cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arnon Grunberg
Outeurskap
Sy lesings handel rondom kwessies van privaatheid en toesig. Hy het ook saam met sy studente 'n videospeletjie ontwikkel. Die lesingreeks val saam met 'n uitstalling van die outeur se lewe en werk, en die materiaal is afkomstig van Grunberg se eie (literêre) argief, wat "gehuur word" deur die biblioteek v/d universiteit se Departement van spesiale versamelings, wat dit omskep het in 'n unieke lewende argief.
Grunberg het sy nuutste roman Het Bestand geskryf in 'n poging om die skeppende proses te verstaan. Tydens die skryf daarvan het wetenskaplikes sy breinaktiwiteit, emosies en subjektiewe gevoelens gemonitor. Deur die gebruik van skerm-vasleggings en fisiologiese metings soos elektroënsefalografie, velgeleiding en elektrokardiografie, asook subjektiewe vraelyste aan die outeur, het wetenskaplikes die skryf van emosioneelbelaaide passasies gekorreleer met fisiologiese aktiwiteite. Die tweede fase van die eksperiment het plaasgevind in Oktober en November 2015 by die Grunberg-laboratorium aan die Universiteit van Amsterdam, waartydens vrywilligers se brein aktiwiteit gemeet is terwyl hulle Grunberg se roman onder gekontroleerde omstandighede gelees het.
Grunberg is bekend vir sy literêre joernalisme, en verdiep hom by tye geheel en al aan verskeie aspekte van die samelewing. Hy het tyd gespandeer saam met; en geskryf oor; masseuse by 'n Roemeense oord, pasiënte in 'n Belgiese psigiatriese saal, kelners op 'n Switserse trein, en 'n doodgewone Nederlandse gesin met vakansie. Hy was ook in die veld saam met Nederlandse soldate in Afghanistan en Irak, en het besoek afgelê aan Guantanamobaai. In 2009 is sy verslae gepubliseer in die boek getiteld Kamermeisjes en soldaten .
Papyrus Oxyrhynchus 3522
Papyrus LXX Oxyrhynchus 3522, (P.Oxy.L 3522; Rahlfs 857) - bevat fragmente van 'n manuskrip in Koine Grieks van die Septuagint (LXX), geskryf in pap vorm in rolvorm. As een van die manuskripte wat by Oxyrhynchus ontdek is, is dit gekatalogiseer met die nommer 3522. Paleografies is dit gedateer tot die 1ste eeu nC.
Crateromorpha bermudensis
Crateromorpha bermudensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Papyrus Oxyrhynchus 3522
Hierdie fragment bevat Job 42,11-12, en bevat die naam van God YHWH in paleo-Hebreeus.
Crateromorpha bermudensis
Die spons behoort tot die geslag Crateromorpha en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2002 deur Tabachnick.
Papyrus Oxyrhynchus 3522
κ]αι εθαυμασαν οσα επ[ηγα γε]ν ο 𐤉𐤄𐤅𐤄 επαυτον εδ[ωκε δε ]αυτω εκαστος αμναδα μι αν] και τετραχμον χρυσουν α]σημον ο δε 𐤉𐤄𐤅𐤄‎‎ ευλογη σ]εν τα εσχατα ϊωβ η τα [εμ π]ροσθεν ην δε τα κτ[ηνη αυτου προβα]τα μυρια[ τε
Craig Kirkwood
Craig Kirkwood (gebore 10 Augustus 1974) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Why Do Fools Fall in Love (1998) en Remember the Titans (2000), en in die televisiereekse JAG (1995) en Mission Genesis (1997).
Wii Remote
Die Wii Remote, ook bekend as die Wiimote, is die primêre spelbeheerder vir Nintendo se Wii-tuisvideospeletjiekonsole. 'n Belangrike vermoë van die Wii Remote is sy bewegingsensorkapasiteit, wat die gebruiker in staat stel om 'n wisselwerking te hê met items op die skerm en dit te manipuleer deur bewegingaanvoeling, gebaarherkenning en wysiging, wat gebruik word vir die konsole deur middel van versnellingsmeter- en optiesesensortegnologie. Dit kan uitgebrei word deur bylaes by te voeg. Die bylae wat saam met die Wii-konsol verkoop word, is die Nunchuk, wat die Wii Remote aanvul deur funksies te bied wat soortgelyk is aan dié van 'n gewone spelbeheerder. Sommige ander bylaes sluit die Classic Controller, Wii Zapper en die Wii Wheel in, wat oorspronklik gebruik is vir die renspel Mario Kart Wii.
Slag van Soemi
Die Slag van Soemi is 'n militêre maneuver wat op 24 Februarie 2022 begin het en het op 4 April 2022 geëindig toe Rusland al sy magte aan Soemi-oblast onttrek het. Dit het plaasgevind tydens die Russiese inval in Oekraïne. Dit was deel van die Russe se Oos-Oekraïense offensief.
Die Russiese leër het byna die Oekraïense stad Soemi, wat naby die Rusland-Oekraïense grens geleë is, met min aanvanklike weerstand ingeneem. Oekraïense soldate en burgermaglede het egter 'n teenaanval teen die Russiese magte in die stad geloods, wat tot hewige gevegte in die stad se buurte gelei het.
Slag
Russiese tenks en eenhede het op 24 Februarie 2022 in Soemi inbeweeg, en gevegte het om 03:00 aan die stad se buitewyke begin. Daar was swaar gevegte tussen die Oekraïense verdedigers en Russiese magte. 'n Kerk in Soemi is te midde van die geveg afgebrand. Die gevegte tussen die twee magte het tot omstreeks 22:30 op 24 Februarie naby die Soemi-staatsuniversiteit voortgeduur, waar die Oekraïense 27ste artilleriebrigade gestasioneer was. Om 01:39 op 25 Februarie is berig dat die Russiese magte uit die stad teruggetrek het.
Op 26 Februarie het gevegte weer in die strate van Soemi uitgebreek. Russiese magte kon die helfte van die stad beset, maar teen die einde van die dag het die Oekraïense magte die hele stad herower. Oekraïense magte het na bewering ook 'n konvooi Russiese brandstofvragmotors vernietig. Burgemeester Oleksander Lisenko het op 26 Februarie drie burgerlike sterftes aangemeld, insluitend een wat dood is toe Russiese BM-21 Grad-voertuie missiele afgevuur het in Weretenifka, 'n woongebied in die oostelike deel van Soemi.
Op die oggend van 27 Februarie het 'n konvooi Russiese voertuie vanuit die ooste na Soemi beweeg. Daar is op 'n burgerlike motor geskiet, wat tot ongevalle gelei het. Russiese magte se voorraad het glo opgeraak en hulle het probeer om markte te plunder.
Op 28 Februarie het Oekraïense magte verklaar dat 'n Oekraïense Baykar Bayraktar TB2 onbemande vegvliegtuig heelwat Russiese voertuie vernietig het, insluitend 96 tenks, 20 BM-21 Grad-voertuie en agt brandstoftenkers.
Ukraine International Airlines
Ukraine International Airlines PJSC, dikwels verkort tot UIA, is die grootste lugredery van die Oekraïne met sy hoofkern by Kijif se Boryspil Internasionale Lughawe. Dit bedryf binnelandse en internasionale passasiersvlugte en vragdienste na Europa, die Midde-Ooste, die Verenigde State, Kanada en Asië. Die redery is gestig as 'n alternatief vir Ukraine Airlines - 'n oorblyfsel van die Sowjet-era waarin elke land 'n bedryfslugredery gehad het onder finansiële en kommersiële beheer van Aeroflot se hoofkantoor in Moskou totdat die Sowjetunie ontbind is. Die vliegtuie op die grond by elke lughawe het die eiendom van die staat waarin hulle was geword.
Slag van Soemi
Slag
Op 1 Maart is meer as 70 Oekraïense troepe gedood tydens 'n aanval op militêre barakke in Soemi.
Ukraine International Airlines
Vroeg in 1992 het die destydse minister van lugvaart in die Oekraïne 'n ooreenkoms bereik vir die huur van 2 B37-400's van GPA en die vestiging van 'n nuwe lugredery om te funksioneer volgens "internasionaal aanvaarde standaarde van veiligheid, betroubaarheid en diens" tussen Oekraïne en Europa. In die eerste helfte van 2013 het die lugdiens se verkeer met 60% tot 2 200 000 passasiers gestyg. Volgens die maatskappy se president, Yuri Miroshnikov, het die UIA beplan om dieselfde jaarlikse resultate vir 2013 te behaal. Ook in 2013, as gevolg van die ondergang van mededinger Aerosvit, het UIA nuwe vlugte van die Oekraïne na Bakoe in Azerbeidjan, Jerewan in Armenië, Larnaca in Siprus, München in Duitsland, Warskou in Pole, Vilnius in Litaue, Praag in die Tsjeggiese Republiek, Athene in Griekeland, Batoemi in Georgië, Moskou (Sheremetyevo Lughawe), Jekaterinburg, Sint Petersburg, Kaliningrad, Nizhnevartovsk, Nowosibirsk, Rostof aan die Don, Sotsji in Rusland en Bisjkek in Kirgisië onderneem. Op 25 April 2014 het UIA ononderbroke vlugte vanaf Kijif na John F. Kennedy Internasionale Lughawe in New York begin.
Slag van Soemi
Slag
Op 3 Maart het Dmytro Zhyvytskyi, die goewerneur van Soemi-oblast, verklaar dat vyf mense beseer is weens bestoking van geboue van die 27ste Artilleriebrigade en die militêre departement by Soemi-staatsuniversiteit. Meer as 500 internasionale studente was vasgekeer sedert paaie en brûe uit die stad vernietig is en gevegte in die strate van Soemi aangemeld is.
Ukraine International Airlines
In Oktober 2015 is UIA deur die Russiese regering verbied om na Russiese bestemmings te vlieg as 'n reaksie op 'n verbod deur die Oekraïense regering van Russiese lugrederye om na die Oekraïne te vlieg.
Slag van Soemi
Slag
Zhyvytskyi het op 8 Maart verklaar dat 22 burgerlikes en vier soldate oornag dood is weens 'n Russiese lugaanval wat 'n woongebied getref het. 'n Ontruiming van burgerlikes uit die stad het gedurende die dag begin ingevolge 'n ooreenkoms vir 'n humanitêre korridor wat met Rusland bereik is. Zhyvytskyi het later gesê dat ongeveer 5 000 mense gedurende die dag ontruim is.
Ukraine International Airlines
Bestemmings
UIA verbind Oekraïne met meer as 80 bestemmings in Europa, Asië en die Midde-Ooste, sowel as met New York-stad en Toronto vanaf sy basis by die Boryspil-lughawe, en bedryf ook binnelandse vlugte. UIA onderneem meer as 1000 vlugte per week. Ukraine International Airlines (UIA) was gedwing om 'n paar onwillekeurige veranderinge aan sy somer 2019 vlugskedules aan te bring, met verminderde frekwensies en kapasiteit op sommige geselekteerde roetes. Alhoewel dit nie amptelik 'n begrotinglugredery is nie, is baie van UIA se wêreldwye vlugte gewild onder reisigers as gevolg van sy lae tariewe, hulle gebruik Boryspil Internasionale Lughawe as 'n vervoersentrum.
Kodedeelooreenkomste
Ukraine International Airlines het kodedeelooreenkomste met die volgende lugrederye:
Slag van Soemi
Slag
Op 4 April 2022 het goewerneur Zhyvytskyi verklaar dat Russiese troepe nie meer enige dorpe of dorpe in Sumy Oblast beset het nie en hulle meestal onttrek het. Volgens Zhyvytskyi het Oekraïnse troepe gewerk om die oorblywende eenhede te verdryf. Op 8 April 2022 het hy verklaar dat alle Russiese troepe Soemi-oblast verlaat het.
Hymeniacidon centrotyla
Hymeniacidon centrotyla is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Hentschel.
Madame Tussauds
thumb|260px|Madame Tussauds in [[Londen (die roomkleurige gebou).]]
Madame Tussauds is 'n wasmuseum wat in, deur die Franse wasbeeldhouer Marie Tussaud in Londen gestig is. Dit het gelei tot soortgelyke museums in groot stede oor die wêreld heen. Dit is aanvanklik gespel "Madame Tussaud's", maar die afkappingsteken word nie meer gebruik nie.
Die museum is sedert die Victoriaanse tydperk 'n groot toeristeattraksie in London. Dit bevat wasbeelde van beroemde en historiese figure, asook gewilde karakters uit rolprente en televisieprogramme wat deur beroemde akteurs vertolk word. Dit word bestuur deur die Britse vermaakmaatskappy Merlin Entertainments en het nou museums in stede op vier kontinente; die eerste oorsese museum het in 1970 in Amsterdam geopen.
Agtergrond
Marie Tussaud is in 1761 as Marie Grosholtz in Straatsburg, Frankryk, gebore. Haar moeder het in Bern, Switserland, vir Philippe Curtius gewerk; hy was 'n dokter wat gespesialiseer het in wasmodellering. Hy het Tussaud die kuns geleer toe sy 'n kind was. Toe hy na Parys verhuis, het hy sy sesjarige vakleerling saamgeneem.
Grosholtz het in 1777 haar eerste wasmodel, van Voltaire, gemaak. Op 17 het sy in die Paleis van Versailles die kunsonderwyseres geword van Madame Elizabeth, die suster van koning Lodewyk XVI van Frankryk. Tydens die Franse Rewolusie is sy vir drie maande tronk toe gestuur om te wag vir haar teregstelling, maar haar lewe is gered danksy die optrede van 'n invloedryke vriend. Sy het tydens die rewolusie modelle van baie vooraanstaande slagoffers gemaak.
Grosholtz het Curtius se groot versameling wasbeelde geërf ná sy dood in 1794. Die volgende 33 jaar het sy deur Europa getoer met 'n tentoonstelling van haar versameling. Sy is in 1795 met Francois Tussaud getroud en het haar tentoonstelling tot Madame Tussaud's herdoop. Sy het vir 'n ruk in Londen 'n uitstalling gehou.
Omdat sy weens die Napoleontiese Oorloë nie na Frankryk kon terugkeer nie, het sy met haar versameling deur Groot-Brittanje en Ierland gereis. Van 1831 af het sy eiendom gehuur in Baker Street, Dorset Street en King Street in Londen. Laasgenoemde het in 1836 Tussaud se eerste permanente huis geword.
thumb|links|170px|'n Plakkaat vir die Tussaud-uitstalling van wasbeelde, Baker Street, Londen, 1835.
Oorsprong
In 1835 het Marie Tussaud in Baker Street 'n museum geopen. Een van die hoofattraksies was die Gruwelkamer (Chamber of Horrors, 'n naam wat sy sedert 1843 gebruik het).
Dié deel van die uitstalling het slagoffers van die Franse Rewolusie ingesluit, asook nuwe modelle van moordenaars en ander misdadigers. Ander beroemde mense is ook bygevoeg, soos Lord Nelson, Hendrik VIII van Engeland en koningin Victoria.
thumb|220px|Die naam by die ingang van die museum in [[Londen.]] thumb|220px|Madame Tussauds (middel agter) in Times Square, [[New York.]] Van die beelde wat Tussaud self gemaak het, bestaan nog. Die galery het aanvanklik meer as 400 figure bevat, maar 'n brand in 1925 en bomme tydens die Blitz op Londen in 1941 het die meeste van die ouer modelle beskadig. Die vormafdrukke het bewaar gebly, en dus kon die historiese wasmodelle herskep word.
Dit kan vandag in die musueum gesien word.
Van die gesigte uit Tussaud se tyd sluit in dié van Robespierre en George III. In 1842 het sy 'n selfportret gemaak wat nou by die ingang van die museum ten toon gestel word. Sy is op 16 April 1850 in haar slaap dood.
Teen 1883 het die beperkte ruimte en stygende koste van die terrein in Baker Street haar kleinseun Joseph Randall genoop om 'n gebou naby die huidige terrein in Marylebone Road te laat oprig. Die nuwe galery het op 14 Julie 1884 geopen en was 'n groot sukses. Randall het egter sy niggie Louisa se helfte van die aandele in die onderneming in 1881 uitgekoop, en dit plus die koste van die nuwe gebou het daartoe gelei dat hy te min kapitaal gehad het. Hy het in 1888 'n beperkte maatskappy gestig om nuwe kapitaal te kry, maar dit moes ontbind word ná onenigheid onder die familie-aandeelhouers. In Februarie 1889 is Tussaud's verkoop aan 'n groep sakelui onder leiding van Edwin Josiah Poyser. Die eerste oorsese tak van Madame Tussauds is in 1970 in Amsterdam geopen.
Eienaarskap
In 2005 is Madame Tussauds verkoop aan 'n maatskappy in Doebai, Dubai International Capital, vir £800 miljoen ($1,5 miljard). In Mei 2007 het The Blackstone Group die Tussauds-groep gekoop vir $1,9 miljard; die maatskappy het saamgesmelt met Blackstone se Merlin Entertainments en die bestuur van Madame Tussauds is deur Merlin oorgeneem. Dubai International Capital het daarna 20% van Merlin Entertainments gekoop.
Op 17 Julie 2007 het Merlin die eiendomsreg van Madame Tussauds en sy beleggingsmaatskapy Prestbury aan die privaat belegger Nick Leslau verkoop as deel van die finansiering van die Tussauds-transaksie. Hoewel die terreine aan Prestbury behoort, word hulle deur Merlin bestuur gebaseer op 'n hernubare 35-jaar-huur.
Huidige status
thumb|220px|'n Wasbeeld van [[Elizabeth I van Engeland|Elizabeth I in Londen.]]
Die wasbeeldmuseum Madame Tussauds is 'n groot toeriste-attraksie in Londen sedert dit sy deure in die 1830's geopen het: 'n tyd toe die stad se toerismebedryf begin het. Tot in 2010 het dit die Londense Planetarium in sy wesvleuel geïnkorporeer.
Die huidige wasbeelde in Tussauds sluit historiese en koninklike figure in, asook akteurs, sportlui en bekende moordenaars. Dit is sedert 2007 bekend as "Madame Tussauds Museums" (sonder 'n afkappingsteken).
In 2009 was 'n wasbeeld van 14 cm (5 duim) van Tinker Bell (die feetjie van Peter Pan) die museum se kleinste figuur van alle tye toe dit in Londen onthul is.
Die eerste Madame Tussauds in Indië is op 1 Desember 2017 in Nieu-Delhi geopen. Dit bevat meer as 50 wasbeelde, onder andere van politieke en vermaakfigure soos Ariana Grande, Salman Khan, Sachin Tendulkar, Tom Cruise, Leonardo DiCaprio, Scarlett Johansson, Angelina Jolie, Asha Bhosle, Kapil Dev en Mary Kom.
Hymeniacidon chloris
Hymeniacidon chloris is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1950 deur De Laubenfels.
Tuba
Die tuba gee die laagste toon van die koperblaasinstrumente en het al verskeie veranderings ondergaan. In 1835 het dit vir die eerste keer sterk op die voorgrond getree nadat die musikale direkteur van die Pruisiese leërorkes dit in gebruik geneem het. Daarna het tubas van alle groottes en soorte in elke moontlik denkbare land wat enigsins met 'n militêre orkes kon spog, ontstaan.
Richard Wagner het 'n groot bydrae tot die ontwikkeling van die tuba gelewer. Die tuba wat vandag die algemeenste in orkeste gebruik word, is die B-mol-tuba. Dit bestaan uit 'n wye, keëlvormige buis wat oorgaan in 'n groot klankbeker.
Die instrument is beskik oor drie (soms vier) ventiele. Die sterk tone van die tuba kan deur die speler beheer word. Deur slegs sy hand in die klankbeker te plaas, kan die speler verhoed dat die tuba die res van die orkes oordonder en kan hy ook die toonhoogte van die instrument verander.
Alfred Lyttelton
Alfred Lyttelton (7 Februarie 1857 - 5 Julie 1913) was 'n Britse staatsman en minister van kolonies wat in Engeland gebore is. In 1903 word hy Minister van Kolonies. Hy was verantwoordelik vir die invoer van Chinese arbeiders na die Witwatersrand, desondanks groot protes. Hy het die eerste konsepvoorstel vir die Transvaalse grondwet onder die Kroonkoloniebewind in 1905 ingedien. Hy is in 1913 oorlede.
Die voorstad Lyttelton in Pretoria is na hom genoem.
Gethyllis marginata
Gethyllis marginata is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gethyllis behoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Crateromorpha lankesteri
Crateromorpha lankesteri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Crateromorpha en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1902 deur Kirkpatrick.
Beli Ilmen
Die dorpie se naam kom van die naam van 'n nabygeleë rivier, waarvan die letterlike betekenis in die plaaslike Russiese dialek "wit steppemeer" is.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Beli Ilmen 86 inwoners gehad. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Gethyllis longistyla
Gethyllis longistyla is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gethyllis behoort en deel is van die Nama-Karoo. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap en kom op die Sneeuberg, Agter-Sneeuberg en Nuweveldberge voor.
Levantynse See
Die Levantynse See is die oostelike deel van die Middellandse See. Dié see van die Middellandse See is tussen Anatolië in die noorde, Wes-Asië in die ooste en Noord-Afrika in die suide geleë.
Gethyllis longistyla
Die plant word as seldsaam beskou. Tans is daar geen bedreiging vir die spesie nie, maar dit kan moontlik beïnvloed word deur skaliegasontginning in die toekoms.
Levantynse See
Dit grens in die noordweste aan Griekeland, in die noorde aan Turkye, in die weste aan Sirië, Libanon, Israel en Palestina, asook in die suide aan Egipte. In die noordweste sluit die Egeïese See en in die suidweste die Libiese See aan. Die eiland Siprus is in die Levantynse See geleë. Die see is genoem ná die Levantgebied langs die ooskus.
Ken Follett
Kenneth Martin Follett, CBE, FRSL (* 5 Junie 1949 – ) is 'n Walliese skrywer van spanningsfiksie en geskiedkundige romans.
Levantynse See
Van die belangrikste hawestede rondom die Levantynse See sluit in Alexandrië in Egipte, Beiroet in Libanon, Gasa in Palestina en Tel Aviv in Israel. Die belangrikste rivier wat in die see uitmond is die Nylrivier. Sedert 1869 word die Levantynse See deur die Suezkanaal met die Rooisee verbind.
Ken Follett
Daar is reeds meer as 160 miljoen kopieë van sy werk verkoop
Levantynse See
Die Levantynse See is sedert antieke tye al 'n belangrike handelsgebied. Van die eerste handelsmagte was die Fenisiërs, wat rondom die see, maar ook orals in die Middellandse See handel gedryf het.
Gethyllis namaquensis
Gethyllis namaquensis is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gethyllis behoort. Die spesie is inheems aan die Noord-Kaap en Namibië waar dit voorkom in die Richtersveld en die suide van Namibië. Die vrugte van die plant word geëet en gebruik as medisyne.
Levantynse See
Gedurende die Oudheid is die gebied tussen die Karpatiese See en die Egiptiese kus Mare Aegyptum of Egiptiese See genoem. Die gebied langs die ou Fenisië of die huidige lande Sirië, Libanon, Israel en Palestina is die Fenisiese See of in Latyn, Mare Phoenicium genoem.
Ken Follett
Baie van sy boeke was ook bo-aan die topverkoperlyste. Baie van sy boeke het byvoorbeeld in die VSA die no. 1 posisie op die New York Times topverkoperslys gehaal, insluitende Edge of Eternity, Fall of Giants, A Dangerous Fortune, The Key to Rebecca, Lie Down with Lions, Triple, Winter of the World, en World Without End.
Bibliografie
Apples Carstairs reeks (as Simon Myles)
Piers Roper reeks
Kingsbridge Reeks
Die Century Trilogie
Daniel-Leon Kit
Daniel-Leon Kit (gebore 14 Junie 1998) is 'n Amerikaanse akteur.
Ken Follett
Bibliografie
Alleenstaande romans
Nie-fiksie
Terry Kiser
Terry Kiser (gebore 1 Augustus 1939) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Six Pack (1982), Friday the 13th Part VII: The New Blood (1988), en Weekend at Bernie's (1989), en in die televisiereeks Lois & Clark: The New Adventures of Superman (1993).
Tromboon
Die tromboon (Italiaans: tromba, "groot trompet") of skuiftrompet is 'n koperblaasinstrument en het sedert sy koms slegs enkele veranderinge ondergaan. In sy beginjare was die instrument baie gewild by kerkmusiek. Mozart, Bach, Händel en Gluck het almal in van hulle werke van die trombone gebruik gemaak as hulle 'n gewyde stemming wou weergee. Beethoven was die eerste komponis wat dit in simfoniemusiek gebruik het, en sedertdien het talle ander in sy voetspore gevolg.
Die tromboon bestaan uit 'n silindriese buis met 'n mondstuk en 'n klankbeker. Die hoofbuis kan verleng word met behulp van 'n U-vormige buis wat netjies in hom kan in- en uitskuif. In die hedendaagse orkes word daar van drie trombone gebruik gemaak, naamlik twee tenoortrombone en een bastromboon. Die beste effek word verkry wanneer al drie in harmonie saamspeel.
Die kontrabastromboon, wat in die le eeu ontstaan het, kan 'n oktaaf laer as die tenoortromboon speel en is dikwels deur Wagner in sy musiek gebruik.
Neville Lyttelton
Generaal Sir Neville Gerald Lyttelton (28 Oktober 1845 - 6 Julie 1931) was 'n Britse soldaat wat in Worcestershire, Engeland gebore is. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog was hy in bevel van die Fourth Brigade in die destydse Natal. Hy was betrokke tydens die Slag van Spioenkop. Daarna was hy betrokke by gevegte langs die Delagoabaai-spoorlyn en in Lydenburg. Van 1902 tot 1904 was hy opperbevelvoerder van die Britse Magte in Suid-Afrika en keer terug na Engeland om Generale Stafhoof te word (1904 - 1908). Hy is oorlede in 1931.
Otto Klemperer
Otto Nossan Klemperer (* 14 Mei 1885 – † 6 Julie 1973) was 'n Joodse Duitsgebore dirigent en komponis, wat beskryf is as "die laaste van die werklike groot dirigente van sy geslag."
Hymeniacidon consimilis
Hymeniacidon consimilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Ferrer-Hernandez.
Otto Klemperer
Lewensloop
Na die magsoorname deur die Nasionaal Sosialistiese Duitse Arbeidersparty in 1933 (Hitler word Rykskanselier op 30 Januarie) verlaat Klemperer Duitsland en vertrek na die Verenigde State. Hy word aldaar dirigent van die Los Angeles Filharmoniese Orkes. In die jare begin hy hom toe te lê op die werke van die Weense klassieke komponiste, soos Mozart, Beethoven, Brahms, Bruckner en Mahler. Sy uitvoerings van die werke maak hom uiters beroemd. Van 1947 tot 1950 dirigeer hy by die opera van Boedapest. In 1950 word hy vir drie jaar Hoof-dirigent van die Montreal Simfonieorkes. Klemperer word in 1959 die hoof van die Philharmonia Orchestra in Londen, wat tot op die stadium nie oor 'n hoof beskik het nie. Saam met die orkes maak hy in die jare vyftig vele opnames. Hy dirigeer aan die Koninklike Operahuis (Covent Garden) en lei 'n aantal produksies, waaronder opera's van Wagner. In Nederland dirigeer Klemperer verskillende kere die Koninklike Concertgebouw Simfonieorkes, vernaam tydens die Hollandse Fees.
Klemperer se gesondheid verswak weldra. In 1939 word hy geopereer. Na die oorlog veroorsaak 'n val dat dit vir hom onmoontlik word om vol te hou met dirigeer. Bowendien het hy ook las van 'n bipolêre steurnis. In die jare sestig kon hy nog nouliks dirigeer.
Klemperer se opnames
Baie luisteraars assosieer Klemperer met stadige tempos, maar bewysmateriaal wat nou op CD beskikbaar is, wys dat sy tempo in vroeëre jare tog heelwat vinniger kon wees. Een van Klemperer se mees noemenswaardige opvoerings was bv. Beethoven se Simfonie No. 3, Eroica. Eric Grunin se Eroica Projek bevat data betreffende tempos op 363 opnames van die werk van 1924 tot 2007, en sluit tien deur Klemperer in; sommige wat in die ateljee opgeneem is, maar die meeste van uitsendings van lewendige konserte. Die vroegste Klemperer opvoering op band was opgeneem in 'n konsert in Keulen in 1954 (toe hy 69 jaar oud was); die laaste was in Londen saam met die New Philharmonia Orkes in 1970 (toe hy 85 jaar oud was). Die jare wat intussen verloop het toon 'n duidelike tendens met betrekking tot tempo: soos Klemperer verouder het, het hy in stadiger tempos gedirigeer. In 1954 het sy eerste beweging van begin tot einde 15:18 geduur; in 1970 duur dit 18:41. In 1954 was die hooftempo van die eerste beweging omtrent 135 slae per minuut, in 1970 het dit verstadig tot omtrent 110 slae per minuut. In 1954 het die Eroica tweede beweging, die "Dodemars", 'n tyd van 14:35 gehad; in 1970, het dit tot omtrent 18:51 verstadig. Soortgelyke tendense het in die ander bewegings voorgekom. In omtrent 1954 het Herbert von Karajan spesiaal uitgevlieg om 'n uitvoering deur Klemperer van die Eroica te hoor, en later het hy aan Klemperer gesê: "Ek het slegs gekom om dankie te sê aan jou, en om te sê dat ek hoop dat ek sal lewe om die Dodemars so goed soos jy te dirigeer".
Soortgelyke, maar tog minder ekstreme, velangsamings in tempo kan in baie ander werke opgemerk word waarvan Klemperer talle opnames gelaat het, ten minste van toe hy in sy laat 70's en 80's was. Soos byvoorbeeld:
(a) Mozart se Simfonie 38, "Praag"
(b) Simfonie No. 4 (Bruckner) ("Romanties") deur Anton Bruckner (Haas uitgawe met wysigings).
(c) Simfonie No. 7 (Lied van die Nag) deur Gustav Mahler opgeneem vir EMI in 1968.
Ongeag tempo, behou Klemperer se uitvoerings dikwels groot intensiteit, en is dit ryklik gedetailleerd. Eric Grunin, in kommentaar op die "opinions" bladsy van sy Eroica Projek, maak die volgende opmerking: "....Die massiewe skaal van die eerste beweging van die Eroica is tasbaar, maar nie die hoof aantrekkingskrag nie. Die eer gaan aan die deel se verbasende verhaal (struktuur); en wat die mees unieke aspek betreffende Klemperer is, is dat sy begrip van die struktuur onveranderd bly, nieteenstaande sy tempo...". Die Duitse werke van Kurt Weill was van Klemperer se gunstelinge, en hy het Weill aangemoedig om die orkestrale suite, Kleine Dreigroschenmusik, te komponeer
Platelys
Klemperer het baie opnames gemaak wat klassieke opnames geword het. Van hulle is:
Klemperer het sy eie Simfonie No 2 gedirigeer in 'n 1970 EMI recording (ASD 2575) wat ook sy sewende strykkwartet ingesluit het.
'n Lys van geskiedkundige opnames van die Los Angeles Filharmoniese Orkes met Klemperer wat dirigeer (insluitende dele van die George Gershwin Gedenkkonsert by die Hollywood Bowl kan hier gevind word: Otto Klemperer conducting the Los Angeles Philharmonic
Klemperer se laaste opname, te wete Mozart se Serenade in E-mol, K.375, was op 28 September 1971 gemaak, die laaste keer toe hy 'n orkes gelei het.
Een vir Azazel
Na Etienne Leroux se opspraakwekkende vierde roman, Sewe Dae by die Silbersteins, wat in 1964 met die Hertzogprys vir prosa bekroon is, was Een vir Azazel sy boeiende vervolg daarop. Die boek word uitgegee deur die Human & Rousseau uitgewersmaatskappy.
Verhaal
Een vir Azazel speel soos sy voorganger weer af op die Welgevonden-landgoed van die Silbersteins, maar dit is agtien jaar na die gebeure in die vorige boek.(Sewe Dae by die Silbersteins) Jock Silberstein se plaas is nou geskenk aan 'n Stigting, hoewel die Silbersteins en hul skoonseun, Henry Silberstein-van Eeden, nog daar woon. Salome is oorlede by die geboorte van haar enigste kind, Adam Kadmon Silberstein, 'n reus en 'n idioot.
'n Meisie, Lila, word vermoor, en die hakkelende speurdersersant Demosthenes H. de Goede ondersoek die misdaad, begelei deur dr. Johns.
Opmerkings
Met hierdie fantastiese gegewe lewer Leroux 'n roman wat in diepsinnigheid en rykdom van intellektuele krag die lesers van sy werk opnuut sal verras en aangryp. Die titel verwys na die Joodse sondeboek. Om bepaalde redes is afgewyk van die spelling Asásel, soos dit voorkom in Levitikus 16.
Hymeniacidon conica
Hymeniacidon conica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1909 deur Kirk.
Wêreldonderwysersdag
Wêreldonderwysersdag is 'n internasionale dag wat jaarliks op 5 Oktober gehou word om die werk van onderwysers te vier. Dit is in 1994 gestig en herdenk die ondertekening van die aanbeveling deur die Internasionale Arbeidsorganisasie (ILO) en die Verenigde Nasies se Opvoedkundige, Wetenskaplike en Kulturele Organisasie (UNESCO). Die 1966 "ILO/UNESCO-aanbeveling aangaande die Status van Onderwysers" is 'n standaardstellings-instrument wat die status en situasies van onderwysers regoor die wêreld aanspreek. Hierdie aanbeveling skets standaarde met betrekking tot onderwyspersoneelbeleid, die werwing van en aanvanklike onderwysersopleiding, sowel as die voortgesette opleiding van onderwysers, hul indiensneming en werksomstandighede. Wêreldonderwysersdag het ten doel om te fokus op "waardering, assessering en verbetering van die opvoeders van die wêreld" en om 'n geleentheid te bied om kwessies wat verband hou met onderwysers en onderrig in oorweging te neem.
Vieringe
Om Wêreldonderwysersdag te vier, loods die Verenigde Nasies se Opvoedkundige, Wetenskaplike en Kulturele Organisasie (UNESCO) en Education International (EI) elke jaar 'n veldtog wat beter begrip van onderwysers in die wêreld ten doel het, asook om te help om onderwysers en die rol wat hulle in die ontwikkeling van studente en die wêreld in die samelewing speel, beter te verstaan. Hulle werk saam met die privaatsektor soos media-organisasies om hierdie doel te bereik. Die veldtog fokus op verskillende temas vir elke jaar. Byvoorbeeld, in 2017 was "Bemagtiging van onderwysers" die tema van die jaar, in die jaar wat Wêreldonderwysersdag ook die 20ste herdenking van die 1997 UNESCO-aanbeveling oor die status van hoëronderwysonderwyspersoneel herdenk het, wat toe die soms-verwaarloosde gedeelte van die onderwyskorps wat by hoëronderwysinstellings werk, in die gesprek oor die status van onderwysers bygebring het.
In die daaropvolgende jaar, 2018, het UNESCO die tema "Die reg op onderwys beteken die reg op 'n gekwalifiseerde onderwyser" aangewend, ter herdenking van die 70ste herdenking van die Universele Verklaring van Menseregte (1948). Dit het gedien as 'n herinnering dat die reg op onderwys nie kan realiseer sonder opgeleide en gekwalifiseerde onderwysers nie. UNESCO verklaar dat almal kan help deur die beroep te vier, deur bewustheid oor onderwyserkwessies te genereer en deur te verseker dat respek vir onderwysers deel is van die natuurlike orde van sake. Skole en studente berei byvoorbeeld 'n spesiale geleentheid vir onderwysers op hierdie dag voor.
Meer as 'n 100 lande herdenk Wêreldonderwysersdag en elkeen hou sy eie vieringe. Byvoorbeeld, in die geval van Indië, word Nasionale Onderwysersdag elke jaar op 5 September herdenk. In Australië, aangesien die dag gewoonlik tydens skoolvakansies val, vier Australiese state en gebiede eerder elke jaar op die laaste Vrydag van Oktober fees.
Booker-prys
Die Man Booker-prys (Engels: Man Booker Prize) word jaarliks toegeken aan skrywers vanaf die Britse Statebond of Ierland. Die prys is in 1968 deur Booker Plc ingestel. Om die kwaliteit van die prys te waarborg word beoordelaars onder kritici, skrywers en akademici uitgesoek. Sedert 2002 staan die prys as die "Man Booker Prize for Fiction" bekend, na aanleiding van 'n borgskap deur die maatskappy Man Group plc.
Aan die begin kon slegs burgers van die Britse Statebond, Ierland en Suid-Afrika (en later Zimbabwe) in aanmerking kom om die prys te ontvang. Maar in 2014 is hierdie geskiktheid uitgebrei na enige Engelstalige roman.
Die wenner van die prys ontvang 'n bedrag van 50 000 pond sterling.
LGBT-regte in Namibië
Die klimaat vir LGBT-mense in Namibië het in die afgelope jare gemakliker geword. Die land se voorste LGBT-pleitgroep is OutRight Namibia, gestig in Maart 2010 en amptelik geregistreer in November 2010. Hulle het Namibië se eerste pride-parades gereël en streef daarna om 'n "stem vir lesbiese vroue, gay mans, biseksuele en transgender- en interseksuele mense in Namibië" te wees. Ander LGBT-groepe sluit in die MPower Community Trust, wat bewusmaking van seksuele gesondheid vir gay en biseksuele mans bied, die Namibian Gays and Lesbian Movement, wat berading en advies aan LGBT-mense verskaf en opvoedkundige programme organiseer om bewusmaking van LGBT-Namibiërs te bevorder, Tulinam, 'n LGBT-geloofsgebaseerde groep, en Wings to Transcend Namibia, 'n transgender-groep.
Matspinnekopbos
Die matspinnekopbos (Serruria viridifolia) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Serruria behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, is seldsaam en kom in die Riviersonderendberge vanaf Jonaskop tot Wolfieskop voor. Die struik neig om 'n mat te vorm, word 1,0 cm hoog en blom van Julie tot November.
'n Brand vernietig die plant maar die sade oorleef. Twee maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is eenslagtig en bestuiwing vind plaas deur die werking van insekte. Die plant groei in sand op sandsteenhellings op hoogtes van 800 - 1 100 m.
In Engels staan dit as die Mat spiderhead bekend.
Crateromorpha meyeri
Crateromorpha meyeri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Crateromorpha en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Gray.
Bekoorlike spinnekopbos
Die Bekoorlike spinnekopbos (Serruria pinnata) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Serruria behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom vanaf die Kaapse Vlakte by Durbanville tot die Hottentots-Hollandberge voor. Die struik is platterig en word 1.0 m hoog en blom van Julie tot Oktober
Die plant oorleef 'n brand en spruit weer uit. Twee maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van insekte. Die plant groei in sand en graniet hellings op hoogtes van 80 - 100 m.
In 2001 het daar slegs een populasie van 20 plante nog bestaan. In Engels staan dit as die Graceful Spiderhead bekend.
Jonathan Kite
Jonathan Kite (gebore 2 September 1979) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse NCIS (2003), 2 Broke Girls (2011), In the Flow with Affion Crockett (2011), en Black Dynamite (2011).
Gethyllis pectinata
Gethyllis pectinata is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gethyllis behoort en is deel van die Hantam Karoo. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en kom van Nieuwoudtville tot by Calvinia voor. Daar is slegs een populasie wat bedreig word deur oorbeweiding en onwettige versameling van die plant.
Frank Westerman
Frank Westerman (13 November 1964, Emmen) het in Assen grootgeword en Tropiese Kultuurtegnologie aan die Landbou-universiteit in Wageningen studeer.
Sedert die verskyning van El Negro en ik (wat in Afrikaans vertaal is deur Dr. Daniël Hugo as El Negro en ek en uitgegee word deur Protea Boekhuis) in 2004 in Nederland, spits Westerman hom voltyds toe op skryfwerk. Sy werk is onder meer vertaal in Duits, Tsjeggies, Frans, Italiaans, Spaans, Katalaans en Japannees.
Sjmagino
Sjmagino (Russies: Шмагино) is 'n klein dorpie in Krasnojarski-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit behoort tot die Boezan Plaaslike Munisipaliteit en lê op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta.
Hendrik Prinsloo
Kommandant Hendrik Prinsloo (1861 – 7 November 1900) het geveg in beide die Eerste Vryheidsoorlog sowel as die Tweede Vryheidsoorlog. Hy is gebore naby Kroonstad en na sy pa vernoem. Hy is 'n afstammeling van Hendrik Frederik Prinsloo wat tydens die Slagtersnek-rebellie gesterf het. As kind het hy saam met sy ouers na Lydenburg verhuis. Sy eerste aksie as soldaat het tydens die Eerste Vryheidsoorlog plaasgevind. Hy het daarna aan die Mapogveldtog deelgeneem en word in 1896 aangestel as veldkornet. Daarna neem aan die veldtog deel teen Hoofman Mphephu. In 1899 word hy aangestel as kommandant van sy kommando.
Sjmagino
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Sjmagino 219 inwoners gehad. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Hendrik Prinsloo
Na die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog is hy na die grens met Swaziland gestuur. Hiervandaan is hy na Natal waar hy deelneem aan die Slag van Spioenkop. Hy en sy burgers beïndruk met hulle dapperheid. Hy sterf op 7 November tydens 'n aanval teen die Britse magte naby Carolina.
Hymeniacidon corticata
Hymeniacidon corticata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Thiele.
Alban Berg Kwartet
Die Alban Berg Kwartet (Alban Berg Quartett) was 'n strykkwartet wat in Wene, Oostenryk in 1971 gestig is en vernoem is na die komponis Alban Berg.
Stigting en vroeë jare
Die Berg Kwartet was in 1970 gestig deur vier jong professors van die Weense Akademie van Musiek, en het sy eerste uitvoering gemaak in die Wien Konzerthaus in die herfs van 1971. Die weduwee van die komponis Alban Berg, Helene, het 'n vroeëre private konsert bygewoon, waarna sy haar toestemming verleen dat die kwartet haar man se naam kon gebruik.
Crateromorpha murrayi
Crateromorpha murrayi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Alban Berg Kwartet
Loopbaan
Die Kwartet se repertorium het rondom die Weense klassieke stukke gesentreer, maar met 'n ernstige klem op die 20ste eeu. Dit was die verklaarde doelwit van die kwartet om ten minste een moderne stuk in elke uitvoering in te sluit. Hulle repertorium het gestrek van die Vroeë Klassiek Stukke, Romantiese musiek, tot die musiek van die Tweede Weense Skool (Alban Berg, Arnold Schoenberg, Anton Webern), Béla Bartók. Hulle het ook baie van die werke van hedendaagse komponiste gespeel. Hierdie benadering het uiting gevind in die persoonlike verklarings deur komponiste soos Witold Lutosławski en Luciano Berio, ten opsigte waarvan Lutosławski gesê het: "Ek is persoonlik die Alban Berg Kwartet verskuldig vir 'n onvergeetlike geleentheid. Hulle het laas jaar in Wene my kwartet op so 'n wyse gespeel dat dit waarskynlik nooit weer geëwenaar sal word nie."
Crateromorpha murrayi
Die spons behoort tot die geslag Crateromorpha en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Schulze.
Alban Berg Kwartet
Loopbaan
Na 'n uitnodiging deur Walter Levin (stigter van die LaSalle Kwartet) het die ABK vir die grootste deel van die betrokke jaar intensiewe studies in die VSA onderneem. Die hooffokus van hul aktiwiteite in Europa sou voortaan jaarlikse konsertsiklusse by die Wiener Konzerthaus, by Londen se Koningin Elizabeth-saal, die Frankfurt Alte Oper, die Théâtre des Champs Elysées in Parys, die Filharmoniese-saal in Cologne, en die Zurich Opera word, sowel as gereelde konserte by die grootste sale en liggings van regoor die wêreld (soos o.a La Scala, Concertgebow Amsterdam, Berliner Philharmoniker, Carnegie Hall, Teatro Colón, die Suntory-saal ens.) en al die grootste musiekfeeste soos die Berliner Festspiele (Berliner Festwochen), die Edinburgh-fees, IRCAM in die Pompidou-sentrum, die Maggio Musicale Fiorentino, en die Salzburg-fees. Die ABK is 'n erelid van die Wiener Konzerthaus en Assosiaat Kunstenaar van die Royal Festival Hall, Londen.
Opnames
Opnames was 'n belangrike deel van die werk van die Alban Berg Kwartet. Van die kwartet (ABK) se mees bekendste projekte is die volledige strykkwartette deur Beethoven (EMI, waarvan meer as 'n miljoen eksemplare verkoop is), Brahms (Teldec en EMI), die laaste Mozart Kwartette (Teldec en EMI) en die laat werke van Schubert. Hulle repertorium op plaat het egter ook verder gestrek na die werke van Schumann, Janácek, Strawinski, Berg, Webern, Bartók, von Einem, Lutosławski, Rihm, Berio, Roman Haubenstock-Ramati tot Alfred Schnittke en nog vele meer. Baie van die laasgenoemde kontemporêre komoponiste het spesiaal werke geskryf wat gewy was aan die ABK. Nadat EMI 'n lewendige opname van hul 1985 Carnegie Hall debuut vrygestel het, het die kwartet vir die laaste twintig jaar van sy bestaan verkies om lewendige opnames te maak. Tussen die opnames was —na hul oorspronklike ateljee-Beethoven siklus van die laat 70s en vroeë 80s—'n nuwe Beethoven Strykkwartet siklus wat lewendig opgeneem is by die Konzerthaus tydens die Wene-fees in 1989 en wat gevolglik op CD, video, en DVD vrygestel was. Die ABK het kamermusiek opgeneem saam met van die beste soliste van hul era, insluitende die klavierkwintette van Robert Schumann (met Philippe Entremont), Schubert en Brahms (met Elisabeth Leonskaja) en Dvoràk (met Rudolf Buchbinder), die Schubert strykkwintette (met Heinrich Schiff), die Brahms klarinetkwintet (met Sabine Meyer), en die Mozart klavierkwartette en die klavierkwintet rangskikking van die concerto KV 414 (met Alfred Brendel). Die ABK het vir hul menigte opnames meer as dertig internasionale pryse gewen, soos o.a. die Grand Prix du Disque, die Deutscher Schallplattenpreis, die Japannese Grand Prix, die Edison-toekenning en die Gramophone-toekenning Die ABK het ook gereeld saamgewerk met bekende en gerekende persoonlikhede soos Maurizio Pollini, András Schiff, en Tabea Zimmermann.
Wêreldeerstes
Die komponiste wat strykkwartette vir die Alban Berg Kwartet geskryf het, sluit in, in chronologiese volgorde, Fritz Leitermeyer, Erich Urbanner (Kwartette No. 1 en 4), Roman Haubenstock-Ramati (Kwartette Nos.1 en 2), Gottfried von Einem (Kwartet No.1), Wolfgang Rihm (Kwartet No.4 en "Dodemis vir Thomas"), Alfred Schnittke (Kwartet No.4), Zbigniew Bargielski ("Les temps ardente"), Luciano Berio ("Notturno"), en Kurt Schwertsik ("Adieu Satie").
Onderrig
Die lede van die kwartet het van 1993 tot 2012 ter opvolging van die Amadeus Kwartet klas gegee by die Cologne Konservatoria. Kwartette wat saam met die Alban Berg Kwartet studeer het sluit in die Cuarteto Casals, die Schumann Quartett, die Amber Kwartet (Sjina), die Fauré Kwartet, die Aviv Kwartet, die Aron kwartett, die Amaryllis Kwartet, en veral die Belcea Kwartet, en die Artemis Kwartet.
Aftrede
Thomas Kakuska het in 2005 aan kanker beswyk. Ter nakoming van sy wense het die kwartet voortgegaan om uitvoerings te gee saam met Isabel Charisius, sy student. Maar soos die tjellis Valentin Erben opgemerk het, "Daar is 'n groot skeur in ons harte" en gevolglik het die kwartet tog in 2008 afgetree. Die konsert in memoriam Thomas Kakuska in die Wiener Konzerthaus se Großer Saal het die mees luisterryke persoonlikhede van klassieke musiek bevat, insluitende 'n orkes van vriende en studente van die kwartet. Tussen hulle was Angelika Kirchschlager, Elisabeth Leonskaja, Erwin Arditti, Magdalena Kožená, Thomas Quasthoff, Helmut Deutsch, Alois Posch, Heinrich Schiff, en Simon Rattle; die orkes was gedirigeer deur Claudio Abbado. Na 'n wêreldwye afskeidstoer in Julie 2008, het die kwartet sy loopbaan beëindig.
Crateromorpha pachyactina
Crateromorpha pachyactina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Crateromorpha en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Ijima.
Tory Kittles
Tory Kittles (* 1975) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Sons of Anarchy (2008), True Detective (2014), en Colony (2016).
El Negro en ek
El Negro en ek is 'n Nederlandse boek deur Frank Westerman. Dit is in Afrikaans vertaal deur dr. Daniël Hugo.
Dit volg die wedervaringe van Westerman as negentienjarige ryloper in Spanje waartydens hy in die Katalaanse dorpie Banyolez beland en 'n opgestopte "Kalahari-Boesman" wat slegs bekend is as El Negro teëkom wat uitgestal word in die plaaslike museum.