cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Christelike mitologie
Heldemites
In die Oxford Companion to World Mythology noem David Leeming Moses, Jesus en koning Arthur as voorbeelde van die heroïese monomite (heldereisverhale), en hy noem Christus se verhaal 'n "besonder volledige voorbeeld van die heroïese monomite". Leeming beskou opstanding as 'n algemene deel van die heroïese monomite, waarin die opgestande helde dikwels bronne word van "materiële of spirituele voedsel vir hulle mense". Lemming merk op dat Chistene Jesus in dié verband beskou as die "brood van die lewe".
In terme van waardes kontrasteer Leeming die "mite van Jesus" met die mites van ander "Christelike helde soos sint Joris, Roland, el Cid en selfs koning Arthur"; hy sê die latere heldemites weerspieël die oorlewing van voor-Christelike heroïese waardes – "waardes van militêre oorheersing en kulturele differensiasie en leiding" – eerder as die waardes wat in die verhaal van Christus uitgedruk word.
Paradys
thumb|260px|Eden (Lucas Cranach die Ouere, 1472-1553).
Baie godsdiens- en mitologiese stelsels bevat mites oor 'n paradys. Baie van dié legendes behels die verlies van 'n paradys wat aan die begin van die wêreld bestaan het. Sommige geleerdes beskou die storie van die tuin van Eden as 'n voorbeeld van dié algemene motief.
Opoffering
Opoffering is 'n element in baie godsdienstradisies en kom dikwels in mites voor. In The Oxford Companion to World Mythology noem David Leeming die storie van Abraham en Isak en dié van Christus se dood as voorbeelde van dié tema. Wendy Doniger beskryf die evangeliese beskrywings as 'n "meta-mite" waarin Jesus besef Hy is deel van 'n "nuwe mite [...] van 'n man wat in haat opgeoffer word", maar Hy "sien die binneste mite, die ou mite van oorsprong en aanvaarding, die mite van 'n god wat homself in liefde opoffer".
Eskatologiese mites
Christelike eskatologiese mites sluit stories van die hiernamaals in: die verhale van Jesus se opstanding en sy rol as redder van Christene van alle generasies, asook stories van die hemel en die hel. Eskatologiese mites sal ook insluit die voorspelling van die einde van die wêreld en 'n nuwe millennium in Openbaring en die verhaal dat Jesus eendag na die aarde sal terugkeer.
Die grootste eienskappe van Christelike eskatologiese mites sluit in die geloof in 'n lewe in die hiernamaals, die Wederkoms, die opstanding van die dooies en die Laaste Oordeel.
Onmiddellike hiernamaals (hemel en hel)
thumb|200px|Jesus as die Goeie Herder, skildery teen die plafon van die S. Callisto-grafkelder, vroeë Christelike kuns (3de eeu) wat 'n landelike toneel in die hiernamaals uitbeeld.
Die meeste Christelike denominasies glo in 'n onmiddellike hiernamaals wanneer mense sterf. In Christelike geskrifte kom 'n paar beskrywings voor van 'n onmiddellike hiernamaals en 'n hemel en hel. Die grootste deel van die Ou en Nuwe Testamant fokus egter eerder op die mite van 'n eindelike liggaamlike opstanding as op enige geloof oor 'n suiwer spirituele hiernamaals apart van die liggaam.
'n Groot deel van die Ou Testament noem nie 'n geloof in 'n persoonlike hiernamaals van beloning of straf nie. Latere Ou Testamentiese geskrifte, veral die werk van die Hebreeuse profete, beskryf 'n eindelike opstanding van die dooies, wat dikwels gepaard gaan met spirituele belonings en strawwe:
""Baie van dié wat ontslaap het, sal uit die graf opstaan, party tot die ewige lewe en party tot ewige skande en veragting." (Daniel 12:2)."
Susan B. Anthony
Susan Brownell Anthony (15 Februarie 1820 – 13 Maart 1906) was 'n Amerikaanse vroueregte-aktivis. In weerwil van die wet, gaan stem sy op 5 November 1872 tydens die land se presidensiële verkiesing en word daarvoor gearresteer. Sy is op 18 Junie 1873 met $100 vir haar optrede beboet.
Axis mundi
thumb|200px|[[Yggdrasil was in die Noorse mitologie 'n groot, sentrale heilige boom waarom alles anders bestaan het.]]
Susan B. Anthony
Veertien jaar na haar dood word die Amerikaanse grondwet gewysig om stemreg aan vrouens te verleen. Sy word later die eerste vrou om op 'n Amerikaanse muntstuk (die een-dollar munt) te pryk.
Christelike mitologie
Onmiddellike hiernamaals (hemel en hel)
Ook die Nuwe Testament gee min aandag aan 'n onmiddellike hiernamaals. Die primêre fokus is op die opstanding van die dooies. Sommige Nuwe Testamentiese dele noem blykbaar die dood van dié wat nog nie opgestaan het nie in die een of ander vorm van die hiernamaals (byvoorbeeld die gelykenis van Lasarus en die ryk man; maar daar is net 'n paar mites oor die hemel en die hel. Die hemel spesifiek is 'n plek van vreedsame woning, waar Jesus heen gaan om "plek gereed te maak" vir sy dissipels (Johannes 14:2). As gekyk word na beskrywings in die Bybel (byvoorbeeld Johannes 10:7 en 10:11-14) sluit baie vertellings van die hemel 'n mooi groen landskap en 'n ontmoeting met God in. Van die vroegste Christelike kuns beeld die hemel uit as 'n green weiplek waar mense skape is wat deur Jesus "as die goeie herder" gelei word.
Franz Porten
Franz Porten (23 Augustus 1859 – 21 Mei 1932) was 'n Duitse regisseur, akteur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Theodor Körner (1914), Der Trompeter von Säckingen (1918), en Das Geheimnis der Wera Baranska (1919).
Christelike mitologie
Onmiddellike hiernamaals (hemel en hel)
Namate die leerstellings van die hemel, hel en (Katolieke) vaevuur ontwikkel het, het niekanonieke Christelike geskrifte oor dié plekke begin ontwikkel en uitbrei. Dante se driedelige Goddelike Komedie is 'n goeie voorbeeld van so 'n mitologie oor die hiernamaals; dit beskryf die hel (in Inferno), vaevuur (in Purgatorio) en hemel (in Paradiso). Mites oor die hel verskil taamlik na gelang van die denominasie.
Axis mundi
Axis mundi is in sterrekunde die Latynse term vir die aardas tussen die hemelpole. In 'n geosentriese koördinaatstelsel, soos dié van die Romeine en Grieke, is dit die rotasieas van die hemelse sfere.
SANS standaarde
In bouwerk word Suid-Afrikaanse Nasionale Standaarde gebruik wat sorg dat geboue behoorlik en veilig opgerig word. Nasionale Bouregulasies (SANS 10400) is verpligtend. Hulle dek die struktuur, dienste soos water, riool en elektrisiteit, termiese gedrag, energiegebruik ens. SANS standaarde word ook voorgeskryf vir honderde materiale, produkte en praktyk.
Christelike mitologie
Wederkoms
thumb|200px|Die Wandelende Jood, deur Gustave Doré.
Juliette Gréco
Juliette Gréco (gebore 7 Februarie 1927) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Sun Also Rises (1957), The Roots of Heaven (1958), en Crack in the Mirror (1960).
Christelike mitologie
Wederkoms
Die Wederkoms van Christus het 'n spesiale plek in die Christelike mitologie. Dit is die terugkeer van Christus na die aarde in die tydperk van transformasie voor die einde van die wêreld en die vestiging van die koninkryk van die hemel op aarde. Volgens die Evangelie van Matteus beweer Jesus terwyl hy voor die Romeinse en Joodse owerhede verhoor word: "Van nou af sal julle die Seun van die mens sien waar Hy aan die regterhand sit van Hom wat magtig is, en julle sal Hom sien kom op die wolke van die hemel."
Axis mundi
Die term is deur die hele 18de eeu steeds in moderne sterrekundige werke gebruik, soos in Johann Samuel Traugott Gehler se Physikalisches Wörterbuch van 1791.
Christelike mitologie
Wederkoms
Die legende van die wandelende Jood gaan oor 'n Jood wat Jesus op pad na die kruisiging bespot het en vervloek is om tot met die Wederkoms die aarde te bewandel.
Axis mundi
In 20ste-eeuse vergelykende mitologie is die term axis mundi – ook genoem die kosmiese as, wêreldpilaar, wêreldboom of middel van die wêreld – aansienlik uitgebrei om te verwys na enige mitologiese begrip wat die "verbinding tussen die hemel en die aarde of die hoër en laer ryk verteenwoordig". Mircea Eliade het die begrip in die 1950's begin gebruik. Axis mundi hou nou verband met die mitologiese begrip van die omfalos (naeltjie) van die wêreld of kosmos.
Christelike mitologie
Opstanding en die Laaste Oordeel
Christelike mitologie sluit die Ou Testament se profesieë oor die toekomstge opstanding van die dooies in. Nes die Hebreeuse profeet Daniël (byvoorbeeld Daniël 12:2), beskryf Openbaring onder meer in die Nuwe Testament die opstanding: "Die see het die dooies teruggegee wat daarin was, en die dood en die doderyk het die dooies teruggegee wat in hulle was, en oor elkeen is geoordeel volgens wat hy gedoen het." "As daar gevind is dat iemand se naam nie in die boek van die lewe geskrywe staan nie, is hy in die vuurpoel gegooi."
Axis mundi
Voorwerpe wat deur vergelykende mitoloë as voorbeelde van die axis mundi genoem word, sluit in plante (veral 'n boom), 'n berg, 'n wolk rook of 'n vuur, of iets wat deur die mens gemaak is, soos 'n staf, toring, leër, trap of totempaal. Sy nabyheid aan die hemel kan goed impliseer wat hoofsaaklik godsdienstig (pagoda, tempelberg, minaret, kerk) of sekulêr is (obelisk, vuurtoring, wolkekrabber). Die beeld word in godsdienstige en sekulêre verband gebruik. Die simbool kan in kulture gevind word wat sjamaanse praktyke of animistiese geloofstelsels gebruik, in groot wêreldgodsdienste en in tegnologies gevorderde "stedelike sentrums". Volgens Mircea Eliade het "elke mikrokosmos, elke bewoonde gebied 'n sentrum; dus 'n plek wat die heel heiligste is".
Christelike mitologie
Die koninkryk van die hemel op die aarde
Volgens Christelike eskatologiese mites is daar 'n algehele wêreldvernuwing ná die Laaste Oordeel. Volgens Openbaring sal God "al die trane van hulle oë afdroog. Die dood sal daar nie meer wees nie. Ook leed, smart en pyn sal daar nie meer wees nie. Die dinge van vroeër het verbygegaan." Volgens die Ou en Nuwe testament kom 'n tyd van perfekte vrede en geluk: ""Hulle sal van hulle swaarde ploegskare smee en van hulle spiese snoeiskêre. Die een nasie sal nie meer die swaard teen die ander opneem nie, en hulle sal nie meer leer om oorlog te maak nie.""
Sekere dele van die Skrif stel selfs voor God sal die huidige natuurlike wette afskaf ten gunste van onsterflikheid en algehele vrede:
Ou Testament
200px|thumb|Die Vernietiging van Leviatan (1865), deur Gustave Doré.
Mitiese patrone soos die oerstryd tussen goed en kwaad kom voor deur die hele Hebreeuse Bybel, insluitende dele wat historiese gebeure beskryf. 'n Onderskeidende eienskap van die Hebreeuse Bybel is die hervertolking van mites op grond van die geskiedenis, soos in die boek Daniël, 'n rekord van die ondervinding van die Jode van die tydperk van die Tweede Tempel onder buitelandse heerskappy. Dit word aangebied as 'n profesie van toekomstige gebeure en uitgedruk in terme van "mitiese strukture" met die "Hellenistiese koninkryk as 'n skrikwekkende monster wat nie anders kan as om die Nabye Oosters heidense mites van die draak van chaos in herinnering te roep nie".
Mircea Eliade reken die beelde wat in sommige dele van die Hebreeuse Bybel gebruik word, weerspieël 'n "gedaantewisseling van die geskiedenis in mite". 'n Voorbeeld, sê Eliade, met die uitbeelding van Nebukadnesar as 'n monster in Jeremia 51:34, is 'n geval waar die Jode "huidige gebeure geïnterpreteer het deur middel van die antieke kosmogonies-heroïese mite" van 'n geveg tussen 'n held en 'n draak.
Volgens geleerdes, insluitende Neil Forsyth en John L. McKenzie, inkorporeer die Ou Testemant stories, of fragmente van stories, uit mitologie van buite die Bybel. Volgens die New American Bible, 'n Katolieke Bybelvertaling deur die Confraternity of Christian Doctrine, is die storie van die Nefilim in Genesis 6:1-4 "blykbaar 'n fragment van 'n ou legende waarvan 'n groot deel uit die antieke mitologie kom", en die "seuns van God" wat daar genoem word, is "hemelwesens van mitologie". Die New American Bible sê ook Psalm 93 sinspeel op 'n "antieke mite" waarin God veg teen 'n verpersoonliking van die see. Sommige geleerdes het die Bybelse wese Leviatan geïdentifiseer as 'n monster uit die Kanaänitiese mitologie.
Volgens Howard Schwartz "het die mite van die val van Lucifer in fragmente in Jesaja 14:12 en ander antieke Joodse letterkunde bestaan"; Schwartz beweer die mite se oorsprong lê in "die antieke Kanaänitiese mite van Athtar, wat probeer het om die troon van Baäl oor te neem, maar gedwing is om afstand van die troon te doen en eerder oor die onderwêreld te regeer".
Sommige geleerdes meen die kalm, geordende, monoteïstiese skeppingsverhaal in Genesis 1 kan vertolk word as 'n reaksie teen die skeppingsmites van die ander Nabye Oosterse kulture. Wat dié vertolking betref, beskryf David en Margaret Leeming Genesis 1 as 'n "gedemitologiseerde mite", en John L. McKenzie meen die skrywer van Genesis 1 "het die mitiese elemente uit sy skeppingsverhaal uitgesny".
Nuwe Testament en vroeë Christendom
Soos reeds hier bo genoem (sien onder "Mitiese temas en tipes"), meen 'n paar kenners die verhaal van Christus bevat mitiese temas soos die neerdaling na die hel, die heroïese monomite en die "sterwende god".
In die Pastorale Briewe word mites (muthoi) verwerp. Dit kan daarop dui dat sekere soorte mitologie gewild was onder die vroeë Christene aan wie die briewe geskryf is en dat die skrywer van die briewe daardie mites probeer beveg het.
Dick Gregory
Dick Gregory (12 Oktober 1932 – 19 Augustus 2017) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Hot Chick (2002) en in die televisiereekse ABC Stage 67 (1966), Reno 911! (2003), en Wonder Showzen (2005).
Lachenalia calcicola
Lachenalia calcicola is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet en is deel van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Hermanus tot by De Hoop voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van slegs 22 km2 en daar is twee subpopulasies wat deur indringerplante bedreig word. Die plant is eers in 2012 beskryf en word bedreig deur indringerplante.
Transistorradio
'n Transistorradio is 'n radio-ontvanger wat transistors gebruik om die klank te versterk. Transistorradio's kan klein en goedkoop wees, en gebruik baie min elektrisiteit. Sommige kan die swakker radioseine wat nie deur radio's met vakuumbuise opgevang kan word nie opvang.
Die eerste transistorradio is op 18 Oktober 1954 deur Texas Instruments bekendgestel. Draagbare transistorradio's is vanaf die laat 1950's op groot skaal verkoop. Radio's met vakuumbuise het daarna skaars en onbekombaar geword.
Lachenalia callista
Lachenalia callista is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet en is deel van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom op die Piketberg voor. Die plant word as seldsaam beskou en is eers in 2012 beskryf.
Transistorradio
Vir baie mense is 'n transistorradio sinoniem met 'n draagbare radio wat batterye gebruik. Dit is egter nie meer waar nie. Bykans alle radio's werk tans met transistors.
Arthur Wontner
Arthur Wontner (21 Januarie 1875 – 10 Julie 1960) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Sherlock Holmes' Fatal Hour (1931), The Sign of Four: Sherlock Holmes' Greatest Case (1932), The Triumph of Sherlock Holmes (1935), en Murder at the Baskervilles (1937).
De Hoopdam, Limpopo
Die De Hoopdam is 'n dam in die Steelpoortrivier, naby Burgersfort, Limpopo, wat in 2014 in gebruik geneem is. Die doelwitte wat aan die dam gestel is, is die verskaffing van water vir die ontginning van ryk mineraalbronne in die oostelike Limpopoprovinsie, benewens waterverskaffing aan dorpe, nywerhede en gemeenskappe in die Sekhukhune-distrik, waar dienslewering voorheen van swak gehalte was.
Die voltooiing van die dam is met vier jaar vertraag (2010 tot 2014) weens probleme in die voorsieningsketting, tegniese en toerustingprobleme, onvoldoende omgewingsimpakstudies, verskuiwings van gesinne uit die area, en loonstakings.
Die vlagskipdam in die Olifantsrivier-stelsel en Suid-Afrika se grootste nuwe dam sedert die laat 1970's, was 'n projek van die Departement van Waterwese. Die projek van R3,4 miljard het innoverende oplossings vir energie-dissipasie en die gebruik van roller-gekompakteerde beton ingesluit, waarvoor die departement 'n Fulton-toekenning ontvang het.
Dit was die tweede fase van die Olifantsrivier-waterhulpbronprojek (ORWRDP), die enigste lewensvatbare oplossing vir waterlewering aan die Nebo-plato, waar 800 000 mense woonagtig is. Die eerste fase wat in 2006 voltooi is, het kapasiteitsverbeteringe aan die Flag Boshielodam behels.
Proto-Evangelie van Jakobus
Die Proto-Evangelie van Jakobus is 'n Nuwe Testamentiese Apokriewe skrif. Die naam Proto-Evangelie beteken letterlik Voor-Evangelie. Hierdie Evangelie het die naam gekry omrede dit van 'n aantal gebeure vertel wat plaasgevind het vóór die gebeure waarvan ons in die vier Evangelies lees. In die laaste hoofstuk word vertel dat die boek geskryf is deur Jacobus, Jesus se broer. Dit is egter nie waar nie en die skrywer is onbekend. Hy het die naam van Jakobus gebruik omdat Jakobus gesag in die vroeë kerk gehad het. Die boek staan ook bekend as die Die geboorte van Maria, Die openbaring van Jakobus of net as Die boek van Jakobus. Daar word vermoed dat die boek tussen 150 en 200 n.C. geskryf is. Daar is onsekerheid oor presies waar die boek geskryf is. Dit is oorspronklik in Grieks geskryf maar later in ander tale soos Latyn, Etiopes en Siries vertaal.
Die boek handel meestal oor Maria, onder andere haar ryk ouers, haar geboorte, haar tyd in die tempel tot by die geboorte van Jesus. Teen 500 n.C. was die boek verwerp en het nie meer deel van die Bybel gevorm nie.
Doris Eaton Travis
Doris Eaton Travis (14 Maart 1904 – 11 Mei 2010) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Tell Your Children (1922), The Call of the East (1922), en Man on the Moon (1999).
Megazostrodon
Megazostrodon is ’n uitgestorwe Mammaliaformes wat algemeen beskou word as een van die eerste soogdiere. Dit het aan die einde van die Trias-periode, sowat 200 miljoen jaar gelede, in die fossielrekords verskyn. Daar was klein verskille tussen hulle en soogdiere, maar nie genoeg om die idee te staaf dat hulle moontlik die finale stadium van die oorgang tussen sinodonte en ware soogdiere verteenwoordig nie.
Chloris (plant)
Chloris is 'n genus van grasse wat algemeen ​​as windmeul- of vingergras bekend staan.
Megazostrodon
Die tipe-spesie, Megazostrodon rudnerae, is in Desember 1966 deur Ione Rudner, ’n Afrikaanssprekende huisvrou van Bergvliet, Kaapstad, naby die Suid-Afrikaanse grens in Lesotho ontdek. Dit is deur die paleontoloog dr. A.W. Crompton van die Natuurkundemuseum van Peabody, Universiteit van Yale, as "die vonds van die dekade" bestempel. Baie kenners het destyds gemeen dit is die oudste soogdierfossiel wat tot toe ontdek is en dit is as ’n belangrike stukkie getuienis beskou in die verhaal van die lewe op aarde.
Rudner het die fossiel ontdek terwyl sy saam met ervare paleontoloë van die Britse Museum gewerk het.
Chloris (plant)
Spesies sluit in:
Megazostrodon
Megazostrodon rudnerae was baie klein, net 'n paar sentimeter lank, en het geleef in die tyd toe die dinosourusse vinnig besig was om die heersers van die aarde te word.
Dwarsdeur die Mesosoïkum, toe die dinosourusse oor die aarde geheers het, was soogdiere klein en redelik onbeduidend. Maar omtrent 70 miljoen jaar gelede het die dinosourusse begin uitsterf en het die tydperk van die soogdiere begin. Dit staan bekend as die Kainosoïkum.
Die meeste van die diere uit die Pleistoseen toon heelwat ooreenkomste met die wat ons vandag in ons wildreservate kan sien, hoewel baie van hulle veel groter as hul hedendaagse verwante was.
Daar was egter ook ongewone soogdiere wat vandag uitgestorwe is, onder meer 'n kameelperd met 'n kort nek en lang borings, 'n perd met drie tone, en verskeie soorte sabeltandkatte, wat 'n paar groot, afgeplatte slagtande in die boonste kakebeen gehad het. Slegs in buitengewone omstandighede gebeur dit dat die oorblyfsels van diere in versteende vorm as fossiele behoue bly.
Hierdie fossielvondste verteenwoordig dus slegs ŉ baie klein gedeelte van die totale aantal diere wat in die verlede geleef het. Om hierdie rede is alle fossiele van onskatbare waarde vir wetenskaplikes, en selfs ŉ stukkie been of ŉ enkele tand wat op die oog af heeltemal onbelangrik lyk, kan ŉ hele verhaal vertel oor die dier waaraan dit behoort het.
Groot reptiele het gedurende die Mesosoïese Era, ongeveer tussen 200 miljoen en 70 miljoen jaar gelede, oor die aarde geheers. Teen die einde van die Mesosoïese Era was die meeste van die reptielsoorte uitgesterf, heel waarskynlik as gevolg van wydverspreide klimaatsveranderinge. In die daaropvolgende Kainosoïese Era het die soogdiere die reptiele as heersers van die aarde opgevolg.
Daar was reeds gedurende die Mesosoïese Era soogdiere, maar dit lyk asof die meeste van hulle klein diertjies was, glad nie in staat om so 'n geweldige dier as 'n dinosourus aan te val nie. Wetenskaplikes glo dan ook nie dat die soogdiere deel gehad het aan die uitwissing van die reptiele nie. Hulle het waarskynlik net vinnig vermeerder namate die reptiele uitgesterf het.
Die soogdiere van die vroeë gedeelte van die Kainosoïese Era was meestal nog klein, hoewel die beendere van ŉ paar redelik groot diere al gevind is. Die grootste en vreemdsoortigste diere het ongeveer teen die middel van die Kainosoïese Era in die Oligosene en die Miosene Epog geleef. Gefossileerde oorblyfsels van soogdiere word meer dikwels aangetref in aardlae van die eerste epog van die Tersiêre Periode, nl. Die Paleoseen. Die volgende is ŉ paar primitiewe paleosene soogdiere:
-   Die Palaeoryctes was ŉ klein diertjie met min of meer die voorkoms van ŉ spitsmuis.
-   Die Loxolophus het nogal effens na ŉ ratel gelyk en was een van die vroegste van die Carnivorae of vleisetende diere.
-   Die Phenacodus was ŉ baie primitiewe hoefdier.
-   Die Moropus was 'n dier met 'n vreemde en ongewone voorkoms. Die dier het effens na 'n perd met 'n lang nek en hoewe gelyk. Deskundiges kan van sy tande aflei dat hy plantetend was, en hy het dus heel waarskynlik sy kloue gebruik om wortels mee uit te grawe. Geen dier wat selfs naastenby so lyk, bestaan vandag nie.
-   Die Dinohyus was 'n soort wildevark - maar 2 m hoog. Hy moes baie gevaarlik gelyk het, maar het waarskynlik maar net soos ons hedendaagse vark in die grond rondgevroetel vir sy kos.
-    Die Diceratherium het twee horings langs sy neus gehad en het baie soos ŉ renoster gelyk.
-     Die Uintatherium was 'n dier met 'n eienaardige voorkoms. Hy was so groot soos 'n renoster en het ses horings en 'n paar slagtande gehad. Hy was een van die min werklike groot soogdiere van die Eosene Epog.
-     Die Hyracodon was ‘n dier wat baie soos 'n perd gelyk het, maar in werklikheid was hy 'n vroeë voorloper van die renoster. Die perd en die huidige renoster is in werklikheid taamlik nou verwant aan mekaar, en die Hyracodon herinner ons hieraan
Texas Instruments
Texas Instruments (TI) is 'n Amerikaanse produsent van halfgeleiers en rekenaartegnologie. Die maatskappy se hoofkantoor is in Dallas, Texas in die Verenigde State van Amerika geleë. In 2005 was hulle die grootste vervaardiger van mikroskyfies vir selfone ter wêreld.
Megazostrodon
-    Die Gomphotherium is 'n uitgestorwe olifantsoort. Hy het slagtande in sy bo- en onderkake gehad.
Texas Instruments
Geskiedenis
Op 6 Desember 1941 neem Cecil H. Green, J. Erik Jonsson, Eugene McDermott en Patrick E. Haggerty die maatskappy Geophysical Service Incorporated oor. Hulle het tydens die Tweede Wêreldoorlog produkte onder dié naam aan die Amerikaanse weermag gelewer. Vanaf 1951 verskaf die maatskappy nie meer produkte aan die Amerikaanse weermag nie en is die maatskappy se naam na Texas Instruments verander.
Megazostrodon
-     Die Alticamelus het omtrent soos 'n kameel met die nek van 'n kameelperd gelyk. Dit is interessant om te weet dat kamele oorspronklik in Noord-Amerik a ontstaan het. Daarvandaan het hulle na Asië (waar twee soorte nog aangetref word) en na Suid-Amerika (waar hulle deur die Llama vertoonwoordig word) verhuis. In die land van hul oorsprong het hulle uitgesterf. Die kameel van die Saharawoestyn in Noord-Afrika is daarheen ingevoer.
Texas Instruments
Geskiedenis
Texas Instruments het 'n belangrike rol in die ontwikkeling van die persoonlike rekenaar en die sakrekenaar gespeel. Navorser Jack Kilby ontwikkel in 1958 die geïntegreerde stroombaan, die mikroskyfie. Die het 'n nuwe wêreld van sakrekenaars en rekenmasjiene ontsluit.
Produkte
Texas Instruments vervaardig allerlei tipes elektronika, insluitend sakrekenaars, mikroskyfies vir selfone, modems en digitale kameras. Die maatskappy het ook tot 1997 rekenaars gemaak. Die rekernaarafdeling is egter in 1997 deur Acer oorgeneem. Hulle fokus sedertdien op verwerkers vir veral selfone en later ook vir tablette.
Megazostrodon
Hoekom het hulle nie uitgesterf nie?
Paleontoloë weet dat die reptiele teen die einde van die Mesosoïese Era byna heeltemal uitgesterf het. Maar hoe het die soogdiere, wat in daardie tyd min in getal en klein was,  dit reggekry om ondanks klimaatsveranderinge voort te bestaan en te ontwikkel? Dit is byna seker dat hul warmbloedigheid en die feit dat hulle pelse gehad het om hul liggame teen temperatuursveranderinge te beskerm, 'n belangrike rol gespeel het.
Reptiele word vandag hoofsaaklik in die tropiese en subtropiese gebiede aangetref. In die koue streke van die aarde is hulle redelik skaars en moet hulle altyd hiberneer (d.w.s. in die winter slaap) omdat reptiele hul lewenskragtigheid verloor wanneer hul liggaamstemperatuur te laag daal. 'n Soogdier, net soos 'n man met 'n dik oorjas, kan by 'n baie lae temperatuur nog aktief bly omdat by sy liggaamshitte behou. Sekere soogdiere val wel in 'n winterslaap, maar dit word deur 'n skaarste aan kos en nie deur die koue veroorsaak nie.
ŉ Sonderlinge verskeidenheid diere
Gedurende die Kainosoïese Era was daar 'n sonderlinge verskeidenheid soogdiere, waaronder ons die voorouers van baie van ons hedendaagse diere kan uitken. In aardlae van die Eosene Epog vind ons bv. die gefossileerde oorblyfsels van 'n klein, primitiewe hoefdier met vier tone aan elke voorpoot. Hy word die Hyracotherium genoem en was omtrent so groot soos 'n terrier.
een die begin van die Oligosene Epog het 'n drietonige dier, die Mesohippus, reeds sy verskyning gemaak, en nog later was daar die Merychippus van die Miosene Epog met 'n sterk vergrote middelste toon. Met behulp van hierdie en ander gefossileerde spesies kan ons die evolusie van die perd reg deur die Kainosoïese Era nagaan. Die afbeeldings toon 'n paar van die groter uitgestorwe soogdiere. Hulle het op verskillende tye gedurende die Kainosoïese Era geleef.
Aspalathus rigidifolia
Aspalathus rigidifolia is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos-plantegroei. Dit kom van die Koue Bokkeveldberge tot by die Swartberg voor.
Willem I van Normandië
Willem I van Normandië (Guillaume Longue-Épée, Normandies: Willâome de lon Espee, Latyn: Willermus Longa Spata, Oudnoors: Vilhjálmr Langaspjót; omstreeks 893 – 17 Desember 942) was vanaf 927 tot sy sluipmoord in 942 die tweede heerser van die hertogdom van Normandië.
Hy word somtyds op anachronistiese wyse na verwys as die "Hertog van Normandië", alhoewel die titel "hertog " (dux) eers in die 11de eeu algemeen gebruik is. Die Frankiese kroniekskrywer Flodoard—wat fyn gelet het op titels—verwys konsekwent na beide Rollo en sy seun as principes (stamhoofde) van die Noormanne.
Geboorte
Willem is "oorsee" gebore as die seun van die Wiking Rollo (terwyl hy steeds 'n heiden was) en sy vrou (ingevolge Deense gebruiklik reg) Poppa van Bayeux. Dudo van Sint-Quentin beskryf Poppa in sy "Panegyricus" van die Normandiese hertoë as die dogter van 'n sekere Graaf Berengar van Bayeux, destyds die dominante prins in die streek. Sy word in die 11de eeuse Annales Rotomagenses (Annale van Rouen), genoem as die dogter van Guy, Graaf van Senlis, andersins onbekend. Haar ouerskap is onseker. Volgens die familie se planctus is Willem waarskynlik saam met sy vader gedoop, wat volgens Orderic Vitalis in 912 plaasgevind het. Die doop is waargeneem deur Franco, Aartsbiskop van Rouen.
Lewe
In 933 het Willem vir Roedolf van Frankryk, wat moeite gehad het om sy gesag in Noord-Frankryk af te dwing, as Koning van Wes-Frankië erken. Op sy beurt het Roedolf hom aangestel oor groot dele van die Bretonners se gebied, insluitende Avranches, Cotentin en die Kanaaleilande. Die Bretonners het nie ingestem tot hierdie veranderings nie en weerstand gebied teen die Normandiërs. Die terugvegpoging is gelei deur Alan II van Bretagne en graaf Judicael Berengar. Kort daarna het dit egter in 'n slagting ontaard, met Bretonse kastele wat gelyk gemaak is met die grond. Alan II het na Engeland gevlug, met Beranger wat om versoening gepleit het.
Annie Grégorio
Annie Grégorio (gebore 4 April 1957) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Slices of Life (1985) en Désiré (1996), en in die televisiereekse Maigret (1991) en Un homme en colère (1997).
Willem I van Normandië
Lewe
In 935 is Willem getroud met Luitgard van Vermandois, die dogter van Hertog Herbert II van Vermandois. Sy bruidskat het hom die gebiede van Longueville (Manche), Coudres en Illiers l'Eveque besorg. Hy het ook gereël vir 'n huwelik tussen sy suster Adelheid (haar Noorse naam was Geirlaug) en Willem III van Akwitanië, met goedkeuring van Hugo die Grote. Hy was, bykomend tot sy ondersteuning van koning Roedolf, nou 'n lojale bondgenoot van sy skoonvader Herbert II, terwyl sy vader Rollo teen beide gekant was. In Januarie 936 sterf koning Roedolf. Die 16-jarige Lodewyk IV van Frankryk, wat in ballingskap in Engeland gewoon het, is deur 'n belofte van lojaliteit deur Willem omgehaal om terug te keer en koning te word. Die Bretonners het teruggekeer om die gebiede wat deur die Normandiërs beset is terug te neem, wat gelei het tot opnieude gevegte in die uitgebreide Normandiese gebiede.
Die nuwe koning was nie in staat daartoe om sy baronne te beheer nie, en nadat Willem se swaer Herluin II van Montreuil deur Vlaandere aangeval is, het Willem hom in 939 te hulp gesnel. Arnulf I van Vlaandere het wraak geneem deur Normandië aan te val. Arnulf I het die kasteel van Montreuil-sur-Mer ingeneem en Herluin verdryf. Herluin en Willem het egter die kasteel teruggeneem. Willem is weens die vernietiging van verskeie landgoedere wat aan Arnulf behoort het geëkskommunikeer. Willem het lojaliteit aan koning Lodewyk IV beloof toe hulle in 940 ontmoet het. In ruil daarvoor is hy bevestig as die eienaar van die gebiede wat vroeër aan sy vader Rollo gegee is.
In 941 is 'n vredesverdrag in Rouen tussen die Bretonners en Normandiërs onderteken met behulp van koning Lodewyk IV, wat Normandiese uitbreiding in die Bretonners se gebiede beperk het. Willem is die volgende jaar op 17 Desember 942 by Picquigny op 'n eiland in die Sommerivier in 'n lokval gelei en vermoor deur ondersteuners van Arnulf, terwyl hy 'n vredeskonferensie bygewoon het om hul verskille te besleg.
Familie
Willem het geen kinders by sy Christenvrou Luitgard gehad nie. Hy het sy seun, Richard I van Normandië, by Sprota, sy vrou ingevolge Deense gebruik, gehad. Richard het sy vader Willem op 10-jarige ouderdom opgevolg as heerser van Normandië, na sy vader se dood in Desember 942.
Taylor Dearden
Taylor Dearden (gebore 12 Februarie 1993) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Heartthrob (2017) en in die televisiereekse Breaking Bad (2008) en Sweet/Vicious (2016).
Haliclona jorii
Haliclona jorii is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1984 deur Uriz.
Jörg Pose
Jörg Pose (gebore 18 Mei 1959) is 'n Duitse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Bear Ye One Another's Burden (1988) en Godless Youth (2017), en in die televisiereekse Flugstaffel Meinecke (1989) en Blochin: Die Lebenden und die Toten (2015).
Edele barbaar
thumb|220px|'n Detail van Benjamin West se heroïese, neoklassieke geskiedenisskildery The Death of General Wolfe (1771). Dit beeld 'n geïdealiseerde Amerikaanse [[Indiane|Indiaan uit. ]]
Die edele barbaar of edele woesteling is 'n ideale beeld van die "natuurmens" wat nie deur die beskawing bederf is nie. Die begrip gee uiting aan die idee dat die mens sonder die bande van die beskawing inherent goed is. Tot vandag toe is dit 'n gewilde tema van kultuurkritiese skrywers. In die moderne volkekunde is die konsep van die edele barbaar lankal verouderd.
Ná die Europese ontdekking en verowering van die Amerikas het die idee weer aanklank gevind, en dit het veral gestalte aangeneem in die epiese La Araucana (omstreeks 1570) deur Alonso de Ercilla y Zúñiga. Honderd jaar later het John Dryden weer die tema aangepak. In die 18de eeu was die filosoof Jean-Jacques Rousseau een van die prominente voorstanders daarvan, en veral in die romantiek het die idee baie volgelinge gehad.
Voorbeelde kan in die Bybel gevind word, in die toestand van onskuld in die tuin van Eden voor die Sondeval, asook in die Griekse mites.
Ontwikkeling
Die idee van die "edele barbaar" veronderstel die botsing van 'n "beskawing" met 'n "natuurlike samelewing". So 'n situasie het bestaan ​​tydens die gebiedsuitbreiding van Europese lande (Spanje, Portugal, Frankryk, Engeland, Nederland) van die einde van die 15de eeu af. Die kolonisasie in Afrika, Asië, die Amerikas en die Stille Oseaan het gelei tot die toeëiening van die kulture daar in die magsfeer van die veroweraars.
Relê
'n Relê of relais (Engels: "Relay") is 'n toestel wat 'n stroomkring sluit waardeur 'n ander toestel in werking gesit word. Dit is in effek 'n skakelaar wat 'n groot stroom oop of toemaak deur 'n ander kleiner stroompie. Die klein stroompie vloei deur 'n spoel met 'n ysterkern wat 'n magneetveld veroorsaak. Die magneetveld veroorsaak dat 'n skakelaar dan beweeg en dan 'n ander toestel aan- of afskakel of 'n sein uitstuur.
Edele barbaar
Ontwikkeling
Al is die gekoloniseerdes as mense erken, was daar geen poging om gelyke politieke of ekonomiese regte aan hulle toe te ken nie. Hulle is geklassifiseer as "primitief" of "wild", en dit is gebruik as regverdiging vir ongelyke behandeling, onderdrukking (slawerny) en kulturele of fisieke uitwissing.
Die idee van die edele barbaar kan deels beskou word as 'n poging om die mense wat ongelyk behandel is, op te gradeer. Hulle is edel juis danksy hulle "oorspronklikheid", wat uitdrukking vind in hulle klein invloed op die omgewing en hulle natuurlike lewenswyse. Dit word beskou as 'n soort menslike "oorspronklike toestand", wat vergelykbaar is met 'n "onskuldige" kind wat nog geen verreikende verantwoordelikheid vir sy dade hoef te aanvaar nie. Die eintlike fokus was egter nie eintlik die "edele barbaar" nie, maar die eie samelewing wat met die natuurmense as maatstaf vergelyk word.
Lachenalia campanulata
Lachenalia campanulata is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap. Dit kom op al die hoë berge van die Oos-Kaap voor asook die Nuweveldberge noord van Beaufort-Wes.
Lilian Greuze
Lilian Greuze is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Recoil (1917), Tragedia senza lagrime (1919), Fanatisme (1934), en Le clown Bux (1935).
Hans Pössenbacher
Hans Pössenbacher (1895 – 1979) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Am Ende der Welt (1947), The Mistress (1952), en The Castle (1968).
Rudolf Buchbinder
Rudolf Buchbinder (gebore 1 Desember 1946, Litoměřice, Tsjeggo-Slowakye) is 'n Oostenrykse pianis.
Biografie
Buchbinder het onder Bruno Seidlhofer aan die Weense Musiekakademie gestudeer. In 1965 het hy 'n toer deur Noord- en Suid-Amerika onderneem. In 1966 het hy 'n spesiale prys gewen tydens die Van Cliburn Internasionale Klavierkompetisie. Daarna het hy saam met die Weense Filharmoniese Orkes getoer en as solis regoor die wêreld verskyn.
Hy het ook klavier aan die Basel Akademie vir Musiek gegee.
Vir die Teldec-plaatetiket het hy die volledige klaviermusiek van Joseph Haydn opgeneem, Mozart se hoofwerke vir klavier, Beethoven se volledige klaviersonates en variasies, en Brahms se twee klavierconcertos saam met Harnoncourt en die Koninklike Concertgebouw orkes van Amsterdam. Hy het saam met János Starker onvergeetlike uitvoerings van Beethoven en Brahms se werke vir tjello en klavier opgeneem. Hy het twee keer die Beethoven-klavierconcertos vanaf die klavier gedirigeer en opgeneem, eers met die Weense Simfonieorkes vir die Preiser-plaatetiket in 2007, en hierna met die Weense Filharmoniese Orkes vir die Sony-plaatetiket in 2011; hierdie siklus is regstreeks in konsert opgeneem en op beide CD en DVD vrygestel.
He is een van slegs enkele pianiste wat die volledige Deel II van Vaterländischer Künstlerverein opgeneem het. Die werk bestaan uit 50 variasies deur 50 verskillende komponiste op 'n wals deur Anton Diabelli. Hy het ook Beethoven se Diabelli Variasies opgeneem, wat Deel I uitmaak van die eersgenoemde werk. Hy is 'n meesterlike vertolker van Mozart se klavierconcertos en klaviersonates. Mozart se musiek maak die hoofdeel uit van sy repertorium.
Buchbinder is sedert 2007 die artistieke direkteur van die Grafenegg Fees.
Aspalathus rostrata
Aspalathus rostrata is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos en renosterveld-plantegroei. Dit kom van die Hexrivierpas tot by die noordelike hellings van die Langeberg in die Koovallei, wes van Montagu voor. Die plant word as seldsaam beskou.
Juan Carlos I
Juan Carlos I was van 1975 tot 2014 die koning van Spanje. Hy kry sy name van sy vader (Juan de Borbón), sy oupa (Alfonso XIII) en sy moeder se vader (Prins Carlo van die Twee Sisiliës).
Hy abdikeer op 76-jarige ouderdom, na bykans 40 jaar op die troon ten gunste van sy seun Felipe de Borbon.
Stari Altinzjar
Stari Altinzjar (Russies: Старый Алтынжар) is 'n klein Kasakse dorpie in Astrachan-oblast, Rusland. Soos baie ander nedersettings in Wolodarski-rajon, is dit op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta geleë.
Demografie
Volgens Sensus 2010 was daar 97 inwoners op Stari Altinzjar. Etniese Kasakke vorm 100% van die dorpie se bevolking.
Christina Elmore
Christina Elmore (gebore 18 Maart 1987) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent San Andreas (2015) en in die televisiereekse Leverage (2008), Elementary (2012), en The Last Ship (2014).
Haliclona lacazei
Haliclona lacazei is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1893 deur Topsent.
Asia'h Epperson
Asia'h Epperson (gebore 20 Augustus 1988) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Straight Outta Compton (2015) en in die televisiereekse American Idol (2002), Murder in the First (2014), en Greenleaf (2016).
Denise Grey
Denise Grey (17 September 1896 – 13 Januarie 1996) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Devil in the Flesh (1947), Allô... je t'aime (1952), The Party (1980), en The Party 2 (1982).
Corbet Woodall
Corbet Woodall (6 April 1929 – 19 Mei 1982) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Don't Just Lie There, Say Something! (1974), Carry on Emmannuelle (1978), en The World Is Full of Married Men (1979), en in die televisiereeks A Fine Romance (1981).
Dorothy Tree
Dorothy Tree (21 Mei 1906 – 13 Februarie 1992) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Madame Du Barry (1934), Having Wonderful Time (1938), Casanova Brown (1944), en The Asphalt Jungle (1950).
Willy Prager
Willy Prager (23 Mei 1877 – 4 Maart 1956) was 'n Duitse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Die Nacht ohne Pause (1931), Um eine Nasenlänge (1931), Schützenfest in Schilda (1931), en Um eine Nasenlänge (1949).
Sophie Treadwell
Sophie Treadwell (3 Oktober 1885 – 20 Februarie 1970) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Robert Montgomery Presents (1950), The United States Steel Hour (1953), en Armchair Mystery Theatre (1960).
Haliclona laurentina
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Lambe.
Ashley Blaine Featherson
Ashley Blaine Featherson is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Dear White People (2014) en in die televisiereekse Glee (2009), Hello Cupid (2013), en Dear White People (2017).
Delta (Astrachan-oblast)
Delta (Russies: Дельта) is 'n klein dorpie in Astrachan-oblast, Rusland. Dit is in die Wolga-rivierdelta geleë, waarvan sy naam afgelei is.
Demografie
Volgens Sensus 2010 was daar 70 inwoners op Delta. Ten spyte van die nedesersetting se klein bevolking, is dit etnies baie divers.
George Woodbridge (akteur)
George Woodbridge (16 Februarie 1907 – 31 Maart 1973) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Naked Heart (1950), Murder in the Cathedral (1951), Richard III (1955), en Horror of Dracula (1958).
Haliclona latisigmae
Haliclona latisigmae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1982 deur Boury-Esnault & Van Beveren.
Anouk Grinberg
Anouk Grinberg (gebore 20 Maart 1963) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente La fille du magicien (1990), 1, 2, 3, Freeze (1993), Bad Boy (1995), en My Man (1996).
Kleur- en verfstowwe
Kleurstowwe is chemiese stowwe wat gebruik word om dinge soos papier, katoen, wol of leer te kleur. Die kleurstof dring deur die vesels en word deel van die materiaal self. Verfstowwe is chemiese stowwe wat aange­wend word om artikels te kleur wat van byvoorbeeld hout, klip en metaal ge­maak is. Hulle dring in baie geringe mate deur die  oppervlak  van die stof en kleef daaraan om 'n harde, beskermende laag te vorm.
Volker Prechtel
Volker Prechtel (9 Augustus 1941 – 7 Augustus 1997) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Heart of Glass (1976) en The Name of the Rose (1986), en in die televisiereekse Forsthaus Falkenau (1989) en Löwengrube (1989).
Kleur- en verfstowwe
Vroeë geskiedenis
Die prehistoriese mens het houtskool en plant­sap gebruik om die grotte waarin hy geleef het, te verf. In die klassieke tydperk was helder­kleurige klere 'n teken van rykdom en hoë status, want die kleur van weefstowwe was 'n moeilike en duur proses; so was byvoorbeeld 12 000 skulpe van 'n skulpdier wat om die Middellandse See aangetref is, Murex brandares, nodig om een gram van die kleurstof, Tiriese (of koninklike) purper, te vervaardig. Dit het hierdie kleurstof te kos­baar gemaak vir almal behalwe die keiser. Romeinse legioensoldate het van Brittanje teruggekeer met stories van wilde inboorlinge, bedek met patrone in blou, swart en groen kleure. Hulle is berei uit ekstrakte van webe, 'n plant wat selfs vandag nog soms in blou kleurstowwe gebruik  word.
Kleurstowwe
Baie van die kleurstowwe wat vandag gebruik word, was 5 000 jaar gelede reeds aan die Egiptenare bekend. Natuurlike kleurstowwe is egter nie net duur om te maak nie, maar ook moeilik om aan te wend. Party daarvan kan nie deur die materiaal wat gekleur moet word, opgeneem word nie tensy 'n stof wat 'n bytmiddel genoem word (soos tannien of chemiese soute) bygevoeg word. Die ontwikkeling van die tekstielnywerheid en die vervaardiging van goedkoop materiale en mensgemaakte vesels het egter goedkoper en sterker kleurstowwe nodig gemaak. Hulle moes vinnig aangewend kon word en tog die nuwe afwerkingsprosesse wat materiale kreukeltraag en waterdig maak, kon weerstaan. Sommige natuurlike kleurstowwe wat uit minerale en plante gehaal word, word nog steeds gebruik, maar hulle word al hoe meer vervang deur kleurstowwe wat teen die werking van chemikalieë bestand is en sinteties vervaardig word.
Mineraalkleurstowwe
Mineraalkleurstowwe word hoofsaaklik in die vervaardiging van verf gebruik, maar ook vir die kleur van porselein, glas en leer. Die volopste pigmente is kalk, klei, kaolien, sinoksied, loodkarbonaat (witlood), sinksulfied, bariumsulfaat, kwiksulfied, rooilood, grafiet, en yster-oksied.
Plantkleurstowwe
Hierdie kleurstowwe word vir kleur van materiale en gare gebruik. Krapwortel, die gedroogde en verpoeierde wortel van Rubia tincotorum, verskaf skakerings van rooi. Indigo, van Indigofera tinctoria, gee blou. Hierdie twee plante kom albei uit Indië. Kleurstowwe word uit die bas, blare, blomme en sade van baie ander plante gehaal, byvoorbeeld webe (Isatis tinctoria), saffraan Crocus cativus), gifhout, rooihout, Wes-Indiese geelhout, appelbome, swartbessies, perdeblomme, spinasie en baie meer.
Dierlike kleurstowwe
Dierlike kleurstowwe omvat purper, afkomstig van die Murex-skulp, en cochenille, wat uit die droë skulpe van die vroulike kaktusinsek van Mexiko, Coccus cacti, gehaal word.
Sintetiese kleurstowwe
In 1856 het die Engelse chemikus William Perkin per ongeluk die eerste sintetiese kleurstof, 'n ligpers, vervaardig terwyl hy kunsmatige tannien probeer maak het. In die sestigerjare van die 19de eeu is baie meer sintetiese kleurstowwe vervaardig, veral in Duitsland. Vandag is daar heelwat meer as duisend verskillende sintetiese kleurstowwe, wat verkry word uit produkte wat uit koolteer gedistilleer word: bensien, tolueen, naftaleen, fenol, ensovoorts. Ná 'n reeks ingewikkelde chemiese prosesse word die kleurstof as 'n pasta of in kristallyne vorm geproduseer.
Verwe
Verf verleen kleur en ook 'n mate van beskerming, na gelang van die soort oorlaag wat gebruik word. Verwe bestaan uit baie verskillende chemiese stowwe wat gemeng word sodat hulle op mekaar kan inwerk om verskillende kleure en kleureffekte voort te bring. Die vervaardiging van verf behels baie ingewikkelde chemiese prosesse, en 'n groot aantal chemici en fisici staan in diens van die nywerheid. Die onderskeie produkte in hierdie groep val in twee afdelings: verf (wat ondeursigtig is) en vernis (wat deursigtig is).