cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NG gemeente Kuilsrivier
Uitbreiding
Op Blackheath is toe reeds geruime tyd buitedienste in die C.J.V.-saal gehou. Op Eersterivier is grond deur die kerkraad aangekoop en ook daar is in 1953 'n kerksaal gebou en van toe af gereelde dienste waargeneem. Met die elektrifikasie van die spoorlyn en die kragsentrale op Eersterivier was 'n aansienlike getal werkers daar woonagtig. Die gemeentelede daar het hulle ook vir die stigting van 'n selfstandige gemeente beywer. Die nedersettings waarvan vroeër melding gemaak is, val ook in hierdie wyk. 'n Bykomende werksaamheid was die dienste wat vir die leerlinge van die Jan Kriel-tehuis gehou is. Hulle omstandighede en behoeftes het dit meegebring dat hulle samekomste afsonderlik moes plaasvind en die kerkraad het 'n evangeliedienaar besoldig om elke Sondag aan hulle 'n boodskap te bring.
ADSL
Asimmetries Digitale Intekenaar Lyn (ADSL) is 'n vorm van DSL, 'n datakommunikasietegnologie wat vinniger ontsperring van data oorsein oor koper telefoonlyne as 'n konvensionele "voiceband"-modem kan voorsien. Dit doen dit deur die benutting van frekwensies wat nie stemtelefoon gebruik nie. 'n "Splitter" - of mikrofilter - laat 'n enkel telefoonkonneksie om beide ADSL-diens en -stem tegelyk toe te pas, omdat foonlyne in kwaliteit verskil en was nie oorspronklike gebou met DSL in gedagte nie, dit kan oor die algemeen alleen gebruik word oor kort afstande, tipies minder as 4km [William Stallings boek].
Patriarg Tichon van Moskou
Patriargaat
Tydens die Russiese Burgeroorlog ná die 1917-rewolusie is die patriarg as anti-Bolsjewisties beskou en die nuwe regering het baie lede van die Russies-Ortodokse Kerk in hegtenis geneem of tereggestel. Tichon was openlik gekant teen die teregstelling van tsaar Nikolaas II en sy gesin in 1918 en het beswaar aangeteken teen die Kommuniste se aanvalle op die Ortodokse Kerk en die nasionalisering van kerkeiendom.
Tydens die hongersnood in 1922 is die patriarg daarvan aangekla dat hy ’n saboteur is en hy is van April 1922 tot Junie 1923 in die Donskoi-klooster aangehou. Onder druk van die staat het hy verskeie boodskappe gestuur waarin hy onder andere sê dat hy "nie meer ’n vyand van die Sowjet-mag is nie". Desondanks het die Oosters-Ortodokse Kerk Tichon bly steun.
In 1923 is Tichon afgesit deur ’n Sowjet-geborgde raad van die sogenaamde "Lewende Kerk". Daar is onder meer besluit hy sou voortaan net ’n gewone burger – Wasili Bellawin – wees. Sy afsetting is nooit deur die Russies-Ortodokse Kerk erken nie en word daarom as ongeldig beskou deur die Kerk sowel as die Russiese Federasie.
In 1924 het die patriarg siek geword en op 25 Maart (ou styl)/7 April 1925 is hy oorlede. Hy is in 1981 deur die biskoppe-sinode van die oorsese Russiese kerk as heilige verklaar en in 1989 deur die Moskouse patriargaat.
Feesdae: 7 April (ou styl 25 Maart) – afsterwe; 9 Oktober (ou styl 26 September) – heiligverklaring
!Kheis Plaaslike Munisipaliteit
Die !Kheis Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die ZF Mgcawu-distriksmunisipaliteit in die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
Noord-Sotho Wikipedia
Die Noord-Sotho Wikipedia is die Noord-Sotho weergawe van Wikipedia, 'n gratis, ope-inhoud aanlynensiklopedie. Volgens die aantal artikels is dit die grootste Wikipedia-projek.
Die Wikipedia het tans bladsye, waarvan  artikels is. Dit het geregistreerde gebruikers, van wie  as aktief gereken word. Hierdie gebruikers het in altesaam wysigings aangebring en  lêers opgelaai.
!Kheis Plaaslike Munisipaliteit
Naam
!Kheis is 'n Khoinaam wat beteken "plek waar jy leef, of 'n tuiste". Daar is ook Kheis, 'n (ander) nedersetting in die Kamiesberg Plaaslike Munisipaliteit.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Japan Nasionale Roete 306
Japan Nasionale Roete 306 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Erica dregei
Erica dregei is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom vanaf Graafwater tot by Aurora voor. Die plant se habitat word bedreig deur landbou aktiwiteite.
Joe Morolong Plaaslike Munisipaliteit
Die Joe Morolong Plaaslike Munisipaliteit (voorheen Moshaweng Plaaslike Munisipaliteit) is een van die plaaslike munisipaliteite in die John Taolo Gaetsewe-distriksmunisipaliteit in die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
Bakgat 2!
Bakgat 2, 'n opvolg op Bakgat!, is 'n Afrikaanse rolprent wat op 10 September 2010 vrygestel is. Die rolprent is op die tienermark gemik en het 'n ouderdomsperk van 13 (vir seks en taal). Engelse onderskrifte word ingespan om die rolprent vir 'n wyer gehoor toeganklik te maak. Die regisseur was Henk Pretorius.
Genre
Die rolprent is 'n komedie.
Storielyn
Wimpie Koekemoer, die hoofkarakter van die eerste Bakgat-rolprent, betree die wêreld van rugby op universiteitsvlak waar die "legendes" van môre gevorm word.
Erling Størmer
Erling Størmer (gebore 2 November 1937 in Oslo) is 'n Noorse wiskundige, wat meestal werksaam was met operateur algebra.
Hy is die seun van Leif Størmer. Hy is 'n kleinseun van Carl Størmer en neef van Per Størmer. Hy het sy doktorsgraad in 1963 by die Columbia Universiteit behaal met 'n proefskrif onder sy adviseur Richard Kadison, en was 'n professor by die Universiteit van Oslo van 1974 tot sy aftrede in 2007.
Hy is 'n lid van die Noorse Akademie van Wetenskap en Lettere. In 2012 het hy 'n genoot van die Amerikaanse Wiskundevereniging geword.
Fransi Phillips
Herkoms en vroeë lewe
Fransi du Preez is op 12 Augustus 1958 op ’n plaas naby Lichtenburg in die Wes-Transvaal gebore. Hier ondergaan sy haar laerskoolopleiding. Toe sy vyf jaar oud is, word tweelingsussies van haar dood gebore, wat ’n groot invloed op haar latere skryfwerk het. Op veertienjarige ouderdom verhuis die gesin na Pretoria en sy matrikuleer aan die Afrikaanse Hoër Meisieskool in Pretoria.
Opleiding en loopbaan
Aan die Universiteit van Pretoria behaal sy dan ’n B.A.-graad, ’n B.A. Honneurs-graad in Kunsgeskiedenis en ook ’n B.A. Honneurs-graad in Filosofie, laasgenoemde met lof. Sy trou met Charles Phillips, wat sy op universiteit ontmoet. Hy illustreer sommige van haar boeke. Hulle het ’n dogter, Nina, wat in 1989 gebore word en wat sy later na haar egskeiding as alleenma grootmaak. Sy doen kunskritiek op ’n vryskutbasis vir Pretoria News en Beeld en werk ook ’n rukkie by die Stadsbiblioteek. Later aanvaar sy ’n pos as kulturele raadgewer by die Tsjeggiese ambassade wat sy tot 2010 beklee, terwyl sy steeds werk as kunskritikus en vryskutjoernalis. Sy bied verskeie werkwinkels in kuns, musiek en drama in die townships aan en lewer voordragte op internasionale kongresse, skeppende skryfprogramme en universiteitskursusse. Die Suid-Afrikaanse Kunsvereniging het haar vereer vir haar kunskritiese werk. Vanaf September 2011 vertrek sy na Rusland, waar sy by die British Business Language Centre Engels doseer op Podolsk,’n agtiende eeuse dorp buite Moskou. Sy is tans terug in Suid-Afrika en woon tussen Pretoria en die Kalahari, waar sy ‘n herwinningsprojek saam met die Boesmans doen.
Kortverhale
Haar eerste twee bundels (Die horlosie se wysers val af en Sewe en sewentig stories oor ’n clown) bevat surrealistiese kortverhale in poëtiese taal, met onverwagte wendinge wat aan die absurde grens. Die horlosie se wysers val af bevat kort prosas waarbinne gewone en afgryslike dinge aangebied word asof dit dieselfde belangrikheid het, aangebied in ’n soort staccato-styl wat die impak verhoog. Die stukke staan alleen, maar kommunikeer met mekaar en is soortgelyk aan prosagedigte, wat binne die bundelkonteks eers werklik tot hulle reg kom. Sewe en sewentig stories oor ’n clown is kort prosas in dieselfde surrealistiese trant, waar paragrawe deurmekaargegooi en herhaal word saam met ander, met die los drade wat dan saamgevat word om te sorg vir ’n bevredigende sikliese geheel. ’n Sprokieswêreld van verwondering en pret word sodoende opgeroep, met die sentrale figuur van die clown wat simbolies is van die maskers wat verskillende betekenisse bevat en verander kan word om by situasies aan te sluit. Hierdie boek word verwerk vir die verhoog en in 1984 onder die titel Die clown by TRUK se Potpourri-fees opgevoer en is in 1986 op die kortlys vir die toekenning van die Rapportprys.
Herfsverhale bevat kortverhale oor verveling en die voorstede, waar die huis en die tuin terreine word waar grootse prosesse van lewe en dood volvoer word. Dit is belewenisse van ’n vrou wat herfsverhale skryf en dit verwerk tot fyn, melancholiese verslae, waarin verval, afskeid en die helende rol van kuns ’n groot rol speel. Sy skryf oor herinneringe wat verlore raak, oor oomblikke wat ongemerk verbygaan en oor die verganklikheid en nietigheid van die lewe. Weereens is dit ’n boek waarin die verhale eksperimenteel is en op bedrieglik eenvoudige wyse vertel word, maar gebaseer is op ingewikkelde vertelpatrone wat ineenskakel om eindelik ’n geheel te vorm. Hierdie boek word in 1993 genomineer vir die Rapportprys.
Van haar kortverhale word in versamelbundels opgeneem, waaronder Vrou: Mens en Vuurslag, terwyl Abraham H. de Vries uittreksels uit Sewe en sewentig stories oor ’n clown in die gesaghebbende Die Afrikaanse kortverhaalboek opneem. Sy publiseer ook kortkuns in Tydskrif vir Letterkunde.
Sprokies vir volwassenes
Die wilde kind en Theresa se droom kan bestempel word as sprokies vir volwassenes, waar die droom of onmoontlike gevind word te midde van uiters gewelddadige insidente, wat eie is aan die tradisionele sprokie. Die skrywer veronderstel ’n sterk sin vir die fantastiese by die leser, aangesien die droom en werklikheid, fantasie en realiteit deurentyd afgewissel word. Die wilde kind se hoofkarakter is half Italiaans en half San, wat die versoening tussen Europa en Afrika en werklikheid en droom simboliseer. Die beeldhouer Michael woon in Londen maar gehoorsaam ’n stem in hom wat hom roep om op sy oom se grond in Botswana te gaan woon. Hier leer hy die operasangeres Claudia onder buitengewone omstandighede ken. Tydens hulle eerste ontmoeting moet sy geboorte skenk aan ’n kind, maar die swart vroue wat haar moet help kan haar nie verstaan nie en Michael tree op as tolk. Claudia gee geboorte aan die wilde kind. Wanneer La Scala afbrand, sterf Claudia in die vlamme en die kind word Michael se verantwoordelikheid. Die kind probeer om Claudia te laat herleef deur gedurig brande te stig en vuur is in die verhaal ook die inspirasie vir die kreatiwiteit van Michael. Die verhaal beweeg van droom tot droom en gaandeweg kry hierdie flardes gesamentlike inhoud. In Theresa se droom is die Wes-Europese skrywer Nicholas die verteller, maar hy het ook deel aan Theresa se fantasiewêreld. Hy sien in die Wes-Transvaal ’n bruin meisie met traanbevlekte gesig op klippe lê en slaap. Terug in Londen kan hy haar nie vergeet nie en begin ’n verhaal oor haar skryf. In hierdie verhaal word hy deel van Theresa se droom en in die verhaal ook haar minnaar. Hierdie sprokie vermeng die magiese met erotiek en omrede die feit dat Theresa bruin is en dus ’n verleentheid vir haar wit familie, is dit ook sosiaal-politieke kommentaar op die regeringsbeleid van die tyd. Hierdie boek is in 1990 op die kortlys vir die toekenning van die Ou Mutual-prys. Dit word vir die verhoog aangepas deur die aktrise Diaan Lawrenson en dramaturg Deon Opperman en by die KKNK van 2000 opgevoer.
Romans
Melancholie is die prominente stemming in al haar werk, ook in die roman oor molestering binne ’n verhouding, Die donker god. Die roman delf diep in die donker psige van die mens en die oorsake van afwykings. Pippa is skaars negentien wanneer sy vir Alex ontmoet en van die begin af is hulle verhouding intens en ingewikkeld. Pippa se ma verkleineer haar en haar pa knou haar af. Alex het ’n vreemde verhouding met sy suster en trek vir Pippa al nader na hom toe terwyl hy haar doelbewus van haar vriende vervreem. Pippa vrees hom, maar juis dit verskerp haar wellus en begeerte en sy trou met hom. Hy is diep jaloers op haar en begin om haar emosioneel en fisies af te knou en later besef Pippa dat hy haar en hulle dogter Katharina se lewens bedreig. Hierdie roman oor seksuele en geestelike afwyking is nie net bloot ’n verhaal nie, maar probeer om grense af te breek deur daaroor te skryf, om teenoorgesteldes bymekaar te bring en ’n nuwe logika oor die lewe en verhoudings te vind.
Net ’n lewe word in 2011 bekroon met die eerste prys in Lapa Uitgewers se roman-kompetisie. Hierdie boek is geïnspireer deur die skrywer se tyd by die Tsjeggiese ambassade. Die beoordelaarsverslag beskryf dit as ’n politieke satire met ’n sterk feministiese inslag, wat egter nooit preek nie. Die verhaal begin met ’n moord in hedendaagse Suid-Afrika, waarna die vermoorde vrou, Heleen, se skoolvriendin haar dagboek erf en dit dan aangebied word as die kern van die roman. Die dagboek bestaan vanaf 1977 toe Heleen ’n eerstejaar aan die Universiteit van Pretoria was tot wanneer sy op 49 in ’n motorkaping sterf. Hierdie tydperk gee dan geleentheid om te besin oor die vernaamste gebeure in die ontwikkeling in die moderne Suid-Afrikaanse geskiedenis en die wyse waarop dit vroue beïnvloed. Net ’n lewe is in 2012 op die kortlys vir die toekenning van die M-Net-prys en die Universiteit van Johannesburg-prys.
Jeugverhale
’n Baie lang brief aan Rolf is tienerfiksie. Na Klara se pa se selfmoord trek sy en haar ma stad toe, waar sy in haar nuwe omgewing sukkel om aan te pas en haar verhouding met haar ma nie vlot nie. Dan raak sy in haar nuwe skool verlief op die begaafde jong pianis Rolf, wat lyk of hy met sy musiek orde skep, wat juis is wat sy in haar lewe begeer. Na skool studeer Rolf vir vier jaar verder in Duitsland en net voor sy vertrek speel hy op Oukersaand vir Klara die nokturne wat hy vir haar gekomponeer het. Klara skryf dan die lang brief aan hom in ’n poging om orde te skep in haar eie lewe en haar liefde vir hom te verklaar. Die brief vertel van haar pyn en stryd om aan te pas in ’n moeilike wêreld. Nicholas se belofte is ’n prenteboek vir kinders en die Engelse The soul of an antelope is ook ’n jeugboek.
Digkuns
Haar digbundel, My lied van die niet, sluit nou aan by die Zen-tradisie en is een van slegs ’n paar Oosters geïnspireerde bundels in Afrikaans Die bundelmotto (’n aanhaling van die Boeddhistiese leermeester Daisetse Suzuki) onthul reeds die algemene aard van die bundel: “All that is needed is the experience of nothingness, which is suchness”. Hierdie motto sluit ten nouste aan by die bundeltitel. Die digter maak veral gebruik van die tegniek van dubbele ontkenning, waardeur die negatiewe positief word en dit wat afwesig is, teenwoordig. Die verbeelding maak die afwesige dus teenwoordig en verlies en afwesigheid word dan sentrale temas. Die inklusiwiteit so eie aan die Boeddhistiese siening, wat die gelyktydige naasbestaan van paradokse vooropstel, word in vele gedigte teruggevind. Soos in haar prosa maak sy gebruik van ’n gestroopte, eenvoudige styl waarin sy daarin slaag om ’n spesiale stemming te skep. Hierdie bundel is in 2003 op die kortlys vir die toekenning van die Ingrid Jonker-prys. In 2020 word haar gedigte ‘Nina het 'n brief gekry’ en ‘Maria se baba’ in Vers en vrou opgeneem. Van haar gedigte word ook opgeneem in Groot verseboek.
Drama
Haar drama Die hoofkarakter sensor die drama word in 1983 onder regie van Ilse van Hemert by TRUK se Potpourri-fees opgevoer.
Nicoletta Orsomando
Nicoletta Orsomando (11 Januarie 1929 - 21 Augustus 2021) gebore in Casapulla, Italië, was 'n Italiaanse televisie-aanbieder en aktrise.
Hillary Wolf
Hillary Wolf (gebore 7 Februarie 1977) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Home Alone (1990), Home Alone 2: Lost in New York (1992), en Big Girls Don't Cry... They Get Even (1992), en in die televisiereeks American Playhouse (1981).
Erica dysantha
Erica dysantha is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom in die Langeberg voor. Die plant se habitat word bedreig deur brande.
Japan Nasionale Roete 307
Japan Nasionale Roete 307 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Susanna van Biljon
Susanna van Biljon is 'n Afrikaanse rolprent wat op 23 September 2010 vrygestel is. Die film het R1,4 miljoen by die loket verdien.
Genre
Die rolprent is 'n romantiese drama.
Hoofrolspelers
En andere.
Japan Nasionale Roete 308
Japan Nasionale Roete 308 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Matshematshe
Matshematshe is 'n nedersetting geleë in die middel van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Register
Register is 'n taalkundige begrip wat verwys na die geskiktheid van styl, toon, en woordkeuse. Woordkeuse en taalgebruik verskil bv. tussen kinders, tieners, en volwassenes.
Brant-eiland
Brant-eiland is 'n bewoonde eiland in Nasketucket-baai in Mattapoisett, Massachusetts in die Verenigde State van Amerika.
Xhosa Wikipedia
Die Xhosa Wikipedia is die Xhosa-weergawe van Wikipedia, 'n gratis, ope-inhoud aanlynensiklopedie. Volgens die aantal artikels is dit die grootste Wikipedia-projek.
Die Wikipedia het tans bladsye, waarvan  artikels is. Dit het geregistreerde gebruikers, waarvan  as aktief gereken word. Hierdie gebruikers het in totaal wysigings aangebring en  lêers opgelaai.
Japan Nasionale Roete 309
Japan Nasionale Roete 309 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Canon EOS 7D
Die Canon EOS 7D is 'n semi-professionele gekropte sensor digitale enkellensreflekskamera wat deur Canon vervaardig is. Dit is aangekondig op 1 September 2009 teen 'n voorgestelde kleinhandelprys van VS$1,699. Van sy eienskappe is 'n 18.0 effektiewe megapieksel CMOS sensor, HD video-opname, sy 8.0 rame per sekonde deurlopende skiet, nuwe beeldsoeker wat 'n 1.0 x vergroting en 100% dekking bied, 19-punt outofokusstelsel, rolprentmodus, en ingeboude Speedlite sender.
Die 7D was vir effens meer as vyf jaar in Canon se modelreeks sonder vervanging—die langste produksiklus vir enige Canon EOS-kamera. Sy opvolger was die Canon EOS 7D Mark II, aangekondig op 15 September 2014.
Outofokus en meting
Die 7D het 19 outofokuspunte gerangskik in 'n horisontale diamantpatroon. Die AF-stelsel is 'n nuwe ontwerp wat gebruik maak van 'n deurskynende LCD-skerm in die soekraampie. Die kamera maak gebruik van TTL 63-sone kleursensitiewe metingstelsel met vier variasies (evaluerende, sentrum-geweegde, gedeeltelike, plek) en blootstelling vergoeding van -5 EV tot +5 EV in stappe van 1/3 EV (±3 EV sigbaar in die soekraampie en bo-skerm, ±5 EV sigbaar op die rugskerm). E-TTL II flitsmeting word verskaf. Die deurskynende LCD kan ook gidslyne en plekmeting areasirkel vertoon. Soos met die meeste ander video-instate DSLRs, funksioneer die Canon EOS 7D se outofokusfunksie nie terwyl video-opnames gemaak word nie. In plaas daarvan, kan gebruikers net 'n kontras-opsporings-AF-siklus aanvra voor die opnameproses begin, deur die AF-knoppie op die kamera se agterste paneel te druk. Gebruikers kan die lens met die hand fokus tydens 'n opname.
Sluiter
Die sluiter kan tot 150,000 skote deurloop, en is tot 'n spoed van 1/8000 sek instaat, met 'n flits-gesinkroniseerde spoed van 1/250 sek.
Ergonomie
Die 7D het min of meer dieselfde afmetings as die ouer 5D Mark II met 'n opgedateerde knoppie-uitleg. Dit beskik ook oor 'n 100% soekraampie met 1x vergroting.
Die 7D is die eerste Canon kamera met 'n toegewyde movie-modusskakelaar, in plaas van die film-opname wat gedoen word in lewendige voorskou soos met die 5D Mark II en 500D.
Spoed
Die 7D het dubbele DIGIC 4-verwerkers en kan 8 rame per sekonde deurlopende skiet behaal. Toe die kamera die eerste keer vrygestel is, kon die bufferdeurset tot 94 rame in 'n groot-fyn JPEG modus hanteer, en tot 15 rame in RAW. Firmware opgraderings, so onlangs as Augustus 2012, het die maksimum buffergrootte tot 130 groot-fyn JPEGs en 25 RAW lêers verhoog.
Video
Die Canon EOS 7D bied die vermoë om klank op te neem uit 'n eksterne bron. Beide die sluiter en diafragma kan per hand beheer word, en die 7D bied ook verskeie raamkoersopsies, insluitend drie wat ooreenstem met die HD televisie-tydsberekeningspesifikasies. Soos die meeste DSLR modusse, verwaarloos die Canon 7D eindelose outofokus tydens video-opname, wat 'n groot bron van kommer is vir gevorderde amateurs, terwyl die pro's nietemin geneig is om te per hand te fokus. Aparte videosnitte wat deur die Canon EOS 7D opgeneem word, is beperk tot twaalf minute in hoëdefinisie 1080p en 720p modes, of 24 minute in die standaarddefinisie VGA-modus, afhangende van watter CompactFlash-kaart gebruik word. Groter geheuekaarte kan langer videolengtes akkommodeer en is beskikbaar in verskeie groottes vir die kamera.
Umzimkhulu Plaaslike Munisipaliteit
Die Umzimkhulu Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Harry Gwala-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Barbara Woodell
Barbara Woodell (25 Mei 1910 – 16 Januarie 1997) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Leave It to the Irish (1944), I Shot Jesse James (1949), State Department: File 649 (1949), en The Great Jesse James Raid (1953).
ISO
Die Internasionale Standaardeorganisasie, algemeen bekend as ISO, is 'n internasionale standardeliggaam saamgestel uit verteenwoordigers van verskillende nasionale standaardeorganisasies. Dit is gestig op 23 Februarie 1947 en waak wêreldwyd oor industriële en kommersiële standaarde. Hulle hoofkantoor is in Genève, Switserland.
Aangesien ISO se standaarde baie keer wet word deur óf verdrae óf nasionale standaarde, is hulle as nie-regeringsorganisasie baie sterker as meeste nie-regeringsorganisasies. In praktyk werk ISO as 'n konsortium met sterk skakels met regerings.
Das Kapital
Das Kapital (Die Kapitaal), ook bekend as '''Capital. Critique of Political Economy''' (Duits: 'Das Kapital. Kritik der Politischen Ökonomie, 1867–1883') deur Karl Marx is 'n fundamentele teoretiese teks in die materialistiese filosofie, ekonomie en politiek. Marx het daarop gemik om die ekonomiese patrone te belig wat die kapitalistiese produksiemodus ondersteun, in teenstelling met klassieke politieke ekonome soos Adam Smith, Jean-Baptiste Say, David Ricardo en John Stuart Mill. Marx het nie geleef om die beplande tweede en derde dele te publiseer nie, maar hulle is albei van sy notas voltooi en na sy dood deur sy kollega Friedrich Engels gepubliseer. Das Kapital is die mees aangehaalde boek in die sosiale wetenskappe wat voor 1950 gepubliseer is.
Temas
In Das Kapital (1867) stel Marx voor dat die motiveringskrag van kapitalisme is die uitbuiting van arbeid, wie se onbetaalde werk die uiteindelike bron van surpluswaarde is. Die eienaar van die produksiemiddele is in staat om die reg tot hierdie surpluswaarde te eis omdat hy of sy wettiglik deur die regering beskerm word deur eiendomsregte en die wettige gevestigde verdeling van aandele wat volgens wet net aan eienaars van die maatskappy voorsien moet word en hul raadslede. Die historiese deel van die boek wys hoe hierdie regte in die eerste plek verkry is, hoofsaaklik deur plundering en verowering, sowel as die bedrywigheid van die handelaar en die middelman. Deur die vervaardiging van kapitaal (vervaardigde goedere), reproduseer die werkers voortdurend die ekonomiese toestande waarbinne hulle werk. Kapitaal voorsien 'n verduideliking van die "bewegingswette" van die kapitalistiese ekonomiese stelsel, vanaf die oorsprong tot die toekoms, deur beskrywing van die dinamika van die akkumulasie van kapitaal, die groei van loonarbeid, die transformasie van die werkplek, die konsentrasie van kapitaal, kommersiële kompetisie, die bankstelsel, die afname in die winskoers, landhuur, ensovoorts.
Die kritiek van die politieke ekonomie van kapitalisme stel voor dat:
Na twee dekades van ekonomiese studie en voorbereidende werk (veral met betrekking tot die teorie van surpluswaarde), verskyn die eerste volume in 1867 as The Production Process of Capital. Na Marx se dood in 1883, het manuskripte en die eerste volume Engels Volume II: The Circulation Process of Capital in 1885 bekendgestel; en Volume III: The Overall Process of Capitalist Production in 1894. Hierdie drie volumes is gesamentlik bekend as Das Kapital.
Erica ebracteata
Erica ebracteata is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan KwaZulu-Natal en kom voor in die Drakensberge, vanaf Phuthaditjhaba tot by Champagne Castle. Die plant word beskou as seldsaam.
Tsonga Wikipedia
Die Tsonga Wikipedia is die Tsonga- (of Sjangaan-) weergawe van Wikipedia, 'n gratis, ope-inhoud aanlynensiklopedie. Volgens die aantal artikels is dit die grootste Wikipedia-projek.
Die Wikipedia het tans bladsye, waarvan  artikels is. Dit het geregistreerde gebruikers, waarvan  as aktief gereken word. Hierdie gebruikers het in totaal wysigings aangebring en  lêers opgelaai.
Japan Nasionale Roete 310
Japan Nasionale Roete 310 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Robert Lowery (akteur)
Robert Lowery (17 Oktober 1913 – 26 Desember 1971) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Mystery of the River Boat (1944), The Monster and the Ape (1945), Arson, Inc. (1949), en Batman and Robin (1949).
Coenie Oosthuizen
Coenie Oosthuizen (gebore in Potchefstroom, 22 Maart 1989) is 'n Springbokrugbyspeler wat vir die Vrystaat Cheetahs op stut speel in die Curriebeker en vir die Cheetahs in die Superrugbyreeks.
Aan die einde van die 2010 Curriebekerseisoen was Oosthuizen die Vrystaat se tweede voorste driedrukker.
Alhoewel hy reeds in 2010 en 2011 saam met die Springbokspan na Europa getoer het, maak Oosthuizen sy eerste verskyning in 'n toets op 9 Junie 2012 teen Engeland in Durban. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2015.
Dokkum
Dokkum is 'n Nederlandse stad in die munisipaliteit van Noardeast-Fryslân. Dit is geleë op die grens tussen die Kleistreek en die Friese Woude, in die noordooste van die provinsie Friesland. Dokkum is per slot die noordelikste stad van Nederland en is één van die elf Friese stede. Dit het 12,540 inwoners (soos op 1 Januarie 2018). Die fortifikasies het behoue gebly en staan as die bolwerken bekend.
Politieke risiko
Politieke risiko is 'n soort risiko wat beleggers, sakeondernemings en regerings in die gesig staar naamlik dat politieke besluite, gebeure of voorwaardes die winsgewendheid van 'n ondernemingsakteur of die verwagte waarde van 'n gegewe ekonomiese aksie beduidend sal kan beïnvloed. Politieke risiko kan verstaan en bestuur word met beredeneerde voorkennis en belegging.
Die term politieke risiko het mettertyd baie verskillende betekenisse gehad. Oor die algemeen verwys politieke risiko egter na die komplikasies wat ondernemings en regerings kan ondervind as gevolg van wat gewoonlik politieke besluite genoem word - of "enige politieke verandering wat die verwagte uitkoms en waarde van 'n gegewe ekonomiese aksie verander deur die waarskynlikheid te verander van die bereiking van besigheidsdoelstellings ". Politieke risiko's wat ondernemings in die gesig staar, kan gedefinieer word as "die risiko van 'n strategiese, finansiële of personeel verlies vir 'n firma as gevolg van nie-markfaktore soos makro-ekonomiese en sosiale beleidsrigtings (fiskale, monetêre, handel, belegging, nywerheid, inkomste, arbeid en ontwikkeling), of gebeure wat verband hou met politieke onstabiliteit (terrorisme, onluste, staatsgreep, burgeroorlog en opstand). Portefeulje-beleggers kan soortgelyke finansiële verliese ervaar. Verder kan regerings komplikasies ondervind in hul vermoë om diplomatieke, militêre of ander inisiatiewe uit te voer as gevolg van politieke risiko's. Die veld fokus histories op die ontleding van politieke risiko's hoofsaaklik in ontluikende ekonomieë, maar sulke risiko's bestaan ook in ontwikkelde ekonomieë en liberale demokrasieë, al is dit in verskillende manifestasies.
'n Lae vlak van politieke risiko in 'n bepaalde land stem nie noodwendig ooreen met 'n hoë mate van politieke vryheid nie. Sommige van die meer stabiele state is inderdaad ook die mees outoritêre. Langtermynbeoordelings van politieke risiko's moet die gevaar inhou dat 'n polities onderdrukkende omgewing slegs stabiel is, solank bo-na-onder-beheer gehandhaaf word en burgers verhoed word om 'n vrye uitwisseling van idees en goedere met die buitewêreld uit te voer.
Om risiko deels te verstaan as waarskynlikheid en deels as impak, bied insig in politieke risiko. Vir 'n besigheid is die implikasie vir politieke risiko's dat daar 'n mate van waarskynlikheid is dat politieke gebeure die strewe na verdienste kan bemoeilik deur direkte impakte (soos belasting of fooie) of indirekte impakte (soos geleentheidskoste prysgee). As gevolg hiervan is politieke risiko soortgelyk aan 'n verwagte waarde, sodat die waarskynlikheid dat 'n politieke gebeurtenis plaasvind, die wenslikheid van die belegging kan verminder deur die verwagte opbrengste te verminder.
Daar is beide makro- en mikrovlak politieke risiko's. Politieke risiko's op makro-vlak het dieselfde impak op alle buitelandse akteurs op 'n gegewe plek. Alhoewel dit by die ontleding van nasionale risiko's ingesluit word, sou dit verkeerd wees om politieke risiko-analise op makro-vlak gelyk te stel aan nasionale risiko, aangesien nasionale risiko slegs na risiko's op nasionale vlak kyk en ook finansiële en ekonomiese risiko's insluit. Risiko's op mikrovlak fokus op sektor-, firma- of projekspesifieke risiko's.
Makro-vlak
Politieke risiko op makro-vlak kyk na nie-projek-spesifieke risiko's. Makro-politieke risiko's beïnvloed alle deelnemers aan 'n gegewe land. 'n Algemene wanopvatting is dat politieke risiko op makrovlak slegs na politieke risiko's op nasionalevlak kyk; Die koppeling van plaaslike, nasionale en streeks-politieke gebeure beteken egter dikwels dat gebeure op plaaslike vlak opvolgeffekte kan hê vir belanghebbendes op makrovlak. Ander vorme van risiko's sluit in aksies van die regering, regulatoriese veranderings, soewereine krediet wanbetalings, endemiese korrupsie, oorlogsverklarings en veranderinge in die samestelling van die regering. Hierdie gebeure hou portefeulje-beleggings sowel as buitelandse direkte beleggingsrisiko's in wat die algehele geskiktheid van 'n beleggingsbestemming kan verander. Boonop hou hierdie gebeure risiko's in wat die manier waarop 'n buitelandse regering ook sy sake moet behartig, kan verander. Makro-politieke risiko's beïnvloed ook die organisasies wat in lande werksaam is, en die resultaat van politieke vlak op makro-vlak is soos konfiskering, wat lei tot die beslaglegging van die eiendom van 'n onderneming.
Mikro-vlak
Politieke risiko's op mikro-vlak is projekspesifieke risiko's. Benewens die makro-politieke risiko's, moet ondernemings aandag gee aan die industrie en die relatiewe bydrae van hul firmas tot die plaaslike ekonomie. As hierdie soort politieke risiko's ondersoek, kan gekyk word na hoe die plaaslike politieke klimaat in 'n gegewe streek 'n sakeonderneming kan beïnvloed. Mikro-politieke risiko's is meer in die guns van plaaslike ondernemings eerder as vir internasionale organisasies wat in die land werk. Hierdie tipe risikoproses sluit die projekspesifieke regeringskomitee vir buitelandse beleggings in, die seleksie van gevaarlike plaaslike vennote met politieke mag, en onteiening / nasionalisering van projekte en bates.
Politieke risiko is ook relevant vir die besluitneming deur regering projeke, waardeur regeringsinisiatiewe (of dit nou diplomatiek of militêr of ander is) ingewikkeld kan wees as gevolg van politieke risiko's. Terwyl politieke risiko vir ondernemings die begrip van die gasheerregering kan behels, en hoe die optrede en houdings daarvan 'n sake-inisiatief kan beïnvloed, vereis die politieke risiko-analise van die regering 'n deeglike begrip van die politiek en beleid wat beide die kliënteregering sowel as die gasheerregering van die aktiwiteit insluit.
Japan Nasionale Roete 311
Japan Nasionale Roete 311 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Alkmaionide
Die Alkmaionide of Alkmaionidae (Ἀλκμαιωνίδαι) was 'n gesaghebbende adelfamilie van antieke Athene, 'n vertakking van die Neleides wat hulself as die nageslag van mitologiese Alkmaion, die agterkleinseun van Nestor, gesien het.
Die eerste vername Alkmaionid was Megakles, wat die eponieme archont van Athene was in die 7de eeu v.C.. Hy was verantwoordelik vir die terregstelling van die volgelinge van Kylon van Athene tydens die gepoogde staatsgreep van 632 v.C., terwyl Kylon sy toevlug geneem het as pleiter in die tempel van Athena. Megakles en sy Alkmaionid-volgelinge het hulself derhalwe 'n vervloeking op die hals gehaal en is uit die stad verban. Selfs die liggame van reeds begrawe Alkmaionide is opgedelf en na buite die stadsgrense verwyder.
Die Alkmaionide is in 594 v.C., tydens die archonskap van Solon, tot die stad hertoegelaat. Tydens die tirannie van Peisistratos, het die Alkmaionid Megakles, sy dogter laat trou met Peisistratos, maar toe die tiran weier om by haar kinders te hê, het Megakles hom verban. Toe Peisistratos terugkeer vir sy derde tirannie in 546 v.C., is die Alkmaionide weereens verban. Nietemin het hul aansien hoog gebly, en dit het Megakles geluk om, vir die tweede of derde keer, vir Agarista, die dogter van die tiran Kleisthenes van Sikyon, as vrou te neem. Hulle het twee seuns gehad, Hippokrates en Kleisthenes, die hervormer van die Atheense demokrasie. Hippokrates se dogter was Agariste, die moeder van Perikles.
Hierdie Kleisthenes het geslaag om die bewind van Hippias, die seun en opvolger van Peisistratus, in 508 v.C. omvêr te werp. Hy het die orakel te Delphi (wat met Alkmaionide-hulp opgerig is tydens hulle verbanning) omgekoop, om die Spartane te oorreed om hom by te staan, waartoe hulle teësinnig ingestem het. Kleisthenes is aanvanklik teëgestaan deur sommige wat van mening was dat die vervloeking die Alkmaionide onbevoeg gelaat het as regeerders; die Spartaanse koning Kleomenes I het selfs teen Kleisthenes gekeer, sodat Kleisthenes vir 'n wyle weer verban is. Nietemin het die stadsburgers Kleisthenes teruggeroep, en die herstelde Alkmaionide was verantwoordelik vir die grondlegging van die Atheense demokrasie.
Die Alkmaionide het na bewering onderhandel vir 'n alliansie met die Perse tydens die Persiese oorloë, in weerwil van Athene se leidende rol in die bekamping van die Persiese inval. Perikles en Alkibiades het ook behoort tot die Alkmaionide, sodat die Spartane tydens die Peloponnesiese oorlog na die familievloek verwys het ten einde Perikles te diskrediteer. Alkibiades, soos tewens die voorafgaande geslag Alkmaionide, het gepoog om 'n bondgenootskap met die Perse aan te gaan nadat hy van oneerbiedigheid beskuldig is. Die familie het van die toneel verdwyn na die Atheense neerlaag in die Peloponnesiese oorlog.
Erica eburnea
Erica eburnea is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom in die Kaapse Skiereiland in die Tafelberg Nasionale Park voor. Die word as seldsaam beskou.
2007 Belgiese Grand Prix
Die 2007 Formule Een Belgiese Grand Prix is op 16 September 2007 op die Circuit de Spa-Francorchamps, in België, gehou. Die wedren is deur Kimi Räikkönen in 'n Ferrari gewen.
Japan Nasionale Roete 312
Japan Nasionale Roete 312 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Como
Como ([ˈkɔːmo], Lombardies: Còmm [ˈkom]) is 'n stedelike nedersetting en comune (munisipaliteit) in die Italiaanse streek Lombardye en die administratiewe setel van die provinsie Como, sowat 45 km noord van Milaan aan die Comomeer en naby die grens met die Switserse kanton Ticino geleë, met 'n bevolking van 83 320 soos op 1 Januarie 2018. In Italiaans word na die inwoners as comaschi verwys. Como se ligging aan die gelyknamige meer en naby die Alpe maak van die stad 'n gewilde toeristebestemming, net soos 'n verskeidenheid argitektoniese besienswaardighede en kunsskatte, tuine, parke en musea. Die belangrikste historiese geboue sluit die katedraal van Como, die Sant'Abbondio-basiliek, Villa Olmo, die Tempio Voltiano in die publieke tuin wat ter ere van Alessandro Volta opgerig is, die Teatro Sociale, die Middeleeuse stadsaal Broletto en die 20ste eeuse Casa del Fascia, een van die bekendste geboue in die rasionalistiese Italiaanse styl (razionalismo italiano).
Vanaf die 16de eeu het Como bekendheid verwerf met sy syvervaardiging. Die geskiedenis van die plaaslike sybedryf word sedert 1990 in Como se Symuseum behandel.
Cofimvaba
Cofimvaba is 'n dorp in die Oos-Kaap-provinsie, Suid-Afrika. Volgens die 2011-sensus het die nedersetting 'n bevolking van 8 783 gehad, waarvan 8 636 (98%) Swartes was. Die naam van die dorp beteken letterlik 'knie die melksak van die bokvel'. Die naam is na aanleiding van die praktyk van die Temboes om melk in 'n bokvelsak te hou en die klonte fyn te kap wanneer die melk suur is.
Balkenende III-kabinet
Die Balkenende III-kabinet, die Nederlandse kabinet wat regeer het van 2006 tot 2007, het uit lede van die CDA en die VVD bestaan.
Die vise-premier was Gerrit Zalm (ook minister van Finansies) van die VVD-party gewees.
Ernest Frederick Watermeyer
Ernest Frederick Watermeyer (12 Oktober, 1880 – 18 Januarie, 1958) was 'n Hoofregter van die Unie van Suid-Afrika. Hy is in 1880 op Graaff-Reinet gebore. Hy ontvang opleiding op Stellenbosch, in Bath, Engeland, en Cambridge en in 1905 begin in Kaapstad met sy praktyk. In 1920 word hy voorsitter van die spesiale Inkomstebelastinghof en in 1922 lid van die regsbank van die Kaapse Provinsiale Afdeling. In 1937 word hy aangestel as Appélregter en in 1943 as Hoofregter. Hy is oorlede in 1958.
Balkenende IV-kabinet
Die Eerste Minister en minister van Algemene Sake was Jan Peter Balkenende van die CDA-party gewees.
Erica eglandulosa
Erica eglandulosa is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is vir meer as 'n 100 jaar nog nie gesien nie.
Lesley Woods
Lesley Woods (22 Augustus 1910 – 2 Augustus 2003) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Starry Night (1999) en Nurse Betty (2000), en in die televisiereekse Young Dr. Malone (1958) en Battlestar Galactica (1978).
William Lowery
William Lowery (22 Julie 1885 – 15 November 1941) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Robin Hood (1922).
Siyabuswa
Siyabuswa is 'n digbevolkte dorp in Mpumalanga, op die grens van Limpopo, Suid-Afrika. Volgens die 2011-sensus het die nedersetting 'n bevolking van 36 882 gehad, waarvan 36 686 (99.5%) Swartes was.
Vervoer
Die R573 streekroete (ook genoem die Moloto-pad) wat Pretoria met die N11-nasionale pad by Marble Hall verbind, gaan deur Siyabusa.
Venda Wikipedia
Die Venda Wikipedia is die Venda-weergawe van Wikipedia, 'n gratis, ope-inhoud aanlyn ensiklopedie. Volgens die aantal artikels is dit die grootste Wikipedia-projek.
Die Wikipedia het tans bladsye, waarvan  artikels is. Dit het geregistreerde gebruikers, waarvan  as aktief gereken word. Hierdie gebruikers het in totaal wysigings aangebring en  lêers opgelaai.
Die ontstaan van die drama
John Dryden het in 1668 in sy “Essay of Dramatick Poesie” feestelik beweer dat drama 'n “lewendige beeld van die menslike natuur is, wat die passies en humor en die lot waaraan die mens onderworpe is verteenwoordig tot genot en lering van die mensdom.” (Dis veral die “lewendige beeld” wat drama anders maak as blote geskrewe stories, liedere of skilderwerke.)
Drama kom van die woord “dran” wat “om te doen” in Grieks beteken. Ons kan redeneer dat drama ontstaan het uit die mens se behoefte om 'n storie te vertel oor daaglikse gebeurtenisse. Sommige van ons is in staat om hierdie gebeure meer “dramaties” uit te beeld. Dit is veral die storievertellers tussen ons wat ons vermaak met hul vermoë om mense na te aap en gebeure met klanknabootsing, gebare en bewegings te vertel. 'n Dramatiese storie word dus deur die liggaam en stem vergestalt as karakters. Drama gebruik die mens se liggaam en stem om ander mense voor te stel in situasies. Dit is dus 'n kinestetiese of bewegende en ouditiewe of verklankte kunsvorm. Carel Trichardt, 'n bekende Suid-Afrikaanse akteur beweer dat akteurs beeldhouers in sneeu is as hul toneelspeel op die verhoog. Hulle vergestalt die werklikheid en die beelde wat hul skep, verdwyn net weer daarna.
Situasies wat deur dramas uitgebeeld word
Die situasie wat uitgebeeld word in 'n drama kan die werklikheid van die lewe weergee. Hierdie werklikheid kan so waar wees dat dit as 'n dokumentêre drama beskryf kan word. Die situasie kan ook in 'n milieu plaasvind wat 'n fantasie van 'n ander tipe werklikheid is waar ander reëls of wette geld. Ons kan praat van die “wêreld van die werk”. Die drama hoef nie noodwendig tot genot van die mensdom te wees nie en ook nie noodwendig tot lering soos Dryden (1668) beweer nie. Dit kan ook net 'n uitbeelding van 'n situasie wees waarin 'n mens of mense hul bevind. Dit kan 'n gebeurtenis voorstel wat vir jou bloot net wil laat weet “so is die lewe” of wat vir jou vra “is die lewe nie maar so nie?”. Dramas kan jou laat dink oor die lewe of net 'n spieëlbeeld van die lewe voor hou.
Die drama kan gebruik word om jou in 'n situasie te plaas waar jy as deelnemer iets kan leer. Sulke opvoedkundige dramas kan dus in skoolsituasies plaasvind waar 'n deelnemer 'n geskiedkundige persoon voorstel en die ander leerlinge die persoon vrae vra oor sy geskiedenis en motiewe soos in die drama strategie, “warmplek “of “hotseating”.
Dramas kan ook gebruik word om 'n saak te beveg. Dit kan protes aanteken teen 'n huidige bestel. Dramas hoef nie noodwendig 'n logiese storielyn te volg nie. Dit kan soos musiekteater kort-kort onderbreek word deur sang of deur dans of soos in die film of teater onderbreek word deur terugflitse. Dramas wat net met beweging uitgevoer word kan as mimiek, dansdramas of fisiese teater geklassifiseer word.
Waar vind hierdie uitbeelding van die mens in verskeie situasies plaas?
Dit kan plaasvind op 'n verhoog of bloot net in 'n afgebakende ruimte, binne of buite, dit kan op 'n filmdoek vasgelê word of as 'n radiodrama aangebied word.
Hoe word dramas beplan?
Alle dramas word nie noodwendig vooruit beplan en vooruit geskryf nie. Daar is ook dramas waarin die speler improviseer wat gebeur. Dit beteken dat die speler net daar en dan besluit hoe die drama gaan verloop. Die drama kan ook van die gehoor 'n deelnemer maak en hul laat besluit wat verder moet gebeur. Akteurs in dramas kan dus met die gehoor kommunikeer dus interaktief wees of non-interaktief.
Die gehoor
Drama kan tot nut, lering en vermaak van 'n gehoor opgevoer word of sonder 'n gehoor plaas vind. Sulke gehoorlose-dramas staan bekend as prosesdramas. In so 'n drama word die deelnemers in 'n fiktiewe situasie geplaas. Die deelnemers vergestalt die funksionaliteit van die karakter of verbeeld hierdie situasie deur dit uit die karakter se perspektief te belewe op 'n emosionele en rasionele wyse. Daarna kan die deelnemers nadink oor wat hul beleef het as die karakter en saam as 'n groep dalk tot nuwe insigte kom. In hierdie geval behoort die deelnemer dus empaties verbind te wees tot hul karakters. Hulle plaas hulself in die karakter se skoene!
Wat is die verskil tussen die term "drama" en "teater"?
Die geskiedenis van die teater en die drama is ineengevleg. In Suid-Afrikaanse skole word die vak wat die dissipline van die teater en die drama bestudeer, “dramatiese kunste” genoem. Die term “teater” stem baie ooreen met die term “drama”. Volgens Carlson (2011) in sy “Journal of Dramatic Theory and Criticism” is die teater 'n vorm van die skone kunste wat akteurs en aktrises gebruik om 'n ervaring wat fantasties of realisties van aard is voor 'n lewendige gehoor op 'n spesifieke geallokeerde plek, soos 'n teater, uit te beeld. Die uitbeelding vind plaas deur middel van gebare, spraak, sang en selfs dans. Tegniese hulpmiddelle soos dekor, beligting, klank, kostuums, grimering en spesiale effekte kan gebruik word om die ervaring wat uitgebeeld word meer geloofbaar te maak. Die benaming teater word dus nie in ons inligtingstuk gebruik as vakbeskrywing nie omdat dit die drama beperk tot lewendige teater terwyl ons graag die filmmedium en die van die radiodrama ook wil insluit. Ons gebruik dus die term “drama” as die oorkoepelende term vir ons doeleindes.
Hoofstyle van die dramatiese kuns
Komedies: Daar is byvoorbeeld talle verskillende komedies wat mens laat lag of met die lewe en mense spot. Daar is Comedy of Manners of Komedie van Maniere wat 'n sosiale skandaal uitgebeeld. Daar is gewoonlik baie misverstande wat voorkom en die karakters is gewoonlik die tiperings van mense op 'n karikatuuragtige wyse, soos byvoorbeeld die tipiese “dom, blonde meisie”, daar is die streng pa en die ma wat die rol van moederhen speel en oorbeskermend is, die windlawaai seun met te veel selfvertroue of die tiener dogter wat glo dat alles net om haar draai en die verstrooide vergeetagtige ouma. Hierdie komedies kom al van die Romeinse teater. Shakespeare het ook so 'n komedie geskryf genaamd Much ado about nothing. Ons kyk daagliks na sulke komedies in die “sitkom-televisie dramas”. Onder die genre komedies kan komiese fantasie wees soos ons in talle animasiefilms. Vele kinderstories soos die van Roald Dahl, byvoorbeeld Matilda is 'n voorbeeld van komiese fantasie. Verder is daar die romantiese komedies wat 'n ligte liefdesverhaal uitbeeld waarin die meisie die ou ontmoet, hul eers 'n klomp misverstande beleef en dan vir altyd daarna gelukkig en tevrede saamleef. Verder is daar die swart komedies. Hierdie verhale spot met ernstige goed soos die dood, siekte en moord. 'n Tipiese voorbeeld van so 'n komedie is die film “Throw Momma from the Train” (1987) waarin Billy Chrystel speel. 'n Mens kry ook Zombie Komedie en Komediese Wetenskapsfiksie genres. 'n Klug is nog 'n vorm van komedie wat totaal laf is. Dit is die tipiese roomkoek komedie waarin die karakters baie keer 'n nar-agtige style aanneem. Dink aan Charlie Chaplin se films of die klugte van Molière ('n 17e eeuse dramaturg) of 'n klugtige drama soos geskryf deur P.G. du Plessis, ‘n Seder val in Waterkloof.
Die satire: Dit is ook 'n uitvoerende kunste genre. Dit is as daar gespot word met mense of 'n saak maar op 'n meer ernstige wyse om eerder 'n bitterheid oor 'n kwessie bekend te maak as net om mense bloot te laat lag. Die saak waarmee gespot word wys op die ironie van 'n kwessie of situasie. 'n Goeie voorbeeld van 'n satire is die kortverhaal van Ettienne le Roux, ‘n Dag in Berg-en-Dal waarin daar met die valsheid van die mense gespot word.
Die tragedie: Daar is ook genres soos die tragedie waar ernstige dramatiese spel navore kom. Die Grieke het veral gekonsentreer op tragedies wat gehandel het oor groot veldslae, soos byvoorbeeld die tragedie Die vroue van Troje deur Euripedes. In sulke dramas is daar altyd 'n tragiese held wat as gevolg van een fout in sy karakter homself op die ou end in die voet skiet soos in die Griekse drama Koning Oedipus deur Sophokles.
Hier volg 'n lys van talle ander genres wat in die letterkunde en dramatiese kunste voorkom:
Die tragie-komedie: Dit is daardie tipe stories wat ons kan beskryf as “lag met 'n traan” stories.
Absurde genre: Hierdie genre kan ook sur-realisme insluit. Hierdie genre beeld gewoonlik karakters uit wat geen ware doel in die lewe kan vind nie. Die lewe is vir hulle doelloos en betekenisloos soos in die drama Waiting for Godot deur Samuel Beckett.