het gemeen "dis nie geskik dat een god ’n tempel vir ’n ander een bou nie".
Onder Hellenistiese en latere Romeinse heerskappy is groot feeste vir die godin gehou, waartydens Grieke van albei geslagte huweliksmaats gesoek het, speletjies en kompetisies gehou is en opvoerings plaasgevind het in die godin se naam.
Efese se Artemis
duimnael|160px|Die Dame van Efese, 1ste eeu n.C., Efese Argeologiese Museum.
Die godin het ook aspekte met die Griekse godin Kybele gemeen gehad, soos dat sy deur vroulike slawe onder toesig van ’n priesteres bedien is, asook deur eunugs en jong maagde.
Kelli Berglund
Kelli Berglund (gebore 9 Februarie 1996) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Lab Rats (2012) en Now Apocalypse (2019).
Gaiety Theatre, Londen
Gaiety Theatre was die naam van twee varietéteaters in die Londense stadsdeel Aldwych by die oostelike einde van die Strand. Die eerste teater is oorspronklik in 1864 as Strand Musick Hall (sic) op die vroeëre perseel van die Lyceum Theatre gestig. Sedert 1868 het dit as Gaiety Theatre bekend gestaan en aanvanklik bekendheid verwerf as musiekteater. Later is ook musikale burlesque-vertonings, pantomimes en operettes opgevoer. Die teater het tussen 1868 en die 1890's 'n belangrike invloed op die ontwikkeling van die moderne musikale komedie uitgeoefen.
Die tweede Gaiety Theatre, geopen in 1903 teenoor sy voorgangergebou, het sy deure in 1939 gesluit. In 1957 is die teater afgebreek nadat die gebou gedurende die Tweede Wêreldoorlog deur lugaanvalle ernstig beskadig is.
Pous Alexander II
Alexander II was die 156ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Alexander II is gebore as Anselmo da Baggio (ook Anselmo di Lucca), ongeveer in 1012 in Baggio, Italië. In 1057 word hy biskop van Lucca en op 30 September 1061 volg hy Pous Nicolaas II op en regeer tot sy dood op 21 April 1073. Hy word opgevolg deur Pous Gregorius VII. Die naam ‘Alexander’ beteken 'kryger'.
Pontifikaat
Pous Alexander II se verkiesing is gereël deur Hildebrand, die latere Pous Gregorius VII In ooreenstemming met die dekreet van Pous Nicolaas II is hy die eerste pous wat deur die Kollege van Kardinale verkies is. Die keiserlike hof het nie daarmee saamgestem nie en het Cadalus, biskop van Parma as Teenpous Honorius II aangestel. Dit was die begin van die jarelange Investituurstryd. Alexander het die steun geniet van hertog Gottfried van Lotaringe-Toskane en sy vrou Beatrix. Honorius het met 'n leër na Rome getrek en vir 'n lang tyd Alexander se bewind bedreig. Honorius het egter die steun van die keiserlike hof verloor en is afgeset op die sinode van Mantua in 1064.
In 1065 berispe die pous Landulf VI van Benevento dat Jode nie onder dwang bekeer moet word nie. Alexander het ook die sing van die Halleluja tydens die vastetyd verbied.
Pous Alexander het volstrek geweier om toe te laat dat die jong koning Hendrik IV van sy vrou Bertha van Turyn, skei, maar het sy seën gegee aan die huwelik van Willem die Veroweraar met Matilda van Vlaandere.
Die pous stel Lanfranc van Bec aan as aartsbiskop van Kantelberg en maak hom primaat van Engeland.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Kayseri
Kayseri (Turks: [ˈkajseɾi]; voorheen: Mazaka en later Kaisareia, Latyns: Caesarea, genoem ná die Romeinse keiser Tiberius (Tiberius Iulius Caesar Augustus)) is 'n groot en geïndustrialiseerde stad in die sentrum van Turkye en is in die streek Kappadosië geleë. Die stad het 'n bevolking van 904 699 in 2014 gehad en het 'n oppervlakte van 2 150 km². Kayseri is tans die hoofstad van die Kayseri-provinsie in Kappadosië, dié provinsie het 'n bevolking van 1 341 056 in 2015 gehad.
Manjifieke Sewe Olifante
duimnael|250px|'n Beeldhouwerk deur [[Danie de Jager van Shawu, een van die Manjifieke Sewe, by die ingang van The Palace of the Lost City, te Sun City in Noordwes.]]