cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Susan Boyle
Vroeë sangloopbaan
Boyle het verskeie plaaslike sangkompetisies gewen, en dit was haar moeder wat haar probeer oorreed het om vir Britain's Got Talent in te skryf en die risiko te neem om voor 'n gehoor groter as haar kerk te sing. Boyle se voormalige afrigter, O'Neil, het gesê dat Boyle 'n oudisie vir The X-Factor laat vaar het omdat sy geglo het dat mense op grond van hul voorkoms gekeur is, en dat sy amper ook haar plan om vir Britain's Got Talent in te skryf, laat vaar het. O'Neil kon haar uiteindelik oorreed om die oudisie by te woon, ten spyte daarvan dat sy aan hom gesê het dat "...sy te oud was en dat dit 'n jonger persoon se spel is". Boyle het gesê dat dit haar moeder se afsterwe was wat haar gemotiveer het om aan Britain's Got Talent deel te neem en 'n musikale loopbaan na te streef om hulde aan haar moeder te bring. Haar optrede op die televisiereeks was die eerste keer wat sy in die publiek gesing het sedert haar moeder se sterfte.
Persoonlike lewe
Haar vader het in die 1990's gesterf en haar broers en susters het die tuiste verlaat. Aangesien Boyle nooit getrou het nie, het sy haar moeder tot haar dood in 2007 op die ouderdom van 91 versorg, wat die meeste van haar tyd in beslag geneem het. 'n Buurman het getuig dat toe Bridget Boyle gesterf het, haar dogter vir drie of vier dae nie uitgekom het nie en ook nie die deur of telefoon beantwoord het nie.
Boyle woon nog in die familiewoning, 'n vier-slaapkamer subsidiehuis, met haar 10-jarige kat, Pebbles. Sy is steeds 'n vrywilliger by Our Lady of Lourdes-kerk in Blackburn (Skotland), en besoek die ou lede van die kerk by hul huise.
Britain's Got Talent
In Augustus 2008 het Boyle aansoek gedoen om 'n oudisie in die derde reeks van Britain's Got Talent en is ná 'n voorlopige oudisie in Glasgow (Skotland) aanvaar.. Boyle het "I Dreamed a Dream" van Les Misérables opgevoer tydens die eerste rondte van die derde reeks van Britain's Got Talent, wat op 11 April 2009 uitgesaai is en deur meer as tien miljoen mense gekyk is. Hierdie opvoering het opslae gewek en die video is deur tien miljoene mense op YouTube gekyk. Boyle was "absolutely godsmacked" deur die kragtige reaksie.
Boyle is well aware that the audience on Britain's Got Talent was initially hostile to her because of her appearance, but she has refused to change her image.
Toe Boyle vir die eerste keer op Britain's Got Talent verskyn het, het sy gesê sy streef daarna om 'n musikale teatersangeres te word, "so suksesvol as" Elaine Paige. Sedert Boyle se vertoning het Paige aangedui dat sy 'n duet met Boyle sou wou sing. en het haar 'n "rolmodel vir elkeen wat 'n droom het" genoem. Cameron Mackintosh, die vervaardiger van die Les Misérables-musiekblyspel, het Boyle se vertoning geprys en dit as "hartroerend, aangrypend en opheffend" beskryf.
Op die dag ná die finaal is Boyle na die Priory-groep se private psigiatriese kliniek in Londen geneem. TalkbackThames het verduidelik dat "Susan ná Saterdagaand se opvoering moeg en emosioneel uitgeput is". Haar hospitalisering het wyd aandag gelok en die Eersteminister Gordon Brown het haar sterkte met haar gesondheid toegewens. Die Persklagteskommissie (Press Complaints Commission, PCC) het bekommerd geraak oor berigte oor Boyle se verstandelike toestand, en het redakteurs aan klousule 3 (privaatheid) van hul kode van persbedryf herinner. Cowell het aangebied om Boyle se kontraktuele verpligting om aan die BGT-toer deel te neem, opsy te skuif. Haar familie het gesê dat "sy vir die laaste sewe weke sonder ophou kwaai slae ontvang het en dat dit 'n tol begin neem het", maar dat "haar droom nog beslis lewendig" is, aangesien sy na die onafhanklikheidsdagvieringe by die Withuis genooi is.
Sosiale analise van haar sukses
Boyle se skielike roem het kommentaar gelok oor waarom daar so wyd oor hierdie verhaal berig is, en wat dit impliseer. Ander het morele lesse geleer vanuit mense se reaksies op haar opvoering. Collete Douglas-Home het byvoorbeeld in The Herald (Glasgow) Boyle se storie beskryf as 'n moderne gelykenis en 'n teregwysing op mense se geneigdheid om ander op grond van hul voorkoms te oordeel. So-ook het Lisa Schwarzbaum in 'n artikel vir Entertainment Weekly gesê dat Boyle se optrede veral roerend was, aangesien dit 'n oorwinning vir talent en kunstigheid is in 'n samelewing wat behep is met fisiese voorkoms en aanbieding.
Dahan
Dahan (Chinees: 大寒; pinyin: dàhán) of daikan (Japannees: 大寒) is die 24ste en laaste sontermyn en die einde van die winter. Dit begin wanneer die son die luglengtegraad 300° bereik en eindig wanneer dit die lengtegraad 315° bereik. Dit verwys meer dikwels spesifiek na die dag wanneer die son presies op die lengtegraad 300° is.
Volgens die Gregoriaanse kalender begin dit gewoonlik omstreeks 20 Januarie en eindig dit omstreeks 4 Februarie.
Biomatematika
Biomatematika is die wetenskap van die toepassing van wiskunde op biologiese verskynsels. Met behulp van eenvoudige wiskunde kan die mens onder andere die rangskikking van blare om 'n stingel, die vorm van byekorwe, skulpspirale, horings en die netjiese rangskikking van die sonneblom se sade verduidelik.
Die vinnige vooruitgang op die gebied van die Wentworth Thompson (1860-1948)in sy boek, On growth and form, toegeskryf word. Biomatematiese berekenings is egter reeds in die dertiende eeu deur die Italianer Leonardo Fibonacci gedoen. Fibonacci het op grond van die tempo waarteen konyne aanteel, op die sogenaamde Fibonacci-getalreeks afgekom, Fibonacci het gesê dat as 'n konyn-ouerpaar elke maand 'n paar (2) kleintjies in die wêreld bring, en die kleintjies altyd twee maande ná hul geboorte geslagsryp is, sal die getal diere .ná 1,2,3.4,5 ... maande gelyk wees aan 1,1,2,3,5,8,13 .. . konyne. Die Fibo¬nacci-reeks word dus gekenmerk deur die feit dat elke getal verkry word deur die twee voorafgaande getalle bymekaar te tel 0 + 1 = 1, 1 + 1 = 2, 1 + 2 = 3, 2 + 3 = 5 en daaropvolgend 8, 13, 21, 34 ensovoorts. In die natuur kan die Fibonacci-reeks feitlik oral toegepas word: die saadbogies van 'n sonneblom is altyd linksom en regsom twee agtereenvolgende Fibonacci-getalle: 34 linksom en 55 regsom, 55 linksom en 89 regsom, 89 linksom en 144 regsom ensovoorts. As die rye van 'n pynappel se knoppies na regs en na links getel word, is dit altyd twee opeenvolgende Fibonacci-getalle. Net so ook met 'n dennebol. Die rangskikking van blare om 'n plantstingel is ook op die Fibonacci-getal gegrond net soos die van blomblare op die blombodem.
Touch Na Takuatung
Touch Na Takuatung (gebore 17 Februarie 1969) is 'n Thaise akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Rawng tah laep plaep (1992), Dark Side Romance (1995), en Er rer (2005).
Orkney
Orkney kan verwys na:
Sjema Jisrael
Sjemá Jisra'él (of Sjma Jisra'él; שְׁמַע יִשְׂרָאֵל; "Hoor, Israel"), die Joodse geloofsbelydenis, is die eerste twee woorde (die aanhef) van 'n vers van die Tora, en is die naam van 'n gebed (wat soms bloot as sjema of sjma afgekort word) wat onmiddelik voor die Amidá (עמידה) in die Joodse oggend- en aandgebedsdienste geresiteer word. Die eerste vers bevat die monoteïstiese kern van die Jodedom: "Hoor, Israel: יהוה [is] ons God; יהוה [is] een" (שְׁמַע יִשְׂרָאֵל יְהוָה אֱלֹהֵינוּ יְהוָה אֶחָֽד׃), wat aangetref word in Dwarim/Deuteronomium 6,4, waarby die naam van God (יהוה) nie uitgespreek word nie, maar as Adonái (letterlik: "my Here") weergegee word. Die Afrikaanse Bybelvertalings gee die vers weer as "Hoor, Israel, die Here onse God is 'n enige Here" (1933/1953 ) en "Luister, Israel, die Here is ons God, Hy is die enigste Here" (1983).
Albasinidam
Albasinidam is 'n dam net buite Louis Trichardt (Makhado) in die Levuburivier (Luvuvhurívier) in Limpopo, Suid-Afrika. Dit is in 1952 voltooi en na João Albasini (1813-1888) vernoem.
Dongzhi
Tradisionele Oos-Asiatiese maansonkalenders verdeel ’n jaar in 24 sontermyne.
Albasinidam
Die damwal is 34 meter hoog, wat 'n volume van 28 200 kubieke meter water opdam. Die dam strek ook 'n oppervlakte van 3,5 vierkante kilometer.
Dongzhi
Dongzhi (Chinees: 冬至; pinyin: dōngzhì) of toji (Japannees: 冬至) is die 22ste sontermyn en dui die wintersonstilstand aan. Dit begin wanneer die son die luglengtegraad 270° bereik en eindig wanneer dit die lengtegraad 285° bereik. Dit verwys meer dikwels spesifiek na die dag wanneer die son presies op die lengtegraad 270° is.
Volgens die Gregoriaanse kalender begin dit gewoonlik omstreeks 21 Desember (22 Desember Oos-Asiatiese tyd) en eindig dit omstreeks 5 Januarie.
Sonstilstand
Die sonstilstande en dag-en-nag-ewenings dui volgens tradisionele Oos-Asiatiese kalenders die middel van die seisoene aan. Hier beteken die Chinese karakter 至 "uiters", wat dui op ’n sonstilstand. Die term beteken dus die middel van die winter.
Pentades
Elke sontermyn word in drie pentades verdeel. Die pentades van dongzhi is:
Lapitakultuur
280px|thumb|Die streek waar [[erdewerk van die Lapitakultuur ontdek is.]]
Die Lapitakultuur is die naam wat gegee is aan die prehistoriese Austronesiese volk wat bewyse van hulle bestaan op verskeie Pasifiese eilande agtergelaat het in die vorm van erdewerk van omstreeks 1600-500 v.C. Sommige argeoloë glo die Lapita is die voorouers van historiese kulture in Polinesië, Mikronesië en sommige kusstreke van Melanesië. Ander glo dit is twee aparte kulture wat binne gedeelde gebiede ontwikkel het. Die histories herkenbare eienskappe van die Lapitakultuur is 'n eiesoortige geometriese ontwerp wat met getande stempels op erdewerk aangebring is.
Etimologie
Die term "Lapita" is deur argeoloë bedink nadat hulle 'n woord in die plaaslike taal, Haveke, verkeerd gehoor het tydens uitgrawings in 1952 in Nieu-Kaledonië: Die woord xapeta'a beteken "'n gat grawe" of "die plek waar 'n mens grawe". Die Lapita-argeologiekultuur is genoem na die terrein op die hoofeiland van Nieu-Kaledonië waar dit die eerste keer ontdek is. Die uitgrawings is in 1952 op terrein 13 gedoen deur die Amerikaanse argeoloë Edward W. Gifford en Richard Shulter jr.
Die tyd van die nedersetting en potskerwe is later vasgestel op 800 v.C. en was belangrik in navorsing oor die vroeë besetting van die Pasifiese eilande. Meer as 200 Lapitaterreine is sedertdien opgegrawe, oor 'n gebied van meer as 4 000 km van die eiland Melanesië tot Fidji en Tonga en tot so ver oos as Samoa.
Datering van artefakte
"Klassieke" Lapita-erdewerk is tussen 1600 en 1200 v.C. op die Bismarckargipel vervaardig. Artefakte met Lapita-ontwerpe en -tegnieke uit 'n tydperk later as 1200 v.C. is in die Salomonseilande, Vanuatu en Nieu-Kaledonië ontdek. Lapita-erdewerkstyle van omstreeks 1000 v.C. is in Fidji en Wes-Polinesië gevind.
In Wes-Polinesië het Lapita-erdewerk minder dekoratief en mettertyd al hoe eenvoudiger geraak. Dit lyk of dit sowat 2 800 jaar gelede ophou vervaardig is in Samoa en sowat 2 000 jaar gelede in Tonga.
Begrafnisgebruike
In 2003 is 'n groot begraafplaas op die eiland Efate in Vanuatu ontdek met 25 grafte met begrafnispotte en altesaam 36 menslike skelette. Al die skelette was koploos: Die een of ander tyd nadat die liggame oorspronklik begrawe is, is die skedels verwyder en vervang met ringe wat van skulpe gemaak is. Die skedels is toe herbegrawe. Een graf het die skelet van 'n ouer man bevat met drie skedels op sy bors. Volgens radiokoolstofdatering van die skulpe is die begraafplaas minstens omstreeks 1000 v.C. gebruik.
Nedersettings
Die Lapitakultuur se dorpe is gewoonlik nie in die binneland gebou nie, maar op die strand of op klein eilandjies. Dié liggings is dalk gekies omdat die binnelandse gebiede, byvoorbeeld in Nieu-Guinee, reeds deur ander volke bewoon is. Dit kon ook gewees het om gebiede te vermy waar muskiete wat malaria veroorsaak, voorgekom het. Die Lapita het waarskynlik geen weerstand teen die siekte gehad nie. Sommige huise is op stelte oor groot lagunes gebou. In Nieu-Brittanje was daar egter binnelandse nedersettings naby bronne van obsidiaan. Op die eilande aan die oostelike punt van die argipel is alle nedersettings in die binneland gebou, soms ver die binneland in.
Oorsprong
thumb|170px|links|'n Rekonstruksie van die gesig van 'n Lapitavrou. Nasionale Etnologiemuseum, [[Osaka. Dit wys sy het dik lippe, 'n breë neus en reguit hare gehad.]]
Die Lapitakompleks is deel van die oostelike migrasie van die Austronesiese uitbreiding, wat tussen 5 000 en 6 000 jaar gelede in Taiwan begin het. Sommige van die emigrante het Melanesië bereik. Daar is verskillende teorieë oor die roete wat hulle gevolg het. Hulle kon deur die Mariana-eilande of deur die Filippyne, of albei, gegaan het. Die sterkste bewyse vir die teorie dat die oorspronklike Lapitavolk Austronesies was, is linguisties van aard. Daar is 'n kontinuïteit te bespeur wat taal betref tussen Proto-Maleis-Polinesies (wat vermoedelik in die Filippyne gepraat is) en Proto-Oseanies (wat vermoedelik deur die Lapitavolk gepraat is). Dit sluit aan by ooreenstemmende patrone van die materiële kultuur.
Adam Arkin
Adam Arkin (gebore 19 Augustus 1956) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Halloween H20: 20 Years Later (1998) en Hitch (2005), en in die televisiereekse Northern Exposure (1990) en Chicago Hope (1994).
Lapitakultuur
Oorsprong
In 2011 het Peter Bellwood voorgestel die aanvanklike beweging van sprekers van Maleis-Polinesies na Oseanië was van die noordelike Filippyne ooswaarts tot by die Mariana-eilande, en toe suidwaarts na die Bismarckargipel. 'n Ouer voorstel was dat die Lapitasetlaars eerste in Melanesië aangeland het via Oos-Indonesië. Bellwood se voorstel sluit die moontlikheid in dat albei migrasiepatrone voorgekom het, met verskillende migrasies wat verskillende roetes gevolg het. Sy voorstel word bevestig deur erdewerkbewyse: Lapita-erdewerk stem meer ooreen met dié van die Filippyne (by die argeologiese terrein Nagsabaran op Luzoneiland) as met erdewerk wat elders ontdek is. Ander bewyse dui daarop dat die Luzongebied die oorspronklike tuisland was van die gestempelde-erdewerk-tradisie wat na die Lapitakultuur oorgedra is.
thumb|240px|Lapita-erdewerk van [[Vanuatu, Port Vila-museum.]] Argeologiese bewyse ondersteun ook die teorie dat die Lapitavolk van Austronesiese oorsprong was. Die Lapitakompleks het sowat 3 500 jaar gelede skielik op die Bismarckargipel verskyn as 'n ten volle ontwikkelde argeologiese verskynsel. Geen bewyse van vroeë ontwikkelings van die kultuur is op die argipel gevind nie. Dit dui daarop dat die Lapitakultuur deur 'n migrerende bevolking daarheen gebring is en dat dit nie plaaslik ontwikkel het, soos in die 1980's en 1990's voorgestel is, nie.
Daar is bewyse dat Wes-Melanesië tussen 30 000 en 40 000 jaar gelede aaneenlopend deur inheemse Papoeane bevolk is. Dié bewyse sluit ontdekte artefakte in. Die oorblyfsels van dié ouer kultuur is minder uiteenlopend as die artefakte van die Lapitatydperk. Dit lyk of die ouer materiaal min tot die latere Lapitakultuur bygedra het: niks meer as gewasse en 'n paar werktuie nie.
Die oorgrote meerderheid van die Lapitakultuur se elemente is duidelik Suidoos-Asiaties in oorsprong. Dit sluit in erdewerk, gewasse, gedomestikeerde diere, stelthuise, dissels, gepoleerde klipbeitels, vlerkproutegnologie, vishoeke en verskeie ander artefakte. Lapita-erdewerk bied die sterkste bewyse van 'n Austronesiese oorsprong. Dit het baie spesifieke kenmerke, soos die gebruik van rooi bry, klein kapmerke, getande stempels en 'n kruis-in-sirkel-motief. Soortgelyke erdewerk is in Taiwan, die Filippyne en die Marianas ontdek.
In 2016 het DNS-ontledings van vier Lapitaskelette wat in antieke begraafplase op die eilande Vanuatu en Tonga ontdek is, gewys die Lapitavolk het afgestam van inwoners van Taiwan en die noordelike Filippyne. Dit is in 2020 bevestig met 'n studie van DNS- en genoomvergelykings van die oorblyfsels van vroeë setlaars van die Mariana-eilande met die oorblyfsels van vroeë Lapita-individue van Vanuatu en Tonga. Die resultate dui daarop dat albei groepe van dieselfde antieke Austronesiese bronbevolking in die Filippyne afgestam het. Die algehele afwesigheid van Papuaanse elemente in die oorblyfsels dui daarop dat die reise van die migrante Oos-Indonesië en die res van Nieu-Guinee gesystap het.
Gladiolus pungens
Gladiolus pungens is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan die Demokratiese Republiek die Kongo.
Sean Scully (akteur)
Sean Scully (gebore 28 September 1947) is 'n Australiese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Prince and the Pauper (1962), Almost Angels (1962), en Sunday Too Far Away (1975), en in die televisiereeks Homicide (1964).
PPSh-41
Die PPSh-41 (Russies: Пистоле́т-пулемёт Шпа́гина, tr. Pistolét-pulemyót Shpágina, let. 'Shpagin se masjienpistool') is 'n Sowjet-submasjiengeweer wat deur Georgy Shpagin ontwerp is as 'n goedkoop, betroubare en vereenvoudigde alternatief vir die PPD-40. 'n Algemene Russiese bynaam vir die wapen is papasha (папа́ша), wat "pappa" beteken. en dit is soms die "burp gun" genoem vanweë die hoë vuurtempo.
Die PPSh is 'n magasyn-gevoerde selektiewe-vuur submasjiengeweer wat 'n oop blok, terugblaasaksie gebruik. Dit is grootliks van gepersde staal gemaak en kan met óf 'n boks óf 'n drommagasyn gelaai word en die 7,62 × 25 mm Tokarev-pistoolrondte vuur.
Die PPSh het uitgebreide gevegondervinding opgedoen tydens die Tweede Wêreldoorlog en die Koreaanse oorlog; in Oosbloklande toon monumente wat die optrede van die Rooi Leër vier gewoonlik 'n PPSh-41. Dit het een van die belangrikste infanteriewapens van die Sowjet Gewapende Magte tydens die Tweede Wêreldoorlog geword, met ongeveer ses miljoen PPSh-41's wat in hierdie tydperk vervaardig is, wat dit die mees vervaardigde submasjiengeweer van die oorlog maak. In die vorm van die Chinese Tipe 50 (gelisensieerde kopie) het dit so laat as 1970 voortgegaan in gebruik met die Viëtkong. Volgens die 2002-uitgawe van die Encyclopedia of Weapons of World War II het die PPSh in gebruik gebly met onreëlmatige militêre magte.
Tweede Wêreldoorlog
Die stukrag vir die ontwikkeling van die PPSh het deels gekom van die Winteroorlog teen Finland, waar die Finse Leër die Suomi KP/-31 submasjiengeweer gebruik het as 'n hoogsdoeltreffende hulpmiddel vir nabygeleë gevegte in woude en beboude stedelike gebiede. Sy 71-rondte trommagasyn is later gekopieer en deur die Sowjette aangeneem vir hul PPD-40 en PPSh-41 submasjiengewere. Die PPD-40 is daarna in 1940 in massaproduksie gehaas, maar dit was duur om te vervaardig, beide in terme van materiaal en arbeid, omdat dit talle gevormde metaalonderdele gebruik het, veral sy ontvanger. Georgy Shpagin se hoofgedagte vir kostevermindering was om metaalperse te gebruik vir die vervaardiging van die meeste onderdele. Shpagin het in September 1940 'n prototipe PPSh geskep, wat ook 'n eenvoudige gaskompensator bevat het wat ontwerp is om te verhoed dat die loop tydens sarsies opruk. Hierdie verbeterde skootgroepering was ongeveer 70% beter as die PPD.
Die nuwe wapen is in 'n netwerk van fabrieke in Moskou vervaardig, met plaaslike hoëvlak Kommunistiese Party van die Sowjetunie-lede wat direk verantwoordelik was vir die bereiking van produksieteikens. 'n Paar honderd wapens is in November 1941 vervaardig en nog 155 000 is gedurende die volgende vyf maande gemaak. Teen die lente van 1942 het die PPSh-fabrieke ongeveer 3 069 eenhede per dag geproduseer. Sowjet-produksiesyfers vir 1942 dui daarop dat byna 1,5 miljoen eenhede vervaardig is. Die onderdele daarvan (die loop uitgesluit) kon vervaardig word deur 'n relatief ongeskoolde arbeidsmag met eenvoudige toerusting wat beskikbaar is in 'n motorherstelwerkplek of tinwinkel, wat meer geskoolde werkers vir ander take bevry het. Die PPSh-41 gebruik 87 komponente vergeleke met 95 vir die PPD-40 en die PPSh kan vervaardig word met 'n geskatte 5,6 bewerkingsure (later hersien na 7,3 uur) vergeleke met 13,7 uur vir die PPD. Loopproduksie is dikwels vereenvoudig deur lope vir die 7,62 mm Mosin–Nagant te gebruik: die geweerloop is in die helfte gesny en twee PPSh lope is daarvan gemaak nadat die kamer vir die 7,62×25 mm Tokarev-patroon gemasjineer is.
Nadat die Wehrmacht groot getalle van die PPSh-41 tydens die Tweede Wêreldoorlog buitgemaak het, is 'n program ingestel om die wapen na die standaard Duitse submasjiengeweerpatroon – 9×19mm Parabellum – om te skakel. Die Wehrmacht het die omgeboude PPSh-41 amptelik as die "MP41(r)" aangeneem; onveranderde PPSh-41's is as "MP717(r)" aangewys en voorsien van 7,63×25 mm Mauser-ammunisie (wat dimensioneel identies is aan 7,62×25 mm Tokarev, maar effens minder kragtig). Duitstalige handleidings vir die gebruik van gebuite PPShs is gedruk en in die Wehrmacht versprei. Benewens die vervanging van lope, het omgeboude PPSh-41's ook 'n magasynaanpasser geïnstalleer, wat hulle in staat stel om MP 40-magasyne te gebruik. Die minder kragtige 9 mm rondte verminder gewoonlik die sikliese vuurtempo van 800 tot 750 RPM. Moderne namark-omskakelingsstelle gebaseer op die oorspronklike Wehrmacht-een bestaan ook met behulp van 'n verskeidenheid magasyne, insluitend Sten-magasyne. Sommige entoesiaste kon hulle met die oorspronklike Sowjet-trom- en stokmagasyne laat werk, wat die omskakelaar uitskakel, asook die gebruik van die kragtiger 9×23 mm Winchester-ammunisie.
As standaard het elke PPSh-41 gekom met twee fabrieksgemonteerde drommagasyne wat by die wapen met gemerkte reeksnommers pas. As drommagasyne gemeng en gebruik word met verskillende reeksnommers PPSh-41, kan 'n spasie tussen die wapen en drommagasyn lei tot swak retensie en versuim om te voer. Drommagasyne is vervang deur 'n eenvoudiger PPS-42 bokstipe magasyn wat 35 rondtes hou, hoewel 'n verbeterde drommagasyn gemaak van 1 mm dik staal ook in 1944 bekend gestel is.
Gladiolus pusillus
Gladiolus pusillus is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is inheems aan die Demokratiese Republiek die Kongo, Tanzanië en Zambië.
John Seru
John Seru (gebore 12 Januarie 1964) is 'n Australiese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The World Is Not Enough (1999) en Fat Pizza (2003), en in die televisiereeks The Lost World (1999).
Valhelm
'n Valhelm is 'n vorm van beskermende toerusting wat gedra word om die kop en menslike brein teen beserings te beskerm. Seremoniële of simboliese helms (bv. 'n Britse polisieman se helm) sonder beskermende funksie word soms gebruik. Die oudste bekende gebruik van helms was deur die Assiriese soldate in 900 v.C., wat dik leer of bronshelms gedra het om die kop te beskerm teen stomp voorwerpe, swaarde en pyle tydens die stryd. Soldate dra ook helms, dikwels gemaak van ligte plastiese materiale. In die burgerlike lewe word helms gebruik vir ontspanningsaktiwiteite en sport (bv. joggies in perdewedrenne, Amerikaanse voetbal, yshokkie, krieket, bofbal, kamogie, hurling en bergklim); gevaarlike werksaktiwiteite (bv. konstruksie, mynbou, oproerpolisie); en vervoer (bv. motorfietshelms en fietshelms). Sedert die negentigerjare word die meeste helms van hars of plastiek vervaardig, wat versterk kan word met vesels soos aramides.
Jetrin Wattanasin
Jetrin Wattanasin (gebore 28 Oktober 1970) is 'n Thaise akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Re-cycle (2006) en Friendship: Theu kap chan (2008).
Alexia Fast
Alexia Fast (gebore 12 September 1992) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Fido (2006), Jack Reacher (2012), en The Captive (2014), en in die televisiereeks Manhattan (2014).
Stacey Farber
Stacey Farber (gebore 25 Augustus 1987) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Degrassi: The Next Generation (2001), UnREAL (2015), Grace and Frankie (2015), en Schitt's Creek (2015).
Xiaohan
Tradisionele Oos-Asiatiese maansonkalenders verdeel ’n jaar in 24 sontermyne.
Volgens die Gregoriaanse kalender begin dit gewoonlik omstreeks 5 Januarie (6 Januarie Oos-Asiatiese tyd) en eindig dit omstreeks 20 Januarie.
Ongeluksrivier (spruit, Wes-Kaap)
Die Ongeluksrivier is 'n spruit wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Anoebis
Anoebis was die Griekse naam (Ἄνουβις) van ’n god in die Egiptiese mitologie met die kop van ’n jakkals wat verbind is met balseming en die hiernamaals.
Nes ander Egiptiese gode het hy in verskillende kontekste verskillende rolle gehad. Hy is reeds in die 1ste Dinastie (omstreeks 3100-2890 v.C.) as die beskermer van grafte uitgebeeld. Hy het die afgestorwenes se siele geweeg tydens die "Weeg van die Hart"-seremonie om vas te stel of ’n siel die paradys mag binnegaan. Anoebis was ook ’n balsemer. Teen die tyd van die Middelryk (omstreeks 2055-1650 v.C.) is hy deur Osiris vervang in sy rol as god van die onderwêreld.
Hoewel hy een van die gode is wat die meeste genoem en uitgebeeld is, het Anoebis feitlik geen rol in die Egiptiese mites gespeel nie. Hy is donker uitgebeeld, wat verband gehou het met hergeboorte asook die kleur van die liggaam ná balseming. Sy vroulike eweknie is Anpoet en sy dogter is die slanggodin Kebechet.
Combretum paniculatum
Die bosvlamklimop (Combretum paniculatum) is 'n struik of 'n boom wat aan die familie Combretaceae behoort. Die plant is inheems aan Angola, Benin, Burkina Faso, Burundi, Cabinda, Demokratiese Republiek die Kongo, Ethiopië, Gaboen, Gambië, Ghana, Golf van Guinee-eilande, Guinee, Guinee-Bissau, Ivoorkus, Kameroen, Kenia, Liberië, Malawi, Mali, Mauritanië, Mosambiek, Niger, Nigerië, Republiek die Kongo, Rwanda, Senegal, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Sierra Leone, Soedan, Suid-Afrika, Tanzanië, Tsjad, Uganda, Zambië en Zimbabwe.
Die boom se FSA-nommer is 545.3.
Guantanamobaai-vlootbasis
Guantanamobaai-vlootbasis (ook Gitmo of GTMO genoem deur die Amerikaanse militêre personeel wat daar gestasioneer is ) is geleë op 'n 120 km2 (45 vierkante myl) stuk grond en water by Guantanamobaai, Kuba, wat deur die Verenigde State van Amerika gehuur word vir gebruik as 'n steenkoolproduksie- en seestasie volgens die Kubaans-Amerikaanse Verdrag van 1903 (vir VS$ 2000 tot 1934 en vir VS$ 4085 sedert 1938 tot nou).
Die basis is op die oewer van Guantanamobaai op die suidoostelike einde van Kuba. Dit is die oudste oorsese Amerikaanse Vlootbasis, en die enigste Amerikaanse militêre installasie in 'n land met wie die Verenigde State geen diplomatieke betrekkinge handhaaf nie.
Sedert 1959 het die Kubaanse regering konsekwent geprotesteer teen die Amerikaanse teenwoordigheid op Kubaanse grond en dit onwettig verklaar onder die moderne internasionale reg, aangesien die militêre basis destyds met geweld tot stand gebring is in Kuba. In die Verenigde Nasies se Raad vir Menseregte, het Kuba se minister van buitelandse sake in 2013 gevra dat die VSA die basis en die "ingepalmde grondgebied" terugbesorg wat hulle beset sedert hul inval van Kuba met die keer van die 20ste eeu.
1993 Italiaanse Grand Prix
Die 1993 Formule 1 Italiaanse Grand Prix is op 12 September 1993 op die Autodromo Nazionale Monza gehou. Die wedren is deur Damon Hill in 'n Williams-Renault gewen.
Natoli
Natoli is 'n familienaam. Daar is verskeie families van verskillende oorsprong met die van, maar die oorspronklike stam van die naam is afkomstig van die Franse italianisering van de Nanteuil (Latyn: de Nantolio), tak van DuPont, riddermeesters van die kasteel de Nantouillet in Parys.
Dit kan verwys na:
Dit kan ook verwys na die:
Shantungosaurus
Shantungosaurus ("Shandong-akkedis") was ’n genus Ornithischia-dinosourusse wat in die Laat Kryt-periode op die Shandong-skiereiland in China voorgekom het.
Die enigste spesie, Shantungosaurus giganteus, is een van die grootste bekende lede van Ornithischia; die skedel was omtrent 1,63 m lank en die skelet sowat 14 tot 16,6 m. Die grootste een kon tot 16 ton geweeg het. Sy snawel het nie tande gehad nie, maar sy kake het sowat 1 500 klein koutande gehad. ’n Groot gat naby sy neusgate kon deur ’n los flap bedek gewees het wat hy dalk opgeblaas het om klanke te maak.
Ongeluksrivier (spruit, Noord-Kaap, 32,40°S, 19,77°O)
Die Ongeluksrivier is 'n spruit wat in die Noord-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Tübingen
Tübingen is 'n stad in die Duitse deelstaat Baden-Württemberg met sowat 92 000 inwoners in 2020. Die stad lê suidelik van Stuttgart en langs die Neckar-rivier, tussen die noordelike Swartwoud en die Swabiese Alb. Tübingen is bekend om die Universiteit van Tübingen.
Geskiedenis
Tübingen word vir die eerste keer in 1078 vermeld en kry stadsregte in 1231. Dit behoort vroeër aan die keurvorste van Tübingen en in 1342 gaan eienaarskap oor na die grawe van Württemberg. Die ontwikkeling en verdere geskiedenis van die stad is nou verweef met die lewe van die Eberhard-Karls-Universiteit wat later die Universiteit van Tübingen sou word.
Tübingen is dan ook bekend vanweë die vele geleerdes van naam en faam wat aan dié Universiteit (opgerig in 1477) studeer en doseer. Van hulle was die hervormer Philipp Melanchton, die botanikus Leonhart Fuchs, die astronoom Johannes Kepler, die filosoof Ernst Bloch en die sosioloog Ralf Dahrendorf. Tot die bekendste professore van die katolieke teologiese fakulteit (begin 1817) behoort die teoloog Joseph Ratzinger, wat in 2005 tot pous verkies is.
Sarunyoo Wongkrachang
Sarunyoo Wongkrachang (gebore 17 Oktober 1960) is 'n Thaise akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Legend of Suriyothai (2001), 13: Game of Death (2006), On-Bak 2 (2008), en Ong-bak 3 (2010).
Tübingen
Geskiedenis
'n Bekende instelling is verder die Evangeliese Fakulteit, sedert eeue die sentrale protestantse teologiese opleiding in Baden-Württemberg. Beroemde Duitsers soos die digters Friedrich Hölderlin, Eduard Mörike en Wilhelm Hauff, die filosowe Georg Hegel en Friedrich von Schelling en die teoloog Johann Valentin Andreae het hier studeer.
Beroemde lutherse teoloë soos Ferdinand Christian Baur en Jürgen Moltmann en die retorikus Walter Jens was as professore aan die universiteit verbonde. Die universiteitsbiblioteek bevat meer as 1600 boeke, wat voor 1501 gedruk is, en sowat 5500 manuskripte. Daar is diverse musea, waaronder die klooster Bebenhausen en die Theodor-Haering-Huis (o.m. dokumente betreffende die geskiedenis van die universiteit).
Met die Verdrag van Tübingen (1514) word die eiendomsreg van Württemberg gekodifiseer. Tydens die Tweede Wereldoorlog bly Tübingen grotendeels gespaar van bombardemente, sodat die stad tot vandag 'n onbeskadigde historiese binnenstad het.
Von Dessin-versameling
Die Von Dessin-biblioteeek (die Dessynse biblioteek) in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika in Kaapstad is vir Suid-Afrika van kultuur-historiese belang.
Biografie
Joachim Nikolaus von Dessin (Rostock, Duitsland, 1704 – Kaapstad, 1761) word in 1727 'n VOC-soldaat, in 1737 sekretaris van die Weeskamer en raak bekend as boekeversamelaar. Von Dessin het verskeie tale goed geken en is in sy tyd as een van die mees ontwikkelde mense aan die Kaap beskou. Op boedel- en insolvensieveilings het hy gereeld boeke aangekoop. Dit is aangevul met boeke wat hy gekoop het van die bemanning en passasiers van verbygaande skepe, boeke wat hy self uit Europa laat kom het en geskenke van vriende. Von Dessin het gewoon op die hoek van Waal- en Victoriastraat, op die plek waar die Kaapse Wetgewer nou gevestig is. In 1757 tree hy weens swak gesondheid af. By sy dood is die lede van sy privaat slawe-orkes vrygestel.
Biblioteek
Sy boekery het hy nagelaat aan kerkraad van die NG kerk op voorwaarde dat dit nie verkoop word nie, gebruik sal word as 'n openbare biblioteek en dat die publiek gratis toegang daartoe sou hê. Die erflating het bestaan uit 'n 4 000 boeke uit die 17de en 18de eeu, verskeie manuskripte, enkele skilderye en ander kunsvoorwerpe. Verder het hy 'n duisend riksdaalders beskikbaar gestel waarvan die rente vir die aankoop van nog boeke en die onderhoud van die versameling aangewend moes word. Die boeke dek 'n besonder verskeidenheid onderwerpe. In 1818 het dit deel geword van die Suid-Afrikaanse Openbare Biblioteek, later bekend as die Suid-Afrikaanse Biblioteek, in die Kompanjiestuin. Dit word gehuisves in die vleuel in Koningin Victoriastraat. Von Dessin is dus die pionier van die openbare biblioteekstelsel in Suid-Afrika.
Waarde
Alhoewel die versameling in geheel nie besonder waardevol is nie, is daar 'n aantal unieke boeke. Van die waardevolste werke is die eerste drukke van Descartes, die klassieke werke oor die Romeins-Hollandse reg en die reisbeskrywings. Onder die manuskripte is Von Dessin se kopie van die Dagboek van Adam Tas. Sekere van die boeke het 'n mooi leerafwerking. Enkeles hiervan is aan die Kaap gebind. Hierdie versameling boeke gee insig in die kultuurlewe en leesvoorkeure van die intellektueles onder die koloniste aan die Kaap in hierdie tyd. Die betekenis word gesoek in die "geskiedkundige assosiasie". Daarom is dit 'n kulturele erfenis van belang vir historici.
Die meeste werke is hoofsaaklik in Nederlands, Latyn, Frans en Duits, met die genres volgens getal in dalende volgorde: godgeleerdheid, ensiklopediese werke, geskiedenis, diverse werke, taalkunde, regsgeleerdheid, aardrykskunde, natuurgeskiedenis, wysbegeerte, wiskunde en geneeskunde.
Fred Armisen
Fred Armisen (gebore 4 Desember 1966) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Anchorman: The Legend of Ron Burgundy (2004) en The Dictator (2012), en in die televisiereekse Saturday Night Live (1975) en Portlandia (2011).
Herrerasaurus
Herrerasaurus was een van die vroegste dinosourusse. Die naam, wat "Herrera se akkedis" beteken, kom van die boer wat die eerste fossiel ontdek het. Alle bekende voorbeelde van hierdie karnivoor kom uit Noordwes-Argentinië en dateer uit die Karnium-tydsnede van die Laat Trias-periode, sowat 231,4 miljoen jaar gelede. Die tipe-spesie, Herrerasaurus ischigualastensis, is in 1963 deur Osvaldo Alfredo Reig beskryf en is die genus se enigste spesie.
Die klassifikasie van die herrerasourus was baie jare lank onduidelik omdat daar net ’n paar brokstukke bestaan het. Daar is geglo dit was ’n basale teropode, ’n basale Sauropodomorpha, ’n basale Saurischia of glad nie ’n dinosourus nie, maar ’n ander soort Archosauria. Met die ontdekking van ’n byna volledige skelet en skedel in 1988 is dit geklassifiseer as óf ’n vroeë Theropoda óf ’n vroeë Saurischia, maar baie navorsers het dit minstens tentatief beskou as die primitiefste teropode.
Dit is ’n lid van Herrerasauridae, ’n familie soortgelyke genera wat onder die vroegste dinosourusse tel.
Beskrywing
Herrerasaurus was ’n lig geboude, tweevoetige karnivoor met ’n lang stert en relatief klein kop. Hy was sowat 3 tot 6 meter lank en by sy heupe sowat 1,1 meter hoog. Dit kon sowat 210–350 kg geweeg het.
Die skedel was lank en smal en het feitlik geen van die eienskappe van latere dinosourusse gehad nie; dit het meer gelyk soos dié van ’n meer primitiewe Archosauria soos Euparkeria. Dit het vyf paar openinge in die skedel gehad, waarvan twee paar vir die oë en neusgate was. Herrerasaurus het ’n beweegbare gewrig in die onderkaak gehad wat vorentoe en agtertoe kon gly om vas te byt. Dit is ongewoon in dinosourusse, maar het onafhanklik in sommige soorte akkedisse ontwikkel. Die tande was groot en geriffel om vleis te kan byt en eet, en die nek was slank en beweegbaar.
James Smillie
James Smillie (gebore 1944) is 'n Australiese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Correspondence (2016) en in die televisiereekse The Tomorrow People (1973) en Prisoner (1979).
Moepel
Die Moepel (Mimusops zeyheri) is 'n inheemse Suid-Afrikaanse boom wat gewoonlik op bergagtige streke voorkom. Dit word aangetref in die warmer areas met somerreënvalseisoene, soos die bosveldbioom.
Wemmershoekrivier
Die Wemmershoekrivier is 'n rivier wat in die Wes-Kaap van Suid-Afrika vloei. Die Wemmershoekdam is in 1957 in die Wemmershoekrivier gebou.
Robert Frost
Robert Lee Frost (26 Maart 1874 - 29 Januarie 1963) was 'n Amerikaanse digter. Sy werk is aanvanklik in Engeland gepubliseer, voordat dit in Amerika gepubliseer is. Hy is bekend vir sy realistiese uitbeeldings van die plattelandse lewe en vir sy beheer van die Amerikaanse spreekwoord. Frost het dikwels (in die vroeë 1900's) geskryf oor die instellings en verskynsels van die plattelandse lewe in die New England-streek van die Verenigde State van Amerika. Hy het dikwels die plaaslike instellings en milieus gebruik om komplekse maatskaplike en filosofiese temas te ondersoek. Frost is gedurende sy leeftyd dikwels vereer en het vier Pulitzerpryse vir Poësie ontvang. Hy het een van Amerika se seldsame "openbare literêre figure" geword, en so te sê 'n artistieke instelling. Die Goue Medalje van die Kongres is in 1960 aan hom toegeken vir sy poëtiese werke. Op 22 Julie 1961 is Frost as digter-laureaat van Vermont aangewys.
Amphicoelias
Die tipe-spesie van Amphicoelias, A. altus, het in 1877 sy naam gekry van die paleontoloog Edward Drinker Cope. Dit was gebaseer op ’n onvolledige skelet.
Troye Sivan
Troye Sivan (gebore 5 Junie 1995) is 'n Suid-Afrikaansgebore Australiese akteur, sanger-liedjieskrywer, komponis en YouTuber. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente X-Men Origins: Wolverine (2009), Spud (2010), en Love, Simon (2018).
Seën van Aäron
Die priesterlike seën van Aäron (ברכת כהנים; birkat kohanim), ook bekend as die uitstrek van die hande (Hebreeus: nesiat kapajim), of dukhanen (van die Jiddisje woord dukhan – platform – omdat die seëning van 'n verhewe rostrum uitgespreek word), is 'n Hebreeuse gebed wat deur die kohanim, oftewel priesters voorgedra word. Volgens die Tora is hulle as afstammelinge van Aäron, wat die eerste hoëpriester en ouer broer van Moses was, deur God aangewys om in die tabernakel te werk, en die Israeliete by te staan in seëninge, bediening, offerhandes en versoening vir hul sondes voor God, vir alle ewigheid.
Soos in die Tora voorgeskryf, is dit die gewyde taak van die kohanim om hulle hande op te hef en die mense te seën, en God belowe (in Numeri 6:27) dat die volk geseën sal word wanneer die kohanim op hierdie wyse sy Naam oor hulle uitspreek. In die Joodse tradisie, het uitsprake van Joodse wysgere beklemtoon dat alhoewel dit die priesters is wat die seëning uitvoer, dit nie hulle is, of die seremoniële praktyk om hulle hande na die volk uit te strek wat die seëning meebring nie, maar sou dit eerder God se wil wees dat Sy seëning deur die hande van die kohanim oorgedra sou word.
Selfs ná die vernietiging van die Tweede Tempel in Jerusalem, is die gebruik voortgesit in Joodse sinagoges, en vandag selfs in meeste Joodse gemeenskappe, dat die kohanim die aanbidders seën in die sinagoge tydens spesiale Joodse gebedsdienste.
Nora Fatehi
Nora Fatehi (gebore 6 Februarie 1992) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente ROAR: Tigers of the Sundarbans (2014), Mr. X (2015), Baahubali: The Beginning (2015), en Baahubali 2: The Conclusion (2017).
Seën van Aäron
Die teks van die priesterlike seëning wat deur die kohanim voorgedra word, en wat in (Numeri 6:24-26 van) die Tora opgeskrywe staan, is:
Nora Fatehi
Eksterne skakels
Nora Fatehi Biography
Iain Armitage
Iain Armitage is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Our Souls at Night (2017) en The Glass Castle (2017), en in die televisiereekse Young Sheldon (2017) en Big Little Lies (2017).
Angela Featherstone
Angela Featherstone (gebore 3 April 1965) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Con Air (1997), The Wedding Singer (1998), en Soul Survivors (2001).
Adrio König
Adrio König (1936 - 20 Julie 2022) was 'n Suid-Afrikaanse teoloog en skrywer. Hy was sedert 1975 professor in sistematiese teologie aan Unisa, en was bekend as begaafde skrywer van talle akademiese sowel as populêre boeke en artikels. Hy was gesog as spreker, prediker, geprekleier en debatteerder in die media. Hy het in Afrikaans en Engels geskryf.
Theeradej Wongpuapan
Theeradej Wongpuapan (gebore 3 Desember 1977) is 'n Thaise akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Khang lang phap (2001), Be True (2004), en Bangkok Traffic (Love) Story (2009), en in die televisiereeks The Cupids Series: Kammathep Hunsa (2017).
Opposisieleier
Die opposisieleier is die leier van die grootste politieke party wat nie in die regering verteenwoordig is nie. Die opposisieleier vervul verskillende rolle in verskillende lande, maar word algemeen as direkte teenstander van die staatshoof gesien. Die persoon stel dikwels 'n skadukabinet saam, bestaande uit ministers wat die persoon sou kies as sy party aan bewind kom. In seker statebondslande dra die persoon die titel van "Haar Majesteit se Lojale opposisie".
Jodelle Ferland
Jodelle Ferland (gebore 9 Oktober 1994) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Tideland (2005), Silent Hill (2006), Case 39 (2009), en The Tall Man (2012).
Ongeluksrivier (spruit, Oos-Kaap)
Die Ongeluksrivier is 'n spruit wat in die Oos-Kaap, Suid-Afrika vloei. Dit is deel van die opvanggebied van die Groot-Visrivier.
Kodi Smit-McPhee
Kodi Smit-McPhee (gebore 13 Junie 1996) is 'n Australiese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Road (2009), Let Me In (2010), ParaNorman (2012), en X-Men: Apocalypse (2016).
Die 20ste eeu in literatuur
Literatuur van die 20ste eeu verwys na wêreldliteratuur wat gedurende die 20ste eeu (1901 tot 2000) geproduseer is. In terme van die Euro-Amerikaanse tradisie word die hoofperiodes opgedeel volgens 'n tweedelige struktuur naamlik; die modernistiese literatuur, en die postmoderne literatuur, wat onderskeidelik strek van ongeveer 1900 tot 1940, en vanaf 1960 tot 1990; as't ware verdeel ingevolge 'n vuisreël deur die Tweede Wêreldoorlog. Met die ietwat buigbare term, kontemporêre literatuur, word gewoonlik bedoel literatuur wat geskryf was na 1960.
Alhoewel hierdie terme (moderne, kontemporêre en postmoderne) grootliks van toepassing is op die Westerse literêre geskiedenis, het die opkoms van globalisasie dit moontlik gemaak dat Europese literêre idees redelik vinnig in nie-Westerse kulture versprei word; sodat Asiatiese en Afrika-literatuur derhalwe in hierdie afdelings ingesluit kan word, met slegs geringe kwalifikasies. Trouens, in sommige genres, soos postkoloniale literatuur, was skrywers van nie-Westerse kulture aan die voorpunt van literêre ontwikkeling.
Billie Joe Armstrong
Billie Joe Armstrong (gebore 17 Februarie 1972) is 'n Amerikaanse komponis en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Shoot 'Em Up (2007), The Simpsons Movie (2007), Transformers: Revenge of the Fallen (2009), en American Idiot.
Die 20ste eeu in literatuur
Tegnologiese vooruitgang in die 20ste eeu het goedkoper produksie van boeke toegelaat, wat gelei het tot 'n beduidende toename in die produksie van populêre literatuur en triviale letterkunde, derhalwe is dit vergelykbaar met soortgelyke ontwikkelings in musiek. Die verdeling van "populêre literatuur" en "hoë literatuur" in die 20ste eeu is geensins absoluut nie, en verskeie genres soos spannings- of wetenskapsfiksie wissel of vloei tussen die twee tipes literatuur.
Thanayong Wongtrakul
Thanayong Wongtrakul (gebore 27 November 1970) is 'n Thaise akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Curse of the Sun (2004), The Man from Nowhere (2010), Lupin the 3rd (2014), en Siam Yuth: The Dawn of the Kingdom (2015).
Die 20ste eeu in literatuur
Alhoewel hierdie genres in groot mate geïgnoreer is deur hoofstroom literêre kritiek vir die grootste deel van die eeu, het  hulle hul eie instellings en kritiese toekennings ontwikkel. Dit sluit in die Nebula-toekenning (sedert 1965), die "British Fantasy Award" toekenning (sedert 1971) of die "Mythopoeic Awards" (sedert 1971).Teen die einde van die 20ste eeu het elektroniese literatuur ontwikkel as gevolg van die ontwikkeling van hiperteks, en later die wêreldwye web.
Die Nobelprys vir Letterkunde is jaarliks deur die 20ste eeu toegeken (met die uitsondering van 1914, 1918, 1935 en 1940–1943); die eerste pryswenner (1901) synde Sully Prudhomme te wees. Die New York Times Best Seller-lys is sedert 1942 gepubliseer. Die literêre werke van die 20ste eeu wat na beraming die beste verkopers was, is: Die Heerser van die Ringe (1954/55, 150 miljoen eksemplare), Harry Potter en die Towenaar se Steen(1997, 120 miljoen eksemplare) en "Then There Were None" (1939, 115 miljoen eksemplare). Die Heerser van die Ringe is ook in verskeie peilings as "boek van die eeu" verkies. "Perry Rhodan" (1961 tot op hede) word as die top-verkoper boekreeks beskou, met 'n beraamde totaal van 1 miljard eksemplare wat verkoop is.
Euryops rehmannii
Euryops rehmannii is 'n struik wat tot die Asteraceae  familie hoort. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap.
Euryops erectus
Euryops erectus is 'n struik wat tot die Asteraceae  familie hoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Shahkrit Yamnam
Shahkrit Yamnam (gebore 25 Junie 1978) is 'n Thaise akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente February (2003), Bangkok Dangerous (2008), A Moment in June (2008), en 4 Romance (2008).
Ian Smith (akteur)
Ian Smith (gebore 19 Junie 1938) is 'n Australiese akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Prisoner (1979), Neighbours (1985), Blue Heelers (1994), en Underbelly (2008).
Anoeket
Anoeket (ook gespel Anqet; Grieks: Anoekis) was oorspronklik in die Egiptiese mitologie die verpersoonliking en godin van die Nylrivier in gebiede waar die Nyl sy reis deur Egipte begin, asook in nabygeleë gebiede van Nubië.
Sy was deel van die triade wat die god Chnoem en godin Satet ingesluit het. Sy was die suster van Satet, maar kon ook ’n metgesel van Chnoem gewees het. Sy is uitgebeeld met ’n kopstuk van pluime. Haar heilige dier was die gasel.
Die Fees van Anoeket het begin wanneer die Nyl elke jaar sy oewers begin oorstroom het. Mense het muntstukke, goud, juwele en geskenke in die rivier gegooi uit dank vir die lewegewende water en so van die rykdom teruggegee wat haar vrugbaarheid meegebring het.
Die taboe in verskeie dele van Egipte op die eet van sekere soorte vis wat as heilig beskou is, is in dié tyd opgehef en die vis is geëet as deel van die feestelike ritueel.
Eksterne skakels
Llista de personatges de la mitologia egípcia
Euryops calvescens
Euryops calvescens is 'n struik wat tot die Asteraceae  familie hoort. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en het 'n voorkomsgebied van 410 km². Daar is twee subpopulasies by Steynsburg en Stormberg op hoogtes van 1500-2000 m. Die plant word as seldsaam beskou.
Orkney, Noordwes
Orkney is 'n dorp suid van Klerksdorp in die Noordwesprovinsie, Suid-Afrika. Die dorp het aansienlike mediadekking in die laat 1980's en vroeë 1990's gekry as agtergrond vir die SAUK se sepie, Orkney Snork Nie.
Geskiedenis
'n Skotsman, ene Simon Fraser, was in die laat 1880's na die goudvelde in die Wes-Transvaal gelok. Hy was vanaf die Orkadiese (Orkney) eilande in Skotland afkomstig. Hy het sy myn Orkney genoem en so het die dorp bekend geraak. Die dorp is op 20 Maart 1940 geproklameer. Fraser se ou skag, waar erts met 'n kruiwa na die oppervlak gebring is, word nog steeds as 'n ventilasieskag vir Vaal Reefs gebruik.
Op 5 Augustus 2014 omstreeks 12:20 het 'n aardbewing, met episentrum 6 km oos van Orkney plaasgevind. Die aardbewing het 5.3 op die Richterskaal geregistreer en is oor groot dele van Suid-Afrika gevoel. Nagenoeg 400 huise, drie klinieke en 'n paar skole is tydens die aardbewing beskadig.
Omgewing
Orkney is op die oewers van die Vaalrivier geleë. Die Orkney-Vaal vakansieoord is ook hier ontwikkel. Die naaste buurdorp is Klerksdorp en dit lê ongeveer 180 km suidwes van Johannesburg naby die N12 nasionale pad.