cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Einstein-Szilárd-brief
Die Einstein-Szilárd-brief was 'n brief geskryf deur Leó Szilárd en onderteken deur Albert Einstein wat op 2 Augustus 1939 aan die Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt gestuur is. Geskryf deur Szilárd in oorleg met mede-Hongaarse fisici Edward Teller en Eugene Wigner, het die brief gewaarsku dat Duitsland kernwapens kan ontwikkel en voorgestel dat die Verenigde State 'n eie kernprogram moet begin. Dit het daartoe gelei dat Roosevelt aksie geneem het, wat uiteindelik daartoe gelei het dat die Manhattan-projek die eerste kernwapens ontwikkel het.
Oorsprong
Otto Hahn en Fritz Strassmann het die ontdekking van uraansplyting in die uitgawe van Die Naturwissenschaften op 6 Januarie 1939 aangekondig, en Lise Meitner het dit as kernsplyting in die uitgawe van Nature op 11 Februarie 1939 geïdentifiseer. Dit het intense belangstelling onder fisici veroorsaak. Die Deense fisikus Niels Bohr het die nuus na die Verenigde State gebring, en die VSA het op 26 Januarie 1939 die Vyfde Washington-konferensie oor teoretiese fisika met Enrico Fermi geopen. Die resultate is vinnig bevestig deur eksperimentele fisici, veral Fermi en John R. Dunning by die Universiteit van Columbia.
Die Hongaarse fisikus Leó Szilárd het destyds in die Verenigde State gebly en het besef dat die neutrongedrewe splyting van swaar atome gebruik kan word om 'n kernkettingreaksie te skep wat groot hoeveelhede energie kan oplewer vir elektriese kragopwekking of atoombomme. Hy het in 1933 vir die eerste keer so 'n idee geformuleer toe hy Ernest Rutherford se afkeurende opmerkings oor die moontlikheid vir die opwekking van krag uit die eksperiment van sy span in 1932 om protone te gebruik om litium te verdeel, gelees het. Szilárd kon egter nie 'n neutrongedrewe kettingreaksie met neutronryke ligte atome bereik nie. In teorie, as die aantal sekondêre neutrone wat geproduseer word in 'n neutrongedrewe kettingreaksie groter was as een, dan kan elke sodanige reaksie veelvuldige addisionele reaksies ontlok, wat 'n eksponensieel toenemende aantal reaksies tot gevolg sal hê.
Szilárd werk saam met Fermi om 'n kernreaktor van natuurlike uraan aan die Universiteit van Columbia te bou, waar George B. Pegram aan die hoof van die fisika-afdeling was. Daar was onenigheid oor of die splyting veroorsaak word deur uraan-235, wat minder as een persent van die natuurlike uraan uitmaak, of die meer volop uraan-238-isotoop, soos deur Fermi beweer. Fermi en Szilárd het 'n reeks eksperimente uitgevoer en tot die gevolgtrekking gekom dat 'n kettingreaksie in natuurlike uraan moontlik sou wees as hulle 'n geskikte neutronmoderator kon vind. Hulle het gevind dat die waterstofatome in water die neutrone vertraag, maar geneig was om hulle vas te vang. Szilárd het daarna voorgestel om koolstof as moderator te gebruik. Hulle het dan groot hoeveelhede koolstof en uraan benodig om 'n reaktor te skep. Szilárd was oortuig daarvan dat hulle sou slaag as hulle die materiaal sou kry.
Szilárd was bekommerd dat Duitse wetenskaplikes ook hierdie eksperiment sou kon uitvoer. Die Duitse kernfisikus Siegfried Flügge publiseer in 1939 twee invloedryke artikels oor die ontginning van kernenergie. Nadat hulle hierdie vooruitsig met die mede-Hongaarse fisikus Eugene Wigner bespreek het, het hulle besluit dat hulle die Belge moet waarsku, aangesien die Belgiese Kongo die beste bron van uraanerts is. Wigner stel voor dat Albert Einstein 'n geskikte persoon is om dit te doen, omdat hy die Belgiese koninklike familie ken.
Die brief
Op 12 Julie 1939 ry Szilárd en Wigner in Wigner se motor na Cutchogue op Long Island, waar Einstein gebly het. Toe hulle verduidelik oor die moontlikheid van atoombomme, antwoord Einstein: "Daran habe ich gar nicht gedacht" (Daaraan het ek nie eens gedink nie). Szilárd het 'n brief in Duits aan die Belgiese ambassadeur in die Verenigde State gedikteer. Wigner het dit neergeskryf, en Einstein het dit onderteken. Op voorstel van Wigner het hulle ook 'n brief vir die VSA se buitelandse sake opgestel waarin hulle verduidelik wat hulle doen en waarom. Hulle het departement twee weke gegee om te reageer as daar besware sou wees.
Dit het steeds die probleem gelaat om steun van die regering vir uraannavorsing te kry. 'n Ander vriend van Szilárd, die Oostenrykse ekonoom Gustav Stolper, het voorgestel dat Alexander Sachs, wat toegang tot president Franklin D. Roosevelt gehad het, genader moet word. Sachs het aan Szilárd gesê dat hy al met die president oor uraan gepraat het, maar dat Fermi en Pegram berig het dat die vooruitsigte vir die bou van 'n atoombom gering is. Hy het aan Szilárd gesê dat hy die brief sou aflewer, maar het voorgestel dat dit van 'n meer prominente persoon moet kom. Vir Szilárd was Einstein weer die voor-die-handliggende keuse. Sachs en Szilárd het 'n brief opgestel met spelfoute en dit aan Einstein gepos.
Szilárd het ook weer op 2 Augustus na Long Island vertrek. Wigner was nie beskikbaar nie, en daarom het Szilárd hierdie keer 'n ander Hongaarse fisikus, Edward Teller, gekoöpteer om hom te vervoer. Nadat die konsep ontvang is, het Einstein die brief eers in Duits gedikteer. Met sy terugkeer na die Universiteit van Columbia het Szilárd die brief in Engels aan 'n jong departementele stenograaf, Janet Coatesworth, gedikteer. Sy het later onthou dat toe Szilárd die buitengewone kragtige bomme genoem het, sy "seker was dat sy vir 'n versteurde werk." Die afsluiting van die brief met "Die uwe Albert Einstein" het niks gedoen om hierdie indruk te verander nie. Beide die Engelse brief en 'n langer verduidelikende brief is toe aan Einstein gestuur om te onderteken.
Die brief van 2 Augustus is aan president Roosevelt gerig, wat waarsku dat:
Hierdie nuwe verskynsel sou ook lei tot die bou van bomme, en dit is denkbaar - hoewel baie minder seker - dat buitengewone kragtige bomme van 'n nuwe soort dus gebou kan word. 'n Enkele bom van hierdie soort, wat per boot vervoer word en in 'n hawe ontplof, kan heel moontlik die hele hawe saam met sommige van die omliggende gebiede vernietig. Sulke bomme kan egter baie swaar wees vir vervoer per vliegtuig."
“Ek verstaan dat Duitsland die verkoop van uraan gestaak het uit die Tsjeggo-Slowaakse myne wat die land oorgeneem het. Dat die land so vroeg opgetree het, sou miskien verstaan kon word op grond daarvan dat die seun van die Duitse onder-staatssekretaris, von Weizsäcker, verbonde is aan die Kaiser-Wilhelm-Institut in Berlyn waar sommige van die Amerikaanse uraanwerk nou herhaal word.”
Ten tyde van die brief was die geskatte materiaal wat nodig is vir 'n splitsingskettingreaksie 'n aantal ton. Sewe maande later sou 'n deurbraak in Brittanje die noodsaaklike kritieke massa op minder as 10 kilogram beraam, wat die aflewering van 'n bom per vliegtuig moontlik maak.
Aflewering
Die Einstein-Szilárd-brief is deur Einstein onderteken en teruggestuur aan Szilárd, wat dit op 9 Augustus ontvang het. Szilárd het op 15 Augustus sowel die kort as die lang briewe, sowel as sy eie brief, aan Sachs gegee. Sachs het die personeel van die Withuis gevra om 'n afspraak te maak om president Roosevelt te sien, maar voordat een gereël kon word, het die administrasie betrokke geraak by 'n krisis weens die inval van Duitsland in Pole, wat die Tweede Wêreldoorlog begin het. Sachs het sy afspraak tot Oktober uitgestel sodat die president behoorlik aandag sou kon gee aan die brief en het  'n afspraak op 11 Oktober gekry. Op daardie datum het hy met die president, die president se sekretaris, brigadier-generaal Edwin "Pa" Watson, en twee vakkundiges, Leër-luitenant-kolonel Keith F. Adamson en vlootkommandeur Gilbert C. Hoover ontmoet. Roosevelt het die gesprek opgesom as: "Alex, waarna jy soek is om te sien dat die Nazi's ons nie opblaas nie."
Roosevelt het 'n bedanking aan Einstein gestuur en hom meegedeel dat: "Ek het hierdie gegewens van so 'n belang gevind dat ek 'n raad saamgestel het wat bestaan uit die hoof van die Buro vir Standaarde en 'n gekose verteenwoordiger van die leër en die vloot om die moontlikhede van u voorstel rakende die element van uraan deeglik te ondersoek."
Einstein het op 7 Maart 1940 en 25 April 1940 nog twee briewe aan Roosevelt gestuur waarin hy gevra word om op te tree rakende kernnavorsing. Szilárd het 'n vierde brief opgestel vir ondertekening deur Einstein wat die president sou versoek om met Szilárd te vergader om beleid oor kernenergie te bespreek. Gedateer op 25 Maart 1945 bereik dit Roosevelt eers ná sy dood op 12 April 1945.
Uitkoms
Roosevelt het besluit dat die brief optrede vereis en die totstandkoming van die advieskomitee oor uraan goedgekeur. Die voorsitter van die komitee is Lyman James Briggs, die direkteur van die Buro vir Standaarde (tans die Nasionale Instituut vir Standaarde en Tegnologie), met Adamson en Hoover as sy ander lede. Daar is die eerste keer op 21 Oktober vergader. Die vergadering is ook bygewoon deur Fred L. Mohler van die Buro vir Standaarde, Richard B. Roberts van die Carnegie-instelling in Washington D.C. en Szilárd, Teller en Wigner. Adamson was skepties oor die vooruitsig om 'n atoombom te bou, maar was bereid om $ 6 000 ($ 100 000 in huidige VSD) vir die aankoop van uraan en grafiet vir Szilárd en Fermi se eksperiment te magtig.
Die Advieskomitee oor Uraan was die begin van die Amerikaanse regering se poging om 'n atoombom te ontwikkel, maar het nie genoegsame ywer vir die ontwikkeling van 'n wapen getoon nie. Dit is in 1940 deur die National Defense Research Committee (NDRC) vervang en daarna in 1941 deur die Office of Scientific Research and Development (OSRD). Die Frisch-Peierls-memorandum en die Britse Maud-verslae het Roosevelt uiteindelik genoop om in Januarie 1942 'n volskaalse ontwikkelingspoging te magtig. Die werk van splyting-ondersoek is in Junie 1942 deur die US Army Corps of Engineers se Manhattan-distrik oorgeneem, wat 'n algehele bomontwikkelingsprogram, die Manhattan-projek, bestuur het.
Einstein het nie by die Manhattan-projek gewerk nie. Die leër en Vannevar Bush het hom die werksklaring wat in Julie 1940 benodig is, geweier en gesê dat sy pasifistiese neigings en beroemdheid hom 'n veiligheidsrisiko maak. Minstens een bron noem dat Einstein onskuldig 'n aantal vergelykings tot die Manhattan-projek bygedra het. Einstein is toegelaat om as konsultant by die United States Navy Bureau of Ordnance te werk. Hy het geen kennis van die ontwikkeling van die atoombom gehad nie, en het geen invloed op die besluit om die bom te gebruik, gehad nie. Volgens Linus Pauling het Einstein dit later betreur dat hy die brief onderteken het omdat dit gelei het tot die ontwikkeling en gebruik van die atoombom in die konflik, en bygevoeg dat Einstein sy besluit geregverdig het weens die groter gevaar dat Nazi-Duitsland eerste die bom sou kon ontwikkel. In 1947 het Einstein aan die tydskrif Newsweek gesê dat "sou ek geweet het dat die Duitsers nie daarin sou slaag om 'n atoombom te ontwikkel nie, sou ek niks gedoen het nie."
Aloe massawana
Die Aloe massawana is 'n aalwyn wat inheems is aan Kenia, Madagaskar, Mosambiek en Tanzanië.
Die plant het twee subspesies:
Franz Beckenbauer
Franz Beckenbauer (1945–) is ’n voormalige Duitse sokkerspeler, -afrigter en sportbestuurder. Beckenbauer het as verdediger vir FC Bayern München, Hamburger SV en New York Cosmos gespeel. Vanweë sy heersende aanwesigheid op die veld, het hy die bynaam Der Kaiser gekry. Hy was die kaptein toe Wes-Duitsland die Wêreldbeker in 1974 wen, en bestuurder van dieselfde span toe hulle weer in 1990 met die louere wegstap.
Beckenbauer het in totaal 103 keer vir Duitsland uitgedraf, aan 3 wêreldbekertoernooie deelgeneem en 14 doele aangeteken. Die hoogtepunt hiervan was hul 2-1 oorwinning oor Nederland in 1974.
Hy het ook 424 keer in die Bundesliga uitgedraf, waarvan 396 vir FC Bayern München (44 doelpunte) en 28 vir Hamburger SV (0 doelpunte).
Die Keiser is herhaaldelik as die Duitse sokkerspeler van die jaar (1966, 1968, 1974 en 1976), asook as die Europese sokkerspeler van die jaar (1972 en 1976) aangewys.
Hy is tans die adjunkpresident van die Duitse sokkerbond en 'n erevoorsitter van FC Bayern München. Hy was ook aan die stuur van Duitsland se voorbereiding en aanbieding van die Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2006 gewees. Sy seun, Stephan Beckenbauer, het ook sokker gespeel.
Rinkhals
Die rinkhals (Hemachatus haemachatus) is 'n slang wat voorkom in die Wes-Kaap, Oos-Kaap, Gauteng, Mpumalanga, Vrystaat, Noordwes, KwaZulu-Natal en die weste van Eswatini.
Lys van outeurs/I
Lys van outeurs volgens naam:
Rinkhals
Rinkhalse het egter gekielde skubbe, terwyl die skubbe van kobras glad is. Sy vernaamste uiterlike kenmerk is die een of meer wit dwarsbande aan die onderkant van die nek, wat duidelik sigbaar is as hy hom oprig. Die kleur van rinkhalse wissel van streek tot streek. Sommige is egalig bruin tot swart, terwyl ander ook ligte of donker kolle en dwarsbande het. Die gemiddelde lengte is sowat 1 m, maar slange van net langer as 1,5 m is al aangetref.
Lys van outeurs/I
A – B – C – D – E – F – G – H – I – J – K – L – M – N – O – P – Q – R – S – T – U – V – W – X – Y – Z
Rinkhals
Die rinkhals het net een paar giftande in die bokaak, sonder enige ander tande. Die giftande is egter die beste aangepas van alle kobraägtiges (familie Elapidae), aangesien die gif uitgespoeg kan word. Die gifkanaal maak 'n reghoekige draai, sodat die gif eers vorentoe en dan na bo uitgestoot word. Dit word altyd na die oë van die vyand gemik en het 'n trefafstand van bykans 2,5 m.
Die gif verblind die vyand onmiddellik en kan permanente blindheid veroorsaak as dit nie dadelik uitgewas word nie. Wanneer 'n rinkhals bedreig voel en nie kan ontsnap nie, neem hy dikwels 'n skyndoodhouding aan en laat dan soms toe dat hy aangeraak en selfs opgetel word. In teenstelling met kobras is rinkhalse lewendbarend (vivipaar) en 20 tot 30 kleintjies word gewoonlik laat in die somer gebore.
Hulle is feitlik onmiddellik selfstandig en hul gifkliere is reeds ten volle ontwikkel. Met uitsondering van 'n geïsoleerde bevolking in die distrik Inyanga van Zimbabwe is rinkhalse endemies in Suid-Afrika suid van 25° suiderbreedte en veral volop op die Hoëveld.
Voorkoms
Die slang se kleure wissel van olyf tot donkerbruin met twee of drie kruisstroke oor die keel. Die slang word 1–1,5 m lank.
Gif
Die gif is neurotoksies (senuvergiftend). Dit beteken dat die gif die vyand se senuweestelsel aantas. Neurotoksiese gif laat jou slaperig en deurmekaar voel. Dit onderdruk ook asemhaling, weens verlamming van die diafragmaspiere. Die slang kan gif tot 2,4 m ver spoeg en maak 'n sisgeluid wanneer hy spoeg. 'n Teengif is beskikbaar.
Kulturzentrum Schlachthof (Kassel)
duimnael|250px|Voorkant van die Schlachthof Die Kulturzentrum Schlachthof is 'n voormalige slaghuis in Nordstadt, die noordelike deel van Kassel, Duitsland, wat nou as 'n kultuursentrum gebruik word.
Nordstadt is 'n kosmopolitiese deel van Kassel met immigrante- en vlugtelinggroepe uit Spanje, Italië, Iran, en Eritrea. Die Schlachthof beskik oor sewe groepruimtes vir groepe en verenigings, 'n kombuis, twee musiekoefenkamers, 'n kroeg en biertuin. Die sentrum se kultuurprogram sluit ongeveer 220 gebeurtenisse per jaar in wat wissel van wêreldmusiek, jazz, komedie en popmusiek (van HipHop en punk tot Neo-Folk), asook werkswinkels, lesings en uitstallings. Duitse lesse en verskeie vorms van advies en berading word ook by die sentrum aangebied.
Die documenta 12 uitstalling het gebruik gemaak van die kultuursentrum as 'n uitstalruimte.
William Castle
William Castle (24 April 1914 – 31 Mei 1977) was 'n Amerikaanse vervaardiger, regisseur, en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente House on Haunted Hill (1959), Homicidal (1961), Rosemary's Baby (1968), en Bug (1975).
Avokado
Die avokado (Persea americana) is 'n boom inheems aan Meksiko en Sentraal-Amerika, en behoort tot die familie Lauraceae in die klas bedeksadiges, saam met kaneel, kamfer en lourier.
'n Avokadopeer is 'n vrug met 'n groen skil en vlesige lyf wat peervormig, eiervormig, of rond kan wees. Dit is afkomstig van 'n tropiese plant bekend as 'n avokadoboom (Persea americana). Teen die tyd dat die avokadopeer ryp geword het, het die skil waarskynlik na donkerbruin of selfs swart verkleur.
Bron: FAOSTAT van die Verenigde Nasies
Sover bekend is avokado's die rykste bron van fitosterole in vrugte. Fitosterole is natuurlike plantverbindings in die triterpeenfamilie wat struktureel met cholesterol vergelykbaar is, en bekend is vir cholesterolverlagende, anti-inflammatoriese en antioksidante eienskappe, benewens voordele vir die immuunstelsel. Avokado's bevat ongeveer 26 mg fitosterole per 30 g, of 57 mg per halwe vrug. Fitosterole is vetoplosbare stowwe wat feitlik afwesig is in ander vrugte wat tipies min plantvette bevat, maar is wel algemeen aanwesig in verskillende neute en sade, byvoorbeeld sesam-, vlas-, pampoen- en sonneblomsaad, benewens pistagio, tahini, amandels en amandelbotter.
Dayton Dutch Lions FC
Die Dayton Dutch Lions is 'n Amerikaanse sokkerklub in Dayton, Ohio, wat in 2009 gestig is deur Nederlanders wat die Nederlandse sokkerfilosofie in die VSA wil versprei. Die span werk saam met die Nederlandse sokkerspan FC Twente, vir afrigtingsmetodes en om die beste spelers na die Eredivisie te bring. Die Dutch Lions speel in die USL Pro League (die 3de vlak in die VSA) en het baie ondersteuners onder Nederlanders in die VSA (bynaam die Orange Legion).
Harris Yulin
Harris Yulin is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Scarface (1983), Ghostbusters II (1989), Clear and Present Danger (1994), en Training Day (2001).
Pieter Stofberg
Ds. Pieter Barend Jacobus Stofberg (Goudini Rawsonville, Kaapkolonie, 3 Oktober 1869 – Robertson, Kaapkolonie, 7 Junie 1907) was 'n predikant en een van die mees begaafde en bekwame sendelinge van die Nederduitse Gereformeerde Kerk. Deur sy ernstige bepleiting het die Kaapse Kerk ontwaak tot die besef van die dringende noodsaaklikheid van 'n inboorling-opleidingskool, wat kort ná sy dood opgerig en na hom genoem is.
Stofberg het sy arbeid op Mochudi in Betsjoeanaland op 13 Augustus 1898 begin en ontwikkel die werk daar in 'n groot mate, veral danksy sy groot en heilige gawes. Hy is getrou bygestaan deur sy "teerbeminde gade", Annie Hofmeyr (1871–1899), die dogter van dr. Servaas Hofmeyr, wat reeds in hul eerste jaar in die buiteland deur die koors (malaria) afgemaai is nadat hulle slegs agt maande in die sendingveld gearbei het. In Maart 1904 kon ds. Stofberg die voorreg smaak om 'n groot en sierlike kerkgebou met duisend sitplekke teen 'n koste van £2 000 in te wy. Die geld is op bevel van die opperhoof van die plaaslike stam deur die mense self byeengebring. Maar die Mochudi-sending kon sy ywerige en toegewyde arbeider nie lank behou nie, want hy het juis besluit om die aanbod van die Buitelandse Sendingkommissie van die nuwe werkkring in Masjonaland, deur die Berlynse Sendinggenootskap aan die NG Kerk oorgemaak, te aanvaar toe hy siek word en ná 'n smartvolle lyding, wat hy met geloof en geduld verduur het, op Robertson oorlede is op 7 Junie 1907. Op die Sinode van die Kaapse Kerk van 1906 het hy met groot erns die behoefte aan 'n inrigting vir die opleiding van evangeliste bepleit. Nie lank ná sy dood nie is sy wens vervul toe op 1 Oktober 1908 aan die Vaalrivier in die distrik Heilbron, Oranje-Vrystaat, die Stofberg-gedenkskool, na hom genoem, geopen word met die doel om inboorling-onderwysers, -evangeliste en -sendelinge op te lei.
Stroom
'n Stroom is 'n bewegende watermassa wat deur 'n bedding en oewers begrens word.
Pieter Stofberg
Herkoms en opleiding
duimnael|250px|links|Ds. Stofberg en sy vrou, Annie Hofmeyr, wat skaars agt maande nadat hulle op Mochudi begin werk het, oorlede is. Pieter Stofberg is op 3 Oktober 1869 op Goudini in die Kaapkolonie gebore. Sy vader was Hendrik Christoffel Stofberg (1835–1912) van Goudini (Rawsonville) en sy moeder Maria Hester Gertruida Botha (1837–1914). In 1890 behaal hy die B.A.-graad aan die Victoria-kollege op Stellenbosch en verwerf daarna as buitemuurse student die B.D.-graad aan die Universiteit St. Andrews, Skotland. Hierna voltooi hy sy kursus aan die teologiese kweekskool op Stellenbosch en word op 27 September 1894 as predikant gelegitimeer.
Boksburg
Kort nadat die goudvelde op die Witwatersrand geproklameer is, het die prospekteerder Pieter Kilian op Vogelfontein ook goud ontdek en is Boksburg, genoem na die staatsekretaris W.E. Bok, in 1887 op hierdie plaas aangelê. Ná die gemeentes Johannesburg (1887), Krugersdorp (1890) en Langlaagte (1892), is Boksburg as vierde gemeente aan die Rand, en die eerste aan die Oos-Rand, gestig met ds. A.J. Louw van Heidelberg, Transvaal, as konsulent.
Stroom
Strome is belangrik as kanale in die watersiklus, instrumente in grondwaterhervulling en weë vir vis- en wildmigrasie. Die biologiese habitat in die onmiddellike omgewing van 'n stroom word 'n oewersone genoem. In ag genome die status van die voortgaande Holoseen-uitwissing, speel strome 'n belangrike rol in die koppeling van gefragmenteerde habitte en dus ook in die bewaring van biodiversiteit. Die studie van strome en waterweë oor die algemeen word oppervlakhidrologie genoem en is 'n kernelement van omgewingsgeografie.
Pieter Stofberg
Boksburg
In Desember 1894 is die eerste kerkgeboutjie ingewy en op 26 Januarie 1895 is ds. Stofberg as die eerste predikant bevestig. Ds. Stofberg het veral te kampe gehad met 'n snelgroeiende bevolking aan die Oos-Rand, wat gestrek het oor 'n afstand van meer as 60 km van Germiston in die weste tot by Delmas in die ooste. Sy dienstyd hier was egter van korte duur, want op 31 Mei 1898 vertrek hy na Mochudi in die destydse Betsjoeanaland (nou Botswana) as sendeling onder die Bakgatla.
Mochudi
duimnael|200px|regs|Nadat hy sy vrou verloor het, het eerw. Pieter Brink saam met die Bakgatla van [[Pilanesberg die Kalahari ingetrek en as hul sendeling gearbei nadat hulle hul op Mochudi gaan vestig het.]] duimnael|links|180px|Mej. Debora Retief het die werk op die sendingstasie [[Mochudi twee jaar lank aan die gang gehou ná die dood van eerw. Beyer en voor die koms van ds. Willie Neethling.]] duimnael|regs|180px|Ds. Stofberg se voorganger op [[Mochudi, ds. Willie Neethling, is ná net 10 maande daar oorlede weens ernstige beserings wat hy opgedoen het nadat hy tydens 'n storm van die kerk se gewel afgeval het.]]
Agtergrond
Eerw. Pieter Brink van Wellington het enkele jare lank as ds. Henri Gonin se assistent op die sendingstasie Saulspoort, sowat 65 km noord van Rustenburg, onder die Bakgatlastam gewerk. toe die ou kaptein Gamjan, kaptein Lentswe (Linchwe) se vader, met die grootste deel van sy volk na die Pilanesberg trek, het eerw. Brink hom daarheen gevolg en enkele jare onder hulle gewerk. Nie lank daarna nie het Gamjan nog dieper die woestyn ingetrek en 'n ander stam verslaan, maar die onverskrokke sendeling, wat onlangs sy vrou verloor het, het hom ook derwaarts gevolg. Die plek wat die stam en hul sendeling bereik het, staan sedertdien as Mochudi bekend. Eerw. Brink het sy eerste indrukke van die ou kaptein se kraal as volg beskryf (uit die Nederlands vertaal): "Ons was nog nie lank uitgespan nie, toe ek die koppies begin beklim om 'n duidelik beeld van die ligging van die plek te kry. Ek is egter telkens teleurgestel, want daar was steeds hoër punte wat gedurig die uitsig belemmer het. Enige dae later het na die hoogste koppie gestap wat taamlik ver van die kraal verwyder is. Ek moes twee uur ver deur bosse en struike stap, deur gate en spelonke my weg deurdring ten einde my doel te bereik. Eindelik kom ek toe op die kruin van die hoogste koppie te staan waar ek 'n krans hoër as die bome gevind het en wat gemaklik uitgeklim kon word. Van hierdie plek af het ek 'n fraai uitsig oor die groot Kalahariwoestyn met haar onafsienbare vlaktes, geheel bedek met donker groen bome en bosse, wat herinner aan 'n groen see. Daar sit ek toe op 'n hoë rots, menslik gesproke heeltemal eensaam en alleen in die doodstil woestyn, waar net die blare van die bome, deur die sagte suidewind beweeg, hulle laat hoor. Wat ek daar gevoel het, kan ek nie beskryf nie. Die gedagte aan die duisende heidene wat in die grote woestyn om my ronddwaal, die gedagte aan die sending van ons Kerk en aan die werk wat ek kom doen het, die gedagte aan my dierbare vrou daarbo – sulke gedagtes het my hele siel vervul. Hoe leeg het my wêreld nou geword! Hoe vreemd voel ek my daarin! Ek was alleen en tog nie alleen nie, want die Here was met my as 'n sterke Held." Toe eerw. Brink na die kaptein se kraal terugkeer, het hy hom "geheel beschonken" aangetref. Veel hulp het hy dus nie van hom gekry nie, maar die sendeling het sy werk moedig voortgesit. Later het hy in die huwelik getree met 'n mej. Rousseau, wat 12 jaar lank te midde van vele ontberinge en opofferinge saam met eggenoot gearbei het op die sendingstasie Mochudi, waarvan die jong egpaar die stigters was.
Stroom
Kenmerke
Die gradiënt van 'n stroom is 'n kritieke faktor in die bepaling van sy karakter en word deur die basisvlak van erosie bepaal. Die basisvlak van erosie is die punt waar die stroom óf in die see, 'n meer of dam uitmond, óf 'n gedeelte bereik waar dit 'n baie laer gradiënt het.
Pieter Stofberg
Agtergrond
Ná eerw. Brink se dood het eerw. Beyer, 'n Duitse sendeling, op Mochudi kom arbei. Hy het egter nie lank gelewe nie en ná sy vertrek moes die toegewyde en moedige Debora Retief twee jaar lank die werk aan die gang hou tot 'n sendeling weer gestuur kon word, maar ds. Willie Neethling is oorlede slegs 10 maande nadat hy na Mochudi gekom het. Hy is oorlede drie uur nadat hy ernstige beserings opgedoen het toe hy van die kerk se gewel afgeval het terwyl hy tydens 'n storm daarna gaan omsien het.
Ds. Stofberg se koms na Mochudi
Die Buitelandse Sendingkommissie van die Kaapse Kerk het ds. Stofberg beroep om sy ou klasmaat, William James Neethling, op te volg as sendeling onder die Bakgatlastam op Mochudi. Kort ná die aanvaarding van dié beroep, trou Stofberg in Johannesburg met Anna Hofmeyr (17 Augustus 1871 – 23 Maart 1899 ), die dogter van dr. Servaas Hofmeyr van Montagu. Voor haar huwelik het sy onderwys gegee en in Engeland opleiding as verpleegster en evangelisasie-werkster ontvang. Op 31 Julie 1898 is die egpaar op Stellenbosch na hul nuwe werkkring afgevaardig waar ds. Stofberg op 13 Augustus 1898 deur ds. Henri L. Gonin op Mochudi bevestig is.
Stroom
Kenmerke
In geologiese terme sal 'n stroom afwaarts deur sy bedding erodeer ten einde die basisvlak van erosie te bereik. As die basisvlak laag is, sal die stroom vinnig deur die onderliggende strata sny en 'n steil gradiënt hê, en as die basisvlak relatief hoog is, sal die stroom 'n vloedvlakte en meander vorm. Meanders is die herhalende rigtingveranderings van 'n stroom wat deur die erosie en afsetting van oewermateriale veroorsaak word. Meanders volg gewoonlik 'n kronkelpatroon. Mettertyd migreer meanders geleidelik stroom-af
Pieter Stofberg
Ds. Stofberg se koms na Mochudi
Die eerste paar maande van ds. en mev. Stofberg se dienstyd is deur groot hongersnood onder die inboorlinge gekenmerk. Naas die sendingwerk, onderwys en geneeskundige hulp, moes die egpaar dus ook vir noodleniging sorg. Slegs agt maande ná hul aankoms sterf sy vrou onverwags aan die koors (malaria). Ten spyte van dié tragiese verlies sit ds. Stofberg sy taak met ywer voort tot 'n tweede terugslag die sendingstasie sewe maande later tref met die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog. Op 22 Oktober 1899 is al die blanke lede van die sendingpersoneel deur die Britse troepe gevange geneem en na Bulawayo in Suid-Rhodesië gestuur. Later is hulle toegelaat om na die Kaapkolonie of Transvaal te gaan, terwyl slegs een, Debora Retief, toestemming kon kry om na Mochudi terug te keer.
Stroom
Kenmerke
Indien 'n meander se stroom-af beweging deur weerstandige materiaal belemmer word, kan 'n stroom deur die nek tussen twee bene van 'n meander erodeer om tydelik meer reguit te word. Die boogvormige watermassa wat agterbly, word 'n hoefystermeer of bayou genoem. 'n Vloed kan ook veroorsaak dat 'n meander op hierdie manier deurgesny word.
Pieter Stofberg
Die Tweede Vryheidsoorlog
Ds. Stofberg vertrek gevolglik in Junie 1901 na Europa om 'n kursus in geneeskunde te volg. Van die begin van 1902 af tot die einde van die oorlog tree hy as kapelaan van die Boerekrygsgevangenes in Portugal op. Hy keer in Julie 1902 na Suid-Afrika terug en hervat die volgende maand sy werk op Mochudi. Tydens sy afwesigheid het 'n reeks ongelukkige gebeurtenisse langs die grens tussen Transvaal en Betsjoeanaland plaasgevind. Hoewel die Bakgatla onder hul opperhoof, Lentswe (Linchwe), aanvanklik neutraal wou bly, is hulle tog aan die Britse kant in die Driejarige Oorlog betrek. Dit het uitgeloop op 'n aanval – bekend as die moord van Derdepoort – sonder Britse magtiging deur Bakgatla en ander Tswana op 'n Boerelaer op 25 November 1899; die verbranding (as vergelding) van die inboorlingstatte langs die Maricorivier deur die Boere, en herhaalde rooftogte deur die inboorlinge op die plase aan die grens. Hierdie gebeurtenisse, tesame met die langdurige afwesigheid van die sendelinge, het die sendingwerk benadeel en die verhouding tussen die wit en swart mense versteur. Dit het Stofberg, wat 'n Afrikaner met sterk nasionale gevoel was, in 'n moeilike posisie geplaas.
Stroom
Kenmerke
Strome het gewoonlik 'n tipiese profiel, beginnende met styl gradiënte, geen vloedvlakte nie, en min kanaalverskuiwings. Later ontwikkel daar strome met lae gradiënte, breë vloedvlaktes en uitgestrekte meanders. Die aanvanklike stadium staan soms as 'n "jong" of "onvolwasse" stroom bekend, en die latere stadium as 'n "volwasse" of "ou" stroom. 'n Stroom kan egter vir 'n hele ent kronkel voordat 'n "jong" stroomtoestand bereik word.
Pieter Stofberg
Ná die oorlog
duimnael|regs|360px|Ds. Pieter Stofberg en onderwysers saam met die leerlinge van die sendingskool op [[Mochudi.]] Nogtans het Lentswe die leiding in verband met die oprigting van 'n groot nuwe kerkgebou geneem wat in Maart 1904 in gebruik geneem is teen 'n koste van £2 000, wat hy self onder sy mense bymekaargemaak het, terwyl 'n nuwe skoolgebou in Junie 1906 voltooi is.
Stroom
Kenmerke
Strome kan sediment of alluvium dra. Die hoeveelheid vrag wat gedra kan word (kapasiteit) sowel as die grootste voorwerp wat gedra kan word (kompetensie) word albei deur die stroom se snelheid bepaal.
Pieter Stofberg
Ná die oorlog
Gedurende sy dienstyd op Mochudi het ds. Stofberg etlike beroepe na makliker standplase in Suid-Afrika en selfs een in Londen van die hand gewys. Omstreeks 1906 het hy hom verloof aan Helen Elizabeth Hofmeyr (Somerset-Oos, 24 Mei 1880 – Somerset-Oos, 18 Augustus 1964), die tweede jongste van ds. J.H. Hofmeyr van die NG gemeente Somerset-Oos se 13 kinders van wie 12 volwassenheid bereik het. Sy was orreliste op haar tuisdorp en is op 25 Maart 1911 met Oswin Boys Bull getroud. Kort ná sy verlowing besluit ds. Stofberg om as sendeling na Gutu, in Masjonaland, te gaan.
Ds. Stofberg se dood
duimnael|links|180px|Ds. Stofberg het hom omstreeks 1906 verloof aan Helen Elizabeth (Queenie) Hofmeyr, 'n pastoriedogter van die [[NG gemeente Somerset-Oos, maar is oorlede voor hulle kon trou.]] In Februarie 1907 was hy egter in 'n ongeluk op Mochudi betrokke en spoedig het dit geblyk dat hy 'n ongeneeslike kwaal opgedoen het (prof. G.B.A. Gerdener beskryf dit as "'n geheimsinnige en ongeneeslike siekte" ). Ná 'n siekbed van etlike maande waartydens hy swaar gely het, sterf hy in Junie 1908 aan die woning van sy suster op Robertson en word op Worcester begrawe.
Stroom
Periodiese en efemeriese strome
'n Standhoudende stroom is 'n stroom wat die hele jaar vloei. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:57 Gedurende jare met 'n normale reënval kan sommige standhoudende strome deurlopende vloei in slegs sekere gedeeltes van hulle stroombedding hê.
Pieter Stofberg
Stofberg-gedenkskool
Die Stofberg-gedenkskool is op 1 Oktober 1908 naby Viljoensdrif in die Noord-Vrystaat gestig nadat die Sinodes van die gefedereerde Nederduitse Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika eenparig besluit het om 'n opleidingskool vir swart predikante, evangeliste en onderwysers op te rig. Dit is na ds. Stofberg genoem na aanleiding van sy welsprekende pleidooi op die Kaapse Kerk se Sinode van 1906. Die klas vir evangeliste het begin met een dosent en een student. Die lektor was ds. Andrew Hofmeyr (1866–1936), die eerste hoof van die instelling, wat in dié amp aangebly het tot sy aftrede in Desember 1934, toe hy opgevolg is deur sy tweede oudste seun, ds. H. Murray Hofmeyr (1898–1977, later rektor van die teologiese skool aan die Universiteit van die Noorde). 'n Groot instelling met talle onderafdelings het mettertyd ontwikkel.
Vroeg in 1956 het die Nasionale Party-regering die normaalkollege kragtens die Wet op Bantoe-onderwys (Wet. No. 47 van 1953) oorgeneem toe daar 16 personeellede en 364 in dié afdeling was. In die laerskool, wat as oefenskool vir die normaalkollege gedien het, was daar ses onderwysers en 326 leerlinge. Einde 1959, toe daar vier lektore en 120 studente in die teologiese skool was, moes die Stofberg-gedenkskool verskuif na 'n "bantoe-gebied" omdat dit in 'n blanke groepsgebied geleë was. Tot in daardie stadium is 84 predikante, 651 evangeliste en sowat 1 100 ten volle opgeleide onderwysers aan die skool opgelei. Die verslag van die Sinodale Sendingkommissie wat voor die Sinode van die NG Kerk van Transvaal van 1957 gedien het, het die omstandighede van destyds as volg beskryf: "Soos reeds gemeld moet al drie opvoedingsinrigtings (Stofberg-gedenkskool, Bethesda-normaalskool en Emmarentia Geldenhuys-skool) óf gesluit óf verskuiwe word binne vyf jaar omdat hulle volgens die Groepsgebiedewet swart kolle binne die wit kolle is, of inrigtings binne blanke gebiede. Na lange onderhandelinge met die Naturellasake Departement het dit geblyk noodsaaklik te wees, niks kon gedoen word om dit te voorkom nie. Die Besture het toe deur memorandums en onderhandelinge met die Departement probeer om die beste daarvan te maak deur uit te vind waarheen verskuiwe kon word en wat vir die Kerk die voordeligste sal wees om te doen en tog nog sy deel aan die opvoeding te behou sover dit enigsins moontlik is. Die Regering was baie toegeeflik, altyd genaakbaar en het die besture met die beste advies bedien.
Stroom
Efemeriese (kortstondige) stroom
Strome wat slegs gedurende en onmiddellik ná neerslag vloei, word oor die algemeen efemeries genoem. Daar is nie 'n duidelike afbakening tussen oppervlakafloop en 'n kortstondige stroom nie. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:58
Pieter Stofberg
Stofberg-gedenkskool
"Stofberggedenkskool se Normaalskool-studente sal opgeneem word in die inrigtings van die Staat soos byvoorbeeld by Thaba Nchu in die Vrystaat en ’n moontlike opleidingskool in die Pietersburg-distrik. Die Teologiese afdeling van Stofberg, t.w. die opleiding van evangeliste en inboorlingleraars moet deur die Kerk voorsiening voor gemaak word; grond sal deur die Staat op trustgronde geskenk word en okkupasiereg verleen word om die kerklike geboue daar op te rig. Ruimte sal genoeg wees vir die bou van al die nodige geboue, klaskamers, hostels, privaatwonings, ens. Die Staat sal dit verwelkom as die Kerk sy inrigtings by hul opvoedingsinrigtings plaas vir die goeie invloed van sy leerlinge en studente. Die Kerk aan die ander kant sal dankbaar wees as hy van die Staat se opvoedingsinrigtings kan gebruik maak vir die akademiese opleiding van sy teologiese studente. Oor die verkoop van die gronde en geboue van Stofberg moet die vier Gefedereerde Kerke besluit."
Stroom
Dreineerbekkens
'n Dreineerbekken is die gebied wat deur ’n rivier en sy sytakke gedreineer word. 'n Opvanggebied is 'n ander naam vir 'n dreineerbekken en verwys na die hele gebied vanaf die bergagtige landskap tot by die see wat ’n rivier en sy sytakke van water voorsien. Een voorbeeld is die Gariep-Oranjerivierdreineerbekken. 'n Dreineerbekken kan ook uit kleiner bekkens bestaan
Pieter Stofberg
Stofberg-gedenkskool
Sedert 1960 is die opleiding voorgesit op vier verskillende plekke. Die teologiese afdeling van die oorspronklike skool het na Turfloop naby die huidige Polokwane in die destydse Noord-Transvaal verskuif (waar die NG Kerk en die Hervormde Kerk saamwerk); 'n nuwe teologiese seminarium is op Witsieshoek in die Vrystaat gestig en die seminariums op Dingaanstat in Natal en Decoligny by Umtata by die nuwe skema ingelyf. Dié vier instellings is deur 'n sentrale bestuur beheer waarin die streeksinodes van die NG Kerk en die sendingkerke verteenwoordig is. Elke instelling het sy eie plaaslike komitee gehad.
Waardering
duimnael|regs|180px|Ds. Pieter Stofberg. W.L. Maree skryf in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek: "Stofberg het sy arbeid as sendeling planmatig en doelgerig uitgevoer en het geweet hoe om die belange van die sending en die inheemse volk te bevorder deur doeltreffende gebruikmaking van die stamorganisasie soos dit in die opperhoof gesentraliseer was. Hy was 'n vurige voorstander van 'n opleidingskool vir Bantoeleraars, evangeliste en onderwysers, en lewer in 1906 in die Kaapse NG sinode 'n ernstige pleidooi vir die oprigting van so 'n skool. Toe die ideaal die jaar na sy dood verwesenlik word, word die skool (tans by Pietersburg) die Stofberg-gedenkskool genoem." Onder die leiding van 'n neef van ds. Stofberg se verloofde, ds. Andrew Hofmeyr, het dié inrigting, wat begin het op 'n beskeie skaal, bestendig uitgebrei.
Georgia Hirst
Georgia Hirst (gebore 26 Desember 1994) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Ravers (2018) en in die televisiereeks Vikings (2013).
Hou Yifan
Hou Yifan (gebore 27 Februarie 1994) is 'n Chinese skaakspeler, grootmeester en vier-keer Vroue wêreldkampioen. Sy is die jongste vroulike speler om 'n grootmeester te word en die jongste om die Vroue wêreldkampioenskap te wen.
Skaakloopbaan
Hou het begin skaak speel op die ouderdom van 5. Op die ouderdom van 12, het Hou die jongste speler ooit geword om deel te neem aan die Vrouens wêreldkampioenskap.
Asbestopluma formosa
Asbestopluma formosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Asbestopluma en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2006 deur Vacelet.
Palmietslangkoppie
Die Palmietslangkoppie (Spatalla prolifera) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Spatalla behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap waar dit in die Hottentots-Hollandberge en Kleinmondberge langs die Palmiet en Steenbrasriviere voorkom.
Die struik groei regop en word tot 1.0 m hoog en blom van September tot Desember. Die plant vrek na 'n brand maar die sade oorleef. Die plant is tweeslagtig en bestuiwing vind deur die werking van insekte plaas. Twee maande nadat die plant geblom het, val die ryp sade op die grond waar dit deur miere versprei word. Die plant groei in moerasagtige grond, rivieroewers en natplekke op hoogtes van 50 - 460 m.
In Engels staan die struik as die Palmiet spoon bekend.
1846
Die jaar 1846 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 46ste jaar van die 19de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Rose McGowan
Rose McGowan (gebore 5 September 1973) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Grindhouse (2007), Planet Terror (2007), en Death Proof (2007), en in die televisiereeks Charmed (1998).
Dari
Dari (Persies/Farsi: دری [dæˈɾiː]) of Dari-Persies (فارسی دری [fɒːɾsije dæˈɾiː]) is die variant van Persies wat in Afghanistan gebesig word. Die term Dari verwys daarnaas vanaf die 10de eeu na die vroeë Nieu-Persiese literêre taal. Sy gebruik in die nouer sin van 'n Afghanse variant van Persies word sedert 1964 amptelik deur die Afghanse regering erken en bevorder. So word na Dari in baie westerse bronne ook verwys as Afghanse Persies.
Soos bepaal deur die grondwet van Afghanistan, is Dari - naas Pasjtoe - een van dié land se twee ampstale. Dari is nogtans die mees gesproke taal in die land en die moeder- of eerste taal van tussen 'n kwart en die helfte van die bevolking. Dari het die status van 'n lingua franca in Afghanistan en dien ook as onderrigmedium.
Iranse en Afghanse Persies is onderling verstaanbaar, waarby verskille hoofsaaklik beperk bly tot die woordeskat en fonologie.
Karl Yune
Karl Yune (gebore 16 April 1975) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Anacondas: The Hunt for the Blood Orchid (2004), Speed Racer (2008), en Real Steel (2011), en in die televisiereeks Arrow (2012).
Aloe labworana
Aloe labworana is 'n aalwyn wat inheems aan Soedan en Uganda is.
Die plant het ook 'n subspesie: ''Aloe labworana subsp. longifolia'' T.C.Cole & T.G.Forrest
Aletta Lübbe
Aletta Paulina Aucamp (*15 Junie 1928, Zastron –†) is 'n Suid-Afrikaanse skrywer. Gedurende haar loopbaan publiseer sy onder meer verskeie kortverhale en sketse, 'n roman, kinder- en jeugverhale en in haar latere jare begin sy op Christelike literatuur fokus.
Lewe en werk
Sy is op 15 Junie 1928 in die distrik Zastron in die Oranje-Vrystaat gebore, waar haar pa ’n wolboer was en sy groot word op ’n plaas in die distrik. Sy matrikuleer aan die Hoërskool Rouxville en gaan dan werk as tikster by Uniewinkels in Pretoria. Ná haar huwelik in 1949 met Joachim Jacobus Petrus Lübbe vestig die egpaar hulle in Pretoria en maak hier hulle drie kinders (Willem, Paul en Ina) groot. Deeltyds versorg en tik sy tuis seminare, verhandelinge en proefskrifte. In haar vrye tyd hou sy daarvan om te skilder. Tussen 1972 en 1980 behartig sy die rubriek Vrou tot vrou wat in Rooi Rose verskyn. Haar man is in 1977 oorlede en sy vestig haar daarna by Universiteitsoord op Stellenbosch.
Skryfwerk
Sy begin in 1946 in alle erns skryf en haar groot deurbraak is die bydraes wat sy vir die Land van ons vader radioreeks onder redaksie van Dolf van Niekerk lewer. Benewens haar rubriek in Rooi Rose verskyn van haar werk ook in Tydskrif vir Letterkunde en ander tydskrifte en word daarvan ook oor die radiodiens van die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie (SAUK) voorgelees.
Kortverhale en essays
Verder skryf sy veral essays en stories oor die verbygaan van dinge en nostalgies-humoristiese sketse oor die verlede, wat in verskeie bundels versamel word. Keuses uit hierdie werk word in 1970 in Tussen twee riviere en Hout op die vuur gebundel. Die bundel Een dag langer kry sy titel van die gelyknamige skets met die vraag wat jy sou doen as jy weet jy het net een dag langer om te leef. Hierdie bundel se treffende kort stukkies het almal ’n geestelike ondertoon. Granate en kosmos is nog ’n bundel sketse en essays, waar die temas besinning oor die voorstedelike leefwyse en die verganklikheid insluit. Pleidooi tot die tydhouer se titel dui reeds aan dat die fokus op tyd val. In hierdie bundel essays bring sy dus hede en verlede, kindertyd op ’n plaas en volwassene in die stad bymekaar op ’n manier waar die tyd wat min of verby is die kern van die vertelling vorm. Maretha Maartens keur ’n aantal van haar essays uit Een dag langer en Pleidooi tot die tydhouer saam in Van hier af sien ’n mens ver. Hierdie bundel bevat bepeinsings oor lewenswaardes en herinnerings uit die skryfster se jeugjare. Vanuit ’n ander hoek bevat nog ’n keur uit haar gesellige essays oor alledaagse dinge. Dit gebeur met ander is ’n bundel essays waarin sy haar hartseer oor haar man se dood verwoord, ’n reeks van ses praatjies wat aanvanklik in Vrouerubriek oor die radio uitgesaai is, asook ’n aantal artikels wat in Rooi Rose in die rubriek Vrou tot vrou verskyn het. ’n Vrou in elke blom en ’n Vrou in elke blom 2 is bundels waarin die vrou en die blom se ooreenkomste beskryf word. Daar is ook botaniese gegewens asook die mites en legendes rondom sekere blomme. Van haar korter stukke word ook in versamelbundels opgeneem, insluitende Borde borde boordevol onder redaksie van Hennie Aucamp.
Romans
In die roman Prisma teken sy die lewensloop oor baie jare van ’n plaasseun wat in die stad ’n heenkome soek. Hierdie verhaal ondersoek die generasiegaping op ’n nuwe manier. Die titel verwys na hoe hy ontwikkel en die lewe ten volle ervaar en weerkaats. Die hoofkarakter is die ongekunstelde plaasseun Lewies, wat in die stad die gesofistikeerde Louis word, wat eindelik sukses behaal veral omdat hy met die regte lewenswaardes groot geword het. Hy is nog ’n tussenganger tussen die platteland en die stad, want alhoewel hy besef dat ekonomiese sukses en vooruitgang in die stad te kry is, verlang hy na die ongekunsteldheid van die platteland. Dan wil sy seun terug platteland toe om te gaan mens word, terwyl Louis wil hê hy moet kortpad na sukses vat en in die stad bly.
Kinder en jeugverhale
Sy skryf ook kinder- en jeugverhale, soos byvoorbeeld Hasie se dinge, Diere se dinge en Lankal se dinge wat volksverhale en stories uit Suid-Afrika, Malawi, Swaziland, Nigerië en Lesotho vertel vir jong lesers vanaf nege jaar. Al die diere kan praat en feitlik al die verhale is oor ’n slim, skelm dier wat ’n dom dier verkul, met die duidelike boodskap dat dwaasheid tot ’n val kom. Die kaskenades van Nols, die werfbobbejaan word aangebied in die vorm van episodiese beskrywings van die kattekwaad van Nols en die seun Piet. Kie-koe-roe en Kwaatkat, die straatkat word in Noord-Sotho vertaal as “Ki-Ku-Ru le Rabogajana, katse ya phaga”. Die houtkappers Kappie en Tappie kom maak nes bo in die boom waaronder Kwaatkat altyd slaap en Kwaatkat raak van hulle bewus wanneer hulle vir mekaar “Kie-koe-roe” sing. Kwaatkat se plan is om die houtkappers se kleintjies te vang wanneer hulle uitbroei en daarom maak hy maats met die houtkappers. Die houtkappers slaag egter daarin om hom te uitoorlê en leer daarna hulle kleintjies om nooit ’n kat te vertrou nie. Die kleiperd bevat ’n aantal kortverhale wat eers in die radioprogram Vir die jongspan uitgesaai is. Van haar kinderverhale word opgeneem in versamelbundels, waaronder Eendag was daar saamgestel deur Leoni Hofmeyr.
Christelike literatuur
Later spits sy haar veral toe op Christelike literatuur en in ’n Goue bak vol wierook (met die titel wat uit Openbaring ontleen is) versamel sy gebede terwyl sy ook verskeie stigtelike stukke vir oordenking en bemoediging skryf, asook ’n aantal geestelike dagboeke.
Vir kinders vertel sy in ’n groot aantal boekies bekende Bybelverhale in die My eie Bybelstories-reeks, waaronder Die saaier, Die seun met die manteltjie, Die goue geldstukke, Die man wat blind gebore is, Johannes en Petrus, Die man op die wa, Simson, die sterk rigter, Die skaap wat weg was, ’n Nag in die tronk, ’n Reis deur die woestyn, Brood uit die hemel, Die kindjie uit Bethlehem en Jesus loop op die water.
Publikasies
1970
1972 1973
1974
1975 1976 1978
1979
1980