cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Die Metamorfose
Interpretasie
In 2007 was Ralf Sudau van mening dat daar veral aandag geskenk moet word aan die motiewe van selfverwerping en miskenning van die werklikheid. Gregor se vroeëre gedrag word gekenmerk deur selfverloëning en sy trots daarin om 'n veilige en ontspanne bestaan vir sy gesin te kan verseker. As hy hom bevind in 'n situasie waarin hy self aandag en hulp benodig en die gevaar loop om 'n parasiet te word, wil hy nie hierdie nuwe rol vir homself erken nie, en word hy teleurgesteld deur die behandeling wat hy van sy gesin ontvang, wat mettertyd toenemend vyandig word. Volgens Sudau verberg Gregor op selfverydelende wyse sy walglike voorkoms onder die canapé en ontneem en verhonger hy homself geleidelik. Daardeur voldoen hy sodoende aan die min of meer blatante wens van sy gesin. Sy geleidelike self-aftakeling en vermaering toon tekens van 'n hongerstaking (wat aan die kant van Gregor bewusteloos en onsuksesvol is, en wat aan die kant van sy gesin nie verstaan word nie, of bloot geïgnoreer word). Sudau lys ook die name van geselekteerde vertolkers van Die Metamorfose (bv. Beicken, Sokel, Sautermeister en Schwarz). Hy merk verder op dat die verteenwoordigende styl van Kafka enersyds gekenmerk word deur 'n idiosinkratiese vermenging van realisme en fantasie, wêreldse gedagtes, rasionaliteit en helderheid van waarneming; en andersyds deur dwaasheid en dwaling. Hy wys ook op die groteske en tragikomiese elemente.
Fernando Bermejo-Rubio (2012) voer aan dat die verhaal dikwels op onregverdig wyse as onoortuigend beskou word. Bermejo-Rubio benadruk dat Kafka in 1915 beveel het dat daar geen illustrasie van Gregor moes wees nie. Hy voer aan dat dit juis hierdie afwesigheid van 'n visuele verteller is wat noodsaaklik is vir Kafka se projek, want hy wat Gregor uitbeeld, sou homself as 'n alwetende verteller stileer. Nog 'n rede waarom Kafka teen so 'n illustrasie gekant is, is dat die leser nie op enige manier bevooroordeeld moet wees voordat die leesproses aan die gang is nie. Dat die beskrywings nie met mekaar versoenbaar is nie, is 'n aanduiding dat die openingsverklaring nie vertrou moet word nie. Indien die leser nie deur die eerste sin gekul word nie en steeds aan Gregor as 'n mens dink, sal hy die verhaal as finaal beskou en besef dat Gregor 'n slagoffer is van sy eie degenerasie.
Eksterne skakels
Aanlynuitgawes , vertaal deur David Wyllie
Craniella gravida
Craniella gravida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae.
849
Die jaar 849 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 49ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Ierse nasionale krieketspan
Die Ierse nasionale krieketspan (Engels: Ireland national cricket team; Iers-Gaelies: Foireann cruicéad náisiúnta na hÉireann), met die byname Men in Green en Green whites, is die nasionale krieketspan wat die hele Ierland (beide die Republiek Ierland en Noord-Ierland) in toets- en kitskrieket verteenwoordig. Dit word beheer en geadministreer deur Krieket Ierland (CI, van Engels: Cricket Ireland) en is ’n volle lid van die Internasionale Krieketraad (IKR) met toets-, EDI- en T20I-status. Ierland is tans (Julie 2023) twaalfde op die IKR-toetsranglys, 13de op die eendagranglys en twaalfde op die die Twintig20-wêreldranglys.
Krieket is op die been gebring in Ierland in die 19de eeu, en die eerste wedstryd deur ’n Ierse span is in 1855 gespeel. Ierland het in die laat 19de eeu na Kanada en die Verenigde State getoer, en hulle het soms wedstryde teen die toerspanne gehuisves. Wedywering met Skotland is gestig toe die eerste spanne in 1888 teen mekaar gespeel het. Ierland se eerste eersterangse wedstryd is in 1902 gespeel. Ierland het in 2009 kontrakte aan hul spelers bekendgestel, dit merk dus die oorgang na ’n professionele span. Hulle is die elfde volle lid van die Internasionale Krieketraad (IKR), en ná Engeland die tweede in Europa, nadat hulle – saam met Afghanistan – op 22 Junie 2017 bekroon is met toetsstatus.
Ierland is in 1993 deur die IKR assosiaatstatus toegeken, maar hulle het hul eerste volle EDI in 2006 teen Engeland met die oog op die Krieketwêreldbeker in 2007 gespeel; dit was Ierland se eerste suksesvolle kwalifisering. Tydens dié toernooi het Ierland verskeie noemenswaardige uitslae teen volle lede behaal, insluitende ’n gelykop teen Zimbabwe, en oorwinnings teen beide Pakistan en Bangladesj het Ierland se EDI-status ná die toernooi laat bevestig. Sedertdien het hulle al in 194 EDI-wedstryde gespeel, 78 gewen, 100 verloor, in drie gelykop en 13 onbeslis gespeel. Ná verdere sukses in die kortste vorm van krieket het Ierland ook vir die IKR se T20I-wêreldbekertoernooie in 2009, 2010, 2012, 2014, 2016, 2021 en 2022 gekwalifiseer.
Voordat hulle toetsstatus verkry het, het Ierland ook internasionale eersterangse krieket tydens die IKR se Interkontinentale Beker gespeel, wat hulle tussen 2005 en 2013 vier keer gewen het. Voor hul sukses in die eersterangse Interkontinentale Beker en verdere oorwinnings teen volle lede tydens die Krieketwêreldbeker 2011 (Engeland) en Krieketwêreldbeker 2015 (Wes-Indië en Zimbabwe), is na Ierland as die „leidende assosiaatlid“ verwys en hul voorneme bekend gemaak om teen 2020 ’n volle lid te word. Hierdie doel is in Junie 2017 bereik, toe die IKR volle status aan beide Afghanistan en Ierland toegeken het, waarvolgens albei spanne toetswedstryde mag speel.
Die Ierse nasionale krieketspan verteenwoordig die hele Ierland en nie net een onafhanklike staat nie. Spelers uit beide die Republiek Ierland en Noord-Ierland, een van die vier lande van die Verenigde Koninkryk, mag vir die Ierse krieketspan opstap. Vervolgens gebruik die Ierse krieketspan nóg een van die lande se volksliedere, nóg een van hul vlae as ’n verteenwoordigende simbool; pleks daarvan gebruik die Ierse nasionale krieketspan sy eie vlag – dié van Krieket Ierland – en himne – Ireland’s Call – wat ook deur die Ierse nasionale rugbyspan gebruik word. As gevolg van die gemeensame span vir beide die Republiek Ierland en Noord-Ierland word die Ierse nasionale krieketspan, nes die soortgelyke Ierse nasionale hokkiespan en die Ierse nasionale rugbyspan, as ’n belangrike simbool vir vrede en samewerking op die polities verdeelde eiland Ierland beskou. In internasionale krieket is daar net twee ander spanne wat meer as een krieketland verteenwoordig, hulle is Engeland – vir beide Engeland en Wallis – en Wes-Indië vir verskeie eilandstate van die Karibiese gebied.
Beheerliggaam
Krieket Ierland (Engels: Cricket Ireland, CI) is in 1923 deur verteenwoordigers uit Munster, Northern, Connacht en North West gestig as die Ierse Krieketunie (Engels: Irish Cricket Union, ICU) en verantwoordelik vir die reëling van krieket in Ierland. In 1993 het hulle as ’n assossiaatlid by die Internasionale Krieketraad (IKR) aangesluit en sedert 22 Junie 2017 is Ierland ’n volle lid en mag dus toetskrieket speel.
Krieket Ierland bestuur al die Ierland-verteenwoordigende nasionale spanne, insluitende die mans, vroue en jeug. Hulle is ook verantwoordelik vir die bestuur en organisasie van toets-, EDI- en T20I-reekse teen ander spanne, en die reëling van internasionale wedstryde tuis. Daarbenewens is CI verantwoordelik vir inkomsteverkryging deur die verkoop van kaartjies, borgskappe en uitsaairegte, veral in verband met die Ierse span.
Kinders en jongmense word reeds op skool aan krieket bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hul met hul afrigting. Nes ander krieketlande beskik Ierland oor ’n o/19-nasionale span wat aan die o/19-krieketwêreldbeker deelneem. Ireland Wolves is die tweede nasionale span van Ierland en van hul wedstryde geniet eersterangse of A-lys-status.
Voor hul toetreding tot die IKR
In die eerste verwysing na krieket in Ierland word in 1731 ’n wedstryd op Phoenixpark in Dublin beskryf. Daarbenewens is krieket in die vroeë 19de eeu deur die Engelse na die stede Kilkenny en Ballinasloe in Ierland gebring. In die 1830’s het die spel begin versprei; baie van die klubs wat in die volgende 30 jaar gestig is bestaan tot vandag toe. Die eerste Ierse nasionale span het in 1855 teen die Here uit Engeland in Dublin gespeel en met 107 lopies gewen. In die 1850’s was die Engelsman Charles Lawrence as afrigter verantwoordelik vir die ontwikkeling van die spel in Ierland. In dié tydperk is Ierland vir die eerste keer deur professionele spanne besoek. Ierland se eerste wedstryd teen die Marylebone-krieketklub (MCC) was in 1858.
Die spel het tot in die vroeë 1880’s gewildheid verwerf en oor die hele eiland versprei. In 1884 het Michael Cusack in reaksie op die as ’n bedreiging beskoude verspreiding van Engelse sportsoorte die Gaeliese Atletiekvereniging (Gaelic Athletic Association, GAA) gestig, ten einde van ’n identifikasie met die Ierse kultuur deur middel van sport. Sy poging om krieket onder die patronaatskap van die GAA te plaas het egter misluk. Vir meer as ’n eeu is volgens reël 42 van die GAA-statuut die deelname aan “vreemde spele” (foreign games) op die plekke van dié beheerliggaam verbied; “vreemd” het uitdruklik op rugby, sokker, veldhokkie en krieket gemik. Tot in 1971 is GAA-lede volgens reël 27 self verbied, om aan hierdie sportsoorte deel te neem of om sulke sportsoorte in stadions te besoek.
In 1890 is ’n vroeë voorloper van Krieket Ierland gestig, maar hul enigste taak was om die Ierse internasionale span saam te stel. Ierse spanne het in 1879, 1888, 1892 en 1909 na Kanada en die Verenigde State getoer, andersins moes hulle daarop staat maak dat ander nasionale spanne die eiland besoek het. Hul eerste wedstryd met eersterangse status is op 19 Mei 1902 teen ’n Londense countyspan, insluitende W.G. Grace, gespeel. Die Iere, aangevoer deur Sir Tim O’Brien, het maklik met 238 lopies gewen. Ná die Engelse toer in 1902 – waar Ierland van vier wedstryde een gewen, in twee gelykop gespeel en een nederlaag gely het – het Ierland vir ’n verdere vyf jaar nie eersterangse krieket gespeel nie. Hoewel die Iere in 1894 teen Suid-Afrika verloor het – Ierland se eerste wedstryd teen ’n toetsland – het Ierland Suid-Afrika in 1904 geklop; hul eerste oorwinning teen ’n toetsland. In 1909 is die eerste jaarlikse eersterangse wedstryd tussen Ierland en Skotland aangebied, en vanaf 1924 is ’n jaarlikse wedstryd teen die MCC gereël. Ná die Tweede Wêreldoorlog het die spel se gewildheid in Ierland dramaties gedaal, naas sportiewe redes was veral die groeiende nasionale bewussyn en die konkurrensie deur die GAA uitslaggewend. Dit het eers in 1993 verander, toe Ierland by die Internasionale Krieketraad aangesluit het.
Die Iere het tot in 1999 jaarlikse eersterangse wedstryde teen die Skotte gespeel, net onderbroke deur die wêreldoorloë, maar al hul ander krieketwedstryde was van besoekende internasionale spanne afhanklik. Ierland was soms egter in staat om toetslande tydens hierdie geleenthede te verras, byvoorbeeld het hulle in 1928 Wes-Indië met 60 lopies tydens ’n driedaagse wedstryd in Dublin verslaan; dit was Ierland se eerste oorwinning teen dié span. In 1969 het die Ierse span tydens ’n wedstryd in Sion Mills, Tyrone, ’n Wes-Indiese span, insluitende Clive Lloyd en Clyde Walcott, met nege paaltjies verslaan, nadat hulle Wes-Indië op 25 lopies uitgeboul het. Dit was tot in 2003 die laaste keer wat Ierland ’n toerende span verslaan het, toe hulle Zimbabwe met tien paaltjies verslaan het.
Die Iere en die Skotte het destyds veral met Sri Lanka om die titel as die beste nietoetsland meegeding – inderdaad het Ierland in 1979 tydens ’n deur reën geaffekteerde wedstryd met Sri Lanka gelykop gespeel, nadat Ierland 341 lopies vir die verlies van sewe paaltjies in twee beurte aangeteken het, terwyl Sri Lanka 288 lopies vir die verlies van ses paaltjies in een beurt aangeteken het. Ierland, saam met Skotland en Nederland, is soms vir deelname aan die kompetisies vir Engelse countyspanne, insluitende die Benson & Hedges-beker en die Friends Provident-trofee (voorheen die C&G-trofee), genooi. Aangesien in countykrieket geen beperkings rakende nasionaliteit bestaan nie, kon gedurende die kompetisie nie-Iere vir die Ierse span speel. Byvoorbeeld het die Suid-Afrikaner Hansie Cronjé in 1997 vir Ierland gespeel, maar ook die Nieu-Seelander Jesse Ryder in 2007.
Aansluiting by die IKR
Ierland se eerste EDI-wedstryd is op 13 Junie 2006 op ’n met 7 500 ondersteuners volgepakte Stormont in Belfast teen Engeland gespeel. Dit was die eerste keer wat Ierland teen ’n volle Engelse span gespeel het. Hoewel Ierland met 38 lopies verloor het, is hulle deur die Engelse kaptein Andrew Strauss geloof. In Augustus 2006 het Ierland aan afdeling een van die Europese Kampioenskap teen Denemarke, Italië, Nederland en Skotland deelgeneem, met die wedstryde teen Nederland en Skotland wat ODI-status geniet het. Tydens dié toernooi, en Ierland se tweede EDI-wedstryd, het hulle hul eerste EDI-oorwinning teen Skotland met 85 lopies aangeteken, nadat die speler van die wedstryd Eoin Morgan 99 lopies gemoker het. Hoewel die wedstryd teen Nederland onbeslis geëindig het, het Ierland die Europese Kampioenskaptitel ingepalm. Ierland se tweede Interkontinentale bekertitel het tydens die 2006/07-kompetisie gevolg. Hulle het die eindstryd teen Kanada met ’n beurt en 115 lopies gewen, die vierdaagse wedstryd is binne-in twee dae voltooi. Vervolgens het Ierland die eerste span geword wat die Kontinentale bekertitel suksesvol verdedig het.
Tydens die 2006-seisoen is die C&G-trofee herorganiseer om ’n groepfase pleks van net ’n uitklopfase te bevat. Terwyl in die ou toernooi aan Ierland net een wedstryd gewaarborg is, het hulle nou meer wedstryde teen Engelse countyspanne gespeel. Ierland het egter net een oorwinning in hul nege wedstryde aangeteken. Ierland het tot die toernooi se herstrukturering in 2009 deelgeneem, altesaam 25 wedstryde gespeel en twee gewen. Die laasgenoemde van hierdie oorwinnings was teen Worcestershire; in dié wedstryd het Ierland Worcestershire op net 58 lopies uitgeboul, dié teenstander se laagste eersterangse telling nog. Dit was ook die eerste (en laaste) keer wat Ierland ’n countyspan op minder as 100 lopies uitgeboul het. Ierland is genooi om vanaf 2010 aan die herstruktureerde toernooi deel te neem, maar hulle het dié aanbod verwerp, en pleks daarvan om met hul beperkte finansiële moontlikhede op internasionale krieket te fokus.
Verkryging van EDI-status
Aan die begin van 2007 het Ierland meer as drie maande se konstante krieket gelewer. Eers het hulle Kenia besoek om aan die afdeling een van die Wêreldkrieketliga deel te neem. Hulle het vyfde ná vier naelskraapse nederlae geëindig, terwyl Kenia dié liga gewen het. In voorbereiding op die krieketwêreldbekertoernooi het die span aan ’n hoëprestasiekamp in Suid-Afrika deelgeneem. Ierland se vertoning tydens hul eerste krieketwêreldbekertoernooi het baie kenners verras. Tydens hul eerste wedstryd op 15 Maart het hulle teen Zimbabwe gelykop gespeel, veral te danke aan Ierland se eerste honderdtal tydens ’n krieketwêreldbekertoernooi deur die speler van die wedstryd Jeremy Bray en ekonomiese boulwerk in die laaste boulbeurte deur beide Trent Johnston en Andre Botha. Tydens hul tweede wedstryd, op Sint Patricksdag, het hulle die vierde geplaaste span in die wêreld, Pakistan, met drie paaltjies verslaan, en sodoende Pakistan uit dié toernooi geskakel. Die twee wedstryde was genoeg om Ierland tot die Super 8 te laat vorder, wat algemeen as ’n groot verrassing beskou is. In hul laaste groepwedstryd is Ierland deur Wes-Indië met agt paaltjies verslaan. Tydens die Super 8 het Ierland sy vyf wedstryde teen onderskeidelik Engeland, Suid-Afrika, Nieu-Seeland, Australië en Sri Lanka verloor, maar hulle was in staat om ’n oorwinning van 74 lopies teen die toetsland Bangladesj, die destyds negende beste span in die wêreld, aan te teken. Die Ierse span het ’n heldeverwelkoming in Dublin verkry.
Indië het in Junie 2007 ’n EDI-reeks teen Suid-Afrika in Ierland gespeel, waartydens Ierland ook eenmalige EDI-wedstryde teen albei spanne op Stormont gespeel het. Aangesien die Ierse span baie van sy spelers uit die krieketwêreldbeker gemis het, het Ierland albei wedstryde verloor. In Julie het Ierland ’n vierhoekige toernooi in Dublin en Belfast met Wes-Indië, Nederland en Skotland gehuisves. Beide Ierland en die Wes-Indiese span het hul wedstryde teen Skotland en Nederland gewen en hul direkte ontmoeting is weens reën afgelas. Wes-Indië het dié toernooi gewen nadat hulle ’n bonuspunt in die wedstryd teen Nederland ingepalm het. Trent Johnston het as kaptein bedank en hy is in Maart 2008 deur William Porterfield vervang.
Die Interkontinentale beker 2007–08 het in Junie begin en Ierland het sy eerste wedstryd in Augustus gespeel. Nadat hulle tydens dié toernooi se groepfase tweede geëindig het, het Ierland in die eindstryd teen Namibië te staan gekom. Ierland het met nege paaltjies gewen en sodoende sy derde agtereenvolgende Interkontinentale bekertitel verower. In Maart 2008 het die Ierse span na Bangladesj getoer om in drie EDI-wedstryde teen die gasheer te speel, maar hulle is in al drie wedstryde verslaan. In Julie het Ierland ’n driehoekige toernooi teen Nieu-Seeland en Skotland in Aberdeen gespeel, maar hulle het albei wedstryde verloor.
Die verdedigende kampioen Ierland het die Europese Krieketkampioenskap (afdeling een) laat in Julie aangebied en hulle het hul derde Europese titel ingepalm, nadat hulle elke wedstryd gewen het, insluitende die beslissende ontmoeting teen Skotland met sewe paaltjies. Vroeg in Augustus het Ierland vyf ander assosiaatlede tydens die T20I-wêreldbekerkwalifisering 2009 in Belfast gehuisves; dit was Ierland se T20I-debuut. Ierland sou in die eindstryd teen Nederland te staan gekom het, maar dié wedstryd is uitgespoel met albei spanne wat die trofee gedeel het. Met hul vordering tot die eindstryd het Ierland vir die T20I-wêreldbeker in Junie 2009 in Engeland gekwalifiseer. Later in Augustus het Ierland drie EDI-wedstryde tuis teen Kenia gespeel. Ierland het die eerste wedstryd en dié reeks met 1–0 gewen. In Oktober 2008 het die Ierse span Kenia vir ’n driehoekige EDI-reeks teen die gasheer en Zimbabwe besoek. Net twee van Ierland se vier wedstryde kon gespeel word. Ierland het sy eerste wedstryd teen Zimbabwe verloor, maar hulle het hul tweede wedstryd teen Kenia gewen; hulle het egter versuim om tot die eindstryd te vorder.
Eerste T20I-wêreldbekertoernooie
Net voor die T20I-wêreldbeker 2009 is Ierland van die kolwer Eoin Morgan – op ’n soortgelyke manier soos Ed Joyce enkele jare voorheen – ontneem, nadat hy benoem is om vir Engeland te speel, waarvolgens hy nie meer in aanmerking kan kom om weer vir Ierland te speel nie. Ierland het sy eerste T20I-wedstryd op 8 Junie 2009 teen ’n volle lid van die IKR gespeel en Bangladesj met vier paaltjies verslaan, waarvolgens dié span uit dié toernooi geskakel is. Ierland het tot die tweede rondte van die toernooi gevorder. Hulle is saam met Nieu-Seeland, Pakistan en Sri Lanka in een groep geplaas en hulle het al hul drie wedstryde verloor.
In 2009 het Ierland aan die kwalifisering vir die volgende krieketwêreldbekertoernooi deelgeneem. Hulle het die eindstryd gehaal en Kanada verslaan om vir die Krieketwêreldbeker 2011 in Bangladesj, Indië en Sri Lanka te kwalifiseer. Daarbenewens is hul EDI-status tot in 2013 verleng. In 2009 het Ierland nege EDI-wedstryde gespeel, en hul sewe wedstryde teen assosiaatlede gewen en hul enigste wedstryd teen ’n toetsland (Engeland) verloor. Die groot gewildheid van die nuwe T20I-formaat het daartoe gelei dat drie jaar later weer ’n krieketwêreldbekertoernooi aangebied is, waartydens hulle in die eindstryd Afghanistan geklop het.
In 2010 het Ierland 17 EDI-wedstryde gespeel, elf gewen (insluitende ’n oorwinning teen Bangladesj) en ses verloor. Tydens die T20I-wêreldbeker 2010 in Wes-Indië het Ierland sy eerste wedstryd teen die gasheer verloor, waarvolgens hulle die laaste wedstryd teen Engeland moes wen. Net ná die begin van die tweede beurt het egter reën uitgesak, waarvolgens dié wedstryd afgelas moes word. Aangesien Engeland sy wedstryd teen Wes-Indië maklik gewen het, het hulle die tweede rondte gehaal en Ierland is uitgeskakel.
Craniella hamatum
Craniella hamatum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Ierse nasionale krieketspan
Oorwinning teen Engeland
Tydens die Krieketwêreldbeker 2011 in Bangladesj, Indië en Sri Lanka het Ierland nie daarin geslaag om tot die uitklopfase te vorder nie, hoewel hulle ’n geskiedkundige oorwinning teen Engeland aangeteken het. Ierland het Engeland met drie paaltjies verslaan en Kevin O’Brien het die vinnigste honderdtal in die krieketwêreldbekergeskiedenis aangeteken, nadat hy dié prestasie binne 50 aflewerings behaal het. Nadat hulle Engeland se telling van 327 oorgesteek het, het Ierland die rekord vir die hoogste suksesvolle lopiejaag in die krieketwêreldbekergeskiedenis aangeteken. Aangesien hulle naas Engeland net Nederland kon verslaan en nederlae teen onder andere Bangladesj gely het, is hulle reeds in die groepfase uitgeskakel.
Craniella hamatum
Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1966 deur Koltun.
Cecilia Postma
duimnael|regs|220px|Ds. [[Petrus Postma en sy derde vrou, Cecilia Johanna Venter. Hulle is getroud toe sy 31 was en hy is kort voor haar 36ste verjaardag oorlede. Daarna was sy nagenoeg 27 jaar lank 'n weduwee.]]
Ierse nasionale krieketspan
Oorwinning teen Engeland
Kort nadat die Krieketwêreldbeker geëindig het, het die IKR aangekondig dat aan die toernooie van 2015 en 2019 net tien spanne sou kon deelneem; die assosiaatlede, wat waarskynlik ’n toernooi met minder deelnemende spanne sal misloop, het sterk beswaar aangeteken en, aangevoer deur Ierland, die IKR versoek om dié besluit terug te neem, wat in Junie gebeur het. Ná die Krieketwêreldbeker het Ierland teen Pakistan, Engeland en Skotland EDI-wedstryde gespeel, maar elke wedstryd verloor. Altesaam het Ierland in 2011 12 EDI-wedstryde gespeel en vier gewen.
Tydens die kwalifisering vir die T20I-wêreldbeker 2012 is Ierland in die eerste wedstryd deur Namibië verslaan. Nadat hulle al hul ander wedstryde gewen het – waaronder die tweede kwalifiseringsuitspeelwedstryd teen Namibië – en die eindstryd teen Afghanistan, het Ierland dié toernooi gewen en vir die hoofrondte in Sri Lanka gekwalifiseer. Tydens die T20I-krieketwêreldbeker 2012 is Ierland in sy openingswedstryd deur Australië verslaan. Die beslissende wedstryd teen Wes-Indië moes weens reën sonder uitslag afgelas word en Ierland is weens sy swak nederlaag teen Australië reeds in die eerste rondte uitgeskakel. Die kwalifisering 2013 het hulle heeltemal oorheers. Tydens die T20I-wêreldbeker 2014 in Bangladesj het hulle egter net die Verenigde Arabiese Emirate verslaan, waarvolgens hulle weer in die groepfase uitgeskakel is. Tydens die volgende kwalifisering het Ierland in die derde plek geëindig en vervolgens weer vir die hooftoernooi gekwalifiseer. Tydens die T20I-wêreldbeker 2016 in Indië het hulle egter geen oorwinning aangeteken nie en in die laaste plek geëindig. Tydens die kwalifisering vir die T20I-wêreldbeker 2021 het Ierland in sy groep eerste geëindig en sodoende vir die hooftoernooi in Oman en die Verenigde Arabiese Emirate gekwalifiseer. Tydens dié toernooi het die Iere slegs ’n oorwinning teen Nederland aangeteken, terwyl hulle deur Namibië en Sri Lanka geklop is, waardeur hulle uit die toernooi geskakel is. Tydens die T20I-wêreldbekerkwalifisering A in 2022 het Ierland die tweede plek gehaal en sodoende vir die T20I-wêreldbeker 2022 gekwalifiseer. Tydens dié toernooi se eerste rondte in Australië is die Iere in die eerste wedstryd deur Zimbabwe verslaan, maar hulle het daarna Skotland en Wes-Indië geklop en sodoende die Super 12 gehaal. Hier is Ierland egter deur Sri Lanka, Australië en Nieu-Seeland verslaan, terwyl hulle die deur reën beïnvloede wedstryd teen Engeland kon wen en die wedstryd teen Afghanistan afgelas is, waardeur die span uit die toernooi geskakel is.
Cecilia Postma
Cecilia Johanna Postma (née Venter, Philipstown, Kaapkolonie, 23 Oktober 1883 Pretoria, Suid-Afrika, 19 Julie 1946 was ’n predikantsvrou in die Gereformeerde Kerk wat, nadat sy 27 jaar lank weduwee was, in haar huis in Capital Park, Pretoria, vermoor is.
Ierse nasionale krieketspan
Gereelde wedstryde teen topspanne
Met sy oorwinning tydens die Interkontinentale Eendagbekertoernooi 2011–2013 het Ierland vir die Krieketwêreldbeker 2015 gekwalifiseer, en is tot die EDI-kampioenskap bevorder, waarvolgens hulle die Wêreldkrieketliga verlaat het, maar nie die Interkontinentale beker nie. In hul eerste wedstryd tydens die Krieketwêreldbeker het Ierland Wes-Indië met vier paaltjies verslaan, nadat hulle 304 lopies suksesvol gejaag het. In die tweede wedstryd het Ierland die Verenigde Arabiese Emirate met twee paaltjies verslaan. Van altesaam vyf suksesvolle lopiejagtogte tydens krieketwêreldbekertoernooie met 300 lopies of meer het Ierland drie gelewer. Hulle het egter ook swak nederlae teen beide Indië en Suid-Afrika gely. Weens sy slegter lopietempo moes Ierland die laaste wedstryd teen Pakistan wen, maar hulle is met sewe paaltjies verslaan.
Cecilia Postma
Cecilia Venter is op Philipstown gebore waar haar ouers gewoon het. Die dorp is in Mei 1863 aangelê as Gereformeerde kerkdorp vir lidmate van dié kerk wat nie langer die smaad en vervolging van die NG kerk op Colesberg kon verduur nie. Op haar geboortedorp het sy haar skoolopleiding ontvang. Ná haar vader se dood is haar moeder weer getroud, met Jan Coetzee van die plaas Brandvlei in die distrik Middelburg, Kaap, en het die familie ’n tyd lank daar gewoon waarna hulle na Steynsburg verhuis het.
Voor haar huwelik met ds. Petrus Postma het sy ’n tyd lank onderwys gegee in die distrik Waterberg, Transvaal. Ds. Postma (1854–1919), van 1880 tot 1919 predikant in vier Gereformeerde gemeentes en die oudste seun van die grondlegger van dié kerkverband, ds. Dirk Postma, wat volwassenheid bereik het, is in 1877 met sy eerste vrou, Maria Coetsee, getroud. Ná haar dood in 1908 is hy getroud met Aafke Nienhuis (of die weduwee Oosterhuis), wat in 1914 oorlede is. Reeds in Desember daardie jaar is hy en Cecilia op Steynsburg in die huwelik bevestig. Indertyd was hy predikant van die Gereformeerde kerk Heidelberg, sy laaste werkkring waarin sy jong eggenote saam met hom gearbei het. Sy was ’n niggie van sy eerste vrou. Al drie sy huwelike was kinderloos.
Ierse nasionale krieketspan
Gereelde wedstryde teen topspanne
In Junie 2016 het Sri Lanka tydens sy Engelse toer albei EDIs teen Ierland gewen. ’n Maand later het Ierland in sy eerste EDI-reeks van vyf wedstryde teen Afghanistan gespeel, wat met 2–2 onbeslis geëindig het. In Augustus het Pakistan tydens sy Engelse toer Ierland vir twee EDIs besoek, waarvan die besoekers die eerste gewen het. In September het Ierland na Suid-Afrika vir ’n EDI-reeks van een wedstryd teen die gasheer en Australië elk getoer, maar hulle het albei wedstryde verloor. Tydens die IKR se jaarlikse vergadering in Oktober is aan Ierland se plaaslike toernooi, die Tussenprovinsiale Kampioenskap, eersterangse status toegeken. In Mei 2017 het Ierland na Engeland vertrek om vir die eerste keer ’n EDI-reeks van twee wedstryde te speel, maar hulle het albei wedstryde verloor. Ierland het die Krieketwêreldbeker 2019 in Engeland en Wallis misgeloop, nadat hulle in die beslissende kwalifiseringswedstryd deur Afghanistan verslaan is.
Verkryging van toetsstaus
In Januarie 2012 het Krieket Ierland se hoof- uitvoerende beampte, Warren Deutrom, Ierland se voorneme, om teen 2020 toetskrieket te speel, openlik verklaar. Hul begeerte om toetstatus te bereik, was deels te danke aan die struikelblok van Ierse spelers wat die verblyfreëls gebruik het om toetskrieket in Engeland te speel. Deutrom het die ambisie uiteengesit toe hy die nuwe strategiese plan vir Ierse krieket in die tydperk tot 2015 onthul het. Dié plan het ’n reeks van strekdoelwitte, insluitende die verhoging van die deelnemende spelers tot 50 000, die vordering tot die agtste plek in die wêreldranglys, die oprigting van ’n plaaslike eersterangse struktuur, en die bevordering van krieket tot die vyfde gewildste spansport in Ierland, ingesluit.
Deutrom het reeds in 2009 ’n brief vir die IKR gestuur, waarin hy die voorneme van sy raad om vir volle lidmaatskap aansoek te doen verklaar het – ’n moontlike pad na toetskrieket toe – en om duidelikheid oor dié proses te verkry. Daar was egter geen vaste kriterias nie, waarvolgens dit onduidelik was, wanneer Ierland hierdie stap sou doen. Die voormalige Australiese kolwer Jason Gillespie het gesê dat indien Ierland toetsstatus sal verkry, sal „dit groot nuus vir wêreldkrieket wees, en dit sou ’n massiewe positiewe verhaal vir die wêreldspel wees.“ Ná Ierland se oorwinning teen Wes-Indië tydens die Krieketwêreldbeker 2015 het die voormalige Wes-Indiese snelbouler Michael Holding gesê dat die IKR onmiddellik toetsstatus aan Ierland moet toeken: „hulle moet nou erken word“. Die IKR het in 2015 verduidelik dat Ierland in 2019 toetsstatus sal verkry, indien hulle die Interkontinentale beker 2015–17 wen en die tiende geplaaste toetsland tydens ’n vier-toetsreeks in 2018 verslaan.
Op 22 Junie 2017, ná meer as ’n dekade se internasionale krieket van hoogste gehalte, is tydens ’n IKR-vergadering in Londen volle lidstatus aan Ierland (saam met Afghanistan) toegeken, waarvolgens hulle die elfde toetsspan geword het. In Oktober 2017 het die IKR aangekondig dat Ierland in Mei 2018 in sy eerste toetswedstryd tuis teen Pakistan sal speel. Ierland het sy eerste wegtoetswedstryd in Maart 2019 in Indië teen die mede-nuweling Afghanistan gespeel, maar hulle het met sewe paaltjies verloor. Dit is in Julie 2019 opgevolg met ’n vierdaagse toets teen Engeland op Lord’s; net enkele dae ná die Krieketwêreldbeker 2019 se eindstryd tussen Engeland en Nieu-Seeland op dieselfde krieketveld, waartydens Engeland sy eerste titel ingepalm het (Ierland het nie vir dié toernooi gekwalifiseer nie). Hoewel hulle ’n hoë telling in die eerste beurt aangeteken het, is Ierland nogtans verslaan, nadat hulle in die tweede beurt net 38 lopies aangeteken het. Volgens die IKR se toekomstige toerprogram vir 2019–23 sal Ierland 16 toetse speel, maar hulle is nes Afghanistan en Zimbabwe nie in die eerste twee toernooie van die Wêreldtoetskampioenskap ingesluit nie. In Oktober 2019 is Andrew Balbirnie as toets- en EDI-kaptein benoem, en in November het hy Gary Wilson as T20I-kaptein vervang, waarvolgens hy die Ierse kaptein in al die krieket geword het.
Op 16 Januarie 2022 het Ierland sy eerste EDI-wegoorwinning teen ’n toetsland behaal, toe hulle Wes-Indië met twee paaltjies op Sabinapark in Jamaika verslaan het. Nadat die Iere ook die derde EDI kon wen, het hulle hul eerste wegreegs teen ’n toetsland beklink. Later in dieselfde jaar het hulle onder Balbirnie weer die tweede rondte tydens die T20I-wêreldbekertoernooi gehaal, maar versuim om regstreeks vir die Krieketwêreldbeker 2023 te kwalifiseer. Op 31 Maart 2023 het Ierland sy eerste EDI-oorwinning teen Bangladesj in Bangladesj behaal, toe hulle die derde wedstryd van die T20I-reeks gewen het. In die Krieketwêreldbekerkwalifisering 2023 in Zimbabwe het hulle om die laaste twee plekke meegeding, maar Ierland het slegs die sewende plek behaal, waarmee hulle die hooftoernoooi in Indië misgeloop het, waarna Balbirnie as kaptein afgetree het. In dieselfde maand kon hulle egter vir die T20I-wêreldbeker 2024 in die Verenigde State en Wes-Indië kwalifiseer.
Vlag en himne
Hul embleem bevat ’n klawerblaar (Shamrock) op ’n krieketbal. Tydens wedstryde word net die beheerliggaam se vlag gehys wat die tradisionele Ierse Shamrock-embleem in groen op ’n donkerblou agtergrond gebruik.
Die Ierse nasionale krieketspan is een van min nasionale spanne op die eiland, wat beide deur Ierse nasionaliste en Unioniste ondersteun word. Aangesien die span sy spelers uit twee aparte lande keur, het dit tot kwessies rondom die vlag en himne tydens hul internasionale wedstryde gelei. As ’n kompromie word sedert die 1990’s voor Ierland se wedstryde Ireland's Call gespeel, ’n spesifiek deur Phil Coulter oorspronklik vir dié eiland se nasionale rugbyspan saamgestelde himne, wat na die vier historiese Ierse provinsies se gevoel van samehorigheid verwys en nie die politieke verdeling noem nie.
Truie
Tydens toetswedstryde dra Ierland wit krieketklere, met die opsionele sweetpak of baadjie met ’n groen V-halslyn en Krieket Ierland se kenteken op die middel. Die hemde toon Krieket Ierland se kenteken op die regterbors, die vervaardiger se embleem op die mou en die borg se kenteken op die linkerbors. Die veldwerkers dra ’n donkerblou krieketpet of ’n wit sonhoed met Krieket Ierland se kenteken. Die kolwers se helms is op ’n soortgelyke manier geverf. In die kleiner formate van krieket dra Ierse spelers ’n smaraggroen (in EDI) of ’n grasgroen (in T20) trui – waarvan hul bynaam Men in Green (“Mans in groen”) afgelei is – met donkerblou en wit aksente en Krieket Ierland se kenteken op die regterbors, die borg se embleem op die middel en die vervaardiger se embleem op die linkerbors. Die veldwerkers dra ’n donkerblou bofbalpet of ’n sonhoed. Gedurende IKR-toernooie word die borg se embleem op die nievoorarm se mou verskuif, en die woord IRELAND verskyn in wit op die middel van die trui. Die huidige borg is CoinDCX en die verskaffer is O’Neills.
Tuisstadions
Nes ander vername krieketlande soos Australië, Bangladesj, Engeland, Indië, Nieu-Seeland, Pakistan, Sri Lanka, Suid-Afrika, Wes-Indië en Zimbabwe beskik Ierland oor geen amptelike tuisstadion vir sy nasionale span nie. Die Ierse nasionale krieketspan gebruik vir hul krieketwedstryde eerder ’n verskeidenheid stadions dwarsdeur Ierland.
Die Malahide Krieketklubterrein in Dublin het Ierland se eerste toetswedstryd tuis aangebied, op 11–15 Mei 2018 teen Pakistan. Stormont in Belfast het beide Ierland se eerste EDI-wedstryd (op 13 Junie 2006 teen Engeland) en T20I-wedstryd (op 2 Augustus 2008 teen Skotland) aangebied.
In 2018 het Krieket Ierland aangekondig om ’n eie stadion in Blanchardstown naby Dublin by die Nasionale Sportkampus op te rig, aangesien die tydelike infrastruktuur aan die huidige stadions tydens belangrike wedstryde te hoë koste veroorsaak.
Krieketwêreldbekerstadions
Tydens die Krieketwêreldbeker 1999 is Dublin se Castle Avenue vir een wedstryd, dié tussen Bangladesj en Wes-Indië, ingespan. Ierland het dié toernooi saam met Engeland, Skotland, Nederland en Wallis aangebied, hoewel die nasionale span nie daaraan deelgeneem het nie.
Saam met Engeland en Skotland sal Ierland die T20I-wêreldbeker 2030 aanbied.
Wedywering met Skotland
Ierland handhaaf veral ’n intensiewe wedywering met Skotland. Hierdie wedywering tussen dié twee “Keltiese lande” is gekenmerk deur unieke gebeurtenisse oor dekades heen; ’n bydraende faktor is die wedersydse migrasie in die 19de en 20ste eeu. Ierland en Skotland het tot dusver in 21 EDI-wedstryde ontmoet, waarvan Ierland 15 gewen het en Skotland vyf, met een onbesliste uitslag. Wat T20I-wedstryde betref het hulle in 15 wedstryde ontmoet, waarvan Ierland agt gewen het en Skotland vier, met een gelykop- en twee onbesliste uitslae. Gedurende krieketwêreldbekertoernooie het albei spanne tot dusver nog nie ontmoet nie, terwyl hulle een keer tydens ’n T20I-wêreldbekertoernooi (in 2022) ontmoet het, wat deur Ierland gewen is.
Internasionale toere
Soos gebruiklik sedert die begin van internasionale krieket, onderneem die Ierse nasionale krieketspan deels maandelange oorsese toere, waartydens hulle teen ander nasionale spanne, plaasliksaamgestelde spanne en klubspanne speel. Eweneens huisves hulle ander nasionale spanne wat na Ierland toer. Gedurende die plaaslike somer tree hulle as gasheer op of onderneem op hul beurt toere deur die ander krieketlande van die Noordelike Halfrond en gedurende die plaaslike winter onderneem hulle toere deur krieketlande van die Suidelike Halfrond. In teenstelling met die meeste ander krieketlande speel Ierland in toetskrieket nie vir enige trofee teen sy teenstanders nie.
Spelerstatistieke
Altesaam het vir Ierland 26 spelers toets-, 67 spelers EDI- en 58 spelers T20I-wedstryde gespeel. Vervolgens die spelers, wat vir die Ierse span die meeste lopies aangeteken en die meeste paaltjies geneem het.
Spankapteins
Tot op hede was twee spelers reeds die kaptein vir Ierland tydens ’n toetswedstryd, ses tydens ’n EDI en vyf tydens ’n T20I.
Cecilia Postma
Ná haar man se dood, toe mev. Postma 35 jaar oud was, het sy ’n ruk lank op Potchefstroom gewoon, maar in 1923 verhuis na Swartruggens waar haar swaer en suster, ds. en mev. B.J. de Klerk, destyds gewoon het terwyl hy die Gereformeerde kerk Swartruggens in kombinasie bedien het. Ná haar man se dood, het mev. Postma haar kragte gewy aan die bevordering van die belange van haar kerk en volk, aldus die naamlose skrywer wat verantwoordelik was vir haar lewensberig in die Gereformeerde Kerk se Almanak van 1947. Sy het in verskillende inrigtings en verenigings gedien wat hoofsaaklik met die opheffing van die volk te doen gehad het. Nadat ds. De Klerk in 1940 die beroep na die kombinasie Klerksdorp aangeneem het, het sy nog ’n tyd lank op Swartruggens bly woon ’n einde in 1942 na Pretoria verhuis.
Haar ongetroude broer, Petrus Venter, wat by haar ingewoon het, was afwesig met sake ten tyde van haar moord op 19 Julie 1946. Sy was alleen tuis. Daardie nag het die skokkende tyding haar suster en swaer op Klerksdorp deur middel van die polisie van Pretoria bereik.
Sy is in Johannesburg begrawe waar ook die stoflike oorskot van haar man rus.
Kathie Browne
Kathie Browne (19 September 1930 – 8 April 2003) was 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Man's Favorite Sport? (1964) en in die televisiereekse Cain's Hundred (1961), Star Trek (1966), en Police Story (1973).
848
Die jaar 848 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 48ste jaar van die 9de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Rafael Cammarota
Rafael Cammarota (São Paulo, 7 Januarie 1954), beter bekend as Rafael, is 'n Brasiliaanse sokkerspeler. Hy speel onder meer vir Corinthians, Coritiba, Grêmio Maringá, Atlético-PR, São José-SP, Sport, Fortaleza, Santo André en Ferroviária.
Planetologie
Planetologie is die wetenskaplike studie van planete (insluitende Aarde), mane en planeetstelsels (veral dié in die Sonnestelsel) asook die prosesse wat hulle gevorm het. Dit behels die bestudering van voorwerpe so klein soos mikrometeoroïdes tot so groot soos gasreuse in ’n poging om hulle samestelling, dinamika, vorming, verband en geskiedenis te bepaal. Dit is ’n baie interdissiplinêre veld wat oorspronklik uit sterrekunde en aardrykskunde ontwikkel het, maar nou baie dissiplines insluit, onder meer planetêre geologie (saam met geochemie en geofisika), kosmochemie, atmosfeerkunde, oseanografie, hidrologie, teoretiese planetologie, glasiologie en eksoplanetologie. Dissiplines wat hiermee verband hou, sluit in ruimtefisika, wat die uitwerking van die Son op die liggame in die Sonnestelsel bestudeer, en astrobiologie.
Planetoloë werk gewoonlik in die departement sterrekunde of fisika aan universiteite, maar daar is ook baie planetologie-instellings wêreldwyd. Verskeie groot konferensies word elke jaar gehou.
Vergelykende planetologie
Planetologie maak dikwels van vergelykings gebruik om groter duidelikheid te kry oor die voorwerpe wat bestudeer word. Dit kan die vergelyking van die digte atmosfere van die Aarde en Saturnus se maan Titaan behels, die evolusie van voorwerpe in die buitenste Sonnestelsel op verskillende afstande van die Son af, of die geomorfologie van die oppervlakke van die rotsplanete.
Veral vergelykings van die Aarde se eienskappe kom dikwels voor, want dis baie toegankliker en ’n groter omvang metings is moontlik. Analogiestudies oor die Aarde is veral algemeen in planetêre geologie, geomorfologie en atmosfeerkunde.
Meso-Amerika
Meso-Amerika (Spaans: Mesoamérica; letterlik "Sentraal-Amerika" in Grieks) is 'n historiese kultuurlandskap in die huidige Sentraal-Amerika, waar vergelykbare beskawings tot die ontdekking van Amerika deur Christophorus Columbus in 1492 en die daaropvolgende Spaanse verowering in die 15de en 16de eeu bestaan het.
Hierdie beskawings sluit in die Nahua (Asteke, Tlaxcalteke en Tolteke), Boruca, Chichimeke, Huaxteke, Huichole, Maja (Lacandone), Mayangna, Mazateke, Mixe, Mixteke, Olmeke, Otomí, Purépecha, Totonake en Zapoteke.
Die gebied van Meso-Amerika maak deel uit van die huidige lande Meksiko, Belize, Guatemala, El Salvador, Honduras, Nicaragua en die noorde van Costa Rica.
Volgens die OESO se definisie is Meso-Amerika in ekonomiese opsigte 'n multinasionale streek in Sentraal-Amerika, wat uit die lande Belize, Costa Rica, El Salvador, Guatemala, Honduras, Nicaragua en Panama, asook die nege suidoostelike Meksikaanse deelstate Campeche, Chiapas, Guerrero, Oaxaca, Puebla, Quintana Roo, Tabasco, Veracruz en Yucatán bestaan.
Oorlogsvlag
Sien ook
Breedweg kan enige vlag wat deur gewapende magte gebruik word om hulself of die nasie/volk wat hulle dien as 'n oorlogs- of militêre vlag beskou word.
HMS Invincible (1907)
Die HMS Invincible was 'n slagkruiser van die Britse Vloot tydens die Eerste Wêreldoorlog. Hy was ontwerp as 'n pantserkruiser maar later herklassifiseer as 'n slagkruiser. Hy het dieselfde slaankrag gehad as 'n slagskip - amper dieselfde as die HMS Dreadnought - maar het minder pantser gehad om sy spoed te vermeerder. Die ontwerp was nie suksesvol nie en hy en die susterskepe kon nie die straf verduur tydens die Slag van Jutland nie - drie skepe insluitende die Invincible ontplof tydens die slag met groot lewensverlies. Sy hoogtepunt was tydens die Slag van die Falkland-eilande.
Tegniese besonderhede
Die skip het 17 250 ton water verplaas en was aangedryf deur vier stoomturbines wat 41,000 dryfasperdekrag gelewer het en het 'n topspoed van 25,5 knope verseker. Hy was toegerus met agt 12-duim-, sestien 4-duim kanonne en vier 18-duim torpedobuise.
Ooskuskreef
Die ooskuskreef (Panulirus homarus) is 'n Stekelkreef wat in die westelike Stille Oseaan en die Indiese Oseaan voorkom; meer spesifiek aan die kus van Oos-Afrika, suidwaarts tot by die Oos-Kaap. Die kreef se kleur varieer van bruin tot baksteenrooi met fyn, klein wit kolletjies op. Daar is ook helder blou en groen merke op die kop. Die karapaks is doringagtig en daar kom twee skerp horings tussen die oë voor.
SMS Stettin
Die SMS Stettin was 'n ligte kruiser van die Duitse Vloot tydens die Eerste Wêreldoorlog en was die susterskip van die SMS Nürnberg. Sy het 3,550 ton water verplaas en toegerus met tien 4.1-duim kanonne en twee 18-duim torpedobuise. Sy was aangedryf deur vier stoomturbines van 21,000 dryfasperdekrag en kon 25 knope behaal.
Ooskuskreef
Die seedier leef in skeure en gate op koraalriwwe in water wat 1 tot 15 m diep is; hulle is egter ook al op dieptes van 90 m gevind. Hulle leef in groepe saam en kom meestal snags uit om te vreet. Hulle is omnivore wat vis, weekdiere (veral mossels), wurms, skaaldiere en sommige plante vreet. Hulle is al gesien waar hulle as aasdiere optree.
Die seedier word 25 cm lank en die stert is geskulp. Die ooskuskreef is 'n beskermde spesie.
851
Die jaar 851 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 51ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Bloudwaalster
’n Bloudwaalster of blou-agterblyer is ’n hoofreeksster in ’n oop of bolvormige sterreswerm wat helderder en blouer as ander sterre in die swerm is. Dit is in 1953 die eerste keer ontdek deur Allan Sandage in die bolswerm Messier 3.
Volgens teorieë van sterevolusie behoort die posisie van ’n ster op die Hertzsprung-Russell-diagram feitlik alleenlik bepaal te word deur die aanvanklike massa van die ster en sy ouderdom. In ’n sterreswerm word sterre almal min of meer op dieselfde tyd gevorm en al die sterre behoort dus op die H-R-diagram op ’n duidelik gedefinieerde kurwe te lê wat bepaal word deur die ouderdom van die swerm, met die posisie van individuele sterre op die kurwe alleenlik na gelang van hul aanvanklike massa. Met massas van twee tot drie keer dié van die res van die hoofreekssterre in ’n swerm, lyk dit of bloudwaalsterre ’n uitsondering op die reël is. Die rede is waarskynlik ’n interaksie tussen twee of meer sterre in die digte omgewing van die sterreswerm waarin die bloudwaalsterre hulle bevind.
Teorieë
Verskeie teorieë bestaan oor die vorming van bloudwaalsterre. Die eenvoudigste is dat hulle later as die res van die swerm ontstaan het, maar daar is min bewyse daarvoor. ’n Ander teorie is dat bloudwaalsterre nie werklik tot die swerm behoort nie of dalk deur die swerm aangetrek en vasgevang is. Dit lyk ook onwaarskynlik, aangesien hulle hulle dikwels in die middel van die swerm bevind. Nog ’n teorie is dat dit sterre is wat te na aan ’n ander ster of liggaam met dieselfde massa gekom en daarmee gebots het.
Die twee moontlikste verduidelikings het albei te doen met interaksies tussen sterre in die swerm. Een verduideliking is dat hulle huidige of voormalige dubbelsterre is wat besig is om saam te smelt of reeds saamgesmelt het. Die samesmelting van twee sterre kan ’n enkele, massiewer ster tot gevolg hê wat moontlik ’n groter massa het as die ander hoofreekssterre in die swerm. Die teorie word deur baie sterrekundiges aanvaar omdat bloudwaalsterre blykbaar meer algemeen in digte gebiede van swerms voorkom, veral in die kern. Ramings van die verwagte aantal botsings in swerms stem ook ooreen met die aantal bloudwaalsterre wat waargeneem word.
Die ander verduideliking is die oordrag van massa tussen twee sterre wat in ’n dubbelster-stelsel ontstaan. Die grootste ster sal eerste ontwikkel en massa sal daarna na die kleiner ster oorgedra word.
Ander tipes
Geel- en rooidwaalsterre word ook aangetref. Dit kan bloudwaalsterre wees wat reeds in reusesterre ontwikkel het.
850
Die jaar 850 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 50ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.