cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NG gemeente Luanshya
Die NG gemeente Luanshya was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Noord-Rhodesië en daarna Zambië, tot dit in 1966 ingelyf is by Nkana, waarvan dit in 1949 afgestig het.
Natuurlike satelliet
Geologiese aktiwiteit
Van die 19 bekende natuurlike satelliete in die Sonnestelsel wat ’n groot genoeg massa het om in hidrostatiese ewewig te wees, is verskeie vandag geologies aktief. Io is vulkanies die aktiefste liggaam in die Sonnestelsel, terwyl Europa, Enkelados, Titaan en Triton tekens toon van voortdurende tektoniese en ysvulkaniese aktiwiteit. In die eerste drie gevalle word die geologiese aktiwiteit aangedryf deur die getyverhitting wat ontstaan vanweë hul eksentriese wentelbane naby aan hul reuse-hoofplanete. Baie ander natuurlike satelliete, soos die Aarde se Maan, Ganumedes, Tethis en Miranda, toon bewyse van geologiese aktiwiteit in die verlede. Enkelados en Triton het albei aktiewe eienskappe wat ooreenstem met geisers, hoewel dit in Triton se geval lyk of sonverhitting die energie verskaf. Titan en Triton het ’n aansienlike atmosfeer; Titan het ook koolwaterstof-mere en vermoedelik metaanreëns. Vier van die grootste natuurlike satelliete, Europa, Ganumedes, Kallisto en Titaan, het vermoedelik oseane van vloeibare water onder hul oppervlak, terwyl die kleiner Enkelados dalk plek-plek water onder sy oppervlak het.
NG gemeente Luanshya
Aanleiding tot stigting
Die predikant van Lusaka was herder en leraar van Noord-Rhodesië. Die eerste leraar wat vir die Afrikaanse mense hier verantwoordelik was, was dr. H.C. de Wet, destyds predikant van Lusaka. In 1933 word 'n gemeente vir die myne gestig met die naam Nkana, die sentrale myndorp. Dit het geblyk die werk om die vier myndorpies (Kitwe, Luanshya, Mufulira en Chingola) en Ndola te bearbeid, was te veel vir een predikant. Een van die sendelinge van die Vrystaatse Kerk in Noord-Rhodesië, dr. Malcolm Retief, word die eerste leraar van die myne. Hy is later opgevolg deur ds. D.J. Redelinghuys, en teen 1952 het Nkana sy derde predikant, ds. A.J. Erasmus, gehad. Die werk om die vier myndorpe en Ndola, sowel as Belgiese Kongo, te bearbei, was egter te veel vir een predikant, en in 1945 kom daar 'n derde gemeente, naamlik Mufulira. Op hierdie tydstip het die gemeente Nkana nog bestaan uit Nkana, Luanshya en Ndola. Eindelik is Luanshya met Ndola in 1949 tot 'n aparte gemeente afgestig.
Natuurlike satelliet
Natuurlike satelliete van die Sonnestelsel
Die sewe grootste natuurlike satelliete in die Sonnestelsel (dié groter as 2 500 km in deursnee) is Jupiter se mane van Galilei (Ganumedes, Kallisto, Io en Europa), Saturnus se Titaan, die Aarde se Maan en Neptunus se Triton. Triton, die kleinste onder hulle, se massa is groter as al die ander, kleiner satelliete saam.
Net so, in die volgende grootste groep van nege satelliete, tussen 1 000 en 1 600 km in deursnee – Titania, Oberon, Rea, Iapetus, Charon, Ariel, Umbriel, Dione en Tethis – het die kleinste, Tethis, ’n groter massa as al die kleineres saam. Benewens die planete se natuurlike satelliete, is daar meer as 80 bekende satelliete van dwergplanete, kleinplanete en ander kleiner liggame in die Sonnestelsel. Volgens sommige studies kan tot 15% van alle Trans-Neptunus-voorwerpe satelliete hê.
Hieronder is ’n tabel wat die natuurlike satelliete in die Sonnestelsel met mekaar vergelyk volgens hul deursnee. Die kolom heel regs sluit noemenswaardige planete, dwergplanete, asteroïdes en Trans-Neptunus-voorwerpe in ter vergelyking. Die planete se natuurlike satelliete is genoem na mitologiese figure. Hulle is hoofsaaklik Grieks, buiten die mane van Uranus, wat na Shakespeare-karakters genoem is.
Die 19 liggame met ’n groot genoeg massa om in hidrostatiese ewewig te wees, is in vet gedruk. Kleinplanete en satelliete wat vermoedelik in hidrostatiese ewewig is maar waarvoor daar geen bewyse is nie, is in kursief gedruk.
NG gemeente Luanshya
Aanleiding tot stigting
Die eerste predikant was ds. W.C. van der Merwe, wat in April 1950 hier bevestig is. In die jare voor die afstigting het die Here steeds gesorg dat daar 'n getroue klompie was wat die vuur brandende gehou het, aldus Ons gemeentelike feesalbum. “Aan hulle naas God ons hartlike dank.” Daar was sendelinge, kerkraadslede, Sondagskoolonderwysers en onderwyseresse, RCVV-lede en leidsters van die Kinderkrans-tak. Ook was daar diegene wat Bybellesse in die dagskool gegee het.
Natuurlike satelliet
Terminologie
duimnael|500px|’n Saamgestelde beeld om die relatiewe groottes van ’n paar natuurlike satelliete te wys in vergelyking met dié van die aardplanete en die dwergplaneet Pluto.
Tonnel
'n Tonnel is 'n ondergrondse deurgang tussen twee punte. Tonnels is lang ingeslote ruimtes met openinge wat as in- en uitgange dien. Hierdie openinge is gewoonlik aan weerskante op die verste punte van die tonnel geplaas. Tonnels word gebruik om verkeer (soos karre en treine) te dra, om water te kanaliseer, om kabels aan te lê, en vir verskeie ander gebruike.
NG gemeente Luanshya
Aanleiding tot stigting
Hier op Luanshya staan die oudste kerksaal van die Koperstreek. In Ons gemeentelike feesalbum is dit beskryf as “ 'n altaar op die pad van die Afrikaner noordwaarts”. Binne die grense van hierdie gemeente was ook twee sendinggemeentes met '’n gesamentlike ledetal in 1951 van ongeveer 700 lidmate en 200 klaslede.
Inlywing
Die gemeente is in 1966 by Nkana, wat later deel van Lusaka geword het, ingelyf.
Tonnel
Tonnels word in verskillende soorte grond gegrawe, van sagte sand tot harde rots. Die beste metode word deur die tipe grond waardeur die tonnel moet loop bepaal. As voorbeeld kan vlak tonnels gegrawe en daarna weer bedek word. Groot boormasjiene word deesdae gebruik vir dieper tonnels wat deur harde rotslae loop. Beheerde ontploffings word ook soms ingespan om tonnels stukkie vir stukkie oop te skiet. In die ou tyd is tonnels met die hand gegrawe.
Die bou van tonnels verg groot siviele ingenieursprojekte wat groot somme geld kan kos. Die beplanning en bou van 'n lang tonnel kan verskeie jare duur.
Natuurlike satelliet
Terminologie
Die eerste bekende natuurlike satelliet was die Maan, maar dit is as ’n "planeet" beskou tot met die bekendstelling van Copernicus se heliosentrisme (die teorie dat die planete om die Son wentel) in 1543. Voor die ontdekking van die mane van Galilei in 1610 was daar egter geen verwysing waarvolgens sulke voorwerpe in ’n klas van hul eie geplaas kon word nie. Galileo het daarna verwys as planetæ ("planete"), maar latere ontdekkers het ander terme verkies om hulle te onderskei van die liggame waarom hulle gewentel het.
Christiaan Huygens, die ontdekker van Titan, was die eerste mens wat die term "maan" gebruik het vir sulke voorwerpe, na aanleiding van die Aarde se Maan. Die eerste persoon wat die woord "satelliet" gebruik het, was die Duitse sterrekundige Johannes Kepler in 1610 in sy pamflet Narratio de Observatis a se quatuor Iouis satellitibus erronibus oor die vier groot satelliete van Jupiter. Hy het die naam van die Latynse woord satelles afgelei, wat "wag" of "metgesel" beteken, omdat die satelliete hul hoofliggaam op sy reis om die Son vergesel.
duimnael|’n Vergelyking tussen die Aarde en Maan se grootte.
As gevolg daarvan het die woord "maan" weer gewild geword en word dit vandag saam met "natuurlike satelliet" gebruik, selfs in wetenskaplike artikels. Wanneer dubbelsinnigheid kan ontstaan weens die naam van die Aarde se Maan, word "natuurlike satelliet" verkies. Nog ’n metode om dubbelsinnigheid te voorkom, is om die Aarde se Maan met ’n hoofletter te skryf, maar nie wanneer na ’n ander planeet se maan verwys word nie.
Die definisie van ’n maan
Daar is nie ’n spesifieke grootte wat ’n voorwerp kwalifiseer as ’n "maan", soos natuurlike satelliete in dié afdeling genoem sal word, nie. Elke natuurlike hemelliggaam met ’n geïdentifiseerde wentelbaan om ’n planeet van die Sonnestelsel, sommige met ’n deursnee van slegs ’n kilometer, word as ’n maan geïdentifiseer. Voorwerpe wat ’n tiende so groot is in Saturnus se ringe wat nie direk waargeneem is nie, is egter al maantjies (Engels: moonlets) genoem – so ook die mane van asteroïdes, soos Dactyl.
Aksiepotensiaal
duimnael|240px|Terwyl ’n aksiepotensiaal met die akson langs beweeg, is daar ’n verandering in die polariteit van die selmembraan. Die natrium- en kaliumgehekte ioonkanale gaan oop en toe namate die membraanpotensiaal styg en daal. Die impuls beweeg na die eindpunt van die akson, waar dit die sein aan ander neurone oordra.
’n Aksiepotensiaal in fisiologie is ’n golf van elektriese ontlading oor die membraan van ’n opwekbare, dus prikkelbare, sel soos ’n neuron of spiersel na dele wat in rus verkeer. Hulle maak dit moontlik om inligting vinnig tussen verskillende weefsels te stuur, al met die neuron se akson langs na die terminaal aan die eindpunt van die akson, wat dan met ander neurone by sinapse bind om die inligting verder te stuur. Die senuweestelsel maak uitvoerig gebruik van aksiepotensiale om inligting tussen senuselle onderling uit te ruil, maar ook tussen senuselle en ander soorte selle (spier- of klierselle) of tussen spierselle onderling, soos in die hartspier.
Aksiepotensiale is ’n noodsaaklike eienskap van die dierelewe, maar kom ook in sommige plante voor.
Werking
Verskillende faktore is nodig om ’n aksiepotensiaal te genereer. Eerstens moet daar ’n ekstrasellulêre prikkel wees, byvoorbeeld ’n senuoordraer. Dit lei tot ’n depolarisasie van die selmembraan, wat weer lei tot die verplasing van hierdie depolarisasie met die neuron se akson langs in ’n selfondersteunende proses. Die membraanpotensiaal is die elektriese spanning van die selmembraan – dit ontstaan deur verskillende konsentrasies van positiewe en negatiewe ione (elektriese ladings) aan weerskante van die membraan: aan die buitekant is daar meer positiewe ione (veral natriumione) as aan die binnekant (die sitoplasma, met veral kaliumione).
In ’n sel se membraan is spanningsgehekte ioonkanale wat toe is wanneer die membraanpotensiaal naby die ruspotensiaal van die sel is: ongeveer -70 millivolt (mV) ten opsigte van die eksterne omgewing. Deur die binding van die senuoordraer word die kanale geopen, waardeur die membraanpotensiaal verander; die geleibaarheid vir ’n ioon (meestal natrium) verander en dit stroom die sel binne. Deur dié instroming styg die membraanpotensiaal tot ’n bepaalde grenswaarde van ongeveer -50 mV.
Wanneer hierdie grenswaarde bereik word, begin ’n proses van selfversterkende aktivering. Hierdeur styg die membraanpotensiaal nog verder tot ’n waarde van ongeveer +25 mV; die sel is nou gedepolariseer.
As dit die enigste kanale sou wees, sou die gedepolariseerde toestand eindeloos gehandhaaf gewees het, maar om weer te repolariseer, gaan ’n tweede soort kanaal oop, naamlik die kaliumkanale. Dit lei tot die uitstroming van kaliumione en ’n daling van die membraanpotensiaal. Sodra die potensiaal weer onder die grenswaarde daal, gaan die kaliumkanale weer geleidelik toe todat die ruspotensiaal weer bereik word.
Senuoordraers
Senuoordraers word gewoonlik deur die presinaptiese neuron vrygestel. Hulle bind dan aan reseptore op die postsinaptiese sel. Dit is hierdie binding wat die ioonkanale in laasgenoemde sel se membraan open en die membraanpotensiaal laat styg indien die sinaps opwekbaar (eksitatories) is. As die binding die potensiaal laat daal, is die sinaps inhiberend.
Barbara Cartland
Dame Barbara Cartland (1901–2000) was ’n Britse skryfster van 'n magdom romantiese verhale in 'n taamlik oudmodiese styl. Sy was een van die mees produktiewe en kommersieel suksesvolle skrywers van die twintigste eeu. Cartland was bekend vir haar liefde vir pienk klere, baie grimering en gesonde kos.
Lewensloop
Mary Barbara Hamilton Cartland is op 9 Julie 1901 in Edgbaston, Birmingham gebore. Sy was die enigste dogter en oudste kind van 'n Britse leëroffisier, majoor Bertram (Bertie) Cartland en sy vrou Mary (Polly) Hamilton-Scobell. Die familie is op die proef gestel toe haar oupa, James Cartland, ná 'n bankrotskap selfmoord gepleeg het.
Haar pa sneuwel in 1918 tydens die Eerste Wêreldoorlog in Vlaandere. Haar ma begin 'n klerebedryf in Londen om haar en haar boeties, Ronald (1907) en Anthony (1913), groot te kry. Beide haar broers is tydens die Tweede Wêreldoorlog by Duinkerken, een dag na mekaar, op 29 en 30 Mei 1940, oorlede.
Haar eerste roman, Jigsaw, is in 1923 uitgegee. Van 1927 tot 1932 was sy met Alexander George McCorquodale, 'n voormalige leëroffisier, getroud. Hy was die erfgenaam van 'n drukkery wat in 1964 (lank na hul egskeiding) oorlede is. Hul dogter Raine (1929), gravin Spencer, word in 1947 "Debutant van die Jaar" en in 1976 die stiefmoeder van Diana, Prinses van Wallis. Raine was daarnaas die ma van die Euro-parlementariër, William Legge (1949) gewees.
Cartland is op 21 Mei 2000, sewe weke voor haar 99ste verjaarsdag, vreedsaam in haar slaap oorlede. Sy is in 'n kis van karton begrawe, omdat sy altyd oor die omgewing bekommerd was. Sy is op haar privaatlandgoed in Hatfield, Hertfordshire, onder 'n eik wat deur koningin Elizabeth I geplant is, begrawe.
Sy het self die omslae van haar boeke geskilder. Haar uitgewers skat dat sy in totaal 724 boeke geskryf het. In 2004 is 'n verdere 160 van haar ongepubliseerde romans ontdek. Sy is die Guinness World Records gelys vir die meeste romans wat in een jaar, in 1976, gepubliseer is. Wêreldwyd het sy meer as een miljard boeke verkoop.
Jenkina articulata
Jenkina articulata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Jenkina en tot die familie Jenkinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1931 deur Brøndsted.
Bonita Friedericy
Bonita Friedericy (gebore 10 Oktober 1961) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Christmas with the Kranks (2004) en Paranormal Activity 3 (2011), en in die televisiereeks Chuck (2007).
Tia Texada
Tia Texada (gebore 14 Desember 1971) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks The Unit (2006).
Orrall Humphrey
Orrall Humphrey (3 April 1880 – 12 Augustus 1929) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Huckleberry Finn (1920) en Broadway Madness (1927).
Onreëlmatige sterrestelsel
Daar is twee Hubble-hoofklasse:
’n Derde soort klas is die onreëlmatige dwergsterrestelsels. Hulle is "dI" of "dIrrs". Hierdie soort stelsels word deesdae belangrik geag om die algehele evolusie van sterrestelsels te verstaan omdat hulle min metale en baie gas bevat; daar word geglo hulle stem ooreen met die vroegste sterrestelsels in die heelal.
Jenkina glabra
Jenkina glabra is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Onreëlmatige sterrestelsel
Sommige onreëlmatige sterrestelsels is klein spiraalstelsels wat deur die swaartekrag van ’n groter, nabygeleë stelsel misvorm is.
Jenkina glabra
Die spons behoort tot die genus Jenkina en tot die familie Jenkinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1931 deur Brøndsted.
Onreëlmatige sterrestelsel
Die Magellaanse Wolke is eers as onreëlmatige sterrestelsels geklassifiseer, maar intussen is gevind hulle het staafspiraalstrukture. Hulle is intussen herklassifiseer as "SBm", ’n vierde soort staafspiraalstelsel bekend as die Magellaanse staafspiraaltipe.
2006 Australiese Grand Prix
Die 2006 Formule Een Australiese Grand Prix is op 2 April 2006 in Melbourne, Australië, gehou. Dit was die derde wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Fernando Alonso in 'n Renault gewen.
Michael Pitt
Michael Pitt is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Dreamers (2003), Funny Games (2007), Seven Psychopaths (2012), en I Origins (2014).
Synbranchiformes
Synbranchiformes is 'n vis-orde wat hoort tot die klas Actinopterygii.
HFC Haarlem
HFC Haarlem is 'n voormalige Nederlandse sokkerspan uit die stad Haarlem, wat op 1 Oktober 1889 gestig is. Die klub is op 25 Januarie 2010 as gevolg van finansiële probleme ontban. Haarlem het die kampioenskap van Nederland in 1946 gewen, die span het ook twee keer die KNVB-Beker gewen.
Suzanne Friedline
Suzanne Friedline (gebore 14 Januarie 1970) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente A Day Without a Mexican (2004) en Men in Black 3 (2012), en in die televisiereekse Desperate Housewives (2004) en Dropping the Soap (2017).
440
Die jaar 440 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 40ste jaar van die 5de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Benede-Oranjeriviervallei
Die Benede-Oranjeriviervallei is in die Noord-Kaap van Suid-Afrika geleë. Die streek begin by Prieska en sluit die smal strook grond weerskante van die Oranjerivier tot by Onseepkans in. Die Boegoebergdam lê ook in die streek naby Groblershoop. Die Oranjerivier oorheers die streek; die meeste mense in die streek is direk of indirek betrokke by aktiwiteite met water uit die rivier.
Oranjerivier
Tussen Upington en Kakamas vloei die rivier breed, party plekke tot 2 km met baie eilande tussenin waarvan die bekendste Kanoneiland is. Kanoneiland is naby Keimoes en word ook intensief bewerk. Die Augrabieswaterval is net noordwes van Kakamas.
Landvervoer
Die N10 en N14 nasionale paaie gaan deur die streek terwyl die Sishen-Saldanha Spoorlyn die streek net noord van Groblershoop kruis.
Stellenbosch Erfenisstigting
Die Stellenbosch Erfenisstigting, voorheen bekend as die Stigting Simon van der Stel is 'n kultuurorganisasie wat deur die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns op die been gebring is.
Jadowniki
Jadowniki is 'n dorp met 5 014 inwoners in die woiwodskap Klein-Pole in die suide van Pole.
Riacebronsbeelde
Die Bronzi di Riace (Italiaans vir "Riacebronsbeelde") is twee beroemde lewensgrootte Griekse bronsbeelde van naakte bebaarde krygers, wat omstreeks 460–430 v.C. gegiet is, en tans by die Museo Nazionale della Magna Grecia in Reggio Calabria, Italië, gehuisves word. Die Riacekrygers heet onderskeidelik beeld "A" en "B", waar die Riacekryger-A vermoedelik 'n afbeelding van 'n jonger man is as dié van Riacekryger-B. Die beelde is ontdek deur Stefano Mariottini, 'n apteker van Rome, tydens 'n skubaduik-vakansie te Monasterace op 16 Augustus 1972, by 'n moontlike ligging van 'n skeepswrak aan die kus van Riace, naby Reggio Calabria in Suid-Italië. Die beelde tel as vername toevoegings tot die behoue voorbeelde van antieke Griekse beeldhouwerk: meeste Griekse beeldhouwerk is bloot bekend danksy latere Romeinse marmerkopieë. Die oë van die beelde is saamgestel uit been- en glasinlegwerk, terwyl die tande van silwer is en die lippe en tepels in koper gegiet is. Die beelde was vroeër met spiese en skilde toegerus. Daarby het Riacekryger-B eens oor 'n helm beskik, wat boontoe geskuif was, en daar word vermoed dat Riacekryger-A miskien 'n krans op sy kop gedra het. Die Bronzi, uitstaande voorbeelde van antieke Griekse beeldhouwerk, behoort tot 'n oorgangsperiode van argaïese Griekse beeldhoukuns na die vroeë klassieke styl, wat geïdealiseerde geometrie en onwerklike anatomie onder 'n welgevallige en verloklike "realistiese" oppervlak verdoesel het.
Die antieke literatuur lewer geen getuienis om die atlete of helde van die beelde te eien nie. Dit blyk egter waarskynlik dat die naakbeelde oorspronklik deel uitgemaak het van 'n gewyde groepering in 'n groot heiligdom. Dit word veronderstel dat die bronsbeelde Tydeus en Amphiaraus verteenwoordig, twee krygers van die Sewe teen Thebe monumentgroep in die polis van Argos, wat deur Pausanias vermeld is, of dat hulle Atheense krygers was van Delphi, deel van die monument wat die slag van Marathon gehuldig het, of dat hulle van Olympia was. Al drie was vername Griekse standoorde vir gewyde beeldhoukuns van die hoogste gehalte, en almal was aan amptelike beslaglegging tydens die Romeinse besetting blootgestel. Miskien was die bronsbeelde onderweg na Rome as buit toe 'n storm die skip oorval het. Geen teken van 'n wrak kon egter gevind word nie.
Hierdie bronsbeelde dateer uit die vroeë Klassieke Periode, en is om en by 445 v.C. geskep. Hulle is goeie voorbeelde van contrapposto – die gewig word op die agtervoet geplaas, en is baie meer geloofwaardig as die argaïese posisies. Die spiere is duidelik, maar nie skerp afgeëts nie, en lyk sag genoeg om sigbaar, tog realisties te wees. Die gedraaide hoof stel nie net beweging voor nie, maar verleen ook 'n lewendigheid aan die beelde. Die asimmetriese houding van die arms en bene, dra ook by tot die realisme daarvan.
Dit is nie onmoontlik dat hul bestemming na aan die vondsligging was nie. Verdere ondersoeke deur 'n gesamentlike Italiaans-Amerikaanse span in 2004, het die grondplan van 'n Ioniese tempel blootgelê aan hierdie langsamerhand terugtrekkende kuslyn. Ondersese eksplorasie deur duikrobotte aan die versonke kuslyn vanaf Locri tot Soverato, het 'n meer gedetaileerde beeld van die antieke kus verskaf, maar geen verdere "Riacebronsbeelde" kon gevind word nie.
Die toeskrywing van sulke skouspelagtige kunswerke aan beroemde beeldhouers, het die tradisionele verloop gevolg en "al die 'groot' name van klassieke tye is voorgestel in hierdie verband," skryf Brunilde Sismondo Ridgeway, maar sy vind dit bemoedigend dat minstens 'n paar geleerdes gewillig is om 'n nie-Attiese, of selfs 'n 'koloniale' werkswinkel as oorsprong te oorweeg, in teenstelling met "die oorwegende Athenosentrisme van vroeëre jare." Terwyl dit gewis oorspronklike werke van die hoogste gehalte verteenwoordig, is dit ook beweer dat hul torsos uit dieselde model saamgestel is, gevolg deur direkte wysigings aan die wasvorm voor gieting, en dat hulle as tipes beskou kan word.
Die Bronzi di Riace is in 1981 uit bewaring na vore gebring; hul tentoonstelling in Florence en Rome was die kultuurgebeurtenis van die jaar in Italië, en het voorblaaie van baie tydskrifte versier. Hulle is ook herdenk in twee Italiaanse posseëls, en, in 'n verdere aanduiding dat hulle in die kanon van Griekse beeldhouwerk opgeneem is, word hulle alom gereproduseer.
Na onlangse herskikking van die museum, word hulle tentoongestel in die kelderverdieping saam met ander ondersese vondse, waar hulle op anti-seismiese steunrame gemonteer is.
Hergé
Biografie
Georges Remi is gebore in 1907 in Etterbeek, Brussel, België. Hy het nooit formele kunsopleiding ontvang nie. Hy begin om sy werk as Hergé te onderteken vanaf 1924. Hy het sy eerste strokiesverhaal in 1926 gepubliseer. Sy eerste Kuifie-storie verskyn as 'n strokiesprentreeks in Le Petit Vingtième op 10 Januarie 1929 en word voltooi op 8 Mei 1930. Kuifie, as karakter, is geïnspireer deur sy broer, Paul Remi, wat toe 'n offisier in die Belgiese weermag was.
In 1932 trou hy met Germaine Kieckens. Hulle het nooit kinders gehad nie en skei in 1975.
Die vroeë stories van Kuifie het verskyn teen die tempo van ongeveer een per jaar. Voor Die blou lotus, die vyfde storie in die reeks, het Hergé onverskillige en polities-verkeerde foute gemaak oor die lande wat Kuifie besoek het. As gevolg van sy vriendskap met 'n jong Chinese man, Sjang Sjonjen, raak hy nougeset om die plekke wat Kuifie besoek in sy verdere stories akkuraat uit te beeld. Die laaste drie stories het veel langer geneem om te verskyn (met vyf en nege jaar se verloop tussen die drie).
Hergé sterf op 3 Maart 1983 op die ouderdom van 75 weens komplikasies van leukemie, waaraan hy vir vele jare gely het.
Vodacombeker
Die Vodacombeker was ’n rugbykompetisie wat van 1998 tot 2015 elke jaar tussen Februarie en Mei in Suid-Afrika gespeel is. Die kompetisie was die derde mees prestigeryke rugbykompetisie in Suid-Afrika, naas Superrugby en die Curriebeker. Dit het oorvleuel met die Superrugbyreeks en geleentheid gebied vir jonger en minder ervare spelers om te ontwikkel. Dit kompetisie is sedert 1998 elke jaar deur Vodacom geborg. Dit is in 2017 deur die Rugby-uitdaagreeks vervang.
Die kompetisie was oop vir die veertien Suid-Afrikaanse rugbyunies, maar spanne van buite Suid-Afrika is ook uitgenooi om deel te neem. Die Welwitschias van Namibië het tussen 1999 en 2001 asook in 2010 en 2011 deelgeneem. Die Pampas XV van Argentinië het vanaf 2010 deelgeneem. Limpopo, wat normaalweg deel van die Blou Bulle vorm, het ook in 2013 as ’n afsonderlike span deelgeneem.
Spanne
Die volgende spanne het sedert die aanvang daarvan aan die Vodacombeker deelgeneem:
Eindstryde
Die Vodacombeker se eindstryde het as volg verloop:
Rekords
Die Goue Leeus het op 27 April 2013 ’n rekordsege teenoor die Limpopo Blou Bulle behaal toe hulle die span met 161–3 geklop het by die Alberton Rugbyklub in Alberton. Die oorwinning is ’n rekord in Suid-Afrikaanse eersterangrugby. Dit oortref die Pumas se vorige Vodacombekerrekord van 154–0 ook teen die Limpopo Blou Bulle. Die 25 drieë wat die Goue Leeus gedruk het is ook ’n Vodacombekerrekord. Daarmee saam het Anthony Volminck ’n rekord nege drieë vir die Goue Leeus gedruk en daarmee Naas Olivier se vorige rekord van 42 punte in ’n wedstryd na 45 verbeter.
Vodacomskild
Van 2001 tot 2004 het die spanne wat nie in die boonste 4 plekke geëindig het in die rondomtaliefase nie, in ’n sekondêre kompetisie genaamd die Vodacomskild deelgeneem.
Langalibalele-rebellie
Die Langalibalele-opstand van 1873 was 'n rebellie van die Hlubi-clan teen die koloniale bewind in Natal.
Langalibalele
Die Hlubi-sibbe was 'n Nguni-stamgroep wat in die middel van die 19de eeu nog min of meer 'n onafhanklike bestaan gevoer het. Hulle het in die omgewing van Utrecht, tussen die Bloedrivier en die Buffelsrivier, gewoon. In 1836 het die kragtigste reënmaker in die streek, die agttienjarige Langalibalele ('n naam met die betekenis van “die son is kokend warm”), hul hoofman geword. Mpande, die Zoeloe-koning, het in 1848 met 'n sterk leër bewapen met vuurwapens teen die Hlubi opgetrek. Gevolglik vlug die Hlubi-groep uit Zoeloeland na die omgewing van die Kliprivier in Natal. Die Natalse koloniale regering wou die Hlubi gebruik as 'n buffer tussen die stropersbendes van die Boesmans en die blanke koloniste en verskuif daarom die clan van  'n 7 000 siele na die gebied by die oorsprong van die Boesmansrivier, tussen Champagne Castle, Cathkinpiek en Giant's Castle. Hierdie streek was oos van die Drakensberge en wes van die huidige Estcourtin die Thukela-distrik.
Oorsake
Groot getalle mans van baie stamme in Suider-Afrika is as arbeiders na die diamantvelde van Griekwaland-Wes (Kimberley) gelok. Dikwels het hulle vuurwapens as betaling vir hul arbeid ontvang. Met die Natalse koloniale regering het dit destyds finansieel nie te goed gegaan nie en het daarom allerhande belastings gehef. Boonop is die mans opgeroep om militêre diens te doen. Toe kom die regering ook nog met die eis dat alle vuurwapens geregistreer moet word. Stadig het al hierdie maatreëls die gesag van die stamkapteins ondermyn. Langalibalele verset hom teen die regering se eis van vuurwapenregistrasie, want hy beskou dit as 'n truuk om sy mense te ontwapen. Hy het hom goed herinner hoe sy sibbe 25 jaar tevore deur Mpande se leër met vuurwapens aangeval en verdryf is. Gevolglik word Langalibalele gedagvaar om in persoon voor die hof te verskyn. Hy weier, want met sy kennis van die stamtradisie en die gewoontereg vermoed hy dat hy gevang en vermoor kan word. Deur 'n hele reeks sulke misverstande versleg die verhouding met die koloniale regering. Die inkonsekwente beleid in die verskillende Britse kolonies teenoor die inheemse bevolking het verder tot die onsekerhede bygedra en verhoudinge verder bemoeilik.
Rebellie
Uit vrees vir 'n algemene opstand het die Natalse regering drasties teen Langalibalele en sy ondersteueners opgetree. In Oktober 1873 trek 'n 200 soldate, 300 blanke vrywilligers en 6 000 swart lojaliste, insluitende die Natalse luitenant-goewerneur sir Benjamin Pine en sir Theophilus Shepstone, met twee kanonne na die onrusgebied. Langalibalele, sy krygers en hul beeste trek daarop met die Boesmanskloofpas (teenswoordig bekend as die Langalibalele-pas) die Drakensberge in en lok so die invalsmag onder maj. Anthony Durford agter hulle aan die klowe in. Hierdie trek van Langalibalele oor die landsgrens is deur die regering as 'n daad van afskeiding en dus verraad beskou. Onbekende terrein, ongeoefende vrywilligers, onervare koloniale soldate en die digte mis het veroorsaak dat Durnford se mag hul rigting verloor, moedeloos en uitgeput raak en honger ly. Boonop het Durnford gewond geraak. Boonop sneuwel drie lede van die Natal Carbineers en twee Zoeloe-verkenners. Paniek grensende aan muitery het  onder die koloniale mag losgebars. Ten spyte van hul verouderde vuurwapens en dat hulle swak skuts was, tree die Hlubi as die wenners uit die stryd. Langalibalele en sy krygers trek hulle daarna terug in Basoetoland (Lesotho). Op 5 November is Durnford en sy mag weer terug in hul basis by Nottingham Road. Die Natalse regering kondig op 11 November krygswet af. In 'n weerwraakaksie val die koloniale mag die Hlubi-nedersetting aan en vermoor 150 mans, vroue en kinders. Langalibalele is as stamhoof ontsetel, die stam is ontbind en hul land en vee gekonfiskeer. Op 11 Desember het die Basoeto-hoofman Molapo vir Langalibalele en vyf van sy seuns naby Leribe laat aankeer en hulle is in kettings aan die koloniale owerheid uitgelewer.
Hofsaak
Die saak teen Langalibalele het op 16 Januarie 1874 begin. In die 19de eeu het Natal twee regstelsels gehad, naamlik 'n Westerse en die inheemse gewoontereg. 'n Spesiale hof waarin die stamreg sou geld, is vir hierdie saak saamgestel. Pine en Shepstone was die voorsittende beamptes en die aanklaers. Verder het die hof bestaan uit drie magistrate en ses stamkapteins. Langalibalele is slegs beperkte regsverteenwoordiging gegun, geen kruisondervraging is toegelaat nie en teen die uitspraak kon geen appél aangeteken word nie. Langalibalele is tot lewenslange verbanning na Robbeneiland veroordeel. Dit maak hom een van die eerste swart aktiviste wat op Robbeneiland gehuisves is. Van sy volgelinge is ook swaar gestraf. Deur die bemoeienis van die regering in Londen en veral van biskop Colenso is Langalibalele in Januarie 1875 in huisarres geplaas op die plaas Uitvlugt by Oude Molen, by die huidige Mowbray in Kaapstad. Hier het enkele van sy familielede by hom kom woon. Twaalf jaar later is hy begenadig en is hy terug na Pietermaritzburg. Hier is hy in 1889 in die Swartkopwoonbuurt oorlede. Die ligging van sy graf by Giant's Castle is geheim gehou. Eers in 1950 het sy familie die juiste ligging daarvan bekendgemaak en jare later het Nelson Mandela 'n krans op die graf gelê.
Gevolge
Die hele verhoor van Langalibalele en sy volgelinge het geweldige kritiek ontlok. In die hele Suider-Afrika is die saak bespreek. Alhoewel dit die bedoeling was om stamreg te laat geld, is die Afrika-tradisies juis nie in ag geneem nie. Swartmense het hul repsek vir die blanke se administrasie verloor  en dit het tot verdere onrus en opstande gelei. Die hof is beskryf as 'n boendoehof, daar is beweer dat daar verskeie ongeoorloofde regsprosedures was en dat dit 'n bespotting van die regstelsel gemaak het. Dr. John William Colenso, die omstrede Anglikaanse biskop van Natal (en kenner van die Zoeloe-taal) het 'n afvaardiging na Engeland gelei om die onregverdige verhoor, swaar vonnis en behandeling van Langalibalele onder die politici se aandag te bring. Dit het groot opskudding in die Britse politiek veroorsaak. In die Kaapkolonie het John X. Merriman hom ook skerp uitgelaat oor die onwettige verhoor en growwe rassevooroordeel in die saak. Geen blanke sou, volgens Merriman, so streng gevonnis wees nie. Die gevolg hiervan was dat Pine op 1 April 1875 as luitenant-goewerneur van Natal ontslaan en Shepstone van sy regterlike mag gestroop is. Lord Carnarvon, die Britse minister van kolonies, het nou besef dat Shepstone se beleid om swartmense nie te verwesters nie, maar hulle deur middel van hulle kapteins   beklee met onbeperkte mag  te regeer, nie meer wenslik was nie. Carnarvon en ander Britse politici het beweer dat die enigste haalbare oplossing van die probleem op daardie stadium was om 'n eenvormige beleid teenoor al die inheemse volkere in al die gebiede in Suider-Afrika te voer. Dit kon egter alleen verkry word as al die kolonies tot 'n konfederasie toetree.
Jan Boneschans
Ds. Jan Hendrik Boneschans (Oostwold, Leek, Groningen, Nederland, 29 Mei 1889 – Germiston, Transvaal, Suid-Afrika, 3 Augustus 1967) was tussen 1915 en 1955 predikant in nege gemeentes of kombinasies van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika.
Sy eerste gemeente in die destydse Kaapprovinsie was Venterstad van 1923 tot 1926, toe hy terugkeer na Transvaal as leraar van die kombinasie Middelburg. Ná sy vyfde kort bediening, dié keer net sowat twee jaar, keer hy in 1928 terug na Germiston en bly daar tot 1946. Sy laaste drie gemeentes was Colesberg van 1946 tot 1948, toe Lindley tot 1953 en eindelik Viljoenskroon tot hy sy emeritaat in 1955 aanvaar. Hy is sowat 12 jaar later oorlede.
Ds. Boneschans was getroud met Geertruida Maria Luitinger. Hul oudste seun, Hendrik, se seun, ook Jan Hendrik (gebore 4 Augustus 1938), was predikant in drie Gereformeerde gemeentes tot sy dood op 27 Oktober 1971 in die ouderdom van net 33 jaar: Eloffsdal-Wonderboom-Suid 1964–1965, Pretoria-Annlin 1965–1969 en Salisbury tot sy dood.
Vier dogters is uit die huwelik gebore. Hiltje (getroude van Gey van Pittius), Janna Ludgerdina (getroude van Potgieter, gebore 21 Augustus 1919), Geertruida Maria (getroude van Markgraaff, gebore 12 September 1922) en Hester Maria (gebore op 26 Januarie 1925, maar vyf dae later op 31 Januarie oorlede). Die seuns was Hendrik, Herman, Eildert en Jan.
William J. Humphrey
William J. Humphrey (2 Januarie 1875 – 4 Oktober 1942) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Babbling Tongues (1917), Atonement (1919), en Foolish Monte Carlo (1920).
Jessica Friedman
Jessica Friedman (gebore 22 Oktober 1977) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Charmed (1998), Boston Public (2000), Maybe It's Me (2001), en Entourage (2004).
441
Die jaar 441 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 41ste jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
442
Die jaar 442 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 42ste jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Priamos
thumb|220px|Priamos word deur Neoptolemos doodgemaak; detail op ’n Griekse vaas, omstreeks 520-510 v.C.
Priamos of Priamus (Grieks: Πρίαμος) was in die Griekse mitologie ’n legendariese koning van Troje tydens die Trojaanse Oorlog. Sy baie kinders sluit in merkwaardige figure soos Hektor en Paris.
Lewe
Die meeste geleerdes meen die naam kom van die Luwiese 𒉺𒊑𒀀𒈬𒀀 (Pa-ri-a-mu-a-, “besonder dapper”). In Boek 3 van Homeros se Ilias vertel Priamos aan Helena van Troje dat hy koning Mugdon van Frigië eenkeer in ’n geveg teen die Amasones gehelp het.
Priamos is tydens die inval in Troje doodgemaak deur Achilles se seun Neoptolemos, ook bekend as Purros (Πύρρος). Van sy dood word vertel in Boek II van Vergilius se Eneïde. Volgens Vergilius se beskrywing maak Neoptolemos eers Priamos se seun Polites voor hom dood toe hy skuiling soek op die altaar van Zeus. Priamos gooi ’n spies na Neoptolemos, wat sy skild tref. Neoptolemos sleep Priamos toe na die altaar en maak hom ook dood. ’n Ander weergawe van Priamos se dood word op ’n paar Griekse vase uitgebeeld. Hiervolgens slaan Neoptolemos Priamos dood met die lyk van sy babakleinseun Astianaks.
Huwelik en kinders
Priamos het na berig word 50 seuns en baie dogters gehad – by sy hoofvrou, Hekuba, dogter van die Frigiese koning Dumas, en baie ander vroue en byvroue. Dié kinders sluit beroemde figure in die Grieke mitilogie in, soos Hektor, Paris, Helenos, Kassandra, Troilos, Poludoros en ander. Priamos is deur Neoptolemos vermoor toe hy sowat 80 jaar oud was.
Onewehoewiges
Die onewehoewiges (Perissodactyla) is 'n orde van diere in die klas van soogdiere (Mammalia). Hulle het hul naam te danke aan hul onewe aantal tone. 'n Perd het byvoorbeeld slegs een toon, terwyl 'n renoster drie tone per poot het. Die tapir het vier tone aan die voorpote, maar net drie aan die agterpote. Die middelste toon is tot 'n hoef ontwikkel. Die tone aan die sykante is rudimentêr aanwesig (dus, onderontwikkeld).
Hierdie diere is almal middelgroot planteters. Hulle het relatief eenvoudige mae en verteer platmateriaal 'n in die dermstelsel, eerder as een of meer maagkamers.
In teenstelling tot ewehoewiges, kry die onewehoewiges nie bek-en-klouseer nie.
Taksonomie
Die onewehoewiges bestaan uit drie lewende en 'n aantal uitgestorwe families:
Kladogram
Hooker en Dashzeveg gee 'n (gedeeltelike) kladogram:
Google Translate
Google Translate is ’n gratis aanlynvertaaldiens van Google Inc. Dit bied outomatiese vertaling aan tussen ’n groot aantal volkstale. Die diens verskaf ook omskakelings van spraak in teks, beelde uit teks, webwerwe, asook spraak in spraak vir sekere tale. Die diens word aangebied deur ’n koppelvlak op die Web wat deur middel van persoonlike rekenaars of slimfone (Android en iOS) benut kan word. ’n API is ook beskikbaar wat ontwikkelaars in staat stel om blaaieruitbreidings en toepassings te bou. Google Translate ondersteun meer as 100 tale. Teen Mei 2013 is meer as 200 miljoen gebruikers per dag gerapporteer.
Die gehalte van die vertalings wissel, inherent aan rekenaarvertalings oor die algemeen, aangesien die betekenis van woorde afhanklik is van die konteks waarin hulle gebruik word. Deur die interaktiewe karakter van die diens, waaronder die verkryging van terugvoer van gebruikers, kan die gehalte van die diens mettertyd verbeter word. Logieserwys sal vertalings tussen veelgebruikertale hierdeur beter en begrypliker wees as minder gebruikte tale. Die diens kan ook in en uit Afrikaans vertaal.
In November 2016 het Google aangekondig dat Google Translate voortaan gebruik gaan maak van ’n neurale masjienvertaalenjin – Google Neural Machine Translation (GNMT) – wat volledige sinne in een prosedure, eerder as stuk vir stuk, vertaal. Neurale masjienvertaling is aanvanklik op agt taalpare toegepas: uit en in Engels en Chinees, Frans, Duits, Japannees, Koreaans, Portugees, Spaans en Turks.
Google Translate Community
Google "Translate Community" ("Vertaalgemeenskap") is ’n platform wat bedoel is om die Google Translate-diens te verbeter. Vrywilligers, d.w.s. enige persoon met ’n Google-rekening, kan tot vyf tale kies waarby hulle kan help om die vertalings te verbeter. Gebruikers kan frases vertaal en ook frases wat deur ander vertaal is verifieer en nagaan. In Augustus 2016 is die “Google Crowdsource”-toepassing vrygestel wat vertaaltake aan die gebruiker voorstel.
Klein-Brakrivier
Rivier
Die rivier is deel van Suid-Afrika se kode K-dreineerstelsel. Dit word onder andere deur die Moordkuilrivier gevoed. Dit mond uiteindelik in die Indiese Oseaan uit langs die gelyknamige vakansieoord. Die Knysnaseeperdjie kom voor in die riviermonding.
Vakansieoord
Die oord is 15 km oos van Mosselbaai langs die N2 nasionale pad geleë. Die gelyknamige rivier mond hier in die Indiese Oseaan uit.
Jeremy Piven
Jeremy Piven is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Say Anything... (1989), Grosse Pointe Blank (1997), en Serendipity (2001), en in die televisiereeks Entourage (2004).
Jenkina hiberna
Die spons behoort tot die genus Jenkina en tot die familie Jenkinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Jenkin.
443
Die jaar 443 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 43ste jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
John Hundley
John Hundley (4 Julie 1899 – 17 April 1990) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Moonlight and Pretzels (1933).
Lindsay Frost
Lindsay Frost (gebore 4 Junie 1962) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Dead Heat (1988), Collateral Damage (2002), en The Ring (2002), en in die televisiereeks Shark (2006).
Stigting Simon van der Stel
Die Stigting Simon van der Stel beywer hom vir die bewaring van geboue van kultuurhistoriese belang in Suid-Afrika.
Organisasie
Dit is ‘n nie-winsgewende maatskappy onder  beskerming van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns en is gestig op 8 April 1959 in die Kasteel die Goeie Hoop in Kaapstad. By die geleentheid was die bekende Suid-Afrikaanse argitek Norman Eaton die spreker. Die organsiasie dra die naam van goewerneur Van der Stel, omdat die Kaaps-Hollandse boustyl sy beslag gekry het in sy regeerperiode aan die Kaap. In die Ou Raadsaal, Pretoria is die hoofkantoor gevestig, maar oor die hele land en Namibië is streekkomitees gevorm om die publiek landswyd te betrek en om van plaaslike kundigheid gebruik te maak. Op Stellenbosch staan die tak bekend as die Stellenbosch Erfenisstigting. Die eerste voorsitter van die nasionale vereniging was dr. William Nicol en hy is opgevolg deur dr. Stefan Meiring Naudé. As eerste direkteur was dr. Willem H.J. Punt. Hy is later deur sy seun opgevolg.
Geboue
Die bekendste geboue waarby die genootskap betrokke was, is Coornhoop, Boekenhoutfontein, Fort Merensky, die sendingstasie Botshabelo, die Victoriaanse gebou Macrorie Huis in Pietermaritzburg, die Bradshaw-wolmeul in Bathurst en Hoop op Constantia.
Asgard
In die Noorse mitologie is Asgard, Asgaard of Asaheim die tuiste van die gode en dapper, gesneuwelde oorlogshelde. Dit word as 'n aparte plek as die tuiste van gewone sterflinge (die sogenaamde Midgard) beskou, wat in die buitenste ruimte of in die middel van die aarde gesentreer is. Slegs die wêreld- of lewensboom (Yggdrasil) deurdring alle sfere (wêrelde) en verbind die dieptes van die kosmos. Die oppergod Odin en sy vrou, Frigg, het oor Asgard geheers.
Asgard het twee groepe van godhede behels, Ase (hemelgode) en Wane (aardsgode). Die belangrikste Ase-godhede was die god van oorlog en die doderyk, Odin (Oudhoogduits: Wotan of Wodan), en die god van donder, Thor (Oudhoogduits: Donar, Angel-Saksies Þunar). Die beduidendste Wane was die twee vrugbaarheidsgode Njörd en Freya.
Die vlakte van Idavoll is in die middel van Asgard geleë. Die Ase ontmoet daar om oor belangrike kwessies te praat. Die manlike gode vergader in 'n saal genaamd Gladsheim, terwyl die vroulike godinne in 'n saal genaamd Vingólf ontmoet het.
Asgard is deur 'n onoorkomelike muur omring, wat deur 'n reus ná die oorlog met die Wane gebou is. Die enigste verbinding tussen Asgard en Midgard is oor die Bifröstbrug, 'n reënboogbrug wat deur Heimdall bewaak word.
Kebira uteoides
Kebira uteoides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Kebira en tot die familie Lelapiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1909 deur Row.
Limpopo Blou Bulle
Limpopo is 'n Suid-Afrikaanse rugbyspan wat deel is van die Blou Bulle-rugbyunie. Hulle draf gewoonlik jaarliks saam met die Blou Bulle tydens die Curriebeker- en Vodacombeker-kampioenskappe uit. Maar, hulle jeugspanne neem afsonderlik aan die Craven-week en die Grant Khomo-week deel.
Limpopo se tuisveld is die Peter Mokaba-stadion in Pietersburg (Polokwane). Hulle trek spelers van dwarsoor die Limpopo-provinsie in Suid-Afrika.
Hulle het van 2013-2015 as 'n onafhanklike span aan die Vodacombeker deelgeneem.
444
Die jaar 444 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 44ste jaar van die 5de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Guayaquil
Guayaquil (Spaans: Santiago de Guayaquil) is die grootste stad van Ecuador nog voor die hoofstad Quito en is in 1547 deur Spanjaarde gestig. Die stad het 'n bevolking van 2 278 691 en van 2 991 061 in die metropolitaanse gebied in 2010 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 344,5 km². Die stad is die belangrikste hawestad en lê aan die weskus van Ecuador.
Oeuvre van Barbara Cartland
Die artikel bevat lys van boeke wat deur Barbara Cartland geskryf is.
Nieuwoudtvillewaterval
Die Nieuwoudtvillewaterval is in die Doringrivier, Noord-Kaap, Suid-Afrika naby die dorp Nieuwoudtville. Die waterval is 90m hoog en 'n baie mooi gesig gedurende die winter wanneer die rivier vol is.
Goedertrouwdam
Die Goedertrouwdam is 'n grondvultipe dam geleë in die Mhlathuzerivier, naby Eshowe in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dam is in 1982 voltooi en het 'n bakmaat van 310 miljoen m3. Dit word hoofsaaklik gebruik vir watervoorsiening aan die industriële kompleks by Richardsbaai.
Ben Platt (akteur)
Ben Platt (gebore 24 September 1993) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Pitch Perfect (2012), Ricki and the Flash (2015), Pitch Perfect 2 (2015), en Run This Town.
445
Die jaar 445 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 45ste jaar van die 5de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Veelnerftaaibos
Die veelnerftaaibos (Searsia pondoensis), voorheen Rhus pondoensis, is 'n struik wat tot 1 m hoog word. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom voor in KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga en Oos-Kaap. Die struik blom van Januarie tot April, die blomme is klein en groenerig-geel. Die plant is tweeslagtig met manlik en vroulike blomme wat op afsonderlike bome voorkom.
Lamontia zona
Lamontia zona is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Lamontia en tot die familie Baeriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1895 deur Kirk.
Gys de Villiers
Lewe en werk
Hoewel hy veral naam maak as akteur, is hy ook 'n musikant, beeldhouer en skrywer. In die jare tagtig is hy lid van die progressiewe rockgroep Koos, vir wie hy baskitaar speel. Hy het ook al ’n uitstalling van sy beeldhouwerk gehou.
Kuarrhaphis cretacea
Kuarrhaphis cretacea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.