cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Silwer
Silwerverbindings
Silweroksied (Ag2O) ontstaan as silwernitraat-oplossings met 'n basis behandel word en word gebruik as die positiewe elektrode (katode) in horlosiebatterye. Silwerkarbonaat Ag2CO3 word neergeslaan as silwernitraat-oplossings behandel word met natriumkarbonaat (Na2CO3). Silwerfulminaat AgONC is 'n kragtige, skoksensitiewe plofstof wat in slagdoppies gebruik word en word vervaardig deur die reaksie van silwermetaal met salpetersuur in die teenwoordigheid van etanol (C2H5OH). 'n Ander hoogs plofbare silwerverbinding is silwerasied AgN3 wat gevorm word deur die reaksie van silwernitraat met natriumasied, NaN3. Latente beelde wat gevorm word in silwerhalied-kristalle word ontwikkel deur die behandeling met alkaliese oplossings van reduseermiddels soos hidroquinoon, metol(4-(metielamino)fenolsulfaat) of askorbaat wat die blootgestelde halied na silwermetaal reduseer. Alkaliese oplossings van silwernitraat kan gereduseer word na silwermetaal deur die reduksie van suikers soos glukose, 'n reaksie wat gebruik word om glas-spieëls te versilwer.
Levinella prolifera
Die spons behoort tot die genus Levinella en tot die familie Levinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1913 deur Dendy.
Silwer
Voorsorgmaatreëls
Silwer speel geen bekende natuurlike biologiese rol by mense nie. Silwer self is nie giftig nie maar die meeste silwersoute is wel en sommiges is karsinogenies.
Silwer en silwerverbindings bevat silwer (soos kolloïdale silwer) kan in die bloedsomloopstelsel geabsorbeer word en neerslaan in verskeie weefsels van die liggaam en kan lei tot 'n toestand wat as argirië bekend staan wat aanleiding gee tot 'n grysblou pigmentasie van die vel, oë en slymvliese. Alhoewel hierdie toestand nie 'n mens se gesondheid beïnvloed nie is die skending van die gelaat gewoonlik permanent. Argirië is seldsaam en word soms verwar met sianose (blousiekte).
Sacha (Jakoetië)
Geskiedenis
Die Sacha het relatief onlangs, in die 13de eeu, van Sentraal-Asië in hul teenswoordige geografiese gebied aangeland. Hulle is heterogeen van Turkse oorsprong. Hulle het die inheemse jagter-stamme verower en begin om hulself "Sacha" te noem. Die oorsprong van die naam is onduidelik.
John Adamson
Adamson het sy universiteitsopleiding aan die Londense Universiteit ontvang, waar hy die graad D.Litt. verwerf het. Daarna was hy lektor in opvoeding aan die South Wales Training College, Carmarthen, van 1891 tot 1902.
Sacha (Jakoetië)
Geskiedenis
’n Ander inheemse volk, die Ewenki, het na die Sacha as "Jako" verwys en dié term is deur die Russe aangeneem toe hulle in die vroeë 17de eeu in die streek aangeland het. Tigin, ’n koning van die Changalasski-Jakoets, het grondgebied aan die Russe toegestaan waar hulle hulle kon vestig in ruil vir ’n militêre verdrag wat oorlog teen inheemse rebelle van die hele Noordoos-Asië (Magadan, Tsjoekotka, Kamtsjatka en Sachalin) ingesluit het.
John Adamson
In daardie jaar het hy na Suid-Afrika gegaan en hoof van die Normaalkollege in Pretoria geword. Sy vermoëns is gou raakgesien en in 1905 word hy aangestel aan direkteur van onderwys in die Transvaal. Hy het dié gesiene amp beklee tot en met sy aftrede in 1924 toe hy tot ridder geslaan is. HIerna was hy "master" van die Rhodes-universiteitskollege in Grahamstad van 1925 tot 1930.
Adamson het enkele boeke en talryke artikels oor onderwysaangeleenthede geskryf. In 1915 het hy 'n klein bundel gedigte uitgegee, Songs from the south, waarvan die beste mooi geskrewe beskrywings is van Suid-Afrikaanse tonele in die Georgiaanse styl.
Sacha (Jakoetië)
Geskiedenis
Die Russe het landbou in die Lenarivier-vallei begin beoefen. Lede van die godsdiensgroepe wat in die tweede helfte van die 19de eeu na Sacha verban is, het koring, hawer en aartappels geplant. Die pelshandel het ’n kontant-ekonomie gevestig. Nywerheid en vervoer het aan die einde van die 19de eeu en aan die begin van die Sowjet-periode ontwikkel. Dit was ook die begin van geologiese prospektering, mynbou en die plaaslike vervaardiging van lood.
Op 27 April 1922 is die gebied verklaar tot die OSSR Jakoet. In 1992, ná die verbrokkeling van die Sowjetunie, is Jakoetië erken as die Republiek Sacha (Jakoetië) onder die jurisdiksie van die Russiese Federasie.
Ekonomie
Nywerheid sorg vir meer as 50% van die bruto nasionale produk van Sacha. Nywerhede is gekonsentreerd in die hoofstad, Jakoetsk, sowel as in Aldan, Mirni, Nerjoengri, Pokrofsk en Oedatsjni. Diamante en goud word gemyn. Die Sachasprekende bevolking is aktief in politiek, finansies, die regering, ekonomie en beesteelt. Die Palaeo-Asiatiese inheemse volke is jagters, vissermanne en takbokherders.
Canon EOS 1200D
Canon EOS 1200D is 'n 18,1-megapieksel digitale enkellensreflekskamera wat deur Canon bekendgestel is op 11  Februarie 2014. Dit staan as die EOS Kiss X70 in Japan en die EOS Rebel T5 in Amerika bekend. Die 1200D is 'n intreevlak DSLR wat 'n 18 MP sensor invoer vanaf die 700D en 1080p HD video aan Canon se intreevlak-DSLRs. Dit vervang die 1100D.
Canon het in Maart 2016 aangekondig dat die 1200D vervang word deur die 1300D/Rebel T6.
Sacha (Jakoetië)
Vervoer
Vrag word hoofsaaklik per water vervoer. Daar is ses rivierhawens en twee seehawens (Tiksi en Zeljoni Mis). Die belangrikste waterweg is die Lenarivier, wat Jakoetsk verbind met die spoorwegstasie van Oest-Koet in Irkoetsk.
Mense word hoofsaaklik per lug vervoer. Lugdienste verbind die republiek met die meeste streke van Rusland.
Die Berkakit–Tommot-spoorlyn verbind die Baikal-Amoer-hooflyn met die nywerheidsentrums in Suid-Jakoetië. Tans word noordwaarts gebou aan die Amoer-Jakoet-spoorlyn (Амуро-Якутская магистраль) wat Jakoetsk teen 2012 sal bereik.
Skroewedraaier
'n Skroewedraaier is 'n stuk gereedskap wat gebruik word om skroewe mee vas of los te draai.
Die twee basiese soorte skroewedraaiers is die platpunt- en sterskroewedraaier. Die keuse van die regte skroewedraaier om te gebruik hang van die vorm van die gleuf in die skroef se kop af.
Draai die skroewedraaier se handvatsel kloksgewys om vas te draai, en anti-kloksgewys om los te draai.
Georgiese nasionale rugbyspan
Die Georgiese nasionale rugbyspan (Georgies: საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები, Sakartwelos moragbeta erownuli nakrebi) is die nasionale rugbyspan wat Georgië in internasionale wedstryde (toetswedstryde) verteenwoordig. Dié span se bynaam Lelos is ontleen aan ’n tradisionele Georgiese rugbysport wat nou verwant is aan rugby. ’n Ander bynaam is Bordsjghalosnebi (“mans van die son”), afgelei van die Bordsjghali, ’n tradisionele Georgiese sonembleem. Rugby word in Georgië geadministreer deur die Georgiese Rugbyunie (GRU; საქართველოს რაგბის კავშირი, Sakartwelos ragbis kawsjiri) wat in 1964 gestig is en sedert 1991 op sy eie optree. Georgië word deur Wêreldrugby as ’n vlak twee-span erken. Daarmee behoort Georgië tot die beste Europese rugbyspanne naas die Sesnasies. Die Georgiese rugbyspan is tans (Maart 2023) 11de op Wêreldrugby se wêreldranglys gelys.
Georgië het in 1989, voor sy onafhanklikheid van die Sowjetunie, sy eerste nieamptelike toetswedstryd teen Zimbabwe gespeel; hul eerste amptelike toetswedstryd het twee jaar later plaasgevind. Hulle het tydens die Europese Rugbykampioenskap 15 titels ingepalm, vier keer as naaswenner en twee keer in die derde plek geëindig. Die Georgiese span speel tradisioneel in wynrooi truie met wit broeke en wynrooi sokkies. Georgië se belangrikste internasionale verskyning is tydens die vierjaarlikse rugbywêreldbekertoernooi wat sedert 1987 beslis word. Sedert die Rugbywêreldbeker 2003 het die span aan al die toernooie deelgeneem en tydens die Rugbywêreldbeker 2015 met die derde plek in hul poel hul beste prestasie behaal.
Beheerliggaam
Die beheerliggaam vir rugby in Georgië is die Georgiese Rugbyunie (GRU; საქართველოს რაგბის კავშირი, Sakartwelos ragbis kawsjiri). Die GRU is in 1964 gestig en het in 1992 by die Internasionale Rugbyraad (IRR, nou Wêreldrugby) aangesluit.
Die hoogste rugbyliga in Georgië is die halfprofessionele Didi 10 (“die groot tien”), waaraan tien spanne deelneem. Weens die beter finansiële moontlikhede verkies baie spelers egter ’n loopbaan by ’n klub in Frankryk of ’n ander Wes-Europese land. Die meeste nasionale spelers wat nie by ’n Wes-Europese klub betrokke is nie, speel vir die professionele span Black Lion wat sedert 2021 aan die Rugby Europa Superbeker deelneem. Naas die amptelike nasionale span roep die GRU ook ander keurspanne byeen. Georgia XV is die tweede nasionale span van Georgië. Die Georgia Sevens is die Georgiese sewesrugbyspan en hulle neem aan internasionale toernooie soos Wêreldrugby se Sewesreeks, Sewesrugbywêreldbeker en Olimpiese Somerspele deel. Nes ander rugbynasies beskik Georgië oor ’n o/20-nasionale span wat aan die Europese en Wêreldrugby o/20-kampioenskap deelneem. Kinders en jongmense word veral in klubs aan rugby bekend gestel, terwyl skoolsport minder belangrik is.
Ontwikkelinge in die Sowjetse tydperk
Soos in ander rugbynasies het rugby se gewildheid in Georgië te doen met ’n tradisionele volkssport. Lelo burti (“veldbal”) is ’n volkontakbalspeel wat baie ooreenkom met rugby. Dit word glo sedert die Antieke tydperk beoefen en word in sy tradisionele variant by geleentheid steeds in landelike gebiede gespeel. Tydens ’n wedstryd kom twee spanne met honderde spelers teen mekaar te staan. ’n Reuse swaar bal dien as speeltoestel. Die doel van die wedstryd is om die bal na die ander kant van die veld (lelo) te beweeg en die teenstander terug te skuif. Van dié tradisionele sportsoort se naam is die Georgiese woord lelo vir ’n drie afgelei, maar ook een van die nasionale span se byname.
In die Georgiese Sosialistiese Sowjetrepubliek het rugby ondanks sy baie ooreenkomste met Lelo burti ’n swaar begin gehad. Pogings vir die vroeë vestiging van dié sport het veral weens die Kommuniste se politieke weerstand misluk, só vir die eerste keer in 1928. Byvoorbeeld het Josef Stalin, die uit Georgië afkomstige leier van die Sowjetunie, in 1947 ’n tydelike verbod ingestel. Volgens sy mening was rugby weens sy elitêre Britse oorsprong ’n duidelike simbool van die Bourgeoisie en vervolgens met die Kommunistiese waardes nie versoenbaar nie. Ná die einde van die Stalinistiese tydperk het die rugbysport gedurende die 1950’s en 1960’s begin vestig, oorwegend onder studente. Hierby betrokke was veral die Franse onderwyser Jacques Haspékian, ’n voormalige speler by Lyon Olympique Universitaire. In 1959 het hy eers Armenië, die tuiste van sy voorouers, besoek om rugby daar te vestig. Die Armeense owerhede het egter al die samewerking geweier. Hulle was van mening, dat rugby in ’n land, wat die proletariaat waardeer, nie gespeel kan word nie. In die naburige Georgië is Haspékian heelwat beter ontvang. Met die sokkerklubs Dinamo Tiflis se ondersteuning het hy daarin geslaag om rugby te vestig, hoewel die Georgiese owerhede aanvanklik nie baie belangstelling getoon het nie en daar teen opsigte van al die aspekte ’n groot tekort was. Haspékian het in 1964 na Frankryk teruggekeer en die kontak het verbreek, maar die grondslag vir verdere ontwikkelinge is geleë.
In 1964 is ook die Georgiese rugbybeheerliggaam gestig, wat ondergeskik was aan die Sowjetse s’n. Ná die herlewing van die Sowjetse nasionale kampioenskap in 1966, wat vir amper drie dekades inaktief was, was Georgiese spanne van die begin af mededingend. In die in 1974 gestigte Sowjetse nasionale span het Georgië ’n groot deel aan spelers gestel, soms meer as die helfte van die beginspan. In 1978 het vir die eerste keer ’n Georgiese span die twee jaar vroeër gestigte Sowjetse rugbybeker gewen en van die middel-1980’s af het die RC Aia Koetaisi die kampioenskap oorheers. Op 12 September 1989 het ’n keurspan van die Georgiese beheerliggaam die Zimbabwiese span tydens hul Europese toer ontvang; die nieamptelike toetswedstryd in Koetaisi is met 16–3 gewen. In April 1990 het die teenbesoek in Zimbabwe plaasgevind, met die nieamptelike toetswedstryde wat in ’n oorwinning en ’n nederlaag geëindig het.
Eerste toetswedstryde onder moeilike omstandighede
Georgië het op 9 April 1991 onafhanklik geword en die Georgiese rugbybeheerliggaam het op 27 Mei dieselfde jaar ook selfstandig geword. Dit het reeds in 1990 by die Internasionale Rugbyraad (IRR, nou Wêreldrugby) vir lidmaatskap aangeklop, wat aanvanklik verwerp is. Georgië het in Februarie 1992 eindelik ’n lid geword. Die reëling van wedstryde teen geskikte teenstanders was aanvanklik moeilik, aangesien die meeste ander voormalige Sowjetse republieke die Sowjetse nasionale span tot einde 1991 onder die nuwe naam Gemenebes van Onafhanklike State aan die gang gehou het: hulle kon net teen Oekraïne speel. Teen dié span het hulle op 21 November 1991 in Tbilisi hul eerste amptelike toetswedstryd gespeel, wat hulle met 19–15-gewen het. Hulle het ook hul drie daaropvolgende toetswedstryde teen Oekraïne gewen. Met hul aansluiting by die IRR en die vastelandse beheerliggaam FIRA (nou Rugby Europa) kon hulle van Julie 1992 af aan die Europese Nasiesbeker deelneem, met die Georgiërs wat as nuwelinge in die derde afdeling moes begin. Met ’n oorwinning teen Switserland en ’n gelykop teen Luxemburg tydens die FIRA-beker 1992–1994 is hulle regstreeks na die tweede afdeling bevorder. Hul tuiswedstryd teen Letland kon nie plaasvind nie, aangesien die Lette weens die bedenklike veiligheidsituasie in die weste van die land (Georgies-Abchasiese oorlog) dié wedstryd verbeur het. Die FIRA-beker 1995–97 het Georgië in die tweede plek agter Nederland afgesluit.
Die reeds sterk Franse invloed het in 1997 met die aanstelling van Claude Saurel as hoofafrigter gegroei. Danksy sy uitgebreide netwerk aan kontakte het hy gedurende sy ampstermyn van ses jaar daarin geslaag om talle nasionale spelers by klubs in die hoogste Franse liga te plaas, wat ’n onmiddellike positiewe impak op dié spelers se kwaliteit aan tegniese en taktiese vaardighede gehad het. Georgië het in 1998 vir die eerste keer aan die rugbywêreldbekerkwalifisering deelgeneem. Die span het die uitspeelrondte behaal, waar hulle in Maart 1999 twee keer teen Tonga te staan gekom het. Terwyl hulle die eerste wegwedstryd in Nukuʻalofa met 6–37 verloor het, het hulle die tuiswedstryd in Tbilisi met 28–27 gewen; die algehele telling was ’n 64–34 in Tonga se guns.
Vestiging in Europa
Nadat die nasionale spanne van beide Frankryk en Italië hulle aan die Europese Nasiesbeker onttrek het, het Georgië se geleidelike opkoms as die oorheersende span in dié toernooi begin. Hierby was Roemenië die grootste mededinger. Gedurende die eerste Europese Nasiesbekertoernooi 2000 (soos die hervormde toernooi genoem is) het Georgië met drie oorwinnings en twee nederlae in die derde plek geëindig. Tydens die Europese Nasiesbeker 2001 het Georgië in al sy vyf wedstryde onoorwonne gebly en sy eerste Europese titel ingepalm; hulle het die beslissende wedstryd teen die verdedigende kampioen Roemenië in Boekarest met 30–21 gewen. Tydens die Europese Nasiesbeker 2001/02 het die Georgiërs teen die groot mededinger Rusland gelykop gespeel en in die laaste tuiswedstryd het hulle ’n 23–31-nederlaag teen Roemenië gely, wat hulle van die as seker geagte Europese titel ontneem het. In dié wedstryd het albei spanne vir die eerste keer ook om die nuwe Antim-beker gespeel.
Tydens die Rugbywêreldbeker 2007 in Frankryk het die Georgiërs vir die een of ander verrassing gesorg. In hul eerste wedstryd teen die latere derdeplekspan Argentinië het hulle teen halftyd met slegs 3–6 agternageloop, maar hulle het nogtans met 3–33 verloor. In hul daaropvolgende wedstryd teen Ierland, een van die voorste aanspraakmakers op die titel, was hulle op die punt van ’n sensasie. Georgië het die groot gunsteling amper geklop en hulle is naelskraap met 10–14 verslaan. In die oorblywende vyf minute van dié wedstryd het die Georgiërs hul teenstander ver in hul eie helfte teruggestoot, maar hulle het nie meer daarin geslaag om die beslissende punte aan te teken nie. In die derde poelwedstryd het hulle hul eerste rugbywêreldbekeroorwinning aangeteken, toe hulle Namibië maklik met 30–0 geklop het. In die laaste wedstryd is hulle deur die gasheer Frankryk met 64–7 geklop. Die span het veral vir hul prestasie teen Ierland internasionale erkenning verkry en onder andere daarvoor gesorg, dat ook aan die komende rugbywêreldbekertoernooie 20 spanne sou kon deelneem. Die IRR het veral weens die taamlik groot kwaliteitsverskille tussen die spanne van verskeie vlakke oorweg om die aantal deelnemende spanne na 16 te verminder, maar hulle het ook weens Georgië se goeie prestasie van dié plan afstand gedoen.
Georgië het die Europese Nasiesbeker 2006–2008 maklik beklink en net ’n wegnederlaag teen Portugal gely. In April 2007 het hulle hul hoogste oorwinning nog aangeteken, toe hulle Tsjeggië tuis met 98–3 geklop het. In Junie 2009 het Georgië vir die enigste keer aan die Churchillbeker deelgeneem, maar al sy drie wedstryde teen die Ierse reserwespan, Kanada en die Verenigde State verloor. Georgië kon egter reeds tydens die 2010 eindjaarrugbytoetsreeks teen albei Noord-Amerikaanse spanne wraak neem en hulle tuis klop. Vir die Europese Nasiesbeker 2008–2010 het Rugby Europa ’n reëlverandering ingestel: Die oor twee jaar besliste toernooi het as rugbywêreldbekerkwalifisering gedien, terwyl vir albei jare ’n separate Europese titel oorhandig is. In 2009 het Georgië die titel ingepalm (hul derde algehele), in 2010 het hulle in die tweede plek agter Roemenië geëindig. Altesaam het dit die eerste plek in die algehele ranglys en dus hul regstreekse kwalifisering vir die volgende rugbywêreldbekertoernooi beteken. Tydens die Rugbywêreldbeker 2011 in Nieu-Seeland het Georgië teen Skotland met 6–15 en teen Engeland met 10–41 verloor. In die oorblywende poelwedstryde het hulle ’n 25–9-oorwinning teen Roemenië aangeteken en ’n 7–25-nederlaag teen Argentinië gely. Met sy vierde plek is Georgië vroeg uitgeskakel.
Geleidelike aansluiting by die wêreldklas
Die redelik goeie prestasies by rugbywêreldbekertoernooie het in Georgië tot ’n groei in gewildheid gelei, waarvolgens rugby sokker as die gewildste sportsoort vervang het. Van 2009 af het die Cartu-stigting van die invloedryke entrepreneur en latere eerste minister Bidsina Iwanisjwili meer as ’n 100 miljoen Amerikaanse dollar in die Georgiese rugby se strukture belê. Dit sluit in ’n nasionale prestasiesentrum en verskeie streeksopleidingsentrums, wat volgens die modernste sportwetenskaplike metodes bestuur word. Iwanisjwili het met sy kontakte ook daarvoor gesorg, dat finansieel sterk borge die beheerliggaam begin ondersteun en van die nasionale spelers gereelde media-optredes geniet het, wat aan rugby in die algemeen nog meer gewildheid besorg het, maar ook aan die nasionale kampioenskap Didi 10. Sedert 2016 bestaan die gespesialiseerde televisiestasie Rugby TV wat uitsluitlik rugbywedstryde beeldsend. Van 2007 tot 2017 het die aantal gelisensieerde spelers versesvoudig tot 15 400, terwyl die aantal klubs verdriedubbel het.
Die omvangryke beleggings het vrugte begin afwerp en Georgië het op die wêreldranglys geleidelik verbeter. Tydens die Europese Nasiesbeker 2010–2012 het hulle in tien wedstryde net ’n wegnederlaag teen Spanje gely, wat genoeg was vir die twee volgende Europese titels in 2011 en 2012. Georgië het homself as ’n mag in Europese rugby begin vestig en by die mededingers uit Roemenië en veral Rusland verbygesteek. Die Europese Nasiesbeker 2012–2014, wat ook in twee dele verdeel is, het gelyktydig as Europese rugbywêreldbekerkwalifisering vir die daaropvolgende rugbywêreldbekertoernooi gedien. Die Georgiërs het weereens daarin geslaag om hul prestasies te verbeter: Hulle het nege maklike oorwinnings aangeteken en teen Roemenië in ’n 9–9-gelykop gespeel. Georgië het maklik vir die Rugbywêreldbeker gekwalifiseer, boonop het hulle die Europese toernooititels in 2013 en 2014 ingepalm. Van 2012 af het Georgië nie meer aan die IRR se Nasiesbeker deelgeneem nie, pleks daarvan het hulle van 2013 af die Tbilisi-beker aangebied, wat ook deur die wêreldbeheerliggaam gereël is en aan spanne van die tweede vlak meer moontlikhede vir toetswedstryde besorg het. Georgië het twee keer in die derde en een keer in die tweede plek geëindig, maar ná net drie aanbiedings is dié toernooi geskrap. Tydens die Rugbywêreldbeker 2015 in Engeland het Georgië sy grootste prestasie tot dusver behaal, toe hulle in die poelfase twee oorwinnings aangeteken het. In hul eerste wedstryd het hulle Tonga met 17–10 geklop en in die derde wedstryd Namibië naelskraap met 17–16 verslaan. Ná twee nederlae teen die latere wêreldkampioen Nieu-Seeland (met 10–43) en die semifinalis Argentinië (met 9–54) het hulle hul poel in die derde plek afgesluit. Dit was hul beste rugbywêreldbekerprestasie tot dusver en het hul regstreekse kwalifisering vir die daaropvolgende toernooi meegebring.
Georgië het sy aanspraak, om een van die voorste Europese rugbyspanne te wees, onderstreep deur al die tien wedstryde tydens die Europese Nasiesbeker 2014–2016 amper moeiteloos te wen, waarmee hulle ook die Europese toernooititels in 2015 en 2016 ingepalm het. Tydens die 2016 midjaarrugbytoetsreeks het Georgië vir die eerste keer die Pasifiese rugbynasies besoek en sy toer onoorwonne afgesluit, nadat hulle teen Samoa gelykop gespeel en beide Tonga en Fidji geklop het. Tydens die Europese Rugbykampioenskap 2016/17 (die Europese Nasiesbeker is intussen hervorm en hernoem) is Georgië in die laaste beslissende wedstryd weg deur Roemenië met 8–7 geklop en het vir die eerste keer sedert 2010 die Europese bekertitel misgeloop. Aangesien albei lande gelyk op punte was, was die direkte ontmoeting se uitslag beslissend. Onmiddellik ná die einde van die wedstryd het onder beide die beamptes en toeskouers verwarring geheers, aangesien Rugby Europa se beamptes die trofee eers aan Georgië wou oorhandig, voordat hulle hul fout besef en die Roemene as Europese kampioen gekroon het. Tydens die 2017-jaareindrugbytoetsreeks het hulle teen Wallis amper ’n verrassing behaal, toe die Georgiërs naelskraap met 6–13 verloor het. Met ’n “Grand Slam” (oorwinnings in al die wedstryde) tydens die Europese Rugbykampioenskap 2019 het Georgië die Europese bekertitel teruggewen. Tydens die Rugbywêreldbeker 2019 in Japan het die span hul eerste wedstryd teen Wallis met 14–43 verloor, maar hulle het die tweede wedstryd teen Uruguay met 33–7 gewen. Daarop het nederlae teen Fidji (met 10–45) en Australië (met 8–27) gevolg.
Verdere ontwikkeling
Die Georgiese rugby se huidige situasie is dubbelsinnig. Aan die een kant oorheers die nasionale span die Europese Kampioenskap amper volledig, soos dit uit hul ononderbroke wenreeks tydens die 2020- en 2021-toernooie blyk. Aan die ander kant sukkel hulle as ’n vlak twee-span om in die volgepakte rugbykalender hoegenaamd teen die wêreld se beste spanne te staan te kom. Die grootste struikelblok vir ’n verdere ontwikkeling is die onvermoë om aan ’n jaarlikse toernooi soos die Sesnasies deel te neem. Op die wêreldranglys is Georgië sedert die tweede helfte van die 2010’s konstant beter gelys as Italië, wat veral in die Britse media tot herhaaldelike eise gelei het om die onmededingende Italianers te vervang of ten minste ’n stelsel van promosie en relegasie tussen die Sesnasies-toernooi en die Europese Kampioenskap in te stel. Teen dié oorwegings spreek veral ekonomiese redes, aangesien die Sesnasies nie deur ’n beheerliggaam bestuur word nie, maar deur ’n privaat maatskappy; buitendien is daar ook langtermynkontrakte met die Italiaanse beheerliggaam.
Weens die wêreldwye Covid-19-pandemie moes die Georgiese Liga se 2019/20-seisoen voortydig afgelas word, die daaropvolgende toernooi kon slegs op ’n kleiner skaal deurgevoer word. Die nasionale span is op korttermyn vir die Herfsnasiesbeker uitgenooi – pleks van Japan, wat vroeër homself onttrek het. Tydens dié toernooi, wat in die Verenigde Koninkryk amper sonder toeskouers aangebied is, het die Georgiërs se gebreek aan wedstrydervaring as gevolg van die pandemie na vore getree; hulle het hul wedstryde teen Engeland, Wallis, Ierland en Fidji verloor, waardeur hulle in die laaste plek onder agt deelnemers geëindig het.
Tydens die kwalifisering vir die Rugbywêreldbeker 2023 het Georgië as Europa 1 gekwalifiseer, nadat hulle in die oor twee jaar besliste Europese kwalifisering die eerste plek behaal het. Tydens die hooftoernooi in Frankryk sal hulle in hul poel teen Australië, Portugal, Fidji en Wallis te staan kom. Tydens die 2022 midjaarrugbytoetsreeks kon Georgië sy eerste tuisoorwinning teen Italië aanteken, wat ook hul eerste oorwinning teen ’n vlak een-span nog is. Tydens die eindjaarrugbytoetsreeks in dieselfde jaar het die Georgiërs nog beter gevaar en die Walliesers weg in Cardiff, gelykstaande aan hul tweede oorwinning teen ’n Sesnasies-span. Tydens die Europese Rugbykampioenskap 2023 het Georgië sy opponente weer oorheers en die 15de titel beklink.
Kleure, embleem en bynaam
Georgië speel tradisioneel in ’n wynrooi trui met wit broeke en wynrooi sokkies. Hul alternatiewe trui is wit met wynrooi broeke en wit sokkies.
Die Georgiese span se huidige truiverskaffer is die Nieu-Seelandse sportuitruster Canterbury en die truiborg is die Georgiese TBC Bank. Die trui se wynrooi kleur verteenwoordig die Georgiese wynbou as een van dié land se bekendste kulturele goedere. Die beheerliggaam se kenteken verskyn op die regterbors, die truiverskaffer se kenteken links en die borgkenteken in die middel.
Nihilisme
Geskiedenis
Die term bestaan sedert die Franse Rewolusie. In die filosofie word nihilisme gepopulariseerd deur Friedrich Heinrich Jacobi in 1799, in 'n kritiek op Johann Gottlieb Fichte. Die term word in hierdie tyd gebruik om afkeer of die afbreek van die ‘hoogste waardes’ te beskryf. Die term word negatief gebruik, selfs as 'n skelwoord. In die eerste helfte van die 19de eeu word die term in verskeie lande gebruik deur diegene wat vrees vir die slegte invloed van 'n afwysing van die geloof en die aanvaarde kulturele waardes. Hierdie skrywers vrees 'n beweging "wat niks heel laat van wat vir hulle die hoogste waarde verteenwoordig." Met Toergenjev se Vaders en Seuns word in Rusland in die jare 60 van die 19e eeu die term nihilisme vir die eerste keer gebruik in positiewe sin. In dié boek gee die hoofkarakter Bazarov die volgende definisie:
Georgiese nasionale rugbyspan
Kleure, embleem en bynaam
Die nasionale span se bynaam Lelos is ontleen aan die inheemse volkontakbalsportsoort Lelo burti wat baie ooreenkom met rugby. Daarbenewens is Lelo die Georgiese woord vir ’n drie (die belangrikste manier om in ’n wedstryd punte aan te teken), waarna op sy beurt die dreunsang Lelo, Lelo, Sakartwelo (“drie, drie, Georgië”) verwys. Die beheerliggaam Georgiese Rugbyunie se kenteken toon die Bordsjghali, ’n ou Georgiese embleem van die son met sewe vleuels. Van dié tradisionele simbool is ’n ander bynaam vir die nasionale span ontleen: Bordsjghalosnebi (“mans van die son”).
Tuisstadion
Amper al die tuiswedstryde van die Georgiese nasionale rugbyspan word in die hoofstad Tbilisi aangebied. Die twee stadions Boris-Paitschadse-Dinamo-Arena met ’n kapasiteit van sowat 54 000 en die Micheil-Mesji-stadion met ’n kapasiteit van sowat 27 000 word omtrent ewe gereeld gebruik. Enkele wedstryde is ook in Koetaisi, Roestawi en Telawi gespeel.
Nihilisme
Geskiedenis
"'n Nihilis, is iemand wie nie buig vir gesag nie, iemand wat geen beginsel sommer op goeie geloof aanneem nie, hoe goed en eerbiedwaardig dit ook mag wees..."
Alexa Vega
Alexa Vega (gebore 27 Augustus 1988) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Spy Kids (2001), Spy Kids 2: Island of Lost Dreams (2002), Spy Kids 3: Game Over (2003), en From Prada to Nada (2011).
Nihilisme
Geskiedenis
Die nihilistiese beweging wat in Rusland opkom in die jare 1860–1870 het geen vasomlynde programme nie en word gekenmerk deur hul afkeur teen die aanvaarde oortuigings. Die term word deur radikale groeperinge gebruik. Dus word dit ook toenemend gebruik om ektremiste van elke vorm te beskryf, en word daarmee weer 'n skelwoord.
Georgiese nasionale rugbyspan
Toetswedstryde
Georgië het 155 van sy 236 toetswedstryde gewen, ’n wenrekord van 65,68%. Georgië se statistieke in toetswedstryde teen al die lande, in alfabetiese volgorde, is soos volg (korrek in Maart 2023):
Wêreldbekerrekord
Georgië het sedert 2003 aan elke rugbywêreldbekertoernooi deelgeneem. Hul beste prestasie tot dusver was twee oorwinnings in 2015.
Europese Rugbykampioenskap
Die Georgiese nasionale span neem sedert 1991 aan die Europese Rugbykampioenskap deel en hulle het sedertdien 15 toernooie gewen.
Nasiesbeker
Georgië het vier keer aan die Nasiesbeker deelgeneem. Hul beste prestasie was twee tweede plekke in 2008 en 2011.
Nihilisme
Nietzsche
In die denke van Friedrich Nietzsche het die begrip nihilisme 'n sterk filosofiese begrip geword. 'n Enkele definisie is moeilik om te gee, omdat hy die term in verskillende vorme voorstel. Gemeenskaplik in die definisies is 'n besef van sinneloosheid. 'n Bekende omskrywing van Nietzsche: „''Was bedeutet Nihilismus? - Dass die obersten Werte sich entwerten. Es fehlt das Ziel. Es fehlt die Antwort auf das ‘Wozu?''’ (" Wat beteken nihilisme? - Dat dit die hoogste waardes devalueer. Die doel ontbreek. Die antwoord op die 'waarna' ontbreek?)
Nietzsche omskryf homself as 'n nihilis, maar wel vanuit sy eie invalshoek. Dit word tans grotendeels gedebatteer. Sy positiewe opvattings oor die bestaan van waarheid en sy erkenning van die (menslike) natuur en geaardheid onderskei hom van die hoofstroming in die nihilisme. Sy verwerping van die bestaan van 'n volmaakte bron van absolute, universele en transendentale waardes het hy gemeen met die nihilisme, maar anders as ander nihiliste was hy geen nihilist in hart en siel nie en het hy die nihilisme nooit verdedig nie en toon hy homself dat hy selfs heel krities daaroor is. Sy gekompliseerde verhouding met die nihilisme blyk onder meer uit sy bewering dat "waarhede illusies (is), waarvan ons vergeet dat hulle bestaan", en sy stelling dat die Christendom die uiterste vorm van nihilisme sou wees.
Georgiese nasionale rugbyspan
Huidige span
Die volgende spelers het die Georgiese span gevorm tydens die Europese Rugbykampioenskap 2023:
Nihilisme
Nietzsche
Volgens Nietzsche word die nihilisme gekenmerk deur:
Om hierdie redes word Nietzsche ook wel gesien as 'n eksistensialis. Die weg uit die nihilisme sien Nietzsche in die moontlikheid van mense om Übermenschen te word, wat nie geleë is in bestaande konvensies nie maar hul eie waardes skep, wat kan lei tot 'n Umwertung aller Werte (Herwaardasie van alle waardes).
Georgiese nasionale rugbyspan
Spelerstatistieke
(Korrek teen Maart 2023)
Afrigters
Sedert 2020 dien die Georgiër Lewan Maisasjwili as Georgiese hoofafrigter.
Russies-Saoedi-Arabiese olieprysoorlog (2020)
Die Russies-Saoedi-Arabiese olieprysoorlog van 2020 is 'n ekonomiese oorlog wat in Maart 2020 veroorsaak is deur Saoedi-Arabië na aanleiding van Rusland se weiering om olieproduksie te verminder ten einde oliepryse op 'n matige vlak te hou. Hierdie ekonomiese konflik het gelei tot 'n groot daling van die olieprys gedurende die vroeë maande van 2020. Die prys het op 20 April negatief geraak. Olieproduksie kan nie heeltemal stopgesit word nie, maar selfs die laagste moontlike produksievlak lewer baie groter aanbod as die vraag, dus was diegene wat olie-termynkontrakte hou bereid om te betaal om die kontrakte af te laai vir olie wat hulle nie sou kon opberg nie.
Op 8 Maart 2020 het Saoedi-Arabië 'n prysoorlog met Rusland begin, wat 'n kwartaallikse daling van die olieprys met 65% sou vergemaklik. In die eerste paar weke van Maart het die Amerikaanse oliepryse met 34% gedaal, ruolie het met 26% gedaal, en Brent-olie met 24%. Die prysoorlog is veroorsaak deur 'n onderbreking van die dialoog tussen die OPUL en Rusland oor voorgestelde olie-produksie besnoeiings te midde van die KOVIS-19-pandemie. Rusland het van die ooreenkoms uitgegaan, wat gelei het tot die val van die OPUL+ -alliansie. Sedert die begin van die jaar het oliepryse reeds met 30% gedaal as gevolg van 'n daling in die vraag. Die prysoorlog is een van die grootste oorsake en gevolge van die huidige aandelemarkineenstorting.
Edgar Kennedy
Edgar Kennedy (26 April 1890 – 9 November 1948) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Duck Soup (1933), Air Raid Wardens (1943), en Unfaithfully Yours (1948).
Koster
Koster is 'n dorp in die Noordwesprovinsie van Suid-Afrika.
Geskiedenis
Bastiaan Hendricus Koster het hom in 1860 op die plaas "Kleinfontein" gevestig nadat hy vanaf Nederland geëmigreer het. Toe die spoorlyn vanaf Johannesburg na Mahikeng geopen het in 1910, is 'n halte op Kleinfontein opgerig. Die dorp Koster het later ontstaan rondom die halte. Koster het 'n dorp geword in 1913 en 'n munisipaliteit in 1930.
Distrik
Die distrik is 2 700 km2 groot. Die Kosteromgewing is bekend vir mielieboerdery, asook leiklip- en diamantontginning. Op 11 November 1970 was die laaste diamantstormloop in Suid-Afrika hier gehou nadat diamante ontdek is. Die vonds was egter kortstondig.
Geografie
Die distrik lê op die waterskeiding tussen die Oranjerivier en die Limpoporivier. Die Elands- en Kosterriviere vloei noord na die Limpopo en die Mooirivier suid verby Potchefstroom na die Vaalrivier.
KNSM-eiland
KNSM-eiland is 'n woonbuurt op 'n skiereiland in die Oostelike Hawegebied van Amsterdam. Dit is vernoem na die Koninklijke Nederlandse Stoomboot-Maatschappij (KNSM) wat vroeër daar gevestig was.
Geskiedenis
Daar word aan die einde van die 19de eeu met die aanleg van die skiereiland in die IJ begin. Aanvanklik was die eiland 'n golfbreker vir die Oostelijke Handelskade, net soos die naasliggende Java-eiland. Later word dit met bagger materiaal uit die Noordseekanaal hoër gemaak. Die KNSM word in 1903 op die haweterrein wat so ontstaan gevestig wat op die ou einde die hele Surinamekade en Levantkade omvat. Na die Tweede Wêreldoorlog vier KNSM in 1956 nog hulle 100-jarige bestaan, maar vervolgens tree agteruitgang in, onder meer als gevolg van die dekolonisasie van Nederlands-Indië en omdat skeepsvrag oorgeskakel het na behouering. Aktiwiteite word geleidelik na die Westelik Hawegebied verplaas of gestaak. In 1977 vertrek KNSM finaal van die eiland en in die tagtigerjare neem krakers, kunstenaars en stadsnomade besit van die gebied.
In die negentigerjare word die gebied herontwikkel tot woonbuurt, volgens 'n plan uit 1988 van die argitek Jo Coenen wat ook self 'n gebou ontwerp (Emerald Empire aan die oostelike punt). Anders as op Java-eiland word daar op KNSM-eiand 'n deel van die ou hawegeboue behou. Ook die voormalige bedryfspark van KNSM uit 1956 het behoue gebly. Dit word in 1995 onder leiding van die oorspronklike ontwerpster Mien Ruys gerestoureer en heet nou Mien Ruysplantsoen.
Alle vroeëre haweloodse is gesloop, op Loods 6 na. Hierdie loods, wat in die tagtigerjare deur kunstenaars gekraak is, is nou 'n ateljeegebou.
Andere geboue op die eiland sluit in:
KNSM-eiland sluit aan by Java-eiland via die Azartplein (met eindpunt van tramlijn 10).
Swam
'n Swam of skimmel is enige lid van 'n groot groep eukariotiese organismes wat mikro-organismes soos gis en muf, asook die bekender sampioene insluit. Swamme vorm die koninkryk Fungi, 'n biologiese koninkryk wat apart is van die plante en diere. Een groot verskil tussen plante en swamme, is dat swamme se selle selwande het wat chitien bevat, terwyl plante se selwande sellulose bevat.
Hierdie en ander verskille dui daarop dat swamme 'n aparte groep verwante organismes is, die sogenaamde Eumycota of "ware swamme"; 'n groep wat 'n gemeenskaplike voorouer deel.
Daar word onderskeid getref tussen hierdie "ware swamme" en die soortgelyke slymswamme (die Mycetozoa) en waterswamme (die Oomycota). Die biologiese vakgebied wat hom besig hou met die studie van swamme heet "swamkunde" of "mikologie" en word dikwels as 'n vertakking van plantkunde beskou, alhoewel genetiese studies bewys het dat swamme eintlik nouer verwant is aan diere as aan plante.
Swamme word dwarsdeur die wêreld aangetref en die meeste is onopvallend vanweë hul klein grootte en strukture, die manier waarop sommige hulself kamoefleer en as simbiote van plante, diere en ander swamme leef. Hulle kan opvallend word wanneer hulle vrugte dra: sogenaamde "sporokarpe", soos sampioene of muf. Swamme vertolk 'n belangrike rol in die ontbinding van organiese stowwe en het fundamentele rolle in die herwinning en verdeling van voedingstowwe in die natuur.
Swamme word ook as 'n direkte bron van voedsel gebruik, soos sampioene en knolswamme (truffels), insuurmiddels vir brood en in die gissing van verskeie produkte, soos wyn, bier en sojasous. Sedert die 1940's word swamme ook aangewend in die vervaardiging van antibiotika en meer onlangs word sommige van die ensieme wat swamme produseer ook gebruik in die nywerheid en in reinigingsmiddels.
Hulle word ook as "groener" alternatiewe vir die kontrolering van onkruid en peste gebruik. Baie swamspesies vervaardig bioaktiewe verbindings genaamd mikotoksiene (swamgiwwe), soos alkaloïed en poliketied, wat giftig vir mense en diere is. Die vrugstrukture van sommige spesies bevat psigotropiese verbindings wat hallusinasies veroorsaak en word in sommige kulture tydens tradisionele seremonies of vir ontspanning gebruik. Swamme is daartoe in staat om mensgemaakte materiale en geboue af te breek en kan ernstige siektes in mense en diere veroorsaak.
Die verlies aan gewasse as gevolg van swamsiektes of verrotte voedsel kan 'n groot impak op die voedselvoorraad van mense en plaaslike ekonomieë hê. Die Fungi-koninkryk bevat 'n enorme diversiteit met betrekking tot taksonomiese groepe met verskillende ekologieë, lewensiklusse en morfologieë; van die eensellige, waterliewende Chytridiomycota tot reuse sampioene.
Daar is egter steeds min bekend oor die ware biodiversiteit van hierdie koninkryk, alhoewel daar beraam word dat daar ongeveer 1,5 miljoen spesies is, waarvan slegs 5% amptelik geklassifiseer is. Sedert die baanbrekende 18de en 19de eeuse werke van Carl Linnaeus, Christiaan Hendrik Persoon, en Elias Magnus Fries word swamme volgens hulle morfologie (d.w.s. hulle karaktereienskappe soos spoorkleur en mikroskopiese eienskappe) of fisiologie geklassifiseer.
Vorderings in molekulêre genetika beteken dat DNS-analises vandag ook gebruik kan word om swamme te klassifiseer, wat soms die geskiedkundige groeperings (gebaseer op voorkoms, bou, ens.) in twyfel trek.
Fossiele van sampioene word selde aangetref omdat hulle maklik verteer raak. In 2017 is egter van hulle in Myanmar se barnsteen aangetref. Dié fossiele se ouderdom word op 99 miljoen jaar geraam.
Camargue
Camargue is 'n streek en natuurbewaringsgebied suid van Arles (Frankryk), tussen die Middellandse See en die twee takriviere van die Rhône-delta, die Grand Rhône in die ooste en die Petit Rhône in die weste. Camargue staan bekend vir sy ongerepte natuurskoon – dit is een van die grootste natuurlike habitats van seevoëls in Europa en ook die habitat van die beroemde wit perde.
Swam
Voortplanting
Laer fungi plant voort deur spore, wat in die lug rondsweef en begin groei sodra hulle 'n geskikte bestaansmedium gevind het. Die voortplanting kan op ongeslagtelike of geslagtelike wyse plaasvind. In die eerste geval kan elke swam spore voortbring, maar in die tweede geval vind daar 'n versmelting tussen twee swamme of dele daarvan plaas.
Blauwbrug
duimnael|regs|300px|Die blauwbrug. duimnael|regs|300px|Die blauwbrug - [[Frans Koppelaar.]]
Swam
Voortplanting
As voorbeeld kan ons die bekende broodskimmel neem, wat by die plantkundige as Mucor mucedo bekend staan. Die puntjies op die draadvormige uitgroeisels (hifes) verdik as hulle 'n sekere ontwikkelingstadium bereik. Hierdie verdikking is bekend as die sporedosie, en die spore word hierin gevorm. As die sporedosie ryp is, bars dit oop en die spore word vrygestel.
Blauwbrug
Die Blauwbrug is 'n bekende brug in Amsterdam. Die brug oor die Amstel is in 1883 oopgestel. Die brug is 'n ontwerp van B. de Greef en W. Springer. Die naam van die brug is afgelei van die blou houtbrug wat die twee oewers vanaf 1600 daar verbind het. Die argitektuur van die brug is geïnspireerd deur die brûe in Parys oor die Seine. Dit is daarom een van die mees opvallende brûe van Amsterdam.
Swam
Voortplanting
Hier het ons met ongeslagtelike voortplanting te doen. Geslagtelike voortplanting vind slegs plaas as die verdikte punte van twee onafhanklike plantjies met mekaar in aanraking kom. Sodra twee hifes teen mekaar raak, verdik hul punte en vorm 'n sogenaamde gametangium. Twee gametangia smelt saam en vorm die sigospoor, wat dikkerige, donker wande bet. Wanneer die sigospoor 'n geskikte groeiplek gevind het, verdeel dit. 'n Draadvormige uitgroeisel verskyn, wat op sy beurt 'n sporedosie dra. By ongeslagtelike voortplanting vorm daar spore in die sporedosie, waaruit nuwe swamme dan groei.
Blauwbrug
Op 30 April 1980, die dag waarop prinses Beatrix ingehuldig is as koningin van Nederland, het daar 'n onderonsie tussen krakers en die Mobiele Eenheid plaasgevind. A.F.Th. van der Heijden se roman De slag om de Blauwbrug is op die voorval gegrond.
Johannes Leendert Scherpenisse het die Blauwbrug tussen 1905 en 1913 gefotografeer.
Camargue
Soutontginning, vissery, landbou, veeteelt en toerisme dien as ekonomiese basis. In administratiewe opsig maak Camargue deel uit van Arles en Les-Saintes-Maries-de-la-Mer in die département Bouches-du-Rhône. 'n Uitloper van Camargue se vleie, Petite Camargue, lê in die département Gard.
Geografie
Camargue is 'n plat gebied in die suide van Frankryk. Met 'n oppervlak van meer as 930 vierkante kilometer vorm dit die grootste rivierdelta in Wes-Europa. Tegnies gesproke is dit selfs 'n eiland, wat in sy geheel van water omring word. Die gebied is 'n uitgestrekte vlakte met soutwater-strandmere (Frans: étangs), wat deur sandbanke van die see afgesny is en van met riet bedekte vleivelde omring word. Sowat 'n derde van die gebied word deur mere of vleie beslaan.
Rondom de rivierdelta lê die uitgestrekte landboustreke van Camargue, met rys en vrugte as sy vernaamste produkte. Naas Bretagne en die Portugese Algarve is Camargue een van die min gebiede langs die Middellandse See, waar die beroemde fleur de sel (letterlik "die blom van die sout"), 'n seesout-spesialiteit, ontgin word. Fleur de sel vorm net op warm dae as 'n baie dun laag op die water se oppervlak en moet per hand afgeskep word. Fleur de sel word nie verder verwerk nie en word in sy natuurlike vorm verkoop. Fynproewers waardeer sy natuurlike, milde smaak.
Die hartland van Camargue, die Étang de Vaccarès, is 'n natuurlike skuilplek vir talle spesies watervoëls soos die pienk flamink. Die Étang de Vaccarès is reeds in 1927 tot nasionale park verklaar, en in 1970 is die Parc Naturel Régional de Camargue met 'n oppervlak van 820 vierkante kilometer gestig.
Flora en fauna
Die flora van Camargue het by die soutagtige omgewing aangepas. Hier gedy seelaventel en kortarige seekraal (Salicornea europaea), tamariske en rietplante.
Camargue se mense
Menslike nedersettings bestaan in Camargue al eeue lank, en groot dele van die landskap is deur middel van dreinering, damwalle, rysvelde en soutpanne verander om as landbougebiede te dien. Camargue beskik oor sy eie gelyknamige perderas, die wit Camaguais. Skaapteelt is eweneens belangrik, en Camargue is ook die oorsprong van baie van die bulle wat in Spanje vir bulgevegte gebruik word.
Daar is min groter dorpe in Camargue, en Arles, die grootste stad van die gebied, lê teen die noordelike ent van die rivierdelta, waar die Rhône begin vertak. Die twee ander groot dorpe is Les Saintes-Maries-de-la-Mer, sowat 45 kilometer suidwes van Arles, wat met sy beskermheilige Sarah as 'n bedevaartsoord van veral Roma bekend staan, en die middeleeuse vestingstad Aigues-Mortes in Petite Camargue.
Aangesien die Rhône groot hoeveelhede modder en afsaksels – soms tot by 20 miljoen kubieke meter per jaar – in die rivierdelta opgooi, verander Camargue se landskap voortdurend. Sommige van die étangs is die oorblyfsels van ou takriviere van die Rhône. Die kuslyn beweeg danksy die ophoping van modder uitwaarts na die see, alhoewel menslike invloed soos die oprigting van damme langs die Rhône die natuurlike verskuiwing van die kuslyn verstadig het. Aigues-Mortes, wat in die tydperk van die kruistogte nog as 'n hawe kon dien, lê nou sowat vyf kilometer van die kus af in die binneland. Oorstromings bly 'n groot probleem in die gebied.
Stroombreker
regs|duimnael|'n Tweepool miniatuurstroombreker
'n Stroombreker is 'n outomatiese elektriese skakelaar wat ontwerp is om 'n elektriese stroombaan teen skade te beskerm as gevolg van oorbelading of 'n kortsluiting. Anders as 'n smeltdraad (sekeringsdraad) wat slegs een keer kan werk en dan vervang moet word, kan 'n stroombreker herset word (hetsy handmatig of outomaties) om normale werking te hervat. Stroombrekers word in verskeie groottes vervaardig en wissel van kleiner toestelle wat gebruik word om indiwiduele huisoudelike toestelle te beskerm tot groot skakeltuig wat ontwerp word om hoë-spanning stroombane te beskerm wat groot stede van elektrisiteit voorsien.
Werking
Magnetiese stroombrekers word gebou met 'n solenoïede (elektromagneet) waarvan die trekkrag toeneem soos die stroom toeneem. Die stroombreker se kontakte word deur 'n knip toegehou en as die stroom in die solenoïede die aangeslane stroom oorskry laat die solenoïede die knip oopspring deur die werking van 'n veer. Sommige soorte magnetiese stroombrekers sluit 'n hidrouliese tydsvertragingsfunksie in waar die solenoïed se kern in 'n buis wat 'n viskose vloeistof bevat geleë is. Die vertraging wat sodoende bewerkstellig word laat kort stroomstuwings toe wat dikwels gepaard gaan met die aanskakel van 'n elektriese motor en soortgelyke toerusting. 'n Kortsluitstroom sal voldoende krag voorsien om die kern deur die vloeistof te trek en die magnetiese stoombaan te sluit sodat die knip losgelaat kan word. Die omgewingstemperatuur het 'n invloed op die tydsvertraging maar nie op die aangeslane klinkstroom nie.
Termiese stroombrekers gebruik 'n bimetaalstrokie wat buig soos 'n stroom dit verhit en word op soortgelyke wyse by die skakelaar ingebou dat dit die knip kan losmaak wanneer die verlangde stroom bereik word. Hierdie soort stroombreker word dikwels gebruik in beheerstroombane van elektriese motors. Termiese stroombrekers bevat dikwels 'n element om die effek van die omgewingstemperatuur op die skakelaar se aangeslane klinkstroom te verminder.
Termomagnetiese stroombrekers, wat in die meeste elektriese distribusieborde gevind word, sluit beide tegnieke in met die elektromagneet wat oombliklik reageer op groot stroomstuwings (soos kortsluitings) en die bimetaalstrokie wat reageer op minder ernstige maar langer termyn oorbeladingstoestande.
Stroombrekers vir groter strome word gewoonlik gerangskik met loodstoestelle wat 'n foutstroom opspoor en die klinkmeganisme in werking stel.