cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Olimpia
Olimpia (Grieks: Ολυμπία, Olympí'a of Ολύμπια, Olýmpia) was 'n heiligdom in die antieke Griekeland wat in die vrugbare Alpheosriviervallei, sowat twintig kilometer van die weskus van die skiereiland Peloponnes in die Olimpiese vlakte van die klein antieke stadstaat Elis, geleë is. Hier het die meeste religieuse seremonies van Griekeland plaasgevind, waaronder die vierjaarlikse Olimpiese Spele wat naas die Pithiese, Ismiese en Nemeïese Spele een van vier belangrike nasionale feeste van die Griekse stadstate was en deur Elis georganiseer is. Die argeologiese terrein van Olimpia is in 1989 deur UNESCO as wêrelderfenisgebied gelys.
Die Olimpiese Spele was oorspronklik 'n suiwer religieuse fees ter ere van die Griekse godheid Zeus wat moontlik reeds voor 776 v.C. elke Olimpiade, dit wil sê elke vier jaar, hier gehou is. Afgevaardigdes, atlete en toeskouers uit alle Griekse stadstate het vir die spele in Olimpia byeengekom.
Die antieke sportfees was met sy strydwa- en perderen, wedlope, verspring, stoeiwedstryd en boksgevegte die voorloper van die huidige Olimpiese Spele, en daar was uitklopwedstryde vir mans en seuns. Die antieke Spele is in 394 n.C. deur die Romeinse keiser Theodosius I vanweë hulle heidense oorsprong afgeskaf.
Die antieke heiligdom
Die antieke heiligdom, wat as Altis of Heilige Bos bekend gestaan het, het uit 'n groep geboue bestaan wat almal vir religieuse of sportdoeleindes opgerig is. Die sentrale heilige gebied, wat slegs vir mans toeganklik was, het die Zeus en Heratempels (Grieks: Heraion, Latyns: Heraeum), die Pelopion (of beweerde graf van Pelops) en die altaargebied, waar offers aan die gode gebring is, behels. Die stadion vir strydwawedstryde of hippodroom en latere sportstadion was oos van die hooftempels geleë.
Die geboue noord van die heiligdom sluit die Prytaneion en Philippeion in, asook 'n aantal skatkamers waar die verskillende Griekse stadstate hul gewyde offergawes neergesit het. Die Eggohal was oos van die heiligdom geleë. Die Suidelike Stoa en Bouleuterion het in die suide ontstaan, terwyl die Palaestra van Olimpia, die werkswinkel van Phidias, die Gimnasium (Grieks: Gymnasion) en die Leonidaion aan die westelike kant geleë was.
Talle standbeelde ter ere van suksesvolle atlete is dwarsoor die heilige gebied opgerig, tog was die reusagtige standbeeld ter ere van Zeus, wat van ivoor en goud gemaak was en deur Antipater van Sidon as een van die Sewe Wonders van die Antieke Wêreld beskryf is, die bekendste van alle monumente.
Plattegrond van die heiligdom van Olimpia
[[Lêer:Plan Olympia sanctuary-en.svg|duimnael|center|700px| 1: Noord-oostelike propylon – 2: Prytaneion – 3: Philippeion – 4: Hera-tempel – 5: Pelopion – 6: Nymphi (Nimfes)van Herodes Atticus – 7: Metroön – 8: Zanes – 9: Kripte (booggang wat na die stadion lei) – 10: Stadion – 11: Eggo-wandelhal (Eggo-stoa) – 12: Gebou van Ptolemeus II en Arsinoë – 13: Hestia-stoa – 14: Hellenistiese gebou – 15: Zeus-tempel – 16: Zeus-altaar – 17: Ex-voto (wy- of votiefgeskenk) van die Ageërs – 18: Ex-voto van Mikythos – 19: Nike van Paionios – 20: Gimnasium – 21: Palaestra – 22: Theokoleon – 23: Heroon – 24: Phidias se werkswinkel en Vroeg-Christelike basiliek – 25: Badhuise van Kladeos – 26: Griekse baddens – 27 and 28: Hostelle – 29: Leonidaion – 30: Suidelike baddens – 31: Bouleuterion – 32: Suidelike stoa – 33: Villa van Nero
Skatkamers I: Sicyon – II: Syracusa (Sisilië) – III: Epidamnus ? – IV: Byzantium ? – V: Sybaris ? – VI: Cyrene ? – VII: Nog nie geïdentifiseer nie – VIII: Altaar ? – IX: Selinunte – X: Metapontum – XI: Megara – XII: Gela ]]
Volkswagen Constellation
Die Volkswagen Constellation is die vlagskipvragmotor wat sedert 2005 deur die Brasiliaanse vervaardiger Volkswagen Caminhões e Ônibus ('n filiaal van MAN) vervaardig word. Die modelreeks dek die segment van 13-57 ton bruto kombinasiemassa. Dit word vervaardig by Resende in Brasilië, en is hoofsaaklik vir die Suid-Amerikaanse mark.
Die vragmotor, 'n kajuit-op-enjin wat in September 2005 vrygestel is, is ontwerp in Volkswagen se Wolfsburg Ontwerpstudio in die Volkswagen Groep se hoofkwartier, maar is verder ontwikkel deur Volkswagen Truck and Bus, in Brasilië, Suid-Afrika en die vasteland van Europa - op 'n streng toetsfase van 7 miljoen kilometer oor 'n periode van vier jaar.
Variante
Die vragmotor is beskikbaar in konfigurasies van 'n dagkajuit of 'n slaapkajuit.
Dit is beskikbaar in die volgende verbrandingsenjin/loonvragkonfigurasies: 13.180 en 15.180 met 'n 134 kW (180 pk) MWM International Motores; 17.250, 24.250 6x2 en 19.320 Titan met 186 kW (250 pk) of 239 kW (320 pk) Cummins-dieselenjins. 'n Verdere drie modelle is daarna in 2007 bekendgestel: 'n 19.370, 25.370 en 31.370,  met 'n Volkswagen Caminhões e Ônibus- ontwerpte en MWM-vervaardigde 276 kW (370 pk) Volkswagen NGD 370-dieselenjin.
Parker Sonnet
Die Parker Sonnet vulpen en Parker Sonnet balpuntpen word deur die Parker Pen Maatskappy vervaardig. Die Sonnet Mk1 is in 1993 bekendgestel en was so suksesvol dat Parker 'n Mk2-pen vrygestel het. Die pen het gewoonlik 'n 24 karaat goud- of 'n silwerpunt (0.925 Ag).
Volkswagen Constellation
VW NGD 370-enjin
Koppelaars op alle variante is van hidrouliese werking met 'n enkele plaat membraan tipe pneumatiese hulp. Almal word voorsien deur ZF Sachs.
Die 6x2-variante gebruik 'n Meritor MS 23-185-agteras, dit het 'n maksimum kapasiteit van 60 ton. 6x4 variante maak gebruik van Meritor MD/MR 25-168 trekkende agteras, en is gemonteer via Randon SA agtervering (bogie-tipe soliede asse in tandem).
Marvin Miller (akteur)
Marvin Miller (18 Julie 1913 – 8 Februarie 1985) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Deadline at Dawn (1946), Dead Reckoning (1947), The Golden Horde (1951), en Hell Squad (1986).
Paralimpiese Spele
Paralimpiese Spele is die Olimpiese Spele vir atlete met liggaamlike gestremdhede, uitgesluit dowe en verstandelik gestremde persone. Vir dowes word die Dooflimpiese Spele georganiseer en die Spesiale Olimpiade word vir verstandelik gestremde persone georganiseer.
Geskiedenis
In 1948 organiseer Sir Ludwig Guttman 'n sportwedstryd in Engeland vir veterane uit die Tweede Wêreldoorlog met rugbeserings. Vier jaar later neem atlete uit Nederland ook aan die Spele deel en die internasionale byeenkoms wat tans die Paralimpiese Spele heet, word gebore.
In 1976 neem groepe met verskillende tipes gestremdhede aan die Spele in Toronto deel, en in dieselfde jaar word die eerste Paralimpiese Winterspele in Swede georganiseer.
Tans bestaan die Paralimpiese Spele vir atlete uit 6 verskillende groepe van gestremdhede. Die klem val op wat die atlete kan vermag, eerder as op hulle gestremdhede en waartoe hulle nie in staat is nie. Die aantal atlete wat deelneem het baie gegroei sedert die begin, van 400 atlete in Rome in 1960 tot 3195 tydens die Spele in Atlanta in 1996.
Die Paralimpiese Spele word altyd in dieselfde jaar as die Olimpiese Spele gehou en sedert 1988 word dit ook altyd op dieselfde perseel gehou. Sedert 2012 is die stad wat die Olimpiese Spele organiseer ook verplig om die Paralimpiese Spele te organiseer.
Rekords
Trischa Zorn van die Verenigde State is die mees gedekoreerde Paralimpiër in die geskiedenis. Sy neem vanaf 1980 tot en met 2004 aan die swem vir visueel gestremde atlete deel. In totaal wen sy 55 medaljes, waarvan 41 goud.
Cozi Zuehlsdorff
Cozi Zuehlsdorff (gebore 3 Augustus 1998) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Dolphin Tale (2011), Dolphin Tale 2 (2014), en Pure Country Pure Heart (2017).
Rössing uraanmyn
Die Rössing uraanmyn in Namibië is die oudste en een van die grootste oopput uraan myne in die wêreld en is geleë in die Namibwoestyn naby die dorp van Arandis, 70 kilometer van die kusstad Swakopmund. Ontdek in 1928, die Rössing myn het begin in 1976 en in 2005, produseer 3,711 ton uraan oksied, toe die vyfde grootste uraanmyn met 8 persent van globale produksie. Namibië is die wêreld se vierde grootste uitvoerder van uraan.
In die apartheid-era, was die Rössing uraanmyn 'n fokuspunt vir internasionale kritiek en protes deur anti-apartheid en anti-kern groepe, hoofsaaklik in Europa. Dit was gerapporteer dat die Rössing se uraan kan herlei word na Iran, wie se regering 15% aandele in die myn besit via 'n Iraanse Buitelandse Belegging Maatskappy, is ontken deur die myn se bestuur wat beweer dat die aandeelhouding heeltemal passief is.
Agtergrond
Uraan was ontdek in die Namib-Woestyn in 1928 maar eksplorasies begin eers aan die einde van die 1950. Rössing is die grootste van die drie myne van Uraan in die Namib, die ander is Langer Heinrich bedryf deur Paladin, en Husab (onder konstruksie), onder Chinese eienaarskap. Die oop put myn se produksie kapasiteit is 4,500 ton.
Parker Pen Maatskappy
Die Parker Pen-maatskappy is 'n vervaardiger van penne. Die maatskappy is in 1891 deur George Safford Parker in Janesville, Wisconsin gestig.
Geskiedenis
George Parker was 'n verkoopsagent vir die John Holland Gold Pen Company. Hy bekom sy eerste patent vir vulpenne in 1889. In 1894 ontvang hy nog 'n patent vir sy "Lucky curves"-voedingstelsel, wat meer ink terug na die pen se stam stuur en sodoende minder ink mors. Vanaf die 1920’s tot die 1960's was Parker die nommer een pen-maatskappy ter wêreld, voor die koms van die balpuntpen. In 1987 verskuif die maatskappy na Newhaven, East Sussex in Engeland. Die Gilette Maatskappy koop vir Parker in 1993, maar verkoop vir Parker weer in 2000 aan Newell Rubbermaid, wat ook Papermate en Watermans besit.
Martini-formule
Parker Penne het 'n advertensie in die 1970's gehad met 'n hand wat die volgende formule met 'n Parker-pen skryf.
Die resultaat was dat baie wetenskaplikes wou weet wat die formule beteken het. Die formule is egter 'n humoristiese een en is 'n resep vir 'n martini-drankie. 3,5 dele gin en 'n halfdeel van vermouth oor vier dele H2O3 (ysblokkies) met drie roere. Hulle het wel 'n brief ontvang waar die skrywer glo vra het: "Wie het al ooit van 'n martini sonder 'n olyf gehoor?"
Aloe bellatula
Aloe bellatula is 'n aalwyn wat endemies is aan sentraal Madagaskar waar dit voorkom op Ambatomenaloha-berg.
Anglo-Boereoorlog
Die Anglo-Boereoorlog of Boereoorlog (afgekort, ABO) is 'n benaming wat dikwels gebruik word vir die twee militêre konflikte tussen die Boere en die Britte in Suid-Afrika oor twee tydperke:
Parker Duofold
Die Parker Duofold is een van die bekendste vulpuntpenne ter wêreld. Die Duofold het sy verskyning in 1921 gemaak en was eers net in rooi beskikbaar. Dit het 'n fortuin gekos, omtrent R300,00 per pen. Al was die pen gemik op die hoër inkomstegroep, het dit baie populêr geword. Doufolds is steeds in produksie en vorm 'n groot deel van Parker se verkope.
Michael Byrne (akteur)
Michael Byrne (gebore 7 November 1943) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Indiana Jones and the Last Crusade (1989), Tomorrow Never Dies (1997), Battlefield Earth (2000), en The Sum of All Fears (2002).
Chevrolet TrailBlazer
Die Chevrolet TrailBlazer is 'n mediumgrootte SNV wat deur die Chevrolet-afdeling van General Motors ontwikkel is en verkoop word.
Lushingtonrivier
Die Lushingtonrivier is 'n standhoudende rivier in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Borinage
Die Borinage [bɔri'na:ʒ] is 'n nywerheidsgebied rondom die stad Mons en naby die grens met Frankryk. Dit beslaan die westelike gedeelte van die Belgiese provinsie Hainaut se steenkool- en nywerheidsbekken. Die gebied het geen uitgesproke sentrum nie, maar bestaan eerder uit 'n reeks nedersettings met mynbou en nywerhede as hul ekonomiese basis.
Geskiedenis
Die Borinage was sedert die 18de eeu een van die beduidendste steenkoolmyngebiede in Europa, en sy naam is afgelei van 'n Franse benaming vir 'n mynbouwerker, borin of borain. Die uitgang -age verwys in Frans na 'n kollektiewe gemeenskap, maar het daarnaas ook 'n pejoratiewe konnotasie.
Gedurende die 19de eeu het die Borinage naas Charleroi tot die beduidendste nywerheidsgebied in Wallonië ontwikkel, waarby die noorde veral deur keramiese en chemiese nywerhede (op steenkoolbasis) gekenmerk was. Die moeilike lewensomstandighede van plaaslike mynwerkers het 'n diep indruk op Vincent van Gogh gemaak wat omstreeks 1879 'n tyd lank as predikant in die Borinage rondgetrek het. Hy het vervolgens besluit om as skilder werksaam te wees.
In die tweede helfte van die 20ste eeu het die mynbou in 'n krisis beland, en in die 1960's is mynboubedrywighede volledig gestaak. Nuwe moderne nywerhede is in die gebied gevestig, en met die bou van kanale na Frankryk en tussen Nimy en die Schelde-rivier het nuwe waterweë ontstaan.
Ólavsøka
Ólavsøka is 'n jaarlikse Nasionale Dag op die Faroëreilande, wat op die 29 Julie gevier word. Dit is die eerste dag van die jaar, wanneer die Løgting, die Faroëse Parlement, in sitting is.
Die letterlike betekenis van Ólavsøka is Sint Olav se Vigile, of in die Latynse taal vigilia sancti olavi, van Sint Olva se dood in die veldslag by Stiklestad in 1030. Dit is belangrik om in ag te neem dat die skepping van die Løgting-parlement hierdie gebeurtenis antedateer.
Ólavsøka is ook die dag wanneer baie Faroëse mense na die hoofstad Tórshavn toe kom. Daar is 'n nasionale roeikompetisie, saam met kunstentoonstellings, volksmusiek en Faroëse kettingdanse.
Die normale begroeting vir die Ólavsøka is Góða Ólavsøku!, wat "Goeie Sint Olav se Vigile" beteken.
Ford Everest
Die Ford Everest, wat bekend staan as die Ford Endeavour in Indiese markte, is 'n mediumgroot sportnutsvoertuig (SNV) wat deur die Ford Motormaatskappy in Thailand sedert 2003 gebou word. Die Everest is 'n vyfdeur stasiewa variant van die Ford Ranger vierdeurbakkie.
Roubaix
Roubaix of Robaais (in historiese kontekste soms Robeke of Roodebeeke) is 'n ou nywerheidstad in Noord-Frankryk en die suidoostelike gedeelte van die voormalige provinsie Frans-Vlaandere, naby aan die Belgiese grens. Roubaix is ook 'n munisipale gebied en die hoofstad van twee kantons in die arrondissement Lille in die département Nord in die gewes Hauts-de-France.
Roubaix is 'n multikulturele stad en met 'n bevolking van byna 96 duisend inwoners in 2013 die derde mees bevolkte stad van die gewes, ná Lille en Amiens. Ten spyte van sy swak omvang, vorm sy die Noordoos-sentrum van die Metropolitaanse Gebied van Lille, met 'n oppervlakte van 13,23 km².
Roubaix was deur die eeue heen 'n bekende wol- en tekstielsentrum. Histories was Roubaix een van die vernaamste spilpunte van die Industriële Revolusie in Noord-Frankryk gewees. Gedurende hierdie periode, is die stad ook "die stad van 'n duisend skoorsteene" genoem. Tussen 1846 en 1896 het die bevolking van die stad gegroei van 31 039 tot 124 661.
Die stad staan vandag veral bekend as eindbestemming van die Parys-Roubaix-fietswedren. Ten slotte is Roubaix 'n kulturele plek met 'n verskeidenheid museums en ander instellings.
Internasionale verhoudings
Roubaix is daarna ook aangemoedig:
Daugavpils
Daugavpils (Duits: Dünaburg) is die tweede grootste stad van Letland met 'n oppervlakte van 72,48 vierkante kilometer en 'n bevolking van 104 870 mense (soos op 1 Januarie 2009). Die stad is in die suidooste van Letland langs die Daugava-rivier geleë en beskik oor 'n universiteit.
Met die Sjoa het Daugavpils ook sy sterk Joodse invloed ingeboet. Voor 1940 is die stad merendeels deur Joodse burgers bewoon, maar hiervan het in 1945 slegs 492 mense oorleef. Vandag bly die demografiese erfenis van die Sowjet-tydperk 'n vraagstuk - baie etniese Russe is verbitter dat hulle ná die onafhanklikwording van Letland dikwels as vreemdelinge beskou word.
Koffiebeesklou
Die Koffiebeesklou of Kalaharibauhinia (Bauhinia petersiana) is 'n boom wat wydverspreid in die noordwestelike dele van Suid-Afrika voorkom. Die spesie is inheems in die Caprivistrook in Namibië, Demokratiese Republiek die Kongo, Malawi, Mosambiek, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe.
Alhoewel die boom spreiende bosse vorm word hulle ook dikwels klein boompies. Die gekreukelde kroonblare is 8 x 1 cm groot. Die peule is 15 x 5 cm en kronkel wanneer dit oopbars met 'n ontploffing. Thomas Bain het in sy dagboek genaamd Goldfield Diaries beskryf hoe hulle dié boom se sade gebruik het as 'n plaasvervanger vir koffie. In Engels staan die boom bekend as die Kalahari Bauhinia.
Buitepos
Buitepos is 'n klein nedersetting in die Omaheke-Streek in die ooste van Namibië. Dit is een van die grensposte tussen Namibië en Botswana. Oorkant die grens is Mamuno geleë.
Osjakan
Osjakan (Armeens: Օշական, internasionale transkripsie: Oshakan) is 'n nedersetting in die Armeense provinsie (marz) Aragatsotn, sowat 8 kiliometer suid-wes van Artasjak, met 'n oppervlakte van 16,96 km² en 'n bevolking van 5 179. Dit is een van die bekendste dorpe in Armenië asook 'n belangrike pelgrimsoord vir Armeens-Apostoliese Christene. Hier het die geleerde Mesrop Masjtots, die skepper van die Armeense alfabet, sy laaste rusplek gevind.
Geskiedenis
In die tyd van die Arsakide-dinastie, een van die invloedrykste families in die antieke Koninkryk Armenië, het Osjakan as die hoofstad van die provinsie Ayrarat en sy Aragatsotn-distrik gefungeer.
Die dorp word egter veral met Sint Mesrop Masjtots verbind wat hier in 440 ter ruste gelê is. Osjakan was die woonplek van vors Vahan Amatoeni, Sint Mesrop se beste vriend, wat sy begrafnis gereël het. Aanvanklik is 'n klein kapel oor die graf opgerig wat in die 1875 deur Katholikos Joris IV deur 'n eenskepige kerkgebou vervang is. Die muurskilderye in die binneruimte met tonele van Sint Mesrop se lewe en tradisionele Armeense motiewe is in 1960 deur die kunstenaar H. Minasian geskep.
Rondom die grafkerk, wat steeds die sentrum van Osjakan vorm, het gaandeweg gebouekomplekse asook 'n klein universiteit ontstaan. Die Armeense argitek Torosian het in 1962 'n obelisk ter ere van Sint Mesrop Masjtots in die vorm van 'n oopgeslane boek by die dorpsingang geskep.
Argeologiese opgrawings
In Osjakan en sy omgewing is grafte en geboue ontdek wat nog ouer as die Armeense alfabet is. Een van die belangrikste argeologiese vindplekke in Armenië is op die Didikond-heuwel in die suide van dorpsgebied geleë. Hier is die bouvalle van 'n Urarteïese vesting uit die 7de en 6de eeu v.C. ontdek, asook begrafnisplekke waarvan die oudstes uit die vroeë Ystertydperk in die 11de eeu v.C. dateer.
Die argeologiese vondse uit Osjakan, waaronder bronsstandbeelde en kleurryke keramiek, word tans in musea in die hoofstad Jerewan vertoon.
Ekumenisme
Ekumenisme is die konsep en beginsel waarin Christene wat tot verskillende Christelike denominasies behoort, saamwerk om hegter verhoudings tussen hul kerke te ontwikkel en Christelike eenheid te bevorder. Die byvoeglike naamwoord, ekumenies, word dus toegepas op enige interkerklike inisiatief wat groter samewerking tussen Christene en hul kerke aanmoedig.
Die feit dat alle Christene wat tot die hoofstroom- Christelike denominasies behoort, geloof in Jesus bely en volgens die Trinitariese formule gedoop word, word beskou as 'n basis vir ekumenisme en die doel van Christelike eenheid. Ekumeniste noem Johannes 17:20-23 as die Bybelse gronde om na kerkeenheid te streef, waarin Jesus bid dat Christene "almal een mag wees" om die wêreld te ken "en die Evangelieboodskap te glo.
Kurtwood Smith
Kurtwood Smith (gebore 3 Julie 1943) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente RoboCop (1987), Star Trek VI: The Undiscovered Country (1991), en Broken Arrow (1996), en in die televisiereeks That '70s Show (1998).
Katie Johnson (Amerikaanse aktrise)
Katie Johnson (gebore 3 April 1986) is 'n Amerikaanse aktrise.
Kaapse duinmol
Die Kaapse duinmol (Bathyergus suillus) is 'n spesie van alleenlopende grawende knaagdiere in die familie Bathyergidae. Dit is endemies aan Suid-Afrika.
Beskrywing
Die Kaapse duinmol is die grootste van al die blesmolle, met 'n lengte van 27 tot 35 cm (11 tot 14 duim) met 'n kort stert. Mannetjies is oor die algemeen baie swaarder as wyfies en weeg tussen 570 en 1350 gram, vergeleke met tipiese vroulike massas van 590 tot 970 gram.
Albei geslagte is stewige knaagdiere met 'n groot lyf, stomp snoete, silindriese bolyf en kort ledemate. Die voorpote is sterk aangepas vir grawe, met kragtige geboë kloue. Om vinniger deur digte tonnels te beweeg, het die liggaam min sigbare uiterlike eienskappe; daar is byvoorbeeld geen pinnae of skrotum nie, en die penis trek in 'n verborge skede in. Lipagtige velkleppe kan agter die snytande sluit, en voorkom dat grond in die mond val. Die oë is klein, maar nie permanent toe nie.
Anders as sy familielid die naakte molrot, het die Kaapse duinmol 'n dik vel sagte pels oor sy hele liggaam. Dit is kaneelbruin met grys onderkant en min, indien enige merke. Soos ander blesmolle, het die Kaapse duinmol 'n relatiewe lae liggaamstemperatuur vir sy grootte, van ongeveer 35 °C (95 °F), en is nie in staat om koue weer bo die grond te verduur nie.
Dieet en gedrag
Soos alle molrotte, is hierdie spesie streng plantetend. Hulle dieet bestaan ​​grotendeels uit gras en biesies wat deur die wortels in die gange afgetrek word, hoewel hulle ook bolle en knolle van plaaslike plante soos Albuca en kaaptulpe eet. Aangesien hulle byna nooit bogronds beweeg nie, is hulle nie duidelike dag- of nagdiere nie, en is dit moontlik dat hulle op enige tyd van die dag aktief is, alhoewel dit lyk asof hulle piekaktiwiteit gedurende die middag is.
Ongewoon vir 'n blesmol is die Kaapse duinmol nie 'n sosiale dier nie, en elke individu het sy eie, geïsoleerde tonnelstelsel. Terwyl die meeste ander blesmolle deur grond grawe met behulp van hul groot snytande, maak die los sanderige grond van hul oorspronklike omgewing hierdie benadering minder effektief vir Kaapse duinmolle, wat eerder met hul kloue grawe en die sand agter hul liggame skop en dit uiteindelik as 'n molshoop na die oppervlak stoot. Die gate is heeltemal verseël, sonder toegang tot die oppervlak, en strek tussen 50 en 420 meter oor 'n oppervlakte van ongeveer 0,27 hektaar. Daar word beraam dat 'n enkele duinmol in 'n maand tot 500 kilogram grond kan opgrawe onder ideale omstandighede.
Sulke gate bestaan ​​uit talle tonnels wat die duinmol gebruik om kos te soek, en enkele, dieper kamers wat gebruik word vir nesmaak, voedselopberging en as latrines. Die meeste tonnels is tussen 35 en 65 cm onder die grond, maar daar is dikwels 'n paar blinde deurgange wat tot 2 meter loop waarin die dier terugtrek om van molslange en ander roofdiere te ontsnap wat sodoende die tonnel agter homself blokkeer. Die gate is beskerm teen die uiterste weer, en is voortdurend vogtig en hipoksies.
Die broeiseisoen duur van April tot November, wanneer reën volop is. Ontvanklike individue sein aanvanklik aan mekaar deur op die vloere van hul gate met hul agterpote te trom. Nadat hulle 'n ander genader het, sluit hulle hul groot snytande saam, totdat die wyfie haar stert optel en uitroep voordat dit kopuleer.
Draagtyd duur ongeveer twee maande en lei tot die geboorte van 'n werpsel van tot ses kleintjies, waarvan drie tipies is. Die kleintjies is aanvanklik blind en weeg 27 tot 52 gram. Hulle oë gaan na sewe dae oop, begin op twaalf dae vaste kos in te neem en is aan die einde van hul eerste maand heeltemal gespeen. Werpselmaats spartel gereeld met mekaar en versprei na ongeveer twee maande in hul eie stelsels, waarna hulle al byna die helfte van die volwasse liggaamsgewig bereik het. Hulle leef meer as ses jaar.
Taksonomie
Die Kaapse duinmol is een van slegs twee lewende spesies van die geslag Bathyergus, tesame met die Namakwa-duinmol. Albei lewende spesies het moontlik ontwikkel uit Bathyergus hendeyi, 'n uitgestorwe spesie wat kleiner was as die lewende vorms, wat ongeveer vier miljoen jaar gelede in die Kaapstreek in Suid-Afrika gewoon het. Vanweë die groot aantal fossiele wat bymekaar gevind is, is voorgestel dat hierdie vroeë spesie sosiaal was, soos die meeste ander blesmolle, maar in teenstelling met die vermeende lewende nasate daarvan; daar bestaan ​​egter ander moontlike verklarings vir hierdie taksonomie.
Daar is tans geen erkende subspesie van die Kaapse duinmol nie, hoewel daar min gedetailleerde studies na hul genetiese veranderlikheid was. Dit is moontlik dat die spesies kan baster met die Namakwa-duinmol, terwyl sommige vermeende basters uit die Groenrivier-streek herwin is, waar die twee spesies relatief naby aan mekaar woon.
Gys Muller
Ds. Gysbert Du Toit Muller, noemnaam Gys, (Bonnievale, 29 Mei 1924 – Barrydale, 6 Februarie 2004) was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk. Hy was die seun van 'n NG predikant, ds. Cornelis Muller, en het tussen 1948 en 1985 agtereenvolgens vier gemeentes bedien, naamlik Caledon, Barrydale, Rondebosch en Franschhoek, waar hy meer as die helfte van sy loopbaan deurgebring het. Sy vrou, gebore Margaretha Magdalena Geyer, was die dogter van die tweede redakteur van Die Burger, dr. A.L. Geyer.
Herkoms en kinderjare
duimnael|links|330px|Ds. Cornelis Muller van die NG gemeente Vandermerwe, [[Bonnievale, en sy gesin, omstreeks 1930. Gys was die vierde van die ses kinders en dus waarskynlik die seuntjie wat regs van sy pa sit. Die foto is op Bonnievale geneem, waarskynlik teen die einde van ds. Muller sr. se dienstyd (1930). Elise Muller, die tweede oudste dogter en latere Hertzogpryswenner vir prosa, staan waarskynlik links agter haar ma, Christina (née Du Toit).]]
Die latere ds. Muller se vader, Cornelis Muller (geb. 15 Mei 1884), was van 1923 tot 1930, en dus ten tyde van sy vierde kind se geboorte, die eerste leraar van die NG gemeente Vandermerwe op Bonnievale. Ds. Muller sr. is in 1912 gelegitimeer en in 1914 as hulpprediker op Ceres bevestig. Sy eerste gemeente was Citrusdal van 1916 (hy was dié gemeente se eerste leraar) en daarna van 28 April 1923 staan hy op Bonnievale as die NG gemeente Vandermerwe se eerste leraar. Van 1930 is hy leraar op Nieuwoudtville en van 1932 tot in 1950 met sy aftrede van die NG gemeente Calvinia. Hy is oorlede op 12 Februarie 1959.
Ds. Muller sr. is in 1917 getroud met Christina (Stinie) du Toit, wat naby Ceres in die Koue Bokkeveld grootgeword het. Haar ouers het 'n groot rol in die kroos se kindertyd gespeel. Onder die ander kinders, tel Elise Muller (geb. 11 Maart 1919, oorl. 5 November 1985 ), wat in 1958 die Hertzogprys vir prosa gewen het, Helene, wat getroud was met ds. H.C. Kinghorn (oorl. 10 Julie 1988 en onder meer van 1960 tot 1965 en weer van 23 Januarie 1970 tot 17 Februarie 1981 leraar van die NG gemeente Pinelands) en Erik (gedoop George Frederick), 'n skoolhoof van die Hoërskool Outeniqua in George. Die jongste twee kinders was Christine en Lydia.
Nadat die gesin in 1930 na Nieuwoudtville vertrek het, ontvang Gys sy eerste skoolopleiding daar in 1931. In die winter van 1932, en wel op 25 Junie, neem hulle afskeid van die gemeente en verhuis na Calvinia waar ds. Muller sr. leraar was tot hy sy emeritaat in 1950 aanvaar het. Dié verhuising was, volgens ou ds. Muller: "nie omdat ons nie die gemeente liefgehad het nie, of omdat die gemeente ons nie liefgehad het nie, maar ons oortuig gevoel het, dat die Heere ons geroep het na die teenswoordige gemeente (Calvinia) en dat die Heere dit vir ons moontlik gemaak het, om met ons kinders by 'n hoërskool te wees".
Gys was van 1932 tot 1936 'n leerling aan die Laerskool Calvinia en van 1937 tot 1940 aan die Hoërskool Calvinia waar hy in die eerste klas gematrikuleer het. Sy kinderjare in die Hantam was gelukkige jare wat talle mense opgelewer het was sy lewe blywend verryk het.
Ranger Bill Miller
Ranger Bill Miller (5 Maart 1878 – 12 November 1939) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Guilty (1922), The Fighting Ranger (1922), The Web of the Law (1923), en A Pair of Hellions (1924).
Gys Muller
Opleiding
duimnael|links|290px|Seuns van die gemeente Vandermerwe (Bonnievale) wat in 1947, toe die gemeente 'n kwarteeu oud was, aan die [[Kweekskool op Stellenbosch studeer het. Gys Muller staan regs. Van links is E. Breytenbach, J. Olivier en W. Olivier.]] duimnael|regs|270px|Gys se oom ds. Jan Gysbert (Gys) Muller, was van 1924 tot Februarie 1952 die eerste leraar van die NG gemeente Riviersonderend. Sy vrou, Sarah Maryann, was 'n dogter van die Kaapse argivaris van die NG Kerk ds. [[Henry Charles Hopkins|H.C. Hopkins, onder wie se talryke gedenkboeke oor NG gemeentes ook dié met die oog op die halfeeuviering van Riviersonderend tel.]]
Soos sy vader en oom ds. Jan Gysbert Muller (14 April 1988 – 2 April 1962), van 1919 tot 1924 tweede leraar van Robertson en van laasgenoemde jaar tot hy eervolle ontslag ontvang in Februarie 1952 leraar van Riviersonderend) voel die jong Gys hom ook geroepe om die Here as predikant in die NG Kerk te dien. Hy gaan gevolglik in 1940 na die Universiteit van Stellenbosch waar hy die graad B.A. behaal en in 1944 as student aan die Kweekskool aanvaar is. Einde 1947 is hy gelegitimeer. Op universiteit was Gys aktief betrokke by die Christen-Studentevereniging en het in die bestuur van die universiteitstak gedien. Met die stigting van die Kweekskoolkoor in 1946 was hy die eerste sekretaris.
Eerste gemeentes
duimnael|170px|links|Dr. [[A.L. Geyer (11 Augustus 1894 – 13 Desember 1969), Gys Muller se skoonvader, was van 1924 tot 1945 die tweede redakteur van Die Burger en van 1950 tot 1954 Suid-Afrika se hoë kommissaris in Londen.]] duimnael|links|170px|[[Anna Geyer, gebore Joubert, Gys Muller se skoonmoeder, was in 'n stadium presidente van die ACVV en ook die skryfster van Briewe uit Highveld, 'n keur uit die briewe wat sy uit Londen geskryf het aan haar dogter terwyl haar man die Suid-Afrikaanse hoë kommissaris was en hulle in Suid-Afrika-huis gewoon het.]]
Prop. Muller het aan die begin van 1948 as hulpleraar in die moedergemeente op Worcester begin werk en is op 10 September daardie jaar met handeoplegging in die NG gemeente Caledon in die Overberg bevestig. Dit was tydens sy bediening op Caledon dat hy op 8 April 1950 met Margaretha Magdalena Geyer getroud is. Sy was 'n onderwyseres wat die graad B.Sc. aan die Universiteit van Stellenbosch verwerf het en die enigste kind van dr. Albertus Lourens Geyer, die opvolger in 1923 van dr. D.F. Malan as redakteur van Die Burger en van Junie 1950 tot Junie 1954 Suid-Afrika se hoë kommissaris in Londen, en Anna Elizabeth Joubert, van Wellington, wat onder meer presidente was van die Afrikaanse Christelike Vrouevereniging en die skrywer van Briewe uit Highveld (1965), 'n samestelling deur M.E.R. van briewe wat mev. Geyer aan haar dogter geskryf het oor die egpaar se ervaringe in Suid-Afrika-Huis.
Tydens 'n oorsese besoek aan die Hoë Kommissariaat in Londen het die jong predikant uit die Overberg die geleentheid gekry om in die Nederlandse kerk Austin Friars, die oudste Hollandse Protestantse kerk ter wêreld, te preek. Uit sy huwelik met Magriet is drie kinders gebore: Anneli van Zyl, ten tyde van haar pa se dood woonagtig in Durbanville en getroud met 'n ingenieur, Gerrit; Christine (Tinie) Leuvennink, 'n dokter wat getroud is met Johan, verbonde aan die Universiteit Stellenbosch; en Neels, van Ceres, in 1983 getroud met Alba en adjunkhoof van die Hoërskool Charlie Hofmeyr.
Barrydale en Rondebosch
270px|duimnael|regs|Barrydale se NG kerksaal, gebou tydens ds. Muller se dienstyd. Ds. Muller is op 28 April 1951 as leraar van die NG gemeente Barrydale bevestig. Op dié dorpie tussen die berge van die Klein-Karoo het hy en sy gesin sewe jaar deurgebring en onder sy leiding is die skoolkoshuis en die kerksaal gebou.
Van die rustige dorpie Barrydale is die Mullers na die NG gemeente Rondebosch waar ds. Muller op 15 Augustus 1958 as medeleraar van ds. D.J. Rabie bevestig is. Onder die lidmate van dié geskiedkundig belangrike gemeente het destyds onder meer ad. C.R. Swart, eerste staatspresident van Suid-Afrika, dr. H.F. Verwoerd, laaste eerste minister van die Unie van Suid-Afrika en eerste eerste minister van die Republiek, asook talle kabinetslede getel wat op die landgoed Groote Schuur binne die gemeentegrense gewoon het.
'n Laagtepunt tydens sy bediening in Rondebosch was toe sy medeleraar, ds. Daan Rabie, op 17 Desember 1963, 'n week nadat hy sy laaste kerkraadsvergadering gelei het, deur 'n hengelongeluk aan die kus naby Mosselbaai verlam is. Die Ringskommissie het op 22 Junie 1964 in die Argyleweg-pastorie die akte van emeritaat vir haar man aan mev. Rabie oorhandig in die teenwoordigheid van enkele kerkraadslede. Dr. Johan Heyns vervang ds. Rabie as ds. Muller se medeleraar en saam arbei hulle in die gemeente met sy toe 1 680 belydende lidmate tot ds. Muller op 25 Julie 1965 sy demissie kry om na Franschhoek te vertrek.
Franschhoek, sy laaste gemeente
duimnael|regs|270px|Franschhoek se toe 120 jaar oue NG kerkgebou is vroeg in ds. Muller se 19 jaar lange dienstyd op die dorp so deeglik gerestoureer dat net die mure onveranderd gebly het. Op 7 Augustus 1965 is ds. Muller en sy gesin in die NG gemeente Franschhoek ontvang, die begin van 'n twee dekade lange verbintenis met dié Bolandse dorp. Die eerste groot projek tydens hul dienstyd op Franschhoek was die oprigting van die tehuis vir bejaardes Huis Fleur de Lis, waartoe die kerkraad op 10 Mei 1965 besluit het. Die kerkraad het 'n perseel agter die kerkgebou aan die ACVV beskikbaar gestel het teen die nominale bedrag van R2. Fleur de Lis is op 1 November 1969 in gebruik geneem.
Die tweede groot projek was die opknapping van die kerkgebou wat op 18 April 1847 in gebruik geneem en in 1883 vergroot is, maar teen die middel jare 60 het dit duidelik begin word die gebou moes noodsaaklike herstelwerk ondergaan. Ds. Muller was lid van die komitee wat op 17 Oktober 1966 opdrag gekry het om die kerkgebou heeltemal buite sowel as binne te restoureer. Ene B. Mansbergh is op 22 Mei 1967 as argitek aangestel en dr. A.C. Liebenberg as raadgewende ingenieur. Die koste van die projek is op R40 000 beraam. Die restourasie was so grondig, dit het in werklikheid daarop neergekom dat net die mure daarvan onveranderd gelaat sou word, maar ondanks al die veranderinge, sou die gebou by voltooiing dieselfde vertoon as voorheen.
Uiteindelik het die totale koste van die restourasiewerk op R60 000 te staan gekom. Die herstelde opgeknapte kerkgebou is in die naweek van 16 en 17 November 1968 feestelik in gebruik geneem. Minder as 'n jaar later, in September 1969, is die Boland deur 'n aardbewing getref wat reuse-skade op byvoorbeeld Tulbagh aangerig het, maar danksy die omvattende betonversterkings wat tydens die restourasiewerk in die mure van die Franschhoekse kerk aangebring is, was die skade aan die gebou gering die gebou is in 1972 tot Nasionale gedenkwaardigheid verklaar.
Ander hoogtepunte tydens ds. Muller se bediening op Franschhoek, was die installering van 'n luidsprekerstelsel in die kerkgebou in 1975, die ingebruikneming van die hersiene Psalm-en-gesangeboek op Hervormingsdag, 29 Oktober 1978, onder leiding van ds. Muller, die eeufeesdiens wat hy in 1981 gehou het met die oog op die honderdste bestaansjaar van die plaaslike munisipaliteit en uiteindelik ook die ingebruikbeming van die nuwe vertaling van die Bybel in Afrikaans op 2 Desember 1983.
Ds. Muller was verantwoordelik vir die 1979-uitgawe van Uit die Beek, 'n versameling dagstukkies wat van 1925 af jaarliks die lig sien, van 1927 onder die huidige naam en van 1929 af in Afrikaans. Uit die Beek se opsteller van 1925 tot 1966 was ds. Attie van Wijk, die leraar van Franschhoek van 1919 tot 1943, wat ná sy aftrede op Franschhoek bly woon en hier oorlede is op 21 Augustus 1966 in die ouderdom van 94 jaar.
8 Canada Square
8 Canada Square (ook bekend as die HSBC-toring) is 'n wolkekrabber wat in 2002 in Londen voltooi is. Die gebou het 'n hoogte van 200 meter en 45 verdiepings.
Gys Muller
Aftrede
duimnael|regs|210px|Ds. Gys Muller toe hy leraar van die [[NG gemeente Rondebosch was.]] Ds. Gys Muller het, ná 'n loopbaan van 37 jaar, aan die begin van 1985 besluit om te emeriteer. Hy het die jaar vantevore 60 geword. So lewer hy op Sondag 3 Februarie 1985 sy afskeidsboodskap na aanleiding van Efes. 3:14-19: "Daarom kniel ek in gebed voor die Vader aan wie die hele gemeenskap van gelowiges in die hemel en op die aarde sy bestaan te danke het. Ek bid dat Hy deur sy Gees uit die rykdom van sy heerlikheid aan julle die krag sal gee om innerlik sterk te word, dat Christus deur die geloof in julle harte sal woon en dat julle in die liefde gewortel en gegrondves sal wees. Mag julle in staat wees om saam met al die gelowiges te begryp hoe wyd en ver en hoog en diep die liefde van Christus strek. Mag julle sy liefde ken, liefde wat ons verstand te bowe gaan, en mag julle heeltemal vervul word met die volheid van God."
Tydens sy byna vier dekades as predikant het hy die Kerk in verskeie Sinodale en Ringskommissies gedien. Vir Franschhoek se lidmate was hy 'n "besielende prediker, toegewyde pastor en bekwame gemeenskapsleier". Sy vrou het hom as volg beskryf: "Gys was nog van die outydse soort predikante, hy het die Woord helder en duidelik met baie liefde gebring, soos 'n herder wat sy skape by die naam ken. Hy het op sy kenmerkende manier liefde en warmte uitgestraal na ander." Hy het die plaaslike gemeenskap in talle komitees gedien, onder meer die skoolkomitee, skoolraad, boukomitee van Huis Fleur de Lis, die verhoudingskomitee, beheerraad van die Hugenote-Gedenkteken, koshuiskomitee en plaaslike Voortrekkerkommando.
Mev. Muller het eweneens haar plek in die gemeente en gemeenskap volgestaan en onder meer in 1983 leiding geneem met die ontbinding van die Vrouesendingbond en die stigting van die Vroueaksie, later bekend as die Vrouediens. Onder haar leiding het die Kinderkrans/Junior Kerkjeugaksie gebloei. Sy was ook onderhoofleidster van die Voortrekkers van 1974 tot 1981.
Laaste jare
Die egpaar het hulle ná sy aftrede op die plaas Weltevrede naby Barrydale gaan vestig wat mev. Muller se ouers reeds in 1940 gekoop het toe haar vader, dr. A.L. Geyer, nog redakteur van Die Burger was. Hier het Gys en Magriet 'n aangename aftrede van by die 20 jaar deurgebring. Hy het hom besig gehou met skape, hoenders en 'n groentetuin. Hy het gereeld op Barrydale en in omliggende gemeente gepreek, ook in die Verenigende Gereformeerde Kerk en die Engelse interdenominale kerk op die dorp.
Laat in 2003 is kanker by ds. Muller gediagnoseer en hy sterf net vyf maande later op 6 Februarie 2004, op drie dae na 19 jaar ná sy aftrede. Prof. Bethel Müller het die dankdiens met sy begrafnis gelei. Magriet Muller is op 20 Junie 2006 oorlede.
Benoît Mandelbrot
Benoît Mandelbrot (Warskou, 20 November 1924 - Cambridge, 14 Oktober 2010) was 'n Frans-Amerikaanse wiskundige.
Hy is gebore as 'n Joodse Pool en is bekend vir sy bydrae tot wiskunde en chaosteorie, deur die ontwikkeling van die konsep van fraktaalmeetkunde. Hy publiseer in 1970 sy bevindings in 'n boek: Fractals: forms, chance and dimensions en later in 1977 'n meer afgeronde weergawe getiteld: The fractal geometry of nature. Mandelbrot het as 'n Franse wiskundige fisikus by die IBM firma gewerk toe hy begin het om fraktaalmeetkunde te ontwikkel. Mandelbrot het skynbaar die gedagte van fraktaalmeetkunde ontwikkel in 'n poging om geraas in telefoonkabels uit te skakel.
Vrederegter
‘n Vrederegter was ‘n regterlike amptenaar belas met die handhawing van rus, vrede en die goeie orde in sy wyk.
Aanstelling
‘n Vrederegter was ‘n vooraanstaande lid van die gemeenskap wat deur die minister van justisie kragtens Wet 16 van 1914 en verskeie wysigings daarna in ‘n bepaalde wyk van ‘n landdrosdistrik aangestel is. Alhoewel die Kaapkolonie reeds sedert 1827 vrederegters geken het, is die amp in 1914 landswyd ingevoer nadat die pos van veldkornet afgeskaf is. Sekere persone was vrederegters uit hoofde van hul amp in die staatsdiens. So byvoorbeeld was die kommissaris van polisie, die direkteurs-generaal van alle staatsdepartemente, die kommandant-generaal van die weermag en die registrateurs van alle afdelings van die Hooggeregshof ampshalwe vrederegters wat indien nodig landswyd kon optree. Elke offisier in die weermag en polisie was ook ampshalwe vrederegters, maar slegs in die gebiede onder hul bevel. Met Wet 2 van 1918 en Wet 19 van 1957 is die pos van spesiale vrederegter geskep, maar is egter met  Wet 70 van 1968 weer afgeskaf.
Taak
Die gesag van ‘n vrederegter was beperk tot die wyk van die distrik waarin hy aangestel is. Hy tree op in opdrag van die distrik se landddros en in noue samewerking met die polisie. Sy taak is deur die minister aan hom opgedra en was supplentêr tot die van die polisie, landdros en later ook die spesiale vrederegter. Dit beteken dat hy veral ‘n groot rol vervul het in afgeleë gebiede waar die polisie moeilik of selde gekom het. ‘n Vrederegter was betrokke by sake soos die onderdukking van oproer, afneem van beëdigde verklarings en bekentenisse, uitreik van lasbriewe en arrestasies, rapportering van aanmeldbare siektes by mens, vee en wild, algemene beheer oor beweging van mense en vee, waarmerk van afskrifte van dokumente, registrasie van geboortes en sterfgevalle, opstel van kieserslyste en verkiesings, toepassing van die Kinderwet, inenting teen pokkies, lykskouings, uitreiking van vuurwapenlisensies, insameling van hondebelasting, natuurbewaring (soos uitroeiing van sprinkane, beskerming van inheemse woude en plantasies, toesien dat lusernkampe en slote vry is van dodder, ondersoek van bosbrande), ondersoek van ongelukke op plase, myne en fabrieke, hulp by en ondersoek van skeepsrampe. Die spesiale vrederegter het wyer administratiewe pligte gehad en was bevoeg om in dun bevolkte gebiede klein strafsake en kleiner siviele sake te verhoor. Hierdie regters kon nie gevangenissstraf oplê nie, maar slegs klein boetes.
Betekenis
Veral vir die 19de eeuse gemeenskappe van die Kaapkolonie wat nog nie hul pioniersfase ontgroei het nie, was hierdie eenvoudige vorm van gesag besonder betekenisvol. Deur ‘n vrederegter het die veeboer-pionier nader aan die staatsadministrasie en die regspraak van die kolonie gekom.
Daphne Zuniga
Daphne Zuniga (gebore 28 Oktober 1962) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Sure Thing (1985), Spaceballs (1987), en The Fly II (1989), en in die televisiereeks Melrose Place (1992).
20 Mei
20 Mei is die 140ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (141ste in skrikkeljare). Daar volg nog 225 dae.
Walter Byron (akteur)
Walter Byron (11 Junie 1899 – 2 Maart 1972) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Sacred Flame (1929), Three Wise Girls (1932), Vanity Fair (1932), en Mary of Scotland (1936).
Thomas Cook
Thomas Cook (* 22 November 1808 in Melbourne, Derbyshire; † 18 Julie 1892 in Bergen, Noorweë) was 'n Britse toerismepionier en stigter van die oudste en tans wêreldbekende reisagentskap ''Thos. Cook & Son (tans Thomas Cook Group'') wat in 1845 in Leicester gestig en in 1865 na Londen verskuif is. Dit was die eerste reisagentskap ter wêreld wat pakkettoere en groepreise verkoop het.
Uranus se natuurlike satelliete
Uranus, die sewende grootste planeet in ons sonnestelsel, het 27 bekende mane, wat almal genoem is na karakters uit die werke van William Shakespeare en Alexander Pope. William Herschel het die eerste twee mane, Titania en Oberon, in 1787 ontdek. Nog mane is in 1851 deur William Lassell en in 1948 deur Gerard Kuiper ontdek. ’n Paar van die groot mane het planetêre massa, wat beteken hulle sou planete gewees het as hulle op hul eie om die son gewentel het. Nog mane is van 1985 af ontdek, óf deur Voyager 2 óf deur middel van gevorderde teleskope op aarde.
Uranus se mane word in drie groepe verdeel: 13 binneste, 5 groot en 9 onreëlmatige mane. Die binneste mane is klein, donker voorwerpe met dieselfde eienskappe en oorsprong as Uranus se ringe. Die groot mane is groot genoeg om hidrostatiese balans te bereik het, en vier van die vyf wys tekens van inwendig-gedrewe prosesse soos canyon-formasies en vulkane op hul oppervlak. Die grootste een van die vyf, Titania, is 1 578 km in deursnee en die agtste grootste maan in die sonnestelsel – dit is sowat 20 keer so groot soos die Aarde se maan. Die onreëlmatige mane is in wentelbane ver van die planeet af.
Uranus se mane
Die mane word gelys volgens wentelperiodes, van kort tot lank. Mane wat groot genoeg is dat hulle swaartekrag hulle rond gedruk het, is in vet druk en het ’n ligblou agtergrond. Onreëlmatige mane met ’n prograde wentelbaan (in dieselfde rigting as Uranus s’n) het ’n liggrys agtergrond en dié met ’n retrograde wentelbaan (in ’n teenoorgestelde rigting) het ’n donkergrys agtergrond.
Alchemie
Alchemie is die antieke soeke na 'n metode, of kuns, om onedelmetale te verander in edelmetale - 'n proses wat as transmutasie bekendstaan. Alchemiste het beweer dat die beginmateriaal, 'n materiaal is wat geredelik bekombaar was vir die gewone mens. Die belofte van onbeperkte rykdom het oor die eeue heen die mensdom se nuuskierigheid in alchemie geprikkel.
Die afkoms van die term Alchemie is onseker. Alchemie se geskiedenis word herlei na Egipte, die Grieke en die Arabiere. Die Arabiere het 'n term "Al kimia" maar die oorspronklike betekenis van "Kimia" is onbekend. Die grieke het 'n woord "chyma" wat verwys na die verwerking van metale. Alchemie word terug herlei na 'n Egiptiese term "chem" wat swart beteken en verwys na Egipte as "Die land van swart grond". Hierdie teorie ondersteun die teorie dat alchemie vanuit Egipte na die Grieke en toe na die Arabiere, en daarna na Europa versprei het.
WikiLeaks
WikiLeaks is 'n internasionale organisasie sonder winsbejag wat voorgelegde dokumente publiseer wat andersins nie bekombaar sou wees nie vanaf anonieme bronne. Die klikwerf is in 2006 van stapel gestuur en word deur The Sunshine Press bestuur. Binne 'n jaar sedert die bekendstelling van die werf is daar aanspraak gemaak op 'n databasis van meer as 1,2 miljoen dokumente. Die organisasie is skynbaar gestig deur Sjinese afvalliges, sowel as joernaliste, wiskundiges en tegnoloë uit die V.S.A, Taiwan, Europa, Australië en Suid-Afrika. Koerantartikels en die tydskrif, The New Yorker van 7 Junie 2010 beskryf Julian Assange, 'n Australiese joernalis en internet-aktivis, as die direkteur van WikiLeaks.
WikiLeaks het 'n aantal toekennings verower, insluitende die tydskrif, Economist, se New Media toekenning van 2008. In Junie 2009 is WikiLeaks en Julian Assange met Amnestie Internasionaal se UK Media toekenning vereer, vir die publikasie in 2008 van die artikel getiteld "Kenya: The Cry of Blood – Extra Judicial Killings and Disappearances", 'n verslag deur die Keniaanse Nasionale Kommissie vir Menseregte oor moorde deur die polisie in Kenia. In Mei 2010, het die New York Daily News Wikileaks gelys as een van die webwerwe wat die nuus geheel en al kan verander.