cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kerkhof
Geskiedenis
Armes en slawe is in uitgeputte steen- of leemgroewe begrawe. Mense, wat geen plegtige begrafnis kon bekostig nie, is veras.
Nebelung
Geskiedenis
Cora Cobb, die eienaar van Siegfried (1984) en Brunhilde (1985), was baie beïndruk met die mooi blou-grys katte. Hulle het soos Russiese bloukatte met ’n halflang, ligte pels gelyk. Saam met die genetikus dr. Solveig Pfleuger het sy ’n standaard vir die katte opgestel volgens dié vir die Russiese bloukat, maar met ’n verskil: die lengte van die pels.
Kerkhof
Geskiedenis
Met die uitbreiding van die Christendom het begrafnisrituele ingrypend verander. Christene het nie net tydens hul leeftyd 'n vaste gemeenskap gevorm nie, maar wou ook ná hul afsterwe in gemeenskap met ander gelowiges tot die dag van hul opstanding rus. Sodoende het Christelike begraafplase ontstaan. Tot in die 4de eeu was dit meestal ondergrondse grafkamers, sogenaamde katakombe, waar oorledenes ter ruste gelê is.
Erica viguieri
Erica viguieri is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Kerkhof
Geskiedenis
Nadat die Christendom deur die Romeinse keiser Konstantyn as staatsgodsdiens erken is, het in die Romeinse Ryk die eerste kerkgeboue ontstaan. Die omheinde kerkhowe het as begraafplase gedien en die nabyheid van God versinnebeeld. In die destydse Kerklatyn het kerkhowe ook as coemeterium of rusplek bekend gestaan, 'n term waarvan die Franse cimetière, die Engelse cemetery en die Italiaanse cimitero afgelei is. Aan kerklike ampsdraers soos biskoppe en wêreldlike vorste is die voorreg gegun om binne die kerkgebou in grafkelders begrawe te word. Hierdie soort begrafnisse is egter dikwels as onhigiënies beskou. So het kerkgangers beswaar gemaak teen die stank van ontbindende lyke wat hulle tydens kerkdienste moes verduur.
Met die Middeleeuse Relikwie-oorgang in die kerke is begraafplase algemeen direk in of rondom kerke en sodoende by die middelpunt van die nedersettings aangelê (kerkgeboue het meestal in dorpe sentraal gestaan). Daar is geglo dat die onmiddellike nabyheid van 'n sakrale gebou die verlossing van oorledenes sou bevorder. Sowel die Germaans-Keltiese tradisionele wyse van begrawings in grafvelde asook verassing is as heidens beskou. Vanweë hul godsdienstige betekenis is Christelike begraafplase deur geestelikes ingewy.
Nebelung
Geskiedenis
The International Cat Association (TICA) was die eerste vereniging wat die Nebelung erken en ’n teelstandaard verskaf het. Die doel van die teelprogram is om blou katte te produseer met dieselfde voorkoms as die katte wat in die 19de en laat 20ste eeu uit Rusland ingevoer is en dit te kombineer met ’n halflang, blink pels.
Kerkhof
Geskiedenis
Gevolglik het die begrafnis in die grafkelder (kripte) van 'n kerk 'n hoë aansien geniet en is dit dikwels gereserveer vir godsdienstige of wêreldlike hooggeplaastes, terwyl oorledenes uit die middelklas op kerkhowe ter aarde bestel is. Hier was enkelgrafte, wat tans standaard is, 'n uitsondering: weens die gebrek aan ruimte was massagrafte die meer algemene soort. Buitekant die stadsmure is van die gestorwenes weer in ongewyde grond begrawe, sou die afgestorwene uit die kerk geban, 'n misdadiger of uit 'n lae stand wees: bedelaars, jongleurs of akteurs het byvoorbeeld geen plek in die gewyde kerkhowe gehad nie.
Nebelung
Geskiedenis
Benewens TICA erken die Amerikaanse Cat Fanciers Association (FCA), die Wêreldkatfederasie (WCF), Livre Officiel des Origines Félines (LOOF) en onafhanklike verenigings in Nederland, België en Duitsland hulle. Die beskikbaarheid van die ras is redelik beperk.
Kerkhof
Geskiedenis
In die laat middeleeue het sentrale begraafplase dikwels kritiek uitgelok, en daar is pogings onderneem om alle oorledenes nie meer in die nabyheid van woongebiede ter aarde te bestel nie. In die 14de eeu is groot dele van Europa deur pesepidemies getref, en steeds meer begraafplase is buite die stede en dorpe aangelê om besmette lyke te begrawe.
Kerkhowe in Suid-Afrika
In Suid-Afrika is die instandhouding van 'n kerkhof gewoonlik die verantwoordelikheid van 'n kerk. Met die uitsondering van familiebegraafplase op plase word dorps- of stadsbegraafplase deur munisipaliteite in stand gehou.
Nebelung
Beskrywing
Een woord beskryf die Nebelung goed: lank. Dit het ’n lang en grasieuse lyf en nek, lang bene, lang pels en lang stert. Die effens ovale oë is heldergroen of soms geel-groen. Die gesig is meer gepunt as rond. Die algemene voorkoms is dié van ’n lang, stewige, goed gespierde kat. Die dubbele pels voel sag en syagtig; dit is ’n pragtige grys kleur met silwer punte. Veral mannetjies het ’n kraag om die nek en die hare aan die stert is langer as aan die lyf. Daar is bossies hare agter die ore en tussen die tone. Die Nebelung word sowat 16 jaar oud en weeg tot 9 kg.
Hulle is lewendig, spelerig, lieftallig en intelligent. Al is hulle so aktief, aard hulle goed binnenshuis. Hulle vorm hegte bande met individuele mense en is skugter voor vreemdelinge. Hulle is baie vol fiemies as dit by kos en skoon sand kom en sal hul eienaars laat weet as hulle ongelukkig is. Hulle hou ook van roetine.
Genealogie
Genealogie (vanuit Grieks: γενεά, Genea, "afkoms", en λόγος, logos, "kennis") is die studie van die verwantskappe van individue binne gesins- & familieverband/gesinne en die nasporing van hul afstammelinge en of voorsate. Genealoë gebruik mondelinge tradisies, historiese rekords, genetiese analise, en ander bronne om inligting oor families te bekom. Verwantskappe word dikwels met behulp van stambome, kwartierstate en geslagregisters in databasisse aangedui. Hiervoor word doelgerigte genealogiese programme normaalweg gebruik, waarvan daar 'n verskeidenheid beskikbaar is.
'n Tipiese genealogiese databasis sal die volledige name van individu binne 'n verwantskap, asook datum en plek van persone se geboortes, troues en sterftes aanteken.
Stambome word gewoonlik in teks of grafies weergegee met lyne wat aandui hoe mense binne dieselfde familienaam aan mekaar verwant is.
Kwartierstate: 'n individu se voorouerstaat in alle bloedlyne/stamlyne kan grafies in verskillende formate en/of in teks uiteengesit word.
Genealogie word meestal as 'n stokperdjie beoefen en is een van die gewildste stokperdjies vir mense ouer as 60 jaar.
Die Genealogiese Genootskap van Suid-Afrika (GGSA) is ‘n Suid-Afrikaanse genealogiese lede-organisasie van persone wat hulle besig hou met die studie van genealogie, familiebome en familiegeskiedenis wat ‘n Suid-Afrikaanse verbintenis het.
Genealogie in Suid-Afrika
Die de Villiers/Pama genealogiese nommeringstelsel is ontwikkel deur Christoffel C de Villiers, wat dit gebruik het in sy 3-volume publikasie “Geslacht-register der Oude Kaapsche Familiën” uitgegee in 1893-4. Die genealogie het as't ware 'n oorsig gegee van die totale bevolking van die Kaap van Goeie Hoop vanaf die stigting in 1652 tot aan die einde van die Hollandse bewind in 1806, en in baie gevalle selfs veel later. Hierdie baanbrekerwerk is hersien deur dr. Cornelis Pama en in 1966 gepubliseer as die drie-volume “Geslagsregisters van die Ou Kaapse Families” en weer in 1991 hersien.
Die RGN Instituut vir Historiese Navorsing se afdeling vir genealogiese navorsing is in 1971 op aanbeveling van die regering geskep met dr. Roelof Theunis Johannes Lombard as die eerste afdelingshoof. Verskeidenheid spesifieke familiepublikasies is uitgegee, asook nuwe naslaanreeks Suid-Afrikaanse Geslagregisters ter verbetering en uitbou van die 'Geslagsregisters van die Ou Kaapse Families' is onder redaksie van R.T.J. Lombard en J.A. Heese sedert 1986 gepubliseer. Die RGN het vier dele, deel 1 (A-C) )(1986), 2 (D-G) (1989), 3 (H-I) (1992), 4 (J-K) (1992) gepubliseer. Na sluiting van die afdeling Genealogie-Inligting in 1998 (toe olv die tweede afdelingshoof, Isabel Groesbeek) is die naslaanreeks deur die nuutgestigte Genealogiese Instituut van SA (GISA) (1998-2018) voortgesit. Die genealogiese versameling het in 2018 'n nuwe tuiste by die Kaapste Skiereiland Universiteit van Tegnologie se Wellington-kampus in die Plaaslike geskiedenis en Familieversameling gevind.
Die FAK het in 2020 'n Genealogielessenaar gevestig om FAK-vriende en lede van die algemene publiek bewus te maak en op te lei in die wetenskaplike genealogiese navorsingsmetodiek, asook om ondersteuning te bied vir die bewaring van persoonlike kultuur- en familie-erfenis.
De Villiers/Pama nommeringstelsel
Die nommeringstelsel is oorspronklik deur Christoffel Coetzee de Villiers (1850-1887) gebruik en toe ook na sy dood in die publikasie 'Geschlacht-Register der oude Kaapsche Familien' ingevoer en ook in die opvolgpublikasies, soos geredigeer deur dr. Cor Pama in die 'Geslagsregisters van die ou Kaapse families' gebruik. Die nommering word sedertdien as standaard in die RSA gebruik waarvolgens die oorspronklike stamvader (eerste person wat van in land gedra het) as die a-geslag vermeld word. (In die geval van meer as een stamvader, staan hulle agtereenvolgens bekend as a1, a2, a3 ens.) Die kinders van die stamvader is die b-geslag, sy kleinkinders die c-geslag, ens. Elke kind van ‘n gesin kry 'n nommer - die eersgeborene is nommer 1, die tweede 2, ensovoorts.
Die kinders van die stamouers is dus b1, b2, b3, ens. Hul kleinkinders en die volgende geslag c1, c2, c3 ens in elke gesin. Dus die vierde kind van die tweede kind van die stamouers is b2, c4.
Tradisionele naampatrone vir voorname
In Afrikaanse gesinne is kinders dikwels volgens Europese tradisie vernoem. Hierdie tradisie was ook sterk gevolg in Ierland en Skotland (minder so in Engeland) en Wes-Europa, waaronder Nederland en Duitsland. Dit blyk die algemeenste te wees van ongeveer die middel van die 1700's tot die eerste deel van die 20ste eeu.
Die eerste Seun is vernoem na die Vader se vader Die tweede Seun is vernoem na die Moeder se vader Die derde Seun is vernoem na die Vader Die vierde Seun is vernoem na die Vader se oudste broer Die vyfde Seun is vernoem na die Moeder se oudste broer Die eerste Dogter is vernoem na die Moeder se ma Die tweede dogter is vernoem na die Vader se ma Die derde Dogter is vernoem na die Moeder Die vierde Dogter is vernoem na die Moeder se oudste suster Die vyfde dogter is vernoem na die Vader se oudste suster Daaropvolgende kinders is aangewys as gevolg van dieselfde patroon, wat vernoem is na die volgende oudste broer of suster van die pa en ma. Hierdie stelsel kan baie genealogies wees. As daar 'n jonderbreking is in die patroon, is dit dikwels ‘n geval dat 'n kind jonk gesterf het. Die name word nie meer as een keer gebruik nie (sien nota hieronder), maar die stelsel kan lei tot kinders met dieselfde naam, bv. as die kind die derde kind is, en die vader is die eerste kind van 'n vader wat die eerste kind was!
Afkortings en simbole wat in die Suid-Afrikaanse genealogie gebruik word
* gebore / geboortedatum
≈ gedoop of doopdatum
† oorlede, sterfdatum
Ω begrawe / begraafplek
x huwelik / huweliksdatum
xx tweede huwelik / tweede huweliksdatum
[x] buite-egtelike verbintenis
÷ geskei / egskeidingsdatum
s.v. seun van
d.v. dogter van
ca (circa) / ongeveer / benaderde datum
? geskatte datum
≡ berekende datum
< voor (datum) X
> na (datum)
nn (nomen nescio) familienaam onbekend
pn (pronomen nescio) voornaam onbekend
sp (sinus prole) sonder nasate
a. aankomsdatum in Suid-Afrika
Acheliderma planum
Acheliderma planum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Acheliderma en tot die familie Acarnidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Topsent.
Claudia Karvan
Claudia Karvan (gebore 19 Mei 1972) is 'n Australiese aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Daybreakers (2009) en in die televisiereekse The Secret Life of Us (2001), Love My Way (2004), en Spirited (2010).
Skoppensboer (dood)
Skoppensboer (ook die Dood, doodsmaaier, die man met die seis en Mantelman ) is 'n verpersoonliking van die dood.
Hy word uitgebeeld as 'n lewendige geraamte met 'n seis en 'n uurglas in sy hand. Hy dra meestal 'n mantel met 'n kappie oor die kop. Die seis versinnebeeld die feit dat die dood iedereen tref: 'n seis maai alle koringhalms om. Die sandloper simboliseer die voortsnellende tyd.
In die Middeleeue word die dood onder andere tydens die dodedans meestal uitgebeeld as 'n maer lyk met oop wonde waar maaiers uitkruip.
Skoppensboer is ook simbolies vir die (allesverslindende) tyd. Tyd word egter meestal deur Vader Tyd voorgestel, 'n (lewende) ou man met 'n sandloper en 'n seis.
’n Druppel gal is in die soetste wyn;
’n traan is op elk’ vrolik’ snaar,
in elke roos ‘n dowwe blaar.
II.
ondanks die sterkste slot en koord
word net vir mot en roes bewaar.
III.
Die heerlikheid van vlees en bloed;
die hare wat die sonlig vang
en weergee in ’n goue gloed:
die dagbreek op elk’ sagte wang
en oge vol van sterreprag
is weerloos teen sy groter mag.
Alreeds begint die rimpel sny;
oor alles hou die wurm wag
en stof en as is al wat bly:
IV. L’Envoi
Gewis is alles net ’n grap!
Ons speel in die komedie mee
geblinddoek met ’n lamfer-lap
wat selfs die son ’n skadu gee.
Viool en fluit maak nog geluid;
en lank die nag wat voorlê nog.
Al kan ons nooit volmaaktheid raak,
nog blink die oog en gloei die huid
Aciculites
Aciculites is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Skoppensboer (dood)
wat heel die winter blomtyd maak.
Molukke
Die Molukke (Indonesies: Kepulauan Maluku) is 'n argipel in Suidoos-Asië en Melanesië wat vanaf Sulawesi in die weste tot Nieu-Guinee in die ooste en die Filippyne in die noorde tot die Klein Soenda-eilande in die suidweste asook die kontinent Australië in die suidooste langs die ewenaar streek. Die argipel bestaan uit duisende eilande en word deur 'n tropiese klimaat gekenmerk. Saam met die Filippynse eilande en die Soenda-eilande vorm die Molukke die Maleise argipel.
Die naam "Molukke" is glo afgelei van 'n term wat Arabiese handelaars aan dié streek gegee het, Jazirat al-Muluk ("die eiland van die konings"), van die woord malik (meervoud: moluk). Aangesien die naam egter genoem word in 'n 14de-eeuse Majapahit-eulogie, Nagarakretagama, wat die koms van Islam in die laat vyftiende eeu in die Molukke voorspel het, beweer ander bronne dat die naam uit 'n plaaslike taal afkomstig is en "die kop van 'n bul" of die "kop van iets groots" beteken.
Die Molukke word begrens deur die Bandasee in die suidweste, die Molukkesee in die noordweste, die Filippynse See in die noordooste, die Halmahera- en Seramseë in die ooste, die Arafurasee in die suidooste en die Timorsee in die suide.
Die Molukke staan ook bekend as die Spesery-eilande, omdat daar verskeie speserye soos naeltjies, neutmuskaat en syzygium gevind is, wat in Europa baie gewild en duur was (vandaar uitdrukkings soos "peperduur"). Die Portugese, Nederlandse, Britse en Spaanse ryke het mekaar beveg vir beheer oor die Spesery-eilande wat maklik deur die Molukkesee bereik kan word.
Die Molukke behoort aan die eilandnasie Indonesië en is opgedeel in die provinsies Maluku en Noord-Maluku (Maluku Utara). Op die meeste Molukke-eilande word hoofsaaklik Maleis-Polinesiese tale gepraat; net Halmahera beskik oor 'n aansienlike bevolking wat Papoeastale besig. Die belangrikste godsdienste is Islam en Christendom.
Geografie
Die argipel is verdeel in twee provinsies:
Die Molukke bestaan uit die volgende eilande:
Die Molukke bestaan uit sowat 'n duisend eilande waarvan meer as die helfte onbewoon is. Op die bewoonde eilande bly verskillende volke met baie uiteenlopende tradisies en godsdienste.
Luftwaffe
Die Luftwaffe is die Duitse Lugmag.
Geskiedenis
Die Luftwaffe is aanvanklik in 1910 gestig onder die naam Luftstreitkräfte. Hoewel Duitsland die eerste land in die wêreld was wat 'n lugmag besit het, is dit amptelik nie die oudste in die wêreld nie, omrede dit twee keer ontbind is, na beide die wêreldoorloë.
Meristeem
'n Meristeem is die weefsel waarin daar voortdurend nuwe selle gevorm word, en kom voor in die aktiewe groeistreke van die plant. In leketaal kan dit as die selfabriek van die plant beskou word. Die meristeem sluit ook die dele in waar die pas gevormde selle ontwikkel tot die toekomstige permanente weefsels. Hierdie aktiewe groeistreke waar groei en ontwikkeling nog besig is om plaas te vind, staan bekend as die weefselvormers of higostene. In hierdie streke vind daar differensiasie en gevolglik ook spesialisasie plaas. Differensiasie is die proses waartydens die histogene deur groei, chemiese en ander veranderings duidelik en blywend ontwikkel en verander sodat hulle onderskeibaar word van die selle waaruit hulle ontstaan het, en aangrensende selle of weefsels. Omdat die aktiewe groei van die plant meestal in die groeipunte van die wortels en stingels plaasvind, word die meristeme wat verantwoordelik is vir die lengtegroei, ook daar aangetref. Die apikale meristeem is die groepie selle naby die punte van die stingels en wortels, wat die primêre groei (lengtegroei) moontlik maak. Plante groei egter nie net in die lengte nie, maar ook in die omtrek, dit wil sê in dikte. Hierdie verskynsel word by die tweesaadlobbige plante (en uitsonderlik by die eensaadlobbiges) aangetref. Die meristeme wat diktegroei moontlik maak, word die kambium genoem. Die kambium, anders as die apikale meristeem, is net een sellaag breed. Dit geld ook vir die kurkkambium wat, soos uit die aam afgelei kan word, verantwoordelik is vir die vorming van 'n kurklaag by ouer stingels.
In sowel dwars- as lengtesnede sal opgemerk word dat die selle van die meristematiese streke altyd relatief klein kubiese selle met dun selwande is. Die selkerne is opvallend groot en duidelik sigbaar. Die sitoplasma is dig, daarom sal dit in gekleurde preparate 'n duidelike gekleurde grondstof vertoon. Vakuole ontbreek nog in die sitoplasma. In hierdie weefsels is daar nog geen intersellulêre ruimtes nie. Dit ís heel waarskynlik ook moontlik om selle wat besig is om te verdeel, in die weefsels te vind. Indien die kambium wel onderskei kan word, sal daar opgemeker word dat die vorm daarvan verskil van die selle in die apikale meristeem. Dit is naamlik platter en effens verleng. Die wande van die kambiumselle kan selfs ook effens dikker wees.
Daar kan tussen primêre en sekondêre meristematiese weefsel onderskei word. Primêre meristematiese weefsel verwys na 'n groep selle wat van die begin af, dit wil sê van hul ontstaan af, aktief deel, byvoorbeeld die apikale meristeem. Soms verrig 'n groep selle egter eers 'n ander funksie en verander dan om aktief delend te word, byvoorbeeld selle wat aan sywortels oorsprong gee. Sulke selle vorm dan 'n sekondêre meristematiese weefsel.
Knysnabos
Die inheemse bosse van Knysna strek van Mosselbaai in die weste tot by Harkerville in die ooste en beslaan sowat 45 000 ha regerings- en private grond. Saam met die Tsitsikamabosse verder oos is dit die grootste natuurlike boskompleks in Suid-Afrika. Bosreuse oortrek met hangende korsmos, bosdruiwe (Rhoicissus tomentosa) en heldergroen mos, gepaard met varingbedekte ooptes en kabbelende strome, skep 'n unieke wonderland wat bosvoëls soos die Knysnaloerie (Tauraco corythaix) huisves. Daar is 125 boomspesies, onder andere Outeniekwa- en regte geelhoutbome, rooi- en witelsbome, stinkhoutbome, ysterhout-, witpeer- en assegaaibome, terwyl digte ondergroei en boomvarings welig in die bos groei.
Erica villosa
Erica villosa is 'n plant wat tot die genus Erica behoort.
John Brent (komediant)
John Brent (14 Maart 1938 – 16 Augustus 1985) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bob & Carol & Ted & Alice (1969), Catch-22 (1970), en American Graffiti (1973).
Huisgenoot
Huisgenoot is 'n weeklikse Afrikaanse gesinstydskrif. Dit het lank die hoogste sirkulasiesyfers van alle betaalde Suid-Afrikaanse tydskrifte gehad, en is steeds die beste verkoper onder Afrikaanse tydskrifte. Sy susterstydskrif YOU, die Engelstalige weergawe, is ook onder die toptydskrifte. Nog 'n voormalige susterstydskrif, Drum, was op die swart mark gerig. Daar word geskat dat meer as twee miljoen mense weekliks Huisgenoot lees. Huisgenoot word deur Media24, 'n filiaalmaatskappy van Naspers, uitgegee en die inhoud bestaan uit 'n mengsel van ware drama, glansonderwerpe, mode en verbruikersake sowel as resepte, blokkiesraaisels, tuisprojekte en sport. Dit het ook 'n kinder- en tienerafdeling en elke week minstens een kortverhaal of ’n vervolgverhaal.
Bestuur
duimnael|links|190px|[[Henriëtte Loubser, redakteur tot einde Mei 2017, aan die woord tydens die viering van Huisgenoot se 100-jarige bestaan op 20 Mei 2016.]] links|190px|duimnael|[[Esmaré Weideman, 'n oudredakteur van Huisgenoot, aan die woord tydens die tydskrif se eeufeesviering op 20 Mei 2016.]] duimnael|links|190px|Huisgenoot se kantoor is op die sewende en agtste verdieping van die [[Media24-sentrum op die Kaapse Strandgebied.]] Izelle Venter was van 1 Julie 2011 hoofredakteur van al drie publikasies, wat saam 'n sirkulasie van sowat 435 000 eksemplare per week gehad het in die eerste kwartaal van 2016. Venter het Esmaré Weideman opgevolg wat aangestel is as uitvoerende hoof van Media24. Julia Viljoen het redakteur van Huisgenoot geword en sy is deur Henriëtte Loubser opgevolg. Einde 2013 is die hoofredakteurspos afgeskaf. Yvonne Beyers is van 1 Junie 2017 af redakteur van die tydskrif.
Handelsmerk
In Julie 2012 het Huisgenoot in samewerking met kykNET hul eie werklikheidsreeks, Saktyd, geloods. Die reeks het vir Huisgenoot-aanhangers 'n agter-die-skerms-kykie gegee van wat dit verg om weekliks die land se mees gewilde tydskrif te vervaardig, terwyl dit ook 13 deelnemers uitgedaag het om 'n gesogte pos by die tydskrif te wen. Die uiteindelike wenner was Christiaan Boonzaier.
Geskiedenis
Die tydskrif is in 1916 as die maandblad De Huisgenoot gestig (die eerste uitgawe het op 20 Mei daardie jaar verskyn) om 'n inkomstestroom vir Die Burger te verskaf en om die Afrikanerbevolking te voorsien van inspirasie, inligting en vermaak. Die Huisgenoot was in die beginjare 'n belangrike bron van kennis oor geskiedenisonderwerpe, nie net Suid-Afrikaanse onderwerpe nie, maar ook gebeure uit die wêreldgeskiedenis en dit kon as "die volk se universiteit" beskou word. Eugène Marais het byvoorbeeld vier artikels oor miere vir Die Huisgenoot geskryf.
Die tydskrif is in sy beginjare sterk vereenselwig met die ontluikende Afrikanernasionalisme. Historiese figure is gereeld op die voorblad gebruik. Die eerste uitgawe het 'n foto van pres. Paul Kruger vertoon en die opvolgende uitgawe dié van pres. J.H. Brand (Julie 1916). Ander figure wat op die voorblad gepryk het, het genl. Piet Joubert (Augustus 1916), die volksdigter Jan F.E. Celliers (September 1916), Karel Trichardt (Oktober 1916), pres. F.W. Reitz (November 1916) en die Vader van Helpmekaar, ds. J.D. Kestell (Desember 1916) ingesluit.
Teen die 1950's en 1960's het filmsterre soos Audrey Hepburn (2 September 1960) en Ava Gardner (2 Desember 1960) pleks van landskappe of geskiedkundige figure op die voorblad gepryk. Gebeurtenisse soos Republiekwording in 1961 en die sluipmoord op dr. H.F. Verwoerd het egter heelwat publisiteit gekry. Die Nederlandserige titel De Huisgenoot is na die meer Afrikaanse Die Huisgenoot aangepas en in 1977 is die naam verder verkort tot Huisgenoot.
Nuwe fokus
duimnael|regs|260px|[[Karen Zoid het Huisgenoot se eeufeesliedjie, Waar was jy?, gekomponeer en uitgevoer tydens die tydskrif se eeufeesviering op Nasdak in die Media24-sentrum op 20 Mei 2016.]] Teen die laat 1970's was die tydskrif besig om uit voeling te raak met die veranderende kulturele norme van die Afrikanerbevolking, ook weens die invoer van televisie-uitsendings in 1976, en die leserstal het drasties gedaal. Teen 1978 was die tydskrif in 'n ernstige verknorsing en 'n nuwe redakteur, Niel Hammann, is aangestel. Hy het Huisgenoot in 'n meer populistiese en winsgedrewe rigting gestuur en die gewildheid en verkope het die hoogte ingeskiet – van 140 000 tot 500 000 kopieë per week. Hammann het hom veral op vroue, wat die primêre aankoper van tydskrifte is, se belangstellings toegespits. Die voorblaaie het sedertdien bekendes soos TV- en rolprentsterre, skoonheidspersoonlikhede soos Anneline Kriel en later Diana, prinses van Wallis, vertoon.
Saam met sy Engelse susterstydskrif, YOU, is dit een van die suksesvolste tydskrifte in Suid-Afrika, hoewel Huisgenoot se sirkulasie ná die halfmiljoen-hoogtepunt deurentyd daal en in die vierde kwartaal van 2012 op 270 000 weekliks te staan gekom het, vergeleke met 283 000 in die ooreenstemmende kwartaal 'n jaar vantevore, 'n afname van 4,6%. In die vierde kwartaal 2015 was die sirkulasie sowat 238 000. Huisgenoot se dalende verkope word egter gesien as tekenend van wat met die gedrukte media (koerante en tydskrifte) wêreldwyd gebeur. Die digitale revolusie met sy internet-toegang, wat behels dat inligting, vermaak en bowenal kommunikasie net 'n paar vingerdrukke ver is vir die mensemassa, verg besonderse pogings van joernaliste om gedrukte publikasies staande te hou. In die volgende afdeling word egter gesien hoe Huisgenoot ook by die tyd aanpas en die elektroniese uitdaging kaalvuis gepak het.
Digitale gebruik
Huisgenoot het sy digitale gebruik vergroot met onder meer ’n iPad-uitgawe, e-magazine op Zinio, ’n webtuiste, ’n iPhone-toepassing en blaaie op Facebook (met meer as 275 000 aanhangers ), Twitter, YouTube en Mxit.
Interaktiewe inhoud
Sedert 2010 gebruik Huisgenoot ’n interaktiewe toepassing wat Microsoft Tag-tegnologie gebruik. Dit stel lesers in staat om na video's te kyk deur eenvoudig ’n strepieskode-ikoon te skandeer. Dié ikone kom regdeur die tydskrif voor.
Coen Moulijn
Coenraadt "Coen" Moulijn (gebore 15 Februarie 1937 in Rotterdam - oorlede 4 Januarie 2011 in Rotterdam) was 'n bekende Nederlandse sokkerspeler.
Pous Johannes III
Johannes III was die 61ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Johannes III is gebore as die seun van ene Anastasius Catelinus met die titel illustris. Op 17 Julie 561 volg hy Pous Pelagius I op en regeer tot sy dood op 13 Julie 574. Hy word opgevolg deur Pous Benedictus I. Die naam ‘Johannes’ beteken 'God is genadig'.
Pontifikaat
Sy pontifikaat het saamgeval met in die invalle van die Lombarde en byna al die inligting oor sy bewind het verlore gegaan. Daar is omstedenheid oor sy sterfdatum. Die Liber Pontificalis gee 7 Julie 574.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
Bill Clinton
William Jefferson (Bill) Clinton (gebore William Jefferson Blythe III, 19 Augustus 1946) het van 1993 tot 2001 as die 42ste President van die Verenigde State van Amerika gedien. Hy was die derde jongste president, slegs Theodore Roosevelt en John F. Kennedy was jonger as hy toe hulle president geword het.
Clinton het aan die einde van die Koue Oorlog president geword. Omdat hy in die tydperk na die Tweede Wêreldoorlog gebore is, was hy die eerste Baby Boomer-president van Amerika. Hy was vir die grootste deel van sy termyn gewild, hoofsaaklik omdat die Amerikaanse ekonomie toe sterk was. Sy reputasie het egter skade gely toe hy in 1998 ’n "onbehoorlike" verhouding met Monica Lewinsky, in 1995 ’n assistent in die Withuis, erken het.
Sy vrou, Hillary Rodham Clinton, was op 'n tyd die Amerikaanse Minister van Buitelandse Sake. Sy was ook op 'n tyd 'n senator van New York en 'n presidentskandidaat vir die Demokratiese Party in die Amerikaanse presidentsverkiesing van 2008.
Kinderjare
Clinton se biologiese pa, William Jefferson Blythe Jr. (1918–1946), was 'n sakereisiger en het drie maande voor Bill se geboorte in 'n verkeersongeluk gesterf. Sy ma, Virginia Dell Cassidy (1923–1994), het verpleging in New Orleans studeer en haar seun agtergelaat by haar ouers Eldridge en Edith Cassidy, wat 'n algemene winkel in Hope bestuur het en 'n huis besit het (sedert 1997 'n museum).
In 1950 het Bill se ma teruggekeer van New Orleans en met Roger Clinton, 'n motorhandelaar van bedryf, getrou. Die gesin het in 1950 na Hot Springs verhuis. Op die ouderdom van 14 het Clinton, wat tot toe amptelik Bill Blythe genoem is, sy stiefpa se van aangeneem, hoewel sy ma onlangs van hom geskei is. In sy outobiografie van 2004 het Clinton geskryf dat sy stiefpa 'n dobbelaar en 'n alkoholis was en dat hy gereeld sy ma geslaan en sy halfbroer Roger Clinton kort-kort mishandel het. Clinton spreek sy dankbaarheid in dieselfde boek uit teenoor sy stiefpa en sy ryk broer wie geld bestee het aan sy studies by 'n goeie universiteit en ook gehelp het met sy eerste politieke veldtogte. Clinton het grootgeword as 'n lid van die Southern Baptist Convention en is 'n selferkende Baptis.
Opleiding
Clinton het in 1968 'n driejarige universiteitsgraad aan die Georgetown Universiteit in internasionale aangeleenthede verwerf. Tydens sy laaste twee jaar op universiteit het hy deeltyds vir 'n Demokratiese verteenwoordiger en voorsitter van die kongreskomitee van Fayetteville, Arkansas, gewerk. Hy het toe aansoek gedoen vir 'n Rhodes-beurs, dit ontvang, en vir twee jaar by die Universiteit van Oxford in Engeland gaan studeer, waar hy verskeie kere van studierigting verander het. Vandaar het hy na Frankryk, die Federale Republiek van Duitsland en die Sowjetunie en 'n paar ander state gereis.
Ná sy terugkeer na die Verenigde State het hy betrokke geraak by 'n burgerregtebeweging wat hom beywer het vir 'n einde aan die Viëtnamoorlog. In 1973, na drie jaar se studie, het hy sy regsgraad aan die Ivy League Universiteit van Yale ontvang, waar hy ook sy toekomstige vrou, Hillary, ontmoet het. Hy was polities aktief tydens sy studies aan Yale en het met verkiesingsveldtogte gehelp ten gunste van verskeie demokratiese politici. Nadat hy sy Juris Doctor-graad verwerf het, het hy by die Universiteit van Arkansas aangesluit as 'n assistent-professor in regte. Na drie maande, het hy begin voorberei om te staan vir die verkiesing van die Arkansas Prokureur-generaal. Hiermee begin Clinton sy loopbaan in die politiek, waarin hy al sedert sy jongdae belang gestel het.
Militêre diens en Viëtnam-oorlog
Later het politieke opponente hom dikwels daarvan beskuldig dat hy diensplig in Viëtnam vermy het deur in Engeland en Yale te gaan studeer. Clinton skryf op verskeie plekke in sy outobiografie dat hy gewetensbesware gehad het: Aan die een kant was hy 'n aktiewe teenstander van die Viëtnamoorlog, aan die ander kant wou hy, soos van sy medestudente, ook sy studies voltooi. Clinton het kortliks by die Reserweoffisieropleidingskorps aangesluit nadat hy van Engeland af teruggekeer het. Destyds het hierdie opleiding etlike jare geduur en die gegradueerdes moes eers met militêre diens begin nadat hulle hul offisiersopleiding voltooi het. Hy is later daarvan beskuldig dat hy probeer het om die aanvang van sy militêre diensplig te vertraag. Intussen het die behoefte aan troepe vir Viëtnam afgeneem, en verskeie Demokratiese politici was besig om hul te beywer vir 'n vertraging in Clinton se ontplooiing as soldaat in Viëtnam.
Blaarslaai
Blaarslaai (Lactuca sativa) is 'n eenjarige plant in die asterfamilie Asteraceae. Dit word meestal as blaargroente gekweek, maar soms ook vir sy stam en sade. Blaarslaai is die eerste keer deur die antieke Egiptenare gekweek uit wat blyk 'n onkruid was. Aanvanklik is slegs sy sade gebruik om olie te produseer, maar dis later as 'n voedselplant verbou weens sy sappige blare, bykomend tot die olieryke sade.
Gideon Sundbäck
Gideon Sundbäck (* 24 April 1880 - † 21 Junie 1954) was ’n Sweeds-Amerikaanse elektriese ingenieur. Hy word geassosieer met sy werk in die ontwikkeling van die ritssluiter.
Blaarslaai
Blaarslaai het na die Grieke en Romeine versprei. Hulle het dit "Lactuca" gedoop, waarvan die Engelse woord "lettuce" later afgelei is. Teen 50 nC is verskeie tipes beskryf, en blaarslaai verskyn dikwels in Middeleeuse geskrifte. Gedurende die 16de tot 18de eeue is baie rasse in Europa ontwikkel, en teen die middel van die 18de eeu is kultivars beskryf wat vandag nog in tuine gevind word. Europa en Noord-Amerika het oorspronklik die mark vir blaarslaai oorheers, maar teen die laat 1900s het die gebruik van blaarslaai oor die ganse wêreld versprei.
Gideon Sundbäck
Agtergrond
Otto Fredrik Gideon Sundbäck is gebore op die plaas Sonarp in Ödestugu-gemeente in Jönköping län, Småland, Swede. Hy was die seun van Jonas Otto Magnusson Sundbäck, ’n vooruitstrewende boer, en sy vrou Kristina Karolina Klasdotter. Na sy studies in Swede het Sundbäck na Duitsland verhuis waar hy aan die politegniese skool in Bingen am Rhein gestudeer het. In 1903 het Sundbäck die ingenieurseksamen afgelê. In 1905 het hy na die Verenigde State geëmigreer.
Loopbaan
In 1905 het Sundbäck begin werk by Westinghouse Elektriese- en Vervaardigingsmaatskappy in Pittsburgh, Pennsilvanië. In 1906 is hy gehuur om vir die Universal Fastener-maatskappy in Hoboken, Nieu-Jersey te werk. In 1909 het Sundbäck met Elvira Aronson, dogter van die Sweedsgebore fabrieksbestuurder Peter Aronson, getrou. Gevolglik is Sundbäck bevorder tot hoofontwerper van Universal Fastener.
Sundbäck het baie vooruitgang gemaak in die ontwikkeling van die ritssluiter tussen 1906 en 1914 terwyl hy vir maatskappye gewerk het wat later Talon Inc. geword het. Hy het gebou op die werk van ander ingenieurs soos Elias Howe, Max Wolff en Whitcomb Judson. Hy was verantwoordelik vir verbetering van die “Judson C-curity Fastener”. Teen daardie tyd was die maatskappy se produk nog gebaseer op hakies en ogies. Sundbäck het ’n verbeterde weergawe van die C-curity ontwikkel, genaamd die “Plako”, maar dit het te vinnig uitmekaar getrek en was nie ’n groter sukses as die vorige weergawes nie. Sundbäck het uiteindelik die uittrekprobleem in 1913 opgelos met sy uitvinding van die eerste weergawe wat nie gebaseer was op die hakie-en-ogie-beginsel nie. Hy het dit die “Hookless Fastener No. 1” genoem. Hy het die hoeveelheid hegtingselemente vermeerder van vier per duim na tien of elf. Sy uitvindsel het twee teenoorstaande rye tande gehad wat deur ’n skuiwer in een stuk getrek word. Hy het ook die opening vir die tande wat deur die glyer gelei word, vergroot.
Die naam zipper (Engels vir ritssluiter) is in 1923 deur B.F. Goodrich gemunt wat die sluittoestel op sy nuwe stewels gebruik het. Aanvanklik was stewels en tabaksakkies die primêre gebruik vir ritssluiters; dit het nog twintig jaar geduur voordat dit deur die mode-industrie opgeneem is. In die tyd van die Tweede Wêreldoorlog is die ritssluiter wyd aanvaar vir die gulpe van broeke en die knooplys van rompe en rokke
Sundbäck het ook die vervaardigingsmasjien vir die nuwe ritssluiter ontwerp. Lightning Fastener-maatskappe, ’n vroeë vervaardiger van die ritssluiter, was gebaseer in St. Catharines, Ontario. Hoewel Sundbäck die Kanadese fabriek gereel besoek het as president van die maatskappy, het hy in Meadville, Pennsilvanië gewoon en ’n Amerikaanse burger gebly. Sundbäck het die Goue Medalje van die Koninklike Sweedse Akademie vir Ingenieurswetenskappe in 1951. Sundbäck is in 1954 oorlede aan ’n hartprobleem en is begrawe in die Greendale Begraafplaas in Meadville.
Nalatenskap
In 2006 is Sundäck geëer deur insluiting in die Nasionale Uitvinders-heldesaal vir sy werk aan die ontwikkeling van die ritssluiter. Op 24 April 2012, die 132ste herdenking van Sundbäck se geboorte, het Google die Google-logo na ’n Google-krabbel in die vorm van ’n ritssluiter verander. Wanneer die ritssluiter oopgemaak word, word die soekresultate vir Gideon Sundbäck vertoon.
1917-patent
Sundbäck se Amerikaanse patent #1,219,881 (ingedien in 1914, uitgereik in 1917):
Lynda Keane
Lynda Keane (gebore 1950) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Castle (1997) en in die televisiereekse Homicide (1964), Cop Shop (1977), en Blue Heelers (1994).
Carcharhinidae
Die Blouhaaie (Carcharhinidae) is 'n kraakbeenvis-familie wat hoort tot die orde Carcharhiniformes. Daar is twaalf genera met vyftig spesies wat hoort tot dié familie en drie en twinig van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Kenmerke
Die familie het twee dorsale vinne en 'n anale vin. Die lengte van die onderste lob van die stert is ongeveer ⅓ tot 'n ½ van die lengte van die boonste stertlob. Die familie kan tot 7.4 m lank word. Slegs twee van die spesies wat aan die Suid-Afrikaanse kus voorkom bly slegs in die oseaan. Die ander kom ook voor in riviere, riviermondings en strandmere.
Genera
Die volgende genera en gepaardgaande spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Hoogspring
Hoogspring is 'n velditem in atletiek waar deelnemers oor 'n horisontale lat (dwarslat) moet spring wat op vooropgestelde hoogtes geplaas word sonder om van enige hulpmiddele gebruik te maak. Die lat word al hoër geplaas en die wenner word bepaal deur die persoon wat die hoogste sprong kon uitvoer.
Die wêreldrekord vir mans is 2.45 meter en is in 1993 deur Javier Sotomayor van Kuba opgestel. Die wêreldrekord vir vroue is in 1987 op 2.09 meter vasgestel. Die titelhouer is Stefka Kostadinova van Bulgarye.
Geskiedenis
Hoogspring was aanvanklik in Engeland in die 19de eeu beoefen. Dit word in 1896 as Olimpiese sport vir mans ingestel en in 1928 vir vroue. Die reëls wat in 1865 opgestel is word tans steeds gebruik.
Tegnieke
Die tegniek wat deesdae algemeen gebruik word staan as die "Fosbury Flop" bekend. Met die tegniek is dit moontlik om oor die dwarslat te spring terwyl die senter van gravitasie onder die dwarslat bly. Voor die "Fosbury Flop" ontdek is, is tegnieke soos die "scissors" en die "bride" ingespan.
1961
Die jaar 1961 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 61ste jaar van die 20ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Die jaar was die eerste "onderstebo" jaar – met ander woorde, 'n jaartal wat dieselfde lyk wanneer dit omgedraai en bekyk word, as wanneer dit regop staan – sedert 1881, en is die laaste jaar wat só lyk tot die jaar 6009!
Aciculites ciliata
Aciculites ciliata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Aciculites en tot die familie Scleritodermidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1925 deur Wilson.
Herpes simplex
Herpes simplex (Grieks: ἕρπης herpēs= "kruipend" of "sluimerend") is 'n virale siekte wat veroorsaak word deur die herpes simplex-virus (HSV). Infeksies word geklassifiseer na gelang van die deel van die liggaam wat besmet is. Orale herpes tas die gesig of mond aan. Dit kan lei tot groepies klein blasies wat dikwels koorsblare genoem word, of dit kan net 'n seer keel veroorsaak. Genitale herpes, dikwels eenvoudig bekend as herpes, bring geringe simptome mee of vorm blase wat oopbreek en klein swere vorm. Dit genees gewoonlik binne twee tot vier weke. Voordat die blasies verskyn kan daar 'n tintelende gevoel of steekpyne ervaar word. Herpes wissel tussen periodes van aktiewe siekte gevolg deur simptoomvrye periodes. Die eerste episode is dikwels meer ernstig en kan gepaardgaan met koors, spierpyne, geswelde limfkliere en hoofpyn. Met verloop van tyd neem die frekwensie en hewigheid van aktiewe siekperiodes af. Ander siektes wat veroorsaak word deur die herpes simplex-virus sluit onder andere in: herpetiese fyte wat die vingers aantas, herpes van die oog, herpes infeksie van die brein, en neonatale herpes wat pasgebore babas affekteer.
Nadat besmetting plaasgevind het, word die virusse met die sensoriese senuwees langs vervoer tot by die senuweeselliggame waar hulle lewenslank woon. Oorsake vir herhalende infeksie mag wees as gevolg van verminderde immuunfunksie, stres en blootstelling aan sonlig. Mondelinge en genitale herpes word gewoonlik gediagnoseer op grond van die simptome wat voorkom. Die diagnose kan bevestig word deur virale kultuur of die opsporing van herpes DNA in die vloeistof wat afkomstig is uit die blase.
Wêreldwye koerse van óf HSV-1 of HSV-2 is tussen 60% en 95% in volwassenes. HSV-1 word gewoonlik opgedoen tydens die kinderjare. Beide koerse verhoog as mense verouder. Meeste mense met HSV-2 besef nie dat hulle besmet is nie.
Klassifikasie
Herpes simplex word verdeel in twee tipes: HSV-1 veroorsaak hoofsaaklik mond, keel, gesig, oog en sentrale senuweestelsel infeksies, terwyl HSV-2 hoofsaaklik anogenitale infeksies veroorsaak. Beide kan egter lei tot infeksies in alle areas.
Tekens en simptome
HSV-infeksie veroorsaak verskeie afsonderlike mediese ongesteldhede. Algemene infeksie van die vel of slymvlies kan die gesig en mond affekteer, asook genitalieë (genitale herpes) of hande (herpetiese fyte). Meer ernstige versteurings kom voor wanneer die virus die oog besmet en beskadig (herpes keratitis), of die sentrale senuweestelsel binnedring en die brein beskadig (herpes enkefalitis). Mense met 'n onvolwasse of onderdrukte immuunstelsel, soos pasgeborenes, orgaan-ontvangers of mense met VIGS, is geneig tot ernstige komplikasies as gevolg van HSV infeksies. HSV infeksie word ook  verbind met die kognitiewe agterstande van bipolêre versteuring, en Alzheimer se siekte, alhoewel dit dikwels berus op die genetika van die besmette persoon.
HSV kan nooit uit die liggaam verwyder word deur die immuunstelsel nie. Na afloop van 'n primêre infeksie, gaan die virus die senuwees binne op die plek van die primêre infeksie, migreer dan na die selliggaam van die neuron, en word sluimerend in die senuweeknoop (ganglion). As gevolg van die primêre infeksie, produseer die liggaam teenliggaampies  vir die spesifieke tipe HSV, en dit werk voorkomend in teen 'n daaropvolgende infeksie van daardie tipe virus op n nuwe area. By mense wat met HSV-1-besmet is na afloop van 'n orale besmetting, word hulle deur serokonversie beskerm teen verdere infeksies soos fyte, genitale herpes en herpes van die oog. Dit blyk dat vroeëre HSV-1 serokonversie die simptome van 'n latere HSV-2 infeksie kan verminder, hoewel HSV-2 nog steeds opgedoen kan word.
Patofisiologie
Herpes word opgedoen deur direkte kontak met 'n aktiewe letsel of liggaamsvloeistof van 'n besmette persoon. Herpes simplex-virus 2 word tipies oorgedra deur direkte vel-tot-vel kontak met 'n besmette individu, maar kan ook opgedoen word deur blootstelling aan besmette speeksel, semen, vaginale vloeistof of die vloeistof uit herpetiese blase. Wanneer 'n nuwe individu besmet word, beweeg die HSV deur klein stukkende plekkies in die vel of slymvliese van die mond of genitale areas. Selfs mikroskopiese skaafplekkies op die slymvliese is voldoende om die virus toegang te gee.
HSV asimptomatiese afskilfering gebeur een of ander tyd met die meeste individue wat besmet is met herpes. Dit kan in 50% van gevalle voorkom meer as 'n week voor of na 'n simptomatiese herhaling. Besmette mense wat geen sigbare simptome het nie kan nog steeds afskilfer en virusse oordra deur middel van hul vel; asimptomatiese afskilfering verteenwoordig die mees algemene vorm van HSV-2-oordrag. Asimptomatiese afskilfering kom meer gereeld voor in die eerste 12 maande vandat HSV opgedoen is. Gelyktydige infeksie met MIV verhoog die frekwensie en duur van asimptomatiese afskilfering.
Diagnose
Primêre orale herpes word maklik identifiseer met 'n kliniese ondersoek van persone wat geen geskiedenis het van letsels of van kontak met 'n persoon met bevestigde HSV-1 infeksie. Die voorkoms en verspreiding van sere kom voor as  veelvuldige, ronde, oppervlakkige mondswere en gaan gepaard met akute gingivitis. Dit is moeiliker om volwassenes te diagnoseer wat geen simptome vertoon nie. Wanneer daar nie letsels in die mond voorkom nie, word orale herpes dikwels verwar met impetigo wat 'n bakteriële infeksie is.
Genitale herpes kan moeiliker wees om te diagnoseer as orale herpes omdat die meeste mense met HSV-2-infeksie geen klassieke simptome vertoon nie. Diagnose word verder bemoeilik omdat talle ander toestande ooreenkomste toon met genitale herpes: swaminfeksie, lichen planus, atopiese dermatitis en uretritis. Laboratorium toetsing word dikwels gedoen om 'n diagnose van genitale herpes te bevestig.
Voorkoming
In byna alle seksueel oordraagbare infeksies is vroue meer vatbaar om genitale HSV-2 op te doen as mans. Die gebruik van kondome is meer effektief om die oordrag vanaf mans na vroue te voorkom as andersom. Dit blyk dat vorige HSV-1 infeksie die risiko onder vroue drievoudig verlaag om 'n HSV-2 infeksie op te doen.
Asimptomatiese draers van die HSV-2 virus is egter aansteeklik. In baie gevalle word persone eers bewus van hulle eie infeksie wanneer daar horisontale oordrag plaasvind na 'n seksmaat, of vertikale oordrag van neonatale herpes na pasgebore babas. Aangesien meeste asimptomatiese individue onbewus is van hul infeksie, word hul as 'n hoë risiko beskou in die verspreiding van HSV.
In Oktober 2011 is aangemeld dat die  teen-MIV middel tenofovir, wat topikaal gebruik word in 'n antiseptiese vaginale jel, die seksuele oordrag van die herpes virus met 51% verlaag.