cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Milwaukee
1900 tot 1960
Gedurende die eerste helfte van die 20ste eeu was Milwaukee die sentrum van die sosialistiese beweging in die Verenigde State, nadat die sosialis Victor L. Berger daarin geslaag het om werkers en vakbonde agter sy nuwe Sosial-Demokratiese Party te skaar. Berger het later ook die eerste Sosialistiese afgevaardigde in die Amerikaanse Kongres geword. Die burgers van die stad het in hierdie tydperk drie sosialistiese burgemeesters verkies, nadat die party kiesers met pamflette in twaalf tale oor sy politieke agenda ingelig het: Emil Seidel (1910–1912), Daniel Hoan (1916–1940) en Frank Zeidler (1948–1960). Milwaukee was in hierdie opsig uniek in die VSA.
Die sosialiste van Milwaukee is dikwels "Riool-Sosialiste" genoem weens hulle praktiese benadering tot regeringsake en die belange van werkers. Hierdie praktyke het die skoonmaak van woonkwartiere en fabrieke deur middel van nuwe rioleringstelsels, water- en kragboorsiening, wat deur die stad beheer is, en 'n verbeterde onderwysstelsel beklemtoon. Alhoewel hulle hul invloed in die laat 1950's onder die invloed van die "rooi gevaar"-histerie geleidelik verloor het, bewaar die burgers van Milwaukee hul sosialistiese erfenis nog steeds. Hulle staan bekend vir hulle groot simpatie teenoor die vakbondbeweging en hulle wantroue teenoor groot besighede.
In hierdie periode het ook 'n klein, maar groeiende gemeenskap van swart Amerikaners ontstaan wat vanuit die suide na Milwaukee verhuis het – hulle woongebied het as Bronzeville bekend gestaan. Vanweë sy jazzklubs en dansplekke wat plaaslike en nasionaal bekende musikante soos B.B. King en Ella Fitzgerald gelok het, is die gebied mettertyd die "Harlem van die Midweste" genoem. Ná die Tweede Wêreldoorlog is 'n snelweg gebou wat die gebied deursny het. Bronzeville het 'n minder belangrike rol begin speel en die hart van Milwaukee se swart gemeenskap het na die noorde verskuif. Maar in die 21ste eeu het Bronzeville weer begin herleef danksy die opening van nuwe besighede, restaurante, woonstelblokke, koffiekroeë en nagklubs wat almal probeer om die vroeëre vernaamheid van die distrik te herskep.
1960 tot vandag
Milwaukee het net soos ander nywerheidstede in die noorde van die VSA tot by die 1950's vinnig gegroei. Groot getalle immigrante uit Ierland, Duitsland, Hongarye, Pole en ander Sentraal-Europese lande het die stad binnegestroom. Ook die noordwaartse migrasie van Swart Amerikaners uit die suidelike deelstate na Milwaukee was kenmerkend. Die stad het een van die vyftien grootstes in die VSA geword, en teen die middel van die sestigerjare het sy inwonerstal byna 750 000 bereik. Desondanks was die 1960 's ook 'n periode van proteste, betogings en rasseonluste.
Bevolkingsyfers het eers met die agteruitgang van tradisionele nywerhede in die laat sestigerjare begin krimp, net soos in ander groot stede van die Groot Mere se rust belt ("roesgordel"). Groot getalle blanke inwoners het die stad verlaat. Ook die diepe resessie tussen 1979 en 1982 het op 'n sterk afname in die stad se ekonomiese bedrywighede uitgeloop, wat meer as 60 000 werksgeleenthede gekos het, veral in die nywerheidsektor. Eers in die laat 20ste eeu het Milwaukee daarin geslaag om sy ekonomie, woonkwartiere en aansien te opgradeer en nuwe besighede het hulle in die sakekern van Milwaukee gevestig. Milwaukee het ook steeds sy historiese erfenis bewaar en word as 'n belangrike bestemming vir toeriste beskou wat in die argitektuur en kultuurgeskiedenis belang stel.
Ekonomie
Die nywerheidsektor verteenwoordig 22 persent van Milwaukee se mannekrag – dit is die tweede grootste persentasie in die VSA na die Kaliforniese stad San Jose en duidelik hoër as die nasionale gemiddelde van 16,5 persent. Bestuurdersposte en werkgeleenthede in die dienstesektor toon die vinnigste groei. Die mediese bedryf beslaan 27 persent van alle werkgeleenthede in die dienstesektor.
Tegnologie
Milwaukee sal binnekort een van die eerste groot stede in die Verenigde State wees wat danksy die Milwaukee Wireless Initiative volledig draadloos gaan wees. 'n Privaatonderneming, Midwest Fiber Networks, het VSA-$ 20 miljoen (ZAR 143,9 miljoen) belê in die opbou van 'n draadlose netwerk-infrastruktuur, wat in Maart 2008 voltooi sal wees.
Crella richardi
Crella richardi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Milwaukee
Kultuur
Die Kunsmuseum van Milwaukee (Milwaukee Art Museum, kortweg MAM) het sy wortels in Milwaukee se eerste kunsgalery wat in 1888 gevestig is. Met 30 000 kunswerke en jaarliks 400 000 besoekers het die MAM tot die stad se belangrikste kulturele en argitektoniese besienswaardigheid ontwikkel, veral danksy die nuwe vleuel van die gebou, die Quadracci-pawiljoen wat deur die argitek Santiago Calatrava ontwerp en teen 'n koste van VSA-$ 100 miljoen gebou is. Die museum pronk met 'n brise soleil, 'n soort beweeglike sonskerm, wat soos die vlerk van 'n voël oopgesprei kan word, en bied uitsigte oor die Michiganmeer.
Crella richardi
Die spons behoort tot die genus Crella en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1890 deur Topsent.
Milwaukee
Kultuur
Die MAM-kompleks het 'n oppervlakte van 341 000 vierkante voet en huisves die War Memorial Center, ontwerp deur die Fins-Amerikaanse argitek Eero Saarinen en voltooi in 1957; David Kahler se Kahler Building (1975) en die bogenoemde Quadracci Pavilion (2001).
Milwaukee huisves daarnaas ook Amerika se Black Holocaust Museum, wat deur 'n oorlewende van 'n lynchmoordpoging, James Cameron, gestig is. Die museum behandel die geskiedenis van die Swart bevolking van die VSA en hulle onderdrukking in die verlede. Ander bekende museums in die stad sluit die Openbare Museum van Milwaukee (Milwaukee Public Museum), die Discovery World Museum, Betty Brinn se Kindermuseum (Betty Brinn Children's Museum), die Mitchell Park Horticultural Conservatory en die Milwaukee-distrik se dieretuin (Milwaukee County Zoo) in.
Die musieklewe van Milwaukee het reeds voor die inkorporasie van die stad 'n aanvang geneem, toe die eerste georganiseerde musikale geselskap, die Milwaukee Beethoven Society, in 1843 gestig is. Dit is later vervang deur die Milwaukee Musical Society. Die musikale karakter van die stad is veral deur die groot getalle Duitse immigrante beïnvloed, en Sängerbund-feeste het gereeld plaasgevind. Die plaaslike konservatorium, die Wisconsin Conservatory of Music, is in 1899 gestig.
Milwaukee het daarnaas ook 'n groot bydrae tot musiekstyle soos rock, jazz, soul, blues, punk, ska, industrial music, gothic music, hip hop, electronica en popmusiek gelewer. 'n Aantal musikante uit Milwaukee het nasionale en internasionale bekendheid verwerf, soos byvoorbeeld Coo Coo Cal, Woody Herman, Liberace en Al Jarreau.
Feeste
Die German Fest ("Duitse Fees") het vir die eerste keer in 1981 plaasgevind en word nou jaarliks gedurende die laaste volle naweek van Julie as die grootste Duitse fees in Noord-Amerika in Milwaukee se Henry Maier Festival Park gevier. Die fees konsentreer op die kultuur van Duitsland, Oostenryk, Switserland, Luxemburg en ander Duitstalige gemeenskappe wêreldwyd en sluit tradisionele musiek van plaaslike en oorsese kunstenaars en orkeste, Duitse kookkuns en die kulturele tent in, waar mens 'n indruk van die verskillende historiese en huidige Duitssprekende gebiede soos byvoorbeeld Beiere kry. 'n Groot aantal Duits-Amerikaanse instellings neem aan die German Fest se parades deel.
642
Die jaar 642 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 42ste jaar van die 7de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Tromp Terre'Blanche
duimnael|220px|Dié kort beskrywing van Terre’Blanche se vrou, Isobel Pienaar, se loopbaan het in 1951 in die program van die NTO-produksie Die Vrek verskyn.
Tromp Etienne Terre'Blanche (Port Elizabeth, 22 Augustus 1928 – Johannesburg, 26 September 1984) was 'n Suid-Afrikaanse akteur. Hy was getroud met die aktrise Isobel Pienaar en was die oupa van die 2003-Idols-deelnemer Jacques Terre'Blanche.
Vroeë lewe
Terre'Blanche word gebore op 22 Augustus 1928, die seun van Peter James Garfield en Millicent Louisa (née Bruns) Terblanche.
Rita Carewe
Rita Carewe (9 September 1909 – 22 Oktober 1955) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Resurrection (1927) en The Stronger Will (1928).
Crella ridleyi
Crella ridleyi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Crella en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1890 deur Topsent.
Marietta DePrima
Marietta DePrima (gebore 3 Mei 1964) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Lady Bird (2017) en in die televisiereekse Quantum Leap (1989), Lois & Clark: The New Adventures of Superman (1993), en The Hughleys (1998).
Lotte Merete Andersen
Lotte Merete Andersen (gebore 18 Maart 1963) is 'n Deense aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Nightwatch (1994), Oh Happy Day (2004), en Excuse Me (2012).
Sara Rue
Sara Rue (gebore 26 Januarie 1979) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Can't Hardly Wait (1998), A Slipping-Down Life (1999), en Pearl Harbor (2001).
Duiwelvuurvis
Die Duiwelvuurvis (Pterois miles) is 'n vis wat slegs aan die ooskus van Suid-Afrika en Mosambiek voorkom. Die vis staan ook bekend as die leeuvis of kalkoenvis. Die vis is rooibruin van kleur met vertikale wit strepe. Dit het verlengde vinne met lang, skerp stekels aan die rugvinne. Dit kan tot 30 cm lank word en weeg dan 1.4 kg. Kom voor in beskutte, vlak riwwe en diepseerotspoele.
Bo Derek
Bo Derek (gebore 20 November 1956) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Tarzan the Ape Man (1981), Bolero (1984), Ghosts Can't Do It (1989), en Tommy Boy (1995).
643
Die jaar 643 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 43ste jaar van die 7de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Claire Carleton
Claire Carleton (28 September 1913 – 11 Desember 1979) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Too Many Winners (1947) en Death of a Salesman (1951), en in die televisiereekse The Mickey Rooney Show (1954) en Alfred Hitchcock Presents (1955).
645
Die jaar 645 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 45ste jaar van die 7de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Kerseiland
Kerseiland (Engels: Christmas Island), amptelik die Gebied Kerseiland (Territory of Christmas Island), is 'n eiland in die Indiese Oseaan, 350 km suid van Java, wat tot die Australiese Gemenebes behoort. Dit is in die 17de eeu ontdek.
Die eiland beslaan 'n oppervlakte van 135 km² en het in 2012 'n bevolking van 1 843 gehad. Die hoofstad en grootste stad is Flying Fish Cove. Die eiland is veral bekend vir die groot aantal rooi krappe wat daar voorkom. Die hoogste punt is 361 m bo die seevlak.
644
Die jaar 644 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 44ste jaar van die 7de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Lærke Winther Andersen
Lærke Winther Andersen (gebore 23 September 1975) is 'n Deense aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent 3 Things (2017) en in die televisiereekse Dicte (2013) en Bankerot (2014).
Crella rosea
Crella rosea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Crella en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1892 deur Topsent.
Stanislas Wawrinka
Stanislas "Stan" Wawrinka (Frans: [stanislas vavʁiŋka]; gebore 28 Maart 1985) is 'n Switserse professionele tennisspeler. Hy is ook 'n Duitse burger, omdat sy vader 'n Duitser van Tsjeggiese afkoms is.
Wawrinka begin op 14-jarige ouderdom om aan internasionale junior-toernooie deel te neem. Hy verlaat skool op 15 om op tennis te fokus, maar sit sy studies deur afstandsonderrig voort. Sedert 2002 speel hy professioneel tennis. In 2005 word hy op die ATP-ranglys onder die beste 100 tennisspelers geplaas. In 2006 haal hy die top 50- en in 2008 die top 10-lys van spelers.
Tydens die Australiese Ope van 2014 wen hy sy eerste Grand Slam-toernooi. Hy skakel die tweede gekeurde Novak Djokovic tydens die kwarteindronde in 5 stelle uit. In die eindstryd wen hy die eerste gekeurde Rafael Nadal met 'n telling van 6–3, 6–2, 3–6 en 6–3. Hiermee skuif hy tot die nommer 3 posisie op die ATP se ranglys op. Tydens die Franse Ope van 2015 wen hy sy tweede Grand Slam-toernooi en tydens die VSA-Ope van 2016 sy derde.
Grand Slam-rekord
Die tabel toon Wawrinka se prestasie tydens elk van die Grand Slam-toernooie in mansenkels waaraan hy deelgeneem het:
Gladiolus buckerveldii
Gladiolus buckerveldii is 'n meerjarige plant wat tot die genus Gladiolus behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom op die noorde van die Sederberg voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 50 km2 en word as seldsaam beskou; dit word tans nie bedreig nie.
Crella spinulata
Crella spinulata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Crella en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1911 deur Hentschel.
Bloureus
’n Bloureus is ’n warm ster met ’n spektraaltipe van O of B (dus opmerklik blou) en ’n ligsterkteklas van III (reusester) of II (helder reus). Op die Hertzsprung-Russell-diagram word blou reuse bo regs van die hoofreeks aangetref.
Hulle is massiewe sterre wat die waterstof in hul kern opgebruik en die hoofreeks verlaat het. Hulle het ’n oppervlaktemperatuur van rondom 30 000 kelvin. Hulle kan ’n absolute magnitude van tot -5 of -6 hê (wat van 9 000 tot 25 000 keer so helder soos die Son is), of selfs hoër. Hul oppervlaktemperatuur is so hoog dat ’n taamlike deel van hul energie-uitset in die ultravioletdeel van die spektrum val en dus onsigbaar vir die mens is.
Die term "bloureus" verwys na 'n verskeidenheid sterre in verskillende stadiums van hulle ontwikkeling en hulle het min in gemeen met mekaar. Dit verwys dus na sterre in 'n sekere streek van die HR-diagram eerder as na 'n spesifieke soort ster. Hulle is baie skaarser as rooireuse omdat hulle net uit swaarder en minder algemene sterre ontwikkel en omdat hulle net vir 'n kort ruk in die bloureusestadium bly.
Omdat O- en B-tipe reusesterre effens helderder is as gewone blou hoofreekssterre van dieselfde temperatuur en omdat baie van hulle redelik naby aan die Aarde is op die galaktiese skaal van die Melkweg, is baie van die helder sterre in die naglug voorbeelde van bloureuse, insluitende Beta Centauri (B1III); Mimosa (B0.5III); Bellatrix (B2III); Epsilon Canis Majoris (B2II) en Alpha Lupi (B1.5III).
Die naam bloureus word soms verkeerdelik gebruik vir ander helder sterre met 'n groot massa, soos hoofreekssterre, bloot omdat hulle groot en warm is.
Eienskappe
"Bloureus" is nie eintlik 'n gedefinieerde term nie en word gebruik vir 'n groot verskeidenheid sterre van verskillende tipes. Wat hulle in gemeen het, is 'n taamlike toename in grootte en ligsterkte in vergelyking met hoofreekssterre van dieselfde massa en temperatuur en dat hulle warm genoeg is om "blou" genoem te word, wat beteken spektraalklas O, B en soms vroeë A.
Die koelste en dofste sterre wat bloureuse genoem word, is op die horisontale tak en het deur hulle rooireusestadium gegaan. Hulle brand nou helium in hulle kern. Na gelang van hulle masse en chemiese samestelling word dié sterre blouer totdat hulle die helium in hulle kern opgebruik het, en word dan weer rooier en beweeg na die asimptotiese reusetak (ART). Die RR Lyrae- veranderlike sterre, gewoonlik van spektraalklas A, lê oor die middel van die horisontale tak.
Sterre van die horisontale tak wat warmer as die RR Lyrae-sterre is, word gewoonlik as bloureuse beskou en party RR Lyrae-sterre self word bloureuse genoem, al is sommige van hulle van spektraalklas F. Daar is geen streng boonste perk vir reusesterre nie.
Evolusie
Sterre in die bloureusestreek van die HR-diagram kan in verskillende stadiums van hulle bestaan wees, maar is almal ontwikkelde (geëvolueerde) sterre wat feitlik al die waterstof in hulle kern verbrand het.
In die eenvoudigste gevalle begin 'n warm, helder ster uitsit wanneer die waterstof in sy kern opgebrand het. Dit word eers 'n blousubreus en dan 'n bloureus, en word beide koeler en helderder. Sterre met 'n gemiddelde massa sal bly uitsit en koeler word totdat hulle rooireuse word. Baie swaar sterre bly ook uitsit namate verbranding in die waterstofskil voortgaan, maar hulle ligsterkte bly min of meer konstant. Hulle beweeg horisontaal oor die HR-diagram. So kan hulle vinnig deur die stadiums bloureus, helder bloureus, blousuperreus en geelsuperreus beweeg, totdat hulle rooisuperreuse word.
BHT-sterre (in die blou horisontale tak) is verder ontwikkel en verbrand helium in die kern, hoewel hulle steeds 'n aansienlike waterstofomhulsel het. Hulle het ook 'n gemiddelde massa van sowat 0,5-1,0 sonmassas (0,5-1 mson), en daarom is hulle dikwels baie ouer as bloureuse met 'n groter massa. Dié sterre ontwikkel teen 'n konstante ligsterkte deur die stadium waarin hulle helium in die kern verbrand; hulle word eers warmer en dan weer koeler terwyl hulle na die ART beweeg. Aan die blou punt van die horisontale tak is daar 'n "blou stert" van sterre met 'n kleiner ligsterkte en 'n "blou haak" met selfs nog warmer sterre.
Daar is ander ver ontwikkelde warm sterre wat gewoonlik nie bloureuse genoem word nie: Wolf-Rayetsterre is baie helder sterre met uiterse temperature en prominente emissielyne van helium en stikstof; post-ART-sterre wat planetêre newels vorm en soortgelyk aan Wolf-Rayet-sterre is, maar kleiner en met 'n kleiner massa; bloudwaalsterre, ongewone helder, blou sterre wat skynbaar in die hoofreeks waargeneem word in swerms waar hoofreekssterre van hulle ligsterkte in reuse en superreuse sou ontwikkel het; en die blousuperreuse, die sterre met die grootste massa wat verder as bloureuse ontwikkel het en geïdentifiseer word deur die effek van hulle groter uitsetting op hulle spektrums.
NG gemeente Postmasburg
duimnael|regs|170px|Ds. De Wet Lategan, Postmasburg se leraar van November 1946 tot 1962.
duimnael|regs|160px|Ds. Stephanus Jacobus Botha, leraar van 1935 tot 1943..
duimnael|regs|160px|Ds. Marthinus Cornelis Hattingh, leraar van 1943 tot 1946.
Die NG gemeente Postmasburg is die enigste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die Noord-Kaapse dorp Postmasburg, wat in 1884 deur lidmate van die Gereformeerde Kerk aangelê en na die kerkverband se stigter, ds. Dirk Postma genoem is, en waar hul gemeente 46 jaar ouer as die NG gemeente is.
In 1880 het die oudste nog lewende Voortrekker, Michiel Bredenkamp, op Jacobsfontein kom woon en in 1884 na Wolhaarkop verhuis. Voor die tyd het die families Gous en De Klerk hulle reeds in die omgewing gevestig. In 1884 het Blinkklip 'n sentrum van die Gereformeerde Kerk geword. Later word die naam Postmasburg ter gedagtenis van ds. D. Postma. Eers het die plaaslike NG lidmate vir dienste die gebou van die Gereformeerde Kerk gebruik. Die gemeentelede van die NG Kerk is eers deur ds. J.J. Ackerman van Boetsap (later Delportshoop genoem) besoek en later deur Griekwastad bearbei. Die eerste kerkgeboutjie is in 1906 opgerig en later in 1915 herbou en verbeter. Mnr. N.J. van Druten, sy gade, Jan Aucamp en oom Michiel Bredenkamp het hulle hiervoor beywer. Die gebou het as kerk gedien tot die nuwe in die vyftigerjare ingewy is. Dit duur tot 1927 voordat waarborglyste gesirkuleer word.
Intussen is die sendinggemeente Griekwastad-Postmasburg gestig en eerw. A. van der Merwe doen vir die wyk Postmasburg baie onder toesig van die konsulent. Wyk Postmasburg was verantwoordelik vir 'n deel van sy salaris. Die wyk rig 'n sendingkerkie in die swart woonbuurt op.
Op 17 November 1929 is die gemeente gestig. Ds. C.J. Grobler, wat konsulent in die tyd is, het besonder veel vir die gemeente gedoen. Die eerste leraar, ds. J.S.B. Marais, is op 5 April 1930 verwelkom. Dit was sy eerste en enigste gemeente, waarna hy in 1934 sy emeritaat aanvaar. In dié tyd is erwe deur mnr. N.J. van Druten, I.S. Gous en mej. C.E. Gous geskenk. Die pastorie is op 9 Augustus 1930 voltooi. Baie moeilike tydelike omstandighede genoodsaak die kerkraad om hulp te vra van die Algemene Armesorgkommissie. Op 21 Januarie 1933 is die salaris van die sendeling gestaak. Vroeg in 1933 is die gemeente weer vakant. Eers op 15 November 1934 is besluit om prop. S.J. Botha tydelik vir ses maande te vra. Op 4 Mei 1935 is prop. Botha beroep teen 'n salaris van £250 en £2 reiskoste. Dit was 'n moeilike taak, dog met seën het die jong dienskneg van die Here daarin geslaag om die gemeente weer op te bou. Skuld is afbetaal en ontsaglike vooruitgang is gemaak.
Van 4 Desember 1943 tot 23 Februarie 1946 was ds. M.C. Hattingh leraar van die gemeente. 'n Boufonds is gestig en £2 000 ingesamel. Die gemeente beleef vooruitgang. Op 16 November 1946 is ds. De W.B. Lategan bevestig. Die pastorie word vergroot, 'n boorgat en watervoorsiening aangebring. Op 22 Februarie 1950 is die nuwe koshuis teen 'n totale koste van £31 273 19s. 3d. deur Sy Edele J.G. Carinus, Administrateur, amptelik geopen. 'n Aantal erwe is gekoop vir die bou van 'n nuwe kerk. Op 16 November 1950 is die 21-jarige bestaan gevier en het die boufonds die £6 000-kerf bereik.
Die gemeente het in 1959 730 belydende en 526 dooplidmate gehad, vergeleke met onderskeidelik 1 308 en 488 in 2014 en 1 311 en 478 in 2015. Die plaaslike Gereformeerde kerk het egter nie daarin geslaag om sy getalle te handhaaf nie. In 1959 was hier 222 belydende lidmate en 123 dooplidmate, vergeleke met 143 en 28 in 2014 en 115 en 29 in 2015, maar in die vyfhoek wat gevorm word deur Postmasburg (1883), Olifantshoek (1921), Kathu (1968), Daniëlskuil (1949)en Kuruman (1919) was die totale getal Gereformeerdes meer bestendig: 850 in 1959 en 771 in 2015. Die Hervormde gemeente Postmasburg, gestig op 17 Julie 1976 het in 2014 23 doop- en 87 belydende lidmate gehad, vergeleke met onderskeidelik 41 en 83 'n dekade vantevore.
Pous Clemens XIV
Clemens XIV was die 249ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk vir 5 jaar, 4 maande en 4 dae, van 1769 tot 1774.
Biografie
Pous Clemens XIV is gebore as Lorenzo Ganganelli (of Giovanni Vincenzo Antonio Ganganelli) op 31 Oktober 1705 in Santarcangelo di Romagna, Kerklike Staat. Sy pa, Lorenzo Ganganelli was die plaaslike dokter. Sy ma was Angela Serafina Maria Mazza (of Macci of Mazzi). Hy word gedoop op 2 November 1705. Graaf Barnaldi van Milaan help om sy studies te bekostig. Op 15 Mei 1723 tree hy toe tot die Franciskaner Orde en neem sy pa se naam Lorenzo aan as sy kloosternaam. Na sy novisiaat word hy op 18 Mei 1724 in die Orde opgeneem. Hy studeer teologie aan die S. Bonaventura Kollege in Rome en filosofie aan die universiteite van Ascoli, Bologna en Milaan. In 1740 keer hy terug na die Kollege van S. Bonaventura as regent. In 1746 word hy konsultant van die Heilige Offisie. Hy laat talryke boeke van die Franse bybelverklaarders verbied. Op 24 September 1759 word hy tot kardinaal bevorder. Op 19 Mei 1769 volg hy Pous Clemens XIII op en word gekroon op 4 Junie 1769 deur kardinaal Alessandro Albani. Hy regeer tot sy dood op 22 September 1774 en word opgevolg deur Pous Pius VI. Die naam ‘Clemens’ beteken 'sagmoedige'.
Pontifikaat
As Franciskanermonnik en van burgerlike afkoms verbreek hy die lang ry van pouse wat uit die Italiaanse adelstand gekom het. Hy verander die politieke koers en maak staat op medewerkers. Hy probeer tyd wen in die vraagstuk oor die Jesuïte en het reeds tydens die konklaaf sy posisie oor die vraagstuk geheim gehou. Hy hef die banvloek "In coena Domini" op op Wit Donderdag 1770. Die toegewing lei daartoe dat die pous weer 'n nuntius na Portugal kan stuur. Die Bourbonkonings hou aan om druk uit te oefen en op 17 Oktober 1772 sluit die pous die Collegium Romanum. Dit was nie genoeg nie en op 21 Julie 1773 word die pous gedwing om die Jesuïte ontbind met die brief "Dominus ac redemptor noster". Die Jesuïte word gerehabiliteer deur Pous Pius VII in 1814.
Die kollege van kardinale
Pous Clemens XIV het 16 nuwe kardinale aangestel in 11 konsistories.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Opvolging
Basis URL: de:Clemens XIV.
Jean Carlin
Jean Carlin (2 September 1921 – 23 Oktober 1998) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Ghost of Hidden Valley (1946), Song of the Sierras (1946), The Caravan Trail (1946), en Six Gun Man (1946).
Marie Højgaard Andersen
Marie Højgaard Andersen (gebore 7 April 2002) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Tvillingerne & Julemanden (2013).
Christoffel Josephus Brand
Die dorp Ladybrand is vernoem na sy vrou, Lady Catharina Brand.
The Fourth Reich
The Fourth Reich is 'n 1990-Suid-Afrikaanse biografiese dramafilm geregisseer deur Manie van Rensburg en mede-vervaardig deur Gert Basson, Mark Jaffee, David Selvan, Bill Shapter en Reg Wessels vir Zastron Films. In die film vertolk Ryno Hattingh die hoofrol as Robey Leibbrandt, saam met Marius Weyers, Grethe Fox en Percy Sieff in ondersteunende rolle, met nog vele meer populêre Suid-Afrikaanse akteurs.
Die rolprent handel oor die lewe van Robey Leibbrandt, 'n Suid-Afrikaanse bokser. Hy neem deel aan die Olimpiese Somerspele van 1936 in Berlyn en is gefassineer met die Nazi-ideologie en word 'n Abwehr-agent vir die Derde Ryk. Daarmee saam staan hy aan die hoof van 'n operasie om die pro-geallieerde regering omver te werp en generaal Jan Smuts in 1939 te vermoor. Dit was die duurste film in Suid-Afrika se rolprentgeskiedenis.
Mathias Toftegård Andersen
Mathias Toftegård Andersen (gebore 17 Junie 1996) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rol in die televisiereeks Pagten (2009).
Laura Dern
Laura Dern (gebore 10 Februarie 1967) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Blue Velvet (1986), Wild at Heart (1990), Jurassic Park (1993), en Wild (2014).
Microsoft PowerPoint
Microsoft PowerPoint is 'n rekenaarpakket wat ontwikkel is om grafiese aanbiedings te maak. Dit voorsien gereedskap aan die gebruiker om professionele aanbiedings te doen. Dit verskaf onder andere woordverwerking, beklemtoning, teken en grafiese vermoë en aanbiedingbestuursgereedskap. Powerpoint word besit deur Microsoft.
At Botha
At Botha (gebore 23 Desember 1949) is 'n Suid-Afrikaanse akteur en skilder. Hy is veral bekend vir sy rolle in die Afrikaanse TV-dramas soos Vyfster (1984) en Dryfsand (2006).
Hy was met die aktrise Annalise Bosch getroud. Hulle seun, Pieter Bosch-Botha, was ook 'n akteur, regisseur en vervaardiger.
Lewe
Botha is op Kroonstad in die Vrystaat gebore as die seun van ’n onderwyser en het as kind op verskeie dorpe gewoon. Hy het aan die Hoërskool Menlopark in Pretoria gematrikuleer en sy dramastudie aan die Potchefstroomse Universiteit voltooi. Hy was ’n akteur by Sukovs en Truk, waar hy in opvoerings van Die Drie Susters, Twaalfde Nag en Charley se Tante opgetree het. Hy het geleidelik vir sy rolprent- en TV-werk bekend geraak, insluitende die rolprent Stander en die TV-dramareekse Vyfster (1984), Egoli, Dryfsand (2007) en Erfsondes (2008).
Hy skilder die grootste deel van sy lewe, hoewel hy geen formele opleiding gehad het nie. Hy het in latere jare sukses begin behaal met onder meer landskappe, oes- en seetonele.
Lynn Carlin
Lynn Carlin (gebore 31 Januarie 1938) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Faces (1968), ...tick... tick... tick... (1970), Taking Off (1971), en Battle Beyond the Stars (1980).
RR Lyrae-ster
’n RR Lyrae-ster is ’n periodieke veranderlike ster wat algemeen in bolvormige sterreswerms aangetref word. Dit word dikwels gebruik as ’n standaardmeetinstrument vir afstande in die ruimte. Dit is genoem na die prototipe van dié soort ster, die veranderlike ster RR Lyrae in die sterrebeeld Lier (Lyra).
RR Lyraes is pulserende sterre van spektraaltipe A (en soms F) met ’n massa van omtrent die helfte dié van die Son. Daar word geglo hulle het voorheen massa verloor en was oorspronklik sterre met dieselfde of effens kleiner massa as die Son, sowat 0,8 sonmassa.
Die pulse van RR Lyrae-sterre stem ooreen met dié van Cepheïede, maar die aard en geskiedenis van die twee soorte sterre verskil. In teenstelling met Cepheïede is RR Lyraes oud, klein en arm aan wat sterrekundiges metale noem. Hulle is baie algemener as Cepheïede, maar nie so helder nie. Die gemiddelde absolute magnitude van ’n RR Lyrae is 0,75, net 40 of 50 keer dié van die Son. Hul pulsperiode is korter, gewoonlik minder as ’n dag en tot so kort as sewe uur.
Die verhouding tussen die pulsperiode en absolute magnitude van RR Lyraes maak hulle goeie meetinstrumente vir nabygeleë voorwerpe soos dié in die Melkweg. Hulle word algemeen gebruik in die bestudering van bolvormige sterreswerms en die chemiese eienskappe van ouer sterre.
647
Die jaar 647 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 47ste jaar van die 7de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Crella topsenti
Crella topsenti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Crella en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1922 deur Babiç.
Kristien Hemmerechts
Kristien Hemmerechts (gebore 27 Augustus 1955) is 'n Belgiese skrywer.
Werk
Kristien Hemmerechts publiseer haar debuut in 1986 met die bundel, First Fictions, Introduction 9, wat in Engels geskryf is. Haar eerste roman Een Zuil van Zout verskyn in 1987. Dit ontvang die Prijs van de provincie Brabant. In 1990 ontvang sy die gesogte Vlaamse driejaarlijkse Staatsprijs voor proza. 'n Herhalende tema in Hemmerechts se werk is die onvermoë van die mens om rigting aan sy lewe te gee. Karakters word gekonfronteer met die onvermoë om met andere te kommunikeer, wat oorsaak gee tot die onvermoë om sinvolle menseverhoudings te skep. Oorsake moet gesoek word in gevoelens van vervreemding van die wêreld en die self, asook in eensaamheid en in skuldgevoelens.
In baie van haar werk beeld Hemmerechts seksualiteit vanuit 'n vroulike oogpunt uit. Eksplisiete tonele uit haar werk vorm die grondslag van aantygings dat Hemmerechts haar lesers doelbewus wil uitlok.
648
Die jaar 648 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 48ste jaar van die 7de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Crella brunnea
Crella brunnea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Crella en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Hansen.
649
Die jaar 649 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 49ste jaar van die 7de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Heks van Agnesi
In wiskunde, is die heks van Agnesi, soms die heks van Maria Agnesi genoem (vernoem na Maria Agnesi) die kromme wat as volg gedefinieer word.
Die kromme is asimptoties tot die raaklyn van die vaste sirekel deur die punt O.
Vergelykings
Dan het die kromme die Cartesiese vergelyking .
Let daarop dat as a=1/2, dan word die vergelyking die baie eenvoudige
Parametries, as \theta is die hoek tussen OM en OA, regsom gemeet, dan word die kromme gegee deur die vergelykings
Voorbeelde
Die figuur na regs wys voorbeelde van die kromme vir a=1, a=2, a=4, en a=8. regs|Krommes vir a=1,a=2,a=4,a=8
Geskiedenis
Die kromme is in 1701 deur Fermat, Guido Grandi en in 1748 deur Maria Agnesi bestudeer.
In Italiaans word die kromme la versiera di Agnesi genoem wat "die kromme van Agnesi" beteken. Dit is op 'n stadium deur professor John Colson van Cambridge geïnterpreteer as "l'avversiera di Agnesi" waar "avversiera" "heks" beteken en die wanvertaling het behoue gebly.
Michelle Ruff
Michelle Ruff (gebore 22 September 1967) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Akira (1988) en Resident Evil: Degeneration (2008), en in die televisiereekse Bleach: Burîchu (2004) en Lupin the Third: A Woman Called Fujiko Mine (2012).
Suidelike pompano
Die Suidelike pompano (Trachinotus africanus) is 'n vis wat aan die suid- en ooskus van Suid-Afrika en Mosambiek voorkom. Die vis is silwerig van kleur met dofgeel vinne. Dit kan tot 90 cm lank word en weeg dan 15 kg. Die vis kom voor in vlak kuswaters naby rotsriwwe en banke.
Morten Hee Andersen
Morten Hee Andersen (gebore 22 Mei 1991) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Charmer (2017) en in die televisiereekse Ride Upon the Storm (2017), Sygeplejeskolen (2018), en Deliver Us (2019).
Frank Sinatra
Frank Sinatra (1915-1998) was 'n Amerikaanse sanger en akteur wat as een van die invloedrykste popmusieksterre van die 20ste eeu beskou word.
Saam met die toonaangewende Harry James en Tommy Dorsey, het Sinatra sy loopbaan begin in die mid-dertigerjare, die tyd toe swingmusiek aan die orde van die dag was. In die vroeë tot mid-veertigerjare het hy ook 'n suksesvolle solokunstenaar geword, bewonder deur duisende tienermeisies, die sogenaamde "bobby soxers". Sy professionele loopbaan het egter teen die 1950's gestagneer, maar het weer vlam gevat na hy in 1954 'n Oscar-toekenning vir Beste Ondersteunende Akteur vir die rolprent From Here to Eternity gewen het.
Laurens Meintjes
duimnael|regs|170px|Laurens Meintjes.
Frank Sinatra
In samewerking met Capitol Records het hy verskeie albums vrygestel wat deur kritici geprys is, soos In the Wee Small Hours (1955), Songs for Swingin' Lovers (1956), Come Fly with Me (1958), Only the Lonely (1958) en Nice 'n' Easy (1960). Sy sukses het hom aangespoor om sy eie platemaatskappy te stig, Reprise Records. Ook in samewerking met hierdie nuwe maatskappy het hy sukses behaal, met albums soos Ring-A-Ding-Ding (1961), Sinatra at the Sands (1966) en Francis Albert Sinatra & Antonio Carlos Jobim (1967). Hy het in die tyd ook begin om konserte dwarsoor die wêreld te gee en gehelp om die akteurgroep The Rat Pack te stig. My sy vyftigste verjaardag in 1965 het hy die album September of My Years vrygestel, bedoel as 'n terugblik op sy lewe. In dieselfde jaar het hy ook in die Emmy-bekroonde televisieprogram Frank Sinatra: A Man and His Music verskyn, asook treffers behaal met sy liedjies Strangers in the Night en My Way.
Die verloop van die tyd het ook 'n verandering in die publiek se musieksmaak meegebring en, alhoewel Sinatra probeer het om hierby aan te pas, het sy albums mettertyd slegter begin vaar. Ook sy gewildheid as akteur het begin afneem en ná 'n paar mislukte albums en rolprente het hy in 1971 besluit om af te tree. In 1973 het hy egter weer die musiekwêreld toegetree en verskeie albums opgeneem - een van sy grootste treffers was die temalied van Martin Scorsese se rolprent New York, New York. Alhoewel die temalied in die 1977-rolprent oorspronklik deur Liza Minnelli gesing is, het Sinatra dit vir sy 1980-album, Trilogy: Past Present Future, opgeneem en word die lied tans veral met hom geassosieer. Tot met sy dood in 1998 het hy steeds nuwe albums vrygestel en musiekkonserte in Amerika en elders aangebied.
Laurens Meintjes
Tydens die Tweede Vryheidsoorlog het hy geveg as 'n kaptein vir die Cape Town Highlanders.
650
Die jaar 650 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 50ste jaar van die 7de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Greg Minnaar
Greg Minnaar (*13 November 1981, Pietermaritzburg), is ’n Suid-Afrikaanse veldwedren-ryer. Hy het sy naam in die rekordboeke verewig nadat hy die 2003 Wêreldkampioenskap gewen het. Hy was driekeer die kampioen in die berg-af wêreldbekerreeks (in 2001, 2005 en 2008).
Tydens die 2012 Wêreldkampioenskap wen Greg die wêreldtitel vir die tweede keer in Leogang, Oostenryk. Hy wen sy derde wêreldkampioenskap in 2013 in sy tuisdorp, Pietermaritzburg.
Op 7 Junie 2015 wen Minnaar sy 17de wêreldbekerbyeenkoms en ewenaar die rekord van 17. Later wen hy die byeenkoms te Lenzerheide, Switserland en maak die rekord sy eie. Op 6 September 2015 wen hy die silwermedalje by die wêreldkampioenskap te Vallnord, Andorra.
Op 29 Augustus 2021 wen Minnaar sy vierde wêreldtitel in Val di Sole, Italië.
Saint-Denis
Saint-Denis is 'n stad sowat 9 kilometer noord van Parys se stadsentrum en in die département Seine-Saint-Denis geleë. Saint-Denis dien as die sub-prefektuur van dié département en is die setel van die arrondissement Saint-Denis.
Die heilige Dionisius (Saint-Denis)
Saint-Denis is vernoem na die eerste biskop van Parys, Dionisius (Frans: Denis) wat omtrent 250 tydens die Christenvervolgings van die Romeinse keiser Valerianus op die huidige Paryse Montmartre-heuwel 'n marteldood gesterf het. Hy was volgens die oorlewerings van Gregorius van Tours (6de eeu) een van die sewe biskoppe wat onder die heerskappy van keiser Decius vir sendingwerk na Gallië gestuur is. 'n Ou legende oor sy dood beweer dat hy ná sy onthoofding self na sy graf op die Gallo-Romeinse dorp Catolacus se begraafplaas geloop en daarby sy hoof in sy hande gedra het.
Dionisius se sterflike oorskot is vanaf die 6de eeu in die Benediktynse klooster van Saint-Denis bewaar. Die Dionisius-kult het orals in Frankryk gewild geraak, en hy het uiteindelik die beskermheilige van Frankryk geword. Saint-Denis! was in die Middeleeue ook die slagkreet van Franse ridders.
Saint-Denis as 'n geestelike sentrum
Die abdy van Saint-Denis was een van die beduidendste geestelike sentrums in die Frankiese en Franse koninkryke. Onder die heerskappy van koning Dagobert het dit 'n belangrike rol in die geestelike lewe van die Frankiese Ryk gespeel en is deur Dagobert van besondere voorregte en omvangryke landbesit naby Parys voorsien.
Die kerk, 'n primitiewe basiliek, is in koninklike opdrag opgerig, en volgens sy wens is Dagobert hier ter ruste gelê. Dit het later as die tradisionele begraafplaas van die Merovingiese koningshuis en latere Franse dinastieë gedien.
Die verering van die heilige Dionisus is tot 'n landswye kultus ontwikkel, en die Franse konings het die abdy se vlag, die Oriflamme, oorgeneem. Fulrad het die klooster se rol as geestelike sentrum verder uitgebou en die verering van die heilige Dionisus gelykgestel aan dié van Dionisios Areopagites, die eerste biskop van Athene wat volgens oorlewerings deur Paulus bekeer is.
Fulrad se leerling en opvolger Hildoeïn het die werk van sy leermeester voortgesit en van Saint-Denis in die 9de eeu die geestelike en kulturele sentrum van Frankryk gemaak. Bekende persoonlikhede soos Hinkmar van Reims en Johannes Scotus Erigena was hier as leermeesters werksaam.
Die bloeitydperk en die geboorte van die Gotiese boustyl
In die 10de eeu en 11de eeu het Saint-Denis sy leidende posisie kwytgeraak en eers onder ab Adam (1096–1122) weer 'n opswaai beleef. Adam het rondom die klooster 'n stedelike nedersetting laat stig wat tot 'n ekonomiese sentrum gegroei het en in die tydperk tussen die 11de en 15de eeu as die gasheerstad van belangrike beurse opgetree het. Koopmanne van dwarsoor Europa en uit die Bisantynse Ryk het 'n besoek aan die stad se markte afgelê.
Onder ab Suger het Saint-Denis sy grootste bloeitydperk beleef waartydens die klooster se invloed vergroot en sy onafhanklikheid bevestig is, en gedurende sy ampstermyn tussen 1122 en 1151 het hy die basiliek vanaf 1144 volgens 'n nuwe boukundige styl laat herbou – dit was die geboorte van die Gotiese argitektuur, en die katedraal van Saint-Denis het geskiedenis gemaak as die eerste Gotiese katedraal in Europa. Die klooster is tot koninklike kerk verklaar en het tot die sentrum van die koninklike geskiedskrywing ontwikkel. In die 13de eeu is Suger se boubedrywighede deur die argitek Pierre de Montreuil (omtrent 1200–1266) voltooi; die kerk is vergroot en as die begraafplaas van die Franse konings uitgebou.
Die tydperk van die 14de tot by die 18de eeu
Die Honderdjarige Oorlog met Engeland het tot groot verwoestings in Saint-Denis gelei. Die stad is beleër en beset, en sy bevolking het van 10 000 tot 3 000 gekrimp.
In 1593 het die latere Hendrik IV in die plaaslike basiliek sy Protestantse geloof afgesweer om sodoende die Franse koningstroon te kan bestyg. Onder die heerskappy van koning Lodewyk XV is talryke kloosters in Saint-Denis gestig; die koning het veral belang in die stad gestel nadat sy eie dogter Louise by die plaaslike Karmeliete-orde aangesluit het. In die ou abdy is nuwe geboue voltooi, terwyl in die Karmeliete-klooster 'n nuwe kapel ingewy is.
Die nywerheidsomwenteling in die 18de en 19de eeu
In die 18de eeu is die nywerheidsomwenteling met die oprigting van Saint-Denis se eerste fabriek ingelui wat geverfde linnegoed vervaardig het. Die industrialisering het die stad se gesig ná die woelinge van die Franse Rewolusie uiteindelik heeltemaal verander. In 1824 is die plaaslike kanaal geopen, en met die bou van die eerste spoorweglyn in 1843 het groot nywerhede hulle veral in die La Plaine-buurt begin vestig.
Met die vinnige industrialisering het ook Saint-Denis se geskiedenis as 'n werkersstad 'n aanvang geneem, en Saint-Denis het as die ville rouge ("rooi stad") 'n belangrike rol in die politieke bewegings van die destydse werkersklas gespeel. In 1892 het die inwoners hul eerste Sosialistiese stadsregering verkies – 'n opspraakwekkende gebeurtenis wat 'n nasionale simbool geword het.
Die 20ste eeu
Saint-Denis was ook gedurende die 1920's 'n sentrum van sosiale bewegings. Sy burgemeesters was nou gewoonlik lede van die Kommunistiese Party van Frankryk (Parti Communiste). Die tydperk ná die Tweede Wêreldoorlog was 'n periode van heropbou. Die argitek André Lurçat het die eerste cités laat oprig – woonbuurte met moderne woonstelblokke wat destyds as sosiale behuisingsprojekte met vooraanstaande argitektuur geassosieer is. Ook die vernuwing van die stadskern is volgens nuwe moderne boustyle deurgevoer en het gepaard gegaan met 'n program van argeologiese opgrawings wat or 'n tydperk van sewentien jaar plaasgevind het.
In 1976 is die Paryse moltreinnetwerk tot by Saint-Denis se middestad uitgebou, terwyl ook die nuwe Park van die Erelegioen vir die publiek geopen is. Saint-Denis het met die inwyding van die nuwe sakesentrum Basilique ook sy tradisionele rol van handelsentrum herbevestig. Die eerste tremspoor in die gewes Île-de-France is in Desember 1992 in Saint-Denis geopen.
Op 19 Oktober 1993 is die besluit geneem om die nuwe nasionale stadion Stade de France met 80 000 sitplekke in Saint-Denis op te rig. Die stadion is op 28 Januarie 1998 met die Vyf-Nasies-sokkertoernooi ingewy. In Junie en Julie van dieselfde jaar het nege wedstryde van die Sokker-Wêreldkampioenskap in die Stade de France plaasgevind.
Die bou van die nuwe stadion het met belangrike infrastruktuurprojekte gepaard gegaan, waaronder die lank verwagte oordakking van die A1-motorsnelweg in La Plaine, die bou van twee nuwe stasies vir die Paryse metropolitaanse gebied se openbare vervoerstelsel RER en die verlenging van die moltreinlyn 13 tot by die Universiteit van Parys 8.
Sport
Saint-Denis het veral danksy die Franse nasionale stadion Stade de France internasionale bekendheid verwerf. Dié stadion huisves gereeld tuiswedstryde van beide die die Franse nasionale rugbyspan en sokkerspan. Die Stade de France word tydens die Sesnasies-toernooi as Frankryk se tuisstadion ingespan. Saint-Denis was een van die Franse gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1998, Rugbywêreldbeker 1999, FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2003, Rugbywêreldbeker 2007 en Europese Sokkerkampioenskap 2016. Tydens die Rugbywêreldbeker 2023 en Olimpiese Somerspele 2024 sal weer wedstryde hier aangebied word.
Mzoli's
Mzoli's (ook bekend as Mzoli se Plek, Mzoli se Vleis of Mzoli se Slaghuis) is 'n slaghuis, bekende braairestaurant en informele nagklub in Gugulethu, 'n swart township digby Kaapstad. Sedert Mzoli's in vroeg 2003 oopgemaak het, het die restaurant 'n populêre bymekaarkomplek vir Kaapstad se inwoners en 'n bekende toeristeaantreklikheid geword. Desnieteenstaande het Mzoli's 'n reputasie onder Gugulethu se inwoners, weens kliënte se gereelde openbare dronkenskap en minagting van die plaaslike gemeenskap. Mzoli's is genoem na sy stigter en eienaar, Mzoli Ngcawuzele.
Besoekers kan in die slaghuis hul vleis kies oor 'n toonbank. Nadat hul daarvoor betaal het, gaan hulle met die pak rou vleis na die braaiplek toe. Hier kan een van 'n volgende groep entrepreneurs "gekontrakteer" word om die vleis na smaak gaar te maak oor die kole. Terwyl daar gebraai word kan daar mieliepap en tsjakalaka ('n pittige kruiesous met 'n tamatiebasis) bestel word as bykosse by die vleismaaltyd. Daar is geen spesiale borde en eetgerei nie. Na die braai kan die vleis met die hand geëet word op die grasbedekte terras buitekant. Daar verseker die DJ's en dansende menigte vir die atmosfeer op maat van "Deep House"- en kwaito-musiek.
Grootkolpompano
Die Grootkolpompano (Trachinotus botla) is 'n vis wat aan die ooskus van Suid-Afrika vanaf die Wildekus tot by Mosambiek voorkom. Die vis is silwerblou van kleur met donker kolle op die sye. Dit kan tot 60 cm lank word en weeg dan 2,5 kg. Die vis kom voor in die brandersone langs sanderige kuste.
Kristen Ruhlin
Kristen Ruhlin (gebore 15 Junie 1984) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente She Wants Me (2012), Someone Marry Barry (2014), The Trouble with Mistletoe (2017), en Welcome to Mercy (2018).