cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pan-Hellenistiese spele
Beskrywing
Die Olimpiese Spele is die oudste van die vier en is vermoedelik in 776 v.C. gestig. Dit is egter waarskynliker dat dit iewers in die laat 7de eeu v.C. ontstaan het. Dit het voortbestaan totdat die Christelike Romeinse keiser Theodosius dit in 393 n.C. afgeskaf het omdat hy dit as heidens beskou het. Die Pitiese, Nemeïese en Istmiese Spele het waarskynlik in die eerste of tweede kwart van die 6de eeu v.C. ontstaan.
Wenners het geen finansiële of materiële pryse gekry nie, net ’n blarekrans: ’n olyfkrans op die Olimpiese Spele, ’n lourierkrans op die Pitiese Spele, ’n selderykrans op die Nemeïese Spele en ’n dennekrans op die Istmiese Spele. Hulle het egter wel geskenke en vererings gekry wanneer hulle na hul stede teruggekeer het.
Regte lysters
Die regte lysters (Turdus) is 'n genus van voëls wat aan die familie van lysters (Turdidae) behoort. Die genus omvat 79 spesies. Regte lysters kom, met uitsondering van Antarktika, reg oor die wêreld voor. 'n Aantal spesies is trekvoëls, terwyl ander weer standvoëls is.
Clathria cleistochela
Clathria cleistochela is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1925 deur Topsent.
Uetersen
Uetersen  is 'n stad in die deelstaat Sleeswyk-Holstein, Duitsland met sowat 18 800 inwoners.
Geografie
Uetersen is aan die Pinnau geleë, een van die Elbe se syriviere, wat 75 kilometer verder noordwes in die Noordsee uitmond. Die stad lê sowat 30 kilometer van Hamburg af.
Klimaat
Danksy die maritieme invloede het Uetersen in vergelyking met die oostelike agterland 'n gematigde, vogtige klimaat wat deur 'n minder wisselvallige weer as die binnelandse gebiede gekenmerk is. In die algemeen het die noorde van Duitsland ietwat laer temperature en meer reënval as die suide, maar danksy die maritieme invloed is die winters meer gematig.
Die gemiddelde wintertemperatuur in Uetersen is 2 °C, die gemiddelde somertemperatuur sowat 22 °C. Julie is die warmste maand met 'n gemiddelde temperatuur van 17,0 °C, Januarie die koudste met 'n gemiddelde van 0,0 °C. Warm somerdae met meer as 25 °C tree nou gereeld op.
Stormagtige weer tree veral in die winter op, terwyl die tydperk tussen Julie en Oktober die natste van die jaar is. Reënbuie is in hierdie tydperk sterker en behels meer reënwater as die ligte reën wat in die res van die jaar val.
Taal
Die Uetersener variant van die Neder- of Platduitse. Nog in die 19de eeu was Nederduits die algemene omgangstaal van Uetersen. Sedertdien is die tradisionele "Platduitse" dialek deur die Hoogduitse skryf- en spreektaal teruggedring en speel 'n minder belangrike rol as streektaal. Die taal word nog steeds gepraat en orals in Noord-Duitsland met trots bewaar. Die stad se eie omgangstaal, Missingsch, is sterk deur Nederduits beïnvloed.
Tiberius
Tiberius Iulius Caesar Augustus (voor sy aanneming deur Augustus: Tiberius Claudius Nero; * 16 November 42 v.C. in Rome; † 16 Maart 37 n.C. aan die Kaap Misenum) het tussen 14 en 37 n.C. as tweede Romeinse keiser geregeer. Hy was ná sy stiefvader Augustus die tweede keiser van die Romeinse Ryk - albei is in die Julies-Claudiese geslagslyn gebore. Sy regeringstyd was een van die langste alleenregerings van 'n Romeinse keiser.
Tiberius het veral voor sy regeringsoorname groot militêre oorwinnings behaal. Met sy militêre bedrywighede in Pannonië, Illyricum, Raetië en Germanië het hy die noordelike grenslyn van die Romeinse Ryk getrek. Hy het daarnaas ook sukses by die administrasie van Romeinse provinsies en die finansiële bestuur van sy ryk behaal.
Dit was paleisintriges, die sameswering van die ambisieuse Seianus, teregstellings van dissidente Romeinse adellikes en Tiberius se onttrekking aan die lewe in Rome wat latere antieke geskiedskrywers 'n negatiewe waardeoordeel oor hom laat vel het. Dit is egter duidelik dat Suetonius die keiser eerder in 'n negatiewe lig beskou het.
Teen die einde van sy lewe het die institusionalisering van die monargie en die daarmee gepaardgaande ontneming van politieke regte van die Romeinse Senaat 'n belangekonflik tussen keiser en senatore laat ontstaan.
12de Golden Globe-toekenningsaand
Die 12de Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente van 1954 vereer het, is op 24 Februarie 1955 in die Ambassador Hotel in Los Angeles, Kalifornië, gehou.
Wenners
On The Waterfront (regisseur: Elia Kazan) Carmen Jones (regisseur: Otto Preminger) Elia Kazan – On The Waterfront Marlon Brando – On The Waterfront
James Mason – A Star Is Born Grace Kelly – The Country Girl Judy Garland – A Star Is Born
Edmund O'Brien – The Barefoot Contessa
Jan Sterling – The High and the Mighty Sabrina – Ernest Lehman Brigadoon (Joseph Ruttenberg) On The Waterfront (Boris Kaufman) (Drie wenners) (Drie wenners) Walt Disney Gregory Peck Jean Hersholt Broken Lance (regisseur: Edward Dmytryk)
Bathurst
Bathurst kan verwys na:
17 Julie
17 Julie is die 198ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (199ste in skrikkeljare). Daar volg nog 167 dae in die res van die jaar.
Khayelitsha
Khayelitsha (uitgespreek: [kaɪ.əˈliːtʃə]) is ’n gedeeltelik informele township in die Wes-Kaap, Suid-Afrika, wat op die Kaapse Vlakte in Kaapstad, net noord van die Valsbaai, geleë is. Die naam is Xhosa vir Nuwe Tuiste. Dit is na bewering die grootste en vinnigs groeiende township in Suid-Afrika.
Khayelitsha het ’n geskatte bevolking van 392 000 in 2011 gehad en lê 'n paar kilometer met die N2 langs. Sowat 90,5% van die inwoners is swart, 8,5% bruin en 0,5% wit. Die meeste mense praat Xhosa.
Sowat 70% van die inwoners woon in plakkershutte en ’n derde moet minstens 200 meter loop na ’n waterbron. Khayelitsha bestaan uit 22 gebiede – sommige oud en gevestig, ander jonger en informeel. Die ouer gebiede wat om en by die apartheids-era gebou is, is Bongweni, Ikwezi Park, Khulani Park, Khanya Park, Tembani, Washington Square, Graceland, Ekuphumleni en Zolani Park.
Nuwer gebiede wat om die ou gebiede gebou is, sluit in Site B, Site C, Green Point, Litha Park, Mandela Park, Makaza en Harare. Buiten Litha Park bevat dié gebiede baie plakkers- en informele agterplaas-hutte.
Misdaad
Op Vrydag, 12 Julie 2019, is die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag in onder meer Khayelitsha ontplooi om hoë vlakke van misdaad, wat die Suid-Afrikaanse Polisiediens tot dusver nog nie onder beheer kon bring nie, te takel.
Eugène Dumortier
Eugène Dumortier (1802, Lyon – 12 Augustus 1876, Lyon) was 'n Franse paleontoloog. Hy het as 'n vervaardiger van verguldingswerk gewerk en op die ouderdom van 50 het hy sy fokus na geologie verander. Hy word onthou vir 'n vier-volume paleontologiese werk op die Rhône-Alpes-streek wat vanaf 1864 tot 1874 gepubliseer is.
Die mineraal dumortieriet word na hom vernoem.
In 1860 word hy lid van die Société géologique de France. Hy was ook 'n stigterslid van die vereniging Association lyonnaise des amis des sciences naturelles (1872) en die Société de géographie de Lyon (1873). Sy groot versameling fossiele is bemaak aan die natuurhistoriese museum in Lyon.
Len Jones
Len Jones (gebore 1951) is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Gypsy Girl (1966) en Straw Dogs (1971), en in die televisiereekse Mystery and Imagination (1966) en Joe 90 (1968).
Phyllis Allen
Phyllis Allen (25 November 1861 – 26 Maart 1938) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent White Youth (1920).
Sergei Mironof
Sergei Michailowitsj Mironof (Russies: Сергéй Михáйлович Мирóнов, gebore 14 Februarie 1953) is ’n Russiese politikus. Hy was van 2001 tot 2011 voorsitter van die Federasieraad, die hoër huis van die Russiese parlement, en is ’n vooraanstaande figuur in die Regverdige Rusland-party.
Loopbaan
Mironof was in die 1970's in die Sowjet-weermag. Later het hy aan die destydse Leningradse Myninstituut gegradueer en as ’n ingenieur-geofisikus gewerk. Daarna het hy die politiek betree. Hy is in 1994 gekies as afgevaardigde van die Sint Petersburgse Wetgewende Raad. In Junie 2000 is hy verkies tot ondervoorsitter en in 2001 tot afgevaardigde van Sint Petersburg in die Federasieraad, die hoër huis van die parlement. Later dié jaar het hy die raad se speaker geword. Hy het in April 2003 voorsitter geword van die destydse Russiese Party van die Lewe.
Mironof het in die 2004-presidentsverkiesing gestaan, maar is nie as ’n ernstige kandidaat beskou nie. Hy het minder as 1% van die stemme gekry.
In Oktober 2006 het hy voorsitter van die nuwe Regverdige Rusland-party (Справедливая Россия) geword, wat gevorm is uit sy Russiese Party van die Lewe, die Russiese Pensioentrekkersparty en die party Rodina. Dit het hom effektiewelik die leier van die opposisie gemaak omdat die drie partye saam sterker is as die Kommunistiese Party van die Russiese Federasie.
In 2008 het die destydse president Wladimir Poetin aan hom die Orde van Meriete vir die Vaderland, 3de klas, toegeken. Hy het ook al talle ander politieke toekennings en eredoktorsgrade gekry.
CN-toring
Die CN Tower of CN-toring (voluit: Canadian National Tower) is 'n toring in Toronto, Kanada wat as 'n uitsaaitoring en toeristebestemming dien.
Die toring is deur die American Society of Civil Engineers as een van die moderne wonders van die wêreld aangewys. Toe dit in 1976 voltooi is, was dit die hoogste gebou ter wêreld. Die toring is 553,33 meter hoog.
’t Loo
’t Loo is ’n nedersetting in die munisipaliteit Oldebroek in die provinsie Gelderland in Nederland.
2012 Maleisiese Grand Prix
Die 2012 Formule Een Maleisiese Grand Prix is op 25 Maart 2012 in Sepang, Maleisië, gehou. Dit was die tweede wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Fernando Alonso in sy Ferrari gewen.
Nicola Stephenson
Nicola Stephenson (gebore 5 Julie 1971) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Holby City (1999), Clocking Off (2000), Waterloo Road (2006), en Safe House (2015).
Galaxias
Galaxias is 'n vis genus wat hoort tot die familie Galaxiidae. Die genus bestaan uit klein vissies, almal met silindriese lywe en sonder skubbe. Die dorsale vin is agter op die rug. Die meeste spesies is varswater visse maar party spesies kom voor in strandmere en party is diadrome vissoorte - hulle migreer tussen vars en seewater.
Spesie
Die volgende spesie is die enigste een wat in Afrika voorkom:
Sri Lanka
Sri Lanka het voor 1972 as Ceylon bekend gestaan en was deel van die Britse Ryk, maar nooit van die nabygeleë Brits-Indië nie. Die naam Ceylon word steeds gebruik vir tee, een van Sri Lanka se belangrikste uitvoerprodukte. Voor dit is name soos Serendib en Sinhale gebruik. Sri Lanka beteken in Sanskrit "eerbare eiland".
Tydens die Tweede Vryheidsoorlog (1899–1902), ook bekend as die Anglo-Boereoorlog, is ongeveer 5 000 Boere as krygsgevangenes deur die Britte na Ceylon verban.
Geografie
Sri Lanka lê suidoos van Indië en word deur die Palk-straat en die Golf van Mannar van Indië geskei. Die eiland lê op 'n kontinentale plat naby Indië.
Die sentrale deel van die massief word deur 'n hoogland (400 tot 800 m) omring, wat in die suidweste tot aan die Indiese Oseaan deurloop, waar dit hoë kranse vorm. Hierdie hoogland word deur ’n kusvlakte (30 tot 120 m) omring, waarin eilandberge voorkom. Laterietgrond het in die berg- en hoogland ontstaan, en in die kusvlakte kom baie alluviale grond voor. Die riviere, wat almal uit die sentrale deel na die kus vloei, voer baie slik saam wat in die mondings afgeset word.
Die langste rivier op die eiland is die Mahaweli Ganga (330 km), wat tussen die sentrale bergland en die Knucklesberg na die ooskus vloei. Die hoofstad Colombo lê aan die Kelani Ganga.
Sport
Krieket is Sri Lanka se gewildste sportsoort, gevolg deur rugby, watersport, pluimbal, atletiek, sokker, basketbal en tennis. Vlugbal is Sri Lanka se amptelike nasionale sport. Sri Lanka se skole en kolleges organiseer gereeld sport- en atletiekspanne wat op provinsiale en nasionale vlakke meeding.
Die Sri Lankaanse nasionale rugbyspan is Asië se vierde sterkste span ná Japan, Hongkong en Suid-Korea, maar kon tot dusver nog nie vir 'n rugbywêreldbekertoernooi kwalifiseer nie. Hulle ding gereeld met ander opkomende rugbyspanne in die Asiatiese Rugbykampioenskap mee. Met sowat 103 000 geregistreerde rugbyspelers is Sri Lanka die naasgrootste rugbyland in Asië net ná Japan.
18 Julie
18 Julie is die 199ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (200ste in skrikkeljare). Daar volg nog 166 dae in die res van die jaar.
Glen Coe
Glen Coe (Skots-Gaelies: Gleann Comhann, [klan̪ˠˈkʰo.ən̪ˠ]) is 'n vallei (glen) in die weste van die Skotse Hoogland met landskapsvorme wat deur vulkaanuitbarstings en gletsers gevorm is. Dit is in die noorde van die graafskap Argyll naby die grens met die historiese provinsie Lochaber geleë. Vandag maak dit deel uit van die administratiewe distrik (council area) Highland. Die belangrikste nedersetting is Glencoe.
Die vallei was die bakermat van Skotse bergklimsport en is vandag ook gewild by stap- en wintersporttoeriste (die Glencoe Mountain-skisentrum is met skihysers toegerus). Histories word die vallei verbind met die sogenaamde Glencoe-slagting van 13 Februarie 1692 waartydens 38 manlike familielede van die Clan MacDonald of Glencoe in die nasleep van die Jakobiete-opstand deur regeringsmagte doodgemaak is. Tientalle ander, onder wie vroue en kinders, is aan blootstelling oorlede.
NG gemeente Arconpark
duimnael|regs|300px|Die NG kerk Arconpark.
Die NG gemeente Arconpark was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Sinode van Wes-Transvaal) wat in 2013 met NG gemeente Sonlandpark saamgesmelt het as die NG gemeente Lux Deo.
Die gemeente is in 1966 gestig. Die kerkgebou was geleë by Lawnlaan, Arconpark. In 2013 was di. G. Jansen van Rensburg en I.S. Theron die leraars. Daar was in daardie jaar 566 doop- en 1 870 belydende lidmate.
Clathria coccinea
Clathria coccinea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1961 deur Bergquist.
Richard Kay (akteur)
Richard Kay (16 Maart 1937 – 1985) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Three Sisters (1970) en in die televisiereekse The Wednesday Play (1964) en The Count of Monte Cristo (1964).
Vroue in Rooi
Vroue in Rooi, voorletters WiR, is ‘n geslag-gaping-oorbruggings projek op Wikipedia. Dit is 'n vrywiliger-geredigeerde aanlyn ensiklopedie. Vroue in Rooi is 'n WikiProjek binne daardie webwerf wat pogings daarop fokus om artikels te skep oor noemenswaardige vroue wat nie tans bestaan nie. Die potensiaal vir sulke ontbrekende artikels kan bepaal word deur op die uit kyk te week vir rooi skakels in bestaande Wikipedia artikels of sjabloons.
Teahupoo
duimnael|280px|Teahupoo in 2007.
Teahupoo of Teahupoo is ’n dorp aan die suidweskus van die eiland Tahiti, Frans-Polinesië, in die suidelike Stille Oseaan. Dit is bekend vir sy groot, gevaarlike branders wat 2 tot 3 meter hoog kan word – en soms tot 7 meter hoog. Die jaarlikse Billabong Pro-branderrykompetisie word hier gehou wat deel is van die wêreldbranderrykampioenskap. Die lyfplankryers Mike Stewart en Ben Severson was in 1986 die eerste mense wat Teahupoo gery het. Dit het gou ’n gewilde terrein geword onder avontuurlustige lyfplankryers. Min professionele branderplankryers het Teahupoo in die vroeë 1990's gery – dit was eers in 1998, by die Gotcha Tahiti Pro, dat Teahupoo algemeen erken is as die plek met die grootste branders ter wêreld. Op 17 Augustus 2000 was Laird Hamilton die mens wat die "grootste brander" ooit gery het. In 2003 het wyle Malik Joyeux een van die grootste branders gery.
Eienskappe
Teahupoo is ’n reef break. Die branders breek meestal links, maar daar is ook regsbrekers waarvoor ryers versigtig moet wees. Dit word algemeen beskou as noodsaaklike branders om aan te durf vir adrenalienvrate. Net topfikse, ervare ryers behoort dit egter te waag; groot branders en ’n vlak kuslyn kan groot beserings en selfs die dood veroorsaak.
Teahupoo se legendariese reputasie is deels te wyte aan sy unieke vorm. Die uiters vlak koraalrif, wat tot net 51 cm onder die wateroppervlak kan wees, het ’n spesifieke vorm wat ’n baie hol brander veroorsaak wat feitlik onder die seevlak breek. Dit skep ’n onstabiele brander, waarvan die punt dikwels net so breed is as wat dit hoog is.
Ahasveros
Ahasveros, ook bekend as Xerxes I van Persië of Xerxes die Grote, (uitspraak ˈksɛrksɛs; خشایارشا, Ḫšayāršā, uitspraak xʃajaːrʃaː); was die vierde Zoroastristiese koning van konings van die Achaemenidiese Ryk.
Teahupoo
Sterftes by Teahupoo
Teahupoo word gelys onder Transworld Surf se top-10 dodelikste branderryplekke met wat dikwels die "swaarste branders in die wêreld" genoem word. Die naam word losweg vertaal as "om die kop af te sny" of "plek van skedels".
Sedert 2000 is vyf sterftes by Teahupoo aangemeld. Die bekendste was dié van die plaaslike Tahitiaanse branderplankryer Briece Taerea in 2000, net ’n week voor die jaarlikse Billabong Pro-kompetisie.
Ahasveros
Die name Ahasveros en Xerxes
Die naam Ahasveros is ekwivalent aan sy Griekse naam Xerxes, aangesien albei afgelei is van Khasjajarsja in die Ou-Persiese taal. Die vorm Xerxes het egter nie tradisioneel in westerse Bybels verskyn nie, maar is eerder aangedui as Ahasveros (of Ahasuerus in Engels). Baie ander vertalings en parafrases het wel die naam Xerxes gebruik.
Jeug en bewindsname
Onmiddellik na beslaglegging op die koningskap het Darius I van Persië (seun van Hystaspes) getrou met Atossa, dogter van Kores die Grote. Hulle was albei afstammelinge van Achaimenes uit afsonderlike Achaimeense stamlyne. Deur 'n dogter van Kores as gade te neem, het Darius sy koningsposisie versterk. Darius was 'n aktiewe keiser, bedrywig met bouprogramme in Persepolis, Soesa, Egipte en elders. Voor die einde van sy heerskappy het hy voorbereidings getref vir 'n strafekspedisie teen Athene, maar 'n nuwe opstand in Egipte (moontlik deur 'n Persiese satraap) moes onderdruk word. Volgens Persiese wet, is van Achaimeense konings verwag om 'n opvolger aan te dui voordat hulle op omvangryke ekspedisies sou vertrek. Met sy voorneme om te vertrek (487-486 v.C.), het Darius sy graftombe te Naqsj-e Rostam voorberei en Ahasveros, sy oudste seun by Atossa, as opvolger aangestel. Darius se kwynende gesondheid het hom toe verhoed om die kampanjes aan te voer, en hy sterf in Oktober 486 v.C..
Ahasveros was nie Darius se oudste seun nie, en volgens ou-Irannese tradisies moes hy nie die koning opgevolg het nie. Ahasveros was egter die oudste seun van Darius en Atossa, en gevolglik 'n afstammeling van Kores. Dit het van Ahasveros die gekose koning van Persië gemaak. Sekere moderne geleerdes beskou die ongewone keuse van Darius, om die troon aan Ahasveros oor te laat, in die lig van die unieke ererang wat Kores die Grote en sy dogter Atossa beklee het. Artobazan is gebore as seun van "Darius die onderdaan ", terwyl Ahasveros die oudste seun was van Darius na sy troonbestyging, in die purper, terwyl Artobazan se moeder 'n nie-adellike was, teenoor Ahasveros se moeder, wat dogter van die rykstigter was.
Alhoewel Herodotos se verslag in die Geskiedenisse sekere vrae opgelewer het betreffende Ahasveros se godsdienstige beskouinge, word hy deur moderne geleerdes gesien as 'n Zoroastriaan.
Dood
In die jaar 465 v.C. is Ahasveros vermoor deur Artabanos, die aanvoerder van die koninklike lyfwag en die mees gesaghebbende amptenaar in die Persiese hofhouding (Hazarapat beteken kommandeur van duisend). Artabanos is bevorder na hierdie mees vername amp in die Achaimeense hofhouding ná sy weiering om Mardonios in Plataia by te staan, gevolg deur sy suksesvolle onttrekking van die tweede Persiese weermag uit Griekeland. Alhoewel hy dieselde naam gedra het as die beroemde oom van Ahasveros, 'n Hyrkaniër, was sy opgang na die prominente posisie te danke aan sy gewildheid in godsdienstige kringe van die hofhouding, maar ook danksy harem-intriges. Hy het sy sewe seuns in sleutelposisies aangestel en het 'n doeltreffende meesterplan beraam om die Achaimeners uit die kussings te lig. In Augustus, 465 v.C., het Artabanos vir Ahasveros om die lewe gebring met die hulp van die eunug Aspamitres. Griekse historici lewer teenstrydige verslae van die volle verhaal. Volgens Ctesias (in Persica 20), het Artabanos hierop kroonprins Darius (Ahasveros se oudste seun) beskuldig van die moord; hy het verder vir Artasasta ('n ander seun van Ahasveros) aangehits om die vadersmoord te wreek. Maar volgens Aristoteles (in Politiek 5.1311b), het Artabanos eers vir Darius dood gemaak, en toe die koning self. Later, toe die gebeure op die lappe kom, en sy aanslag op die koningskap onthul is, is Artabanos saam met sy seuns dood gemaak deur Artasasta I. 'n Deelnemer aan die harwar was ook generaal Megabyzos (Baghabukhsja) wie se oorlopery miskien die intrige in die guns van die Achaimeners beklink het.
Inval van die Griekse vasteland
Darius het aan sy seun die taak nagelaat om 'n strafekspedisie teen die Atheners, Naxiane en Eretriane uit te voer, weens hul bemoeienis met die Ioonse opstand en hul oorwinning oor die Perse te Marathon. Vanaf 483 v.C. het Ahasveros sy ekspedisie voorberei: 'n Kanaal is gegrawe deur die landbrug van die skiereiland van Berg Athos, voorrade is weggelê in die stasies langs die pad deur Thrakië, en twee brue is aangebring oor die Hellespont. Soldate van baie nasionaliteite het in die magte van Ahasveros diens gedoen, insluitend die Assiriërs, Fenisiërs, Babiloniërs, Indiërs, Egiptenare, Jode en Arabiere.
Volgens die Griekse historikus Herodotos, het Ahasveros se eerste poging om die Hellespont oor te steek misluk weens 'n storm wat die flas- en papirusbrug laat opbreek het; Ahasveros het opdrag gegee dat die Hellespont (die seestraat self) driehonderd keer gekasty word en het ysterboeie in die water laat werp. Ahasveros se tweede poging om die Hellespont te oorbrug was suksesvol. Ahasveros het 'n bondgenootskap met Kartago aangegaan, en hierdeur vir Griekeland ontsê van ondersteuning van die magtige heersers van Syrakuse en Agrigentum. Baie van die kleiner Griekse state het verder die kant van die Perse gekies, veral Thessalië, Thebe en Argos. Ahasveros het in die lente van 480 v.C. uit Sardis opgeruk met 'n vloot en weermag wat Herodotos beweer meer as twee miljoen sterk was met minstens 10,000 elite krygers, genaamd die Persiese onsterflikes. Ahasveros het die aanvanklike veldslae in sy guns beklink.
Thermopylai en Athene
Met die Veldslag van Thermopylai, het 'n klein mag van Griekse krygers onder aanvoering van Koning Leonidas van Sparta, die veel groter Persiese magte teëgestaan, maar is uiteindelik verslaan. Volgens Herodotos, het die Perse deur die Spartaanse falanks gebreek nadat 'n Griekse man, by name Ephialtes, sy land verraai het deur die Perse van 'n alternatiewe pas oor die berge in te lig. Ná Thermopylai is Athene ingeneem en is die Atheners en Spartane teruggedryf na hul laaste verdedigingslyne by die Landbrug van Korinthe en in die Saroniese Golf. Die vertraging danksy die Spartaanse weerstand, het die Atheners in staat gestel om die stad te ontruim.
Wat volgende gebeur het is gehul in 'n mate van omstredenheid. Volgens Herodotos, het Ahasveros by sy aantref van die ontruimde stad, in 'n onkenmerkende woedeuitbarsting, veral vir 'n Persiese koning, gelas dat Athene afgebrand word.
Anti-Persiese sentiment het hoog geloop onder baie vastelandse Grieke, en die gerug dat Ahasveros die stad sou vernietig was dan ook gewild, of dit was dalk van 'n "verskroeide aarde" beleid om Ahasveros se weermag van enige buit in die stad te ontsê.
Groot storms wat Griekse skepe te Artemisium vernietig het, asook die nuus van die neerlaag by Thermopylai, het die terugval van Griekse magte ten gevolg gehad, en 'n vroeë einde aan die konflikte gebring. Ahasveros is genoop deur 'n boodskap van Themistokles om (teen die raad van Artemisia van Halikarnassos) die Griekse vloot onder gunstige omstandighede aan te val, eerder as om 'n afdeling van sy skepe na die Peloponnese te stuur in afwagting van die ontbinding van die Griekse magte. Die Seeslag van Salamis op 29 September, 480 v.C., het uitgeloop op 'n Griekse oorwinning.
Bouprojekte
Ná die militêre blapse in Griekeland, het Ahasveros na Persië teruggekeer en 'n groot getal bouprojekte voltooi wat deur sy vader by Soesa en Persepolis begin is. Hy het die Poort van alle Nasies en die Saal van 'n Honderd Suile by Persepolis opgerig, die grootste en mees indrukwekkende van die paleisstrukture. Hy het die Apadana voltooi, die Paleis van Darius en die Tessourie, wat almal deur Darius begin is, maar ook sy paleis opgerig wat twee keer die grote van sy vader s'n was. Sy voorkeure in argitektuur was soortgelyk aan dié van Darius, alhoewel op 'n selfs meer kolossale skaal. Hy het ook die Koninklike Pad onderhou wat deur sy vader aangelê is, die Soesapoort voltooi, en 'n paleis in Soesa gebou.
In klassieke musiek
Ahasveros is die hoofkarakter in die opera Serse deur die Duits-Engelse Barok-komponis Georg Friedrich Händel. Die opera is die eerste keer opgevoer in die King's Theatre in London op 15 April 1738.
Tyrannosaurus rex
Tyrannosaurus ("tiran-akkedis") of tirannosourus was ’n genus teropode-dinosourusse. Die spesie Tyrannosaurus rex (rex beteken "koning" in Latyn), gewoonlik afgekort tot T. rex, is ’n gewilde karakter in rolprente en boeke. Dit het voorgekom in wat nou Noord-Amerika is, toe dit nog ’n eilandkontinent met die naam Laramidië was.
Fossiele is ontdek in ’n verskeidenheid rotsformasies wat terugstrek tot die Maastricht-tydsnede van die Kryt-periode, 67 tot 66 miljoen jaar gelede. Dit was een van die laaste nie-vlieënde dinosourusse wat geleef het voordat hulle in die Kryt-Paleogeen-uitwissing uitgesterf het.
Soos ander Tyrannosauridae was Tirannosaurus ’n tweevoetige karnivoor met ’n enorme skedel wat gebalanseer is deur ’n lang, swaar stert. In vergelyking met sy kragtige agterpote was sy voorpote klein met net twee vingers. Hoewel sommige ander teropodes groter was, is Tirannosaurus rex die grootste bekende Tyrannosauridae en een van die grootste landroofdiere. Die grootste ontdekte fossiel was 12,3 m lank en het tot 6,8 ton geweeg. T-rex kon tot 32 km/h hardloop en een tree kon tot 4,5 meter lank wees.
Ahasveros
Kinders
By onbekende gades
Voorstellings in gewilde media
Latere geslagte se bekoring met antieke Sparta, en spesifiek die Veldslag van Thermopylai, het gelei tot Ahasveros se uitbeelding in 'n aantal werke in die gewilde media. Byvoorbeeld is sy rol vertolk deur David Farrar in die 1962 film The 300 Spartans, waar hy voorgestel is as 'n wrede, magsbehepte despoot en 'n onbekwame aanvoerder. Hy word ook opsigtelik uitgebeeld in die strokiesprentnovelle 300 deur Frank Miller, asook in die verfilming daarvan, waar sy rol vertolk word deur Brasiliaanse akteur Rodrigo Santoro.
Multituberkulate
Die multituberkulate is 'n uitgestorwe groep soogdiere wat baie lank bestaan het.
Fossiele van hierdie groep word gevind uit 'n tydperk wat 100 miljoen jaar geduur het, langer as die van enige ander groep soogdiere. Hulle het 'n bietjie soos die knaagdiere van vandag gelyk, maar was hoegenaamd nie aan hulle verwant nie. Daar is vorme wat soos eekhorings of muise gelyk het, maar daar was ook vorme wat soos bewers gelyk het. Hulle verskyn in die laat jura en hulle het uitgesterf in die vroeë oligoseen toe die ware knaagdiere verskyn het. Dit beteken dat hulle een van die groepe is wat die Kryt-Paleogeen-uitwissing oorleef het.
13de Golden Globe-toekenningsaand
Wenners
East of Eden (regisseur: Elia Kazan) Guys and Dolls (Joseph L. Mankiewicz) Joshua Logan – Picnic Ernest Borgnine – Marty Tom Ewell – The Seven Year Itch Anna Magnani – The Rose Tattoo Jean Simmons – Guys and Dolls Arthur Kennedy – Trial Marisa Pavan – The Rose Tattoo (Twee wenners) (Drie wenners) James Dean – nadoods toegeken vir beste dramatiese akteur Marlon Brando en Grace Kelly'' Jack L. Warner Love Is a Many-Splendored Thing (regisseur: Henry King) Desi Arnaz
Seny Allen
Sandy Allen (18 Junie 1955 – 13 Augustus 2008) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Fellini's Casanova (1976) en Being Different (1981), en in die televisiereeks The World's... and Me (2008).
Roofkopie
Die term roofkopie verwys na kopieë van byvoorbeeld kompakskywe en DVD's of sagteware wat onwettig gedupliseer, onwettig van webtuistes afgelaai of onwettig bemark is. Die term is in die laat 20ste eeu veral deur groot bewusmakings-veldtogte van die musiek- en rolprentbedryf gemunt.
Kritiek
Die term is internasionaal omstrede aangesien onwettige duplisering aan roof gelykgestel word. Volgens die strafwetboeke van die meeste land word roof as 'n misdaad gedefinieer waarby 'n beweeglike objek deur middel van geweld of deur intimidasie (die dreiging van geweld) gesteel word. Deur die vervaardiging van 'n onwettige kopie word die kopiereghouer egter nie van die oorspronklike opname of sagteware ontneem nie, nog word geweld toegepas of met geweld gedreig.
'n Meer neutrale term wat voorgestel is om na 'n onwettige kopie te verwys is "swartkopie", in analogie met terme soos "swartmark".
Onwettige duplisering in Suid-Afrika
In Suid-Afrika verwys die Suider-Afrikaanse Federasie teen Outeursregdiefstal (Safact) en die teenroofkopie-eenheid van die Opnamebedryf van Suid-Afrika (Risa) na die strafregtelike aspekte van roofkopieë (verskeie handelaars is al swaar beboet) en hul verkoop op byvoorbeeld vlooimarkte in groter stede, maar fokus ook op bewusmaking van die oningeligte publiek wat onwettige kopieë aankoop en moontlik nie besef watter skade hierdeur vir die plaaslike en internasionale musiekbedryf en veral kunstenaars berokken word nie.
Statistieke
Die Business Software Alliance (BSA) publiseer jaarliks sy sogenaamde Piracy Study wat probeer om die verspreiding van onwettige sagtewarekopieë te bepaal en in die media gereeld aangehaal word. Kritici betwyfel egter dat die BSA se beramings ten opsigte van die skade wat berokken is as akkuraat beskou kan word, net soos die berekeningsmetode wat BSA gebruik. Die syfers is volgens hulle moontlik oordrewe.
By die berekeningsmetode word die "gemiddelde behoefte aan sagteware" vir 'n rekenaar vasgelê en sodoende met die aantal rekenaars in gebruik vermenigvuldig. Die verskil tussen die verkoopte sagteware-eenhede en die teoretiese behoefte word volgens die BSA se ondersoeke voorgehou as die aantal onwettige kopieë. Kritici beweer dat vrye en ouer sagteware nie in ag geneem word nie: Indien 'n rekenaargebruiker nie elke jaar sy hele sagteware opdateer of vrye sagteware gebruik nie, vermeld die statistieke hierdie gedrag as die gebruik van onwettige kopieë (ter vergelyking: op slegs naastenby 30 persent van alle webbedienaars in die internet word onvrye bedienaar-sagteware gehardloop).
Wanneer die skadeberekening gedoen word, veronderstel BSA daarnaas dat elke gebruiker, wat onwettige kopie dupliseer, ook bereid sou gewees het om geld aan wettige kopieë te bestee – 'n onrealistiese verwagting veral in die geval van duur sagteware.
'n Ander problematiese metode is om die "sagtewarebehoefte" van 'n klein aantal lande as grondslag vir die berekening van die behoefte van 80 lande te neem. Kritici gaan nie daarvan uit dat die "sagtewarebehoeftes" in verskillende lande met mekaar vergelyk kan word nie. Vir die jaar 2004 is 'n skade ter waarde van VSA-$ 32,7 miljard bereken. In 2007 het hierdie syfer na bewering gestyg tot VSA-$ 48 miljard.
Daar word ook fundamentele kritiek gelewer op die berekening van die totale skade wat na bewering deur roofkopieë berokken is – die metode is immers dieselfe as in die geval van materiële goedere of voorwerpe: die verkoopprys word met die beraamde aantal roofkopieë vermenigvuldig, alhoewel digitale inhoud maklik gekopieer kan word. Die skade wat berokken word bly dan beperk tot die verlore netto wins sonder materiaalkoste (terwyl die beweerde verkoopsyfers steeds bevraagteken word).
Gifblaar
Die gifblaar (Dichapetalum cymosum) is 'n klein, uitgestrekte struik wat in die noordelike dele van Suider-Afrika voorkom. Dit is 'n geoksiel en 'n algemene oorsaak van beesvergiftiging in hierdie streek en word beskou as een van die "groot 6" toksiese plante in Suid-Afrika. 'n 1996-raming van plantvergiftigings in Suid-Afrika skryf 8% van beesvrektes weens giftige plante aan die gifblaar toe. Die meeste dodelike gevalle (70%) is in Limpopo, met 10% elk in Noordwes, Mpumalanga en Gauteng. Die chemiese verbinding monofluoroasetaat word in alle dele van die plant aangetref en is verantwoordelik vir die toksiese simptome.
Die gifblaar is reeds deur die Voortrekkers herken as giftig met hul aankoms in die Transvaal, en is waarskynlik deur plaaslike stamme van die giftigheid daarvan in kennis gestel.
Beskrywing
Bogronds word die plant waargeneem as 'n verdigting van klein, houtagtige struike, sowat 15 cm (6 duim) hoog. So 'n verdigting bestaan tipies uit 'n enkele plant, aangesien die gifblaar oor 'n besonder uitgebreide wortelstelsel beskik – vergelykbaar met 'n ondergrondse boom – wat verskeie lote opwaarts stuur in gunstige omstandighede. Die mees opvallende bogrondse dele is die blare – enkelvoudig, afwisselend en aanvanklik fyn behaar, maar later toenemend glad. Die blare is aan beide kante heldergroen. Die bloeisels is klein en wit, en word in die vroeë lente in digte trosse gedra. Vrugvorming is skaars; die vrugte is oranje en leeragtig, nie-giftig nie, en dit is deur die San gebruik.
Uitkenning van die gifblaar in die veld is belangrik in die voorkoming van vergiftiging asook as die oorsaak van vergiftiging wanneer dit voorkom. Dit is 'n klein, laaggroeiende, onopvallende struik, wat gevolglik maklik met ander soorte verwar word. Veral vier soorte kan in dieselfde habitat daarmee verwar word. Hulle is Ochna pulchra (lekkerbreek), Parinari capensis (grysappel), Pygmaeothamnus spp. (goorappels) en die verskillende gousiektebossies, wat uit verskillende genera en spesies van die familie Rubiaceae bestaan. Die eerste drie hiervan is nie-toksies, maar gousiektebossies is wel ook giftig en tel onder die "groot 6" beesgiwwe.
Verspreiding en habitat
Die gifblaar word in droë, sanderige gebiede in suurgrond aangetref, asook aan die noordelike hange van klipperige heuwels in die suidelike dele van die Afrika-savannebioom. In Suid-Afrika val die verspreiding met die sogenaamde Gifblaardriehoek saam, met Mmabatho, Middelburg, Mpumalanga en Musina as die hoekpunte. Die tradisionele suidelike verspreidingsgrens is die Magaliesberg. Dit word verder in 'n geïsoleerde streek in die verre noorde van KwaZulu-Natal aangetref. Die plant is ook teenwoordig in Namibië, Zimbabwe, Botswana en Suid-Angola. Binne die natuurlike habitat is sekere plantspesies tipies van die veldtipe wat die gifblaar kan huisves – wat dan by boere as "gifveld" bekend staan. Dit is naamlik die bome Burkea africana, Terminalia sericea en Ochna pulchra, asook die struik Parinari capensis. Die laasgenoemde twee kan maklik vir die gifblaar aangesien word.
Giftigheid en biochemie
Die toksiese bestanddeel wat die oorsaak van gifblaar-vergiftiging is, is natriumfluoroasetaat, wat in 1944 vir die eerste keer deur J.C.S. Marais geïsoleer is. Die LD50 van hierdie verbinding is 0,5 mg/kg wat ooreenstem met ongeveer 200 g droë plantmateriaal. Dit kan 'n bees van 500 kg doodmaak. Die stof is self nie toksies nie, maar ondergaan fatale sintese in die liggaam wanneer dit met die koënsiem A reageer om fluoroasetiel-koënsiem A te vorm. Hierdie verbinding reageer met oksaloasetaat om fluorositraat te vorm, wat wel toksies is, synde 'n alternatiewe substraat vir akonitase (normale substraatsitraat). Dit bind met die akonitase maar kan nie vrygestel word nie, sodat die akonitase onomkeerbaar verbind word, wat ontwrigting van die Krebssiklus veroorsaak, en die kwaai inhibering van sellulêre respirasie ten gevolg het. Verder keer fluorositraat dat sitraat van die sitoplasma na die mitochondrion oorgaan, waar dit benodig word, en word uiteindelik in die sitoplasma gedegradeer.
Patologie
By beeste vind akute vrekte weens hartstilstand plaas nadat die bees 'n ekstrak van die middel gesuip het. Geaffekteerde diere sal kortasem raak, wat deur 'n hartritmestoornis voorafgegaan word. Daar kan by tye neurologiese tekens wees, soos bewing, rukkings en konvulsies. Vrektes vind 4 tot 24 uur na inname plaas. In seldsame gevalle sal 'n dier die aanvanklike periode oorleef, net om maande later dood neer te val weens hartversaking – sogenaamde kroniese gifblaar-vergiftiging. By post mortems kan blare in die rumen gevind word, sianose kan opgemerk word, asook tekens van hartversaking – kongestie, bloeding en miokardiale nekrose (by histopatologie). Diagnose word hierop gebaseer, asook die teenwoordigheid van gifblaar in die weikamp. Toetse kan gedoen word vir monofluoroasetaat in die rumenvloeistof, niere en lewer.
Patroon van toksisiteit
Beeste word mees dikwels geaffekteer, terwyl skape, bokke en wild selde vergif word. Die verbinding is egter ewe giftig vir hierdie diersoorte; 'n verklaring hiervoor is dat die onkieskeurige weidingstyl van beeste bydra tot die inname van die plant. Jong bottende blare bevat ook meer monofluoroasetaat, maar alle dele is dodelik. Die plant loop laatwinter uit, voor die lentereëns, wat die sneller is vir meeste plante – insluitend grasse – om te bot. Dit maak van die gifblaar die oorwegende groenigheid in daardie tydperk. So vind gevalle van vergiftiging dan ook mees dikwels in hierdie periode plaas. Later in die seisoen is gifblaar-vergiftiging baie minder algemeen; vermoedelik is voldoende ander weiding dan beskikbaar. Vergiftigings in die herfs (laatseisoen) is ook bekend. Dit hou verband met swaar beweiding, wanneer sekere weidingsoorte uitgedun word en gifblaar weereens die oorwegende weiding is. Vergiftiging van karnivore, insluitend honde, is aangemeld na die vreet van die ruminale inhoud van vergiftigde diere.
Bestuur
Meganiese metodes vir die verwydering was in die praktyk oneffektief weens die plant se uitgebreide wortelstelsel. Gifblaar-geïnfesteerde weikampe is egter nie noodwendig onbeweibaar nie, maar voorsorg moet getref word dat die diere slegs later in die seisoen daar wei, en die kampe moet nie oorbewei word nie.
Mediese gebruik
Die wortels van Dichapetalum cymosum is effektief bevind teen diarree en lewerverwante probleme wanneer dit as 'n verkoelde aftreksel toegedien word. Volgens 'n joernaalartikel deur die American Chemical Society kan die plant gebruike oplewer in behandeling vir MIV-infeksies.
Windows 8
Microsoft Windows 8 is 'n nuwer weergawe van die Windows-bedryfstelsel wat as opvolger vir Windows 7 ontwikkel is. Die bedryfstelsel is amptelik op 26 Oktober 2012 vrygestel. Sy opvallendste kenmerk is die nuwe "teël"-koppelvlak wat op 'n verskeidenheid toestelle kan werk - selfone, tablet- en konsole (tafel)-rekenaars. Dit kan met al drie primêre instrumente - muis, toetsbord en raakskerm - beheer word. Windows 8 het die vinnigste aanskakel- en laaispoed van alle Windows-weergawes, alhoewel die beginkieslys verwyder is.
'n Spesiale ARM-weergawe vir raakskermtoestelle sonder Intel- of AMD-verwerkers (dus veral tabletrekenaars met ARM-argitektuur), Windows RT, is eweneens vrygestel. Sagteware vir hierdie bedryfstelsel kan slegs in die Windows-aanlynwinkel afgelaai word, terwyl gewone Windows-sagteware nie op RT-toestelle uitgevoer kan word nie.
Croquet Lawn A
Croquet Lawn A is 'n nedersetting in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die Mpumalangaprovinsie van Suid-Afrika.
Dit is suidwes van Newington geleë.
Clathria ctenichela
Clathria ctenichela is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1942 deur Alander.
Huisswael
Die Huisswael (Delichon urbicum) is 'n voël uit die familie van swaels (Hirundinidae).
Hongkong
Hongkong (Chinees: 香港, Xiānggǎng, Kantonees: Yale: Hē​unggóng, Jyutping: Hoeng1 gong2, Guangdong: Hêng1 gong2, [hœ́ːŋ.kɔ̌ːŋ], ; Engels: Hong Kong; letterlik: "lieflike hawe" of "wierookhawe" ), amptelik die Hongkong Spesiale Administratiewe Streek van die Volksrepubliek China (Engels: Hong Kong Special Administrative Region of the People's Republic of China, Chinees: 中華人民共和國香港特別行政區), is naas Macau een van twee spesiale administratiewe streke van die Volksrepubliek China. Hongkong is oos van die Pêrelrivierdelta en Macau aan die kus van die Suid-Chinese See geleë en grens in die noorde aan die Chinese provinsie Guangdong.
Sport
Die meeste en gewildste sportsoorte wat in Hongkong beoefen word, het hul oorsprong in die Verenigde Koninkryk en het tydens die Britse koloniale tydperk in Hongkong gevestig. Hongkong se sporttradisies toon min ooreenkomste met dié van die Volksrepubliek China en kom egter ooreen met dié van die Britse Statebond. Hongkong stuur sedert 1952 hul eie aparte span vir elke Olimpiese Somerspele en neem nie onder die Chinese vlag deel nie, dit stem ooreen met die "Een land, twee stelsels"-beleid. Vanaf 1934 tot 1994 het Hongkong ook aan die Statebondspele deelgeneem, maar nadat dit in 1997 deur die Verenigde Koninkryk aan die Volksrepubliek China oorhandig is, mag dit nie meer aan dié geleentheid deelneem nie.
Sokker is die gewildste sportsoort in Hongkong en word sedert koloniale tye beoefen. Die Hongkongse nasionale sokkerspan is in 1939 gestig en kon drie keer vir die AFC se Asië Nasies-beker kwalifiseer met hul beste prestasie op die derde plek in 1956. Hulle kon egter nog nie vir die FIFA Sokker-Wêreldbeker kwalifiseer nie.
Rugby is die tweede gewildste sportsoort in Hongkong en is veral bekend vir die jaarlikse Sewesrugby-toernooi, die Hong Kong Sevens. Die Hongkongse nasionale rugbyspan is tans Asië se tweede sterkste span net ná Japan, en ding in die Asiatiese Rugbykampioenskap met ander opkomende rugbyspanne mee. Hulle kon tot dusver nog nie vir 'n rugbywêreldbekertoernooi kwalifiseer nie.
Krieket is op pad na een van die gewildste sportsoorte van Hongkong en sedert 1992 word die Hong Kong Cricket Sixes in 6-per-kant-krieket gehuisves. Die Hongkongse nasionale krieketspan is tans een van Asië se sterkste spanne buite die Internasionale Krieketraad se Internasionale eendagwedstryd-lande en in November 2013 is Hongkong saam met Nederland Twintig20 Internasionale-status toegeken.
Saint-Jean-Cap-Ferrat
Saint-Jean-Cap-Ferrat is 'n dorp in die département Alpes-Maritimes in die suid-ooste van Frankryk met 'n oppervlakte van 2,48 vierkante kilometer en 2 085 inwoners. Dit lê aan die Côte d'Azur, sowat 10 kilometer van Nice, 25 kilometer van Menton en 950 kilometer van Parys.
Die dorp lê op 'n skiereiland naby Beaulieu-sur-Mer en Villefranche-sur-Mer en strek tot by die Kaap Ferrat (Frans: Cap Ferrat). Sy rustigheid en milde klimaat maak van Saint-Jean-Cap-Ferrat 'n gewilde bestemming vir welgestelde toeriste. Die dorp bekoor met 'n kuslyn van veertien kilometer met talle klein baaie, strande en ou dennebome.
Maar die dorp en sy skiereiland staan veral bekend vir sy luukse huise. Saint-Jean-Cap-Ferrat is steeds 'n gewilde verblyfplek vir adellikes, politikusse, akteurs, sangers, skrywers, skilders en sakemanne, wat hier dikwels tydens die wintermaande bly.
Teen die begin van die 20ste eeu besit ook die Belgiese koning Léopold II 'n landgoed in die dorp, wat onder meer die Villa des Cèdres met sy kenmerkende Sardiese boustyl insluit. Dit is tans 'n botaniese tuin ("Les Cèdres").
Geskiedenis
In die antieke tydperk staan Saint-Jean-Cap-Ferrat onder die naam Anao bekend; aanvanklik is dit 'n Liguriese nedersetting, wat omtrent 575 deur die Langobarde verower word. Die hermiet Saint-Hospice bewoon hier tot by sy dood in die jaar 580 'n toring in die oostelike deel van die skiereiland. In die 8ste eeu beset die Sarasene die gebied; hulle word eers in die 11de eeu weer verdryf.
Saint-Jean-Cap-Ferrat maak later deel uit van die graafskap Nice, totdat dit in 1388 by die hertogdom Savoie ingelyf word. Onder die heerskappy van die hertog Emmanuel-Philibert van Savoie word die fort Saint-Hospice opgerig. By die verowering van Nice deur Franse troepe onder die bevel van die hertog de Berwick word die vesting in die jaar 1706 ingeneem en verniel.
Die dorp is in die tydperk tussen 1720 en 1820 herhaaldelik deur die Franse beset; in 1860 word dit vir goed saam met die graafskap Nice by Frankryk ingelyf.
Tot by die jaar 1904 vorm die dorp in administratiewe opsig 'n deel van die munisipaliteit Villefranche-sur-Mer. Vandag is dit een van die duurste woongebiede langs die Côte d'Azur.
Die vuurtoring en die semafoor
Die Kaap Ferrat word lankal as 'n belangrike punt vir die skeepvaart langs die kus van Nice en as 'n geskikte plek vir die oprigting van 'n vuurtoring beskou. Die Sardiese vuurtoring uit die jaar 1827 is in 1944 deur Duitse troepe verwoes. Sy huidige opvolger ontstaan in die tydperk tussen 1949 en 1951; met 'n hoogte van 71 meter versprei hy sy lig oor 'n afstand van sowat 45 kilometer.
Kaap Ferrat beskik ook oor 'n semafoor, wat in 1862 volgens 'n besluit van Napoléon III as deel van 'n beplande seinketting langs die kuslyn opgerig is. Dit word vandag deur die Nasionale Vloot van Frankryk beheer en speel ook 'n belangrike rol by die opsporing van bosbrande in die kusgebied.
NG gemeente Biesiesvlei
duimnael|regs|170px|Ds. [[Harold Botha|H.C. Botha, van 1936 tot 1942 die gemeente se eerste leraar.]]
Provinsie van Koningin Adelaide
Die Provinsie van Koningin Adelaide was 'n provinsie van die Kaapkolonie. Sedert 1847 is die gebied bekend as Brits-Kaffrarië en dit was vanaf 1866 weer deel van die Kaapkolonie. In 1981 is die gebied die kern van die Ciskei totdat dit in 1994 weer deel word van die provinsie Oos-Kaap.
NG gemeente Biesiesvlei
duimnael|regs|170px|Ds. P.M. Murray is in 1951 op Biesiesvlei bevestig.
Die NG gemeente Biesiesvlei is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal).
Die gemeente is in 1935 gestig. Die kerkgebou is geleë in Hoofstraat, Biesiesvlei. In 2013 was ds. W.J. van der Merwe die leraar. Daar was in daardie jaar 21 doop- en 96 belydende lidmate. Einde 2014 het dit toegeneem tot onderskeidelik 29 en 118. Dieselfde getalle is aangegee in die NG Kerk se Jaarboek vir 2016, 2017, 2018, 2019, 2020 en 2021.