cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gespikkelde koraalskuiler
Identifikasie
Die vis word slegs 5 cm lank. Die vis is liggrys tot pienkerig van kleur en bedek met verskeie klein rooi tot maroen onreëlmatige kolletjies en vlekke. Hulle is alleenlopers of kom in klein groepies voor. Hulle jag klein vissies en skaaldiere snags. Die vis is sku en moeilik om te sien.
Zapopan
Zapopan (Spaans: [saˈpopan], amptelik: Ciudad de Zapopan) is die tweede grootste stad van die Meksikaanse deelstaat Jalisco ná die hoofstad Guadalajara en dit is op 8 Desember 1541 deur Spanjaarde gestig. Die stad het in 2020 'n bevolking van 1 476 491 en van 5 002 466 in die metropolitaanse gebied Guadalajara/Zapopan gehad en beslaan 'n oppervlakte van 893,15 km².
Zapopan is geleë net noordwestelik van Guadalajara, noordwes van Meksikostad en suidwes van León. Die stad staan veral bekend vir die maagd van Zapopan, 'n beeld van die Maagd Maria, wat in die 16de eeu geskilder is. Die beeld in die katedraal is deur verskeie Rooms-Katolieke pouse erken en besoek, soos deur Pous Johannes Paulus II. Dit was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1986.
Die naam is afgelei van die Nahuatl-woorde "tzapotl", wat beteken ander sapote-bome, en "pan" vir tussen.
Bonsai
'n Bonsai is 'n miniatuurplant, meestal 'n boomsoort, wat in 'n pot verbou word. "Bonsai" (Japannees: 盆栽) beteken "houer" of "potplant", dit wil sê bome wat in potte geplant word. Die boom moet onderhou word en sy blare en wortels moet gesnoei word. Die bome se groei word hierdeur gestrem sodat dit die vorm van 'n dwergboompie behou.
Geskiedenis
Daar word gesê dat die Chinese die eerste volk was wat bome (klein) gemaak het. Daarna het die Japannese die bonsaikuns aangeleer en verskillende style ontwikkel.
Style
Mens kry verskillende bonsaistyle:
Dar-es-Salaam
Dar-es-Salaam (Arabies: دار السلام, Dār as-Salām, letterlik: "woonplek van vrede") is die regeringsetel van Tanzanië en die land se grootste en belangrikste stad, wat sy status as hoofstad in 1974 aan die meer sentraal geleë Dodoma moes afstaan, maar huisves steeds die land se voltydse burokrasie en dien ook as die hoofstad van die omliggende, gelyknamige streek.
Die geskatte bevolking was volgens die 2021-beraming 7 100 000. Die stad is die eindpunt van die Tazara-spoorlyn wat by Kapiri Mposhi in Zambië begin en dié land toegang tot die Indiese Oseaan bied, danksy Dar-es-Salaam se besige hawe.
Mnquma Plaaslike Munisipaliteit
Die Mnquma Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Amathole-distriksmunisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Vaalbankspruit (Vrystaat, lat -27,45, long 27,80)
Vir ander spruite met dieselfde naam, sien die dubbelsinnigheidsbladsy by Vaalbankspruit.
Die Vaalbankspruit is 'n spruit in die noorde van die Vrystaat in Suid-Afrika. Dit mond uit in die Renosterrivier.
Sarah Glendening
Sarah Glendening (gebore 20 September 1982) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Angry Video Game Nerd: The Movie (2014) en in die televisiereekse As the World Turns (1956), All My Children (1970), en Law & Order: Criminal Intent (2001).
Leucetta gelatinosa
Leucetta gelatinosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Massamedia
Massamedia verwys na 'n verskeidenheid van media tegnologieë wat 'n groot hoeveelheid mense bereik via massa kommunikasie. Die tegnologieë waardeur hierdie kommunikasie plaasvind, bevat 'n verskeidenheid afsetpunte. Die tipe media maak dit moontlik om dieselfde boodskap aan die massas oor te dra. Klassieke voorbeelde hiervan is landelike radio- en TV-stasies, maar bekende webtuistes word ook hierby ingesluit.
Die term is in die 1920's geskep met die koms van nasionale radionetwerke en die grootskaalse sirkulasie van koerante en tydskrifte. Eeue voor die term bekend geraak het is boeke en manuskripte reeds op groot skaal versprei.
Voorbeelde van Afrikaanse massamedia sluit in:
Diamant
'n Diamant is 'n klein kosbare, skitterende steen en die hardste edelsteen én hardste natuurlike materiaal wat daar is. Diamante se gewig word in karaat bepaal. Die grootste sierdiamant ooit gevind is die Cullinan-diamant van 3 024.75 karaat.
Chemiese eienskappe
Diamant bestaan uit 'n koolstof-kristalrooster. Diamante word gevorm deur geweldige hitte en druk. By kamertemperatuur is grafiet die stabielste allotroop van koolstof en diamant is daarom metastabiel. Sy vormingsentalpie is 2,4 kJ/mol. Nes grafiet is diamant taamlik onreaktief, dog dit kan nes kool verbrand volgens:
Die hitte wat hierby vrygestel word sal nogtans 2,4 kJ/mol kleiner wees as by grafiet.
Die kristalstruktuur
Die diamantstruktuur is die argetipe van die strukturbericht-klassifikasie se A4-struktuur. Die struktuur is kubies, maar dit is nie 'n digpakking nie. Dit kan wel van die kubiese digpakking afgelei word deur die helfte van die tetraëder-holtes met 'n koolstofatoom op te vul. Sy ruimtegroep is nie-simmorfies In hierdie struktuur het elke koolstofatoom net vier naaste bure (pleks van 12 in fcc) in 'n tetraëdriese omringing. Ander stowwe wat hierdie struktuurtipe besit is silikon, germanium en een van die allotrope van tin. Hierdie struktuurtipe is baie bekend as die struktuur wat halfgeleiers besit. Ander halfgeleiers soos GaAs, InP of het struktuurtipes wat van die diamantstruktuur afgelei is.
Elektriese eienskappe
Diamant is self ook 'n halfgeleier. Dit besit 'n taamlik groot bandgaping, maar die ladingsdraers se beweeglikheid is hoog. Diamant het 'n indirekte bandgaping van 5,47 eV, teenoor 1,1242 eV vir silikon. Die Hall-mobiliteit is ongeveer 2800 cm2/Vs teenoor 1600 cm2/Vs vir silikon.
Die groot bandgaping verklaar dat suiwer diamant in die sigbare gebied heeltemal deursigtig is. Net fotone wat genoeg energie het (groter as 5,47 eV) sal geabsorbeer word en hierdie fotone is in die ultravioletgebied van die spektrum. Diamant se brekingsindeks is hoog: ongeveer 2,5 en dit verklaar hoekom die edelsteen so skitter. Onsuiwerhede wat in die kristalrooster opgelos is, kan aan natuurlike diamante 'n kleur gee en hulle beïnvloed ook die elektriese eienskappe.
Die waarde van 'n diamant
Die waarde van 'n diamant word deur vier faktore bepaal: gewig, snit, kleur en helderheid.
Gewig
Die gewig van 'n diamant word in karaat bepaal en is gelykstaande aan 0.2 gram. Dit is min of meer die gewig van 'n skuifspeld.
Snit
Die snit, dit wil sê hoe die diamant gesny (geslyp) is, bepaal hoeveel lig binne die diamant vasgevang en weerkaats word. Hoe meer lig vasgevang word, hoe duurder is die diamant.
Kleur
Diamante word sorteer en gradeer volgens hulle deursigtigheid. Kleurlose diamante word gradeer van D (heeltemal kleurloos) tot Z (geel).
Helderheid
Diamante word op 'n 11-punt skaal gegradeer volgens vlekkeloosheid.
Diamante van Suider-Afrika
Die eerste diamant wat in Suid-Afrika gevind is, is die Eureka-diamant. Hierdie diamant is deur Erasmus Jacobs gevind naby Hopetown en weeg 21,25 karaat, ongeslyp. In 1868 is 'n diamant van 83,5 karaat gevind op die plaas Zandfontein, ook naby Hopetown. Hierdie diamant staan later bekend as die Ster van Suid-Afrika.
In 1888 is die De Beers-diamant van 428.5 karaat in 1888 in die Kimberley-myn gevind
Op 30 Junie 1893 is die Excelsior-diamant gevind in die De Beers-myn te Jagersfontein. Dit het 971 karaat geweeg en was op daardie stadium die grootste diamant in die wêreld.
Die Jubilee-diamant van 650.80 karaat is 1895 in die Jagersfontein-myn gevind.
Die Cullinan-diamant is op 26 Januarie 1905 in die Premiermyn by Cullinan gevind deur Frederick Wells. Dit is tot op datum die grootste diamant wat ooit gevind is.
Lofsöngur
Lofsöngur (Afrikaans Lofsang) is die naam van Ysland se nasionale volkslied wat uit die jaar 1874 dateer. Die teks is deur Matthías Jochumsson (1835–1920) geskryf, terwyl Sveinbjörn Sveinbjörnsson (1847–1926) die melodie gekomponeer het. Die lied het drie strofes waarvan net die eerste as amptelike teks van die nasionale volkslied gesing word.
Diamant
Diamante van Suider-Afrika
Diamante is ook in 1926 aan die kus van Namakwaland ontdek.
Die Jonker-diamant van 726 karaat was die vierde grootste diamant ter wêreld gewees toe dit op 17 Januarie 1934 deur die delwer, Jacobus Jonker, gevind is op die plaas Elandsfontein, Pretoria.
Die 616-diamant is in 1964 gevind in Kimberley.
Lofsöngur
Lofsöngur het ter geleentheid van Ysland se milleniumfeesvierings ontstaan wat op 2 Augustus 1874 plaasgevind het. Tydens 'n kerkdiens in Reykjavík se Dómkirjka, wat deur die Deense en Yslandse koning Christiaan IX van Denemarke bygewoon is, is Lofsöngur vir die eerste keer deur 'n gemengde koor opgevoer. Die liedteks baseer op die Bybelse psalm 90 wat as preekteks vir die plegtigheid gekies is.
Diamant
Diamante van Suider-Afrika
Die Lesotho-brown van 601 karaat is gedurende Mei, 1967 by die Letseng-la-Terai-myn gevind in Lesotho.
Lofsöngur
Die lied het vervolgens as nasionale volkslied van Ysland gewild geraak en is ook ter geleentheid van die viering van Ysland se selfregerende status in 1918 opgevoer. Nogtans het die volkslied eers deur 'n wet uit die jaar 1983 amptelike status verkry.
Diamant
Diamante van Suider-Afrika
Die Golden Jubilee-diamant van 755.5 karaat is in 1985 gevind in die Premiermyn.
Op 15 Januarie 2018 kondig Gem Diamonds die ontdekking aan van 'n 910 karaat diamant by hulle myn te Letseng-la-Terai.
Willem van der Berg
Willem (Petrus) van der Berg (1916–1952) was ’n Suid-Afrikaanse skrywer. Deur die loop van sy loopbaan publiseer hy verskeie romans en kortverhale.
Herkoms en vroeë lewe
Willem Petrus van der Berg is op 11 April 1916 in die distrik Fauresmith in die Vrystaat gebore. Die eerste paar maande van sy lewe bly hy in Johannesburg, waar sy vader hom ontval terwyl hy slegs tien maande oud is. Sy moeder, Johanna van der Berg, verhuis hierna met hom en sy ouer broer, John van der Berg, wat self 'n  bekende skrywer is, na Edenburg in die Vrystaat. Hy matrikuleer aan die Hoërskool Edenburg en studeer dan vanaf 1933 aan die Grey-universiteitskollege in Bloemfontein, waar hy die B.A.-graad verwerf. Aan die Universiteit van Kaapstad behaal hy daarna die M.A.-graad in Filosofie.
Loopbaan
Vanaf 1937 is hy verbonde aan die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie (SAUK) as omroeper-regisseur, eers in Kaapstad en later in Durban. In 1938 word hy na Kaapstad verplaas en daarna is hy na Johannesburg waar hy diens doen aan die hoofkantoor van die SAUK. Willem is die eerste omroeper wat in Afrikaans verslag doen oor rugbywedstryde. Hy het ook in Engels kommentaar gelewer wanneer daar nie 'n  Engelse omroeper beskikbaar was nie. In 1947 word hy hoof van die Afrikaanse radioprogramme, maar lê hierdie betrekking in 1950 neer om 'n  lektoraat aan die Universiteit van die Witwatersrand te aanvaar en sy aandag aan studie en skryfwerk te wy.
Persoonlike lewe en sterfte
Hy is getroud met Suzanne van Wijk, wat self bekendheid verwerf as aktrise en later as omroeper by die SAUK vir haar redigering van veral radiodramas. Die egpaar het twee kinders. Hy is op 19 Junie 1952 in Johannesburg oorlede ná 'n lang siekte.
Skryfwerk
duimnael|regs|200px|Die buiteblad van Reisigers na nêrens, Van der Berg se debuutroman.
Reeds as skoolseun begin hy om kortverhale te skryf en hy verower op die Vrystaatse kunswedstryd pryse in hierdie afdeling. As student publiseer hy ook gereeld in die studenteblad waarvan hy die redakteur was. Nadat hy by die SAUK aansluit begin hy om radiodramas en sketse te skryf en konsentreer dan vir 'n  aantal jare slegs hierop.
Hy debuteer egter met 'n  roman, Reisigers na nêrens. Dit is een van die eerste stadsromans in Afrikaans, waar 'n  aantal jong intellektuele Afrikaners in Kaapstad uitgebeeld word. Die karakters maak hulleself doelbewus los van tradisie en geloof en voer 'n  doellose bestaan, vasgevang in hulle eie slimheid en ontkenning van betekenis. Hulle bring hulle tyd deur in partytjies en byeenkomste waar hulle eindeloos filosofeer oor alles en nog wat, terwyl hulle wel deeglik besef dat hulle op hierdie wyse doelloos aan’t ronddobber is, duidelik reisigers na nêrens nie.Die roman bring indertyd iets nuuts in Afrikaans deur sy keuse van karakters, tema en milieu en die gebruik van die sogenaamde simultane-tegniek, waar gelyktydige, oënskynlik onbelangrike en onverwante gebeurtenisse tog eindelik inmekaargevleg word. Die boek maak veral opslae met sy verskyning omdat dit vermoedelik gebaseer is op 'n  werklike groep Afrikaanse intellektuele, wat volgens J.C. Steyn in sy biografie van N. P. van Wyk Louw die groep insluit waaraan Louw in die dertigerjare behoort het. Kritiek word egter uitgespreek teen die eenselwigheid van die karakters soos dit uitgebeeld word, sodat hulle nie werklik mense word met eie persoonlikhede en eienaardighede nie en eerder verteenwoordigend is van 'n  eenderse denkrigting.
Amahlathi Plaaslike Munisipaliteit
Die Amahlathi Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Amathole-distriksmunisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Willem van der Berg
Skryfwerk
Die roman Tema en variasies is soortgelyk van aard maar hegter van bou, met maatskaplike problematiek wat bygewerk word om meer substansie te bied, en in die episodes 'n  ontginning van variasies op die neergelegde patroon. Die onwaarskynlike afloop doen egter afbreuk aan die gehalte daarvan.
Amahlathi Plaaslike Munisipaliteit
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Willem van der Berg
Skryfwerk
Die spanningsroman Ruwe ontwaking en die novelle Groen oewers bring nie kwalitatiewe vooruitgang in sy werk teweeg nie.
Van sy beste werk is te vinde in die bundels korter werk  'n  Profeet in die Boland, Asvaal ou Karoo en ander essays en Solitêrspel by kerslig.
Drie novelles word in  'n  Profeet in die Boland saamgebundel, naamlik Lewensdrang,  'n Profeet in die Boland en In die reën. Die titel stuk (apart gepubliseer in 1961 ) ontroer deur sy tekening van 'n  waardige ou boerefiguur wat tydens die Anglo-Boereoorlog gevange gehou word. In die essay bundel Die asvaal ou Karoo is veral treffend die essays waar 'n  kind se primitiewe kyk op dinge uitgebeeld word. Elize Botha neem die titel stuk op in Afrikaanse essayiste. Sewentien van sy kortverhale word gebundel in Solitêrspel by kerslig, die titelverhaal wat vertel van 'n  ontnugterde man wat die vrede van die dood begeer, maar by die koms van die daeraad met sy skoonheid en belofte van 'n  nuwe begin tog besluit om eerder te lewe. Ook Mit lege hande, Geluk, Plaasvendusie en Die eerste loesing is hoogtepunte. Die verhale weerspieël 'n  juiste sielkundige ontwikkeling en is deurspek met humor.
Publikasies
Werke wat uit sy pen verskyn sluit in:
1946 - Reisigers na nêrens
1947 - Tema en variasies
1948 - ‘n Profeet in die Boland
1949
1951 - Die asvaal ou Karoo en ander essays
Charl Cilliers
Charl Cilliers is 'n nedersetting in Mpumalanga, Suid-Afrika en is 30 km noord van Standerton. Die dorpie was eers as Van Tondershoek bekend. Toe 'n nuwe NG Kerk gemeente hier gestig is in 1917, is die naam verander na Charl Cilliers, die geestelike leier van die Voortrekkers.
Holoseen
Die Holoseen is 'n tydperk in die geologiese tydskaal tussen 11 700 jaar gelede tot nou toe. Die Holoseen volg op die Pleistoseen.
Die holoseen is die tydperk sedert die laaste ystyd, of eintlik die huidige interglasiale tyd. Dit word soms ook die antroposeen genoem omrede dit die tydperk is waarin die mens begin het om sy omgewing te verander.
Bosvlier
Die bosvlier (Nuxia floribunda) is 'n middelgroot boom wat deel is van die Stilbaceae familie.
Beskrywing
Dit is 'n multi-vertakte struik met eenvoudige, blinkgroen en groot blare (tot 15 x 5 cm). Die piepklein blommetjies (3 mm lank) is roomwit, word aan groot trosse gedra en ruik geurig. Die vrugte is ook klein (4 mm) en word vaalbruin wanneer ryp. Die boom se FSA-nommer is 634.
Verspreiding
Die spesie is inheems aan suidelike en oostelike Afrika, vanaf Suid-Afrika, deur Eswatini, Zimbabwe, Mosambiek, Zambië, Malawi, Tanzanië, Burundi, Rwanda, oostelike Demokratiese Republiek van die Kongo, na Uganda en Kenia.
Leucetta imberbis
Leucetta imberbis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucetta en tot die familie Leucettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1864 deur Duchassaing & Michelotti.
Mahendra Singh Dhoni
Mahendra Singh Dhoni (7 Julie 1981 in Ranchi) is 'n voormalige Indiese krieketspeler en kaptein van die Indiese nasionale krieketspan. Hy het onder meer tydens die Kampioenetrofee 2006, T20I-wêreldbeker 2007, Krieketwêreldbeker 2007, Kampioenetrofee 2009, Krieketwêreldbeker 2011, Kampioenetrofee 2013, Krieketwêreldbeker 2015, T20I-wêreldbeker 2016 en Krieketwêreldbeker 2019 vir Indië gespeel.
Hy is 'n aanvallende, regterhandse middelordekolwer en paaltjiewagter. Hy word wyd beskou as een van die beste teikenjagters in eendagkrieket. Hy maak sy debuut in 'n Internasionale eendagwedstryd (EDI) in Desember 2004 teen Bangladesj, en 'n jaar later speel hy sy eerste toets teen Sri Lanka.
Todd Karns
Todd Karns (14 Januarie 1921 – 5 Februarie 2000) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Andy Hardy's Private Secretary (1941), The Courtship of Andy Hardy (1942), It's a Wonderful Life (1946), en Jet Job (1952).
Mahendra Singh Dhoni
Internasionale loopbaan
Op 15 Augustus het Mahendra Singh Dhoni sy uittrede uit internasionale krieket aangekondig.
Hunter Tylo
Hunter Tylo (gebore 3 Julie 1962) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Initiation (1984) en Longshot (2001), en in die televisiereeks The Bold and the Beautiful (1987).
Llandudno
Llandudno is 'n voorstad in die weste van Kaapstad, vernoem na die gelyknamige dorp in Noord-Wallis.
Iberiese Skiereiland
Die Iberiese Skiereiland is die deel van Europa wat suid van die Pireneë-bergreeks lê. Die skiereiland word omring deur die Middellandse See, die Atlantiese Oseaan en die Golf van Biskaje. Dit het 'n oppervlakte van 582 530 km². Van die belangrikste riviere sluit in Ebro, Taag, Douro, Guadiana en Guadalquivir. Die belangrikste stede is die twee hoofstede van Portugal en Spanje, onderskeidelik Lissabon en Madrid, asook Barcelona, Málaga, Porto, Sevilla en Valencia.
Llandudno
Demografie
Volgens die 2011-sensus, het Llandudno 'n inwonertal van 571.
Iberiese Skiereiland
Lande en gebiede
Die volgende lande en gebiede lê gedeeltelik of ten volle op die Iberiese Skiereiland:
Tale
Die volgende tale word in die gebied gepraat:
Marin Mersenne
Marin Mersenne (Oizé, 8 September 1588 – Parys, 1 September 1648) was 'n Franse priester, wiskundige, teoloog, filosoof en wetenskaplike. Hy speel 'n belangrike rol in die verspreiding van wiskundige en wetenskaplike kennis. Sy eie wiskundige bydrae is die Mersenne-priemgetalle.
Lewensloop
Marin Mersenne word gebore naby Oizé, Le Mans (vandag Sarthe, Frankryk). Mersenne studeer aan die Kollege van Le Mans en die Jesuïete-kollege in La Flèche, waar 'n lewenslange vriendskap met Descartes, sy mede-student, ontstaan. Van 1609 tot 1611 studeer hy teologie aan die Sorbonne. Hy word lid van die Orde van die Miniemen, en leef volgens 'n streng gelofte van armoede. Binne hiedie orde sit hy sy studie voort in Nigeon en Meaux. In 1612 keer hy terug na Parys waar hy priester word aan die koninklike paleis.
Sy monnikkamer in Parys, waar hy die grootste deel van sy lewe bly, word 'n ontmoetingsplek vir Fermat, Blaise Pascal, Gassendi, Roberval, Beaugrand en andere wiskundiges en wetenskaplikes. Ook via korrespondensie het hy baie kontak met wetenskaplikes in die hele Europa. Op die wyse kry hy informasie oor die nuutste wetenskaplike ontdekkings, wat hy weer deel met sy wetenskaplike vriende. Hy speel daarmee 'n belangrike rol in die verspreiding van wiskundige kennis in 'n periode waarin daar nog geen wetenskaplike en wiskundige tydskrifte in omloop was nie. Op hierdie wyse word nuwe wetenskaplike kennis baie vinniger versprei as in die voorafgaande eeue die geval was.
Silvestre Rasuk
Silvestre Rasuk (gebore 5 September 1987) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Raising Victor Vargas (2002), Toe to Toe (2009), Our Idiot Brother (2011), en Rob the Mob (2014).
SK Rostof
SK Rostof (Russies: Футбольный клуб "Ростов") is 'n Russiese sokkerklub in die stad Rostof aan die Don. Dit is in 1930 gestig.
Kamertemperatuur
Kamertemperatuur, in laboratoriumverslae verwys gewoonlik na 'n temperatuur rofweg tussen 18 tot 25 °C. Wanneer 'n navorser die temperatuur van sy eksperiment nie meer akkuraat as kamertemperatuur beskryf nie, impliseer dit dat hy die aanname gemaak het dat 'n temperatuurverskil van 'n paar grade nie 'n betekenisvolle invloed gaan hê op die verskynsel of vraag wat ondersoek word nie. Navorsers oefen tipies nie noue beheer uit op die temperatuur van 'n kamertemperatuur eksperiment nie.
'n Voordeel vir navorsers wat kamertemperatuur eksperimente uitvoer is dat kamertemperatuur gewoonlik redelik naby is aan die standaardtoestande waarteen die meeste materiaaleienskappe en fisiese konstantes gewoonlik reeds bepaal is. 'n Navorser kan dus maklik die bestaande tabelle met sulke data raadpleeg om voorspellings te maak oor die verskeie aspekte van sy eksperiment, soos byvoorbeeld oor hoe vinnig 'n chemiese reaksie waarskynlik sal plaasvind.
Gamalakhe
Gamalakhe is 'n groot woonbuurt vir swartes in die Ray Nkonyeni Plaaslike Munisipaliteit van KwaZulu-Natalprovinsie in Suid-Afrika.
Die woonbuurt lê 6 km binneland toe, direk noordwes van Margate en ongeveer 20 km suidwes van Port Shepstone.
Robert Karvelas
Robert Karvelas (3 April 1921 – 5 Desember 1991) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Nude Bomb (1980) en in die televisiereekse Get Smart (1965) en Mary Tyler Moore (1970).
Postimpressionisme
Die term "postimpressionisme" is die eerste keer in 1906 deur die Engelse kunsresensent Roger Fry gebruik. In 1910 het hy weer die term gebruik toe hy die uitstalling Manet and the Post-Impressionists reël. Hy het dit gedefinieer as die ontwikkeling van Franse kuns sedert Manet.
Postimpressioniste het impressionisme uitgebrei, terwyl hulle die perke daarvan verwerp het; hulle het steeds helder kleure, dikwels die dik aanwending van verf en lewensgetroue onderwerpe gebruik, maar was meer geneig om geometriese vorms, verwronge beelde vir effek en onnatuurlike of wispelturige kleur te gebruik.
Oorsig
duimnael|links|160px|Toulouse-Lautrec, Portret van Émile Bernard, 1886, Tate-galery, [[Londen.]]
Die postimpressioniste was ontevrede met wat hulle beskou het as beuselagtige onderwerpe en die verlies van struktuur in impressionistiese skilderye, hoewel hulle nie ooreengekom het oor die pad vorentoe nie. Seurat en sy volgelinge het pointillisme gebruik – die sistematiese gebruik van klein kolletjies kleur. Cézanne het hom ten doel gestel om ’n sin van orde en struktuur te herstel om "impressionisme iets solieds en blywends te maak, soos die kuns van die museums". Hy het dit reggekry deur voorwerpe tot hul basiese vorm terug te lei terwyl hy die sterk kleure van die impressionisme behou het. Die impressionis Camille Pissarro het tussen die middel 1880' en middel 1890's met neo-impressionistiese idees gespeel. Teleurgesteld met wat hy romantiese impressionisme genoem het, het hy pointillisme beproef voordat hy in die laaste dekade van sy lewe teruggekeer het na suiwerder impressionisme. Van Gogh het kleur en lewendige, draaiende kwashale gebruik om sy gevoelens en gemoedstoestand uit te beeld.
Hoewel hulle dikwels saam uitstallings gehou het, het postimpressionistiese kunstenaars nie saamgestem oor ’n samehangende beweging nie. Hul abstrakte idees van harmonie en strukturele komposisie het egter voorkeur geniet bo naturalisme. Kunstenaars soos Seurat het ’n nougesette wetenskaplike benadering tot kleur en komposisie gehad.
Jonger skilders in die 1890's en vroeë 20ste eeu het in geografies verwyderde streke en in verskeie stylkategorieë geskilder, soos fauvisme en kubisme.
Definisie
Die Amerikaanse kunshistorikus John Rewald het geskryf "die term postimpressionisme is nie baie presies nie, maar baie gerieflik". Die meeste van die kunstenaars op die uitstalling waar Roger Fry die term gevestig het, was jonger as die impressioniste. Fry het later verduidelik: "Dit was gerieflikheidshalwe nodig om ’n naam aan hierdie kunstenaars te gee en ek het postimpressionisme gekies omdat dit die vaagste term is. Dit beskryf bloot hul posisie in tyd relatief tot die impressionistiese beweging."
Rewald het die omvang van dié groep beperk tot tussen 1886 en 1892 in sy publikasie oor Post-Impressionism: From Van Gogh to Gauguin (1956). Hy het gekonsentreer op sulke uitnemende vroeë postimpressioniste in Frankryk soos Van Gogh, Gauguin, Seurat en Redon. Hy het hul verhouding sowel as die kunskringe waarin hulle beweeg het (en dié wat hulle teengestaan het) verken, insluitende neo-impressionisme, simbolisme, cloisonnisme, Pont-Aven-skool en sintetisme. Later het hy ook ander kunstenaars ingesluit, soos Toulouse-Lautrec, Les Nabis, Cézanne, Henri Rousseau en die jong Picasso.
Leucetta leptoraphis
Leucetta leptoraphis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucetta en tot die familie Leucettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Jenkin.
Negerhollands
Morawiese en Deense sendelinge het 'n formele weergawe van die taal gevestig, wat as Hoog-Kreol bekend staan. In 1770 het hulle die eerste leerboek en 'n klein Lutherse kategismus gepubliseer, wat met 'n vertaling van die Nuwe Testament in 1781 gevolg is.
Kimiko Glenn
Kimiko Glenn (gebore 27 Junie 1989) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hair Brained (2013) en Nerve (2016), en in die televisiereekse Orange Is the New Black (2013) en DuckTales (2017).
Negerhollands
Die taal het aan die begin van 19de eeu begin verval toe Engels die oorheersende taal op die eilande geword het. Die Lutherse Kerk het diens in die taal vir die inboorlinggemeente tot die 1830's gehou. Die nuwe generasies het Engels as eerste taal begin leer en het stadig opgehou om Negerhollands te praat en dit het beperk tot kerkdienste geword. In alle waarskynlikheid was Mrs Alice Stevenson die laaste spreker, wat in 1987 gesterf het.
Mense het Negerhollands tot die 20ste eeu op die Morawiese Weeshuis by Nyherrehut naby Tutu aangehou praat. Die ou weeskinders was destyds vrywilligers en dus het hulle die ou kreool gepraat.
Endokriene stelsel
Die endokriene stelsel is die versameling kliere van ’n organisme wat hormone direk in die bloedvatstelsel afskei sodat dit na afgeleë organe gestuur kan word. Die belangrikste endokriene kliere sluit in die pynappel-, skild-, byskild-, adrenalien- en pituïtêre kliere, die pankreas, eierstokke en testikels.
Werking
Spesiale kenmerke van endokriene kliere is gewoonlik hul buislose aard, hul vaatrykheid en die teenwoordigheid van intrasellulêre holtes of korreltjies waarin die hormone geberg word. In teenstelling hiermee is eksokriene kliere, soos spoeg- en sweetkliere, minder vaatryk en het hulle buise.
Benewens die gespesialiseerde endokriene organe wat hierbo genoem is, het baie ander organe wat deel van ander liggaamstelsels is, soos die lewer, niere en hart, sekondêre endokriene funksies. So skei die niere endokriene hormone soos eritropoiëtien en renien af.
Die woord "endokrien" kom van die Griekse woorde ἐνδο- endo-, "binne", en κρίνειν krinein, "om te skei".
Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal
Die Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal (HAT) is die bekendste verklarende woordeboek van die Afrikaanse taal. Dit word oor die algemeen as gesaghebbend beskou. In teenstelling met die omvattende verklarende WAT is die HAT 'n bondige woordeboek in 'n enkele band, of volume, waarvan die sesde (huidige) uitgawe 1 632 bladsye beslaan. Die WAT, daarenteen, bestaan reeds uit sestien dele, of volumes, en word steeds uitgebrei. Die HAT word sedert 1965 gereeld hersien. Die sesde papieruitgawe van die HAT het in 2015 verskyn, 50 jaar ná die eerste uitgawe.
Geskiedenis
Om die geskiedenis van die HAT te verstaan, is dit nodig om aandag te gee aan die verhouding tussen die HAT en die Woordeboek van die Afrikaanse Taal (WAT), aanvanklik slegs bekend as Die Afrikaanse Woordeboek.
Gedurende die 1920's is ernstige gesprekke oor die saamstel van 'n Afrikaanse woordeboek gevoer, en in Maart 1926 het die destydse Nasionale Boekhandel en die regering ooreengekom om ’n eentalige verklarende woordeboek van ongeveer die omvang van die destydse Nederlandse Van Dale ('n eendelige werk) tot stand te bring. J.J. Smith, professor in Afrikaans aan die Universiteit van Stellenbosch, sou die redakteur wees, en die oogmerk was om die werk binne drie jaar te voltooi.
Agterna beskou, was die gestelde tydperk heeltemal onrealisties, maar dit toon hoe dringend die taak beskou is. Toe die woordeboek nie binne die voorgestelde tyd voltooi is nie, het die Universiteit van Stellenbosch Nasionale Boekhandel se deel van die kontrak oorgeneem met die (ewe onrealistiese) teiken om die woordeboek binne vyf jaar die lig te laat sien.
Ná ongeveer twintig jaar het prof. Smith om gesondheidsredes verlof geneem en daarna nie verder aan die woordeboek gewerk nie. Hy is in 1947 as hoofredakteur opgevolg deur dr. P.C. Schoonees, ’n skoolhoof van Vryheid.
Intussen het die doelwit van die WAT drasties verskuif. ’n Kommissie van ondersoek het aanbeveel dat ’n Raad van Beheer ingestel word. Dit het die WAT-onderneming op ’n vaster grondslag geplaas. Die Sekretaris van Onderwys sou as voorsitter dien en die rektor van die Universiteit van Stellenbosch as administrateur. Hierna was die doelwit nie meer om ’n handwoordeboek saam te stel nie, maar ’n omvattende werk wat die "volledige" Afrikaanse woordeskat sou opteken en verklaar, soos die OED (The Oxford English Dictionary, 20 volumes) vir Engels en die WNT (Woordenboek der Nederlandsche Taal, 43 volumes) vir Nederlands.
Só ’n werk sou beslis nie binne vyf jaar voltooi kon word nie.
Onder leiding van Schoonees het die eerste deel van die woordeboek (A–C) in 1951 verskyn, die tweede deel (D–F) in 1955 en derde deel (G) in 1957. Dit was nou duidelik dat die woordeboek sou vorder, maar dit was eweneens duidelik dat, ten spyte van ’n behoorlike uitbreiding van die redaksie, dit onmoontlik sou wees om so ’n omvattende werk binne enkele jare te voltooi.
Eerste uitgawe (1965)
Die uiteinde was dat die Beheerraad teen die einde van die 1950’s, begin 1960’s, besluit het om gelyklopend met die omvattende werk ook ’n "handwoordeboek"/"standaardwoordeboek"/ "lessenaarwoordeboek" aan te pak. Advertensies vir ’n redakteur is geplaas (volgens beplanning sou dit ’n eenpersoonstaak wees) en heelwat aansoeke is ontvang, maar die raad het teruggekrabbel, van die besluit afgesien en geen aanstelling gedoen nie.
Die gesprek en onderhandelings het egter ’n positiewe nadraai gehad: Schoonees het die uitdaging aanvaar om in sy eie tyd 'n Afrikaanse handwoordeboek saam te stel. Die beheerraad het sy voorneme goedgekeur en selfs toestemming verleen dat hy vir die taak materiaal van die WAT kon gebruik.
So het daar ’n noue band tussen die WAT en die eerste uitgawe van die HAT ontstaan, wat eers met Schoonees se oorlye verbreek sou word.
Ten spyte van Schoonees se geesdrif en deursettingsvermoë was dit gou duidelik: Om binne 'n kort tyd van nuuts af ’n handwoordeboek daar te stel, is vir een mens ’n baie moeilike, selfs onmoontlike taak. Met die hulp van C.J. Swanepoel, ’n redaksielid van die WAT, het die werk ’n raps vinniger gevorder, maar na Schoonees se oordeel steeds nie vinnig genoeg nie. Dr. S.J. du Toit, nog ’n lid van die WAT-redaksie, is as derde redakteur bygebring, en nog later die Afrikaansonderwyser C. Murray Booysen. Die eerste uitgawe van die Verklarende Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal het in 1965 onder al vier name verskyn, hoewel Booysen hom toe reeds om gesondheidsredes onttrek het. Al was hy dit in feite is Schoonees nie as hoofredakteur aangedui nie.
Die uitgewer van HAT1 was Voortrekkerpers, wat enkele jare later met die Afrikaanse Pers Boekhandel saamgesmelt het om Perskor te vorm. By Perskor het HAT2 en HAT3 die lig gesien. HAT4 (steeds onder die druknaam Perskor) en HAT5 is uitgegee deur Pearson Education South Africa, ’n afdeling van Maskew Miller Longman, waarby Perskor in die laat 1990’s ingelyf is.
Tweede uitgawe (1979)
In 1971 het Perskor Francois F. Odendal, professor in Afrikaanse en Nederlandse taalkunde aan die destydse Randse Afrikaanse Universiteit en voorsitter van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns se Taalkommissie, genader om die redakteurskap van die HAT oor te neem. In hierdie stadium het Odendal reeds enkele artikels oor die leksikografie laat verskyn. Hy het drie jaar ondervinding by die Vaktaalburo gehad en tien jaar as mederedakteur en assistenthoofredakteur van die WAT. Sy jare lange verbintenis (sedert 1962) met die Taalkommissie het hom met die praktyk van werk met woorde in voeling gehou.
Odendal het Perskor se aanbod aanvaar en gevra wat die uitgewer as 'n realistiese tyd vir die voltooiing van die werk sou beskou. Die antwoord was twee jaar. Odendal het die teiken op vier jaar gestel. Uiteindelik het die grondige herbewerking agt jaar geduur.
In 1972 het Odendal die volle verantwoordelikheid vir HAT2 aanvaar. So het 'n nuwe hoofstuk in die geskiedenis van die HAT begin, met Odendal as alleenredakteur vir ongeveer 'n kwarteeu.
Vir die tweede uitgawe het hy die woordeboek met ongeveer 50 persent uitgebrei en ’n werklik hersiene uitgawe daargestel. Naas byvoegings is definisies gewysig, argaïese woorde en betekenisse geskrap, veral ook woorde en betekenisse wat eerder Nederlands as Afrikaans was. (Hier moet ook die bydrae vermeld word van mev. Estelle Odendal, wat dwarsdeur die tyd dat haar man met die HAT besig was, nuwe en ontbrekende woorde uit koerante, tydskrifte en boeke opgeteken het.)
HAT2 het in 1979, onder die naam van Odendal saam met dié van die oorspronklike vier redakteurs (al het hulle geen bydrae meer gelewer nie), by Perskor verskyn. Die woordeboek is gunstig ontvang en Odendal het voortgegaan met die werk met die oog op 'n derde uitgawe.
Derde uitgawe (1993)
Dit het gou geblyk dat die HAT die mark in sy bepaalde nis verower het en deur die Afrikaanse publiek as gesaghebbend aanvaar word. Dit het 'n plek ingeneem in die meeste huise, skole en universiteite, asook in regeringskantore en by sakelui. Van besondere belang is dat die HAT by die bepaling van die betekenis van ’n woord in hoër en laer howe as outoriteit aanvaar word. Ook dat koerante en briefskrywers aan koerante, waar dit oor die betekenis van ’n woord gaan, gereeld die HAT as gesaghebbende bron aanhaal.
Die HAT het ’n huishoudelike naam geword.
Toe Perskor ernstig oor 'n derde uitgawe begin praat, het Odendal voltyds daaraan begin werk. In 1989, twee jaar voor sy verpligte aftreedatum, het hy die diens van die RAU verlaat om die hersiening te voltooi.
HAT3 het in 1993 verskyn en is besonder goed deur die media ontvang, selfs gunstiger as HAT2. In die laat jare negentig het daar van HAT3 ook ’n elektroniese weergawe verskyn – die eerste Afrikaanse woordeboek op CD-ROM, bekend as el-HAT.
By die voorbereiding van HAT3 het Odendal probeer verbeter op al die fasette van HAT2. Die omvang van die woordeboek is met 30 persent vergroot (moontlik gemaak deur die werk in drie i.p.v. twee kolomme te laat druk). Nog argaïese woorde is met versigtigheid verwyder, en in die besonder is op ’n sistematiese wyse aandag gegee aan etikette (wat daarop neerkom dat 'n woord sonder etiket as gewone Standaardafrikaans beskou is).
Problematies t.o.v. etikette was veral rassistiese woorde, en tot ’n mindere mate gender-woorde. Daar was sterk druk om sulke woorde heeltemal weg te laat om sodoende geen gebruiker van Afrikaans te na te kom nie. Odendal het die standpunt ingeneem dat dit wel nodig is om van hierdie woorde op te neem indien ’n volledige beeld van die Afrikaanse woordeskat gegee wil word. Hierdie kategorie woorde is vir HAT3 met veel groter omsigtigheid en empatie as in die verlede gehanteer. Met die juiste etikette (en die bewoording van die definisies self) is gepoog om die status van die woorde genoegsaam aan te dui.
Die waarde wat Odendal aan voorbeeldsinne geheg het, is reeds genoem. In HAT3 het hy sy selfgemaakte voorbeelde vermeerder, en hulle aangevul met 'n groot aantal sitate uit die werke van Afrikaanse skrywers. Hierdeur word erkenning gegee aan die hoë gehalte van die Afrikaanse letterkunde en die belangrike bydrae daarvan tot die uitbouing van Afrikaans. Soos in die vorige uitgawes is ook besondere aandag gegee aan vaste uitdrukkings en spreekwoorde, uitgelig en volgens ’n vasgestelde wyse telkens aan die einde van ’n lemma gegroepeer.
HAT3 was die eerste Afrikaanse woordeboek waarin die samesteller 'n behoorlike uiteensetting probeer gee het van die werkwyse en teoretiese beginsels waarop die woordeboek berus. Wat nog ontbreek het, was 'n skematiese voorstelling waaruit die verskillende afdelings van 'n lemma duidelik blyk – iets wat tot groot hulp vir die gebruiker kan wees. Dit is in HAT4 en nog beter in HAT5 reggestel.
Vierde uitgawe (2000)
Om te verseker dat die HAT in bekwame hande sou bly wanneer hy nie langer kon meewerk nie, is Odendal in die jare negentig na Perskor met die voorstel dat dit tyd was om 'n tweede, jonger redakteur aan te stel. Sy keuse was Rufus H. Gouws,professor in Afrikaanse taalkunde aan die Universiteit van Stellenbosch, wie se status as teoretiese en praktiese leksikograaf hom ’n leier as woordeboekkundige maak.
Sowel Perskor as Gouws het die voorstel aanvaar.
By die beplanning van HAT4 het Gouws en Odendal besluit dat die toegelate tyd ’n indringende hersiening van HAT3 onmoontlik sou maak. Wat die algemene hersiening betref, is die alfabet in twee gelyke dele tussen die redakteurs verdeel: Odendal sou die eerste, Gouws die tweede deel neem. Bepaalde aspekte sou egter van A tot Z deur een redakteur bewerk word, bv. die byvoeging van aanhalings, verfyning van etikette, en die aanvulling en nagaan van rekenaarterme. Ten spyte van die tydsbeperking is argaïsmes geskrap en talle nuwe woorde bygevoeg. ’n Nuutjie was die opname (met omsigtigheid) van 'n aantal Engelse woorde wat ’n mate van kritiek ontlok het, maar ook ondersteuning. ’n Diagram wat die uiteensetting van artikels illustreer, is as deel van die voorwerk bygevoeg.
HAT4 het in 2000 by Pearson Education South Africa verskyn, ’n afdeling van Maskew Miller Longman, waarin Perskor opgeneem is. (Vir die vierde uitgawe is Perskor as druknaam behou.)
Vyfde uitgawe (2005)
duimnael|regs|200px|HAT 5de uitgawe met CD-ROM In 2003 het Pearson die samestellers gevra om in 2004 ’n vyfde uitgawe te lewer. Beide redakteurs het afwysend gereageer: die tyd was te min. As realistieser teiken het Gouws 2005 voorgestel – ook om die publikasie van HAT5 met die veertigste viering van die eerste verskyning van die HAT (in 1965) te laat saamval.
Vir HAT5 het die redakteurs opnuut elk 'n helfte van die werk geneem: Gouws die eerste deel, Odendal die tweede deel (die omgekeerde as by HAT4). Soos by HAT4 het elke redakteur vir bepaalde aspekte van die werk spesiale verantwoordelikheid vir die volledige woordeboek aanvaar: uitbreiding van die etimologieë, 'n verbeterde artikeluitleg, uitbreiding en verskuiwing van die afkortings na ’n spesiale afdeling agterin die boek, byvoeging van 'n afdeling geografiese name met hulle afleidings, verdere verfyning van etikette, 'n voorteks met volledige gebruiksleiding en voortgesette aandag aan geskikte aanhalings. Verder is nog "vreemde", maar gebruiklike woorde opgeneem en met omsigtigheid ook woorde uit ander variëteite as Standaardafrikaans.
HAT5 is ook die eerste uitgawe waarvan die woordkeuse gebaseer is op ’n verteenwoordigende, uitgebreide en gebalanseerde elektroniese korpus.
Sesde uitgawe (2015)
Ná 2005 bly prof. Gouws as konsult- en nasienredakteur by die HAT betrokke. In 2007 stel die uitgewer, Pearson Suid-Afrika, die HAT se eerste voltydse uitgewersredakteur, die leksikograaf Jana Luther, aan. In 2012 kom nog ’n voltydse leksikograaf, Fred Pheiffer, by. Saam pak dié triumviraat ’n omvattende herbewerking en uitbreiding van die HAT aan. Die resultaat – die grootste hersiening sedert die verskyning van die derde uitgawe in 1993 – is hierdie woordeboek, waarvan die verskyning in 2015 saamval met die herdenking van die HAT se vyftigjarige bestaan.
Die nuwe papier-HAT beslaan 1 632 bladsye, meer as 200 bladsye meer as die vorige uitgawe. Meer as 100 000 trefwoorde met hulle verbuigings-, vervoegings- en iteratiewe vorme, kollokasies, uitdrukkings, samestellings en afleidings is in die nuwe woordeboek opgeneem. Toe die elektroniese teks van die vyfde uitgawe in 2008 in ’n nuwe, moderne werkbank ingetrek is, was die totale woordtelling 1,5 miljoen. By die ter perse gaan van die sesde uitgawe in Mei 2015 staan die woordtelling van die nuwe HAT op 2,1 miljoen. Elke inskrywing (optekenings in altesaam 493 147 afsonderlik gemerkte velde in die elektroniese databasis) is hersien, insluitende 128 408 woordverklarings en 78 234 voorbeeldsinne en -frases. Altesaam 3 228 nuwe trefwoorde is in die nuwe uitgawe bygevoeg en 5 365 nuwe betekenisonderskeidings. Herkoms- en gebruiksetikette en etimologiese inligting is nagesien en uitgebrei. Die lys afkortings agter in die vyfde uitgawe is hersien en in die sesde uitgawe alfabeties by die hoofteks gevoeg. Meer as 3 000 ouer woorde en uitdrukkings, wat vandag omtrent nooit meer gehoor word nie, is uit die papierwoordeboek weggelaat. Hierdie woorde, waarvoor daar in die gedrukte woordeboek nie meer plek is nie, word behou in ’n nuwe, lewende moederwoordeboek aanlyn.
e-HAT 2009
In Oktober 2007 is Jana Luther, onder meer voormalige senior redakteur van die Pharos Afrikaans-Engels-Engels-Afrikaanse Woordeboek en mederedakteur van die Pharos Afrikaans-Engels-Engels-Afrikaanse Kernwoordeboek, deur Pearson Education as woordeboekmaker en -uitgewer aangestel. In 2008 sluit sy haar as redakteur by Gouws aan met die oog op HAT6.
In Maart 2009 word saam met die derde druk van HAT5 ’n CD-ROM – e-HAT 2009 – bekend gestel. Dié elektroniese woordeboek bevat die volledige alfabetiese lys, afkortingslys en lys geografiese name met afleidings van die vyfde uitgawe van die Verklarende Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal (vanaf dié derde druk met nuwe omslag word die titel tot Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal verkort). Set- en spelfoute wat sedert die verskyning van die vyfde uitgawe in 2005 onder die redaksie se aandag gekom het, is in die elektroniese woordeboek reggestel, en enkele verbeterings, in ooreenstemming met die Afrikaanse woordelys en spelreëls van die SA Akademie se Taalkommissie, is aangebring.
e-HAT 2009 was die eerste tree op die pad na ’n nuwe, sesde, verbeterde en omvattend hersiene uitgawe van die HAT as spieël van eietydse Afrikaans.
Die nuwe, sesde, omvattend herbewerkte en uitgebreide uitgawe van die HAT het in Julie 2015 by Pearson verskyn.
HAT as druknaam
Vanaf 2010 dra ’n groeiende reeks taalprodukte die HAT-stempel.
My eerste HAT
My eerste HAT is ’n "vrolike" woordeboek vir Afrikaanse kinders en kinders wat graag Afrikaans wil leer. Woorde wat belangrik is vir taalontwikkeling word speel-speel aangeleer deur voorlees, saamlees en later self lees. Die betekenis van elke woord word deur 'n tekening en ’n prettige, rymende versie verduidelik. Die rym moedig kinders aan om die versies op te sê en help om die betekenis vas te lê. Die boek is leesvriendelik uiteengesit en in volkleur deur die Nederlandse kunstenaar Paula Gerritsen geïllustreer.
HAT Afrikaanse skoolwoordeboek en HAT Afrikaanse sakwoordeboek
In Desember 2010 word die HAT Afrikaanse skoolwoordeboek en HAT Afrikaanse sakwoordeboek (die HAT-skoolwoordeboek in ’n kleiner formaat) gepubliseer, deur Jana Luther saamgestel vir leerders van Afrikaans as huistaal en eerste addisionele taal – die woordeboek is in skole getoets en deur taalkundiges, onderwysdosente en onderwysers goedgekeur. Met meer as 30 000 woorde, frases en uitdrukkings, toegelig met meer as 300 illustrasies, duisende natuurlike voorbeeldsinne en -frases, vaste uitdrukkings en idiome, sinonieme en antonieme, intensiewe vorme en vergelykings, inligting oor die herkoms van woorde, tesouruskassies, notas oor spelling en taalgebruik, afkortings, asook 'n lys van die belangrikste terme vir Afrikaans Huistaal en Afrikaans Eerste Addisionele Taal, voldoen die HAT Afrikaanse skoolwoordeboek – en die HAT Afrikaanse sakwoordeboek – aan al die vereistes van die Suid-Afrikaanse (KABV-)Kurrikulum. Hoewel die keuse van trefwoorde, die formulering van definisies en die seleksie van voorbeeldsinne en -frases op die skool en die leefwêreld van tieners afgestem is, is oormatige vereenvoudiging vermy sodat elke gebruiker van Afrikaans, nie net leerders nie, die woordeboek met vrug kan gebruik.