cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wyn
Oesjare
'n "Oesjaarwyn" is een wat gemaak is van druiwe wat alles of meestal geoes is in 'n sekere spesifieke jaar en as sulks 'n etiket dra wat dit vertoon. Die meeste lande laat wel toe dat 'n oesjaarwyn 'n gedeelte mag bevat wat nie vanaf die geëtiketteerde oesjaar af kom nie. In die VSA moet 'n oesjaarwyn ten minste 95% van sy volume verkry vanaf druiwe wat in daardie jaar geoes is, om te mag dateer en etiketteer word met 'n land van oorsprong of Amerikaanse Wynbouarea (AWE) (soos die Sonoma-vallei). Indien die land van oorsprong of AWE nie op die etiket verskyn nie, is die persentasie wat vereis word slegs 85%.
Verskille in 'n wyn se karakter van jaar tot jaar kan subtiele verskille oplewer in kleur, smaak, "neus", liggaam en ontwikkeling. Veral goeie kwaliteit rooi tafelwyne kan met ouderdom verbeter in smaak, mits dit korrek geberg word. Gevolglik is dit nie ongewoon vir wynentoesiaste en -handelaars om bottels van 'n besonder goeie oesjaar te hou vir toekomstige gebruik nie.
Oesjaarwyne word gewoonlik in 'n enkele bottelslag gebottel sodat elke bottel 'n soortgelyke smaak sal hê. Die verskillende weersomstandighede in verskillende oesjare kan 'n groot rol speel in die karakter van die wyn, met die gevolg dat verskillende oesjare van dieselfde wingerd af dramaties van mekaar kan verskil in geur en kwaliteit. Daarom word oesjaarwyn vervaardig om individueel karakteristiek van die oesjaar te wees, asook om spogprodukte van die vervaardiger te wees. Meerderwaardige oesjaarwyne vanaf agtenswaardige produsente en streke sal dikwels baie hoër verkoopspryse beding as hulle gewone eweknieë.
Sommige oesjaarwyne, soos die Brunello's word slegs gemaak in beter-as-gemiddelde jare.
Nie-oesjaarwyn kan versnee word met meer as een oesjaar ter wille van konsistensie, 'n proses wat wynmakers toelaat om 'n betroubare bemarkingsbeeld te behou en verkope selfs in swakker jare te handhaaf.
'n Onlangse studie het bevind dat die oesjaar vir gewone wynverbruikers nie so betekenisvol is ten opsigte van hul persepsie van wynkwaliteit, as wat huidig geglo word nie, maar dat wynproewers dit steeds van groot belang ag.
Wynproe
Wynproe is die sintuiglike ondersoek en beoordeling van wyn. Wyne kan geklassifiseer word in verband met die wyn se effek op die wynproewer se smaak. Wyne bestaan uit chemiese samestellings wat soortgelyk of identies aan dié in vrugte, groente en speserye is. Die soetheid van die wyn word bepaal deur die agtergeblewe hoeveelheid suiker nadat gisting voltooi het, in verhouding met die suurheid teenwoordig in die wyn. Droë wyn het byvoorbeeld slegs 'n klein hoeveelheid agtergeblewe suiker. Onervare wyndrinkers is dikwels geneig om die smaak van ryp vrugte te verwar met die soetheid, terwyl dié wyn baie droog is.
Individuele smake kan ook geproe word, omdat druiwesap en wyn 'n gekompliseerde mengsel van organiese molekules soos esters en terpene kan bevat. Fynproewers kan dikwels 'n onderskeid maak tussen geure wat kenmerkend is van 'n spesifieke wyn (soos byvoorbeeld Chianti en suurkersie) en geure wat die resultaat is van ander faktore in die wynmaakproses, of dié geure beplan is of nie.
Die mees tipiese beplande geurelement in wyn is dié wat verkry word deur middel van die veroudering van die wyn in eikevate; sjokolade-, vanielje- of koffiegeure is feitlik altyd die gevolg van die eikblootstelling en nie van die druif self nie. Piesanggeure (isoamielasetaat) is die produk van die gismetabolisme, net soos bederwingsgeure soos sweet-, plaaswerf-, pleister- (4-etielfenol en 4-etielguaiako]), en vroteierreuke (swaelwaterstof). Sommige variëteite mag ook 'n metaalgeur hê, omdat sekere soute wateroplosbaar is (soos kalksteen) en deur die wyn absorbeer word.
Wynaroma ontspring van vlugtige samestellings in die wyn wat in die lug vrygestel word. Verdamping van hierdie samestellings word bespoedig deur klein sirkelvormige bewegings met die wynglas te maak of deur die wyn teen kamertemperatuur te bedien. Baie wyndrinkers verkies dit selfs om rooiwyne wat reeds hoogs aromaties is, soos Chinon en Beaujolais, verkoel te bedien.
Wynversameling
Sommige skaars wyne van die hoogste gehalte is só duur dat dit die duurste van alle voedselitems is en uitstekende oesjare van die beste wynkelders kan teen duisende Amerikaanse dollar per bottel verkoop word. Sulke wyne word deur sommige beskou as Veblen-goedere— dit wil sê, goedere waarvan die aanvraag toeneem in plaas van afneem soos wat die prys daarvan styg. Onder die mees algemene wyne wat ter wille van beleggingswaarde aangekoop word, is dié vanaf Bordeaux, kultwyne vanaf Kalifornië en verouderde portwyn. Hoogs versamelbare wyn het onder meer die volgende kenmerke:
Beleggings in goeie wyn lok bedrieërs aan wat staatmaak op hul prooi se gebrek aan kennis aangaande hierdie sektor van die wynmark. Hierdie skelms vra gewoonlik geweldige hoë pryse vir wyne uit beroemde wynstreke wat nie 'n goeie oesjaar gehad het nie, of wat 'n laer status in daardie streek het, maar beweer dat hulle 'n gesonde beleggingsgeleentheid bied, onafhanklik van die op-en-af van ekonomiese siklusse. Goeie navorsing is dus, soos met enige ander belegging, noodsaaklik voordat 'n persoon in wynversameling belê. Vervalste etikette en bottels is nog 'n skelmstreek wat dikwels teëgekom by veilings van beroemde wyne soos die 1982 Château Pétrus.
Produksie
Wyndruiwe groei feitlik uitsluitlik tussen die dertigste en vyftigste breedtegraad noord of suid van die ewenaar. Die heel suidelikste geleë wingerde is in die Sentraal-Otagogebied van Nieu-Seeland se Suid-eiland naby die 45ste breedtegraad, en die heel noordelikste is in Flen, Swede, net noord van die 59ste breedtegraad.
Verbruik
Wyn is 'n gewilde en belangrike drankie wat 'n wye verskeidenheid Europese en Mediterreense kookkunste vergesel en verbeter, of dit nou die eenvoudige en tradisionele, of die mees gesofistikeerde en komplekse kos is. Die wyn dra by tot kos se genieting nie alleen as 'n drankie nie, maar dien ook as 'n smaakmiddel, veral in aftreksels en smore, aangesien sy suurheid 'n balans verleen aan sout- en soetgeregte.
Rooi-, wit- en vonkelwyn is die mees gewilde soorte wyn. Hulle staan ook bekend as ligte wyne omdat hulle slegs 10–14% alkoholinhoud per volume bevat. Aperitief- en dessertwyn bevat tussen 14–20% alkohol en word soms boonop versterk om hulle nog ryker en soeter te maak.
Sommige wynetikette stel voor dat die bottel eers 'n paar uur voor gebruik geopen moet word om die wyn te laat "asemhaal", terwyl ander weer dit aanbeveel dat dit onmiddellik gedrink moet word. Afgieting, die gebruik om wyn in 'n spesiale kraffie uit te skink net om dit te laat asemhaal, is 'n kontroversiële onderwerp in die wynbedryf.
Behalwe dat dit die wyn met lug vermeng, kan afgieting met 'n filter 'n mens in staat stel om bitter afsaksels wat in die wyn kon gevorm het, te verwyder. Afsaksels kom meer dikwels voor in ouer wynbottels, maar jonger wyne baat gewoonlik meer by belugting. Gedurende belugting laat die blootstelling van die jong wyne aan die lug dikwels die geure "ontspan' en dit laat hulle gladder smaak, met beter integrasie van aroma, tekstuur en geur.
Ouer wyne, aan die ander kant, "verflou" gewoonlik, of verloor hul karakter- en geurintensiteit, as belugting te lank aanhou. Ten spyte van al hierdie algemene reëls, is belugting nie noodwendig tot voordeel van alle wyne nie. 'n Wyn behoort geproe te word sodra dit oopgemaak word om vas te stel vir hoe lank dit belug moet word, of dat dit hoegenaamd nie eers gebeur nie.
Godsdienstige gebruike
Wyn word algemeen gebruik tydens godsdienstige seremonies in baie kulture en streke. Drankoffers het dikwels ook wyn ingesluit en die rites gebruik deur die aanhangers van Dionusos het wyn as 'n gewyde middel gesien om 'n begogelende toestand daar te stel.
In Christendom word wyn of druiwesap gebruik in die sakrament van die Nagmaal. Dit het sy oorsprong in die Evangelievertellings van die laaste keer wat Christus brood en wyn gedeel het met sy dissipels en sy volgelinge opdrag gegee het om dit voortaan te doen in herinnering aan hom (Die Evangelie volgens Lukas 22:19).
'n Metodiste-predikant Thomas Bramwell Welch (hy het later 'n tandarts geword) het die nuwe tegniek van pasteurisasie aangewend op druiwesap om die natuurlike gistingsproses daarvan te stop. Sommige Christene wat ook voorstanders van die geheelonthouersbeweging was, het daarop aangedring om van wyn na druiwesap oor te skakel, en die plaasvervanging daarvan het vinnig dwarsoor die Verenigde State gesprei. (Nietemin word die drankie steeds "wyn" genoem om in ooreenstemming te wees met die skriftuurlike verwysings.)
Die gebruik van wyn is verbode onder die wette van Islam. Iran het 'n vooruitstrewende wynbedryf gehad, maar dié het verdwyn na die Islamitiese Rewolusie in 1979.
Invloed op die gesondheid
Die gesondheidseffekte van wyn (en alkoholiese drank in die algemeen) is die onderwerp van heelwat voortgaande studies.
In die Verenigde State het rooiwynverbruik in die hoogte opgeskiet in die 1990's nadat 'n televisieprogram 60 Minutes positief daaroor berig het, en met ander nuusverslaggewing oor die Franse paradoks. Die Franse paradokseffek verwys na die vergelykende laer insidensie van koronêre vaatsiekte in Frankryk, ten spyte van hoë inname van versadigde vette in die Franse dieet. Epidemioloë vermoed dat hierdie verskynsel voorkom weens die hoë verbruik van wyne in Frankryk, maar die wetenskaplike getuienis hiervoor is huidig beperk.
Bevolkingstudies neem 'n J-kurwe-assosiasie waar tussen wynverbruik en die risiko van die ontwikkeling van hartsiekte. Dit beteken dat geheelonthouers en drinkers wat baie inneem beide 'n verhoogde risiko het, terwyl gematigde drinkers 'n laer risiko het. Navorsingstudies bevind ook dat matige gebruik van ander alkoholiese drank ook beskermend teenoor die hart mag wees, alhoewel die assosiasie heelwat sterker is vir wyn. Daarby bevind studies dat rooiwyn 'n hoër beskermende effek het, ook vir kankervoorkoming, as witwyn. Navorsers vermoed dat dit die geval mag wees omdat rooiwyn meer polikarbolsure het as witwyn.
Resveratrol, 'n natuurlike polikarboolsuur wat in rooiwyn voorkom, skyn om beide hartbeskermings- as chemobeskermingseffekte te hê in dierestudies. Volgens 'n studie wat in "PLoS One" publiseer is, het lae dosisse resveratrol in die dieet van middeljarige muise 'n wydverspreide invloed op die genetiese hefbome van ouderdom en mag dit spesiale beskerming vir die hart bied. Dit boots diëte na wat 20-30 persent minder kalorieë het as 'n tipiese dieet. Reveratrol word in druiweskilletjies vervaardig in antwoord op fungusinfeksie (ook tydens die blootstelling aan gis tydens die gistingsproses). Witwyn het min kontak met die skilletjies tydens die vervaardigingsproses en het dus laer hoeveelhede resveratrol.
Ander goedaardige chemiese samestellings in wyn sluit in ander polikarboolsure, anti-oksidante en flavonoïede. Rooiwyne van die suide van Frankryk en van Sardinië in Italië het die hoogste vlakke van proantosianidien, 'n samestelling wat aangetref word in druiwepitte en wat ook vermoedelik verantwoordelik is vir die kardiologiese voordele van rooiwyn. Rooiwyne vanaf hierdie streke het tussen twee tot vier keer meer proantosianidiene as ander rooiwyne. Op sy beurt onderdruk dié chemiese stof die sintese van endotelien-1, 'n peptied wat bloedvate laat saamtrek.
'n Studie wat in 2007 gedoen is bevind dat beide rooi- en witwyne effektiewe anti-bakteriële middels is teen sekere stamme streptokokki. In die verlede is wyn in sekere wêrelddele ook gebruik om wonde te behandel.
Alhoewel die getuienis van beide laboratoriumstudies en epidemiologiese waarnemingstudies 'n beskermingsaksie teen hartsiekte impliseer, bestaan daar tot op hede (2009) nog geen kontroleproefnames wat rapporteer op die effek van alkoholiese drank op die risiko van die ontwikkeling van hartsiekte of beroerte nie. Voorts kan oormatige inname siektetoestande soos lewersirrose en alkoholisme veroorsaak. Daarom maan die Amerikaanse Hartassosiasie mense om nie te begin drink as hulle nie reeds tevore gedrink het nie, maar vra dat mense eerder hul geneesheer moet raadpleeg aangaande die voordele en nadele van matige alkoholverbruik.
Sulfiete kom in alle soorte wyn voor en is 'n natuurlike produk van die gistingsproses. Daarbenewens voeg baie wynmakers swaeldioksied by hul wyne om dit teen bederwing te beskerm. Alhoewel dit gewoonlik nie 'n probleem vir die meeste mense is nie, kan diegene met asma nadelige effekte daarteenoor ondervind.
Die effek van wyn op die brein is ook bestudeer. Sommige navorsers het bevind dat wyn gemaak van die "Cabernet Sauvignon"-druifsoort die kans op Alzheimer se siekte in muise verminder, maar 'n mens moet nie uit die oog verloor dat ander navorsers bevind het dat wyn die hippokampus meer beskadig as ander alkoholiese drankies in die geval van mense wat ly aan alkoholafhanklikheid.
Verpakking en bewaring
Die meeste wyn word in glasbottels verkoop en word verseël met kurkproppe. 'n Groeiende aantal wynmakers begin om ander soorte verseëlings te gebruik soos afskroefproppe of plastiese "kurkproppe". Sommige wyn word verpak binne swaar plastieksakke binne kartondose en word "bokswyn" of vatwyn genoem. Die wyn in die plastieksak word uitgeskink deur middel van 'n kraantjie in die kant van die kartondoos. Een voordeel van die vatwyn is dat dit vars bly tot 'n maand nadat dit geopen is, terwyl gebottelde wyn onmiddellik na die oopmaak daarvan begin oksideer. Alhoewel die alternatiewe verseëlingsmetodes ook goedkoper is en die verskynsel van "kurkpropbesmetting" vermy, blameer sommige wynkenners dié metodes vir ander probleme soos oormatige reduksie van die wyn.
Wynkelders (ook genoem "wynkamers" indien die bergplek bogronds is) is plekke wat spesifiek ontwerp is vir die berging en veroudering van wyn. In 'n "aktiewe" wynkelder word faktore soos temperatuur en voggehalte instandgehou deur 'n klimaatskontrolesisteem. Aan die ander kant is daar geen sulke kontrole in "passiewe" wynkelders nie en is die ligging van sulke kelders baie belangrik.
Wyn is 'n natuurlike bederfbare kosproduk. Alle soorte wyn sal mettertyd bederf as dit blootgestel word aan hitte, lig, trillings of selfs skommelings van temperatuur en voggehalte. As wyn korrek geberg word, behou dit nie alleen die kwaliteit daarvan nie, maar kan soos dit verouder verbeter in geur, aroma en kwaliteit. Die meeste deskundiges voel dat 12.778 °C (55 °F) die beste bergingstemperatuur is.
Pulitzerprys
Die Pulitzerprys is 'n Amerikaanse toekenning wat beskou word as die hoogste nasionale verering in die areas van die drukpers-joernalistiek, letterkundige bydraes en musiek-komposisie. Dit word deur die Columbia-universiteit in New York beheer.
Jørn Jeppesen (akteur)
Jørn Jeppesen (21 April 1919 – 18 Januarie 1964) was 'n Deense akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Derailed (1942), Cafe Paradise (1950), en Spion 503 (1958).
Pulitzerprys
Pryse word jaarliks toegeken in een-en-twintig kategorieë. Die prys is daargestel deur Joseph Pulitzer, 'n Hongaars-Amerikaanse verslaggewer en koerantuitgewer, wat in 1911 fondse daarvoor in sy boedel aan die universiteit nagelaat het. Die eerste Pulitzerpryse is toegeken op 4 Junie 1917, en word nou elke jaar in April bekend gemaak. Pryswenners word deur 'n onafhanklike raad verkies.
Verskeie beroemdes het al die Pulitzerprys gewen, onder meer Ernest Hemingway, Eudora Welty en Toni Morrison vir fiksie; Robert Frost vir poësie; Roger Ebert vir resensies; en Tennessee Williams, Arthur Miller, Rodgers en Hammerstein en Stephen Sondheim vir drama.
Kategorieë
Daar is veertien kategorieë in joernalistiek:
Daar is ses kategorieë in Letterkunde:
Musiek het een kategorie:
Roger Davis (rolprentakteur)
Roger Davis (20 Januarie 1884 – 3 Maart 1980) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Social Celebrity (1926), Are You There? (1930), en Youth Takes a Fling (1938).
Edi Patterson
Edi Patterson is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Californication (2007), Partners (2014), Black-ish (2014), en Vice Principals (2016).
Royal National Park
Die Royal National Park is 'n natuurreservaat in Nieu-Suid-Wallis, Australië, 29 km besuide van Sydney.
Die reservaat is deur Sir John Robertson, die waarnemende Premier van Nieu-Suid-Wallis verklaar en formeel geopen op die 26ste April 1879. Dit is die wêreld se tweede oudste natuurreservaat na die Yellowstone Nasionale Park in die V.S.A. Aanvanklik het die reservaat bloot as The National Park bekend gestaan maar is herdoop in 1955 na Elisabeth II, die Koningin van Brittanje daardeur gereis het op pad na Wollongong, tydens haar toer van 1954.
Oorsig
Die park sluit die woonbuurte van Audley, Maianbar en Bundeena in. Daar was eens op 'n tyd 'n spoorlyn wat met die Illawarra-spoorlyn verbind was, maar dié is tans gesluit. Die Sydney Tramway Museum by Loftus bedryf tans 'n trêm op die lyn. Audley kan bereik word per pad vanaf verskeie treinstasies wat aan die park grens. Bundeena en Maianbar kan ook per pad bereik word deur die park of met 'n veerbootdiens vanaf Cronulla.
Daar is verskeie staproetes, braai- en piekniekplekke in die park. Bergfietse word ook toegelaat op verskeie veldpaadjies in die park. Daar is verskeie parkeerareas waar motors gelaat kan word as 'n mens gaan stap of fietsry. 'n Fooi van $11.00 word gehef op motors wat die park binnegaan.
Die park is reeds verskeie kere deur ernstige bosbrande geteister, en veral noemenswaardig was die brande van 1994 en die swartkersfees-bosbrande van 2001. Australiese inheemse bosse herstel natuurlik na bosbrande en met ingang 2009 was daar bitter min tekens van die brande sigbaar. Soms as daar 'n hoë brandgevaar heers word die park tydelik gesluit om besoekers se veiligheid te verseker.
Canon EOS 70D
Die Canon EOS 70D is 'n digitale enkellensreflekskamera wat op 2 Julie 2013 deur Canon vrygestel is teen 'n voorgestelde kleinhandelprys van VS$1 199. As deel van die Canon EOS tweesyferlyn, is dit die opvolger van die EOS 60D en die voorganger van die EOS 80D.
Die EOS 70D is die bekendstellingsplatform vir Canon se "Dual Pixel CMOS Autofocus", wat 'n groot verbetering in fokusspoed bied in lewendige sig ("Live View"), beide vir foto's en video. By groot openinge soos f/1.8, bied die 70D se Dual Pixel CMOS Autofocus 'n beduidende verbetering in fokusakkuraatheid en konsekwentheid oor konvensionele outofokus.
Die 70D kan aangekoop word as 'n liggaam alleen, of in 'n stel met 'n EF-S 18-55mm 3.5-5.6 IS STM lens, EF-S 18-135mm 3.5-5.6 IS STM lens, en/of die EF-S 18-200mm 3.5-5.6 IS lens.
Funksies
In vergelyking met die EOS 60D, is die volgende veranderinge aangebring:
Shonali Bhowmik
Shonali Bhowmik is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Isn't It Romantic (2019) en in die televisiereekse The Characters (2016) en At Home with Amy Sedaris (2017).
Botriviersuikerbos
Die Botriviersuikerbos (Protea compacta) - ook bekend as die Kleinmondprotea - is 'n blomdraende boom wat aan die bekende Protea genus behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom voor in Agulhas, van Kleinmond tot Bredasdorp. Die plant word 3.5 m hoog en blom van April tot September.
1572
Die jaar 1572 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 72ste jaar van die 16de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Botriviersuikerbos
Die plant gaan dood nadat dit gebrand het maar die sade oorleef. Die saad word in 'n doppie geberg en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei in sanderige grond op hoogtes van 0 - 200 m.
Deur stedelike groei, landbou en indringerplante het die plant die laaste 60 jaar (ongeveer 3 generasies) 'n geraamde 35% van sy voorkomsgebied en 23% van sy habitat verloor. Verder hibridiseer dit met kultivars wat vir snyblomme gekweek word.
In Engels staan dit as die Bot River Sugarbush bekend. Die boom se FSA-nommer is 87.1.
1573
Die jaar 1573 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 73ste jaar van die 16de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Callyspongia poculum
Callyspongia poculum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Carter.
Amerikaanse ekster
Die Amerikaanse ekster (Pica hudsonia) is 'n sangvoël wat aan die genus Pica, in die familie van kraaie behoort.
Beskrywing
Die Amerikaanse ekster is 45–60 cm lank. Hulle het 'n 23–32 cm lange stert wat trapvormig na agter afloop met wit en swart vlerke. Die pote is swart en tussen 41 en 51 mm lank. Die swart snawel is tussen 23 en 29 mm lank, sterk en gebuig. Die voël weeg tussen 141 en 216 gram.
Die voël is onder wit van kleur. Die kop, bors, rug, stert en die nek is 'n glinsterende swart. Die handpenne is wit, maar eindig in swart.
Habitat
Die Amerikaanse ekster kom op die Groot Vlaktes in Noord-Amerika voor. Hulle soek in groepe of alleen op die grond na kos. Amerikaanse eksters eet bessies, groot insekte soos kewers, sprinkane en krieke, asook vleis van dooie karkasse.
Joachim Jepsen
Joachim Jepsen (gebore 25 Maart 1974) is 'n Deense akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Live fra Bremen (2009), Pirat på DR2 (2010), Funny HaHa TV: The Douglas Web (2012), en Nyt fra Jylland (2014).
Inkomati-beitelbek
Habitat
Die vis leef in koel, rotsagtige areas in vloeiende waters in skole van 50 - 100 visse. Hulle vreet ongewerweldes en broei in die somer.
Tom Riley (akteur)
Tom Riley (gebore 5 April 1981) is 'n Engelse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Starfish (2016) en in die televisiereekse Da Vinci's Demons (2013), Dark Heart (2016), en The Collection (2016).
Broadway (Manhattan)
Broadway is 'n beroemde straat in Manhattan, New York, in die Verenigde State van Amerika met verskeie teaters. Hierdie straat loop in 'n noord/suid rigting, skuins oor die ander strate. Times Square, waar Broadway by 7de Laan en 42ste Straat ontmoet, is 'n sentrum van vermaak en is bekend vir sy talle teaters en toneelopvoerings. Die straatblokke daar rondom vorm die hart van die stad se teaterbedryf.
Hierdie straat is 33,2 km (20,6 myl) lank en loop deur Manhattan en The Bronx. Dit loop dan verder noord (as die Amerikaanse roete 9) na Albany, die hoofstad van New York.
Geskiedenis
Ten tyde van die eerste Nederlandse kolonisasie van Manhattan was Broadway 'n pad wat deur die plaaslike Wappani-indiane gebruik is om van hul dorp na die jagvelde te reis. David Pietersz de Vries noem die pad reeds in 1642 in sy dagboek ("De Wickquasgeck weg waar de indianen dagelijks langs gingen").
Nadat Peter Minuit die land namens die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande van die Indiane gekoop het, is die pad "Breede Weg" genoem. In 1667, ná die Vrede van Breda, is die naam na "Broadway" vertaal toe die stad in Britse hande oorgaan het. 'n Ander naam vir Broadway was "Breedweg".
Nitriel
Nitiele is organiese verbindings met 'n algemene formule R-C≡N.
Die nitrielgroep (-C≡N) is nouverwant aan die sianied-ion maar dit het 'n kovalente binding met die res (R-) van die organiese molekuul en dit verander die eienskappe. Sianiede is byvoorbeeld baie giftiger as nitriele. Die voorvoegsel siano- word nogtans dikwels as sinoniem vir die agtervoegsel -nitriel gebruik. Sianometaan en metaannitriel is dus albei. Die nitielgroep (-C≡N) het 'n driedubbelbinding nes die alkyne en het daardeur 'n lineêre vorm. 'n Verbinding wat uit twee nitielgroepe bestaan is sianogeen.
Vervaardiging
Nitriele kan uit halogenoalkane vervaardig word, byvoorbeeld:
'n Ander sintese gaan uit van 'n amied:
Reaksies
Die elektronegatiwiteit van stikstof is hoër as koolstof s'n. Die gevolg daarvan is dat die koolstofatoom in -C≡N effens positief gelaai is en daardeur nes die karbonielgroep van ketone onderhewig aan elektrofiele aanvalle is.
Nitriele kan by verhitting met swawelsuur -met 'n amied as tussenstap- karboksielsure vorm:
Katsumi Oenoki
Katsumi Oenoki (gebore 3 April 1965) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vyf keer vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Michail Popkof
Michail Wiktorowitsj Popkof (Russies: Михаи́л Ви́кторович Попко́в; gebore 7 Maart 1964) is ’n Russiese reeksmoordenaar en verkragter wat tussen 1992 en 2010 minstens 78 vroue in Angarsk, Irkoetsk en Wladiwostok in Siberië seksueel aangerand en vermoor het. Hy is bekend as Die Weerwolf en die Die Angarsk-maniak as gevolg van die wrede aard van sy misdade.
Popkof was een van Rusland se ergste reeksmoordenaars en is in 2015 skuldig bevind aan 22 moorde. Hy het drie jaar later skuld aan nog 59 moorde beken. Hy is op 10 Desember 2018 skuldig bevind aan 56 van die 59 bykomende moorde. Vir drie moorde kon die polisie nie bewyse vind nie. Popkof het daarvoor ’n tweede lewenslange tronkstraf gekry. Daar was oproepe dat hy tereggestel word, maar dit is nie moontlik nie omdat die doodstraf in Rusland opgeskort is.
Agtergrond
Popkof is in Angarsk gebore. Min is bekend oor sy grootwordjare en persoonlike lewe, buiten dat hy getroud is met Jelena Popkowa en ’n dogter met die naam Jekaterina het. Hy het as ’n polisieman in die Irkoetsk-omgewing gewerk en teen die tyd dat hy in hegtenis geneem is, was hy ook al ’n sekuriteitswag by die Angarsk-oliemaatskappy sowel as by ’n privaat maatskappy.
Popkof se misdade was gemotiveer deur die vermoede dat sy vrou owerspel gepleeg het.
Moorde
Benewens ’n polisieman was al Popkof se slagoffers vroue tussen 16 en 40 jaar oud. Almal was prostitute of dranksugtige vroue – mense wat Popkof as immoreel beskou het. Op verskillende tye tussen 1992 en 2010 het Popkof in sy polisie-uniform slagoffers in Angarsk, Irkoetsk en Wladiwostok – ’n afstand van 3 900 km – gelok met beloftes van ’n gratis rit en hulle dan seksueel aangerand. Hy het vroue vermoor met instrumente wat messe, byle, bofbalkolwe en skroewedraaiers ingesluit het, en het hulle liggame so vermink dat Russiese media hom "Die Weerwolf" en die "Angarsk-maniak" gedoop het.
In Januarie 2015 is Popkof tot lewenslange tronkstraf gevonnis vir 22 moorde en twee pogings tot moord.
Twee jaar later het Popkof skuld aan nog 59 moorde beken, wat neerkom op ’n getal wat dié van die Russiese reeksmoordenaars Andrei Tsjikatilo en Aleksander Pitsjoesjkin oorskry. Op 10 Desember 2018, ná ’n verhoor in die streekhof van Irkoetsk, is Popkof skuldig bevind aan nog 56 moorde; die ander drie moorde kon nie bevestig word nie weens ’n gebrek aan bewyse. ’n Tweede lewenslange tronkstraf is aan hom opgelê.
HMS Royal Scotsman
HMS Royal Scotsman was 'n landingskip van die Britse Koninklike Vloot wat tydens die Tweede Wêreldoorlog as troepeskip diens gedoen het. Die skip is oorspronklik as Werfnommer 964 (Yard No. 964) deur die skeepswerf Harland and Wolff in Belfast, Noord-Ierland in opdrag van die redery Burns and Laird Lines gebou en op 11 Maart 1936 te water gelaat. Ná sy voltooiing op 29 Mei 1936 is dit onder die naam MV Royal Scotsman as gekombineerde passasiers- en vragveerboot in die Ierse See op die roete tussen Belfast en Glasgow in diens gestel.
In 1967 is die skip deur die Kerk van Sciëntologie gekoop en het onder sy nuwe naam Apollo as vlagskip van die Kerk se religieuse orde, die Sea Org, en as die privaat woning van Kerkstigter L. Ron Hubbard en sy gesin gedien. Terwyl Apollo in die Middellandse See en langs die kuste van Europa en Afrika gevaar het, het dit as hoofkwartier van die Kerk van Sciëntologie gedien totdat in 1975 'n nuwe vastelandse hoofkwartier in Clearwater, Florida gevestig is.
Die skip is in 1977 aan 'n skrootonderneming verkoop en sou vervolgens nog as restaurantskip diens gedoen het. In 1984 het die Apollo sy laaste vaart na 'n skrootwerf in Texas onderneem nadat dit in 'n ongewone botsing met 'n vragtreinlokomotief in sy ankerplek beskadig is.
Westminster-konfessie
Die Westminster-konfessie is in 1646 voltooi en goedgekeur tydens 'n konvent van kerklikes in die Londense Westminster-abdy en het uiteindelik 'n belangrike belydenisskrif vir die meeste presbiteriaanse kerke in die Engelssprekende wêreld geword.
Lila Downs
Anna Lila Downs Sanchez (Tlaxiaco, Oaxaca, Meksiko, 9 September 1968), beter bekend as Lila Downs is 'n sangeres, liedjieskryfster, samestelster en aktivis wat Meksikaanse folk en jazz in Spaans versmelt met verskillende musikale ritmes. Sy is ook 'n uitgesproke aktivis vir maatskaplike en humanitêre kwessies. Haar verhoognaam, Lila Downs is ontleen aan haar familie se bynaam vir haar in haar kinderjare. Dit is afkomstig van die vakbond se eerste naam en die eerste lettergreep van die tweede. Downs woon 'n deel van haar kinderjare in die munisipaliteit van Oaxaca de Juárez en later in New York. Sy is een van die sangers wat meeste reis na Spaanse musiekoptredes en is die mees erkende kunstenaar in Meksiko.
Westminster-konfessie
Met sekere wysigings vorm dit die grondslag vir belydenisskrifte van die Engelse Kongregasionalistiese Kerk en sekere Baptiste kerke.
Rondebosch (kiesafdeling)
duimnael|regs|270px|Sir [[De Villiers Graaff wen die kiesafdeling Hottentots-Holland vir die V.P. in 1948 (foto) en weer in 1953, maar verloor in 1958, waarna hy Rondebosch verteenwoordig van 1958 tot 1974 en Groote Schuur van 1974 tot sy uittrede uit die politiek in 1977.]]
1915-1924
In 1915 wen Ralph William Close Rondebosch vir die Unionisteparty met 'n meerderheid van 391 teen die Arbeidersparty se onafhanklike A. Palmer met die Arbeidersparty se I. Carver derde met slegs 41 stemme. Close behou Rondebosch in 1920 met 'n meerderheid van 573 teen die Arbeidersparty se J. Seddon. Hy klop Seddon ook in 1921, dié keer as kandidaat van die Suid-Afrikaanse Party, met 'n meerderheid van 1 204. In 1924 kom hy te staan teen die Arbeider J. Lomax met 492 stemme. Lomax het ook in 1919 se tussenverkiesing en in 1920 en 1921 se algemene verkiesings in Nuweland gestaan en in 1929 in Mowbray.
1961 en later
Sir De Villiers Graaff word dan ook onbestrede vir die V.P. verkies in 1961, maar in 1966 staan J.A.F. Nel van die Nasionale Party teen hom en kry net 2 056 stemme vergeleke met Graaff se 8 294. In 1970 wen Graaff weereens, dié keer met 'n meerderheid van 6 580 stemme teen die onafhanklike B. Dekker. In 1974 wen Graaff in die nuwe kiesafdeling Groote Schuur, maar in Rondebosch verslaan die nuweling, Frederik van Zyl Slabbert van die Progressiewe Party, vir B.R. Bamford van die Verenigde Party met 'n meerderheid van 1 568 stemme.
Sien ook
Bellville, Claremont, Constantia, De Kuilen, Durbanville, Groenpunt, Groote Schuur, Kaapse Vlakte, Kaapstad-Hawe, Kaapstad-Kasteel, Kaapstad-Sentraal, Kaapstad-Tuine, Liesbeek, Maitland, Mowbray, Nuweland, Parow, Pinelands, Seepunt, Simonstad, Soutrivier, Suid-Skiereiland, Tygervallei, Vasco, Woodstock, Wynberg
Pluto (mitologie)
Pluto of Plouton was in die mitologie die heerser van die onderwêreld. Hy was in die Griekse mitologie aanvanklik as Hades bekend, en het die heerser van die onderwêreld geword nadat die wêreld in drie verdeel is tussen hom en sy broers Zeus, wat oor die lug geheers het, en Poseidon, wat die god van die see geword het. Sy naam het vrees ingeboesem; sy sentrale mite gaan oor die ontvoering van Persefone, wat hy toe sy vrou en die koningin van sy ryk gemaak het.
Later is hy in Grieks dikwels Plouton genoem, wat ’n streng heerser was maar nie die donker, gewelddadige karakter gehad het wat met Hades verbind word nie. Die naam Hades het later bekender geraak as die naam van die onderwêreld self, terwyl Plouton beskou is as die god van die rykdomme van die aarde: van die gewasse bo die grond sowel as die onderaardse rykdomme soos goud en silwer. Onder dié naam het sy karakter verskil: hy was ’n streng heerser, maar ook Persefone se liefdevolle eggenoot. Hy verskyn ook as Plouton in ander mites in ’n sekondêre rol, veral mites oor die aankoms van Orfeus en ander helde in die onderwêreld.
Romeinse mitologie
In die Romeinse mitologie was Pluto (die verlatynsde vorm van die Griekse Plouton) aanvanklik nie die god van die onderwêreld nie. Hy was eerder die Romeinse eweknie van Plouton, die minsamer god van aardse rykdomme. Hy is ook Dis Pater genoem: "Ryk Vader". Later is hy geleidelik ook met die onderwêreld verbind en is hy gelykgestel aan die Griekse god Hades. So het die verband met Plouton verdwyn.
Hoewel Pluto en Hades se karaktertrekke dus verskil, bly hulle een god met dieselfde mites.
The Left Hand of Darkness
The Left Hand of Darkness is 'n wetenskapsfiksieroman van Ursula K. Le Guin wat vir die eerste keer in 1969 gepubliseer is. Hierdie roman word wyd aangesien en het Le Guin se reputasie as skrywer van wetenskapsfiksie gevestig. Dit word vandag ook beskou as een van die eerste romans van feministiese wetenskapsfiksie, weens die feit dat die effek wat gender op 'n samelewing het een van die belangrikste temas is wat in hierdie roman ontwikkel en bespreek word.
The Left Hand of Darkness vorm deel van Le Guin se Hainish-siklus van wetenskapsfiksieromans.
Dit het beide die Hugo Award en Nebula Award vir beste roman in 1969 gewen.
Callyspongia polymorpha
Callyspongia polymorpha is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Rufe Davis
Rufe Davis (2 Desember 1908 – 13 Desember 1974) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Saddlemates (1941), West of Cimarron (1941), Westward Ho! (1942), en Raiders of the Range (1942).
Amasonebende
Oorsprong van die naam
Die gesin se bynaam kom van joernaliste wat die moorde gedek het. Die plaaslike media het ’n mes naby een van die misdaadtonele ontdek met daarop gegraveer: "My Gunsteling-Amasone". Hulle het aangeneem dit is Inessa se mes, maar volgens die onderhoof van die ondersoekdepartement vir Rostof-oblast, Igor Berezin, het die mes aan ’n meisie behoort met geen bande met die bende of hulle misdade nie.
Lede
Die gesin het in ’n gerieflike huis op die dorp Diwnoje naby Stawropol, die administratiewe hoofstad van Stawropol-krai, gewoon. Hulle het kampeeruitstappies na die Rostof-oblast gebruik as dekmantel vir hulle misdade.
Moordorgie
Op 17 Februarie 2008 het die bende Michail Zlidnef, hoof van die inligtingsafdeling van die staat se dwelmbeheerdiens, en sy vrou in Aksai vermoor. Hulle is in hulle huis geskiet en toe met messe doodgesteek. Die moordenaars het twee baadjies en ’n TV-afstandbeheerder uit die huis gevat.
Op 17 Julie 2008 het die bende op die motor waarin Aleksei Sazonof en Joelia Wasiljewa gereis het, op die snelweg in die Aksai-distrik geskiet. Sazonof is dood en Wasiljewa ernstig geword. ’n Beursie met ’n rybewys en paspoort is gesteel.
Op 8 Julie 2009 het die gesin luitenantkolonel Dmitri Tsjoedakof van Nizjni Nowgorod, sy vrou en sewejarige seuntjie oorrompel en met ’n halfoutomatiese geweer geskiet terwyl hulle aan die kant van die pad geparkeer was. Hulle 11-jarige dogter, Weronika, is 37 keer gesteek. Hulle het ’n skootrekenaar, haardroër en kamera van altesaam £950 gevat en goue juweliersware agtergelaat. Dit was die gesin se bekendste misdaad. Aleksei Serenko van die nabygeleë stad Aksai is verkeerdelik skuldig bevind en het twee jaar tronkstraf uitgedien vir die misdaad. Die enigste getuienis teen hom was die uitslag van ’n ballistiese ondersoek wat bevind het die Tsjoedakof-gesin is met Serenko se vuurwapen geskiet. Later is die getuienis verkeerd bewys en Serenko is vrygelaat.
In 2010 het die gesin weer geroof en gemoor. Die slagoffers was dié keer twee tienermeisies, van wie een glo Tarwerdijewa se pleegkind was. Die bende het die gesin ingewag omdat hulle geweet het daar is wapens en geld, maar toe net die gesin se twee dogters opdaag, is hulle in ’n lokval gelei. Die meisies is gemartel en hulle oë uitgesteek voordat hulle vermoor is. Hoewel Inessa skuld aan moorde op volwassenes beken het, het sy beweer sy het nooit kinders vermoor nie en gesê: "My man het hulle geskiet."
Op 10 Maart 2009 het die gesin in ’n huis aan die buitewyke van Nowotsjerkassk by ’n huis ingebreek en die twee inwoners vermoor; hulle is eers met ’n geweer geskiet en toe met ’n mes gesteek. Paspoorte, ’n skootrekenaar, ’n kamera, vrouestewels en twee baadjies is gevat.
Op 19 September 2012 het die gesin in Nowotsjerkassk die 26-jarige Wladimir Mandrik en 22-jarige Wasili Kamforin, twee werknemers van ’n privaat sekuriteitsmaatskappy, vermoor nadat hulle ondersoek ingestel het na ’n alarm wat by ’n plaaslike kliniek afgegaan het. Die gesin het die twee mans se dienswapens afgeneem, wat ’n Kalasjnikof-aanvalsgeweer en twee pistole ingesluit het.
Op 16 Maart 2013 het die gesin die motorinspekteur Nikolai Koetsekon van Aksai vermoor wat uit sy woonstel gekom het omdat sy motoralarm afgegaan het. Toe hy verdagte mense naby sy motor sien, wou hy hulle gevange hou, maar is doodgeskiet.
Op 8 April 2013, in die buitewyke van Nowotsjerkassk, het die gesin op ’n motor met werknemers van ’n kruidenierswarewinkel geskiet wat ondersoek kom instel het na ’n alarm wat by die winkel afgegaan het. Die gewonde bestuurder, Nikolai Korsoenof, het oorleef, maar sy kollega, Joeri Statsenko, is later in die hospitaal dood.
Op 24 April 2013 het die gesin die 39-jarige polisieluitenant Andrei Joerin in die Aksai-distrik vermoor nadat hy die aand sy huis verlaat het. Joerin is van naby geskiet. Die gesin het by die huis probeer inbreek, maar die deur was gesluit en hulle is weg sonder om iets te vat. So het Joerin se vrou en kind se lewe gespaar gebly.
Arres en vonnis
Op 8 September 2013, nadat Podkopajef en Wiktoria ’n onbekende paartjie geskiet het, het hulle die huis van ’n voormalige militêre offisier in Aksai beroof. Toe hulle geen geld kry nie, het hulle kerse, alkohol en hoenderboudjies uit die yskas gesteel. Hulle het met skopfietse weggejaag, maar is kort daarna deur die polisiemanne Iwan Sjachowoi en Aleksei Lagoda voorgekeer. Podkopajef het Sjachowoi doodgeskiet en Lagoda gewond, en is self kort daarna doodgeskiet nadat Lagoda polisiehulp ontbied het. Wiktoria is ernstig gewond in die skietery. Kort daarna is Inessa en Anastasia op ’n kampeerterrein aangekeer waar hulle ’n groot kis wapens bewaak het, insluitende 20 gewere, ’n knaldemper, handgranate en ammunisie. Artikels wat van hulle slagoffers gesteel is, is ook in die kamp gekry, en dit het die gesin aan tientalle moorde verbind.
Podkopajef se suster, Anastasia Sinelnik, en haar man, Sergei, is ook in hegtenis geneem op vermoede dat die paartjie die gesin in hulle misdade bygestaan het deur inligting oor polisie-operasies en -bewegings aan hulle te verskaf.
Die vier oorlewende meerderjarige aangehoudenes is aangekla van roof en moord. Die gesin het hulle misdade blykbaar beskou soos ’n dag op kantoor. Tarwerdijewa, wat erken het sy haat polisiemanne en haarself blykbaar as ’n soort heldin beskou het, het verklaar: “Ek is van nature ’n rampokker.” Sy het ook gesê sy is jammer sy het so min polisiemanne vermoor. Anastasia het in die hof ontken dat sy die gesin gehelp het. Sergei het beken dat hy daarvan gehou het om te weet wie die misdade pleeg, maar sy kollegas nie. Die paartjie het gesteelde goedere in hulle huis gehou en soms juweliersware na juweliers geneem om te verkoop.
Die jurie het die beskuldigdes skuldig bevind aan altesaam 95 aanklagte, onder meer 10 bewese moorde, twee pogings tot moord, roof en onwettige wapensmokkelary. Op 5 Desember 2017 is Inessa Tarwerdijewa gevonnis tot 21 jaar tronkstraf en Wictoria tot 16.
Die ondersoek na die Amasonebende duur voort. Die moontlikheid word nie uitgesluit dat hulle nog tientalle misdade, meestal moorde, gepleeg het en dat hulle eindelik vir minstens 30 moorde verantwoordelik was nie. Daar kan moontlik nog ’n verhoor wees vir misdade waaraan hulle nie in 2017 skuldig bevind is nie.
Marnette Patterson
Marnette Patterson (gebore 26 April 1980) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Camp Nowhere (1994), American Sniper (2014), en Think Like a Dog.
1574
Die jaar 1574 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 74ste jaar van die 16de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Abbie Park Ferguson
duimnael|regs|180px|Abbie Park Ferguson was die [[Vrouesendingbond se eerste sekretaresse, van 1889 tot 1914.]] duimnael|300px|Die [[Hugenote-kollege se hoofgebou is tydens Abbie Park Ferguson se rektorskap in gebruik geneem.]]
Abbie Park Ferguson (Whateley, Massachusetts, 4 April 1837 - Wellington, 23 Maart 1919) was 'n baanbreker op die gebied van onderwys vir dogters en vroue in Suid-Afrika, en veral op die Bolandse dorp Wellington.
Sy was die dogter van 'n Skotse predikant in die Kongregasionalistiese Kerk in Whateley in die deelstaat Massachusetts. Haar ma het uit 'n puriteinse huis gekom. Sy behaal haar onderwysgraad in 1865 aan die Mount Holyoke-seminarie in die VSA. Hoewel sy onderwys in New Haven gaan gee het, wou sy eintlik sendingwerk gaan doen, veral onder die minderbevoorregtes. Ná twee jaar gaan studeer sy verder in Europa waar sy haar M.A. behaal.
Ferguson keer terug na New Haven en begin 'n projek vir straatkinders saam met die Metodistekerk. Tydens 'n besoek aan haar alma mater kom 'n brief aan van dokter Andrew Murray waarin hy vra vir onderwyseresse om 'n inrigting geskoei op Mount Holyoke te begin.
Aan die einde van 1873 kom sy in die geselskap van Anna Bliss in Suid-Afrika aan en was van die opening op 19 Januarie 1874 verbonde aan die Hugenote-seminarie op Wellington. Hulle is albei op 5 Oktober 1874 as lidmate van die plaaslike NG gemeente opgeneem. Mej. Ferguson was 37 jaar lank aan die Hugenote-seminarie en -kollege werksaam, waarvan die laaste 11 jaar as rektor, en het dit uitgebou tot 'n opleidingsinstelling wat die rol van die vrou in die kerk en samelewing ingrypend verander het.
Atheense demokrasie
duimnael|regs|250px|Die [[Stele van Demokrasie in die Museum van die Antieke Agora van Athene: Die Atheense wet teen tirannie van 336/7 v.C. het die Atheense twyfel oor die vooruitsigte vir hul demokrasie gereflekteer. Die reliëf aan die bokant van die stele is die personifikasie van Dêmos wat deur Demokrasie bekroon word.]] Atheense demokrasie het om en by 508 v.C. in die Griekse stadstaat Athene ontstaan, wat die sentrale stadstaat Athene en die omliggende Attiese landstreek beslaan het. Athene was een van die eerste demokrasieë wat aan ons bekend is. Ander Griekse stede het wel ook demokrasieë opgestel, maar alhoewel meeste op die Atheense model geskoei was, was geen daarvan so invloedryk, stabiel, of so goed gedokumenteer as dié van Athene nie. Dit bly 'n unieke en sonderlinge eksperiment in direkte demokrasie waar die mense nie verteenwoordigers verkies om namens hulle 'n stem uit te bring nie, maar wel in eie reg stem betreffende wetgewing en uitvoerende verordeninge. Deelname was geensins oopgestel nie, maar die deelnemende kieskollege is saamgestel sonder verwysing na ekonomiese klas en hul deelname was op 'n werklik verbasende skaal. Die publieke mening van stemmers is tot 'n merkwaardige mate beïnvloed deur die politieke satire wat deur die komediedigters by die teaters opgevoer is.
Solon (594 v.C.), Kleisthenes (508/7 v.C.) en Ephialtes (462 v.C.) het almal bygedra tot die ontwikkeling van Atheense demokrasie. Historici verskil oor wie van hulle vir watter institusie verantwoordelik was, en wie van hulle die mees verteenwoordigende van 'n werklik demokratiese beweging was. Dit is gebruiklik om Atheense demokrasie na Kleisthenes terug te dateer, aangesien Solon se grondwet ten gronde gegaan het, en deur die tirannie van Peisistratos vervang is, terwyl Ephialtes die grondwet van Kleisthenes betreklik vreedsaam hersien het. Hipparchos, broer van die tiran Hippias, is deur Harmodios en Aristogeiton om die lewe gebring, wat dan albei deur die Atheners vereer is vir hul beweerde restourasie van Atheense vryheid.
Die vernaamste en langsdienende demokratiese leier was Perikles; na sy dood is Atheense demokrasie tweekeer kortliks onderbreek deur oligargiese rewolusies voor die Peloponnesiese oorlog voltrek is. Hierdie demokrasie is effens aangepas nadat dit onder Eukleides se bewind herstel is; die mees uitgebreide verslae is wel van hierdie vierde-eeuse newevorm eerder as die Perikleaanse stelsel. In 322 v.C. is dit deur die Masedoniërs onderdruk. Toe die Atheense institusies later weer in orde gebring is, het dit slegs 'n betwisbare ooreenkoms met ware demokrasie getoon.
Etimologie
Die woord "demokrasie" (Grieks: δημοκρατια) kombineer die elemente dêmos (δῆμος, wat "mense" beteken) en krátos (κράτος, wat "mag" of "krag" beteken). In die woorde "monargie" en "oligargie", beteken die tweede element arche (ἀρχή) "regerende", "leidende" of "primêre". Dit is onwaarskynlik dat die term "demokrasie" bedink kon wees deur die teenstaanders daarvan, wat die moontlikheid van 'n geldige "demargie" verwerp het. Die woord "demargie" was naamlik reeds in omloop, en het na 'n burgemeester of munisipale bestuur verwys. Dit kan aanvaar word dat die nuwe term deur die Atheense demokrate ingevoer en aanvaar is.
Die woord word in Herodotos se geskrifte betuig, wat van die vroegste behoue Griekse prosa gelewer het. Hierdie heenwysing kon egter van so laat as 440 of 430 v.C. dateer. Dit is onseker of die woord "demokrasie" reeds in gebruik was toe die stelsels wat mettertyd demokraties genoem is aanvanklik tot stand gebring is. Om en by 460 v.C. is 'n enkeling wel bekend wie se ouers besluit het om hom 'Demokrates' te noem, 'n naam wat moontlik oorweeg is as 'n gebaar van demokratiese lojaliteit; dit word ook as eienaam aangetref in Aioliese Temnus, wat nie 'n besonder demokratiese staat was nie.
Apollo (skip)
Apollo, voorheen bekend as HMS Royal Scotsman, was die Kerk van Sciëntologie se eerste vlagskip (as deel van 'n klein vloot) en spirituele hoofkwartier tussen 1967 en 1975.