cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Collette Wolfe
Collette Wolfe (gebore 4 April 1980) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Observe and Report (2009), Hot Tub Time Machine (2010), Young Adult (2011), en Interstellar (2014).
Botniese Golf
Die Botniese Golf (Fins: Pohjanlahti, Sweeds: Botniska viken) is die noordelikste gedeelte van die Oossee. Dit is geleë tussen Finland se weskus en Swede se ooskus. In die suide van die golf is die Åland-eilande en die Ålandsee geleë. Opmerklik van die seegebied is dat die soutvlak skerp daal na die Noorde. In die Suide is die water die gewone brak water van die Oossee, maar in die Noorde is die soutvlak so laag dat mens nie die sout in die water kan proe nie en baie varswatervisse daarin floreer.
Sommige historici meen dat die 9de eeuse Wiking Ottar van Hålogaland na die Botniese Golf verwys het, toe hy in sy reisverhale na die Cwensee (9de eeu) verwys het. Dit is ook moontlik dat die 15de eeuse Deense geograaf Claudius Claussön Swart se Mare Gotticus (15de eeu) na die Botniese Golf verwys.
Jamey Sheridan
Jamey Sheridan (gebore 12 Julie 1951) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Ice Storm (1997), Handsome Harry (2009), Spotlight (2015), en Sully (2016).
Noordsee
Die Noordsee is 'n epikontinentale see in die noordweste van Europa. Dit is gevorm deur die styging van die seespieël aan die einde van die ystydperk vanaf 10 000 v.C. Die diepste gebied, by die Noorse kus, is ongeveer 700 meter diep, terwyl die gemiddelde diepte 95 meter beloop.
Die see is deel van die Atlantiese Oseaan en grens aan Groot-Brittanje, die Faroëreilande, Noorweë, Denemarke, Duitsland, Nederland, België en Frankryk. Sowat 80 miljoen mense woon in 'n radius van 150 kilometer rondom die kuslyn, en die Noorsee speel al eeue lank 'n belangrike rol as handelsroete vir die internasionale skeepvaart en Europa se toegang tot sy oorsese markte. Die suidelike Noordsee met die Engelse Kanaal is die besigste skeepsroete ter wêreld.
Die grootste deel van Europa se olie- en gasreserwes is in die Noordsee en word sedert die 1970's ontgin. Hierdie is die grootste ontginningsarea in die wêreld wat nie deel van OPUL is nie. Die meeste van die reserwes lê onder water wat aan die Verenigde Koninkryk en Noorweë behoort, met kleiner reserwes in die waters van Denemarke, Nederland en Duitsland.
Geologie
Die huidige Noordsee is geologies gesproke maar 'n jong see, wat ontstaan het nadat die seevlak aan die einde van die laaste ystydperk (ongeveer 11 000 jaar gelede) begin styg het. Op die bodem onder die Noordseebekken lê egter gesteentes en strukture wat die gevolg is van geologiese prosesse tydens die laaste 350 miljoen jaar. Sedert halfpad deur die Tersiêre tydperk (die laaste 20 miljoen jaar) is die tektoniese daling van die Noordseebekken soortgelyk aan vandag. Die ligging van bodemdalingsgebiede ten opsigte van skuinsdalende gebiede langs die bekkenrand bepaal die grootte van die Noordsee tydens wisselende seevlakke.
<!--
Anne Herdorf
Anne Herdorf (gebore 10 Julie 1967) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Fight for the Red Cow (1987) en En afgrund af frihed (1989).
Noordsee
De huidige toestand
De huidige Noordzeegrootte is enige duizenden jaren na het einde van de laatste IJstijd bereikt. Het is een stadium met relatief hoge zeespiegelstand. Tot zo'n 6000 jaar geleden was er sprake van zeespiegelstijging naar min-of-meer (± 1 meter) de huidige stand. Doordat de Noordzeebodem zakt, stijgt de zeespiegel relatief nog steeds. Over de laatste 6.000 Jaar in totaal zo'n 5 meter, waarvan ongeveer 50 centimeter in de laatste 1000 jaar. In de laatste anderhalve eeuw is de zeespiegelstijging ongeveer 20 tot 25 centimeter.
Vlag van Saint-Martin
Die vlag van Saint-Martin is ’n nie-amptelike vlag van die Franse oorsese gebied. Die vlag vertoon die woorde “Saint-Martin” met “Caraïbe Française” onder Saint en “French Caribbean” onder Martin in swart met ’n lintmotief in blou en groen op ’n wit agtergrond.
Noordsee
IJstijden: droogvallende en onderlopende Noordzee
In de laatste ijstijd (het Weichselien) en in eerdere ijstijden lag de Noordzee grotendeels droog. De zeespiegel stond tientallen meters lager doordat werelwijd veel water als gletsjerijs en ijskappen lag opgeslagen. Het zuidelijke deel van de Noordzee is het ondiepste gedeelte en lag in ijstijden regelmatig droog. Ongeveer 9000 jaar geleden verdronk de zuidelijke Noordzee voor het laatst, in de aanloop naar de huidige toestand.
Vlag van Saint-Martin
Die vlag geniet geen amptelike status in Frankryk of op Saint-Martin self nie.
Noordsee
IJstijden: droogvallende en onderlopende Noordzee
Op het hoogtepunt van de laatste ijstijd, stond de zeespiegel tot 120 meter onder de huidige stand en liep de kustlijn ongeveer 600 kilometer noordelijker. Delen van de Noordzee nabij Schotland en Scandinavië/Denemarken waren met landijs bedekt. In enkele eerdere ijstijden was dat in nog veel sterkere mate het geval - vooral in het Saalien en Elsterien. Alleen het uiterste zuiden van de Noordzee is nooit met landijs bedekt geweest.
In de warmere perioden zoals het voorlaatste interglaciaal (rond 125.000 jaar geleden) lag de Noordzeekust op min of meer vergelijkbare locatie als de huidige. De verbinding in het zuidwesten door het Nauw van Calais naar Het Kanaal bestond ook in het laatste interglaciaal, maar daarvoor nog niet. Tot ca. 130.000 jaar geleden was dat gebied landbrug: de Britse Eilanden en het Europese vasteland vormden toen één landmassa, zowel in ijstijden als in interglacialen.
Transgressie aan einde laatste ijstijd
In de laatste millennia van het Weichselien (22.000-12.000 jaar geleden) steeg de zeespiegel van ca. 120 naar ca. 60 meter onder het huidige zeeniveau (transgressie). De Noordzee kustlijn lag toen direct noordelijk van de Doggersbank. De rivier de Elbe mondde er in uit. De zuidelijke Noordzee was nog land, waar dieren en mensen leefden en verder westelijk gelegen gebieden zoals de Britse Eilanden konden koloniseren. Het uiterste zuiden werd doorkruist door de Rijn met de Maas als zijrivier. In het Nauw van Calais mondde zij in Het Kanaal uit. In de daaropvolgende millennia bleef het water stijgen, uiteindelijk tot de huidige hoogte. De snelheid van zeespiegelstijging nam gestaag af.
De rivierdalen van Elbe en Rijn verdronken in de Noordzee (transgressie). Rond 9000 jaar geleden maakten Noordzee en Nauw van Calais-zee contact. In het millennium daarna werd de Noordzee door de Storegga tsunami getroffen. De Nederlandse kustlijn inclusief Strandwal en Waddenzee vormden zich vanaf 6000 jaar geleden. Langs de zandige zuidoost kust van de Noordzee vormden zich strandwallen. Tussen strandwallen en land-boven-zeeniveau lagen lagunes. Veel lagunes slibden deels met klei dicht en groeiden met veen vol. Andere gebieden bleven waddengebied. In dit gebied worden afwisselend fases van uitbreiden van de lagune-zee en fases van verzoeting waargenomen. Dit zijn lokale transgressies en regressies door het openen en sluiten van zeegaten, ze zijn niet synchroon in ieder segment van de Noordzeekust.
De laatste 5.000 jaar (terug tot 3000 v.Chr.) lag de zeespiegel binnen vier meter onder het huidige niveau. De laatste 2.000 jaar (terug tot jaar 0) was dat binnen twee meter. De strandwallen in Nederland bouwden zich van ca. 6.000 tot ca. 1.500 jaar geleden zeewaarts uit - sindsdien is de kustlijn tot de huidige positie afgeslagen.
-->
Dogger- en Klaverbank
In die midde van die Noordsee lê die Doggersbank, 'n groot sandbank met 'n gemiddelde diepte van 15 tot 20 meter. Baie fossiele van die mammoet is daar gevind en daar word gedink dat díe diere omgekom het toe die Noordsee ná die einde van die ystye onder water geloop het. Die yskap het gesmelt en die seespieël het gestyg. Dit het die Doggersbank hul laaste vlugplek gemaak. Suid van die Doggersbank lê die Klaverbank, 'n gruisbank wat 'n oorblyfsel van 'n ou rivierbedding is.
Holly Hunter
Holly Hunter (gebore 20 Maart 1958) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Broadcast News (1987), The Piano (1993), Thirteen (2003), en The Big Sick (2017).
Madison Wolfe
Madison Wolfe (gebore 12 Oktober 2002) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente On the Road (2012), Trumbo (2015), Joy (2015), en The Conjuring 2 (2016).
Gerrit Rietveld
Gerrit Rietveld (24 Junie 1888 – 25 Junie 1964) was 'n Nederlandse ontwerper en argitek wat as een van die belangrikste baanbrekers van moderne 20ste eeuse ontwerpkuns beskou word. As medestigter van die kunsbeweging De Stijl het hy met sy progressiewe benadering tot boukuns en meubelontwerp beslissende invloed in Nederland uitgeoefen en lewer met sy werk tot op hede inspirasies vir moderne Nederlandse ontwerpkuns. Argitektuur was sy tweede besigheidsveld waarin hy as een van die voorste Nederlandse verteenwoordigers van modernisme en die Internasionale Styl bekendheid verwerf het.
Lewe
Gerrit Thomas Rietveld is in 1888 in Utrecht as seun van Johannes Cornelis Rietveld en Elisabeth van der Horst gebore. Reeds op die ouderdom van elf het Gerrit Rietveld in die meubelmakery van sy pa begin werk. Later hy aandkursusse in tekenkuns by die Museum vir Toegepaste Kuns in Utrecht bygewoon wat deur die argitek en meubelontwerper Piet Klaarhamer (1874–1954) aangebied is. Klaarhamer was 'n onafhanklike vakman wat in sy ontwerpkuns vernuwing en suiwerheid nagestreef het. Eerste ervaring in sy loopbaan as ontwerper het Rietveld tussen 1906 en 1911 by Carel Begeer, 'n plaaslike goudsmid en juwelier, opgedoen voordat hy in 1917 sy eie meubelmakery gevestig het.
Rietveld het die vervaardigingsproses van meubels noukeurig bestudeer wat in sy tyd gewoonlik nog met die hand vervaardig is en as arbeidsintensiewe produkte betreklik duur was. Vir hom was meubels met 'n meer eenvoudige ontwerp, wat nogtans aantreklik vir die oog was, 'n uitdaging wat met meganisering bemeester sou kon word. Masjienvervaardigde meubels vir die massamark was dus sy hoofbelangstelling.
Moontlik het hy reeds in Klaarhammer se tekenklasse in aanraking gekom met moderne ontwerpers soos Hendrik Petrus Berlage en Frank Lloyd Wright. Rietveld se eerste eksperimentele meubels, wat in 1918 ontstaan het, waaronder die voorloper van sy latere rooi-en-blou stoel, wat wêreldfaam sou geniet, toon in elk geval invloede van destydse moderne strominge. Al was die eerste meubels nog bestem vir eie gebruik, het een Rietveld se vriende, Robert van 't Hoff, daarop aangedring dat die ontwerpe aan 'n breër publiek bekendgestel moes word. Theo van Doesburg se nuut opgerigte tydskrif vir moderne kuns De Stijl sou hiervoor 'n gepaste medium wees.
In Julie het Theo van Doesburg 'n kinderstoel, wat deur Rietveld ontwerp is, in sy tydskrif bekendgestel. In September het 'n leunstoel gevolg wat van houtlatte vervaardig is. Rietveld se eerste eksperimentele meubels is van ongeverfde hout gemaak. Eers toe hy begin het om meubels vir sy eie ses kinders en dié van opdraggewers te ontwerp, het hy sy ontwerpe van kleure voorsien. 'n Hoë kinderstoel is in 1918 groen geskilder met rooi leerbande. Vyf jaar later is 'n kinderkruiwa en handwa uit sy ateljee vir die eerste keer in die primêre kleure geskilder wat kenmerkend was vir De Stijl. Kort daarna het die beroemde rooi-en-blou stoel gevolg.
John Everett Millais
John Everett Millais (Engelse uitspraak: m|ɪ|l|eɪ; 8 Junie 1829 – 13 Augustus 1896) was ‘n Engelse skilder en illustreerder wat een van die stigterslede van die Broederskap van die Pre-Rafaëliete was. Hy was ‘n wonderkind wat op die jeugdige ouderdom van elf jaar die jongste student geword het om in te skryf by die kunsskole van die koninklike akademie. Die Broederskap van die Pre-Rafaëliete is gestig by sy ouerhuis in Londen, geleë by Gower Street 83 (nou nommer 7). Millais het die bekendste eksponent van die styl geword; sy skildery Christ in the House of His Parents (1850) het aansienlike kontroversie geskep, asook ‘’Ophelia’’ in 1850 -1851, wat miskien gesien kan word as die beliggaming van die Beweging se ideale.
Teen die middel van die 1850’s het Millais begin wegbeweeg van die Pre-Rafaëlitiese styl, ten einde ‘n nuwe vorm van realisme in sy werk te skep. Sy latere werke was uiters suksesvol en het Millais een van die rykste kunstenaars van sy era gemaak. Sommige voormalige bewonderaars, insluitende William Morris, het dit egter as ‘n verdraaiing van die waardes van die broederskap gesien. (Millais het toegelaat dat een van sy skilderye gebruik word vir ‘n sentimentele seepadvertensie).
Terwyl hierdie en ander vroeë 20ste eeuse kritici, wat kuns deur die lense van Modernisme beskou het, baie van sy latere werke as minderwaardig beskou het, het hierdie oogpunt egter in onlangse dekades verander, aangesien sy latere werke gesien moet word in die konteks van groter veranderinge en gevorderde tendense in die wyer laat-19de eeuse kunswêreld. Sy werke kan derhalwe nou gesien word as ‘n vooruitskouing van die huidige kunswêreld.
Millais se persoonlike lewe het ook ‘n beduidende rol gespeel wat sy reputasie betref. Sy vrou Effie Gray was voor haar huwelik aan hom, getroud gewees met die kritikus John Ruskin, wat Millais se werk ondersteun het. Die totnietmaking van haar huwelik aan Millais is al somtyds verbind met ‘n verandering in sy styl. Sy het nietemin ‘n belangrike voorstander en bemarker van sy werk geword, en hulle het saamgewerk om opdragte te bekom en hul sosiale en intellektuele kringe uit te brei.
Vroeë lewe
duimnael|links|220px|Foto van Millais, c. 1854 Millais is in Southampton, Engeland in 1829 gebore in ‘n prominente Jersey-gebaseerde familie. Sy ouers was John William Millais en Emily Mary Millais. Die grootste deel van sy grootword jare is in Jersey spandeer, waaraan hy regdeur sy lewe sterk aangetrokke gevoel het. Die outeur Thackeray het om eenmaal gevra "wanneer Engeland vir Jersey verower het." Millais het hierop geantwoord "Nooit nie! Jersey het Engeland verower." Die gesin het tydens sy jeug vir ‘n paar jaar in Dinan gewoon.
Sy moeder se "kragtige persoonlikheid" was die sterkste invloed op sy vroeë jare gewees. Sy het ‘n lewendige belangstelling in kuns en musiek gehad, en het haar seun se kunstige neigings aangemoedig en die gesin se verskuiwing na Londen aangemoedig ten einde kontakte te help ontwikkel by die Koninklike Kunsakademie. Hy het later gesê "ek is dank verskuldig aan my moeder."
Sy artistieke talent het hom teen die ongehoorde ouderdom van 11 ‘n plek aan die skole van die koninklike akademie besorg. Terwyl hy daar was het hy kennis gemaak met William Holman Hunt en Dante Gabriel Rossetti saam met wie hy in September 1848 in sy gesinswoning te Gower Str, Londen naby Bedford-plein die Broederskap van die Pre-Rafaëliete (kortweg bekend as die "PRB") gestig het.
Pre-Rafaëlitiese werke
Millais se Christ in the House of His Parents (1849–50) was hoogs kontroversieel vanweë die skildery se realistiese uitbeelding van ‘n werkersklasgesin wat uitgebeeld word in 'n verslonsde en verwaarloosde werkswinkel. Sy latere werke was ook kontroversieel, alhoewel in ‘n mindere mate. Millais het sukses behaal met A Huguenot (1851–52), wat ‘n jong paartjie uitbeeld wie se paaie as gevolg van godsdienstige konflik en geskille op die punt is om skei. Hy het die tema in sy latere werke herhaal. Hierdie vroeë werke is geskilder met groot aandag aan detail, en fokus dikwels op die prag en kompleksiteit van die natuurlike wêreld. In skilderye soos Ophelia (1851–52) het Millais digte en uitgebreide piktorale oppervlaktes geskep, gebaseer op die integrasie van naturalistiese elemente. Hierdie benadering is al beskryf as ‘n tipe "piktorale eko-stelsel." Mariana is ‘n skildery wat Millais in 1850-1851 geskilder het en wat gebaseer is op die toneelstuk Measure for Measure deur Shakespeare en die gelyknamige gedig deur Alfred Tennyson uit 1830. In die toneelstuk moet die jong Mariana in die huwelik tree, maar word sy verwerp deur haar verloofde wanneer haar bruidskat verloor word tydens ‘n seeramp.
Hierdie styl is bevorder deur die kritikus John Ruskin wat die Pre-Rafaëliete teen hul kritici verdedig het. Millais se vriendskap met Ruskin het gelei tot die ontmoeting met Ruskin se vrou Effie Gray. Kort nadat hulle ontmoet het het sy as model gestaan vir sy skildery The Order of Release, en mettertyd het Millais en Effie het verlief geraak. Ten spyte van die feit dat sy vir verskeie jare met Ruskin getroud was, was sy steeds ‘n maagd. Haar ouers het besef dat iets verkeerd was, en derhalwe ‘n versoek gerig dat die huwelik tot niet gemaak word.
Gesin
Effie se jonger suster Sophy Gray het as model gedien vir verskeie van Millais se skilderye, wat gelei het tot spekulasie oor die aard van hul verhouding.
Latere werke
Na sy huwelik het Millais in ‘n breër styl begin skilder, welke deur Ruskin veroordeel is as ‘n katastrofe. Dit is al voorgestel dat hierdie verandering in styl die gevolg was van Millais se behoefte om sy uitset te vergroot ten einde sy groeiende gesin te ondersteun. Onsimpatieke kritici soos William Morris het hom daarvan beskuldig dat hy "himself uitverkoop" het om populariteit en rykdom te verwerf. Sy bewonderaars wys in teenstelling hiermee op die kunstenaar se verbintenis met James McNeill Whistler en Albert Joseph Moore, en sy invloed op John Singer Sargent. Millais self het geargumenteer dat hy, soos wat hy meer selfvertroue as kunstenaar opgedoen het, met groter gewaagdheid kon skilder. In sy artikel "Thoughts on our art of Today" (1888) het hy Velázquez en Rembrandt as voorbeelde aanbeveel om te volg. Skilderye soos The Eve of St. Agnes en The Somnambulist toon duidelik ‘n voortgesette dialoog tussen die kunstenaar en Whistler, wie se werk Millais sterk ondersteun het. Ander skilderye uit die laat 1850’s en 1860’s kan geïnterpreteer word as ‘n vooruitskouing van die Estetiese Beweging. Baie van die werke maak gebruik van breë blokke harmonieus-gerangskikte kleure, en is simbolies eerder as wat dit ‘n narratief aandui. Die Millais-gesin het van 1862 af gewoon by 7 Cromwell Place, Kensington, Londen.
2016 Japannese Grand Prix
Die 2016 Formule Een Japannese Grand Prix het op 9 Oktober 2016 op die Suzuka Internasionale Renbaan in Japan plaasgevind. Dit was die sewentiende wedren van die kampioenskapseisoen.
Mercedesjaer Nico Rosberg lei die F1-Wêreldbestuurderskampioenskap met 'n voorsprong van 23 punte oor spanmaat Lewis Hamilton. Mercedes het 'n voorsprong van 194 punte oor Red Bull Racing in die F1-Wêreldvervaardigerskampioenskap.
John Everett Millais
Latere werke
Latere werke wat uit die 1870’s en die tydperk daarna dateer toon Millais se eerbied vir “Ou Meesters” soos Joshua Reynolds en Velázquez. Verskeie van hierdie skilderye bevat ‘n geskiedkundige tema. Van die belangrikste skilderye is The Two Princes Edward and Richard in the Tower (1878) wat die ‘’Prinse in die Toring’’ uitbeeld, The Northwest Passage (1874) en die Boyhood of Raleigh (1871). Sulke skilderye is aanduidend van Millais se belangstelling in onderwerpe wat verband hou met Brittanje se geskiedenis en ryksuitbreiding. Millais het ook populariteit behaal met sy skilderye van kinders, vernaam Bubbles (1886) – bekend, of miskien berug, vir die gebruik daarvan in die reklame van Pears seep – en Cherry Ripe. Sy laaste projek (1896) was ‘n skildery getiteld "The Last Trek." Dit is gebaseer op ‘n illustrasie vir sy seun se boek, en beeld ‘n blanke jagter uit wat doodlê in die Afrikaveld terwyl sy liggaam deur twee Afrikane in oënskou geneem word.
2016 Japannese Grand Prix
Bande beskikbaargestel
Pirelli het die volgende bande aan alle spanne by Suzuka verskaf:
John Everett Millais
Landskapskilderye 1870–1892
Millais se vele landskapskilderye uit hierdie periode beeld gewoonlik moeilike of gevaarlike terrein uit. Die eerste van die skilderye, Chill October (1870) is in Perth, Scotland naby sy vrou se gesinswoning geskilder. Chill October (Versameling van Andrew Lloyd Webber) was die eerste van die grootskaalse Skotse landskapskilderye wat Millais tydens sy latere loopbaan geskilder het. Die skilderye is gewoonlik herfsagtig met ‘n melancholiese bui wat herinner aan sy natuursiklus-skilderye van die laat 1850’s; vernaam sy Autumn Leaves (Manchester Kunsgalery) en The Vale of Rest (Tate Britain), alhoewel dit min direkte simboliek of menslike aktiwiteit bevat wat op die werke se betekenis dui. In 1870 het Millais teruggekeer na volle landskapskilderye, en oor die volgende twintig jaar ‘n aantal tonele van Perthshire geskilder. Hy het jaarliks van Augustus tot laat in die Herfs daar gaan jag en visvang. Die meeste van die landskapskilderye is herfsagtig of vroeg winter in seisoen en beeld bleek, waterdeurdrenkte bogs, lochs, rivieroewers of mere uit. Millais het nooit teruggekeer na die kleurryke groen van sy buitemuurse werk van die vroeë vyftigs nie. Baie is geskilder in Perthshire naby Dunkeld en Birnam, waar Millais elke herfs toenemend duurder huise gehuur het om te jag en vis te vang. Christmas Eve, sy eerste sneeutoneel wat in 1887 geskilder is, kyk uit op Murthly-kasteel.
2016 Japannese Grand Prix
Kwalifisering
In die eerste draai van die vorige wedren in Maleisië bots Ferrari-renjaer Sebastian Vettel teen die Mercedes AMG van Nico Rosberg, wat veroorsaak dat Vettel weens skade uitval en Rosberg eers in die laaste plek weer kon verder jaag. Vir sy aandeel in hierdie botsing ontvang Vettel na afloop van kwalifisering 'n straf van drie plekke op Sondag se wegspringrooster.
John Everett Millais
Illustrasies
Millais was ook baie suksesvol as ‘n boekillustreerder, veral vir die werke van Anthony Trollope en die gedigte van Tennyson. Sy ingewikkelde illustrasies van die gelykenisse van Jesus is in 1864 gepubliseer. Sy skoonvader het opdrag gegee dat loodglas vensters wat daarop gebaseer is vir die Kinnoull kerk in Perth, Skotland gemaak word. Hy het ook illustrasies voorsien vir tydskrifte soos Good Words. As jongman het Millais dikwels op skets ekspedisies na Keston en Hayes gegaan.
Erfenis
Na Millais se afsterwe in 1896 het die Prins van Wallis (wie later Koning Edward VII sou word) aan die hoof gestaan van ‘n gedenkkomitee wat ‘n standbeeld van die kunstenaar aangevra het. Die standbeeld is in 1905 aan die voorpunt van die tuin aan die oostelike kant van die Nasionale Galery van Britse Kuns (nou die Tate Britain) geplaas. Op 23 November van die jaar het die  Pall Mall Gazette dit "a breezy statue, representing the man in the characteristic attitude in which we all knew him." genoem In 1953 het die museumdirekteur, Norman Reid, probeer om die standbeeld deur Auguste Rodin se Johannes die Doper te laat vervang. Reid het weer in 1962 voorgestel dat dit verwyder word, en die teenwoordigheid daarvan "positively harmful" genoem. Reid se pogings is egter gefnuik deur die standbeeld se eienaar (die Ministerie van Openbare Werke). In 1996 is die eienaarskap van die standbeeld van die Ministerie na ‘’English Heritage’’ oorgedra, wat op sy beurt vanaf die stigting na die Tate museum oorgedra is. In 2000 is die standbeeld onder die direkteurskap van Stephen Deuchar na die kant van die gebou geskuif ten einde besoekers aan die gerestoureerde Mantonweg ingang te verwelkom. In 2007 was Millais die onderwerp van ‘n retrospektiewe uitstalling by Tate Britain, Londen, wat deur 151,000 mense besoek is. Die uitstalling is daarna by die Van Gogh Museum in Amsterdam gehou, gevolg deur uitstallings in Fukuoka en Tokio, Japan, wat gesien is deur ‘n total van meer as 660,000 besoekers.
Millais se verhouding met Ruskin en Effie was reeds die onderwerp van verskeie dramas, beginnende met die klanklose rolprent The Love of John Ruskin uit 1912. Verskeie verhoog - en radioproduksies en ‘n opera is ook daarop gebaseer. Die 2014 rolprent, Effie Gray, wat deur Emma Thompson geskryf is, bevat Tom Sturridge in die rol van Millais. Die Pre-Raphaelites was ook reeds die onderwerp van twee BBC periode drama’s. Die eerste, getiteld The Love School, is in 1975 uitgesaai, met Peter Egan as Millais. In die tweede, Desperate Romantics, word Millais deur Samuel Barnett gespeel. Dit is die eerste keer op BBC 2 uitgesaai op Dinsdag, 21 Julie 2009.
Loir-et-Cher
Loir-et-Cher is sedert 1790 'n département in Centre-Val de Loire, Frankryk, met ongeveer 333,050 inwoners. Die hoofstad (prefektuur) is Blois.
Malcolm McGregor
Malcolm McGregor (13 Oktober 1892 – 29 April 1945) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Broken Chains (1922), The Prisoner of Zenda (1922), All the Brothers Were Valiant (1923), en The Whispering Shadow (1933).
Pieter Stoffberg
Pieter Stoffberg is 'n Afrikaanse skrywer. Hy het die Eugène Maraisprys in 1991 ingepalm vir Die hart van ’n hond.
Lewe en werk
Pieter A. Stoffberg studeer eers vir twee jaar ingenieurswese aan die Universiteit van Pretoria en ook in die argitektuur voordat hy van studierigting verander en sy LL.B.-graad aan die Universiteit van Suid-Afrika behaal. Hy is ’n prokureur en woon op ’n boomplaas in Ermelo. Sy geloof is bepalend vir sy skryfwerk en hy is ’n ouderling in die NG gemeente Ermelo-Oos. Uit sy huwelik met Marjorie Marais (dogter van die politikus Jaap Marais) word vier kinders gebore (Theunis, Ariami, Albert en Christian).
Intellektuele begaafdheid
Intellektuele begaafdheid is 'n intellektuele vermoë wat aansienlik hoër as die gemiddelde is. Daar bestaan nie 'n ooreengekome definisie vir begaafdheid by kinders of volwassenes nie, maar die meeste besluite oor skoolplasing en die meeste longitudinalestudies deur die loop van individuele lewens is op die IK van die top 2 persent van die bevolking, naamlik 'n IK van meer as 130, gebaseer.
Pieter Stoffberg
Skryfwerk
Reeds in Februarie 1982 verskyn sy eerste gepubliseerde kortverhaal, “Sussie of nie Sussie nie”, in Tydskrif vir Letterkunde. Hierna publiseer hy verskeie kortverhale in tydskrifte voor die verskyning van sy sterk debuutbundel, “Die hart van ’n hond”. Hierdie bundel maak groot indruk met die vermoë om ’n atmosfeer van spanning en drif te skep. So word die bundel ’n ontdekkingstog na die verskuilde werklikhede agter die gewone gang van die lewe. In verskeie verhale speel die hond ’n rol, veral as bakleier en aanvaller, maar ook as simbool van die dierlike binne die mens. Onderliggend aan meeste van die verhale is dus menswees waar die mens meer dier as mens kan wees, wat ook bepalend is vir menslike verhoudings op alle vlakke. ’n Groot verskeidenheid temas word behandel, waaronder die opwinding en verwardheid wat jonk wees meebring (soos in “Bloedsweet” en veral “Resies”) waar die tydlose elemente van die rebelsheid van die tiener, groepsdruk, konflik met ouers en soeke na ’n rolmodel vernuftig benut word om die gemoed van die adolessent oortuigend weer te gee. ’n Besondere hoogtepunt is die verhaal “Die dood van ’n ou man”, waar die terugkeer na ’n plaas om afskeid te neem van ’n sterwende vader die gegewe is. Hier sit die predikant magteloos by terwyl sy ongeredde vader sterf. Die verwydering en vreemdheid tussen mense word hier op alle vlakke deurgevoer, al is hulle almal binne die simboliese en werklike huis van die vader. Eensaamheid kry uiting op verskillende maniere, soos waar ’n prokureur, alleen in sy kantoor op ’n Sondagoggend, besonderhede oor ’n skeisaak op ’n diktafoon dikteer (“Die egskeiding”) en die onderwyseres in die skoolkoshuis aan wie se deur die liefde klop maar dan weer verbygaan (“Twee Sondagaande”). “Die hart van ’n hond” ontvang in 1991 die Eugène Marais-prys. In “Kruispunt” verwys die titel nie net na ’n krisismoment van besinning nie, maar roep dit ook die offerdood van Christus op. Die bundel bevat Christelike kortverhale, waar in uiteenlopende omstandighede gewys word hoe God teenwoordig is juis waar mense van Hom vergeet. Sy kortverhaal “16 Desember 1945 – Amsterdam” word in die versamelbundel “Van spoke gepraat” onder redaksie van Charles Fryer opgeneem.
Intellektuele begaafdheid
Die verskeie definisies van intellektuele begaafdheid sluit óf 'n algemene hoë vermoë óf spesifieke vermoëns in. Volgens sommige definisies kan 'n intellektueel begaafde persoon 'n buitengewone talent vir wiskunde hê, maar nie vir tale nie. Die verhouding tussen kunssinnige of musikale vermoëns en die hoë akademiese vermoë wat gewoonlik met hoë IK's geassosieer word, moet steeds ondersoek word. Verder is daar steeds baie omstredenheid en navorsing oor die manier waarop volwasse prestasie uit karakterverskille in kinderjare ontvou, en watter opvoedkundige en ander ondersteuningsmeganismes ideaal vir die ontwikkeling van volwasse begaafdheid is.
Arnold Bell
Arnold Bell (23 Mei 1901 – 12 Maart 1988) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Horror Maniacs (1948) en An Honourable Murder (1960), en in die televisiereeks Portrait of Alison (1955).
Intellektuele begaafdheid
Oorsig
Die identifisering van begaafdheid het vir die eerste keer ná die ontwikkeling van IK-toetse vir skoolplasing ontstaan. Sedertdien het dit 'n belangrike kwessie vir skole geword aangesien die onderrig van begaafde studente spesiale uitdagings meebring. Die ontwikkeling van identifiseringsrosedures vir leerders wat by 'n meer uitdagende leerplan kan baat, is 'n voortslepende probleem in skooladministrasie.
Definisies
Vir baie jare het psigometrici en sielkundiges wat in die voetspore van Lewis Termin gevolg het, begaafdheid aan 'n hoë IK gelykgestel. Hierdie beskouing word steeds gehuldig in die sin dat begaafdheid en hoë IK volgens sekere begrippe van begaafdheid steeds gelykstaande is, maar sedertdien het ander navorsers (bv., Raymond Cattell, J. P. Guilford, en Louis Leon Thurstone) aangevoer dat intellek nie op so 'n unitêre manier uitgedruk kan word nie, en het hulle meer multigefasetteerde benaderings tot intelligensie voorgestel.
Pieter Stoffberg
Skryfwerk
Sy eerste roman, “In die lig van vuur”, speel af in hedendaagse Oekraïne waar die biskop Igor Ponomarenko betrokke raak by ’n verbode liefde met ’n vrou, Olja, wat die Tsjernobil-ramp oorleef het. Hulle lotgevalle toon ’n parallel met die Bybelse Ester boek, opgeteken in ’n perkament wat Igor in ’n kerker ontdek. Olja moet haar invloed gebruik om Igor oor te haal om die Protestantse kerk van vervolging te red, net soos Ester die vervolging van die Jode moes stopsit. Igor kom in aanraking met die Mafia en in konflik met die Ortodokse Kerk, met sy wroeging wat ’n spieëlbeeld word van die stryd tussen die godsdienstige en sekulêre magte in die land.
Intellektuele begaafdheid
Definisies
Dit is veral duidelik in Sternberg en Davidson se herondersoek van "begaafdheid" in hulle versameling artikels Conceptions of Giftedness. Die meeste navorsers definieer begaafdheid uit die oogpunt van veelvoudige kwaliteite waarvan nie almal intellektueel is nie. IK-tellings word dikwels as 'n onvoldoende maatstaf van begaafdheid beskou. Motivering, hoë selfbegrip, en kreatiwiteit is die sleuteleienskappe in baie van hierdie uitgebreide idees van begaafdheid.
Joseph Rensulli (1978) se "driering"-definisie waarvolgens hy meer op begaafde gedrag as begaafde individue konsentreer, bestaan uit die volgende drie komponente: Begaafdheid bestaan uit gedrag wat 'n interaksie tussen drie basiese menslike eienskappe weerspieël – bogemiddelde vermoë, 'n bogemiddelde vlak van taakgebondenheid, en hoë vlakke van kreatiwiteit.
Pieter Stoffberg
Skryfwerk
Hy verwerk sy kortverhaal “Die laaste reis van Geerhardt van der Lende” as musiekspel vir die teater en dit maak sy debuut by Aardklop in 2009. Dit is die verhaal van ’n man wat tydens die Tweede Wêreldoorlog poog om sy ware identiteit geheim te hou en per boot na Amerika te vlug, waar sy verloofde reeds op hom wag. Sy verlede en gewete agtervolg hom egter, aangesien hy sy vriende in die konsentrasiekamp verraai het en hy word gedwing om uit te vind wie en wat hy regtig is.
Lotte Hermann
Lotte Hermann (gebore 9 Julie 1941) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Reluctant Sadist (1967), I Belong to Me (1967), The Double Man (1976), en Cop (1976).
Intellektuele begaafdheid
Definisies
In Identifying Gifted Children: A Practical Guide, verduidelik Susan K. Johnsen dat begaafde kinders almal die potensiaal vir hoë prestasie openbaar in die areas wat in die Verenigde State se federale definisie vir begaafde en talentvolle studente ingesluit word:
Wanneer die term "begaafd en talentvol" ten opsigte van studente, kinders of jongmense gebruik word, dui dit op studente, kinders of jongmense wat tekens openbaar van 'n hoë prestasievermoë in areas soos intellektuele, kreatiewe, kunstige of leierskapasiteite of op spesifieke akademiese terreine, en wat dienste en aktiwiteite vir die ontwikkeling van hierdie vermoëns vereis wat nie normaalweg deur skole aangebied word nie." (P.L. 103–382, Titel XIV, p. 388)
Identifiseringsmetodes
Baie skole gebruik 'n verskeidenheid meganismes om studente se vermoëns en potensiaal te assesseer wanneer begaafde kinders geïdentifiseer word. Dit kan portefeuljes van studente se werk, klaskamerwaarnemings, prestasietoetse, en IK-toetse insluit. Die meeste opvoedkundiges aanvaar dat daar geen maatstaf is wat in isolasie gebruik kan word om 'n begaafde kind te identifiseer nie.
Terwyl baie mense glo dat begaafdheid 'n streng kwantitatiewe verskil is wat deur IK-toetse gemeet kan word, beskryf sekere kundiges begaafdheid as 'n buitengewone manier om na die wêreld te kyk wat elke ervaring van die begaafde individu affekteer. Hierdie beskouing word egter betwyfel deur kenners wat longitudinale studies op begaafde kinders uitgevoer het.
Ontwikkelingsteorie
Begaafde kinders kan asinchronies ontwikkel: hulle verstandelike ontwikkeling is hulle fisieke groei dikwels vooruit, en spesifieke kognitiewe en emosionele funksies word dikwels gedurende verskillende ontwikkelingsfasies op verskillende maniere (of in verskillende mates) ontwikkel.
Begaafde individue ervaar die wêreld ook anders, iets wat tot sekere sosiale en emosionele probleme kan lei.
Uit 'n veelvuldige intelligensieperspektief
Veelvuldige intelligensies word met begaafdheid in sommige ontwikkelingsareas geassosieer (Colangelo, 2003). Veelvuldige intelligensies is ook al as 'n gesindheid teenoor leer beskryf, en nie soseer tegnieke of strategieë nie (Cason, 2001).
Daar is glo agt Intelligensies, of verskillende areas waarin mense meer oor die wêreld rondom hulle te wete kom: interpersoonlik, intrapersoonlik, liggaamlik-kinesteties, linguisties, logies-wiskundig, musikaal, naturalisties en ruimtelik-visueel. As die Teorie van Veelvoudige Intelligensies op die opvoedkundige curriculum toegepas word, sal akademiese sukses binne alle kinders se bereik wees.
Howard Gardner het in Frames of Mind (Gardner 1983/1994) aangevoer dat intellektuele begaafdheid in ander areas as die tipiese intellektuele domein kan voorkom. Die konsep van veelvuldige intelligensies (VI) skep bewustheid van bykomende potensiële vermoëns en stel verskeidenheid kurrikulêre metodes voor.
Eienskappe
Oor die algemeen leer begaafde individue vinniger, dieper en meer globaal as hulle eweknieë. Begaafde kinders mag vroeg leer lees en op dieselfde vlak funksioneer as normale kinders wat aansienlik ouer as hulle is. Begaafde individue openbaar dikwels 'n hoë redeneervermoë, kreatiwiteit, nuuskierigheid, 'n groot woordeskat en uitstekende geheue. Hulle is geneig om konsepte met min herhalings te bemeester. Hulle kan ook perfeksionisties wees en gesag bevraagteken. As kinders verkies hulle die geselskap van ouer kinders of volwassenes.
Begaafdheid is dikwels nie eweredig oor alle intellektuele sfere versprei nie; 'n individu mag uitstekend vaar in wiskunde, maar swak spel, of omgekeerd.
Begaafdheid kan in verskillende ontwikkelingsfases by individue merkbaar word. Terwyl vroeë ontwikkeling (om byvoorbeeld op 'n baie jong ouderdom te praat of lees) gewoonlik met begaafdheid gepaardgaan, is dit nie 'n determinant van begaafdheid nie.
Savantisme
Savante is individue wat briljant in 'n enkele domein presteer. Savantisme beskryf mense met 'n enkele leervermoë ver bo dit wat as normaal beskou word, selfs onder die begaafde gemeenskap. Outistiese savantisme verwys na die uitsonderlike vermoëns wat soms deur mense met outisme of ander diepgaande ontwikkelingsversteurings openbaar word.
Dubbele uitsonderlikheid
"Dubbele uitsonderlikheid" (twice-exceptional), 'n term wat deur James J. Gallagher geskep is, verwys na studente wat terselfdertyd begaafd is én gestremdhede het. Ten einde te presteer, benodig hierdie studente remediëring vir hulle leergestremdhede en versterking van hulle sterk punte. Daar bestaan 'n gevaar dat hierdie dubbeld uitsonderlike studente oor die hoof gesien word aangesien hulle dikwels deur hulle opvoedkundige omgewing ingesluk word en as óf onderpresteerders óf gemiddelde leerders beskou word.
Van die tekens van dubbele uitsonderlikheid by leerders is oënskynlike teenstrydighede tussen vermoëns en resultate, korttermyngeheue- en aandagprobleme, en negatiewe gedrag soos sarkasme, negatiwiteit of aggressie.
Isolasie
Isolasie is een van die vernaamste uitdagings waarmee begaafde individue gekonfronteer word, veral diegene wat nie 'n sosiale netwerk van begaafde eweknieë het nie. Ter wille van gewildheid sal begaafde kinders hulle vermoëns dikwels probeer wegsteek om sosiale guns te wen. Strategieë sluit in onderprestasie en die gebruik van 'n minder gesofistikeerde woordeskat wanneer hulle tussen kinders van hulle eie ouderdom is.
Die isolasie wat deur begaafde individue ervaar word, word nie noodwendig deur die begaafdheid self veroorsaak nie, maar deur die samelewing se reaksie daarop. Plucker en Levy het opgemerk dat daar in hierdie kultuur baie druk op mense geplaas word om "normaal" te wees en dat daar 'n aansienlike stigma aan begaafdheid of talent kleef.
Perfeksionisme
Gesonde perfeksionisme verwys na hoë standaarde, 'n begeerte om te presteer, nougesetheid of 'n sterk verantwoordelikheidsin. Dit is eerder 'n deug as 'n probleem, selfs al het begaafde kinders moeite met gesonde perfeksionisme. Hulle stel standaarde wat by hulle verstandelike vermoëns pas (die vlak waarop hulle dink), maar kan dit nie altyd bereik nie aangesien hulle aan 'n jonger liggaam gebonde is. In sulke gevalle mag buitestanders hulle gedrag as perfeksionisties beskou terwyl dit vir die begaafde persoon bloot sy standaard is.
"Perfeksionisme word iets moois wanneer dit die gesonde nastrewing van uitnemendheid stimuleer."
Ongesonde perfeksionisme spruit uit die gelykstelling van 'n persoon se menswaardigheid aan sy prestasies, en die gelyktydige oortuiging dat enige werk wat nie perfek is nie, onaanvaarbaar is en tot kritiek sal lei.
Perfeksionisme raak 'n probleem wanneer dit prestasies kortwiek en inhibeer.
D. E. Hamachek het ses spesifieke, oorvleuelende soorte gedrag geïdentifiseer wat met perfeksionisme geassosieer word. Dit sluit in:
Onderprestasie
Daar is dikwels 'n groot gaping tussen die vermoëns van die begaafde individu en sy of haar werklike prestasies. Baie begaafde studente sal uitstekend in gestandaardiseerde toetse vaar, net om 'n klastoets te druip. Hierdie teenstrydigheid kan aan verskeie faktore toegeskryf word, soos 'n gebrek aan belangstelling in klasse wat te maklik is, of die negatiewe sosiale gevolge vir kinders wat as slim beskou word. Onderprestasie kan ook die gevolg van emosionele of sielkundige faktore wees, insluitend depressie, angs, perfeksionisme of selfondermyning.
Baie begaafde kinders onderpresteer aangesien hulle glo dat hulle intelligensie 'n waarborg is dat alles altyd maklik sal wees. Hulle kan dus by hulle niebegaafde klasmaats agterraak in die werksetiek wat vereis word om dinge te leer wat hulle nie dadelik regkry nie.
Sommige begaafde kinders is onbewus daarvan dat hulle begaafd is. Een effektiewe manier om onderprestasie by begaafde kinders om te swaai, is deur onderwysers op te lei om verrykende projekte uit te deel wat op studente se sterk punte en belangstellings gebaseer is sonder om negatiewe aandag van klasmaats te trek.
Depressie
Daar is in die verlede aanvaar dat daar 'n korrelasie tussen begaafdheid en depressie of selfmoord is. Daar is egter nie bewyse vir hierdie navorsingsbevinding nie. Soos Reis en Renzulli dit stel:
Navorsing dui ook nie daarop dat selfmoordsyfers by begaafde adolessente hoër as by ander adolessente is nie.
Pik-Sen Lim
Pik-Sen Lim (15 September 1944) is 'n Engelse aktrise wat sedert die 1960's op Britse TV verskyn. Sy is veral bekend vir die rolle van Su-Lee (die Sjinese kommunis en student) in die sitkom Mind Your Language (1977–79) en die dodelike skoonmaker is Johnny English Reborn.
Waterstofkarbonaat
'n Waterstofkarbonaat of bikarbonaat is 'n sout wat die komplekse ioon bevat.
Die ioon is die geprotoneerde vorm van die karbonaat-ioon. Die sentrale koolstofatoom het 'n oksidasietoestand van +4. 'n Beskrywing van die binding in die karbonaatioon met die Lewisteorie lei tot twee sogenaamde resonansiestrukture wat aandui dat een van die bindende elektronpare nie net tussen 'n koolstof- en 'n suurstofatoom geplaas is nie, maar gedeel word deur drie atome van die ioon. 'n Beter beskrywing is moontlik met die molekulêre-orbitaalteorie en lei tot 'n bindingsorde van 1,5 vir die twee C-O bindings. In die Brønsted-teorie van sure en basisse is die waterstofkarbonaatioon die gekonjueerde basis van koolsuur en die gekonjugeerde suur van die karbonaat-ioon. Die ioon is amfiproties.
Dit het gevolge in die natuur, veral omrede kalsiumkarbonaat, 'n belangrike mineraal, deur water wat opgeloste koolstofdioksied bevat oplosbaar gemaak kan word volgens die formule:
Die opgeloste kalsium kan deur die grond syfer en in grotte soos die Kangogrotte druipsteen vorm.
By verhitting ontbind bikarbonate volgens die reaksie:
Dit word gebruik as bakpoeier om deeg te laat oprys.
Liesl du Toit
Liesl du Toit (nèè Kriel) is 'n Afrikaanse sangeres. Sy het aanvanklik as lid van die populêre groep Shine4 opgetree. Haar debuut solo-album, Stukkie van jou Hart is in 2010 vrygestel. Sy het die meeste van die snitte op haar debuutalbum self geskryf (10 snitte self geskryf, 2 is deur ander skrywers). Du Toit het in 2013 in die Afrikaanse musiekblyspel "Pretville" die rol van die verpleegster, Santjie gespeel.
Skroef se Bad
Die warmbad lê op die plaas Warmbad-Noord op die grens met Namibiё, ongeveer 50 km noordoos van Onseepkans en in 'n onherbergsame gebied stroomaf van die Augrabies-waterval.
Nederduitse Gereformeerde Kerkfamilie
Die Nederduitse Gereformeerde Kerkfamilie is 'n losse groepering van Christelike kerke. Dit bestaan uit kerkgenootskappe in Suid-Afrika en nege in die buiteland, waarvan agt in Afrika en een in Europa.
Skroef se Bad
Die oog lewer slegs 65 000 liter water per dag teen 44,4°C.
Oom Skroef Kotze het langs die rivier landerye gemaak en toe die warmbron oopgestoot wat sedertdien sy naam dra. Teen 1962 was daar 24 kamers vir vakansiegangers beskikbaar, maar die vloed van 1974 het die bron en die geriewe byna uitgewis.
In die Afrikaanse kortverhaalbundel “Ek is maar ene” is 'n kortverhaal deur Dot Serfontein opgeneem  wat by hierdie vakansieoord afspeel.
Nederduitse Gereformeerde Kerkfamilie
Belydenisskrifte
Die leer van die NG Kerkfamilie, soos verskeie ander gereformeerde kerke, word uiteengesit in die volgende geskrifte:
Die Gereformeerde belydenisskrifte
Daar was al heelwat bespreking oor die gebruik van die Belydenis van Belhar.
Taylor Sheridan
Taylor Sheridan is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Sicario (2015), Hell or High Water (2016), Wind River (2017), en Sicario: Day of the Soldado (2018).
Victor Munnik
Victor Munnik is 'n Suid-Afrikaanse skrywer.
Lewe en werk
Munnik is op 26 Januarie 1958 in Pietermaritzburg gebore. Hy matrikuleer aan die Hoërskool Ellisras en studeer verder in onder andere die vergelykende letterkunde aan die Universiteite van Pretoria, Stellenbosch, Suid-Afrika en Witwatersrand. Aan die Universiteit van Stellenbosch kwalifiseer hy in 1979 in die joernalistiek. Hierna is hy politieke verslaggewer by Die Transvaler en joernalis by Die Vaderland, Beeld, Rapport en vanaf die eerste uitgawe in 1989 by Vrye Weekblad. Later word hy vryskut-subredakteur, navorser en skrywer, wat hom veral toespits op water, energie en besoedeling, waarna hy as beleidsontleder op water by die nie-regeringsorganisasie Mvula Trust aansluit. Aan die Universiteit van die Witwatersrand verwerf hy 'n Ph.D.-graad oor die besoedeling veroorsaak deur die Yskor-staalfabriek in Vanderbijlpark op nabygeleë kleinhoewes. Verder is hy redakteur van die tydskrif Land and Rural Digest. Tydens die tagtigerjare en vroeë negentigerjare is hy een van verskeie kunstenaars en skrywers wat in Yeoville in Johannesburg woon, onder wie Koos Kombuis, Harry Kalmer, Theunis Engelbrecht en Gys de Villiers.
In die tagtigerjare is hy aktief betrokke by die End Conscription Campaign beweging wat poog om die verpligte militêre diens onder die apartheidsregering te boikot en afgeskaf te kry. Hy gaan as aktivis voort met sy aktiwiteite om betekenisvolle verandering in die gemeenskap voort te bring en is onder andere beleidsontleder vir die World Summit Civil Society Secretariat wat ten nouste betrokke is by die organisasie van die Wêreldberaad oor Volhoubare Ontwikkeling-konferensie in Suid-Afrika in 2002. Verder reël hy ook die werkswinkel oor “Solidarity in activism” in Johannesburg in Mei 2003. Hy skryf verskeie artikels oor water, energie en besoedeling wat in tegniese en algemene tydskrifte en publikasies verskyn en neem as spreker en organiseerder aktief deel aan vele seminare en konferensies oor hierdie onderwerpe. Hy maak ook bydraes tot die boek “Once we were hunters: A journey with Africa’s indigenous people”, wat in 2002 verskyn en waartoe Antjie Krog ook 'n bydrae lewer. Saam met Jessica Wilson is hy medeskrywer van 'n kort boek oor Suid-Afrika se burgerlike gemeenskap se ervaring van die World Summit on Sustainable Development (“The world comes to one country: An insider history of the World Summit on Sustainable Development, Johannesburg 2002”). Saam met Gcina Mhlope skryf hy “Uneasy Paradise – a journey through Maputaland” waarin hierdie mense se leefwyse beskryf word en saam met Shenaz Moola is hy verantwoordelik vir die boek “GMOs in Africa: Food and Agriculture Status Report 2007”. By die Klein Karoo Nasionale Kunstefees in 2007 lewer hy onder die titel “Chevrolet, braaivleis and too much sunshine” 'n ernstige waarskuwing oor die gevare wat globale verwarming vir Suid-Afrika en sy inwoners inhou. Hy is 'n praktiserende Boeddhis.