cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anna Aucamp
Na Bethlehem
Op 17 April 1937 is ds. Aucamp deur sy ou huisvriend ds. J.P. Jooste bevestig as eerste predikant van Bethlehem. In die tyd van bediening daar het hy ook ruim 'n jaar lank die gemeente Durban as konsulent bedien en ook in die tyd is die gemeentes Reitz en Harrismith afgestig as selfstandige gemeentes. Ná die afsterwe van ds. D.P. du Plessis was hy ook geruime tyd konsulent van die gemeentes Ladybrand en Ficksburg. Behalwe die gewone kerklike werk was hy op Bethlehem ook voorsitter van die Helpmekaar, van die Reddingsdaadbond, het sy kragte gegee in belang van die skole, die Voortrekkers en so meer. Op Bethlehem is ds. en mev. Aucamp se seun Liebrecht gebore. Hier was sy onder-kommandante van die Voortrekkers en het met die Eeufeesviering van die Groot Trek in 1938 'n belangrike plek ingeneem. Sy het oor die 300 Voortrekkerkappies en meer as 30 Voortrekkertabberds gemaak.
Predikant van Ficksburg-Ladybrand
duimnael|links|300px|Ds. en mev. Aucamp en inwoners van die Dirk Postma-tehuis vir bejaardes, [[Burgersdorp.]] In April 1942 het haar man die beroep aanvaar na die kombinasie Ficksburg-Ladybrand en so het die gesin na Ficksburg verhuis vanwaar ds. Aucamp 'n tyd lank die vakante gemeentes Bethlehem en Durban bedien en later weer Ventersburg en Thaba Nchu bedien het. Die gesin het hier aangegroei tot drie seuns, want hier is die jongste seun, Roelof, gebore. In dié tyd is mev. Aucamp tot voorsitster van die provinsiale komitee van die Vrystaatse Sustersvereniginge en in 1939 tot tesouriere van die Uniale Komitee van die Gereformeerde Sustersbond verkies.
Belydenis van Belhar
Kerkeenheid
Die politieke en ekumeniese omstandighede waarbinne die belydenis opgestel is, veroorsaak dat daar sterk positiewe sowel as negatiewe emosies rondom hierdie belydenis bestaan. Dit het dikwels 'n stremmende invloed op die herenigingsproses wat tans aan die gang is tussen die lede van die familie van NG Kerke in Suid-Afrika en Namibië.
Anna Aucamp
Burgersdorp
duimnael|regs|240px|Ds. en mev. Aucamp en hul gesin in die tyd dat hulle predikantspaar van [[Gereformeerde kerk Burgersdorp|Burgersdorp was. Die jongste, Roelie (middel), was predikant van Heilbron 1971–1973 en Middelburg, KP, 1973–2011. Geëmeriteer 2012. Links is waarskynlik Liebrecht en regs Pieter.]] duimnael|links|300px|Ds. en mev Aucamp in 1958 op besoek aan Kenia afgeneem voor die saal vir Afrikaanse volksfeeste te Broederstroom. By hulle is mnr. en mev. Hendrik Kruger, ook van [[Burgersdorp.]]
Begin 1948 het die egpaar en hul kinders na hul laaste werkkring verhuis nadat ds. Aucamp ’n beroep na die Gereformeerde kerk Burgersdorp aangeneem het. Dit was tye van skaarsheid aan predikante sodat ds. Aucamp, behalwe veelvuldige pligte in eie gemeente, konsulentsbediening moes doen vir 'n tyd lank in die gemeentes Aliwal-Noord, Molteno, Venterstad, Colesberg, Oos-Londen, Maclear en Dordrecht.
Belydenis van Belhar
Kerkeenheid
Tot onlangs was dit een van die VGKSA se vereistes vir eenheid met die NGKSA dat die NGKSA die Belharbelydenis as 'n amptelike geloofsdokument aanvaar wat deur al sy lede aanvaar moet word. Een kompromis wat deur die NGKSA voorgestel is, is dat huidige lede van die NGKSA nie die belydenis hoef aan te neem nie, maar dat enige nuwe lede wel die belydenis sou moes aanneem. Tans is daar slegs logistieke struikelblokke vir totale kerkeenheid van die genoemde drie kerke.
Die NGKSA se posisie
Die NGKSA se posisie oor die Belharbelydenis het oor die jare heelwat verander. Aanvanklik het die NGKSA die belydenis totaal verwerp as politieke dokument of as standpunt van sogenaamde bevrydingsteologie. Later het die NGKSA bevestig dat die inhoud van die belydenis waar is, mits verwysings in die belydenis na "die armes" beskou word as verwysings na individuele mense met min besittings en nie na 'n sekere groep mense of 'n sekere etniese groep nie. Meer onlangs het die NGKSA die belydenis geheel en al as waarheid aanvaar, maar dit tog nie goedgekeur as amptelike geloofsdokument nie.
292
Die jaar 292 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 92ste jaar van die 3de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Belydenis van Belhar
Die NGKSA se posisie
'n Amptelike opname in die NGKSA het in 2007 aangetoon dat hoewel 68% van predikante ten gunste van kerkeenheid met die VGKSA is, slegs 48% van hulle bereid is om die Belharbelydenis as amptelike belydenisskrif te aanvaar. In 2004 was 52% bereid om dit te aanvaar.
Besware teen die belydenis
Van die besware wat teen die belydenis geopper word sluit in:
Anna Aucamp
Burgersdorp
Pas nadat die egpaar in Burgersdorp in 1948 aangekom het, is hier 'n Uniale Susterskonferensie gehou. By dié geleentheid is mev. Aucamp verkies tot voorsitster van die Uniale Komitee van die Gereformeerde Sustersbond en tree toe uit as Uniale tesouriere. Dié amp het mev. Aucamp meer as 10 jaar lank beklee en haar plek as voorsitster met nougesetheid en eer vol gestaan. Vanaf 1949 was sy vise-voorsitster van Kaaplandse sustersorganisasies. Op Burgersdorp het sy weer in die bestuur van die Voortrekkers gedien en was lid van die hospitaalraad. Sy was lid van die dagbestuur van die Dirk Postma-ouetehuis en het 'n groot aandeel gehad in die oprigting van die tehuis en nou ook in die instandhouding daarvan. Sy het dikwels by geleenthede opgetree, veral by die Vrouelandbou-unie. Omstreeks 1958 het sy haar man vergesel op 'n besoek aan Kenia waar hulle die Gereformeerde gemeentes bedien en weer ou gemeentelede ontmoet het.
Waardering
duimnael|regs|200px|Mev. Aucamp se grafsteen in die begraafplaas op [[Potchefstroom.]] Ida Bosman skryf in 1959 van mev. Aucamp: "Sy is beslis in haar optrede koersvas en altyd op hoogte van aktuele sake. Sy het die Uniale Konferensies gedurende die afgelope jare met groot takt en bekwaamheid gelei. Sy is nie alleen 'n bekwame predikantsvrou wat haar eggenoot getrou bystaan nie, maar ook 'n vaardige huisvrou en moeder."
Isotope van flerovium
Die chemiese element flerovium (Fl), met ’n atoommassa van ongeveer 289 u, het geen stabiele isotope nie en word dus as ’n radioaktiewe element geklassifiseer. Die vyf isotope is onstabiel en het ’n relatief kort halfleeftyd (die meeste minder as ’n sekonde).
In die natuur kom geen flerovium voor nie; alle isotope is sinteties in ’n laboratorium berei. Die eerste sintetiese isotoop was 289Fl, in 1996.
Die kortslewende isotoop van flerovium is 285Fl, met ’n halfleeftyd van ongeveer 125 millisekondes. Die langslewende een is 289Fl, met ’n halfleeftyd van 2,6 sekondes.
Ike Jones
Ike Jones (23 Desember 1929 – 5 Oktober 2014) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Teenage Zombies (1959), Wild Seed (1965), en A Man Called Adam (1966), en in die televisiereeks Jungle Jim (1955).
Steve Railsback
Steve Railsback (gebore 16 November 1945) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Stunt Man (1980), Lifeforce (1985), Barb Wire (1996), en Ed Gein (2000).
Rooitinktinkie
Die Rooitinktinkie (Cisticola rufilatus) is 'n skaars tot gelokaliseerde algemene standvoël in oop breëblaarboomveld of sekondêre bossieveld en savanne in halfdorre gebiede. Die voël is sku en word maklik misgekyk. Die voël is 14 cm groot en weeg 11 gram. In Engels staan die voël bekend as die tinkling cisticola.
Rachel True
Rachel True (gebore 15 November 1966) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Craft (1996), Nowhere (1997), Half Baked (1998), en Groove (2000).
293
Die jaar 293 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 93ste jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Wasserfall
Wasserfall is 'n Afrikaanse rock-musiekgroep van Pretoria. Die groeplede is Dewald Wasserfall (sang en kitaar) en Larry Pullen (kitaar). Pullen is 'n klanktegnikus wat al met Prime Circle, Springbok Nude Girls, Nataniël en Nianell saamgewerk het. Hulle debuutalbum, Veralgemeen Jouself, is in 2007 uitgereik. Hulle tweede album, Asem In, is in 2008 uitgereik.
Diskografie
Groep se album:
Solo-albums:
VfR Mannheim
VfR Mannheim is 'n Duitse sokkerklub uit Mannheim in die deelstaat Baden-Württemberg.
Kalium-40
Kalium-40 (chemiese notasie K) is 'n langlewende radio-aktiewe isotoop van kalium. Dit verval meestal deur betaverval na Ca, maar soms deur elektronvangs na Ar.
VfR Mannheim
Die huidige klub het in 1911 ontstaan met die samesmelting van Mannheimer FG 1896, Mannheimer FG Union en FC Viktoria Mannheim.
Kalium-40
Vorming
Kalium-40 is 'n oerisotoop, wat voor die geboorte van die sonnestelsel in die standaard s-proses van die nukleosintese gevorm is en deur sy baie lang halfleeftyd nog nie uitgesterf het nie.
Lang halfleeftyd
Die kern het 'n onewe aantal protone en 'n onewe aantal neutrone. Dit veroorsaak dat dit 'n groot kernspin (4 met negatiewe pariteit) besit. Die twee dogterkerne is nogtans ewe/ewe met I=0. Dit maak die oorgange "spin-verbode" en daardeur is die waarskynlikheid dat hulle tog plaasvind, klein. Dit verklaar die isotoop se lang halfleeftyd.
VfR Mannheim
Die klub staan in die skadu van stadsgenoot SV Waldhof Mannheim deurdat VfR nie soveel steun geniet soos Waldhof nie.
Kalium-40
Rol in die liggaam
Hoewel hierdie isotoop vandag slegs 0,01 van die kalium in 'n organisme se liggaam verteenwoordig, lewer dit ongeveer 40% van die inwendige natuurlike radioaktiwiteit in die liggaam, omdat kalium daar volop aanwesig is. Navorsing van die vermoë om mutasies te veroorsaak deur E. coli te laat groei op 'n voedingbodem met natuurlike en met sterk verarmde kalium-40-konsentrasies het nogtans geen mutagene effekte gewys.
VfR Mannheim
Ondanks aanhoudende finansiële probleme het die klub al 2 keer 'n samesmelting met Waldhof Mannheim geweier (in 1998 en 2003).
Kalium-40
Aardhitte
Aardhitte word hoofsaaklik deur radioaktiewe verval in die binneste van die planeet veroorsaak. Kalium is een van die elemente wat daaraan bydra, saam met U en Th wat ook langlewende oerisotope het. In die begin van die aardgeskiedenis, die Hadeïkum, was die konsentrasie van die oerisotope nog groter en U het amper 50% van die gevormde hitte gelewer. Die vorming van hitte was ongeveer vier keer groter as vandag. In hierdie tyd sou die aardkors net vas kon wees indien dit min K, U en Th bevat het, anders het dit gesmelt.
Leucandra solida
Leucandra solida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hozawa.
FishBase
FishBase is 'n uitgebreide databasis met inligting oor visspesies (veral vinvisse). Dit is die grootste en mees besoekte aanlyndatabasis oor volwasse vinvisse op die internet. Mettertyd het dit gegroei tot 'n dinamiese en veelsydige ekologiese verwysingsraamwerk, wat gereeld in wetenskaplike publikasies aangehaal word.
Wildekus
Die Wildekus is 'n kusstreek in Suid-Afrika. Dit is die kusstrook van sowat 250 km van die monding van die Groot-Keirivier, Oos-Kaap in die suide tot by die Mtamvunarivier net duskant Port Edward, KwaZulu-Natal in die noorde. Alhoewel die naam Wildekus verwys na die ongerepte natuurskoon het dit ook 'n meer onheilspellende aanspraak op roem: skeepswrakke.
Skeepswrakke
Die volgende skeepswrakke is opgeteken langs die Wildekus:
46664
Die naam van die konsert is afgelei van die getalle 466 en 64. Mandela was die 466ste gevangene wat in '64 by Robbeneiland aangeland het.
Adelfotis
Die stoomskip Adelfotis het op 30 Desember 1956 by Quoin Point in die Overberg op die rotse geloop.
Die skip van 2310 ton is in 1925 in Nederland gebou en het drie name gehad voordat dit in 1955 tot Adelfotis herdoop en in Costa Rica geregistreer is. In Desember 1956 was die skip onderweg van Bremerhaven in Duitsland via Maputo na Moembaai in Indië met 'n vrag van 3 300 ton ammoniumsulfaat. Met 'n gematigde suidoostewind en digte mis, sterk seestrome en 'n beweerde afwyking van die kompasnaald strand die skip. Al die opvarendes is gered, maar die skip was 'n volslae wrak. Teenswoordig word die wrak deur ervare duikers besoek.
Mariette Bosch
Mariëtte Sonjaleen Bosch (oorlede 31 Maart 2001, later ook bekend as Mariëtte Wolmarans ) was 'n Suid-Afrikaanse vrou wat op 31 Maart 2001 op 50-jarige ouderdom deur die regering van Botswana tereggestel is. Sy is gehang vir die moord op Maria Magdalene "Ria" Wolmarans in Junie 1996, ook 'n Suid-Afrikaanse vrou. Bosch was die eerste wit vrou wat in Botswana tereggestel is. Sy was die vierde vrou wat sedert Botswana se onafhanklikheid daar gehang is. As gevolg hiervan is die moord wyd binne en buite Botswana in die media gerapporteer. Daar is na die voorval verwys as Botswana se "White Mischief" (blanke onheil), 'n sinspeling op die 1987-rolprent oor 'n moordsaak waarby wit mense in Kenia betrokke was.
Danielle Trzcinski
Danielle Trzcinski is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Jared Posts a Personal (2013) en On the Job (2015).
P. T. Barnum
Phineas Taylor Barnum (* 5 Julie 1810 in Bethel, Connecticut - † 7 April 1891 in Bridgeport, Connecticut), was 'n Amerikaanse sakeman en sirkus-kunstenaar wat veral onthou word vir sy beroemde truuks en poetse in die vermaaklikheid wêreld. Daarbenewens het hy was die stigter van die sirkus "Ringling Brothers and Barnum & Bailey".
The Independent
The Independent is 'n Britse koerant wat sedert 1986 daagliks in die Verenigde Koninkryk verskyn. Hulle susterkoerant, Independent on Sunday verskyn op Sondae.
Daar is egter ook koerante in ander lande wat dieselfde naam dra, soos:
Daarbenewens is daar ook 'n paar Engelse rolprente wat "The Independent" gedoop is, onder ander:
Septimanië
Septimanië was 'n provinsie van die barbaarse koninkryke en die Frankiese Ryk van die 5de tot die 11de eeue wat rofweg oorgekom het met die provinsie Gallia Narbonensis in die Romeinse Ryk en die hedendaagse Languedoc-Roussillon (behalwe die ooste en noordooste van die Gard en Lozère departemente).
Oorsprong van die naam
Historici is oortuig dat Septimanië nie 'n Romeinse naam is nie aangesien dit nie in die Notitia Dignitatum verskyn nie. Die dokument, wat 'n paar dekades te vore opgestel is, in ongeveer 400 n.C., beskryf die organisasie van die Romeinse Ryk in 'n lang lys van al die siviele en militêre poste in die Ooste en Weste. Dit is aan die begin van die Middeleeue, in 'n brief van die Gallo-Romeinse biskop Sidoine Apollinaire, gedateer 472, wat die term vir die eerste keer gebruik is, in die uitdrukking "hulle Septimanië". Sidoine Apollinaire is waarskynlik self die uitvinder van die bynaam Septimanië. Hy is dan ook die enigste wat dit in sy tyd (die 5de eeu) gebruik het, en dan ook slegs eenkeer in byna honderd-en-vyftig briewe en vier-en-twintig lang gedigte wat hy agter gelaat het. Hy skryf: " Fiez-vous notamment aux Goths qui vont bien souvent jusqu'à montrer du dégoût pour leur Septimanie, pourvu qu'ils prennent possession de ce coin de terre [l'Auvergne], même dévastée, qui est l'objet de leur envie." 'n Mens kan aanneem dat hy 'n neologisme geskep het deur die naam van die naburige Romeinse provinsie Novempopulanië, wat "die land van nege mense" beteken, na te boots. Die naam Septimanië kom van die teenwoordigheid van veterane van die Romeinse sewende legioen wat die streek beset het, of van die sewe belangrike biskoplike setels in die gebied: Elne, Agde, Narbonne, Lodève, Béziers, Maguelonne en Nîmes. Met die "historiese" oorgaan van Elne en die hedendaagse Roussillon, Cerdagne en Capcir onder Katalaanse invloed, het die stad Uzès die sewende biskomdom geword. Historici weet egter nie werklik wat die strekking van die gebied was waarna Sidoine Apollinaire verwys het nie.
Gregorius van Tours, outeur van die Geskiedenis van die Franke, gebruik die naam Septimanië slegs vir die sestien van 569 tot 585, waar die provincia sewe gebiedseenhede beslaan het, biskopdomme of Graaflike stede (cités comtales). En soos Sidoine Apollinaire is Gregorius van Tours die enigste in sy tyd (die 6de eeu), wat die woord Septimanië gebruik. Gregorius van Tours dui, sonder moontlike twyfel, die Galliese Provinsie van die Wesgotiese Koninkryk van Toledo aan. Hy verwys egter meer gereeld na die gebied met sy gewone naam, Provinsie van Narbonne.
'n Rand-Provinsie
Die Wesgote het die deel van Narbonnaise noord van die Pireneë, Gallia, of provincia Galliae genoem. Hulle het nooit die naam Septimanië gebruik nie. Die Franke het na die gebied as Gothie verwys, dit wil sê die land van die Gote. As gevolg van die gebied se ligging buite die Wesgotiese koninkryk is die provinsie lastig geval deur die Franke. In die tweede helfte van die 6de eeu het hulle talle invalle op Septimanië geloods sonder om ooit te oorwin. Die inwoners van die provinsie, met 'n paar uitsonderings, het hulle by die Wesgote geskaar.
In wetlike terme is Septimanie volgens Romeinse Reg regeer. Die koning Alarik II het die beroemde Breviarium legum romanae Wisigothorum beter bekend as die Breviarium Alaricianum opgetrek vir sy Romeinse onderdane. Nadat die Wesgotiese hoofstad na Toledo toe geskuif is het Septimanië separatistiese neigings begen toon. Die Ariaanse adel wat geweier het om hulle tot die Katolisisme te bekeer en ook die vervolgde Jode in die Iberiese skiereiland het soontoe gevlug.
In 711 het dit slegs 'n paar maande geneem vir Arabiese troepe om byna die hele Iberiese skiereiland te verower. Van daar het die More hulle onstuitbare tog voorgesit en Narbonne aangeval en in 719 oorwin, daarna Carcassonne en Nîmes in 725. In 719 is die stad Toulouse aangeval en het die Arabiese leërs invalle op Rouergue, Quercy, en in Provence geloods. Na Odo, die Hertog van Akwitanië, daarin geslaag om hulle in 721 te stuit in die Slag van Toulouse het die More, onder leiding van hulle generaal Ambiza, in 725 'n groot ekspedisie langs die Rhône-korridor geloods tot by Autun wat hulle geplunder gebrand het.
Toe die kalief Abd al-Rahman ibn Abd Allah al-Rhafiqi besluit het om 'n groot veldtog ter oorwinning van die Frankiese Ryk te loods is hy naby Poitiers deur Karel Martel in 732 gestuit en het hy in die slag omgekom. Die groot Moslem aanslag op Europa is hiermee gedeeltelik tot 'n einde gebring. Maar in Septimanië het die aanvalle van die Sarasene voortgeduur waaronder Arles en Provence deurgeloop het. Narbonne is na die Slag van Birra in 737 teruggewen en die More het geleidelik uit Gallië teruggetrek om 'n blywende teenwoordigheid in die Iberiese skiereiland te vestig onder die mag van die Emiraat van Cordoue.
Pepyn die Korte het die oorwinning van Septimanië voltooi, maar nie sonder aansienlike moeite nie: Die beleg van Narbonne het naamlik 7 jaar geduur. Die Sarasene is daar deur die laaste plaaslike, teen die tyd Moslem (en voormalige Ariane) Gote ondersteun, wat vyandig gesind was teenoor die Frankiese, en dus Katolieke, aanslag. Karel die Groete het hulle administratief gewys as deel van die Spaanse Mark, tot by die Èbre geannekseer en die gebied Mark of marquisat de Gothie (Gotiese Markisaat) genoem. Hierdie Mark het gereeld deurgeloop onder invalle van die Sarasene soos in 793 byvoorbeeld. Laasgenoemde is gelok deur die welvaart van Septimanië in die tydperk.
Septimanië het groot vooruitgang in Benediktynse monastiek wat deur Karel die Groete aangemoedig is beleef. Na die Verdrag van Verdun (843) het Septemanië deel geword van die koninkryk van Karel die Kale, Wes-Francië. Dit is in 865 in twee provinsies verdeel met twee hoofstede, Barcelona en Narbonne. Die koning Karel die Eenvoudige (893-929), het die oprig van verskeie kerke en kloosters in Septimanië ondersteun. Die eerste kastele is in die 10de eeu in stede opgerig en laïcs het besit van godsdienstige eiendom oorgeneem: aan die einde van die 10de eeu het die burggraaf Willem (Guillaume) Béziers en sy bisdom aan sy dogter bemaak. Na die bewind Karel die Eenvoudige het Septimanië die verstek heerskappy van die Frankiese konings ontsnap ten gunste van die biskoppe, die grawe van Provence en die Hertoë van Akwitanië.
In die feodale tydperk is daar van die Hertogdom van Narbonne (duché de Narbonne) gepraat, maar die titel wat aan die Grawe van Toulouse behoort het, het weinige werklike mag gehad, die politieke mag was gesetel in die verskillende plaaslike heerlikhede (seigneurs) (grawe van Mauguio, van Saint-Gilles, burggrawe van Narbonne, van Carcassonne, van Razès, van Béziers, van Agde, van Nîmes, seigneurs van Montpellier). Na die Albigensiese- of Kataarse kruistog (1215) is Septimanië in die koninklike domein geïntegreer en het dit as provinsie verdwyn.
Ontwikkeling van die term Septimanië
Dit is historici wat die term Septimanië, wat hulle in die werk van Gregorius van Tours aangetref het, aangeneem en oorgedra het. Dit is teen die 8ste, 9de en 10de eeue algemeen gebruik. Dit is in hulle geskrifte wat Septimanië na 'n deel van Narbonnaise verwys in die tydperk wat die gebied deur die Wesgote oorheers is en daarna deur die Franke. Daar kan gespekuleer word dat die term Septimanië na hulle mening meer bevredigend as Narbonnaise was wat te nou met die Romeinse Ryk geassosieer is, of Gothie wat weer nie Frankies genoeg was nie. In werklikheid het die term Septimanië nie buiten die gebruik daarvan deur die twee kerkmanne enige historiese betekenis gehad nie. Maar dit het 'n kulturele en literêre realiteit waarin dit gevorm is. Om die waarheid te sê as mens die term Septimanië oproep, weet mens nie eintlik waarna dit verwys nie, die Wesgotiese erfenis, dit wat Gotië was of wat dit vir plaaslike geleerdes en vakkundiges beteken nie...
Van die Wesgotiese dominase in Septimanië bly die Wesgotiese begraafplaas van Estagel behou te same met 'n baie interessante mobilier funéraire maar ver van die prag van die Skat van Guarrazar (wat naby Toledo ontdek is). Sewkere vanne wat "tipies" Katalaans is het 'n Germaanse oorsprong wat aan die Wesgote toegeskryf kan word: Aliès kom van Adalhaid (wat afkomstig is van die woord adal, adel, gelande). Jaubert is na aan Gautberht wat van gaut, die Gotiese volk, en van berht, briljant of helder, afkomstig is. Maar daar moet daarop gelet word dat daar in al die streke van Frankryk vanne is met Germaanse oorsprong. Die teenwoordigheid van die Wesgote kom ooreen met die tydstip toe die kerk se organisasie in plek gestel is. Die Saint-Gilles du Gard klooster, hoof pelgrimsbestemming in Languedoc-Roussillon, is gestig op die terrein waar die Wesgotiese koning Wamba, wat gekom het om die opstand van die Hertog Paul te onderdruk, die kluisenaar Gilles ontmoet het.
Septimanië en Languedoc-Roussillon
Na sy verkiesing as hoof van die regio (région) Languedoc-Roussillon in 2004 het Georges Frêche die gedagte om die naam van die région na Septimanie te verander, 'n term wat hy meen meer juis is as sy bestaande naam wat deur die DATAR. Die Regionale Raadhet begin om die term baie gereeld te gebruik. Hy het egter in sterk teenstand vasgeloop in 'n groot deel van die bevolking, veral onder die Roussillonnais, wat meen dat die term "Septimanie" hulle Katalaanse identiteit negeer en die dubbele kulturele identiteit wat in die naam Languedoc-Roussillon self vervang word tot niet maak. Verder dek die voormalige Septimanië nie presies die grense van die hedendaagse Languedoc-Roussillon nie.
Ouessant
Ouessant (Bretons Enes Eusa of Eusa, Engels Ushant) is 'n Franse eiland aan die Bretonse kus. In administratiewe opsig vorm Ouessant sowel 'n munisipaliteit asook 'n kanton wat net hierdie munisipaliteit behels. Die eiland maak deel uit van die gewes Bretagne, die département Finistère en die arrondissement Brest. Lampaul (Bretons Lambaol) is die grootste nedersetting op die eiland en sy administratiewe sentrum. Die munisipaliteit behels daarnaas 92 gehugte. In 2009 het die eiland 'n bevolking van 863 gehad.
Geografie
Ouessant is die sewende grootste eiland van Frankryk met 'n oppervlakte van 15,58 vierkante kilometer, 'n lengte van agt kilometer en 'n breedte van vier kilometer. Rondom Ouessant is daar 'n aantal kleiner eilande, waaronder Keller-eiland in die noorde. Met sy ligging sowat twintig kilometer wes van die kus van die département Finistère vorm Ouessant die mees westelike punt van Frankryk, die uiterste westelike eindpunt van die Engelse Kanaal (en sy suidelike toegangspunt) asook die mees noordelike eindpunt van die Iroise-seegebied. Die vuurtoring Phare du Créac'h is die eerste lig wat seevaarders raaksien nadat hulle die Golf van Biskaje deurkruis het.
Soos die oorgrote meerderheid van Bretonse eilande bestaan Ouessant in geologiese opsig uit granietgesteente. Die steil, rotsagtige kus rys in die weste tot 'n maksimale hoogte van 61 meter - die hoogste punt op die eiland. Die eiland se vorm lyk op dié van 'n kreefpoot - die westelike gedeelte vertak in twee landtonge, Pern in die noorde en Porz Doun in die suide, wat die Lampaul-baai omsluit. In die ooste vorm Stiff-baai die enigste natuurlike toegangspunt na die eiland. Arland-hawe is die derde en kleinste van Ouessant se baaie en hawens.
Die seestraat van Fromveur skei Ouessant van die Molène-eilandgroep. 'n Ondersese breuk met 'n diepte van 60 meter veroorsaak hier 'n sterk seestroom wat 'n snelheid van agt tot tien knope per uur kan bereik, en Ouessant was vroeër 'n gevreesde eiland onder seemans. Vandag word skepe deur talle vuurtorings beskerm.
Stafford's Hill
Stafford's Hill is 'n berg aan die noordelike kant van die dorp Ficksburg in die Oos-Vrystaat, naby die grens tussen Suid-Afrika en Lesotho. Die berg lê ongeveer noord-wes tot suid-oos.
Stafford's Hill se hoogte bo gemiddelde seevlak is ongeveer 1 762 m, terwyl die omliggende landskap ongeveer 1 600m bo seevlak is. Die koördinate vir Stafford's Hill is. Die hoogste piek van Staffords Hill is dus ongeveer 162 m. As gevolg van die terrein se helling (rofweg na die suidooste na die Caledonrivier toe), is die hoogte bo die omliggende area laer aan die noordwestelike kant.
Geologie
Stafford's Hill bestaan uit gesteentes van die Stormberg-groep, met die kranse van die Clarens-sandsteenformasie, een of meer dolerietgange wat teen die een sy afloop, en 'n piedmond van verweerde materiaal. As gevolg van verwering kan groot blokke sandsteen teen die hange van die berg waargeneem word. Die gebied se nat klimaat lei tot chemiese verwering van die doleriete, en dus vertoon die dolerietgange 'n negatiewe verwering. Die dolerietgange wat chemies verweer, het kleierige gronde op gedeeltes van die voet van die berg tot gevolg, naby die Dolerietgange.
Leucandra sphaeracella
Leucandra sphaeracella is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2003 deur Wörheide & Hooper.
295
Die jaar 295 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 95ste jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Scare Force One
Scare Force One is 'n album van Lordi wat in 2014 vrygestel is.
Grysrugtinktinkie
Die Grysrugtinktinkie (Cisticola subruficapilla) is 'n amper-endemiese algemene standvoël in laaglandfynbos, Karoobossieveld en dorre, grasryke heuwelhange en verkies droër habitats as die Huiltinktinkie. Die afgesonderde bevolking in Noordwes-Namibië is minder algemeen en kan moontlik 'n afsonderlike spesie wees. Die voël is 12 cm groot en weeg 10 – 12 gram. In Engels staan die voël bekend as die Grey-backed Cisticola.
Prime Circle
Prime Circle is 'n Suid-Afrikaanse rock-musiekgroep van Witbank in Mpumalanga. Hulle word as een van die suksesvolste rock-groepe in Suid-Afrika beskryf.
Die groep is in Desember 2000 gestig. Hulle debuutalbum, Hello Crazy World, is in 2002 uitgereik. Hulle tweede album, Live This Life, volg in Oktober 2005. Hulle is bekend vir liedjies soos Hello, Same Goes For You, Let Me Go, Live This Life, Maybe Wrong, My Inspiration, As Long as I'm Here en Miracle.
Prime Circle het by meeste groot konserte in Suid-Afrika opgetree en het al vir die Live-musiekgroep van die VSA geopen tydens die Suid-Afrikaanse been van hulle Birds Of Pray-toer. Hulle het ook tydens Nelson Mandela se 46664-konsert opgetree. Vroeg in 2006 tree hulle saam met Metallica en ander groepe soos Collective Soul, Simple Plan en Seether op tydens die Coca-Cola Colab-geleenthede in Pretoria, Durban en Kaapstad.
Groeplede
Die groep bestaan uit:
Peter Debye
Peter Joseph William Debye (24 Maart 1884 in Maastricht – 2 November 1966 in Ithaca, New York) was 'n Nederlands-Amerikaanse fisikus en 'n fisiese chemikus, en 'n Nobelprys vir Chemiewenner (1936). Hy is een van die opstellers van die Debye-Hückel vergelyking wat te doen het met elektrolietoplossings.
Koningskwessie
Die term Koningskwessie (Nederlands: Koningskwestie, Frans: Question royale) verwys na die politieke gebeure rondom die terugkeer van die Belgiese koning Leopold III ná die Tweede Wêreldoorlog en dek die tydperk tussen 7 Mei 1945 en 17 Julie 1951. Toe die krisis in 1950 sy hoogtepunt bereik het, het in die nywerheidsgordel van Sambre-et-Meuse in Wallonië bloedige onluste uitgebreek. Tussen 20 en 26 Julie is 'n reeks aanslae gepleeg. In die volgstroom van die onluste is 'n algemene staking uitgeroep waartydens die land nog eens geweldpleging ondervind het.
Agtergrond
Ná die Duitse inval in België het koning Leopold III besluit om in die land te bly waar hy 'n twyfelagtige houding teenoor die besetters ingeneem het – hy is deur baie as kollaborateur afgestempel. Ná die bevryding van België het veral Franssprekendes en linkse partye hulle teen Leopold III se voortgesette koningskap uitgespreek, terwyl baie Vlaminge en aanhangers van die Rooms-Katolieke Kerk die koning steeds ondersteun het.
Ulsted
Die naam is waarskynlik afgelei van die mansnaam "Ulv" (Wolf) of "Ulf". Die dorpsnaam kan moontlik ook afkomstig wees uit die bewering dat Ulsted die laaste plek in Denemarke is waar wolwe verdryf is (verskeie ander plekke voer ook dieselfde aan). Die laaste wolf is in die 1700's verdryf. Daar is steeds op die heuwel naby die kerk 'n graf wat as wolfval gebruik is. Die wolf kan op al die dorp se bakens gesien word. In 1941 is daar 'n beeld van 'n wolf opgerig.
Ulsted se ligging in Noord-Jutland
Ulsted lê noord van die Limfjord in Vendsyssel se suidoostelike deel. Tot die munisipale hervorming in 1970 bly Ulsted met sy randgebied (Ulsted Parogie) 'n onafhanklike munisipaliteit, waarna die dorp deel geword het van Hals Munisipaliteit. Sedert 2007, Aalborg Munisipalteit. Voorheen was die kerklike lewe naas die parogiekerk gekenmerk deur 'n sterk leekmansgebaseerde arbeid verbind met die Indre Mission van die Sendinghuis en privaatwonings. Vandag is die sendinghuis verkoop.
Koningskwessie
Agtergrond
Ná Leopold III se teruggkeer het in die nywerheidsgordel van Wallonië swaar onluste uitgebreek. Meer as 700 000 werkers het aan 'n algemene staking deelgeneem. Vier mense het gesterf toe die Rykswag op 30 Julie in Grâce-Berleur op betogers gevuur het.
Ulsted
Bevolkings- en ekonomiese toestande
In 1899 kry Ulsted spoorverbinding deur die Sæbyspoorlyn met Nørresundby in die suidooste en met Sæby/Frederikshavn in die noorde. Dit het ontwikkeling aangespoor. Die nuwe stasie is 'n klein stukkie van die ou dorpie rondom die dam en daar was 'n nuwe gebou in die rigting van die stasie opgerig. Op die tydstip was Ulsted hoofsaaklik gekenmerk deur landbou. Aan die einde van die 19de en vroeë 20ste eeu bly 'n toenemende aantal mense in die landbou werksaam, insluitend deur verbouing op die voormalige heideland in die oostelike deel van die munisipaliteit en deur die totstandkoming van kleinboere.
In Ulsted was daar in die 1900's 'n groot aantal winkels en ambagsondernemings. Na 1950 kom landboumeganisering en later struktuurverandering, sodat baie klein plaaseiendomme begin saamsmelt het. Dit het gelei tot 'n groot afname in die aantal mense wat in diens van die landbou was. Terselfdertyd is daar baie winkels gesluit nadat die eienaars begin aftree het. So vandag bestaan die dorpsake uit 'n paar kruidenierswarewinkels en 'n paar groot spesialiteitswinkels. Hierdie veranderinge het daartoe gelei dat minder mense in die landbou en die bestuur van plaaslike ondernemings doenig was. Tergelykertyd met die ontvolking van die plase het meer inwoners verstedelik, sodat die gemeente sy bevolkingstal behou het. Die bevolking word vandag gekenmerk deur baie afgetredenes en baie wat buite Ulsted werk, nie alleen in Aalborg nie. Die baie veranderinge het daartoe gelei dat die spoorlyn in 1967 gesluit is, asook die melkery. Die gebou is gesloop. Vandag staan Ulsted Mølle nog, as teken van die ondernemings en ingenieurswese van vroeër. Maar die dorp bevat ook voorbeelde van moderne tegnologie. Op die randgebied van die dorp is Denemarke se tweede grootste sonkragaanleg opgerig, wat 'n groot bydrae tot dorpsverwarming lewer.
Koningskwessie
Agtergrond
Uiteindelik het Leopold III ten gunste van sy seun Baudouin (Boudewyn) afstand van die troon gedoen – 'n besluit wat in Vlaamse en Katolieke kringe as 'n belediging vir Vlaandere opgevat is. Die kloof tussen Vlaminge en Wale het vervolgens dieper en wyer geword.
Ulsted
Kuns in Ulsted
In die afgelope paar jaar is die wolfbeeld in die aanleg in Jyllens Dam deur 'n verskeidenheid kunswerke uit Ulsted se kontrei aangevul. Dit is geskenk deur die Sparekassen (Bank) en deur Marius Andersen. Van hierdie beelde sluit in:
Bekendes
Die voormalige minister Frank Jensen, die huidige sosiaaldemokratiese oorburgemeester in Kopenhagen, is in Ulsted gebore.
Isotope van röntgenium
Die chemiese element röntgenium (Rg), met ’n atoommassa van ongeveer 280 u, het geen stabiele isotope nie en word dus as ’n radioaktiewe element geklassifiseer. Die sewe isotope is onstabiel en het ’n relatief kort halfleeftyd (die meeste minder as ’n sekonde).
In die natuur kom geen röntgenium voor nie; alle isotope is sinteties in ’n laboratorium berei. Die eerste sintetiese isotoop was 272Rg, in 1994.
Die kortslewende isotoop van röntgenium is 272Rg, met ’n halfleeftyd van ongeveer 2 millisekondes. Die langslewende een is 281Rg, met ’n halfleeftyd van 26 sekondes.
NG gemeente Hennenman
duimnael|regs|160px|Ds. Jan Hendrik Crous, Hennenman se eerste leraar, van 1938 tot 1949.
duimnael|links|320px|Die NG kerk Hennenman, ontwerp deur [[Gerard Moerdijk|Moerdyk en Moerdyk. Ds. J.H.A. Crous het die hoeksteen gelê op 27 Januarie 1945.]]
duimnael|regs|160px|Ds. J.F. Mentz, van 1947 af die tweede leraar.
Die NG gemeente Hennenman is ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk met sy middelpunt op die dorp Hennenman. Dit het die onderskeiding dat dit die eerste gemeente in dié provinsie is waarby twee gemeentes gelyktydig ingelyf is, naamlik Hennenman-Oos en –Wes in 2012.
Agtergrond
Hennenman was eers bekend as Ventersburg-weg en sedert die stigting van die NG gemeente Ventersburg in 1890 was dit een van sy wyke. Omdat dikwels verwarring ontstaan het deur die name Ventersburg, Ventersdorp, Venterstad, Venterskroon en Ventersburgweg-stasie, is besluit om die stasie Hennenman te noem as 'n huldeblyk aan P.F. Hennenman van die plaas Swartpan. Die feit dat Hennenman aan die hoofspoorweg na Johannesburg en in die middel van 'n produktiewe mieliestreek geleë is, het hom vinnig laat ontwikkel.
Heinrich Wilhelm Olbers
Beknopte biografie
Olbers is op 11 Oktober 1758 in Bremen gebore. Hy studeer tussen 1777 en 1780 medisyne aan die universiteit van Göttingen. Na 'n jaar se hospitaalopleiding in Wene vestig hy homself as 'n arts in Bremen. Sy passie lê egter by die sterrekunde en hy bou vir homself 'n privaat sterrewag. Nadat hy in 1820 om gesondheidsredes sy praktyk moes opgee, kon hy homself volledig op die sterrekunde toespits.
NG gemeente Hennenman
Intensiewer bearbeiding
As gevolg van die ryk kalkafsettings in die omgewing is in 1936 'n tweede sementfabriek opgerig, naamlik die Anglo Alpha-sementfabriek. Met die toename van die bevolking in en om Hennenmanstasie, het die intensiewe bearbeiding van die wyk noodsaaklik geword. Vanaf 1926 het hier 'n Sondagskool met ongeveer 50 kinders onder leiding van Wessel de Beer bestaan. Vanaf 1927 is twee buitedienste per kwartaal hier gehou. Eers is die dienste in die ou houtskoolgebou gehou, maar dit was spoedig te klein, met die gevolg dat die inwoners van die wyk Hennenman in 1928 besluit het om ‘n eie saal op te rig. P.F. Hennenman het 'n stuk grond vir die doel geskenk en 'n boukommissie is gekies.
Heinrich Wilhelm Olbers
Beknopte biografie
In 1797 word Olbers bekend, nadat 'n metode wat hy ontwikkel het om die baan van 'n komeet met net drie waarnemings vas te stel, gepubliseer word. Die metode is sonder sy medewete gepubliseer, maar het tydens die hele 19de eeu in gebruik gebly.
Op 1 Januarie 1802, presies een jaar na die ontdekking daarvan deur Giuseppe Piazzi, neem hy die planetoïde Ceres waar. Later daai jaar ontdek hy die tweede planetoïde, Pallas. Nadat Juno ontdek is, stel hy vas dat al drie in dieselfde gebied in die hemel bymekaarkom, wat hom help met die ontdekking van Vesta in 1807. Hiernaas het Olbers ook ses komete ontdek.
In 1820 beskryf hy die Paradoks van Olbers, 'n logiese redenering wat aantoon dat die heelal nie oneindig groot is nie. Volgens die paradoks weerspreek die donkerte van die naghemel die aanname dat die heelal oneindig en staties is.
Hy is op 2 Maart 1840 op 81-jarige ouderdom in Bremen oorlede. Hy was twee keer getroud en is deur een seun oorleef.
Antlia-sterrestelselswerm
Die Antlia-sterrestelselswerm (of Abell S0636) is ’n sterrestelselswerm in die Hydra-Centaurus-superswerm. Dit is die derde naaste swerm aan ons Lokale Groep naas die Virgo- en die Fornax-swerm.
Die swerm is sowat 132,7 miljoen ligjare (40,7 miljoen parsek) van ons af en kan van die Aarde af gesien word in die sterrebeeld Lugpomp. Dit het nie een dominante sterrestelsel nie, maar word oorheers deur twee massiewe elliptiese stelsels, NGC 3268 en NGC 3258. Daar is altesaam sowat 254 stelsels. Die swerm is baie dig in vergelyking met ander stelsels soos Virgo en Fornax. Dit bevat vroeë-tipe-stelsels en ’n groot aantal elliptiese dwergsterrestelsels. Daar is twee subgroepe, die Noordelike Subgroep om NGC 3268 en die Suidelike Subgroep om NGC 3258.
’n Paar van die stelsels in die Antlia-swerm is NGC 3267, NGC 3568, NGC 3258, NGC 3269, NGC 3271, NGC 3258A, NGC 3258B, NGC 3260, NGC 3267, NGC 3268, NGC 3273.
NG gemeente Hennenman
Intensiewer bearbeiding
Verskillende persone het mooi bedrae in die boufonds gestort. Op 'n gemeentevergadering te Ventersburg op 30 Junie 1928 is besluit om 'n saal vir £1 250 te bou. Plaaslik is toe reeds meer as £1 000 byeengebring. Gedurende die depressiejare en die groot droogte van 1933 het die Ventersburg-kerkraad dit moeilik gevind om voorsiening te maak vir die meer intensiewe bearbeiding van die wyk Hennenman.
Gemeentestigting
Hennenman het gevoel dat die tyd vir afstigting aangebreek het. Ná 'n derde poging in 1938, is die afstigting van 'n nuwe gemeente te Hennenman toegestaan. Op 20 Junie 1938 is die grenslyne finaal deur die Ringskommissie vasgestel. Die eerste koster en kassier was G.H. Pienaar, onderwyser aan die plaaslike skool. Op 15 Augustus 1938 is die eerste leraar, ds. J.H.A. Crous, beroep en op 28 Oktober is hy bevestig. Die pastorie is gekoop vir £1 500. Sedert 1939 is daar kragtig geywer vir die stigting van 'n dorp en op 5 Augustus.1941 is die stigting van 'n dorpsbestuur vir die gebied Hennenman-Havengaville goedgekeur. Die naam van die dorp sou Hennenman wees.
Kerkbou
Die kerksaal was spoedig te klein en die gedagte aan kerkbou het vinnig begin posvat. Ds. Crous neem 'n beroep aan na Luckhoff, waarop ds. J.F. Mentz van die Paarl die beroep na Hennenman aanneem. Op 13 Desember 1947 is die nuwe kerkgebou ingewy deur ds. Crous en dieselfde aand word ds. Mentz bevestig. Die sieletal van die gemeente staan toe op 1 800 en die lidmate op 1 100.
Met die ontdekking van goud in hierdie omgewing het dinge te Hennenman ook teen 'n versnelde tempo ontwikkel. Op 9 Junie 1951 is Virginia afgestig as 'n selfstandige gemeente, met 'n bruidskat van £6 000.
Vadum
Vadum is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek van die Aalborg-munisipaliteit. Daar bly 2274 inwoners (2011). Dit is geleë een kilometer noord van die Aalborg-lughawe.
Betsie Verwoerd
Elizabeth (Betsie) Verwoerd (gebore Schoombee, Middelburg, Kaapkolonie, 17 Mei 1901 – Orania, Noord-Kaap, Suid-Afrika, 29 Februarie 2000) was die vrou van Suid-Afrika se sesde eerste minister, dr. Hendrik Verwoerd. Volgens Annatjie Boshoff het sy haar lewe toegewy aan haar gesin. "Sy het haar man liefdevol en getrou bygestaan en was ‘n merkwaardige voorbeeld van kalmte te midde van die grootste droefheid. Sy het oorwin, weer opgestaan om voort te bou en te inspireer."
Betsie Verwoerd, wat oorlede is in die ouderdom van 98, het drie ander premiersvroue (daar was altesaam agt tussen 1910 en 1983) uit die ou Suid-Afrikaanse bedeling oorleef en was een van vier wat tussen 1997 en September 2000 oorlede is. Maria Malan is op 19 Oktober 1973 oorlede, Susan Strijdom op 20 Februarie 1999 en Elize Botha op 6 Junie 1997. Verwoerd het net sewe maande voor haar man se opvolger, John Vorster, se weduwee, Tini Vorster (oorlede 14 September 2000), gesterf. Annie Botha is reeds op 21 Mei 1937 oorlede, Wilhelmina Hertzog op 4 April 1942 en Issie Smuts op 25 Februarie 1954.
Herkoms
regs|300px|duimnael|Die jong Stellenbosse dosent Hendrik Verwoerd en sy vrou, Betsie, in 1928.
Die stamvader van Elizabeth Schoombee se familie was Andreas Godlieb Schoombee (of Schoonbee), wat in 1741 in Konningsdal, Denemarke, gebore is. Hy moes as jong man uit sy vaderland vlug omdat hy met sy broer rusie gekry en hom uit die boonste verdieping van die familie se verdiepinghuis gegooi het. Hy het gemeen sy broer is dood, wat nie die geval was nie. Hy het die plaas Schoombeesklip, distrik Middelburg, Kaap, in 1780 aangelê. Die plaas het dié naam gekry omdat Schoombee die volgende woorde (in geradbraakte Nederlands omdat sy moedertaal Deens was) op ’n klip uitgekrap het: "Anno 1780 Aprel IK ben die die plaas heeft aangeleyt A.G.S.B. uit Denemark sprenghane als sant." Dié plaas was teen die dorp Middelburg se eeufees in 1952 nog in besit van Ben Schoombie (of Schoombee), ’n direkte nasaat van die aanlêer van die plaas. Andreas Schoombee is op 15 Maart 1829 op Graaff-Reinet oorlede. Hy en sy vrou, Johanna Sophia Viljoen, het ses kinders gehad. Die oudste, Guillaume Andries (1787–1836), se seun Izak Daniel Johannes (1892–1893) was Betsie Verwoerd se oupa. Haar vader, Wynand Johannes Schoombee (1868–1953), was die tweede jongste van Izak Daniel se 11 kinders. Haar moeder was Anna Francina Susanna Naudé (1868–1949). Betsie het twee ouer susters gehad: Anna Susanna (getroude van Hay) en Irene (getroude van Page).
Nadat Betsie Schoombee haar skoolonderrig op haar tuisdorp ontvang het, het sy na die Universiteit van Stellenbosch gegaan vir die begin van 'n skitterende akademiese loopbaan: B.A. met lof, Onderwysdiploma met lof, B.Ed. met lof en M.A. in Afrikaans-Nederlands. Dit was hier dat sy Hendrik Verwoerd leer ken het, wat in 1922 en/of '23 saam met haar in die studenteraad gedien het. Ná haar troue en verblyf saam met haar man in Hamburg, vergesel sy hom op ‘n toer deur Europa en 'n besoek aan die VSA, waar hy navorsing gedoen het.
Haar man se lewe tot hul troue
links|220px|duimnael|Betsie Verwoerd het dikwels hier in haar man se studeerkamer baie van sy leeswerk verrig.
duimnael|regs|300px|Dr. [[D.F. Malan|D.F. en mev. Maria Malan (eerste minister van 1948 tot 1954) ontvang besoek op Stellenbosch van dr. Hendrik en mev. Betsie Verwoerd kort nadat Verwoerd aangewys is as eerste minister van die Unie van Suid-Afrika, 1958.]]
Hendrik Frensch Verwoerd en sy gesin het in 1903 uit Nederland na Suid-Afrika geëmigreer. Sy vader, Wilhelmus Johannes Verwoerd, se simpatie met die Afrikaner en veral met die Boere se heldestryd in die Tweede Vryheidsoorlog (1899–1902) was waarskynlik die sterkste beweegrede daarvoor. Hulle het hulle op Wynberg gevestig waar Verwoerd se vader die boubedryf beoefen het. In sy vrye tyd het hy sendingwerk gedoen en selfs 'n teologiese kursus aan die Sendinginstituut op Wellington gevolg. Verwoerd het sy eerste skoolonderrig aan die Lutherse skool in Wynberg ontvang en later aan die Engelsmedium Hoër Seunskool Wynberg. In 1913 het die gesin na Bulawayo in Rhodesië verhuis waar sy vader die betrekking van hulp- evangeliese dienaar van die uitgestrekte plaaslike NG gemeente beklee het.
Die jong Hendrik het leerling geword aan die Milton High School, waar hy spoedig as een van die skranderste leerlinge ontluik het. Hy het die Beit-studiebeurs verower en sy naam is op die ererol van die skool geplaas. Daarbenewens het hy ywerig krieket, rugby en tennis gespeel. Die Beit-beurs moes Verwoerd van die hand wys aangesien die gesin in 1917 andermaal verhuis het, hierdie keer na Brandfort in die Oranje-Vrystaat, waar sy vader kolporteur van die NG Kerk van die Vrystaat geword en later tot die boekhandel toegetree het. Weens die griepepidemie kon Verwoerd eers in Februarie 1919, pleks van in Desember die vorige jaar, die matrikulasie-eksamen aflê. Hy het die eerste plek in die Vrystaat en die vyfde in Suid-Afrika behaal. Direk hierna het hy hom as student aan die Universiteit van Stellenbosch ingeskryf met die doel om predikant te word, maar later van rigting verander en sielkunde en filosofie bestudeer. Hy het die grade M.A. en D.Phil. albei met lof behaal, laasgenoemde in 1924 met 'n proefskrif oor "Die afstomping van gemoedsaandoeninge", en is intussen as tydelike hulp in die departement sielkunde aangestel en in 1924 as lektor. Verwoerd het 'n leidende rol in die studentelewe gespeel en veral bekendheid as debatteerder in die debatsvereniging verwerf. Hy is in 1923 as voorsitter van die studenteraad gekies.
Nadat Verwoerd die doktorsgraad behaal het, is hy oorsee vir verdere studie. Hy is 'n Abe Bailey-beurs vir studie aan die Oxford-universiteit aangebied, maar hy het dit van die hand gewys omdat hy voorkeur gegee het aan die sielkundeopleiding van die Europese vasteland. Met behulp van 'n kleiner studiebeurs het hy in 1925 vertrek om aan die Universiteite van Leipzig, Hamburg en Berlyn te studeer. Daarna het hy besoek aan Groot-Brittanje en die VSA gebring. In Hamburg het Betsie Schoombee haar by hom aangesluit en is hulle op 7 Januarie 1927 getroud. By die egpaar se terugkeer op Stellenbosch in 1928 is Verwoerd op 26-jarige leeftyd as hoogleraar in toegepaste sielkunde en psigotegniek aangestel en in 1932 het hy hoogleraar geword in die nuutgestigte departement van sosiologie en maatskaplike werk.
Hul huwelikslewe
duimnael|regs|220px|Betsie Verwoerd slaan die eerste sent nadat Suid-Afrika oorgeskakel het na die desimale stelsel.
duimnael|links|300px|In Januarie 1964 het [[Rhodesië se eerste minister, Ian Smith Suid-Afrika vir die eerste keer besoek. Hier is hy en vrou (naasregs) en dr. en mev. Verwoerd.]]