cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ben Bouwer
Driejarige Oorlog
Ná die val van Pretoria op 5 Junie 1900 het Bouwer die slae by Donkerhoek (11–12 Junie 1900) Dalmanutha (21–27 Augustus 1900) meegemaak. In September 1900 is hy met die rang veldkornet aangestel as tweede in bevel van pres. M.T. Steyn se geleide deur die Transvaalse Bosveld na sy eie republiek. Daarna het hy hom by die westelike strydmag onder genl. J.H. de la Rey gevoeg en aan talle suksesvolle krygsoperasies tot Desember 1900 deelgeneem. In daardie maand het sy bevordering tot kommandant gevolg, en gedurende die eerste helfte van 1901 het hy onder genl. J.C. Smuts in die omgewing van Potchefstroom geveg.
In Mei 1901 het hy Smuts na 'n konferensie van die regerings van die twee republieke by Waterval, Standerton, vergesel. Met die terugtog is hy naby Heidelberg verwond. Begin Augustus 1901 het hy as een van Smuts se kommandante deelgeneem aan 'n ekspedisie deur die Oranje-Vrystaat om die Kaapkolonie binne te val. Oos van Aliwal-Noord het hulle die Oranjerivier oorgesteek en op 19 September 1901 'n afdeling van die 17de Lansiers by Modderfontein oorrompel. Die onderneming is voortgesit deur die Kaapse Middelland tot naby Port Elizabeth en daarna weswaarts, te midde van voortdurende skermutselinge, tot hulle die omgewing van Calvinia begin November bereik het.
Daar is die Boerestrydmagte in die Kaapkolonie deur Smuts gereorganiseer, en is Bouwer bevorder tot veggeneraal oor 'n aantal kommando's wat tot aan die bittereinde in die noordwestelike distrikte geopereer het. Hy het deelgeneem aan die beleg van Okiep gedurende April en Mei 1902 en ná die beëindiging van die vyandelikhede, toe hy sy wapen neerlê by Vanrhynsdorp met die rang veldgeneraal, in Julie 1902 na Transvaal teruggekeer.
Taras Bulba
Taras Bulba (Russies: Тарас Бульба) is 'n Russiese rolprent uit 1909 wat geregisseer is deur Aleksandr Drankof.
Ben Bouwer
Eerste Wêreldoorlog en daarna
Met die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog in 1914 het hy as distriksoffisier op Graaff-Reinet gedien. Tydens die rebellie van 1914 het hy genl. Manie Maritz, onder wie hy jare tevore ’n tyd lank gedien het, probeer oorreed om die stryd teen die regeringsmagte te staak en het Maritz hom in hegtenis geneem, maar na Upington gestuur. (Volgens ’n ander bron het Maritz hom ’n tyd lank aangehou, maar toe vrygelaat.) Daarna het Bouwer met die rang kolonel aan die veldtog in Suidwes-Afrika deelgeneem en Keetmanshoop van die Duitsers verower. As 'n eerstegraadse stafoffisier het hy in die verdedigingsmag gebly en in etlike militêre distrikte die bevel gevoer. Op 1 November 1918 is hy as generale stafoffisier benoem en op 1 Februarie 1923, ’n dag ná sy 48ste verjaardag, na die Suid-Afrikaanse Stafkorps oorgeplaas.
Gedurende die jare 1923 tot 1929 het hy diens op Potchefstroom, in Pretoria en Oos-Londen gedoen. Op 1 Februarie 1929, pas nadat hy 54 jaar oud geword het, het hy bevelvoerder van Militêre Distrik no. 1 (in die Kasteel die Goeie Hoop, Kaapstad) geword. Op 30 April 1931 het hy met die rang brigadegeneraal afgetree. Gedurende sy laaste lewensjare was hy lid van die Filmsensorraad.
Waardering
Volgens prof. D.W. Krüger was Bouwer "'n bekwame offisier en as mens minsaam en gebalanseerd, met gematigde beskouinge". Die naamlose skrywer van sy artikel in die Standard Encyclopaedia of Southern Africa beskryf hom as "buitengewoon sjarmant" en ’n groot vriend van genl. Smuts.
Hy is eervol vermeld vir sy aandeel aan talle skermutselings en veldslae terwyl die 1914 Star, die British War Medal asook die Victory Medal aan hom toegeken is. Hy was ook die houer van die D.T.D. en die D.S.O.
Gesinslewe
Hy was getroud met Hester Rood van Vanrhynsdorp, en uit die huwelik is vyf kinders gebore.
Henrik Petersson
Biografie
Henrik Peterson het in 2001 'n dokter in Wiskunde geword. In 2010 word hy 'n wiskunde-onderwyser op hoërskool.
Tussen 2005 en 2008 publiseer hy 12 wetenskaplike verslae en tekste.
Petersson is veral bekend vir sy boek, Problemlösningens grunder.
Hierdie boek is in 2013 gepubliseer. In 2019 publiseer Petersson twee boeke met die titels “Avancera I” en “Avancera II”.
Prestasie as onderwyser
Verskeie van sy studente het groot sukses behaal in internasionale wiskundekompetisies.
Persoonlike prestasies
Henrik Petersson het verskillende pryse ontvang in verskillende sportsoorte, soos hardloop en langlauf. Veral. Hy was die vinnigste 14-jarige in Lidingö se kampioenskap (34.50, 1987), en sy rekord van 'n halfmarathon is tans 1.07.12 (by Borås, 1994). Hy was ook die distrikskampioen van Uppland (in 1983 en 1985) en dié van Småland (1986, 1987 en 1989). Sien ook Bronne Eksterne skakels.
Campbell-versamelings
Die Campbell-versamelings by die Universiteit van KwaZulu-Natal gee ‘n beeld van die geskiedenis en ryk kulturele lewe van die vroeëre bewoners van KwaZulu-Natal.
Sir (senator) Marshall Campbell (Glasgow, 10 Julie 1848 – Durban, 20 April 1917) was ‘n Natalse politikus, een van die grondleggers van die suikernywerheid in Suid-Afrika en die vader van die bekende William en Killie Campbell. Hy het die huis Muckleneuk hoog teen Berea in die neo-Kaaps-Hollandse styl deur Herbert Baker laat ontwerp en in 1914 laat bou. Campbell is deur sy Zulu-werknemers Mashu genoem en daarom dra die stad wat ten noorde van Durban op sy plaas ontwikkel het die naam KwaMashu, “die plek van Marshall”.
Die terrrein om die huis is tot ‘n besondere terrein ontwikkel. Daar is verskeie inheemse, seldsame en historiese plante. So is daar ‘n piesangplant wat ‘n direkte afstammeling is van een wat voor Tsjaka se huis gegroei het. Ook is daar die unieke kruisings van bougainvillea genaamd Natalia en Killie Campbell.
Seretse Khama
Sir Seretse Khama (1921 – 1980) was die eerste president van Botswana. Hy is op 1 Julie 1921 in Serowe gebore en was die kleinseun van die beroemde stamhoof Khama III van die Bamangwato.
Searsia angolensis
Searsia angolensis is 'n struik wat hoort tot die genus Searsia. Die struik is endemies aan Angola.
Seretse Khama
Hy trou in 1948 met Ruth Williams Khama wie hy in Londen ontmoet het; hulle het vier seuns, waarvan Ian en Tshekedi tans in die regering van Botswana (Ian as president) dien.
Hy sterf op 13 Julie 1980 in Gaborone aan kanker van die pankreas. Die Sir Seretse Khama Internasionale Lughawe is na hom genoem.
Chonelasma doederleini
Chonelasma doederleini is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Chonelasma en behoort tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Schulze.
Drosanthemum subclausum
Drosanthemum subclausum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap voorkom.
Searsia albomarginata
Searsia albomarginata is 'n struik wat hoort tot die genus Searsia. Die struik is endemies aan die Oos-Kaap en kom by Albanie naby Grahamstad voor. Hier het dit 'n voorkomsgebied van 27 km² en daar minder as 50 plante oor. Dit vorm deel van die Zuurberg-fynbos.
Geologiese breuke
Spanning in die aardkors lei daartoe dat gesteentes langs bepaalde vlakke van mekaar losbreek - dit staan bekend as Geologiese breuke. Gesteenteblokke wat so ontstaan, beweeg meestal ten opsigte van mekaar om die spanning te verlig. Die rigting waarin die blokke beweeg, word bepaal deur die spanning (druk- of rekspanning). In breë trekke kan drie breukgroepe by verskuiwings onderskei word: Topografiese verandering word dikwels so veroorsaak. As daar geen duidelike verskuiwing langs breukvlakke voorkom nie, bly dit steeds die gevolg van spanning, meestal rekspanning as gevolg van die uitdroging of afkoeling van gesteentes in die aardkors.
Kevin Kilner
Kevin Kilner (gebore 3 Mei 1958) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente American Pie 2 (2001), A Cinderella Story (2004), en Raising Helen (2004), en in die televisiereeks Earth: Final Conflict (1997).
Geologiese breuke
Definisie van 'n breuk
Breuke is 'n tektoniese verskynsel waarby 'n vervorming van gesteentes ontstaan en 'n diskontinuïteit veroorsaak word. Twee mineraaldeeltjies wat in 'n gesteente teen mekaar gelê het, word byvoorbeeld deur 'n breukvlak van mekaar geskei. Dit is die basiese verskil tussen breuke en plooiing. By plooiing vind vervorming plaas deurdat deeltjies langs mekaar beweeg maar nie van mekaar geskei word nie. Wanneer 'n breuk as gevolg van rekking veroorsaak deur interne (endogene) prosesse, in die aardkors ontstaan en waar daar geen ware verskuiwing van die gesteentewande ten opsigte van mekaar plaasvind nie, word dit 'n diaklaas genoem. Gewoonweg word daarna verwys as 'n haarspleet of 'n fyn bars.
Mashu-etnologiemuseum
Die Mashu-etnologiemuseum van die Universiteit van KwaZulu-Natal in Durban vertoon voorbeelde van die stoflike kultuur van die inheemse bevolking van Suider-Afrika. Dit het tot ‘n internasionaalbekende navorsingsinstelling vir volkekundiges ontwikkel.
Geologiese breuke
Definisie van 'n breuk
'n Bars kan egter ook ontstaan sonder endogene werking. Uitdroging en afkoeling laat gesteentes krimp en veroorsaak byvoorbeeld krimpskeure in uitgedroogde klei of in basaltsuile wanneer die basaltiese lawa stol.
Gustav Adolf Land
Gustav Adolf Land is die grond gebied van die suidwestelike deel van Nordaustlandet, Svalbard, suid van Wahlenbergfjorden. Die gebied is vernoem na Gustaf VI Adolf van Swede.
Geologiese breuke
Breuke met verskuiwing
In die meeste gevalle word aardkorsspanning ontlaai deurdat gesteentes wel ten opsigte van mekaar verskuif. Die verskuiwing gaan gepaard met skokgolwe, wat as aardbewings ervaar word. Die resultaat is dat twee of meer gesteenteblokke langs die breukvlak, in dié geval ook 'n verskuiwingsvlak genoem, verplaas word. Aan die oppervlak (ook op 'n geologiese kaart) is die breuk sigbaar as 'n Iyn of 'n lang, smal versteurde gebied (breuksone).
Scaniahalvøya
Scaniahalvøya is 'n skiereiland in Gustav Adolf Land op Nordaustlandet, Svalbard. Dit is geleë suid van Wahlenbergfjorden en die Palanderbukta baai, en noordooste van Hinlopen Straat. Die skiereiland is vernoem na die Sweedse provinsie van Scania. Groot dele van Scaniahlavøya is bevrore, met die twee ysdekke Vegafonna en Glitnefonna.
Geologiese breuke
Breuke met verskuiwing
Tydens die beweging word gesteentesdeur wrywing in hoekige stukke gebreek wat bekend staan as breuk- of verskuiwingsbreksie. Soms veroorsaak uitermate hoë druk, meestal by oorskuiwings, fyn gekorrelde gesteentes genoem miloniet. As gevolg van die skuureffek van die bewegende blokke word die wande gepoleer, waardeur 'n wryfvlak of wryfspieël ontstaan. Hierop is dikwels krapmerke sigbaar wat die laaste bewegingsrigting van die blokke aandui.
Die bewegingsrigting en die stand van die breukvlak bepaal die aard van die breuk. Die breukvlak kan horisontaal, vertikaal of skuins staan. Laasgenoemde is die algemeenste breuk, en die eerste twee eintlik uitsonderlike verskynsels.
Dit is selde moontlik om te bepaal watter blok beweeg het en breuke te kan klassifiseer, word aanvaar dat die laagliggendste blok altyd in rus was. Hiervolgens word drie hooftipes onderskei:
Mashu-etnologiemuseum
Tsjaka se ivoorarmband is die pronkstuk in die groot versameling kralewerk. So ook is daar geelkoperkrale, halskettinkies, halsbande, ‘n Ovambo-koperenkelband en ‘n Ovambo-rok gemaak uit volstruiseierdopkrale. Houtsneewerk soos maskers en grasweefwerk soos eet- en slaapmatte is te sien. Xilofone en ‘n wye verskeidenheid snaarinstrumente word uitgestal. Baie ystersmeewerk en ornamente soos skoffels, Tonga-visvangspiese, graafklippe van die Boesmans, pyle, boë, knopkieries, assegaaie en skilde is te besigtig. ‘n Wye verskeidenheid boeke oor die etnologie is beskikbaar. Alhoewel daar nie baie relevante foto’s is nie, is daar 250 skilderye deur Barbara Tyrrell met verklarende aantekeninge wat die gewoontes, rituele, seremoniële drag en die sosiale drag van die inheemse mense van die suidelike deel van Afrika uitbeeld.
Geologiese breuke
Afskuiwing
Hier skuif die een blok as 't ware van 'n ander af en die breukvlak lê dan in die rigting van die afgeskuifde blok. Die horisontale ruimte wat deur die twee blokke ingeneem word, vergroot as gevolg van die beweging en is duidelik die gevolg van trekspanning. Daar word onderskei tussen 'n suiwer afskuiwing. waar beweging net langs die helling af plaasvind, en 'n gewone afskuiwing, waar die beweging ook sywaarts geskied.
Opskuiwing
Een blok word teen 'n ander opgedruk en die breuk is die gevolg van drukspanning. Hier word ook onderskei tussen 'n suiwer opskuiwing en 'n gewone opskuiwing. As die breukvlak minder as 45° oorhel, word dit 'n oorskuiwing genoem, omdat die horisontale komponent groter as die vertikale is. By 'n groot oorskuiwing oor 'n lang afstand, waar die breukvlak min of meer horisontaallê, staan die boliggende blok bekend as 'n dekblad. Die dekblad is dikwels verplooi en die breuk word daarom 'n plooibreuk genoem. Deur erosie word die onderliggende gesteentes van 'n dekblad dikwels ontbloot en 'n mens praat dan van 'n dekbladvenster of 'n tektoniese venster.
Mashu-etnologiemuseum
Die museum dra die naam van die suikerpionier Marshall Campbell.
Geologiese breuke
Horisontale verskuiwing en horisontale transversale verskuiwing
Die beweging van die blokke is hierby horisontaallangs mekaar verby. Daar word onderskei tussen 'n verskuiwing na links (waar die teenoorstaande blok na links beweeg) of 'n beweging na regs (die teenoorstaande blok beweeg na regs). Die breuklyn staan gewoonlik steil en die breuk kan aktief bly, waardeur 'n totale verskuiwing van meer as 100 km kan ontstaan. Die San Andreas-breuk, wat in 1906 'n groot aardbewing in San Francisco veroorsaak het en nog aktief is, is seker die bekendste voorbeeld van dié soort breuk.
Terminologie
Die beweging wat twee gesteenteblokke aan weerskante van 'n breukvlak ten opsigte van mekaar gemaak het, kan aan die hand van 'n beperkte aantal groothede volledig beskryf word: As gevolg van 'n afskuiwing ontstaan 'n sone waarin sekere lae ontbreek wat wel in die naasliggende gebied aanwesig is. Die breedte van hierdie sone is die horisontale gaping.
Ewewydig met die gelaagdheid gemeet, word dit die stratigrafiese gaping genoem. By 'n opskuiwing word 'n dubbele skuiwingseffek veroorsaak deurdat daar ook 'n horisontale oorskuiwing of dekking plaasvind.
Invloed op die landskap
Breukbewegings kan in digbewoonde gebiede groot skade aanrig. Blywender invloede hiervan is egter die topografiese verandering.
Horisontale verskuiwings het dikwels 'n betreklik geringe uitwerking hierop, soos byvoorbeeld wanneer 'n gedeelte van 'n rivier se loop sywaarts verplaas word. Op- of afskuiwings veroorsaak egter groot reliëfverskille en by 'n steil breukvlak kan 'n gebied - geskei deur 'n skerp lyn - tientale meters opgehef word ten opsigte van die ander kant van die breuk. Veral water-afvoerstesels word hierdeur drasties beïnvloed. In gebiede waar rekspanning voorkom, kan talle hoë gebied (hors) en 'n lae gebied (slenk) ontstaan. Die slenk in die Rynvallei is 'n bekende voorbeeld.
Hans Cloos (1885-1951) het in eksperimente rekspanning op klei toegepas en geïllustreer hoe 'n slenkdal ontstaan. Hierby het terselfdertyd ook 'n bekende natuurverskynsel na vore gekom, naamlik dat sintetiese breuke (kleiner breuke met dieselfde helling as die groot breuk) en antitetiese breuke (breuke met 'n teenstaande helling) as gevolg van die rekspanning gevorm word.
'n Slenkdal kan reusagtige afmetings aanneem en die bekendste voorbeeld is die Groot Skeurvallei in Oos-Afrika, wat oor 'n afstand van meer as 6000 km strek. Hierdie slenkdale vorm sones waar nuwe splitsing plaasvind, waardeur die uiteendrywing van groot landmassas veroorsaak kan word.
Verwantskap met plooiing
Breuke is die gevolg van kragte in die aardkors. Omdat die kragte of spanning baiekeer lank dieselfde bly, vorm daar geleidelik breukstelsels in bepaalde rigtings. Dieselfde kragte gee aanleiding tot plooiing en daar is 'n duidelike verwantskap tussen die rigting van en die tipe breuke en plooiing wat gevorm word. 'n Voorbeeld hiervan is plooiverskuiwings wat tot dekbladvorming lei.
Vegafonna
Vegafonna is 'n ysdek in Gustav Adolf Land op Nordaustlandet in die Svalbard argipel. Dit is geleë op die skiereiland Scaniahalvøya, tussen die baai Palanderbukta na die noorde en Torellneset na die suide. Die gletser is vernoem na die skip SS Vega. Verder wes op die skiereiland is die yskap Glitnefonna.
Chonelasma glaciale
Chonelasma glaciale is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Chonelasma en behoort tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2011 deur Reiswig & Kelly.
Hymenancora lundbecki
Hymenancora lundbecki is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymenancora en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hentschel.
Brussel Lughawe
Brussel Lughawe (IATA: BRU, ICAO: EBBR) (ook genoem Brussel-Nationaal / Bruxelles-National of Luchthaven Zaventem) is 'n internasionale lughawe 12 km noordoos van Brussel, die hoofstad van België. In 2019 het meer as 26 miljoen passasiers by die lughawe Brussel aangekom of vertrek, wat dit die 24ste besigste lughawe in Europa maak. Dit is geleë in die gemeente Zaventem in die provinsie Vlaams-Brabant in die Vlaamse streek van België. Dit is die tuiste van ongeveer 260 maatskappye, wat saam direk 20 000 mense in diens het en dien as die tuisbasis vir Brussels Airlines en TUI fly Belgium.
Koningin-Elizabeth-eilande
Die Koningin-Elizabeth-eilande (Engels: Queen Elizabeth Islands; Frans: Îles de la Reine-Élisabeth) is die noordelikste eilandgroep van die Kanadese Arktiese Argipel. Dit is in die Arktiese Oseaan noordwes van Groenland geleë. Die Koningin-Elizabeth-eilande beslaan 'n oppervlakte van 419 061 km² en maak deel uit van die twee Kanadese gebiede Nunavut en die Noordwestelike gebiede. In teenstelling met sy groot oppervlakte is dit min bevolk; net Ellesmere-eiland beskik oor 'n klein bevolking, van die ander eilande is onbewoon. Die Koningin-Elizabeth-eilande word in die suide deur die Lancaster-sund en die Viscount-Melville-sund van die ander eilande van die Kanadese Arktiese Argipel geskei en is in 1953 na koningin Elizabeth II genoem, toe sy ook monarg van Kanada geword het.
Brussel Lughawe
Op 22 Maart 2016 is die lughawe se vertreksaal erg beskadig deur terroriste met twee bomontploffings. Die lughawe was gesluit tot 3 April 2016, toe dit heropen is met tydelike fasiliteite teen minder as 20% van sy vorige kapasiteit. Dit het sedertdien teruggekeer na volle bedrywighede, met 'n rekord van 90 000 passasiers op 29 Julie 2016.
Koningin-Elizabeth-eilande
Die Koningin-Elizabeth-eilande grens in die noordweste aan die Arktiese Oseaan en in die ooste aan Groenland. Hulle bevat sowat 14% van die wêreldwye gletsers en met ys bedekte gebied (sonder die yslae van Groenland en Antarktika). Vervolgens word die gebied sterk deur aardverwarming geraak.
Hoofeilande
[[Lêer:Map indicating the Queen Elizabeth (or Parry) Islands, northern Canada.png|duimnael|links|Die Koningin-Elizabeth-eilande en omliggende gebiede in Noord-Kanada:
Brussel Lughawe
Vroeë jare
Ná die bevryding op 3 September 1944 het die Duitse infrastruktuur by Melsbroek in die hande van die Britte geval. Toe die ou burgerlike lughawe in Haren te klein geword het, het die Belgiese owerhede besluit om die vliegveld by Melsbroek vir die nuwe nasionale lughawe te gebruik. Teen 1948 is 'n nuwe terminaalgebou gebou om die ou houtgebou te vervang. In dieselfde jaar is die lengtes van beide aanloopbane 02/20 en 07L/25R verhoog tot 1 200 m en 2 450 m onderskeidelik, terwyl 12/30 op 1 300 m gebly het. Die burgerlike vliegveld van Melsbroek is op 20 Julie 1948 amptelik deur Prins Charles, Graaf van Vlaandere geopen.
Koningin-Elizabeth-eilande
Hoofeilande
]]
Brussel Lughawe
Vroeë jare
In 1956 is 'n nuwe 2 300 meter-aanloopbaan gebou, 07R/25L, wat amper parallel met 07L/25R loop. Die aanloopbaan is vandag nog in gebruik en is later tot 3 200 meter verleng. In April 1956 het die Belgiese regering besluit om 'n nuwe lughawe te bou, met dieselfde aanloopbane, maar met die geboue wat binne die munisipaliteit van Zaventem geleë is. Die grasaanloopbaan 12/30 moes plek maak vir die nuwe passasiersterminaal. Hierdie nuwe lughawe is op 5 Julie 1958 ingewy, amper betyds vir die 1958 Wêreldskou. Die geboue aan die Melsbroek-kant is steeds in gebruik deur die Belgiese Lugmag (15de Lugvervoervleuel), en staan steeds bekend as Melsbroek-vliegveld. Beide Zaventem-lughawe en Melsbroek-lugbasis, die militêre vliegveld, deel dieselfde aanloopbane.
Ontwikkeling sedert die 1960's
Tydens die oplewing in kommersiële lugvaart in die 1960-70's is verskeie loodse gebou. 'n Nuwe vragterminaal is in 1976 gebou. In 1994 is 'n splinternuwe terminaal langs die ou 1958-gebou gebou. Twee ou piere is afgebreek en deur modernes vervang. In 2002, te midde van die onrus rondom die ondergang van die nasionale lugdiens Sabena, is 'n nuwe pier geopen.
In 2007 het die lughawe 17,8 miljoen passasiers bedien, 'n toename van 7% teenoor 2006. Die vragvolume in dieselfde jaar het 780 000 ton beloop, 'n toename van 8,9% teenoor 2006. In 2008 het die lughawe 18,5 miljoen passasiers bedien, wat 'n toename van 3,7% teenoor die vorige jaar was.
Sabena se sluiting het 'n skerp daling in passasiersverkeer beteken, 'n slag waarvan die lughawe maar stadig herstel het. Die lughawe se toekoms word bedreig deur onenigheid tussen die regerings van Vlaandere en die Brussel Hoofstadstreek oor naglugverkeerroetes.
In Maart 2009 is die ou meganiese vluginligtingvertoonskerm deur 'n elektroniese stelsel vervang. In September 2009 het Wilfried Van Assche, uitvoerende hoof, bedank. Een van die redes was die vertraging in die bou van die laekoste-terminaal en die moontlike regsgeding deur 52 lugrederye wat aktief is by die Brusselse Lughawe, op grond van belastingdiskriminasie. Dit was Van Assche wat die langafstandnetwerk (Jet Airways, Hainan Airlines, Etihad Airways en US Airways) by die Brusselse lughawe begin uitbrei het. In Februarie 2010 is Arnaud Feist as HUB aangestel. Die voorsitter van die direksie is Marc Descheemaecker.
Fasiliteite
Brussel Lughawe gebruik 'n eenterminaalkonsep, wat beteken dat al die fasiliteite onder 'n enkele dak geleë is. Die terminaalgebou bestaan uit verskeie vlakke. Die spoorwegstasie is op −1 geleë, busse en taxi's kom by 0 aan, aankomste is op vlak 2 en vertrekke op vlak 3. Vlakke 2 en 3 is verbind met die lughawe se twee piere.
Dienste
Vars drinkwaterfonteine word oral op die lughawe gevind. Na sekuriteitsinklok is waterbottels teen 'n klein fooi beskikbaar.
Winkels, kroeë en restaurante is deur die gebou versprei. 'n Paar geriewe is in die vertrekgebied geleë. Dit is meestal geriefswinkels en klein winkeltjies soos die lughawewinkel, 'n apteek, Relay- winkels en 'n koffiewinkel. Maar die meeste van die fasiliteite kan slegs na sekuriteitsbeheer verkry word – en is belastingvry.
Die lughawe beskik ook oor plekke van aanbidding (vir Katolieke, Jode, Moslems, Ortodokse Christene en Protestante), sowel as 'n plek vir meditasie vir humaniste. Die lughawe bied vergadergeriewe en kan kongresse tot 600 deelnemers aanbied, hetsy in die Regus Skyport-vergaderingsentrum of in die Sheraton Brussels Airport Hotel. Laasgenoemde is die enigste hotel wat op die lughawegronde, oorkant die terminaal geleë is. Pendeldienste word na 14 nabygeleë hotelle verskaf.
Pad
Verskeie motorhuurdienste is ook op die lughawe geleë. Europcar, Hertz, Sixt en Thrifty bedryf almal uit die lughawe van Brussel. DriveNow bied ook 'n motordeeldiens by die Brusselse lughawe en Zipcar het parkeerplekke.
Spoor
’n Direkte treinverbinding met Leuven en Luik is op 12 Desember 2005 geopen.
Trem
In 'n poging om die probleme rondom Brussel te verlig, het die Vlaamse streekvervoermaatskappy De Lijn die Brabantnet-projek begin, wat geskeduleer was om teen 2020 voltooi te wees.
Fiets
Brussel Lughawe het 'n spesiale geskeide pad wat toegang tot die lughawe bied vir fietsryers en voetgangers. Daar is ook 'n spesiale plek om fietse te parkeer. Sedert 2019 het die lughawe 'n direkte verbinding vanaf die fietssnelweg Brussel - Leuven ("Fietssnelweg F3").
Searsia anchietae
Searsia anchietae is 'n struik wat hoort tot die genus Searsia. Die struik is inheems aan Angola, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Malawi, Tanzanië, Uganda en Zambië.
Die spesie het drie subspesies:
Onbedoelde gevolge
In die sosiale wetenskappe, is onbedoelde gevolge (soms onverwagte gevolge of onvoorsiene gevolge) 'n resultaat wat nie bedoel is deur 'n spesifieke doelgerigte aksie nie.
Byvoorbeeld, strenger reisregulasies wat ingestel is met die bedoeling om kinderhandel te verminder, kan 'n stremmende uitwerking op toerisme as onbedoelde gevolg hê.
Die term is in die 20ste eeu gewild gemaak deur die Amerikaanse sosioloog Robert K. Merton.
Drosanthemum vespertinum
Drosanthemum vespertinum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Hymenancora laevis
Die spons behoort tot die genus Hymenancora en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Thiele.
Gethyllis barkerae
Gethyllis barkerae is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gethyllis behoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Die plant het twee subspesies:
Gethyllis britteniana
Gethyllis britteniana is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gethyllis behoort en deel is van die fynbos en Sukkulente Karoo. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
Die plant het drie subspesies:
Glitnefonna
Glitnefonna is 'n ysdek in Gustav Adolf Land op Nordaustlandet in die Svalbard argipel. Dit is geleë op die  Scaniahalvøya skiereiland, wes van die Vegafonna gletser, tussen die Palanderbukta baai aan die noordoos en Hinlopen Seestraat na die suidweste. Die gletser is vernoem na die god saal Glitnir van die Noorse mitologie.
Hymenancora pecqueryi
Hymenancora pecqueryi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymenancora en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1890 deur Topsent.
Daniel Dae Kim
Daniel Dae Kim (gebore 4 Augustus 1968) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Spider-Man 2 (2004) en Insurgent (2015), en in die televisiereekse Lost (2004) en Hawaii Five-0 (2010).
Sinéad O'Connor
Sy het tien ateljee-albums vrygestel: 1992 se Am I Not Your Girl? en 1994 se Universal Mother het albei goud in die VK geword, 2000 se Faith and Courage het goue status in Australië ontvang, en 2005 se Throw Down Your Arms het goud geword in Ierland. Haar werk sluit ook liedjies vir films, samewerking met baie ander kunstenaars en optredes by liefdadigheidsfondsinsamelingskonserte in. Haar 2021-memoir Rememberings was 'n topverkoper.
Sy was dwarsdeur haar musiekloopbaan onbeskaamd eerlik oor haar geestelike reis, aktivisme, sosio-politieke sienings, asook haar trauma- en geestesgesondheidstryd.
In 1999 is sy as 'n priester georden deur die Latynse Tridentynse Kerk, 'n sekte wat nie deur die hoofstroom Katolieke Kerk erken word nie. Sy het haar deurgaans uitgespreek oor kwessies wat verband hou met kindermishandeling, menseregte, anti-rassisme, georganiseerde godsdiens en vroueregte. In 2017 het O'Connor haar naam verander na Magda Davitt. Nadat sy in 2018 tot Islam bekeer het, het sy dit na Shuhada' Sadaqat verander. Voor haar dood het sy egter voortgegaan om op te neem en onder haar geboortenaam op te tree.
Mario Puzo
Mario Gianluigi Puzo (/ˈpuːzoʊ/; 15 Oktober 1920 – 2 Julie 1999) was 'n Amerikaanse skrywer, draaiboekskrywer en joernalis. Hy is bekend vir sy misdaadromans oor die Italiaans-Amerikaanse mafia, veral The Godfather van 1969, wat hy later help verwerk het tot 'n driedelige rolprentsage waarvan Francis Ford Coppola die regisseur was. Hy het in 1973 'n Oscar ontvang vir beste verwerkte draaiboek vir die eerste rolprent van die trilogie, asook vir Deel II in 1974. Puzo het ook die oorspronklike draaiboek geskryf vir die 1978-rolprent Superman. Sy roman The Family is in 2001 postuum uitgereik.
2019 Meksikaanse Grand Prix
Die 2019 Formule Een Meksikaanse Grand Prix het op 27 Oktober 2019 op die Autódromo Hermanos Rodríguez in Meksikostad, Meksiko plaasgevind. Dit was die agtiende wedren van die kampioenskapseisoen gewees en die vyfde keer sedert 1992 wat dit in Meksiko plaasgevind het.
Bande
Pirelli het die volgende bande aan alle spanne te Meksiko verskaf:
Searsia arenaria
Searsia arenaria is 'n struik wat hoort tot die genus Searsia. Die struik is endemies aan Angola.
Chonelasma hamatum
Chonelasma hamatum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Chonelasma en behoort tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Schulze.
Ricky Kim
Ricky Kim (gebore 19 Junie 1981) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Jejoongwon (2010), Athena: Goddess of War (2010), en The Queen's Classroom (2013).
Indies-Pakistanse Oorlog van 1965
Die Indies-Pakistanse Oorlog van 1965 of Tweede Kasjmiroorlog was die hoogtepunt van 'n klomp skermutselinge wat plaasgevind het tussen April 1965 en September 1965 tussen Pakistan en Indië. Die oorlog het begin na Pakistan se Operasie Gibraltar, wat die doelwit gehad het om troepe in Jammu en Kasjmir te kry om Indiese oorheersing te vermy. Indië het geantwoord met 'n volskaalse militêre aanval op Wes-Pakistan. Die sewentiendaagse oorlog het duisende ongevalle aan beide kante tot gevolg gehad. Dit was die grootste stryd waaraan tenks en gepantserde voertuie deelgeneem het sedert die Tweede Wêreldoorlog. Die oorlog het tot 'n einde gekom nadat die Verenigde Nasies 'n wapenstilstand kon bewerkstellig na diplomatieke onderhandelings deur die Sowjetunie en die Verenigde State en die daaropvolgende uitreiking van die Tasjkent-verklaring. Die grootste gedeelte van die oorlog is gevoer deur landmagte in die Kasjmir-gebied en op die grens tussen die twee lande. Hierdie oorlog was die grootste versameling van troepe in Kasjmir sedert die verdeling van Brits-Indië in 1947. Dit is eers weer verbeter in die 2001-2002-skermutseling deur Indië en Pakistan. Baie van die veldslae is geveg deur opponerende infanterie- en pantsereenhede, ondersteun deur die onderskeie lugmagte en vlote. Baie besonderhede van die oorlog is steeds onbekend.
Val Kilmer
Kilmer het lof ontvang vir sy vertolking van Jim Morrison in Oliver Stone se The Doors (1991). Kilmer se sterredom het voortgeduur, aangesien hy dikwels die leidende karakter in krities bekroonde rolprente soos die western Tombstone (1993) en die misdaad dramas soos True Romance (1993) en Heat (1995) vertolk het. Hy het Michael Keaton vervang wat Bruce Wayne/Batman vertolk het in Batman Forever (1995).
Kilmer het voortgegaan om op te tree in rolprente soos The Ghost and the Darkness (1996), The Island of Dr. Moreau (1996), The Saint (1997), The Prince of Egypt (1998), Pollock (2000), Alexander (2004), Kiss Kiss Bang Bang (2005), Déjà Vu (2006) en Bad Luitenant: Port of Call New Orleans (2009).
Sedert 2015 het Kilmer privaat met keelkanker gesukkel; hy het 'n prosedure op sy tragea ondergaan wat sy stembande beskadig het tot die punt waar hy nie meer kon praat nie. Hy het ook chemoterapie en twee trageotomië ondergaan.
In 2022 het Kilmer sy rol as Iceman herenig met Tom Cruise, in Top Gun: Maverick (2022). Hy is van die bes betaalde akteurs van die 1990's. Rolprente waarin Kilmer verskyn het meer as $3,5 miljard by die wêreldwye loket verdien.
Versnelren
'n Versnelren is 'n wedren tussen spesiaal gemodifiseerde motors op 'n gelyk, reguit baan oor 'n afstand van sowat 402 m (tradisioneel ŉ kwartmyl). Die motors word gewoonlik met remvalskerms toegerus en maak dikwels van kragtige alkoholbrandstof gebruik.
Die sportsoort het in die twintigerjare in Kalifornië in die VSA ontstaan. Feitlik elke soort motorvoertuig, selfs motorfietse en bate, word vir versnelrenne gebruik, maar die algemeenste is versnelmotors. Die motors het 'n raamwerk van ligte buismetaal, met die enjin (soms is daar twee) so ver moontlik na agter gemonteer. Die bestuurder sit feitlik bo-op of net voor die enjin en word deur rolstawe (rondom die sitplek) beskerm. Die 2 voorwiele is motorfietswiele en die 2 agterwiele is baie breed en van 'n spesiale soort rubber gemaak wat sag en klewerig word wanneer dit warm word, sodat die motor aan die begin van die ren beter kan wegspring.
Versnelmotors word in verskillende klasse ingedeel volgens die soort brandstof wat gebruik word. Die vinnigstes is die wat 'n mengsel van suiwer alkoholbrandstof (gewoonlik metanol en nitrometaan) gebruik, en hulle kan snelhede van meer as 400 km/h haal. Versnelmotors wat van konvensionele petrolbrandstof gebruik maak, is effens stadiger. 'n Derde klas is die "grapmotors", met dieselfde soort raamwerk en enjin, maar met ŉ veselglasbak wat 'n namaaksel van 'n outydse produksiemotor is.
Versnelrenne word in reekse uitdunkompetisies beslis, sodat net die 2 beste motors in elke klas uiteindelik teen mekaar te staan kom. Net 2 versnelmotors ding op 'n slag met mekaar mee. Daar word van gevorderde elektroniese toerusting by die wegspringplek asook by die wenstreep gebruik gemaak, sodat snelhede en plektoekenning noukeurig aangedui kan word. Wanneer die motors verby die wenstreep is, word hulle met behulp van valskerms op 'n rembaan van sowat 800 m tot stilstand gebring. Daar is gewoonlik ook 'n terugkeerbaan parallel met die renbaan vir motors wat hulle beurt gehad het.
Hymenancora orientalis
Hymenancora orientalis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymenancora en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1959 deur Koltun.
Lys van kardinale aangestel deur Teenpous Benedictus XIII
Teenpous Benedictus XIII die tweede teenpous van die Westerse Skisma was teenpous van 1394 tot 1423 en het 19 pseudo-kardinale aangestel in 7 konsistories.
Hymenancora rhaphidophora
Hymenancora rhaphidophora is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymenancora en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Hentschel.
Tirza
Tirza is 'n 'n meesterlike roman wat geskryf is deur Arnon Grunberg en vertaal is na Afrikaans deur Lina Spies, en wat in Suid-Afrika uitgegee word deur Protea Boekhuis. Die boek is oorspronklik uitgegee deur Nijgh & Van Ditmar Uitgewers.
Dit vertel die verhaal van Jurgen Hofmeester, 'n werklose voormalige vertaler van buitelandse fiksie, wat by 'n groot uitgewersmaatskappy werksaam was, maar danksy 'n baie gemaklike ooreenkoms wat by wyse van dwang bewerkstellig is, steeds maandeliks 'n salaris ontvang. Diè vryheid mag aanloklik lyk, maar liefs nie die hele dag nie, en al lyk die tipe vryheid tydens die somervakansie aanloklik, blyk dit alreeds eintlik te beswarend te wees.
Hofmeester se dogter Tirza is die spil waarom sy lewe draai, en met Tirza as die enigste anker om Hofmeester van totale identiteitsverlies te beskerm; en haar sukses die enigste maatstaf ten einde Hofmeester se eie geslaagdheid mee te meet, plaas Hofmeester al sy hoop op sy "hoogs, hoogs begaafde" jongste dogter om vir haar die lewe te skep wat hom blykbaar ontwyk.
Wanneer Hofmeester 'n partytjie reël om Tirza se laaste skooldag te vier, word dit egter gaandeweg duidelik dat die pa en dogter verhouding onvermydelik op 'n ramp afstuur. Die feit dat Hofmeester se vrou hom verlaat vir 'n jonger liefde ten einde in 'n woonboot te gaan woon, en sy versigtig bymekaargeskraapte spaargeld wat belê is in 'n verskansingsfonds oornag verdwyn, is skynbaar nie genoeg om hom oor die afgrond te dryf nie; dat sy Tirza weldra verlief sou raak en haar vlerke sou sprei, kon Hofmeester nog voorsien; maar dat die jongman van haar drome sprekend soos die 9/11 terroris Mohammed Atta sou lyk, is vir Hofmeester 'n groter slag as die ineenstorting van die wêreldekonomie.
Die verrassende ontknoping van die donker drama wat vervolgens ontvou, neem die leser vanaf Amsterdam se spogbuurte tot Namibië se dorre duine- en sorg vir 'n verhaal wat tref met die gemete presisie van 'n tikkende tydbom.
J.M. Coetzee het van Grunberg se skryfwerk gesê: " die wispelturigheid en sardoniese intelligensie wat deurskyn in Arnon Grunberg se prosa maak dit 'n voortgesette plesier om te lees.".
Chonelasma ijimai
Chonelasma ijimai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Chonelasma en behoort tot die familie Euretidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1901 deur Topsent.
The Godfather
The Godfather is 'n Amerikaanse misdaadrolprent uit 1972. Francis Ford Coppola is die regisseur en Albert S. Ruddy die vervaardiger.
Dit is gebaseer op Mario Puzo se gelyknamige blitsverkoper roman. Marlon Brando en Al Pacino speel die hoofrolle as die leiers van 'n fiksionele New Yorkse misdaadfamilie.
Die verhaal omvat die periode 1945 tot 1955 en is 'n kroniek van die familie onder die patriarg Vito Corleone (gespeel deur Brando), en fokus op die transformasie van Michael Corleone (gespeel deur Pacino) van 'n teësinnig of huiwerige buitestaander in die familie na 'n genadelose Mafiabaas.
Paramount Pictures het die regte tot die roman verkry vir $80,000, voordat dit gepopulariseer is.
Die ateljeebestuurders het moeite gehad om 'n gepaste regisseur te vind. Hulle eerste paar kandidate het die pos afgewys. Hulle en Coppola het verskille gehad oor karakters en deur wie hulle vertolk moes word, veral die rolle van Vito en Michael. Verfilming het grotendeels plaasgevind in New York asook in Sisilië en is voor skedule voltooi. Die klankbaan is gekomponeer deur Nino Rota, met bykomende stukke deur Carmine Coppola.
Die rolprent het die meeste vir 1972 verdien en was vir 'n geruime tyd die rolprent wat die meeste ooit verdien het. Dit het die Oscar gewen vir Beste Prent, Beste Akteur (Marlon Brando) en Beste Aangepaste Draaiboek (vir Mario Puzo en Francis Ford Coppola). Die rolprent se sewe ander Oscar benoemings sluit in Al Pacino, James Caan, Robert Duvall (Beste Ondersteunende Akteur), en Coppola vir Beste Regisseur in.
The Godfather word wyd gereken as een van die beste rolprente in die geskiedenis van wêreldteater en -bioskopie en as een van die invloedrykste rolprente ooit, veral wat die "bende genre" betref.
Dit is in 1990 gekies vir bewaring in die Nasionale Filmregister van die Biblioteek van die V.S.A. Kongres as "kultureel, geskiedkundig, of esteties betekenisvol of beduidend" en word deur die Amerikaanse Filminstituut gelys as die derde beste rolprent in die Amerikaanse rolprentwese (na Casablanca). Dit is opgevolg deur The Godfather Deel II (1974) en The Godfather Deel III (1990).
Searsia angustifolia
Verspreiding end habitat
Die spesie is inheems aan die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Sy verspreiding strek vanaf Kaapstad in die weste, en gaan ooswaards na die Caledon en Swellendam streke. In die noorde, kom die voor in die Malmesbury, Worcester, Hexrivier en Sederberg streke.
Killie Campbell-Africana-biblioteek
Die Killie Campbell-Africana-biblioteek van die Universiteit van KwaZulu-Natal is een van die grootste en belangrikste versamelings van Africana in die land. Dit lê klem op Natal en Zoeloeland en sy bewoners en bevat unieke materiaal oor die vroeë geskiedenis van Suider-Afrika.
Hierdie biblioteek word hoog aangeslaan deur navorsers wat aandag gee aan Afrika suid van die Sahara en in die besonder aan die gebiede aan die suidoostekant van die vasteland.
Die versameling bestaan uit boeke, pamflette, joernale, koerante en koerantuitknipsels, manuskripte, klankopnames van Afrika-musiek, opnames van mondelinge geskiedenis, skilderye en vroeë landkaarte.
Die boeke handel oor ontdekkingsreise en die verkenning van Afrika, Christelike sendingwerk, onderwys, jag, natuurbewaring, verslae deur oorlewendes van skeepsrampe, Anglo-Zulu-oorlog, Tweede Vryheidsoorlog, Bambata-rebellie, Eerste en Tweede Wêreldoorlog, Zoeloekuns en anti-apartheidsaktiwiteite. Verskeie baie skaars boeke is in die biblioteek se besit. Vir Natallers is kapt. William Fitzwilliam Owen se boek uit 1833 genaamd “Narrative of voyages to explore the shores of Africa, Arabia and Madagascar”, ‘n vertelling van seereise met die skepe Leven en Barracouta, van belang. So ook is die verhaal van vroeë pioniers- en setlaarstye “Travels and adventures in Eastern Africa” deur Nathaniël Isaacs van groot waarde. Onder die boeke oor sendingstasies en sendelinge is die Sechuana-Bybel wat in 1853 by Moffat se pers in Kuruman gedruk is. Ook is van die vroegste publikasies in Afrikaans en ander Afrikatale aanwesig.
Reekse koerante is ter insae, o.a. Bantu World, Indian Opinion, Natal Mercury, Natal Witness, koerante in Zoeloe sowel as die Natal Government Gazette en ander staatspublikasies uit die koloniale tyd.
Die uitgebreide reeks manuskripte bestaan uit briewe, dokumente, dagboeke van sendelinge, sakelui, politici, vakbondleiers, akademici, vooraanstaande families en organisasies. Hier is manuskripte van o.a. vroeë Natalse setlaars, John William Colenso, die Theophilus Shepstone-familile, George Cato, Pauline Smith, Thomas Baines, Roy Campbell, John Dunn, Henry Francis Fynn, Alfred Thomas Bryant, Alphaeus H. Zulu, Karl Robert Brueckner, Sibusisiwe Makhanya, Frank  Foxon, Benjamin Colenbander, Frederick Robert Moor, Dinuzulu, E.G. Malherbe, Evelyn Wood, Barnabas Shaw en John Brownlee.
Geskiedenis
Margarte Roach (Killie) Campbell (Mount Edgecombe, 9 September 1881 – Durban, 27 September 1965) het as meisie reeds begin om Africana te versamel. Haar versameling het tot een van die uniekste en belangrikste in Suider-Afrika uitgegroei. By haar dood het sy die biblioteek van 35 000 items plus ‘n som van R330 000 aan die UKZN nagelaat. Dit word gehuisves in haar ouerhuis Muckleneuk in Durban.
Verkeersveiligheid
Verkeersveiligheid word 'n steeds belangriker faktor namate die aantal voertuie en padgebruikers (voertuiggebruikers sowel as voetgangers) op paaie oral ter wêreld toeneem. Ondanks die brandstofkrisis is daar geen aanduiding dat die motorvoertuig binnekort deur enige ander vervoermiddel vervang gaan word nie. In die VSA besit 1 uit elke 2 inwoners 'n motor.
Hymenancora rufa
Hymenancora rufa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Verkeersveiligheid
Sowat 50 % van die aantal mense wat in padongelukke sterf, is voet gangers en fietsryers. Drankmisbruik is 'n belangrike rede vir die hoë ongeluksyfer in Suid-Afrika, wat proporsioneel sowat 7 keer hoër as die in die VSA is. Maatreëls vir vlot en veilige verkeersvloei behels wette wat padgedrag reël, die toepassing van die wette, die opvoeding van padgebruikers en die ontwerp van veiliger paaie en voertuie.
Algemeen
Na die Tweede Wêreldoorlog het motorvoertuie oral 'n gewilde vervoermiddel geword. Meer mense kon 'n motor bekostig, aangesien motors vanweë massaproduksie goedkoper geword het. Al hoe meer mense het ook na die voorstede begin uitwyk maar steeds in die stede gewerk, sodat hulle van vervoer afhanklik was om by die werk te kom.
Die motor word oral, ook in Suid-Afrika, baie meer as openbare vervoer (treine en busse) gebruik. Na die oliekrisis in 1973 het die aantal motorfietse op paaie ook skerp gestyg. Motorfietse gebruik baie minder brandstof en parkeerplek is makliker bekombaar. Motorfietsryers is egter wel meer blootgestel aan gevare as motorryers in ooreenstemmende verkeersituasies. Die eerste motorvoertuie het omstreeks 1910 in Suid-Afrika algemeen in gebruik begin kom en teen 1935 was daar reeds 120 000 km grondpaaie.
Verkeersveiligheid is van groot belang in Suid-Afrika omdat besonder baie padongelukke hier voorkom. Verliese aan menselewens en skade aan eiendom en voertuie beloop jaarliks honderdmiljoene rande. Die dodetal vanweë padongelukke is proporsioneel baie hoër in Suid-Afrika as in die VSA of Brittanje. Die groot afstande, hoe snelhede en drankmisbruik is die 3 hoofoorsake van die hoë ongeluksyfer.
Owerheid
Die rol van die owerheid in verkeersveiligheid behels wetgewing wat veiligheidstandaarde vir en die verantwoordelikhede van padgebruikers (motoriste, motorfietsryers, voetgangers, ensovoorts) omskryf, die ontwerp en bou van veiliger paaie en die toepassing van verkeersveiligheidsmaatreëls.
Wette
Verkeersveiligheidsmaatreëls word in verskeie wette omskryf. In die afgelope dekade het dit onwettig geword om byvoorbeeld sonder ŉ valhelm op 'n motorfiets te ry, ŉ voertuig te bestuur terwyl die bestuurder meer as 0,05 g alkohol per 100 ml in sy bloed het, of voor in 'n motor te ry sonder dat die sitplekgordel gebruik word.
Paaie
Die toename in die aantal voertuie op paaie het navorsing oor beter en veiliger paaie nodig gemaak. Dit het gelei tot die ontwikkeling van paaie waarvan die hellings om draaie byvoorbeeld so is dat voertuie teen betreklik hoe snelhede kan ry.
Al hoe meer tussenstedelike paaie word met katoë ('n ry ronde weerkaatsers langs en in die middel van die pad) gebou sodat die middellyn en kante van die pad snags duidelik sigbaar is in gebiede waar daar nie straatligte is nie. Padstrepe word ook met 'n spesiale verf aangebring wat hulle snags beter sigbaar maak.