cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ocicat
Beskrywing
Die Ocicat kan twaalf kleure hê, onder meer sjokoladebruin, blou, laventel en ligbruin, en al twaalf kleure met silwer. Die katte het amandelvormige oë en ’n groot, sterk lyf en gespierde bene. Hulle is baie vriendelik, sosiaal en baasspelerig, ook met vreemdelinge, en party hou van water. Hulle het baie aandag nodig.
Jimmy Abbott
Biografie
In Desember 1995 is hy in Newlands, Johannesburg, as pastoor ingehuldig. Hy het later sy eie evangelisasie organisasie, Jimmy Abbott Ministries begin.
Ocicat
Sien ook
Lys van katrasse
Jimmy Abbott
Biografie
Abbott het vanaf 2013 ernstig begin sukkel met sy gesondheid na 'n beroerte. Op 21 Maart 2021 sterf hy op die ouderdom van 61 by sy huis in Heidelberg aan hartversaking.
Gerrit Kouwenaar
Gerrit Kouwenaar (9 Augustus 1923 – 4 September 2014) was 'n Nederlandse skrywer, digter, joernalis en vertaler. Sy werk is die eerste keer in 1941 gepubliseer. Hy was 'n lid van die Nederlandse Vijftigers.
Lewensloop
Kouwenaar is gebore in Amsterdam, Noord-Holland. Hy was gedurende die Tweede Wêreldoorlog 'n versetsvegter. Die skilder en digter David Kouwenaar (1921–2011) was sy ouer broer. Kouwenaar het vir tydskrifte soos Vrij Nederland, De Waarheid, en Het Vrije Volk gewerk. Gedurende die middel van die 1940's het hy vir die onwettig koerant Parade der Profeten gewerk. Hy is hiervoor gearresteer en gevonnis tot een en 'n half jaar gevangenisstraf. In 1967 is Kouwenaar bekroon met die Martinus Nijhoff-prys vir sy vertaalwerk. In 1970 het hy die P.C. Hooft-prys ontvang. Kouwenaar het later in 1989 die Prijs der Nederlandse Letteren gewen. In 2009 het Kouwenaar die Maatschappij der Nederlandse Letterkunde se jaarlikse eerbewys ontvang. Sy laaste gepubliseerde werk is op 9 Augustus 2008 op sy vyf-en-tagtigste verjaardag gepubliseer.
Kouwenaar is op 4 September 2014 in Amsterdam op 91-jarige ouderdom oorlede.
Balie se Leegte
Die Balie se Leegte is 'n lopie wat tot in 'n klein plaasdam in die Oos-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Stuart Ashen
Stuart Ashen (gebore 16 Desember 1976) is 'n Engelse skrywer, akteur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Ashens and the Quest for the Gamechild (2013) en in die televisiereekse Ashens (2006), Terrible Old Games You've Probably Never Heard Of (2007), en The Proxy (2012).
Beursie
'n Beursie is 'n klein, plat pakkie wat gebruik word om persoonlike items soos kontant, kredietkaarte en identifikasiedokumente (bestuurderslisensie, identifikasiekaart, klubkaart, ens.), foto's en ander papier of gelamineerde kaarte. Beursies word oor die algemeen gemaak van leer of materiale, en hulle is gewoonlik sak-grootte, maar nie altyd opvoubaar nie.
Asbestopluma lebedi
Die spons behoort tot die genus Asbestopluma en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1962 deur Koltun.
Peugeot 208
Die Peugeot 208 is 'n superminimotor (B-segment) wat deur die Franse motorvervaardiger Peugeot vervaardig word sedert 2012. Die motor is onthul by die Geneefse Motorskou in Maart 2012. Die eerste 208-modelle was driedeurluikrugmotors wat in 2011 by die maatskappy se nuwe aanleg in Slowakye gebou is. In Junie 2012, toe vyfdeurluikrugmotors beskikbaar geword het, het produksie van die 208 ook begin by die Franse Peugeot-aanlegte in Mulhouse en Poissy.
Rooibobbejaantjie
Die rooibobbejaantjie (Babiana villosa (Aiton) Ker Gawl.) is 'n geofiet wat endemies aan Suid-Afrika is.
Habitat
Dit kom veral in fragmente van die renosterveld voor, wat nog oorbly vanaf Malmesbury tot Wellington en die Tulbaghvallei. Dit groei op skalierenosterveld in die vlakte, op heuwels en op lae berghellings. Sy voorkoms is aan die afneem en 80% van sy oorspronklike verspreidingsgebied het reeds verlore geraak. Op die SANBI-rooilys is dit as amper bedreig (NT) gelys.
Kenmerke
Hierdie plantjie groei in die winterreëntyd tot 20 cm hoog en het 5-6 lansvormige en gevoude blare wat met kort sagte hare bedek is en soos 'n waaier gerangskik is. Die blomme is skouspelagtig rooi of pienk. Die vrug is 'n droë kapsule wat oopsplits en talle donkerbruin, hoekige saadjies versprei. Dit het 'n ondergrondse knol wat in die droë somermaande afsterf, om in die wintertyd opnuut vanuit die knol groei.
Adam Zolotin
Adam Zolotin (gebore 29 November 1983) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Jack (1996) en Leave It to Beaver (1997), en in die televisiereekse Love and Marriage (1996) en Players (1997).
Kate McKinnon
Kate McKinnon (gebore 6 Januarie 1984) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Angry Birds Movie (2016), Ghostbusters: Answer the Call (2016), en Rough Night (2017), en in die televisiereeks Saturday Night Live (1975).
Chiliboy Ralepelle
Chiliboy Ralepelle (* 11 September 1986, Tzaneen) is ’n Springbokrugbyspeler wat vir die Blou Bulle in die Curriebeker en die Bulls in die Superrugbykompetisie op haker speel.
Hy speel sy eerste toets vir die Springbokke teen die All Blacks op 26 Augustus 2006 in Pretoria op die jeugdige ouderdom van 19 jaar.
Das
'n Das is 'n lang stuk lap wat vir dekoratiewe doeleindes om die nek gedra word. Dit rus onder die hempkraag en word aan die keel geknoop.
Dasse kan ook gedra word as deel van 'n uniform (bv. weermag, skool en kelners), terwyl sommige kies om dit as alledaagse kleredrag te dra. Dasse word tradisioneel gedra met die boonste hempknoop vasgemaak, en die das word geknoop om tussen die kraagpunte te rus. Onder jonger mans is dasse soms 'n toevallige item, losweg vasgemaak om die nek, met die bo-hempknoop oop gelaat.
Belo Horizonte
Belo Horizonte (Portugees: [ˌbɛloɾiˈzõtʃi],, letterlik: "mooi horison") is die hoofstad van die deelstaat Minas Gerais in die suidoostelike streek van Brasilië met 'n bevolking van sowat 2,7 miljoen en die derde grootste metropolitaanse gebied in Brasilië met 6 miljoen inwoners. Belo Horizonte, wat in die omgangstaal volgens sy Portugese voorletters "BH" dikwels net "Beagá" genoem word, is die ekonomiese en kulturele sentrum van Minas Gerais, die vyfde grootste deelstaat van Brasilië.
Belo Horizonte lê in 'n heuwelagtige gebied met ryk afsettings van ystererts, mangaan, chroom, goud en diamante. Minas Gerais se oorspronklike uitgestrekte bosgebiede het lankal die myn- en landbou ten prooi geval. Tans is Eucalyptus-plantasies die belangrikste bron van houtkole wat in die swaar nywerhede benodig word.
Die eerste nedersettings in die gebied het in die vroeë 1700's ontstaan. Toe die vroeëre hoofstad van Minas Gerais, Ouro Preto, in die laat 19de eeu weens die uitputting van sy goudmyne sy ekonomiese en administratiewe belangrikheid verloor het, is Belo Horizonte as nuwe hoofstad gekies. Belo Horizonte was die eerste beplande stad in Brasilië wat binne vyf jaar volgens 'n ontwerp van die ingenieur en stadsbeplanner Aarão Reis (1853–1936) ontstaan het en laat in 1897 ingewy is.
Die kompleks, waaraan in 2016 die status van Unesco-wêrelderfenis verleen is, is volgens die konsep van 'n tuinstad verwesenlik waarin Niemeyer se geboue en die kunstenaars se beeldhouwerke en muurskilderye met die landskapstuin tot 'n harmoniese eenheid versmelt. Dit weerspieël die invloed wat plaaslike tradisies, die Brasiliaanse klimaat en die natuurlike omgewing op die beginsels van moderne boukuns kan uitoefen.
Belo Horizonte se Estádio Independência is tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1950 vir wedstryde ingespan, terwyl tydens die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2013, FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2014 en Olimpiese Somerspele 2016 van die Estádio Mineirão gebruik gemaak is.
Moeketsi Majoro
Moeketsi Majoro (gebore 3 November 1961) is 'n Mosotho ekonoom en politikus wat sedert Mei 2020 as die premier van Lesotho dien. Hy was voorheen die Minister van Finansies in die kabinet van Tom Thabane van 2017 tot 2020. Sedert die 2017-verkiesing verteenwoordig Majoro die Thetsane-kiesafdeling no. 33 in die Nasionale Vergadering. Hy was voorheen 'n senator en die Minister van Ontwikkelingsbeplanning van 2013 tot 2015. Majoro is 'n lid van die All Basotho Convention (ABC).
Vroeë lewe en opvoeding
Moeketsi Majoro is op 3 November 1961 in Tsikoane, Leribe-distrik, in Basoetoland gebore. Hy het 'n BA-graad in ekonomie aan die Nasionale Universiteit van Lesotho behaal en toe beide 'n PhD in natuurhulpbronekonomie en 'n meestersgraad in landbou-ekonomie aan die Washington State University verwerf.
Loopbaan
Majoro was 'n dosent in ekonomie aan die Nasionale Universiteit van Lesotho tussen 1991 en 2000. In 2000 het hy as 'n fiskale ontleder by die ministerie van Finansies aangesluit en het die pos tot in 2004 beklee toe hy tot hoofsekretaris bevorder is. Hy het die Africa Group 1-groepering van die Internasionale Monetêre Fonds (IMF) van 2008 tot 2012 as beide uitvoerende direkteur en alternatiewe uitvoerende direkteur gedien.
In Januarie 2013 is Majoro as minister van ontwikkelingsbeplanning deur premier Tom Thabane aangewys. Hy is vroeër as 'n senator aangestel. Die regering is in die algemene verkiesing van 2015 uitgestem. In die algemene verkiesing van 2017 is hy as LP vir die Thetsane-kiesafdeling no. 33 verkies. Thabane is heraangestel as premier en vir Majoro as die Minister van Finansies aangestel.
In 2020 was Thabane onder druk om te bedank weens sy beweerde betrokkenheid by die moord op sy gewese vrou. Op 22 Maart 2020 het die ABC-groep in die Nasionale Vergadering vir Majoro as sy opvolger verkies met 26 uit 46 stemme.
Premierskap
Op 12 Mei 2020 het die koalisievennote van die ABC hulle steun onttrek. Thabane het op 18 Mei sy bedanking aangekondig en die pos die volgende dag ontruim. Majoro is op 20 Mei as die nuwe premier ingehuldig.
James Atherton
James Atherton is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Macbeth (2018) en in die televisiereekse Hollyoaks (1995), Midsomer Murders (1997), en Casualty 1909 (2009).
Trompsburg
Trompsburg is 'n dorp in die provinsie Vrystaat (Suid-Afrika) en die ekonomiese sentrum van die Suid-Afrikaanse merinoskaapteelt. Die dorp is 37 km suid van Edenburg, 30 km noord van Springfontein en die N1 nasionale pad gaan langs die dorpie verby.
Geskiedenis
Met die bou van 'n spoorlyn in die gebied het die dorp ontwikkel op die plaas Middelwater, wat aan Jan en Bastiaan Tromp behoort het.
Die dorp se naam is verskeie kere gewysig. Dit het aanvanklik bekend gestaan as Jagersfontein Road, maar is later ter ere van Sir Hamilton John Goold-Adams, goewerneur van die Oranjerivierkolonie in die tydperk tussen 1902 en 1910, herdoop tot Hamilton. Die huidige naam herinner aan die oorspronklike eienaars van die plaas Middelwater.
Trompsburg het in 1902 munisipale status verkry.
Distrik
Die distrik is ongeveer 2 000 km² groot. Daar word hoofsaaklik met Merinoskape geboer.
Visse (dubbelsinnig)
Die term Visse kan verwys na:
Asbestopluma minuta
Asbestopluma minuta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Asbestopluma en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Lambe.
Kaap Infanta-vuurtoring
Die Kaap Infanta-vuurtoring is geleë in die De Hoop-natuurreservaat en is 'n 15 m (49 voet) hoë aluminium-tralietoring met 'n fokale vlak van 53 m (174 voet). Die traliewerk is wit geverf en die lantern is rooi. Die toring is in 1979 in gebruik geneem en is steeds aktief.
Baken se Loop
Die Baken se Loop is 'n lopie wat in die Klein-Karoo van die Oos-Kaap, Suid-Afrika vloei. Dit is in die omgewing van die Ghwarriepoort aan die N9-hoofpad tussen Willowmore en Uniondale geleë.
Rob Zombie
Rob Zombie (gebore 12 Januarie 1965) is 'n Amerikaanse regisseur en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente House of 1000 Corpses (2003), The Devil's Rejects (2005), Halloween (2007), en The Lords of Salem (2012).
Bajadasaurus
Bajadasaurus is 'n genus van dicraeosauride sauropod dinosourus van die vroeë Kryt Bajada Colorada-vorming van Patagonië, Argentinië. Die tipe en enigste spesie is B. pronuspinax.
Ontdekking en benaming
Die generiese naam is afgelei van die Spaanse woord "Bajada" (afdraand) met verwysing na die Bajada Colorada-omgewing en die Griekse woord "saurus" (akkedis). Die spesifieke epithet is afgelei van die Latynse pronus (vorentoe oorgebuig) en die Griekse woord spinax (ruggraat), wat verwys na die neurale ruggraat van die servikale werwels wat vorentoe wys.
Die holotipe- model, MMCh-PV 75, bestaan uit 'n byna volledige skedel, beide proatlases, atlantal neurapofise, as, en 'n servikale werwel wat tentatief as die vyfde geïnterpreteer word.
Asbestopluma lycopodium
Asbestopluma lycopodium is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Toyger
Die Toyger is ’n katras wat die gevolg is van ’n teelprogram met gestreepte kortharige huiskatte om ’n kat te ontwikkel wat soos ’n speelgoedtier (Engels: toy tiger) lyk.
Geskiedenis
The International Cat Association (TICA) het die kat in 2007 kampioenskapstatus gegee.
Beskrywing
Volgens die TICA-standaard is die kat van middelmatige grootte met ’n sterk, gespierde lyf en groot beenstruktuur. Die oë is rond en ver uitmekaar; diep en ryk kleure word verkies. Die ore is klein en rond.
Grabouw
duimnael|links|260px|Ingang en toring van die NG kerkgebou op Grabouw.
Toyger
Beskrywing
Die merke aan die pels moet ’n groot kontras met die agtergrondkleur vorm en kan swart en bruin tot selfs taankleurig wees. Aan die nek, bene en stert moet hulle ’n sirkel-effek hê.
Grabouw
Grabouw is 'n dorp in die munisipaliteit Theewaterskloof van die Overberg-distrik (provinsie Wes-Kaap, Suid-Afrika), met sowat 16 000 inwoners. Grabouw is genoem na die Duitse dorp Grabow, die geboortedorp van sy stigter. Dit lê in die Groenlandvallei en is die handelsentrum van die bekende Elgin-appelstreek, wat meer as 'n derde van die jaarlikse appelproduksie in Suid-Afrika oplewer. 65 persent van alle Suid-Afrikaanse appels, wat uitgevoer word, word in Grabouw en sy omgewing geoes. Grabouw het nou ook bekendheid vir sy wynplase verwerf. Die N2 nasionale pad gaan by Grabouw verby.
Toyger
Beskrywing
duimnael|265px|Die Toyger se oë is rond en ver uitmekaar.
Grabouw
Geskiedenis
Die Duitse immigrant Wilhelm Langschmidt het op 22 November 1856 die plaas Grietjiesgat gekoop, wat ook oor 'n winkel oorkant die Palmietrivier beskik het. Die dorp het vanuit hierdie plaas begin ontwikkel, en Wilhelm Langschmidt het met sy 23 kinders 'n belangrike bydrae tot die groei van Grabouw gelewer.
Grabouw het in 1956 'n munisipaliteit geword. Die plaaslike bewoners van die gebied verwys na die dorp dikwels as Elgin-Grabouw, aangesien Elgin, Grabouw se spoorwegstasie, steeds meer bekend was as die dorp.
Wapen
Die munisipale raad het in 1959 'n wapen by die Kaapse Provinsiale Administrasie geregistreer : In blou, 'n klimmende leeu vergesel van drie appels alles goud; 'n skildhoof geskaak van rooi en goud. Die helmteken was 'n dennebol en die wapenspreuk "Fructus laboris". Ivan Mitford-Barberton het die wapen ontwerp.
Ekonomie
Grabouw is die ekonomiese sentrum van die plaaslike vrugtebedryf, en die Elginvallei staan bekend as die grootste uitvoergerigte landbougebied vir sagtevrugte in Suid-Afrika.
NG gemeente
In 1979 het die getal belydende (volwasse) lidmate tot 834 aangegroei, in 1990 tot 1 008, maar in 2007 het die getal afgeneem tot net 655. Die plaaslike sendinggemeente (tans VGK) is in 1955 gestig.
Karnivoor
duimnael|300px|regs|[[Leeus is groot vleiseters; en vereis tot soveel as sewe kilogram vleis per dag. Groot soogdiere, soos hierdie Buffel maak 'n belangrike deel van hul dieet uit.]]
'n Karnivoor of vleiseter (vanuit die Latyn carne vir 'vlees' en vorare wat 'vreet' beteken) is 'n organisme wat 'n dieet het wat hoofsaaklik uit diere bestaan, hetsy dit van lewende diere (vir jagdiere) of dooie diere (vir aasdiere) afkomstig is.
In die algemeen kan 'n mens diere as karnivore beskou as hulle hoofsaaklik ander diere vreet eerder as om plante te vreet. Daar bestaan ook ongewerweldes wat prooi eet soos spinnekoppe en hottentotsgotte asook verskeie spesies land- en seeslakke. Diere wat uitsluitlik vleis eet word ware karnivore genoem.
Plante wat insekte vang en verteer word karnivoorplante genoem.
Klassifikasie
Karnivore wat hoofsaaklik insekte en soortgelyke ongewerweldes vreet word insektevore genoem, terwyl die wat hoofsaaklik vis eet piskivore genoem word. Karnivoorgedrag wat die vreet van lede van 'n organisme se eie spesie insluit word kannibalisme genoem.
Die woord karnivoor word soms gebruik om na die soogdierorde Carnivora te verwys, maar dit kan misleidend wees. Baie diere uit die orde Carnivora is uitsluitlik vleiseters maar nie almal nie. Bere is byvoorbeeld lede van die orde Carnivora maar is nie karnivore wat hul dieet betref nie en pandas is herbivore. Ander diere soos dolfyne wat vleiseters is, is nie lede van die Carnivora orde nie.
Ware karnivore
'n Ware karnivoor is 'n dier wat vleis moet eet om te kan lewe. Ware karnivore se fisiologie het nie die vermoë om plantaardige materiale te verteer nie. Die huiskat is 'n goeie voorbeeld van 'n ware karnivoor, soos al die ander diere in die familie Felidae (katfamilie). Karnivore se spysverteringskanale is gewoonlik relatief kort omdat hulle nie die taai sellulose van plantmateriaal hoef te verteer nie.
Turkmeens
Turkmeens (Түркменче, تورکمنچه, Türkmençe, [tʏɾkmɛntʃɛ] of түркмен дили, تورکمن تیلی, türkmen dili, [tʏɾkmɛn dɪlɪ]) is 'n Turkiese taal wat deur sowat 7,6 miljoen mense in Turkmenistan, Iran, Afghanistan, Oesbekistan en Rusland gepraat word. Dit is die vierde mees verspreide taal van Sentraal-Asië naas Oesbekies, Kasaks en Tadjiks asook die sesde mees gesproke Turkiese taal naas Turks, Azerbeidjans, Oesbekies, Kasaks en Oeigoers. Turkmeens is die amptelike taal van die Republiek Turkmenistan en verwant aan Turks en Azerbeidjans.
Tot 1993 is die Cyrilliese alfabet gebruik en sedert 1993 word Turkmeens met 'n nuwe Turks-Latynse alfabet geskryf, wat vir al die Turkiese tale in Sentraal-Asië beplan is. In Afghanistan en Iran word 'n gemodifiseerde Arabiese alfabet gebruik.
Tom Austen
Tom Austen (gebore 15 September 1987) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Ironclad: Battle for Blood (2014) en in die televisiereekse Misfits (2009), The Royals (2015), en Unforgotten (2015).
Belonidae
Die Naaldvisse en Langlanse (Belonidae) is 'n vis-familie wat hoort tot die orde Beloniformes. Daar is tien genera met drie en dertig spesies wat hoort tot dié familie en vier van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Kenmerke
Die familie se lywe is lank en silindries. Die kakebene is gevorm in 'n lang plat bek met tande wat soos naalde lyk. Die dorsale en anale vinne is regoor mekaar by die sertvin. Die grootte wissel van 4 cm tot 1.3 m. Die familie eet hoofsaaklik ander vis. Goeie eetvis.
Genera
Die volgende genera en spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Ellen McLain
Ellen McLain (gebore 1 Desember 1952) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Pacific Rim (2013).
Grysbok
'n Grysbok is 'n klein wildsbokkie. Daar is twee grysbok spesies in Suid-Afrika:
SSV Reutlingen 05
SSV Reutlingen 05 is 'n Duitse sportklub uit Reutlingen in Baden-Württemberg. Die klub is veral bekend vir sy sokkerafdeling, maar is ook aktief in boks, tennis, swem, tafeltennis en sport vir gestremdes.
Die klub is op 9 Mei 1905 gestig as FC Arminia Reutlingen 1905 en verander in 1910 sy naam na SV Reutlingen 1905. In 1938 smelt die klub met ''1. Schwimmverein 1911 saam en word so SSV Reutlingen 05''.
In 1954/55 het die klub deelgeneem an die uitspeelwedstryde om die Duitse kampioenskap. In 1964/65 was die klub tweede in die Regionalliga Suid na FC Beiere München en kon deelneem aan die uitspeelwedstryde om promosie na die Bundesliga, maar was onsuksesvol.
Oukloofdam
Die Oukloofdam verskaf drink- en besproeiingswater aan Prins Albert en omgewing.
Ligging
Die dam lê net suidoos van die dorp in die Cordiersrivier, ‘n linkersytak van die Sandrivier. Die Sandrivier is meestal 'n droë loop, en loop noordwes van die dorp in die Gamkarivier.
Dawson City
Dawson City is 'n dorp in die Kanadese gebied Yukon. Dit is onafskeidbaar gekoppel aan die Klondike Goudstormloop (1896–99). Die bevolking het tydens die 2016-sensus 1 375 inwoners getel, wat dit die tweede grootste dorp in Yukon maak.
Geskiedenis
In prehistoriese tye is die gebied gebruik vir jag/versameling deur die Hän-sprekende mense van die Tr'ondëk Hwëch'in en hul voorouers. Die hart van hul vaderland was Tr'ochëk, 'n visserskamp by die samevloeiing van die Klondike-rivier en Yukonrivier, nou 'n Nasionale Historiese Gebied van Kanada, net oorkant die Klondikerivier van die moderne Dawson City. Hierdie was ook 'n belangrike somer-bymekaarkomplek en 'n basis vir die jag van elke in die Klondikevallei.
Die huidige nedersetting is deur Joseph Ladue gestig en in Januarie 1897 vernoem na die bekende Kanadese geoloog George M. Dawson, wat die streek in 1887 ondersoek en gekarteer het. Dit het as hoofstad van Yukon gedien vanaf die stigting van die gebied in 1898 tot 1952, toe die setel na Whitehorse verskuif is.
Doringkapok
Die doringkapok (Eriocephalus spinescens Burch.) is 'n houtagtige plantspesie wat endemies aan Suid-Afrika is. Dit kom in die Vrystaat, Noord-Kaap en Wes-Kaap voor. Op die SANBI-rooilys is dit as 'veilig' (LC) gelys.
Dawson City
Aardrykskunde
Dawson City lê op die Tintinafout. Hierdie fout het die Tintina-skeur geskep wat honderde kilometer ooswaarts strek. Erosie-oorblyfsels van lawastrome vorm uithoeke onmiddellik noord en wes van Dawson City.
Doringkapok
Dit is 'n dwergstruikie wat in die droë Karoo saam met Pentzia spinescens voorkom, veral in gebiede wat oorbewei word. Dit is volop in die Witsand-natuurreservaat se Karoo-Kalahari-bosveld, saam met ander struike soos Rhigozum trichotomum, Eriocephalus pubescens, Aptosimum spinescens en Rosenia humilis, asook grasse soos Stipagrostis obtusa.
Dawson City
Klimaat
Dawson City het 'n droë somer subarktiese klimaat (Köppen-klimaatklassifikasie: Dsc), soortgelyk aan die hoofstad van Whitehorse. Die gemiddelde temperatuur in Julie is 15,7 °C en in Januarie is dit -26.0 °C. Die hoogste temperatuur wat nog ooit aangeteken is, is 35.0 °C op 9 Julie 1899 en 18 Junie 1950. Die laagste temperatuur wat nog ooit aangeteken is, is -58.3 °C op 3 Februarie 1947. Dit ervaar 'n wye verskeidenheid temperature wat hoër is as 30 °C in die meeste somers en onder -40 °C in die winter.
Doringkapok
Landbou
Die plant het matige waarde vir beweiding.
Dawson City
Klimaat
Die gemeenskap lê op 'n hoogte van 320 m met die gemiddelde reënval in Julie 49 mm en die gemiddelde sneeuval in Januarie 27.6 cm. Dawson het 'n gemiddelde totale jaarlikse sneeuval van 166.5 cm en gemiddeld 70 rypvrye dae per jaar. Die stad is gebou op 'n laag bevrore aarde wat in die toekoms 'n bedreiging vir die infrastruktuur van die stad kan inhou as die ysgrond (permafrost) smelt.
Asbestopluma obae
Asbestopluma obae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Dawson City
Industrie
Deesdae is die hoofbedrywe in Dawson City toerisme en goudmynbou.
Asbestopluma obae
Die spons behoort tot die genus Asbestopluma en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1964 deur Koltun.
Dawson City
Energie
Elektrisiteit word deur Yukon Energy Corporation (YEC) verskaf. Meeste van die netwerkkrag is hidroëlektriese krag uit die noord-suidnetwerk van damme naby Mayo, Whitehorse en Aishihikmeer. Nadat die plaaslike hidroëlektriese kragstasie vir die goudbaggerwerk in 1966 gestaak is, het YEC elektriese krag met plaaslike dieselopwekkers voorsien. In 2004 het YEC Dawson aan sy netwerkstelsel gekoppel.
Mangaanfosfied
'n Mangaanfosfied is 'n chemiese verbinding van mangaan en fosfor.
Daar is verskillende fases bekend:
Dit is vaste stowwe wat soms meer as legerings beskou word, hoewel hulle 'n welbepaalde stoigiometrie en kristalstruktuur besit. en kan as Mn(III) en Mn(II)-fosfiede beskou word, maar die binding is dalk te metallies om 'n beskrywing in terme van oksidasietoestande nuttig te maak. Die fases en  bevestig hierdie gevolgtrekking.
Die Mn-P-fasediagram het in die bereik van 0 – 50 at% P twee eutektikums. Die eerste is by 13,1% en 1233K. Die tweede 42,5% en 1263K.
Grumman F9F Panther
Die Grumman F9F Panther is 'n Amerikaanse vegvliegtuig en is gebruik deur die Amerikaanse Vloot op hul vliegdekskepe. Dit was die vegvliegtuig wat die meeste deur die vloot gebruik is tydens die Korea-oorlog. Dit was die meeste gebruik vir grondaanvalle maar het ook sukses behaal teenoor die MiG's in luggevegte. Op 3 Julie 1950 het 'n Panther van die USS Valley Forge die vloot se eerste sukses in 'n luggeveg behaal toe dit 'n Yak-9 afgeskiet het. Teen die einde van die oorlog het die F9F 78,000 missies gevlieg.
Teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog het die Amerikaanse Vloot 'n spesifikasie uitgereik vir 'n vegvliegtuig vir 'n alleweerstoestand, nagvegter wat toegerus is met radar wat vanaf 'n vliegdekskip kan fungeer. Grumman het die eksperimentele vliegtuig XF9F-1 voorgestel; dit sou aangedryf word deur vier straalmotore. Dit was omrede die eerste geslag straalmotore se stukrag nog laag was. Die vier motore sou tot gevolg hê dat die vlerke 17 m lank sou wees en dan te groot so wees vir werking op 'n vliegdekskip. Gelukkig het sterker motore verskyn en hulle kon die ontwerp aanpas. Die prototipe het op 24 November 1947 gevlieg en was aangedryf deur 'n Rolls-Royce Nene-motor.
'n Kenmerk van die vliegtuig is die brandstoftenks aan die punte van die vlerke met 'n inhoud van 454 liter elk. Die tenks was die eerste keer in Februarie 1948 getoets en toe deel gebly van die vliegtuig, om sy togafstand te verbeter. Die eerste modelle het reguit vlerke gehad en daar word nou na hulle verwys as model F9F-2. Produksie modelle het die vloot in Mei 1949 bereik nadat vliegdekskip toetse twee maande vroeër afgehandel is. Daar is die meeste van model F9F-5 vervaardig wat die J48 motor met 3,175k stukrag gebruik het. Daar was 616 van die model vervaardig en afgelewer tussen November 1950 en Januarie 1953. Die Panther is eers in 1958 uit diens onttrek. In 1966 was 'n klompie van die vliegtuie herbou en aan Argentinië verkoop.
Poissy
Poissy is 'n commune in die département Yvelines in die Île-de-France in noord-sentrale Frankryk. Dit is geleë in die westelike voorstede van Parys, 23,8 km (14,8 myl) van die sentrum van Parys.
In 1561 was dit die plek van 'n vrugtelose Katolieke Hugenote-konferensie, die colloquium by Poissy. Dit is bekend om opeenvolgend die motorfabrieke van Automobiles Gregoire, Matford, Ford SAF, Simca, Chrysler en Talbot te huisves, en is nou die tuiste van een van die grootste Peugeot motorfabrieke in Frankryk.
Inwoners word Pisciacais genoem.
Arderne-tuin
Die Arderne-tuin is 'n stadspark in Claremont, Kaapstad. Dit bevat die uniekste arboretum in die suidelike halfrond en is in  1979 tot gedenkwaardigheid verklaar.
Ligging
Die park lê in die hartjie van Claremont, tussen Hoofweg en Herschelweg en tussen die Herschel-skole.
Gebruik
Hierdie park met sy baie bome en groot grasperk is 'n gewilde agtergrond vir huweliksfoto's.
F.W. de Jongh
F.W. (Francois) de Jongh (1951–) is 'n Afrikaanse digter.
Arderne-tuin
Tuin
In die tuin van 4½ha is nagenoeg 400 bome waarvan verskeie oor die 100 jaar oud is. Die klem in hierdie tuin lê op uitheemse, eksotiese bome. Kirstenbosch gee juis weer aandag aan die inheemse bome van ons land. Die vywers in die tuin is die bron van die Swartrivier.
F.W. de Jongh
Lewe en werk
Hy het aan die Universiteit Stellenbosch studeer waar hy hom as onderwyser bekwaam het. Hierna word hy 'n onderwyser op Villiersdorp.
Arderne-tuin
Kampioenbome
In 2008 het die staatsdepartement belas met bosbou kampioenbome in Suid-Afrika begin identifiseer. Ses bome in hierdie tuin word sedertdien as uniek bestempel. Hulle is die volgende:
Geskiedenis
Die Britse immigrant Ralph Henry Arderne (1802–1885) het in 1830 in Kaapstad aangekom en was in die middel van die eeu reeds 'n welvarende houtinvoerder. Skeepskapteins wat die Kaap aangedoen het, het aan Arderne boomplantjies gebring vanaf Australië, Chili, Indië, Libanon en Spanje. En op sy beurt het Arderne weer aan hulle Suid-Afrikaanse plantmateriaal verskaf. Arderne het die wêreldberoemde Engelse botaniese tuin Kew besoek en was goed bekend met die Engelse plantkundige James Bowie, 'n voormalige tuinier by Ludwigsburg. In 1845 koop Arderne 'n deel van die plaas Stellenberg, noem dit The Hill en lê sy tuin aan. Sy oudste seun, die Kaapstadse prokureur Henry M. Arderne, gaan na sy vader se oorlyde met die tuin voort. Na Henry se dood in 1914 word die The Hill in erwe verdeel en verkoop. Stad Kaapstad koop egter die kern van die tuin en sedert 1961 staan dit bekend as die Arderne-tuin. Vanaf 2004 is die tuin onder beheer van die Vriende van die Arderne-tuin.
NG gemeente Graaff-Reinet
Die NG gemeente Graaff-Reinet, vroeër bekend as die NG Grootkerk, is op 11 November 1792 gestig as sesde gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk aan die Kaap en is vandag die oudste gemeente in die Sinode van Oos-Kaapland asook die provinsie Oos-Kaap. In 2016 het die gemeente 835 belydende en 218 dooplidmate gehad. Op 1 Januarie 2018 het die eenwording van Nuwekerk en NG Grootkerk 'n werklikheid geword. Cradock met sy drie gemeentes is nou die enigste dorp op die Oos-Kaapse platteland met meer as een NG gemeente.
F.W. de Jongh
Skryfwerk
Sy gedigte word eers in letterkundige tydskrifte soos Standpunte en Graffier gepubliseer, waarna hy debuteer met die bundel Klipsweet. Die titel is na aanleiding van dassies se droë urine op die rotse, wat vroeër dae as geneesmiddel gebruik is. Die bundel ontgin veral die tema van die mens se stryd met die natuur en word in vier afdelings verdeel. Die eerste (Om 'n beeldjie te kap) bevat gedigte oor digterskap en Klipbok handel hoofsaaklik oor die liefde. Die langste afdeling is Skape lek blink klippe, waarin die ongenaakbaarheid van die natuur belig word. Soos die afdelingtitel aandui, bevat Spoelgoed verse van uiteenlopende aard, ook oor die Suid-Afrikaanse aktualiteite van die dag. Sy gedigte word in verskeie versamelbundels opgeneem, insluitende Groot verseboek en Die Afrikaanse poësie in 'n duisend en enkele gedigte.
NG gemeente Graaff-Reinet
Agtergrond
In die 18de eeu het die boere se perdekommando's, wat van die Kaap af ooswaarts getrek het, die gebied van die Kamdeboovlakte en die Sneeuberg bereik. Die eerste plase aan die voet van die Sneeuberge is in die dekade ná 1770 aangelê. Onrus, wetteloosheid en talle botsings met die Xhosas het die vroeë geskiedenis van Graaff-Reinet gekenmerk. Eers met die aanstelling van 'n landdros, wat wet en orde moes handhaaf, het die vreedsame ontwikkeling van die dorp begin.
F.W. de Jongh
Skryfwerk
In 2019 verskyn sy tweede bundel getiteld Konglomeraat by Naledi Uitgewers. Die blakerteks, geskryf deur digter Daniel Hugo, sien soos volg daar uit: In Konglomeraat neem hy bestek op van ’n hele lewe. Sy ervarings as dienspligtige, onderwyser, joernalis, gesinsman, natuurliefhebber en amateur-geoloog klonter hier saam tot boeiende versgesteentes. Enkele gedigte uit sy debuutbundel is ook opgeneem om die beeld van ’n gevoelige en vaardige vakman af te rond.
NG gemeente Graaff-Reinet
Agtergrond
Mauritz Woeke, die eerste landdros, is op 13 Desember 1785 na die destydse grensgebied gestuur. Hy het die distrik en woonplek, wat hy vir homself uitgesoek het, na die goewerneur van die Kaap, Cornelis Jacob van de Graaff, en sy vrou Cornelia, gebore Reinet, genoem. Die grense van die nuwe landdrosdistrik, die vierde in die land naas Kaapstad, Stellenbosch en Swellendam, is op 19 Julie 1786 in 'n kennisgewing van die regering, 'n sogenaamde "plakkaat", geproklameer. Die Kaapse goewerneur het die dokument op 30 Augustus 1786 onderteken en dit so amptelik bekrag.
Gemeente gestig
duimnael|regs|320px|Graaff-Reinet se eerste NG kerkie het binne die eerste dekade van die gemeente se bestaan afgebrand.
duimnael|links|300px|Reinet-huis is in die tyd van ds. Kicherer (1806–1815) as pastorie voltooi.
Ses jaar later stig die NG Kerk dié oudste gemeente in die huidige Oos-Kaap. Ds. J.H. von Manger (1792–1795) is as Graaff-Reinet se eerste predikant aangestel. Die ouderlinge was Marthinus Wessel Pretorius en Jan Jacobs. Die diakens was Andries Pretorius en Barend Burger. Die eerste doopplegtigheid is op 20 Oktober 1792 gehou en Susanna de Beer is op daardie dag gedoop. Ds. Von Manger het ongelukkig nie kerkraadsnotule gehou nie. Ná die burgeropstand in 1795 het hy na Kaapstad vertrek.
Hierna is ds. H.W. Ballot (1798–1800) na die gemeente gestuur. Tydens die eerste vergadering moes hy van ouderling Marthinus Wessel Pretorius, vader van kommandant-generaal Andries Pretorius, verneem dat daar geen aantekeninge gehou is van die vorige besluite van die kerkraad nie. Ds. Ballot het wel kerkraadsnotule gehou en die eerste notules dateer van 8 Januarie 1798. Die eerste kerk in die gemeente se geskiedenis het afgebrand weens die nalatigheid van ene Jansen. Die tweede kerk (die eerste op die huidige perseel) is in 1799 voltooi en is op 28 September 1800 ingewy. Die Bybel van diaken Paul Maree is aangekoop om as Kanselbybel te dien.
Van 1800 tot 1806 was die gemeente herderloos. Gedurende 1806 het ds. J.J. Kicherer (1806–1815) die derde predikant van Graaff-Reinet geword. Tydens sy bediening is die gemeentegelde in ’n stinkhoutkis en die Nagmaalgerei in ’n geelhoutkis bewaar. Op ’n vergadering op 28 Julie 1806 is daar gekla omdat daar geen banke en stoele in die kerk was nie. Die lidmate is toe versoek om vir hul sitplek in die kerk te betaal. Die sitplekke in die kerk het voortdurend moeilikheid veroorsaak, byvoorbeeld tot Ferdinand Hartzenberg by geleentheid kla dat die huisvrou van T. Warnich sy stoel in die kerk verskuif het.
Tydens die tydperk dat ds. Kicherer op Graaff-Reinet was, is die Reinet-huis as eerste pastorie voltooi en het hy die huis bewoon. Hierna het ds. Johannes A. Schüutz die gemeente van 1815 tot 1818 bedien. Niks buitengewoons het tydens ds. Schütz se bediening plaasgevind nie. Daar word selfs gemeld dat die kerkraadsvergaderings so kleurloos was dat dit wat bespreek is, nie eens aangeteken is nie. Die verwaarloosde kerk is deur ’n gekalkte muur omring. Twee slawe is aangekoop om te help met die herstelwerk aan die kerk. Die reisiger Burchell was op besoek aan die dorp was, het die orrel bespeel en dit as synde in ’n slegte en verwaarloosde toestand beskryf. Die predikante van George en van Graaff-Reinet was voor die stigting van die gemeente Uitenhage verantwoordelik vir die geestelike welsyn van die mense van Uitenhage. Landdros Cuyler se twee kinders is albei gedurende 1816 op Graaff-Reinet gedoop.
Dr. Abraham Faure (1818–1822), die gemeente se laaste Afrikaner-predikant vir die res van die 19de eeu, was ’n buitengewoon begaafde leraar. Hy was baie bekommerd oor die tekort aan geestelike leesstof in die gemeente en het die eerste biblioteek op Graaff-Reinet help stig. Van 1822 tot sy aftrede in 1867 was hy leraar van die Groote Kerk. Hy is oorlede op 27 Maart 1875.
Ds. Andrew Murray sr.
Ná die tweede Britse besetting van die Kaap het die owerheid besluit om die land se inwoners deur middel van die onderwys, staatsdiens en die Kerk te verengels. Ingevolge ’n proklamasie van 1822 moes Engels die enigste amptelike taal word. Nederlands moes uit die staatskole en die Nederduitse Gereformeerde Kerk verdwyn en deur Engels vervang word. Lord Charles Somerset het opdrag aan ds. George Thom van die Londense Sendinggenootskap gegee om predikante in Skotland te werf. Die verengelsing van die NG Kerk het egter nie geslaag nie. Daar is wel Engelse eredienste gedurende die 19de eeu gehou, veral in die gemeentes van die Kaapse Kerk. Maar die meeste Skotse predikante het Hollands geleer en baie van hulle is met Afrikaans-Hollandse meisies getroud. Die Skotse predikante is vereer vir hul positiewe invloed in dorpsname soos Robertson, McGregor, Sutherland, Fraserburg en Murraysburg.
Ds. Andrew Murray sr. (1822–1866) het dan ook 10 maande in Nederland deurgebring om die taal aan leer voor hy hierheen gekom het. Saam met hom op die skip uit Skotland was die dr. William Robertson wat as onderwyser ook na Graaff-Reinet gestuur is. Hy bly vyf jaar hier en vertrek daarna na sy vaderland om hom as leraar te bekwaam, waarna hy in 1831 die eerste leraar van die NG gemeente op Clanwilliam word. Buiten sy jare lange diens as voorsitter van die Ring van Graaff-Reinet, is ds. Murray in 1834 tot skriba en in in 1837 moderator van die Kaapse Kerk verkies. Hy het as vrygesel in Suid-Afrika aangekom en is in 1825 met die toe 16-jarige Maria Susanna Stegman getroud. Sestien kinders is uit dié huwelik gebore van wie 11 volwassenheid bereik het. Vyf van die seuns het bekende predikante geword – John (15 September 1826 – 27 Desember 1882), Andrew (9 Mei 1828 – 18 Januarie 1917), William (29 Oktober 1829 – 16 Junie 1899), Charles (26 Februarie 1833 – 31 Oktober 1904) en George (7 Augustus 1845 – 18 Mei 1921) – en vier van die dogters is met bekende predikante getroud. Een van ds. Charles Murray se dogters, Amelia Asher, het getuig dat daar sekerlik nie ’n gelukkiger gesin as hulle was nie. Volgens haar het die kinders en vriende gedurig in die groot tuin met sy oorvloed vrugte gespeel.
Ná die aankoms van ds. Andrew Murray is dadelik begin met die oprigting van die derde kerkgebou. Die tweede kerk is geheel en al gesloop en dienste is in die opelug en op plase gehou. Die derde kerkgebou, met sy strooidak, statige gewels, kloktoring en ringmuur, het die gemeenskap van Graaff-Reinet 60 jaar lank gedien. Jare later, toe die kerk te klein vir die gemeente geword het, is daarna na dié gebou as die "Klein Kerkie" verwys.
Ds. Charles Murray
Ds. Charles Murray was ’n besonder begaafde mens met ’n groot liefde vir die onderwys. Hy was ’n kindervriend en het sy suster Helen Murray baie gehelp om die Midland Seminary te stig. Die Ladies Seminary op Wellington was ’n groot sukses; daarom het Charles en sy suster Helen besluit om ’n soortgelyke skool op Graaff-Reinet op te rig. Helen was 38 jaar lank verbonde aan die Midland Seminary. Ds. Charles het ook ’n kerkskool gestig vir behoeftige kinders. Tydens sy bediening was daar 600 kinders in die Sondagskool. Hy was ook verantwoordelik vir die musiekpublikasies Kinderharp en Halleluja Liederen.
Die huidige kerkgebou opgerig
duimnael|links|300px|Die kerk se orrelgalery.
duimnael|regs|320px|Die inwyding van Graaff-Reinet se vierde en huidige kerkgebou op 10/11 September 1887.
duimnael|links|300px|Die binneruimte van die kerk wat sitplek kan bied aan 1 500 kerkgangers.
duimnael|regs|270px|Graaff-Reinet se Grootkerk bevat stylelemente van die Salisbury-katedraal, opgerig van 1220–1380.
Die vierde en huidige gebou is in die Neogotiese boustyl opgerig. Die gebou is deur die Kaapse argitek James Bisset ontwerp met aspekte van die Salisbury-katedraal in Engeland in gedagte; die derde oudste gemeente in die Oos-Kaap, NG gemeente Cradock, se besonderse kerkgebou is in 1868 opgerig en ook gegrond op 'n Britse kerk, in sy geval 'n redelike getroue weergawe van die Anglikaanse kerk St. Martin in the Fields in Londen. Die bouaannemers van Graaff-Reinet se kerk was Grant & Downie. Bronne verskil oor die argitek en in sommige word die naam van Charles Freeman genoem as sou hy die argitek van dié laat-Victoriaanse meesterstuk wees. Die gemeente self, in 'n uitstalling wat in die kerkgebou te sien is, voer aan Bisset is die argitek.
Daar het reuse kandelare van die dakgewelf gehang in wat bekend is as die groot skip (middelste gedeelte van ’n kerk). Jare later, met die koms van elektrisiteit, is dit deur verskuilde elektriese ligte vervang. Tot in 1875 is daar tydens aanddienste van kerse gebruik gemaak. Daarna is die kerse deur olielampe vervang. Vandag nog bestaan van die olielampe wat teen die mure vasgesit is. Al die olielampe is met ’n geelkoper-aansteker in die vorm van ’n pyp aangesteek.
Die hoeksteen is deur ds. Andrew Murray se weduwee gelê en daar is uit 1 Petrus 2:5 voorgelees. Muntstukke en geskiedenis van die vorige kerkgeboue is onder die hoeksteen vasgemessel. ’n Reuse skare het die inwyding van die huidige kerkgebou bygewoon op 10 en 11 September 1887. Die inwydingsdiens is begin met die sing van Psalm 66. Ds. Charles Murray het die kerkdeur oopgesluit. Vroue moes die kerk van die sykant binnekom en geen kinders is toegelaat nie. Daar was ongeveer 2 000 mense teenwoordig. Veertien predikante is uitgenooi en agt preke is gelewer. Daar was ’n pragtige koorprogram onder leiding van Fraülein Bau, die eerste orreliste. Werke van onder andere Haydn, Mendelssohn en Spöhr is aangebied. Die inwydingsrede is deur prof. P.J.G. de Vos van die Kweekskool op Stellenbosch gelewer.
Met die inwyding van die vierde kerkgebou het die kerk op 11 September 1887 het die kerk nog nie ’n orrel gehad nie. Die boufonds kon nie ook nog ’n orrel bekostig nie. Dit sou sewe jaar later eers moontlik wees om ’n orrel te laat installeer. Die eerste orreliste, Fraülein Bau, het heel moontlik op ’n harmonium gespeel. Die koster, J.S. Dippenaar, moes ook as voorsinger optree. Daarvoor het hy ’n maandelikse betaling ontvang.
Vanaf September 1891 tot 17 Maart 1892 het die kerkraad ’n Amerikaanse orrel van Viner & Seun gehuur teen £3.10.0 per maand.
Die toring is nagenoeg 45,72 m hoog en die klok daarin weeg ’n ontsaglike 1720 pong. Die klok het lank vir die Graaff-Reineters as amptelik tydaanwyser gedien. Die timmerwerk van die gewelf en die res van die gebou is in Port Elizabeth gemaak. Die panele is gedeeltelik aanmekaargesit en toe per ossewa Graaff-Reinet toe gebring. Hier is dit aanmekaargesit en gemonteer. Nogtans het dit perfek in die gebou gepas. Die ysterhekke om die kerk is deur C.E. Beard teen ’n koste van £200 voorsien. Die plaatjie van die verkoper is nog aan die hekke te sien. Die Grootkerk is op 21 Maart 1975 tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar. Die bordjie om dit te bewys is aan die ysterhekke in die ringmuur aangebring.
Afgelope 60 jaar
Omstreeks 1950 is die hele kerkgebou opgeknap en tydens die 300-jarige feesvierings van 1952 opnuut aan die Here toegewy. Kort na die kerk opgeknap is, het Reinet-huis aan die beurt gekom.
'n Latere leraar, ds. J.F. Naudé, het 'n groot stryd ter wille van die Afrikaanse taal en kultuur gestry en dit was deur sy toedoen dat Afrikaans sy regmatige plek as plaaslike opvoedingstaal ingeneem het met die stigting van die Hoër Volkskool in 1922, die eerste Afrikaansmedium hoërskool in die destydse Kaapprovinsie (en die tweede in Suid-Afrika). Nog 'n leraar, dr. D.F. Malan het in 1915 sy bediening hier neergelê om redakteur van Die Burger te word, later leier van die Nasionale Party en uiteindelik in 1948 eerste minister toe NP die bewind by die Verenigde Party oorneem.
'n Minder gelukkige episode in die gemeente se bestaan is die stigting in 1927 van die Nieuwe Kerk op 4 September 1927. Dit was, aldus Ons gemeentelike feesalbum, vanweë "groot, ingrypende en blykbaar onoplosbare probleme in die boesem van die gemeente Graaff-Reinet" wat tot "veel onenigheid" gelei het, wat hoofsaaklik gewentel het rondom kanseltaal en ds Naudé se gebruik van Afrikaans in plaas van Engels of Nederlands. Herhaalde pogings tot versoening het misluk, waarna 'n groot aantal gemeentelede besluit het om 'n afsonderlike gemeente te stig, aanvanklik om Engels as kanseltaal te gebruik (wat toe nooit in die praktyk gebeur het nie). Ses jaar later was daar in die moedergemeente 1 411 en in die Nuwe Kerk 800 lidmate. In 1985 was die getalle onderskeidelik 1 120 en 797, waarna die ontvolking van die platteland sy tol met mening geëis het, sodat die onderskeie getalle teen 2010 694 en 653 was, 'n afname van amper 30% (hoofsaaklik nadat die Graaff-Reinet Onderwyskollege gesluit het). Binne die volgende drie jaar het die Nuwe Kerk se lidmaattaal met amper die helfte afgeneem, terwyl die moedergemeente s'n bestendig gebly het.
Lidmaattal
Graaff-Reinet se moedergemeente en Nuwekerk se gesamentlike getal belydende NG lidmate was die afgelope 80 jaar nog altyd die onder die topdrie van die groot dorpe in die Oos-Kaapse binneland. Die onderstaande tabel toon die afname in die lidmaattal van NG gemeentes op dié agt dorpe. In gevalle waar 'n gemeente by 'n ander ingelyf is of twee gemeentes saamgesmelt het, word hulle syfers deurgaans saam aangedui. Dit geld Middelburg en Middelburg-Uitsig, Grahamstad, Grahamstad-Grenspos en Albanie, Somerset-Oos en Kookhuis asook Queenstown, Queenstown-Oos en Queenstown-Noord (laasgenoemde twee 'n ruk lank as Queenstown-Tuine). Elke dorp of gemeente se hoogste lidmaattal word in vet skrif aangedui. Hieruit blyk dat al die dorpe hul hoogtepunt ná die middel van die 20ste eeu bereik het, behalwe Burgersdorp wat sedert 1933 'n afname in sy lidmaattal ervaar. Teen 2010 het nog net Graaff-Reinet (twee) en Cradock (drie) meer as een gemeente gehad. Queenstown het die onderskeiding dat dit die eerste dorp is wat eers drie gemeentes gehad het, maar waar net 'n enkele gemeente oorgebly het. (Hennenman in die Vrystaat sou heelwat later dieselfde weg volg toe albei dogtergemeentes tegelykertyd by die moedergemeente ingelyf is.) Die gemeentes van Aliwal-Noord, Cradock, Grahamstad en Queenstown is al met meer belydende lidmate in 2014 as sowat 'n eeu vantevore.
Daniel Zovatto
Daniel Zovatto (gebore 28 Junie 1991) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente It Follows (2014), Don't Breathe (2016), en Lady Bird (2017).
NG gemeente Graaff-Reinet
Lidmaattal
Die gesamentlike lidmaattal van dié dorpe het reeds in 1952 'n hoogtepunt van 14 743 bereik, waarna dit teen 1995 teruggesak het tot 11 373, minder as die totaal in 1933 van 11 548. Tussen 1990 en 2000 het die totaal met net 1 381 afgeneem tot 10 572, maar in die daaropvolgende 15 jaar het die afname versnel toe die gemeentes 2 932 lidmate verloor en te staan gekom het op 'n totaal van slegs 7 640 einde 2014. Dis 'n verlies van meer as 'n kwart van die lidmate.
Boulcus
Boulcus van Vindonissa of Bubulcus of Bovicus was tussen 517 en 534 n.C., die eerste biskop van Vindonissa (bisdom van Windisch-Konstanz).
Lewe
In Vindonissa in die 6de eeu word naas Bubulcus (die eerste Biskop van Windisch 517-534) Grammatius (ook Cormmatius, biskop van 534 tot 552) en Ursinus   as gens 'n geskrif op ´n gebou in Vindonissa (vandag Windisch) is die bisdom in die jaar 590 van Windisch na Konstanz op die Bodensee verskuif.