cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Louwrens du Plessis
Terugtrek na Suidwes-Afrika
Daar sou egter 'n ingrypende verandering intree in die plan, want weens die optrede van hoofman Swartbooi en sy makkers is die koop van die Rehoboth-grond deur die Khoi tot niet gemaak. Daarop is Jordan terug na Ondangua, waar hy van Kambonde 'n stuk grond in die Grootfontein-gebied gekoop het; die grond sou later aangedui word as die Republiek van Upingtonia. Die kooptransaksie is in teenwoordigheid van die Finse sendelinge deurgevoert. Toe Jordan terugkeer van Ondangua af, het hy sy aanbod gewysig vir sover hy nou die grond by Grootfontein as woongebied vir die trekkers aangebied het in die plek van die Rehoboth-gebied. Hy het die koopbriewe getoon. Ook oor hierdie aanbod was daar ernstige verskil en veral Pieter Botha het sterk aangedring op die terugkeer na Transvaal, maar die meeste was ten gunste daarvan.
Daarom het die trek voortgegaan na Namutoni, en daar het die groep op 20 Mei 1885 geskei. 'n Gedeelte, onder wie Du Plessis, R. Holsthuizen, B. Bouwer, G.D. Prinsloo en andere het na Grootfontein vertrek, en die ander het by Namutoni gebly. Die deel wat na Grootfontein getrek het, het daar begin met die organisasie van 'n staat. Die naam sou wees die Republiek van Upingtonia. Toe aan Jordan gevra is waarom dit die naam moes wees, het hy gesê dat dit ter ere van sir Thomas Upington, die eerste minister van die Kaapkolonie was, wat die Boere goedgesind was. 'n Ooreenkoms is tussen Jordan en die trekkers opgestel en diegene wat dit onderteken het, sou dan geregtig wees op grond in die gebied. Intussen is die staat Upingtonia georganiseer, die nodige ampsdraers is aangewys en die gronde is toegeken aan die verskillende persone. Maar 'n rustige vestiging sou dit nie wees nie aangesien Kamaherero, kaptein van die Herero-nasie, die reg van Kambonde om die grond te verkoop, betwis het.
Tog het Jordan hom nie laat afskrik deur die moontlike teenstand nie. 'n Openbare vergadering is byeengeroep in die laer te Otjovandi Tongue, waar die republiek formeel gestig sou word. By dié geleentheid het Jordan aan die woord gekom •n gesê: "Die geleentheid is geskiedkundig, want ná al die baie jare van swerf, staan die versameldes vandag hier by die formele konstituering van 'n eie staat. Dit was tog altyd die ideaal, al die jare. Om hierdie rede het die trek byna 10 jaar gelede daar by die Krokodilrivier begin. Daar is eers gehoop dat daar noord van die Kunene op 'n Angoolse hoogland die ideale staat gevind sou word. Miskien moet ek my eie aandeel aan daardie dwaling vandag erken. Wat sal dit baat om daarop in te gaan? Die Kaoko was nie die einde nie. Ook nie Humpata, ook nie Bihê wat dié wat agtergebly het, al gaan verken het nie! Miskien is dit goed dat ek gebruik maak van die geleentheid, sê ek, om almal hier vanoggend (die "almal" is beklemtoon) te herinner aan die bepalings van die grondwet van die Republiek Upingtonia, soos voorlopig deur almal in die laer op Otjovandi Tongue aanvaar. . ."
In dié trant het hy gepraat en eindelik ook nog in herinnering geroep wat Exel Eriksson gedoen het om die hulpaksie vir die trekkers in Suid-Afrika tot stand te laat kom. Die formele stigting van die staat het ook meegebring dat 'n aantal artikels as Grondwet opgestel en later goedgekeur sou word. Intussen is die nodige ampte ingestel en soos volg: D. Prinsloo, voorsitter, Du Plessis as landdros en D. Black as landdrosklerk. Dit alles het gebeur sodat die Republiek van Upingtonia inderdaad 'n werklikheid geword het.
Maar die spanning in die geledere van die trekkers het nie verminder nie, want die optrede van Jordan is baie ernstig afgekeur deur sy eertydse vriend Pieter Botha en dit sou ook aan Kamaherero die geleentheid bied om sy protes teen die besetting van die gebied baie sterker na vore te bring. Hy het naamlik 'n sekere R. Lewis as sy sogenaamde regsadviseur aangewys en vanuit Omaruru sy verteenwoordigers gestuur om Jordan se optrede openlik te bekamp en wel op grond van die bewering dat die grond wat Kambonde, die Ovambo-kaptein, verkoop het, aan Damaraland behoort. Die jaar 1885 sou dus 'n jaar van ernstige stryd word.
Jordan het 'n afskrif van 'n brief ontvang waarin Kambonde aan Kamaherero geskryf het dat hy ontken dat hy die grond aan Jordan verkoop het. As gevolg hiervan is Jordan na Kambonde te Ondangua om oor die inhoud van die brief te praat. Nog voordat hy by Kambonde se stat aangekom het, is hy op verraderlike wyse deur Nehale, die broer van Kambonde, doodgeskiet. Dit sou die genadeslag vir die Republiek van Upingtonia word, want nog voor hierdie tragiese verwikkelinge het die plan reeds by sommige van die mense begin posvat om maar terug te keer na Humpata. Pieter Botha en sy gevolg wou in elk geval nie daar bly nie en hulle het teruggetrek na Transvaal.
Op 10 Januarie 1887 het Du Plessis en Ignatius Labuscagne met hulle mense vanaf Grootfontein na Damaraland vertrek. Te Okojova het hulle vanaf Februarie tot 28 Mei 1888 vertoef. Hier is ook met algemene instemming besluit om na Humpata terug te keer omdat berig ontvang is dat Humpata se gemeente sy eie leraar sou ontvang en omdat die gedurige twiste tussen die Damaras en die Hottentotte die land te onveilig gemaak het. Die terugtog sou begin, wel nie 'n groot trek nie: daar was maar 10 weerbare manne.
Einde Augustus 1888 was die trek by die ou drif in die Kunene waar die groot trek in 1880 deurgegaan het. Hulle kon by die drif nie deurkom nie, maar 'n Vambo het hulle 'n ander en beter drif gewys, waar hulle die Kunene kon deurkom. Die drif was ongeveer 200 tree breed en daar kon hulle die waens een-een deurkry. Einde September 1888, nadat hulle op hul pad gedurig deur vyandiggesinde swarte mense agtervolg en uitgetart is, was hulle terug op Humpata, waar hulle met vreugde en hartlikheid verwelkom is. Van die plan van die Pretoria-kommissie onder leiding van ds. Maarten Pelser om al die mense vanaf Humpata terug te bring na Transvaal, het dus nie veel tereggekom nie, want afgesien van 'n paar groepies wat tog die terugtog aanvaar het, het die groter groep maar eenvoudig nog in Angola gebly.
In Humpata het Du Plessis as jagter en transportryer 'n heenkome gevind.
Waardering
Volgens G.P.J. Trümpelmann in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek, kan Du Plessis beskou word as prototipe van die rondswerwende trekboere wat met die grootste ontberinge op onbegane weë woeste streke verken het terwyl hulle op soek was na 'n land waar hulle gelukkiger sou wees as voorheen. Terwyl hulle met volharding ’n hersenskim nagejaag het, het hulle nietemin as verkenners 'n roeping vervul en dikwels voorlopers geword van latere kolonisasie van die gebiede waardeur hulle getrek het.
Du Plessis was getroud met Gertruida Steenkamp uit die distrik Bethal (nou in Mpumalanga).
Hlomela Bucwa
Hlomela Bucwa is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die DA.
Hekel
Deur te Hekel word daar 'n stuk materiaal gevorm wat met lusse aanmekaar ge'haak' word. Dit word met wol, gare of ander materiaal gemaak. Hierdie lusse word met 'n hekelnaald gevorm. Hekelnaalde kom in verskeie groottes voor. Die naam hekel, is afgelei van die Franse term crochet, wat "klein haak" beteken. Hekelnaalde word gemaak van materiale soos metaal, hout, been of plastiek en word kommersieel en ook deur vakmanne vervaardig. Daar is twee verskille tussen hekel en brei. Met hekel word 'n enkel naald gebruik en elke steek word voltooi voordat daar met die volgende een aangegaan word, terwyl met brei 'n groot aantal van die steke onvoltooi gehou word op 'n slag. Variant vorme van hekel soos Tunisiese hekel en besemstok hekel hou egter ook verskeie hekel steke oop op 'n slag.
Etimologie
Die woord crochet is afgelei van die Ou Franse woord crochet, 'n verkleiningsvorm van croche, wat in Germaans croc, naamlik "haak" beteken. Om 17de-eeuse Franse kant te maak, is 'n crochetage steek as aanwysing gebruik''. ''Hierdie steek is gebruik om twee afsonderlike stukke kant aan mekaar te las. Hekel het daarna die vorm van 'n spesifieke tipe naald en materiaal aangeneem. Alhoewel die materiaal wat gevorm is geensins bekend sal lyk as hedendaagse hekel nie, is die terme waarskynlik in genealogiese verhouding dieselfde.
Oorsprong
Die eerste bewyse van gehekelde materiale het sy verskyning in Europa gemaak gedurende die 19de eeu. Vroeër werk wat ook as hekel geïdentifiseer word is algemeen gemaak deur nålebinding, dit is 'n aparte haak-lus gare tegniek. Die eerste keer wat dit bekend is dat instruksies vir die hekel van 'n item gepubliseer is, is in die Nederlandse tydskrif Pénélopé in 1823. Hierin word die uitdruklike gebruik van die term hekel gebruik om die tegniek in sy huidige vorm te identifiseer. Dit sluit 'n kleurplaat in wat vyf verskillende style beursies uit beeld, waarvan drie gehekel kan word met sydraad. Die eerste is 'n "eenvoudig oop haak" (crochet simple ajour); 'n gaas van ketting-steek boë. Die tweede (hier geïllustreer) begin met 'n semi-oop vorm (demi jour), waar ketting-steek boë afwissel met ewe lang segmente van die glip-steek haak, en word dan afgelsluit met 'n ster gemaak uit dubbel steke (dubbelde hekelsteek— dubbel-kettingsteek in die Britse terminologie; enkel-haak in die VSA). Die derde beursie is heeltemal gemaak uit dubbel-steke. Die instruksies skryf die gebruik van'n tamboer naald voor(soos hieronder geïllustreer) en sluit 'n aantal van die dekoratiewe tegnieke in.
Die vroegste gedateerde Engelse verwysing na klere wat met 'sheperd's knitting' gemaak is, is lap wat gemaak is deur lusse met 'n hak te maak. Dit word genoem in Die Memoirs van 'n Highland Dame, deur Elizabeth Grant (1797-1830). Die tydskrif inskrywing is gedateer 1812, maar is nie opgeneem in sy gepubliseer vorm tot 'n geruime tyd daarna tussen 1845 en 1867. Die werklike datum van publikasie was die eerste keer in 1898. Die 1833 volume van Penélopé beskryf en illustreer 'n herder se haak (hekelnaald), en beveel die gebruik daarvan vir die hekel met growwe wol.
In 1842, het een van die talle boeke wat hekel bespreek die volgende te sê gehad: Twee jaar later, skryf dieselfde skrywer: 'n Instruksie boek uit 1846 beskryf Herder of Enkele Hekel steek as dit wat huidig in Brittanje gebruik is óf genoem word enkele haak of glip-steek haak. Die Amerikaanse terminologie gebruik altyd die laasgenoemde (die gebruik van enkele haak slegs vir gebruik soos hierbo aangedui). Net so beteken dit "Dubbel" en "Franse haak".
Moderne praktyk en kultuur
Modes in hekel het verander aan die einde van die Victoriaanse era in die 1890's. Tydens die nuwe Edwardiaanse tydperk, die spitstyd tussen 1910 en 1920, het gehekelde kant selfs meer ingewikkeld in tekstuur en stikwerk geword. Die sterk Victoriaanse kleure het verdwyn, en nuwe publikasies het vir wit of bleek kleure gevra. Beursies is dikwels gehekel van helderkleurige kant en bevat fraai kralewerk. Na die eerste Wêreldoorlog, is veel minder hekel patrone gepubliseer, en die meeste van hulle was vereenvoudigde weergawes van die vroeë 20ste-eeuse patrone. Na die Tweedewereldoorlog was daar 'n oplewing in belangstelling in hierdie handwerk. Tydens die laat 1940's tot die vroeë 1960's was daar veral in die Verenigde State van Amerika verhoogde belangstelling. Baie nuwe en verbeeldingryke hekel ontwerpe is gepubliseer vir kleurvolle doilies, vatlappies, en ander huis items. Hierdie patrone het vir dikker drade en garings as in vroeër patrone gevra en ook wonderlike bont kleure ingesluit. Hekelwerk bly hoofsaaklik 'n tuisteskepper se kuns tot in die laat 1960's en vroeë 1970's, totdat die jonger generasie begin hekel en ouma blokkies gewild word. 'n Maklike motief wat in die ronde gewerk word en helder kleure integreer.
Hekelnaalde
'n Hekelnaald kom in verskeie groottes en materiale, soos been, bamboes, aluminium, plastiek en staal. Die grootte word bepaal deur die deursnee van die naald se steel. 'n Handwerker is daarop gemik om steke vanv'n sekere grootte te skep om 'n bepaalde patroon grootte te bereik. Indien die grootte nie bereik word met een naald nie, kan 'n ander naald gebruik word totdat die steke die korrekte grootte is. Handwerkers kan 'n voorkeur vir een tipe hekelnaald hê as gevolg van estetiese waarde, of omdat gare gly. Bamboes en hout naalde word verkies by persone met artritis omdat dit warmte en buigsaamheid het tydens gebruik. Hekelnaalde wat ergonomiese handvatsels het is ook deesdae beskikbaar vir handwerkers.
Staalhekelnaalde wissel in grootte van 0.4 tot 3.5 mm, of 00 tot 16 in die Amerikaanse grootte. Hierdie naalde word gebruik vir baie fyn hekelwerk soos doilies en kant.
Aluminium-, bamboes-, en plastiekhekelnaalde is beskikbaar vanaf 2.5 tot 19 mm in grootte, of van B tot S in die Amerikaanse groottes.
Hekelnaalde wat gebruik word vir Tunisiese hekel is langwerpig en het 'n stopper aan die einde van die handvatsel, dit lyk soos'n breinaald met 'n hekelnaaldkop.
Die dubbelkop-hekelnaald het 'n hekelnaaldkop aan beide kante van die handvatsel. Daar is ook 'n dubbele hekelnaaldkop apparaat genoem 'n Cro-haak wat gewild geword het.
Geodia kuekenthali
Geodia kuekenthali is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Thiele.
Alexis Smith
Alexis Smith (8 Junie 1921 – 9 Junie 1993) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Gentleman Jim (1942), Conflict (1945), The Two Mrs. Carrolls (1947), en The Age of Innocence (1993).
Geodia japonica
Geodia japonica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Sollas.
Emmy Wehlen
Emmy Wehlen (1887 – 1977) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Her Reckoning (1915), Vanity (1916), The Belle of the Season (1917), en His Bonded Wife (1918).
Aldabra
Aldabra is die wêreld se tweede grootste koraalatol wat suidoos van die vasteland van Afrika lê. Dit vorm deel van die Aldabra-groep eilande in die Indiese Oseaan wat deel is van die Buite-eilande van die Seychelle, met 'n afstand van 1 120 km (700 myl) suidwes van die hoofstad, Victoria op Mahé-eiland.
Die naam Aldabra, oorspronklik Al-Hadra of Al-Khadra, is deur Arabiese seevaarders gegee vir "die atol se harde, songebakte omgewing"; hierdie naam is opgeneem in die Portugese kaarte van die 16de eeu. Hulle het die Indiese Oseaan as Bahr-el zanj genoem. Dit is in 1511 deur Portugese seevaarders besoek. Die eilande was reeds bekend aan die Perse en Arabiere, van wie hulle die naam gekry het. In die middel van die 18de eeu het die atol 'n afhanklikheid van die Franse kolonie Réunion geword, vanwaar ekspedisies geloods is vir die vang van die Aldabra-reuseskilpaaie. Aangesien daar geen oppervlak-varswaterbronne op Aldabra is nie, was die belange van die ontdekkingsreisigers (geen bewys kan gevind word van enige Europese ontdekkingsreisiger se besoek voor 1742 nie) slegs om die skilpaaie en visse te ontgin, en nie om die atol te bewoon nie. In 1810, met Mauritius, Réunion, die Seychelle en ander eilande, het Aldabra in die besit van Groot-Brittanje oorgegaan. Réunion is later aan Frankryk terugbesorg, en Mauritius het Aldabra sowel as die res van die Seychelle in besit geneem. Die vorige inwoners was emigrante van die Seychelle.
Joaquin Phoenix
Joaquin Phoenix (gebore as Joaquín Rafael Bottom, 28 Oktober 1974), voorheen bekend as Leaf Phoenix, is ’n Amerikaanse akteur, vervaardiger, musikant en aktivis. Vir sy werk as ’n kunstenaar het hy ’n Grammy-, Golden Globe- en drie Oscar-benoemings ontvang.
Vroeë lewe
Joaquín Rafael Bottom is in Río Piedras, Puerto Rico, gebore as die derde oudste van die vyf kinders van Amerikaanse ouers. Sy ouer broer was die akteur River Phoenix (1970–1993).
Tabatha Cash
Tabatha Cash (gebore 27 Desember 1973) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Doctor Has Huge Boobs (1988), Bagno caldo... per una signora ninfomane (1993), Partouzes orientales au harem (1994), en Rai (1995).
Disa nyikensis
Disa nyikensis is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort. Die plant is inheems aan Malawi, Tanzanië en Zambië.
Joaquin Phoenix
Vroeë lewe
Sy pa, John Lee Bottom, was van Engelse, Duitse en Franse afkoms. Sy ma, Arlyn Dunetz, is in The Bronx, New York, gebore as die dogter van Joodse ouers wie se familie uit Rusland en Hongarye geëmigreer het. Phoenix se ouers is in 1969 getroud, waarna hulle by ’n godsdiensgroep, Children of God, aangesluit en deur Suid-Amerika gereis het. Hulle het die groep verlaat en in 1978 na Amerika teruggekeer. Hulle het hul van na Phoenix verander na aanleiding van die Feniks, die mitologiese voël wat uit sy eie as verrys het. Dit was vir hulle simbolies van hul nuwe begin.
In dié tyd het Joaquín homself Leaf begin noem omdat hy ’n natuurverwante naam wou hê soos sy sibbes. As kinderakteur het hy dié naam gebruik, totdat hy 15 was, en daarna weer die naam Joaquin gebruik.
Om kos en geld vir die gesin te verskaf, het die kinders op straat en by verskeie talentkompetisies gesing en musiek gemaak. Hulle is eindelik ontdek deur ’n kinderagent van Hollywood, Iris Burton, wat vir al vyf kinders werk gekry het, veral in advertensies en TV-programme. Joaquin het hom as ’n kinderakteur gevestig en daarna saam met sy pa na Mexiko en Suid-Amerika gereis.
Loopbaan
duimnael|links|160px|Phoenix in Mei 2000 by die [[Cannes-rolprentfees.]]
Phoenix het sy loopbaan begin deur in episodes van TV-reekse te verskyn saam met sy broer River Phoenix en suster Summer Phoenix. Sy eerste groot rol was in die komediedramafliek Parenthood (1989). In die tyd as kinderakteur het hy erkenning gekry as Leaf Phoenix. Hy het later weer sy geboortenaam gebruik en lof gekry vir byspelerrolle in verskeie prente, veral To Die For (1995) en Quills (2000).
Hy het internasionaal veral aandag getrek met sy rol as Commodus in die epiese 2000-rolprent Gladiator, waarvoor hy ’n Oscar-benoeming vir beste manlike byspeler gekry het. Hy is daarna vir Oscars benoem vir beste akteur vir sy rolle as Johnny Cash in Walk the Line (2005) en as Freddie Quell, ’n seksbehepte alkoholis-soldaat in die Tweede Wêreldoorlog, in die drama The Master (2012). Hy en sy broer River is steeds die enigste twee broers wat vir hul toneelspel vir ’n Oscar benoem is.
Van sy ander noemenswaardige prente is die satiriese Buffalo Soldiers (2001), die wetenskapsfiksieriller Signs (2002), die animasiefliek Brother Bear (2003), die historiese drama Hotel Rwanda (2004), die sielkundige riller The Village (2004), die dokumentêr Earthlings (2005), die romantiese drama Two Lovers (2008), die drama The Immigrant (2013) en die komediedrama Inherent Vice (2014).
Phoenix regisseer ook musiekvideo's en vervaardig rolprente en TV-programme. Hy het ook ’n album, die klankbaan vir Walk the Line, uitgereik en het daarvoor die Grammy vir beste saamgestelde klankbaan vir visuele media gewen.
Hy is ’n sosiale aktivis wat verskeie welsyn- en humanitêre organisasies steun. Hy is ook bekend as ’n voorstander van diereregte.
Edna Lawrence
Edna Lawrence (1 Maart 1916 – 29 Oktober 1995) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Ramona (1936), Drums of Destiny (1937), The Lone Ranger (1938), en Rancho Grande (1940).
Osyris daruma
Osyris daruma is 'n boom wat deel is van die Santalaceae familie. Die plant is endemies aan Iran.
Aspalathus aspalathoides
Aspalathus aspalathoides is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Dit kom van die Kaapse Skiereiland tot by Robertson, Ladismith en die Gouritsrivier voor. Die populasie is stabiel.
Glynnis Breytenbach
Glynnis Breytenbach (gebore 9 Augustus 1960) is 'n voormalige aanklaer vir die Nasionale Vervolgingsgesag (NVG). Sy is ook die huidige Skaduminister van justisie en korrektiewe dienste asook 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie.
Aspalathus asparagoides
Aspalathus asparagoides is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos.
Die plant het drie subspesies:
Geodia lacunata
Geodia lacunata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1815 deur Lamarck.
Jesus Castillo
Jesús Abdallah Castillo Molina (gebore 11 Junie 2001 in Callao), is 'n Peruaanse sokkerspeler wat vir die Peru sokkerklub Sporting Cristal speel.
Internasionale loopbaanstatistieke
Vir die Peruaanse nasionale sokkerspan:
Jiddisjisme
Jiddisjisme (Jiddisj: ײִדישיזם, Yidishizm), in 'n wye sin, kan verwys na enige beweging wat hom beywer vir Jiddisj, die Wes-Germaanse taal van die Asjkenasiese Jode. Histories is die term dikwels gebruik vir die Joodse nasionaliste van Oos-Europa wat Jiddisj as die hooftaal van hul volk beskou het. Hulle het die Sionistiese ondersteuners van Hebreeus en die assimilasionistiese ondersteuners van plaaslike tale soos Russies en Pools teëgestaan. Vandag se Jiddisjiste is mense wat navorsing oor Jiddisj doen, die taal bevorder of boeke, stories en artikels daarin publiseer.
Baby Bunny Smith
Baby Bunny Smith (1901 – 1952) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Freaks (1932).
Osyris
Osyris is 'n genus van bome in die Santalaceae familie. Die genus is inheems aan Afrika, Asië en Europa.
Spesies
Daar is vyf spesies wat tot die genus hoort:
Catherine Castel
Catherine Castel (gebore 5 Februarie 1948) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Phantasmes (1975), La comtesse Ixe (1976), Douces pénétrations (1976), en Apothéose porno (1976).
Darren Bergman
Darren Bergman (gebore 18 Oktober 1977) is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie.
Geodia labyrinthica
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1903 deur Kirkpatrick.
Helene Weigel
Helene Weigel (12 Mei 1900 – 6 Mei 1971) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Mother Courage and Her Children (1961).
Elizabeth Lawrence (aktrise)
Elizabeth Lawrence (6 September 1922 – 11 Junie 2000) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Sleeping with the Enemy (1991), The Crucible (1996), en Unbreakable (2000), en in die televisiereeks All My Children (1970).
Barbara Whiting Smith
Barbara Whiting Smith (19 Mei 1931 – 9 Junie 2004) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Centennial Summer (1946), Home, Sweet Homicide (1946), I Can Get It for You Wholesale (1951), en Rainbow 'Round My Shoulder (1952).
Tropiese reënwoud
Die tropiese reënwoud is die vernaamste plantegroeitipe van die laer liggende gebiede om die ewenaar. Die tropiese oerwoud vorm egter nie meer 'n ononderbroke gordel om die aarde nie weens klimatologiese oorsake en die ontbossing van bepaalde gebiede.
Dit is egter nog die plantrykste biotoop, met die grootste verskeidenheid diere op aarde. Tropiese reënwoude lê min of meer tussen 10° SB en 10° NB. In die oostelike ekwatoriale gebiede van Afrika, die ooste van Sri Lanka en die noordoostelike deel van Suid-Amerika is daar vanweë seisoenale droogtes geen tropiese woude nie en ook op hoë berge is die klimaat te koud vir reënwoude. Die tropiese reënwoud is 'n hoogs ontwikkelde biotoop wat vanweë die groot verskeidenheid plante wat daar voorkom, deur baie ekoloë as baie stabiel beskou word.
Die woude huisves ook talle dierspesies Die gemiddelde temperatuur van die gebiede om die ewenaar is tussen 24 en 30 °C en in die winter word dit nooit kouer as 18 °C nie. Die begroeide gebiede ontvang jaarliks tussen 1 500 en 5 000 mm reën. Dit is trouens kenmerkend vir die tropiese reënwoud dat daar selfs na lang periodes van droogte ŉ geweldig hoë vogtigheidsgraad onder die ruie en digte boomkruine is. Die vogtigheidsgraad word deur hoofsaaklik die groot hoeveelheid dou (gekondenseerde transpirasiewater) so hoog gehou.
Die mikro klimaat in die onderste lae van die woud bly taamlik konstant, terwyl die temperatuur en vogtigheid in die boonste lae nogal wissel. Die tropiese reënwoud bestaan uit 'n aantal verskillende lae of etages. Soms kan tot 5 lae onderskei word, elkeen met sy eie kenmerkende plant- en dierspesies. In die onderste etage kom veral plante voor wat met die minimum lig kan bestaan, terwyl die boonste etage bome van 55 m en hoër bevat.
'n Groot aantal klim- en slingerplante groei teen die bome, terwyl groot getalle epifiete, halfparasiete en parasiete ook aangetref word. Vanweë die groot verskeidenheid etages word baie meer voëls, reptiele, insekte, amfibieë en soogdiere as in enige ander biotoop aangetref. Daar is geen duidelike seisoenswisseling in die tropiese reënwoude soos in gematigde streke nie. Dit is deur die hele jaar groen, en bloei en vrugvorming vind die hele jaar plaas.
Elke plant het sy eie groeiritme, maar die ontwikkeling van plante is nie so gesinchroniseer soos in gebiede met 'n kouer of minder konstante klimaat nie. Die groei- en rusperiodes van die verskillende spesies en van individuele plante van 'n bepaalde spesie vind nie op dieselfde tye plaas nie. Plante in die tropiese reënwoud beleef 'n bepaalde rusperiode: sommige spesies werp, net soos plante in gematigde streke, hulle blare op een slag af en is dan tydelik kaal, terwyl ander spesies eers nuwe blare vorm en dan die oues verloor.
Sommige plante bloei meer as een keer per jaar, terwyl ander net een keer in 40 jaar bloei. Omdat heuning en vrugte deur die hele jaar beskikbaar is, kan bepaalde plantetende diere deur die jaar van net een soort voedsel leef. Tropiese reënwoude bevat ŉ groot verskeidenheid plante, waarvan sowat 70 % struike en bome is. Keëldraende plante kom net in hoogliggende gebiede voor. Daar is gemiddeld 40 verskillende spesies bome per ha, maar op sommige plekke kan meer as 100 verskillende spesies per ha voorkom.
Die kruine van die bome is meestal klein en min vertak, die stamme is regop en dun en die bome het meestal 'n kamwortelstelsel, wat soms tot 2 m bo die grond uitsteek. Die bas is dun en glad en die blaarknoppe is onbeskermd vanweë die gunstige klimaatstoestande. Die blare is leeragtig, donkergroen en meestal gaafrandig, sodat die water maklik kan afdrup. Met uitsondering van enkele gevalle is die blomme onopvallend. Baie tropiese gewasse loon ŉ besondere bloeiwyse, wat regstreeks aan die stam of dikker takke in plaas van aan die dun eindtakkies vorm.
Daar is ongeveer 1 000 sulke spesies, waaronder die kakaoboom (Theobroma cacau). Die kruidagtige plante, wat van hoofsaaklik die ondergroei deel vorm, groei in voortdurend vogtige, broeikasagtige toestande. Die blare van die spesies is groot en dun en dikwels bontgevlek. Die kruidagtige plante bestaan uit hoofsaaklik aronskelke (familie Araceae), brandnetelagtiges (familie Urticaceae), piesangagtiges (familie Musaceae), die familie Melastomataceae en begonia-agtiges (familie Begoniaceae).
Gaston Poulet
Gaston Poulet (10 April 1892 – 14 April 1974) was 'n Franse violis en dirigent. Hy het 'n belangrike rol in die verspreiding van kontemporêre musiek uit die twintigste eeu gespeel. Sy seun, Gérard Poulet (* 1938) is ook 'n violis.
Lewe en loopbaan
Poulet is in Parys, Frankryk gebore, en het in 1904 by die Paryse Konservatoria ingeskryf waar hy onder Lefort en Jean Huré studeer het. Hy het in 1910 eersteprys in vioolspel gewen. Poulet is deur Pierre Monteux raakgesien, en het gou 'n reputasie as een van die vooraanstaande violiste van sy generasie opgebou. Hy is gevolglik as leier van die orkes deur die Ballets Russes aangeneem. Hy het dus aan vele premiéres van die geselskap van Serge Diaghilev deelgeneem.
Tropiese reënwoud
'n Groot aantal plante het groot sade wat baie reserwevoedsel bevat sodat die kiemplant vinnig tot ŉ hoogte kan groei waar meer lig is. 'n Aantal klimplante (genus Calamus), aronskelke en peperagtiges (familie Piperaceae) behoort tot die liane. Die liane kan so dik soos 'n mens se arm word. Die suigspanning in die vaatbundels van die plante is baie hoog omdat hulle grondwater tot by die punte van die plant moet opsuig. Die aantal epifiete neem toe namate die lugvogtigheid hoër word.
Gaston Poulet
Lewe en loopbaan
In 1914 het hy 'n gelyknamige strykkwartet saam met Henri Giraud (viool), Albert Leguillard (altviool) en Louis Ruyssen (tjello) gestig. Gedurende die Eerste Wêreldoorlog is hy opgeroep vir diensplig maar na 'n siekte was hy ontslaan, waarop hy voortgegaan het om kamermusiek saam met sy vennote te speel. Hul repertoire het o.a. kontemporêre werke soos die kwartet deur Claude Debussy ingesluit. Poulet was versoek om die vioolsonate deur Debussy op 5 Mei 1917 by die salle Gaveau in Parys, vergesel deur die komponis, te skep. Tydens hierdie konsert, wat ten behoewe van die Foyer du soldat aveugle gehou is, het Poulet ook die Symphonie espagnole deur Édouard Lalo gespeel.
Poulet het van die 1920s af geleidelik sy vioolspel verminder ten gunste van dirigeer. In 1926 het hy die eerste uitvoering by die salle Pleyel van die Concerts Poulet (later saamgesmelt met die Concerts Robert Siohan) gelei. Hierdie orkestrale reeks het veral musiek deur jong komponiste bevat, en het die eerste uitvoerings van werke deur Sergei Prokofiëf, Florent Schmitt, Albert Roussel, André Caplet en lede van groupe des Six ingesluit. Hierdie weeklikse konserte was tot 1932 by die Théâtre Sarah Bernhardt gehou.
Tropiese reënwoud
Die groep word deur hoofsaaklik mosse en korsmosse verteenwoordig, maar nesvarings (Asplenium nudum), orgidee (familie Orchidaceae) en, in die Nuwe Wêreld bromelias (familie Bromeliaceae), wat op stamme van ander plante groei, kom ook voor. 'n Aantal plante is aanvanklik klimplante, maar word later epifiete omdat die onderste deel van die plant afsterf. Die plante is hemiepifiete. Die omgekeerde kan ook gebeur: die sade van wurgplante ontkiem in die oksels van groot boomtakke en vorm lugwortels wat teen die stam na onder groei en in die grond wortelskiet.
Die lugwortels slinger in die proses om die stam van die gasheer en laasgenoemde kan mettertyd doodgaan omdat sy blare oorskadu word. Die Ficus-spesies behoort tot die groep. Omdat die temperatuur deur die jaar gunstig en voedsel altyd bekombaar is, kan diere enige tyd van die jaar voortplant, en dus meer as een werpsel of broeisel per jaar lewer, wat die kanse op erflike variasies vergroot. Dit is waarskynlik waarom evolusie in die tropiese reënwoud vinniger as in ander omgewings plaasvind.
Gaston Poulet
Lewe en loopbaan
In 1932 het Poulet Direkteur van die Konservatoria in Bordeaux geword en 'n konsertreeks gestig getiteld die Association des Professeurs du Conservatoire, en in 1943 het dit die l'Orchestre philharmonique de Bordeaux geword. Poulet verskyn ook tydens die jare buite Frankryk, in onder meer Genève en Buenos Aires. Gedurende die oorlogsjare het hy ook aan die hoof van die Concerts Colonne (gedurende die tydperk bekend as Concerts Pierné) saam met Louis Fourestier en François Ruhlmann gestaan.
In 1944 het hy die Conservatoire de Bordeaux verlaat om 'n professor van kamermusiek by die Conservatoire de Paris te word, waar hy tot 1962 sou aanbly. Hy was in 1948 die stigter van die Festival de musique de Besançon wat internasionaal aandag getrek het, en in 1951 deur 'n dirigeerkompetisie gekomplementeer is.
Tropiese reënwoud
Bedreiging
Die tropiese reënwoud met sy stabiele ekostelsel het ook ŉ vinnige stofkringloop. Vanweë die hoë temperatuur en vogtigheid word dooie plante en diere baie vinnig afgebreek. As gevolg hiervan is die minerale weer regstreeks vir die groei van die plante beskikbaar en word geen soute in die grond opgeberg nie. Die grootste gedeelte van die noodsaaklike minerale is in die plante self of in die oorblyfsels wat nog nie ontbind het nie.
Ontbossing van tropiese reënwoudgebiede lei gevolglik tot die verwydering van minerale voedingstowwe uit die ekostelsel en die grond word arm en ongeskik vir landbou. Desnieteenstaande word die gebruik van die grond vir menslike bewoning en landbou nog steeds as verskoning vir die grootskaalse ontbossing van tropiese, reënwoude in lande soos Brasilië voorgehou. Daar is reeds verskeie aanduidings dat die ontbossing van tropiese reënwoude op die skaal waarop dit vandag plaasvind, ook ernstige gevolge vir die klimaat kan inhou.
Gaston Poulet
Diskografie
Poulet het saam met sy Concerts Poulet-orkes opnames vir die Franse Decca gemaak; te wete: Mendelssohn se Simfonie No.4 in A Op.90 “Italiaans”, die Inleiding en Bruid-prosessie van Rimski-Korsakof se Die Goue Haan (1930), Weber se ouverture tot Euryanthe en Saint-Saens se Troukoek - Caprice Op.76 (met Janine Weill) (1930–31), uittreksels van Strawinski se Petroesjka (met Jean Doyen) en die derde en vierde liedjies van Moessorgski se Liedere en Danse van Dood met Antoinette Tikanova. Gedurende die oorlog het hy Iberia en die Simfoniese Variasies van Franck opgeneem (saam met Yves Nat) met die Concerts pierné.
Poulet het saam met die Londense Simfonieorkes opnames van Fred Elizalde se Vioolconcerto saam met die veertienjarige Christian Ferras (Decca, 1947), Spaanse orkestrale miniature deur Albeniz, Granados, Falla en Turina (MGM, 1953), Saint-Saens se Vioolconcerto No.3 in B mineur Op.61 met Yehudi Menuhin (H.M.V., 1953) en orkestrale werke deur Ravel en Fauré (M.G.M., 1953–54), gemaak.
Hoër Seunskool Jeppe
Die Hoër Seunskool Jeppe (amptelik Jeppe High School for Boys) is die oudste staatskool in Johannesburg en bied onderrig aan seuns van gr. 8 tot 12 deur die medium van Engels. Die skoolterrein is geleë aan Robertslaan in Kensington, Johannesburg, maar dit grens ook aan die voorstede Malvern en Jeppestown.
Volgens die skool se webtuiste was dit nog nooit ’n eliteskool nie, ten spyte van sy roemryke verlede. Die leerlingkorps het nog altyd uit uiteenlopende dele van die samelewing gekom.
Ontstaansgeskiedenis
Weens geldelike probleme moet die ouers self in 1898 verantwoordelikheid vir die skool aanvaar. Die skool was gedurende die Tweede Vryheidsoorlog gesluit en het in 1902 heropen. In 1903 het dit ’n staatskool geword, een van die sogenaamde "Milner-skole", en is herdoop tot die Jeppestown High School for Boys and Girls. Altesaam 170 personeellede en oudleerders het hul lewe in die twee Wêreldoorloë en die Grensoorlog verloor.
Skoolpersele
duimnael|links|200px|Sir [[Julius Jeppe het die grond geskenk waarop die skoolgebou in 1909 opgerig is.]] Die manjifieke klipgeboue wat die seunskool huisves, is in 1909 op grond gebou wat deur sir Julius Jeppe geskenk is. Dit is ontwerp deur die Skotse argitek John Ralston (1878–1955), ’n leerling van sir Herbert Baker. Die Voorbereidende Skool (Prep School) was ook eers ’n privaatskool en het die hoërskool se gebou in Troyeville betrek nadat die hoërskool na die nuwe perseel verhuis het. Bouwerk aan die nuwe Voorbereidende Skool het in 1916 begin op grond wat ook deur die Jeppe-familie geskenk is.
Met Johannesburg se eeufeesviering in 1986 is die seunskool se hoofgebou en die Eerste Wêreldoorlog-gedenkteken met sy koepeldak, wat veldmaarskalk Jan Smuts in 1926 onthul het, tot nasionale gedenkwaardighede verklaar.
Die oudste koshuis, Oribi House, is in 1912 gebou en vanaf 1916 is Tsessebe House gehuisves in Friedenheim, sir Julius se statige woning. Friedenheim, opgerig in 1895, het later aan sir Abe Bailey behoort en tydens die Tweede Vryheidsoorlog as Britse hoofkwartier gedien. Vroeg in die 1960’s is dit onveilig verklaar en gesloop. Die oudste geboue op die perseel, benewens die Friendenheim-stalle, wat nou as kleedkamers dien, is Roan House, voorheen Keith Hall, en Thabana of Sable House, wat in 1902 vir die Marx-familie gebou is. Dit het ’n indrukwekkende houttrap met gebrandskilderde glas.
Meisieskool
In 1919, ’n jaar ná die Tweede Vryheidsoorlog, is die meisieskool verskuif na sy nuwe perseel verder oos in Robertslaan en het die seunskool die Hoër Seunskool Jeppe (Jeppe High School for Boys) geword.
Skoolkleure en –wapen
Die skoolhoof James Humphrey Allen Payne (1905–1917) het die swart-en-wit skoolkleure voorgestel na aanleiding van sy alma mater, Trinity College, Cambridge. Die skoolwapen beeld ’n goudstaaf uit met wit strepe wat die Witwatersrand se erts voorstel.
Julius Jeppe
Sir Julius Jeppe was die skool se eerste vername weldoener en so is dit dan ook na hom genoem. Sy familie se van is verewig in die voorstad Jeppestown, wat hul sindikaat aangelê het, terwyl 'n kiesafdeling, Jeppes, ook na hulle genoem is. Hy is verkies tot die eerste beheerliggaam en het as voorsitter gedien van 1918 tot sy afsterwe in 1929. Hy is in 1922 tot ridder geslaan vir sy bydrae tot die gemeenskap nadat hy nie net betrokke was by die stigting van die drie Jeppe-skole nie, maar ook die stigting van die perdewedrenklub, die Randse Klub en die Johannesburgse Kinderhuis.
Noky Simbani
Nokuthaba Simbani (gebore 9 Januarie 1997 in Derbyshire) ook bekend as Noky Simbani, is 'n Zimbabwiese-Britse model en skoonheidskoningin, wenner van Mejuffrou Heelal Groot-Brittanje 2022. Sy was voorheen wenner van Mejuffrou Groot Engeland in 2017.
Biografie
Simbani is gebore en getoë in Derbyshire, Engeland. Sy is 'n gegradueerde van die Universiteit van Birmingham met 'n meestersgraad in Chemiese ingenieurswese. Sy is 'n kommersiële bankier en is die hoof van sakegroei landwyd.
Skoonheidskompetisie
Simbani het haar loopbaan as skoonheidskoningin in 2017 begin, sy is as Mejuffrou Groot Engeland 2017 gekroon en deur Cherelle Patterson vervang. Op 25 Oktober 2017 het sy Engeland verteenwoordig in die Mejuffrou Groot Internasionaal 2017-kompetisie wat by die Vinpearl-konvensiesentrum in Phu Quoc, Viëtnam, gehou is, waar sy nie tot die halfeindronde deurgedring het nie. Op 9 Julie 2022 is Simbani as 'n deelnemer van Mejuffrou Heelal Groot Brittanje 2022 gekroon en deur Emma Rose Collingridge vervang. Sy sal haar land by die Mejuffrou Heelal 2022-kompetisie verteenwoordig.
Mittie Lawrence
Mittie Lawrence (gebore 1 September 1941) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Funny Girl (1968) en The New Centurions (1972), en in die televisiereekse Cain's Hundred (1961) en Dragnet 1967 (1967).
Aspalathus attenuata
Aspalathus attenuata is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Dit kom van Tulbagh tot by Houwhoek voor en het 'n voorkomsgebied van 2450 km². Daar is slegs vyf subpopulasies oor wat afgeleë van mekaar is. Die plant het van sy habitat afgestaan aan die verbouing van koring, wingerde, sagtevrugte, bosbou, steengroewe, ontwikkeling en indringerplante. Die bedreigings bestaan steeds.
Marlene van Staden
Marlene van Staden (née Vermaak; 2 Februarie 1981 – 8 Junie 2023) was 'n Suid-Afrikaanse politikus. Sy was die burgemeester van die Modimolle–Mookgophong Plaaslike Munisipaliteit vanaf 2016 tot haar dood in 2023. Van Staden was 'n lid van die Demokratiese Alliansie.
Vroeë lewe
Van Staden is in Empangeni in die destydse Natal gebore. Sy en haar familie het in 1989 na Vaalwater in Limpopo verhuis, en sy het tot haar afsterwe daar gewoon. Van Staden het aan die Hoërskool Nylstroom in Modimolle gematrikuleer. Hierna het sy aan die Universiteit van Pretoria studeer en 'n BCom in Toerismebestuur behaal. Sy het later 'n Nagraadse Onderwyssertifikaat en 'n honneursgraad in besigheidsbestuur aan die Universiteit van Suid-Afrika behaal.
Politieke loopbaan
Van Staden het by die DA aangesluit nadat sy deur senior partylid Désirée van der Walt gewerf is. In die munisipale verkiesing van 2016 het geen party 'n meerderheid in die raad van die nuutgestigte Modimolle–Mookgophong Plaaslike Munisipaliteit verkry nie. Op 23 Augustus 2016 is Van Staden as die burgemeester van die munisipaliteit verkies met die hulp van stemme van die Vryheidsfront Plus en Ekonomiese Vryheidsvegters se raadslede.
In die 2021-munisipale verkiesing het die ANC se steun vermeerder en die party het 14 van 28 setels in die raad gewen. Die DA, EFF en VF+ het die res van die setels gewen. Op 2 Desember 2021 is Van Staden herverkies as burgemeester, deur die opskiet van 'n muntstuk, nadat sy en die ANC-kandidaat, Aaron Sebolayi, na twee rondtes se stemming steeds 14 stemme elk gekry het.
Sterfte
Van Staden is op 8 Junie 2023 aan borskanker by die Mary Potter-onkologie-sentrum in Groenkloof, Pretoria oorlede.
Geodia lindgreni
Geodia lindgreni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Halowentelbaan
'n Halowentelbaan is 'n periodieke, driedimensionele wentelbaan naby een die Lagrange-punte, of  van 'n stelsel met twee wentelende liggame. Hoewel 'n Langrange-punt net 'n punt in die leë ruimte is, kan iets in 'n wentelbaan daarom beweeg. Dit is die gevolg van die swaartekragaantrekking wat die twee liggame op 'n ruimtetuig of ander liggaam het.
Geodia lindgreni
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1903 deur Lendenfeld.
Halowentelbaan
Halowentelbane bestaan in enige wentelende stelsel met drie liggame, waarin die satelliet die derde liggaam is: stelsels soos die Son en Aarde of die Aarde en Maan. Omdat halowentelbane onstabiel is en 'n satelliet dus uit die wentelbaan kan beweeg, moet 'n kunsmatige mag op die satelliet uitgeoefen word om dit in sy wentelbaan te hou.
Die meeste kunsmatige satelliete in halowentelbane is wetenskaplike instrumente, soos ruimteteleskope.
Wanneer ander invloede afwesig is, is wentelbane om die Lagrange-punte en  dinamies stabiel, solank die verhouding van die twee hoofliggame se massa groter as 25 is. Die natuurlike dinamika hou die satelliet in die omgewing van die Lagrange-punt sonder dat 'n kunsmatige aanpassing nodig is, selfs wanneer die ewewig effens versteur word.
Die wentelbane kan egter deur ander groot voorwerpe versteur word. Wentelbane by die Aarde-Maan-stelsel se - en -punt kan net 'n paar miljoen jaar duur in plaas van miljarde jare weens versteurings deur die planete.
Definisie en geskiedenis
Die Amerikaanse sterrekundige Robert W. Farquhar het die term "halo" in 1966 die eerste keer gebruik vir wentelbane by wat periodiek gemaak word met behulp van korreksievuurpyle. Farquhar het voorbrand gemaak vir die gebruik van so 'n wentelbaan by die Aarde en Maan se -punt as 'n kommunikasiestasie vir 'n Apollo-sending na die ver kant van die Maan.
'n Satelliet in dié posisie sou voortdurend van die Aarde én van die Maan se ver kant gesien kon word. Dit het op die ou end nooit gebeur nie, want al die Apollo-sendings was na die naby kant van die maan.
Die eerste sending wat 'n halowentelbaan gebruik het, was ISEE-3, 'n gesamentlike projek van Nasa en ESA wat in 1978 lanseer is. Dit het jare lank om die Son en Aarde se -punt gewentel. Nog 'n gesamentlike projek, om die Son te bestudeer, SOHO (Solar and Heliospheric Observatory), het in 1996 by die Son en Aarde se -punt aangekom. Dit het 'n soortgelyke wentelbaan as ISEE-3 gebruik.
In Mei 2018 is Farquhar se oorspronklike idee verwesenlik toe China 'n kommunikasiestasie, Queqiao, in 'n halowentelbaan om die Aarde en Maan se -punt gestuur het. Op 3 Januarie 2019 het die ruimtetuig Chang'e 4 aan die ver kant van die Maan geland en die Queqiao-stasie vir sy kommunikasie met die Aarde gebruik.
Die James Webb-ruimteteleskoop het in Januarie 2022 in 'n halowentelbaan om die Son en Aarde se -punt gegaan, waar dit volgens beplanning sowat 10 jaar sal bly.
Michael Bagraim
Michael Bagraim (gebore 9 Oktober 1956) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en prokureur. Sedert Mei 2014 dien hy as lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie. Bagraim is 'n lid van die portefeuljekomitee vir indiensneming en arbeid.
USS John F. Kennedy (CVN-79)
USS John F. Kennedy (CVN-79) is die tweede Gerald R. Ford-klas vliegdekskip wat vir die Verenigde State se vloot gebou is. Die skip is op 29 Oktober 2019 te water gelaat en op 7 Desember 2019 gedoop.
Konstruksie
John F. Kennedy was oorspronklik beplan om in 2018 voltooi te wees. Dit is tot 2020 verleng nadat Robert Gates, minister van verdediging, in 2009 aangekondig het dat die program na 'n vyfjaar-bouprogram sal oorskuif om dit op 'n "fiskaal meer volhoubare pad" te plaas. Teen laat 2012 het vertragings in konstruksie voorgekom, en die Vlootdepartement het ondersoek ingestel na die verlenging in die konstruksietyd van beide Enterprise en John F. Kennedy met 'n bykomende twee jaar wat die skip se inwerkingtreding tot 2022 sou vertraag.
In September 2013 het die Staatsaanspreeklikheidskantoor aanbeveel om die detailontwerp en konstruksiekontrak vir John F. Kennedy uit te stel totdat programmatiese tekorte uitgesorteer is. Die Vloot- en Verdedigingsdepartement het die aanbeveling afgekeur. Die vloot het tegniese, ontwerp- en konstruksie-uitdagings in die gesig gestaar om Gerald R. Ford te voltooi, insluitend die vervaardiging van stelsels voordat hulle hul volwassenheid kon demonstreer, om sodoende aan die vereiste installasiedatums te voldoen. Gerald R. Ford se koste het met 22% tot $12,8 miljard gestyg, en bykomende verhogings kon volg as gevolg van onsekerhede oor kritieke tegnologiestelsels.
Geodia libera
Geodia libera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Stephens.