cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Namibiese nasionale rugbyspan
Krisisse en sporadiese suksesse
Hul titelverdediging tydens die Nasiesbeker 2011 het misluk. Namibië het Portugal verslaan, maar hulle het teen Roemenië verloor en ook teen Georgië ’n nederlaag gely, waarvolgens hulle in die vierde plek geëindig het. Soos verwag kon die Namibiërs tydens die Rugbywêreldbeker 2011 in Nieu-Seeland nie presteer nie. Hulle kon teen Fidji vir ’n tyd lank goed treed hou, maar hulle het eindelik met 25–49 verloor. Die wedstryd teen Samoa het op ’n soortgelyke manier verloop en hulle is met 49–12 verslaan. In die wedstryde teen die buurland Suid-Afrika (met 0–87) en Wallis (met 7–81) was hulle sonder enige kans. Met hierdie uitslae was Namibië die laaste onder die 20 deelnemende spanne. Troosprys was dat Theuns Kotzé (wat slegs drie maande vroeër debuteer het) Namibië se beste puntemaker tydens ’n rugbywêreldbekertoernooi geword het. Buitendien is die spankaptein Jacques Burger deur die IRR se Rugby News Service as een van dié toernooi se vyf beste spelers aangewys: Hy was “heeltyd ’n helder skynende lig in sy span”, aangesien hy ook met steeds groeiende punte vir die opponent voortgegaan het met duikslae en die bal in skrums verower het.
Geografie van Andorra
Klimaat
Die klimaat in Andorra wissel grootliks met hoogte. Die valleie het 'n klimaat wat soortgelyk is aan die gematigde klimaat van sy bure, maar as gevolg van die hoër ligging, is die winters geneig om feller te wees, die humiditeit laer en die somers effens koeler. Streke bo die Alpe se boomgrens tussen ongeveer het 'n Alpynse klimaat en Alpynse toendra. Sneeu bedek die noordelike valleie in geheel vir etlike maande. Daar is gemiddeld 300 dae per jaar sonskyn. Gemiddelde daaglikse piek sonbestraling wissel vanaf 150 W/m2 in Junie tot 280 W/m2 in Desember.
Namibiese nasionale rugbyspan
Krisisse en sporadiese suksesse
Aangesien die Namibiërs in 2010 en 2011 nie aan die Afrikabeker deelgeneem het nie, is hulle na die tweede afdeling afgegradeer. Tydens die 2012-toernooi het hulle in die Malgassiese hoofstad Antananarivo op die regstreekse opgradering gemik. Hulle het in die halfeindstryd Senegal naelskraap met 20–18 geklop, maar die eindstryd voor ’n gehoor van meer as 35 000 teen die gasheer Madagaskar het nie na wense verloop nie. Ná afloop van die gewone spel was die telling ’n 43–43-gelykop, kort voor die ekstra tyd het Namibië met 54–50 voorgeloop. Maar in die laaste minuut het die Malgasse ná ’n verdoelde drie met 57–54 geseëvier en die Namibiërs in die puntrykste wedstryd in hul geskiedenis van hul opgradering ontneem. Tydens die Afrikabeker 2013 het Namibië ’n nuwe probeerslag onderneem. Hulle het die halfeindstryd teen Senegal met 35–12 gewen, in die eindstryd Tunisië met 45–13 verslaan en sodoende ná vier jaar weer die hoogste afdeling gehaal.
Geografie van Andorra
Klimaat
Die gemiddelde jaarlikse temperature wissel van in Sant Julià de Lòria in die suide, tot  in La Massana in die middel, en tot  in Arcalis in die noorde. Die gemiddelde daaglikse maksimum en minimum temperature in Escaldes-Engordany is, respektiewelik, en  in Julie, en  en  in Januarie.
Namibiese nasionale rugbyspan
Wenreeks by Afrikabekertoernooie
Die Afrikabeker 2014 se eerste afdeling is in Antananarivo aangebied. Die Namibiërs is in die eerste wedstryd deur Kenia verslaan, maar hulle kon Zimbabwe en Madagaskar klop. Drie spanne was aan die einde van die toernooi gelyk op punte, maar Namibië het die beter punteverskil gehad en sodoende vir die vierde keer die vastelandse toernooi beklink. Met dié prestasie het hulle vir hul vyfde rugbywêreldbekertoernooi gekwalifiseer. Tydens die 2014 eindjaarrugbytoetsreeks het die Namibiërs Europa vir vier wedstryde besoek, maar hulle kon net teen Duitsland ’n oorwinning aanteken. Met drie nederlae teen Roemenië, Spanje en die Argentynse reserwes het hulle die Nasiesbeker 2015 in Boekarest in die laaste plek afgesluit. Tydens die Afrikabeker 2015 het hulle Tunisië, Kenia en Zimbabwe oorheers, waarvolgens hulle met die vyfde vastelandse titel weggestap het.
Tot dusver was talle afrigtingsveranderings ’n bepalende kenmerk van die nasionale span, waarvolgens die span se langtermynontwikkeling gekniehalter is. In November 2014 het die NRU die voormalige Walliese nasionale speler Phil Davies aangestel. Hy was eers as tegniese adviseer betrokke en het kort voor die Rugbywêreldbeker 2015 in Engeland as hoofafrigter oorgeneem. Tydens dié toernooi het die Namibiërs teen die latere wêreldkampioen Nieu-Seeland (met 14–58), Tonga (met 21–35), Georgië (met 16–17) en Argentinië (met 19–64) verloor. Die nederlaag teen die Georgiërs was hul destyds nouste ontkoming tydens ’n rugbywêreldbekertoernooi. Hoewel hulle weer in die laaste plek geëindig het, het die Namibiërs ’n defensiewe bonuspunt behaal (vir ’n nederlaag met minder as sewe punte).
Geografie van Andorra
Klimaat
Gemiddelde jaarlikse neerslag is vir die hele land, maar dit wissel regoor die land. Dit vermeerder met hoogte en van suid na noord. Die droogste gemeente is Sant Julià de Lòria ( per jaar) in die suide, en die natste is Canillo ( per jaar) in die noorde. Die jaarlikse neerslag kan oorskry op die hoogste berge. Die droogste maande is geneig om Januarie en Februarie te wees, en die natste Mei, Junie en November. Gedurende die somermaande is daar baie min reëndae, maar die reënval kan baie swaar wees aangesien dit gepaard gaan met donderstorms.
Namibiese nasionale rugbyspan
Wenreeks by Afrikabekertoernooie
Tydens die Nasiesbeker 2016 in Boekarest het hulle ’n 8–20-nederlaag teen Roemenië gely, maar hulle kon Spanje met 34–32 verslaan (hul eerste oorwinning teen dié span nog). In die wedstryd om die derde plek het die Namibiërs die Italiaanse reserwes met 38–26 verslaan. Tydens die Afrikabeker 2016 kon die Namibiërs hul titel suksesvol verdedig. Hulle het daarin geslaag met ’n naelskraapse wegoorwinning teen Uganda en twee maklike tuisoorwinnings teen Kenia en Zimbabwe. Tydens die Nasiesbeker 2017, wat vir die eerste keer in Montevideo aangebied is, het die Namibiërs onderpresteer. Hulle het teen Spanje naelskraap verloor (met 13–15), die Italiaanse reserwes verslaan en is hulle ook deur Rusland geklop (met 31–10). Tydens die Afrikabeker 2017 het Namibië aan sy gunstelingstatus voldoen, toe hulle die ander deelnemende spanne Tunisië, Senegal, Zimbabwe en Kenia deels verneder en die toernooi vir die sewende keer beklink het. Die Afrikabeker 2018, wat gelyktydig as rugbywêreldbekerkwalifisering gedien het, het vir die Namibiërs op ’n soortgelyke manier verloop. Hulle het dié toernooi met vyf oorwinnings teen Uganda, Tunisië, Marokko, Zimbabwe en Kenia, hul altesaam agtste vastelandse titel en hul sesde kwalifisering vir ’n rugbywêreldbekertoernooi afgesluit.
Geografie van Andorra
Natuurlike hulpbronne
Ertslae van yster, lood, aluin, en bouklip is van die hulpbronne wat ontgin word in Andorra, alhoewel die ekonomie op 'n baie groter mate steun op toerisme. Andorra se bergagtige terrein lok jaarliks ongeveer 13 miljoen toeriste, primêr vir skisport en voetslaan. Die grootste aantal besoekers kom van Spanje en Frankryk – 10 743 201 en 3 723 869 onderskeidelik in 2007. Dit is ook 'n gewilde bestemming vir Britse toeriste, verantwoordelik vir een uit sewe van alle Britse pakketvakansies — meer as vir Switserland, Kanada en Amerika gesamentlik.
Namibiese nasionale rugbyspan
Wenreeks by Afrikabekertoernooie
Vanweë die wêreldwye Covid-19-pandemie kon in 2020 geen wedstryd aangebied word nie. Nadat Davies bedank het, is hy in Maart 2020 deur Johan Diergaardt as nuwe hoofafrigter opgevolg. Hy sou dié pos oorspronklik tot in 2023 beklee, maar hy het op 9 Desember sy onmiddellike bedanking aangekondig. Hy het aangevoer, dat die beheerliggaam nie aan sy verpligtinge uit die verdrag voldoen het nie en nie die spelers se welstand in ag geneem het nie. Sedert Junie 2021 dien die voormalige Suid-Afrikaanse hoofafrigter, Allister Coetzee, as nuwe Namibiese hoofafrigter. Onder hom het die Namibiërs, nadat hulle in 2019 nie aan die toernooi deelgeneem het nie en dit daarna twee keer vanweë die wêreldwye pandemie nie plaasgevind het nie, wel deelgeneem aan die Afrikabeker 2021/22, wat by uitsteek oor twee jaar gestrek het. Die eerste rondte, wat in Julie 2021 in Abidjan aangebied is, het met ’n verrassende nederlaag teen die gasheer Ivoorkus afgeskop. Danksy ’n maklike oorwinning teen Madagaskar het die Namibiërs nogtans in die eerste plek geëindig en die uitklopfase gehaal. Om epidemiologiese redes is die uitklopfase in Julie 2022 in die Franse stede Marseille en Aix-en-Provence beslis. In die kwarteindstryd het Namibië Burkina Faso maklik verslaan, in die halfeindstryd Zimbabwe en in die eindstryd Kenia. Met hul negende vastelandse titel het die span vir die Rugbywêreldbeker 2023 in Frankryk gekwalifiseer, hul sewende rugbywêreldbekerdeelname.
Kleure, embleem en bynaam
Namibië speel tradisioneel in ’n donkerblou trui met wit en rooi kleuraksente, wit broeke en blou sokkies. Hul alternatiewe trui is wit met blou kleuraksente, blou broeke en wit sokkies.
Die Namibiese nasionale span se huidige truiverskaffer is die Nieu-Seelandse sporttoerustingvervaardiger Canterbury of New Zealand en die truiborg is die Namibiese brouery Namibia Breweries. Die beheerliggaam se kenteken verskyn op die regterbors, die truiverskaffer se kenteken links en die borgkenteken in die middel.
Die beheerliggaam Namibiese Rugbyunie se kenteken toon ’n visarend, Namibië se wapendier. Die nasionale span se bynaam is Welwitschias, ontleen aan die gelyknamige nasionale plant van Namibië.
Geografie van Andorra
1996 Arinsal sneeustorting
Die Arinsal sneeustorting van 1996 was 'n uitsonderlike kragtige poeiersneeu sneeustorting wat gevolg na 'n hele aantal dae van baie swaar sneeuval en sterk winde. Om 19:00 op 8 Februarie 1996, tref die sneeustorting die dorpie van Arinsal en vernietig of beskadig baie karre, geboue en hotelle ernstig, insluitend die Crest-hotel, die Rocky Mountain-kroeg en woonstelle bo-op, die Asterics-kroeg, met geringe skade aan drie woonstelblokke onder konstruksie deur 'n Russiese maatskappy, wat nog steeds onder konstruksie is; ontruiming van die inwoners en toeriste in die dorpie is 'n uur en 'n half voor die storting afgehandel, met die gevolg dat geen lewens geëis is nie, maar materiële en ekonomiese skade was groot. Na die tyd het die regering die oprig van 'n sneeudam gelas regoor die Arinsal-vallei om toekomstige sneeustortings te voorkom. Die Arinsal-sneeudam, wat hoog en  wyd is, het 52 miljoen frank gekos het en  grond en  klip is gebruik.
Namibiese nasionale rugbyspan
Toetswedstryde
Namibië het 96 van sy 163 toetswedstryde gewen, ’n wenrekord van 58,28%. Namibië se statistieke in toetswedstryde teen al die lande, in alfabetiese volgorde, is soos volg (korrek in November 2022):
Wêreldbekerrekord
Die Namibiese nasionale span het tot dusver aan ses rugbywêreldbekertoernooie deelgeneem. Hulle was by elke rugbywêreldbekertoernooi die span in die laagste plek op Wêreldrugby se ranglys, het nie ’n wedstryd gewen nie en by elke toernooi in die laaste plek geëindig. Hulle het hul beste prestasie in 2015 gehaal, toe Namibië vir die eerste keer teen halftyd voorgeloop (met 6–0 teen Georgië) en amper ’n oorwinning aangeteken het (met die finale telling teen Georgië met 16–17). Buitendien het die span vir die eerste keer ’n bonuspunt behaal en in die derde laagste plek geëindig (voor Uruguay en die Verenigde State).
Geografie van Andorra
1970 Pas de la Casa sneeustorting
Die 1970 Pas de la Casa sneeustorting was 'n poeiersneeustorting wat plaasgevind het na 'n hewige sneeustorm vars sneeu agter gelos het bo-op die bestaande sneeubedekking op die berghange bo Pas de la Casa. Die sneeustorting het begin teen 'n hoogte van op die boonste hange van die Pic d'Envalira, afwaarts versnel teen die 35° helling en gespoel oor ses van die draaie van die ou CG-2 pad wat teen die berg af kronkel na die dorpie van Pas de la Casa toe, wat lê op 'n hoogte van. Daarna tref dit die dorpie en beskadig verskeie geboue, insluitend 'n reseptuurafdeling waar dit die lewe van 'n verpleegster eis. In 1970 het Pas de la Casa heelwat minder geboue gehad as deesdae, so die skade was redelik beperk. Later jare soos die ontwikkeling van die ski-oord voort gegaan het, is planne bestudeer vir sneeustortingbeheer, maar dit was eers in 1985 dat sterk beskermingstrukture soos windbrekers en  sneeuheinings opgerig is. Die nuwe CG-2 loop deur die Envalira-tonnel, en vermy sodoende Pas de la Casa en die moontlikheid van sneeustortings.
Grondverskuiwings
Grondverskuiwings kom gereeld voor in Andorra; hulle is geneig om te volg na periodes van hewige reënval.
Namibiese nasionale rugbyspan
Afrikabeker
Namibië neem sedert 2000 aan die jaarlikse Afrikabeker deel en is met nege titeloorwinnings rekordwenner.
Geografie van Andorra
Grondverskuiwings
'n Grondverskuiwing gedurende spitsverkeer die aand van 25 Januarie 2008 stort los grond en klip bo vanaf die berghange af tot op die CG-3 hoofpad (Avinguda del Través de la Massana) tussen La Massana en Ordino, en versper dit vir drie dae, en bedek ook heeltemal 'n opelug parkade en heelwat karre. Die enigste skade was aan eiendom, niemand is beseer nie, maar die inwoners van 'n woonstelblok langs die grondverskuiwing moes ontruim word aangesien die gebou onveilig verklaar is. Die gebou staan steeds leeg. Die oorsaak van die grondverskuiwing is vasgestel as sakking van die aarde as gevolg van onvoldoende grondversterking met die uitgrawe en oprig van die parkade 30 jaar gelede.
Namibiese nasionale rugbyspan
Nasiesbeker
Sedert 2007 het Namibië aan sewe Nasiesbekertoernooie deelgeneem. Tydens dié toernooi ontmoet nasionale spanne van die tweede vlak en reserwespanne van die eerste vlak. Tot dusver het Namibië een toernooi gewen.
Ander toetswedstryde
Vanweë sy laat onafhanklikheidwording het Namibië gedurende die amateurtydperk min toere volgens die ou tradisie onderneem, aangesien dit teen die jaar 2000 tot ’n einde gekom het. Deesdae is toetswedstryde teen die spanne van die Noordelike Halfrond tweekeer per jaar moontlik. Gedurende Juniemaand se midjaarrugbytoetsreeks vertrek Europese spanne na Namibië en gedurende Novembermaand se eindjaarrugbytoetsreeks reis die Namibiërs na Europa. In teenstelling met die meeste ander rugbylande speel Namibië nie vir enige trofee teen sy opponente nie.
Geografie van Andorra
Grondverskuiwings
Op 7 Julie 2009, val 'n rotsstorting tot op die CG-3 hoofpad tussen La Massana en Andorra La Vella, en versper die pad naby die ingang van die Pont Pla-tonnel vir drie ure. Skermnette op die berghange keer meeste van die rotsstorting, maar spoel oor die nette en val op die pad en sypaadjie.
Namibiese nasionale rugbyspan
Huidige span
Die volgende spelers het die Namibiese span gevorm tydens die Afrikabeker 2021/22:
Bekende spelers
Tot dusver is nog geen Namibiese speler in Wêreldrugby se Heldesaal opgeneem nie. Van die internasionaal bekendste en suksesvolste spelers is die langjarige kaptein Jacques Burger, asook Eugene Jantjies en Theuns Kotzé. Daarbenewens is dit ’n algemene verskynsel dat in Namibië gebore spelers vir Suid-Afrika uitdraf. Die bekendste voorbeeld is Percy Montgomery, wat in 2007 wêreldkampioen geword het. Maar daar is ook Suid-Afrikaners wat vir Namibië speel.
Geografie van Andorra
Aardbewings
Die Pireneë en Katalonië het gereelde en soms vernietigende aardbewings — die grootste tot nog toe aangeteken is die Katalaanse aardbewing van 1428 met 'n geskatte grootte van IX op die MSK-skaal, ekwivalent tot 6.0-6.5 op die Richterskaal. Nogtans is aardbewings met 'n episentrum binne Andorra geneig om kleiner as 2 te wees. 'n Aardbewing van grootte 4.2 op 5 Oktober 1999 in nabygeleë Bagnères-de-Luchon (Frankryk) is regoor Andorra gevoel en het openbare opskudding veroorsaak. Die Andorrese regering het die moontlikheid van skadelike aardbewings in Andorra bestudeer.
Namibiese nasionale rugbyspan
Spelerstatistieke
Vervolgens die belangrikste statistieke van Namibië se spelers. Die spelers wat met * gekenmerk is, is nog aktief en kan hul statistieke verbeter.
(Korrek teen: November 2022)
Geografie van Andorra
Verwysings
Hierdie artikel inkorporeer agtergrondnotas vanaf webwerwe of dokumentasie van die Verenigde State van Amerika se Staatsdepartement.
Namibiese nasionale rugbyspan
Afrigters
Die volgende persone het al as hoofafrigters van die Namibiese nasionale rugbyspan gedien:
Erica latifolia
Erica latifolia is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Stuart Cloete
Stuart Cloete (1897–1976) was 'n Suid-Afrikaanse skrywer van romans, essays, biografieë en kortverhale. Sy eerste roman, Turning Wheels (1937), was ’n topverkoper, maar is in Suid-Afrika verbied weens die omstrede kommentaar op die Groot Trek daarin. Die meeste van sy 14 romans, asook sy kortverhale, het historiese temas. Hy is veral bekend vir sy vertelling oor die Anglo-Boereoorlog, Rags of Glory.
Persoonlike lewe
Edward Fairly Stuart Graham Cloete op 23 Julie 1897 te Parys in Frankryk gebore. Hy het die meeste van sy volwasse lewe op die dorp Hermanus in Kaapland deurgebring.
Musiekgeskiedenis (akademies)
Musiekgeskiedenis, soms historiese musikologie genoem, is die hoogs diverse subterrein van musikologie, wat musiek uit 'n geskiedkundige hoek bestudeer. In teorie kan "musiekgeskiedenis" na die studie van die geskiedenis van enige musieksoort of -genre (bv. die geskiedenis van Indiese musiek of rock) verwys. In praktyk word hierdie navorsingsonderwerpe dikwels as deel van etnomusikologie of kultuurstudies gekategoriseer, ongeaf of hulle etnografies gebaseer is. Die terme "musiekgeskiedenis" en "historiese musikologie" verwys gewoonlik na die geskiedenis van die genoteerde musiek van die Westerse elite.
Stuart Cloete
Persoonlike lewe
Cloete was een van die pioniers van die nou omvangryke literêre subgenre oor die nadraai van kernoorlog. Sy 1947-novelle The Blast is geskryf as 'n dagboek van 'n oorlewende wat in die ruïnes van New York woon (gepubliseer in 6 Great Short Novels of Science Fiction, ed. Groff Conklin, 1954).
Hy is op 19 Maart 1976 in Kaapstad oorlede. Cloete was met Tiny Cloete getroud. Sy oorleef hom en sterf in Augustus 1993. Hulle het nie enige kinders gehad nie.
Musiekgeskiedenis (akademies)
Die metodes van musiekgeskiedenis behels bronstudies (veral manuskripstudies), paleografie, filologie (veral tekstuele kritiek), stylkritiek, historiografie (die keuse van historiese metode), musiekontleding en ikonografie. Sommige van die intellektuele produkte van musiekhistorici sluit in uitgawes van musikale werke, biografieë van komponiste en ander musikante, studies van die verhouding tussen woorde en musiek, en nadenke oor musiek se plek in die samelewing.
Pedagogie
Die metodes van hulpmiddels wat by musiekgeskiedenis gebruik word, is bykans net so talryk soos sy vakke en daarom is 'n streng kategorisering moontlik. Soos by enige ander historiese dissipline kan die meeste navorsing in musiekgeskiedenis ruweg in twee kategorieë verdeel word: die vasstelling van feitlike en korrekte data en die interpretasie van data. Die meeste historiese navorsing behoort nie slegs tot een spesifieke kategorie nie, maar benut 'n kombinasie van metodes uit albei kategorieë. Verder is dit belangrik om daarop te let dat feitelike data nooit heeltemal van interpretasie geskei kan word nie.
In Argiefwerk word 'n versameling diverse dokumente (bv. Vatikaan-betaalrekords, briewe aan 'n kunsbeskermer) bestudeer ten einde verbande met musiek of musikante op te spoor (bv. Vatikaan-betaalrekords, briewe aan 'n kunsbeskermer) of om 'n versameling dokumente wat met 'n musikant verband hou, sistematiese te bestudeer. In sommige valle, waar rekords, musiek en briewe gedigitaliseer is, kan argiefwerk aanlyn gedoen word. Uitvoerpraktyk maak gebruik van die baie hulpmiddels in historiese musikologie in die studie van die uitvoering van musiek op verskillende plekke op verskillende tye in die verlede. Kenners ondersoek vrae soos watter instrumente of stemme gebruik is om 'n spesifieke werk uit te voer, watter tempo's (of tempoveranderings) gebruik is en hoe (of indien) ornamente gebruik is.
Biografiese studies van komponiste bied meer insig in die chronologie van komposisies, invloede op styl en werke, en verskaf belangrike agtergrond vir die interpretasie (deur uitvoerders of luisteraars) van spesifieke werke. Biografie vorm dus een deel van die breër studie van die kulturele betekenis, onderliggende program of agenda van 'n werk; 'n studie wat toenemende belangrikheid in die 1980's en vroeë 1990's verkry het.
Sosiologiese studies fokus op die funksie van musiek in die samelewing asook die betekenis daarvan vir individue en die samelewing as geheel. Navorsers wat die sosiale belangrikheid van musiek (insluitend klassieke musiek) beklemtoon, word soms Nuwe musikoloë genoem.
Semiotiese studies is konvensioneel eerder die vakgebied van musiekontleders as historici. 'n Noodsaaklike aspek van musikale semiotiek – die interpretasie van betekenis in 'n werk of styl – is egter dat die situasie in 'n historiese konteks bestudeer word. Die interpretatiewe werk van kenners soos Kofi Agawu en Lawrence Kramer val tussen die analitiese en historiese kategorieë.
Uitsluiting van dissiplines en musieksoorte
In sy engste definisie is historiese musikologie die musiekgeskiedenis van die Westerse kultuur. So 'n definisie misken vakgebiede buiten geskiedenis, kulture buiten die Westerse, en musiekvorms buiten dit wat "klassiek" ("kuns", "ernstig", "gekultiveerd") of genoteerd ("kunsmatig") is. Die implikasie is dat die uitgelate dissiplines, kulture en musiekstylwe/genres minderwaardig is. 'n Effens breër definisie wat alle musikale wetenskappe insluit, is steeds problematies, want dit misken die relevante (natuur-)wetenskappe (akoestiek, sielkunde, fisiologie, neurowetenskappe, inligtings- en rekenaarwetenskappe, empiriese sosiologie en estetika) sowel as musiekpraktyk. Die musikologiese subdissiplines, naamlik musiekteorie en musiekontleding, is histories ook van die engste definisie van historiese musikologie geskei.
Binne historiese musikologie was daar nog altyd 'n traagheid om postmoderne en kritiese benaderings aan te neem wat algemeen in ander geesteswetenskappe aanvaar is. Volgens Susan McClary (2000, p.1285) het "musiek as dissipline 'n agterstand in vergelyking met die ander kunste." Historiese musikoloë het eers in die 1990's vraagstukke soos geslag, seksualiteite, liggame, emosies en subjektiwiteite aangepak – nadat dit die geesteswetenskappe twintig jaar oorheers het (ibid, p.10).
Uitsluiting van populêre musiek
Hy noem drie aspekte van hierdie probleem (p. 104–6). Die terminologie van historiese musikologie "word deur die behoeftes en geskiedenis van 'n spesifieke musiek ('klassieke musiek') voorgeskryf." Hy gee te kenne dat daar "'n ryk woordeskat vir die areas [harmonie, tonaliteit, sekere stemleidings en vorms] is wat belangrik in die tipiese musikologiese versameling is"; tog wys hy daarop dat daar "'n verarmde woordeskap vir ander areas [ritme, toonhoogtevariasie en gradering, en timbre] is wat minder ontwikkeld" in Klassieke musiek is. Volgens Middleton is sekere "terme ideologies gelaai" in die sin dat "hulle altyd selektiewe, en dikwels onbewustelik geformuleerde, idees behels van wat musiek is."
Verder beweer hy dat historiese musikologie 'n "metodologie gebruik wat deur die eienskappe van notasie (notasionele sentraliteit)" voorgeskryf word (Tagg 1979, p. 28–32). Gevolglik is "musikologiese metodes geneig om musikale parameters uit te lig wat maklik genoteer kan word," soos toonhoogteverhoudings en die verhouding tussen woorde en musiek. Aan die ander kant is historiese musikologie geneig om parameters wat nie maklik genoteer kan word nie, te verwaarloos, soos toonkleur en nie-Westerse ritmes. Daarbenewens beweer hy dat die "notasiegesentreerde opleiding" in Westerse musiekskole "spesifieke vorms van luister aanmoedig, en dit dan op alle musieksoorte toepas, ongeag of dit toepaslik is of nie". Gevolglik kan Westerse musiekstudente wat in historiese musikologie opgelei is, na funk of Latyns-Amerikaanse musiek luister wat ritmies baie kompleks is, maar dit as minderwaardig afmaak aangesien dit 'n baie eenvoudige melodie het en net twee of vyf akkoorde gebruik.
Verder bevorder notasionele sentraliteit "re-ifikasie: die partituur word as 'die musiek', of miskien die musiek in 'n ideale vorm beskou." Musiek soos jazz, blues of folk, wat nie van 'n geskrewe partituur gebruik maak nie, kan 'n laer status verkry. Verder word historiese musikologie gekenmerk deur "'n ideologie wat deur die oorsprong en ontwikkeling van 'n spesifieke musiekstyl en sy estetika voorgeskryf word... Dit het op 'n spesifieke tydstip, binne 'n spesifieke konteks - negentiende eeuse Europa, veral Duitsland – en saam met die beweging in die musikale praktyk van daardie betrokke periode ontstaan wat daardie repertoire gekodeer het. Dié stuk sou dan die middelpunt van musikoloë se aandag wees." Hierdie terminologiese, metodologiese en ideologiese probleme affekteer selfs werke wat populêre musiek simpatiekgesind is. Dit is egter nie "dat musikologie populêre musiek nié verstaan, of dat studente van populêre musiek musikologie moet verwerp nie." (Middleton, p. 104).
Pous Stefanus V
Stefanus V (VI) was die 110de pous van die Rooms-Katolieke Kerk. Weens die statusverandering van Pous Stefanus (II), was Stefanus V vanaf die begin van die 13de eeu tot 1961 bekend as Stefanus VI en was hy die 111de pous. Sien Die spesiale geval van Pous Stefanus (II) vir volle besonderhede.
Goudkus, Queensland
Die Goudkus (Engels: Gold Coast) is ’n kusstad in Suidoos-Queensland, Australië. Die stad is 94 km (58 myl) suid van Brisbane, die deelstaat se hoofstad, geleë. Dit is die tweede digsbevolkte stad in die deelstaat, die sesde digsbevolkte in die land en die digsbevolkte stad in Australië wat nie ’n hoofstad is nie. Die Goudkus het die grootste oorgrens metropolitaanse area in Australië as gevolg van die insluiting van Tweed Heads, Nieu-Suid-Wallis in die metropolitaanse gebied. Die Goudkus se metropolitaanse area konvergeer met dié van Groter Brisbane om deel uit te maak van ’n stedelike konurbasie van meer as 3 miljoen mense.
Pous Stefanus V
Biografie
Pous Stefanus V (VI) is in 'n adellike Romeinse familie van die Via Lata distrik, gebore, die seun van Hadrianus. Hy word opgevoed deur 'n familielid, biskop Sagaria, die bibliotekaris van die Vatikaan. Pous Marinus I benoem hom tot kardinaal-priester van Santi Quattro Coronati. In September 885 volg hy Pous Adrianus III op sonder om te wag vir die goedkeuring van keiser Karel III, die Dikke. Hy regeer tot sy dood op 14 September 891 en word opgevolg deur Pous Formosus. Die naam ‘Stefanus’ beteken 'gekroonde'.
Goudkus, Queensland
Hoewel die oorsprong van die stad se naam onbekend is, is die naam “Goudkus” aan die stad verleen deur eiendomsbeleggers. Die eerste nedersetting in wat nou Suidoos-Queensland is, was ’n strafkolonie by Redcliffe. Die Goudkus-streek het grootliks onbewoon gebly tot 1823 toe die ontdekkingsreisiger John Oxley aan Mermaid Beach aangeland het. Die binneland se rooisedervoorraad het mense in die middel van die 19de eeu daarheen gelok. In 1875 is Southport opgemeet en gevestig en die reputasie van ’n afgeleë vakansiebestemming vir die hoër stand van Brisbane gekry.
Disa
Disa is 'n genus blomplante in die familie Orchidaceae. Dit bestaan ​​uit 185 spesies. Die meeste van die spesies is inheems aan tropiese en suidelike Afrika, met nog enkele in die Arabiese Skiereiland, Madagaskar en Réunion. Disa bracteata het in Wes-Australië genaturaliseerd geraak, waar die plaaslike naam Afrika-onkruid-orgidee is.
Goudkus, Queensland
Die Goudkusstreek het aanmerklik gegroei na die totstandkoming van die Surfers Paradise-hotel in die laat 1920’s. In die 1980’s het die area ontplof as ’n toeristebestemming en in 1994 is die Goudkusstad plaaslike regeringsarea uitgebrei om die grootste deel van die Goudkus se metropolitaanse area te omsluit. Deur hierdie uitbreiding het die metropolitaanse area die tweede digsbevolkte plaaslike regeringsarea in Australië geword na die Brisbane. Vandag is die Goudkus ’n groot toeristebestemming met sy sonnige subtropiese klimaat, strande vir branderplankry, kanale en waterweë, wolkekrabber-oorheerste luglyn, pretparke, naglewe en reënwoudagtige binneland. Dit beteken dat toerisme een van die belangrikste industrieë is. Die Goudkus het gasheer vir die 2018 Statebondspele gespeel.
Disa
Die genus Disa is in 1767 deur P.J Bergius benoem. Dit is vernoem na Disa, die heldin van 'n Sweedse legende.
Goudkus, Queensland
Geskiedenis
Luitenant James Cook was die eerste Europeër wat die gebied aangeteken het toe hy op 16 Mei 1770 in die HM Bark Endeavour langs die kus verby geseil het. Kaptein Matthew Flinders, ’n ontdekkingsreisiger wat die kontinent noord van die kolonie van Nieu-Suid-Wallis gekarteer het, het in 1802 daar verby geseil. Ontsnapte misdadigers van die Moretonbaaistrafkolonie het in die omgewing weggekruip. Die gebied het tot 1823 grootliks onbewoon gebly deur Europeërs totdat die ontdekkingsreisiger John Oxley aan Mermaidstrand geland het. Die strand is benoem nadat ’n kotter genaamd Mermaid daar gewaar is. Die binneland se rooisedervoorraad het mense in die middel van die 18de eeu daarheen gelok. Die westelike voorstad Nerang is opgemeet en as basis vir die industrie gestig. Later, in 1875, is Southport opgemeet en gestig en het dit vinnig die reputasie van ’n versteekte vakansiebestemming vir Brisbane se hoërstand gekry.
Disa
Beskrywing
Die plante groei uit 'n vlesige knolwortel, wat 'n bron is van maltodekstriene wat as suikervervanger gebruik word. Sommige soorte het 'n hoogte van 90 cm. Die blomme is alleenstaande of in rasse gesorteer. Die blomblare en die lip is klein. Die blomme bestaan ​​in wese uit die kelkblare. Die blomme wissel van baie lig tot donkerrooi.
Bestuiwing
Die Disa vertoon 'n verskeidenheid bestuiwingsindrome. Elke spesie van Disa het gewoonlik 'n enkele spesie as bestuiwing en byna elke beskikbare bestuiwende insek word deur sommige spesies Disa gebruik. Spesies wat by dieselfde bestuiwing aangepas het, het dikwels onafhanklik 'n soortgelyke blommorfologie ontwikkel wat die infrageneriese klassifikasie van Disa verwar totdat kladistiese analise toegepas is op DNS-reekse uit hierdie genus.
Voorbeelde van konvergerende evolusie in Disa-bestuiwing sluit die volgende in:
Filogenie
Die eerste molekulêre filogenie van die genus het vergelyking van kern-ribosomale ITS1-, 5.8S rDNA- en ITS2-reekse behels, en het getoon dat Herschelia en Monadenia binne 'n parafiletiese Disa genestel is.
In Genera Orchidacearum volume 2, stel Disa en Schizodium die substam Disinae van die stam Diseae saam. Nadat die volume in 2001 gepubliseer is, het molekulêre fylogenetiese studies getoon dat Schizodium in Disa geleë is. Schizodium bestaan ​​uit slegs ses spesies, almal endemies aan Suid-Afrika.
In 'n klassifikasie van orgideë wat in 2015 gepubliseer is, plaas Chase et alii Schizodium in sinoniem onder Disa. Hulle het ook die substam Disinae gedefinieer as bestaande uit Pachites, Disa en Huttonaea. Hierdie weergawe van Disinae is waarskynlik nie monofileties nie, maar is geskep as 'n klassifikasie om die onnodige benaming van onderwerpe te vermy voordat verdere studies die verwantskappe tussen hierdie drie genera kan opklaar.
Kweking
Die spesie  Disa uniflora  staan ​​bekend as 'n sier. Dit is 'n skouspelagtige rooi orgidee bekend as "The Pride of Table Mountain". Disa uniflora Bergius gekweekte spesies sluit in  Disa aurata, Disa cardinalis, Disa crassicornis, Disa racemosa, Disa sagittalis  en  Disa tripetaloides .
Basters
Die volgende spesies is gebruik om meer as 400 basters te skep: Disa cardinalis,  Disa caulescens,  Disa racemosa,  Disa tripetaloides, Disa uniflora, Disa aurata en Disa venosa.
Spesies
Daar is tans 185 spesies wat erken word:
Goudkus, Queensland
Geskiedenis
In 1925 het toerisme snel toegeneem toe Jim Cavill die Surfers Paradise-hotel geopen het (dit is vandag ’n Hard Rock Cafe en die Paradise Towers, ’n oordwoonstelkompleks). Die bevolking het stadig maar seker gegroei om die toerismebedryf aan die gang te hou en teen die 1940’s het eiendomspekulante en joernaliste na die area as die “Goudkus” begin verwys. Die ware oorsprong van die naam word egter nog betwis. Die naam is in 1958 amptelik toegepas op die gebied toe die plaaslike regeringsarea wat Southport en Coolangatta dek, tot “Goudkus” hernoem is alhoewel die stedelike gebied en die plaaslike regeringsarea nooit dieselfde grense gehad het nie. Gedurende die 1970’s het eiendomsontwikkelaars ’n dominante rol in die plaaslike regering gekry en wolkekrabbers het die gebied wat nou bekend is as Surfers Paradise begin oorheers. In 1981 is die Coolangatta-lughawe gebou.
In 2007 het die Goudkus Newcastle, Nieu-Suid-Wallis, verbygesteek as die sesde grootste stad in Australië en die grootste stad wat nie ’n hoofstad is nie.
Geografie
Goudkusstad is geleë in die suidoostelike hoek van Queensland, net suid van die staatshoofstad Brisbane. Dit word deur die Albertrivier geskei van Loganstad, ’n voorstedelike area van Brisbane. Daar strek Goudkusstad van Beenleigh en Russelleiland tot by die grens met Nieu-Suid-Wallis, ongeveer 56 km suid en dit gaan wes tot by die voetheuwels van die Groot Skeidingsgebergte in die Lamington Nasionale Park, ’n Unesco-wêrelderfenisgebied.
Die suidelikste dorpie van Goudkusstad is Coolangatta wat Point Danger en sy vuurtoring insluit. Coolangatta is ’n susterstad van Tweed Heads wat direk oorkant die grens lê. Dit is die mees oostelike punt op die Australiese vasteland (Point Lookout op Noord-Stradbroke-eiland is effens verder oos). Vanaf Coolangatta strek vakansieoorde en branderplankrystrande vir ongeveer veertig kilometer noord na die voorstad Main Beach en van daar af nog verder na Stradbroke-eiland. Die voorstede Southport en Surfers Paradise maak die kommersiële sentrum van die Goudkus uit. Die hoofrivier in die gebied is die Nerangrivier. ’n groot gedelte van die grondgebied tussen die kusstrook en die binneland was eens vleilande wat deur die rivier gedreineer is maar die moerasse is omskep in mensgemaakte waterkanale (meer as 260 km of meer as 9 keer dié van Venesië, Italië) en kunsmatige eilande waarop luukse huise staan. Die volontwikkelde kusstrook is geleë op ’n smal versperringsandbank tussen hierdie waterweë en die see.
Stedelike struktuur
Die Goudkus sluit voorstede, areas en landelike distrikte in.
Waterweë
’n Kenmerkende eienskap van die Goudkus is die kanale met die meeste huise wat aan die kanale geleë is wat ’n ponton het. Die Goudkusseeweg tussen Die Landtong (The Spit) en Suid-Stradbroke-eiland, bied direkte toegang tot die Stille Oseaan vanuit die Broadwater en talle van die stad se kanaallandgoedere. Keerwalle aan beide kante van die waterweg voorkom strandverskuiwing en keer dat die sandbank met slik opbou. ’n Sandpompoperasie op die landtong stuur sand onder die Waterweg deur sodat die natuurlike proses kan voortgaan.
Residensiële kanale is in die 1950’s vir die eerste keer aan die Goudkus gebou en daar word vandag steeds nuwes gebou. Die meeste kanale is uitbreidings van die Nerangrivier maar daar is ook verder suid langs die Tallebudgera en Currumbin-spruite en noord langs die Goudkus-hawe, Coomerarivier en suidelike Moretonbaai. Daar is meer as 890 km beboude waterfrontland in die stad, wat deur meer as 80 000 mense bewoon word.
Strande
Die stad bestaan uit 57 km se kuslyn met van die gewildste branderplankstrande in Australië en die wêreld, insluitend Suid-Stradbroke-eiland, Die Landtong, Hoofstrand, Surfers Paradise, Broadstrand, Mermaidstrand, Nobbystrand, Burleighstrand, Burleigh Heads, Tallebudgerastrand, Palmstrand, Currumbinstrand, Tugun, Bilinga, Kirra, Coolangatta, Greenmount, Reënboogbaai, Snapper Rocks en Froggiesstrand. Duranbahstrand is een van die wêreld se bekendste branderplankrystrande en word dikwels gereken as deel van Goudkusstad maar dit is eintlik oor die grens in Nieu-Suid-Wallis in Tweed Shire. Die amptelike naam vir die strand is Flagstaffstrand. Duranbah is ’n klein dorpie ongeveer 12 km suidwes van die strand maar die naam Duranbahstrand word deesdae as korrek aanvaar.
Daar is ook strande aan talle van die Goudkus se 860 km navigeerbare rivierwaterweë. Gewilde binnelandse strande sluit Southport, Buddsstrand, Marine Stadium, Currumbin Alley, die Tallebudgerariviermond, Jacobs Well, Jabiru-eiland, Paradisepunt, Harley Park Labrador, Santa Barbara, Boykambil en Evandalemeer in.
Strandveiligheid en -bestuur
Australië se grootste professionele seelewensreddingsdienste om mense op die strand te beskerm en seeveiligheid in die gemeenskap te bevorder, is in die Goudkus. Die Queensland se Departement van Primêre Industrieë voer die Queenslandse Haaibeheerprogram (HBP) uit om swemmers teen haaie te beskerm. Haaie word aan die grootste swemstrande gevang deur nette en dryflyne met aas te gebruik. Selfs met die HBP in plek kom haaie soms op gepatrolleerde strande te lande. Lewensredders sal swemmers beveel om die water te verlaat indien hulle voel dat dit onveilig vir swemmers is.
Die Goudkus se strande het noemenswaardige kuserosie ondergaan. In 1967 het ’n reeks van 11 siklone die meeste van die sand van die Goudkus se strande verwyder. Die Regering van Queensland het ingenieurs van die Tegniese Universiteit Delft in Nederland aangestel om advies oor die stranderosie te gee. Die Delftverslag is in 1971 gepubliseer en het ’n reeks werke vir die Goudkus se strande aanbeveel insluitend die Waterweg, werke by Narrowneck wat uitgeloop het in die Noordelike Goudkusstrandbeskermingstrategie en werke aan die Tweedrivier wat vergestalt het in die Tweedrivieringangsandomseilingsprojek.
Teen 2005 is die meeste van die aanbevelings van die Delftverslag van 1971 geïmplementeer. Goudkusstad het begin met die implementering van die Palmstrandbeskermingstrategie maar het heelwat opposisie vanuit die gemeenskap, wat ’n GEEN RIF protesveldtog gereël het, gekry. Die stadsraad van die Goudkus het hulle daartoe verbind om ’n oorsig van die strandbestuurspraktyke te voltooi om die Delftverslag op te dateer. Die Goudkus Kuslynbestuursplan sal deur organisasies soos die Omgewingsbeskermingsagentskap, Goudkusstad en die Griffith Sentrum vir Kusbestuur aangebied word. Goudkusstad belê ook in die kwaliteit en kapasiteit van die Goudkusoseaanweg wat volhoubare vervoer aan die Goudkus se strande bied.
Regering
Die stad word op plaaslike vlak geregeer deur die Goudkusstad Stadsraad, die tweede grootste plaaslike regering in die land na dié van Brisbanestad. Die oorsprong lê in twee plaaslike regerings wat tydens die verkiesing op 10 Junie 1949 gestig is, nl. die Suidkus wat Coolangatta met Southport en ’n gedeelte van Nerang versmelt het, en Albert Shire wat ’n groot deel van die omliggende omgewing ingeneem het. Op 23 Oktober 1959 is die Suidkus herdoop tot Goudkus en op 16 Mei 1959 is dit tot stadstatus verhef. Die moderne Goudkusstad is in 1995 geskep toe die bestaande stad met die Albert Shire saamgesmelt het. In 2008 het die Goudkus effens gekrimp toe die Regering van Queensland sy plaaslike regeringsgrense geherorganiseer het. Deur daardie stap is die Beenleigh en Eagleby-areas noord van die Albertrivier aan Loganstad afgestaan. Die Goudkusstad Stadsraad het 14 raadslede wat elk ’n afdeling van die stad verteenwoordig. Die Olimpiese atleet Ron Clarke is in 2004 verkies tot burgemeester van die Goudkus. Voormalige burgemeesters sluit Gary Baildon, Lex Bell, Ray Stevens, Ern Harley en Sir Bruce Small in, wat verantwoordelik was vir die ontwikkeling van talle van die kanaallandgoedere wat nou die tuiste van duisende inwoners van die Goudkus is.
Die Goudkusarea word op staatsvlak deur tien lede in die Wetgewende Vergadering van Queensland verteenwoordig. Die setels is soos volg ingedeel: Albert, Broadwater, Burleigh, Coomera, Currumbin, Gaven, Mudgeebara, Robina, Southport en Surfers Paradise. In die Australiese federasie word die Goudkus verteenwoordig deur drie lede in die Huis van Verteenwoordigers waarvan die setels Fadden (noordelik), Moncrief (sentraal) en McPherson (suidelik) is. Sommige westelike areas is deel van die Forde wat in die Scenic Rim-streek geleë is.
Susterstede
• 3
Pous Stefanus V
Pontifikaat
Pous Stefanus V (VI) voer die politiek van Pous Nicolaas I verder. Hy smee 'n band met die jong Slawiese Kerke. Om orde te probeer handhaaf neem hy Koning Guido II van Spoleto aan "as sy seun" en kroon hom op 21 Februarie 891 tot keiser. Hy het ook Lodewyk die Blinde as koning van die Provence erken.
Tydens Stefanus V se pontifikaat was daar hongersnood in Rome veroorsaak deur droogte en sprinkane. Die pouslike skatkis was leeg en die pous het sy vader se rykdom gebruik om die lot van die armes te verlig en kerke te herstel.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Hamilton (dubbelsinnig)
Die term Hamilton kan na een die volgende verwys:
Geografie:
Persone:
Sien ook:
Bakoven
Bakoven is ‘n woonbuurt van Kaapstad. Dit lê aan die weskus van die Kaapse Skiereiland en net suid van Kampsbaai. Bakovenbaai is tussen Kampsbaai en Klein Kogelbaai. Die oorsprong van die naam Bakoven is Nederlands en beteken "bakoond". Dit is moontlik genoem na 'n rots met dié vorm.
Dijon
Dijon ( [di.ʒɔ̃]) is 'n stad in die ooste van Frankryk. In 2009 het die stad 'n bevolking van 152 110 gehad. Dijon is 'n belangrike vervoer-, handels- en nywerheidspilpunt en dien as administratiewe setel van Boergondië-Franche-Comté, een van die 27 Franse administratiewe geweste (Frans: régions) en die département Côte-d'Or. Dijon se tersiêre opvoedingsinstellings sluit die Universiteit van Boergondië (Université de Bourgogne gestig in 1722 ) en die École des Beaux-Arts ("Skool vir Beeldende Kunste") in.
Dijon staan veral bekend vir sy mosterd en is 'n belangrike handelsplek vir Boergondiese wyn. Die historiese sentrum van Dijon is in 2015 deur UNESCO as wêrelderfenisgebied gelys.
Platynse Oorloë
Die Platynse Oorloë is 'n term wat gebruik word deur die Brasiliaanse geskiedskrywing om te verwys na 'n reeks van diplomatieke en militêre konflikte tydens die 19de eeu tussen die Keiserryk van Brasilië en die naburige lande aan die oewers van die Río de la Plata.
Hierdie konflikte het in 1816 begin omdat die Prins-Regent Johannes VI van Portugal beoog het om die huidige Uruguay te annekseer.
Die belangrikste oorloë in hierdie tydperk sluit in:
Aloe brachystachys
Aloe brachystachys is 'n aalwyn wat endemies aan Tanzanië is.
Fesenjan
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Fesenjan
'n Bredie in die Persiese en Mesopotamiese kookkuns
' Khoresht-e fesenjān (Farsi: خورشت فسنجان), of kort fesenjān' (فسنجان), is 'n gereg in die Persiese en Mesopotamiese kookkuns. Dit is 'n dik bredie met 'n soet-pikante smaak en Persiese granaatappelstroop, gemaalde okkerneute, advieh ('n Persiese speserymengsel wat soms deur kurkuma vervang word) en uie as sy basis.
Tradisioneel word die bredie van hoender- of eendevleis berei, maar daar is ook variante van fesenjan waarvoor maalvleisbolletjies, lamvleis, beesvleis, vis of uitsluitlik vegetariese bestanddele gebruik word. Die smaak hang van die kookmetode af en kan soet of suur wees. Fesenjan word gewoonlik met Persiese wit of geel saffraanrys (polo of chelo) bedien.
Arianne Zucker
Arianne Zucker (gebore 3 Junie 1974) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Killer Assistant (2016) en We Still Say Grace, en in die televisiereeks Days of Our Lives (1965).
Fraktaalmeetkunde
Fraktaalmeetkunde of verdelingsmeetkunde is die meetkunde wat die graad van onreëlmatigheid meet van bepaalde tipes onreëlmatige vorms. Die term fraktaal word afgelei van latynse begrip fractus wat die oppervlak van 'n gebreekte steen aandui. 'n Fraktaal word gesien as 'n vorm wat geheel en al onreëlmatig is en waarvan dieselfde graad van onreëlmatigheid figureer op alle skale van waarneming. Dus 'n fraktaalvorm lyk dieselfde ongeag van hoe naby of van hoe vêr die vorm van die waarnemer is.
Benoit Mandelbrot het die veld van fraktaalmeetkunde ontwerp gedurende die 1970's en het die term fraktaal in 1975 die lig laat sien.
Joanna Johnson
Joanna Johnson (gebore 31 Desember 1961) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Hope & Faith (2003).
Kevin Smith
Kevin Smith (gebore 2 Augustus 1970) is 'n Amerikaanse vervaardiger, skrywer, en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Clerks (1994), Chasing Amy (1997), Dogma (1999), en Clerks II (2006).
Pol De Mont
Pol De Mont of Charles Polydore de Mont  (15 April 1857 – 29 Junie 1931) was 'n Vlaamse skrywer en digter.
Pol De Mont is in Wambeek, naby Brussel gebore. Na sy sekondêre onderwys in Frans in Ninove, woon hy die Klein Seminarie in Mechelen by. Hier skryf hy sy eerste gedigte en in 1875 word sy eerste digbundel Klimoprankske uitgegee. Twee jaar later studeer hy regte aan die universiteit van Leuven. Saam met Albrecht Rodenbach stig hy hier Het Pennoen. In 1880 word hy met die Vyfjaarlijkse Staatsprys vir Vlaamse Letterkunde bekroon vir sy gedigte wat in die bundel Gedichten gepubliseer is.
Pol De Mont begin sy loopbaan as leerkrag aan die atheneum in Antwerp. In 1904 word hy benoem tot direkteur van die Museum vir Skone Kunste in Antwerp. 'n Jaar later word hy een van die stigters van die tydskrif De Vlaamse Gids, maar bedank in 1919 as direkteur nadat hy in die pers beskuldig is van aktivisme. Hy word daarna die hoofredakteur van die Vlaamsgesinde koerant De Schelde, waar van sy medewerkers Paul Van Ostaijen en Alice Nahon ingesluit het.
Manta
Die manta (Manta birostris) is 'n vis wat wêreldwyd voorkom in tropiese, subtropiese en ook gematigde waters. Plaaslik kom hulle aan die suid- en ooskus van Suid-Afrika, vanaf Valsbaai tot by die Mosambiekkanaal, asook in Madagaskar en die Maldive voor.
Kenmerke
Die manta kan tot 6,7 m breed word van vlerkpunt tot vlerkpunt en die mond is voor aan die kop. Die stert is dun en kort. Die manta kan óf donker, gryserige blou of groenerige bruin óf swart aan die bokant wees. Die onderkant is wit. Hulle kom voor by die kontinentale bank in water wat 100 m diep is. Hulle is vivipaar en twee kleintjies word op 'n slag gebore. Mantas is oor die algemeen alleenlopers, maar kan ook in pare voorkom. Hulle spring ook soms uit die water uit.
Klassifikasie
Hulle word deur die IUBN geklassifiseer as 'n kwesbare spesie. Tot in 2017 was die spesie in die genus Manta geklassifiseer, saam met die kleiner Alfred manta (Mobula alfredi). DNS-toetse het egter getoon dat beide spesies meer verwant is aan rôe van die genus Mobula. As gevolg hiervan, is die reusemanta herdoop na Mobula birostris om sy nuwe klassifikasie te weerspieël.