cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Goa
Etimologie
Die oorsprong van die stadnaam Goa is onduidelik. In die antieke literatuur was Goa onder baie name bekend, soos Gomanchala, Gopakapattana, Gopakapattam, Gopakapuri, Govapuri, Govem en Gomantak. Ander historiese name vir Goa is Sindapur, Sandabur en Mahassapatam.
Ekonomie
Goa se binnelandse produksie vir 2017 word teen huidige pryse op VS$ 11 miljard geraam. Goa is die rykste staat van Indië met die hoogste BBP per capita – twee en 'n half keer dié van die land – met een van sy vinnigste groeikoerse: 8,23% (jaarlikse gemiddelde 1990–2000). Toerisme is die primêre bedryf van Goa: dit kry 12% van buitelandse toeriste in Indië. Goa het twee hoof toeriste seisoene: winter en somer. In die winter kom toeriste uit die buiteland (hoofsaaklik Europa), en die somer (wat in Goa die reënseisoen is) sien toeriste van regoor Indië. Goa se netto binnelandse produk (NBP) was in 2015–16 VS $ 7,24 miljard.
Die land weg van die kus is ryk aan minerale en ertse, en mynbou vorm die tweede grootste bedryf. Yster, bauxiet, mangaan, klei, kalksteen en silika word gemyn. Die Mormugao-hawe het in 2007 31,69 miljoen ton vrag hanteer, wat 39% van die totale ysterertsuitvoer in Indië was. Sesa Goa (nou besit deur Vedanta Resources) en Dempo is die hoofmynwerk besighede. Die groeiende mynbou het die bosbedekking uitgeput en ook 'n gesondheidsgevaar vir die plaaslike bevolking. Korporasies myn ook onwettig in sommige gebiede. Gedurende 2015–16 is die totale verkeer wat deur die Mormugao-hawe hanteer word, as 20,78 miljoen ton aangeteken.
Die landbou, hoewel dit die afgelope vier dekades vir die ekonomie krimp, bied deeltydse werk aan 'n groot deel van die bevolking. Rys is die belangrikste landbougewasse, gevolg deur areca, kasjoeneut en klapper. Visvang verskaf werk aan ongeveer 40 000 mense, hoewel onlangse amptelike syfers dui op 'n afname in die belangrikheid van hierdie sektor, en ook op 'n daling in die vangs, miskien as gevolg van die tradisionele visvangstyd wat op groot skaal moet terugstaan vir gemeganiseerde treilvissery.
Mediumskaal nywerhede sluit in die vervaardiging van plaagdoders, kunsmis, bande, buise, skoene, chemikalieë, farmaseutiese produkte, koringprodukte, staalrol, vrugte- en geblikte vis, kasjoeneute, tekstiele en broueryprodukte.
Tans is daar 16 beplande spesiale ekonomiese sones (SES's) in Goa. Die Goa-regering het onlangs besluit om nie meer SES's in Goa toe te laat nie, ná sterk opposisie deur politieke partye en die Goa-Katolieke Kerk.
Goa is ook opmerklik vir die lae prys van bier-, wyn- en sterk drankpryse vanweë sy baie lae aksynsbelasting op alkohol. Nog 'n hoofbron van kontantinvloei na die staat is buitelandseoorbetaling, van baie van sy burgers wat in die buiteland werk, na hul gesinne. Daar word gesê dat dit van die grootste spaarkoerse in die land het.
Goa is die tweede staat in Indië wat 'n 100 persent outomatiese telefoonstelsel met 'n stewige netwerk van telefoonsentrales bereik. Vanaf September 2017 het Goa 'n totale geïnstalleerde kragopwekkingskapasiteit van 547,88 MW gehad. Goa is ook een van die min state in Indië wat 100 persent landelike elektrifisering behaal het.
Sosie Bacon
Sosie Bacon (gebore 15 Maart 1992) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Loverboy (2005) en in die televisiereekse The Closer (2005), Scream: The TV Series (2015), en 13 Reasons Why (2017).
Bridget Moynahan
Bridget Moynahan (gebore 28 April 1971) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Sum of All Fears (2002), I, Robot (2004), Lord of War (2005), en Battle Los Angeles (2011).
22 November
22 November is die 326ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (327ste in skrikkeljare). Daar volg nog 39 dae in die res van die jaar.
Costa Brava
Die Costa Brava (Katalaans vir ruwe, wilde kus) is die kusstrook van Oos-Spanje tussen Barcelona en die grens met Frankryk. Dié kus van 200 kilometer aan die Middellandse See in Katalonië is ’n gewilde vakansiebestemming.
Costa Brava het goue sandstrande, kristalhelder seewater, rots uitsteeksels en inhamme, regaf kranse en denne- en eikewoude. Aan die binneland van die Costa Brava word goed bewaarde Middeleeuse dorpies in tipies mediterreense landskappe aangetref. In die voetheuwels van die Pireneë word forel gevulde strome en beskermde mere gevind.
Die naam Costa Brava is die eerste keer op 12 September 1908 in die Katalaanse koerant, La veu de Catalunya, in 'n artikel van die skrywer en digter Ferran Agulló gebruik. In die artikel beskryf hy die ruwe en toe nog onherbergsame karakter van die kus met sy talle onreëlmatige rotse en grotte. Op 29 September 1963 het die munisipaliteit van Sant Feliu de Guíxols 'n gedenksteen by die kaap van die Ermitatge de Sant Elm opgerig, presies op die plek waar Ferran Agulló die inspirasie vir die naam van die kus sou vind, al word die egtheid van die staaltjie betwis.
Die gebied het 'n Mediterreense klimaat. Die streek word soms deur 'n koue noordewind geteister wat veral in die winter ysige kou lug inwaai en tot 'n wolklose helder blou hemel aanleiding gee.
Xihoko
Xihoko is 'n landelike nedersetting in die ooste van die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit val onder beheer van die Groter Tzaneen Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer.
Normaal School, Kaapstad
regs|300px|duimnael|Die Normaal School is van 1878 tot 1920 in die agtiende-eeuse dorpshuis [[Rust-en-Vreugd in Roelandstraat gehuisves.]]
Die Normaal School in Kaapstad is op 23 Januarie 1878 deur die Nederduitse Gereformeerde Kerk as opleidingsinrigting vir onderwysers in Suid-Afrika tot stand gebring.
Dit was die kerk se eerste inrigting vir hoër onderwys ná die totstandkoming van die Kweekskool (waar predikante opgelei is) op Stellenbosch in 1859. Dr. Andrew Murray en dr. J.R. Whitton het vanaf die opening van die Normaal School in 1878 tot sy sluiting in 1920 as voorsitter en rektor van die Kuratorium gedien.
Geskiedenis
Die sinode van 1876 het besluit om 'n skool te stig, die "Normaal School, Kaapstad", vir die opleiding van onderwysers. Die sinode het lang, uitgerekte debatte gevoer oor die juiste plek waar die skool moes wees. Uiteindelik word daar toe besluit: "Die Sinode gee opdrag aan die Kommissie om ondersoek in te stel oor waar hul die Normaal School kan vestig." Die Kommissie kies toe Kaapstad vir genoemde doel.
Daar word ook verder besluit dat die Normaal School-Kommissie uit sewe lede sou bestaan, wat bekend gestaan het as: "Kuratore van die Normaal School." Die eerste kuratore wat gedien het was Georg Stegmann jr., William Robertson, A.D. Lückhoff, dr. P.E. Faure, dr. Andrew Murray, Andrew McGregor en P.J.G. de Vos.
Nieteenstaande ruimskootse skenkings van die publiek en die Kerk in die algemeen, word aansienlike skuld aangegaan met die koop van die geboue en meubels, wat vir beide skool- en kollegewerk gebruik is. Die gebou alleen het daardie tyd £5 000 gekos.
Die skoolterrein in Roelandstraat was 'n goeie keuse, aangesien die ligging baie sentraal was. Op 23 Januarie 1878 open die inrigting met 12 studente.
Later is die toelatingsvereistes gewysig, weens die afskeiding van die Modelschool met die Kollege, wat in 1906 herskep word in 'n toegewyde instituut vir slegs die opleiding van onderwysers. Die Rektor bly aan die hoof, terwyl mnr. J. Smith, M.A., en mej. Calderwood die prinsipale word van die afsonderlike seun- en meisieskole.
Gedurende die 40-jarige bestaan van die Normaal School het daar nie minder nie as 900 kwekelinge hul studie hier voltooi, van wie die meeste daarna nog etlike jare diens gelewer het as knap en suksesvolle onderwysers.
R533 (Suid-Afrika)
Die R533 is 'n streeksroete wat die R36-provinsiale pad, 29 km noord van Mashishing met die R40 by Bushbuckridge verbind.
Veronica Lake
Veronica Lake (* 14 November 1922 in Brooklyn, Verenigde State, as Constance Frances Marie Pckelman; † 7 Julie 1973 in Burlington, Vermont) was 'n Amerikaanse aktrise wat gedurende die 1940's een van die top film sterre in Hollywood was.
Biografie
Veronica Lake is 'n gebore as die dogter van 'n gesin uit 'n arme agtergrond. Sy maak haar debuut in 1939 in 'n ondersteunende rol in die film Sorority House. Lake teken 'n kontrak in 1941 met Paramount. Na 'n paar klein rolle verskyn Lake in 1941 in I Wanted Wings, haar eerste belangrike rol. Kort nadat Veronica Lake tert in kunstig ambisieuse film Sullivans Travels.
Sy maak haar internasionale deurbraak in 1942, in die bende rolprent This Gun For Hire. Die rolprent was die eerste van vier waarin Lake saam met Alan Ladd gespeel het, die ander rolprente was The Glass Key, The Blue Dahlia en Saigon.
Na 'n reeks baie suksesvolle rolprente het sy uit die kollig getree in die 1950's.
Veronica Lake vier was keer getroud en sy het talle buite egtelike verhoudings gehad; onder andere met Howard Hughes en Aristoteles Onassis.
Veronica Lake is in 1973 oorlede. Haar dood was veroorsaak deur dekades van alkoholisme.
Pous Leo IX
Leo IX was die 152ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Leo IX is gebore as Bruno von Egisheim-Dagsburg op 21 Junie 1002 in Eguisheim, Elsas, die seun van graaf Hugo von Egisheim en sy vrou Heilwig von Dagsburg. Hy het sy loopbaan begin as soldaat en offisier in die keiserlike leër. Voor sy verkiesing as pous was hy biskop van Toul vanaf 1026. Op 12 Februarie 1049 volg hy Pous Damasus II op en regeer tot sy dood op 19 April 1054. Hy word opgevolg deur Pous Victor II. Die naam ‘Leo’ beteken 'leeu'.
Pontifikaat
Pous Leo IX was 'n neef van keiser Hendrik III en deur sy toedoen verkies as pous. Hy is bekend vir die deurvoering van die hervormings van Cluny. Hy stig die kollege van kardinale en vestig die top-bestuur van die kerk. In die Paas-sinode van 1049 word die selibaat vir die klerus weer bevestig en is simonie weer veroordeel. Op 29 April 1050 hou hy 'n verdere Paas-sinode oor die leer van Alberic (of Berengar) van Tours.
Die pous het probeer om die Normandiërs in Suid-Italië te bestry, maar hy is verslaan in die slag by Civitate op 18 Junie 1053. Hy is gevang en in Benevento aangehou tot Maart 1054. Daarna is hy terug na Rome waar hy sterf op 19 April 1054.
Leo IX het die kardinaal Humbert van Mourmoutiers, kardinaal-biskop van Silva Candida, na Konstantinopel gestuur om die patriarg Michael I Cerularius te ekskommunikeer oor sy gedrag in Suid-Italië. Die patriarg het toe op sy beurt vir Humbert en die pous ge-ekskommunikeer en sodoende het die groot Westerse Skisma op 16 Julie 1054 ontstaan. Hoewel dit oënskynlik oor ekskommunikasie en Suid-Italië gegaan het, was dit in werklikheid oor die oppergesag van die pous van Rome oor die Oosters-Ortodokse Kerk van die patriarg.
Verering
Pous Leo IX word as heilige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk. Sy feesdag is op 19 April. Hy is die patroonheilige van musikante en orreliste.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Tomohiko Ikoma
Tomohiko Ikoma (生駒 友彦) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
James Lance
James Lance (gebore 29 September 1974) is 'n Engelse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Marie Antoinette (2006), Bronson (2008), en Northern Soul (2014).
Biemna megalosigma
Biemna megalosigma is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Biemna en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hentschel.
Eurovision-sangfees 2013
Die Eurovision-sangfees 2013 was dit 58 uitgawe van die internasionale liedjeswedstrijd.Dankzij die oorwinning van Loreen met Euphoria is die georganiseer in Swede. Daar het 39 lande mee dat daar is 3 minder as die jaar seker, dat kom omdat Bosnië-Herzegowina, Portugal, Turkye en Slowakye onttrek. Die Eurovision-sangfees gelok ongeveer 170 miljoen mense. Dit liedjesfestijn is uitgesaai in alle 39 deelnemende lande, maar ook in die 3 lande wat onttrek naamlik Bosnië-Herzegowina, Portugal, Turkye en in Australië, 'n land wat nie toegenlaten is om deel te neem.Dit liedjesfestijn plaasgevind het in die Malmö Arena in Malmö. Op 18 Mei 2013 het Emmilie de Forest met haar liedjie only teardrops vir Denemarke hierdeur sal die Eurovision-sangfees 2014 plaasvind 15 minute van Swede
Barbara Dex Award
De Barbara Dex Award is 'n toekenning vir die slegs geklede sanger of groep en is in 2013 gewen deur Moje 3 uit Serwië.
Witwangsterretjie
Die Witwangsterretjie (Sterna repressa) is 'n seldsame voël en swerwer na die ooskus van Suider-Afrika uit tropiese Indiese Oseaan-kolonies. Die voël is 32 – 35 cm lank, 80 - 100 g groot met 'n vlerkspan van 80 cm. In Engels staan die voël bekend as die White-cheeked Tern.
Sadhu
duimnael|240px|’n Sadhu bespeel ’n fluit in [[Varanasi.]]
’n Sadhu (Sanskrit: साधु sādhu) is in Hindoeïsme ’n godsdienstige askeet of heilige persoon, iemand wat ’n pad van spirituele dissipline volg. Hoewel die meeste sadhu's jogi's is, is nie alle jogi's sadhu's nie. Die sadhu is slegs daaraan toegewy om moksja (bevryding) te behaal; dit is die vierde en finale lewenstadium wat verkry word deur meditasie en oorpeinsing van brahman. Sadhu's dra dikwels saffraankleurige klere, wat hul afswering van wêreldse dinge simboliseer. Vroue kan ook dié lewe lei; die vroulike vorm is sādhvī.
Etimologie
Die Sanskrit terme sādhu ("goeie man") en sādhvī ("goeie vrou") verwys na mense wat gekies het om hul lewe buite of aan die rand van die gemeenskap te lei en op hul eie spirituele praktyke te fokus.
Die woorde kom van die stam *sādh, wat beteken "jou doel bereik" of "mag bereik oor". Dieselfde stam word gebruik in die woord sādhanā, wat "spirituele beoefening" beteken. Sadhu beteken dus letterlik iemand wat ’n sadhana volg of ’n pad van spirituele disspline beoefen.
Sadhu-rituele
Daar is vandag 4 tot 5 miljoen sadhu's in Indië en hulle word wyd gerespekteer vir hul heiligheid. Daar word ook geglo hul asketiese praktyke is voordelig vir hul karma en dié van die gemeenskap in sy geheel. Hulle kry dus skenkings van baie mense. Die gevoel teenoor hulle is egter nie oral positief nie. Hulle word dikwels met ’n sekere mate van wantroue bejeën, veral in die stede.
’n Gewilde kenmerk van die sadhu's se rituele sluit die gebruik van dagga (charas) in as ’n soort sakrament in lyn met hul aanbidding van Sjiwa, wat glo ’n affiniteit vir die plant se blare gehad het. Die plant word algemeen gebruik tydens die viering van Maha Shivaratri, ’n jaarlikse fees ter ere van Sjiwa.
Sadhu-sektes
duimnael|160px|links|’n Aghori met ’n menslike kopbeen, c. 1875. duimnael|300px|Sadhu's trek saam by [[Assam se Kamakhya-tempel vir die jaarlikse Ambubachi Mela.]]
Sadhu's het ’n groot verskeidenheid godsdienspraktyke. Sommige is streng askete, terwyl ander fokus op bid, sing of mediteer. Daar is twee hoofgroepe: Shaiviste, askete wat Sjiwa aanbid, en Vaishnaviste, wat Wisjnoe en/of sy inkarnasies (onder andere Rama en Krisjna) aanbid. Dan is daar ook Shaktiste, wat Sjakti aanbid. Binne hierdie groepe is daar talle sektes en subsektes, wat verskillende filosofiese skole en tradisies (dikwels sampradaya genoem) verteenwoordig.
Die Dashanami Sampradaya ("Tradisie van 10 Name") is Smartiste; sadhu's in dié sekte neem met hul inlywing een van die 10 name aan. Die sekte is na bewering gestig deur die filosoof en askeet Adi Shankara, wat vermoedelik in die 8ste eeu gelewe het, hoewel die volle geskiedenis van die sekte nie bekend is nie. Onder hulle is die naga, naakte sadhu's wat bekend is daarvoor dat hulle wapens soos drietandvurke, swaarde, kieries en spiese dra. Hulle was betrokke by ’n paar militêre verdedigingsveldtogte. Tans is hulle niegewelddadig en sekere seksies neem aan stoei en gevegskuns deel. Hul blyplekke word steeds chhaavni ("gewapende kampe") genoem en hulle hou steeds soms kamma-tweegevegte.
In baie sektes is daar ook vroulike sadhvi's, van wie baie weduwees is en in afgesonderde asketiese kampongs woon. Sadhvi's word soms beskou as ’n manifestasie of vorm van ’n godin, of devi, en word soms as sulks geëer. ’n Paar charismatiese sadhvi's het bekend geword as godsdiensonderwysers in die hedendaagse Indië, soos Anandamayi Ma, Sarada Devi, Mata Amritanandamayi en Karunamayi.
Om ’n sadhu te word
duimnael|300px|’n Sadhu by die [[ghats aan die Ganges in Varanasi.]]
Die proses en rituele om ’n sadhu te word, verskil van sekte tot sekte; in feitlik almal word hy deur ’n ghoeroe ingelyf wat aan hom ’n nuwe naam gee, sowel as ’n mantra (’n heilige frase of klank). Dit is gewoonlik net aan die sadhu en die ghoeroe bekend en kan deur die ingelyfde herhaal word terwyl hy mediteer.
Miljoene volg die pad om ’n sadhu te word. Dit is die vierde fase in ’n Hindoe se lewe, ná studie en om ’n pa en pelgrim te word, maar vir die meeste is dit nie ’n praktiese opsie om dié laaste lewenstadium te bereik nie. Om ’n sadhu te word vereis vairagya, ’n begeerte om iets te bereik deur die wêreld (jou familie, gemeenskap en aardse bande) agter te laat.
Iemand wat ’n sadhu wil word, moet eers ’n ghoeroe besoek. Daar moet hy dienste lewer. Die ghoeroe besluit of iemand geskik is deur hom waar te neem. As ’n persoon geskik is, volg sadhu-lesse en eers daarna kan hy ’n sadhu word. Daar is verskillende tradisies, maar alle sadhu's het ’n gemeenskaplike doel: om moksja te behaal.
Die lewe van ’n sadhu is moeilik. Hulle word beskou as dood vir hulself en vir die land. Daar kan van hulle verwag word om hul eie begrafnis by te woon en jare lank klein takies vir ’n ghoeroe te verrig voordat hulle die nodige ondervinding het om die ghoeroe se leierskap te verlaat.
Die agterlaat van wêreldse dinge word gewoonlik beskryf as die vierde stadium van die lewenspad en die lede van sekere sektes – veral dié met ’n brahmaanse agtergrond – het gewoonlik in ’n gewone huishouding gewoon en kinders grootgemaak voordat hulle ’n sadhu geword het. Baie sektes vereis agter dat mans vroeg al die stap van wêreldversaking neem, dikwels in hul laat tienerjare of vroeë twintigs.
Leefstyl
Die ruwe lewe wat sadhu's lei, sit baie mense af van dié pad. Praktyke soos die verpligte bad elke oggend in die koue berge is ver verwyder van die luukses van die gewone lewe. Ná die bad kom sadhu's om die dhuni, of heilige vuur, byeen vir gebede en meditasie. Van hulle deel ook kure aan die plaaslike gemeenskap uit, verwyder bose oë of spreek ’n seën oor ’n huwelik uit.
duimnael|300px|’n Sadhu in [[Madurai, Indië.]]
Kumbh Mela, ’n massabyeenkoms van onder andere sadhu's uit alle dele van Indië, vind omtrent elke drie jaar plaas op een van vier plekke aan die land se heilige riviere, insluitende die Ganges. In 2007 is dit in Nashik gehou, in 2010 in Haridwar en in 2013 in Allahabad. Laasgenoemde was die grootste vreedsame samekoms nog in die geskiedenis van die mensdom. Op dié feeste is die sadhu's met hul asbesmeerde lywe die "grootste trekpleisters"; baie spring douvoordag kaal in die ysige waters vir ’n reinigingsbad.
Die lewens van sadhu's in die moderne Indië wissel geweldig. Van hulle woon in kluistenaarshutte en tempels in die middel van stedelike gebiede, ander aan die rand van dorpies of in grotte in verafgeleë berge. Van hulle trek rond van dorp tot dorp of van heilige plek tot heilige plek. Sommige ghoeroes woon saam met een of twee dissipels; sommige askete woon alleen, ander in groot kommunes.
Die strengheid van hedendaagse sadhu's se spirituele praktyke wissel ook grootliks. Benewens die min wat tot die mees dramatiese uiterstes gaan – soos om jare lank op een been te staan of ’n dekade lank nie ’n woord te sê nie – beoefen die meeste sadhu's die een of ander vorm van godsdienspraktyk: aanbidding, joga, vas, ens. Vir baie het die verbruik van sekere vorme van dagga ’n godsdienstige betekenis.
Sadhu's speel ’n unieke en belangrike rol in die Hindoe-gemeenskap, veral op klein dorpies wat nog aan tradisies vasklou. Benewens godsdienstige instruksies en seëninge vir die publiek, word sadhu's dikwels ingeroep om geskille tussen individue of konflik in families op te los. Hulle is lewende verpersoonlikings van die goddelike, van dit waaroor die menslike lewe in die Hindoe-siening waarlik gaan: godsdienstige illuminasie en die bevryding van die siklus van geboorte en die dood.
Hoewel sommige asketiese sektes eiendom besit wat ’n inkomste verseker, maak die meeste staat op skenkings van die publiek. Armoede en honger is ’n alledaagse werklikheid vir talle sadhu's.
Jennifer Mudge
Jennifer Mudge (* 1978) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Nostalgia (2018) en The Irishman (2019), en in die televisiereeks Boss (2011).
Loring Smith
Loring Smith (18 November 1890 – 8 Julie 1981) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Shadow of the Thin Man (1941), Close-Up (1948), en Pat and Mike (1952), en in die televisiereeks The Philco-Goodyear Television Playhouse (1948).
Michelle Buteau
Michelle Buteau (gebore 24 Julie 1977) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Key and Peele (2012), Enlisted (2014), The Tick (2017), en The Comedy Lineup (2018).
Nasionale Raad van Provinsies
Die Nasionale Raad van Provinsies (NRVP) is die hoërhuis van die Parlement van Suid-Afrika. Die NRVP is in Kaapstad, die wetgewende hoofstad van Suid-Afrika gevestig.
In 1997 word die destydse hoërhuis van die Suid-Afrikaanse parlement, die Senaat, met die NRVP vervang. Alle senatore het met onmiddellike ingang lidmaatskap van die NRVP verkry.
Die NRVP se vergaderings word deur 'n voorsitter gelei. Die voorsitter tans is Amos Masondo van die ANC. Hy beklee die amp sedert 2019. Sy voorganger is Thandi Modise. Die adjunkvoorsitter van die NRVP is Sylvia Lucas. Cathlene Labuschagne van die Demokratiese Alliansie is die opposisieleier.
R521 (Suid-Afrika)
Die R521 is 'n streeksroete wat die R101-streeksroete by Polokwane met Pontdrif op die Botswanagrens verbind. Die roete begin as Marketstraat in Polokwane en gaan noord-noordwes. Dit gaan deur Dendron, Vivo, Alldays en Bridgewater. Hierna word dit medebeskryf met die R572 vir 46.3 km tot in Pontdrif.
Villasayas
Villasayas is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Riverbend
Riverbend LH is 'n voorstad noord van Sandton, Johannesburg, Suid-Afrika. Dit bestaan uit 'n paar klein landbouhoewes, sowel as 'n gebied van digbevolkte alleenstaande behuising wat deur Swartes bewoon word.
Chris Langham
Chris Langham (gebore 14 April 1949) is 'n Engelse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Life of Brian (1979) en Carry on Columbus (1992), en in die televisiereekse The Thick of It (2005) en Help (2005).
Ulft
Ulft is ’n dorp in die munisipaliteit Oude IJsselstreek in die provinsie Gelderland in Nederland.
Hisataka Okamoto
Hisataka Okamoto (岡本 久敬) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Biemna megastyla
Biemna megastyla is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Swartneksterretjie
Die Swartneksterretjie (Sterna sumatrana) is 'n voël en swerwer na die ooskus van Suider-Afrika uit tropiese Indiese Oseaan-kolonies. Hulle slaap soms by riviermondings saam met ander sterretjies. Die voël is 30 cm lank, 90 g groot met 'n vlerkspan van 60 cm. In Engels staan die voël bekend as die Black-naped Tern.
Putter Smith
Putter Smith (gebore 19 Januarie 1941) is 'n Amerikaanse akteur en komponis. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Diamonds Are Forever (1971), Win, Place or Steal (1974), en In the Mood (1987).
Chasare
Die Chasare (soms ook gespel as Chazare; Hebreeus: Koesarim כוזרים; Turks: Hazarlar; Grieks: Χάζαροι; Russies: Хазары; Tartaars: Xäzärlär; Farsi: خزر; Latyn: Gazari of Cosri) was 'n oorspronklik nomadiese en later halfnomadiese Turkvolk in Sentraal-Asië.
In die 7de eeu n.C. het die Chasare 'n onafhanklike khaganaat in die noordelike Kaukasus aan die kus van die Kaspiese See gestig. Vanaf die 8ste tot die vroeë 9de ee het die Joodse godsdiens 'n sentrale rol in die religieuse lewe van die Chasare gespeel. Dit is tans vir geskiedkundiges nie duidelik of die nuwe geloof slegs deur 'n dun bolaag aangeneem is of moontlik ook deur die res van die bevolking beoefen is nie. Volgens oorlewerings was daar egter ook aanhangers van die Christendom en Islam.
Die Chasare was belangrike bondgenote van die Bisantynse Ryk in sy stryd teen die Sassaniede-ryk en die Arabiese kalifate. Veral danksy hul internasionale handelsbetrekkinge het die Chasare tot 'n streeksmoondheid ontwikkel wat op die hoogtepunt van hul magsuitbreiding groot dele van die huidige Suid-Rusland, die weste van die latere Kasakstan, die oostelike Oekraïne, dele van die Kaukasusgebied en die Krimskiereiland oorheers het.
Hul mag is teen die einde van die 10de eeu deur die Kiëf-Roes gebreek, en hulle het hierna uit die geskiedenis verdwyn. Hipoteses waarvolgens 'n groot deel van die Chasare met die Joodse bevolking van Oos-Europa versmelt het, is nie deur genetiese ondersoeke gestaaf nie.
Days
Days is 'n popgroep uit Göteborg, Swede. Die groep bestaan uit Fabian Sahlqvist, John Ludvigsson, Philip Gates en Andréas Uppman Nilsson. Die groep gee hul musiek op die Shelflife-etiket uit.
Slowaaks
Slowaaks (slovenčina, slovenský jazyk [ˈsloʋenskiː ˈjazik] ) is 'n lid van die Wes-Slawiese taalgroep. Dit word deur sowat 6,9 miljoen mense, vernaamlik in Slowakye, waar dit die amptelike taal is, gepraat, asook in kleiner taaleilande in Hongarye, Kroasië, Oekraïne, Roemenië, Serwië, Slowenië en Tsjeggië. As minderheidstaal word dit ook deur immigrante in onder andere die Verenigde State en Kanada gebesig. Sedert 1 Mei 2004 is Slowaaks een van die amptelike tale van die Europese Unie.
Slowaaks word, net soos die nou verwante Kasjoebies, Sorbies, Tsjeggies en Pools, in die Latynse Alfabet geskryf. In teenstelling met Tsjeggies, wat vandag as standaardtaal in die hele Tsjeggië gepraat word, is daar drie dialekgroepe, Wes-, Sentraal- en Oos-Slowaaks. Die moderne Slowaakse skryftaal baseer op Sentraal-Slowaaks.
Weens Slowaaks se nou verwantskap aan Tsjeggies kan Slowake en Tsjegge mekaar maklik verstaan. Amptelike dokumente wat in die een land se ampstaal uitgereik word, word in die ander land outomaties erken. Televisieprogramme word sonder vertaling of ondertitels uitgesaai. Die jongste generasie Tsjegge en Slowake vind dit wel moeiliker om mekaar te verstaan aangesien daar ná die ontbinding van Tsjeggo-Slowakye in 1993 nie meer daaglikse kontak met mekaar se tale is nie.
Spore van moderne Slowaaks kan in die 19de eeu bespeur word. Daar is egter ook spore van Oud-Slowaaks in die 11de eeu.
Alfabet
Die Slowaakse alfabet (Slowaaks: slovenská abeceda) baseer op die Latynse alfabet, waarby die 26 basiese letters deur drie digrawe (dz, dž, ch) en 17 letters met diakritiese tekens aangevul word, waaronder letters met akuut-aksentteken (dĺžeň), Haček (mäkčeň), umlaut (dve bodky of prehláska) en kappie (vokáň).
Die umlaute Ö en Ü maak nie deel uit van die Slowaakse alfabet nie, maar kom in eiename voor. Die medeklinkers Q, W en X word uitsluitlik in vreemde woorde gebruik.
Grammatika
Slowaaks is 'n hoogs flekterende taal met ses grammatikale naamvalle.
Christophe Plantin
Christophe Plantin, of Christoffel Plantijn in Nederlands, (ca. 1520-1589) was 'n invloedryke humanis, boekdrukker en uitgewer wat in Frankryk gebore is (waarskynlik in Touraine of Saint-Avertin, naby die stad Tours), maar wat hom in 1549 in die stad Antwerpen gevestig het. In 1555 het hy sy eie drukkery oopgemaak. In sy bloeityd het dit 16 drukperse gehad, en meer as 80 mense het daar gewerk.
Vroeë loopbaan
Hy het boekbindery en die boekhandel in Caen geleer, en nadat hy in daardie dorp getrou het, het hy hom in 1549 as boekbinder in Antwerpen gevestig, waar hy gou bekendheid verwerf het as die beste in sy bedryf. 'n Slegte armwond het blykbaar veroorsaak dat hy hom in (ongeveer 1555) op die tipografie toegespits het. Die eerste boek wat uit sy drukkery gekom het, was La Institutione di una fanciulla nata nobilmente, deur J. M. Bruto, met 'n Franse vertaling, en dit is kort daarna gevolg deur baie ander werke in Frans en Latyns, wat as die beste drukwerk van die tyd beskou is, terwyl die meesters van die graveerkuns, wat destyds in Nederland in sy bloeityd was, baie van sy uitgawes geïllustreer het. In 1562, terwyl Plantin in Parys was, het sy werkers 'n ketterse pamflet gedruk, as gevolg waarvan sy besittings gekonfiskeer en verkoop is. Blykbaar het hy baie van die geld teruggekry, en in 1563 het hy by 'n paar vriende aangesluit en sy onderneming op groter skaal voortgesit. Onder hulle was twee kleinneefs van Daniel Bomberg, wat vir hom die pragtige Hebreeuse drukletters gegee het wat aan daardie beroemde Venesiese drukker behoort het. Gedurende die Spaanse inval van Vlaandere het Plantin gevlug en tydelik die amptelike drukker van die Universiteit van Leiden in Nederland geword. Hy het in 1585 na Antwerpen teruggekeer en is in 1589 daar dood.
Werke
Sy belangrikste werk is die Biblia Regia, wat tussen 1568 en 1572 gepubliseer is. Sy uitgawes van die Bybel in Hebreeus, Latyns en Nederlands, sy Corpus juris, Latynse en Griekse klassieke werke en baie ander werke wat gedurende hierdie tyd geproduseer is, is beroemd weens hulle meesterlike vakmanskap en akkuraatheid. 'n Baie groter onderneming is gedurende daardie jare beplan—die produksie van 'n Biblia polyglotta, wat die oorspronklike teks van die Ou en Nuwe Testament op 'n wetenskaplike grondslag sou vasstel. Ondanks teenstand van die geestelikes is hy ondersteun deur koning Filips II van Spanje, wat hom na die geleerde Benito Arias Montano gestuur het om die vernaamste rol in die redaksiewerk te speel. Met sy ywerige hulp is die werk binne vyf jaar voltooi (1569-1573, 8 dele, folio). Plantin het min wins gemaak, maar het die voorreg gekry om alle liturgiese boeke in die state van koning Filips te druk en is ook die titel "prototypo-graphus regius" gegee. Hoewel hy uiterlik 'n getroue seun van die kerk was, het hy tot sy dood aan 'n mistiese ketterse sekte behoort; en daar is nou bewys dat baie van hulle boeke wat sonder die naam van 'n drukker uitgegee is, van sy perse af gekom het, tesame met die misboeke, getydeboeke, ens, vir die Rooms-Katolieke Kerk. Buiten die Poliglot-Bybel het Plantin in daardie jare baie ander belangrike werke uitgegee, soos uitgawes van St. Augustinus en St. Hieronimus, die botaniese werke van Dodonaeus, Clusius en Lobelius, die beskrywing van die Nederlande deur Guicciardini, ens. In 1575 het sy drukkery meer as 20 drukperse en 73 werkers gehad, buiten omtrent net soveel wat by die huis vir die drukkery gewerk het. Maar in November 1576 het die Spanjaarde die dorp geplunder en gedeeltelik afgebrand, en Plantin moes 'n buitensporige losprys betaal. Hy het 'n tak van sy kantoor in Parys gestig; en toe die Hollandse state 'n tipograaf gesoek het vir die nuut opgerigte Universiteit van Leiden, het hy sy baie kleiner besigheid in Antwerpen aan sy skoonseuns Jan Moerentorf (Jan Moretus) en Frans van Ravelinghen (Raphelengius) oorgelaat en hom daar gevestig.
Heidi Mueller
Heidi Mueller (gebore 29 Januarie 1982) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Vile (2011) en in die televisiereekse Passions (1999) en Funny or Die Presents... (2010).
Christophe Plantin
Nalatenskap
Ná sy dood is die maatskappy oorgeneem deur sy skoonseun, Jan Moretus. Vandag word die gebou waaruit die maatskappy bedryf is, die Museum Plantin-Moretus genoem. Toe Antwerpen in 1585 onder die mag van die prins van Parma gekom het en sake daar kalmer geword het, het hy die kantoor in Leiden aan Raphelengius oorhandig en na Antwerpen teruggekeer, waar hy tot sy dood, op 1 Julie 1589, gewerk het. Sy skoonseun Moretus en dié se nakomelinge het nog talle betekenisvolle werke "in officina Plantiniana" gedruk, maar van die tweede helfte van die 17de eeu af het die drukkershuis begin agteruitgaan. Dit was egter nog steeds in die besit van die familie Moretus wat alles in die drukkery onaangeraak gelaat het, en toe die stad Antwerpen in 1876 die ou geboue saam met die inhoud gekoop het vir 1 200 000 frank, kon die owerheid met min moeite een van die merkwaardigste museums skep (die Musée Plantin-Moretus, geopen op 19 Augustus 1877).
Los Villares de Soria
Los Villares de Soria is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Kasjoebies
Kasjoebies (kaszëbsczi jãzëk, pòmòrsczi jãzëk, kaszëbskò-słowińskô mòwa; Pools: język kaszubski, język pomorski, język kaszubsko-słowiński) is 'n Wes-Slawiese taal, wat in die ooste van Pommere (Kasjoebies: Pòmòrskô, Pòmòrze), tussen Słupsk en Gdańsk in Noord-Pole gepraat word. Hulle taal is die voortsetting van die Elbe- en Oosseeslawies, wat vroeër tot in Nedersakse gepraat is, maar waarvan die westelike variant, Polabies in die sewentiende eeu uitgesterf het.
Die aantal mense, wat Kasjoebies as omgangstaal gebruik, word op sowat 50 000 beraam, tog beskou meer as 100 000 inwoners van Oos-Pommere hulself as etniese Kasjoebe. Die oorgrote meerderheid praat 'n Poolse dialek en glad nie Kasjoebies nie. Die meeste sprekers van Kasjoebies woon op die platteland, maar die belangrikste kulturele instellings van die Kasjoebiese gemeenskap bevind hulle in Gdańsk (Duits Danzig). Daar is 'n Kasjoebiese emigrantegemeenskap in Kanada.
Vanweë sy nou verwantskap met Pools is Kasjoebies van Poolse kant af tot onlangs as Poolse dialek beskou. Eers met die Poolse Wet oor Minderhede is Kasjoebies in 2005 amptelik as minderheidstaal erken. Nogtans word Kasjoebies volgens die Endangered Languages of Europe Report met uitsterwing gedreig.
Klein-Kariba
Klein-Kariba is 'n vakansieoord net buite Warmbad (Bela-bela) in 'n kloof van die Waterberg-bergreeks. Die oord word deur die ATKV besit en bestuur. Dit beskik oor 177 eenhede, 'n restaurant, konferensiesale, vier verhitte swembaddens en ’n kapel vir troues.
Geskiedenis
Klein-Kariba is die derde vakansieoord wat deur die ATKV aangekoop is. Die transaksie is in 1973 vir R1,6 miljoen beklink. Oor die jare is die oord van die oorspronklike hotel en 'n handjievol vakansiehuise tot die huidige infrastruktuur uitgebrei.
Op 7 Maart 2014 is die oord deur vloedwater vernietig. Sowat R50 miljoen se skade is aangerig en twee bejaardes het in die oorstromings omgekom. Sewe motors het ook weggespoel. 'n Damwal hoër op in die rivier, by die Thaba Monate-wildreservaat, het gebreek en 'n domino-effek veroorsaak. Die water het met verwoestende impak deur verskeie plaasdamme op pad na die oord teen die Mahlakahlaka-koppies gestroom.
As gevolg van 'n wolkbreuk het die oord dae later op 13 Maart 2014 'n tweede keer oorstroom. Die tweede vloed het die oorspronklike teerpad in 'n rivierbedding omskep. Die vloedkanaal is behou en met rotswalle versterk om beter beskerming teen toekomstige vloede te bied. Die oord is herbou en op 1 September van dieselfde jaar heropen.
Mesobola
Mesobola is 'n genus van visse wat aan die familie Cyprinidae behoort. Die een kenmerk van die genus is dat die dorsale vin nader aan die stert is as die snoet. Daar is vier spesies wat tot die genus hoort in Sentraal, Oos- en Suidoos-Afrika en slegs een spesie kom in Suider-Afrika voor.
Vlag van Melilla
Die vlag van Melilla, ’n Spaanse enklawe in Noord-Afrika, is op 14 Maart 1995 amptelik in gebruik geneem. Die vlag is ’n blou baan met die stadswapen in die middel van die vlag.
Johannes Mahlangu
Mninwa Johannes Mahlangu (8 Oktober 1952) is 'n Suid-Afrikaanse politikus. Hy was 'n parlementslid in die voormalige Lebowa-tuisland onder dr. C.N. Phatudi. Daarna was hy, as 'n lid van die ANC, die voorsitter van die Nasionale Raad van Provinsies (2004–2014), en 'n lid van die Pan-Afrika Parlement.
Sedert 23 Februarie 2015 dien hy as Suid-Afrika se ambassadeur in die Verenigde State van Amerika.
Kaliumnitraat
Kaliumnitraat is 'n sout van kalium en salpetersuur. Dit is 'n kristallyne vastestof wat die nitraat-ioon bevat. Dit is 'n belangrike deel van kunsmis en is ook bekend as die mineraal salpeter. Dit is een van die onderdele van buskruit.
Gebruike
Histories is salpetersuur geproduseer deur swaelsuur met nitrate soos soutpeter te kombineer. In moderne tye word dit omgekeer: nitrate word geproduseer uit salpetersuur geproduseer met die Ostwald-proses.
Die bekendste gebruik van kaliumnitraat is waarskynlik as die oksideermiddel in swartkruit.
In Wes-Afrikaanse kookkuns word kaliumnitraat wyd gebruik as verdikkingsmiddel in sop en bredies soos okra-sop.
Kaliumnitraat word in kunsmisstowwe gebruik as stikstof en kalium - twee van die makrovoedingstowwe vir plante. As dit self gebruik word, het dit 'n NPK-gradering van 13-0-44.
Ander gebruike:
Van mineraalbronne
Saltpeter word gemeld in die Arthashastra van die Indier Kautilya (saamgestel 300BC - 300CE), wat die gebruik van sy giftige rook as 'n oorlogswapen noem, hoewel die gebruik daarvan vir aandrywing eers in die middeleeue verskyn het.
Die chemikus en ingenieur Hasan al-Rammah van Sirië het in 1270 'n suiweringsproses vir kaliumnitraat beskryf in sy boek al-Furusiyya wa al-Manasib al-Harbiyya (Die boek van militêre ruitery en vernuftige oorlogstoestelle). In hierdie boek beskryf al-Rammah eers die suiwering van barud (ru-soutpetermineraal) deur dit met minimale water te kook en slegs die warm oplossing te gebruik, en daarna die gebruik van kaliumkarbonaat (in die vorm van houtas) om kalsium en magnesium te verwyder deur die presipitasie van hul karbonate uit hierdie oplossing. Dit laat 'n oplossing van gesuiwerde kaliumnitraat agter, wat dan gedroog kan word. Dit is gebruik vir die vervaardiging van kruit en plofbare toestelle. Die terminologie wat al-Rammah gebruik, dui op 'n Chinese oorsprong vir die buskruitwapens waaroor hy geskryf het.
Van uit grotte
'n Belangrike natuurlike bron van kaliumnitraat was die afsettings wat uit grotmure kristaliseer en die ophoping van vlermuisghwano in grotte. Ekstraksie word bewerkstellig deur die ghwano 'n dag in water te dompel, te filtreer en die kristalle uit die gefiltreerde water te oes. Tradisioneel was ghwano die bron wat in Laos gebruik is vir die vervaardiging van kruit vir Bang Fai-vuurpyle.
Van salpetersuur
Vanaf 1903 tot die Eerste Wêreldoorlog is kaliumnitraat vir swartpoeier en kunsmis op industriële skaal vervaardig uit salpetersuur geproduseer met die Birkeland – Eyde-proses, wat 'n elektriese boog gebruik het om stikstof uit die lug te oksideer. Gedurende die Eerste Wêreldoorlog is die nuut-geïndustrialiseerde Haber-proses ná 1915 met die Ostwald-proses gekombineer, wat Duitsland in staat gestel het om salpetersuur vir die oorlog te produseer, nadat dit van sy voorrade minerale natriumnitrate uit Chili afgesny is.
Die Haber-proses skakel stikstof na ammoniak om:
"Régie des Poudres et Salpêtres"-metode
Anne Robert Jacques Turgot en Antoine-Laurent de Lavoisier het 'n paar jaar voor die Franse Rewolusie die metode geskep. Niterbeddings is voorberei deur mis te meng met as of hout, gewone grond en organiese materiale soos strooi om porositeit te gee aan 'n komposstapel wat tipies 1,6 m hoog, 1,8 m breed en 4,6 m lank is. Die hoop was meestal onder 'n bedekking om die reën weg te hou, en was klam gehou met urine. Dit was dikwels gedraai om die ontbinding te versnel en uiteindelik na ongeveer een jaar met water uitgeloog om die oplosbare kalsiumnitraat te verwyder wat dan omgeskakel is na kaliumnitraat deur dit deur potas te filtreer.
Produksie
Kaliumnitraat kan gemaak word deur ammoniumnitraat en kaliumhidroksied te kombineer.
'n Alternatiewe manier om kaliumnitraat sonder 'n neweproduk van ammoniak te vervaardig, is om ammoniumnitraat, wat in kitsvries-yspakkies voorkom, en kaliumchloried te kombineer, wat maklik verkry kan word as 'n natriumvrye soutvervanger.
Kaliumnitraat kan ook geproduseer word deur salpetersuur met kaliumhidroksied te neutraliseer. Hierdie reaksie is baie eksotermies.
Op industriële skaal word dit voorberei deur die dubbele verplasingsreaksie tussen natriumnitraat en kaliumchloried.
Einskappe van die vastesof
Die vastestof ondergaan fase-oorgange. Die (α)-kamertemperatuurfase het 'n ortorombiese struktuur  tot 128 °C waar dit in 'n romboëdriese (β)-struktuur oorgaan. By afkoeling vorm dit tussen 124-110 °C 'n derde (dalk metastabiele) (γ)-struktuur wat ferroëlektriese eienskappe het In 2015 het Wolf et al. nog 'n vierde monokliene (δ)-struktuur uit solvotermale sintese verkry.
α- of KN-II soos dit genoem word het 'n struktuur wat nouverwant aan die (G0) aragoniet-struktuur is en die β-fase (ook KN-I) is nouverwant aan die (G0) kalsiet-struktuur.
Eugène Maraisprys
Die Eugène Maraisprys, vantevore bekend as die "Aanmoedigingsprys" en later die "Debuutprys", is 'n toekenning van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns vir 'n eerste of vroeë publikasie in Afrikaans. Dit is in 1971 hernoem na die Afrikaanse digter en navorser Eugène Marais. Die prys het geen genre-indeling nie, maar slegs werke wat in die vorige kalenderjaar verskyn het, kom in aanmerking. Voorts kan 'n skrywer dit net een keer verower. Die prysgeld het in 2009 R22 000 bedra en is geborg deur Absa en Rapport.
Willem Cornelis Janse van Rensburg
Willem Cornelis Janse van Rensburg (Beaufort-Wes, 16 Mei 1818 – Rustenburg, 13 Julie 1865) was die tweede voorsitter van die Uitvoerende Raad van die Zuid-Afrikaansche Republiek (Transvaal) ten tyde van die Transvaalse Burgeroorlog.
Van Rensburg is naby Beaufort-Wes gebore. Hy was die seun van Hendrik Janse van Rensburg en sy tweede vrou, Martha Magdalena Oosthuizen. Hy trou in 1838 met Elizabeth Maria Jacoba du Plessis (31 Oktober 1819 – 6 Augustus 1895).
Van Rensburg maak die Groot Trek mee en oorleef die moorde in Natal, waarna hy homself in die Transvaal vestig. Hy was van 18 April 1862 tot 23 Oktober 1863 die waarnemende voorsitter vir Marthinus Wessel Pretorius en van 23 Oktober 1863 tot 10 Mei 1864 die voorsitter. Hy het 'n belangrike rol in die vereniging van die voormalige Lydenburg Republiek met die ZAR gespeel. Hy het ook vir Pretorius gesteun toe hy probeer het om die ZAR en die Oranje-Vrijstaat te verenig.
Sy voorsitterskap was egter van korte duur. Hy is reeds in April 1863 as die tweede president van die ZAR verkies, maar het geweier om die ampseed af te lê. 'n Tweede verkiesing moes gehou word, waartydens hy 1106 stemme teenoor Pretorius se 1065 stemme ontvang het. Hierna aanvaar hy die posisie en lê die eed op 23 Oktober 1863 af. Pretorius se ondersteuners het nie die uitslag aanvaar nie, wat op 'n burgeroorlog uitgeloop het. Toe die gevegte in Januarie 1864 ten einde kom, is nog 'n presidensiële verkiesing gehou, waartydens Pretorius herkies en op 9 Mei 1864 ingesweer is.
Van Rensburg sterf in Julie 1865 en is op sy plaas in Rustenburg begrawe. In Augustus 1974 is hy deur afstammelinge in die Helde-akker in Pretoria herbegrawe.
Riviersardyn
Die Riviersardyn (Mesobola brevianalis) is 'n varswater vis wat voorkom in die Kunnene- en Okavangoriviere en boonste gedeelte van die Zambezirivier. Dit kom ook voor in riviere aan die ooskus van Suider-Afrika vanaf die Limpoporivier tot by die Umfoloziriver in KwaZulu-Natal. Daar is ook 'n ge-isoleerde groep benede die Augrabieswaterval in die Oranjerivier. In Engels staan die vis bekend as die River sardine.
Voorkoms
Die vis het 'n opmerklike sylyn wat afwaarts buig na die pektorale vin en is bedek met klein skubbe. Die lyf is lenig en die stertvin diep gevurk. Die vis is helder silwerwit op die kop en die onderkant terwyl die boonste helfte van die lyf 'n silwer streep oor het. Die vis word tot 75 mm lank.
Habitat
Die visse leef in skole saam in oop water van vloeiende riviere. Hulle vreet onder andere insekte en word snags deur lig aangetrek. Broei in die vroeë somer.
Biemna microacanthosigma
Die spons behoort tot die genus Biemna en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Mothes, Hajdu, Lerner & Van Soest.
R572 (Suid-Afrika)
Die R572 is 'n streeksroete wat die R510-streeksroete vanaf Monte Christo met die N1-nasionale pad by Musina verbind. Vanaf Monte Christo hou die roete noordoos en kruis die N11-nasionale pad by Tom Burke. Hier vandaan gaan die roete deur Swartwater, Maasstroom waar dit die R561 kruis. Hiervandaan gaan die roete amper oos, deur Gregory tot in Alldays. Die roete word nou medebeskryf met die R521 vir ongeveer 46.3 km. Dan draai die R572 regs af (die R521 hou aan tot by grenspos Pontdrif) en gaan oos tot in Musina waar dit by die N1-aansluit.
Order of Merit
Die Order of Merit (OM) is 'n Britse orde van meriete om voortreflike diens in die weermag, wetenskap, kuns, literatuur, of vir die bevordering van kultuur te erken. Dit is deur die monarg Edward VII geskep en is tot 24 lewende lede plus 'n aantal buitelandse benoemdes beperk. Lede van die Order of Merit mag die letters "OM" na hul name gebruik.
Jack Laskey
Jack Laskey (gebore 1982) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Sherlock Holmes: A Game of Shadows (2011) en Star Wars: The Force Awakens (2015), en in die televisiereekse Endeavour (2012) en X Company (2015).
Ugchelen
Ugchelen is ’n dorp in die munisipaliteit Apeldoorn in die provinsie Gelderland in Nederland.
Jane Badler
Jane Badler (gebore 31 Desember 1953) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent 2047: Virtual Revolution (2016) en in die televisiereekse V (1984) en Mission: Impossible (1988).
Husband Kimmel
Husband Edward Kimmel (Henderson, Kentucky, 26 Februarie 1882 - Groton, Connecticut, 14 Mei 1968) was 'n Amerikaanse admiraal en bevelvoerder van die Stille Oseaanvloot tydens die aanval op Pearl Harbor op 7 Desember 1941.
Tien dae na die aanval is hy van sy pos onthef, verlaag in rang en deur Admiraal Chester W. Nimitz vervang. 'n Kommissie van ondersoek het hom daarvan beskuldig dat hy die verdediging van die basis nie genoegsaam georganiseer het nie. Hy het vroeg in Mei 1942 uit die vloot bedank. Die Kongres het hom sterk gekritiseer en hy het doodsdreigemente ontvang.
Hy is tydens die Japannese aanval deur 'n dwaalkoeël getref. Hy het later gesê hy sou eerder wou gesterf het.
Gesinslede het in 1995 pogings aangewend om sy naam te suiwer. Hy is in 1999 postuum tot sy rang herstel, toe die Amerikaanse senaat 'n nie-bindende resolusie aanvaar het om hom tot sy pos as Admiraal te herstel, omdat belangrike inligting in Washington DC oor die Japannese voorbereidings vir 'n aanval op Pearl Harbor van hom weerhou is. Nóg president Bill Clinton, nóg sy opvolgers, het egter op hierdie senaatresolusie gereageer.
Militêre loopbaan
Adelbors, Verenigde State Vloot Akademie: 1904