cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vladimir Horowitz
Repertoire, tegniek en styl
Horowitz se styl het dikwels uitgestrekte dinamiese kontraste bevat, met oorweldigende dubbele-fortissimos gevolg deur skielike delikate pianissimos. Hy kon 'n aardskuddende volume klank van die klavier produseer sonder om 'n harde en felle toon voort te bring. Hy het 'n buitengewone wye reeks tonale kleur verkry,en sy stywe, presiese aanval was merkbaar selfs in sy weergawes van tegnies nie- veeleisende stukke soos die Chopin Mazurkas. Hy is bekend vir sy oktaaftegniek; hy kon presiese passasies buitengewoon vinnig in oktawe speel. Toe hy deur die pianis Tedd Joselson gevra is hoe hy oktawe oefen het, het Horowitz 'n demonstrasie gegee, en Joselson soos volg gereageer, "Hy het hulle presies geoefen soos ons almal geleer was om te doen." Die musiekkritikus en biograaf Harvey Sachs het voorgestel dat Horowitz dalk "die begunstigde-en miskien ook die slagoffer- van 'n buitengewone sentrale senuweestelsel en 'n ewe groot sensitiwiteit tot tonale kleur was." In sy boek The Memoirs of an Amnesiac, skryf Oscar Levant dat Horowitz se oktawe "briljant, akkuraat en soos koeëls geëts" was. Hy het Horowitz gevra "of hy hulle vooruit verskeep het of hulle saam met hom op toer gedra het."
Horowitz se handposisie was ongewoon omdat die handpalm dikwels onder die oppervlak van die sleutel(klawer)-oppervlak was. Hy het dikwels akkoorde met reguit vingers gespeel, en die kleinvinger van sy regterhand was dikwels opgekrul totdat dit nodig was om 'n noot te speel; vir Harold C. Schonberg, "was dit soos die toeslaan van 'n kobra." Vir al die opwinding oor sy speelwerk het Horowitz selde sy hande hoër as die klavier gelig. Sy liggaam was onbeweeglik, en sy gelaatstrekke het selde enigiets ander as intense konsentrasie weerspieël.
Toekennings en pryse ontvang
Grammy vir Beste Klassieke Opvoering - Instrumentale Solis of Soliste (met of sonder orkes)
Grammy vir Beste Solo-opvoering (met orkes)
Grammy vir Beste Instrumentale Solo-opvoering (sonder orkes)
Grammy vir Beste Klassieke Album:
Grammy vir Lewenslange Prestasie, 1990
Klimaatveerkragtigheid
Klimaatveerkragtigheid word gedefinieer as die "vermoë van sosiale, ekonomiese en ekosisteme om 'n gevaarlike gebeurtenis of neiging of versteuring te hanteer". Dit word gedoen deur "te reageer of te herorganiseer op maniere wat hul noodsaaklike funksie, identiteit en struktuur behou. (asook biodiversiteit in die geval van ekosisteme) terwyl ook die kapasiteit vir aanpassing, leer en transformasie behou word”. Die sleutelfokus van toenemende klimaatveerkragtigheid is om die klimaatkwesbaarheid wat gemeenskappe, gebiede en state tans het met betrekking tot die vele gevolge van klimaatsverandering te verminder. Tans sluit klimaatveerkragpogings sosiale, ekonomiese, tegnologiese en politieke strategieë in wat op alle skale van die samelewing geïmplementeer word. Van plaaslike gemeenskapsoptrede tot globale verdrae word die aanspreek van klimaatveerkragtigheid 'n prioriteit, alhoewel daar geargumenteer kan word dat 'n aansienlike deel van die teorie nog in die praktyk omgesit moet word. Ten spyte hiervan is daar 'n robuuste en steeds groeiende beweging wat aangevuur word deur plaaslike en nasionale liggame wat daarop gemik is om klimaatveerkragtigheid te bou en te verbeter.
Vladimir Horowitz
Toekennings en pryse ontvang
Lukrake pryse/toekennings
Klimaatveerkragtigheid
Klimaatveerkragtigheid hou verband met pogings om by klimaatverandering aan te pas. Dit het ten doel om die kwesbaarheid vir klimaatsverandering te verminder en sluit oorwegings van klimaatsgeregtigheid en billikheid in. Praktiese implementerings sluit in klimaatbestande infrastruktuur, klimaatbestande landbou en klimaatbestande ontwikkeling. Mees objektiewe benaderings om klimaatveerkragtigheid te meet gebruik vaste en deursigtige definisies van veerkragtigheid, en maak voorsiening vir verskillende groepe mense om deur middel van gestandaardiseerde maatstawwe vergelyk te word.
Houtskool (kuns)
Kunstenaarshoutskool is 'n vorm van 'n droë kunsmedium gemaak van fyngemaalde organiese materiaal wat bymekaar gehou word met gom of wasbinder. Hierdie houtskool word dikwels gebruik deur kunstenaars vir hul veelsydige eienskappe, soos die growwe tekstuur wat merke minder permanent maak as ander kunsmedia. Houtskool kan lyne produseer wat baie lig is, of intens swart is, terwyl dit maklik verwissel, maar dit kwesbaar maak vir vlekke op die papier gelaat. Die medium droë toegepas kan word op byna enige oppervlak van gladde baie grof. Fikseermiddels word dikwels gebruik om houtskooltekeninge in hul posisie te stol, deur te verhoed dat die houtskoolstof afgevee word.
Die metode wat gebruik word om kunstenaarshoutskool te vervaardig is soortgelyk aan ander velde, soos die vervaardiging van kruit en kookbrandstof ( charcoal). Die tipe houtmateriaal en voorbereidingsmetode laat toe dat 'n verskeidenheid van houtskoolvorme en -teksture geproduseer word.
Tipes houtskool
Wingerdstokhoutskool is lang, dun houtskoolstokke wat verkry word deur die verbranding van wingerdlote in 'n oond sonder lug. Die verwyderbare eienskappe van wingerdstokhoutskool in 'n skets deur afstof en skoonmaak is 'n voordeel vir kunstenaars in die maak van voorlopige sketse of basiese komposisies. Dit maak ook wingerdstokhoutskool minder geskik vir die skep van gedetailleerde beelde.
Houtskoolpotlode bestaan uit saamgeperste houtskool, toegevou in 'n omslag van hout. Dit word ontwerp om soortgelyk te wees aan grafietpotlode, met behoud van die meeste eienskappe van houtskool. Hulle word dikwels gebruik vir fyn en bros gedetailleerde tekeninge, terwyl die gebruiker se hande skoongehou word.
Ander vorme van kunstenaarshoutskool soos houtskoolkryt is gedurende die 19de eeu ontwikkel en word deur karikatuurtekenaars gebruik. Houtskoolpoeiers word gebruik om patrone en plonsing te skep, 'n oordragmetode van patrone van een oppervlak na die ander.
Daar is groot verskille in kunstenaarshoutskool, afhangende van die verhouding van die bestanddele: saamgeperste houtskool, verbrande bas, klei, lampswart pigment, en 'n klein hoeveelheid van ultramaryn. Hoe langer die mengsel verhit word, hoe sagter word dit.
Nitrasepam
Nitrasepam (handelsnaam Mogadon en andere) is 'n hipnotiese dwelm van die bensodiasepien klas wat gebruik word vir korttermyn verligting van ernstige angs en slapeloosheid. Dit het ook kalmerende (sedatiewe) eienskappe, sowel as amnestie (vergeetagtigheid), antikonvulsiewe en skeletale spierverslapper-effekte.
Mediese gebruik
Nitrasepam word gebruik om korttermyn-slaapprobleme (slapeloosheid) te behandel, naamlik probleme om aan die slaap te raak, gereelde ontwaking, vroeë ontwaking, of 'n kombinasie hiervan.
Nitrasepam word soms probeer om epilepsie te behandel wanneer ander medikasie nie help nie. Dit is gevind om meer effektief te wees as klonasepam in die behandeling van West-sindroom, 'n ouderdom-afhanklike epilepsie in baie jong kinders.
Meer algemene newe-effekte
Meer algemene newe-effekte kan insluit: Sentrale senuweestelsel depressie, insluitend somnolensie, duiseligheid, depressiewe buie, woede, geweld, moegheid, ataksie, hoofpyn, vertigo, inkorting van die geheue, waardedaling van motoriese funksies, babelasgevoel in die oggend, verwarde spraak, afname in fisiese prestasie, afgestompte emosies, verminderde wakkerheid, spierswakheid, dubbelvisie en onoplettendheid is aangemeld. Onaangename drome en terugkerende slapeloosheid is ook gerapporteer.
Minder algemene newe-effekte
Minder algemene newe-effekte kan insluit: Hipotensie, swakte, trilling, uitslag of pruritus, maagversteurings, en veranderinge in libido is minder algemeen. Baie selde mag paradoksale reaksies voorkom, byvoorbeeld, opwinding, stimulasie, hallusinasies, hiperaktiwiteit en slapeloosheid. Ook depressiewe of meer drome, disoriëntasie, ernstige verdowing, retrograde geheueverlies, hoofpyn, hipotermie, en delirium tremens is berig. Ernstige lewervergiftiging is ook gerapporteer.
Verdraagsaamheid
Verdraagsaamheid tot nitrasepam se effekte kom voor met gereelde gebruik. Verhoogde vlakke van GABA in die serebrale weefsel en veranderinge in die aktiwiteitstaat van die serotoninergiese stelsel voorkom as gevolg van nitrasepam verdraagsaamheid.
Afhanklikheid en onttrekking
Nitrasepam kan afhanklikheid, verslawing en bensodiasepienonttrekkingsindroom veroorsaak. Onttrekking van nitrasepam kan lei tot onttrekkingsimptome soortgelyk aan dié gesien met alkohol en barbiturate. Algemene onttrekkingsimptome sluit in angs, slapeloosheid, konsentrasieprobleme en moegheid. Die staking van nitrasepam veroorsaak terugkerende slapeloosheid na korttermyn enkele nagdosisterapie.
Spesiale voorsorgmaatreëls
Bensodiasepiene vereis spesiale voorsorgmaatreëls indien toegedien aan alkohol- of dwelm-afhanklike individue en individue met saamgestelde psigiatriese versteurings. Nitrasepam moet met versigtigheid voorgeskryf word aan iemand van werkende ouderdom, omrede die beduidende belemmering van psigomotoriese vaardighede; hierdie waardedaling is groter indien hoër dosisse voorgeskryf word.
Nitrasepam in dosisse van 5 mg of meer veroorsaak beduidende agteruitgang in waaksaamheid prestasie gekombineer met 'n verhoogde gevoel van slaperigheid. Nitrasepam by dosisse van 5 mg of hoër benadeel motorbestuurvaardighede en soos ander hipnotiese middels, hou dit verband met 'n verhoogde risiko van verkeersongelukke. In bejaardes, hou nitrasepam verband met 'n verhoogde risiko van val en heupfrakture as gevolg van waardedalings in die liggaamsbalans. Die uitskakeling half-lewe van nitrasepam is 40 uur in bejaardes en 29 ure in jonger volwassenes. Nitrasepam word algemeen in oordosis geneem deur dwelmmisbruik- of selfmoordindividue, wat soms lei tot die dood. Nitrasepam is teratogenies as geneem in oordosis tydens swangerskap met 30% van die geboortes wat aangebore abnormaliteite toon. Dit is 'n gewilde misbruikdwelm in lande waar dit beskikbaar is.
Wêreldwye handelsname
Alodorm, Apodorm, Arem, Insoma, Insomin, Mogadon, Nitrados, Nitrazadon, Nitrosun, Nitravet, Ormodon, Paxadorm, Remnos en Somnite.
Joi Lansing
Joi Lansing (6 April 1928 – 7 Augustus 1972) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Touch of Evil (1958), A Hole in the Head (1959), en Hillbillys in a Haunted House (1967), en in die televisiereeks Cavalcade of America (1952).
Robert Michaelis
Robert Michaelis (22 Desember 1878 – 29 Augustus 1965) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent The Little Welsh Girl (1920).
Aloe delicatifolia
Aloe delicatifolia is 'n aalwyn wat endemies aan Madagaskar is.
Phycopsis fruticulosa
Die spons behoort tot die genus Phycopsis en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1883 deur Carter.
Violet La Plante
Violet La Plante (17 Januarie 1908 – 1 Junie 1984) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente His Majesty the Outlaw (1924), Battling Buddy (1924), en Walloping Wallace (1924).
Nepal Airlines
Nepal Airlines Corporation (IATA: RA, ICAO: RNA) (Nepalees: नेपाल वायुसेवा निगम, Nepal Air Service Corporation), voorheen bekend as Royal Nepal Airlines (Nepalees: शाही नेपाल वायुसेवा), is die vlagdraer van Nepal. Dit is in 1958 gestig en is die oudste lugredery van die land. Vanuit sy hoofbasis by Tribhuvan Internasionale Lughawe, Katmandoe, bedryf die lugredery binnelandse dienste in Nepal en mediumafstanddienste in Asië. Die lugredery se eerste vliegtuig was 'n Douglas DC-3, wat gebruik is om binnelandse roetes en 'n paar bestemmings in Indië te bedien. Die lugredery het sy eerste straalvliegtuig, Boeing 727's, in 1972 bekom. Teen 13 Julie 2020 bedryf die lugredery 'n vloot van sewe vliegtuie. Sedert 2013 is die lugredery op die lys van lugrederye wat in die Europese Unie verbied is, weens veiligheidsredes.
Die lugredery is in Julie 1958 gestig as Royal Nepal Airlines Corporation met een Douglas DC-3. Aan die begin was sy dienste beperk tot Simara, Pokhara en bestemmings na Indië soos Patna, Kolkata en Delhi. In 1961 het Pilatus PC-6 Porter STOL- vliegtuie by die vloot aangesluit, en in 1963 is 12-sitplek Chinese Feng Shou-2 Harvesters in gebruik geneem, wat die koninkryk se verder-afgeleë roetes geopen het.
Nepal se geopolitieke situasie het 'n vreemde, polities gemengde vloot opgelewer, wat tipies deur hulpprogramme uit die land van vervaardiging gefinansier is. Nog sewe Douglas DC-3's is tussen 1959 en 1964 by die vloot gevoeg. Verder het China 'n paar Feng Shou-2- vliegtuie verskaf wat nie geskeduleerde diens bedryf het nie. Bell helikopters wat van Singapoer gehuur is, is ook vir huurvlugte gebruik. Twee Russiese Mi-4-helikopters het ook op geskeduleerde roetes na afgeleë plekke gevlieg. Die roetenetwerk is intern en ekstern uitgebrei en het gou Dhaka in die destydse Oos-Pakistan bereik.
Guy Middleton
Guy Middleton (14 Desember 1907 – 30 Julie 1973) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Happiest Days of Your Life (1950), Laughter in Paradise (1951), Break to Freedom (1953), en ''Oh! What a Lovely War'' (1969).
Paul Mederow
Paul Mederow (30 Junie 1887 – 17 Desember 1974) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Frauenarzt Dr. Prätorius (1950) en Der verzauberte Königssohn (1953).
Andrew Bryniarski
Andrew Bryniarski (gebore 13 Februarie 1969) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Hudson Hawk (1991), Street Fighter (1994), Any Given Sunday (1999), en The Texas Chainsaw Massacre (2003).
Francine Larrimore
Francine Larrimore (22 Augustus 1898 – 7 Maart 1975) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Somewhere in America (1917), The Royal Pauper (1917), en John Meade's Woman (1937).
Brie
duimnael|250px|Brie noir.
Brie is ’n sagte kaas van koeimelk wat genoem is na die Brie-streek in Frankryk, waar dit ontstaan het (min of meer die moderne département Seine-et-Marne). Dit het ’n vaal kleur met ’n effens grys skynsel onder ’n buitelaag van wit skimmel. Die buitelaag word gewoonlik geëet; die smaak hang grootliks af van die bestanddele wat gebruik is en die omgewing waarin dit vervaardig is.
Vervaardiging
Brie word van rou of gepasteuriseerde melk gemaak. Dun lae wrongel word in kaasvorms geplaas en sowat 18 uur lank gedreineer. Dit word daarna uit die vorms gehaal, gesout en met die kultuur Penicillium candidum, P. camemberti of Brevibacterium linens ingespuit. Laastens word dit sowat vyf weke lank by ’n konstante temperatuur verouder.
Wanneer dit langer ryp gemaak word, gewoonlik ’n paar maande tot ’n jaar, word die geur en smaak sterker, die kaas droër en donkerder en die buitelaag donkerder en krummelriger; dit word dan brie noir ("swart brie") genoem. In en om die streek Île-de-France, waar brie gemaak word, week mense dit in koffie met melk en eet dit vir ontbyt.
As die kaas te ryp is, bevat dit te veel ammoniak – wat vervaardig word deur dieselfde mikroörganisme wat nodig is vir die veroudering.
Sommige soorte brie word berook.
John Singer Sargent
John Singer Sargent (* 12 Januarie 1856, † 14 April 1925) was 'n Amerikaanse kunstenaar wat vanweë sy verbeeldingryke portrette van hooggeplaaste Edwardiane en hul luukse lewe as die "leidende portretskilder van sy generasie" beskou word. Gedurende sy loopbaan het hy sowat 900 olieskilderye en meer as 2 000 waterverfskilderye asook 'n groot aantal sketse en kooltekeninge geskep. Daarnaas het hy met sy werke ook sy reise dwarsdeur die wêreld gedokumenteer, vanaf Venesië na Tirool, Korfu, die Midde-Ooste, Montana, Maine en Florida.
Hofuf
Hofuf (Arabies: الهفوف‎ al-Hufūf) is 'n stad in die gelyknamige provinsie van oostelike Saoedi-Arabië. Die stad het 'n bevolking van sowat 1 500 000 in 2014 gehad. Die stad staan bekend as een van die grootste dadelpalm-produsente wêreldwyd, asook sy ou soeks en paleise. Hofuf is tussen die Saoedi-Arabiese hoofstad Riaad in die weste en die Persiese Golf in die ooste geleë.
Gereformeerde kerk Rustenburg-Noord
duimnael|regs|270px|Die Gereformeerde kerk Rustenburg-Noord, in gebruik geneem op [[21 Maart 1953, huisves sedert 1994 die saamgesmelte gemeente Rustenburg-Noordoos.]]
duimnael|regs|160px|Ds. M.J. Booyens, leraar van 1958 tot 1964.
Die Gereformeerde kerk Rustenburg-Noord was die tweede van die vier Afrikaanse gemeentes van die GKSA wat tussen 1859 en 1975 in Rustenburg, Noordwes, gestig is.
Die gemeente is gestig op 30 Oktober 1949, 90 jaar ná die Gereformeerde kerk Rustenburg, die eerste in die hele kerkverband. Die standplaas waar ds. Dirk Postma die Gereformeerde Kerk gestig het, het ná afstigting binne Rustenburg-Noord se gemeentegrense geval. Aan die begin het moeder en dogter dieselfde kerkgebou gebruik omdat die Noord-gemeente geldelik nog swak was en dus nie dadelik aan kerkbou kon dink nie. Ook ’n pastorie moes eers wag sodat die eerste predikantspaar op die dorp moes loseer.
Die Gereformeerde kerk Rustenburg-Oos, wat in 1975 van die Noord-gemeente afgestig het, het vroeg in die negentigerjare begin swaarkry omdat lidmate weggetrek het uit sy gebied en elders op die dorp gaan woon het. So het sowel Oos as Noord in 1993 ontbind en saam die Gereformeerde kerk Rustenburg-Noordoos gevorm.
Lisby Larson
Lisby Larson (gebore 23 Oktober 1951) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente See No Evil, Hear No Evil (1989), Fever (1999), First Born (2007), en Ceremony (2010).
Philipp Lothar Mayring
Philipp Lothar Mayring (19 September 1879 – 6 Julie 1948) was 'n Duitse skrywer, regisseur, en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Stolen Face (1930), The Battle of Bademuende (1931), Alarm auf Station III (1939), en Fünftausend Mark Belohnung (1942).
Dan Bucatinsky
Dan Bucatinsky (gebore 22 September 1965) is 'n Amerikaanse vervaardiger, skrywer, en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Post (2017) en Second Act (2018), en in die televisiereekse The Comeback (2005) en Scandal (2012).
Rosemary LaPlanche
Rosemary LaPlanche (11 Oktober 1923 – 6 Mei 1979) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Devil Bat's Daughter (1946), Strangler of the Swamp (1946), Jack Armstrong (1947), en Federal Agents vs. Underworld, Inc. (1949).
Geraasbesoedeling
Geraasbesoedeling, ook bekend as omgewingsgeraas of klankbesoedeling, is wanneer geraas 'n skadelike impak op mense of diere het. Die wêreldwye bron van buitelug-geraas word hoofsaaklik veroorsaak deur masjiene en vervoer (veral vliegtuie). Swak stadsbeplanning kan tot verhoogde geraasbesoedeling lei. Industriële en residensiële fabrieke kan ook tot geraasbesoedeling in woongebiede lei.
Sommige van die hoofbronne van geraas in woongebiede sluit in harde musiek, lawaai van voertuie en vliegtuie, instandhouding van grasperke, nabygeleë konstruksie, skielike ontploffings of jong mense wat skreeu (bv. by sportgeleenthede). Geraasbesoedeling wat verband hou met huishoudelike petrolkragopwekkers is ook besig om een van die hoofbronne van geraasbesoedeling in ontwikkelende lande te word.
Die gemiddelde geraasvlak in woongebiede is 97,60 dB, wat die Wêreldgesondheidsorganisasie se maksimum aanbevole waarde van 50 dB reeds oorskry het. Navorsing dui daarop dat geraasbesoedeling die hoogste is in lae inkomste-gebiede, asook gebiede waar die minderheidsrasse voorkom. Gedokumenteerde probleme wat verband hou met geraasbesoedeling in die stede, gaan so ver terug as die Antieke Rome.
Hoë vlakke van geraas kan bydra tot kardiovaskulêre gevolge by mense en 'n verhoogde kans van koronêre hartsiekte. Geraasbesoedeling verhoog die kans van dood by diere, deur die invloed wat dit het op die vermoë om prooi op te spoor, asook die invloed wat dit het op die voortplanting van diere. Dit dra ook by tot permanente gehoorverlies by mense en diere. Alhoewel bejaardes kardiale probleme het weens geraasbesoedeling, is kinders veral meer kwesbaar vir geraas, volgens die Wêreldgesondheidsorganisasie. Die nagevolge van geraasbesoedeling op kinders kan permanent wees. Geraas is daarom 'n ernstige bedreiging vir 'n kind se fisiese- en sielkundige gesondheid en kan 'n kind se gedrag en leervermoë negatief beïnvloed.
Mense
Geraasbesoedeling beïnvloed gesondheid en gedrag. Ongewenste geluide (geraas) kan 'n mens se fisiologiese gesondheid beskadig. Geraasbesoedeling kan hipertensie, hoë stresvlakke, tinnitus, gehoorverlies, slaapversteurings en ander kondisies veroorsaak. Volgens 'n oorsig in 2019 van die bestaande literatuur, word geraasbesoedeling geassosieer met 'n vinnige kognitiewe afname. Klank is ongewens wanneer dit inmeng met normale menslike aktiwiteite soos slaap of om 'n gesprek te voer, of as dit die kwaliteit van lewe versteur of verminder. Gehoorverlies as gevolg van geraasbesoedling kan veroorsaak word deur langdurige blootstelling aan geraasvlakke bo 85 dB.
Blootstelling aan geraas in die werkplek kan ook bydra tot gehoorverlies en ander gesondheidsprobleme as gevolg van geraasbesoedeling. Gehoorverlies in die werkplek is een van die mees algemeenste werkverwante siektes wêreldwyd.
Geraasbesoedeling kan negatiewe uitwerkings hê op volwassenes en op kinders wat op die outistiese spektrum is. Diegene wat outisties is, kan moontlik lei aan hiperacusis, 'n abnormale sensitiwiteit vir klank. Mense wat hyperacusis ervaar, kan onaangename emosies uitleef, soos vrees en angs. Dit kan veroorsaak dat outistiese mense sekere omgewings met geraas vermy, wat op sy beurt kan lei tot isolasie en kan daarom hul lewenskwaliteit nadelig beïnvloed. Skielike ontploffings geluide van motorvoertuie en motoralarms, is die tipes geraasbesoedeling wat outistiese mense negatief kan beïnvloed.
Bernard Miles
Bernard Miles (27 September 1907 – 14 Junie 1991) was 'n Engelse akteur, skrywer, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente In Which We Serve (1942), Tawny Pipit (1944), Great Expectations (1946), en The Man Who Knew Too Much (1956).
Geraasbesoedeling
Wild
Geraas kan 'n nadelige invloed op diere hê. Dit verhoog die kans van dood deur die delikate balans in roofdier- of prooi-opsporing te verander, en deur die gebruik van die geluide vir kommunikasie te beïnvloed, veral ten opsigte van voortplanting. Hierdie gevolge kan dan meer interaksies binne 'n gemeenskap verander deur indirekte gevolge. Oormatige blootstelling aan geraas kan lei tot tydelike of permanente gehoorverlies.
Die Europese robin, wat in stedelike omgewings woon, is meer geneig om in die nag te sing op plekke wat baie geraasbesoedeling gedurende die dag het. Dit dui aan dat hulle deur die nag sing, omdat dit stiller is as deur die dag, en dit verseker dat hul "boodskap" duideliker versprei kan word. Dieselfde studie het getoon dat geraas deur die dag 'n beter voorspeller is van sang deur die nag.
Zebravinke word minder getrou aan hul maat, wanneer hulle blootgestel word aan verkeersgeraas. Dit kan 'n populasie se evolusionêre trajek verander en kan lei tot diepgaande genetiese en evolusionêre gevolge.
Onderwatergeraasbesoedeling as gevolg van menslike aktiwiteite is ook baie algemeen in die see. Ladingskepe genereer hoë vlakke van geraas deur hul skoewe en dieselenjins. Hierdie geluide verhoog die geraasvlakke selfs hoër as die wat deur wind veroorsaak word. Diere soos walvisse wat afhanklik is van geluide om te kommunikeer, kan op verskeie maniere negatief deur hierdie geraasbesoedeling geraak word. Selfs marienediere, soos krappe, het getoon dat die geraasbesoedeling 'n negatiewe uitwerking op hulle het. Daar is opgemerk dat groter krappe baie meer negatief geraak word, as die kleiner krappe. Herhaalde blootstelling aan die geraas van skepe het gelei tot akklimatisering.
Hoër omgewingsgeraasvlakke veroorsaak ook dat diere harder geluide maak, wat die Lombard-effek genoem word. Navorsers het bevind dat die lengte van die geluide van bultrugvisse langer was toe 'n nabye lae frekwensie sonar aktief was.
Geraasbesoedeling het moontlik gelei tot die dood van sekere walvis-spesies wat hulself gestrand het, nadat hulle aan die harde geluide van 'n militêre sonar blootgestel is.
Ronald Millar
Ronald Millar (12 November 1919 – 16 April 1998) was 'n Engelse skrywer en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Scaramouche (1952), Never Let Me Go (1953), Rose Marie (1954), en Betrayed (1954).
Phycopsis fusiformis
Phycopsis fusiformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Phycopsis en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1967 deur Lévi.
Phycopsis hispidula
Phycopsis hispidula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Phycopsis en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Ridley.
JB Marks-ovaal
JB Marks-ovaal is 'n krieketstadion in Potchefstroom, Noordwesprovinsie, Suid-Afrika. Dit het twee toetswedstryde aangebied, met die eerste in 2002. Die Highveld Lions speel ook 'n paar tuiswedstryde hier. Tydens die Krieketwêreldbeker 2003 is dit vir drie wedstryde gebruik. Dit is ook die tuiste van AFL Suid-Afrika, die Australiese voetbal, 'n liggaam wat verantwoordelik is vir die ontwikkeling van die spel in die land en die stadion is die tuiste van die Suid-Afrikaanse nasionale Australiese voetbalspan, die Leeus. Op 29 Oktober 2017 het die veld sy eerste T20I-wedstryd vir Suid-Afrika teen Bangladesj aangebied, wat die 100ste T20I vir Suid-Afrika was.
Weens 'n naamregte-ooreenkoms is die veld in September 2021 herdoop na JB Marks-ovaal. Dit was voorheen bekend as Noordwes-krieketstadion, Senwespark en Sedgarspark.
Eva LaRue
Eva LaRue (gebore 27 Desember 1966) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente RoboCop 3 (1993) en Lakeview Terrace (2008), en in die televisiereekse All My Children (1970) en CSI: Miami (2002).
Robert Buckley
Robert Buckley (gebore 2 Mei 1981) is 'n Amerikaanse akteur.
Kaspersnekrivier
Ontspring en roete
Die rivier ontspring op die Drakensberg-plato en mond uit in die Ohrigstadrivier wat 'n sytak van die Olifantsrivier word.
Albrecht Metzger
Albrecht Metzger (gebore 1945) is 'n Duitse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Human Kapital (2009) en in die televisiereekse Denkste!? (1972) en Mit Sack und Pack (2001).
Mao's Last Dancer (boek)
Mao's Last Dancer is memoires wat geskryf is deur die Chinees-Australiese skrywer Li Cunxin en die eerste keer in 2003 gepubliseer is. Dit vertel die reis van Cunxin vanaf sy hoedanigheid as jong, verarmde seun – wat bestem was om vir die res van sy lewe strawwe handearbeid in China onder Mao Zedong se wreedaardige kommunistiese bewind te verrig – tot wêreldbekende professionele danser.
Storielyn
Li Cunxin word gebore in 'n arm familiekommune op 'n klein plattelandse dorpie in die Shandong-provinsie van China waar hy bestem is om as arbeider in die veld te werk. Li word aanvanklik oor die hoof gesien, maar word na 'n voorstel van sy onderwyser tydens 'n skoolbesoek gekies vir proewe om deel te wees van Madame Mao se dansakademie in Beijing. Die keuring in die provinsie Qingdao ontaard byna in 'n nagmerrie-ondervinding. Hy word gekies om na Beijing te gaan vir proewe vir 'n plek in Madame Mao se Dansakademie. Hy word uiteindelik opgeneem in die balletskool nadat hy 'n reeks fisieke toetse slaag.
Die koms van 'n nuwe onderwyser (Xiao), wat minder geneig is om te skree, verander sy grimmige uitkyk op dans. Die onderwyser lê meer klem op pret en die vermoë om mens se sterk en swak punte te verstaan. Onderwyser Xiao hou Cunxin dop en sien iets in hom wat ander onderwysers nog nie gesien het nie. Die onderwyser verskil ook van andere aan die akademie vanweë sy toewyding aan klassieke ballet, 'n houding wat as te Westers beskou word om by die skool onderrig te gee (in teenstelling met die polities gemotiveerde, stram vorm wat deur Madame Mao verkies word). Li se vasberadenheid en waagmoed, saam met die raad en motivering van onderwyser Xiao, stel hom in staat om eerste in die klas te eindig, en hy word al hoe meer rolle aangebied. Gevolglik word hy op teësinnige wyse deur die Akademie toegelaat om oorsee te reis en vir ses weke as besoekende student deel te wees van Ben Stevenson se Houston-balletgeselskap.
In die Verenigde State begin hy die Kommunistiese Party van China se propaganda bevraagteken. Amerika is toe nie vol smerige en geldgierige kapitaliste soos hy vertel is nie, en die groot rykdom, luisterryke geboue en die vriendelikheid van die mense dui daarop dat dit eintlik die Chinese inwoners is wat vanweë die kommunistiese regering se beleid aan die kortste ent trek en nie Amerika en sy inwoners nie. Li is egter ook terdeë bewus daarvan dat hierdie sentiment te gevaarlik is om te opper, en by sy terugkeer na China keer hy terug na sy ou stemming. Die kommunistiese regering weier egter ten spyte van die weerhouding van sy ware gevoelens, om hom toe te laat om na die VSA terug te keer. Drie maande later slaag hy daarin om 'n visum te kry – en hierdie keer spandeer hy 'n volle jaar aan die Houston-balletgeselskap. Hy begin 'n geheimsinnige romanse met die voornemende Amerikaanse danser Elizabeth Mackey en hou dit geheim sodat die kommunistiese regering nie snuf in die neus kry en hom terugstuur nie. Hy word vinnig bevorder tot 'n solisposisie. Gevolglik bly hy vir nog vyf maande aan. Cunxin is egter huiwerig om terug te keer na China en tree haastig met Elizabeth in die huwelik sodat hy onbepaald in die Verenigde State kan aanbly. Tydens Li se besoek aan die Chinese konsulaat om sy besluit te verkondig hou die Chinese diplomaat hom met geweld aan in 'n poging om sy terugkeer na China af te dwing ; toe hy weier om gewillig te gaan stem die Party in om hom vry te laat en toe te laat dat hy aanbly, maar herroep terselfdertyd sy burgerskap en verklaar dat hy nooit weer na sy vaderland mag terugkeer nie.
Cunxin gaan voort met dans, maar sy verhouding met Elizabeth eindig in 'n egskeiding; hy gee sy jeug asook kulturele verskille aan as die rede vir die toedrag van sake.
Intussen word Cunxin spoedig bevorder tot die belangrikste danser, en gee hy talle premières van werk. Hy ontvang verskeie toekennings, maar sy rug word ernstig beseer, wat hom langer as twee maande buite aksie hou. Ondanks die terugslag hou hy aan met dans, en kort daarna laat die Chinese regering sy ouers toe om na die VSA te reis, nadat hy ses jaar lank van sy familie afgesny was. Li ontmoet en trou met die Australiese ballerina Mary McKendry, en hulle keer uiteindelik terug na sy ou woonplek. Cunxin ontmoet sy ou onderwyser Xiao en tree vir hom en sy ouers op, maar voel 'n onverklaarbare skuldgevoel as gevolg van die vele voordele wat hy geniet teenoor die armoedige bestaan van die dorpie. Hy troos hom egter daaraan dat hy alles vervul het wat sy ma hom toegewens het, en daarna keer hy terug na die VSA.
Sophie, Cunxin en Mary se eerste kind, word doof gebore. Mary gee haar loopbaan op om vir kind te sorg. Sophie lei 'n normale lewe en volg in haar ma se voetspore. Li en Mary het nog twee kinders en besluit om na Mary se tuisland, Australië, te verhuis. Hul afskeidsoptrede (die ballet Romeo en Juliet) word regstreeks in China uitgesaai aan vyfhonderd miljoen kykers. In Australië hou hy aan dans, maar kry ook 'n pos as bestuurder van een van die grootste makelaarsfirmas in Australië. Hy gaan voort om sy ma en sy dorp te besoek.
Ben Goertzel
Ben Goertzel (8 Desember 1966) is 'n kognitiewe wetenskaplike, kunsmatige intelligensie-navorser, HUB en stigter van SingularityNET, leier van die OpenCog Foundation, en die AGI Society, en voorsitter van Humanity+. Hy het gehelp om die term 'kunsmatige algemene intelligensie' te populariseer.
Vroeë lewe en opvoeding
Drie van Goertzel se Joodse oupagrootouers het uit Litaue en Pole na New York geëmigreer. Goertzel se pa is Ted Goertzel, 'n voormalige professor in sosiologie aan die Rutgers Universiteit. Goertzel het die hoërskool na die tiende graad verlaat om Bard College by Simon's Rock by te woon, waar hy met 'n baccalaureusgraad in Kwantitatiewe Studies gegradueer het. Goertzel het in 1990, op die ouderdom van 23, met 'n PhD in wiskunde aan die Temple University onder leiding van Avi Lin gegradueer.
Beroep
Goertzel is die stigter en HUB van SingularityNET, 'n projek wat kunsmatige intelligensie en blokketting kombineer om toegang tot kunsmatige intelligensie te demokratiseer. Hy was 'n direkteur van navorsing van die Masjien-intelligensie-navorsingsinstituut. Hy is ook hoofwetenskaplike en voorsitter van die KI-sagtewaremaatskappy Novamente LLC; voorsitter van die OpenCog Foundation; en adviseur van Singularity University.
Goertzel was die hoofwetenskaplike van Hanson Robotics, die maatskappy wat Sophia die Robot geskep het.
Sienings oor KI
Goertzel is 'n toonaangewende ontwikkelaar van die OpenCog-raamwerk vir kunsmatige algemene intelligensie. Hy het baie tegniese referate oor die OpenCog-argitektuur gepubliseer.
Die 2012-dokumentêr The Singularity deur die onafhanklike filmmaker Doug Wolens het Goertzel se visie en begrip van die maak van kunsmatige algemene intelligensie ten toon gestel.
Phycopsis papillata
Phycopsis papillata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Phycopsis en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Hooper & Lévi.
Hugh Miller (akteur)
Hugh Miller (22 Mei 1889 – 1976) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Divine Spark (1935), The Vicar of Bray (1937), Victoria the Great (1937), en Lawrence of Arabia (1962).
Phycopsis hirsuta
Phycopsis hirsuta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Phycopsis en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1883 deur Carter.
Herero (taal)
Herero (Otjiherero) is 'n Bantoetaal in Suider-Afrika wat deur sowat 211 700 mense gepraat word. Dit word deur die Herero-volk gepraat en is een van die nasionale tale van Namibië. Daarbenewens word Herero in die aangrensende lande Angola en Botswana gepraat.
Herero word veral in die voormalige Bantoestan Hereroland van die destydse Suidwes-Afrika gepraat, dit sluit die Namibiese streke Omaheke, Otjozondjoepa en Kunene in. Herero sluit die dialekte Kaokoland-Herero, Sentraal-Herero en Mahalapye-Herero (Botswana) in. Herero is nou verwant aan Oshiwambo, die taal van die Ovambo's.
Die eerste Bybelvertalings in Herero deur die sendeling Gottlieb Viehe (1839–1901) aan die einde van die 19de eeu het die taal 'n letterkundige grondslag op die Latynse alfabet gegee. Vader Peter Heinrich Brincker (1836–1904), wat groot bydraes tot die studie van die taal gemaak het, het ook vertalings van teologiese geskrifte en liedjies gemaak.
Onderwys
Herero word in Namibiese skole as 'n moedertaal en as 'n tweede taal onderrig. Dit word as hoofmateriaal by die Universiteit van Namibië ingesluit. Herero is ook een van die ses tale wat deur die Namibiese Staatsradio (NBC) gebruik word. Gamsberg Macmillan het vanaf 2008 die enigste woordeboek in Herero gepubliseer.
Max Miller (komediant)
Max Miller (21 November 1894 – 7 Mei 1963) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Don't Get Me Wrong (1937), Take It from Me (1937), Hoots Mon (1940), en Asking for Trouble (1942).
Krieket Ierland
Krieket Ierland (Engels: Cricket Ireland, afgekort “CI”), voorheen die Ierse Krieketunie (Irish Cricket Union, “ICU”), is die bestuursliggaam wat krieket in Ierland (beide die Republiek Ierland en Noord-Ierland) beheer. Die raad is by die Internasionale Krieketraad (IKR) geaffilieer en organiseer verskeie nasionale spanne, insluitend Ierland se nasionale seniorkrieketspan vir mans (die Men in Green of Green Whites), vroue en jeug. Hulle is ook verantwoordelik vir die bestuur en organisasie van toets-, EDI- en T20I-reekse teen ander spanne, en vir die reëling van internasionale wedstryde tuis. Daarbenewens is Krieket Ierland verantwoordelik vir inkomsteverkryging deur die verkoop van kaartjies, borgskappe en uitsaairegte, veral in verband met die Ierse span. Krieket Ierland het al opgetree as medegasheer van belangrike toernooie soos die Krieketwêreldbeker 1999 (saam met Engeland, Nederland en Skotland). Saam met Engeland en Skotland sal Ierland die T20I-wêreldbeker 2030 ook aanbied.
In 1890 is ’n vroeë voorloper van Krieket Ierland gestig, maar hul enigste taak was om die Ierse internasionale span saam te stel. Die Ierse Krieketunie is amptelik in 1923 deur verteenwoordigers uit Munster, Northern, Connacht en North West gestig. Tot in die vroeë 1990’s is Ierland (nes Skotland) verteenwoordig deur die Engelse nasionale krieketspan, wat as ’t ware die span van die hele Verenigde Koninkryk en die Republiek Ierland was. Ierland het in 1993 by die IKR as ’n assosiaatlid aangesluit. Op 22 Junie 2017 het Ierland – saam met Afghanistan – ’n volle lid van die IKR geword en mag dus toetskrieket speel, wat na die belangrikste en vernaamste internasionale krieketwedstryde verwys.
Aangesien die Ierse nasionale krieketspan beide die Republiek Ierland en Noord-Ierland verteenwoordig, gebruik hulle – nes die soortgelyke Ierse nasionale hokkiespan en die Ierse nasionale rugbyspan – nie ’n nasionale vlag nie. Derhalwe gebruik Krieket Ierland nóg een van die lande se volksliedere, nóg een val hul vlae as ’n verteenwoordigende simbool; pleks daarvan gebruik die Ierse nasionale krieketspan sy eie vlag – dié van Krieket Ierland – en himne.
In 2019 het Krieket Ierland saam met die Koninklike Nederlandse Krieketvereniging en Krieket Skotland die Euro T20 Slam aangekondig. Aan dié nuwe toernooi sal twee spanne elk uit Ierland, Nederland en Skotland deelneem.
Brad Bufanda
Brad Bufanda (4 Mei 1983 – 1 November 2017) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent A Cinderella Story (2004) en in die televisiereekse Days of Our Lives (1965), Veronica Mars (2004), en Co-Ed Confidential (2007).
Hannes Messemer
Hannes Messemer (17 Mei 1924 – 2 November 1991) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Sins of Rose Bernd (1957), The Devil Strikes at Night (1957), General Della Rovere (1959), en The Great Escape (1963).
Koetaisi
Koetaisi (Georgies: ქუთაისი, [kʰutʰɑisi], ) is in die weste van Georgië sowat 220 km wes van die hoofstad Tbilisi geleë en het vanaf Oktober 2012 tot Desember 2018 as regeringsetel van dié land gedien. Die stad het 'n bevolking van 147 635 in 2014 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 67,7 km². Koetaisi is ook die derde grootste stad van dié land naas die hoofstad Tbilisi en Batoemi. Dit het in die Middeleeue as hoofstad van die Koninkryk Georgië en die Koninkryk Imereti gedien. Die parlement van Georgië is in 2012 na Koetaisi geskuif ten einde van desentralisering en die opgradering van die stad se status. Die parlementsetel is in Desember 2018 na Tbilisi teruggeskuif.
Phycopsis terpnis
Phycopsis terpnis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Phycopsis en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1954 deur De Laubenfels.
Ray Buktenica
Ray Buktenica (gebore 6 Augustus 1943) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente My Girl (1991) en Heat (1995), en in die televisiereekse Open House (1989) en JAG (1995).
Phycopsis setosa
Phycopsis setosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Phycopsis en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1873 deur Bowerbank.
Hongare
Die Hongare of Magjare (Hongaarse enkelvoud: magyar [ˈmɒɟɒr], meervoud: magyarok [ˈmɒɟɒrok]) is 'n Fins-Oegriese nasie en etniese groep inheems aan Hongarye wat 'n gemeenskaplike Hongaarse afkoms, kultuur en geskiedenis deel, en Hongaars as moedertaal praat. Alternatiewelik is Hongare diegene wat in Hongarye woon of in Hongarye gebore is. Om etniese Hongare van ander etniese groepe in Hongarye te onderskei, word hulle soms Magjare genoem.
Hongare vorm die titulêre nasie van Hongarye, waar hulle sowat 78% van dié land se bevolking uitmaak. Naas Hongare woon etniese minderhede soos Roma (3,6%) en Duitsers (1,6%) ook in Hongarye. Behalwe vir Hongarye kom Hongaarse minderhede ook in aangrensende Europese lande soos Roemenië (6,5%), Slowakye (8,5%), Serwië (3,5%), Oekraïne (0,3%) en Oostenryk (0,2%) voor, maar die oorgrote meerderheid van Hongare woon in Hongarye.
Wêreldwyd leef tussen 13,1 en 14,7 miljoen Hongare, waarvan tussen 8,5 en 9,8 miljoen in Hongarye, omtrent 1,4 miljoen in die Verenigde State, 315 510 in Kanada, 156 812 in Duitsland en tussen 100 000 en 200 000 in Frankryk. Daarbenewens het Hongare ook in lande soos Brasilië (80 000), Australië (67 616), Frankryk (tussen 100 000 en 200 000), die Verenigde Koninkryk (52 250) en Swede (tussen 40 000 en 70 000) gevestig.
In teenstelling met die ander inheemse etniese groepe van Sentraal-Europa wat tot die Germaanse of Slawiese volke behoort, behoort die Hongare saam met Estlanders en Finne tot die Fins-Oegriese volke. Die meeste Hongare se geloofsoortuiging is Rooms-Katoliek of Protestants.
Geskiedenis
In vergelyking met ander inheemse Europese volke het die Hongare relatief laat in hul hedendaagse stamgebied gevestig. Hulle het die Pannoniese Laagvlakte rondom 895 bereik nadat hulle in die 4de en 5de eeue deur ander volke uit die sentrale en suidelike Oeralgebergte verdryf is. Die Hongare het weswaarts beweg en op hul pad riviere soos die Wolga en die Don oorskry. Hulle het in konflik met die Bisantynse Ryk en die Bulgaarse Ryk in die suide asook die Oos-Frankiese Ryk en Boheme in die weste gekom. In die 10de eeu het die Hongare met die plundering van streke in Sentraal-Europa begin, voordat hulle in 955 op die Lechfeld naby Augsburg deur die Heilige Romeinse Ryk onder Otto I die Grote verslaan is. Omtrent 1000 het die Hongare onder Stefanus I van Hongarye hul eie koninkryk opgerig en die Christendom aangeneem. Die Koninkryk van Hongarye het tot een van die magtigste ryke van die middeleeuse Europa ontwikkel en die hele Pannoniese Laagvlakte beheers.
Na die verowering van die Bisantynse hoofstad Konstantinopel in 1453 het die Ottomane met hul verowering van die Balkanskiereiland voortgegaan. Hulle het die Hongaarse Koninkryk ernstig bedreig en in die Slag van Mohács in 1526 uiteindelik verslaan. Die Hongare het vir die volgende 126 jaar onderdane van die Ottomaanse Ryk geword. Nadat die Ottomane tydens die Tweede Beleg van Wene in 1683 verslaan is, het die bevryding van Suidoos-Europa deur Oostenrykse en ander Europese magte begin. Met die Vrede van Karlowitz het die Ottomaanse Ryk die Hongaarse gebiede amptelik aan Oostenryk afgestaan.
Die Hongare het reeds tussen 1703 en 1711 in opstand teen Oostenryk se absolutistiese magstelsel gekom en in 1711 is die tradisionele Hongaarse adel deur Oostenryk erken. Tydens die Napoleontiese Oorloë (1803–1815) was die Oostenryks-Hongaarse verhoudings oorwegend vreedsaam. In 1825 het Hongaars Latyn as amptelike taal vervang. In 1848/49 het die Hongaarse Rewolusie teen Habsburg uitgebreek, waartydens Hongarye se onafhanklikheid van die Keiserryk Oostenryk verklaar is. Nadat die opstand met Russiese ondersteuning bloedig neergeslaan en die rebelleleiers tereggestel is, het 'n tydperk van onderdrukking begin. Onder keiser Frans Josef I is in 1867 die Oostenryks-Hongaarse kompromis aanvaar en die Keiserryk Oostenryk-Hongarye gestig wat tot en met sy neerlaag tydens die Eerste Wêreldoorlog sou bestaan. As gevolg van die Trianon-verdrag van 1920 het Hongarye twee derdes van sy grondgebied en een derde van sy bevolking verloor. Hierdie "skande" van Trianon het tot die opkoms van nasionalisme in die tussenoorlogse Hongarye gelei.
Harry Meyen
Harry Meyen (31 Augustus 1924 – 14 April 1979) was 'n Duitse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Triple Cross (1966) en in die televisiereeks Die Galerie der großen Detektive (1954).
Carl Walther Meyer
Carl Walther Meyer (gebore 1 Februarie 1898) is 'n Duitse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Mach' mir die Welt zum Paradies (1930), Liebeslied (1931), The Sorceror (1932), en The Csardas Princess (1934).
Hongare
Geskiedenis
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het Hongarye aan die kant van Nazi-Duitsland en die fascistiese Italië geveg en verlore gebiede beset. Nadat die Spilmoondhede deur die Geallieerdes verslaan is, het Hongarye saam met ander Oos-Europese lande onder die Sowjetunie se invloedsfeer gekom en 'n volksrepubliek geword. Reeds in 1956 het die Hongaarse Opstand uitgebreek wat deur die Warskou-verdragslande bloedig neergeslaan is. Hongarye het tot 1990 onder 'n Kommunistiese stelsel gebly wat in hierdie jaar soos in ander Oos-Europese lande deur 'n demokratiese republiek vervang is. Op 1 Mei 2004 het Hongare burgers van die Europese Unie geword.
Phyllospongia
Phyllospongia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Vyehoekrivier
Die Vyehoekrivier vloei in die noordooste van die Mpumalanga-provinsie in Suid-Afrika.
Ontspring en roete
Die rivier ontspring op die Drakensberg-plato en mond saam met die Kaspersnekrivier uit in die Ohrigstadrivier wat 'n sytak van die Olifantsrivier word.
LGBT
LGBT is ’n afkorting van die woorde lesbies, gay, biseksueel en transgender. Dit word wyd beskou as sinoniem met die gay gemeenskappe. Dit word sedert die 1990's gebruik en het die ouer afkorting LGB vervang wat gebruik is in plaas van die ou term "gay" met verwysings na die LGBT-gemeenskap. Aktiviste het gevoel die term "gay gemeenskap" verteenwoordig nie almal na wie dit verwys volkome nie. Die afkorting word deur die meeste gemeenskappe aanvaar wat op seksuele en gender-identifikikasie geskoei is.
Sommige groepe verkies die afkortings LGBTQ (vir die byvoeging van "queer" of "questioning"), LGBTI (vir "interseksueel") of selfs LGBTQIA+ om die hele spektrum van menslike seksualiteit en gender in te sluit, ook aseksuele.
Hier volg ’n kort beskrywing van elke term:
Geskiedenis van die term
Voor die seksuele rewolusie van die 1960's is die term "derde geslag" soms gebruik, maar dit is nooit algemeen aanvaar nie.