cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2005 Spaanse Grand Prix
Die 2005 Formule 1 Spaanse Grand Prix is op 8 Mei 2005 op die Circuit de Barcelona-Catalunya in Montmeló, Spanje gehou. Dit was die vyfde wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Kimi Räikkönen in sy McLaren-Mercedes gewen.
Liz Vassey
Liz Vassey (gebore 9 Augustus 1972) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Man of the House (2005) en in die televisiereekse CSI: Crime Scene Investigation (2000) en The Tick (2001).
Soortnaam
'n Soortnaam is 'n selfstandige naamwoord wat deur die onbepaalde lidwoord 'n voorafgegaan kan word en 'n meervoud kan hê. Dit geld ook vir abstrakte selfstandige voornaamwoorde, bv. 'n groot liefde, vele liefdes.
Soortname as eiename
Soortname wat as eiename of as dele van meerledige eiename optree, kry aanvangshoofletters:
Eiename as soortname
Eiename wat as soortname optree, behou gewoonlik die hoofletters van hul eienaamekwivalente.
Jerslev
Jerslev is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Brønderslev-munisipaliteit. Dit het 814 inwoners (2008).
Ou Nederlandse maandname
Die ou Nederlandse maandname word steeds deur sommige mense gebruik. Dikwels word dit gebesig deur Nederlandse taalsuiweraars of as woordeweknieë vir die gebruiklike name van die huidige Gregoriaanse kalenderstelsel ingespan. Ook in die Nederlandse letterkunde en digkuns kom hierdie name voor. Die Nationaal-Socialistische Beweging het gepoog om hierdie name weer vir algemene gebruik in te voer.
Hieronder word 'n lys taalpuristiese maandname gegee. Die algemeenste maandname is in die derde kolom opgeteken, terwyl dié wat in die vierde en vyfde kolom gegee is, gereeld opgemerk word, maar nie as gebruiklik beskou word nie. Sommige daarvan is van die name van die Franse Republikeinse Kalender afgelei.
Let daarop dat wintermaand en oogstmaand in twee kolomme voorkom, wat sodoende verwarring kan veroorsaak.
Nala Plaaslike Munisipaliteit
Die Nala Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Lejweleputswa-distriksmunisipaliteit in die Vrystaat, Suid-Afrika. Nala is 'n Sesotho-woord vir Welstand.
Gurthrö Steenkamp
Gurthrö Steenkamp (gebore in Paarl op 12 Junie 1981) is 'n oud-Springbokrugbyspeler wat vir die Blou Bulle in die Curriebeker en die Bulls in Superrugby as loskopstut gespeel het.
Nala Plaaslike Munisipaliteit
Mpai Mogorosi is die burgemeesteres.
Gurthrö Steenkamp
Hy maak sy debuut vir die Springbokke op 27 November 2004 teen Skotland op Murrayfield in Edinburg.
Nala Plaaslike Munisipaliteit
Nedersettings
Volgens die 2011-sensus word die munisipaliteit as volg ingedeel:
Gurthrö Steenkamp
Oorsee in die Franse Top 14, het Steenkamp van 2011–2017 as loskopstut vir Toulouse en 2017-2018 vir Stade Français gespeel, voor hy sy stewels opgehang het. In 2021 is hy as hulpafrigter van La Rochelle aangestel.
Tjoemen
Tjoemen (Russies: Тюме́нь) is ’n stad in die Oeral- Federale Distrik in Rusland. Dit is 2 144 km oos van Moskou aan die Toera-rivier geleë. Dit is die hoofstad en grootste stad van die Tjoemen-oblast en het 634 171 inwoners (2013).
Tjoemen was die eerste Russiese buitepos in Siberië en is in die 16de eeu gestig om Russiese uitbreiding in die streek te vergemaklik - vandaar sy bynaam "Moeder van Siberiese stede". Die dorp het vinnig gegroei van ’n militêre nedersetting tot ’n groot stad. Dit is vandag een van die belangrikste sake-, nywerheid- en vervoersentrums in Rusland en lê in ’n streek met groot olievelde wat van die grens met Kazachstan tot die Noordelike Yssee strek.
Jessica Graf
Jessica Graf (gebore 11 Desember 1990) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Bold and the Beautiful (1987), Big Brother (2000), The Amazing Race (2001), en Celebrity Big Brother (2018).
Mira
Mira (ook bekend as Omicron Ceti of ο Cet) is ’n dubbelster sowat 200-400 ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Walvis (Cetus). Dit bestaan uit ’n rooireusester, Mira A, en die witdwerg Mira B. Mira is ook ’n veranderlike ster en is die eerste van dié soort sterre wat ontdek is wat nie ’n supernova was nie, behalwe dalk Algol. Mira is die helderste periodieke veranderlike ster wat vir ’n deel van sy siklus nie met die blote oog sigbaar is nie. Sy afstand is onseker; ramings voor Hipparcos is sowat 220 ligjare, maar latere ramings in 2007 dui op 299 ligjare, met ’n foutmarge van 11%.
Name
Die ster se Bayer-naam is "Omicron Ceti" en sy Flamsteed-naam "68 Ceti". Johannes Hevelius het dit die naam "Mira" (Latyn vir "wonderlik", "ongelooflik") gegee in sy Historiola Mirae Stellae (1662).
In 2016 het die Internasionale Astronomiese Unie se sternaamwerkgroep (WGSN) die naam "Mira" vir die ster goedgekeur.
Die stelsel
duimnael|200px|links|Mira soos gesien deur die [[Hubble-ruimteteleskoop (Nasa).]]
Mira is ’n dubbelsterstelsel wat bestaan uit die rooireus Mira A, wat ’n massaverlies ondergaan, en ’n witdwerg met ’n hoë temperatuur (Mira B) wat materie van die primêre ster aantrek. So ’n patroon word ’n simbiotiese stelsel genoem en Mira is die naaste simbiotiese stelsel van sy soort aan die Son. Die bestudering van die stelsel deur die Chandra-X-straalsterrewag toon ’n regstreekse massaoordrag van die primêre ster na die witdwerg toe met ’n sterbrug langs. Die twee sterre is tans sowat 70 AE van mekaar (1 AE is die afstand tussen die Aarde en die Son).
Ster A
Mira A is ’n asimptotiese-reusestertak-ster (AGB-ster) in die termies pulserende AGB-fase.
Dit lyk of die vorm van Mira A verander – dit word waarskynlik veroorsaak deur helder vlekke op die oppervlak wat elke 3 tot 14 maande van vorm verander. Waarnemings van Mira A in die ultravioletband deur die Hubble-ruimteteleskoop toon ’n pluimagtige verskynsel in die ander ster se rigting.
Veranderlikheid
Mira A is ’n bekende voorbeeld van veranderlike sterre wat Mira-veranderlikes genoem word en na Mira genoem is. Die bekende sterre van dié klas is almal rooireuse waarvan die oppervlak sulke skommelings toon dat hul helderheid vermeerder en verminder oor periodes van sowat 80 tot meer as 1 000 dae.
In Mira se spesifieke geval is die omvang van die helderheidswisseling gemiddeld sowat 3,5 magnitude, en dit maak dit een van die hederste sterre in die sterrebeeld Walvis. Individuele siklusse wissel ook; maksimums bereik van 2 tot 4,9 magnitude, ’n omvang van amper 15 keer die helderheid, en daar is historiese aanduidings dat dit tot drie keer soveel of meer kan wees. Die minimums verskil minder en is histories tussen 8,6 en 10,1, ’n faktor van 4 keer die helderheid. Die totale wisseling in helderheid van absolute maksimum tot absolute minimum (twee gebeure wat nie in dieselfde siklus plaasvind nie) is 1 700 keer.
Massaverlies
Ultraviolet-studies van Mira toon dat dit ’n streep materie verloor wat oor tienduisende jare ’n stert van sowat 13 ligjare lank gevorm het. Daar word geglo ’n warm boogskok van saamgepersde plasma/gas is die oorsaak van die stert; die boogskok is vanweë die wisselwerking van die sterwind van Mira A met gas in die interstellêre medium, waardeur Mira teen ’n uiters hoë spoed van 130 km/s beweeg. Mira se bookskok sal eindelik verander in ’n planetêre newel, waarvan die vorm aansienlik beïnvloed sal word deur die beweging deur die interstellêre medium.
duimnael|699px|senter|’n Ultraviolet-mosaïek van Mira se boogskok en stert.
Ster B
Die metgesel-ster is in 1995 deur die Hubble-ruimteteleskoop onderskei toe dit 70 AE van die primêre ster af was; die ontdekking is in 1997 aangekondig. Die ultraviolet-beelde van die teleskoop en latere X-straalbeelde deur die Chandra-X-straalsterrewag toon ’n spiraal van gas van Mira af in die rigting van Mira B. Die metgesel se wentelperiode om Mira A is sowat 400 jaar.
In 2007 het waarnemings ’n protoplanetêre skyf om Mira B getoon. Die skyf is gevorm uit materiaal in Mira se sterwind en kan eindelik nuwe planete vorm. Uit die waarnemings is ook afgelei die metgesel is ’n hoofreeksster met ’n massa van sowat 0,7 sonmassas en spektraaltipe K, eerder as ’n witdwerg soos vroeër geglo is. In 2010 het navorsing weer getoon Mira B is inderdaad 'n witdwerg.
Kalksteenperdekaroo
Die kalksteenperdekaroo (Oedera uniflora) is 'n klein struik wat inheems is aan die Wes-Kaap.
Merriespruit, Limpopo
Die Merriespruit is 'n klein takrivier van die Mokolorivier naby Vaalwater in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Leucosolenia rosea
Leucosolenia rosea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Kirk.
Sjapoer I
Sjapoer I of Shapur I (Persies: شاپور) was die tweede "koning van konings" van die Sassanidiese Ryk. Sy bewind word gewoonlik aangegee as 240/242 tot 270/272, maar hy het moontlik ook as medeheerser saam met sy pa regeer.
Die naam "Sjapoer" is ’n kombinasie van die woorde sjah ("koning") en puça ("seun"), en beteken dus letterlik "seun van die koning".
Sjapoer was die seun van Ardasjir I (224–242), die stigter van die Sassanidiese dinastie vir wie Sjapoer opgevolg het. Hy het sy pa op sy veldtogte teen die Partiërs vergesel wat in dié tyd ’n groot deel van die Iranse plato beheer het deur ’n stelsel van leenstate, waarvan Persië self nog deel was.
Die datum van sy troonbestyging word gewoonlik as 240 aangegee; dit was ook die jaar waarin Hatra verower en verwoes is. Hatra was sowat 100 km suidwes van Nineve en Mosoel in die hedendaagse Irak.
Adam Kennedy (akteur)
Adam Kennedy (10 Maart 1922 – 16 Oktober 1997) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Dove (1974), The Domino Principle (1977), en Raise the Titanic (1980), en in die televisiereeks The Doctors (1963).
Masilonyana Plaaslike Munisipaliteit
Die Masilonyana Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Lejweleputswa-distriksmunisipaliteit in die Vrystaat, Suid-Afrika.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Prokarioot
Prokariote as 'n domein verwys na alle organismes wat nie 'n selkern of nukleus bevat nie. In sulke organismes is daar geen intrasellulêre organelle teenwoordig nie en dus vind alle biochemiese reaksies op die selwand plaas.
Kleurstof
Kleurstof is 'n gekleurde stof wat chemies verbind aan die substraat waarop dit aangebring word. Dit onderskei kleurstowwe van pigmente wat nie chemies verbind aan die materiaal wat hulle kleur nie. Die kleurstof word gewoonlik in 'n waterige oplossing aangebring, en kan 'n bytmiddel benodig om die vasheid van die kleurstof op die vesel te verbeter.
Beide kleurstowwe en pigmente is gekleur omdat dit slegs sekere golflengtes van sigbare lig absorbeer. Kleurstowwe is gewoonlik oplosbaar in water, terwyl pigmente onoplosbaar is. Sommige kleurstowwe kan met die toevoeging van sout onoplosbaar gemaak word om 'n meer-pigment te produseer.
Natuurlike en sintetiese kleurstowwe
Die meeste natuurlike kleurstowwe is afkomstig van plantbronne: wortels, bessies, bas, blaare, hout, swam en korsmos. Die meeste kleurstowwe is sinteties, met ander woorde, is mensgemaakte stowwe van petrochemikalieë.Behalwe pigmentasie, het hulle 'n verskeidenheid toepassings, insluitend organiese kleurlaser, optiese media (CD-R) en kamerasensors (kleurfilter skikking).
Lucius Verus
Lucius Verus (15 Desember 130 – 169) was die 17de Romeinse keiser saam met Markus Aurelius vanaf 161 tot en met sy dood.
Plasmodium
Plasmodium is die genus naam van die parasiete wat malaria veroorsaak. Die genus bestaan uit 'n paar spesies wat almal verpligte intrasellulêre parasiete is en meestal voëls, reptiele en soogdiere affekteer.
Die bekendste spesie in die genus is Plasmodium falciparum, bloot omdat dit die oorsaak is van die dodelikste malaria.
Spesies van Plasmodium word wêreldwyd gevind. Insekgashere is meestal muskiete. Gewerwelde gashere sluit in reptiele, voëls en soogdiere. Plasmodium parasiete is eers in die laat 19de eeu geidentifiseer deur Charles Laveran.
Arles
Arles (Oksitaans: Arle) is 'n distrik-hoofstad in die Suid-Franse département Bouches-du-Rhône, naby die Rhône en sowat 25 kilometer Oos van Nîmes, 80 kilometer Wes van Marseille en 24 kilometer van die Middellandse See af, met 52 600 inwoners (2005). Die Rhône vertak Noord van Arles in twee riviere en vorm die rivierdelta van Camargue. Aangesien Camargue in administratiewe opsig deel uitmaak van Arles, is dit met 'n oppervlak van sowat 760 vierkante kilometer die grootste munisipaliteit in Frankryk. Die Romeinse en Romaanse monumente van Arles is in 1981 deur UNESCO as wêrelderfenisgebied gelys.
Die Romeinse tydperk
Arles behoort tot die oudste stede in Frankryk en is in die 6de eeu v.C. deur Griekse setlaars onder die naam Theline gestig. Na sy verowering deur die Kelties-Galliese stam van die Saluvii in 535 v.C. word die stad hernoem tot Arelate. In 123 v.C. word Arelate deur die Romeine ingeneem en vervolgens tot 'n belangrike stad ontwikkel, wat in 104 v.C. deur middel van 'n kanaal met die Middellandse See verbind is. In ekonomiese opsig is dit aanvanklik steeds 'n mededinger van Massilia (die huidige Marseille). Tydens die Romeinse burgeroorlog tussen C. Julius Caesar en Cn. Pompeius verleen Arelate militêre steun aan eersgenoemde, terwyl Massilia die kant van Pompeius kies. As gevolg van Pompeius se uiteindelike neerlaag raak Massilia sy besittings kwyt, wat almal aan Arelate oorgedra is. Die stad is formeel tot 'n kolonie vir veterane van die Sesde Romeinse Legioen Ferrata verklaar, wat sy basis in die stad het, en kry die erenaam Colonia Iulia Paterna Arelatensium Sextanorum of "Die voorvaderlike Juliaanse kolonie van Arles van die soldate van die sesde (legioen)".
Die Romeinse Arelate ontwikkel tot een van die grootste stede in die provinsie van Gallia Narbonensis. Die stad strek oor ' oppervlak van 400 000 vierkante meter en beskik oor 'n aantal indrukwekkende geboue en monumente, soos 'n amfiteater, triomfboog, sirkus, Romeinse teater en 'n stadsmuur. Aangesien dit in die antieke tydperk nog digby die kuslyn lê, dien dit ook as 'n belangrike hawe. Daarnaas beskik dit toe – net soos vandag – oor die mees suidelik geleë brug oor die Rhône. In teenstelling met Romeinse gewoontes is Arelate se brug as 'n pont opgerig, wat uit 'n aantal bote bestaan het en aan albei oewers van torings en ophaalbrûe voorsien is. Die bote is deur middel van ankers bevestig. Die ongewone konstruksie is gekies om rekening te kan hou met die dikwels sterke stromings van die Rhône, wat konvensionele brûe moontlik sommer net sou weggespoel het.
Sofia Vassilieva
Sofia Vassilieva (gebore 22 Oktober 1992) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent My Sister's Keeper (2009) en in die televisiereekse The Wonderful World of Disney (1995) en Medium (2005).
Arles
Die Romeinse tydperk
Die stad se invloed bereik 'n hoogtepunt in die 4de en 5de eeu, toe dit tydens veldtogte as die keiserlike hoofkwartier dien. In die jaar 395 word dit die setel van die Pretoriaanse Prefektuur van Gallië en sodoende die hoofstad van 'n gebied wat Gallië, Hispania (die Romeinse Spanje) en Armorica (die huidige Bretagne) insluit. Arelate word die gunstelingstad van keiser Konstantyn die Grote, wat hier Romeinse baddens laat oprig. Aansienlike oorblyfsels hiervan het tot vandag behoue gebly. Konstantyn se seun, Konstantyn II, is in Arelate gebore. Konstantyn III, wat homself in die tydperk van 407 tot 411 tot keiser van die Wes-Romeinse Ryk verklaar het, maak van Arelate in 408 sy hoofstad.
In die laat antieke tydperk staan Arelate as 'n kulturele en godsdienstige sentrum bekend. Die skeptiese filosoof Favorinus is 'n boorling van die stad, wat ook 'n sleutelrol by die kerstening van Gallië speel. Arelate se biskoppe sluit eersterangse geestelikes in, soos byvoorbeeld die heilige Trophimus (omtrent 255), die heilige Honorius en uiteindelik die heilige Hilarius in die eerste helfte van die 5de eeu.
Die politieke spannings tussen die katolieke biskoppe van Arles en die Wes-Gotiese konings kom veral in die loopbaan van Caesarius, die Frankiese biskop van Arles (503-542), tot uiting. Die Ariaanse Wes-Gotiese koning Alaric II verdink Caesarius van 'n sameswering met die Boergondiërs.
Die spanning tussen die Ariaanse geloof van die Wes-Gote en die katolisisme van die plaaslike biskoppe, wat vanuit Rome na Arelate gestuur is, lê die grondslag vir afwykende Christelike gedagterigtings en selfs "kettery" in die Oksitaanse kultuur. Priscillianus is die eerste christen wat in 385 in Trier op die brandstapel tereggestel is, nadat hy daarvan beskuldig is om 'n Manigeïese ketter te wees.
Ongeag die godsdienstige spannings en die agteruitgang van die stad as gevolg van die barbare-invalle, slaag Arles eeue lank daarin om sy rol as godsdienstige sentrum te handhaaf, met die stad Vienne as sy belangrikste mededinger. Altesaam 19 sinodes is in Arles gehou, met onder meer dié van die jaar 314, waartydens die kettery van die Donatisme formeel verwerp is. Ander belangrike sinodes is byeengeroep om ondersteuning aan die Arianisme te verleen (in 353), om die Kathaarse kettery te veroordeel (1234) en om die leerstellings van die 12de eeuse monnik en mistikus Joachim van Fiore te verwerp (1263).
Die middeleeue
Arles is swaar getref deur die invalle van die Sarasene en Franke, wat die gebied onder die leiding van Karel Martel in 730 verower. In 855 word dit die hoofstad van die Frankiese koninkryk Arles, wat Boergondië en 'n deel van Provence insluit. Die gebied ly egter onder herhaalde invalle van Sarasene en Noormanne. Rodolphe, die graaf van Auxerre, stig in 888 die koninkryk Bourgogne Transjurane ("Boergondië oorkant die Jura-gebergte"), wat die weste van Switserland tot by die Reussrivier, Wallis, Genève, Chablais en Bugey insluit. duimnael|links|250px|Uitsig oor die binnestad van Arles, met die Rhône in die agtergrond Hugo van Arles (Frans: Hugues de Provence) staan sy koninkryk in 933 aan Rodolphe II af, wat die twee ryke tot die nuwe Koninkryk van Arles saamsmelt. Met die dood van koning Rodolphe III in 1032 word die ryk aan die Saliese keiser Konrad II oorerf. Alhoewel sy opvolgers hulleself as konings van Arles beskou, is min van hulle in die plaaslike katedraal bekroon. Die grootste deel van die koninkryk is geleidelik by Frankryk ingelyf.
In hierdie tydperk van politieke onrus is die Romeinse amfiteater omskep tot 'n vesting, wat van vier wagtorings en 'n versterkte dorpie in sy binneste voorsien is. Die bevolking het in hierdie tydperk skerp gedaal, en groot dele van die ou stad is verwoes.
Arles begin in die 12de eeu weer 'n belangrike politieke en ekonomiese rol speel, toe die Heilige Romeinse keiser Frederik Barbarossa ter geleentheid van sy kroning in 1178 na die stad kom. In dieselfde eeu word Arles 'n vrye stad, wat deur 'n verkose podestat (letterlik "mag") geregeer word. Konsuls en ander magistrate is deur die aartsbiskop benoem. Arles slaag daarin om sy onafhanklike status tot by die Franse Rewolusie van 1789 te handhaaf.
In 1239 sluit Arles by die graafskap Provence aan, tog moet dit weer eens sy oorheersende ekonomiese rol aan sy mededinger Marseille afstaan. Die Heilige Romeinse keiser Karel IV gee die oorblyfsels van die Koninkryk van Arles in 1378 aan die Franse Dauphin en latere koning Karel IV af. Die ou koninkryk bestaan nou selfs nie meer op papier nie.
Die moderne Arles
Ongeag die oorheersende rol van Marseille bly Arles nog vir 'n lang tyd 'n belangrike hawe langs die Rhône. Met die voltooiing van die spoorwegverbindings in die 19de eeu raak die rivier sy rol as handelsroete kwyt, en Arles verloor sy funksie as vervoersentrum. Die stad is egter 'n geskikte bestemming vir die Nederlandse skilder Vincent van Gogh, wat hier op 21 Februarie 1888 aankom. In Parys het hy reeds onder die invloed van die impressioniste gekom en begin om meer helder kleure sy skilderye te gebruik. Die son en sy skitterende geel kleur begin nou sy werke oorheers. Veral die natuurskoon van die Provence, die Middellandse See en die lig van die suide bekoor van Gogh, wat tydens sy verblyf in Arles meer as 300 skilderye en tekeninge maak. Baie van sy mees beroemde werke is hier voltooi, soos die Kafeeterras in die aand, die Slaapkamer in Arles, die Sterrenag oor die Rhône en L'Arlésienne ("Die vrou van Arles"). Ook die enigste skildery wat tydens sy leeftyd verkoop is, Die Rooi Wingerd is hier geskilder.
Van Gogh strewe daarna om in Arles 'n kolonie van kunstenaars te stig, wat in hulle gemeenskaplike werk die skilderkuns tot volmaaktheid sou kon afrond. Hy nodig die Franse skilder Paul Gauguin uit, om saam met hom die lewe van Arles se eenvoudige mense – die vissers, boere en sigeuners – as motief vir hulle skilderye te gebruik. Gauguin hou egter nie van die voorstel en van Gogh se werkstyl nie. Toe Gauguin Arles weer verlaat, om eers na Bretagne en later na die Suidsee-eilande te vertrek, beland Vincent van Gogh in 'n ernstige persoonlike krisis.
Sy geestelike gesondheid versleg in toenemende mate, en by tye raak hy baie eksentries. Sy geestesversteuring lei in Desember 1888 tot die bekende insident waarby hy 'n stukkie van sy oor afgesny het. Die bekommerde inwoners van Arles dring deur middel van 'n petisie daarop aan dat van Gogh opgesluit word. In Mei 1889 verlaat van Gogh die stad vir 'n mediese behandeling in die gestig van die nabygeleë Saint-Rémy-de-Provence. Hy pleeg op 29 Julie 1890 selfmoord.
Ekonomie
Die bevolking van Arles het sedert 1881 van 14 000 tot die huidige meer as 50 000 gegroei. Werkgeleenthede is egter skaars, aangesien die plaaslike nywerhede en handel, afgesien van 'n papiernywerheid, net 'n beskeie bydrae tot die plaaslike ekonomie oplewer. Naas die toerismebedryf lewer net die landbou van die omgewing met sy skaapteelt en olyfolie-vervaardiging 'n groter inkomste op. Die Camargue staan daarnaas bekend vir sy rys- en soutproduksie.
Sjapoer II
Sjapoer II, ook bekend as Sjapoer die Grote (Persies: شاپور دوم بزرگ), was die 10de "koning van konings" van die Sassanidiese Ryk. Hy was die ryk se langs heersende koning, van 309 tot 379, en die seun van Hormizd II. Tydens sy lang bewind het die Sassanidiese Ryk sy eerste goue era beleef sedert die bewind van Sjapoer I (241–272).
Toe koning Hormizd II (302–309) sterf, het Persiese adellikes sy oudste seun, Adhoer Narseh, doodgemaak ná ’n kort bewind, die tweede seun verblind en die derde een gevange geneem. Die troon is gehou vir die ongebore kind van een van Hormizd II se vroue. Daar word beweer Sjapoer II was dalk die enigste koning in die geskiedenis wat in utero as koning gekroon is; volgens legende is die kroon op sy ma se maag geplaas terwyl sy swanger was. Hy is dus as koning gebore.
Richard III van Engeland
Richard III (2 Oktober 1452 – 22 Augustus 1485) was van 1483 tot met sy dood koning van Engeland. Hy was die laaste koning van die Huis van York en sy nederlaag met die Slag van Bosworth het ’n einde gebring aan die Rose-oorlog en die Plantagenet-dinastie, wat sedert 1154 met die troonopvolging van Hendrik II oor Engeland regeer het.
Weens die omstandighede van Richard se troonbestyging en die oorwinning van Hendrik VII is Richard se lyk dringend naby die slagveld begrawe; die presiese plek was meer as vyf eeue lank onbekend. In 2012 het argeoloë opgrawings in ’n munisipale parkeerterrein in Greyfriars, Leicester, begin doen na aanleiding van dokumente waaruit hulle afgelei het hy is langs die stad se katedraal begrawe, waar die parkeerterrein tans is. In September 2012 het hulle aangekondig dat hulle ’n geraamte gekry het wat moontlik Richard s’n is en op 4 Februarie 2013 het die Universiteit van Leicester bevestig dat dit wel bo alle redelike twyfel syne is. Dit is vasgestel deur ’n kombinasie van DNS-toetse op die geraamte en op afstammelinge van die koning se suster, Anne van York. Ook is koolstoftoetse op die beendere gedoen, wat bewys het hulle is sowat 500 jaar oud, en beskrywings van Richard is met die beendere vergelyk.
’n Ondersoek van die geraamte het gewys die koning het verskeie wonde gehad en ’n deel van die kopbeen is met ’n skerp wapen afgekap; dit sou tot sy onmiddellike dood gelei het. Die argeoloë het afgelei dat hy nie ten tyde van sy dood ’n helm gedra het nie.
Hy is op 26 Maart 2015 in die Leicester-katedraal herbegrawe.
Vroeë jare
Tydens die bewind van sy broer koning Eduard IV, het Richard hom bewys as ’n getroue militêre aanvoerder en het hy een van die invloedrykste en rykste edelmanne van Engeland geword. Hul ander broer, George Plantagenet, 1ste Hertog van Clarence, het egter met Eduard vasgesit en is weens verraad tereggestel.
Richard het die noorde van Engeland beheer tot met Eduard se dood op 9 April 1483. Daarna het hy verantwoordelikheid aanvaar vir die veiligheid van Eduard se seuns, koning Eduard V (12) en Richard (9), met die titel lord protector. Later het hy die twee seuns volgens sommige bronne in die Londense Tower laat opsluit en die troon vir homself toegeëien. Hy is op 6 Julie 1483 gekroon.
Bewind
Daar was twee grootskaalse rebellies teen Richard. Die eerste een, in 1483, is onderdruk, maar in die tweede een, in 1485, wat gelei is deur Hendrik Tudor, 2de Graaf van Richmond, is Richard dood in die Slag van Bosworth. Hy was die laaste monarg van die Huis van Plantagenet en word dus algemeen beskou as die laaste Middeleeuse koning van Engeland. Richard III en Harold II is die enigste Engelse monarge wat in ’n oorlog dood is.
Hy is opgevolg deur Hendrik Tudor as Hendrik VII. Hendrik het sy aanspraak op die troon versterk deur te trou met Elizabeth van York, die dogter en erfgenaam van koning Eduard IV.
Kinders
Richard is op 12 Julie 1472 getroud met Anne Neville, die jongste dogter van die Graaf van Warwick. Anne se eerste man was Edward van Westminster, die seun van Hendrik VI.
Richard en Anne het een seun gehad: Eduard Plantagenet (ook bekend as Eduard van Middleham), 1473 – 9 April 1484. Hy is dood kort nadat hy die Prins van Wallis geword het. Richard het ook ’n paar buite-egtelike kinders gehad.
Reputasie
Moderne historici verwerp ’n groot deel van wat voorheen as feite oor Richard III aanvaar is. So is Richard byvoorbeeld deur Tudor-skrywers as liggaamlik gestrem beskryf, wat beskou is as bewys van ’n bose karakter. Die twyfelagtige geskiedenis wat toegeskryf word aan Thomas More het ’n groot indruk gemaak op William Shakespeare en is lank beskou as die gesaghebbende weergawe van gebeure. Shakespeare het Richard gebruik as die onderwerp van sy toneelstuk Richard III, waarin hy negatief uitgebeeld is.
Lynkol-ghieliemientjie
Die Lynkol-ghieliemientjie (Barbus lineomaculatus) is 'n varswater vis wat voorkom in die Okavango-, Kunene-, Zambezi- en Limpoporiviere en ook in Sentraal- en Oos-Afrika. In Engels staan die vis bekend as die Line-spotted barb.
Habitat
Hulle woon in 'n groot verskeidenheid habitate van klein strome tot groot riviere.
Floor Jansen
Floor Jansen (gebore op 21 Februarie 1981 in Goirle) is 'n Nederlandse sangeres.
Irritasie
Irritasie in biologie is 'n staat van inflammasie of pynlike reaksie teen 'n allergie of beskadiging van selle. Die vel en oë kan byvoorbeeld rooi word.
Floor Jansen
Jansen was van 1997 tot begin 2009 die sangeres van die Nederlandse metal-groep After Forever. Vanaf 1999 studeer sy aan die rockakademie in Tilburg, waar sy in 2003 afstudeer. Naas haar bedrywighede by After Forever gee sy ook sanglesse. Sy speel kitaar, klavier en die fluit. Op 5 Mei 2010 stel sy haar nuwe groep ReVamp bekend. Verder werk sy as gaskunstenaar aan albums van Ayreon, Within Temptation, Star One en Bertus Borgers. Sedert 1 Oktober 2012 vervang sy Anette Olzon as sangeres by Nightwish. Op 9 Oktober 2013 maak hulle bekend dat sy die nuwe hoofsanger van Nightwish is.
Irritasie
Die stimulus (of agent) wat die toestand veroorsaak word 'n irritant genoem. Mense dink tipies aan irritante as chemiese middels (soos fenol), maar dit kan ook meganies of termies (hitte) van aard wees, en selfs deur straling (ioniserende straling of ultraviolet lig) veroorsaak word.
Chroniese irritasie is 'n mediese term wat beteken dat die toestand al vir 'n rukkie teenwoordig is. Daar is verskeie toestande wat chroniese irritasie veroorsaak, die meeste behels die vel, vagina, oë en longe.
Leucosolenia pyriformis
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1943 deur Tanita.
Kiedrich
Kiedrich is 'n nedersetting temidde van 'n wynboustreek in die administratiewe distrik Rheingau-Taunus-Kreis van die Duitse deelstaat Hesse. Vanweë sy goed bewaarde middeleeuse boukuns word na die dorp dikwels verwys as 'n "skatkissie van Gotiese boukuns". Ook in die Rooms-Katolieke bedevaartskerk St. Valentinus, wat uit die 14de eeu dateer, het die Gotiese interieur volledig bewaar gebly, waaronder 'n kerkorrel van omstreeks 1500 wat steeds bespeel word.
'n Besondere aantreklikheid is kerkdienste op Sondae waartydens die plaaslike seunskoor, die Kiedricher Chorbuben, 'n rariteit aanbied, Latynse Gregoriaanse gesange in die Germaanse dialek met hoefnaelnotasie. Dié streeksvariant van Gregoriaanse gesange is in Lotaringiese (Metz) en Duitse manuskripte oorgelewer.
Interessant genoeg het 'n Engelse adellike, Sir John Sutton, 3de Baronet of Norwood Park (1820-1873), 'n boorling van Lincolnshire, as borg 'n beslissende rol by die bewaring van Kiedrich se kulturele erfenis gespeel. Sutton, 'n deskundige vir Gotiese boukuns en orrelbou, het vanaf 1854 op die Europese vasteland gebly en in België en Duitsland gewoon. Een jaar later het hy die Rooms-Katolieke geloof aangeneem.
In 1857 het hy vir die eerste keer 'n besoek aan Kiedrich gebring en vervolgens die dorp se orrel en Gotiese kerkgebou laat restoureer. Daarnaas het hy fondse beskikbaar gestel vir die bewaring van Kiedrich se unieke variant van Gregoriaanse gesange. 101 jaar ná sy afsterwe in Brugge, België is sy sterflike oorskot in Kiedrich in 'n eregraf herbegrawe.
Ander besienswaardighede sluit Kiedrich se Renaissance-raadsaal en talle historiese geboue in wat oorspronklik deur burgers en adellikes bewoon is. Die bouvalle van die Scharfenstein-kasteel, wat temidde van wingerde geleë is, bied 'n uitsig oor die dorp en sy omgewing.
Leucosolenia serica
Leucosolenia serica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1942 deur Tanita.
Vlae van provinsies van Nederland
Die artikel bevat ’n lys van vlae van provinsies van Nederland. Die Koninkryk van die Nederlande bestaan uit vier lande: Nederland, Curaçao, Aruba en Sint Maarten. Nederland bestaan uit twaalf provinsies.
Die Nederlandse Antille is in 2010 ontbind. Curaçao en Sint Maarten is lande binne die koninkryk, die oorblywende drie eilande is oorsese munisipaliteite van Nederland.
Merekomerivier
Die Merekomerivier is 'n takrivier van die Groot-Letabarivier in die laeveld van die Limpopoprovinsie in Suid-Afrika.
Leucosolenia sertularia
Leucosolenia sertularia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel.
Tswelopele Plaaslike Munisipaliteit
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Eduard IV van Engeland
Eduard IV (Rouen, 28 April 1442 – Westminster-paleis, 9 April 1483) was van 1461 tot 1483 koning van Engeland. Hy was die seun van Richard van York en Cecily Neville en die eerste koning van die Huis van York. Daar word soms gemeen dat Eduard buite-egtelik was omdat sy pa in die vermoedelike bevrugtingstyd weg was op ’n veldtog, maar dit kan ook valse gerugte of vanweë ’n vroeggeboorte wees.
Eduard het deelgeneem aan die "Wars of the Roses", die stryd om die troon tussen die Huis van York (onder aanvoering van sy pa) en die Huis van Lancaster (onder aanvoering van Hendrik VI en sy vrou).
Hy het die Lancasters in verskeie veldtogte verslaan, veral met die hulp van Richard Neville, Graaf van Warwick, en het in 1461 koning geword. Hy het teen Warwick se wens in getrou met Elizabeth Woodville, ’n jong weduwee uit die lae stand.
Bewind
Eduard land in Maart 1471 in die noorde van Engeland. Van daar trek hy na Londen, verower die stad en verslaan Warwick, wat in die stryd sy lewe verloor. Dit het die einde van die Lancasters beteken.
Eduard was ’n wrede man wat nie teruggedeins het vir moord nie, maar hy was gewild onder die volk omdat hy vrede herstel het en kuns en wetenskap bevorder het. Hy het verskeie minnaresse en minstens een buite-egteike kind gehad.
Hy is in 1483 onverwags dood en in Windsor-kasteel begrawe. Sy dood het 'n opvolgingskrisis veroorsaak, want die parlement het die volgende jaar met 'n wet genaamd Titulus Regius sy en Elizabeth se huwelik ongeldig verklaar. Sy kinders is dus as buite-egtelik beskou en het hulle aanspraak op die troon verloor – die troon is aan Eduard se broer, Richard III, toegeken. Sy 12-jarige seun en erfgenaam, wat ná sy dood saam met sy jonger broer verdwyn het, is wel later as Eduard V erken.
Kinders
Eduard en Elizabeth het 10 kinders gehad:
Internetradio
Internetradio (ook e-Radio genoem) verwys na 'n oudio-uitsenderdiens wat deur middel van die internet uitsaai. Uitsending oor die internet word gewoonlik na verwys as websending, omdat dit nie breedweg deur draadlose metodes versend word nie, maar eerder oor die Wêreldwye Web. Die term "internetradio" behels 'n stromende medium wat aan luisteraars 'n aaneenlopende stroom klank bied, waaroor hulle geen beheer het nie — soos in die geval van tradisionele uitsendermedia. Internetradio is nie sinoniem met podgooiery nie, omdat podgooie afgelaai moet word en gevolglik kopieregkwessies meebring. Internetradio bied ook nie lêerbediening op aanvraag nie. Heelwat internetradiostasies staan in assosiasie met 'n ooreenstemmende tradisionele terrestriële radiostasie of -netwerk. Radiostasies wat slegs oor die internet uitsaai is gewoonlik onafhanklik van sulke instellings.
Internetradiostasies is normaalweg van enige plek op die aarde toeganklik. Dit is byvoorbeeld moontlik om na 'n Australiese stasie vanuit Europa of Amerika te luister. Hierdie voordeel maak dit 'n gewilde diens onder expats en vir luisteraars wie se behoeftes nie deur hul plaaslike radiostasies bevredig word nie (soos wat die geval mag wees met progressiewe rock, anime-musiek, klassieke musiek, stand-up-komedie, ensomeer). Sommige internetradiodienste bied nuus, sport en kommentaar aan, benewens 'n groot verskeidenheid musiek.
Guildford
Guildford (uitgespreek /ˈɡɪlfɘ(r)d/) is die graafskaphoofstad (Engels: county town) van die graafskap Surrey, wat in die suide van Engeland geleë is. In die 2001-sensus het die stad 'n bevolking van 66 773 gehad.
Guildford lê in 'n vallei van die Weyrivier waar die rivier deur 'n kloof in die North Downs vloei. Die stad is ongeveer 45 km van Londen af en deesdae is die suidwestelike hoek van die statistiese streek vir Greater London. Sedert die middeleeue het die hoofpad tussen Londen en Portsmouth deur hierdie kloof gegaan met die gevolg dat die stad een van Londen se verdedigingposte was en 'n kasteel is ook hier gebou. Gedeurende die Victoriaanse tydperk, met die bou van die Londen–Portsmouth en die Reading–Ashford, Kent spoorweë deur die kloof word Guildford 'n groot spoorwegaansluiting.
NGC 4435 en NGC 4438
NGC 4435 en NGC 4438, ook bekend as Arp 120, is twee interaktiewe sterrestelsels sowat 52 miljoen ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Maagd.
NGC 4435
NGC 4435 is ’n lensvormige staafsterrestelsel met relatief jong sterre van sowat 190 miljoen jaar in sy sentrale streke wat deur die Spitzer-ruimteteleskoop ontdek is en wat kon ontstaan het vanweë die wisselwerking met NGC 4438. Die wisselwerking het waarskynlik ook die stelsel se lang getystert veroorsaak, hoewel ander studies daarop dui dat dit ook ’n wolk in die Melkweg kan wees wat nie met NGC 4435 verband hou nie.
NGC 4438
NGC 4438 is die vreemdste interaktiewe sterrestelsel in die Virgo-sterrestelselswerm vanweë die onsekerheid oor die energiemeganisme wat die kernbron verhit; dit kan ’n steruitbarstingstreek wees of ’n aktiewe sterrestelselkern wat sy energie kry van ’n swartkolk.
Dié stelsel het ’n hoogs verwronge skyf met lang getysterte vanweë wisselwerkings met ander stelsels. Dit verduidelik hoekom sommige bronne dit as ’n lensvormige stelsel en ander bronne dit as ’n spiraalsterrestelsel aandui. Daar is ook tekens van ’n uitgebreide maar middelmatige steruitbarsting in die verlede, asook ’n aansienlike gebrek aan neutrale waterstof en ’n verplasing van sy interstellêre medium (atomiese en molokulêre waterstof, stof en warm gas) in die rigting van NGC 4435, wat dui op ’n getywisselwerking met laasgenoemde. NGC 4438 beweeg deur Virgo se intergalaktiese medium teen ’n hoë snelheid, wat verhoog word deur die wisselwerking tussen die twee stelsels.
Wisselwerking met M86
Buiten dié bewyse dat die skade aan NGC 4438 deur ’n botsing miljoene jare gelede met NGC 4435 aangerig is, verbind die ontdekking van verskeie filamente geïoniseerde gas NGC 4438 aan die groot naburige sterrestelsel Messier 86. Gas en stof is ook op laasgenoemde gevind wat van eersgenoemde afkomstig kan wees en dit dui op ’n wisselwerking in die verlede tussen dié twee stelsels. As die digtheid van sterrestelsels in die middel van swerms in ag geneem word, is dit moontlik dat daar ’n wisselwerking tussen die drie stelsels (NGC 4435, NGC 4438 en M86) was.
One Churchill Place
One Churchill Place is 'n wolkekrabber wat in 2004/5 in Londen voltooi is. Die gebou het 'n hoogte van 156 meter en 32 verdiepings.
Bahri
Bahri (Arabies: الخرطوم بحري) is die derde grootste stad naas die hoofstad Khartoem en Omdoerman in Soedan. In 2007 het die stad 'n bevolking van 1 725 570 gehad.
Bahri grens aan die Nylrivier op die plek waar die Wit en die Blou Nyl ineen vloei. Vanuit die lug kan die twee kleure van die riviere (blou en wit) duidelik waargeneem word. Dis 'n streng Arabiese land en geen alkohol word toegelaat of verkoop nie. Selfs nie eers in Restaurante nie.
Besoekers moet toestemming verkry alvorens foto's geneem mag word. Openbare vervoer wissel tussen busvervoer. Huurmotors en die "tuk-tuk's" wat 'n driewiel motorfiets is met 3 klein sitplekkies agter die bestuurder. Die Tuk-tuks is baie gewild en word oral waargeneem.
By openbare swembaddens soos hotelle mag die mans en die vrouens nie saam swem nie en word daar swembeurte van een uur toegepas. Moslem vrouens mag glad nie in openbare swembaddens swem nie en daar is spesiale binnenshuise swembaddens vir hulle. Die meerderheid van die Moslem vroue in Bahri dra nie meer die tradisionele swart klere met die gesigbedekkings nie en oral kan vroue in gewone drag gesien word.
Judy Grafe
Judy Grafe is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente *batteries not included (1987), Frankenhooker (1990), en The Dark Half (1993), en in die televisiereeks The Adventures of Pete & Pete (1992).
Bahri
Sandstorms kom gereeld voor in Bahri en kan so erg wees dat dit stikdonker word in die middel van die dag. Dan word alle besighede gesluit en selfs die lughawens word gesluit.
Friedrich Nietzsche
Friedrich Wilhelm Nietzsche (15 Oktober 1844 – 25 Augustus 1900) was 'n Duitse filosoof en filoloog. Sy invloed word deur talle 20ste eeuse eksistensie-, fenomenologie-, poststrukturalistiese-, en postmoderne-filosowe erken.
Jeug (1844–1869)
Friedrich Nietzsche is op 15 Oktober, 1844, in Röcken, naby Leipzig in die eertydse Pruisiese provinsie van Sakse gebore. Sy ouers was onderskeidelik Karl Ludwig (1813-1849), 'n Lutheraanse pastoor en voormalige onderwyser, en Franziska (1826-1897). Na die dood van sy vader in 1849 en sy jonger broer in 1850, het die gesin na Naumburg getrek, waar hulle by sy ouma aan sy ma se kant en sy vader se twee ongetroude susters gewoon het.
In 1854 het Nietzsche by die Domgymnasium in Naumburg ingeskryf, waar hy besondere talente in musiek en taal vertoon het. Hy is tot die internasionaalbekende Schulpforta toegelaat, waar hy sy studies van 1858 tot 1864 voortgesit het. In hierdie tyd het hy digkuns beoefen en aan sy musikale komposisies gewerk. Tydens sy studies aan die Schulpforta, is hy ook aan die antieke Griekse en Romeinse letterkunde bekendgestel. Na afloop van sy skoolloopbaan in 1864, het Nietzsche begin met sy studies in teologie en klassieke filologie aan die Universiteit van Bonn. Hy het na een semester sy studies in die teologie beëindig en op die filologie gekonsentreer, onder leiding van Professor Friedrich Wilhelm Ritschl, wie hy die daaropvolgende jaar na die Universiteit van Leipzig gevolg het. Sy eerste filologiese werke is kort daarna gepubliseer. In 1865 en 1866 onderskeidelik, het Nietzsche vertroud geraak met Arthur Schopenhauer se Die Welt als Wille und Vorstellung (Die Wêreld as Wil en Voorstelling), en Friedrich Albert Lange se Geschichte des Materialismus (Geskiedenis van die Materialisme). Beide het hom geïnspireer om sy studies voort te sit. In 1867 het Nietzsche 'n jaar se vrywillige diens in die Pruisiese artillerie afdeling te Naumburg onderneem. 'n Ongeluk in Maart 1868 het egter sy diens kortgeknip en hy het gevolglik sy studies hervat. Later in die selfde jaar het hy Richard Wagner die eerste keer ontmoet.
Professor te Basel (1869–1879)
Met Ritschl se ondersteuning het Nietzsche in 1869 'n merkwaardige prestasie behaal deur as professor in klassieke filologie aan die Universiteit van Basel aangestel te word, nog voordat hy sy doktorsgraad en onderwyssertifikaat voltooi het.
Na sy verhuising na Basel het Nietzsche sy Pruisiese burgerskap opgesê en was hy vir die res van sy lewe effektief staatloos. Hy het nogtans as mediese ordonans aan die Pruisiese kant van die Frans-Duitse Oorlog gedien. Sy tyd in die weermag was kort en hy het die traumatiese effekte van oorlogvoering beleef. Hy het in die tyd ook witseerkeel en disenterie opgedoen.
Onafhanklike filosoof (1879–1888)
Hy onderhou homself gedurende die periode met 'n pensioen van Basel en met die finansiële hulp van sy vriende. Nietzsche het gereeld gereis om klimate te vind wat sy gesondheid ondersteun. Hy woon tot 1889 as onafhanklike skrywer in verskillende Europese stede. Hy bly tydens verskeie somers in Sils Maria naby St. Moritz in Switserland. Hy woon tydens die winters in Italiaanse stede van Genoa, Rapallo, Turyn en die Franse stad Nice. Nietzsche het af en toe teruggekeer na Naumburg om sy familie te besoek, vernaamlik sy suster. Gedurende dié tyd is Nietzsche die mees produktiefste, beginnende met Menschliches, Allzumenschliches: Ein Buch für freie Geister wat in 1878 gepubliseer is. Daarna publiseer hy 'n boek of 'n deel van 'n boek elke jaar tot 1888, dus vyf altesame.
Psigologiese siekte en dood (1889–1900)
Op 3 Januarie 1889, het Nietzsche 'n senuweeineenstorting in Turyn gehad waarvan hy nie weer volkome sou herstel nie. Nietzsche se geestelike siekte is aanvanklik gediagnoseer as tersiêre sifilis in lyn met die mediese paradigmas van daardie tyd. In 1898 en 1899, kry Nietzsche ten minste twee beroertes. Dit het hom ontneem van die vermoë om te praat of te loop. Nadat hy longontsteking opgedoen het in die middel van Augustus 1900, kry hy nog 'n beroerte gedurende die nag van 24 Augustus en sterf teen 12 uur die middag op 25 Augustus 1900.
Nietzsche se filosofie
Omdat Nietzsche homself rigied rig op heersende idees – insluitende sy eie - noem hy homself die filosoof met die hamer. Bekend in die verband is sy waarneming dat God dood is (Die fröhliche Wissenschaft, §§ 108, 125 en 343). In besonder; het die mens volgens hom vir God vermoor. Hy bedoel daarmee dat God nie buite die raamwerk van die mens kan bestaan nie, maar 'n middel is om mense in knegte te omskep deur 'n priesterkaste met opgelegde leefreëls en met 'n vals besef van goed en kwaad. Dit word deur sy teenstanders beskryf as 'nihilisme'. Die lewens-ontkennende slawe-moraliteit van die Joods-Christelike tradisie is volgens Nietzsche uitgedien. Nietzsche was van mening dat die slawe-moraliteit ontstaan het as verset teen die heersende orde. Daarom stel Nietzsche dat slawe-moraliteit as 'n moraliteit 'n eksterne oorsaak het. Hierteenoor stel hy die heersers-moraliteit, 'n moraliteit wat sonder invloede van buite af ontstaan het. Die slawe-moraliteit is immer teen die heersers-moraliteit gekant. Die heersers-moraliteit is die moraliteit vir diegene wat uit ware krag sterk, mooi en vernaamlik die wêreld tegemoet wil gaan. Die slawe-moraliteit staan in die oë van Nietzsche as simbool van alles wat swak is, maar veral slu is om uit bedrog mag te verkry. Na sy geestesversteuring het sy suster Elisabeth Förster-Nietzsche die bevordering van sy gedagtes op haarself geneem, deur dit 'n plek te gee in die ekstreem nasionalistiese denke, waarby die slawe-moraliteit geïdentifiseer word met die Jodedom, en die Übermensch met die "edele-Germaan", soos hierdie denkrigting gemanifesteer het in sommige Duitsers van daardie tye, en wat weldra aanleiding gegee het tot die nasionaalsosialisme. Dit bly steeds 'n vraag of Nietzsche self ooit met hierdie banale interpretasie van sy denke sou ingestem het. As prominent NSDAP-party-lid wou sy suster hom nietemin postuum verhef tot 'n geestelike voorganger van die nasionaalsosialisme.
Dit is belangrik om te weet dat Nietzsche die neiging gehad het om in sy denke gereeld sy eie standpunte te hersien. Daardeur blyk daar baie teenstrydighede in sy werk te wees. Weens dit is dit moontlik om Nietzsche se werk in drie ontwikkelingsfases te deel:
•	Eerste periode: (tot Ongewone beskouinge) verafgoding van Schopenhauer en Wagner, as ook vir die kuns en kultuur van die Antieke Grieke. Nietzsche tree op as filtreerder van die Westerse kultuur;
•	Tweede periode: (Menslik, al te menslik; Die vrolike wetenskap) hier keer hy homself teen al sy vorige ideale, bekyk alles nou vanaf 'n positivistiese standpunt: metafisika, kuns en religie is 'n verraad teenoor die werklike lewe, 'n nie-aanvaarde wat vir die lewe leed inhou.
•	Derde periode: (vanaf Also sprach Zarathustra) hierin ontwikkel Nietzsche 'n eie waardeleer en maak homself los van die positivisme. Begrippe soos God is dood, die wil tot mag en die idee van die ewige wederkoms speel 'n belangrike rol.
Palladium
Palladium is 'n chemiese element met die simbool Pd en atoommassa van 46. Dit is 'n seldsame silwerwit oorgangsmetaal uit die platinumgroep en waarvan die chemiese eienskappe ooreenkomste met platinum toon. Dit is in 1803 in platinumertse ontdek deur William Hyde Wollaston en na die asteroïde Pallas vernoem.