cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
J.J.G. Grobbelaar
Skryfwerk
Hy skryf veral jeugboeke. Die driemanskap is ’n verhaal uit die tyd van president Jan Brand van die Vrystaat en Pêrels en pruike is ’n avontuurverhaal uit die dae van goewerneur Ryk Tulbagh in die Kaap. Hans Rebel en sy maats speel in tyd af toe daar nog baie plaasskole was. Johannes Niemand is die hoofkarakter en hy word die leier onder die skoolseuns van die dorpskool op Goedgelegen. Saam met sy neef Pieter W. Grobbelaar skryf hy Die nagberg (’n verhaal oor Louw Wepener) en hulle stel ook die verhalebundel vir die jeug Knapsak saam. Die verlore stad skryf hy ook saam met Pieter W. Grobbelaar. Reinette gaan saam met haar pa, die beroemde argeoloog dr. Heinrich Haller, na die Kalahari op ’n soektog na die geheimsinnige verlore stad. Terwyl Reinette uitsien na die avontuur, is die stadseun Lafras Vermaak, wat ook die soektog saam met sy pa deurmaak, minder beïndruk en sou hy verkies het om in die stad agter te bly. In die Kalahari beleef hy egter ’n ander stel waardes. Hy ervaar ook wat ware kameraadskap beteken toe hy en Reinette ontvoer word en die geselskap deurmekaar raak met ’n bende terroriste wat na Suid-Afrika op pad is.
Grobbelaar skryf verder verskeie handboeke oor geskiedenis en sosiale studies vir onderrig op laerskool. Sy reeks boeke Avonture in die geskiedenis word as geskiedenishandboeke vir standerd drie tot vyf op skool voorgeskryf. Die eerste stigter is ’n verhaal vir die jeug oor die avontuurlike lewe van Jan van Riebeeck, terwyl hy ook skryf oor Die Vrystaatse presidente.
Edward Faulkner
Edward Faulkner (gebore 29 Februarie 1932) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en kunsregisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente McLintock! (1963), Tickle Me (1965), The Navy vs. the Night Monsters (1966), en The Green Berets (1968).
2018 Duitse Grand Prix
Die 2018 Formule Een Duitse Grand Prix het op 22 Julie 2018 op die Hockenheim-renbaan in Duitsland plaasgevind. Dit was die elfde wedren van die kampioenskapseisoen.
Kleinheuningwyser
Die kleinheuningwyser (Indicator minor) is 'n algemene standvoël in woud, boomveld en digte savanne; ook in tuine. Die voël is 15 cm groot en weeg 25 - 35 gram. In Engels staan die voël bekend as Lesser honeyguide.
Saxonwold
Saxonwold is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se E-streek geleë, 5 km noord van die stadsaal, noord van die Johannesburgse Dieretuin en die Oorlogsmuseum, suid van Rosebank, en oos van Parkwood.
Saxonwold is aangelê op die plaas Braamfontein en op 11 Maart 1925 geproklameer. Die gebied is oorspronklik deur die Eckstein-myngroep gekoop en in die 1890's met 3 miljoen denne- en bloekombome beplant deur Eduard Lippert, 'n deskundige van Sachsenwald, die Bismarck-landgoed in Duitsland. Ook die plaaslike woud het die naam Sachsenwald (Saksewoud) gekry. Saxonwold is 'n verengelsing van die Duitse naam. Benewens die voorstad Saxonwold, is ook die voorstede Forest Town, Parkwood, Rosebank en die Dieretuin aangelê op die gebied wat die woud vroeër beslaan het.
Vanaf die vroeë 2000's tot hul vlug in 2018 het die Guptafamilie in die Sahara Estate in Saxonwold gewoon.
Manja Mourier
Manja Mourier (3 Oktober 1911 – 10 Junie 1991) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Panik (1939) en Tåg 56 (1943).
S-Bahn Rhein-Main
Die S-Bahn Rhein-Main is 'n regionale spoornetwerk wat die voorstede met die middestad van Frankfurt am Main verbind. Dit is deel van die openbare vervoerdienste wat deur die vervoermaatskappy RMV (Rhein Main Verkehrsverbund) verskaf word.
Die S-Bahn het jaarliks ongeveer 130 miljoen passasiers.
Titiaan
Titiaan (Tiziano Vecelli) (c 1488/1490 – 1576), was 'n Italiaanse skilder wat tydens die Renaissance aktief was. Hy skilder in 1543 'n portret van Pous Paulus III en ook die bekende portret van die pous Paulus met sy kleinseuns kardinaal Alessandro en hertog Ottavio Farnese. Titiaan het groot invloed uitgeoefen op die Spaanse skilder El Greco.
Adad
Die Sumeriese Isjkoer verskyn op die lys gode wat by Fara ontdek is, maar was baie minder belangrik as wat die Akkadiese Adad later geword het, waarskynlik omdat reën en storms skaars is in Suid-Babilonië en landbou daar eerder steun op besproeiing. Verder het die gode Enlil en Ninoerta ook stormeienskappe, wat Isjkoer se belangrikheid verder ondermyn het. Hy word soms uitgebeeld as ’n assistent of metgesel van een van die ander twee.
Eienskappe en verbintenisse
In sommige geskrifte is Adad/Isjkoer die seun van die maangod Nanna/Sin en Ningal, en die broer van Utu/Sjamasj en Inanna/Isjtar. Hy is soms ook die seun van Enlil. Sy metgesel in die Sumeriese én Akkadiese mitologie is Sjala, ’n graangodin wat ander kere met die god Dagan verbind word. Die vuurgod Gibil (Gerra in Akkadies) is soms die seun van Isjkoer en Sjala.
Adad/Isjkoer se spesiale dier is die bul. Die Babiloniese kultussentrum vir die god was Karkara in die suide; sy hooftempel was E. Karkara; sy metgesel, Sjala, is in die tempel E. Doerkoe aanbid.
Die god verteenwoordig twee aspekte in himnes: aan die een kant is hy die god wat reën bring om die land vrugbaar te maak, en aan die ander kant bring hy storms wat verwoesting saai. Hy word uitgebeeld met ’n weerligstraal (soms in die vorm van ’n spies) in sy hand en in himnes oorheers sy somber eienskappe. Die verbintenis van hom met Sjamasj, die songod, vanweë hul natuuraspekte het daartoe gelei dat die eienskappe van ’n songod soms aan hom toegeskryf word.
1433
Die jaar 1433 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 33ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Sydenham, Johannesburg
Sydenham is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se E-streek geleë.
Andrew Sachs
Andrew Sachs (7 April 1930 – 23 November 2016) was 'n Britse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent History of the World: Part I (1981) en in die televisiereekse The Six Proud Walkers (1962) en Fawlty Towers (1975).
Jack Weston
Jack Weston (21 Augustus 1924 – 3 Mei 1996) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Wait Until Dark (1967), Cactus Flower (1969), The Ritz (1976), en Dirty Dancing (1987).
Sunningdale, Johannesburg
Sunningdale is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se E-streek geleë.
1434
Die jaar 1434 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 34ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Koördinasiegetal
In chemie, kristallografie en materiaalwetenskap is die koördinasiegetal, ook bekend as ligansie, van 'n sentrale atoom in 'n molekule of kristal die aantal atome, molekules of ione wat daaraan gebind is. Die nabure van die sentrale atoom word ligande genoem.
Die konsep is in 1893 deur die Switserse chemikus Alfred Werner gedefinieer
Vir molekules en multi-atomiese ione word die koördinasiegetal van 'n atoom bepaal deur eenvoudig die ander atome waaraan dit gebind is (deur enkel- of meervoudige bindings) te tel. Byvoorbeeld, [Cr(NH3)2Cl2Br2]- het Cr3+ as sentrale katioon, wat 'n koördinasiegetal van 6 het en beskryf word as heksakoördinaat.
Eenvoudige voorbeelde
Die d-blok oorgangsmetale vorm komplekse met koördinasiegetalle van 2 tot 9, waarvan 6 die algemeenste is. Byvoorbeeld, ReVIII in [ReH9]2- het koördinasie nommer 9.
Die f-blokelemente (Lantaniede en Aktiniede) kan hoër koördinasiegetalle akkommodeer as gevolg van hul groter ioniese radiusse en die beskikbaarheid van meer orbitale vir binding. Koördinasiegetalle van 8 tot 12 word gewoonlik waargeneem vir f-blokelemente. Byvoorbeeld, CeVI in [Ce(NO3)6]2− en ThIV in [Th(NO3)6]2− het beide koördinasiegetalle van 12.
Komplikasies
In sommige verbindings is die metaal-ligandbindings nie almal dieselfde lengte nie. In sommige gevalle word slegs die naaste bure getel, en in ander word ook die bure wat verder verwyder is, getel.
Sommige metale het onreëlmatige strukture. Gereelde seshoekige verpakking dui daarop dat sink 12 naaste bure het, maar sink het 'n verwronge struktuur van nabye verpakking, met 6 bure in dieselfde vlak en 3 bo en 3 onder teen 'n groter afstand. Die koördinasiegetal word egter beskou as 12, nie 6 nie. Sink kan ook 'n liggaamsgesentreerde kubieke struktuur hê, wat tot 8 naaste bure lei, en nog 6, ongeveer 15% verder weg. In hierdie geval word die koördinasiegetal as 14 beskou en nie 8 nie.
Baie chemiese verbindings het verwronge strukture, byvoorbeeld NiAs, Fe2O3 en TiO2 en daarom het hulle nie duidelike koördinasiegetalle nie.
Vloeistowwe en ander wanordelike stelsels
Vir stelsels wat onordelik is, kan die koördinasiegetalle bepaal word met behulp van 'n radiale verspreidingsfunksie g(r) (wat beskryf hoe digtheid wissel as 'n funksie van die afstand vanaf 'n verwysingsdeeltjie): waar n1 die eerste koördinasiegetal is, is ro en r1 afstande vanaf die atoom en g(r) is omtrent nul by r=0.
Haptisiteit
In gevalle waar die bindingselektrone gedelokaliseer word, soos in die siklopentadienied-ringe wat aan yster geheg word in ferroseen, word die koördinasiegetal meer dubbelsinnig en word die term "haptisiteit", η, eerder gebruik. In ferroseen is die haptisiteit van elke siklopentadenielligand 5, Fe(η5-C5H5)2. Die bydrae van elke siklopentadieniedligand tot die koördinasiegetal van die sentrale ysteratoom kan 1 wees, aangesien elke siklopentadieniedligand een ligand is, of vyf aangesien die ligand vyf atome bevat wat die bure van die ysteratoom is, of drie aangesien daar drie elektronpare betrokke is by die binding. Normaalweg word die aantal elektronpare gebruik.
1435
Die jaar 1435 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 35ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Meulrivier
Meulrivier kan verwys na een van die volgende riviere:
Kerngesin
'n Kerngesin is gesinsgroep wat bestaan uit twee ouers en hul kinders (een of meer). Dit is in teenstelling met enkelouergesinne, 'n groter familiegroep en 'n gesin met meer as twee ouers. Kerngesinne is gewoonlik gesentreer om twee ouers; daar kan enige aantal kinders in 'n kerngesin wees. Sommige kommentators verskil oor die definisie van die woord; party definisies laat net biologiese kinders toe wat volbloed-broers of -susters is, maar ander laat ruimte vir 'n stiefouer of enige mengsel van afhanklike kinders, insluitend stiefkinders en aangenome kinders.
Gesinstrukture van 'n getroue paar en hul kinders het in Wes-Europa en Nieu-Engeland in die 17de eeu bestaan, wat beïnvloed is deur die kerk en teokratiese regerings. Met die opkoms van proto-industrialisasie en vroeë kapitalisme het die kerngesin 'n finansieel lewensvatbare sosiale eenheid geword. Die term kerngesin (nuclear family) het die eerste keer in die 20ste eeu voorgekom. Alternatiewe definisies het daaruit voortgespruit om gesinseenhede in te sluit met dieselfdegeslagouers en moontlik bykomende volwasse familielede wat 'n saamleef-ouerrol speel.
Daar is ook omstredenheid oor die begrip "kerngesin". Een kritikus sê: "Dit staan sentraal tot die stabiliteit in die moderne gemeenskap en word bevorder deur familialiste wat sosiale konserwatiste in die Verenigde State is, maar word teengestaan as histories en sosiologies onvoldoende om die ingewikkeldheid van werklike familieverhoudings te beskryf." In Freudian Theories of Identification and Their Derivatives skryf Sigmund Freud: "Min is bekend oor die omvang van die verskillende optredes van pa's en ma's teenoor seuns en dogters, en selfs nog minder oor die moontlike uitwerking daarvan om so verskillend behandel te word." Daar is min bekend oor hoe indentifikasieprosesse teenoor ouers se optrede werk, en hoe kinders seksrolle interpreteer. In sy teorie gebruik Freud "identifikasie" met die pa in die sin dat die seun die seksrol van sy pa sal volg en die pa sal dan in staat wees om die verskil in die "oorkruisseks"-ouer vir sy dogter te identifiseer.
Die geskiedkundiges Alan Macfarlane en Peter Laslett het bevind dat die kerngesin sedert die 13de eeu 'n vername opset in Engeland was. Dié opset het verskil van die normale opset in Suid-Europa, dele van Asië en die Midde-Ooste waar dit algemeen was vir jong volwassenes om in die familietuiste te bly, of in dit te trou. In Engeland was multigenerasie-huishoudings ongewoon omdat jong volwassenes genoeg geld gespaar het om uit te trek na hul eie huishoudings wanneer hulle trou. Die sosioloog Brigitte Berger sê: "Die jong kerngesin moes buigbaar en beweegbaar wees terwyl hulle na geleenthede en eiendom gesoek het. Hul lede is gedwing om op hul eie vindingrykheid te vertrou en moes vir die toekoms beplan en burgerlike gewoontes van werk en spaar ontwikkel." Berge noem ook dat dit een van die redes kan wees waarom die Industriële Revolusie in Engeland en ander Noordwes-Europese lande begin het.
Daar is al studies gedoen wat toon dat daar 'n verskil in die aantal kinders is wat 'n huishouding wil hê ten opsigte van waar hulle woon. Gesinne wat in landelike gebiede bly, wil meer kinders hê as gesinne in stedelike gebiede. 'n Studie wat in Oktober 2011 en Februarie 2012 in Japan gedoen is, het die uitwerking van die gebied waarin egpare woon op die gemiddelde verlangde aantal kinders nagevors. Die navorsers het tot die gevolgtrekking gekom dat die vroue wat in landelike gebiede bly, meer waarskynlik meer kinders sal wil hê, vergeleke met vroue wat in stedelike gebiede in Japan woon.
Die gebruik van die term
In sy mees algemene gebruik verwys die term kerngesin na 'n huishouding wat bestaan uit 'n pa, ma en hul kinders, wat almal in een woonplek bly. George Murdock, iemand wat families bestudeer het, het hierdie omskrywing gegee:
"Die gesin is 'n sosiale groep wat gekenmerk word deur 'n gemeenskaplike tuiste, ekonomiese samewerking en voortplanting. Dit bevat volwassenes van albei geslagte, waarvan ten minste twee 'n sosiaal aanvaarde seksuele verhouding het, asook een of meer kinders, hul eie of aangeneem, van die seksueel saamwonende volwassenes."
Baie individue is deel van twee kerngesinne in hul lewe: die gesin van oorsprong waarvan hulle spruite is, en die gesin van verwekking waarin hulle 'n ouer is.
Vergeleke met 'n familiegroep
'n Uitgebreide familiegroep bestaan uit niekerngesinslede wat saam met kerngesinslede woon.
Veranderinge aan die familiesamestelling
In 2005 het inligting van die VSA se sensusburo getoon dat 70% van die kinders in die VSA in tradisionele twee-ouer-gesinne gewoon het,  met 66% van hulle wat saam met ouers bly wat getroud is, en 60% saam met hul biologiese ouers. Die inligting het ook verduidelik dat "die syfers daarop dui dat die onstuimige verskuiwings in gesinstrukture sedert die einde van die 1960's sedert 1990 afgeplat het".
Wanneer dit apart beskou word van egpare sonder kinders, enkelouergesinne en ongetroude pare sonder kinders maak die Verenigde State se kerngesinne die minderheid van huishoudings uit – met 'n toenemende voorkoms van ander familieopsette. In 2000 het kerngesinne met die oorspronklike biologiese ouers 24.1% van Amerikaanse huishoudings uitgemaak, vergeleke met 40.3% in 1970. Sowat twee derdes van alle kinders in die VSA sal minstens 'n ruk in 'n enkelouerhuishouding deurbring. Tradisionele kerngesinhuishoudings is nou minder algemeen as huishoudings met pare sonder kinders, enkelouergesinne en ongetroude pare sonder kinders.
In Brittanje het die aantal kerngesinne van 39% van alle huishoudings in 1868 tot 28% in 1992 gedaal. Die daling het gepaardgegaan met 'n ooreenstemmende styging in die aantal enkelouerhuishoudings en die aantal volwassenes wat alleen woon.
Volgens sommige sosioloë lyk dit of die kerngesin "nie meer voldoende is om die wye verskeidenheid huisopsette wat ons deesdae sien" te beskryf nie. (Edwards 1991; Stacey 1996). 'n Nuwe term het te voorskyn gekom, postmoderne gesin, met die doel om die groot verskeidenheid gesinsvorme te omskryf, insluitend enkelouergesinne en egpare sonder kinders.
Prof. Wolfgang Haak van die Universiteit van Adelaide het tekens gekry van die kerngesin in die prehistoriese Sentrale Europa. 'n Argeologiese opgrawing in 2005 in Elau in Duitsland, wat Haak ontleed het, het genetiese bewyse gegee wat daarop dui dat die 13 individue wat in 'n graf gevind is verwant was. Haak sê: "Deur die genetiese verband tussen die twee volwassenes en twee kinders wat in een graf begrawe was, vas te stel, het ons die teenwoordigheid van die klassieke kerngesin in 'n prehistoriese konteks in Sentraal-Europa vasgestel... Hul eenheid in die dood dui op 'n eenheid in die lewe." Die verslag beskou nie die kerngesin as "natuurlik" of die enigste model van die menslike gesinslewe nie. "Dit beweer nie dat die basiese gesin die universele model of die oudste instelling in menslike gemeenskappe is nie. Byvoorbeeld, poligame verbintenisse kom die meeste voor in etnografiese data en die modelle van huishoudinggemeenskappe het van die begin af 'n hoë mate van kompleksiteit geopenbaar." In die studie dui getuienis daarop dat die kerngesin deel was van 'n familiegroep. Die oorskot van drie kinders (waarskynlik broers en susters volgens DNS-bewyse) is begrawe saam met 'n vrou wat nie hul ma was nie, maar wat dalk 'n "tannie of 'n stiefma" was.
Martin Faust (akteur)
Martin Faust (16 Januarie 1886 – 20 Julie 1943) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur.
Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Hier volg 'n lys van Suider-Afrikaanse voëls, alfabeties gerangskik volgens hulle wetenskaplike name:
Liebenbergsvleirivier
Die Liebenbergsvlei is 'n sytak van die Wilgerivier wat in die Oos-Vrystaat in Suid-Afrika vloei. Die bolope van die rivier ontspring aan die noordhange van die Rooiberge in die omgewing van die Golden Gate-Hoogland. By die Saulspoortdam vorm die Asrivier 'n linkersytak, en net noord van Bethlehem vorm die Jordaanrivier weereens 'n linkersytak van die Liebenbergsvleirivier.
Waterprojekte
Die Liebenbergsvlei is deel van die Tugela-Vaal-waterprojek. Water word uit die Sterkfonteindam in die Nuwejaarspruit vrygelaat om via die Wilgerivier na die Vaaldam te vloei. Via die Asrivier ontvang dit ook water van die Lesotho-Hoogland-waterprojek.
Kanomaraton
Die Liebensbergvlei-kanomaraton is 'n jaarlikse wedvaart van twee dae wat naby Reitz begin. Die eerste dagskof eindig 33 km stroomaf te Zorgvlietplaas, naby Tweeling. Die tweede skof begin te Bruinswickplaas noord van Tweeling en eindig in Frankfort.
Canberrastadion
Die Canberrastadion (ook GIO-stadion Canberra weens borgskapredes) is 'n stadion in Canberra, Australië, wat vir rugby, rugby league en sokker aangewend word en is geleë reg langs die Australiese Instituut van Sport (AIS). Die stadion is in die voorstad van Bruce wat genoem is na Stanley Bruce, voormalige Australiese eerste minister (1923–1929).
Geskiedenis
Die stadion is aanvanklik gebou met die oog op die Suidsee Spele in 1977. Daarna was dit ook die gasheer vir die 4de IAAF Atletiekwêreldbeker. Tydens die laasgenoemde byeenkoms is die wêreldrekord in die 400 m vir vroue deur die Oos-Duitser Marita Koch opgestel asook die 4x100 m aflos vir vroue. Hierdie rekords staan steeds.
In die laat 1980's is die atletiekbaan verwyder en geskuif na die opwarmstadion by die AIS. Met die nuwe reghoekige speelveld het die Canberra Raiders Rugby Leaguespan in 1990 hulle tuiswedstryde in Bruce begin speel nadat hulle meer sukses in die liga behaal het. Die verwydering van die atletiekbaan het ook meegebring dat Australiese Voetbal, meer spesifiek die Australiese Voetballiga (AFL), nou in die stadion gespeel kon word en in 1995 is die eerste AFL-wedstryd vir ligapunte tussen die Weskus Arende en Fitzroy gespeel. Daar is ook 'n aantal voorseisoenwedstryde van die AFL gespeel.
Verdere verbeteringe is aangebring in 1997 met die oog op die Olimpiese Somerspele 2000. Die stadion het van die sokkerwedstryde aangebied wat tydens die Spele gespeel is. Hiermee is die speelveld in so 'n mate verklein dat AFL-wedstryde nie meer daar gespeel kon word nie. Die Olimpiese sokker het dus veroorsaak dat die speelveld van 'n ovaal oppervlak na 'n reghoekige oppervlak verander is. Die skare kon dus nou nader aan die aksie op die veld wees.
Eienaarskap
Die stadion word tans besit deur die Australiese regering deur die Australiese Sportkommissie. Dit word uitgehuur aan die regering van die Australiese Hoofstadgebied wat pogings aanwend om eienaarskap van die stadion oor te neem.
Gesinsekonomie
Gesinsekonomie gebruik basiese ekonomiese begrippe soos produksie, verdeling van arbeid, verspreiding en besluitneming om 'n gesin te bestudeer. Deur ekonomiese ontleding te gebruik, probeer dit uitkomste uniek aan die gesin verduidelik – soos troue, die besluit om kinders te hê, vrugbaarheid, veelwywery en die betaling vir 'n bruidskat.
Hoewel die gesin ná Adam Smith erken word as grondliggend, het dit voor die 1960's min sistematiese behandeling in die ekonomie gekry. Belangrike uitsonderings is Thomas Robert Malthus se model van bevolkingsgroei en Friedrich Engels se baanbrekerswerk oor die struktuur van die gesin, met laasgenoemde wat dikwels genoem word deur Marxistiese en feministiese ekonome. Sedert die 1960's het gesinsekonomie binne die hoofstroomekonomie ontwikkel, wat aangedryf is deur die "nuwe tuisekonomie" wat begin is deur Gary Becker, Jacob Mincer en hul studente. Die standaardtemas is onder meer: Etlike opnames, verhandelings en handboeke is beskikbaar oor die onderwerp.
Geskiedenis
Die vroeë ekonome het grootliks belang gestel in hoeveel individue tot sosiale produksie bydra, wat beteken het hoeveel arbeid hulle aan die arbeidsmag verskaf. Produksie binne die huishouding was nie 'n onderwerp wat sistematiese behandeling deur die vroeë ekonome gekry het nie.
In The Wealth of Nations verwys Adam Smith na die belangrikheid van die gesin in sy hoofstuk oor lone. Smith skryf: " 'n Man moet altyd van sy werk leef, en sy lone moet minstens genoeg wees om hom te onderhou. Dit moet selfs in die meeste gevalle effens meer wees; andersins sal dit vir hom onmoontlik wees om 'n gesin groot te maak, en die geslag van sulke werkers kan nie langer as die eerste generasie hou nie." Gevolglik moet die loon wat die werker ontvang genoeg wees om die gesin te onderhou ten einde die intergenerasiereproduksie van die werkersklas te verseker. Malthus het hierby aangesluit met sy teorie oor bevolkingsgroei, waar hy redeneer dat wanneer lone hoog is, arbeidergesinne geneig is om meer kinders te hê, wat 'n styging in die bevolking en 'n vermindering van lone veroorsaak.
Die reproduksie van die arbeidsmag, naamlik die manier waarop werkers kinders grootmaak om hulle te vervang, is 'n belangrike kwessie in die Marxistiese teorie. In Kapitaal, Volume I, redeneer Marx dat die hoeveelheid arbeidstyd wat nodig is vir die reproduksie van werkers, gelyk is aan die waarde van die inkomste wat hulle nodig het om 'n gesin te onderhou wat 'n kind sal grootmaak om die werker te vervang. Dié hoeveelheid word "nodige arbeidstyd" genoem. Hy noem "oorskot-arbeidstyd" die arbeidstyd wat werkers bestee benewens nodige tyd. Dit beteken dat vir Marx is die loon wat werkers benodig om hul gesinne te onderhou een van die basiese faktore wat die ekonomie reguleer. Die nodige arbeidstyd vir Marx is die markarbeid wat 'n werker nodig het om 'n inkomste te verdien sodat sy gesin kan oorleef. Daar word 'n verband getref tussen Marx se idees en werkers se aandrang daarop dat hul lone genoeg is sodat hul vroue en kinders nie markwerk hoef te doen nie
Cladorhiza corona
Cladorhiza corona is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Gesinsekonomie
Geskiedenis
Friedrich Engels skryf oor hoe die ekonomiese struktuur van die gesin gevorm word deur die struktuur van die klasgemeenskap. Volgens Engels is die monogame gesin, wat bestaan uit een man, een vrou en kinders, iets wat deur die klasstelsel geskep is. Net so is owerspel en prostitusie instellings wat gepaardgaan met die monogame gesinstelsel. Voor-kapitalistiese vorme van die huwelik wat Engels bespreek   is groephuwelike en paarhuwelike. "Met die belangrikheid wat private eiendom oor gemeenskaplike eiendom gekry het en die belangstelling in bemaking, het die pa se regte en monogamie die oorhand gekry." Hy het verwag dat monogamie sou verdwyn met die ondergang van kapitalisme. Hy skryf dat binne die gesin is mans soos kapitaliste en vroue is soos die proletariaat (werkersklas) en dat volle vryheid vir vroue net moontlik is as vroue "teruggebring word na die openbare bedryf", wat hy verwag het onder sosialisme sou gebeur het.
Cladorhiza corona
Die spons behoort tot die genus Cladorhiza en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2005 deur Lehnert, Watling & Stone.
Gesinsekonomie
Geskiedenis
In die 1920's en 30's het ekonome soos Eric Lindahl, Einar Dahlgren, Karin Kock en Simon Kuznets geredeneer dat produksie binne die huishouding 'n belangrike deel is van die nasionale produksie en as dit nie ingesluit word nie, kan die BBP nie 'n volledige aanduider van die nasionale produksievlak wees nie. In dieselfde tydperk het Hazel Kyrk, Margaret Reid en Elizabeth Hoyt probeer om 'n nuwe veld genaamd verbruiksekonomie te ontwikkel waar hulle probeer het om die verbruik- en produksierolle in die huishouding binne die veld van die ekonomie te bring.
Huwelike as maatskappye
Die idee dat huwelike soos maatskappye is, kom voor in die werke van die Nuwe Tuisekonome, Marxiste en feministe. Party Marxiste en feministe beskou die huwelik van mans en vroue as ooreenkomstig aan die indiensnemingverhouding in 'n kapitalistiese samelewing. 'n Werker wat nie enige middele vir produksie besit nie, is soos 'n vrou wat nie 'n inkomste verdien sonder 'n man nie, dus is die man in 'n gesin soos die kapitalis van 'n maatskappy. 'n Werkverskaffingverhouding tussen gades vorm ook die grondslag van sekere ontledings in die tradisie van die Nuwe Tuisekonomie. Byvoorbeeld, Shoshana Grossbard sê sowel mans as vroue kan moontlik mekaar vir werk betaal in die huishoudingproduksie. Tot die mate waartoe mans hul vroue se huishoudingwerk gebruik en hulle 'n "kamma-loon" betaal,  kan dit beskou word dat vroue deur hul mans uitgebuit word, soos Marxis-feminis-ekonome beweer.
Die wetlike eienaarskap van die huishouding is 'n kwessie wat verband hou met die ontleding van huwelike as maatskappye. Robert Ellickson redeneer dat die eienaars van die huishouding se kapitaal meer invloed moet hê op die besluitneming in die huishouding as diegene wat in die huishouding se produksie werk. In teenstelling daarmee stel Grossbard voor dat diegene wat die huishouding se produksie doen, meer beheer oor die besluite moet hê as die eienaars van die huishouding se kapitaal.
Die vraag van hoe vir werk in die huislike produksie deur een gade vergoed word deur die ander gade wat voordeel trek uit die werk, dui daarop dat voorwaardes van handel vasgestel moet word in 'n situasie van spesialisering en die verdeling van arbeid. Gary Becker het die verdeling van arbeid in die huishouding ontleed ten opsigte van vergelykende voordeel in huishoudelike produksie en mans in produksie buite die huis. Dit het daartoe gelei dat feminisekonome geneig is om Becker se ontleding van die huwelik te verwerp.
Die verdeling van arbeid in die gesin
Gesinslede verdeel hul tyd tussen werk in die huishouding en markwerk. Die gesin as 'n eenheid kan besluit oor watter lid van die gesin watter taak moet doen. Huishoudingwerk kan ingedeel word ten opsigte van of die hele gesin bevoordeel word of net sommige lede van die huishouding. Sommige noem huishoudingaktiwiteite dit wat die hele gesin bevoordeel en versorgingaktiwiteite dit wat spesifiek vir 'n ander lid van die huishouding gedoen word wat dit nie self kan doen nie. Twee basiese vorme van versorgingaktiwiteite is kindersorg en bejaardesorg. Huishoudingwerk wat die gade meer bevoordeel as die individu kan kosmaak en wasgoed insluit, asook die versorging van die gade wat in staat is om dit self te doen.
Becker gaan van die veronderstelling uit dat vroue 'n relatiewe voordeel in tuiswerk het, wat beteken hulle kan meer in die huishouding produseer, terwyl mans 'n relatiewe voordeel in markwerk het, wat beteken hulle kan meer geld verdien in vergelyking met vroue. Volgens dié uitgangspunt, as vroue spesialiseer in huishoudingproduksie en mans in markproduksie, en hulle deel wat hulle produseer, word sowel mans as vroue se nuttigheid ten volle gebruik.
Volkome spesialisasie het ook gevare en nadele: Die behoefte aan huishoudingwerk kan afneem, veral wanneer kinders groot is, en vroue wat ten volle gespesialiseer het in huishoudelike werk kan dalk nie 'n ordentlike loon verdien wanneer hulle die mark betree nie; wanneer albei gades ervaring in tuiswerk het, kan hulle meer onafhanklik wees in die geval van 'n egskeiding of die dood van 'n gade.
Die deelname van vroue in die arbeidsmark, wat daarop dui dat vroue nie die tradisionele verdeling van arbeid volg nie, het in die 19de en 20ste eeu dramaties toegeneem. Jeremy Greenwood, Ananth Seshadri en Mehmet Yorukoglu skryf dit toe aan die bekendstelling van tydbesparende toestelle in die huis.
Besluitneming in die gesin
Ekonome het verskillende modelle van besluitneming wat die toekenning van werk binne huishoudings betref. Sommige gaan van die veronderstelling uit dat daar net een besluitnemer in die huishouding is. As die hoof van die huishouding altruïsties (onbaatsugtig) is, sal hy 'n mate van bevrediging kry as hy besluite neem wat die voordeel van ander lede van die gesin in ag neem. Deur dit te doen sal hy die gewilligheid van die ander lede van die gesin om meer tot die gesin by te dra vermeerder.
Die onderhandelingsmodelle fokus op hoe die besluitneming in die huishouding moontlik kan verloop as botsings binne die gesin in ag geneem word. Hierdie modelle veronderstel dat huishoudingbesluite deur 'n onderhandelingsproses geneem word. Dit geld vir onderhandelings tussen die man en vrou, of tussen ouer en kind. Volgens Amartya Sen kan die partye nie 'n volle begrip hê van hul ekonomiese bydrae tot die huishouding nie. Hy voeg nog twee faktore by: "die persepsie van bydrae" en "die persepsie van selfbelang". As die party meer bewus is van sy selfbelang, sal hy of sy 'n beter uitkoms uit die onderhandelingsproses kry. As iemand 'n beter gevoel vir die waarde van sy of haar bydrae het, sal hul onderhandelingsmag toeneem. Volgens Sen sal vroue se onderhandelingsmag meer wees as hulle ook markwerk doen, gedeeltelik vanweë 'n beter persepsie van hul bydrae en selfbelang.
Wilhelm Eich
Friedrich Wilhelm Eich (bekend as Wilhelm Eich, Dierdorf, Neuwied, Duitsland, 15 September 1850 – Swakopmund, Suidwes-Afrika, 23 April 1935) was ’n sendeling van die Rynse Sendinggenootskap in Suidwes-Afrika.
Opleiding en eerste verblyf in DSWA
duimnael|links|300px|Dierdorf, Eich se geboortedorp, soos dit vandag lyk met die Uiletoring op die agtergrond. duimnael|regs|250px|Eich het in Suidwes-Afrika onder meer saam met sy broer [[Friedrich Eich op die sendingstasie Otjiseva gewerk, tussen Windhoek en Okahandja. Daarna was hy ook op Okahandja, Karibib en Swakopmund werksaam.]]
Eich was die seun van 'n skoenmaker, Friederich Wilhelm Eich. Ná sy skoolopleiding in Dierdorf het Eich 'n handelskursus in Freudenberg/Sieg gevolg en daarna in diens van 'n sendinghandelsmaatskappy in Barmen getree. In September 1871 het hy na Duits-Suidwes-Afrika vertrek, waar hy in diens van die Missions-Aktien-Handelsgesellschaft gestaan het. Dié handelsmaatskappy is in daardie jaar vir die sendinggenootskap in die lewe geroep om die inboorlinge te beskerm teen handelaars en smouse wat woekerpryse vir hul ware gevra het.
Verdere opleiding en terugkeer
Einde 1877 het hy na Duitsland teruggekeer waar hy as sendeling by die sendingseminarie (Rynse Sendinginstituut) in Barmen opleiding ontvang het en op 10 Augustus 1881 georden is. Eich het vervolgens besluit om weer na Duits-Suidwes-Afrika te kom. In Augustus 1883 het hy hier aangekom en by sy ouer broer, Friedrich Eich (1843–1919), wat op die Herero-sendingstasie Otjiseva werksaam was, aangesluit. Nadat die Otjiseva-gemeente weens die gevaar wat Hendrik Witbooi vir hulle ingehou het na Osona verskuif het, het Eich op die naburige Okahandja gaan woon tot die ontbinding van die Otjiseva-gemeente.
Van 1889 tot 1891 het hy vir die sendeling Jacob Irle op Otjozazu waargeneem. Op 15 Oktobrt1891 het hy hom by die sendingstasie Otjozondjupa (Waterberg) gevestig en onder die stam van Kambazembi sendingwerk gedoen en hulle geleer om hul grond te bewerk.
Laaste jare en gesinlewe
In 1909 het hy na Karibib verhuis en in 1910 'n gesondheidsreis na Suid-Afrika onderneem. In dieselfde jaar het hy die Rynse sendingstasie op Swakopmund oorgeneem, dit ná die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog in 1914 verlaat, maar 'n jaar later teruggekeer. In 1927 het hy sy emeritaat aanvaar.
Eich was getroud met Emilie Jakobine Mohn (13 April 1854 – 26 November 1924) en het vyf kinders gehad.
Sjamasj
duimnael|200px|’n Weergawe van die antieke ster/son-simbool van Sjamasj. duimnael|200px|’n Manlike figuur (moontlik Sjamasj of [[Asjoer (god)|Asjoer) in ’n Assiriese gevleueldeson-embleem (Noordwes-paleis van Nimrod, 9de eeu v.C.; Britse Museum).]] Sjamasj (Akkadies: Šamaš, "Son") was ’n Mesopotamiese godheid en die songod in die Akkadiese, Assiriese, Babiloniese en Hebreeuse panteon. Hy was die god van reg en geregtigheid in Babilonië en Assirië, en het ooreengestem met die Soemeriese Utu. Die Akkadiese šamaš is verwant aan die Siriese ܫܡܫܐ (šemša of šimšu), die Hebreeuse שֶׁמֶשׁ (šemeš) en die Arabiese شمس (šams).
Geskiedenis
Sjamasj word in vroeëre en latere inskripsies beskou as die seun van die maangod Sin, en daarom is Sin in die goderyk gewoonlik bo Sjamasj gestel. Dit stem ooreen met die feit dat die maankultus reeds onder vroeë nomadiese volke en dus aan die begin van die beskawing voorgekom het, terwyl die sonkultus eers voorgekom het ná die landbou-era.
Die twee hoofsentrums vir die aanbidding van Sjamasj in Babilonië was Sippar, verteenwoordig deur die grafheuwels by Aboe Habba, en Larsa, verteenwoordig deur die moderne Senkerah. By albei plekke het die hooftempel die naam E-barra (of E-babbara) "die skitterende huis" – ’n direkte verwysing na die skittering van die songod. Die tempel by Sippar was die bekendste, maar heiligdomme is in alle groot stede opgerig, soos Babilon, Oer, Nippoer en Nineve.
Posisie in die Mesopotamiese goderyk
Volgens die 1911-uitgawe van die Encyclopædia Britannica het die Sjamasj-kultusse in Sippar en Larsa die plaaslike songode van ander plekke so oorskadu dat die minder belangrike gode in die oorheersende god opgeneem is. Hulle het die songod se dienaars geword wat sy opdragte uitgevoer het. Ander songode soos Ninoerta en Nergal, die beskermgode van belangrike stede, het onafhanklik gebly as sekere fases van die songod; Ninoerta het die songod van die oggend en lente geword en Nergal die songod van die middag en somersonstilstand. Sjamasj is beskou as die algemene songod.
Saam met Sin en Isjtar het Sjamasj ’n triade (’n groep van drie gode) gevorm, nes Anoe, Enlil en Ea. Die drie magte Sin, Sjamasj en Isjtar simboliseer die groot natuurmagte: onderskeidelik die maan, son en lewegewende magte van die aarde. Soms is Adad, die god van storms, met Sin en Sjamasj in ’n triade verbind. Dit kan wees dat dit twee verskillende teologiese skole in Babilonië verteenwoordig het wat later saamgevoeg is om ’n groep van al vier dié gode te vorm.
Sjamasj se vrou was Aja. Sy word egter selde in inskripsies genoem, tensy dit saam met Sjamasj se naam is.
God van reg, geregtigheid en redding
duimnael|links|Mesopotamiese voorwerpe vir die aanbidding van Sjamasj ([[Louvre).]] Die eienskap wat die meeste met Sjamasj verbind word, is geregtigheid. Nes die son die donkerte verdryf, bring Sjamasj ongeregtighede aan die lig. Hammoerabi het die inspirasie vir die opstel van sy wetskode aan Sjamasj toegeskryf, en in die ontwerp wat die kode vergesel het, het die koning homself voorgestel in ’n houding van aanbidding van Sjamasj as die verpersoonliking van die idee van geregtigheid.
Hierdie idee van die songod het daartoe gelei dat hy ook beskou is as die een wat siekes verlos van demone. Die sieke bid dus tot Sjamasj as die god wat keer dat mense onregverdig ly. Dié aspek kom duidelik na vore in die himnes wat aan hom opgedra is, en dit is van die mooiste voorbeelde van die Babiloniese letterkunde.
Hy word ook in beide mitologiese en kunsuitbeeldings met die leeu verbind. In die Kanaänitiese religie het ’n seun van Baäl, Sjamasj, ’n leeu doodgemaak (met die seun self waarskynlik ’n aspek van die god), en Sjamasj self word op ikone as ’n leeu uitgebeeld.
Rehoboth-basters
Die Basters (ook bekend as die Rehoboth-Basters, Baasters en Rehobothers) is ’n Afrikaanssprekende gemeenskap wat by Rehoboth, suid van Windhoek in Namibië, gebaseer is. Hulle is soortgelyk aan die Kleurling en Griekwagemeenskappe in Suid-Afrika
Tradisionele leierskap
Die eerste Kaptein was Hermanus van Wyk, die ‘Moses’ van die Bastervolk, wat die gemeenskap na Rehoboth gelei het vanuit Suid-Afrika. Hy was Kaptein tot en met sy dood in 1905. Na sy dood het die Basters Cornelius van Wyk gekies om hulle Kaptein te wees. Hy is egter nie amptelik erken deur die Duitse koloniale regering, of deur die Suid-Afrikaanse owerhede na hul oorname in 1915 nie.
In 1976 het die Suid-Afrikaanse regering die ‘Wet op Rehoboth-selfregering’ goedgekeur en outonomie aan die Basters gegee. In 1979 is Kaptein Hans Diergaardt gekies in ooreenstemming met die regulasies van die 1976-wet. In 1999 is John McNab as Kaptein gekies. Sedert Februarie 2007 word die Basters deur die Kapteinsraad verteenwoordig by UNPO.
In Indonesië word die mense van gemengde Nederlandse herkoms ook Blaster genoem.
Zwelitsha
Zwelitsha is 'n dorp in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Dit val onder beheer van die Buffalo City Metropolitaanse Munisipaliteit.
Julie Carmen
Julie Carmen (gebore 4 April 1954) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Gloria (1980), Fright Night Part 2 (1988), The Milagro Beanfield War (1988), en In the Mouth of Madness (1994).
Sunset Acres
Sunset Acres is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se E-streek geleë.
Charlie Louw
duimnael|regs|200px|Charlie Louw.
Charles Robert (Charlie) Louw (Murraysburg, 11 Januarie 1875 – Dennegeur, Somerset-Wes, 19 September 1970) was 'n Afrikaanse sakeman. Selfs nog in die ouderdom van 91, vier jaar voor sy dood, was hy voorsitter van 12 maatskappye, destyds met bates van altesaam R400 miljoen.
Herkoms en opleiding
duimnael|links|250px|Charlie Louw, sy ouers en sibbes. Agter: [[Abraham Faure Louw|Abraham Faure (Affie), Andrew en George, later parlementslid vir die kiesafdeling Hanover. Middel: Jannie, ds. A.A. Louw, sy vrou, Jemima (gebore Murray), en Willie. Derde: Miemie, Mymie en Charlie. Voor: Jimmy.]]
Louw was die negende kind en agtste seun van ds. A.A. Louw, wat ten tyde van sy geboorte predikant was van die NG gemeente Murraysburg (1867 tot 1882). Drie van sy ouer broers het predikant in die NG Kerk geword: Andrew (1862–1956), Abraham (Affie) (1866–1960) en Jimmy (1869–1939). Sy broer Willie (gebore 17 Desember 1870) was 'n Kaapse rebel en is op 23 November 1901 op Colesberg gefusilleer. Nog 'n broer, George (1864–1950), was lid van die Kaapse Wetgewende Vergader vir Colesberg en Jannie (1872–1946) was hoof van die Langlaagte-weeshuis. Hul moeder was Jemima Murray, een van ds. Andrew Murray sr. van die NG gemeente Graaff-Reinet se vier dogters wat met 'n predikant getrou het. Van haar ses broers wat volwassenheid bereik het, het vyf predikant in die NG Kerk geword: John, Andrew, William, George en Charles.
Cladorhiza corticocancellata
Cladorhiza corticocancellata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Charlie Louw
Herkoms en opleiding
Charlie Louw het sy skoolopleiding aan die Paarlse Gimnasium, waarna hy verder geleer het aan die Victoria-kollege op Stellenbosch. Hierna is hy na Transvaal, waar hy sy klerkskap as ingeskrewe prokureursklerk in Pretoria gedoen het.
Loopbaan
In 1903 het hy op Ermelo begin praktiseer, waar sy vennoot kol. W.R. Collins was, jare lange lid van die Wetgewende Vergadering vir Ermelo. Op Ermelo is Louw getroud met Maria Stolp, 'n dogter uit 'n handelsfamilie van die Rand. Die gesin het in 1916 na Kaapstad verhuis. In die Kaap het Louw hom vir die uitbou van talle Afrikaanse sakeondernemings beywer. Hy was 'n stigter van Santam sowel as Sanlam. In 'n stadium was hy voorsitter van hierdie twee maatskappye en van Federale Volksbeleggings Beperk (wat hy help oprig het) en Trust Bank, asook visevoorsitter van Nasionale Pers. In 1956 het die Universiteit van Stellenbosch 'n D.Comm. honoris causa aan hom toegeken. In die ouderdom van 95 was hy steeds voorsitter van Homes Trust Life en McManus Bros., direkteur van Naspers, die Trust Bank en Federale Volksbeleggings. Hy was die doyen van Afrikaanse sakelui en in 1968 het die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns die Frans du Toitprys vir ekonomiese prestasie aan hom toegeken.
Cladorhiza corticocancellata
Die spons behoort tot die genus Cladorhiza en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1876 deur Carter.
Pia Mourier
Pia Mourier (gebore 13 Maart 1958) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Nasty Brats (2003) en in die televisiereeks Ung i en pornotid (2004).
Charlie Louw
Loopbaan
Louw het hom nie net beywer om Afrikaans sy regmatige plek in die sakewêreld te gee nie, maar het ook op ander terreine waardevolle diens aan veral die Afrikaanse gemeenskap gelewer. Reeds in 1916 het 'n voorbrand gedoen vir die oprigting van 'n Afrikaanse hoërskool in die Moederstad en dit was grotendeels aan sy ondernemingsgees te danke dar 'n begin gemaak is met 'n klas van vyf kinders wat later die alombekende Laer- en Hoërskool Jan van Riebeeck geword het.
1436
Die jaar 1436 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 36ste jaar van die 15de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Colorado
Colorado (Engels: State of Colorado, afkorting CO) is 'n deelstaat in die weste van die Verenigde State van Amerika met 'n bevolking van 5,76 miljoen in 2019. Dit lê tussen die Rotsgebergte (die Rockies) en die Groot Vlaktes. Denver is die hoofstad asook die grootste stad. Ander stede sluit in Aspen (bekend vir ski) en Boulder.
Charlie Louw
Loopbaan
Van Charlie Louw is gesê hy was iemand van die hoogste integriteit wat eweseer waardeer is vir sy leierseienskappe as sy sakevernuf.
Colorado
Colorado word in die noorde deur Wyoming en Nebraska, in die ooste deur Nebraska en Kansas, in die suide deur Oklahoma en Nieu-Meksiko, en in die weste deur Utah begrens. Colorado is een van die state wat geen natuurlike grense het nie. Die deelstaat is bekend vir sy natuurskoon en berge en is 'n gewilde vakansiebestemming. Mount Elbert, Colorado se hoogste bergpiek, is 4 401 m.
Rafael Nadal
Rafael "Rafa" Nadal Parera (Katalaans: [rəfəˈɛɫ nəˈðaɫ pəˈɾeɾə], Spaans: [rafaˈel naˈðal paˈɾeɾa]; gebore 3 Junie 1986 in Manacor, Majorka, Spanje) is 'n Spaanse professionele tennisspeler. Hy beklee tans die wêreld se no. 140-posisie en is 'n veertienmalige Franse Ope-enkelspelkampioen (2005-'08, 2010-'14, 2017-'22), tweemalige kampioen by Wimbledon (2008 en 2010), viermalige kampioen by die VSA-Ope (2010, 2013, 2017 en 2019) en een keer kampioen by die Australiese Ope (2009). Hy het altesaam reeds 22 Grand Slam-enkelspeltitels verower.
In 2010 het hy die tweede man in die geskiedenis geword wat vyf Roland Garros-enkeltitels ingepalm het.
Fernanda Movin
Fernanda Movin (16 November 1888 – 3 Desember 1974) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente En sømand går i land (1954), Min datter Nelly (1955), Taxa K 1640 efterlyses (1956), en Me and My Kid Brother and the Smugglers (1968).
Rafael Nadal
Ten spyte daarvan dat hy linkshandig is terwyl hy tennis speel, is Nadal bekend daarvoor dat hy regshandig is terwyl hy dinge in die alledaagse lewe doen soos skryf en gholf speel.
Grand Slam-rekord
Die tabel toon Nadal se prestasie tydens elk van die Grand Slam-mansenkelspeltoernooie waaraan hy deelgeneem het:
Colorado
Colorado se bynaam is Centennial State.
Die staat Colorado is vernoem na die Colorado-rivier, Spaans vir "rooierige kleur". Die standaard afkorting vir die staat is CO.
Geskiedenis
Die streek waartoe die huidige Colorado behoort, word al meer as 13 000 jaar deur inheemse Amerikaners bewoon. Opgrawings in Larimer County het artefakte opgegrawe wat dateer uit 11 200 vC. tot 3000 v.C. Die Anasazi het in die valleie en mesas van die Colorado-plato gewoon. Die Ute het die bergvalleie van die suidelike en westelike Rotsgebergte bevolk. Die Arapaho en die Cheyenne het weswaarts beweeg om op die Hooglande te jag.
Die Verenigde State het 'n territoriale aanspraak op die oostelike flank van die Rotsgebergte verkry deur Frankryk se 1803 Louisiana-aankoop. Dit het gelei tot 'n konflik met Spanje se bewering dat 'n groot streek rondom die kolonie Santa Fe de Nuevo van Meksiko 'n soewereine handelsgebied was. Zebulon Pike het in 1806 'n verkenningsekspedisie van die Amerikaanse weermag na die betwiste gebied gelei. Pike en sy manne is in Februarie van die volgende jaar in die San Luis-vallei gearresteer deur Spaanse ruiters. Hulle was eers na Chihuahua gebring en toe Meksiko in Julie gedeporteer.
In Julie 1858 is goud gevind langs die Suid-Platterivier, wat gelei het tot die Pike's Peak Gold Rush. Die hoeveelheid goud wat langs die riviere en strome in hierdie streek gevind is, het vinnig afgeneem, maar mynwerkers het goud, silwer en ander minerale in die nabygeleë berge ontdek, wat meer waardevol was. Dit het gelei tot 'n groot bevolkingstoename. Baie van die nedersettings wat gebou is, het later in spookdorpe verander toe die goud opraak en die mark ineengestort het, maar sommige het as dobbel- of ski-oorde oorleef. 'n Voorbeeld van laasgenoemde is die deftige Aspen.