cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jacob Zuma
Verkragtingsaak
In November 2005 is 'n ondersoek na klagtes dat Zuma 'n 31 jaar oue familievriend by sy woning in Forest Town, Johannesburg verkrag het begin. Reeds voor die klagte aanhangig gemaak is het die media verslag gedoen dat die beweerde slagoffer 'n lid van 'n prominente ANC-familie was en ook 'n VIGS-aktivis is; en dat Zuma toegegee het dat hy 'n konsensuele seksuele verhouding met die vrou gehad het.
Op die oggend van 6 Desember 2005 is 'n formele verkragtingsaanklag teen Zuma gemaak. Zuma het die klagtes heftig ontken en sy politiese verbintenis tot die bekamping van seksuele geweld bevestig. Voor die klagtes formeel gelê is, het gerugte oor die verkragtingbeskuldigings in November die rondte begin doen. Dit het begin lyk of Zuma se politiese vooruitsigte begin versleg het. Voormalige bondgenote het begin stellings maak wat lyk of hulle hulle van Zuma distansieer. Verslae het verskyn wat beweer het dat hy waarskynlik uit sy partypos sou bedank.
Dit het aanvanklik gelyk of die verkragtingaanklagte Zuma se ondersteuners se vaart gestuit het. Maar in 'n verhoor voor sy verkragtingsaak het duisende Zuma ondersteuners weer by die hof vergader, terwyl 'n kleiner groep antiverkragtinggroepe namens die beweerde verkragtingslagoffer betoog het. Zuma het die omstrede "Mshini" strydlied vir die skare gesing, en woordvoerders van die ANC-jeugliga en Kommunistiese Party Jeugliga het hulle steun vir Zuma uitgespreek. Gedurende die verloop van Zuma se verkragtingsaak het berigte opgeduik dat die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party (SAKP) diep verdeeld is oor hoe die Zuma-aangeleentheid en die SAKP se verhouding met hom aangespreek moet word. Baie lede van die party se jeugvleuel het Zuma ondersteun terwyl ander mense in die SAKP skepties gestaan het oor die waarde daarvan om hulle by 'n spesifieke persoon te skaar eerder as om op die beginsels van regering te fokus.
Pitotbuis
Voorbeeld
'n Pitotbuis word gebruik om die vloeitempo van water by 20 °C te meet in die middel van die pyp met 'n diameter van 102.3 mm. Die manometer lesing is 78 mm koolstoftetrachloried (CCl4) by 20 °C. Die pitotbuis koeffisient is 0.98. Bereken die snelheid in die middel van die pyp, die gemiddelde snelheid en die vloeitempo in die pyp.
Antwoord
Jacob Zuma
Verkragtingsaak
Ondanks die wegbreek van voormalige ondersteuners het Zuma-staatmakers aangehou om by die hof byeen te kom. In 'n voorval wat later deur die Vriende van Jacob Zuma veroordeel is, het 'n groep van meestal vroulike Zumaondersteuners onderklere en foto's van die beweerde slagoffer verbrand terwyl hulle die slagspreuk "Burn this bitch" geskree het. Antiverkragtingsgroepe het die gereelde aanvalle op die integriteit en morele stand van Zuma se beskuldiger, beledigings wat op 'n goeie vriend van die klaer geskree is en klippe wat na vrouelede van die skare gegooi is nadat hulle vir die klaer aangesien is gekritiseer. Zuma se verdedigingspan het getuienis oor die vrou se seksuele geskiedenis aangebied en gestel dat die seks wat plaasgevind het konsensueel was; die aanklaers het beweer dat haar gebrek aan weerstand as gevolg van skok was. Die verhoor het ook tot omstredenheid gelei toe Zuma erken dat hy nie 'n kondoom gebruik het toe hy seks gehad het met die vrou nie, ten spyte daarvan dat hy bewus was dat sy MIV-positief is. Hy het in die hof aangevoer dat hy gestort het om sy aansteekrisiko te verminder. Dit het MIV-opvoeders ontstig wat beklemtoon dat dit niks sou doen om MIV oordrag te verhinder nie.
Zuma is op 8 Mei 2006 deur regter Willem van der Merwe onskuldig bevind op die aanklag van verkragting. Die regter het die bevinding gebaseer op die sy analise van die getuienis wat op die volgende punte gefokus was: Ongeloofwaardige getuienis en verklarings deur SAPD-getuies omtrent die verskil in die klaagster en die beskuldigde se weergawes van die toneel van die beweerde verkragting. Die verskil en ontleding van die sielkundige verslae en getuienis wat vir die staat en die klaagster voor die hof geplaas is. Die regter se gevolgtrekking dat die klaagster 'n geneigdheid het om valse verkragtingsaantygings te maak.
Vroueregte
In 2004 toe Zuma nog Adjunkpresident was het hy hom uitgespreek ten gunste van tradisionele maagdelikheidstoetse wat in die Zoeloe en Swazi gemeenskappe uitgevoer word. Hy het jong meisies aangemoedig om maagdelikheidstoetse te ondergaan om die verspreiding van MIV/VIGS en tienerswangerskap te bekamp. Menseregtegroepe het beswaar gemaak dat die gebruik van maagdelikheidstoetse 'n menseregteskending is.
Kritiek teen homoseksualiteit en selfdegeslaghuwelike
In September 2006 het Zuma na bewering tydens sy Erfenisdagtoespraak in KwaDukuza gesê dat 'n ungqingili (homoseksuele persoon) in sy jonger dae nooit voor hom gestaan het nie, want hy sou hom “platgeslaan het”. Hy het na bewering ook gesê dat huwelike tussen mense van dieselfde geslag ’n skande teen die nasie en teen God is. Zuma het later "onvoorwaardelik" verskoning gevra vir die "pyn en woede" wat sy uitlatings kon veroorsaak het. Hy het terselfdertyd gesê dat hy "die verdienstelike bydrae wat baie gay en lesbiese landgenote gemaak het in die vryheidstryd en die rol wat hulle steeds speel in die bou van 'n suksesvolle nie-rassige, nie-diskriminêre Suid-Afrika, respekteer, erken en prys".
Pitotbuis
Voorbeeld
Om die antwoord te kry, word daar eers na die sisteem vanuit 'n dinamiese hoek gekyk:
Ferenbalm
Ferenbalm is 'n munisipaliteit in kanton Bern, in die distrik Bern-Mittelland van Switserland. In 2018 het 1260 mense in die munisipaliteit gewoon. In 2000 het 95,7% van die inwoners Duits gepraat.
Pitotbuis
Voorbeeld
Dinamiese probleem:
Die meganiese energiebalans (MEB) tussen punt 1 en punt 2 is soos volg:
Tussen punt 1 en 2, geld die volgende:
Dus:
Nou het ons v_{maks} in terme van P_1 en P_2. Om P_1 en P_2 te bepaal moet daar na die sisteem gekyk word vanuit 'n statiese hoek.
Statiese probleem:
Nou kan v_{maks} bereken word.
Jacob Zuma
Kritiek teen homoseksualiteit en selfdegeslaghuwelike
Zuma se verskoning het gemengde reaksie uitgelok aangesien sommige organisasies gevoel het dat hy slegs verskoning gevra het vir die gevoelens wat sy stellings ontlont het en nie vir die stellings self nie.
"Skiet die Boer"-liedjie
Op 8 Januarie 2012, na afloop van sy politieke toespraak by die ANC se 2012-eeufeesvieringe in Bloemfontein, sing Jacob Zuma die opruiende lirieke van die "Skiet die Boer"-liedjie. Dit is dieselfde liedjie waarvoor Julius Malema van haatspraak aangekla is.
Oscar Levant
Oscar Levant (27 Desember 1906 – 14 Augustus 1972) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Humoresque (1946), An American in Paris (1951), O. Henry's Full House (1952), en Eyes Wide Shut (1999).
Wildegroenhaarboom
Die wildegroenhaarboom (Parkinsonia africana) is 'n klein boompie wat in amper-woestyngebiede voorkom. Die spesie is inheems in Angola, Botswana, Namibië en Suid-Afrika; waar dit in die Noordwes, Noord-Kaap en die Wes-Kaap voorkom.
Dit staan ook bekend as die groenhaardoring, lemoenboom, lemoendoring, groenhaarboom en wildelemoenhout. Die boom se FSA-nommer is 214.
Hierdie boom groei tot 4m hoog.
Spoetnik 5
Spoetnik 5 of Korabl-Spoetnik 2 (Russies: Спутник-5; Корабль-Спутник-2 of Skipsatelliet-2) was die tweede toetsvlug van die Sowjetunie se Wostok-ruimtetuig wat later vir die eerste bemande ruimtevlug gebruik sou word. Dit was die eerste keer dat diere die ruimte ingestuur is en veilig teruggebring is aarde toe. Dit is op 19 Augustus 1960 gelanseer en het die weg gebaan vir die eerste bemande ruimtevlug, Wostok 1, wat minder as agt maande later gelanseer is.
In die ruimtetuig was twee honde, Belka en Strelka, 40 muise, twee rotte en verskeie plante, sowel as ’n televisiekamera wat die honde afgeneem het. Die tuig het op 20 Augustus teruggekeer, ’n dag ná die lansering. Al die diere was veilig en kort ná die landing is een van Strelka se hondjies na Caroline Kennedy, dogter van die destydse pres. John F. Kennedy, gestuur as ’n geskenk van die Sowjetunie.
Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia
Japan Nasionale Roete 117
Japan Nasionale Roete 117 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Meerut
Meerut (Hindi: मेरठ, Meraṭh, [ˈmeːrʌʈʰ]) is 'n stad in die Indiese deelstaat Uttar Pradesh met 'n bevolking van 1 762 573 in 2011. Die stad is 60 kilometer noordoosvan Delhi geleë. Meerut is veral bekend as die plek waar die Indiese opstand van 1857 teen die Britse heerskappy begin het. Die St. John's Church is die oudste kerk van Noord-Indië.
Boeddhavamsa
Die Boeddhavamsa (ook bekend as die Kroniek van Boeddhas) is ’n Boeddhistiese teks wat die lewe beskryf van Gautama Boeddha en die 24 vorige Boeddhas wat sy verkryging van boeddhaskap voorspel het. Dit is die 14de boek van die Khuddaka Nikaya, wat weer die 5de en laaste deel van die Sutta Pitaka is. Die Sutta Pitaka is een van drie pitakas ("mandjies", of hoofdele) wat saam die Tripitaka, of Pali-kanon, van Theravada-Boeddhisme uitmaak.
Geleerdes glo die Boeddhavamsa is in die 1ste en 2de eeu geskryf en is dus ’n latere byvoeging tot die Pali-kanon.
Opsomming
duimnael|links|Sittende Boeddha, [[Sri Lanka.]] Die eerste hoofstuk vertel hoe Gautama Boeddha ’n pad besaai met juwele in die lug skep om sy bonormale kennis te demonstreer.
In die tweede hoofstuk vertel Gautama hoe hy in ’n vorige lewe ’n voorspelling van die destydse Dipankara Boeddha ontvang het dat hy "in die volgende era ’n Boeddha met die naam Sakyamuni sal word" en hoe hy die "tien volmaakthede" uitgedink het wat hy moes oefen.
Van hoofstukke 3 tot 26 is ’n beskrywing van die 24 historiese Boeddhas wat Gautama Boeddha voorafgegaan het, en die verdienstelike handelinge van Gautama Boeddha in sy vorige lewens teenoor hulle.
Hoofstuk 27 is ’n beskrywing van die lewe van Gautama Boeddha.
In hoofstuk 29 word vertel hoe die Boeddha se relieke ná sy dood versprei moet word.
Eksterne skakels
The chronicle of twenty-four Buddhas, deur Mingun Sayadaw, red. en vert. prof. U Ko Lay en U Tin Lwin, Yangon, Myanmar. Net hoofstukke 1, 22, 23 en 24.
Alma Carroll
Alma Carroll (gebore 11 Januarie 1924) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente A Tornado in the Saddle (1942), Pardon My Gun (1942), Silver City Raiders (1943), en Till the Clouds Roll By (1946).
Steven Sterling
Stephan van der Walt, beter bekend as Steven Sterling, is 'n Afrikaanse sanger en akteur. Hy maak sy deurbraak in 2009 met die album Take my hand wat saam met die Kankervereniging van Suid-Afrika (KANSA) uitgereik is en die temalied van KANSA, Take my hand, bevat.
Steven is op 9 Februarie 1979 in Pretoria in Suid-Afrika gebore. Hy is die jongste van drie kinders met 'n passie vir Afrikaanse musiek. Steven se ouer broer, bekend as Ryan Walt, is ook 'n bekende instrumentalis in Suid-Afrika. Steven is ook 'n akteur en verskyn in Afrikaanse TV-sepies soos Binneland en 7de Laan.
Steven het sedert 2000 agt albums vrygestel. Ridder op 'n wit perd (2015). Feeling Good is vrygestel in 2016 en bevat legendariese liedere van ikone uit die verlede.
Bont-o-t'korrie
Die Bont-o-t'korrie (Aloe arenicola) is 'n aalwyn wat endemies is aan die Noord-Kaap en Wes-Kaap waar dit op 'n nou gordel aan die kus tussen Alexanderbaai en Lambertsbaai voorkom.
Calvin Levels
Calvin Levels (gebore 30 September 1954) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Adventures in Babysitting (1987), Point of No Return (1993), en Hellbound (1994).
Erica blenna
Erica blenna is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap. Die spesie het twee subspesies:
Japan Nasionale Roete 119
Japan Nasionale Roete 119 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Japan Nasionale Roete 118
Japan Nasionale Roete 118 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Spoetnik 2
Spoetnik 2 (Russies: Спутник-2; volle naam Простейший Спутник-2, Prosteisji Spoetnik-2, of Elementêre Satelliet-2) was die tweede satelliet wat om die Aarde gewentel het. Dit is op 3 November 1957 deur die Sowjetunie gelanseer en was die eerste satelliet met ’n lewende dier, die hond Laika.
Die satelliet was ’n 4 meter hoë, keëlvormige kapsule. Dit het verskeie kompartemente gehad vir radiosenders, ’n telemetriestelsel, ’n programmeringseenheid, ’n temperatuurbeheerstelsel en wetenskaplike instrumente. Die hond Laika was in ’n spesiaal verseëlde kajuit.
Ingenieurs- en biologiese data is 15 minute lank tydens elke omwenteling na die aarde gestuur deur ’n Tral D-telemetriestelsel. Twee meters het son-, ultraviolet-, kosmiese en X-strale gemeet. Daar was nie ’n televisiekamera aan boord nie – foto's van honde op Spoetnik 5 word dikwels verkeerdelik as dié van Laika geïdentifiseer.
Spoetnik 2 is in ’n 212 x 1 660 km-wentelbaan geplaas met ’n vuurpyl soortgelyk aan die een wat vir Spoetnik 1 gebruik is. Nadat die satelliet sy wentelbaan bereik het, is die neuskeël suksesvol afgeskiet, maar die Blok A-kern het nie soos beplan afgeskei nie. Dit het die werking van die hittebeheerstelsel in die wiele gery. Verder het ’n deel van die isolasiemateriaal afgeskeur, wat tot gevolg gehad het dat die binneruim temperature van tot 40 °C bereik het. Daar word gereken dat Laika weens die hitte net ’n paar uur oorleef het in plaas van die beplande 10 dae. Spoetnik 2 se wentelbaan het afgeneem en dit het die aarde se atmosfeer op 14 April 1958 binnegedring ná 162 dae in die ruimte.
Passasier
Die eerste lewende wese in die ruimte groter as ’n mikrobe was ’n bastersamojeed-wyfie met die naam Koedrjafka ("Krulletjies"), maar sy is later Laika ("Blaffer") herdoop. Sy het sowat 6 kg geweeg. Die opgestopte kajuit, met drukbeheer, was groot genoeg sodat sy kon staan of lê. Dit is van suurstof voorsien en die kos en water was in ’n gelatienvorm.
Laika het ’n veiligheidshelm aangehad en elektrodes het tekens van lewe gemeet. Volgens die meters was Laika aanvanklik ontsteld, maar sy het haar kos geëet. In Oktober 2002 het Russiese bronne bekend gemaak dat Laika ná ’n paar uur dood is aan hitte en stres, en dat sy nie versmoor het soos aanvanklik geglo is nie. As sy nie daaraan gevrek het nie, sou sy uitgesit gewees het met behulp van vergiftigde kos, anders sou sy doodgebrand het toe die satelliet die aarde se atmosfeer binnegedring het. Die sending het die eerste data verskaf oor die gedrag van ’n lewende organisme in ’n ruimte-omgewing.
Marcel Duchamp
Marcel Duchamp [maʁ'sɛl dy'ʃɑ̃] (volle naam: Henri Robert Marcel Duchamp, * 28 Julie 1887; † 2 Oktober 1968) was 'n Frans-Amerikaanse skilder, beeldende kunstenaar, skaakspeler, en skrywer. Duchamp was een van die grondleggers van moderne konseptuele kuns (konsepkuns) en word ook as 'n wegbereider van kubisme, dadaïsme en surrealisme beskou. Die kunsprys Prix Marcel Duchamp is na hom vernoem.
Sedert die 1960's word Duchamp deur baie kunshistorici en -kritici as die belangrikste kunstenaar van die 20ste eeu beskou, terwyl die Franse digter en skrywer André Breton (1896–1966) hom as die "mees intelligente man van die eeu" beskryf het. Duchamp het waarnemers gedwing om nuwe gedagtes te vorm oor wat kuns is. Sy nuwe definisie van kuns was dié van 'n konsep eerder as dié van 'n blote produk. Deur gewone alledaagse gebruiksvoorwerpe, wat buite 'n kunsmuseum nooit as kunswerke beskou sou word nie, na 'n galery te neem en hulle met klein aanpassings as kunswerke te vertoon, het Duchamp bestaande konsepte van kuns radikaal bevraagteken. Tydgenote het in vurige debatte oor Duchamp se kuns geraak, en verskeie kere het dit tot skandale gelei.
Sy skildery Nu descendant un escalier ("Ontblote vrou wat 'n trap afklim") het in 1913 emosies opgesweep, net soos die opvoering van Igor Strawinski se ballet- en orkesstuk Le Sacre du printemps (Die Lenteoffer) in dieselfde jaar in Parys. 'n Resensent van die gesiene dagblad The New York Times het die werk beskryf as "'n ontploffing in 'n dakteëlfabriek".
Oorgang van kuns na skaak
In 1918 het Duchamp afskeid geneem van die New Yorkse kunstoneel, sy werk op die Large Glass onderbreek en na Buenos Aires gegaan, waar hy vir nege maande gebly het en dikwels skaak gespeel het. Hy het sy eie skaakstel uit hout gekerf met die hulp van 'n plaaslike vakman wat die ridders gemaak het. Hy het in 1919 na Parys verhuis, en toe terug na die Verenigde State in 1920. Met sy terugkeer na Parys in 1923 was Duchamp in wese nie meer 'n praktiserende kunstenaar nie. In plaas daarvan was sy hoofbelangstelling skaak, wat hy vir die res van sy lewe bestudeer het met die uitsluiting van die meeste ander aktiwiteite.
Erica blesbergensis
Erica blesbergensis is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm.
Reguitstreep-doringvis
Die reguitstreep-doringvis (Terapon theraps) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese gebied, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika vanaf die Persiese Golf tot by Durban. In Engels staan die vis as die Straight-lined thornfish bekend.
Voorkoms
Die vis het 2 – 4 reguit, horisontale strepe oor die lyf.
Tanis Chandler
Tanis Chandler (29 Augustus 1924 – 7 Mei 2006) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Spook Busters (1946), The Trap (1946), Shadows Over Chinatown (1946), en Lured (1947).
Japan Nasionale Roete 120
Japan Nasionale Roete 120 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Mohenjo-Daro
Mohenjo-Daro (Sindhi: موئن جو دڙو, Oerdoe: موئن جو دڑو; letterlik "Heuwel van die Dooie Mans") is ’n argeologiese terrein in die provinsie Sindh, Pakistan. Dit is omstreeks 2500 v.C. gebou, en was een van die grootste nedersettings van die antieke Indusvalleibeskawing en een van die wêreld se eerste groot stede. Dit het bestaan in dieselfde tyd as die beskawings van Antieke Egipte, Mesopotamië, Minoïese Kreta en Norte Chico.
Mohenjo-Daro het in die 19de eeu v.C. leeggeloop namate die Indusvalleibeskawing agteruitgegaan het, en die terrein is eers in die 1920's herontdek. Aansienlike uitgrawings word sedertdien gedoen in die stad, wat in 1980 aangewys is as ’n Unesco-wêrelderfenisgebied. Die terrein word tans bedreig deur erosie en onbehoorlike restourasiewerk.
Vul (sterrebeeld)
Die Vul (Latyn: Equuleus) is ’n dowwe sterrebeeld in die noordelike hemelruim, die tweede kleinste beeld naas die Suiderkruis. Dit is een van die 48 konstellasies wat deur die 2de-eeuse sterrekundige Ptolemaeus beskryf is en is steeds een van die 88 moderne sterrebeelde.
Ruimtevoorwerpe
Die helderste ster in die Vul is Kitalpha (Alpha Equulei) met ’n helderheid van 3,92 mag. Daar is ’n paar noemenswaardige dubbelsterre: γ Equ, ε Equ (wat uit vier komponente bestaan) en δ Equ, waarvan die komponente elke 5,7 jaar om mekaar wentel – op ’n tyd die kortste bekende tyd vir ’n optiese dubbelster. Daar is min veranderlike sterre in die sterrebeeld. Net sowat 25 is bekend en die meeste is dof. γ Equ wissel elke 12½ minute tussen 4,58 en 4,77 mag.
Weens die Vul se afstand van die Melkweg af is daar net ’n paar dowwe sterrestelsels tussen 13 en 15 mag wat hier voorkom, soos NGC 7015, NGC 7040, NGC 7045 en NGC 7046.
Rooisteenbras
Voorkoms
Die vis is normaalweg rooierig of brons van kleur maar waar die bodem sag is tussen Mosselbaai en Durban verander die kleur na 'n goue gelerige kleur. Die vis word 2 m lank en 70 kg swaar.
Habitat
Die vis kom voor tussen rotsriwwe in water wat 20–160 m diep is. Die vis mag nie gevang word van 1 September tot 30 November nie, om dit kans te gee om sy getalle te herstel.
Mark Shuttleworth
Mark Shuttleworth (gebore 18 September 1973 in Welkom) is 'n Brits-Suid-Afrikaanse (weens dubbele burgerskap) entrepreneur wat hom in 2001 in Londen, en vanaf 2008 op die Man-belastinghawe gevestig het. Na bewering was hy in 2015 die sesde rykste inwoner van Man, met 'n vermoë van £160 miljoen. Hy staan veral bekend vir die groot wins wat hy in 1999 op 26-jarige ouderdom uit Thawte, 'n internet-handelsveiligheid-firma gemaak het. In 2002 was hy ook 'n vroeë ruimtetoeris, en gevolglik die eerste burger van 'n Afrika-land in die ruimte. Shuttleworth het in 2009 aangedring om R1.5 miljard sonder 'n 10% oordragheffing uit Suid-Afrika te neem, wat vanaf 2013 uitgeloop het op sy reeks regsgedinge teen die SA-owerhede. In 2015 het die Konstitusionele Hof egter teen hom beslis.
Jeug
Shuttleworth is in Welkom in die Vrystaat gebore as die seun van Richard Dalton Shuttleworth, 'n chirurg, en Ronelle Shuttleworth 'n kleuterskoolonderwyseres. Hy het egter in Kaapstad grootgeword, waar hy by Rondebosch Boys' High en Diocesan Kollege ("Bishops") in Rondebosch skoolgegaan het. By laasgenoemde skool was hy ook hoofseun in 1991. Ná die voltooiing van sy skoolloopbaan het Shuttleworth in 1995 'n sakewetenskapsgraad in finansies en inligtingstelsels (d.i. Bachelor of Business Science) aan die Universiteit van Kaapstad verwerf. As student het hy ook gehelp met die installering van die universiteit se eerste internetverbinding vir 'n koshuis, naamlik dié by Smuts Hall. In 2002 het sy alma mater 'n ere-D.Phil-graad aan hom toegeken.
Thawte
In 1995 het Shuttleworth Thawte gestig, wat hy aanvanklik uit sy ouers se motorhuis bedryf het. Die firma het in digitale sertifikate en internetkriptografie gespesialiseer. Thawte was na bewering die eerste firma buite die VSA om 'n bediener beskikbaar te stel waardeur geënkripteerde handelstransaksies uitgevoer kon word. Vier jaar later, in Desember 1999, het hy Thawte aan VeriSign verkoop vir VeriSign-aandele ter waarde van R3,5 miljard, oftewel $575 miljoen. Na hierdie transaksie het hy elkeen van sy 30 werknemers met 'n R1 miljoen uitbetaling vergoed.
HBD Venture Capital
In 2000 het hy uit die opbrengs HBD Venture Capital gestig, 'n besigheidsbroeikas en waagkapitaalvoorsiener. HBD het gestaan vir "here be dragons", wat sou sinspeel op ongebaande weë. Die oogmerk van HBD was beleggings in Suid-Afrikaanse maatskappye wat globale uitbreidingspotensiaal getoon het. HBD se beleggings het ingesluit Themepack, 'n boodskapdiens aan skoolkinders, en incuBeta, 'n Web2.0-maatskappy wat soekenjin-advertensies en -optimisering aanbied, waarin Shuttleworth R25 miljoen of $3.5 miljoen belê het. Ander beleggings het ingesluit EDH, Metricap, Mybeat en CSense Systems. HBD het ook 'n leidende rol gespeel in Impi Linux (2005-2009), HIP2BSquare (Ubuntu se verskaffer in Afrika) en Fundamo, wat bank- en transaksiedienste oor mobiele toestelle verskaf.
In 2010 is sy Kaapstadse maatskappy Knife Capital gestig om die aktiewe bestuur van veral HBD se Suid-Afrikaanse en Britse portefeuljes voort te sit.
Ruimtetoeris
Shuttleworth het op 25 April 2002 wêreldwyd bekend geword as 'n burgerlike ruimtevaarder aanboord die Russiese Sojoes TM-34-missie, waarvoor hy ongeveer $20 miljoen betaal het. Twee dae later, het die Sojoes-ruimteskip by die internasionale ruimtestasie aangekom, waar hy agt dae lank gebly het. Shuttleworth het deelgeneem aan eksperimente oor vigs- en genoomnavorsing. Op 5 Mei keer hy terug na die aarde. Ten einde aan die vlug deel te neem het Shuttleworth 'n jaar lank opleiding en voorbereiding ondergaan, sewe maande daarvan by Sterrestad in Moskou.
Die Shuttleworth-stigting
In 2001 stig hy die Shuttleworth-stigting, 'n nie-winsgewende organisasie toegespits op sosiale innovasie wat ook onderwys en oopbronprojekte in Suid-Afrika befonds, byvoorbeeld The Freedom Toaster se sagtewareprojek.
Canonical en Ubuntu
Shuttleworth het deelgeneem as 'n Debian-ontwikkelaar in die 1990's, en in 2004 het hy teruggekeer na die Linux-wêreld deur die befondsing van die ontwikkeling van Ubuntu Linux, 'n gebruikersvriendelike weergawe van Linux, deur sy maatskappy Canonical Ltd. In 2005 stig hy die Ubuntu-stigting en maak 'n aanvanklike belegging van $10 miljoen. Fondse van die stigting word gebruik om Ubuntu-medewerkers te vergoed. In September 2005, het hy 'n 65% aandeel in ImpiLinux gekoop. Canonical is Shuttleworth se private sagtewarefirma in Brittanje wat kommersiële ondersteuning werf vir die Ubuntu-bedryfstelsel.
Fat Man
Die kernwapen met die kodenaam Fat Man is op 9 Augustus 1945 oor Nagasaki, Japan, deur die Verenigde State van Amerika laat ontplof. Dit was die tweede en laaste kernwapen wat ooit in oorlog aangewend is, en die ontploffing was die derde mensgemaakte kernontploffing in die geskiedenis. Dit is gebou deur wetenskaplikes en ingenieurs by die Los Alamos Laboratorium met plutonium van die Hanfordterrein as deel van die Manhattan-projek.
Die naam Fat Man verwys gewoonlik na die ontwerp van die bom, want dit het 'n wye, ronde vorm. Dit was ook bekend as die Merk III. Fat Man was 'n ineenploftipe kernwapen met 'n soliede plutoniumkern. Dit was 3,25 meter lank, het 'n omtrek van 1,52 meter gehad, het 4 545 kilogram geweeg en is op 'n hoogte van 1 800 voet bo die stad laat ontplof. Dit is laat val uit die Boeing B-29 Superfortress-bomwerper Bockscar onder bevel van Frederick C. Bock. Vir die Fat Man missie is Bockscar geloods deur majoor Charles W. Sweeney.
Twee verdere Fat Man-bomme is tydens Operation Crossroads-kerntoetse by die Bikini-atol in 1946 ontplof. Ongeveer 120 Fat Man-eenhede is tussen 1947 en 1949 geproduseer, toe dit vervang is deur die Merk 4 kernbom. Produksie van die Fat Man is in 1950 gestaak.
Werking
Die ontwerp het daarop gefokus om die kernlading met 'n "gevormde lading" (hol lading) saam te pers, sodat 'n doeltreffende kernkettingreaksie in die bomkern ('n plutoniumput met 'n berillium-polonium-ontsteker) kan ontstaan. Daarby was die buitekant van die bom so bolvormig en simmetries as moontlik, waarop vyf- en seshoekige blokke plofbare materiaal aangebring is (2). Op die vooraf-ingestelde hoogte bo seespieël word elkeen van die blokke deur 'n eie elektriese ontsteker (1) tegelyk tot 'n ontploffing gebring. Die ontbranding versprei dan aanvanklik vanuit elke blok, sferies,(3), waarna dit die laag onder dit en die stadiger gevormde plofstof bereik waar die drukpuls konkaaf (hol) word vanweë die vorm en samestelling (4) van hierdie dieper laag plofstof. Hierna in die laag daaronder (5) is die ontsteking dus voldoende bolsimmetries, waarna die aluminiumwand (6) die drukpuls na die uraansfeer (7) laat beweeg, wat daardeur na binne versnel. Die plutoniumbol (7) (die 'pit') word saamgepers en die polonium-berilliumneutronbron (8) ontbrand as gevolg van die hoë kompressie. Dit veroorsaak 'n kernontploffing waarin aanvanklik die swaar uraanlaag (7) wat steeds na binne beweeg, die 'pit' lank genoeg bymekaar hou om 'n groot neutronvermenigvuldiging te bewerkstellig (die ontsluiting van die kettingreaksie deur middel van die binnewaartsgerigte impuls van die uraanwand).
Die bom het ook die volgende elemente bevat: (9): aërodinamiese vin, (10): instrumentplatform (radar, drukskakelaars vir hoogtemeting en tydnemers), (11): ophangpunte vir hegting aan die vliegtuig, (12): batterye en elektriese ontsteking, (13): radarantenna, (14): kontakontsteking. Die bomomhulsel en uiteindelike bom het bekend gestaan as 'n pampoenbom. Die naam was die werklike verwysingsterm wat gebruik is in amptelike dokumente, die gevolg van die groot, vet ellipsoïdale vorm van die omhulsel, bedoel om die Fat Man se sferiese "fisikapakket" (die plutonium inploffingskernwapen se kern) in te sluit, in plaas van die meer gewone silindriese vorm van ander bomme.
Ontwerpgeskiedenis
Die oorspronklike ontwerp van die plutoniumbom is ook gebaseer op die vroeëre en eenvoudiger kanonloopontwerp, soos die Hiroshima-bom. Die plutonium van die Hanford-kernreaktor was egter nie suiwer genoeg nie en het plutonium-240 bevat, die kerne wat 40 000 keer vinniger opsplit as die van plutonium-239. Die opsplitting sou te stadig wees om die kritieke massa te bereik in  'n kanonloop; die laaste sentimeter moet in minder as 40 mikrosekondes afgelê word om 'n verminderde ontploffing te voorkom. Seth Neddermeyer (Los Alamos) het vorendag gekom met die idee van die samestelling van die plutonium-sfeer om die kritieke massa op 'n optimale manier te realiseer. 'n Veiligheidsaspek van hierdie bomkonsep word ook genoem, wat 'n rol gespeel het in die besluit om oor te skakel na hierdie meer ingewikkelde bomtipe. As een of meer ontstekers per ongeluk met hierdie soort bom afgaan, sou die ontploffing baie minder intens wees. Dit is in teenstelling met die ontwerp van die kanonloop-ontwerp.
Mark Shuttleworth
Valutabeheer-dispuut
Toe Shuttleworth hom in 2008 in Man gevestig het, was sy Suid-Afrikaanse fondse grotendeels geblokkeer om aan valutabeheer-regulasies te voldoen. In 2008 en 2009 het hy aansoek gedoen vir twee oordragte van sy Suid-Afrikaanse fondse na Man. In totaal het dit meer as $300 miljoen of R4,27 miljard beloop, naamlik die opbrengs uit die verkoop van Thawte, plus 'n aansienlike opbrengs uit Suid-Afrikaanse beleggings. Toe hy in 2009 R1.5 miljard uit die land neem, het die Suid-Afrikaanse Reserwebank hom weereens 'n 10% oordragheffing opgelê, wat Shuttleworth onder protes betaal het. Volgens die Reserwebank was die heffing wel konstitusioneel, en het aangehaal uit art. 9 van die Wet op Valutabeheer, 1933, wat aandui dat sodanige heffing nie fiskale gesag oorskry nie, maar nuttig was vir die beheer van kapitaaluitvloeie en stimulasie van makro-ekonomiese groei ná die globale finansiële onstabiliteit van 2008. Volgens Shuttleworth het die valutamaatreëls sy entrepreneuriese inisiatiewe uit Suid-Afrika belemmer en sou dit effektief 'n soort belastinginvordering behels wat nié, soos die grondwet vereis, deur die parlement ingestel is nie. Die gebruik van handelsbanke as "tussengangeragente" sou volgens hom ook proseduurlik onbillik wees.
Om hierdie bedrag van R250,5 miljoen te herwin het Shuttleworth die Minister van Finansies en die Suid-Afrikaanse Inkomstediens voor die hof gedaag. Benewens het hy probeer om art. 9 van die Wet op Valutabeheer, ander valutabeheerregulasies en twee omsendbriewe van 2003 rakende valutabeheer as ongeldig en onkonstitusioneel te verklaar. Indien suksesvol kon sy aksie tot 'n ineenstorting van Suid-Afrika se valutabeheerstelsel lei, wat aansienlike implikasies vir die SA-regering kon inhou, benewens potensiële eise van R2.9 miljard. Insgelyks het die inkomstediens dit as 'n radikale hofaansoek beskryf. Selfs het Shuttleworth voorgeneem om die hele opbrengs uit die geding te skenk aan ander beleggers wat ook die staat rakende Suid-Afrikaanse valutabeheer-maatreëls wou teëstaan. Shuttleworth is verteenwoordig deur advokaat Gilbert Marcus, en die reserwebank deur Jeremy Gauntlett.
Die Hooggeregshof het teen die terugbetaling van sy oordragsheffing beslis, maar het sekere voorsienings van die Wet op Valutabeheer en die valutabeheerregulasies as onkonstitusioneel verklaar. Hiermee was Shutteworth nie tevrede nie, sodat hy die saak voor die Appèlhof gebring het, wat die saak in Augustus 2014 aangehoor het. Dit het sy argument aanvaar en gelas dat die heffingsbedrag met rente aan hom terugbetaal word. Dit het egter ook bevind dat "dit voorkom asof Shuttleworth se hoofoogmerk nié suiwer altruisties is nie, maar eerder gemik is op die herwinning van die 10% heffing wat deur hom betaal is". Die Konstitusionele Hof het op 18 Junie 2015 die Appèlhof se uitspraak ter syde gestel en die heffing is nie terugbetaal nie. Dit het bevind dat die oordragheffing wel konstitusioneel was, met die hoofoogmerk om beleggersoptrede te reguleer eerder as om inkomste daardeur te genereer. Die oordragsheffing is 'n jaar na hierdie sake opgehef, maar nie in beginsel afgeskaf nie.
Persoonlike lewe
Shuttleworth woon vanaf 2008 te Santon in die suide van Man, 'n eiland in die Ierse See, maar is 'n gereelde reisiger met sy eie Bombardier Global Express-straler. By Santon het hy begin om The Mallards, 'n private tuin wat 200 akker beslaan, uit te lê. Onder leiding van tuinier Andrew Inglis is begin om 'n Japanse tuin, watervalle, verskillende soorte vleilande, 'n meer, 'n Manx-glen en 'n boord aan te lê. Die tuin sal op uitnodiging of by spesiale geleenthede ook aan die ander partye of die publiek oopgestel word.
Lutherroos
Die Lutherroos is 'n simbool van die Evangelies-Lutherse kerke. Die Duitse kerkhervormer Martin Luther het dit oorspronklik vanaf 1530 as seël vir sy korrespondensie gebruik.
Die Leeue- en Papegaaie-venster van die Augustyne-kerk in die Augustyne-klooster te Erfurt, waar Luther tussen 1505 en 1512 as monnik gebly het, het as voorbeeld vir die seël gedien. Die seël is in 1530 in opdrag van die prins en latere keurvors van Sakse, Johan Frederik I, vir Luther vervaardig toe die kerkhervormer tydens die Ryksdag te Augsburg in die kasteel Veste Coburg gebly het.
Lazarus Spengler, 'n Neurenbergse raadsheer en aanhanger van die hervorming, het vir Luther 'n getekende skets van die latere seël gestuur wat deur die kerkhervormer as uitdrukking en samevatting van sy teologie en geloofsbelydenis beskou is. Op 15 September 1530 het Luther Philipp Melanchthon daarvan in kennis gestel dat prins Johan Frederik 'n besoek aan hom in die Veste Coburg gebring en vir hom 'n seëlring geskenk het.
Japan Nasionale Roete 121
Japan Nasionale Roete 121 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Lutherroos
Die Lutherroos as heraldiese figuur
Die Lutherroos word in baie wapens as simbool gebruik, alhoewel Martin Luther nie noodwendig 'n besoek aan daardie plekke gebring het nie. Die roos is 'n figuur wat in die wapenkunde algemeen gebruiklik geword het. Dit is deur die adellike gesin Solms-Baruth in Niederlausitz net soos deur die Ring van Evangeliese Gemeentepadvinders as simbool in hulle wapens gevoer.
Die Lutherroos kom daarnaas in die wapens van 'n aantal Hongaarse munisipaliteite voor, soos byvoorbeeld Bezi, Dunaegyháza, Kajárpéc, Kemeneshőgyész, Malomsok, Mórichida en Tényő.
Filippyne
Geskiedenis
Die Filippyne is in 1521 tydens Ferdinand Magellaan se wêreldomseiling vir Spanje in besit geneem, maar hy is deur inheemse inwoners gedood. Die Spaanse ontdekkingsreisiger Ruy López de Villalobos het die eilandgroep in 1542 na Filips II van Spanje genoem. In 1565 het die kolonisasie begin en Cebu Stad is as eerste Europese nedersetting gestig. In 1571 is Manila as hoofstad van Spaans-Oos-Indië gestig. Tussen 1565 en 1821 is die Filippyne as deel van die Vise-Koninkryk Nieu-Spanje bestuur en vanaf die Meksikaanse Onafhanklikheidsoorlog (1810–1821) direk deur Madrid beheer.
Bonifacio en Katipunan het in 1896 die Filippynse Rewolusie begin en in 1898 het die Spaans-Amerikaanse Oorlog vanaf Kuba die Filippyne bereik en op 12 Junie 1898 is die onafhanklikheid van Spanje verklaar. As gevolg van die Verdrag van Parys in 1898 het Spanje die Filippyne vir $20 miljoen aan die Verenigde State afgestaan. Tydens die Tweede Wêreldoorlog is die Filippyne deur Japan beset en het tientalle menseregskendings beleef. In 1945 is die Filippyne deur die Geallieerdes herower en op 24 Oktober 1945 het dié land een van die Verenigde Nasies se stigtingslede geword. Op 4 Julie 1946 het die Verenigde State die Filippyne se onafhanklikheid erken.
Geografie en klimaat
Die Filippyne is een van die grootste argipels ter wêreld en beslaan sowat 7 500 eilande. Dit is wes van die Filippynse See, suid van Taiwan, oos van die Suid-Chinese See, noord van Indonesië en noordoos van Maleisië geleë. Die eiland Borneo is net suidwes, die Molukke en Sulawesi suid en die eilandstaat Palau is in die suidooste geleë. Die argipel van die Filippyne bestaan uit die drie eilandgroepe Luzon in die noorde, die Visayas in die sentrum en Mindanao in die suide.
Die Filippyne is 'n eilandgroep in die weste van die Stille Oseaan. Dit vorm 'n boog van sowat 1 800 km en loop tussen die Indonesiese eilande Borneo en Sulawesi en die eiland Taiwan voor die vasteland van Suidoos-Asië verby. Altesame 7 100 eilande behoort tot hierdie groep met 'n totale oppervlakte van 300 000 km². Slegs 2 800 van die eilande het name en slegs sowat 2 000 word bewoon, hoewel net 400 daarvan permanent bewoon word. Byna 95% van die totale oppervlakte word beslaan deur 10 eilande, naamlik Luzon, Mindoro, Masbate, Samar, Leyte, Panay, Negros, Cebu, Bohol en Mindanao.
Sowat 65% van die gesamentlike oppervlakte bestaan uit heuwels en bergreekse wat met 'n tropiese reënwoud bedek is. Die grootste laagliggende vlakte is op die eiland Luzon, wat sowat 'n derde van die totale oppervlakte van die eilandgroep uitmaak. Die groot suidelike eiland Mindanao, met ’n grootte van sowat 'n derde van die totale oppervlakte, het twee laagliggende vlaktes weerskante van 'n sentrale gebergte. 'n Noordoostelike passaatwind waai reg deur die jaar oor die eilandgroep, wat aan die oostekant goeie reënval, versprei deur die jaar, meebring.
Die westelike deel van die eilande het 'n moesonklimaat met betreklik baie reën tussen Junie en Oktober, wanneer die suidoosmoeson waai, en ’n droër periode van Oktober tot Mei, wanneer die koue noordwesmoeson waai. Hewige tifone kom soms oos van die Filippyne voor in die periode wanneer die suidoosmoeson afneem en voordat die noordwestelike en noordoostelike winde begin waai.
Politiek
Die Filippyne is 'n unitêre presidensiële grondwetlike republiek met 'n president as staatshoof. Dié land het op 24 Oktober 1945 'n stigterslid van die Verenigde Nasies asook op 8 Augustus 1967 van die ASEAN geword.
Die huidige president is Bongbong Marcos wat die amp op 30 Junie 2022 aangetree het.
Demografie
Die grootste stad is Quezon Stad (2 936 116), gevolg deur die hoofstad Manila (1 780 148), Davao Stad (1 632 991), Caloocan (1 583 978) en Cebu Stad (922 611).
Volgens die sensus van 2000 is 28,1% van die Filippyne Tagalog, 13,1% Cebuano, 9% Ilokano, 7,6% Bisaya/Visayans, 7,5% Hiligaynon, 6% Bikol, 3,4% Waray en 25,3% behoort aan ander etniese groepe. Die belangrikste tale is Tagalog (25 miljoen), gevolg deur Cebuano (16 miljoen), Ilokano (7 miljoen), Hiligaynon (5,8 miljoen), Sentraal-Bikol (5 miljoen), Waray-Waray (2,5 miljoen), Kapampangan (2 miljoen) en Pangasinan (1,2 miljoen). Die amptelike tale is Engels en Filippyns, 'n standaardvariant van Tagalog.
Die meeste Filippynse is aanhangers van die Rooms-Katolieke Kerk (82,9%), gevolg deur Islam (5%). Kleiner groepe sluit in Boeddhisme, Hindoeïsme, Judaïsme en Baha’i.
Ignatius van Moskou
Ignatius (Russies: Игнатий, Grieks: Ιγνάτιος; 1540–1620) was ’n Russies-Ortodokse biskop van Griekse afkoms wat in 1605-1606 die tweede patriarg van Moskou en die hele Rusland was. Sy status word egter nou betwis en hy word dikwels uitgelaat uit die lys van patriarge van Moskou.
Filippyne
Bevolking
Die bevolking van sowat 100 miljoen is oneweredig versprei oor die eilande. Die helfte van die bevolking woon byvoorbeeld op Luzon, terwyl die ander groot eiland, Mindanao, betreklik yl bevolk is. Noukeurige tellings van die stedelike bevolking word bemoeilik omdat die meeste landarbeiders tussen die oeste tydelik in die stede werk soek. Die grootste stad is Manila, wat ook die regeringsetel is. Quezon Stad is egter die amptelike hoofstad, wat so na aan Manila lê dat dit as 'n voorstad daarvan beskou kan word. Ander groot stede is Davao op Mindanao, Zamboanga op die skiereiland met dieselfde naam, Cebu op die eiland Cebu, Iloilo op Panay en Bacolod op Negros. Van die Filippino's (die versamelnaam van die inwoners van die Filippyne) is sowat 80% Austronesiërs. Die Negrito's, die oorspronklike bewoners van die eilande, maak slegs nog sowat 0,05 % van die totale bevolking uit. In die hooglande woon wei nog stamme met eie tale en godsdienste, maar hulle vermeng al hoe meer met die Filippino's van die kusgebiede. Engels is die omgangstaal en onderwystaal. Spaans word slegs nog deur sowat 2% van die bevolking, hoofsaaklik 'n paar ou families, gepraat. Die nasionale taal is Filippyns, wat op Tagalog, die stamtaal met die grootste verspreidingsgebied, gebaseer is. Sowat 55 % van die bevolking praat Filippyns.
Die Rooms-Katolieke geloof is in 1565 deur Spaanse priesters ingevoer en is deur sowat 80% van die bevolking aangeneem. Op die suidelike eilande woon sowat 4% Moslems. Tussen die Moslems en die Christene heers spanning sedert die Spanjaarde met kerstening begin het. Hierdie spanning lei van tyd tot tyd tot gewelddadige botsings. Net soos by die meeste ontwikkelende lande is die onderwys en die voorsiening van mediese geriewe op die Filippyne gebrekkig. Daar bestaan 'n groot tekort aan boeke, skole en onderwysers. Sowat 20% van die bevolking is analfabete. Die tekort aan hospitale, beddens en opgeleide mediese personeel is net so ernstig. Om die tekort op die platteland op te hef en die emigrasie van dokters en verpleegsters na Amerika en Kanada teen te werk, word mediese personeel op die platteland finansieel tegemoetgekom.
Ignatius van Moskou
Ná die sluipmoord op Vals Dmitri I het tsaar Wasili IV Ignatius in aanhouding na die Tsjoedof-klooster gestuur. In 1610 het Ignatius Vals Dmitri II gesteun. In 1611 is hy bevry en het hy na Pole gegaan en hom toe in Wilno (Vilnius) gevestig. Daar het hy hom beheer tot Griekse Katolisisme.
Vlam-van-die-vlakte
Die Vlam-van-die-vlakte (Bauhinia galpinii) is 'n struik wat ook as 'n klein boompie voorkom. Die spesie is inheems aan Angola, Eswatini, KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga, Mosambiek en Zimbabwe. Dit kom ook voor as 'n klimplant. Die plant is so gewild as 'n tuinplant dat die natuurlike verspreiding daarvan onduidelik is. In Engels staan die boom bekend as die Pride-of-de-Kaap.
Ignatius van Moskou
Weens sy kroning van Vals Dmitri I en bekering tot Katolisisme word sy status as patriarg vandag dikwels betwis, hoewel dit nie in sy tyd ’n kwessie was nie.
Black Hills
Die Black Hills is 'n ovaal bergagtige gebied, ongeveer 200 km by 97 km groot, wat 'n uitloper van die Rotsgebergte in die deelstate van Suid-Dakota en Wyoming vorm. Die hoogste punt in die berge is Harney Peak op 2,208 meter.
Geskiedenis
Hout was die eerste hulpbron wat in die berge ontgin is. Dit was gebruik as brandhout op die spoorlyne en as boumateriaal in die boomlose vlaktes. In 1860 is goud in die berge ontdek wat tot 'n goudstormloop aanleiding gegee het. Die Homestead-goudmyn is in 1878 geopen. Teen 1963 was daar reeds $20,300,000 se goud in die myn ontgin. Daar kom ook ander minerale in die berge voor.
Die bekende Mount Rushmore is in die berge.
Rajkot
Rajkot (Gujarati: રાજકોટ, Rājakoṭ) is die derde grootste stad in die Indiese deelstaat Gujarat ná Ahmedabad en Surat met 'n bevolking van 2 000 000 in 2012. Die stad is op die Kathiawar-skiereiland geleë, is 'n universiteitstad en 'n sentrum van die tekstielbedryf. Rajkot is in 1610 deur Vibhaji Jadeja en Raju Sandhi gestig. Mahatma Gandhi het met sy pa, 'n tydelike diwan, 'n paar jaar in die stad gewoon. Sy huis is tans 'n museum.
Filippyne
Ekonomie
Die ekonomie van die Filippyne is swak en word gekenmerk deur 'n baie oneweredige inkomsteverdeling tussen 'n klein elitegroep en die res van die bevolking, van wie sowat twee derdes in die landbou werksaam is en armoede ly. Die belangrikste uitvoerprodukte is kurk en hout, terwyl die vernaamste akkerbougewas rys is. Die rysopbrengs is egter van die laagste ter wêreld. Die mynbou speel sedert die Tweede Wêreldoorlog 'n belangrike rol in die ekonomie. Goud, silwer, sink en ystererts word onder meer ontgin.
Sam Levene
Sam Levene (28 Augustus 1905 – 28 Desember 1980) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente After the Thin Man (1936), Shadow of the Thin Man (1941), ...and justice for all. (1979), en Last Embrace (1979).
Filippyne
Ekonomie
Die swak ekonomiese vooruitsigte op die Filippyne is grootliks te wyte aan die groot sosiale verskille tussen ’n klein elitegroep en die res van die bevolking, wat arm is. Sowat 80% van die suikerplantasies is byvoorbeeld in die hande van 400 miljoenêrs. Sowat 10% van die beroepsbevolking beheers 90% van die kapitaal en produksiemiddele. Twee derdes van die bevolking het 'n inkomste van minder as 100 dollar per jaar, terwyl sowat 10% van die beroepsbevolking werkloos is en die helfte net tydelike werk het. Rys is die vernaamste akkerbougewas, maar die opbrengs per hektaar is van die laagste ter wêreld. Naas rys word baie mielies, die stapelvoedsel van 'n kwart van die bevolking, kassawe en grondboontjies verbou.
Die belangrikste handelsgewasse is suikerriet, kokos- en oliepalms, manilla-hennep, tabak, koffie, kakao en rubber. Hout en kurk is sedert 1966 die belangrikste uitvoerprodukte. Die meeste woude is op Luzon en Mindanao. Die mynbou het na die Tweede Wêreldoorlog danksy Amerikaanse kapitaal sterk na vore getree. Op Luzon word goud, koper, silwer, sink, steenkool en ystererts ontgin. Op Mindanao word ook ystererts aangetref. Die steenkool is egter nie voldoende nie en saam met ’n gebrek aan ander energiebronne belemmer dit die ontwikkeling van ’n swaar nywerheid. Nywerhede is tot dusver grootliks tot die verwerking van landbouprodukte en ingevoerde halfprodukte beperk.
Duitse Demokratiese Republiek
Die Duitse Demokratiese Republiek (Duits: Deutsche Demokratische Republik, [ˈdɔʏtʃə demoˈkʁaːtɪʃə ʁepuˈbliːk], ) het as 'n sosialistiese Duitse "Arbeiders- en Boerestaat" tussen 7 Oktober 1949 en 2 Oktober 1990 op die grondgebied van die voormalige Sowjetbesettingsone in Oos-Duitsland en die Sowjetsektor van Berlyn (of Oos-Berlyn) bestaan.
Desondanks was die dekade tussen 1961 en 1971 gekenmerk deur 'n euforiese fase. Sowjet-Russiese prestasies soos die eerste mensgemaakte satelliet Spoetnik en die eerste ruimtevlug van 'n kosmonout het algaande die oortuiging laat ontstaan dat die sosialistiese eksperiment suksesvol sou wees. In 1961 het die Sowjet-bewind amptelik besluit om 'n kommunistiese samelewing te verwesenlik. Ook in die DDR het bewindhebbers vol optimisme die utopiese droom van ongekende ekonomiese en wetenskaplike vooruitgang begin droom. Om jongmense en kulturele en tegnologiese elites se guns en politieke steun te wen, is hervormings begin en politieke kompromisse aangegaan. Filmkuns, musiek, literatuur het begin opbloei danksy nuwe vryhede. Die optimistiese gees of Aufbruch nach Utopia het in 1968 skielik tot stilstand gekom met die militêre en politieke inmenging in Praag se politieke "lente" van hervormings.
Die uitgebreide welvaartstelsel, wat 'n werksgeleentheid vir iedereen, bekostigbare behuising en lae pryse vir stapelvoedsel voorsien het, het die DDR net soos die oliekrisis in die sewentiger- en die globaliseringstendense van die tagtigerjare geleidelik in 'n ernstige ekonomiese krisis gedompel. Die handhawing van 'n relatief hoë lewensstandaard en skuldbetaling aan buitelandse krediteure moes – om politieke redes – voorkeur geniet bo die benodigde beleggings en modernisering van nywerhede.
Die demokratisering van die Sowjetunie in die tyd van die glasnost- en perestroika-beleid het uiteindelik ook die politieke en militêre magsbasis van die SED-heerskappy verbreek, en die DDR-bewind het sy wettigheid verloor. Binne enkele maande het staat en party in 'n ongekende politieke grondverskuiwing begin verbrokkel. Ná massabetogings laat in 1989 is nog in die volgende jaar die eerste demokratiese verkiesing gehou. In die somer van daardie jaar is die Wes-Duitse geldstelsel ingevoer wat die Mark der DDR (Mark van die DDR) vervang het.
Op 3 Oktober 1990 het die vyf nuwe deelstate van die DDR (Mecklenburg-Voorpommere, Brandenburg, Sakse-Anhalt, Sakse en Thüringen) met die Bondsrepubliek Duitsland (waarna vroeër dikwels ook as Wes-Duitsland verwys is) verenig.