cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Josef Stalin
Ná 1945
In 1948 het daar 'n breuk tussen die Sowjetunie en Joego-Slawië onder maarskalk Tito ontstaan. Dit het daartoe gelei dat Stalin die Russiese greep op die ander Oos-Europese lande binne sy invloedsfeer verstewig het. Die sogenoemde Titoïste-verhore in Hongarye en Tsjeggo-Slowakye in die jare van 1950 tot 1952 was 'n herhaling van die skynverhore van die dertigerjare. Nasionalisties-gesinde Kommuniste is uit hul poste ontslaan en deur Staliniste vervang. In 1947 al het die Kornintern in die vorm van die Kominform herleef. Dit is tot stand gebring in reaksie op die Marshall-plan, waarmee die VSA na die oorlog ekonomiese hulp aan Wes Europese state verleen het. Selfs vir Stalin se getrouste medewerkers was die laaste jare van sy bewind 'n onsekere tyd. Voordat hy egter sover kon kom om die bestuur van die party weer eens te suiwer, is hy op 5 Maart 1953 dood weens breinbloeding. Stalin se lyk is opgebaar sodat die publiek enkele dae lank afskeid kon neem van die Sowjetleier. Die openbare rouproses het soms histeriese afmetings aangeneem. Op die laaste dag, waarop Stalin openbaar opgebaar gelê het, is honderde Moskouers dood in 'n massapaniek.
Die nuwe regeringsleier, Georgi Maximilianowitsj Malenkof (1901−1988), het hom meer toegespits op die uitbreiding van die konsumpsie en verbruiksgoederebedryf. Op die 20e partykongres in 1956 het Nikita Chroesjtsjof hom in ’n "geheime" toespraak teen Stalin se misbruik van mag uitgespreek. Hiermee het 'n tydperk van destalinisasie aangebreek. In 1961 is Stalin se lyk, wat aanvanklik langs dié van Lenin in die mausoleum op die Rooi Plein gelê het, verwyder, maar daarmee was die spore wat Stalin se skrikbewind binne en buite die Sowjetunie gelaat het, nog lank nie uitgewis nie.
Sy invloed in Oos-Europa en op die ontwikkeling van internasionale betrekkinge na die Tweede Wêreldoorlog kan nie onderskat word nie. Hy was nie ’n kommunistiese ideoloog nie, maar 'n magspolitikus wat niks of niemand ontsien het nie. Sy teoretiese geskrifte was nie van enige wesenlike belang nie. Oor die kolossale totalitêre magsapparaat wat hy in die USSR agtergelaat het, bestaan daar groot misnoeë. Dit het hom egter een van die hooffigure van sy tyd en een van die belangrikste, hoewel nie die inspirerendste nie, leiers in die Russiese geskiedenis gemaak.
Samuel Eto'o
Samuel Eto'o Fils (Frans: ​[samɥɛl eto fis]; gebore 10 Maart 1981 in Douala) is 'n Kameroense sokkerspeler. Hy het vir die Kameroense nasionale sokkerspan uitgedraf.
Jessie Duarte
Jessie Yasmin Duarte (gebore 19 September 1953 - 17 Julie 2022) was 'n Suid-Afrikaanse politikus en sedert 2012 die adjunk-sekretaris-generaal van die African National Congress (ANC). Sy was ook 'n beroemde anti-apartheid-aktivis, 'n spesiale assistent van Nelson Mandela, 'n lid van die uitvoerende raad (LUR) in Gauteng, 'n ambassadeur na Mosambiek en 'n woordvoerder van die ANC.
Familie
Duarte was die suster van Achmat Dangor.
Karin Boye
Karin Maria Boye (26 Oktober 1900 – 24 April 1941) was 'n Sweedse digteres en romansier. Sy word in Swede aangeprys as 'n digter, maar is op internasionale vlak die beste bekend om haar distopiese wetenskapfiksie roman getitel Kallocain (1940).
Loopbaan
Boye is gebore in Gotenborg (Göteborg), Swede en verhuis in 1909 met haar gesin na Stockholm. In Stockholm studeer sy tot 1920 aan die Åhlinska skolan. Sy studeer van 1921 tot 1926 aan die Universiteit van Uppsala en debuteer in 1922 met 'n digbundel getiteld Moln (Afrikaans: "Wolke"). Sy was gedurende haar tyd in Uppsala, tot 1930, 'n lid van die Sweedse Clarté-liga, 'n sosialistiese groep wat destyds sterk anti-fascisties was.
In 1931 stig Boye saam met Erik Mesterton en Josef Riwkin die poësietydskrif Spektrum, wat T. S. Eliot en die Surrealiste aan Sweedse lesers bekendstel. Sy vertaal verskeie van Eliot se werke in Sweeds; sy en Mesterton vertaal ook The Waste Land.
Boye se roman Kris ('Afrikaans: "Krisis") beeld haar godsdienstige krisis en lesbianisme uit. In haar romans Merit vaknar (Afrikaans: "Verdienstelikheid ontwaak") en För lite (Afrikaans: "Te min") ondersoek sy manlike en vroulike rolle.
Buite Swede is haar bekendste werk waarskynlik die roman Kallocain, wat geïnspireer is deur haar besoek aan Duitsland tydens die opkoms van die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty. Dit is 'n uitbeelding van 'n distopiese samelewing in die trant van George Orwell se Nineteen Eighty-Four en Aldous Huxley se Brave New World (al is dit amper 'n dekade voor Orwell se magnum opus geskryf). In die roman vind 'n idealistiese wetenskaplike met die naam van Leo Kall Kallocain 'n soort waarheidsserum uit. Die roman is in 1981 in Swede verfilm en was die grootste invloed op die rolprent Equilibrium.
Latere lewe
Boye was tussen 1929 en 1932 getroud met 'n ander Clarté-lid, Leif Björck. Die huwelik was blykbaar 'n vriendskaplike unie. In 1932, nadat sy van haar man skei, is sy in 'n lesbiese verhouding betrokke met Gunnel Bergström, wat op haar beurt haar man, die digter Gunnar Ekelöf, vir Boye gelos het. Tydens haar verblyf in Berlyn (1932-1933) ontmoet sy Margot Hanel (7 April 1912 - 30 Mei 1941), by wie sy die res van haar lewe woon.
Boye pleeg op 23 April 1941 selfmoord deur 'n oordosis slaappille te neem. Sy is (volgens die polisieverslag in die Streekargief in Göteborg) op 27 April deur 'n boer gevind wat gaan stap het, in 'n opgekrulde houding naby 'n rotsblok op 'n heuwel met 'n uitsig net noord van Alingsås naby Bolltorpsvägen. Die rotsblok is nou 'n gedenksteen. Margot Hanel pleeg kort daarna selfmoord.
Karin Boye het twee verskillende grafskrifte gekry. Die bekendste is die gedig Död amazon (Afrikaans: "Dooie Amasone") deur Hjalmar Gullberg, waarin sy uitgebeeld word as "Donker en met groot oë". 'n Ander gedig is geskryf deur haar goeie vriend Ebbe Linde. Dit is getiteld Död kamrat (Afrikaans: "Dooie vriend"). Hierin word sy nie as 'n heldhaftige amasone uitgebeeld nie, maar as 'n gewone mens, klein en grys in die dood, en vrygestel van stryd en pyn.
In 1983 is 'n literêre vereniging gestig wat haar werk lewendig hou deur dit onder nuwe lesers te versprei. In 2004 is een van die takke van die Universiteitsbiblioteek van Uppsala na haar vernoem.
Peder Mørk Mønsted
Peder Mørk Mønsted (10 Desember 1859 – 20 Junie 1941) was 'n Deense realistiese skilder. Hy is die bekendste vir sy landskapskilderye.
Litjieskaktus
Litjieskaktus (Opuntia aurantiaca) is ‘n gevaarlike en skadelike vetplant wat reeds groot dele van die Oos-Kaap ingeneem het. Dit het ontwikkel tot een van Suid-Afrika se ernstigste onkruide.
Morfologie
Hierdie lid van die kaktusfamilie is nou verwant aan die turksvy. Dit is ‘n laaggroeiende meerjarige klimmende struik met baie stingels en ‘n ondergrondse bol. Die hele blaarlose plant bestaan uit litte, en is sappig, groen en stekelrig en sit baie lossies aanmekaar. Die stingels verdeel in litte van ‘n cm tot selfs 15 cm lank. Hierdie litte breek maklik van die stingels af en skiet baie maklik wortel net waar dit val. Die lang skerp dorings kom in groepe van drie tot ses voor en elke doring kan tot 6 cm lank wees. Elke doring het op sy beurt weer fyn weerhakies. Aan die punte van die litte vorm mooi geel blomme. Die vrugte is persagtig rooi met baie sade.
Gevaar
Litjieskaktus vleg tussen die gras en ander weidingplante in en vorm soms so ‘n digte vervuiling dat dit vir die beeste, skape en bokke moeilik is om die gras by te kom. So verminder dit die drakrag van die veld. Die plant is goed bestand teen droogte en moeilik om uit te roei. By die geringste aanraking breek ‘n lit af en klou dan dikwels aan die dier vas. So besmet dit die wol en sybokhaar. Ook beseer dit die pote en bekke van die vee. Die diere loop dan mank en vreet moeilik.
Beheer
Wet 42 van 1937 verplig grondeienaars om enige plant wat tot onkruid verklaar is, uit te roei. In Suid-Afrika het die staat al baie geld bestee aan die bestryding van litjieskaktus. Tot 1960 is staatgemaak op die meganiese uitroeiing daarvan. Daarna is oorgegaan tot biologiese beheer en is cochenille-insekte en die larwe van die Cactoblastis-mot ingespan. Ook hierdie metode het nie aan die verwagtinge voldoen nie. Bespuiting met chemiese middels is suksesvol, maar dit tref ook ander plante nadelig. Bestryding van die plaag is arbeidsintensief en duur. Die sukses van die uitwissing hang baie af van die grondeienaars se toewyding tot die probleem.
Erica muscari
Erica muscari is 'n plant wat tot die genus Erica behoort.
Bestaansboerdery
Bestaansboerdery is selfgenoegsaamheids-boerdery waar boere daarop fokus om genoeg kos te produseer om hulself en hul gesinne te voed. Die uitset is meestal net genoeg vir eie behoeftes en daar is gewoonlik min oor om te verkoop. Die tipiese bestaansboer het 'n reeks van gewasse en diere om hom en sy gesin deur die jaar van kos en kledingstukke te voorsien. Die besluit oor wat aangeplant gaan word berus grotendeels op dit wat sy gesin vir die jaar gaan nodig hê, en sekondêr wat die markpryse is. Die volhoubaarheid van bestaansboerdery: dit is die lewe laer as die vlak van die markgerigte kleinboere. Hulle is die mense wat genoeg verbou wat hulle nodig het om aan die lewe te bly, bou hul eie huise, en oorleef sonder om gereeld op die markte voorrade te gaan koop. "Afgesien van die noodsaaklikheid van selfgenoegsaamheid in bestaansboerdery, is die hedendaagse bestaanboere tog in 'n mate betrokke by die verkoop van hul landbouprodukte, maar dit is in die meeste gevalle vir goedere wat hulself nie nodig het vir oorlewing nie, en kan suiker, yster dakplate, fietse, tweedehandse klere, en so meer insluit. Die meeste bestaansboere is deesdae in ontwikkelende lande. Hoewel die omvang in die handel, gemeet in harde kontant, minder is as die van verbruikers in lande met moderne markte, het baie van hulle belangrike handelskontakte en handelsware omdat hulle vanweë hul spesiale vaardighede, of besonderse toegang tot grondstowwe, in aanvraag is op die markte," American Journal of Agricultural Economics.
Die bestaansboerdery in graan (hoofsaaklik koring en gars) is die eerste keer gedurende die Neolitiese Revolusie gedokumenteer toe mense langs die Nylrivier, Eufraat, en die Indus-valleie begin bly het. Bestaansboerdery het ook onafhanklik in Meksiko begin met mielieboerdery, en met aartappels in die Andes.
Verskuiwingsboerdery
Met hierdie tipe landbou is 'n lap woudgebied se bome afgekap, gebrand en die plantegroei skoongemaak om gewasse aan te plant. Na twee of drie jaar, wanneer die vrugbaarheid van die grond agteruit gegaan het, is die lap grond netso gelos, en die boer beweeg eenvoudig aan na 'n nuwe stuk grond in die woud om die proses te herhaal. Wanneer die grondgebied braak gelaat word, groei die woud in die skoongemaakte gebied weer terug na 'n vrugbare aarde met die biomassas wat weer herstel na sy oorspronklike stand. Na 'n dekade of langer, kan die boer weer terugkeer na sy eerste stukkie grond toe. Dié soort van landbou is volhoubaar in lae-bevolkingsdigtheid, maar in gebiede met 'n hoër digtheid van mense word die grondgebied meer gereeld skoongemaak, met die gevolg dat die grond nie kan herstel nie, die woude word oopgekap, wat 'n tipe van gewas laat groei tot nadeel van die groot bome. Die uiteinde hiervan is ontbossing en gronderosie.
Primitiewe landbou
Terwyl die "kap en brand"- tegniek 'n goeie beskrywing is vir die voorbereiding van nuwe landbougrond, het die boere oor die algemeen ook nog kleiner plekke, soms net 'n groentetuin, naby die plaasopstal wat verbou word. Die huisafval is gereeld  by sulke tuintjies naby die huise gestort. Die mis van die hoenders en bokke is aanvanklik net op komposhope weggegooi om dit uit die pad te kry. Baie van die boere het egter die waarde hiervan besef en dit gereeld op hul kleiner landerye gebruik. Hulle het ook soms sulke grond besproei as hulle naby water was.
In sommige van die tropiese streke in Afrika is kleiner landerye gebruik om gewasse in opgeboude beddings te kweek. Sulke boere is inderdaad baie meer gesofistikeerd as wat met die negatiewe verwysing van "afkap en brand" na bestaansboere verwys word.
Nomadiese herders
Dit is die tipe van boere wat met hul kuddes van plek tot plek trek op soek na kos vir hul diere. Oor die algemeen boer hulle met skape, bokke en beeste, vir die melk velle, vleis en wol van die diere. Dié soort van boerdery is algemeen in dele van sentraal-, oos- en wes- Asië, Indië, oos- en suidwes-Afrika en noord-Eurasië. Voorbeelde van die nomade is die Bhotijas en Gujjars van die Himalaja.
Intensiewe bestaansboerdery
Met intensiewe bestaansboerdery bewerk die boer 'n kleinhoewe met eenvoudige implemente en met arbeiders om hom te help. In 'n klimaat   van baie sonskyndae en vrugbare grond kan 'n boer meer as een gewas op dieselfde grond per jaar verbou. Boere gebruik hul kleinhoewes om genoeg vir hulself te produseer, en die oorblywende plaasprodukte word vir ander goedere verruil. Dit beteken dat daar baie meer voedsel per akker geproduseer word in vergelyking met ander maniere van bestaansboerdery. In die intensiefste situasies kan boere selfs terrasse teen skuinstes bou vir rysvelde. Sulke velde is algemeen in die dig bevolkte dele van Asië soos in die Filippyne. Dit kan nog intensiewer bedryf word om kompos, kunsmatige besproeiing en dierereste as kunsmis te gebruik. Intensiewe bestaansboerdery kom voor in die dig bevolkte gebied van die reënstreke van suid-, suidwes-, en oos-Asië.
Robert Dorning
Robert Dorning (13 Mei 1913 – 20 Februarie 1989) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Cul-De-Sac (1966) en Evil Under the Sun (1982), en in die televisiereekse Pardon the Expression (1965) en Pride and Prejudice (1967).
Aloe lepida
Aloe lepida is 'n aalwyn wat endemies aan Angola is.
Nick Swardson
Nick Swardson (gebore 9 Oktober 1976) is 'n Amerikaanse komediant, akteur, draaiboekskrywer, en rolprentvervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Grandma's Boy (2006), The Benchwarmers (2006), Just Go with It (2011), en Jack and Jill (2011).
Bobbejaankos
Bobbejaankos (Stangeria eriopus) is 'n spesie van die genus Stangeria. Dit is die enigste plant in die genus, die genus is dus monotipies. Die plant kom kuslangs vanaf Bathurst tot in die suide van Mosambiek voor. Die boom is eenslagtig, manlike en vroulike bome is afsonderlike eksemplare. Die plant is gewild onder tradisionele genesers.
Die plant se FSA-nommer is 14.21. In Engels staan die broodboom as die Natal Grass Cycad bekend.
David Bacon (akteur)
David Bacon (24 Maart 1914 – 13 September 1943) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Boss of Big Town (1942), Ten Gentlemen from West Point (1942), The Masked Marvel (1943), en Gals, Incorporated (1943).
Michele Knotz
Michele Knotz is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Pokémon Ranger and the Temple of the Sea (2006).
58ste Oscar-toekenningsaand
Die 58ste Oscar-toekenningsaand is op 24 Maart 1986 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences in Los Angeles gehou om erkenning te gee aan die rolprente van 1985. Die aanbieders was Alan Alda, Jane Fonda en Robin Williams.
The Color Purple het The Turning Point se rekord van 1978 geëwenaar as die prent met die meeste benoemings wat nie een Oscar gewen het nie: altesaam 11.
Pryse
Hier volg ’n lys van die belangrikste wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem en is in vet druk):
Aloe luapulana
Aloe luapulana is 'n aalwyn wat endemies aan Zambië is.
Erica muscosa
Erica muscosa is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Noord-Kaap en Wes-Kaap.
Drepaneidae
Die Konsertinavis en Sekelvisse (Drepaneidae) is 'n vis-familie van die orde Perciformes. Daar is slegs een genus met drie spesies in hierdie familie. Een van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Kenmerke
Die visse van die familie het 'n uitstaande kenmerk; dat hulle in die syaansig soos 'n rombus gevorm is, sodat hulle lywe hoër is as wat dit lank is. Hulle pektorale vinne is ook buitegewoon lank. Hulle word tussen 45 en 50 cm groot en word in vlak kuswaters, baaie, hawens en strandmere aangetref.
Benedictus Kok
Benedictus Kok (*15 Desember 1907, Heilbron - †27 November 1998, Bloemfontein) was 'n professor en hoof van die Departement Afrikaans-Nederlands aan die Universiteit van die Vrystaat, waar hy later ook Dekaan van die Fakulteit Lettere en rektor van die universiteit word. Hy is die eerste persoon wat vanuit die rektorspos ook as kanselier van die universiteit aangewys word. Kok skryf ook onder die skuilname Sigeuner, Décor (as toneel- en musiekkritikus) en Libretto (musiek- en plateresensies).
Lewe en werk
Benedictus Kok is op 15 Desember 1907 op Heilbron in die Vrystaat gebore. Hy word groot en ondergaan sy skoolopleiding op Frankfort, waar hy ook matrikuleer. Hy studeer in Bloemfontein verder aan die Grey-Universiteitskollege en behaal in 1927 die B.A.-graad en in 1928 die Hoër Onderwysdiploma. Op universiteit is hy lid van die tennisspan en blink ook uit in atletiek. Na kwalifikasie gee hy onderwys in Afrikaans en Engels aan die Hoërskool Parys en hy skryf ook in 1931 die skool se skoollied. Van 1934 tot 1937 studeer hy in Amsterdam en later aan die Ryksuniversiteit van Utrecht, waar hy in 1936 die Drs.Litt.-graad behaal. Terwyl hy student in Nederland is, verteenwoordig hy hierdie land in rugbywedstryde teen Frankryk en Duitsland. In 1939 behaal hy ’n doktorsgraad aan die Universiteit van die Vrystaat. Hy beklee vanaf 1939 ’n lektoraat in Nederlands aan die Grey-Universiteitskollege en word in 1942 aangestel as die opvolger van D.F. Malherbe as professor in Afrikaans aan hierdie universiteit. In 1942 promoveer hy (D.Litt.-graad) aan die Universiteit van Suid-Afrika met ’n proefskrif oor “Die vergelyking in die Afrikaanse volkstaal”. Hy is reeds professor wanneer hy begin om sang- en klavierlesse te neem en hy slaag al sy eksamens met lof. Saam met die SAUK-orkes vertolk hy onder andere die tenoor-hoofrolle in opvoerings van “Die Messias” van Handel en “Elias” van Felix Mendelssohn. Van 1951 tot 1967 is hy dekaan van die Fakulteit Lettere en hy word dan in 1967 as rektor van die universiteit aangestel. Van 1976 af is hy die universiteit se kanselier en hy is die eerste persoon wat vanuit die rektorspos aangestel word as kanselier. Aan die einde van 1989 tree hy af as kanselier. Hy is getroud met Alma Martha Boshoff en hulle het ’n seun, Ordino, en twee dogters, Meritza en Marietta. Hy is op Vrydag 27 November 1998 in Bloemfontein oorlede.
Drepaneidae
Genus
Een soort van die enigste genus word aan die Suid-Afrikaanse kus gevind:
Benedictus Kok
Lewe en werk
Benewens sy werk as dosent lewer hy gereeld praatjies oor die radio oor die taal, musiek en sang, terwyl hy ook onder die skuilnaam Décor optree as toneel- en musiekkritikus vir Die Volksblad. Hy is ook boekresensent en skryf selfs gereeld die hoofartikel wat op Saterdae in die koerant verskyn. Later skryf hy musiek- en plateresensies onder die naam Libretto. Op 21 Oktober 1981 lewer hy die heel eerste D.F. Malherbe-gedenklesing onder die titel “D.F. Malherbe: Sy lewe en strewe”. Vir jare is hy orrelis van die NG Kerk Bloemheuwel en van Bloemfontein-Noord, waar hy ook as koorleier en orkesleier optree. As kranige sportman is hy in 1938 lid van die Suid-Afrikaanse studente rugbyspan wat in Duitsland gespeel het, terwyl hy ook uitblink in atletiek en tennis. Hy het ’n basiese kennis van twaalf tale, wat benewens Afrikaans en Engels ook Spaans, Italiaans en Frans insluit
Drepaneidae
Genus
Die ander twee soorte word nie in Suid-Afrikaanse waters gevind nie:
Benedictus Kok
Skryfwerk
Sy proefskrif, “Die vergelyking in die Afrikaanse volkstaal”, word in 1942 gepubliseer. Hy skryf verskeie kortverhale en sy kortverhaal “Wyn van die lewe” word opgeneem in die versamelbundel “Die slagter van Samaria” onder redaksie van P.J. van der Watt. Hy is in 1941 redakteur van die huldigingsbundel “D.F. Malherbe, die mens en sy kuns” en in 1959 redakteur van die bundel “Afrikaans, ons pêrel van groot waarde”, wat verskeie herdrukke beleef. Hy is ook mederedakteur van die boeke “Kruim en kors” en “D.F. Malherbe in beeld en woord”.
Eerbewyse
By geleentheid van sy 75e verjaarsdag in 1982 word ’n uitgawe van die universiteit se tydskrif Acta Academica aan hom opgedra. In 1990 word erelidmaatskap van die Afrikaanse Skrywerskring aan hom toegeken. Talle straatname en geboue in Bloemfontein word na hom vernoem.
Gallia Aquitania
Gallia Aquitania was 'n provinsie van die Romeinse Republiek en die Romeinse Ryk. Die provinsie was geleë in die suidweste van moderne Frankryk tussen die Pireneë en die Garonnerivier wat nou as die Akwitanië (Frans: Aquitaine) bekendstaan. Keiser Augustus het die gebied tussen die Garonne en die Loirerivier by die provinsie gevoeg. Keltiese Gallië is tussen 58 en 50 v.C. deur Julius Caesar verower en in vier provinsies verdeel: Gallia Aquitania in die Suidweste, Gallia Celtica (of Gallia Lugdunensis) tussen die Loire en die Seine, Gallia Narbonensis in die Suidooste (rofweg waar Provence vandag geleë is) en Gallia Belgica waar die Lae Lande vandag geleë is. Die Romeinse provinsie Hispania Tarraconensis het Gallia Aquitania in die Suide begrens
Jack Nelson (akteur)
Jack Nelson (15 Oktober 1882 – 10 November 1948) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Fighting Heart (1924), Two-Gun Caballero (1931), The Rawhide Terror (1934), en The Tia Juana Kid (1935).
Pietro I Candiano
Pietro I Candiano was die 16de Doge van Venesië in 887.
Candiano is omstreeks 842 gebore en word tot Doge verkies in April 887. Hy volg Orso I Participazio en Giovanni II Participazio (881-887) op, en regeer op die troon langs die geliefde Giovanni. Hy het nie lang die posisie ingeneem nie. Hy het gesterf op 18 September 887 op die Adriatiese See, tydens een geveg teen de Narentynse Pirate uit Dalmasië. Daarmee is hy die eerste Doge wat sy lewe verloor in 'n seeslag. Giovanni regeer kortliks tot 'n opvolger gevind kon word vir Candiano. Dit was Pietro Tribuno, sy agterkleinkind. Candiano was die vader van Pietro II Candiano, wat in 872 gebore is en die Doge was van 932 tot 939.
Bocholt
Bocholt kan wees:
Matras
Die woord matras is afgelei van die Arabiese matrah, wat "iets neergegooi" of "plek waar iets neergegooi is" beteken en dus "mat of kussing". Tydens die Kruistogte het Europeërs die Arabiese metode van slaap op kussings op die vloer aangeleer, en die woord materas het uiteindelik inslag gevind in Middelengels deur die Romaanse tale.
Matrasse word gewoonlik bo-op 'n bedbasis neergesit, wat solied kan wees, soos in die geval van 'n platformbed, of elasties, bv. met 'n gestoffeerde kisveer van hout en draad of 'n hortjiebasis. 'n Divan, wat gewild is in Europa,  behels sowel die matras as die basis in 'n enkele  gestoffeerde eenheid met pote. Divans het ten minste een binneveerlaag, asook kussingmateriaal. Hulle kan ook 'n sekondêre matras en/of 'n verwyderbare bolaag hê.
Matrasse het aanvanklik 'n verskeidenheid van natuurlike materiale bevat soos strooi, vere of perdehare. In die eerste helfte van die 20ste eeu het 'n tipiese matras wat in Noord-Amerika verkoop is, 'n binneveerkern en katoenrolle of veselvulsel bevat. Moderne matrasse bevat gewoonlik óf 'n binneveerkern of materiaal soos lateks, viskose-rek of ander soorte buigsame poliuretaanspons. Ander vulbestanddele is onder meer isolasiekussings oor die vere wat keer dat die bed se bekleedsel nie in die binnevere indruk nie, asook poliësterveselvulsels in die boonste stofferinglae. In 1899 het James Marshall die eerste bed met individueel toegedraaide veerspirale bekend gestel, wat nou algemeen bekend staan as Marshall-spirale. Matrasse kan ook met lug of water gevul wees, of 'n verskeidenheid van natuurlike vesels, soos in futons. Kapokwol is 'n algemene matrasmateriaal in Suidoos-Asië, asook klapperhaar in Suid-Asië.
Konstruksie
'n Gewone matras bestaan uit twee hoofdele – 'n kern of ondersteuningslaag en die bekleedsel of geriefslaag – toegedraai in 'n dik materiaal bekend as tyk.
Stofferinglae bedek die matras en verskaf 'n kussingeffek en gerief. Die stofferinglaag bestaan uit drie dele: die isolator, midde-stoffering en gestikte deken.
Binneveer
Binneveermatrasse bestaan oor die algemeen uit net die verekern, en die boonste en onderste stofferinglae.
Kern
Die kern van die matras ondersteun die slaper se liggaam. Die kerns van moderne binneveermatrasse bestaan uit staalveerspirale.
Die dikte van die spirale is nog 'n faktor wat die fermheid en ondersteuning bepaal. Die vere word in kwart-inkremente gemeet. Hoe kleiner die getal, hoe dikker die vere. Oor die algemeen het hoërgehaltematrasspirale 'n dikte van 14 (1.63 mm). Spirale van 14 tot 15.5 dik (1.63 tot 1.37 mm) gee makliker mee onder druk, terwyl spirale met 'n dikte van 12.5 (1.94 mm), die dikste soort beskikbaar, heel ferm voel.
Die verbindings tussen die spirale help die matras om sy vorm te behou. Die meeste spirale word verbind deur onderling verbinde drade; omhulde spirale word nie verbind nie, maar die materiaalbuitekant help dat die matras sy vorm behou.
Daar is vier soorte matrasspirale:
Stofferinglae
Stofferinglae bedek die matras en sorg vir gemak en dat dit meegee. Sommige vervaardigers noem die matraskern die "steunlaag" en die stofferinglaag die "gemakslaag". Die stofferinglaag bestaan uit drie dele: 'n isolator, die middelste stoffering en die deurgestikte bolaag.
Die isolator skei die matraskern van die middelste stoffering. Dit is gewoonlik van vesel of maas gemaak en sy doel is om die middelste stoffering in plek te hou.
Die middelste stoffering bestaan uit al die materiaal tussen die isolator en die deurgestikte bolaag. Dit word gewoonlik gemaak van materiaal wat gerief aan die slaper moet verskaf, insluitend buigsame poliuretaanspons (wat gekronkelde "eierhouer"-spons insluit), visko-elastiese spons, lateksspons, vilt, poliëstervesel, katoonvesel, wolvesel en ongeweefde veselmatte. In Europa en Noord-Amerika het matrasvervaardigers begin om spons met gel in, sag-soliede gels in vlakke oor spons en gegiete gels in die boonste gemakvlak van die bed te gebruik.
Die gewatteerde bedekking is die boonste laag van die matras. Dit word gemaak van ligte spons of vesels wat aan die onderkant van die tyk vasgestik is en verskaf die sagte bovlaktekstuur van die matras en kan in wisselende grade van fermheid gekry word.
Basis
Daar is drie hoofsoorte bedbasisse: Die afmetings van die basis is gewoonlik 2 tot 5 cm korter as die afmetings van die matras.
Materiaalbedekking
Tyk is die beskermende materiaal waarmee matrasse en basisse oorgetrek word. Dit word gewoonlik ontwerp om by die basis se materiaal te pas en is te kry in 'n wye verskeidenheid kleure en style. Matrasmateriaal kan verweefde stof, damas- of gedrukte stof of goedkoop ongeweefde materiaal wees. Die afgelope dekade, met die toename in die gewildheid van matrasse wat net uit spons gemaak is, het rekbare geweefde tyk op die bed se bovlak 'n standaardvoorkoms op sowel binneveer- as sponsdebbens geword. Die meeste tyk word van poliëstergare gemaak. Duurder matrasse kan 'n kombinasie van poliëster en wol, katoen, sy, wol of ander natuurlike gare bevat.
Sponsmatras
Matrasse wat net uit spons bestaan, gebruik verskillende gewigte en digthede van petrochemies-gebaseerde buigsame poliuretaanspons en visko-elastiese spons of geheuespons en lateksrubberspons. 'n Aantal matrasvervaardigers inkorporeer poliuretaan- en visko-elastiese spons met 'n hoeveelheid plant-gebaseerde inhoud. Matrasse wat net uit spons bestaan, het dikwels meegaande platformbasise.
Lateksspons
Lateksspons in matrasse is oor die algemeen 'n vermenging van die lateks van die Hevea brasiliensis-boom en sintetiese rubber, wat afkomstig is van petrochemikalieë en ander stowwe en vullers. Daar is egter natuurlike lateksmatrasse sonder enige poliuretaan-gebaseerde chemikalieë. Lateksspons word óf volgens die Talalay- óf die Dunlop-proses vervaardig. Elkeen bied 'n ander gevoel. Dunlop is oor die algemeen 'n stewiger spons en Talalay is sagter. Die Dunlop-proses lewer 'n digter spons, terwyl die Talalay-proses 'n ligter een bied met meer lug in. As jy elkeen as latekskerns weeg, sal die Dunlopspons swaarder wees, omdat dit meer lateks in het. Talalay is duurder aangesien sy produksie meer hulpbronne vereis. Natuurlike lateksspons het 'n hoër lateksinhoud as sintetiese lateks, maar "100% natuurlike lateksspons" is misleidend.
Geheuespons
Geheuesponsmatrasse gebruik meegeënde visko-elastiese spons oor 'n stewiger poliuretaansponsbasis. Sommige binneveermatrasse het geheuespons in hul stofferinglaag. Verskillende gevoels- en geriefsvlakke word bereik deur die dikte, gewig en die formulering van die visko-elastiese spons en die basisspons af te wissel. Lateks- en geheuesponsmatrasse het elkeen 'n unieke gevoel. Dié soort matras is goed om verligting te bied van die drukking op pynlike gewrigte, maar is gewoonlik duurder as veermatrasse.
Geheuespons word deur temperatuur beïnvloed. In 'n koel slaapkamer sal 'n geheuesponsmatras stewiger voel as in 'n warm slaapkamer. Geheuespons gee mee en neem die vorm van die liggaam aan in reaksie op die liggaamstemperatuur en die liggaamsgewig. Aanvanklik het geheuespons om die vorm van die liggaam gevorm, wat 'n holte geskep het waaruit die slaper moet rol wanneer hy van slaapposisie verander. Matrasvervaardigers het op hierdie probleem gereageer deur "vinniger reaksie"-geheuespons te gebruik. Hulle neem hul oorspronklike vorm vinniger aan as die slaper beweeg. Sponsmatrasse is bekend daarvoor om oor die algemeen "warmer te slaap" as binneveermatrasse. Matrasvervaardigers het 'n oplossing vir die probleem gekry met die "oop sel"-geheuespons, geheuespons met 'n prikgaatjiekern, geheuespons waarin gel gespuit is, sponskerns met groewe, netvormige steunvlakke van spons en ander tegnologieë om lugverspreiding deur matrasse van net spons te verbeter.
Sakmatrasse
Matrasse kan ook gemaak word van sakke gevul met 'n vloeistof soos water of lug. Dit dateer van antieke tye – bokblase gevul met water is ten minste so vroeg as 3600 vC in Persië gebruik – en het in die 20ste eeu toenemend gewild geword met beter vervaardiging.
Lugmatrasse
Lugmatrasse gebruik een of meer lugkamers pleks van vere om ondersteuning te bied. Die gehalte en prys kan wissel van die goedkoop soort wat gewoonlik vir uitkamp gebruik word, tot duur, luukse beddens. Lugmatrasse wat vir normale gebruik in 'n slaapkamer ontwerp is, kos omtrent dieselfde as binneveermatrasse met soortgelyke eiendskappe. Lugsakkonstruksie wissel van 'n eenvoudige poliëtileensak tot matrasse met veelvuldige inwendige kamers van lateks (gevulkaniseerde rubber) of viniel met versterkte katoenbuitekante. Matrasse kan 'n laag spons bo die lugkamers hê vir bykomende kussinggemak, en kan toegemaak wees in 'n oortreksel. Party sulke beddens word sagkantige lugbeddens genoem.
Fermheid verstelbare permanente "lugmatrasse" het gewild geword veral nadat die markleier Select Comfort rondom 2001 'n groot bemarkingsveldtog begin het. Die oorspronklike lugbed is in 1981 vervaardig deur Comfortaire, wat later deur Select Comfort gekoop is. Daar is etlike ander vervaardigers. Party maak die onafhanklike verstelling van elke kant van die bed moontlik. Hulle word in 'n verskeidenheid modelle vervaardig van basiese beddens sonder enige tierlantyntjies wat sowat 18 cm hoog is tot begeerlike hibriedbeddens wat 38 cm hoog is en etlike soorte spons, kussingbovlakke en digitale pompe met 'n geheue vir individuele drukverstellings behels. Studies toon dat beddens met verstelbare fermheid beter vir rugpyn is.
Matrasse met verstelbare fermheid vir mediese gebruik het spesiale beheermeganismes. In die 1990's is selfverstellende lugmatrasse bekend gestel wat vanself hul drukking van tyd tot tyd verstel, of etlike lugkamers afwissellend op- of afblaas. Die oogmerk met hierdie periodieke veranderinge is om probleme met bedsere te verminder, hoewel die doeltreffendheid van hierdie tegnieke teen 2008 nog nagevors is.
Die Amerikaanse produkveiligheidkommissie raai verbruikers aan om babas nie op lugmatrasse te laat slaap nie. Dit is na aanleiding van berigte van sterftes, meestal van babas jonger as agt maande wat op lugmatrasse neergelê is om te slaap, en óf versmoor het in 'n posisie met die gesig na onder op 'n lugmatras of gesterf het as gevolg van versmoring nadat hulle in die gapings tussen die matras en die bedraam, of die matras en 'n nabygeleë meubelstuk of 'n muur geval het.
Waterbeddens
'n Waterbed is 'n matras met water in die binnekant in plaas van metaalvere of lug. Waterbeddens kan gevoer word met verskillende lae vesel om die gebruiker se verlangde vlak van fermheid te verkry. Waterbeddens is bekend daarvoor dat hulle ondersteuning aan die ruggraat en ander dele van die liggaam gee, soortgelyk aan ander soorte matrasse. Daar is verskeie opsies van ondersteuning wat wissel tot 100% golfloos, waar die gebruiker nie agterkom hy of sy lê op 'n waterbed nie.
Gehalte
Daar is verskillende parameters wat die gehalte van 'n matras bepaal. Laboratoriumtoetse vir sommige van hierdie parameters is al vasgestel, soos drukverspreiding, vel-mikroklimaat, higiëne, kantsteun en langtermyn-stabiliteit. Sommige van hierdie is deur Duncan Bain ontwikkel, wat dit namens Brittanje se reguleringsagentskap vir medisyne- en gesondheidsprodukte gedoen het.
Ander parameters, soos fermheid, hang meer af van die spesifieke slaper. Oor die algemeen word ferm matrasse aanbeveel vir mense wat op hul maag of rug slaap, sagte matrasse word aanbeveel vir mense wat op hulle sy slaap en mediumharde matrasse word aanbeveel vir die meerderheid rugslapers. Dubbelmatrasse is beskikbaar met 'n sagter en 'n stewiger deel, of met verstelbare vlakke van fermheid om te pas by slapers met verskillende voorkeure wat 'n bed deel.
Ergonomie
In 2003 het 'n ewekansige, beheerde proefneming bevind dat mediumferm matrasse wat met behulp van die Hs-skaal van die Europese komitee vir standaardisering beoordeel is, verbind kan word met minder pyn. Hierdie studie word vermeld in die kliniese-praktyk-riglyne oor laerugpyn. In 2015 het 'n sistematiese oorsig van navorsing tot die gevolgtrekking gekom dat mediumferm matrasse wat volgens persoonlike behoeftes opgeblaas is, die beste is vir pyn en neutrale ruggraatbelyning.
Lewensduur
Matrasse verswak met verloop van tyd en die lewensduur van 'n matras hang af van 'n verskeidenheid van faktore, veral die materiaal, die gehalte van die vervaardiging, sorg, en hoe rof dit gebruik word. 'n Laegehalte-geriefsponslaag kan binne een jaar merkbaar agteruitgaan, terwyl 'n hoëgehalte-latekskern 20 jaar of langer kan hou; binneveerkerns hou gewoonlik sowat 10 jaar. Die geriefslaag is byna altyd die eerste deel om in te gee, wat die rede is waarom matrasse dikwels tweekantig is om die lewensduur te verleng. 'n Los bokant word in plaas van of bykomend tot 'n geriefslaag gebruik, wat slytasie verminder en vervang kan word sonder om die hele matras te vervang.
In die VSA is matraswaarborge gewoonlik vir 10 of 20 jaar, en soms vir 25 jaar, hoewel dit spesifiek is vir vervaardigingdefekte en vinniger as normale agteruitgang, nie vir die verwagte agteruitgang met tyd nie. Van 2008 af is daar in die VSA 'n algemene verwagting dat matrasse meer as 10 jaar moet hou, en dit is die gemiddelde aantal jare wat Amerikaners matrasse hou, maar dit wissel tussen ouderdomsgroepe. Hierdie verwagting is gegrond op 'n aantal faktore, insluitend: verkoopsbeloftes; die verwagting dat matrasse die tydperk van hul waarborg sal hou, wat dus onderskeidelik 10 of 20 jaar is; en vanweë vergelyking met ander huishoudelike artikels.
Matrasse se vervangingsiklus is 'n belangrike faktor in die inkomste en wins vir die matrasbedryf – 'n vyfjaar-vervangingsiklus lewer byvoorbeeld dubbel die verkope van 'n tienjaar-vervangingsiklus, dus het die matrasbedryf 'n finansiële aansporing om die vervangingsiklus te verkort. Gevolglik het die Internasionale Slaapproduktevereniging (ISPA) die Beterslaapraad (BSC) in 1979 gestig met die verklaarde doel "om die matrasvervangingsiklus te verkort", en moedig mense aan "om in beter beddegoed te belê".
Wat wetenskaplike studies betref, het 'n bedryfstudie in 2006 deur navorsers aan die Oklahoma State University, wat deur die BSC gefinansier is, van 59 mense wat sleg slaap en elkeen 'n gratis nuwe matras gekry het in die plek van hul bestaande matrasse wat vyf jaar of ouer is (met 'n gemiddelde ouderdom van 9.5 jaar) almal beter slaap ervaar, veral by diegene wie se bestaande matrasse goedkoop was. 'n Opvolgstudie deur 'n paar van dieselfde skrywers met bykomende statistiese ontleding het hierdie gevolgtrekkings bevestig. Die BSC het daarna na hierdie studie verwys in BedTimes, 'n nuustydskrif vir matrasvervaardigers wat ISPA publiseer, om voorspraak te maak vir 'n meer gereelde vervangingsiklus, spesifiek "om te oorweeg om 'n matras elke vyf tot sewe jaar te vervang"; die aanbeveling is grootliks op hierdie studie gegrond.
Instandhouding en versorging
Die belangrikste slytasieprobleme wat met 'n matras kan voorkom, is insakking, muf en vlekke. Dit kan voorkom word deur behoorlike ondersteuning, deur dit gereeld om te keer of te draai, dit droog te hou, en deur 'n matrasmat of beskermer te gebruik. Sommige tekens van 'n stukkende of verslete matras sluit in vere wat deur die bekledinglaag druk en gevoel kan word, sigbare permanente insakking en misvormdheid, klonterigheid en oormatige piepgeluide.
Matrasse vereis 'n stewige basis wat nie self insak nie – 'n insakkende basis, soos weens swak plankies op 'n wye bed, sal op sy beurt veroorsaak dat die matras insak. Deur altyd op dieselfde plek en liggaamsposisie te slaap veroorsaak oormatige slytasie, dus word matrasse omgedraai of roteer om dit te verminder: dubbelkantige matrasse kan om die beurt in die breedte omgekeer word (oor die lang as) en in die lengte (oor die korter as), of afwisselend omgekeer en gedraai, terwyl enkelsydige matrasse net gedraai kan word, wat makliker is, maar minder doeltreffend. Hoe dikwels dit omgekeer of draai moet word, wissel tussen materiale en vervaardigers, maar gewoonlik word aanbeveel dat dit maandeliks vir die eerste ses maande is, en elke twee of drie maande daarna. Basisse moet ook gedraai word, indien moontlik, hoewel minder dikwels – twee keer per jaar vir boksvere word aanbeveel. Terwyl insakking ongewens is, is 'n sekere mate van induiking (sowat 8 cm) natuurlik as natuurlike materiale in die geriefslaag gebruik word.
Oormatige slytasie op matrasse soos deur dit te vou en buig, swaar voorwerpe op een plek neer te sit of buitensporige krag op die handvatsels sal ook vinniger agteruitgang veroorsaak. Mens moet veral versigtig wees wanneer jy 'n matras vervoer of stoor.
Matrasse vereis ventilasie om droog te bly en te keer dat dit muf, dus moet dit nie direk op die vloer of op 'n harde oppervlak geplaas word nie – plankies of 'n kisveer bied ruimte vir lugvloei, terwyl soliede hout of laaghout (soos in goedkoop slaapbanke) dit nie bied nie. Bykomende ventilasie word aanbeveel vir natuurlike materiale, soos om die matras onbedek te los nadat die beddegoed verwyder is (byvoorbeeld terwyl dit gewas word). As 'n matras toegelaat word om klam te word, byvoorbeeld deur dit nat skoon te maak, kan muf in die stoffering ontwikkel. Vermy dit deur dit skoon te maak met 'n stofsuier of 'n ligte oppervlakreiniger en 'n effens klam lap.
Matrasse absorbeer vloeistowwe en vlekke maklik, veral van sweet in die nag (wat 'n geel vlek tot gevolg kan hê) en ander liggaamsvloeistowwe (seksuele of menstruasie-vloeistowwe), asook om toevallig iets op die bed te mors. Dit laat 'n sigbare merk op die omslag en sypel deur na die onderste lae. Benewens die feit dat dit onhigiënies, moeilik om te was en onooglik is, sal sulke vlekke gewoonlik die waarborg ongeldig maak. Dus word 'n matrasbeskermer aanbeveel om die matras te beskerm; dit kan afsonderlik verwyder en skoongemaak word, en vervang word indien dit beskadig is.
Groottes
Matrasdiktes wissel van 10 tot 46 cm.
Bedryf
Maatskappye spesialiseer dikwels in 'n spesifieke soort matras, soos binneveer-, lateks- of lugmatrasse, maar namate lateks- en lugmatrasse gewild geword het, het hulle ook meer algemeen geword.
Matrasse wat grootliks dieselfde is, word dikwels onder verskillende handelsname verkoop. Twee van die grootste handelsmerke, Serta en Simmons, word deur dieselfde maatskappy besit na 'n private-ekwiteituitkoop. Simmons, wat in die laat 1800's gestig is, is verskeie kere gekoop en verkoop en bankrotskap het dit in die gesig gestaar na 'n groot afname in die beddegoedbedryf in die 2000's. Die internasionale slaapproduktevereniging (ISPA) is oorspronklik in 1915 gestig en het 'n verslag oor die VSA se matrasverkope saamgestel. 'n Ander vereniging, spesialiteit-slaapvereniging, verteenwoordig maatskappye soos Innomax en Boyd Specialty en fokus op lateks- en water- lugbeddens. Select Comfort, wat lugbeddens ('n spesialisbed) produseer, is 'n lid van die ISPA.
In 2012 is Sealy Corporation, wat in 1881 gestig is, gekoop deur Tempur-Pedic, wat 'n volledig-spons-handelsnaam bekend gestel het (TEMPUR-Materiaal) in die VSA in 1992.
Nog 'n groot maatskappy, Spring Air, het in 2009 bankrot gespeel en is gekoop deur een van sy voormalige bestuurslede.
Comfortaire, wat in 1981 gestig is, was die eerste om te spesialiseer in lugbeddens. Dit is later deur Select Comfort gekoop.
Verstelbare beddens het 'n tendens geword en is meer versoenbaar met sekere soorte matrasse soos lateks of geheuespons. Dit is veral in Europa gewild, en in een besigheid in Swede was dit 25% van die beddens wat hulle in 2010 verkoop het, en 70% van die beddens in Nederland.
Bocholt, België
Bocholt (Limburgs: Bóggetj of Bogget) is 'n Belgiese dorp en munisipaliteit in die noorde van die Vlaamse provinsie Limburg, aan die grens met die Nederlandse provinsie Limburg. Die munisipale gebied het sowat 13 000 inwoners (2011) en 'n oppervlakte van 59 km².
Die munisipaliteit herberg die grootste bier-museum van Europa, die Bocholter Brouwerijmuseum van die bier-Brouwerij Martens, wat eweneens in Bocholt gesetel is.
Plekke
Plekke in die munisipale gebied van Bocholt:
Bocholt (dorp), Kaulille, Lozen en Reppel.
Alfa Romeo 147
Die Alfa Romeo 147 is 'n klein motor wat tussen 2000 en 2010 deur die Italiaanse vervaardiger Alfa Romeo gebou is. Die Alfa 147 is in Europa, Suid-Afrika, Australië en Nieu-Seeland verkoop, en het die "Europese Motor van die Jaar"-toekenning in 2001 verower deur die Ford Mondeo en Toyota Prius uit te stof.
As gevolg van die oorheersende posisie van die 147 se voorste sierrooster, moet eienaars van dié motor hul registrasienommerplate links voor laat aanbring, wat afbreuk doen aan die andersins pragtige balans van die motortjie.
Don Swayze
Don Swayze (gebore 10 Augustus 1958) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Drop Zone (1994) en Evasive Action (1998), en in die televisiereekse Lois & Clark: The New Adventures of Superman (1993) en True Blood (2008).
Nezahualcóyotl
Nezahualcóyotl (Spaans: Ciudad Nezahualcóyotl, [sjuˈðað nesawalˈkoʝotɬ], of kort Ciudad Neza) is die tweede grootste stad in die Meksikaanse deelstaat México ná Ecatepec de Morelos en dit is op 23 April 1963 gestig. Die stad het in 2020 'n bevolking van 1 077 208 en van 21 804 515 in die metropolitaanse gebied van Meksikostad gehad en beslaan 'n oppervlakte van 63,74 km².
Nezahualcóyotl is geleë net noordoos van die hoofstad Meksikostad, net suid van Ecatepec de Morelos en is een van die armste stede in Meksiko. Die stad is vernoem ná Nezahualcoyotl, 'n magtige heerser van die Asteke tussen 1429 en 1472, wat dié gebied beheers het. Die naam beteken "vastende kojote" in Nahuatl. Dit was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1986.
Bryan Habana
Bryan Gary Habana OIS (gebore 12 Junie 1983 in Benoni) is 'n Springbokrugbyspeler wat tot in 2013 vleuel vir die Westelike Provinsie en Stormers gespeel het. Hy het vroeër ook vir die Blou Bulle in die Curriebeker en die Bulls in Super 14 gespeel asook buitesenter en skrumskakel in provinsiale rugby. Hy is reeds voor hy Superrugby begin speel het as Springbok gekies en het die eerste keer toe hy aan die bal geraak het 'n drie gedruk in 'n toets teen Engeland op Twickenham-stadion in 2004.
Habana se spoed is legendaries. Destydse toetse het bevestig dat hy die vinnigste vleuel in Suid-Afrikaanse rugby was, soos talle kere ook in wedstryde bewys is. Habana het ook aansienlike boliggaamsterkte vir 'n vleuel, en kan 160 kg opstoot op 'n bankdruk. Verder was hy 'n effektiewe verdediger waar hy spelers in die oopveld agterna gesit het.
Habana het internasionale erkenning gekry vir sy kampioenskapswendrie in die 2007 Super 14-eindstryd. Hy hou die rekord vir die meeste drieë gedruk deur 'n Springbok: 67. Op 24 April 2018 het Habana sy uittrede uit rugby met die einde van die Franse Top 14-klub Toulon se seisoen in 2018 aangekondig.
Frédéric Mistral
Frédéric Mistral (8 September 1830 – 25 Maart 1914) was 'n Franse digter. Hy was die leier van die 19de eeuse herlewing van Oksitaans, 'n taal van die gebied. In 1904 deel hy die Nobelprys vir Letterkunde met José Echegaray y Eizaguirre vir sy bydrae tot die letterkunde en filologie.
Bryan Habana
Loopbaan
Habana het sy rugbyloopbaan begin tydens sy hoërskoolopleiding by King Edward VII School, wat gevolg is deur die Randse Afrikaanse Universiteit en provinsiale rugby vir die Goue Leeus. Hy het vir die eerste keer internasionaal gespeel in die sewes-vorm van die spel toe hy vir die Springboksewesspan gekies is in die 2003–04 Wêreldsewesreeks. Hy het sy Curriebekerdebuut vir die Leeus gemaak in 2004. Hy is op grond van sy vertoning vir die Leeus gekies as die mees belowende speler in daardie jaar. In November het hy sy toetsdebuut gemaak teen Engeland op Twickenham op 21-jarige ouderdom. Hoewel die Springbokke die wedstryd 32–16 verloor het, het Habana wat as plaasvervanger op die veld gedraf het, 'n drie gedruk toe die bal die eerste keer na hom aangegee is. Die volgende week is Habana na die beginspan geskuif, waar hy twee drieë gedruk het om die 45–10 oorwinning oor Skotland by Murrayfield te help beklink. Die week daarna het hy weer in dieselfde posisie gespeel, op linkervleuel, in daardie jaar se finale toets teen Argentinië in Buenos Aires. Alhoewel hy nie 'n drie in die wedstryd gedruk het nie, was sy rekord nou drie drieë in drie toetse.
In 2005 het Habana na die Blou Bulle en Bulls verskuif. Na die 2005 Super 12-seisoen is Habana, soos verwag is, in die 2005 Springbokspan ingesluit. Hy het linkervleuel gespeel in Suid-Afrika se openingswedstryd in 2005 teen Uruguay, wat die Springbokke maklik gewen het met 134 punte teen drie, danksy twee drieë deur Habana. Suid-Afrika was daarna gasheer vir Frankryk in 'n mini-toetsreeks van twee kragmetings. Die eerste wedstryd het gelykop geëindig, 30-elk, en die tweede een het die Springbokke 27–13 gewen. Habana het in albei wedstryde twee drieë gedruk. In die aanloop tot die 2005 Drienasies, het Habana in twee toetse teen Australië, die eerste, 'n nederlaag op die Telstra-stadion, en die tweede, 'n 33–20 oorwinning op Ellispark, gespeel. Habana het 'n drie gedruk in die tweede toets.