cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Julius Jeppe
Breër betrokkenheid
Sy oudste broer, Carl, was ’n stigter van die Witwatersrand onderwysraad, wat die Jeppestown Grammar School begin het. Toe dié skool ná die Tweede Vryheidsoorlog omskep is in die Hoërskool Jeppe, is Julius Jeppe tot die eerste beheerliggaam verkies. Hy het as voorsitter daarvan gedien van omstreeks 1918 tot sy afsterwe in 1929. Die skool is na hom genoem en so ook die Hoër Meisieskool Jeppe en Voorbereidende Skool Jeppe, al drie in Kensington en die aanliggende Jeppestown. Sy herehuis in die voorstad Belgravia, Friendenheim, het van 1916 af een van die Hoër Seunskool Jeppe se koshuise gehuisves, maar is in die vroeë 1960's gesloop. Dit was ook hy wat die grond geskenk het waarop die manjifieke klipgeboue wat die seunskool huisves, in 1909 gebou is. Dit is ontwerp deur die Skotse argitek John Ralston (1878–1955), ’n leerling van sir Herbert Baker.
As beloning vir die baanbrekersrol wat hy in die ontwikkeling van die vroeë Johannesburg gespeel het, is Jeppe in 1922 tot ridder geslaan.
Gesinslewe
Jeppe is in 1891 met Grace Cowen getroud, die dogter van Charles Cowen. Hulle het drie seuns en twee dogters gehad, en sy is in 1905 oorlede.
Ntombovuyo Veronica Mente-Nqweniso
Ntombovuyo Veronica Mente-Nqweniso is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Economic Freedom Fighters.
Disa stairsii
Disa stairsii is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort. Die plant is inheems aan Demokratiese Republiek die Kongo, Kenia, Republiek die Kongo, Rwanda, Tanzanië en Uganda.
Chrysocoma
Chrysocoma (bitterbosse) is 'n genus van struike in die Asteraceae familie. Die genus is inheems aan Suider-Afrika en Jemen.
Spesies
Daar is 22 spesies wat tot die genus hoort en agt is deel van die fynbos:
Jon Glaser
Jon Glaser (gebore 20 Junie 1968) is 'n Amerikaanse skrywer, akteur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Baby Mama (2008) en in die televisiereekse Late Night with Conan O'Brien (1993), Delocated (2009), en Inside Amy Schumer (2013).
Germaine Dermoz
Germaine Dermoz (30 Julie 1888 – 6 November 1966) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Little Jack (1913), The Smiling Madame Beudet (1923), Le bal (1931), en Let's Go Up the Champs-Élysées (1938).
Halichondria foraminosa
Halichondria foraminosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Halichondria en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Czerniavsky.
Aspalathus divaricata
Aspalathus divaricata is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap, Noord-Kaap en Noordwes.
Die plant het een subspesie: ''Aspalathus divaricata subsp. divaricata''
Susan Strasberg
Susan Strasberg (22 Mei 1938 – 21 Januarie 1999) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Picnic (1956), Kapò (1960), Scream of Fear (1961), en Schweitzer (1990).
Disa stricta
Disa stricta is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort. Die plant is inheems aan KwaZulu-Natal, Lesotho, die Oos-Kaap en die Vrystaat.
Nasionale parke van die Verenigde State
Die dertig nasionae parke van die Verenigde State kom voor van Florida en Maine in die ooste tot Alaska in die noorde en Hawaii in die weste. Die oudste park, naamlik die Yellowstone Nasionale Park, is op 1 Maart 1872 gestig. Die gesamentlike oppervlakte van die parke is meer as 80 000 km² (teenoor die sowat 20 000 km² van die Krugerwildtuin, Suid-Afrika se grootste nasionale park) en dit bied ŉ groot verskeidenheid natuurskoon.
Chris Noel
Chris Noel (gebore 2 Julie 1941) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Soldier in the Rain (1963) en in die televisiereekse Pistols 'n' Petticoats (1966) en B.L. Stryker (1989).
Arena Pernambuco
Arena Pernambuco is 'n sokkerstadion in São Lourenço da Mata (Recife), Brasilië. Dit was een van die gasheerstadions vir die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2013 en FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014. Die stadion het 'n kapasiteit van 46 160.
Jawaharlal Nehru
Jawaharlal Nehru (Hindoestani: [ˈdʒəʋaːɦərˈlaːl ˈneːɦru] ; Kasjmiri: जवाहरलाल नेहरू / جَؤاہَر لال نہروُ; Allahabad, 14 November 1889 – Nieu-Delhi, 27 Mei 1964) was 'n sleutelfiguur in die onafhanklikheidsbeweging van Indië. Na die onafhanklikheid van Indië word hy die land se eerste premier. Tydens die naoorlogse periode was hy een van die stigters en leiers van die Beweging van Onverbonde Lande.
Carl Jeppe
duimnael|regs|200px|'n Karikatuur van Carl Jeppe.
Carl Ludwig Theodor Abraham Jeppe (Rostock, Mecklenburg-Schwerin, Duitsland, Maart 1858 – Pretoria, 12 Julie 1933) was ’n regsgeleerde, sakeman en politikus.
Jeugjare
Jeppe was die oudste seun van Julius Gottlieb Ernst Christian Jeppe (1821–1893) en sy eggenote, Barbara (Betty) Fritsch (1836–1894). Jeppe se vader het in 1870 met sy gesin na Transvaal gekom op aanmoediging van sy broers Hermann en Friedrich, wat toe reeds lank daar was. Jeppe was 'n kort tydjie op die plaas Morgenzon, naby Rustenburg. Die naaste bure, onder wie ook die kommandant-generaal, S.J.P. Kruger, het 'n blywende indruk op die jong man gemaak.
In Pretoria het hy saam met sy broer Julius skoolgegaan. Voor sy agttiende jaar het hy ingeskrewe klerk by 'n prokureur geword. In 1876 is hy opgekommandeer en as adjudant van kol. I.P. Ferreira het hy aan die Sekhukhune-oorlog deelgeneem.
Vroeë loopbaan
Ná die oorlog het hy sy diens in die prokureurskantoor hervat tot hy aangestel is as openbare aanklaer in Waterberg, waar hy ook dikwels as landdros moes optree. In 1878 was hy openbare aanklaer op Standerton, waar hy ook dikwels as landdros ageer het. In 1880 het hy uit dié betrekking bedank om as leerling-prokureur diens te aanvaar by L.P. Ford, destyds prokureur-generaal van Transvaal. Tydens die Eerste Vryheidsoorlog het hy in die Pretoria Carbineers aan Britse kant gedien en sy vuurdoop gekry tydens die beleg van Pretoria.
Sakeman
duimnael|regs|400px|Carl Jeppe-huis, h.v. Fawcus- en Janiestraat (teenoor Jeppestownpark), Jeppestown, 1888.
Ná die oorlog het hy vennoot in die firma Ford & Jeppe geword, wat 'n takkantoor op Barberton gehad het. Toe goud aan die Witwatersrand ontdek word, het Jeppe reeds in Mei 1886, die jaar waarin die Jeppe familie na Johannesburg verhuis het, kleims afgesteek naby Natalspruit en eienaar geword van een van die eerste drie persele wat die kern van die latere Johannesburg sou uitmaak. Hy en sy vennoot het 'n takkantoor in Johannesburg geopen. In Pretoria en op die platteland het Jeppe ook erwe en plase besit waarop hy met die aankweek van tabak en katoen geëksperimenteer het.
Politieke deelname
In 1888 het hy voorsitter van die eerste Kamer van Mynwese geword. Hy het sy regstudie voortgesit en in 1890 lid van die Transvaalse balie geword, voorsitter van die Tweede Volksraad vir die Johannesburgse goudveld, en van 1893 tot 1897 die eerste verteenwoordiger van die distrik Johannesburg in die Eerste Volksraad. Hy was teen hierdie tyd leier van die Progressiewe Party wat sterk aangedring het op die stemreg vir Uitlanders, maar tydens die Jameson-inval en die gespanne tydperk daarna, het pres. Kruger hom aangestel as lid van die komitee wat moes help om die Witwatersrand te beheer.
Deur sy benoeming in Januarie 1899 tot konsul-generaal van die ZAR in Kaapstad het Kruger getoon dat hy Jeppe vertrou het, ondanks enige vorige meningsverskille. Maar weens besware wat die hoë kommissaris, sir Alfred Milner, inbring het, het Jeppe nooit hierdie amp aanvaar nie.
In Kaapstad
duimnael|regs|300px|Die herehuis Trovato wat Jeppe vir hom in [[Wynberg laat bou het.]] Ná die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog het die Britse owerheid Jeppe in hegtenis geneem, maar later op parool vrygelaat. Ná afloop van die Driejarige Oorlog het Jeppe advokaat in Kaapstad geword en in 1903 lid van die Kaapse balie. By die ingang tot Wynbergpark het hy sy pragwoning Trovato opgerig. Hy het dikwels op reis gegaan, in Kaapland sowel as oorsee. In Europa het hy sy kinders besoek wat daar studeer het en het direkteur van die oorspronklike Dieselenjinmaatskappy geword.
Jeppe het hom ook aan die Kaaplandse politiek gewaag en al is ’n veilige setel hom aangebied, het hy hom in Simonstad vir die Kaapse wetgewende vergadering verkiesbaar gestel, maar is verslaan.
Terug na Transvaal
'n Ernstige siekte het in 1908 'n einde aan sy bedrywighede in Kaapstad gemaak. Daarom het hy na Transvaal teruggekeer om in Pretoria as advokaat te praktiseer, en is spoedig beskou as een van Suid-Afrika se groot deskundiges van regsgedinge in verband met watersake. In 1913 het hy regter van die waterhof vir die noordelike gebiede van die Unie geword, 'n betrekking wat hy tot sy dood sou beklee.
Ná die Eerste Wêreldoorlog is hy in 1920 benoem tot voorsitter van 'n kommissie van ondersoek na die toekenning van konsessies in Suidwes-Afrika deur die voormalige Duitse administrasie in dié gebied. Uit sy verslag, wat die grondslag geword het van die beleid wat ten opsigte van hierdie konsessies gevolg sou word deur die Unie-regering, het Jeppe se vermoë om besonderhede te beheers geblyk.
Breër betrokkenheid
Vanweë sy belangstelling in die sosiale lewe, het hy 'n stigter van die Rand Club en 'n vooraanstaande lid van baie ander klubs in Suid-Afrika geword. In Pretoria het hy groot ywer vir die dieretuin getoon en was hy 25 jaar lank lid van die bestuur. Hy was voorsitter van die onderkomitee vir tuine en werke wat met die uitbreiding van die dieretuin belas was, en het lank in die bestuurskomitee van die Transvaal-museum gedien.
Jeppe was ’n stigter van die Witwatersrand onderwysraad, wat die Jeppestown Grammar School begin het. Toe dié skool ná die Tweede Vryheidsoorlog omskep word in die Hoërskool Jeppe, is Carl se broer Julius tot die eerste beheerliggaam verkies. Sir Julius het as voorsitter daarvan gedien van omstreeks 1918 tot sy afsterwe in 1929.
Huwelikslewe
Jeppe is in 1885 getroud met Maria (Marie) Albertina Offers Juta (Junie 1862–15 Julie 1928) 'n dogter van C.J. Juta, hoofbalju van die ZAR; daar was een dogter en vier seuns uit die huwelik.
Anne-Marie Deschodt
Anne-Marie Deschodt (18 Augustus 1938 – 21 September 2014) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Discreet Charm of the Bourgeoisie (1972), Shock Treatment (1973), The Phantom of Liberty (1974), en Sorcerer (1977).
Geelpypie
Geelpypie kan na enige van die volgende artikels verwys:
Amzie Strickland
Amzie Strickland (10 Januarie 1919 – 5 Julie 2006) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Pretty Woman (1990), Doc Hollywood (1991), en Krippendorf's Tribe (1998), en in die televisiereeks Matinee Theatre (1955).
Gladiolus izzet-baysalii
Gladiolus izzet-baysalii is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan Turkye.
Ron Glass
Ron Glass (10 Julie 1945 – 25 November 2016) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Serenity (2005) en Lakeview Terrace (2008), en in die televisiereekse Barney Miller (1975) en Firefly (2002).
Colette Descombes
Colette Descombes (gebore 26 Januarie 1943) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Paranoia (1969) en Le tue mani sul mio corpo (1970).
Prinses Juliana Internasionale Lughawe
Prinses Juliana Internasionale Lughawe is die hooflughawe op die Karibiese eiland Saint Martin. Die lughawe is aan die Nederlandse kant van die eiland geleë, in die land van Sint Maarten, naby die oewer van die Simpsonbaai-strandmeer. In 2015 het die lughawe 1 829 543 passasiers en ongeveer 60 000 vliegtuigbewegings hanteer. Die lughawe dien as 'n spilpunt vir Winair en is die hoofpoort vir die kleiner Leeward-eilande, insluitend Anguilla, Saba, Saint Barthélemy en Sint Eustatius. Dit is vernoem na koningin Juliana van Nederland, wat daar geland het terwyl sy troonopvolger was in 1944, die jaar nadat die lughawe geopen het. Die lughawe het baie lae landingsbenaderings omdat die een kant van sy aanloopbaan baie naby aan die kus en Maho-strand is. Terwyl Prinses Juliana Internasionaal die primêre lugvaartpoort na die eiland is, is daar ook 'n kleiner lughawe vir openbare gebruik aan die Franse kant, in die Franse kollektiwiteit Saint Martin, genaamd Grand Case-Espérance-lughawe.
Op 6 September 2017 het die lughawe aansienlike skade gely toe orkaan Irma die eiland as 'n kategorie 5 orkaan getref het. Video van 'n Nederlandse militêre helikopter het gewys die dak van die terminaal is afgewaai, die lugbrûe is beskadig, en daar was 'n aansienlike hoeveelheid sand (deur die heinings van Simpson Bay Beach gewaai) en oorstromings oor die aanloopbaan. Die lughawe het op 10 Oktober 2017 heropen met tydelike fasiliteite terwyl herstelwerk begin het. Pawiljoene was in gebruik tydens die heropbou van die hoofterminaal. Daar is gehoop om die lughawe se vertrek- en aankomsbedrywighede teen November na die grondvloer van die hoofterminaalgebou te verskuif. In Desember 2018 het tydelike aankoms- en vertrekfasiliteite binne die eerste vlak van die terminaalgebou geopen. Die hele boonste verdieping van die terminaal en die vier lugbrûe bly tydelik buite gebruik.
Aanloopbaan
Die lughawe het 'n enkele aanloopbaan genommer 10/28, wat 7 546 vt x 148 vt (2 300 m x 45 m) meet.
Tara Strohmeier
Tara Strohmeier is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Cover Girl Models (1975), The Great Texas Dynamite Chase (1976), Hollywood Boulevard (1976), en The Kentucky Fried Movie (1977).
Prinses Juliana Internasionale Lughawe
Aanloopbaan
Vlieëniers wat deur GPS gelei word, volg 'n meer doeltreffende benadering as dié wat onder visuele reëls werk. Plaaslike lughawereëls verbied vliegtuie om laer as 150 meter te vlieg
Terminaal
Ontwerp om sowat 2,5 miljoen passasiers jaarliks te hanteer, het die nuwe vier-verdieping terminaalgebou (tot die skade deur Orkaan Irma) 30 500 vk m se vloerspasie en was ten volle lugversorg. Beskikbare fasiliteite het 46 inkloktoonbanke, 10 transito-toonbanke en 13 instaphekke ingesluit. Daar was 20 immigrasiehokkies vir aankomende passasiers en vyf uitgangbeheerhokkies vir vertrekkende passasiers. Die gebou het ook 40 winkels en kos- en drankeenhede gehad—sommige uniek aan St. Maarten—wat onder die kleinhandel-tema 'So Much More' bevorder is.
Algemene lugvaart
Om die groeiende internasionale en plaaslike verkeer van private vliegtuie te akkommodeer, het PJIA 'n vaste-basis operateurgebou wat kantoorruimte en privaat sitkamers met toegewyde gebruike bied.
Toring
Sedert die amptelike opening van die nuwe beheertoring het PJIA-lugverkeerbeheerders twee radarstelsels tot hul beskikking met 'n reeks van 50 nmi en 250 nmi. PJIA-beheerders bestuur 4 000 vierkante NM lugruim bekend as die Juliana TCA rondom die lughawe, ongeveer tussen 25 nmi en 42 nmi van die St Maarten VOR-DME. Benewens die verskaffing van naderings-, toring- en grondbeheer by PJIA, verskaf hierdie beheerders ook naderingsbeheer vir Clayton J. Lloyd Internasionale Lughawe (Anguilla), L'Espérance-lughawe (Saint-Martin), Gustaf III-lughawe (Sint Bartholomeus), FD Roosevelt-lughawe (St. Eustatius) en Juancho E. Yrausquin-lughawe (Saba).
Kerry Noonan
Kerry Noonan (gebore 25 Januarie 1960) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hot Moves (1984) en Jason Lives: Friday the 13th Part VI (1986), en in die televisiereekse The Twilight Zone (1985) en Misfits of Science (1985).
Christopher Norris (aktrise)
Christopher Norris (gebore 7 Oktober 1953) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Summer of '42 (1971) en Airport 1975 (1974), en in die televisiereekse Wonder Woman (1975) en Trapper John, M.D. (1979).
Magdalene Moonsamy
Magdalene Moonsamy is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Economic Freedom Fighters.
Disa subtenuicornis
Disa subtenuicornis is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Langeberg naby Riversdal in klam, moerasagtige grond op hoogtes van 1200 - 1500m voor. Die plant word as seldsaam beskou.
Phillip Glasser
Phillip Glasser (gebore 4 Oktober 1978) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente An American Tail (1986), An American Tail: Fievel Goes West (1991), Narc (2002), en Agent Cody Banks (2003).
Geoffrey Toone
Geoffrey Toone (15 November 1910 – 1 Junie 2005) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Night Journey (1938), The King and I (1956), en Zero Hour! (1957), en in die televisiereeks Doctor Who (1963).
Kgotso Morapela
Kgotso Morapela is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Economic Freedom Fighters.
Gaby Deslys
Gaby Deslys (4 November 1881 – 11 Februarie 1920) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Infatuation (1918) en Le Dieu du hasard (1920).
Philip Tonge
Philip Tonge (26 April 1897 – 28 Januarie 1959) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Miracle on 34th Street (1947), Love from a Stranger (1947), Witness for the Prosecution (1957), en Invisible Invaders (1959).
Disa telipogonis
Disa telipogonis is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
Hans Swarowsky
Herbert von Karajan het hom uitgenooi om die permanente pos van dirigent van die Weense Staatsopera op te neem.
Hy was 'n professor aan die Weense Akademie van Musiek. Sy studente sluit Claudio Abbado, Mariss Jansons, Alexis Hauser, Alexander Alexeev, Zubin Mehta, Leonid Nikolaev, Paul Angerer, Ádám Fischer, Iván Fischer, Avi Ostrowsky, Jesús López-Cobos, Gustav Meier, Miltiades Caridis, Aleksandr Alekseyev, Giuseppe Sinopoli, Gianluigi Gelmetti, Brian Jackson, Alfred Prinz, Bryan Fairfax, James Allen Gähres, Albert Rosen en Bruno Weil in, waarvan verskeie later prominente dirigente geword het. Otmar Suitner was Hans Swarowsky se opvolger aan die Weense Akademie. Swarowsky se lesings en essays is gebundel en gepubliseer as Wahrung der Gestalt, wat vandag dien as gesaghebbende ensiklopedie oor opvoerings en die begeleiding van orkeste. Hy was vanaf 1957 tot 1959 hoofdirigent van die Skotse Nasionale Simfonieorkes.
Hy sterf in Salzburg, Oostenryk, minder as 'n week voor sy 76ste verjaardag.
Keur uit sy opnames
Vir sy amptelike diskografie, sien hier.
Lunar Orbiter 5
Lunar Orbiter 5 was die vyfde en laaste ruimtetuig van die Maanwentelprogram. Die doelwit van die sending was om addisionele foto's te neem van landingsplekke vir die Apollo- en Surveyor-programe. Dit moes ook foto's neem as deel van 'n ondersoek van die nie-gefotografeerde gedeelte van die verkant van die Maan. Dit was ook toegerus om maangrond, stralingsintensiteit en mikro-meteoroïdise impakdata te versamel. Dit was ook gebruik om die bemande ruimtevlug netwerk opsporings stasies en die Apollo Wentelbaan Bepalings Program te toets. Die ruimtetuig was in 'n vrye-terugkeer baan na die maan gestuur en by die maan in 'n elliptiese wentelbaan om die maan geplaas. Op 5 Augustus 1967 is dit in 'n amper polêre wentelbaan van 194.5 by 6,023 km. geplaas met 'n inklinasie van 85 grade en 'n periode van 8 ure en 30 minute. Op 7 Augustus was die perikintion verklein na 99 by 1,499 km met 'n periode van 3 ure en 11 minute.
Die ruimtetuig het foto's geneem van 6 Augustus tot 18 Augustus 1967 en die stuur daarvan na die Aarde het tot 27 Augustus 1967 geduur. Daar was 633 hoë-resolusie en 211 medium-resolusie foto's geneem en na die Aarde gestuur met 'n resolusie van tot 2m. Die gevolg hiervan was dat die vyf Lunar Orbiter-ruimtetuie tot 99% van die Maan se oppervlakte gefotografeer het. Daar was ook akkurate data vanaf die ander eksperimente verkry regdeur die duur van die sending. Die ruimtetuig was gevolg totdat dit die Maan getref het, na instruksies, by 2.79 grade S breedtegraad en 83 grade W lengtegraad op 31 Januarie 1968. Een van die plekke wat die ruimtetuig afgeneem het was die landingsplek van Apollo 11 by Dionysius. Ander plekke is Petavius, Hyginus, Messier, Tycho, Copernicus, Gassendi, Vitello, Mons Gruithuisen Gamma, Prinz, Aristarchus, Vallis Schroteri, Marius Hills, Montes Apenninus, Rimae Plato, Sinus Aestuum, Hipparchus, Rimae Sulpicius Gallus, Rimae Calippus en Censorinus.
Iris Stuart
Iris Stuart (2 Februarie 1903 – Desember 1936) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Stranded in Paris (1926), Children of Divorce (1927), Wedding Bill$ (1927), en Casey at the Bat (1927).
Arena das Dunas
Arena das Dunas is 'n sokkerstadion in Natal, Brasilië. Dit was een van die gasheerstadions vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014. Die stadion het 'n kapasiteit van 31 375.
Chrysocoma flava
Chrysocoma flava is 'n meerjarige struik wat deel is van die Asteraceae familie. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Wes-Kaap, in die Overberg tussen Bredasdorp en Riversdal, voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 1047 km² en het reeds 80% van sy habitat afgestaan aan gewasverbouing. Slegs klein, gefragmenteerde gedeeltes van die oorspronklike populasie is oor. Die bedreiging bestaan steeds.
Die spesie is deel van die fynbos.
Halichondria fragilis
Halichondria fragilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Halichondria en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Kieschnick.
Andile Mngxitama
John Andile Mngxitama is 'n Suid-Afrikaanse politikus en leier van die verlinkse politieke party Black First Land First.
Halichondria gageoenesis
Halichondria gageoenesis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Andile Mngxitama
Loopbaan
Mngxitama was vanaf 21 Mei 2014 tot en met April 2015 lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Ekonomiese Vryheidsvegters. Hy verloor met effek van 13 April 2015 sy setel in die Nasionale Vergadering ingevolge afdeling 47(3)(c) van die Grondwet van Suid-Afrika, wat bepaal dat 'n persoon sy lidmaatskap tot die Nasionale Vergadering verloor indien hy ophou om 'n lid van die party te wees wat hom tot die Nasionale Vergadering benoem het, waarna hy op 24 Oktober 2015 Black First Land First stig.
Halichondria gageoenesis
Die spons behoort tot die genus Halichondria en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2008 deur Kang & Sim.
Filips die Goeie
Filips die Goeie (Dijon, 31 Julie 1396 – Brugge, 15 Junie 1467) was die hertog van Boergondië, Brabant, Limburg en Luxemburg, en die graaf van Vlaandere, Artesië, Henegouwen, Holland, Zeeland en Namen. Filips was die enigste wettige seun en opvolger van Jan sonder Vrees in Boergondië, Franche-Comté, Vlaandere en Artois.
Pebane George Moteka
Pebane George Moteka is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Economic Freedom Fighters.
Filips die Goeie
As verdienste vir die unifikasie van die Nederlande is hy later deur die humaniste as grondlêer van die Nederlande vereer. In sy binnelandse politiek het Filips die sentralisasie kragtig bevorder deur beter organisasie van die Groot Raad; gemeenskaplike vergaderings van afvaardigings uit die verskeie gewestelike State (wat die oorsprong van die latere State-Generaal was); die binding van die Geestelikheid deurdat die vors beskik het oor baie kerklike aanstellings; en die binding van die adel deur die instelling van die Orde van die Goue Vlies.
Filips was ’n belangrike beskermer van die letterkunde en kuns; sy biblioteek was die beroemdste van sy tyd en daar was talryke kunstenaars in sy diens (onder andere Jan van Eyck). Hy is in Dijon (die hoofstad van die hertogdom Boergondië) begrawe.
Karel die Stoute was die seun van Filips die Goeie en Isabella van Portugal.
Toke Townley
Toke Townley (6 November 1912 – 27 September 1984) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Look Back in Anger (1959) en in die televisiereekse Sherlock Holmes (1964), Department S (1969), en Emmerdale (1972).
Chrysocoma esterhuyseniae
Chrysocoma esterhuyseniae is 'n meerjarige struik wat deel is van die Asteraceae familie. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Wes-Kaap, vanaf Hopefield tot by Melkbosstrand, voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van kleiner as 24 km² en daar is net twee subpopulasies oor. Die plant het 97% van sy habitat afgestaan aan gewasverbouing, ontwikkeling en indringerplante oor die afgelope 90 jaar. Dit is reeds uitgestorwe by 80% van sy amptelike voorkoms gebiede. Indringerplante is steeds 'n bedreiging.
Die spesie is deel van die fynbos.
Alexei Volodin
Alexei Volodin (Алексей Володин; gebore in 1977) is 'n Russiese pianis.
Mariah O'Brien
Mariah O'Brien (gebore 25 Junie 1971) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Halloween: The Curse of Michael Myers (1995), The Mod Squad (1999), Being John Malkovich (1999), en Lovely & Amazing (2001).
Mary Stuart (aktrise)
Mary Stuart (4 Julie 1926 – 28 Februarie 2002) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Adventures of Don Juan (1948) en The Cariboo Trail (1950), en in die televisiereekse Search for Tomorrow (1951) en Guiding Light (1952).
Robert Falcon Scott
Robert Falcon Scott (6 Junie 1868 – 29 Maart 1912) was ’n Britse see-offisier en Suidpoolreisiger. Hy het bekendheid verwerf deur sy dagboek van die laaste tog, sy afskeidsbriewe en sy sogenaamde boodskap aan die publiek.
In Roggebaai, Kaapstad, staan ’n klein, maar aangrypende gedenkteken ter ere van Robert Falcon Scott om ons aan sy tragiese ekspedisie na die Suidpool te herinner. Kaptein Scott en sy manne het almal op die terugreis van die Suidpool af deur koue en ontbering oorweldig, maar tot baie kort voor hul dood het Scott nog met die inskrywings in sy dagboek voortgegaan. Die manuskrip is agt maande na sy dood gevind.
Die vaart van die Discovery
Scott het Antarktika die eerste keer besoek as leier van die Britse Nasionale Antarktiese Ekspedisie van 1901-04. Hy was 33 en het die rang van kommandeur in die Britse Vloot beklee toe hy hierdie aanstelling aanvaar het.
Na ’n reis oor die Ross-see het die Discovery, die ekspedisie se skip, Antarktika vroeg in 1902 bereik. Scott het McMurdo Sound as ’n basis vir oorwintering gekies. Op hierdie tydstip was die binneland van Antarktika nog totaal onbekend. Scott het die skip as sy winterverblyfplek verkies bo ’n hut op land. Twee jaar lank het die Discovery in die see-ys vasgevries gebly. Gedurende die eerste somer het Scott en twee metgeselle, dr. Edward Wilson en Ernest Shackleton, suidwaarts oor die Ross-ysbank gereis en ontdek dat dit ’n groot plaat drywende ys was wat honderde kilometer in die rigting van die Pool strek. Hulle het honde gebruik om die slee te trek, maar is gedwing om terug te keer nadat hulle stadig gevorder het tot net anderkant 82° suiderbreedte. Die honde het op die terugtog ingegee en hulle moes die sleë self trek. Boonop het Shackleton skeurbuik opgedoen, en teen die einde van die reis moes Wilson hom dra.
Gedurende die somer van 1903 was Scott die leier van die eerste groep wat die hoë ysplato van Victoria-land bereik het. Hierdie keer het hulle wes van McMurdo Sound gereis, anderkant die hoë berge wat hierdie deel van die plato omring.
Die Discovery het in Februarie 1904 van die ys weggebreek en later in dieselfde jaar na Brittanje teruggekeer. Die ekspedisie was ’n groot sukses; Scott was ’n held en hy is tot die rang van kaptein bevorder. Die volgende ses jaar het hy hom egter aan sy loopbaan in die vloot gewy. Intussen het Shackleton in 1907 na McMurdo Sound teruggekeer.
Die pylvak
Scott se groep het hul basis in November 1911 verlaat. Hierdie keer het hy ponies en honde gebruik om die sleë tot aan die voet van die Beardmore-gletser te trek, wat hy moes bestyg om op die Poolplato te kom. Steungroepe het in verskillende stadiums van die reis omgedraai nadat hulle voorrade voedsel en paraffien agtergelaat het wat die hoofgroep op hut terugreis kon gebruik. Van die voet van die Beardmore-gletser af het hulle hul sleë self getrek.
Die terugtog
Die terugtog na McMurdo Sound het ’n wanhopige stryd geword. Dit was reeds laat in die somer, en die vyf manne was ontmoedig deur die feit dat hulle die Pool nie eerste bereik het nie. Dit is ook byna seker dat hulle aan skeurbuik gely het. Terwyl hulle teen die Beardmore-gletser afgedaal het, is Evans dood. Toe hulle die Ross-ysbank bereik, was die weer buitengewoon sleg. Oates se voete was bevrore en hy kon die pas nie volhou nie. Hy het geweet dat die ander dit makliker sou vind om die volgende voorraadopslagplek sonder hom te bereik. Daarom het hy in ’n sneeustorm sy dood tegemoet gestap. Scott het dit in sy dagboek beskryf as "die daad van ’n dapper man en ’n Engelse heer". Die ander het nog ’n paar kilometer aangesukkel. Hul laaste kampplek was slegs 17 km van One Ton Depot, waar voedsel en brandstof op hulle gewag het. Die weer het hulle egter verhinder om hierdie kampplek ooit weer te verlaat. Hulle was teen hierdie tyd reeds so swak en uitgeput dat hulle heel waarskynlik nie sou oorleef nie, selfs al het hulle die voorraadopslagplek bereik. Hulle laaste kamp is later dieselfde jaar deur ander lede van die geselskap gevind.
’n Laaste inskrywing
Scott het op 29 Maart 1912 vir die laaste keer in sy dagboek geskryf:"'Ek dink nie ons kan nog enige hoop op uitkoms koester nie. Ons sal uithou tot die einde, maar ons word swakker en die dood kan nie meer ver wees nie. Dit is jammer, maar ek dink nie ek kan verder skryf nie...'"
Disa tenuifolia
Disa tenuifolia is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
Paul Gleason
Paul Gleason (4 Mei 1939 – 27 Mei 2006) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Breakfast Club (1985), Die Hard (1988), Not Another Teen Movie (2001), en Van Wilder (2002).
Audree Norton
Audree Norton (13 Januarie 1927 – 22 April 2015) was 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Family Affair (1966), NBC Experiment in Television (1967), Mannix (1967), en The Man and the City (1971).
Halichondria genitrix
Halichondria genitrix is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Halichondria en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Schmidt.
Thilivhali Mulaudzi
Thilivhali Mulaudzi is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Economic Freedom Fighters.
Joseph Tozer
Joseph Tozer (1881 – 1955) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Black Night (1916) en Anna Karenina (1935).
RW Cephei
RW Cephei is 'n K-tipe hiperreus en veranderlike ster in die sterrebeeld Kefeus. Dit is naby die kant van die H II-gebied Sharpless 132 en naby die klein oop sterreswerm Berkeley 94 geleë. Dit is een van die grootste bekende sterre, met 'n radius van byna 1 000 keer dié van die Son. In die Sonnestelsel sal dit byna tot by Jupiter se wentelbaan strek.
Sy temperatuur, wat tussen dié van 'n rooisuperreus en geelhiperreus lê, het daartoe gelei dat dit soms as 'n rooihiperreus en ander kere as 'n geelhiperreus beskou word.
Veranderlikheid
thumb|links|200px|'n [[Ligkurwe vir RW Cephei. ]] thumb|200px|links|11,9 μm-beeld van die uitgebreide emissie om RW Cephei.
Die omvang van RW Cephei se magnitude is aanvanklik aangegee as 8,2-8,8 volgens fotografiese plate, terwyl latere studies dit bepaal het as 8,6-10,7, met die aanmerking dat die maksimum en minimum nie met sekerheid vasgestel kan word nie.
David Benatar
David Benatar (gebore 1966) is 'n Suid-Afrikaanse filosoof, akademikus en skrywer. Hy is veral bekend vir sy voorspraak vir antinatalisme in sy boek Better Never to Have Been: The Harm of Coming into Existence, waarin hy aanvoer dat ontstaan 'n ernstige skade is, ongeag die gevoelens van die bestaande wese wat een keer tot stand gebring is, en dat dit as gevolg daarvan altyd moreel verkeerd is om meer lewende wesens te skep.
RW Cephei
Veranderlikheid
Die ster word geklassifiseer as 'n halfgereelde veranderlike ster, wat beteken dit is 'n geelreus of -superreus waarvan die helderheid stadig wissel. Die General Catalogue of Variable Stars haal 'n studie van 1952 aan wat 'n pulseringstydperk van sowat 346 dae aangee, terwyl ander studies verskillende tydperke aangee.
Lani O'Grady
Lani O'Grady (2 Oktober 1954 – 25 September 2001) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Baby Blue Marine (1976) en Massacre at Central High (1976), en in die televisiereeks Eight Is Enough (1977).
Disa tenuicornis
Disa tenuicornis is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom vanaf die Kaapse Skiereiland tot by die Riviersonderendberge op suidelike hellings voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 3600 km2 en het tans geen bedreigings nie.
Pumza Ntobongwana
Pumza Ntobongwana was politician who was part of the South african Political party s Economic freedom Fighters (EFF)
David Benatar
Vroeë lewe en opvoeding
Benatar is die seun van Solomon Benatar, 'n internasionale gesondheidskenner wat die Bio-etieksentrum by die Universiteit van Kaapstad gestig het. Daar is nie veel bekend oor Benatar se persoonlike lewe nie, aangesien hy doelbewus sy privaatheid bewaak. Volgens hom het hy het sedert sy kinderjare antinatalistiese sienings gehuldig.
Pumza Ntobongwana
Burried: 2018/04/20
Randy Stuart
Randy Stuart (24 Oktober 1924 – 20 Julie 1996) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente I Was a Male War Bride (1949), The Fan (1949), en All About Eve (1950), en in die televisiereeks Mr. & Mrs. North (1952).
David Benatar
Akademiese loopbaan
Benatar is professor in filosofie en hoof van die Departement Filosofie aan die Universiteit van Kaapstad in Kaapstad, Suid-Afrika. Hy is 'n lid van die redaksie van die Journal of Controversial Ideas.
Pyn
Benatar redeneer vanuit die uitgangspunt dat pyn op sigself 'n slegte ding is. Sy werk is dikwels geassosieer met kontemporêre filosofieë van nihilisme en pessimisme. Benatar het sy gebrek aan goedkeuring teenoor die welwillende siening van wêreldontploffing verklaar.
Asimmetrie tussen pyn en plesier
Benatar voer aan daar is deurslaggewende asimmetrie tussen die goeie en die slegte dinge, soos plesier en pyn, wat beteken dat dit beter sou wees vir mense om nie gebore te wees nie:
1. Die teenwoordigheid van pyn is sleg.
2. Die teenwoordigheid van plesier is goed.
3. Die afwesigheid van pyn is goed, al word daardie goed deur niemand geniet nie.
4. Die afwesigheid van plesier is nie sleg nie, tensy daar iemand is vir wie hierdie afwesigheid 'n ontbering is.
Implikasies vir voortplanting
Benatar argumenteer dat om iemand te skep beide goeie en slegte ervarings, pyn en plesier genereer, terwyl om dit nie te doen nie, geen pyn of plesier genereer nie. Die afwesigheid van pyn is goed, die afwesigheid van plesier is nie sleg nie. Daarom word die etiese keuse ten gunste van nie-voortplanting swaarder opgeweeg.
Benatar opper vier ander verwante asimmetrieë wat hy as redelik aanneemlik beskou:
1. Ons het 'n morele verpligting om nie ongelukkige mense te skep nie en ons het geen morele verpligting om gelukkige mense te skep nie. Die rede waarom ons dink daar is 'n morele verpligting om nie ongelukkige mense te skep nie, is dat die teenwoordigheid van hierdie lyding sleg sou wees (vir die lyers) en die afwesigheid van die lyding is goed (al is daar niemand om die afwesigheid van lyding te geniet). Daarenteen, die rede waarom ons dink daar is geen morele verpligting om gelukkige mense te skep nie, is dat alhoewel hulle plesier goed vir hulle sou wees, die afwesigheid van plesier wanneer hulle nie tot stand kom nie, nie sleg sal wees nie, want daar sal niemand wees wat sal van hierdie goed ontneem word nie.
2. Dit is vreemd om die belange van 'n potensiële kind te noem as 'n rede waarom ons besluit om dit te skep, en dit is nie vreemd om die belange van 'n potensiële kind te noem as 'n rede waarom ons besluit om dit nie te skep nie. Dat die kind gelukkig mag wees, is nie 'n moreel belangrike rede om hulle te skep nie. Daarenteen is dat die kind ongelukkig kan wees 'n belangrike morele rede om hulle nie te skep nie. As dit so was dat die afwesigheid van plesier sleg is al bestaan daar nie iemand om die afwesigheid daarvan te ervaar nie, dan sou ons 'n beduidende morele rede hê om 'n kind te skep en om soveel as moontlik kinders te skep. En as dit nie so was dat die afwesigheid van pyn goed is nie, selfs al bestaan daar nie iemand om hierdie goed te ervaar nie, dan sou ons nie 'n betekenisvolle morele rede hê om nie 'n kind te skep nie.
3. Eendag kan ons spyt wees ter wille van 'n persoon wie se bestaan afhanklik was van ons besluit, dat ons hulle geskep het - 'n persoon kan ongelukkig wees en die teenwoordigheid van sy pyn sal 'n slegte ding wees. Maar ons sal nooit spyt voel ter wille van 'n persoon wie se bestaan afhanklik was van ons besluit, dat ons hulle nie geskep het nie - 'n persoon sal nie van geluk ontneem word nie, want hy of sy sal nooit bestaan nie, en die afwesigheid van geluk sal nie sleg wees nie, want daar sal niemand wees wat van hierdie goed ontneem sal word nie.
RW Cephei
Groot verdowwings
In Desember 2022 is berig die ster het 'n groot verdowwing ondergaan en 'n lae magnitude van 7,6 bereik. Dit is vermoedelik weens kort tydperke van groot massaverlies wat gelei het tot die kondensasie van die stof wat die stellêre fotosfeer gedeeltelik verberg. Die voorval word vergelyk met die groot verdowwing van Betelgeuse laat in 2019  en die verdowwings wat gesien is in die historiese ligkurwe van VY Canis Majoris.
David Benatar
Implikasies vir voortplanting
4. Ons voel hartseer deur die feit dat iewers mense tot bestaan kom en ly, en ons voel geen hartseer deur die feit dat iewers mense nie tot bestaan gekom het op 'n plek waar daar gelukkige mense is nie. Wanneer ons weet dat iewers mense tot bestaan kom en ly, voel ons medelye. Die feit dat daar op een of ander verlate eiland of planeet mense nie ontstaan en gely het nie, is goed. Dit is omdat die afwesigheid van pyn goed is selfs wanneer daar nie iemand is wat hierdie goed ervaar nie. Aan die ander kant voel ons nie hartseer oor die feit dat mense op een of ander verlate eiland of planeet nie ontstaan het nie en nie gelukkig is nie. Dit is omdat die afwesigheid van plesier slegs sleg is wanneer iemand bestaan om van hierdie goed ontneem te word.
RW Cephei
Groot verdowwings
Vorige waarnemings met die gebruik van fotografiese plate in 1948 en 1951 het 'n soortgelyke verdowwing van magnitude 9,16 tot 9,5 onthul, wat gevolg is deur 'n vinnige verheldering tot by magnitude 8,9.
David Benatar
Mense se onbetroubare beoordeling van lewenskwaliteit
Benatar opper die kwessie of mense die ware kwaliteit van hul lewens onakkuraat skat, en het drie sielkundige verskynsels aangehaal wat hy glo hiervoor verantwoordelik is:
Rick Jay Glen
Rick Jay Glen (gebore 13 Oktober 1981) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Bears and Lola (2014) en in die televisiereekse Chicken Stew (2009), Boonie Bears (2011), en Boonie Bears or Bust (2012).
Jack Train
Jack Train (28 November 1902 – 16 Desember 1966) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente King Arthur Was a Gentleman (1942), Miss London Ltd. (1943), en The Woman Who Wouldn't Die (1965), en in die televisiereeks Kaleidoscope (1946).
RW Cephei
Massaverlies
Die huidige massaverlies van RW Cephei word bepaal op 7 mson per jaar. Ontledings het daarop gedui dat die ster sowat 95-140 jaar gelede die einde van 'n tydperk van vergrote massaverlies bereik het.
David Benatar
Mense se onbetroubare beoordeling van lewenskwaliteit
2. Aanpassing: ons pas by ons omstandighede aan, en as dit vererger, word ons gevoel van welstand verlaag in afwagting van daardie skadelike omstandighede, volgens ons verwagtinge, wat gewoonlik van die realiteit van ons omstandighede geskei word.
Hy sluit af: Bogenoemde psigologiese verskynsels is vanuit 'n evolusionêre perspektief nie verbasend nie. Hulle pleit teen selfmoord en ten gunste van voortplanting. As ons lewens nogal so sleg is as wat ek nog sal voorstel dat dit is, en as mense geneig was om hierdie ware kwaliteit van hul lewens te sien vir wat dit is, is hulle dalk baie meer geneig om hulself dood te maak, of ten minste nie om sulke lewens te skep nie. Pessimisme is dus geneig om nie natuurlik geselekteer te word nie.
Seksuele diskriminasie teen mans en seuns
Benatar se The Second Sexism: Discrimination Against Men and Boys (2012) ondersoek verskeie kwessies rakende misandrie en die negatiewe sosiaal-opgelegde aspekte van manlike identiteit. As 'n werk binne die mansbevrydingsbeweging poog dit nie om die idees van feminisme aan te val of te verminder nie, maar eerder om lig te skyn op die parallelle bestaan van sistemiese en kulturele diskriminasie teen mans en seuns, en hoe dit terselfdertyd bydra tot die onderdrukking van vroue. In 'n resensie van die boek skryf filosoof Simon Blackburn dat "Benatar weet dat sulke voorbeelde waarskynlik snorke van ongeloof of bespotting sal ontmoet, maar hy is versigtig om sy aansprake met empiriese data te rugsteun," en deur hierdie boek wys hy dat "As dit te dikwels moeilik is om 'n vrou te wees, is dit ook soms moeilik om 'n man te wees, en dat enige versuim om dit te erken die risiko loop om dit wat almal se doel moet wees, naamlik universele simpatie sowel as sosiale geregtigheid vir almal, ongeag geslag, te verdraai." In 'n ander resensie prys die filosoof Iddo Landau die werk as "'n baie goed beredeneerde boek wat 'n onortodokse tesis aanbied en dit bekwaam verdedig," stem saam met Benatar dat "om die tot dusver geïgnoreer tweede seksisme die hoof te bied, moet ons dit nie net erken nie, maar ook baie meer empiriese en filosofiese navorsing aan hierdie onderontginde onderwerp toewy en natuurlik probeer om baie houdings, sosiale norme en wette te verander".
Datsun
Datsun is 'n handelsmerk van die Japannese motorvervaardiger Nissan.
David Benatar
Publikasies
Benatar is die skrywer van 'n reeks wyd aangehaalde referate in mediese etiek, insluitend "Between Prophylaxis and Child Abuse" (The American Journal of Bioethics) en "A Pain in the Fetus: Toward Ending Confusion about Fetal Pain" (Bioethics) Sy werk is gepubliseer in tydskrifte soos Ethics, Journal of Applied Philosophy, Social Theory and Practice, American Philosophical Quarterly, QJM: An International Journal of Medicine, Journal of Law and Religion en die British Medical Journal.
Datsun
Geskiedenis
In 1931 het The Motorcar Co. sy nuwe klein model "Datson" bekendgestel, 'n naam wat moes aandui dat die nuwe motor kleiner was as die motormodel wat reeds deur DAT vervaardig is. Toe Nissan in 1934 DAT oorgeneem het, is die naam "Datson" verander na "Datsun", want "sun" (損) beteken ook seun in Japannees.
Disa tenuis
Disa tenuis is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom vanaf die Kaapse Skiereiland en Bettiesbaai tot by Tulbagh en Franschhoek voor. Die plant word as seldsaam beskou.
Datsun
Geskiedenis
Die naam Datsun het internasionaal bekend geword vir die Z-reeks sportmotors en die kompakte Cherry. Van 1958 tot 1986 het slegs Nissan-motors vir uitvoermarkte die Datsun-benaming gedra. In Maart 1986 het Nissan die Datsun-handelsnaam uitgefaseer, maar dit in Junie 2013 weer bekendgestel as 'n laekoste-handelsmerk wat vir ontluikende markte vervaardig is.
Herinstelling
Op 20 Maart 2012 is aangekondig dat Nissan die Datsun-handelsmerk sou laat herleef as 'n goedkoop motorhandelsmerk vir gebruik in Indonesië, Suid-Afrika, Indië en Rusland, en op 15 Julie 2013, byna drie dekades nadat dit uitgefaseer is, was die naam formeel heringestel. Volgens Nissan sal die betroubare reputasie van die handelsmerk help om die markaandeel in ontluikende markte te verkry.
Aspalathus dunsdoniana
Aspalathus dunsdoniana is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom voor in die Hottentots Hollandberge, Kogelberg en Kleinrivierberge. Dit het 'n voorkomsgebied van 1571 km² en die populasie is stabiel. Die plant is deel van die fynbos.
David Benatar
Kulturele invloed
Nic Pizzolatto, skepper en skrywer van True Detective, het Benatar se Better Never to Have Been aangehaal as 'n invloed op die TV-reeks (saam met Ray Brassier se Nihil Unbound, Thomas Ligotti se The Conspiracy Against the Human Race, Jim Crawford se Confessions of an Antinatalist, en Eugene Thacker se In The Dust of This Planet).
Persoonlike lewe
Benatar is 'n ateïs en het verklaar dat hy geen kinders van sy eie het nie.
Aspalathus elliptica
Aspalathus elliptica is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Bainskloof tot die Kleinrivierberge voor.
Olive Sturgess
Olive Sturgess (gebore 8 Oktober 1933) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Kettles in the Ozarks (1956) en The Raven (1963), en in die televisiereekse Matinee Theatre (1955) en Front Row Center (1955).
Halichondria gilvus
Die spons behoort tot die genus Halichondria en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2005 deur Samaai & Gibbons.
Rachel Devirys
Rachel Devirys (28 Februarie 1890 – 16 Mei 1983) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente L'accusé (1918), Para toda la vida (1923), Faces of Children (1925), en Le berceau de dieu (1926).
Disa thodei
Disa thodei is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort. Die plant is inheems aan KwaZulu-Natal, Lesotho, Oos-Kaap en die Vrystaat.
Altena, Nederland
Altena is 'n munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Noord-Brabant, met 'n bevolking van sowat 57 000 in 2022 en 'n oppervlakte van sowat 227 km².
Die munisipaliteit is in 2019 gestig deur die saamvoeging van Aalburg, Werkendam en Woudrichem.
Die noordelike en uiterste westelike deel van die Brabantse Biesbosch behoort aan Altena. Die res van die munisipaliteit val saam met die streek van die Land van Heusden en Altena, wat oos van die Brabantse Biesbosch lê.