cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
El Negro en ek
Westerman se indrukke bly hom by – en toe hy dekades later weer van El Negro lees, dié keer in 'n Franse koerant, is dit die begin van 'n speurtog wat belangrike vrae oor rasopvattings en die Westerse beskawing na vore bring; soos wie dié naamlose man was, en wat sy opgestopte "museumteenwoordigheid" vertel van Europese denke oor slawerny, rassisme en kolonialisme. Die boek probeer die vraag beantwoord of El Negro slegs 'n spieël op 'n vergange tyd daarstel, of ook op die hede.
Searsia dissecta
Searsia dissecta is 'n struik wat hoort tot die genus Searsia. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Noord-Kaap en die Wes-Kaap voor.
Theodorus I Laskaris
Theodorus I Komnenos Laskaris (Grieks: Θεόδωρος Α' Λάσκαρις, Theodōros I Laskaris; omstreeks 1174/'75 - 1221/Augustus 1222) was van 1204 tot 1221/'22 keiser van die Niceense Ryk.
Hy is omstreeks 1174 gebore in die Laskaris-familie, ’n adellike maar taamlik onbekende Bisantynse familie van Konstantinopel. Hy was die seun van Manuel Laskaris en sy vrou, Ioanna Karatzaina.
Bewind
In 1198/'99 is Theodorus getroud met Anna Angelina, dogter van die afgesette Bisantynse keiser Alexios III Angelos. Hy het hom bewys tydens die Kruisvaarders se beleg van Konstantinopel (1203-1204). Hy het in die stad gebly totdat die Latyne die stad binnegeval het en toe oor die Bosporus gevlug. Terselfdertyd is sy broer Konstantyn Laskaris deur sommige van die inwoners verklaar tot keiser, maar hy het self gevlug. Theodorus het hom gevestig in Nicea, wat die bymekaarkomplek geword het van mense wat teen die Latyne was.
Theodorus het nie aanvanklik die titel keiser opgeëis nie, tot nadat hy Dawid Komnenos in Paflagonië en Manuel Maurozomes in Frigië in 1205 verslaan het. Daarna is hy tot keiser verklaar en het hy Michael IV Autoreianos as nuwe patriarg aangestel, wat hom in Maart 1208 gekroon het.
In 1214 het Theodorus ’n vredesooreenkoms met die Latynse Ryk gesluit en in 1219 is hy getroud met Marie de Courtenay, ’n susterskind van keiser Hendrik en ’n dogter van die nuwe Bisantynse regent, Yolanda van Vlaandere. Theodorus is in November 1221 dood en is opgevolg deur sy skoonseun Johannes III Doukas Vatatzes.
Aan die einde van sy bewind het hy regeer oor ’n gebied wat min of meer ooreenstem met die ou Romeinse provinsies Asia en Bithynia. Hoewel geen bewyse bestaan van ander vermoëns as staatsman nie, het sy militêre vernuf en dapperheid gehelp dat die Bisantynse volk nie net voortbestaan het nie, maar ook dat hulle eindelik die Latyne uit Konstantinopel verdryf het.
Hymeniacidon digitata
Hymeniacidon digitata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Hansen.
Swiftsure-klas duikboot
Die Swiftsure-klas duikboot was 'n kernaangedrewe duikbootklas van die Britse Vloot, wat missiele dra en wat in diens was van die vroeë 1970's tot in 2010. Hierdie klas is ontwikkel van die Churchill en Valiant-klasse.
Oorlog en terpentyn
Oorlog en terpentyn is 'n roman wat vertaal is in Afrikaans uit die Nederlands (met die titel "Oorlog en terpentijn" – oorspronklik uitgegee in 2013 deur De Bezige Bij, Amsterdam) deur Dr. Daniël Hugo.
Swiftsure-klas duikboot
Operasionele geskiedenis
Daar was ses duikbote in die klas gebou: Swiftsure, Splendid, Spartan, Sceptre, Sovereign en Superb.
Oorlog en terpentyn
Dit is 'n meesleurende roman wat geskryf is deur die Vlaamse skrywer Stefan Hertmans, en het in 2014 die AKO Literatuur-prys verower sowel as die Vlaamse Cultuurprys voor de Letteren en die Lezersjury Gouden Uil-prys.
Swiftsure-klas duikboot
Operasionele geskiedenis
Van die verbeteringe is die silindriese romp en verbeterde sonar. Hulle was ook stiller, vinniger en kon dieper duik as hulle voorgangers. Die eerste twee duikbote is in 1971 en 1973 te water gelaat. Die laaste twee, Splendid en Spartan, was gou in aksie nadat hulle in diens gestel is tydens die Falklandoorlog. Hulle moes 'n vliegdekskip opspoor maar dié het teruggedraai nadat die ARA General Belgrano gekelder is deur die duikboot HMS Conqueror.
Oorlog en terpentyn
The Guardian se Neel Mukherjee het oor die werk geskryf dat dit "al die eienskappe van 'n klassieke werk het".
Swiftsure-klas duikboot
Operasionele geskiedenis
Die Swiftsure-klas het 'n lang loopbaan gehad en was die eerste duikboot wat aangepas is om die Tomahawk-missiele te dra; Splendid was die eerste wat die opgradering ondergaan het in 1998. As deel van Splendid se opleiding doen hy 'n finale toets en vuur 'n missiel af op 'n teiken 644 km ver op land in Amerika; wat 'n voltreffer was. Daarna word die Splendid die eerste Britse duikboot om 'n skoot te skiet sedert die Falklandoorlog en ook die eerste duikboot om 'n aanval te begin deur 'n missiel af te vuur. Laasgenoemde het gebeur toe sy saam met Amerika teikens aangeval het in Serbië tydens die Kosovo-krisis van 1999. Later het sy saam met ander duikbote aanvalle geloods op landteikens in Afghanistan en die Persiese Golf.
Oorlog en terpentyn
Kort beskrywing
Na die oorlog probeer sy oupa om sy verdriet uit te doof deur te skilder.
Stefan Hertmans se fassinasie met sy oupa se lewe het gelei tot die skryf van hierdie majestueuse, hartroerende meesterstuk.
Swiftsure-klas duikboot
Operasionele geskiedenis
In 1997 het die Britse Arbeidersregering besluit om voort te gaan met die ontwikkeling van die Astute-klas slegs indien die bestaande aanvalsduikbote van twaalf na tien verminder word. Die doelwit word bereik deur die Splendid in 2003 en Spartan in 2006 uit diens te stel.
Oorlog en terpentyn
Kort beskrywing
Dr. Hugo se Afrikaanse vertaling daarvan het in 2017 die SA Akademieprys vir Vertaalde Werk gewen.
Crateromorpha thierfelderi
Crateromorpha thierfelderi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Crateromorpha en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Schulze.
Martin Klebba
Martin Klebba is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Project X (2012), Jurassic World (2015), en Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales (2017), en in die televisiereeks Scrubs (2001).
Drosanthemum salicola
Drosanthemum salicola is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord- en die Wes-Kaap voorkom. Dit word gevind vanaf Alexanderbaai in die Richtersveld suidwaarts tot by Yzerfontein in die Wes-Kaap. Dit is deel van die Weskus-strandveld en duineveld biome in Namakwaland.
Hymeniacidon dystacta
Hymeniacidon dystacta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1954 deur De Laubenfels.
Tigranes die Grote
Tigranes die Grote (140 v.C. – 55 v.C.) was 'n Armeense militêre en politieke leier en een van die mees invloedrykste figure in die klassieke geskiedenis.
Onder sy regering word die land, vir 'n kort tydperk, die sterkste staat oos van die uitbreidende Romeinse Republiek. Tigranes is in ongeveer 140 v.C. gebore en was die seun of neef van of Artavasdes I of van Tigranes I. Tigranes die Grote stam uit die Huis van Artaxiade. Hy was getroud met Cleopatra, die dogter van Mithridates VI van Pontus.
Toyota
Toyota (Japannees: トヨタ自動車株式会社) is 'n reuse Japannese motorvervaardiger met sy hoofkantoor in Toyotastad, Aichi, Japan. Sedert 1933 vervaardig die maatskappy voertuie met die grootste afsetgebied vir sy produkte in Japan, Europa, Afrika, Asië en Noord-Amerika. Die Toyota Motor Co is in 1937 as 'n onafhanklike maatskappy gestig. In 2008 oortref Toyota se verkope dié van General Motors, wat Toyota sederdien nommer een in die wêreld maak.
Toyota is wat navorsing en ontwikkeling betref een van die leiers op die gebied van motorenjins wat alternatiewe brandstof gebruik. So is hulle hibriedmotor, 'n Prius, reeds vir 'n paar jaar op die mark. Dit maak primêr gebruik van 'n elektriese motor vir meeste aandrywing, wat slegs deur 'n binnebrandenjin ondersteun word wanneer ekstra krag of 'n versnelling van die voertuig benodig word.
Hertie School of Governance
Die Hertie School of Governance is 'n private Duitse universiteit gelee in Berlyn. Die helfte van die studente is vanaf ander lande en die werkstaal is Engels. Hertie se studente se agtergrond is oorwegend regte, ekonomie, politieke wetenskap en internasionale verhoudinge. Meeste studente volg 'n Meestersgraad in Publieke Beleid of Internasionale Studies. Hertie bied aan studente die geleentheid om 'n professionele jaar by 'n multinasionale korporasie, regeringsdepartement of internasionale organisasie te volg. Ter aanvullling hiervan word navorsingssamewerking tussen fakulteite aangemoedig.
Hertie bied gesamentlike graadprogramme aan, onder andere met die MPA program by die London School of Economics and Political Science (LSE), die MPP Program by die School of Public Affairs by Sciences Po in Parys, en die School of International and Public Affairs (SIPA) by Columbia Universiteit in New York Stad, die Program in Regerings en Internasionale Organisasies by Bocconi Universiteit in Milan en die MPP Program by die Universiteit van Tokyo. Bo en behalwe vir gesamentlike graadprogramme het studente ook die geleentheid om 'n uitruilsemester by die Georgetown Public Policy Institute (GPPI) by die Georgetown Universiteit deur te bring asook die Lee Kuan Yew School vir Publieke Beleid by die National University of Singapore asook die Terry Sanford Instituut vir Publieke Beleid by Duke Universiteit, die Maxwell School of Citizenship and Public Affairs by Syracuse Universiteit, die School of Public Policy & Management by Tsinghua Universiteit, die Graduate School of Public Policy by die Universiteit van Tokio, Trachtenberg School of Public Policy and Public administration by die George Washington Universiteit en laastens die Graduate Institute of International and Development Studies in Geneva.
Voorts is Hertie 'n lid van belangrike politiese wetenskap en beleidanalise verenigings. Dit sluit in die European Consortium for Political Science Research (ECPR), die American Political Science Association (APSA), asook die Association of Professional Schools of International Affairs (APSIA), PolicyNet, en die Global Public Policy Network (GPPN).
Searsia divaricata
Die bergkoeniebos (Searsia divaricata) is 'n boom wat hoort tot die genus Searsia. Die boom is inheems aan Suid-Afrika en kom in Gauteng, KwaZulu-Natal, die Oos-Kaap en die Vrystaat asook Lesotho voor.
Verspreiding
Die plant groei op die oostelike hooglande van die Vrystaat en Lesotho tot by die Drakensberg in KwaZulu-Natal asook die berge rondom Graaff-Reinet. Daar is ook 'n geïsoleerde populasie in die suide van Gauteng.
Die boom se FSA-nommer is 381.2
Nuwe administratiewe hoofstad
Nuwe administratiewe hoofstad (Arabies: العاصمة الإدارية الجديدة‎, Al-ʿĀṣima al-ʾIdāriyya al-Jadīda) is die projeknaam vir die oprigting van 'n nuwe hoofstad in Egipte wat sedert 2015 in aanbou is. Dit is deur die destydse Egiptiese minister vir behuising, Mostafa Madbouly, tydens die Konferensie oor ekonomiese ontwikkeling in Egipte op 13 Maart 2015 aangekondig. Die nuwe hoofstad word beskou as een van die programme en projekte vir ekonomiese ontwikkeling, en is deel van 'n groter inisiatief met die naam Egiptiese Visie 2030.
Die nuwe stad sal 45 km oos van Kaïro en net buite die Tweede Groter Kaïro-ringweg, in 'n grootliks onontwikkelde gebied halfpad na die hawestad Suez, geleë wees. Volgens die planne word die stad die nuwe administratiewe en finansiële hoofstad van Egipte wat die belangrikste regeringsdepartemente en ministeries, asook buitelandse ambassades huisves. Op 'n totale oppervlakte van 700 km² (270 myl²) sal daar 'n bevolking van sowat 6,5 miljoen wees, hoewel dit na raming tot sewe miljoen sal kan styg.
Die belangrikste en amptelike rede vir die begin van die projek is die opeenhoping in Kaïro, wat reeds een van die wêreld se besigste stede is, te verlig, met die verwagting dat die bevolking van Groter Kaïro in die komende dekades sal verdubbel. Kaïro, ter vergelyking, het 'n bevolking van sowat 20 miljoen.
CEERS-93316
CEERS-93316 is 'n kandidaat vir 'n sterrestelsel met 'n groot rooiverskuiwing; dit word geraam op sowat z = 16,7, wat ooreenstem met 235,8 miljoen jaar ná die Oerknal. As dit bevestig word, sal dit een van die vroegste en verste sterrestelsels wees wat sover bekend waargeneem is.
CEERS-93316 sal 'n ligreisafstand (terugkyktyd) van 13,5512 miljard jaar hê en, vanweë die uitdying van die heelal, 'n huidige eiebeweging van 34,684 miljard ligjare.
Ontdekking
Die sterrestelsel (met regte klimming 14:19:39.48 en deklinasie +52:56:34.92) is in die sterrebeeld Veewagter, en is in Julie 2022 deur die CEERS-beeldwaarnemingsprogram ontdek met behulp van die nabyinfrarooikamera van die James Webb-ruimteteleskoop (JWRT). CEERS staan vir "Cosmic Evolution Early Release Science Survey" en is 'n diep-en-wyeveldruimteopnameprogram spesifiek vir JWRT-beeldstudies. Dit is deur die CEERS Collaboration ontwerp.
Volgens die sterrekundige dr. Rebecca Bowler, 'n medeskrywer van die ontdekkingstudie, is die vonds van 'n kandidaatsterrestelsel met z = 16,7 'n "wonderlike gevoel – ons het dit nie uit die vroeë data verwag nie ... Ná die Oerknal het die heelal 'n tydperk binnegegaan wat as die "donker eeue" bekend staan, 'n tyd voordat daar enige sterre was ... Die resultate van [CEERS-93316] voer waarnemings terug na 'n tyd toe ons dink die heel eerste sterrestelsels wat bestaan het, gevorm is. Ons het reeds meer sterrestelsels in die baie vroeë heelal ontdek as wat rekenaarsimulasies voorspel het; daar is dus duidelik 'n klomp vrae oor hoe en wanneer die eerste sterre en sterrestelsels gevorm het.”
Die hipotese onder sterrekundiges is dat die eerste sterre sowat 100 miljoen jaar ná die Oerknal uit wolke ineenstortende gas ontstaan het en meestal ligte elemente bevat het, soos waterstof en helium. Later het hierdie oersterre in supernovas ontplof om swaarder elemente te vorm, soos suurstof, lood en goud.
Opvolg
Net 'n fotometriese rooiverskuiwing is vir CEERS-93316 bepaal; spektroskopiese opvolgmetings sal nodig wees om die rooiverskuwing te bevestig. Met spektroskopie sal ook die chemiese samestelling, grootte en temperatuur van die stelsel vasgestel kan word.
thumb|center|800px| Die moontlik vroegste sterrestelsel, met z=16,7, en die logaritmiese skaal van die heelal.
Thomas Maskew Miller
Thomas Maskew Miller (1863 - 1926) was 'n Suid-Afrikaanse boekhandelaar en uitgewer. Miller begin sy bekende uitgewery in 1893 as 'n familiebesigheid nadat hy aanvanklik by Darter Brothers & Walton gewerk het. Hy het takke in Kaapstad, Pretoria en Bulawayo geopen. Aanvanklik voer hy boeke en skryfbehoeftes van die buiteland in, maar het later self boeke begin publiseer.
Die takke in Pretoria en Bulawayo is slegs van 1901 tot 1914 bedryf. In 1924 het die firma 'n beperkte maatskappy geword en die drukkery se naam is na Maskew Miller Beperk verander. Die twee drukkerye het 24 kinderboeke oor die tyd gedruk, hoewel hulle hoofsaaklik op handboeke vir skole gefokus het. Hulle reeks vir kinders het poësie, fiksie en kortverhale ingesluit, asook 'n reeks genaamd Maskew Miller se Afrikaanse Leesboekies.
NG gemeente Jacobsdal
regs|160px|duimnael|Ds. E.A.J. du Toit was van 1866 tot 1880 Jacobsdal se eerste leraar. links|270px|duimnael|Jacobsdal se NG kerk. duimnael|regs|160px|Ds. Andrew Murray was van 1881 tot 1899 Jacobsdal se tweede leraar. duimnael|links|285px|So het Jacobsdal se NG kerk gelyk voor die toring in 1930 aangebou is. Die argitek van die verbouing van die kerk was [[Wynand Louw.]] duimnael|regs|160px|Ds. [[Pieter Boshoff|P.J.J. Boshoff was die derde leraar hier, van 1899 tot 1904 tydens die donker dae van die Tweede Vryheidsoorlog toe hy na Ceylon verban is en daar as predikant van die Boerekrygsgevangenes opgetree het. Hy was van 1904 tot 1912 en weer van 1920 tot sy aftrede in 1931 leraar van Bloemfontein se moedergemeente. Hy is oorlede op 14 April 1944.]] duimnael|regs|160px|Ds. [[Stefanus Jacobus Perold|S.J. Perold was Jacobsdal se leraar van 1904 tot 1907 toe hy na die NG gemeente Philippolis vertrek. Hy is oorlede op 13 Maart 1940.]] duimnael|160px|regs|Ds. A.A. Weich was die leraar hier van 1908 tot sy aftrede in 1927. Hy was 'n nasaat van die Weich-stamvader in Suid-Afrika en [[Rynse Sendinggenootskap|Rynse sendeling, eerw. G.F. Weich.]] regs|duimnael|160px|Ds. [[Hendrik Andries Hanekom|H.A. Hanekom, leraar van 1927 tot 1931. Hy het in 1943 op Trompsburg afgetree en is oorlede op 3 Desember daardie jaar.]] duimnael|regs|160px|Ds. J.S. Dreyer, leraar van 1931 tot 1948. Daarna was die [[NG gemeente Ugie sy laaste standplaas tot hy sy emeritaat aanvaar het in 1956.]] regs|160px|duimnael|Ds. S.C. Biggs, Jacobsdal se leraar van 1949 tot 1958.
Stigting
Ten tyde van Jacobsdal se stigting was hierdie gebied nog deel van die Kaapse Kerk en bekend as die Transgariepse Ring. Daar is dadelik begin met voorbereidings vir die bou van 'n kerk en 'n pastorie en die vind van 'n predikant. Tog is met al drie baie gesukkel en die eerste beroep is eers in 1865 uitgebring en die derde beroep was eers suksesvol, dié op proponent E.A.J. du Toit. Ds. Du Toit was van 1866 tot 1880 predikant van die gemeente en was verantwoordelik vir die eerste kerkgebou wat in 1879 ingewy is. Gedurende hierdie tydperk het die ramp in verband met die diamantveldkwessie die gemeente van feitlik twee derdes van sy lede beroof. Op 14 Junie 1877 is 'n versoekskrif van die gemeente Jacobsdal voor die Vrystaatse Volksraad ingedien, waarin versoek is dat die distrik van Jacobsdal gebiedsuitbreiding moet kry na Boshof en Fauresmith se rigting om te vergoed vir die verlies en ook £10 000 kontant om die bou van die kerk moontlik te maak. Hierdie bespreking was baie uiteenlopend. Gedeeltelike gebiedsuitbreiding is toegestaan en £2 000 vir die bou van 'n kerk.
Vanaf 1881 tot 1899 is die gemeente bedien deur ds. Andrew Murray (die seun van prof. John Murray van die Kweekskool), wat in 1893 die pragtige ystertraliewerk om die kerk laat aanbring het teen 'n koste van £1 100. Ds. P.J.J. Boshof het die gemeente van 1899 tot 1904 gedien. Gedurende hierdie tyd het die verskriklike oorlog gewoed en is die geestelike werk onder baie moeilike omstandighede gedoen. Met die aanval van die Jacobsdalse kommando op die Britse besetting in die dorp in Oktober 1900, het die dominee ook onder verdenking gekom en is hy 'n nag lank saam met ander in die kruithuisie buite die dorp opgesluit, waar hulle byna versmoor het; die dag daarna is die dominee deur die owerheid uit die dorp verban, wat hy per trapfiets moes verlaat met net die nodigste agter op. Baie huise en ook die pastorie is deur die Britse magte in Jacobsdal verniel. Jacobsdal was die eerste Vrystaatse dorp wat in Engelse hande geval het en wel op 15 Februarie 1900. In die Slag van Rooilaagte op 25 November 1899 het die Jacobsdalse kommando hom besonder dapper gedra en groot verliese aan lewens gely.
Twintigste eeu
Tot omstreeks die dorp en gemeente se eeufees het ook die volgende leraars hier gedien: S.J. Perold (1904 – '07), in wie se tyd die orrel aangekoop en die galery vergroot is; A.A. Weich (1908 – '27), in wie se tyd die orrel ingewy is en groot ywer vir die sending geheers het; H.A. Hanekom (1927 – '30), in wie se tyd die kerk vergroot is en die toring aangebou is; J.S. Dreyer (1931 – '48); S.C. Biggs (1949 – '58). As gevolg van die destydse versnippering van die distrik en die ontstaan van die diamantdorpe Kimberley en Koffiefontein, is die gemeente geografies besonder moeilik geleë om vanaf die dorp te bedien.
Laerskool Louis Leipoldt
Laerskool Louis Leipoldt is 'n Afrikaansmedium-laerskool in Lyttelton Manor, Centurion, Suid-Afrika. Die skool is vernoem na C. Louis Leipoldt - die Afrikaanse skrywer, dokter en dramaturg.
Johannes III Doukas Vatatzes
Johannes III Doukas Vatatzes (Grieks: Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης, Iōannēs III Doukas Vatatzēs; omstreeks 1193 - 3 November 1254) was van 1222 tot 1254 keiser van die Niceense Ryk.
Laerskool Louis Leipoldt
Van die sportaktiwiteite wat by die skool aanbied word is: atletiek, netbal, landloop, hokkie, krieket, mini-netbal, rugby, Bulletjie rugby, tennis,sagtebal en BEV-krieket.
Johannes III Doukas Vatatzes
Hy was ’n suksesvolle soldaat uit ’n militêre familie en is omstreeks 1216 deur keiser Theodorus I Laskaris gekies as die tweede man van sy dogter, Irene Laskarina, en erfgenaam van die troon ná die dood van haar eerste man, Andronikos Palaiologos. Hierdie reëling het lede van die Laskaris-familie van die troonopvolging uitgesluit en toe Johannes III in Desember 1221 keiser word, moes hy teenstand teen sy bewind onderdruk. Die stryd het in 1224 geëindig toe hy sy teenstanders verslaan het ondanks steun van die Latynse Ryk van Konstantinopel.
Bewind
thumb|170px|links|Sint Johannes die Genadige, keiser van die Niceense Ryk. In 1230 het Johannes III ’n bondgenootskap met Iwan Asen II van Bulgarye teen die Latynse Ryk gesluit. In 1235 het die Bulgare en Nicene teen die Latynse Ryk opgeruk en in 1236 het hulle probeer om Konstantinopel te beset.
Laerskool Louis Leipoldt
Geskiedenis
Die Laerskool Louis Leipoldt was oorspronklik gehuisves in 'n NG Kerk (Burgerlaan) vanaf Januarie 1948, nadat toestemming verkry is van die Onderwysdepartement in 1947. Mnr D.J. Malan was die eerste amptelike hoof van die skool. Die skoolsaal is ook na mnr Malan vernoem.
Johannes III Doukas Vatatzes
Bewind
In 1241 het Johannes voordeel getrek uit Iwan Asen II se dood om in 1242 sy eie opperheerskappy oor Tessalonika te vestig en die stad later te annekseer, sowel as ’n groot deel van die Bulgaarse Thracië in 1246. In 1247 het Johannes ’n effektiewe vesting teen Konstantinopel gebou.
Johannes III het die binnelandse vooruitgang en ekonomie van sy ryk versigtig ontwikkel en regverdigheid en welsynwerk aangemoedig.
Laerskool Louis Leipoldt
Geskiedenis
Die huidige skool is amptelik in ontvangs geneem op 8 Oktober 1952.
Johannes III Doukas Vatatzes
Bewind
Hy was in beide oorlogs- en vredestyd ’n aktiewe leier en het daarop aanspraak gemaak dat hy die ware erfgenaam van die Romeinse Ryk was.
Laerskool Louis Leipoldt
Geskiedenis
Die borsbeeld van Louis Leipoldt is te sien in die skoolsaal. Dit was op 28 September 1967 onthul deur die direkteur van onderwys, mnr A.J. Koen. Die borsbeeld is geskep deur J. Steynberg.
Johannes III Doukas Vatatzes
Bewind
’n Halfeeu ná sy dood is hy tot heilige verklaar, as Johannes die Genadige. Sy feesdag is op 4 November.
Laerskool Louis Leipoldt
Skoollied
Die skoollied is geskryf deur Mnr G. Olivier en getoonset deur Mnr Hoffman wat ook 'n musiekonderwyser by die skool was. Die lied gaan as volg:
Innoverende tegnologieë in die onderwys
Innoverende tegnologieë in die onderwys (Innovative Technologies in Education, Təhsildə İnnovativ Texnologiyalar) — 'n bykomende opvoedkundige instelling wat in die velde van onderwys, inligtingstegnologie en ekonomiese ontwikkeling werksaam is wat daarop gemik is om nuwe benaderings tot die opvoedkundige proses toe te pas.
LGBT-regte in Rusland
In die Russiese Federasie staan lesbiese, gay, biseksuele en transgender mense voor beduidende uitdagings wat nie deur ander ervaar word nie. Alhoewel seksuele aktiwiteit tussen mense van dieselfde geslag wettig is, word homoseksualiteit afgekeur deur die grootste deel van die bevolking, en selfdegeslagpare en huishoudings wat sulke mense aan die hoof het, is nie geregtig op dieselfde wetlike beskerming wat beskikbaar is vir pare van die teenoorgestelde geslag nie. Rusland bied geen beskerming teen diskriminasie vir LGBT-mense nie en het nie 'n aanduiding van haatmisdade gebaseer op seksuele oriëntasie en genderidentiteit nie. Transgender mense word nie toegelaat om hul wetlike gender te verander nie, en alle maatreëls om so 'n gender te bevestig is verbode. Daar is tans geen wette wat diskriminasie op grond van geslagsidentiteit of -uitdrukking verbied nie, en onlangse wette kan teen transgender inwoners diskrimineer.
Rusland het al lank 'n sterk negatiewe siening oor homoseksualiteit, met onlangse peilings wat aandui dat 'n meerderheid van die Russiese bevolking teen die aanvaarding van homoseksualiteit is en ondersteuning getoon het vir wetgewing wat teen gays diskrimineer. Ten spyte van internasionale kritiek oor die onlangse toename in sosiale diskriminasie, misdade en geweld teen gays, word gesê dat groter stede soos Moskou en Sint Petersburg 'n lewendige LGBT-gemeenskap het. Nietemin het plaaslike regerings 'n historiese weerstand teen Gay Pride-parades getoon; ten spyte van 'n boete deur die Europese Hof vir Menseregte in 2010 weens 'n interpretasie van diskriminasie, het die stad Moskou 100 individuele versoeke om Moskou-Pride gedurende 2012 te hou, afgekeur, en die vrees vir geweld teen deelnemers as redes aangevoer. In 2016 is Rusland deur ILGA-Europa as die tweede mins LGBT-vriendelike nasie in Europa geag.
Chris Klein (akteur)
Chris Klein is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Election (1999), American Pie (1999), We Were Soldiers (2002), en Just Friends (2005).
Koolstofgetal
Die volgende is 'n lys van tipiese verbindings met hulle koolstofgetalleː
Om die koolstofgetal vir gasmengsels te bereken, word die volgende formule gebruikː
Waar:
Lee Klein
Lee Klein is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rol in die rolprent Pollock Squared (2003).
Hymeniacidon fallax
Hymeniacidon fallax is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1866 deur Bowerbank.
John Edmond
John Edmond (gebore 18 November 1936) is een van die bekendste Rhodesiese musikante en volksangers. Hy het in die 1970's bekend geword vir sy patriotiese Rhodesiese liedjies en was 'n baie gewilde musikant tydens die Rhodesiese Bosoorlog. Sy bekendste liedjies sluit in treffers soos The Battle of Bembezi, The Last Word in Rhodesian, The UDI Song and The Regiment Lives On. Hy het ook Afrikaanse liedjies oor die Boereoorloë gemaak.
Edmond se ouers het van Skotland gekom, en hy het in beide Skotland, Noord- en Suid-Rhodesië en Suid-Afrika in sy kinderjare gewoon. Hy bly nou in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika, waar hy en sy vrou die Kunkuru-bosvakansieoord in die omgewing van Warmbad (Bela-Bela) besit.
Little Bay
Little Bay is 'n hawestad in aanbou wat na verwagting die toekomstige hoofstad van die eiland Montserrat, 'n Britse oorsese gebied in die Karibiese gebied, sal wees. Dit grens aan die stad Brades, waar die regering se hoofkwartier tans geleë is.
Drosanthemum quadratum
Drosanthemum quadratum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom. Dit kom in die Bredasdorpdistrik, noord van die De Hoop-natuurreservaat voor. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 500 km² en daar is vier subpopulasies wat reeds habitat afgestaan aan koringverbouing en oorbeweiding. Die bedreigings bestaan steeds. Die spesie is deel van die Renosterveld- en fynbos-biome.
De Bezige Bij
De Bezige Bij ("Die Besige By") is een van die belangrikste literêre uitgewersmaatskappye in Nederland.
Geskiedenis
Die maatskappy is in 1943 tydens die Duitse besetting van Nederland (gedurende die Tweede Wêreldoorlog) deur Geert Lubberhuizen gestig.
Die maatskappy se eerste publikasie was 'n gedig genaamd De Achttien Dooden wat geskryf is deur Jan Campert en die teregstelling van 15 weerstandsvegters en drie kommuniste beskryf. Die gedig is verkoop om geld in te samel vir die plasing van Joodse kinders saam met Nederlandse gesinne. Toe die gedig in die Lente van 1943 gepubliseer is het Campert egter reeds in die Neuengamme konsentrasiekamp beswyk.
Die uitgewer se naam is afgelei van een van Lubberhuizen se skuilname, "Bas" (besig). Nadat hy 'n nota onderteken het, het 'n Engelssprekende vriend gegrap, "Bas, so besig soos 'n by," welke gelei het tot die huidige naam.
In 1997 het De Bezige Bij deel geword van die Weekbladpersgroep, alhoewel dit sy redaksionele onafhanklikheid en koöperatiewe struktuur behou het.
Skrywers en digters
De Bezige Bij se skrywers en digters sluit in:
Crateromorpha tumida
Die spons behoort tot die geslag Crateromorpha en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Schulze.
Drosanthemum lignosum
Drosanthemum lignosum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Hymeniacidon fasciculata
Hymeniacidon fasciculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Fristedt.
Neo-Nazisme
Neo-nazisme is 'n sambreelterm wat na militante maatskaplike of politieke bewegings verwys wat na die Tweede Wêreldoorlog gevestig is met die doelwit om die ideologie en beleid van Duitse Nazisme te laat herleef en te implementeer. Neo-nazisme is 'n wêreldwye verskynsel met 'n verskeidenheid doelwitte, alhoewel internasionale netwerke gevestig is. Die ideologiese grondslag van neo-nazistiese groeperings word gekenmerk deur elemente wat aan die oorspronklike Nazi-doktrine ontleen is, insluitende ultranasionalisme, rassisme, xenofobie, homofobie, diskriminasie van geestelik of liggaamlik gestremdes, antisemitisme en anti-kommunisme. Oorlogsmisdade van Duitsland se Nazi-bewind en Nazi-weermag word ontken of gerelativeer, so ook die Holocaust.
Dit is 'n voortsetting van die nasionale sosialistiese ideologie wat die Indo-Europese ras of, in 'n meer uiterste sin, wit mense, die Ariese ras, beter as alle ander rasse beskou. Die ideologie veronderstel ook dat Judaïsme na wêreldoorheersing streef en die uiteindelike vernietiging van die wit ras voorstaan. Dikwels word geweld verheerlik en tradisionele gesinswaardes beklemtoon. Die meeste beskrywings gee egter 'n vereenvoudigde voorstelling van Neo-Nazisme as politieke en maatskaplike verskynsel. So wys navorsers daarop dat daar in enkele verregse kringe inderdaad 'n diskoers oor homoseksualiteit gevoer word deur Neo-nazis wat hulself as homofiel beskryf, so deur die bekende Wes-Duitse Neo-nazi Michael Kühnen (wat in 1991 aan vigs oorlede is) in sy strydskrif Nationalsozialismus und Homosexualität (1986).
Die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty (NSDAP) word na die Tweede Wêreldoorlog as 'n kriminele organisasie saam met al sy dogterorganisasies verklaar. Nazisme is verbied in Duitsland en in baie ander lande na die Tweede Wêreldoorlog. Klein groepe neo-Nazi's bestaan egter steeds regoor die wêreld. Hulle vestig aandag in die media as gevolg van gewelddadige optrede teen hoofsaaklik immigrante of weens openlike neo-Nazi uitsprake. 'n Voorbeeld hiervan is die NSDAP / AO (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei/Auslands-Organisation, oorspronklik die benaming vir die NSDAP se buitelandse dogterorganisasies wat in 1972 deur 'n nuutgestigte organisasie in die Amerikaanse deelstaat Nebraska oorgeneem is), wat hulself net met neo-Nazi-propaganda besig hou. Benewens neo-Nazi's, is daar verwante groeperings wat die bestaan van die Holocaust en ander historiese feite oor Nazisme ontken en die Duitse NS-bewind tussen 1933 en 1945 in 'n positiewe lig probeer stel.
Van die bekendste persoonlikhede, wat in hierdie kategorie val, was Richard Verral, lid van die Britse National Front (NF), wat onder die pseudoniem Richard E. Harwood in 1974 'n pamflet onder die titel ''Did Six Million Really Die? The Truth At Last'' gepubliseer het (alhoewel die NF later ontken het dat die omstrede strydskrif uit Verral se pen gekom het), en die Duitse uitgewer Ernst Zündel (1939−2017) wat die pamflet, wat onder meer in Suid-Afrika en Duitsland tot onwettige publikasie verklaar is, internasionaal versprei het. Die pamflet is, net soos ander publikasies waarin die Holocaust ontken word, tot en met 2017 deur die Amerikaanse aanlynwinkel Amazon.com verkoop. Eers toe Joodse belangegroepe daarop aangedring het, is die titels uit die aanlynwinkel verwyder. Die Amerikaanse reg tot meningsvryheid dek nogtans die publikasie en verspreiding van hierdie soort literatuur.
Daar is ook politieke partye en groepe wat Nazi-idees verkondig, maar hulself nie openlik as nasionaal sosialisties voorhou nie.
Neo-Nazi's vorm nie 'n blok nie en daar is groot verskille binne lande en ook binne bewegings. Daar is byvoorbeeld dikwels 'n oorvleueling in die Verenigde State tussen Ku Klux Klan-splintergroepe en die neo-Nazi's, en hul aggressie fokus gewoonlik op swartes, Hispanics (mense van Latyns-Amerikaanse afkoms) en Asiërs saam met die Jode. Duitse neo-Nazi's is meer dikwels gekant teen ongewenste immigrasie van nie-Europeërs en multi-kulturele samelewings, daarnaas word ook die politieke stelsel van die Duitse Bondsrepubliek asook die staat se regmatigheid bevraagteken. Russiese neo-Nazi's fokus meer dikwels op 'tsjorni' of 'swartes' (immigrante uit oorwegend Islamitiese dele van Rusland en die voormalige Sowjetunie). Daar is ook 'n beweging genaamd die Nasionale Bolsjewiste, wat Nazi en Kommunistiese elemente kombineer. Daar is ook gevangenisbendes wat hulself as neo-Nazi's voorstel, soos die Aryan Brotherhood en Nazi-Lowriders.
Voorts kon neo-Nazi partye/bewegings nie in Duitsland of in ander lande 'n betekenisvolle politieke mag bekom nie.
Nazi immigrante en die Duitse gemeenskap in Suid-Afrika
Volgens die Wiener Library Bulletin, wat radikale regse organisasies gemonitor het, was Suid-Afrika in die 1960s naas Argentinië, die land wat die grootste groep geharde neo-Nazi's as enige ander land geherberg het. Dit is ook in die verslag gestel dat dié neo-Nazi's slegs 'n baie klein persentasie van die Duitssprekende bevolking in die Unie en Suidwes Afrika uitgemaak het. Ingo Hasselbach, wat voorheen by die neo-Nazi beweging in Duitsland betrokke was, het ook beweer dat ondersteuners in Duitsland kontak met Nazi's in Suid-Amerika behou het en bygevoeg: " ... dit is een van die belangrikste bronne van beduidende Nazi-skenkings - Suid-Amerika, en ook Suid-Afrika, in albei plekke waar oorlogsmisdadigers besighede en plase besit."
Voorts het enkele Belgiese en Nederlandse Nazi's ook na Suid-Afrika geimmigreer en saam met veral oud-SS lede die kern van 'n neo-Nazi teenwoordigheid in Suid-Afrika gevorm. Daar was ook 'n aantal Duitsers wat vir 20 jaar of meer in Suid-Afrika gewoon het en geweier het om te aanvaar dat Adolf Hitler boos was. Die Nazi-beweging in Suid-Afrika het na bewering in die Duitse Klubs van die Unie en die destydse Suidwes-Afrika gefloreer, ten spyte daarvan dat die meeste lede teen Nazi-idees gekant was. Sommige van die immigrante het deur die jare noue bande met regse bewegings in die land opgebou. 'n Bekende figuur was Heinrich Beissner (gebore 1913 - ?), 'n oud-vlieënier van die Duitse Lugmag gedurende die Tweede Wêreldoorlog, wat gereeld by byeenkomste van die Afrikanerweerstandsbeweging (AWB) en Boerestaat Party opgemerk was. In 1989 het die AWB-lyfblad hierdie "Diftige Herr Oberst" as een van die beweging se ywerigste werkers en Die sweepslag (AWB Nuusbrief) se grootste vriend beskou.
In die vroeë sewentigerjare was daar 'n openbare neo-Nazi-byeenkoms toe dr Karl Heusler, een van die groot leiers van dié ideologie, oorlede is. Nazi-simboliek is tydens sy begrafnis vertoon waaroner 'n swastikavlag was oor sy kis gedrapeer en die Nazi-saluut is by sy graf gegee. Daar het volgens Pauw geen formele vereniging van oud-Nazi's in Suid-Afrika bestaan nie. Neo-Nazi-groepe dwarsoor die wêreld behou egter kontak met mekaar en byeenkomste van oud-Nazi's in München is elke jaar deur Suid-Afrikaners bygewoon.
Na Rudolf Hess se dood het Koos Vermeulen van die Afrikaner Nasionaal-Sosialiste (ANS, ‘n wegbreekgroep vanuit die AWB) 'n groot rol in die organisering van 'n gedenkdiens vir Hess in Suid-Afrika gespeel. Hierdie diens is op 20 Augustus 1987 in die Pretoria-Wes begraafplaas gehou en was in die deel wat vir die Duitse gemeenskap opsy gesit is. Gaste is individueel oor die telefoon genooi en sowat 250 mense, sommige met swastika-lapelwapens, het opgedaag. Onder die gaste was Kays Smit en P.W. Bingle van die AWB, Johan Schabort van die Blanke Bevrydingsbeweging (BBB), Meinhard Peters van die Herstigte Nasionale Party (HNP) en die buitelandse besoeker Thies Christophersen, 'n oud-soldaat en veral bekend vir sy boek waarin hy die Auschwitz-massamoord 'n leuen noem. Na 'n aantal toesprake, onder andere deur Schabort en Peters is kranse by die steen monument wat die gevalle Duitsers van die Tweede Wêreldoorlog herdenk, gelê. 'n Musikale tussenspel het gevolg waama twee groot swastikavlae stadig deur Vermeulen se twee kinders, geklee in die uniform van die Voortrekkerbeweging, ontplooi is.
Afrikanerbewegings
Reeds voor die Tweede Wêreldoorlog was daar enkele kleiner inheemse Nazistiese en fascistiese bewegings aktief in die Afrikanergemeenskap. Hierdie bewegings se klem op nasionalisme het aanklank gevind en is deur sommige Afrikaners ondersteun en het daartoe gelei dat van die vooroorlogse Nazi en fascistiese bewegings na die oorlog nog vir ‘n tyd bly voortbestaan het. Die Gryshemde is in Mei 1950 amptelik ontbind alhoewel hul leier Louis Weichardt tot en met 1970 aktief in die politiek betrokke was. Die Ossewa-Brandwag is eers in 1954 ontbind terwyl die Nuwe Orde teen 1958 opgehou funksioneer het. Ook Robey Leibbrandt was tot en met sy dood in 1966 polities aktief. Een van hierdie bewegings wat na die oortog bly voortbestaan het, was die Boerenasie.
Die Boerenasie
Die Boerenasie was 'n nasionaal-sosialistiese beweging wat in 1940 deur Salomon Gerhardus (Manie) Maritz gestig is en vir 'n kort tyd aandag onder sy leierskap gevestig het. Genl. Manie Maritz, soos hy beter bekend was, was 'n lid van die Zuid-Afrikaansche Republiek Polisie (ZARP) en het reeds gedurende die Tweede Vryheidsoorlog weens sy onverskrokkenheid bekendheid verwerf. In 1914 was hy 'n offisier in die Unie Verdedigingsmag en het aan die mislukte Maritz-rebellie deelgeneem. Hierna was hy in selfopgelegde bannelingskap in Angola, Spanje, Portugal en Mosambiek. Hy het in 1923 na Suid-Afrika teruggekeer en is toe drie jaar gevangenisstraf vir hoogverraad opgelê. Hy is egter in 1924 vrygelaat. Teen 1936 het hy onder die invloed van die nasionaal-sosialisme gekom en in 1940 het hy die anti-partementêre Volksparty en later die Boerenasie, gestig. Teen hierdie tyd het hy ook sy teorie oor die beweerde Joodse sameswering en inmenging in die Suid-Afrikaanse en wêreldpolitiek, wat hy in sy outobiografie, My Lewe en strewe, uiteengesit het, ontwikkel. Hy is op 20 Desember 1940 in Pretoria in 'n motorongeluk dood.
Die beweging is gedurende die sestigerjare deur 'n Natalse boer, 'kommandant-generaal' Ray K. Rudman, gelei. Die geskiedenis van die Boerenasie tussen die veertiger- en sestigerjare is onbekend en dit is onduidelik of Rudman die organisasie heropgerig het en of dit in die voorafgaande twee dekades bly voortbestaan het. Rudman het het in die vyftigerjare berug geword vir sy openlike en venynige antisemitisme. Hy het vir 'n aantal jare propaganda versprei oor die sogenaamde Joodse bedreiging en die deportasie van alle Jode na Madagaskar voorgestel. Hy het ook 'n verering vir Nazi-Duitsland gehad, "… wie se leiers... ... vermoor word deur die vals '  Neurenberg 'omdat hulle 'skuldig' was weens hul poging om te probeer voorkom dat die sataniese en bloeddorstige oorlogsugtiges hul volk uitwis."
Volgens Rudman was die Boerenasie 'n Nordiese organisasie wat Engelse, Afrikaners, Noorweërs, Duitsers en ander blanke volke binne hul geledere wou betrek. Vir die doel is die South African Anglo-Nordic Union as 'n tak van die Boerenasie gestig. Die organisasie het dit ten doel gestel die Protestantse erfenis te beskerm en bande met soortgelyke bewegings in Skandinawië te vorm. Die duplikasie van Rudman se pogings in twee verskillende bewegings met presies dieselfde doelstellings, is volgens Eisenberg 'n interessante weerspiëling op Suid-Afrika se verdeeltheid tussen Afrikaansprekendes en Engelsprekendes. Die Boerenasie het die Afrikaanse ekstreem-regses getrek en die Nordic Union die Engelse: "Die twee gemeenskappe het mekaar nooit regtig in Suid-Afrika gevind nie, en selfs wanneer daar so 'n groot skakeling is soos 'n algemene bewondering vir Adolf Hitler en 'n verenigde geloof in die nasionaal sosialisme, het sy volgelinge nog steeds nie broederlike liefde getoon nie en daarop aandring om te dien onder twee afsonderlike vlae."
George Lincoln Rockwell van die American Nazi Party was agter die stigting van die World Union of National Socialists (WUNS) in 1962 en dié het Rudman genader om die South African Anglo-Nordic Union as die Suid-Afrikaanse filiaal van die WUNS te registreer. Weens die openlike gebruik van die Swastika deur WUNS het Rudman egter nooit formeel by WUNS geaffilieer nie.
Afrikanerweerstandsbeweging
Die AWB is op 7 Julie 1973 in 'n motorhuis in Heidelberg, Transvaal deur Eugene Terre'Blanche, Jan Groenewald, J.J. Jordaan, D.J. Jordaan, Piet Preller, Renier Oosthuizen en Kobus Strydom gestig. Die doel van die beweging sou wees om Afrikaners wat nog met 'n idealisme vervul was in 'n buitepalementere organisasie saam te snoer, asook om weerstand te bied teen die sogenaamde "paai- en weggeebeleid" van die Nasionale Party-regering en alles wat volksvreemd en die Afrikaner vyandiggesind is. Die AWB het beoog dat hul Boerevolkstaat deur 'n verkose president gelei sal word en die regering saamgestel sal wees uit spesialisverteenwoordigers uit verskeie beroepsgroeperings. Swart volkere in Suid-Afrika sal hul eie grondgebied ontvang en alleenseggenskap hê in 'n soewereine staat. Gedurende die eerste ses jaar van die AWB se bestaan was die beweging klein, onbekend en leierloos. Die leierskap is aanvanklik aan die advokate Johan Rossouw en Chris Beyers aangebied, maar nadat hulle dit van die hand gewys het, het Eugene Terre'Blanche dit in 1979 oorgeneem.
Die AWB het eers in Maart 1979, met die teer-en-veer van die historikus, prof. F.A. van Jaarsveld, omdat hy volgens die AWB die heiligheid van Geloftedag bevraagteken het, die openbare kollig betree en sy beeld as "die bewaarder van Afrikanerinstellings en - waardes" begin bou. Terre'Blanche en twaalf ander lede is van aanranding, betreding, crimen injuria en saakbeskadiging aangekla. Die beweging het heelwat media-aandag bekom, die bywoning van vergaderings het verbeter en die ledetal het begin groei.
Vanweë Terre'Blanche se oratoriese vermoëns lok hy in die middel 1980’s groot gehore regoor die land. Die AWB groei in hierdie tyd ook baie sterk, hoewel die militêre styl van die organisasie baie Afrikaners afskrik. Die AWB het byna 70 000 lede gehad in hierdie tydperk. In 1989 is Terre'Blanche van kwaadwillige saakbeskadiging en crimen injuria aangekla nadat hy die hekke van die Paardekraal-monument beskadig het. Op hierdie stadium het gerugte ook die rondte begin doen van 'n beweerde buite-egtelike verhouding met Jani Allan, 'n rubriekskryfster vir die Sunday Times. Dit het aanleiding gegee tot die skorsing van enkele hooggeplaaste lede waaronder Jan Groenewald (onderleier), Alkmaar Swart (voorsitter van die Grootraad), Manie Maritz en Chris Jooste, nadat hulle om Terre'Blanche se bedanking gevra het. 'n Skeuring in die hoofraad en die bedanking van duisende gewone lede het gevolg.
Groenewald, Swart en Jooste het in Mei 1989 die Boere-Vryheidsbeweging (BVB) gestig. Eddie von Maltitz het weggebreek met die Nuwe AWB wat later na die Boere-Weerstandsbeweging (BWB) verander het en waarvan Andrew Ford die leierskap oorgeneem het. Dries Alberts (hoof van reklame en inligting), Chris Beyers, Willie Olivier en Dave Barnett (hoof van Aquila, die beweging se private sekerheidsmaatskappy), het ook die beweging verlaat. Alhoewel die AWB hierdeur in 'n oorlewingstryd gedompel is, het die beweging in 1990 geherorganiseer en het dit ten spyte van die genoemde terugslae, teen die vroeë negentigerjare 'n mate van sy vroeëre steun teruggewen. Dit kan hoofsaaklik aan Terre'Blanche se charisma en die politieke situasie in die land na Februarie 1990, waarmee die finale verval van Apartheid ingelei is, toegeskryf word. Die AWB was egter 'n groot deel van sy intellektuele en gesiene leiers kwyt en kritiek teen die hoofleier het van tyd tot tyd steeds na vore getree. Bewerings dat Terre'Blanche 'n drankprobleem het en diktatoriaal optree, en dat die AWB se finansies benard was, het veroorsaak dat Gawie Voischenk in 1991 met vier Wenkommando's weggebreek en die Boerekommando gestig het. In Januarie 1991 het die hoofsekretaris, Kays Smit, bedank om by die HNP aan te sluit en in 1992 het Piet Rudolph ook die beweging verlaat.
Die AWB het met die totstandkoming van die wenkommando's in 1990 'n meer militante inslag gekry. Die beweging se dreigemente van oorlog indien 'n ANC-regering die bewind sou oomeem, en hul betrokkenheid by voorvalle van openbare opsweping, het al meer geword. In Augustus 1991 het Terre'Blanche byvoorbeeld 'n groot protesaksie teen 'n NP-vergadering in Ventersdorp, waar president F.W. de Klerk sou praat, gelei. 'n Regse skare gewapen met vuurwapens, swepe, messe en selfgemaakte wapens, het na die saal gemarsjeer waama hulle deur die polisie met traangas uiteengejaag is. Drie mense is in die voorval dood terwyl verskeie beseer is. Terre'Blanche het hiema verklaar dat die AWB besig was om sy kommando-eenhede vir revolusie voor te berei. In 1992 is Terre'Blanche vanwee sy aandeel aan die sogenaamde Slag van Ventersdorp tot agtien maande tronkstraf, opgeskort vir vyf jaar, gevonnis.