cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sterkgrootbekvis
Habitat
Die vis leef op sanderige of gruis bodems in water wat 30 - 50 diep is. Die onvolwasse visse vreet soöplankton en die volwasse visse vreet ook bodem skaaldiere en vis.
Alessandro Santos
Alessandro Santos (gebore 20 Mei 1977) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Paramedikus
'n Paramedikus is 'n spesialis in die gesondheidsorg wat reageer op noodoproepe vir mediese hulp buite 'n hospitaal.
In Suid-Afrika word die titel van paramedikus gebruik om te verwys na Noodmediesepersoneel (voorhospitaalsorg) wat by die "Health Professions Counsil of South Africa" (HPCSA) geregistreer is, en wie se registrasienommer met "ANT" begin. Die term verwys na die Kritiek Sorg Assistent (KSA), Ambulans Noodsorg Tegnikus of die B.Tech Noodsorg graad. Die Basieses Ambulans Assistent (BAA) en Ambulans Noodsorgassistent (ANA) kwalifieer dus nie as paramedici nie.
Eve Brent
Eve Brent (11 September 1929 – 27 Augustus 2011) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Forty Guns (1957), Fade to Black (1980), The Green Mile (1999), en Garfield (2004).
Rex Downing
Rex Downing (gebore 25 April 1925) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Wuthering Heights (1939), The Escape (1939), en Blood and Sand (1941).
Lanarkiet
Die mineraal Lanarkiet is 'n oksidasie-produk van die mineraal galeniet. Lanarkiet is 'n vorm van loodsulfaat met 'n chemiese formule Pb2(SO4)O. Dit is oorspronklik by Leadhills in die Skotse streek van Lanarkshire gevind, vandaar die naam. Dit vorm wit of liggroen, naaldvormige monokliniese prismatiese kristalle, gewoonlik mikroskopies in grootte.
Alex Beckett (akteur)
Alex Beckett (30 Junie 1982 – 12 April 2018) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Youth (2015), Survivor (2015), en Mary Queen of Scots (2018), en in die televisiereeks Twenty Twelve (2011).
Human & Rousseau
Human & Rousseau is 'n literêre uitgewersmaatskappy wat in 1959 gestig is deur Koos Human en Leon Rousseau.
Sommige van hul publikasies is:
Characella flexibilis
Characella flexibilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Characella en tot die familie Pachastrellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Lévi.
Preben Kaas
Preben Kaas (30 Maart 1930 – 27 Maart 1981) was 'n Deense akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Olsen Gang in a Fix (1969), Takt og tone i himmelsengen (1972), en Going for Broke (1977), en in die televisiereeks Det drejer sig om - (1967).
Steven Waddington
Steven Waddington (gebore 28 November 1968) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Edward II (1991), The Last of the Mohicans (1992), en The Imitation Game (2014), en in die televisiereeks The Tudors (2007).
Gary Waldhorn
Gary Waldhorn (gebore 3 Julie 1943) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Robin Hood (1984), Brush Strokes (1986), en The Vicar of Dibley (1994).
26 Desember
26 Desember is die 360ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (361ste in skrikkeljare). Daar volg nog 5 dae in die res van die jaar.
Canon EOS
Canon EOS (Elektro-Optiese Stelsel) is 'n outofokus enkellensrefleks (SLR)-kamerareeks wat deur Canon Inc. vervaardig word. Sedert die Canon EOS 650, se vrystelling in 1987, gebruik alle EOS-kameras 135-film tot en met Oktober 1996 toe die EOS IX vrygestel is met die van-korte-duur APS-film. In die jaar 2000 is die D30 aangekondig as die eerste digitale SLR ontwerp en ten volle deur Canon geproduseer in Japan. Sedert 2005 gebruik al die nuwe EOS-kameras digitale beeldsensors instede van film. Die EOS lyn is steeds in produksie, met Canon se huidige digitale SLR (DSLR)-reeks, en met die 2012 bekendstelling van die Canon EOS M, Canon se spieëllose verwisselbare lens-kamerastelsel (MILC).
Peter Heinrich Brincker
duimnael|regs|200px|Eerw. P.H. Brincker.
Canon EOS
Die naam "EOS" sinspeel op Eos, die Titaangodin van die daeraad/dagbreek in die Griekse mitologie.
Peter Heinrich Brincker
Peter Heinrich Brincker (Isselshorst, by Gütersloh, Wesfale, 9 Februarie 1836 – Stellenbosch, Kaapkolonie, 26 November 1904) was ’n sendeling van die Rynse Genootskap en taalkundige.
Canon EOS
Dit kompeteer in die eerste plek met die Nikon F-reeks en sy opvolgers, sowel as die outofokus-SLR-stelsels van Olympus, Pentax, Sony/Minolta, en Panasonic/Leica. In 2010 het Canon 'n markaandeel van 44.5% in DSLR's gehou.
Peter Heinrich Brincker
Opleiding en koms na Afrika
Brincker is ná voltooiing van die opleidingskursus vir sendelinge aan die Rynse Sendinginstituut in Elberfeld-Barmen op sy 26ste verjaardag (9 Februarie 1862) georden en na Suid-Afrika gestuur. Ná 'n verblyf van ses maande op Stellenbosch bereik hy sy bestemming, die stasie Otjimbingwe in Suidwes-Afrika, op 12 September 1863, kort ná die begin van die sewejarige oorlog, of Herero-bevrydingsoorlog teen die Nama, wat die sendingwerk ernstig strem. Hy begin met 'n grondige studie van die Hererotaal.
Canon EOS
Die hart van die stelsel is die Canon EF-lenspassing, wat die vorige FD-lenspassing vervang het, wat hoofsaaklik handfokuslense ondersteun het.
Peter Heinrich Brincker
Werk op Gross Barmen
Hy trou op 10 Februarie 1864, die dag ná sy 28ste verjaardag, op Stellenbosch met Johanna Jacoba Knab van die Rynse stasie Eben-Ezer aan die Kaapse Weskus en kom kort daarna aan op die stasie Neu-Barmen (in 1844 deur C.H. Hahn gestig, maar in 1859 noodgedwonge verlaat) waar hy besluit het om die sendingwerk te hervat. Herhaalde aanvalle van die Nama op die stasie dwing Brincker om dit nie minder as sewe keer te ontruim nie omdat hy in lewensgevaar verkeer. Telkens beset hy dit weer.
Johnny Downs
Johnny Downs (10 Oktober 1913 – 6 Junie 1994) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Coronado (1935), Sing Another Chorus (1941), The Mad Monster (1942), en Twilight on the Prairie (1944).
Canon EOS
EF-lenspassing
Die bajonet-styl EF lenspassing is die middelpunt van die EOS-kamerastelsel. Na verenigbaarheid met die vroeëre FD-passing verbreek is, is dit ontwerp met geen meganiese skakeling tussen die bewegende dele in die lens en die kamera nie. Die diafragma en fokusbeheer is via elektriese kontakte, met motortjies in die lens self. Dit is soortgelyk in 'n paar vroeër pogings van Canon met die T80. Ander vervaardigers, insluitend Contax (met sy G-reeks van verwisselbare lens 35 mm afstandmeterkameras), Nikon se F3AF in 1983 en Olympus (met sy vierderdes-stelsel) het sedertdien hierdie direkte dryfstelsel begin inspan. Dit is 'n groot lenspassing in vergelyking met die meeste van die kompetisie, sodat groter diafragmalense gebruik kan word.
Abigail Breslin
Abigail Breslin (gebore 14 April 1996) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Signs (2002), Little Miss Sunshine (2006), Definitely, Maybe (2008), en August: Osage County (2013).
Canon EOS
EOS flitsstelsel
Die flitsstelsel in die EOS-kameras het sedert sy eerste implementering 'n aantal evolusies ondergaan. Die basiese EOS-flitsstelsel was eintlik nie ontwikkel vir die eerste EOS kamera's nie, maar vir die laaste hoë-vlak FD-passinghandfokuskamera, die T90, van stapel gestuur in 1986. Dit was die eerste Canonkamera met deur-die-lens (TTL) flitsmeting, hoewel ander handelsmerke dit al vir 'n geruime tyd kon doen. Dit het ook die A-TTL (Gevorderde TTL) stelsel vir 'n beter flitsblootstelling in die programmodus, met behulp van infrarooi-voorafflitse om die afstand na die onderwerp te bepaal.
Peter Heinrich Brincker
Werk op Gross Barmen
Hy begin onmiddellik met die heropbou van die stasie, rig 'n skool op en bou 'n kerk. Gedurende die jare wat volg op die sogenaamde Vrede van Okahandja (13 September 1870), wat sendeling bewerkstellig het en wat ’n dekade sou duur, kon hy ongehinderd arbei sodat sy gemeente teen 1877 uit 251 volwasse lede bestaan het en sy skool deur 130 kinders besoek is.
Erin Hershey Presley
Erin Hershey Presley (gebore 2 September 1976) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Guarding Eddy (2004) en Americanizing Shelley (2007), en in die televisiereekse General Hospital (1963) en Port Charles (1997).
Peter Heinrich Brincker
Werk op Otjimbingwe
In 1878 gaan hy met verlof na Duitsland en word ná sy terugkeer in Februarie 1880 op Otjimbingwe hoof van die Augustineum, die opleidingsinrigting waar hy C.G. Büttner opvolg. Hy maak die opleiding doeltreffender, vereenvoudig die leerplan en maak die ambagte verpligtend omdat hy besef het dat geestelike opleiding gepaard moes gaan met vakopleiding. Vervolgens neem hy Herero, Bergdamara en Ovambo doelbewus in die inrigting op om die onderlinge vyandigheid uit te wis.
Canon EOS
EOS-kameras
Teen 2007 het Canon reeds meer as 40 EOS SLR- en DSLR-kameramodelle vrygestel, wat begin het met die bekendstelling van die EOS 650 in 1987. In die 1990's het Canon met Kodak saamgewerk om digitale kameraliggame te vervaardig, wat afgeskop het met die EOS DCS 3 in 1995. Die eerste digitale EOS SLR-kamera geheel en al ontwerp en vervaardig deur Canon was die EOS D30, vrygestel in 2000.
Nuwe snelbeheerknop
Die meeste prosumer en professionele vlak EOS-kameras beskik oor 'n groot snelbeheerknop op die kamera se agterkant. Die eerste verbruiker-vlak EOS-kamera met hierdie funksie, was die EOS 760D/Rebel T6s, wat in Februarie 2015 aangekondig is. Hierdie funksie is behulpsaam met die maklike aanpassing van sekere parameters met behulp van die duim. Dit word gebruik vir vinnige toegang tot gereeldgebruikte funksies wat andersins 'n meer ingewikkelde proses van knoppies druk en skakelaar-klikke sou benodig.
Teruyuki Moniwa
Teruyuki Moniwa (gebore 8 September 1981) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Peter Heinrich Brincker
Werk op Otjimbingwe
Sy sendingwerk het deurentyd gepaardgegaan met taalnavorsing en vertaling van die Bybel en ander stigtelike lektuur. In 1875 verskyn in Kaapstad sy vertaling van die Psalms in Herero. In samewerking met sy ampsbroeders, Büttner en G. Viehe, word die Nuwe Testament in Herero vertaal en veral die taalkundige ondersoek en die vertaling wat C.H. Hahn begin het, voortgesit. Brincker se Herero-Duitse woordeboek en grammatika van 1886 is nog 'n standaardwerk. Hy lewer ook 'n omvangryke bydrae tot die sendingliteratuur deur vertalings in Herero van Bunyan se Pilgrim's progress, die Psalms, kerkgesange, die kategismus, 'n skoolleesboek en 'n Bybelgeskiedenis; en vertalings in Kwanyama van die kategismus, die vier Evangelies en die Handelinge van die Apostels.
Aftrede
duimnael|regs|200px|Brincker is in die Onder-Papegaaiberg-begraafplaas op Stellenbosch begrawe. Sy vrou het hom met sowat 19 jaar oorleef.
Toe Maharero op 30 Oktober 1888 die beskermingsverdrag opsê wat hy op 21 Oktober 1885 met die Duitse ryk aangegaan het deels danksy onderhandelings waarmee Büttner behulpsaam was, rig Brincker op 23 Maart 1889 'n memorie aan die Duitse rykskanselier Bismarck waarin hy die herstel van die Duitse gesag in Suidwes-Afrika deur 'n doeltreffende besettingsmag aanbeveel. Hy daarvan oortuig net 'n magsvertoon kon die inboorlinghoofde beweeg om ooreenkomste na te kom. In Junie 1889 sit Curt von Francois met 'n klein troepemag uit Duitsland voet aan wal by Walvisbaai.
Dieselfde jaar lê Brincker sy betrekking as hoof van die Augustineum neer en verhuis in 1890 na Stellenbosch, waar hy in 1892 sy emeritaat aanvaar en al sy aandag aan die publikasie van die resultate van sy navorsingswerk wy. Die waarde van sy taalkundige en volkekundige arbeid word in 1899 erken toe die Universiteit van die Kaap die Goeie Hoop aan hom 'n eredoktorsgraad in die lettere toeken.
Wors
Wors is 'n silindriese vleisproduk wat van maalvleis gemaak word, gewoonlik van vark-, bees-, of kalfsvleis, saam met sout, speserye en ander geurmiddels, en broodkrummels, met 'n vel rondom dit. Wors word gewoonlik gevorm in 'n omhulsel tradisioneel gemaak van die dunderm, maar soms van sintetiese materiaal. Wors wat rou verkoop word, kan op baie maniere gaar gemaak word, insluitend panbraai, snik heet en vuurbraai. Sommige worsies word reeds tydens verwerking gaargemaak en die omhulsel kan dan verwyder word.
Worsmaak is 'n tradisionele voedselbewaringstegniek. Wors kan bewaar word deur dit te kuur, te droog, rook, of bevries. Sommige gekuurde of gerookte worsies kan gestoor word sonder verkoeling. Die meeste vars wors moet egter verkoel of gevries word totdat hulle gaargemaak word.
Daar is 'n groot verskeidenheid van nasionale en plaaslike variëteite van wors, wat verskil van hul aroma of speserybestanddele (knoffel, peper, wyn, ens.), die vleis wat gebruik word, en hul voorbereidingswyse.
Geskiedenis
Worsmaak is 'n uitvloeisel van doeltreffende slagtery. Worsmakers het verskillende weefsels en stukkies afvalvleis, bloed, en vet gesout om dit te help bewaar. Dan het hulle dit in 'n buisderm, gemaak van die skoon ingewande van diere, gestop ter vervaardiging van die kenmerkende silindriese vorm. Dus is wors en salami van die oudste bereide voedsels, hetsy gekook en dadelik geëet, of gedroog tot wisselende grade.
Derms
Tradisioneel is worsderms gemaak van die skoongemaakte ingewande, of mae in die geval van haggis en ander tradisionele poedings. Deesdae egter, word natuurlike derm dikwels vervang deur kollageen, sellulose, of selfs plastiekderms, veral in die geval van industrieelvervaardigde wors. Sommige vorme van wors, soos gesnyde worsies, word berei sonder 'n omhulsel. Daarbenewens, is peuselvleis en worsvleis nou beskikbaar sonder derms in blikkies en bottels.
Bestanddele
In sommige jurisdiksies moet voedsel beskryf as "wors" aan streng regulasies betreffende hul inhoud voldoen. In die Verenigde State byvoorbeeld, bepaal die Departement van Landbou dat die vetinhoud van die verskillende gedefinieerde tipes wors nie meer as 30%, 35% of 50% van die gewig mag wees nie.
Wanneer die voedselverwerkingsbedryf worsies vir 'n lae prysvlak produseer, kan byna enige deel van die dier in die worsies eindig, wat wissel van goedkoop, vetterige monsters gestop met vleis afgestroop van die karkasse (meganies verhaalde vleis) en beskuit. Aan die ander kant, bevat die beste gehalte wors slegs  uitgekose snitte van vleis en kwaliteit geurmiddels.
Alan Vint
Alan Vint (11 November 1944 – 16 Augustus 2006) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Badlands (1973), The Lady in Red (1979), en Reversal (2001).
Characella ijimai
Characella ijimai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Characella en tot die familie Pachastrellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Lebwohl.
Rudi Köhnke
Rudi Köhnke (gebore 10 Mei 1977) is 'n Deense akteur, kinematograaf, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Angels in Fast Motion (2005), Easy Skanking (2006), en Victim of Love (2019).
Christoffel II van Denemarke
Christoffel II (29 September 1276 – 2 Augustus 1332) was van 1320 tot 1326 koning van Denemarke en weer van 1329 tot met sy dood. Hy was die seun van Erik V. Sy naam word verbind met nasionale rampspoed, want sy bewind het geëindig met die feitlike ontbinding van die Deense staat.
As die broer van koning Erik VI was Christoffel ’n moontlike troonopvolger. As jong man met die titel Hertog van Estland het hy sy broer se beleid ondersteun. Later het hy egter by die opposisie aangesluit en met Erik se dood in 1319 in ballingskap gaan woon.
Bewind
Die adel wou ’n swak koninklike mag hê en in 1320 is Christoffel as koning aanvaar. In ruil het hy ’n kontraktuele handves onderteken, die eerste keer dat so iets as ’n kroningsooreenkoms gebruik is.
Hy het ’n "bankrot erflating" gekry waarin hele streke van die koninkryk aan Duitse en Deense magnate verpand was. Die voorwaardes van die handves was baie streng en het hom beperk om belasting te hef en betaling vir die grond te eis wat verpand is. Hy kon geen besluite neem sonder die toestemming van die adel en die biskoppe nie. Ondanks die ondertekening van die handves het Christoffel regeer asof dit nie bestaan het nie. Omdat hy nie belasting van die adel en kerke kon invorder nie, het hy die Duitse gebiede en boere swaar belas.
In die volgende paar jaar het Christoffel probeer om sy broer Erik se beleid van oorlogvoering teen die hertogdomme, graafskappe en stede van Noord-Duitsland te volg. Dit het gelei tot groter verbande en belasting, en gou het hy vasgesit met die adel en kerke. In ’n rebellie in 1326 is sy bewind omvergewerp deur ’n alliansie tussen Deense magnate en grawe Gerhard III van Holstein en Johan van Kiel.
Hy is gedwing om te abdikeer en te vlug terwyl ’n minder belangrike hertog, Waldemar van Suid-Jutland, koning gemaak is met graaf Gerhard as regent. Hulle het Waldemar gedwing om afstand te doen van Suid-Jutland en ’n Deense koning het nooit weer oor dié gebied regeer nie. Knud Porse het Halland aan homself toegeëien vir die hulp wat hy aan grawe Gerhard en Johan verleen het. Die gestry oor wie watter deel van Denemarke moet kry, het gelei tot die verbrokkeling van die alliansie wat Christoffel gedwing het om te abdikeer.
Christoffel het tot in 1329 in ballingskap gewoon, maar ’n tweede kans gekry danksy ’n groeiende chaos in Denemarke en tweespalt tussen Gerhard en sy neef graaf Johan van Plön, Christoffel se halfbroer. Christoffel is herkies tot koning, maar dié keer was hy van die begin af ’n marionet. Die grootste deel van die land was verpand en hy het geen werklike mag gehad nie. Graaf Gerhard het Jutland as sy persoonlike eiendom ingepalm en graaf Johan het dieselfde gedoen met Funen en Seeland.
In 1331, in ’n konflik tussen grawe Gerhard en Johan, het Christoffel hom by laasgenoemde geskaar, maar hul magte is verslaan en Christoffel het daarna geen sê in die regering gehad nie. Hy is later in hegtenis geneem en is die volgende jaar as ’n geruïneerde man dood.
Nalatenskap
Sy dood was die einde van Denemarke as ’n amptelike koninkryk, en vir die volgende agt jaar was dit weens verskeie verbande onder Duitse militêre bewind.
Baie historici beskou Christoffel as ’n swak en onbetroubare monarg wat "Denemarke aan die Duitsers verpand het", maar hy het in baie opsigte net die beleid van sy voorgangers voortgesit. Hy is ook deur die adel en die kerk aan bande gelê.
Huwelik en kinders
Christoffel het in 1300 met Euphemia van Pommere getrou en hulle het die volgende kinders gehad:
Oliver Walker
Oliver Walker (gebore 23 September 1985) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse A.D. The Bible Continues (2015), Indian Summers (2015), Victoria (2016), en The Brave (2017).
TSV Buchbach
TSV Buchbach  is 'n sportklub uit Buchbach in die deelstaat Beiere in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Benewens sokker het die klub ook afdelings vir tennis, gimnastiek, ski en ysbal.
Die klub is oorspronklik in 1913 gestig as Turnverein Buchbach, maar die klub het eers in 1930 'n sokkerafdeling gekry. In 1945 is die klub deur die Geallieerdes ontbind en in 1946 is dit herstig met die huidige naam.
Die klub het bekendheid verwerf deurdat dit die Duitse rekordhouer is vir die meeste amptelike wedstryde sonder 'n nederlaag, naamlik 75. Die rekord is behaal tussen 19 Augustus 1995 en 23 Mei 1998.
Makoto Tanaka
Makoto Tanaka (gebore 8 Augustus 1975) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Stellenbosch
Stellenbosch, ewegoed bekend as die Eikestad, is die naasoudste Europese nedersetting in Suid-Afrika ná Kaapstad, oorspronklik gevestig as 'n landboukolonie. Dit is geleë in die Wes-Kaapprovinsie.
Dit is sowat 50 kilometer van Kaapstad, en in die sensus van 2011 is 77 476 inwoners in die stedelike gebied van Stellenbosch getel, studente uitgesluit. Hierdie skatting is gegrond op formeel-behuisde inwoners, en is dus heel moontlik onderskat, omdat die Stellenbosch-omgewing ook 'n aantal informele nedersettings het. Stellenbosch is besig om vinnig saam te smelt met aanliggende nedersettings.
Geskiedenis
Minder as drie weke nadat Simon van der Stel in 1679 as kommandeur van die nedersetting in die Kaap aangekom het, het hy en enkele amptenare 'n tog na Hottentots-Holland (vandag Somerset-Wes en omgewing) onderneem.
Enkele Vryburgers het daar geboer. Op 8 November het hulle in 'n landstreek aangekom wat in die Dagregister beskryf is as 'n vlacke valeij, in sicht begrijpende attelijcke duysent morgen schoon weijlant, mede seer beguam tot den ackerbouw, versien van een seer treffelijcke afwaterende verse rivier, ter wedersijde met schoone hooge boomen versiert, beguam tot tuijnen en brandhout.
Hulle het op 'n eiland in die rivier (later die Eersterivier genoem) oornag. Op die eiland was volop hoë bome en omdat geen ander kommandeur of goewerneur nog daar was nie, het Van der Stel volgens die Dagregister die eiland Stellenbosch genoem (letterlik "(Van der) Stel se Bos").
Die plek was uiters geskik vir landbou. Van der Stel was van plan om deur private boerdery voedselverbouing sodanig te verhoog dat die Kaapse nedersetting selfversorgend kon word en selfs kos sou kon uitvoer. Ná sy terugkeer na die Kasteel, het hy aangekondig dat daar vir mense wat hulle aan die oewers van die Eersterivier wil vestig, grond in die vorm van plase beskikbaar is. Voornemende boere kon op verskeie gunstige voorwaardes daarheen trek. Die reaksie was goed en voordat die eerste winterreën in 1680 geval het, het agt mense hulle reeds daar gevestig.
Die eerste inwoners het druiwe aangeplant in die vrugbare valleie rondom die dorp, wat die wortels vir die Suid-Afrikaanse wynbedryf gevestig het.
Die dorp groei só vinnig dat dit 'n onafhanklike plaaslike owerheid in 1682 word, en word 'n magistraatsetel wat 25,000 km² beheer in 1685.
Om in die Kaapse kolonie se timmerhoutbehoeftes te voorsien, begin Simon van der Stel en sy seun Willem Adriaan duisende eike in onder meer Stellenbosch aan te plant. Die oudste eikebome in die stad is meer as 200 jaar oud en tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar.
Die dorp het in 1710 heeltemal afgebrand. In Desember 1803, het 'n soortgelyke brand weer gewoed en slegs 80 huise het staande gebly. Die eerste kerk is in 1722 gebou, kleiner as die eerste kerke in Roodezant en Paarl, maar nie minderwaardig in terme van argitektuur nie. Teen 1819 het Stellenbosch ongeveer 1000 inwoners, insluitend slawe, gehad.
Stilbaai
Stilbaai, ook bekend as die Baai van die slapende skoonheid, is 'n dorp langs die suidelike kus van Suid-Afrika, tussen Riversdale en Albertinia, 26 km van die N2 nasionale hoofweg, en ongeveer 4 ure se motorrit vanaf Kaapstad. Dit word met die N2 verbind met die R305-streeksroete. Dit is deel van die Hessequa-munisipaliteit in die Wes-Kaapprovinsie. Die strand by Lappiesbaai is as 'n blouvlagstrand gesertifiseer en bevat ook die sogenaamde Preekstoel, 'n kenmerkende rots wat uit die sand steek. Die Goukourivier verdeel die dorp in twee, naamlik Stilbaai-oos en Stilbaai-wes, met die hawe geleë op die westelike oewer. Die rivier kan vir ongeveer 15 km bevaar word.
Stellenbosch
Geskiedenis
Tydens die Rugbywêreldbeker 1995 is een wedstryd op Stellenbosch se Danie Craven-stadion beslis.
Stilbaai
Groot-Jongensfontein is ongeveer 10 km suidwes.
Geskiedenis
Die eerste erwe is in 1894 uitgemeet. In 1930 is die twee dele met 'n pont verbind wat later in 1955 met 'n brug vervang is.
Stellenbosch
Wapens
Drostdy — Die Kaapse regering het in 1804 heraldiese seëls aan die plaaslike owerhede toegewys. Die Stellenbosch-drostdy het Simon van der Stel se familiewapen gekry : Gevierendeel, I in goud twee rooi torings langs mekaar; II in rooi 'n pronkende pou;  III in rooi drie ronde silwer skywe geplaas 1 en 2; IV in goud 'n rooi toring; 'n blou binneskild belaai met ses silwer wassenaars geplaas 2, 2 en 2. 'n Anker is agter die wapenskild geplaas. Die regering het egter in 1814 besluit dat drostdye voortaan eerder die Britse koningswapen moet gebruik.
Munisipaliteit (1) — Alhoewel die munisipaliteit wat in 1840 gestig is nie die regsopvolger van die voormalige drostdy was nie, het dit die drostdy se wapen en seël aangeneem. Met die verloop van tyd is verskeie veranderinge daartoe aangebring : kwartiere II en II is van rooi na blou verander, die pou is omgedraai om na regs te wys, die silwer skywe is met goue ringe vervang, en die binneskild is van blou na swart verander.
Stilbaai
Wapen
Stilbaai se munisipale raad het in 1975 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer : In silwer, 'n golwende dwarsbalk van blou vergesel in die skildhoof van 'n skulp en in die skildvoet van 'n anker, alles rooi, die anker gekabel van swart; die skild aan weerskante rond uitgesny van blou, elk belaai met 'n regop swemmende vis van goud. Die helmteken was 'n seilboot, en die wapenspreuk "Otium maritimum".
Stellenbosch
Wapens
Afdelingsraad (1) — Stellenbosch se afdelingsraad (d.w.s die plaaslike owerheid vir die landelike gebiede buite die dorpsgrense) het jare lank die basiese Van der Stel-wapen gebruik, nl In goud, drie rooi torings. Die helmteken was 'n soortgelyke toring.
Afdelingsraad (2) — Die afdelingsraad het die wapen in 1970 deur dr Cornelis Pama laat hersien en dit toe by die Buro geregistreer. Die hersiene wapen was: Gedeel van goud en rooi, in die skildhoof twee  burgte  [d.w.s. torings] van die een op die ander, in die skildvoet 'n burg van die een in die ander. Die helmteken was weereens 'n rooi burg.
Stilbaai
Klimaat
Stilbaai het 'n matige klimaat en die gebied kry bykans eweveel reën in al vier seisoene, met hoogtepunte wat bereik word in herfs en lente.
Stellenbosch
Wapens
Kayamandi — Die Swart woongebied Kayamandi se dorpskomitee het in 1987 'n wapen by die Buro geregistreer: Deursnede blou en rooi, 'n silwer dwarsbalk aan die bokant pylpuntvormig geknobbel, aan die onderkant geknobbel en op die erepunt belaai met 'n swart blokkie; 'n goue skildhoof met drie uitkomende blou torings. Die helmteken was 'n rooi muurkroon, en die wapenspreuk was "Kaya mandi".
Turyn
Turyn (Italiaans: Torino; Piëmontees, Duits, Engels en Frans: Turin, Nederlands: Turijn) is die hoofstad van die administratiewe gebied Piëmont en 'n groot nywerheidsentrum in die noordweste van Italië met 'n bevolking van sowat 878 600 in die stads- en 1,7 miljoen in die metropolitaanse gebied.
Stellenbosch
Wyn
Die valleie om Stellenbosch, Paarl en Franschhoek vorm die Kaapse Wynlande, die grootste van die twee hoof aanbougebiede van wyn in Suid-Afrika. Die Suid-Afrikaanse wynindustrie produseer sowat 10 miljoen hektoliter wyn jaarliks, en Stellenbosch is die sentrum vir navorsing in dié gebied.
Die Stellenbosch Wynroete, gestig in 1971, is wêreldbekend en 'n gewilde toeristebestemming.
Stilbaai
Klimaat
Temperatuur wissel gemiddeld tussen 20° en 28° Celsius in die somer en tussen 12° en 20° Celsius in die winter. Die reënval is gemiddeld 639,2 mm per jaar.
David Doyle (akteur)
David Doyle (1 Desember 1929 – 26 Februarie 1997) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Vigilante Force (1976), Capricorn One (1977), en The Adventures of Pinocchio (1996), en in die televisiereeks Charlie's Angels (1976).
Stilbaai
Natuurreservate
Stilbaai het 'n aantal natuurreservate. Aan die oostekant is Pauline Bohnen-natuurreservaat, 'n groot reservaat met verskeie staproetes. Die Skulpiesbaai-natuurreservaat is naby die hawe geleë en strek tot by die Noordkapperpunt-visvywers. Die Geelkrants-natuurreservaat is langs die "Preekstoel" geleë.
Orrefors Kosta Boda
Orrefors Kosta Boda AB is 'n Sweedse onderneming wat gevorm is nadat die vroeër selfstandige glasfabrieke Orrefors, Kosta, Boda en Åfors in die sogenaamde "Glasryk" van die Suid-Sweedse provinsie Småland saamgesmelt het. Die onderneming maak sedert 2005 deel uit van die Sweedse New Wave Group AB.
Orrefors-glasfabriek
Orrefors glasbruk is in die munisipaliteit Nybro in die historiese provinsie Småland geleë. Die glasfabriek is in 1898 gestig, maar het reeds sedert 1726 as ystersmeltery bestaan. Toe die verwerking van ystererts nie meer winsgewend was nie, het die onderneming oorgeskakel na die vervaardiging van glas vir geneeskundige en tegniese doeleindes asook glas vir huishoudelike gebruik. Vanaf 1914 is ook kristalglas vervaardig.
Geoff Doidge
Doidge is op 26 April 1954 in die Oos-Kaap gebore. Hy matrikuleer aan die Senior Sekondêre Skool Mount Currie in 1972, waarna hy van 1973 tot 1978 as verkoopsman werk. Van toe tot 1991 is hy besturende direkteur van 'n onderdeleonderneming op Kokstad. Hy dien van 1991 tot 1992 as bestuurder van Keval Motors en daarna tot 1994 as verkoopsbestuurder van Johnstone Delta.
Turyn
Eeue lank het Turyn as setel van die koninklike Huis van Savoje en as hoofstad van die gelyknamige koninkryk gedien. Veertien kastele en slotte in Turyn en sy onmiddellike omgewing getuig van hierdie verlede. Gedurende die 19de eeu was Turyn die spilpunt van Italië se nasionale beweging, die Risorgimento, wat hom vir die skepping van 'n Italiaanse eenheidsstaat beywer het. Die vereniging van Italiaanse state in 'n gemeenskaplike Koninkryk Italië is in 1861 onder leiding van die Koninkryk Piëmont bewerkstellig. Die residensies van die Huis van Savoje is deur Unesco in 1997 as wêrelderfenis gelys.
Geoff Doidge
Op buitemuurse gebied was hy voorsitter van die Griekwaland-Oos-sportvereniging (1970 - 1972), voorsitter van dieselfde unie se voetbalvereniging (1972 - 1975), voorsitter van onder meer die Griekwaland-Oos-Kei-ontwikkelingsforum (1992 - 1993), voorsitter van Grens-Kei-ontwikkelingsforum (1994 - tans), voorsitter van die St. Patrick's pastorale raad (1990 - 1993), voorsitter van die Senior Sekondêre Skool Mount Currie (1988, 1994), voorsitter van forums op Kokstad vir behuising, ontwikkeling en dienste (1992 - 1994), voorsitter van die African National Congress-tak op Kokstad en hoof van die lessenaar vir plaaslike regering.
Turyn
Piëmont se belangrike bydrae tot die vereniging van Italiaanse state en die feit dat Rome in 1861 nog deel uitgemaak het van die Kerklike Staat was die redes vir die keuse van Turyn as voorlopige hoofstad van Italië. Vier jaar lank het koning Viktor Emmanuel II die nuut verenigde land vanuit Turyn geregeer voordat Florence vanweë sy sentrale ligging as nuwe voorlopige regeringsetel aangewys is. Eers in 1870, toe Italiaanse magte Rome ingeneem het, kon die stad aan die Tiberrivier as hoofstad fungeer.
Geoff Doidge
Doidge dien reeds sedert 1994 as ANC-parlementslid en word in Junie van daardie jaar 'n sweep. Hy was lid van die portefeuljekomitee vir grondsake en die staande komitee op openbare rekeninge (Skoor).
Turyn
Vanaf die vroeë 20ste eeu, maar veral in die dekades ná die einde van die Tweede Wêreldoorlog is die ekonomiese en maatskaplike lewe in Turyn deur die motorvervaardiger Fiat oorheers. Fiat was een van die dryfkragte agter Turyn se vinnige industrialisering en sy groei tot een van Italië se belangrikste groot nywerheidstede waar werksoekendes uit alle dele van die land hulle kom vestig het. Ná die fascistiese magsoorname onder Benito Mussolini in 1922 het Fiat ook militêre tegnologie begin ontwikkel en vervaardig. Turyn se strategiese belangrikheid vir die Italiaanse wapenbedryf het van die stad gedurende die Tweede Wêreldoorlog een van die hoofteikens van lugaanvalle gemaak wat grootskaalse skade aangerig het. Ná die oorlog was Turyn een van die stede wat die vinnigste herstel en met sy snel groeiende nywerheidsproduksie bygedra het tot Italië se "ekonomiese wonder" in die 1950's en 1960's. Die motorbedryf het met begin van die 1990's strukturele veranderings ondergaan waardeur sy belangrikheid afgeneem het en die getal aanlegte en werksgeleenthede merkbaar verminder is.
Turyn staan tradisioneel as die stad van die barok- en Art Nouveau-boustyle bekend; die stad beskik daarnaas oor 'n groot aantal arkades. Saam met die uitbou van die infrastruktuur het internasionale argitekte soos Renzo Piano, Gae Aulenti en Arata Isozaki opspraakwekkende voorbeelde van moderne boukuns ontwerp. Twee universiteite met sowat 100 000 studente dra by tot Turyn se reputasie as een van die kulturele metropole van Noord-Italië. Hier word jaarliks een van die grootste internasionale boekskoue in Europa gehou, die Salone Internazionale del Libro. Turyn het in Februarie 2006 as gasheerstad van die Olimpiese Winterspele opgetree.
Orrefors Kosta Boda
Kosta-glasfabriek
Kosta glasbruk is in die munisipaliteit Lessebo geleë. Die glasfabriek, wat in 1742 deur Anders Koskull en Georg Bogislaus Staël von Holstein gestig is, is die oudste van sy soort wat nog steeds bestaan. Die fabriek se naam is saamgestel uit die beginletters van die stigters se vanne. Aanvanklik het Kosta venster- en bottelglas vervaardig. Teen die einde van die 19de eeu het die fabriek met sy geslypte glas bekendheid verwerf. Beduidende glaskunstenaars was onder meer Edward Dahlskog (1894-1950) en Vicke Lindstrand (1904-1983).
Kosta het in 1990 met die Boda-glasfabriek saamgesmelt. Die Kosta glascenter en 'n fabriekswinkel is vandag toeriste-trekpleisters.
Turyn
Versamelings van onskatbare waarde word in die Museo Egizio, die Egiptiese Museum van Turyn, bewaar en vertoon. Sy versamelings van antieke Egiptiese kuns is die grootste ter wêreld buite Egipte – sy vertoonsale het 'n oppervlakte van 10 000 vierkante meter. 6 500 van altesaam 32 000 kunsvoorwerpe in besit van die museum word vertoon.
Orrefors Kosta Boda
Boda-glasfabriek
Boda glasbruk is in 1864 in die munisipaliteit Emmaboda gestig. Aanvanklik het Boda eenvoudige glasprodukte vervaardig, maar later ook geslypte kristalglas aangebied. Die fabriek het in die 1960's bekendheid verwerf met werke van Erik Höglund en Signe Persson-Melin, later ook Ana Ehrner.
Turyn
Geografie
Dit is hoofsaaklik barokboukuns wat sy stempel op die historiese middestad of Centro storico afgedruk het – met 14 km se booggange (portici) met granietsuile, elegante palazzi en kerkgeboue. Die barokboumeesters het die antieke Romeinse stadsuitleg met strate, wat mekaar in regte hoeke sny, bybehou. Die koninklike slot van die Huis van Savoje, die Palazzo Reale op die plein Piazza Castello, vorm die uitgangspunt vir alle strate in die middestad. In sy onmiddellike omgewing is die meeste belangrike besienswaardighede en musea van Turyn geleë, insluitende die Museo Egizio. Binne loopafstand van die Piazza Castello is die plein Piazza della Repubblica en die historese stadspoort Porta Palazzo, die naamgewer vir die besige mark Mercato di Porta Palazzo wat soggens as een van die grootste kosmarkte in Europa gehou word.
Orrefors Kosta Boda
Åfors-glasfabriek
Die huidige Orrefors Kosta Boda AB sluit ook die klein glasfabriek Åfors glasbruk in wat in 1876 deur Carl-Albert Fagerlund in Åfors, 'n dorp in die munisipaliteit Emmaboda, gestig is. Hier is aanvanklik glas vir huishoudelike gebruik vervaardig. In die vroeë 1960's het die egpaar Bertil Vallien en Ulrica Hydman-Vallien begin om innovatiewe glaskunswerke te skep.
Turyn
Geografie
Turyn maak saam met Milaan en Genua deel uit van die Noord-Italiaanse industriële driehoek. Milaan is sowat 140 km oos-noordoos van Milaan en 123 km noordoos van Genua geleë.
Paul Bettany
Paul Bettany (gebore 27 Mei 1971) is 'n Britse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente A Beautiful Mind (2001), A Knight's Tale (2001), Master and Commander: The Far Side of the World (2003), en Margin Call (2011).
Stellenbosch
Wyn
Die area het 'n Middellandse Seeklimaat (of winterreënklimaat), en is geleë aan die begin van die Kaapse Plooiberge, wat uiters gepaste grond vir wynverbouing bied. Druiwe word dus ook primêr verbou vir wynproduksie, en nie as tafeldruiwe nie.
Turyn
Antieke tydperk
In die 1ste eeu v.C. het die Romeine 'n militêre kamp (Castra Taurinorum) in die gebied opgerig, wat later ter ere van Augustus na Augusta Taurinorum herdoop is en teen hierdie tydperk sowat 5 000 inwoners gehad het. Die moderne stad bewaar nog steeds die Romeinse straatrooster.
Middeleeue
Ná die ondergang van die Romeinse Ryk het die Langobarde Turyn in 569 verower, later het die Franke onder Karel die Grote die stad ingeneem (774). Turyn het die setel van 'n Frankiese graaf geword, en sy opvolgers het geleidelik begin om hul mag oor die hele provinsie uitbrei.
Ná 'n tydperk van onluste, wat deur die magstryd tussen keisers, grawe, biskoppe en landelike adel gekenmerk was, het keiser Frederik I Barbarossa die stad in 1159 aan die plaaslike biskoppe oorhandig, wat tot 1225 ook as politieke heersers opgetree het. Teen die einde van die 13de eeu is die stad by die hertogdom Savoje ingelyf. In die 15de eeu is Turyn van 'n groot aantal tuine en paleise voorsien en het in 1404 ook sy eie universiteit gekry.
Vroeë moderne tydperk
Emanuele Filiberto, genoem die Ysterkop, het Turyn in 1563 tot die hoofstad van Savoje verklaar; die Koninklike Paleis (Palazzo Reale), die via Po (Postraat) en die Piazza San Carlo dateer uit hierdie tydperk. Turyn se bevolking is destyds op sowat 4 000 beraam. Binne die volgende 150 jaar het die getal inwoners in die barokstad gestyg tot 50 000.
Teen die einde van die 17de eeu was Turyn een van die bestemmings van jong Britse adellikes op hul kulturele en opvoedkundige Grand Tour deur Italië. Met sy reëlmatige straatrooster en sy stadsbeeld, wat deur barokboukuns oorheers is, is die stad deur destydse besoekers as modern, skoon en homogeen ervaar.
Franse troepe het die stad in 1706 beleër, maar ook ná 117 dae nie daarin geslaag om dit in te neem nie. Met die Verdrag van Utrecht is die Koninkryk Sardinië by Savoje ingelyf, en Turyn met sy destydse bevolking van sowat 90 000 is deur die argitek Filippo Juvarra met 'n aantal nuwe geboue voorsien om sy nuwe status as Europese hoofstad te beklemtoon.
Stellenbosch
Die Braak
Die Braak is 'n dorpsplein op Stellenbosch wat van vroeg af bestem was om nie ontwikkel te word nie. Hier word van tyd tot tyd vermaaklikhede gereël, meesal tydens karnavalweek in Februarie. Geskiedkundige geboue soos die Burgerhuis is aan Die Braak geleë.
Turyn
Vroeë moderne tydperk
Ná 'n kort besetting deur Napoléon Bonaparte se troepe het die stad hom vir die vereniging van die talle klein Italiaanse state beywer. Danksy die opening van die Fréjus-spoorwegtonnel het Turyn ook tot 'n belangrike vervoersentrum met 250 000 inwoners ontwikkel.
Turyn het vanaf 1861 as die hoofstad van die Verenigde Italië gedien, wat in dieselfde jaar uitgeroep is. In 1865 is die regeringsetel egter na Florence verskuif. In 1870 is Rome uiteindelik tot hoofstad van Italië verklaar.
1864 tot 1899
Gedurende die periode van 35 jaar ná die verskuiwing van die regeringsetel na Florence het Turyn omvattende stedelike transformasie ondergaan. Naas die Mole as die argitek Alessandro Antonelli se langdurige en omstrede projek is die stadsbeeld deur 'n reeks nuwe geboue en kwartiere ingrypend verander. 'n Nuwe residensiële kwartier het rondom die vroeëre Sitadel ontstaan; in die suide van Turyn is 'n liefdadigheidshospitaal voltooi as die stad se grootste 19de eeuse gebouekompleks; twee sentrale pleine, Piazza Castello en Piazza Carlo Alberto, word deur 'n gietyster-deurgang met mekaar verbind; en die Koninklike Mausoleum van Superga word deur 'n kabelspoorweg met die voorstad Sassi verbind.
In die laat 19de eeu het Turyn 'n baanbrekersrol op die gebied van stedelike higiëne gespeel met die vestiging van 'n munisipale kantoor wat openbare gesondheid verseker het. In 1880 was Turyn die gasheerstad van die Derde Internasionale Higiënekongres. Die stad het in hierdie tydperk sowat dertig persent van sy begroting aan die verbetering van sy rioolstelsel bestee. Kwessies van openbare, stedelike en maatskaplike higiëne het ook sentraal gestaan in die grootste projek van stedelike regenerasie wat in hierdie tydperk aangepak is – die opening van die Via Diagonale (tans Pietro Moca) as deel van die opknapping van sentrale stadsbuurte, insluitende Via XX Settembre en Via IV Marzo, soos deur die Stadsraad in 1885 goedgekeur.
Ondanks sy afnemende politieke invloed het Turyn vinnig tot 'n nywerheidsentrum gegroei en het internasionale bekendheid as die hoofkwartier van motorvervaardigers soos FIAT (1899) en Lancia (1909) verwerf.
Turyn omstreeks 1900
Omstreeks 1900 was Turyn die vierde grootste stedelike nedersetting in 'n land met 'n bevolking van 32 miljoen. Net buite die historiese middestad het nuwe buurte ontstaan, soos die villa's in die Crocetta-distrik en aan die voet van die heuwelgebiede, opgerig volgens die ontwerpe van argitekte soos Fenoglio, Rigotti, D'Aronco en Gribodo in opdrag van welvarende entrepreneurs. Nuwe tekstiel- en ingenieursaanlegte in die weste van Turyn het die groei van nuwe werkersklasbuurte bevorder, soos San Donato, Borgo San Paolo, Vanchiglia en Barriera di Milano. In hierdie buurte is die eerste motoraanlegte gevestig soos Officine Grandi Motori, Diatto, Lancia en Chiribiri. Met 'n beginkapitaal van 800 000 lire is in 1899 die motorvervaardiger Fiat gevestig. Net tien jaar later het sy aanleg 14 hektaar beslaan en 500 motors per maand vervaardig.
Die nuwe nywerheidsaanlegte is deur argitekte en ingenieurs as die toetsgrond vir die toepassing van moderne boutegnologie en -materiale soos gewapende beton. 'n Aantal nywerheidsaanlegte soos Officine Savigliano, Fiat Corso Dante en Grandi Motori is, net soos 'n reeks brûe oor die Dorarivier en enkele woonstelgeboue, van gewapende beton gebou.
Characella laevis
Die spons behoort tot die genus Characella en tot die familie Pachastrellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Lebwohl.
Jamie Brewer
Jamie Brewer (gebore 5 Februarie 1985) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Turnover en in die televisiereeks American Horror Story (2011).
Turyn
Wêreldtentoonstelling in 1911
Ter geleentheid van die vyftigste herdenking van die stigting van die Italiaanse eenheidstaat in 1861 as konstitusionele monargie, met die Huis van Savoje as koningshuis, is tussen 29 April en 19 November 1911 die Esposizione internazionale dell'Industria e del Lavoro («Internasionale Nywerheids- en Arbeidstentoonstelling») in Turyn gehou wat deur die Paryse Bureau International des Expositions (BIE) as wêreldtentoonstelling erken is en meer as sewe miljoen besoekers gelok het. Die uitstalterrein naby die Valentino-park, wat deur koning Viktor Emanuel III plegtig geopen is, het sowat 120 hektaar beslaan. Turyn as die voormalige hoofstad van Italië en oorspronklike setel van die koninklike familie is as die mees geskikte gasheerstad van die tentoonstelling beskou.
In 1911 was reeds 'n derde van alle nywerheidswerkers in die motorbedryf werksaam – 'n sektor waarin verskillende pogings onderneem is om die mees produktiewe organisasievorm te ontwikkel. Fiat het die voortou geneem met die baanbrekende besluit om 'n aanleg op te rig wat volgens die beginsels van wetenskaplike bestuur georganiseer sou word – die Lingotto-projek wat tussen 1916 en 1923 verwesenlik is. Fiat se fabrieksgebou van gewapende beton, wat deur 'n span ingenieurs en argitekte onder leiding van Giacomo Mattè Trucco ontwerp en gebou is, het per ongeluk een van Italië se bekendste ikone van modernisme geword. Moontlik ok een van sy mees omstrede geboue wat naas bewondering ook skerp kritiek uitgelok het.
Vir die digter en grondlegger van futurisme Filippo Tomaso Marinetti (1876−1944) was dit die eerste verwesenliking van boukuns volgens die beginsels van futurisme; vir die Switsers-Franse argitek Le Corbusier "'n vooruitgang op die gebied van stadsbeplanning in die nuwe tydperk van meganisering"; die volmaakte verwesenliking van 'n fascistiese fabrieksgebou vir Benito Mussolini; of die epitoom van 'n soort nuwe transendentele orde vir die skare werkers wat buite die aanleg op die begin van 'n nuwe werkskof gewag het, soos die kuns- en argitektuurkritikus Edoardo Persico (1900−1936) dit beskryf het. Maar moontlik niks meer as 'n baie lang en ongerieflike werkplek vir diegene wat daagliks ure lank daarin moes werk nie.
Ontwikkeling sedert 1945
Die nywerhede is ná die Tweede Wêreldoorlog verder ontwikkel en het duisende arbeiders uit die arm suidelike gebiede van Italië na Turyn gelok, en sy inwonertal het in 1960 vir die eerste keer die een-miljoen-kerf verbygesteek. Turyn het sy grootste bevolkingstal van 1,5 miljoen in 1975 bereik.
Toe die motorvervaardiger FIAT in die laat 1970's begin het om vervaardigingsaanlegte te outomatiseer, is binne drie jaar 65 000 van altesaam 165 000 werksgeleenthede geskrap. Turyn se nywerhede het in die tagtigerjare 'n moeilike tyd deurleef, en ondanks die voortgesette groei van die metropolitaanse gebied het die stad baie inwoners verloor. Danksy die Olimpiese Winterspele van die jaar 2006 het die stad aansienlik verander en 'n aantal groot projekte soos die bou van 'n moltreinnetwerk is aangepak. Die beroemde Palazzo Reale is gerestoureer, terwyl die Piazza Castello nou as 'n wandelstraat dien en tot die nuwe hart van die ou stadskern begin ontwikkel.
Historiografie
Na Turyn word soms verwys as die "onsigbaarste" van Italië se groot metropole – so groot is die skadu's wat die stad se twee bekendste embleme, die Koninklike Huis van Savoje en die motorvervaardiger Fiat, gooi. Die leemte aan beknopte monografieë oor Turyn se geskiedenis vir die Engelssprekende publiek is ter geleentheid van die Olimpiese Winterspele van Februarie 2006, wat hier gehou is, gevul deur Anthony L. Cardoza en Geoffrey W. Symcox se Engelsmedium-werk A History of Turin. Geoffrey W. Symcox is professor emeritus in Europese Geskiedenis aan die University of California te Los Angeles (UCLA) waar hy op die tydperk tussen die 17de en 18de eeue en die geskiedenis van Italië fokus. Anthony L. Cardoza is professor emeritus in Moderne Europese Geskiedenis aan die Loyola University te Chicago.
Nywerhede
Die Lingotto-gebou was oorspronklik een van die grootste motorfabrieke ter wêreld. Intuusen is dit volgens planne van die argitek Renzo Piano omgeskep in 'n konsertgebou, kunsgalery, hotel en kultuur-, konvensie- en winkelsentrum. Die Lingotto staan ook bekend vir die toetsbaan vir nuwe motormodelle op sy dak.
Ander ondernemings, wat in Turyn gevestig is, is Invicta (gestig in 1821), Superga en Robe di Kappa (sportklere); De Fonseca (skoene); Borbonese (leerware); Lavazza (koffie en espresso); Martini (alkoholiese dranke); Peyrano en Caffarel (lekkergoed); Einaudi, Utet, Sei, Allemandi en Bollati Boringhieri (uitgewers). Ook belangrik is die lug- en ruimtevaartonderneming Alenia.
Die klemtoon van Turyn se ekonomie lê tans op navorsing en hoëtegnologie. Naas die motorvervaardiging en die tekstielbedryf begin ook die inligtingsbedryf, telekommunikasie, industriële outomatisering en robottegnologie 'n groter rol speel. Die sentrale ligging van die stad en uitstekende pad-, spoorweg- en lugverbindings met Europese en oorsese sentrums verseker dat Turyn se nywerhede tot die belangrikste Italiaanse uitvoerders behoort, en baie buitelandse ondernemings het hulle Italiaanse hoofkwartiere in die stad gevestig.