cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Honda
Korporatief
In die 2017-boekjaar is driekwart van die omset gegenereer uit die verkoop van motors en 12% uit die verkoop van tweewielers. Die res is behaal deur finansiële dienste, klein enjins en ander produkte. In hierdie jaar is 5,0 miljoen motors verkoop. Noord-Amerika en Asië is die belangrikste verkoopsmarkte, elk met 2,0 miljoen eenhede. Japan beklee die derde plek met 668 000 voertuie en minder as 200 000 voertuie is in Europa verkoop. In dieselfde jaar is byna 18 miljoen tweewielers, soos bromponies en motorfietse, verkoop, waarvan die oorgrote meerderheid in Asië was.
Vir die boekjaar 2018 het Honda 'n verdienste van VS$ 9,534 miljard gerapporteer, met 'n jaarlikse inkomste van VS$ 138,250 miljard, 'n toename van 6,2% in vergelyking met die vorige fiskale siklus. Honda se aandele het meer as $32 per aandeel verhandel, en die markkapitalisasie daarvan is in Oktober 2018 op VS$ 50,4 miljard gewaardeer.
Vervaardiging
Die maatskappy het monteeraanlegte regoor die wêreld. Hierdie aanlegte is geleë in China, die Verenigde State, Pakistan, Kanada, Engeland, Japan, België, Brasilië, Meksiko, Nieu-Seeland, Maleisië, Indonesië, Indië, Filippyne, Thailand, Viëtnam, Turkye, Taiwan, Peru en Argentinië. Teen Julie 2010 was 89 persent van die Honda- en Acura-voertuie wat in die Verenigde State verkoop is, in Noord-Amerikaanse aanlegte gebou, teenoor 82,2 persent 'n jaar tevore.
Honda het 'n groot fabriek wat in Swindon, Engeland, geleë is. Honda was een van die eerste Japannese motormaatskappye wat hierdie stap gemaak het. Voertuie word in Swindon vir die Europese mark vervaardig. Honda se verkope is egter onder druk, in 2007 het Honda 330 000 voertuie in Europa verkoop, maar dit het in 2014 tot 142 000 gedaal. Minder motors word vervaardig, wat beteken dat indiensneming by die fabriek ook gedaal het van 'n hoogtepunt van 5 000 werknemers tot 3 100 vroeg in 2015. In Maart 2015 het Honda besluit om £200 miljoen in die aanleg te belê om doeltreffendheid te verbeter. Daar is ook planne om voertuie van dié fabriek na die Verenigde State uit te voer. Aan die begin van 2019 het Honda besluit om die fabriek te sluit. Met die sluiting in 2022 het ongeveer 3 500 werknemers hul werk verloor en ongeveer dieselfde aantal het by verskaffers verlore gaan.
Hervormingsdag
Hervormingsdag (Duits: Reformationstag) is 'n kerklike feesdag wat deur Evangelies-Lutherse Christene in Duitsland op 31 Oktober ter herdenking van die kerkhervorming deur Martin Luther gevier word. Op 31 Oktober 1517 het Luther sy geloofsbelydenis in 95 stellings aan die deur van die slotkerk te Wittenberg vasgespyker.
In Switserland word die eerste Sondag in November as Hervormingsdag gevier. Ondanks dié land se gereformeerde belydenis het ook die Switserse Hervormingsdag die hervorming in Wittenberg as godsdienstig-geskiedkundige agtergrond.
Openbare vakansiedag
Hervormingsdag is 'n openbare vakansiedag in die Duitse deelstate Brandenburg, Bremen, Hamburg, Mecklenburg-Voorpommere, Nedersakse, Sakse, Sakse-Anhalt, Sleeswyk-Holstein en Thüringen. In Baden-Württemberg is dit 'n skoolvakansiedag. In ander deelstate met Evangelies-Lutherse bevolkings geniet Hervormingsdag 'n besondere wetlike status as "stille herdenkingsdag". Ter geleentheid van die Protestantse Hervorming se 500ste herdenking op 31 Oktober 2017 was die Hervormingsdag in die hele Duitsland 'n openbare vakansiedag.
Buite Duitsland word Hervormingsdag in Slowenië en Chili as openbare vakansiedag gevier. Vir gereformeerde kerke in Switserland is die eerste Sondag in November (dus die eerste Sondag ná 31 Oktober) 'n godsdienstige feesdag. In Oostenryk, 'n land met 'n oorwegend Rooms-Katolieke bevolking, word Hervormingsdag nie amptelik gevier nie. Nogtans is dit 'n skoolvakansiedag vir Lutherse leerders, en ook Lutherse werknemers mag aan kerkdienste deelneem.
Hikaru Nakamura
Hikaru Nakamura (gebore 9 Desember 1987) is a Japanees-Amerikaanse skaakspeler en grootmeester.
Hy het die Amerikaanse skaak kampioenskap vier keer gewen. Hy het vir Amerika verteenwoordig by 5 skaakolimpiades, en het 'n goue medalje en two brons medaljes gewen.
Vroeë lewe
Nakamura was gebore in Hirakata, Japan, aan 'n Japaneese pa, Shuichi Nakamura, en 'n Amerikaanse ma, Carolyn Merrow Nakamura. Sy ma was 'n musikant en voormalige publieke skool onderwyser. Toe hy twee jaar oud was het sy familie verhuis na Amerika. Sy ouers het geskei in 1990, toe hy 3 jaar oud was. Hy het begin skaak speel op die ouderdom van sewe.
Kaaimansrivierpas
Die Kaaimansrivierpas op die N2-nasionale pad lê tussen George en Wildernis. Die pad gaan deur pragtige natuurskoon, oor 'n besondere brug en bied uitsig oor die mond van die Kaaimansrivier met sy bekende spoorbrug.
In die 1920's is 'n grondpad van Wildernis op die helling bo Leentjiesklip, om Dolphin Point en teen die steilte van die oostelike helling van die Kaaimansriviermond na Kaaimansgat gebou. Van die laagwaterbrug in Kaaimansgat is die ou roete van die ossewaens na Woodifield en Saasveld gevolg. Dit was toe die vinnigste roete van George na Wildernis. Die N2-pad tussen George en Knysna is in die laat 1940's op hierdie roete gebou en die brug oor die Kaaimans by Kaaimansgat is op 20 Januarie 1950 geopen. Hierdie brug is uit 'n ingenieursoogpunt van 'n unieke ontwerp. Weens die ontwikkeling van die Suid-Kaap het die verkeer in die pas baie toegeneem en is dit in die 1980's ingrypend verbou. Die brug oor die rivier is verdubbel en bo die mond van die rivier loop die pad nou op brûe teen die berghelling. Van die oorspronklike wapad deur Kaaiamansgat het geen spoor bewaar gebly nie.
Hierdie pas word wel ingereken by die sewe passe van die Sewepassepad, maar lê nie op daardie roete tussen George en Knysna nie.
Erica bicolor
Erica bicolor is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap waar dit wyd verspreid in die berge voorkom vanaf die Sederberg tot by Caledon.
African Congress of Democrats
Die party beskryf ditself as toegewyd aan leierskap wat eerlik is, integriteit het, in ooreenstemming met die beginsels en ideale van 'n gematigde linkse oriëntasie, en werk binne die gevestigde stelsel om sosiale geregtigheid te verbeter.
Geelstert
Voorkoms
Die vis se kop en lyf is olyfgroen bokant die sylyn en silwerwit aan die onderkant. Daar is 'n geel of brons streep in die middel van die lyf en die vinne is geel. Die vis word tot 1,9 m lank en weeg dan 97 kg. Die onvolwasse visse het elf vertikale strepe oor die lyf.
Habitat en gewoontes
Die vis bly in skole saam en kom voor aflandig tot op dieptes van 110m. Hulle vreet vis, tjokka en skaaldiere. Die geelstert is 'n gewilde eetvis en sportvis. Die vis leef vanaf Oktober dwarsdeur die Kaapse somer tot in Maart aan die suidkus en migreer dan agter die sardientjieloop aan.
Ruth Brinkmann
Ruth Brinkmann (27 Julie 1934 – 18 Januarie 1997) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Keine Angst Liebling, ich pass schon auf (1970) en A Little Night Music (1977), en in die televisiereeks Hallo - Hotel Sacher... Portier! (1973).
Olimpiese Somerspele 1980
Die beslissing om die Spele aan Moskou toe te ken is deur die Internasionale Olimpiese Komitee in Oktober 1974 gemaak. Om die universaliteit van die Olimpiese Somerspele te onderstreep wou hulle dit aan 'n sosialistiese land toeken. Moskou, wat toe al oor heelwat sportinfrastruktuur beskik het, het perfek in die prentjie gepas.
As gevolg van 'n Amerikaans geleide boikot op inisiatief van president Jimmy Carter weens die Sowjetse inval in Afghanistan neem slegs 80 lande deel, die laagste getal lande sedert die Spele van 1956. Hierdie boikot is deur die Oosblok in 1984 beantwoord toe die meeste sosialistiese lande nie aan die Spele van 1984 in Los Angeles deelneem nie.
Die Olimpiese Winterspele 1980 is in Lake Placid, Verenigde State, aangebied. Die Paralimpiese Somerspele 1980 is tussen 21 en 30 Junie in Arnhem en Veenendaal, Nederland, gehou.
Toewysing
Moskou is op 23 Oktober 1974 in Wene deur die Internasionale Olimpiese Komitee gekies as die gasheer vir die Olimpiese Somerspele in 1980. Die enigste ander kandidaat was Los Angeles. Los Angeles sal uiteindelik gasheer vir die volgende Olimpiese Somerspele 1984 word.
Die stemming het as volg verloop:
Sporte
21 Olimpiese sportsoorte in 203 dissiplines is tydens die Spele beoefen. Tydens die Spele is 204 goue medaljes oorhandig. • 4
Stadions
28 sportplekke is tydens die Olimpiese Somerspele 1980 gebruik:
Kalender
Die volgende tabel dui die Spele se daaglikse program aan. 'n Blou blokkie beteken dat wedstryde plaasgevind het, maar dat geen medaljes op die spel was nie. 'n Geel blokkie dui aan dat medaljes toegeken is, die getal dui op die getal medaljeparades wat die dag gehou is.
Deelnemende nasies
Hier volg 'n alfabetiese lys van al die Nasionale Olimpiese Komitees wat deelgeneem het. Waar beskikbaar word die getal atlete per land in hakies aangedui: • 4
Getal medaljes
[[Lêer:1980 Summer Olympic games countries.png|duimnael|400px|Kaart van deelnemende nasies in 1980:
Gasheerstad Moskou]] Hier is die top tien lande wat medaljes by die Spele verower het:
Waagkapitaal
Waagkapitaal is 'n vorm van finansiering deur private-ekwiteit finansiëring wat deur waagkapitaalondernemings of -fondse voorsien word aan beginondernemings wat geag word om groot groeipotensiaal te hê of wat hoë groei getoon het (in terme van aantal werknemers, jaarlikse inkomste, of albei). Waagkapitaalondernemings of -fondse belê in hierdie vroeëfase-ondernemings in ruil vir ekwiteit, of 'n eiendomsbelang. Waagkapitaliste neem die risiko om riskante beginondernemings te finansier in die hoop dat sommige van die ondernemings wat hulle ondersteun, suksesvol sal wees. Omdat beginondernemings groot onsekerheid het, het Waagkapitaal beleggings hoë mislukkingsyfers. Die beginondernemings is gewoonlik gebaseer op 'n innoverende tegnologie of sakemodele en kom meestal uit die hoëtegnologie-nywerhede, soos inligtingstegnologie, skoon energie of biotegnologie.
Jerry Lester
Jerry Lester (16 Februarie 1910 – 23 Maart 1995) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Arizona to Broadway (1933), Odds and Evens (1978), Hardly Working (1980), en Smokey and the Bandit II (1980).
Clavaleyres
Clavaleyres is 'n munisipaliteit in kanton Bern, in die distrik Bern-Mittelland van Switserland. In 2018 het 46 mense in die munisipaliteit gewoon. In 2000 het 88,7% van die inwoners Duits gepraat.
Louis Andriessen
Louis Andriessen Nederlands:luˈi ˈɑndrisə(n); (6 Junie 1939 - 1 Julie 2021) was 'n Nederlandse komponis en pianis uit Amsterdam.
Hy was 'n lektor by die Koninklike Konservatorium, Den Haag. Hy het in 1959 die Gaudeamus Internasionale Komponiste Toekenning ontvang.
Lewe en Loopbaan
Andriessen is gebore in Utrecht, Nederland in 'n musikale familie. Hy is die seun van die komponis Hendrik Andriessen (1892–1981), broer van die komponiste Jurriaan Andriessen (1925–1996) en Caecilia Andriessen (gebore in 1931), en neef van Willem Andriessen (1887–1964).
Andriessen het oorspronklik saam met sy vader en Kees van Baaren by die Koninklike Konservatorium, Den Haag gestudeer, voordat hy begin het met twee jare se studie saam met die Italiaanse komponis Luciano Berio in Milaan en Berlyn. Hy het later aangesluit by die fakulteit van die Koninklike Konservatoria.
In 1969 was Andriessen mede-stigter van STEIM in Amsterdam. Hy het ook gehelp om die instrumentale groepe, Orkest de Volharding en Hoketus, te stig, wat beide komposisies opgevoer het van dieselfde name. Hy het later in noue samewerking betrokke geraak met die voortgaande Schonberg en Asko ensembles en het die stigting van die Britse ensemble groep Icebreaker geïnspireer.
Andriessen, 'n wewenaar, was getroud met die kitaarspeler Jeanette Yanikian (1935–2008). Hulle was vir meer as veertig jaar 'n paartjie gewees voordat hulle in 1996 getrou het.
Styl en noemenswaardige werke
Andriessen se vroeëre werke dui daarop dat hy ge-eksperimenteer het met verskeie kontemporêre modes: na-oorlogse Serialisme (Series, 1958), pastiche (Anachronie I, 1966–67), en band (Il Duce, 1973).
Andriessen se volwasse musiek kombineer die invloede van jazz, Amerikaanse minimalisme, Igor Strawinski en Claude Vivier.
Sy harmoniese werk verwerp die konsonante modaliteit van oormatige minimalisme, en in stede daarvan verkies hy na-oorlogse Europese Konsonansie en dissonansie, wat dikwels kristalliseer in "groot blokke van klank". Grootskaalse werke soos bv. De Staat (1972–76), is beïnvloed deur die energie van die "big band" musiek van Count Basie en Stan Kenton en die herhalende prosedures van Steve Reich, en beide invloede is gekombineer met helder, kontrasterende en botsende dissonansies. Andriessen se musiek vertoon derhalwe anti-Germaanse en anti-Romantiek eienskappe, en stel 'n vertrek daar van na-oorlogse Europese serialisme en sy uitlopers.
Ander noemenswaardige werke sluit Workers Union (Andriessen) (1975);-'n melodieus Onbepaalde (musiek) Onbepaalbaarheid stuk "vir enige luidrugtig klinkende groep van instrumente"-; Mausoleum (1979)-vir twee baritone en groot ensemble-; De Tijd (1979–81)-vir vroulike sangers en ensemble; De Snelheid (1982–83),-vir drie versterkte ensembles; De Materie (1984–88),- 'n groot vierdelige stuk vir stemme en ensemble; samewerkings met rolprentmaker en librettist Peter Greenaway op die rolprent M is for Man, Music, Mozart en die operas Rosa: A Horse Drama (1994) en Writing to Vermeer (1998) in; sowel as La Passione (2000–02) vir vroulike stem, viool en ensemble.
Koningklipvis
Die Koningklipvis (Genypterus capensis) is 'n gesogte vis wat endemies is aan Suider-Afrika en wat voorkom vanaf Swakopmund tot by Durban. In Engels staan die vis bekend as die Kingklip.
Voorkoms
Die kop en lyf is 'n dowwe pienk kleur. Die vis word tot 1,5 m lank en 15 kg swaar. Die dorsale en anale vinne is lank en kom saam by die stertvin. Die bekkenvin is twee dun strale onder die ken en die skubbe is klein.
Habitat
Die vis leef in rotsareas op die kontinentale bank en die boonste gedeelte daarvan in water wat 50 – 550 m diep is. Die vis is naglewend en vreet bodemvis, skaaldiere en tjokka. Die vis het groot kommersiële waarde.
Ivy Matsepe-Casaburri
Ivy Matsepe-Casaburri (18 September 1937 – 6 April 2009) was 'n Suid-Afrikaanse politikus. Sy was die land se minister van kommunikasie vanaf 1999 tot haar dood in 2009.
Matsepe-Casaburri is in Kroonstad in die destydse Oranje-Vrystaat-provinsie gebore en voltooi haar skoolloopbaan in die Natal-provinsie. Sy het daarna haar BA-graad by die Universiteit van Fort Hare verkry voor die aanvaarding van 'n onderwyspos in Natal.
Kort daarna het Matsepe-Casaburri in ballingskap gegaan; sy het tyd spandeer in Swaziland, Zambië, die Verenigde State van Amerika en Namibië voordat sy na Suid-Afrika terugkeer het in 1990. Terwyl sy in die Verenigde State van Amerika geleef het, het sy haar Ph.D. in sosiologie van die Rutgers Universiteit ontvang.
In 1993 is Matsepe-Casaburri aangestel as voorsitter van die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie. Sy was die eerste vrou en die eerste swart persoon wat hierdie pos beklee het. In 1997 het sy bedank uit hierdie amp om Mosiuoa Lekota as premier van die Vrystaat op te volg. Sy was ook die eerste vrou wat die posisie van 'n premier in Suid-Afrika beklee het.
Matsepe-Casaburri is in Junie 1999 as minister van kommunikasie aangestel.
Sy het ook kortliks gedien as Suid-Afrika se waarnemende president in 2005 en in 2008 tussen die bedanking van Thabo Mbeki en die oorname van die amp deur Kgalema Motlanthe.
Fraksionering
Fraksionering is 'n skeidingstegniek waarby 'n fase-oorgang gebruik word om 'n monster in twee of meer kleiner fraksies te verdeel. Die skeiding wat plaasvind is gewoonlik nie volledig nie en word dikwels herhaal om groter suiwerheid te bereik.
Fraksionele distillasie
Daar is verskeie vorme van fraksionering. 'n Goeie voorbeeld is fraksionele distillasie, waarby twee vloeistowwe wat albei vlugtigheid besit gedeeltelik geskei word in 'n gedistilleerde fraksie wat verryk is in die vlugtigste komponent en 'n fraksie wat agterbly en verryk is in die minder vlugtige een. By distillasie is die fase-oorgang wat gebruik word verdamping en kondensasie, dié oorgangs wat 'n vloeistof in 'n damp omsit en omgekeerd.
Charles Laval
duimnael|260px|Charles Laval, Selfportret, 1888, olie op doek, Van Gogh-museum, [[Amsterdam.]]
Charles Laval (17 Maart 1862 – 27 April 1894) was ’n Franse skilder wat verbind word met die sintetistiese beweging en die Pont-Aven-skool.
Laval is in Parys, Frankryk, gebore en was ’n tydgenoot en vriend van Paul Gauguin en Vincent van Gogh. Gauguin het in 1886 ’n portret van hom, Stillewe met Profiel van Laval, geskilder waarop Laval na een van Gauguin se keramiekbeelde kyk.
Laval en Gauguin
duimnael|200px|Paul Gauguin se Stillewe met Profiel van Laval, 1886, Indianapolis-kunsmuseum.
Gauguin en Laval het in 1886 albei na Pont-Aven gegaan en vriende geword. In ’n soeke na ’n eksotisisme wat die sleutel tot kuns kon verskaf, het die twee kunstenaars in 1887 na Panama gereis. Om geld te maak het Laval akademiese portrette geskilder (almal verlore). ’n Reeks ongelukke het veroorsaak dat Laval en Gauguin van daar na die eiland Martinique, ’n Franse oorese gebied, is. Daar het hy ’n klein reeks landskappe met spikkels helder kleur geskilder waarvoor Gauguin in die verlede foutiewelik die eer gekry het. Laval is in 1894 op 32-jarige ouderdom dood aan tering.
Laval en Van Gogh
Laval het sy selfportret geskilder ná ’n ooreenkoms tussen Van Gogh en van sy vriende. Hy het Laval, Gauguin en Émile Bernard gevra om vir hom ’n portret te stuur in ruil vir een van sy eie selfportrette.
Van Gogh was beïndruk deur Laval se bydrae. Hy het ’n klein tekening daarvan ingesluit by ’n brief wat hy aan sy broer, die kunshandelaar Theo van Gogh, gestuur het om aan hom ’n idee van die skildery te gee. Hy het dit beskryf as "kragtig, uitsonderlik en presies een van die skilderye waarvan jy praat: wat ’n mens besit voordat ander die talent raakgesien het".
Belegging
In finansies word die voordeel van 'n belegging 'n opbrengs genoem. Die opbrengs kan bestaan uit 'n wins (of verlies) wat realiseer uit die verkoop van 'n eiendom of 'n belegging, ongerealiseerde kapitaalwaardering (of waardevermindering), of beleggingsinkomste soos dividende, rente, huurinkomste, ens., of 'n kombinasie van kapitaalwins en inkomste. Die opbrengs kan ook wisselkoerswins of -verlies insluit as gevolg van veranderings in die wisselkoerse.
Beleggers verwag gewoonlik hoër opbrengste van riskanter beleggings. As 'n belegging met 'n lae risiko gedoen word, is die opbrengs ook oor die algemeen laag. Net so is daar 'n hoë opbrengs met 'n hoë risiko. Beleggers, veral beginners, word gereeld aangeraai om 'n spesifieke beleggingstrategie aan te neem en hul portefeulje te diversifiseer. Diversifikasie het die statistiese effek van die vermindering van die algehele risiko.
YAG
YAG in 'n afkorting van yttriumaluminiumgranaat. Dit is 'n sintetiese vastestof met formule of {Y3}[Al2](Al3)O12. YAG vorm kubiese kristalle wat 'n struktuur het wat dieselfde is as die mineraal granaat s'n. Dit is moontlik om groot enkelkristalle daarvan te vervaardig, byvoorbeeld met die Czochralski-metode.
Granate soos YAG kan maklik mengkristalle vorm waarin die -ione deur lantanied-ione vervang word. Dotering met byvoorbeeld 0,3% gewigspersent Nd is gebruiklik. Die yttriumione het 'n dodekaëdriese omringing deur suurstofione, die kleiner aluminiumione het 'n oktaëdriese of tetraëdriese omringing. Die grootte van die lantaniedione en die yttriumione verskil min en kan daardeur ook die dodekaëdriese holtes beset.
Nashik
Nashik of Nasik (Marathi: नाशिक, Nāśik; Hindi: नासिक, Nāsik) is 'n stad in die Indiese deelstaat Maharasjtra met 'n bevolking van 1 486 973 in 2011. Dit is aan die Godavari-rivier, 'n heilige rivier van die Hindoeïsme, geleë. Dus is Nashik 'n belangrike pelgrimstog vir Hindoes. Elke 12 jaar word die fees Kumbh Mela gevier. Die gebied rondom Nashik is die sentrum van Indië se wynbou.
YAG
Dotering met hierdie ione verander nogtans die kristal se optiese eienskappe. YAG self is 'n kleurlose stof, maar die lantaniedione absorbeer lig in die sigbare gebied van die elektromagnetiese spektrum. Verder het hierdie ione hoër energietoestande wat lang leeftye besit en gestimuleerde uitlaat van straling kan vertoon. Dit maak gedoteerde YAG-kristalle gewilde laserkristalle.
Van die lantaniede wat as dotering aangewend word is neodimium, disprosium, samarium, holmium, erbium en tulium
Nd:YAG
Veral Nd:YAG word dikwels in laboratoria aangetref. Dit het die vermoë 'n sterke bundel infrarooilig met 'n golflengte van 1064 nm te genereer.
Euston Tower
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Euston Tower
286 Euston Road, Camden
Londen
Voltooi in
1970
Styl
Hoogte
Verdiepings
36
Argitek
Sidney Kaye
Webtuiste
eustontower.com Euston Tower is 'n wolkekrabber in die Londense distrik Camden met 'n hoogte van 124 m (407 voet) en 36 verdiepings. Die gebou, wat as 'n tipiese voorbeeld van Internasionale Styl-argitektuur met 'n staalskelet gebou en van onder tot bo met glas ingeklee is, is by die kruising van Tottenham Court Road en Euston Road geleë, met 286 Euston Road as sy straatadres.
Euston Tower is deur die argitek Sidney Kaye as deel van die Regent's Place-besigheidsprojek ontwerp en in ná 'n boutyd van vyf jaar in 1970 ingewy. Die boukoste het £3,5 miljoen beloop. Euston Tower vergelyk esteties met twee wolkekrabbers in Manchester, CIS Tower en New Century House. Die gebou het 'n oppervlak van altesaam een miljoen vierkante voet wat as kantoor-, winkel- en ontspanningsruimte verhuur word.
Hoover-gebou
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Hoover-gebou
Western Avenue, Perivale
Londen
Art Deco
Argitekte
Wallis, Gilbert and Partners
Opgerig
1932–1933
Die Hoover-gebou in Perivale, 'n voorstad in die Londense stadsdistrik Ealing (London Borough of Ealing), word as een van die uitstekendste voorbeelde van Art Deco-boukuns in die Britse hoofstad en die Verenigde Koninkryk beskou. Dit is oorspronklik in 1932 deur die argitekte-vennootskap Wallis, Gilbert and Partners as Londense fabriek- en kantoorkompleks vir die Amerikaanse stofsuiervervaardiger Hoover ontwerp.
Die fasade van die laagliggende wit hoofgebou met twee verdiepings word deur massiewe suile in die Egiptiese styl in vyftien nisse verdeel; opvallend is die suile se versierings aan die bo- en onderkant. Ook die hoofingang is versier met Art Deco-stylelemente soos gestileerde sonstrale.
Nadat die fabriek in die vroeë 1980's gesluit is, het die Britse supermarkketting Tesco dit in 1989 gekoop om hier – volgens sy konsep van 'n "lewende museum" – 'n moderne supermark in die argitektoniese konteks van Art Deco-boukuns uit die 1930's te bedryf.
Huilboom
Die Huilboom (Peltophorum africanum) is 'n struik of 'n boom wat tot middelgroot kan word. Die boom is dikwels twee- of driestammig by die basis vertak. Dit verkies bosryke grasveld en vleirande om op te groei. Die boom het varingagtige steunblare van ongeveer 10 mm lank aan die basisse van die blaarstele op die jong lote. Die blomme bestaan uit heldergeel blomtakkies van tot 15 cm lank. Dit dra ook peule van sowat 10 x 2 cm wat vir maande aan die boom bly. In Engels staan die boom bekend as African weeping wattle. Die boom se FSA-nommer is 215.
Verspreiding
Die spesie is inheems in Angola, Botswana, Demokratiese Republiek die Kongo, Eswatini, Malawi, Mosambiek, Namibië, Zambië en Zimbabwe. In Suid-Afrika kom die spesie in Gauteng, KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga en Noordwes voor.
Reënboom
Hierdie boom is een van die bome wat in Afrika as reënbome bekendstaan. In die lentemaande drup daar soms water van dié bome se takke. Die verskynsel word veroorsaak deur 'n klein insek wat die skuimbesie Ptyelus grossus genoem word. Onvolwasse skuimbesies pak saam op die jong lote en verkry hul voedsel deur die sap te suig. Terwyl hul sap inneem, skei die insekte suiwer water af wat die reën of gehuil veroorsaak.
Patriarg Job van Moskou
Job (Russies: Иов, Iof; 2de kwart van die 16de eeu - 19 Junie 1607) was die eerste Russies-Ortodokse patriarg van Moskou en die hele Rusland.
Lewe
Sy geboortenaam was Ioann (Иоанн), die Oudslawiese vorm van Iwan. Hy het teen sy pa se wens in ’n monnik geword op sy geboortedorp, Staritsa, en die naam Job aangeneem. In 1566 het hy die ab van die plaaslike klooster geword met die hulp van Iwan die Verskriklike, wat op Staritsa gewoon het tydens sy skrikbewind bekend as die Opritsjnina.
Sapfo
Sapfo of Sappho (Grieks: Σαπφώ) was ’n Griekse liriese digteres wat op die eiland Lesbos gebore is. Sy het gelewe van tussen 630 en 612 v.C. tot omstreeks 570 v.C., maar baie min is vir seker bekend oor haar lewe. Die meeste van haar gedigte, wat in die antieke tyd in ’n groot mate bewonder is en baie bekend was, het verlore gegaan. Haar ontsaglike gewildheid is egter duidelik danksy fragmente wat behoue gebly het.
Patriarg Job van Moskou
Lewe
In 1571 is Job na Moskou verplaas waar hy die ab van twee kloosters geword het voor hy in 1581 biskop van Kolomna geword het. Hy het die aandag getrek van Boris Godoenof tydens die bewind van tsaar Fjodor I en is aangestel as aartsbiskop van Rostof en in 1589 patriarg van Moskou en die hele Rusland nadat die patriarg van Konstantinopel ’n patriargaat in Rusland gestig het. Hy het ’n groot rol gespeel om Boris Godoenof op die troon te kry.
Hy het gehelp met die heiligverklaring van Russiese heiliges en het die bou van nuwe katedrale en kloosters in die pas verowerde Astrachan en Siberië gesteun.
In onguns
Ná Boris Godoenof se dood in 1605 het hy geweier om Vals Dmitri I te aanvaar as die seun van Iwan die Verskriklike en dus nuwe tsaar van Rusland. Hy het Dmitri kwaai gekritiseer en is as verraaier na sy ou klooster in Staritsa verban waar hy in 1607 dood is. Die Russies-Ortodokse Kerk het hom in 1989 tot heilige verklaar.
Aloe albida
Aloe albida is 'n dwergaalwyn wat inheems aan Mpumalanga en Eswatini is. Die aalwyn word gevind in die berge rondom Barberton tot by Malolotja in Eswatini. Geen plaaslike name kan vir die spesie gevind word nie.
Sapfo
Lewe
Die enigste hedendaagse bron oor haar lewe is haar eie werk, maar geleerdes is skepties daaroor of dit biografies van aard was. Latere biografiese inligting is ook onbetroubaar.
In Sapfo se leeftyd was daar ’n periode van politieke woelinge op Lesbos en die opgang van Pittakos. Volgens die Pariese Kroniek is Sapfo iewers tussen 604 en 594 v.C. na Sisilië verban. Haar werk bevat min inligting oor politieke toestande. Die uitsondering is Fragment 98, waarin verbanning genoem word en waaruit afgelei kan word dat Sapfo sonder haar gewone geriewe moes klaarkom. Hoewel dit nêrens genoem word nie, word aangeneem sy het later uit haar bannelingskap teruggekeer en die grootste deel van haar lewe op Lesbos gewoon.
Seksualiteit
Sapfo se gedigte het gefokus op passie en liefde vir verskeie mense van albei geslagte. Die woord "lesbies" vir vroulike homoseksualiteit is afgelei van Lesbos, die eiland waar sy gewoon het, en ’n ouer sinoniem, "sapfies", is van haar naam afgelei. Nie een van die woorde is agter gebruik voor die 19de eeu nie.
Die vertellers in baie van haar gedigte praat oor liefde vir verskeie vroue wat soms beantwoord is en soms nie. Beskrywings van fisieke kontak tussen vroue is egter seldsaam en debatteerbaar. Of dié gedigte bedoel was om biografies te wees is onseker, hoewel elemente van haar lewe wel in ander werke voorkom. Haar homo-erotika moet in verband gesien word met die 7de eeu v.C. Die gedigte van haar tydgenoot Alkaios en later Pindar het ook sulke romantiese verbintenisse bevat tussen lede van ’n spesifieke sirkel.
Alkaios beskryf haar as "violetharig en rein met ’n heuningglimlag" (fr. 384). Die 3de-eeuse filosoof Maximus van Tirus skryf Sapfo was "klein en donker" en dat haar verhoudings met haar vriendinne soortgelyk was aan dié van Sokrates: "Wat anders kan ’n mens die liefde van die Lesbiese vroue noem as die Sokrates-kuns van die liefde? Want dit lyk of hulle liefde beoefen het op hul eie manier, sy die liefde van vroue, hy dié van seuns."
Werk
Die Biblioteek van Alexandrië het Sapfo se gedigte in nege boeke saamgevat. Dié deel wat behoue gebly het, is klein, maar weerspieël die omvang en belangrikheid van haar werk. Daar is net een volledige gedig, Fragment 1, Lofsang aan Afrodite. Ander belangrike fragmente sluit in drie feitlik volledige gedigte, Fragmente 16, 31 en 58. Laasgenoemde gaan oor die ouderdom en is die laaste een wat ontdek is.
Fragmente 16 en 44 is liriese vertellings van Homeros se epiese gedigte: dit is bekend dat Sapfo sy gedigte geken het. Albei fragmente verwys na Homeros se Ilias, terwyl Sapfo sy gedigte ook uitbrei met haar eie vertellings.
Die politieke atmosfeer van Lesbos in Sapfo se tyd het baie ooreengestem met dié van Homeros se Troje, aangesien die stede van Lesbos voortdurend bedreig is vanaf Lydia. Waar Homeros gefokus het op die uitbeelding van skoonheid deur die glorie van militarisme, het Sapfo gefokus op die uitbeelding van skoonheid deur liefde. Albei het ten doel gehad om gebeure ter wille van die nageslag te vier en herdenk.
Italiaanse krygsgevangenes in Suid-Afrika
Tussen 1941 en 1947 is 'n groot aantal Italiaanse krygsgevangenes in Suid-Afrika aangehou. Die Italiaanse krygsgevangenes is tydens die Tweede Wêreldoorlog in Noord-Afrika gevangene geneem.
Die eerste Italiaanse krygsgevangenes het in Februarie 1941 in Suid-Afrika aangekom. Die krygsgevangenes is deur die Geallieerdes, insluitende Suid-Afrikaaanse troepe, wat as die Springbokke bekend gestaan het, gevangene geneem in Italiaans Somaliland en Ethiopië. Dié is later gevolg deur duisende uit die Woestynveldtogte in Egipte, Libië, Cyrenaica en Tripolitania. Dit was die eerste keer dat vreemde krysgevangenes in Suid-Afrika aangehou is en die owerhede was nouliks voorbereid op die instroming van gevangenes en die gepaardgaande logistieke uitdagings. Mettertyd sou die Zonderwater-krygsgevangenekamp by Cullinan, sowat 23 myl van Pretoria, egter onder Kolonel HF Prinsloo ontwikkel tot een van die grootste krygsgevangenekampe in die Geallieerde gebiede en 'n toonbeeld van die humanitêre behandeling van krygsgevangenes. Benewens Zonderwater is krygsgevangenes ook in Koffiefontein, Paarl, Robertson, Pringlebaai en Woodlands in Durban aangehou.
Hilda Postma
duimnael|links|300px|Die [[Bloemfonteinse Normaalkollege, 1907.]]
Italiaanse krygsgevangenes in Suid-Afrika
Die Italiaanse krygsgevangenes se nalatenskap in Suid-Afrika was die talle konstruksieprojekte waaraan hulle gewerk het. Dit sluit in baie van Suid-Afrika se bergpasse, paaie, bekende geboue, kerke en kapelle, plaashuise en buitegeboue,  tuinterrasse, 'n klipdamwal en 'n besproeiingskanaal. Verder het talle van die Italianers nadat hulle gerepatrieer is na Suid-Afrika teruggekeer. 23 000 gevangenes het aansoek gedoen om in Suid-Afrika aan te bly, maar slegs 800 het toestemming gekry. Byna 20 000 het egter binne 'n paar jaar na Suid-Afrika teruggekeer. Dié Italiaanse immigrante het 'n beduidende invloed op die Suid-Afrikaanse samelewing gehad in wynbou,  kaasproduksie, restaurantwese, en die kunste.
Hilda Postma
Hilda Postma (Burgersdorp, 7 September 1895 - Johannesburg, 1 Augustus 1993 ) was 'n Afrikaanse skrywer wat veral bekend geraak het vir haar kindergedigte.
Georgia Burke
Georgia Burke (27 Februarie 1878 – 28 November 1985) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Anna Lucasta (1958) en The Cool World (1963).
Hilda Postma
Postma was 'n dogter van ds. Stephanus Postma, 'n seun van ds. Dirk Postma, die grondlegger van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika en van die Teologiese Skool op Burgersdorp, die voorloper van die Noordwes-Universiteit. Haar suster Rikie Postma het Afrikaanse kinderprosa geskryf. Twee jaar ná Hilda se geboorte verhuis die gesin na Middelburg, Kaap waarheen haar vader as predikant van die plaaslike Gereformeerde gemeente beroep is. Ds. Postma is in 1904 daar oorlede toe Hilda se moeder met ses kinders agterbly. Op Middelburg het die kinders 'n deeglike opleiding ontvang in die tyd toe Engels die skooltaal en Nederlands die tweede taal was.
Italiaanse krygsgevangenes in Suid-Afrika
In die roman, Die swye van Mario Salviati van die Afrikaanse skrywer Etienne van Heerden is die geskiedenis van die Italiaanse krygsgevangenes in Suid-Afrika verweef met ander stories in "'n mengelmoes van feit en fiksie".
Hilda Postma
Hilda se moeder trou in 1918 met J.S.M. Rabie en die gesin verhuis na Bloemfontein, waar Hilda in 1922 haar kleuterskooleksamen aan die Normaalkollege met lof aflê. In 1924 kry sy 'n aanstelling aan die Hoër Meisieskool Oranje waar sy tot minstens 1949 werksaam was.
Haar eerste gediggie, My lappop, het die eerste prys verower in 'n wedstryd vir kindergedigte deur Die Huisgenoot uitgeskryf. Haar kindergedigte was destyds baie gewild by die jeug. Van haar het onder meer die volgende boeke verskyn: Na towerland, en Varkiebroer; Ons Afrikaanse A.B.C.-boek (1923); Ons Outjies (1920) en Tuinversies (1947).
Haar suster Rikie Postma het haar Kersverhaal van Befana afgesluit met dié gedig van Hilda:
Gerug het deur die land gegaan,
die Wyse uit die Ooste kom,
Met kostelike goed belaan,
En vele, ver, en van naby,
Gaan buite Bethlehem en bring,
Elk met aanbiddend hart en bly,
Sy eie gaw’ ook hoe gering.
Het nie nou tyd, het nie nou oor,
Te druk begaan oor eie swaar,
Sy sal hul blydskap later hoor.
Maar nie meer kom hul daar die pad,
Vergeefs nog wagtend daar sit sy.
Die Wyse met hul hemels-skat,
Is langs ’n ander weg verby.
O hart vol sorg en aardsbelang,
Laat alles tog ’n wyle wag.
Die jaar is maande, weke lang’
Maar het één enkel Kersfeesdag!
Hilda het nooit getrou nie en is in 1993 in die ouderdom van 97 in Johannesburg oorlede waarna sy uit die Gereformeerde kerk Potchefstroom begrawe is. Van haar persoonlike besittings word in die Middelburgse Kultuurhistoriese Museum bewaar.
Manana
Manana kan verwys na:
Deisswil bei Münchenbuchsee
Deisswil bei Münchenbuchsee is 'n munisipaliteit in kanton Bern, in die distrik Bern-Mittelland van Switserland. In 2018 het 86 mense in die munisipaliteit gewoon. In 2000 het 98,9% van die inwoners Duits gepraat.
South African Maintenance and Estate Beneficiaries Association
Die South African Maintenance and Estate Beneficiaries Association (SAMEBA) is 'n Suid-Afrikaanse politieke party. Die leier van die party is Makgorometse Gift Makhaba. Die party se fokus bestaan uit twee hoofelemente; kinderonderhoud en begunstigdes van boedels.
Die party het die 2014-verkiesing in die Limpopo-provinsie betwis, en het nie 'n setel gewen nie. Die party het deelgeneem aan die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 2019, maar geen setels gewen nie.
Politieke filosofie
Politieke filosofie is die studie van onderwerpe soos politiek, vryheid, geregtigheid, eiendom, regte, wetgewing en die toepassing van 'n regskode deur gesag: wat die voorgaande presies sou wees, hoekom of selfs óf dit nodig is, en wat, indien enigiets, 'n legitieme regering sou uitmaak, watter regte en vryhede dit moet beskerm, benewens die redes daarvoor, watter vorm dit moet aanneem en waarom, die onderskeid tussen die verskillende politieke magte (Trias politica), wat die wet is, en watter pligte die burgers aan 'n wetlike regering verskuldig is, indien enige, en onder watter omstandighede dit wettig omvêrgewerp mag word, indien ooit. Ander sake waaroor die politieke filosowe nadink is onder meer die konstruksies van mag, leierskap en deelname aan gesag sowel as die analise en agtergrond van groot politieke stelsels soos demokrasie, kommunisme en kapitalisme.
Die gebruik van die term politieke filosofie kan ook verwys na 'n bepaalde filosofiese opvatting oor die wese of doel van die gemeenskap of staat. Dit kan soms gebruik word as 'n sinoniem vir 'politieke siening'. Die onderskeid wat soms tussen sosiale filosofie en politieke filosofie gemaak word, is meer 'n kwessie van die toevallige studierigtings op universiteite as inhoudsverskille; die grens tussen beide is vaag. Aan baie universiteite en vir baie filosowe bestaan die onderskeid ook nie. Ook oorvleuel dit op sekere punte met die regsfilosofie, waar die regsfilosofie ditself op wetgewing as sodanig rig (byvoorbeeld wat wette regverdig maak), terwyl politieke filosofie eerder die rol van die reg in die breër politiek plaas. Verder hang die politieke filosofie van 'n filosoof ook dikwels saam met sy opvattings oor etiek en wysgerige antropologie.
In die omgangstaal verwys die term "politieke filosofie" dikwels na 'n algemene siening, of spesifieke etiek, politieke geloof of houding rakende politiek, wat nie noodwendig tot die tegniese uitvoering daarvan of die filosofie behoort nie. In kort is politieke filosofie die aktiwiteit, soos met alle filosofie, waardeur die konseptuele strukture onderliggend aan konsepte soos die voorgenoemdes, ontleed word in terme van hulle geskiedenis, doelwitte, ewolusie en die derglike.
Die Oudheid
Die Chinese politieke filosofie gaan al terug tot die tydperk van die Lente en die Herfs (in  China), en is so terug te vind by Konfusius  in die sesde eeu voor Christus. Dit het ontstaan as reaksie op die sosiale en politieke onrus tipies vir hierdie tydperk en die tydperk van die Strydende State. Die groot filosofieë van daardie tyd - Konfusianisme, legalisme, mohisme, Nongjia en Taoïsme - het elk 'n politieke aspek in hul filosofie. Filosowe soos Konfusius, Mengzi en Mozi het veral aandag vir die skep van politieke eenheid en stabiliteit via hul filosofie. Konfusianisme pleit vir 'n hierargiese, meritokratiese staat, gebaseer op empatie, lojaliteit en interpersoonlike verhoudings. Die legalisme verdedig 'n sterk outoritêre regering, gebaseer op drakoniese strawwe en wette. Daarteenoor staan dan weer die mohisme wat veral pleit vir 'n gemeenskaplike en sentrale bestuur gefundeer op beginsels as spaarsaamheid en asketisme. Volgens die Nongjia is dit ideaal weer kommunalisme en egalitarisme. Die stroming van die Taoïsme dink dan weer in die rigting van 'n soort proto-anargisme. Tydens die Qin-dinastie was die legalisme die dominante filosofie, maar is tydens die Han-dinastie vervang deur die konfusianisme. Hierdie filosofie bly dominant totdat China in die 20ste-eeu tot die staatskapitalisme oorgegaan het.
Die Westerse politieke filosofie ken sy begin by die Ou Grieke en meer spesifiek by Plato se Politeia in die vierde eeu voor Christus. Hierdie ou Griekeland word gekenmerk deurdat dit versnipperd was in Polise waarin vlugtig geëksperimenteer kon word met verskillende politieke strukture. Hierdie is deur Plato onderverdeel in vier kategorieë: timokrasie, tirannie, demokrasie en oligargie. Ander sentrale werke binne hierdie Griekse filosofie was Aristoteles se Ethica Nicomachea en Politika. By beide filosowe word die politieke denke oorheers deur die destydse staatsindeling. Daar word nie gepraat oor regte state nie, maar net oor die Polis. Aristoteles sien byvoorbeeld die stadstaat as die perfekte staatsvorm en direk voortvloeiend uit die aard van die mens: die mens is naamlik van nature 'n sosiale wese.
Na Plato en Aristoteles sou veral deur Alexander die Grote, aan wie Aristoteles nog les gegee het, die Polis van die kaart laat verdwyn en vervang word deur 'n ware staat waar die verskillende stede onder 'n sentrale bestuur plaas word. Nog sterker het hierdie unifikasie na vore binne die Romeinse Ryk wat werklik 'n wêreldryk gevorm het. Dit sou sy invloed hê op die Romeinse politieke filosofie, alhoewel dié verder ook sterk beïnvloed word deur die Stoïsisme, waaronder ook die bekende staatsman Cicero. Belangrik is onder andere sy werk De republica (Die Staat) en De legibus (oor die Wette) waarin hy praat van die ideale staat en oor Romeinse reg. 'n Ander belangrike stoïstiese politiek filosoof was Marcus Aurelius, wat self 'n Romeinse keiser was.
Middeleeue
Die politieke filosofie in Europa word in die middeleeue sterk beïnvloed deur die Christendom. Een vroeë voorbeeld hiervan is die kerkvader Augustinus van Hippo. Die vroeë Christelike filosofie van Augustinus word ook sterk beȉnvloed deur die werk van Plato. Die groot verskuiwing van hierdie Christelike filosofie bestaan uit die tempering van die Stoïsistiese filosofie en die Romeinse regverdigheidssideaal, en 'n groter klem op die idee van vergifnis. Hy het, grotendeels vanuit die idee van die erfsonde, die optimisme van Plato en Aristoteles gebruik as wat die mense die perfekte lewe kan bied deur die ideale staat te organiseer. Die belangrikste werk wat Augustinus op die vlak van politieke filosofie geskryf het, was die De civitate Dei.
Ook die middeleeuse skolastikus Thomas van Aquino het hom sterk besig gehou met politieke filosofie en regsfilosofie. Hy het veral die verskillende soorte wette wat moontlik is, ondersoek. So is daar volgens Thomas vier soorte wette, naamlik God se kosmiese wette, God se geskrewe wette, natuurlike en universele wette wat deur die rede gestuur word en menslike wette spesifiek opgestel vir tasbare situasies. Daarbenewens ontwikkel hy in sy Summa Theologica ook die idee dat 'n koning wat as 'n tiran regeer in werklikheid geen ware koning was nie en onttroon kan word. Dit het ook teruggekom in die Magna Carta, wat ook gedurende die middeleeue ontstaan het. Ook van invloed was die Engelse biskop Johannes van Salisbury.
Midde-Ooste
Ook die opkoms van die Islam, gebaseer op die Koran en die profeet Mohammed, sorg vir 'n sterk verskuiwing in die politieke denke, ten minste rondom die Middellandse See en in die Midde-Ooste. Die Arabiese filosofie lê veral die nadruk op die verhouding tussen wetenskap en godsdiens, en die noodsaaklikheid van ijtihad ( interpretasie van die Koran) om die waarheid te vind. In die Weste word egter veral gekyk na hoe die politieke filosofie na vore gekom het by die groot denkers van die Arabiese filosofie, soos Al-Kindi, Al-Farabi, Avicenna, Averroes en Ibn Khaldun. Dit is veral hierdie laaste filosoof wat belangrike bydraes gelewer het tot die politieke filosofie. So beroep byvoorbeeld die hedendaagse filosoof Ernest Gellner hom op Ibn Haldun se definisie van regering as "n instituut wat alle onreg vaardighede van 'n ander soort as wat hulle self veroorsaak, voorkom" as die beste geformuleerde definisie binne die politieke filosofie. Volgens Ibn Khaldun moes die staat beperk word tot 'n minimum en slegs bestaan as 'n noodsaaklike kwaad, naamlik in die vorm van die beperking van die vryheid deur die vryheid van andere. Ook word daar wel gekeken na die spesifieke mag denke soos wat by die Islamitiese denke voorkom met begrip soos sultan en oemma.
Europese Renaissance
Tydens die Renaissance ontstaan die eerste sekulêre politieke filosofie, terwyl hulle in die middeleeue nog die teologie dien. Die vernaamste politieke denker tydens die Renaissance was die Italiaanse filosoof Niccolò Machiavelli, wat sy filosofie veral uitgespel het in Il Principe, postuum gepubliseer in 1532. 'n Ander vooraanstaande politieke werk van Machiavelli is Discorsi sopra la prima deca di Tito Livio. Beide werke het 'n sterk invloed gehad op die verdere politieke denke. In hierdie werke stel Machiavelli 'n pragmatiese en konsekwente opvatting van politiek uiteen. Goed en kwaad word gedefinieer in terme van wat nuttig is en wat is nie om 'n bepaalde doel te bereik, en dus in terme van magsbehoud. Bedrog en hardhandige onderdrukking is soms nodig as dit tot die voordeel van die heerser in die konteks is. Ook die bekende filosoof Dante Alighieri het 'n werk geskryf De Monarchia (1310 - 1313) waarin hy 'n verdediging van die monargie uiteengesit het.
Die Engelse denker Thomas Hobbes het op hierdie idees gebou en het ook die begrip sosiale kontrak ontwikkel. Nie Machiavelli of Hobbes was ondersteuners van die gedagte dat die koning 'n soort goddelike reg gehad het om te heers nie, maar het in plaas daarvan vertrek van die inherente egoïsme van die mens. Daarom het Hobbes gepleit vir 'n sentrale leier, die Leviatan, wat die "oorlog van almal teen almal sou stop" en so orde instel.
Verder het die Engelse filosoof John Locke ook bygedra tot politieke filosofie, hoofsaaklik in sy werk, Two Treatises of Government (1689). Soos Hobbes vertrek Locke van 'n sekere natuurlike toestand waarvolgens die individue dan 'n sosiale kontrak met mekaar sluit. Hy het egter 'n absolute heerser as onnodig gesien, want hy was oortuig dat daar sekere natuurwette was wat saam met 'n rasionaliteit in die mens self tot goeie bestuur sou lei.
Die Nederlandse filosoof Baruch Spinoza het ook betrokke geraak by politieke kwessies. Hy is die bekendste vir sy Tractatus theologico-politicus (1670). Hierdie werk was 'n pleidooi vir vryheid van uitdrukking en het demokrasie as die beste vorm van regering gesien. Hy het ook sterk gereageer op godsdienstige onverdraagsaamheid en bevraagteken die gesag van die Bybel en die sewentiende-eeuse dogma.
Verligting
Tydens die Verligting het baie nuwe politieke idees ontstaan oor die menslike toestand, die oorsprong van die staat en die wette. Daarbenewens het hulle omstreeks hierdie tyd ook met baie ander samelewings in aanraking gekom deur die verreikende Europese kolonialisme. Hierdie tydperk is ook gekenmerk deur 'n reeks revolusies en burgeroorloë, waaronder die Engelse Burgeroorlog, die Amerikaanse Revolusie en die Franse Revolusie. Hierdie grootskaalse konflikte was in 'n onderlinge interaksie met die groot politieke denkers van daardie tyd, soos Jean-Jacques Rousseau en John Locke.