cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Darwin Internasionale Lughawe
In 2012/13 het die lughawe 26 259 vlugte en 1 925 093 passasiers hanteer.
Maretlwaneng
Maretlwaneng is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Sharif Atkins
Sharif Atkins (gebore 29 Januarie 1975) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Guardians of the Galaxy (2014) en The Open House (2018), en in die televisiereekse ER (1994) en The 4400 (2004).
Peter Whitford
Peter Whitford (gebore 1939) is 'n Australiese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente My Brilliant Career (1979), Strictly Ballroom (1992), Moulin Rouge! (2001), en Fool's Gold (2008).
São Paulo Guarulhos Internasionale Lughawe
São Paulo/Guarulhos-Governador André Franco Montoro Internasionale Lughawe (IATA: GRU, ICAO: SBGR), algemeen plaaslik bekend as Cumbica-lughawe na die distrik waar dit geleë is, en die Brasiliaanse lugmagbasis wat steeds op die lughawe bestaan, is die belangrikste lughawe wat São Paulo, Brasilië bedien. Dit is geleë in die munisipaliteit van Guarulhos in Groter São Paulo. Sedert 28 November 2001 is die lughawe vernoem na André Franco Montoro (1916–1999), voormalige goewerneur van die São Paulostaat, en sedert 2012 heet dit "GRU-lughawe".
Pous Sixtus IV
Sixtus IV was die 212de pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1471 tot 1484. Hy het die Sixtynse kapel laat bou.
São Paulo Guarulhos Internasionale Lughawe
In 2012 was die lughawe Brasilië se voorste een in terme van passasiers vervoer, vliegtuigbewegings en vrag hanteer en dit is steeds die besigste lughawe in Latyns-Amerika volgens passasiersverkeer (39 miljoen in 2014). Guarulhos het roosterbeperkings en opereer teen 'n maksimum van 45 operasies/uur. Dit is een van vyf lughawens in Brasilië met sodanige beperkings; die ander is São Paulo Congonhas, Brasília, Belo Horizonte-Pampulha en Rio de Janeiro-Santos Dumont.
Pous Sixtus IV
Biografie
Pous Sixtus IV is gebore as Francesco della Rovere op 21 Julie 1414 in Celle naby Savona, Italië. Hy is die seun van Leonardo della Rovere en Luchina Monleone. Die naam Rovere beteken akkerboom en die pous se wapen bevat 'n akkerboom met twaalf goue akkers. Hy word monnik by die Franciskaners en sy intellektuele vermoëns kom na vore tydens sy studie van filosofie en teologie aan die Universiteit van Pavia. Hy het aan verskeie Italiaanse universiteite doseer. Op 14 April 1444 behaal hy 'n doktorsgraad in die teologie aan die universiteit van Padua behaal. Op 19 Mei 1464 word hy Generaal van die orde van die Franciskaners. Pous Paulus II bevorder hom tot kardinaal op 18 September 1467 op voorstel van kardinaal Basilius Bessarion. Op 19 Mei 1469 tree hy af as generaal van die Franciskaners en wy hom aan sy werk in die Kurie. Hy publiseer ook twee traktate "De potentia Dei" (Oor die Goddelike krag) en "De sanguine Christi" (Oor die bloed van Christus). Op 9 Augustus 1471 volg hy Pous Paulus II op en word gekroon op 25 Augustus 1471 deur kardinaal Rodrigo Borja y Borja. Hy regeer tot sy dood op 12 Augustus 1484 en word opgevolg deur Pous Innocentius VIII. Die naam ‘Sixtus’ beteken ‘die sesde’ in Latyn, maar die Grieks Xystus beteken ‘die gepoleerde‘ of 'die beskaafde".
São Paulo Guarulhos Internasionale Lughawe
Sedert 2012 word die lughawe deur 'n konsortium bestaande uit Invepar S/A, Airports Company South Africa en Infraero bedryf. Sommige van die fasiliteite word met die São Paulo Lugmagbasis van die Brasiliaanse Lugmag gedeel.
Babiana hypogaea
Die bobbejaankalkoentjie (Babiana hypogaea) is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Babiana behoort. Die spesie is inheems aan Namibië, Noord-Kaap, Noordwes en die Vrystaat.
Marulaneng
Marulaneng is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Pous Sixtus IV
Pontifikaat
Pous Sixtus IV het na sy verkiesing opnuut die kruistog teen die Turke in Smirna aangevoer. Die fondsinsameling het goed verloop, maar die bestorming van Smirna was halfhartig. Hy het ook vrugteloos probeer om met die Griekse en Russiese kerk te herenig. Vir die res van sy pontifikaat het hy hom toegespits op politieke en dinastiese sake. Sixtus het die dispuut met Lodewyk XI van Frankryk oor die Pragmatiese Sanksies van Bourges voortgesit. Die sanksies het ingehou dat pouslike dekrete eers deur die koning goedgekeur moet word voordat hulle in Frankryk van krag word. Die Galliese Kerk het daarop staat gemaak en solank as die pous nie Lodewyk se aansprake op die troon van Ferdinand I van Napels gesteun het nie, het Lodewyk nie toegegee nie. Die koninkryk van Napels was een van die pouslike gebiede en Sixtus kon dus nie Lodewyk steun nie.
Babiana hypogaea
Dit staan ook bekend as die: bobbejaanuintjie en ertappeluintjie.
São Paulo Guarulhos Internasionale Lughawe
Die Steenbokskeerkring gaan direk deur die suidelike punt van die lughawe.
Pous Sixtus IV
Pontifikaat
Soos 'n aantal van sy voorgangers het Sixtus IV hom aan nepotisme skuldig gemaak. In die fresco van Melozzo da Forlì word hy vergesel van sy nefies, die apostoliese notaris Raffaelle Riario (aan sy regterkant), Girolamo Riario, die toekomstige Pous Julius II staan voor hom en Giovanni della Rovere agter die knielende Platina. Sy neef Pietro Riario was ook 'n begunstigde van sy nepotisme en word een van die rykste mense in Rome. Pietro het buitelandse aangeleenthede behartig en na sy ontydige dood in 1474 is die rol oorgeneem deur Giuliano della Rovere. Die rykdom van die della Rovere familie het aansienlik toegeneem toe Sixtus sy neef Giovanni die Signoria van Senigallia gemaak het en hom laat trou het met die dogter van Frederico III da Montefeltro, graaf van Urbino. Die della Roveres het Urbino regeer tot in 1631.
In 'n poging om Florence onder die pouslike staat te bring, het die seun van die pous se niggie, kardinaal Raffaelle Riario op 26 April 1478 probeer om Lorenzo de' Medici en sy broer te laat vermoor in 'n poging om hulle te vervang met 'n ander neef van die pous, Girolamo Riario. Francesco Salviati, aartsbiskop van Pisa, een van die hoofspelers van die komplot word opgehang aan die muur van die Palazzo della Signoria in Florence. Sixtus het 'n interdik teen Florence afgekondig en hy het twee jaar lank oorlog gevoer teen die stad. Hy het ook Venesië aangespoor om Ferrara aan te val omdat hy Ferrara wou hê vir 'n ander nefie. Die Italiaanse prinse het egter saamgespan en Sixtus gedwing om vrede te maak.
As staatshoof het Sixtus verskeie sterk forte in die pouslike staat laat bou. Hy het Venesië gesteun in sy stryd teen Ercole I d'Este, graaf van Ferrara. Die Sforzas van Milaan, die Medici van Florence en die koning van Napels (eintlik 'n ondersteuner van die pous) het hom teengestaan. Omdat Venesië 'n bedreiging was vir die della Rovere dinastie in March het Sixtus Venesië onder interdik geplaas in 1483.
Pous Sixtus IV het die Spaanse Inkwisisie goedgekeur in 1478 en 'n bul gepubliseer wat die Inkwisiteur van Seville aangestel het. Dit is gedoen onder druk van koning Ferdinand van Aragon wat gedreig het om militêre bystand aan Sisilië te weerhou. Sixtus het egter die mees flagrante optrede van die Inkwisisie veroordeel in 1482.
In 1479 sluit hy 'n alliansie met die Switserse kantons wat hom in staat stel om huursoldate te bekom.
Sixtus het die fees van Maria se Onbevlekte Ontvangenis 8 Desember ingestel op 28 Februarie 1476 en die dekrete van die konsilie van Konstanz nietig verklaar.
De kollege van kardinale
Sixtus het 34 kardinale aangestel, baie van hulle uit politieke oorwegings en ses familielede. Volgens Chacón en Moroni het die pous ook Thibaud de Luxembourg, biskop van Le Mans tot kardinaal bevorder in 1474, maar die naam is nooit gepubliseer nie.
Nalatenskap
Selfs die kritikus van pous Sixtus, die geskiedskrywer Stefano Infessura bewonder Sixtus se nalatenskap aan Rome. Daar is 'n inskrywing op die fresco van Melozzo da Forli in die Vatikaanse paleis waarop die pous geloof word vir sy temples, strate, pleine, forte en brûe en die herstel van die Vergine akwaduk tot by die Trevi-fontein. Die pous het die Sixtynse kapel laat bou wat op 15 Augustus 1483 in gebruik geneem is en die eerste brug sedert Romeinse tyd oor die Tiber laat bou. Die brug, die Ponte Sisto, het die Vatikaan verbind met die hart van Rome.
Aan die begin van 1471 het Sixtus die Capitoline museums gestig en verskeie Romeinse beeldhouwerke aan die museum geskenk. Hy het die Vatikaanse biblioteek heringestel en uitgebrei. Hy het Regiomontanus opdrag gegee om te begin om die Juliaanse kalender te herorganiseer en het verskeie komponiste insluitende Gaspar van Weerbeke, Marbrianus de Orto en Bertrandus Vaqueras na Rome gebring.
Sy grafmonument wat nou in die kelder van die Sint Pieterskerk is, is die werk van die goudsmit Antonio Pollaiuolo. Langs die kante is allegoriese vroue figure wat grammatika, retoriek, rekenkunde, meetkunde, musiek, skilderkuns, sterrekunde, filosofie en teologie voorstel. Elkeen van die figure bevat 'n akkerboom ("rovere" is akkerboom in Italiaans).
1998 Japannese Grand Prix
Die 1998 Formule Een Japannese Grand Prix is op 1 November 1998 op die Suzuka Internasionale Renbaan in Suzuka, Japan gehou. Dit was die sestiende en laaste wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Mika Häkkinen in 'n McLaren-Mercedes gewen.
Karl von Holtei
Karl von Holtei (24 Januarie 1798 – 12 Februarie 1880) was 'n Duitse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent 33 minuty w Zielonej Górze, czyli w polowie drogi (2016).
Emily Hampshire
Emily Hampshire (gebore 29 Augustus 1981) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Snow Cake (2006) en It's a Boy Girl Thing (2006), en in die televisiereekse Schitt's Creek (2015) en 12 Monkeys (2015).
Manometer
‘n Manometer is 'n instrument waarmee gas- of vloeistofdrukke gemeet word, en daar is drie hoofsoorte, naamlik vloeistof-, deformasie- en elektriese manometers. Manometers speel ŉ belangrike rol in fabrieksprosesse, en word dikwels gekoppel aan ŉ registrerende toestel wat die lesings op papier registreer,
Vloeistofmanometers
'n Vloeistofmanometer bestaan uit 'n U-vormige buis wat met vloeistof gevul is. Die druk word dan op die een been van die buis uitgeoefen, wat die vloeistof in die ander been omhoog druk. Die hoogteverskil van die vloeistofvlakke in die bene van die U-buis is dan eweredig aan die aangelegde druk.
Kwik is die geskikste vloeistof vir manometers, want die digtheid daarvan bring mee dat hoogteverskille met kleiner kolomme as by water of olie aangedui kan word. ŉ Druk van 1 atmosfeer is byvoorbeeld sodanig dat dit 'n kolom water 10 m en 'n kolom olie 12 m hoog sal opstoot, terwyl die ekwivalent vir kwik slegs 75 cm is.
Vir die meting van lae drukke word olie dikwels gebruik omdat die langer vloeistofkolom 'n groter meetnoukeurigheid meebring. Langer vloeistofkolomme kan ook verkry word deur middel van skuins geplaasde buise. Water kan nie vir die meting van lae drukke gebruik word nie, omdat dit self 'n dampdruk van ongeveer 3 cm kwik uitoefen. By die geslote vloeistofmanometer is een van die bene afgesluit (toegemaak), en daar is 'n lugleegte bokant die vloeistof.
Naas barometers, wat vir die meet van atmosferiese druk gebruik word, word manometers met geslote buise ook vir die meting van lae drukke en as ykinstrument gebruik. By die oop vloeistofmanometer is die een been van die U-buis in aanraking met die atmosferiese lug of ander teendruk, en die ander been met die gemete druk. Die druk word ook nie direk gemeet nie, maar wel die drukverskil. Vir noukeurige meting moet die teendruk presies bekend wees, hoewel dit dikwels nie nodig is nie, aangesien die drukverskil net by benadering gemeet word.
Voorbeelde van waar die manometers gebruik word, sluit in die meet van die trek in skoorstene, die meet van onderdruk by verbrandingstoestelle (enjins, oonde) en die meet van drukverskille (pitot- en venturiebuise). Alle vloeistofmanometers werk baie noukeurig, tensy die vloeistof in die buise vuil is, en die aflees van die meniskus (vloeistofvlak) beïnvloed word.
Nadele verbonde aan manometers is kwesbaarheid (Ieegloop of breek), en moeilike registreerbaarheid met behulp van registreringsapparaat (met die doel om die gegewens permanent vas te lê). Die weerstand van registreringsapparaat neig ook om die akkuraatheid van lesings te beïnvloed.
Deformasiemanometers
By ŉ deformasiemanometer word 'n voorwerp aan die meetdruk onderwerp, waardeur dit vervorm word. 'n Voorbeeld hiervan is die membraanmanometer, wat uit 'n lugleë metaalsilindertjie met 'n gegolfde bo-vlak (enkelmembraan) en 'n gegolfde bo-sowel as ondervlak (dubbelmembraan) bestaan.
Die membraan is so dun dat dit by drukverandering flink reageer (vervorm raak), en die deformasie kan met behulp van 'n hefboomstelsel vergroot word om die uitwyking op 'n meternaald oor te dra, sonder om die meting te beïnvloed. Andersins kan die membraanoppervlak so vergroot word dat die totale krag as gevolg van die druk groot genoeg is om self ŉ meternaald te laat uitwyk. 'n Belangrike deformasiemeter is die bourdonmanometer, wat vir die meet van hoë drukke (2 tot 8 000 at) gebruik kan word.
Die meetgedeelte daarvan is 'n spiraalvormige bourdonbuis met 'n ellipsvormige deursnee. Die bourdonmanomete r kan as registrerende manometer gebruik word deur die meternaald met ŉ skryfpen (wat op 'n bewegende papierstrook 'n registrasie kan aandui) te vervang. Die manometers word by metereologiese stasies en in laboratoria gebruik om data (inligting) in te samel. Vir die verkryging van deurlopende drukinformasie (byvoorbeeld in die meet-en-beheerkamer van ŉ fabriekaanleg) word 'n potensiometer (veranderbare weerstand) in die plek van die pen gebruik om ŉ elektriese stroomvloei te reguleer.
Deformasiemeters is almal temperatuurgevoelig (as gevolg van die uitsetting van die metaalonderdele) en moet voortdurend geyk (gekalibreer) word om 'n korrekte lesing te verkry. Dit is te wyte aan die onvolkome elastiese eienskappe waardeur druk en vervorming nie meer direk met mekaar in verband staan nie, maar deur voorafgaande vervorming beïnvloed word. 'n Besondere deformasiemanometer is die piësoëlektriese drukmeter, waarin die drukveranderings deur middel van ŉ piësoëlektriese kristal in elektriese spanningsveranderings omgesit word.
Nulstel
In die nywerheid, waar daar nog dikwels van pneumatiese instrumente gebruik gemaak word, word nulstelstelsels gebruik. Hierin word die teendrukke, waarmee meetdrukke vergelyk word am die drukverskil te meet, gekompenseer en aan 'n nuldruk gelykgestel, sodat drukverskille direk van die meetinstrumente afgelees kan word as absolute druk.
Euryops dasyphyllus
Euryops dasyphyllus is 'n struik wat tot die Asteraceae  familie hoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Felix Williamson
Felix Williamson is 'n Australiese akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Happy Feet (2006), The Great Gatsby (2013), en Gods of Egypt (2016).
Uitbarstingskolom
thumb|260px|'n Uitbarstingskolom bo die berg [[Pinatubo in die Filippyne, 1991.]]
'n Uitbarstingskolom of uitbarstingspluim is 'n wolk van superverhitte vulkaniese as en growwer tefra wat tydens 'n ontploffende vulkaanuitbarsting saam met gas vrygestel word. Die vulkaniese materiaal vorm 'n vertikale kolom of pluim wat baie kilometers bo die vulkaan se opening in die lug kan opskiet. In die meeste ontploffende uitbarstings kan die kolom tot 40 km hoog strek en in die stratosfeer beland. Stratosferiese inspuitings van aërosols met vulkaanuitbarstings is 'n groot oorsaak van klimaatsveranderings.
Vorming
Uitbarstingskolomme vorm met ontploffende vulkaanaktiwiteit, wanneer die hoë konsentrasie van plofbare materiale in die opstygende magma veroorsaak dat dit in fyn vulkaanas en growwer tefra opbreek. Die as en tefra word teen hoë snelhede van verskeie honderde meters per sekonde die lug in geskiet, en kan vinnig verskeie kilometers ver trek vanweë enorme lugstrome.
Uitbarstingskolomme kan kortstondig wees wanneer dit deur 'n enkele uitbarstings gevorm word, of langdurig in 'n volgehoue uitbarsting of 'n reeks enkele uitbarstings kort ná mekaar.
Tom Atkins (akteur)
Tom Atkins (gebore 13 November 1935) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Fog (1980), Halloween III: Season of the Witch (1982), Lethal Weapon (1987), en My Bloody Valentine (2009).
Uitbarstingskolom
Kolomstorting
Uitbarstingskolomme raak so vol digte materiale dat hulle te swaar word om deur lugstrome gedra te word. Dit kan vinnig gebeur, soos wanneer die tempo waarteen magma uitgeskiet word toeneem tot by 'n punt dat die lug dit nie meer kan verder kan voer nie of wanneer die magma skielik te dig raak namate dit dieper uit die magmakamer kom.
Die kolom stort dan neer vanweë swaartekrag en vorm 'n piroklastiese stroom of stuwing wat teen hoë snelhede van tot 100-200 km/h teen die vulkaan se hange af stort. Dit is een van die algemeenste en grootste gevare van vulkaanuitbarstings wat kolomme vorm.
Lugverkeer
thumb|links|240px|'n Uitbarstingskolom bo die vulkaan Redoubt in Alaska. Verskeie uitbarstings het vliegtuie al ernstig in die gevaar gestel wat te na aan die kolomme gevlieg het. In twee afsonderlike gevalle in 1982 het vliegtuie in die boonste gedeelte van 'n uitbarstingskolom bo die berg Galunggung ingevlieg, en as het albei vliegtuie erg beskadig. Die grootste gevare was as wat in die enjins beland en dit laat ophou werk het, wat die vensters van die stuurkajuit toegepak en hulle ondeursigtig gemaak het, en wat die brandstof gekontamineer het.
Veral as in die enjins is gevaarlik, want die temperature in 'n gasturbine is hoog genoeg om die as in die verbrandingskamer te laat smelt, en dit vorm dan 'n glaslaag oor verskeie komponente soos die skroeflemme. In albei gevalle het dit daartoe gelei dat die vliegtuie se enjins gaan staan het en noodlandings uitgevoer moes word.
Uitbarstingskolomme is nie altyd op radar sigbaar nie of kan deur gewone wolke verberg word, veral snags. 'n Spesiale adviessentrum monitor deesdae uitbarstingskolomme wêreldwyd met behulp van satelliete, grondverslae, verslae deur vlieëniers en meteorologiese modelle.
Christine Harnos
Christine Harnos (gebore 16 November 1968) is 'n Kanadese aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Cold Dog Soup (1990), Dazed and Confused (1993), en Hellraiser: Bloodline (1996), en in die televisiereeks Star Trek: Voyager (1995).
Michael Winchester
Michael Winchester is 'n Australiese akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Outback (1989), Bathing Franky (2012), en Being Gavin (2018), en in die televisiereeks Prisoner (1979).
Gabriel Marcel
Gabriel Marcel (Parys, 7 Desember 1889 - aldaar, 8 Oktober 1973 ) was 'n Franse filosoof, een van die vooraanstaande Christelike eksistensialiste, musiekkritikus en skrywer van sowat 30 toneelstukke. Hy was van Joodse afkoms.
Hy was hoofsaaklik besorg oor die moderne stryd van die individu teen die tegnologiese verontmenslike samelewing. Alhoewel Marcel dikwels as die eerste Franse eksistensialis beskou word, het hy hom altyd van ander uitgesproke eksistensialiste soos Jean-Paul Sartre gedistansieër. Hy het self die term "filosofie van bestaan" verkies om sy werk en gedagtes op te som.
Marcel was nie oorspronklik 'n gelowige nie, maar het hom in 1929 op die ouderdom van 39 tot die Katolisisme bekeer en sou tot sy dood 'n verdediger van die geloof bly. Sy diepgaande godsdienstige oortuigings het later die wrywing met die Franse linkse intelligentsia veroorsaak.
Eksistensiële temas
Benewens die voorgenoemde term "bestaansfilosofie" het Marcel ook die neo-sokratiese tipering gebruik (waarskynlik weens die filosoof Søren Kierkegaard, die vader van Christelike eksistensialisme, wat self 'n neo-sokratiese denker was).
Soos vroeër genoem, is een van die kerntemas van Marcel se filosofie die stryd tussen die individu en die samelewing. Die moderne samelewing word gekenmerk deur die feit dat dit die subjektiwiteit van die mense self bedreig. Marcel beweer dat dit so is omdat die wetenskaplike egoïsme die oorspronklike "misterie" van wees vervang het met 'n vals scenario waar die menslike lewe sou bestaan het uit suiwer tegnologiese "probleme" en "oplossings".
Marcel is daarvan oortuig dat 'n menslike voorwerp eintlik nie regtig in 'n tegnologiese wêreld bestaan nie, maar dat dit vervang word deur wat Marcel 'n "menslike onderwerp" noem. Soos hy in onder andere sy werk Les Hommes contre l'humain (die mense teen die menslike) verklaar, het tegnologie 'n bevoorregte gesag wat sy voorwerp oortuig om sy/haar plek as 'n "hy/sy" (en nie 'n "ek") in die interne wetenskaplike dialoog te aanvaar; hierdeur word die mens deur die wetenskap oortuig om homself/haarself te verjeug in hul eie vernietiging.
Invloed
Marcel het jare lank weeklikse filosofiese besprekingsvergaderings gehou waarin hy baie prominente jong Franse filosowe soos Jean Wahl, Paul Ricoeur, Emmanuel Levinas en Jean-Paul Sartre ontmoet en beïnvloed het. Marcel se invloed was hoofsaaklik gegrond op sy filosofiese geskrifte en minder op die talle toneelstukke wat hy geskryf het. Marcel self was verbaas en teleurgesteld omdat hy die publiek wou bereik met sy toneelstukke en hulle voorberei vir sy eksistensiële filosofie.
Masehlaneng
Masehlaneng is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Pastorie
'n Pastorie (meervoud: pastorieë) is die ampswoning van 'n predikant. Dit behoort aan die kerk en word aan 'n predikant beskikbaar gestel om in te woon.
In Suid-Afrika word die erf waarop die pastorie staan van eiendomsbelasting vrygestel. Die pastorie moet egter deur 'n amptelike leraar van die gemeente bewoon word. As die pastorie verkoop of aan iemand anders as die leraar verhuur word, word dit normaal belas.
Jan de Klerk
Johannes de Klerk, (* 22 Julie 1903 op Burgersdorp, Kaapkolonie en † 24 Januarie 1979 op Krugersdorp) was ’n Suid-Afrikaanse politikus (president van die Senaat, kabinetsminister, partyorganiseerder), onderwyser en vader van F.W. de Klerk en Willem de Klerk.
Vroeë lewe
duimnael|links|320px|Ds. [[Willem Johannes de Klerk|W.J. de Klerk en sy gesin. Jan staan links agter.]] De Klerk was die oudste seun van ds. W.J. de Klerk, eertydse Kaapse rebel, kultuurstryder aan die Rand en predikant-opvoedkundige van die Gereformeerde Kerk, en sy vrou Aletta Johanna (née Van Rooy, 'n afstammeling van Johannes Cornelis van Rooy, 'n onderwyser en sakeman op Steynsburg in die Noordoos-Kaap). Ds. W.J. de Klerk was onder meer twee maal leraar van die Gereformeerde kerk Johannesburg. Jan se suster Susan was die eerste minister adv. Hans Strijdom se tweede vrou nadat sy eerste huwelik, met die aktrise Marda Vanne, ontbind is.
Masateng
Masateng is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Jan de Klerk
Vroeë lewe
Jan de Klerk ontvang skoolopleiding in Potchefstroom, waar sy pa predikant was van 1911 tot 1923 en registrateur van die PUK vir CHO van 1923 tot 1928. Vanaf 1923 tot 1926 studeer hy aan die Potchefstroomse Universiteitskollege vir Christelike Hoër Onderwys en behaal die B.A.-graad asook die Hoër Onderwysdiploma (H.O.D). Gedurende hierdie tyd was hy aktief betrokke by studentepolitiek en in 1925 en 1926 was hy die voorsitter van die studenteraad. Tydens die jare 1927 tot 1945 hou hy skool op Nylstroom en aan die Witwatersrand. Hy word die skoolhoof van die skool in Primrose-Oos, waar sy vader oorlede is in 1943.
Later word hy sekretaris van die Blankewerkersbeskermingsbond, gerig om kommunisme in die werkerskringe aan die Rand te bestry.
Politieke loopbaan
Na sy sukses in die Blankewerkersbeskermingsbond word hy aangestel as die organiserende sekretaris van die Nasionale Party aan die Rand in Januarie 1947. In Augustus 1948 word De Klerk bevorder tot hoofsekretaris van die NP in Transvaal en volvoer aan sy mandaat om 'n suksesvolle veldtog te voer in die provinsiale verkiesing van 1949. In Maart dieselfde 1949 is hy as Lid van die Provinsiale Raad (LPR) vir Krugersdorp verkies en onmiddellik tot lid van die Uitvoerende Komitee benoem, waar hy in verskillende hoedanighede gedien het.
In Desember 1954 word hy aangestel as Minister van Arbeid en Openbare Werke, en ontevredenheid heers oor sy skielike uitstyging tussen sy eweknieë aangesien hy aangestel is deur sy swaer, advokaat J.G. Strijdom. De Klerk se eerste jaar as minister was ’n moeilike tydperk maar hy het spoedig bewys gelewer van sy bekwaamheid op administratiewe en parlementêre gebied en was ook ’n lid van die binnekring van die kabinet saam met die volgende Eerste Minister, dr. H.F. Verwoerd. As konserwatiewe politikus het hy ’n rol gespeel in die formulering van die praktiese uitlewing van afsonderlike ontwikkeling. In 1954 word hy benoem as senator en het hy sy stempel op albei Huise afgedruk. Sy eerste beleidsaankondiging as Minister van Arbeid het die belofte bevat dat geen Blanke werker vir sy werk sou hoef te vrees nie. Daar sou geen sprake wees van Nie-blanke indringing in die nywerheidskompleks van die Blanke nie.
As gevolg van sy strewe tot die uitbreiding van die akademiese opleiding van die Afrikaner, was De Klerk instrumenteel in die stigting van die Randse Afrikaanse Universiteit en die Universiteit van Port Elizabeth (UPE). Hy was vir etlike jare die kanselier van die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys. Die Universiteite van Potchefstroom en Port Elizabeth vereer hom met doktorsgrade (honoris causa) vir sy aandeel in die onderwys van Suid-Afrika.
De Klerk was langer as vyftien jaar kabinetsminister en is voor sy uittrede beloon met die Dekorasie vir Voortreflike Diens. In Junie 1969 is hy benoem tot President van die Senaat in die plek van wyle senator Tom Naudé. Dit het hom gebring tot die tweede hoogste pos in die land wat paslik is vir iemand wat in 1967 beskou is as die gunsteling om Staatspresident te word, maar op 19 Januarie 1967 oor die hoof gesien is ten gunste van dr. T.E. Dönges. Die volgende jaar, na die afsterwe van dr. Dönges, word hy genader om hom weer as kandidaat vir die staatspresidentskap beskikbaar te stel, maar hierdie keer het hy vir J.J. Fouché teruggestaan.
In 1976 bedank hy as President van die Senaat en bring sy laaste jare deur op ’n plaas naby Krugersdorp.
Gesinslewe
Benewens sy politieke belangstelling was hy ook ’n direkteur van Perskor en die Avbob Onderlinge Versekeringsgenootskap. ’n Hoërskool in Krugersdorp, die Hoërskool Jan de Klerk, is na hom genoem vir sy bydrae tot opleiding in daardie deel van die land.
Hy het op 11 April 1927 met Hendrina Cornelia (Corrie) Coetzer, dogter van F.W. Coetzer van Reddersburg, getrou en sy het die lewe aan twee seuns geskenk. Dr. Willem Johannes de Klerk was predikant en redakteur van die dagblad Die Transvaler van 1973 tot 1982 en daarna van Rapport tot 1987, terwyl F.W. de Klerk 'n politikus en staatspresident van Suid-Afrika was.
Barbara Eve Harris
Barbara Eve Harris (gebore 8 Maart 1959) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Midnight Meat Train (2008), People Like Us (2012), The Amazing Spider-Man (2012), en Transformers: The Last Knight (2017).
Albert Lortzing
Albert Lortzing (23 Oktober 1801 – 21 Januarie 1851) was 'n Duitse akteur, komponis, sanger, en dirigent. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent The Czar and the Carpenter (1956).
Matthew Atkinson
Matthew Atkinson (gebore 31 Desember 1988) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Young and the Restless (1973), Parenthood (2010), en Jane by Design (2012).
Combretum robynsii
Combretum robynsii is 'n struik wat aan die familie Combretaceae behoort. Die spesie is endemies aan die Demokratiese Republiek die Kongo.
Katteklouranker
Die Katteklouranker (Dolichandra unguis-cati, voorheen bekend as Macfadyena unguis-cati) is 'n vinnig groeiende klimplant wat hoort tot die jakaranda-familie.
Beskrywing
Dolichandra unguis-cati het semiaanhoudende blare. Stingels is houtagtig en kan tot 20 meter bereik. Dit rank deur middel van klein, dun lugwortels en het donkergroen, teenoorgestelde, tweebladige blare, 3 cm tot 4 cm lank. Die plant produseer blomme gedurende die reënseisoen. Die blomme is geel, het 'n deursnee van 4 cm tot 5 cm en kan alleen of in groepe van 2 of 3 voorkom. Lang primêre wortels strek onder die grondoppervlak en produseer groot knolle van 40 cm tot 50 cm lank. Die vrugte is bruin afgeplatte kapsules van 25 cm tot 95 cm lank. Elke kapsule bevat 100 tot 200 sade.
Verspreiding en habitat
Hierdie plant is inheems aan die tropiese droëwoud van Sentraal-Amerika, Suid-Amerika en die Karibiese Eilande. In hierdie natuurlike gebiede kom dit vanaf seevlak tot meer as 600 m bo seespieël voor waar die reënval 750 mm tot 2400 mm per jaar is. Dit kan indringend word en is wêreldwyd teenwoordig. Dit beïnvloed lae plante van woud-ekosisteme deur vinnig vertikaal en horisontaal te versprei.
Indringerplant
Die katteklouranker is 'n kategorie 1b indringerplant dwarsoor Suid-Afrika, en is veral 'n probleem in KwaZulu-Natal, Mpumalanga, Limpopo en Gauteng waar dit inheemse plante oorneem en versmoor. Dit is ook 'n indringer in Australië, Nieu-Seeland, Indië, Mauritius, China, Nieu-Kaledonië en die VSA, insluitende Hawaii.
Mark Leonard Winter
Mark Leonard Winter is 'n Australiese akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Dressmaker (2015) en in die televisiereekse Cop Hard (2011), Winners & Losers (2011), en Top of the Lake (2013).
Katteklouranker
Indringerplant
'n Biologiese beheerprogram teen katteklourankers is in 1996 deur die Landbounavorsingsraad se Plantbeskermingsnavorsingsinstituut ingestel en word deur samewerking met die Werk vir Waterprogram van die Departement van Omgewingsake onderhou. Tot dusver het hierdie program sewe potensiële insekbiokontrolemiddels ondersoek en vier in Suid-Afrika vrygestel.
Bronne
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia-artikel vertaal
Moderne Teenpouse
In die moderne tyd is daar verskeie persone wat aanspraak maak op die pousskap en hoewel hulle nie tegnies aan die definisie van teenpous voldoen nie, word hulle tog as sulks in die media betitel. Gewoonlik behoort hulle tot sedevacatante-groeperinge wat aanneem dat die Stoel van Rome vakant is en dan iemand kies om die plek te vul. Hulle word ook konklaviste genoem omdat hulle baie keer deur 'n konklaaf van gelowiges verkies is. Petrus II is 'n geliefde pousnaam onder hulle weens die profesieë van St. Malachias wat verklaar dat Petrus II die laaste pous van die Rooms-Katolieke Kerk sou wees.
Collinite
Die groepering uit Frankryk, gestig deur Michel Collin se aanvanklike naam was Die orde van die Moeder van God, maar staan tans bekend as die Apostels van Oneindige Liefde.
Die Palmariaanse Katolieke Kerk
Die Palmariane sien Pous Paulus VI en sy voorgangers as ware pouse. Hulle vereer Paulus VI as 'n martelaar. Hulle beweer op grond van mistiese verskynings dat die pous van Rome geëkskommunikeer is en dat die setel van die pousskap verskuif het na El Palmar de Troya in Spanje.
Combretum rhodanthum
Combretum rhodanthum is 'n struik wat aan die familie Combretaceae behoort. Die spesie is inheems aan die Demokratiese Republiek die Kongo, Ghana, Guinee, Ivoorkus, Kameroen, Liberië, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Sierra Leone, Soedan en Uganda.
Euryops evansii
Euryops evansii is 'n struik wat tot die Asteraceae  familie hoort. Die spesie is inheems aan KwaZulu-Natal en Lesotho.
Nissan 350Z
Die Nissan 350Z (ook bekend as die Fairlady Z (Z33) in Japan) is 'n "fastback" sportmotor en afslaankap wat van 2002 tot 2008 deur Nissan Motor Company vervaardig is. Sedert sy bekendstelling is dit by Nissan se Oppama-aanleg vervaardig, maar vanaf Januarie 2004 is dit na die maatskappy se Tochigi-aanleg oorgeplaas om produksiedoeltreffendheid te verbeter, waar dit sedert die volle modelverandering vervaardig is.
Babiana inclinata
Babiana inclinata is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Babiana behoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die renosterveld. Dit kom voor in die lae lande tussen Piketberg, Porterville, Gouda en Darling. Die plant het 'n voorkomsgebied van 2 800 km² gehad maar het 95% van sy habitat afgestaan aan graanverbouing. Daar is slegs 10 gefragmenteerde subpopulasies oor, meestal in pad reserwes. Die subpopulasies word bedreig deur te veel vuur, indringerplante en die afwesigheid van spesialis bestuiwers.
Nissan 350Z
Oorsig
In November 2000 is produksie van die vorige generasie 300ZX (Z32) gestaak, en na 'n gaping van sowat twee jaar is die 350Z, die vyfde generasie van die Z-kar, in Japan in Julie 2002 bekendgestel. Sowat 'n jaar later, in Oktober 2003, is die afslaankapmodel "Roadster" bygevoeg. Die Suid-Afrikaanse bekendstellings vir die koepee en afslaankap is onderskeidelik Januarie 2004 en Mei 2005. Die regterhandstuur weergawe van die viersitplek, wat tot die vorige Z32-model beskikbaar was, is nie bekendgestel nie. Vir uitvoer na Noord-Amerika was 'n viersitplekweergawe met twee vereenvoudigde agtersitplekke beskikbaar.
Ten tyde van die aankondiging daarvan is verklaar dat "Z elke jaar sal ontwikkel," en soos verklaar is die enjinspesifikasies altesaam vier keer verbeter voor die volledige modelverandering na die Z34 in 2008.
Ontwikkeling
Etlike jare na die vrystelling van die Z32-model het die ontwikkeling van die volgende generasie Z-kar begin, maar die ontwikkeling is tydelik opgeskort weens die ineenstorting van die borrelekonomie. Kazutoshi Mizuno, wat destyds in Nissan se ontwikkelingsafdeling in beheer was van die ontwikkeling van die Skyline GT-R (R34-model), het egter in die geheim saam met sy ondergeskikte Koji Takahashi ontwikkeling voortgesit. Ontwikkeling is amptelik in 2000 hervat nadat Carlos Ghosn die amp beklee het, en die Z32 is in 2002 na 'n leegte van twee jaar ná die einde van die produksie van die Z32-model in 2000 bekendgestel.
In die vroeë stadiums van ontwikkeling was daar planne om 'n viersilinder-enjin te installeer. In 1997 het Mizuno en sy span 'n prototipe genaamd "Middle Sport" gebou, wat op die 240SX-onderstel gebaseer en deur 'n 4-silinder KA24DE aangedryf is, en Yutaka Katayama, die "vader van Z," het dit op die toetsbaan getoets en dit hoë punte gegee. Daar was egter 'n sterk aanvraag van Noord-Amerikaanse verspreiders dat die Z steeds 'n sessilinder-enjin benodig, en 'n V6-enjin met 500 cc groter verplasing as die Z32 is uiteindelik geïnstalleer.
240Z Concept
Die "240Z Concept" toegerus met 'n 2,4L 4-silinder DOHC-enjin is by die 1999 Noord-Amerikaanse Internasionale Motorskou uitgestal. Die platform is ontwerp deur Ajay Panchal van Nissan Design America, met dié van die 240SX (S14-reeks Silvia/200SX). Die 2,4L-enjin is ook gekoppel aan 'n 5-gang handratkas wat dit moontlik gemaak het dat die motor getoetsbestuur kon word. Hierdie konsepmotor is onafhanklik deur Nissan Design America met sterk steun van Z-eienaarsklubs regoor die Verenigde State ontwikkel.
Dit deel dieselfde platform, vering en enjin met die Skyline/Infiniti G35, wat dit moontlik maak om dit ekonomies te prys. Aan die ander kant is sommige dele van die onderstel sonder inagneming van koste gemaak om onderstelstyfheid te verseker. Een voorbeeld hiervan is die gebruik van boogsweis in plaas van puntsweiswerk vir die voorste "A-staaf", soos dit algemeen genoem word.
'n Afslaankapmodel, die Roadster, is in Oktober 2003 bekendgestel. Die Roadster het 'n elektriesaangedrewe sagtekap wat binne 20 sekondes oop- en toemaak.
Die enjin was aanvanklik 'n 3,5L VQ35DE V6-enjin met 'n maksimum uitset van 206 kW in die aanvanklike model, maar toe 'n geringe verandering in September 2005 aangebring is, is die maksimum uitset verhoog na 216 kW slegs vir die handratkasmodel, terwyl maksimum wringkrag verminder is. Boonop is die maksimum enjinspoed van 6 600 rpm tot 7 000 rpm vir die handratkasmodel verhoog. In Januarie 2007, toe die motor gedeeltelik herontwerp is, is die VQ35HR-enjin, wat in die Skyline/G35-sedan geïnstalleer is wat 'n modelverandering na die V6-model ondergaan het, vervang, wat die maksimum uitset tot 230 kW en maksimum wringkrag tot 358 Nm verhoog het, 'n toename oor die handratkasmodel en 'n afname oor die outomatiese model. Die maksimum enjinspoed is ook op 7 500 rpm gestel.
Om liggaamsstyfheid te verseker, is 'n raam met die Z-logo in die bagasiebak aangebring, maar dit het die kattebakkompartement onbruikbaar gelaat.
Die veelskakel-veringstelsel is vir beide die voor- en agtervering gebruik, maar ten tyde van die geringe verandering in September 2005, is die dubbelvloeibaan-skokbrekers, wat in die Fuga/Infiniti M gebruik is, nuut vir die skokbrekers gebruik.
Spermsel
duimnael|'n Spermsel penetreer ’n [[Eier (biologie)|ovum vir bevrugting.]] ’n Sperm (meervoud: sperma) is ’n manlike geslagsel of gameet. Dit word ook ’n spermatosoön (meervoud: spermatosoa) genoem, van die Griekse woorde σπέρμα, "saad", en ζῷον, "lewende wese".
Nissan 350Z
240Z Concept
Die standaardmodel was aanvanklik toegerus met Bridgestone POTENZA RE040-bande, maar hulle is na POTENZA RE050A-bande verander toe die model in Januarie 2007 gedeeltelik opgegradeer is.
Spermsel
Die sperma van diere word vervaardig deur spermatogenese in die manlike geslagskliere (testes/testikels) deur middel van meiotiese selverdeling. Dit word na buite die liggaam vervoer in ’n vloeistof bekend as semen tydens ’n proses bekend as ejakulasie. Elke dier se sperma lyk mikroskopies effens anders en het unieke eienskappe. Die morfologie van die kopgedeelte is dikwels kenmerkend van ’n sekere spesie, hoewel die spoed waarteen die sel swem, hoe lank die selle buite die manlike liggaam leef en die getal selle in ’n millileter semen alles eienskappe is wat tussen spesies verskil.
Anatomie
'n Spermsel bestaan uit ’n kop, middelstuk en stert.
Nissan 350Z
Modelry
In Japan, benewens die basismodel, is die luukse model "Version T", die sportmodel "Version S" en die topmodel "Version ST" beskikbaar. Die Version T kom met leersitplekke en ander standaardtoerusting, terwyl die Version S Brembo-geventileerde skyfremme, vierwiel-aluminiumknyper-suierremme, VDC en ander toerusting het. Die top-van-die-lyn "Version ST" model kombineer ook die kenmerke van beide grade. In Suid-Afrika is slegs die ekwivalent van die Version ST verkoop.
Spermsel
Anatomie
Die kop word omring deur die kapselstruktuur genaamd die akrosoom, wat ensieme bevat wat penetrasie van die ovum moontlik maak. Dit bevat ook die selkern met die dig verpakte chromatienvesels (DNA) wat uiteindelik tydens bevrugting in werking tree.
Nissan 350Z
Modelry
Ten tyde van sy bekendstelling was die Version S- en ST-modelle slegs beskikbaar met 'n 6-gang handratkas, en die Version T met 'n 5-gang outomatiese ratkas. In Oktober 2003, toe die model gedeeltelik opgegradeer is, is 'n 5-gang outomatiese ratkas-opsie by die topmodel Version ST gevoeg. In die vorige modeljaar was die basismodel en "Version T" met 17-duim-vellings toegerus, terwyl die ander vlakke 18-duim-vellings gehad het, maar na 'n geringe verandering in September 2005 is alle modelle met 18-duim-vellings toegerus.
Spermsel
Anatomie
Die middelstuk het ’n sentrale filamentagtige kern met baie mitochondria wat dit omring. Die groot getal mitochondria is nodig om ATP ('n energieryke molekule) te vervaardig wat die reis deur die vroulike geslagstelsel tot by die eiersel moontlik maak.
Nissan 350Z
Modelry
Die T-staafdakweergawe tot by die 300ZX (Z32) is gestaak, en die afslaankap wat saam met die 300ZX verkoop is, is as 'n plaasvervanger met gewysigde spesifikasies bekendgestel.
Spermsel
Anatomie
Die stert, of flagellum, voer voortdurende swiepbewegings uit wat die spermatosoön vorentoe dryf.
duimnael|center|550px|’n Menslike sperm.
Nissan 350Z
Modelry
Tot die geringe verandering in September 2005 was slegs die basismodel en "Version T" beskikbaar, en beide vlakke is met óf 'n 5-gang outomatiese ratkas óf 6-gang handratkas beskikbaar. Ten tyde van die geringe verandering in September 2005, is die topvlak "Version ST" nuut bekendgestel, en die basisvlak was slegs met 'n 6-gang handratkas beskikbaar, terwyl die "Version T" slegs met 'n 5-gang outomatiese ratkas beskikbaar was. Toe die model die eerste keer vrygestel is, was alle modelle met 17-duim-vellings toegerus, maar ná die modelverandering in September 2005 is alle modelle met 18-duim-vellings toegerus.
Euryops empetrifolius
Euryops empetrifolius is 'n struik wat tot die Asteraceae  familie hoort. Die spesie is inheems aan Lesotho, die Oos-Kaap, die Wes-Kaap en die Vrystaat. Dit staan ook bekend as die bokharpuisbos.
Aanpassingskapasiteit
Aanpassingskapasiteit hou verband met die vermoë van stelsels, instellings, mense en ander organismes om aan te pas by potensiële skade, om geleenthede te benut, of om op gevolge te reageer. In die konteks van ekosisteme word aanpassingskapasiteit bepaal deur genetiese diversiteit van spesies, biodiversiteit van bepaalde ekosisteme, heterogene ekosisteemmosaïeke soos toegepas op spesifieke landskappe of bioomstreke. In die konteks van gekoppelde sosio-ekologiese sosiale stelsels word aanpassingskapasiteit algemeen geassosieer met die volgende kenmerke; die vermoë van instellings en netwerke om te leer, en kennis en ervaring te stoor; kreatiewe buigsaamheid in besluitneming, oorgang en probleemoplossing; en die bestaan van magstrukture wat reageer en die behoeftes van alle belanghebbendes in ag neem. In die konteks van aanpassing aan klimaatsverandering hang aanpassingskapasiteit af van die onderlinge verwantskap van sosiale, politieke, ekonomiese, tegnologiese en institusionele faktore wat op 'n verskeidenheid skale werk. Sommige hiervan is generies, en ander is blootstelling-spesifiek.
Voordele
Aanpassingskapasiteit verleen veerkragtigheid teen versteuring, wat ekologiese en menslike sosiale stelsels die vermoë gee om hulself te herkonfigureer met 'n minimum verlies aan funksie. In ekologiese stelsels toon hierdie veerkragtigheid as netto primêre produktiwiteit en instandhouding van biomassa en biodiversiteit, en die stabiliteit van hidrologiese siklusse. In menslike sosiale stelsels word dit gedemonstreer deur die stabiliteit van sosiale verhoudings, die handhawing van sosiale kapitaal en ekonomiese welvaart.
Die bou van aanpassingskapasiteit is veral belangrik in die konteks van klimaatsverandering, waar dit verwys na 'n latente kapasiteit - in terme van hulpbronne en bates - waarin aanpassings gemaak kan word soos vereis, afhangende van toekomstige omstandighede. Aangesien toekomstige klimaat waarskynlik anders sal wees as die huidige klimaat, is die ontwikkeling van aanpassingskapasiteit 'n voorvereiste vir die aanpassing wat die potensiële negatiewe effekte van blootstelling aan klimaatsverandering kan verminder. In klimaatsverandering is aanpassingskapasiteit, tesame met gevaar, blootstelling en kwesbaarheid, 'n sleutelkomponent wat bydra tot risiko, of die potensiaal vir skade of impak.
Eienskappe
Baie ontwikkelingsintervensies (soos maatskaplike beskermingsprogramme en pogings om sosiale veiligheidsnette te bevorder) kan belangrike rolle speel in die bevordering van aspekte van aanpassingskapasiteit.
Verwantskap tussen aanpassingskapasiteit, state en strategieë
Aanpassingskapasiteit word geassosieer met r- en K-seleksiestrategieë in ekologie en met 'n beweging van plofbare positiewe terugvoer na volhoubare negatiewe terugvoerlusse in sosiale stelsels en tegnologieë. Die Resilience Alliance wys hoe die logistieke kurwe van die r-fase positiewe terugvoer, wat vervang word deur die K negatiewe terugvoerstrategie, 'n belangrike deel van aanpassingskapasiteit is. Die r-strategie word geassosieer met situasies van lae kompleksiteit, hoë veerkragtigheid en groeiende potensiaal. K-strategieë word geassosieer met situasies van hoë kompleksiteit, hoë potensiaal en hoë veerkragtigheid, maar as die versteurings sekere perke oorskry, kan aanpassingskapasiteit oorskry word en die stelsel ineenstort in 'n ander sogenaamde Omega-toestand, van lae potensiaal, lae kompleksiteit en lae veerkragtigheid.
Verval van die Bronstydperk
thumb|260px|Invalle, verwoesting en die moontlike bewegings van bevolkings tydens die verval van die Bronstydperk, omstreeks 1200 v.C.
Die verval van die Bronstydperk was ’n oorgangstydperk in ’n gebied wat groot dele van Suidoos-Europa, Wes-Asië en Noord-Afrika insluit en oorvleuelende gebiede soos die Nabye Ooste, die Oos-Mediterreense gebied, die Balkan, die gebied om die Egeïese See, Anatolië en die Kaukasus beïnvloed het. Dit het geduur van die laat Bronstydperk tot met die opkoms van die vroeë Ystertydperk. Historici glo die oorgang was gewelddadig, skielik en kultureel ontwrigtend, en het die einde ingelui vir ’n paar beskawings. Die paleisekonomie van die Egeïese streek en Anatolië wat die laat Bronstydperk gekenmerk het, het gedisintegreer en gelei tot die kleindorpse kulture van die Griekse Donker Eeue.
Verval
In die halfeeu tussen omstreeks 1200 en 1150 v.C. het die Miceense koninkryke en dié van die Kassiete in Babilonië, die Hetitiese Ryk in Anatolië en die Levant asook die Nuwe Ryk van Egipte kultureel verval. Terselfderyd is Ugarit en die Amoritiese state in die Levant vernietig, het die Luwiese state van Wes-Anatolië verbrokkel en het chaos in Kanaän geheers.
Die agteruitgang van dié regerings het die handelsroetes ontwrig en geletterdheid in sommige streke kwaai laat afneem.
Net ’n paar magtige state soos Assirië, die Nuwe Ryk van Egipte (hoewel baie verswak), die Fenisiese stadstate en Elam het die tydperk oorleef. Teen die einde van die 12de eeu v.C. het Elam begin agteruitgaan nadat dit verower is deur Nebukadnesar I, wat omstandighede in Babilonië vir ’n kort rukkie verbeter het voordat hy ’n reeks nederlae teen die Assiriërs gely het. Ná die dood van Assur-bel-kala in 1056 v.C. het Assirië die volgende 100 jaar agteruitgegaan en aansienlik kleiner geword. Teen 1020 v.C. het Assirië blykbaar net die gebiede reg rondom hom beheer; sy goed verdedigde hartland was egter nie bedreig nie.
Robert Drews beskryf die verval as "die ergste ramp in die antieke geskiedenis, selfs rampspoediger as die val van die Wes-Romeinse Ryk". In kulturele herinnerings aan die ramp word vertel van ’n "verlore goue eeu": Hesiodus praat byvoorbeeld van die Eeue van Goud, Silwer en Brons, teenoor die latere wrede moderne Tyd van Yster. Rodney Castleden stel voor herinneringe aan die Bronstydperk het Plato se storie van Atlantis in Timaios en Kritias beïnvloed.
’n Paar verduidelikings vir die verval is al voorgestel, maar daar is nie oor een konsensus nie. Verskeie faktore het waarskynlik ’n rol gespeel, insluitende klimaatsveranderings (soos droogtes wat deur vulkaanuitbarstings veroorsaak word), invalle deur groepe soos die Seevolke, die uitwerking van die verspreiding van ystermetallurgie, ontwikkelings in militêre wapens en taktieke, en ’n verskeidenheid mislukkings van politieke, sosiale en ekonomiese stelsels.