cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Halfgeleier
Ontwikkeling
Die seleniumgelykrigter het bestaan uit ŉ laag selenium en 'n laag seleniumtinlegering. Die voegvlak tussen die twee lae vorm 'n sperlaag wat stroom net in een rigting deurlaat. 'n Ander tipe diode het bestaan uit 'n voegvlak tussen 'n metaalkontak en 'n loodsulfiedkristal wat in kristalradio's gebruik is. In 1948 het die Amerikaners William Shockley, Walter Brittain en John Bardeen die transistor vervaardig, waarvoor hulle in 1956 die Nobelprys vir Fisika ontvang het. Die transistor was bipolêr, so genoem omdat twee materiale met teenoorgestelde ladings vir die samestelling gebruik is. Die eerste transistors is meestal vervaardig uit germanium, maar later is grotendeels oorgeskakel na silikon aangesien dit by hoër temperature kon werk.
Die transistor kon twee funksies verrig wat vroeër deur elektronbuise gedoen is naamlik versterking en skakeling, maar was baie kleiner en het minder energie verbruik. Aan die einde van die vyftigerjare het die transistor die buis op feitlik alle gebiede in die elektronika vervang, veral na die invoering van planêre tegnieke by die vervaardiging. 'n Nadeel van vroeëre bipolêre transistors was dat dit nie baie effektief was by hoë frekwensies nie. Die veldeffektransistor (FET) werk op 'n effens ander beginsel as die bipolêre transistor, wat dit meer geskik maak vir hoë frekwensies en vir skakelaars wat op groot skaal in rekenaars gebruik word. Ander komponente, soos Zener-diodes, wat in die tru-rigting begin gelei by 'n bepaalde spanning, is ontwikkel, asook vierlaag-diodes of tiristors wat gebruik word om groot strome aan te skakel in swaar elektriese toe rusting. Nog 'n ontwikkeling was die van die fotoëlektronika.
Hieronder val talle komponente waarvan die werking beïnvloed word deur die lig wat daarop skyn: die fotoweerstand, die fotodiode, die fototransistor, ensovoorts. Dit kan as ligmeters of as liggevoelige skakelaars in stroomkringe dien. Daar is ook komponente wat lig uitstraal wanneer dit 'n stroom gelei, die sogenaamde LED's ("light emitting diodes"), en selfs halfgeleierlasers. 'n Groot vooruitgang was die mikroëlektronika, waardeur die geïntegreerde stroombaan (IC) ontwikkel is. Met hierdie tegniek word 'n groot aantal transistors, diodes en weerstande op 'n klein silikonskyfie aangebring. Geïntegreerde stroombane is uiters betroubaar en kan goedkoop in massa vervaardig word. Dit het rekenaarvervaardiging baie vereenvoudig en prosesbeheer deur middel van mikroprosesseerders moontlik gemaak.
Kripton
Geskiedenis
Kripton (vanaf Grieks κρυπτός wat "versteek") beteken is 'n die Verenigde Koninkryk in 1898 deur William Ramsay en Morris Travers ontdek in die oorblywende fraksie nadat hulle bykans al die komponente van vloeibare lug laat verdamp het. In 1960 is 'n internasionale ooreenkoms bereik wat die meter gedefinieer het in terme van die lig wat vanaf 'n kripton isotoop uitgestraal word. Hierdie ooreenkoms het die ou standaard meter wat in uit 'n platinum-iridiumlegering vervaardig is en in Parys bewaar is vervang. In Oktober van 1983 is die kriptonstandaard deur die Internasionale Buro van Gewigte en Mates vervang. 'n Meter word nou gedefinieer deur die afstand wat lig aflê in 'n vakuum in 'n 1/299 792 458 deel van 'n sekonde.
Verspreiding
Die konsentrasie van hierdie gas in die atmosfeer is ongeveer 1 dpm. Dit kan uit lug herwin word deur fraksionele distillasie.
Verbindings
Soos die ander edelgasse word kripton as 'n chemiese inerte element beskou. Studies wat egter sedert die 1960's gedoen is toon dat daar wel verbindings van kripton bestaan. Kriptondifluoried is in gramhoeveelhede vervaardig en kan op verskeie maniere vervaardig word. Ander fluoriede en 'n sout van kripton-oksosuur is ook gevind. ArKr+ en KrH+ molekulêre ione is al ondersoek en daar bestaan bewyse dat KrXe of KrXe+ bestaan.
Halfgeleier
Konstruksie
Hierdie onsuiwerhede word doteerstowwe ("dope") genoem. Indien fosfor of arseen by suiwer silikon gevoeg word, ontstaan daar 'n oormaat elektrone en 'n N-tipe silikon word verkry. Die oormaat elektrone ontstaan omdat fosfor of arseen een elektron meer in die valensring het as silikon en die ekstra elektron beweeg dan vry in die kristal rond, waardeur 'n elektriese stroom gedra kan word, Indien boor of aluminium by suiwer silikon gevoeg word, ontstaan daar 'n tekort aan elektrone en 'n P-tipe silikon word verkry.
Kripton
Verbindings
Navorsers by die Universiteit van Helsinki in Finland het onlangs HKrCN en HKrCCH (kriptonhidried-sianied en hidrokripto-asetileen) gesintetiseer; dit is stabiel tot en met 40 K.
Halfgeleier
Konstruksie
Die tekort aan elektrone ontstaan omdat boor of aluminium een elektron minder in die valensring het as silikon. Elektrone van naburige silikonatome kan hierdie "holtes" vul en so ŉ elektriese stroom dra. Feitlik alle halfgeleierkomponente bevat 'n kombinasie van N-tipe en P-tipe silikon, wat saamgevoeg word tot 'n PN-voegvlak.
Kripton
Isotope
Kripton kom natuurlik in vyf verskillende stabiele isotope en een effens Radio-aktiewe isotoop voor. Kripton se kenmerkende spektrum word maklik verkry met baie skerp lyne. Kr-81 is die produk van atmosferiese reaksies met ander natuurlike isotope van Kripton. Dit is radio-aktief met 'n halfleeftyd van 250 000 jaar. Soos xenon is kripton baie vlugtig naby oppervlakwaters en is Kr-81 dus al gebruik om die ouderdom van grondwater vas te stel.
Halfgeleier
Germaniumtegniek
Germanium word gesuiwer deur chemiese metodes en sonesmelting. Dit word dan gesmelt en gedoteer deur ŉ klein hoeveelheid N-doteerstof by die gesmelte germanium te voeg. Dit word by 'n temperatuur net bokant die smeltpunt gehou en ŉ klein germanium-entkristal word in kontak met die gesmelte germanium gebring. Die entkristal dien as groeipunt waarom die germanium kristalliseer, sodat 'n groot enkelkristal sal vorm wanneer die entkristal stadig uit die gesmelte germanium getrek word.
Kripton
Isotope
Kr-85 is 'n inerte radio-aktiewe edelgas met 'n halfleeftyd van 10.76 jaar, wat ontstaan as gevolg van die kernfissie van uraan en plutonium. Bronne van die materiaal sluit in kernwapentoetse, kernreaktore en die vrystelling van Kr-85 tydens die herverwerking van brandstofstawe van kernreaktore.
Halfgeleier
Germaniumtegniek
Met hierdie sogenaamde Czochralskitegniek kan homogene kristalle van etlike kilogram verkry word. Die kristal word dan in dun plaatjies gesaag en glad gepoleer, aangesien ladingsdraers in onreëlmatighede vasgevang kan word, wat die eienskappe van 'n transistor kan beïnvloed. Die eerste beskikbare transistors was puntkontaktransistors. Dit is verkry deur twee indiumdraadjies (indium is 'n P-tipe doteerstof) aan weerskante van die germaniumplaatjie in te smelt, waardeur ŉ PNP-transistor verkry word. Vir goeie transistorwerking moet die middelste laag, die basis, baie dun wees.
Kripton
Isotope
Daar bestaan 'n waarneembare verskil in konsentrasies van Kr-85 in die noordelike halfrond en in die suidelike halfrond. Die konsentrasie by die Noordpool is ongeveer 30% hoër as by die Suidpool vanweë die feit dat die meeste Kr-85 in die noordelike halfrond vervaardig word en die vermenging tussen die noordelike- en suidelike halfronde relatief stadig is.
Halfgeleier
Diffusietegniek
In hierdie tegniek word N-tipe of P-tipe halfgeleiermateriaal verhit tot 'n temperatuur net onder smeltpunt en in kontak gebring met die damp van die doteerstof. Die doteerstof beweeg dan deur diffusie in die materiaal in. Die graad van dotering ("doping") en doteringsprofiel kan akkuraat beheer word deur die temperatuur, konsentrasie doteerstof en diffusietyd te varieer en transistors met ŉ basisdikte van minder as 10‾⁶m (1 mikron) kan vervaardig word.
Kripton
Kriptonfluoriedlaser
'n Belangrike gebruik van kripton is in die kriptonfluoriedlaser. 'n Sekere hoeveelheid energie word bygevoeg om kriptongas te forseer om met fluoorgas te reageer om kriptonfluoried te vorm (KrF2). Die verbinding ontbind sodra die aanwending van energie gestaak word. Tydens die ontbindingsproses word die oortollige chemiese energie, wat in die verbinding gestoor is, uitgestraal in die vorm van sterk laserenergie.
Halfgeleier
Silikontegniek
Die sonesmelttegniek en Czochralski-tegniek is nie baie geskik vir silikon nie, aangesien gesmelte silikon besoedel word deur onsuiwerhede van die smeltkroes. Suiwer silikon kan verkry word deur die reduksie van trichloarsilaan, SiHCe3, of silikontetrachloried, SiCI4, met waterstof.
Hierdie twee vlugtige verbindings kan baie suiwer verkry word deur distillasie in kwartsapparaat. Die dampe word dan in die teenwoordigheid van enkelkristal-silikon met behulp van waterstof gereduseer en die silikon groei op die enkelkristal. Gewoonlik is die enkelkristal 'n plat skyfie, en ŉ dun lagie baie suiwer silikon kan op die skyfie gekweek word, 'n proses bekend as epitaksie. Doteerstowwe kan by die dampe gevoeg word sodat N- of P-tipe epitaksiale silikon verkry word. Silikon kan ook gedoteer word met die diffusietegniek, maar die doteringsprofiel is sodanig dat dele naby die oppervlak altyd baie swaar gedoteer is.
Planêre tegnieke
Vroeër is transistors gemaak deur diffusie aan die bo- en onderkant van 'n silikonskyfie. Die skyfie vorm die basis waarop die emittor en die kollektor deur diffusie aangebring is. In die planêre tegniek word alle diffusieprosesse slegs aan die bokant van die skyfie gedoen en alle kontakte is ook aan die bokant.
Kutupu
Kutupu is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Halfgeleier
Planêre tegnieke
Die oorspronklike skyfie vorm die kollektor, en die basis en emittor word agtereenvolgens met diffusie verkry. In hierdie tegniek is dit dan nodig om bepaalde gebiede af te skerm gedurende diffusie, wat gedoen word deur 'n oksiedlaag (SiO2) oor die hele skyfie te kweek deur dit by 'n hoë temperatuur in suurstof of stoom te verhit. Die oksied word nou bedek met 'n liggevoelige lagie materiaal, bekend as fotolak. 'n Masker met 'n bepaalde patroon word oor die fotolak geplaas en belig met ultraviolet lig, waarna sekere gedeeltes van die fotolak tydens die ontwikkeling verwyder word volgens die patroon van die masker.
Vervolgens word die oksiedlagie verwyder deur chemiese etsing slegs in gebiede wat nie met fotolak bedek is nie. Die skyfie met die oksiedpatroon word dan in 'n diffusie-oond geplaas en slegs die kaal gedeeltes word (tot ŉ N- of P-vlak) gedoteer, aangesien doteerstowwe nie deur die oksiedlagie kan dring nie. Om N- of P-vlakke op ander gedeeltes van die skyfie te laat vorm, word die proses herhaal. Die oksiedlaag is baie stabiel en isoleer die oppervlak van die silikon. In sommige tegnieke word die oksiedlagie nie verwyder nie, maar speel self 'n rol by die MOS- ("metal-oxide-semiconductor") komponente soos veldeffektransistors en geïntegreerde stroombane.
Elleke Boehmer
Elleke Boehmer (1961-) is ’n Suid-Afrikaansgebore akademikus en skryfster. Sy is 'n professor in Engelse wêreldliteratuur aan die Universiteit van Oxford in Engeland. Haar romans en kortverhaalbundels sluit in Screens Against The Sky, An Immaculate Figure, Bloodlines en Sharmilla, and Other Portraits. Onder haar akademiese werk tel in Colonial and Postcolonial Literature: Migrant Metaphors, Empire Writing: An Anthology of Colonial Literature 1870–1918, Nelson Mandela: Post-colonial Thinker en J.M. Coetzee in Context and Theory.
Halfgeleier
Ioonimplantasie
'n Ander tegniek om doteerstowwe in silikon te laat indring, is om dit in te skiet met ŉ deeltjieversneller. Die proses staan bekend as ioonimplantasie. Die silikonskyfie word in 'n vakuumruimte geplaas en ione van die doteerstof word elektries versnel deur 'n hoë elektriese spanning van tot etlike honderd kV. Vanweë die hoë energie van die ione kan hul redelik diep in die silikon indring wanneer hulle daarmee bots. Die vorming van die doteringsprofiel kan baie beter beheer word as in die diffusietegniek en wei deur die versnelpotensiaal en implanteringstyd te varieer.
Elleke Boehmer
Lewensloop
Elleke Boehmer is in 1961 van Nederlandse ouers in Durban gebore. Sy studeer vir 'n graad in Engels en Moderne Tale in die Oos-Kaap, gevolg deur 'n onvolledige jaar in geneeskunde. In die tyd is sy sterk deur Steve Biko en die Swart Bewussynsbeweging beïnvloed. Sy werk vir 'n jaar en 'n half as 'n Engelse onderwyser in Mamelodi, waarna sy 'n Rhodes-beurs wen om aan die Universiteit van Oxford te studeer.
Halfgeleier
Ioonimplantasie
'n Nadeel van die tegniek is egter dat die silikonkristal beskadig word deur die ione en dit moet weer uitgegloei word by ŉ temperatuur van ongeveer 900°C om die skade te herstel. Ioonimplantasie sal diffusie as doteringstegniek in die toekoms al hoe meer vervang.
Elleke Boehmer
Lewensloop
In Engeland verwerf sy 'n MPhil-graad in Engelse letterkunde gevolg deur 'n doktorale tesis, beide aan die St John's College. In 1990 verskyn haar eerste roman Screens Against the Sky. Sy doseer aan die St John's College, en daarna aan die universiteite van Exeter, Leeds, Nottingham Trent en die Universiteit van Londen. Sedert 2007 is sy professor in Engelse wêreldliteratuur aan die Universiteit van Oxford.
Halfgeleier
Mikrotegniek
Die elektroniese komponente op die silikonskyfie word steeds kleiner en kleiner gemaak ten einde meer komponente in 'n kleiner volume te kry. Die meeste interne verbindings in 'n IC word deur metaalopdamping en fotolitografiese etsprosesse gedoen, maar daar moet tog eksterne geleiers ook aan die IC verbind word. Hiervoor word dun draadjies van goud of aluminium gebruik. In sommige tegnieke word gebruik gemaak van termiese druklasse, waarby 'n warm maar nie gesmelte draadjie op die kontakpunte vasgedruk word. AI die prosesse word onder 'n mikroskoop met mikromanipuleerders gedoen.
Elleke Boehmer
Lewensloop
Boehmer is getroud en het twee seuns.
Die Olive Schreiner-prys word in 2018 aan haar toegeken.
Bosveldvalsdoring
Die Bosveldvalsdoring (Albizia harveyi) is 'n slanke boom wat soortgelyk is aan die breëpeulvalsdoring met skerp haakpunte aan die pinnas. Die boom is inheems in Suid-Afrika en kom in Limpopo en Mpumalanga voor. Die boom is ook inheems in Angola, Botswana, Demokratiese Republiek die Kongo, Eswatini, Kenia, Malawi, Mosambiek, Namibië, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe.
Halfgeleier
Bipolêre transistor
Die bipolêre transistor is die oudste transistor op die mark en word gebruik vir skakeling en versterking. Sommige kan groot drywing hanteer, tot etlike honderde watt. Dit het drie kontakpunte: die basis, die kollektor en die emittor. Deur middel van die basis word die stroom deur die transistor beheer en 'n klein stroom tussen die basis en emittor veroorsaak 'n groot stroom tussen die kollektor en emittor. Die transistor kan of NPN of PNP wees.
Veldeffektransistor
Die veldeffektransistor ("field effect transistor", FET) het ook drie kontakpunte, die hek, die put en die bron. 'n Variasie van spanning tussen die hek en die bron veroorsaak 'n versterkte variasie in stroom tussen die put en die bron. Die FET kan 'n N-kanaal of 'n P-kanaal hê, en word hoofsaaklik gebruik as skakelaars in rekenaars.
Diodes
Diodes laat slegs stroom in een rigting deur en word baie gebruik in elektroniese toestelle om 'n wisselstroom in 'n gelykstroom om te sit. 'n Zener-diode is sodanig dat dit by 'n bepaalde tru-spanning ook in die tru-rigting gelei. Hulle word gebruik om spannings in elektroniese toe rusting te stabiliseer. 'n Varicap is 'n diode wat as klein kapasitor gebruik word. Die voegvlak van die diode tree op as ŉ kapasitor en die grootte van die kapasitor kan verander word deur die spanning oor die diode te varieer. Dit word gebruik by die frekwensieinstemmers van radio's en televisiestelle.
Vierlaagdiodes
Vierlaagdiodes bestaan uit vier opeenvolgende, verskillend gedoteerde lagies. Die bekendste vorm is die tiristor of SCR ("semiconductor controlled rectifier"). 'n PNPN-tipe sal by aansluiting aan 'n spanningsbron stroom in geen rigting gelei nie. Deur 'n klein positiewe puls by die binneste P-vlak aan te lê, sal die diode kortsluit en die tiristor sal begin gelei. Dit skakel slegs af as die stroom in die tru-rigting omkeer. Tiristors kan groot strome, van tot 1 000 ampère, skakel by 220 volt 0f selfs hoër spannings, en word dus baie gebruik in die beheerstelsels van groot elektromotors.
LDR en termistor
'n LDR is 'n liggevoelige weerstand. Dit het 'n hoë weerstand in die donker, maar ŉ baie lae weerstand as lig daarop val. Dit word veral gebruik in beheermeganismes waarmee ligte outomaties aan- en afgeskakel word. Die termistor het 'n negatiewe weerstandskoëffisiënt. Sy weerstand daal vinnig met toename in temperatuur en word gebruik om te kompenseer vir temperatuurvariasies in elektroniese toestelle.
Erica cinerea
Erica cinerea is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan noord en wes Europa.
Halfgeleier
LED
'n LED ("light emitting diode") is 'n diode wat lig uitstraal wanneer 'n stroom daardeur vloei. Die doeltreffendheid van energie-omsetting kan so hoog as 100% wees. LED's word baie gebruik in die syfervertoon en as waarskuwingsliggies van rekenaars en elektroniese instrumente. Dit kan ook gebruik word in optiese koppelings waar die lig wat 'n LED uitstraal, 'n LDR aktiveer (byvoorbeeld die bekende outomatiese winkeldeurklokkies wat lui as mens die ligstraal onderbreek wanneer jy instap). In hierdie tipe koppeling kan die twee komponente elektries van mekaar geskei en by verskillende potensiale wees.
Édouard Manet
Édouard Manet (IFA: edwaʁ manɛ; 23 Januarie 1832 – 30 April 1883) was ’n Franse skilder. Hy was een van die eerste 19de-eeuse skilders wat moderne kuns aangepak het en ’n belangrike figuur in die oorgang van realisme na impressionisme.
Hy is in ’n vooraanstaande familie gebore met sterk politieke bande, maar het die toekoms wat vir hom uitgelê is, verwerp en begin belangstel in die skilderkuns. Sy vroeë meesterwerke, Middagete op die Gras en Olympia, albei uit 1863, het groot omstredenheid veroorsaak en gedien as vertrekpunt vir die jong kunstenaars wat impressionisme ontdek het.
Vandag word dit beskou as waterskeidingswerke wat die begin van die moderne kuns ingelui het. In die laaste 20 jaar van sy lewe het hy bande met ander groot kunstenaars van sy tyd gesmee, maar hy het sy eie styl ontwikkel wat beskou is as innoverend, en dit het ’n groot invloed op latere skilders gehad.
Vroeë lewe
Manet is op 23 Januarie 1832 in Parys gebore as die seun van vooraanstaande ouers. Sy ma, Eugénie-Desirée Fournier, was die dogter van ’n diplomaat en peetdogter van die Sweedse kroonprins Karel Bernadotte, van wie die Sweedse monarge afstam. Sy pa, Auguste Manet, was ’n Franse regter wat verwag het Édouard sou ’n regsloopbaan volg. Sy oom, Edmond Fournier, het hom aangemoedig om te skilder en het die jong Manet na die Louvre geneem. In 1845 het hy op aanbeveling van sy oom ingeskryf vir ’n spesiale tekenkursus waar hy Antonin Proust, die toekomstige minister van skone kunste en ’n lewenslange vriend, ontmoet het.
Op aanbeveling van sy pa het hy in 1848 op ’n opleidingsboot na Rio de Janeiro gevaar. Nadat hy die eksamen om by die Franse vloot aan te sluit twee keer gedruip het, het sy pa ingestem dat hy ’n kunsopvoeding kry. Van 1850 tot 1856 het Manet onder die akademiese skilder Thomas Couture studeer. In sy vrye tyd het hy die ou meesters se werke in die Louvre gekopieer.
Van 1853 tot 1856 het Manet Duitsland, Italië en Nederland besoek waar hy deur die Nederlandse skilder Frans Hals en die Spaanse kunstenaars Diego Velázquez en Francisco José de Goya beïnvloed is.
Augustinus van Hippo
Sint Augustinus van Hippo (354-430) was 'n Christelike leier, filosoof en skrywer uit Noord-Afrika. Sy outobiografiese boek, Die belydenisse van st. Augustinus, en 'n latere werk, Die stad van God, het 'n belangrike invloed op die verdieping van die Christelike geloof gehad.
Sy standpunte:
Édouard Manet
Musiek in die Tuileries
duimnael|220px|Musiek in die Tuileries, 1862.
Augustinus van Hippo
Hy het Pelagius direk teengestaan.
Édouard Manet
Musiek in die Tuileries
Musiek in die Tuileries is ’n vroeë voorbeeld van Manet se styl. Dit is geïnspireer deur Hals en Velázquez en weerspieël sy belangstelling in vermaak as ’n onderwerp. Hoewel sommige dit as onvoltooi beskou het, is dit ’n goeie aanduiding van hoe die Tuileries-tuin destyds was; ’n mens kan jou die musiek en gesprekke voorstel.
Augustinus van Hippo
Voor sy bekering tot die Christendom was Augustinus van Hippo 'n aanhanger van Manigeïsme.
Édouard Manet
Musiek in die Tuileries
Manet het in die skildery sy vriende, kunstenaars, skrywers en musikante uitgebeeld en daar is selfs ’n selfportret tussen die mense.
Noenmaal op die Gras
duimnael|220px|Noenmaal op die Gras, 1863.
Een van sy groot vroeë werke was Noenmaal op die Gras. Die Paryse Salon het dit verwerp vir hul 1863-uitstalling, maar Manet het dit later dié jaar in die Salon des Refusés uitgestal. Hy het die model Victorine Meurent; sy vrou, Suzanne; toekomstige swaer, Ferdinand Leenhoff; en een van sy broers as modelle gebruik.
Die skildery met sy naakte vroue en ten volle geklede mans was omstrede, ook vanweë die sketsagtige hantering, iets wat Manet van Courbet onderskei het. Dit weerspieël ook Manet se bestudering van die werke van die ou meesters, want die plasing van die hooffigure kom uit Marcantonio Raimondi se Oordeel van Parys (c. 1515), gebaseer op ’n tekening van Raphael.
Olympia
duimnael|220px|Olympia, 1863.
Nes met Noenmaal op die Gras weerspieël Manet se Olympia (1863) die werk van ’n bekende Renaissance-kunstenaar. Dit is van ’n naakte vrou, wie se posisie herinner aan Titiaan se Venus van Urbino (1538). Dit herinner ook aan Goya se Die Naakte Maja (1800). Manet se openhartige uitbeelding van ’n selfversekerde prostituut is in 1865 deur die Salon aanvaar en dit het ’n skande veroorsaak. Volgens Proust het "net die voorsorgmaatreëls deur die administrasie voorkom dat ontstoke besoekers die skildery stukkend gesteek en geskeur het".
Die vrou het klein bykomstighede gedra soos ’n orgidee in haar hare, ’n armband, ’n lint om haar nek en pantoffels, en dit het haar naaktheid en seksualiteit beklemtoon. Die orgidee, teruggekamde hare, swart kat en blommeruiker was in dié tyd alles erkende simbole van seksualiteit. Die moderne Venus was skraal, anders as die destydse standaard. Die vlakheid van die skildery, wat deur Japannese houtblokkuns geïnspireer is, maak dat die figuur mensliker en minder wellustig is. Daar is ook ’n ten volle geklede swart bediende, wat die detydse geloof uitbuit dat swart mense hiperseksueel is.
Olympia was die onderwerp van karikature in die pers, maar het aanklank gevind by die Franse avant-garde-gemeenskap en kunstenaars soos Courbet, Paul Cézanne, Claude Monet en later Paul Gauguin.
Nes Noenmaal op die Gras het die skildery die kwessie geopper van prostitusie in Frankryk en die rol van vroue in die gemeenskap.
Invloede en ander werk
duimnael|links|150px|Selfportret met Paletmes, 1879.
Hoewel Manet se werk beïnvloed is deur die impressioniste se styl, het hy nie aan hul uitstallings deelgeneem nie omdat hy nie beskou wou word as ’n verteenwoordiger van ’n groepidentiteit nie, en ook omdat hy sy werk in die Salon wou uitstal. Hy het gevoel jong kunstenaars moet probeer om die Salon se uitstallings te haal eerder as onafhanklike uitstallings.
Hy het egter in 1867 sy eie uitstalling gehou nadat die Salon nie sy werke aanvaar het nie. Hoewel dit nie goeie resensies gekry het nie, het dit hom die eerste keer laat kennis maak met verskeie toekomstige impressioniste, soos Edgar Degas.
duimnael|170px|Die Kafeekonsert, 1878. ’n Toneel uit die Cabaret de Reichshoffen, waar vroue aan die rand van die gemeenskap vryelik met mans uit die hoër stand gemeng het.
Onder invloed van die impressioniste het Manet ligter kleure begin gebruik. Hy het egter steeds sy kenmerkende swart gebruik, wat nie deel van die impressionistiese styl was nie.
Manet se skilderye van kafeetonele is waarnemings van die sosiale lewe van die Parys van die 19de eeu. Mense drink bier, luister na musiek, flirt, lees of wag.
Hy het ook die hoër stand in formeler sosiale aktiwiteite uitgebeeld – asook resiesperde, skaatstonele, soldate, ’n tuinier, ’n seun met ’n hond – mense uit al die klasse van die Paryse samelewing.
Latere lewe
In sy middel 40's het Manet se gesondheid agteruitgegaan. Sy bene het gepyn en gedeeltelik verlam geraak. In 1879 het hy hidroterapie begin kry vir wat hy geglo het ’n sirkulasieprobleem is, maar in werklikheid was dit ’n bekende newe-effek van sifilis.
In sy laaste jare het hy baie klein stillewes van vrugte en groente geskilder, soos ’n Bondel Aspersies en Die Suurlemoen (albei 1880). Hy het sy laaste groot werk, ’n Kroeg by die Folies-Bergère, in 1882 voltooi en dit is in dié jaar in die Salon uitgestal.
In April 1883 is sy linkervoet geamputeer weens gangreen, en hy is 11 dae later in Parys oorlede.
Japan Nasionale Roete 206
Japan Nasionale Roete 206 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Sinkperoksied
Sinkperoksied is 'n ligte sametrekkende streelmiddel en antiseptikum in 'n vloeimiddel, met die molekulêre formule ZnO2. Dit word gebruik vir ekseem, luieruitslag en sonbrand. Die koms van kortisoon het die gebruik van hierdie middel grootliks verminder.
Ann Rork Light
Ann Rork Light (1909 – 23 Januarie 1988) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Blonde Saint (1926), Old Loves and New (1926), The Notorious Lady (1927), en A Texas Steer (1927).
Japan Nasionale Roete 207
Japan Nasionale Roete 207 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Erica clavisepala
Erica clavisepala is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom op die Kaapse Skiereiland voor. Die populasie is in die Tafelberg Nasionale Park waar dit beskerm is. Die plant is seldsaam.
Lesbiër
'n Lesbiër is 'n homoseksueel van die vroulike geslag, 'n vrou wat romantiese liefde of seksuele aangetrokkenheid tot ander vroue ervaar. Die term lesbiër word ook gebruik om seksuele identiteit of seksuele gedrag uit te druk, ongeag seksuele oriëntasie, en die woord lesbies as 'n byvoeglike naamwoord verwys ook na nonne met 'n homoseksuele voorkeur.
Die konsep "lesbiër" is in die 20ste eeu geskep. Deur die geskiedenis het vroue nie dieselfde vryheid of onafhanklikheid as mans geniet om homoseksuele verhoudings aan te knoop nie, maar hulle is ook nie met dieselfde swaar strawwe as homoseksuele mans in sommige samelewings begroet nie. In plaas daarvan is lesbiese verhoudings dikwels as skadeloos en onvergelykbaar met heteroseksuele verhoudings beskou tensy die deelnemers op voorregte aanspraak gemaak het wat tradisioneel deur mans geniet is. Gevolglik is daar deur die geskiedenis min oor die uitdrukking van vroulike homoseksualiteit gedokumenteer. Toe vroeë seksuoloë in die laat 19de eeu homoseksuele gedrag begin kategoriseer en beskryf en hulle taak deur 'n gebrekkige kennis van homoseksualiteit en vroue se seksualiteit bemoeilik is, het hulle lesbiërs as vroue onderskei wat hulle nie aan vroulike geslagsrolle steur nie en hulle verkeerdelik as geestesiek bestempel – 'n etiket wat later deur die globale wetenskaplike gemeenskap verwerp is.
Vroue in homoseksuele verhoudings het op hierdie etiket gereageer deur hulle persoonlike lewens weg te steek of die etiket van uitgeworpenes te aanvaar en 'n subkultuur en identiteit te skep.Uitbeeldings van lesbiërs in die media dui daarop dat die samelewing tegelykertyd gefassineer en bedreig voel deur vroue wat vroulike geslagsrolle uitdaag, en dat vroue wat romanties by ander vroue betrokke is, die samelewing gelyktydig fassineer en walg. As vroue kom hulle voor ander vraagstukke as mans te staan. Lesbiërs kan spesifieke fisiese of geestelike gesondheidsprobleme beleef wat uit diskriminasie, vooroordele en minderheidstres voortvloei. Politieke toestande en maatskaplike gesindhede het ook 'n invloed op die openlike vorming van lesbiese verhoudings en gesinne.
Oorsprong en transformasie van die term
Die woord lesbiër is afgelei van die naam van die Griekse eiland Lesbos, tuiste van die 6de-eeuse digter Sapfo. Uit verskeie antieke geskrifte het historici afgelei dat 'n groep jong vroue vir onderrig en kulturele afronding in Sapfo se sorg gelaat is. Min van Sapfo se poësie het behoue gebly, maar haar oorblywende digkuns bevat die onderwerpe waaroor sy geskryf het: vroue se daaglikse lewe, hulle verhoudings en rituele. Sy het op die skoonheid van vroue gefokus en haar liefde vir meisies verklaar. Voor die laat 19e eeu het die woord lesbies na enige afleiding of aspek van Lesbos verwys, insluitend 'n soort wyn.
Daar bestaan baie minder literatuur oor vroulike homoseksuele gedrag as oor manlike homoseksualiteit, waarskynlik omdat medici dit nie as 'n werklike probleem beskou het nie. Seksuoloë soos Richard von Krafft-Ebing van Duitsland, en Brittanje se Havelock Ellis het egter van die vroegste en mees blywende kategoriserings van vroulike gay aangetrokkenheid opgestel, en dit as 'n vorm van waansin benader. In die afwesigheid van enige ander materiaal om hulle emosies te beskryf, het gays die etiket van "anders" of "pervers" aanvaar en hulle voëlvry-status gebruik om sosiale kringe in Parys en Berlyn te vorm. Lesbies het begin om elemente van 'n subkultuur te beskryf.
Fisiek
Die gevolg van die gebrek aan mediese inligting oor vroue wat seks het met vroue (VSV) is dat medici en sommige lesbiërs onder die indruk verkeer dat lesbiërs minder vatbaar vir seksueel oordraagbare infeksies of soorte kanker is.
Hartsiektes word deur die Amerikaanse Departement van Gesondheid en Menslike Dienste as die vernaamste oorsaak van vrouesterftes gelys. Faktore wat die risiko vir hartsiektes verhoog, sluit vetsug en rook in, wat albei meer algemeen onder lesbiërs voorkom. Studies toon dat lesbiërs 'n groter liggaamsmassa het en oor die algemeen minder begaan oor gewig as heteroseksuele vroue is. Vroue met groter liggaamsmassa is dan ook meer aantreklik vir lesbiërs as vir heteroseksuele vroue. Lesbiërs is meer geneig om te oefen as heteroseksuele vroue, en anders as heteroseksuele vroue, oefen hulle gewoonlik nie om estetiese redes nie. Die spesifieke oorsake van vetsug by lesbiërs is nog nie voldoende nagevors nie.
'n Gebrek aan differensiasie tussen homoseksuele en heteroseksuele vroue in mediese studies wat op vrouegesondheidsprobleme fokus, lei tot onakkurate resultate vir lesbiese en nie-lesbiese vroue. Verslae oor die voorkoms van borskanker onder lesbiërs is gebrekkig. Daar is egter vasgestel dat die kleiner hoeveelheid lesbiërs wat papsmeertoetse ondergaan, dit moeiliker maak om vroeë servikskanker by lesbiërs te diagnoseer. Die risikofaktore vir die ontwikkeling van baarmoederkanker is hoër by lesbiërs as by heteroseksuele vroue, moontlik omdat dit baie lesbiërs aan beskermende faktore soos swangerskap, aborsie, voorbehoedmiddels, borsvoeding en miskrame ontbreek.
Ahmed Aboutaleb
Ahmed Aboutaleb, Arabies: أحمد أبو طالب, Berbers: ⴰⵃⵎⴻⴷ ⴰⴱⵓⵟⴰⵍⴻⴱ , (gebore op 29 Augustus 1961 in Beni Sidel) is 'n Nederlandse politikus van Marokkaanse afkoms wat aan die PvdA behoort.
Lesbiër
Fisiek
Aanbevelings vir veiliger seks vir vroue in lesbiese verhoudings
Ahmed Aboutaleb
Sedert 2009 is hy die burgemeester van Rotterdam.
Lesbiër
Geestelik
Sedert homoseksualiteit in die mediese literatuur begin beskryf is, is daar dikwels gepoog om dit aan 'n inherente psigopatologie toe te skryf, 'n benadering wat deur die teorieë van Sigmund Freud beïnvloed is. Alhoewel hy beweer het biseksualiteit by alle mense teenwoordig is en gesê het dat die meeste persone fases van homoseksuele aangetrokkenheid of eksperimentering het, het hy eksklusiewe homoseksuele aangetrokkenheid aan wanontwikkeling weens trauma of ouerlike konflik toegeskryf. Heelwat literatuur oor geestesgesondheid en lesbiërs het op hulle depressie, substansmisbruik en selfmoord gefokus. dit is egter eerder die sosiale uitsluiting wetlike diskriminasie, die internalisering van negatiewe stereotipes en beperkte ondersteuningstrukture wat homoseksuele persone in Westerse samelewings teëkom, wat hulle geestesgesondheid benadeel.
Ahmed Aboutaleb
Aboutaleb het in 1976 na Nederland geëmigreer. Hy het in telekommunikasie studeer, as 'n joernalis en beampte gewerk en was 'n direkteur van Forum, 'n organisasie vir multikulturele vraagstukke.
Lesbiër
Geestelik
Angssteurings en depressie is die mees algemene geestesgesondheidsprobleme by vroue. Depressie kom in dieselfde mate by lesbiese en heteroseksuele vroue voor, alhoewel veralgemeende angsversteuring eerder onder lesbiese en biseksuele vroue as by heteroseksuele vroue gediagnoseer word. Depressie is 'n meer opvallende probleem onder vroue wat voel dat hulle hulle seksuele oriëntering vir vriende en familie moet wegsteek of saamgestelde etniese of godsdienstige diskriminasie beleef of verhoudingsprobleme sonder enige ondersteuningstelsel moet hanteer.
'n Bevolkingsgebaseerde studie deur die Nasionale Alkoholnavorsingsentrum het bevind dat vroue wat as hulleself as lesbies of biseksueel identifiseer, minder geneig is om hulle van alkohol te onthou. Lesbiese en biseksuele vroue is meer geneig om probleme met alkohol aan te meld, en is ook minder tevrede met behandeling vir substansmisbruikprogramme. Baie lesbiese gemeenskappe sentreer rondom kroeë en drink is 'n aktiwiteit wat met gemeenskapsdeelname vir lesbiese en biseksuele vroue korreleer.
Ahmed Aboutaleb
Ahmed Aboutaleb is 'n Moslem. Hy is getroud en het vier kinders.
Lesbiër
Lesbiese chic en populêre kultuur
Die onsigbaarheid van lesbiërs het sedert die vroeë 1980's begin afneem. Dit is deels as gevolg van die openbare figure wat spekulasie in die pers oor hulle seksualiteit en lesbianisme in die algemeen veroorsaak het. Die primêre figuur wat hier onder die loep gekom het, was Martina Navratilova.
Ander openbare figure het hulle homoseksualiteit en biseksualiteit te kenne gegee, vernaamlik die musikante K.D. Lang en Melissa Etheridge, en Madonna se verskuiwing van seksuele grense in haar optredes en publikasies. In 1993 het Lang en selferkende heteroseksuele supermodel Cindy Crawford uitlokkend vir die voorblad van Vanity Fair geposeer waarin Crawford Lang se gesig skeer terwyl laasgenoemde in 'n strepiespak op 'n haarkapperstoel sit. Die beeld het 'n internasionaal erkende simbool van die verskynsel lesbiese chic geword.
'n Herlewing van lesbiese sigbaarheid en seksuele fluïditeit is in 2009 waargeneem toe bekendes soos Cynthia Nixon en Lindsay Lohan openlik oor hulle verhoudings met vroue gepraat het, en werklikheidsprogramme gay-verhoudings uitgebeeld het. Psigiaters en feministiese filosowe skryf dat die styging in vroue wat gay-verhoudings erken, vanweë die toenemende sosiale aanvaarding is, maar gee ook toe dat slegs 'n sekere soort lesbiër – slank en elegant of mannetjiesagtig op die regte androgene manier – in die hoofstroomkultuur aanvaar word.
Seksualiteit en lesbiese identiteit
Die teenwoordigheid van seksuele aktiwiteit tussen vroue as vereiste om 'n lesbiër of 'n verhouding te definieer, bly debatteerbaar. Volgens die feministiese skrywer Naomi McCormick word vroue se seksualiteit deur mans gekonstrueer wie se primêre aanwyser van lesbiese seksuele oriëntasie 'n seksuele ervaring met ander vroue is. Dieselfde aanwyser is egter nie 'n vereiste om 'n vrou as heteroseksueel te identifiseer nie. McCormick skryf dat emosionele, geestelike en ideologiese aanklank tussen vroue net so belangrik soos die seksuele is, indien nie meer nie.
Navorsers, insluitend sosiale wetenskaplikes, sê dat gedrag en identiteit dikwels nie ooreenkom nie: vroue mag hulleself as heteroseksueel identifiseer, maar seksuele omgang met vroue hê, selferkende lesbiërs kan seks met mans hê, of vroue kan ontdek dat dit wat hulle as 'n onveranderlike seksuele identiteit beskou het, met verloop van tyd verander het.
Gesinne en politiek
Alhoewel homoseksualiteit deur die geskiedenis onder vroue in baie kulture voorgekom het, is 'n onlangse verskynsel die ontwikkeling van gesinne onder gay paartjies. Voor die 1970's was min mense bekend met die idee dat daar vaste langtermynverhoudings tussen gay volwassenes bestaan. Die meerderheid lesbiërs (tussen 60% en 80%) berig dat hulle in 'n langtermynverhouding staan.
Gesinskwessies was 'n belangrike aangeleentheid vir lesbiërs toe gay aktiviste in die 1960's en 1970's hulle stem laat hoor het. Navorsing oor die manier waarop kinders met 'n gay ouerpaar in vergelyking met kinders met 'n nie-lesbiese enkelma grootword, het bevind dat kinders se geestesgesondheid, geluk en algehele aanpassing soortgelyk is aan kinders van geskeide vroue wat nie lesbies is nie. Die seksuele oriëntering, geslagsidentiteit en seksuele rolle van kinders wat saam met lesbiese ma's grootword, word nie geraak nie.
Oosterhout, Gelderland
Oosterhout is ’n dorp in die munisipaliteit Overbetuwe in die provinsie Gelderland in Nederland.
Raipur
Raipur (Hindi: रायपुर, Rāypur) is die hoofstad van die Indiese deelstaat Chhattisgarh en met 'n bevolking van 1 000 500 in 2011 ook die grootste stad. Tot die stigting van die deelstaat Chhattisgarh het Raipur deel uitgemaak van die deelstaat Madja Pradesj. Dié stad se ekonomie bestaan veral uit hout- en voedselverwerking.
Klein Baal
Klein Baal is ’n nedersetting in die munisipaliteit Lingewaard in die provinsie Gelderland in Nederland.
Erica coacervata
Erica coacervata is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Japan Nasionale Roete 208
Japan Nasionale Roete 208 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Erica coarctata
Erica coarctata is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Broom
Broom (vanaf die Griekse woord βρωμος (brómos), wat stank beteken; is 'n chemiese element in die periodieke tabel met die simbool Br en atoomgetal van 35. Broom is 'n halogeen wat rooi van kleur is en is 'n vlugtige vloeistof by kamertemperatuur wat maklik met chloor en jodium reageer.  Die element is korrosief ten opsigte van menslike weefsel in 'n vloeistoftoestand en die dampe veroorsaak irritasie van die oë en die keel.  Broomdampe is baie giftig wanneer dit ingeasem word.
Kenmerkende eienskappe
Broom is hoogs reaktief en is 'n kragtige oksideermiddel in teenwoordigheid van water. Dit reageer heftig met amiene, alkene en fenole asook alifatiese en aromatiese koolwaterstowwe, ketone en sure (hierdie verbindings word gebromineer deur óf addissie reaksies óf substitusie reaksies). Watervrye broom is minder reaktief met ander elemente as nat broom; droë Broom sal egter heftig met aluminium, titaan, kwik, aardalkalimetale en alkalimetale reageer.
Gebruike
Elementêre broom word gebruik om 'n verskeidenheid broomverbindings te vervaardig wat in die nywerheid en landbou gebruik word. Tradisioneel was die grootste verbruik van broom die vervaardiging van 1,2-dibromometaan wat op sy beurt gebruik is as 'n teenklopmiddel vir gelode petrol voordat dit as gevolg van omgewingsredes uitgefaseer is.
Broom word gebruik om gebromeerde plantolie te vervaardig wat gebruik word as emulsifiseerder in baie sitrus-gegeurde koeldranke.
Waterige broom is oranje en kan gebruik word om vir alkene en fenole te toets.
Verspreiding
Broom kom in die natuur as bromiedsoute in klein hoeveelhede in korsrots voor. Bromiedsoute het as gevolg van loging in seewater versamel (85 dpm) en kan ekonomies uit mineraalbronne ontgin word asook die Dooie See (waar tot 5000 dpm aangetref word).
Ongeveer 500 miljoen kilogram broom word jaarliks wêreldwyd vervaardig (2001) met die Verenigde State en Israel as die hoofprodusente. Die grootste broomreserwe in die Verenigde State is in Columbia- en Union County, Arkansas geleë.
Voorsorgmaatreëls
Elementêre broom veroorsaak irritasie op die vel en slymvliese en sal in gekonsentreerde vorm pynlike blase op die blootgestelde vel en veral die slymvliese veroorsaak. Broomdamp kan selfs in lae konsentrasies (vanaf 10 dpm) asemhaling beïnvloed en sal die inaseming van noemenswaardige hoeveelhede broom die asemhalingstelsel ernstig beskadig.
Daareenvolgens moet veiligheidsbrille gedra word en voldoende ventilasie voorsien word wanneer broom hanteer word.
Herwinning
Vanweë die hoë koste van broom word dit normaalweg herwin eerder as om daarmee in die omgewing weg te doen.
Verbindings
Aluminiumbromied (AlBr3), ammoniumbromied (NH4Br), broom-monofluoried (BrF), broompentafluoried (BrF5), broomtrifluoried (BrF3), tetrabromometaan (CBr4), Broomsuur (HBr), yster(III)bromied (FeBr3), litiumbromied (LiBr), fosforpentabromied (PBr5), fosfortribromied (PBr3), kaliumbromied (KBr), kaliumbromaat (KBrO3), silwerbromied (AgBr), natriumbromied (NaBr), natriumbromaat (NaBrO3).
Kotsiri
Kotsiri is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Robert Livingston (akteur)
Robert Livingston (9 Desember 1904 – 7 Maart 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Bold Caballero (1936), The Three Mesquiteers (1936), Daredevils of the Clouds (1948), en Money Train (1995).
Lys van effekte wat op die JSE verhandel
Hier volg 'n lys van effekte wat op die JSE verhandel. Die lys sluit die volgende instrumente in:
Marta Linden
Marta Linden (24 Oktober 1903 – 13 Desember 1990) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Random Harvest (1942) en Stand by for Action (1942).
Mercedes-Benz A-klas (W176)
Die Mercedes-Benz A-klas in sy derde generasie (fabrieksbenaming W176) is gebaseer op die 2011 A-klaskonsep van 2011 en is tydens die Geneefse motorskou in 2012 onthul. Dit beskik oor 'n heel ander ontwerp en is groter as die vorige twee generasies van die A-klas, wat dit vir die eerste keer 'n volwaardige klein gesinsmotor maak. Dit is met 68 cm gerek sedert die oorspronklike model, en die 2012-model is nou langer as die eerste geslag B-klas, met 'n totale lengte van 4292 mm. Die motors was vanaf September 2012 in meeste markte beskikbaar.
Die derde generasie A-klas is ontwerp om 'n direkte mededinger van die BMW 1-reeks en Audi A3 te wees. Dit is bedoel om meer dinamies te wees as sy voorganger en is op jonger eienaars gefokus.
Enjins
Die A-klas word aangedryf deur 'n reeks viersilinderpetrolenjins, en die 1.5-dieselenjins is weergawes van 'n Renault K-tipe -eenheid.
Katharina von Bora
Katharina von Bora (* 29 Januarie 1499 op die landgoed Lippendorf suid van Leipzig, Duitsland; † 20 Desember 1552 in Torgau), genoem Die Lutherin, was die eggenote van die Duitse kerkhervormer Martin Luther (1483–1546) en een van sy belangrikste raadgewers.
Katharina von Bora is in 'n verarmde adellike familie gebore en het op die ouderdom van tien tot die klooster Nimbschen toegetree. Onder die invloed van die Protestantse Hervorming het sy saam met ander nonne na Wittenberg gevlug. In 1525 het sy met Martin Luther in die huwelik getree. Vir die egpaar is ses kinders gebore van wie vier tot volwassenheid bly lewe het.
Tydens haar vlug voor die pes is Katharina von Bora, na wie dikwels as die "bekendste predikantsvrou ter wêreld" verwys word, in 1552 in Torgau oorlede.
Herversekering
Herversekering is die versekering van versekeraars. Versekeraars laat risiko wat hulle aanneem deur middel van herversekeringskontrakte aan herversekeraars oor. Dit is belangrik om tussen herversekering en koversekering te onderskei: eersgenoemde is die proses waarby 'n versekeraar, wat direkte polisse skryf, 'n gedeelte van sy risikolas aan 'n derdeparty oorlaat; laasgenoemde verwys na die gelyktydige versekering by twee versekeraars deur een party. Elke versekeraar in só 'n geval dra 'n ooreengekome deel van die risikolas. By herversekering is die versekerde in direkte kontak met die versekeraar alleen en het hy of sy geen saak met die herversekeraar nie. Indien die herversekeraar sy verpligting in geval van 'n eis nie kan nakom nie, moet die direkte versekeraar steeds aan die uitbetaling aan die eiser verantwoord. Met koversekering verseker die kliënt onafhanklik met elke koversekeraar en betaal hy of sy aparte premies aan elke versekeraar. 'n Eis word apart aan elke versekeraar gestel, sou so 'n geval voorkom. Indien een versekeraar nie sy verpligting in geval van 'n eis kan nakom nie, is die ander versekeraar(s) alleen vir hul proporsie van die versekering verantwoordelik.
Versekeraars maak gebruik van herversekering in geval waar bv. groot industriële of kommersiële eiendom se risiko só massief is dat die versekeringsfirma sy deure sal moet sluit in geval van 'n enkele groot eis van só 'n polishouer. 'n Manier om hierdie probleem te omseil is om herversekering uit te neem. Herversekering help ook om eiservarings oor tydperke uit te stryk, wat beleggersvertroue in versekeraars versterk. 'n Ander gebruik van herversekering is om te beskerm teen opeenhoping van risiko's, wat voorkom wanneer die versekeraar 'n ongebalanseerde portefeulje risiko's het. Dese wanbalans mag ontstaan danksy die aard van die besigheidsklasse wat geskryf word (bv. oorblootstelling aan motorversekeringseise), die geografiese areas wat gedek word of die tipe polishouers wat gelok word. Die risiko van opeengehoopte risiko's word verminder deur herversekeringsooreenkomste te onderteken sodat die versekeraar in geval van katastrofiese gebeurtenisse met eise kan byhou.
Vorme van versekeringskontrak
Herversekering kan op ieder 'n verhandelings- of fakultatiewe basis verrig word. Verhandelingsbesigheid is van toepassing op 'n gegewe klas of klasse van besigheid oor 'n gespesifiseerde tydperk, en verplig die direkte skrywer om 'n gespesifiseerde proporsie van sy risiko in daardie klas(se), onderhewig aan gespesifiseerde voorwaardes (premiekoerse, onderskrywingskriteria, esv.) aan die herversekeraar oor te laat, terwyl dit die herversekeraar verplig om hierdie risiko's met daardie voorwaardes te aanvaar. In ander woorde beteken dit dat die versekeraar 'n gedeelte van die risiko van 'n ganse portefeulje aan die herversekeraar oordra, en sodoende geen vryheid het om sogenoemde slegte risiko's oor te dra en die goeie risiko's te behou nie.
'n Fakultatiewe ooreenkoms beskryf die voorneme om ietwat risiko van indiwiduele polisse aan die herversekeraar oor te dra, maar dit plaas geen verpligting op enige party nie: die direkte skrywer kan besluit welke spesifieke risiko's dit wil behou en welkes dit aan die herversekeraar wil afstaan, en te gelykertyd kan die herversekeraar besluit welke oorgelate risiko's te aanvaar en, indien wel, onderhewig aan welke voorwaardes. Die direkte skrywer het die reg om ander herversekeraars te benader indien die herversekeraar nie bereid is om die voorgestelde risiko's en ooreenkombare voorwaardes te aanvaar nie.
Katlegong, Sekhukhune
Katlegong is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Japan Nasionale Roete 210
Japan Nasionale Roete 210 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Oosterbeek
Oosterbeek is ’n dorp in die munisipaliteit Renkum in die provinsie Gelderland in Nederland.
Kota
Kota (Hindi: कोटा, Koṭā) is die derde grootste stad in die Indiese deelstaat Chhattisgarh ná die hoofstad Jaipur en Jodhpur met 'n bevolking van 1 001 365 in 2011. In die omgewing van die stad word landbougewasse soos gierst, koring en koljander verbou. Die belangrikste nywerheidsektor is katoenverwerking.