cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Weber vergassers
Modelkodes
Webervergassers word gemerk met 'n modelkode op die monteerflens, die liggaam, of op die deksel van die vlotterkamer. Dit begin met 'n nommer wat oorspronklik die deursnee (in millimeter) van die vleuelklep aangedui het, maar het later hierdie betekenis verloor. Waar hierdie syfer bestaan het uit 'n enkele paar syfers, was beide smoorkleppe van dieselfde deursnee en het saam gewerk; as dit twee pare syfers was, geskei deur 'n skuinsstreep (bv. 28/36), was daar 'n primêre en sekondêre klep wat oopgemaak het een na die ander, gewoonlik van verskillende deursneë. Hierdie syfer word gevolg deur 'n groep letters, wat dui op verskeie funksies: die DCOE is 'n systroomeenheid, al die ander is afwaartse valstroomeenhede; die DCD het 'n suiertipe voorklep instede van 'n smoorklep. Na die letters kan daar 'n verdere syfer wees, wat gevolg kan word deur 'n letter, bv. 4B, 13A; dit dui die reeks aan. Die volle aanwysing kan dus wees 40 DCOE 29, 45 DCOE 9, ens.
Uraan-235
Uraan-235 (U-235) is 'n isotoop van uraan wat ongeveer 0,72% van natuurlike uraan beslaan. Anders as uraan-238 is hierdie isotoop kernsplytbaar; dit kan wel onderhou word deur die splitsing van atoomkerne in 'n kernkettingreaksie.
Fins-Samiese tale
Die Fins-Samiese tale of Fins-Lappiese tale is 'n deelgroep van die Fins-Oegriese tale in die Oeraalse taalfamilie wat bestaan uit die Oosseefinse tale en die Samiese tale. Die tale word in die landstreke om die Oossee en verder Noord tot in die Noordelike poolsirkel gepraat. Dit sluit die twee grootste tale in die Finse been van die Fins-Oegriese tale in naamlik Fins en Estnies wat ook amptelike van Finland en Estland onderskeidelik is en van die Europese Unie.
Jørn Budolfsen
Jørn Budolfsen (13 Julie 1942 – 4 Maart 1987) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bedside Dentist (1971), Bedside Highway (1972), The Gangster's Apprentice (1976), en Mord i mørket (1986).
540
Die jaar 540 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 40ste jaar van die 6de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Uraan-234
Uraan-234 (U-234) is 'n isotoop van uraan. In natuurlike uraan en uraanerts is U-234 'n indirekte ontbindingsproduk van U-238. Dit beslaan egter net 0,0055% (55 dele per miljoen) van rou uraan, omdat die halfleeftyd daarvan net 246 000 jaar is, omtrent 1/18 000 die halfleeftyd van U-238.
Mackenzie Firgens
Mackenzie Firgens (gebore 6 Maart 1975) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Groove (2000), Rent (2005), The Hamiltons (2006), en My Name Is Khan (2010).
Ioonuitruiling
Ioonuitruiling is die uitruiling van ione tussen twee elektroliete, of tussen 'n elektrolietoplossing en 'n kompleks. In die meeste gevalle word die term gebruik vir die prosesse van suiwering, skeiding en reiniging van waterige en ander ioonbevattende oplossings met 'n vastestof polimeeragtige of mineraalagtige "ioonuitruiler".
Judd Holdren
Judd Holdren (16 Oktober 1915 – 11 Maart 1974) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Captain Video, Master of the Stratosphere (1951), Lady in the Iron Mask (1952), en Zombies of the Stratosphere (1952), en in die televisiereeks Commando Cody: Sky Marshal of the Universe (1953).
Jemma Redgrave
Jemma Redgrave (gebore 14 Januarie 1965) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Howards End (1992), I'll Be There (2003), en Love & Friendship (2016).
541
Die jaar 541 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 41ste jaar van die 6de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Hans Egede Budtz
Hans Egede Budtz (8 Augustus 1889 – 29 Junie 1968) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Landliggeridyl - Vandgang (1921), 7-9-13 (1934), I dag begynder livet (1939), en Kampen mod uretten (1949).
Automobiles Martini
Automobiles Martini is 'n vervaardiger van Formule renmotors in Frankryk.
Die firma is in 1965 deur Renato "Tico" Martini gestig, toe Martini en sy vennoot Bill Knight die Winfield Racing School by die Nevers Magny-Cours-renbaan in Frankryk op die been gebring het. Martini se eerste renmotor was die MW3, 'n Formule Drie-motor wat in 1968 gebou is.
Alhoewel hulle meer bekend is vir hul suksesvolle pogings in Formule Drie, Formule Renault en ander laer formules gedurende die 1970's en 1980's, is hulle ook bekend daarvoor dat hulle aan die nege rondes van die 1978 Formule Een-seisoen deelgeneem het met die enkele MK23-onderstel, waarmee René Arnoux (later 'n jaer vir Renault en Ferrari) sy debuut in Formule Een gemaak het. Toekomstige viermalige wêreldkampioen, Alain Prost, het ook 'n Renault-aangedrewe Martini gebruik om die Franse Formule Drie-kampioenskap van 1978 en 1979 te wen terwyl hy vir die Franse span Oreca gejaag het.
Lannea
Lannea is a genus van plante in die familie van mango-agtiges (Anacardiaceae).
Spesies
Van die spesies wat aan die genus behoort:
Sykniptang
'n Sykniptang of diagonale kniptang (Engels: side cutter of diagonal pliers) is 'n spesiale tang met skerp vlakke wat deur materiaal kan sny. Die tang se snyvlak is skuins (diagonaal) aan die kant geplaas.
Die tang word gebruik om draad te knip of die plastiekomhulsel om elektriese draad af te stroop. Die sykniptang word veral in elektriese installasies gebruik om die individuele drade van 'n kabel te sny. Deur hefboomkrag is dit moontlik om deur baie dik draad (groter as 2,5 mm²) te sny indien die draad so na as moontlik aan die tang se handvatsels geplaas word.
Vals Dmitri II van Rusland
Vals Dmitri II (Russies: Лжедимитрий II), ook genoem die Rebel van Tusjino, was die tweede swendelaar wat in die Tyd van Beroeringe voorgegee het hy is Dmitri Iwanowitsj, jongste seun van Iwan die Verskriklike wat in 1591 glo ’n sluipmoordaanval oorleef het. Daar word algemeen aanvaar dat die ware Dmitri in Oeglitsj vermoor is.
Die tweede Vals Dmitri het omstreeks 1607 in Starodoeb op die toneel verskyn. Hy was na bewering óf ’n priester se seun óf ’n bekeerde Jood en was goed opgevoed vir daardie tyd. Hy het Russies en Pools gepraat en was ’n soort kenner van liturgiese sake. Hy gee eers voor hy is die Moskouse bojaar Nagoi; maar erken onder marteling hy is tsarewitsj Dmitri. Hy word geglo en duisende Kosakke, Pole en inwoners van Moskou sluit by hom aan.
Sherry Stringfield
Sherry Stringfield (gebore 24 Junie 1967) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente 54 (1998) en The Stepfather (2009), en in die televisiereekse Guiding Light (1952) en ER (1994).
Vals Dmitri II van Rusland
In die loop van die jaar "herenig" Jerzy Mniszech, vader van Marina Mniszech, weduwee van die eerste Vals Dmitri, hom met Marina. Sy erken die tweede Dmitri wonder bo wonder as haar oorlede man, Vals Dmitri I. Sy trou in die geheim met dié swendelaar, wat glad nie soos haar eerste man lyk nie. Daardeur verwerf hy die steun van die eerste Vals Dmitri se ondersteuners, wat vir hom geld en 7 500 soldate gee.
Gou neem hy Karatsjef, Brijansk en ander dorpe in en versterk Poolse soldate sy leër. In die lente van 1608 trek hy teen Moskou op. Met beloftes dat beslag gelê sal word op die landgoede van die bojare, werf hy die steun van talle gewone mense. Die dorpie Tusjino naby Moskou word in ’n leërkamp vir Dmitri omskep. Daar is aanvanklik 7 000 Poolse soldate, 10 000 Kosakke en 10 000 ander soldate, en dit groei gou aan tot meer as 100 000 man. Hy stel Fjodor Romanof aan as patriarg en wen die onderdanigheid van die stede Jaroslawl, Kostroma, Wologda, Kasjin en verskeie ander.
Die aankoms van koning Sigismund III Wasa by Smolensk veroorsaak dat talle Poolse ondersteuners hom verlaat en oorloop na die leërs van die Poolse koning. Intussen trek ’n sterk Russies-Sweedse leër onder Michail Skopin-Sjoeiski en Jacob de la Gardie na Tusjino op. Dit dwing hom om na Kostroma te vlug, vermom as ’n boer, en daar sluit Marina by hom aan. Hy loods nog ’n onsuksesvolle aanval op Moskou en herwin ’n houvas oor Suidoos-Rusland met die steun van die Don-kosakke. Hy word egter op 11 Desember 1610 vermoor terwyl hy halfdronk is.
Kal Penn
Kal Penn (gebore 23 April 1977) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Van Wilder (2002), Harold & Kumar Go to White Castle (2004), en Harold & Kumar Escape from Guantanamo Bay (2008), en in die televisiereeks House (2004).
Jonathan Hole
Jonathan Hole (13 Augustus 1904 – 11 Februarie 1998) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Twilight Zone (1959), The Outer Limits (1963), Petticoat Junction (1963), en The Wild Wild West (1965).
Motorvoertuig
'n Motorvoertuig is 'n voertuig wat deur sy eie enjin aangedryf word en gebruik word om mense, diere en goedere te vervoer. Soms word die woorde 'motor', 'motorkar' en 'kar' gebruik as kort vir motorvoertuig. Verskillende tipes motorvoertuie sluit in motorkarre (sedans), busse, vragmotors, motorfietse en bakkies.
Oosthuizen
Oosthuizen is 'n Afrikaanse van.
Motorvoertuig
Motorvoertuie word gewoonlik in 'n motorhuis of onder 'n motorafdak geberg as dit nie gebruik word nie. Brandstof word by 'n vulstasie (met behulp van brandstofpompe) ingegooi. As 'n motorvoertuig breek of versien moet word, word dit na 'n motorhawe geneem waar 'n motorwerktuigkundige daaraan kan werk.
Dendya quadripodifera
Dendya quadripodifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Motorvoertuig
Die binnebrandenjin word hoofsaaklik vir aandrywing gebruik. Alternatiewe aandrywingsmetodes sluit in: Stoomenjins, elektriese motors en hibriede aandrywing.
Vals Dmitri I van Rusland
Vals Dmitri I (Russies: Лжедмитрий) was van 21 Julie 1605 tot met sy dood op 17 Mei 1606 tsaar van Rusland onder die naam Dmitri Ioannowitsj (Russies: Димитрий Иоаннович). Hy was een van drie swendelaars wat in die Tyd van Beroeringe voorgegee het hulle is Dmitri Iwanowitsj, jongste seun van Iwan die Verskriklike, wat in 1591 glo ’n sluipmoordaanval oorleef het. Daar word algemeen aanvaar dat die ware Dmitri in Oeglitsj vermoor is en dat die eerste Vals Dmitri eintlik Joeri (Grigori) Otrepjef was, hoewel dit glad nie seker is nie.
Dendya quadripodifera
Die spons behoort tot die genus Dendya en tot die familie Soleneiscidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hozawa.
Kanaal 3 (Thailand)
Die Kanaal 3 of Kanaal 3 HD, volledig bekend as Thai Uitsaai - & Televisiemaatskappy Beperk kanaal 3 (Thai: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3) of BEC Kanaal 3, is 'n Thaise televisienetwerk wat van stapel gestuur is op 26 Maart 1970. Dit word besit deur die MCOT. Die hoofkantore is in Pra Ram 4, Ratchaprasong, geleë.
Motorvoertuig
'n Stoommotor met “bene”
So het die idee ontstaan dat 'n stoommotor deur 'n soort kruk vorentoe gestoot moet word, terwyl die wiele net die voertuig stut. Die stoomwa is in 1824 ontwerp en het werklik beweeg, al was dit nie juis vinniger as wat 'n mens kan stap nie. Daar is gou opgemerk dat die “bene” oortollig was, maar voordat 'n “motorwaardige” wiel gevind is, moes nog baie navorsing gedoen word.
Vals Dmitri I van Rusland
Agtergrond van die swendelaar
Hierdie kamtige Dmitri maak omstreeks 1600 sy verskyning in die geskiedenis toe hy patriarg Job van Moskou beïndruk met sy geleerdheid. Boris Godoenof gee egter bevel dat hy gevang en ondervra word, waarna hy vlug.
Motorvoertuig
Stoomkoets
In 1827 het hy 'n groot stoommotor ontwerp wat soos 'n landkoets gelyk het. Die stoomketel was agter en die eintlike stoomenjin onder die motor se raamwerk. Hierdie seswiel-voertuig het 20km/h gehaal – wat nogal taamlik vinnig was vir daardie dae. Gurney se stoommotor is in 1831 deur sir Charles Dance oorgeneem, en is gebruik om passasiers tussen Gloucester en Cheltenham, 'n afstand van 15 km, te vervoer.
Vals Dmitri I van Rusland
Agtergrond van die swendelaar
Daar was vae gerugte dat Dmitri die buite-egtelike seun was van ’n vorige Poolse koning, Stefan Batori, wat van 1575 tot 1586 regeer het. Dmitri self het beweer dat sy ma, die weduwee van Iwan die Verskriklike, die sluipmoordaanval deur Boris Godoenof verwag het en hom toe in die sorg van ’n dokter gelaat het. Dié sou hom in ’n klooster weggesteek het. Ná die dokter se dood het hy na Pole gevlug waar hy ’n kort rukkie lank ’n onderwyser was. ’n Paar mense wat tsaar Iwan geken het, het later beweer Dmitri lyk wel soos die jong tsarewitsj. Dmitri het aristokratiese vaardighede geopenbaar soos geletterdheid, en hy het Pools en Russies gepraat.
Motorvoertuig
Stoomkoets
Elke voertuig kon tot twintig passasiers teen 'n snelheid van sowat 15 km/h vervoer. Hierdie lompe voertuie kon egter nie met die trem meeding nie, en talle pogings is aangewend om die voertuig betroubaar en minder lomp te maak.
Vals Dmitri I van Rusland
Agtergrond van die swendelaar
’n Paar Poolse adellikes besluit om Dmitri te steun teen Boris Godoenof, ongeag of hulle sy storie glo. In Maart 1604 besoek Dmitri die koninklike hof van koning Sigismund III Wasa van Pole. Die koning steun hom voorwaardelik, maar beloof nie enige direkte hulp om hom op die Russiese troon te kry nie. Om die steun van magtige Jesuïete te kry, neem Dmitri op 17 April 1604 in die openbaar die Rooms-Katolieke geloof aan. In dié tyd ontmoet hy Marina Mniszech. Sy is ’n Poolse Katolieke adellike, die dogter van Jerzy Mniszech. Hy vra haar om haar hand, en kry dit op voorwaarde dat hy Pskof, Nowgorod, Smolensk en Noworod-Siwerski aan die Mniszech-familie gee.
Die pad na die Russiese troon
Dmitrii kry verskeie ondersteuners, vorm ’n klein leër en kry ook die steun van Gemenebes-magnate wat vir hom sowat 3 500 soldate uit hul private leërs gee. In Junie 1604 trek hy op na Rusland. Vyande van Goedoenof, onder andere die suidelike Kosakke, sluit op pad by Dmitri aan. Dmitri se magte is in twee skermutselings met Russiese soldate; hulle wen die eerste en neem Tsjernigof, Poetiwl, Sjefsk en Koersk oor, maar die tweede verloor hulle sleg. Dmitri word net gered toe die soldate hoor dat tsaar Boris dood is.
Motorvoertuig
Eerste voertuig met ŉ verbrandingskrag-enjin
“My uitvinding berus daarop dat liggas met atmosferiese lug vermeng en deur elektrisiteit ontsteek kan word; deur die verhitting en groot uitsetting van die gasmengsel word dryfkrag opgewek..” Met hierdie woorde het Etienne Lenoir in 1860 die patentering van sy gasmasjien gevra. Sedert die begin van die 19de eeu is talryke aansoeke van hierdie aard gedoen, maar Lenoir se masjien was die enigste bruikbare uitvindsel. In 1863 het hy sy gasenjin in 'n voertuig ingebou, waarmee hy in die anderhalf uur die 18 km tussen Parys en Joinville afgelê het. Die motor was egter te stadig en dit het soveel gas verbruik dat die brandstof baie gou gedaan was.
Vals Dmitri I van Rusland
Die pad na die Russiese troon
Godoenof se skielike dood op 13 April 1605 ruim die swendelaar se laaste versperring na die troon uit die weg. Russiese soldate begin na Dmitri se kant oorloop en op 1 Junie arresteer bojare in Moskou die pas gekroonde tsaar, Fjodor II, en sy ma en vermoor hulle later. Op 20 Junie maak die swendelaar sy triomfantelik intog in Moskou en op 21 Julie word hy gekroon deur ’n nuwe patriarg van sy keuse, die Griekse Ignatius.
Motorvoertuig
Petrolmotor
Min mense ken die naam van die man wat die eerste motor met 'n petrolenjin gebou het. Hy was die meganikus Siegfried Marcus. In 1864 het hy 'n klein enjin in 'n houtwaentjie ingebou; in 1870 het hy die eerste proefrit in 'n groter motor onderneem en in 1873 het hy sy motor op die wêreldtentoonstelling in Wenen vertoon. In 1875 het hy 'n verbeterde voertuig, wat reeds baie van die kenmerke van die moderne motor gehad het, ontwikkel. Dit staan vandag nog in die Tegniese Museum in Wene.
Vals Dmitri I van Rusland
Beleid as ’n tsaar
Die nuwe tsaar besoek dadelik die graf van Iwan die Verskriklike en ook die klooster van sy weduwee, Maria Nagaja, wat hom as haar seun aanvaar. Die Godoenof-familie word tereggestel, behalwe prinses Ksenia Godoenowa, wat hy as sy konkubine aanhou. Ander families wat deur Godoenof verban is, word toegelaat om terug te keer. Hy stel patriarg Filaret (Fjodor Romanof) aan as biskop van Rostof.
Motorvoertuig
Die laaste stoommotor
Eers omstreeks 1900 het dit duidelik geword in watter rigting die verdere ontwikkeling van die motor lê. Tot in daardie stadium het talle uitvinders nog probeer om die stoommotor te vervolmaak. 'n Fransman, Léon Serpollet, het 'n nuwe soort stoomketel ontwerp wat stoom teen 'n konstante hoë druk ontwikkel het. Die brandstof was egter nie meer steenkool nie, maar petroleum.
Vals Dmitri I van Rusland
Beleid as ’n tsaar
Dmitri beplan ’n reeks politieke en ekonomiese hervormings. Hy soek ook ’n alliansie met Pole-Litaue en die Pous. Hy beplan ’n oorlog teen die Ottomaanse Ryk en gee bevel vir die massavervaardiging van vuurwapens. In sy korrespondensie verwys hy na homself as Keiser van Rusland, ’n eeu voor Pieter die Grote die titel sou verander. Dit word egter nie destyds erken nie.
Motorvoertuig
Die laaste stoommotor
By die eerste internasionale wedren vir perdlose waens, wat in 1894 tussen Parys en Rouen gebou is, het die stoommotor en koets wat hieronder afgebeeld is, eerste by die wenpaal aangekom. Albei eerste pryse is egter aan bestuurders van petrolmotors toegeken, omdat nie net die snelheid nie, maar ook die hanteerbaarheid en ander eienskappe beoordeel is.
Vals Dmitri I van Rusland
Beleid as ’n tsaar
Op 8 Mei 1606 trou Dmitri in Moskou met Marina Mniszech. Gewoonlik as ’n tsaar met ’n vrou van ’n ander geloof getrou het, moes sy eers die Russies-Ortodokse geloof aanneem. Daar word geglo dat Dmitri sy Poolse ondersteuners beloof het dat hy Rusland tot Katolisisme sou bekeer en dat dit die rede was hoekom Marina nie die Ortodokse geloof aangeneem het nie.
Amanda Redman
Amanda Redman (gebore 12 Augustus 1957) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Sexy Beast (2000) en Mike Bassett: England Manager (2001), en in die televisiereekse At Home with the Braithwaites (2000) en New Tricks (2003).
Vals Dmitri I van Rusland
Beleid as ’n tsaar
Dit maak die Russies-Ortodokse Kerk, die bojare en die bevolking kwaad. Die bojare, onder leiding van prins Wasili Sjoeiski, begin teen hom saamsweer. Op die oggend van 17 Mei 1606, sowat twee weke ná die troue, bestorm samesweerders die Kremlin. Dmitri probeer deur ’n venster vlug, maar breek sy been en word doodgeskiet. Hy het net tien maande regeer. Hy word opgevolg deur Wasili Sjoeiski.
Motorvoertuig
Die laaste stoommotor
Kort daarna het die ontwerpers van hierdie stoommotor, Albert de Dion en Georges-Thadée Bouton, oorgeslaan na petrolmotors en in 1897 het hulle die eerste werklik bruikbare motorwiel gemaak.
Die patentmotor van Karl Benz
In 1885 het Karl Benz 'n ligte driewielwa gebou waarin hy 'n petrolenjin wat hy self ontwikkel het, ingebou het. Die eerste proefritte het begin 1886 plaasgevind en in Januarie 1886 is die motor gepatenteer. Die vierslagmotor het 0,5 kW ontwikkel, wat die voertuig met 'n snelheid van 15 km/h aangedryf het. Karl Benz het sy eerste vierwielmotor in die lente van 1891 gebou.
Die motorkoets van Gottlieb Daimler
Gelyktydig met Benz, maar sonder om van sy bestaan te weet, het Gottlieb Daimler 'n enjin ontwikkel wat hy in 1885 op 'n houtfiets gemonteer het - die eerste motorfiets. Daarna het hy 'n vierwielmotor ontwerp wat nog baie soos 'n koets gelyk het. Met die ontwerp van die “Mercedes" in 1900 is 'n voertuig geskep wat 'n toonaangewende rol in die verdere ontwikkeling van die motor gespeel het.
Die elektriese motor
Reeds in 1838 het 'n boot aangedryf deur 'n elektriese motor op die Newarivier by Sint Petersburg in Rusland gevaar, maar die soort motor is eers 50 jaar later in voertuie gebruik. In teenstelling met die elektriese lokomotiewe wat in dieselfde tyd ontwikkel het, moes die elektriese motor 'n bron van krag in homself hê: groot batterye, wat gereeld gelaai moes word.
'n Tyd lank was die motor met elektriese enjin gewild, maar dit is spoedig heeltemal deur die petrolenjin verdring. Omdat die moderne stede egter met 'n al groter wordende gevaar van uitlaatgasse te kampe het, word vandag opnuut probeer om bruikbare en ekonomiese elektriese motorvoertuie te ontwikkel. Elektriese spoorlose trems word steeds vandag nog in baie stede gebruik.
Motors met opblaasbare rubberbande
Opblaasbare bande, wat aan die begin hoofsaaklik vir fietse gebruik is, is reeds in 1845 gepatenteer. Dit is in 1895 vir die eerste keer deur Michelin vir 'n motor gebruik in die motorwedren tussen Parys en Bordeaux. Daar is gou besef dat opblaasbare bande uiters geskik vir motorvoertuie is.
'n Moderne motor van 1898
Die petrolmotor van 1898 het reeds verbasend modern gelyk. Met 'n enjin van 12 kW kon dit 60 km/h haal. Hoewel dit baie duur was, was die vraag daarna so groot dat bestellings in die reël eers na nege maande gelewer kon word. (Destyds was daar natuurlik nog geen massaproduksie op 'n lopende monteerband nie.) In daardie dae het die motorfabrikante gewoonlik net die onderstel (enjin, verkoeler, dryfwerk, vering en wiele) verskaf. Die koper moes verdere dele deur 'n ander firma laat monteer en van 'n bakwerk voorsien. Dit was nie goedkoop nie, maar het die voordeel gehad dat elke motor volgens die eienaar se spesifikasies sou wees. Slegs 'n opgeleide tegnikus was in staat om die talle bedryfsfoute te herstel.
Mombasa
Mombasa is 'n kusstad van Kenia aan die Indiese Oseaan. Die stad staan bekend as die wit-en-bloustad, weens sy geboue se kleurskema. Mombasa is die land se oudste (ongeveer 900 n.C.) en die tweede grootste stad naas die hoofstad Nairobi, met 'n bevolking van 1 208 333 siele tydens die 2019-sensus. Die stad se oppervlakte is 295 km² en sy metropolitaanse gebied is die tweede grootste in die land, en het 'n bevolking van 3 528 940 inwoners.
Motorvoertuig
Die eerste motor in Suid-Afrika
"'Nee dankie,' het president Paul Kruger geprotesteer toe die eienaar van die eerste motor in Suid-Afrika hom vra of hy nie 'n entjie wil saamry nie. 'Netnou blaf 'n hond en dan skrik die ding en gooi my af! Hulle moet hom eers verbeter voordat ek daarin sal ry.'" Hierdie eerste motortjie, 'n Benz van 1,12 kW, het op 22 Desember 1896 in Pretoria aangekom. Dit is uit Duitsland ingevoer deur J. P. Hess en A. E. Reno, beide Pretorianers. Soos te verstane, was daar natuurlik 'n hewige gespottery met hierdie nuwerwetsigheid. Maar pres. Kruger het die belangrikheid van die invoer van die eerste motor in Suid-Afrika besef en die twee menere vereer met 'n goue medalje wat hy spesiaal laat munt het.
Eerste motorwetgewing
In 1897 is die motor aan mnr. Albert H. (Koffie) Jacobs verkoop. Dit het aanleiding gegee tot Suid-Afrika se eerste motorwetgewing. Die Johannesburgse stadsraad het 'n ordonnansie uitgevaardig waarvolgens die motor toegang tot die pad verbied is. Jacobs het hom egter min daaraan gesteur en rustig voortgery. Die motor is later in 'n brand verwoes.
Daar is maar min motors ingevoer in die eerste paar jaar na die eerste een. Die paaie was nie geskik vir die eerste lendelam motortjies nie. Daar was ook nie petrolpompe of motorhawens in die binneland beskikbaar nie. Mettertyd het die bedryf egter ontwikkel tot die ekonomiese reus van vandag.
Marietjie de Klerk
duimnael|regs|300px|'n Bestuursvergadering van die susters van die [[Gereformeerde kerk Potchefstroom-Noord gehou in die nuwe pastorie begin 1953. Van links: Drienie Coetzee, eggenote van prof. A.G. Coetzee, Nettie Venter, eggenote van Nic Venter, dr. S.P. en mev. Betsie van der Walt, Marietjie de Klerk, tweede eggenote van dr. B.J. de Klerk sr. en moeder van dr. B.J. de Klerk jr. (van 1987 tot 1997 leraar van Potchefstroom-Noord), Mattie Kruger, eggenote van Willem Kruger (destyds skoolhoof van die Potchefstroom Gimnasium), en Martie Vorster, eggenote van dr. P.W. Vorster, later kanselier van die PU vir CHO.]]
duimnael|links|180px|Marietjie de Klerk (gebore Van der Walt).
Marietjie van der Walt het haar skoolopleiding op haar geboortedorp ontvang. Daarna het sy haar as onderwyseres aan die Graaff-Reinetse Onderwyskollege bekwaam en ’n tyd lank onderwys gegee op Middelburg. Op 17 Julie 1944 het sy met dr. De Klerk in die huwelik getree nadat sy eerste vrou, Irene Bouwman, hom ontval het terwyl hy predikant van die plaaslike Gereformeerde kerk was. Nog in hul huweliksjaar het dr. De Klerk ’n beroep na die Kroonstad-kombinasie aangeneem, waar hulle net tot 1945 gebly het. Van 1945 tot 1952 was hulle die predikantspaar van die Gereformeerde kerk Bloemfontein. In die Rosestad het mev. De Klerk haar eggenoot ywerig en getrou bygestaan en was sy voorsitter van die Sustersorganisasie van die Vrystaat van 1948 tot 1952, terwyl sy van 1949 tot 1954 ook as tesourier van die Uniale Komitee gedien het. As predikantsvrou was sy besonder geliefd en het sy haar plek met welslae vol gestaan.
Prof. De Klerk is ná ’n kort siekte oorlede. Dit was vir die jong mev. De Klerk ’n groot slag toe sy die weduweemoeder word van drie kinders uit haar eie huwelik en drie uit haar man se eerste egverbintenis. Sy het vanaf Junie 1953 weer begin onderwys gee en het vanaf 1954 ’n vaste betrekking beklee aan die Mooirivierskool op Potchefstroom.
Drie van die seuns het ook predikant geword, van wie die eerste twee uit die eerste huwelik en die derde uit die tweede huwelik:
Salatiga
Salatiga is 'n stad en lê in die provinsie Midde-Java in Indonesië.
Dendya tripodifera
Dendya tripodifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Salatiga
Buurte
Die stad het 4 Buurte/Distrikte:
Dendya tripodifera
Die spons behoort tot die genus Dendya en tot die familie Soleneiscidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Carter.
Salatiga
Burgemeester
Nederlands-Indiese tyd
Newton Park
Newton Park is 'n sentrale voorstad van Port Elizabeth, die grootste stad in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Newton Park word begrens deur Schauderville in die noorde en Greenacres in die ooste. Dit is een van Port Elizabeth se grootste voormalige wit voorstede. Vir sensusdoeleindes beslaan dit 3,53 km². In 2011 was die inwonertal 4 388, van wie meer as 72% wit was, 12,4% bruin en 10,9% swart. In daardie jaar was 54,5% van die inwoners se huistaal Engels en 36,4% s'n Afrikaans.
Sinchroniese rotasie
Sinchroniese rotasie of gebonde rotasie is in sterrekunde die situasie waar ’n hemelliggaam se rotasieperiode om sy eie draaias gebonde is aan sy wentelperiode om ’n ander liggaam met ’n groter massa. Dus is dieselfde halfrond altyd na die groter liggaam gedraai. Op die kleiner liggaam lyk dit of die ander een altyd op dieselfde plek sit.
thumb|links|200px|As die rotasiespoed hoër as die wentelspoed is, ontstaan ’n wrywing wat die rotasie teenwerk, en eindelik neem dit af. Die Maan het ’n sinchroniese rotasie; inderdaad, die meeste groot natuurlike satelliete in die Sonnestelsel se rotasie is sinchronies. Dit gebeur veral as hulle naby aan hul planeet geleë is.
’n Sinchroniese rotasie word veroorsaak deur die getywerking wat die swaarder liggaam op die satelliet het. Deur die getywerking word die satelliet effens uitgerek tot ’n ellipsoïed (sien links), met die lang as in die rigting van die getyverwekkende liggaam. Deur die wrywing wat ontstaan as gevolg van die rotasie van die satelliet ten opsigte van die ellipsoïed (die getye-"punte" word voortdurend oor die satelliet verplaas) neem die rotasiespoed van die satelliet af totdat die ellipsoïed ’n vaste plek ten opsigte van die satelliet het.
Algoapark
Algoapark is 'n voorstad van Port Elizabeth, die grootse stad in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Algoapark is sowat 6 km noord van die Baai se stadsaal geleë en suidoos van Salt Lake. Die naam is afgelei van Algoabaai, waaraan die stad geleë is. Die Afrikaanse vorm van die voorstad se naam, Algoapark, is jare gelede goedgekeur vir amptelike gebruik, maar die Engelse vorm, Algoa Park, word ook wyd gebruik.
Djajapoera
Djajapoera (uitgespreek as Djaa-ja-poeraa) is 'n stad en lê in die provinsie en eiland Papua in Indonesië. Djajapoera is die provinsiale hoofstad. Hollandia is die naam wat die stad in die Hollandse tydperk gekry het (1910-1962).
Vervoer
duimnael|links|500px|Lughawe Sentani in Jayapura
Susterstad
21px Port Moresby, Papua-Nieu-Guinea
Seyfert se Sekstet
Seyfert se Sekstet is ’n sterrestelselgroep sowat 190 miljoen ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Slang. Dit lyk of die groep uit ses sterrestelsels bestaan, maar een is ’n agtergrondvoorwerp en nog ’n "stelsel" is eintlik deel van een van die ander sterrestelsels. Die swaartekrag-wisselwerking tussen hierdie stelsels behoort nog honderdmiljoene jare voort te duur. Eindelik sal hulle saamsmelt om een, reusagtige elliptiese sterrestelsel te vorm.
Ontdekking
Die groep is deur Carl Keenan Seyfert ontdek op fotografiese plate wat by die Barnard-sterrewag van die Vanderbilt-universiteit in Tennessee, VSA, gemaak is. Toe die resultate in 1951 die eerste keer gepubliseer is, was dit die mees kompakte groep sterrestelsels wat nog waargeneem is.
Claus Bue
Claus Bue (gebore 4 Julie 1947) is 'n Deense akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Prince and Me (2004), Hvordan vi slipper af med de andre (2007), en The Danish Girl (2015), en in die televisiereekse Absalons hemmelighed (2006) en Borgen (2010).
542
Die jaar 542 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 42ste jaar van die 6de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Geelpensbossanger
Die Geelpensbossanger (Eremomela icteropygialis) is 'n algemene standvoël in halfdorre savanne, breëblaarboomveld en ruigtes. Hulle kom gewoonlik een-een of in pare voor. Die voël is 10 cm groot en weeg 6 - 9 gram. In Engels staan die voël bekend as die Yellow-bellied eremomela.
Uwe Jens Lornsen
Uwe Jens Lornsen (* 18 November 1793 in Keitum op die eiland Sylt; † 12 Februarie 1838 in Collonge-Bellerive, Meer van Genève, Switserland) was 'n Duitse regsgeleerde en amptenaar in diens van die Deense regering. Met sy werk oor die grondwetlike bedeling van Sleeswyk-Holstein, Ueber das Verfassungswerk in Schleswigholstein, het hy 'n kampvegter vir 'n verenigde en onafhanklike Sleeswyk-Holstein geword. Belangriker nog was sy voorstelle vir omvattende administratiewe hervormings in Denemark, 'n staat waarin die ekonomiese en maatskaplike vooruitgang in Lornsen se leeftyd nog deur hopeloos verouderde strukture belemmer is.
Uiteindelik kon Lornsen met sy kritiek op die bestaande staatsbestel vernuwende prosesse aan die gang sit wat tot hervormings gelei het. Hulle het egter taamlik laat gekom en kon die strewe na nasionale eenheid in etnies en taalkundig gebaseerde entiteite nie meer stuit nie.
Jeug en akademiese opleiding
Lornsen is in 'n bekende familie van seevaarders op die Noord-Friese eiland Sylt gebore. Sy vader, Jürgen Jens Lornsen (1756–1843), was kaptein en raadslid op Sylt. Uwe Jens Lornsen, die derde en enigste seun wat sy babajare oorleef het, sou in die voetspore van sy vader gevolg het, maar die uitbreek van die seeoorlog tussen die Verenigde Koninkryk en Denemarke, en die Britse seeblokkade, wat uit die militêre konflik tussen die Verenigde Koninkryk en die Napoleontiese Frankryk voortgespruit en tot 1814 voortgeduur het, het hom laat omswaai. Pleks van 'n loopbaan as seekaptein het hy vanaf 1811 'n skoolopleiding in Tondern (Tønder) en by die Domskool in Sleeswyk gevolg en daarna, vanaf 1816, aan die Universiteit van Kiel en die Universiteit van Jena (vanaf 1818/19) in regte studeer.
In Kiel het hy kennis gemaak met professor Nikolaus Falck (1784–1850). Falck, wat net soos Lornsen in 'n Noord-Friese kapteinsgesin gebore is, het Lornsen se belangstelling vir die stigting van 'n Friese historiese vereniging gewek. Vaderlandse geskiedenis was vir Lornsen veral dié van sy eie geboortestreek, Friesland.
Gedurende sy studentetyd in Kiel het Lornsen in 1816 by die patriotiese studenteverenigings Alte Kieler Burschenschaft en Burschenschaft Teutonia zu Kiel aangesluit. In Jena was hy een van die leiers van die Urburschenschaft, 'n patrioties gesinde studentevereniging wat hom vir die daarstelling van 'n nasionale studentebond (pleks van die bestaande verenigings wat volgens deelstate georganiseer was) en die politieke samesmelting van alle onafhanklike Duitse deelstate in 'n verenigde Duitsland beywer het. 'n Tyd lank was Lornsen só gaande oor die gedagtes van vryheid en menslikheid dat hy selfs van voorneme was om aktief aan die vryheidstryd in Haïti en Griekeland deel te neem - 'n plan wat sy vader as "romanagtig" bestempel het en nog betyds kon verydel.
Pieter II van Rusland
Pieter II Aleksejewitsj (Russies: Пётр II Алексеевич) (23 Oktober 1715 – 30 Januarie 1730) was van 1727 tot met sy dood keiser van Rusland. Hy was die enigste seun van Aleksei Petrowitsj, seun van Pieter die Grote, en prinses Charlotte Christine van Brunswick-Wolfenbüttel. Hy was ook die enigste kleinseun van Pieter I deur die manlike lyn.
Uwe Jens Lornsen
Jeug en akademiese opleiding
In Oktober 1820 het Lornsen sy juristiese staatseksamen in Kiel afgelê en was vir 'n kort tydperk as advokaat by die geregshof in Oldesloe werksaam. Daarna het hy as amptenaar tot die Deense regering se Kanselary vir Sleeswyk, Holstein en Lauenburg (dikwels ook Duitse Kanselary genoem) in Kopenhagen toegetree - 'n pos wat hy agt jaar lank sou beklee.
Pieter II van Rusland
Pieter word op 23 Oktober 1715 in Sint Petersburg gebore. Van kleins af word die weeskind in streng afsondering gehou en gedurende die bewind van Katharina I grootliks geïgnoreer, maar net voor haar dood word dit vir die mense met die mag duidelik dat die kleinseun van Pieter die Grote nie langer sy erfreg ontken kan word nie. Die grootste deel van die volk en die adel is aan sy kant. Op 18 Mei 1727 word Pieter II verklaar tot keiser nadat hy in Katharina I se testament as haar opvolger aangewys is.
Uwe Jens Lornsen
Historiese agtergrond: 1830 - 'n jaar van omwenteling in Europa
Reeds in die laat 18de eeu het die lewe van mense in Europa as gevolg van twee gebeurtenisse ingrypend verander. In die geesteswêreld het die verligting 'n nuwe tydperk van wetenskaplike en rasionele wêreldbeskouing ingelui, terwyl die bestaande maatskaplike en politieke orde van die absolutistiese staatsbestel met sy streng rangorde en klassestelsel deur die massiewe omwenteling gedurende die Franse Rewolusie omvergewerp is.
Al het dié gebeure elders afgespeel, het hulle nogtans ook die lewens van mense in die noorde van Europa geraak. Mense het begin verder kyk as hul onmiddellike omgewing en leefwêreld, het toegang gekry tot nuus en goedere uit verderaf geleë gebiede, terwyl hul tradisionele landelike samelewing met eenvoudige koöperatiewe, wat as veldgemeenskappe georganiseer was, geleidelik vervang is deur nuwe konsepte soos die privaat besit van landbougrond, mededinging en 'n winsgedrewe ekonomie.
Binne dié konteks het mense nuwe organisasievorme vir hul samelewing probeer vind - 'n proses wat sy politieke uitdrukking in die nuwe ideaal van nasiebou gevind, die vorming van etnies-gebaseerde nasionale state. Hierdie nuwe samelewings is gegrond op 'n gelykvormige administratiewe en regstelsel, maar ook op 'n taalgemeenskap - 'n konsep wat voorheen net 'n ondergeskikte rol gespeel het.
Dié maatskaplike, ekonomiese en staatkundige prosesse het in 1830 'n nuwe hoogtepunt bereik. In Frankryk het die Julirewolusie van dié jaar die weg gebaan vir die troonbestyging van 'n sogenaamde "burgerkoning", Vlaandere en Wallonië het weggebreek van die Nederlandse Koninkryk om 'n selfstandige staat België te vorm, en in heel Europa het politieke opstande losgebars.
Pieter II van Rusland
Aleksander Mensjikof neem Pieter II onder sy vlerk en beplan om hom met sy dogter Maria te laat trou. Die skema val plat met Mensjikof se val in September 1727, maar Pieter beland toe in die hande van die ewe beginsellose prins Wasili Dolgoroekof, wat hom van Sint Petersburg na Moskou neem. Hier word Pieter se kroning op 25 Februarie 1728 gevier. Hy raak verloof aan sy mentor se niggie prinses Katharina Dolgoroekowa en die troue word gereël vir 30 Januarie 1730. Op dié spesifieke dag sterf die jong keiser egter aan pokke. Terwyl hy op sterwe lê, word sy aanstaande vrou by hom in die bed gedwing in ’n desperate poging om haar swanger te maak.
Uwe Jens Lornsen
Politieke skryfwerk en tronkstraf
Op 10 Oktober 1830 is Lornsen volgens eie wens as landdros (Landvogt) op die eiland Sylt benoem - 'n keuse wat teen die wil van sy vader ingegaan het. Lornsen het belanggestel in 'n rustige omgewing waar hy kon voortgaan met sy wetenskaplike werk wat as voorbereiding sou dien vir 'n skrywersloopbaan
Tydens sy reis op 'n posstoomskip vanuit Kopenhagen na die eiland het hy op 19 Oktober in Kiel aangekom en kennis gemaak met plaaslike openbare persoonlikhede. Belangriker nog was sy ontmoeting met vriende wat aan die plaaslike Christian-Albrecht-universiteit verbonde was. Nog in Kiel het hy op 1 November sy politieke skrif Ueber das Verfassungswerk in Schleswigholstein gepubliseer wat oornag in twee drukkerye gedruk is en waarin hy vir 'n omvattende herstrukturering van bestaande politieke strukture gepleit het. Dié publikasie het in die nasleep van die Julirewolusie van dieselfde jaar verskyn, 'n politieke gebeurtenis wat skokgolwe deur Europa se heersende kringe gestuur het.
Die weglating van die koppelteken tussen die Deense Sleeswyk en die Duitse Holstein was meer as 'n blote afwyking van spelreëls. Dit moes deur heersende Deense kringe reeds as 'n politieke standpunt en program verstaan word, en is later, in 'n veranderde politieke konteks, afwykend van die oorspronklike bedoeling geïnterpreteer aangesien die vereniging van Sleeswyk en Holstein deur patrioties gesinde Duitse kringe as een van die sleutels tot die nasionale vereniging van Duitse deelstate beskou is. 9 000 eksemplare van die skrif is versprei.
Terwyl Lornsen homself as 'n kampvegter vir 'n verenigde Sleeswyk-Holstein beskou het wat as 'n selfregerende land binne die Deense koninkryk sou bestaan, met gemeenskaplike "koning en vyand", het hy hom nie ten gunste van die vereniging van Sleeswyk-Holstein met Pruise uitgespreek nie soos dit in 1864 voltrek is, nog het hy in gedagte gehou dat die noorde van Sleeswyk oorwegend Deenssprekend was.
Pieter II van Rusland
Pieter II is die enigste keiser ná Pieter die Grote wat in die Kremlin begrawe is.
Uwe Jens Lornsen
Politieke skryfwerk en tronkstraf
Volgens die Duitse geskiedkundige Alexa Geisthövel, 'n deskundige oor 19de en 20ste eeuse Duitse geskiedenis, het die Sleeswyk-Holstein-kwessie met die publikasie van Lornsen se skrif voor 'n waterskeiding gekom. Dit is skielik aan openbare debatvoering onderwerp, en tot en met 1852 is byna 300 monografieë daaraan gewy, al het plaaslike inwoners, veral dié van groter stede soos Kiel en Flensburg, anders as wat Lornsen gehoop het, nie begin om op groot skaal petisies aan die stadsrade in te handig wat hulle op hul beurt aan die Deense owerheid in Kopenhagen sou wend. In Kiel is Lornsen se petisie deur 271 burgers geteken. Die verwagte politieke omwenteling het sommer nie plaasgevind nie. Lornsen se eise is deur die Kielse burgemeester afgestempel as iets wat voortgespruit het uit die gedagtewêreld van 'n onryp jong man. Die stadsraad het vervolgens geweier om die petisie in Kopenhagen in te handig. Dieselfde het in Flensburg gebeur. Die akademiese wêreld was verdeeld oor die skrif. Patriotiese studente het dit verwelkom, maar sowel Nikolas Falck asook Christian Paulsen, professor in staatsreg, het dit skepties beoordeel of selfs verwerp. Nogtans het baie mense dit in hande gekry, en 'n politieke debat het begin - iets wat in Kopenhagen aandag getrek en min aanklank gevind het.
Pieter II van Rusland
Met Pieter se dood kom die direkte manlike lyn van die Huis van Romanof tot ’n einde. Hy word opgevolg deur Anna Ioannowna, dogter van Pieter die Grote se halfbroer en mede-tsaar, Iwan V.
Uwe Jens Lornsen
Politieke skryfwerk en tronkstraf
In 1832 het die Kielse professor Christian Paulsen met sy publikasie Ueber Volksthümlichkeit und Staatsrecht des Herzogthums Schleswig nebst Blicken auf den ganzen dänischen Staat, waarin hy kwessies aangaande die etniese groepe, staatsreg en status van die hertogdom Holstein binne die Deense staatsverband aangespreek het, repliek gelewer op Lornsen se skrif. Paulsen het hom vir die beskerming van Deens in Sleeswyk uitgespreek en net soos Lornsen aangedring op die modernisering van die absolutistiese staat. Dit was die begin van die stryd tussen Deens- en Duitssprekendes in Sleeswyk.
Lornsen kon nog sy nuwe pos en verpligtinge op Sylt opneem, maar is enkele dae later, op 23 November 1830, op bevel van die Deense koning Frederik IV in hegtenis geneem nadat hy daar voortgegaan het met sy politieke stryd. Teenoor 'n amptenaar in Tønder het Lornsen sy politieke standpunte passievol verdedig en verklaar dat hy nie sou rus nie en dit as sy plig sou beskou om sy landgenote in te lig. Op 31 Mei 1831 is hy van sy amp onthef en tot een jaar tronkstraf gevonnis wat hy aanvanklik, in 1831/32, in Kiel en vervolgens in Rendsburg gedien het. Dié straf kon onder die heersende omstandighede nog as minder swaar bestempel word. Nog in 1820 is die politikus Jacob Jacobsen Dampe, wat hom openlik ten gunste van 'n meer liberale grondwet in Denemarke uitgespreek het, weens hoogverraad aangekla en die doodstraf opgelê. Later is dié vonnis verander na 'n langtermyn-gevangenisstraf van twintig jaar.
Hervormingsgedagtes
Lornsen se politieke visioen vir die hertogdomme Sleeswyk en Holstein was dié van 'n bloeiende en mededingende samelewing pleks van die absolutistiese bewind wat enige maatskaplike en ekonomiese vooruitgang belemmer het. Al het hy vir 'n hoë graad van selfregering gepleit, het hy nooit geëis dat hulle onafhanklik van die Koninkryk Denemarke sou bestaan nie, soos dit later deur nasionalistiese kringe in die Duitse Ryk aan hom toegeskryf is.
Sy politieke visie was dié van 'n federale dubbelstaat met net een gemeenskaplike "koning en vyand" - net buitelandse, verdedigings- en sekere finansiële belange sou deur die sentrale regering in Kopenhagen waargeneem word. Vir die voorgestelde land Schleswigholstein het Lornsen 'n verteenwoordigende grondwetlike bestel met 'n tweekamerparlement volgens die voorbeeld van Noorweë geëis waarin afgevaardigdes die wetgewende gesag sou uitoefen - met 'n absolute vetoreg vir die Deense koning.
Vanuit die huidige perspektief kan Lornsen se wetgewende liggaam met sy ingewikkelde prosedures allesbehalwe demokraties genoem word aangesien die stemreg volgens hom nog aan besit en maatskaplike status gekoppel sou wees. In vergelyking met die destydse absolute koninklike gesag sou dit egter noemenswaardige vooruitgang op politieke gebied beteken het.
Naas sy staatsregtelike opleiding het Lornsen hom ook bekwaam op die gebied van administrasie en administratiewe reg. So het hy sy werk oor grondwetlike kwessies, die Verfassungswerk, met beginsels vir 'n nuwe administratiewe stelsel begin. Hier het hy besondere aandag geskenk aan die skeiding van administrasie en regspraak asook transparente finansiële strukture, kontrole en beheer en sodoende ook die knellendste vraagstuk in die destydse Deense staatsbestel aangespreek - sy hopeloos verouderde instellings wat in Europa nie meer mededingend was nie - en bowendien 'n remskoen aan sy ekonomiese prestasie wat die skepping van welvaart onmoontlik gemaak het.
Ballingskap, terugkeer en dood
Terwyl hy reeds met 'n groot skuldlas gesit het, het Lornsen in 1833 na Rio de Janeiro vertrek om daar genesing vir 'n vermeende siekte te soek. Terselfdertyd het hy hom met sy reis aan die politieke vervolging onttrek waaraan demagoge in Europese lande met reaksionêre bewindhebbers blootgestel was.
In Rio de Janeiro het hy - met die steun van sy Kielse vriend Franz Hermann Hegewisch - allerhande mediese kure en behandelings probeer vir 'n siekte waaraan hy volgens eie oortuiging gely het, maar wat deur geen geneeskundige gediagnoseer of bepaal kon word nie. Gedurende sy Brasiliaanse ballingskap het hy 'n nuwe werk, Die Unions-Verfassung Dänemarks und Schleswig-Holsteins, geskryf wat sy juristies-historiese nalatenskap sou word en deur Wilhelm Beseler in 1841 postuum gepubliseer is.
In 1837 het Lornsen na Europa teruggekeer toe sy suster Erkel - die enigste wat volwasse ouderdom bereik het - ernstig siek geraak het. Dié slegte nuus het Lornsen se psigiese ewewig verder versteur. Hy is deur vae, maar hewige skuldgevoelens geteister en het vasgeklou aan die waanidee dat hy aan 'n hoogs aansteeklike siekte sou ly. Toe hy in Genève die nuus van Erkel se selfmoord ontvang het, het hy sy oorspronklike plan om na Sylt terug te keer gestaak. 'n Laaste poging om deur 'n mediese behandeling by die Geneefse homeopaat Charles Pêchier van sy kwale genees te word was vergeefs. Lornsen het sy siekte steeds as ongeneesbaar en aansteeklik en homself as 'n bedreiging vir sy medemense beskou. Ná die voltooiing van sy hoofwerk het Lornsen sy eie lewe by die Meer van Genève geneem. Naby Kiel is 'n gedenkteken vir Lornsen op die begraafplaas Parkfriedhof Eichhof opgerig.
Historici is nie eens oor die oorsaak van Lornsen se sielkundige kwale nie. Sommige neem aan dat hy aan 'n bipolêre gemoedsteuring gely het, terwyl Silke von Bremen Lornsen se sieklike geestestoestand as hipochondrie interpreteer.
Elna Crouse
Elna Crouse is ’n Suid-Afrikaanse skryfster wat op 30 Julie 1951 in Port Elizabeth gebore is.
Uwe Jens Lornsen
Waardering en eerbewyse
Sy werke, sy ballingskap en sy tragiese dood het van Lornsen 'n geheimsinnige karakter en 'n simboliese figuur van die Sleeswyk-Holsteinse beweging gemaak. Hy was een van die eerstes wat van die Sleeswyk-kwessie 'n onderwerp van openbare debatvoering gemaak het. Later het die gedagte ontstaan dat die sleutel tot die nasionale eenheid van Duitsland juis in Sleeswyk-Holstein sou lê - 'n oortuiging wat vir die Duitse rykskanselier Otto von Bismarck die aanleiding tot die Deens-Duitse Oorlog van 1864 gegee het.
Ter ere van Lornsen is in 1878 in Rendsburg 'n monument opgerig waarop na hom as die "eerste martelaar vir die Sleeswyk-Holsteinse saak" verwys word, al kan sy afsterwe nie aan politieke vervolging toegeskryf word nie. Die Heimatmuseum in Keitum op Sylt het 'n eie afdeling aan die lewe en werk van Lornsen gewy, terwyl in Westerland 'n pad na hom genoem is (Lornsenweg). Ook op die vasteland van die huidige Noord-Duitse deelstaat Sleeswyk-Holstein herinner talle nedersettings met die straatnaam Lornsenstraße aan die kampvegter vir die eenheid van Sleeswyk-Holstein, onder meer in Bad Segeberg, Bredstedt, Eckernförde, Elmshorn, Flensburg, Heide, Husum, Kellinghusen, Kiel, Neumünster, Niebüll, Quickborn, Rendsburg, Schenefeld en Süderbrarup.