cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
Ná die Tweede Wêreldoorlog
In 1947 kom die beheer oor binnelandse publikasies ter sprake, maar ook sit die Transvaalse Hooggeregshof in 1953 met 'n netelige probleem in verband met die kopieregskending van 'n 'obsene' artikel wat die Keur-tydskrif na bewering van die Fyn Goud gesteel het. Die saak was een van die hoofoorsake wat aanleiding gegee het tot die samestelling van die Cronjé-kommissie om die 'euwel van onwelvoeglike, aanstootlike of skadelike leesstof’ te ondersoek. Die verslag van die Cronjé-kommissie word aan die Volksraad voorgelê en in 1957 gepubliseer.
Reeds in die 1940's het die houding wat die Kerk en georganiseerde kultuur ingeneem het die uitgewersbesluite beïnvloed, onder meer op Nasionale Persboeke. In tydskrifte en koerante is eindeloos geskryf oor die gevaar van pornografie. Sensuur is bepleit. Op 28 November 1953 rig H.L. Roux, bestuurder van die Nasionale Boekhandel, 'n brief aan Die Volksblad waarin staan dat die Afrikaanse volk met sy kultuur en letterkunde voor 'n krisis staan. Die sedelike waardes word bedreig deur 'n "stortvloed pornografiese leesstof".
J.J. Human skryf op 26 Maart 1954 aan Die Huisgenoot dat daar 'n verskil is tussen "pornografie" en "prikkellektuur". Prikkellektuur word nie geskryf nie, maar gedink. Dit is die onoordeelkundige lees van die leser wat die vuil in 'n teks uitlig waarvan dikwels geen sprake is nie of waarvan dit nie die bedoeling is nie (Human skryf op 18 Januarie 1956 dat mens selfs van die Hooglied van Salomo pornografie kan maak). Hy verwys onder meer na die seksuele verhouding tussen Johanna en Henning in die roman Laat vrugte – wat nêrens ter sprake is nie – maar waar Sybrand se kleinkind tog uit gebore moet word. Human pleit eerder vir 'n grondige hervorming in die moedertaalonderwys en veral by die studie in die letterkunde.
In die vyftigerjare het die Nasionale Boekhandel dikwels meer gewaag met die digkuns as met die prosa. Steenbok tot poolsee (1955) van Peter Blum het oor die algemeen gemengde resensies ontvang. Maar na die verskyning van die bundel het die een klagte op die ander gevolg, ook van die Uitsaaikorporasie. Geen resensies van die boek is deur die SAUK uitgesaai nie, hoewel hul nie die boek in die ban gedoen het nie. Die heftigste beswaar was teen "Oor monnemente gepraat". (Ironies genoeg is die sonnet in 1986 afgedruk op die eksamenvraestel in die letterkunde vir Afrikaans Hoër Graad (Senior Sertifikaat) van die Kaapse Onderwysdepartement). N.P. van Wyk Louw het oor Radio Nederland Wereldomroep 'n goeie woordjie vir die digbundel gedoen.
Die Sensuurwet aanvaar
Die eerste poging van die Cronjékommissie om 'n sensuurwet ingesteld te kry, het misluk weens die verreikende voorstelle in verband met beheer. Ná herhaalde pogings het dit geluk. Die Wetsvoorstel is in 1962 ter tafel gelê en ingedien deur die Minister van Binnelandse Sake; met die amptelike benaming: Wetsontwerp om die produksie en verspreiding te verbied van publikasies en voorwerpe wat ongewens is, en om voorsiening te maak vir aangeleenthede wat daarmee in verband staan; en om die "Police Offences Ordinance, 1902" (Oranje-Vrystaat), die "Criminal Law Amendment Act, 1909" (Transvaal), die Doeanewet, 1955, en die Poswet, 1958, te wysig.
In 1963 is die Wet op Publikasies en Vermaaklikhede aanvaar. Die wet bepaal dat 'n Raad saamgestel sou word wat minstens uit nege lede bestaan en waaruit ses deskundiges van kuns, taal en die lettere of regspleging moes wees. Hierdie aanstelling sou gedoen word deur die Minister van Binnelandse Sake, wat ook die paneel sou aanwys waaruit die Raad kommissies in die lewe kon roep. Die komitees moes dan onder die Raad se gesag verslag doen oor 'n publikasie wat aan hom voorgelê word.
Die publiek kon publikasies vryelik voor die Raad gaan voorlê, maar die skrywer, uitgewer of invoerder moes by die Hooggeregshof (en daarna ook by die Appèlhof) appèl gaan aanteken. Die Raad hoef volgens die wet nie redes vir sy besluite te verstrek nie. Die koerante wat lid was van die Suid-Afrikaanse Persunie was van hierdie wet vrygestel.
Die Suid-Afrikaanse Wet (No. 26 van 1963) vir die Beheer oor Publikasies en Vermaaklikhede bevat destyds die volgende klousules:
Die heftigste kritiek was die kriterium van die verbod, spesifiek artikels 5 en 6, volgens Kannemeyer:
"Volgens 5 (2) is 'n publikasie ongewens indien dit of 'n deel daarvan onbetaamlik of onwelvoeglik is of vir die openbare sedes aanstootlik of skadelik is; godslasterlik is of vir die godsdienstige oortuigings of gevoelens van enige bevolkingsdeel van die Republiek aanstootlik is; enige bevolkingsdeel van die Republiek belaglik of veragtelik maak; vir die betrekkinge tussen enige bevolkingsdeel van die Republiek skadelik is; of vir die veiligheid van die Staat, die algemene welsyn of die vrede en goeie orde nadelig is.
Artikel 6 gee dan 'n omskrywing wat onder ‘onbetaamlik of onwelvoeglik of vir die openbare sedes aanstootlik of skadelik’ verstaan moet word: indien dit na die oordeel van die hof die strekking het om die gedagtes van persone wat waarskynlik aan die uitwerking of invloed daarvan blootgestel sal word, te verderf of te laat ontaard; waarskynlik skokkend of walglik sal wees vir persone wat dit waarskynlik sal lees of sien; of op onbetaamlike wyse handel met 'n lang reeks onderwerpe soos moord, wetteloosheid, verslaafdheid, allerlei vorme van seksualiteit e.d.m. Daarby mag die doel van die skrywer of uitgewer nie by die vasstelling van onbetaamlikheid of onwelvoeglikheid in ag geneem word nie."
Daarby dus kon 'n boek byvoorbeeld op grond van "of 'n deel daarvan" met 'n enkele woord of paragraaf onbetaamlik of onwelvoeglik wees en verbied word. Daar was geen sprake dat 'n kunswerk in sy geheelbeeld beoordeel (of veroordeel) kon word nie; dit was nie in die wet ingebou nie. Die estetiese oorwegings was totaal irrelevant – die eerste verbod op 'n publikasie wat kragtens die wet tot 'n regsgeding lei was die boek When the Lion Feeds deur Wilbur A. Smith.
N.P. van Wyk Louw, een van die grootste teenstanders van die wet, het die wetgewing beskou as 'n effektiewer manier om die Afrikaanse taal en literatuur dood te smoor as wat Milner kon bedink het: as jy nie iets in Afrikaans kon sê nie, publiseer dit in Engels: ''Vir die jong aspirant-skrywer (ook die Afrikaanse!) in Suid-Afrika – is dit asof hier vir hom gesê word: Boeta, as jy jou sê wil sê, skryf Engels! En as jy nie Engels goed genoeg ken nie, léér dit, soos Joseph Conrad; maar skryf in Engels en behou jou siel!''
Eers met die aanstel van die afgetrede prof. Gerrit Dekker as die eerste voorsitter van die Publikasieraad is die geskil besleg. Dekker was aanvanklik onwillig, maar Van Wyk Louw het met hom onderhandel. Sy aanstelling het die skrywers grootliks kalmeer. Drie prominente Afrikaanse literatore – A.P. Grové, Merwe Scholtz en T.T. Cloete – is tot lede benoem. 'n Oud-Nasionale Persman, Jannie Kruger, het Dekker opgevolg toe sy termyn verstryk het. Op grond van Kruger se publikasies en literêre aansien kon hy nie dieselfde respek van sy voorganger afdwing nie.
Die tydskrif Scope word herhaaldelik in die 1960's deur die Publikasieraad verbied, wat dan later deur die Hooggeregshof ter syde gestel word. Die ongunstige beeld van belastingbetalers se geld wat vermors word, laat felle kritiek en skerp reaksies ontstaan.
Uit die oorgevoelige leserspubliek het die stof egter nog lank nie gaan lê nie: onder andere was 'n woord soos "kutteltjies" in Voëlvry deur D.J. Opperman beskou as "gekruide" taal (in 'n brief van 24 Mei 1967).
TRIZ
TRIZ is 'n geromaniseerde akroniem uit die Russies wat "Teorie van vindingryke probleemoplossing" of "Teorie van die oplos van uitvindingsprobleme" beteken. Dit is ontwikkel deur die Sowjet ingenieur en navorser, Genrich Altshuller en sy kollegas waar hulle in 1946 aan die tegnieke begin werk het.
TRIZ is 'n metodologie, stel gereedskap, kennisbank en modelgebaseerde tegnologie vir die skep van vindingryke idees en oplossing vir probleemoplossing. TRIZ verskaf die gereedskap en metodes wat gebruik kan word om probleme te formuleer, om stelsels te analiseer, om foutanalise te doen en patrone te herken tydens die ewolusie van 'n stelsel. TRIZ het in kontras met ander soortgelyke tegnieke soos dinkskrums 'n vasgestelde algoritmiese benadering tot die uitvind van nuwe stelsels en die verfyning van ouer stelsels.
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
When the Lion Feeds
Rumpff het (in sy uitspraak wat in Engels was) 'n probleem dat die boek in sy geheel as onbetaamlik, onwelvoeglik en aanstootlik beskou is. Na sy mening is daar slegs twee passasies waaroor daar ernstig geredeneer kan word (naamlik Hoofstuk 11 en 13). Die beskuldiging van sadisme en wreedheid is ongeregverdig. Indien die uittreksels in isolasie beskou sou word, of misplaas in 'n storie vir kinders verskyn het, sou hy nie gehuiwer het om hulle onwenslik te noem nie. Hy vergelyk dit met Michelangelo se Dawidsbeeld waarvan die geslagsdele verwyder sou word "en aan 'n stukkie moderne nie-figuratiewe beeldhouwerk gehang word". Michelangelo het verwag dat sy skepping as 'n eenheid deur die normale volwasse wêreld beskou sou word, "en niemand sal droom om die beeld te verbied omdat sekere giggelende jeugdige tienderjariges of 'n seksbehepte indiwidu die onbedekte geslagsdele verliefderig begluur of een of ander oujongnooi met te min seksgevoel hulle walglik mag vind nie."
TRIZ
TRIZ verskyn in die publieke domein en kennis daarvan word ook geberg deur verskeie handelsfirmas. Daar is nog geen vorm van 'n volledige en oop TRIZ ontwikkelingsproses sigbaar nie. Verskeie kampe ding mee om die beheer van TRIZ en die interpretasie van sy bevindings en toepassings.
Geskiedenis
Vanaf kindsbeen het Altshuller sy talente as uitvinder getoon. Hy was slegs 15 jaar oud toe hy sy eerste sertifikaat van outeurskap van die uitvinding van 'n onderwatertoestel gekry het. In 1946, op ouderdom 20, het Altshuller sy eerste volwaardige uitvindsel ontwikkel - 'n metode waardeur daar ontsnap kon word uit 'n duikboot sonder die gebruik van duiktoerusting. In die laat 1940's was hy werksaam in die "Uitvindingsinspeksie-departement" van die Kaspiese vloot van die Sowjet-unie te Baku. Altschuller se werk het behels die inspeksie van uitvindingsvoorstelle, die dokumentering daarvan en om ander by te staan in die uitvindingsproses. Teen 1969 het hy ongeveer 40 000 patente geanaliseer met die doel om manier waarop die uitvinding plaasgevind het vas te stel. Hy het uiteindelik veertig uitvindingsbeginsels ontwikkel, sy verskeie wette van die ewolusie van tegniese stelsels, die beginsel van tegniese- en fisiese teenstrydighede wat deur skeppende uitvindings oorkom word, die beginsel van idealiteit van stelsels en verskeie ander teoretiese en praktiese benaderings; altesame verteenwoordig hierdie werk 'n unieke bydrae tot die ontwikkeling van kreatiwiteit en vindingryke probleemoplossing.
Deur 'n groot databasis van sy eie en ander mense se uitvindings te ondersoek het Altshuller sy belangrikste waarneming gemaak:
Harold Botha
duimnael|links|180px|Ds. H.C. Botha.
TRIZ
Geskiedenis
Om 'n tegniek vir uitvinding te ontwikkel het hy geredeneer dat 'n mens 'n groot aantal uitvindsels moet nagaan en die onderliggende teenstrydigheid identifiseer en dan die beginsel formuleer waarvolgens die uitvinder dit oorkom het.
Harold Botha
duimnael|regs|160px|Ds. Botha se oupa aan vaderskant, M.C. Botha, was leraar van [[NG gemeente Knysna|Knysna van 1866 tot 1884 en daarna van St. Stephen's tot sy aftrede in 1908. Hy is oorlede op 17 Junie 1915.]]
TRIZ
Geskiedenis
Die resultaat van sy werk word toegepas op kreatiewe vindingryke probleme in alle vertakkings van die ingenieurswese asook in ander tegniese en nie-tegniese gebiede.
Alan Tudyk
Alan Tudyk (gebore 16 Maart 1971) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente A Knight's Tale (2001), I, Robot (2004), en Rogue One: A Star Wars Story (2016), en in die televisiereeks Firefly (2002).
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
When the Lion Feeds
Volgens Rumpff beteken sedes in die Wet basies 'n kwessie van smaak, die heersende smaak van die samelewing waarop die Wet betrekking het, en nie dié van 'n gemeenskap van die vromes nie. Die Hof kan niemand keer om oor seks te lees wat so beskryf is dat dit min aan die verbeelding oorlaat nie. Ook sal die Hof nie die gedagtes van die mense van gister in ag neem nie, maar die mense van die eietydse samelewing (d.i. 1965).
Luxemburgs
Erkenning
In 1984 is Lëtzebuergesch naas Frans en Hoogduits tot een van die drie amptelike tale van Luxemburg verklaar en word nou as 'n selfstandige taal beskou. Meer as tagtig persent van die Luxemburgse bevolking gebruik Lëtzebuergesch as hulle omgangstaal, selfs in parlementsdebatte. Die taal beskik oor sy eie amptelike spelling, wat in 1946 ingevoer en in 1999 hervorm is.
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
When the Lion Feeds
Hy voer aan die boek is nie vir jeugdiges of preutse mense geskryf nie: dit is vir volwassenes bedoel en "sal in besonder inslaan by mans van die wêreld wat iets van die lewe af weet, sowel as van die geskiedenis van Natal en Transvaal, die Laeveld en sy wild." Vir Rumpff is dit verkeerd om burgers van die Republiek van Suid-Afrika 'n leesbare roman te ontneem omdat daar verwysings is na seksuele gewoontes wat mens as taboe sou beskou.
TRIZ
Geskiedenis
Die doeltreffendheid van TRIZ word in baie Ingenieurskringe in twyfel getrek. Bewerings deur sommige uitvinders dat hul uitvindings gemaak is met behulp van TRIZ-tegnieke kan nie onafhanklik bevestig word nie.
Die hulpmiddele wat onder Altshuller se leiding ontwikkel is, is: Die verskillende denkskole van TRIZ en indiwiduele beoefenaars bring voortdurend nuwe verbeteringe aan en skep ook nuwe metodologieë. <!-- Moet nog vertaal word
Effectiveness
According to commercial promoters of TRIZ, as a collage of concepts and tools TRIZ has been employed by many Fortune 500 companies in the United States and abroad to solve manufacturing problems and create new products. These promoters claim that companies such as BAE Systems, Procter & Gamble, Ford Motor Company, Boeing, Philips Semiconductors, Samsung, LG Electronics, and many others have used TRIZ concepts to systematically solve complex technical problems. They also claim that the use of TRIZ has been expanding into other areas, and that TRIZ has been used successfully in biomedical research, medicine, computer programming, business management, etc. These claims cannot be independently confirmed.
Luxemburgs
Erkenning
Die Luxemburgse onderwysstelsel beperk die gebruik van Lëtzebuergesch egter nog steeds tot die spreektaal, en behalwe vir die radio- en televisieprogramme het Duits die oorheersende taal van die mediabedryf gebly. Meer as tagtig persent van alle artikels verskyn tans in Duits, sowat twaalf persent in Frans en slegs drie persent in Lëtzebuergesch.
Steyn
Steyn is 'n algemene familienaam in Suid-Afrika en Namibië. 'n Baie interessante webwerf wat nog volop in ontwikkeling is, is forebears.io. Hulle nog onvolledige gegewens gee aan dat daar tans meer as 54 duisend Steyns wêreldwyd is. Die top vyf lande waar Steyns woon volgens hulle: Suid-Afrika (>50 000), VSA (>600), Verenigde Koninkryk (>500), Namibië (>500), en Australië (>500). Bowendien reken hulle daar is Steyns in ongeveer 80 lande te vinde.
Luxemburgs
Erkenning
Afgesien van hierdie meer "tegniese" kriteria is vir die Luxemburgers veral die simboliese karakter, wat die identifikasie met die eie taal inhou, van belang – wat hulle daagliks praat, moet ook as hulle eie taal beskou word. Die gebruik van Frans as 'n ampstaal het steeds ook Luxemburg se politieke en kulturele selfstandigheid teenoor Duitsland help beklemtoon, alhoewel nou verwante Moeselfrankiese dialekte ook oorkant die grens gepraat word.
Steyn
Volgens die Suid-Afrikaanse Geslagsregisters Volume 12 het vyf Steynstamvaders Suid-Afrika toe gekom. Die van kan veral teruggespoor word na Douwe Gerbrandt Steyn en na Johannes Steyn, die enigste twee stamvaders wat nog nasate in Suid-Afrika het.
Luxemburgs
Erkenning
Hierdie sienswyse word deur die feit gesteun dat mense met Hoogduits as hulle moedertaal dit nie sonder meer kan verstaan nie (dieselfde is egter ook op 'n groot aantal ander dialekte van die Duitse taalgebied van toepassing en beteken nie noodsaaklik dat 'n dialek reeds as 'n selfstandige taal beskou moet word nie). Lëtzebuergesch word in elk geval by meer geleenthede gepraat as wat dit by 'n dialek die geval sou wees en word naas Frans en Duits in toenemende mate as ampstaal gebruik; Luxemburgse paspoorte bevat terme soos Faarw vun den Aen / Couleur des yeux / Color of eyes sonder Duitse vertaling.
TRIZ
Effectiveness
Inventor David Levy, whose portfolio includes work on the functional layout of the Apple PowerBook, calls the methodology "tremendous." Though he does not use TRIZ formally, Levy says his practices naturally echo those found in the discipline. "The most exciting part about TRIZ is, it's not limited to how to make a widget," says Levy. "It's how to approach problem solving, it's how to approach relationships, it's how to approach societal problems. It's really how to be creative and to observe the world and solve problems."
Luxemburgs
Erkenning
Sedert die vyftigerjare van die twintigste eeu verskyn romans en 'n aantal strokiesprente soos Asterix en Die avonture van Kuifie in Lëtzebuergesch; die inheemse taal word nou ook meestal op die tonele en in die kabarette gebruik. Groot werke uit die wêreldliteratuur, wat in Lëtzebuergesch vertaal is, sluit William Shakespeare se Macbeth in, wat deur Jean-Michel Treinen vertaal is en as Mäcbess verskyn het. Ook 'n groter aantal kinderboeke is sedert die vroeë sewentigerjare vrygestel. Nogtans is dit tans onwaarskynlik dat Luxemburgs in die nabye toekoms einige bedreiging vir Frans en Duits as literêre tale sal inhou - van die 134 boeke, wat in 2015-16 in Luxemburg gepubliseer is, het slegs sewe persent in Luxemburgs verskyn.
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
When the Lion Feeds
In Hoofstuk 11 beeld die skrywer kortliks die oorgang van die twee broers van kinderjare na jongmanjare uit. Dit toon hoe die karakter Sean deur die vurige plaasmeisie Anna verlei word nadat sy naak geswem het. Sy neem sy hemp en droog haar gesig daaraan af, "standing naked and unashamed - she had too many brothers for modesty." Na Rumpff se mening val hierdie aangeleenthede binne die atmosfeer en kleur van die tydperk wat in die boek uitgebeeld word, en ook die seksuele gebeurtenisse vorm nie 'n onnatuurlike deel van die intrige nie. Die beskrywing word in toom gehou, is selfs delikaat, hoewel die inhoud gewaag is.
Luxemburgs
Erkenning
Lëtzebuergesch is ongeag daarvan die voorkeurtaal van die plaaslike televisie- en radiobedryf, en sedert die laat tagtigerjare is ook 'n groter aantal rolprente en televisiereekse in Lëtzebuergesch geproduseer.
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
When the Lion Feeds
In Hoofstuk 13 word 'n liefdestoneel verkeerdelik deur die Hof aan twee kinders toegedig. In die minderheidsuitspraak word daarna verwys as 'seksuele perversie' en 'dierlike hartstog', "en die mening word gehuldig dat die reaksie van die huisvrou wat na die Wynbergse (Kaapse) biblioteek gaan (en wat vermoedelik dus opgevoed is) een van walging sal wees." Rumpff is van mening dat die gemiddelde hedendaagse leser, indien hy 'n normale, gesonde lewe lei, seksueel en andersins, nie aan wellustige gedagtes sal toegee as hy die boek lees nie.
Luxemburgs
Erkenning
Die Actioun Lëtzebuergesch bevorder die gebruik van die inheemse taal en gee die tydskrif Eis Sprooch (Ons Taal) uit.
TRIZ
Effectiveness
Innovation, Soviet Style by Rich Weissman How a problem solving methodology developed in 1940s Russia helps companies today
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
When the Lion Feeds
Die Hof behoort nie bloot op grond van die rede parce qu'une mère ne le donnera pas à sa fille (omdat 'n moeder dit nie aan haar dogter sal gee nie) die boek te verbied nie. Dit word nie as jeugboek geadverteer nie. Maar al sou 'n jong, tere meisie die boek ook lees, sal sy gou tot die besef kom dat 'n mansmens 'n wrede skepsel kan wees, dat 'n vrou wat haarself aan die manlike geslag oorgee ná oppervlakkige liefdesbetuigings, 'n groot waagstuk onderneem. Die boek bied dus 'n dure sedeles.
TRIZ
Effectiveness
The science of invention by Mark Wallace How Altshuller's theories can solve today's engineering problems
Steyn
Stamvaders 3-5 het nie meer nasate in Suid-Afrika nie.
Harold Botha
regs|160px|duimnael|Ds. Botha se vader, H.S.M. Botha, was leraar van die [[NG gemeente Rouxville van 1907 tot sy aftrede in 1943. Sy enigste ander gemeente was Ugie van 1906 tot sy bevestiging op Rouxville.]]
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
When the Lion Feeds
Laastens beskou Rumpff die vryheid van spraak "'n duur verworwe en kosbare bate [...], wat nietemin maklik verloor kan word" sodra hierdie presedent eers geskep is.
Steyn
Betekenis van Steyn
Die van Steyn is afgelei van die Oudnederlandse woord "steen", wat verwys het na 'n (bak)steen of 'n wapen wat uit steen/rots/klip gemaak is.
Steynfamiliewapen
Die bekendste familiewapen wat vir die Steynfamilie gebruik word, is een met drie voëls. Dit is die familiewapen van die Steynfamilie in Haarlem, Nederland. Hulle het geen verwantskap met die Steynfamilies in Suid-Afrika nie.
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
Kennis van die aand
Rapport lewer op 18 November 1973 'n baie gunstige resensie van Kennis van die aand, deur André P. Brink. Die eerste oplaag was amper in die winkels uitverkoop en daar was sprake van 'n herdruk. E. Lindenberg het dit in Die Burger (8 November 1973) as 'n gedurfde roman in baie opsigte beskou, maar oor die algemeen 'n mislukking – grootliks omrede dit naïef is om die hoofkarakter uit te beeld as 'n wit hooffiguur, wat dink, voel en reageer soos 'n tipiese Westerse intellektueel, wat in 'n bruin vel gestop is. C.W. Malan lewer sy mening in Die Volksblad op 27 November 1973: die bevooroordeelde leser sal die boek selde 'n hoër status toeken as dié van 'n omstrede politieke propagandaskrif.
Luxemburgs
Taalgebied
Lëtzebuergesch word nie alleen in Luxemburg gepraat nie, maar ook in die grensgebiede van sy buurlande: In Duitsland in die omgewing van Béibrech (Duits: Bitburg) en in die Moeselvallei rondom Tréier (Duits: Trier), in België in die provinsie Luxemburg (in die gebied van Arel, wat Arelerland genoem word) en in Frankryk in 'n deel van die Lorraine (Lotaringe, in die omgewing van Diddenuewen (Frans: Thionville). Ten ooste begin die taal geleidelik na die Moeselfrankiese dialekte van Duitsland oorgaan. Daar is ook klein groepe Luxemburgers in die Verenigde State en in Transsilvanië (Roemenië) wat soms nog Lëtzebuergesch praat. Hulle is nakomelinge van emigrante wat daar in die 19de eeu 'n nuwe tuiste gevind het. In België en Frankryk het Lëtzebuergesch egter na die Tweede Wêreldoorlog 'n taal van die ouer generasies geword, terwyl die jonger generasies die taal nie meer aanleer nie. Pendelaars uit die twee lande – die sogenaamde Frontalierën – leer die taal nou weer in na-uurse kursusse, aangesien dit op die Luxemburgse arbeidsmark 'n gesogte kwalifikasie is.
Steyn
Steynfamiliewapen
In 2014 is 'n nuwe familiewapen vir die afstammelinge van Douwe Gerbrandt Steyn ontwerp en amptelik deur die Friese Vereniging van Heraldiek goedgekeur.
Steyn kan na die volgende verwys
Steynkop, naby Kenhardt, Noord-Kaap.
Luxemburgs
Taalgebied
Lëtzebuergesch kan in 'n aantal streekdialekte verdeel word: Die Areler, Eechternoocher, Kliärrwer, Minetter, Miseler, Stater (in Luxemburg-stad), Veiner, Weelzer en ander streektale. Vroeër kon een woord van dorp tot dorp verskil, en taalatlasse verwys na 'n reeks woorde wat net in 'n bepaalde streek voorkom, maar elders heeltemal onbekend is. Ingevolge die mobiliteit van die sprekers en die invloed van media soos radio en televisie is daar steeds minder verskille, en daar begin 'n soort Standaard-Lëtzebuergesch ontwikkel – iets wat die taalkunde koiné noem.
Die problematiek van 'n dialek-gebaseerde uitboutaal
Lëtzebuergesch het in die afgelope dekades tot 'n selfstandige uitboutaal begin ontwikkel, aangesien dit in toenemende mate ook as skryftaal gebruik word. Sy invloed strek sodoende ook oorkant die grens tot by Duitsland se Moeselfrankiese dialekgebiede.
Steyn
Steyn kan na die volgende verwys
Kasteel Stein / Slot Steyn, in Limburg, Nederland – slegs ruïnes is oor.
Luxemburgs
Die problematiek van 'n dialek-gebaseerde uitboutaal
Sy status as ampstaal het van Lëtzebuergesch die enigste Middelduitse dialek gemaak wat in 'n onafhanklike staat buite Duitsland as ampstaal erken word. Hierdie merkwaardige posisie het in Duitse taalkundige kringe steeds omstrede gebly; daar is deskundiges wat betwyfel dat Lëtzebuergesch aan die taalkundige vereistes van 'n selfstandige taal voldoen, aangesien dit minder sterk van Hoogduits verskil as 'n aantal Neder- of Hoogduitse dialekte.
Steyn
Steyn kan na die volgende verwys
Steyn Hotel, Steynlaan 41, Zeist, Nederland
Luxemburgs
Die problematiek van 'n dialek-gebaseerde uitboutaal
Daar is streng gesproke geen suiwer taalkundige (grammatikale) kriteria wat in die geval van nou verwante taalvariante 'n duidelike onderskeiding tussen dialekte en tale sou steun nie; terme soos "kultuurtaal" word dus dikwels eerder in 'n politieke betekenis gebruik om byvoorbeeld na 'n dialek te verwys wat onafhanklike taalstatus sou bereik het. Byvoorbeeld is daar ook Duitse dialekte wat miskien sterker van Hoogduits verskil as Nederlands; maar dit kan nie betwyfel word dat Nederlands 'n selfstandige kultuurtaal is nie.
Steyn
Steyn kan na die volgende verwys
Suid-Afrika: Bethlehem, Bloemfontein, Kaapstad, Môrelig, Pretoria-Noord, Upington, Vanderbijlpark, Wesselsbron, Wolmer
Luxemburgs
Die problematiek van 'n dialek-gebaseerde uitboutaal
Die EUROMOSAIC-ondersoek, wat in opdrag van die Europese Kommissie deurgevoer is en die taalsituasie in die lidlande van die Europese Unie nader bekyk het, het vasgestel dat Lëtzebuergesch as 'n Duitse dialek geklassifiseer kan word, maar nogtans in die Groothertogdom Luxemburg as 'n selfstandige taal beskou word.
Steyn
Steyn kan na die volgende verwys
Nederland: Amsterdam, Deventer, Eindhoven, Haarlem, Maassluis, Tilburg, Waalwijk.
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
Kennis van die aand
In Desember 1973 het dr. Hennie Terblanche, die voorsitter van die Genootskap vir die Handhawing van Afrikaans, die boek by die veiligheidspolisie gaan aanmeld. Tot dusver was daar nog nie 'n enkele Afrikaanse boek verbied nie. Die publisiteit aan die klagtes wat hierdie situasie by Die Vaderland en ander media geniet het, het die verkope die hoogte in laat skiet. Die boekwinkels in die stede Bloemfontein, Johannesburg, Pretoria en Kaapstad het nie genoeg eksemplare beskikbaar gehad nie – die waglyste het aanhou groei.
Steyn
Steyn kan na die volgende verwys
Suid-Afrika: Westdene, Bloemfontein
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
Kennis van die aand
Jaap Steyn som die geskiedenis so op:
Steyn
Steyn kan na die volgende verwys
Nederland: Eindhoven
Luxemburgs
Die problematiek van 'n dialek-gebaseerde uitboutaal
Lëtzebuergesch word tans as 'n Europese minderheidstaal geklassifiseer en dus ook nie by die 24 amptelike tale van die Europese Unie gereken nie. Die Luxemburgse regering het in 2017 'n 40 punte-aksieplan voorgelê om die gebruik van Luxemburgs in skole, biblioteke, regeringskantore en ambassades te bevorder. Die aksieplan behels die standaardisering van Luxemburgs deur middel van 'n taalakademie, landswye spellingsveldtogte en die voltooiing van 'n aanlyn-woordeboek. Daarnaas word beplan om 'n petisie in Brussel in te dien om Luxemburg as een van die Europese Unie se amptelike tale te erken - alhoewel die stap eerder simbolies van aard sal wees.
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
Kennis van die aand
"Rykie van Reenen het op 20 Januarie 1974 in Rapport se hoofberig Die Vaderland aangehaal wat beweer het dat Brink met Kennis die Langenhoven van die sewentigerjare geword het, omdat hy sy volk weer leer Afrikaans lees het. Die eer kom miskien eerder Hennie Terblanche toe, het Rykie van Reenen geskryf. "Hy basuin vroeg en laat uit dat die boek bevat, wel getel, vyftig seksdade (wat 'n gemiddeld van een per tien bladsye beteken). Hy gee die versekering, nota bene, as woordeboekmaker, dat daar geen woord in die Afrikaanse sekstaal is wat nie daarin voorkom nie. Dr. Terblanche het ook gesê: "In die ganse wêreldgeskiedenis, in enige taal, het daar nog nooit so 'n vieslike boek verskyn nie.""
Luxemburgs
Invloede
Lëtzebuergesch het 'n groot aantal woorde uit die Franse, Nederlandse, Duitse en Jeniese tale oorgeneem. Dikwels is daar sowel 'n Franse term asook 'n Duitse leenwoord wat naas mekaar gebruik word. Gewoonlik behoort die Franse term dan by die meer verhewe stylvlak, terwyl Hoog-Duitse woorde dikwels 'n neutrale betekenis het:
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
Kennis van die aand
Twee Pretoriase vroue, Christine van Wyk, leraarsvrou en lid van die NG Kerk se vrouehulpdiens, en T.C. Pienaar, skryfster en lid van die Afrikaanse Vrouefederasie het ook hul klagte gaan indien. Die Publikasieraad se bevinding het gevolg na 'n aanklag wat op 21 November 1974 deur ds. J.J. Swart van die NG Gemeente Tygerberg ingedien is.
Luxemburgs
Die inburgering van Franse woorde
Frans bly die belangrikste (geskrewe) saketaal en ook die taal van die regspraak en administrasie. Aangesien die meeste Luxemburgers die Franse taal magtig is (veral ook as 'n simbool van kulturele selfstandigheid teenoor Duitsland), kan 'n mens 'n Franse woord direk oorneem. Gewoonlik word dit egter by die Luxemburgse spelling en uitspraak aangepas.
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
Kennis van die aand
Die nuus dat die Publikasieraad moontlik Kennis van die aand sou verbied, het die Johannesburgse Afrikaanse Skrywerskring 'n fonds in die lewe laat roep om die hofkoste te dra. 'n Protesbyeenkoms is in Johannesburg vir Vrydag, 1 Februarie 1975, gereël, waar uit Brink se boek voorgelees sou word. Die verbod is egter vervroeg tot 29 Januarie in 'n buitengewone staatskoerant. Die protesvergadering is op Donderdagaand, 31 Januarie gehou, en verskeie letterkundiges het opgetree, soos Louis Eksteen (Universiteit van Pretoria), E. Lindenberg en Ampie Coetzee (Wits), Jan Spies, Chris van der Merwe en H.C.T. Müller (RAU).
Harold Botha
Ds. Harold Christian Botha (2 Desember 1909 – Marble Hall, 7 November 1983) was predikant in agt gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk, op een na almal in die destydse Wes-Transvaal.
Luxemburgs
Pers en media
Die Luxemburgse televisie- en radioprogramme van RTL Lëtzebuerg en T.TV gebruik Lëtzebuergesch en lewer sodoende 'n bydrae tot die standaardisering en uitbou van die taal.
TRIZ
Effectiveness
The Magazine of Design and Technology Education about TRIZ
Identifying a problem: contradictions
Altshuller believed that inventive problems stem from contradictions (one of the basic TRIZ concepts) between two or more elements, such as, "If we want more acceleration, we need a larger engine; but that will increase the cost of the car," that is, more of something desirable also brings more of something less desirable, or less of something else also desirable.
These are called Technical Contradictions by Altshuller. He also defined so-called physical or inherent contradictions: More of one thing and less of another may be needed. For instance, a higher temperature may be needed to melt a compound more rapidly, but a lower temperature may be needed to achieve a homogeneous mixture.
An inventive situation might involve several such contradictions. The inventor typically trades one contradictory parameter for another; no special inventiveness is needed for that. Rather, the inventor would develop some creative approach for resolving the contradiction, such as inventing an engine that produces more acceleration without increasing the cost of the engine.
Inventive principles and the matrix of contradictions
Altshuller screened patents in order to find out what kind of contradictions were resolved or dissolved by the invention and the way this had been achieved. From this he developed a set of 40 inventive principles and later a Matrix of Contradictions. Rows of the matrix indicate the 39 system features that one typically wants to improve, such as speed, weight, accuracy of measurement and so on. Columns refer to typical undesired results. Each matrix cell points to principles that have been most frequently used in patents in order to resolve the contradiction.
Harold Botha
Ds. Botha was ’n skakel in ’n hele ry predikante, want sy grootvader was ds. M.C. Botha, wat 18 jaar lank in die NG gemeente Knysna en toe 24 jaar lank in die NG gemeente St. Stephen's gestaan het, terwyl sy vader, die bekwame ds. Harold S.M. Botha nagenoeg sy hele bediening aan die Vrystaatse gemeente Rouxville (1907–1943) gewy het. Daarby was sy oupa aan moederskant, ds. J.F. Marais, 36 jaar lank predikant in twee Oos-Kaapse gemeentes en toe nog 33 jaar rustend tot hy oorlede is in Oos-Londen in sy 99ste lewensjaar. Hierdie lyn is voortgesit deur twee van ds. Botha se seuns wat ook predikant geword het.
Henrik Lundström
Henrik Lundström (gebore 13 Desember 1983) is 'n Sweedse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Evil (2003) en The Chef (2005), en in die televisiereekse Bron/Broen (2011) en The Last Kingdom (2015).
TRIZ
Inventive principles and the matrix of contradictions
For instance, Dolgashev mentions the following contradiction: Increasing accuracy of measurement of machined balls without incurring in expensive microscopes and control equipment. The matrix cell in row "accuracy of measurement" and column "complexity of control" points to several principles, among them the Copying Principle, which states, "Use a simple and inexpensive optical copy with a suitable scale instead of an object that is complex, expensive, fragile or inconvenient to operate." From this general invention principle, the following idea might solve the problem: Taking a high-resolution image of the machined ball. A screen with a grid might provide the required measurement.
Luxemburgs
Pers en media
Luxemburgse koerante, soos byvoorbeeld Luxemburger Wort, Tageblatt en Lëtzebuerger Journal verskyn in Duits, bevat egter ook Franse artikels. Die twee Franstalige koerante La Voix du Luxembourg en Le Quotidien het Franstalige buitelanders in Luxemburg as hulle doelgroep.
Steyn
Steyn kan na die volgende verwys
Suid-Afrika: Parys, Sasolburg
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
Kennis van die aand
Ds. D.P.M. Beukes, voorsitter van die FAK, maar ook twee NG-moderatore dr. J.D. Vorster (van die Algemene Sinode, en broer van die eerste minister, John Vorster) en ds. Gericke het die verbod verwelkom. Die minister van binnelandse sake, Connie Mulder, het ook sy skok oor die "vulgêre, liederlike en blatante aanbieding van woordkeuse" van die werk uitgespreek.
Die Kaapse Hooggeregshof het die appèl teen die verbod van die hand gewys.
Regter Theo van Wyk bevind "dat die roman ingevolge die begrippe omskryf in die wet onbetaamlik, onwelvoeglik en aanstootlik en skadelik vir die openbare sedes is. Dit sal waarskynlik skokkend en walglik wees vir 'n wesenlike aantal lesers, en handel op onbetaamlike wyse met grusaamheid, dronkenskap, wellus, hartstogtelike liefdestonele, sadisme en soortgelyke verskynsels. Dit is aanstootlik vir die godsdienstige gevoelens van 'n bevolkingsdeel en dit maak 'n bevolkingsdeel, te wete die blankes, veragtelik."
TRIZ
Laws of technical system evolution
Altshuller also studied the way technical systems have been developed and improved over time. From this, he discovered several trends (so called Laws of Technical Systems Evolution) that help engineers predict what the most likely improvements that can be made to a given product are. The most important of these laws involves the ideality of a system.
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
Kennis van die aand
Regter J.H. Steyn het nie die boek as godslasterlik beskou nie, maar bevind die roman wemel van oordrywinge en onjuisthede. "Die profiel wat dit van die Afrikaner skets, is nie vleiend nie, maar die leser besef dat hy met 'n geniepsige skrywer te doen het wat die roman gebruik om te kwets." Regter Steyn blyk dat hy dié besluit ‘vanweë die behoefte aan 'n viriele letterkunde in die Afrikaanse taal’ teensinnig neem.
Marius Goring
Marius Goring (23 Mei 1912 – 30 September 1998) was 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Frightened Lady (1940), A Matter of Life and Death (1946), The Red Shoes (1948), en The Barefoot Contessa (1954).
TRIZ
Substance-field analysis
One more technique that is frequently used by inventors involves the analysis of substances, fields and other resources that are currently not being used and that can be found within the system or nearby. TRIZ uses non-standard definitions for substances and fields. Altshuller developed methods to analyze resources; several of his invention principles involve the use of different substances and fields that help resolve contradictions and increase ideality of a technical system. For instance, videotext systems used television signals to transfer data, by taking advantage of the small time segments between TV frames in the signals.
Harold Botha
Hy en sy vrou het hulle daarna in Pretoria gevestig. Hy is oorlede op Marble Hall in die ouderdom van 82.
TRIZ
ARIZ - algorithm of inventive problems solving
ARIZ (Russian acronym of Алгоритм решения изобретательских задач - АРИЗ) - Algorithm of Inventive Problems Solving - is a list of about 85 step-by-step procedures to solve very complicated invention problems, where other tools of TRIZ (Su-field analysis, 40 inventive principles, etc.) are not applicable.
Alternative approaches
There are several other approaches that purportedly help develop inventive power. Most of them are quite heuristical:
Honours
In the last year of his life Altshuller established a two-level form of certification:
Some of the TRIZ-masters interpreted their title as a confirmation of their outstanding contribution to TRIZ, whereas others claimed that it was not exactly Altshuler's intent.(rus) The latter claim is based on the fact that the original list of masters did not include the well known outstanding contributors to TRIZ such as his wife Valentina Zuravliova, the co-author of SuField Analysis Irina Flikstein and many others simply because they have not been teaching TRIZ and have not been needing any kind of certification.
After Altshuller's death some of TRIZ masters started promoting the first interpretation of the title and claiming to be heirs to TRIZ with a right to pass their diploma to their disciples (possibly saving an overall number of masters) and even claiming their entitlement to financial support from International Association of TRIZ (V. V. Mitrofanov is the most outspoken representative of such claimants (rus).) Others considered these claims as a devaluation and discreditation of the TRIZ-master title.
To counter the inflation of a prestige of the TRIZ-master title and to foster the real TRIZ research, Anti TRIZ-Journal established Altshuller Prize for outstanding contribution to TRIZ. The Altshuller Prize Committee decided not to announce winners for 2006.
References
-->
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
Kennis van die aand
Regter M.A. Diemont beskou volgens die reg nie die boek as godslasterlik nie, maar baie lesers sou dele daarvan aanstootlik vind, veral waar godsdiens en seks met mekaar gekoppel word.
Steyn
Steyn kan na die volgende verwys
Nederland: Almelo
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
Aksie Morele Standaarde
Volgens die drukgroep, Aksie Morele Standaarde, was die wet "geheel en al ontoereikend" en moes onverwyld opgeknap word. In hul boek spesifiek toegewy aan die Afrikaner, maar ook veral Christene , getiteld Gepoogde verkragting van Suid-Afrika (1974), speel die Staat so reg in die hand van die gewetenlose geldwolwe (wat "verlei, verlok en verneder") , wat op hul beurt so reg in die hand speel van die Kommuniste. Die grootste vyand, en dus die Kommuniste se grootste bondgenote, is die swygende en onbetrokke meerderheid Christene van Suid-Afrika wat geen standpunt inneem nie.
Steyn
Steyn kan na die volgende verwys
Nederland: Dordrecht
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
Aksie Morele Standaarde
Afgesien van die betrokke Wetgewing word die hele vraagstuk bekyk teen die aanhef van die Grondwet van Suid-Afrika :
Steyn
Steyn kan na die volgende verwys
Suid-Afrika: Barberton, De Kelders, Edenvale, Fochville, Fouriesburg, Germiston, Johannesburg, Kroonstad, Krugersdorp, Muldersdrift, Napier, Odendaalsrus, Ottosdal, Pietersburg/Polokwane, Potchefstroom, Viljoenskroon
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
Aksie Morele Standaarde
In nederige erkentlikheid teenoor die Almagtige God, Beskikker oor die lotgevalle van nasies en die geskiedenis van volkere;
Steyn
Steyn kan na die volgende verwys
België: Antwerpen
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
Aksie Morele Standaarde
Wat ons voorgeslagte uit baie lande byeengebring en hulle hier in hul eie gevestig het;
Steyn
Steyn kan na die volgende verwys
Nederland: Alkmaar, Arnhem, Bergen op Zoom, Hengelo, Leeuwarden, Utrecht
Sensuurwet (Wet op Publikasies en Vermaaklikhede van 1963 en 1974)
Aksie Morele Standaarde
Wat hul weë deur geslagte bepaal het;
Wat hulle so wonderbaarlik deur gevare gelei het;
Verklaar ons, wat hier as verteenwoordigers van die volk vergader is, dat aangesien ons
Oortuig is van die noodsaaklikheid om saam te staan
Om die onskendbaarheid en vryheid van ons land te beveilig;
Om die wet en die orde daarin te handhaaf;
Om die geluk en die geestelike en stoflike welvaart van almal te bevorder;
Bereid is om ons plig te aanvaar om gesamentlik met alle vredeliewende volkere wêreldvrede te soek; en
Die opdrag wil uitvoer om die Republiek van Suid-Afrika te vestig en 'n Grondwet daaraan te gee wat die beste sal aanpas by die tradisies en geskiedenis van ons vaderland.
Van die standpunte en retoriese vrae sluit in:
Ons is daarin geïnteresseerd om hierdie soort spel aan te moedig en is ook bereid om toneelspelers wat in sulke stukke optree, as kampioene van die vryheid van die kunste aan te prys. Ons wil sulke produksies aanmoedig, en moet mense aanleiding gee om soortgelyke stukke te skep wat seksueel selfs nog meer uitdagend is. As 'n taktiese beleid is ons doelwit om 'n onderneming te steun wat pornografies is en wat geheel en al vry van enige beperkings of gewone morele kodes is. Die regisseur en toneelspelers is soos miere wat vrywillig en sonder koste van ons kant eet aan die wortels van die bourgeois gemeenskap. Hoekom sal ons hulle werk probeer stopsit? Hoekom sal ons hindernisse in hulle weg lê?
"Die verwoesting van morele norme is nie op sigself 'n doel nie. Dit is eerder die sleutel wat die agterdeur vir die vyand ontsluit. Wanneer hy aanland - en hy beweeg onteenseglik in ons rigting uit die noorde en die ooste - sal hy 'n verswakte, kragtelose prooi vind wat geen weerstand bied nie. [...] Vreemd, nie waar nie, maar ook 'n openbaring, dat die Russiese kommuniste, wat gestadig die wêreld begin oorheers en by die jongste Olimpiese Spele meer goue medaljes gewen het as enige ander nasie, die produksie van enige pornografie, bloufilms en dwelmmiddels vir hulle mense verbied. Vroeg in hul geskiedenis het hulle die vernietigende krag van hierdie permissiewe elemente ontdek, wat nou die Westerse wêreld wil verswelg. Daar is vandag lande in Europa waar die sedelike bederf so deeglik plaasgevind het dat 'n betreklike klein getal goed gewapende Russiese soldate hulle lande sou kan oorneem sonder dat hulle enige of veel teenstand sal ondervind. Wanneer sedes geheel en al of amper geheel en al bedorwe is, word alle sin vir patriotisme en nasietrots vernietig."
Stigting van Taurus
'n Komitee (later verander na 'n kommissie) word in 1972 onder die voorsitterskap van J.T. Kruger saamgestel om die toepassing van die publikasiewetgewing te ondersoek. Daar is bevind in die meerderheidsverslag van die kommissie in 1974 dat onder andere baie lede van die publiek nie meer vertroue in die beheerstelsel het nie, maar ook dat die volksmoraalvervlakking en die ondermyning van die goeie sedes, waardes en norme die doelstellings van die kommunisme kon bevorder. Nuwe wetgewing was dus noodsaaklik.
Die Wet op Publikasie van 1974 het die 1963-wetgewing opgevolg, waar die Publikasieraad afgeskaf is en 'n direktoraat in sy plek gekom het. Die direktoraat het kommissies in die lewe geroep wat publikasies as ongewens kon verwerp. Die lede van die Direktoraat en die komitees is almal aangestel op grond van hul opvoedkundige kwalifikasies. Met die nuwe wet word daar nie meer na die howe gewend nie [wat duur op die belastingbetaler se sak was], maar na 'n Appèlraad, wat uit minstens drie lede bestaan van wie die voorsitter 'n persoon is wat voorheen as regter, advokaat, prokureur of dosent in die regsgeleerdheid tien jaar ondervinding moes gehad het. Die voorsitter kon ook beslissings van die komitees veto "op versoek van die minister, skrywer, uitgewer of lede van die publiek". Die voorsitter is deur die staatspresident aangestel.