cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Riebeek-Kasteel
NG gemeente
Die kerkraad van die moedergemeente Swartland (op Malmesbury) het in 1854 besluit om vir die lidmate wat agter die Riebeek-Kasteelberg (soos dit onder meer destyds genoem is) 'n hulpkerk op te rig. Ds. J.C. Moorrees, wat 48 jaar lank leraar van Swartland was en na wie Moorreesburg genoem is, het die hulpkerk op 15 Mei 1856 ingewy, een maal per maand daar buitekerk gehou en een maal elke drie maande die sakramente bedien. In 1862 rig die plaaslike NG lidmate 'n versoekskrif aan die kerkraad waarin hulle vra dat Riebeek-Kasteel afgestig moet word. Die kerkraad het die versoek die volgende haar toegestaan. By gebrek aan fondse en omdat die lidmate maar min was, het ds. Moorrees, as konsulent, die gemeente nog tot 1880 bedien.
Ds. J.S. Human, voorheen van Namakwaland, is op 8 April 1881 op Riebeek-Kasteel as eerste leraar bevestig. Hy dien tot 1908. Sy opvolger, ds. Pieter de Waal, dien van 1909 tot 1920, en dit was in sy dienstyd dat die huidige kerkgebou, wat bo die dorpie uittroon, teen 'n totale koste van £6 000 ingewy is. Die lidmaattal het teen omstreeks 1950 op sowat 450 gestaan en teen 2010 op sowat 500.
Toerisme
Riebeek-Kasteel huisves jaarliks die Olyffees wat honderde besoekers van oral oor lok. Die Royal Hotel is smaakvol opgeknap en langs die geskiedkundige kerkgebou geleë. Die vallei beskik oor talle wynplase, onder meer Allesverloren, olyfboerderye, gastehuise en restaurante. Dit is 'n gewilde naweek-toevlugsoord vir stedelinge en ook 'n slaapdorp vir pendelaars wat elders werk.
Klavierconcerto nr. 12 (Mozart)
'''Klavierconcerto nr. 12''' in A-majeur, K. 414 (385p), is in die herfs van 1782 in Wene gekomponeer. Dit is vir soloklavier, twee hobo's, twee fagotte (opsioneel), twee Franse horings, en strykinstrumente (viool, altviool, en kontrabas) geskryf. Net soos die ander twee Weense klavierconcerto's wat Mozart geskryf het (K. 413 en K. 415), is dit 'n beskeie werk wat met slegs 'n strykkwartet en 'n klavier (d.i. a quattro) opgevoer kan word.
Klavierconcerto nr. 12 bestaan uit drie bewegings:
Klavierconcerto nr. 12 (K. 414) vorm deel van 'n versameling van drie klavierconcerto's saam met Klavierconcerto nr. 11 (K. 413) en Klavierconcerto nr. 13 (K. 415) wat Mozart tydens vastyd in 1783 opgevoer het.
Daar word bespiegel dat die konsertrondo in A van K. 386 'n alternatiewe finale vir K. 414 sy. K. 386 kan egter nie a quattro opgevoer word nie en handtekeningbewyse dui aan dat die allegretto van K. 414 op dieselfde bladsy as die einde van die andante van K. 414 begin.
Charadriidae
Charadriidae  is 'n familie van voëls in die orde van steltloperagtiges (Charadriiformes). Die familie omvat 11 genera met 'n totaal van 67 spesies.
Linde Beer
Linde Beer is 'n Suid-Afrikaanse skrywer.
Lewe en werk
Linde Beer matrikuleer in 1972 aan die D.F. Malherbe Hoërskool in Port Elizabeth en studeer dan verder aan die Universiteit van Port Elizabeth (tans Nelson Mandela-universiteit). Sy behaal in 1975 'n B.A.-graad met 'n onderskeiding in Afrikaans-Nederlands en Engels as haar ander hoofvak. In 1976 behaal sy die B.A. Honneurs-graad in Afrikaanse prosa en poësie met lof. Sy studeer voltyds vir haar M.A.-graad, wat sy in 1978 behaal met 'n verhandeling oor Kleur in die Afrikaanse poësie, terwyl sy ook van Januarie 1978 tot Junie 1978 as deeltydse lektor in die Departement van Afrikaans/Nederlands (UPE) optree. Van Januarie 1980 tot Februarie 2002 is sy dosent in Afrikaans in die Departement van Moderne Tale aan die Universiteit van Zimbabwe in Harare. Sy keer dan terug na Suid-Afrika, waar sy in 2003 kontrak-dosent en vanaf 2007 permanente dosent word aan die Departement van Afrikaans & Algemene Literatuurwetenskap by die Universiteit van Suid-Afrika. Aan hierdie universiteit registreer sy in 2009 vir 'n doktorsgraad (D.Litt. et Phil.-graad) met 'n studie oor Afrikaanse tekste oor die destydse Belgiese Kongo (DRK). Hierdie proefskrif word in 2018 voltooi en aanvaar.
Sy lewer verskeie referate op internasionale en plaaslike kongresse, insluitende “Black Afrikaans Writers” by 'n konferensie in April 1999 aangebied deur die Canadian Association for the Advancement of Netherlandic Studies (CAANS) by die Universiteit van Waterloo in Kanada; “Van  Kaapstad tot aan die Ubangi: die representasie van Afrika in die vroeë reisbeskrywings van D.F. Malan, Johannes du Plessis en Gijsbertus Seubring” by die September 2010 konferensie van die Afrikaans Letterkundevereniging (ALV) by die Nelson Mandela Metropolitaanse Universiteit in Port Elizabeth; en “Met een goed geloof en een goeden wandelstok kan men door Afrika reizen: Een toer door Afrika (Johannes du Plessis)” by die September 2012 konferensie van die ALV by die Universiteit van Suid-Afrika.
Skryfwerk/publikasies
Sy skryf vroeër verskeie studiegidse vir sekondêre skole in Suid-Afrika, insluitende Woordwêreld (oor A.P. Grové se versamelbundel Hoogtepunte in die Afrikaanse verhaalkuns), Nederlandse perspektief (oor Ina Boudier-Bakker se novelle Kinderen), Die mensheid en haar weedom (oor Frederik van Eeden se De kleine Johannes), Die verre slagveld (oor Karel Schoeman se novelle Slagveld) en Die individuele metode (oor Keur uit die verhale van J. van Melle). Artikels van haar verskyn in Mei 1978 in Tydskrif vir Letterkunde (“Wie is Bonga?”) en in Progressio (2013) getiteld "The Unisa excellence in tuition awards - a case study" (oor die skryfproses wat gevolg is vir die AFK1503 studiegids waarvan sy in 2004-2005 die hoofredakteur was.
In September 1997 verskyn twee essays in die nuusbrief van die Southern African Association for Dutch Studies ("Nederlands in de wereld – 'n Zimbabwiese perspektief op die Itala-ervaring".
Ancorina diplococcus
Ancorina diplococcus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Ancorina en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Dendy.
Dorothy Hawtree
Dorothy Hawtree (1902 – 1981) was 'n Australiese aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Lust for Gold (1922), A Daughter of Australia (1922), en Daughter of the East (1924).
Rooiseeharlekynvylvis
Die Rooiseeharlekynvylvis (Oxymonacanthus halli) is 'n vis wat endemies is aan die Rooisee. In Engels staan die vis bekend as die Red Sea longnose filefish. Die vis kan maklik verwar word met die Harlekynvylvis (Oxymonacanthus longirostris).
Identifikasie
Die vis word tot 7 cm lank. Die vis het 'n slanke lyf met 'n gepunte snoet en 'n bek wat opwaarts wys. Die lyf is groen en vol oranje kolle terwyl daar 'n oranje streep oor die snoet is. Daar is ook 'n swart band op die stertvin se rand; dit het nie 'n swart kol op die stertvin se basis nie.
Ekster
duimnael|255px|’n Ekster van [[Swede, 2016.]]
Eksters is voëls van die kraaifamilie, Corvidae. Dit sluit die swart-en-wit Europese ekster in wat algemeen beskou word as een van die slimste diere in die wêreld  en een van die enigstes buiten soogdiere wat hulself in ’n spieël kan herken. Benewens lede van die genus Pica, word kraaiagtiges in die genus Cissa ook as eksters beskou.
Die genus Pica word gewoonlik in gematigde temperatuurstreke van Europa, Asië en westelike Noord-Amerika aangetref, met nog bevolkings in Tibet en hoë dele van Indië en Pakistan. Eksters van die genus Cyanopica kom in Oos-Asië en die Iberiese Skiereiland voor.
Spesies
Volgens sommige studies vorm eksters nie die monofiletiese groep wat meestal gedink word nie – ’n lang stert het onafhanklik in verskeie lyne van die kraaifamilie langer (of korter) geword. Onder die tradisionele eksters is daar twee aparte lyne. Een bevat die swart-en-wit holarktiese spesies (uit die noordelike deel van die arktiese streke) wat moontlik na verwant is aan kraaie en Europsese gaaie. Die ander lyn bevat verskeie spesies van Suid- tot Oos-Asië met helder kleure, hoofsaaklik groen en blou.
Die asuurvlerk-eksters en Iberiese ekster, wat voorheen as een spesie beskou is, word nou as twee verskillende spesies gelys en geklassifiseer as die genus Cyanopica.
Holarktiese eksters
Oriëntale eksters
Eridu
Eridu (Sumeries:, NUN.KI/eridugki; Akkadies: Irîtu; Arabies: Tell Abu Shahrain) is ’n argeologiese terrein in Suid-Mesopotamië (die hedendaagse Irak). Dit is lank beskou as die vroegste stad in die streek.
Eridu is 12 km suidwes van Ur geleë en was die suidelikste stad in ’n groep Sumeriese stede wat feitlik binne sig van mekaar om tempels ontwikkel het. In die Sumeriese mitologie was Eridu oorspronklik die tuiste van die god Enki, wat later onder die Akkadiërs as Ea bekend was. Hy is algemeen beskou as die stigter van die stad. Sy tempel is É-Abzu genoem, want daar is geglo Enki woon in Abzu, die oersee waaruit alle lewe ontstaan het.
Die terrein by Tel Abu Shahrain, naby Basra, is al vier keer uitgegrawe, aanvanklik deur John George Taylor in 1855, R. Campbell Thompson in 1918 en H.R. Hall in 1919. Uitgrawings is van 1946 tot 1949 hervat onder Fuad Safar en Seton Lloyd van Irak.
Volgens A. Leo Oppenheim het die argeologiese ondersoeke getoon die hele suide het eindelik gestagneer en dat die politieke inisiatief aan die stede van die noorde oorgelaat is, moontlik weens die toenemende versouting van die grond as gevolg van voortdurende besproeiing, en van 600 v.C. af was die stad verlate.
Forest Whitaker
Forest Whitaker is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Battlefield Earth (2000), The Last King of Scotland (2006), Lee Daniels' The Butler (2013), en Rogue One: A Star Wars Story (2016).
Kleinswartvlerkkiewiet
Die Kleinswartvlerkkiewiet (Vanellus lugubris) is 'n skaars standvoël en plaaslike trekvoël in droë, oop kortgrasgebiede in savanne. Die voël kom voor in Noord-KwaZulu-Natal, eSwatini en Mosambiek. Die voël is 22 – 26 cm groot en weeg 100 - 140 gram met 'n vlerkspan van 72 cm. In Engels staan die voël bekend as Lesser Blacked Plover.
Die Knoop
Die Knoop is 'n Afrikaanse skakellys of portaal wat deur die Pretoriaanse ingenieur, Gerrie de Beer, gestig is en onderhou word. Dit is een van die eerste en beslis een van die grootste Afrikaanse skakellyste op die web. Die Knoop het in 2007 'n gemiddeld van 750 besoeke per dag gekry. Die webwerf se gewildheid onder Afrikaners is daaruit duidelik dat ruim driekwart besoekers die URL sélf intik om by die webwerf te kom.
Geskiedenis
Die Knoop het begin as 'n skakellys op een van De Beer se persoonlike webwerwe, wat gehuisves is by www.geocities.com/Heartland/9657/dieknoop.htm. In 1998 het De Beer die domeinnaam dieknoop.co.za gekoop en die Geocities-webwerf daarheen laat herverwys.
Die skakellys was aanvanklik 'n enkele bladsy, maar kort nadat die hoeveelheid skakels die duisend-getal oorskry het, is sommige groter afdelings op aparte bladsye geplaas. Die Knoop se slagspreuk was vroeër "honderde Afrikaanse skakels", en het later verander na "duisende Afrikaanse skakels".
Dit is waarskynlik dat Die Knoop sy ontstaan gehad het nadat Gerrie kontak met Afr Oppie Net gehad het.
Mettertyd het De Beer ander domeinname opgekoop om na Die Knoop te herlei. Een hiervan was afrikaans.co.za, want tans nie meer deur De Beer besit word nie.
Die Knoop maak tans ruimskoots van advertensieskakels gebruik, en heelwat van die "nuwe" skakels is niks meer nie as geborgde skakels wat nie as sulks aangedui word nie. Dit maak egter nie Die Knoop minder gewild onder sy gebruikers nie.
Kampvegter vir Afrikaans
Die Knoop se gewildheid onder Afrikaanse besoekers het vroeg reeds sekere Suid-Afrikaanse maatskappye genoop om hul webwerwe in Afrikaans beskikbaar te stel. Hier onder tel die bankreus ABSA, wat reeds in 1997 op Die Knoop gekasty is vir sy toentertydse gebrek aan Afrikaans.
Mark Roberts (akteur)
Mark Roberts (9 Junie 1921 – 5 Januarie 2006) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Black Arrow (1944), Prairie Raiders (1947), en The Money Jungle (1967), en in die televisiereeks Dan August (1970).
Amerikaanse eland
Die Amerikaanse eland (Engels: moose) of Europese eland (elk) is die grootste oorlewende spesie in die familie Cervidae (Hertagtiges). Hul wetenskaplike naam is Alces alces. Hulle word uitgeken aan die blaarvormige gewei van die ramme; ander lede van die familie het takvormige gewei. Die dier se habitat is hoofsaaklik noordelike en gemengde bladwisselende woude in gematigde tot subarktiese klimaatstreke in die Noordelike Halfrond.
Die dier se hougebied was tradisioneel groter, maar jag en ander menslike bedrywighede het dit oor die jare taamlik laat krimp. Hulle word nou in sekere van hul vorige habitats heringestel. Die diere word tans in Kanada, Alaska, Skandinawië en Rusland aangetref. Hul dieet bestaan uit aard- en waterplante. Hul grootste vyande is wolwe, bere en mense. Anders as ander herte is dit ’n alleendier wat nie troppe vorm nie. Hoewel hulle gewoonlik stadig beweeg, kan hulle aggressief raak en verbasend vinnig beweeg as hulle kwaad word of skrik. Hul paartyd in die herfs kan lei tot skouspelagtige gevegte tussen ramme wat meeding om die aandag van die ooie.
Naam
Alces alces word in Amerikaanse Engels moose genoem en in Britse Engels elk. In Afrikaans word hulle onderskeidelik die Amerikaanse en Europese eland genoem, hoewel die woord "eland" in Suid-Afrika vir ’n ander dier, Taurotragus oryx, gebruik word.
In Amerika word die woord elk gebruik vir die Amerikaanse elk, of Cervus canadensis.
Noord-Amerika
duimnael|’n Manlike en vroulike Amerikaanse eland. Hoewel die Amerikaanse elandbevolking in die 20ste eeu uitgebrei het, het dit sedert die 1990's in Noord-Amerika skerp begin afneem.
Hulle kom in feitlik die hele Kanada (uitsluitend die Arktika en Vancouver-eiland) voor, asook die grootste deel van Alaska, Noord-Nieu-Engeland en New York, die Rotsgebergte, Noord-Minnesota, ’n deel van Michigan en op Isle Royal in die Bowemeer. Vier van die ses subspesies kom in dié uitgebreide gebied voor.
In die weste word hulle aangetref in Kanada (Brits-Columbië en Alberta), en meer geïsoleerde groepe kom so ver suid as die berge van Utah en Colorado voor.
Europa en Asië
Die Europese eland word tans in groot getalle aangetref in Noorweë, Swede, Finland, Pole en die Baltiese lande. Daar is kleiner troppe in Suid-Tsjeggië, Belarus en Noord-Oekraïne. Hulle kom ook wydverspreid in Rusland voor, in die ooste tot in Siberië. Die Europese eland was van die einde van die laaste glasiale tyd inheems aan die meeste gematigde streke met gepaste habitats en selfs in Skotland, maar in die Romeinse tyd het die dier stadigaan begin verdwyn.
Teen die vroeë 20ste eeu was die laaste vesting van die Europese eland in Skandinawië en dele van Rusland, met ’n paar migrasies in wat nou Estland en Litaue is. Die Sowjetunie en Pole kon die dier weer in dele van sy vorige habitat invoer, maar die streek se politiek het dié bedrywigheid beperk.
Padua
Padua (Italiaans: Padova, [ˈpaːdova]; Venesiaans: Pàdova) is 'n stad en comune (munisipaliteit) in Veneto, Noord-Italië. Dit is die administratiewe setel van die gelyknamige provinsie, met 'n bevolking van sowat 211 000 in 2018. Padua is sowat 30 km wes van Venesië teen die rand van die Po-riviervlakte geleë.
Amerikaanse eland
Europa en Asië
Die bevolkings in Siberië is taamlik stabiel en dit neem toe op die Kamtsjatka-skiereiland. In Mongolië en China, waar wildstropery onder die Europese eland algemeen voorkom, is hulle beskerm, maar die aanvraag na tradisionele medisyne wat van die dier afkomstig is, is hoog.
Padua
Twee belangrike instellings druk al eeue lank hul stempel op die stad af. Die Universiteit van Padua wat in 1222 gestig is en van oudsher 'n sentrum van liberaliteit en vrye navorsing was wat aan hierdie instelling 'n hoë internasionale reputasie besorg het. Sy dosente het Galileo Galilei ingesluit. Tans is hier sowat 70 000 studente ingeskryf wat van die universiteit een van die voorste akademiese instellings in Italië maak.
Amerikaanse eland
Bevolkings
Noord-Amerika
Kleinvalsmopanie
Dit is 'n bladwisselende struik of boom wat 18 m hoog kan word. Die hout word veral vir heiningpaaltjies gebruik, maar dit is ook geskik vir vloere of meubels. Die kernhout is donkerbruin en steek af teen die spinthout wat liggeel is. Die hout is swaar en hard: die digtheid is 950–1100 kg/m³. Die semifosiele hars word as inhambane-kopal verkoop en in vernis gebruik.
Amerikaanse eland
Bevolkings
Europa en Asië
Sharyn Hodgson
Sharyn Hodgson (gebore 25 Augustus 1968) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Home and Away (1988), Police Rescue (1989), Big Sky (1997), en Wildside (1997).
Nieu-Delhi
Nieu-Delhi (Engels: New Delhi, Hindi: नई दिल्ली, Naī Dillī) is die hoofstad van Indië en is geleë in die Nasionale Hoofstadgebied in die noorde van die land aan die Yamunarivier. Nieu-Delhi het in 2012 'n bevolking van 249 998 gehad en het 'n oppervlakte van 42,7 km². Nieu-Delhi is op 15 Desember 1911 gestig as hoofstad van Brits-Indië en dien sedert 15 Augustus 1947 die hoofstad van die onafhanklike Indië. In dié stad is al drie takke van die Indiese regering gesetel.
Padua
Die Basiliek en bedevaartskerk van Sint Antonius (Basilica di Sant’Antonio) getuig van die streek se diep religieusiteit. Jaarliks stroom honderdduisende gelowiges uit alle wêreldhoeke op 13 Junie, die dag van Sint Antonius, na Padua om die heilige te vereer. Die magtige basiliek, wat aan hom gewy is (en waar sy tong as relikwie bewaar word), het tussen 1232 en 1310 volgens die voorbeeld van die Venesiaanse Sint Markusdomkerk ontstaan – met Romaanse, Gotiese en Bisantynse stylelemente. Die basiliek is van sewe ronde en een spits koepel voorsien, asook van twee skraal seshoekige kloktorings met 'n hoogte van 68 meter en twee kleiner torinkies.
Padua se 14de-eeuse fresco-siklusse is in 2021 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.
Nieu-Delhi
Alhoewel beide Delhi en Nieu-Delhi uitruilbaar gebruik word om na die Nasionale Hoofstadgebied van Delhi (NCT) te verwys, is dit twee afsonderlike entiteite, en Nieu-Delhi vorm 'n klein deel van Delhi. Die nasionale hoofstadstreek is 'n veel groter entiteit wat die hele NCT saam met aangrensende distrikte in buurstate beslaan.
Lugvervoer
Nieu-Delhi beskik met die Indira Gandhi-lughawe oor 'n groot internasionale lughawe van hoogstaande gehalte. Die lughawe het saam met ander internasionale lughawens, die spesiale "2021 COVID-19 Airport Excellence"-toekenning ontvang vir die behoorlike toepassing van Covid-19-riglyne, insluitend die gebruik van gesigmaskers, handreiniger, sosiale afstand, higiëneprosedures by sekuriteit, sosiale afstand by sekuriteit/immigrasie, terminaalnetheid en skoon badkamers.
Sport
Nieu-Delhi beskik oor 'n toetskrieketstadion, die Feroz Shah Kotla-stadion. Die Indiese nasionale krieketspan speel van sy tuiswedstryde in die stad. Nieu-Delhi het onder andere wedstryde tydens die krieketwêreldbekertoernooie in 1987, 1996 en 2011, asook die T20I-wêreldbeker 2016, aangebied. Tydens die Krieketwêreldbeker 2023 sal in die stad ook wedstryde beslis word.
Selfoongebruik tydens motorbestuur (teksboodskappe)
Die skryf, stuur en lees van teksboodskappe, trouens enige selfoongebruik tydens bestuur word deur baie mense, insluitend owerhede, as uiters gevaarlik beskou, en is op sekere plekke óf verbied óf onwettig verklaar. (Voortaan sal "selfoongebruik" gebruik word, in plaas van die meer omslagtige "stuur en ontvang van teksboodskappe".)
Louvre
Die Louvre (Frans: Musée du Louvre of kortweg: Le Louvre) is 'n baie groot museum in die hart van Parys, Frankryk. Dit lê noord van die Seine en kan maklik met die moltrein bereik word.
Die Louvre Paleis wat die museum huisves, was oorspronklik 'n fort wat in die 12de eeu deur Philip II gebou is. Oorblyfsels van hierdie gebou kan steeds in die kelder gesien word. Dit is nie bekend of die fort die eerste gebou op hierdie plek was nie; daar is sprake dat Philip wysigings aan 'n bestaande toring aangebring het.
Selfoongebruik tydens motorbestuur (teksboodskappe)
Navorsing
Volgens 89% van Amerikaanse volwassenes is selfoongebruik tydens bestuur "steurend, gevaarlik en moet dit onwettig verklaar word". Die AAA Foundation for Traffic Safety het data vrygestel waarvolgens 87% mense selfoongebruik tydens bestuur as 'n "baie ernstige" gevaar beskou, byna gelykstaande aan die 90% ondervraagdes wat dronkbestuur as 'n bedreiging beskou. Ondanks hulle erkenning van die gevare van selfoongebruik agter die stuur, sê ongeveer helfte van die bestuurders egter dat hulle daaraan skuldig is. Die Will Smith-rolprent Seven Pounds (2008) handel oor Will se karakter wat selfmoord pleeg sodat sy organe geskenk kan word om sewe mense se lewens te red in 'n poging om te vergoed vir die sewe mense wat dood is omdat hy 'n teksboodskap ontvang het terwyl hy bestuur het. Selfoongebruik het veral aandag getrek ná verskeie hoogsgepubliseerde padongelukke wat deur bestuurders veroorsaak is wat op hulle selfone besig was, insluitend 'n ongeluk in Mei 2009 waar 'n Boston-trembusbestuurder 'n botsing veroorsaak het terwyl hy vir sy meisie 'n boodskap gestuur het. Die Chatsworth-treinbotsing waar 25 passasiers dood is, is ook aan selfoongebruik toegeskryf. Ondersoeke het aan die lig gebring dat die masjinis 45 teksboodskappe gestuur het terwyl hy die trein bestuur het. Ten spyte van hierdie voorvalle het selfoonmisbruik steeds gestyg. In 'n 2010-peiling aan die Fairleigh Dickinson University het 25% deelnemers erken dat hulle teksboodskappe stuur terwyl hulle bestuur, 10% hoër as die 15% wat in 2008 aangeteken is.
Louvre
Deur die loop van die Middeleeue is die Louvre Paleis gereeld verander. In 1536 het Francis I die terrein volgens die Franse Renaissance-styl gerestoureer. Francis het werke aangeskaf wat uiteindelik die kern van die Louvre se bates sou uitmaak, insluitend Leonardo da Vinci se Mona Lisa.
Selfoongebruik tydens motorbestuur (teksboodskappe)
Navorsing
Verskeie studies het gepoog om die gevare van selfoongebruik tydens motorbestuur met dronkbestuur te vergelyk. Een so 'n studie is in Junie 2009 deur die tydskrif Car and Driver onderneem. Die studie het die reaksietye en remafstande van die subjekte vergelyk terwyl hulle 'n teksboodskap gelees het en daarop reageer het. Die remafstande het soos volg vergelyk: In Maart 2012 het die VK se Instituut vir Gevorderde Motoriste 'n studie gepubliseer waarvolgens die gebruik van slimfone vir sosiale netwerk-aktiwiteite tydens motorbestuur gevaarliker is as om onder die invloed van alkohol of dagga te bestuur.
Louvre
Teen die middel 18e eeu was daar 'n toenemende aantal voorstelle om 'n openbare galery te skep en op 14 Oktober, 1750, het Louis XV ingestem en 'n uitstalling van 96 stukke uit die koninklike versameling.
Selfoongebruik tydens motorbestuur (teksboodskappe)
Navorsing
Navorsing deur die Transport Research Laboratory het hierdie bevindings bevestig. Bestuurders se reaksietye tydens 'n selfoongesprek het met 46% afgeneem, tydens die skryf van teksboodskappe met 37%, en tydens loshand-oproepe met 27%. Diegene wat teen die limiet van 80 mg alkohol per 100 ml bloed bestuur het, se reaksietyd was 13% stadiger, en persone onder die invloed van dagga, 21% stadiger.
Louvre
Geskiedenis
Die Louvre (Frans: Musée du Louvre of kortweg: Le Louvre) is die grootste museum ter wêreld en 'n historiese monument in die hartjie van Parys, Frankryk. Dit lê noord van die Seine, in die eerste arrondissement en kan maklik met die moltrein bereik word. Die Louvre is gebou in die laat 12de eeu en was oorspronklik 'n Franse koninklike kasteel.
Selfoongebruik tydens motorbestuur (teksboodskappe)
Navorsing
In 'n studie deur die University of Buffalo is daar bevind dat 'n soortgelyke gewoonte – die stuur en ontvang van teksboodskappe terwyl jy loop – meer beserings as selfoonhantering tydens motorbestuur veroorsaak.
Louvre
Geskiedenis
Dit bestaan uit drie vleuels; die Richelieu-vleuel, die Sully-vleuel en die Denon-vleuel.
Selfoongebruik tydens motorbestuur (teksboodskappe)
Studie deur die Virginia Tech Transportation Institute
Op 27 Julie 2009, het die Virginia Tech Transportation Institute voorlopige bevindings van hulle studie oor bestuurder-afgetrokkenheid in kommersiële voertuie bekendgemaak. In verskeie naturalistiese bestuurstudies van langafstandvragmotors sowel as ligter voertuie wat saam 'n som van ses miljoen myl afgelê het, is videokameras gebruik om die bestuurders en die pad dop te hou. Die stuur en ontvang van teksboodskappe het die hoogste relatiewe risiko ingehou. Die studie het bevind dat bestuurders hulle oë vir normaalweg ses sekondes van die pad afneem, en dat gemiddeld 4,6 uit daardie ses sekondes gedurende veiligheidskritieke oomblikke was. Verder, wanneer daar teen 89 km/h gery word, en die bestuurder vir ses sekondes 'n boodskap stuur, kyk hy vir 4,6 sekondes van daardie tyd na sy foon terwyl hy 'n afstand van 'n voetbalveld aflê sonder dat sy oë op die pad is. Van die gevolgtrekkings van hierdie studie het ingesluit dat "die stuur en ontvang van teksboodskappe in bewegende voertuie vir alle bestuurders verbied behoort te word," en dat "enige selfoongebruik vir nuutgelisensieerde tienerbestuurders verbied moet word". Die resultate van die studie word hieronder gelys:
Louvre
Geskiedenis
'n Deel van die versameling bestaan uit Europese skilderye. Die Mona Lisa van Leonardo da Vinci is seker die beroemdste versamelstuk wat hier gehuisves word.
Selfoongebruik tydens motorbestuur (teksboodskappe)
Gevare
Die gewildheid van mobiele toestelle hou verskeie onopsetlike en selfs gevaarlike gevolge in. Die gebruik van mobiele toestelle word gekoppel aan 'n aansienlike toename in afgetrokke motorbestuur wat tot beserings en selfs sterftes lei.
Ancorina fenimorea
Die spons behoort tot die genus Ancorina en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1934 deur De Laubenfels.
Selfoongebruik tydens motorbestuur (teksboodskappe)
Tegnologie as 'n oplossing
In 2009 is daar berig dat sommige maatskappye, insluitend iZUP, ZoomSafer en Aegis Mobility stelsels gebruik wat deur middel van 'n selfoon se GPS-sein, data van die motor self of van nabygeleë selfoontorings, beperkings op selfoongebruik plaas. Verder bied maatskappye soos TextNoMore 'n "opt-in"-oplossing wat gebruikers vir aktivering beloon.
Die afgelope paar maande het verskeie staatspolisiemagte in Australië kameras begin toets wat die vermoë het om bestuurders wat hulle selfone gebruik, op 'n afstand van meer as 500 meter te identifiseer. Die polisie in Wes-Australië maak gebruik van ongemerkte motorfietse om 'n oog op ander motoriste te hou; enige oortreding sal deur die motorfietsbeampte se helmkamera afgeneem word
Louvre
Geskiedenis
Die museum bevat ook 'n versameling van Egiptiese, Mesopotamiese, Griekse, Etruskiese en Romeinse oudhede. Die bekende beeldhouwerke uit die klassieke Oudheid sluit die kode van Hammoerabi, die Venus van Milo en die Nike van Samothrake in.
Nick Whitaker
Nick Whitaker (gebore 1 Oktober 1988) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Brigham City (2001), Bug Off! (2001), en Joseph Smith: Prophet of the Restoration (2005).
Louvre
Middeleeue, Renaissance en Bourbon-paleis
Deur die loop van die Middeleeue is die Louvre Paleis gereeld verander. In 1536 het Francis I die terrein volgens die Franse Renaissance-styl gerestoureer. Francis het werke aangeskaf wat uiteindelik die kern van die Louvre se bates sou uitmaak, insluitend Leonardo da Vinci se Mona Lisa.
Teen die middel 18e eeu was daar 'n toenemende aantal voorstelle om 'n openbare galery te open en op 14 Oktober, 1750, het Louis XV tot 'n uitstalling van 96 stukke uit die koninklike versameling toegestem. ’n Lokaal is vir hierdie uitstalling beskikbaar gestel.
Franse Revolusie
Gedurende die Franse Revolusie is die Louvre in ’n openbare museum verander. In Mei 1791 het die Vergadering verklaar dat die Louvre ’n plek sou wees waar “monumente van al die wetenskappe en kunste bymekaar gebring sou word.”
Antonio Canova se Psyche Revived by Cupid's Kiss was ’n opdragwerk van 1787 en is in 1824 geskenk.
Die museum is op 10 Augustus 1793, op die eerste herdenking van die monargie se ondergang, geopen
Napoleon
Ná die Franse nederlaag by Waterloo (1815) het die werke se voormalige eienaars op hulle terugbesorging aangedring. Die Louvre se administrateurs was teësinnig en het baie werke in hulle privaatversamelings weggesteek. By wyse van reaksie het die eienaars Londen se hulp ingewin, en baie werke is terugbesorg.
Derde Republiek en Wêreldoorloë
Gedurende die Derde Republiek (1870–1940) is die Louvre se versameling hoofsaaklik deur skenkings aangevul.
Die uitbreiding van die museum het na afloop van die Eerste Wêreldoorlog afgeneem, en die versameling het nie baie noemenswaardige werke verkry nie. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog is die meeste van die kuns uit die museum verwyder, en die waardevolle werke is weggesteek. Toe Duitsland die Sudetenland beset, is baie van die belangrike kunswerke soos die Mona Lisa tydelik na die Château de Chambord verskuif. Sekere beeldhouwerke soos die Gevleuelde oorwinning van Samotrake en die Venus de Milo is na die Château de Valençay gestuur. Teen 28 Desember, 1939, was die meeste werke uit die museum verwyder behalwe dié wat te swaar was, en “onbelangrike skilderye wat in die kelder agtergebly het”. Vroeg in 1945, na die bevryding van Frankryk, het kuns na die Louvre begin terugkeer.
Grand Louvre-piramide
In 1983 het die Franse President François Mitterrand met die Grand Louvre-restourasierojek begin. Die argitek I.M. Pei het die opdrag ontvang en het voorgestel dat ’n glaspiramide bo ’n nuwe ingang in die Cour Napoléon opgerig word. Die piramide en sy ondergrondse portaal is op 15 Oktober 1988 ingewy. Die tweede fase van die Grand Louvre-plan, La Pyramide Inversée (die omgekeerde piramide) is in 1993 voltooi.
21ste eeu
Die Musée du Louvre bevat meer as 380 000 voorwerpe; 35 00 kunswerke word in agt kuratoriese departemente uitgestal, met meer as 60 600 vierkante meter wat aan die permanente versameling afgestaan is. Die museum ontvang daagliks ’n gemiddeld van 15 000 besoekers, waarvan 65% buitelandse toeriste is.
Egiptiese Oudhede
Hierdie departement wat uit meer as 50 000 stukke bestaan, sluit artefakte van die Nyl-beskawing in wat vanaf 4 000 v.C. tot die 4de eeu n.C. dateer het. Die versameling, een van die grootstes ter wêreld, bied ’n oorsig oor Egiptiese lewe vanaf Antieke Egipte, die Middelkoninkryk, die Nuwe Koninkryk, Koptiese kuns, en die Romeinse, Ptolemeïese, en Bisantynse tydperke in. Nadat Jean-François Champollion die Rosettasteen vertaal het, het Charles X opdrag gegee dat ’n Egiptiese Oudhede-departement geskep word.
Die Groot Sfinks (c. 2 000 v.C.) waak oor die versameling wat in meer as 20 vertrekke uitgestal word. Werke sluit in kuns, papirusrolle, mummies, gereedskapstukke, juwele, speletjies, musiekinstrumente en wapens.
Grieks, Etruskies, en Romeins
Die Griekse, Etruskiese en Romeinse departement bevat stukke van die Mediterreense Bekken wat uit die Neolitiese era tot die 6de eeu dateer. Hierdie departement is een van die museum se oudstes. Die versameling het oorspronklik op marmerbeelde soos die Venus de Milo gefokus. Werke soos die Apollo Belvedere is gedurende die Napoleontiese Oorloë verkry, maar hierdie werke moes ná Napoleon I se ondergang in 1815 terugbesorg word. In die 19e eeu verkry die Louvre verskeie kunswerke, insluitend vase van die Durand-versameling, en bronsstukke soos die Borghese Vaas van die Bibliothèque nationale.
Universiteit Stellenbosch
Die Universiteit Stellenbosch (US) is 'n Suid-Afrikaanse universiteit, geleë in die Wes-Kaapse Boland.
Louvre
Islamitiese kuns
Die Islamitiese kunsversameling, die museum se jongste departement, strek oor “dertien eeue en drie kontinente”. Hierdie uitstallings wat uit keramiek-, glas-, metaal-, hout-, ivoorwerke, tapyte, tekstiele en miniatuurbeeldjies bestaan, bevat meer as 5 000 werke en 1 000 fragmente. Nadat dit oorspronklik deel van die dekoratiewe kunste-departement was, is ’n aparte afdeling in 2003 aan hierdie werke afgestaan. Die versameling bevat drie bladsye van die Shahnameh, ’n epiese digbundel deur Ferdowsi in Persies, en die Barberini-vaas, ’n Siriese metaalwerk.
Universiteit Stellenbosch
Die instelling is in 1865 gestig as Openbare Skool, maar word in 1866 herdoop as die Stellenbossche Gymnasium. In 1874 kom die sogenaamde Arts Department van die Stellenbosch Gymnasium tot stand met 'n leerlingtal van 120, en word amptelik as Kollege verklaar in 1881.
Louvre
Beeldhouwerke
Die beeldhoudepartement bestaan uit werke wat voor 1850 geskep is en nie aan die Etruskiese, Griekse en Romeinse departement behoort nie. Die versameling het oorspronklik uit slegs 100 werke bestaan; die res van die koninklike beeldhouversameling was by Versailles. Dit het tot 1847 klein gebly toe Léon Laborde beheer oor die departement ontvang het. Laborde het die Middeleeuse afdeling ontwikkel en die eerste standbeelde en beeldhouwerke in die versameling aangekoop. In 1986 is alle post-1850 werke na die nuwe Musée d'Orsay verskuif.
Universiteit Stellenbosch
Danksy 'n ruim skenking deur mnr Jan Marais van Coetzenburg, wat in sy testament £100 000 vir hoër onderwys op Stellenbosch nagelaat het, kon die inrigting onafhanklike status as universiteitsinrigting verkry. Die Universiteitswet is in 1916 deur die Unie-parlement aangeneem. Op 2 April 1918 het hierdie wet in werking getree en is die Victoria Kollege deur die Universiteit van Stellenbosch vervang. Die totale getal ingeskrewe studente aan die Kollege in die jaar voor sy verhoging tot Universiteit, het 503 beloop. In dieselfde jaar het die doserende personeel uit 40 lede bestaan, van wie 22 professore en 18 lektore was.
Namate nuwe behoeftes in verband met die opleiding van studente ontstaan het, is daar aan die Universiteit van Stellenbosch nuwe fakulteite en afdelings gestig; vandag beskik die universiteit oor tien fakulteite. Duisende mense het al op Stellenbosch gestudeer en uitgegaan om 'n waardevolle bydrae in die praktyk te lewer. Op talle terreine van die samelewing speel oudstudente van Stellenbosch 'n belangrike rol. Sonder hulle sou Suid-Afrika vandag baie armer gewees het. Vandag word die Universiteit gereken onder die voorste universiteite in die suidelike halfrond en blink dit uit op die terrein van die onderrig, navorsing en gemeenskapsdiens.
Louvre
Dekoratiewe kunste
Die Objets d'art-versameling strek vanaf die Middeleeue tot in die middel 19e eeu. Die departement het as ’n onderafdeling van die beeldhouwerkdepartement begin, spesifiek vir koninklike besittings en die oorplasing van werke van die begraafplaas van Franse monarge, onder andere die Kroningswaard van die Konings van Frankryk. Met die verkryging van die Durand-versameling in 1825 is “keramiek-, erde- en gebrandskilderde werke” by die departement gevoeg. Die koms van Romantisisme het belangstelling in Renaissance- en Middeleeuse kunswerke laat opvlam, en die Sauvageot-skenking het die departement met 1 500 middeleeuse en glasuurerdewerke uitgebrei. In 1862 het die Campana-versameling die afdeling met skenkings van goue juwele en majolikas, hoofsaaklik uit die 15de en 16de eeue, uitgebrei.
Skilderwerke
Die skilderkunsversameling bevat meer as 7 500 werke wat vanaf die 13de eeu tot 1848 dateer, en word deur 12 kurators bestuur. Bykans twee-derdes van die kunswerke is deur Franse kunstenaars, en meer as 1 200 is Noord-Europese werke. Die versameling het by Francis begin wat werke van Italiaanse meesters Raphael en Michelangelo verkry het en Leonardo da Vinci na sy hof gebring het. Na die Franse Rewolusie het die Koninklike Versameling die kern van die Louvre gevorm. Die Italiaanse bydrae is duidelik, veral die Renaissance-versameling. Die Hoë Renaissance-versameling sluit Leonardo da Vinci se Mona Lisa, Maagd en Kind by St. Anne, Johannes die Doper en Madonna van die Rotse in.
Universiteit Stellenbosch
Wapens
Die Victoria College het Stellenbosch se destydse munisipale wapen gebruik, met die bykomende wapenspreuk "Pectora roborant culturis recti". Op die vooraand van universiteitswording in 1918 is 'n nuwe wapen in gebruik geneem. Dit is in 1939 by die Departement van Binnelandse Sake geregistreer. Die wapen kan soos volg geblasoneer word : Gevierendeel, I en IV in goud drie rooi torings; II in blou die kop van Minerva in silwer;  III in blou drie gestingelde en geblaarde silwer akkers;  op 'n swart binneskild 'n ope boek van silwer. Die helmteken is 'n hand wat 'n brandende fakkel vashou. Die bestaande wapenspreuk is behou.
Bekende oudstudente
US-studente staan bekend as Maties.
Louvre
Skilderwerke
Die La Caze-versameling, ’n bemaking aan die Musée du Louvre in 1869 deur Louis La Caze, was die grootste persoonlike bydrae in die museum se geskiedenis. La Caze het 584 skilderye uit sy persoonlike versameling aan die museum geskenk.
Universiteit Stellenbosch
Koshuise
Manskoshuise
Wilgenhof is die oudste universiteitskoshuis in Afrika en is in 1913 geopen
Dameskoshuise
Gemengde Koshuise
Lelkiewiet
Die Lelkiewiet (Vanellus senegallus) is 'n redelike algemene standvoël en kom voor in die noorde en ooste van Suider-Afrika. Die streekbevolking is ongeveer 15,000 voëls. Die voël is 34 – 35 cm groot en weeg 180 - 280 gram met 'n vlerkspan van 86 cm. In Engels staan die voël bekend as African Wattled Lapwing.
Universiteit Stellenbosch
Koshuise
Gemengde PSO's
Studentegemeenskappe (klusters) Koshuise en Privaat Studente Organisasies (PSO’s) word in klusters gegroepeer om studentegemeenskappe te vorm. Vir elke kluster word ’n fasiliteit opgerig wat as ’n naaf (hub) bekend staan. Twee klusterfasiliteite is reeds opgerig, naamlik amaMaties en Wimbledon. Hier kan dagstudente, net soos koshuisstudente, etes koop, aan mentorgroepe deelneem en tyd tussen klasse by ’n goed toegeruste plek met internettoegang deurbring.
Klusters op die Stellenbosch-kampus
Kluster op die Tygerberg-kampus
Afrikaans as voertaal
In 2015 het 'n bestuurspan onder leiding van Wim de Villiers beslis dat "alle onderrig aan die Universiteit Stellenbosch in Engels gefassiliteer sal word" en dat "aansienlike akademiese ondersteuning volgens studente se behoeftes in ander Suid-Afrikaanse tale beskikbaar gestel sal word". In 2017 word die Universiteit se Taalbeleid, wat in 2016 hersien is, toegepas. Die hersiene beleid stel Engels as onderrigtaal op dieselfde vlak as Afrikaans en het hewige polemiek ontlok. Die US bied steeds onderrig in Afrikaans aan. Die Grondwetlike Hof se beslissing in Gelyke Kanse en Andere v Voorsitter van die Senaat van die Universiteit van Stellenbosch en Andere (gelewer op 10 Oktober 2019) het egter Afrikaans se toekoms as voer- en kultuurtaal aan dié staatsinstelling die nekslag toegedien.
Persgesig-insident
Twee damesstudente het hulself in 2016 gegrimeer om soos ruimtewesens te lyk. Die US-bestuur het op grond van foto’s geoordeel dat hulle hulle gesigte swart gesmeer het. Die twee dames is daarna uit 'n US-koshuis geskors. Die gebeure staan as die persgesig-insident of swartgesig-herrie bekend, waar dit skynbaar onverskoonbaar vir wit mense is om hulle soos swart mense te vermom.
'n Soortgelyke foto het in 2014 opslae gemaak toe twee US-studente hul gesigte swart gesmeer het om soos die tennis-susters Venus en Serena Williams te lyk. Die universiteit het destyds besluit om nie dissiplinêr op te tree nie, maar eerder die voorval vir “versoening” aan te wend.
A
A, a is die eerste letter in die Latynse alfabet en ook die eerste klinker. In Afrikaans word die letter uitgespreek as "aa". Die letter is afgelei van die Griekse letter alfa (α), wat ook die Latynse klankwaarde /a/ en /a:/ gehad het. Die letter is ook verwant aan die piktogram van 'n os se kop in die Proto-Semitiese âlep (os) en die Egiptiese hiëroglief.
In Navo se internasionale spellingsalfabet word "A" uitgespreek met die woord "Alfa".
USS Enterprise (CVN-65)
Tegniese besonderhede
Die skip is 342 m lank en verplaas 93 284 ton water met 'n volle vrag. Die vliegdek is 78,4 m wyd en die skip het 'n diepgang van 12 m. Dit is toegerus met agt A2W kernkragreaktors en vier stelle Westinghouse stoomturbines. Dit lewer gesamentlik sowat 200 000 dryfasperdekrag en verseker 'n topspoed van 35 knope. Die skip dra 95 vliegtuie insluitende bomwerpers wat kernwapens kan dra. Dit is self slegs toegerus met kortafstand missiele vir selfverdediging. Dit het 'n bemanning van 5 500 gedra.
Omrede dit kernaangedrewe is, is daar geen behoefte aan 'n skoorsteen nie en is die beheersentrum (of brug) - die sogenaamde eiland - vierkantig gebou.
Vaartrekords
Nadat die skip in diens gestel is gedurende November 1961 het dit ononderbroke gewerk tot November 1964 voor die kernbrandstof vervang is. In die tydperk het dit 210 000 seemyl (388 920 km) afgelê. Gedurende 1964 het hierdie en twee ander kernaangedrewe skepe, USS Long Beach en USS Bainbridge reg rondom die wêreld gevaar in 65 dae sonder om brandstof aan boord te neem of te stop.
Die skip is op 1 Desember 2012 uit diens gestel na 50 jaar ter see. Dit skip se naam sal herleef met die USS Enterprise (CVN-80), tans onder konstruksie.
Silk Road
Die Silk Road was 'n aanlyn swart mark, bekend as 'n platform vir die verkoop van onwettige dwelms. As deel van die donker web, het dit bedryf as 'n "verborge diens" wat gebruikers anoniem kon blaai. Die webwerf het in Februarie 2011 aanlyn gegaan en die ontwikkeling van die diens het ses maande vroeër begin. In 2013 het die Federal Bureau of Investigation (FBI) die webwerf gesluit en Ross William Ulbricht in hegtenis geneem. Hy is beskuldig dat hy die eienaar van die webwerf onder die aanlyn skuilnaam "Dread Pirate Roberts" was. Ulbricht is in Mei 2015 tot lewenslange gevangenisstraf gevonnis.
Opvolging
Op 6 November 2013 het Silk Road 2.0 aanlyn gekom, onderhou deur voormalige Silk Road administrateurs. Hierdie webwerf is ook gesluit en die beweerde administrateur is op 6 November 2014 in hegtenis geneem as deel van die sogenaamde Operation Onymous. Toe verskyn twee kleiner webwerwe, Evolution en Agora, wat die vakuum probeer vul. Evolusion het in 2015 verdwyn.
Televisiefilm
In 2017 is die Silk Road-film gemaak, geïnspireer deur die gebeure rondom Silk Road.
Life & Times of Michael K
Life & Times of Michael K is 'n roman deur die Suid-Afrikaanse skrywer J.M. Coetzee geskryf wat die eerste keer in 1983 gepubliseer is. Dit het in dieselfde jaar die Booker-prys vir fiksie gewen. Die roman se intrige het te doen met 'n man genaamd Michael K, wat 'n moeilike tog aanpak vanaf Kaapstad na sy ma se landelike geboorteplek ten midde van 'n fiktiewe apartheid-era burgeroorlog.
Myliobatidae
Die Arendroê (Myliobatidae) is 'n familie van visse wat hoort tot die orde Rajiformes. Daar is vyf genera met twee en dertig spesies wat hoort tot dié familie en vyf van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Kenmerke
Die kop, lyf en pektorale vinne vorm 'n geheel wat die vis 'n rombiese vorm gee. Die vis is wyer as wat hy lank is. Die oë en snoet is voor op die kop en steek uit waar die pektorale vinne begin. Die vis het 5 paar kieu splete aan die onderkant van die rombus. Die stert is kort en dun met 'n dorale vin by die basis. Die vis kan tot 2.3 m wyd raak en weeg dan 200 kg. Hulle verkies kuswater om in te leef en bly gewoonlik naby die bodem waar hulle kos soek soos skaaldiere en slakke. Die vis migreer saam in groot skole en is ovuvivipaar.
Genera
Die volgende genera en gepaardgaande spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Mopanie
Die mopanie (Colophospermum mopane) is 'n boom met skoenlappervormige blare wat wydverspreid in dorre, tropiese laagliggende dele voorkom. Die boom kan groot word.
Die mopanie is die enigste spesie wat aan die genus Colophospermum behoort. Dit val onder die sub-familie Caesalpinioideae wat op sy beurt aan die familie Fabaceae behoort. Die plant se FSA-nommer is 198.
Die mopanieboom word in die tropiese dele van Suider-Afrika tot in Gauteng en Laeveld aangetref. Dit is 'n bladwisselende boom wat 4 tot 18 m hoog word. Verstruikte vorme kom ook voor. Blare en jong takkies word deur wild en vee geëet, en mopaniewurms, wat gedroog en geëet kan word, leef in die boom.
Die mopanieboom word volop in die noordelike dele van die Limpopo laeveld, Angola, Botswana, Malawi, Mosambiek, Namibië, Zambië en Zimbabwe aangetref en vorm dikwels byna homogene opstande. Die boom groei in laagliggende en warm gebiede en dikwels in alluviale of alkaliese grond. Die mopanieboom is bladwisselend en kan tot 18 m hoog word; gewoonlik is dit egter kleiner (10 m) en groei dikwels in swak gedreineerde grond tot 'n meerstammige struik van sowat 4 m.
Die bas is grys tot swart en diep oorlangs gegroef. Die blare word spiraalvormig afwisselend om die takkies gedra en is 4,5 tot 10 cm lank en 1,5 tot 5 cm breed. Die 2 dele van 'n blaar word aan die punt van die blaarsteel (2 tot 4 cm lank) aan weerskante van 'n verdikte deel gedra en lyk soos en kan soos skoenlappervlerke toevou wanneer dit baie warm is. Jong blare is rooibruin maar word later liggroen. In die herfs verkleur die blare tot geel en later bruin voordat dit teen die einde van die winter afval.
Die blomme is klein, onopvallend en groenerig en word in trosse aan die eindpunte van die takkies gedra. Die vrug is 'n plat, eensadige peul (ongeveer 5 cm lank en 2,5 cm breed). Die peule word ook in trossies gedra en bevat 'n niervormige saad met rooierige kliere wat 'n taai stof afskei.
Vee en wild soos olifante, elande, rooibokke, koedoes en steenbokke vreet die blare en jong takkies van die boom. Die blare het 'n skerp terpentynreuk, maar beïnvloed nie die smaak van die diere se vleis of merk nie. Die hout van die mopanieboom is baie hard en duursaam maar moeilik bewerkbaar en word meestal net vir mynstutte en dwarsleërs gebruik. Mopaniewurms leef in die boom en word gedroog of gebraai. Daar is ook begin om die wurms te droog of in te lê en kommersieel te bemark.
Die spesie is 'n monotipiese takson, daar is net een spesie in die genus.
Melodiese beweging
Melodiese beweging is die aard van die beweging in 'n melodie, insluitende die nabyheid of afstand van opeenvolgende toonhoogtes of note in 'n melodie. Dit kan beskryf word as konjunk of disjunk, stapsgewys, spronggewys of geen beweging, onderskeidelik. Sien ook kontrapuntale beweging.
Patrice O'Neal
Patrice Malcolm O'Neal (7 Desember 1969 – 29 November 2011) was 'n Amerikaanse komediant, skerpskertser en akteur. Hy het groot geword in Boston en 'n belangstelling vir skerpskertsery op 'n jong ouderdom ontwikkel.
Melodiese beweging
Bruno Nettl beskryf die verskillende soorte melodiese beweging of kontoer (Nettl 1956, 51-53) soos volg: Ander voorbeelde sluit in: Al hierdie dinge kan modale rame of dele van modale rame wees.
Patrice O'Neal
Vroeë lewe
Patrice Malcolm O'Neal was gebore op 7 Desember 1969 in New York.
Ancorina geodides
Ancorina geodides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.