cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kunsmatige algemene intelligensie
Wiskundige formulerings
In 2015 het Jan Lieke en Marcus Hutter gewys dat Legg-Hutter-intelligensie - "'n agent se vermoë om doelwitte in 'n wye reeks omgewings te bereik" - gemeet word met betrekking tot "'n vaste universele Turing-masjien (UTM). AIXI is die mees intelligente beleid as dit dieselfde UTM gebruik, 'n resultaat wat "alle bestaande optimaliteitseienskappe vir AIXI ondermyn". Hierdie probleem spruit uit AIXI se gebruik van kompressie as 'n proxy vir intelligensie, wat slegs geldig is indien kognisie in isolasie plaasvind van die omgewing waarin doelwitte nagestreef word. Dit formaliseer 'n filosofiese posisie bekend as gees-liggaam dualisme. Sommige vind enaktivisme meer aanneemlik - die idee dat kognisie plaasvind binne dieselfde omgewing waarin doelwitte nagestreef word.  Daarna het Michael Timothy Bennett enaktiewe kognisie geformaliseer en 'n alternatiewe gevolmagtigde vir intelligensie genaamd "swakheid" geïdentifiseer. Die meegaande eksperimente (wat swakheid en kompressie vergelyk) en wiskundige bewyse het getoon dat die maksimalisering van swakheid die optimale "vermoë om 'n wye reeks take te voltooi", of ekwivalent "vermoë om te veralgemeen" tot gevolg het (dus maksimeer intelligensie volgens enige definisie ). As enaktivisme geld en gees-liggaam-dualisme nie, dan is kompressie nie nodig of voldoende vir intelligensie nie, wat wydverspreide sienings oor intelligensie bevraagteken (sien ook Hutter-prys).
Hell's Angels (rolprent)
Die film is oorspronklik as 'n stilfilm geskiet, maar dit was nog onvoltooid na 'n jaar en 'n half, teen daardie tyd het The Jazz Singer sy première gehad, wat die begin van die klankera aandui. Hughes het sy film na klank omgeskakel. Die oorspronklike vroulike hoofrol, die Noors-Amerikaanse Greta Nissen, moes weens haar aksent vervang word. Harlow het 'n groot ster geword as haar opvolger. Die produksie het drie jaar geduur (1927–1930) en Hughes het geen onkoste ontsien nie, maar ondanks die feit dat dit daardie jaar die mees winsgewende rolprent was en een van die hoogste inkomste van die vroeë klankera, kon sy buitensporige koste van $2,8 miljoen (gelykstaande aan $45 miljoen in 2021) nie verhaal word nie.
Hughes en vlieënier Harry Parry het baie van die toertjies vir die luggevegtonele ontwerp. Toe Paul Mantz, die vernaamste toertjievlieënier, vir Hughes meedeel dat 'n toertjie in die laaste toneel te gevaarlik was, het Hughes self die vliegtuig geloods, maar neergestort; hy het skedelbreuk opgedoen en moes ook 'n gesigoperasie ondergaan. Drie toertjievlieëniers en 'n werktuigkundige is tydens verfilming in ongelukke dood.
Kunsmatige algemene intelligensie
Wiskundige formulerings
Of 'n KAI wat aan een van hierdie formulerings voldoen, menslike gedrag (soos die gebruik van natuurlike taal) toon, sal van baie faktore afhang, byvoorbeeld die wyse waarop die agent beliggaam word, of dit het 'n beloningsfunksie wat menslike aspekte van kognisie soos honger, pyn, ensovoorts, nou naboots.
Hell's Angels (rolprent)
Die meeste van die beeldmateriaal is swart-en-wit, maar daar is verskeie eenkleur-getinte tonele vir dramatiese effek, soos 'n nagtelike gevegstoneel; deelskerm volkleur vir die vlamme wat 'n Duitse Zeppelin verteer; en volskerm volkleur vir een episode, wat die enigste kleurmateriaal van Harlow se loopbaan is.
Ten spyte van al die probleme, word dit vandag beskou as 'n landmerk van vroeë klank- en kleurgebruik, en van die epiese aksiefilmgenre.
Kunsmatige algemene intelligensie
Toetse vir menslike vlak KAI
Verskeie toetse wat bedoel is om KAI op menslike vlak te bevestig, is oorweeg, insluitend:
KI-volledigheid probleme
Daar is baie probleme wat algemene kundmatige intelligensie sal moet oorkom, as masjiene die probleme so goed wil oplos as wat mense dit kan doen. Byvoorbeeld, selfs spesifieke eenvoudige take, soos masjienvertaling, vereis dat 'n masjien in albei tale (NLP) lees en skryf, die skrywer se argument (rede) volg, weet waaroor gepraat word (kennis), en die skrywer se oorspronklike opset getrou weergee. (sosiale intelligensie). Al hierdie probleme moet gelyktydig opgelos word om masjienwerkverrigting op menslike vlak te kry.
KI-volledigheid probleme word veronderstel om algemene rekenaarvisie, natuurlike taalbegrip en die hantering van onverwagte omstandighede in te sluit terwyl enige werklike wêreldprobleem opgelos word.
KI-volledigheid probleme kan nie opgelos word met huidige rekenaartegnologie alleen nie en vereis 'n mate van menslike berekening. Hierdie beperking kan nuttig wees om te toets vir die teenwoordigheid van mense, soos CAPTCHA's beoog om te doen; en vir rekenaarsekuriteit om brute-krag-aanvalle af te weer.
Klassieke KI
Moderne KI-navorsing het in die middel-1950's begin. Die eerste generasie KI-navorsers was oortuig daarvan dat kunsmatige algemene intelligensie moontlik was en dat dit oor net 'n paar dekades sou bestaan. KI-pionier Herbert A. Simon het in 1965 geskryf: "masjiene sal binne twintig jaar in staat wees om enige werk te doen wat 'n mens kan doen." Hul voorspellings was die inspirasie vir Stanley Kubrick en Arthur C. Clarke se karakter HAL 9000, wat beliggaam het wat KI-navorsers geglo het hulle kon skep teen die jaar 2001. KI-pionier Marvin Minsky was 'n konsultant op die projek om HAL 9000 as realisties te maak as moontlik volgens die konsensusvoorspellings van die tyd. Hy het in 1967 gesê: "Binne 'n generasie... sal die probleem van die skep van 'kunsmatige intelligensie' aansienlik opgelos word".
Verskeie klassieke KI-projekte, soos Doug Lenat se Cyc-projek (wat in 1984 begin het), en Allen Newell se Soar-projek, was op KAI gerig. In die vroeë 1970's het dit egter duidelik geword dat navorsers die moeilikheid van die projek erg onderskat het.
Befondsingsagentskappe het skepties geraak oor KAI en het navorsers onder toenemende druk geplaas om nuttige "toegepaste KI" te produseer. Die Lighthill-verslag het spesifiek KI se "grootsugtige doelwitte" gekritiseer en gelei tot die aftakeling van KI-navorsing in Engeland. In die VSA het DARPA vasbeslote geraak om slegs "missie-georiënteerde direkte navorsing, eerder as basiese ongerigte navorsing" te finansier.
In die vroeë 1980's het Japan se vyfde generasie rekenaarprojek belangstelling in KAI laat herleef en 'n tydlyn van tien jaar uiteengesit wat KAI-doelwitte soos "voer 'n toevallige gesprek" insluit. In reaksie hierop en die sukses van kundige stelsels, het beide die industrie en die regering geld in die veld teruggepomp. Vertroue in KI het egter skouspelagtig ineengestort in die laat 1980's, en die doelwitte van die Vyfde Generasie Rekenaarprojek is nooit vervul nie. Vir die tweede keer in 20 jaar het KI-navorsers wat die naderende prestasie van KAI voorspel het, hulle misgis. Teen die 1990's het KI-navorsers 'n reputasie gehad om ydele beloftes te maak. Hulle het enigsins huiwerig geword om voorspellings te maak en vermy die vermelding van kunsmatige intelligensie op "menslike vlak" uit vrees dat hulle as "wilde-oog dromer[s] geëtiketteer word.
Nou KI-navorsing
Sien Hoofartikel: Kunsmatige intelligensie
In die 1990's en vroeë 21ste eeu het hoofstroom KI kommersiële sukses en akademiese eerbaarheid behaal deur te fokus op spesifieke subprobleme waar KI verifieerbare resultate en kommersiële toepassings kan produseer, soos kunsmatige neurale netwerke en statistiese masjienleer. Hierdie "toegepaste KI"-stelsels word nou op groot skaal deur die tegnologie-industrie gebruik, en navorsing in hierdie trant word goed befonds in beide die akademie en die industrie. Vanaf 2018 is ontwikkeling op hierdie gebied as 'n opkomende tendens beskou, en daar is verwag dat 'n volwasse stadium oor meer as 10 jaar sou plaasvind.
Dit word egter betwis. Byvoorbeeld, Stevan Harnad van Princeton-universiteit het sy 1990 referaat oor die Simbool Gegronde Hipoteses afgesluit deur te sê: "Die verwagting is dikwels uitgespreek dat "bo na onder" (simboliese) benaderings tot modellering van kognisie op een of ander manier "onder na bo" (sensoriese) benaderings iewers tussenin sal ontmoet. As die grondoorwegings in hierdie vraestel geldig is, dan is hierdie verwagting hopeloos modulêr en is daar eintlik net een lewensvatbare roete van sintuig na simbole: van die grond af. 'n Vryswewende simboliese vlak soos die sagtewarevlak van 'n rekenaar sal nooit deur hierdie roete (of andersom) bereik word nie – en dit is ook nie duidelik waarom ons selfs so 'n vlak moet probeer bereik nie, aangesien dit lyk asof om daar te kom net daarop neerkom om ons simbole uit hul intrinsieke betekenisse te ontwortel (en daardeur onsself bloot te reduseer tot die funksionele ekwivalent van 'n programmeerbare rekenaar)."
Moderne kunsmatige algemene intelligensie navorsing
Die term "kunsmatige algemene intelligensie" is reeds in 1997 deur Mark Gubrud gebruik in 'n bespreking van die implikasies van ten volle outomatiese militêre produksie en operasies. Die term is omstreeks 2002 weer gebruik en gewild gemaak deur Shane Legg en Ben Goertzel. KAI-navorsingsaktiwiteit in 2006 is deur Pei Wang en Ben Goertzel beskryf as "die vervaardiging van publikasies en voorlopige resultate". Die eerste somerskool in AKI is in 2009 in Xiamen, China georganiseer deur die Xiamen-universiteit se Kunsbreinlaboratorium en OpenCog. Die eerste universiteitskursus is in 2010 en 2011 by Plovdiv Universiteit, Bulgarye deur Todor Arnaudov aangebied. MIT het in 2018 'n kursus in KAI aangebied, georganiseer deur Lex Fridman en met 'n aantal gasdosente.
Vanaf 2023 gee die meeste KI-navorsers min aandag aan KAI, met sommige wat beweer dat intelligensie te kompleks is om op die kort termyn heeltemal gerepliseer te word. 'n Klein aantal rekenaarwetenskaplikes is egter aktief in KAI-navorsing, en baie dra by tot 'n reeks KAI-konferensies. Al hoe meer navorsers stel egter belang in oopleer, wat die idee is om KI toe te laat om voortdurend te leer en te innoveer soos mense aksie neem. Alhoewel die meeste oop-einde-leerwerke steeds op Minecraft gedoen word,  kan die toepassing daarvan uitgebrei word na robotika en die wetenskappe.
Tydskale
In die inleiding tot sy 2006-boek, sê Goertzel dat ramings van die tyd wat nodig is voordat 'n werklik buigsame KAI gebou word, wissel van 10 jaar tot meer as 'n eeu. Vanaf 2007 het die konsensus in die KAI-navorsingsgemeenskap gelyk of die tydlyn wat deur Ray Kurzweil in The Singularity is Near (d.w.s. tussen 2015 en 2045) bespreek is, moontlik is. Hoofstroom KI-navorsers het 'n wye verskeidenheid menings gegee oor of vordering so vinnig sal wees. 'n 2012-meta-analise van 95 sulke menings het 'n vooroordeel gevind om te voorspel dat die aanvang van KAI binne 16-26 jaar vir moderne en historiese voorspellings sou plaasvind. Daardie referaat is gekritiseer vir hoe dit menings as deskundige of nie-deskundige gekategoriseer het.
In 2012 het Alex Krizhevsky, Ilya Sutskever en Geoffrey Hinton 'n neurale netwerk genaamd AlexNet ontwikkel, wat die ImageNet-kompetisie gewen het met 'n top-5 toetsfoutkoers van 15.3%, aansienlik beter as die tweedebeste inskrywing se koers van 26.3% (die tradisionele benadering het 'n geweegde som van tellings van verskillende vooraf gedefinieerde klassifiseerders gebruik). AlexNet is beskou as die aanvanklike baanbreker van die huidige diep leergolf.
In 2017 het navorsers Feng Liu, Yong Shi en Ying Liu intelligensietoetse uitgevoer op publiek-beskikbare en vrylik toeganklike swak KI soos Google KI, Apple se Siri, en ander. Op die maksimum het hierdie KI's 'n IK-waarde van ongeveer 47 bereik, wat ongeveer ooreenstem met 'n sesjarige kind in die eerste graad. 'n Volwassene kom gemiddeld op ongeveer 100. Soortgelyke toetse is in 2014 uitgevoer, met die IK-telling wat 'n maksimum waarde van 27 bereik het.
In 2020 het OpenAI GPT-3 ontwikkel, 'n taalmodel wat in staat is om baie uiteenlopende take te verrig sonder spesifieke opleiding. Volgens Gary Grossman in 'n VentureBeat-artikel, hoewel daar konsensus is dat GPT-3 nie 'n voorbeeld van KAI is nie, word dit deur sommige as te gevorderd beskou om as 'n nou KI-stelsel te klassifiseer.
In dieselfde jaar het Jason Rohrer sy GPT-3-rekening gebruik om 'n kletsbot te ontwikkel, en het 'n kletsbot-ontwikkelingsplatform genaamd "Project December" verskaf. OpenAI het gevra vir veranderinge aan die kletsbot om aan hul veiligheidsriglyne te voldoen; Rohrer het Project December van die GPT-3 API ontkoppel.
In 2022 het DeepMind Gato ontwikkel, 'n "algemene-doel" stelsel wat in staat is om meer as 600 verskillende take uit te voer.
In 2023 het die KI-navorser Geoffrey Hinton gesê dat:
“Die idee dat hierdie goed eintlik slimmer as mense kan word — 'n paar mense het dit geglo, [...]. Maar die meeste mense het gedink dit is ver weg. En ek het gedink dit is ver weg. Ek het gedink dit is 30 tot 50 jaar of selfs langer weg. Natuurlik dink ek nie meer so nie.”
Heelbrein-emulasie
Een moontlike benadering om KAI te bereik is heelbrein-emulasie: 'n Breinmodel word gebou deur 'n biologiese brein in detail te skandeer en te karteer en sy toestand na 'n rekenaarstelsel of 'n ander rekenaartoestel te kopieer. Die rekenaar bestuur 'n simulasiemodel wat voldoende getrou aan die oorspronklike is dat dit feitlik dieselfde optree as die oorspronklike brein. Heelbrein-emulasie word in rekenaarneurologie en neuroinformatika bespreek, in die konteks van breinsimulasie vir mediese navorsingsdoeleindes. Dit word in kunsmatige intelligensie navorsing bespreek as 'n benadering tot sterk KI. Neurobeeldingstegnologieë wat die nodige gedetailleerde begrip kan lewer, verbeter vinnig, en toekomskundige Ray Kurzweil voorspel in die boek The Singularity Is Near dat 'n kaart van voldoende gehalte beskikbaar sal word op 'n soortgelyke tydskaal as die rekenaarvermoë wat nodig is om dit na te boots.
Vroeë skattings
Vir laevlak breinsimulasie sal 'n uiters kragtige rekenaar nodig wees. Die menslike brein het 'n groot aantal sinapse. Elk van die 1011 (eenhonderd miljard) neurone het gemiddeld 7 000 sinaptiese verbindings (sinapse) met ander neurone. Die brein van 'n driejarige kind het ongeveer 1015 sinapse (1 kwadriljoen). Hierdie getal neem af met ouderdom en stabiliseer teen volwassenheid. Skattings verskil vir 'n volwassene, wat wissel van 1014 tot 5×1014 sinapse (100 tot 500 miljard). 'n Skatting van die brein se verwerkingskrag, gebaseer op 'n eenvoudige skakelaarmodel vir neuronaktiwiteit, is ongeveer 1014 (100 miljard) sinaptiese opdaterings per sekonde (SUPS).
Lori March
Lori March (6 Maart 1923 – 19 Maart 2013) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent The Shipping News (2001) en in die televisiereekse Studio One in Hollywood (1948), Sunday Showcase (1959), en Another World (1964).
Kunsmatige algemene intelligensie
Vroeë skattings
In 1997 het Kurzweil na verskeie skattings gekyk vir die hardeware wat nodig is om gelyk te wees aan die menslike brein en 'n syfer van 1016 berekeninge per sekonde (bps) aanvaar. (Ter vergelyking, as 'n "berekening" gelykstaande was aan een "drywende punt" werking" – 'n maatstaf wat gebruik word om huidige superrekenaars te gradeer – dan sal 1016 "berekeninge" gelykstaande wees aan 10 petaFLOPS, wat in 2011 behaal is, terwyl 1018 in 2022 behaal is.) Hy het hierdie syfer gebruik om te voorspel die nodige hardeware sal iewers tussen 2015 en 2025 beskikbaar wees, as die eksponensiële groei in rekenaarvermoë ten tyde van die skryf daarvan voortgegaan het.
Modellering van die neurone in meer detail
Die kunsmatige neuronmodel wat deur Kurzweil aanvaar word en in baie huidige kunsmatige neurale netwerkimplementasies gebruik word, is eenvoudig in vergelyking met biologiese neurone. 'n Breinsimulasie sal waarskynlik die gedetailleerde sellulêre gedrag van biologiese neurone moet vasvang, wat tans slegs in breë trekke verstaan word. Die bokoste wat deur volledige modellering van die biologiese, chemiese en fisiese besonderhede van neurale gedrag (veral op 'n molekulêre skaal) ingestel word, sal berekeningvermoë vereis wat verskeie grootteordes groter is as Kurzweil se skatting. Boonop hou die skattings nie rekening met gliaselle nie, wat bekend is dat hulle 'n rol speel in kognitiewe prosesse.
Huidige navorsing
Sommige navorsingsprojekte ondersoek breinsimulasie deur meer gesofistikeerde neurale modelle te gebruik, geïmplementeer op konvensionele rekenaarargitekture. Die Artificial Intelligence System-projek het in 2005 nie-intydse simulasies van 'n "brein" (met 1011 neurone) geïmplementeer. Dit het 50 dae geneem op 'n groep van 27 verwerkers om 1 sekonde van 'n model te simuleer. Die Blue Brain-projek het een van die vinnigste superrekenaar-argitekture, IBM se Blue Gene-platform, gebruik om 'n intydse simulasie van 'n enkele staaf neokortikale kolom te skep wat in 2006 uit ongeveer 10 000 neurone en 108 sinapse bestaan het. ’n Langtermyndoelwit is om ’n gedetailleerde, funksionele simulasie van die fisiologiese prosesse in die menslike brein te bou: “Dit is nie onmoontlik om ’n menslike brein te bou nie en ons kan dit in 10 jaar doen,” Henry Markram, direkteur van die Bloubrein Projek, in 2009 by die TED-konferensie in Oxford gesê. Neurosilikon-koppelvlakke is voorgestel as 'n alternatiewe implementeringstrategie wat beter kan opskaal.
Hans Moravec het bogenoemde argumente aangespreek ("breine is meer ingewikkeld", "neurone moet in meer detail gemodelleer word") in sy 1997 referaat "Wanneer sal rekenaarhardeware ooreenstem met die menslike brein?". Hy het die vermoë van bestaande sagteware gemeet om die funksionaliteit van neurale weefsel, spesifiek die retina, te simuleer. Sy resultate hang nie af van die aantal glialeselle nie, en ook nie van watter soort verwerkingsneurone waar verrig nie.
Die werklike kompleksiteit van die modellering van biologiese neurone is ondersoek in die OpenWorm-projek wat gemik was op volledige simulasie van 'n wurm wat slegs 302 neurone in sy neurale netwerk het (onder ongeveer 1000 selle in totaal). Die dier se neurale netwerk is goed gedokumenteer voor die aanvang van die projek. Alhoewel die taak aan die begin eenvoudig gelyk het, het die modelle gebaseer op 'n generiese neurale netwerk egter nie gewerk nie. Daarna fokus pogings op presiese emulasie van biologiese neurone (gedeeltelik op die molekulêre vlak), maar die resultaat kan nog nie 'n totale sukses genoem word nie.
Galgstroom
Roete
Galgstroom→Hoofstadsloop→Masala→Steelpoortrivier→Olifantsrivier→Limpoporivier
Raúl Castillo
Raúl Castillo (gebore 30 Augustus 1977) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rol in die rolprent We the Animals (2018).
Charlotte Louise Scandrett
Charlotte Louise Scandrett (née Taylor) (8 September 1865 Edmonton, Engeland - 16 Oktober 1954 Johannesburg, Transvaal ) was 'n kampvegter vir vrouestemreg en ander regte in Suid-Afrika. Sy is in Engeland gebore as die dogter van Thomas Taylor en sy vrou, wat destyds 'n besoek aan Europa gebring het, en het die doop op 26 November 1865 in Swellendam se Christ Church ontvang.
Sy trou op 8 April 1890 in Pretoria met Charles James Carroll († 1895). Op 14 September 1911 trou sy in Johannesburg met Arthur William Scandrett. Van 1915 tot 1925 was sy die presidente van die National Council of Women of South Africa. Die King's Jubilee-medalje is aan haar toegeken vir haar dienste aan volkswelsyn. Sy is oorlede in 1954.
Anny Ahlers
Anny Ahlers (21 Desember 1907 – 14 Maart 1933) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Die Liebesfiliale (1931), Die Marquise von Pompadour (1931), Die Faschingsfee (1931), en The Company's in Love (1932).
Mesembryanthemum cryptanthum
Mesembryanthemum cryptanthum is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die plant is inheems aan Algerië, Angola, Egipte, Libië, Namibië, Persiese Golfstate, Palestina, Saoedi-Arabië, Sint Helena en Suid-Afrika. In Suid-Afrika kom dit in die Noord-Kaap en die Wes-Kaap voor.
Ardingly
Daar is in 1396 melding gemaak van 'n plek gespel as Ertlyngeleghe, wat kan verwys na Ardingly.
Die dorp is op die B2028 pad. Die nedersetting het 'n oppervlakte van 1 608 hektaar (3 974 akker). Die 2001-sensus het 1 833 mense in 627 huishoudings aangeteken, van wie 830 ekonomies aktief was.
Openbare vervoer
Ardingly het 'n lae-frekwensie busdiens na die nabygeleë dorpe van Haywards Heath en Crawley.
Ardingly-stasie is op 1 Oktober 1864 geopen deur die "London, Brighton and South Coast Railway". "Southern Railway" het die lyn geëlektrifiseer in die 1930's, maar British Rail sluit die lyn en die stasie vir passasierstreine in 1963. Die goederewerf en verbinding met die lyn bly oop as 'n "ARC Aggregates"-terminaal. Die nabygeleë "Bluebell Railway" is die eienaar van die voormalige spoorweg tussen Ardingly en Horsted Keynes, en het 'n langtermyn strewe om die spoorlyn te heropen.
The Hurt Locker
The Hurt Locker is 'n Amerikaanse rolprent uit 2008 wat geregisseer is deur Kathryn Bigelow. Die rolprent het 4 Oscars gewen tydens die 82ste Oscar-toekenningsaand.
Seeanemoon
Seeanemone is ongewerwelde seediertjies wat tot die orde Actiniaria behoort. Die meeste seeanemone leef in tropiese koraalriwwe, terwyl sommiges aangepas het om in kouer water te leef en selfs by die pole kan oorleef. Die anemone se lyf, of poliep, is silindries met 'n spleetbek wat deur tentakels omring is. Die diere anker hulself met 'n plakvoet aan die rotse of riwwe. Die tentakels speel 'n vername rol in seeanemone se bestaan en om hulle te onderskei. Dit kan lank of kort, skerp of stomp, dun of dik wees. Party kan selfs vertak wees.
Die tentakels kom in groepe van ses om die spleetbek voor. Party tentakels bevat 'n gifstof en veroorsaak ongerief indien mense daaraan raak. Seeanemone gebruik die tentakels om prooi te vang soos plankton, klein vissies en garnale. Die voedsel word dan na die bek gebring waar dit verorber word. Die seeanemoon verteer die voedsel in die sentrale maagholte, waar ensieme dit afbreek. Dit word dan deur die lyf se wande geabsorbeer. Die seeanemoon het nie 'n anus nie en onverteerde voedsel word weer opgebring en deur die bek uitgespoeg.
Die geslagte is verskillende diere en bevrugte eiers ontwikkel in 'n larwe wat homself aan die rots of rif heg en daarna in 'n poliep.
Sommige spesies het simbiotiese verhoudings met anemoonvisse; die visse word beskerm deur die anemoon se tentakels en het 'n slymlaag wat hulle weer teen die anemoon se giftige tentakels beskerm.
Liggaamsbou
Die seeanemone behoort saam met die korale tot die klas Anthozoa, maar tot 'n ander orde, naamlik die orde Actiniaria. Hulle is gewoonlik sagte, vleesagtige poliepe wat alleen staan en soos mooi gekleurde blomme op die seebodem lyk wat met 'n steel of stam vasgeheg is. Hulle kan ook soos sommige blomme oop- en toevou.
Seeanemone is ook aan kwalle verwant, maar die dominante fase in seeanemone se lewensiklus is die sittende fase (poliep), terwyl die vryswemmend 3 stadium (medusa) by kwalle dominant is. Die meeste seeanemone bestaan uit 'n hol stingel (kolom) wat deur middel van 'n voetskyf aan die substraat vasgeheg is. Die hol ruimte word die coelenteron (die maagholte) genoem en is deur slegs een opening, die mond, met die buitewêreld in verbinding.
'n Krans van tentakels omring die mond en sommige spesies se tentakels kan tot 1 m lank wees. Die diere het geen skelet nie, maar stewigheid word verleen deur die aanwesigheid van water in die coelenteron (ŉ hidrostatiese skelet), terwyl die mesoglea ('n gelatineuse laag tussen die ekto- en endodermale sellae) help om verdere vorm te verleen vanweë die tussenskotte (septa) wat straalsgewys daarin gerangskik is.
Daar word altyd 6 of veelvoude van 6 tussenskotte aangetref. Omdat baie diere se vorme en kleure individueel baie kan wissel, word hulle uitwendige kenmerke nie gebruik om tussen die verskillende spesies te onderskei nie.
Voeding
Seeanemone verkry hul voedsel meestal snags en die spesies wat van klein voedseldeeltjies leef, het geen besondere aanpassings nodig nie. Die voedseldeeltjies word met slym om ring en met behulp van trilhare (cilia) na die coelenteron gevoer. Die deeltjies kan dooie organiese materiaal of lewendige organisme s wees.
Ander seeanemone leef op groot, lewende prooi, wat hulle met behulp van giftige neteldrade vang, iets wat by alle seeanemone voorkom. Die neteldrade word in die tentakels gehuisves en die wat nog nie gebruik is nie, word omhul deur ŉ kapsel (netelkapsel) wat in 'n netelsel gehuisves is. Sodra iets aan die selle raak, skiet die netelsel na buite en sommige taai neteldrade sit aan die prooi se huid vas, terwyl 'n ander soort die huid deurdring en die prooi met 'n gifstof verlam.
'n Derde soort om ring die prooi en hou dit styf vas. Omringende tentakels help om die prooi verder te immobiliseer en dit word dan na die mond gebring. Die prooi word eers deur ensiemaksie binne die coelenteron in kleiner stukkies opgebreek, waarna voedingselle in die endoderm die voedseldeeltjies opneem en verder binne diesel verteer. Nadat die liggaamswand saamgetrek het, word die onverteerde voedselreste deur die mond na buite gestoot.
Voortbeweging
Hoewel die diere ŉ sessiele leefwyse het, kan hulle tog na ander plekke beweeg. Seeanemone wat in diep water leef, is omtrent die enigste spesies wat nie beweeg nie. Sommige seeanemone, soos die genus Edwardsia, begrawe hulle in die substraat sodat net hul tentakels bo die sand uitsteek.
Ten einde hulle uit die sand te trek of na bo te beweeg, kan sommige spesies hul voetskywe wikkel (soos die genus Sagartia), of hulle gebruik hegskyfies aan hul kolomme sodat hulle hulle kan optrek. Ander spesies kan hul voetskyf van die substraat losmaak en deur die stroom meegevoer word, terwyl ander met behulp van hul tentakels aktief kan swem (genus Boloceroides). Sommige spesies kan net soos die varswaterpoliepe bolemakiesie slaan. Seeanemone soos Adamsia en Calliactis heg hulle aan die skulpe van kluisenaarskrappe vas en word so rondgedra.
Simbiose
Die verhouding tussen kluisenaarskrappe en sommige seeanemone is 'n voorbeeld van simbiose. Kluisenaarskrappe is kreefagtige diere wat hul agterlywe beskerm deur 'n leë skulp te vind en dit om hulle te dra. Indien 'n giftige anemoon hom op die skulp vestig, of selfs deur die krap daarop geplant word, dien dit as nog doeltreffender beskerming. Terwyl die krap beskerming uit die verhouding verkry, word die anemoon rondgedra en bereik voedselbronne wat dit voorheen nie kon bereik het nie.
'n Treffende voorbeeld van ŉ simbiotiese verhouding word tussen sommige seeanemone en sommige groen alge gevind. Die anemone word bevoordeel omdat die alge hulle van suurstof en organiese voedingstowwe voorsien, terwyl die alge deur die anemone beskerm word. Die anemoonvis (genus Amphiprion) kies 'n enkele anemoon as sy gebied en vlug daarheen wanneer gevaar dreig.
Voortplanting
Wanneer uitwendige bevrugting plaasgevind het, sak die sigoot (bevrugte eier) na die bodem af en ontwikkel tot 'n beweeglike, ovale larwe wat rondbeweeg totdat dit 'n geskikte plek gevind het waar hy hom kan vestig en tot volwassenheid ontwikkel. Tydens ongeslagtelike bevrugting kan die diere in hul lengte in 2 deel. Dit kan ook gebeur dat 'n deel van die kolom 'n tweede tentakelkrans vorm en dan die gedeelte daarbo afstoot, wat 2 seeanemone tot gevolg het. Hulle kan ook ongeslagtelik voortplant nadat stukkies van hul liggaam wat tydens beweging afgebreek het, deur middel van regenerasie tot aparte volwasse diere groei.
Verteenwoordigers
Seeanemone kan op strande voorkom, terwyl ander spesies tot 10 000 m diep onder die oseaan voorkom. Anthopleura michaelseni is 'n baie algemene spesie wat in rotspoele van Lüderitz tot by Durban voorkom, terwyl Pseudactinia flagellifera 'n baie opvallende rooi dier is wat in dieselfde gebied aangetref word. 'n Algemene seeanemoon, wat van Tafelbaai tot in Transkei voorkom, is Anthostella stephensoni, wat verkieslik op plat rotse, wat gedeeltelik met sand bedek is, hou. Tydens laagwater verkort die seeanemone hul liggame totdat hulle onder die sand is.
Gifspruit
Die Gifspruit is 'n spruit wat in die Mpumalanga-hoëveld in Suid-Afrika vloei. Dit is 'n klein sytak van die Kameelrivier.
Klas GA Garratt-stoomlokomotief
Die Klas GA Garratt-stoomlokomotief is 'n tipe stoomlokomotief wat deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë gebruik is. Hierdie lokomotief is in 1914 by Beyer, Peacock and Company bestel maar as gevolg van die Eerste Wêreldoorlog eers teen 1920 afgelewer en in 1921 in diens gestel. Tesame met Klas GB was dit die eerste Garratt-lokomotiewe wat gebou is vir werking op die Kaapspoorwydte. Daar was slegs een lokomotief bestel omrede die Garratt-beginsel nog nuut vir SAS&H was. Die lokomotief is toegerus met Walschaerts-klepratwerk.
Macchi C.200
Die Macchi C.200 Saetta was 'n Italiaanse vegvliegtuig wat tydens die Tweede Wêreldoorlog diens gedoen het. Dit was een van die hoofvegvliegtuie van die Regia Aeronautical waarmee Italië die oorlog begin het. Die vliegtuig is ontwikkel na aanleiding van 'n spesifikasie vir 'n enkelsitplekvegvliegtuig deur die Italiaanse Lugmag.
Michael Redgrave
Michael Redgrave (20 Maart 1908 – 21 Maart 1985) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Lady Vanishes (1938), Mourning Becomes Electra (1947), The Browning Version (1951), en The Importance of Being Earnest (1952).
Macchi C.200
Die doelwit was om die hele Italiaanse Lugmag van vooraf toe te rus met beter vliegtuie nadat die Italiaanse militêre bedrywighede in Oos-Afrika tot 'n einde gekom het. Die prototipe het sy nooiensvlug op 24 Desember 1937 onderneem en teen die tyd dat Italië sy toetrede tot die Tweede Wêreldoorlog in Junie 1940 maak, was daar reeds 156 van die vliegtuie in diens. Die vliegtuig se eerste aksie was teen die Britte by Malta en het ook aksie beleef in Griekeland, Noord-Afrika, Joego-Slawië en die Sowjetunie.
Nancy Marchand
Nancy Marchand (19 Junie 1928 – 18 Junie 2000) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Naked Gun: From the Files of Police Squad! (1988) en Sabrina (1995), en in die televisiereekse Lou Grant (1977) en The Sopranos (1999).
Macchi C.200
Die Saetta het ook teen Amerikaanse magte in Noord-Afrika geveg en ook ter verdediging van Italië self. Daar was 1 151 van die vliegtuie gebou.
NUM
Die National Union of Mineworkers (NUM) is 'n vakbond in Suid-Afrika. Die vakbond is in 1982 gestig en het vinnig gegroei. In 1983 bekom hulle bedingingsmagte in die Kamer van Mynwese. Met 'n lidmaatskap van 300 000 is dit die grootste filiaal van COSATU.
NUM is internasionaal met die International Federation of Chemical, Energy, Mine and General Workers' Unions geaffilieer.
Geskiedenis
Die vakbond is in 1982 gestig as 'n swart mynwerkersvakbond, op inisiatief van die Raad van Vakbonde van Suid-Afrika. Sy eerste leier was Cyril Ramaphosa, onder wie dit vinnig gegroei het en in 1983 bedingingserkenning van die Kamer van Mynwese verwerf het.
NUM het in die 1980's suksesvol beywer vir die einde van die werkreserveringstelsel, 'n stelsel wat verseker het dat die besbetaalde poste aan blankes toegeken word. Die vakbond was 'n stigtersfiliaal van die Congress of South African Trade Unions in 1985. In 2001 het dit die Construction and Allied Workers' Union geabsorbeer, terwyl daar in 2019 aangekondig is dat dit binnekort die Liberated Metalworkers' Union of South Africa sou absorbeer.
2007-staking
Op 4 Desember 2007 het die unie 'n staking uitgeroep om teen gevaarlike werksomstandighede in Suid-Afrikaanse myne te protesteer. Die staking is aangespoor deur 'n styging in sterftes van 2006 na 2007, ten spyte van die regering se plan in Oktober om sterftes te verminder. Minder as 5% van die mynwerkers het op dié dag vir werk opgedaag.
2012 stakings sonder vakbondleiers se magtiging
Hoofartikel: Marikana-slagting Op 10 Augustus 2012 het duisende NUM-lede 'n reeks onwettige stakings by Lonmin se Marikana-myne begin wat gekoppel is aan eise vir hoër salarisse. Die volgende dag het NUM-leiers na bewering skote afgevuur toe stakende NUM-lede na hul kantore opgeruk het om ondersteuning van hul vakbond te eis - 'n voorval wat nou as die eerste gewelddadige voorval tydens die stakings erken word. Daar word in die media gesê dat die moord op twee stakende mynwerkers 'n sentrale rede was vir die verbrokkeling in vertroue binne die vakbond onder werkers. In 'n voorlegging aan die Farlam-kommissie het NUM gesê dat dodelike geweld op hierdie dag geregverdig was.
Daar word beraam dat tussen 12 en 14 Augustus ongeveer nege mense (minstens vier mynwerkers, twee polisiebeamptes en twee veiligheidswagte) in die gebied rondom Marikana dood is - alhoewel daar teenstrydige verslae is oor wie wie tydens hierdie voorvalle vermoor het.
Onthullings oor die voorval wat begin met akademiese ondersoeke en daarna opgevolg deur beriggewing deur Greg Marinovich het getoon dat die meeste van die sterftes buite kameradekking gebeur het etlike minute nadat sommige van die sterftes op televisie film opgeneem is.
Volgens die New York Times, het "Frans Baleni, hoofsekretaris van die NUM, die polisie verdedig in 'n onderhoud met Kaya FM, 'n radiostasie" en gesê dat "Die polisie was geduldig, maar hierdie mense was swaar gewapen met gevaarlike wapens."
Verlies aan ondersteuning
Daar is aangevoer dat daar sederdien 'n uittog van lede uit NUM was. Volgens Justice Malala, wat in The Guardian skryf, "het die NUM alle geloofwaardigheid verloor en is besig om lede te bloei. Sy reeds goed betaalde sekretaris, Baleni, is verlede jaar 'n salarisverhoging van meer as 40% toegeken en sy totale salarispakket is net meer as R105 000 per maand. NUM-leiers het geweier om uit die polisie se gepantserde voertuie te klim om werkers toe te spreek." Ander het ook aangevoer dat NUM se ledegetalle opgeblaas is en nou as gevolg van die stakings in Noordwes, staan sy ledetal waarskynlik op ongeveer 150 000.
Ander het die organisasie geloof. 'n Hoofartikel in Business Day word gesê: "Die NUM is die deurdagte, oorwoë hart van die vakbondbeweging hier... Dit waardeer private kapitaal en sterk maatskappye."
Die mededingende vakbond die Association of Mineworkers and Construction Union (AMCU) het sedert die Marikana-skietery in ledetal toegeneem en verteenwoordig nou meer as 40% van werknemers by Amplats en 70% by Lonmin.
Dora Altmann
Dora Altmann (20 Februarie 1881 – 24 Desember 1971) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Als ich noch der Waldbauernbub war... (1963) en Mathias Kneissl (1971), en in die televisiereekse Die fünfte Kolonne (1963) en Alpha Alpha (1972).
Roy Redgrave
Roy Redgrave (26 April 1873 – 25 Mei 1922) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Our Friends the Hayseeds (1917) en Robbery Under Arms (1920).
Jake LaMotta
Giacobbe "Jake" LaMotta (10 Julie 1922 – 19 September 2017) was 'n Amerikaanse professionele bokser, voormalige wêreldmiddelgewigkampioen en later 'n komediant. Sy bynaam was The Raging Bull, daar was ool later 'n film gemaak genaamd Raging Bull met Robert de Niro in die hoofrol. Hy was bekend vir sy vyf gevegte teen Sugar Ray Robinson.
Telerivier
Die Telerivier of Tellerivier is 'n rivier en 'n belangrike sytak van die Oranjerivier. Dit vorm vir ongeveer 50 km die internasionale grens tussen die Oos-Kaap van Suid-Afrika en Lesotho se suidwesgrens.
Adrienne Marden
Adrienne Marden (2 September 1909 – 9 November 1978) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Madame Spy (1934) en in die televisiereekse Matinee Theatre (1955), Mr. Novak (1963), en The Name of the Game (1968).
Mike Castle (akteur)
Mike Castle is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Action #1 en in die televisiereekse Bad Advice from My Brother (2013) en Clipped (2015).
Hartebeesspruit
Die Hartebeesspruit is 'n takrivier van die Elandsrivier, op sy beurt 'n sytak van die Krokodilrivier in Mpumalanga in Suid-Afrika.
Demokritos
Demokritos (Grieks: Δημόκριτος, Dēmókritos; c. 460 – c. 370 v.C.) was 'n invloedryke antieke Griekse geleerde, voor-Sokratiese filosoof, astronoom en reisiger. Hy word hoofsaaklik onthou vir sy formulering van 'n atomiese teorie van die heelal, en staan algemeen bekend as die "laggende filosoof". Volgens atomisme het die kosmos bestaan uit leegheid (die niebestaande) en liggame (atome, die bestaande) in 'n oneindige ruimte. Daardie liggame is ewig en kan beweeg. Demokritos het baie geskryf: sestig titels is bekend. Dit het gegaan oor etiek, natuurfilosofie, wiskunde, musiek, poësie en tegniese temas. Hiervan is hoofsaaklik enkele etiese stellings oorgelewer.
Demokritos is om en by 460 v.C. in Abdera, Thrakië gebore. Sy presiese bydraes is kwalik onderskeibaar van dié van sy mentor Leukippos, aangesien hulle in tekste dikwels oor dieselfde kam geskeer is. Spekulasie oor atome, wat aan Leukippos ontleen is, openbaar in sommige se oordeel 'n vlietende ooreenkoms met die negentiende-eeuse begrip van atomiese struktuur, sodat Demokritos beskou word as meer van 'n wetenskaplike as ander Griekse filosowe. Die begrippe van hierdie twee denkgroepe het egter op wyd-uiteenlopende grondslae berus. Demokritos is grootliks verontagsaam in antieke Athene, maar was nietemin goed bekend by die ander noordgebore filosoof, Aristoteles. Daar is vertel dat Plato sodanige afkeur in Demokritos gehad het dat hy gewens het om al sy boeke te verbrand. Deur baie word Demokritos egter geag as die "vader van moderne wetenskap".
Egipte
Na 459 v.C. hy het sowat vyf jaar in Egipte deurgebring waar hy baie oor die land en sterrekunde geleer het. Van die meerderheid van sy boeke is net die titel bekend, soos die Toer van die Oseaan. Baie van sy werke het nie die Middeleeue oorleef nie, maar kan gedeeltelik gerekonstrueer word uit verwysings. Ons weet byvoorbeeld dat hy ook oor Frigië en die inwoners van Meroë geskryf het, hoewel dit nie duidelik is of hy werklik die stad langs die Nyl besoek het nie.
Babilon
In 449 v.C. die Vrede van Callias is onderteken tussen die Attiese Bond en die Persiese Ryk, en het burgers van Abdera ('n lid van die Bond) toegelaat om vryelik na Babilon te reis. Demokritos het Egipte verlaat en sterrekunde in Babilon gestudeer.
Die stad ken sedert 747 v.C. — die dae van Nabu-nasir — die siklus van negentien jaar (siklus van Meton), wat die oënskynlike bewegings van son en maan geharmoniseer het. Demokritos het probeer om hierdie kennis na Athene te bring, maar daar was die agterdog teen alles wat met die mededinger Persië verband hou, sterker as die belangstelling in die wetenskap. Ook Meton sou later ervaar dat die kennis van die negentienjaar-siklus nie baie welkom was nie.
Astronomie
Demokritos het nietemin baie astronomiese kennis na Griekeland gebring. Hy beskryf byvoorbeeld die sterrebeelde in sy Uranografie en - dit was nuut - verdeel die lugruim in noordelike en suidelike halfrondes. Hy verduidelik ook hoekom sekere sterre soos Canopus in Egipte gesien kan word, maar in Griekeland onder die horison bly. Dit het logieserwys tot die gevolgtrekking gelei dat daar benewens 'n noordpool ook 'n suidpool moet wees.
Wiskunde
Sommige van sy bydraes tot Griekse wiskunde het moontlik uit Egipte gekom en sommige van Babilon. Hy het oor raaklyne en vlakke aan sirkels en sfere geskryf en 'n formule gegee vir die volume van 'n keël.
Atoomteorie
Op hierdie gebied het hy waarskynlik baie by sy leermeester Leucippus geleen, maar Aristoteles skryf die atoomteorie (atomisme) aan Demokritos self toe. Hy het probeer om onderskeid te maak tussen leë ruimte aan die een kant en die 'niks' daarteenoor. Hy het dus die leerstellings van Parmenides teëgestaan en was die eerste om die konsep van 'ruimte' of 'leegheid' bekend te stel. Volgens hom het niks bloot gebeur nie, maar alles het 'n oorsaak gehad. Dit word 'n oorsaaklike verband genoem.
Demokritos het die oorheersing van rasionele kennis betwis. Hy het verklaar dat daar sowel die syn (d.w.s. eksistensie, konkrete of stoflike) as die nie-syn is. Die syn bestaan uit 'n oneindige aantal ondeelbare deeltjies (atome) wat ewig en onveranderlik is. Hulle verskil nie in aard of kwaliteit nie (apoia). Hulle kom wel in verskillende vorme, rangskikkings en liggings voor, maar kan nie deur mense waargeneem word nie. Syn beweeg ewig en reglynig in nie-syn. In die botsings tussen die atome gaan die swaar atome na die middel, en die ligte na buite. Dit is hoe 'n wêreld geskep word. Die interpretasies van sintuiglike indrukke is dus verkeerd (die kleur swart word geskep deur atome wat baie hoekig is en baie skadu wys). Die atome kan 'n aantal kombinasies vorm.
Invloed
Demokritos het nie 'n skool van sy eie gestig nie, maar het 'n aantal volgelinge gehad, insluitend Metrodoros van Chios en Anaxarchos. In die daaropvolgende geslagte kon hy hoofsaaklik staatmaak op die waardering van skeptici en sinici (bv. Pyrrho van Elis, Timon van Flious, Galenus, Sextos Empeirikos). Die idealis Plato het nooit sy naam genoem nie, alhoewel die Timaios, onder andere, blykbaar spore van sy denke bevat. Daar is gesê dat Plato al sy boeke wou verbrand. Aristoteles het Demokritos hoog geag, veral as natuurfilosoof. Hy het hom die eerste genoem wat naby gekom het om die essensie van dinge te definieer, opgespoor deur die feite self. Epikurus het al sy denke op die leringe van Demokritos gebaseer, alhoewel met belangrike wysigings. Hy het 'n belangrike invloed gebly by latere Epikureërs (Lucretius, Philodemos van Gadara). In die eerste eeu v.C. hy is deur Cicero geprys: "Wie kan ons met hom vergelyk, nie net vir sy grootsheid van verstand nie, maar ook vir sy grootheid van siel?" Seneca het hom steeds "die subtielste van al die ou mense" genoem. Sy denke is egter met agterdog bejeën. In die laat oudheid was daar geen verwante denkrigtings nie en sy boeke is al hoe minder gekopieer. Ook opsommings deur Aristoteles en Plutarchus het nie oorleef nie. Om sy idees te rekonstrueer, is daar slegs brokkies van ander skrywers.
In Duitsland het Christoph Martin Wieland 'n satiries-filosofiese roman oor Demokritos geskryf, Geschichte der Abderiten (1774-80). Die jong Karl Marx en Friedrich Nietzsche het groot belangstelling in die Abderiet getoon. Marx het 'n tesis aan Demokritos se natuurfilosofie gewy en waarin hy sodanige byval laat blyk dat die atomiste veral in kommunistiese lande gewild was. Verder is Nietzsche se deeglike studienotas van 1867-69 bekend waarin hy Demokritos "die vader van alle verligtingsgesinde, rasionalistiese tendense" noem, en benewens as die eerste wat 'n "wetenskaplike karakter" verkry het. Hewig gekant teen "Gegenaufklärer" soos Sokrates, Plato en die Christendom, is ons "baie doodsoffers verskuldig" aan Demokritos.
Charlotte Ander
Charlotte Ander (14 Augustus 1902 – 5 Augustus 1969) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Danton (1921), Ein Sommernachtstraum (1925), Die Firma heiratet (1931), en Weib im Dschungel (1931).
Palmietspruit (Oos-Kaap, lat -30,40, long 27,55)
Die Palmietspruit is 'n klein sytak van die Oranjerivier in die verre-noorde van die Oos-Kaap.
Aurora Mardiganian
Aurora Mardiganian (12 Januarie 1901 – 6 Februarie 1994) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Auction of Souls (1919).
Lionel Wilson
Lionel Geoffrey Wilson (25 Mei 1933 – 17 September 2017) was 'n Suid-Afrikaanse Springbokrugbyspeler wat in 27 toetse gespeel het.
Nick Reding (akteur)
Nick Reding (gebore 31 Augustus 1962) is 'n Engelse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Constant Gardener (2005), Blood Diamond (2006), The Dreams of Elibidi (2010), en It's Us (2013).
Yellowwoodsrivier
Die Yellowwoodsrivier is 'n sytak van die Buffelsrivier in die suide van die Oos-Kaap.
Mesembryanthemum dinteri
Mesembryanthemum dinteri is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die plant is inheems aan Namibië en Suid-Afrika waar dit in die Noord-Kaap en die Wes-Kaap voorkom.
Geraamtespruit
Die Geraamtespruit is 'n droë lopie net buite die wesgrens van die Krugerwildtuin in die Mpumalanga-provinsie in Suid-Afrika.
Roete
Geraamtespruit → Luphisispruit → Nsikazi → Krokodil → Komati → Indiese Oseaan.
Fimbulvetr
thumb|240px|'n Geveg tydens [[Ragnarök, deur Sigrid af Forselles.]]
Opsomming
Die winter word veral beskryf in die Poëtiese Edda, wat in die 13de eeu saamgestel is uit vroeëre tradisies. In die gedig Vafþrúðnismál vra Odin vir Vafþrúðnir watter mense die Fimbulvetr sal oorleef, en Vafþrúðnir antwoord Líf en Lífþrasir.
Die mitologie kan verband hou met die uiters koue weer van 535-'36, toe die temperatuur dwarsoor Noord-Europa kwaai gedaal het. Daar was ook al vrae of die mite verband hou met die klimaatsverandering in die Skandinawiese lande aan die einde van die Noorse Bronstydperk omstreeks 650 v.C.
In Denemarke, Noorweë en Swede is die term fimbulvinter uit Oudnoors oorgeneem vir 'n ongewoon koue en strawwe winter. In Swede word ook die woord vargavinter ("wolfwinter") gebruik.
Wit Suid-Afrikaners
Wit Suid-Afrikaners verwys na die wit etniese groepe van Suid-Afrika, waaronder die Afrikaners en Anglo-Afrikane die beduidendste is. Die meerderheid wit Suid-Afrikaners se huistaal is Afrikaans (61%) en daarna Engels (33%).
Margo (aktrise)
Margo (10 Mei 1917 – 17 Julie 1985) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Lost Horizon (1937), El milagro de la calle mayor (1939), Miracle on Main Street (1939), en Behind the Rising Sun (1943).
Gelykwater
Gelykwater is 'n spruit wat naby Volksrust op die Mpumalanga-hoëveld in Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Sandspruit en 'n voorloper van die Vaalrivier.
Maria Andergast
Maria Andergast (4 Junie 1912 – 14 Februarie 1995) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Donaumelodien (1936), Das große Abenteuer (1938), Kleine Melodie aus Wien (1948), en Die Wirtin von Maria Wörth (1952).
Oliver Reed
Oliver Reed (13 Februarie 1938 – 2 Mei 1999) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Oliver! (1968), Dr. Heckyl and Mr. Hype (1980), The Adventures of Baron Munchausen (1988), en Gladiator (2000).
Klas GC Garratt-stoomlokomotief
Die Klas GC Garratt-stoomlokomotief is 'n tipe stoomlokomotief wat deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë gebruik is. Hierdie klas is 'n groter en swaarder verdere ontwikkeling van Klas GB. Hulle is ook ontwerp om op die taklyne te werk. Die lokomotiewe is verskaf deur Beyer, Peacock and Company. Die klas is toegerus met Walschaerts-klepratwerk en 'n Belpaire stoomketel. Hulle het aanvanklik diens gedoen aan die suidkus van KwaZulu-Natal en is in 1962 uit diens gestel. Dié klas het amper net soos die Klas GK Garratts gelyk.
LGBT-regte in Oostenryk
Oostenryk erken burgerlike verbintenisse sedert 2010 en homoseksualiteit is sedert 1971 wettig. 'n Meningspeiling in 2006 wys dat 49% van Oostenryk se inwoners selfdegeslaghuwelik ondersteun.