cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ray Moore
Raymond J. "Ray" Moore (gebore 24 Augustus 1946 in Johannesburg) is 'n voormalige professionele tennisspeler van Suid-Afrika. Hy het agt dubbelspeltitels oor sy loopbaan gewen, en was 12 keer die naaswenner in die dubbelspel gewees. Moore het ook tussen 1967 en 1977 aan 12 Davisbeker-toernooie deelgeneem, insluitend die oorwinning van 1974, met 'n 12–10 rekord in enkels en 'n 0–1 rekord in dubbels.
Dialium
Dialium is 'n genus van struike en bome wat aan die familie Fabaceae behoort. Die genus is inheems in Afrika, Asië en Noord- en Suid-Amerika.
Spesies
Daar is 37 spesies wat tot die genus hoort:
Petrosia hebes
Petrosia hebes is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Handves
'n Handves is die toekenning van owerheid of regte, wat verklaar dat die verlener formeel die voorreg van die ontvanger erken om die gespesifiseerde regte uit te oefen. Dit is implisiet dat die verlener superioriteit (of soewereiniteit) behou en dat die ontvanger 'n beperkte (of minderwaardige) status binne die verhouding erken, en dit is binne daardie sin dat handveste histories toegestaan is, en dit is daardie sin wat behou word in die moderne gebruik van die term.
Ander gebruike
Die term word gebruik vir 'n spesiale geval (of as 'n uitsondering) van 'n institusionele handves. 'n Handvesskool is byvoorbeeld een wat verskillende reëls, regulasies en statute as 'n staatskool het.
Handves kan ook gebruik word as 'n sinoniem vir "huur", soos in die "handves" van 'n bus, boot of vliegtuig.
'n Handveslid (VSA) van 'n organisasie is 'n oorspronklike lid; dit wil sê een wat lid geword het toe die organisasie sy handves ontvang het. 'n Handveslid (VK) is 'n lid wat 'n individuele handves-aanwysing besit wat kragtens daardie organisasie se koninklike handves gemagtig is.
Sharon Hugueny
Sharon Hugueny (29 Februarie 1944 – 3 Julie 1996) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Parrish (1961) en in die televisiereekse Hawaiian Eye (1959), The Gallant Men (1962), en Mannix (1967).
Vadim Glowna
Vadim Glowna (26 September 1941 – 24 Januarie 2012) was 'n Duitse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Desperado City (1981), Dies rigorose Leben (1983), Devil's Paradise (1987), en House of the Sleeping Beauties (2006).
Gereformeerde kerk Louis Trichardt
Oorsig
duimnael|links|240px|Die Gereformeerde kerk Louis Trichardt, ontwerp deur die Gereformeerde argitek [[Pieter Dykstra.]]
Al-Ah'kaf
thumb|links|140px|'n Bladsy met vers 1-3 uit "Die sandduine". Die titel van die hoofstuk is van goud en in swart ink. [[Mameluk-Egipte, 14de-15de eeu.]]
Gereformeerde kerk Louis Trichardt
Oorsig
Gereformeerde lidmate van Louis Trichardt het in 1924 die kerkgebou van die Wederdopers gekoop en dit vir hul gebruik ingerig. Dié gebou is amptelik op 2 Februarie 1924 in besit geneem. Op 9 April 1926 is aan die Gereformeerde kerk Pietersburg, die oudste gemeente in dié landstreek, kennis gegee dat die Gereformeerde kerk Louis Trichardt van plan is om af te stig. Die voorwaarde was dat Louis Trichardt ’n gedeelte van die skuld pro rata (in verhouding tot die getal lidmate) moes oorneem en ook moes sorg vir die verskillende fondse.
Al-Ah'kaf
Al-Ah'kaf (Arabies: اَلْأَحْقَافُ, "Die Sandduine") is die 46ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 35 ajat, of verse. Dit is vermoedelik in Mekka aan Mohammed geopenbaar, buiten vers 10 en moontlik 'n paar ander verse wat vermoedelik in Medina geopenbaar is.
Gereformeerde kerk Louis Trichardt
Oorsig
’n Kerkgebou is op 2 April 1931 op Alldays (die setel van die latere Gereformeerde kerk Magalakwin) in gebruik geneem. Die kerkgebou op Louis Trichardt het mettertyd ondoeltreffend geword en ’n boukommissie is aangewys. Op 1 Augustus 1937 is die nuwe kerkgebou met sy sitplek vir 300 kerkgangers in gebruik geneem. Die argitek was Pieter Dykstra. In 1954 is ’n elektroniese orrel in gebruik geneem.
Voorgeskiedenis
Reeds in die stigtingsjaar van die Gereformeerde Kerk (1859) is 'n gemeente Zoutpansberg op Schoemansdal aan die voet van die Soutpansberge gestig, maar hierdie gemeente het net 'n kortstondige bestaan van 'n agttal jare gehad tot 1867, toe die lidmate deur die oorloë met die inboorlinge uiteengejaag is. Dit sou 'n worsteling van 60 jaar wees voor op hierdie plek weer 'n selfstandige gemeente sou bestaan.
Al-Ah'kaf
Opsomming
Die soera dek verskeie onderwerpe: Dit waarsku diegene wat die Koran verwerp en stel dié wat glo gerus; dit gee opdrag aan Moslems om goed te doen aan hulle ouers; dit vertel van Hüd en die straf van sy volk; en dit maan Mohammed om geduldig te wees om sy boodskap van Islam oor te dra.
Diagenese
Diagenese is ŉ samevattende term vir die veranderings wat in sedimente plaasvind nadat dit afgeset is. Die veranderings word veral veroorsaak deur druk (die gevolg van die gewig van die boliggende lae), temperatuurstyging, faktore soos die suurheidsgraad en suurstoftoevoer, en grondwatersirkulasie, waardeur ione vervoer word. Die gevolg van hierdie prosesse is onder meer dat die sedimentmateriaal van kan word (litifiseer) of soms ook (geleidelik) kan oplos, en dat nuwe minerale gevorm kan word.
Gereformeerde kerk Louis Trichardt
Voorgeskiedenis
Langsamerhand het die roeringe tot bedaar gekom en kon die Gereformeerde kerk Louis Trichardt ontstaan. Wat beskou kan word as die ontstaan van die gemeente, is opgeteken in die notule van 'n kerkraadsvergadering wat op 7 Mei 1903 op Pietersburg gehou is. Daar is besluit: “Het wordt noodig geoordeeld om de gemeenteleden te Louis Trichardt en omstreken filiaal te bedienen en dat daardeur twee diakenen bygekozen worden. Daar zal dan ook sacramenten worden bediend en censura morum alsook andere bijsondere zaken van plaaselijk belang daar uitgeoefend worden onder goedkeuring van den Kerkraad van Pietersburg. Wegens de bediening daar zal het voor de kerkraadsleden daar zeer moeilijk weezen om de vergaderingen te Pietersburg geregeld bij te wonen en oordeelt de kerkraad dus dat zij bij afwezigheid niet tot het quorum gerekend zullen worden.”
Diagenese
Die diagenetiese proses
Deur die diagenetiese proses te rekonstrueer, kan ŉ mens heelwat te wete kom van die omstandighede tydens en na die afsetting van sedimente. Sodra daar skerp veranderings, soos geweldige druk en hoë temperatuur, ontstaan, gaan diagenese oor in metamorfose. Met die term diagenese word ŉ groot aantal fisiese en chemiese prosesse bedoel wat verantwoordelik is vir die veranderings in sedimente nadat dit afgeset is en voordat metamorfose uiteindelik intree. (By metamorfose vind belangrike omsettings en rekristallisering van die oorspronklike materiaal plaas.) Veranderings deur verwering en tektoniese prosesse word nie tot die diagenese gereken nie. In die algemeen word drie stadiums van die diagenese onderskei.
Gereformeerde kerk Louis Trichardt
Voorgeskiedenis
Hierop vergader op 13 Junie 1903 die kerkraadslede van die twee wyke van Soutpansberg op Schoemansdal onder voorsitterskap van ds. J.A. van Rooy, predikant van die kombinasie Waterberg-Pietersburg. Op hierdie vergadering is besluit dat hier twee maal per jaar dienste gehou sou word met die bediening van Nagmaal. Die kerkraadslede was toe C.A. Bothma en P. Cloete, die ouderlinge en E.A. Venter en J.G. Cloete, die diakens. So het die bediening van die wyke gebly tott nog 'n stap nader aan afstigting gevorder is deur 'n besluit wat die kerkraad van Pietersburg op 9 Julie 1920 geneem het: “Voorstel P.A. Venter gesecondeerd door ouderling B.J. Venter om Louis Trichardt apartelijk bediening te geven, daaronder wordt verstaan doop. Heilig avondmaal en belijdenis voor jonge lidmaten en wordt tevens besloten dat de financiële belangen by de Kerkeraad van Pietersburg blyven berusten en ook dat er bij ieder avondmaal verslag zal gedaan worden en zoo er moeilyke zaken zijn om die hier voor de Kerkeraad op te lossen tot tijd en wijle daar de Kerkeraad zelf daar groot genoeg is om zaken en moeilykhedens op te lossen en wordt ook besloten dat deze diensten dan de 3de Zondag achter het Heilig Avondmaal van Pietersburg zullen gehouden worden."
Diagenese
Die diagenetiese proses
Die eerste is vroeë diagenese (sindiagenese), wat in die boonste 100 m van die sediment geskied en waarby die invloed van sedimentasie nog ŉ belangrike rol speel. Dit word gevolg deur gevorderde diagenese (ana-diagenese), waarby verharding van die sagte sediment plaasvind (gesteentevorming). Afhangende van die soort gesteente strek die sone van gevorderde diagenese van 1 m tot 10 km onder die aardoppervlak. Die derde stadium is die laat diagenese (epidiagenese), wat meestal plaasvind tydens of na die opheffing van reeds verharde of gedeeltelik verharde gesteentes.
Hierdie proses vind op ongeveer 1 m tot 3 km onder die oppervlak plaas. Die belangrikste chemiese faktore by diagenese is die suurheidsgraad (pH), die oksidasie-reduksiepotensiaal (Eh) en die konsentrasie van verskillende ione in die vloeistowwe wat deur die sediment sirkuleer. Temperatuur en druk is die belangrikste fisiese faktore, terwyl by vroeë diagenese ook die biochemiese prosesse (veral deur bakteriewerking) van belang is.
Gereformeerde kerk Louis Trichardt
Voorgeskiedenis
Die twee wyke het nog geen eie kerkgebou gehad waar hulle kon vergader nie; daarom is vanaf 1921 gepoog om 'n eie kerkgebou te besit. Intussen kon die Hervormde kerk gehuur word teen 15/- per kerkgeleentheid. Reeds op 23 April 1923 is 'n vergadering saam met die gemeentelede gehou waar die bespreking gegaan het oor die oprigting van 'n eie kerkgebou. Daar is egter besluit om 'n kerkgebou van die Wededopers te koop vir £170. Die volle som moes geleen word by die bank, maar op 1 Februarie 1924 kon die kerkraadslede besluit “om morgen de 2 Febr. 1924 het kerkgebouw offizieel in bezit te neem."
Dit was jare van groot finansiële worsteling, soos geïllustreer deur dié inskrywing in die notuleboek: “Verder wordt de geldelijke zaken bespreek en ds. Pasch deel mee de finansieele toestand zeer swak zijn en er een groot tekort zijn voor de lopende jaar." (Notule 22 Febr. 1922, art. 7.) So staan ook in die notule van 1 Febr. 1924 dat 'n diaken weens armoede moes ontslag vra.
Diagenese
Die diagenetiese proses
Die eerste proses wat na afsetting van ŉ sediment ŉ rol speel, of selfs voor sedimentasie tydens seidmentafvoer ŉ rol kan speel, is halmirolise. Dit is ŉ proses wat in die see plaasvind waarby katione tussen die seidment en die seewater uitgewissel word. Veral kleiminerale is hierby baie aktief. Die afgevoerde, kalsiumryke kleiminerale gaan oor in meer magnesiumhoudende vorme, soos illiet en chloriet. Die bekendste nuutgevormde (outigene) mineraal wat volgens die proses ontstaan, is gloukoniet, terwyl ander produkte van die proses chamosiet en die ekonomies belangrike mangaan- en fosforietklonte insluit. Omdat daar ŉ groot ooreenkoms tussen die prosesse in die boonste sedimentlaag en verwering op land is, noem sommige geoloë halmirolise ook ondersese verwering. In die boonste laag heers daar in die algemeen ŉ oksiderende of neutrale toestand. Effens dieper raak die vrye suurstof minder omdat organismes dit opgebruik. Die Eh word negatief en sulfate word tot sulfiedes gereduseer, terwyl die meerwaardige vorme van yster, mangaan ensovoorts oorgaan in vorme van laer valensies.
Gereformeerde kerk Louis Trichardt
Voorgeskiedenis
Die wyke Louis Trichardt het stadigaan gegroei sodat gedurende 1922 nog 'n wyk op die dorp bygekom het, waar br. J. Holtzhausen tot ouderling verkies is en ook 'n wyk Brakrivier, waar br. D. du Plessis tot ouderling verkies is. Die wyke kon nou al selfs hul eie kerkraadslede verkies en bevestig met toestemming van Pietersburg. 'n Vyfde wyk het bygekom toe op 'n vergadering van 26 Julie 1924 gemeld is dat Pietersburg toestemming verleen het dat 'n ouderling en diaken vir Messina gekies kon word.
Diagenese
Vorming van minerale
Wanneer die poriewater in die sediment ŉ versadigingspunt bereik, word nuwe minerale gevorm, en wel van sulfiedes en karbonate van Fe en Mn, soos sideriet, ankeriet, piriet, ensovoorts. Die pH neem dan toe, waardeur vastestowwe soos kiesel, kalsiumkarbonaat en geleidelik in die poriewater oplos. Op ŉ diepte van ongeveer 10 m hou die bakteriese aktiwiteit, wat tot dan toe ŉ belangrike funksie vervul het, feitlik op.
Gereformeerde kerk Louis Trichardt
Gemeentestigting
duimnael|regs|270px|Toe die wyke wat sedert 1945 die [[Gereformeerde kerk Magalakwin vorm, nog deel van die gemeente Louis Trichardt was, het hulle self 'n kerk op Alldays gebou wat op 2 April 1932 in gebruik geneem is.]]
Ixia brunneobractea
Ixia brunneobractea is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel van die fynbos is. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en kom op die Roggeveld-eskarp voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 107 km2. Die spesie se habitat word bedreig deur die steeds groeiende rooibosteebedryf.
Diagenese
Vorming van minerale
In die sone daaronder vind daar as gevolg van die variasies in die pH en die Eh ŉ herverdeling van die nuutgevormde minerale plaas in die vorm van ŉ konkresie of ŉ aantal konkresies. Dit is klonte van ŉ bepaalde mineraal of minerale wat in die sediment gevorm het, dikwels om ŉ spesifieke kern (byvoorbeeld ŉ fossielfragment). Die verspreiding van die klonte hang af van die chemiese mikro-omgewing in die sediment.
Gereformeerde kerk Louis Trichardt
Gemeentestigting
Op 24 Julie 1925 bring die eerw. Voorsitter ter bespreking afstigting, maar die saak is by die bespreking gelaat. Op 'n vergadering van die kerkraad saam met die gemeente is die saak op 24 Januarie 1926 breedvoerig bespreek en 'n voorstel ten gunste van afstigting is algemeen aanvaar. Aan die kerkraad van Pietersburg is dan ook kennis gegee dat hulle 110 belydende lidmate is en graag wil afstig, onder die voorwaardes dat “die leeraar van Pietersburg ook leeraar van Louis Trichardt zal zijn, en die bediening blijf zoo als het tans is" en verder dat die te stigte gemeente die skuld van Pietersburg sal help betaal bereken volgens lidmaattal en self sal sorg vir die verskillende fondse. Verder word ook beloof om 15/- per lidmaat vir traktement by te dra.
Diagenese
Vorming van minerale
Daar kan plaaslik ook sementasie plaasvind. Hier word die porieruimte heeltemal of gedeeltelik met ŉ neerslag van minerale soos opaal, kalsiet of hematiet gevul. Dit gebeur ook dat daar ŉ uitbouing van die klonte plaasvind sodat die sementasie dan identies is met die mineraalklont, soos byvoorbeeld kwart of kalsiet. Ook holtes groter as die porieë, soos skulpopeninge of openinge in plantstingels, kan met sement opgevul word. As gevolg hiervan is die fossiele dan beter bestand teen vervorming indien die druk later sou toeneem.
Gereformeerde kerk Louis Trichardt
Gemeentestigting
Dit is op 'n vergadering op Pietersburg op 10 Julie 1926 toegestaan en is deur die Klassis op Nylstroom op die 10 Augustus goedgekeur. So kon art. 17 van die Kerkraadsnotule van 14 Januarie 1927 soos volg neergeskryf word: “Die deputate van Pietersburg en Waterberg deel mee dat alles in orde is vir afstigting van Louis Trichardt en na alles in orde gevind is, word Louis Trichardt als afgestig verklaar van Pietersburg onder die naam de Geref. Kerk te Louis Trichardt." Met die afstigting was daar die volgende kerkraadslede: Ouderlinge: F. Kruger, J.G. Cloete, J.S.M. Venter, D. du Plessis, J.A. Venter en W. du Preez. Diakens: F. Smit, P.H. Cloete, D. Venter, J. Bothma, en L. du Plessis. Pas hierna het ds. H.Ph.J. Pasch 'n beroep na die gemeente Lindley, OVS, aanvaar en is die tweede Sondag in Oktober 1927 (die 9de) losgemaak van die gemeentes.
Friedrich Gnaß
Friedrich Gnaß (13 November 1892 – 8 Mei 1958) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente M (1931), Danton (1931), Rasputin, Demon with Women (1932), en Hundred Days (1935).
Diagenese
Vorming van minerale
By die steenkoolvormingsproses word ook baie van die vlugtige komponente uitgedryf, waardeur die persentasie koolstof verhoog en plantreste eers veen, dan kerssteenkool, steenkool en ten slotte antrasiet word. Wanneer ŉ sekere mate van litifisering bereik is, word die proses van diagenese deur ŉ gebrek aan poriewater vertraag of selfs gestaak. Oplossing kan wel nog plaasvind onder hoë druk, soos byvoorbeeld van kwarts wat elders weer in die vorm van sementasie kan neerslaan. By kalksteen is die oplossingsones te sien as ŉ sterk gekartelde rand (stiloliet). Die laat diagenese, wat in elk van die beskrewe fases kan begin, word veral gekenmerk deur die afwaartse verplasing van soutwater deur varswater. ŉ Mens kan die proses as ŉ uitloging of ontsouting beskryf. Die variasies wat hierdeur in die pH ontstaan, kan weer tot gevolg hê dat konkresies gevorm word of dat ŉ mineraal deur ŉ ander vervang word weens die verskil in stabiliteit. So kan by ŉ bepaalde pH kwarts vervang word deur magnesiumiome en die kalsiet (CaCo3) so oorgaan in Dolomiet, CaMg (Co3)2.
Gereformeerde kerk Louis Trichardt
Gemeentestigting
Nadat vier beroepe uitgebring is, maar nie opgevolg is nie, is prop. P.J. de Klerk beroep en is op 5 April 1930 op Pietersburg bevestig en is op Louis Trichardt verwelkom op 25 April 1930. So was die gemeentes 'n paar jaar lank sonder die bediening van 'n eie leraar. In hierdie jaar is ook die motorfonds gestig, naamlik dat die gemeentelede beeste gee en dat dit by lidmate loop en dat die reiskoste van die leraar dan uit die inkomste daarvan gedek word.
Diagenese
Vorming van minerale
Die grens tussen diagenese en metamorfose is nie maklike te onderskei nie. Sekere gesteentes is byvoorbeeld minder stabiel as ander en sal reeds by ŉ lae druk en temperatuur rekristalliseer. So vind die metamorfose van kalksteen tot marmer by ŉ baie laer temperatuur plaas as die van sandsteen tot kwartsiet. Die uiterste grens vir diagenese kan egter neergelê word by ŉ temperatuur van 250 tot 300˚C en ŉ druk wat ooreenstem met die op ŉ diepte van 10 000m onder die aardoppervlak.
Gereformeerde kerk Louis Trichardt
Gemeentestigting
Onder die ywerige leiding van ds. P.J. de Klerk is die volgende skof aangepak op die pad van die gemeente. Die volgende tiental jare sou 'n tydperk van bou en voorbereiding wees om 'n eie leraar op Louis Trichardt te verkry. Dit was moeilike jare, maar daar was groei en seën op die arbeid. Ook kon in hierdie tyd reeds gesien word hoedat daar jong takke uit Louis Trichardt begin uitspruit, wat straks om selfstandigheid sou vra. Op Tatsjanie (die huidige Alldays) is ses morge grond op 24 April 1931 present gekry en reeds kon in die notule van 22 April 1932 die verblydende berig neergeskryf word: “Oudl. D. Kruger doen verslag van die kerkbou en ingebruikneming van die gebou te Tatsjanie op 2 April, en sê die kerk kos £268 en dat daar geen skuld meer op die gebou is." Nog 'n loot sou op Messina begin uitspruit. Daar is ook grond verkry en begin met die oprigting van 'n kerkgebou, wat gedurende 1937 voltooi is.
Kerkbou
Gedurende daardie tyd is ook die huidige kerkerwe op Louis Trichardt vir £750 aangekoop en vanaf 22 April 1932 is geld ingesamel om 'n nuwe kerk te bou. Die ou geboutjie het te klein en ondoeltreffend geword. Dit het maar moeilik gegaan om die boufonds sover te bring dat begin bou kon word, maar die werk het algaande gevorder. Die gemeentelede het self die werk gedoen. As boukommissie het opgetree: ds. P.J. de Klerk, brs. Hans Holtzhausen, D. de Lange en Nic. Coetzee. Br. L.A. Koster het ook 'n tyd lank in die boukommissie gedien.
Met dankbaarheid kon vir die eerste keer in die nuwe kerkgebou 'n kerkraadsvergadering gehou word op 1 Augustus 1937 Die gebou is beplan om sitplek aan 300 kekrgangers te bied en die totale boukoste het £1 200 beloop.
Eerste eie leraar
duimnael|regs|230px|Ds. [[Izak van der Walt|I.J. van der Walt (links) in 1931 saam met sy medestudente in hul vierde jaar aan die Teologiese Skool op Potchefstroom: A.L. Aucamp, L.S. van der Walt en J. Schutte. Hy was in 1932 Matlabas se eerste leraar en in 1942 Louis Trichardt se eerste.]]
Van toe af het die roeringe begin sterker word om 'n eie leraar op Louis Trichardt te kry. Die eerste stap in die rigting vind ons in die notule van 'n kerkraadsvergadering wat op 22 April 1938 gehou is. Op hierdie vergadering het oudl. J. Breed die gedagte geopper om 'n eie predikant te beroep. Dit het egter voorlopig nog by bespreking gebly, maar die gedagte het posgevat en gegroei, tot die kombinasie met Pietersburg op 6 Julie daardie jaar beëindig is. Intussen is nog gepoog om 'n kombinasie met Koedoesrand te verkry en later ook met Suid-Rhodesië (Enkeldoorn), maar dit het nie geslaag nie.
Op 24 Oktober 1941 is ds. I.J. van der Walt as herder en leraar van die gemeente beroep en op 23 Januarie 1942 as die eerste predikant, wat die gemeente alleen sou bedien, bevestig. So is 'n lang gekoesterde ideaal vervul. 'n Nuwe skof het begin op die pad van die gemeente, nou met meerdere bediening. Nou moes 'n predikant onderhou word en vir hom 'n woning verkry word. Nadat verneem is dat ds. I.J. van der Walt die beroep aanvaar het, moes inderhaas 'n pastorie aangekoop word. Daar is dan ook een vir £900 aangekoop.
Tweede leraar
duimnael|links|280px|Ds. [[Willem Venter|W.F. Venter, leraar van 1946 tot 1949, was in 1926 lid van die eerste span van die PU vir CHO wat 'n enkele punt kon aanteken op 'n Dalrymple-byeenkoms. Staande: S.J. van der Walt, Sampie de Kock, J.J. van der Walt en J. Meyer. Sittende: D.G. Steenkamp, J. Vorster, J.F. du Plooy en W.F. Venter.]]
Pas hierna het ds. I.J. van der Walt 'n beroep na Ventersdorp aanvaar en is op 24 November 1945 van die gemeentes losgemaak. Ds. W.F. Venter het 'n beroep aanvaar en is op 16 Augustus 1946 op Louis Trichardt bevestig. Gedurende die tyd van ds. Venter se ampsbediening is veral in die rigting gewerk om 'n nuwe pastorie te bou, wat dan ook geskied het. Die nuwe pastorie was aan die begin van 1949 klaar en die oue is verkoop. Ds. W.F. Venter is eervol losgemaak van die gemeente op 19 Februarie 1949 omdat hy 'n beroep na Pretoria-Noord aanvaar het.
Derde leraar
duimnael|regs|170px|Ds. [[Johannes Christiaan van der Walt, die leraar van 1949 tot 1955.]]
duimnael|regs|270px|'n Satiriese advertensie oor Dries Yssel in Die Wapad van [[22 Mei 1958. Hy was leraar alhier van 1962 tot 1968.]]
Die vakature het nie lank geduur nie, want ds. J.C. van der Walt is reeds op 4 November 1949 as predikant van die kombinasie bevestig is. Gedurende hierdie tyd het die afstigting van Messina as gemeente telkens ter sprake gekom. So is in wyksverslae telkens deur ouderlinge gerapporteer dat die toestand in die wyke in en rondom Messina sodanig is dat die enigste oplossing afstigting is. Op 'n kerkraadsvergadering van 7 Augustus 1954 is besluit om die Klassis te nader insake afstigting. Dit is goedgekeur en so het die Gereformeerde kerk Messina op 28 Februarie 1954 tot stand gekom. In die beginjare is Messina in kombinasie met Louis Trichardt en Magalakwin bedien.
Klas 19-stoomlokomotief
Klas 19A en Klas 19AR
Klas 19A is ontwerp om op ligter sylyne diens te doen. Om gewig te verminder is die silinders en die dryfwiele se omtrek verklein en 'n ietwat kleiner stoomketel is ingebou. Ses-en-dertig van die lokomotiewe is in 1929 deur die Schweizerische Lokomotivfabrik Winterthur (SLM) in Switserland gebou. Vyf van die lokomotiewe se stoomketels is later vervang met Nr. 1A stoomketels en hulle is hergeklassifiseer as Klas 19AR. Die lokomotiewe het eers regdeur die land diens gedoen maar is later net in KwaZulu-Natal, die Oos-Kaap en die Wes-Kaap gebruik. Hulle is almal in 1977 onttrek.
Gereformeerde kerk Louis Trichardt
Derde leraar
Vanaf 1952 is gepoog om 'n nuwe orrel vir die kerk op Louis Trichardt aan te koop wat dan ook teen die einde van 1954 geskied het toe 'n elektroniese orrel aangekoop is.
Klas 19-stoomlokomotief
Klas 19B en Klas 19BR
In 1930 is nog 'n verdere veertien Klas 19A-lokomotiewe bestel. Daar was meer spasie tussen die wiele van die voorste draaistel en ook die silinders en derhalwe is die lokomotiewe as Klas 19B geklassifiseer. Een van die lokomotiewe is toegerus met Caprotti-klepratwerk as 'n eksperiment maar dit is vervang in 1943. 'n Ander lokomotief se stoomketel is vervang met 'n Nr. 1A stoomketel en hy is geherklassifiserer as Klas 19BR. Die lokomotiewe het diens gedoen in die omgewing van Kaapstad, tussen Kimberley en Vryburg en ook tussen Graaff-Reinet en Rosmead. Hulle is onttrek in 1977.
Gereformeerde kerk Louis Trichardt
Derde leraar
Op 7 Mei 1955 het ds. J.C. van der Walt aan die kerkraad meegedeel dat hy 'n beroep na Colesberg aanvaar het. Hy is dan ook op Saterdag 14 Mei van die gemeentes losgemaak.
Klas 19-stoomlokomotief
Klas 19C
Nadat A.G. Watson as Hoofmeganiese Ingenieur van SAS&H aangestel is in 1929, is daar besluit om nog 50 Klas 19B lokomotiewe te bestel. Gedurende die tenderfase het die North British Locomotive Company die gebruik van die R.C. klepratwerk voorgestel. Alhoewel dit duurder was, is die voorstel aanvaar en die lokomotiewe is afgelewer in 1935, toegerus met Nr. 1A stoomketels en geklassifiseer as Klas 19C.
Die lokomotiewe het diens gedoen op die Witwatersrand, die Oos-Kaap en die Wes-Kaap. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het al die lokomotiewe in Kaapstad diens gedoen. Gedurende 1970 het 'n paar in Bloemfontein diens gedoen vanwaar hulle gewerk het tot in Aliwal-Noord. Hulle is almal uit diens onttrek in 1978.
Gereformeerde kerk Louis Trichardt
Vierde leraar
duimnael|regs|170px|Dr. P.J. Pelser, die leraar van 1956 tot 1961, sy eerste gemeente.
Klas 19-stoomlokomotief
Klas 19D
Net ná die Tweede Wêreldoorlog is nog 50 lokomotiewe bestel by Robert Stephenson and Hawthorn Ltd. Hulle was identies aan die vooroorlogse Klas 19D modelle behalwe dat hulle toegerus was met vakuumremme. Daarna is nog 50 lokomotiewe bestel by North British Locomotive Company in 1949. Die lokomotiewe was toegerus met 'n silindriese Vanderbilt-tipe kolewa. Die kolewa was toegerus met seswiel Buckeye-draaistelle.
Gedurende 1979 is daar geëksperimenteer met 'n Klas 19D-lokomotief. 'n Lempor-uitlaatstelsel is aangebring en die steenkoolverbruik is verminder deur die toevoeging van 'n gasgedrewe vuurkas. Die sukses wat met die eksperiment behaal is het gelei tot die ontwikkeling van die Klas 26-stoomlokomotief.
Gereformeerde kerk Louis Trichardt
Vierde leraar
“Onuitwisbaar in die geskiedenis van hierdie kerk is ook geskryf die troue sorg van die diakens in die versorging van die armes en behoeftiges. God was goed vir hierdie kerk! Dit het gelyk asof die lig van die Evangelie van Jesus Christus in 1867 ondergegaan het in die duis-ternis van die heidendom toe die ou gemeente Zoutpansberg deur die heidene uiteengejaag is. Tog het die Here weer die gereformeerde waarheid teruggelei na dieselfde plek; die lig van die waarheid soos die gereformeerdes dit vertolk sou sindsdien diep in die binneland van ons vaderland skyn. In dit alles en in die hele geskiedenis van hierdie gemeente met sy stryd, worstelinge, arbeid, maar ook sy vreugdes en jubelliedere staan met 'n onsigbare hand geskrywe: Soli Deo Gloria.”
Cyrtanthus aureolinus
Cyrtanthus aureolinus is 'n blomdraende plant en geofiet wat hoort tot die familie Amaryllidaceae en is endemies aan die Wes-Kaap waar dit in die Swartberge voorkom en deel van die fynbos-bioom is. Daar is net een populasie en die plant word as krities, seldsaam beskou. Die plant het tans geen bedreigings nie en word beskerm deur die privaat natuurreservaat waarin dit voorkom.
Sydney Howard
Sydney Howard (7 Augustus 1884 – 12 Junie 1946) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Night of the Garter (1933), Trouble (1933), en Fame (1936).
Petrosia hoeksemai
Petrosia hoeksemai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2002 deur de Voogd & Van Soest.
Gladys Hulette
Gladys Hulette (21 Julie 1896 – 8 Augustus 1991) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Tol'able David (1921), The Ridin' Kid from Powder River (1924), en Lena Rivers (1925).
Cyrtanthus bicolor
Cyrtanthus bicolor is 'n blomdraende plant en geofiet wat hoort tot die familie Amaryllidaceae en is inheems aan Eswatini en Suid-Afrika waar dit in die Limpopo en die Mpumalanga voorkom.
Radiosfeer
Radiosfere is mikroskopies klein konsentries verkleurde sirkels wat waargeneem word onder 'n mikroskoop in deursigtige minerale soos biotiet, muskoviet, fluoriet en diamant. Dit word algemeen aanvaar dat hulle gevorm is deur die alfaverval van radioaktiewe isotope. Die uitstraal van alfadeeltjies verrig skade aan die minerale, veral aan die einde van hul pad wanneer hulle uiteindelik uit energie loop en gryp elektrone uit die nabygeleë atome. Hulle laat 'n ronde, verkleurde streek, wat sirkelvorming vertoon wanneer dit deurgesny word. Radiosfere kan uitgewis word wanneer die gasheer minerale verhit word, selfs by temperature so laag as 250°C.
Petrosia incrustata
Petrosia incrustata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1986 deur Alcolado & Gotera.
Cyrtanthus taitii
Cyrtanthus taitii is blomdraende plant en geofiet wat hoort tot die familie Amaryllidaceae. Die plant is endemies aan die Oos-Kaap.
Boy Gobert
Boy Gobert (5 Junie 1925 – 30 Mei 1986) was 'n Duitse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Monpti (1957) en Die Fledermaus (1962).
Petrosia intermedia
Petrosia intermedia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Czerniavsky.
Lorraine Huling Maynard
Lorraine Huling Maynard (19 Januarie 1897 – 15 November 1971) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent The Fall of a Nation (1916).
Seawolf-klas duikboot
Die Seawolf-klas duikboot is 'n reeks Amerikaanse Vloot kernaangedrewe aanvalsduikbote. Dit is die duurste duikbote wat ooit gebou is en kan selfstandig teen vyandelike vaartuie optree indien nodig. Hulle primêre doelwit was om Russiese missieldraende duikbote te vernietig voordat hulle Amerika kon aanval. Toe die Seawolf-projek geformuleer is gedurende die middel 1980's was die Reagan-administrasie se grootste doelwit totale oorheersing oor die Sowjetduikbootvloot. Gevolglik het die Reagan-administrasie 'n ooptjekboekbeleid gevolg met die ontwikkeling van die Seawolf-duikbote.
Teen die tyd wat die eerste duikboot USS Seawolf (SSN-21) in produksie was het die Koue Oorlog tot 'n einde gekom. Die Bush-administrasie het toe in 1992 besluit om slegs die USS Connecticut en USS Jimmy Carter klaar te laat bou teen 'n koste van $ 2 765 900 000, al is daar aanvanklik beplan vir 29 eenhede.
Die koste het egter groot publieke kritiek tot gevolg gehad en die Bush-administrasie besluit toe om die hele bestelling van 29 bote te kanselleer met uitsondering van die prototipe. Die kernduikbootgemeenskap, gelei deur Admiraal Bruce DeMars, en ondersteun deur die skeepsbouers, het die Amerikaanse Kongres toe oorreed om tog die twee addisionele duikbote te laat bou. Met slegs drie duikbote wat gebou moes word het die koste skerp gestyg en die derde duikboot het meer as $ 3 miljard gekos.
Betaverval
In kernfisika is betaverval (β-verval) 'n tipe radioaktiewe verval waar 'n betadeeltjie ('n elektron of positron) van 'n atoomkern vrygestel word. Betaverval is 'n proses wat die optimale verhouding van protone en neutrone in 'n atoom veroorsaak.
Betaverval word bemiddel deur die swak krag. Daar is twee subtipes betaverval: beta minus en beta plus. Beta minus (β−)-verval produseer 'n elektron, terwyl beta plus (β+)-verval die vrystelling van 'n positron veroorsaak; daar word dus daarna verwys as positronvrystelling. 'n Voorbeeld van elektronvrystelling (β−-verval) word gewys wanneer koolstof-14 verval na stikstof-14:
'n Voorbeeld van positronvrystelling (β+-verval) word gewys met magnesium-23 wat na natrium-23 verval:
Trevor Howard
Trevor Howard (29 September 1913 – 7 Januarie 1988) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Brief Encounter (1945), The Third Man (1949), Superman (1978), en Gandhi (1982).
Cyrtanthus thorncroftii
Cyrtanthus thorncroftii is blomdraende plant en geofiet wat hoort tot die familie Amaryllidaceae. Die plant is endemies aan Limpopo en Mpumalanga.
Ixia calendulacea
Ixia calendulacea is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel van die fynbos is. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap. Die plant het 'n voorkomsgebied van 23 597 km². Dit kom op die Weskus se kusvlakte tussen Groenrivier se mond en Langebaan en binnelands so ver as Porterville en die Olifantsriviervallei voor. Daar is een afgeleë subpopulasie op die Kaapse Vlakte. Die plant se habitat word bedreig deur gewasverbouing soos aartappels en rooibos.
Rudi Godden
Rudi Godden (18 April 1907 – 4 Januarie 1941) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Musketier Meier III (1938), Robert and Bertram (1939), Hello Janine! (1939), en Polterabend (1940).
Prins Karl Emich van Leiningen
thumb|200px|Karl Emich van Leiningen onderteken 'n amptelike dokument.
Prins Karl Emich van Leiningen (Duits: Karl Emich Nikolaus Friedrich Hermann Prinz zu Leiningen; Russies: Карл Эмих Николаус Фридрих Герман цу Лейнинген; gebore op 12 Junie 1952), is die oudste seun van Emich, die 7de Prins van Leiningen, and sy vrou, hertogin Eilika van Oldenburg, en is die oudste broer van Andreas, die 8ste Prins van Leiningen. Hy is ook bekend onder sy Russies-Ortodokse naam, Nikolai Kirillowitsj Romanof (Николай Кириллович Романов), en as keiser Nikolaas III onder lede van die Monargisteparty, wat ondersteuners van die keiserlike troon van Rusland is.
Russiese "tsaar"
Hy is 'n aanspraakmaker op die hoofskap van die afgesette monargie van die Russiese Ryk, wat tot in 1917 deur die Huis van Romanof regeer is, omdat hy 'n kleinseun is van groothertog Maria Kirillowna (1907-1951), die oudste kind van groothertog Kirill Wladimirowitsj van Rusland, wat sedert sy verbanning in 1924 aanspraak op die Russiese troon gemaak het. Hy is 'n agter-agterkleinseun van keiser Aleksander II van Rusland, en sy pa se oom was groothertog Wladimir Kirillowitsj van Rusland. In 2013 het Rusland se nuwe Monargisteparty hom verklaar tot die enigste erfgenaam van die Russiese troon nadat hy die Oosters-Ortodokse geloof aangeneem het. In 2014 het die party die vorming aangekondig van die "Romanofryk", ook bekend as die "Keiserlike Troon", waarin Karl Emich ingestem het om "keiser Nikolaas III" te wees.
thumb|240px|links|Die prins se bekering tot Ortodoksie. As aanspraakmaker bots hy egter met sy pa se niggie, groothertogin Maria Wladimirowna van Rusland, wat wyd aanvaar word as die aanspraakmaker op die troon. Maria word ook deur die patriarg van Moskou erken.
Karl Emich het in die verlede ook aanspraak gemaak op die hoofskap van die Huis van Leiningen.
Duitse erfenis
Prins Karl Emich is in 1984 met prinses Margarita van Hohenlohe-Öhringen getroud. Sy is in 1989 in 'n motorongeluk dood en die prins is in 1991 met Gabriele Renate Thyssen getroud. Daar was onmin in sy familie oor dié huwelik, omdat sy as benede sy stand beskou is, en hy het teruggestaan as erfgenaam van die familie ten gunste van sy jonger broer, Andreas. Hy en Gabriele is in 1998 geskei en sy is daarna met die Aga Khan IV getroud.
Prins Karl Emich is in 2007 getroud met gravin Isabelle von und zu Egloffstein. In 2000 het hy die finale rond van 'n hofsaak begin om kastele, 'n eiland en ander eiendom van £100 miljoen te kry wat sy familie hom ontsê het toe hy met Thyssen getrou het.
Muhammad (soera)
Muhammad (Arabies: محمد, "Moegammad" of "Mohammed") is die 47ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 38 ajat, of verse, en is vermoedelik in Medina aan Mohammed geopenbaar.
Die naam van die hoofstuk kom uit vers 2, waar die profeet Mohammed direk genoem word.
Opsomming
Die soera handel oor 'n oorlog wat ontstaan het toe mense die aanvaarding en verspreiding van Islam verbied het. Dit verwys na die Slag van Badr, waar 'n leër byeengekom het om Medina aan te val. Die Slag van Badr het tydens Ramadaan plaasgevind, in jaar 2 van die Islamitiese kalender.
Gasteria batesiana
Gasteria batesiana is 'n vetplant wat tot die genus Gasteria behoort. Die spesie is inheems aan Eswatini, KwaZulu-Natal, Limpopo en Mpumalanga. Die plant het 'n voorkomsgebied van 19 000 km² en daar is minder as vyftien subpopulasies. Die spesie se getalle het reeds met 20% die afgelope 20-30 jaar gedaal weens die oormatige oes daarvan vir medisinale gebruik.
Die plant het twee subspesies:
Ranger 7
Ranger 7 was die eerste ruimtetuig van Amerika wat daarin geslaag het om nabybeelde van die maan se oppervlakte te neem en terug te stuur aarde toe. Dit was ook die eerste algeheel-suksesvolle vlug van die Ranger-program. Dit is op 28 Julie 1964 gelanseer met die doel om teen die maan te bots en hoë-resolusiefoto's van die maan se oppervlakte, net voor impak, te neem en na die aarde te terug stuur.
Daar was ses vidikon televisiekameras aan boord: twee wyehoekkameras (kanaal F, kameras A en B) en vier nouhoekkameras (kanaal P) om die sendingdoelwitte te bereik. Die kameras was in twee aparte kettings gerangskik, elk kon onafhanklik werk met sy eie kragbron, tydreëlaar en senders om die grootste mate van betroubaarheid en waarskynlikheid te gee dat hoëkwaliteit televisiebeelde verkry sou word. Ranger 7 het meer as 4 300 foto's na die aarde teruggestuur gedurende die laaste 17 minute van sy vlug. Na sy vlug, wat 68,6 ure geduur het, het die tuig tussen Mare Nubium en Oceanus Procellarum teen die maan gebots. Die impakplek is later Mare Cognitum genoem. Die snelheid tydens impak was 2,6 km per sekonde. Die prestasie van Ranger 7 was beter as wat verwag is. Daar was geen ander eksperimente aan boord nie.
Nabetragting van Ranger 6 en voorbereiding van Ranger 7
NASA het daadwerklik probeer om die Ranger 6-sending na 'n sukses te laat klink; hulle argument was dat alles reg gewerk het, behalwe die kamerastelsel. William Coughlin, redakteur van die boek Missiles and Rockets, het na dié sending verwys as 'n "100 % faling" en ook gesê dat JPL se rekord op daardie stadium "'n skande" was. Die sending was nie 'n totale mislukking nie. Tog was Coughlin nie alleen met sy opinie dat JPL in Pasadena, Kalifornië, 'n nie-winsgewende laboratorium en uitbreiding van California Institute of Technology (Caltech), 'n sagte akademiese omgewing sonder die dryfkrag of ambisie was wat benodig word vir sendings om suksesvol te voltooi. Hy het die Ranger-program as 'n mislukking beskou en vir 'n tydperk het almal by NASA, betrokke by die Ranger-program, probeer om die feit te verswyg. Daar was ook gesê dat om ruimtetuie na die maan te stuur met die enigste doelwit om foto's terug na die aarde te stuur was sinneloos en dra niks by wat die Apollo-program nie kon gedoen het nie.
Kort nadat die Ranger 6 se sending afgesluit was het 'n Ondersoekraad bymekaar gekom om die oorsaak van die faling van die TV kameras te vind. Hulle het die oorsaak gou bepaal; die onbeplande aanskakeling van die kamera se telemetrie net na lansering was veroorsaak deur 'n kortsluiting wat die kragtoevoer van die kameras buite aksie gestel het. Die rede hoekom dit gebeur het was nog onbekend, veral omrede die telemetriedata wat ontvang is van die ruimtetuig min inligting kon verskaf. Op 14 Februarie 1964 het JPL 'n kort verslag vrygestel wat aangedui het dat 'n interne beheerskakelaar moontlik voortydig aangeskakel het of dat oorvonking in die naelstring verbinder plaasgevind het in die vragbedekking. Daar was egter geen bewyse vir laasgenoemde nie of enige duidelike manier hoe dit kon gebeur het nie. Daar was ook verskeie modifikasies voorgestel aan die kamerastelsel en vragbedekking.
Die volledige verslag is by die Amerikaanse Kongres ingedien, waar dit deur verskeie NASA-personeellede gekritiseer is. Daar is onder andere gesê dat alhoewel die kameras nie oortollig was nie, daar dosyne ander falings in die vuurpyl of ruimtetuig kon gebeur het wat die kameras sou weerhou het om foto's na die aarde te stuur. Met verwysing na die gebrekkige voorlanseringtoetsing; is na die insident van 1961 met Ranger 1 verwys waar dié tuig sy sonpanele ontplooi het op die grond gedurende 'n toets. Hulle het ook verwys na die toetse met die volle 60 W krag op die grond wat afgestel is met Blok III-tuie uit vrees dat die middebaan korreksie-enjin per ongeluk aangeskakel kan word en die hele vuurpyl vernietig.
RCA het ook beloof om te kyk na die vakmanskapstandaarde by die aanleg in Hightstown, New Jersey nadat 'n ondersoek aan die lig gebring het dat 'n verseëlde Ranger-module 'n plastieksak bevat het wat vol wassers en skroewe was. Daar was 'n teorie dat dit gedoen is deur 'n ontevrede werker - daar was egter 'n groter waarskynlikheid dat dit per abuis gebeur het.
Omrede daar geen fout met die kameras gevind kon word wat die faling veroorsaak het nie, het die fokus verskuif na die elektriese naelstringverbinder wat die verskillende stadiums van die vuurpyl verbind. Hierdie verbinder is normaalweg, wanneer die vuurpyl op die grond is, verbind om toetsing van die substelsels van die vuurpyl uit te voer. Dit word bedek met 'n dun deur, toegerus met skarniere, tydens lansering. Een van die pennetjies van die verbinder dra krag en kan maklik, indien dit in kontak met die ander pennetjies kom, 'n elektriese lading oordra en die TV-kameras aktiveer gedurende die lansering. Daar is twee moontlike oorsake hiervoor, een is 'n moontlike elektrostatiese ontlading of 'n skokgolf van die een of ander aard.
Alexander Bratenahl, 'n fisikus by JPL se Ruimtewetenskapafdeling, het voorgestel dat die elektriese kortsluiting deur die aandrywingmiddel wat uitgeblaas word wanneer die Atlas-stadium geskei word, veroorsaak was. Daar was geen opname gemaak van die Ranger 6 se lansering nie omrede dit op 'n bewolkte dag plaasgevind het. Opnames van ander Atlas-lanserings wys 'n wit pluim wat die vuurpyl omvou na dit geskei het. Tegnici van Convair het bevestig dat 51 kg se vloeibare suurstof uitgeblaas het van die Atlas vuurpyl na skeiding. James Kendall, 'n ander JPL fisikus, het die skokgolfteorie, alhoewel dit aanloklik is, verwerp. Die idee van 'n elektrostatiese ontlading was ook onwaarskynlik, gegewe die dun lug en hoë hoogte van Atlas wanneer dit geskei word.
Bratenahl het egter nie tou opgegooi nie en nog filmmateriaal van Atlaslanserings bestudeer met die rame vergroot. Dit het duidelik ligflitse in die na-skeiding pluim gewys. Nog 'n foonoproep na Convair het bevestig dat 30 kg se RP-1 aandrywingsmiddel uitgestort is gedurende die skeiding en dat Atlas se permanente enjin die aandrywingsmiddel laat ontvlam het, wat die pluime tot gevolg gehad het. Die naelstringdeur op die vragkleed is in plek gehou deur 'n dun grendelmeganisme, warm gasse van die ontvlammende aandrywingsmiddel kon met die elektriese verbinder kontak maak en 'n kortsluiting veroorsaak het. Die onopsetlike aktivering van die telemetriestelsel gedurende lansering het feitlik saamgeval met die gelyktydige skeiding van die stadium-een vuurpyl na T+40 sekondes. Daarmee was die ondersoek na Ranger 6 se faling afgesluit.
Van die veranderinge wat aangebring is vir Ranger 7 het nuwe prosedures ingesluit wat onder andere volle kragtoetsing weg van die lanseerblad insluit, daar is dan geen risiko met die middebaankorreksie-enjin wat bo-op 'n brandstof-volgelaaide Atlas-Agena werk nie.
Die JPL het aanvanklik beplan dat Ranger 7 in dieselfde gebied moet bots as wat Ranger 6 gebots het sodat die impakkrater goed afgeneem kan word maar die ligtoestande gedurende Julie was nie gunstig nie, dus het hulle besluit om vir 'n minder bekende gebied te korrel - 11 grade suid van die maan se ewenaar naby die See van Storms. Die ruimtetuig is in die middel van Junie saam met 'n Atlas 250D en Agena 6009 na Kaap Canaveral verskeep.
Ruimtetuigontwerp
Rangers 6, 7, 8 en 9 was almal van die Blok III-ontwerp weergawes van die Ranger ruimtetuie. Die ruimtetuig het uit 'n seskantige aluminiumbasis bestaan wat 1,5m wyd was waarop die aandrywingstelsel en die krageenhede gemonteer was. Bo-op dit was 'n koniese toring waarin die televisiekameras geïnstalleer was. Daar was twee sonpanele aan die teenoorgestelde kante van die basis geheg, elk 739mm wyd en 1537mm lank. Van punt tot punt was die sonpanele 4,6m lank. Daar was ook een hoëwinsantenne met skarniere aan een van die hoeke gemonteer, weg van die sonpanele. Die antenne kon dus gerig word. Daar was ook 'n silindriese, half-omni-gerigte antenne bo-op die koniese toring. Die totale hoogte van die ruimtetuig was 3,6m.
Aandrywing vir die middebaan korreksie was verskaf deur 'n 224-N stukrag mono-aandrywingsmidde hidrasien enjin met vier stuwers. Oriëntasie- en posisiebeheer oor drie asse is moontlik gemaak deur twaalf stikstofgasstuwers gekoppel aan 'n stelsel van drie giroskope, vier primêre sonsensors, twee sekondêre sonsensors en 'n aardsensor. Elektrisiteit is voorsien deur 9 792 silikon sonselle wat in die twee sonpanele is en oor 'n oppervlakte van 2,3 m² versprei is. Die sonselle het 200 W geproduseer en het die twee 1200 watt-uur AgZnO batterye gelaai. Die batterye het 'n kapasiteit van nege ure gehad wat hulle aan elk van die twee kommunikasie- en televisiekettings verskaf het. Daar was ook twee 1 000 watt-uur AgZnO batterye wat krag gestoor het vir die ruimtetuig se eie gebruik.
Sendingprofiel
Op 6 Julie is die toetsing van Ranger 7 op die grond voltooi en is dit bo-op die vuurpyl geplaas. Op 9 Julie het 'n NASA komitee vergader en die vuurpyl en ruimtetuig gereed verklaar vir lansering, wat beplan is vir 27 Julie.
Die eerste aftelling op 27 Julie is gestaak weens 'n foutiewe battery in die Atlas-vuurpyl en 'n probleem met die grondleidingstoerusting. Die volgende dag het die lansering seepglad verloop en Ranger 7 het om 12:50 namiddag vanaf lanseerplatform 12 opgestyg. Die weer was gunstig, met geen wolke nie, helder sonlig en die kameras kon die verandering van stadiums afneem. Daar is geen probleme ondervind nie. Dertig minute na lansering, is Agena weer aangeskakel om Ranger 7 in 'n baan na die maan te plaas.