cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Erepsia distans
Erepsia distans is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Shela Boshielo
Shela Paulina Boshielo was 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die ANC.
Kasja
Kasja is 'n soort pap in Oos-Europa wat van bokwiet of 'n soortgelyke graan gemaak word. Dit kan gebak word, maar word meestal gekook, in óf water óf melk. Die woord kan ook verwys na die fyngemaakte graan. In lande soos Belarus (каша), Tsjeggië (kaše), Litaue (košė), Pole (kasza), Roemenië en Moldowa (caşa), Rusland (каша), Slowakye (kaša), Kasakstan en Oekraïne (каша) kan die term benewens na bokwiet ook verwys na koring, gort, hawermout, manna of rog. Kasja is minstens duisend jaar al deel van die Slawiese dieet.
Die gebruik van die woord in sommige tale het waarskynlik sy oorsprong by Joodse immigrante (Jiddisj: קאַשי, kashi; letterlik "pappe").
Richard Slaughter
Richard Slaughter is 'n futuris, akademikus en skrywer op die gebied van toekomsstudies, toegepaste vooruitskouing en sosiale innovasie. Hy is die mededirekteur van Foresight International, en het die tydskrifte Futures en Foresight geredigeer. Sy werk het gefokus op die ontwikkeling van die teorie en praktyk van toekoms in die onderwys; die oorgang van empiriese na kritiese toekomswerk; om integrale teorie in toekomskunde te bring, en saam met ander te werk om effektiewe reaksies te stimuleer op wat hy as 'n "wêreldwye noodgeval" beskou, gedeeltelik geskep deur die samevloeiing van die oliehoogtepunt (peak oil) en aardverwarming.
In 2009 word die spesiale uitgawe van Futures on Integral Futures, wat deur Slaughter versorg is, deur die Vereniging van Professionele Futuriste tot een van die "belangrikste futures-werke van 2008" aangewys.
Die Australian Foresight Institute, wat in 1999 gestig is aan die Swinburne Universiteit vir Tegnologie, is ontwerp as 'n gespesialiseerde eenheid vir navorsing en nagraadse studies. 'n Navorsingsprogram oor die skep en handhawing van sosiale vooruitskouing is deur die Pratt-stigting befonds en ondersteun en het 'n reeks monografieë opgestel.
Die instituut is in 2005 gestig, met die onderrigprogram wat toegeken is aan die Swinburne Universiteit van Tegnologie se fakulteit besigheid en entrepreneurskap, met die nuwe naam The Strategic Foresight Program.
Erepsia saturata
Erepsia saturata is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Josh Dallas
Josh Dallas (gebore 18 Desember 1978) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Thor (2011), Red Tails (2012), en Zootopia (2016), en in die televisiereeks Once Upon a Time (2011).
LaWanda Page
LaWanda Page (19 Oktober 1920 – 14 September 2002) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Shakes the Clown (1991), Friday (1995), en Don't Be a Menace to South Central While Drinking Your Juice in the Hood (1996), en in die televisiereeks Sanford and Son (1972).
Money Heist
Money Heist, (Afrikaans: Geldrooftog, Spaans: La casa de papel, "Die Huis van Papier") is 'n Spaanse roofmisdaaddrama-televisiereeks geskep deur Álex Pina. Die reeks volg twee lank-voorbereide rooftogte onder leiding van die professor (Álvaro Morte), een op die Koninklike Munt van Spanje, en een op die Bank van Spanje, vertel vanuit die perspektief van een van die rowers, Tokio (Úrsula Corberó). Die narratief word op 'n intydse wyse vertel en maak staat op terugflitse, tydspronge, versteekte karaktermotiverings en 'n onbetroubare verteller vir kompleksiteit.
Die reeks was aanvanklik bedoel as 'n beperkte reeks om in twee dele vertel te word. Die oorspronklike reeks van 15 episodes is op die Spaanse netwerk Antena 3 gebeelsaai vanaf 2 Mei 2017 tot 23 November 2017. Netflix het aan die einde van 2017 wêreldwye stroomregte verkry. Dit het die reeks in 22 korter episodes hersny en dit wêreldwyd vrygestel, begin met die eerste deel op 20 Desember 2017, gevolg deur die tweede deel op 6 April 2018. In April 2018 het Netflix die reeks hernu met 'n aansienlik verhoogde begroting vir 16 nuwe episodes in totaal. Deel 3, met agt episodes, is op 19 Julie 2019 vrygestel. Deel 4, ook met agt episodes, is op 3 April 2020 vrygestel. 'n Dokumentêr wat die vervaardigers en die rolverdeling betrek het dieselfde dag op Netflix gepremière, getitel Money Heist: The Phenomenon (Spaans: La casa de papel: El Fenómeno). In Julie 2020 het Netflix die program hernu vir 'n vyfde en laaste deel, wat in twee volumes van vyf episodes op onderskeidelik 3 September en 3 Desember 2021 vrygestel is. Die reeks is in Madrid, Spanje, verfilm. Beduidende gedeeltes is ook in Panama, Thailand, Italië (Florence), Denemarke en in Portugal verfilm.
Die reeks het verskeie toekennings ontvang, insluitend die Internasionale Emmy-toekenning vir Beste Drama-reeks by die 46ste Internasionale Emmy-toekennings, sowel as kritiese lof vir sy gesofistikeerde intrige, interpersoonlike dramas, regie, en vir die poging om Spaanse televisie te vernuwe. Die Italiaanse anti-fascistiese liedjie "Bella ciao", wat verskeie kere deur die reeks speel, het in 2018 'n somertreffer regoor Europa geword. Teen 2018 was die reeks die mees gekykte nie-Engelstalige reeks en een van die mees-gekykte reekse oor die algemeen op Netflix geword, wat veral aanklank gevind het by kykers van Mediterreense Europa en die Latyns-Amerikaanse streke.
Waterkloof (kloof, Vrystaat)
Die Waterkloof is 'n kloof in die Suid-Vrystaat, Suid-Afrika.
Die kloof strek suidwaarts in die rigting van die Vanderkloofdam se sentrale (noordooste) oewer, en is 43 km stroomaf van die Gariepdam geleë.
Raspailia microacanthoxea
Raspailia microacanthoxea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Raspailia en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1976 deur Hoshino.
Haworthiopsis nigra
Haworthiopsis nigra is 'n vetplant wat tot die genus Haworthiopsis behoort en is endemies aan die Noord-Kaap, Oos-Kaap en die Wes-Kaap. Dit is wydverspreid oor die Groot Karoo, suidwaarts tot by Grahamstown en Oos-London en ooswaarts tot by Queenstown.
Die plant het twee subspesies:
Debra Paget
Debra Paget (gebore 19 Augustus 1933) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Broken Arrow (1950), Prince Valiant (1954), The Ten Commandments (1956), en Love Me Tender (1956).
Raspailia rigida
Raspailia rigida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Wesp
Wespe is 'n diverse groep insekte wat tot die orde Hymenoptera (vliesvlerkiges) behoort. Die woord wespe word gebruik om feitlik alle vliesvlerkiges te beskryf wat nie miere of bye is nie. Die bekendste wespe behoort tot die familie Vespidae en hulle word ook perdebye genoem. Die sosiale organisasie van die diere kan baie uiteenlopend wees en wissel van alleenlewende diere, of sommige wat in klein groepies sonder enige arbeidsverdeling leef, tot spesies wat 'n ingewikkelde sosiale stelsel het en met die van bye vergelyk kan word.
Al die bye (superfamilie Apoidea) en miere (familie Formicidae) behoort tot die orde Hymenoptera (vliesvlerkige insekte), terwyl die oorblywende vliesvlerkiges wespe of perdebye genoem word. Die woord wespe is 'n arbitrêre naam vir ’n uiteenlopende groep insekte wat in twee subordes ingedeel kan word. Die suborde Symphyta omvat al die bladwespe en houtwespe en die insekte word daaraan gekenmerk dat daar geen vernouing tussen hul torakse en abdomens is nie.
Al die diere is plantetend, met uitsondering van familie, wat parasities is. Die tweede suborde (Apocrita) word deur 'n vernouing tussen die abdomen en die toraks gekenmerk. Die oorblywende wespe, die miere en die bye, behoort tot die suborde. Die meerderheid volwasse wespe is plantetend, terwyl hul larwes parasities op die larwes en/of volwassenes van ander insekte en spinnekoppe leef. Die suborde word verder in twaalf superfamilies ingedeel.
Al die wyfies van die suborde Apocrita het 'n deurdringende lêboor, maar die meerderheid van die insekte kan 'n mens nie steek nie. Die wyfies van die superfamilies Scolioidea, Vespoidea, Sphecoidea en die Apoidea (die bye) het lêbore wat tot angels ontwikkel het en die bye en perdebye kan 'n mens wel ’n pynlike steek toedien. Die bekendste wespe behoort tot die superfamilie Vespoidea en die familie Vespidae. Die perdebye het 'n goed ontwikkelde sosiale lewenswyse wat in die egte wespe (subfamilie Vespinae) die verste gevorder is.
Sosiale ontwikkeling
'n Eier word gelê en die nes word dan verseel met die embrio, wat sy ontwikkeling verder onversorg voltooi. Sommige spesies versorg wel hul ontwikkelde larwes, maar dit vind op 'n individuele grondslag plaas en daar bestaan nog geen arbeidsverdeling onder die volwassenes nie. Arbeidsverdeling kom eers onder die sosiale wespe voor (veral die subfamilie Vespinae). In die geval stig ’n koningin 'n kolonie, wat bestaan uit die koningin, haarwerkers en die mannetjies.
Egte wespe
Afgesien van 'n paar koekoekwespe, wat van ander wespe se neste gebruik maak, bou alle egte wespe (subfamilie Vespinae) 'n nes, waarin 'n koningin en die mannetjies vir die voortplanting sorg en die werksters die huishoudelike werk doen. Die plek en vorm van die nes is kenmerkend vir die spesie. Die Saksiese wesp (Dolichovespula saxonica) en die middelwesp (Dolichovespula media) maak in boomtoppe, in vensterbanke en onder oorspringende dakke nes.
Daarenteen maak die baie algemene Duitse wesp (Vespula germanica) sy nes op die grond. Laasgenoemde wesp kom ook in Suid-Afrika voor. Die nesbou begin in die lente wanneer 'n bevrugte koningin uit haar winterskuilplek te voorskyn kom en 'n geskikte plek uitsoek. Hout, wat eers fyngekou en met speeksel vermeng word, word as boumateriaal gebruik. Dit is meestal van pale en planke afkomstig, maar die reuseperdeby knaag aan lewende bome.
Nadat daar ’n sentrale stut gemaak is, word die eerste selle van die koek daaraan vasgeheg. Byna onmiddellik daarna word 'n omhullende skede om die koek aangebring, met 'n vliegopening onderaan. Die selle wat eerste klaar is, word onmiddellik deur die koningin van 'n eier voorsien. Die tweede en daaropvolgende koeke word weer met 'n steel aan die voorafgaande koeke opgehang. Omdat die selle van 'n koek met hul opening na onder gerig is, word die eiers deur die koningin aan die wand vasgeplak.
Nadat die larwe uitgekom het, kleef dit nog vir die volgende twee stadia met die punt van sy liggaam aan die selmuur vas. Eers in die laaste stadium is die larwe so groot dat hy sonder kleefmiddel in die sel kan bly hang. Teen die einde van hierdie stadium spin die larwe die selopening toe, sodat 'n kokon ontstaan waarin die larwe in 'n papie verander. Aanvanklik kruip daar net werksters uit die papiedop. Die mannetjies en jong koninginne kom eers teen die einde van die somer of aan die begin van die herfs uit spesiale groot selle te voorskyn.
Hulle paar dikwels onmiddellik- met nesgenote of met genote uit 'n ander nes. Die bevrugte koninginne verlaat daarna die nes en soek in ’n boomholte, onder 'n blarehoop of op 'n solder 'n skuilplek waar hulle die winter kan deurbring. Die stigters van die kolonie sterf almal voor die winter verby is.
Voedsel
Die voedsel van die sosiale wesp bestaan uit koolhidrate (suikers) en proteïene. Die suikers word deur die volwasse wesp in opgeloste vorm uit blomnektar, boomsap, vrugte asook koek, lekkers, koeldrank en bier opgeneem. Die proteïenvoeding is veral vir die larwes belangrik.
In baie gevalle bestaan dit uit vlieë en ander insekte asook stukkies vleis van dooie diere. Die larwes word in hul selle deur werksters gevoed. Hulle kry sowel vloeibare voedsel (uit die krop van die werkster) as vaste voedselpakkies. Die larwe kan terselftertyd ook stowwe teruggee (trofalakse).
Hulle kan tydens die voeding 'n vloeistofdruppel na buite uitskei wat graag deur die werkers ingeneem word. Dit is bekend dat die vloeistof vanweë die groot voedingswaarde daarvan van groot belang vir die werksters is, veral wanneer die weer sleg is. Die voedsel wat deur die werksters voorsien word, is nie net vir die larwes bestem nie, maar ook vir die koningin, die mannetjies en die jong werksters.
Plae en skade
'n Wesp steek ’n mens gewoonlik net wanneer hy in klere beland of op 'n ander manier bedreig word. Omdat die angel uit ’n lêboor ontstaan het, kan net die wyfies (koninginne en werksters) steek. Wanneer 'n wesp 'n mens steek, kan die gesteekte plek vanweë die gif opswel. Mense wat allergies is vir die gif, kan flou word, nie asem kry nie en blase op hul liggame kry. Wespe kan skade aan vrugteboorde aanrig omdat hulle graag aan druiwe, pere, pruime en ander vrugte knaag.
As wespeneste in of om die huis verwyder moet word, moet die vliegopening met 'n poeiervormige insektedoder bestrooi word. Hierdie behandeling is die beste in die aand of nag, wanneer die wespe in hul nes is. Die wespe dra die poeier die volgende dag na binne en vernietig hul kolonie so binne 'n kort tydjie.
Aizoon rigidum
Aizoon rigidum is 'n plant wat deel van die Aizoaceae familie is. Die plant is endemies aan die Oos- en Wes-Kaap.
Aizoon paniculatum
Aizoon paniculatum is 'n plant wat deel van die Aizoaceae familie is. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
Erepsia esterhuyseniae
Erepsia esterhuyseniae is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Erepsia gracilis
Erepsia gracilis is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Haworthiopsis reinwardtii
Haworthiopsis reinwardtii is 'n vetplant wat tot die genus Haworthiopsis behoort en is endemies aan die Oos-Kaap. Dit kom vanaf Peddie tot by Oos-Londen en Port Alfred voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 1900 km².
Die plant het vyf subspesies:
Elmina
Elmina is 'n kusdorp in die suide van Ghana wat in die geskiedenis bekend geword het om die handel in slawe en goud. Dit is 'n wêrelderfenisgebied.
Dorp
Die dorp lê aan die mond van die Benyarivier wat uitmond in die Golf van Guinee, 12 km wes van Cape Coast, 'n 60 km noordoos van Takoradi en 155 km wes van Accra. Die 35 000 inwoners is hoofsaaklik betrokke by die vissery, soutwinning, bou van bote en toerisme. Toeriste kom veral hierheen om die Elmina-kasteel, Fort Coenraadsburg, die Nederlandse begraafplaas en die Java Museum te besoek.
Jean Paige
Jean Paige (3 Julie 1895 – 15 Desember 1990) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Blind Man's Holiday (1917) en Black Beauty (1921).
Elmina
Geskiedenis
Hier was die eerste Europese vestiging in Wes-Afrika en dit het gegaan om die handel in goud, slawe, ivoor en peper. Die mededinging tussen die Spanjaarde en die Portugese om beheer van die streek is in 1478 deur die Portugese gewen. In 1482 bou die Portugese die kasteel São Jorge da Mina om hul monopolie op die goud en die myne in die binneland te beskerm. In 1637 verower die Nederlandse Wes-Indiese Kompanjie die streek, bou Fort Coenraadsburg op die St. Jago-heuwel en 'n klein uitvoerhawe in die riviermond vir die gebied van die Ashanti. In die 18de eeu bombardeer HMS Leander die dorp Elmina en Britse troepe bestorm Fort Coenraadsburg. Die aanval word egter afgeslaan. Na eeue van beheer verkoop Nederland die gebied in 1872 aan Engeland. Toe die HMS Rattlesnake vasmeer, breek die Anglo-Ashanti-oorloë uit.
Trivia
Die name van verskeie van die bewoners en plekke herinner nog aan die Portugese bewind. So ook is die argitektuur van verskeie geboue tipies Nederlands van daardie tyd. In hul tyd het die Portugese turksvye, suikerriet, piesangs en pynappels ingevoer en aangeplant en beeste daar ingevoer.
Raspailia tenuis
Raspailia tenuis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Raspailia en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Ridley & Dendy.
Aizoon sarmentosum
Aizoon sarmentosum is 'n plant wat deel van die Aizoaceae familie is. Die plant is endemies aan die Noord- en Wes-Kaap.
Aizoon zeyheri
Aizoon zeyheri is 'n plant wat deel van die Aizoaceae familie is. Die plant is endemies aan die Noord- en Wes-Kaap.
Soljanka
Soljanka (Russies: соля́нка) is 'n dik, suur sop van Russiese oorsprong wat algemeen genuttig word in Rusland, Oekraïne en ander state van die voormalige Sowjetunie en dele van die voormalige Oosblok.
Oorsig
Daar is drie basiese soorte soljanka. Die hoofbestanddeel is vleis, vis of sampioene. Almal bevat agurkies met pekel, en dikwels kool, gesoute sampioene, aartappels, suurroom en dille. Die sop word berei deur die agurkies te kook voordat die ander bestanddele by die kragsop gevoeg word.
Haworthiopsis pungens
Haworthiopsis pungens is 'n vetplant wat tot die genus Haworthiopsis behoort en deel vorm van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en kom in die Langkloof naby Joubertina voor. Dit het 'n voorkomsgebied van 180 km² en daar is twee subpopulasies. Die plant word bedreig deur gewasverbouing.
Raspailiidae
Raspailiidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Matt Dallas
Matt Dallas (gebore 21 Oktober 1982) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Indian (2007), Babysitter Wanted (2008), en Life Tracker (2013), en in die televisiereeks Kyle XY (2006).
Erepsia heteropetala
Erepsia heteropetala is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Aizoon virgatum
Aizoon virgatum is 'n plant wat deel van die Aizoaceae familie is. Die plant is inheems aan die Angola en Namibië.
Aizoon schellenbergii
Die basterskaapvygie (Aizoon schellenbergii) is 'n plant wat deel van die Aizoaceae familie is. Die plant is inheems aan Angola, Botswana, Namibië en die Noord-Kaap.
Raspailia trachystyla
Raspailia trachystyla is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Raspailia en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1968 deur Tanita.
Sandspruit (Jukskei, Gauteng)
Die Sandspruit is 'n spruit wat deur Johannesburg in die Gautengprovinsie van Suid-Afrika vloei. Dit vloei vir die meeste van sy lengte in 'n betonkanaal deur Sandton se voorstede voordat dit net noord van Johannesburg by die Jukskeirivier aansluit.
Thokoza
Thokoza (somtyds Tokoza gespel) is 'n township suidoos van Alberton, Gauteng, wat in 1973 gestig is. Die township het 105 827 inwoners in 2011 gehad, waarvan 99,13% swartmense was. 40,2% van Thokoza se inwoners praat Zoeloe as hulle huistaal.
Erepsia inclaudens
Die altydvygie (Erepsia inclaudens) is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Erepsia forficata
Erepsia forficata is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom op Tafelberg voor waar dit deel van die fynbos is. Die plant het 'n voorkomsgebied van 150 km² en word as seldsaam beskou.
Albertsdal
Albertsdal is 'n voorstad in Alberton, Gauteng. Volgens die 2011-sensus het Albertsdal 'n bevolking van 4 559 gehad, waarvan 26,5% Blankes was. Die voorstad is net 1 km van die township Katlehong geleë.
Aizoon africanum
Aizoon africanum is 'n plant wat deel van die Aizoaceae familie is. Die plant is inheems aan Angola, Namibië en Suid-Afrika.
Mercury-Redstone 4
Mercury-Redstone 4 was die tweede Amerikaanse bemande ruimtevaart. Die ruimtetuig, 'n Mercury-Redstone-vuurpyl MRLV-8., is op 21 Julie 1961 vanaf Kaap Canaveral gelanseer en was 'n sub-orbitale vlug. Die Mercurykapsule is Liberty Bell 7 genoem en Gus Grissom was die ruimteman aan boord.
Carel Nel
Carel Nel (gebore 1984 in Bloemfontein) is 'n Suid-Afrikaanse akteur. Nel matrikuleer aan Grey-kollege in Bloemfontein, waarna hy BA Drama studeer het aan die Universiteit van die Vrystaat. Ná sy studies verhuis hy na Kaapstad om sy loopbaan voort te sit.
Persoonlike lewe
In 2019 is Nel met die aktrise, Cintaine Schutte, getroud. Die egpaar woon in Kaapstad.
Apodida
Die Apodida is 'n orde van seekomkommers wat langs die kus tot in die diepsee voorkom. Hierdie orde bevat drie families, 32 genusse en 270 spesies wat as apodides bekend staan.
Eienskappe
Hierdie seekomkommers het 'n verlengde wurm- of slangagtige vorm en kan tot en met 3 meter (byvoorbeeld Synapta maculata) lank word.
Hul vorm is aangepas om deur die sediment te grawe, soms op 'n soortgelyke wyse as erdwurms. Hul mond word deur 10 tot 25 tentakels omring. Die afwesigheid van pote besorg aan hierdie orde sy naam Apodida, wat sonder pote beteken. Hulle beskik ook nie oor die ingewikkelde respiratoriese bome wat in ander seekomkommers gevind word nie, en haal eerder deur hul vel asem.
Die ossikels – klein, kalkagtige plate wat in die vel gebed is en kenmerkend tot elke spesie is – kan wiel- en ankervorme insluit.
Lys van families
Hierdie orde bevat 3 families, 32 genusse en 270 spesies.
Torpex
Torpex is 'n sekondêre plofstof, 50% kragtiger as TNT volgens massa. Torpex bestaan ​​uit 42% RDX, 40% TNT en 18% gepoeierde aluminium. Dit is vanaf laat 1942 in die Tweede Wêreldoorlog gebruik, toe sommige die name Torpex en RDX uitruilbaar gebruik het, tot groot verwarring van vandag se historiese navorsers. Die naam is kort vir torpedo-plofstof (torpedo explosive in Engels). Torpex was veral nuttig in onderwater-ammunisie omdat die aluminiumkomponent die effek gehad het om die plofstofpuls langer te laat hou, wat die vernietigende krag verhoog het. Benewens torpedo's en diepte-aanvalle, is Torpex slegs in die Upkeep-, Tallboy- en Grand Slam-bomme gebruik sowel as die hommeltuie wat in Operasie Aphrodite gebruik is. Torpex is lank reeds vervang deur H6 en Polimeer-gebonde plofstof (PBX) samestellings. Dit word dus as verouderd beskou en dit is onwaarskynlik dat Torpex aangetref sal word, behalwe in ou ammunisie of onontplofte ammunisie, hoewel 'n noemenswaardige uitsondering hierop die Sting Ray-liggewigtorpedo is, wat vanaf Oktober 2020 in diens bly by die Koninklike Vloot en verskeie buitelandse weermagte. Die Duitse ekwivalent van Torpex was Trialen.
Ontwikkeling
Torpex is ontwikkel by die Royal Gunpowder Factory, Waltham Abbey, in die Verenigde Koninkryk as 'n kragtiger militêre alternatief vir TNT. RDX is in 1899 ontwikkel. Alhoewel dit baie stabiel was en as die verwysingspunt dien waarvolgens die sensitiwiteit van ander plofstof beoordeel word, was dit te duur vir die meeste militêre toepassings en gereserveer vir gebruik in die belangrikste produkte, soos torpedo's. Aluminiumpoeier is ook by die mengsel gevoeg om die effek verder te versterk. Alhoewel beide RDX en TNT 'n negatiewe suurstofbalans het, is die oorverhitte aluminiumkomponent geneig om hoofsaaklik by te dra deur die uitbreidingstyd van die plofbare produkgasse te verleng. Byewas is ook bygevoeg as 'n flegmatiserende middel, om sensitiwiteit vir skok en impak te verminder. Later is byewas vervang met paraffienwas, en kalsiumchloried is bygevoeg as 'n vogabsorbeerder om die produksie van waterstofgas onder hoë humiditeit te verminder.
Die produksie van RDX in die VSA het die hoogte ingeskiet ná die aanval op Pearl Harbor deur die Japannese. In April 1942 is 100 ton van Samestelling C (88% RDX en olie desensitizer), ook bekend as C4, deur die Kantoor van Strategiese Dienste bestel. Teen 8 Mei 1945 (VE-dag) was die Holston Ordnance Works in volle produksie van RDX met geen einde in sig nie. In Julie daardie jaar het regeringsamptenare die aanleg ingelig om nie produksiekwotas te oorskry nie (soos die praktyk tot op daardie stadium was) aangesien hulle geweet het dat die atoombom amper voltooi is.
Aantekeninge
{{verwysings|group=Nota|verwysings= {{refn|group=Nota|name=A| Suurstofbalans is 'n uitdrukking wat gebruik word om aan te dui in watter mate 'n plofstof geoksideer kan word. As 'n plofbare molekule net genoeg suurstof bevat om koolstofdioksied uit koolstof te vorm, water uit waterstofatome, al sy swaweldioksied uit swawel, en alle metaaloksiede van metale sonder oormaat, word gesê dat die molekule 'n nul suurstofbalans het.}} {{refn|group=Nota|name=B|'n Geflegmatiseerde plofstof is 'n plofstof wat 'n middel bygevoeg het om dit te stabiliseer of te desensitiseer. Soms is dit wenslik óf om die hanteringseienskappe van 'n plofstof te verbeter óf om sy sensitiwiteit, verbryselvermoë of ontploffingssnelheid te verminder.}}} }}
Mabel Paige
Mabel Paige (19 Desember 1880 – 9 Februarie 1954) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Someone to Remember (1943), Murder, He Says (1945), Johnny Belinda (1948), en Half Past Midnight (1948).
Klas 12E-lokomotief
Klas 12E is 'n tipe elektriese lokomotief wat deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë gebruik is tussen Johannesburg en Pretoria vir snelpassasiersdienste as deel van Metroblitz. Vyf van die lokomotiewe is in diens gestel in 1983 op die nuwe hoëspoed passasiersdienste. Die lokomotief is 'n variasie van die Klas 6E1-lokomotief en benodig ook 3 kV toevoer. Hulle het dieselfde kraglewering as Klas 6 maar met 'n groter ratverhouding van 23/66 in vergelyking met 18/67 van die Klas 6. Hulle veilige maksimum spoed is 150km/h. Die passasierswaens is toegerus met spesiale draaistelle en ook skyfremme. Omrede daar 'n lokomotief aan weerskante van die trein is, is hulle toegerus met slegs een kajuit per lokomotief.
Die lokomotief is deur Union Carriage & Wagon van Suid-Afrika gebou.
Abel Pienaar
Abel Pienaar (1969 – 1 Julie 2021) was ‘n godsdienstige skrywer met spirituele en sintretistiese sienings van die Christendom, Boeddhisme en Taoïsme as fokus. Hy was 'n voormalige NG Kerk dominee.
Lewesloop
Abel Pienaar het twee grade in Teologie en 'n doktorsgraad in Filosofie van Godsdiens. Hy was vir meer as tien jaar 'n NG predikant voor dat hy bedank het en o.a. Zen Boeddhisme en Taoïsme begin bestudeer het.
Pienaar was die hoofleraar van Renaissance; 'n spirituele gemeenskap in Pretoria. Hy was ook direkteur van die Sentrum vir Eietydse Spiritualiteit, vanwaar hy saam met ander, spiritualiteit en intergeloof-dialoog bestudeer en propageer. Pienaar is ook die skrywer en mede-skrywer van heelwat filosofiese en teologiese boeke. Abel het gereeld opgetree as spreker by konferensies op en hy was 'n gereelde deelnemer aan openbare debatte op TV en radio. Hy is ook die skrywer van 'n weeklikse blog, genaamd 'Kop en Hart', wat in Rapport koerant verskyn. Pienaar was getroud met Zelda en het drie kinders en 2 kleinkinders gehad en in Pretoria gewoon.
Pienaar sterf op 1 Julie 2021 aan covid-19.
Raspailiinae
Raspailiinae is 'n subfamilie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Kepler Wessels
Kepler Christoffel Wessels (gebore 14 September 1957) is 'n Suid-Afrikaans-Australiese krieketkommentator en voormalige krieketspeler wat Suid-Afrika aangevoer het nadat hy 24 toetse vir Australië gespeel het. Hy het onder meer tydens die Krieketwêreldbeker 1983 vir Australië gespeel. Later het hy tydens die Krieketwêreldbeker 1992 vir Suid-Afrika gespeel, waar hy spankaptein was. Sedert sy aftrede is hy 'n mededingende rolbalspeler.
Hy was 'n linkshandige aanvangskolwer. Hy het eersterangse krieket vir Oranje-Vrystaat, Westelike Provinsie, Noord-Transvaal, Oostelike Provinsie en Griekwaland-Wes in Suid-Afrika gespeel, vir Queensland in Australië en Sussex in Engeland. In 2008 het hy die Indiese Premierliga-franchise Chennai Super Kings afgerig en later teruggekeer na afrigting in Suid-Afrika.
As jong krieketspeler het Wessels sy eerste honderdtal op die ouderdom van nege aangeteken en is in dieselfde jaar in die Vrystaatse o.13-span opgeneem, met tellings van 80, 80, 88 en 121 teen spelers wat vier jaar ouer is. Teen die einde van 1969 was sy kolfgemiddelde vir Grey-kollege (ná nege beurte) 259.59. Hy is gekies om die Vrystaatse skolespan vir vyf agtereenvolgende seisoene by die gesogte Nuffieldweek te verteenwoordig; en is drie keer vir die Suid-Afrikaanse skolespan gekies, die derde seisoen as kaptein.
Hy het sy eerste eersterangse wedstryd op die ouderdom van 16 gespeel, op nommer nege gekolf en 32 vir Oranje-Vrystaat gemaak in 'n span wat deur die toetsveteraan Colin Bland aangevoer is. Op 18 het hy professioneel in Engeland gespeel en die kolfwerk vir Sussex geopen.
Kaptein van die 'nuwe' Suid-Afrika
Met apartheid wat in 1991 beëindig is in Suid-Afrika, het die Internasionale Krieketraad eenparig die verbod om teen Suid-Afrika te speel verwyder. Gevolglik kon Suid-Afrika daarna toets- en eendag-internasionale krieket speel.
Die Krieketwêreldbeker 1992
Toe Suid-Afrika sy eerste toets sedert Maart 1970 gespeel het, was tien van die elf spelers nuwelinge. Op 34 het Wessels beide die eersterangse ervaring van tydgenote soos Clive Rice en Jimmy Cook gehad, maar ook ervaring op toetsvlak wat geen ander Suid-Afrikaanse speler gehad het nie. As gevolg van hierdie geloofsbriewe is hy as kaptein gekies van 'n onervare Suid-Afrikaanse span na die Krieketwêreldbeker 1992, wat die land se terugkeer na amptelike internasionale krieket sou inlui. Die besluit om Wessels as kaptein aan te wys bo plaaslike helde soos Rice en Cook (wat albei nie eens die span gehaal het nie) is deur wydverspreide omstredenheid begroet. Meer as 10 000 handtekeninge is ingesamel vir 'n petisie teen die weglating van Rice en Cook, terwyl 71 persent van die provinsiale spelers aan die Sunday Times in Suid-Afrika gesê het dat hulle geen vertroue in die keurders het nie.
Ten spyte van die plaaslike verontwaardiging het Wessels die onbekende Suid-Afrikaanse span in die toernooi aangevoer. Hulle het teen Australië in hul openingswedstryd gespeel, wat waarskynlik die grootste verrassing van die toernooi was, deur die gashere met nege paaltjies te klop. Die skouspelagtige oorwinning is egter gevolg deur agtereenvolgende nederlae teen Nieu-Seeland en Sri Lanka. Weereens het kritiek teen Wessels in Suid-Afrika begin toeneem, met baie ontleders wat geglo het dat Suid-Afrika se probleme veroorsaak is deur die kaptein se konserwatiewe benadering tot eendagkrieket. Suid-Afrika het bitter nodig gehad om hul volgende wedstryd teen Wes-Indië te wen en die Suid-Afrikaners het, danksy 'n sterk boulaanval op hul kolwers, die oorwinning behaal. Hulle het hul oorblywende wedstryde teen Pakistan en Zimbabwe gewen, maar teen Engeland verloor. Die laaste groepwedstryd teen Indië was nou noodsaaklik as hulle die halfeindrondte van die toernooi wou haal. Reënvertragings het veroorsaak dat die wedstryd 30 boulbeurte per span gespeel is en Suid-Afrika kon weereens die oorwinning behaal nadat Indië 'n indrukwekkende teiken gestel het. Wessels en sy span sou teen Engeland in Sydney speel.
Die halfeindstryd teen Engeland het op 22 Maart 1992 op die Sydney-krieketveld plaasgevind. Engeland het 'n totaal van 252 vir 6 (in 45 boulbeurte) behaal en Suid-Afrika het 'n lopietempo van 5.62 benodig om te wen. Met 13 balle oor in die wedstryd het hulle nog 22 lopies nodig gehad, toe reën skielik oor Sydney begin uitsak het. Twee boulbeurte (of 12 balle) is verloor en toe spel hervat word, is Suid-Afrika se nuwe teiken bereken deur die aantal lopies af te trek wat Engeland in hul twee mins produktiewe boulbeurte aangeteken het (dié wat altesaam net een lopie was). Suid-Afrika het dus 21 lopies van een bal benodig, hoewel die telbord aanvanklik 'n teiken van 22 vertoon het. Die laaste bal is gespeel met die kolwer Brian MacMillan wat 'n enkellopie aangeteken het en Suid-Afrika het die halfeindstryd met 19 lopies verloor. Die span het 'n ere-rondte om die Sydney-krieketveld gedoen, wat een van die mees blywende beelde van die toernooi verskaf het.
Onvermoë om eendagkrieket te speel
Wessels is by tye hewig gekritiseer vir sy beweerde onvermoë om eendagkrieket te speel. Alhoewel hy 109 eendag-internasionale wedstryde vir beide Australië en Suid-Afrika gespeel het, het hy gemiddeld slegs 34.35, teen 'n treftempo van 55.3, en slegs een eendag-honderdtal in sy loopbaan aangeteken.
Kapteinskap
Tydens die Curriebeker-eindstryd 1989 in Port Elizabeth het Wessels die Suid-Afrikaanse krieketowerhede onthuts deur sy span van die Oostelike Provinsie tot laat in die derde dag te laat kolf, sonder om sy eerste beurt gesluit te verklaar. Hy is daarvan beskuldig dat hy die wedstryd versmoor en wat veronderstel was om die jaarlikse pronkstuk van Suid-Afrikaanse krieket te wees, verwoes het deur nie sy teenstanders, Transvaal, 'n regverdige kans te gun om te kolf nie. Die besluit was egter die regte een vanuit 'n Oostelike Provinsie-oogpunt, aangesien die tuisspan daarin geslaag het om Transvaal teen die vyfde dag twee keer uit te boul en sodoende met 'n beurt en 103 lopies te wen.
As kaptein van die nasionale span is Wessels eweneens gekritiseer omdat hy te konserwatief in Suid-Afrika se eerste toetsreeks sedert hertoelating tot internasionale krieket gespeel het. Hoewel Suid-Afrika die tuisreeks teen Indië met 1–0 gewen het, het ondersteuners en kritici hul potlode skerp gemaak en die kaptein genadeloos aangeval oor sy span se oënskynlike gebrek aan passie en ambisie. Veral die vierde toets in Kaapstad is regoor die krieketwêreld veroordeel. Die twee spanne het 'n totaal van 795 lopies in 433.4 boulbeurte aangeteken, teen 'n gemiddeld van slegs 1,83 lopies per boulbeurt, om gelykop te eindig. Wessels het in sy biografie oor die kritiek kommentaar gelewer en gesê: “Dit was amper asof hulle gedink het ons moet elke reeks met 4–0 wen. Hulle verstaan eenvoudig nie dat moderne toetskrieket taai en mededingend is nie.”
William Small-Smith
William Small-Smith (gebore op 31 Maart 1992 in Johannesburg) is 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler, wat tans vir die Blou Bulle speel.
Jeugvlak
Hy het die onder-13 Goue Leeus by die 2005 Cravenweek verteenwoordig. Hy is toe na Grey-kollege in Bloemfontein, waar hy die Vrystaat verteenwoordig het op o.16- en o.18-vlak tussen 2008 en 2010.
Blou Bulle
In 2011 sluit hy aan by die Blou Bulle en maak sy buiging in die 2011 Vodacombeker-wedstryd teen die Vrystaat Cheetahs. Hy speel ook 'n verdere veertien keer vir die o.19-span in die seisoen.
Sewes- en Juniorwêreldkampioenskappe
Aan die einde van 2011 is hy egter ingesluit in die SA Sewesspan vir drie bene van die 2011-12 IRR Wêreldreeks. Hy het die seëvierende SA o.20-span in die 2012 IRR Juniorwêreldbeker verteenwoordig.
Varsity Cup
Small-Smith verteenwoordig ook UP-Tuks in 2013, maar doen 'n besering op voor die eindstryd teen die Maties.
Darron Nell
Darron Paul Nell (gebore op 3 Augustus 1980 in Uitenhage) is 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler, wat vir die Oostelike Provinsie-Kings speel.
Cheetahs
Hy het seniorrugby begin speel vir die Vrystaat Cheetahs in die 2003 Vodacombeker en bly by die Cheetahs tot 2008. Hy maak 66 plaaslike verskynings, sowel as tien wedstryde vir die Cheetahs in Superrugby.
Castres
Hierna het hy by die Franse Top 14-span Castres aangesluit vir die 2008-09 en 2009-10 Top 14 seisoene en speel dertig wedstryde daar.
Kings
Hy keer in 2010 terug na Suid-Afrika om vir die Port Elizabeth-gebaseerde span van die Oostelike Provinsie-Kings in die Eersteliga Curriebeker te speel. Hy het ook die Southern Kings in die 2009 Britse en Ierse Leeus se toer na Suid-Afrika en die 2011 IRR Nasies-kompetisie verteenwoordig.
In 2013 is hy in die Kings se groep vir die 2013 Superrugbyseisoen gekies. Hy het sy Superrugby-debuut vir die Kings in hul tweede wedstryd van die kompetisie teen die Sharks gemaak, maar loop die res van die seisoen mis a.g.v. 'n besering. Hy keer terug vir die laaste vier wedstryde van die seisoen en begin albei wedstryde teen die Stormers en die Bulls. Hy word kaptein vir beide die 2013 Superrugby promosie-/relegasiewedstryde teen die Leeus toe Luke Watson en Andries Strauss beseer was.
In Junie 2014 is hy in die beginspan vir die OP-Kings gekies teen Wallis tydens 'n toerwedstryd en ook aangewys as kaptein. Hy speel die eerste 74 minute van die wedstryd, waartydens die Kings 'n 12-34 nederlaag lei.
Haaie
Die haaie is 'n groep seevisse wat gekenmerk word deur 'n kraakbeenagtige skelet, vyf tot sewe kieusplete weerskante van die kop en borsvinne wat nie aan die kop versmelt is nie.
Cantal
Cantal (uitgespreek ​[kɑ̃.tal]) (15) is 'n Franse département van die gewes Auvergne-Rhône-Alpes. Sy prefektuur (hoofstad) is Aurillac.
Haaie
Moderne haaie word in die klade Selachimorpha (of Selachii) geklassifiseer en is verwant aan die groep van rôe (Batoidea), wat wel varswaterspesies insluit. Die benaming "haai" word egter ook gebruik vir uitgestorwe lede van die subklas Elasmobranchii buite die Selachimorpha, soos die Cladoselache en Xenacanthus genera. Volgens hierdie breër definisie word die eerste bekende haaie na meer as 420 miljoen jaar gelede dateer.
Sedertdien het die haaie in meer as 470 spesies gediversifiseer. Hulle wissel in grootte van die klein dwerglanternhaai (Etmopterus perryi), 'n diepseespesie van net 18 sentimeter (7 duim) in lengte tot die walvishaai (Rhincodon typus), die grootste vis ter wêreld, wat ongeveer 12 meter bereik (39 voet). Haaie word in al die oseane aangetref en is algemeen tot 'n diepte van 2 000 meter (6 600 voet). Hulle kom oor die algemeen nie in varswater voor nie, maar daar is 'n paar bekende uitsonderings, soos die Zambezihaai en die rivierhaai, wat beide in seewater en varswater kan oorleef.
Hulle bekom suurstof deur 5-7 kieusplete elk weerskante net agter die kop. Haaie het verder 'n bedekking van dermale dentikels wat hul vel teen skade en parasiete beskerm, wat ook bykomend hul vloeidinamika deur die water verbeter. Hulle het veelvuldige stelle van vervangbare tande.
Bekende spesies soos die witdoodshaai, tierhaai, blouhaai, kortvin-mako en die hamerkophaai is uiters suksesvolle roofvisse - organismes op die kruin van hul voedselketting in die water.
Aizoon cryptocarpum
Aizoon cryptocarpum is 'n plant wat deel van die Aizoaceae familie is. Die plant is inheems aan Botswana, Namibië en die Suid-Afrika.
Haaie
Baie haaibevolkings word bedreig deur menslike aktiwiteite.
Rosemary Capa
Rosemary Nokuzola Capa is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Luiaard
'n Luiaard of luidier of ai is 'n mediumgrootte soogdier en kom in Sentraal- en Suid-Amerika voor.
Die luidier behoort tot die familie Bradypodidae. Dit is 'n soogdier wat net in bome woon en die eienaardige gewoonte het om onderstebo aan takke lê hang. Hy beweeg baie stadig oor die grond en word dus selde op die grond aangetref.
Die luidier is 'n nagdier en maak selde 'n geluid. Die familie Bradypodidae bestaan uit net 2 genera. Hoewel daar nog nie fossiele van luidiere gevind is nie, kan daar aangeneem word dat hul voorouers uit die Sesoïkum (omtrent 50 tot 60 miljoen jaar gelede) dateer.
Bou
Die luidier is net sowat 60 tot 80 cm lank en weeg ongeveer 4 tot 8 kg. Die kop is baie klein in verhouding tot die lyf en slaplittig: sekere spesies kan hul kop deur 180˚ draai. Die paar are is baie onopvallend en die gehoor swak.
Die luidier is bysiende en sy ronde oë, wat am ring word deur donker ooghare, is nie baie beweeglik nie. Die reuk- en smaaksintuie is egter baie goed ontwikkel. Die luidier behoort tot die verouderde orde Edentata. Dié woord beteken eintlik "tandloos"; die luidier se tande is egter slegs gedegenereer en word nie deur ŉ emaljelaag beskerm nie. Daar is 18 tande: 5 kiestande weerskante op die bokaak en 4 kiestande weerskante op die onderkaak. Daar is sedertdien bevind dat Edentata polifileties is en luidiere word nou in die superorde Xenarthra geplaas.
Waterkloof (vallei, Oos-Kaap, lat -33,56, long 24,33)
Die Waterkloof is 'n vallei in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Luiaard
Bou
Die tande raak nie aan mekaar nie en is hol en gerond. Die mond is klein, met dik, horingagtige lippe. Die nek bestaan uit 6 tot 9 nekwerwels. Die stert is of kort, of rudimentêr. Luidiere se pote het 2 af 3 tone met lang naels waarmee hulle aan die takke klou, sodat hulle maklik in die bome kan rondbeweeg. Die voorpote (arms) is langer as die agterpote en daar is leeragtige kussinkies onder die palms van die voor- en die sole van die agterpote.
Joe Dallesandro
Joe Dallesandro (gebore 31 Desember 1948) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Heat (1972), Black Moon (1975), Cry-Baby (1990), en The Limey (1999).
Luiaard
Bou
Hoewel die luidier met gemak in bome kan rondbeweeg en goed kan swem, is hy baie stadig op die grond. Omdat hy stadig oor die grond moet voortsleep en dan dikwels 'n maklike prooi vir roofdiere is, kom die luidier selde uit vrye wil af grond toe.
Lewenswyse
Luidiere is boombewoners van die tropiese woude van Sentraal- en Suid-Amerika. Hulle is herbivoor en leef van blare en vrugte. Dit duur dikwels meer as 'n week voordat 'n maaltyd verteer is. Luidiere is eintlik nagdiere en nie juis baie aktief nie; hulle is soms net 5 uit die 24 uur aktief.
Hulle kan onderstebo slaap en ure lank nie roer nie, vandaar die naam luidier. Vanweë hul vermoë om so lank bewegingloos te bly, word hulle nie maklik tussen die blare opgemerk nie. Verdere kamoeflering word verskaf deur alge, wat in die lang, growwe hare van die luidier se pels 'n uitstekende habitat vind en die dier groen laat lyk.
Zakoeski
Zakoeski (meervoud van die Russiese закуска, zakoeska; Pools: zakąski, zakąska) is 'n verskeidenheid koue hors d'oeuvres, voorgeregte en peuselhappies wat in Rusland en ander Slawiese lande genuttig word. Dit word as 'n gang op sy eie aangebied, of as iets te ete "ná elke glas wodka of ander drankie". Die woord beteken letterlik "iets om aan te byt".
Luiaard
Voortplanting
Na 'n dratyd van 4 tot 6 maande word 'n enkele kleintjie gebore. Selfs tydens die geboorte hang die wyfie onderstebo. Van pas na die geboorte totdat hy omtrent 5 weke oud is, klou die kleintjie aan die wyfie se pels vas. 'n Luidier kan tot 15 jaar oud word.
Aizoon giessii
Aizoon giessii is 'n plant wat deel van die Aizoaceae familie is. Die plant is endemies aan Namibië.
Inez Palange
Inez Palange (13 Junie 1889 – 16 Oktober 1962) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Scarface (1932), Song of the City (1937), Winner Take All (1939), en One Million B.C. (1940).
Luiaard
Verteenwoordigers
Die mannetjie het gewoonlik 'n donkerbruin of swart kol op sy rug. Die ai het 9 nekwerwels, wal die kop baie beweeglik maak. Die luidier leef nie baie lank in gevangenskap nie, maar word in die natuur tot 12 jaar oud. 'n Algemene kenmerk van die drietonige luidier is dat hy sy mis begrawe in 'n gat wat hy onder die boom grawe. Bradypus tridactylus is die bekendste van die 4 spesies drietonige luidiere.
Hierdie spesie word net van die woude van Honduras af tot in die noorde van Argentinië aangetref. Die tweevingerige luidiere het 3 tone aan die agterpote en 2 tone aan die voorpote. Hul kleur kan wissel van vaal tot 'n donkerbruin. Die kleur kan ook van liggaamsdeel tot liggaamsdeel verskil. Tweevingerige luidiere het 6 nekwerwels en geen stert nie. Die oenau word meer dikwels in dieretuine aangetref omdat hy 'n groter verskeidenheid voedsel eet as die drietonige luidier en kan tot 15 jaar oud word.
Die tweevingerige luidier begrawe nie sy mis nie, maar gebruik wei spesifieke gebiede. Twee spesies tweevingerige luidiere kom voor, naamlik Choloepus hofmanni en Choloepus didactylus, en wel van die woude van Nicaragua af tot in Brasilië en Peru.
Zakoeski
Die tradisie van zakoeski word verbind met die Sweedse en Finse brännvinsbord, wat ook die vooloper van die moderne smorgasbord is. Zakoeski word nie, soos in Skandinawië, as 'n buffet voorgesit nie, maar op die etenstafel. Dit is soms 'n maaltyd op sy eie en nie altyd 'n voorgereg nie. In die huise van die Russiese adellikes is zakoeski dikwels in 'n apate kamer of op 'n aparte tafel in die eetkamer voorgesit aan onverwagte gaste. Die tradisie het later na ander klasse versprei en op die eettafel voorgesit weens 'n gebrek aan spasie. Dit het dus die eerste gang van 'n feestafel geword.
Deesdae word die peuselhappies algemeen voorgesit op feeste, aandetes, partytjies en onthale in Rusland, voormalige state van die Sowjetunie en Pole. Die tipiese zakoeski bestaan uit kouevleise, pekelvis, gemengde slaaie, pasteitjies, piekelgroente, sampioene, harde kase, kaviaar en oop broodjies.
Brett Dalton
Brett Dalton (gebore 7 Januarie 1983) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Beside Still Waters (2013) en Lost in Florence (2017), en in die televisiereeks Agents of S.H.I.E.L.D. (2013).
Steven Soderbergh
Steven Andrew Soderbergh (/ˈsoʊdərbɜːrɡ/; gebore 14 Januarie 1963) is 'n Amerikaanse filmmaker, draaiboekskrywer, vervaardiger en akteur. Soderbergh, 'n vroeë pionier van moderne onafhanklike film, is 'n bekroonde en produktiewe filmmaker.
Soderbergh se deurbraak as regisseur- die drama Sex, Lies, and Videotape (1989) - het hom in die openbare kollig geplaas as 'n noemenswaardige persoonlikheid in die rolprentbedryf. Op 26 was Soderbergh die jongste solo-regisseur wat die Palme d'Or gewen het tydens die Cannes Filmfees. Sodoende het die rolprent wêreldwyd kommersiële sukses behaal.
Die deurbraak het hom na Hollywood geneem, waar hy die misdaadkomedie Out of Sight (1998), die biopiese rolprent Erin Brockovich (2000) en die misdaaddrama-rolprent Traffic (2000) geregisseer het; laasgenoemde het aan hom die Oscar-toekenning vir beste regisseur besorg. Hy het verdere populêre en kritiese sukses behaal met die Ocean-trilogie franchise (2001-18); Magic Mike (2012); Side Effects (2013); Logan Lucky (2017); en Unsane (2018). Ondanks sy rolprentloopbaan wat 'n menigte genres dek, is sy niche sielkundige- en misdaadrillers. Sy rolprente het wêreldwyd meer as $ 2,2 miljard verdien en nege Oscar-benoemings verdien, waarvan sewe wenners was.
Soderbergh se rolprente handel dikwels oor bekende konsepte wat dikwels in Hollywood-rolprente met groot begrotings voorkom, maar met 'n avant garde-arthouse tipe benadering. Dit fokus op temas soos verskuiwende persoonlike identiteite, wraak, seksualiteit, moraliteit en die menslike toestand. Sy rolprente beskik dikwels oor 'n kenmerkende kinematografie as gevolg van sy gebruik van avant-garde bioskope, tesame met onkonvensionele film- en kameraformate. Baie van Soderbergh se rolprente word geanker deur multidimensionele storielyne met verskeie wendinge in die verhale, nie-lineêre storievertelling, eksperimentele opeenvolging, spanningsvolle klankbeelde en oogpunte van derde persone.
Epsilon Sagittarii
Epsilon Sagittarii (afgekort as ε Sgr) is ’n dubbelster in die suidelike sterrebeeld Boogskutter (Sagittarius). Sy skynbare magnitude van 1,85 maak dit die helderste ligpunt in die sterrebeeld. Volgens parallaksmetings is dit sowat 143 ligjare van die Son af.