cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Moraea deserticola
Moraea deserticola is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die Sukkulente Karoo is. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom op die Knersvlakte voor. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 250 km² en daar is vier subpopulasies.
Bosmanspruit (Carolina)
Die Bosmanspruit is 'n klein takrivier van die Krokodilrivier naby Carolina in Mpumalanga in Suid-Afrika.
Davis Roberts
Davis Roberts (7 Maart 1917 – 18 Julie 1993) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Killers (1964) en Westworld (1973), en in die televisiereekse The Wild Wild West (1965) en Star Trek (1966).
Lee Roberts
Lee Roberts (17 Junie 1913 – 24 April 1989) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Law of the Lash (1947), Captain China (1950), The Great Adventures of Captain Kidd (1953), en Missile to the Moon (1958).
Moraea dracomontana
Moraea dracomontana is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die fynbos is. Die spesie is inheems aan die KwaZulu-Natal en Lesotho en kom in die Drakensberge voor.
Eve Gray
Eve Gray (27 November 1900 – 23 Mei 1983) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Smashing Through (1928), Adventures Inc. (1929), Scrooge (1935), en Department Store (1935).
Sally Gray
Sally Gray (14 Februarie 1916 – 24 September 2006) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Saint in London (1939), The Saint's Vacation (1941), Carnival (1946), en I Became a Criminal (1947).
Gemakstroom
Die Gemakstroom is 'n takrivier van die Komatirivier in  Mpumalanga in Suid-Afrika.
Dit vloei in 'n suidelike rigting voordat dit langs die R541-roete by die Komati aansluit.
Moraea demissa
Moraea demissa is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die fynbos is. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Gifberg tot by Citrusdal voor. Dit het 'n voorkomsgebied van 6000 km².
Moraea eburnea
Moraea eburnea is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die fynbos is. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Godzjoer (Sarpa-rajon)
Godzjoer (Russies: Годжур, Kalmikies: Һооҗур) is 'n klein dorpie in Sarpa-rajon van Kalmikië, Rusland. Dit behoort tot die Kirofski Plaaslike Munisipaliteit en lê 19 kilometer suidwes van die rajon se setel, Sadowoje.
Die dorpie se naam kom van die Kalmikiese woord vir "stroom".
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Godzjoer 122 inwoners gehad. Etniese Kalmikiërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Kirofski (Kalmikië)
Kirofski (Russies: Кировский) is 'n dorpie in Sarpa-rajon van Kalmikië, Rusland. Dit is die setel van die gelyknamige Kirofski Plaaslike Munisipaliteit wat nog een kleiner nedersetting, Godzjoer, insluit. Dit lê 14 kilometer suid van die rajon se setel, Sadowoje.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Kirofski 632 inwoners gehad. Etniese Russe en Kalmikiërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Leeumens
Die Löwenmensch-beeldjie, ook genoem die Leeuman of die Leeumens van Hohlenstein-Stadel, is 'n prehistoriese ivoorbeeldhouwerk wat ontdek is in Hohlenstein-Stadel, 'n Duitse grot, in 1939. Die Duitse naam, Löwenmensch, wat beteken "leeupersoon" of "leeumens", word die meeste gebruik omdat dit in Duitsland ontdek is en uitgestal word.
Die beeldjie is tussen 35 000 en 40 000 jaar oud, soos bepaal deur radiokoolstofdatering van die laag waarin dit gevind is. Dit is een van die oudste bekende onbetwiste voorbeelde van 'n artistieke voorstelling, een van die oudste standbeelde wat ooit ontdek is, en die oudste bekende diervorm- (verdierliking) beeldhouwerk in die wêreld. Die ouderdom van die beeld assosieer dit met die argeologiese Acheuleense kultuur van die Laat-Paleolitikum. Dit is uit mammoetivoor gekerf met 'n vuursteenmes. Sewe parallelle, dwarsgekerfde holtes is op die linkerarm.
Na verskeie rekonstruksies wat nuutgevonde fragmente ingesluit het, is die beeldjie 31,1 cm hoog, 5,6 cm breed en 5,9 cm dik. Dit word tans in die Museum Ulm vertoon.
Gladdespruit
Die Gladdespruit is 'n takrivier van die Komatirivier, wes van Barberton in Mpumalanga in Suid-Afrika.
Geelstert-goudvissie
Die geelstertgoudvissie (Pseudanthias evansi) is 'n vis wat voorkom in die Indiese Oseaan, die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Yellowtail goldie.
Identifikasie
Die vis word slegs 9 cm lank. Die mannetjie is pers en die rug is heldergeel. Daar is klein geel kolletjies oor die hele lyf. Die wyfie is soortgelyk maar sonder die geel kolletjies.
Die vis leef in aflandige koraalriwwe in water wat 4 tot 40 m diep is. Hulle vreet plankton in groepe op die buitenste rante van die riwwe. Die spesie is seldsaam en kom meer voor in die tropiese streke.
Harlekyn-goudvissie
Die harlekyngoudvissie (Pseudanthias connelli) is 'n vis wat endemies aan die kus van KwaZulu-Natal is. In Engels staan die vis bekend as die Harlequin goldie.
Identifikasie
Die vis word tot 11 cm lank. Die mannetjie is opmerklik; die voorste helfte van die lyf is bruin-swart aan die bokant en wit aan die onderkant terwyl die agterkant blouerig-pers is. 'n Wit horisontale lyn skei die donker en ligte gedeeltes. Die wyfies se kleur is meer eenvoudig, die lyf is oranjebruin en die onderkant is ligter. Die stertvin se punte is gerond en is ook oranjebruin.
Die vis is eers in 1986 deur Dr. Alan Connell ontdek.
Helter Skelter (dubbelsinnig)
Die term Helter Skelter kan onder meer na een van die volgende verwys:
Joan Greenwood
Joan Greenwood (4 Maart 1921 – 27 Februarie 1987) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Kind Hearts and Coronets (1949), The Importance of Being Earnest (1952), Tom Jones (1963), en The Hound of the Baskervilles (1978).
Silwerstreep-goudvissie
Die silwerstreep-goudvissie (Pseudanthias cooperi) is 'n vis wat voorkom in die westelike Stille Oseaan, die Indiese Oseaan en die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Silver-streak goldie.
Identifikasie
Die vis word tot 10 cm lank. Die mannetjie het 'n rooi kop, stert en dorsale vin terwyl die lyf pienkerig en wit aan die penskant is. Die wyfie se lyf is rooibruin aan die bokant, die sye is bruinerig en wit aan die penskant.
Die vis vreet soöplankton.
Axinella
Die Axinella vorm 'n genus binne die familie van Axinellidae (Kelksponse).
Kenmerke
Spesies uit die genus Axinella word gewoonlik nie groter as 20 cm nie, alhoewel daar groter eksemplare bestaan. Hierdie sponse is komvormig met vertakkings. Hulle is geelagtig-oranje gekleur.
Leefwyse
Hulle lewe vasgeheg aan rotse op beskadude plekke waar hulle hul voed met organiese materiaal (alge) en mikro-organismes (mikroplankton), wat hul filteer deur hul porieë.
Neo-Kantianisme
Neo-Kantianisme is 'n filosofiese beweging oor 'n langer tydperk wat terugkeer na die epistemologiese werk van die Duitse filosoof Immanuel Kant, veral die Kritiek van Reine Beredening (Kritik der reinen Vernunft). Dit is 'n reaksie op filosofiese bewegings en idees uit die 19de eeu (soos die Duitse idealisme). Alhoewel neo-Kantianisme oorheersend was in Duitse universiteite in die tweede helfte van die 19de eeu, speel dit slegs 'n klein rol in die geskiedenis van die filosofie, en die invloed daarvan op die huidige filosofie is nie baie groot nie.
Jimmy Robinson (akteur)
Jimmy Robinson (30 Julie 1918 – 2 November 1967) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Penrod and Sam (1931).
Venus van Willendorf
Die Venus van Willendorf is 'n 11,1 sentimeter hoë Venusbeeldjie wat na raming ongeveer 25 000-30 000 jaar gelede gemaak is. Dit is op 7 Augustus 1908 gevind deur 'n werker genaamd Johann Veran of Josef Veram tydens opgrawings wat deur argeoloë Josef Szombathy, Hugo Obermaier en Josef Bayer by 'n Paleolitiese terrein naby Willendorf, 'n dorpie in Neder-Oostenryk gedoen is. Dit is gekerf uit 'n olitiese kalksteen wat nie plaaslik in die area is nie, en met rooi oker getint. Die beeldjie is nou in die Natuurhistoriese Museum in Wene, Oostenryk.
Neo-Kantianisme
Kenmerke
Die belangrikste kenmerke van die neo-Kantiese manier van dink is die volgende:
Venus van Willendorf
Datering
Die figuur word geassosieer met die Laat-Paleolitiese Gravettienkultuur, wat tussen 33 000 en 20 000 jaar gelede dateer. Die figuur self is na raming sowat 25 000 jaar gelede in die grond gelaat, gebaseer op radiokoolstofdatering van die lae wat dit omring het.
Interpretasie en doel
Soortgelyke beeldhouwerke, wat vir die eerste keer in die negentiende en vroeë twintigste eeue ontdek is, word tradisioneel in argeologie as "Venusbeeldjies" na verwys as gevolg van die algemeen aanvaarde oortuiging dat uitbeeldings van naakvroue met oordrewe seksuele kenmerke 'n vroeë vrugbaarheidsgod verteenwoordig, miskien 'n moedergodin. Die verwysing na Venus is metafories, aangesien die beeldjies baie duisende jare voor die mitologiese figuur van Venus is. Sommige geleerdes verwerp hierdie terminologie en verwys eerder na die beeldjie as die "Vrou van ..." of "Vrou van Willendorf". Baie min is bekend oor die Venus se oorsprong, metode van skepping of kulturele betekenis; dit is egter een van talle "Venusbeeldjies" wat uit Paleolitiese Europa oorleef het. Die doel van die kerfwerk is die onderwerp van baie spekulasie. Soos ander soortgelyke beeldhouwerke, het dit waarskynlik nooit voete gehad nie, en sou dit nie op sy eie gestaan het nie, hoewel dit dalk in sagte grond vasgepen was. Dele van die liggaam wat met vrugbaarheid geassosieer word is beklemtoon, wat sommige navorsers laat glo het dat die Venus van Willendorf en soortgelyke beeldjies moontlik as vrugbaarheidsgodin gebruik is.
Neo-Kantianisme
Kenmerke
2. Kritiek op Kant se filosofie, veral die idee van die Ding an sich.
Venus van Willendorf
Interpretasie en doel
Catherine McCoid en LeRoy McDermott veronderstel dat die beeldjies moontlik as selfportrette deur vroue geskep is. Hierdie teorie spruit uit die korrelasie van die proporsies van die standbeelde met hoe die proporsies van vroue se liggame sou lyk as hulle na hulself afkyk, wat die enigste manier sou wees om hul liggame gedurende hierdie tydperk te sien. Hulle bespiegel dat die algehele gebrek aan gelaatstrekke verklaar kan word deur die feit dat beeldhouers nie spieëls besit het nie. Hierdie redenasie is gekritiseer deur Michael S. Bisson, wat opmerk dat waterpoele en plasse geredelik beskikbare natuurlike spieëls vir Paleolitiese mense sou gewees het.
Steen se oorsprong
Navorsing wat in 2022 gepubliseer is, dui daarop dat die naaste en mees waarskynlike bron van die oliet wat gebruik word aan die ander kant van die Alpe in Noord-Italië, naby die Gardameer, is. 'n Minder waarskynlikheid is dat dit afkomstig is van 'n terrein in die ooste van Oekraïne sowat 1 600 km verder. Terwyl eersgenoemde die hoogste statistiese waarskynlikheid het, is laasgenoemde nader aan terreine in suidelike Rusland waar beeldjies met soortgelyke styl gevind is. In beide gevalle laat dit vrae ontstaan oor die mobiliteit van antieke bevolkings.
Neo-Kantianisme
Kenmerke
3. Min of geen belangstelling in Kant se etiek en estetika nie.
Geskiedenis
Neo-Kantianisme kan gesien word as 'n reaksie op die spekulatiewe filosofie wat die eerste helfte van die 19de eeu gekenmerk het. Hierdie spekulatiewe neiging was hoofsaaklik verteenwoordig deur die Duitse idealisme met onder meer Johann Gottlieb Fichte, Friedrich Schelling en Georg Wilhelm Friedrich Hegel as verteenwoordigers. Ook op sekere teenbewegings van hierdie spekulatiewe denke, soos die positivisme van Auguste Comte, is neo-Kantianisme 'n reaksie.
Korobkin (Kalmikië)
Korobkin (Russies: Коробкин) is 'n dorpie in Sarpa-rajon van Kalmikië, Rusland. Dit is die setel en die enigste nedersetting van die gelyknamige Korobkin Plaaslike Munisipaliteit en lê 10 kilometer noordwes van die rajon se setel, Sadowoje, naby die grens met Wolgograd-oblast.
Neo-Kantianisme
Immanuel Kant
Die werk van Immanuel Kant kan beskou word as 'n oplossing vir die klassieke teenstellings tussen rasionalisme en empirisme in die filosofie. Kortom, hierdie teenstrydigheid lei daartoe dat sommige filosowe sê dat kennis gegrond moet wees op denke, terwyl ander argumenteer dat kennis hoofsaaklik uit tasbare ervaring moet kom. Kant versoen beide posisies deur te verklaar dat albei kampe gedeeltelik reg was. Kennis kan inderdaad nie gebeur sonder om op ervaring gebaseer te wees nie. Aan die ander kant kan ervaring nie bestaan sonder om daaroor te dink nie. Dit is die suiwer rede wat verantwoordelik is vir sekere basiese kategorieë (soos substansie of oorsaaklikheid) sodat die mens 'n gestruktureerde ervaring kan hê. Algemene beginsels van denke is dus die moontlike voorwaardes vir gestruktureerde ondervinding, wat op sy beurt (saam met hierdie kategorieë) konkrete kennisoordeel (oor voorwerpe in die wêreld) waarborg.
Korobkin (Kalmikië)
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Korobkin 343 inwoners gehad. Etniese Russe en Kalmikiërs vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Neo-Kantianisme
Reaksies op Kant
Die Duitse idealisme het die rasionalistiese kant van hierdie storie deurgetrek: met die gedagte kan mens tot diepgaande kennis kom, naamlik deur hierdie basiese kategorieë te deurdink. Volgens iemand soos Hegel byvoorbeeld is hierdie basiese kategorieë ook die beginsels wat die werklikheid beheer; die werklikheid is redelik. Daarbenewens bring die idealisme ook die historiese dimensie na die Kantiese projek; hierdie basiese kategorieë is nie staties nie, maar kan per historiese tydperk wissel. Op grond van hierdie aannames verklaar Hegel dat mens die redelikheid van die geskiedenis op grond van denke net kan ken deur die historiese verloop van hierdie basiese kategorieë te ondersoek.
'n Spesifieke reaksie op hierdie idealisme (en deels ook op Kant) was die materialisme, die naturalisme en die positivisme. Hierdie strome, verteenwoordig deur denkers soos Karl Marx, Arthur Schopenhauer en Auguste Comte, het weer die ondervinding beklemtoon. Kennis het nie tot stand gekom deur te dink met algemene beginsels nie, maar net vanuit die tasbare ervaring. Volgens die positivisme het die wetenskaplike metode byvoorbeeld gewys dat alle kennis op ervaring gebaseer is. Spekulatiewe metafisika moes verwerp word as foutief, onwetenskaplik en onmoontlik. Die spekulatiewe filosofie het nooit tot 'n konsensus gekom nie, want dit het slegs vanuit die denke vertrek.
Terugkeer na Kant
Omdat sommige hierdie nuwe stryd tussen spekulatiewe filosofie en positivisme gesien het as 'n terugkeer na die stryd tussen rasionalisme en empirisme, het hulle gevra om terug te keer na die kritiese filosofie van Kant. Drie Duitse natuurkundiges was hier van kritieke belang: Hermann von Helmholtz, Friedrich Albert Lange en Otto Liebmann. Die neo-Kantiantiese skool kan hoofsaaklik in twee hoofstrome verdeel word naamlik; die Marburgskool (Ernst Cassirer, Hermann Cohen en Paul Natorp) en die Suidwes-Duitse skool (Wilhelm Windelband en Heinrich Rickert). Alhoewel hierdie neo-Kantiantiste beweer dat hulle terugkeer na Kant se werk, is daar ook duidelike verskille. Eerstens was dit 'n selektiewe terugkeer na sy werk. In die eerste plek was dit hoofsaaklik Kant se Kritiek van Suiwer Rede (1781) wat bespreek is. Sy Kritik der praktischen Vernunft (1788) en Kritik der Urteilskraft (1790) het baie minder aandag gekry. Die rede waarom veral die eerste deel sentraal was, was dat die neo-Kantiantiste gehoor gee aan die boodskap van positivisme. In die eerste plek wou hulle 'n kennisteorie en wetenskapsfilosofie ontwikkel wat die filosofiese nalatenskap reg gemaak het, maar ook die werklike sukses van die wetenskappe. Om dié rede is die metafisiese en ontologiese kant van Kant se werk ook verwerp. Een van die belangrike 'metafisiese' konsepte was die Ding an sich.
Die invloed van neo-Kantianisme is slegs baie beperk ten spyte van die oorheersing van Duitssprekende filosowe gedurende die tweede helfte van die 19de eeu. Een van die min neo-Kantiane wat vandag gelees moet word, is Ernst Cassirer. Daar is 'n bepaalde invloed van neokantianisme op fenomenologie, deur die werk van Edmund Husserl en die vroeë Martin Heidegger.
Franse post-oorlogse neo-Kantiane
Tussen ongeveer 1975 en 1990 was daar in Frankryk baie aandag gegenereer vir Kant se etiek en politieke filosofie, hoofsaaklik as gevolg van die publikasie van Aleksandr Solzhenitsyn se The Gulag Archipelago in 1973. Omdat die Marxistiese eksistensialiste en die Neo-Nietzschiane deurgaans positief was met betrekking tot die Russiese Marxistiese eksperiment, het hulle elders gekyk na politieke regverdiging, wat by Kant gevind is. André Glucksmann, Claude Lefort, Bernard-Henri Levy en Jean-François Lyotard kom onder hierdie beweging van die nouveaux philosophes.
Moraea elliotii
Moraea elliotii is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort. Die spesie is inheems aan Eswatini, KwaZulu-Natal, Lesotho, Limpopo, Mpumalanga, Oos-Kaap, Vrystaat, Wes-Kaap asook Malawi.
Bafta
Geskiedenis
Die Britse Akademie vir Rolprent- en Televisiekuns is in 1947 as die Britse Rolprentakademie gestig deur David Lean, Alexander Korda, Carol Reed, Charles Laughton, Roger Manvell en andere. In 1958 het die akademie met die Gilde van Televisievervaardigers en -regisseurs saamgesmelt om die Rolprent- en Televisievereniging te vorm. Dit het in 1976 sy huidige naam gekry.
Die akademie se pryse is in die vorm van ’n teatermasker wat deur die Amerikaanse beeldhouer Mitzi Cunliffe ontwerp is. Die seremonie het voorheen in April of Mei plaasgevind, maar word sedert 2002 in Februarie elke jaar gehou om die Oscars vooraf te gaan. Die meeste pryse kan aan iemand van enige nasionaliteit toegeken word, maar daar is ’n prys vir 'n uitnemende Britse prent en uitnemende debuut deur ’n Britse skrywer, vervaardiger of regisseur. Slegs Britse prente kan wen in die kategorieë Britse kortprent en Britse kortanimasie.
Die seremonie word effens ná die tyd op dieselfde aand in Brittanje en oor die hele wêreld uitgesaai.
Vloedmite
thumb|200px|"Die Sondvloed", die titelprent van Gustave Doré se geïlustreerde uitgawe van die [[Bybel.]]
Da'Vone McDonald
Da'Vone McDonald is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Forgetting Sarah Marshall (2008), Get Him to the Greek (2010), The Five-Year Engagement (2012), en Walk of Shame (2014).
Vloedmite
'n Vloedmite is 'n mite waarin 'n groot oorstroming, wat gewoonlik deur 'n godheid gestuur is, die beskawing verwoes, dikwels uit goddelike weerwraak. Parallelle word dikwels getrek tussen die vloedwaters in dié mites en die oerwaters wat in sekere skeppingsmites voorkom, omdat die vloedwaters beskryf word as 'n soort "skoonwas" van die mensdom in voorbereiding van 'n hergeboorte. Die meeste vloedmites bevat 'n kultuurheld, wat teenwoordigend is van "die mens wat smag na die lewe".
Mitologieë
'n Voorbeeld van 'n vloedmite is die Heldedig van Gilgamesj. Baie geleerdes glo dié weergawe is afgeskryf van die Akkadiese Atra-Hasis, wat uit die 18de eeu v.C. dateer. In die Gilgamesj-vloedmite besluit die hoofgod, Enlil, om die aarde met 'n oorstroming te vernietig omdat die mens te luid geraak het. Die god Ea, wat die mens uit klei en goddelike bloed geskep het, waarsku die held Oetnapisjtim in die geheim en gee hom gedetailleerde instruksies vir die bou van 'n boot sodat die mens kan oorleef. Die soortgelyke Sumeriese skeppingsmite (omatreeks 1600 v.C.) is ouer as beide die Heldedig van Gilgamesj en Atra-Hasis. Dit is die oudste voorbeeld van so 'n vloedmite wat bewaar gebly het en is bekend van tablette wat laat in die 1890's in die ruïnes van Nippur ontdek is.
In Hindoemitologie bevat tekste soos die Satapatha Brahmana (omstreeks die 6de eeu v.C.) en die Puranas die verhaal van 'n groot vloed, "manvantara-sandhya", waarin die Matsya-avatar van Vishnu die eerste mens, Manu, oor die vloed waarsku en aanbeveel dat hy 'n reuseboot bou.
In Zoroastristiese Mazdaïsme probeer Ahriman die wêreld met 'n groot droogte vernietig. Mitras beëindig dit deur 'n pyl in 'n rots in te skiet, waarna 'n fontein ontstaan; een man en sy beeste oorleef in 'n ark.
In Plato se Timaios, wat omstreeks 360 v.C. geskryf is, beskryf Timaios 'n vloedmite soortgelyk aan dié in vorige weergawes. Daarin maak die bronsras van die mens die god Zeus kwaad met sy voortdurende oorloë. Zeus besluit om die mens met 'n vloed te straf. Die Titaan Prometeus vertel vir Deukalion daarvan en beveel aan hy bou 'n ark om te oorleef. Ná nege dae en nege nagte begin die water terugtrek en die ark land op 'n berg.
Soos baie ander volksverhaalelemente van oor die wêreld, verskyn die verhaal van die oorlewing van 'n vloed en 'n herskepping van die mens (motief A 1021.0.2 en verwante elemente) in Stith Thompson se Motiefindeks van volksletterkunde.
Historiese agtergrond
thumb|220px|Die aarde se seevlak het drasties gestyg in die millenniums ná die [[Glasiaal|laaste glasiale maksimum.]]
Vloede kort ná die laaste glasiale tyd kon mites geïnspireer het wat vandag steeds bestaan. Daar is al voorgestel dat vloedmites in Noord-Amerika gebaseer kan wees op 'n skielike styging in seevlakke wat veroorsaak is deur die vinnige dreinering van die prehistoriese Agassizmeer aan die einde van die laaste ystyd sowat 8 400 jaar gelede.
Die geografie van Mesopotamië het aansienlik verander ná die opvulling van die Persiese Golf nadat seewater ná die laaste ystyd gestyg het. Wêreldwye seevlakke was omstreeks 18000 v.C. sowat 120 meter laer en het gestyg tot 8000 v.C., toe dit huidige vlakke bereik het, wat gemiddeld 40 meter bo die bodem van die Persiese Golf is. Dié was 'n groot, laagliggende en vrugbare streek van sowat 800 x 200 km in Mesopotamië. Daar word geglo daar was duisend jaar lank baie inwoners om die Golf-oase. 'n Skielike toename van nedersettings bo die huidige watervlak omstreeks 7500 v.C. is aangemeld.
Volgens een hipotese het 'n meteoor of komeet die Indiese Oseaan omstreeks 3000-2800 v.C. getref en die ondersese Burcklekrater van 30 km geskep. Dit het waarskynlik 'n reusagtige tsoenami veroorsaak wat die streke aan die kus oorstroom het.
Die historikus Adrienne Mayor het 'n teorie dat wêreldwye vloedverhale geïnspireer kon gewees het deur antieke waarnemings van skulpe en visfossiele in binnelandse en bergstreke. Die antieke Grieke, Egiptenare en Romeine het almal ontdekkings aangeteken van sulke oorblyfsels in sulke gebiede. Die Grieke het 'n hipotese gehad dat die aarde op verskeie geleenthede met water oortrek was na aanleiding van die ontdekking van skulpe en visfossiele op bergspitse.
Volgens 'n hipotese oor die mite van Deukalion was die grondslag daarvan 'n groot tsoenami wat die Middellandse See getref het ná die vulkaanuitbarsting op die eiland Tera in Griekeland omstreeks 1630-1600 v.C. Hoewel die tsoenami die Suid-Egeïese See en Kreta getref het, het dit nie stede op die vasteland van Griekeland soos Micene, Athene en Thebe geraak nie. Dit dui daarop dat dit 'n plaaslike eerder as 'n streekgebonde uitwerking gehad het.
Die Swartsee-vloedhipotese bied 'n omstrede grondslag vir vloede op lang termyn; volgens die hipotese het 'n katastrofiese uitbarsting van water omstreeks 5600 v.C. van die Middellandse See na die bekken van die Swartsee plaasgevind. Dit is die onderwerp van aansienlike bespreking.
Rosamund Greenwood
Rosamund Greenwood (12 Junie 1907 – Julie 1997) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Curse of the Demon (1957), The Missionary (1982), en The Witches (1990).
Moraea elegans
Moraea elegans is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die fynbos en renosterveld is. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Stellenbosch tot by Bredasdorp voor. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 600 km². Die plant het reeds 60-80% van sy habitat afgestaan aan gewasverbouing en die oorblywende subpopulasies is gefragmenteer. Gewasverbouing en indringerplante is steeds 'n bedreiging.
George Robotham
George Robotham (10 Januarie 1921 – 1 Februarie 2007) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Dark Echoes (1977), Flashdance (1983), The Goonies (1985), en Mississippi Burning (1988).
Hlatjiwerivier
Die Hlatjiwerivier is 'n takrivier van die Komatirivier in Mpumalanga in Suid-Afrika.
Dit vloei in 'n oostelike rigting voordat dit by die Buffelspruit aansluit.
Clare Greet
Clare Greet (14 Junie 1871 – 14 Februarie 1939) was 'n Engelse aktrise en vervaardiger. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Love at the Wheel (1921), The Manxman (1929), Murder! (1930), en Mrs. Dane's Defence (1933).
Dylan McDermott
Dylan McDermott (gebore 26 Oktober 1961) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente In the Line of Fire (1993), The Perks of Being a Wallflower (2012), en Olympus Has Fallen (2013), en in die televisiereeks The Practice (1997).
Gymnosporia sekhukhuniensis
Gymnosporia sekhukhuniensis is 'n struik of klein boom wat hoort tot die genus Gymnosporia. Die spesie is endemies aan die Noordwes.
Jack Rockwell
Jack Rockwell (6 Oktober 1890 – 10 November 1947) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Outlaw Justice (1932), The Lawless Frontier (1934), Winds of the Wasteland (1936), en Undercover Man (1942).
Gymnosporia diversifolia
Gymnosporia diversifolia is 'n boom wat hoort tot die genus Gymnosporia. Die spesie is inheems aan die suidooste van die Volksrepubliek China, die Filippyne, die eiland Hainan, Klein-Soenda-eilande, Laos, Ryukyu-eilande, Taiwan, Thailand en Viëtnam.
Tex Watson
Charles Denton "Tex" Watson (gebore 2 Desember 1945) is 'n Amerikaanse moordenaar en was 'n hooflid van die Mansonbende, wat deur Charles Manson gelei is. Op 9 Augustus 1969 het hy, Patricia Krenwinkel en Susan Atkins die swanger aktrise Sharon Tate en vier ander mense in Los Angeles vermoor. Die volgende nag het Watson na Los Feliz, Los Angeles, gery waar hy 'n medepligtige was in die moord van Leno en Rosemary LaBianca. Watson is aan moord skuldig bevind en het in 1971 die doodstraf gekry ná twee jaar in die tronk.
Lewe
Watson is op 2 Desember 1945 in Dallas, Texas, gebore as die jongste van drie kinders. Hy was 'n erestudent, redakteur van die skoolkoerant en kaptein van die voetbalspan, en het as hoërskoolleerling 'n staatsrekord opgestel in hekkies. In September 1964 het Watson aan die Universiteit van Noord-Texas begin studeer.
thumb|200px|links|Watson in 1971. In Januarie 1967 het Watson 'n lugdiensbagasiehanteerder geword. Met gratis vliegkaartjies het hy 'n universiteitsmaat in Los Angeles besoek. Daar het hy geïnteresseerd geraak in the psigedeliese en musiekleefstyl van die laat 1960's. Hy het Dennis Wilson van The Beach Boys eendag opgelaai toe dié geryloop het en het hom na Wilson se huis geneem, waar hy vir die eerste keer aan die Mansonbende voorgestel is wat toe by Wilson gewoon het.
In Desember 1968 het Watson die Mansonbende verlaat. Hy het by 'n vrou ingetrek wat klein hoeveelhede dagga en LSD aan vriende verkoop het, na bewering Rosina Kroner, en het haar minnaar geword. Hulle het twee maande lank 'n redelik normale lewe in Hollywood gelei, totdat Watson rusteloos geraak en weer by die Familie aangesluit het.
Tate-moorde
Op 9 Augustus 1969 het Watson as lid van die Mansonbende vir Susan Atkins, Linda Kasabian en Patricia Krenwinkel na die huis van Roman Polanski en Sharon Tate aangery. In die huis was Tate, Jay Sebring, Wojciech Frykowski en Abigail Folger. Hulle het al vier in die huis vermoor, asook Steven Parent in die oprit. Watson en sy medemoordenaar het Folger alleen 28 keer met 'n mes gesteek. Tate, Sebring en Frykowski het ook almal talle steekwonde gehad. Sebring en Frykowski is ook geskiet.
LaBianca-moorde
Die volgende nag is Watson en ses ander na die huis van Leno en Rosemary LaBianca. Manson en Watson is saam in die huis in. Volgens Watson se boek Will You Die For Me? het Manson die egpaar met 'n wapen gedreig terwyl Watson hulle vasgebind het. Manson het daarna na die motor teruggegaan en Krenwinkel en Van Houten na die huis gestuur. Watson, Krenwinkel en Van Houten het die egpaar toe vermoor.
Vonnis
Op 2 Oktober 1969 het Watson van die Spahn Ranch af gevlug na sy tuisstaat, Texas. Op 30 November 1969 is hy in Texas in hegtenis geneem vir die Tate-LaBianca-moorde. Hy en sy advokate het uitlewering aan Kalifornië nege maande lank probeer beveg. Toe hy in Kalifornië aankom, het hy ophou praat en eet. Hy het 25 kg verloor en in 'n toestand van spanningswaansin verval. Hy is vir 'n evaluasietydperk van 90 dae in die hospitaal opgeneem om te bepaal of hy geskik is om verhoor te word. Hy het tot Februarie 1971 daar gebly, totdat hy geskik verklaar is vir 'n verhoor.
Op 12 Oktober 1971 is Watson skuldig bevind aan sewe aanklagte van moord en een van sameswering om moord te pleeg. 'n Week later het dieselfde jurie binne twee en 'n half uur besluit hy is by sy volle verstand. Op 21 Oktober 1971 is hy tot dood veroordeel. Die Kaliforniese hooggeregshof het egter in 1972 besluit die doodstraf is ongrondwetlik en sy vonnis is versag tot tronkstraf. Sy vonnisse vir die sewe moorde sou tegelykertyd uitgedien word.
In die tronk
Volgens sy gevangene-uitreikingswebtuiste het Watson hom in 1975 tot die Christendom bekeer. Will You Die for Me?, Watson se outobiografie soos vertel aan Raymond "Chaplain Ray" Hoekstra, is in 1978 gepubliseer.
Sedert 1976 is Watson 18 keer parool geweier, in Oktober 2021 vir 'n tydperk van vyf jaar. In Augustus 1982 het 'n Suid-Kaliforniese groep, Citizens for Truth, sowat 80 000 handtekeninge en verskeie duisende briewe voorgelê wat Watson se parool teenstaan. Die groep is gesteun deur Doris Tate, die ma van die slagoffer Sharon Tate. In latere jare het die groep, saam met Doris Tate en haar dogters Patricia en Debra, petisies met meer as 2 miljoen handtekeninge voorgelê.
John Rodney
John Rodney (7 Maart 1914 – 1 Januarie 1996) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Pursued (1947) en Key Largo (1948), en in die televisiereekse Wagon Train (1957) en Bonanza (1959).
Michael McDonald (komediant)
Michael McDonald (gebore 31 Desember 1964) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Austin Powers in Goldmember (2002) en Spy (2015), en in die televisiereekse MADtv (1995) en Cougar Town (2009).
Internet van Dinge
Die sambreelterm Internet van Dinge ('n leenvertaling van die Engelse Internet of Things, kort IoT) verwys na bepaalde soorte tegnologieë wat interaksie tussen mens en elektroniese of huishoudelike toestelle, of outomatiese kommunikasie tussen hierdie toestelle. Hiervoor word gegewens deur sensors versamel.
Die Internet van Dinge maak deel uit van 'n tegnologiese ontwikkeling in die laat 20ste en vroeë 21ste eeu waarby fisiese voorwerpe toenemend in 'n netwerk van internetagtige strukture met mekaar verbind word en as nie-menslike internet-deelnemers begin optree. 'n Voorbeeld hiervan is slim huisbestuur.
Terwyl die belangrikheid van persoonlike rekenaars geleidelik afneem, word elektroniese en huishoudelike toestelle, geboue, voertuie en ander voorwerpe, wat met geskikte elektronika soos byvoorbeeld sensore en sagteware toegerus is, danksy hul inbedding in netwerkstrukture self in staat gestel om bepaalde toestande te analiseer, met mekaar te kommuniseer en aksies te loods.
Danksy die tegniese moontlikhede van die Internet van Dinge hoef huishoudings nie meer hul aandag aan alledaagse verrigtinge skenk nie. 'n Eenvoudige voorbeeld is 'n koelkas wat kosvoorrade self kan beheer en dophou om, wanneer nodig, aanlynbestellings te plaas.
Alan Winde
Alan Richard Winde (gebore 18 Maart 1965) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en sakeman. Hy is die huidige Premier van die Wes-Kaap en 'n lid van die Wes-Kaapse Provinsiale Parlement. Hy was voorheen die Wes-Kaapse provinsiale minister van gemeenskapsveiligheid, Wes-Kaapse provinsiale minister van finansies, ekonomiese ontwikkeling en toerisme en Wes-Kaapse provinsiale minister van ekonomiese geleenthede. Hy is 'n lid van die Demokratiese Alliansie.
Persoonlike lewe en vroeë loopbaan
Winde is op 18 Maart 1965 in Knysna gebore. Hy het aan Hoërskool Knysna skoolgegaan en daar gematrikuleer. Hy is in 1993 met Tracy Winde getroud, en hulle het twee kinders, Lauren en Jason.
Internet van Dinge
Daar is ramings van 200 miljard toestelle wat in die nabye toekoms verbind sal word. Die mark se waarde word geprojekteer teen 80 miljard dollar.
Alan Winde
Persoonlike lewe en vroeë loopbaan
Winde is 'n entrepreneur en sakeman wat reeds 'n hele paar klein besighede gevestig het. Hy het ook voorheen vir 'n paar noemenswaardige maatskappye gewerk.
Internet van Dinge
Suid-Afrikaanse mark vir slim huisbestuurtegnologie
Die getal Suid-Afrikaanse huishoudings, wat gebruik maak van slim huisbestuurtegnologie, is in 2020 op 700 000 beraam wat gelykstaan aan 'n markpenetrasie van 5,3 persent (dit sal na verwagting styg tot 9,9 persent teen 2023). Die verwagte omset in 2020 beloop VS$366 miljoen.
Alan Winde
Politieke loopbaan
In September 2018 het die Demokratiese Alliansie Winde as die party se premierskandidaat in die Wes-Kaap aangewys.
In Oktober 2018 het Premier Helen Zille aangekondig dat Winde die uitvoerende Provinsiale minister van gemeenskapsveiligheid, Dan Plato, sou opvolg wanneer dié die burgemeester van Kaapstad sou word. Winde het die amp op 1 November 2018 aanvaar.
Winde is op 22 Mei 2019 tot Premier van die Wes-Kaap verkies toe 'n meerderheid van die lede van die Wes-Kaapse provinsiale parlement vir hom gestem het. Hy volg Helen Zille op as die tweede premier uit die Demokratiese Alliansie se geledere.
Bumespruit
Die Bumespruit is 'n spruit in die Krugerwildtuin wat in die Krokodilrivier uitmond in Mpumalanga in Suid-Afrika. Dit vloei tussen die Mbiyamitirivier in die weste en Vurhamispruit in die ooste, albei ook linkersytakke van die Krokodil. Bume is 'n Swaziwoord wat "regopstaande" beteken.
Die spruit ontspring suid van Siyalukop (341 m) in die suidelike Krugerwildtuin, vanwaar dit suidooswaarts vloei tot op die suidgrens van die wildtuin. Net stroomop (4 km) van Marloth Park vloei dit met die Krokodilrivier saam. Mpondodam is in een van die bolope geleë. Die Bumepad (S26) is 'n sandpad wat die loop van die spruit vir sowat 22 km volg. Die spruit word oorgesteek deur die S102 by Buffeldorings-watergat en die Mpondodam, die S108 by Gayisenga-watergat, en laastens deur die Krokodilrivierpad (S25).
Spirostachys
Spirostachys is 'n genus van blomdraende plante wat behoort tot die familie Euphorbiaceae. Die genus is inheems aan Afrika.
Everley Gregg
Everley Gregg (26 Oktober 1903 – 9 Junie 1959) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Private Life of Henry VIII. (1933), Pygmalion (1938), Brief Encounter (1945), en Great Expectations (1946).
Gymnosporia integrifolia
Die Spalk-pendoring (Gymnosporia integrifolia) is 'n struik wat tot die genus Gymnosporia hoort. Die spesie is endemies aan die Noord- en die Wes-Kaap.
Juanasburg
Juanasburg was 'n dorp aan die Kaapse Oosgrens. Die dorp is in 1848 vir militêre setlaars gestig, maar is op die Kersdag van 1850 verwoes as gevolg van 'n skielike strooptog deur die Gaikas-stamme tydens die Agtste Grensoorlog. Dit was vernoem na lady Juana Smith, die Spaanse eggenote van goewerneur sir Harry Smith.
Thomas McDonell
Thomas McDonell (gebore 2 Mei 1986) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en komponis. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Forbidden Kingdom (2008), Prom (2011), en Fun Size (2012), en in die televisiereeks The 100 (2014).
Straat van Tartarye
Die Straat van Tartarye (Татарский пролив; Chinees: 韃靼海峽, Dádá hǎixiá; Japannees: 間宮海峡, Mamiya kaikyō; Koreaans: 타타르 해협) is ’n seestraat in die Stille Oseaan wat die Russiese eiland Sachalin van die Asiatiese vasteland (Suidoos-Rusland) skei en die See van Ochotsk in die noorde met die See van Japan in die suide verbind. Dit is 632 km lank, 7-342 km breed en op sy diepste punt minder as 210 m diep.
Geskiedenis
thumb|260px|links|Die noordelike deel van Sachalin en die gedeeltelik bevrore noodelike deel van die Straat van Tartarye, soos gesien uit die [[Internasionale Ruimtestasie, 415 km vanuit die lug. Links onder die middel van die foto lê die bevrore Amoerbaai.]]
"Tartarye" is ’n ou naam wat Europeërs gebruik het om te verwys na ’n groot streek wat Binne-, Sentraal- en Noord-Asië ingesluit het. Dit is afgelei van die naam "Tartare", wat gebruik is vir verskeie halfnomadiese Mongoolse ryke. Vandat die Mantsjoes in 1644 prominent geword het, het die naam "Tartare" na hulle ook verwys, en Mantsjoerye (en Mongolië) het as die "Chinese Tartarye" onder die Europeërs bekend geraak. Toe Jean-François la Pérouse die seestraat tussen Sachalin en die Chinese Tataarse vasteland in 1787 karteer, het dit die naam "Straat (of Kanaal of Golf) van Tartarye" gekry.
In Japan is die seestraat genoem na Mamiya Rinzō, wat in 1808 daarheen gereis het.
Op Russiese kaarte word die nouste deeltjie van die straat (suid van die mond van die Amoer) aangedui as Straat van Newelskoi, genoem na admiraal Gennadi Newelskoi wat die gebied in 1848 verken het. Die stuk noord daarvan, waarin die Amoer vloei, word Amoerbaai of Amoerliman genoem; die naam "Straat van Tartarye" word net gebruik vir die grootste deel van die straat, suid van die Straat van Newelskoi.
thumb|350px|Wanino is ’n belangrike hawestad in die straat van Tartarye, Mei 2008.
Vervoer
Van 1973 af vaar die Wanino-Cholmsk-treinveerboot oor die seestraat en verbind dit die hawestad Wanino, in Chabarofsk-krai op die vasteland, met Cholmsk op Sachalin-eiland.
Tamsin Greig
Tamsin Greig (gebore 12 Julie 1966) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Shaun of the Dead (2004) en Tamara Drewe (2010), en in die televisiereekse Green Wing (2004) en Love Soup (2005).
Halichondria
Halichondria is 'n genus van sponse uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Bergeranthus multiceps
Bergeranthus multiceps is 'n sukkulent wat deel is van die Aizoaceae familie. Die plant is endemies aan die Oos-Kaap.
Krieketwêreldbeker 2011
14 nasionale krieketspanne het aan die Krieketwêreldbeker 2011 deelgeneem: Die destydse tien toetskrieketlande (Australië, Bangladesj, Engeland, Indië, Nieu-Seeland, Pakistan, Sri Lanka, Suid-Afrika, Wes-Indië en Zimbabwe), saam met die vier beste spanne van die Krieketwêreldbekerkwalifisering 2009 (Ierland, Kanada, Kenia en Nederland). Tydens die Krieketwêreldbeker 2011 is 49 wedstryde gespeel, waaronder 42 tydens die groepfase en sewe in die uitklopfase, insluitende die eindstryd. Die spanne is in twee groepe van sewe elk verdeel, waarvan elke span een keer teen al die ander spanne in die groep gespeel het. Die vier beste spanne van elke groep het hierna vir die kwarteindrondte gekwalifiseer. Elke wedstryd het uit 50 boulbeurte per span bestaan.
Indië het die eindstryd op Wankhedestadion in Mumbai met ses paaltjies teen Sri Lanka gewen en sodoende sy tweede titel ingepalm. Daarmee het hulle die derde krieketland geword wat die titel vir ’n tweede keer ingepalm het, ná Australië (in 1987, 1999, 2003, 2007 en later 2015) en Wes-Indië (in 1975 en 1979). Daarbenewens het Indië die eerste gasheer geword wat die krieketwêreldbekertoernooi tuis gewen het. Dit was die eerste eindstryd in dié toernooi se geskiedenis wat twee Asiatiese spanne gesien het en sedert die 1992-toernooi die eerste eindstryd sonder Australië (die verdedigende kampioen). Ná die 1987-eindwedstryd was dit die tweede wat in Indië beslis is. Die eindwedstryd het sowat een miljard televisiekykers gelok. Nieu-Seeland en Pakistan was die ander twee semi-finaliste. Die verdedigende kampioen Australië is in die kwarteindstryd te Ahmedabad deur die medegasheer Indië met vyf paaltjies geklop. Suid-Afrika het sy kwarteindstryd te Dhaka teen Nieu-Seeland met 49 lopies verloor.
In Junie 2020 is beweer dat die eindstryd geknoei is en Sri Lanka die wedstryd aan Indië verkoop het. Sri Lanka se voormalige Minister van Sport, Mahindananda Aluthgamage, het gesê: “Die krieketwêreldbekereindstryd was geknoei. Ek staan daarby wat ek sê. Dit het plaasgevind toe ek die Minister van Sport was.” Voorheen het die voormalige kaptein van Sri Lanka, Arjuna Ranatunga, ook beweer dat die eindstryd geknoei is en vir ’n ondersoek van dié saak gevra. In Julie 2020 is die ondersoek deur die IKR egter laat vaar, nadat geen ondersteunende bewyse gelewer kon word om die bewerings te verifieer nie. Die IKR het ook bygevoeg dat hulle geen rede het om aan die eindstryd se integriteit te twyfel nie.
Toewysing
Op 30 April 2006 het die IKR die drie krieketwêreldbekertoernooie van 2011, 2015 en 2019 toegewys. Die gemeenskaplike bod van Bangladesj, Indië, Pakistan en Sri Lanka vir die Krieketwêreldbeker 2011 is met tien teenoor drie stemme bo Australië en Nieu-Seeland s’n verkies. Vervolgens is die Krieketwêreldbeker 2015 aan Australië en Nieu-Seeland toegewys, nadat Engeland slegs vir die Krieketwêreldbeker 2019 aansoek gedoen het.
Adalberto Rodríguez
Adalberto Rodríguez (22 Januarie 1934 – 16 April 1995) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente El alcalde de Machuchal (1964), Millonario a go go (1965), El curandero del pueblo (1969), en Pobre, pero honrada! (1973).
Krieketwêreldbeker 2011
Toewysing
Toe op 3 Maart 2009 die Sri Lankaanse nasionale krieketspan in Lahore aangeval is, het die reeds bestaande veiligheidsbekommernisse van baie nasies toegeneem. Op 17 April 2009 het die IKR beslis, dat geen van die beplande 14 wedstryde in Pakistan sou plaasvind nie, maar onder die drie ander medegashere verdeel sou word. Pakistan het vervolgens met regstappe gedreig en daarop aangedring dat bykomend tot ’n finansiële vergoeding die in Pakistan beplande wedstryde na ’n neutrale plek (byvoorbeeld die Verenigde Arabiese Emirate ) verskuif word. ’n Ander opsie was die omruiling van gasheerregte met Australië en Nieu-Seeland wat die volgende Krieketwêreldbeker 2015 sal huisves; dié voorstel is egter deur die mede-gashere verwerp. Uiteindelik het Pakistan en die IKR oor ’n finansiële vergoeding ooreengekom. Die hoofkwartier van die reëlingskomitee, oorspronklik in Lahore gesetel, is na Mumbai verskuif. Van die wedstryde is agt (insluitende ’n halfeindstryd) aan Indië, vier aan Sri Lanka en twee aan Bangladesj toegewys.
Deelnemers
Die volgende 14 spanne het vir die Krieketwêreldbeker 2011 gekwalifiseer: Australië, Bangladesj (medegasheer), Engeland, Indië (medegasheer), Nieu-Seeland, Pakistan, Sri Lanka (medegasheer), Suid-Afrika, Wes-Indië en Zimbabwe het as volle lede van die Internasionale Krieketraad met toetskrieketstatus regstreeks vir die Krieketwêreldbeker 2011 gekwalifiseer. Ierland, Kanada, Kenia en Nederland was spanne sonder toetsstatus en het tydens die Krieketwêreldbekerkwalifisering 2009 gekwalifiseer. Al die deelnemende spanne het ook aan die vorige Krieketwêreldbeker 2007 deelgeneem, vervolgens was daar geen debutante nie.
’n Besondere oogmerk was die deelnemende geassosieerde lede van die IKR: Ierland, Kanada, Kenia en Nederland. Die rede hiervoor was die aangekondigde afname in deelnemende spanne tot tien vir die volgende toernooie en die vrees dat van die geassosieerde lede in toekoms nie meer aan ’n krieketwêreldbeker kan deelneem nie. Tydens die IKR-ontmoeting ná die Krieketwêreldbeker 2011 is die vrese bevestig, toe die IKR besluit het dat aan die volgende twee toernooie in 2015 en 2019 slegs tien spanne mag deelneem.
[[Lêer:2011 Cricket World Cup participating nations.svg|duimnael|400px|Uitslag van die kwalifisering; altesaam 26 nasies het deelgeneem.
]]
Moraea elsiae
Moraea elliotii is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel is van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom voor vanaf die Kaapse Skiereiland tot by Stilbaai. Die plant het groot gedeeltes van sy habitat verloor op die Kaapse Skiereiland en Kaapse Vlakte weens ontwikkeling. Die oorblywende subpopulasies kwyn weens 'n gebrek aan brande en indringerplante. Op die Agulhasvlakte en rondom Stilbaai bedreig indringerplante die spesie.
Carlos Romero (akteur)
Carlos Romero (15 Februarie 1927 – 21 Junie 2007) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Soylent Green (1973) en in die televisiereekse Zorro (1957), Wichita Town (1959), en Adam-12 (1968).
Krieketwêreldbeker 2011
Stadions
Hieronder die stadions soos op 2 November 2009 deur die Internasionale Krieketraad bekendgestel. Indië het 29 wedstryde op ag verskeie plekke gehuisves, terwyl Sri Lanka twaalf wedstryde op drie plekke en Bangladesj agt wedstryde op twee plekke aangebied het.
Formaat
Die Krieketwêreldbeker 2011 is oor 45 dae tussen 14 verskillende spanne oor 49 wedstryde beslis. Dit het op 19 Februarie 2011 op Sher-e-Bangla Nasionale Krieketstadion in Dhaka, Bangladesj, met die openingswedstryd tussen die medegashere Bangladesj en Indië begin. Die toernooi het geëindig op Wankhedestadion in Mumbai, Indië, op 2 April met die eindstryd tussen Indië en Sri Lanka, waartydens Indië die Krieketwêreldbekertrofee ingepalm het. ’n Soortgelyke formaat is voorheen tydens die Krieketwêreldbeker 1996 gebruik, maar destyds het twaalf in plaas van 14 nasionale krieketspanne deelgeneem.
Kalender
Die volgende tabel dui die Krieketwêreldbeker 2011 se daaglikse program aan. ’n Rooi blokkie dui op beide die openings- en sluitingseremonie, ’n pers blokkie op wedstryde tydens die groepfase, ’n groen blokkie op wedstryde tydens die uitklopfase en ’n geel blokkie op die eindstryd.
Groepe
Elke land het ’n voorlopige span van 30 spelers gekies, wat dan tot 15 verminder is. Elke land moes teen 19 Januarie 2011 ’n finale lys van 15 spelers vir die toernooi aan die Internasionale Krieketraad voorlê.
Groepfase
Die Krieketwêreldbeker 2011 is deur 14 nasionale krieketspanne beslis. Vir die groepfase is die 14 deelnemende spanne in twee groepe van sewe elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde groep gespeel, dus het elke span ses wedstryde in die groepfase gespeel. Twee punte is vir ’n oorwinning toegeken, een vir ’n gelykop of onbesliste wedstryd en geen punte vir ’n nederlaag: spanne wat met dieselfde aantal punte geëindig het, is volgens lopietempo, dan boultempo en dan die uitslag van die direkte ontmoeting gerangskik. Die vier beste spanne van albei groepe het na die uitklopfase deurgedring.
Uitklopfase
Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit sewe wedstryde bestaan het: vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde en die eindstryd. Die vier beste spanne van elk van die groepe het na die uitklopfase deurgedring. Die eerste span van albei groepe het teen die vierde span van die ander groep en die tweede span het teen die der span van die ander groep in die kwarteindstryde gespeel. Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná albei kolfbeurte ’n gelykopuitslag was, is die wedstryd deur ’n Superboulbeurt beslis.
Skeidsregters en wedstrydbeamptes
’n Paneel van 19 skeidsregters en vyf wedstrydbeamptes is vir die toernooi ingespan.