cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Henri Slegtkamp
Spioenkop
Na die ineenstorting van die Tugelalinie in Februarie 1900 het Slegtkamp, vanweë die relatiewe kalmte aan die Natalse front, kmdt.-genl. Louis Botha versoek om hom na die Vrystaat te verplaas waarna hy toestemming verkry het om by die Iers-Amerikaanse Verkennerskorps (die Ierse Brigade) van kol. J.Y.F. Blake wat juis op die punt was om daarheen te vertrek, aan te sluit. Slegtkamp het aan verskeie skermutselings in die omgewing van Brandfort deelgeneem, dog die Boere moes steeds voor die Britse oormag vlug.
Aansluiting by Danie Theron
Na Theron se dood by Gatsrand op 5 September 1900 het sy verkennerskorps versplinter. Slegtkamp, Hindon en drie ander is daarop na Oos-Transvaal waar hulle onder meer rapporte van genl. Christiaan de Wet na genl. Botha geneem het. Na die aanstelling van Hindon as leier van ’n nuwe korps van vyftig man, is Slegtkamp as luitenant tweede in bevel geplaas. Die hoofdoel van die nuwe korps was om die Britse verbindingslinies in Oos- en Noord-Transvaal te ontwring en Britse treine te ontspoor.
Slegtkamp is spoedig as ’n plofstofdeskundige beskou en by geleentheid is selfs ’n steenkoolmyn digby Witbank gesaboteer. In Januarie 1900 is die trein waarin lord Kitchener van Pretoria na Middelburg gereis het, ontspoor. Tussen Julie en Augustus 1901 was Slegtkamp ook langs die noorderspoorlyn bedrywig en op 9 Augustus 1901 betrokke by ’n hewige geveg naby Naboomspruit
Einde van die oorlog
Van die begin van 1902 tot die sluiting van die vrede van Vereeniging op 31 Mei 1902 is die korps meedoënloos deur die Britte tussen blokhuislinies rondgejaag. Twee weke voor die beëindiging van vyandelikhede, op 16 Mei 1902, het Hindon vrywillig aan die Britte oorgegee en het Slegtkamp kaptein en leier van die korps geword. As bittereinder het hy kort daarna die wapen neergelê.
Latere lewe
Slegtkamp was sy lewe lank ’n ondersteuner van die republikeinse ideaal en het in die laat dertigerjare by die Ossewa-Brandwag aangesluit. Ten spyte van sy gevorderde leeftyd was hy ’n aktiewe lid en het later hoofgeneraal op die Hoëveld geword. Sy laaste jare het hy rustig op sy tuisdorp, Middelburg, deurgebring.
Epsilon Centauri
Epsilon Centauri (ε Centauri, afgekort as Epsilon Cen of ε Cen) is ’n ster in die suidelike sterrebeeld Sentour (Centaurus). Dit is een van die helderste sterre in die sterrebeeld, met ’n effens veranderlike skynbare magnitude van 2,3. Volgens metings van die Hipparcos-satelliet is dit sowat 430 ligjare van die Son af.
ε Centauri het ’n groot massa van omtrent 12 keer dié van die Son en ’n sterreklassifikasie van B1 III, wat aandui dit is ’n reusester wat ver gevorder is in sy evolusie. Sy ligsterkte is meer as 15 000 keer dié van die Son en sy effektiewe temperatuur is sowat 24 000 K. Dit gee die ster die blouwit skynsel van ’n B-tipe ster. Dit word geklassifiseer as ’n Beta Cephei-tipe veranderlike ster, met ’n primêre periode van 0,16961 dae (4 uur en 4 minute); dit voltooi 5,9 siklusse per dag. Tydens elke siklus wissel die helderheid van die ster tussen 2,29 en 2,31 m.
ε Centauri is ’n relatief jong ster van sowat 16 miljoen jaar.
Reenen J. van Reenen
Reenen J. van Reenen (1884–1935) was ’n Afrikaanse skrywer en besproeiings-ingenieur.
Lewe en Werk.
Reenen Jan van Reenen is op 15 April 1884 op Calvinia gebore. Op jeugdige ouderdom verhuis hy saam met sy ouers na Kaapstad, waar hy in 1902 aan die Suid-Afrikaanse Kollege sy B.A.-graad behaal. Hy verwerf hier die heel eerste Koningin Victoria-beurs en sit dan as Rhodes-skolier sy studies in die Verenigde State van Amerika voort, waar hy in 1906 sy siviele ingenieurseksamen aan die Lehigh Universiteit in Pennsilvanië aflê. In Nebraska doen hy vir ’n jaar praktiese ervaring op van groot besproeiingswerke. By sy terugkeer na Suid-Afrika praktiseer hy vir ’n tydjie privaat en kry dan ’n aanstelling in die Kaapse Besproeiingsdepartement, waarna hy in 1907 aangestel word as superintendent van Weë en Openbare Werke in die Vrystaat. Hier werk hy twintig jaar lank totdat hy in 1927 voorsitter word van die Besproeiingskommissie en na Pretoria verhuis. In Bloemfontein is hy ’n leiersfiguur in die kultuurvereniging Ons Taal. Hy dien op verskeie belangrike kommissies. So is hy voorsitter van die Historiese Monumentekommissie, voorsitter van die Kommissie vir Myne met lae Ertsgehalte en ook voorsitter van die Kommissie vir die vasstelling van die grens tussen Suidwes-Afrika en Angola. Hy is ook lid van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns. In 1933 onderneem hy saam met sy vrou ’n wêreldreis om besproeiingswerke in Noord-Amerika, Suid-Amerika, China en Japan te bestudeer. Hy is ook ’n kampvegter vir die bestryding van gronderosie. Reeds op skool lê hy hom toe op die tekenkuns en op universiteit in Suid-Afrika doen hy ook ’n grondige kennis op van die taal en lettere. Later doen hy ook ’n in-diepte studie van die San se kuns. Hy is op 19 Oktober 1935 oorlede.
Skryfwerk
In waarskynlik sy belangrikste werk, die roman “Die Agterstevoortrekkers”, steek hy die draak met ’n groep Bloemfonteinse akademici. Hy stuur die groep geleerdes en kunstenaars met hul families op die ou Voortrekkerpad op ’n reis om te soek of daar nie in die bosse en klowe nog van die heldemoed van die ou Voortrekkers te vinde is nie. Hier wil hulle weer ’n “helder eenvoudige duidelike uitsig op die lewensprobleme” opvang wat hulle moeiteloos in hulle daaglikse omgang kan gebruik. Hierdie deskundiges wil terselfdertyd hulle diep kennis deel met almal wat hulle op pad teenkom en hierdie mense dan so ophef. Die verwaandheid van die hooggeleerde akademiese here word in talle voorvalle bespotlik voorgestel en in stede van die Agternatrekkers misluk die reis heeltemal en word na hulle verwys as die Agterstevoortrekkers. Die roman maak veral ’n bydrae op satiries-humoristiese vlak, waar dit ’n vroeë voorloper is van hierdie styl in Afrikaans en selfs Langenhoven se werk in hierdie gebied voorafgaan. D.F. Malherbe neem die fragment “Die dansparty” uit hierdie roman op in die versamelbundel “Afrikaanse letterkunde”.
Die res van sy oeuvre kan hoofsaaklik as ontspanningslektuur beskryf word. As skrywer van spookstories (versamel in “Celestine”) en speurverhale (versamel in “Verborge skatte”) is hy ’n baanbreker in Afrikaans. Die verhaal “’n Hopie bene”, wat in “Celestine” opgeneem word, verower in 1903 ’n prys van The South African News. Hierdie verhaal is ’n droom, maar in die ander verhale in die bundel word die geheimsinnige element nie verklaar nie, behalwe in “Tant Annie”. In die aanbieding van hierdie verhale ontbreek die misterieuse omdat in stede van die spanning en suggestie wat deur vernuftige skrywers van hierdie genre bereik word, meermale net die geheimsinnige feit noteer word. Van die grillerigste stories is “Oom Ignaas”, die geskiedenis van ’n spook sonder kop. Die nuwe eienaar van die plaas sien een nag die liggaamlose kop en die volgende nag die koplose liggaam, beide op soek na mekaar. Die verhaal “Philemon en Baucis” uit hierdie bundel word later deur Daniel Hugo opgeneem in die versamelbundel “Tydskrif 2”. “Verborge Skatte” is ’n bundel speurverhale waarin Professor Erts as hoofkarakter sy buitengewone speurvernuf gebruik, gehelp deur sy kollega, Professor Dierkunde. Hierdie verhale toon onmiskenbare tekens van die invloed van Edgar Allan Poe en “Die Voortrekker se skat” is gebaseer op Poe se “The gold-bug” en “Die kinderdief” op Poe se “The purloined letter”. Hierdie bundel word dan ook aan Poe opgedra. “Die lokaas” skets die ontwikkeling van die begaafde weeskind, Gert Vermaak, wat deur oom Willem en tant Miem aangeneem word. Op sesjarige ouderdom kom ’n ontwikkelde Hollandse skeepskaptein om gesondheidsredes op hulle Karooplaas woon en onder sy leiding ontwikkel Gert so buitengewoon dat ’n weldoener hom na Europa stuur om vir advokaat te leer. Na sy terugkoms vestig hy hom in Kaapstad en word gou een van die leiers van die Boereparty. Sy weldoener gebruik egter ’n mooi vrou as lokaas en by die stemming oor ’n gewigtige wetsontwerp word Gert ontrou aan sy party. Die geestelike en karakterontwikkeling van Gert word nie beskryf nie, slegs vermeld as feit, sodat die hoofkarakter nooit werklik ’n eie lewe verkry nie. Die roman is egter histories van belang as een van die eerste pogings om die probleemroman (die botsing tussen liefde en politiek) in Afrikaans te beoefen en ook een van die eerste romans wat ’n uitsonderingsfiguur tot hoofkarakter verhef.
Hy illustreer sy boeke self en saam met sy vrou skryf hy ook kinderverhale, waaronder “Riena Reinet, die storie van ’n Afrikaanse pop” (’n sterk nasionalistiese en patriotiese werk) en “Op trek”, ’n versverhaal vir seuntjies oor die Groot Trek. Uit die titel van die storie oor die pop kan die afleiding gemaak word dat dit gebaseer is op die sogenaamde “Reinet-pop” wat in 1914 in Graaff-Reinet begin maak is deur die Laubscher familie weens die feit dat poppe tydens die Eerste Wêreldoorlog onbekombaar was. Dit was die eerste poppe wat plaaslik in Suid-Afrika in ’n fabriek vervaardig is.
In Januarie 1919 lewer hy ’n lesing voor die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns in Stellenbosch oor die San-kultuur onder die titel “Iets oor die Boesman”, wat in 1920 op las van die Akademie gedruk word as “Iets oor die Boesmankultuur”. Hierin skryf hy vergelykenderwys oor die rotskuns van Altemira (in Spanje) en Lascaux (in Frankryk), met dié van die San in Suid-Afrika, terwyl hy ook lig werp op die San-kosmologie en San-mitologie, soos dit tot uiting kom in hulle vertellings en poësie. Vakkundige werke wat van hom verskyn is in 1914 “Die Vrijstaatse weë” (in 1916 in Engels uitgegee as “The Free State Roads”), en in 1935 verskyn “Verslag van die Kommissie insake Industriële Wetgewing”.
W.F. van Rooyen
W.F. Van Rooyen (1935–1985) was ’n ortopeed en ’n Afrikaanse skrywer.
Lewe en werk
Willem Frederik Van Rooyen is op 12 Oktober 1935 in Brakpan gebore as die jongste van vier kinders van Ignatius Michael van Rooyen en Alida Elizabeth Johanna Louw. Hy het twee broers, Adriaan Jacobus Louw en Ignatius Michael, en ’n suster, Johanna. Sy studies is aan die Universiteit van Pretoria, waar hy in 1959 die MB.ChB.-graad behaal en in 1966 die Meestersgraad in Geneeskunde in Chirurgie, waarna hy spesialiseer as ortopeed. Hy open ’n praktyk in Johannesburg, maar aanvaar kort voor sy dood ’n betrekking as myndokter op Stilfontein, omdat hy weens sy siekte nie meer kan opereer nie. Met die publikasie van sy boeke ontmoet hy vir Bartho Smit, destyds uitgewer by Perskor, met wie hy ’n hegte vriendskap sluit wat tot met sy dood voortduur. As lid van die Afrikaanse Skrywersgilde dien hy ook ’n paar keer in die bestuur. Hy is getroud met Lydia Magdalena Dorothea du Toit en hulle het vyf kinders, ’n dogter (Heiletjie Maria) en vier seuns (Ignatius Michael, Martinus Christoffel du Toit, Willem Frederik en Petrus Gerhardus). Hy is op 24 Desember 1985 op Stilfontein aan breinkanker oorlede, nadat hy in Junie 1985 ’n gesigsprobleem ontwikkel wat die siekte aankondig.
Skryfwerk
Kenmerkend van sy prosa is dat dit alles in ’n sprokiesagtige en simboliese sfeer plaasvind, met duidelik herkenbare situasies en menslike verhoudinge. Sy eksperimentele prosa in “Fuga burlesque” het ’n sterk surrealistiese onderbou van die soort wat Franz Kafka in die letterkunde en Jeroen Bosch in die skilderkuns beoefen en beeld gedagtes, gebeure en situasies binne die kultuurgodsdienstige samelewing uit. Dit speel af teen die agtergrond van Nikos die Griek se plek in Eloffstraat. Die internasionale ondergrondse organisasie waarvan hy lid is bespied die doen en late van die deelnemers en wanneer daar ’n landmynontploffing op die grens is en een van die deelnemers sneuwel, trek almal die woestyn in op soek na sin. Eindelik word die karakter Eben die Boer, in klaarblyklike verwysing na die Afrikaner heerser in die tyd waarin die boek geskryf is, ontmasker en tot verantwoording geroep oor historiese en hedendaagse verhoudinge tussen wit en swart. Dit word alles (soos die titel reeds suggereer) aangebied as musiekstuk waar daar bewegings binne bewegings, herhalings en terugspelings voorkom.
“Die ramshoring” (die sjofar van die Hebreërs) is die instrument wat geblaas word om God te herinner aan Abraham se vroomheid en om vergifnis van sonde te vra. Dit is ook die simbool van die onvolkome mens se kommunikasie met God. Die klank van die sjofar is drieledig en elkeen het presies dieselfde tydsduur. Die enkele lang noot is die oproep tot die stryd (veral teen die self en die versoeking van die vlees), die driemiddelslagnote is die sug van ’n gebroke hart en die nege kort klanke simboliseer ekstatiese vreugde. Teen hierdie agtergrond is die roman eweneens eksperimenteel van aard en dit plaas die meervoudigheid van die mens se bestaan, wat selfs deur vele eeue nie verander nie en dus ook die toekoms bevat, onder die loep. Die mens is voortdurend op soek na die ewige goddelike Olympus waar net ’n laaste basuin, wat hy self blaas, op hom wag. Derhalwe kan die volledige selfontdekking en finale volgroeiing nooit plaasvind nie, onder meer omdat die mens nie dinge en wesens herken vir wat hulle is nie. Die verhaal wentel rondom ’n groep navorsers van die Société Mystique van Parys, wat ’n houtkis vol ou Middeleeuse perkamente uit Praag ondersoek. In die perkamente word die verhaal vertel van die digter Knud wat sy digvermoë verloor toe hy deur ’n weerligstraal getref is, en sy liefde vir die slavin Mercedes Cardele. Dit vertel ook die verhaal van Knud se pelgrimstog op soek na Olympus om so insig te probeer verkry in die Absolute. Hierdie driedelige verhaal sluit dan aan by die driedelige aard van die ramshoring se klank.
George O'Brien (akteur)
George O'Brien (19 April 1899 – 4 September 1985) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Sunrise (1927), Noah's Ark (1928), The Marshal of Mesa City (1939), en Fort Apache (1948).
Trevor Bardette
Trevor Bardette (19 November 1902 – 28 November 1977) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Wild Bill Hickok Rides (1942), The Deerslayer (1943), Sundown in Santa Fe (1948), en Thunder Road (1958).
W.F. van Rooyen
Skryfwerk
“Die groot eier van Aghwibib” beskryf die wetenskaplike Robert Grüsser wat ’n groot sintetiese eier bou waaruit ’n reuse kuiken te voorskyn sal kom. Hy plaas dit in die woestyn naby die klein dorpie Aghwibib in Namibië. Vir weke kan die gepik van die reusagtige kuiken in sy dop gehoor word en die dorp is in rep en roer, met voorstanders en teenstanders binne die dorp, binne die Suid-Afrikaanse samelewing en binne die geopolitiese buitewêreld. Dan hou die gepik op en begin die groot vrot, sodat belofte onmiddellik oorloop na die dood en die einde, sonder die middelstadium van verwesenliking. Die boek is hoofsaaklik ’n kommentaar op die politieke situasie asook samelewing van die tyd en plaas die wetenskaplikes teenoor die mense van die samelewing. Hierdie boek is in 1986 op die kortlys vir die toekenning van die Rapportprys.
Natalie Lander
Natalie Lander (gebore 28 Maart 1983) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Middle (2009), Major Crimes (2012), K.C. Undercover (2015), en Lopez (2016).
Rudolf Straeuli
Rudolf August Wilkens Straeuli (gebore 20 Augustus 1963 in Pretoria, Suid-Afrika) is 'n rugbyspeler wat in die posisies van flank en agsteman vir die Springbokke gespeel het. Hy het later dieselfde Springbokspan afgerig. Hy het ook vir Noord-Transvaal (later Blou Bulle) en Transvaal (later Goue Leeus) gespeel in die Curriebeker-kompetisie.
Loopbaan as rugbyspeler
Straeuli het op 9 Julie 1994 sy debuut vir Suid-Afrika gemaak teen die All Blacks waartydens hy 'n drie gedruk het. Hy het in 10 toetse in totaal gespeel, insluitend in die Rugbywêreldbeker 1995. Sy rugbyloopbaan (as speler) eindig op 18 November 1995 teen Engeland op die Twickenham-stadion.
Loopbaan as afrigter
Straeuli het nie soveel opslae gemaak as rugbyspeler nie, maar was berug as Springbokafrigter. Nadat Harry Viljoen, die vorige afrigter, slegs 53% van sy wedstryde kon wen, was Straeuli deur baie beskou as die persoon wat Suid-Afrikaanse rugby kon regruk, en is op 1 Maart 2002 aangestel as afrigter.
Aan die begin het dinge goed verloop vir Straeuli en hy het sy eerste vier wedstryde gewen met oorwinings oor Wallis, 'n 20-puntoorwinning oor Argentinië en 'n oorweldigende 60–18 oorwinning oor Samoa. Maar toe die Springbokke die wêreld se top tien spanne moes aandurf, het dinge ernstig begin skeefloop vir Straueli.
Onder Straeuli het die Springbokke 'n laagtepunt bereik in wêreldbekerrugby met rekordnederlae teen verskeie lande, insluitende:
Deur al die nederlae was Straeuli se kommentaar aan die publiek dat hy nog aan sy span bou, en dat mense hom nie op sy Rugbywêreldbeker 2003-prestasie moet oordeel nie. Maar toe Suid-Afrika vir die eerste keer ooit in 'n wêreldbekertoernooi nie die kwarteindstryd haal nie, is hy verplig om te bedank nadat inligting oor sy berugte Kamp Staaldraad oefenkamp bekend geword het.
Ter opsomming was Straeuli die afrigter van 23 toetse, waarvan 52% gewen is. Dit was 'n swakker rekord as die van sy voorganger. Sy span wen slegs twee van hul 17 wedstryde teen die top-ses spanne in die wêreld. Dit maak hom die springbokafrigter met die swakste wenrekord in Suid-Afrikaanse rugbygeskiedenis.
Brian Tee
Brian Tee (gebore 15 Maart 1977) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Fast and the Furious: Tokyo Drift (2006), The Wolverine (2013), Jurassic World (2015), en Teenage Mutant Ninja Turtles: Out of the Shadows (2016).
Erica omninoglabra
Erica omninoglabra is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom in die Langeberg voor. Die plant word as seldsaam beskou en die habitat word nie bedreig nie.
Houthalen-Helchteren
Houthalen-Helchteren (Limburgs: Hôtele-Helichtre) is 'n Belgiese munisipaliteit in die middel van die Vlaamse provinsie Limburg. Die munisipale gebied het sowat 30 000 inwoners (2011) en 'n oppervlakte van 78 km². Die administratiewe setel is in Houthalen-Centrum.
Plekke
Plekke in die munisipale gebied van Houthalen-Helchteren:
Helchteren, Houthalen-Centrum, Houthalen-Oost en Meulenberg.
Andromeda (mitologie)
Mite
In die Griekse mitologie word Andromeda deur die held Perseus gered uit die kloue van Ketos, 'n seemonster, waaraan sy geoffer is omdat haar moeder beweer het sy is mooier as die Nereïdes, die dogters van Nereus. As straf vir haar verwaandheid stuur Poseidon die seemonster Ketos. Die orakel vertel vir Kefeus dat die monster sal verdwyn as hy Andromeda aan hom offer.
In ruil vir sy heldedaad sou hy met Andromeda trou. Andromeda se ouers gee hul seën daarvoor. Andromeda is egter vroeër reeds aan die broer van Kefeus, Fineus, as bruid belowe en daarom eis Fineus haar op tydens haar bruilof. Toe Kefeus en Kassiopeia hul belofte aan Perseus terugtrek en Fineus se kant kies, breek daar 'n geveg uit. Perseus neem die afgekapte kop van Medusa in sy hand en versteen daarmee al sy vyande.
Andromeda staan aan Perseus se sy en skenk die lewe aan talle kinders. As beloning vir haar trou word sy deur Zeus in die hemel geplaas. Die  sterrebeeld Andromeda word na haar vermoem. Ook ander rolspelers kry 'n plek aan die sterrehemel, maar Kassiopeia word vanweë haar verwaandheid onderstebo in die lug geplaas.
Andromeda het talle kinders gehad, waaronder Perses wat in Ethiopië gebore is en by sy oupa grootgeword het. Hy het die stamvader van die Persiese konings geword. Daarbenewens het sy die lewe geskenk aan Alkaios, Sthenelos, Elektrion, Heleios en Mestor, en aan haar dogter Gorgofone. Sy is die ouma van Alkmene, Euristeus en Amfitrion en dus 'n voorouer van die Telebo-koning Pterelaos en van Herakles.
Swartvlerkkoningalbatros
Die Swartvlerkkoningalbatros (Diomedea sanfordi) is 'n voël wat die Suid-Afrikaanse kus selde besoek. Die voël is 107 – 122 cm groot, weeg 6 – 8 kg en het 'n vlerkspan van 2.7 - 3.4 meter. Hulle broei op eilande aan die kus van Nieu-Seeland. In Engels staan die voël bekend as die Northern royal albatros.
Cleveden
Cleveden is ’n voorstad van Johannesburg, 6 km oos van die stadsaal geleë.
Die buurt se naam is afgelei van Cleveland en Denver, wat weerskante van Cleveden geleë is. In die noorde grens dit aan Malvern. Dit is uitgelê op die plaas Doornfontein.
Marty Feldman
Marty Feldman (8 Julie 1934 – 2 Desember 1982) was 'n Engelse draaiboekskrywer, akteur, en komediant van Joodse afkoms. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Young Frankenstein (1974), The Last Remake of Beau Geste (1977), en In God We Trust (or Gimme That Prime Time Religion) (1980), en in die televisiereeks Marty (1968).
Erica onusta
Erica onusta is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor net oos van Knysna. Die voorkomsgebied van die plant is 98 km2 maar baie van die gebied het verlore gegaan aan aangeplante plantasies. Die oorblywende subpopulasies is gefragmenteer. Die kwaliteit van die habitat is ook besig af te neem as gevolg van 'n gebrek aan veldbrande en indringerplante.
Duine-aalwyn
Die Duine-aalwyn (Aloe brevifolia) is 'n aalwyn en ook een van die dwergaalwyne wat voorkom in die Wes-Kaap. Dit bestaan uit diggepakte, hoekige, groen-blou blaar rosette, wat gewoonlik 10 cm hoog is en wat helderoranje blomme dra, wat gewoonlik tydens November verskyn.
Die plant groei die beste in 'n Mediterreense tipe klimaat. Hier kom dit voor in die Caledon- en Bredasdorp-omgewing, ooswaarts tot by Swellendam, Riversdal en Kaap Agulhas. Dit vereis goed gedreineerde grond en moet nie te veel water hê nie terwyl dit ook beskerm moet word teen temperature onder vriespunt.
Michail Toechatsjewksi
Michail Mikolajewitsj Toechatsjewksi (Russies: Михаи́л Никола́евич Тухаче́вский, IPA: [tʊxɐˈtɕefskʲɪj]; 16 Februarie [O.S. 4 Februarie] 1893 - 12 Junie 1937) met die bynaam Red Napoleon deur buitelandse koerante, was 'n toonaangewende Sowjet-militêre leier en teoretikus van 1918 tot 1937.
Vanaf 1920–1921 was hy onder leiding van die Sowjet-Westelike Front in die Pools-Sowjetoorlog. Sowjet-magte onder sy bevel het die Poolse magte uit Wes-Oekraïne suksesvol afgestoot en teruggevoer na Pole, maar die Rooi Leër is buite Warskou verslaan, en die oorlog het geëindig in die Sowjet-nederlaag. Hy dien later van 1925 tot 1928 as stafhoof van die Rooi Leër, as assistent in die People's Commissariat of Defense na 1934 en in 1937 as bevelvoerder van die Volga Militêre Distrik. In 1935 het hy die rang van Marshal van die Sowjetunie behaal.
Ricki Noel Lander
Ricki Noel Lander (gebore 14 Desember 1979) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Iron Man (2008), Movie 43 (2013), en Ant-Man (2015), en in die televisiereeks Prison Break (2005).
1. FC Neurenberg
1. FC Neurenberg is 'n sportklub in Neurenberg in die deelstaat Beiere in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Die klub bestaan sedert 1995 uit 'n konfederasie van sportsoorte (elke afdeling is eintlik 'n onafhanklike klub in eie reg) en bied ook onder meer boks, handbal, skaak, hokkie, swem, ski en tennis aan. Die dameshandbalspan het reeds 12 keer die Duitse titel gewen en een keer die Europese uitklopbeker.
Die klub is op 4 Mei 1900 gestig as 'n rugbyklub, maar teen Junie 1901 het die lede besluit om eerder oor te skakel na sokker. Die klub se goue jare was die tydperk na die Eerste Wêreldoorlog tot 1927. Tussen Julie 1918 en Februarie 1922 was die klub onoorwonne in 104 amptelike wedstryde en die klub se bynaam, "Der Club", was reeds in 1919 landwyd gevestig.
Neurenberg het sy eerste nasionale titel in 1920 gewen (die eerste nasionale kompetisie na die Eerste Wêreldoorlog) deur SpVgg Fürth, die verdedigende kampioen, in die eindstryd met 2-0 te verslaan. Die klub het toevallig ook die eerste titel na die Tweede Wêreldoorlog in 1948 gewen. Dit was die eerste van 5 titels binne 8 jaar.
Tydens die Derde Ryk het die klub in die Gauliga Beiere meegeding en in 1935 het die klub die eerste Duitse uitklopbeker-kampioen geword (op daardie stadium was die kompetisie bekend as die von Tschammer und Osten Pokal) deur FC Schalke 04 met 2-0 voor 55 000 toeskouers in die eindstryd in Düsseldorf te verslaan.
Die klub speel sy tuiswedstryde in die Max-Morlock-Stadion, vroeër bekend as die Frankenstadion. Tussen 1933 en 1945 was die stadion bekend as die Stadion der Hitler-Jugend.
Suid-Sotho
[[Lêer:South Africa 2011 Sotho speakers proportion map.svg|duimnael|links|Suid-Afrikaanse distrikte met 'n meerderheid van Suid-Sothotaliges in 2011:
]] [[Lêer:South Africa 2011 Sotho speakers density map.svg|duimnael|links|Geografiese verspreiding van Suid-Sotho in Suid-Afrika ná bevolkingsdigtheid per vierkante kilometer in 2011:
]]
Die taal Suid-Sotho (Sesotho [sɪ̀sʊ́tʰʊ̀] in Suid-Sotho) word deur sowat 5,6 miljoen mense, hoofsaaklik Suid-Sotho's, gepraat (2011-sensus), van wie 4 240 000 in Suid-Afrika waar dit 'n amptelike taal is. Dit is (saam met Engels) ook die amptelike taal van Lesotho en het daar 1 770 000 sprekers. Daar is 'n paar ortografiese verskille tussen die Suid-Sotho van Suid-Afrika en dié van Lesotho. Suid-Sotho is deel van die Sotho-taalfamilie. Dit is ook 'n amptelike taal van Zimbabwe.
Woorde
Algemene woorde en frases:
Muyexe
Muyexe is 'n nedersetting buite Giyani in die ooste van die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit val onder die beheer van die Groter Giyani Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer.
Bradley Barker
Bradley Barker is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente One Day (1916), Come Out of the Kitchen (1919), Silas Marner (1922), en Mother's Boy (1929).
Utøya
Utøya is 'n eiland in die Tyrifjord in die munisipaliteit (kommune) Hole van die Noorse fylke Buskerud, sowat 30 kilometer noordwes van die hoofstad Oslo. Dit is in besit van AUF, die jeugorganisasie van die Noorse Arbeidersparty en word deur die aandelemaatskappy Utøya AS bestuur.
63ste Oscar-toekenningsaand
Die 63ste Oscar-toekenningsaand is op 25 Maart 1991 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences in Los Angeles gehou om erkenning te gee aan die rolprente van 1990. Die aanbieder was Billy Crystal.
Utøya
AUF reël 'n jaarlikse politieke somerkamp op die eiland. Ná 'n bomontploffing in die middestad van Oslo op 22 Julie 2011 is 69 jongmense in 'n skietaanval op Utøya deur Anders Behring Breivik vermoor. Op dié tydstip was daar 560 jongmense op die eiland.
63ste Oscar-toekenningsaand
Die grootste wenner was Dances with Wolves, wat sewe Oscars ingepalm het, onder meer vir beste rolprent en regisseur. Whoopi Goldberg het die prys vir beste vroulike byspeler gewen en was die eerste swart Amerikaner wat ’n Oscar gewen het sedert Hattie McDaniel in 1939.
Een van die mense wat opgetree het, was Reba McEntire. Haar besluit om te sing was effens omstrede omdat sewe lede van haar orkes en haar reisbestuurder onder die tien mense was wat ’n week tevore in ’n vliegongeluk naby San Diego gesterf het. Sy het die benoemde liedjie I'm Checking Out uit die prent Postcards from the Edge opgedra aan haar orkeslede wat gesterf het.
Dit was die laaste keer dat daar nie ’n kategorie vir beste visuele effekte was nie en waar ’n spesiale prestasieprys in die plek daarvan toegeken is.
John B. O'Brien
John B. O'Brien (13 Desember 1884 – 15 Augustus 1936) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Destiny's Toy (1916), Bab's Diary (1917), Father Tom (1921), en The Handicap (1925).
63ste Oscar-toekenningsaand
Pryse
Hier volg ’n lys van die belangrikste wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem en is in vet druk):
Erica oophylla
Erica oophylla is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Dit kom voor in die Langeberg vanaf Swellendam tot by Riversdal. Die plant groei op rots kruine, hange en rante op hoogtes van 1 500 tot 1 700 meter. Die plant word beskou as seldsaam en die habitat word nie bedreig nie.
Miles Teller
Miles Teller (gebore 20 Februarie 1987) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Spectacular Now (2013), Whiplash (2014), Insurgent (2015), en Fantastic Four (2015).
Nqweba-dam
Die Nqweba-dam (voorheen bekend as die Van Ryneveldpasdam) in die Sondagsrivier lê 1,6 km noord van Graaff-Reinet langs die Van Ryneveldpas tussen Graaff-Reinet en Murraysburg. Dit vorm deel van die Kamdeboo Nasionale Park en is sedert 1999 die eiendom van die Camdeboo Plaaslike Munisipaliteit.
Andrei Jerjomenko
Andrey (Andrei) Ivanovich Jerjomenko (of Jerjomenko, Eremenko; Russies: Андре́й Ива́нович Ерёменко; Oekraïens: Андрій Іванович Єрьоменко; 14 Oktober [O.S. 2 Oktober] 1892 - 19 November 1970) was 'n Oekraïens-Sowjet-generaal tydens die Tweede Wêreldoorlog en daarna 'n Marshal van die Sowjetunie. Tydens die oorlog het Jerjomenko tydens die Slag van Stalingrad in die somer 1942 die Suidoos-front (later die Stalingrad-front hernoem) beveel en die suksesvolle verdediging van die stad beplan. Hy het later die leërs wat in 1945 verantwoordelik was vir die bevryding van Wes-Hongarye en Tsjeggo-Slowakye beveel.
Nqweba-dam
Op 27 September 1920 het die munisipaliteit van Graaff-Reinet en die Van Ryneveldsbesproeiingsraad 'n ooreenkoms aangegaan waarvolgens die munisipaliteit 'n stuk meentgrond sal verskaf vir die bou van 'n dam waaruit die munisipaliteit dan 9 miljoen liter water per dag sal ontvang vir gebruik vir die dorp. In Junie 1921 het die konstruksiewerk begin en op 14 Julie 1925 het die voorsitter van die besproeiingsraad, H. Urquhart, die dam geopen.
Die opvanggebied is 3 825 km2 groot en het 'n gemiddelde jaarlikse neerslag van 330 mm. Alhoewel die dam se kapasiteit in 1928 op 79 miljoen m3 vasgestel is, het dit deur toeslikking sodanig afgeneem dat die volume in die begin van die 21ste eeu reeds gehalveer is.
Die hoogte van die damwal is 30,48 m bo die rivierbedding en sy lengte is 381 m. Die wateroppervlakte beslaan 1133 hektaar as die dam vol is.
In 2001 het die Stadsraad besluit om die naam van die dam te verander na Nqweba-dam. Nqweba is die Xhosa vir ontmoetingsplek omdat die dam geleë is by die samevloeiing van die Sondags-, Gats- en Pienaarriviere.
Die dam word nie meer vir besproeiing gebruik nie, maar wel vir die dorp Graaff-Reinet se water en toerisme (watersport, voëlkykery). Omdat die damwal tydens vloede onstabiel is, is dit een van die onveiligste damme van sy formaat in Suid-Afrika.
Laurent-Désiré Kabila
Laurent-Désiré Kabila (Franse uitspraak: lo.ʁɑ̃ de.zi.ʁe ka.bi.la) (27 November 1939 - 16 Januarie 2001), of eenvoudig Laurent Kabila ( US: uitspraak (hulp·info) ), was 'n Kongolese rewolusie en politikus wat vanaf 17 Mei 1997 as die derde president van die Demokratiese Republiek van die Kongo gedien het, toe hy Mobutu Sese Seko omvergewerp het, tot sy sluipmoord op 16 Januarie 2001 deur een van sy lyfwagte. Hy is agt opgevolg dae later deur sy 29-jarige seun Joseph.
Pous Gregorius XVI
Gregorius XVI was die 254ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk vir 15 jaar, 3 maande en 30 dae, van 1831 tot 1846. Hy was konserwatief en tradisievas. Hy het demokratiese hervormings in die Kerklike Staat en die res van Europa probeer verhinder omdat hy gedink het demokrasie bevorder linkse revolusionisme. Hy poog om die politieke en kerklike mag van die pous uit te brei. Gregorius was die laaste pous wat verkies is wat nie 'n biskop was nie.
Biografie
Pous Gregorius XVI is gebore as Bartolomeo Alberto Cappellari (ook bekend as Mauro Cappellari) op 18 September 1765 in Belluno, Republiek Venesië. Hy was die seun van Giovanni Battista Cappellari en sy vrou Giulia Cesa-Pagani. Op 23 Augustus 1783 sluit hy aan by die Camaldolese klooster (deel van die Benediktyners) in Murano naby Venesië. In 1787 word hy priester gewy. In die klooster het hy onder die naam broeder Mauro bekend gestaan. In 1799 publiseer hy "Il Trionfo della Santa Sede" (die oorwinning van die Heilige Stoel) teen die Janseniste. Die werk is in verskeie ander Europese tale vertaal. Op 4 Februarie 1801 word hy 'n lid van die Akademie vir die Katolieke Geloof wat deur Pous Pius VII gestig is. In 1805 word hy ab van die San Gregorio-klooster in Rome. Toe Pous Pius VII deur Napoleon Bonaparte na Frankryk gevange geneem is, vertrek Cappellari na Murano en later in 1814 na Padua. Toe die pous na Rome terugkeer en die Kerklike Staat herstel is, keer hy terug na Rome as die vikaris-generaal van die Camaldolese. Op 21 Maart 1825 stel Pous Leo XII hom aan as kardinaal. Cappellari kry die reg om die regte van Katolieke in die Lae Lande te beveilig met die ondertekening van 'n konkordaat met koning Willem I op 18 Junie 1827. Hy onderhandel 'n vrede met die Ottomaanse Ryk met betrekking tot die Armeense Katolieke gemeenskap. Op 2 Februarie 1831 volg hy Pous Pius VIII op en word biskop gewy op 6 Februarie 1831 en ook as pous gekroon deur kardinaal Giuseppe Albani. Hy regeer tot sy dood op 1 Junie 1846 en word opgevolg deur Pous Pius IX. Die naam ‘Gregorius’ beteken 'wagter'.
Pontifikaat
Pous Gregorius XVI is onverwags verkies na 'n konklaaf van vier-en-sestig dae. Die voorloper in die verkiesing was kardinaal Giacomo Giustiniani, maar sy kandidatuur is geveto deur koning Ferdinand VII van Spanje. Die ander kandidate, kardinaal Emmanuele De Gregorio en kardinaal Bartolomeo Pacca, was reeds kandidate in die vorige konklaaf en kon nie die vereiste meerderheid haal nie. Om die dooie punt te oorkom is Cappellari verkies na drie-en-tagtig stemminge.
Die rewolusie van 1830 wat die huis van Bourbon uit die kussings gelig het, was 'n groot slag vir die Katolieke monargistiese party in Frankryk. Die Franse verower Ancona en die Kerklike Staat word bedreig. Dit word meermale nodig om hulp van Oostenrykse troepe in te roep on republikeinse terroriste te bedwing. Die konserwatiewes het hervormings uitgestel na bomaanslae en sluipmoorde. Die pous het kardinaal Tommaso Bernettie in 1836 vervang met kardinaal Luigi Lambruschini as staatsekretaris, maar dit het nie gehelp nie.
Die Pous en Lambruschini het tegnologiese vooruitgang soos gasverligting en spoorweë probeer teenwerk omdat hulle geglo het dat dit die middestand sou bevoordeel, wat sou lei tot meer aandrang op politieke regte. Gregorius het spoorlyne "Chemins d'enfer" (paaie van die hel) genoem na aanleiding van die Franse naam "Chemin de fer" (ysterpad). Onder Franse druk het Gregorius wel tallose revolusionêres uit die tronk vrygelaat, iets wat later sou lei tot die opstand teen sy opvolger Pous Pius IX in 1870. Die Pous het slawerny en slawehandel sterk veroordeel.
Pous Gregorius is vermoedelik dood aan wondroos, 'n akute ontsteking van die dieper lae van die vel.
Die kollege van kardinale
Pous Gregorius XVI het 75 nuwe kardinale aangestel in 26 konsistories. Weens die omvang van die lys word dit hier gehou.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Julian Fellowes
Julian Fellowes (gebore 17 Augustus 1949) is 'n Engelse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Gosford Park (2001), Separate Lies (2005), en From Time to Time (2009), en in die televisiereeks Downton Abbey (2010).
Murchison, Limpopo
Murchison is 'n myndorp, 'n nedersetting ± 40 km wes van Phalaborwa in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit is aan die R71 provinsiale pad geleë en val onder die beheer van die Ba-Phalaborwa Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer.
Nooi van my hart
Nooi van my hart is 'n Afrikaanse rolprent wat in 1959 vrygestel is. Die was die eerste musiekrolprent in Afrikaans wat in kleur verfilm is (die eerste Afrikaanse en Suid-Afrikaanse rolprent in kleur was Daar Doer in die Bosveld).
Genre
Die rolprent is 'n musiekblyspel.
Alfa Romeo Spider
Die Alfa Romeo Spider (105/115 reeks) is 'n roadster wat deur die Italiaanse vervaardiger Alfa Romeo vervaardig is van 1966-1993—met 'n klein loop van 1994-modelle vir die Noord-Amerikaanse mark. Die Spider het vir byna drie dekades in produksie gebly met slegs geringe estetiese en meganiese veranderings. Die eerste drie reekse is deur Pininfarina in Grugliasco gebou en die vierde reeks in San Giorgio Canavese. Die laaste Spider is in April 1993 geproduseer — die laaste agterwielaandrywing Alfa Romeo voor die Alfa Romeo 8C Competizione van 2007. In Mei 2012 het Fiat aangekondig dat 'n ooreenkoms met Mazda bereik is om 'n nuwe Spider saam te ontwikkel vir 2015, gebaseer op die Mazda MX-5 platform.
Japie Bogaards
Japie Bogaards (9 Mei 1953- ) is ’n Afrikaanse skrywer en voedseltegnoloog.
Lewe en werk
Gedurende sy studies raak hy verloof, maar in sy vierde jaar verbreek sy Duitse meisie die verlowing op grond van sy dwelmgebruik. Hy vertel dan sy ouers van sy dwelmgebruik en vertel sy pa ook dat hy nie in die bakkery wil werk nie. Hierna het sy pa ’n ineenstorting en word in die hospitaal opgeneem, waar hy kort daarna oorlede is. Japie erf die bakkery en slaag daarin om dit uit te bou, maar sy dwelmgebruik het ’n groot impak op sy hele lewe. Ten spyte van verskeie rehabilitasie-programme slaag hy nie daarin om sy verslawing af te skud nie. Sy persoonlike lewe word ook verwoes in die proses. Sy huwelik misluk en hy verloor kontak met sy drie kinders. Op ’n stadium werk hy vir die groot suiwelmaatskappy Clover, wat baie geld bestee om hom verder te laat oplei as voedseltegnoloog in die suiwelbedryf. Hy steel egter die 95%-alkoholoplossing waarmee die ink verdun word wat die datum op melkbottels druk. Nadat hy hierdie oplossing drink, word hy bewusteloos en is vir drie dae in ’n koma. Dit is eers wanneer hy vir homself die doel stel om te begin skryf oor sy ervarings dat hy stadig daarin slaag om homself te rehabiliteer. Hierna vind hy weer werk en word aangestel in ’n bestuurspos by ’n melkaanleg buite Johannesburg.
In 2001 begin hy skryf as ’n stokperdjie en woon die ATKV-skryfkursus op Potchefstroom in 2003 by. Hy behaal die meestersgraad in skryfkuns aan die Universiteit van Pretoria in 2011, met ’n sterk outobiografiese manuskrip wat later as “Tussen middernag en dagbreek” gepubliseer word, en die mini-verhandeling “Dwelms in/en Letterkunde: ’n Terreinverkenning en toepassing op die Suid-Afrikaanse literêre konteks”. Lapa Uitgewers ken in 2008 ’n beurs aan hom toe om sy studie te voltooi.
Skryfwerk
Tussen middernag en dagbreek speel af in hedendaagse Suid-Afrika en draai hoofsaaklik rondom die lewens van drie middeljarige mans. Die afgetrede regter Andries Schutte woon saam met sy vrou en skoondogter, wat haar man verlaat het, op ’n plaas. Sam Serathi is die seun van ’n plaaswerker en is op parool na tronkstraf weens moord op ’n boer en sy vrou. Saam met sy twee makkers is hulle op pad na Schutte se plaas met die plan om te moor en te roof. Marco Verkerk is die seun van ’n Nederlandse immigrant en is weer tuis na die soveelste besoek aan ’n rehabilitasiesentrum vir dwelmverslawing. Hy is Schutte se skoonseun, ook op pad na die plaas om te kyk of hy nie sy vrou kan oorhaal om na hom terug te keer nie. Ander karakters word ook aan die leser voorgestel, met kort beskrywings van hulle geskiedenis en wat met hulle gebeur, sodat die spanning op verskillende vlakke begin oplaai. Die nuwe Suid-Afrika word hier uitgebeeld soos wat dit op grondvlak ervaar word, eerder as in die politieke sale. Dit is ’n ontstellende en vaartbelynde boek, met niks daarin wat nie in die werklikheid kan gebeur nie.
Hy skryf ook kortverhale. Vir “’n Houthuisie met rooi spikkelgordyne” verower hy ’n tweede prys in ’n kompetisie van die Bloemfonteinse Skrywersvereniging. “My neighbour” word saam met kortverhale van Eric Moller en Tania Fourie as oudioboek (“Afrikaanse kortverhale 1”) vrygestel. Hierdie verhaal beeld ’n arm jong seun uit wat smag na liefde en aanvaarding en onwrikbaar glo aan drome en toorkuns.
Jennifer Landon
Jennifer Landon (gebore 29 Augustus 1983) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse As the World Turns (1956), The Young and the Restless (1973), House (2004), en Animal Kingdom (2016).
Luis Carlos de Morais Junior
Luis Carlos de Morais Junior (Lui Morais) is 'n Brasiliaanse filosoof en skrywer wat in Humaita, Rio de Janeiro gebore is. Hy het drie boeke oor populêre Brasiliaanse musikante in 2004 gepubliseer, naamlik: "Crisólogo, o Estudante de Poesia Caetano Veloso" (Die prosastudent Caetano Veloso), "Proteu ou A Arte das Transmutações" (Proteu of die veranderende kuns, oor die sanger Jorge Mautner) en "O Sol Nasceu pra todos (A História Secreta do Samba)".
Hy is ook 'n digter, die titel van een van sy digbundels is Pindorama. Ander boeke sluit in: O Olho do Ciclope (filosofie), O Homem Secreto (novelle) en Larapio (gedigte).
Lewe
Lui Morais (pen naam van Luis Carlos de Morais Junior) is 'n Brasiliaanse professor en filosoof, poligraaf skrywer van boeke oor filosofie, alchemie, literatuur, xamanism, Brasiliaanse populêre musiek (Samba), films, bestuur, onderwys, doofheid, kritici, literatuur en ander aangeleenthede. Lui Morais is getroud met die skrywer Eliane Colchete, sy vennoot in verskeie romans en essays.Lui Morais is ook 'n digter, wat gesien kan word uit sy boek Herwinning Poësie (2014), wat die pre-klassieke saam bring om postmoderne, en in wat digter tale meng, met lirieke in Portugees, Engels en Spaans, en met die kruising van ander tale.
Lui Morais gebore in Botafogo, Rio de Janeiro (Brasilië), in April 17, 1961, hy is die seun van radiojoernalis Luiz Carlos de Morais (Speed Luiz). Hy studeer in Portugees-Griekse letters en filosofie UERJ, waar hy spesialiseer in Moderne en Kontemporêre Filosofie en voltooi sy MA in Brasilië Letterkunde in 1992. In 1997 het hy gegradueer Doctor Litterarum Wetenskap aan UFRJ, onder leiding van professor dr Ana Alencar, en in 2015, het doktorale studies aan UFRJ.Lui het teater as 'n akteur, regisseur en skrywer. Sy literatuur is eksperimentele en dink filosofies oor verskeie onderwerpe.
Jess Barker
Jess Barker (4 Junie 1912 – 8 Augustus 2000) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Cover Girl (1944), Scarlet Street (1945), Idea Girl (1946), en Reign of Terror (1949).
Lew Temple
Lew Temple (gebore 2 Oktober 1967) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Domino (2005), The Devil's Rejects (2005), Waitress (2007), en Unstoppable (2010).
Erica orculiflora
Erica orculiflora is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Witkroonalbatros
Die Witkroonalbatros (Thalassarche bulleri) is 'n voël wat seldsaam aan die Suid-Afrikaanse kus is. Die voël is 76 – 81 cm groot en weeg 2.2 - 3.3 kg en het 'n vlerkspan van 2.1 - 2.3 meter. Die voël is nog net tien keer in Suid-Afrika aangeteken. Daar broei jaarliks 30,000 pare op eilande aan die kus van Nieu-Seeland. In Engels staan die voël bekend as Buller's Albatross.
Ronse
Ronse (Frans: Renaix) is 'n Belgiese stad en munisipaliteit in die suidweste van die Vlaamse provinsie Oos-Vlaandere, aan die grens met die Waalse provinsie Hainaut. Die munisipale gebied het sowat 25 000 inwoners (2011) en 'n oppervlakte van 34 km².
Ronse lê in die Vlaamse Ardenne.
Pat O'Brien (akteur)
Pat O'Brien (11 November 1899 – 15 Oktober 1983) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Angels with Dirty Faces (1938), Knute Rockne All American (1940), Riffraff (1947), en Some Like It Hot (1959).
Maagsweer
'n Maagsweer (Latyn: ulcus ventriculi of ulcus pepticum) is 'n sweer in die maagslymvlies van die maagwand. Die maag se slymvlies is beskadig en as gevolg van die inwerking van maagsuur, verterende ensieme en soms ook van bakterieë (spesifiek: Helicobacter pylori), genees so 'n wond nie maklik nie. Maagswere kom meestal voor in die gebied by die portier en kan in ernstige gevalle selfs tot perforasies in die maagwand lei.
Diagnose
'n Medikus kan een van die volgende metodes gebruik om 'n maagsweer te diagnoseer:
Behandeling
Antibiotika word gewoonlik voorgeskryf om die infeksie te beveg.
Lastoursville
Lastoursville is 'n stad in sentraal Gaboen, en is 206m bo seevlak.
Richard Gere
Loopbaan
Gere het aanvanklik op die verhoog toneelgespeel, waar hy in 1971 in Rosencrantz and Guildenstern Are Dead te sien was. Sy eerste groot rol was in 1973 in die Londense verhoogweergawe van die musiekspel Grease. In die middel 1970's het hy in Hollywoodse rolprente begin verskyn met ’n klein rol in Looking for Mr. Goodbar (1977) en ’n hoofrol in Days of Heaven (1978), wat goeie resensies gekry het.
duimnael|links|240px|Akteurs van die prent I'm Not There in 2007 op die [[Venesië|Venesiese Rolprentfees: Richard Gere, Todd Haynes, Charlotte Gainsbourg en Heath Ledger.]]
In 1979 was Gere een van die eerste groot sterre van Hollywood wat ’n gay karakter vertolk het, as ’n slagoffer van die Joodse volksmoord in die Broadway-produksie Bent. Hy het ’n Teaterwêreldprys vir sy spel gewen. In 1980 het hy ’n groot ster geword danksy die prent American Gigolo, wat in 1982 gevolg is deur die romantiese drama An Officer and a Gentleman, saam met Debra Winger; dit het byna $130 miljoen gemaak.
Ná ’n paar loketmislukkings het sy loopbaan weer op dreef gekom met die uitreiking van Internal Affairs en Pretty Woman in 1990. Dis gevolg deur nog suksesvolle prente in die 1990's, soos Sommersby (1993), Primal Fear (1996) en Runaway Bride (1999). Hy het ook ’n groot rol in die 1997-aksiefliek The Jackal vertolk.
Gere is in 1999 aangewys as die tydskrif People se "Sexiest Man Alive". In 2002 het hy in drie groot prente verskyn: The Mothman Prophecies, Unfaithful en die fliekweergawe van Chicago, wat die Oscar vir beste prent gewen het. Gere het self ’n Golden Globe gewen vir sy spel. Gere se baldansdrama Shall We Dance? (2004) was ook gewild by die loket. Sy volgende prent, Bee Season (2005), was ’n kommersiële mislukking.
Daarna was hy te sien in die riller The Hunting Party en saam met Christian Bale, Heath Ledger en Cate Blanchett in die halfoutobiografiese prent oor Bob Dylan, I'm Not There (albei 2007), en die romatiese drama Nights in Rodanthe (2008), wat nie byval by resensente gevind het nie maar wêreldwyd meer as $84 miljoen gemaak het.
Sy spel in 2012 in Arbitrage is deur die resensent Lou Lumenick in die New York Post beskryf as "die beste van sy loopbaan". Hy het in Desember 2010 ’n prys vir sy lewenslange bydrae ontvang by die Kaïro-rolprentfees.
Persoonlike lewe en aktivisme
duimnael|240px|Gere ontvang ’n khata (tradisionele, seremoniële serp) van die [[Tenzin Gyatso|14de Dalai Lama, 17 Oktober 2007.]]
Gere was van 1991 tot 1995 getroud met die supermodel Cindy Crawford. In November 2002 is hy met die model en aktrise Carey Lowell getroud. Hulle het ’n seun, Homer James Jigme Gere. Die paar is in September 2013 geskei.