cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Irma Joubert
Historiese romans
Die romans Ver wink die Suiderkruis, Tussen stasies en Tolbos vorm ’n drieluik. Ver wink die Suiderkruis behandel die verhouding tussen Kate, die ryk mynmagnaat se dogter, en Bernard, die arm mynwerker. Die tyd is die Groot Depressie van die dertigerjare en Kate doen navorsing vir haar meestergraad in sosiologie oor die oorsake van die armoede onder blankes, terwyl Bernard haar lyfwag is. Hulle verhouding word telkens bedreig deur die groot klasseverskil en verskil in opvoedingsvlak tussen hulle. Hierdie boek word in onder andere Nederlands vertaal. Tussen stasies handel oor die Duitse Gretl, wie se pa Duitse offisier is wat in die Tweede Wêreldoorlog op die slagveld sneuwel. Sy het Joodse bloed en word saam met haar ma, ouma en suster op ’n trein geplaas. Jakób, ’n lid van die Poolse Tuisfront, red haar en sy word as weeskind na Suid-Afrika gestuur, waar sy deur Bernard en Kate Neethling aangeneem word en herdoop word tot Grietjie. Later kom sy weer in aanraking met Jakób, wat ook na Suid-Afrika kom, en raak verlief op hom. Hy is egter ’n Katoliek, met haar Afrikaanse pleegouers wat Protestante is. Elsa Silke vertaal Tussen stasies in Engels as Girl from the train en die boek word ook in Duits en Nederlands vertaal. Die Amerikaanse vertaling word in 2016 benoem vir ’n Christy-toekenning vir Christelike literatuur. In Tolbos figureer karakters soos Gretl, Jakob, Kate en Bernard weer, maar die boek staan heeltemal op sy eie bene en speel in Suid-Afrika en Pole af. Die titel verwys na ’n tolbos wat waai waar die wind hom ook al neem en langs die pad sy saad versprei. Die twintigste eeuse geskiedenis van Pole en Suid-Afrika word hier ineengestrengel, sodat die parallelle tussen die onderdrukkende Kommunistiese bewind en die apartheidsregering duidelik word, met die 1956-onluste en 1976-stakings in Pole en die 1976-onluste in Suid-Afrika wat ook ’n parallel vorm. Die sentrale karakter is die sosiale buitestaander Katrien, die laatlamdogter van Kobus en Salomé Neethling. Wladek Kowalski is die laatlamseun van Stan en Haneczka en hy word gedwing om sy wortels uit te trek en Pole te verlaat vanweë sy anti-kommunistiese bedrywighede. Aansluitend by die titel raak Katrien ook los van haar bosveldwortels en gaan studeer aan Wits, waar haar politieke bewustheid begin met die Soweto-opstande in 1976. Die historiese raamwerk van hierdie liefdesverhaal sorg vir ’n boeiende agtergrond. Tolbos word in onder andere Nederlands vertaal
Sy skryf ’n trilogie van romans wat handel oor die Italiaanse krygsgevangenes van die Tweede Wêreldoorlog. Anderkant Pontenilo het as basis twee gesinne se geskiedenis, naamlik die Italiaanse Romanelli’s en die Suid-Afrikaanse Fouries van die Bosveld. Die Suid-Afrikaanse deel speel af teen die Afrikanerkultuur en politiek van die jare 1938–1946, met die hoeksteenlegging van die Voortrekkermonument, die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog net daarna en die skeuring in Afrikaner-geledere. ’n Romanelli beland eindelik as krygsgevangene op die Fouries se plaas in die Bosveld en raak betrokke in ’n verhouding met ’n Boeremeisie. Hierdie roman verower in 2010 die ATKV se prys vir die beste liefdesroman. Dit word ook in Nederlands vertaal. Pérsomi speel af in die tydperk van net voor die Tweede Wêreldoorlog tot die begin van die sestigerjare. Dit is die verhaal van die bywonersdogter Pérsomi Pieterse, wat reeds vlugtig haar verskyning in Anderkant Pontenilo gemaak het. Hulle bly op die ryk Fouries se plaas, waar die seun en erfgenaam Boelie ’n Ossewabrandwag-ondersteuner is. Pérsomi raak verlief op Boelie. As skrander kind wen sy baie beurse, wat haar in staat stel om universiteit toe te gaan en haar as prokureur te kwalifiseer, waarna sy na haar tuisdorp terugkeer. Hier vind sy dat die apartheidswette wat geproklameer word, dreig om die Indiër-gemeenskap se winkels uit die dorpsentrum te verskuif. Ou Mister Samuel van die negosiewinkel was haar as arm kind altyd simpatiek gesind en sy besluit om hierdie gemeenskap se saak in die hof te verdedig, waardeur haar lewe ’n rigting inslaan wat sy nooit sou kon voorsien nie. Hierdie roman is in 2011 op die kortlys vir die toekenning van die ATKV-prys vir liefdesromans. Dit word deur Elsa Silke in Engels vertaal en ’n Nederlandse vertaling verskyn ook. Kronkelpad sluit die trilogie af. Lettie Louw en Marco Romanelli, wat in die eerste twee boeke ondergeskikte rolle gespeel het, is nou die hoofkarakters in hierdie verhaal wat oor verskeie dekades strek en waarin verskeie stories afspeel. Die polio-epidemie van die vroeë vyftigerjare vorm die vernaamste agtergrond, wat die lewens van talle jongmense ingrypend aanraak en ook op professionele vlak vir Lettie raak. Die trilogie eindig waar dit begin het – in die Italiaanse bergdorpie waar die mense van mooi stories hou. Kronkelpad is in 2012 op die kortlys vir die toekenning van die ATKV-prys vir liefdesromans. Die boek word in onder andere Nederlands vertaal.
Immer wes is die eerste boek in ’n nuwe Oorlogstrilogie en speel af teen die onstuimige geskiedenis van Europa in die twintigste eeu, wat twee wêreldoorloë insluit. Die titel is aanduidend van die hoofkarakter se aanhoudende lewensreis, waar omstandighede haar dwing om gereeld van blyplek te verwissel. Hildegard von Plötzke is ’n dogtertjie uit die Oos-Pruisiese adel wat saam met haar gesin in 1905 voor die Bolsjewiste uit Rusland vlug na Königsberg in Oos-Pruise. Sy word eensaam groot aangesien haar ouers te besig is om aandag aan haar te gee, met haar Engelse goewernante as haar enigste geborgenheid. Sy raak verlief op Gustav, die Boer van Duitswes-Afrika (nou Namibië), maar hy keer voor die Eerste Wêreldoorlog terug na Namibië. Sy trou dan jonk met ’n man wat sy nie liefhet nie en trotseer die onsekerheid van ’n lewe in ’n verarmde Duitsland na die Eerste Wêreldoorlog en die opkoms van die Nazi’s. Na die einde van die Tweede Wêreldoorlog verlaat sy die verwoeste Duitsland, op soek na ’n nuwe begin in Namibië.
Mentje, kind van Pas-Opkamp sit die Oorlogstrilogie voort. Tien jarige Mentje de Vries, ’n Nederlandse oorlogswesie, beland saam met Joodse vlugtelinge in ’n geheime kamp in die Nederlandse woude. Uiteindelik moet sy vlug na familie in Arnhem, waar sy moet veg om oorlewing tydens die Slag van Arnhem en Honger Winter van 1944­ - 1945. Toe Tinus van Jaarsveld, ’n valskermsoldaat in die Britse Leër, by Arnhem gewond word, stel Mentje haar lewe in gevaar om hom te red. Ná die oorlog laat kom Tinus haar na Suid-Afrika en sy moet aanpas by nuwe omstandighede, midde-in drie geslagte van die verskeurde Van Jaarsvelds.
Kortverhale
Haar kortverhale word in Tuiskoms gebundel, met die subtitel stories van die liefde. Die kortverhale is almal tussen 2004 en 2011 in Huisgenoot, Rooi Rose en Landbouweekblad gepubliseer. Die verhale is onpretensieus en ongelyk in gehalte, maar daar is tog ’n aantal wat tref in die ongewone aanslag, soos byvoorbeeld Onze Nest, die liefdesverhaal van die brugswaeltjie Katrientjie wat die skandalige misstap begaan om op Pieterjan, ’n stoepswaeltjie, verlief te raak. Haar kortverhale word ook in versamelbundels opgeneem, insluitende Boereoorlogstories 2 en Kosblik.
Eerbewyse
In 2014 word sy in Nederland bekroon met die Publieksprijs Christelijk Boek 2014 in die afdeling vertaalde fiksie. Dieselfde jaar ontvang sy die hoogste prys wat deur die alumni van die Universiteit van Pretoria toegeken word, naamlik die Tuks Alumni Laureaat-prys.
Publikasies
Werke uit haar pen sluit in:
Clathria hesperia
Clathria hesperia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Hooper.
Tina Chen
Tina Chen is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Three Days of the Condor (1975) en in die televisiereeks Airwolf (1984).
Janet Banzet
Janet Banzet (17 Mei 1934 – 29 Julie 1971) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Professor Lust (1967), Mini-Skirt Love (1967), A Thousand Pleasures (1968), en The Ultimate Degenerate (1969).
Ivete Sangalo
Ivete Sangalo (gebore 27 Mei 1972) is 'n Brasiliaanse popsangeres.
Bruineend
Die bruineend (Netta erythrophthalma) is redelike groot eend en algemene standvoël. In Engels staan die voël bekend as die Southern Pochard en in Duits as die Rotaugenente.
Identifikasie
Die voël word 48 tot 51 cm lank en weeg 550 tot 950 gram. Dit is donkerbruin van kleur. Die mannetjie het 'n ligblou snawel en helderrooi oë. Die sye is bleker en kastaiingbruin. Die verskil baie van die bloubekeend. Tydens vlugte het beide geslagte 'n sigbare wit vlerkstreep wat tot op die hoofslagvere strek.
Die wyfie is donkerbruin, maar nie so besonderse donker-sjokoladebruin soos die mannetjies nie. Die wyfie het ligte gesigsvlekke op die basis van die snawel en die ander kenmerk is 'n wit sekelmaan agter die oog. Die jong voël lyk soos die wyfie, maar sonder die sekelmaan.
Habitat
Die voëls leef by mere en damme en verkies dieper water.
Dieet
Hulle soek hoofsaaklik kos deur te duik maar wei en plas ook. Hul voedsel bestaan uit waterdiertjies en waterplante.
Broeigewoontes
Die nes word tussen die riete, naby water gebou.
Analitiese chemie
Analitiese Chemie is die analise van materiaalmonsters om 'n beter begrip te verkry oor hul chemiese samestelling en struktuur.
Tegnieke
Daar is 'n verbysterende aantal tegnieke beskikbaar om chemiese verbindings te skei en te meet.
Metodes
Analitiese metodes is afhanklik daarvan dat sorgvuldige aandag aan sindelikheid, monstervoorbereiding en akkuraatheid en presisie geskenk word.
Baie praktisyns hou dus as voorbeeld hulle glasware in suur om kontaminasie te verhoed, die monsters word herhaaldelik getoets en toerusting word gewas in spesiaal gesuiwerde oplosmiddels.
'n Standaard analitiese metode vir konsentrasie behels die skepping van 'n kalibrasiekurwe.
As die konsentrasie van 'n element of verbinding in 'n monster bo die meetbestek van die tegniek val, kan dit eenvoudig verdun word in 'n suiwer oplosmiddel. As de hoeveelheid in die monster onder die meetbestek van die meetinstrument val, kan die metode van byvoeging gebruik word. Met hierdie metode word 'n bekende hoeveelheid van die element onder oorweging bygevoeg en die verskil tussen die konsentrasie bygevoeg en die konsentrasie waargeneem is dan die hoeveelheid wat werklik in die monster voorgekom het.
Izikhothane
Izikhothane (ook genoem “Skothane” of “Ukukhothana”) verwys na 'n Suid-Afrikaanse dansstryd wat deur individuele of groepe uitgevoer word om te bepaal watter deelnemer die rykste is. Hierdie kompetisies word uitgevoer met behulp van duur items soos kontant, selfone, klere en alkohol. In die meeste gevalle word die kompetisie gewen deur die deelnemer wat sy welvaart kan demonstreer deur die duur items te mors of te vernietig. Hoe duurder die items is wat vernietig word, hoe beter is die kans dat die deelnemer die kompetisie sal wen.
Jakob Friedrich Ehrhart
Jakob Friedrich Ehrhart (4 November 1742, Holderbank, Aargau – 26 Junie 1795) was 'n Duitse plantkundige, 'n leerling van Carl Linnaeus by die Universiteit van Uppsala, en later die direkteur van die Botaniese Tuin van Hannover, waar hy tussen 1780–1793 verskeie belangrike werke geproduseer het. Ehrhart was die eerste skrywer wat die rang van subspesie in botaniese literatuur gebruik het, en het tussen 1780 en 1789 baie subspesiename gepubliseer.
In 1779 het Carl Peter Thunberg (1743–1828) 'n genus van grasse, Ehrharta, tot Ehrhart se eer vernoem. Die outeursafkorting Ehrh. word gebruik om hierdie individu as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.
Izikhothane
Praktyke
Die Izikhothane-deelnemers kom gewoonlik van 'n arm agtergrond en spandeer bo hulle finansiële vermoëns om ontwerpers klere, alkohol en ander duur items soos sellulêre telefone en juweliersware aan te koop. Hierdie items word dan vernietig om 'n persepsie van welvaart te skep en daarby sosiale status te verkry. Die vermoë om duur klere te koop is belangrik vir 'n Izikhothane-deelnemer se reputasie. Soms sal 'n Izikhothane-deelnemer twee pare skoene koop van 'n duur handelsmerk, elk in 'n ander kleur. Die deelnemer sal dan een skoen van elke kleur dra om aan te dui dat hy twee pare skoene kan bekostig. Nog 'n taktiek in hierdie kompetisies is om 'n paar lae duur klere aan te trek, en dan een laag op 'n slag te vernietig. Sodoende kan die deelnemer meer klere vernietig as sy opponent. Die prys-etikette word soms aan die klere gelos sodat die deelnemer met die prys daarvan kan spog.
Moderne Gnostisisme
Die term Gnostisisme verwys na 'n verskeidenheid antieke Mediterreense geloofstelsels wat veral in die 3de eeu n.C. groot invloed uitgeoefen het en ook een van die Christelike hoofstromings was wat moontlik na Jesus van Nasaret en sy volgelinge teruggevoer kan word – alhoewel die Gnostisisme reeds in voor-Christelike tye bestaan het. Die Christelik-Gnostiese stroming het kerkorganisasie, priesters en 'n letterlike uitleg van die Griekse Skrifte (waarvan 'n deel later die Nuwe Testament gevorm het) verwerp. Voor die 20ste eeu was egter min bekend oor hierdie hoofstromings van die Christendom, veral omdat outentieke bronne nouliks beskikbaar was.
Izikhothane
Waar
Izikhothanekompetisies neem plaas in oorwegend swart townships in Suid-Afrika. Die kompetisie vind plaas in publieke areas soos parke, of enige oop spasie wat groot genoeg vir die skare wat bymekaarkom om die kompetisie waar te neem.
Moderne Gnostisisme
Sedert die ontdekking van die Nag-Hammadi-geskrifte in 1945 en hulle vertaling in Duits, Engels en ander moderne tale in 1977 het die Gnostisisme wyd bekendheid verwerf en groot invloed op 'n aantal moderne figure, maar ook die Westerse kultuur in die algemeen uitgeoefen. Baie mense het gevoel dat die meeste Christelike kerke Jesus se ware boodskap verloën het.
Izikhothane
Wie
Oorwegend swart mans tussen die ouderdom van 12 en 25 jaar oud wat van lae-inkomste huishoudings kom. Die gewildheid van Izikhothane-kompetisies het ook begin om vroue te lok. Die Izikhothane-groepe kompeteer teen mekaar deur deel te neem in inter- of intra-township kompetisies. 'n Groep se identiteit word gehandhaaf deur hulle lede se uitspattige vermorsing en spandabelrigheid.
Moderne Gnostisisme
In die proses is onder meer Maria Magdalena as die Apostel van die Apostels en sentrale figuur van die vroeë Christelike beweging geïdentifiseer wat moontlik ook die outeur van die Evangelie volgens Johannes was 'n evangelie wat merkwaardig van die ander drie kanonieke evangelies verskil.
Izikhothane
Hoe
Om in 'n Izikhothane-stryd deel te kan deelneem, moet die deelnemer buitensporige duur uitrusting koop soos klere, skoene en alkohol. Kleurvolle en duur handelsmerke is 'n vereiste. Hoe meer die deelnemer se uitrusting kos, hoe meer dominant sal hy in die kompetisie kan wees. Die deelnemer kan sy opponent uitroep sodra hy by die geleentheid arriveer. Die twee deelnemers dans dan rond en spog met hulle duur klere en items. Om die stryd te wen mag daar van 'n deelnemer vereis word om hulle items te vernietig. Daar word gewoonlik banknote vernietig, klere opgeskeur of gebrand, duur alkohol op die grond uitgegooi en sellulêre telefone in water gedompel. Die skare sal die deelnemer toejuig wat hulle die meeste beïndruk het deur die vernietiging van hulle duur items, en sodoende word die wenner van die Izikhothane-kompetisie bepaal.
Moderne Gnostisisme
Gnostiese oorlewerings en wyshede het danksy Dan Brown se blitsverkoper-roman The Da Vinci Code ook groot belangstelling by die publiek gewek en gevolglik 'n groter invloed op die hoofstroom van die moderne popkultuur begin uitoefen. Brown se verhaal is ondanks sy bewerings fiktief en nie altyd juis ten opsigte van sy geskiedkundige besonderhede nie, maar nogtans is die hipoteses van sy werk saam met Gnostiese gedagtes in die sekondêre literatuur en in televisieprogramme breedvoerig behandel. In sommige lande, waaronder ook Suid-Afrika, het evangeliese yweraars selfs genoodsaak gevoel om polemieke teen sowel Brown se roman asook die Gnostisisme op die internet te publiseer.
Izikhothane
Kultuur
Daar word beskou dat jeug wat aan Izikhothane-kompetisies deelneem 'n gebrek aan toekomsbeplanning en finansiële verantwoordelikheid het, asook 'n hoë graad van ekstremisme en materialisme besit. Hulle het 'n sterk behoefte vir roem en erkenning. Daar word ook beskou dat die Izikhothane-kultuur ontstaan het as gevolg van die behoefte om van armoede en diskriminasie te ontsnap.
Moderne Gnostisisme
Verskillende groepe
Verskeie Gnostiese kerke en organisasies probeer tans om verskeie tradisies van Gnostisisme op georganiseerde wyse as een van die oorspronklike hoofstromings van die Christendom of as 'n universele religie te herstel. Dit is egter 'n feit dat talle individue of selfs klein groepies sekere Gnostiese oortuigings deel sonder dat hulle noodwendig amptelik as Gnostisiste geklassifiseer word; daarom is dit nie bekend hoeveel aanhangers Gnostiese kerke en groeperings tans het.
Bekende voorbeelde is die
Rotsspringers
Rotsspringers (Chaetopidae) is 'n monotipiese familie van voëls in die orde van sangvoëls (Passeriformes). Hulle is middelgroot insekvretende of omnivoriese voëls wat aan 'n enkele genus, Chaetops behoort. Die genus omvat twee spesies wat beide endemies aan Suid-Afrika is. Die Kaapse berglyster kom in die Wes-Kaap en die suidwestelike dele van die Oos-Kaap voor. Die oranjeborsberglyster kom verspreid in die hooglande van Lesotho en omliggende gebiede voor.
Clathria hirsuta
Clathria hirsuta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Hooper & Lévi.
Rotsspringers
Taksonomie
Oorspronklik is die voëls onder ander families, soos die lysters (Turdidea), Sylviidae of die Timaliidae ingedeel. Molekulêre genetiese navorsing toon egter dat hulle 'n vroeë aftakking van die klade Passerida is, net soos die Picathartidae, 'n familie waartoe hul moontlik self behoort.
Lebowa
Lebowa (beteken Noorde in Noord-Sotho) was 'n voormalige Bantoestan (tuisland) in die noordooste van Suid-Afrika. Dit het bestaan uit twee (groter) ingeslote en 'n hele aantal kleiner gebiede, versprei deur die vorige Suid-Afrikaanse provinsie van die Transvaal. Die hoofstad was Lebowakgomo. Die tuisland was geskep om Noord-Sothosprekende mense te huisves.
Seshego het aanvanklik as die hoofstad van Lebowa opgetree terwyl die doelgeboude Lebowakgomo in aanbou was. Op 2 Oktober 1972 is interne selfregering aan Lebowa verleen, wat vir 'n groot deel van sy bestaan onder Cedric Phatudi se regering gestaan het. Die gebied was nie aaneenlopend nie, en is in twee groot en verskeie klein gedeeltes verdeel. Selfs al het Lebowa groot dele van Sekhukhuneland ingesluit, was dit ook die tuiste van verskeie nie-Noord-Sothosprekende stamme, insluitend die Noord-Ndebele, Batswana en die Tsongas.
Etimologie
Die naam "Lebowa" is 'n argaïese spelling van die Noord-Sothowoord "leboa" wat "noord" beteken. Die naam is gekies as 'n kompromie tussen die verskillende Noord-Sothogroepe waarvoor dit ontwerp is.
Geskiedenis
Die Noord-Sotho Nasionale Eenheid is op 1 Junie 1960 gestig in die uitvoering van afsonderlike ontwikkeling. Dit is geskep om 'n tuisland te wees vir Noord-Sotho-volke soos die Bapedi, Batlokwa, Babirwa, Banareng, Bahananwa, Balobedu, Bakone, Baroka, Bakgakga, Bahlaloga, Batau, Bakwena, Baphuthi, Batlou en vele ander. Op 2 Oktober 1972 het dit interne selfregering gekry en is na Lebowa herdoop. Vanaf die 1950's tot die 1970's is duisende mense deur gedwonge verskuiwings uit hul gemeenskappe verwyder en na Lebowa verskuif.
Die eerste swart leier van die gebied was Mokgoma Maurice Matlala wat deur die apartheidsowerhede uitgekies is. Hy het eers die Noord-Sotho Nasionale Eenheid as sy Uitvoerende Hoofraadslid vanaf Augustus 1969 tot 2 Oktober 1972 gelei, toe hy die Uitvoerende Hoofminister van Lebowa geword het. Die volgende jaar van 1973 op 3 Mei het Mokgoma se Lebowa Nasionale Party die eerste verkiesings van die tuisland teen die Lebowa People's Party verloor en dr. Cedric Phatudi het oorgeneem. Hy het voortgegaan om nog twee herverkiesings in 1978 en 1983 te wen, maar is in sy derde termyn in 1987 oorlede. ZT Seleka is aangestel as die tussentydse leier van die tuisland. Na verkiesings het Mogoboya Nelson Ramodike die Uitvoerende Hoofminister geword tot 1989 toe dit die kantoor van die Eerste Ministerie geword het.
Op 24 April 1994 het Nelson Ramodike bedank en die tuisland het geen aktiewe administrasie gehad tot 27 April toe dit weer by Suid-Afrika geïntegreer is nie.
Die oorgrote meerderheid van sy grondgebied het deel geword van die nuutgevormde provinsie Noord-Transvaal (nou Limpopo) en 'n kleiner gedeelte het die nuutgeskepte Oos-Transvaal-provinsie (nou Mpumalanga) gevorm.
Instellings vir Hoër Onderwys
• Universiteit van die Noorde
Distrikte in 1991
Distrikte van die provinsie en bevolking volgens die 1991-sensus.
•	Bolobedu: 196 669 (LEB-7)
•	Sekgosese: 124 425 (LEB-10)
•	Bochum: 149 869 (LEB-11)
•	Seshego: 302 676 (LEB-4)
•	Thabamoopo: 353 193 (LEB-1)
•	Nebo: 324 909 (LEB-5)
•	Sekhukhuneland: 404 335 (LEB-2)
•	Naphuno: 167 665 (LEB-8)
•	Botlokwa (LEB-10)
•	Gaseleka (LEB-3)
•	Praktiseer (LEB-6)
Moutse-distrik is in 1980 vanaf Lebowa, ten spyte van opstandige weerstand, amptelik by KwaNdebele geïntegreer.
4 Oktober
4 Oktober is die 277ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (278ste in skrikkeljare). Daar volg nog 88 dae in die res van die jaar.
Nina Bara
Nina Bara (3 Mei 1920 – 15 Augustus 1990) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Black Hills (1947) en Missile to the Moon (1958), en in die televisiereeks Space Patrol (1950).
Lance James
Lance James (18 Julie 1938 – 2 Maart 2020) was 'n bekende Suid-Afrikaanse country-sanger en radio-omroeper (Springbok Radio, 1954–1985). Van sy treffers sluit in Dankie, Vicki en Ahoy, Madagaskar Ahoy!. Tydens Huisgenoot se 2009-Skouspel is hy (saam met nege ander sangers) vereer vir hul lewenslange bydrae tot Afrikaanse en Suid-Afrikaanse musiek.
Op 26 Januarie 2020 is Lance ook ingehuldig as 'n lewende legende in die Suid-Afrikaanse legendesmuseum. Hy was een van slegs 20 legendes van wie daar ook 'n borsbeeld gemaak is.
Diskografie
=== Enkelspelers ===
Manchester
Die gedokumenteerde geskiedenis van Manchester het met die Romeinse fort of castrum Mamucium begin wat omstreeks 79 n.C. op 'n sandsteenwal naby die samevloeiing van die Medlock- en Irwell-riviere opgerig is. Histories het Manchester deel uitgemaak van Lancashire, alhoewel dele van Cheshire suid van die Merseyrivier gedurende die 20ste eeu by die stad ingesluit is. Die eerste hiervan, Wythenshawe, is in 1931 by Manchester ingelyf.
Gedurende die Middeleeue was Manchester 'n relatief klein nedersetting wat aan 'n landgoed gebonde was, maar vanaf die vroeë 19de eeu het die dorp ongekende groei ervaar. Die grootskaalse uitbreiding van tekstielnywerhede as gevolg van die nywerheidsomwenteling het 'n proses van vinnige en onbeplande verstedeliking aan die gang gesit. Ná die voltooiing van die Bridgewater-kanaal in 1761 – 'n belangrike waterweg vir die vervoer van steenkool – het steeds meer tekstielmeule in Manchester ontstaan wat van die dorp die middelpunt van die Britse tekstielbedryf gemaak het. In 1853 het Manchester stadstatus verwerf.
Vandag is Manchester 'n moderne metropool met 'n waardevolle argitektoniese erfenis, 'n ryk kulturele lewe en 'n florerende moderne ekonomie wat op die mediabedryf, ingenieurswese en wetenskappe baseer. 'n Doeltreffende vervoernetwerk verbind die stad met die res van die land en buitelandse bestemmings. Manchester Airport is die besigste Britse lughawe buite Londen en het bygedra tot die groei van die plaaslike toerismebedryf – Manchester is intussen die derde mees besoekte stad in die Verenigde Koninkryk ná Londen en Edinburg.
'n Aantal tersiêre instellings maak van Manchester 'n sentrum van wetenskaplike opvoeding en navorsing. Die stad se drie universiteite, die Universiteit van Manchester, Manchester Metropolitaanse Universiteit en die Royal Northern College of Music lê almal bymekaar net suid van Manchester se sakesentrum. Tot 2010 is 25 Nobelpryse aan studente, dosente of voormalige studente en dosente van die Universiteit van Manchester toegeken. Ander beroemde wiskundiges van Manchester sluit James Prescott Joule (fisikus), John Dalton (chemikus) en Alan Turing (informatikus) in. Joule en Dalton is oorlede nog voordat die Nobelprys gestig is, terwyl Turing se werk ten tyde van sy afsterwe nog geheim was.
Sport
Manchester het twee sokkerspanne in die topafdeling van die Engelse sokkerliga – Manchester United en Manchester City. Sedert sy stigting in 1955 het Manchester United die UEFA Champions League drie keer gewen (in 1968, 1999 en 2008) en twee keer as naaswenners geëindig (in 2009 en 2011), terwyl Manchester City in 2001 as naaswenners geëindig het. Manchester United se oorwinning in 1968 was waarskynlik die klub se bekendste triomf: tien jaar nadat agt van sy spelers in die München-lugramp dood is toe hulle teruggekeer het van 'n wedstryd teen Rooi Ster Belgrado.
Die Old Trafford-krieketveld is die tuiste van die Lancashire-krieketklub, een van Engeland se agtien eersterangse krieketspanne. Eersterangse krieket word sedert 1864 hier gespeel en toetskrieket (internasionale krieket) sedert 1884.
Manchester was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1966, Krieketwêreldbeker 1975, Krieketwêreldbeker 1979, Krieketwêreldbeker 1983, Krieketwêreldbeker 1999, Statebondspele 2002, Rugbywêreldbeker 2015 en Krieketwêreldbeker 2019. Die Old Trafford-krieketveld word dikwels vir toetskrieketwedstryde gebruik.
Wes-Australië
Wes-Australië is 'n Australiese deelstaat wat die hele westelike derde van die Australiese kontinent beslaan. Die land se grootste staat het 2,7 miljoen inwoners (10% van die totale bevolking), van wie 85% in die suidwestelike hoek van die staat woonagtig is.
Geografie
Wes-Australië word begrens deur Suid-Australië en die Noordelike Gebied aan die ooste en die Indiese Oseaan in die weste en noorde. In Australië word daar amptelik na die suidelike deel van die oseaan verwys as die Suidelike Oseaan, terwyl die Internasionale Hidrografiese Organisasie daarna verwys as die Indiese Oseaan. Die totale lengte van die staat se oostelike grens is 1 862 km, en die staat se kuslyn is 12 889 km lank. Die totale landoppervlakte van die staat 2,5 miljoen km².
Geologie
Die grootste deel van Wes-Australië bestaan uit die baie ou Yilgarn kraton en die Pilbara kraton wat saam met die Deccan van Indië, Madagaskar en die Karoo en Zimbabwe die kratons van Suidelike Afrika deel was van 'n superkontinent Ur, een van die oudste superkontinente op aarde (3 200 – 3 000 miljoen jaar gelede). Daar het sedertdien geen bergvorming buiten die Stirlingreeks plaasgevind nie en daarom is daar baie erosie van die grond plaasgevind en is geen deel van die staat hoër as 1 245 meter bo seespieël nie. Die meeste dele vorm 'n lae plato met 'n gemiddelde hoogte van ongeveer 400 meter bo seespieël met min reliëf en geen oppervlakaflope nie. Die land loop skerp af by die kusvlakte en vorm in sommige gevalle 'n skerp platorand (soos in die geval van die Darling Eskarp naby Perth).
Die onvrugbaarheid van die grond vereis 'n geweldige hoë inset in terme van kunsmis, veral superfosfaat. Oormatige gebruik van insekdoders en onkruiddoders het die insek- en bakteriebevolkings byna uitgeroei. Die kompaktering van grond deur swaar masjinerie en hoefdiere het groot skade aan die sensitiewe grond aangerig. Die grootskaalse skoonmaak van lande vir land- en bosboudoeleindes het ook groot skade aan die inheemse plant- en dierelewe aangerig. Gevolglik het die Suidwestelike streek van die staat 'n hoër konsentrasie van seldsame, bedreigde flora en fauna as baie ander gebiede in Australië, wat dit een van die wêreld se probleemgebiede maak ten opsigte van biodiversiteit. Groot dele van die staat se graanstreek ervaar probleme met te hoë soutgehalte en die verlies van varswater.
Klimaat
Die Suidwestelike kusgebied het 'n relatief gematigde klimaat en was oorspronklik dig bebos gewees, insluitende groot plate karri-bome, van die hoogste bome ter wêreld. Hierdie landboustreek van Wes-Australië is een van die top nege habitatte op aarde ten opsigte van biodiversiteit, met 'n hoër getal endemiese spesies as ander vergelykbare streke. Danksy die Leeuwin-stroom maak die see langs die kus ook een van die top ses streke vir biodiversiteit uit ten opsigte van sy seelewe en bevat dit ook een van die mees suidelike koraalriwwe in die wêreld.
Die gemiddelde jaarlikse reënval wissel tussen 300 millimeter aan die rand van die graanstreek tot 1 400 millimeter in die natste gebied naby Northcliffe, maar in die maande van November en Maart oorskry die verdampingstempo die reënval en is dit oor die algemeen uiters droog. Plante moet goed aangepas wees om die toestande te oorleef as. 'n Groot afname in reënval is die afgelope paar jaar waargeneem met meer reënval in die somermaande as voorheen.
Die middelste vier-vyfdes van die staat is semi-woestyn of woestyn en is ligbevolk met mynbou as die enigste betekenisvolle aktiwiteit. Jaarlikse reënval is gemiddeld ongeveer 200 tot 250 millimeter, met die meeste daarvan wat voorkom in sporadiese neerslae wat verband hou met tropiese siklone in somermaande.
'n Uitsondering hierop is die noordelike tropiese streke. Die Kimberley-streek het 'n uiters warm monsoenklimaat met 'n gemiddelde jaarlikse reënval wat wissel van 500 tot 1 500 millimeter, maar daar is 'n baie lang amper reënlose seisoen tussen April tot November. Agt-en-vyftig persent van die staat se aflope vind in die Kimberley-streek plaas, maar omdat dit in geweldadige vloede voorkom en omdat die grond uiters arm is, is die enigste ontwikkeling langs die Ord-rivier.
Sneeu kom bitter selde in die staat voor en tipies slegs in die Stirling-reeks naby Albany aangesien dit die enigste bergreeks is wat hoog genoeg is en sover suid is. Sneeu val ook bitter selde op die nabygeleë Porongurup-reeks.
Die hoogste waargenome temperatuur van 50,5 °C is aangeteken te Mardie, Pilbara, 61,6 kilometer vanaf Barrow-eiland op 19 Februarie 1998. Die laagste minimumtemperatuur van -7,2 °C is by die Eyre Bird sterrewag sowat 49 km ter suide van Cocklebiddy waargeneem.
Natuur
Wes-Australië is die tuiste van ongeveer 540 voëlspesies. Hiervan is 15 endemies tot die staat. Die beste gebiede om voëls te besigtig is die suidwestelike hoek van die staat en die gebied rondom Broome en die Kimberley-streek.
Die Flora van Wes-Australië bestaan uit 9437 gepubliseerde inheemse vaatplantspesies uit 1543 genera in 226 families, daar is ook 1171 ingeburgerde indringerplante.
Demografie
Die eerste inwoners van wat nou Wes-Australië genoem word was die inboorlinge van Australië met 'n wyd uiteenlopende taal- en etniese groepe — onder andere die Nyungah in die suidweste, die Wongai in die sentrale woestyn, die Malkana in Shark Bay. Hierdie groepe vorm steeds die meerderheid van die plaaslike verafgeleë landelike gebiede van die staat soos in die Kimberley-streek.
Met immigrante uit die Britse eilande as die voorlopers het Wes-Australië se bevolking vinniger ontwikkel in die twintigste eeu. Saam met die oostelike state het Wes-Australië ook 'n vloed van Italianers, Kroasiërs en Grieke na afloop van die Tweede Wêreldoorlog beleef. Ten spyte hiervan maak Britte nog steeds die grootste groep immigrante uit en het Wes-Australië die grootste aantal Brits-gebore inwoners van enige staat: 10,6% in 2006, vergeleke met 'n nasionale gemiddeld van 5,3%. Hierdie groep is gekonsentreer in sekere dele van die metropolitaanse gebied soos Joondalup waar hulle soveel as 'n kwart van die bevolking uitmaak.
In terme van etniese groeperinge dui die 2001 sensus daarop dat Wes-Australië 'n hoogs diverse bevolking het: die grootste groep is dié met 'n Engelse afkoms of etnisiteit (32,7%), gevolg deur Australiese afkoms (27,8%), Iere (7,6%), Italianers (4,3%), Skotte (8,2%) en Han-Chinese (2,2%). Daar was 58 496 Inheemse Australiërs in Wes-Australië in 2001 wat ongeveer 3,1% van die bevolking uitmaak.
Ekonomie
Wes-Australië se ekonomie word grootliks ondersteun deur die ontginning en verwerking van 'n verskeidenheid minerale en ruolie kommoditeite. Die struktuur van die ekonomie is nou verbind aan die volop natuurlike hulpbronne wat in die staat aangetref word. Eienskappe wat die ekonomie kenmerk is:
Wes-Australië se oorsese uitvoere het soveel as 36% van Australië se totaal uitgemaak. Die staat se belangrikste uitvoerprodukte sluit in ystererts, aluminium, ruolie en vloeibare aardgas, nikkel, goud, ammoniak, graan, wol asook skape en beeste.
Wes-Australië is 'n groot ontginner van bauxiet wat ook verwerk word na aluminium by drie raffinaderye en meer as 20% van die wêreldwye produksie uitmaak. Die staat is ook die wêreld se derde grootste produsent van ystererts (15% van die wêreldtotaal) en die staat is ook verantwoordelik vir 75% van Australië se jaarlikse produksie van 240 ton goud. Diamante word ook ontgin by die Argyle diamantmyn in die verrenoordelike Kimberley-streek. Steenkool word ook ontgin by Collie en is die hoofbrandstof vir elektrisiteitsopwekking in die staat se suidweste.
Landbouproduksie in Wes-Australië lewer 'n groot bydrae tot die staat en nasionale ekonomie. Graanproduksie is seisoenaal-wisselvallig maar die 2006–2007 graanproduksie was bykans 10 miljoen ton, wat byna die helfte van Australië se totale produksie uitgemaak het, en was verantwoordelik vir 'n uitvoerinkomste van $1,7 miljard.
Die groei in die hulpbronsektor in die afgelope jare het gelei tot 'n beduidende tekort aan arbeid en vaardighede, wat gelei het tot die staatsregering se pogings om interstaat- en oorsese migrasie aan te moedig. Volgens die 2006 sensus was die mediaaninkomste per indiwidu AU$500 per week in Wes-Australië (vergeleke met AU$466 in Australië in sy geheel). Die mediaaninkomste per gesin was AU$1246 per week (vergeleke met AU$1171 vir Australië in sy geheel).
Onlangse groei het ook bygedra tot skerp stygings in die gemiddelde eiendomswaardes in 2006, alhoewel dit in 2007 afgeplat het. Perth se eiendomspryse is steeds die tweede hoogste in Australië na Sydney en hoë huur is 'n probleem.
Suid van Perth is die swaarnywerheidsentrum Kwinana geleë. Hier is die volgende nywerhede geleë: die land se grootste olieraffinadery wat petrol en diesel vir plaaslike verbruik vervaardig, n ysteraanleg, aluminium en nikkelverwerkingsaanlegte, hawefasiliteite vir graanuitvoere en ondersteuningsnywerhede vir mynbou en ruolie soos ligte- en swaar ingenieurswerke en metaalwerkswinkels. Skeepsbou en verwante ondersteuningsnywerhede word naby Henderson net suid van Fremantle aangetref. Noemenswaardige sekondêre nywerhede sluit in sement- en bouprodukvervaardiging, graanmeulens, voedselverwerking, vervaardiging van dierevoer, motorbakvervaardiging en drukperse.
In die afgelope paar jaar het die toerismebedryf in Wes-Australië baie gegroei met 'n beduidende aantal besoekers vanaf die Verenigde Koninkryk en Ierland (28%), ander Europese lande (14%), Singapoer (16%), Japan (10%) en Maleisië (8%). Die inkomste uit toerisme is 'n baie sterk ekonomiese dryfveer in baie van die staat se kleiner bevolkingsentra buite Perth, veral in die kusgebiede. Wes-Australië het ook groot wynbougebiede in die suidweste in die Margaretrivierstreek en die Swanvallei. Verskeie wynmakerye vervaardig wyn vir plaaslike verbruik asook internasionale uitvoere. Wes-Australië het ook 'n noemenswaardige visbedryf. Produkte vir plaaslike verbruik en uitvoer sluit in die kreef, garnale, krap, haai en tuna, waarvan die verwerking hoofsaaklik aan die weskus geskied. Walvisjag naby Albany is in 1978 gestaak.
Clathria hooperi
Clathria hooperi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2005 deur Samaai & Gibbons.
Rust de Winterdam
Die Rust de Winterdam is in die Elandsrivier in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Die dam is in die 1920's gebou en het 'n bakmaat van 28 miljoen m3 agter 'n wal van 31 m. Die dam word vir besproeiing gebruik. Die naam is afgelei van boere wat in die winter hulle vee hiernatoe gebring het.
N9 (Suid-Afrika)
Die N9 is een van die nasionale paaie in Suid-Afrika. Die pad verbind George, Wes-Kaap met Colesberg. Die N9 loop min of meer noordoos/suidwes afhangend in watter rigting gereis word.
Begin van N9 Nasionale pad: Klein Karoo
Gesien van George begin die N9 as ’n afdraai uit die N12 net na die Outeniekwapas. Vir die eerste 70 km hou die pad oos alvorens dit noordoos draai, verby die Kammanassieberge aan die linkerkant, oor die Potjiebergpas gaan en as ’n verbypad verby Uniondale gaan. Die pad gaan verder en net voor Gwarriepoort word die Oos-Kaap betree, dan volg Buyspoort. Ongeveer 10 km voor Willowmore draai die R332 provinsiale pad, wat deur die Baviaanskloof gaan, af. Die pad is weereens ’n verbypad by Willowmore. Vir die volgende 19 km kronkel die pad deur Perdepoort, gaan onderdeur die Beervleidam verby, dus oor die Gamtoosrivier en betree die Groot Karoo.
Groot-Karoo
In die Groot-Karoo is die volgende 70 km lank en reguit alvorens die pad weer as ’n verbypad om Aberdeen gaan. Die volgende 55 km na Graaff-Reinet is plat en reguit. Die N9 gaan deur Graaff-Reinet en die Kamdeboo Nasionale Park. Hier kan die reisiger gerus afpak; die dorp bied vele besienswaardighede met ’n lang geskiedenis. Tegnies is die reisiger nou in die Kamdeboo.
Konserwatiewe Party
Die Konserwatiewe Party was die amptelike opposisie in die Suid-Afrikaanse Parlement van 6 Mei 1987 tot en met die eerste demokratiese verkiesing in die land op 27 April 1994, toe die party geweier het om aan die nierassige verkiesing deel te neem en daarmee irrelevant geword het.
Agtergrond
In die laat 1970's en vroeë 1980's het daar toenemend spanning ontstaan binne die Nasionale Party tussen die voorstanders van beperkte hervorming en dié wat daarteen gekant was. Die behoudendes (sg. "verkramptes") onder leiding van dr. Andries Treurnicht het hoofsaaklik gehandel oor veelrassige sport, die politieke lotgeval van die bruin mense en Indiërs, veral hulle plek in die Suid-Afrikaanse samelewing in die algemeen.
Spanning
Die spanning is in Februarie 1982 op die spits gedryf toe eerste minister P.W. Botha die grondslag vir magsdeling tussen die wit, bruin en Indiërbevolking hergedefinieer het. Dr. Treurnicht en sy volgelinge het volgehou die grondwetlike voorstelle, soos in 1977 deur die kiesers gesteun, het neergekom op aparte parlemente vir elke groep. Hulle sou geen inperking van wit politieke mag duld nie. Botha weer, het aangedring elke soewereine staat kan net een soewereine parlement hê en dat die drie groepe dus konsensusbesluite oor alle sake wat van algemene belang was, sou moes bereik.
Skeuring
Tydens ’n parlementêre koukus van die Nasionale Party het 22 lede buite stemming gebly of teen ’n mosie van vertroue in die eerste minister gestem. In die daaropvolgende dae het ses van hierdie lede hulle vertroue in die eerste minister herbevestig, maar die oorblywende 16 het later bedank of is uit die N.P. geskop. Buiten Treurnicht, wat minister van staatsadministrasie was, het die groep nog ’n minister, dr. Ferdie Hartzenberg, minister van onderwys en opleiding, ingesluit. Albei het uit die kabinet bedank.
N9 (Suid-Afrika)
Noord van Graaff-Reinet
Die pad hou noordoos, en klim geleidelik. Na ongeveer 30 km gaan die pad deur Naudebergpas en dan deur die Lootsbergpas in die Sneeuberge. Laasgenoemde pas is berug vir die feit dat dit gereeld in die winter toesneeu. Net voor die N9 Middelburg bereik, sluit die N10 by die N9 aan. Dan is die reisiger by Middelburg; weereens ’n verbypad.
Opvoedkunde
Opvoedkunde of pedagogiek is die studie van hoe volwassenes (onderwysers, ouers) jongmense grootmaak vir 'n bepaalde doel. Die studie van onderwys word onderwyskunde genoem. Die studie van lesgee self, word didaktiek genoem.
Opvoedkunde
Opvoedkunde is die wetenskap van die ontwikkeling van 'n kind tot by volwassenheid. Dit bestudeer die opvoeding, die ontwikkelingsfases, asook die verhouding tussen die kind en sy omgewing: familielede, skool, vriende, die geboue in sy omgewing, media ens. Dit lê veral klem op die handelinge. Opvoeding is dus die toepassing van opvoedkunde in die praktyk.
N9 (Suid-Afrika)
Spook van Uniondale
Die pad is bekend vir die legende van die Uniondale-spook. ’n Jong verloofde meisie, Marie Charlotte Roux is op die Paassondag van 1968 in ’n motorongeluk 20 km buite Uniondale oorlede. Verskeie bestuurders het haar vanaf 1973 langs die pad sien ryloop en haar ’n saamrygeleentheid aangebied. Na ’n paar kilometer het sy skril gelag en dan skielik uit die voertuig verdwyn.
Konserwatiewe Party
Stigting
Op 20 Maart 1982 kom 8 000 mense in Pretoria se Skilpadsaal byeen vir die stigtingsvergadering van die Konserwatiewe Party. Treurnicht is eenparing tot leier verkies en talle kleiner regse organisasies, soos die Nasionale Konserwatiewe Party, het hulle steun aan die K.P. toegesê. Die party, met 17 setels, word die derde grootste in die parlement naas die N.P. en die Progressiewe Federale Party, wat 26 setels gehad het. Die Nuwe Republiek Party het toe 8 setels gehad.
Opvoedkunde
Opvoedkunde
Dit is opmerklik dat die opvoedkunde (pedagogiek) vir 'n lang tyd nie in alle lande as selfstandige wetenskap bestaan het nie maar dat dit in Nederland en Vlaandere wel so was. Gespesialiseerde studierigtings in pedagogiek sluit in:
Konserwatiewe Party
Toenemde steun
Die K.P. het sy eerste tussenverkiesing in Mei 1983 gewen, maar twee tussenverkiesings op 29 November 1984 verloor. In November 1985 is die N.P.-meerderheid in drie tussenverkiesings kwaai deur die K.P. verminder, hoewel die N.P. gelyktydig in al vier tussenverkiesings gewen het. In die eerste algemene verkiesing (1987) waaraan die K.P. deelgeneem het, het die party 547 559 (of 26,62%) van die stemme op hom verenig en die Progressiewe Federale Party (met 288 574 of 14,03% van die stemme) as die amptelike opposisie onttroon. Die N.P. was as gevolg van die K.P. se 22 setels en die 19 van die P.F.P. vir die eerste keer sedert 1948 links van die amptelike opposisie, nadat N.P.-propaganda oor die K.P.-gevaar baie verligte kiesers terug in die N.P.-laer gedryf het.
Adana
Adana is die vyfde grootste stad in die suide van Turkye en lê naby die suidelike kus van die Middellandse See. Die stad het 'n bevolking van 1 617 284 in 2011 gehad en het 'n oppervlakte van 198 km². Adana is tans die hoofstad van die Adana-provinsie in Anatolië.
Konserwatiewe Party
1989-verkiesing
Voor die algemene verkiesing van 6 September 1989 is groot gewag gemaak van die moontlikheid van ’n uitslag waarin geen party ’n volstrekte meerderheid sou kon behaal nie. Uiteindelik het daar niks van gekom nie met die N.P. wat 93 setels gewen het, die K.P. 39 en die Demokratiese Party 33. In een Vrystaatse kiesafdeling was die N.P. en K.P. gelykop, vir ’n totaal van 166 setels.
Tydens die onderhandelings wat aanleiding gegee het tot die eerste veelrassige verkiesing van 27 April 1994 het die K.P. toenemend ’n toeskouer van die hoofstroom-politiek geword en uiteindelik nie aan die verkiesing deelgeneem nie. Baie van sy ondersteuners het uiteindelik ’n tuiste in die Vryheidsfront gevind, of bloot nie meer gaan stem nie.
Opvoedkunde
Opvoedkunde
Sommiges huldig die mening dat daar teorieë behoort te bestaan wat altyd en oorhoofs behoort te geld oor die (Beïnvloeding van) menslike gedrag. Ander meen egter dat menslike gedrag onvoorspelbaar is en kan slegs met nabetragting evalueer word. Soms word pedagogiek gesien as 'n vorm van toegepaste sielkunde.
Fluiteend
Die fluiteend ( Dendrocygna bicolor) is 'n algemene standvoël in Suidelike Afrika.
Opvoedkunde
Vakgebiede
Internasionaal bekende opvoedkundiges Suid-Afrikaanse opvoedkundiges
Fluiteend
Identifikasie
Hierdie spesie is 43–53 cm lank en het 'n lang grys snawel, lang kop en langerige bene, met 'n goud-bruin kop en kroon. Die rug en vlerke is donkerbruin tot swart, en aan die onderkant swart hoewel die flanke prominente wit lyne vertoon. Die nekkleur is groud-bruin met donker lyne in die middel van die nek. Jong voëls se stertkleure is minder kontrasterend as die van volwassenes.
Habitat
Die habitat is varswater mere, damme en reservoirs, met baie plante, waar die eende snags sade en ander plant-materiaal eet.
Ghanzidistrik
Die Ghanzidistrik is 'n distrik in die Suider-Afrikaanse land Botswana. Dit het in 2011 'n bevolking van 43 370 gehad en sy hoofstad is Ghanzi. Dit grens in die weste aan sy buurland Namibië.
Fluiteend
Verspreiding
Die fluiteend kom voor in die ooste en noorde van Suider-Afrika. Hulle broei in Afrika suid van die Sahara, die tropiese gebiede van sentraal- en Suid-Amerika, Indië en die VSA se golfkus. Die fluiteend kom ook wydverspreid voor in die tropiese dele van Afrika, waar reuse-troppe van die voëls in die uitgestrekte vloedvlaktes aangetref word. Dit is 'n seldsame eendsoort in Suid-Afrika.
Geluid
'n Sagte maar duidelike kee-wee-ooo fluit. Wanneer hulle vlieg, maak die vlerke 'n fluitgeluid - vandaar die naam fluiteend.
R26 (Suid-Afrika)
Die R26 is 'n provinsiale roete in Suid-Afrika wat Zastron met Villiers verbind via Bethlehem.
Roete
Die R26 begin in die dorp Rouxville, by 'n T-aansluiting met die N6 Nasionale roete. Dit begin deur 30 kilometer noordoos te gaan om die noordwestelike eindpunt van die R726-pad te ontmoet en Zastron te omseil. Vanaf Zastron gaan die R26 65 kilometer noordwaarts, volg die Lesothogrens, tot by die dorp Wepener naby die Van Rooyenshek-grens met Lesotho, waar dit die R702-pad ontmoet. Die R702 en R26 is vir 'n paar kilometer weswaarts een pad. Net nadat die Caledonrivier oorgesteek is, by die kruising met die R701-pad, bly die R702 weswaarts terwyl die R26 noordwaarts draai.
Vanaf Ladybrand gaan die R26 35 km noordwaarts na Clocolan, dan vir 30 km ooswaarts na Ficksburg, wat nog 'n grenspunt met Lesotho is. Net na Ficksburg ontmoet die R26 die suidoostelike eindpunt van die R70-pad. Vanaf die R70-aansluiting gaan die R26 vir 40 km noordoos, weer teen die Lesothogrens, tot by Fouriesburg, waar dit die westelike eindpunt van die R711-pad ontmoet.
Vanaf Fouriesburg gaan die R26 48 km noordwaarts na die groot dorp Bethlehem. Dit sluit by die N5 Nasionale roete aan in Bethlehem, gaan vir 'n paar kilometer ooswaarts en ontmoet dan die R714-streeksroete net na Hospitaalweg.