cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
A.P. Smit
Opleiding
Toe dit in sy matriekjaar vir hom duidelik word dat die Here hom tot die bediening roep, het hy sy beroepskeuse gedoen en daarby gehou, ondanks die feit dat 'n na-familielid hom feitlik met geweld wou dwing om 'n onderwyser te word. Aan die Universiteit van Stellenbosch, waar hy 'n inwoner van die manskoshuis Dagbreek was, behaal hy in 1930 die B.A.-graad cum laude. Later sou hy sê: "As jy metodies en sistematies werk, kan jy veel versit in jou kort lewe op aarde." Saam met sy kursus aan die Teologiese Seminarium gedurende die jare 1931–1934, skryf hy ook vir die Magistergraad in geskiedenis in. Sy verhandeling was die eerste geskiedenis van 'n gemeente wat hy sou skryf, naamlik Swartlandskerk, 1745–1824.
Ds. Smit het by geleentheid gesê: "In my vader se huis is ons vroeg geleer om gereelde studietye daarop na te hou; om sekere pligte op sekere dae of sekere tyd van die dag na te kom, om nie uit te stel tot die dag van môre wat vandag gedoen moet word nie. Hy en ander leermeesters het so dikwels hierdie lewensreël vir my voorgehou: 'The road of procrastination leads to the City of Never' — d.w.s. van uitstel kom afstel! Deur van jongs af sistematies en metodies te studeer, kon ek ver-reweg die meeste van my eind-eksamens met hoe onderskeiding slaag."
Vroeë bediening
duimnael|links|280px|Ds. Smit en sy gesin, 1959. In Desember 1934 word Smit predikant. Dit was die ekonomies moeilike tye van die Groot Depressie. As hulpleraar, met bykans net lewensonderhoud, moes ds. Smit in gemeente na gemeente diens doen: Grahamstad, Parow, Kaapstad. Op 8 Februarie 1936 is hy met handoplegging as leraar van Philadelphia bevestig. In daardie tyd is hy getroud met Magrieta Wilhelmina du Toit, 'n onderwyseres. In hierdie gemeente is hulle eerste seun gebore. Later sou hulle 'n tweede seuntjie kry. Hy het net ses maande gelewe.
Philadelphia was die gemeente van sy eerste liefde. Van hierdie plaaslike kerk het hy twee gedenkskrifte opgestel: In die Voortrekker-eeufeesjaar (1938) laat hy sy geskiedenis oor 'n driekwart-eeu spreek. In 1963 bedien hy die Kerkraad met 'n eeufees-album. Nog in die gedenkjaar 1938 loop hy terug na Parow en gee aan die kerkraad 'n ongepubliseerde verhaal by die gemeente se mondigwording. In die volgende jaar het hy die gemeente Riversdal, wat 'n eeu oud was, aan 'n gedenkskrif gehelp. In die "voorwoord" het hy, soos 'n goeie leraar en geskiedskrywer, die redes gegee vir sy belangstelling: "Langs die weg word baie gegewens — wat andersins vir goed verlore sou geraak het — vir die nageslag bewaar; die gewone lidmaat wat so 'n Gedenkboek lees, stel uit die aard van die saak meer belang in sy (haar) kerk; en in die laaste instansie is dit nie net die kerkgeskiedenis as wetenskap wat daardeur gebaat word nie, maar dit kom ook die kerklike en gemeentelike lewe ten goede."
Ds. Smit het later vertel 'n gemeentelid het hom die les geleer dat "as jy iets behoorlik gedoen wil hê, doen dit dadelik en doen dit self". Die dominee se gesondheid sou dit nie hou nie. In 1942 moes hy om gesondheidsredes sy emeritaat aanvaar, maar hy was 'n wyser man. In sy herinneringe skryf hy: "Ek het heel vroeg in my bediening deur 'n ongelukkige tekskeuse by die begrafnis van 'n vader (wat 'n groot swakheid vir drank gehad het) 'n deel van sy familie diep gekrenk. Ek het my les geleer en, sover ek weet, nooit weer daardie fout begaan nie … elke mens het 'n eergevoel en dit moet jy nie krenk nie! Maar, die keersy van hierdie waarheid het die lewe my ook geleer … Moet jy self tog nie te gesteld wees op jou eer nie! 'n Eergevoel is 'n kosbare bate, maar pas op dat jy nie te eergevoelig is nie." Later sou hy waarsku: "Pas op vir die ooreising van jou liggaam, en vir jou gesondheid in die algemeen. Deur ek vroeg in my bediening my liggaamskragte ooreis het, is ek deur ernstige siekte 'n hele paar jaar geheel en gedeeltelik buite aksie gestel."
Vier en meer jaar lank is hy opsy geroep. Operasie na operasie is op hom uitgevoer. Met groot liefde is hy deur gemeentelede voorsien, met behuising en andersins. Om sy gesondheid te bevorder het hulle vir hom later verblyf in Middelburg, Kaap gekry. Sy belangstelling vir die gemeentegeskiedenis was vir hom tot onderskraging in hierdie moeilike tye. In 1944 het hy die kerk van Beaufort-Wes gehelp om sy 125 jare op skrif te stel. In 'n manuskrip het hy dit later tot 1970 aangevul, hoewel dit nie gepubliseer is nie.
Sy M.A.-verhandeling het hy omgewerk en bygewerk om by die tweede eeufees van Swartland in 1945 aan die kerkraad 'n gedenkboek omgewerk en bygewerk te voorsien. Calvinia se eeu oue geskiedenis het hy in 1947 gepubliseer. Vanuit die noorde het hy 'n opdrag gekry wat hy in hierdie tyd kon voltooi. Die vrug was die publikasie: Ons kerk in die Goudstad 1887–1947. Johannesburg (1896–1947), Fordsburg (1896–1947), Johannesburg-Oos (1897–1947) en Jeppestown (1897–1947) is een na die ander beskrywe.
Tweede bedieningstyd
duimnael|links|270px|Die NG kerk op Kamieskroon, ds. Smit se standplaas van 1950 tot 1954.
duimnael|regs|210px|Ds. Smit toe hy leraar was op [[Kamieskroon in Namakwaland.]]
In 1947 was hy weer gesond om 'n beroep na 'n gemeente te aanvaar. Dié keer is hy na Pearston. Daar in die jaar 1948 het die Here die egpaar nog 'n seun geskenk. Vir die Mentz-geslag het hy 'n gedenkalbum (1749–1949), tussen sy gemeentewerk deur, opgestel. By die kerk se meerdere werksaamhede is hy in kommissie na kommissie betrek. Hieronder tel die Algemene Sinodale Kommissie, Armsorgkommissie, Proponentseksamenkommissie en die Argiefkommissie. In die lg. kommissie kon hy sy voorliefde bevredig. Sewe-en-twintig jaar was hy verbonde aan die argief, waarvan 12 jaar as lid en later as voorsitter van die kommissie.
Steeds het hy sy kerk gehelp om sy dienswerk in die geskiedenis na te gaan en bekend te stel. So stel hy ook die geskiedenis van die Abraham Kriel-kinderhuis op. Van 1950 tot 1954 staan hy in Kamieskroon in Namakwaland. Gedurende sy dienswerk in Port Nolloth (1954–1958) kry hy kans om vir Hanover 'n eeufeesalbum in 1956 op te stel.
Argivaris
Slegs 'n jaar nadat hy 'n beroep in 1958 na Beaconsfield in die Diamantstad aangeneem het, is die argivaris, sy intieme vriend dr. J.A.S. Oberholster, skielik oorlede. Die kerk het geen twyfel gehad oor wie sy opvolger moes wees nie. In hierdie betrekking het ds. A.P. Smit 'n besonderse merk afgedruk. Wat eerw. Andries Dreyer begin het (1928–1938), dr. Oberholster uitgebou het (1939–1959), het hy voortgebou (1959–1974). Hy het die argief versier met sy mooi persoonlikheid en in 'n doelmatige gebot, wat hy help beplan het, gaan orden. Dit het in Kaapstad 'n besienswaardigheid geword.
Maia Mitchell
Maia Mitchell (gebore 18 Augustus 1993) is 'n Australiese aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent After the Dark (2013) en in die televisiereeks The Fosters (2013).
Kat-en-muis
Kat-en-Muis is 'n groepspeletjie waarin al die spelers, behalwe twee, in 'n groot sirkel staan en hande vashou. Die ander twee spelers is die kat en muis. Een staan binne die sirkel en die ander staan buite die sirkel. Sodra die speletjie begin moet die kat die muis jaag. Die spelers wat hande vashou, lig hul arms op om n bogie te vorm sodat die muis kan deurkom om van die kat te ontvlug, terwyl hulle weer hul arms laat sak om te keer dat die kat die muis vang. Sodra die muis gevang is, word hy die kat en 'n nuwe muis word gekies.
Driekie Booysen
duimnael|regs|200px|Driekie Booysen, omstreeks 1959.
Geodetiese Boog van Struve
Die Geodetiese Boog van Struve strek van Hammerfest in Noorweë tot aan die Swartsee en is die eerste akkurate meting van ’n meridiaan. Dit is 2 820 km lank en loop deur 10 verskillende lande. Die doel daarvan was om betroubare berekeninge te maak oor die vorm en grootte van die aarde deur middel van die noukeurige opmeting van groter afstande op die oppervlak van die planeet.
Johannes Calvyn
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Johannes Calvyn
Franse teoloog en kerkhervormer
Handtekening
Alectona microspiculata
Alectona microspiculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Silwer sillago
Die Silwer sillago (Sillago sihama) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area, die Rooisee, die Persiese Golf, die Comore, Madagaskar en aan die ooskus van Suid-Afrika suidwaarts tot by Knysna. In Engels staan die vis bekend as die Silver sillago.
Voorkoms
Die vis se kop en lyf is silwerig met 'n goue tint en die vinne is deurskynend. Die vis word tot 35 cm groot.
Habitat
Die vis verkies beskermde water met sanderige bodems om in te leef. Hulle eet wurms en skaaldiere. Die vis kom in skole voor.
Dhow
'n Dhow (ook "dau" gespel) is 'n Arabiese boot wat hoofsaaklik van hout gemaak is en meestal met driehoekige latynseile toegerus is. Hoewel die Egiptenare, Mesopotamiërs, Grieke en Chinese van sowat 3500 v.C. af bote van papirusstingels en later hout gemaak het, was die dhow van sowat 1 n.C. af in ’n sekere mate ’n baanbreker vanweë die vaardige gebruik van die driehoekseil, een of twee maste in die meer gevorderde ontwerpe, roeispane en selfs ’n roer om dit te stuur.
Eerste bote
Die eerste primitiewe bote was uitgeholde boomstompe (Engels: dugout) en saamgebondelde riete, papirus, wilgelatte, bamboes en boomstompe wat maklik gedryf het. Daarvan is as vlotte ingespan om ook vrag oor relatief kalm riviere en mere te vervoer. Die bootbouers het dit ook bedek deur die beste materiaal van daardie tyd, insluitend velle, asfalt en die ligte bas van die berkeboom.
So het Mesopotamië sowat 4 000 jaar gelede bote gemaak wat soos ’n rob gelyk het, terwyl Indië soortgelyke bote van papirusriet gemaak het. Indië se “goofah” is met ’n mengsel van verskillende stowwe gesmeer om in die Tigrisrivier te vaar. In uitgrawings in Nederland is ’n soortgelyke boot ontdek wat sowat 8 000 jaar gelede gebruik is. Die verskillende lande het hul ontwerpe deurlopend verbeter deur taamlik eenvoudige maar tog vindingryke bote te bou. Soos bote verbeter is, is dit byvoorbeeld met primitiewe seile toegerus om die wind te kan benut. Dit was hoofsaaklik vierkantige seile en variasies daarvan, maar die Arabiere het vir die eerste keer die driehoekseil in hul dhows ingespan, wat bepaalde voordele gebied het.
Navorsing dui daarop dat die Chinese die heel eerste was wat hul bote beter kon stuur deur middel van ’n primitiewe roer. Dit was sowat 100 v.C. Die Arabiese dhow het egter deur die kombinasie van verskeie ontwerpe daarin geslaag om groter afstande in die Indiese Oseaan, Persiese Golf en Rooisee af te lê. Die middelroer is eers in 1240 deur Europese bootbouers ontwerp.
Dhows beskryf
Die Arabiese dhow was een van die eerste bote waarvan die seile oor die lengte van die boot (Engels: fore-and-aft) gerangskik is. Dit is selfs verbeter deur die gebruik van twee maste om die driehoekige seile beter in die groter bote in te span. Die rangskikking van seile het die boot in staat gestel om die beskikbare wind beter te benut om die boot vinniger te laat vaar. Die langer deel van die driehoekseil (aan die onderkant) is aan ’n dun spar gespan. Op die groter dhows was daar ’n groter hoofseil wat in samewerking met die kleiner seil groot stukrag aan die boot kon gee en bote selfs teen die wind kon laat vaar.
Dit is interessant dat die takelwerk op Europese bote in die Middellandse See eers in die negende en tiende eeue n.C. gewild geword het om veral veral die kleiner skepe langs die kus in staat te stel om makliker beheer te word deur die wind maksimaal in te span.
Wat die vorm van die dhow betref, het die breër agterkant en lang, skerper voorkant dit snelvarend gemaak in die Indiese Oseaan en Arabiese See, waar dit hoofsaaklik kuswaarts gevaar het om sy bestemmings te bereik. ’n Dhow van Bahrein met twee driehoekseile – ’n uitstekende voorbeeld van destydse vakmanskap - kon by die Exeter- maritieme museum in Engeland besigtig word, wat ongelukkig weens finansiële probleme in 1997 gesluit is. Die museum se versameling bote het ook ’n klein dhow ingesluit.
In werklikheid was die woord “dhow” die versamelnaam vir verskeie Arabiese bote, insluitend die zaruk, die sambuk en die groot dhow, wat baggala genoem is.
Deur handel gedrewe
Die begeerte om handel met ander nasies te dryf, het baie lande aangespoor om bote te bou en te verbeter. Waar bote aanvanklik hoofsaaklik kuswaarts gebruik kon word, is later groter afstande oor die see daarmee afgelê. Die Arabiese dhow is deur handelaars gebruik om handelsware en selfs passasiers oor die Indiese Oseaan te vervoer. Baie daarvan was gesogte speserye van Suid- en Suidoos-Asië, wat hulle aan handelsvennote voorsien het.
Die Arabiese handelaars het ook die dhow gebruik om die kultuur en idees van die Islam onder ander nasies te bevorder.
Douglas A-3 Skywarrior
Die Douglas A-3 Skywarrior was 'n strategiese bomwerper wat die Amerikaanse Vloot gebruik het op hul vliegdekskepe. In die laat 1940's was die Amerikaanse Vloot besig met die ontwikkeling van 'n nuwe klas vliegdekskip, die Forrestalklas. Dit was op daardie stadium geag 'n supervliegdekskip te wees. Dié vliegdekskip kon baie groter vliegtuie hanteer en het aan die Amerikaanse Vloot 'n geleentheid gebied om hulle slaankrag aansienlik te verbeter. Hulle het 'n versoek gerig vir groter strategiese bomwerpers om op die nuwe supervliegdekskip te gebruik en Douglas het vorendag gekom met die A3D wat met 'n gewig van 31,780 kg die wêreld se grootste en swaartse vliegtuig was wat op 'n vliegdekskip gebruik is. Die prototipe XA3D-1 het sy nooiensvlug op 28 Oktober 1952 voltooi en is die Amerikaanse Vloot se eerste tweemotorige bomwerper wat kernwapens kon dra.
Die kernkrag aspek van die ontwerp was interessant en moeilik aangesien besonderhede oor die bomme 'n geheim was. Die ontwerpers moes raai ten opsigte van die gewig en vorm van die bom. Die vliegtuig was ontwerp om 'n bomvrag van 5 448kg te kan dra. Ook moes die bomvrag bereikbaar wees vanaf die kajuit sodat die bemanning die bom kan bereik en dit aanskakel of laai tydens die vlug.
As gevolg van die grootte van die vliegtuig het dit gou die bynaam Walvis gekry van die bemannings. In 1962 is die amptelike naam verander na die A-3. Die eerste produksie model het oor 'n radar beheerde stertskiettoring beskik en 'n bemanning van drie gedra. Die vloot se Heavy Attack Squadron One was die eerste eskader wat toegerus was met die vliegtuig in 1956. Hulle het ook deelgenaam aan konvensionele bombardering sendings in Noord- en Suid-Viëtnam. Daarna was die vliegtuig aangepas en gebruik as vliegdek gebaseerde brandstoftenkers. Sommige het deelgenaam aan verkennings togte oor die Ho Chi Minh weg.
Soos tegnologie verbeter en die vliegtuig se oorspronklike rol uitgedien geraak het, is dit aangepas om in ander rolle gebruik te word. Dit was gebruik vir elektroniese teenmaatreëls, fotografiese verkenning, opleiding en ook as 'n BBB vervoermiddel. Sommige het in die 1991 Golfoorlog nog diens gedoen.
Daar was ook 'n model ontwikkel vir die Amerikaanse Lugmag en was die Destroyer genoem en bekend gestaan as B-66. Dit was ontwerp om as bomwerper, in fotografiese verkenning, elektroniese teenmaatreëls en weer verkenning gebruik te word. Dit het in die Viëtnamoorlog diens gedoen.
Siberiese kat
Die Siberiese kat (Russies: Сиби́рская ко́шка; Engels: Siberian) is ’n katras met halflang hare wat al eeue lank in Rusland voorkom. Die kat se volle naam is die Siberiese boskat, maar word meestal net die Siberiese kat genoem. Dit is ’n antieke ras wat nou beskou word as die voorouer van alle moderne langhaarkatte. Die kat toon ooreenkomste met die Noorse boskat, waaraan dit waarskynlik nou verwant is. Dit is ’n natuurlike ras en die nasionale kat van Siberië.
Geskiedenis
Die kat is die eerste keer genoem in ’n boek deur Harrison Wier. Dit het inligting ingesluit oor die vroegste katskoue in 1871 in Engeland. Die kat is in 1987 deur die Kotofei-katklub in Sint Petersburg geregistreer en in 1990 die eerste keer na die VSA uitgevoer. Die Russiese oudpresident Dmitri Medwedef en die voormalige Sowjetpresident Michail Gorbatsjof besit albei Siberiese katte.
Oupa en die plaasnooientjie
Oupa en die Plaasnooientjie is 'n Afrikaanse rolprent wat in 1960 uitgereik is en in swart en wit geskiet is. Die regisseur was Pierre de Wet.
Genre
Die rolprent is 'n drama en 'n romantiese komedie.
Holrivier (Olifants, Wes-Kaap)
Die Holrivier is 'n takrivier van die Olifantsrivier wat in die Wes-Kaap van Suid-Afrika vloei.
Mary Read
Mary Read (1685 - 28 April 1721), ook bekend as Mark Read, was ’n Engelse seerower. Sy en Anne Bonny is twee van die bekendste vroulike seerowers in die geskiedenis en van die min vroue wat sover bekend aan seerowery skuldig bevind is in die 18de eeu, wat die goue eeu van seerowery was.
thumb|220px|links|Mary Read op ’n sigaretkaart. Read is in 1685 in Engeland gebore. Sy het van jongs af soos ’n seun aangetrek, aanvanklik sodat haar ma erfgeld kon kry en as ’n tiener om by die Britse weermag aan te sluit. Sy is daarna getroud en het in 1715, ná haar man se dood, na die Wes-Indiese Eilande getrek. In 1720 het sy "Calico Jack" Rackham ontmoet en saam met Anne Bonny by sy bemanning aangesluit. Hulle het albei soos mans aangetrek om hulle geslag weg te steek.
Haar tyd as ’n seerower was kort, want sy, Bonny en Rackham is in November 1720 gevang. Hoewel Rackham gou tereggestel is, het beide Read en Bonny beweer hulle is swanger en hulle teregstelling is uitgestel. Read is in April 1721 dood, waarskynlik aan komplikasies van die swangerskap.
Dit is onbekend wat van Anne Bonny geword het, want daar is geen verdere rekords van haar nie.
Thalmus Rasulala
Thalmus Rasulala (15 November 1939 – 9 Oktober 1991) was 'n Amerikaanse akteur en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Last Hard Men (1976), Above the Law (1988), en New Jack City (1991).
Gouda, Nederland
Gouda is 'n stad in die Nederlandse provinsie Zuid-Holland, geleë tussen Rotterdam en Utrecht. Die stad het 'n bevolking van 71 000 (2012). Die stad het 'n ou binnestad en is bekend vir sy Goudakaas. Hier het ook die lekkerny Stroopwafel ontstaan.
Lys van grotte in Kroasië
Hierdie lys van grotte in Kroasië sluit in 49 wat dieper is as, 14 dieper as en drie dieper as. Die karst geologie huisves 'n totaal van ongeveer 7,000 grotte en kuile.
Grabouwtolbos
Die Grabouwtolbos (Leucadendron globosum) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Leucadendron behoort en deel van die fynbos-bioom vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap waar dit voorkom vanaf Grabouw tot by Houhoek in die Elginvallei.
Die struik word 2 m hoog en blom van September tot Oktober. Die plant gaan dood na 'n brand maar die sade oorleef. Die sade word geberg in 'n tol op die vroulike plant en val na twee maande nadat blomme gevorm is uit die tol tot op die grond. Die plant is eenslagtig en daar is afsonderlike plante met manlike- en vroulike blomme, wat deur insekte bestuif word. Die plant groei in leem grond op styl, suidelike hellings op hoogtes van 220 - 300 m.
In Engels staan dit as die Grabouw conebush bekend.
Tarija
Tarija is 'n stad in Bolivië‎ met 'n bevolking van 234 442. Die stad is op 4 Julie 1574 deur Spanjaarde gestig.
1956
Die jaar 1956 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 56ste jaar van die 20ste eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Maaghare
Maaghare (of buikhare) is die naam vir hare wat op die maag tussen die skaamstreek en die bors van mense en niemenslike soogdiere groei. Die hare het by alle soogdiere dieselfde patroon, vertikaal vanaf die skaamstreek boontoe en vanaf die bors ondertoe in die rigting van die naeltjie. Maaghare van niemenslike soogdiere is deel van hul vag of pels.
Denali
Denali (/dɨˈnɑːli/), tussen 1917 en 2015 amptelik Mount McKinley genoem, is 'n berg in Noord-Amerika wat in die Amerikaanse deelstaat Alaska geleë is. Met 'n hoogte van 6 194 meter is dit die hoogste berg in die Rotsgebergte, Noord-Amerika en die Verenigde State van Amerika. Denali is oorspronklik genoem ná die 25ste President van die Verenigde State van Amerika, William McKinley. Denali beteken in Athapaskies die grote of die hoë en is die oorspronklike naam, wat in Alaska gebruik is.
Nadia Herbst
Nadia Herbst (geb. 15 Maart 1995) is 'n Suid-Afrikaanse sangeres, aktrise en model. Sy is bekend vir haar rol as Olivia Greyling (née van Rensburg) in SAUK2 se sepie 7de Laan. Op agtien jaar was sy Teen Miss Cape Town. In 2015 het sy deelgeneem aan die elfde seisoen van Idols SA.
True History of the Kelly Gang
True History of the Kelly Gang is 'n historiese fiksie roman deur die Australiese skrywer Peter Carey wat die eerste keer in 2000 gepubliseer is. Dit is in die daaropvolgende jaar bekroon met die Britse Statebond se Booker-prys vir fiksie. Ten spyte daarvan dat hierdie roman se titel beloof om die ware geskiedenis van Ned Kelly se bende weer te gee, is dit nietemin 'n fiktiewe variasie van hierdie hoogs invloedryke stukkie Australiese volksgeskiedenis.
Alectona primitiva
Alectona primitiva is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Alectona en tot die familie Thoosidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur Topsent.
Michel Foucault
Michel Foucault (Poitiers, 15 Oktober 1926 – Parys, 25 Junie 1984) was 'n Franse filosoof, bekend weens sy politieke aktivisme in die jare '70 en '80 en sy analises van die politieke filosofie via begrippe soos dissiplinegemeenskap, bio-politiek en bio-mag. Foucault word soms naas Noam Chomsky as die belangrikste intellektueel van die twintigste eeu genoem. Hy word gereken as deel van die kontinentale filosofie, die strukturalisme en poststrukturalisme, hoewel hy homself nie in sodanige terme beskryf nie. Foucault se lesings trek oorvol sale. Hy sterf in 1984 aan verworwe immuniteitsgebreksindroom (vigs).
Penelope Mitchell
Penelope Mitchell (gebore 24 Julie 1991) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Fear of Darkness (2015) en The Curse of Downers Grove (2015), en in die televisiereekse The Vampire Diaries (2009) en Hemlock Grove (2013).
Michel Foucault
Oeuvre
Sy oeuvre kan ingedeel word in drie periodes. Gedurende die eerste periode, tot in 1975, fokus Foucault hom op die ontstaan van die sosiale wetenskappe en hul ondersoek. Foucault ondersoek konseptuele stelsels, épistémès wat die waarheid en kennis bepaal. Inspirasie hiervoor vind hy in die Franse epistemologie, strukturalisme en Les mots et les choses (1966).
In die periode van 1975 tot 1980 raak Foucault geïnspireer deur die geneaologiese metode van Friedrich Nietzsche en verskuif sy fokus na mag. Hy ondersoek hoe mag aan die oorsprong lê van die sosiale wetenskappe. In Surveiller et punir (1975) stel hy dat in die 18e en 19e eeu die soewereine mag na 'n dissiplinêremag oorgaan. Einde van die 18de eeu sien hy naas die dissiplinêremag die biomag. Ten slotte kom dissipline en biomag saam in biopolitiek, geïllustreer in die seksualiteit. Hierdie oorgang beskryf hy in Histoire de la sexualité I: La volonté de savoir (1976).
Tussen 1980 en 1984, verander Foucault van tema. Hy wil die geskiedenis van seksualiteit navors. In 1984, enkele maande voor sy dood, verskyn twee boeke hieroor. In plaas van om homself te fokus op die (anonieme) mag wat die denke oor seksualiteit bepaal, kies hy om te fokus op hoe individue aan hul lewens vorm gee. Foucault noem dit subjektivering. In plaas van om die 18e en 19e eeu te bespreek, beskryf hy hoe die Antieke Grieke en Romeine 'n bestaansestetika uitbou.
Vroeë jare
Paul-Michel Foucault word gebore op 15 Oktober 1926 in Poitiers, as die tweede kind in 'n welgestelde gesin uit die hoër middelklas. Hy word genoemd na sy vader, Dr. Paul Foucault, soos die familietradisie dit vereis. As kind word hy 'Paul' genoem, terwyl hy die naam 'Michel' verkies. Sy vader (1893–1959), gebore in Fontainebleau, was 'n suksesvolle chirurg. Hy verhuis na Poitiers, waar hy sy praktyk begin en met Anne Malapert trou. Sy het drie kinders, 'n meisie Francine en twee seuns Paul-Michel en Denys. Hoewel die familie nie sterk gelowig was nie, word die kinders Rooms Katoliek opgevoed en hulle gebruik gereeld die mis. Later vertel Foucault weinig oor sy kindertyd. Hy beskryf homself as 'n "jeugrebel" en stel sy vader voor as 'n "bullebak" met die gewoonte om hom streng te straf. In 1943 behaal hy sy baccalauréat.
Daarna keer hy terug na die Lycée Henry-IV om vir een jaar geskiedenis en filosofie te studeer, met hulp van die filosoof en privaatonderwyser Louis Girard. Die studie was bedoel as voorbereiding op die École Normale Supérieure, die elite-universiteit. Sy vader wou dat Michel in sy voetspore volg en in geneeskunde studeer, maar Michel weier. In 1945 gaan Foucault na Parys waar hy homself inskryf in die Lycéé Henri-IV, 'n vooraanstaande skool vir sekulêre onderwys. Hier word hy onderrig deur Jean Hyppolite, 'n eksistensialis en Hegel-kenner wat die eksistensialisme wil verenig met die dialektiese teorieë van Hegel en Marx. Hyppolite beïnvloed Foucault met sy mening dat filosofie die beste via die geskiedenis bestudeer kan word. Omdat hy by Hyppolite uitblink, word hy toegelaat aan die École Normale Supérieure (ENS).
Latere jare
Tydens sy studie aan die ENS worstel hy met sy homoseksuele geaardheid en het hy selfmoordneigings. Hy was vir 'n kort tyd lid van die kommunistiese party. In die beginjare van die 1950's voltooi hy sy studie in die filosofie en in die psigologie. Hy het ook 'n belangstelling in die psigopatologie. In hierdie verband voltooi hy sy proefskrif, waarop hy onder begeleiding van Georges Canguilhem in 1961 promoveer: ''Folie et déraison. Histoire de la folie à l’âge classique'' (Geskiedenis van die waansin in die klassieke tyd). Hy verwerf nie daarmee bekendheid nie. Dit verander in 1966 toe sy boek ''Les mots et les choses. Une archéologie des sciences humaines'' uitkom; hierdie publikasie vestig sy reputasie. Na die opstande van Mei 1968, wat Foucault nie meemaak nie omdat hy in Tunis gashoogleraar was, vervreem hy hom van die marxisme. Die Franse Kommunistiese Party, wat die opstand nie steun nie, was in sy oë 'n dissiplinêre instituut van die gevestigde orde. Die tweedeling tussen arbeidersklasse en kapitaal, wat in die marxistiese tradisie sentraal staan, maak in Foucault se werk plek vir 'n "mikrokosmos" van stryd: die arbeidersstryd, die feminisme, die homoseksuele-emansipasie en emansipasie van ander gemarginaliseerde groepe.
Nalatenskap
Na 1970 fokus Foucault op mag. Eerder as om te kyk hoe épistémès (epistemologie) die mens bepaal, vra hy homself af hoe mag hiertoe bydra. Hy skenk veral aandag aan die leër, verbeteringskole en gevangenisse. Waar Foucault sy werk aanvanklik tipeer as argeologie, definieer hy dit nou as genealogie, in navolging van Friedrich Nietzsche. Hy beweeg weg van die model van épistémès wat mekaar as lae opvolg en ruil dit vir 'n genealogiese uitkyk.
Na sy dood word sy nalatenskap onder oë geneem. Foucault eis dat sy ongepubliseerde geskrifte nie postuum gepubliseer mag word nie. Die versoek word geëerbiedig, met dien verstande dat daar slegs lesings gepubliseer word waarvoor Foucault toestemming gegee het.
Lugal-zage-si
thumb|links|180px|Die Nippur-vaas van Lugalzagesi. Lugal-zage-si of Loegal-zage-si (wigskrif:, LUGAL.ZAG.GE.SI; dikwels gespel Lugalzaggesi) van Umma (bewind omstreeks 2358-2334 v.C., middelchronologie) was die laaste Sumeriese koning voor die verowering van Sumer deur Sargon van Akkad en die opkoms van die Akkadiese Ryk. Hy word beskou as as die enigste koning van die 3de Dinastie van Uruk, volgens die Sumeriese Koningslys. Hy het as koning van Umma aanvanklik die finale oorwinning behaal in die dekade lange konflik tussen Umma en die stadstaat Lagasj om die vrugbare Gu-Edin-vlakte.
Ná sy sukses het hy Sumer vir ’n kort ruk as ’n enkele koninkryk verenig.
Volgens die Nippur-vaas van Lugalzagesi was hy die seun van Ukush, die goewerneur van Umma.
Vlaardingen
Vlaardingen is 'n stad en munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Zuid-Holland. Dit is geleë teen die noordbank van die Nieuwe Maas-rivier, wes van Schiedam. Die munisipaliteit bestuur 'n gebied van 27 km², met sowat 71 000 inwoners (2011).
KAHLA/Thüringen Porzellan
KAHLA/Thüringen Porzellan is 'n Duitse vervaardiger van porselein vir huishoudelike en hotelgebruik wat sy setel in die gelyknamige nedersetting in die deelstaat Thüringen het. Die onderneming se produkte word tans in 'n sestigtal lande bemark.
Geskiedenis
Die onderneming is oorspronklik in 1844 deur Christian Eckardt gestig. Op 27 Augustus van dié jaar is die produksie van porselein met twintig medewerkers begin. Kahla het in die volgende dekades tot die grootste porseleinvervaardiger in Thüringen gegroei en was in 1914 reeds een van die voorste porseleinfabrieke in die Duitse Keiserryk. Die onderneming, wat as aandelemaatskappy bedryf is (Kahlaer Porzellanwerke A.G.), het Verder gegroei met die oorname van porseleinfabrieke in Arzberg, Schönwald en Margarethenhütte. Daarnaas is 'n vervaardiger van industriële keramiek, Hermsdorfer Isolatoren, by die maatskappy ingesluit. Ten spyte van 'n uitdagende markomgewing het Kahla tot een van die gewildste handelsmerke vir porselein in Duitsland ontwikkel, veral met sy tafelserviesreekse in kobaltblou asook porseleindekor met strooiblomme en uie-patrone.
Ná die Tweede Wêreldoorlog is die onderneming in die Sowjet-Russiese besettingsone van Duitsland as Sowjet-aandelemaatskappy hervestig. Op 1 Mei 1952 het dit 'n sogenaamde volkseie onderneming (VEB) in staatsbesit geword. Die onderneming is ná die politieke omwenteling in die Duitse Demokratiese Republiek in 1991 geprivatiseer, maar het reeds twee jaar later bankrot gespeel. In 1994 is die onderneming danksy die inisiatief van een van sy voormalige bestuurders, Günther Raithel, as KAHLA/Thüringen Porzellan GmbH herstig.
Abrakadabra
Abrakadabra is ‘n towerspreuk wat in oertye in die volksgeneeskunde gebruik is om siektes te voorkom en genees.
Gebruik
Dit is een van die min woorde sonder betekenis. Gewoonlik word dit gebruik deur ‘n kulkunstenaar as ‘n soort towerspreuk om die toeskouers se aandag af te lei van sy handvaardigheid of bloot om indruk te maak. Net soos met die towerspreuk ‘‘hokus pokus pilatus pas’’. Soms word abrakadabra gebruik as ‘n sinoniem vir die woord brabbeltaal en onverstaanbare en onbegryplike onsin.
Geskiedenis
Dit word vir die eerste maal genoem in ‘n Latynse gedig deur die Gnostiese digter Quintus Severus (Serenus) Sammonicus in die 2de eeu. Die woord het die ewige lewe gesuggereer en daar is geglo dat dit ‘n amulet is met helende kragte. Daar is veral geglo dat dit tandpyn, koors en ander siektes kan opklaar en ‘n persoon teen gevare kan beskerm. Die pasiënt moes die talisman op perkament skryf en aan ‘n draadjie van vlas om sy nek hang. Boonop moes dit op ‘n voorgeskrewe manier daarop geskryf word, naamlik in die vorm van ‘n gelyksydige driehoek wat op sy kop staan. So lees dan die boonste van die elf reëls van links na regs sowel as die regtersy van onder na bo die gelukbringende woord abrakadabra.
Etimologie
Abrakadabra is van onsekere herkoms. Volgens oorlewering is dit saamgestel uit die Hebreeuse woorde Ab (Vader), Ben (Seun) en Ruach Acadsch (Heilige Gees). Ander sê dit kom van die Grieks abraxas en die Hebreeus dabar.
Molteno
Molteno kan verwys na:
Ainoe
Die Ainoe (Ainoe: アィヌ, Aynu; Japannees: アイヌ, Ainu; Russies: Айны, Ajny), in historiese Japanse bronne ook Ezo (蝦夷) genoem, is 'n inheemse volk van Japan (Hokkaido en voorheen noordoostelike Honsjoe) en Rusland (Sachalin, die Koerile, en voorheen die Kamtsjatka-skiereiland). Genetiese en antropologiese studies dui daarop dat hulle as direkte afstammelinge van die prehistoriese Jōmon-kultuur beskou kan word, waarvan die lede in 'n kernperiode van 14 000 tot 300 v.C. oral in Japan gewoon het.
Die Ainoe se amptelike getal is 25 000, hoewel hulle nieamptelik op 200 000 geskat word, te danke aan die feit dat baie Ainoe volledig in die Japannese samelewing geassimileer is en gevolglik geen kennis van hul afkoms het nie. Vandag verwys hulle na hulself as Ainoe of Oetari. Ainoe beteken "mens" en Oetari "kameraad" in die Ainoe-taal. Hulle het tot onlangs as tradisionele jagter-versamelaars geleef.
Patriotisme
Patriotisme of vaderlandsliefde is 'n gevoel van trots teenoor (bepaalde aspekte van) 'n persoon se land van herkoms of (na emigrasie) die land waarin 'n persoon woonagtig is. Volgens HAT word patriotisme gedefinieer as: Bereidheid om jou eie belang op te offer, vir die welsyn van jou volk. 'n Persoon wat vaderlandsliefde betoon word 'n patriot genoem.
Patriotisme is dus die gevoel van liefde, toewyding en gevoel van gehegtheid aan 'n mens se land. Hierdie gehegtheid kan 'n kombinasie wees van baie verskillende gevoelens, taal wat verband hou met 'n mens se eie vaderland, insluitend etniese, kulturele, politieke of historiese aspekte. Dit sluit 'n stel konsepte in wat nou verwant is aan nasionalisme, meestal burgerlike nasionalisme en soms kulturele nasionalisme.
Alectona sarai
Alectona sarai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Patriotisme
Sommige manifestasies van patriotisme beklemtoon die "grond"-element in liefde vir 'n mens se geboorteland en gebruik die simboliek van landbou en die grond. – soos ook vertoon in die konsep "Blut und Boden".
Alectona sarai
Die spons behoort tot die genus Alectona en tot die familie Thoosidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2008 deur Calcinai, Cerrano, Iwasaki & Bavestrello.
Patriotisme
Terminologie en gebruik
'n Oormaat patriotisme in die verdediging van 'n volk word chauvinisme genoem; 'n ander verwante term is jingoisme.
Die Engelse woord Patriot is afgelei van "Compatriot", in die 1590's, van Middel-Frans "Patriot" in die 15de eeu. Die Franse woord se "Landgenoot" en "Patriote" het direk van Laat Latyn Patriota "landgenoot" in die 6de eeu ontstaan. Van Griekse Patriote "landgenoot", van Patrios "van 'n mens se vaders," Patris "vaderland." Die term Patriot is "toegepas op barbare wat as onbeskaafd of primitief beskou is wat slegs 'n gemeenskaplike Patris of vaderland gehad het." Die oorspronklike Europese betekenis van Patriotte was van toepassing op enigiemand wat 'n landgenoot was wat van daardie land afkomstig is, ongeag die sosiaal-ekonomiese status.
Geskiedenis
Die algemene idee van burgerlike deug en groeptoewyding is deur die historiese tydperk wêreldwyd in kultuur getuig. Vir die Verligtingsdenkers van 18de-eeuse Europa, is lojaliteit aan die staat hoofsaaklik beskou as in teenstelling met lojaliteit aan die Kerk. Daar is geargumenteer dat geestelikes nie toegelaat moet word om in openbare skole skool te gee nie, aangesien hul fokus op godsdiens was, sodat hulle nie liefde vir die vaderland by hul studente kon inspireer nie. Een van die mees invloedryke voorstanders van hierdie klassieke idee van patriotisme was Jean-Jacques Rousseau.
Gregory Ratoff
Gregory Ratoff (20 April 1897 – 14 Desember 1960) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Once in a Lifetime (1932), Black Magic (1949), All About Eve (1950), en The Sun Also Rises (1957).
Elbroes
Elbroes (Russies: Эльбрус; Karatsjai-Balkaries: Минги тау, Mingi Taw) is die hoogste en prominentste berg in Rusland en Europa. Dit is in die westelike deel van die Kaukasus geleë en is dié gebergte se hoogste piek. Die rustende vulkaan styg 5 642 m bo die seevlak uit. Dit is die hoogste stratovulkaan in Eurasië en die 10de hoogste kruin ter wêreld.
Elbroes word soms as die hoogste berg in Europa beskou en is dus een van die Vulkaniese Sewe Kruine. Volgens die algemene definisie van die grens tussen Europa en Asië is Mont Blanc in die Alpe met 4 810 m die hoogste berg in Europa.
Die berg lê in Suid-Rusland, in die Russiese republiek Kabardino-Balkarië, aan die grens met Georgië. Dit het twee kruine, wat albei rustende vulkaankoepels is. Die hoogste een van die twee, die westelike kruin, is 5 642 m hoog, terwyl die oostelike kruin 5 621 m hoog is.
Etimologie
Die naam "Elbroes" kom van die Avestiese Harā Bərəzaitī, die naam van 'n legendariese berg in die Iranese mitologie. Dit weerspieël die Proto-Iranese *Harā Bṛzatī, wat in Middelpersies Harborz en moderne Persies Alborz geword het, wat verwant is aan die naam van Elboers, die hoogste bergpiek van Iran. .
Bṛzatī is die vroulike vorm van die adjektief *bṛzant ("hoog"), die gerekonstrueerde voorloper van die moderne Ossetiese bærzond ("hoog", "piek"), moderne Persiese barz ("hoog"), berāzande ("elegant") en boland ("hoog"), en moderne Koerdiese barz ("hoog"). Harā kan vertolk word as "wagter", van die Indo-Europese *ser ("beskerm"). Die naam Mingi Taw, wat in Karatsjai-Balkaries gebruik word, beteken "Ewige Berg" in Turks.
Ligging
Elbroes is in die noorweste van die Kaukasus geleë, 100 km van die Swartsee en 370 km van die Kaspiese See, van waar dit op 'n besonder helder dag gesien kan word.
thumb|240px|links|'n Satellietbeeld van die Wes-Kaukasus. Die wit riwwe dui die [[waterskeiding aan. Elbroes is die wit kol noord daarvan.]] Dit is 5 642 m hoog en is die hoogste punt op die Kaukasus. Dit lê 11 km noord van die Groter Kaukasiese Waterskeiding, wat die grens tussen Rusland en Georgië is, en word deur twee Russiese republieke gedeel, Kabardino-Balkarië en Karatsjai-Tsjerkessië.
Elbroes is 65 km suidwes van die stad Kislowodsk en 80 km wessuidwes van Naltsjik.
Topografie
Elbroes is 'n feitlik simmetriese, rustende vulkaan met twee pieke, die westelike piek van 5 642 m bo die seevlak en die oostelike piek van 5 621 m. Die krater van 300-400 m breed boaan die oostelike piek is geleidelik met sneeu en ys gevul. Die sneeuvelde van die vulkaan, wat 'n gebied van 138 km2 dek, voed 22 (sommige bronne sê 23) hoofgletsers en 77 sekondêre gletsers wat die riviere Koeban en Malka laat ontstaan het.
Sommige van dié gletsers, wat sedert die 1930's deur wetenskaplikes bestudeer word, kan tot 400 m dik word, maar word almal nou dunner. thumb|240px|'n [[3D-beeld van Elbroes.]]
Geologie
Die Kaukasus is gevorm deur die noordwaartse botsing van die Arabiese Plaat teen die Eurasiese Plaat, wat verskeie aardbewings in die streek veroorsaak het. Omdat 'n subduksiesone nie ontstaan het nie, is vulkane skaars in die bergreeks. Elbroes is dus 'n uitsondering.
Elbroes het 10 miljoen jaar gelede begin vorm. Die ejekta van die vulkaan dek 'n gebied van 260 km2. Hoewel die berg rustend is, ontsnap ligte rook soms van die oostelike flank, op die vlak van die antieke lawavloei van 24 km lank, en warmbronne ontstaan aan die hange van die berg.
Klimaat
Omdat Elbroes in die Noordelike Halfrond lê, duur die somer van Junie tot middel September, met 'n gemiddelde van 50% van sonnige dae waarop die kruin geklim kan word. Die winde, veral uit die weste, kan uiters woes word en die temperatuur daal baie vinnig. Hoër as 4 000 m bo die seevlak kan arktiese sneeustorms met byna zero-sigbaarheid selfs in die somer ontwikkel. Die wind kan sterker as 100 km/h waai. In die winter kan die temperatuur op die kruin tot onder -50 °C daal, terwyl warm, droë winde in die valleie swaar sneeu kan veroorsaak.
Sillaginidae
Die Sillagos (Sillaginidae) is 'n vis-familie wat hoort tot die orde Perciformes. Daar is drie genera met een en dertig spesies wat hoort tot dié familie en drie van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Kenmerke
Die liggaam is lank en bedek met klein skubbe en het twee dorsale vinne. Die familie se grootte wissel van 15 – 36 cm.
Genus
Die volgende genus en spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Holrivier (Kruismans)
Die Holrivier is 'n rivier wat in die Wes-Kaap van Suid-Afrika vloei.
1957
Die jaar 1957 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 57ste jaar van die 20ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Zababa
Zababa (Sumeries: 𒀭𒍝𒂷𒂷, dza-ba4-ba4, ook Zamama) is ’n oorlogsgod wat die titulêre godheid van die stad Kisj in antieke Mesopotamië was.
Hy word verbind met die god Ninurta, en sy simbool – ’n staf met ’n arendkop – is dikwels langs Ninurta se simbool uitgebeeld. Inanna en Baba is albei as sy vrou beskryf. Verskeie antieke Mesopotamiese konings is na Zababa gnoem, onder andere Ur-Zababa van Kisj, ’n vroeëre beskermheer van Sargon van Akkad.
Johanna de Klerk
duimnael|regs|200px|Johanna de Klerk.
Zababa
Die Hetiete het die naam Zababa aan verskeie van hulle gode gegee met hulle Akkadiese skryfstelsel.
Johanna de Klerk
Johanna van der Walt het haar eerste skoolopleiding ontvang aan die CNO-skool op Steynsburg. Daarna het sy haar as onderwyseres aan die plaaslike opleidingskollege bekwaam. Nadat sy agt jaar lank onderwys gegee het, is sy in 1924 met dr. P.J.S. de Klerk getroud. Hul eerste gemeente was Germiston van 1924 tot 1927. In laasgenoemde jaar het haar man ’n beroep aangeneem na die Gereformeerde kerk Johannesburg-Oos (Jeppe). As voorsitster van die Dorkasvereniging het Johanna de Klerk baie gedoen om die vergaderings meer sosiaal en gesellig te maak. Die vereniging wat sy daar aangetref het, het sy in ’n Gereformeerde Sustersvereniging omskep en verskeie kommissies benoem. Onder haar leiding het die vereniging ook ’n handwerkvereniging vir die jong vroue van die gemeente opgerig.
In 1930 het dr. De Klerk ’n beroep na die gemeente Pretoria-Oos aangeneem en daar gearbei van 1931 tot 1949. In dié tyd het mev. De Klerk die leiding in die stigting van ’n Gereformeerde Sustersvereniging geneem wat in 1932 met die Algemene Gereformeerde Sustersvereniging geaffilieer het. ’n Lidmaat van destyds, mev. M. van Schaik, het 10 jaar ná die De Klerks se vertrek uit die gemeente vertel: "Daar is heerlik selfstandig gewerk, die predikantsvrou was as ’t ware die skakel tussen ons vereniging en die kerkraad, via die predikant. Mev. De Klerk was altyd ’n dame in haar optrede. Daar was ’n teerheid in haar, maar geen swakheid nie."
Tydens die Simboliese Ossewatrek van 1938 het mev. De Klerk die leiding geneem. "Hoe mooi het ons predikantsvrou nie in haar Voortrekkerdrag gelyk nie!" het Van Schaik onthou. "Sy was nie alleen leidster nie, maar ook medewerkster van die groepie susters van die Troyestraat-gemeente. Vir ons wat ouer word, bly die tydperk altyd ’n mooi herinnering. Dit was ’n voorreg om met haar saam te werk."
In 1949 het dr. en mev. De Klerk Potchefstroom toe verhuis nadat hy benoem is tot professor in dogmatiek aan die Teologiese Skool. Sy was toe reeds 10 jaar lank ondervoorsitster van die Sustersorganisasie in Transvaal. Van die Uniale Komitee was sy ook etlike jare ondervoorsitster. Sy het gedien in die redaksie van die Gereformeerde Vroueblad as lid van die komitee van advies en die rubriek "Sake van die Dag" behartig.
Van Johanna de Klerk het Ida Bosman in die gedenkboek Die Gereformeerde Vrou 1859–1959 geskryf: "In haar lesings of openingswoorde slaag mev. De Klerk altyd daarin om ’n frisse, nuwe gedagte in die midde te lê. Die taak en roeping van die Gereformeerde vrou, haar ontwikkeling en aanpassing in veranderende tye, haar staanplek in die kerk en maatskappy, haar aandeel in die uitvoering van die beoogde apartheidsbeleid, dit is alles sake waarin sy as provinsiale voorsitster en as ontwikkelde, belese vrou ’n wye belangstelling openbaar.
Prof. De Klerk moes in 1961 om gesondheidsredes aftree, waarna hulle in Pretoria gaan woon het. Aldaar is hy op 28 Augustus 1971 oorlede.
Uit hul huwelik is 'n dogter en 'n seun, ds. P.J.S. de Klerk (van 1959 tot sy aftrede in 1991 agtereenvolgens leraar van Koffiefontein, Ladybrand, Derdepoort en Ladysmith/Estcourt; oorlede op 17 Mei 2014), gebore. Hul dogter, Celestien, is in 1949 getroud met dr. Petrus Jacobus Pretorius (gebore Ugie, 4 Desember 1923). Uit dié huwelik is twee seuns gebore.
Vaalknopbos
In Engels staan dit as die Scraggly conebush  bekend.
Alectona sorrentini
Alectona sorrentini is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Alectona en tot die familie Thoosidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1998 deur Bavestrello, Calcinai, Cerrano & Sarà.
Bieszczady
Die Bieszczady-gebied het vanaf die 14de eeu deel uitgemaak van Pole, maar is vanweë sy afgeskeidenheid nouliks deur belangrike geskiedkundige gebeurtenisse geraak. Dit het sy besondere karakter deur die inheemse Roeteense bevolking (Oos-Slawiese Bojke en Lemke) gekry. Politieke en etniese geskille het tot die tragiese gebeure in die jare ná die Tweede Wêreldoorlog gelei toe 'n groot deel van die inwoners na ander gebiede verdryf is. Vanweë sy lae bevolkingsdigtheid - nog tot in die 1970's was dele van die bergstreek feitlik onbewoon - het die berggebied die tuiste van skaars dierspesies soos wolwe geword.
Die Poolse Woudkarpate maak tans deel uit van die Woiwodskap Subkarpate (Pools: Podkarpackie) met Rzeszów as administratiewe setel.
Etimologie
Die naam Bieszczad is verwant aan běščad/beščad, 'n term wat in die vorm Beščad(y) nog in Oos-Slowakye (byvoorbeeld as naam van die bergpiek Beščad) en as Bieszczady in Suid-Pole gebruiklik is.
Klimaat
Die Bieszczady het 'n tipiese bergklimaat sodat die weerstoestande dikwels en skielik kan verander. Die gemiddelde jaarlikse temperatuur hang van die hoogte bo seevlak af en beweeg tussen 2 en 5°C. Februarie is die koudste maand van die jaar, maar op bergpieke daal die kwik al in laat September snags benede vriespunt.
Koue weer kan tot in Mei voorkom, en die hoogste gebiede word jaarliks 150 dae lank deur 'n sneeulaag bedek, al word ook in Bieszczady eerste tekens van 'n globale klimaatsverandering waargeneem.
Meestal waai droë suidelike winde en word die weer deur Atlantiese laedrukgebiede oorheers wat sneeuval in die winter en baie reën in die somermaande na die Bieszczady bring. Die jaarlikse neerslae beloop tussen 1 100 en 1 200 liter. Julie is die natste, maar ook warmste maand en beste reistyd vir toeriste. Ook die herfs lok met sy kleure talle besoekers na die gebied.
Flora en fauna
Die naam Woudkarpate verwys reeds na die bosagtige karakter van die gebied wat soms ook as wildernis of oerwoud beskryf word. Aangesien menslike nedersettings lankal hier ontstaan het, is Bieszczady allesbehalwe 'n ongerepte wildernis. Maar dit is steeds 'n afgeleë en yl bevolkte streek met ongewone natuurskoon. Sowat sewentig persent van die Poolse Woudkarpategebied is met naald- en loofbosse bedek.