cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vlag van Azerbeidjan
Simboliek
Die vaalblou stel die Turkse erfenis voor, die rooi stel die vooruitgang vir die oprigting van ’n moderne staat en die ontwikkeling van demokrasie voor en die groen dui die volk se verhouding tot die Islamitiese beskawing aan. In die middel van die rooi baan, aan albei kante van die vlag, is ’n wit agtpuntige ster en sekelmaan. Die eerste president van die Azerbeidjanse Nasionale Raad, Mammad Amin Rasulzade het in ’n toespraak tydens ’n parlementsitting van die Demokratiese Republiek van Azerbeidjan gesê dat die betekenis van verband hou met die Turkse vryheid, moderniteit en Islamitiese kultuur. Die komponis van die volkslied Uzeyir Hajibeyov het die kleure ook vasgevang: Blou is die kleur van Turkisme, rooi is die kleur van vooruitgang en kultuur en groen is die kleur van Islam.
Die menings van historici en navorsers verskil oor die betekenis van die sekelmaan en die ster op die vlag. Volgens Nasab Nasibil, ’n historikus, het Alibay Huseynzadeh, een van die ideoloë van Azerbeidjan se onafhanklikheid, die kombinasie ontwikkel wat gebaseer was op die kleure wat in 1895 gebruik is. Die sekelmaan op die vlag stel Islam voor en die agtpuntige ster simboliseer Fatali Khan Khoyski en die agt punte van die ster dui op die naam “Azerbeidjan” in Arabiese skrif. Sommige navorsers het opgemerk dat dit in die tyd van die Kipchaks na die Kasakke en die Kirgisiërs. Die klassifikasie van die Turkse mense was ook anders in die vroeë 20ste eeu.
Ontwerp
Die nasionale vlag van Azerbeidjan bestaan uit drie ewe hoë horisontale bane. Die boonste baan is blou, die middelste is rooi en die onderste groen. In die middel van die vlag, op die rooi baan, is daar ’n wit sekelmaan en ’n agtpuntige ster. Die basiese beskrywing van die vlag en die verhouding van die vlag, kan in die grondwet van Azerbeidjan gevind word wat op 12 November 1995 goedgekeur is:
Verdere spesifikasies van die nasionale vlag is uiteengesit in die Presidensiële Dekreet “Oor die Nasionale vlag van die Republiek van Azerbeidjan” wat op 5 Februarie 1991 uitgevaardig is. Die verhouding van 1:2, wat in die Sowjetera gebruik is, is gehou. Elke baan is een derde van die totale hoogte van die vlag en strek die volle lengte van die vlag. Die ster en sekelmaan is in ’n denkbeeldige boksie wat ’nverhouding van 3:4 het; die sekelmaan is 1/60ste van die middel van die vlag af. Aan die oop kant van die sekelmaan sny dit deur die deursnee van die wit agtpuntige ster. Die deursnee van die ster is 1/6de van die hoogte van die vlag; die ingeskrewe sirkel in die ster is 1/12de van die hoogte van die vlag. Die vlag word ook in die tegniese spesifikasie “AZS 001-2006. Azərbaycan Respublikasının Dövlət Bayrağı. Texniki şərtlər.” beskryf wat in 2006 deur die Staatskomitee vir Standaardisasie, Metrologie en Patente van die Republiek van Azerbeidjan uitgegee is.
Kleure
Die kleure van die nasionale vlag is blour, rooi, groen en wit. Presiese spesifikasies vir die kleure is in 2004 uitgevaardig in die dekreet “Oor die Reëls van die Nasionale Vlag van die Republiek van Azerbeidjan”. Die kleure wat in pantone gespesifiseer word, is soos volg:
Gebruik
Volgens Wet 683 van die Republiek van Azerbeidjan wat dateer uit 8 Junie 2004 en gewysig is op 1 September 2005, moet die nasionale vlag deur die volgende vertoon/gehys word:
Muis (dubbelsinnig)
Die woord muis kan na een van die volgende verwys:
Spreekwoorde
Spreekwoorde waarin die woord "muis" geruik word:
Vlag van Azerbeidjan
Invloed en afgeleide vlae
Die nasionale vlag word ook in die Azerbeidjaanse volkslied, Mars van Azerbeidjan, in die vyfde en vyftiende versreëls, genoem.. Die nie-amptelike Afrikaanse vertalings van die versreëls lui soos volg “Leef gelukkig met die driekleurige banier!” en “Om jou geëerde vlag hoog te hou.”
Lis Nilheim
Lis Nilheim (gebore 5 Junie 1944) is 'n Sweedse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Maria (1975), You're Out of Your Mind, Maggie (1979), en Madicken på Junibacken (1980), en in die televisiereeks Den byxlöse äventyraren (1971).
Geuzelied
'n "Geuzelied" is 'n lied uit die tagtigjarige oorlog in Nederland. Hierdie liedere het ontstaan tussen die "watergeuze", seerowers wat die protestantse opstand gesteun het. Daar is boeke uit hierdie tyd met geuzeliedere. Slegs enkele hiervan is vandag nog bekend. Die nasionale volkslied van Nederland is 'n geuzelied, die Wilhelmus.
Geuzeliedere tydens die Tweede Wêreldoorlog
Tydens die Tweede Wêreldoorlog is die Geuzeliedere toegelaat behalwe die orangistiese Wilhelmus. Die NSB het ook sy eie 'geuzeliedere' geskryf. "Romdiredom" en "Daar Ging Er Een Scheepje" syn daar voorbeelde van.
Karoo Hoogland Plaaslike Munisipaliteit
Die Karoo Hoogland Plaaslike Munisipaliteit (voorheen bekend as die Frasuwil Plaaslike Munisipaliteit) is een van die plaaslike munisipaliteite in die Namakwa-distriksmunisipaliteit in die Noord-Kaap, Suid-Afrika. Dit bestaan uit die dorpe Williston, waar die raad gesetel is, Fraserburg en Sutherland.
Die raad word sedert die verkiesing op 18 Mei 2011 deur 'n koalisie tussen Cope en die Demokratiese Alliansie beheer. Jan Julies is toe verkies tot die eerste Cope-burgemeester van die munisipaliteit. In die munisipale verkiesing op 3 Augustus 2016 het die ANC een wins op Cope behaal en die DA weer twee setels verower. Dit het aan die ANC 'n volstrekte meerderheid van vier uit die sewe setels besorg, vergeleke met die DA se twee en Cope se een.
Andries Bekker
Andries Bekker (5 Desember 1983, Goodwood) is 'n Springbokrugbyspeler wat tot 2012 vir die Westelike Provinsie in die Curriebeker en die Stormers in Superrugby gespeel het.
Bekker speel sy eerste toetswedstryd vir Suid-Afrika in 2008 teen Wallis tydens 'n 43–17 oorwinning in Bloemfontein.
Sy lengte van 6'11" maak hom een van die langste internasionale rugbyspelers, maar hy haal eers die Springbokspan op 'n gereelde basis na die voormalige slotpaar Bakkies Botha en Victor Matfield uittree. Hy is die seun van oud-Springbok Hennie Bekker, wie ook op slot gespeel het.
As rekordhouer van die langste Springbok in die geskiedenis, was Andries Bekker 'n indrukwekkende gestalte in die DHL Stormers lynstaan. Tenspyte van sy reuse liggaamsbou is hy bedeeld met spoed en goeie beweeglikheid; aspekte wat van hom 'n integrale deel in sy span maak. Sy ondervinding en spelvlak verhoog die sukses van enige span vir wie hy uitdraf, plaaslik of internasionaal. Bekker was 'n Vodacom Super 14 "Rugbyspeler van die Jaar" benoeming in 2008.
Vanaf die 2013-seisoen draf hy vir die Kobelco Steelers van Japan uit.
Tetraodontiformes
Die volgende families is deel van die orde Tetraodontiformes:
Griekse oergode
Die Griekse oergode is in die Griekse mitologie die gode wat die basis gevorm het vir die wêreld soos die Grieke dit geken het. Die antieke Grieke het verskillende idees oor die ontstaan van die wêreld gehad.
Shabbir Banoobhai
Shabbir Banoobhai (1949-) is ’n Suid-Afrikaanse digter. Onder sy bundels tel echoes of my other self, shadows of a sun-darkened land en inward moon outward sun.
Biografie
Banoobhai is op 23 Oktober 1949 in Durban gebore. Hy wou na skool aan 'n universiteit gaan studeer, maar dit was te duur. Hy studeer aan die Springfield Kollege om 'n onderwyser te word. In 1970 word hy tot voorsitter van die studente se Verteenwoordigende Raad verkies. Hy was ook die assistentredakteur van die kollege se koerant, Aspect, wat soms vir sy protes teen die apartheidstaat verban was.
Op kollege ontmoet hy Fatima Meer. Toe sy uitgevind het dat hy gedigte skryf, stel sy voor dat hy die prominente digter Douglas Livingstone ontmoet.
Terwyl hy nog op kollege was verwerf hy 'n Baccalaureus Commercii-graad aan Unisa. Hy werk daarna vir 'n kort rukkie as 'n onderwyser, waarna hy 'n rekenmeester word.
Vrieskraal
Vrieskraal of Thabana is 'n dorpie in Dr. J.S. Moroka Plaaslike Munisipaliteit, Nkangala-distriksmunisipaliteit in Mpumalanga, Suid-Afrika.
Apollo Smile
Paula Anne Scharf-Daily (gebore 16 Februarie 1967 in Guilford, Connecticut), beter bekend onder haar verhoognaam Apollo Smile, is 'n Amerikaanse aktrise, popmusieksangeres-liedjieskrywer, stemaktrise en mediapersoonlikheid.
Gedurende die 1990s het Smile haarself as die The Live Action Anime Girl gebrandmerk en as gasaktrise in verskeie wetenskapfiksieproduksies verskyn. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Megas XLR (2004).
Zuidplaspolder
Die Zuidplaspolder is 'n polder in Wes-Nederland, noordoos van Rotterdam. Dit bereik 'n diepte van 6.76m onder gemiddelde seevlak. Dit maak dit, saam met Lammefjord in Denemarke, die laagste punt van Wes-Europa en die Europese Unie.
Bobbejaan
Die bobbejaan (genus: Papio) is 'n groter nie-mensagtige lid van die primaat-orde. Slegs die mandril en die dril is groter. Voor die huidige gebruik om slegs Papio-lede as bobbejane te beskryf, is die nabyverwante Gelada-aap en twee spesies van die mandril en dril ook in dieselfde genus geplaas. Daar word nog dikwels verkeerdelik na hierdie diere as bobbejane verwys.
Die enigste bobbejaan in Suider-Afrika is die Kaapse bobbejaan (Papio ursinus).
Fisiologie
Alle bobbejane het lang hondagtige snoete ('cynocephalus' is Latyn vir 'hondkop'); met oë wat na-aan mekaar geleë is; swaar, kragtige kake; dik pelse, oral behalwe op hul bekke; kort sterte; en growwe haarlose kolle op hulle agterstewes. Mannetjies van die mantelbobbejaan het ook groot wit maanhare.
Daar is 'n groot verskil tussen die grootte en massa tussen die vyf verskillende spesies. Duidelike geslagsverskille bestaan tussen die twee geslagte. Bobbejane leef op die grond, en word aangetref in die graslande, oop boswêreld en heuwels dwarsoor Afrika. Hulle is omnivore, maar eet hoofsaaklik net plantmateriaal. Hulle vreet die hele tyd, en is dag en nag aktief, maar slaap hoofsaaklik snags. Hulle stroop soms ook mensewonings.
Hulle word gejag deur luiperde en mense. Groter mannetjies sal dikwels sterk teenstand bied teen eersgenoemde.
Bobbejane in aanhouding leef tot 45 jaar lank, maar in die natuur leef hulle korter, tot ongeveer 30 jaar.
Samelewing
Die meeste bobbejane leef in hiërargiese troppe, met tussen vyf tot 250 diere in die trop (met die gemiddelde getal ongeveer 50), maar die hiërargie verskil afhangende van die spesifieke omstandigheid, die spesie, en die tyd van die jaar. Die mantelbobbejaangroep het 'n haremsisteem: hulle bestaan uit baie groot groepe, met kleiner ondergroepe van een mannetjie wat vier of vyf wyfies het. Wyfies word gewerf na dié subgroep nog voordat hulle gereed is om te teel. Die ander bobbejaansoorte is meer promisku, en het 'n streng dominansie-hiërargie, gegrond op 'n vroulike heerserslyn.
Bobbejane is in staat om deur hulle roepe uit te vind wat die hiërargie tussen individue is.
Paring en geboortes
Paargedrag onder bobbejane verskil baie, afhangend van die aard van hul sosiale struktuur. Behalwe in die geval van die mantelbobbejaansoort, kan enige mannetjie met enige wyfie paar. Nogtans probeer sommige mannetjies somtyds om die "vriendskap" van 'n betrokke wyfie te wen, deurdat hulle haar kleintjie sal help oppas; kos vir haar aandra; of vlooie soek op haar pels. Dit skyn dat sommige wyfies sulke mannetjies verkies as paarmaats. Die wyfies begin die paarritueel deur hulle geswolle agterstewe in die rigting van die verkose mannetjie te draai.
Wyfies skenk geboorte aan 'n kleintjie na ongeveer ses maande se dragtigheid. Sy word gewoonlik elke twee jaar dragtig. Die kleintjie is swart en weeg ongeveer 'n kilogram by geboorte. Dit is gewoonlik die wyfie wat die meeste van die oppaswerk van die baba-bobbejaantjie doen. Die kleintjie word gespeen op eenjarige ouderdom, en raak op hul beurt geslagsryp teen die ouderdom vyf tot agt jaar. Mannetjiebobbejane verlaat hulle geboortegroep, teenoor wyfiebobbejane wat 'filopatries' is (hulle bly hulle hele lewe lank in dieselfde trop).
Historiese belang
Die mantelbobbejaan was 'n heilige dier vir die antieke Egiptenare, wat dit beskou het die dienaar van Thoth, op sy beurt weer die Egiptiese god van die maan, toorkuns, die kalender, die skryfkuns en van wysheid.
Spesies
Daar is vyf erkende spesies bobbejaan:
Geskiedenis van erotiese afbeeldings
Die geskiedenis van erotiese afbeeldings sluit in skilderye, beeldhoukuns, foto's, toneelstukke, musiek en geskrifte wat deur die eeu gebruik is om tonele van ’n seksuele aard uit te beeld. Hulle is geskep deur feitlik alle beskawings, antiek en modern. In vroeë kulture is seks dikwels verbind met bonatuurlike kragte en dus is baie sulke uitbeeldings in godsdienste gebruik. In Asiatiese lande soos Indië, Nepal, Sri Lanka, Japan en China, het uitbeeldings van ’n seksuele of erotiese aard spesifieke spirituele betekenisse binne die plaaslike godsdienste. Die Grieke en Romeine het baie kuns en versierings van ’n erotiese aard geproduseer, waarvan baie deel was van hul godsdienstige oortuigings en kulturele praktyke.
Vroeë houdings
In vroeëre tye was erotiese afbeeldings dikwels ’n onderdeel van die kultuur en is dit nie anders gehanteer as enige ander soort kuns nie. Die moderne konsep van pornografie het nie voor die Victoriaanse tydperk bestaan nie. Die huidige definisie daarvan het eers in die 1860's ontstaan toe dit ’n ouer definisie van skryfwerk oor prostitute vervang het. Dit het in 1857 die eerste keer in ’n Engelse mediese woordeboek voorgekom as "a description of prostitutes or of prostitution, as a matter of public hygiene." Teen 1864 het die eerste weergawe van die moderne definisie in die Webster-woordeboek verskyn: "licentious painting employed to decorate the walls of rooms sacred to bacchanalian orgies, examples of which exist in Pompeii." Dit was die begin van die definisie wat nou gebruik word vir eksplisiete afbeeldings in die algemeen. Hoewel sekere soorte seks deur vroeë wette beheer of verbied is, was dit tot in 1857 nie in enige land onwettig om na afbeeldings te kyk wat dit uitbeeld nie. In sommige gevalle is die besit van sekere boeke en beelde verbied, maar die neiging om die besigtiging daarvan onwettig te maak, was ’n produk van die Victoriaanse tydperk.
Toe grootskaalse uitgrawings van Pompeji in die 1860's gedoen is, het baie van die erotiese kuns van die Romeine aan die lig gekom en dit het die Victoriane geskok omdat hulle hulself beskou het as die intellektuele erfgename van die Romeinse Ryk. Hulle het nie geweet wat om te doen met hierdie openlike uitbeelding van seksualiteit nie en het dit probeer wegsteek van almal behalwe die hoogste geleerdes. Die voorwerpe wat verwyder kon word, is toegesluit in die Nasionale Argeologiese Museum in Napels, en die res is afgesper sodat vroue, kinders en die werkende klas dit nie kon sien nie. Engeland (en die wêreld) se eerste wette wat pornografie gekriminaliseer het, was die Obscene Publications Act van 1857.
Afgesien van sekere tydperke waarin die uitbeelding van erotiese temas nie toegelaat is nie, was dit vir duisende jare algemeen.
Paleolities & Mesolities
Onder die oudste erotiese uitbeeldings wat behoue gebly het, is Paleolitiese grotskilderye en snywerk. Van die mees algemene beelde is van diere, jagtonele en menslike geslagsorgane. Naakte mense met oordrewe seksuele eienskappe is uitgebeeld in sommige Paleolitiese skilderye en kunswerke (bv. van Venus). Onlangse grotkuns wat by Creswell Crags, Engeland, ontdek is en vermoedelik meer as 12 000 jaar oud is, sluit in simbole wat dalk gestileerde weergawes van vroulike geslagsdele is. Omdat daar geen direkte bewyse is van die gebruik daarvan nie, word vermoed dat hulle in godsdienstige rituele gebruik is of vir ’n meer direkte seksuele doel.
Argeoloë in Duitsland het in April 2005 bekend gemaak dat hulle ’n uitbeelding ontdek het wat hulle glo 7 200 jaar oud is van ’n manlike figuur wat oor ’n vroulike figuur buk op ’n manier wat op seksuele omgang dui. Die manlike figuur is Adonis von Zschernitz gedoop.
Egipte
’n Kunsvoorwerp van Egipte, die Turynse Erotiese Papirus, word die "manstydskrif" van sy tyd genoem. Dit dateer van 1292 v.C. – 1075 v.C. en bestaan gedeeltelik uit eksplisiete afbeeldings van seksdade.
Grieke en Romeinse
Die Antieke Grieke het dikwels sekstonele op hul potte geskilder, waarvan baie die eerste bekende uitbeeldings van homoseksualiteit en pederastie is. Griekse kunswerke beeld dikwels seksuele aktiwiteite uit, maar dit is onmoontlik om te onderskei tussen wat vir hulle onwettig of immoreel was aangesien die antieke Grieke nie ’n konsep van pornografie gehad het nie. Hul kuns was eenvoudige uitbeeldings van die alledaagse lewe, sommige meer seksueel as ander. Gesnede fallusse kon in plekke van aanbidding gesien word, soos in die Tempel van Dionysos op Delos, terwyl ’n algemene huishoudelike item wat die bewoners ook beskerm het, die "herm" was, ’n beeld wat bestaan het uit ’n kop op ’n vierkantige voetstuk met ’n prominente fallus vooraan. Die ideale Griekse man het ’n klein penis gehad, en die Romeine het dié uitbeelding later oorgeneem. Die Grieke was ook verantwoordelik vir die eerste bekende uitbeelding van erotiese lesbiese liefde in die Weste, met Sappho se Lofsang aan Afrodite en ander homo-erotiese werke.
Daar is verskeie seksueel eksplisiete skilderye en beelde uit die verwoeste Romeinse geboue in Pompeji en Herculaneum, maar die oorspronklike doel daarvan verskil. Enersyds is daar in die "Villa van die Geheime" ’n rituele geselingstoneel wat duidelik verband hou met ’n godsdienstige kultus en die betekenis van hierdie beeld is godsdienstig eerder as seksueel. Andersyds het grafiese muurskilderings in ’n bordeel seksdienste bo die deure geadverteer. In Pompeji is fallusse en testikels in die sypaadjies aangebring om vir die besoeker die pad aan te dui na die prostitusie-en-vermaakdistrik, asook vir algemene versiering. Vir die Romeine was afbeeldings van seksdade versierings in goeie smaak, en die beelde het inderdaad die morele sedes en gewoontes van hul kultuur weerspieël, soos op die Warren-beker. Seksdade wat as taboe beskou is, soos dié wat die reinheid van die mond besoedel het, is in baddens aangebring vir ’n komiese effek. Groot fallusse is dikwels naby ingange aangebring omdat die fallus geluk sou bring, en sulke snywerk was algemeen in huise.
Een van die eerste voorwerpe wat gevind is met die uitgrawings by Pompeji was ’n marmerbeeld van Pan wat seks het met ’n bok – dit is as so afstootlik beskou dat dit nie in die openbaar uitgestal is tot in die jaar 2000 nie. Dit is steeds in die argeologiese museum in Napels.
Asië
In die Ooste was daar ’n lang tradisie van erotiese skilderye. Japan, China, Indië, Persië en ander lande het talle kunswerke geskep wat menslike liefde uitbeeld: liefde tussen mans en vroue asook liefde tussen mense van dieselfde geslag. Een van die bekendste antieke sekshandleidings is die Kama Soetra, in Indië geskryf deur Vātsyāyana in die eerste paar eeue n.C. Nog ’n noemenswaardige behandeling van die mens se seksualiteit is Die Geparfumeerde Tuin deur die Tunisiër Muhammad ibn Muhammad al-Nafzawi wat uit die 15de eeu dateer.
Die Chinese tradisie van erotiese kuns dateer reeds uit die Yuan-dinastie (1271–1368). Dit het ’n hoogtepunt bereik tydens die laaste deel van die Ming-dinastie (1368–1644).
In beide China en Japan het erotisisme ’n belangrike rol gespeel in die ontwikkeling van die roman. Die Verhaal van Genji, die werk van ’n 11de-eeuse Japannese edelvrou wat dikwels "die wêreld se eerste roman" genoem word, volg die baie verhoudings van die held in diskrete, maar vleeslike taal. Hoewel Die Verhaal van Genji gewild was in Japan sedert dit geskryf is, was die meer eksplisiete roman Die Pluim in die Goue Vaas, wat dikwels beskryf word as een van die "vier groot klassieke romans" van die Chinese letterkunde, onderdruk as pornografie vir die grootste deel van sy bestaan en is dit vervang op die lys van die vier klassieke romans.
Europa
Erotiese tonele het ook in die Middeleeue hul verskyning gemaak, maar is net gesien deur diegene wat die baie duur handgemaakte boeke kon bekostig. Die meeste van dié tekeninge het in die kantlyne van getyboeke verskyn. Baie Middeleeuse geleerdes het gedink die prente voorsien in die behoefte aan erotiese beelde en godsdiens in een boek, aangesien dit die enigste boek was wat baie mense besit het. Ander geleerdes het gedink die tekeninge in die kantlyn dien as die een of ander morele waarskuwing, maar die uitbeelding van priesters en ander hoë amptenare in seksdade het dalk ook ’n politieke oorsprong gehad.
Dit was eers met die ontdekking van die drukpers deur Johannes Gutenberg dat seksueel eksplisiete beelde in die Weste as deel van ’n soort massasirkulasie versprei is. Voorheen was erotiese beelde, wat handgemaak en duur was, beperk tot mans uit die elite. Selfs die British Museum het ’n afdeling gehad met ’n versameling van antieke erotika wat in 1865 geskenk is deur die aristokratiese dokter George Witt. Die res van die versameling, waartoe ook sy plakboeke behoort, is nog steeds in kas 55 te sien, hoewel die grootste deel daarvan intussen in ander versamelings in die museum opgeneem is.
Drukwerk
Drukwerk het van die middel van die 15de eeu af baie gewild geword in Europa en vanweë die kompakte aard daarvan, was dit gepas vir erotiese uitbeeldings wat nie permanent vertoon hoef te word nie. Naaktheid en die oplewing van klassieke onderwerpe is van vroeg af met drukwerk verbind, en baie uitbeeldings van mitologiese figure was duidelik gedeeltelik ’n verskoning om erotiese materiaal te druk. Op ’n drukplaat uit 1475-1500 vir  ’n Voorstelling van Geslagsgemeenskap word ’n jong paartjie uitgebeeld wat seks het, met die vrou se bene hoog in die lug aan die een kant van die bank, terwyl ’n groot penis aan die ander kant van die bank opklim, met bene en vlerke en ’n klok wat aan die onderkant van die eikel hang. Hoewel die plaat gebruik is totdat dit verweer was, en toe hergraveer en dikwels weer gebruik is, het nie een van die beelde wat daarmee gedruk is (waarskynlik honderde) behoue gebly nie.
Die liefdeslewe van die klassieke gode, veral dié van Zeus, wat deur Ovidius beskryf is, het gesorg vir talle verhale waar seks die hoofbestanddeel was, en die uitbeelding daarvan is as geregverdig beskou. Veral Leda en die Swaan, waar die god as ’n swaan sy verskyning maak en die vrou verlei, is eksplisiet uitgebeeld; dit lyk of dit, vreemd genoeg, meer aanvaarbaar was omdat hy die voorkoms van ’n voël gehad het.
Vir ’n tydperk in die vroeë 16de eeu was die grense onseker vir die uitbeelding van sulke tonele in die halfprivaatheid van Renaissance-paleise. Michelangelo se Leda was ’n taamlik groot skildery van seks, en een van die honderde afbeeldings in die boek Hypnerotomachia Poliphili uit 1499 is van Leda en die swaan wat seks het terwyl ’n skare toekyk.
Later in dié eeu het ’n poging om erotiese materiaal te druk ’n skandaal veroorsaak toe die bekende Italiaanse kunstenaar Marcantonio Raimondi I Modi in 1524 gepubliseer het – dit was ’n geïllustreerde boek met 16 seksposisies. Hy is deur pous Clemens VII in hegtenis laat neem en al die eksemplare van die boek is vernietig. Raimondi het sy graveerwerk gebaseer op ’n reeks erotiese skilderye wat Giulio Romano gedoen het as ’n kommissie vir die Palazzo del Te in Mantua. Hoewel die twee kunstenaars se uitbeeldings ooreengestem het, is net Raimondi vervolg omdat die publiek sy greveerwerk kon sien. Romano het nie van die graveerwerk geweet nie totdat Pietro Aretino na die oorspronklike skilderye kom kyk het terwyl Romano nog aan hulle gewerk het.
Aretino het toe 16 eksplisiete sonnette gekomponeer om saam met die skilderye te gaan en het so Raimondi se vrylating uit die tronk bewerkstellig. I Modi is toe weer in 1527 gepubliseer met die gedigte en beelde. Dit was die eerste keer dat erotiese teks en beelde gekombineer is, hoewel die pous weer beslag gelê het op al die eksemplare wat hy in die hande kon kry. Die sensuur was so fel dat geen volledige eksemplaar van die oorspronklike plate ooit gevind is nie. Die huidige teks is net ’n kopie van ’n kopie wat 400 jaar later ontdek is.
In die 17de eeu het talle voorbeelde van pornografie of erotiese letterkunde die ronde begin doen. Dit het ingesluit L'Ecole des Filles, ’n Franse werk wat in 1655 gedruk is en beskou word as die begin van pornografie in Frankryk. Dit bestaan uit ’n geïllustreerde dialoog tussen twee vroue, ’n 16-jarige en haar wêreldwyser niggie, en hul eksplisiete bespreking van seks. Die skrywer is steeds onbekend, hoewel verskeie vermeende skrywers tronkstraf uitgedien het omdat hulle dit glo sou geskryf het. In sy beroemde dagboek het Samuel Pepys vertel hoe hy ’n eksemplaar gekoop het om alleen te lees en dit toe daarna verbrand het sodat sy vrou dit nie in die hande kry nie.
Tydens die Verligting het baie Franse vrydenkers pornografie begin uitbuit as ’n medium van sosiale kritiek en satire. Libertynse pornografie was ondermynende sosiale kommentaar en het dikwels die Katolieke Kerk en algemene houdings van seksuele onderdrukking geteiken. Die mark vir die goedkoop, massavervaardigde pamflette was die middelklas, en nes in Engeland het die aristokrasie bekommerd geraak dat die moraal van die laer klas korrup sou raak aangesien vroue, slawe en ongeskoolde werkers beskou is as besonder kwesbaar. Die stories en illustrasies (wat dikwels verkoop is saam met die dienste van prostitute) was dikwels van priesters, monnike en nonne wat hulle wangedra, ’n tradisie wat tot in die 20ste eeu in Franse pornografie voortgeduur het.
In die tydperk voor die Franse Rewolusie is pornografie ook gebruik vir politieke kommentaar; Marie Antoinette is dikwels geteiken in fantasieë oor orgies, lesbiese aktiwiteite en die vaderskap van haar kinders, en gerugte het die ronde begin doen oor die beweerde seksuele onvermoë van Lodewyk XVI. Tydens en ná die rewolusie is die beroemde werke van die markies de Sade gedruk. Hulle het dikwels bygaande illustrasies gehad en het gedien as politieke kommentaar deur die skrywer.
Die Engelse antwoord hierop was Memoirs of a Woman of Pleasure (later hernoem tot Fanny Hill), wat in 1748 deur John Cleland geskryf is. Terwyl die teks satires was oor die konvensionele gebruike en maniere van die 18de-eeuse Engeland, was dit eerder skandalig oor die uitbeelding van ’n vrou, die verteller, wat haar verlustig in seks sonder enige gevolge. Die teks is geensins eksplisiet nie, aangesien Cleland deurgaans eufemismes gebruik het vir seksdade en liggaamsdele; hy het minstens 50 verskillendes gebruik vir die woord "penis". Die boek het die skuld gekry vir twee klein aardbewings van die biskop van Londen en Cleland is in hegtenis geneem en ’n kort tronkstraf opgelê, maar Fanny Hill is steeds gepubliseer en is een van die mees herdrukte boeke in Engels. Dit was egter in Amerika onwettig om die boek te besit tot in 1963 en in Brittanje tot in 1970.
Fotografie
In 1839 het Louis Daguerre die eerste praktiese proses van fotografie aan die Franse Wetenskapakademie bekend gestel. Anders as vorige fotografiemetodes het sy daguerreotipes uitstekende gehalte en detail verseker wat nie mettertyd verdof het nie. Die nuwe tegnologie het nie ongesiens verbygegaan by die kunstenaars wat gretig was om die naakte vrouefiguur uit te beeld nie.
Tien Gebooie
Die Tien Gebooie of Tien Woorde (Hebreeus: עשרת הדיברות, Aseret ha'Dibrot), ook Dekaloog (Grieks: δεκάλογος, dekálogos), is 'n lys godsdienstige en morele verpligtinge, wat volgens die Bybel deur God aan Moses gegee is op die berg Sinai (Eksodus 19:23 ) of Horeb (Dewerim/Deuteronomium 5:2 ). Die Joodse fees Sjavuot herdenk die ontvangs van die Tien Woorde deur Moses op die berg Sinai.
Geskiedenis van erotiese afbeeldings
Fotografie
Tradisioneel was ’n académie ’n naakstudie wat deur ’n kunstenaar gedoen is om die skildering van die vroulike (of manlike) liggaam te bemeester. Elkeen moes by die Franse regering geregistreer en deur hulle goedgekeur word, anders kon dit nie verkoop word nie. Baie gou is naakfoto's geregistreer as académie en verkoop as hulpmiddels vir kunstenaars. Die realisme van ’n foto vergeleke met die idealisme van ’n skildery het baie van dié foto's besonder eroties gemaak.
Tien Gebooie
Teks
Die tien gebooie soos in Eksodus 20:1-17 uiteengesit:
Dirk Postma jr.
Ds. Dirk Postma (die jongere) (Rustenburg, 1 Junie 1861 – Hopetown, 7 September 1919) was predikant in die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, skrywer, kerkhistorikus en soms bekend onder die bynaam die Rooie. Hy was die oudste seun uit ds. Dirk Postma se vierde huwelik, met Susanna Lasea Kruger, die eerste van sy twee Suid-Afrikaanse vroue, die dogter van die bekende ouderling en volksraadslid vir Rustenburg, Stephanus Jacobus Kruger, vroeër van Colesberg in die Kaapkolonie.
Tien Gebooie
Teks
Toe het God al hierdie woorde gespreek en gesê: Ek is die HERE jou God wat jou uit Egipteland, uit die slawehuis, uitgelei het.
Geskiedenis van erotiese afbeeldings
Fotografie
Die daguerreotipes het egter ’n nadeel gehad. ’n Oorspronklike toneel moes afgeneem word en dit was die enigste afdruk omdat nie gebruik gemaak is van negatiewe nie. Daarby het beligtingstye gewissel van 3 tot 15 minute, en dit was nie baie geskik vir portretstudies nie. Die posisies van die modelle het dus verskuif van sekstonele na vroue wat stilsit en hul geslagsdele ontbloot. Aangesien een foto ’n week se salaris kon kos, kon net kunstenaars en rykes dit bekostig. Dit was in die 1840's goedkoper om ’n prostituut te huur en self seks te hê as om een van dié foto's te besit.
In 1841 het William Fox Talbot ’n proses gepatenteer wat die eerste negatief-positief-proses, en dus verskeie kopieë, moontlik gemaak het. So kon ’n feitlik onbeperkte hoeveelheid kopieë van ’n glasnegatief gemaak word. Boonop het die korter beligtingstyd ’n massamark vir pornografiese foto's geskep. Parys het gou die middelpunt van naakfoto's geword. In 1848 was daar net 13 foto-ateljees in Parys; teen 1860 was daar meer as 400. Die meeste het hul geld gemaak deur onwettige foto's te verkoop aan die massas, wat dit nou kon bekostig. Die foto's is naby stasies verkoop, deur reisende verkoopsmanne en deur vroue wat dit onder hul rokke versteek het. Hulle is dikwels vervaardig in stelle (van vier, agt of twaalf) en is uitgevoer, veral na Engeland en Amerika.
Tien Gebooie
Teks
Jy mag geen ander gode voor my aangesig hê nie. [ 1ste gebod ]
Dirk Postma jr.
Gereformeerde predikant in Angola
duimnael|links|320px|'n Groep predikante op die Algemene Sinode te [[Rustenburg, 1891. Voor van links: J.L. Maury, Johannes de Ridder, M.P.A. Coetsee (sr.), prof. J. Lion Cachet, A.A.J. de Klerk Coetsee, M.P.A. Coetsee (jr.). Agter: L.P. Vorster, W.J. Snyman, P.S. Snyman, M. Pelser, P. Postma, M. Postma, D. Postma, L.J. du Plessis.]]
Geskiedenis van erotiese afbeeldings
Fotografie
Die modelle en die fotograwe was uit die werkersklas, en dus was dit al hoe moeiliker om artistieke modelle as verskoning te gebruik. Teen 1855 is geen naakfoto's meer geregistreer nie en die handel het grootliks ondergronds plaasgevind om vervolging vry te spring.
Tien Gebooie
Teks
Jy mag vir jou geen gesnede beeld of enige gelykenis maak van wat bo in die hemel is, of van wat onder op die aarde is, of van wat in die waters onder die aarde is nie. Jy mag jou voor hulle nie neerbuig en hulle nie dien nie; want Ek, die HERE jou God, is 'n jaloerse God wat die misdaad van die vaders besoek aan die kinders, aan die derde en aan die vierde geslag van die wat My haat; en Ek bewys barmhartigheid aan duisende van die wat My liefhet en my gebooie onderhou.[ 2de gebod ]
Weerstand
Weerstand  kan verwys na enige van die volgende:
Dirk Postma jr.
Gereformeerde predikant in Angola
Enkele jare later stel hy hom beskikbaar om as eerste predikant drie jaar na die Dorslandtrekkers, van wie die meeste Doppers (lidmate van die Gereformeerde Kerk) was, by São Januário, Humpata, in Angola, te gaan. Hy word op 21 Oktober 1888 op Burgersdorp vir dié diens bevestig en bereik sy bestemming Portugees-Wes-Afrika in 1889.
Tien Gebooie
Teks
Jy mag die Naam van die HERE jou God nie ydellik gebruik nie, want die HERE sal die een wat sy Naam ydellik gebruik, nie ongestraf laat bly nie. [ 3de gebod ]
Dirk Postma jr.
Gereformeerde predikant in Angola
Afgesien van die waardevolle geestelike en kerklike bediening wat van ds. Postma onder hierdie afgesonderde pioniers uitgaan, rig hy dadelik ook ten behoewe van die verwaarloosde jeug ’n skool op waarin hy self onderwys gee. Hy begin ook daar onder die diensbodes wat saam met die pioniers uit Transvaal getrek het, die sogenaamde “mak volk”, met georganiseerde sendingwerk. Om gesondheidsredes moet hy in September 1890 terugkeer en word deur sy broer ds. Marthinus Postma in Mossamedes gehaal.
Terug in Suid-Afrika
Aan die begin van 1891 aanvaar hy ’n beroep na die gekombineerde gemeentes Fauresmith-Petrusburg en volg ds. Jan Lion Cachet in Oktober 1894 as leraar van die Gereformeerde kerk Steynsburg in die Noordoos-Kaap op. Op 6 Mei 1897 word hy predikant op sy geboortedorp, Rustenburg. Weens insolvensie, wat deels toegeskryf kan word aan die spandabelheid van sy vrou, neem hy op 30 Junie 1905 ontslag en word daarna as predikant afgesit. Hy probeer tevergeefs om herstel te word en voer intussen ’n bestaan as ’n reisende agent wat boeke en ander ware op die platteland verkoop.
Laaste jare
duimnael|links|200px|Ds. Postma se graf in die [[Hopetown-begraafplaas.]]
Omkeerstrategie
’n Omkeerstrategie is ’n proses of ingreep wat beplan, ontwikkel en in werking gestel word ten einde ’n  volhoubare verbetering in die prestasie of resultate van ’n organisasie te bewerkstellig. Dit is ’n proses wat die negatiewe, afwaartse neigings in ’n organisasie verander na positiewe, opwaartse neigings, of wat aktiwiteite van ’n organisasie van swak of onbevredigend na beter of bevredigend omskakel.
Tien Gebooie
Teks
Gedenk die sabbatdag, dat jy dit heilig. Ses dae moet jy arbei en al jou werk doen; maar die sewende dag is die sabbat van die HERE jou God; dan mag jy géén werk doen nie -- jy of jou seun of jou dogter, of jou dienskneg of jou diensmaagd, of jou vee of jou vreemdeling wat in jou poorte is nie. Want in ses dae het die HERE die hemel en die aarde gemaak, die see en alles wat daarin is, en op die sewende dag het Hy gerus. Daarom het die HERE die sabbatdag geseën en dit geheilig. [ 4de gebod ]
Eer jou vader en jou moeder, dat jou dae verleng mag word in die land wat die HERE jou God aan jou gee. [ 5de gebod ]
Omkeerstrategie
Die definisie is van toepassing op enige toestand of situasie, hetsy persoonlik of ten opsigte van ’n sake-entiteit met ’n winsmotief of ’n diensleweringsinstansie soos ’n munisipaliteit of ’n staatsdepartement.
Boer
Boer kan verwys na:
Weerstand
Fisika
In elektrisiteit en elektronika:
Tien Gebooie
Teks
Jy mag nie egbreek nie. [ 7de gebod ]
Geskiedenis van erotiese afbeeldings
Fotografie
Die Victoriaanse pornografietradisie in Brittanje het drie hoofelemente gehad: Franse foto's, erotiese afdrukke en gedrukte letterkunde. Die vermoë om foto's in grootmaat te druk het gelei tot ’n nuwe soort sakeman: die pornografiehandelaar. Baie van hulle het die posdiens gebruik om foto's in ongemerkte verpakkings na die kopers te stuur. Die begin van ’n betroubare posdiens het dus die begin van die pornografiehandel aangehelp.
Dirk Postma jr.
Laaste jare
duimnael|regs|320px|1904: Die Algemene Sinode van die Gereformeerde Kerk in sitting op [[Rustenburg. Eerste ry: Di. Willem de Klerk, Flippie Snyman, J.G.H. van der Walt, Totius, G.H.J. Kruger. Tweede ry: Di. Martinus Postma, Petrus Postma, prof. Jan Lion Cachet, di. L.J. du Plessis, W.J. Snijman. Derde ry: Di. T. Hamersma, Willem Postma, Louis Vorster, Dirk Postma, J.A. van Rooy en prof. J.A. du Plessis.]]
Weerstand
Fisika
Dinamika
Tien Gebooie
Teks
Jy mag nie steel nie. [ 8ste gebod ]
Dirk Postma jr.
Laaste jare
Postma is op 20 Januarie 1911 in Johannesburg getroud met Magalina Margaretha Uys (Koedoespoort, Pretoria, 16 Desember 1868 – Pretoria, 7 Augustus 1955), dogter van Philippus Carl Bronkhorst. Sy was ’n bekende inwoner van Middelburg, Transvaal, en stel twee werke saam: Stemme uit die vrouekampe gedurende die Tweede Vryheidsoorlog tussen Boer en Brit van 1899 tot 1902 (Potchefstroom, 1925) en Stemme uit die verlede: ’n versameling van beëdigde verklarings van vroue wat tydens die Tweede Vryheidsoorlog in die konsentrasiekampe verkeer het (Johannesburg, 1939). Gedurende sy latere lewe woon Postma op Middelburg. Hy begewe hom in enkele spekulatiewe transaksies, maar sterf in onbemiddelde omstandighede op Hopetown in die Karoo en word aldaar begrawe.
Tien Gebooie
Teks
Jy mag geen valse getuienis teen jou naaste spreek nie. [ 9de gebod ]
Dirk Postma jr.
Laaste jare
Postma was ’n minsame persoonlikheid en uitnemende prediker. Deur sy ondernemingsgees word hy onder meer ook ná sy terugkeer uit Portugees-Wes-Afrika ’n baanbreker vir ’n georganiseerde verenigingslewe onder die Gereformeerde jeug, maar ongelukkig was hy ’n swak finansiële administrateur.
Boer
Andere betekenisse:
Omkeerstrategie
Oorsake wat aanleiding gee tot die implementering van 'n omkeerstrategie
Risiko’s en die neem daarvan is sinoniem aan organisasies met ’n winsmotief. Aangesien sulke instellings nie in ’n steriele omgewing bestaan en funksioneer nie, is die instansie onderworpe aan gebeurtenisse wat die winsgewendheid en dus voortbestaan bedreig.
Die volgende faktore kan aanleiding gee tot die implementering van ’n omkeerstrategie in ’n winsgedrewe sake-instansie.
Twee hoofkategorieë kan geïdentifiseer word, te wete interne en eksterne faktore: Uit al die oorsake wat hierbo genoem is, is die een enkele faktor wat algemeen aanvaar word as die belangrikste oorsaak vir ’n omkeerstrategie swak bestuurspraktyke.
Verskil tussen organisasievernuwing en 'n omkeerstrategie
Hoewel organisasievernuwing en ’n omkeerstrategie of ingreep nie sinoniem is nie, is daar wel ooreenkomste tussen die twee prosesse.
Organisasievernuwing poog om ’n hoë vlak van absolute sakeprestasies te bewerkstellig. In die geval van ’n omkeerstrategie word gepoog om ’n volhoubare vlak van lewensvatbaarheid of winsgewendheid vir die organisasie te bekom en op die lang duur in stand te hou.
Dirk Postma jr.
Skrywer
duimnael|regs|200px|Ds. Postma as predikant van die [[Gereformeerde kerk Steynsburg.]]
Omkeerstrategie
Verskil tussen organisasievernuwing en 'n omkeerstrategie
Ten einde die verskil tussen die twee konsepte beter te verstaan kan die volgende beskrywende voorbeeld uit die wêreld van die mediese sorg gebruik word.
Stel jou voor ’n pasiënt wat moeg en afgemat is klop by ’n dokter om hulp aan. Die pasiënt kla dat hy gereeld verkoue kry, futloos is en sy lewenslus verloor het. Ná ’n diagnose beveel die dokter ’n program van gereelde oefening en ’n gebalanseerde dieet aan. Hy skryf ook medikasie voor wat hoofsaaklik uit vitamienaanvullings bestaan.
Dirk Postma jr.
Skrywer
Hy het besonder in die geskiedenis belanggestel en kan as die baanbreker-geskiedkundige van die Gereformeerde Kerk beskou word. Sy boek ''Eenige schetsen voor eene geschiedenis van de Trekboeren, thans bekend onder den naam van de Gereformeerde gemeente van St. Januario, Humpata. . .'' (Amsterdam-Pretoria, 1897), dra hy op aan pres. Paul Kruger, self lidmaat van die Gereformeerde Kerk. Dit is ’n waardevolle bronnepublikasie vir die geskiedenis van die Dorslandtrek, met ’n menigte dokumente, herinneringe, beskrywings van die land, geografie, plante, sketse en foto’s van die baanbrekers en inboorlinge asook ’n skerp waarneming van hul geskiedenis en kulturele agtergrond. Sy ander groot werk was De geschiedenis van de stichting en ontwikkeling der Gereformeerde Kerk in Zuid Afrika (Paarl, 1905), wat hy as “Een harer dankbare zonen” aan sy kerk opdra; dit is van dieselfde genre, met dokumente uit Nederlandse en Suid-Afrikaanse kerkargiewe, redevoeringe en herinneringe van prominente persone en foto’s wat betrekking het op die geskiedenis van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika en die Teologiese Skool op Burgersdorp.
Die ruim dokumenteversameling waaruit hy sy keuse doen en wat oorspronklik van sy vader afkomstig is, bly deur sy broerskind prof. Ferdinand Postma vir die nageslag bewaar. Dit staan as die Postma-versameling in die Gereformeerde Kerkargief bekend. Van Postma het ook verskyn: ''Eenige nagelatene leerredenen van wylen prof. D. Postma. . . op verzoek van vele leeraren en vrienden uitgegeven. . . (Kaapstad, 1893); Een dertigtal leerredenen (Amsterdam, 1899) en Tweede dertigtal leerredenen'' (Paarl, 1904). In die S.P. Engelbrecht-versameling van die N.H. Kerkargief, Pretoria, berus ’n aantal Nederlandse en Engelse digwerkies, asook talle preke van hom wat nie uitgegee is nie.
Geskiedenis van erotiese afbeeldings
Tydskrifte
Die nuwe tydskrifte het eerste in Frankryk verskyn met naakte en halfnaakte vroue op die voorblad en binne-in. Hoewel dit vandag "sagte" porno genoem sal word, was dit vir dié tyd taamlik skokkend. Die tydskrifte is gou onder die vaandel van "kunstydskrifte" gepubliseer wat naturisme vier, en hulle het titels gehad soos Die Liggaam in Kuns, Figuurfotografie en Naakte Leefstyl In 1900 het Health and Efficiency in Brittanje verskyn.
Tien Gebooie
Teks
Jy mag nie jou naaste se huis begeer nie; jy mag nie jou naaste se vrou begeer nie, of sy dienskneg of sy diensmaagd, of sy os of sy esel of iets wat van jou naaste is nie.[ 10de gebod ]
Geskiedenis van erotiese afbeeldings
Tydskrifte
Nog ’n vroeë vorm van pornografie was in die 1920's in die VSA as "comic books" bekend – dit het uit ruwe tekeninge bestaan en is gepubliseer totdat glansmanstydskrifte hul verskyning gemaak het.
In die 1940's het die term "pinup" ontstaan om foto's te beskryf wat soldate van die Tweede Wêreldoorlog uit tydskrifte geskeur en teen mure opgeplak is. Terwyl die fokus in dié dekade hoofsaaklik op bene was, het die klem in die 1950's verskuif na borste. Betty Grable en Marilyn Monroe was twee van die gewildste modelle. In die tweede helfte van die 20ste eeu het pornografie ontwikkel in manstydskrifte soos Playboy en Modern Man. Die begin van dié neiging was in 1953, toe Hugh Hefner ’n foto van Marilyn Monroe gekoop het om in die middel van sy nuwe tydskrif, Playboy, te druk. Gou was dié soort tydskrif die belangrikste medium vir pornografie.
Penthouse, wat in 1965 deur Bob Guccione in Engeland begin is, het ’n nuwe benadering gehad. Vroue het indirek na die kamera gekyk, asof hulle besig was om hul eie gang te gaan. Dit het ’n groot invloed gehad op die erotiese uitbeelding van vroue. Penthouse was ook die eerste tydskrif wat foto's gepubliseer het van vroue met skaamhare en wat reg van voor af geneem is, iets wat in dié tyd beskou is as buite die grense van erotika en as eerder pornografie. In die laat 1960's is meer eksplisiete foto's gepubliseer, terwyl dikwels op agterstewes gefokus is. Teen die 1970's is op geslagsdele gefokus en eindelik, in die 1990's, is penetrasie, lesbiese en gay tonele, groepseks, masturbasie en fetisje uitgebeeld in tydskrifte soos Hustler.
Tydskrifte vir elke smaak en fetisj het gou begin verskyn omdat hulle goedkoop was om te druk. Tydskrifte vir gays het floreer – die mees noemenswaardige een onder die eerstes was Physique Pictorial, wat in 1951 deur Bob Mizer begin is. Dit het swart-wit foto's ingehad en die manlike liggaam is op ’n fotografiese manier gevier. Die tydskrif was innoverend en bekend vir sy rekwisiete en kostuums om die nou standaard-ikone soos cowboys, gladiators en matrose uit te beeld.
Rolprente
Die idee om ’n bewegende film op ’n skerm te projekteer was ’n Europese uitvindsel. In 1895 en 1896 het Auguste en Louis Lumière en Robert W. Paul hul eerste openbare demonstrasie gegee van ’n rolprentprojektor. Die vervaardiging van pornografiese rolprente het feitlik onmiddellik hierna begin. Twee van die eerste pioniers was Eugène Pirou en Albert Kirchner. Kirchner het die eerste pornoprent wat behoue gebly het, in 1896 geregisseer. Die prent, Le Coucher de la Marie, het Louise Willy gewys wat ’n ontkleedans doen. Pirou se rolprent het ’n genre ingelui van riskante Franse flieks van vroue wat uittrek en ander rolprentmakers het besef hulle kan ’n groot wins uit sulke prente maak.
Omdat Pirou feitlik onbekend is as ’n pornoregisseur, word ander rolprentmakers, veral in Suid-Amerika, dikwels genoem as die eerste vervaardigers van pornoprente. Nie een van dié prente het egter behoue gebly nie. Volgens Patrick Robertson se Film Facts is die eerste pornografiese rolprent waarvan die datum bekend is, A L'Ecu d'Or ou la bonne auberge, wat in 1908 in Frankryk gemaak is. Die Argentynse El Satario kan selfs ouer wees; dit is vermoedelik tussen 1907 en 1912 gemaak. Robertson noem ook dat die oudste pornoprente wat behoue gebly het, in Amerika se Kinsey-versameling is. Een prent demonstreer hoe vroeg pornografiese standaarde al gevestig is. Die Duitse rolprent Am Abend (1910) is ’n prent van 10 minute "wat begin met ’n vrou wat alleen in haar kamer masturbeer, en dan vorder na tonele van haar saam met ’n man wat konvensionele, orale en anale seks met haar het".
In Oostenryk het Johann Schwarzer die Saturn-Film-maatskappy gestig en tussen 1906 en 1911 altesaam 52 erotiese rolprente gemaak voordat sy maatskappy deur die sensuurowerheid ontbind en die prente vernietig is.
Omkeerstrategie
Verskil tussen organisasievernuwing en 'n omkeerstrategie
Indien ’n omkeerstrategie gevolg is, sou dieselfde pasiënt wat by die dokter aangemeld het in ’n veel swakker gesondheidstoestand verkeer het. Moontlik met dubbele longontsteking en ’n gepaardgaande hoë koors. Die siektetoestand sou maklik die dood van die pasiënt kan veroorsaak.
Geskiedenis van erotiese afbeeldings
Rolprente
"Blou films", soos hulle genoem word, was gou onwettig, maar hulle is in die 1940's jare lank ondergronds deur amateurs vervaardig. As die nodige geriewe (wat dikwels met georganiseerde misdaad verbind is) nie beskikbaar was nie, is baddens dikwels gebruik om die film te ontwikkel. Die prente is dan privaat of deur reisende verkoopslui versprei, maar ’n mens kon tronkstraf opgelê word vir die kyk of besit daarvan.
Omkeerstrategie
Verskil tussen organisasievernuwing en 'n omkeerstrategie
Die terapie waarop die dokter besluit is om die pasiënt in die intensiewesorgeenheid op te neem. Die medikasie bestaan hoofsaaklik uit gevorderde tablette, inspuitings en die hulp van ’n fisioterapeut.