cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Perm-Trias-uitwissing
Die Perm-Trias-uitwissing (P–Tr) het sowat 252 miljoen jaar gelede plaasgevind en vorm die grens tussen die geologiese periodes Perm en Trias, sowel as tussen die geologiese eras Paleosoïkum en Mesosoïkum. Dit was die grootste uitwissingsgebeurtenis in die Aarde se geskiedenis, met tot 96% van alle seespesies en 70% van gewerweldes op land wat uitgesterf het. Dit is die enigste bekende massauitwissing van insekte.
Sowat 57% van alle biologiese families en 83% van alle genera is uitgewis. Omdat so ’n groot deel van die biodiversiteit verlore gegaan het, het dit langer geduur om te herstel as ná enige ander uitwissing, moontlik tot 10 miljoen jaar.
Navorsers meen daar was tussen een en drie uitwissingsfases. Daar is verskeie teorieë oor die rede vir die uitwissing; die eerste fase was waarskynlik weens geleidelike omgewingsveranderings, terwyl die laaste fase veroorsaak kon gewees het deur ’n katastrofiese gebeurtenis. Voorgestelde redes vir laasgenoemde sluit in ’n groot of verskeie meteoorbotsings, verhoogde vulkaanaktiwiteit, groot vure en ontploffings op die Siberiese Trappe, en die skielike vrystelling van hidrometaan uit die seebodem.
Datum van die uitwissing
Tot in 2000 is geglo die rotse wat oor die Perm-Trias-grens heen gevorm is, is te min en bevat te veel gapings om die oorsaak van die uitwissing betroubaar te kan bepaal. Volgens ’n ondersoek na rotse op verskeie plekke in Suid-China het die uitwissing 252.28 miljoen jaar gelede plaasgevind; ’n vroeëre ondersoek van rotse in die provinsie Zhejiang in China het aangedui die uitwissing was 251.4 miljoen jaar gelede, met verdere uitwissings vir ’n ruk daarna. ’n Skielike, groot (sowat 0,9%) wêreldwye afname in die verhouding van die stabiele isotoop tot dié van, het in dié tyd plaasgevind,    en word soms gebruik om die Perm-Trias-grens te identifiseer in rotse wat nie geskik is vir radiometriese datumvasstelling nie. Verdere bewyse van ’n omgewingsverandering rondom die P-Tr-grens is ’n styging van 8 ºC in die temperatuur en ’n toename van -vlakke van 2,000 dele per miljoen (die konsentrasie net voor die Nywerheidsrewolusie was in vergelyking daarmee 280 dele per miljoen.) Daar is ook bewyse van ’n toename in ultravioletstrale wat die Aarde bereik het en die mutasie van plantspore teweeggebring het.
Daar is al voorgestel dat die P-Tr-grens verbind kan word met ’n skerp getaltoename in land- en mariene fungusse, wat veroorsaak is deur die skerp toename in die hoeveelheid dooie plante en diere waarop die fungusse teer. Vir ’n ruk is dié fungus-oplewing deur paleontoloë gebruik om die P-Tr-grens te identifiseer in rotse wat nie geskik is vir radiometriese datumvasstelling of nie genoeg fossiele bevat het nie, maar selfs die wetenskaplikes wat die fungus-oplewing voorgestel het, het daarop gewys dat sulke oplewings ’n herhalende verskynsel kon gewees het wat veroorsaak is deur die ekosisteem ná die uitwissing in die vroeë Trias. Die idee van ’n fungus-oplewing is al gekritiseer op verskeie gronde, insluitende: Reduviasporonites, die mees algemene "fungusspoor", was eintlik ’n gefossileerde alg, die oplewing het nie wêreldwyd voorgekom nie en op baie plekke het dit nie saamgeval met die P-Tr-grens nie. Die alge wat verkeerdelik as fungusspore geïdentifiseer is, kan selfs op ’n oorgang dui na ’n Trias-wêreld wat deur mere oorheers is eerder as ’n vroeë Trias-sone van dood en verrotting in sekere aardfossielbeddings. Nuwe chemiese toetse dui egter aan Reduviasporonites het wel ’n fungus-oorsprong, en dié kritici se argumente hou dus nie heeltemal water nie.
Onsekerheid bestaan oor die lengte van die algehele uitwissing, asook die tyd en duur van sekere groepe se uitwissing. Daar is bewyse vir veelvuldige uitwissingsfases of dat dit oor verskeie miljoene jare plaasgevind het, met ’n hoogtepunt in die laaste paar miljoen jaar van die Perm.
Terwyl statistiese ontleding van sommige strata in Suid-China dui op ’n uitwissing met een groot hoogtepunt 250,6 miljoen jaar gelede, wys onlangse navorsing dat verskillende groepe op verskillende tye uitgesterf het – tot 1 170 duisend jaar uitmekaar. In rotslae in Oos-Groenland is bewyse gevind dat die afname in die getalle van diere oor ’n periode van 10 000 tot 60 000 jaar plaasgevind het, terwyl plante verskeie honderdduisende jare ekstra geneem het om die volle uitwerking van die uitwissingsvoorval te toon. ’n Ouer teorie, wat steeds in sommige moderne dokumente ondersteun word, is dat daar twee groot uitwissingsfases sowat 9,4 miljoen jaar uitmekaar was en dat die laaste fase verantwoordelik was vir die uitwissing van sowat 80% van mariene spesies wat toe geleef het, terwyl die ander uitwissings veroorsaak is tydens die eerste fase of die tydperk tussen die fases. Volgens dié teorie het een van hierdie fases in die middelste epog van die Perm plaasgevind.
Mariene organismes
Die grootste verliese in die P-Tr-uitwissing was onder mariene ongewerweldes. In die genoemde Suid-Chinese rotse is bewyse dat 286 van die 329 genera mariene ongewerweldes verdwyn het in die laaste twee sediment-sones wat konodonte (uitgestorwe rugstringdiere) uit die Perm bevat.
Diere met geraamtes van kalsiumkarbonaat is die meeste in die uitwissing geraak, veral dié wat staatmaak op -vlakke in die atmosfeer om hul geraamtes te vorm.
Land-ongewerweldes
Die Perm het ’n groot verskeidenheid insekte en ander ongewerwelde spesies gehad, insluitende die grootste insekte wat nog bestaan het. Die P-Tr-uitwissing was die enigste bekende massauitwissing van insekte, met agt of nege ordes wat uitgesterf het en nog tien wat grootliks uitgedun is. Palaeodictyopteroidea (insekte met steek- en suigmonddele) se getalle het in die middel-Perm begin afneem; dit word verbind met ’n verandering in die plantegroei. Die grootste afname het plaasgevind in die laat-Perm en is waarskynlik nie weens weerverwante veranderings in die plantegroei nie.
Die meeste fossiele insekgroepe wat ná die P-Tr-grens gevind word, verskil in ’n groot mate van dié wat ná die P-Tr-uitwissing geleef het. Die meeste Paleosoïese insekgroepe word nie aangetref in neerslae wat uit later as die P-Tr-grens dateer nie. In laat-Trias-neerslae bestaan fossiele oorwegend uit moderne fossiele insekgroepe.
Land-gewerweldes
Daar is genoeg bewyse dat meer as twee derdes van die families Labyrinthodontia-amfibieë, Sauropsida ("reptiele") en Therapsida ("soogdieragtige reptiele") uitgesterf het. Groot planteters het die grootste verliese gely. Alle Permiese Anapsida-reptiele het uitgesterf behalwe die Procolophonidae. Te min Permiese Diapsida-fossiele (die "reptielgroep" waaruit akkedisse, slange, krokodille en dinosourusse, insluitende voëls, ontstaan het) is gevind om enige gevolgtrekking te maak oor die uitwerking van die Permiese uitwissing op hulle.
Selfs groepe wat oorleef het, het geweldig baie spesies verloor en sommige groepe was aan die einde van die Perm baie naby aan uitwissing. Sommige groepe het nie lank ná hierdie periode bly bestaan nie, terwyl ander wat skaars oorleef het, gediversifiseer en langlewende lyne geproduseer het.
Biotiese herstel
Uit vroeëre ontledings het dit gelyk asof die Aarde vinnig herstel het ná die Perm-Trias-uitwissing, maar dit het hoofsaaklik betrekking gehad op geharde diersoorte soos die Lystrosaurus. Navorsing wat in 2006 gepubliseer is, wys gespesialiseerde diere wat komplekse ekosisteme met ’n hoë mate van biodiversiteit en ingewikkelde voedselkettings vorm, het baie langer geneem om te herstel. Daar word geglo dié lang tydperk van herstel is veroorsaak deur opvolgende vlae van uitwissing wat herstel in die wiele gery en omgewingstres op organismes uitgerek het – tot in die vroeë Trias.
Uit navorsing blyk die herstel het eers aan die begin van die middel-Trias begin, 4 tot 6 miljoen jaar ná die uitwissing; Sommige skrywers meen die herstel was eers afgehandel sowat 30 miljoen jaar ná die uitwissing, dus in die laat-Trias.
In ’n studie wat in die tydskrif Science gepubliseer is, word gemeen die oseane se oppervlaktemperatuur kon tot 40 °C gewees het, wat verduidelik hoekom die lewe op Aarde so lank geneem het om te herstel; dit was eenvoudig te warm.
Tydens die vroeë Trias (4 tot 6 miljoen jaar ná die uitwissing) was die plantbiomassa nie groot genoeg om steenkoolneerslae te vorm nie en dus was die kos vir herbivore beperk. Rivierpatrone in die Karoo het verander van "kronkelend" tot "vlegtend", en dit dui daarop dat plante daar vir ’n lang tyd baie yl was.
Elke groot segment van die vroeë Trias-ekosisteem – plante en diere, see- en landlewe – is oorheers deur ’n klein aantal genera wat feitlik oral op Aarde voorgekom het. ’n Gesonde ekosisteem het ’n veel groter aantal genera, wat elk in ’n paar verkose tipes habitat voorkom.
Oorsake van die uitwissing
Om die presiese oorsaak of oorsake van die Perm-Trias-uitwissing te bepaal is moeilik, veral omdat die ramp meer as 250 miljoen jaar gelede plaasgevind het en baie van die bewyse is óf teen dié tyd vernietig óf lê diep binne die Aarde onder talle rotslae. Die seebodem word ook elke 200 miljoen jaar hersirkuleer deur voortdurende plaattektoniek en bewyse daar sal ook nie meer bestaan nie. Wetenskaplikes het verskeie oorsake voorgestel, insluitende katastrofiese en geleidelike prosesse. Eersgenoemde sluit in ’n groot of verskeie groot botsings van asteroïdes of komete met die Aarde, ’n toename in vulkaniese aktiwiteit of die skielike vrystelling van metaanhidraat uit die seebodem. Laasgenoemde sluit in ’n verandering in seevlakke, min suurstof in die atmosfeer en te min water.
Impak van ’n hemelliggaam
Bewyse dat die impak van ’n hemelliggaam die Kryt-Paleogeen-uitwissing veroorsaak het, het gelei tot vermoedens dat dit ook die oorsaak was van ander groot rampe, insluitende die Perm-Trias-uitwissing, en die soeke na bewyse het begin.
Moontlike getuienis van ’n impak as oorsaak van die uitwissing sluit in misvormde kwarts in Australië en Antarktika, meteorietbrokke in Antarktika; en neerslae ryk aan yster, nikkel en silikon, wat deur ’n impak veroorsaak kon gewees het. Die akkuraatheid van dié bewerings word egter betwis.
’n Impakkrater op die seebodem kan ’n aanduiding gee van die oorsaak. Aangesien 70% van die Aarde se oppervlak met water bedek is, is die kans dat ’n asteroïde of komeet die oseaan sou tref, twee keer so groot as dat dit die Aarde sou tref. So ’n krater sou egter teen dié tyd verdwyn het.
Vulkaanuitbarstings
In die laaste stadiums van die Perm het twee basaltlawa-voorvalle voorgekom. Die kleinste, die Emeishan-trappe in China, kom voor in ’n gebied wat in dié tyd naby die ewenaar was.
Die basaltlawa-uitbarstings wat die Siberiese Trappe gevorm het, is een van die grootste bekende vulkaniese uitbarstings op Aarde en het ’n gebied van 2 miljoen km2 met lawa bedek. Voorheen is geglo die uitbarstings op die Siberiese Trappe het miljoene jare geduur, maar onlangse navorsing dui daarop dat dit 251,2 ± 0,3 miljoen jaar gelede plaasgevind het – net voor die einde van die Perm.
Die uitbarstings op die Emeishan- en Siberiese Trappe kon veroorsaak het dat stof en ’n suursproei die lig van die Son blokkeer en so fotosintese op land en in die see ontwrig het, wat gelei het tot die instorting van voedselkettings. Toe die suur uit die atmosfeer gewas is, kon dit suurreën veroorsaak het wat plante, weekdiere en plankton kon doodgemaak het. Die uitbarstings sou ook koolstofdioksied vrygestel het wat die temperatuur wêreldwyd sou laat styg het. Nadat al die stof en suur uit die lug gewas is, sou die oormaat koolstofdioksied agtergebly het en die temperatuurstyging sou voortgeduur het.
Die Siberiese Trappe sou ook gevaarliker gewees het: suiwer basaltlawa is gewoonlik loperig, maar 20% van die uitbarstings van die Siberiese Trappe sou as en ander afval hoog die atmosfeer ingeskiet het, wat die temperatuur op kort termyn sou laat daal het.
Daar is egter twyfel oor of dié trappe alleen so ’n groot uitwissing sou veroorsaak het. Uitbarstings naby die ewenaar is nodig om die lewe wêreldwyd te ontwrig, terwyl die Siberiese Trappe in of naby die Noordpoolsirkel is. Boonop, indien die uitbarstings oor 200 000 jaar plaasgevind het, sou die atmosfeer se koolstofdioksied verdubbel het. Onlangse navorsing dui daarop dat dit die temperatuur wêreldwyd met 1,5 tot 4,5 °C sou laat styg het, en dit is onwaarskynlik dat dit ’n ramp so groot soos die P-Tr-uitwissing sou veroorsaak het.
June Byers
June Byers (25 Mei 1922 – 20 Julie 1998) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse What's My Line? (1950) en I've Got a Secret (1952).
Matabele-Oorlog
Die Matabele-oorlog kan na een die volgende verwys:
Skemerkelkie
Wanneer dit na ’n gemengde drankie verwys, kan skemerkelkie enige drankie beteken met een of meer bestanddele, waarvan minstens een alkohol bevat.
Gebruik
Die eerste aangetekende gebruik van die Engelse woord cocktail was op 20 Maart 1798 in The Morning Post and Gazetteer in London, England. Die eerste definisie van die woord as ’n alkoholiese drankie kom voor in die uitgawe van 13 Mei 1806 van The Balance and Columbian Repository, ’n publikasie in Hudson, New York. In Afrikaans het die neologisme "skemerkelkie" ingeburger geraak om die Engelse term, wat internasionaal gebruiklik is (so onder meer in Nederlands en Duits), te vermy, net soos skemerkroeg (cocktail bar).
Ontwikkeling
Daar is onduidelikheid oor die oorsprong van die skemerkelkie. Dit was tradisioneel ’n mengsel van spiritualieë, suiker, water en bitters. Teen die 1860's het dit egter dikwels ’n likeur bevat.
Die eerste kroeggids wat skemerkelkies ingesluit het, was in 1862: How to Mix Drinks; or, The Bon Vivant's Companion, deur Jerry Thomas. Onder die baie soorte drankies was daar 10 resepte vir "skemerkelkies". ’n Sleutelbestanddeel wat dié drankies van ander onderskei het, was bitters.
Tydens die Amerikaanse drankverbod (1919–1933), toe alkoholiese drankies verbode was, is skemerkelkies steeds onwettig gedrink. Jenewer is gedrink in plaas van whisky omdat dit nie hoef te verouder nie en dus makliker was om onwettig te vervaardig. Heuning, vrugtesap en ander smaakmiddels is bygevoeg om die smaak van die swakker soorte drank te verdoesel. Soet skemerkelkies was makliker om vinnig te drink, en dit was belangrik omdat niemand geweet het wanneer die volgende klopjag sou plaasvind nie.
Skemerkelkies het in die 1960's en 1970's ongewilder geraak, totdat dit in die 1980's ’n heropbloei beleef het met ander drankies in die plek van jenewer. Tradisionele skemerkelkies het in die 2000's weer ’n terugkeer beleef.
Desiree Ross
Desiree Ross (gebore 27 Mei 1999) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Falling Skies (2011) en Greenleaf (2016).
Waterkloofpark
Waterkloofpark is 'n klein voorstad in die suidooste van Pretoria, Suid-Afrika. Dit lê noord van Waterkloofhoogte, suid van Ashlea Gardens en wes van Newlands.
Nelson Mandelabrug
Die Nelson-Mandelabrug in Johannesburg is die grootste kabelgesteunde brug in Suider-Afrika. Dit is geopen op 20 Julie 2003 en is 284 meter lank. Dit span oor 42 operasionele treinspore langs Parkstasie en verbind Braamfontein met Newtown in die hart van die stad se sentrale sakegebied.
Die noordelike spantoring is 42 meter hoog en die suidelike spantoring is 27 meter hoog wat 'n delikate balans skep en 'n interessante visuele aantrekkingskrag het. Die hoofspan is so lig as moontlik gebou met die gebruik van staal en 'n betonlaag dek terwyl die swaarder kantspanne gebou is van staalversterkte beton om te dien as teengewig vir die lang hoofspan.
Naastenby 4 000 kubieke meter beton en 1 000 ton strukturele staal is gebruik in die konstruksie van die brug, met naastenby 500 ton versterkte staal gegiet in die beton.
Ellen Aggerholm
Ellen Aggerholm (11 April 1882 – 11-13 April 1963) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Nelly's Forlovelse (1913) en Millionærdrengen (1914).
Amberfield
Amberfield en sy uitbreidings is residensiële woonbuurte in Centurion, suidwes van Pretoria, Gauteng.
Crella alba
Crella alba is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Crella en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1969 deur Vacelet.
Katgesigklipkabeljou
Die katgesigklipkabeljou (Epinephelus andersoni) is 'n vis wat slegs aan die ooskus van Suid-Afrika vanaf die Transkei tot by Maputo voorkom. Die vis is bruin met donker kolle op sy lyf. Dit word tot 80 cm lank en weeg dan 8 kg. Die vis kom voor in grotte en openinge in rotsagtige gebiede en rotsriwwe tot so diep as 70m. In Engels staan die vis bekend as Catface rockcod en Spotted rockcod.
Spring Byington
Spring Byington (17 Oktober 1886 – 7 September 1971) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Ah Wilderness! (1935), You Can't Take It with You (1938), Heaven Can Wait (1943), en Dragonwyck (1946).
Crella atra
Die spons behoort tot die genus Crella en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1890 deur Topsent.
Gereformeerde Kerke onder die Kruis
Die Gereformeerde Kerke onder die Kruis was ’n kortstondige Protestantse kerkverband in Suid-Afrika wat ontstaan het toe lidmate laat in die 19de en vroeg in die 20ste eeu die Nederduitse Gereformeerde Kerk om godsdienstige redes verlaat het. Dié kerkgroepering het ophou bestaan nadat die Kerke onder die Kruis deel geword het van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika.
Aldred-gebou
Die Aldred-gebou (Frans: Édifice Aldred, Engels: Aldred Building; dit staan ook as Édifice La Prévoyance bekend) was die eerste moderne wolkekrabber in Montreal (provinsie Quebec, Oos-Kanada) wat tussen 1929 en 1931 in die historiese stadskern (Vieux-Montréal) opgerig is. Die gebou in die Art Déco-styl het 'n hoogte van 90 meter (316 voet) met 23 verdiepings en is op die plein Place d'Armes tussen die Saint-Jacques- en Notre-Dame-strate geleë. Die gebou se totale kantooroppervlakte is 238 946 vierkante voet.
Die wolkekrabber is deur die argitek Ernest Isbell Barott van die praktyk Barott & Blackader ontwerp en teen 'n koste van meer as CDN$ 2,8 miljoen in opdrag van die internasionale finansiële maatskappy Aldred and Company Limited met sy setel in New York gebou. Barott se ontwerp, wat baie op dié van die New Yorkse Empire State-gebou lyk, was daarop gemik om 'n moderne kantoorgebou te skep wat by die historiese plein se boustyl sou inpas. Hy het vir 'n kenmerkende ziggoerat-styl gekies waarby die wolkekrabber op die 8ste, 13de en 16de verdieping trapsgewys smaller word sodat meer lig na die plein kan deurdring. Die gebou weerspieël met sy katedraalagtige massa en vorm die Notre-Dame-basiliek wat oorkant lê, en net soos vir ander bouwerke in die omgewing is ook vir die Aldred-gebou kalksteen as hoofsaaklike boumateriaal gebruik.
Volgens 'n plaaslike regulasie was die maksimum hoogte van geboue op openbare pleine beperk tot 200 voet, tog het Barott voordeel getrek uit 'n klousule van 1929 wat voorsiening vir uitsonderings gemaak het, mits aan bepaalde vereistes voldoen is.
Gereformeerde Kerke onder die Kruis
Die naam van die kerke
Hieruit kan afgelei word dat die aanduiding "Onder die Kruis" moet heenwys op 'n toestand van geloofsvervolging en as gevolg waarvan die kerke verhinder word om 'n normale bestaan as gelowiges te voer. In dieselfde rigting dui die gebruik van die benaming "Gereformeerde Kerke onder die Kruis" gedurende die 19de eeu in Nederland, toe van staatsweë ook weer onderdrukkingsmaatreëls uitgevaardig is teen diegene wat hulle nie met die staatskerkgedagte in Nederland kon versoen nie. Die gebruik van die benaming "Gereformeerde Kerke onder die Kruis" in Suid-Afrika moet wel op 'n ietwat gewysigde vlak beskou word, want hier was destyds nooit sprake van geloofsvervolging van staatsweë nie, maar die gebruik van die naam is tog deur die betrokke persone soos volg geregverdig: "Die groot bedoeling daarvan is dolerende of treurende onder die kruis. Die vraag sou wel gevra kan word of daar dan 'n vervolging is? Daar is wel geen openlike vervolging nie, maar ons moes alles verlaat, kerkgoedere, ens., ook moes daar 'n onderskeid in die naam wees om nie met die tans bestaande Gereformeerde Kerk verwar te word nie. Ons sou ons ewe goed dolerend kon genoem het."
Walvis
Die blouwalvis is die grootste dier wat nog gelewe het. Daar word egter 'n aantal kleiner spesies aangetref wat meestal as dolfyne bekend staan. Die voortbestaan van walvisse word teenswoordig deur besoedeling en walvisjag bedreig. Walvisjag het daartoe gelei dat die meeste groot spesies in die Noordelike Halfrond uitgesterf het, hoewel hulle nog in relatief groot getalle in die Suidelike Halfrond voorkom.
Gereformeerde Kerke onder die Kruis
Die ontstaan van die Kerke onder die Kruis
Omstandighede en faktore in die bestaan van die Nederduitse Gereformeerde Kerk gedurende die laaste deel van die 19de eeu bied die historiese agtergrond vir die ontstaan van hierdie kerkgroep. In die 19de eeu het daar ’n groot verandering in die Kerk aan die Kaap plaasgevind, onder meer die nuwe gees van verdraagsaamheid en die verengelsing van die kerklike lewe aan die Kaap. Daar was ook ’n slapper houding jeens die belydenisstukke van die Kerk, die sterker opkomende Liberalisme in die Kerk en die middels wat daarteenoor aangewend is, veral die opwekkingsdienste. Die nuwe gees van verdraagsaamheid hoef nie in sy wese verkeerd te wees nie, maar sodra dit volgens sommige te ver gevoer word, werk dit 'n baie groot mate van geestelike onverskilligheid in die hand, en word dit volgens hulle 'n baie groot gevaar in die kerk. As hierby gevoeg word die beleid van die Britse owerheid om Engels as taal soveel moontlik in die kerklike lewe te bevorder, word die aksente as vanself op ander sake gelê en moet daar 'n ander geesteshouding uit gebore word.
Britse Eilande
Die term Britse Eilande (Engels: British Isles, Iers-Gaelies: Éire agus an Bhreatain Mhór of Oileáin Iarthair Eorpa, Manx-Gaelies: Ny h-Ellanyn Goaldagh, Skots-Gaelies: Eileanan Bhreatainn, Wallies: Ynysoedd Prydain, Frans: Îles Britanniques) is die algemene naam vir die argipel, wat in die noordweste van Europa tussen die Atlantiese Oseaan en die Noordsee geleë is. Die eilandgroep sluit in Groot-Brittanje, Ierland, die Hebride, Shetland, Orkney, Anglesey en die Eiland Man in die Ierse See, die Eiland Wight in die Engelse Kanaal, die Scilly-eilande in die Keltiese See en soms ook die Kanaaleilande voor die kus van Frankryk, maar nie die Faroëreilande tussen Skotland en Ysland nie.
Gereformeerde Kerke onder die Kruis
Die slapper houding teenoor die belydenisstukke
Met die totstandkoming van Ordonnansie 7 van 1843, waardeur aan die Ned. Geref. Kerk die reg verleen is om onder sekere voorwaardes self sy eie inwendige sake te beheer, is die Drie Formuliere van Eenheid verkeerdelik soos volg aangedui: Die Geloofsbelydenis van Dordrecht en die Heidelbergse Kategismus. Daar bestaan nie 'n belydenisstuk soos "die geloofsbelydenis van Dordrecht" nie, en dan is daar natuurlik drie belydenisstukke gewees: Die Nederlandse Geloofsbelydenis, die Heidelbergse Kategismus en die Dordtse Leerreëls teen die Remonstrante. Daar word wel aanneemlike verklarings vir hierdie foutiewe opgawe gegee, maar hoe dit ook al sy, dit bly tog 'n aanklag teen die Kerk dat hierdie belangrike ordonnansie in die Staatskoerant gepubliseer is en deur die Wetgewende Vergadering behandel is en daar nogal ten opsigte van die vermelding van die belydenisskrifte van die Kerk geamendeer is, sonder dat een van die kerklike leiers sy stem daarteen in protes laat hoor het. Daar was dus ongetwyfeld 'n mate van louheid in die Kerk ten opsigte van sy belydenisskrifte.
Walvis
Hulle voortbestaan word nou egter ook in die suide bedreig. Walvisse is die soogdiere wat die beste by 'n bestaan in die see aangepas is. Anders as robbe kom hulle glad nie uit die water nie. 'n Gestrande walvis kan ook nie na die see terugkeer nie. Daar bestaan onsekerheid oor die klassifikasie van walvisse. Volgens die algemeenste klassifikasiemetode word walvisse en dolfyne as lede van die orde Cetacea beskou, terwyl 3 subordes erken word.
Mike Hoare
Thomas Michael Hoare (* 17 Maart 1919 - 2 Februarie 2020), bekend as Kolonel 'Mad Mike' Hoare, was 'n gewese huursoldate-leier bekend vir sy aktiwiteite in Afrika en die Indiese Oseaan.
Walvis
ŉ Ander stelsel verdeel die verskillende walvisse in 3 ordes, omdat dit blyk dat die diere uit verskillende voorgangers ontwikkel het. In die artikel word al die walvisse en dolfyne as lede van die orde Cetacea beskou. Geen lede van die suborde Archaeoceti lewe vandag nie. Volgens die groep se fossielrekord kan 3 families onderskei word. Twee lewende subordes word nog aangetref, die Odontoceti (tandwalvisse) en die Mystacoceti (die baleinwalvisse).
Idealisme
Idealisme word gebruik as 'n benaming vir 'n aantal filosofiese strominge waarvan die gemeenskaplike faktor is dat "alles" tot geestelike beginsels herlei kan word. Dit kom dus daarop neer dat daar aan fisiese voorwerpe geen selfstandigheid toegeskryf kan word nie, aangesien alleen slegs dit wat in die gees is (naamlik; idees en grondbegrippe) werklikheidswaarde het. Breedweg kan daar twee strominge van idealisme onderskei word naamlik; die metafisiese idealisme, waaronder ook die Duits idealisme ressorteer, en die kennisteoretiese idealisme.
Gereformeerde Kerke onder die Kruis
Die sterker opkomende Liberalisme in die Kerk
Dr. T.N. Hanekom in ''Die Liberale rigting in Suid-Afrika. ’n Kerkhistoriese studie verklaar die woord Liberalisme'' as volg: "Dit is 'n veelomvattende benaming waarin die moderne mens van die 19de eeu sy eie selfstandigheid, selfgenoegsaamheid en soewereiniteit tot lewensbeginsel verklaar het." Vanselfsprekend word hier net die gebruik van die begrip liberalisme bedoel soos dit in kerklik-teologiese verband voorgekom het. Die liberalisme het as geestesrigting ook weer sy eie geskiedenis, en slegs as dit in gedagte gehou word, is die gedagtegang by die voorstanders daarvan duidelik. Gedurende die 16de en 17de eeue het die Gereformeerde leer 'n bloeityd in Nederland belewe maar tog verstar in 'n soort dogmatisme, met die gevolg dat in die 18de eeu die verstand of rede die hoë woord gespreek het – gewoonlik word dit aangedui met die woord rasionalisme. Hierdie rasionalisme het met verwoestende krag om hom heen gegryp en gedreig om die lewe van die kerk te verstik sodat selfs toe ernstige bedenkinge daarteen ingebring is, dit tog nie in staat was om die mag te breek nie.
Idealisme
Metafisiese idealisme
Die Griekse filosoof Plato word met sy ideëleer as die vader van die metafisiese idealisme beskou. Plato gee algemene begrippe, "Idees of Vorme", 'n status van onafhanklik bestaande, werklike voorwerpe. Die voorwerpe wat gesien word in die sigbare wêreld is volgens Plato egter nie eg nie, maar slegs 'nabootsings' van die egte 'Idees' wat hulself in 'n transendentale wêreld bevind. In die allegorie van die grot (Staat VII 514A–520A) word die voorwerpe wat normaal gesien word in die wêreld "skaduwees" van die egte, en die bron van nie-direk waarneembare verskynsels beskou. In sy dialoog Timaeus maak Plato duidelik dat die wêreld deur die 'Demiurg' ('n soort goddelike ambagsman) gemaak word met die ewige vorme as voorbeeld, sodat die wêreld wat ons via ons sintuie ken, daar (slegs) 'n onvolmaakte en verganklike afbeelding daarvan is. Plato beskou die algemene begrippe (idees) dus as belangriker en van 'n hoër orde as die besondere of spesifieke voorwerpe.
Mike Hoare
Vroeë lewe en militêre loopbaan
Hoare is gebore in Brits-Indië. Hy dien in Noord-Afrika as 'n pantseroffisier in die Britse Leër gedurende die Tweede Wêreldoorlog en bereik die rang van kaptein. Na die oorlog emigreer hy na Durban, waar hy onder meer safari's reël.
2019 Franse Grand Prix
Die 2019 Formule Een Franse Grand Prix het op 23 Junie 2019 op die Paul Ricard-renbaan plaasgevind. Die was die agtste wedren van die kampioenskap gewees.
Gereformeerde Kerke onder die Kruis
Die sterker opkomende Liberalisme in die Kerk
Tog kon die reaksie nie uitbly nie, want as die verstand so heerskappy voer, moet die gevoel van die mens daarteen in verset kom. Daarom kry, was daar in hierdie eeu ook die Piëtisme in Duitsland en die Metodisme in Engeland, wat weer die gevoelsgodsdiens laat spreek het. En nog 'n verdere reaksie vind was daar in die sogenaamde Verligtingsbeweging, wat 'n soort saamvoeging van die verstand en die gevoel was en wat eintlik in die groot filosoof Immanuel Kant sy apostel gevind het. Dit sou later sy voldrae vrug in die Franse Rewolusiegedagtes sien.
Walvis
Liggaamsbou en voortbeweging
Walvisse het waarskynlik van landlewende diere ontwikkel, maar die fossielrekord is baie onvolledig sodat dit moeilik is om hul evolusionêre geskiedenis te bepaal. Die oudste bekende vorme is uit die Eoseen afkomstig (50 miljoen jaar gelede) en hulle was toe al heeltemal by 'n bestaan in water aangepas.
Die ou fossielvorme het al ŉ stroombelynde, visagtige vorm met vinvormige ledemate gehad. Die vinne is gemodifiseerde ledemate, soos veral die voorste vinne se skeletstruktuurtoon. Die bekken en agterste ledemate is baie gereduseer en slegs rudimentere bene wat as spieraanhegting dien, bly oor. Die diere beweeg deur met hul horisontale stertvinne op en af te slaan. Die vin is van bindweefsel gevorm, soos ook die dorsale vin, wat saam met die voorste vinne help om die diere in die water te stabiliseer.
2019 Franse Grand Prix
Bande
Pirelli het die volgende bande in Frankryk verskaf:
Mike Hoare
Nigeriese Burgeroorlog
Gedurende die Nigeriese Burgeroorlog (1967–1970) het Mike Hoare as huursoldaat aan die Biafraanse kant geveg.
Idealisme
Duitse idealisme
Die Duitse idealisme verwys na 'n groep Duitse filosowe wat 'n spesifieke vorm van metafisiese idealisme voorstaan, afsonderlik bekend as subjektiewe idealisme (Johann Gottlieb Fichte), objektiewe idealisme (Friedrich Schelling) en absolute idealisme (Georg Wilhelm Friedrich Hegel). Volgens Hegel se filosofie is die idealisme absoluut. Hiervolgens word bestaan verbind met die idee terwyl die ontwikkeling daarvan die verskillende waarneembare vorme van die werklikheid veroorsaak. Die "syn" is tewens 'n "nie-syn" (want dit ontwikkel die heel tyd en is voortdurend in wording) en bowendien is dit absoluut, want buite dit bestaan daar niks nie. Hegel stel dat: "Die idee in sy totaliteit is die natuur". 'n Ektreme vorm van idealisme is die solifisme, wat stel, dat die totale realiteit voortvloei uit die eie 'ek' self.
Mike Hoare
Die Seychelle-insident
Die operasie is toevertrou aan Hoare wat in Suid-Afrika as 'n siviele persoon gewoon het. Onder die 53 persone wat gewerf is vir die staatsgreep was lede van die Suid-Afrikaanse Spesiale Magte (Verkenningskommandos), verskeie voormalige Rhodesiese soldate en voormalige Kongolese huursoldate.
Idealisme
Britse idealisme
Die Britse idealisme verwys na 'n groep Britse filosowe wat voortbou op die Duitse idealisme. Hierdie stroming was invloedryk in Groot-Brittanje van die middel van die negentiende eeu tot die begin van die twintigste eeu. Die belangrikste verteenwoordigers van hierdie stroming was T.H. Green (1836–1882), F. H. Bradley (1846–1924) en Bernard Bosanquet (1848–1923). Ook hulle stel dat alles gelykgestel kan word met idees. Hulle stem egter nie saam met sommige van Hegel se idees nie, en is veral gekant teen sy se siening van die staat asook sy historisisme.
Objektiewe en subjektiewe idealisme
In die filosofie word ook 'n onderskeid gemaak tussen die sogenaamde objektiewe en subjektiewe idealisme. Die verskil tussen hierdie twee (sub) rigtings kan verduidelik word aan die hand van die filosofie van Berkeley. Hy meen 'n deel van die idealisme van Descartes oor en stel dit as subjektief omdat die totale werklikheid teruggebring word tot die idee dat hy (as subjek) dit vir homself kan vorm. Maar die mens is ook religieus, hy erken dus wel derglik 'n buite hom bestaande entiteit (die opperwese self). In die sin dat hierdie absolute en universele gees (wat dan nie meer van persoon tot persoon hoef te verskil nie) die idees by die individue tot stand bring, word gepraat van objektiewe idealisme. Hierdie onderskeid is nie op baie idealiste van toepassing nie (byvoorbeeld Kant, want hy erken sonder voorbehoud bestaande werklikheid buite homself) maar in die lig van die bogenoemde moet iemand soos Hegel as 'n objektiewe idealis aangedui word.
Britse Eilande
Die term Britse Eilande beskik uit politiese, historiese en kulturele redes 'n lae selektiwiteit. Aan die een kant is die affiliasie van Ierland polities omstrede, alhoewel dit geografies deel uitmaak van die argipel. Aan die ander kant word die Kanaaleilande in die Engelse Kanaal, wat geografies tot die Europese vasteland behoort, polities toe die Britse Eilande gereken.
Mike Hoare
Die Seychelle-insident
Hoare en 53 huursoldate het die dekking van toeriste gebruik, naamlik rugbyspelers en lede van 'n bier-drinkende groep bekend as die Ancient Order of Frothblowers. Hulle het in 'n Royal Swazi-vliegtuig op Mahé aangekom, tesame met hul wapens. Nege huursoldate (lede van Hoare se voorspan) was reeds op die eiland die aand van Woensdag, 25 November 1981.
Britse Eilande
Die geskiedenis van die term Britse Eilande dui daarop, dat die naam van die antieke pretaniese eilande afgelei is, alhoewel dit geen spesifieke vlotheid geniet het. Die herinvoering van die term is geassosieer met die territoriale ekspansionisme van die Engelse en Britse kroon.
Met Ierland en sonder die Kanaaleilandeomvat die argipel sowat 6 000 eilande en 'n oppervlakte van 315 134 km².
Gereformeerde Kerke onder die Kruis
Die sterker opkomende Liberalisme in die Kerk
Gedurende die 19de eeu het die Liberalisme soos 'n stormvloed die verskillende lande van Wes-Europa oorspoel en het in 'n land soos Nederland op teologiese gebied verskillende rigtings geopenbaar, naas dié wat reeds tevore genoem is, ook die Groninger-rigting, die Liberalisme, wat in sy wese humanisties was, omdat dit sy teosentriese karakter verloor het en 'n gedagtesisteem van die mens geword het. En die inhoud van die denke kan goedskiks weergegee word met die woorde van prof. Scholten: Dit het nie meer die belydenis geëis dat die Skrifte van die Ou en Nuwe Testament self Gods Woord is nie maar dat die volkome leer van die saligheid of die Woord van God in die Skrifte vervat is; nie meer dat die mens deur die sonde geheel en al bedorwe en tot alle goed onbekwaam is nie maar dat hy deur sy sonde diep bedorwe is; nie meer dat ons om Christus wil of om sy verdienste die saligheid ontvang nie maar deur Christus, wat van Godsweë vir ons tot wysheid geword het.
Mike Hoare
Die Seychelle-insident
Die huursoldate was betrokke by 'n kortstondige skietgeveg by die lughawe en 45 van hulle vlug na 'n Air India-vliegtuig (Air India Boeing Vlug 224) wat op daardie stadium op die aanloopbaan was. Hulle het die vliegtuig gekaap en dit gedwing om na Durban te vlieg. Een huursoldaat, die vier-en-twintigjarige Johan Fritz van Westcliff, het gesterf tydens die geveg. Vyf huursoldate, 'n vroulike meeloper en ook Martin Dolinchek (alias Anton Lubic) is agtergelaat. Die huursoldate het gyselaars geneem wat later ongedeerd vrygelaat is. 'n Polisiesersant is gewond en 'n 2de luitenant in die leër, David Antat, is gedood.
Die Seychelle-regering het die sewe (6 mans en 1 vrou), wat agtergebly, in hegtenis geneem en die mans tussen Junie en Julie 1982) verhoor. Die aanklagtes teen die vrou is laat vaar. Vier van die ses aangeklaagdes is ter dood veroordeel (Brooks, Carey, England en Puren), Dolinchek is veroordeel tot 20 jaar tronkstraf en Sims tot 10. Ná onderhandeling is almal uiteindelik na Suid-Afrika teruggestuur teen die middel van 1983.
In Januarie 1982 het 'n Internasionale Kommissie, aangestel deur die VN-Veiligheidsraad, 'n ondersoek geloods na die insident. Die VN-verslag het tot die gevolgtrekking gekom dat die Suid-Afrikaanse verdedigingsagentskappe betrokke was by die mislukte staatsgreep deur wapens en ammunisie aan die huursoldate te voorsien.
Hoare en sy huursoldate is verhoor na hul terugkeer na Suid-Afrika, nie vir hul poging om 'n buitelandse regering omver te werp nie, maar ingevolge oortredings van die Burgerlugvaart-Oortredingswet van 1972. Hoare het teen die einde van die verhoor sy eie verdediging waargeneem.
Gereformeerde Kerke onder die Kruis
Die sterker opkomende Liberalisme in die Kerk
Hierdie toedrag van sake in Nederland sou ook sy uitwerking hê op die kerklike lewe in Suid-Afrika, want ook hier het die liberalistiese denkbeelde weerklank gevind, en later sou van die jong manne wat in Nederland gestudeer het, die draers word van die gedagtes wat hulle gedurende hulle studiejare ontmoet het. En toe die voorstanders van die liberale gedagtes op teologiese gebied met vrymoedigheid hulle gedagtes in geskrifte en selfs vanaf kansels openbaar gemaak het, het daar in die sestigerjare van die 19de eeu 'n baie ernstige stryd in die Kaapse Kerk teen hulle ontbrand. En hierdie stryd is wel gewen deur die Sinode, wat die afwykende gedagtes veroordeel het, maar die predikante J.J. Kotzé en Thomas François Burgers, teen wie opgetree is, is deur die burgerlike hof gehandhaaf en kon sodoende aanbly in die gemeentes.
Mike Hoare
Die Seychelle-insident
Regter Neville James het in die hof verklaar dat Hoare "'n beginsellose man was met 'n hoogs onverskillige houding teenoor die waarheid." Hoare is tot tien jaar tronkstraf gevonnis, Peter Duffy, Mike Webb, Tullio Moneta en Pieter Doorewaard (waarskynlik die mees ervare van die Verkenningskommando-reserviste) is veroordeel tot 5 jaar, Ken Dalgliesh tot 1 jaar, en Charles Goatley tot 2 1/2 jaar.
Gereformeerde Kerke onder die Kruis
Opwekkingsdienste in die NG Kerk
Terwyl die NG Kerk in die stryd met die Liberalisme gewikkel was, het ook ander dinge in die Kerk begin posvat, naamlik die sogenaamde Herlewing en die Pinksterbidure vir die uitstorting van die Heilige Gees. In die tyd van geestelike louheid en ingesonkenheid van die geloofslewe is die hulp ingeroep van opwekkingsgeleenthede. Hierdie bekende metode van die Metodisme moes nou hier in die Kaapse Kerk aangewend word om nuwe geestelike lewe te bewerkstellig. En waar dit aanvanklik nog maar sporadies voorgekom het, het dieselfde Sinode wat die stryd teen die Liberalisme aangeknoop het, naamlik dié van 1862, oor hierdie saak besluit om sy offisiële goedkeuring aan die beweging te heg en die gemeentes opgewek om ernstig en gelowig te bid dat die Gees van die Allerhoogste in meerdere mate uitgestort mag word.
Soos self te begrype is, het die voorgaande toestande in die Kerk nie onopgemerk verbygegaan nie maar het daar ernstige stemme van protes en waarskuwing opgeklink. Hierdie protesstemme is die duidelikste gehoor vanuit die Paarl, waar ds. S.J. du Toit destyds die hoofwoordvoerder was teen die "nuwighede", soos dit genoem is. Du Toit was feitlik die geestelike leidsman was van die mense wat later die Gereformeerde Kerke onder die Kruis gestig het. Stephanus Jacobus du Toit is gebore op 9 Oktober 1847 en het opgegroei op die plaas Kleinbos naby die Paarl. Die ouerhuis waarin hy opgegroei hef, was eg ortodoks-gereformeerd, en die onderwys was in die dae maar erg primitief. Sy buitengewone gawes en veral sy sterk geheue het vroeg reeds die aandag getrek sodat hy sonder moeite preke wat hy gehoor het, kon sit en opskrywe.
Toe hy 19 jaar oud was, kon hy na Stellenbosch gaan vir sy admissie-eksamen om toelating tot die Kweekskool van die NG Kerk. Gelukkig was hy aanvanklik nie, want hy het self verklaar: "Die godsdienstige oortuiging in die Paarl by my aangekweek, het my bietjie soos 'n uil onder die voëls laat voel in Stellenbosch. Byna al die studente het vyandig teenoor my gestaan". Tog het daar gaandeweg verbetering ingetree, want hy verklaar verder: "Voor die vier jaar om was, het die meeste met my saamgestaan en is ek gekies as president van die studentekorps." Gedurende sy studiejare was dit veral prof. Nicolaas Hofmeyr van wie hy veel geleer het van die Gereformeerde leer en veral van die profesieë. En met die hulp van prof. Hofmeyr en ds. Andrew Murray sou hy na voltooiing van sy studie op Stellenbosch oorsee kon gaan vir verdere studie, maar dit het misluk.
Idealisme
Marxistiese seining van die idealisme
In teenstelling tot sowel die klassieke as die moderne westerse filosofie waar idealisme teenoorgesteld is aan realisme, stel die Marxisme dat teenoor die idealisme die materialisme geplaas sou moet word. Aan hierdie opvatting is veral vorm gegee deur Lenin in sy Materialisme en empiriocriticisme (1909), wat as sy belangrikste kenteoretiese bydrae tot die marxisme beskou word.
Gereformeerde Kerke onder die Kruis
Opwekkingsdienste in die NG Kerk
As proponent het hy die geleentheid gekry om 'n reis deur Transvaal te onderneem en is as gevolg daarvan byna beroep na die Hervormde gemeente van Pretoria; maar aangesien daar een en ander gehaper het wat eers deur 'n Algemene Kerkvergadering reggestel kon word, het dit te lank geduur en het prop. Du Toit intussen 'n beroep na die NG gemeente Noorder-Paarl ontvang en dit aangeneem. Sy koms na Noorder-Paarl het ook met moeilikheid gepaardgegaan, want 'n gedeelte van die gemeente Paarl wou Du Toit graag as opvolger van wyle ds. Van der Lingen gehad het, omdat hulle in hom dieselfde gees en gesindheid ontwaar het as wat ds. Van der Lingen gedurende sy bediening in Paarl geopenbaar het, veral ten opsigte van die onderwys. Maar dit sou dan meegebring het dat in Paarl 'n tweede gemeente gestig sou moes word sonder dat daar grense tussen die twee gemeentes vasgestel word. Dit het heelwat moeilikheid veroorsaak maar is tog eindelik bewerkstellig, sodat ds. Du Toit op 26 Julie 1875 daarheen beroep kon word.
Tydens sy bediening aldaar het hy in 1878 'n twaalftal lesings gehou oor die onvervulde profesieë, en dit het ook buite sy gemeente belangstelling gewek. Hy het verder 'n groot werkkrag geopenbaar, want saam met al sy ampspligte het hy nog aandag geskenk aan die onderwys, Bybelvertaling, taalstryd, Die Patriot en die Afrikaner-Bond; dus kerklik, kultureel en politiek-burgerlik. In 1880 het hy as gevolg van 'n ernstige keelkwaal 'n reis oorsee onderneem en toe kennis gemaak met Palestina as die land waar die profesieë in vervulling moes gaan, en verder ook met Nederland, waar hy kennis gemaak het met dr. A. Kuyper sr. en sy Vrije Universiteit, asook met die besondere stryd wat daar op kerklike gebied gestry is deur Kuyper en ander teenoor die "afwykende" teologiese rigtinge aldaar.
Ná sy terugkoms het hy sy bediening in Noorder-Paarl voortgesit, tot hy in Oktober 1881 superintendent van onderwys in Transvaal geword het. Hy het hierdie benoeming eers aanvaar nadat die Transvaalse regering sy drie voorwaardes bekragtig het, naamlik (a) dat hy sy leraarsamp mag behou, (b) dat sy grondbeginsel insake onderwys as beleid aanvaar moes word en (c) dat hy later 'n bekwame sekretaris van onderwys by hom sou kry. Hierdie betrekking het hy gevul tot 1891, toe hy na die Paarl teruggekeer het om sy persarbeid opnuut en met erns voort te sit.
Reeds gedurende sy eerste verblyf in die Paarl het hy in die voorste linies gestaan van die stryd om Afrikaans as taal, en toe in 1875 die Genootskap van Regte Afrikaners opgerig is, is die stryd met mening gevoer, veral ná die oprigting van die blad Die Patriot. En teen hierdie agtergrond moet ’n mens ook sy aandeel in die totstandkoming van die Afrikaner-Bond as politieke organisasie in 1879 sien. En wanneer ds. Du Toit 'n leidende aandeel neem in die bewegings, is dit met 'n beroep op Nehemia, die vrome patriot, in wie patriotisme en godsvrug, vryheidsin en geloofsmoed, vaderlandsliefde en godsdiensywer so lieflik en leerryk verenig is.
Nog voor sy vertrek na Transvaal het daar reeds stemme opgegaan teen die rigting waarin ds. Du Toit met Die Patriot beweeg het, sodat reeds op die Sinode van 1880 daaraan aandag geskenk is omdat dit die mense aangemoedig het teen die Engelse goewerment en dit deur sommige beskou is as rebelliestigting. Maar dit was veral gedurende sy tweede verblyf in die Paarl dat ds. Du Toit sy groot stryd vir kerkherstel gestry het. As sy biograaf, dr. J.D. du Toit, hierdie periode behandel, laat hy hom daaroor soos volg uit: "Ds. Du Toit kampvegter vir die ou gereformeerde waarheid wat aan ons volk soos 'n kosbare kleinood toevertrou is. Met die ou beproefde gereformeerde fondament onder sy voete het hy volhardend daarvoor gestry sonder om sy oë te sluit vir gesonde uitspruitsels uit die ou stam."
Dwarsdeur sy strydlewe was dit veral drie dinge wat ds. Du Toit benadruk het: taal, nasionaliteit en godsdiens, en hulle is deur hom genoem 'n snoer van drie kosbare pêrels wat van voor of van agter benader kan word maar altyd ewe lieflik is. Op grond van hierdie eenheidsgedagte is die Taalkongresse wat in 1896 en 1897 in Paarl gehou is, omgeskep in "samekomste van gelowiges" wat weer kerklike aangeleenthede bespreek het. En uit hierdie besprekinge het dit afdoende geblyk dat die sake wat ds. Du Toit in sy verskillende tydskrifte behandel het, geredelik weerklank gevind het by dié wat saam met hom bekommerd was oor die rigting waarin die NG Kerk beweeg het. Hierdie besware wat gekoester is, het grootliks ontspruit as gevolg van die afkeer van die vreemde invloede op maatskaplik-kulturele gebied of, soos een van die afgevaardigdes, ene N.J.J. Badenhorst van Strydenburg, dit in 1897 gestel het: Ons het afgewyk van die ou paaie, en ons word onkerklik en ongodsdienstig, en die oorsaak hiervoor is die vreemde sedes wat ons navolg en die vreemde tale wat ons napraat.
Dit was dan ook grootliks op hierdie "samekomste van gelowiges" waar die planne van die beswaardes bespreek is en in 'n groot mate ook vorm aangeneem het. So het ds. Du Toit die samespreking van 1897 beskrywe in De Getuige en die resultaat daarvan aangedui: Die Here het deur sy Woord en Gees die samekoms gelei tot die eenstemmige besluit: (a) dat nie Nederduits nie maar Afrikaans ons Moedertaal is wat God ons gegee het; (b) dat taal en nasionaliteit en godsdiens onafskeidelik aan mekaar verbind is. Maar hoe sal ons of weer (dolerend) Nederduits Gereformeerde Kerke gaan stig, aangesien "Nederduits" tog nie ons taal is nie; of hoe sal ons ons by die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika kan voeg, waar Nederduits tot hede die enigste erkende taal is? Daarom as ons konsekwent aan ons beginsel wil bly, dan moet ons Gereformeerde kerke stig waarin die eise van die taal en nasionaliteit tot hulle reg kan kom.