cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Haliclona korema
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1954 deur De Laubenfels.
Haliclona kaikoura
Haliclona kaikoura is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1980 deur Bergquist & Warne.
Geissorhiza
Spesies
Die genus bestaan uit 101 spesies:
Tom Graeff
Tom Graeff (12 September 1929 – 19 Desember 1970) was 'n Amerikaanse regisseur en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Noble Experiment (1955) en Teenagers from Outer Space (1959).
Kannibalisme
Kannibalisme (van die Spaanse naam Caníbales vir die Karibs, ’n Wes-Indiese stam wat voorheen kannibalisme beoefen het) is die eet van menslike vleis of interne organe deur ander mense. Dit word ook antropofagie genoem. Iemand wat kannibalisme beoefen, word ’n kannibaal genoem. Die term is uitgebrei na die diereryk en behels enige lid van ’n spesie wat ’n lid van dieselfde spesie eet; dit sluit seksuele kannibalisme in.
Matilda Sturridge
Matilda Sturridge (gebore Mei 1988) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente FairyTale: A True Story (1997) en About Time (2013), en in die televisiereeks Poirot (1989).
Kannibalisme
Die mense van die Karib-eiland in die Klein Antille het ’n reputasie ontwikkel dat hulle kannibale is vanweë hul legendes, wat in die 17de eeu geboekstaaf is. Daar is ’n mate van twyfel oor die akkuraatheid van die legendes en die voorkoms van kannibalisme onder die Karibs. Die praktyk was in die verlede wydverspreid in baie dele van die wêreld en het tot in die 19de eeu  voortgeduur in afgesonderde kulture van Australasië, en kom vandag nog voor in dele van tropiese Afrika. Kannibalisme is beoefen in Nieu-Guinee en dele van die Solomoneilande, en vleismarkte het bestaan in sommige dele van Melanesië. Fidji was eens bekend as die "Kannibaal-eilande".
Redes
In sommige gemeenskappe, veral onder sekere stamme, is kannibalisme ’n kulturele norm. As iemand dele van ’n persoon uit sy eie gemeenskap eet, word dit endokannibalisme genoem; rituele kannibalisme van onlangs afgestorwenes kan deel van die rouproses wees, of ’n manier om die siel van die afgestorwene in die liggaam van sy oorlewende afstammelinge in te lei.
Eksokannibalisme is die eet van iemand buite die gemeenskap, gewoonlik om ’n oorwinning oor ’n ander stam te vier. Albei soorte kannibalisme kan ook aangevuur word deur die geloof dat die eet van ’n ander persoon se vleis of organe die kannibaal sal toerus met die eienskappe van die oorledene. In die meeste gevalle word nekrokannibalisme beoefen, dus die eet van iemand wat reeds dood is, teenoor die doodmaak van ’n persoon om hom te eet. Gevalle van outofagie, of selfkannibalisme, is ook bekend.
In pre-moderne tye het die nou verouderde teorie van humorisme kannibalisme verduidelik aan die hand van ’n swart "humor" (een van die liggaam se vier vloeistowwe) wat in die voering van die hartkamer voorkom en die lus vir mensvleis sou veroorsaak.
Mites, legendes en folklore
Kannibalisme kom voor in legendes en volksvertellings van baie kulture en word meestal toegeskryf aan bose karakters of as voorbeelde van ekstreme wraak. Voorbeelde sluit in die heks in Hansie en Grietjie, Lamia in die Griekse mitologie en Baba Jaga in die Slawiese mitologie.
’n Paar mites in die Griekse mitologie behels kannibalisme, veral die eet van nabye familielede, soos die mite oor Kronos (Saturnus in die Romeinse mitologie) of Tantalos.
Die wendigo is ’n figuur in die legendes van die Noord-Amerikaanse Algonkin-stamme. Dit word alternatiewelik beskou as ’n kannibalistiese bose gees wat kan besit neem van mense of as ’n soort monster waarin mense fisiek kan verander. Mense wat kannibalisme beoefen, is veral in gevaar; dit lyk of die legende dié praktyk as ’n taboe verklaar het.
Gebruik teen ander groepe
Gerugte dat sekere kulture wat reeds gevrees, op neergesien of onbekend was, kannibalisme beoefen is ook volop. In antieke tye het die Grieke geskryf oor verafgeleë, nie-Hellenistiese "barbare", en dit het in hul mitologie veral verwys na die wêreld van die "primitiewe" oergode, voor die koms van die Olimpiese gode. Alle eilandbewoners van die Suidersee was kannibale sover dit hul vyande betref. Toe die Amerikaanse walvisvangboot Essex in 1820 deur ’n walvis gestamp is en begin sink, het die kaptein verkies om 3 000 myl windop na Chili te vaar eerder as 1 400 myl windaf na die Marquesas-eilande omdat hy gehoor het die eilandbewoners is kannibale. Ironies het baie van die oorlewendes van die skeepswrak hulle eindelik tot kannibalisme gewend om te oorleef.
William Arens, die skrywer van The Man-Eating Myth: Anthropology and Anthropophagy, het die geloofbaarheid van berigte oor kannibalisme bevraagteken. Hy het geglo die beskrywing van een groep as kannibale deur ’n ander groep is ’n manier om hul kulturele meerderwaardigheid te vestig. Hy het sy bevinding geskoei op talle "klassieke" bewerings van kulturele kannibalisme deur verkenners, sendelinge en antropoloë, en bevind dit is gebaseer op rassisme, vooroordeel en dikwels hoorsê-getuienis. Arens se bevindings is omstrede en is al ’n voorbeeld genoem van pogings om die koloniale geskiedenis te herskryf.
Moderne tyd
Kannibalisme is onlangs beoefen en sterk veroordeel in verskeie oorloë, veral in Liberië en die Kongo. Teen 2006 was die Korowai een van die min stamme wat vermoedelik nog mensvleis eet as deel van hul kultuur. Dit word ook in verskeie Melanesiese stamme beoefen as deel van rituele of tydens oorloë.
Mense wat ’n hongersnood beleef, wend hulle nog soms tot kannibalisme, ook in moderne tye. ’n Bekende voorbeeld is die rampspoedige weswaartse ekspedisie van ’n groep 19de-eeuse Amerikaanse pioniere, die Donner-geselskap, en meer onlangs die neerstorting van die Uruguayse vlug 571 in 1972 in die Andesgebergte, waarna van die oorlewendes dele van die dooie passasiers geëet het om te oorleef.
Daar is verskeie gevalle van moordenaars wat ’n mate van seksuele bevrediging daaruit gekry het om hul slagoffers te eet, soos die reeksmoordenaars Jeffrey Dahmer en Albert Fish. Sulke mense word gewoonlik as sielsiek beskou, hoewel die behoefte om mensvleis te eet nie amptelik gelys word as ’n geestesteuring in die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesteurings (DSM) nie, en daar is teenkanting teen die klassifisering van kannibalisme as sulks.
Knoppiesgeelbos
Die knoppiesgeelbos (Leucadendron salignum) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Leucadendron behoort en deel van die fynbos-bioom vorm. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom in drie provinsies voor: Wes-Kaap, Oos-Kaap en Noord-Kaap. Verspreiding strek van Nieuwoudtville verby die Kaapse Skiereiland tot by Grahamstown. Die struik word 2 m hoog en dra blomme in April tot November.
Die plant kan 'n brand oorleef en spruit weer uit na die brand. Die sade word geberg in 'n tol op die vroulike plant en word vrygelaat waar dit na die grond val en deur die wind versprei word. Die plant is eenslagtig en daar is manlike- en vroulike plante. Klein torre doen die bestuiwing. Die plant groei op feitlik enige plek op hoogtes van 0-2000 m.
In Engels staan dit as die common sunshine conebush bekend.
Sinonieme
Die plant het sewentien sinonieme:
Kleinkoprosettolbos
Die kleinkoprosettolbos (Leucadendron sessile) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Leucadendron behoort en deel van die fynbos-bioom vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, waar dit voorkom in die Witsenberg, Elandskloof tot Slanghoekberge, Hottentots-Hollandberge vanaf Jonkershoek tot by Kogelberg. Die struik word 1.5 m hoog en dra blomme in Julie tot Augustus.
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die sade word geberg in 'n tol op die vroulike plant en word vrygelaat na twee maande wanneer dit ryp is en na die grond val. Knaagdiere versprei die sade. Die plant is eenslagtig en daar is manlike- en vroulike plante. Klein torre doen die bestuiwing. Die plant groei hoofsaaklik in granietkleigrond op berghellings op hoogtes van 10-600 m.
In Engels staan dit as die Western Sunbush bekend.
Judith Wood
Judith Wood (1 Augustus 1906 – 6 April 2002) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Soldiers and Women (1930), Children of Pleasure (1930), The Divorcee (1930), en Working Girls (1931).
Stamvrugklimop
Die Stamvrugklimop (Tiliacora funifera) is 'n boom wat inheems is aan Benin, Burundi, Cabinda, Demokratiese Republiek die Kongo, Ethiopië, Gaboen, Ghana, Ivoorkus, Kameroen, Kenia, Malawi, Mosambiek, Nigerië, Republiek die Kongo, Rwanda, Somalië, Soedan, Tanzanië, Togo, Uganda, Zambië en Zimbabwe asook KwaZulu-Natal en Mpumalanga.
Dikkopeierbos
Die Dikkopeierbos (Leucadendron rubrum) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Leucadendron behoort en deel van die fynbos-bioom vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, waar dit voorkom in die Bokkeveld, Gifberg, Sederberg tot by die Hottentots-Hollandberge en Riviersonderendberge, Touwsberg, Rooiberg, Kammanassieberge, Piketberg, Tafelberg en die Kaapse Vlakte. Die struik word 2.5 m hoog en blom van Augustus tot September.
Stamvrugklimop
Die boom se FSA-nommer is 104.7.
Dikkopeierbos
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die sade word geberg in 'n tol op die vroulike plant en word vrygelaat waar dit deur die wind versprei word. Die saadjie het 'n valskerm meganisme wat dit deur die lug laat sweef en roteer. Die plant is eenslagtig en daar is manlike- en vroulike plante wat voortplant deur windbestuiwing. Die plant groei hoofsaaklik in graniet of sandsteen op hoogtes van 250-1500 m.
In Engels staan dit as die Spinning Top bekend.
Dietes
Dietes  is 'n blomplant genus wat hoort tot die Iridaceae-familie en is die eerste keer in 1866 beskryf.
Tim Heidecker
Tim Heidecker (gebore 3 Februarie 1976) is 'n Amerikaanse skrywer, vervaardiger, en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Comedy (2012) en in die televisiereekse Tim and Eric Awesome Show, Great Job! (2007), ''Check It Out! with Dr. Steve Brule (2010), en Tim and Eric's Bedtime Stories'' (2013).
Wilton Graff
Wilton Graff (13 Augustus 1903 – 13 Januarie 1969) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bulldog Drummond Strikes Back (1947), Lili (1953), The Sea Chase (1955), en Bloodlust! (1961).
Lois Sturt
Lois Sturt (25 Augustus 1900 – 18 September 1937) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Glorious Adventure (1922) en Le carillon de minuit (1922).
Haliclona labyrinthica
Haliclona labyrinthica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1956 deur sensu Burton.
Leucadendron
Leucadendron (tolbosse) is 'n struikgenus wat hoort tot die familie Proteaceae en is die tweede grootste genus van dié familie. Daar is ongeveer 84 spesies wat tot die genus hoort. Die genus is endemies aan Suid-Afrika en vorm deel van die fynbos plantegroei. Die meeste spesies kom in die Wes-Kaap voor. Die Silwerboom is die bekendste spesie in die genus. Die boom se blare het kenmerkende silwer kleur wat veroorsaak word deur digte, reguit, syagtige haartjies. Die naam Leucadendron is van die Silwerboom boom afgelei, dit beteken letterlik wit boom.
Beskrywing
Spesies in die genus is klein boompies of struike wat regop groei maar ook kan rank. Die meeste spesies is struike wat ongeveer 1 m hoog word, sommige word 2 tot 3 m hoog. Die blare het meestal 'n elliptiese vorm, sommige is naaldvormig in 'n spiraal georganiseer, is eenvoudig en gewoonlik groen. Sommiges word bedek met 'n wasagtige laag.
Spesies in die genus is tweehuisig, met ander woorde die manlike en vroulike blomme word aan afsonderlike plante gedra. Die vroulike blommetjies sit aan die buitekant van 'n tol, elkeen binne 'n skutblaar. Die manlike blommetjies vorm ŉ digte hofie, wat meestal soos ŉ pompon lyk.
Die blare net onder die blomkoppe vorm dikwels kranse om die blomkoppe en verkleur meestal in die blomtyd na geel, oranje of rooi. Die feit dat die blare rondom die blomkoppe gedurende die jaar verskillende kleure kan aanneem, en die variasie wat daar tussen verskillende eksemplare van dieselfde spesies kan bestaan, is faktore wat die klassifikasie van tolbosse bemoeilik en daar bestaan tans heelwat verwarring oor die taksonomie van hierdie groep plante.
Peggy Wood
Peggy Wood (9 Februarie 1892 – 18 Maart 1978) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Jalna (1935), The Story of Ruth (1960), en The Sound of Music (1965), en in die televisiereeks Mama (1949).
Kurt Vespermann
Kurt Vespermann (1 Mei 1887 – 13 Julie 1957) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Die Buddenbrooks (1923), Shiva und die Galgenblume (1945), Die Rose von Stambul (1953), en Bewildered Youth (1957).
Ira Heiden
Ira Heiden (gebore 22 September 1966) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors (1987), Elvira: Mistress of the Dark (1988), en Father of the Bride (1991), en in die televisiereeks Alias (2001).
Preterisme
Preterisme, 'n Christelike eskatologiese opvatting, interpreteer profesieë van die Bybel as gebeurtenisse wat reeds gebeur het. Hierdie denkrigting interpreteer die boek Daniël as verwysend na gebeure wat van die 7de eeu v.C. tot die eerste eeu n.C. plaasgevind het, terwyl die profesieë van die boek Openbaring as gebeurtenisse in die eerste eeu n.C. beskou word. Preterisme meen dat Ou Israel sy voortsetting of vervulling in die Christelike kerk vind by die verwoesting van Jerusalem in 70 n.C.
Die term preterisme kom van die Latynse praeter, 'n voorvoegsel wat aandui dat iets "in die verlede" of "verby" is. Aanhangers van preterisme staan bekend as preteriste. Preterisme leer dat óf die hele (volle Preterisme) of 'n meerderheid (gedeeltelike Preterisme) van die profesië se tyd verby was teen AD 70.
Histories stem preteriste en nie-preteriste oor die algemeen saam dat die Jesuïet Luis de Alcasar (1554–1613) die eerste sistematiese preteristiese uiteensetting in Vestigatio arcani sensus in Apocalypsi (gepubliseer in 1614) tydens die teenhervorming geskryf het.
Interpretasie van die boek Openbaring
Preterisme meen dat die inhoud van Openbaring 'n profesie is van gebeure wat in die 1ste eeu vervul is. Hulle meen dat die datering van die boek Openbaring van uiterse belang is en dat dit geskryf is voor die vernietiging van Jerusalem in 70 n.C. Preterisme is die eerste keer deur die Jesuïet Luis de Alcasar uiteengesit tydens die teenhervorming. Die preteristiese siening het die posisie van die Katolieke Kerk versterk teen aanvalle deur protestante, wat die pous met die Antichris geïdentifiseer het.
Proos
'n Proos (Latyn: praepositus; Eng.: dean; vroeër ook provost) is 'n amp in die Rooms-Katolieke Kerk, gewoonlik 'n voorsittende geestelike van 'n kapittel.
Die ampstitel word veral in Vlaandere gebruik en is ongewoon in Suid-Afrika. In Nederland word die amp ook moderator genoem. Die amp word aangetref by:
Die woord is verwant aan die meer bekende provoos, maar proos word uitsluitlik gebruik vir geestelike funksies.
Nikolas Vogel
Nikolas Vogel (9 Maart 1967 – 28 Junie 1991) was 'n Oostenrykse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Inheritors (1983), Herzklopfen (1985), en Bibos Männer (1986).
Sarah Gertrude Millin
Sarah Gertrude Millin (gebore Liebson 19 Maart 1889 – Johannesburg, 6 Julie 1968) was ’n Suid-Afrikaanse skrywer.
Millin is gebore in Žagarė, in die Kowno-goewerneurskap in die destydse Russiese Ryk (nou Litaue) as een van ’n gesin met sewe kinders. Vyf maande later het haar ouers, Isaiah en Olga, na Suid-Afrika geïmmigreer as van die 40 000 Jode uit Litaue en omstreke wat van 1881 tot die begin van die Eerste Wêreldoorlog na Suid-Afrika gekom het.
Die gesin het hulle op Beaconsfield by Kimberley gevestig. In 1894, toe sy ses jaar oud was, het hulle na die diamantdelwery aan die oewers van die Vaalrivier in Griekwaland-Wes verhuis, waar haar vader ’n winkel geopen het. Dié omgewing sou as die agtergrond van baie van haar skryfwerk dien, wat ’n liefde getoon het vir die Suid-Afrikaanse landskap en ’n afkeer van die armoede en haglike omstandighede waaronder die meeste delwers gewoon het.
Nadat sy in 1904 aan die Hoër Meisieskool Kimberley gematrikuleer het, het sy besluit om nie 'n beurs te aanvaar om haar naskoolse studie aan die Suid-Afrikaanse Kollege in Kaapstad voort te sit nie, maar om musiek in Kimberley te studeer. Sy het ’n klavieronderwysdiploma verwerf, maar nooit dié loopbaan beoefen nie. Reeds van die ouderdom van ses jaar af was sy daarvan oortuig dat sy bestem was om ’n skrywer te wees; van kleins af het sy kortverhale geskryf. Van haar eerste werke het in die jare van 1910 tot 1912 in koerante verskyn.
Dietes flavida
Dietes flavida is 'n klein struik en geofiet en blom vanaf Oktober tot Januarie. Die spesie is inheems aan Eswatini, KwaZulu-Natal en Mosambiek.
Julie Suedo
Julie Suedo (1901 – 1978) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente One Colombo Night (1926), Smashing Through (1928), en Torpedoed (1937).
Haliclona lentus
Haliclona lentus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Hoshino.
Dietes butcheriana
Dietes butcheriana is 'n klein struik en geofiet. Die spesie is endemies aan KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap.
Jonathan Morgan Heit
Jonathan Morgan Heit (gebore 16 Julie 2000) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Bedtime Stories (2008), Valentine's Day (2010), en Date Night (2010), en in die televisiereeks Jake and the Never Land Pirates (2011).
Geissorhiza altimontana
Geissorhiza altimontana is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Geissorhiza behoort en is deel van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom op die Leeurivierberg by Swellendam voor. Daar is net een populasie en die plant groei op die suidelike helling. Die plant word beskou as krities seldsaam, dit het geen bedreigings nie.
Magnetiese deklinasie
Die magnetiese deklinasie of magnetiese afwyking van 'n kompas word veroorsaak omdat die geografiese pole en die geomagnetiese pole 'n sekere afstand weg van mekaar geleë is. Die geografiese noordpool, die ware noord die draai-as van die aarde is sinoniem; die geomagnetiese noorde (of, magnetiese noordpool) wissel na gelang van die magnetiese veld van die aarde.
Gebruik mens 'n kompas om jou rigting te oriënteer, moet jy die verskil tussen die kompasrigting (magnetiese noord) en die ware noorde in gedagte hou. Hierdie verskil, genaamd die magnetiese deklinasie, is nie orals dieselfde nie; dit hang af waar op die aarde jy jou bevind, en in watter jaartal jy jou bevind.
Byvoorbeeld:
'n Mens kry byvoorbeeld die volgende bewoording op 'n kaart uit die jaar 2000 in die Nelspruitomgewing, soos aangedui op 'n 1:50 000-topografiese kaart (2530 NELSPRUIT):
Gemiddelde magnetiese deklinasie 15º,2 Wes van Ware Noorde (1986.0). Gemiddelde jaarlikse verandering 3' Weswaarts (1980-1985).
By navraag was dieselfde kaart in die jaar 2000 se gemiddelde magnetiese deklinasie 16º28' Wes van die ware noord, met 'n gemiddelde jaarlikse verandering 4,4' Weswaarts.
Die Magnetiese Observatorium op Hermanus, wat ressorteer onder die WNNR, verskaf die magnetiese inligting wat op Suid-Afrika betrekking het.
Wat Suid-Afrika betref, is daar 'n paar puntjies wat belangrik is:
Praktiese gevolge
Die kartograaf, Jakob de Bucquoi, in diens van die V.O.C., omskryf in sy Aanmerkelijke ontmoetingen in de zestien jaarige reize naa de Indiën (1744) die byna noodlottige gevolge wat magnetiese deklinasie kan inhou met 'n "verloopen Kompas".
Dag 14 kom en gaan, en daar is geen teken van land nie, net see en blou lug:
Het is waar[,] op ons Kompas konden wy geen staat maaken, en de miswyzing was by gis; de Zon daar konde men vast op gaan, de stroom kon ons verleiden, de oorzaak was ons onbekend.
Maar sonder enige bakens op die oop see was die ligging natuurlik onmoontlik om te bepaal, en die peiling met die skietlood bring ook geen bevredigende antwoorde nie.
Die mense begin te mor, en die gemoedere loop veral hoog omdat die Portugese aanvoer 'n mens behoort binne 10 tot 14 dae op sy langste tot by die eindbestemming te kan seil. Uit vrees en radeloosheid het die hele petalje byna op moord uitgeloop weens die beperkte voedsel. Dit het heelwat paaiwerk gekos om die paniekbevange bemanning gerus te stel. Eers teen die aand op Dag 20 is land gewaar.
In die byvoegsel, op die laaste blad van sy reisbeskrywing, noem De Bucquoi dat hy in Batavia aan Sekretaris Wouter Hendriks moes verklaar waarom die "Compasmiswyzing" plaasgevind het. Wiskundig is dit nie moontlik om vas te stel nie, sê De Bucquoi, maar hy vermoed tog dat die "verwisseling der gronden" deur aardbewings, "inzinking van landen" (isostasie?) en oorstromings, "en duizent andere toevallen" op 'n manier die aarde se magnetiese eienskap moet beïnvloed. Hy wys onder meer na Kaap die Goeie Hoop wat vroeër 'n noordoostelike "miswyzing" getoon het, maar in die 1720's op dieselfde plek nou noordwestelik afgewyk het.
Lycium bosciifolium
Die slapkriedoring (Lycium bosciifolium) is 'n struik wat deel is van die Solanaceae familie. Die spesie is inheems in Angola, Botswana, Namibië, Suid-Afrika en Zimbabwe. In Suid-Afrika kom die struik in Noord-Kaap, Noordwes en die Vrystaat voor.
Die boom se FSA-nommer is 669.8.
Lycium arenicola
Die boom se FSA-nommer is 669.7.
Jesse Graves
Jesse Graves (11 Maart 1879 – 4 Maart 1949) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Mr. Smith Goes to Washington (1939), Son of Ingagi (1940), Safari (1940), en Citizen Kane (1941).
Haliclona liber
Haliclona liber is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Hoshino.
Pat Woodell
Pat Woodell (12 Julie 1944 – 29 September 2015) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Big Doll House (1971), The Woman Hunt (1972), en The Roommates (1973), en in die televisiereeks Petticoat Junction (1963).
Ernest Graves (akteur)
Ernest Graves (5 Mei 1919 – 1 Junie 1983) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Hercules in New York (1970) en in die televisiereekse The Philco-Goodyear Television Playhouse (1948), Lux Video Theatre (1950), en As the World Turns (1956).
Margaret Sanger
Margaret Sanger Slee, gebore Margaret Louise Higgins (14 September 1879 Corning, New York – 6 September 1966) was 'n Amerikaanse verpleegster en feminis wie se finansiële posisie haar toegelaat het om haar aan haar roeping te wy. Sanger het haar beywer vir geboortebeperking, gesinsbeplanning, eugenetika en sosiale hervorming, en het verskeie boeke geskryf, waarvan die bekendste is What Every Girl Should Know van 1920. Sy het tronkstraf in die gesig gestaar deur die voordele van geboortebeperking te verkondig, wat destyds deur die Comstock-wet van 1873 as obseniteit in die Verenigde State verbied is. Sanger was die stigter van die American Birth Control League, die voorganger van Planned Parenthood, en het al in Amerika, sowel as Europa en Japan lesings gehou. Sy het Gregory Pincus aangemoedig om 'n voorbehoedpil te ontwikkel. As gevolg van haar uitgesproke standpunte en omdat sy eugenetiese praktyke bevorder het, bly sy 'n omstrede figuur.
Lewensloop
Sy was die sesde van elf kinders en het twee keer getroud: met Williams Sanger in 1900 en, na 'n egskeiding, in 1922 met J. Noah H. Slee. Na 'n kort loopbaan as onderwyser het sy as 'n verpleegster aan New York se Lower East Side gewerk. In 1914 het sy 'n tydskrif, The Woman Rebel, begin publiseer, later herdoop tot Birth Control Review, en die pamflet Family Limitation geskryf. Sy is aangekla van die verspreiding van dokumente wat voorbehoeding bevorder, maar die saak is in 1916 laat vaar. Dieselfde jaar het sy die eerste Amerikaanse geboortebeperkingskliniek in Brooklyn geopen.
In 1921 stig sy die American Birth Control League en was die voorsitter daarvan tot 1928. In September 1930 het sy Eugen Fischer ontvang, wat Hitler se rasseteorie en nasionaal-sosialisme ontwikkel het. Sy het die eerste president daarvan geword toe die International Planned Parenthood Federation in 1953 gestig is. Later het sy gefokus op die bevordering van voorbehoeding in Asiatiese lande, hoofsaaklik Indië en Japan. Sy is in 1966 oorlede en word in Fishkill-plattelandse begafplaas in Fishkill begrawe.
Opvattings
Margaret Sanger het onder meer die eis dat vroue haar eie liggaam en seksualiteit moet beheer, haar seksvoorligtingsveldtogte, haar begeerte om die voortplanting van diegene wat as geneties onbekwaam geag word te ontmoedig en haar siening dat die samelewing moet kan ingryp in dit is die seksuele keuses van individue. Ten slotte was daar sienings wat nie ongewoon was in haar tyd nie, maar wat nou as rassisties beskou word, soos haar siening dat die Aborigines 'n minderwaardige ras was. Haar siening dat die lewensomstandighede van swartes verbeter kan word deur hul getalle te beperk het ook nie goed by Afro-Amerikaners gegaan nie en baie swart militante het veral in die 1970's geboortebeperking as 'n poging tot 'n vorm van volksmoord beskou.
Dit is opvallend dat Sanger 'n daad gewoonlik volgens die gevolge daarvan beoordeel het, en nie volgens 'n inherente goed of kwaad nie, soos blyk uit haar standpunt oor masturbasie. Aangesien sy haarself buite die Amerikaanse hoofstroom van daardie tyd geplaas het met hierdie lewensfilosofie, het sy gereeld in konflik met die samelewing en met die regbank gekom.
Oortuigings oor fisiese selfbeskikking
Vir Sanger het fisieke selfbeskikking onder meer beteken: 'n reg op seksvoorligting, sodat die vrou gegronde keuses kan maak. Sy was ook 'n voorstander van aborsie, sterilisasie en ander vorme van geboortebeperking.
Masturbeer was vir haar 'n teken van verstandelike swakheid, maar afwykend van algemene sienings van haar tyd, het sy die daad nie as sodanig aanstootlik gevind nie, maar slegs weens die veronderstelde gevolge. Dit sluit in die onvermoë om seksuele omgang te hê of te geniet, sowel as wat sy "geestelike masturbasie" genoem het, 'n fiksasie op erotika.
Haliclona lilaceus
Haliclona lilaceus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1994 deur Mothes & Lerner.
Joan Woodbury
Joan Woodbury (17 Desember 1915 – 22 Februarie 1989) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Forty Naughty Girls (1937), Charlie Chan in The Chinese Cat (1944), Brenda Starr, Reporter (1945), en The Ten Commandments (1956).
Mondli Gungubele
Mondli Gungubele (gebore 1 Februarie 1957) is 'n Suid-Afrikaanse politikus, vakbondleier en opvoeder wat die huidige Minister in die Presidensie en 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress is. Hy was voorheen die uitvoerende burgemeester van die Ekurhuleni Metropolitaanse Munisipaliteit (2010–2016), en het as adjunkminister van Finansies (2018–2019) en as voorsitter van die Maatskaplike Ontwikkelingskomitee (2019–2021) gedien.
Politieke loopbaan
Tussen 1983 en 1990 het hy as vakbondleier in die National Union of Mineworkers (NUM) gedien. Hy was van 1989 tot 1991 aktief in die Kongres van Suid-Afrikaanse Vakbonde (COSATU). Gungubele is 'n lid van die African National Congress en was voorsitter van die ANC se takke in Joubertpark en Vosloorus. Hy was in 1991 'n stigterslid van die ANC se Oos-Randstreek nadat die party ontban is. Van 1992 tot 2017 het hy van 1992 tot 2017 op die provinsiale uitvoerende komitee van die ANC in Gauteng gedien.
In die eerste veelrassige verkiesing in 1994 is Gungubele as 'n ANC-verteenwoordiger in die Gauteng provinsiale wetgewer verkies. Hy het as lid van die Uitvoerende Raad vir verskeie portefeuljes gedien gedurende sy termyn in die Gautengse regering. Hy was die LUR vir Maatskaplike Ontwikkeling en Gemeenskapsdienste van 1994 tot 1997, waarna hy as LUR vir Gesondheid tot in 1999 aangestel is. In 1999 is hy aangestel as hoof van die portefeulje Sport, Ontspanning, Kuns en Kultuur. Gungubele het voorsitter van die portefeuljekomitee vir ekonomiese sake geword. Hy het in 2007 uit die wetgewer bedank.
Politieke poste
Gungubele is beskryf as 'n vertroueling van president Ramaphosa. Hy was krities oor oudpresident Jacob Zuma. Hy het ook die gewelddadige onluste wat in Julie 2021 in KwaZulu-Natal en Gauteng plaasgevind het, veroordeel.
Miles Heizer
Miles Heizer (gebore 16 Mei 1994) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Rails & Ties (2007), The Stanford Prison Experiment (2015), Nerve (2016), en Love, Simon (2018).
Peter Vogel (akteur)
Peter Vogel (22 Maart 1937 – 21 September 1978) was 'n Duitse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Flying Classroom (1954) en Charley's Aunt (1963), en in die televisiereeks Kottan ermittelt (1976).
Klas 15C-stoomlokomotief
Die Suid-Afrikaanse Klas 15C 4-8-2 van 1925 is 'n Suid-Afrikaanse stoomlokomotief van die Suid-Afrikaanse Spoorweë-era.
In 1925 het die Suid-Afrikaanse Spoorweë twee Klas 15C-stoomlokomotiewe met 'n 4-8-2 Mountain-tipe wieluitleg in diens geplaas. Nog tien lokomotiewe is bestel en 'n jaar later afgelewer.
Vervaardiger
Die Klas 15C 4-8-2 stoomlokomotief is in 1925 en 1926 deur Baldwin Locomotive Works (BLW) gebou, wat voldoen aan die Suid-Afrikaanse Spoorweë (SAR) vereistes sover moontlik, maar ook met die integrasie van die nuutste Amerikaanse spoorweg ingenieurspraktyke. Hierdie lokomotiewe het verskeie eienskappe wat nuut was vir die SAR daardie tyd, soos bovoer na die ketel, self-skoonmaak rookkaste, Sellar se drywende kleppe en ghriessmering. Hul vuurkaste was toegerus met suigbuise om die baksteenboog te ondersteun en sirkulasie te verbeter.
Klas 15CA en Klas 15CB
Die Klas 15C lokomotiewe het egter begin kraak kort na hulle in diens gestel is. Die Suid-Afrikaanse Spoorweë het soortgelyke modelle van American Locomotive Co. (Alco) bestel met verbeterde ontwerpe en hulle is as Klas 15CA geklassifiseer. Die A het na Alco verwys. Die oorspronklke Klas 15C's is as Klas 15CB geklassifiseer, die B verwys na Baldwin. Daar is altesaam 83 lokomotiewe van die klas afgelewer tussen 1926 en 1930.
Hulle het eers diens gedoen op die Kaapstad-Johannesburg-hooflyn maar is later ook in die Vrystaat gebruik. Hulle is ook later na die Oos- en Wes-Transvaal en 'n paar na KwaZulu-Natal oorgeplaas.
Bambi Woods
Bambi Woods (gebore 12 Julie 1955) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Debbie Does Dallas (1978), Debbie Does Dallas Part II (1981), en Debbie Does Dallas III: [The Final Chapter] (1985).
Brad Greenquist
Brad Greenquist (gebore 8 Oktober 1959) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Pet Sematary (1989), Ali (2001), Water for Elephants (2011), en The Lone Ranger (2013).
Geissorhiza arenicola
Geissorhiza arenicola is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Geissorhiza behoort en is deel van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap. Dit kom in die Bokkeveldberge, Gifberg en Olifantsrivierberge voor. Hier is daar tien subpopulasies wat bedreig word deur die rooibostee industrie.
Haliclona lobosa
Haliclona lobosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Lendenfeld.
Giselbert van Châlon
Giselbert van Châlon (sterf op 8 April 956) was hertog van Châlon, Autun, Troyes, Avallon en Dijon, en van 952 tot 956 hertog van Boergondië. Hy het de facto die heerser van die Hertogdom van Boergondië geword (hy was nie Hertog de jure nie). Hy het saam met sy vrou, Ermengarde, twee dogters gehad: Adelheid en Luitgard. Giselbert het, te midde van die stryd om mag in 10de eeuse Frankryk, nooit daarin geslaag om die onafhanklikheid van die hertogdom te verseker nie. In 952 het hy die vasaal geword van Hugo die Grote, en sy oudste dogter Luitgard laat trou met Hugo die Grote se jongste seun, Otto van Parys. Adelheid is uiteindelik getroud met Robert van Vermandois.
Jode in Benoni
Met die mynwerkers wat lone ontvang en op negosie wil bestee, was daar ook handelaars nodig om in hierdie behoeftes te voorsien. Die meeste handelaars was aanvanklik slegs Engelse, Walliesers en Skotte, maar daar was ook altyd Jode in Benoni om hieraan te voldoen.
Die eerste Jode
So was die eerste Jood wat by Benoni aangekom het Max Ginsberg. Hy het in 1892 'n winkel in Benoni oopgemaak en was 'n bemiddelde man wat in staat was om sy brandarm neef van Litaue, Smulovitz, by te staan om sy eie saak te begin en handel te dryf met artikels wat hyself nie hanteer het nie. Smulovitz kon nie Engels of Afrikaans praat nie en moes hom maar sukkel-sukkel deur middel van gebare verstaanbaar maak, voordat hy later Engels geleer het deur Engelssprekende klante te vra om die onderskrifte van illustrasies vir hom voor te lees. Al gaandeweg het hy so geleer. Smulovitz het saans in sy winkel op die grondvloer geslaap, en sy etes moes hy voorberei op 'n stoof in die middel van die vertrek sonder skoorsteen. Sy saak het net mooi op dreef gekom toe oorlog tussen die Transvaal en Brittanje aan die kom is. Die bestuur van die Kleinfonteinmyn het aangebied om sy voorrade in die mynpakkamer toe te sluit. Hy kon nog 'n geleentheid op 'n beestrok kry wat op pad na Kaapstad toe was.
Met Smulovitz se terugkeer na die oorlog (soos die meeste Jode wat voor die oorlog besighede op Benoni gehad het), moes hy vind die pakkamer is geplunder. Om sake te vererger het sy vennoot wat voor hom teruggekom het die onmin van die Johannesburgse groothandelaars op die hals gehaal - hulle het geweier om krediet aan hom toe te staan. Uiteindelik kon wel een oorreed word om hom geld voor te skiet om voorrade aan te koop. Toe sy voorraad uitverkoop was, het hy sy skuld in Johannesburg gaan betaal en meer ware gekoop. Soggens om vieruur het Smulovitz sy winkel oopgemaak om limonade aan die Sjinese mynwerkers te verkoop wat van hul nagskof afkom en saans het hy om tienuur weer sy winkel gesluit - hy het dus agttien uur per dag gewerk. Op hierdie wyse het hy vir hom 'n groot saak opgebou, vir hom eiendom in die hartjie van Benoni gekoop en sy naam deur eensydige akte na Samuels laat verander. Hy het as gesiene burger van die myndorp gesterf.
Die groei van die Joodse bevolking
Die uitbreiding van die goudmynbedryf het nog baie ander Jode na Benoni getrek. Die geleerde Jode was in staat om met die mynamptenare te onderhandel. Dié was weer tog te bly om die bestuur van mynkonsessiewinkels aan die Jode toe te sê, aangesien die mynamptenare neergesien het op die "Bantoe-handel" en dit beskou het as "uiters geskik vir die Jode". Prysonderhandeling met die swart mynerklantebasis was hul forte. Die toenemende handel het nog winkelklerke regverdig, en nog familielede uit Litaue is laat kom. Die nefies en niggies het oor en weer met mekaar Jiddisj gepraat, terwyl die Litauer (wat geen Afrikaans of Engels magtig was nie) gou 'n Nguni-taal aangeleer het om sy klante beter te verstaan.
Die Litause Jode het feitlik nooit kontak met dié buite die kampongs gehad nie. 'n Beroep is op die Jode van Benoni gedoen om hulle na hul huise uit te nooi, maar dit het nie geslaag nie, omrede daar maar 'n standverskil tussen die Engelse Jode (die meestal gegoede immigrante uit Kaapstad of Londen) van Benoni en die Litause Jode van die myne ontstaan het. Dit het op sy beurt weer die Litause Jode ter wille van aanvaarding genoop om te verengels. Soos meer geld beskikbaar geraak het, is die kinders na staatskole toe gestuur, en indien die seun skrander en die geld genoeg was, kon hy selfs universiteit toe gestuur word om in die Medisyne, Tandheelkunde of Regte te studeer. Dit sou sy sosiale status en mobiliteit net verder verbeter. Indien die omstandighede minder gunstig was, is hy na 'n tegniese kollege gestuur om as oogkundige of apteker opgelei te word. Die rede hiervoor was eenvoudig: daar sou in die afsienbare toekoms beslis 'n tekort aan professionele ambagslui in die gebied wees. Terwyl Max Ginsberg in 1906 sy dienste vir die gesondheidsraad aangebied het, het Israel Kuper (op tienjarige leeftyd in 1893 in Suid-Afrika aangekom en later die eerste Joodse burgemeester van Benoni in 1917 geword) hom as regsgeleerde in 1908 op Benoni kom vestig. Kuper raak in die 1914-staking op die dorp betrokke en is tronk toe gestuur nadat Jan Smuts die krygswet afgekondig het. Hoewel hy sy invloed as regsgeleerde en raadslid kon laat geld het, het hy eerder die 21 dae in die tronk vertoef. Al die munisipale dokumente wat hy moes onderteken is na die tronk op Boksburg gebring. Hy is saam met die ander stakers op 'n Saterdag vrygelaat, en as ortodokse Jood het hy die aanbod om na Benoni te ry van die hand gewys en sy sabbatsreis te voet afgelê.
Morris Nestadt (ook later burgemeester van Benoni) moes weer op die moeilike manier sy pad boontoe vind: sy vader, Jacob Nestadt, was 'n saalmaker van beroep wat in die grootste armoede in Kaapstad gewoon het, nadat hy nie toegelaat is om voet aan wal in Kaapstad te sit nie; 'n epidemie het pas op die skip uitgebreek. Jacob Nestadt laat sy gesin in 1892 agter om na Fordsburg, Johannesburg sy geluk op die proef te stel. Toe sy vrou later by hom aansluit, is Morris in 'n klein agterkamertjie gebore. Die gesin het in 1904 op Benoni aangekom. Morris doen as tienjarige aanvanklik werk as koerantverkopertjie. Hy verlaat die skool op 14-jarige ouderdom om as klerk in diens gestel te word by die New Modderfontein-goudmyn. Toe 'n verhoging hom geweier is, gaan werk hy op Benoni by die Skot George Rennie (self iemand wat vroeër hierdie myn verlaat het) wat 'n eiendomsagentskap op die been gebring het. Terwyl Nestadt hierdie agentskap agtergelaat is om te behartig, het hy ook Boekhou by W. D. Wells begin loop en terselfdertyd vier stelle boeke vir twee kafees, 'n loodgieter en 'n klerewinkel gehou. Altesaam het dit sy werksdag tot sestien ure verleng.
In die dorp wat besig was om uit te brei en welvarend te word, het die Jode se spekulasie met groot saketransaksies en sake-eiendomme meestal suksesvol verloop. Teen 1968 behoort die meeste van die sake-eiendomme in die middestad, asook die groter woonstelblokke, aan die Jode.
Geissorhiza aspera
Geissorhiza aspera is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Geissorhiza behoort en is deel van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap. Die plant kom vanaf die Kaapse Skiereiland ooswaarts tot by die Tradouwpas in die Langeberg en noordwaarts deur die Olifantsriviervallei tot by Doornrivier en Gifberg voor.
Sandy Helberg
Sandy Helberg (gebore 28 Mei 1949) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente This Is Spinal Tap (1984), Spaceballs (1987), Mortal Kombat (1995), en School for Scoundrels (2006).
Wanda Ventham
Wanda Ventham (gebore 5 Augustus 1935) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Carry On... Up the Khyber (1968), UFO: Prendeteli vivi. (1974), en Invasion: UFO (1974), en in die televisiereeks UFO (1970).
Lycium cinereum
Die Kleinblaarkriedoring (Lycium cinereum) is 'n struik wat deel is van die Solanaceae familie. Die spesie is inheems in Botswana, Lesotho, Namibië en Suid-Afrika. In Suid-Afrika kom die struik in in al die provinsies voor.
Die boom se FSA-nommer is 669.9.
Ilene Woods
Ilene Woods (5 Mei 1929 – 1 Julie 2010) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente On Stage Everybody (1945) en Cinderella (1950), en in die televisiereekse The Garry Moore Show (1950) en The Alan Young Show (1950).
Klas 15E-stoomlokomotief
Tussen 1935 en 1937 het die Suid-Afrikaanse Spoorweë vier-en-veertig Klas 15E-stoomlokomotiewe met 'n 4-8-2 Mountain-tipe wieluitleg in diens geplaas.
Lycium eenii
Die Namibiese kriedoring (Lycium eenii) is 'n struik wat deel is van die Solanaceae familie. Die spesie is endemies aan Namibië.
Weg!
Weg! is 'n Afrikaanse taal buitelug- en reistydskrif. Dit is die eerste keer in April 2004 gepubliseer en word deur die Media24-afdeling van Naspers besit. Die tydskrif fokus op bekostigbare bestemmings in Suid-Afrika en die res van Afrika.
Lycium eenii
Die boom se FSA-nommer is 669.10.
Klas 15E-stoomlokomotief
Vervaardigers
Hulle is deur drie vervaardigers gebou. In 1935 het die Britse lokomotiefbouers Robert Stephenson en Hawthorns (RSH) twintig lokomotiewe afgelewer, genommer in die reeks van 2858 tot 2877. Henschel & Son van Duitsland het sestien gebou en afgelewer in twee groepe in 1936, genommer in die reeks van 2878 tot 2893. In 1936 bou die Duitse lokomotiefbouers Berliner Maschinenbau nog agt lokomotiewe, wat in 1937 gelewer is, genommer in die reeks van 2894 tot 2901.
Weg!
Benewens reisartikels, bevat die tydskrif ook fotografiese portefeuljes wat op natuur en resepte fokus, sowel as motor-, boek-, musiek- en buitelugtoerusting resensies.
Die oorspronklike naam van die tydskrif was Wegbreek, maar dit was gedwing om sy naam te verander na 'n hofsaak met Ramsay, Son & Parker, die uitgewers van die mededingende Getaway-tydskrif.
In Februarie 2006 het die tydskrif 'n sirkulasie van 77.174 behaal (soos geouditeer deur die Ouditburo van Sirkulasiesyfers van Suid-Afrika), wat dit die grootste buitelug- en reistydskrif in enige taal in Suid-Afrika maak. Hierdie posisie is gekonsolideer deur die bekendstelling van sy Engelse taal suster tydskrif, Go! in Junie van dieselfde jaar, wat gelei het tot 'n gesamentlike sirkulasiegetal van 113,248 teen November 2006.
In Desember 2006 is WegSleep, 'n voormalige karavaan- en kampaanvulling, as 'n onafhanklike tydskrif bekendgestel.
Die stigterredakteur van die tydskrif was Bun Booyens. Hy is in 2010-2013 deur Barnie Louw opgevolg as redakteur, en toe Pierre Steyn vroeg in 2014.
In 2011, Weg! het sy eerste losstaande reiskaart van die Baviaanskloof deur die in-huis kartograaf François Haasbroek vervaardig. Sedertdien het die tydskrif gedetailleerde reiskaarte van Namibië en die Krugerwildtuin gepubliseer.
Toekennings
Die tydskrif het verskeie toekennings ontvang, insluitend:
Haliclona lutea
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Lendenfeld.
Tom Greenway
Tom Greenway (5 Junie 1909 – 8 Februarie 1985) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Impact (1949) en Big Timber (1950), en in die televisiereekse Death Valley Days (1952) en Have Gun - Will Travel (1957).
Aflosvlugbemanning
Aflosvlugbemanning (Engels: relief aircrew), is 'n term wat in kommersiële lugvaart gebruik word wanneer verwys word na die lede van 'n lugbemanning wat bedoel is om tydelik aktiewe bemanningslede van hul pligte te onthef tydens 'n vlug. Die term en die rol daarvan word byna uitsluitlik toegepas op die sekondêre vlieëniers van 'n lugbemanning, wat algemeen na verwys word as aflosvlieëniers, wat die primêre en aktiewe kaptein en/of eerste offisier (medevlieënier) in bevel van 'n vliegtuig aflos om hul met lang pouses vir rus- of slaapgeleenthede te voorsien.
Behoefte
In-vlug bemanningsaflos word oor die algemeen vereis vir vlugte wat as langafstand of "ultra-langafstand" aangewys is op vliegtuie wat kommersieel bedryf word (deur lugrederye). Op sekere plekke soos die Verenigde State sal vlugte hierdie klassifikasie kry en toegerus word met aflosspanne wanneer dit ongeveer 8–12 uur binnelands of internasionaal oorskry. Operateurs van hierdie vlugte sal prototipies 1 of 2 aflosvlieëniers tot die saamgevoegde 3 tot 4 vlieëniers hê wat aan die totale lugbemanning toegewys is, afhangende van die streeksjurisdiksies met betrekking tot vluglengte.
In die vroeë jare van kommersiële lugvaart, sou vlieëniers wat as die tweede offisier (vlugingenieur) of derde offisier van 'n vlugbemanning aangewys was, die rol neem om die bevelvoerder of eerste offisier te onthef wanneer dit nodig was. In moderne tye word die vlieëniers wat uit 'n aflosbemanning bestaan egter gewoonlik as kapteins of eerste offisiere gesertifiseer en word dienooreenkomstig in sekere gevalle verwys as die afloskaptein of aflos-eerste offisier.
'n Prominente voorneme vir die gebruik van in-vlug-bemanningsverligting is in die intervalle wat die vlieëniers van die aflosbemanning vliegtuigbevel het, die vlieëniers van die primêre bemanning word toegelaat om die vlugdek (stuurkajuit) vir lang tydperke te verlaat en in staat wees om energie te herwin deur te slaap of te rus in die vliegtuigkajuit of spesifieke bemanningsruskompartemente waarmee groter vliegtuie toegerus is. Dit word dikwels beskou as 'n effektiewe en belangrike faktor om die potensiële risiko's van vlieëniermoegheid gedurende die duur van vlugte te verminder, veral dié wat gedurende nag- en vroeë oggendure geskeduleer is. Vlieëniers in die aflosbemanning kan ook gebruik word om die bevel van 'n vliegtuig oor te neem in 'n noodgeval op die vlug wat veroorsaak is weens onbevoegdheid of onverwagse dood van een of albei van die bevelvoerende vlieëniers van die primêre bemanning.