cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sturrock-droogdok
Frederik Claud Sturrock (Skotland, 25 Mei 1882 - Kaapstad, 5 Augustus 1959) was 'n ingenieur, sakeman, politikus en minister van vervoer en  finansies.
Tsegrg
Tsegrg (Russies: Цегрг) is 'n dorpie in Kettsjeneri-rajon van Kalmikië, Rusland. Dit behoort tot die Altsinchoeta Plaaslike Munisipaliteit en lê 4 kilometer noordoos van sy setel, Altsinchoeta.
Die dorpie se naam kom van 'n Kalmikiese woord wat na verskeie plante van die genus Alhagi verwys.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Tsegrg 64 inwoners gehad. Etniese Kalmikiërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Rotariërs
Die Rotariër-beweging, ‘n internasionale vereniging van sake- en beroepslui, is die wêreld se grootste liefdadigheidsvereniging.
Soraya Esfandiary Bakhtiary
Soraya Esfandiary Bakhtiary (, Sorayâ Esfandiyâri Baxtiyâri; 22 Junie 1932 - 26 Oktober 2001) was as die tweede vrou van sjah Mohammad Reza Pahlavi, met wie sy in 1951 getrou het, die koningingemaal van Iran. Hulle huwelik het deur diep waters gegaan, veral toe dit blyk dat sy onvrugbaar is. Sy het die sjah se voorstel dat hy met 'n tweede vrou trou om 'n troonopvolger te verwek, verwerp en hy hare dat hy abdikeer ten gunste van sy halfbroer. As die dogter van 'n Duitse Christen-ma, is Soraya deur die Sjiitiese geestelikes gewantrou; die sjah se besitlike ma het ook nie van haar gehou nie. In Maart 1958 het die sjah gehuil toe hy aankondig hulle gaan skei.
Rotariërs
Doelstelling
Die oogmerke van die organisasie is om hoë etiese standaarde en die beginsel van goeie diens in alle beroepe te bevorder, sake- en beroepsmoraal te verbeter en tot diens van die samelewing te wees. Ook die ondersteuning van die plaaslike ekonomie is van belang. Die organisasie streef na die opbou van welwillendhied en vrede op aarde tussen mense en state. Daarom is hul leuse “Diens bo eie belang”, met die betekenis dat selfsug ondergeskik is aan die belang van die gemeenskap. Klubs neem slegs deel aan aktiwiteite waarby die samelewing baat vind. In noodsituasies help die klubs selfs met die verskaffing van skoon drinkwater en die bestryding van siektes. In baie gevalle word plaaslike skole en bejaardetehuise ondersteun.
Lidmaatskap
Dit is ‘n vereniging vir sakelui en mense wat die professies beoefen. Lidmaatskap is op uitnodiging en aanvanklik was dit beperk tot mans. Elke lid van ‘n klub verteenwoordig ‘n ander beroep. Dus het ‘n spesifieke klub as lede slegs een loodgieter, een prokureur, een boer, een motorwerktuigkundige, een chirurg, een meubelmaker, ens. Lidmaatskap is oop vir alle mense sonder om te let na opleidingsvlak, ras, religieuse en politieke oortuiging, velkleur, ens. Gewoonlik kom die klub weekliks vir ‘n middagete byeen waarna ‘n aktuele saak bespreek word. Vergaderings vind plaas tussen gelykes in ‘n gees van wedersydse vertroue. Dit is ‘n sekulêre organisasie en neem nie deel aan godsdienstige en politieke aktiwiteite nie. Wêreldwyd is daar ongeveer 1,2 miljoen Rotariërs en in Afrika bestaan daar sowat 1500 klubs. ‘n Lid van 'n klub het toegang tot alle ander klubs in die wêreld.
Soraya Esfandiary Bakhtiary
Vroeë lewe en opvoeding
thumb|links|180px|Soraya as kind saam met haar ma (omstreeks 1935).
Soraya was die oudste kind en enigste dogter van Khalil Esfandiary Bakhtiary (1901-1983), 'n edelman en Irannese ambassadeur in Wes-Duitsland in die 1950's, en sy Russies gebore Duitse vrou, Eva Karl (1906-1994).
Sy is op 22 Junie 1932 in Isfahan gebore en het 'n jonger broer, Bijan (1937-2001), gehad. Haar familie was lank betrokke by die Irannese regering en diplomatieke korps. Soraya het in Berlyn en Isfahan grootgeword en in Londen en Switserland studeer.
Huwelik
In 1948 is Soraya deur 'n familielid van haar voorgestel aan die pas geskeide sjah Mohammed Reza Pahlavi deur middel van 'n foto van haar wat in Londen op aandrang van die familielid geneem is. Soraya het destyds pas afstudeer aan 'n Switserse afrondingskool en het Engels in Londen studeer. Hulle het gou daarna verloof geraak; die sjah het aan haar 'n diamantverloofring van 22,37 karaat gegee.
Die paartjie het op 12 Februarie 1951 in Teheran getrou. Hoewel die sjah aangekondig het dat gaste geld aan 'n spesiale welsynorganisasie vir armes moes skenk, was daar onder die trougeskenke 'n nertsjas en 'n lessenaarstel met swartdiamante van Josef Stalin en Georgiese silwerkershouers van koning George VI en koningin Elizabeth. Die onthaalsaal was versier met 1,5 ton orgideë, tulpe en angeliere van Nederland af. Die vermaak is onder andere verskaf deur 'n perdesirkus uit Rome.
Rotariërs
Bekendste lede
Die bekendste lewende lede is
Soraya Esfandiary Bakhtiary
Huwelik
Soraya het later oor haarself en Iran geskryf: "Ek was 'n domkop. Ek het niks geweet van die geografie, die legendes, van my land nie; niks van sy geskiedenis, niks van die Moslemse geloof nie." Soraya se opvoeding was geheel en al Duits en Katoliek en haar identiteit was gemeng. Dit het veroorsaak dat die Moslemse geestelikes in Iran gesê het die sjah moes nie met hierdie "half-Europese meisie" getrou het wat nie as 'n Moslem grootgemaak is nie. Soraya het geskryf: "Die gevoel van beide Christen en Moslem wees, maar terselfdertyd nie een van die twee nie, het twee uiteenlopende pole in my vlees gegraveer waartussen my bestaan ontvou het. Die een was metodies Europees, en die ander brutaal Persies".
Koningin van Iran
thumb|180px|Koningin Soraya in 1956. Ná die troue was Soraya aan die hoof van die familie se welsyn in Iran. Haar huwelik is vertroebel deur die feit dat die sjah se ma en susters haar almal as 'n mededinger om sy liefde beskou het, nes gebeur het met sy eerste vrou, prinses Fawzia Foead van Egipte.
Soraya het ook niks gehou van Ernest Perron, die sjah se beste vriend en privaat sekretaris, nie. Sy het Perron 'n "homoseksueel wat vroue, alle vroue, minag" genoem, iemand "wat gif versprei deur die paleis, sowel as deur ons eie byplek". Sy het geskryf Perron is 'n "skelm, verraderlike en Machiavelliaanse" man wat "haat opwek, skinderstories versprei, hom verlustig in elke intrige". Tot haar ontsteltenis was die sjah "betower deur hierdie diaboliese Switser" wat homself beskou het as 'n "filosoof, digter en profeet". Die twee mans het elke oggend byeengekom om staatsake in Frans te bespreek, omdat die sjah Perron se advies hooggeag het. En, soos Soraya gou agtergekom het, is ander sake ook bespreek. Tot haar walging het Perron haar besoek en 'n paar opmerkings gemaak en vrae gestel oor haar sekslewe met die sjah wat sy "suggestief" en vulgêr genoem het. Sy het hom uit woede uit die paleis gegooi.
Rotariërs
Geskiedenis
Advokaat Paul P. Harris (1878-1947) het die eerste klub in 1905 in Chicago gestig. Kort daarna word ander klubs in die VSA gevestig. En dit is gevolg deur klubs in Groot-Brittanje. In 1910 ontwikkel die organisasie tot Rotary International.
Soraya Esfandiary Bakhtiary
Koningin van Iran
thumb|260px|links|Soraya en die sjah in [[Miami.]] thumb|180px|Soraya en die sjah in 1953. Omdat Soraya in Europa grootgeword het, was Iran vir haar 'n "vreemde" land. Volgens die Irannees-Amerikaanse historikus Abbas Milani verduidelik dit haar houding teenoor die gewone Irannese, wat hy beskryf as "grensend aan rassisme". Vir haar was Europa altyd die model vir uitnemendheid in alles. Soraya het beskryf hoe sy as koningin "hospitale, weeshuise, welsynorganisasies en mense se woonplekke besoek het waarheen strome vuil water loop nadat wasvroue, boemelaars en honde dit eers gebruik het. Armoede en smerigheid. Kinders met siektes, mishandelde vroue en uitgehongerde mans. Die vullis van die stegies waar huise nie meer huise is nie; waar armoede, werklike armoede, heers."
In teenstelling met die klem op die "vullis" van Teheran, het Soraya met ope bewondering geskryf van hoe Parys haar "betower". Oor haar tyd in dié stad skryf sy: "Elke dag was my hart gevul met sonskyn. Die lewe was lig . . . dit was wonderlik om te gaan fliek, om 'n glas limonade te drink op die terras van die brassie . . . 'n verbode plesier." Soraya het geskryf oor die plesier om in Europa skool te gaan, anders as die Irannese skole "met die grys skooldrag, die stoof met rook wat die klaskamer besoedel, lesse, huiswerk, werk tot jy uitgeput is".
In Oktober 1954 het die sjah aan Soraya gesê hy is bekommerd omdat sy nog nie vir hom 'n erfgenaam gegee het nie. Hy het voorgestel hulle besoek die Verenigde State om dokters daar te raadpleeg. In 1954-'55 het die keiserlike paartjie 'n lang besoek aan Amerika gebring. Hulle het op 5 Desember 1954 vertrek. In New York het Soraya dokters besoek wat haar verseker het haar onvermoë om swanger te raak het te doen met die "skokke, ontsteltenisse en kwellings van die afgelope twee jaar", maar in Boston het dokters vir haar gesê sy is onvrugbaar en sal nooit kinders kan hê nie. Die sjah het probeer om Soraya te vertroos, want sy was hoogs ontsteld deur die nuus dat sy onvrugbaar is. Onbewus van wat die dokters vir Soraya gesê het, het Newsweek sarkasties geskryf "selfs die Sjahansjah (koning van konings), Onderkoning van God, Skaduwee van die Almagtige en Spil van die Heelal verdien 'n vakansie . . . hulle het dié winter deurgebring in 'n privaat besoek aan die VSA . . . doktersondersoeke in New Yorkse hospitale, om besienswaardighede te besoek in San Francisco, die dans van die mambo in Hollywood, om te ski in Sun Valley, en om te waterski in Miami Beach".
Soraya was betower deur Hollywood en het daarvan gehou om Amerikaanse filmsterre tydens haar besoek aan Los Angeles te ontmoet. Sy het van haar gunstelingsterre ontmoet, onder andere Grace Kelly, Lauren Bacall, Bob Hope, Esther Williams en Humphrey Bogart. 'n Foto van koningin Soraya wat met 'n bikini in Miami waterski, was uiters omstrede in Iran. Sy is algemeen veroordeel vir haar kostuum, wat as ongeskik vir 'n Moslem beskou is, en die foto is in Iran verbied in 'n poging om die kritiek van die ulema (vertolkers van godsdienskennis) te beëindig.
Rotariërs
Suid-Afrika
In November 1920 het Rotary International die Amerikaners Edward C. Fisher en Perry J. Stevenson na Suid Afrika gestuur om die lewensvatbaarheid van ‘n klub hier te ondersoek. Hulle vergader hierna in Februarie 1921 met die Brit William Campbell en die Suid-Afrikaners C.F. Derham, Arthur Y. Smith en eerw. F. Harrison om die saak te bespreek. Op 1 Julie is die eerste klub in die land in Johannesburg formeel gestig met Hubert Hoskin as die eerste voorsitter.
Soraya Esfandiary Bakhtiary
Koningin van Iran
Op 12 Februarie 1955 het die keiserlike paartjie van Amerika na Brittanje gevaar aan boord van die Queen Mary. In Londen het die sjah en Soraya in Buckingham-paleis saam met koningin Elizabeth II, prins Philip, Hertog van Edinburg, die eerste minister, sir Winston Churchill en die minister van buitelandse sake, sir Anthony Eden, geëet. Op die laaste been van hulle reis het die paartjie Keulen besoek, waar hulle by Soraya se ouers oorgebly het. Die sjah se dogter uit sy eerste huwelik, prinses Shahnaz, wat in België studeer het, het haar pa in Keulen kom besoek, wat veroorsaak het dat 'n jaloerse Soraya 'n "embarrasserende vloermoer" gegooi het en geëis het dat haar man net aan haar liefde bewys. Dit het die sjah eindelik genoop om vir haar te sê om stil te bly. Op 12 Maart 1955 het die paartjie na Teheran teruggekeer, waar duisende mense hulle terugverwelkom het ondanks die reën.
Later in 1955 het die sjah sy vervolging van die Baha’i-geloof voortgesit en hulle tempels platgevee. Toe die Britse diplomaat Denis Wright protes aanteken by die sjah se minister Asadollah Alam, is aan hom gesê Mohammad Reza moes iets doen om die ulema te sus nadat die foto van Soraya in 'n bikini verskyn het.
Egskeiding
thumb|200px|Die sjah steek 'n sigaret vir sy vrou aan.
Hoewel die troue tydens 'n swaar sneeuval plaasgevind het, wat veronderstel was om 'n goeie teken te wees, het die huwelik teen vroeg in 1958 begin sneuwel weens Soraya se oënskynlike onvrugbaarheid. Die sjah se enigste kind, sy dogter prinses Shahnaz, het in 1955 getrou met Ardeshir Zahedi, die seun van die voormalige eerste minister, generaal Fazlollah Zahedi, vir wie die sjah geminag en in 1955 ontslaan het. Die sjah het aan Soraya vertel "dat 'n Zahedi nie die dinastie van die Pahlavi's kon voortsit nie" en dat sy aan hom 'n seun moet gee sodat die Huis van Pahlavi kon voortbestaan. Die sjah het voorgestel hy trou met 'n tweede vrou om 'n erfgenaam te kry, maar Soraya het dit verwerp.
In 'n poging om haar posisie as koningin te red, het Soraya aan die sjah gesê hy moet die grondwet van 1909 verander sodat een van sy halfbroers hom kon opvolg, maar volgens die sjah sou dit die goedkeuring van "die raad van wyse manne" verg. Soraya, wat nooit die grondwet gelees het nie, het nie geweet daar bestaan nie so iets nie en dat dit die sjah se manier was om 'n moeilike besluit uit te stel deur te jok. Die sjah se oorheersende ma het druk op hom begin uitoefen om van Soraya te skei sodat hy 'n erfgenaam kon verwek. Mohammad Reza het Soraya oorreed om Iran te verlaat deur te belowe dat hy die "raad van wyse manne" sou vra om die grondwet te verander. Soraya het egter vermoed haar man het sy rug op haar gedraai.
Sy het Iran verlaat vir haar ouerhuis in Keulen. Die sjah het sy vrou se oom, senator Sardar Assad, vroeg in Maart 1958 daarheen gestuur om haar te probeer oorreed om terug te keer Iran toe. Soraya het die voorstel dat die sjah met nog 'n vrou trou terwyl sy koningin bly, weer verwerp. In haar memoires het sy 'n vergelyking tussen die sjah en die Hertog van Windsor getref "wat sy troon vir liefde opgeoffer het". Sy het geskryf net "Oosterlinge" offer liefde vir hulle troon op.
thumb|links|220px|Soraya op Noordwijk-strand ná haar egskeiding, Augustus 1959. Op 5 Maart het die sjah haar gebel met die ultimatum dat sy hom toelaat om nog 'n vrou te neem, of hy sou van haar skei. Op 14 Maart is aangekondig die paartjie gaan skei.
Op 21 Maart 1958, op die Irannese Nuwejaar, het 'n huilende sjah die nuus van sy egskeiding aan die Irannese volk meegedeel. Die huwelik het amptelik op 6 April 1958 tot 'n einde gekom.
In 'n verklaring aan die Irannese volk vanaf haar ouers se huis in Duitsland het Soraya gesê: "Aangesien Sy Keiserlike Majesteit Mohammad Reza Shah Pahlavi dit nodig ag dat die opvolger van die troon van direkte afstamming in die manlike lyn van geslag tot geslag tot geslag moet wees, sal ek met die grootste spyt in die belang van die toekoms van die Staat en die welsyn van die volk in ooreenstemming met die wens van Sy Majesteit die keiser my eie geluk opoffer, en ek sal instem tot 'n egskeiding van Sy Keiserlike Majesteit."
Loopbaan as aktrise
220px|thumb|Soraya in 1953.
Ná haar egskeiding was Soraya in 'n verhouding met regisseur Maximilian Schell en die nywerheidserfgenaam Gunter Sachs, en sy het vir 'n kort ruk in München gewoon. Later het sy na Frankryk verhuis. Sy het 'n kort loopbaan as aktrise gehad, waarvoor sy net haar eerste naam gebruik het. Aanvanklik is aangekondig sy sou die rol van Katharina die Grote in 'n rolprent oor die Russiese keiserin vertolk, maar dit het doodgeloop. Sy het wel in die 1965-rolprent I tre volti (Die drie gesigte) gespeel en het daarna met die Italiaanse regisseur van die fliek, Franco Indovina, uitgegaan.
Sy het as 'n karakter met die naam Soraya verskyn in die 1965-prent She. Ná Indovina se dood in 'n vliegongeluk het sy haar lewe in Europa deurgebring en aan depressie gely, soos sy vertel in haar memoires van 1991, Le Palais des solitudes (Die paleis van eensaamheid).
Dood
Soraya is op 26 Oktober 2001 op 69-jarige ouderdom in haar woonstel in Parys aan onbekende oorsake dood. Haar broer, Bijan, het 'n week later gesterf.
Sedert haar dood het verskeie vroue na vore gekom wat beweer hulle is haar buite-egtelike dogter, wat glo in 1962 gebore is. Volgens die Persiese weekblad Nimrooz is nie een van dié bewerings bevestig nie. Soraya se besittings is in 200s vir meer as $8,3 miljoen op 'n veiling in Parys verkoop.
Lilian Braithwaite
Lilian Braithwaite (9 Maart 1873 – 17 September 1948) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Motherhood (1915), The Gay Lord Quex (1917), The Woman Who Was Nothing (1917), en Because (1918).
Lissodendoryx nobilis
Lissodendoryx nobilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Ridley & Dendy.
Ascyssa
Ascyssa is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse).
Flora Bramley
Flora Bramley (14 September 1909 – 23 Junie 1993) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Dude Cowboy (1926), College (1927), We Americans (1928), en The Flirting Widow (1930).
Molwenirivier (Mzumbe)
Molwenirivier is 'n rivier in die suide van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit is 'n linkersytak van die Mzumberivier.
Lissodendoryx olgae
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hentschel.
Jeff Bridges
Jeffrey Leon "Jeff" Bridges (gebore op 4 Desember 1949) is ’n Amerikaanse akteur, sanger en vervaardiger. Hy kom uit ’n vooraanstaande akteursgesin.
2020 Chinese Grand Prix
Die 2020 Formule Een Chinese Grand Prix was beplan vir 19 April 2020 op die Shanghai Internasionale Renbaan, maar is onbepaald uitgestel na die uitbreek van die Koronavirusepidemie van 2020 in China.
<!--
Jeff Bridges
Loopbaan
Bridges het in 1951 in sy eerste rolprent, The Company She Keeps, verskyn toe hy amper twee jaar oud was. In sy jeugjare het hy in die televisiereeks Sea Hunt (1958–'60) verskyn saam met sy pa, Lloyd Bridges, en broer, Beau Bridges. Hy was ook in die reeks The Lloyd Bridges Show (1962–1963) te sien.
2020 Chinese Grand Prix
Bande beskikbaar gestel
Pirelli sal waarskynlik die volgende bande aan alle spanne in Shanghai verskaf:
Leeuspruit (Vaalhoek)
Die Leeuspruit is 'n klein sytak van die Vaalhoekrivier en Kraairivier in die noordooste van die Oos-Kaap. Dit ontspring in die Drakensberg suid van Barkly-Oos en is in die opvanggebied van die Oranjerivier.
Jeff Bridges
Loopbaan
Hy het die Oscar vir beste akteur gewen vir sy rol as Otis "Bad" Blake in die 2009-rolprent Crazy Heart, en het nog benoemings vir dié prys gekry vir sy rolle in Thunderbolt and Lightfoot (1974), Starman (1984), The Contender (2000) en True Grit (2010).
Bridges se ander prente sluit in Tron (1982), waarin hy een van sy bekendste rolle vertolk, Jagged Edge (1985), The Fabulous Baker Boys (1989), The Fisher King (1991), Fearless (1993), The Big Lebowski (1998), Seabiscuit (2003), Iron Man (2008), Tron: Legacy (2010) en The Giver (2014).
Lissodendoryx oligacantha
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hentschel.
Domenico Veneziano
In 'n brief gedateer 1438 in Perugia (waar hy vir baie jare gewoon het) gerig aan Piero di Cosimo de' Medici, maak hy melding van sy lang verbinding met die lotgevalle van die Medici-familie, en smeek hy dat hy toegelaat word om 'n altaarstuk vir die hoof van die Medici-huis te skilder. Hy was 'n tydgenoot van die Broeders (ook Frater of kortweg Fra) Angelico en Filippo Lippi, aangesien hierdie twee kunstenaars en hyself bekend was daarvoor dat hulle besondere waarde geheg het aan die fresko's van Buonfigli by Perugia. Tussen 1439 en 1441 het hy 'n meesterlike vertolking van die Aanbidding van die Drie Wyses geskilder.
Nog 'n meesterstuk van Veneziano is die Heilige Lucia de' Magnoli Altaarstuk (c. 1445–1447), wat oorspronklik in Santa Lucia dei Magnoli, Florence uitgestal was maar nou in die Uffizi is. Dit is geskilder in tempera op paneel, en vertoon 'n ongewone palet vir die era waarin dit geskilder is; soveel so dat Vasari geskryf het dat dit in olieverf geskilder is. Veneziano is ook bekend vir 'n ronde paneel van die Aanbidding van die Drie Wyse Manne (1439–1441) wat waarskynlik aangevra was vir die paleis van die gegoede Medici-familie, en nou in Berlyn is. Hy het Andrea Mantegna beïnvloed.
Ander belangrike werke is die Madonna del Roseto in die Nasionale Kunsmuseum in Roemenië en die Madonna Berenson in die Villa I Tatti in Florence, beide om en by 1432–1437 gedateer. Vasari het beweer dat Veneziano deur Andrea del Castagno vermoor is. Castagno het egter reeds in c. 1457, vier jaar voor Veneziano, gesterf.
2020 Chinese Grand Prix
Vervaardigers
-->
Woody Harrelson
Woodrow Tracy "Woody" Harrelson (gebore op 23 Julie 1961) is ’n Amerikaanse akteur, aktivis en skrywer. Hy is twee keer vir ’n Oscar benoem en het ’n Emmy gewen.
Loopbaan
Die rol waarvoor hy bekend geraak het, was as die kroegman Woody Boyd in die televisiesitkom Cheers (1982-1993), waarvoor hy vyf keer vir ’n Emmy benoem is (en een gewen het). Van sy noemenswaardige rolprentrolle sluit in Dustin Pennett in Cool Blue (1989), Billy Hoyle in White Men Can't Jump (1992), Mickey Knox in Natural Born Killers (1994), Roy Munson in Kingpin (1996), Larry Flynt in The People vs. Larry Flynt (ook 1996), Dusty in A Prairie Home Companion (2006), kaptein Tony Stone in The Messenger (2009), Tallahassee in Zombieland (ook 2009) en Haymitch Abernathy in die The Hunger Games-reeks (2012-2015).
Harrelson het vir The People vs. Larry Flynt en The Messenger ’n Oscar-benoeming vir onderskeidelik beste akteur en beste manlike byspeler gekry.
In 2014 het hy die rol van speurder Martin Hart vertolk in die misdaaddramareeks True Detective, waarin hy saam met Matthew McConaughey verskyn en waarvoor hy en McConaughey albei vir ’n Emmy benoem is.
Domenico Veneziano
Veneziano was vanaf 1439 tot 1445 besig met die versiering van die Portinari-kapel in die hospitaal van die heilige Maria Nuova in Florence. Sy assistente was Piero della Francesca en Bicci di Lorenzo. Dit is vasgestel dat hy lynsaadolie as medium gebruik het terwyl hy daar werksaam was, aangesien die hospitaalboeke uit daardie tydperk baie verwysings daarna met betrekking tot Veneziano se uitgawes bevat. Sy latere dae is in Florence spandeer waar hy op 15 Mei 1461 beswyk het.
Predella
Rekonstruksie van die oorspronklike predella Links na regs: Die predella het panele ingesluit met tonele van die heiliges van die hoofwerk, en 'n sentrale, dubbelgrote Aankondiging. Die Stigmata van die heilige Franciscus en Johannes die Doper in die Woestyn word tans in die Nasionale Kunsgalery in Washington uitgestal, die Aankondiging en Die wonderwerke van die heilige Zenobius is tans in die Fitzwilliam-museum van Cambridge, en Die martelaarskap van die heilige Lucia is in die Berlynse Staatsmuseum.
Youssou N'Dour
Youssou N'Dour ook bekend as Youssou Madjiguène Ndour; gebore 1 Oktober 1959) is 'n Senegalese sanger, liedjieskrywer, komponis, af en toe akteur, sakeman en politikus. In 2004 beskryf die tydskrif Rolling Stone hom as "miskien die bekendste lewende sanger " in Senegal en 'n groot deel van Afrika. Van April 2012 tot September 2013 was hy minister van toerisme in Senegal.
N'Dour het gehelp om 'n styl van gewilde Senegalese musiek te ontwikkel wat deur alle Senegambiërs (insluitend die Wolof) bekend is as mbalax, 'n genre wat heilige oorsprong het in die Serer musiek njuup tradisie en ndut inisiasieseremonies. Hy is die onderwerp van die bekroonde films Return to Gorée (2007), geregisseer deur Pierre-Yves Borgeaud en Youssou N'Dour: I Bring What I Love (2008), geregisseer deur Elizabeth Chai Vasarhelyi, wat regoor die wêreld vrygestel is.
Robinson-droogdok
Die Robinson-droogdok is ‘n skeepswerf in die Kaapstad-hawe.
Hierdie kalfaatdok is tussen die Victoria-bekken en die Alfred-bekken (nou saam bekend as die Victoria & Alfred Waterfront).
In 1867 het prins Alfred die hoeksteen van die droogdok gelê en op 20 Oktober 1882 was die RMS Athenium die eerste skip wat daarin vasgemeer het.
Sir Hercules Robinson alias lord Rosmead (19 Desember 1824 – 28 Oktober 1897) was die Britse goewerneur in die Kaapkolonie van 22 Januarie 1881 tot 1 Mei 1889 en van 30 Mei 1895 tot 21 April 1897.
Baerida
Baerida is 'n orde van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse).
Leeuspruit (dubbelsinnig)
Leeuspruit kan verwys na:
Gasjoen-Boergoesta
Gasjoen-Boergoesta (Russies: Гашун-Бургуста, Kalmikies: Һашун Бурһста) is 'n dorpie in Kettsjeneri-rajon van Kalmikië, Rusland. Dit is die setel en die enigste nedersetting van die gelyknamige Gasjoen-Boergoesta Plaaslike Munisipaliteit en lê 4 kilometer noordoos van sy setel, Altsinchoeta.
Die dorpie se naam kom van die Kalmikiese naam van 'n nabygeleë rivier waarvan die letterlike betekenis "bitter en met wilgers" is.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Gasjoen-Boergoesta 452 inwoners gehad. Etniese Kalmikiërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Phylica elimensis
Phylica elimensis is 'n meerjarige, blomdraende struik wat deel is van die Rhamnaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap. Dit kom van Elim tot by Riversdal voor en is deel van die fynbos en renosterveld biome. Die plant het 'n voorkomsgebied van 1 895 km² en daar is drie tot vyf subspesies. Hulle staan habitat af aan gewasverbouing, ontwikkeling en kompetisie van indringerplante.
Baeriidae
Baeriidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse).
Life (tydskrif)
thumb|240px|'n Voorblad van Life uit 1911.
Life was van 1883 tot 1972 'n Amerikaanse weektydskrif, tot 1978 'n "spesiale tydskrif" wat van tyd tot tyd gepubliseer is en van 1978 tot 2000 'n maandtydskrif. Gedurende sy goue tydperk van 1936 tot 1972 was dit 'n weeklikse tydskrif van algemene belang en met 'n wye strekking wat bekend was vir die gehalte van sy fotografie.
Life was vir die eerste 53 jaar van sy bestaan, tot 1936, 'n onafhanklike tydskrif met artikels van algemene belang en die klem op ligte vermaak, met baie illustrasies, grappe en sosiale kommentaar. Van die bekendste skrywers, redakteurs, illustreerders en spotprenttekenaars van dié tyd het vir die tydskrif gewerk: Charles Dana Gibson, Norman Rockwell en Jacob Hartman jr. Gibson het die tydskrif se redakteur en eienaar geword ná John Ames Mitchell se dood in 1918.
In 1936 het die destydse uitgewer van Time, Henry Luce, Life gekoop net omdat hy die naam wou hê. Hy het die tydskrif heeltemal herontwerp. Life het die eerste Amerikaanse nuustydskrif met net foto's geword en dit het die mark dekades lank oorheers. In 'n stadium is meer as 13,5 miljoen eksemplare per week verkoop. Die bekendste foto wat in die tydskrif gepubliseer is, was waarskynlik Alfred Eisenstaedt s'n, "V-J Day in Times Square", van 'n verpleegster in 'n matroos se arms wat op 14 Augustus 1945 in New York geneem is terwyl die oorwinning oor Japan in die Tweede Wêreldoorlog gevier is. Ander bekende fotograwe wat vir die tydskrif gewerk het, was Robert Capa, Margaret Bourke-White, Lee Miller, Gordon Parks en Henri Cartier-Bresson.
Molwenirivier
Molweni is 'n beleefde groetvorm in die Xhosataal. Dit is die meervoud van môlo wat vir een persoon geld.
Molwenirivier het tans 3 opsies:
Breitfussia
Breitfussia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Calcarea (kalksponse).
Jo Brand
Jo Brand (gebore 23 Julie 1957) is 'n Engelse skryfster, aktrise, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Horrid Henry: The Movie (2011) en in die televisiereekse Getting On (2009), Damned (2016), en Going Forward (2016).
Lys van munisipaliteite van Noorweë
Noorweë is verdeel in 11 administratiewe streke, genoem provinsies (fylker in Noors, enkelvoud: fylke), en 356 munisipaliteite (kommuner/-ar, enkelvoud: kommune). Die hoofstad Oslo word as 'n provinsie en 'n munisipaliteit beskou.
Munisipaliteite is die atoomseenheid van plaaslike regering in Noorweë en is verantwoordelik vir primêre onderwys (tot graad 10), buitepasiëntgesondheidsdienste, bejaardedienste, werkloosheid- en ander maatskaplike dienste, sonering, ekonomiese ontwikkeling en munisipale paaie. Wetstoepassing en kerkdienste word op 'n nasionale vlak in Noorweë aangebied.
Munisipaliteite ondergaan deurlopende konsolidasie. In 1930 was daar 747 munisipaliteite in Noorweë. In 2020 is daar 356 munisipaliteite, 'n afname van 422. Raadpleeg die lys van voormalige munisipaliteite van Noorweë vir verdere besonderhede oor munisipale samesmeltings.
Die konsolidasiepoging word deur 'n aantal faktore bemoeilik. Aangesien bloktoelae deur die nasionale regering aan die munisipaliteite toegeken word op grond van 'n behoeftebepaling, is daar weinig aansporing vir munisipaliteite om plaaslike outonomie te verloor. Die nasionale beleid is dat munisipaliteite slegs vrywillig moet saamsmelt, en studies word onderneem om moontlike winste te identifiseer.
Administrasie
Elke munisipaliteit het sy eie regeringsleiers: die burgemeester (ordfører) en die munisipale raad (kommunestyre). Die burgemeester is die uitvoerende leier. Die munisipale raad is die beraadslagende en wetgewende liggaam van die munisipaliteit en dit is die hoogste beheerliggaam in die munisipaliteit. Die lede van die munisipale raad word vir 'n termyn van vier jaar verkies. 'n Onderverdeling van die volle raad is die uitvoerende raad (formannskap), bestaande uit 5 lede.
Scott Kolk
Scott Kolk (16 Mei 1905 – 1 Desember 1993) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Marianne (1929), All Quiet on the Western Front (1930), Secret Agent X-9 (1937), en Extortion (1938).
De Hoek
By De Hoek net suid van Piketberg is die oudste sementfabriek in Suid-Afrika. Dit lê teen die N7-nasionale pad en die spoorlyn tussen Kaapstad en Bitterfontein. Meer as 3 miljoen ton kalksteen is reeds verwyder uit die steengroef wat bestempel word as die derde grootste in die land.
Jeanine Hennis-Plasschaert
Jeanine Antoinette Hennis-Plasschaert (gebore 7 April 1973 in Heerlen) is 'n Nederlandse politikus vir die regs-liberale VVD-party. Sy was die Minister van Verdediging in die Rutte II-kabinet gewees. Sedert 2018 werk sy by die Verenigde Nasies.
Opleiding
Hennis studeer van 1991 tot 1994 regte aan die Rijksuniversiteit Utrecht, maar voltooi nie haar studies nie. In 1994 word sy opgelei as sekretaris van die European Secretarial Academy aan Instituut Schoevers te Utrecht.
Loopbaan
Voordat Hennis die politiek betree het, was sy 'n medewerker by die Europese Kommissie vir Uitbreiding, 'n deel van die Europese Unie. Sy is ook namens hierdie Kommissie uitgestuur na Riga (Letland). Daarna was sy werksaam as adviseur by 'n internasionale rekenmeesterskantoor en by die Kollege van Burgemeester en Wethouers van die gemeente Amsterdam. In 2004 is sy 'n lid van die Europese Parlement, in 2010 van die Tweede Kamer, van 2012 tot 2017 is sy Minister van Verdediging en in 2017 is sy opnuut 'n lid van die Tweede Kamer.
Persoonlik
Jeanine Hennis-Plasschaert is sedert 27 September 2003 getroud met Erik-Jan Hennis. Hulle is Rooms-Katoliek opgevoed.
Sunpower
SunPower is 'n vervaardiger en verspreiding van sonkragstelsels en -tegnologie. Die maatskappy is in 1985 gestig en het sy hoofkantoor in San Jose, Kalifornië, VSA. SunPower fokus op die ontwikkeling van hoë-doeltreffende fotovoltaïese selle en panele om die energie van die son te benut en om te skakel na elektriese energie.
Geskiedenis van SunPower
SunPower is in 1985 gestig deur dr. Richard Swanson, 'n professor in elektrotegniek by die Universiteit van Stanford. Sy doel was om meer doeltreffende sonkragstelsels te ontwikkel wat beter kon presteer as tradisionele silikon fotovoltaïese selle. In die loop van die jare het SunPower sy tegnologie vinnig ontwikkel en 'n leier in die sonkragbedryf geword.
Tegnologie en Produkte
SunPower is bekend vir die vervaardiging van hoë-doeltreffende fotovoltaïese selle en panele. Die maatskappy se Maxeon-tegnologie maak gebruik van 'n unieke benadering tot die ontwerp van fotovoltaïese selle, wat dit moontlik maak om 'n hoër energie-omskakelingsdoeltreffendheid te bereik as konvensionele silikon fotovoltaïese selle. SunPower vervaardig ook 'n reeks sonkragprodukte, insluitend sonkragpaneelstelsels vir huishoudelike, kommersiële en nutsmaatskappye.
Bydrae tot Hernubare Energie
SunPower se hoë-doeltreffende sonkragstelsels het 'n belangrike rol gespeel in die versnelde groei van die hernubare energiebedryf. Die maatskappy het al meer as 35 miljoen fotovoltaïese panele versprei regoor die wêreld en dra by tot die vermindering van CO2-uitlaatgasse en die bevordering van 'n volhoubare toekoms. SunPower het ook sy impak op die gemeenskappe waarin hulle bedryf uitgebrei, deur werksgeleenthede te skep en die ekonomie te stimuleer.
Toekomsvisie
SunPower is toegewyd aan voortdurende innovering en ontwikkeling van nuwe sonkragtegnologieë. Die maatskappy beoog om sy impak op die wêreld se energievoorsiening te vergroot en om meer mense en organisasies toegang te gee tot betroubare en volhoubare sonkragoplossings. Deur sy toewyding tot navorsing en ontwikkeling, asook samewerking met ander maatskappye en regerings, streef SunPower daarna om 'n wesenlike bydrae te lewer totdie oorgang na 'n koolstofvrye toekoms en die vermindering van die impak van klimaatsverandering.
Samewerking en Vennootskappe
SunPower erken die belang van samewerking en vennootskappe in die sonkragbedryf. Die maatskappy werk saam met ander belangrike spelers in die bedryf, sowel as regerings en akademiese instellings, om die ontwikkeling en toepassing van sonkragtegnologieë te bevorder. Hierdie samewerking sluit in die deel van kennis en hulpbronne, asook die skep van sinergieë wat kan lei tot nuwe vooruitgang en innovasie in die veld.
Gemeenskapsbetrokkenheid en Maatskaplike Verantwoordelikheid
SunPower is verbind tot maatskaplike verantwoordelikheid en die ondersteuning van die gemeenskappe waarin hulle bedryf. Die maatskappy bied opvoedingsprogramme en hulpbronne aan skole en gemeenskappe om die bewustheid van sonkrag en die belangrikheid van hernubare energie te bevorder. SunPower is ook betrokke by verskeie gemeenskapsprojekte en werksaamhede wat gerig is op die bevordering van volhoubaarheid en die beskerming van die omgewing.
Oorsig
SunPower is 'n innoverende en progressiewe maatskappy wat 'n belangrike rol speel in die groei en ontwikkeling van die sonkragbedryf. Deur sy toewyding tot navorsing, ontwikkeling en samewerking, asook sy betrokkenheid by gemeenskappe en maatskaplike verantwoordelikheid, streef SunPower daarna om 'n positiewe impak te hê op die wêreld en die toekoms van energie. Met die voortgesette groei en sukses van die maatskappy sal SunPower se bydrae tot die hernubare energiebedryf ongetwyfeld aanhou om te groei en 'n verskil te maak in die strewe na 'n volhoubare toekoms.
Enphase IQ8 en SunPower-samewerking
In 'n poging om die integrasie van sonkragstelsels te verbeter en die energiebestuur vir huiseienaars en besighede te optimaliseer, het SunPower en Enphase Energy 'n vennootskap aangekondig. Die samewerking fokus op die implementering van Enphase se hoë-tegnologie IQ8 mikro-omvormers in SunPower se sonkragoplossings.
Enphase IQ8 Mikro-omvormers
Enphase IQ8 mikro-omvormers is die jongste toevoeging tot die Enphase IQ-omvormerreeks en bied 'n aantal belangrike verbeterings ten opsigte van vorige generasies. Die IQ8 mikro-omvormer is ontwerp om naadloos saam te werk met SunPower se hoë-doeltreffende fotovoltaïese panele, wat 'n beter energiebestuur en -opbrengs verseker. Enkele kenmerke van die IQ8 mikro-omvormer sluit in:
Die samewerking tussen SunPower en Enphase bied 'n aantal voordele vir huiseienaars en besighede wat belangstel in sonkragstelsels. Enkele van hierdie voordele sluit in:
Die samewerking tussen SunPower en Enphase Energy is 'n opwindende ontwikkeling in die sonkragbedryf en 'n bewys van die maatskappye se toewyding tot innovering en die ontwikkeling van volhoubare energie-oplossings. Deur hierdie samewerking kan kliënte beter presterende en meer betroubare sonkragstelsels ervaar, terwyl hulle steeds bydra tot die oorgang na 'n volhoubare energietoekoms.
Calcaronea
Calcaronea is 'n subklas binne die filum van de Porifera (sponsdiere).
Petrichor
Oorsprong
Die term is in 1964 deur twee CSIRO navorsers geskep, die Australiër Isabel Joy Bear en die Brit Richard G. Thomas, vir 'n artikel in die joernaal Nature. In die artikel beskryf die skrywers hoe die reuk afgelei word van 'n olie deur sekere plante tydens droë tydperke, waarna dit opgeneem word deur die kleigrond en rotse. Tydens 'n reënbui word die olie in die lug vrygestel saam met 'n ander verbinding, naamlik geosmien (dit beteken letterlik "aard-geur"). Die chemiese formule van geosmien is: 1,10-trans-dimetiel-trans-(9)-dekalol. Geosmien is 'n metaboliese neweproduk van sekere aktinobakterieë, wat vrygestel word deur die nat grond tydens die vervaardiging van die kenmerkende reuk; osoon kan ook teenwoordig wees as daar weerlig was. In 'n opvolgartikel het Bear en Thomas (1965) getoon dat die olie saadontkieming vertraag en vroeë groei van die plant rem.
Meganisme
In 2015 het wetenskaplikes van die Massachusetts Instituut van Tegnologie (MIT) met hoëspoedkameras getoon hoe die reuk deur die lug beweeg. Die toetse behels ongeveer 600 eksperimente op 28 verskillende oppervlaktes, insluitend ontwerpmateriale en grondmonsters. Wanneer 'n reëndruppel op 'n poreuse oppervlak beland, vorm klein borrels lug uit die porieë, wat  op die oppervlak dryf en aerosols vrylaat. Sulke aerosols voer die reuk, sowel as bakterieë en virusse in die grond. Reëndruppels wat teen 'n laer spoed beweeg is geneig om meer aerosols te produseer; dit dien as 'n verduideliking waarom die petrichor meer algemeen is na ligte reën.
Die mens se neus is uiters sensitief vir geosmin en is in staat om dit op te spoor teen konsentrasies van so laag as 5 dele per triljoen. Sommige wetenskaplikes glo dat die mens die reënreuk waardeer omdat sy voorouers staatgemaak het op reënerige weer vir oorlewing.
Phylica greyii
Phylica greyii is 'n meerjarige, blomdraende struik wat deel is van die Rhamnaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap. Dit kom van Kaap Columbine tot by Yzerfontein voor en is deel van die strandveld aan die Weskus. Die plant het 'n voorkomsgebied van 163 km² en daar is vier subpopulasies. Hulle staan habitat af weens ontwikkeling. Elke subpopulasies word op minder as 100 plante geskat en die totale populasie op minder as 1 000 plante.
Gymnosporia addat
Gymnosporia addat is 'n boom wat hoort tot die genus Gymnosporia. Die spesie is endemies aan Ethiopië.
Godzjoer (Kettsjeneri-rajon)
Godzjoer (Russies: Годжур, Kalmikies: Һооҗур) is 'n dorpie in Kettsjeneri-rajon van Kalmikië, Rusland. Dit behoort tot die Jergeninski Plaaslike Munisipaliteit en lê 80 kilometer noord van die republiek se hoofstad, Elista.
Die dorpie se naam kom van die Kalmikiese woord vir "stroom".
Fawzia Foead van Egipte
Fawzia was die dogter van Foead I van Egipte. Haar huwelik met die Irannese kroonprins in 1939 was 'n politieke ooreenkoms: Dit het die Egiptiese mag en invloed in die Midde-Ooste gekonsolideer en terselfdertyd eerbiedwaardigheid verleen aan die nuwe Irannese regime deur 'n verbintenis met die veel prestigeryker Egiptiese koningshuis. Dit was nooit 'n liefdesverbintenis nie en Fawzia het in 1945 'n Egiptiese egskeidingsbevel gekry (wat eers in 1948 in Iran erken is), waarvolgens hulle dogter, prinses Shahnaz, in Iran sou grootword.
Vroeë lewe en opvoeding
Prinses Fawzia is op 5 November 1921 in Alexandrië gebore as Haar Sultaniese Hoogheid prinses Fawzia bint Foead, die oudste dogter van sultan Foead I van Egipte en Soedan (later koning Foead I), en sy tweede vrou, Nazli Sabri. Prinses Fawzia was van Albanese, Turkse, Franse, Griekse en Sirkassiese afkoms.
Benewens haar susters, Faiza, Faika en Fathia, en haar broer, Faroek, het sy twee halfsibbes gehad uit haar pa se vorige huwelik met prinses Shwikar Khanoem efendi. Prinses Fawzia is in Switserland opgevoed en kon, benewens haar moedertaal, Arabies, ook Engels en Frans vlot praat.
Mickey Knox
Mickey Knox (24 Desember 1921 – 15 November 2013) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente I Walk Alone (1947), X312 - Flight to Hell (1971), The Godfather: Part III (1990), en Cemetery Man (1994).
Fawzia Foead van Egipte
Vroeë lewe en opvoeding
Haar skoonheid is dikwels vergelyk met dié van die aktrises Hedy Lamarr en Vivien Leigh.
Koningin van Iran
Die troue van prinses Fawzia en Iran se kroonprins Mohammed Reza Pahlevi is deur laasgenoemde se vader, Reza Sjah, bedink. 'n Gedeklassifiseerde CIA-verslag van Mei 1972 beskryf die huwelik as 'n politieke skuif.
thumb|links|200px|Die troue van prinses Fawzia en kroonprins Mohammed Reza Pahlevi. Van links: Koning Faroek van Egipte, Fawzia en die kroonprins. thumb|200px|links|Koningin Fawzia by sjah Mohammed Reza Pahlevi en hulle dogter, prinses Shahnaz, in Teheran tydens die [[Tweede Wêreldoorlog.]] Die troue was ook merkwaardig deurdat dit 'n Soenni-koninklike, die prinses, in die huwelik verbind het met 'n Sjia-koninklike, die kroonprins. Die Pahlavi's was 'n nuwe huis van Reza Khan, die seun van 'n boer wat as 'n weerman by die weermag aangesluit, hom tot 'n generaal opgewerk en die mag in 1921 in 'n staatsgreep oorgeneem het, en hy was gretig dat die Pahlavi-dinastie introu in die Huis van Ali, wat sedert 1805 oor Egipte regeer het.
Die Egiptenare was nie beïndruk met die geskenke wat Reza Sjah vir koning Faroek gestuur het om hom te oorreed om sy suster met prins Mohammed Reza te laat trou nie. Toe 'n Irannese afvaardiging in Kaïro aanland om die huwelik te reël, het die Egiptenare die Irannese op 'n toer geneem deur die paleise wat deur Isma'il Pasja, ook bekend as Pasja die Manjifieke, laat bou is om vir hulle ware koninklike prag en praal te wys. Koning Faroek was aanvanklik nie geïnteresseerd in die huwelik nie, maar sy gunstelingraadgewer het hom oorreed dat dit Egipte se posisie in die Islamitiese wêreld teen Brittanje sou versterk. Om haar vir haar lewe in Iran te help voorberei, is 'n onderwyser aangestel om Fawzia Persies te leer.
Prinses Fawzia en prins Mohammed Reza Pahlevi het in Mei 1938 verloof geraak. Hulle het mekaar egter net een keer voor hulle troue gesien. Hulle is op 5 Maart 1939 in Kaïro getroud. Omdat die prins geen Turks gepraat het nie (een van die tale van die Egiptiese elite, benewens Frans) en die prinses Persies net-net kon praat, het die twee in Frans met mekaar gekommunikeer, 'n taal wat albei vlot kon praat.
Terug in Iran is die huwelikseremonie herhaal in Teheran, waar die paartjie sou woon. Reza Sjah het die hoofstrate laat versier met baniere en het 'n viering gereël wat deur 25 000 lede van die Irannese elite bygewoon is. Die ete was 'n buffet in Franse styl. Fawzia het nie van Reza Khan gehou nie en het gedink hy is 'n gewelddadige en skurkagtige man wat mense sal aanval met sy sambok of rysweep. Sy was ook nie juis beïndruk deur die Franse kos in Iran nie. Verder was nie paleise niks in vergelyking met dié waarin sy in Egipte grootgeword het nie.
Twee jaar later het die kroonprins sy verbanne vader opgevolg as sjah van Iran. Kort daarna, op 21 September 1942, het koningin Fawzia op die voorblad van Life verskyn, op 'n foto deur Cecil Beaton. In die tydskrif is sy beskryf as 'n "Asiatiese Venus" met 'n "perfek hartvormige gesig en vreemde ligte maar deurdringende blou oë". Sy het aan die hoof gestaan van die nuut gestigte vereniging vir die beskerming van swanger vroue en kinders in Iran.
Die huwelik was 'n mislukking. Fawzia was diep ongelukkig in Iran en het haar tuisland dikwels gemis. Haar verhouding met haar skoonma en skoonsusters was troebel, aangesien die koninginmoeder en haar dogters haar as 'n mededinger om die sjah se liefde beskou het, en die vroue het dikwels baklei. Een van die susters het eenkeer 'n vaas bo Fawzia se kop gebreek. Die sjah was ook dikwels ontrou aan Fawzia en is van 1940 af dikwels in Teheran gesien waar hy saam met ander vroue rondry. Daar is ook gegis dat Fawzia 'n verhouding gehad het, maar dit is deur haar vriende ontken. Van 1944 af is Fawzia deur 'n Amerikaanse sielkundige vir depressie behandel; sy het gesê daar is geen liefde in haar huwelik nie en sy wou bitter graag teruggaan Egipte toe.
Koningin Fawzia het in Mei 1945 teruggetrek Kaïro toe en 'n Egiptiese egskeiding gekry. Die rede vir haar terugkeer was dat sy gedink het Teheran is onderontwikkel in teenstelling met die moderne, kosmopolitaanse Kaïro. Ondanks verskeie pogings deur die sjah om haar te oorreed om terug te keer, het sy in Egipte gebly.
Die egskeiding is eers nie in Iran erken nie, maar op 17 November 1948 is die egskeiding in dié land bekragtig. Koningin Fawzia het ook haar vorige titel, prinses van Egipte, teruggekry. 'n Belangrike voorwaarde van die egskeiding was dat haar dogter in Iran moes agterbly en daar grootword.
Latere lewe
thumb|200px|Prinses Fawzia en Ismail Chirine.
Op 28 Maart 1949 is prinses Fawzia in Kaïro getroud met kolonel Ismail Chirine (1919-1994), die oudste seun van Hoessein Chirine bei en sy vrou, prinses Amina Bihruz Khanum efendi. Hy was voorheen 'n Egiptiese minister van oorlog en die vloot.
Ná die troue het hulle op 'n landgoed in Kaïro gewoon wat aan die prinses behoort het, asook in 'n villa in Alexandrië. Dié keer het die prinses vir liefde getrou en was sy baie gelukkig. Hulle het twee kinders, 'n dogter en 'n seun, gehad:
Fawzia het in Egipte gewoon ná die Egiptiese Rewolusie van 1952 waarin koning Farouk se bewind omvergewerp is. Later in haar lewe het sy in Alexandrië gewoon en sy is op 2 Julie 2013 op 91-jarige ouderdom daar oorlede. Die prinses is in Kaïro langs haar tweede man begrawe. Met haar dood was sy die oudste lid van die onttroonde Mohammed Ali-dinastie wat in Egipte gewoon het.
Lissodendoryx patagonica
Lissodendoryx patagonica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Lissodendoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Ridley & Dendy.
Karkloofrivier
Die Karkloofrivier is 'n rivier sentraal in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit vloei deur die Karkloof-natuurreservaat en is 'n linkersytak van die Umgenirivier.
Kardinale deugde
Die vier kardinale deugde is