cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hendrik Johannes Venter
Gesinslewe
Op 29 Augustus 1923 is hy in die huwelik bevestig met Liberta Henning, jongste dogter van oom Andries en tante Cecilia Johanna (Hannie) Henning, ’n welbekende gesin vroeër van Burgersdorp, en later van Fauresmith. Net soos haar man, het sy dikwels in die openbare lewe leiding geneem en in allerlei besture gedien soos dié van die kultuurvereniging, die Voortrekkerbeweging, die hospitaalraad en die afdelings- en dagbestuur van die Nasionale Party van Waterberg. Sy was ook voorsitster van die damesafdeling van die Waterbergse Skou, die Suid-Afrikaanse Vrouefederasie en van die liefdadigheidsvereniging en moederspensioenekomitee. Uit hul huwelik is drie dogters en 'n seun gebore.
Cynorhiza meifolia
Cynorhiza meifolia is 'n meerjarige plant wat voorkom in die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Daar is een populasie by die Vier-en-twintig Riviere-berg naby Porterville.
Scott Beal
Scott Beal (14 April 1890 – 10 Julie 1973) was 'n Amerikaanse assistentregisseur en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Just Like a Woman (1923), Straight from the Heart (1935), Convicts at Large (1938), en Tarzan and the Leopard Woman (1946).
Ruta Lee
Ruta Lee (gebore 30 Mei 1935) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Seven Brides for Seven Brothers (1954), Funny Face (1957), Witness for the Prosecution (1957), en Bullet for a Badman (1964).
Yijing
Die Yijing (易, ou transliterasie: I Tsjing), of Boek van veranderinge, is van Chinese oorsprong en het 'n drastiese invloed op die Chinese kulturele geskiedenis gehad. Die meer korrekte vertaling van "verandering" is "probleme", oftewel "ontwrigtende verandering". Die boek help iemand om in balans met die natuur te kom deur 'n verandering te bestuur. In teenstelling met hedendaagse boeke is die Yijing nie 'n boek wat van voor tot agter gelees kan word nie. Dit word beskou as verteenwoordigend van 'n wysgeer waarmee daar in gesprek getree word deur middel van 'n bepaalde metode van bevraagtekening.
Die boek bestaan uit 'n stelsel van 64 heksagramme. 'n Heksagram bestaan uit ses horisontale vaste en/of gebroke lyne wat opmekaargestapel is. Hierdie lyne word van onder na bo benoem, dit wil sê na die onderste lyn word verwys as nommer 1, na die tweede lyn as nommer 2, ens. tot by die boonste lyn as nommer 6. Die lyne in 'n heksagram verteenwoordig bepaalde situasies waarin 'n persoon homself kan bevind in terme van die Chinese jin en jang-filosofie. 'n Lyn kan beskryf word as stabiel of veranderend; dus is daar vier lyne in die heksagram:
'n Heksagram bestaan uit twee trigramme, wat elk bestaan uit drie horisontale vaste en/of gebroke lyne. Die twee trigramme word op mekaar geplaas; die onderste trigram verteenwoordig die interne situasie en die boonste een voorspel die eksterne situasie. Sodoende verskaf 'n enkele heksagram 'n perspektief op beide die interne en eksterne aspekte van 'n probleem. Een heksagram verander in 'n ander deurdat die lyne waaruit dit bestaan, van vas na gebroke of omgekeerd verander. Teoreties kan enige heksagram in enige ander een verander. Die heksagramme word in 'n bepaalde genommerde volgorde geplaas. Dié van die Yijing bestaan uit pare waar 'n onewegetalheksagram (x) 'n paar vorm met die opvolgende ewegetalheksagram (x+1). 'n Heksagram se gepaarde heksagram is die omgekeerde ekwivalent van die oorspronklike heksagram. Die gepaarde heksagram word dus verkry deur lyn 1 te plaas in lyn 6 se plek, lyn 2 in lyn 5 se plek, lyn 3 in lyn 4 se plek, lyn 4 in lyn 3 se plek, lyn 5 in lyn 2 se plek en laastens lyn 6 in lyn 1 se plek. Die onewegetalheksagram verteenwoordig die aspirasie van 'n situasie terwyl die ewegetalheksagram die voleinding van 'n situasie voorstel. Heksgramme se betekenis moet in konteks van hul rol in die heksagrampaar verstaan word.
Daar is agt trigramme, elk met 'n unieke interpretasie van 'n versameling betekenisse.
Sentrale ekonomiese streek
Die Sentrale ekonomiese streek (Russies: Центра́льный экономи́ческий райо́н, Tsentralni ekonomitsjeski rajon) is een van 12 ekonomiese streke van Rusland. Dit is geleë in die sentrale deel van die Europese streek in die land. Talle paaie en spoorweë kruis mekaar hier.
Die streek is 484 000 km2 groot en die bevolking is 30,5 miljoen volgens die 2012-sensus. Meer as 80 persent van die mense woon in die stede. Die gemiddelde bevolkingsdigtheid is 63/km2.
Van die groot stede in dié belangrike nywerheidstreek sluit in Moskou, Smolensk, Jaroslawl, Wladimir en Toela. Die Wolga- en Oka-rivier is belangrike waterweë, en die Moskou–Wolga- en die Don-Wolga-kanaal verbind Moskou met die Kaspiese en Oossee.
Deelgebiede
Die volgende deelgebiede val in die streek:
Leopoldsburg
Leopoldsburg (Limburgs: Léopolsbörch of  't Kamp, Frans: Bourg-Léopold) is 'n Belgiese dorp en munisipaliteit in die noordweste van die Vlaamse provinsie Limburg, aan die grens met die provinsie Antwerpen. Die munisipale gebied het sowat 15 000 inwoners (2010) en 'n oppervlakte van 22 km².
Plekke
Plekke in die munisipale gebied van Leopoldsburg:
Geleeg, Heppen, Immert, Leopoldsburg (dorp) en Strooiendorp.
Babiana virginea
Babiana virginea is 'n spesie van die genus Babiana wat endemies is aan die Noord-Kaap; dit kom voor in die Roggeveldberge vanaf Middelpos tot by Verlatenkloof en is deel van die fynbos. Die plant het 'n voorkomsgebied van 539 km² en word as seldsaam beskou.
BMW 7-reeks (E38)
Die BMW E38, wat van April 1994 tot 2001 vervaardig is, was die derde generasie van die BMW 7-reeks. Die vlagskip was 'n aantreklike evolusie in die ontwerptaal van die vorige E32-generasie. Die nuwe 7 was beskikbaar met inlynses-, V8 en V12 petrol- en inlynses en V8 dieselenjins. In 2001 is die E38 vervang deur die E65 7-reeks.
Die E38 was die eerste motor met gordynlugsakke. Dit was ook die eerste Europese motor wat satellietnavigasie gehad het en die eerste BMW wat 'n ingeboude televisie aangebied het. Die E38 was die eerste 7-reeks wat met 'n dieselenjin beskikbaar was.
Ontwikkeling
Daar is vroeg in 1988 met die ontwikkeling van die derde generasie van die 7-reeks begin. Die stylwerk is aanvanklik onder die ontwerpdirekteur Claus Luthe onderneem, tot in 1990 toe Boyke Boyer se konsepontwerp gekies en verder tot produksievorm verfyn is.
Ekonomiese streek Sentraal-Swartgrond
Die ekonomiese streek Sentraal-Swartgrond (Russies: Центра́льно-Чернозёмный экономи́ческий райо́н, Tsentralno-Tsjernozjomni ekonomitsjeski rajon) is een van 12 ekonomiese streke van Rusland.
Die streek is 167 700 km2 groot en die bevolking is 7,5 miljoen volgens die 2002-sensus. Die gemiddelde bevolkingsdigtheid is 45/km2.
BMW 7-reeks (E38)
Ontwikkeling
Op 27 April 1993 is Duitse ontwerppatente ingedien met 'n voorproduksie-prototipe as ontwerpvoorstelling. Patente is later op 27 Oktober 1993 ook in die Verenigde State ingedien.
Ekonomiese streek Sentraal-Swartgrond
Die belangrikste ekonomiese sektor is landbou, waarvoor die streek se vrugbare swart grond (tsjernozjom) ideaal is. Daar is dus ’n groot voedselnywerheid. Metallurgie is ook belangrik en by Koersk word ystererts ontgin. Die belangrikste stroomvoorsieners is die kernsentrales by Nowoworonezj en Koersk.
Deelgebiede
Die volgende deelgebiede val in die streek:
BMW 7-reeks (E38)
Produksielewe
Die produksie het op 23 Julie 1993 begin met proefproduksiemodelle en Amerikaanse spesifikasievariante op 13 Januarie 1994, met die produksie van reekse in April 1994 vir die plaaslike Duitse bekendstelling van die 730i en 740i in Junie 1994. Die 750i-produksie het in November 1994 begin, voor die model se amptelike bekendstelling in Januarie 1995.
'n Totaal van 340 242 motors is vervaardig. Die laaste E38 ('n silwer 740i met swart leer binne-afwerking) het van BMW se monteerband afgerol op 27 Julie 2001 om plek te maak vir die vervanger-E65 7-reeks.
Robert Towers
Robert Towers (gebore 19 Augustus 1936) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Masters of the Universe (1987), Hot to Trot (1988), en The Curious Case of Benjamin Button (2008), en in die televisiereeks Star Trek: The Next Generation (1987).
BMW 7-reeks (E38)
Aanboord-elektronika
Die E38 was die eerste Europese motor wat beskikbaar was met satellietnavigasie, 'n stelsel genaamd CARIN wat gesamentlik deur BMW en Philips ontwikkel is.
Die motorvermaak (radio, klankstelsel, satellietnavigasie, televisie- en kommunikasiestelsels) is deel van 'n motor-kommunikasiestelsel genaamd I-bus.
'n Multifunksionele stuurwiel, met beheerknoppies vir die klank, telefoon, tog- en klimaatbeheer, was standaardtoerusting.
Frankiese Ryk
Binne drie eeue het die Frankiese Ryk tot 'n Europese groot moondheid ontwikkel wat deur die Merovingiese en Karolingiese dinastieë geregeer is. Die Karolingiese veldheer Karel Martel het in 732 met sy oorwinning in die Slag naby Tours en Poitiers aan die Loire-rivier die uitbreiding van die Islamitiese More na Sentraal-Europa verhinder. Onder Karel die Grote was die Frankiese Ryk op sy hoogtepunt en het sy grootste uitbreiding bereik.
Boonkruid
Die boonkruid (Satureja) is 'n genus van aromatiese plante van die familie Lamiaceae, wat verwant is aan roosmaryn en tiemie. Dit is inheems aan Noord-Afrika, suidelike en suidoostelike Europa, die Midde-Ooste, en Sentraal-Asië. 'n Paar nuwewêreldspesies is vroeër ingesluit in Satureja, maar hulle is almal verskuif na ander genera. Verskeie spesies word gekweek as kulinêre kruie (savory), en hulle het ook wortel geskiet op 'n paar plekke in die natuur.
Frankiese Ryk
Die Frankiese domein is as 'n politieke eenheid regeer wat in verskillende regna (koninkryke of onderkoninkryke) verdeel is; 'n reling wat die geskiedenis nog vir eeue sou oorheers. Die geografie en aantal subkoninkryke het oor die bestaan van die ryk gewissel. Die verdeling van die enorme ryk na die dood van die heerser daarvan het egter nog ingrypender gevolge gehad en die resultate daarvan kan tot vandag toe nog in die geografie van Europa gesien kan word.
Boonkruid
Beskrywing
Satureja-spesies kan eenjarig of meerjarige plante wees. Hulle is laaggroeiende kruie en struikies, en bereik hoogtes van slegs 15-50 cm.
Frankiese Ryk
Die Frankiese Ryk is in 843, na die dood van Lodewyk die Vrome, volgens die Verdrag van Verdun verdeel onder sy drie seuns. Hieruit sou in die weste Frankryk ontstaan en in die ooste die Heilige Romeinse Ryk wat uiteindelik Duitsland sou word. Deels as gevolg van die twee groter ryke, het die Middelryk wat van die Noordsee tot by die Middellandse See gestrek het gesukkel om volledig te ontwikkel. Met die Verdrag van Meerssen van 870 is die Middelryk verdeel onder die Westelike en Oostelike dele. Dit sou egter nooit heeltemal daarby behoort nie en uit die gebied het uiteindelik Nederland, België, Luxemburg, Switserland en Italië ontstaan.
Boonkruid
Ekologie en verbouing
Satureja-spesies is voedselplante vir die larwe van 'n paar Lepidoptera (skoenlappers en motte). Ruspes van die mot Coleophora bifrondella voed uitsluitlik op die wintersout (S. Montana).
Bobbie Beard
Bobbie Beard (2 Augustus 1930 – 16 Oktober 1999) was 'n Amerikaanse akteur.
Frankiese Ryk
Oorsprong van die Frankiese Ryk
Die Romeine was reeds sedert die middel van die eerste millennium v.C. bewus van die bestaan van die Germane. Dit was egter eers in die 3de eeu, toe probleme binne die Romeinse Ryk daartoe gelei het dat troepe aan die grens by die Ryn- en Donou onttrek moes word, wat betekenisvolle interaksie tussen die twee groepe begin plaasvind het. Die vroegste verwysing na die Franke dateer uit die 3de eeu. Die Franke was 'n versameling Germaanse stamme wat net oos van die Benede-Ryn gewoon het. Dit het oënskynlik die Ampsivare, Chasuarii, en Chatii, en moontlik ook die Chamave, ingesluit. Vanaf die 260's het die Franke deelgeneem aan die Barbaarse invalle van Romeinse grondgebied. Die strooptogte het die Franke tot diep in Romeinse grondgebied geneem en van hulle het so ver as die Pireneë gevorder voor Romeinse magte hulle weer oor die Ryn teruggedryf het. Geen groot groepe Franke het hulle op die stadium in die Romeinse Ryk gevestig nie. Individue en kleiner groepe is egter wel in die Ryk toegelaat, hoofsaaklik om die militêre probleme van die Ryk te help verlig. In die 4de eeu het individuele Franke soos Ricimer en Abrogast opgang gemaak in die Romeinse hiërargie.
Ou Apostoliese Kerk
Die Ou Apostoliese Kerk is 'n Christelike gemeenskap wat ontstaan het uit die Albury-beweging, wat in 1832 gelei het tot die ontstaan van die Katoliek Apostoliese Kerk, en later die Nuwe Apostoliese Kerk. Die Ou Apostoliese Kerk is deel van 'n groep kerke wat as Irvingisme bekendstaan en glad nie deel van die Protestante kerke nie.
Boonkruid
Ekologie en verbouing
Die boonkruid kan ook vir ornamentele doeleindes gekweek word; lede van die genus benodig son en goed gedreineerde grond.
Ou Apostoliese Kerk
Geskiedenis
Carl George Klibbe het die Nuwe Apostoliese Kerk in die 1889 in Suid-Afrika gevestig. Aanvanklik het hy gesukkel om 'n gemeente in Bellville en Worcester te vestig, maar was meer suksesvol in Southernwood, Oos-Londen, waar die eerste gemeente tot stand gekom het.
In 1892 is Klibbe deur H.F. Niemeyer in Australië verorden as die eerste apostel vir Afrika. Die eerste verseëlingsdiens het op 10 April 1904 in Woodstock plaasgevind.
Klibbe het hom van 1908 af meer van die Kerk in Duitsland vervreem en in 1913 is hy van sy amp onthef deur die hoofapostel Hermann Niehaus. Wilhelm Schlaphoff is in sy plek as apostel aangestel. 'n Skeuring het in die Suid-Afrikaanse tak van die kerk ontstaan met die Duitse tak. Hierdie skeuring het tot verwarring gelei en gevolglik is daar twee groepe in Suid-Afrika, wat bekend staan as die Nuwe Apostoliese Kerk. Die een groep is onafhanklik van die Duitse kerk onder leiding van Klibbe en die ander groep, wat nog steeds deel is van die Duitse kerk onder leiding van Apostel Schlaphoff is.
In 1915 het die Suid-Afrikaanse tak onafhanklikheid van die Duitse kerk verklaar.
Klibbe het in Mei 1931 gesterf en is deur Apostels E.F.W. Ninow, C.F.W. Ninow en W. Campbell opgevolg, wat hy voor sy dood aangewys as sy opvolgers het.
In Julie 2006 het drie Apostels van die Duitse kerk, Apostelamt Jesu Christi hulle kerk tesame met hulle volgelinge verlaat en die Duitse tak van die Ou Apostoliese Kerk gestig.
Die OAK het ongeveer 1,5 miljoen lidmate in Suid-Afrika alleen. Die OAK is ook gevestig in Namibië, Botswana, Zimbabwe, Zambië, Malawi, Mosambiek, Australië, Nieu-Seeland, VSA, Kanada, Verenigde Koninkryk, Nederland, België en Duitsland.
Organisasie en administrasie
Die hoogste gesag van die Ou Apostoliese Kerk is 'n beheerliggaam, bekend as die Apostolaat, ook genoem die Konferensie van Apostels. Hierdie liggaam bestaan uit alle aktiewe en uitgetrede apostels. Alle aangeleenthede rakende die kerk, geestelik en temporaal, word deur hierdie liggaam beheer.
Die kerk is vir administratiewe doeleindes in verskeie distrikte opgedeel. Elke distrik bestaan uit een distrikshoofkantoor, wat gelei word deur van een tot soveel as vyf en meer apostels. Die distrikshoofkantoor is verantwoordelik vir die instandhouding en oprigting van sale en ander eiendom in die distrik. Die gesamentlike beheer van die distrik is die gesamentlike verantwoordelikheid van die apostels in die distrik. Elke distrik word administratief bestuur deur 'n distriksekretaris, wat verslag moet doen aan die distriksapostolaat.
A. E. George
A. E. George (22 Julie 1869 – 10 November 1920) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Brigadier Gerard (1915) en The Vicar of Wakefield (1916).
Ou Apostoliese Kerk
Organisasie en administrasie
Elke apostel is verantwoordelik vir 'n gebied wat bekend staan as 'n apostelskap. 'n Apostelskap bestaan uit tussen 12 en 15 lede en selfs meer opsienerskappe. Die apostel is verantwoordelik vir die geestelike welstand van die apostelskap. Die apostel is die enigste amp wat die sakrament van Heilige Verseëling kan bedien.
Frankiese Ryk
Oorsprong van die Frankiese Ryk
Die verdrag het die Franke se teenwoordigheid binne die Romeinse Ryk gewettig. In praktyk was die Romeine egter nouliks in staat daartoe om te bepaal waar die Franke hulle kon vestig. Die Romeine se aandag was gevestig op probleme met die Gote aan die Donou; nog Franke het oor die Ryn migreer en dié wat reeds op Romeinse grond was het wes en effens suid migreer. Romeine en geromaniseerde bewoners het op die vlug geslaan of die hulle onderwerp aan die nuwe Frankiese elite. Ter selfde tyd is die Germaanse Franke ongetwyfeld ook beïnvloed deur die Romeinse kultuur en gebruike.
Ou Apostoliese Kerk
Organisasie en administrasie
Die apostel word bygestaan in sy taak deur die Viervoudige Bediening bekend as die profete, evangeliste en opsieners (herders en leraars). 'n Opsiener word aangestel vir elke opsienerskap en word deur 'n profeet en evangelis bygestaan, wat al drie gesamentlik verantwoordelik is vir die opsienerskap se geestelike welstand. Gewoonlik word 'n profeet en evangelis aangestel vir elke twee opsienerskappe. Die Viervoudige Ampte (profeet, evangelis en opsiener) is gelyk in status en word vergelyk met die Rooms-Katolieke en Anglikaanse amp van Biskop.
Frankiese Ryk
Oorsprong van die Frankiese Ryk
Die Frankiese magsentrum is in die stad Doornik gevestig. Vandaar het hulle spoedig die hele provinsie Germania Inferior (die huidige Nederland benede die riviere, België en die huidige Rynland) beset en die meerderheid in die gebied geword. In ongeveer 428 het die Saliese koning Chlodio, wie se koninkryk Toxandrië ingesluit het en die civitatus Tungrorum (Tongeren) Romeinse gebied binnegeval en sy domein so ver as Camaracum (Kameryk) en die Somme uitgebrei. Die koninkryk van Chlodio het die grense verander en vir altyd nuwe betekenis aan die woord "Francia" verleen. Francia was nie meer barbaricum trans Rhenum (barbare anderkant die Ryn) nie, maar hereboere met politieke mag aan beide kante van die rivier wat nou betrokke was by Romeinse politiek. Chlodio se familie, die Merovinge, het Francia selfs verder suid uitgebrei. As gevolg van druk wat deur die Sakse uitgeoefen is, is die noordoostelike grense van Francia suidweswaarts gedwing wat daartoe gelei het dat meeste van die oorspronklike Franke meer suidwestelike gaan woon het, rofweg tussen die Somme en Munster.
Hoewel Sidonius Apollinaris geskryf het dat hy die Franke beveg het en hulle tydelik teruggedryf het (c. 431), het dié periode die begin van 'n situasie aangedui het wat vir baie eeue sou voortduur: die Germaanse Franke het oor 'n al hoe groter aantal of Gallo-Romaanse onderdane geheers. Teen 451 het die Franke saam met ander Germaanse federate (die Boergondiërs en Wesgote) as bondgenote van die Romeine onder Flavius Aëtius gehelp om die Hunne in die Slag van Chalons in die ooste van Frankryk te verslaan. Na die slag het die keiserlike mag in Gallië vinnig begin kwyn met slegs 'n onafhanklike Romeinse eenheid in Soissons naby Letitia (Parys) wat die Franke moes weerstaan. Die Franke se uitbreidingsdrang is vervolgens gerig op die nog welvarende gebied in die suide, en so het die Merovingiese konings geleidelik dele van Gallië tot aan die Seine verower.
Ou Apostoliese Kerk
Organisasie en administrasie
'n Priester is verantwoordelik vir 'n aantal gesinne se geestelike welstand en tree op as die herder in die gemeente. Sy verantwoordelikheid is 'n kombinasie van die amp van dominee en ouderling in die Gereformeerde Kerke. Die Priester het ook die bevoegdheid om die sakramente van Heilige Avondmaal (Nagmaal) en Heilige Doop te bedien.
Frankiese Ryk
Clovis en die Vereniging van die Franke
'n Honderd jaar na die verdrag met Julianus Apostata was die Franke steeds nie as 'n enkele groep verenig nie en was hulle verdeel in groepe onder verskillende krygsleiers. Geleidelik het twee hoofgroepe egter begin vorm: die Saliese Franke in die weste en die Ripaurariërs verder oos en hoër op teen die Ryn. Groot getalle Franke het ook steeds oos van die Ryn gebly. Chlodio en sy seun Merovech was halflegendariese Konings van die Saliese Franke en min is oor hulle bekend. Wat wel bekend is, is dat Childeric I, moontlik Chlodio se kleinseun, oor 'n Saliese koninkryk uit Doornik as 'n foederatus van die Romeine regeer het. Childeric I was 'n bondgenoot van Aegidius wat oor die oorblywende Romeinse enklave in die noordweste van Gallië, die Domein van Soissons, regeer. Hulle het die Wes-Gote saam in 463 by Orléans verslaan. Na Aegidius se dood in 464 het sy seun, Syagrius hom opgevolg as dux van Soissons, 'n amp wat hy selfs na die val van die Westelike Ryk in 476 instand gehou het.
Ou Apostoliese Kerk
Organisasie en administrasie
Elke Priester word bygestaan deur 'n Onderdiaken. Die verantwoordelikheid van die Onderdiaken is om die gemeente te onderrig in die Bybel en om Bybelstudies te lei.
Frankiese Ryk
Clovis en die Vereniging van die Franke
in 481 het Clovis Childeric I opgevolg as koning van die Saliese Franke. Clovis het sy outoriteit oor die ander Frankiese stamme uitgebrei het en hulle territorium suid en wes in Gallië in uitgebrei het. Clovis het hom tot Rooms Katolisisme bekeer wat gehelp het om goeie verhoudinge met die magtige Kerk en sy Gallo-Romaanse onderdane te vestig. In 'n dertigerjare lange bewind (481–511) het hy as die eerste Koning van die nou verenigde Franke die Romeinse generaal Syagrius verslaan om die Romeinse enklave Soissons te oorwin, die Alemanne in die Slag van Tolbiac verslaan in 504 en Frankiese hegemonie oor hulle gevestig. Hy het ook die Wesgote (Vouillé, 507) verslaan en hulle hele koninkryk (behalwe Septimania) met sy hoofstad by Toulouse verower. Volgens Gregorius van Tours het hy ook die Bretons verslaan en hulle vasalle van Francia gemaak. Clovis het meeste of al die naburige Frankiese stamme langs die Ryn oorwin en hulle in sy Koninkryk opgeneem. Hy het ook verskeie Romeinse militêre nedersettings (laeti) wat oor Gallië versprei was verower: die Sakse van Bayeux, die Alane van Armorika, en die Taifale van Poitou om maar net 'n paar van die belangrikes te noem. Teen die einde van sy lewe het hy oor die hele Gallië regeer behalwe die Gotiese provinsie Septimania en die Boergondiese Koninkryk in die suidooste.
Ou Apostoliese Kerk
Organisasie en administrasie
Daar is ook ander hulpkragte in die Ou Apostoliese Kerk soos koorleier, Sondagskool-onderwyser, sekretaris, toneelmeester en deurwag.
Frankiese Ryk
Clovis en die Vereniging van die Franke
Die Merowinge was die eerste Frankiese dinastie en het 'n oorerflike monargiestelsel gebruik. Die Frankiese konings het 'n stelsel aangehang waarvolgens hulle gebied onder hulle seuns verdeel is as deel van 'n enkele ryk wat gesamentlik deur verskeie konings regeer is. Gebeur kon daartoe lei dat die onderdele weer verenig is onder 'n enkele koning. Met Clovis se afsterwe in 511 is sy ryk verdeel en toegeken aan sy vier volwasse seuns op so wyse dat elke seun 'n vergelykbare fiskale grondgebied toegeken is.
Ou Apostoliese Kerk
Organisasie en administrasie
Vroue word glad nie verordineer in die amp nie, maar word wel toegelaat om te dien as hulpkragte.
Frankiese Ryk
Verdeling van die Ryk onder Clovis se seuns
[[Lêer:Division of Gaul - 511.jpg|duimnael|300px|Die verdeling van Francia na Clovis se dood (511):
Ou Apostoliese Kerk
Organisasie en administrasie
Geen ampsdraers in die Kerk ontvang enige besoldiging nie, insluitend Apostels.
Vierkant van Punnett
Die vierkant van Punnett is 'n hulpmiddel uit die populasie-genetika. Met die 'vierkant van Punnett' kan jy 'n paring van twee heterosigote (AaxAa) visueel voorstel, en die frekwensie van die moontlike fenotipe by die nageslagte bereken.
Frankiese Ryk
Verdeling van die Ryk onder Clovis se seuns
]] Clovis se seuns het hulle hoofstede naby die Frankiese hartland in noordoostelike Gallië gevestig. Theuderic I se hoofstad was by Reims, Chlodomer s'n by Orléans, Childebert I s'n by Parys, en Chlothar I s'n by Soissons. Tydens hulle heerskappy is die Thuringii (532), Boergondiërs (534), Sakse en Friese (c. 560) in die Frankiese Ryk opgeneem. Die afgeleë trans-Rynse stamme was losweg vebind met Frankiese soewereiniteit, en hoewel hulle gedwing kon word om by te dra tot Frankies militêre pogings, was hulle in tye van swak leierskap onbeheerbaar en geneig om geheel en al onafhanklik op te tree. Die geromaniseerde Boergondiese koninkryk is deur die Franke in stand gehou en as een van die hoofonderverdelings omskep wat 'n deel van die sentrale Galliese gebied van Chlodomerse koninkryk ingesluit het met sy hoofstad by Orléans.
Vierkant van Punnett
Stel voor dat jy 2 allele het:
Frankiese Ryk
Verdeling van die Ryk onder Clovis se seuns
Die koningbroers was egter net met tussenposes mekaar goedgesind het gereeld met mekaar gewedywer. Toe Chlodomer vroeg te sterwe kom het sy broer Chlothar sy jong seuns laat vermoor om sy deel van die koninkryk oor te kan neem, wat volgens Frankiese gebruik tussen die oorlewende broers verdeel is. Theuderic is in 534 dood, maar sy volwasse seun Theudebert I was in staat daartoe om sy erflating te verdedig. Dit het die grootste deel van die Frankiese sub-koninkryke gevorm en was die kern waarom die latere koninkryk van Austrasië sou vorm. Theudebert was die eerste Frankiese koning om formeel bande met die Bisantynse Ryk op te sê deur goue munte met sy eie beeld te laat slaan en homself magnus rex (groot koning) te noem gegrond op sy veronderstelde susereiniteit oor volke so ver as Pannonië. Theudebert het tussenbeide getree in die Gotiese oorlog en aan die kant van die Gepids en Lombarde teen die Oosgote geveg wat hom die provinsies Rhaetia, Noricum, en deel van Venetia besorg het. Sy seun en opvolger, Theudebald, was met sy dood nie in staat daartoe om die te behou nie en sy uitgestrekte koninkryk het in Chlothar se hande beland. In 558, met die dood van Childebert, was die hele Frankiese Ryk weer verenig; onder die heerskappy van Chlothar.
Vierkant van Punnett
A en a van 'n geen en die ouers is beide heterosigoot: Wyfie (Aa) en Mannetjie (Aa)
Ou Apostoliese Kerk
Sang en musiek
Die "Evangelie Liedere" word nog deur die kore gebruik, tesame met die "Alexander Hymns, "Sacred Songs and Solos" en "Sing Emmanuel".
Frankiese Ryk
Verdere Verdeling van die Ryk
]] In 561 is Chlothar dood en is sy ryk verdeel, amper soos vyftig jaar te vore, weer tussen vier seuns met die hoofstede wat dieselfde gebly het. Sy oudste seun, Charibert I, het die koninkryk met sy hoofstad by Parys geërf en het oor die hele westelike Gallië geheers. Die tweede oudste, Guntram, het die ou Koninkryk van die Boergondiërs geërf, aangevul deur die gebied in sentraal-Frankryk om die ou hoofstad Orléans, wat sy hoofstad geword het, en die meeste van Provence. Die res van Provence, die Auvergne, en oostelike Akwitanië is toegeken aan sy derde seun, Sigebert I, wat ook Austrasië met sy belangrike stede Reims en Metz ingesluit het. Die kleinste koninkryk was die van Soissons, wat aan sy jongste seun, Chilperic I, toegeken is. Die koninkryk wat Chilperic teen sy afsterwe (584) regeer het, het die kern van die latere Neustrië geword.
Vierkant van Punnett
Moontlike gamete A en a Die moontlike fenotipes uit die paring is dus:
Frankiese Ryk
Verdere Verdeling van die Ryk
Die tweede viervoudige verdeling is spoedig deur brodermoordoorloë geruïneer, grootliks gevoer oor die moord op Galswintha, Chilperic se vrou, na bewering deur sy minnares (en tweede vrou) Fredegunda. Galswintha se suster, Sigebert se vrou, Brunhilda, het haar man tot oorlog aangehits en die konflik tussen die twee koninginne het verhoudinge tot die volgende eeu aanhou vertroebel. Guntram het probeer om die vrede te bewaar, al het hy twee keer (585 en 589) onsuksesvolle pogings aangewend om Septimania van die Gote te oorwin. Al die oorlewende broers het gebaat by die dood van Charibert, maar Chilperic het daarin geslaag om sy heerskappy in die tydperk uit te brei deur die Bretons weer onder bedwang te bring. Na sy dood moes Guntram die Bretons weer tot gehoorsaamheid dwing. In 587 het die Verdrag van Andelot — waarvan die teks eksplisiet na die hele Frankiese ryk as Francia verwys— tussen Brunhilda en Guntram sy beskerming verseker vir haar jong seun Childebert II, wat Sigebert (575) opgevolg het na 'n sluipmoord aanval op hom. Die gesamentlike grondgebied van Guntram en Childebert was heelwat meer as twee keer so groot as die klein gebied van Chilperic se opvolger, Chlothar II. In die tydperk het Francia 'n drieledige karakter aangeneem, bestaande uit Neustrië, Austrasië, en Boergondië, wat tot 'n sekere mate vir die res van die geskiedenis sou behoue bly. duimnael|300px|Gallië na die Verdrag van of Andelot (587). Die verdrag het gevolg op die verdeling van Charibert se koninkryk tussen die drie oorlewende broers. Dit het Guntram se gedeelte toegeken met Poitou en [[Touraine aan Childebert toegeken in ruil vir uitgebreide grondgebied in suidelike en sentraal Akwitanië.
Vierkant van Punnett
AA Aa (2x) aa
Ou Apostoliese Kerk
Sang en musiek
Die kerk hou gereeld verskeie sangfeeste waarin lede aangemoedig word om deel te neem.
Frankiese Ryk
Verdere Verdeling van die Ryk
]] Toe Guntram in 592 dood is het Boergondië in sy geheel na Childebert oorgegaan, maar hy is in 595 oorlede. Sy twee seuns het die koninkryk verdeel met die ouere Theudebert II wat Austrasië plus Childebert se gedeelte van Akwitanië geneem het en sy jonger broer Theuderic II wat Boergondië en Guntram se gedeelte van Akwitanië geërf het. Die twee broers het in 'n verenigde front gepoog om hulle neef Chlothar van mag te onthef en het daarin geslaag om die grootste gedeelte van sy koninkryk te oorwin en hom tot 'n paar stede te beperk. Hulle kon hom egter nooit gevangene neem nie. In 599 het hulle sy magte by Dormelles vernietig en die Dentelin beset, maar hulle het uitgeval en die res van hulle bewind is gekenmerk deur struwelinge wat baie keer aangehits is deur hulle grootmoeder Brunhilda, wat uit woede oor haar verbanning uit Theudebert se hof  Theuderic oortuig het om hom te ontsetel en dood te maak. In 612 het hy daarin geslaag en is die hele ryk van sy vader Childebert weer deur een man regeer. Dit was egter kortstondig aangesien hy gesterf het op die vooraand van 'n veldtog teen Chlothar in 613.
Vierkant van Punnett
Afhanklik van die aard van die allele, sal die fenotipes verskil:
Frankiese Ryk
Opkoms van Neustrië
Childebert het 'n jong seun genaam Sigebert II agter gelaat. Tydens hulle bewinde het Theudebert en Theuderic suksesvolle veldtogte in Gaskonje gevoer waar hulle die Hertogdom van Vaskonje gevestig het en die Baske onderwerp het (602). Die oorspronklike Gaskonse oorwinning het grondgebied suid van die Pireneë, naamlik Biscay en Guipúzcoa, ingesluit, die is egter aan die Wesgote afgestaan in 612. Aan die ander uiterste van sy ryk het die Alemanni Theuderic in a rebellie verslaan en het die Franke hulle houvas op die trans-Rynse stamme begin verloor. In 610 het Theudebert die Hertogdom van Elsas van Theuderic afgedwing wat die begin van 'n lang tydperk van konflik oor watter koninkryk die Elsas, Boergondië of Austrasië streek sou besit ingelui het, wat eers in die laat 7de eeu beëindig is.
Vierkant van Punnett
Dominant:
Frankiese Ryk
Opkoms van Neustrië
Tydens die kort periode van die nog nie mondige Sigebert II se bewind, het die kantoor van die maiores domus (hofmeier), wat reeds vir geruime tyd betrokke was by die koninkryke van die Franke, na vore getree in die interne politiek van die Ryk. 'n Faksie adellikes het om Warnachar, Rado, en Pepin van Landen verenig om die koninkryk aan Chlothar oor te gee om Brunhilda, die jong koning se regent, uit die weg te ruim. Warnachar self was reeds die hofmeier van Austrasië, terwyl Rado en Pepin meierampte toegeken is na Chlothar se stryd om die bewind suksesvol was en Brunhilda en die toe tien jaar oue koning vermoor is.
Onmiddellik na sy oorwinning het Chlothar II die Edik van Parys (614) uitgevaardig. Die Edik het gestreef om geregtigheid te waarborg en om korrupsie in die regering stop te sit. Dit het ook die streeksverskille tussen die drie koninkryke van Francia verskans. Teen 623 het die Austrasiërs oproepe om 'n eie koning begin maakaangesien Chlothar so gereeld van sy koninkryk afwesig was, en omdat hy as gevolg van sy opvoeding en vorige heerskappy in die Seinebekken so te sê 'n buitestaander was. Chlothar het dus toegelaat dat sy seun Dagobert I hulle koning word wat na behore deur die Austrasiese soldate as sodanig aanvaar en ingelyf is. Dagobert het ware outoriteit in sy koninkryk uitgeoefn, maar Chlothar het nogtans die finale sê gehad in die hele Frankiese Ryk. Tydens die gesamentlike bewind van Chlothar en Dagobert, wat soms "die laaste heersende Merowinge" genoem is, het die Sakse, wat reeds sedert die laat 550's losweg aan Francia verbind was onder Hertog Berthoald gerebelleer. Hulle is egter verslaan en in die koninkryk heropgeneem deur 'n gesamentlike aksie van vader en seun. Toe Chlothar in 628 dood is, het Dagobert, in gevolge sy vader se wense, 'n sub-koninkryk aan sy jonger broer Charibert II toegestaan. Die sub-koninkryk, wat algemeen as Akwitanië bekend gestaan het, was 'n nuwe skepping. Dit het ooreengekom met die suidelike helfte van die ou Romeinse Akwitaniprovinsie en die hoofstad daarvan was Toulouse. Ander stede in sy koninkryk was Cahors, Agen, Perigueux, Bordeaux, en Saintes; die Hertogdom van Vaskonje was ook deel van die toekenning. Charibert het 'n suksesvolle veldtog teen die Baske uitgevoer, maar hulle het weer gerebelleer na sy dood in 632. Ter selfde tyd het die Bretons teen Frankiese susereiniteit in opstand gekom. Die Bretonse leier, Judicael ap Hoel, het ingegee en vrede gesluit met die Franke en hulle skatpligtigheid nagekom toe Dagobert gedreig het om 'n leër teen hulle te lei in 635. Daardie selfde jaar het leër gestuur om die Baske suksesvol te onderwerp.
Clovis II, Dagobert se opvolger in Neustrië en Boergondië, wat daarna verbind was maar apart regeer is, was nie mondig nie vir omtrent sy hele bewind. Hy is deur sy moder Nanthild en die meier van die Neustrië paleis, Erchinoald, gedomineer. Erchinoald se opvolger Ebroin, her die koninkryk vir die volgende vyftien jaar van byna volgehoue burgeroorlog oorheers. Met sy dood in 656 is Sigbert se seun na Ierland verskeep terwyl Grimoald se seun Childebert in Austrasië regeer het. Ebroin het uiteindelik die hele Frankiese Ryk vir Clovis se opvolger Chlothar III verenig deur Grimoald dood te maak en Childebert in 661 af te set. Die Austrasiërs het egter weer op hulle eie koning aangedring en Chlothar het sy jonger broer Childeric II geïnstalleer. Tydens Chlothar se bewind het die Franke 'n aanval op noordwes Italië uitgevoer, maar is deur die Lombardiese koning Grimoald naby Rivoli afgeweer.
Hofmeier leierskap onder Pepyn
In 673 is Chlothar III dood en het van die Neustriese en Boergondiese magnate Childeric genooi om koning van die hele Ryk te word. Hy het egter gou sommige van die Neustriese magnate ontstel en is in 'n sluipmoordaanval vermoor (675). Die bewind van Theuderic III sou die einde van die Merowingiese dinastie se mag beteken. Hy was ten volle Neustries in sy uitkyk op die lewe en in bondgenootskap met sy meier Berthar het hy oorlog gevoer teen Austrasië wat Dagobert II, Sigebert III se seun, as koning geïnstalleer het (kortliks in opposisie tot Clovis III). In 687 is hy verslaan deur Pepyn van Herstal, die Arnulfing meier van Austrasië, wat die ware mag in die koninkryk gehou het, by die Slag van Tertry en is gedwing om Pepin as enigste meier en dux et princeps Francorum (Hertog en Prins van die Franke) te aanvaar; 'n titel wat vir die outeur van Liber Historiae Francorum, die begin van Pepyn se "bewind" aandui. Daarna het die Merovingiese monarge volgens rekords wat behoue gebly het slegs sporadies enige aktiwiteite onderneem wat nie bloot simbolies was nie en wat uit hulle eie wil gemotiveerd was.
In die periode van verwarring in die 670's en 680's is pogings aangewend om Frankiese soewereiniteit oor die Friese te hervestig; dit was egter te vergeefs. In 689 het Pepin egter 'n groot oorwinningsveldtog in Wes-Friesland (Frisia Citerior) van stapel gestuur en die Fries koning Radbod naby Dorestad, 'n belangrike handelsentrum, verslaan. Al die grondgebied tussen die Skelde en die Vlie is in Francië opgeneem. Daarna het Pepin in c. 690 Sentraal-Friesland aangeval en Utrecht oorwin. In 695 kon Pepyn selfs die stigting van die Aartsbisdom van Utrecht ondersteun en daarmee die bekering van die Friese tot Christenskap onder Willibrord inisieer. Oos-Friesland (Frisia Ulterior) het egter buite Frankiese soesereiniteit gebly.
Na sy sukses oor die Friese, het Pepyn hom op die Alemanne toegespits. In 709 het hy 'n oorlog teen Willehari, Hertog van die Ortenau, begin; waarskynlik as 'n poging om die opvolging van die jongs seuns van die gestorwe Gotfrid op die hertoglike troon te bewerkstellig. Die inmenging van buite het tot nog 'n oorlog in 712 gelei en die Alemanne is vir 'n tydlank tot Frankiese heerskappy teruggewen. In suidelike Gallië, wat nie onder Arnulfing invloed was nie, het die streke van die koninklike hof begin weg beweeg onder leiers soos Savaric van Auxerre, Antenor van Provence, en Odo van Akwitanië. Die bewindskappe van Clovis IV en Childebert III van 691 tot 711 het al die kenmerke van rois fainéants (doen niks konings) gehad. Childebert is wel betrap dat hy koninklike uitsprake in weerwil van die belange van sy veronderstelde meesters, die Arnulfinge, gemaak het.
Die bewind van Karel Martel
Toe Pepyn in 714 dood is, is die Frankiese Ryk in burgeroorlog gedompel en het die hertoë van die afgeleë provinsies de facto onafhanklik geword. Pepyn se aangestelde opvolger, Theudoald, onder sy weduwee, Plectrude, was aanvanklik gekant teen 'n poging deur die koning, Dagobert III, om Ragenfrid as meier van die paleis in al die ryke aan te stel. Daar was egter gou 'n derde kandidaat vir die meierskap van Austrasië in die vorm van Pepyn se onegte volwasse seun, Karel Martel. Na die oorwinnings oor Plectrude en Theudoald deur die koning (nou Chilperic II) en Ragenfrid, het Karel vir 'n kort tydjie sy eie koning, Chlothar IV, in opposisie tot Chilperic, daargestel. Uiteindelik het Karel sy mededingers by 'n slag naby Soisson verslaan. Karel het sy mededingers oortuigend geklop en hulle op die vlug laat slaan. Hy het die koning later terug aanvaar op voorwaarde dat hy sy vader se posisies terugkry (718). Daar was hierna nie weer 'n aktiewe Merowingiese koning nie en Karel en sy Karolingiese erfgename het oor die Franke geheers.
Na 718 het Karel Martel 'n reeks oorloë geloods wat daarop gemik was om die Franke se hegemonie in westelike Europa te vestig. In 718 het hy die opstandige Sakse verslaan, in 719 het hy Wes-Friesland oorrompel, in 723 het hy die Sakse weer onder bedwang gebring, en in 724 het hy Ragenfrid en die rebelse Neustriërs verslaan om 'n einde te bring aan die burgeroorlogfase van sy bewind. In 720, toe Chilperic II dood is, het hy Theuderic IV as koning aangestel, maar dit was die laaste koning van hom was 'n blote marjonet. In 724 het hy sy keuse van Hugbert vir die hertoglike opvolging in Beiere afgedwing en die Alemanne gedwing om hom te help met veldtogte in Beiere (725 en 726), waar wette in Theuderic se naam uitgevaardig is. In 730 moes Alemannië met die swaard onderwerp word en is die gebied se hertog, Lantfrid doodgemaak. In 734 het Karel teen Oos-Friesland geveg en het hy die gebied uiteindelik onderwerp.
In die 730's het die Moorse veroweraars van Spanje, wat ook Septimanië onderwerp het, noordwaarts in sentraal Francië in en die Loirevallei begin opmars. Op daardie stadium (circa 736) het Maurontus, die dux van Provence, 'n beroep op die Arabiere gemaak om hom te ondersteun om die uitbreidingsdrang van die Franke te stuit. Karel het egter die Rhonevallei ingeval met die hulp van sy broer Childebrand en 'n Lombardiese leër. Dit was die bondgenootskap teen die Arabiere wat Karel verhoed het om Pous Gregorius III teen die Lombarde te ondersteun. In 732 of 737 het Karel teen 'n Arabierse leër tussen Poitiers en Tours opgemars en dit verslaan in 'n deurslaggewende slag wat die golf van Arabiese uitbreiding noord van die Pireneë gedraai het.
Kort voor sy dood in October 741 het Karel sy ryk onder sy twee seuns en vrou verdeel asof hy die koning was; in die proses het hy sy jonger seun Grifo gemarginaliseer deur die toekenning van slegs 'n klein stuk grond. Alhoewel daar sedert Theuderic se dood in 737 geen koning was nie, was Karel se seuns Pepyn die Korte en Karloman steeds slegs meiers van die paleise. Die Karolinge het die koninklike status en praktyk, dog nie die titel, van die Merowinge aangeneem. Die verdeling van die koninkryk het Austrasië, Alemannië, en Thuringië aan Karloman besorg en Neustrië, Provence, en Boergondië aan Pepin. Dit was aanduidend van die de facto outonomie van die hertogdomme van Akwitanië (onder Hunoald) en Beiere (onder Odilo) wat nie ingesluit is in die verdeling van die regnum nie.
Die einde van die Merowingiese Dinastie en Hofmeierleierskap
Ná Karel Martel begrawe is, in die Abdy van Saint-Denis langs die Merowingiese konings, het konflik tussen Pepyn en Karloman aan die een kant en Grifo, hulle jonger broer, aan die anderkant uitgebars. Alhoewel Karloman Grifo gevang en in die tronk gestop het, het vyandskap tussen die ouers broers moontlik daartoe gelei dat Pepyn Grifo vrygelaat het terwyl Karloman op 'n pelgrimsreis na Rome onderweg was. Moontlik in 'n poging om sy broer se ambisies te neutraliseer het Karloman die aanstelling van 'n nuwe koning, Childeric III, uit 'n klooster, geïnisieer in 743.
In 743 het Pepyn teen Odilo oorlog gevoer en hom gedwing om Frankiese soesereiniteit te aanvaar. Karloman het ook teen die Sakse geveg en saam het die twee 'n rebellie gelei deur Hunoald aan die hoof van die Baske en 'n ander gelei deur die Alemanne onderdruk. In 746 was die Frankiese leërs stil terwyl Karloman hom voorberei het om uit die politiek te tree en die klooster by Monte Soratte te gaan woon. Pepyn se posisie is verder gestabiliseer en die weg is gebaan vir sy troonbestyging in 751.
Erica oreophila
Erica oreophila is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Vierkant van Punnett
3x dominante fenotipe 1x resessiewe fenotipe kodominant of intermeditêre: 1x een homosigoot fenotipe
Frankiese Ryk
Karolingiese Ryk
Pous Sagarias sou Merowingers die finale nekslag toedien toe hy verklaar het "dat dit wenslik sou wees dat dié wat hoogste outoriteit het as koning benoem sou word". In November 751 het die magnate van die Ryk Pepyn as koning verkies. Pepyn het hiermee die eerste Karolingiese koning van die Franke geword en die laaste Merovingiese koning Childeric III is afgeset en saam met sy seun Theuderik V in die klooster van Saint-Bertin gevang gehou waar hy enkele jare later gesterf het.
Vierkant van Punnett
2x heterosygote mengvorm 1x andere homosigoot fenotipe Die selfde kan jy nou gaan doen vir meer allele.
Frankiese Ryk
Karolingiese Ryk
Pepyn het as 'n verkose koning regeer. Alhoewel verkiesings seldsaam was, was Germaanse konings volgens tradisie en volgens die Germaanse wet van die ondersteuning van hulle hoofmanne afhanklik. Hierdie hoofmanne het dan ook die reg behou om 'n nuwe koning te kies indien hulle ontevrede met die huidige een was. Terwyl die koningskap in die latere Frankryk oorerflik geword het, was die konings van die Heilige Romeinse Ryk nooit daartoe in staat om hierdie gebruik af te skaf nie, en was hulle tot aan die einde van die ryk in 1806 verkose konings gewees.
Ou Apostoliese Kerk
Sang en musiek
Kore en die gemeente word deur 'n orrel begelei, en in die meeste gevalle sing die kore sonder instrumentale begeleiding.
Musiek wat kenmerkend is aan die Pinkster en Charismatiese Bewegings word in die OAK beskou as onaanvaarbaar en uitspattig.
Tydens sangfeeste word individuele sangitems en veral van kinders aangemoedig.
Elke diensgeleentheid word geëindig deur 'n afsluitingslied, die "Glori Patri", wat as volg lui:
Spesiale geleenthede, soos Sangfeeste en Tonele word voor gebed gewoonlik beëindig deur die lied, "One is our Master", wat in die OAK omgangstaal bekendstaan as die "Apostoliese Volkslied".
Getuienisaksies
Getuienis aksies vind twee maal per week plaas, maar kan ook ongeorganiseerd plaasvind. Dit is wanneer OAK lede aktief die evangelie verkondig en lede werf.
Ekumeniese betrekkinge en eksklusiwiteit
Die OAK beskou homself as die enigste weg tot saligheid.
Die OAK het geen ekumeniese bande met ander kerkgenootskappe of organisasies nie, en verlang ook nie om sulke bande aan te knoop nie.
Politiek
Die OAK weier om by politieke debat betrokke te raak, en steun ook glad geen politieke partye of stelsels nie. Volgens die geloofsbelydenis van die OAK moet alle lidmate van die kerk die regering onderdanig wees, al gaan dit met benoudheid gepaard. Daar word van OAK-lidmate verwag om alle landswette te gehoorsaam.
Die Bybel
Daar word glad nie geglo in die letterlike interpretasie van die Bybel nie. Die Bybel word geestelik of allegories vertolk. Dit is die geloof van die OAK dat die verhale in die Bybel nie werklike historiese gebeure is nie.
Die Bybel word ook gebruik as enigste gesag om lering te baseer. Die Bybel kan ook nie uit sy eie uit saligheid verskaf nie, maar kan die weg tot saligheid aandui.
Saligheid is uit die gesproke woord, wat volgens die OAK se geloof Jesus Christus is en nie die Bybel nie. Die Bybel kan ook nie die Kerk stig nie, slegs Jesus Christus kan, en die Skrifte getuig van Jesus Christus.
Sakramente
Die OAK erken drie sakramente: Die Heilige Doop,  Heilige Avondmaal (Nagmaal) en Heilige Verseëling. Elke sakrament bestaan ook uit twee komponente. Dit is die Heilige komponent wat 'n handeling is wat in die gemeente voltrek word deur 'n ampsdraer van die kerk, en 'n Ware komponent wat die meer mistieke element is. Die Heilige komponent is die bevestiging dat die Ware komponent plaasvind, terwyl die Ware komponent 'n aksie is wat deur God gedoen is met die werking van die Heilige Gees.
Die Heilige Doop
Die Heilige Doop met water tot bekering. Die doop word aan alle nuwe bekeerlinge bedien, volwassenes en kinders. Dit geskied deur besprinkeling. Kinders kan glad nie uitgesluit word uit die doopbelofte nie omdat dit 'n afwassing van die natuurlike liggaam is nie, maar 'n proses waardeur die siel opgebou en gevoed word. Wanneer die doopbelofte aan 'n kind bedien word, onderneem die ouers as voogde van die siel om die kind deurlopend in die doopproses te onderwerp. Deur die deurlopende onderwerping in die doopproses groei die kind tot geestelike volwassenheid. In die OAK is die doopproses 'n aanhoudende proses wat begin met die Heilige Doop wat 'n simboliese handeling is. Dit word opgevolg met die Ware Doop wat 'n aanhoudende proses is, wat plaasvind deur die lerende woord en onderrig van die ouers of kerklike onderrig.
Die Heilige Doop word beskou as “…die proses waardeur God Sy kinders uit die nasies gaan haal en hulle uit al die lande bymekaar in hul land bring. Daar giet hy skoon water op hulle sodat hulle rein kan word van al die onreinhede en al die drekgode (verwys Esegiël 36 v 24-25). Hierdie proses is nodig sodat God ons 'n nuwe hart kan gee en 'n nuwe gees in ons binneste; en die hart van klip uit ons vlees kan wegneem en ons 'n hart van vlees kan gee. (verwys Esegiël 36 v 26)”