cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Somerset-Oos (kiesafdeling)
1929 tot 1943
In 1929 behou L.J. Vosloo die setel teen die S.A.P. se A.B. Hobson met 'n meerderheid van 609. Tydens die sogenaamde Smelter-verkiesing van 1933, so genoem omdat dit in die aanloop was tot die samesmelting van die N.P. en die S.A.P. in Desember 1934 om die Verenigde Party te vorm, word Volsoo onbestrede as 'n N.P.-koalisiekandidaat verkies. Vosloo bly egter getrou aan die gesuiwerde Nasionale Party onder leiding van dr. D.F. Malan en neem sy sitplek in die opposisiebanke in toe dié party op 10 Januarie 1935 die amptelike opposisie in die Volksraad word met net 19 verteenwoordigers, vergeleke met die 75 voor die samesmelting. L.J. Vosloo, ook bekend as oom Lood, was jare lank die voorsitter van die N.P.-koukus in die Volksraad en is in elke verkiesing van die tussenverkiesing van 1926 af eers vir Somerset en toe Somerset-Oos herverkies tot hy voor die verkiesing van 1953, toe hy reeds 80 jaar oud was, besluit om vir 'n jonger kandidaat plek te maak.
Pilar Lorengar
Lorengar is op 16 Januarie 1928 in Saragossa, Spanje gebore. Sy het agt jaar by Angeles Otein gestudeer en het daarna verder in Berlyn by Carl Ebert en Hertha Klust gestudeer. In 1949 het sy haar debuut as koorsanger by die Teatro de la Zarzuela in Madrid gemaak, waar sy ook 'n paar jaar lank gewerk het. In 1952 het sy vir die eerste keer as solis in Barcelona opgetree en in die 9de Simfonie van Ludwig van Beethoven en Brahms se Requiem gesing.
Oude Kerk (Delft)
Geskiedenis
Aan die einde van die 14de eeu het die uitbreiding van die sygange tot op die hoogte van die naaf (skip) die gebou in 'n saalkerk omskep wat her-toegewy is aan die skrywer St. Hippolitus. Die kerk het weer 'n tipiese basilikaanse dwarssnit met die konstruksie van 'n hoër naaf (skip) tussen ongeveer 1425 en 1440 aangeneem. Die Delftse-stadsbrand van 1536 en die onrus van die Protestantse Hervorming het 'n voortydige einde gebring aan 'n ambisieuse uitbreidingsprojek onder leiding van twee lede van die Keldermans-familie van meesterbouers. Hierdie konstruksiefase het gelei tot die platdak, klip-ommuurde noordelike dwarsarm wat opvallend, wat die styl daarvan betref, verskil van die ouer dele. Die groot vuur, Ikonoklasme, die weer, en die ontploffing van die stad se kruitstoor in 1654 het alles hul tol op die kerk en sy meubels geëis, welke deur die jare baie herstelwerk genoodsaak het. Tydens een opknapping is die hoektorings in 'n meer vertikale belyning herbou as die leunende gebou daaronder, wat die toring in sy geheel 'n effens geknakte voorkoms gee. Die huidige loodglasvensters is in die middel van die 20ste eeu vervaardig deur die meester-glaswerker Joep Nicolas.
Mere en Panne
As die water so diep is dat sonlig nie tot op die bodem deurdring nie, word van 'n meer gepraat, terwyl oppervlaktes vlak water as panne bekend staan. Mere en panne kan onder andere as oorblyfsels van ou gletsers, in ou vulkaankraters, tydens aardbewings of deur afsnyding van draaie in riviere ontstaan.
Córdoba, Argentinië
Córdoba (Spaans: [ˈkoɾðoβa],, amptelik: Córdoba de la Nueva Andalucía, letterlik "Córdoba van Nieu-Andalusië") is die tweede grootste stad van Argentinië ná die hoofstad Buenos Aires en die hoofstad van die gelyknamige provinsie. Die stad is op 6 Julie 1573 deur die Spaanse conquistador Jerónimo Luis de Cabrera gestig en na die Spaanse stad Córdoba genoem. Die stad het in 2010 'n bevolking van 1 391 298 en van 1 528 000 in die metropolitaanse gebied gehad en beslaan 'n oppervlakte van 576 km². Die stad is in die noordelike sentrum van Argentinië geleë en word as kulturele asook industriële sentrum van die streek beskou. Dit was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1978. Die Jesuïete Blok en Estancias van Córdoba is in 2000 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.
Kevin James (pornografiese akteur)
Kevin James (* 17 November 1954 – † 24 Januarie 1990) was 'n Amerikaanse pornoakteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Sexboat (1980), Trashi (1981), Café Flesh (1986), en Droid (1988).
Sinai
21ste eeu
In Oktober 2015 het 'n Russiese Airbus oor Sinai neergestort ná 'n ontploffing. Die aanval, waarin al 224 mense aan boord gesterf het, was die werk van IS.
Wit mense
Antieke en Middeleeuse tye: Fisiese beskrywing
In die literatuur van die Ou Nabye Ooste en Klassieke Oudheid, was die beskrywings van die gelaatstrekke van verskillende nasies algemeen gewees. Nina Jablonski, die Amerikaanse antropoloog en palaebioloog skryf:  "In antieke Egipte is mense, in die algemeen, nie op grond van kleur uitgesonder nie... Egiptiese inskripsies en  literatuur het in uitsonderlike gevalle na die donker velle van die Kushites van bo-Nubië verwys. Ons weet die Egiptenare het nie velkleur geïgnoreer nie en kunstenaars het dit in hul kunswerke uitgebeeld- sover as wat die kleurstof van daardie tyd dit kon doen." Die klassikus James Dee vind dat "die Grieke hulself nie as 'wit mense' beskryf nie- of as enigiets anders nie- omdat daar geen algemene Griekse woord in hul woordeskat bestaan om hul velkleur te beskryf nie." Mense se velkleur het nie saak gemaak nie; wat wel saak gemaak het is waar hulle bly.
Pilar Lorengar
Sy is op 2 Junie 1996 in Berlyn, Duitsland oorlede.
Harselaar
Harselaar is ’n nedersetting in die munisipaliteit Barneveld in die provinsie Gelderland in Nederland.
Oude Kerk (Delft)
Bekleding en instrumente
Die kerk beskik oor drie orrels wat dateer uit onderskeidelik die jaar 1857 (hooforrel), 1873 (noordelike gang) en 1770 (koor). Die massiewe kerkklok in die toring, wat in 1570 gegiet is en bekend staan as die Trinitasklok of Bourdon klok weeg byna nege ton. Dit word derhalwe as gevolg van die kragtige en potensieel skadelike vibrasies wat dit genereer slegs tydens spesiale geleenthede soos bv. die begrafnis van 'n lid van die Nederlandse monarg gelui. Die massiewe klok lui ook tydens rampe en wanneer plaaslike lugaanval sirenes gelui word (maar nie tydens die maandelikse landswye sirene toetse nie).
Somerset-Oos (kiesafdeling)
1929 tot 1943
Voor die afbakeing vir die verkiesing van 1938 word die kiesafdeling Somerset-Oos. Dit is weer 'n redelik gelykop stryd toe Volsoo die V.P. se G.H.I. Rood met 567 stemme verslaan en amper 55% van die stemme op hom verenig. Dit moes 'n besonder taai stryd gewees het, want van die 6 452 geregistreerde kiesers het 90% gaan stem.
Teisendorf
Geografie
Teisendorf is in Rupertwinkel geleë, aan die voet van die noordelike deel van die Tausendgebergtes van die Duitse Alpe, naamlik die Teisenberg, wat 1 333 m hoog is. In die ooste staan die Högl, wat 827 m hoog is en Teisendorf van Salzburg afgrens. Die dorp bevind homself in die Alpenvorland tussen Salzburg en die Chiemsee, etlike kilometer suid van die Waginger See aan die oorsprong van die Surrivier. Buurgemeentes is Ainring, Anger, Inzell, Petting, Saaldorf-Surheim, Siegsdorf, Surberg, Waging am See, en Wonneberg. Buurstede is Bad Reichenhall, Freilassing, Laufen, en Traunstein, in Beierse gebied, asook Oberndorf en Salzburg in die Oostenrykse nabyheid.
Olimpiese Somerspele 2012
Die opening- en sluitingseremonies het in die Olimpiese Stadion plaasgevind. Soos gebruiklik het die lande in alfabetiese volgorde die stadion ingestap met Griekeland die eerste en die gasheer die Verenigde Koninkryk die laaste, maar aangesien die plaaslike taal Engels is, is dié taal se alfabet gebruik om die volgorde te bepaal. Caster Semenya, atleet en Wêreldkampioen tydens die Atletiekwêreldbeker in 2009, het die Suid-Afrikaanse vlag ingedra.
NG gemeente Oranjeville
Deneysville stig af
Waarskynlik groter as die terugslag weens die afstigting van Viljoensdrif ’n 1948, was die afstigting van Deneysville in 1994. In 1990, toe ds. J.I.F. de Villiers die leraar op Oranjeville en ds. C.H.T. Schiel die leraar op Deneysville was, het die gemeente 192 doop- en 544 belydende lidmate gehad. Ná die afstigting het Oranjeville net 85 doop- en 202 belydende lidmate gehad, maar Deneysville onderskeidelik 96 en 306. In die daaropvolgende 20 jaar tot 2015 het Oranjeville se dooplidmate afgeneem tot 44, maar sy belydende lidmate toegeneem tot 244, terwyl Deneysville se dooplidmate afgeneem het tot 66, maar sy dooplidmate toegeneem het tot 435. Die toename in die belydende lidmate was dus amper 25%, vergeleke met ’n afname in die Vrystaatse Sinode se belydende lidmate in dieselfde 25 jaar van amper 55%.
Aronskelkrietpadda
Die aronskelkrietpadda (Hyperolius horstocki) is 'n klein padda wat in die suidkusgebied van die Wes-Kaap voorkom. Dit is ook endemies aan die gebied. Die padda is roomgrys met helderoranje tone en binneledemate. Die mannetjie het 'n oranje keel. Daar is ook 'n ligte streep vanaf die neus, bo die oog en teen die sy af. Die padda leef in lelies en biesies om panne in fynbos. Dit is 2 - 3 cm lank en vreet klein insekte.
Mere en Panne
Die lewensduur van die meeste mere is (geologies gesproke) kort: daar is byvoorbeeld geskat dat die Bodenmeer in Europa oor ongeveer 12 000 jaar heeltemal toegestik sal wees as gevolg van slikdeeltjies wat voortdurend deur die Rynrivier in die meer afgeset word. Ook mere en panne wat nie deur riviere gevoed word nie, raak mettertyd opgevul deur dooie organiese materiaal. Hierdie proses duur heelwat langer in tropiese en subtropiese wêrelddele omdat die organiese materiaal daar vinnig afgebreek word.
Gouemuntsewejaartjie
Tuinbou
Voortplanting geskied deur steggies, wat in sand geplant moet word om wortels te vorm.
Leucandra impigra
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1942 deur Tanita.
Sinai
21ste eeu
Op 24 November 2017 was daar ’n bomaanval op die Al-Rawdah-moskee in die dorp Bir al-Abd in die noorde van die skiereiland, sowat 40 kilometer van die provinsiale hoofstad El-Arish. Daar is vuur geopen op gelowiges wat pas na die Vrydag gebede uitgekom het; 235 mense het sterf.
Teisendorf
Verkeer
Teisendorf is aan die spoorweg tussen München en Salzburg geleë, wat deel uitmaak van die Parys-Budapest-Istanbul-spoor. Plaaslike treine verbind Teisendorf uurlik met München en Salzburg sonder omstygings. Suid van Teisendorf, aan die noordhang van die Teisenberg, loop die A8 verbei — die hoofverbinging van Duitsland in rigting suidoos. Die naaste aansluiting aan die Autobahn is in Neukirchen, ca. 8 km in die verheid.
Mediant
Schenker-ontleders is van mening dat hierdie trap van die toonleer ’n uitbreiding van die tonika is aangesien hulle twee gemeenskaplike tone het. Aan die ander kant, in Duitse teorie afgelei van Hugo Riemann word die mediant in die majeur beskou as die dominantparallel, Dp, en in die mineur die tonikaparallel, tP.
Kettingreaksie
Geskiedenis
Christiansen en Kramers het ook opgemerk dat indien in een deel van die reaksieketting twee of meer onstabiele molekules geproduseer word, die reaksieketting sou vertak en groei. Die resultaat is in werklikheid 'n eksponensiële groei, wat aanleiding gee tot plofbare toenames in reaksietempo's, en inderdaad tot chemiese ontploffings self. Dit was die eerste voorstel vir die meganisme van chemiese ontploffings.
Argentynse nasionale rugbyspan
Argentinië is onoorwonne ten opsigte van die meeste ander nasionale rugbyspanne van die Amerikaanse vasteland met uitsondering van Kanada, deur wie Argentinië drie keer verslaan is (die laaste keer was in 2005). Vervolgens het hulle ook die Suid-Amerikaanse en die Pan-Amerikaanse rugbykampioenskappe oorheers. Vir ’n lang tydperk was Argentinië die enigste vlak-een-span wat nie aan ’n jaarlikse toernooi deelgeneem het nie. Dit het in 2012 verander, toe die Drienasiesreeks met die opname van die Poemas die Rugbykampioenskap geword het. Sedertdien speel hulle jaarliks teen die All Blacks van Nieu-Seeland, die Springbokke van Suid-Afrika en die Wallabies van Australië om die titel as beste span van die Suidelike Halfrond. Drie voormalige Argentynse rugbyspelers is in Wêreldrugby se Heldesaal opgeneem. Die beheerliggaam Wêreldrugby beskou Argentinië as ’n vlak-een rugbyland. Die Argentynse rugbyspan is tans (Julie 2023) sewende op Wêreldrugby se wêreldranglys gelys.
378
Die jaar 378 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 78ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Mere en Panne
Gelaagdheid en sonering
In gematigde dele kan 3 waterlae met verskillende eienskappe in mere onderskei word. Die boonste waterlaag, die epilimnion, is in die somer relatief warm. Omdat die digtheid van die warm water laer as die van die koue water is, meng dit moeilik daarmee.
Die epilimnion bestaan uit die laag water wat deur die wind in min of meer sirkulerende beweging gehou word. Die koue onderlaag staan as die hipolimnion bekend, terwyl die laag tussen die epilimnion en die hipolimnion die metalimnion genoem word. In die metalimnion neem die temperatuur vinnig af, en dit staan daarom ook as die termoklien bekend. Die boonste grens van die hipolimnion is meestal ongeveer die vlak tot waar lig deurdring en waaronder dus geen plantegroei kan voorkom nie.
Alle suurstof in die hipolimnion moet dus daar kom deur vermenging met die epi-en metatimnion. In die somer is daar feitlik geen vermenging nie (somerstagnasie) en die suurstofkonsentrasies neem af totdat daar in die dieper dele soms geen suurstof meer is nie. Slegs anaerobiese organismes kan dus in daardie dele leef. In die herfs en in die winter koel die oppervlakwater af en meng dit met die hipolimnion, waardeur die suurstofkonsentrasie van laasgenoemde toeneem.
Mediant
Die mediantakkoord kan op verskeie maniere in Romeinse syfers geskryf word. In majeurtoonlere, is die mediantakkoord in die mineur en word dit geskryf met die Romeinse iii. In 'n natuurlike mineurtoonleer kom die mediant as 'n majeurakkoord voor word word dit geskryf met die Romeinse III. In harmoniese mineurtoonlere en stygende melodiese mineurtoonlere, word die sewende trap van die toonleer met ’n halftoon verhoog van 'n subtonika na 'n leitoon, waardeur 'n vergrote mediantakkoord geskep word wat geskryf word met die Romeinse (♭)III+.
Olimpiese Somerspele 2012
Vir die Olimpiese Somerspele 2012 is die 200 ha Queen Elizabeth Olympic Park in Stratford opgerig. Die Spele het ook gebruik gemaak van plekke wat reeds voor die bod bestaan het. Hierdie Olimpiese Somerspele word algemeen as 'n groot sukses beskou, met stygende standaarde van kompetisie onder nasies regoor die wêreld, verpakte stadions en gladde organisasie. Verder is die fokus op nalatenskap en na-wedstryd-volhoubaarheid as 'n bloudruk vir toekomstige Olimpiese Spele beskou.
Argentynse nasionale rugbyspan
Beheerliggaam
Die beheerliggaam vir rugby in Argentinië is die Argentynse Rugbyunie (Unión Argentina de Rugby, UAR). Die UAR is op 10 April 1899 as River Plate Rugby Union gestig en het in 1987 by die Internasionale Rugbyraad (IRR, nou Wêreldrugby) aangesluit. Die Argentynse Rugbyunie bestaan uit 25 plaaslike beheerliggame, wat grotendeels met die Argentynse provinsies ooreenstem. Die belangrikste rugbyliga in Argentinië is die Nacional de Clubes, waar die helfte van die spanne uit Buenos Aires en die ander helfte uit die provinsies afkomstig is. Van 2016 tot 2020 het met die Jaguares ’n Argentynse span deelgeneem aan die Superrugbytoernooi, die Suidelike Halfrond se internasionale rugbyliga. Die meeste nasionale spelers is veral aktief by Europese klubs in Engeland of Frankryk.
Beau Garrett
Beau Garrett (gebore 28 Desember 1982) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Turistas (2006), Fantastic 4: Rise of the Silver Surfer (2007), Made of Honor (2008), en TRON: Legacy (2010).
Heather Tom
Heather Tom (gebore 4 November 1975) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent City Teacher (2007) en in die televisiereekse One Life to Live (1968), The Young and the Restless (1973), en The Bold and the Beautiful (1987).
Breyten Breytenbach
Anti-apartheidsvegter en tronkstraf
Reeds in April 1970 skryf Breyten ’n artikel vir Sechaba, die amptelike mondstuk van die destyds verbode ANC, waarin hy openlik revolusie en die omverwerping van die Suid-Afrikaanse regering bepleit. In 1971 word hy aangewys as die ere-ondervoorsitter van die studente-organisasie National Union of South African Students (Nusas) (wat hom sterk teen die apartheidsbeleid uitspreek) en in Junie 1974 word hy erepresident. In Frankryk word hy stigterslid van Okhela (wat beteken “om aan die brand te steek”), ’n anti-apartheidsorganisasie wat hom veral daarvoor beywer om blankes in die stryd teen apartheid te mobiliseer. Die Verenigde Volke-organisasie (later die Verenigde Nasies) hou in April 1975 in Parys ’n spesiale seminaar oor apartheid waaraan Breyten deelneem. Hy noem Suid-Afrika ’n “terroristestaat” en pleit vir groter steun aan die bevrydingsbewegings. Op 19 Augustus 1975 word hy op die lughawe Jan Smuts in hegtenis geneem nadat hy op 1 Augustus die land met ’n vals paspoort onder die skuilnaam Christian Jean-Marc Galaska binnegekom het. Sy aanhouding is ingevolge Artikel 6 van die Wet op Terrorisme en vyf van die mense met wie hy na bewering in Suid-Afrika kontak gehad het, word ook aangehou. Die veiligheidspolisie was bewus van sy voorgenome besoek lank voordat hy geland het, nadat ’n onbekende persoon hom verraai het. Op 10 November 1975 verskyn Breyten die eerste keer in die hof te midde van groot plaaslike en internasionale belangstelling, met die verhoor wat dan uitgestel word tot 21 November. Met die aanvang van die verhoor op 21 November pleit Breyten skuldig op die hoofaanklag met sekere wysigings op die klagstaat en hy word daarna op elf aanklagte skuldig bevind. Op 27 November 1975 vonnis regter P.M. Cillié hom tot nege jaar gevangenisstraf, al het beide die staat onder leiding van die prokureur-generaal, dr. Percy Yutar, en Breyten se verdediging ’n maksimum vonnis van slegs vyf jaar gevra. Verlof tot appèl teen die vonnis word in Desember 1975 en weer in Maart 1976 geweier. In die loop van 1977 word hy ’n tweede keer verhoor op grond van beweerde pogings om te ontsnap en om deur gesprekke met een van die bewaarders die doelstellings van Okhela te bevorder. Op meeste van hierdie aanklagte word hy onskuldig bevind. Hy word slegs skuldig bevind daaraan dat hy tronkregulasies oortree het en word hiervoor tot R50 of drie maande gevangenisstraf gevonnis. Tydens sy aanhouding wend die Afrikaanse Skrywersgilde herhaalde pogings aan dat Breytenbach toegelaat word om in die gevangenis te skryf en te skilder en dat sy vonnis versag word. Sy moeder is op 4 April 1978 onverwags aan ’n hartaanval oorlede, maar Breyten word verlof geweier om die begrafnis by te woon. Nadat hy lank in Pretoria se gevangenis aangehou is, word hy later na Pollsmoor in Kaapstad verplaas. Tydens sy gevangeskap word sy vrou toegelaat om hom twee keer per jaar te besoek.
Wit mense
Antieke en Middeleeuse tye: Fisiese beskrywing
Verwysings in 'n aantal Indo-Europese tale na positiewe en negatiewe konnotasies van wit  en swart dateer terug na die klassieke tye, maar hierdie verwysings was nie noodwendig altyd oor velkleur per se.
Afrika Renaissance
Reaksie
Een regstreekse reaksie op Mbeki se oproep op kunstenaars en denkers om sy utopiese visie verder te vat, het gekom van Andre Venter wat sy boek, I Ching for the 'African Renaissance' in 2006 gepubliseer het. Voor publikasie is die konsep van sy werk by Aardklop en later by die Universiteit van Johannesburg uitgestal. Die uitstalling, onder die kuratorskap van David Paton was getiteld, Navigating the Bookscape. Die werk vertolk "renaissance" as 'n radikale verandering in die "denkrigtings". Venter se kommentaar deur "I Ching for the 'African Renaissance'" is kompleks (dit is beide gemik op die materiële en simboliese gebruike), maar dit illustreer (in 'n empiriese sin) hoe onwaarskynlik radikale verandering in "ons denkrigting" in Suid-Afrika moontlik is in die tyd van publikasie. Venter wys — deur hierdie "begrensde-ondervinding" — dat, deur toe te laat dat waarskynlikheid 'n rol speel in die transformasie van "regerings-mentaliteit" in Suid-Afrika byna onmoontlik is. Die werk postuleer waarskynlikheid as die enigste ontsnapping van 'n "denkrigting" wat ons vermoëns beperk om aan alternatiewe te dink hoe ons oor onsself as Afrikane kan dink. Hy het 'n handgemaakte, leergebinde kopie van die kunstenaar se boek, "I Ching for the 'African Renaissance' by Mbeki se kantoor laat aflewer- en wag vir terugvoering.  Die sagteband-uitgawe (eerste druk), is uit druk, maar 'n digitale weergawe is deur Internet Archive beskikbaar. 'n Vreemde kenmerk van die publikasie is dat daar geen melding van die skrywer gemaak word nie. Dié strategie het beide die Universiteit van die Witwatersrand en dieUniversiteit van Johannesburg se biblioteke genoop om afleidings van die uitgewer se naam as die skrywer se naam te gebruik vir die klassifikasie van die boek.
Teisendorf
Besienswaardighede
In die nabyheid van Teisendorf word die Achthal met 'n bergboumuseum en die kloosterkerk Höglwörth bevind. 'n Gewilde wandeloord is die Stoißer Alm (1 272 m) aan die Teisenberg. Op die markplein van Teisendorf staan die Heilige Rupert, beskermheilige van Rupertwinkel. Die landmerk van Teisendorf is die in 1437 geboude Rooms-Katolieke kerk St. Andreas, met haar van ver sigbare toring.
Olimpiese Somerspele 2012
Die Paralimpiese Somerspele 2012 is tussen 29 Augustus en 9 September in Londen gehou.
Toewysing
[[Lêer:Bids for the 2012 Summer Olympics.svg|duimnael|400px|Kaart van die kandidaatstede vir die Olimpiese Somerspele 2012:
Russiese mat (taal)
Verbasing
Verskeie uitdrukkings kan gebruik word om verbasing of verrassing uit te druk: job twojoe mat (ёб твою мать), ni choeja sebje (ни хуя себе), ebat menja w rot! (ебать меня в рот!), ebat-kopat (ебать-копать), ebat-kolotit (ебать-колотить), etit-kolotit (етить-колотить) en vele ander.
Breyten Breytenbach
Anti-apartheidsvegter en tronkstraf
Op 2 Desember 1982, nadat hy iets meer as sewe jaar van sy vonnis uitgedien het, word Breytenbach vrygelaat. Breyten verklaar hierna dat dit feitlik onmoontlik is vir ’n blanke Suid-Afrikaner om deur swart vryheidsvegters as bondgenote in die stryd aanvaar te word. Dus meen hy dat hy self geen verdere rol in die politiek te speel het nie. Hy en sy vrou gaan bly weer in Parys, waar hy in 1983 Franse burgerskap aanvaar en die egpaar in die laat tagtigerjare ouers word van ’n dogter, wat hulle Daphnée noem. Hulle koop benewens die ateljee in Parys ook ’n lappie grond aan die voet van die Pireneë. In April 1985 word hy genooi as gas van die Universiteit van Kalifornië, waar hy lesings lewer en uit sy boeke voorlees. Hy woon ook in 1985 die 48ste PEN-konferensie in New York by. In 1987 is hy saam met Van Zyl Slabbert een van die organiseerders van die ontmoeting tussen die toe nog verbode ANC en leidende Suid-Afrikaners in Dakar, Senegal. Hierdie ontmoeting baan die weg vir verdere soortgelyke ontmoetings en skep die klimaat vir die nuwe demokratiese bestel binne Suid-Afrika. Hy woon ook die veel besproke Victoria Watervalberaad in 1989 tussen prominente skrywers en die ANC by en lewer by hierdie geleentheid die slotreferaat in Engels oor ’n Suid-Afrikaanse letterkunde. Wanneer sy pa se gesondheid verswak, word in Julie 1989 ’n visum vir vier dae aan Breyten en Yolande toegestaan vir ’n besoek. Breyten se pa is in Desember 1989 in die ouderdom van 85 jaar oorlede. Visums word dan vir drie dae aan Breyten en Yolande toegestaan om die roudiens in Grahamstad by te woon, asook die seremonie in Hermanus, waar sy pa se as by sy ma se graf gestrooi is. In Mei 1990 word Breyten as direkteur van Taurus-uitgewers aangestel, met sy hoofdoel om ondersoek in te stel na die moontlikheid om Afrika letterkunde aan die Suid-Afrikaanse publiek bekend te stel. In 1990 is hy een van die stigters van die Gorée-instituut in Dakar in Senegal, wat kulturele navorsing doen wat daarop gemik is om burgerlike bemagtiging in Afrika-samelewings te bewerkstellig.
Lewe na sy vrylating
Na 1990 besoek hy gereeld sy land van herkoms, wanneer dit weens veranderde politieke omstandighede makliker word om toegang te verkry. Hy hou gereelde lesings, onder andere in Augustus 1990 in Stellenbosch voor die Stellenbosse Aktuele Aangeleentheidskring en in Oktober 1990 by die Afrikaanse Skrywersgilde se beraad op Langebaan. In Desember 1991 by die landswye skrywerskonferensie georganiseer deur die koerant New Nation lewer hy die hooftoespraak onder die titel Om by heerskappy verby te skryf. In Julie 1993 tree hy op by die Wits Winterforum. By die Demokratiese Alliansie se taalberaad van 1998 tree hy op saam met die leier van die DA, Tony Leon, en die voorsitter van Pansat, Neville Alexander. In 2001 tree hy op KykNet se poësieprogram Ja-nee op, waar hy met plaaslike letterkundiges, digters en skrywers oor die digkuns gesels, terwyl hy in Maart 2008 deelneem aan ’n oop gesprek wat deur die Departement Afrikaans van die Universiteit Wes-Kaapland gereël is. Ook in die buiteland tree hy by verskeie kere in die openbaar op en maak belangwekkende toesprake. In November 1993 by Washington Universiteit in St. Louis in Missouri, stel hy dit duidelik dat die komende demokrasie in Suid-Afrika slegs sal werk as die politici beperk word tot hulle sleutelrol as dienaars van die samelewing om hulle neiging tot uitbuiting van die gemeenskap teen te werk. In 1994 lewer hy die openingstoespraak by die 25ste Poetry International in Rotterdam, waarheen 72 skrywers van oor die wêreld genooi is. Breyten is in 2008 die hoofspreker by die elfde internasionale Time of the Writer skrywersfees wat in Durban aangebied is en tree wêreldwyd by verskeie ander openbare byeenkomste op, insluitende die derde Mail & Guardian literêre fees in 2012 in die Markteater in Johannesburg.
Akademikus
In 1999 word hy aangestel as Global Distinguished Professor in Lettere aan die Universiteit van New York in Amerika, waar hy lesings gee in die kreatiewe skryfkunsprogram. In Januarie 2000 word hy vir ’n tydperk van drie jaar aangestel as besoekende professor by die Universiteit van Kaapstad se Fakulteit Geesteswetenskappe. Vanaf 2000 is hy ook betrokke by die Gorée-Instituut in Dakar, Senegal waar hy die uitvoerende direkteur van hierdie instelling word en in 2005 in ’n bitter stryd met die regering van Senegal betrokke is om hierdie instituut te behou. Deur die vredesakademie van hierdie instituut raak hy ook vanaf 2004 betrokke by die vredesproses in Guinee-Bissau. Hy stig die Pirogue-kollektief as verlengstuk van die Gorée-Instituut om met behulp van vrywillige individue vorm te gee aan kultureel kreatiewe projekte. In Mei 2013 bied hierdie kollektief saam met die Spier-landgoed buite Stellenbosch ’n Dansende Digtersfees aan waarin ses internasionaal bekende digters (Ko Un, Carolyn Forché, Yang Lian, Joachim Sartorius, Tomaž Salamun en David Shulman) saam met Breyten, Antjie Krog, Petra Müller en Marlene van Niekerk vir ’n week die ruimtes van skepping en verbeelding van die poësie ontgin en ondersoek. Die program word afgesluit met twee dae waarin daar bedags openbare gesprekke en meesterklasse is en snags voorlesings met musiek. Die sukses van hierdie fees lei tot die opvolg daarvan in 2014, waarvoor hy weereens die feeskurator is. In 2013 word hy ook uitgenooi om as beoordelaar op te tree vir die toekenning van die Griffin Poetry Prize, ’n internasionaal gerekende Kanadese prys wat jaarliks toegeken word aan ’n internasionale digter in Engels, asook ’n prys vir ’n Kanadese digter.
Kunstenaar
Sy eerste kunsuitstalling in Suid-Afrika is vanaf Desember 1993 tot Januarie 1994 by die S.A. Kunsvereniging se galery in Kaapstad onder die titel Painting the eye. Hierdie tentoonstelling word gevier met ’n gedenkboek, wat illustrasies van sy skilderye bevat, asook ’n inleiding deur Georges Marie Lory en artikels deur Marilet Sienaert, John Miles en Breyten self. Hy volg dit op met die kunsuitstalling Woordwerk in 1999, waar sy gedigte en kuns vermeng word. In 2012 hou hy weer ’n groot kunsuitstalling in Suid-Afrika, by die Suidoosterfees in Kaapstad onder die titel Vingerverhale.
Teisendorf
Kommunale Partnerschaften
Seit 1972 bestehen Partnerschaften mit den Gemeinden Bétète und Genouillac in Frankreich, Département Creuse, die durch gegenseitige Besuche mit Unterbringung in Gastfamilien gepflegt werden.-->
Toerisme
Soos in die res van die streek is toerisme ook in Teisendorf 'n belangrike inkomstebron. Met 872 vreemdebeddens en ongeveer 63 000 jaarlikse oornagtings is toerisme 'n aansienlike ekonomiese afdeling in die dorp. In Teisendorf het die Verkeersdepartement 'n afgebakende wandelnetwerk geskep wat ongeveer 300 km in totaal beslaan. Fietsry is op 200 km van die dorpstrate moontlik.
Breyten Breytenbach
Inleiding
Reeds op skool skryf hy gediggies vir meisies op wie hy ’n ogie gehad het. Sy eerste verse, onder meer Nanag en Terminus, en vroeë prosastukke, onder meer Drie halwes maak ’n hele, verskyn in die studenteblad Groote Schuur in 1959. In die jare 1961 tot 1964 publiseer hy enkele verse en prosasketse in Contrast en Sestiger. Hy beskou homself egter eerder as skilder en nie eintlik as ’n skrywer of digter nie, maar word gemotiveer om sy skryfwerk ernstig op te neem nadat Chris Barnard vroeg in 1964 Parys besoek en waardering vir sy werk toon. Hierna stuur hy die manuskripte van Die ysterkoei moet sweet en Katastrofes na Bartho Smit by Afrikaanse Pers, wat dit publiseer.
Breyten se agtergrond as skilder veroorsaak dat hy tegnieke en raamwerke van hierdie kunsvorm as vanselfsprekende hulpmiddels gebruik by sy digkuns. As skilder (en dus ook as digter) kan hy beskou word as ’n Nuwe Realis, wat aanvaar dat niks vreemds is vir die mens nie en dus staan die groteske en die skrikwekkende naas (en as deel van) die sagte en mooie en in alles kan die mens ontdek word. Hierdie tipe kuns het ’n aanslag wat wesenlik surrealisties is, wat weer op sy beurt raakpunte vertoon met Zen-Boeddhisme, wat waarskynlik die grootste enkele vormende invloed op Breyten se digkuns is. Zen is ’n omvattende wêreldbeeld waardeur denke wat dinge kategoriseer en een vir een omvat, omver gegooi word deur nie dinge teenoor mekaar te stel nie, maar dit gesamentlik te belewe. Verhoudings tussen diverse dinge is dus belangriker as dinge op sigself en hierdie wêreldbeeld floreer op vrye en ongewone assosiasie. Teenoorgesteldes word nie noodwendig as paradoksaal ervaar nie, maar eerder as teenkante van dieselfde munt. Aansluitend hierby werk skilderkuns per definisie met beelde en wanneer hierdie beelde gekombineer word met die elemente soos hierbo uiteengesit, kan dit lei tot unieke assosiasies. Die ryk beeldspraak in sy poësie is juis een van die uitstaande kenmerke daarvan, met die verskil tussen skilder en dig wat hierdeur opgehef word. In Middeleeuse China was die woord vir skildery geluidlose poësie, ’n denkwyse waarby sy skeppings aansluit. ’n Zen-beeld wat gereeld gebruik word vir die eenheid en interafhanklikheid van alle dinge is die weerkaatsing van die maan in die water. Die maan se teenwoordigheid maak sy weerkaatsing moontlik, die water se teenwoordigheid maak dit moontlik dat weerkaatsing kan plaasvind.
NG gemeente Oranjeville
Deneysville stig af
Intussen is Viljoensdrif, wat in 1995 231 belydende gehad het, in 2000 of 2001 ingelyf by Vaalpark, gestig in 1975. In 2011 het Viljoensdrif egter opnuut afgestig. In 2015 het dié gemeente se belydende lidmate 109 getel.
Mere en Panne
Gelaagdheid en sonering
As die watertemperatuur tot onder 4 °C daal, word die vermenging weer vertraag omdat die bolaag ligter word (water se digtheid is die hoogste by 4°C), en as dit vries, word die suurstofmere toevoer na die hipolimnion afgesny (winterstagnasie). Winterstagnasie het minder effek as somerstagnasie omdat prosesse wat suurstof verbruik, by lae temperature stadiger verloop, terwyl die suurstofvoorraad aan die begin van winterstagnasie hoër is omdat suurstof beter in koue water as in warm water oplos.
Russiese mat (taal)
Mat deur beroemdes
Filipp Kirkorof se nuuskonferensie
Argentynse nasionale rugbyspan
Beheerliggaam
Naas die amptelike nasionale span roep die Argentynse Rugbyunie ook ander keurspanne byeen. Die Pumitas is die o/20-nasionale span en hulle neem aan die Wêreldrugby o/20-kampioenskap deel. Kinders en jongmense word reeds op skool aan rugby bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hul met hul afrigting. Die Argentina XV (XV verwys na die aantal spelers in rugby) is die tweede nasionale span van Argentinië. Vanaf 2010 het die keurspan Pampas XV bestaan, wat net uit Argentynse spelers saamgestel is, maar aan die Suid-Afrikaanse Vodacombeker (en aansluitend tot hul ontbinding aan die Wêreldrugby Pasifiekuitdaging) deelgeneem het.
Somerset-Oos (kiesafdeling)
1929 tot 1943
Op die vooraand van die Tweede Wêreldoorlog verlaat genl. Hertzog en sy volgelinge die V.P. nadat sy mosie van neutraliteit verslaan is. Die oorlogsgesinde V.P. wen 89 setels, die N.P. 43, die Dominiumparty, gestig deur hoofsaaklik Engelsprekendes wat hulle nie tydens samesmelting met die Nasionalistiese en dus Afrikaner-element in die V.P. kon vereenselwig nie, sewe en die Arbeiders nege. Somerset-Oos bly Nasionaal, want nou wen Vosloo met die grootste meerderheid van enige kandidaat sedert Uniewording: 1 149 stemme meer as die V.P. se H.G. Nash se 2 923.
Breyten Breytenbach
Inleiding
Benewens sy eie naam publiseer hy onder verskeie skuilname, soos B.B. Lasarus, Jan Blom en Jan Afrika. Dit is ook regdeur sy oeuvre ’n gegewe dat sy identiteit verander en hy verwys deurlopend na homself in sy gedigte, asof hy ’n aparte figuur is. Eindelik word sy identiteit geskep in sy gedigte en dit is dus nie verbasend dat sy identiteit verander as dit deurgaans herskep moet word nie. Die ek of self is nie ’n vaste punt nie, maar eerder ’n masker (saamgestel uit herinnering en verbeelding), wat die naamwisseling verklaar en ook die terugkerende spieëlmotief as een van die sentrale maskers van die self. Aansluitend hierby is sy feitlik onbeperkte woordspeling, waardeur hy gedurig sy eie naam vervorm deur die woorde, letter en klanke te kombineer, om te ruil, letters weg te laat en te herrangskik. Hierdie permutasie gebruik hy ook vir vele ander begrippe in sy gedigte (soos byvoorbeeld “reis van eieland tot eiland” in Kouevuur, bladsy 84), wat lei tot die skep van ’n groot aantal neologismes, maar ook die treffende naasmekaarstel van botsende begrippe. Dwarsdeur sy oeuvre maak hy gebruik van terugkerende simbole (insluitende vlerke en voëls of ander metodes van vlieg, kleure, water, vel en membrane of ander vorms van bedekking), wat telkens die simboliese waarde van die vorige beklemtoon maar ook herinterpreteer. Gesien teen bostaande agtergrond, is dit vanselfsprekend dat Breyten se digkuns onmiddellik as uniek en vernuwend ervaar word en hy kap van meet af aan vir hom ’n belangrike en eiesoortige plek in die Afrikaanse poësie oop.
Digbundels voor sy tronkstraf
Die ysterkoei moet sweet se titel is afgelei van die Zen-spreuk, “Om die Groot Niet te kan vertrap, sal die Ysterkoei moet sweet”. Die Groot Niet is die groot geheel waarin alle teenstellinge opgehef word, soos lig en donker, geboorte en dood, en alles word daarin saamgevat. Dit is veral nie iets nie, aangesien ’n mens iets kan beskryf, terwyl niks nie beskryf kan word nie. Die titel wil dan sê dat die onmoontlike moet gebeur vir die mens om die Groot Niet te kan omskryf, wat impliseer dat die gedigte hoogstens as ’n poging tot beelding of interpretasie beskou kan word. In 1964 word die Afrikaanse Pers Boekhandel-prys vir Die ysterkoei moet sweet en Katastrofes toegeken.
Mere en Panne
Gelaagdheid en sonering
Die organismes wat die materiaal afbreek, het suurstof daarvoor nodig en groot dele van ŉ meer kan gevolglik suurstofloos raak en grootskaalse vrektes van vis tot gevolg hê. 'n Goeie voorbeeld is die Hartbeespoortdam, 'n mensgemaakte dam naby Pretoria, waar die waterhiasint (Eichornia crassipes) in 'n stadium geweldig toegeneem het as gevolg van eutrofikasie en later grootskaalse visvrektes tot gevolg gehad het. Die eutrofikasie was, soos in die meeste gevalle, die gevolg van storting van nywerheidsafval en rioolwater in die riviere wat die dam voed.
Breyten Breytenbach
Digbundels voor sy tronkstraf
In Die huis van die dowe verwys die titel na die dowe skilder Goya se laaste tuiste in Madrid in Spanje, waar hy hom na sy sewentigste verjaarsdag van die samelewing onttrek het, wetende dat dit sy laaste aardse tuiste is. As teenvoeter vir die skrikwekkende buitewêreld en op soek na troos en genesing skilder hy op die mure sy beroemde “swart skilderye”, wat sy eie fantasieë en nagmerries uitbeeld. Die titel kan egter ook verwys na Breyten se eie ballingskap in die vreemde, waar hy toenemend doof word vir die Suid-Afrikaanse belewenis en die Afrikaanse taal. Die digbundel probeer dan om troos te soek teen die pyn van die lewe, veral in die lig van ’n fisiese gebrek soos doofheid, die dood van ’n sintuig, wat afstand en skeiding van die werklikheid impliseer. Dit wat jy nie het nie oorheers dit wat jy reeds het, waarby die motto van die bundel aansluit, “In die huis van die dowe is die blinde koning”, wat ook suggereer dat diegene met gebrek nie baas is binne hulle eie huis nie. Algaande deur die bundel groei die besef dan dat die gedig self die digter se woning word, ’n woning wat gedurig herskep moet word, wat nie solied is nie. Die C.N.A.-prys word in 1967 toegeken aan Die huis van die dowe en hierdie bundel verower in 1968 ook die Nederlandse Reina Prinsen Geerligsprys.
Mere en Panne
Gelaagdheid en sonering
Veral fosfaatverbindings bevorder die onbeheerste groei van waterplante. In oligotrofiese mere (mere met min minerale voedingstowwe), wat meestal deur slegs reënwater gevoed word, het die hipolimnion ook in die somer voldoende suurstof.
Breyten Breytenbach
Digbundels voor sy tronkstraf
In Kouevuur word die teenoorgesteldes van “koue” en “vuur” saamgevoeg in een geheel, wat ook gangreen en die verspreiding (verrotting) daarvan deur die hele liggaam suggereer. As sodanig beliggaam dit sowel die lewe as dood. Net soos die geval is met sy vorige bundels, vorm die gedigte in die bundel ’n groot geheel wat op mekaar inwerk.
Die titel van Lotus (uitgegee onder die skuilnaam Jan Blom) word verder belig deur die Boeddhistiese spreuk wat as motto vooraan die eerste afdeling van die bundel staan, te wete “aum mani padme hum”. Hoewel baie moeilik vertaalbaar, kan dit gesien word as “blom verborge in die lotus” of as “pêrel verborge in die lotus”. Die bundel word opgedra aan sy vrou, Hoang Lien, wat “goue lotus” beteken en hy publiseer die bundel onder die naam Jan Blom (ook janblom, wat platanna beteken). Sodoende word ’n verband gelê tussen lotus en padda en hierdie verhouding word deurlopende motief vir die bundel. Nege is die Boeddhistiese volmaakte getal, derhalwe ook die getal van die heilige lotus met sy nege kroonblare. Die bundel word dan ook in nege afdelings verdeel, wat ook saamval met die nege letters van Hoang Lien. Hierdie agtergrond gegewens dui reeds die hegte samehang en eenheid van die bundel aan. Lotus word in 1970 met die C.N.A.-prys bekroon en in 1972 deur die Maatschappij der Nederlandse Letterkunde saam met Skryt met die Nederlandse Van der Hoogt-prys.
Mere en Panne
Gelaagdheid en sonering
Duidelike verskille tussen die plant- en dierlewe van oligotrofiese en eutrofiese mere is meestal waarneembaar. 'n Derde soort, naamlik distrofiese mere, kan ook onderskei word. Hierdie mere het ook 'n gebrek aan voedingstowwe soos oligotrofiese mere, maar is origens ryk aan opgeloste organiese stowwe en arm aan suurstof en is meestal bruin gekleurd. In byvoorbeeld die suidelike Kaapprovinsie is baie van die riviere distrofies. Die plante en diere van mere en panne kan ingedeel word volgens die sones waarin hulle voorkom.
Breyten Breytenbach
Digbundels voor sy tronkstraf
''Skryt. Om ’n sinkende skip blou te verf'' is in Nederland uitgegee en kombineer Breyten se gedigte met sy tekeninge. Dit bevat ’n nawoord van die Nederlandse digter H.C. ten Berge en is volgens die opdrag “’n eerbetoon… aan die volk van Suid-Afrika aan wie ’n burgerskap in hul geboorteland ontsê word”. Die titel kombineer die woorde “skryf” en “skyt” in die titel, wat hierdie twee begrippe dan aaneenskakel. Om te skryf word dan ’n verrotte uitwerpsel wat weer een word met die aarde, waaruit lewe weer sal voortspruit. Dit suggereer egter ook ’n wanhoop in die krag en waarde van die skryfproses. Die subtitel verklaar dat dit eintlik ’n futiele proses is. Die titel suggereer ook die gedigte se doel as die “skrif van die stryd”. Die digproses self word in hierdie bundel dan ’n sentrale motief, wat veral deur middel van vlerke en gevlerkte wesens uitgebeeld word. Die Maatschappij der Nederlandse Letterkunde ken die Nederlandse Van der Hoogt-prys in 1972 toe aan Skryt en Lotus.
Kettingreaksie
Geskiedenis
'n Kwantitatiewe chemiese reaksie-teorie is later deur die Sowjet-natuurkundige Nikolay Semyonov in 1934 geskep. Semyonov het die Nobelprys in 1956 gedeel met Sir Cyril Norman Hinshelwood, wat baie van dieselfde kwantitatiewe konsepte onafhanklik ontwikkel het.
Wit mense
Antieke en Middeleeuse tye: Fisiese beskrywing
Die antieke Egipte (Nuwe Ryk van Egipte) se graftekste, beter bekend as die Boek van Poorte, onderskei vier groepe wat in 'n tekening van 'n prosessie uitgebeeld word. Hierdie is die Egiptenare, Levante/Kanaäniete of Asiërs, Nubiërs en die Libiërs met ligte gelaatstrekke. Die Egiptenare word uitgebeeld as 'n ligrooibruin, die Nubiërs (hedendaagse Soedan) as swart, die Semiete van die Levant (hedendaagse Sirië) en Kanaän (hedendaagse Libanon, Israel en Jordanië) as lig van kleur, en die Berbers van antieke Libië ook, as lig van vel.
Olimpiese Somerspele 2012
Toewysing
]] Londen is op 6 Julie 2005 in Singapoer deur die Internasionale Olimpiese Komitee gekies as die gasheer vir die Olimpiese Somerspele in 2012. Ander kandidate was: Parys, New York, Madrid en Moskou. In die eerste ronde het Moskou uitgeval, in die tweede ronde New York, in die derde ronde Madrid, en uiteindelik ook Parys.
381
Die jaar 381 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 81ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Breyten Breytenbach
Digbundels voor sy tronkstraf
Met ander woorde vrugte van die droom van stilte keer weer terug na die hegte struktuur wat ’n bundel soos Lotus kenmerk. Die titel beslaan die volmaakte nege woorde, die twee motto’s voorin beslaan elk nege woorde en die bundel word doelbewus opgebou uit ’n veelvoud van nege gedigte. Ten spyte van die woordryke titel, gaan dit hier veral oor stilte teen die agtergrond van die gedurige wisselwerking en verhoudings tussen alles (die Groot Niet) wat ook in ander bundels so ’n sentrale rol speel.
Mere en Panne
Gelaagdheid en sonering
Die volgende drie hoofsones word onderskei:
Breyten Breytenbach
Digbundels geskryf gedurende sy aanhouding en tronkstraf
Tydens Breyten se aanhouding in 1975 en voor vonnisoplegging skryf hy die bundel Voetskrif, waar die titel reeds die aard van die bundel saamvat en suggereer. Om met voete te skryf is ’n manier van skryf soos deur ’n gestremde en is beeld van sy eie gestremdheid tydens aanhouding. As voete skrywe, impliseer dit dat skryf ’n manier van loop is en word die gedig dan ’n reis, waar die reis wat hy beskryf een van ontdekking is, maar veral ook een van bedreiging en verraad. Die voete is terselfdertyd verbinding tussen lewe en dood, waar hy met gevangenskap ook afsterf van sy verlede. Verder impliseer voetskrif ook heiligheid, omdat mens jou skoene uittrek om die heilige gebied te verken. Dit is ook ’n soort voetnoot by ’n primêre teks, waar gevangenskap nie deel is van die hoofstroom van die lewe nie. Dwarsdeur sy oeuvre is daar by die digter ook ’n begeerte om te vlieg, waar jy juis die gebruik van jou voete moet prysgee om dit te bereik. Die enigste manier waarop hy kan vlieg is om sy gedigte soos gevleuelde wesens uit te stuur om te bereik wat hy nie kan nie (veral treffend uitgebeeld in “vers as boodskapper”). Daar is dan ook ’n kloof in die bundel tussen die hier waar hy hom bevind en die daar, waar die onbereikbare geliefdes is. Die bundel bevat verskeie gedigte oor die afwesige geliefde (asook twee gedigte vir sy ouers), wat afwesig maar tog ook ’n skakel en kontak met die buitewêreld is. Die Perskor-prys word in 1976 aan Voetskrif toegeken.
Mere en Panne
Gelaagdheid en sonering
- Die oewersone of littoraalsone, waarin veral die waterplante wat in die bodem veranker is, voorkom.
Breyten Breytenbach
Digbundels geskryf gedurende sy aanhouding en tronkstraf
Alhoewel nuwe werk van Breyten volgens wet nie tydens aanhouding gepubliseer kan word nie, verkry hy internasionale bekendheid deur die verskyning van sy poësie in Babel, De Populier, De Vlaamse Gids, Raster en die stensils van Poetry International en die versameling van sy gedigte in Nederlandse uitgawes (Het huis van de dove en Met andere woorden, 1976–1977). In hierdie bloemlesings word al sy verse volledig opgeneem, ook dié wat in ’n Seisoen in die paradys en in tydskrifte verskyn het. Verskeie vertalings en bloemlesings van sy werk verskyn ook in hierdie tyd. Die Nederlandse vertaling van Skryt word gedoen deur Adriaan van Dis in 1976 en Sinking ship blues word in 1977 in Engels vertaal deur André P. Brink. Anderstalige bloemlesings sluit in Feu froid in Frans deur Georges Marie Lory in 1976, wat op sy beurt weer in Engels, Arabies en Pools vertaal word; Kreuz des Südens, Schwarzer Brand in Duits deur Rosi Russink in 1977; In Africa even the flies are happy onder redaksie van Dennis Hirson in 1978, wat op sy beurt vertaal is in Portugees, Spaans, Frans, Duits, Italiaans en Nederlands; And death white as word met ’n inleiding deur Ampie Coetzee in 1979 en vertalings in Portugees deur Mario Cesariny in 1979. In 1980 verskyn Vingermaan in Nederland, met tekeninge van Breytenbach en gedigte oor hom deur H.C. ten Berge, Rutger Kopland, Gerrit Kouwenaar, Lucebert en Bert Schierbeek. Vertalings van sy werk verskyn verder ook in onder andere Baskies, Deens, Noorweegs en Sweeds. In Afrikaans verskyn die bloemlesing Blomskryf onder redaksie van Ernst Lindenberg en Ampie Coetzee met ’n keuse van sy gedigte uit al sy bundels voor Voetskrif, terwyl dit ook verspreide gedigte uit tydskrifte bevat en gedigte wat in ’n Seisoen in die paradys verskyn het. In sy inleiding tot die bundel wys Ampie Coetzee daarop dat Breytenbach self sy gedigte beskryf as sou dit om verhoudings gaan. Hierdie verhoudings sentreer dan rondom die digter en sy verhouding met die poësie en die digter en sy verhouding tot die leser of mens in die algemeen, die liefde en die geliefde. Breytenbach se wens is dan dat die bundel in twee afdelings verdeel moet word, Hoesê (voetverse – huis van die dowe) en Sosê (hartverse – witskrif van die liefde), waarin hierdie verhoudings sentraal staan.
Mere en Panne
Gelaagdheid en sonering
- Die limnetiese sone, dit wil sê die oopwatersone tot op die vlak waar lig nog indring en waar slegs drywende plante (meestal alge) voorkom.
Breyten Breytenbach
Digbundels geskryf gedurende sy aanhouding en tronkstraf
Binne enkele jare na sy vrylating verskyn vier digbundels in nie-chronologiese volgorde, wat gesamentlik die titel Die ongedanste dans dra. In chronologiese orde (nie die orde waarin dit uitgegee is nie) is die bundels Lewendood, Buffalo Bill, Eklips en (‘yk’). Hierdie bundels is die gesamentlike weergawe van sy ervarings en waarnemings binne die gevangenis. Die gedigte is doelbewus selfs meer verwikkeld as sy vroeëre poësie, aangesien hy nie sy siel wou blootlê aan diegene wat letterlik oor sy skouer geloer het wat hy skryf nie. Volgens die voorwaardes aan die begin van sy strafoplegging moes alle geskrifte saans ingehandig word en kon dit eers na vrylating gepubliseer word. Uit die verse is daar ook tekens van ’n toenemende uitsigloosheid, wat baie van die gedigte donker stem.
Mere en Panne
Gelaagdheid en sonering
- Die profundaalsone of diepwatersone, waar geen plantegroei kan voorkom nie as gevolg van 'n gebrek aan lig, maar waar wel sekere diersoorte en bakterieë kan voorkom.
382
Die jaar 382 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 82ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.