cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Port Elizabeth-konsentrasiekamp
Lewe in die Kamp
Omstandighede was oorhoofs beter in hierdie kamp as in ander, wat een van die redes is waarom hierdie kamp en die nabygeleë Uitenhage-konsentrasiekamp, betreklik onbekend is. Emily Hobhouse, wat voor haar vertrek uit Engeland as sekretaresse vir die South African Conciliation Committee net van die Port Elizabethse kamp bewus was en nie die ander kampe ook nie, vertel in haar boek Die Smarte van die Oorlog dat die heer Rowntree, wat die kamp besoek het om aan die mense in Engeland te skryf en te vertel hoe goed die mense in die kampe behandel word, en sy vrou die aankoms van 'n groep Vrystaters dopgehou het: “Meestal moeders en kinders, baie met babatjies in die arms, baie kinders wat langsaan strompel en rok of hand vashou; die meeste van hulle afgemat, droewig, ernstig, met 'n uitdrukking van noodlydenheid in gesig en kleding tegelyk.” Hy vertel ook verder dat “Elkeen, selfs die kindertjies, iets in die hand gehad het, waarskynlik die kostelike of mees noodsaaklike, 'n waterfles, 'n ketel of 'n klein bondeltjie klere, hier en daar 'n sak met 'n bietjie eetware; een eensame vrou het 'n kat geliefkoos”.
Die Kamp het ook sy ontsnappers gehad. Hendrina Rabie-Van der Merwe was eers 'n suster in die Boereleër se Rooi Kruis, en nadat sy gevang is, is sy na Port Elizabeth se konsentrasiekamp gestuur. Sy vertel in haar boek, Onthou!, hoe sy en 'n goeie vriendin, Hannie Marais, uit die kamp weggeloop het terwyl Hendrina soos 'n dogtertjie aangetrek was. Sy was korter as haar maat, dus was dit heel moontlik. Anderkant die hek was 'n plaat bome en hier het hulle haar rok se soom met sowat 12 duim ingerys sodat dit tot net onder haar knieë reik. Daarby dra sy 'n gekleurde bloes en 'n strooi matrooshoed. Ook word haar hare losgemaak. Sy het voorgegee dat sy 'n Engelse dametjie, Helen Taylor, was wat strooimeisie moes gaan wees en 'n permit na Humansdorp nodig gehad het. Die plan het gewerk, hoewel sy later weer gevang is. Sy het verskeie kere ontsnap, en is later eerder in tronke aangehou as in kampe.
Sarah Raal beskryf die toneel in die Kamp toe nuus van die oorgawe aangekondig is in haar boek, Met Die Boere In Die Veld. Kampkommandant Richards, het kennis gegee dat almal om nege-uur voor sy kantoor moet wees. “Toe ons daar kom, staan hy op 'n kar, waarvoor twee muile ingespan is. Hy staan regop op die bankie van die kar, met 'n siprestak in sy hand. Toe nege-uur klaar geslaan het, sê hy net die woorde: “Dit is vrede, dit is vrede, die Boere het hulle land verloor.” Toe spring hy van die bankie af en gaan sit, trek die muile op en jaag weg. 'n Hele paar minute lank was daar 'n doodse stilte en toe het die vroue begin huil. Party het uitgeroep dat die kommandant lieg, ander het hul Bybels opgeskeur en die joiners het hul hoede in die lug gegooi en hoera geskree. Sarah het na haar tent toe gagaan om in haar kussing te huil.
A. Coetzee het ook later haar herinneringe aan die kamp in Diaries Of The Concentration Camp At Port Elizabeth die lig laat sien.
Die Konsentrasiekampgedenkteken
Vroeëre pogings wat aangewend is om 'n baken op die terrein staande te maak, is deur die negatiewe houding van sommige stadsraadslede verongeluk. Die Somerstrandse tak van die Dames Aktueel, bygestaan deur die Moederrapportryerskorps van die stad, wat hoofsaaklik ook die geld bygedra het, het nietemin die gedenkteken opgerig en dit is op 29 Oktober 1983 deur professor Marius Swart laat onthul om hierdie tydperk van swaarkry deur Afrikaners in die Stad te gedenk. Dit het sowat R4 500 gekos. Maritz en Maritz was die argitekte en die bou-aannemers Strydom, Basson en Tait.
Mans, vroue en kinders het in gure weer op 11 Augustus 2001 'n ossewa deur gure weer vanaf die Kampterrein na die Nederduitsch Hervormde Kerk in Newtonpark getrek ter herdenking van die slagoffers van die konsentrasiekamp nie net in die stad nie maar oor die Republiek heen, en is gevolg deur 'n Volkspelevertoning. Die wa, die Hendrina Rabie-Van der Merwe, het 'n kis bevat met 'n groeteboodskapboek vir die herdenkingsgeleentheid in Bloemfontein.
Die Begraafplaasgedenkteken
Veertien mense het tydens die Tweede Vryheidsoorlog tussen November 1900 en April 1902 in die konsentrasiekamp gesterf. Met die uitsondering van twee betaalde graffies, onder andere dié van 'n broerskind van genl. Hertzog, is die grafte almal in die sogenaamde armlastige deel van die Noordeinde-begraafplaas, waar arm mense kosteloos begrawe is. Dit was 'n erg verwaarloosde hoekie van die begraafplaas; die graffies het nie eens grafstene gehad nie en was moeilik om van mekaar te onderskei.
Nadat vertoë gerig is, het die Stadsraad ingewillig om 'n stukkie grond van 6x2m af te staan, waar die meeste graffies moes wees, sodat daar 'n gedenkteken opgerig kon word. Die Afrikaanse Skakelkomitee het die leiding in dié verband geneem en op 10 Oktober 1959 is daar 'n gedenksuil en -steen op hierdie terrein onthul. Die het die hoogtepunt van die Krugerdagvieringe in Port Elizabeth uitgemaak.
Die latere minister dr. Albert Hertzog, wie as kindjie in 1901 in die kamp gebly het, se kleinneef, wie ook Albert Hertzog heet, het die gedenkplaat onthul. Benewens koorsang en 'n wydingsrede was daar 'n kransleggingsplegtigheid en 'n vlaghysingseremonie.
Die name van die kampslagoffers het op 'n granietgedenksteen verskyn, terwyl die gedenknaald op plaveisel van ruwe rivierklippe aangebring is. Daarmee het die Afrikaanse gemeenskap van Port Elizabeth 'n ereskuld vereffen.
Struktureel was hierdie gedenkteken egter meer van 'n tydelike aard. Mettertyd het behoefte al sterker posgevat om dit te vervang met 'n nuwe, permanente een.
Op 10 Oktober 1970, as deel van die Krugerdagviering, is die nuwe betongedenkteken wat teen 'n koste van R1 300 opgerig is, toe onthul. Die Afrikaanse Skakelkomitee het dit in samerwerking met die eertydse Nasionale Raad vir Oorlogsgrafte laat oprig. Die name, ouderdomme en sterfdatums van die kampslagoffers verskyn op 'n groot marmergedenksteen terwyl die woorde “Ons vir jou Suid-Afrika” prominent op die gedenkteken aangebring is.
Hierdie baken is simbolies van die offers wat vir die vryheid van 'n volk gebring is.
Die Raad vir Oorlogsgrafte is mettertyd by die Nasionale Monumentekommissie en in 1999 in die Suid-Afrikaanse Erfenishulpbronneagentskap se Grafte-eenheid ingelyf. Die gedenkteken blyk minimale skade deur vandale te loop, en behalwe die bronsplaat van die Oorlogsgrafte wat afgesteel is, is die enigste oogseer gebreekte drankbottels waar haweloses tussen die hoë betonmure skuiling teen die welbekende Port Elizabethse wind en weer beskutting soek. Die monument verkeer dus in 'n betreklike goeie toestand inaggenome dat dit in 'n openbare, munisipale begraafplaas staan.
Gege, Eswatini
Gege is 'n dorp in die Shiselweni-distrik in die suide van Eswatini.
Tiglat-Pileser I
Tiglat-Pileser I (uit Hebreeus: תִּגְלַת פִּלְאֶסֶר; Akkadies: 𒆪𒋾𒀀𒂍𒊹𒊏 Tukultī-apil-Ešarra, "my vertroue is in die seun van Ešarra") was ’n koning van Assirië tydens die Middel-Assiriese tydperk (1114-1076 v.C.). Volgens die Assirioloog Georges Roux was hy "een van die twee of drie groot Assiriese monarge sedert die dae van Shamshi-Adad I".
Gege, Eswatini
Dit is naby die Bothashoop-grenskruising na Piet Retief in Suid-Afrika. Dit is op die MR13-pad.
Tiglat-Pileser I
Hy was bekend vir sy uiteenlopende militêre veldtogte, sy entoesiasme vir bouprojekte en sy belangstelling in wigskrif-tabletversamelings. Onder sy bewind het Assirië een van die groot magte van die Antieke Nabye Ooste geword, ’n posisie wat die koninkryk vir die volgende sowat 500 jaar behou het. Hy het Assiriese beheer tot in Anatolië en Sirië en tot aan die oewers van die Middellandse See uitgebrei. Uit inskripsies wat bewaar gebly het, lyk dit of hy versigtig ’n vrees by beide sy onderdane en sy vyande ingeboesem het.
Melissa Roxburgh
Melissa Roxburgh (gebore 10 Desember 1992) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Diary of a Wimpy Kid: Dog Days (2012) en Star Trek: Beyond (2016), en in die televisiereekse Supernatural (2005) en Arrow (2012).
Lamont Bentley
Lamont Bentley (25 Oktober 1973 – 19 Januarie 2005) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Tales from the Hood (1995) en The Wash (2001), en in die televisiereekse NYPD Blue (1993) en Moesha (1996).
George Costigan
George Costigan (gebore 8 Augustus 1947) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Calendar Girls (2003) en Hereafter (2010), en in die televisiereeks Happy Valley (2014).
Trachyandra patens
Trachyandra patens is 'n meerjarige plant wat tot die genus Trachyandra behoort. Die plant is endemies aan die Noord- en Wes-Kaap.
Berzelia alopecuroides
Berzelia alopecuroides is 'n struik wat tot die Asteraceae familie hoort. Die spesie is endemies in die Wes-Kaap en is deel van die fynbos.
Paradesmanthus macphersoni
Paradesmanthus macphersoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Paradesmanthus en tot die familie Desmanthidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1988 deur Uriz.
Prinses Teresa Cristina
Prinses Teresa Cristina (23 Augustus 1902 – 24 Januarie 1990), was 'n Duits-Brasiliaanse prinses van die Huis van Sakse-Koburg en Gotha, dogter van prins Augusto Leopoldo, en kleindogter van prinses Leopoldina.
Sy is gebore as Prinses Theresia Christiane Maria Josepha Ignatia Benizia Michaela Gabriele Raphaele Gonzaga van Sakse-Koburg en Gotha in die Thüringen in Oostenryk-Hongarye, die sesde kind van Prins August Leopold van Sakse-Coburg en Gotha en Aartshertogin Karoline Marie van Oostenryk. Haar pa was die seun van prinses Leopoldina van Brasilië, dogter van keiser Pedro II van Brasilië en Teresa Cristina van die Twee Sicilië, haar naamgenoot.
Huwelik en familie
Teresa Cristina is op 6 Oktober 1930 in Salzburg getroud met Lamoral, Baron Taxis di Bordogna e Valnigra. Hulle nageslag het die van Tasso de Saxe-Coburgo e Bragança aangeneem. Hulle het vier kinders gehad:
Sy is op 24 Januarie 1990 in Villach, Oostenryk, in die ouderdom van 87 oorlede.
ß
Die ß is 'n medeklinkerletter waarmee die stemlose s-klank (stemlose alveolare frikatief, in die internasionale fonetiese alfabet: [s]) weergegee word. Tans word die ß uitsluitlik in die Duitse skryftaal gebruik, met uitsondering van Switserland en Liechtenstein waar dit gereeld deur ss vervang word (behalwe in publikasies wat op die hele Duitse taalgebied gemik is). Die Duitssprekende minderhede in België, Denemarke (Noord-Sleeswyk) en Italië (Suid-Tirool) gebruik die „ß“ in hul skryftaal volgens die spelreëls van Duitsland, Oostenryk en Luxemburg. Dieselfde geld vir Duitssprekende Namibiërs.
Met die Duitse spellingshervorming van 1996 is die voorheen onreëlmatige spelling van ß en ss by die uitspraak aangepas. Tans kan die ß slegs op 'n lang klinker of 'n diftong volg (soos byvoorbeeld in Fuß, Spaß, weiß). Kort klinkers vereis nou die ss-spelling (muss, Fass, Russland - voor 1996: muß, Faß, Rußland).
Wilhelm Diegelmann
Wilhelm Diegelmann (1861 – 1 Maart 1934) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Anna Boleyn (1920), The Wildcat (1921), The Blue Angel (1930), en Der Schimmelreiter (1934).
ß
Alhoewel die ß tans in ander tale, insluitende Afrikaans en Engels, nie meer gebruik word nie, het dit as ſs-ligatuur nog tot in die 18de eeu deel uitgemaak van 'n aantal alfabette, waaronder Sweeds. In baie middeleeuse, maar ook in moderne dokumente kom 'n teken, wat baie op die letter ß lyk, as afkorting vir sch voor, byvoorbeeld vir die geldeenheid Schilling.
Palo Alto
Palo Alto [ˌpæloʊ ˈæltoʊ] is 'n nedersetting in die noordwestelike hoek van die administratiewe distrik Santa Clara County in die Amerikaanse deelstaat Kalifornië. Palo Alto, wat in die San Francisco-baaigebied geleë is, word bestuur as 'n sogenaamde charter city ('n nedersetting wat sy munisipale regering volgens sy eie statuut - en dus nie Kalifornië se algemene wet nie - gereël het. Sy naam is afgelei van die Spaanse term vir "hoë boom". Die nedersetting is in 1885 danksy die inisiatief van die nyweraar Leland Stanford Sr. (1824–1893) en sy vrou Jane saam met die Stanford-universiteit gestig. Die universiteit is genoem na en gewy aan hul enigste seun Leland Stanford Jr. wat een jaar tevore tydens 'n reis deur Europa in Italië op die ouderdom van 15 jaar aan ingewandskoors oorlede is. Naas die universiteit se hoofgebou is ook groot dele van sy kampus binne die stadsgrense geleë.
ß
Tot op 29 Junie 2017 was die ß die enigste letter in die Duitse alfabet sonder 'n amptelike hoofletter.
Palo Alto
Palo Alto was byna 'n eeu lank 'n rustige universiteitstad totdat die Stanford-universiteit en die sogenaamde Silicon Valley in sy omgewing in die 1970's en 1980's die spilpunt van ongekende groei en baanbrekende vernuwing in die inligtingstegnologiebedryf geword het. Die universiteit se nuwe rol as die Verenigde State se leidende navorsingsentrum het ingenieurs en ander tegnoloë van dwarsoor die wêreld na Palo Alto gelok.
Al lyk sy stadshorison steeds soos dié van 'n middelgroot rustige stad, huisves Palo Alto tans die hoofkantore van verskeie ondernemings uit die hoëtegnologiebedryf, waaronder Hewlett-Packard (HP Inc.), Hewlett-Packard Enterprise, Space Systems/Loral, VMware, Tesla, Ford Research and Innovation Center, PARC, IDEO, Skype, Palantir Technologies, Houzz en Lockheed Martin Advanced Technology Center. Ander bekende ondernemings soos Apple, Google, Facebook, Logitech, Intuit, Pinterest en PayPal is oorspronklik hier gevestig en het hul hoofkwartiere in die beginfase eweneens in Palo Alto gehad.
'n Ander belangrike werkgewer is die universiteit se mediese sentrum (Stanford University Medical Center), bestaande uit Stanford Health Care en Stanford Children's Health. Dit word as een van die beste hospitale in die Verenigde State beskou.
Trachyandra peculiaris
Trachyandra peculiaris is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Trachyandra behoort. Die plant is endemies aan Namibië.
Maxim Roy
Maxim Roy (gebore 7 Maart 1972) is 'n Kanadese aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Allure (2017) en in die televisiereekse 19-2 (2014) en Shadowhunters: The Mortal Instruments (2016).
Alan Cox
Alan Cox (gebore 6 Augustus 1970) is 'n Engelse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Young Sherlock Holmes (1985), Mrs Dalloway (1997), The Auteur Theory (1999), en The Dictator (2012).
Taylor Russell
Taylor Russell (gebore 18 Julie 1994) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Lost in Space (2018).
Wes Bentley
Wes Bentley (gebore 4 September 1978) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente American Beauty (1999), P2 (2007), The Hunger Games (2012), en Interstellar (2014).
Kerk op Bloed
thumb|306px|Jekaterinburg se Kerk op Bloed is gebou op die plek waar die laaste tsaar en sy gesin tereggestel is.
Die Kerk op Bloed in Jekaterinburg (Russies: Храм-на-Крови́ во и́мя Всех святы́х, в земле́ Росси́йской просия́вших, Chram-na-Krowi wo imja Fsjech swjatich, w zemle Rossijiskoi prosijafsjich, "Kerk op Bloed ter ere van alle heiliges wat die land Rusland verlig") is 'n Russies-Ortodokse kerkgebou. Dit staan op die terrein van die Ipatijef-huis in Jekaterinburg, waar Nikolaas II, die laaste keiser van Rusland, en sy gesin saam met lede van hulle huishouding tydens die Russiese Burgeroorlog deur Bolsjewiste doodgeskiet is en gedenk die heiligverklaring van die Romanofs.
Ipatijef-huis
Die Ipatijef-huis, wat in die 1880's gebou is, was 'n ruim en moderne woning wat deur Nikolai Ipatijef besit is. Die Oeralse Sowjet het hom twee dae kennis gegee om die huis te ontruim. Toe dit leeg was, het hulle 'n hoë, dubbele houtheining om die huis gebou om die Romanofs aan te hou en te vrywaar teen nuuskierige oë. Nikolaas II, sy vrou, Aleksandra Fjodorowna, en hulle dogter Maria het eerste in Jekaterinburg aangekom. Later het Olga, Tatjana, Anastasia en Aleksei by hulle aangesluit. Die Romanofs sou vir die laaste 78 dae van hulle lewe hier aangehou word. In 1974 is die huis as 'n "nasionale monument" aangewys, maar drie jaar later, op 22 September 1977, is dit gesloop.
Gulf Air
Geskiedenis
In 1976 het die eerste Lockheed L-1011 TriStars en Boeing 737's by die vloot aangesluit; in daardie jaar het die maatskappy 4 000 werknemers in diens gehad. In 1981 het dit 'n lid van die IATA geword. Weens die vinnige groei van die vloot en bestemmings is meer as 7,5 miljoen passasiers vir die eerste keer in 2004 vervoer. Aboe Dhabi het in September 2005 as aandeelhouer onttrek en Oman het in Mei 2007 gevolg. Gulf Air word nou 100% deur Bahrain besit deur die Bahrain Mumtalakat Holding Company.
Huidige vloot
Teen Augustus 2023 bestaan Gulf Air se vloot uit die volgende vliegtuie:
Kerk op Bloed
Romanof-moorde
Met die nadering van die stad deur die Tsjeggo-Slowaakse Legioen (wat aan die kant van die Wit Leër teen die Bolsjewiste geveg het), is gevrees hulle sou die keiserlike gesin probeer bevry. Plaaslike leiers, ná beraadslaging met Moskou, het besluit om die Romanofs te vermoor. In die vroeë oggend van 16-17 Julie is die gesin na die kelder van die Ipatijef-huis geneem en doodgeskiet en met bajonette doodgesteek. Die Tsjeggo-Slowaakse Legioen het die stad minder as 'n week later bereik.
Berzelia arachnoidea
Berzelia arachnoidea is 'n struik wat tot die Asteraceae familie hoort. Die spesie is endemies in die Wes-Kaap en is deel van die fynbos.
Kerk op Bloed
Die kerk
Op 20 September 1990 het die Swerdlofsk-sowjet die terrein aan die Russies-Ortodokse Kerk oorhandig vir die bou van 'n gedenkkapel. Nadat die oudtsaar en sy gesin tot heiliges verklaar is, het die Kerk begin met die beplanning van 'n kerk. Bouwerk het in 2000 begin.
Die kompleks sluit twee kerke in, asook 'n kloktoring, anneks en 'n museum wat aan die Romanofs gewy is; die altaar van die hoofkerk is reg bo die plek van die teregstelling. Die kompleks dek altesaam 2 760 m2.
Parahigginsia
Parahigginsia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Trachyandra pyrenicarpa
Trachyandra pyrenicarpa is 'n meerjarige plant wat tot die genus Trachyandra behoort. Die plant is endemies aan Angola en kom in die provinsie Huíla voor.
August Diehl
August Diehl (gebore 4 Januarie 1976) is 'n Duitse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente 23 (1998), Love in Thoughts (2004), Inglourious Basterds (2009), en Salt (2010).
Richard Coyle
Richard Coyle (gebore 27 Februarie 1972) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente A Good Year (2006), Prince of Persia: The Sands of Time (2010), en Grabbers (2012), en in die televisiereeks Coupling (2000).
Aleksander Kudrjašovs
Aleksander (Letties: Aleksandrs Kudryašovs, 1939-10-03), is die primaat van die Letties-Ortodokse Kerk en die Metropoliet van Riga en die hele Letland.
Persoonlike lewe
Aleksandrs is op 3 Oktober 1939 in Rudzāti gebore. Hy het in 1964 aan die Universiteit van Daugavpils gegradueer. Hy was 'n onderwyser op die dorp Kalupe en 'n Russiesonderwyser by die Riga Engelse Gimnasium.
In 2002 ontvang hy die Orde van die Drie Sterre tweede klas in 2010 ontvang hy die Kruis van Erkenning eerste klas, en hy is bekroon met die Orde van die Heilige Martelaar van Riga aartsbiskop Johannes eerste klas.
Berzelia commutata
Berzelia commutata is 'n struik wat tot die Asteraceae familie hoort. Die spesie is endemies in die Wes-Kaap en is deel van die fynbos.
Gestreepte seekastaiing
Die Gestreepte seekastaiing (Echinothrix calamaris) is 'n seekastaiing wat in die westelike Stille Oseaan asook die Indiese Oseaan voorkom, meer spesifiek, die Rooisee en die kus van Oos-Afrika tot by die noorde van KwaZulu-Natal. Die kastaiing word tot 50 mm groot.
Aanraking met die kort stekels is baie seer en brand. Klein kardinaalvissies skuil soms in die stekels.
Trachyandra prolifera
Trachyandra prolifera is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Trachyandra behoort en is deel van die renosterveld. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en kom by Nieuwoudtville voor. Dit het 'n voorkomsgebied van slegs 15 km2. Die plant het 80% van sy habitat verloor aan graan produksie. Die bedreiging bestaan steeds.
Tracy Ryan (aktrise)
Tracy Ryan (gebore 8 Februarie 1971) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Nancy Drew (1995), Dark Angel (2000), Firefly (2002), en Young Drunk Punk (2015).
Berzelia burchellii
Berzelia burchellii is 'n struik wat tot die Asteraceae familie hoort. Die spesie is endemies in die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Dit kom in die Langeberg by Riversdal voor en het 'n voorkomsgebied van 138 km². Die plant word bedreig deur gewasverbouing, bosbou aktiwiteite en indringerplante.
Gerald R. Ford-klas vliegdekskip
Die Gerald R. Ford-klas is 'n klas kernaangedrewe vliegdekskepe wat tans vir die Amerikaanse Vloot gebou word. Die klas, met 'n beplande totaal van tien skepe, sal die vloot se huidige draers op 'n een-vir-eenbasis vervang, beginende met die hoofskip, Gerald R. Ford wat ‎USS Enterprise vervang het, en neem dan uiteindelik die plek in van die bestaande Nimitz-klas draers. Die nuwe vaartuie het 'n romp soortgelyk aan die Nimitz- klas, maar stel tegnologieë bekend wat sedertdien ontwikkel is met die CVN(X)/CVN-21-program, soos die Elektromagnetiese Vliegtuiglanseringstelsel (EMALS), sowel as ander ontwerpkenmerke bedoel om doeltreffendheid te verbeter en bedryfskoste te verminder, insluitend om met kleiner bemannings te vaar. Hierdie klas vliegdekskepe is vernoem na die voormalige Amerikaanse president Gerald R. Ford.
Ontwikkeling
Die huidige Nimitz-klas in die Amerikaanse vlootdiens is deel van die Verenigde State se magsprojeksiestrategie sedert Nimitz in 1975 in gebruik geneem is. Deur ongeveer 100 000 ton te verplaas wanneer dit vol gelaai is, kan 'n Nimitz- klasdraer meer as 30 knope (56 km/h) vir 90 dae vaar sonder aanvulling, en vliegtuie lanseer om teikens honderde kilometer ver te tref. Die uithouvermoë van die Nimitz-klas word geïllustreer deur USS Theodore Roosevelt, wat tydens Operasie Enduring Freedom vir 159 dae gevaar het sonder om 'n hawe te besoek of brandstof aan te vul.
Die Nimitz- ontwerp het oor die dekades baie nuwe tegnologieë geakkommodeer, maar dit het beperkte vermoë om die mees onlangse tegniese vooruitgang te ondersteun. Die grootste probleme waarmee die Nimitz-klas te kampe het, is die beperkte elektriese kragopwekkingsvermoë en die opgraderingsgedrewe toename in skeepsmassa en erosie van die swaartepuntmarge wat nodig is om die skip se stabiliteit te handhaaf.
Met hierdie beperkings in gedagte het die Amerikaanse Vloot die CVN-21-program, wat later ontwikkel het in CVN-78, Gerald R. Ford ontwikkel. Verbeterings is gemaak deur die ontwikkeling van tegnologieë en doeltreffender ontwerp. Groot ontwerpveranderinge sluit in 'n groter vliegdek, verbeterings in wapen- en materiaalhantering, 'n nuwe aandrywingsaanlegontwerp wat minder mense vereis om te bedryf en in stand te hou, en 'n nuwe, kleiner eiland wat agtertoe verskuif is. Tegnologiese vooruitgang in elektromagnetika het gelei tot die ontwikkeling van 'n Elektromagnetiese Vliegtuiglanseringstelsel (EMALS) en 'n Gevorderde Vangkabel (AAG). ’n Geïntegreerde oorlogvoeringstelsel is ontwikkel vir die skip om makliker nuwe missies aan te pak. Die nuwe dubbelbandradar (DBR) kombineer S-band en X-band-radar.
Hierdie vooruitgang sal die nuwe Gerald R. Ford- klasdraers in staat stel om 25% meer vlugte te loods, driedubbel die elektriese krag op te wek met verbeterde doeltreffendheid en verbeterings aan die bemanning se lewenskwaliteit te bied.
Vliegdek
Katapult nr. 4 op die Nimitz-klas kan nie volgelaaide vliegtuie lanseer nie weens lae vlerkvryhoogte op die rand van die vliegdek.
Die beweging van wapens vanaf berging en samestelling na die vliegtuie op die vliegdek is ook vaartbelyn en versnel. Wapentuig sal na die gesentraliseerde herbewapeningsplek gehys word via wapenhysbakke met 'n groter kapasiteit wat lineêre motors gebruik. Hierdie hysbakke is so geleë dat ammunisie nie enige areas van vliegtuigbeweging hoef oor te steek nie, en sodoende verkeersprobleme in die loodse en op die vliegdek verminder.
Kragopwekking
Die nuwe Bechtel A1B-reaktor vir die Gerald R. Ford- klas is kleiner en eenvoudiger, benodig minder bemanning, en is tog baie kragtiger as die Nimitz- klas A4W-reaktor. Twee reaktors sal op elke Gerald R. Ford- klasdraer geïnstalleer word, wat 'n kragopwekkingskapasiteit van minstens 25% groter as die A4W het.
Die Gerald R. Ford-klasskepe omskep stoom in krag deur dit na vier hoofturbine-opwekkers te lei om elektrisiteit op te wek vir groot skeepstelsels, en die nuwe elektromagnetiese katapulte. Die Gerald R. Ford-klasskepe gebruik steeds stoomturbines vir aandrywing.
'n Groter kraglewering is 'n belangrike komponent van die geïntegreerde oorlogvoeringstelsel. Ontwerpingenieurs het stappe gedoen om te verseker dat die integrasie van onvoorsiene tegnologiese vooruitgang op 'n Gerald R. Ford-klas vliegdekskip moontlik sal wees. Die Vloot verwag dat die Gerald R. Ford- klas vir 90 jaar deel van die vloot sal wees, tot die jaar 2105, wat beteken dat die klas enige nuwe tegnologie oor die dekades suksesvol moet kan aanneem. Slegs die helfte van die huidige elektriese kragopwekkingskapasiteit word tans deur die skeepstelsels gebruik, met die helfte beskikbaar vir toekomstige tegnologieë.
Gevorderde arresteer-tuiglandingstelsel
Elektromagnete word ook in die nuwe Gevorderde arresteer-tuiglandingstelsel gebruik. Die huidige stelsel maak staat op hidroulika om 'n vliegtuig wat land te rem en te stop. Terwyl die hidrouliese stelsel bae doeltreffend is, soos gedemonstreer deur meer as vyftig jaar se implementering, bied die AAG-stelsel 'n aantal verbeterings. Die huidige stelsel is nie in staat om onbemande lugvoertuie (UAV's) te vang sonder om dit te beskadig nie as gevolg van uiterste spanning op die lugraam. UAV's het nie die nodige massa om die groot hidrouliese suier aan te dryf wat gebruik word om swaarder, bemande vliegtuie te arresteer nie. Deur elektromagnetika te gebruik word die energie-absorpsie deur 'n turbo-elektriese motor beheer. Dit maak die vangs gladder en verminder skok op lugrame. Al lyk die stelsel vanaf die vliegdek dieselfde as sy voorganger, sal dit meer buigsaam, veiliger en betroubaar wees, en sal minder onderhoud en bemanning verg.
3D-rekenaargesteunde ontwerp
Newport News Shipbuilding het 'n volskaalse driedimensionele produkmodel wat in Dassault Systèmes CATIA V5 ontwikkel is, gebruik om die konstruksie van die Gerald R. Ford- klas vliegdekskepe te ontwerp en te beplan.
Die CVN 78-klas is ontwerp om beter wapenbewegingsroetes te hê, wat horisontale bewegings binne die skip grootliks uitskakel. Huidige planne benodig gevorderde wapenhysbakke om van stoorareas na toegewyde wapenhanteringsareas te beweeg. Matrose gebruik tans gemotoriseerde karre om die wapens uit stoorplekke na die hysbakke op verskillende vlakke van die wapenmagasyne te skuif. Lineêre motors word oorweeg vir die gevorderde wapenhysbakke. Die hysbakke sal ook so verskuif word dat dit nie vliegtuigoperasies op die vliegdek sal belemmer nie. Die herontwerp van die wapenbewegingsroetes en die ligging van die wapenhysbakke op die vliegdek sal mannekrag verminder en bydra tot 'n veel hoër vliegbewegingskoers.
Verblyf vir bemanning
Danksy nuwe stelsels wat die skeepsbemanning se werklading verminder, benodig die Gerald R. Ford- klasdraers slegs 2 600 matrose, ongeveer 700 minder as 'n Nimitz-klasdraer. Die massiewe, 180-man-slaapareas op die Nimitz-klas word vervang deur 40-rakslaapareas op Gerald R. Ford-klasdraers. Die kleiner slaapplekke is stiller en die uitleg vereis minder voetverkeer deur ander ruimtes. Elke slaapseksie het 'n gepaardgaande badkamer, insluitend storte, vakuum-aangedrewe septiese stelsel toilette en wasbakke. Wifi-geaktiveerde sitkamers is oorkant die gang in aparte ruimtes van die slaaparea geleë.
Mediese fasiliteite
Gerald R. Ford, die eerste in die klas, het 'n hospitaal aan boord wat 'n volledige laboratorium, apteek, operasiesaal, 3-bed intensiewesorgeenheid, 2-bed noodkamer en 41-bed hospitaalafdeling insluit, beman deur 11 mediese beamptes en 30 hospitaalordonanse.
Parahigginsia phakelloides
Parahigginsia phakelloides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Parahigginsia en tot die familie Heteroxyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Dendy.
Pararhaphoxya
Pararhaphoxya is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Charlie Creed-Miles
Charlie Creed-Miles (gebore 24 Maart 1972) is 'n Engelse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Fifth Element (1997), King Arthur (2004), Harry Brown (2009), en Wild Bill (2011).
Caterina Scorsone
Caterina Scorsone (gebore 16 Oktober 1981) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Edge of Darkness (2010) en The November Man (2014), en in die televisiereeks Private Practice (2007).
Þing
'n Þing (uitspraak: ; letterlik "ding" of "saak") was 'n tipe volksvergadering in Germaanse en sommige Keltiese samelewings waar vryburgers en regsprekers ontmoet het om sake van plaaslike regering te bespreek. 'n Bekende voorbeeld is die Yslandse parlement, die Alþingi, wat uit hierdie tipe volksvergadering ontstaan het.
Etimologie
Die woord þing soos dit in Oudnoors, Oudfries en Oudengels die betekenis van "vergadering" gehad het, het dieselfde etimologiese oorsprong as die woorde thing (Engels), Ding (Duits), ding (Afrikaans en Nederlands), en ting (Deens, Noors, en Sweeds) wat vandag "voorwerp" beteken. Hierdie oorsprong is die Oergermaanse þingą ("vergadering").
Yakitori
Yakitori (Japannees: 焼き鳥) (letterlik 'geroosterde voël') is 'n Japannese tipe hoendervleis. Die voorbereiding daarvan behels dat die vleis op 'n kushi (串) gespit word, 'n tipe toetspen wat van staal, bamboes of soortgelyke materiale gemaak word. Daarna word hulle oor ’n houtskoolvuur gebraai. Tydens of na kook, word die vleis tipies gegeur met tarrasous of sout. Die term word soms informeel gebruik vir kushiyaki (spitgebraaide kos) in die algemeen.
Þing
Etimologie
Die ewolusie van die woord þing se betekenis van "vergadering" tot "voorwerp" kan vergelyk word met dié van die Latynse causa ("dagvaarding") tot chose (Frans), cosa (Spaans, Italiaans, en Katalaans), en coisa (Portugees), wat almal "voorwerp" of "ding" beteken.
Verder kan die verband wat die woord þing tussen "vergadering" en "voorwerp" het, ook vergelyk word met die woord saak (Afrikaans), zaak (Nederlands), Sache (Duits), sak (Noors), en sag (Deens) wat almal beide 'n "affêre" en 'n "voorwerp" kan beteken.
Þing beteken parlement in Yslands.
Yakitori
Voorbereiding
Aangesien dit vir gerief en draagbaarheid ontwerp is, word yakitori tipies met stap-vir-stap-metodes gekook. Tradisioneel is dit met draagbare houtskoolroosters bewerkstellig. Dit is die metode wat die meeste deur yatai gebruik word, maar restaurante kan stilstaande roosters gebruik en, afhangende van die situasie, 'n hoëgehalte houtskool.
Tuis word toestelle bekend as takujō konro of yakitori-ki gebruik. Yakitori-ki is klein elektriese toestelle wat 'n verwarmingselement soortgelyk aan dié van 'n broodrooster gebruik om die kos wat bo-op geplaas word, gaar te maak.
Om egalige gaarmaak te vergemaklik, word die vleis in klein, min of meer eenvormige vorms gesny en dan met kushi gespit; waarna die yakitori gegeur en gaargemaak word. Houtskool is die voorkeurmetode vir die braai aangesien dit hoë hitte en sterk vlamme produseer terwyl dit min tot geen waterdamp afgee nie. Dit laat die bestanddele vinnig gaar word terwyl dit 'n krakerige tekstuur aan die vel gee. Terwyl gas- en elektriese hittebronne ook gebruik kan word, ontwikkel hulle nie dieselfde aroma of tekstuur as houtskool-gebraaide yakitori nie.
Geurmiddels
Yakitori-geurmiddels word hoofsaaklik in twee tipes verdeel: sout of sout-soet. Die souttipe gebruik gewoonlik gewone sout as die hoofgeurmiddel. Vir die sout-soet variëteit, tarra, word 'n spesiale sous wat bestaan uit mirin, sake, sojasous, en suiker gebruik. Ander algemene speserye sluit in gepoeierde rooipeper, shichimi, Japannese peper, swartpeper en wasabi, volgens 'n mens se smaak.
Verkope
Yakitori-ya is klein winkeltjies wat in yakitori spesialiseer. Hulle neem gewoonlik die vorm aan van 'n kompakte winkel wat slegs wegneemetes verskaf, maar aansit-restaurante en restaurantkettings is ook gewild.
Yakitori is nie beperk tot spesialiteitswinkels nie: dit word maklik op die spyskaarte van izakaya regoor Japan gevind en word vooraf gekook, as bevrore vakuumpakkies, of selfs ingemaak verkoop. Laasgenoemde is gewild gemaak deur Hotei Foods Corporation, die eerste maatskappy wat yakitori-in-blik in 1970 begin verkoop het, met nege geure sedert 2016. Hul TV-advertensie se liedjie is ikonies vir hul handelsnaam.
As gevolg van die gemak van voorbereiding en draagbaarheid, is yakitori 'n baie gewilde straatkos, wat dikwels verkoop word vanaf klein karretjies en stalletjies bekend as yatai. Yatai word onder meer aangetref in strate tydens feeste of op roetes wat swaar verkeer tydens die aandpendel waar kliënte bier en sakie saam met yakitori geniet.
E.T.A. Hoffmann
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
E. T. A. Hoffmann
Duitse skrywer en komponis
Handtekening
Gebore
24 Januarie 1776
in Koningsberg, Oos-Pruise
Oorlede
25 Junie 1822
in Berlyn
Literêre stroming
Romantiek
Literêre genre
Fantastiese literatuur
Ernst Theodor Amadeus Hoffmann (* 24 Januarie 1776 in Koningsberg as Ernst Theodor Wilhelm Hoffmann; † 25 Junie 1822 in Berlyn) was een van die belangrikste persoonlikhede van die Duitse Romantiese beweging, en alhoewel hy veral as Romantiese skrywer van fantastiese en gruverhale bekendheid verwerf het, het hy van jeug af ook groot belang in musiek en tekenkuns gestel. So het hy hom later naas sy literêre loopbaan en sy verwerwing van 'n akademiese graad in regswetenskappe ook as komponis, kapelmeester, musiekkritikus, tekenaar en spotprenttekenaar bekwaam.
Gedurende sy vroeë loopbaan in die regte het sy eerste musikale komposisies - 'n simfonie en 'n klaviersonata - ontstaan. Weens sy bewondering vir die Oostenrykse komponis Wolfgang Amadeus Mozart het hy in 1804 sy derde voornaam in Amadeus verander.
Die algemene optimistiese verwagtinge, wat mense aan die begin van die 19de eeu gekoester het, het Hoffmann tot sy eerste stukke geïnspireer wat egter nooit gepubliseer is nie. Ná sy aanstellings by verskillende geregshowe in Posen (tans Poznań), Plock (Płock) en Warskou kon hy net in sy vrye tyd uitdrukking aan sy musikale aanleg gee. In 1808 het hy egter 'n pos as musikale direkteur by die teater in Bamberg, Beiere aanvaar.
Sy betrokkenheid by verskillende Duitse teaters het sy belangstelling in literatuur gewek. In 1815 het Hoffmann sy eerste literêre sukses met die verhaalbundel Fantasiestücke in Callots Manier (insluitende Ritter Glück en Der goldene Topf) behaal. Ook sy latere werke was dikwels verhaalbundels soos sy Nachtstücke (met verhale soos Der Sandmann en Das steinerne Herz) wat in 1817 gepubliseer is, en Die Serapionsbrüder (1821, met Das Fräulein von Scuderi en Zacharias Werner). Sy bekendste literêre werk is die roman Die Elixiere des Teufels (1816).
Met sy dood in 1822 in Berlyn het Hoffmann meer as vyftig romans en verhale, 'n tiental toneelstukke en byna twintig instrumentele werke en sangstukke agtergelaat. Hoffmann se verhale het as basis vir Jacques Offenbach se beroemde opera Die verhale van Hoffmann gedien waarin Hoffmann as (fiksionele) held verskyn. Die Russiese choreograaf Marius Petipa het in 1891 aan Pjotr Iljitsj Tsjaikofski opdrag gegee om 'n ballet te skryf na Hoffmann se verhaal Die neutkraker en die muiskoning. Die werk, wat Tsjaikofski gelewer het, is vandag steeds 'n gunsteling van talle balletliefhebbers. Ook Léo Delibes se komiese ballet Coppélia (1870) baseer op twee van Hoffmann se verhale.
Karl Ludwig Diehl
Karl Ludwig Diehl (14 Augustus 1896 – 8 Maart 1958) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Masken (1930), Rasputin, Demon with Women (1932), Der Mann, der nicht nein sagen kann (1938), en The Story of Vickie (1954).
Marc-André Hamelin
Biografie
Hy het by die École de musique Vincent-d'Indy in Montreal gestudeer, en daarna by Temple Universiteit in Philadelphia. Die Virginia Parker Prize is in 1989 aan hom toegeken.
Marc-André Hamelin het al in verskeie stede opvoerings gegee. Opvoerings by feesprogramme sluit die in by Bad Kissingen, Belfast, Cervantino, La Grange de Meslay, Husum Piano Rarities, Lanaudière, Ravinia, La Roque d’Anthéron, Ruhr Piano, Halifax (Nova Scotia), Singapore Piano, Snape Maltings Proms, Mänttä Musiekfees, en Turku and the Ottawa Strings of the Future, sowel as die Chopin Feeste van Bagatelle (Parys), Duszniki en Valldemossa. Marc-André Hamelin verskyn dikwels in beide die Wigmore Hall Meesterskonsert Reeks en die Internasionale Klavierreeks by Londen se South Bank Centre. Hy speel jaarliks in die Herkulessaal in München en het al 'n reeks uitvoerings in Tokio gegee.
Hy het al opnames gemaak van 'n wye verskeidenheid komponiste met die Hyperion plate-etiket. Sy opname van Leopold Godowski se algehele Studies op Chopin se Études het die 2000 Gramophone Magazine Instrumental toekenning gewen. Hy is bekend vir sy aandag aan minder bekende komponiste en veral die van die laat 19de eeu en vroeë 20ste eeu tydperk. (Max Reger, Leo Ornstein, Nikolai Roslavets, Georgy Catoire), en vir die uitvoering van werke deur die pianis-komponiste Leopold Godowski, Charles-Valentin Alkan, Kaikhosru Shapurji Sorabji, Nikolai Kapustin, Franz Liszt, Nikolai Medtner en Frederic Rzewski.
Hamelin het ook verskeie werke gekomponeer, insluitende 'n stel klavierétudes in al die mineursleutels, welke voltooi was in September 2009 en gepubliseer is deur C. F. Peters, met 'n opname wat vrygestel is op die Hyperion plate-etiket. 'n Siklus van sewe stukke, genoem Con Intimissimo Sentimento, was gepubliseer (met 'n opname deur Hamelin) deur Ongaku No Tomo Sha; en 'n transkripsie van Zequinha de Abreu se Tico-Tico No Fubá was gepubliseer deur Schott Music. Alhoewel die meerderheid van sy komposisies vir soloklavier is, het hy ook drie stukke gekomponeer vir player piano (insluitende die komiese Circus Galop en Solfeggietto a cinque, wat gebaseer is op 'n tema van Carl Philipp Emanuel Bach), sowel as verskeie werke vir ander instrumentale bedelings, insluitende Fanfare vir drie trompette, gepubliseer deur Presser. Sy ander werke word versprei deur die Sorabji Archive.
Noot Seear
Noot Seear (gebore 5 Oktober 1983) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Head Over Heels (2001), The Twilight Saga: New Moon (2009), en Electric Slide (2014).
Marc-André Hamelin
Biografie
Hy het sewe Juno pryse gewen, mees onlangs in 2012 vir sy album van Franz Liszt se klaviersonates. Sy eerste huwelik was aan die sopraan Jody Karin Applebaum. Hy woon tans in Boston, Massachusetts saam met sy tweede vrou Cathy Fuller, wat 'n pianis en WGBH uitsender van klassieke musiek is.
Kritiese evaluering
Die senior kritikus Alex Ross het in die jaar 2000 in die New Yorker oor Hamelin geskryf: 'Hamelin se legende sal onverstoord groei aangesien daar niemand soos hy is nie'. In 2010 het Ross bygevoeg dat Hamelin uiters hoog geag word deur klavier connoisseurs, en bewonder word vir sy briljante tegniek en sy ondersoekende, diepliggende benadering.
In 2015 het Zachary Woolfe, klassieke-musiek redakteur van The New York Times die volgende opmerking gemaak oor Hamelin se werk; "duidelikheid en beheer, eienskappe wat in hom nie eers sensitiwiteit (of) selfs poësie uitsluit nie.
Shishito-peper
Shishito peper (獅子唐辛子, Shishitōgarashi) is 'n pikante (warm) Oos-Asiese pepervariëteit van die spesies Capsicum annuum.
Eienskappe
Die soetrissie is klein en vingerlang, skraal en dunwandig. Alhoewel dit van groen na rooi verander wanneer dit ryp word, word dit gewoonlik geoes terwyl dit groen is. Die naam verwys na die feit dat die punt van die chilipeper soos 'n leeu lyk; in Japannees word dit dikwels as shishitō afgekort.
Ongeveer een uit elke tien tot twintig soetrissies is pikant. Die voorkoms van skerp vrugte word veroorsaak deur faktore soos blootstelling aan sonlig, en ander omgewingstres.
Vir kook word 'n gaatjie vooraf in die soetrissie gesteek om te verhoed dat warm lug uitsit en die peper laat bars. Dit kan in gespit en dan gebraai (gerooster), in olie gebraai, in 'n sojasous gestowe word, of bloot rou in 'n slaai of as 'n spesery geëet word. Dit het 'n dun skil en sal maklik blase maak of verkool in vergelyking met dikker-skil variëteite van soetrissies.
Daugava
Die Daugava-rivier (Belarussies: Дзвіна, Dzwina; Russies: Западная Двина, Sapadnaja Dwina; Duits: Düna) is die beduidendste rivier in die Baltiese lande met 'n lengte van 1 020 kilometer. Die Russiese naam Sapadnaja Dwina beteken letterlik "Westelike Dwina" ter onderskeiding van 'n rivier met dieselfde naam, die Noordelike Dwina.
Die Daugava vloei oor 'n lengte van 347 kilometer vanuit Krāslava tot by sy monding in die Oossee deur Letland en vorm hier ook die grens tussen die Suid-Letlandse landskappe Zemgale en Latgale (Letgallen) en die historiese Lyfland.
Geskiedenis
Die Daugava het vroeër deel uitgemaak van die handelspaaie na Bisantium (Konstantinopel). Nadat die rivier as waterweg minder beduidend geword het, is dit - veral gedurende die Sowjet-tydperk - vir watervoorsiening en hidroëlektriese kragopwekking gebruik. Tussen Riga en Daugavpils het 'n aantal damme en waterkragsentrales ontstaan.
Die rivierlandskap langs die Daugava is deur die Sowjet-owerhede ingrypend verander, en riviervalleie, waardeur die Daugava gekronkel het, is oorstroom en in 'n reeks groot damme omgeskep waarin beduidende ou nedersettings en watervalle onherroeplik verdwyn het. Die bouvalle van Middeleeuse kastele, wat vroeër op bergspitse langs die rivier opgerig is, is tans op eilande geleë.
Die rivierloop word eers in Jēkabpils nouer. Stroomaf van die stad vloei die Daugava in nege kronkels deur 'n riviervallei. Perderitte langs die suidelike Daugava-oewer het intussen 'n gewilde toeriste-aktiwiteit geword.
Justin Berfield
Justin Berfield (gebore 25 Februarie 1986) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Max Keeble's Big Move (2001) en Romance & Cigarettes (2005), en in die televisiereekse Unhappily Ever After (1995) en Malcolm in the Middle (2000).
Bernard Cribbins
Bernard Cribbins (gebore 29 Desember 1928) is 'n Engelse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Railway Children (1970), Frenzy (1972), en Carry on Columbus (1992), en in die televisiereeks Doctor Who (2005).
Silwerblaarsuikerbos
Die silwerblaarsuikerbos (Protea roupelliae roupelliae) is 'n blomdraende struik wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant kom voor in die Oos-Kaap, Vrystaat, Gauteng, KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga en Noordwes-provinsies asook Eswatini en Lesotho. Die spesie is 'n klein boom, kan tot 8 m in hoog word en blom van Februarie tot April.
Die plant gaan dood nadat dit gebrand het maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei in 'n verskeidenheid habitatte op hoogtes van 0 - 2 000 m.
Die boom se FSA-nommer is 96. In Engels staan dit as die silver sugarbush bekend.
Die dwergsilwerblaarsuikerbos is 'n subspesie wat tot Mpumalanga beperk is.
Aeroméxico
Aeroméxico is die grootste lugredery van Meksiko en die tweede grootste in Latyns-Amerika. Dit bedryf byna 600 daaglikse vlugte na 92 bestemmings in Meksiko, die Verenigde State, Kanada, Suid-Amerika, Europa en Asië. Aeroméxico was een van die stigterslede van die SkyTeam-alliansie, saam met Air France, Delta Air Lines en Korean Air.
Aktiwiteite
Op 31 Desember 2017 het die lugdiens ongeveer 580 passasiersvlugte daagliks bedryf. Daar is 43 binnelandse en 49 buitelandse bestemmings, insluitend 23 in die Verenigde State, 15 in Sentraal- en Suid-Amerika en vier in Europa. In 2017 het dit 'n aandeel van 29,0% van die Mexikaanse plaaslike mark en 16,8% van die Mexikaanse internasionale mark gehad. In daardie jaar het Aeroméxico 20,7 miljoen passasiers vervoer, van wie een derde op internasionale vlugte was.
Die vloot het op 31 Desember 2017 uit 131 vliegtuie bestaan. Hiervan is 59 Embraer 170 en 190 vliegtuie en die res is Boeings. Die gemiddelde ouderdom van die vloot was 8,4 jaar.
In 2017 het Aeroméxico 'n omset van MXN 61,5 miljard (ongeveer VS$ 3,25 miljard) gerealiseer en 'n netto wins van MXN 18 miljoen (ongeveer. VS$ 1,0 miljoen).
Die maatskappy is genoteer op die Bolsa Mexicana de Valores (tikkerkode: AEROMEX).
Vloot
Die Aeroméxico-vloot het in April 2015 uit die volgende vliegtuie bestaan.
Ongelukke
Op 1 Augustus 2018 het 'n Aeroméxico-vliegtuig in die noorde van Meksiko neergestort. Die Embraer 190, 10 jaar oud, was van Durango na Meksikostad onderweg. Daar was 103 mense aan boord van die vliegtuig. Daar was geen sterftes nie, maar 85 mense is beseer, twee ernstig.
Trachyandra revoluta
Trachyandra revoluta is 'n meerjarige plant wat tot die genus Trachyandra behoort. Die plant is inheems aan die Noord-Kaap, Oos-Kaap, Wes-Kaap en Namibië.
Sean Berdy
Sean Berdy (gebore 3 Junie 1993) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Switched at Birth (2011) en Drunk History (2013).
Dwerg-noordelike woudsuikerbos
Die Dwerg-noordelike woudsuikerbos (Protea angolensis angolensis) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea genus behoort. Die plant kom in westelike Angola, Burundi, suidelike Demokratiese Republiek die Kongo, Malawi, Mosambiek, suid- en wes Tanzanië, Zambië en Zimbabwe voor.