cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Åsgårdstrand
Åsgårdstrand is 'n dorp aan die Oslofjord in Vestfold, Noorweë.
Die dorp is in die 16de eeu gestig en het tot 1965, toe dit tussen Tønsberg en Horten opgedeel is, as 'n selfstandige munisipaliteit bestaan. Die dorp het as kunstenaarskolonie, waar kunstenaars soos Edvard Munch, Christian Krohg en Hans Heyerdahl gewoon en gewerk het, internasionale bekendheid verwerf. Edvard Munch se somerhuis het as klein museum bewaar gebly.
Mbombela Plaaslike Munisipaliteit
Die Mbombela Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in Mpumalanga, Suid-Afrika. Op 3 Augustus 2016, na afloop van die Suid-Afrikaanse munisipale verkiesing van 2016, is die Umjindi Plaaslike Munisipaliteit by Mbombela ingelyf.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit sluit in:
Hoofplekke
Die Suid-Afrikaanse Nasionale Sensus van 2001 het die munisipaliteit in die volgende hoofplekke verdeel:
2005 Europese Grand Prix
Die 2005 Formule 1 Europese Grand Prix het op 29 Mei 2005 op die Nürburgring in Duitsland plaasgevind.
Djed Moroz
Die tradisionele karakter Djed Moroz (Russies: Дед Мороз; as verkleinwoord: Дедушка Мороз, Djedoesjka Moroz) speel in die kultuur van die Oos-Slawiërs ’n soortgelyke rol as Kersvader. Die naam beteken "Oupa Ryp".
Anders as Kersvader, bring Djed Moroz presente op Oujaarsaand omdat Kersfees in die voormalige Sowjetunie verbied was en Nuwejaarsvierings die plek daarvan ingeneem het, met Nuwejaarspresente- en kaartjies en ’n Nuwejaarsboom. Djed Moroz se helper is sy kleindogter, Snegoerotsjka (Russies: Снегурочка; Engels: Snow Maiden).
Djed Moroz se klere, wat rooi of blou kan wees, lyk ook effens anders as dié van Kersvader: Hy dra ’n vollengte-pelsjas, ’n ronderige pelshoed en óf viltstewels (valenki) óf hoë stewels (sapogi). Hy dra ’n lang towerstaf en ry op ’n troika in plaas van ’n slee.
Die amptelike woning van die Russiese Djed Moroz is die dorp Weliki Oestjoeg.
Geskiedenis
Djed Moroz se wortels lê in heidense gelowe, maar sedert die 19de eeu het sy beeld verander vanweë letterkundige invloede. Hy het deur die jare verander van ’n bose towenaar en die verpersoonliking van die winter tot wat hy vandag is. Die feëtoneelstuk Snegoerotsjka deur die beroemde Russiese dramaturg Aleksander Ostrofski het baie hiertoe bygedra, asook die opera met dieselfde naam deur Nikolai Rimski-Korsakof, wat op die toneelstuk gebaseer is.
Eers in die dertigerjare van die vorige eeu, tydens die Stalinistiese periode, het Djed Moroz sy verskyning op Nuwejaarsvieringe gemaak. Hy pas so perfek in by Russiese tradisies dat dikwels verkeerdelik geglo word hy is reeds eeue lank deel van die Russiese kultuur.
Paraheteropia ijimai
Paraheteropia ijimai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Djed Moroz
Streekverskille
Daar is ekwivalente van Djed Moroz en Snegoerotsjka oor die hele voormalige Sowjetunie en in baie lande van die sogenaamde Oosblok.
Gordon Brown
Gordon Brown (1951-) is 'n Britse politikus. Hy was van 27 Junie 2007 tot 11 Mei 2010 die leier van die Arbeidersparty asook die Eerste Minister van die Verenigde Koninkryk. Hy het as Eerste Minister bedank nadat sy party die verkiesing van 6 Mei 2010 verloor het, en nie 'n koalisie met die Liberaal-Demokrate kon vorm nie. Van 1997 tot 2007 was hy die Minister van Finansies ("Kanselier van die Skatkis") in Tony Blair se regering. Hy is sedert 1983 'n lid van die Britse Laerhuis.
Lewensloop
James Gordon Brown is op 20 Februarie 1951 in Giffnock (naby Glasgow) in Skotland gebore. Hy is met Sarah Macaulay getroud. Hulle dogter, Jennifer Jane, het reeds as 'n baba gesterf. Hulle het twee seuns, John Macaulay en James Fraser. Brown is blind in sy linkeroog na 'n sportbesering en dra 'n glasoog.
Brown het 'n PhD in geskiedenis aan die Universiteit van Edinburgh verwerf. Daarna het hy as 'n TV-joernalis gewerk. Hy was sedert 1983 'n Britse lid van die parlement, aanvanklik vir Dunfermline East en van 2005 tot 2015 vir Kirkcaldy en Cowdenbeath.
Hy het as die Eerste Minister van die Verenigde Koninkryk oorgeneem nadat Tony Blair op 27 Junie 2007 bedank het. Vóór dit was hy (sedert Mei 1997) die Minister van Finansies. As Eerste Minister het hy ook Eerste Heer van die Tesourie en die Minister van Staatsdiens gedien.
Hallescher FC
Hallescher FC Wacker is in 1900 gestig en het aan die eindronde om die Duitse titel deelgeneem in 1921, 1928 en 1934, maar tydens die Tweede Wêreldoorlog het die klub verdwyn. In 1946 is 'n nuwe klub in Halle gestig (met die spelers van die ou klub as basis) naamlik SG Glaucha, wat in 1948 sy naam verander het in SG Freiimfelde Halle en in 1949 ZSG Union Halle geword het. Die klub het in 1949 en 1952 die nasionale kampioen geword. In 1950 is die klub se naam weer verander, hierdie keer na BSG Turbine Halle. Die klub is deur die sokkerowerhede gedwing om met SC Halle-Leuna saam te smelt en sy naam weer te verander, eers na SC Chemie Halle (1958) en later na FC Chemie Halle (1966).
Die klub het in 1962 deelgeneem aan die Europese beker II en in 1971 aan die UEFA-beker teen PSV Eindhoven. Die eerste wedstryd het gelykop geëindig, maar die klub het hom onttrek aan die terugwedstryd nadat daar 'n brand by die span se hotel uitgebreek het waarin 1 speler dood is.
Na die hereniging van Duitsland het die klub sy huidige naam aangeneem, gebaseer op die oorspronklike naam.
Coleman, Texas
Coleman is die hoofstad (county seat) van die Coleman County-distrik in die Amerikaanse deelstaat Texas. In 2000 het die stad 'n bevolking van 5 127 gehad: 85,04% wit, 2,95% swart of Afro-Amerikaans, 0,66% Amerikaanse inboorlinge, 0,23% Asiaties, 8,89% van ander rasse en 2,22% van twee of meer rasse. Spaans-Amerikaners of Latyns-Amerikaners van enige ras het 16,93% van die bevolking uitgemaak.
Anchien Troskie
Anchien Troskie, ’n Suid-Afrikaanse skrywer, is op 11 Julie 1968 in Virginia in die Vrystaat gebore. Sy skryf onder die skuilnaam Elbie Lötter Dis ek, Anna, ’n roman gebaseer op die ware verhaal van haar traumatiese kindertyd weens seksuele molestering deur haar stiefpa.
Skryfwerk
Sy skryf onder die skuilnaam Elbie Lötter Dis ek, Anna, ’n roman gebaseer op die ware verhaal van haar traumatiese kindertyd weens seksuele molestering deur haar stiefpa. Haar eie pa pleeg self moord na haar ouers se egskeiding en haar ma trou daarna weer met ’n man wat ouderling in die kerk is. Haar ma weier om te glo dat haar man haar dogter vanaf haar twaalfde jaar molesteer. Anna se hele lewe word hierdeur getraumatiseer. Die boek eindig waar sy haar stiefpa doodskiet nadat sy vir dertig jaar as slaaf van haar verkragter en daarna haar gedagtes en herinneringe geleef het. Dan eis sy weer haar eie identiteit op met die slotwoorde, “Ek is Anna”. Dis ek, Anna verower in 2005 die Nielsen Book Data Booksellers Choice-prys as die boek wat boekhandelaars die meeste geniet het om te lees en te verkoop en kom in dieselfde jaar ook in aanmerking vir die debuut prys van die Universiteit van Johannesburg. Die boek word in Engels vertaal en vir die verhoog verwerk, waarna dit onder andere by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees op Oudtshoorn en die Volksblad-Kunstefees in Bloemfontein opgevoer word.
In Die staat teen Anna Bruwer neem sy (onder haar eie naam) die fiktiewe storie van Anna verder. Anna word aangekla van die moord op haar stiefpa en hierdie hofsaak word die spil waarom die roman draai. Die emosionele en sielkundige letsels wat die kindermolestering by haar gelos het, word oopgebreek sodat sy daarvan verlos kan word. Ook die tema van wraak teenoor vergifnis kom ter sprake, aangesien sy weier om te erken dat dit verkeerd was om haar stiefpa dood te maak. In aansluiting by haar verhaal word die ondersoekbeampte, Windhond Weber, se geskiedenis ook betrek. Hierdie twee boeke word in 2015 in een band uitgegee onder die titel Dis ek, Anna: die volle veraal en ook deur Tertius Kapp in een draaiboek verwerk vir die maak van die rolprent Dis ek, Anna. Die rolprent, onder regie van Sara Blecher, verower in 2015 drie toekennings by Kyk Net se Silwerskerm fees, as beste vollengte rolprent, beste regisseur en beste akteur. ’n Ouderdomsbeperking van agtien jaar word aanvanklik weens die sensitiewe tema aan die rolprent opgelê, waarna die verspreiders appelleer. Die rolprent word ook op verskeie internasionale rolprentfeeste vertoon, onder andere in Edinburg in Skotland, Londen, Amsterdam en Palm Springs in die Verenigde State. In 2016 word die rolprent bekroon met ses Safta-toekennings, onder andere vir beste vollengte rolprent, die eerste keer wat ’n Afrikaanse rolprent hierdie prestasie behaal.
In Die besoeker is Emmie Engelbrecht die jong sekretaresse by ’n prominente privaat skool. Om haar skulde te betaal raak sy betrokke by dwelmhandel en belowe haarself dat sy dit sal laat los sodra sy nie meer skuld het nie. Die dwelmhandelaars is egter onwillig om haar te laat gaan, want sy is die sleutel tot ’n winsgewende mark onder die verveelde ryk jong kinders. Sy vlug en beland in ’n afgeleë huisie in die berge, waar haar beskermengel Migael haar inwag en deur sy bemiddeling word sy ’n tweede kans gegun.
Vermis op Allesverloren begin wanneer een van die dorp se bekendste en berugste inwoners, Erta van Tonder, vermis word. Erta is weens haar afkoms en vermoëns deur die gemeenskap as ’n heks gebrandmerk. Haar susterskind, Melinda, is bekommerd en huur die private speurder Barrie Barnard om na haar tante te soek. Hy is ’n middeljarige afgetrede polisieman wat met depressie sukkel, want dit gaan nie so goed met sy onderneming nie en hy en sy vrou is besig om uitmekaar te dryf. Die verhaal word deur twee vertellers, Erta en Barrie, vertel. Erta vertel haar lewensverhaal met terugflitse en lewer kommentaar op die soektog terwyl Barrie vertel hoe die ondersoek verloop en wat hy alles uitvind. In die proses word die sondes van die dorp se mense ontmasker. Melinda vertel vir Barrie die sleutelfigure in die dorp verteenwoordig die sewe doodsondes, en dit impliseer dus ook dat almal “skuldig” is en dat die dorp ’n kosmos is wat die breër samelewing verteenwoordig. Erta is die een wat onreg verduur en gely het en dan terugkeer na ’n dorp waar alles verlore is, om te kom heel, tot verantwoording te roep en die huigelaars te ontmasker deur hul stories te vertel.
Publikasies
Werke uit haar pen sluit in:
Austin-Ball A.F.B.1
Die Austin-Ball A.F.B.1 is 'n enkelsitplek, dubbeldekker Britse vegvliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog ontwikkwel maar nooit vervaardig was nie. Slegs een prototipe is gebou. Die navorser J.M. Bruce het in 1965 in sy boek War Planes of the First World War - Vol One bewys dat die bobaasvlieënier Albert Ball nie verantwoordelik was vir die ontwerp nie, maar slegs as raadgewer opgetree het. Die ontwerp was eers laat in 1916 voltooi.
Die ontwikkeling van die Austin-Ball A.F.B.1 was 'n privaatonderneming deur Austin Motor Company en tydens 'n besoek van Albert Ball aan die fabriek het hy ingestem om op te tree as raadgewer. Daarna het hy ook 'n groot rol gespeel om Brigadier-generaal Sefton Brancker, van die Oorlogkantoor, te oorrreed om twee prototipes te bestel. Ongelukkig vir Ball het hy nooit die A.F.B.1 in aksie gesien nie omrede hy op 7 Mei 1917 gesterf het tydens 'n missie. Die eerste prototipe het eers in Julie 1917 gevlieg. Die resultate was belowend met betrekking tot spoed en klimvermoë maar daar was probleme met die draai en rol vermoë van die vliegtuig. Die prototipe was aangedryf deur 'n 200 perdekrag Hispano-Suiza enjin. Een voordeel van Ball se raad is dat die vlieënier 'n uitstekende sig gehad uit en om die kajuit. Twee 0.303 Lewismasjiengewere was geïnstalleer, een bo-op die boonste vlerk en een wat deur die hol skag van die skroef geskiet het.
Austin was egter volstoom besig om die Royal Aircraft Factory S.E.5 te vervaardig wat ook die Hispano-Suiza gebruik het; dus kon die A.F.B.1 nooit in produksie gegaan het nie.
Handel in die Indiese Oseaan
Handel in die Indiese Oseaan het 'n belangrike rol in die geskiedenis gespeel, en was 'n belangrike skakel in die Oos–Wesruilhandel. Langafstandhandel in dhows en seilbote maak dit 'n dinamiese sone van interaksie tussen volke, kulture en beskawings wat strek van Java in die Ooste tot by Zanzibar en Mombasa in die Weste. Stede en state op die Indiese Oseaankus het tweepartydig gestaan, hulle het na buite via die oseaan sowel as na die binneland hulle eie belange gehandhaaf en beskerm.
Mouillepunt-vuurtoring
Die Mouillepunt-vuurtoring was 'n vuurtoring in Mouillepunt in Kaapstad, Suid-Afrika, wat in 1842 gebou en in 1908 gesloop is. Dit was aan die noordoostelike kant van Tafelbaai in Grangerbaai geleë. Die gevaarlike rotse by Mouillepunt het dit genoodsaak.
Handel in die Indiese Oseaan
Romeinse tydperk
Sedert die antieke tydperk het die Indiese Oseaan 'n belangrike rol gespeel in die ontwikkeling van die Romeinse handel met Indië.
Hindoe-Boeddhistiese tydperk
Die Satavahanas het voortdurend ondernemings in seehandel ontwikkel in Suidoos-Asië.
Die 8ste eeu uitbeelding van 'n Borobudur-seilskip in antieke Java dui daarop dat daar antieke handelsroetes oor die Indiese Oseaan tussen Indonesië, Madagaskar en Oos-Afrika  bestaan het. Dit is soms die "Kaneelroete" genoem. Die enkel- of dubbelseilboot was 'n tipiese kenmerk van die skepe van die seevarende Austronesiërs en dit was die waarskynlike vaartuig wat gebruik is vir hul ontdekkingsreise oor Suidoos-Asië, Oseanië en die Indiese Oseaan. Gedurende hierdie tydperk, tussen die 7de tot die 13de eeu, in die Indonesiese argipel floreer die Srivijaya ryk wat geheers het oor die seehandelsnetwerk in Suidoos-Asië en die skakel met Indië en Sjina.
Moslemtydperk
Tydens die Moslemtydperk, waar hulle die handel oor die Indiese Oseaan oorheers het. Die Gujarati's het vir speserye uit die Molukke sowel as kant uit China gebring en geruil vir vervaardigde items soos tekstiel wat hulle dan verkoop het aan die Egiptenare en Arabiere. Calicut was die sentrum van die Indiese peper uitvoere na die Rooisee en Europa in hierdie tydperk met die Egiptiese en Arabierse handelaars wat veral aktief was.
Mouillepunt-vuurtoring
Dit was die tweede vuurtoring wat in Suid-Afrika gebou is naas die Groenpunt-vuurtoring (1824). Dit was 'n ronde steentoring, omtrent 11 meter hoog. Die fondament kan nog gesien word voor die hotelskool van die Kaapse Skiereiland Universiteit van Tegnologie.
Handel in die Indiese Oseaan
Moslemtydperk
In Madagaskar, het handelaars en die slawe-handelaars uit die Midde-Ooste (Shirazi Perse, Rial Arabiere, Arabierse Jode, vergesel deur die Bantoes van suidoos-Afrika) en van Asië (Gujarat Indiërs, Maleiers, Javaans, Bugis) was soms geïntegreer binne-in die inheemse stamme van Madagaskar. Nuwe golwe van Austronesiese migrante het ook geïmmigreer na Madagaskar in hierdie tydperk en het dus 'n blywende kulturele en genetiese nalatenskap gelos.
Chinese reistogte
Die Chinese vloot onder Zheng He het dwarsoor die Indiese Oseaan gereis gedurende die vroeë deel van die 15de eeu. Die sending was 'n diplomatieke aard eerder as bloot 'n kommersiële missie, maar ruil van geskenke en produkte het tog plaasgevind.
Portugese tydperk
Die Ottomane het probeer om Portugal se oorheersing uit te daag in die Persiese Golf-streek deur die stuur van 'n armada teen die Portugese onder Ali Bey in 1581. Hulle is ondersteun in hierdie poging deur die hoofde van verskeie plaaslike owerhede en hawestede soos Muscat, Gwadar, en Pasni. Die Portugese het egter die Ottomaanse Armada suksesvol onderskep en verslaan. Daarna, het die Portugese Gwadar en Pasni op die Mekrankus aangeval in weerwraak vir die verskaffing van hulp en beskerming aan die vyand.
Nederlandse en Engelse tydperk
Gedurende die 16de eeu het die Portugese  gevestigde basisse in die Persiese Golf begin stig. In 1602 het die Iranse leër onder die bevel van Imam-Quli Khan Undiladze, daarin geslaag om die Portugese uit Bahrein te verdryf. In 1622, met die hulp van vier Engelse skepe, herower Abbas weer Hormuz van die Portugese tydens die Inname van Ormuz. Hy vervang dit as 'n handelsentrum met 'n nuwe hawe, Bandar Abbas op die vasteland maar die belangrikheid daarvan verval later.
Japannese Handel
In die 16de en 17de eeu het Japannese skepe ook aanslae gemaak op die Indiese Oseaanhandel deur middel van die Rooiseëlskipstelsel.
Dover, Ohio
Dover is 'n stad in die deelstaat Ohio. Dit is geleë in Tuscarawas County op die oewers van die Tuscarawasrivier en Ohio-kanaal. Die stad is ongeveer 162km noordoos van Columbus. Daar is baie natuurlike hulpbronne in die omgewing, onder andere steenkool, klei, aardgas, kalksteen, dolomiet en yster. Die stad se ekonomie berus op vervaardiging van staal.
Die eerste nedersetting is gestig in 1807, dit het dorpstatus in 1867 en stadstatus in 1903 verkry.
Namib-Naukluft Nasionale Park
Die dorre streek onderhou 'n verrassende verskeidenheid dierelewe, waaronder slange, geitjies, ongewone insekte, hiënas, gemsbokke en jakkalse. Vog kom die gebied in die vorm van mis vanaf die Atlantiese Oseaan binne, wat dan as reën val. Die gebied kry gemiddeld 106 millimeter neerslag per jaar, wat hoofsaaklik in die maande van Februarie en April gekonsentreer is.
Die wind wat die mis inwaai is ook vir die park se manjifieke sandduine verantwoordelik. Die duine se gebrande oranjekleurige voorkoms is aan hul ouderdom te danke. Oor die jare het yster in die sand geoksideer (soos verroeste metaal). Hoe ouer die duin, hoe helderder die kleur.
'Namib' beteken 'oop ruimte' en Namibië se naam is van die Namibwoestyn ontleen - "die land van oop ruimtes". Die park is in 1907 gestig toe die Duitse koloniale administrasie die gebied tussen die Swakop- en Kuiseb-riviere tot 'n wildspark verklaar het. Die park met sy huidige grense is in 1979 gesig, deur die samevoeging van die 'Namib-woestynpark', die 'Naukluft-bergkwaggapark' (gestig in 1964) en dele van Diamant Spergebied 1, asook omliggende stukke regeringsgrond.
Die park het 'n verskeidenheid van die ongewoonste diere en natuurlike gebiede ter wêreld, en het 'n oppervlakte van 49 768 km². Die streek word gekenmerk deur hoë, geïsoleerde eilandberge en koppies, opgebou uit dramatiese bloedrooi graniet, ryk aan veldspaat en sandsteen. Die Naukluftberge is in die verre oostelike deel van die park geleë.
Lengte
Lengte is die langste dimensie van 'n voorwerp en word soms sinoniem gebruik met 'afstand'.
Lengte is die maat van een dimensie, waar area die maat van twee dimensies, en volume die maat van drie dimensies is. Lengte is 'n basiseenheid in meeste stelsels van eenhede, bedoelende dat ander eenhede (saam met ander basiseenhede) daarvan afgelei word (sien SI-stelsel)
Groenpunt-vuurtoring
Die Groenpunt-vuurtoring is 'n rooi-en-wit geverfde vuurtoring op die noordwestelike punt van Tafelbaai in Mouillepunt, Kaapstad.
Geskiedenis
Dit is die oudste vuurtoring in Suid-Afrika en is deur die Duitsgebore argitek Herman Schutte ontwerp en in 1823, teen 'n koste van £5 420 pond, voltooi en op 12 April 1824 in gebruik geneem. Die lamp van die toring het met walvisolie gebrand.
In 1926 is dit met 'n mishoring toegerus en twee jaar later is dit geëlektrifiseer.
Veeldoelig
Die Groenpunt-vuurtoring is gebruik om die eerste vuurtoringwagters in Suid-Afrika op te lei. Dit word vandag nog as 'n konferensiebestemming gebruik. Dit word ook uitverhuur vir huweliksonthale.
Kulturele erfenis
Die vuurtoring is op 12 Januarie 1973 deur Johannes Petrus van der Spuy, Minister van Nasionale Onderwys, as 'n nasionale monument verklaar en word beskerm as 'n provinsiale erfenisterrein ingevolge die Wet op Nasionale Erfenishulpbronne (25/1999).
Jesuïet
Die Jesuïete (Societas Jesu) is 'n Roomskatolieke orde wat in 1540 deur die Baskiese edelman Ignatius van Loyola gestig is. Die huidige pous Fransiscus behoort tot hierdie orde.
Soos ander relgieuse ordes lê die lede 'n gelofte van armoede, kuisheid en gehoorsaamheid af en predik hulle en verleen die sakramente. Hulle reis ook soos ander ordes na ander lande as missionarisse. 'n Belangrike verskil met ander ordes is dat hulle omtrent 10 jaar na hulle stigting begin het om lekestudente te onderrig. Dit het geen ander orde voor hulle gedoen nie. Hulle het ook digters, astronome, argitekte, antropoloë en ondernemers in die toneelwêreld geword.
Bruno Kirby
Bruno Kirby (28 April 1949 – 14 Augustus 2006) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Good Morning, Vietnam (1987), When Harry Met Sally... (1989), City Slickers (1991), en Sleepers (1996).
Pous Sergius
Pous Sergius kan verwys na 'n aantal pouse van die Rooms-Katolieke Kerk nl:
Herman Schutte
Herman Schutte is op 25 Desember 1761 in Bremen, Duitsland gebore en het op 25 Oktober 1844 in Swellendam gesterf. Hy is op 3 Julie 1796 met Christina Voges getroud en hulle het 5 kinders gehad. Hy was 'n boukontrakteur en argitek wat vir 7 jaar by 'n argitek in Hannover, Duitsland in diens was voor hy by die VOC aangesluit het en op 23 November 1789 uit Texel, Nederland aanboord die skip Governeur-generaal Maatsuyker vertrek het en op 2 April 1790 in Kaapstad aangekom het.
In Suid-Afrika het hy op Robbeneiland as klipkapper in die steengroewe gewerk. Hy verloor egter sy linkerhand en linkeroog in 'n rotsstorting en word hy op 27 Maart 1792 uit die Kompanjie ontslaan. Hy werk daarna as boukontrakteur aan talle geboue in Kaapstad insluitend die Kasteel, die Vrymesselaarslosie De Goede Hoop, en die Groenpuntvuurtoring wat ook deur hom ontwerp is, die St. George-katedraal, en die Groote Kerk. Hy het ook die Nieuwe Kerk, Kaapstad, wat later weer gesloop is, en die Woutersen-grafkelder by Groenpunt ontwerp en gebou. Buite Kaapstad was hy verantwoordelik vir die ontwerp van die NG Kerk in George.
Stade Vélodrome
Die Stade Vélodrome (Frans: [stad velɔdʁom]) is 'n stadion in Marseille, Frankryk, met 67 394 sitplekke. Dit is die tuisveld van die voorste Franse sokkerspan Olympique de Marseille en het ook as 'n stadion vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1998 gedien. Dit is die grootste sokkerklubveld in Frankryk. Die stadion word ook gereeld deur die Franse nasionale rugbyspan gebruik.
Die rekordbywoning vir 'n klubwedstryd by die Stade Vélodrome was 58 897 vir 'n UEFA-bekerhalfeindstryd teen Newcastle United FC in 2004. Die stadion het ook diens gedoen in 1938 toe die FIFA Sokkerwêreldbeker se eindrondte in Frankryk gehou is. Die eerste wedstryd wat in die stadion gespeel is, was tussen Marseille en Turyn in 1937. Die stadion is ook vir die Rugbywêreldbeker 2007 gebruik. In 2016 het die Stade Vélodrome die eerste stadion geword waar wedstryde tydens drie UEFA Europa-beker (1960, 1984 en 2016) aangebied is.
Die Franse rugbyspan het in die vroeë 2000s 'n indrukwekkende reeks oorwinnings in die stadion behaal. In November 2000 het hulle die All Blacks met 42–33 verslaan en in die jaar daarna het hulle die Wallabies met een punt geklop. In 2002 is een wedstryd weer in die stadion gespeel, met 'n oorwinning oor die Springbokke, wat gevolg is deur 'n oorwinning oor Engeland in 2003. Die geluklopie is in 2004 verbreek toe hulle 14–24 teen Argentinië verloor het. Die stadion is weer in November 2009 deur Frankryk gebruik toe hulle teen die Nieu-Seelandse All Blacks gespeel het. Dit sal ook tydens die Rugbywêreldbeker 2023 vir wedstryde ingespan word.
Phil Ramone
Philip "Phil" Ramone (* 5 Januarie 1934; † 30 Maart 2013) was 'n Suid-Afrikaans-gebore Amerikaanse klankingenieur, musiekvervaardiger, violis en komponis en in 1958 'n medestigter van A & R Recording, Inc., 'n New York-gebaseerde klankateljee wat danksy sy groot sukses tot 'n plaatmaatskappy met 'n hele reeks ateljees gegroei het.
Phil Ramone is deur die musiektydskrif Billboard as een van die "legendariese" persoonlikhede in die musiekbedryf beskryf. As een van die suksesvolste musiekvervaardigers ooit het hy 14 Grammy-toekennings gewen en met internasionaal bekende sterre soos Ray Charles, Bob Dylan, Elton John, Frank Sinatra, Barbra Streisand en Paul McCartney saamgewerk. Die Britse uitsaaikorporasie BBC het hom as 'n "baanbreker vir die kompakskyf" gehuldig – die eerste belangrike kommersiële kompakskyf-album, Billy Joel se 52nd Street, is in 1982 deur Ramone vervaardig.
Aksiomatiese stelsel
'n Aksiomatiese stelsel in wiskunde, is 'n versameling 'aannames' of 'aksiomas', waarvan stellings logies afgelei kan word. 'n Wiskundige teorie bestaan uit 'n vesameling aksiomas en alle stellings wat logies van die aksiomas afgelei kan word. Die klassieke voorbeeld van 'n aksiomatiese stelsel is die van Euklidiese meetkunde.
Ribbokspruit
Die Ribbokspruit is 'n rivier wat in die Vrystaat, Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Meulrivier wat weer by die Wilgerivier aansluit. Die rivier vloei vir sy grootste deel deur die Golden Gate Hoogland Nasionale Park.
Port St Johns Plaaslike Munisipaliteit
Die Port St Johns Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die O.R. Tambo-distriksmunisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Belangrikste plekke
Die 2001-sensus het die munisipaliteit in die volgende plekke verdeel:
Dauphin-eiland
Dauphin-eiland (Engels: Dauphin Island) is 'n rifeiland in die Golf van Meksiko, net suid van Bayou La Batre in Mobile County in die Amerikaanse deelstaat Alabama. Die eiland het in sy geskiedenis onder opeenvolgende Franse, Britse en Spaanse bewind gekom voordat dit deel van die Amerikaanse Alabama-gebied en uiteindelik in 1819 deel van die deelstaat Alabama geword het.
Oorspronklik het die eiland as Massacre Island of "Slagtingeiland" bekend gestaan nadat die Franse ontdekkingsreisiger Pierre Le Moyne d'Iberville (1661-1706) hier in 1699 op talle menslike geraamtes afgekom het. Die vermeende slagveld was egter niks meer as 'n Indiaanse grafheuwel wat deur 'n orkaan opgebreek is nie. Later het die eiland ter ere van die seun en erfgenaam van koning Lodewyk XIV van Frankryk sy huidige naam gekry.
Geografie
Dauphin-eiland is sowat drie myl suid van die Baai van Mobile geleë. Die eiland is sowat 14 myl lank met 'n maksimale wydte van 1 ¾ myl. Slegs die oostelike ses myl is bewoon, terwyl die westelike gedeelte met 'n lengte van agt myl in privaatbesit is en nie vir toerisme of ander doeleindes ontsluit word nie. Die eiland het sowat 1 300 permanente bewoners, maar word gedurende vakansies deur duisende toeriste besoek.
Nadat die trekbrug, wat die eiland oorspronklik met die vasteland verbind het, in 1979 deur die orkaan Frederic vernietig is, is 'n nuwe padbrug gebou wat in Julie 1982 ingewy is. 'n Motorveerboot doen gereeld in die ooste van die eiland aan.
Nadat groot dele van die eiland in 1979 deur die orkaan Frederic verwoes is, het ook orkaan Katrina in 2005 groot skade berokken en die onbewoonde westelike deel van die eiland afgesny. As gevolg van die Deepwater Horizon-olieramp het in 2010 teerbolle op die eiland se strande uitgespoel. In 2012 het orkaan Isaac die eiland getref. Die deelstaat Alabama het 'n deel van die skadevergoeding, wat van die Britse oliereus BP vir die Deepwater Horizon-ramp ontvang is, in 2014 gebruik om die skade, wat deur Katrina aangerig is, te herstel.
Breekhout
Die breekhout (Alberta magna) is 'n struik of klein boom wat floreer aan die kus maar glad nie groei in die binneland of droë toestande nie. Die breekhout is endemies aan Suid-Afrika. Dit kom veral in die ekostreek AT1012 (die rivierklowe van Maputa- tot Pondoland) voor. Dit is die immergroen woude en bosryke klowe in KwaZulu-Natal en suidwaarts tot by Oos-Londen. Op die SANBI-rooilys word dit as byna bedreig (NT) gelys. Dit is veral omdat in die graslande wat die rivierklowe onring te dikwels in die brand gesteek word. Daar word ook deur sangomas boombas geoes, maar dit is minder belangrik. In gebiede waar daar minder veldbrande veroorsaak word, is hierdie boom een van die eerste wat die graslande koloniseer. Op die IUBN-rooilys word dit steeds as veilig gelys.
Bremerbrood
Dr. Karl Bremer, minister van gesondheid van 1951 tot 1953 in Suid-Afrika, het baie aandag geskenk aan die armes in die samelewing. Hy het besef dat baie siektes, soos tuberkulose, teëgewerk kan word deur goeie voeding en was daarom 'n voorstaander vir die verryking van voedsel. Hy het vroue aangeraai om botter en margarien as mengsel in die verhouding 1:2 te gebruik. Op sy advies het 'n verrykte bruinbrood in Julie 1952 in die winkels verskyn. Hierdie brood, in die volksmond as Bremerbrood bekend, was verryk met smaaklose vismeel, grondbonemeel, melkpoeier, kalsium en ander konsentrate. Bremer het gehoop om op die wyse genoeg eiwitte, soute en vette in die dieet van die bevolking te voeg. Ongelukkig was die brood nooit gewild nie.
Tolteke
Die Tolteke (Nahuatl: Tōltēcatl, [toːlˈteːkat͡ɬ] (eenvoud), of Tōltēcah, [toːlˈteːkaʔ] (meervoud), letterlik: "vakmanne", of "mense van Tula", afgelei van Tōllān [ˈtoːlːaːn], en mēcatl, [ˈmeːkat͡ɬ], "mense") is een van die latere bekende Meso-Amerikaanse beskawings en het sy sentrum in die stad Tula in die hedendaagse Meksikaanse deelstaat Hidalgo gehad. Tula was sowat 65 km noordwes van die latere hoofstad van die Asteekse ryk, Tenochtitlan, geleë, wat na die Spaanse verowering van die Asteekse Ryk (1519–1521) in puin geleë en met die huidige Meksikostad oorbou sou word. Die Tolteekse kultuur het van 900 n.C. tot 1168 bestaan en is deur die Asteke as hul voorouers beskou. Hulle was veral bekend as 'n tegnies en kunstig begaafde beskawing, dis waar die Asteeke benaming "Tolteke" vandaan kom.
Die hedendaagse Nahua-volk beskou die Tolteke as een van hul drie voorgangergroepe, die ander twee is die Asteke en hul tradisionele vyande die Tlaxcalteke (veral tydens die sogenaamde Blommeoorloë). Die Asteekse mondelinge en skriftelike tradisies het ook die geskiedenis van die Tolteekse ryk ingesluit, met lyste van heersers en hul wedervarings. Die waargenome ooreenkomste in argitektuur en ikonografie tussen die argeologiese terrein Tula en die Majaterrein Chichén Itzá is tans 'n groot raaisel en geen konsensus het nog na vore gekom oor die graad of rigting van invloed tussen hierdie twee terreine nie.
Nederlandse Antille
Die Nederlandse Antille (Nederlands: Nederlandse Antillen, Engels: Netherlands Antilles, Papiaments: Antias Hulandes) was tot 10 Oktober 2010 'n groep Nederlandse eilande in die Karibiese See. Die groep het bestaan uit Curaçao en Klein-Curaçao, Bonaire en Klein-Bonaire, Sint Maarten, Sint Eustatius en Saba en Green island (Groen Eiland). Die hoofstad en grootste stad van die Nederlandse Antille was Willemstad op die eiland Curaçao. Tot 1986 was Aruba ook deel van die Nederlandse Antille, maar Aruba is tans 'n aparte land in die Koninkryk van die Nederlande. Die amptelike taal van die eilande was Nederlands. Op die Benedenwindse Eilande word ook Papiaments gepraat en op die Bovenwindse Eilande (S-Eilande) ook Engels. Bonaire en Curaçao behoort saam met Aruba tot die ABC-eilande en Bonaire, Sint-Eustatius en Saba vorm die BES-eilande.
Kwar
Die Kwar (Psydrax obovata) - voorheen Canthium obovatum - is 'n middelgroot tot groot boom in woude wat aan die ooskus van Suid-Afrika voorkom vanaf Tsitsikamma tot in Mosambiek asook Zimbabwe. Dit kom ook voor in Gauteng en Limpopo. Die boom se FSA-nommer is 711.
Sycantha longstaffi
Sycantha longstaffi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycantha en tot die familie Sycanthidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Jenkin.
Kameelperd
Die kameelperd (Giraffa camelopardalis) is 'n soogdier van die familie Giraffidae. Hulle het kenmerkende lang nekke en kom algemeen in die nasionale parke in die Noorde van Suid-Afrika voor.
Benaming
Die Afrikaanse naam vir die kameelperd is via 17de eeuse Nederlands afkomstig van die Latynse naam camelopardalis. Hierdie naam is dan op sy beurt uit Grieks ontleen en saamgestel uit "κάμηλος" (kamēlos) wat kameel beteken en "πάρδαλις" (pardalis) wat luiperd beteken. Hierso verwys "luiperd" na die bruin vlekke op die kameelperd se pels, en "kameel" na sy liggaamsbou met 'n lang nek.
Baie ander tale gebruik die term "giraf(fe)" om na 'n kameelperd te verwys. Hierdie naam kom oorspronklik van die Arabiese zarafah, wat ook "vinnige loper" beteken, en hulle het die naam op hul beurt waarskynlik van 'n Afrikataal ontleen.
Aanvanklik was die dier in die hele Europa slegs onder sy Latyns-gebaseerde naam (camelopardalis) bekend. Die diere was dan ook slegs uit reisverhale bekend, aangesien hulle nie van nature in Europa voorkom nie. Die eerste werklike kontak met lewende kameelperde was deur middel van Italiaanse dieretuine in die 16e eeu en baie tale het dus die nuwe woord giraffe aan Italiaans ontleen. Interessant genoeg het die kameelperdsterrebeeld nog steeds sy ou benaming behou en staan hy tot vandag toe in Engels bekend as camelopardalis.
Voorkoms
Kameelperde het 'n kenmerkende voorkoms, met hul lang nekke en relatief kort lywe. Hulle word 4,3–5,7 m lank. Die bulle is effens langer as die koeie. Die langste bul, waarvan ons weet, was 5,88 m lank en die langste koei 5,17 m. Die gemiddelde kameelperdbul weeg ongeveer 1200 kg en die koei is aansienlik ligter met 830 kg. Sovêr bekend het die swaarste bul 1930 kg geweeg en die swaarste koei 1180 kg.
Kameelperde het kleurvisie, en kan goed hoor en ruik. Hulle kan hul neusgate toemaak om hul teen miere en sandstorms te beskerm. Die beweegbare tong is donkerpers, ongeveer 45 cm lank en word gebruik om blare mee te gryp asook om die kameelperd se gesig mee skoon te vee.
Robbeneiland-vuurtoring
Die Robbeneiland-vuurtoring is 'n vuurtoring op Robbeneiland in Tafelbaai naby Kaapstad.
Kameelperd
Voorkoms
Die kameelperd se pels bestaan uit 'n ligbruin agtergrond met donkerbruin tot oranje kolle daarop. Kameelperde kan aan hulle kolle uitgeken word, aangesien daar nie twee kameelperde met presies dieselfde kolle is nie. Die kleurpatroon dien waarskynlik as kamoeflering. Onderkant sy hare is die vel meestal grys. Die dik vel dien ook as beskerming teen dorings. Daar is kort maanhare wat regop staan aan die agterkant van die nek. Die stert is omtrent 'n meter lank en eindig in klossie hare wat gebruik word om vlieë en ander insekte mee weg te jaag. Beide die bulle en koeie het twee kort horingatige groeisels op hul koppe. Dit is in werklikheid nie horings nie, maar kraakbeengroeisels wat deel van die kopbeen uitmaak en met vel en hare bedek is.
Die nek is baie lank, gewoonlik tussen 2 en 2,4 m lank. Tens spyte hiervan het 'n kameelperd nog steeds net 7 nekwerwels (soos ander soogdiere ook). Hulle nekwerwels is egter baie groter en kan tot 30 cm lank wees. Hierdie verlenging in die nekwerwels vind meestal eers na geboorte plaas, aangesien dit andersins baie moeilik vir die ma sou wees om geboorte te skenk.
Robbeneiland-vuurtoring
Geskiedenis
Die eerste navigasielig (Nederlands: "‘vuyrbaecken") suid van die ewenaar was ook die eerste poging tot 'n vuurtoring in Suid-Afrika. Dit was eintlik maar net 'n houtstellasie waarop brandende pikringe snags geplaas is. Omdat pik ringe onekonomies was is daar oorgeslaan na houtvure en later steenkool. In die 18de eeu is waskerse gebruik.
Kameelperd
Voorkoms
Na 'n draagtydperk van 14 tot 15 maande word een kalf gebore, gewoonlik tussen Oktober en Januarie. Die kalfie weeg reeds met geboorte tussen 40 en 60 kg en is dan 180 cm hoog. Net soos bees te is kameelperde ook herkouers. Hulle het uitsonderlike sterk spiere wat hul slukderm se beweging beheer. Dit word benodig om die kos van die maag na die mond op te lig tydens herkouing.
Taksonomie
Die kameelperd se poot het 'n dubbele of gesplete hoef. Hulle behoort aan die orde van Soogdiere wat as Ewehoewiges (Cetartiodactyla) of gelyktonige hoefdiere bekend staan. Kameelperdagtiges het 2 tone met hoewe.
Robbeneiland-vuurtoring
Flitsende vuurtoring
Die vuurtoring wat in 1865 opgerig is, is die enigste vuurtoring in Suid-Afrika wat flits en nie draai nie. Die vuurtoring is 18 meter hoog en is in 1938 geëlektrifiseer. Die lig kan 25 kilometer ver gesien word.
Kameelperd
Taksonomie
Navorsing het bewys dat taksonomiese indeling wat hierdie orde tradisioneel as Artiodactyla geklassifiseer het vir soogdiere wat op land woonagtig is, ook die walvis moet insluit. Nou staan Ewehoewiges as Cetartiodactyla bekend. Interessant aangesien walvisse nie meer hoewe of tone het nie.
Robbeneiland-vuurtoring
Bron
Robben Island
Kameelperd
Die jong kameelperd
Hulle leer ook om hul nekke te rek en die jong spruitjies van die doringbome af te skeur. Wanneer die jong kameelperde so 'n groepie gevorm het, tree een van die ouer koeie gewoonlik op as hul oppasster. Sy sorg vir hulle en sien ook toe dat hulle nie wegdwaal van die trop nie. Die koeie in die trop maak blykbaar beurte om die kalwers op te pas. 'n Kameelperd is volwasse voordat hy ‘n jaar oud is, en hy kan tussen 25 en 30 jaar oud word.
Habitat en gewoontes
Hulle is herbivore en eet die blare en fyn takkies van bome, met 'n voorliefde vir Acacias (doringbome). Soms eet hulle egter ook struike, gras en vrugte. 'n Gemiddelde kameelperd eet ongeveer 34 kg plantmateriaal daagliks. Indien daar water beskikbaar is, drink hulle ten minste elke drie dae. Hulle wei meestal gedurende die eerste en laaste dagligure en herkou hierdie kos dan vir die res van die dag en nag. Saans herkou hulle terwyl hulle lê.
Kameelperde kom gewoonlik in troppe van minder as 40 diere voor, wat meestal uit bulle, of meestal uit koeie bestaan. Ouer bulle kom soms alleen of in pare voor. Hulle is nie territoriaal nie. Kameelperde is stil, saggeaarde diere wat in klein troppies leef. So 'n trop bestaan gewoonlik uit 'n ou bul, 'n paar koeie en jong kalwers van albei geslagte. Kameelperde word dikwels gesien in die geselskap van sebras en blouwildebeeste en selfs volstruise.
SANAE
SANAE is die Suid-Afrikaanse Nasionale Antarktiese Ekspedisie. Die naam verwys beide na die oorwinterbasisse (genommer in Romeinse syfers, bv. SANAE IV), en die span wat die winter deurleef in die basis (genommer in arabiese syfers, bv. SANAE 47). Die huidige basis, SANAE IV, is op Vesleskarvet in Koningin Maudland, Antarktika, geleë. Somerspanne bestaan uit die administratiewe- en onderhoudspersoneel, helikopterbemanning en wetenskaplikes uit verskillende lande en die bevolking kan tot 100 mense groei. Oorwinterspanne bestaan uit wetenskaplikes en ondersteuningspersoneel uit Suid-Afrika, tipies met 'n totaal van 10 lede in die afgelope jaar.
Francis Edward Masey
duimnael|regs|200px|Francis Edward Masey.
Kameelperd
Habitat en gewoontes
Eers bespied hy noukeurig die omgewing met sy skerp oë. Dan sit hy sy voorpote wyd uitmekaar en strek sy lang nek ondertoe om die water by te kom. Omdat kameelperde so versigtig is, kan dit tot 'n halfuur duur voor hulle begin drink. Kameelperde kan egter taamlik lank sonder water bly. Hulle kan nie swem nie en dit wil voorkom of hulle nie juis van water hou nie; blykbaar trek hulle ook nie oor riviere nie, hoewel hulle natuurlik in baie diep water kan rondloop as dit nodig is.
SANAE
Die navorsingsprogram by die SANAE IV-basis word onder die vaandel van die Suid-Afrikaanse Nasionale Antarktiese Program (SANAP) uitgevoer.
Geskiedenis
Die eerste ekspedisie, SANAE 1, het oorwinter by Noorweë Stasie, wat oorgeneem is deur Suid-Afrika by Noorweë aan die einde van die IGY in 1958. Latere spanne het oorwinter by SANAE I, SANAE II en SANAE III, wat almal gebou was op die Fimbul-ysrak naby die Blåskimen-eiland. Omdat hierdie stasies gebou was op 'n bewegende ysrak, is hulle onvermydelik later onder sneeu begrawe, en het die ys uiteindelik afgebreek as deel van 'n ysberg wat weggedryf het. Opeenvolgende stasies is altyd op dieselfde geografiese posisie van S 70º18 W 2º22 gebou. SANAE IV is gebou op die nunatak Vesleskarvet in die hoop dat die basis 'n langer tydperk bruikbaar sal bly. Die eerste span wat in SANAE IV oorwinter het was SANAE 36 in 1997. Die basis is sedertdien ononderbroke beman.
Kameelperd
Habitat en gewoontes
Hoewel kameelperde nie aggressief is nie, kan hulle baie hard met hul voor- en agterpote skop wanneer hulle aangeval word. Die been word opgelig en die hoef vorentoe geskiet soos 'n stormram. Leeus maak op jong kameelperde jag, maar hul dik vel, geweldige krag en die dodelike skoppe wat hulle met voor- en agterpote kan uitdeel, maak van hulle gevaarlike diere om as prooi uit te soek. Gevolglik word hulle in 'n groot mate ongemolesteerd gelaat deur roofdiere, en slegs ŉ taamlike groot leeu sal dit waag om 'n kameelperd aan te val.
Francis Edward Masey
Francis Edward Masey (Londen, Groot-Brittanje, 8 November 1861 – Salisbury, Rhodesië, 3 September 1912) was ’n Suid-Afrikaanse en Rhodesiese argitek van Britse herkoms.
Jeugjare
Masey was die derde seun van Philip Edward Masey, 'n Londense argitek. Hy ontvang sy aanvanklike opleiding as argitek by sy vader en aanvaar in 1878 diens in die kantoor van Alfred Waterhouse, by wie hy tot 1886 werk. In 1887 skryf hy hom in as student by die Royal Academy Schools en in dieselfde jaar verwerf hy die Soane-gedenkpenning vir sy ontwerp van 'n stadspolisiehof en -polisiekantoor. Die prysgeld stel hom in staat om 'n jaar lank in Engeland, Frankryk en Italië rond te reis. In 1888 verower hy die Tite Prize-kompetisie en die Selner-penning vir ontwerp word aan hom toegeken, waarna hy weer (1889–'90) 'n reis deur Italië en Frankryk onderneem. Volgens 'n ander bron het die Owen Jones-studentemedalje sy Europese reise moontlik gemaak. Hy het twee sketse uit Italië voorgelê, wat gepubliseer is in The Building News van 19 April 1889. Hy was dus voor sy latere vennoot sir Herbert Baker vertroud met die kontinentale en klassieke argitektuur. Dit kon 'n uitwerking op hul praktyk gehad het. Masey was later 'n welsprekende lektor in Kaapstad oor uiteenlopende onderwerpe, onder meer Italiaanse argitektuur.
Koms na Suid-Afrika
duimnael|250px|links|Bouwerk aan die [[Rhodes-gedenkteken, 1906.]] duimnael|regs|250px|Masey en Herbert Baker het die [[Rhodes-gedenkteken aan die voet van Duiwelspiek in Kaapstad ontwerp.]]
duimnael|links|250px|Masey het die oorspronklike ontwerp van die National Mutual-gebou op Kerkplein, Kaapstad, behartig, waarna Baker die aansigte verbeter het.
duimnael|regs|250px|Rust en Vrede, [[Muizenberg, wat Masey vir sir Abe Bailey ontwerp het.]]
In 1896, toe hy 35 jaar oud was, kom hy na Suid-Afrika en sluit hom vir 'n driejaarkontrak aan by die departement van openbare werke in Kaapstad, maar bedank in 1899 ten einde 'n vennootskap met sir Herbert Baker aan te gaan. Met F.K. Kendall (vanaf 1897) as junior vennoot stig hulle die firma H. Baker & Masey met hul kantoor in die Rhodesgebou, St. Georgestraat, Kaapstad. Volgens oorlewering het Masey ná sy aankoms in die Kaap gehoor van 'n Engelse argitek, ene Baker, wat siek in die hospitaal was. Hy het hom gaan besoek en aangebied om om te sien na sy kantoor, wat blykbaar toe amper geen werk gehad het nie. Kort daarna het Masey sy kontrak met openbare werke beëindig en by Baker aangesluit in sy kantoor in die Grotto. Een van hul eerste groot opdragte was die restourasie van Groote Schuur vir Cecil John Rhodes. Frank Kendall sou later vertel een van die eerste groot opdragte waaraan hy vele nagte lank saam met Masey en Baker gewerk het, was die wedstrydtekeninge vir die City Club in die Moederstad (1897), wat die firma gewen het. Masey en Baker het in 1899 ’n vennootskapsooreenkoms opgestel.
Onder die belangrikste geboue in Kaapstad wat Baker en Masey ontwerp het, is die nuwe St. George-katedraal, die Rhodes-gedenkteken, die City Club, die Marksgebou, die kerke van St. Barnabas, St. Michael en St. Philip, en die geboue van die Diocesan-kollege en die Suid-Afrikaanse Kollege. Ander geboue is die Dale-kollege op King William's Town, die gedenkteken van die beleg van Kimberley, asook talle huise vir vooraanstaande inwoners, insluitende dié van C.J. Rhodes, Abe Bailey, Sammy Marks en Carl Jeppe. Baker en Masey het gereeld met mekaar gekorrespondeer oor probleme in verband met hul geboue. Hierdie briewe toon Masey se beleefde maar openhartige en ferme standpunt in gevalle waar hy van sy senior vennoot verskil het.
Die Katedraal van Sint Johannes in Maseru (1905) word aan Masey toegeskryf. Hy het al die oorspronklike planne vir die National Mutual op Kerkplein in die Kaap asook die Rhodesgebou geteken, maar Baker het die aansigte van albei geboue oorgeneem en dit glo baie verbeter. Rust en Vrede, sir Abe Bailey se woning op Muizenberg, word in die Maart 1905-uitgawe van The South African Architect and Builder “’n baie interessante voorbeeld van Masey se werk” genoem. In hul doodsberig in die Riba Journal van 19 Oktober 1912 het Baker en Kendall erkenning aan Masey gegee vir die ontwerp van die Shangani-gedenkteken (1898).
In 1901 is Masey verkies tot fellow van die Koninklike Instituut van Britse Argitekte (Royal Institute of British Architects, Riba) en vier jaar later bring hy weer besoek aan Europa en reis na Italië en na Bordeaux en Normandië, sy geliefkoosde streke in Frankryk, nadat hy die Kaap in 1904 om gesondheidsredes verlaat en Kendall in beheer van die kantoor gelaat het. Hy het in 1906 teruggekeer na Kaapstad.
Breër betrokkenheid
Masey het die eerste volledige verslag oor die Kaapse argitektuur geskryf. Dis in 1909–'10 in The State gepubliseer, geïllustreer met sy eie tekeninge en foto's deur Arthur Elliott. Nog artikels van hom verskyn in The South African Architect and Builder (1904), The Cape Illustrated Magazine (1906) en in The Proceedings of the Rhodesia Scientific Association (dl. 11, 1911). Toe 'n aandkursus in argitektuur in 1906 aan die Suid-Afrikaanse Kollege ingestel, tree hy as deeltydse lektor op. Een van sy studente was Joseph Solomon, wat 1903 in die kantoor van Baker & Masey in Kaapstad in diens geneem en in 1904 assistent daarin geword het. In 1906 het hy ’n prys aangebied vir die beste essay oor ’n argitektuurverwante onderwerp, wat Solomon gewen het. Masey het die Kollege se raad genader met die voorstel om ’n kunsskool in die Kaap op terig, waarna hy gevra is om ’n skema vir die oprigting daarvan voor te lê.
In 1903 was hy een van die eerste mense in Suid-Afrika wat 'n pleidooi gelewer het vir omvattende wetgewing met betrekking tot stadsbeplanning. Hy het nie net kritiek gelewer op die maatskaplike onbetrokkenheid van munisipaliteite nie, maar ook voorstelle gedoen vir die reëling van de algemene voorkoms van die stadsgebied (tot boomplantings toe) en die skeiding van blanke en "nieblanke" woongebiede. Hy het geglo daar moenie toegelaat word dat privaat belange 'n stad permanent ontsier nie. Talle skrywers, onder wie Arthur Reid en Herbert Baker, in argitektuurtydskrifte het sy "City Beautiful"-konsep ná Uniewording verder gevoer.