cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pratt & Whitney PW2000
Ontwerp en ontwikkeling
Die eerste PW2000 reeks enjin, die PW2037, het die Boeing 757-200 in diens van Delta Air Lines aangedryf. Dit was die bekendstellingskliënt vir die burgerlugvaartweergawe van die enjin. Behalwe vir die 757, word die PW2000 reeks enjins ook gemonteer aan die C-17 Globemaster III militêre vragvliegtuig; die Amerikaanse Departement van Verdediging se aanwysing vir die enjin is F117, met die spesifieke variant wat gebruik word op die C-17 die F117-PW-100. Die kragbron se eerste vlug op die C-17 was in 1991.
Die PW2000 het ook die mislukte Iljoesjin Il-96M aangedryf; die enjin het die eerste keer gevlieg op die Il-96M in 1993.
Die jongste boustandaard, met die naam PW2043, is van stapel gestuur in 1994. Dit bied meer as 190 kN (43 000 vt-f) se stukrag. Die vorige geslagte van die enjin kan omgeskakel word na die PW2043-weergawe.
5 Julie
5 Julie is die 186ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (187ste in skrikkeljare). Daar volg nog 179 dae in die res van die jaar.
Aardroos-suikerbos (Protea pudens)
Die aardroos-suikerbos (Protea pudens) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea genus behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom op die Elim-vlakte by Agulhas voor waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die plant is plat en word 1 m in deursnee en blom van Mei tot September met die hoogtepunt van Julie tot Augustus.
Die plant vrek nadat die veld gebrand het, maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei in swaar, sanderige kleigrond op hoogtes van 30 - 40 m bo seevlak.
In Engels staan dit as die Bashful Sugarbush bekend.
Annabel Scholey
Annabel Scholey (gebore 8 Januarie 1984) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Walking on Sunshine (2014) en NOW: In the Wings on a World Stage (2014).
Boodskapperstaf
duimnael|180px|’n Moderne uitbeelding van die caduceus as simbool van die handel. duimnael|180px|Hemres met ’n boodskapperstaf met vlerke in sy linkerhand (Museo Pio-Clementino, [[Rome).]]
Die boodskapperstaf of caduceus (Latyn: cādūceus, van die Griekse κηρύκειον kerukeion, "staf") is die staf wat Mercurius in die Griekse mitologie en Hermes in die Romeinse mitologie gedra het. Die staf is ook deur ander boodskappers gedra, soos deur Iris, die boodskapper van Hera. Dit is ’n kort staf wat deur twee slange omstrengel word; dit het soms vlerke. In mitologiese ikonografie word dit dikwels vasgehou in die linkerhand van Mercurius, die boodskapper van die gode, gids van die afgestorwenes en beskermer van handelaars, herders, dobbelaars, leuenaars en diewe. Dit word ook die Hermesstaf of Mercuriusstaf genoem.
Volgens sommige weergawes is die oudste bekende beelde van die boodskapperstaf van Mesopotamiese oorsprong: Die Sumeriese god Ningishzida het so ’n staf gedra wat dateer van 4000-3000 v.C.
As ’n simboliese voorwerp verteenwoordig dit Hermes/Mercurius, en dus ook handel, beroepe of ondernemings wat met dié god te doen het. In die latere oudheid was die staf die basis van die astrologiese simbool van die planeet Mercurius. Dit verteenwoordig ook kwik (Engels: mercury). Daar word beweer die staf sal die slapendes wakker maak en dié wat wakker is aan die slaap maak. As dit op sterwendes gebruik is, was hul dood sag; as dit op afgestorwenes gebruik is, het hulle lewend geword.
Die boodskapperstaf word dikwels verkeerdelik gebruik as simbool van die mediese beroep en gesondheidsorganisasies weens ’n verwarring met die tradisonele mediese simbool, die Staf van Asklepios, wat net een slang en geen vlerke het nie.
Geskiedenis
duimnael|140px|links|Die boodskapperstaf as sterrekundige simbool. duimnael|180px|Iris met die boodskapperstaf op ’n [[rooifiguurstyl|rooifiguurpot, middel 5de eeu v.C. (Agrigento, Sisilië).]]
Die Homeriese lofsang aan Hermes vertel hoe Hermes sy lier van skilpaddop aan Apollo aangebied het om op te maak vir beeste wat hy van sy halfbroer gesteel het. Apollo het in ruil vir Hermes die boodskapperstaf gegee as ’n gebaar van vriendskap. Die verbintenis met die slang verbind Hermes aan Apollo, nes die slang later verbind is met Asklepios, die "seun van Apollo". Die verbintenis van Apollo met die slang kom van die mite oor die god wat Piton, die slang by Delphi, doodgemaak het.
Volgens nog ’n mite het Hermes/Mercurius twee slange gesien wat in ’n geveg verstrengel was. Hy het sy staf gebruik om hulle te skei en so vrede tussen hulle bewerkstellig, en daarna is die staf met twee slange beskou as ’n teken van vrede.
Ikonografie
In sommige vaastekeninge lyk die Griekse kerukeion effens anders as die gewone moderne uitbeeldings. Die twee slange kom bo-op die staf voor en kruis mekaar om ’n sirkel te vorm. Die slange se koppe lyk soos twee horings. Dié ou vorm, met ’n bykomende dwarsbalk, vorm vermoedelik die basis van die simbool vir die planeet Mercurius ( ☿ ) wat sedert die laat oudheid in Griekse sterrekunde gebruik word.
Rocco C. de Villiers
Rocco Cartorzina de Villiers (Paarl, Kaapkolonie, 27 Februarie 1838 – Paarl, 21 Mei 1902) was ’n Kaapse komponis.
Tydens sy kinderjare was daar nog geen hoërskole in die Paarl nie, maar hy het 'n deeglike opvoeding ontvang van die onderwyser P. J. du Toit. Vroeg reeds het sy musikale talent voor die dag gekom en dit is ontwikkel deur prof. J.S. de Villiers. In 1861 is hy getroud met Maria Louw, en die volgende jaar is hy na Caledon om daar as orrelis op te tree. Hier het hy ook 'n handelaarsbesigheid gehad; daarom het hy die meeste van sy komposisies en musikale skryfwerk gedurende die nag gedoen. Tydens 'n vakansie aan Mosselrivierstrand het hy sy later bekendgeworde koraalboek geskryf.
Rocco de Villiers was baie belese en kon Duits en Frans vloeiend praat. Drie keer het hy 'n besoek aan Europa gebring. Nadat hy 22 jaar op Caledon deurgebring het, het hy in 1883 na die Paarl teruggekeer. Hier was hy orrelis van die Paarl-gemeente, en gedurende die week het hy musieklesse gegee. Daarby het hy ook 'n handelaarsbesigheid in musiekinstrumente gehad. Een van sy seuns, prof. P.K. de Villiers, het sy musiektalent geërf.
Maud Allan
Maud Allan (27 Augustus 1873 – 7 Oktober 1956) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent The Rug Maker's Daughter (1915).
Oostenrykse Duits
Die taalkundige term Oostenrykse Duits verwys na die standaardvariëteit van Duits in Oostenryk. Hieronder val sowel variëteite van Duits wat eie is aan streke van Oostenryk of die hele land, mits hulle as deel van die standaardtaal beskou word, asook taalvorme wat met aangrensende gebiede in Duitsland, Switserland en Suid-Tirol gedeel word.
Oostenrykse Duits deel baie kenmerke met Oud-Beiere (van waar Oostenryk oorspronklik gekoloniseer is) en Suid-Tirol wat eers ná die Eerste Wêreldoorlog van Oostenryk afgeskei is. Die huidige Oostenrykse deelstaat Vorarlberg vorm 'n uitsondering aangesien dit by die Alemanniese dialekgebied behoort (vroeë setlaars het uit dié streek gekom) en sodoende taalkundige ooreenkomste met Alemanniese Switserland en Suidwes-Duitsland toon.
Geskiedenis
In die loop van die geskiedenis het Oostenryk, afhangende van die heersende politieke en kulturele omstandighede, 'n aktiewe of passiewe rol in die ontwikkeling van die Duitse taal gespeel. Werke, wat gedurende die Oudhoogduitse tydperk tussen die 8ste en 11de eeu in Oostenrykse kloosters soos Mondsee ontstaan het, word onder die oudste taalkundige monumente in die Duitse taalgebied gereken. Gedurende die Hoë Middeleeue was die Suid-Duitse taalgebied die drywende krag agter die ontwikkeling van Duits. So het in Oostenryk van die vernaamste literêre werke in die Middelhoogduitse periode ontstaan.
Toe die politieke swaartepunt van die Duitse taalgebied toenemend na Sentraal-Duitsland begin verskuif het, het dié streek sy invloed op die ontwikkeling van Duits laat geld en was die suide, insluitende Oostenryk, nog slegs in beperkte mate hierby betrokke. Bepaalde faktore het daartoe bygedra dat die suide en Oostenryk hul eie pad begin volg het:
Toe die Teenreformasie in Oostenryk daarin geslaag het om die Rooms-Katolieke geloof as oorheersende godsdiens te hervestig, is Protestantse taalvorme en -norme, wat grootliks deur Martin Luther se werke beïnvloed is, afgekeur. Met die vestiging van 'n algemeen aanvaarde Duitse standaardskryftaal gedurende die Verligtingstydperk het Oostenryk nie net gedreig om tot 'n taalkundig periferiese streek binne die Duitse taalgebied te ontwikkel nie, maar dit het ook gevaar geloop om – in vergelyking met Duitse gebiede – 'n opvoedkundige agterstand te hê.
Keiserin Maria Theresia, wat self 'n Oostenrykse dialek as huistaal gebesig het, het taalkundige hervormings volgens die voorbeeld van Sentraal-Duitse lande soos Sakse deurgevoer. Sy het geleerdes uit Silesië en ander streke na Wene ontbied om literatuur, kerktaal en die onderwysstelsel te hervorm en wetenskaplike werke vir gebruik in skole en die openbare lewe saam te stel. Die Duitse bibliotekaris, leksikograaf en taalkundige Johann Christoph Adelung (1732–1806) se Duitse woordeboek is nog in 1812 in die Oostenrykse hoofstad herdruk en was orals in die land in gebruik.
Clathria anonyma
Clathria anonyma is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1959 deur Burton.
Rümligen
Rümligen is 'n munisipaliteit in kanton Bern, in die distrik Bern-Mittelland van Switserland. In 2018 het 440 mense in die munisipaliteit gewoon. In 2020 het meeste van die inwoners Duits gepraat.
Afrikaanse oewerswael
Die Afrikaanse oewerswael is, soos sy naam aandui, deel van die swaelfamilie. Hy verskil egter van ander swaels met sy bruin rug, klein grootte en vinniger, rukkerige vlug. Die oewerswael is die naaste verwant aan die Europese oewerswael (Riparia riparia).
Nara, Nara
Nara (奈良市) is die hoofstad van die Nara-prefektuur in die Kansaigebied van Japan. Die stad beslaan die noordelike gedeelte van die Nara-prefektuur en strek tot teen die Kioto-prefektuur. Agt tempels, heiligdomme en ruïnes in Nara, spesifiek Tōdai-ji, Saidai-ji, Kōfoekoe-ji, die Kasoega-tempel, Gangō-ji, Jakoesji-ji, Tōsjōdai-ji en die Heijō-paleis, tesame met die oeroue Kasoegajama-woud, vorm die "Historiese Monumente van Antieke Nara", 'n UNESCO-wêrelderfenisgebied.
Afrikaanse oewerswael
Identifikasie
Die Afrikaanse oewerswael is 12 cm lank en is bruin aan die bo-kant en wit of ligbruin aan die onderkant. Hy het nie dieselfde bruin streep oor sy bors as die Europese oewerswael nie. Oewerswaels het swart snawels en bruin bene. Mannetjies en wyfies is eenders in voorkoms, maar jonger voëls se vere is ligter van kleur op die vlerke en agterkant.
Habitat
Afrikaanse oewerswaels bou hulle neste in kolonies en baie paartjies sal naby mekaar broei as die ruimte dit toelaat. Hulle neste word aan die einde van 30–60 cm lange tonnels gebou, wat die voëls self in sandbanke boor. Die nes self is 'n versameling strooi en vere aan die einde van die tonnel. Hulle word in laagliggende gebiede aangetref, verkieslik naby water en ook moerasagtige gebiede.
Voortplanting
Die wyfie lê gewoonlik twee tot vier wit eiers. Die mannetjie en wyfie neem beurte om die eiers uit te broei.
Dieet
Die kos van hierdie spesie bestaan uit klein insekte: meestal muggies en ander vlieënde insekte wat in hulle vroeë fases in of naby die water woon.
Geluid
Die kwetterende sang van die Afrikaanse oewerswael is aanhoudend tydens vlug, maar neem 'n gesels-trant aan wanneer hulle land. Daar is ook 'n skerp alarm-roep.
Subspesies
Daar is sewe subspesies wat volgens grootte en die kleurskakerings van die bo- en onderdele onderskei word:
Boodskapperstaf as mediese simbool
duimnael|180px|Die embleem van die Amerikaanse mediese korps. Die korps se aanvaarding van die boodskapperstaf as teken het die gebruik daarvan in die land se mediese wêreld gewild gemaak.
Dit is redelik algemeen dat die boodskapperstaf van Hermes met sy twee slange en vlerke verkeerdelik deur geneeskundige instellings as hul teken gebruik word in plaas van die staf van Asklepios, wat net een slang en geen vlerke het nie. Laasgenoemde is ’n staf wat deur ’n enkele slang omstrengel word en wat behoort het aan die Griekse god Asklepios, wat met medisyne en genesing verbind is.
In die VSA is die gebruik hoofsaaklik te wyte aan die land se mediese korps se aanvaarding van die boodskapperstaf as sy teken in 1902.
Galaxiidae
Galaxiidae is 'n vis-familie van die orde Osmeriformes. Hierdie familie kom slegs in die Suidelike Halfrond voor. Die familie beskik oor ses genera wat 45 spesies bevat. Slegs een spesie kom in Suider-Afrika voor terwyl die meeste spesies in Australië en Nieu-Seeland voorkom. Van die spesies kom ook in Suid-Amerika voor.
Genus
Die volgende genus en gepaardgaande spesie is deel van die familie:
Pillansia templemannii
Pillansia templemannii is die enigste spesie in die genus Pillansia, dit is dus 'n Monotipiese takson. Dit is 'n meerjarige, immergroen plant en geofiet wat 60 tot 90 cm hoog word. Die plant vorm deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Dit kom voor in die sandsteen hellings van die Kogelberg en blom na brande.
Pehr Osbeck
duimnael|regs|Pehr Osbeck regs|duimnael|Osbeckia chinensis, deur Osbeck geskets. Pehr Osbeck (1723 – 23 Desember 1805) was 'n Sweedse ontdekkingsreisiger, natuurkundige en 'n apostel van Carolus Linnaeus. Hy is in die gemeente Hålanda op Västergötland gebore en het saam met Carolus Linnaeus in Uppsala gestudeer.
Natuurkundige in Canton Streek
In 1750–1752 het hy as kapelaan op die skip Prins Carl na Asië gereis, waar hy vier maande lank die flora, fauna en mense van die Cantonstreek van China bestudeer het. Hy het net betyds teruggekom om meer as 600 spesies plante by te dra tot Linnaeus se "Species Plantarum", wat in 1753 gepubliseer is.
In 1757 publiseer hy die dagboek van sy reis na China, "Dagbok öfwer en ostindisk Resa Åren", wat in 1762 in Duits, en in 1771 in Engels vertaal is. In 1771 is hy verkies tot lid van die Koninklike Sweedse Akademie vir Wetenskappe.
Die standaard skrywerafkorting Osbeck word gebruik om Pehr Osbeck as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam genoem word.
Latere loopbaan
Hy het sy loopbaan beëindig as die priester van Våxtorp en Hasslöv in Halland, waar hy in 1805 gesterf het.
Versamelings
Sy groot versamelings word bewaar in Swede en die Verenigde Koninkryk. Hy word herdenk deur die genus Osbeckia L. van plante in die familie Melastomataceae. Die standaard skrywer afkorting Osbeck word gebruik om hierdie individu as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.
Riana Nel
Riana Nel is 'n Suid-Afrikaanse sangeres wat op 9 November 1981 in Windhoek, Suidwes-Afrika gebore is. Sy sing hoofsaaklik geestelike liedjies in Afrikaans en Engels. Sy wen die ATKV se Crescendo-sangkompetisie in 2000 en stel haar debuutalbum in 2001 vry. Riana is die suster van Nianell, 'n befaamde sangeres in eie reg.
Biografie
Riana is van kleins af aan musiek blootgestel en het van vroeg af voor die klavier ingeskuif aangesien sy uit 'n baie musikale gesin kom. Haar talent en passie vir musiek was duidelik sigbaar. In 1996 het sy vir die eerste keer aan Crescendo, saam met Joe Niemand en komponis en liedjieskrywer Machiel Roets, deelgeneem. In 2000 het sy weggestap met die gesogte titel.
Haar gewildheid in Namibië het daarna vinnig toegeneem en sy is as wenner aangewys by die Jubelfees. Die wenners by die fees het almal op die program, Pasella, verskyn en dis waar gospelsanger, Louis Brits, haar raakgesien het. Hy het haar gevra of sy sou belangstel om saam met hom te toer.
Sy moes 'n keuse maak tussen gospel en die sekulêre mark. Kort daarna het sy op 19-jarige ouderdom na Pretoria verhuis en saam met Louis as agtergrondsangeres getoer, maar sy het talle kere ook die gehoor met haar eie komposisies vermaak. Daarna sy haar eie platekontrak by Maranatha losgeslaan. Met die sukses van haar eerste album, Oopmond, het sy besluit om oorsee te gaan.
Gou het sy harte in Engeland, Holland en Frankryk gewen en 'n Europese verspreidingskontrak met Authentic geteken. Terug in Suid-Afrika het sy in 2001 verder opslae by die Geraas Toekennings gemaak, waar sy as beste nuwe sanger saam met Karen Zoid, asook beste nuwe Gospel Sanger aangewys is. Daarna het sy die Lier-toekenning vir Beste Nuwe Kunstenaar en Beste Vroulike Vokaal ontvang.
Haar tweede album, The Cure, en haar derde album, Someone with Skin, was oorheersend Engels en op die oorsese mark gerig, maar dit is steeds in Suid-Afrika opgeraap. Intussen het Riana betrokke begin raak by projekte: saam met Retief Burger by die Godly Revolution en Youth Revolt. Sy verskyn ook op die Peacemaker en Onbeskaamd albums. In 2010 het sy 'n duet opgeneem saam met haar suster, Nianell, op dié se album, Sand & Water. In 2011 het haar musiekloopbaan 'n ander wending geneem toe sy met die hulp van die platemaatskappy, Coleske Artists,  tot die sekulêre mark toegetree het. Net soos haar gospel liedjies, bevat haar sekulêre albums ook diep boodskappe wat veral op paartjies en enkellopendes gemik is.
Haar album Die moeite werd het die dubbel platinum merk (80 000 eenhede) oorskry en met vyf nommer-1 radiotreffers word sy as een van die grootste sangeresse in die land beskou. In 2012 kry sy die Tempo-toekenning vir die gewildste popalbum en by die Ghoema-toekennings in 2013 deel sy die gesogte titel van Liedjieskrywer van die Jaar met Johan Vorster.
Sy skryf ook liedjies vir talle plaaslike kunstenaars soos Juanita du Plessis, Jay, Lianie May, Bobby van Jaarsveld, ensovoorts. Haar gewilde treffers "Dans" en "Timbuktu" is op die klankbaan van die romantiese komedie, Semi-Soet, gebruik en ook "Maak oop jou oë" in die fliek Klein Karoo.
Sterker (2019)
Nel se album Sterker word in 2019 vrygestel en bereik nommer-1 op iTunes.
Filmografie
Rolprente waarin Nel verskyn het:
Maui (god)
Maui of Māui is ’n groot held in die Polinesiese mitologie. Verhale oor sy dade word in feitlik elke Polinesiese land vertel. Maui word meestal as ’n volle of halfgod beskou; op sommige plekke is hy menslik (Tregear 1891:233).
Maori-mitologie
In die Maori-mitologie is Maui ’n kultuurheld wat bekend is vir sy uitbuitery en skelmstreke. Sy laaste, noodlottige slenter was toe hy – in ’n poging om die mens onsterflik te maak – in ’n wurm verander, by die slapende godin Hine-nui-te-pō se vagina ingekruip en haar liggaam deur haar mond probeer verlaat het. Hy is deur die lawaglasskerwe in haar vagina middeldeur gesny.
Maui se geboorte
Tu se afstammelinge (die mens) het vermeerder en nie die dood geken nie, tot met Maui-tikitiki se generasie (Biggs 1966:449). Maui is die seun van Taranga, die vrou van Makeatutara. Hy het ’n wonderbaarlike geboorte: Sy ma gooi haar vroeggebore baba in die see, toegedraai in ’n haarlok uit haar bolla (tikitiki) – vandaar Maui se volle naam, Maui-tikitiki-a-Taranga. Seegeeste ontdek hom en draai hom in seegras toe. Maui se goddelike voorvader, Tama-nui-te-ra (of Rangi) neem die kind en maak hom groot.
Maui verlaat die see en gaan na sy ma se huis. Hy kry daar sy vier broers, Maui-taha, Maui-roto, Maui-pae en Maui-waho. Sy broers is eers versigtig vir hom, maar nadat hy verskeie kunsies uitgehaal het soos om in ’n verskeidenheid voëls te verander, erken hulle se kragte en bewonder hom.
Aanvanklik erken Taranga hom nie. Toe hy ouer is, kruip hy in die marae in waar sy familie vrolik bymekaar is en gaan sit agter sy broers. Kort daarna roep sy ma haar kinders en ontdek die vreemde kind. Hy bewys hy is haar seun en word in die gesin opgeneem. Van sy broers is jaloers, maar die oudste broer maan die ander om vriendelik en goedhartig te wees.
’n Lokval vir die son
Maui neem op sy eerste ekspedisie die kakebeen van sy voormoeder Muri-ranga-whenua en stel ’n valstrik vir die son sodat hy stadiger kan beweeg, want die dae is te kort dat mense hul werk kan klaarkry. Met sy broers se hulp vang hy die son en slaan hom met die kakebeen totdat die son belowe om in die toekoms stadiger te beweeg (Tregear 1891:233-234).
Skepping van Noord- en Suideiland
duimnael|200px|Noordeiland, wat volgens die Maori-mitologie deur Maui en sy broers geskep is.
Maui se volgende taak is om grond uit die see op te trek – weer eens met die kakebeen, dié keer as ’n vishoek. Hy gebruik bloed uit sy neus as aas en trek die vis uit die dieptes. Toe dit te voorskyn kom, gaan haal Maui ’n priester om die regte seremonie uit te voer en te bid, en laat sy broers agter om die vis op te pas. Hulle wag egter nie vir Maui om terug te keer nie en begin die vis opkap (om elk sy deel te kry). Die vis begin dadelik spartel en breek op in berge, kranse en valleie. As sy broers na Maui geluister het, sou die eiland plat gewees het sodat mense maklik daaroor kon reis. Daarom is Nieu-Seeland se Noordeiland bekend as Te Ika-a-Māui (Die Vis van Maui) (Tregear 1891:234).
Maui se kano het weer volgens tradisie Suideiland geword. Banks-skiereiland is waar hy vasgetrap het toe hy die swaar vis uit die see trek. Daarom is dié eiland benewens sy amptelike Maori naam, Te Waipounamu, ook bekend as Te Waka-a-Māui (Die Kano van Maui).
Ontdekking van vuur
Maui vind uit vuur het op aarde weggeraak. Hy besoek Mahuika, die godin van vuur, om die geheime kuns te leer om vuur te kry. Sy streke maak haar egter kwaad en, hoewel hy die geheim van vuur kry, kom hy net-net met sy lewe daarvan af. Hy verander in ’n valk, maar Mahuika steek die land én die see aan die brand. Maui bid tot sy voorouers Tawhirimatea en Whatiri-matakataka, wat reën op die aarde gooi om die vuur te blus.
Soektog na sy pa
Maui bly by sy ma, Taranga, en broers. Elke oggend verdwyn Taranga. Maui neem die vorm van ’n kererū (Nieu-Seelandse vrugteduif) aan en volg haar tot waar Taranga sy pa, Makeatutara, ontmoet. Toe sy pa die doopseremonie vir Maui voorberei, maak hy ’n fout in die towerspreuk en dit veroorsaak op die ou end Maui se dood (Tregear 1891:233).
Soeke na onsterflikheid
Maui glo nou hy is gereed om onsterflikheid vir die mens te vind. Sy pa probeer hom afraai en voorspel hy sal misluk weens die foute by sy doopseremonie. Maui sê egter Hine-nui-te-pō, die godin van die nag, kan nie sterker wees as die son (wat hy in ’n lokval gelei het) of as die see (waaruit hy land opgetrek het) nie.
Maui vertrek na Hine-nui-te-pō se huis saam met sy metgeselle (volgens sommige mites is dit klein voëls; volgens ander is dit sy broers). Hy kry Hine waar sy slaap met haar bene oop en hy en sy metgeselle sien skerp skerwe lawaglas en groensteen tussen haar dye. Maui sê vir sy metgeselle hy gaan in haar vagina opkruip en haar liggaam deur haar mond verlaat, en dan sal die mens onsterflik wees. Maar hy waarsku hulle om nie te lag nie. Terwyl hy in die ou vrou inkruip, begin ’n metgesel lag en sy word wakker. Sy knyp haar bene teen mekaar en sny Maui middeldeur. Maui is die eerste mens wat sterf, en daarom is alle mense sedertdien sterflik. Die godin waak steeds by die poort na die onderwêreld waardeur alle afgestorwenes moet reis (Biggs 1966:449-450, Tregear 1891:234).
Hawaise mitologie
In die mitologie van Hawaii is Maui ook ’n kultuurheld en ’n antieke hoofman (alii) wat in verskeie stambome voorkom. In die antieke gesang Kumulipo is hy die seun van Akalana en sy vrou, Hina-a-ke-ahi (Hina). Die egpaar het vier seuns: Maui-mua, Maui-waena, Maui-kiikii en Maui-a-kalana. Maui-a-kalana se vrou is Hinakealohaila; sy seun is Nanamaoa. Maui is een van die halfgode. Sy naam is dieselfde as dié van die Hawaise eiland Maui.
Skepping van die eilande
duimnael|200px|Die eilande van Hawaii wat Maui volgens oorlewering uit die see getrek het.
Maui se vishoek word Manaiakalani genoem, en sy aas is die vlerk van Hina se troetelvoël, Alae. Maui skep volgens oorlewering die eilande van Hawaii deur sy broers met ’n slenter te vang. Hy oorreed hulle om hom saam te neem op ’n hengeluitstappie en haak toe sy vishoek in die bodem van die oseaan. Hy vertel vir sy broers hy het ’n groot vis gevang en hulle moet so vinnig moontlik roei. Die broers is so besig om te roei dat hulle nie die eiland agter hulle sien verskyn nie. Maui herhaal dié slenter ’n paar keer en so skep hy die Hawaise eilande (Tregear 1891:236).
Volgens ’n ander tradisie gooi Maui sy vishoek by Hamakua in om die god van visse, Pimoe, te vang. Hy sê sy broers aan om nie terug te kyk nie, want dan sal die ekspedisie misluk. ’n Vermomde Hina verskyn op die wateroppervlak, Maui gryp die voorwerp en plaas dit voor hom. Skielik verskyn ’n pragtige vrou wie se skoonheid niemand kan weerstaan nie en die broers kyk om om die beeldskone seegodin te sien. Die vislyn breek, Hina verdwyn en die poging om die eilande in een stuk uit die see te trek, misluk.
Beteueling van die son
duimnael|200px|Maui lei die son in ’n valstrik, tekening deur Arman Manookian, omstreeks 1927 (Honolulu-kunsmuseum).
Verhoging van die lug
Maui besef eendag die lug is te laag en dit keer dat mense regop kan staan en hul take verrig. Hy gaan soek sy pa om hom die lug te help hoër maak en te keer dat dit verder val.
Maui gaan lê plat op die grond en stoot die lug boontoe. Hy gee ’n teken aan sy pa, wat toe ook begin stoot. Die pa en seun se gesamentlike krag is groot genoeg dat hulle die lug so hoog opstoot dat mense weer hul daaglike take kan uitvoer. Volgens sommige sou die lug heeltemal geval het as dit nie vir dié twee was nie, en dan sou die aarde onbewoonbaar gewees het – hulle het dus die mens gered.
Maui en die Lang Paling
Maui se vrou was Hina, en eendag toe sy na die rivieroewer gaan om water vir haar en Maui te kry, kom sy die Lang Paling (Tuna) teen. Tuna slaan haar en bedek haar met slym. Hina ontsnap, maar vertel nie vir Maui daarvan nie. Die volgende dag gebeur dit weer, en toe vertel sy haar man. Hierna gaan soek Maui die paling en maak hom dood. Die Lang Paling het baie probleme vir die dorpenaars veroorsaak, en danksy Maui is hulle nou veilig.
Tahitiaanse mitologie
In die Tahitiaanse mitologie is Maui ’n wyse man of profeet. Hy is ’n priester, maar word later vergoddelik. Hy word verbind met die marae (heilige plek). Omdat die son begin water trek het terwyl sy werk nog nie klaar was nie, kry hy die hihi, of sonstrale, beet en verminder die son se spoed vir ’n ruk.
As die ontdekker van vuur is Maui bekend as Ao-ao-ma-ra'i-a, want hy leer ander vuur maak deur die wrywing van hout. Voorheen het die mens rou kos geëet (Tregear 1891, 194, 235).
Tongaanse mitologie
In die mitologie van Tonga trek Maui die Tongaanse eilande uit die see: Lofaga verskyn eerste en Vavau laaste. Maui het twee seuns: Die oudste is Maui Atalaga en die jongste Kisikisi. Laasgenoemde ontdek die geheim van vuur en leer mense hoe om kos te kook deur die vuur in sekere soorte hout te laat bly.
Maui dra die aarde op sy skouers en wanneer hy ruk terwyl hy insluimer, veroorsaak dit ’n aardbewing. Mense moet dus op die grond stamp om hom wakker te hou. Hikule'o, die god van Pulotu (die onderwêreld), is Maui se jonger broer. Houga is die plek waar Maui se vishoek aan die seebodem vasgehaak het.
Volgens ander bronne was daar drie Maui-broers in Tonga: Maui-motua ("ou Maui"), Maui-atalanga en Maui-kisikisi ("Naaldekoker-Maui"). Laasgenoemde is die slinkse een; hy het ook die naam Maui-fusi-fonua (Maui Landtrekker) omdat hy die towervishoek van die ou visserman Tongafusifonua afgebedel het. Dié het op die Manua-eilande gewoon en Maui toegelaat om die vishoek tussen sy eindelose versameling uit te soek. Sy vrou, Tavatava, het egter die geheim verklap en gesorg dat Maui die regte hoek kies. Dit het hom in staat gestel om die koraaleilande van die bodem van die see af op te trek. (Vulkaniese eilande is veronderstel om uit die hemel te geval het.)
Ander mitologieë
In die Samoaanse mitologie is Maui die seun van Talaga.
Heijō Paleis
Heijō Paleis (平城宮) in Nara, was die Keiserlike Paleis van Japan (710-784 n.C.), gedurende die grootste deel van die Nara-tydperk. Die oorblyfesel van die paleis, en die omliggende gebied, is in 1998 as 'n UNESCO Wêrelderfenisgebied gevestig saam met 'n aantal ander geboue en gebiede as die "Historiese Monumente van Antieke Nara."
Ná Keiserin Genmei se bestyging van die Keiserlike Troon in 707 het heelwat bespreking plaasgeviond oor die skuif van die paleis. 'n Jaar later is 'n edik uitgevaardig aangaande die besluit om die palies na Nara te skuif. In 710 het die nuwe hoofstad amptelik oorgeneem, maar voltooiing van die Paleis moes nog langer wag. (Geskryf Heijō (平城) maar destyds as Nara uitgespreek, die gebied het sy sinoniem, Nanto (南都, 'Suidelike Hoofstad') teenoor Kioto, die hoofstad in die Noorde eeue later bekom.)
Die stad en die paleisgronde was grootliks op Chang'an (die hedendaagse Xi'an), die hoofstad van China gedurende die Tang-dinastie op dieselfde stadium toe Nara die hoofstad van Japan was. Chang'an was op sy beurt weer, soos baie antieke Oos-Asiese stede gegrond op 'n komplekse stelsel waarsêery, oortuigings en wette. Dit het die roosterstelsel van die straatuitleg bepaal sowel as die vereiste vir geestelike beskermende heiligdomme of tempels wat by besondere kardinale rigtings in die stad geplaas moes word.
Volgens die stelsel is die Paleis aan die noordelike punt geplaas op 'n lyn wat geloop het van Suzakustraat, die hoofdeurgang wat nood-suid deur die middel van die stad geloop het. Die straat het by die Suzaku-mon geëindig en die res van die Paleis geboue is dan noord van die hek gebou. Die hoofgeboue van die Paleiskompleks was die Daigoku-den, waar regerings aangeleenthede uitgevoer is, die Chōdō-in waar formele seremonies gehou is, die Dairi, die Keiser se woning, en kantoere vir verskeie administratiewe agentskappe. Die fondasies van die geboue is steeds sigbaar op die terrein.
Toe die hoofstad na Heian-kyō (vandag Kioto) geskuif is, is Nara se keiserlik paleis eenvoudig verlaat en aan die elemente oorgelaat. Oor die eeue heen het die geboue agteruitgegaan tot daar teen die begin van die Kamakura-tydperk in die laat 12de eeu byna niks meer bokant die grond behoue gebly het nie. Die dele onder die grond het egter behoue gebly en is deur moderne argeoloë herontdek.
Regents Park
Regents Park is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë, 4,5 km suidoos van die stadsaal. Dit word begrens deur La Rochelle in die weste en The Hill in die suide.
Geskiedenis
Regents Park is in 1904 aangelê op die plaas Klipriviersberg en genoem na Regent's Park in Londen. Nes La Rochelle wat eens 'n blanke groepsgebied was, het Regents Park se wit bevolking sedert 1994 skerp afgeneem tot net 12,6% tydens die sensus van 2011, vergeleke met 32,1% in 2001.
Aardroos-suikerbos (Protea acaulos)
Die plant spruit weer uit na 'n brand. Die saad word geberg in 'n doppie en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van rotte, muise en voëls. Die plant groei in sanderige grond op hoogtes van 0-1500 m.
In Engels staan dit as die Common Ground Sugarbush bekend.
8ste Golden Globe-toekenningsaand
Die 8ste Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente van 1950 vereer het, is op 28 Februarie 1951 in die nagklub Ciro's in West Hollywood gehou.
Wenners en benoemdes
José Ferrer – Cyrano de Bergerac
Gloria Swanson – Sunset Boulevard
Judy Holliday – Born Yesterday
Billy Wilder – Sunset Boulevard
Sunset Boulevard (regisseur: Billy Wilder)
Edmund Gwenn – Mister 880
Josephine Hull – Harvey
Sunset Boulevard – Franz Waxman
All About Eve – Joseph L. Mankiewicz
Cyrano de Bergerac – Franz F. Planer
King Solomon's Mines – Robert L. Surtees
Gene Nelson
Broken Arrow (regisseur: Delmer Daves)
Gregory Peck en Jane Wyman
Randall Wicomb
Randall Charles Wicomb (* 30 Januarie 1949; † 27 Desember 2015) was 'n Afrikaanse sanger en driemalige wenner van die ATKV se Crescendo-sangkompetisie (1975, 1976 en 1977).
Lewensgeskiedenis
Hy voltooi sy skoolloopbaan aan die Hoërskool Jan van Riebeeck in Kaapstad. Na skool doen hy militêre opleiding in die Valskermbataljon. Hy behaal die graad B.Sc Honneurs (Ekologie) aan die Universiteit van Stellenbosch, waarna hy kortstondig klasgee aan die Hoërskool Durbanville en Paul Roos Gimnasium op Stellenbosch.
Hierna bekwaam hy homself as kopersmid by Pieter van Dijk se ateljees in Kaapstad waarna hy volwaardige kopersmidwerk as kuns en opdragwerk beoefen. Hy was ook 'n ywerige antieke glasbottel-/artefakteversamelaar en het ook metaalverklikkeropsporing as stokperdjie beoefen.
Staf van Asklepios
Die staf van Asklepios (Grieks: Ράβδος του Ασκληπιού, Rábdos tou Asklipioú; Unicode-simbool: ⚕) in die Griekse mitologie is ’n staf wat deur ’n slang omstrengel word en wat behoort het aan die Griekse god Asklepios, wat met medisyne en genesing verbind is. Die simbool word steeds in moderne tye gebruik en word met gesondheidsorg verbind. Dit word egter dikwels verwar met die boodskapperstaf van Hermes (of Mercurius).
Randall Wicomb
Lewensgeskiedenis
Uit sy huwelik met Koba is drie kinders gebore en sy en die drie kinders Pierre-Henri, Saskia en Kobâ het as hele gesin gesamentlik of indiwidueel saam met hom opgetree.
Staf van Asklepios
Griekse mitologie
Die naam "staf van Asklepios" kom van die Griekse god met dié naam wat met genesing en medisyne verbind is. Asklepios se simbole, die staf en die slang, is soms apart uitgebeeld, maar later gekombineer.
Randall Wicomb
Siekte en afsterwe
Hy is in 2013 met prostaatkanker gediagnoseer. Sy lewensverhaal, getiteld "Kleur – my lewe, my lied", is deur die bekende Pretoriase uroloog, dokter Amos van der Merwe, geskryf.
Staf van Asklepios
Griekse mitologie
duimnael|links|220px|Die vlag van die [[Wêreldgesondheidsorganisasie, met die staf van Asklepios.]] Ter ere van Asklepios is ’n sekere soort niegiftige slang dikwels in genesingsrituele gebruik, en hulle het vrylik tussen die siekes en gewondes rondgeseil. Dié slange is ook dwarsoor die antieke wêreld na elke nuwe tempel van Asklepios gebring wanneer dit ingewy is. Van omstreeks 300 v.C. het die kultus van Asklepios baie gewild geword en pelgrims het na sy helingstempels gestroom vir kure. Rituele reiniging is gevolg deur offerandes aan die god (volgens vermoëns) en die sieke sou een nag in die heiligste deel van die tempel, die adyton, deurbring. Enige droom of visoen is aan ’n priester vertel en hy sou die toepaslike terapie voorskryf deur ’n proses van vertolking. Sommige helingstempels het ook heilige honde gebruik om die siekes se wonde te lek.
Randall Wicomb
Siekte en afsterwe
Op 27 Desember 2015, as gevolg van die kanker, sterf Randall Wicomb omstreeks 03:45 in sy huis te Stellenbosch.
Staf van Asklepios
Griekse mitologie
Die oorspronklike Hippokratiese eed het begin met die aanroeping: "Ek sweer by Apollo, die geneesheer, en Asklepios en Hugiëia en Panakeia en al die gode en godinne . . ."
Die betekenis van die slang is al op baie maniere vertolk. Een daarvan is dat die vervelling en nuwe vel van die slang simbolies is van verjonging, terwyl ander sentreer om die slang as ’n simbool wat die dubbele aard van die dokter se werk verenig en uitdruk: die lewe en dood, siekte en gesondheid. Die dubbeldinnigheid van die slang as ’n simbool en die teenstrydigheid wat dit sou verteenwoordig, weerspieël die dubbelsinnigheid van die gebruik van middels, wat kan help of skaad, soos in die betekenis van die term pharmakon in antieke Grieks wat beteken het "dwelm", "medisyne" en "gif". Verder het produkte wat van die slang vervaardig is in antieke tye medisinale waarde gehad. Dit lyk of slanggif selfs in sekere gevalle voorgeskryf is as ’n vorm van terapie.
Die betekenis van die staf is ook op verskeie maniere vertolk, soos dat dit nes die slang beelde van herlewing en heling oproep, of dat die staf verbind word met rondreisende dokters.
Familieswael
Die familieswael (Petrochelidon spilodera) is 'n sangvoël wat aan die familie van swaels (Hirundinidae) behoort. Dit is endemies aan Afrika suidwaarts van die ewenaar, en word in grasveld aangetref. Die spesie is teenwoordig in Botswana, die Republiek van die Kongo, Demokratiese Republiek van die Kongo, Gaboen, Lesotho, Malawi, Namibië, Suid-Afrika, Zambië en Zimbabwe.
Tiberius II Konstantyn
Tiberius II Konstantyn (Latyn: Flavius Tiberius Constantinus Augustus, Grieks: Τιβέριος Α′ Κωνσταντίνος; omstreeks 535 – 14 Augustus 582) was die Bisantynse keiser van 574 tot 582. Hy is in die middel 6de eeu in Thracië gebore en is iewers ná 552 deur die Patriarg van Konstantinopel aan die toekomstige keiser Justinus II voorgestel, waarna hulle vriende geword het. Danksy Justinus het hy ’n hoë posisie beklee en hy was teenwoordig toe Justinus keiser geword het.
In 570 het Tiberius ’n Tawaarse leër in Thracië verslaan, maar laat in 570 of vroeg in 571 is hy verslaan in ’n volgende veldslag waar hy net-net aan die dood ontkom het.
In 574 het Justinus ’n senu-ineenstorting gehad en die keiserin, Sophia, het Tiberius gevra om namens hom te regeer. Op 7 Desember 574 het Justinus Tiberius as medekeiser verklaar en hom as sy seun aangeneem. Sophia wou tot elke prys die mag behou en het Tiberius streng beheer tot met Justinus se dood.
Bewind
Op 26 September 578 het ’n swak Justinus Tiberius as sy opvolger aangewys. Hy is eindelik vroeg in Oktober 578 dood.
Sophia het probeer om in beheer te bly en die nuwe keiser te beïnvloed om met haar te trou, maar hy het die aanbod van die hand gewys omdat hy reeds getroud was met Ino Anastasia. Uit weerwraak het Sophia ’n geheime ooreenkoms aangegaan met generaal Justinianus, vir wie Tiberius die jaar tevore vervang het, sodat hy kon keiser word. Die sameswering het egter misluk.
Ná sukses teen die Perse in die ooste het Tiberius hom op die weste toegespits. In 579 het hy sy militêre bedrywighede tot in die oorblyfsels van die Wes-Romeinse Ryk uitgebrei. Die ryk het egter te groot geword. In 579, terwyl Tiberius elders besig was, het die Aware Sirmium verower. Terselfdertyd het die Slawiërs na Thracië, Masedonië en Griekeland gemigreer, tot so ver as suid van Athene. Die Perse het intussen geweier om vrede te maak en hoewel ’n nuwe Persiese inval in 582 gestuit is, was Tiberius teen dié tyd besig om te sterf nadat hy sleg voorbereide of met opset vergiftigde kos geëet het.
Tiberius het aanvanklik twee opvolgers benoem: sy twee skoonseuns, Mauricius en Germanus. Later het hy Mauricius as sy uiteindelike opvolger aangewys deur aan hom die rang augustus te gee. Tiberius is die volgende dag, op 14 Augustus 582, oorlede.
Kaya Scodelario
Kaya Scodelario (gebore 13 Maart 1992) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Truth About Emanuel (2013), The Maze Runner (2014), Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales (2017), en Maze Runner: The Death Cure (2018).
Tunis
Tunis (Arabies: تونس Tūnis ) is die hoofstad en grootste stad van Tunisië. Die stad het 'n bevolking van 1 958 782 in 2011 gehad en het 'n oppervlakte van 212,63 km². Dit is in die noordooste van Tunisië aan die kus van die Middellandse See geleë. Die Medina van Tunis en die argeologiese terrein van Kartago is in 1979 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.
OS X Mountain Lion
OS X Mountain Lion (weergawe 10.8) is op 16 Februarie 2012 bekendgestel as die negende groot vrystelling in die Mac OS X reeks van Apple. Dit is geskeduleer om in die laat Suid-Afrikaanse winter van 2012 vrygestel the word. OS X Mountain Lion sal selfs meer van die iOS se eienskappe oorneem, met sommige eienskappe wat reeds in Lion vir die Mac bekendgestel is. Baie toepassings is hernoem of aangepas om ooreen te stem met hul iOS-eweknieë. Die toepassing iCal is byvoorbeeld hernoem na Calendar.
Stelselvereistes
As Ontwikkelaarsvoorskou 1, ondersteun Mountain Lion dieselfde hardeware as Lion:
Nuwe of veranderde eienskappe
Game Centre - geleen van iOS
6 Julie
6 Julie is die 187ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (188ste in skrikkeljare). Daar volg nog 178 dae in die res van die jaar.
Rooirivier (Asië)
Die Rooirivier (Vereenvoudigde Chinees: 红河; Tradisionele Chinees: 紅河; pinyin: Hóng Hé; Viëtnamees: Sông Hồng) is 'n groot suidoos-vloeiende rivier in Asië. Dié rivier, met 'n lengte van 1 200 km (750 myl), vloei deur die suidweste van China en die noorde van Viëtnam. Die naam van die Rooirivier is afgelei van die rooi ysteroksied-sediment, wat die rivier meevoer.
Die Rooirivier ontspring in die Hengduan-bergreeks in die provinsie Yunnan van die Volksrepubliek China, wes van Kunming en oos van die grens tot Mianmar. Wes van die Rooirivier se bron vloei die Irrawaddy, Salween en Mekong en noord die Yangtze. Aansluitend vloei dié rivier in 'n suidoostelike rigting en bereik Viëtnam, waar die Rooirivier se twee groot sytakke, die Swartrivier van regs en die Lô-rivier van links, saam in die Rooirivier uitmond. Verder suidoos bereik die Rooirivier die Viëtnamese hoofstad Hanoi, die grootste stad aan dié rivier. Suidoos van Hanoi mond die Rooirivier in 'n wye delta in die Golf van Tonkin uit. Net noord van die Rooirivier se delta is die Halong-baai (Vịnh Hạ Long), sedert 1994 'n Unesco-wêrelderfenisgebied, geleë.
Esther Mahlangu
Esther Nikwambi Mahlangu (gebore op 11 November 1935) is 'n Suid-Afrikaanse kunstenaar uit die Ndebele-volk. Sy is bekend vir haar gewaagde grootskaalse kontemporêre skilderye wat na haar Ndebele-erfenis verwys. Esther Mahlangu is op 9 April 2018 met 'n eredoktorsgraad (Philosophiae Doctor honoris causa) deur die Universiteit van Johannesburg vereer.
Vroeë lewe
Esther Nikwambi Mahlangu is op 11 November 1935 in Middelburg, Transvaal, Suid-Afrika gebore en behoort tot die Suid-Ndebele-volk. Mahlangu het op tienjarige ouderdom begin skilder, en is deur haar moeder en ouma geleer om muurskilderkuns te skep , volgens 'n tradisie van haar inheemse Suid-Ndebele mense vir vrouens om die buitekant van huise te verf. Dit is in hierdie kulturele tradisie waar Mahlangu met haar artistieke reis begin het.
Artistieke loopbaan
thumb|Mahlangu se BMW Art Car Mahlangu se kuns verwys na patrone wat aangetref word in kledingstukke en juweliersware van die Ndebele-volk. Die patrone wat sy gebruik is tipies baie kleurvol en meetkundig. Haar skilderye is groot.
Mahlangu het in 1989 vir die eerste keer internasionale aandag gekry op 'n Europese kunsuitstalling met die titel Magiciens de la terre (Towenaaars van die Wêreld). Later in 1991 is sy deur BMW opdrag gegee om 'n kunsmotor te skep, soos ander BMW Art Car-skeppers al voorheen gedoen het (waaronder Andy Warhol, David Hockney en Frank Stella). Die motor, 'n BMW 525i, was die eerste African Art Car en is met tipiese motiewe van die Ndebele-stam geverf. Sy was die eerste nie-Westerse persoon en vrou wat een van hierdie kunsmotors ontwerp het. Die motor is later in 1994 in die National Museum of Women in the Arts in Washington, DC, uitgestal. Dit is ook in 2017 in die Britse Museum, Londen, uitgestal.
Tussen 1980 en 1991 was sy 'n inwoner in die Botshabelo-opelugmuseum, wat Ndebele-kultuur aan besoekers voorhou.
Haar ontwerpe is ook in 1997 op die sterte van die British Airways-vliegtuie gereproduseer en meer onlangs is dieselfde tegniek deur die kunstenaar gebruik om op die nuwe Fiat 500 te verf ter gelegenheid van die uitstalling "Why Africa?" (2007, Turyn).
Mahlangu is een van die kunstenaars in Afrika wie se kuns gereeld internasionaal uitgestal word. Haar werke is in groot privaatversamelings, waaronder die van die kontemporêre Afrikaanse kunsversameling (CAAC) van Jean Pigozzi en in baie Westerse museums. Ondanks die feit dat sy 'n internasionaal erkende kunstenaar is, woon Esther Mahalangu steeds in noue kontak met haar kultuur.
Temas
Mahlangu volg 'n plaaslike tradisie waardeur hierdie spesifieke soort skildertegniek in die gesin oorgedra word, gekommunikeer, aangeleer en oorgedra word slegs deur vroue (in die verlede). Hierdie skilderye hou ten nouste verband met die ou tradisie om die huise te versier ter wille van die ritueel vir seuns wanneer hul mans word. Tussen 18 en 20 jaar gaan die jeug van die stam na 'n "skool van die besnydenis", die ritueel wat hul oorgang na volwassenheid bevestig. Om hierdie geleentheid te vier, verf die vroue die binnekant en buitekant van hul huise heeltemal met 'n voorbereiding van koeimis en natuurlike pigmente. Helder gekleurde akrielverf word ook ingevoeg in ontwerpe wat met swart lyne begrens word. Alhoewel dit skynbaar eenvoudig is, word die meetkundige abstraksie wat deur hierdie skilderye geopenbaar word, onderstreep deur die voortdurende herhaling en simmetrie van sulke eenvoudige vorms wat die hele werk taamlik kompleks maak.
Die kuns van Esther Mahlangu beklemtoon die spanning tussen plaaslik en globaal, tussen anker en losmaak. Ondanks die gebruik van dieselfde "artistieke woordeskat" wat nou gekoppel is aan haar tradisies, het Mahlangu die ontwerpe op verskillende voorwerpe toegepas, waaronder doek, beeldhouwerk, keramiek, motors en vliegtuie. Sy het ook saamgewerk met verskillende handelsmerke soos BMW, Fiat, EYTYS, Melissa's, Beleverde, die Britse Museum en Rolls Royce.