cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Alwyn Schlebusch
Beknopte biografie
Alwyn Louis Schlebusch is op 16 September 1917 in Lady Grey in die Oos-Kaap in 'n Afrikaanse huis gebore. Hy begin sy skoolloopbaan in 1934 aan die Sentrale Volkskool in Kroonstad en matrikuleer later aan die Hoërskool Kroonstad.
Op 2 Augustus 1974 word Schlebusch tot speaker van die Volksraad verkies. Hy bedank op 25 Januarie 1976 om die minister van openbare werke en immigrasie te word. In 1979 was hy die minister van justisie en binnelandse sake gewees. Tussen 1980 en 1984 was hy die adjunkpresident van Suid-Afrika.
Schlebusch is in 1985 as kanselier van die Universiteit van Pretoria ingehuldig. Die Universiteit van Stellenbosch het 'n eredoktorsgraad aan hom toegeken vir sy werk as voorsitter van die grondwetkommissie.
Sy eerste vrou, Isabel, was die stigter van die Toktokkie-kankerbeweging. Sy is in Oktober 1996 oorlede. Hy is daarna met Jeanette Rouen getroud, maar sy is twee jaar voor sy afsterwe oorlede.
Schlebusch is op 7 Januarie 2008 op 90-jarige ouderdom in die Pretoria-Oos-hospitaal oorlede. Hy is aanvanklik vir 'n maagprobleem opgeneem, maar is later aan longontsteking dood. Hy laat 'n seun, twee dogters asook 14 kleinkinders en vyf agterkleinkinders agter.
Jay Forrester
Jay Forrester (* 14 Julie 1918 in Anselmo, Nebraska; † 16 November 2016 in Concord, Massachusetts) was 'n Amerikaanse digitale rekenaarbaanbreker.
Belangrikste prestasies
Jay Forrester, professor in bestuurswetenskappe aan die Massachusetts Instituut van Tegnologie (MIT) het baanbrekerswerk gedoen ten opsigte van twee belangrike ontwikkelings tydens sy twee uiteenlopende en baie suksesvolle loopbane. Hy was eerstens verantwoordelik vir 'n digitale rewolusie. Hy het Whirlwind I, die wêreld se eerste grootskaalse, hoëspoed- digitale rekenaar ontwerp en gebou. Hy het ook die multi-koördinerende digitale toestel vir die berging van inligting ("Multi-co-ordinate Digital Information Storage Device") ontwerp wat bekend is as die magnetiese kern van geheueberging, 'n voorloper van die hedendaagse RAM-tegnologie wat dit moontlik maak om rekenaars kleiner, vinniger en kragtiger te maak.
Tweedens het hy 'n dissipline ontwikkel wat bekend staan as stelseldinamika ("system dynamics") wat gebruik maak van rekenaarnabootsings om te evalueer hoe alternatiewe beleidsrigtings groei, stabiliteitwisseling en verandering in die gedrag van korporasies, stede en lande beïnvloed. Hy het agt eregrade van universiteite van oor die wêreld heen ontvang en het verskeie toekennings ontvang wat insluit dat hy in 1979 opgeneem is in die Nasionale Heldesaal vir Ontdekkers. (National Inventors' Hall of Fame).
Lewensgeskiedenis
Jay Forrester is op 14 Julie 1918 op 'n beesplaas in Nebraska naby Climax gebore. Na sy hoërskoolopleiding is Forrester na die Universiteit van Nebraska waar hy in 1939  'n BSc-graad in elektriese ingenieurswese verwerf. Hy het toe met sy nagraadse studie aan MIT begin en sy meestersgraad in 1945 behaal.
Forrester het eers as navorsingsassistent by MIT se sterkstroomlaboratorium gewerk voordat hy na die nuwe servomeganiese ("servomechanisms") laboratorium gegaan het. Gedurende hierdie tydperk het die Verenigde State se vloot vir MIT opdrag gegee om 'n vlugnabootser vir vliegtuie te bou en is Forrester aangestel vir die projek.
Terwyl Forrester met die projek besig was, het hy besef dat as hy daarin wil slaag om 'n vlugnabootser te bou, hy 'n elektroniese digitale rekenaartoestel sal nodig hê eerder as 'n meganiese toestel. In plaas van 'n vlugnabootser te bou, het hy begin om Whirlwind I te ontwerp en te bou, die eerste grootskaalse, hoëspoed- digitale rekenaar wat intyds sou werk.
Na voltooiing en by indiensneming laat in 1949 het die groot rekenaar 'n dubbelverdiepinghuis vereis vir huisvesting. Terwyl hy besig was met rekenaartegnologie, het hy ook 'n dramaties verbeterde metode ontwerp om geheue te berg wat willekeurige toegang ("random-access") genoem is, gelyktydige stroom magnetiese opberging ("coincident-current magnetic storage") wat die standaardgeheuetoestel vir digitale rekenaars vir die hele rekenaarindustrie geword het.
Nadat die Sowjetunie sy eerste atoombom laat ontplof het en die Verenigde State se militariste besef het dat rekenaars noodsaaklik gaan wees vir die verdediging van die land, het Forrester direkteur van die SAGE-projek geword ("Semi-Automated Ground Environment"). Dit was 'n stelsel vir kontinentale lugverdediging wat 'n netwerk van  Whirlwind-gebaseerde prototiperekenaars gebruik het in 23 rigtingsentra, drie aanvalsentra en een programmeersentrum wat oor die hele Noord-Amerika versprei is. Forrester het die SAGE-projek verlaat nadat dit in 1956 ingestel is en met 'n nuwe loopbaan begin.
Forrester het 'n professor aan MIT se Sloan Skool vir Bestuurswetenskappe geword waar hy baanbrekerswerk gedoen het op 'n nuwe terrein wat stelseldinamika ("system dynamics") genoem is. Hy het rekenaarnabootsings gebruik om sosiale stelsels te ontleed. Forrester het aangevoer dat die menslike verstand nie aangepas is om die wyse waarop sosiale stelsels optree, te interpreteer nie. Hy het geglo dat die vervaardiging van modelle van sosiale stelsels en die uitvoer van laboratoriumeksperimente op daardie modelle voordat nuwe wette en regeringsprogramme beproef word, tot beter resultate sal lei as om bloot besluite te neem op grond van besinning, bespreking, beredenering en raaiwerk.
Hy het die MIT Stelseldinamikagroep gestig en die Stelseldinamikaprogram vir die Sloan Skool tot 1989 bestuur. Vanaf 1989 het hy aan die Nasionale modelprojek gewerk, 'n groot rekenaarmodel van die Verenigde State se ekonomie en die Stelseldinamika in Onderwys Projek (SDEP). Die SDEP ontwikkel wyses waarop stelseldinamika as grondslag vir 'n nuwe soort van onderwys gebruik kan word wat vanaf kleuterskool tot by graad 12 strek. Hy was "Germeshausen" professor by MIT waar hy die Stelseldinamikaprogram by die Sloan Skool vir Bestuurswetenskappe bestuur het.
R702 (Suid-Afrika)
Die R702 is 'n streeksroete in Suid-Afrika wat Bloemfontein met die grenspos, Van Rooyenshek, by Lesotho verbind. Die roete begin waar dit aftak by die N6-nasionale pad in Bloemfontein, dan suidoos gaan deur Dewetsdorp, die R717-provinsiale pad kruis by Jammersdrif, verby die R26-streeksroete gaan by Wepener en eindig by die hek van die grenspos.
Rooi-ghieliemientjie
Die Rooi-ghieliemientjie (Barbus fasciolatus) is 'n varswatervis wat voorkom in die Kunenerivier, die Okavangorivier, die boonste en middelste gedeelte van die Zambezirivier, die Kafuerivier en die Zambiese gedeelte van die Kongorivier. In Engels staan die vis bekend as Red barb.
Habitat
Die vis leef in suurstofryke water vol plantegroei soos in strome op vloedvlaktes en permanente mere. Die vis is sku en meer aktief in die oggend en laatmiddag. Hulle vreet klein organismes, partykeer van plantoppervlaktes af.
Marsha Thomason
Marsha Thomason (gebore 19 Januarie 1976) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Haunted Mansion (2003) en in die televisiereekse Lost (2004), White Collar (2009), en Safe House (2015).
Gert Steyn
Gerhardus Johannes Hendrik (Gert) Steyn (12 Februarie 1951 – 26 Julie 2018) was 'n Suid-Afrikaanse bokskampioen, eers weltergewig en toe later junior-middelgewig. Hy kom uit 'n bekende boksfamilie; sy broers Andries, Stoffel en Japie het almal geboks en sy vader Andries (sr.) was 'n befaamde boksafrigter. Hy het na bewering slegs ses van sy 85 gevegte as amateur verloor.
As beroepsbokser het hy die Suid-Afrikaanse weltergewigtitel in 1972 gewen nadat hy Spider Kelly met punte verslaan het. In 1975 het hy na die junior-middelgewigte opgeskuif. Hier het hy die kampioen geword toe hy Gert Craemer onttroon het. Hy het 32 van sy 45 beroepsgevegte gewen; 15 met uitklophoue. Sy laaste geveg was op 23 Mei 1980 teen Morris “Yankee” Mohloa wat hy op punte gewen het. Hy sou in 1978 om die WBV-wêreldtitel geboks het, maar sy teenstander Eddie Cazo het hom drie dae voor die geveg onttrek.
Hy is op 26 Julie 2018 in Krugersdorp aan 'n hartaanval oorlede.
Himmelskönig, sei willkommen, BWV 182
Himmelskönig, sei willkommen, BWV 182, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Stub Wiberg
Stub Wiberg (11 Maart 1875 – 1929) was 'n Noorse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent The Bride of Glomdal (1926).
Dubbelkroonboom
Die dubbelkroonboom (Julbernardia globiflora) is 'n boom wat wydverspreid in Zimbabwe en die sentrale Mosambiek voorkom. Kenmerkend van die boom is die donkerbruin peule wat bo die kroon uitstaan.
Gerimpelde snellervis
Die Gerimpelde snellervis (Pseudobalistes fuscus) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Yellow-spotted triggerfish of die Rippled triggerfish.
Namakwalandse klipmuis
Die Namakwalandse Klipmuis (Aethomys namaquensis) is 'n knaagdier van ongeveer 16 sentimeter lank, wat in Namakwaland aangetref word, en in 'n baie droë klimaat kan bestaan. Dit leef van verpotte plante en kan maklik mak gemaak word.
Bălţi
Bălţi  (Roemeens: Bălţi, Russies: Бельцы of Бэлць, Beltsi, Belts, Oekraïens: Бєльці/Bjeltsi, Duits: Belz) is die grootste stad in die noorde van Moldowa met sowat 144 300 inwoners in 2012.
Tobie Cronjé
Tobie Cronjé (gebore 3 November 1948) is 'n gewilde Afrikaanse akteur op verhoog, TV en in rolprente. Hy het drama aan die Universiteit van Pretoria studeer. Daarna het hy vir 'n motorversekeringmaatskappy gewerk en musieklesse gegee.
Cronjé is veral bekend vir sy spel in klugte soos My vrou se man se vrou en My vrou se man se lyk se tas, en sy jaarlikse vertolkings van "dames" in Janice Honeyman se pantomimes vir die Nelson Mandela-teater in Johannesburg. Hy is egter ook ’n sterk dramatiese speler, soos hy bewys in die titelrol van Chris Barnard se Man met vakansie en in ander rolle in onder meer Die rebellie van Lafras Verwey en I Love My Wife.
Hy maak sy debuut in die rolprent Die sersant en die Tiger Moth. Ander snaakse flieks, soos Babbelkous en Bruidegom (1974) en Kootjie Emmer (1977), het sy gewildheid verder laat toeneem.
Sigma 300–800mm f/5.6 EX DG HSM lens
Die Sigma 300–800mm lens is 'n professionele-vlak supertelefotozoemlens wat deur die Sigma Korporasie vervaardig word, vir gebruik met digitale enkellensreflekskameras.
Tobie Cronjé
Filmografie
Rolprente (as akteur):
TV-reekse (as akteur):
Slag van die Rio de la Plata
Die Slag van die Rio de la Plata het op 13 Desember 1939 plaasgevind naby Montevideo in die Suidwes-Atlantiese Oseaan.
Seeslag
Nadat die Admiral Graf Spee, onder beheer van kaptein Langsdorff, verwoesting gesaai het onder die Geallieerdes se handelsvloot in die suidelike Atlantiese Oseaan het Langsdorff slagoffers gaan soek op die handelsroete van Suid-Amerika. Op die oggend van 13 Desember 1939 word Graf Spee deur die skepe HMS Ajax, HMS Exceter en HMS Achilles van die Britse Vloot onder leiding van Kommandoor Henry Harwood gewaar. 'n Geveg begin en na 35 minute word die Exceter deur die Admiral Graf Spee se 11-duim kanonne buite aksie gestel. Die Exceter se 8-duim kanonne het ook skade aan die Graf Spee aangerig en Langsdorff gaan soek skuiling in die neutrale hawe van Montevideo met die Ajax en Achilles op sy hakke.
Die neutrale regering van Uruguay verleen egter net 72 uur aan Langsdorff vir herstelwerk. Intussen het die Britte via diplomatieke kanale Langsdorff onder die indruk gebring dat daar 'n groot Britse taakmag opgedaag het en net buite die hawe vir hom wag. Ná drie dae vaar die Graf Spee uit die hawe en word deur die bemanning gekelder in die riviermonding. Langsdorff pleeg drie dae later selfmoord.
Departement van Basiese Onderwys
Die Departement van Basiese Onderwys is een van die departemente van die Regering van Suid-Afrika. Dit is verantwoordelik vir primêre en sekondêre onderwys in Suid-Afrika. Die departement is in 2009 geskep na die verkiesing van president Jacob Zuma, toe die voormalige Departement van Onderwys onderverdeel is.
Die politiese hoof van die departement is die Minister van Basiese Onderwys. Vanaf Mei 2009 beklee Angie Motshekga die pos. Die departement se hoofkantoor is in die Sol Plaatje-huis, wat vernoem is na die skrywer Sol Plaatje, in Pretoria.
In die nasionale begroting van 2010 het die departement 'n bewilliging van R6 166,2 miljoen ontvang, met 730 werknemers by sy hoofkantoor. Meeste van die departement se dienste en funksies is afgewentel na die provinsies, distrikte en onderwyskringe.
Mato Grosso
Mato Grosso (Portugees: [ˈmatu ˈɡɾosu], "dik bosse") is een van die 26 deelstate van Brasilië. Die hoofstad en grootste stad, Cuiabá, het 'n bevolking van 542 861 in 2000 gehad.
Ligging
Mato Grosso is in die middel van die land geleë en word deur die deelstate Rondônia, Amazonas, Pará, Tocantins, Goiás en Mato Grosso do Sul begrens. Die deelstaat grens ook an die land van Bolivia.
Piet Dankert
Pieter (Piet) Dankert (Stiens, 8 Januarie 1934 – Perpignan, 21 Junie 2003) was 'n Nederlandse en Europese politikus. Hy was lid van die PvdA
Hy het aanvanklik in die onderwys gewerk, maar het in 1968 lid van die Tweede Kamer van die Nederlandse volksverteenwoordiging geword. Hy was woordvoorder vir Buitelandse Sake en Verdediging en het die veral verder eenwording van Europa nagestreef. Aan die einde van die 1970s het hy lid van die Europese Parlement geword en die nasionale politiek verlaat. In 1982 volg hy Simone Veil op as die tweede president van die parlement ná dit direk verkies is. (Die 13de in totaal). Hy wen die verkiesing in die parlement van Altiero Spinelli, die Italiaanse parlementslid wat met gedeeltelike sukses die Franse president Mitterrand daarvan oortuig dat Frankryk sy steun moet gee aan nuwe planne om die Europese Gemeenskappe te reorganiseer, versterk en verenig in die Europese Unie. Frankryk het sedert Charles de Gaulle se tyd verder integrasie taamlik vertraag. Dankert steun hierdie dialoog tussen Straatsburg en Parys. Saam met Spinelli en Mauro Ferri besoek hy Mitterrand en Spinelli en oortuig die Franse president dat Frankryk 'n uitsonderlike rol hiermee kan speel.
In 1984 word Dankert opgevolg deur Pierre Pflimlin. In 1989 keer hy na die Nederlandse politiek terug in die Kabinet Lubbers III (1989-1994) as adjunkminister vir Europese Sake. Ná hierdie periode keer hy terug na die Europese Parlement as lid tot 1999. In hierdie tyd is hy veral begrotingspesialis en hy beywer hom vir 'n EU-lidmaatskap van Turkye. Hy was ook lid van die Parlementêre Assemblees van die Raad van Europa, NAVO en die Wes-Europese Unie.
John Rubinstein
John Rubinstein (gebore 8 Desember 1946) is 'n Amerikaanse akteur, komponis en (rolprent)regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Car (1977), Red Dragon (2002), en 21 Grams (2003), en in die televisiereeks Lois & Clark: The New Adventures of Superman (1993).
Spaanse Ryk
Die Spaanse Ryk  (Spaans: Imperio español) was een van die grootste ryke in die wêreld-geskiedenis en een van die eerste met sò 'n globale omvang. Spanje het die toppunt van sy militêre, politieke en ekonomiese mag onder die Spaanse Habsburgers bereik. Dit het voortgeduur regdeur die meeste van die 16de en 17de eeu, en sy grootste territoriale heerskappy in die 18de eeu onder die Huis van Bourbon bereik toe dit die grootste ryk in die wêreld was. Die Spaanse Ryk was die supermoondheid van sy tyd en die eerste na wie verwys was as "die moondheid oor wie die son nooit sak nie". Die ryk, wat uit Madrid deur die Spaanse Kroon administreer was, het uit gebiede en kolonies in Europa, die Amerikas, Afrika, Asië en Oseanië bestaan. Dit het tydens die verkenningstydperk begin na die seereise van Christopher Columbus, en dit het voortgeduur tot in die laat 19de eeu. Spanje se territoriale invloed het verder as Europa gestrek tot by die Groot Antille, die helfte van Suid-Amerika, die meeste van Sentraal-Amerika, die meeste van Noord-Amerika (insluitende die hedendaagse Meksiko, Florida, Suidwes-Amerika, Sentraalwes-Amerika, en die Weskus-streke van die Verenigde State van Amerika, asook 'n aantal van die Stille Oseaan se eilandgroepe en die Filippyne.
Die Spaanse Ryk het 'n reuse kulturele, stedelike en argitektoniese nalatenskap in die Westelike Halfrond gevestig. Honderde stede en dorpies is gedurende die Spaanse oorheersing in die Amerikas gebou. Die tasbare erfenisse sluit in, forte, kerke, hospitale, regeringsgeboue, en koloniale huise, waarvan baie nog vandag bestaan. 'n Aantal van vandag se paaie, kanale, hawens en brûe is steeds daar waar Spaanse ingenieurs dit eeue gelede gebou het. Die oudste universiteite in die Amerikas is deur Spaanse opvoeders en Katolieke sendelinge begin. Die Spaanse Ryk het ook vir 'n groot kulturele en taalkundige nalatenskap gesorg. Met meer as 470 miljoen moedertaalsprekers vandag, is Spaans die tweede grootste spreektaal in die wêreld. Dit is te danke aan die bekendstelling van die taal van Kastilië—Kastiliaans, "Castellano" — vanaf Iberia tot Spaans-Amerika, wat later verder uitgebrei is deur die regerings van opvolger onafhanklike republieke. Ander kulturele nalatenskappe van die Spaanse Ryk is die Rooms-Katolieke Kerk, wat vandag steeds die vernaamste geloof in Spaans-Amerika is. Die kulturele nalatenskap is ook teenwoordig in die musiek, argitektuur, kosmaak en modes in die grootste deel van Spaans-Amerika.
Die land van die Iberiese Skiereiland het sedert die tyd van Antieke Rome en die Visigotiese Ryk bekend gestaan as Hispanje. Die herwinning van die gebied uit die hande van die More (Reconquista) het tot die skep van vier Christelike ryke gelei, naamlik: Kastilië, Aragon, Navarra en Portugal.
Die dinastiese unie van die Kroon van Kastilië (wat die koninkryk van Navarrre na 1515 ingesluit het) en die Kroon van Aragon,  wat deur die Katolieke Monarge (Spaans: Reyes Católicos) gestig is, het 'n politieke outoritêre stelsel ingestel wat tot aan die begin van die 18de eeu afgedwing was. Dit het bekend gestaan as die Spaanse monargie. In dié tydperk het die Spaanse koning oor al sy gebiede met 'n poli-sinodale stelsel van rade op 'n unitêre wyse regeer, maar sy heerskappy as koning of lord het, van gebied tot gebied, verskil aangesien elke gebied sy eie besondere administrasie en juridiese samestelling behou het. Die eenheid het nie soseer eenvormigheid beteken nie.
Aangesien die Kroon van Kastilië in 1492 die reise van Christophorus Columbus befonds het, is die koninkryk in die Amerikas (wat ook dikwels die "Indies" genoem is), as 'n nuut-gestigte afhanklikheid van die koninkryk gevestig. Dit het beteken dat die kroon se mag nie deur enige bestaande "cortes"  (byvoorbeeld: 'n parlement), administrasie, of seigneuriële groep (soos feodale leiers) belemmer is nie.
Die Spaanse Ryk sluit in die dominiums van die Spaanse monarg in die Amerikas, Asië, Oseanië en Afrika, maar sommige historici verskil oor presies watter Europese gebied moet hierby gevoeg word. Die Habsburgse Nederlande word byvoorbeeld ingesluit aangesien die gebiede deel van die Spaanse koning se eiendom was, deur Spaanse amptenare regeer, en deur Spaanse troepe beskerm was. Geskiedkrywers, soos die Britse historikus Henry Kamen reken dat hierdie gebiede nie ten volle by die Spaanse staat integreer het nie, en eerder deel van die breër Habsburgse-eiendom was. Sommige historici gebruik "Habsburg" en "Spaans" byna uitruilbaar wanneer daar na die dinastiese nalatenskap van Keiser Karel V of Filips II van Spanje verwys word.
Die Spaanse Habsburgers: Die Son Sak Nooit (1516–1700)
Die tydperk vanaf die 16de eeu tot die middel-17de eeu staan bekend as "die Spaanse Goue Tydperk" (Spaans: Siglo de Oro). As gevolg van die politiek rondom die huwelike van die Katolieke monarge (Spaans: Reyes Católicos), het hul Habsburgse skoonseun, Keiser Karel V die Kastiliaanse ryk in die Amerikas, die Aragonese ryk in die Middellandse See (insluitende 'n groot deel van die hedendaagse Italië), lande in Duitsland, die Lae Lande, Franche-Comté, en Oostenryk geërf. Oostenryk, saam met die res van die oorerflike Habsburg domeins is byna onmiddellik oorgeplaas na Ferdinand, die keiser se broer.
Hoewel dit nie 'n regstreekse erflating was nie, is Karel na sy oupa, keiser Maximilian se dood, as keiser van die Heilige Romeinse Ryk verkies – danksy die ontsagtelike omkoopgeld wat betaal is. Karel het die magtigste mens in Europa geword en sy heerskappy, het met die grootte van sy koninkryk geen vergelyk in Europa gehad nie, totdat die Napolitaanse tydperk aangebreek het. Daar is dikwels in hierdie tydperk verwys na die koninkryk waaroor die son nooit sak nie. Hierdie uitgestrekte oorsese ryk van die Spaanse Goue Era is nie vanuit die binnelandse Spaanse stad van Valladolid beheer nie, maar wel uit Sevilla waar die Casa de Contratación (Huis van Handel) die handel met die Indies (die Amerikas en Asië) en die uitreik van lisensies vir emigrasie beheer het. Die oppergesag wat die Indies administreer het, het bekend gestaan as die Raad van die Indies en is in 1524 gestig.
Die laaste Spaanse Habsburgers
Geskiedskrywers het die Slag van Rocroi (1643) as die tradisionele einde van die Spaanse oorheersing in Europa bestempel, maar die oorlog was nog nie verby nie, en Spanje het hierna nog verskeie oorwinnings behaal.
Die Katalane, die inwoners van Napels, en die Portugese het met die hulp van die Franse in die 1640's in opstand teen Spanje gekom. Met die Spaans-Nederlande vasgevang tussen die Franse- en Nederlandse magte, na die Slag van Lens in 1648, het die Spanjaarde vrede verklaar met die Nederlanders en die onafhanklike verenigde provinsies erken. Die Vrede van Wesfale het beide die Tagtigjarige Oorlog en die Dertigjarige Oorlog tot 'n einde gebring.
Die oorlog met Frankryk het nog elf jaar voortgeduur. Hoewel Frankryk swaargekry het onder die burgeroorlog van 1648 tot 1652, was Spanje ook uitgemergel deur die Dertigjarige oorlog en die voortslepende opstande in Portugal, Katalonië en Napels. Met die oorlog teen die verenigde provinsies op 'n einde in 1648, dryf die Spanjaarde dieselfde jaar die Franse uit Napels en in 1648 uit Katalonië. Spanje herower Duinkerken en beset verskeie forte in die noorde van Frankryk totdat die vrede gesluit is. Die oorlog het kort na die Slag van die Duine (1685) geëindig waartydens die Franse leër, onder aanvoering van burggraaf Turenne, Duinkerken van die Spanjaarde teruggeneem het. Spanje onderteken die Vrede van die Pireneë in 1659 wat die Spaans-Nederlandse gebiede van Artois en die noordelike Kataloniese gebied van Roussillon aan Frankryk oordra.
Die lang koloniale tydperk in Spaans-Amerika het gesorg dat die Spanjaarde deur die jare met die Europese en inheemse bevolkings vermeng het, terwyl 'n gedeelte ook met Afrika-bloed vermeng is. Die enigste uitsonderings is in Argentinië, Chili en Uruguay waar die hoë Europese immigrasiesyfer in die post-koloniale era 'n groter invloed uitgeoefen het.
Saam met die Portugese Ryk het die Spaanse Ryk die grondslag gebou vir wêredhandel deur die trans-oseaniese handelsroetes oop te maak. Die Spaanse dollar was die wêreld se eerste globale geldeenheid.
Een van die kenmerke van hierdie handel was die uitruil van 'n groot verskeidenheid van huishoudelike plante en diere tussen die "Ou Wêreld" en die "Nuwe Wêreld" en ook andersom. Koring, gort, appels, beeste, skape, varke, perde, donkies en talle ander dinge is vir die eerste keer aan die Amerikas bekend gestel. Hierteenoor kon Amerika weer die Ou Wêreld vir die eerste keer bekendstel aan mielies, aartappels, tamaties, tabak, bone, kakao (sjokolade), vanilla, pynappels, kougom, rubber, neute, aarbeie ens. Die resultate hiervan, wat bekend gestaan het as die Columbiaanse Uitruiling, het verseker dat die landboukundige potensiaal van nie net die Amerikas nie, maar ook dié van Europa en Asië uitgebrei kon word.
Oos-Afrika
Oos-Afrika of Oostelike Afrika is die oostelike gedeelte van die kontinent van Afrika. Die gebied sluit die lande Comore-eilande, Djiboeti, Eritrea, Ethiopië, Kenia, Mauritius, Seychelle, Somalië, Tanzanië, Uganda en dikwels ook Burundi, Madagaskar, Malawi, Mosambiek, Rwanda, Soedan en Suid-Soedan in.
Geografie
Een van die geografiese kenmerke van Oos-Afrika is die Groot Skeurvallei en die groot mere wat regdeur die gebied strek. Die Assalmeer in die Djiboeti is die laagste punt van Afrika - 155 m onder seevlak. Kilimandjaro op 5 895 m bo seevlak is die hoogste punt in Afrika.
Die presiese gebied word nie altyd presies dieselfde afgebaken nie.
Klimvis
Periophthalmus is 'n genus van visse met amfibiese gewoontes, ook bekend as klimvisse. Die verskillende soorte varieer tussen 15 tot 30 sentimeter in grootte. Die langste geregistreerde leeftyd is 6 jaar. In Engels staan die vis bekend as die mudskipper.
Voorkoms
Die vis het 'n stomp kop met 'n gondelvormige langwerpige liggaam. Die oë staan bo-op de kop geplaas en die borsvinne staan laag geleë en funksioneer as staanvoete. Deur middel van kieue en haarvate kan hy in water sowel as op land suurstof inasem.
Leefomgewing
Die klimvis leef in brak water op land en in die see in baie dele van die wêreld, van Afrika tot Australië en Suidoos-Asië.
Die Suid-Afrikaanse variant (Latyn Periophthalmus kolreuteri) kom naby Port St. Johns in die Oos-Kaap voor, sowel as in Oos-Afrika en in die Stille Oseaan. Sy Latynse naam Periophthalmus kolreuteri is ter ere van Joseph Gottlieb Kölreuter, 'n Duitse plantkundige, benoem.
Amfibiese eienskappe
Die klimvis is merkwaardig vanweë sy amfibiese gewoonte om bokant die watervlak aan rotse of stamme of stingels vas te klou. Vandaar ook sy naam. Dan spring hy weer terug en gly oor die oppervlakte in 'n reeks spronge om daarna in die modder weg te kruip of weg te swem.
Hy verkies mangrovebosse, moerasse en souterige kuswater waar hy op die land na voedsel soek. Die vis kan wel in water swem, maar doen dit nie dikwels nie. Met behulp van 'n buigsame ruggraat kan die klimvis sy rug krom maak en daarmee spronge van omtrent 'n halwe meter maak, om sodoende prooi te vang, of van poel tot poel te beweeg.
Dieet
Die klimvis leef van krappe en insekte.
Pan (mitologie)
Pan (Grieks: Πάν) was in die Griekse mitologie die metgesel van die nimfe en die god van die herders, kuddes en volksmusiek – en hy is daarom ook verbind met vrugbaarheid en die lente. Hy het die agterlyf, bene en horings van ’n bok gehad en sy tuisland was die landelike Arkadië.
Sy eweknie in die Romeinse mitologie was Faunus, ’n natuurgees.
Oorsprong
Dis nie duidelik wie Pan se ouers was nie; in sommige mites is hy die seun van Zeus, hoewel hy gewoonlik die seun van Hermes of Dionisos is. Sy moeder was ’n nimf, soms Druope of, in Nonnus, Dionysiaca (14.92), ’n sekere Penelope van Arkadië.
Tropiese pomfret
Die Tropiese pomfret (Brama orcini) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika tot by KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Tropical pomfret.
Pan (mitologie)
Kultus
Die aanbidding van Pan het in Arkadië begin, wat die hoofsetel van sy kultus was. Arkadië se inwoners was ’n bergvolk waarop die res van die Grieke neergesien het. Arkadiese jagters het die standbeeld van die god gegesel as hulle teleurgesteld was met hul jagtogte (Theocritus. vii. 107).
Susan Sontag
Susan Sontag (16 Januarie, 1933 – 28 Desember, 2004) was 'n Amerikaanse skrywer, filmregisseur, filosoof, onderwyser, en politieke aktivis.
Ronni Hawk
Ronni Hawk (gebore 9 September 1999) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Stuck in the Middle (2016) en On My Block (2018).
Pan (mitologie)
Mite
Een van die bekendste mites oor Pan het te doen met die oorsprong van die panfluit, wat uit hol riete geskep is. Sirinks was ’n lieflike waternimf van Arkadië, die dogter van Landon, die riviergod. Terwyl sy eendag van die jag af teruggekeer het, het Pan haar teengekom. Om van sy opdringerigheid af weg te kom, het sy gevlug sonder om sy komplimente aan te hoor. Sy het na haar susters gehardloop, wat haar dadelik in ’n riet verander het. Toe die wind deur die riete waai, het dit ’n klaaglike melodie veroorsaak. Die god, steeds dolverlief, het van die riete gevat, want hy het nie geweet watter riet sy geword het nie, en het sewe (of soms nege) stukke daaruit gesny en hulle aanmekaargelas. Dit het die musiekinstrument die panfluit geword. Hy is daarna selde daarsonder gesien.
Erotiese aspekte
Pan is beroemd vir sy seksuele magte en word dikwels uitgebeeld met ’n ereksie. Diogenes van Sinope het in ’n grap ’n mite vertel van Pan wat by sy pa, Hermes, geleer het hoe om te masturbeer en die herders toe die gewoonte geleer het.
Pan se grootste verowering was dié van die maangodin Selene. Hy het hom in skaapvel toegedraai om sy boklyf te verbloem en haar uit die lug getrek na ’n woud, waar hy haar verlei het.
Wervik
Wervik (Frans: Wervicq, Pikardies: Wervi) is 'n Belgiese stad en munisipaliteit in die suide van die Vlaamse provinsie Wes-Vlaandere. Die munisipaliteit grens in die suidweste aan die Waalse provinsie Hainaut en in die suide aan die Leie-rivier, wat hier die grens vorm met die Franse gewes Nord-Pas-de-Calais. Aan die suidoewer lê die Franse stad Wervicq-Sud. Die munisipale gebied het 'n oppervlakte van 44 km² en sowat 18 000 inwoners (2010).
Amanda Collin
Amanda Collin (gebore 4 Maart 1986) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Department Q: A Conspiracy of Faith (2016), A Horrible Woman (2017), en The Exception (2019), en in die televisiereeks Splitting Up Together (2016).
Klipsweet
Die woord Klipsweet verwys na die stof wat op klippe of rotse ontstaan as gevolg van die versteende uitwerpsels van dassies.
Biomolekule
'n Biomolekule of biologiese molekule is 'n losweg gebruikte term vir molekules wat is in organismes aangetref word en wat noodsaaklik is vir een of meer tipiese biologiese prosesse, soos seldeling, morfogenese, of ontwikkeling.
Klipsweet
Nadat dit verouder het oor 'n tydperk van honderde, of selfs duisende, jare, vorm dit 'n gesogte stof met waardevolle geneeskundige hoedanighede wat gebruik word in die voorbereiding van tradisionele Suid-Afrikaanse medisyne vir sekere niermoeilikhede.
Biomolekule
Biomolekules sluit groot makromolekule en polianione in, soos proteïene, koolhidrate, lipiede, en nukleïensure. Maar daar is ook klein molekule soos primêre en sekundêre metaboliete en natuurlike produkte. 'n Meer algemene naam vir hierdie klas stowwe is biologiese materiale. Biomolekule is 'n belangrike deel van lewende organismes. Biomolekule is dikwels endogeen, (hulle word binne die organisme geproduseer). Maar organismes benodig gewoonlik eksogene biomolekule, byvoorbeeld sekere mikro- en makrovoedingstowwe, om te oorleef.
Klipsweet
Dit was aan die Boere bekend as dassiepis.
Biomolekule
Tipes biomolekule
Koolhidrate sluit in : suikers, glukose, stysels en sellulose. Hulle word opgedeel in 3 basiese groepe:
Koolhidrate word opgebou uit waterstof(H), suurstof(O) en koolstof(C)
Proteïne sluit in Hormone, ensiense, nukleinsure en vitamine. Dit is die enigste organiese molekuul wat Swawel, Magnesium, Fosfor en Kalium kan bevat. Proteïne bestaan uit die elemente, Koolstof, Waterstof, Suurstof, Swawel, Fosfor, Magnesium en Stikstof. Voorbeelde van algemene proteïne is Milosien in vleis spierselle, Kollageen in kraakbeen, Keratien in hare en naels, Hemoglobien in bloedselle. Aminosure word gekoppel deur peptoolbindings. ( 2 aminosure verbind met n peptied binding word n di-peptied genoem, 3 aminosure verbind word n Tri-peptied genoem, meer as 3 maar minder as 50 verbind word n poli-peptied genoem. Meer as 50 aminosure saam word 'n proteïne genoem, die kleinste proteïen is insulien en het 51 aminosure.)
Funksies en biologiese belangrikheid van Proteïne
15% van proteplasma bestaan uit proteïne Eenheidsmembrane en nukleusmembrane van selle bestaan uit proteïne Ensieme en hormone is proteïen Oortollige proteïne word as reserwe brandstof gebruik Die nukleinsure DNS en RNS is proteïne ( genetiese/oorerflike materiaal.)
Lipiede (Vette en Olies) Bestaan uit Koolstof (C), Waterstof(H) en Suurstof (0) n Lipied molekule bestaan uit 1 x Gliserol en 3 x vetsure Verhouding H:O is baie groter as in Koolhidrate.
Daar is 2 tipes Lipiede
Versadigde Vette (harde vette) Vette van Dierlike oorsprong Geen dubbelbindings tussen Koolstof-atome verhoog cholesterol vlakke in mens liggaam half solied by kamertemperatuur Onversadigde vette ( sagte vette / olies) Vette van Plant oorsprong Sommige Koolstof-atome het dubbelbindings Kan Cholesterol vlakke verlaag Vloeibaar by kamertemperatuur
Funksie en biologiese belangrikheid van Lipiede Vette is n belangrike energiebron vir diere en plante, hitte isolators, beskerm belangrike organe en dien as n skokbreker. Wasse (Eng. Wax) is ook vette, bye bou korwe daarmee, voëls maak hulle vere waterdig, vetplante vorm kutikula om waterverlies te voorkom. Fosfolipiede vorm die sterk dubbel binneste laag van selmembrane.
Micheil Saakasjwili
Micheil Saakasjwili (Georgies: მიხეილ სააკაშვილი [mɪχɛɪl sɑɑkʼɑʃvɪlɪ]; Oekraïns: Міхеїл Саакашвілі; gebore 21 Desember 1967) is ‘n Georgiese en Oekraïens politikus en regsgeleerde. Hy was die derde president van Georgië vir twee opeenvolgende termyne van 25 Januarie 2004 tot 17 November 2013 (met 'n kort onderbreking in die winter van 2007 tot vroeg 2008). Van Mei 2015 tot November 2016 was Saakashvili die goewerneur van Oekraïne se Odesa-oblast. Hy is die stigter en voormalige voorsitter van die Verenigde Nasionale Beweging. Saakashvili staan sedert 7 Mei 2020 aan die hoof van die uitvoerende komitee van die Oekraïne se Nasionale Hervormingsraad. Hy dien tans 'n tronkstraf uit in Georgië vir magsmisbruik en die organisasie van 'n ernstige liggaamlike besering van 'n opposisie-LP.
Politieke loopbaan
Saakasjwili was namens sy party, die Verenigde Nasionale Beweging, die opposisieleier in Georgië gedurende die Roosrewolusie in November 2003, waartydens president Edward Sjewardnadze tot uittrede gedwing is. Op 4 Januarie 2004 wen hy die presidentsverkiesing en op 25 Januarie van dieselfde jaar word hy as president ingehuldig.
Sedert hy in 2004 aan die bewind gekom het, het Saakasjwili sterk na die Weste gevry in ruil vir gesofistikeerde wapentuig en opleiding vir sy weermag. Onder sy bevel het hulle die betwiste streek Suid-Ossetië in 2008 binnegeval, nadat dit in die vroeë jare negentig van Georgië weggebreek het. Rusland het egter die gebied suksesvol verdedig en Georgië se troepe moes noodgedwonge onttrek.
Saakasjwili is bekend vir sy fel uitsprake, wat nie altyd die gewenste resultate lewer nie. Hy het van geboorte die Russiese voornaam "Michail". Hy het vir 'n lang tyd ook self die voornaam gebruik.
In Oktober 2021 is Saakashvili, wat sedert 2013 in ballingskap buite Georgië was, in hegtenis geneem nadat hy onwettig na sy land teruggekeer het. Hy het dit verdedig deur te sê hy is bereid om saam met sy landgenote in die land te veg.
Fiskaallaksman
Identifikasie
Die voël word 21-23 cm lank en weeg 25 tot 58 g. Dit is mediumgroot, swart en wit gekleur, met 'n lang, dun stert. Die bokant van die kop, rug en 'n deel van die vlerke is swart. Die boonste vlerkdekvere is wit. Die stert is swart met wit buitenste stertpenne. Die onderkant van die voël is vuilwit. Die wyfies is minder kontrasterend.
Die subspesies verskil onderling deur die intensiteit van die swart bokant, of die wit onderkant en die stert, die teenwoordigheid of afwesigheid van 'n wenkbroustreep, kolle op die bors en die verskil tussen manlike en vroulike eksemplare.
Leefwyse
Sy voedsel bestaan uit insekte, muise, vlermuise en klein voëls. Hy plunder ook die neste van voëls, waar hy dan die kuiken opvreet. Hierdie voël is baie territoriaal ingestel en val enige voël aan wat sy grondgebied binnedring. Hy sit op pale en drade, terwyl hy die omgewing bespeur na prooi en indringers.
Verspreiding en habitat
Daar is sedert die afsplitsing van die fiskaallaksman nog vyf subspesies geïdetifiseer:
Status
Die grootte van die bevolking is nie gekwantifiseer nie. Moontlik neem die voël in aantal toe en daarom staan die fiskaallaksman (saam met die noordelike soort wat nie deur "BirdLife International" as 'n soort erken word nie) as nie bedreig op die IUBN-rooilys van bedreigde spesies.
Hierdie soort kom voor in oop terrein met kort gras, verspreide struikgewas, savanne, halfwoestyne, maar ook kusstreke met struikgewas, in landbougebied, langs paaie met telegraafpale en in parke.
Sophie Thompson
Sophie Thompson (gebore 20 Januarie 1962) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Four Weddings and a Funeral (1994), Emma (1996), Gosford Park (2001), en Eat Pray Love (2010).
Olimpiese Somerspele 2032
Die Olimpiese Somerspele 2032 (Engels: 2032 Summer Olympics), amptelik bekend as die Spele van die XXXVste Olimpiade, sal tussen 23 Julie en 8 Augustus 2032 in Brisbane, Australië, aangebied word. Dit sal die 35ste aanbieding van die Somerspele sedert 1896 wees. Dit sal ook die derde keer wees dat Australië die spele organiseer na hulle eerste spele in 1952 in Melbourne en 2000 in Sydney. Verder sal dit die vierde Olimpiese Somerspele in die Suidelike Halfrond wees, ná die Olimpiese Somerspele 2016 in Rio de Janeiro, Brasilië.
Die opening- en sluitingseremonies sal in The Gabba-krieketveld in Brisbane plaasvind. Soos gebruiklik sal die lande in alfabetiese volgorde die stadion instap met Griekeland die eerste en die gasheer Australië die laaste, maar aangesien die plaaslike taal Engels is, sal dié taal se alfabet gebruik word om die volgorde te bepaal.
Die Paralimpiese Somerspele 2032 sal in Brisbane gehou word.
Toewysing
Van die stede wat hulleself beskikbaar gestel het om die Spele aan te bied sluit in (die lys is nie volledig nie):
Brisbane is op 21 Julie 2021 in Tokio deur die Internasionale Olimpiese Komitee gekies as gasheer vir die Olimpiese Somerspele in 2032. Dié stad was reeds voor die amptelike toekenning gunsteling om die Spele aan te bied.
Moontlike sportsoorte
Volgens die huidige beleid van die Internasionale Olimpiese Komitee bevat die Olimpiese Somerspele se program 28 kernsporte wat tydens al die Spele beoefen word, terwyl ander sporte met ondersteuning deur die IOK en die reëlingskomitee ingesluit kan word om die plaaslike belangstelling te verhoog. Die aantal atlete word op 10 500 beperk.
'n Aantal beheerliggame het planne aangekondig om sporte in die Olimpiese Somerspele 2032 se program te laat opneem:
Olimpiese sportsoorte
32 Olimpiese sporte sal tydens die Spele beoefen word. Tydens die Spele sal 329 medaljes oorhandig word. • 4
Streeksone
Van die stadions is tydens die Olimpiese Somerspele 1956 of die Olimpiese Somerspele 2000 ingespan.
Sie werden euch in den Bann tun, BWV 183
Sie werden euch in den Bann tun, BWV 183, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
IONIS Education Group
IONIS Education Group is die voorste groep vir private hoër onderwys in Frankryk. Die groep is in 1994 gestig en het meer as 35 000 studente en 100 000 alumni in 2023 en is tans betrokke in besigheid, IT, lugvaart, energie, vervoer, biologie, bestuur, finansies, bemarking, kommunikasie en ontwerp. 29 skole is lede van die groep.
Vitantonio Liuzzi
Vitantonio "Tonio" Liuzzi (gebore op 6 Augustus 1980 ) is 'n Italiaanse professionele renjaer wat voorheen in Formule Een vir die spanne van Red Bull, Toro Rosso, Force India en HRT gejaag het. Hy het wonings in Lugano, Switserland en Pescara, Italië.
Formule Een (2005-2011)
Liuzzi se goeie prestasie in Formule 3000 het gelei tot bespiegelinge dat Ferrari hom moontlik in diens sou neem, óf as 'n toetsbestuurder by hul Formule Een-span, óf by Sauber, die Formule Een-span waarmee Ferrari 'n noue verbintenis gehad het as sy enjinverskaffer. In November 2004 het Liuzzi 'n toetsrit gekry by Red Bull, wat hom vir 2005 aangestel het.
Red Bull (2005)
Aanvanklik het dit gelyk of hy dalk saam met David Coulthard 'n sitplek sou kry, maar Red Bull het eerder Christian Klien gekies, en Liuzzi as toetsbestuurder gelaat. Na afloop van die Spaanse Grand Prix en Monaco, is hy nog 'n wedren gegun tydens die Europese Grand Prix, voordat sy sitplek aan Klien terugbesorg is vir die Kanadese Grand Prix. Liuzzi is in die span bevestig vir die 2007-seisoen tydens die bekendstelling van die STR2 op 13 Februarie 2007. Ongelukkig word sy wedrenne gedurende die eerste helfte van sy seisoen geteister deur foute soortgelyk aan sy voormalige spanmaat s'n. Dit lyk of hy waarskynlik sy eerste punte van die seisoen in Kanada sou aanteken, maar in plaas daarvan bots hy met die berugte 'Wall of Champions' by die uitgang van die laaste chicane. Daar is ook voortdurend bespiegel oor die behoud van sy sitplek, want die span het Sebastian Vettel en die Champcar-reekskampioen Sébastien Bourdais openlik genader. Nadat Bourdais se kontrak vir 2008 aangekondig is, het Liuzzi se vertonings verbeter. As gevolg van 'n tydstraf na die wedren het hy 'n wêreldkampioenskapspunt in Japan misgeloop, maar daarna sy beste ren in sy Formule Een-loopbaan in China gery.
Force India (2008–2010)
Op 3 September 2009 het Force India Fisichella vrygestel sodat hy Luca Badoer by Ferrari kon vervang, wat vir twee wedlope vir die beseerde jaer Felipe Massa ingestaan het. Op 7 September 2009 kondig Force India aan dat Liuzzi vir hulle sal ry in die oorblywende vyf renne van die 2009 Formule Een-seisoen. Hy het sy rendebuut vir Force India tydens die 2009 Italiaanse Grand Prix gemaak en in 'n indrukwekkende sewende plek gekwalifiseer, aangesien hy die ren met 'n swaarder brandstoflading as sy jonger spanmaat Adrian Sutil begin het. Hy het stewig in die punte gehardloop voordat hy ná 22 rondtes met 'n ratkasprobleem onttrek het.
Op 27 November 2009 kondig Force India aan dat hulle Adrian Sutil en Liuzzi vir 2010 as bestuurders sal behou.
Liuzzi behaal sy eerste punte sedert die Chinese Grand Prix in 2007 in die 2010 Bahreinse Grand Prix. Hy het negende in die ren geëindig en twee punte behaal weens die bekendstelling van 'n nuwe puntestelsel in Formule Een in 2010. In die volgende ronde in Australië het hy die sewende plek in wisselende weerstoestande behaal en nog ses punte ingesamel. In Monaco eindig Liuzzi negende en behaal nog twee punte vir Force India. By die 2010 Kanadese Grand Prix kwalifiseer Liuzzi in 'n loopbaanbeste sesde plek, wat verbeter het na vyfde na Mark Webber se ratkasruiling. In die wedren het Liuzzi negende geëindig nadat hy in die eerste draai met Felipe Massa gebots het. Hy het nog 'n punt op Spa-Francorchamps behaal, nadat Jaime Alguersuari ná die wedren gepenaliseer is omdat hy 'n voorsprong behaal het deur die bushalte-chicane in die laaste rondtes te sny. Hy het sy loopbaanbeste as sesde by die Koreaanse Grand Prix geëwenaar en eindig uiteindelik 15de in die kampioenskap met 21 punte, 'n loopbaanbeste.
Uittrede uit Formule 1
Alhoewel hy 'n geldige kontrak met Force India vir 2011 gehad het, is Liuzzi deur Paul di Resta vervang. Hy het hierna aan ander renformules deelgeneem, soos V8 Supermotors in 2011-12, die FIA Wêrelduithoukampioenskap (2012–15) en Formule E (2014–16).
Judith Mason
Judith Mason, gebore as Judith Seelander Menge (10 Oktober 1938 – 28 Desember 2016), was 'n Suid-Afrikaanse kunstenares wat met olieverf, potlood, drukkuns en gemengde media gewerk het. Haar werk is ryk aan simboliek en mitologie, en vertoon 'n seldsame tegniese virtuositeit.
Lewe en werk
Judith Mason is in Pretoria gebore in 1938. Sy het aan die Universiteit van die Witwatersrand studeer en 'n BA-graad in beeldende kunste in 1960 behaal. Haar eerste solo-uitstalling was in 1964. Sy het kuns by verskeie universiteite en kunsskole gedoseer. 'n Paar van Mason se werke handel oor die gruweldade wat ontbloot is deur die Waarheid-en-versoeningskommissie. Sy sterf op 28 Desember 2016 by haar huis in Witrivier.
Haar vormingsjare het sy in noue aanraking met die veld deurgebring, waar sy goed vertroud geraak het met dier-, voël- en plantsoorte. Mason was 'n leerling van die Pretoria High School for Girls en het aan die Universiteit van die Witwatersrand gestudeer, waar sy in 1960 'n BA-graad in die skone kunste behaal het.
Haar vroeëre huwelik met ŉ argeoloog het haar kunswerk sterk beïnvloed. Sy het gevind dat fragmente en gebruiksartikels uit vroeëre beskawings 'n mens heelwat van die betrokke beskawing kon vertel. Ervaringe uit haar eie verlede het ook plek gekry in haar kuns en uit hulle bepaalde samehang het 'n indrukwekkende oorspronklikheid gegroei.
Mason skep nie uitermate baie kunswerke nie en is besonder krities oor haar eie werk, vandaar die tegniese presiesheid en fyn afwerking in haar kuns. Die belangrikste versamelings waarin haar kuns verteenwoordig word, is die Suid-Afrikaanse Nasionale Kunsmuseum in Kaapstad, die Hester Rupert-Kunsmuseum op Graaff-Reinet, die Witwatersrandse Universiteit, die Rembrandt-Stigting, die Johannesburgse Kunsmuseum en die Pretoriase Kunsmuseum.
Van 1964 tot 1982 het Mason maar 15 uitstallings gehou. In 1963 was Mason die naaswenner in 'n wedstryd met die tema "Arbeid" wat deur Galery 101 en UAT uitgeskryf is. In 1966 is haar werk by die Venesiese Biënnale en in 1971 by die Sao Paulo-Biënnale uitgestal.
Judith Mason se werk is baie indringend. Haar beelde en simbole hou gewoonlik met innerlike voorwerpe verband. Die voorwerpe wat sy in haar werk uitbeeld, wissel van strukture soos skedels, bene en fossiele tot sagter voorwerpe soos harte en fetusse. Twee aspekte van Mason se werk wat opval, is die godsdienstige simboliek en die sogenaamde "speelgoed" wat sy transformeer.
Sy vervorm graag Bybelverhale en mites sodat hulle 'n eietydse boodskap het of kommentaar op moderne tye lewer. Soms is haar werk eietydse ikone. "Speelgoed" plaas sy soms in vreemde, maar treffende kombinasies sodat hulle unieke betekenisse aanneem.
Vlag van Guinee
Die nasionale vlag van Guinee is op 10 November 1958 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n vertikale driekleur in die kleure rooi-geel-groen (die Pan-Afrika kleure), met rooi aan die vlagpaalkant.
Simboliek
Die vlag van Guinee is afgelei van die Franse driekleur, waarskynlik omdat Guinee vroeër ’n Franse kolonie was. Die kleure van die vlag is afkomstig van die kleure van die Rassemblent Démocratique Africain, die oorheersende beweging in die tydperk van onafhanklikheidwording.
Dave Ruby
Dave Ruby is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Dead Man on Campus (1998) en in die televisiereekse Married with Children (1986), Judging Amy (1999), en Bull (2000).