cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Johannes Gerhardus Olivier
Sy dood
duimnael|150px|regs|Ds. [[Colin McKenzie Fraser, die leraar van die NG gemeente Philippolis, het op Saterdag 8 Maart 1884 oorgekom na Bethulie om die dienste die Sondag waar te neem omdat ds. Olivier te siek was.]] duimnael|links|150px|Ds. A.P. Meiring van Edeburg het tydens ds. Olivier se begrafnis die Skriflesing en eerste gebed in die kerk waargeneem. duimnael|regs|150px|Ds. A.L.L. Albertyn van die [[NG gemeente Rouxville het 'n ernstige gebed in die pastorie gedoen aan die begin van ds. Olivier se begrafnis.]] duimnael|links|150px|Ds. [[Wilhelm Adolph Alheit|W.A. Alheit, NG gemeente Colesberg se leraar van 1877 tot 1888, het 'n toespraak gelewer by ds. Olivier se graf.]] duimnael|regs|150px|Ds. [[Abraham Johannes Pepler|A.H. Pepler, die NG gemeente Venterstad se leraar van 1883 tot 1899, het by ds. Olivier se graf vertel was die ontslapene vir hom beteken het.]] duimnael|regs|190px|Ds. Olivier se grafsteen op die NG kerkperseel, [[Bethulie.]]
Op Saterdag 8 Maart 1884 het ds. Colin Fraser jr. van Philippolis af oorgekom om die volgende dag se dienste op Bethulie waar te neem. Hy was bly om ds. Olivier in 'n redelike goeie toestand aan te tref en hulle kon nog op die Saterdag en Sondag ernstig gesprek voer oor die gemeente, die Kerk, die aanstaande Sinode (Mei 1884) en "die nodigheid van reinheid in die lewe van 'n dienskneg van die Here". Die laaste Sondagaand van sy lewe het ds. Olivier besonder goed gevoel. Halfelf het hy na sy kamer gegaan en daar nog saam met sy gade die toe so toepaslike Ps. 23 gelees: "De Heer is mijn Herder, al ging ik ook in een dal der schaduw des doods, ik zou geen kwaad vreezen, want Gij zijt met mij." Nadat hulle saam gebid het, het hy ingesluimer en goed gerus tot 10 minute voor drie toe die hoes, wat die noodlottige en laaste bloedstorting tot gevolg gehad het, hom wakker gemaak het. Sy kollega ds. Fraser en die dokter was spoedig aan sy sy, maar die laaste uur het aangebreek. Die laaste worsteling was spoedig verby en so het hy ontslaap om halfvier die oggend van 10 Maart 1884 in die 41ste jaar van sy lewe, stil en sag in sy Verlosser. In hom het die gemeente 'n "getroue en dierbare" herder verloor en die Kerk in die Vrystaat "een van haar beste leraars en steunpilare".
Die begrafnis
Ds. Olivier se begrafnis het plaasgevind op Dinsdag 11 Maart op Bethulie. Behalwe die hele gemeente van Bethulie, het lidmate van omliggende gemeentes in aansienlike getalle opgekom. Die leraars van Edenburg, Rouxville, Colesberg en Venterstad asook die leraar van die Gereformeerde kerk Bethulie en ds. Venter was ook teenwoordig. Die plegtige verrigtinge het uit die huis begin met die sing van Gesang 21:4: "Diepe wijzheid zijn uw paden", en 'n ernstige gebed deur ds. A.A.L. Albertyn van Rouxville.
Die stoflike oorskot is toe na die kerk gebring toe die diakens as as draers opgetree het en die ouderlinge as slippedraers. Die kerk was so vol dat daar selfs nie ruimte oor was om te staan nie. Ds. A.P. Meiring van Edenburg het die kansel beklim en Ps. 146:3 laat sing. Nadat hy 'n toepaslike deel uit die Skrif gelees het, het hy voorgegaan in gebed en Gesang 191:2 laat sing. Hierna het ds. Fraser die lykrede uitgespreek na aanleiding van Openb. 14:13: "En ik hoorde een stem uit den hemel, die tot mij zeide: Schrijf, zalig zijn de doden, die in den Heere sterven, van nu aan. Ja, zegt de Geest, opdat zij rusten mogen van hun arbeid; en hun werken volgen met hen" (Statebybel). Eers het gepreek oor wat "in den Heere te sterven" beteken en toe op die saligheid van so iemand se dood, waarna hy afgesluit het met 'n woord aan die gemeente, kerkraad en sy ampsbroers.
Ná die sing van Ps. 103:8, het die lykstoet weer in beweging gekom. Terwyl hulle die kerkhof binnegegaan het, het 'n kinderkoor gesin: "Veilig in Jezus armen". By die graf het ds. W.A. Alheit van Colesberg 'n treffende toespraak gelewer oor die woorde: "De Heere regeert." Hierna het ds. A.H. Pepler van Venterstad aan die beurt gekom en vertel wat hy aan ds. Olivier verskuldig was. Hy het die verrigtinge afgesluit met die sing van Gesang 20:8: "Als wij de doodsvallei betree," en die uitspreek van die seën.
Ds. Olivier se oorskot het eers in die kerkhof gerus, maar die kerkraad het besluit, sodra die nuwe kerk gebou is, waarvoor ds. Olivier by die £7 000 ingesamel het, sal 'n graf gebou en van 'n ringmuur voorsien word en dat die graf van "een sierlijke graftombe met gepast opschrift te zijner nagedachtenis" opgerig sou word.
Waardering
Ds. Colin Fraser jr. getuig as volg van ds. Olivier in ''Nagelate Leerredenen van Johannes Gerhardus Olivier, in leven Herder en Leeraar der. Ned. Geref. Kerk te Franschhoek en Bethulië'', wat in 1905 reeds sy sewende uitgawe beleef het: "As 'n prediker het hy groot gawes van die Here van die Kerk ontvang. By rykheid van stof, skoonheid van taal, helderheid en welluidenheid van stem, het hy 'n lewendige en boeiende voordrag gehad. Sy prediking is deurgaans deur die allerhoogste erns gekenmerk en, wanneer dit bekend was dat hy in 'n gemeente sou optree, kon 'n mens in die reël op 'n goeie opkoms reken. Die groot stilte wat tydens die ganse diens geheers het, het getuig van die belangstelling en aandag waarmee hy aangehoor is, en van die diepe indruk, wat sy woorde teweeggebring het."
'n Leraar wat hom goed geken het en met sy voorbereidende studie gehelp het (bes moontlik ds. Jan Hendrik Hofmeyr, wat destyds leraar was op Murraysburg en later bekend geword het as leraar van die NG gemeente Somerset-Oos), het in ds. Olivier se doodsberig geskryf: "Zeker heeft Olivier niet te vergeefs geleefd. De groote talenten, door zijn Heer hem toevertrouwd, heeft hij gebruikt op eene wijze, die hem in zijn korten levensdag en werktijd zeer veel heeft doen uitwerken te eere van zijn Heer, en hem lang zal doen voortleven in het hart en het dankbare aandenken van velen."
'n Bolandse kollega, ook naamloos, by wie hy besoek afgelê het op sy laaste reis, het geskryf: "Ik zal nimmer zijn laaste gebed in ons huis vergeten. Hij bad dien avond, alsof hij gereed was om denzelfden nacht te vertrekken." ("Ek sal nooit sy laaste gebed in ons huis vergeet nie. Hy het daardie aand gebid, asof hy gereed was om dieselfde nag nog te vertrek (sterf)."
Celso Pitta
Celso Roberto Pitta do Nascimento (29 September 1946 in Rio de Janeiro (Brasilië); † 20 November 2009 in São Paulo (Brasilië)) was 'n Brasiliaanse ekonoom en politikus.
Pitta was burgemeester van São Paulo vanaf 1997 tot 2000. Voordien was hy sekretaris van Finansies in die bestuur van die burgemeester Paulo Maluf. Pitta was lid van die progressiewe Party van Brasilië (PPB) en het af te reken met beskuldiginge van korrupsie, aangedra deur sy ex-vrou, Nicea Camargo. In Mei 2000 word hy uit sy amp geskop deur 'n uitspraak van die Hooggeregshof van die staat van São Paulo, maar 18 dae later hersien die Hof sy uitspraak en kon Pitta weer sy amp opneem. In 2002 is hy kandidaat hy vir die kamer van volksverteenwoordigers en in 2004 vir die gemeenteraad, maar is vir geen van beide ampte verkies nie. In Julie 2008 is hy egter gearresteer en in staat van beskuldiging gestel weens witwaspraktyke en bedrog.
Sy voorgeslag is Afro-Brasiliaans. Hy sterf op 20 November 2009 in die ouderdom van 63 aan kanker.
Julie Bishop (aktrise)
Julie Bishop (30 Augustus 1914 – 30 Augustus 2001) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Black Cat (1934), The Bohemian Girl (1936), Northern Pursuit (1943), en The Threat (1949).
Kevin Peter Hall
Kevin Peter Hall (9 Mei 1955 – 10 April 1991) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Without Warning (1980), Predator (1987), Harry and the Hendersons (1987), en Predator 2 (1990).
Curriebeker 2003
Die 2003 ABSA Curriebeker is in 2003 tussen provinsiale spanne in Suid-Afrika beklink. Die Blou Bulle wen die beker nadat hulle die Sharks met 40–19 in die eindstryd op Loftus Versfeld verslaan.
Teenretrovirale middel
'n Teenretrovirale middel is enige medikasie wat gebruik word om die retrovirus MIV wat vigs veroorsaak te bestry.
917
Die jaar 917 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 17de jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Teenretrovirale middel
Vaste-dosis kombinasies
In Augustus 2012 is die verkose eerste-linie terapie in die VSA:
In Augustus 2019 is die verkose eerste- en tweedelinie terapie in die VSA en Suid-Afrika:
Pirate Party
Pirate Party (letterlik "seerowerparty") is 'n benaming wat deur politieke partye in verskillende lande gebruik word. Hierdie partye ondersteun die burgerlike regte, direkte demokrasie en deelname in die regering, die hervorming van kopiereg en patentereg, vrye uitruil van kennis (oop-inhoud), privaatheid van informasie, deursigtigheid, vryheid van inligting, vryheid van spraak, anti-korrupsie en Internet neutraliteit.
Geskiedenis
Die eerste Pirate Party wat gestig is was die Piratpartiet van Swede: hulle webwerf is op 1 januarie 2006 deur Rickard Falkvinge geskep. Falkvinge was geïnspireer om die party te stig omdat hy besef het dat die Sweedse politici oor die algemeen traag was om gehoor te gee aan die debat oor die hervorming van die wet op kopiereg in 2005.
Die Pirate Party van die VSA is op 6 junie 2006 deur die Universiteit van Georgia nagraadse student Brent Allison gestig om te betoog vir die beëindiging van die Digital Millennium Copyright Act, die vermindering van die lengte van die kopiereg van 95 jaar na publikasie of 70 jaar na die skrywer se dood tot 14 jaar, en die verstryking van patente wat nie binne vier jaar to noemenswaardige vooruitgang lei nie, in plaas van 20 jaar. Allison het egter drie dae na die stigting van die party as leier bedank.
Die Pirate Party van Oostenryk (Piratenpartei Österreichs) is in Julie 2006 in die aanloop tot die 2006 verkiesing deur Florian Hufsky en Jürgen "Juxi" Leitner gestig.
Jennifer Elise Cox
Jennifer Elise Cox (gebore 29 November 1969) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Brady Bunch Movie (1995), A Very Brady Sequel (1996), Fear and Loathing in Las Vegas (1998), en The Back-up Plan (2010).
Pirate Party
Geskiedenis
Op 30 julie 2009 is die Pirate Party van die Verenigde Koninkryk geregistreer. Sy eerste Leier was Andrew Robinson, en sy Tesourier was Eric Priezkalns.
In April 2010 is 'n internasionale organisasie in België geskep om samewerking en eenheid tussen Pirate Partye te bevorder, naamlik Pirate Parties International.
In die 2011 Berlyn staatsverkiesing tot die Abgeordnetenhaus van Berlyn het die Pirate Party van Berlyn ('n afdeling van die Duitse Pirate Party) 8.9% van die stemme gekry, en dus 15 setels.
In die 2013 parlementêre verkiesing in Ysland, het die Yslandse Pirate Party 5.1% van die stemme gewen, en daardeur drie setels in die parlement gekry. Dit was Birgitta Jónsdóttir vir die Suidwes-Kiesafdeling, Helgi Hrafn Gunnarsson vir Reykjavik Kiesafdeling Noord, en Jón Þór Ólafsson vir Reykjavik Suid-Kiesafdeling. Birgitta was voorheen 'n LP vir die Burgerbeweging (van 2009 tot 2013). In 2015 was dit die grootste politieke party in Ysland, met 23.9% van die stemme.
Die 2014 Europese Parlement verkiesing het tussen 22 en 24 Mei plaasgevind. Julia Reda was bo aan die lys vir die Duitse Pirate Party, en is tot die parlement verkies toe die party 'n stempersentasie van 1.45% bereik het. Ander noemenswaardige resultate sluit in die Tsjeggiese Pirate Party, wat 4.78% van die stemme gekry het, wat beteken dat hulle net nog 0.22% nodig gehad het om 'n setel te kry, die Seerower Party van Luxemburg, wat 4.23% van die stemme gekry het, en die Pirate Party van Swede, wat ontvang 2.19% van die stemme gekry het, maar daardeur beide hulle setels verloor het.
Julia Reda het voorheen gewerk as 'n assistent in die kantoor van die voormalige Pirate Party parlementslid Amelia Andersdotter. Op 11 Junie 2014, is Reda verkies tot Visepresident van die Groen Party / EFA groepering in die Europese Parlement. Reda het as kopiereg hervormingsrapporteur gewerk.
Die Yslandse Pirate Party was die leiding van die nasionale meningspeilings in Maart 2015, met 23.9%. In die hele geskiedenis van Ysland as'n onafhanklike land, hierdie was die eerste keer dat'n politieke party anders as die Onafhanklikheid Partytjie poenskop as die grootste party. Die Onafhanklikheidsparty het 'n stempersentasie van 23.4% behaal, slegs 0.5% agter die Pirate Party, wat daareru 16 setels in die Althing sou kry.
In April 2016, in die nasleep van die Panama Vraestelle skandaal, het die Yslandse Pirate Party tot soveel as 43% in meningspeilings gekry, en die Onafhanklikheidsparty 21.6%, maar die Pirate Party het uiteindelik slegs 15% van die stemme in die 29 oktober 2016 parlementêre verkiesing gekry.
In April 2017, het 'n groep van studente by die Universiteit van Kalifornië, Berkeley 'n Pirate Party gevorm om deel te neem in die Associated Students of the University of California senaatsverkiesings, en het die enigste derde-party setel gekry.
Gemeenskaplike beleidpunte
Terwyl die partye wissel wat spesifieke beleid aangaan, is daar sekere algemene temas in die Pirate beweging:
Pirate Parties International
Pirate Parties International (PPI) is die oorkoepelende organisasie van die nasionale Pirate Partye. Sedert 2006, het die organisasie as 'n los unie van die nasionale partye bestaan. Sedert Oktober 2009, het PPI die status van'n nie-regeringsorganisasie (Feitelijke vereniging) wat gebaseer is in België. Die organisasie is amptelik gestig op 'n konferensie van 16 tot 18 April 2010 in Brussel, waar die organisasie se wette aangeneem is deur die 22 nasionale partye wat by die geleentheid verteenwoordig is.
Europese Pirate Party
Die Europese Pirate Party (PPEU) is'n Europese politieke party wat in Maart 2014 gestig is, en wat bestaan uit verskeie pirate partye binne die Europese lande.
Pirates without Borders
Pirates Without Borders (Pirates sonder grense) is 'n internasionale vereniging van pirates. In teenstelling met PPI (wat slegs partye as stemgeregtigde lede en organisasies as waarnemende lede), aanvaar Pirates Without Borders ook individue as lede. PWB sien hulself as'n basis vir internasionale projekte. Deur middel van internasionale samewerking, streef hulle daarna die impak van multinasionale handelsooreenkomste te ontbloot, en om vryheid en demokrasie te bevorder. PWB het sy oorsprong gevind in 'n onafhanklike komitee vir die koördinering van die Pirate partye in die duits-sprekende lande, bekend as DACHLuke (DACHL = Duitsland-Oostenryk-Switserland-Luxemburg).
Sedert die PPI Konferensie 2011, is PWB as waarnemende lid van PPI aanvaar. Die voorheen onafhanklike projek "pirate streaming" is sedert 3 Mei 2011 deel van PWB.
Parti Pirate Francophone
Die Franssprekende Pirate Partye word onder Parti Pirate Francophone georganiseer. Huidige lede is die Pirate Partye in België, Côte d'ivoire, Frankryk, Kanada en Switserland.
Verkose verteenwoordigers
Verteenwoordigers van die Pirate Party beweging wat verkies is tot 'n nasionale of supranasionale wetgewer.
Tepel
thumb|200px|Die bors en tepel van ’n vrou. thumb|200px|Die tepel van ’n man.
Axinella polypoides
Axinella polypoides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die spons behoort tot die genus Axinella en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1862 deur Schmidt.
Kenmerke
Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. Die spons het takke soos 'n geel of oranje plant.
Verspreiding
Hierdie spesie kom voor langs die Middellandse- en Atlantiese kuste op rotsagtige seebodems.
Tepel
By mense kan die tepels van beide mans en vroue gestimuleer word as deel van seksuele opwekking. In baie kulture word vroue se tepels geseksualiseer of beskou as "seksvoorwerpe" wat aanloklikheid bepaal.
By mans
Feitlik alle soogdiere het tepels. Hoekom mans tepels het, is ’n onderwerp van wetenskaplike navorsing. Verskille tussen geslagte, bekend as geslagsdimorfie, in ’n spesifieke spesie word beskou as hoofsaaklik die gevolg van seksuele seleksie, regstreeks of onregstreeks. Baie wetenskaplikes glo mans het tepels omdat daar geen spesifieke voordeel aan verbonde was om dit deur evolusie te verloor nie. ’n Ander verduideliking is dat die ontwikkeling van ’n embrio in die eerste plek vroulik is en dus aanvanklik vroulike kenmerke het. Nadat die manlike hormoonkliere volgroeid is en manlike hormone vervaardig, kry die embrio manlike eienskappe. Daarom het vroue groter en beter ontwikkelde tepels as mans.
Brobergen
Brobergen (Nedersaksies Brobargen) is 'n dorpie in die Duitse deelstaat Nedersakse en is deel van die district Stade. Brobergen lê aan die Osterivier. Die dorp het 'n oppervlakte van 6,06 vierkante kilometer en 226 inwoners (1 April 2008). Brobergen was tot 1972 'n eie gemeente en is nou deel van die gemeente Kranenburg. Die eerste historiese dokument wat na Brobergen verwys dateer uit die jaar 1286 (Brocberge).
918
Die jaar 918 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 18de jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Nikki Cox
Nikki Cox (gebore 2 Junie 1978) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Terminator 2 (1991) en The Glimmer Man (1996), en in die televisiereekse Baywatch (1989) en Las Vegas (2003).
Senosark
Die senosark bevat ook die gastrovaskulêre kanaalstelsel wat poliepe in staat stel om voedingstowwe en simbiotiese soöxantellas uit te ruil.
Sofala
regs|duimnael|250px|Ligging van die provinsie in Mosambiek. Sofala is 'n provinsie in die middel van Mosambiek. Die provinsie het sowat 1,6 miljoen inwoners (2006). Die hoofstad en grootste stad is die seehawe van Beira, die land se tweede grootste stad. Die Pungwerivier vloei deur die provinsie.
Luik (stad)
Luik (Frans: Liège [ljɛːʒ], Duits: Lüttich) is die vierde grootste stad van België en die amptelike ekonomiese asook die kulturele sentrum van die Franssprekende administratiewe gewes Wallonië met sowat 193 000 inwoners (2010). Luik is daarnaas ook die hoofstad van die gelyknamige provinsie Luik, setel van die Conseil économique et social de la Région Wallonie ("Ekonomiese en Sosiale Raad van die Gewes Wallonië") en setel van die bisdom Luik. Die Bekken van Luik is die derde grootste metropolitaanse gebied van België met 'n bevolking van sowat 600 000.
Curriebeker 2002
Die 2002 ABSA Curriebeker is in 2003 tussen provinsiale spanne in Suid-Afrika beklink. Die Blou Bulle wen die beker nadat hulle die Leeus met 31–7 in die eindstryd op Ellispark verslaan.
Vlag van Guyana
Die nasionale vlag van Guyana is op 26 Mei 1966 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon twee driehoeke met hul basisse teen die vlagpaalkant, ’n rooi driehoek met swart fraaiings op ’n geel driehoek met wit fraaiings wat wys in die rigting van die wapperkant, albei op ’n enkele groen baan. Die vlag is deur Whitney Smith, ’n Amerikaner ontwerp, maar was aanvanklik sonder die fraaiings wat later op aanbeveling van die College of Arms van die Verenigde Koninkryk bygekom het.
Simboliek
Die kleure van die Guyaanse vlag dra die volgende simboliese waardes: groen stel landbou en woude voor, wit stel riviere en water voor, goud stel die minerale rykdom van Guyana voor, swart stel uithouvermoë voor en rooi stel ywer en dinamika voor.
Ander vlae
As deel van die Britse Ryk was Guyana se vlag vir ’n tyd lank die blou Britse vaandel met die koloniale wapen in die wapperkant. ’n Nie-amptelike rooi weergawe is op see gebruik. Die eerste vlag is in 1875 bekendgestel en is in 1906 en 1955 effens verander. Soos alle Britse vaandels was hierdie vlae in die verhouding 1:2.
Curriebeker 2001
Die 2001 ABSA Curriebeker is in 2001 tussen provinsiale spanne in Suid-Afrika beklink. Die Westelike Provinsie wen die beker nadat hulle die Sharks met 29–24 in die eindstryd op Nuweland verslaan.
Luik (stad)
Luik is die setel van 'n universiteit, die Université de Liège, en ander tersiêre onderwysinstellings en beskik daarnaas oor 'n teater, die Koninklike Opera van Wallonië (Opéra royal de Wallonie) en ander kulturele instellings. Baie geboue in die stadsentrum weerspieël die geskiedenis van Luik wat meer as duisend jaar teruggaan na die vroeë Middeleeue. Die stad het later ook kunstenaars, skrywers en uitvinders soos Zénobe Gramme, Eugène Ysaye, Georges Simenon en César Franck geïnspireer.
Etimologie
Ander etimologiese oorspronge is moontlik Lætica ("kolonie") en Lug (wat net soos Lyon van die gelyknamige godheid afgelei is. 'n Meer waarskynlike etimologie is egter Leudico, 'n Frankiese benaming wat in 'n dokument uit die jaar 718 voorkom en afgelei is van die Oud-Germaanse terme leudika en leudi ("volk").
Die oudste vorm van die huidige Franse naam, Luga, het in die 12de eeu tot Lyge [lidʒ] ontwikkel, waarvan ook die huidige naam in die Waalse taal, Lîdje, afgelei is. Tot in 1946 was die amptelike Franse spelling Liége (met accent aigu). Die oorskakeling na die skryfwyse met accent grave kom ooreen met die plaaslike uitspraakgewoonte en is in die tyd van die agteruitgang van Luik se tradisionele industriële basis van mynbou en swaar nywerhede ingevoer.
Inhambane (provinsie)
regs|duimnael|250px|Ligging van die provinsie in Mosambiek. Inhambane is 'n provinsie in suidoostelike Mosambiek. Die provinsie het sowat 1,4 miljoen inwoners (2009). Die hoofstad en grootste stad is die gelyknamige stad van Inhambane (65,000 inwoners in 2008).
Unifikasie van Italië
Hierdie artikel bespreek die Unifikasie van Italië
Die Risorgimento
Die vredesooreenkoms wat deur die Kongres van Wene (1815) ingestel is, het Italië onveranderd as 'n "geografiese uitdrukking" gelaat, want die land was nog in nege state verdeel. Die onderdrukking van liberale bewegings teen 1830 het die opkoms van Italiaanse nasionalisme aangewakker. Gedurende die volgende twintig jaar is hierdie beweging deur die geskrifte van verskeie patriotte aangemoedig, en die kragtige opwelling van vaderlandsliefde wat daarop gevolg het, staan bekend as die Risorgimento: die herlewing.
Mazzini was een van die vernaamste kampvegters van hierdie beweging. Hy is in 1805 in Genua gebore, waar sy vader professor in die medisyne was, en het hy reeds vroeg in sy lewe liberale idees voorgestaan en by die Carbonari aangesluit. Sy politieke opvattings was egter die oorsaak van sy inhegtenisneming in 1830, en, na 'n tydperk in die gevangenis, van sy verbanning.
Die oortuiging het nou by Mazzini posgevat dat die Carbonari nooit daarin sou slaag om liberale hervorming in die Italiaanse state te verkry nie, omdat as gevolg van gebrek aan samewerking tussen hierdie genootskappe die opstande slegs van plaaslike aard was en maklik onderdruk kon word. Hy het besef dat sukses alleen behaal kon word wanneer alle Italianers tot die idee van liberale hervorming bekeer sou word.
Ten einde so 'n gevoel te skep, veral onder die jonger geslag, het Mazzini in 1831, terwyl hy nog 'n banneling in Frankryk was, die Genootskap Jong Italië gestig. Die lede moes die unifikasie van Italië hul doelwit maak; Oostenryk, wat die reaksionêre vorste in Italië bygestaan het, moes oor die Alpe gedryf word; verenigde Italië moes dan 'n republiek word waaroor die volk, en nie 'n vors nie, die bestuur sou voer.
Die oproep van Mazzini tot eenheid het 'n geweldige indruk gemaak, en die Genootskap het in krag toegeneem. Giuseppe Garibaldi, 'n patriotiese krygsman, het een van die geesdriftigste ondersteuners daarvan geword, en in 1848 het hy, in samewerking met Mazzini, 'n poging aangewend om 'n republiek in Rome te stig. Dit het op 'n mislukking uitgeloop. Gioberti was 'n ander invloedryke Italiaanse propagandis. Hy was ook vas oortuig dat Italië verenig moes word voordat liberale hervormings verkry sou word. Hy het 'n federasie van al die Italiaanse state onder die voorsitterskap van die Pous voorgestaan. Sy volgelinge het bekend gestaan as die Neo-Welwe.
Hierdie groep het in 1846 met die troonsbestyging van Pous Pius IX, die liberaalgesinde Pous, sterk op die voorgrond getree, maar daarna ineengestort toe, in 1849, Pous Pius IX sy liberale sienswyse prysgegee en na die kant van Oostenryk oorgegaan het. Baie Italianers het nou die koning van Sardinië begin beskou as die enigste persoon wat die unifikasie van Italië tot stand kon bring, omdat Sardinië so 'n belangrike rol in die opstande van 1848 teen Oostenryk gespeel het.
Bowendien, na die onderdrukking van die opstande het Victor Emanuel II, wat sy vader in 1849 opgevolg het, geweier om aan die eise van Oostenryk te voldoen, naamlik om die liberale hervormings, deur sy vader ingestel, te herroep. Die koning het sy lewe gewy aan die verkryging van Italiaanse eenheid en met dié doel voor oë het hy die hulp van graaf Cavour, 'n bekwame edelman uit Piëmont, ingeroep.
Vorige Loopbaan van Cavour
Cavour was afkomstig van 'n invloedryke adellike familie en is in 1810 in Piëmont gebore. Sy opleiding was gerig op 'n militêre loopbaan: maar in 1831 moes hy, weens sy liberale opvattings, sy betrekking in die leër neerlê en op sy landgoed gaan woon. Gedurende die volgende vyftien jaar het hy hom beywer om die boerdery in sy land op 'n wetenskaplike basis te plaas. Hy het ook herhaalde besoeke aan omliggende lande gebring, waar hy veral politieke en ekonomiese vraagstukke bestudeer het. Die Britse grondwet het 'n geweldige indruk op hom gemaak.
Cavour is tot lid van die eerste parlement van Sardinië gekies en in 1850 het hy minister van landbou geword. In 1852 het Victor Emanuel hom tot eerste minister verhef, 'n betrekking wat hy tot sy dood in 1861 beklee het. Cavour het een van die vernaamste leiers van die Risorgimento geword en naam verwerf as een van die vernaamste staatsmanne en diplomate van sy tyd.
Cavour en die Leierskap van Sardinië
Hy het die handel en die nywerheid bevorder en gesorg vir deeglike spoorweë, paaie, kanale en telegrafiese verbindings. Spoedig het Sardinië die welvarendste staat in Italië geword. Ook op militêre gebied het hierdie staat voorrang geniet, want Cavour het 'n deeglik toegeruste leër op die been gebring, sterk vestings gebou en 'n doeltreffende vloot in die lewe geroep.
Cavour Soek na Hulp van Buite
Lank vooruit het Cavour reeds gesien dat Oostenryk, weens sy politieke oormag in Italië, die grootste hinderpaal in die weg van die Italiaanse eenheidsbeweging sou wees. Lombardye en Venesië was Oostenrykse besittings, en die hertogdomme Toskane, Parma en Modena het onder die bestuur van vorste gestaan wat bondgenote van Oostenryk was. Maar Sardinië, 'n staat met 'n bevolking van vyf miljoen, was alleen nie sterk genoeg teen die magtige vyand nie.
Buitelandse hulp moes verkry word. Gevolglik het Cavour Sardinië in 1854 aan die Krimoorlog laat deelneem as bondgenoot van Brittanje en Frankryk, hoewel Victor Emanuel en die Sardiniërs nie gediend was met dié skynbaar onwenslike inmenging nie. Die Sardiniese troepe het hulle uitstekend van hul taak gekwyt en veel daartoe bygedra om die prestige van hul land te verhoog. Met die afsluiting van die oorlog, in 1856, het Cavour die vredeskongres in Parys bygewoon en die simpatie van sy bondgbnote verkry deur aan hulle bekend te maak dat die treurige toestand waarin Italië verkeer het, aan die tirannieke optrede van Oostenryk te wyte was.
Hierdie moedige daad van Cavour het die meeste Italianers laat afsien van die republikeinse ideale van Mazzini, en byna die gehele Italiaanse volk het voortaan die oë op Sardinië en sy koning gerig om die eenheid van Italië te verkry. Cavour het ook probeer om ander lande gewoond te maak aan die idee van 'n verenigde Italië deur Italiaanse bannelinge aan te moedig om artikels oor daardie onderwerp in die verskillende nuusblaaie te skrywe.
Betsjoeanaland-veldtog
Die Betsjoeanaland-veldtog was 'n gewapende konflik tussen die Kaapkolonie en sommige Tswana-kapteins vanaf Desember 1896 tot Augustus 1897.
Unifikasie van Italië
Cavour Soek na Hulp van Buite
Sardinië sou Lombardye en Venesië inlyf, maar moes 'n federasie met die res van die Italiaanse state, onder die voorsitterskap van die Pous, aangaan. As beloning sou Sardinië vir Nizza en Savoje aan Frankryk afstaan.
Betsjoeanaland-veldtog
Oorsig
Die konflik wat 'n uitvloeisel van die runderpes-epidemie wat suidelike Afrika in 1896 verwoes het. Om die epidemie onder beheer te bring het die Kaapse regering opdrag gegee dat besmette vee van kant gemaak moes word. Sommige Tswana-kapteins, soos Galeshewe, het geweier, en toe die regering in Desember 1896 die polisie stuur om sy vee dood te skiet, verset hy en sy mense hulle teen die polisie. Daarna sluit hulle by ander voortvlugtige kapteins soos Toto en Luka Jantje in die Langberg aan. Die polisie was nie militêr sterk genoeg om hulle te vang nie, en in Februarie 1897 moes die regering die krygsmagte mobiliseer om hulle by te staan.
Unifikasie van Italië
Die Italiaanse Bevrydingsoorlog, 1859
Cavour het nou al sy staatsmansvernuf gebruik om Oostenryk tot oorlog aan te hits. Teen die end van April 1859 het die oorlog 'n aanvang geneem. Omdat Oostenryk voorgestel is as die aanvallende party, het Sardinië die simpatie van die Europese state geniet. Napoleon het onmiddellik Italië met 'n groot leër binnegeval, en na die neerlaag van die Oostenrykse leërs by Magenta en Solferino is Lombardye deur die Franse en Sardiniese troepemagte in besit geneem.
Betsjoeanaland-veldtog
Oorsig
Die Betsjoenaland-veldmag onder bevel van kol Edmund Dalgety is eers in April 1897 ontplooi. Na 'n paar mislukte pogings om die Tswanaposisies binne die klowe van die bergreeks te verower, het die veldmag die gebied geblokkeer terwyl kol Dalgety gesukkel het om die regering te oorreed om die veldmag te versterk. Versterkings het in Julie aangemeld, en op 29 Julie het die veldmag uiteindelik daarin geslaag om die Tswanas te oorrompel. Luka Jantje is in die geveg dood, Toto het op 2 Augustus oorgegee, en Galeshewe het ontsnap maar is later gevang en tronk toe gestuur. Eenhede wat aan die veldtog deelgeneem het sluit in die Cape Mounted Riflemen, die Cape Town Highlanders, die Duke of Edinburgh's Own Volunteer Rifles, die First City Volunteers, die Kaffrarian Rifles, die Kimberley Rifles, Prince Alfred's Volunteer Guard, en die Western Rifles.
Unifikasie van Italië
Die Italiaanse Bevrydingsoorlog, 1859
Napoleon het in die oorwinningsuur in Julie 1859 met Oostenryk by Villafranca vrede gesluit. Sardinië is nie geraadpleeg nie en was verplig om die vredesooreenkoms by Zürich, teen die end van die jaar getref, waardeur slegs Lombardye aan hom afgestaan is, te aanvaar. Al die Italiaanse state moes 'n federasie onder voorsitterskap van die Pous aangaan. Daar Napoleon nie sy beloftes ten volle nagekom het nie, kon hy moeilik aanspraak op Savoje en Nizza maak om by Frankryk in te lyf.
Betsjoeanaland-veldtog
Veldtogmedalje
Die Cape of Good Hope General Service Medal (d.w.s. 'Kaap de Goede Hoop Algemene Diensmedalje') is in 1900 ingestel om o.a. hierdie veldtog te erken. Veterane wat toe nog geleef het kon daarvoor aansoek doen.
Unifikasie van Italië
Die Nasionale Beweging in Middel-Italië
Die Frans-Sardiniese oorwinnings het 'n golf van nasionalisme oor Middel-Italië laat losbars. Die vorste van Toskane, Parma en Modena is verban, en die Romagna, die noordelike deel van die Pouslike State, het hul onderdanigheid aan die Pous afgesweer. Hierdie state het begeer om by Sardinië ingelyf te word. Daar was egter vrees dat Oostenryk tussenbei sou kom en die onttroonde vorste herstel. Brittanje het hewige protes teen enige inmenging deur Oostenryk aangeteken.
Gewere-oorlog
Die sogenaamde Gewere-oorlog was 'n gewapende konflik tussen die Kaapkolonie en die Basotho's in Basotholand (wat destyds onder Kaapse gesag was) vanaf September 1880 tot Junie 1881. Die oorlog is geveg oor die reg van die Basotho om vuurwapens te besit. Alhoewel die konflik amptelik as gelykop beskou word, het die finale skikking die Basotho bevoordeel.
Unifikasie van Italië
Die Nasionale Beweging in Middel-Italië
Cavour het dus in Januarie 1860 weer aan die bewind van sake gekom en onmiddellik daarna Napoleon beweeg om toe te stem tot die inlywing van hierdie state by Sardinië, as vergoeding vir Savoje en Nizza, mits dit deur 'n volkstemming goedgekeur sou word. In Maart 1860 het Toskane, Parma, Modena en die Romagna met 'n oorweldigende meerderheid ten gunste van inlywing besluit. In April het Victor Emanuel koning van die Koninkryk Noord-Italië geword, met Turyn as hoofstad. Hierdeur is elf miljoen Italianers verenig.
Waterstof-skuifreaksie
Die waterstof-skuifreaksie beskryf die omkeerbare reaksie van koolstofmonoksied en water om koolstofdioksied en waterstof te vorm:
Unifikasie van Italië
Die Verowering van Suid-Italië deur Garibaldi
Die volgende stap, naamlik die inlywing van Sisilië en Napels, is veral die werk van die Italiaanse patriot Giuseppe Garibaldi. Hy is in 1807 te Nizza gebore en het op jeugdige ouderdom matroos geword. Heel spoedig het hy by die Genootskap Jong Italië aangesluit en 'n vurige bewonderaar van Mazzini en sy republikeinse ideale geword. Sy lewe daarna was oorlaai met romantiese avonture. In 1833, as gevolg van sy deelname met Mazzini aan 'n sameswering in Savoje, moes hy uit die land vlug.
Gewere-oorlog
Agtergrond
Sake het in 1879 vererger toe goewerneur Henry Bartle Frere 'n deel van Basoetoland vir wit nedersetting gereserveer het en geëis het dat alle inboorlinge hul vuurwapens aan die Kaapse owerhede moet oorgee ingevolge die Wet op Vredesbeskerming van 1879. Toe die regering in 1880 die wet in Basotholand probeer toepas het, het die Basotholeiers daarteen beswaar gemaak. Die Kaapse regering van Sir John Gordon Sprigg het April 1880 gestel as die datum vir die inlewering van wapens
Waterstof-skuifreaksie
Die waterstof-skuifreaksie is in 1780 deur die Italiaanse fisikus Felice Fontana ontdek. Die industriële waarde van hierdie reaksie is eers baie later besef. Voor die vroeë 20ste eeu is waterstof verkry deur stoom onder hoë druk met yster te laat reageer om yster, ysteroksied en waterstof te produseer. Met die ontwikkeling van industriële prosesse wat waterstof benodig, soos die Haber-Bosch-ammoniaksintese, was 'n goedkoper en doeltreffender metode van waterstofproduksie nodig. As oplossing vir hierdie probleem is die waterstof-skuifreaksie gekombineer met die vergassing van steenkool om 'n suiwer waterstofproduk te produseer.
Unifikasie van Italië
Die Verowering van Suid-Italië deur Garibaldi
Hy het hom na Suid-Amerika begewe, waar hy in verskeie omwentelinge betrokke was en in belang van die onafhanklikheid van Uruguay geveg het. Tydens die opstande van 1848 het hy na Italië teruggekeer en met die Sardiniese troepe teen Oostenryk geveg. In 1849 het hy, saam met Mazzini en ander, 'n heldhaftige poging aangewend om die kortstondige Romeinse Republiek teen die Franse leërs te verdedig; maar hy is verslaan en moes na Amerika vlug.
Gewere-oorlog
Uitbreek van gevegte
Alhoewel sommige Basotho met groot onwilligheid bereid was om hul gewere oor te gee, het die meerderheid geweier en na maande van vergeefse onderhandelinge met die regering, het die Basotho's hulle wapens opgeneem en hulle teen die wet verset. In Julie 1880 het gewapende Basothomagte die administratiewe sentra by Maseru, Mafeteng, en Mohaleshoek beleër. In September, het die Kaapse regering sy krygsmagte gemobiliseer om die dorpe te ontset.
Waterstof-skuifreaksie
Toepassings
Die waterstof-skuifreaksie is 'n belangrike industriële reaksie wat gebruik word vir die vervaardiging van ammoniak, koolwaterstowwe, metanol en waterstof. Dit word ook dikwels gebruik saam met stoomhervorming van metaan en ander koolwaterstowwe. In die Fischer–Tropsch-proses is die waterstof-skuifreaksie een van die belangrikste reaksies wat gebruik word om die H2/CO-verhouding te balanseer. Dit bied 'n bron van waterstof ten koste van koolstofmonoksied, wat belangrik is vir die produksie van waterstof met 'n hoë suiwerheid vir gebruik in ammoniaksintese.
Gewere-oorlog
Uitbreek van gevegte
Koloniale Kaapse magte wat gestuur is om die rebellie te beëindig, het swaar ongevalle opgedoen, aangesien die Basotho diensbare vuurwapens uit die Oranje-Vrystaat verkry het en 'n natuurlike verdedigingsvoordeel in die bergagtige terrein van hul land geniet het. Die rebelle het hoofsaaklik op guerrilla-oorlogvoering staatgemaak en geïsoleerde eenhede in hinderlae te lei om die Britse / Kaapse meerderwaardigheid in vuurkrag te verminder. In Oktober het Basotho-magte 'n ruitery kolom van die Britse leërs (die 1ste Regiment, Cape Mounted Yeomanry) by Qalabani naby Mafeteng in 'n hinderlaag gelei. Hulle het 39 doodgemaak. Die verlies van 'n goedgewapende ruitery kolom het die Kaapse owerhede mismoedig gemaak.
Unifikasie van Italië
Die Verowering van Suid-Italië deur Garibaldi
Eindelik het hy hom op 'n plaas op die eiland Caprera gevestig. In 1859, gedurende die bevrydings-oorlog, het hy en sy onverskrokke vrywilligerskorps roemryke dienste aan Sardinië in sy stryd teen Oostenryk bewys. Slegs toe het hy versoen geraak met die idee van 'n verenigde Italië onder die koning van Sardinië en sy republikeinse beginsels vaarwel gesê. In 1859 het Frans II koning van Napels en Sisilië geword. Daar was die bevolking, aangemoedig deur gebeurtenisse in die noorde, gereed vir opstand. Mazzini het nou op die toneel verskyn.
Gewere-oorlog
Uitbreek van gevegte
Operasies was hoofsaaklik op Mafeteng, waar die Basothokaptein Lerothodi in beheer was, gefokus. Die koloniale magte, onder bevel van brig genl Charles Mansfield Clarke (wat later deur kol Frederick Carrington afgelos is), het die dorp na 'n hewige geveg by Qalabane op 19 Oktober ontset. In die daaropvolgende weke en maande het die magte verskeie dorpies en posisies in die gebied aangeval, maar nie daarin geslaag om Lerothodi en die Basotho te verslaan nie.
Unifikasie van Italië
Die Verowering van Suid-Italië deur Garibaldi
In 1860 het Garibaldi met sy beroemde ,,Duisend Rooihemde" - vrywilligers wat hulle onder die banier van die vermaarde guerrillaleier geskaar het - van Genua geseil en by Marsala geland. Binne drie weke het Garibaldi, deur blote onverskrokke dapperheid, dié eiland oorrompel en is hy tot diktator daarvan uitgeroep. Hierdie luisterryke sukses was hoofsaaklik daaraan toe te skrywe dat die volk van Sisilië die tirannieke bestuur van Frans II verafsku het.
Nikolaj Coster-Waldau
Nikolaj Coster-Waldau (gebore 27 Julie 1970) is 'n Deense akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Nightwatch (1994), Oblivion (2013), en Gods of Egypt (2016), en in die televisiereeks Game of Thrones (2011).
Gewere-oorlog
Uitbreek van gevegte
Eenhede wat aan die oorlog deelgeneem het sluit in die Cape Mounted Riflemen, die Cape Town Volunteer Engineers, die Duke of Edinburgh's Own Volunteer Rifles, die First City Volunteers, die Kimberley Horse, en Prince Alfred's Volunteer Guard.
Resolusie
Die koste van die oorlog, as dit verreken word met die vroeëre oorlog teen die Xhosa en hernude probleme in Transkei, het die Kaapkolonie na bankrotskap laat beweeg. Die oorlog het ook toenemend ongewild geraak, en die Sprigg-regering is deur die Thomas Scanlen-regering vervang.
Waterstof-skuifreaksie
Toepassings
Die waterstof-skuifreaksie kan help met die doeltreffendheid van brandstofselle deur waterstofproduksie te verhoog. Dit word beskou as 'n kritieke komponent in die vermindering van koolstofmonoksiedkonsentrasies in selle wat vatbaar is vir koolstofmonoksiedvergiftiging.
Monckton-kommissie
Die Monckton-kommissie het met sy aanbevelings dit moontlik gemaak dat die Sentraal-Afrikaanse Federasie op 31 Desember 1963 kon ontbind.
Waterstof-skuifreaksie
Temperatuurafhanklikheid
Die waterstof-skuifreaksie is 'n matig eksotermiese omkeerbare reaksie. Daarom verhoog die reaksietempo met toenemende temperatuur, maar die koolstofdioksiedproduksie word minder gunstig. As gevolg van sy eksotermiese aard, word hoë koolstofmonoksiedpersentasie teen lae temperature termodinamies bevoordeel. Ten spyte van die termodinamiese gunstigheid teen lae temperature, is die reaksie vinniger teen hoë temperature. Die waterstof-skuifreaksie is sensitief vir temperatuur, met die neiging om na koolstofmonoksied te skuif namate die temperatuur styg as gevolg van Le Chatelier se beginsel. Wanneer die temperatuur hoër as 600-2000 K bereik het die ewewigskonstante vir die waterstof-skuifreaksie die volgende verband:
Monckton-kommissie
Die Grondwet van die Sentraal-Afrikaanse Federasie (tussen die Britse gebiede Noord-Rhodesië, Suid-Rhodesië en Njassaland) het daarvoor voorsiening gemaak dat 'n konferensie binne nege jaar ná die ontstaan van die federasie op 1 Oktober 1953 byeengeroep word om die Grondwet te hersien. Die Britse regering het in 1959 gereël dat so 'n konferensie in 1960 by die Victoria-waterval gehou word en het 'n kommissie van 26 lede onder lord Monckton aangewys, wat die konferensie moes adviseer oor die program en raamwerk wat die beste sou toesien dat die federasie sy doelwitte bereik.
Waterstof-skuifreaksie
Industriële proses
Ten einde voordeel te trek uit die termodinamika en die kinetika van die reaksie, word die waterstof-skuifreaksie op industriële skaal in verskeie adiabatiese stadiums uitgevoer, bestaande uit 'n hoë temperatuurverskuiwing, gevolg deur 'n lae temperatuurverskuiwing. Die aanvanklike hoë temperatuurverskuiwing maak gebruik van die hoë reaksiesnelhede, maar is termodinamies beperk, wat lei tot onvolledige omskakeling van koolstofmonoksied en 2-4% koolstofmonoksied in die uitgangssamestelling. Om die ewewig na waterstofproduksie te verskuif, word 'n daaropvolgende lae temperatuur skuifreaktor gebruik om die koolstofmonoksied in die uitgangssamestelling na minder as 1% te verander. Die oorgang van die hoë temperatuur na die lae temperatuur reaktore noodsaak verkoeling tussen stelsels. As gevolg van die verskillende reaksietoestande, moet verskillende katalisators in elke stadium gebruik word om optimale aktiwiteit te verseker.
Monckton-kommissie
Die kommissie het onder meer aanbeveel "dat Afrikane vrylik moet kan besluit watter regeringsvorm hulle verkies" en "dat enige gebied die reg moes verkry om aan die federasie te onttrek". Dié klousules in die kommissieverslag het dit later moontlik gemaak dat die federasie kon ontbind toe sowel Noord-Rhodesië as Njassaland daaraan onttrek het.
Waterstof-skuifreaksie
Industriële proses
'n Tipiese samestelling van 'n kommersiële laë temperatuur-katalisators is 32-33% CuO, 34-53% ZnO, 15-33% Al2O3 wat teen 'n temperature van tussen 200 °C tot 250 °C kan werk. Die tipiese samestelling van kommersiële hoë temperatuur-katalisators is 74% Fe2O3, 10% Cr2O3, 0,2% MgO en hulle werk teen temperature van tussen 310 °C tot 450 °C. Die katalisators is gewoonlik dun films op 'n keramiekdrager wat verskillende kombinasies van ondermeer aluminiumoksied, sinkoksied, platinum en seldsame aardelemente bevat.
Gewere-oorlog
Resolusie
Uiteindelik, in Februarie 1881, is daar op 'n skietstilstand ooreengestem, en na 'n paar skendings daarvan is 'n vredesverdrag in Junie onderteken. Die regering het daartoe ingestem dat die Basotho's hulle wapens mag behou, op voorwaarde dat hulle 'n boete betaal en vuurwapenlisensies uitneem.
Onrus het egter voortgeduur en dit het vinnig duidelik geword dat Kaapstad nie die gebied kon beheer nie. In 1884 het die Britse regering Basoetoland teruggekry met die status van die kroonkolonie, waardeur die interne selfregering in die proses toegestaan is. Met effektiewe mag weer by die kapteins, het die konflik bedaar.
Unifikasie van Italië
Die Verowering van Suid-Italië deur Garibaldi
Hy het nou planne beraam om Napels te verower. Met die oogluikende toestemming van 'n Britse eskader wat Franse tussenkoms verhinder het, het hy na die vasteland oorgesteek, en onder die welkomsgroete van die volk wat hom as hulle bevryder beskou het, na die hoofstad, Napels, opgeruk. Frans II moes vlug, en Garibaldi is tot diktator van Sisilië en Napels uitgeroep, nadat hy die stad bereik het. Binne die kort bestek van vyf maande is Sisilië en Napels dus bevry.
Clarice Blackburn
Clarice Blackburn (26 Februarie 1921 – 5 Augustus 1995) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Love of Life (1951), The DuPont Show of the Month (1957), Dark Shadows (1966), en All My Children (1970).
Unifikasie van Italië
Cavour bevestig Garibaldi se Oorwinning
Garibaldi, wat 'n besonder waaghalsige man was, maar geen diplomaat nie, het nou besluit om sy sukses voort te sit en Rome te verower. Cavour het die gevaar van so 'n stap besef, want Napoleon III sou dan tussenbei kom ten behoewe van die Pous en selfs die inlywing van Suid-Italië by Sardinië verhinder. Gevolglik het hy Victor Emanuel II aangeraai om suidwaarts met sy leërs te gaan en Garibaldi in sy planne te dwarsboom.
Dit sou beteken dat Sardiniese troepe oor pouslike gebied moes gaan. Die bevolking van die Marke en van Umbrië was egter ten gunste van inlywing by Sardinië, en slegs die teenwoordigheid van die pouslike troepe het in die weg daarvan gestaan. Cavour het hierdie politieke toestand as 'n voorwendsel gebruik om die pouslike gebied te oorskry. Hy het egter die toestemming van Napoleon III daartoe verkry deur te beweer dat die Sardiniese troepe inderdaad in diens van die Pous, ter beveiliging van Rome teen Garibaldi, gebruik sou word.
Die pouslike troepe is by Castelfidardo verslaan en tot oorgawe gedwing. Die Marke en Umbrië is onder die beheer van Sardinië geplaas. Victor Emanuel het toe snel Neapolitaanse gebied binnegeruk, en deur die diplomatieke optrede van Cavour is Garibaldi omgepraat om van sy plan teen Rome af te sien. Die getrouheid van Garibaldi aan die koning van Sardinië is hier duidelik bewys. Hy het Napels met die koning binnegetrek, van sy diktatorskap afstand gedoen, en daarna die volk beweeg om Victor Emanuel as hulle koning te erken. Intussen het volkstemmings in Napels, Sicilië en in die Marke en Umbrië plaasgevind; 'n oorweldigende meerderheid van die bevolking het ten gunste van inlywing by Sardinië gestem.
Tweede wet van termodinamika
In termodinamika stel die tweede wet van termodinamika die konsep van entropie vas as 'n fisiese eienskap van 'n termodinamiese stelsel. Entropie voorspel die rigting van spontane prosesse en bepaal of dit onomkeerbaar of onmoontlik is, ondanks die feit dat dit die vereistes van behoud van energie, wat in die eerste wet van termodinamika vasgestel word, nakom. Die tweede wet kan geformuleer word as die waarneming dat die entropie van geïsoleerde stelsels wat aan spontane evolusie oorgelaat word nie kan afneem nie, aangesien dit altyd tot 'n toestand van termodinamiese ewewig kom, waar die entropie die hoogste is. As alle prosesse in die stelsel omkeerbaar is, is die entropie konstant.