cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
James Coburn
James Coburn (31 Augustus 1928 – 18 November 2002) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Magnificent Seven (1960), The Great Escape (1963), Duck, You Sucker (1971), en Affliction (1997).
Krypteia
duimnael|regs|250px|Topografiese kaart van antieke Sparta in die [[Eurotasrivier|Eurotasvallei, met die onderskeie stamgebiede aangedui]] In antieke Sparta was die Krypteia (Grieks: κρυπτεία krupteía, afgelei van κρυπτός kruptós, "verskuilde, geheime dinge") 'n instelling van die stadstaat wat uit jong Spartaanse manne bestaan het. Die doel en aard daarvan is steeds 'n onderwerp vir bespreking en debat onder historici. Sekere geleerdes soos Wallon beskou die krypteia as 'n soort geheime polisie en sekuriteitsorgaan vir die stadstaat wat deur die regerende stand van Sparta op die been gebring is, en waarvan die doelwit was om die onderhorige helotebevolking te terroriseer. Ander, soos Köchly en Wachsmuth glo dat dit 'n vorm van militêre opleiding was, soortgelyk aan die Atheense ephebia.
Geskiedenis en funksie
Aan sekere jong Spartaanse manne wat hul opleiding by die agoge met sodanige sukses voltooi het dat hulle uitgewys is as potensiële toekomstige leiers, sou die geleentheid gebied word om hulle vaardighede en waardigheid vir die Spartaanse magstrukture op die proef te stel deur deelname aan die Krypteia.
Elke herfs sou, volgens Plutarchus (Lewe van Lykurgos, 28, 3–7), die Spartaanse ephors pro forma oorlog verklaar teen die helotebevolking sodat enige Spartaanse burger 'n heloot om die lewe kon bring sonder vrees vir strawwe. Snags is die gekose kryptes (lede van die Krypteia) die Lakoonse landskap ingestuur, gewapen met messe en met die opdrag om enige helote wat hulle teëkom om die lewe te bring, en om op enige voedsel beslag te lê wat hulle sou benodig.
Slegs Spartane wat as jong mans in die Krypteia diensgedoen het kon verwag om in die hoogste range van die Spartaanse gemeenskap en weermag opgeneem te word. Die mening was dan dat slegs daardie Spartane wat hul gewilligheid en vermoë getoon het om op jong ouderdom dood te maak vir die stadstaat, waardig was om in latere jare by die leierskap aan te sluit.
Plato (Wette, I, 633), 'n skolias van Plato, en Heraklides Lembos (Fr. Hist. Gr., II, 210) beskryf ook die krypteia.
Hellbound
Hellbound (Koreaans: 지옥; Hanja: 地獄; RR: Jiok) is 'n Suid-Koreaanse donker fantasiestroomtelevisiereeks geregisseer deur Yeon Sang-ho, gebaseer op sy eie digitale strokiesprent met dieselfde naam. Die reeks is 'n oorspronklike Netflix-vrystelling oor bonatuurlike wesens wat uit die niet verskyn om mense tot die hel te veroordeel, met Yoo Ah-in, Kim Hyun-joo, Park Jeong-min, Won Jin-ah en Yang Ik-june in die hoofrolle.
Die loodsepisode van reeks is op 9 September 2021 by die 2021 Toronto Internasionale Filmfees se Primetime-program vir TV-reekse vertoon. Dit was ook die eerste Koreaanse drama wat tydens die fees vertoon is. Dit is op 19 November 2021 op Netflix vrygestel en het die volgende dag die wêreld se mees gekykte Netflix-reeks geword, wat Squid Game oortref het.
Tulbaghia montana
Tulbaghia montana is 'n geofiet wat tot die Amaryllidaceae familie hoort. Die spesie is inheems in KwaZulu-Natal, Lesotho en die Oos-Kaap.
Marilyn Miller
Marilyn Miller (1 September 1898 – 7 April 1936) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Sally (1929), Sunny (1930), en Her Majesty, Love (1931).
Loni Heuser
Loni Heuser (22 Januarie 1908 – 6 Maart 1999) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Die Dubarry (1951), Hannerl: Ich tanze mit Dir in den Himmel hinein (1952), Der Raub der Sabinerinnen (1954), en Three Golden Serpents (1969).
Lily Allen
Lily Rose Beatrice Cooper (née Allen, gebore 2 Mei 1985) is 'n Engelse sangeres en liedjieskryfster. Sy is beter bekend as Lily Allen. Sy is in 2011 met Sam Cooper getroud, maar is in 2018 weer geskei.
Romulea penzigii
Romulea penzigii is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort. Die spesie is endemies aan Algerië.
Mesembryanthemum coriarium
Mesembryanthemum coriarium is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die plant is inheems aan Namibië en Suid-Afrika waar dit in die Noord-Kaap, Oos-Kaap, die Vrystaat en die Wes-Kaap voorkom.
Psammochela elegans
Psammochela elegans is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Psammochela en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Dendy.
Rory Cochrane
Rory Cochrane (gebore 28 Februarie 1972) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Dazed and Confused (1993), Empire Records (1995), A Scanner Darkly (2006), en Argo (2012).
Vierdieweasyn
Vierdieweasyn (ook genoem dieweolie, Marseilles-asyn, Marseilles-geneesmiddel, profilaktiese asyn, asyn van die vier diewe, gekanferde asynsuur, vinaigre des quatre voleurs en acetum quator furum ) is 'n aftreksel van asyn (hetsy van rooiwyn, witwyn, sider, of gedistilleerde wit) wat saam met kruie, speserye of knoffel gebrou word. Volgens oorlewering het gebruikers van die mengsel geglo dat dit hulle teen die plaag sal beskerm. Die resep vir die asynmengsel het byna soveel variasies as die legende self.
Geskiedenis
Daar word beweer dat hierdie spesifieke asynmengsel in die Middeleeue, tydens die uitbraak van die Swart Dood, gebruik is om te voorkom dat mense die siekte opdoen. Ander soortgelyke kruie-asynmengsels is sedert die tyd van Hippokrates as medisyne gebruik.
Volgens vroeë resepte van hierdie asynmengsel is 'n aantal kruie by 'n asynoplossing gevoeg, waarna dit dan vir 'n paar dae gelaat is om te week. Die volgende asynresep het in 1937 in die Museum van Parys gehang, en daar word beweer dat dit 'n oorspronklike kopie van die resep was wat tydens 'n episode van die plaag teen die mure van Marseilles opgesit is:
"Gebruik drie pinte sterk wit wynasyn; voeg 'n handvol elk alsemkruid, vleirosie, wilde marjolein en salie, vyftig naeltjies, twee onse van die klokkieblom se wortels, twee onse engelkruidwortels, roosmaryn en longkruid, en drie groot mates kanfer, by. Plaas die mengsel vir vyftien dae in 'n houer, filtreer en giet onmiddellik in 'n bottel. Gebruik die mengsel deur dit van tyd tot tyd op die hande, ore en slape te vryf, veral wanneer 'n plaagslafoffer in die nabyheid is."
Dit is moontlik dat die asynmengsel wel gehelp het om mense teen die plaag te beskerm, omdat die brousel 'n aantal natuurlike vlooi-afweerders bevat het. Die plaagbakterie, Yersinia pestis, is deur vlooie oorgedra. Alsemkruid het eienskappe soortgelyk aan sederhout, wat as insekweerder gebruik kan word. Aromatiese kruie soos salie, naeltjies, kanfer, roosmaryn en klokkieblom kan ook insekte afweer. Hoewel vleirosie salisielsuur bevat, is dit hoofsaaklik by die mengsel gevoeg om reuke soos die ontbinding van lyke te verdoesel.
'n Ander resep het gedroogde roosmaryn, gedroogde salieblomme, gedroogde laventelblomme, vars wynruit, kanfer opgelos in spiritus, gekerfde knoffel, gekneusde naeltjies en gedistilleerde wynasyn, voorgestel.
Moderne weergawes het gewoonlik verskillende kruie, wat dikwels salie, laventel, tiemie en roosmaryn, sowel as knoffel, insluit. Bykomende kruie soos wynruit, kruisement en alsemkruid word soms bygevoeg. Dit het tradisie geword om vier kruie in die mengsel te gebruik - een vir elke dief, hoewel vroeëre resepte 'n dosyn of meer kruie gehad het. Dit word steeds in Provence verkoop. In Italië word 'n mengsel genaamd "sewe diewe-asyn" as 'n vlugsout verkoop, hoewel die bestanddele daarvan dieselfde is as in vierdiewemengsels.
Mitologie
Volgens oorlewing het 'n groep diewe tydens 'n Europese plaaguitbraak siekes en dooies beroof. Toe hulle vasgetrek is, het hulle aangebied om hulle geheime resep, wat hulle in staat gestel het om die rooftogte uit te voer, in ruil vir begenadiging te oorhandig. Volgens 'n ander weergawe is die diewe reeds voor die uitbraak van die plaag gevang; hulle straf was om die slagoffers van die plaag te begrawe. Ten einde die straf te oorleef het hulle toe die asynmengsel begin gebruik. Daar word gewoonlik beweer dat die stad waarin dit plaasgevind het Marseille of Toulouse was. Die tydsperiode kon, afhangende van die verteller van die storie, enige tyd tussen die 14de en 18de eeu gewees het.
'n Alternatiewe teorie beweer dat die naam "vierdieweasyn" afkomstig kan wees van "Forthave se asyn", 'n brousel wat deur Richard Forthave saamgestel en verkoop is. (Gepubliseer in 'n kort artikel in The Mirror of Literature, Amusement and Instructions (Die spieël van literatuur, vermaaklikheid en voorskrifte), Volume 12, 1828, p. 89) Volgens 'n ander bron, die boek Abrégé de toute la médecine pratique (gepubliseer in 1741), word die skepping van die mengsel aan George Bates toegeskryf, hoewel Bates se eie gepubliseerde resep vir anti-pestilensiële asyn in sy Pharmacopoeia Bateana nie spesifiek die naam 'diewe' of 'vier diewe' meld nie.
Petljakof Pe-3
Die Petljakof Pe-3 is 'n Russiese nagvegvliegtuig wat tydens die Tweede Wêreldoorlog diens gedoen het. Die Pe-3 is ontwikkel uit die Petljakof Pe-2, 'n bomwerper.
Ringo Starr
Sir Richard Starkey (gebore 7 Julie 1940), professioneel bekend as Ringo Starr, is 'n Engelse musikant, akteur en vervaardiger. Hy word bekend as tromspeler vir The Beatles. Hy behartig soms ook leidende sang vir hierdie musiekgroep, gewoonlik op een liedjie per album. As akteur is hy bekend vir sy rolle in die rolprente A Hard Day's Night (1964), Lisztomania (1975), 50 First Dates (2004), en Popstar: Never Stop Never Stopping (2016).
Romulea papyracea
Romulea papyracea was eers beskou as 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort en uitgesterf het. Dit word egter nou beskou as 'n sinoniem vir Romulea obscura.
William Orpen
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Romulea petraea
Romulea petraea is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort. Die spesie is inheems in Israel en Jordanië.
William Orpen
William Orpen
Engelse skilder
Gebore
27 November 1878
Oorlede
29 September 1931
in Londen, Verenigde Koninkryk
Kunsstroming
Impressionisme
Bekende werke
The Signing of Peace in the Hall of Mirrors (1919)
Sir William Newenham Montague Orpen KBE RA (* 27 November 1878 in Stillorgan in die graafskap Dublin (tans graafskap Dun Laoghaire-Rathdown), Ierland; † 29 September 1931 in Londen) was 'n Britse skilder van Ierse afkoms en een van die belangrikste verteenwoordigers van impressionisme in Groot-Brittanje. Naas landskapstonele en talle portrette was Orpen gedurende die Eerste Wêreldoorlog by die Britse regering se War artist-projek betrokke en het op die westelike front 'n groot verskeidenheid oorlogskilderye geskep.
Psammochela psammodes
Psammochela psammodes is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Psammochela en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1911 deur Hentschel.
Psammochela fibrosa
Psammochela fibrosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Psammochela en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Ridley.
Doug Cockle
Doug Cockle (gebore 16 September 1970) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rol in die rolprent London Voodoo (2004).
Apoptose
Apoptose (vanaf Grieks: ἀπό apo, "weg van" en πτῶσις ptosis, "val") is die proses van geprogrammeerde seldood. Die proses speel 'n integrale rol in die ontwikkeling van weefsel. Tydens die ontwikkeling van 'n fetus veroorsaak apoptose dat die vingers en tone van mekaar skei. Die proses is veral algemeen voor puberteit. Tussen 50 en 70 miljard selle gaan daagliks in 'n volwasse mens as gevolg van apoptose dood. Die tempo van apoptose behoort deur die tempo van selproduksie via mitose uitgebalanseer te word.
Die traumatiese dood van selle as gevolg van akute sellulêre besering word nekrose genoem. Dit is 'n negatiewe proses en moet nie met apoptose, wat 'n positiewe effek kan hê, verwar word nie.
Bonatea polypodantha
Bonatea polypodantha is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet wat endemies is aan Suid-Afrika en in al die provinies voorkom.
Norma Miller
Norma Miller (2 Desember 1919 — 5 Mei 2019) was 'n Amerikaanse lindy hop-danser, choreograaf, aktrise, outeur en komediant bekend as die "Queen of Swing". Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Sparkle (1976), Malcolm X (1992), Captiva Island (1995), en Dansa först (2018).
Rigters
Rigters is die sewende boek van die Hebreeuse Bybel.
Die boek handel oor die verowering van Kanaän en die lewe in Kanaän toe daar nog nie 'n koning oor die Israeliete geregeer het nie. Die boek is op 'n besondere manier saamgestel: die volk word ontrou aan die Here, dien dan afgode, word deur die Here gestraf, roep tot Hom om hulp en dan stuur Hy 'n leier om hulle te red van die nasies aan wie se mag die Here hulle oorgegee het.
Psammochela tutiae
Psammochela tutiae is 'n gewone sponsspesie uit die familie van die Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2012 deur de Voogd.
Psammochela rigida
Psammochela rigida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Rigters
'n Tydjie gaan dit goed totdat die volk weer ontrou aan die Here word. In die laaste hoofstukke word 'n beeld gegee van die wanorde wat daar op godsdienstige en sedelike gebied geheers het.
Betekenis
Die Hebreeuse woord sjofet (rigter) word ook vertaal as 'regter'. Dit is gepas vir hierdie groep unieke individue wat deur God geroep is om Sy dwalende volk op koers te bring. Die rigtersamp was tydelik en nie oorerflik nie.
Psammochela rigida
Die spons behoort tot die genus Psammochela en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1875 deur Bowerbank.
Alarik en Erik
Volgens die Ynglinga saga was Alarik en Erik goed in oorlog én sport, maar veral goeie perderuiters. Hulle het met mekaar meegeding met hulle perde en bekwaamheid.
Eendag het die twee broers saam weggery en nie weer teruggekom nie. Hulle is gevind met hulle koppe ingeslaan, maar geen wapens buiten hulle perde se tooms nie. Daar is geglo hulle het gestry en mekaar met hulle tooms doodgeslaan. Hulle is opgevolg deur Alarik se seuns Yngvi en Alf.
In ander bronne sterf net Alarik. Erik se dood is blykbaar 'n misverstand aan die kant van Snorri Sturluson. Alarik en Erik se verhaal word ook vertel in Ynglingatal,  Íslendingabók en Historia Norwegiæ.
Autodromo Nazionale di Monza
Die Autodromo Nazionale di Monza is 'n historiese motorsportrenbaan naby die stad Monza, noord van Milaan, in Italië. Dit is in 1922 gebou en is die wêreld se derde doelgeboude motorrenbaan ná die van Brooklands en Indianapolis. Die renbaan is algemeen bekend om die jaarlikse Formule Een Italiaanse Grand Prix te huisves.
Die baan is in Royal Villa of Monza-park in 'n bosarea gebou en beskik oor drie bane – die 5,793 km Grand Prix-baan, 'n 2,405 km Juniorbaan en 'n 4,250 km hoësnelheid-ovaalbaan met steil kante wat al dekades lank nie meer gebruik word nie. Die belangrikste kenmerke van die Grand Grand Prix-baan is die Curva Grande, die Curva di Lesmo, die Variante Ascari en die Curva Parabolica. Die hoëspoedkurwe, Curva Grande, is geleë na die Variante del Rettifilo aan die einde van die Rettifilo Tribune, wat gewoonlik volspoed deur Formule Een-jaers aangedurf word.
Bestuurders is die grootste deel van die rondte vol op die petrolpedaal vanweë die lang pylvakke en vinnige draaie. Dit is gewoonlik die scenario waarin die oopwiel-Formule Een-motors die ware spoed toon waartoe hulle in staat is: 372 km/h (231 mpu) behaal in die middel-2000s met die V10-enjinformule, hoewel dit in 2012 met die 2.4L V8-enjins, topsnelhede in Formule Een selde meer as 340 km/h (211 mpu) was; die 1.6L turbo-baster V6-enjin, verminderde afwaartse drukformule van 2014 behaal 'n topspoed van tot 360 km/h (224 mpu).
Die baan is oor die algemeen plat, maar het 'n geleidelike gradiënt van die tweede Lesmos tot by die Variante Ascari. As gevolg van die lae aërodinamiese profiel wat benodig word, met die gevolglike laer afwaartse druk, is die greep baie laag; onderstuur is 'n ernstiger saak as by ander renbane; die teenoorgestelde effek, oorstuur, is egter ook in die tweede sektor aanwesig, wat die gebruik van 'n baie kenmerkende teenoorgestelde sluitstuurtegniek vereis. Aangesien beide maksimum krag en minimale sleur die sleutel is vir hoë topsnelhede in die pylvakke, kan slegs deelnemers met genoegsame krag of aërodinamiese doeltreffendheid tot hul beskikking goeie wedrenuitslae behaal.
Ander sportkodes
Benewens Formule Een, was die baan vroeër die gasheer vir die 1000 km Monza en uithourit-sportmotorwedren wat gehou is as deel van die Wêreld-sportmotorkampioenskap en die Le Mans-reeks. Monza het ook die unieke Race of Two Worlds-byeenkomste aangebied, wat probeer het om Formule Een- en USAC Nasionale Kampioenskapmotors teen mekaar te laat meeding. Die renbaan het ook vroeër renne gehou van die Grand Prix-motorfietsrenne (Italiaanse Motorfiets-Grand Prix), die wêreldkampioenskapstoernooi, die TCR Internasionale reeks, die Superfiets-wêreldkampioenskap, die Formule Renault 3.5-reeks en die Auto GP. Monza hou tans rondes van die Blancpain GT-reeks uithourit, die Internasionale GT-ope en die Euroformula-ope-kampioenskap, asook verskeie plaaslike kampioenskappe, soos die TCR Italiaanse reeks, die Italiaanse GT-kampioenskap, die Porsche Carrera Cup Italia en die Italiaanse F4-kampioenskap, asook die Monza-tydrenskou.
Monza is ook gasheer vir fietsry- en hardloopbyeenkomste, veral die Monza 12-uurfietsmaraton en die Monza 21-halfmaraton. Die plek is ook deur Nike-wetenskaplikes gekies vir die Breaking2-byeenkoms, waar drie hardlopers probeer het om die 2 uur-hindernis vir die maraton te breek. Eliud Kipchoge het dit in 2:00:25 gehardloop.
Die Monza-baan was ook reeds die plek van baie noodlottige ongelukke, veral in die vroeë jare van die Formule Een-wêreldkampioenskap, en het die lewens van 52 jaers en 35 toeskouers geëis. Baanwysigings het voortdurend plaasgevind om die veiligheid van die toeskouers te verbeter en die snelheid in draaie te verminder, maar dit word steeds deur die huidige jaers gekritiseer vanweë die gebrek aan afloopgebiede, veral beroemd op die chicane wat die Variante della Roggia sny.
Vroeë geskiedenis
Die eerste baan is van Mei tot Julie 1922 deur 3 500 werkers gebou, gefinansier deur die Milan Automobile Club – wat die Società Incremento Automobilismo e Sport (SIAS) geskep het om die baan te bestuur. Die aanvanklike perseel was 3,4 vk km groot met 10 km van macadampad – wat 'n 4,5 km lusbaan was, en 'n 5,5 km padbaan. Die baan is amptelik op 3 September 1922 geopen, met die eerste wedren die tweede Italiaanse Grand Prix wat op 10 September 1922 gehou is.
In 1928 eindig die ernstigste Italiaanse renongeluk tot nog toe in die dood van die bestuurder Emilio Materassi en 27 toeskouers tydens die Grand Prix van daardie jaar. Die ongeluk het daartoe gelei dat verdere Grand Prix-renne tot in 1932 slegs op die hoëspoedlus toegelaat is. Om hierdie rede is die Italiaanse Grand Prix eers weer in 1931 gehou nadat Vincenzo Florio die Florio Circuit in 1930 bekendgestel het. Die Italiaanse Grand Prix van 1933 is op die oorspronklike volledige uitleg gehou, maar dit is gekenmerk deur die dood van drie renjaers en die uitleg van die Grand Prix-baan is daarom verander: in 1934 word 'n korter baan met twee lane van die reguit lyn verbind met 'n haarnaaldboog, Curva Sud van die helling (met 'n dubbele chicane) wat in die teenoorgestelde rigting as gewoonlik gery word, die 'Florio-skakel' en die Curva Sud (met 'n klein chicane). Hierdie opset is as te stadig beskou en in 1935 is die Florio Circuit weer gebruik, hierdie keer met vier tydelike chicanes en nog 'n permanente een (langs die Curva Sud van die helling). In 1938 word slegs die laaste gebruik.
Baanveranderings en modernisering
Beide motor- en Grand Prix-motorfietswedrenne was gereelde besienswaardighede by Monza. Die wedrenne behels dat bestuurders voordurend mededingende motors se windstroom gevolg het, wat verskeie noue uitslae opgelewer het, soos in 1967, 1969 en 1971.
Namate die spoed van die masjiene toegeneem het, is daar in 1972 twee chicanes bygevoeg om die snelheid van die resies te verminder – die Variante del Rettifilo in die middel van die begin / eindpylvak, en die Variante Ascari. Dit het gelei tot 'n nuwe baan van 5,755 km (3,567 myl). Grand Prix-motorfietse het voortgegaan om die baanroete wat nie verstadig is nie, te gebruik totdat twee ernstige ongelukke tot vyf sterftes gelei het, waaronder Renzo Pasolini en Jarno Saarinen in 1973, en motorfietsrenne het eers in 1981 teruggekeer na Monza. Dit het gou geblyk dat die chicanes van 1972 ondoeltreffend is om motors te vertraag; die Vialone is in 1974 herbou, die ander, Curva Grande in 1976,  en 'n derde ook in 1976 voor die Lesmo, met uitgebreide afloopgedeeltes. Die Grand Prix-trajek is na hierdie veranderinge verleng tot 5,80 km (3,604 myl).
In die veiligheidsbewuste jare na die dood van Ayrton Senna in 1994 (hoewel op 'n ander baan), is die drie lang kurwes 'gekrimp' om groter gruisputte te installeer, wat die rondte tot 5,770 km verkort het. In 1997 is die pawiljoene herbou om die kapasiteit tot 51 000 uit te brei. In 2000 is die chicane op die hoofpylvak verander, en verander van 'n dubbele links-regs-chicane na 'n enkele regs-linkse chicane in 'n poging om die gereelde ongelukke by die wegspring te verminder weens die bouvorm van die remarea, hoewel dit steeds as onveilig geag is ten opsigte van motorfietswedrenne.
'n Rondte op die baan in 'n Formule Een-motor
Monza bestaan uit baie lang pylvakke en nou chicanes, wat 'n premie plaas op goeie remstabiliteit en -traksie. Die 5,973 km baan is veeleisend op ratkaste, met baie ratwisselings per rondte. Formule 1-enjins is byna 80% van die rondte op volstoom, met enjins wat ingee 'n algemene gesig, soos met Fernando Alonso in die Italiaanse Grand Prix van 2006.
Goeie trekkrag uit die eerste draai is noodsaaklik vir 'n vinnige rondte. Die behoud van spoed deur die eerste chicane word moontlik gemaak deur 'n byna-reguit lyn te ry, aangesien 'n klein fout hier daartoe kan lei dat baie tyd deur die Curva Grande tot by die Variante della Roggia-chicane in sewende rat verlore gaan, teen 330 km/h. Die rempunt is net onder die brug. Die randsteen is baie gevaarlik, en dit is baie maklik vir 'n motor om ongebalanseerd te raak en 'n bestuurder om beheer te verloor, soos met Kimi Räikkönen in 2005 gebeur het. Hierdie chicane is waarskynlik die beste verbysteekkans op die rondte, aangesien dit die enigste is met die "stadige draai, lang reguit, stadige draai"; een van die kenmerke van moderne renbane. Die Curve di Lesmo is twee draaie wat nie so vinnig is soos voorheen nie, maar steeds uitdagend bly. Die eerste is blind, en dit is baie belangrik dat al die syplaveisels gebruik word. 'n Fout in een van hierdie draaie sal lei tot 'n besoek aan die gruisput, terwyl goeie uitgangspunte die motor kan opstel vir 'n verbysteek na die Variante Ascari.
Die laaste uitdaging is die Curva Parabolica: nader aan 335 km/h in sewende rat, motors dans vinnig om die draai, met 'n toppunt in vierde rat teen 215 km/h  en uit in vyfde rat teen 285 km/h,  versnel reguit na die hoofpylvak. 'n Goeie uitgang en glystroom van 'n mede-drywer langs die hoofroete kan 'n inhaalgeleentheid lewer onder swaar remme in Variante del Rettifilo; dit is egter moeilik om 'n leiermotor deur die Parabolica te volg, aangesien die sleep die afwaartse drukkragte en indraaispoed verminder.
Die maksimum snelheid behaal in 'n Formule Een-motor in 2019 is 360 km/h, gemeet aan die einde van die begin / eindpylvak. Renjaers ervaar 'n maksimum g-krag van 4,50 tydens spoedafname, aangesien die baan baie dramatiese hoë tot lae snelheidsoorgange het.
Kimi Räikkönen het die vinnigste rondtetyd vir die voorwegspringposisie in Monza in 2018 Italiaanse Grand Prix aangeteken, toe hy 1:19.119 geklok het teen 'n gemiddelde spoed van 263.587 km/h – die vinnigste rondte wat aangeteken is in die kwalifisering vir 'n wêreldkampioenskapsbyeenkoms.
Vernon Steele
Vernon Steele (18 September 1882 – 23 Julie 1955) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bab's Matinee Idol (1917), Temptation (1923), Captain Blood (1935), en Kidnapped (1938).
Galaktitol
Galaktitol (ook dulsitol) is 'n suikeralkohol, die reduksieproduk van galaktose. Dit het 'n effense soet smaak. Mense met 'n tekort aan die ensiem galaktokinase ontwikkel 'n vorm van galaktosemie, waar oortollige galaktitol in die lens van die oog vorm, wat algemeen tot katarakte lei.
Galaktitol word uit galaktose gevorm in 'n reaksie wat gekataliseer word deur aldose-reduktase.
Die ander algemene gebrek in galaktosemetabolisme is 'n onderaktiewe galaktose-1-fosfaat-uridilieltransferase-ensiem. Hierdie is 'n outosomale resessiewe toestand, wat ook veroorsaak dat galaktitol opbou as gevolg van verhoogde konsentrasies van galaktose-1-fosfaat en galaktose. Die toestand kan lei tot 'n vergrote milt en lewer, verstandelike gestremdheid, asook die katarakte wat veroorsaak word deur die opbou van galaktitol.
Romulea revelierei
Romulea revelierei is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort. Die spesie is inheems aan Korsika en Sardinië.
Bonatea saundersioides
Bonatea saundersioides is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet wat inheems in Eswatini, KwaZulu-Natal en Mpumalanga is.
Hilde Hildebrand
Hilde Hildebrand (10 September 1897 – 28 April 1976) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Liselotte von der Pfalz (1935), The Czar's Courier (1936), Bel Ami (1939), en Three Penny Opera (1963).
Lucera
Lucera (Napolitaans:Lucére) is 'n stad in die suide van Italië. Dit is in die provinsie Foggia in die streek Apulia geleë. Dit lė waar die Molise- met die Campaniadal saamkom in die Tavoliere delle Puglie. Lucera was die hoofstad van Capitanata en van die graafskap Molise van 1579 tot 1806.
Klimaat
Die stad het 'n mediterreense klimaat met lang, heet somers en sagte winters, hoewel daar omdat dit dig by die Dauniese gebergte geleë is, ryp kan wees. Daar is dikwels winde, maar hulle is gewoonlik matig. Die gemiddelde temperatuur is 15 °C en daar val min kapok.
Romulea nivalis
Romulea nivalis is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort. Die spesie is inheems aan Libanon en Sirië.
Lucera
Geskiedenis
Argeologiese vondste het 'n nedersetting uit die bronstydperk gevind en die streek was deur die Dauni-stam bewoon. Die stad is dalk genoem na 'n legendariese Daui-hoofman Lucius of na die godin Lux Cereris. 'n Ander moontlikheid is dat dit Etruskies is: luc = hout en eri = heilig; die heilige woud.
Tweede Samniete-oorlog
Die Romeinse leër het in 321 v.C. gedink dat die stad deur die Samniete beleër word. Hulle wou die bewoners help, maar het self in 'n hinderlaag geloop en is in die Slag van die Koudynse Passe verslaan. Die Samniete het daarná Lucera beset, maar hulle is na 'n opstand verdryf. In 320 v.C. het die stad tog die beskerming van die Romeinse gesoek en die Senaat het dit die status van 'n Colonia Togate gegee. Dit beteken dat hulle deur die Senaat bestuur is. Die bande met Rome is verder versterk deur 2 500 Romeinse koloniste wat na die stad gestuur is. Sedert hierdie tyd was Lucera altyd 'n troue bondgenoot van Rome.
Burgeroorloë
Pompeius het in Lucera sy hoofkwartier gevestig in die tyd van die burgeroorlog met Julius Caesar. Die stad het skielik die heersende party verwelkom en Caesar het dit gespaar. In die volgende burgeroorlog tussen Octavianus en Marcus Antonius is die stad verwoes en Octavianus het later baie van sy veterane op die ruïnes gevestig. Daarmee het 'n nuwe bloeityd begin. Daar is talle oorblyfsels uit die keisertyd, soos die amfiteater.
Vroeë middeleeue
Die val van die Wes-Romeinse Ryk beteken 'n tyd van neergang. Dit het 'n Lombardiese stad geword en in 663 het die Bisantynse keiser dit vernietig. Later het dit opnuut 'n twisappel geword. In 802 het die Lombardiese hertog Grimoald III die op die Frankiese hertog van Spoleto verower.
Islamitiese tyd
In 1224 het keiser Frederik II 'n einde gemaak aan die opstand van die moslems van Sisilië. Baie van hulle het na Noord-Afrika gevlug, maar van hulle is verplaas na Lucera met die belofte dat hulle hier in vrede hul geloof kan bely. Tussen vyftien- tot twintigduisend van hulle het in hierdie stad Lugêrah soos dit in Arabies genoem word of Lucaera Saracenorum soos dit in Latyn heet, gewoon. Hulle was hoofsaaklik boere en het graan soos gars verbou of druiwe of ander vrugte. Die kolonie het 75 jaar bestaan, maar in 1300 het die troepe van Karel II van Napels dit verower en geplunder. Van die moslims het na Albanië gevlug, maar talle is dood of amper 10 000 van hulle as slawe verkoop. Die moskeeë is vernietig en later is daar kerke op hulle plek gebou. Van die moslims wat christene geword het, het hulle besit teruggekry, maar nie hulle posisie in die stad nie. In 1339 het die stad 'n hongersnood geken.
Main sights
Sights in Lucera include:
Twin towns – Sister cities
Lucera is twinned with:
Cacc'e mmitte di Lucera DOC
The commune of Lucera is home to the Denominazione di origine controllata (DOC) wine of Cacc'e mmitte di Lucera. This red Italian wine is said to have gotten its name from the local dialect referring to the act of pouring a wine from cask to goblet and going back for seconds. The DOC includes 80 hectares (198 acres) of land around the commune with all grapes destined for DOC wine production needing to be harvested to a yield no greater than 14 tonnes/ha. The wine is made primarily (35-60%) from the Uva di Troia grape (known in Lucera under the synonym Sumarello), Montepulciano, Sangiovese and Malvasia nera (the latter three grapes collectively making up between 25-35% of the blend). White wine grape varieties are also permitted in this red wine with Trebbiano Toscano, Bombino bianco and Malvasia del Chianti collectively allowed to account for between 15-30% of the blend. The finished wine must attain a minimum alcohol level of 11.5% in order to be labelled with the Cacc'e mmitte di Lucera DOC designation.
-->
Klas 4E-lokomotief
Klas 4E is 'n tipe elektriese lokomotief wat deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë gebruik was. Dit is 'n 1-Co-Co-1 (Co-Co: twee drie-wiel draaistelle met traksiemotors op elke as) ontwerp. Die lokomotief is gesamentlik deur General Electric van Manchester en North British Locomotive Company van Glasgow gebou. Daar is 40 van die lokomotiewe afgelewer van 1952 tot 1954.
Die lokomotief is uniek omrede dit 'n stel wiele voor die draaistelle het. Hulle is ontwerp om op die trajek tussen Worcester en Touwsrivier diens te doen.
Die lokomotief benodig 3 kV gelykstroom en het 'n maksimum deurlopende uitset van 1 878 kW. Hulle is lank reeds uit diens onttrek.
Mitsubishi Saturn-enjin
Die Mitsubishi Saturn of 4G3 enjin is 'n reeks van oorhoofse nokas (OHC) reguit-4 binnebrandenjins wat deur Mitsubishi Motors vervaardig is sedert 1969, saam met die Astron, Orion, en Sirius. Verplasing wissel van 1.2 L tot 1.8 L. Vroeë weergawes het 'n kettinggedrewe klepwerk terwyl die latere weergawes bandgedrewe en toegerus is met balanseerasse.
'n Weergawe met 'n vroeë iterasie van Mitsubishi se MCA-ylbrandstelsel (MCA-IIB), ter vervulling van die intermediêre Japannese uitlaatregulasies vir 1975, was genoem G32A. Diegene met die later, skoonmaker tog, "MCA-Jet" - stelsel genoem G32B. Later het die G32B ook in 'n brandstofingespuite, turbo-aangejaagde model verskyn. Vir sportkompetisie, is 'n weergawe van die 4G32 enjin gebou met 'n DOHC agtklep-silinderkop, en toegerus met twee tweekeel 40 mm Solex systroomvergassers.
A. Harding Steerman
A. Harding Steerman (21 November 1863 – 1947) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bleak House (1920), Love at the Wheel (1921), The Scourge (1922), en A Romance of Old Baghdad (1922).
Hanne Hiob
Hanne Hiob (12 Maart 1923 – 23 Junie 2009) was 'n Duitse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Hundert Jahre Brecht (1998).
Gert-Jan Segers
Hy was van 2012 tot 2023 'n lid van die Tweede Kamer van die Stategeneraal gewees en van 2015 tot 2023 ook die parlementêre en politieke leier van die ChristenUnie.
Segers het politieke wetenskap aan die Universiteit van Leiden gestudeer. Hy het ook aan die Johns Hopkins-universiteit gestudeer.
Die burgemeester van Molenlanden, Theo Segers, is sy neef.
Agne
Een somer het hy en sy leër Finland gaan plunder. Die Finne het 'n groot mag onder 'n hoof met die naam Frosti bymekaargemaak. In die groot geveg wat gevolg het, het Agne baie Finne, onder andere Frosti, doodgemaak en geseëvier. Agne het toe die hele Finland onderdruk en baie buit bymekaargemaak. Hy het ook Frosti se dogter Skjalf en haar landgenoot Logi gebuit.
Agne het na Swede teruggekeer en hulle tent by Stocksund (Stockholm) opgeslaan. Hy is toe met Skjalf getroud. Skjalf het Agne gevra om haar oorlede pa met 'n fees te vereer en Agne het ingestem. Hy het baie gaste genooi en hulle het 'n drinkkompetisie gehou, waarin Agne baie dronk geword het. Skjalf het Agne toe in sy slaap met 'n tou vermoor en so haar pa se dood gewreek. Sy en haar manne het na die skepe gehardloop en na Finland ontsnap.
Agne is opgevolg deur sy seuns Alarik en Erik. Sy verhaal word vertel in die Ynglinga saga, Ynglingatal en Historia Norwegiæ.
Psammocinia
Psammocinia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Ruth Miller (aktrise)
Ruth Miller (19 Maart 1903 – 13 Junie 1981) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Affairs of Anatol (1921), The Sheik (1921), The Volga Boatman (1926), en The King of Kings (1927).
Vratjiesaalwee
Die vratjiesaalwee (Tulista pumila) is 'n vetplant in die Tulista genus, is endemies in die Wes-Kaap en kom van Worcester tot by Robertson en Matjiesfontein voor.
Verspreiding
Die natuurlike verspreiding van hierdie spesie is in die verre suidwestelike deel van die Kaap, gesentreer op die Robertson Karoo plantegroei van die Breederiviervallei. Dit strek ook noordoos tot by Laingsburg. Hier kom dit voor in Karoo struikgewas.
Shirley Mills
Shirley Mills (8 April 1926 – 31 Maart 2010) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Child Bride (1938), The Under-Pup (1939), The Grapes of Wrath (1940), en Betty Co-Ed (1946).
Landbrug
'n Landbrug, in biogeografie, is 'n landengte of wyer landverbinding tussen anders afsonderlike gebiede, waaroor diere en plante in staat is om oor te steek en nuwe lande te koloniseer. 'n Landbrug kan geskep word deur mariene regressie, waarin seevlakke val en vlak dele ontbloot, wat voorheen onder die water was. 'n Landbrug kan ook gevorm word wanneer nuwe land geskep word deur plaattektoniek of soms wanneer die seebodem styg as gevolg van post-glasiale herstel ná 'n ystydperk.
Skeppingsleerders glo byvoorbeeld dat diere ander kontinente kon bereik dmv landbrue na die sondvloed.
Slag van Tweebosch
Die Slag van Tweebosch het op 7 Maart 1902 plaasgevind tydens die Tweede Vryheidsoorlog by Tweebosch. Tweebosch is 'n plaas waar die Klein-Hartsrivier in die Hartsrivier invloei. Hier het 'n Boeremag, onder bevel van generaal Koos de la Rey, 'n oorwinning oor 'n Britsemag, onder bevel van generaal Paul Methuen, behaal.
John Bull (lokomotief)
Die John Bull was 'n Brits-geboude stoomlokomotief wat bedryf was in die Verenigde State. Dit is vir die eerste keer op 15 September 1831 bedryf en was die oudste lopende stoomlokomotief in die wêreld toe die Smithsonian Institution dit in 1981 bedryf het. Die John Bull is deur Robert Stephenson and Company gebou en is aanvanklik gekoop deur en bedryf op die Camden en Amboy Railroad, die eerste spoorweg in New Jersey, wat die lokomotief die nommer 1 en sy eerste naam, "Stevens" gegee het. Die C & A het die lokomotief wyd gebruik van 1833 tot 1866, toe dit uit diens verwyder en gestoor is.
Newcastle, Noord-Ierland
Newcastle is 'n klein kusdorp in die Noord-Ierse graafskap Down met 'n bevolking van 7 444 volgens die sensus van 2001. Die nedersetting, wat administratief aan die Distriksraad vir Newry, Mourne en Down behoort, staan veral bekend vir sy buitengewone ligging aan die Ierse See en aan die voet van die Mourne Mountains, die bergreeks met die hoogste piek in Noord-Ierland, Slieve Donard.
Toeristeaantreklikhede in die gebied sluit naas Newcastle se seepromenade en sandstrand die Royal County Down Golf Club en die Murlough-natuureservaat in, die grootste sandduinhabitat in die Verenigde Koninkryk.
Peter Stephens (akteur)
Peter Stephens (3 Januarie 1920 – 17 September 1972) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Wolfshead: The Legend of Robin Hood (1969) en in die televisiereekse The Avengers (1961), Doctor Who (1963), en The Corridor People (1966).
Romulea arnaudii
Romulea arnaudii is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort. Die spesie is endemies aan die suidooste van Frankryk.
George Coe
George Coe (10 Mei 1929 – 18 Julie 2015) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Stepford Wives (1975), Kramer vs. Kramer (1979), Remo Williams: The Adventure Begins (1985), en Transformers: Dark of the Moon (2011).
Von Ahnska magasinet
Die Von Ahnska magasinet is 'n hawepakhuis in Umeå, Swede wat in die stad se hoofstraat, Storgatan geleë is. Die pakhuis was oorspronklik 'n houtskuur wat in 1887 deur luitenant-kolonel Ludwig August von Hedenberg gebou is. Die argitek, Carl Fridolf Engelbert Sandgren het die skuur ontwerp.
Die pakhuis is nou in besit van Umeå Energi. Die Von Ahnska magasinet is sedert 1980 'n beskermde monument in Swede.
Charlotte Mineau
Charlotte Mineau (24 Maart 1886 – 12 Oktober 1979) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente A Bunch of Keys (1915), Rosemary Climbs the Heights (1918), The Extra Girl (1923), en Sparrows (1926).
Psammocinia amodes
Psammocinia amodes is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Psammocinia en tot die familie Irciniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1998 deur Cook & Bergquist.
Romulea minutiflora
Romulea minutiflora is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap, Oos-Kaap en Wes-Kaap. Dit staan ook bekend as froetang, kleinfroetang en kleinknikker. Die spesie is ook bekendgestel in Nieu-Suid-Wallis, Suid-Australië en Victoria.
Charles Saatchi
Charles Saatchi [ˈsɑːtʃiː]; (Arabies: تشارلز ساعتجي‎, * 9 Junie 1943) is 'n Britse entrepreneur en - saam met sy broer Maurice - medestigter van die advertensieagentskap Saatchi & Saatchi. Die Saatchi-broers het hul besigheid, wat in die 1980's tot die grootste advertensieagentskap ter wêreld gegroei het, tot en met 1995 bestuur toe hulle gedwing is om uit die onderneming te bedank. Nog in dieselfde jaar het hulle 'n nuwe agentskap, M&C Saatchi, gestig.
Charles Saatchi is in 'n Joods-Irakese familie in Bagdad gebore wat hulle later in die Verenigde Koninkryk gevestig het. Hy staan naas sy sakebedrywighede veral as kunsversamelaar en eienaar van die Saatchi Gallery in Londen bekend en tree as borg van die Young British Artists (YBAs) op. Hier het hy onder meer die loopbaan van kunstenaars soos Damien Hirst en Tracey Emin bevorder.
Psammocinia arenosa
Psammocinia arenosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Psammocinia en tot die familie Irciniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Lendenfeld.
Bergskilpad
Die bergskilpad (Stigmochelys pardalis, voorheen Geochelone pardalis ) is 'n groot en aantreklik-gemerkte skilpad, wat voorkom in die savannes van Oos- en Suider-Afrika, van Soedan tot in die Kaap.
Hulle het tot ses neste, elk met ses tot 15 eiers. Die eiers word in die somer gelê en broei 10 tot 15 maande later uit. Die kleintjies kan met Bell se skarnierskilpad verwar word.
Bergskilpaaie is gemiddeld 30 tot 45 cm (maksimum 70 cm) lank. Hulle word gewoonlik tussen 80 en 100 jaar oud. Dit is die grootste en die mees wydverspreide landskilpad in die Suider-Afrikaanse streek.
Chris Henry Coffey
Chris Henry Coffey (gebore 1 Mei 1971) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Thirteen Days (2000), The International (2009), en Trust (2010), en in die televisiereeks The Good Wife (2009).
Jan Miner
Jan Miner (15 Oktober 1917 – 15 Februarie 2004) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Swimmer (1968), Lenny (1974), en Mermaids (1990).
Psammocinia beresfordae
Psammocinia beresfordae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Legendariese Sweedse konings
thumb|240px|"Yngvi-Frey bou die Uppsala-tempel" (1830), deur Hugo Hamilton. [[Freyr|Yngvi-Frey is 'n legendariese Sweedse koning van die Yngling-dinastie, en is volgens die sagas die kleinseun van Odin en die stigter van Uppsala.]]
Psammocinia beresfordae
Die spons behoort tot die genus Psammocinia en tot die familie Irciniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Cook & Bergquist.
Legendariese Sweedse konings
Die legendariese konings van Swede (Sweeds: sagokonungar) is die heersers van Swede wat in legendes voorkom voor Erik die Oorwinnaar en Olof Skötkonung, wat volgens betroubare bronne die eerste bevestigde Sweedse konings was. Sommige van die stories kan egter aangepaste verhale wees van konings wat werklik bestaan het. 'n Vroeë legendariese koning, Hygelac (500 n.C.), het byvoorbeeld vermoedelik 'n historiese basis omdat sy naam in Frankiese, Engelse, Deense en Yslandse bronne voorkom.
Romulea hantamensis
Romulea hantamensis is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Romulea behoort en is deel van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en kom voor op die Hantamsberg. Die plant word as seldsaam beskou.
Legendariese Sweedse konings
Die historiese bestaan van die meeste legendariese konings is egter onmoontlik om te verifieer weens 'n gebrek aan bronne. Die moderne Sweedse monargie beskou Erik die Oorwinnaar as die eerste koning van Swede.
links|thumb|240px|Die god Odin gooi sy spies tydens 'n oorlog tussen die [[Ase (mitologie)|Ase en die Wane (illustrasie deur Lorenz Frølich, 1895).]] Op Middeleeuse Sweedse koningslyste is die figuur wat gewoonlik as die eerste koning van Swede voorgehou word Olof Skötkonung, die eerste Christelike Sweedse koning en die eerste een wat geld laat munt het. Die vroeëre konings word meestal net aangetref in Yslandse sagas en 'n soms weersprekende mengsel van mites en poësie wat in die 11de tot 13de eeu geskryf is, verskeie eeue ná die gebeure wat in hulle beskryf word.
Wat ware geskiedenis is en wat legendes in die sagas is, is vandag onmoontlik om te bepaal, en alles daarin behoort as legendaries beskou te word, of selfs fiktief.
Die vroegste legendariese dinastie, die Ynglinge, kan 'n totaal opgemaakte reeks konings wees wat ten doel gehad het om latere dinastieë en heersers in Skandinawië te regverdig en te wettig wat beweer het hulle stam van dié dinastie af. Baie van die legendariese konings het egter regeer in die tyd voordat groter politieke strukture in Skandinawië (soos die Middeleeuse konininkryke Swede, Noorweë en Denemarke) in die Wikingtydperk gevorm is.
Die legendariese konings van Swede, soos hulle in die sagas voorkom, dek drie dinastieë: die Yngling-dinastie, wat beweer het hulle stam van die Noorse god Odin af; die dinastie wat deur Ivar Vidfamne gestig is en die Ynglinge onttroon het; en die Huis van Munsö, wat Vidfamne se dinastie opgevolg het. Die Yslandse sagas beskou die laaste paar konings as deel van die Munsö-dinastie; Erik die Oorwinnaar, Olof Skötkonung, Anund Jakob en Emund die Oue was egter ware historiese konings, hoewel dit nie beteken hulle legendariese voorouers was ware historiese figure nie.
Yngling-dinastie
Die Ynglinga saga bevat geen verwysings na chronologie (soos spesifieke datums van die regeringstye) nie, behalwe om die konings in 'n chronologiese volgorde te plaas. Op sommige plekke verskyn name (veral konings Ottar en Adils) wat ook in ander sagas aangetref word, soos Beowulf (wat in die 10de tot 11de eeu in Engeland geskryf is, maar gaan oor gebeure in die 6de en 7de eeu in Skandinawië). Daarin word die Ynglinge Scylfings genoem (Oudnoors: Skilfingar; Sweeds: Skilvingar). Volgens die Ynglinga saga het die eerste heersers die titel drotin (moderne Sweeds: drott) gebruik. Die meeste word ook genoem "konings van Uppsala", 'n vroeë politieke sentrum in Swede. Daar word ook soms na die dinastie verwys as die "Huis van Uppsala".
Reeks konings
thumb|240px|Alarik en Erik vermoor mekaar met hulle tome, deur Hugo Hamilton (1830). thumb|240px|Ingjald|Ingjald verbrand minder belangrike konings, deur Hugo Hamilton (1830).
In die Ynglinga saga word die volgende reeks Sweedse konings aangetref:
Historiese egtheid
thumb|link|220px|links|'n Bladsy van die Heimskringla wat bewaar gebly het.