cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Manjifieke Sewe Olifante
Die Manjifieke Sewe Olifante was sewe olifantbulle wat minstens tot die 1980's in die Nasionale Krugerwildtuin geleef het. Hulle is as manjifiek beskou omdat hulle almal ivoortande van meer as 50 kg elk gedra het.
In 1980 het die bestuur van die park besluit om publisiteit aan hierdie sewe olifante te gee en sodoende die park se indrukwekkende bewaarwerk ten toon te stel. 'n Reeks skilderye van die skilder Paul Bosman is vrygestel, benewens 'n reeks artikels wat deur die park se Seniornavorser, Dr Anthony Hall-Martin, geskryf is.
Dit was die begin van die publiek se fasinasie met groot olifante. Toe al sewe olifante dood is, is daar besluit om die tande en skedels in 'n museum te plaas. Nadat die tande vir 'n wyle in Olifantskamp uitgestal is, is die Olifantmuseum in Letabaruskamp geopen. Ses van die groot sewe se tande kan daar besigtig word, naamlik Dzombo, Kambaku, Mafunyane, Ndlulamithi, Shawu en Shingwedzi. Die tande van die sewende olifant, João, het ongelukkig in 1984 afgebreek, en is nooit gevind nie.
Dzombo (c. 1935–1983)
Dzombo is vernoem na die Dzombospruit, 'n sytak van die Shingwedzirivier in die noorde van die park. Dit is in hierdie omgewing waar hy altyd aangetref is, meestal in die Shawuvallei tussen die Tsendze-, Letaba- en Shingwedziriviere. Die naam Dzombo is afgelei van die Tsongawoord dzombolo wat beteken om te wag vir iets wat stadig aankom.
Dzombo is in Oktober 1983 dood toe hy ongeveer 48 of 50 jaar oud was. In 'n koeëlreën van AK-47's het Dzombo die enigste van die Manjifieke Sewe geword wat deur wildstropers doodgemaak is. Die stropers was besig om Dzombo se tande naby die Dzombyane-watergat te verwyder toe wildwagter Ampie Espag op hulle afgekom het. Die stropers het gevlug en die tande agtergelaat.
Dzombo se linkertand was 255 cm lank, 50 cm in omtrek by die lip, en het 55,8 kg geweeg. Die regtertand was 237 cm lank, 51 cm in omtrek by die lip, en het ook 56,8 kg geweeg.
João (c. 1939–c. 2000)
João is die eerste keer in die Shingwedzistreek naby 'n windpomp met dieselfde naam gesien. Hy was 'n rustige olifant wat dikwels naby die Shingwedziruskamp aangetref is. In 1982 is hy deur wildstropers aangeval maar hy het die AK47 koeëls oorleef.
Sy manjifieke tande is gemeet toe hy onder verdowing was om met 'n radioband toegerus te word. Ongelukkig het albei tande ongeveer 20 cm bokant die liplyn afgebreek in 1984. Die oorsaak is onbekend en die ivoor is nooit gevind nie. João is vermoedelik dood voor 2000 maar dit is onbekend wat van hom geword het.
João se linkertand was 271 cm lank, 51 cm in omtrek by die lip, en het 55 kg geweeg. Die regtertand was 250 cm lank, 51 cm in omtrek, en het 45 kg geweeg.
Kambaku (c. 1930–1985)
Kambaku is die Tsongawoord vir ou olifantbul, en 'n teken van groot respek vir hierdie indrukwekkende dier. Anders as die res van die Manjifieke Sewe, was Kambaku altyd 'n alleenloper. Hy is in 1985 op die ouderdom van 55 jaar aangetref waar hy swaar ly aan die gevolge van 'n koeëlwond. Hy is naamlik geskiet nadat hy die Krokodilrivier oorgesteek het om in die oorkantste suikerrietplantasie te wei. Toe hy nie meer kon loop nie, is hy van sy lyding verlos deur veldwagter Lynn van Rooyen van die Onder-Sabiestreek.
Die linkertand was 259 cm lank, 51 cm in omtrek by die lip, en het 63,2 kg geweeg. Die regtertand was 265 cm lank, 52 cm in omtrek, en het 64 kg geweeg.
Mafunyane (c. 1926–1983)
Mafunyane was die mees bekende lid van die Manjifieke Sewe. Sy Tsonganaam beteken die geïrriteerde een, verwysend na sy kwaai humeur en ongeduld met mense. Hy was 'n skaam dier wat deur bittermin mense gesien is, omdat hy ver van toeristepaaie gebly het.
Mafunyane se lang, reguit tande het op die grond gesleep wanneer hy loop. Hy was egter 'n klein olifant (slegs 327 cm by die skouer), en sy tande was korter as meeste van die ander lede van die Manjifieke Sewe. Sy ivoor was ook ovaal in deursnit wat dit swaarder laat lyk het as wat dit werklik was.
Mafunyane se kenmerkendste eienskap was 'n 10 cm wye gat in sy skedel wat 40 cm diep was. Die gat het tot in sy neusholte gestrek wat beteken dat hy daardeur kon asemhaal; dit het ook reënwater ingelaat! Die oorsprong van die besering is onbekend, maar daar word gereken dat dit opgedoen is tydens 'n geveg met 'n ander bul wat sy tand in Mafunyane se skedel ingedruk het.
Mafunyane is in 1983 aan natuurlike oorsake dood. Hy was ongeveer 57 jaar oud. Hy is gevind naby die Taririvier, noordwes van Shingwedzi, ongeveer 3 of 4 weke na sy sterfte.
Beide Mafunyane se tande was 251 cm lank, 48 cm in omtrek by die lip, en het 55,1 kg geweeg.
Ndlulamithi (c. 1927–1985)
Ndlulamithi is 'n Tsongawoord wat beteken hoër as die bome. Hierdie olifant was groter as meeste van die ander Manjifieke Sewe–ongeveer 340 tot 345 cm hoog by die skouer.
Hy was 'n aggressiewe en wilde olifant wat dikwels gestorm het, maar nie dikwels gesien is nie. Hy het meeste van sy tyd in die Shingwedzigebied naby die rivier deurgebring. Sy regtertand het korter afgebreek op 'n stadium, wat sy linkertand mooi onder sy regtertand ingevou het.
Ndlulamithi is aan natuurlike oorsake dood in 1985. Hy is in die Shangonigebied deur veldwagter Paul Zway gevind.
Sy linkertand was 287 cm lank, 48,5 cm in omtrek by die lip, en het 64.6 kg geweeg. Sy regtertand was 273 cm lank, 48 cm in omtrek by die lip, en het 57,2 kg geweeg.
Mbumbazi-rivier
Die Mbumbazi is 'n rivier wat in die ou Transkeistreek van die Oos-Kaap in Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Umzimvuburivier.
Manjifieke Sewe Olifante
Shawu (c. 1926–1986)
Shawu is vernoem na die Shawuvallei naby Shingwedzi waar hy die meeste van sy tyd deurgebring het. Hy het dikwels so ver suid beweeg as die Letabarivier; hy was bekend daarvoor dat hy stadig beweeg het en somtyds tot 6 maande geneem het om van noord na suid te beweeg. Hy was 'n aangename bul wat geen vrees vir mense of voertuie getoon het nie. Met 'n skouerhoogte van 340 cm, was Shawu een van die grootstes van die sewe. In Afrikaans was Shawu bekend as “Groot Haaktand”, met verwysing na die vorm van sy tande.
Shawu is in Oktober 1986 aan natuurlike oorsake dood toe hy al amper 60 jaar oud was. In die laaste dae is sy bewegings gemonitor met 'n radioband, en hy is uiteindelik gevind naby die Kostinigebied in die Shawuvallei.
Shawu se tande is die langste tande op rekord in Suid-Afrika. Die linkertand was 317 cm lank, 45 cm in omtrek by die lip, en het 52,6 kg geweeg. Sy linkertand was 305 cm lank, 45 cm in omtrek, en het 50,8 kg geweeg.
Shingwedzi (c. 1934–1981)
Shingwedzi is op 16 Januarie 1981 aan natuurlike oorsake dood toe hy ongeveer 65 jaar oud was. Hy het inmekaargestort onder 'n wildevy op die suidoewer van die Shingwedzirivier. Sy hooftand was diep onder die grond begrawe toe hy gevind is.
Shingwedzi se hulptand het korter afgebreek omdat hy dit gereeld gebruik het. Die linkertand, wat die hulptand was, was 207 cm lank en het 47,2 kilogram geweeg. Die hooftand, aan die regterkant, was 264 cm lank, 48 cm in omtrek by die lip, en het 58,1 kg geweeg.
Nuwe groottande
Die tradisie om die groot ivoordraers name te gee het in 1980 by Dr Tol Pienaar se bewusmakingsveldtog ontstaan. Na hierdie groep se afsterwe het Dr Ian Whyte egter steeds submissies van die publiek ontvang wanneer hulle nuwe groot ivoordraers opgemerk het. Die naamgewing het informeel voortgegaan, en die Opkomende Groottande (Engels: emerging tuskers) projek is in 2003 formeel van stapel gestuur, met duidelik riglyne vir benaming. Gevolglik is 'n jonger geslag groottande geïdentifiseer waarvan sommige hier onder gelys word. Die opkomende groottande moet as jong dier reeds tande hê wat 1,5 meter verby die liprand strek.
Callyspongia mammillata
Callyspongia mammillata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1933 deur Burton.
Witsenia maura
Die bokmakierieblom (Witsenia maura) is 'n plant wat inheems is aan die Wes-Kaap en deel van die fynbos vorm. Die plant kom voor op die suidelike Kaapse Skiereiland, verby die Hottentots-Hollandberge, Kogelberg tot by die ooste kant van die Riviersonderendberge.
Witsenia is 'n monotipiese takson met slegs een spesie wat tot die genus hoort.
Nicole Ari Parker
Nicole Ari Parker (gebore 7 Oktober 1970) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Incredibly True Adventure of Two Girls in Love (1995), Boogie Nights (1997), Blue Streak (1999), en Remember the Titans (2000).
Harry Davenport (akteur)
Harry Davenport (19 Januarie 1866 – 9 Augustus 1949) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Gone with the Wind (1939), The Hunchback of Notre Dame (1939), Foreign Correspondent (1940), en Larceny, Inc. (1942).
Paul Ready
Paul Ready is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Tunnel (2013), Utopia (2013), Motherland (2016), en The Terror (2018).
Barbus
Barbus (barbele) is 'n genus van visse wat aan die familie Cyprinidae behoort. Daar is tans navorsing aan die gang omrede die genus se klassifikasie tekortkominge het.
Spesies
Spesies wat hoort tot die genus en voorkom in Suider-Afrika:
Vlag van Groenland
Die nasionale vlag van Groenland is op 21 Junie 1985 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n horisontale tweekleur met ’n wit baan bo en ’n rooi baan onder. Aan die vlagpaalkant is ’n skyf waarvan die boonste helfte rooi is en die onderste helfte wit.
Ontwerp
Die verhouding van die horisontale bane is 6:6, met die middel van die skyf horisontaal in die middel van die vlag en op die verhouding 7:11 van die vlagpaalkant af.
Niagara-waterval
Die Niagara-waterval (Engels: Niagara Falls) is een van die grootste watervalle in Noord-Amerika en geleë in die Niagararivier op die grens van Kanada en die Verenigde State van Amerika. Wes van die waterval is die Kanadese stad Niagara Falls in die provinsie Ontario en oos daarvan die Amerikaanse stad Niagara Falls in die deelstaat New York. Dit is een van Amerika se grootste toeriste-aantreklikhede.
Die Niagara-waterval lê tussen die twee Groot Mere Eriemeer in die suide en Ontariomeer in die noorde. Die Goat-eiland skei die Niagara-waterval in die Horseshoe-waterval in Kanada en die Amerika-waterval in die Verenigde State van Amerika.
Op elke oewer van die rivier en regoor die Niagara-waterval is 'n stad met die naam Niagara Falls. Die een stad is in die staat New York in die V.S.A., en die ander in die staat Ontario in Kanada. Die internasionale grens tussen die V.S.A. en Kanada loop reg in die middel van die Niagara-rivier langs.
Net soos daar twee stede is, is daar, soos reeds genoem, ook twee watervalle: die American Falls is 330 meter breed en 56 meter hoog en dra sowat 5 persent by van die water wat oor die Niagara-val stort. Goat Island, wat op die rand van die waterval lê, skei die American Falls van die indrukwekkende Canadian Falls, wat ook as die Horseshoe Falls bekend staan.
Hierdie val is sowat 800 meter breed en 50 meter hoog; sowat 95 persent van die water van die Niagara-rivier stort oor hierdie val. Die groot volume water wat oor die Canadian Falls val, het tot gevolg gehad dat die gesteentes weggeërodeer is tot die kenmerkende perdehoefvorm, waarvandaan die val sy naam kry. In die afgelope twintig jaar het die Amerikaanse en Kanadese regerings saamgespan in 'n projek om 'n deel van die water te herlei voordat dit die Niagara-val bereik en dit vir die opwekking van hidroëlektriese krag te gebruik.
Gevolglik stort minder water oor die val, wat 'n vermindering in erosie aan die rand daarvan beteken. Die hidroëlektriese krag word deur die twee stede gebruik. Die twee stede Niagara Falls is beroemde toeriste-oorde, want meer as 2 000 000 mense besoek jaarliks die Niagara-val. Een van die beste plekke waarvandaan die waterval aanskou kan word, is Table Rock House op die Kanadese oewer.
Besoekers kry hier waterdigte jasse en word dan in hysers na benede geneem en deur ondergrondse gange gelei totdat hulle agter die val self staan. Dit is 'n onvergeetlike ondervinding om daar te staan en te sien hoe miljoene tonne water voor 'n mens verbystort. Agter die American Falls het die water 'n reuse gat weggeërodeer wat bekend staan as die Cave of the Winds. Dit kan ook bereik word deur 'n stelsel van hysers en ondergrondse gange.
Kenneth Davenport
Kenneth Davenport (20 Februarie 1879 – 10 November 1941) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer.
Toriumchroomsilisied
Toriumchroomsilisied is 'n chemiese verbinding met formule
Sy kristalstruktuur is in 1965 deur Ban en Sikirica gepubliseer. Hierdie struktuur is die argetipe van die D1 van die strukturbericht-klassifikasie wat by ongeveer 600 sogenaamde "122"-verbindings aangetref word.
Struktuur
Die struktuur kan in die I4/mmm-ruimtegroep beskryf word met die koördinate:
Vervaardiging
Ban en Sirikica het die verbinding as eerste vervaardig deur verhitting van saamgeperste poeiers van die elemente onder die smeltpunt. Hulle het 'n reeks nuwe verbindings gevind met formule waar M = Cr, Mn, Fe, Co, Ni en Cu wat almal dieselfde struktuurtipe gevorm het. Die eenheidselle het nogtans effens verskil.
Eienskappe
Die groot familie van stowwe wat hierdie struktuur besit is onderwerp van intensiewe navorsing, maar oor toriumchroomsilisied self is verder min bekend, behalwe 'n kwantumeganiese berekening van sy elastiese, elektroniese en magnetiese eienskappe. Hierdie berekenings voorspel dat dit 'n metallieke geleier moet wees en dat dit 'n grondtoestand moet hê waarin die spins in anitferromagnetiese 'strepe' geordend is en daar kovalente bindings tussen Si atome moet wees.
Die chroomatome het 'n magnetiese moment van 1.20(25) μB, wat by 'n temperatuur van 1,5 K antiferromagneties georden is.
Bazanerivier (Mpumalanga)
Die Bazane is 'n rivier wat in die suide van Mpumalanga in Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Pongolarivier.
Bazanerivier (Oos-Kaap)
Die Bazane is 'n rivier wat in die Wildekusstreek van die Oos-Kaap in Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Mnyamenirivier.
Mersin
Mersin (voorheen: Zephyrion) is 'n groot stad in die suide van Turkye en is 'n belangrike hawestad aan die Middellandse See. Die stad het 'n bevolking van 915 703 in 2014 gehad, terwyl die provinsie 'n bevolking van 1 745 221 in 2015 gehad het. Mersin is tans die hoofstad van die Mersin-provinsie en is suidwes van Adana geleë. Verder suid is die eiland Siprus met die Turkse Republiek van Noord-Siprus geleë. Mersin word as een van die oudste bevolkte gebiede ter wêreld beskou.
Die Toros Universiteit is ook hier geleë.
Kazuo Echigo
Kazuo Echigo (越後 和男) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Hajime Sugiyama
Hajime Sugiyama (杉山 元, Sugiyama Hajime / Sugiyama Gen, 1 Januarie 1880 - 12 September 1945) was 'n Japannese veldmaarskalk wat onderbroke gedien het as hoof van die Imperiale Japanese Army General Staff, en minister van oorlog tussen 1937 en 1945. As oorlogsminister in 1937 was hy een van die belangrikste argitekte van die China Incident wat gelei het tot die Tweede Chinees-Japannese Oorlog. Later, as stafhoof van die weermag in 1940 en 1941, was hy 'n toonaangewende voorstander van uitbreiding na Suidoos-Asië en later voorkomende oorlog teen die Verenigde State. Na die uitbreek van vyandelikhede in die Stille Oseaan op 7 Desember 1941, het Sugiyama toesig gehou oor alle leërbedrywighede totdat hy in Februarie 1944 deur premier Hideki Tojo bedank is. Na Tojo se ousie beklee hy weer die pos van Minister van Oorlog in Kuniaki Koiso se kabinet tot sy ontbinding in April 1945.
Shunroku Hata
Shunroku Hata (畑俊六, Hata Shunroku, 26 Julie 1879 - 10 Mei 1962) was 'n veldmaarskalk (Gensui) in die Keiserlike Japanse Leër tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was die laaste oorlewende Japannese militêre offisier met die rang van 'n moerasse. Hata is skuldig bevind aan oorlogsmisdade en is na die oorlog tot lewenslange gevangenisstraf gevonnis.
William Talman (akteur)
William Talman (4 Februarie 1915 – 30 Augustus 1968) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Armored Car Robbery (1950), The Racket (1951), en The Hitch-Hiker (1953), en in die televisiereeks Perry Mason (1957).
John Davey (akteur)
John Davey is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente 3 Women (1977) en The Late Show (1977), en in die televisiereekse Shazam! (1974) en Remington Steele (1982).
Yasuharu Kurata
Yasuharu Kurata (倉田 安治) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Seishirō Itagaki
Seishirō Itagaki (板垣 征四郎, Itagaki Seishirō, 21 Januarie 1885 - 23 Desember 1948) was 'n generaal in die Imperiale Japanse Leër tydens die Tweede Wêreldoorlog en 'n oorlogsminister. Hy is in 1948 skuldig bevind aan oorlogsmisdade en is tereggestel.
Callyspongia megalorrhaphis
Callyspongia megalorrhaphis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Ridley & Dendy.
Yasuji Okamura
Yasuji Okamura (岡村 寧次, Okamura Yasuji, 15 Mei 1884 - 2 September 1966) was 'n generaal in die Keiserlike Japannese Leër, en hoofbevelvoerder van die China Expeditionary Army van November 1944 tot die einde van die Tweede Wêreldoorlog.
Callyspongia mollis
Callyspongia mollis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Lendenfeld.
Yasuji Okamura
Hy is ná die oorlog deur die Shanghai War Crimes Tribunal onskuldig bevind aan enige oorlogsmisdade. As een van die top-Chinese kenners van die Japannese weermag, het generaal Okamura sy hele militêre loopbaan op die Asiatiese vasteland deurgebring.
Hisaichi Terauchi
Graaf Hisaichi Terauchi (寺内 寿一, Terauchi Hisaichi, 8 Augustus 1879 - 12 Junie 1946) was 'n Gensui (of Veldmaarskalk) in die Keiserlike Japanse Leër en bevelvoerder van die Suidelike Ekspedisie Leërgroep tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was in bevel om die besetting van Suidoos-Asië (Singapoer en Indonesië) te lei.
Paula Jai Parker
Paula Jai Parker (gebore 19 Augustus 1969) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Friday (1995), Phone Booth (2002), High Crimes (2002), en Hustle & Flow (2005).
Buyelekhaya Dalindyebo
Buyelekhaya Zwelinbanzi Dalindyebo a Sabata (gebore 1964; r. sedert Mei 1989) is die koning van die abaThembu in Suid-Afrika. Sy lofnaam is Zwelibanzi. Hy is die seun van die vorige koning, Sabata Jonguhlanga Dalindyebo, 'n afstammeling van die amaHala-dinastie, en tans die regeerder van die bakaDalindyebo-bloedlyn.
In Mei 2005 is hy aangekla van bedrog, moord, poging tot moord, ontvoering en brandstigting by die Mthatha Hooggeregshof, en is tans besig om teen 'n 15-jaar vonnis te appelleer. Die aanklagte is aanhangig gemaak nadat hy tussen 1995 en 1996 geweld teen sy onderdane in 'n klein dorpie naby Mthatha gebruik het. In Desember 2009 het Buyelekhaya gedreig om van Suid-Afrika af te skei, en twee-derdes van die land se grondgebied met hom te neem. Die afskeidingstender het blykbaar gekom nadat pres. Jacob Zuma geweier het om by die koning se geskille in te gryp. Die afskeiding is later opgeskort, maar hy eis R 900 miljoen van die regering en 'n verdere R 80 miljard vir sy stam vir die vernedering wat die kriminele verhoor veroorsaak het.
Elizabeth Berkley
Elizabeth Berkley (gebore 28 Julie 1972) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Showgirls (1995), The First Wives Club (1996), The Curse of the Jade Scorpion (2001), en S. Darko (2009).
Yoshijirō Umezu
Yoshijirō Umezu (梅津 美治郎, Umezu Yoshijirō) (4 Januarie 1882 - 8 Januarie 1949) was 'n Japannese generaal in die Tweede Wêreldoorlog en hoof van die Generale Staf van die Leër gedurende die laaste jare van die konflik. Hy is aan oorlogsmisdade skuldig bevind en tot lewenslange gevangenisstraf gevonnis.
Hy is op 8 Januarie 1949 in die gevangenis aan dikdermkanker oorlede.
István Thomán
István Thomán (Hongaars: ˈiʃtvaːn ˈtomaːn; 4 November 1862 - 22 September 1940) was 'n Hongaarse klaviervirtuoos en musiekonderwyser. Hy was 'n gerekende klavieronderwyser, met studente soos Béla Bartók, Ernő Dohnányi en Georges Cziffra. Sy ses-vilume Tegniek van Klavierspeel is vandag steeds in gebruik.
Vroeë lewe en opvoeding
Thomán is in 1862 gebore in Humenné (Homonna), Zemplén-graafskap, Koninkryk van Hongarye (nou in Slowakye) aan Joodse ouers, dr David Thomán en Rosa Weisberger. Hy is erken vir sy talent, en het 'n gunstelingstudent van Franz Liszt geword. Liszt het hom aangestel om onderwys te gee aan die Franz Liszt Musiekakademie (Koninklike Hongaarse Akademie vir Musiek) in Boedapest, maar hy moes op 45-jarige ouderdom skielik aftree.
Loopbaan
Thomán het saam met Liszt getoer, en was teenwoordig tydens sy afsterwe. Hy was ook een van die wat Liszt se kis gedra het. Thomán, saam met die mede-Liszt-student Árpád Szendy, se belang lê daarin dat hulle die Liszt-styl voortgesit het deur hul onderrig aan die Koninklike Hongaarse Akademie van Musiek.
Thomán se dogter, Mária Thomán (1899–1948), het 'n gerekende konsertviolis geword en saam met Jenő Hubay, Franz von Vecsey, Carl Flesch en Alma Moodie gestudeer. Sy het regoor Europa konserte gespeel, beide as solis en ter begeleiding van kamermusiek ensembles.
Volkswagen Polo
Die Volkswagen Polo (uitgespreek [fɔlksˌvaːgən ˈpoːloː]) is 'n superkleinmotor wat deur die Duitse vervaardiger Volkswagen vervaardig word sedert 1975. Dit word in Europa en ander markte wêreldwyd in luikrug-, sedan-, koepee- en stasiewavariante verkoop.
Die Polo is die eerste keer in 1975 vrygestel en strek reeds oor ses geslagte met tussentydse opknappings. Verwante Volkswagengroepmodelle sluit die Škoda Fabia, SEAT Ibiza en Audi A1 in.
Die Volkswagen Polo het die "2010 Wêreldmotor van die Jaar"-toekenning verower.
In die herfs van 2020 is die Polo visueel herontwerp met die oorskakeling na die modeljaar 2021. Sedertdien is die voertuig voorsien van die nuwe Volkswagen-logo en die Polo-letters op die agterklap, wat eers linksonder was, is nou in 'n nuwe lettertipe in die middel onder die VW-logo geplaas. Tegnies was daar 'n opdatering van die "Modular Infotainment Kit 3" (MIB3).
Okkert Brits
Okkert Brits (gebore 22 Augustus 1973 in Uitenhage) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse baan- en veldatleet wat in paalspring gespesialiseer het. Hy het vier goue medaljes by die Afrika-atletiekkampioenskap, en twee goue medaljes by die Alle-Afrika Spele gewen. In 2003 het hy 'n silwermedalje by die Atletiekwêreldbyeenkoms verower. Hy het ook goud by die Statebondspele van 2002 en brons by die IAAF Wêreld Binnenshuise Kampioenskap van 1995 ingepalm.
Sy persoonlike beste sprong van 6,03 m, wat hy in 1995 opgestel het, is 'n Afrika-rekord. Dit maak hom die eerste persoon uit Afrika wat hoër as 6 meter kon spring. Hy het aan die Olimpiese Spele van 1996, 2000 en 2004 deelgeneem, en 'n sewende plek in 2000 behaal. Tydens die seisoen van 1995 het hy die nommer een-posisie op die wêreldranglys beklee.
Brits is in 2003 met Jane Gillespie getroud. Die egpaar het twee kinders, Sarah Jane Brits (gebore in 2005) en David Okkert Brits (gebore in 2006). In 2009 het Brits en Elizabeth Ann Morris ('n vriendin van hom) aan die 3de seisoen van die Survivor South Afrika-werklikheidsreeks deelgeneem.
In Januarie 2003 het Brits positief getoets vir die verbode middel efedrien. Hy het beweer dat dit deel van 'n energie-aanvulling moes wees. Omdat dit sy eerste oortreding was, en efedrien net 'n stimulant is, het hy met 'n openbare waarskuwing weggekom.
Amharies
Amharies (አማርኛ Amarəñña, [amarɨɲːa], ) is na Arabies die belangrikste Semitiese taal wat deur sowat 22 miljoen mense gepraat word. Dit is die tweede mees verspreide taal van Ethiopië na Oromo. Daar is ook Amharies-sprekende minderhede in Eritrea en Israel. Amharies word deur die Amhare gepraat en het sy eie alfabet waarin dié taal se naam as አማርኛ geskryf word. Amharies is nou verwant aan Tigrinya en Tigre, al drie het uit die antieke taal Ge'ez ontwikkel. Sedert 2020 dien Amharies saam met Afar, Engels, Oromo, Somalies en Tigrinya as amptelike tale van Ethiopië.
Al Soefi
Abd Al-Rahman Al Soefi (* 7 Desember 903, † 25 Mei 986), wat ook bekend staan as Abd ar-Rahman as-Soefi of Abd al-Rahman Aboe al-Hoesain en in westerse bronne dikwels ook Azophi genoem word, was 'n Persiese sterrekundige aan die hof van die emir Adoed ad-Daula in Isfahan. Hy verwerf bekendheid deur sy bewerkings van Griekse sterrekundige vakliteratuur, veral Claudius Ptolemeus se "Groot Sterrekundige Stelsel", wat hy omtrent 800 onder die titel Almagest in Arabies vertaal is.
In sy hoofwerk, die "Boek van die Sterre", verwys hy onder meer na die Groot Magellaanse Wolk en die Andromeda-sterrestelsel, waarby eersgenoemde eers eeue later weer deur die Portugese seevaarder Ferdinand Magellaan en laasgenoemde ná die uitvinding van die teleskoop in 1612 deur Simon Marius herontdek is.
'n Krater op die maan met 'n deursnee van 47 kilometer is na Al Soefi (Azophi) vernoem.
Callyspongia murex
Callyspongia murex is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Hoshino.
Thayer David
Thayer David (4 Maart 1927 – 17 Julie 1978) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Journey to the Center of the Earth (1959), House of Dark Shadows (1970), Little Big Man (1970), en Rocky (1976).
Jeuksiekte
Jeuksiekte is 'n velsiekte wat veroorsaak word deur die jeukmyt, Sarcoptes scabiei. Dit steek gewoonlik aan met intieme kontak tussen mense. Dit gee 'n erg jeukerige uitslag ook bekend as "skabies", "jolliejeuk" of "lekkerkrap". 'n Ander myt, die skurftemyt, veroorsaak die siekte by diere bekend as brandsiekte.
Behandeling vir jeuksiekte behels die aanwending van 'n gammabenseenheksachloried-room op die aangetaste dele.
Die volwasse myt grawe in die vel in en lê drie tot vier eiers in die vel. Die larwes bly onder die vel en kom as volwasse larwes na die veloppervlak. As die gasheer (bv. 'n hond) die natuurlike gasheer is, begin die siklus weer van voor af. Die mens is nie 'n natuurlike gasheer vir die myt nie en dit kan nie sy hele lewensiklus voltooi nie. Dit veroorsaak egter 'n rooi uitslag op die vel wat erg jeuk.
Kuniharu Nakamoto
Kuniharu Nakamoto (gebore 29 Oktober 1959) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Buitelandse betrekkinge van Suid-Afrika
Die buitelandse betrekkinge van Suid-Afrika strek vanaf die land se tyd onder heerskappy van die Britse Ryk deur sy sy isolasionistiese tydvak onder apartheid tot sy posisie as 'n verantwoordelike internasionale akteur wat 'n sleutelrol in Afrika, veral Suider-Afrika, speel. Suid-Afrika is 'n lid van die Verenigde Nasies, die Afrika-unie, BRICS en die Statebond. Suid-Afrika is as 'n nie-permanente lid van die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies, in 2006, 2010 en 2018 deur die VN se Algemene Vergadering verkies. Suid-Afrika dien tans op VN Veiligheidsraad vir die periode 2019–2020. Die Suid-Afrikaanse president Cyril Ramaphosa is die huidige voorsitter van die Afrika-unie, die tweede keer dat Suid-Afrika voorsitter is van die organisasie sedert die stigting in 2003.
Die Departement van Internasionale Betrekkinge en Samewerking (Department of International Relations and Cooperation – DIRCO) is die ministerie van buitelandse sake van die Suid-Afrikaanse regering. Dié departement is verantwoordelik vir die buitelandse betrekkinge van Suid-Afrika en dus die land se verhoudings met die buiteland en internasionale organisasies, sowel as die bestuur Suid-Afrika se diplomatieke missies in die buiteland. Die departement word gelei deur die Minister van Internasionale Betrekkinge en Samewerking, tans Naledi Pandor.
Kleinbek-geelvis
Die Kleinbek-geelvis (Labeobarbus aeneus) is 'n varswatervis wat natuurlik voorkom in die Oranje- en Vaalrivier-stelsels in Suid-Afrika. In Engels staan die vis bekend as die Smallmouth yellowfish.
Voorkoms
Daar is twee pare baarde om die mond. Die vis is silwerkleurig met swart vlekke op wanneer dit onvolswasse is en die volwasse vis is goud-olyfbrons aan die bokant en roomkleurig aan die onderkant. Die anale vin het 'n oranje skakering. Die vis word tot 50 cm lank en die Suid-Afrikaanse hengelrekord is 7.837 kg.
Verspreiding
Alhoewel die vis natuurlik in die Oranje- en Vaalrivier-stelsels voorkom is dit ook gevestig in die Gourits-, Groot-Kei-, Limpopo- en die Groot-Visriviere. Dit kom ook voor in die Mutirikwedam in Zimbabwe.
Buitelandse betrekkinge van Suid-Afrika
Apartheid
Suid-Afrika het apartheid in 1948 ingestel as 'n stelselmatige uitbreiding van die bestaande rassediskriminasie in die land. Gevolglik het die land internasionaal meer geïsoleer geraak totdat apartheid in 1991 afgeskaf is en rasse-gelykheid tussen 1990–1993 ingestel is. Hierdie oorgang het 'n verandering in Suid-Afrika se buitelandse beleid veroorsaak. Die land het opgehou om 'n regionale hegemoon te wees en het die land geposisioneer om 'n sentrale spilpunt vir samewerking in die streek te wees.
Kleinbek-geelvis
Habitat
Hulle verkies helder, vinnigvloeiende riviere om in te leef maar word ook in groot damme gevind en kom by groter hoogtes bo seevlak voor as die Grootbek-geelvis. Hulle broei in die lente of vroeë somer net na die eerste groot reën. Daarna migreer die wyfies stroom-op om hul eiers te lê.
Chinese Keiserryk
Die Chinese Keiserryk het tussen 221 v.C. en 1911 bestaan. Verskeie dinastieë het in dié tyd regeer.
Buitelandse betrekkinge van Suid-Afrika
Post-apartheid
Suid-Afrika het, na die internasionale isolasie van die apartheidsera, na vore gekom as 'n toonaangewende internasionale akteur. Die belangrikste doelwit van buitelandse beleid is om goeie betrekkinge met alle lande, veral sy bure in die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap en die ander lede van die Afrika-unie, te ontwikkel. Suid-Afrika het 'n sleutelrol gespeel om 'n einde te maak aan verskillende konflikte en politieke krisisse op die vasteland van Afrika, onder meer in Burundi, die Demokratiese Republiek van die Kongo, die Comore-eilande en Zimbabwe. In Augustus 1998 het Suid-Afrika die voorsitterskap van die Beweging van Onverbonde Lande tot in Julie 2002 beklee.
Chinese Keiserryk
Geskiedenis
Voor 221 v.C. het verskeie onafhanklike vorstedomme in China bestaan. In 221 v.C. is China verenig onder die eerste keiser, Qin Shi Huangdi (wat "Eerste keiser van die Qin" beteken), en hy het die Qin-dinastie gestig. Tydens die Han-dinastie (206 v.C. - 220 n.C.) is die ryk uitgebrei tot in Korea, Viëtnam en Sentraal-Asië.
Hierna het ’n tydperk van verwarring gevolg: kortstondige dinastieë het mekaar vinnig opgevolg. Een van die stiller tye in dié periode was die Tang-dinastie (618-907). Dié dinastie was ’n bloeityd vir China. Onder die keisers van die Tang is onder meer ’n eksamenstelsel ingevoer: elkeen wat ’n amptenaar wou word, moes ’n reeks eksamens slaag. Vanaf die 9de eeu het die mag van die keiser toegeneem en het die ekonomiese sentrum na die suide geskuif.
Marco Polo het China glo omstreeks 1280 besoek toe die Mongoolse Yuan-dinastie aan die bewind was. Onder die etnies-Chinese Ming-dinastie (1368–1644) het seehandel en ontdekkingsreise toegeneem, maar in die tweede helfte van die 15de eeu is meer klem gelê op Chinese waardes en is die invloed van buite afgeweer. Later, onder die Qing-dinastie van die Mantsjoes (1644–1911), het die druk deur die Westerse wêreld weer toegeneem. In 1911 is die keiserryk eindelik tydens die Xinhai-rewolusie omvergewerp en is die Republiek van China uitgeroep.
Chinese keiserlike dinastieë
Van die Qin-dinastie af is daar amptelik sprake van ’n Chinese keiserryk.
Scotstoun-stadion
Tussen 2012 en 2015 is die Skotland-sewes – die Skotse been van Wêreldrugby Sewesreeks – by die stadion aangebied, maar die been is in 2016 geskuif na Frankryk.
Geskiedenis
Die stadion het in 1915 as Scotstoun-skougronde, vir die eerste keer vir die publiek oopgemaak, nadat die area deur die Glasgow Landbougenootskap ontwikkel is as ’n vergaderplek vir landbouskoue. Kort daarna is dit vir sportgebeure gebruik en gevolglik is ’n hoofpaviljoen opgerig. Die fasiliteit is in 2008 opgeknap en is op 14 Januarie 2010 deur Prinses Anne geopen.
Tiruchirappalli
Tiruchirappalli (Tamil: திருச்சிராப்பள்ளி, Tiruccirāppaḷḷi, [ˈt̪iɾɯtːʃiɾaːpːaɭːi], ), vroeër Trichinopoly, ook Tiruchi of Trichy genoem, is 'n stad in die Suidwes-Indiese deelstaat Tamil Nadu, met 'n bevolking van 916 857 in 2011. Die stad is die vierde grootste metropolitaanse gebied in die deelstaat en is in die sentrum daarvan geleë.
Scotstoun-stadion
Opknapping
Deel van die opknapping was die bou van ’n splinternuwe moderne stadionfasiliteit met kantore, vergadersale, ’n binnenshuise naelloopbaan van 100 meter, die vernuwing van die atletiekbaan met die volgrootte rugbyveld in die binneveld. Die paviljoene is uitgebrei met die skep van ’n noordelike en suidelike paviljoen wat plek vir 5 000 toeskouers bied.
In 2010 is voorts nuwe sintetiese oppervlaktes en rugby-oefenoppervlaktes toegevoeg. Die stadion het ook ’n krag- en kondisioneringsuite wat vir atlete ontwerp is.
Gebeure
Scotstoun-stadion is gebruik as oefenplek vir die 2014 Statebondspele en word dikwels gebruik vir premieratletiekbyeenkomste waar atlete van dwarsoor die Verenigde Koninkryk teenwoordig is.
In 2009 het dit die oefenveld van die Glasgow Warriors geword en in September 2012 het hulle die veld hul tuisgrond gemaak deur van Firhill-stadion te skuif. Scotstoun-stadion het in Mei 2012 die Skotse been van die Wêreldrugby Sewesreeks gehuisves. Dit het voortgeduur totdat die been in 2016 na Frankryk verskuif is.
Victoria Park City van Glasgow-atletiekklub oefen ook by Scotstoun.
Scotstoun-stadion het ook ’n eie gelukbringer, ScottieRoo, wat dikwels sy verskyning by spesiale gebeure en kinderpartytjies maak.
Ian Reddington
Ian Reddington (gebore 25 September 1957) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Shameless (2004), Robin Hood (2006), en Benidorm (2007).
Semitiese taalfamilie
Die Semitiese taalfamilie is 'n taalgroep, wat die tale Arabies (242 miljoen), Amharies (22 miljoen), Hebreeus (omstreeks 9 miljoen), Tigrinya (omstreeks 6,7 miljoen), Aramees (omstreeks 2,2 miljoen), Maltees en ander omvat. Dit word altesaam deur meer as 270 miljoen mense in Noord-Afrika, die Midde-Ooste, aan die Horing van Afrika en Malta gepraat.
Larva migrans
Hierdie infestasie van die vel word veroorsaak deur die larwes van die hond en kat haakwurms. Kontak met besmette sand laat die larwe toe om in die vel in te penetreer en vandaar versprei die larwe deur die vel. Oral waar die larwe gaan veroorsaak dit 'n irritasie wat rooierig is en baie kan jeuk.
Tans word Thiabendazole rome gebruik om die larwe dood te maak. Soms is orale behandeling egter ook nodig.
Nobutake Kondō
Nobutake Kondō (近藤 信竹, Kondō Nobutake, 25 September 1886 - 19 Februarie 1953), was 'n admiraal in die Japannese Keiserlike Vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog. As bevelvoerder van IJN 2de vloot, die belangrikste losstaande mag van die vloot vir onafhanklike operasies, is Kondō slegs as tweede belangrik vir Admiraal Isoroku Yamamoto beskou.
Simone de Beauvoir
Simone de Beauvoir (9 Januarie 1908 – 14 April 1986) was 'n Franse skrywer, filosoof en feminis. Die omvang van haar werk is divers; sy was 'n romanskrywer, politieke teoretikus, essayis, asook 'n biograaf en outobiograaf. Sy is veral bekend vir haar werk, Le Deuxième Sexe (Die tweede geslag, 1949), waarin sy 'n gedetailleerde analise van die onderdrukking van die vrou gedoen het. Die eksistensiële dilemma is die sentrale tema van vele van haar werke, maar haar perspektief strek van die outobiografiese tot die historiese.
Akim Tamiroff
Akim Tamiroff (29 Oktober 1899 – 17 September 1972) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente For Whom the Bell Tolls (1943), Touch of Evil (1958), Ocean's 11 (1960), en The Trial (1962).
Simone de Beauvoir
Middeljare
Nadat sy haar baccalaureaat eksamens in wiskunde en filosofie geslaag het, het sy wiskunde bestudeer aan die Institut Catholique en literatuur/tale aan die Institut Sainte-Marie Daarna het sy in filosofie aan die Sorbonne gestudeer. Terwyl sy aan Sorbonne studeer, ontmoet sy Jean-Paul Sartre in 1929. Hy het 'n kursus aan dié universiteit gevolg terwyl hy ingeskryf was by die elite École Normale Supérieure. Dit is 'n algemene wanopvatting dat de Beauvoir ook aan die École Normale gestudeer het. Sy was egter wel goed op hoogte met die instelling en sy leerplan danksy Sartre en ander persone in die filosofiese sirkel.
In 1929 het de Beauvoir ook die jongste persoon in Frankryk geword wat 'n aggregasie in filosofie behaal het. Sartre was eerste daardie jaar met haar in die tweede plek. Terwyl sy aan die Sorbonne was het sy haar lewenslange bynaam Castor (die Frans vir "bewer") gekry. Dié bynaam se ontstaan is te danke aan 'n ooreenkoms van die woord en haar van in Frans.
In 1943 het de Beauvoir L'Invitée (Sy het gekom om te bly, 1943) gepubliseer waarin sy die eksistensiële dilemmas van individuele vryheid, aksie en verantwoordelikheid verken. In dié boek is ook 'n fiktiewe chronologie van haar lesbiese verhouding met Olga Kosakiewicz, een van haar studente in die Rouen sekondêre skool waar sy onderwys gegee het gedurende die vroeë 1930's. Dié roman ondersoek ook die komplekse verhouding met Sartre en hoe die verhouding beïnvloed is deur die ménage à trois met Kosakiewicz.
Latere jare
Teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog (1945) het de Beauvoir by Sartre aangesluit as redakteur van Les Temps Modernes, 'n politieke joernaal gestig deur Sartre saam met Maurice Merleau-Ponty en ander. Buiten haar redakteurskap het de Beauvoir die Les Temps Modernes gebruik om haar eie werk te bevorder en was redakteur tot met haar dood.
Alhoewel haar boek Pour Une Morale de L'ambiguïté (Die etiek van dubbelsinnigheid, 1947) nie werklik bekend is nie, kan dit tog beskou word as die mees toeganklike inleiding tot die Franse eksistensialisme. Die boek se eenvoud hou dit verstaanbaar in teenstelling met Sartre se hoogs analitiese  L'être et le néant (Die Syn en die nietigheid).
Nadat sy in die laat 1940's die Le Deuxième Sexe (Die tweede geslag) aan haar uitgewer gelewer het, het sy vir 'n uitgebreide besoek na die Verenigde State gegaan. Sy is genooi deur Nelson Algren wat sy gedurende 'n besoek in 1947 in die VSA ontmoet het. Algren was woedend oor die eksplisiete manier waarop de Beauvoir later haar Amerikaanse seksuele ervarings in Les Mandarins, (Die Mandaryne, 1954) beskryf het. Die boek is opgedra aan Algren terwyl die karakter Lewis Brogan in dié boek op hom gebaseer is.
Die tweede geslag
Simone de Beauvoir beredeneer 'n feministiese eksistensialisme in haar werk Le Deuxième Sexe (Die tweede geslag), gepubliseer in 1949. As 'n eksistensialis aanvaar de Beauvoir die doktrine "bestaan gaan essensie vooraf" en huldig die standpunt dat 'n mens nie as 'n vrou gebore word nie, maar een gemaak word. Die samelewing beskou die man as die absolute en die noodsaaklikste onderwerp van die samelewing. Haar analise fokus op die konsep van die vrou as "Die Ander". Die vrou word altyd as afhanklik van die man gedefinieer. Dit is die (sosiale) opvatting van Vrou as die beliggaamde Ander wat de Beauvoir as fundamenteel tot die vrou se onderdrukking identifiseer.
De Beauvoir argumenteer dat vroue histories beskou word as afwykend en abnormaal. Sy verklaar dat selfs Mary Wollstonecraft mans beskou as die ideaal waarna vrouens moet streef. De Beauvoir sê dat hierdie houding vroue se sukses beperk het omdat die persepsie dat vroue afwyk van die normale vroue buitestaanders gemaak het wat bloot poog om "normaliteit" na te maak. Volgens haar sal hierdie veronderstelling deur feminisme opsy gesit moet word om vordering te maak. Simone de Beauvoir glo dat vrouens net soos mans in staat is om keuses uit te oefen, hulself te verbeter en daardeur manlike bewustheid te verminder tot innerlikheid.
In 1954 verskyn haar boek, Les Mandarins, (Die Mandaryne), waarvoor de Beauvoir die Prix Goncourt sou ontvang. Dit word in 1958 gevolg deur haar memoirs Mémoires d'une jeune fille rangée (Memoires van 'n Pligsgetroue Dogter). Na die dood van haar moeder skryf Simone die boek Une mort très douce ('n Baie Maklike Dood), wat in 1964 gepubliseer word. Les belles images (Die Mooi Beelde) word in 1966 gepubliseer en La vieillesse (Ouderdom) in 1970.
In 1981 skryf sy La Cérémonie des adieux (Die seremonie van afskeid), 'n pynvolle blik op Sartre se laaste jare.
Dood en evaluasie van haar bydrae
Ligaamlik en geestelik uitgeput deur haar verslawing aan drank en amfetamien sterf Simone de Beauvoir aan longontsteking op 14 April 1986 in Parys. Sy word langs Sartre in die Cimetière du Montparnasse in Parys begrawe. Na haar dood is de Beauvoir wêreldwyd geprys nie net opgrond van die groter aanvaarding van die feminisme in veral die akademiese wêreld nie, maar ook aangesien meer mense bewus geword het van die invloed wat sy uitgeoefen het op Sartre se mees prominente eksistensialistiese werk L'Être et le néant. Sy word beskou as een van die mees prominente Franse denkers in die geskiedenis en later as die "moeder" van post-1968 feminisme. Haar werke openbaar 'n beeld van haar lewe teen die agtergrond van die tyd waarin sy gelewe het.
Royal Opera House
Die Royal Opera House is die tuiste van die koninklike opera- (The Royal Opera) en balletgeselskap (The Royal Ballet) asook 'n orkes, die Orchestra of the Royal Opera House. Die teater, wat oorspronklik as die Theatre Royal bekend gestaan het, het in die eerste honderd jaar van sy bestaan hoofsaaklik as skouburg gedien. In 1734 is die eerste balletopvoering aangebied, en 'n jaar later het Händel se eerste operaseisoen begin. Baie van die komponis se operas en oratoria is spesifiek geskryf om hier opgevoer te word, en so is ook die premières van Händel-werke in die teater gehou.
Die huidige operahuis is al die derde teater op die perseel nadat vroeëre geboue in 1808 en 1857 in verwoestende brande vernietig is. Die fasade, voorsaal en ouditorium dateer uit 1858, maar byna alle ander elemente van die huidige teaterkompleks is eers so onlangs soos die 1990's tydens uitgebreide restourasiewerk bygevoeg. Die operahuis bied sitplekke vir 2 256 toeskouers in vier rye met losies en balkonne en in die amfiteater-ry. Die proscenium is 12,2 m wyd en 14,8 m hoog.
Jisaburō Ozawa
Vise-admiraal Jisaburō Ozawa (小沢 治三郎, Ozawa Jisaburō, 2 Oktober 1886 - 9 November 1966) was 'n admiraal in die Japannese Keiserlike Vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was die laaste opperbevelvoerder van die Gekombineerde Vloot. Baie militêre historici beskou Ozawa as een van die bekwaamste Japanese vlagoffisiere.
Katrien Engelbrecht
Katrien Engelbrecht (*1950– †14 Mei 1981) was 'n Afrikaanse digter wat kort voor haar een-en-dertigste verjaarsdag sterf weens hartversaking. Een van haar broers is die digter Herman Engelbrecht.
Lewe en werk
Martha Katrina (Katrien) Engelbrecht is in 1950 gebore. Haar vader was Charl Jakob Engelbrecht, taalredakteur van Die Transvaler, en haar moeder die bekende dramadosent Aletta Gericke. Sy het twee broers, Herman Engelbrecht wat ook 'n digter is, en Dirk.
As aktrise gee sy lesse in kinderdrama en voordragkuns by die Akademie vir Dramakuns (ADK), terwyl sy verder studeer vir 'n B.A.-graad in Wysbegeerte en Logika en Kommunikasiekunde aan die Universiteit van Suid-Afrika. Sy neem ook balletklasse en het by haar ouers in Linden gewoon.
Op 14 Mei 1981 is sy kort voor haar een-en-dertigste verjaardag aan hartversaking oorlede.
Skryfwerk
Van haar gedigte is in tydskrifte soos Standpunte gepubliseer. Haar debuut was met die digbundel Ellips. Hierdie bundel word oor die algemeen negatief beoordeel. Enkele verspreide versreëls maak indruk, maar dit word nie saamgevoeg tot 'n geslaagde geheel nie.
Hierna publiseer sy ook die bundel met poëtiese gebede Monoloog met God, wat tekens gee van poëtiese ontroering en idees.
Publikasies
Werke wat uit haar pen verskyn sluit in:
Emigrate
Emigrate is die soloprojek van Richard Kruspe, 'n stigterslid en kitaarspeler van die musiekgroep Rammstein.
Metaan
Metaan of moerasgas is die eenvoudigste vorm van 'n koolwaterstof, en die eerste in die reeks van die alkane. Dit is 'n gas (teen standaard temperatuur en druk) met die chemiese formule van CH4. Egte metaan is reukloos, maar in die praktyk word byprodukte gebruik om dit moontlik te maak om metaangaslekke betyds op te spoor.
Harry Kuitert
Harminus Martinus (Harry) Kuitert (Drachten, 11 November 1924 – Amstelveen, 8 September 2017) was 'n Nederlandse teoloog en etikus, oorspronklik van die gereformeerde tradisie.
Metaan
Chemie
Metaan is 'n belangrike brandstof. As een molekule metaan verbrand word in die teenwoordigheid van suurstof word een molekule CO2 en twee molekules H2O (water) vrygestel: CH4 + 2O2 → CO2 + 2H2O
Behalwe verbranding is metaan nie baie reaktief nie. Dit reageer byvoorbeeld nie met sterk sure of basisse nie. Met 'n halogeen soos chloor is lig nodig om die chloormolekuul in twee radikale chlooratome te breek. Hierdie radikale tas 'n C-H binding aan:
Hierdie radikale tas 'n C-H binding van metaan aan:
Die gevormde metielradikaal is baie reaktief en kan byvoorbeeld met 'n chloorradikaal reageer en metielchloried vorm:
Soms kan dit nogtans ook met 'n ander metielradikaal reageer en 'n etaanmolekuul vorm: