cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pierre Cardin
Lewensloop
In 1936, op 14-jarige ouderdom, was hy 'n leerling by 'n modesaak waar hy die basiese begrippe van modeontwerp en -bou aangeleer het. In 1939 verlaat hy sy huis om vir 'n kleremaker in Vichy te gaan werk. Tydens die oorlog het hy in die Rooi Kruis diens gedoen. Ná die bevryding van Frankryk het hy na Parys getrek.
In 1945 werk Cardin aan Madame Paquin se huis, wat hy later verlaat om saam het haar assistent, Marcelle Chaumont, te gaan werk.
Daarna werk hy saam met Giovanni Schiaparelli, gevolg deur Jean Cocteau en Christian Bernard. Uiteindelik werk hy 3 jaar saam met Christian Dior, van 1947 tot 1950.
In 1950 open Cardin sy eie winkel en in 1953 begin hy met haute couture (hoë mode), en open hy sy Maison de Couture in Rue Richepanse.
Ioniese See
Die Ioniese See (Italiaans: Mar Ionio, Grieks: Ιóνιo Πέλαγoς, Ionio Pelagos; Albanees: Deti Ion) is 'n gedeelte van die Middellandse See wat deur Italië begrens word aan die westekant, Griekeland aan die oostekant en Albanië na die noorde. Na die suide word dit verbind met die Middellandse See.
Dekplant
duimnael|250px|Die dekplant Vinca major. ’n Dekplant is enige plant wat ’n stuk grond bedek; dit word gewoonlik gebruik om die grond teen erosie of droogte te beskerm of die voorkoms van ’n kaal stuk grond te verbeter.
Ekosisteem
In ’n ekosisteem is dekplante die laag plante onder die vlak van struike. Die algemeenste dekplante is verskeie soorte gras. Dit word dikwels tussen struike en ander plante gebruik.
In landbou verwys dekplant of dekgewas na enigiets wat op die grond lê en dit teen erosie en onkruid beskerm. In tuinbou kan dit iets wees wat ’n onkruid keer om op die spesifieke plek te groei of wat ’n tuin voller laat lyk.
Van die plante wat as dekplante gebruik word, is:
Dit sluit die volgende bekende plante in:
Noord-Amerikaanse Bergtydsone
Noord-Amerikaanse Bergtyd (Engels: Mountain Time Zone, afgekort as MT) is 'n tydsone wat sewe ure ná Gekoördineerde Universele Tyd val, met ander woorde UTC-7. Meeste van die sentraalwestelike deel van die Noord-Amerikaanse vasteland val in hierdie tydsone.
Ander benamings
In die Verenigde State en Kanada word hierdie tydsone algemeen Mountain Time (MT) (in Engels) genoem. Dit is spesifiek Mountain Standard Time (MST) wanneer u standaardtyd (herfs en winter) waarneem, en Mountain Daylight Time (MDT) wanneer u die sonligspaartyd (lente en somer) waarneem. Die term verwys na die feit dat die Rocky Mountains, wat strek van Noordwes-Kanada tot die Amerikaanse staat New Mexico, amper heeltemal in die tydsone geleë is. In Meksiko staan hierdie tydsone bekend as die Stille Oseaan-tydsone.
Spesifikasie
Die horlosietyd in hierdie sone is gebaseer op die gemiddelde sontyd by die 105ste meridiaan wes van die Greenwich-sterrewag. In die Verenigde State word die presiese spesifikasie vir die ligging van tydsones en die skeidingslyne tussen sones uiteengesit in die kode van federale regulasies op 49 CFR 71.
Lande
Die gebiede of lande wat Noord-Amerikaanse Bergtyd gebruik is:
Serpukhovium
Die Serpukhovium was van sowat 330,9 tot 323,2 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die etage/tydsnede Viséum en gevolg deur die Bashkirium.
Naam en definisie
Die etage is genoem na die Russiese stad Serpoechof naby Moskou. Die basis van die Serpukhovium word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Conodonta Lochriea crusiformis en die bokant deur die eerste voorkoms van die Conodonta Declinognathodus nodiliferus. Geen tipeligging is nog vir die basis vasgelê nie.
Biostratigrafie
In die biostratigrafie word die etage met behulp van Conodonta ingedeel in die volgende vier biosones:
Die Mississippium word daarnaas op basis van Foraminifera ingedeel in biosones.
Seny Dennis
Sandy Dennis (27 April 1937 – 2 Maart 1992) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Who's Afraid of Virginia Woolf? (1966), Up the Down Staircase (1967), Sweet November (1968), en The Out of Towners (1970).
Viséum
Die Viséum is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede in onderskeidelik die sisteem en periode Karboon (epog/serie Mississippium). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Rena Sofer
Rena Sofer (gebore 2 Desember 1968) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Traffic (2000) en Keeping the Faith (2000), en in die televisiereekse General Hospital (1963) en Ed (2000).
Moskovium (geografie)
Die Moskovium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede in onderskeidelik die sisteem en periode Karboon (epog/serie Pennsylvanium). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Die Moskovium was van sowat 315,2 tot 307,0 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die etage/tydsnede Bashkirium en gevolg deur die Kasimovium.
Naam en definisie
Die etage is genoem na die Russiese hoofstad, Moskou. Die basis van die Moskovium word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Conodonta Declinognathodus donetzianus en Idiognathoides postsulcatus of die Fusulinida Aljutovella aljutovica, en die bokant deur die sone van die Fusulinida Obsoletes obsoletes en Protriticites pseudomontiparus of deur die eerste voorkoms van die ammonietgeslag Parashumardites.
Viséum
Naam en definisie
Die etage is genoem na die Belgiese stad Wezet (Frans: Visé). Die basis van die Viséum word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Foraminifera Eoparastaffella simplex. Die tipeligging vir die basis is naby die stad Pengchong in die suide van China.
Maura Soden
Maura Soden (gebore 26 Desember 1955) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Matlock (1986), Criminal Minds (2005), Brothers & Sisters (2006), en Mad Men (2007).
Viséum
Biostratigrafie
In die biostratigrafie word die etage met behulp van Conodonta ingedeel in die volgende vier biosones:
Moskovium (geografie)
Naam en definisie
Die tipeligging van die basis is nog nie vasgestel nie.
Biostratigrafie
In die biostratigrafie word die etage met behulp van Conodonta ingedeel in die volgende vyf biosones:
Viséum
Biostratigrafie
Die Mississippium word daarnaas op basis van Foraminifera ingedeel in biosones.
Maya Deren
Maya Deren (29 April (12 May) 1917 – 13 Oktober 1961) was 'n Amerikaanse regisseuse, skryfster, en aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Divine Horsemen: The Living Gods of Haiti (1985).
Christa Steyn
Christa Steyn, gebore Christina Maria Schutte, (15 Junie 1958, Krugersdorp – 11 Junie 2012, Pretoria) was 'n komponis, pianis en Afrikaanse sangeres. Sy is veral bekend vir haar werk saam met Jannie du Toit (onder andere in die produksie Jannie en die Tannie). Haar komposisies en verwerkings het verskeie kunstenaars, waaronder Anneli van Rooyen, Karin Hougaard en Jan de Wet help vestig.
Biografie
Christa Steyn het by haar ma, Myra Schutte, leer klavier speel. Haar pa was die NG predikant dr. Ben Schutte wat onder andere drie verskillende gemeentes op Potchefstroom bedien het. In 1962, op vierjarige ouderdom, begelei sy reeds haar kleuterskool se koortjie wat Die Oukraalliedjie sing sonder dat haar ma daarvan weet.
Sy studeer musiek by die PU vir CHO en begin met klavierlesse by prof. Pieter de Villiers. Sy sukkel aanvanklik met musiekteorie, maar slaag haar teorie-eksamen in 1972 met lof.
In 1973 wen sy die Collegium Musicum-kompetisie vir 3 agtereenvolgende jare. In 1981 word haar eerste ses liedjies (as solosanger), onder ander Eerste Liefde en Bly By My, opgeneem. In 1982 en 1984 wen sy Crescendo se komposisieafdeling. In 1986 verskyn haar eerste plaat, Aan die Einde van die Reënboog.
In 1988 word sy as musiekregisseur van Crescendo aangestel waar sy diens doen tot 1993. In 1991 word sy aangestel as die kursusleier van die ATKV se Ligteliedjiewerkskool tot 2000. In 2004 word sy deur die ATKV aangewys as die Afrikaanse Liedjieskrywer van die jaar.
Vanaf 1986 werk sy vir die volgende 25 jaar as pianis en medekunstenaar saam met Jannie du Toit op die verhoog, in ateljees en as medeskrywer van liedjies. Hulle besoek saam 25 lande en tree in 21 van die lande op. Hulle gewildste verhoogproduksies sluit in Blik en Snaar (1986), Skadu's teen die muur (1992), De Kleine Man (1994), Musiek en Repliek – Klas van '79 (saam met Lucas Maree, 1999), De Kleine Man Spoorloos (2000), Nagkantoor (saam met verskeie ander kunstenaars onder regié van Sandra Prinsloo en met 'n teks van PG du Plessis, 2004), Jannie en die Tannie (2006), Hartsnaar (saam met haar seun, Douw Steyn, Mariëtte Galjaard en Werner Spies, 2008), Houtkruis (saam met verskeie kunstenaars, 2008) en Brel in Brooklyn (saam met Laurika Rauch en Sergio Zampolli, 2010).
Christa is op 11 Junie 2012 oorlede nadat sy byna presies 'n jaar vroeër met kanker gediagnoseer is.
Xi'an
Xi'an (Chinees: 西安市 Xī’ān Shì) is 'n stad in China met 'n bevolking van 8 252 000 inwoners en 'n oppervlakte van 9 983 km². Xi'an is 'n sub-provinsiale stad in sentraal-China. Die stad is bekend vir die terrakotta-soldate in die mausoleum van die Chinese keiser Qin Shi Huang.
Millennium-stadion
Die Millennium-stadion (Wallies: Stadiwm y Mileniwm), tans die Prinsdom-stadion (Wallies: Stadiwm Principality) genoem weens borgskapredes, is die nasionale stadion van Wallis. Dit is die tuisveld van die Walliese nasionale rugbyspan en bied ook op ’n gereelde grondslag wedstryde van die Walliese nasionale sokkerspan aan. Dit is aanvanklik gebou om deel te wees van die Rugbywêreldbeker 1999 en het sedertdien talle grootskaalse gebeure gehuisves, waaronder die Tsoenami-verligtingskonsert, die Super Special-fase van die Walliese Veldren Groot-Brittanje, die Speedway Grand Prix van Groot-Brittanje en talle musiekkonserte.
Die Millennium-stadion word besit deur Millennium-stadion plc wat ’n filiaalmaatskappy van die Walliese Rugbyunie (WRU) is. Die stadion is ontwerp deur ’n span wat gelei is deur Bligh Lobb Sportargitektuur wat vroeg in 2009 hernoem is na Populous. WS Atkins was die strukturele ingenieurs en Laing O’Rourke die boukontrakteur. Die totale konstruksiekoste van die stadion was £121 miljoen waarvan die Millennium-kommissie £46 miljoon befonds het.
Edge (stoeier)
Edge (gebore 30 Oktober 1973) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Sanctuary (2008), Haven (2010), Clash Time (2011), en The Flash (2014).
2001 Monaco Grand Prix
Die 2001 Formule Een Monaco Grand Prix is op 27 Mei 2001 op die Circuit de Monaco in Monte Carlo gehou. Dit was die sewende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Michael Schumacher in sy Scuderia Ferrari gewen.
Orchidaceae
Orchidaceae is ’n uiteenlopende en wydverspreide familie plante met kleurryke blomme wat dikwels ook geurig is. Dit is algemeen bekend as die orgideefamilie. Dit en Asteraceae is die grootste twee families blomplante, met tussen 21 950 en 26 049 erkende spesies wat in 880 genera voorkom. Daar word steeds gedabatteer oor watter familie die grootste is, aangesien geverifieerde data oor sulke groot families voortdurend wissel.
Marilyn Sokol
Marilyn Sokol (gebore 2 Junie 1937) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Foul Play (1978), Crocodile Dundee II (1988), The Basketball Diaries (1995), en The Producers (2005).
Orchidaceae
Die getal orgideespesies is in elk geval net soveel as die getal beenvisspesies, meer as twee keer soveel as die voëlspesies en sowat vier keer soveel as die soogdierspesies. Die familie sluit sowat 6–11% van alle saadplante in. Die grootste genera is Bulbophyllum (2 000 spesies), Epidendrum (1 500), Dendrobium (1 400) en Pleurothallis (1 000).
Die voortplanting van orgideë is van sekere fungi afhanklik. Die uiters klein saadjies het naamlik geen reserwevoedsel nie en kan slegs deur middel van die fungi voedsel uit die grond verkry. Hierdie behoefte aan fungi het die kweek van orgideë vroeër baie bemoeilik, maar met moderne metodes is dit moontlik om die saad sonder die aanwesigheid van die fungi te laat ontkiem.
Orgideë is 'n groot groep plante met ongeveer 400 tot 800 genera en 20 000 tot 35 000 spesies, wat saam die familie Orchidaceae, die enigste familie van die orde Orchidales, vorm. 'n Klein fraksie daarvan (ongeveer 50 genera en 150 spesies) word as snyblomme kommersieel gekweek. Die meeste orgideë word in tropiese reënwoude aangetref, maar hul verspreidingsgebied strek reg oor die wêreld, tot in die poolstreke; hulle groei normaalweg in vogtige omgewings, maar soms selfs in woestyne.
Die meeste orgideë in die tropiese reënwoude is byvoorbeeld epifiete, dit wil sê plante wat bo in bome of in struike groei, maar nie parasities op die plante leef nie en hul vog en voeding uit die lug en reënwater, of soms uit dooie organiese materiaal in die mikke, verkry. Die meeste orgideë buite die trope groei in die grond. Die wat in die grond gewortel is, het dikwels ondergrondse bergorgane in die vorm van wortelknolle of -stokke.
Sommige orgideë leef parasities op bepaalde fungi, terwyl ander saprofiete is, dit wil sê hulle kry hul voedingstowwe uit dooie organiese materiaal. Nog die parasitiese orgideë, nog die saprofiete het normaalweg bladgroen omdat hulle nie fotosintetiseer nie. Soos alle eensaadlobbige plante het orgideë parallelarige blare. Die grootte van die blomme varieer van ongeveer 2 mm (enkele soorte van die genus Pleurothallis) tot ongeveer 38 cm (spesies van die genus Brassia). By die meeste eensaadlobbige plante is die kelk en kroon nie duidelik gedifferensieer nie en word daar van 'n blomdek of periant gepraat.
By orgideë lyk die twee kranse ook bale dieselfde, maar daar is tog 'n verskil tussen die twee en normaalweg word daar wel onderskeid gemaak tussen die kelk en die kroonblare. Daar is drie van elk en die middelste kroonblaar verskil grotendeels in vorm en kleur van die ander kroonblare. Hierdie kroonblaar staan bekend as die lip of labellum en dien as platform waarop insekte, wat verantwoordelik is vir die bestuiwing van die blomme, kan land. Soms vorm hierdie lip 'n verlengde spoor na agter waarin nektar dikwels voorkom.
Die aantal meeldrade is gereduseer en die meeldrade en stamper is saam tot 'n stempelsuil vergroei en staan in die middel van die blom. Die sogenaamde vroueskoentjies (subfamilie Cypripedioideae) het twee meeldrade, een aan elke kant van die kolom, terwyl die ander orgideë slegs een meeldraad het. Voorts is die stuifmeel van die vroueskoentjies korrelrig, terwyl dié van die ander orgideë saamkleef en stuifmeelpakkies of pollinia vorm.
By die meeste orgideëspesies het die pollinium 'n klein armpie (polliniumsteeltjie of caudicula), wat gewoonlik met 'n klewerige kliertjie (glandula) verbind is. Die pollinium, steeltjie en die klewerige kliertjie staan saam bekend as ŉ pollinarium. Die hele pollinarium kleef deur middel van die kliertjie aan 'n insek vas en word na die volgende blom oorgedra. Een van die drie stigmas van die stamper van die meeste orgideeblomme is omvorm tot 'n klewerige orgaantjie, bekend as die rostellum. Wanneer ŉ insek met pollinia die blom binnekom, kleef die pollinia aan die rostellum vas.
Die vrugbeginsel van 'n orgideëblom is heeltemal ingebed in die blombodem en is dus onderstandig. Duisende, en in sommige gevalle tot 2 miljoen, uiters klein saadjies kom vry uit die ryp vrug, wat 'n kapsule of doosvrug is. Die saadjies het geen reserwevoedingstowwe in die vorm van 'n endosperm nie en die embrio is ongedifferensieerd. Die saadjies kan slegs ontkiem wanneer hulle met sekere fungi in aanraking kom. Die kans dat dit sal gebeur, is betreklik klein en dit is waarom so baie saadjies op 'n slag geproduseer word. Die fungusdrade dring die saadjies binne en vorm 'n mikorisa; die embrio kry sy voedingstowwe deur middel van hierdie fungusdrade uit die grond.
In hierdie stadium leef die embrio dus eintlik parasities op die fungus. Wanneer die aanvanklik bolvormige kiemplantjie, bekend as ŉ protokorm, selfstandig kan leef, word die selle van die fungusdrade verteer. Die kiemplant ontwikkel na ongeveer drie jaar in 'n volwasse, blomdraende orgideeplant. 'n Paar orgideëspesies, soos byvoorbeeld Gastrodia sesamoides, woon egter hul lewe lank parasities op swamme. Gastrodia sesamoides is eintlik 'n Australiese spesie wat in die Suidwes-Kaap gevestig geraak het.
Die enkele orgideëspesies wat in droë klimaatstreke voorkom, het leeragtige, harde blare. Verreweg die meeste spesies groei in vogtige klimaatstoestande en het groot, sagte blare. Tropiese spesies het dikwels 'n geswolle stingel, bekend as 'n skynbol, wat as bergingsorgaan vir droogtetye dien. Die wortels van epifitiese spesies het verder 'n laag waterabsorberende weefsel, bekend as die velamen, aan die buitekant. Twee epifitiese spesies wat in onder meer Suid-Afrika voorkom, het egter nog skynbolle, nog blare, maar bestaan uit slegs 'n massa chlorofilhoudende wortels, wat buiten vir die opneem van water en voedingstowwe, ook vir fotosintese verantwoordelik is.
Die meeste Suid-Afrikaanse grondorgideë het twee wortelstokke, een geswolle en vol voedingstowwe, en die ander verdroog. Die blomme van orgideë staan selde alleen, maar word meestal in die vorm van are, pluime of trosse gedra. By die meeste orgideë draai die vrugbeginsel tydens die ontwikkeling daarvan deur 'n hoek van 180˚, sodat die lip van die blom dan af en vorentoe wys. Hierdie wenteling staan bekend as resupinasie. Die meeste Suid-Afrikaanse orgideë word in die hoër reënvalstreke van die Wes-Kaap, Suid-Kaap, KwaZulu-Natal en Mpumalanga aangetref. Dié wat in die winterreënvalstreek groei, gaan gewoonlik in die somer deur 'n rusfase, terwyl dié wat in die somerreënvalstreek groei, in die winter deur so 'n fase gaan.
Die grondorgideë verloor dan meestal hul blare. Dit is opvallend dat daar geen epifitiese orgideë in die winterreënvalstreek voorkom nie. Plantegroei in die hoër reënvalstreek met 'n droë seisoen is gewoonlik in die droë seisoen aan brande onderworpe. Dit is egter die tyd wanneer die orgideë in 'n rustoestand verkeer en hulle word gevolglik nie benadeel nie. Inteendeel, sommige orgideë kan glad nie blom as die veld nie gedurende die droë seisoen gebrand het nie. In die Suidwes-Kaap blom spesies soos Satyrium corrifolium en Satyrium cameum dikwels in groot getalle na veldbrande en vorm dan 'n indrukwekkende skouspel. Sommige van die Suid-Afrikaanse orgideë, byvoorbeeld Brachycory thistenuior, het 'n wye verspreiding, terwyl ander, soos Disa salteri, net in baie beperkte gebiede voorkom.
Eersgenoemde spesie kom vanaf KwaZulu-Natal tot in Kenia, Uganda en Guinee voor, terwyl laasgenoemde spesie slegs in 'n paar dele van die Kaapse Skiereiland voorkom. Ook die baie bekende Disa uniflora is tot 'n paar plekke in die Suidwes-Kaap beperk. Bestuiwing deur diere het by die orgideë as groep 'n hoë vlak van ontwikkeling bereik. Hoewel die basiese struktuur van alle orgideëblomme ooreenstem, is daar tog 'n groot variasie in kleiner besonderhede. Elke blom is aangepas vir bestuiwing deur 'n spesifieke dier of groep diere, en verskeie spesies word slegs deur een dierspesie bestuif. Disa uniflora van Tafelberg en 'n paar ander berge in die Suidwes-Kaap word byvoorbeeld slegs deur die skoenlapper Aeropetes tulbaghia bestuif. As hierdie skoenlapper sou uitsterf, sal die orgideë ook uitsterf omdat dit nie meer kan voortplant nie.
Van die belangrikste bestuiwingsagense is verskeie soorte alleenlewende en sosiale bye, wespe, motte, skoenlappers, vlieë en voëls. Die meeste orgideë gebruik nektar as lokmiddel, maar sommige het geen nektar nie. Omdat die stuifmeel in pollinia is, dien dit ook nie as lokmiddel nie. Sommige spesies, byvoorbeeld van die genus Maxillaria, bring pseudostuifmeel voort, iets wat baie soos stuifmeel lyk en die insekbestuiwers aantrek.
Blomme van die groot genus Oncidium lyk blykbaar soos die insekvyand van mannetjiesbye van die genus Centris. Die bye probeer dan die "vyand" wegdryf en in die proses haak die pollinia aan hulle vas. By ander orgideëspesies lyk die blomme soos die wyfies van insekte waarvan die mannetjies 'n paar dae voor die wyfies uit hul papies kom. Die mannetjies probeer dan met die orgideë paar en sodoende word die pollinia op die agterlyf vasgedruk en na die volgende blom saamgeneem.
Ongeveer twee derdes van alle orgideë gebruik nektar om bestuiwers aan te trek. Die spesie Angraecum sesquipedale van Madagaskar het 'n spoor van 20 tot 30 cm lank wat deur die basis van die lip gevorm word. Hierdie spesie word deur slegs een skoenlapperspesie met 'n baie lang tong bestuif. Die meeste orgideë wat deur motte, skoenlappers of voëls bestuif word, het nektarbuise wat by die vorm van die tong of bek van hierdie diere aangepas is. Dikwels word dieselfde blom deur skoenlappers sowel as voëls bestuif, en veral blomme wat deur voëls bestuif word, het dikwels helder kleure.
Die kweek van orgideë
Tot ongeveer 1925 was die kweek van orgideë byna onmoontlik omdat die rol van swamme in saadontkieming In daardie stadium nog nie bekend was nie. Daar is toe egter ontdek dat die saad sonder swamme in spesiale voedingsoplossings van soute, suiker en groeistowwe kan ontkiem.
Dit was ook moontlik om die swamme te isoleer, in die groeimediums te plaas en sodoende die saad te laat ontkiem. Eersgenoemde metode word egter die meeste gebruik en het veral sedert die dertigerjare geweldig toegeneem. Die metode staan bekend as asimbiotiese kultuur. Sommige orgideë kan ook ongeslagtelik deur middel van meristeemkultuur voortgeplant word. Daarvoor word die groeipunt (meristeem) van 'n plant onder 'n mikroskoop weggesny en in 'n voortdurendbewegende vloeistof geplaas waarin dit dan aan 'n aantal protokorms oorsprong gee.
Benewens die Suid-Amerikaanse spesies van die genera Cattleya en Epidendrum is ook spesies van die genera Dendrobium, Phalaenopsis en Vanda gewilde soorte wat vir die snyblommark gekweek word. Benewens hul waarde as snyblomme, waarop 'n hele bedryf gebou is, het orgideë min ekonomiese waarde. In die trope word drie spesies van die genus Vanilla gekweek waaruit die geurstof vanielje verkry word.
Marla Sokoloff
Marla Sokoloff (gebore 19 Desember 1980) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Whatever It Takes (2000), Dude, Where's My Car? (2000), en Sugar & Spice (2001), en in die televisiereeks The Practice (1997).
Lisa Dergan Podsednik
Lisa Dergan Podsednik (gebore 10 Augustus 1970) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Arena (2001) en in die televisiereekse Silk Stalkings (1991), Frasier (1993), en Pensacola: Wings of Gold (1997).
Pamela Des Barres
Pamela Des Barres (gebore 9 September 1948) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente 200 Motels (1971), Arizona Slim (1974), en Paradise Alley (1978), en in die televisiereeks Search for Tomorrow (1951).
Llwynywermod
Llwynywermod (Wallies: Llwynywermwd), ook Llwynywormwood, is ’n landgoed in Wallis wat aan koning Charles III behoort.
Dit is geleë naby die dorp Myddfai, Llandovery, Carmarthenshire; koning Charles het dit in Maart 2007 gekoop. Die drieslaapkamer-plaashuis, wat deur Craig Hamilton Architects in ’n woning vir hom omskep is, was eers die waenhuis van die nou verwoeste 13-slaapkamer-landhuis van die Griffies-Williams-familie daar naby.
Charles en sy vrou, Camilla, het in Junie 2008 in die huis begin bly wanneer hulle Wallis besoek. Huise in die binnehof word as vakansieverblyf gebruik as hulle nie daar woon nie.
Die historikus Mark Baker het ’n boek geskryf oor die geskiedenis en restourasie van die landgoed met die naam A Royal Home in Wales: Llwynywermod. Dit is in Februarie 2008 in ’n spesiale leeromslag aan die Prins van Wallis geskenk.
Lophotrochozoa
Lophotrochozoa is ’n superfilum van die koninkryk Eumetazoa (orgaandiere). Die takson is gevestig as ’n monofiletiese groep na aanleiding van molekulêre bewyse.
Groepe
Lophotrochozoa bestaan uit twee groepe wat nie noodwendig monofileties is nie: Ttrochozoa, waarvan die larwes twee bande trilhare (cilia) om die middel het, en Lophophorata, wat tentakels om die mond het. Die presiese verwantskap tussen die twee groepe is onseker.
Ander filums is ingesluit op grond van molekulêre data.
Ephraim Ellis
Ephraim Ellis (gebore 23 Februarie 1985) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Stage Fright (2014) en in die televisiereekse Degrassi: The Next Generation (2001) en XIII: The Series (2011).
Kadıköy
Kadıköy (die antieke en Bisantynse Chalcedon) is ’n groot, dig bevolkte en kosmopolitiese distrik van Istanboel, Turkye, aan die Asiatiese kant van die See van Marmara.
Kadıköy is ook die naam van die mees prominente buurt van die distrik, ’n woon- en kommersiële gebied wat met sy talle kroeë, bioskope en boekwinkels die kulturele middelpunt van die Anatoliese kant is. Kadıköy het in 1928 ’n distrik geword toe dit van die Üsküdar-distrik afgestig het. Die bevolking van die distrik volgens die 2007-sensus is 509 282.
Geskiedenis
Kadıköy is ’n ouer nedersetting as dié aan die Europese kant van Istanboel. Artefakte wat van 5500-3500 v.C. dateer, is by die Fikirtepe-heuwel gevind – en artikels van klip, been, keramiek en brons wys dat mense sedert die prehistoriese tye aaneenlopend hier gebly het. ’n Hawe-nedersetting uit die tyd van die Fenesiërs is ook ontdek.
Chalcedon was die eerste nedersetting van die Grieke aan die Bosporus, in 685 v.C., ’n paar jaar voordat hulle Bisantium in 667 v.C. aan die ander kant van die seestraat gestig het. Chalcedon het verskeie kere van hande verwissel terwyl Perse, Bisantyne, antieke Romeine, Arabiere, Kruisvaarders en die Ottomaanse Turke deur die gebied getrek het.
Toe dit verower is, was Chalcedon ’n plattelandse nedersetting buite die stad se beskerming. Dit is gou onder die jurisdiksie van die Istanboelse howe geplaas, vandaar die naam Kadıköy, wat beteken "Dorp van die regter". In die Ottomaanse tydperk het Kadıköy ’n gewilde mark vir landbougoedere geword en het mettertyd ontwikkel in ’n woongebied vir mense wat per boot na die stad gependel het. Die bevolking was die tipiese Ottomaanse mengsel van Armeniërs, Grieke, Jode en Turke.
Argitektuur
Kadıköy het baie interessante huise uit die Ottomaanse tydperk wat in systraatjies versteek is. Baie van hulle is omskep in kafees, kroeë en restaurante, veral seekoseetplekke.
Inkopies
Kadıköy is ’n besige inkopiedistrik met ’n groot verskeidenheid van atmosfere en argitektuurstyle. Sommige strate is smal en ander soos Bahariye Caddesi is breë voetgangersones. Turkye se grootste kosmark is daar, asook moderne winkelsentrums en straatverkopers. In die strate agter die hoofposkantoor is daar talle bekende boekwinkels wat nuwe en tweedehandse boeke verkoop, daar is ook kunsvlytwinkels, prenteramers en musiekwinkels. Omdat dit so ’n besige inkopiedistrik is, is daar volop smouse, skoenpoetsers, gomsnuiwers en skoolkinders wat blomme, kougom, sneesdoekies en nog wat verkoop.
Vermaak
Kadıköy het baie strate vol kafees, restaurante, kroeë en bioskope. Die markgebied is vir verkeer gesluit en het talle kitskos-eetplekke. Baie studente koop hier groot toebroodjies bekend as "maniac" en "psychopath". Agter die sentrum lê ’n groot winkel- en woongebied wat opdraand loop na die Bahariye Caddesi-voetgangersone. Kadıköy se vermaak is nie vir die hoër klasse nie, dis eerder ’n werkersklas-omgewing. Dit het nie so ’n goeie naglewe soos Beyoğlu of sulke hoëgehalte-produkte soos die gebied om die Bosporus nie.
Woongebiede
Langs die kus, weg van die sentrum, is daar duurder winkels en hoërklas-buurte soos Moda en Fenerbahçe. Moda is ’n ou, stil en kosmopolitiese buurt. Baie historiese huise is gesloop en vervang deur woonstelblokke. Dit word egter beskou as een van die meer aangename woondistrikte van die stad. Daar is talle kerke en bekende skole. Nog ’n mooi nuwe buurt is Acıbadem met sy goeie private hospitaal en lang strate vol goeie kafees, restaurante en roomysplekke.
Die lang inkopiestraat Bağdat Caddesi loop oos en daar is baie goeie woonbuurte tussen die pad en die kus. Tot die 1950's was hierdie gebiede vol somerhuise van die rykes. Sedert die Bosporus-brug gebou is en toegang makliker is, is die meeste van die huise gesloop en deur woonstelblokke vervang. Daar is baie seekus-parke en seiljagmarinas.
Seny Descher
Sandy Descher (gebore 30 November 1945) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Them! (1954), The Opposite Sex (1956), en A Gift for Heidi (1958), en in die televisiereeks The 20th Century-Fox Hour (1955).
Coppins
Coppins was oorspronklik ’n middel-19de-eeuse plaashuis wat deur John Mitchell gebou is. Dit is in die dorp Iver in Buckinghamshire, Engeland, geleë en is aansienlik verander vir prinses Victoria, wat daarheen getrek het ná haar ma, koningin Alexandra, se dood in 1925.
Prinses Victoria het Coppins aan haar broerskind prins George, Hertog van Kent nagelaat toe sy in 1935 dood is. Dit was sedertdien die tuiste van twee geslagte van die Kent-familie tot dit in 1973 verkoop is.
2000 Monaco Grand Prix
Die 2000 Formule Een Monaco Grand Prix is op 4 Junie 2000 op die Circuit de Monaco in Monte Carlo gehou. Dit was die sewende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur David Coulthard in sy McLaren - Mercedes gewen.
Cusco
Cusco (ook Cuzco, in Quechua Qusqu of Qosqo) is die hoofstad van die gelyknamige provinsie in die Peruviaanse Andes-hooglandsgebied. Die stad is 3 399 m bo seespieël geleë en het ongeveer 358 000 inwoners. Dit is ook die oord van 'n aartsbiskop en 'n universiteit.
Die stad se gevarieerde geskiedenis as hoofstad van die Inkas, die besienswaardighede in die omgewing en die landskap in die midde van die Andes gebergtes, maak dit 'n aantrekkingspunt vir vele toeriste. As uitgangspunt na die Inka-ruines van Machu Picchu het Cusco wêreldwyd bekend geword. Die stad Cusco is in 1983 deur UNESCO as 'n wêrelderfenisgebied gelys.
Eddie Irvine
Edmund Irvine Jr (gebore 10 November 1965) is 'n voormalige motorrenjaer van Noord-Ierland. Hy het tussen 1993 en 2002 aan Formule Een deelgeneem en in die 1999 wêreldkampioenskap vir jaers tweede geëindig toe hy vir Scuderia Ferrari gejaag het.
Hy het sy loopbaan op sewentienjarige ouderdom begin toe hy vir die Formule Ford-kampioenskap ingeskryf het, en vroeë sukses behaal voordat hy deurgedring het na die Formule Drie- en Formule 3000-kampioenskap. Hy het sy Formule Een-debuut in 1993 met Jordan Grand Prix gemaak, Hy behaal sy eerste podium in 1995 vir Jordan, voordat hy in 1996 na Ferrari verskuif. Sy suksesvolste seisoen was in 1999 toe hy vier seges behaal en die McLaren-jaer Mika Häkkinen vir die Wêreldkampioenskap uitdaag.
In sy vier jaar by Ferrari eindig hy in 1998 ook algeheel vierde en behaal 22 algehele podiums. Hy is steeds die jongste bestuurder van die Verenigde Koninkryk wat Ferrari verteenwoordig het. Hy het in 2000 na Jaguar Racing vertrek, en die span se eerste podium in 2001 en sy laaste podium in 2002 behaal. Irvine het aan die einde van die 2002-seisoen uit mededingende motorsport getree.
Johan Botha (tenoor)
Johan Botha (* 19 Augustus 1965 in Rustenburg, Suid-Afrika; † 8 September 2016 in Wene, Oostenryk) was 'n Suid-Afrikaanse tenoor.
Hy maak sy debuut in 1989 op die verhoog van die munisipale teater in Roodepoort as Max in Der Freischütz. Sy internasionale deurbraak kom in 1993 by die Opera de la Bastille as Pinkerton in Puccini se Madama Butterfly. Sedertdien het hy opgetree by toonaangewende operahuise oor die wêreld soos die Metropolitan Opera, Weense Staatsopera, Opera Australia, Royal Opera House (Londen), La Scala, en die Salzburg Festival. Hy is op 8 September 2016 na 'n stryd teen kanker oorlede.
Opnames
Johan Botha is die Suid-Afrikaanse operasanger wat by verreweg die meeste Internasionale opnames gemaak het:
Kasimovium
Die Kasimovium was van sowat 307 tot 303,7 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die etage/tydsnede Moskovium en gevolg deur die Gzhelium.
Naam en definisie
Die etage is genoem na die Russiese stad Kasimof. Die basis van die Kasimovium word gedefinieer deur die basis van die sone van die Fusulinida Obsoletes obsoletes en Protriticites pseudomontiparus of die eerste voorkoms van die ammonietegeslag Parashumardites, en die bokant deur die eerste voorkoms van die Fusulinida-geslagte Daixina, Jigulites en Rugosofusulina of van die Conodonta Streptognathodus zethu.
Die tipeligging van die basis is nog nie vasgestel nie.
Cronulla
Cronulla is 'n woonbuurt langs 'n strandgebied in die suide van Sydney in Nieu-Suid-Wallis, Australië. Cronulla is sowat 26 km suid van Sydney se sentrale sakekern geleë in die plaaslike regeringsgebied van Sutherland Shire.
Cronulla is geleë op 'n skiereiland wat begrens word deur Botanybaai in die noorde, Bate Bay in die ooste, Port Hacking in die suide en Gunnamatta Bay in die weste. Die aangrensende woonbuurt Woolooware lê wes van Cronulla. Die Kurnell-skiereiland, die plek waar James Cook vir die eerste keer in 1770 aan wal gegaan het word binnegegaan deur noordoos vanuit Cronulla te ry op Captain Cook Drive.
Strande
Cronulla is 'n gewilde toeriste trekpleister en lok baie baaiers van oral oor Sydney heen. Cronulla Beach is 'n lang strand wat vanaf Boat Harbour tot by North Cronulla strek, gevolg deur rotspoele en nog 'n sanderige strandgebied in South Cronulla. Die strande van Cronulla vanaf noord na suid is: Boat Harbour, Wanda Beach, Elouera Beach, North Cronulla Beach, Cronulla Beach, Blackwoods Beach, Shelly Beach en Oak Park. Die strande is 'n gewilde plek vir ontspanning en verskeie watersportsoorte insluitend swem, branderplankryery en andere.
Shark Island is 'n eiland net buite Cronulla Beach en is 'n gewilde plek vir branderplankryery en daar word jaarliks 'n kompetisie genaamd die Shark Island Challenge daar aangebied. Gunnamatta Bay bied ook beskermde swemplekke langs Gunnamatta Park. Port Hacking is ook 'n gewilde plek vir waterski aktiwiteite.
Sakegebied
Die hoof winkelkompleks is langs Cronulla straat geleë wat deels omgeskakel is om slegs vir voetgangerverkeer voorsiening te maak en as Cronulla Plaza bekend staan. Die sakegebied strek ook verder na Kingsway, Gerrale Street en ander omliggende strate. Cronulla het 'n kafeekultuur ontwikkel met baie kafees en restourante langs North Cronulla se strandgebied en in Cronulla Plaza. Toeriste het die keuse van 'n hele aantal hotelle, motelle en woonstelle. Cronulla het vele besienswaardighede wat onafhanklike bioskope, nagklubs en kroeë insluit.
Skole
Cronulla is die tuiste van verskeie laer- en hoërskole: Cronulla High School, De La Salle College, Our Lady of Mercy College, Cronulla Publich School, South Cronulla Public School, St Francis De Sales, Burraneer Bay Public School en St Aloysius Catholic Primary School.
Kerke
St Andrews Anglikaanse kerk, St Aloysius Katolieke kerk, Cronulla Baptiste kerk, Cronulla Uniting Church en die Presbiteriaanse War Memorial Church is almal in Cronulla geleë.
Geskiedenis
Cronulla is afgelei van 'n inboorlingwoord kurranulla wat plek van die pienk seeskulpe beteken. Matthew Flinders en Geore Bass het die kuslyn en die Port Hacking mondingsmeer in 1796 verken en gekarteer en die suidelikste deel van Cronulla word Bass and Flinders Point genoem ter ere van hulle. John Connel was die eerste grondeienaar in die gebied gewees in 1835. Thomas Holt het die meeste grond hier besit. Hy het 'n stuk grond vanaf Sutherland tot in Cronulla besit in die 1860's. Holt het Sutherland House opgerig langs die Gwawley Bay seefront in 1818 aan die oostekant van Sylvania. Die Cronulla gebied is in 1895 onderverdeel en grond is te koop aangebied teen 'n prys van 10 pond per akker. In 1899 het die regering die gebied Gunnamatta genoem. Op 26 Februarie 1908 is die naam amptelik verander na Cronulla en is Gunnamatta slegs gebruik vir die baai aan die westekant.
Na die Illawarra spoorlyn na Sutherland in 1885 gebou is, het die gebied baie gewild geword onder piekniekgangers en baaiers. Trems is in 1911 tussen Sutherland en Cronulla in werking gestel. Baie mense het strandhuise in Cronulla gehuur vir skoolvakansies. Die Oriental Hotel is in 1888 deur Kaptein Spingall gebou op die plek agter die huidige North Cronulla Hotel. Die Cecil Hotel was op die seefront van South Cronulla geleë en die Ritz Café was ook baie gewild onder vakansiegangers. 'n Woonstel genaamd Cecil Apartments is op die plek gebou waar die hotel geleë was. Die stoomtrems is in 1939 met die Cronulla tak van die Illawarra lyn vervang.
Die poskantoor het in Januarie van 1891 oopgemaak in wat toe as Cronulla Beach bekend gestaan het maar is weer in 1893 gesluit. In 1907 is die poskantoor weer oopgemaak en die naam na Cronulla verander in 1929. Die eerste skool is in 1910 gestig. Vanaf die 1950's is die vele gastehuise vervang met woonstelle. Ten spyte daarvan dat Cronulla as 'n woonbuurt ontwikkel het, het dit steeds gewild gebly by baaiers en toeriste. Verskeie hotelle, motelle en woonstelle vir tydelike verblyf is daar beskikbaar. Die Cronulla Bicentennial Plaza is in Februarie 1989 oopgestel.
In 2005 het onluste en geweldadige konfrontasies op Cronulla se strandfront voorgekom. Hierdie insidente het oor verskeie dae plaasgevind en ook na ander dele van Sydney versprei.
Otfried Preussler
Otfried Preussler (Duitse spelling: Preußler; * 20 Oktober 1923 in Reichenberg/Liberec, Tsjeggoslowakye; † 18 Februarie 2013 in Prien am Chiemsee, Beiere, Duitsland ) was 'n Duitse kinder- en jeugboekskrywer. Sy bekendste werke, waaronder Die klein waterman, Die rower Hotzenplotz, Krabat en Die klein heksie, het klassieke van die internasionale kinderliteratuur geword. Preussler se altesaam 32 boeke is in 55 tale, waaronder Afrikaans, vertaal, en wêreldwye verkope beloop 50 miljoen eksemplare. Kinders was vir Preussler die "beste en slimste gehoor wat 'n skrywer hom kan voorstel".
Jeug en skoolloopbaan
Preussler se voorvaders het hulle veral as glasmakers bekwaam, en hul genealogiese rekords in Boheme strek tot in die 15de eeu. Sy ouers was onderwysers, sy pa het daarnaas ook in volkskunde en die geskiedenis van sy geboortestreek belang gestel. So kon Preussler baie inspirasie uit die volksverhale van sy Boheemse tuisland put wat deur sy ouma Dora aan hom oorvertel is. Preussler het na haar uitgebreide kennis as 'n verhaalboek verwys wat nooit geskrywe is nie, maar nogtans die belangrikste werk in sy lewe geword het. Preussler het in sy kinderjare dikwels staptogte met sy pa onderneem, wat sy literêre neigings eweneens bevorder het, en sodoende ook kennis met volksverhale uit die Ysergebergte gemaak. Teen die ouderdom van twaalf jaar het hy begin om sy eerste eie verhale te skryf en van 'n literêre loopbaan in Praag gedroom.
Preussler het by die Rudolph-skool te Reichenberg, tans Liberec in Tsjeggië, skoolgegaan waar Duits en alle vreemde tale sy gunstelingvakke was. Hy was van voorneme om professor vir Duitse geskiedenis aan die Karel-universiteit te Praag te word.
Krygsdiens en gevangeskap
Kort nadat hy sy Abitur (matriek) in 1942 met lof geslaag het, is Preussler vir krygsdiens in die Tweede Wêreldoorlog opgeroep. Hy het die oorlog oorleef, maar het in 1944 as 24-jarige offisier in Sowjet-Russiese krygsgevangeskap beland. Hy het die volgende vyf jaar in verskillende gevangenekampe in die Tataarse Sowjetrepubliek deurgebring, onder meer in Jelaboega. Hy het aan maagkoors (tifus), malaria en vlekkoors gely en so uitgeteer dat hy uiteindelik nog net 40 kilogram geweeg het.
In Junie 1949 is hy vrygelaat en het in Rosenheim in Beiere sy familielede en sy verloofde, Annelies Kind, uit Reichenberg, herenig wat ná die oorlog uit hul vaderland verdryf is. Otfried en Annelies het nog in dieselfde jaar getrou, en uit die huwelik is drie dogters gebore.
Akademiese opleiding en loopbaan as opvoedkundige
Preussler het toe besluit om onderwyser te word. Gedurende sy studies het hy geld as streekverslaggewer en verhaalskrywer vir kinderradioprogramme verdien. Tussen 1953 en 1970 het hy as onderwyser klas gegee en het later skoolhoof van die Otfried-Preussler-skool in Stephanskirchen geword, wat na hom vernoem is. Hier het hy soms klasse van meer as vyftig leerders onderrig en kon voordeel uit sy aanleg vir skryf en tekenkuns trek. Aan leerders wat onrustig geraak het, het hy stories vertel wat hy later neergeskryf en gepubliseer het.
Literêre loopbaan
Preussler het sy literêre skryfwerk aanvanklik as 'n soort neweberoep uitgeoefen. So het onder meer radiodrama's vir jong luisteraars uit sy pen gekom. Later het hy sy eerste kinderboeke geskryf en buitelandse werke vertaal. In 1956 het hy sy eerste kinderboek, Die klein waterman, gepubliseer. Nadat een van sy dogtertjies bang was vir "bose hekse" en dikwels snags nie kon inslaap nie, het Preussler die storie van 'n klein heksie versin wat saam met haar praatgraag-kraai Abraxas alles doen om 'n goeie heks te word.
In 1962 het hy "rower Hotzenplotz" as literêre karakter geskep. Die storie rondom hierdie rower en die onnosele polisieman Dimpflmoser het 'n plek op kinderboekrakke dwarsoor die wêreld verower. In 'n latere verfilming het die bekende Duitse akteur Gert Fröbe die hoofrol vertolk. Ná Die klein spook (1966) het in 1971 met Krabat die eerste jeugboek rondom onderwerpe soos die stryd vir vryheid en mag, towerkuns en liefde verskyn wat internasionale sukses behaal het en in 31 tale vertaal is. Die werk is met Duitse en Europese pryse vir jeugliteratuur bekroon. Krabat, wat Preussler as die belangrikste verhaal van sy lewe beskou het, is ter geleentheid van sy 85ste verjaardag verfilm.
Elke werk het Preussler eers aan groepe kinders voorgestel wat hy nie net as slim gehore, maar ook as streng kritikusse beskou het wat 'n skrywer nooit sou kon omkoop nie. Terme soos neger en negertjie, wat in Die klein heksie voorgekom het, het later kritiek van 'n Duitse minister uitgelok, en ofskoon Preussler nie graag wysigings in sy tekste toegelaat het nie, het die skrywer, wat in sy latere jare 'n teruggetrokke lewe gevoer en self nie openlik aan hierdie soort debatvoering deelgeneem het nie, uiteindelik ingestem om hulle te laat skrap. Altesaam het Preussler 32 kinder- en jeugboeke geskryf waarvan net in Duitsland meer as 15,2 miljoen eksemplare verkoop is. 275 vertalings van sy werke het in 55 tale verskyn.
In sy later lewe het Preussler hom as vryskutskrywer in Haidholzen naby Rosenheim en daarna in Prien am Chiemsee gevestig. Ná sy aftrede as kinder- en jeugboekskrywer, het hy begin om sy belewenisse in Russiese oorlogskampe neer te skryf. Hierdie werk sal ná sy afsterwe gepubliseer word.
Karla DeVito
Karla DeVito (gebore 29 Mei 1953) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Breakfast Club (1985), Modern Love (1990), Betrayal of the Dove (1993), en Straight Outta Tompkins (2015).
Rebecca Soler
Rebecca Soler is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Nerve (2016), Imperium (2016), en Hostiles (2017), en in die televisiereeks Teenage Mutant Ninja Turtles (2003).
Jake Epstein
Jake Epstein (gebore 16 Januarie 1987) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Charlie Bartlett (2007) en in die televisiereekse The Zack Files (2000), Degrassi: The Next Generation (2001), en Designated Survivor (2016).
Chevrolet Captiva
Die Chevrolet Captiva is 'n mediumgrootte SNV wat deur GM Daewoo (nou GM Korea), die Suid-Koreaanse filiaal van General Motors, ontwikkel is en verkoop word onder die Chevrolet-handelsmerk. Die Captiva maak gebruik van die GM Thetaplatform en is afgelei van die Chevrolet S3X-konsepmotor, geopenbaar in 2004. Die Thetaplatform onderlê ook die "Opel Antara", die Captiva se meganiese afgeleide wat ook gebou word deur Daewoo.
Internasionaal is dit verkoop as die "Chevrolet Captiva", maar die Suid-Koreaanse mark se motors was as die Daewoo Winstorm gekenteken tot 2011, toe die internasionale naam oral aangeneem is. Die Australiese-spesifikasie model heet die Holden Captiva.
Theodosius I
Theodosius (11 Januarie 347 – 17 Januarie 395), ook bekend as Theodosius I of Theodosius die Grote (Grieks: Θεοδόσιος of Θεοδόσιος ο Μέγας), was van 379 tot 395 keiser van die Romeinse Ryk. Hy het die oostelike en die westelike deel van die ryk herenig en was die laaste heerser van albei dele. Ná sy dood is die twee dele permanent verdeel tussen sy twee seuns, Arcadius en Honorius.
Bashkirium
Die Bashkirium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede in onderskeidelik die sisteem en periode Karboon (epog/serie Pennsylvanium). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Die Bashkirium was van sowat 323,2 tot 315,2 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die etage/tydsnede Serpukhovium en gevolg deur die Moskovium.
Naam en definisie
Die etage is genoem na die Russiese republiek Basjkirië in die suide van die Oeralgebergte. Die basis van die Bashkirium word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Conodonta  Declinognathodus nodiliferus en/of Idiognathoides postsulcatus en die Fusulinida Aljutovella aljutovica. Die tipeligging van die basis is in Arrow-canyon in Nevada, VSA.
Biostratigrafie
In die biostratigrafie word die etage met behulp van gidsfossiele en Conodonta ingedeel in die volgende ses biosones:
Waterkering
'n Waterkering se lengte, hoogte en plasing word bepaal deur die golfenergie en helling van die strandgebied. Waterkerings wat te lank of hoog is, neig om afstroom-erosie te versnel omdat hulle te veel sediment vasvang. Dié wat te kort of laag is of te veel materiaal deurlaat, is ondoeltreffend omdat hulle te min sediment vasvang. Die waterkerings moet ook ver genoeg gebou word om te keer dat die water daarom vloei. In riviere word dit gebruik om te keer dat 'n rivier kronkel en maak dit die rivier meer bevaarbaar.
Gzhelium
Die Gzhelium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede in onderskeidelik die sisteem en periode Karboon (epog/serie Pennsylvanium). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Die Gzhelium was van sowat 303,7 tot 298,9 miljoen jaar gelede. Dit is voorafgegaan deur die Kasimovium en gevolg deur die Asselium, die eerste etage/tydsnede van die Perm-periode.
Naam en definisie
Die etage is genoem na die Russiese stad Gzjel (Russies: Гжель). Die basis van die Gzhelium word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Fusulinida Daixina, Jigulites en Rugosofusulina of van die Conodonta Streptognathodus zethus, en die bokant deur die eerste voorkoms van die Conodonta Streptognathodus isolatus.
Die tipeligging van die basis is nog nie vasgestel nie.
Biostratigrafie
In die biostratigrafie word die etage met behulp van Conodonta ingedeel in die volgende vyf biosones:
P. J. Soles
P. J. Soles (gebore 17 Julie 1950) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Carrie (1976), Halloween (1978), Rock 'n' Roll High School (1979), en Stripes (1981).