cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sosiale konstruksionisme
Sosiale konstruksionisme vra wat word deur mense en samelewing gedefinieer as die werklikheid. Daarom kan sosiale konstrukte anders wees op grond van die samelewing en die gebeure rondom die tydperk waarin hulle bestaan. 'n Voorbeeld van 'n sosiale konstruksie is geld of die konsep van 'n geldeenheid, aangesien mense in die samelewing ingestem het om daaraan belangrikheid en waarde te heg. Nog 'n voorbeeld van 'n sosiale konstruksie is die konsep van self/selfidentiteit. Charles Cooley het gebasseer op sy soekglas-self-teorie gesê: "Ek is nie wie jy dink ek is nie, wie ek dink ek is nie; maar wie ek dink jy dink ek is." Dit wys hoe mense in die samelewing idees of konsepte konstrueer wat nie eers mag bestaan sonder die bestaan van mense of taal om daardie begrippe te bevestig nie.
Vark
Wildevarke
Soos seekoeie, is varke nie-herkouende, ewehoewige soogdiere met kort stekelrige hare. Hulle het kort pole waarvan die tone in kloutjies eindig. Die dier steun egter net op die verlengde middelste tone. Die vark het 'n verlengde neus wat in ŉ snoet eindig en 'n volledige stel tande met snytande in die bo- en onderkaak. Die mannetjies het groot slagtande wat by die bek uitsteek.
Wildevarke hou gewoonlik in ŉ trop waarvan die sôe en kleintjies die kern vorm; die volwasse mannetjies hou meestal op hulle eie en soek die wyfies slegs gedurende paartyd op. Varke eet enigiets en dolwe die grond met hulle snoete om op soek na knolle, sappige wortels. paddastoele, larwes, wurms en slakke. Verder eet hulle gras. muise, akkers. vrugte en verrottende materiaal.
Sosiale konstruksionisme
Daar is swak en sterk sosiale konstrukte. Swak sosiale konstrukte maak staat op brutale feite (wat fundamentele feite is wat moeilik is om te verduidelik of te verstaan, soos kwarke) of institusionele feite (wat uit sosiale konvensies gevorm word). Sterk sosiale konstruksies maak staat op die menslike perspektief en kennis wat nie bestaan nie, maar eerder deur die samelewing opgebou word.
Vark
Wildevarke
Tropiese soorte word dikwels op die strand aangetref op soek na uitgespoelde visse, skulpdiere en skilpadeiers. Varke het ŉ besonder goed ontwikkelde reukorgaan; mak varke word dikwels gebruik om eetbare paddastoele op te spoor.
Egte varke
Die subfamilie Suinae kom in Europa, Asië en Afrika voor, terwyl die gewone wildevark (Sus scrota) in die hooglande van Tibet en Noord-Afrika aangetref word. Daar is gemeen dat die dwergvark uitgesterf het, maar die soort word wel nog in Assam, Indië gevind. Die Asiatiese vlakvark (Sus verrucosus) met sy kenmerkende groot vratte op die kop, kom in verskillende vorms voor in onder meer Sumatra, Java en die Filippyne.
Die babiroesa (Babyrousa babyrussa), van die Indonesiese eiland Celebes. Het baie lang slagtande wat deur die bolip groei en bo omkrul. Behalwe die gewone wildevark. is Afrika ook die tuiste van die reusevark (Hylochoerus meinertzhageni) wat tot 850 kg weeg, en eers in 1904 in die woude van die Kongobekken ontdek is. Die Afrikaanse vlakvark (Phacochoerus aethiopicus) is ŉ komieklike dier met sy breë kop vol uitsteeksels, groot slagtande en stert wat dikwels regop staan.
Die Afrikaanse bosvark (Potamochoerus porcus) het digte hare met kwaste aan die ore. In Amerika word varke verteenwoordig deur die nawelvark (subfamilie Dicotylinae) wat 'n groot ovaalvormige klier op die rug het. Die funksie van hierdie klier is onbekend. Die halsbandnawelvark (Tayassu tajacu) word in die suidelike deel van die VSA tot in Patagonië aangetref, terwyl die pekari tot Suid-Amerika beperk is.
Mak varke
Sowat 5 000 jaar gelede is varke al aangehou. Mak varke is almal uit die gewone wildevark geteel. Sowel die Grieke en Romeine as die Kelte en Germane het varke aangehou, terwyl die vark veral in China 'n vername bron van vleis was. Varke. honde en hoenders is ook op die eilande in die Stille Oseaan aangehou.
Varke en varkvleis was natuurlik nie oral ewe gewild nie – in Ou Egipte is varkvleis na die Derde Dinastie slegs deur sekere bevolkingsgroepe geëet, terwyl Midde-Oosterse volke die vark as onrein beskou het. Gedurende die Middeleeue was varke gewild in Europa en hulle is deur Columbus tydens sy tweede reis in 1493 na die Nuwe Wêreld gebring.
Sedert die koms van Jan van Riebeeck in 1652 is varke in Suid-Afrika aangehou en hulle is nou nog algemeen op baie Suid-Afrikaanse plase. Die moderne varkboerdery is egter 'n verskynsel van hierdie eeu. Daar bestaan 'n groot aanvraag na spek en ham in die land, hoewel skaap- en beesvleis gewilder as varkvleis is.
Enkele rasse
Rasse wat 'n belangrike rol gespeel het in die verbetering van die vleisrasvarke. Was onder meer die Berkshire, Yorkshire, en Skandinawiese rasse soos die Landras en die Grootwit (Large White). Die Berkshire is van die oudste suiwer rasse uit Engeland, terwyl die Yorkshire, wat vroeg uit die 19e eeu dateer, wêreldwyd aangehou word. Ook die Hampshire is afkomstig uit Engeland. Landrasvarke kom oorspronklik van Denemarke, Swede, Duitsland en Nederland.
Suid-Afrika het in 1953 Sweedse en Nederlandse Landrasvarke hierheen ingevoer en spoedig was hulle die gewildste varkrasse in Suid-Afrika vanweë hulle voortreflike eienskappe. Sedert 1959 is hierdie ras bekend as die Suid-Afrikaanse Landras. Die Duroc, die Poland China en die Spotted Poland China word in die VSA aangetref, terwyl die Lacombe weer 'n Kanadese ras is, ontwikkel uit kruisings tussen onder meer die Deense Landras en die Berkshire.
Die Pietrain is afkomstig uit België en word veral in kruistelings gebruik. Die Minnesota Nr. 1 is in 1952 uit die VSA na Suid-Afrika ingevoer en is 'n uitstekende vleis-en spekvleisras. Naas die Landras is die Grootwit seker een van die gewildste rasse in Suid-Afrika. Ander rasse wat in Suid-Afrika voorkom, is die Grootswart, die Tamworth, die Wessex Saddleback (saalrug) en die Essex Saddleback.
Varkboerdery
Varkboerdery het in die laaste 150 jaar baie verander en gespesialiseerd geword. Vroeër het varke buite rondgeloop en self kos gesoek. Langsamerhand is varke in skure aangehou en vetgemaak. Deense en Engelse hokke het ŉ misgang om die uitwerpsel op te vang en higiëniese toestande te verseker. Die moderne vorm van huisvesting is die sogenaamde roosterstal, waarvan die vloer uit betonbalke bestaan en die mis deur die splete in die vloer getrap word.
ŉ Groot nadeel van hierdie tipe stal is dat die diere beenbreuke opdoen en 'n vorm van kannibalisme onder hulle ontstaan sodra die stal te vol raak. Genoeg voer, die regte temperatuur, genoeg beweegruimte en vars lug is baie belangrik. Varke floreer op mielies, koring, sorghum en sojaboonmeel. In sommige lande word varke ook gevoer met afval soos sitruspulp en ander voedselbronne wat vir menslike gebruik ongeskik is. Verbeterings op die gebied van teling, siektebeheer en voeding (onder meer deur die insluiting van antibiotika en hoëproteïenbyvoedings) het bygedra tot verbeterde produksie. Wat varksiektes betref is bakterie en virussiektes die belangrikste.
Gastroënteritis is veral gevaarlik vir klein varkies, terwyl wurms en parasiete wel beheer kan word. Varke word dikwels op 'n nalatige wyse vervoer wat hartverlamming by hulle kan veroorsaak. Varke teel vinnig aan en groei ook vinnig. Gewoonlik word varke voor volwassenheid geslag; in die geval van vleisvarke gewoonlik op die ouderdom van 4 maande (± 50 kg), terwyl spekvleisvarke op 6 maande (± 90 kg) geslag word. Dragtigheid duur ongeveer 114 dae en 8 tot 12 varkies word gewoonlik gebore.
Wat varkboerdery betref, loop China los voor met ongeveer 230 miljoen varke, gevolg deur Brasilië, Rusland, die VSA en Duitsland. Die varkvleisbedryf is verder belangrik in lande soos Pole, die Skandinawiese lande, Argentinië en Suid-Afrika.
In Suid-Afrika is die Suid-Afrikaanse Varktelersvereniging en die Suid-Afrikaanse Stamboekvereniging onder meer verantwoordelik vir die organisasie en die bevordering van stoetvarkteling. Behalwe in die landboufakulteite aan sekere universiteite, word navorsing ook gedoen by Cedara, Elsenburg en Irene.
As gevolg van navorsing en kundigheid ten opsigte van teling, voeding, die beheer van siektes en huisvesting, het varkvleisproduksie in 'n gespesialiseerde bedryf ontwikkel en lewer 'n belangrike bydrae tot die toenemende vraag na rooivleis.
Baksteengotiek
Baksteengotiese argitektuur is dus kenmerkend vir lande soos Duitsland, Nederland, Vlaandere, Denemarke, Swede, Finland, Estland, Letland, Litaue, Rusland, Wit-Rusland en Pole. Die Iberiese skiereiland (met Spanje en Portugal) het sy eie Gotiese baksteenstyl ontwikkel, die sogenaamde Mudéjar-gotiek.
Bakstene is in Noord-Europa reeds vanaf die 12de eeu gebruik sodat die oudste baksteengeboue nog by die Baksteenromaanse styl gereken word. Tydens die 16de eeu is die Baksteengotiek geleidelik vervang deur die Baksteenrenaissance.
Die Baksteengotiese styl word in teenstelling met Gotiese geboue in ander Europese gebiede deur die gebrek aan figuratiewe beeldhoukuns gekenmerk (wat met bakstene nie verwesenlik kon word nie), maar ook deur die stylvolle onderverdeling en strukturering van mure, waarby versierings wat van bakstene vervaardig is asook die sterk kleurkontras tussen rooi bakstene, geglasuurde teëls en wit gekalkte mure 'n beduidende rol gespeel het.
Sowel historiese stadskerne, wat deur Baksteengotiese argitektuur oorheers word, asook enkele geboue is deur Unesco as wêrelderfenis gelys. Baksteengotiese boukuns het in die laat 19de eeu en vroeë 20ste eeu herleef in style waarna as respektiewelik Neogotiese Hannoverskool en Baksteenekspressionisme verwys word. Belangrike voorbeelde hiervan word onder meer in Hamburg aangetref - die Chilehaus en stoorhuise in die Speicherstadt.
Dale-kollege
duimnael|regs|180px|Sir [[Langham Dale, later superintendent-generaal van onderwys in die Kaapkolonie, na wie Dale-kollege genoem is.]]
Dis skool is in 1861 gestig en etlike jare later genoem na sir Langham Dale (1826–1898), superintendent-generaal van onderwys in die Kaapkolonie en vroeër (van die ouderdom van 22) hoogleraar aan die Suid-Afrikaanse Kollege in Kaapstad. Die skool se hoeksteen is op 6 September 1877 gelê deur sir Bartle Frere, goewerneur van die Kaapkolonie. Onder ou bedeling is net wit leerders tot Dale-kollege toegelaat. Die skool is vroeg in die 1990's oopgestel vir alle rasse, maar nadat die dorp se wit bevolking drasties afgeneem het (van 2 881 in 2001 se sensus tot 1 892 in 2011 s'n) het Dale binne sowat 20 jaar amper uitsluitlik swart leerders gehad.
Dale se susterskool, die Hoër Meisieskool Kingsridge, gestig in 1875, het tot Oktober 2004 as die Hoër Meisieskool Kaffrarië (Eng.: Kaffrarian High School for Girls) bekendgestaan. Dié naam is verander omdat "Kaffrarië" (wat "land van die Kaffers" of "Kafferland" beteken) as kwestend beskou word.
Dale se 98 matrikulante het in 2012 'n 88,8%-slaagsyfer behaal, 2013 se 93 'n 93,5%-slaagsyfer en 2014 se 114 'n 91,2%-slaagsyfer. Die skool was in 2015 onder die top 20 rugbyskole in die land op FNB se ranglys. Middel 2015 was Dale die Suid-Afrikaanse skool wat die 14de meeste Springbokke opgelewer het sedert 1906, naamlik sewe.
Ryn
Die Ryn (Duits: Rhein, Frans: Rhin, Italiaans: Reno, Retoromaans: Rain, Nederlands: Rijn, Latyn: Rhenus) is 'n rivier in Europa met 'n lengte van 1 238,8 kilometer.
Die naam Ryn is van Keltiese oorsprong en beteken vloeiend. Tesame met die Donau het die Ryn die grootste gedeelte van die noordelike grens van die Romeinse Ryk gevorm. Die Romeine het die rivier Rhenus genoem. Sedert die antieke tydperk is die Ryn 'n besige waterweg.
Die Ryn is daarnaas een van die hoofare van Europese kultuur wat die Alpegebied met die Noordsee verbind en oor 'n lang afstand die grenslyn tussen die oorspronklik Romeins-oorheerste gebiede van Suid- en Wes-Europa en streke onder Germaanse invloed vorm. So het die meeste stedelike nedersettings langs die Ryn aan sy linkeroewer ontstaan. Van hul beskeie begin as militêre kampe het hulle gegroei tot vroeg-Christelike biskopsetels en uiteindelik tot Middeleeuse handelspilpunte.
Die loop van die rivier
Sy twee bronriviere, die Vorderrhein (Duits: "Voorryn") en Hinterrhein ("Agterryn"), ontspring in die Sankt-Gotthard-bergmassief (Kanton Graubünden) in die Switserse Alpe.
Hierna vloei die rivier deur die Bodenmeer na die weste en vorm 'n rukkie die Duits-Switserse grens. Naby Schaffhausen is die Ryn-waterval en naby Basel draai dit na die noorde en kom uit in die vlakte van die Bo-Ryn, waar dit die Frans-Duitse grens vorm. Naby Bingen ontmoet die rivier die Duitse middelgebergte en vorm die pragtige Middelrynvallei. Ná Bonn bereik die Ryn vlakker gebied.
Die Ryn se monding is in Nederland waar die rivier in drie arms vertak, die noordelike Yssel -wat na die Ysselmeer stroom-, die eintlike Ryn en die groter suidelike Waal. Oorspronklik het die Ryn self naby Katwyk in die Noordsee uitgemond, maar vandag is dié Oude Rijn net 'n klein riviertjie, omrede dit in 1122 naby Wijk bij Duurstede afgesluit is. Die meeste water gaan nou deur die Lek en die Waal. Albei dié rivierarms vorm saam met die Maasrivier 'n uitgestrekte delta, die Ryn-Maas-delta, voordat hulle in die nabyheid van Rotterdam in die Noordsee uitmond. Die Waal en die Maas het tot 1904 saamgekom naby Woudrichem en het daar die Merwede of Merwe (Middelnederlands: Merowe) gevorm, wat bekend is van die Afrikaanse van Van der Merwe, maar waarskynlik ook van die Merovinge.
Stede langs die Ryn
(L vir stede wat links geleë is, R vir stede wat regs geleë is. Links staan ewe aan "wes" en regs staan ewe aan "oos".)
In 1122 is die Ryn naby Wijk bij Duurstede afgesluit en sy water het sedert dié tyd deur die Lek sy pad na die see gevind. Aan die Oude Rijn is nog geleë:
Ellen Mattsson
Ellen Mattsson (gebore 5 Desember 1973) is 'n Sweedse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Äkta människor (2012).
Puntland
Puntland (Somalies: Buntlaand, Arabies: أرض البنط‎ ), amptelik die Puntlandstaat van Somalië (Somalies: Dowlad Goboleedka Buntlaand ee Soomaaliya, Arabies: ولاية أرض البنط الصومالية Wilāyat Arḍ al-Bunṭ aṣ-Ṣūmāliyyah), is 'n selfregerende gebied in die noordooste van Somalië en is geleë aan die Horing van Afrika. Anders as die suidelike dele van Somalië, het Puntland 'n werkende regering, en 'n groot mate van wet en orde. Puntland is in 1998 outonoom verklaar en 'n owerheid is volgens die model van Somaliland gestig. Puntland maak aanspraak op die gebiede Sanaag, Sool en Togdheer.
Garoowe is die hoofstad en Boosaaso is die grootste stad. Puntland het 'n oppervlakte van 212 510 km² en in 2009 'n bevolking van 3 900 000 gehad.
Geskiedenis
Die naam van die gebied is afgelei van die land Poent wat in reisberigte uit antieke Egipte genoem word en wat êrens in die Horing van Afrika sou gewees het.
Na die uitbreek van die Somaliese burgeroorlog in 1991, is 'n plaaslike grondwetlike konferensie in 1998 in Garoowe gehou oor 'n tydperk van drie maande. Bygewoon deur die politieke elite, tradisionele godsdiensleiers (Issims), lede van die sakegemeenskap, intellektuele en ander verteenwoordigers van die burgerlike samelewing is die konferensie gehou met die doel om dienste aan die bevolking te lewer, sekuriteit te bied, handel te vergemaklik en interaksie met binnelandse en internasionale vennote te verseker. Die uitkoms was die stigting van die outonome Puntlandstaat van Somalië. Abdullahi Yusuf Ahmed het as die stigtingspresident van die nuwe staat gedien.
Dus sedert 23 Julie 1998 beskou Puntland homself as 'n outonome staat in Somalië. Anders as Somaliland, streef Puntland nie na internasionale erkenning nie, maar streef die gebied na 'n federale Somalië. De facto funksioneer Puntland egter as 'n onafhanklike land, deels omdat daar nog nie 'n effektiewe sentrale gesag in die totale de jure-gebied van Somalië is nie.
Demografie en godsdiens
In 2015 word die bevolking van Puntland geskat op 4,2 miljoen inwoners, waarvan 65% nomades is. Die streek word hoofsaaklik bewoon deur mense uit die Somaliese etniese groep, met die Darod wat veral goed verteenwoordig is. Daar is ook 'n aantal inwoners van Mehri.
Die bevolkingsgroeikoers van Puntland is taamlik hoog as gevolg van 'n toestroming van mense uit die suide van Somalië en uit die naburige Noordoos-Afrikaanse lande. Tans woon 30% van die inwoners van die streek in die vinnig groeiende dorpe Boosaaso, Gardo, Galdogob, Garowe en Galkayo. Ongeveer 70% van die bevolking is ook onder die ouderdom van 30.
Die bevolkingsdigtheid in Puntland word geskat op ongeveer 18 persone per km2.
Soos met die res van Somalië, is Islam die belangrikste godsdiens van die Puntland-streek, en byna alle inwoners is Moslems.
Claudia Shear
Claudia Shear (gebore 12 September 1962) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente It Could Happen to You (1994), Living Out Loud (1998), en The Opportunists (2000), en in die televisiereeks Friends (1994).
Peter Leeds
Peter Leeds (30 Mei 1917 – 12 November 1996) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Atomic Kid (1954) en Dragnet (1987), en in die televisiereekse The Silent Service (1957) en M Squad (1957).
Skoliose
Skoliose (van die Griekse σκολίωσις skoliosis, "kromtrekking") is ’n mediese toestand waar ’n mens se ruggraat ’n sywaartse kurwe het. Die kurwe is gewoonlik S- of C-vormig. In sommige gevalle is die kurwe stabiel, maar in ander kan dit mettertyd vererger. Matige skoliose veroorsaak gewoonlik nie probleme nie, terwyl dit in ernstiger gevalle tot asemhalingsprobleme kan lei. Gewoonlik is geen pyn aanwesig nie.
Vegalta Sendai
Vegalta Sendai (ベガルタ仙台) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Miyagi-prefektuur, Japan.
Skoliose
In die meeste gevalle is die oorsaak onbekend, maar dit behels vermoedelik ’n kombinasie van genetiese en omgewingsfaktore. Dit kan ook voorkom weens ander toestande soos spierspasmas, serebrale verlamming en sekere gewasse. Diagnose word met X-strale bevestig. Skoliose word gewoonlik geklassifiseer as óf struktureel wanneer die kurwe onbuigsaam is óf funksioneel wanneer die onderliggende ruggraat normaal is. Behandeling hang af van die graad van die kurwe, die ligging en die oorsaak. Klein kurwes kan net gemonitor word. Behandeling kan insluit ’n rugstut of chirurgie. Die rugstut moet daagliks gebruik word totdat die persoon ophou groei.
Skoliose kom in sowat 3% van mense voor,, gewoonlik op die ouderdomme van tussen 10 en 20 en meer dikwels by meisies as by seuns.
Rachel Mohlin
Rachel Mohlin (gebore 29 Mei 1973) is 'n Sweedse aktrise, skryfster, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente LasseMajas detektivbyrå - Kameleontens hämnd (2008) en Kvarteret Skatan reser till Laholm (2012), en in die televisiereekse LasseMajas detektivbyrå (2006) en Rachel och Jossan: Utan filter (2015).
Die square
Die Square is 'n Afrikaanse rolprent wat in 1975 in Suid-Afrika uitgereik is. Die draaiboek en regie is deur Manie van Rensburg behartig. Cobus Rossouw speel die hoofrol as 'n Boer van die ou soort wat as die nuwe stem van die Afrikanerdom bestempel word. Hy verkrummel egter tot 'n patetiese figuur as sy vrou hom vir 'n ander man verlaat.
Genre
Die rolprent is 'n komiese drama. Dit het geen ouderdomsperk nie.
2008 Duitse Grand Prix
Die 2008 Formule Een Duitse Grand Prix het op 20 Julie 2008 op die Hockenheim-renbaan in Duitsland plaasgevind. Dit was die tiende wedren van die kampioenskapseisoen.
Toepassingsagteware
Toepassingsagteware is gewoonlik die rekenaarprogramme wat gebruik word vir die uitvoer van 'n spesifieke taak. Dit staan in kontras met 'n stelselsagteware wat die basiese stel programme is wat toelaat dat programme toegang kan verkry tot die hardeware, en gebruik word om toepassingsagteware uit te voer.
2008 Duitse Grand Prix
Die ren is deur Lewis Hamilton in 'n McLaren-Mercedes gewen, wat ook vanaf die voorste plek weggespring het. Die Brasiliaanse Renaultbestuurder Nelson Piquet Jr. was tweede. Sy landgenoot Felipe Massa was derde in 'n Ferrari.
Kwalifisering
duimnael|links|1000px| ← VOORWegspringrooster vir die 2008 Duitse Grand Prix
Hendrik Fredrik Prinsloo
Kolonel Hendrik Fredrik Prinsloo O.B.E., E.D. (* 18 Augustus 1890, Carolina – † 20 November 1966, Ermelo) was 'n Suid-Afrikaanse militaris wat onder meer die bevelvoerder van die Italiaanse krygsgevangenekamp by Zonderwater tydens die Tweede Wêreldoorlog was.
Prinsloo was die oudste seun van Kommandant H. F. Prinsloo, wat die Carolina Boerekommando in die Slag van Spioenkop tydens die Tweede Vryheidsoorlog aangevoer het. Op twaalfjarige ouderdom is Prinsloo deur Britse magte krygsgevange geneem toe hy as wapendraer in sy vader se kommando opgetree het. Hy is saam met sy moeder in die Barbertonse konsentrasiekamp aangehou.
Tydens die Eerste Wêreldoorlog het hy deelgeneem aan die Suidwes-Afrika veldtog waar hy die Croix-de-Guerre (avec palmes) toekenning van die Franse regering ontvang het. In 1922 het hy as luitenant in die Militêre Konstabulary in Suidwes-Afrika 'n leidende rol gespeel in die beëindiging van die Bondelswart-rebellie en was hy leier van die mag wat die rebelleleier Abram Morris agtervolg en doodgemaak het om die oorgawe van die Bondelinsurgente af te dwing.
Teen die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog was kolonel Prinsloo bevelvoerder van die Botha Regiment. In 1942, net voor hy met die regiment na Noord-Afrika sou vertrek, is hy deur veldmaarskalk Jan Smuts in bevel van die Italiaanse krygsgevangenekamp Zonderwater naby Cullinan geplaas.
Prinsloo het aan die hoof van die kamp gestaan van die begin van 1943 totdat dit in Februarie 1947 gesluit is. Met 63 000 gevangenes op 31 Desember 1942 was Zonderwater die grootste Italiaanse krygsgevangenekamp ter wêreld. Prinsloo het tydens sy bevelvoering 9 000 ongeletterde kleinboere wat by Zonderwater krygsgevangenes was laat Italiaans leer lees en skryf. 5 000 gevangenes het ambagte geleer en die kamp se 15 skole is jaarliks deur sowat 10 000 bygewoon. 'n Sentrale biblioteek met meer as 10 000 boeke is ingerig en elke kampblok het sy eie takbiblioteek gehad. Die gevangenes het by vele Suid-Afrikaanse werkgewers diens gedoen en talle projekte van historiese belang is deur die gevangenes onderneem, soos die bou van Tom Jenkinsrylaan in Pretoria, agt fresko's in wat vandag die Cullinan Square restaurant, funksie- en konferensiesentrum is, talle standbeelde, klipmure, geboue en 'n replika Italiaanse kerkie op die plaas Bloemendaal. Slegs tweehonderd drie-en-dertig krygsgevangenes het in aanhouding aan siektes gesterf en ses-en-sewentig het in ongelukke omgekom (ongeveer 0,5% van die totale aantal krygsgevangenes wat in Suid-Afrika aangehou is). Prinsloo en drie van sy offisiere is deur die naoorlogse regering van Italië met die Orde van die Ster vereer. Die Pous het ook die "Ordine di Bene Merente", 'n pouslike dekorasie, aan Prinsloo toegeken.
In 1947 het kol. Prinsloo Suid-Afrika verteenwoordig by die Diplomatieke Konferensie wat Genève gehou is om die Internasionale Konvensie met Betrekking op die behandeling van krygsgevangenes, of te wel die Geneefse-Konvensie van 1929 aan te pas.
Montedio Yamagata
Montedio Yamagata (モンテディオ山形) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Yamagata-prefektuur, Japan.
Monica Nielsen
Monica Nielsen (gebore 30 November 1937) is 'n Sweedse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Flickan i regnet (1955), Sången om den eldröda blomman (1956), en Kameleonterna (1969).
Swarthout
Swarthout (Acacia melanoxylon), : 'Australian blackwood' is 'n boom en indringerplant in Suid-Afrika wat inheems is aan Australië, Tasmanië en Paluma. Daar word meubels gemaak van die boom se hout. Die spesie staan ook bekend as Australliese swarthout, stinkpeul en stinkboontjie.
Suidpool
Die Suidpool is die mees suidelike punt op Aarde geleë op Antarktika teen 2 900 m bo seespieël. Die term verwys gewoonlik na die Geografiese Suidpool, maar daar is ook 'n Seremoniële Suidpool wat met vlae en 'n metaal koepel aangedui word, 'n Geomagnetiese Suidpool en die Magnetiese Suidpool wat rondwandel soos die Aarde se magenetiese veld skommel en die Suidelike Pool van ontoeganklikheid wat die verste punt van die Suidelike Oseaan op Antarktika is.
Geografiese Suidpool
Die Geografiese Suidpool is een van die twee punte waar die aarde se rotasie-as deur die aarde se oppervlak gaan (die ander punt is die Geografiese Noordpool). Dit is die punt wat gewoonlik bedoel word wanneer die term "suidpool" gebruik word. Die Suidpool is 1230 km van die naaste kus af in Antarktika geleë.
Amundsen het die ligging van die Suidpool met waarnemings van die son bepaal wat 'n maand later deur Scott bevestig is. By die suidpool sak die son is vir ses maande van die jaar nie onder die horison nie en voltooi in 'n 24-uur tydperk 'n volle rotasie parallel aan die horison. Die hoogte van die sirkel styg elke dag vandat die son vir die eerstekeer in die lente sigbaar word tot op 21 Desember wanneer dit die hoogste punt bo die horison bereik. Dit is dan ook deur van sekstante of soortgelyke instrumente gebruik te maak wat Amundsen en Scott die hoek na die bopunt van die son bo die horisons kon bepaal. Wanneer die hoek of hoogte bo die horisons konstant gebly het kon hulle binne ±300 m akkuraatheid bepaal dat hulle op die geografiese ligging van die Suidpool staan.
Tans is Antarktika oor die Suidpool geleë, maar dit was as gevolg van kontinentverskuiwing nie altyd die geval nie. Die Amundsen-Scott Suidpoolstasie is in die Internasionale Geofisiese Jaar in 1958 opgerig en word permanent deur navorsings- en ondersteuningspersoneel beman.
Die afbeelding van die geografiese suidpool op die hemelsfeer gee die hemelsuidpool.
Die grond by die Suidpool is naby seevlak. Die yskap is egter 3000 meter dik en die Amundsen-Scott Basis gevolglik op 'n hoë hoogte bo seespieël.
Seremoniële Suidpool
Die koepel wat in die beelde gesien word is gedeeltelike deur sneeustorms begrawe. Die ingang tot die koepel moet gereeld deur stootskrapers oop gestoot word. Meer onlangse geboue word nou op stelte gebou sodat sneeu nie teen die kante daarvan opbou nie.
Geomagnetiese Suidpool
Die geomagnetiese veld kan benader word deur 'n gekantelde dipool geleë by die middelpunt van die aarde. Die Geomagnetiese Suidpool is die punt waar die as van die bespassende dipool deur die oppervlak van die aarde gaan in die suidelike halfrond. Die pool dwaal konstant rond as gevolg van konstante verandering in die veld.
Magnetiese Suidpool
Die magnetiese Suidpool is die punt op die aarde se oppervlak waar die geomagnetiese veldlyne vertikaal na bo gerig is. Omdat die veld nie ten volle dipolêr is nie, kom die Magnetiese Suidpool nie ooreen met die Geomagnetiese Suidpool nie. Verder dwaal die Magnetiese Suidpool om dieselfde rede as die Geomagnetiese Suidpool.
Op 16 Januarie 1909 bereik drie mans (Douglas Mawson, Edgeworth David, en Alistair Mackay) van 'n ekspedisie gelei deur Sir Ernest Shackleton die Magnetiese Suidpool.
Suidelike Pool van ontoeganklikheid
Die Suidelike Pool van ontoeganklikheid is geleë by op die oppervlak van die Antarktika kontinent en verteenwoordig die mees afgeleë punt van die Suidelike Oseaan af. Dit is op 4 Desember 1958 deur die 3de Sowjet Antarktiese Ekspedisie, gelei deur Yevgeny Tolstikov bereik. Hulle vestig by die punt 'n 'n tydelike stasie, Polyus Nedostupnosti. Op pad na die pool is nog 'n stasie, Sovetskaya, deur die ekspedisie opgerig wat bestaan het tussen 16 Februarie 1958 en 3 Januarie 1959.
Suid-Afrikaners op die Suidpool
Hannes la Grange was die eerste Suid-Afrikaner wat die Suidpool bereik en wel op 19 Januarie 1958. Sanae I, Suid-Afrika se eerste navorsingspan, oorwinter in Antarktika by die Noorse basis wat Suid-Afrika later by Noorweë oorgeneem het. Gedurende 1962 word Sanae I amptelik in gebruik geneem en gedurende 1972 word Sanae II in gebruik geneem. Gedurende 1979 volg Sanae III en in 1997 Sanae IV.
Tom Jenkinsrylaan
duimnael|regs|250px|Tom Jenkinsrylaan duimnael|regs|250px|Spuitsement op die rand bo Tom Jenkinsrylaan duimnael|regs|250px|Uitsig oor Rietondale en omstreke vanaf Tom Jenkinsrylaan met klipmuur wat deur [[Italiaanse krygsgevangenes in Suid-Afrika|Italiaanse krygsgevangenes gebou is in die voorgrond.]]
Tom Jenkinsrylaan is 'n pad aan die noordelike hang van Meintjieskop tussen Arcadia en Rietondale in Pretoria. Die pad sluit in die suide, aan die bokant van Meintjieskop, by Eastwoodstraat aan, en eindig aan die voet van die koppie in 'n T-aansluiting met Soutpansbergweg. Die pad is vernoem na Pretoria se burgemeester in 1944, mnr. Tom Jenkins. Dit is tydens die Tweede Wêreldoorlog deur Italiaanse krygsgevangenes gebou om Arcadia met Rietondale te verbind.
Bouwerk aan die pad het in 2008 die onderwerp van 'n geskil tussen die Tshwane-departement van openbare werke (DOW) aan die een kant en plaaslike inwoners, die Tshwane Bouerfenis Vereniging en die Gautengse Erfenishulpbronowerheid, aan die anderkant geword. Die DOW het in 2007 begin met werk aan die pad om dit te stabiliseer. Die DOW voer aan dat die bogemiddelde reënval vroeg in 2008 skade aan die rotswand veroorsaak het, terwyl inwoners die blaam plaas op die veiligheidsmuur wat om die Bryntirion-landgoed, wat die presidensiële ampswoning insluit, gebou word.
Die DOW het nie ’n erfenis-impakstudie laat doen voordat met werk aan die pad, wat ouer as 60 jaar is, begin is nie. Die werk, wat deur die DOW gedoen word, behels die spuit van beton oor die rotswande langs die pad. Die inwoners is bekommerd oor die estetiese impak van die werk op die geskiedkundige rylaan. Op 29 Februarie 2008 het die Rietondale/Riviera/Rietfontein/Deerness/Gezina (RRRDG)-gemeenskapsvereniging 'n dringende aansoek ingedien om ’n hofbevel teen die DOW te vekry om die werk aan die pad te staak. Op Vrydag 7 Maart 2008 het die hof die stakingsbevel van die hand gewys.
Die plaaslike gemeenskapsvereniging het ’n Vriende van die Tom Jenkinsrylaan-trust gestig om vir die regskoste en konsultante te betaal in hulle stryd met die DOW.
Skootrekenaar
'n Skootrekenaar is 'n rekenaar wat maklik is om rond te dra. 'n Tipiese skootrekenaar kan met behulp van skarniere opgevou (toegeklap) word. Om dit te gebruik kan dit sommer op die skoot oopgeslaan en aangeskakel word. In die praktyk word skootrekenaars egter dikwels op 'n lessenaar of tafel geplaas voordat dit aangeskakel word.
'n Skootrekenaar het basies dieselfde komponente as 'n persoonlike rekenaar, maar is afgeskaal om dit kleiner te maak. Dit sluit in: 'n skerm, 'n sleutelbord, luidsprekers en 'n wystoestel (in plaas van 'n muis). Die skootrekenaar het batterye sodat dit mobiel (sonder direkte kragtoevoer) gebruik kan word. Die batterye hou gewoonlik nie lank nie en moet gereeld herlaai word. Anders as by persoonlike rekenaars, is die komponente van die skootrekenaar in 'n enkele (eenstuk) toestel verpak.
Die skootrekenaar kan ook deur middel van 'n koppelstasie aan eksterne komponente soos 'n muis, sleutelbord, skerm, 'n netwerk of 'n drukker gekoppel word. Indien die kragtoevoer aan die koppelstasie gekoppel is, laai die skootrekenaar se battery ook outomaties.
'n Netboek is 'n ligter (en dikwels goedkoper) tipe skootrekenaar.
Geskiedenis
Soos die persoonlike rekenaar in 1971 beskikbaar geword het, het die idee van 'n persoonlike rekenaar wat maklik is om rond te dra binnekort gevolg. Die IBM 5100, die eerste kommersiële beskikbare draagbare rekenaar het in September 1975 verskyn.
Phil Leeds
Phil Leeds (6 April 1916 – 16 Augustus 1998) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Rosemary's Baby (1968), History of the World: Part I (1981), Ghost (1990), en Frankie and Johnny (1991).
Acda en De Munnik
Acda en De Munnik is 'n Nederlandse musiekduo bestaande uit Thomas Acda en Paul de Munnik. Hul Nederlandstalige liedjies word oor die algemeen beskou as eenvoudig en kundig aanmekaargesit, waardeur die aandag van die luisteraar outomaties na die lirieke gelei word. Die lirieke gaan meestal oor liefde, jeug en die lewe. Die groep het die harmoniese sang tussen beide kunstenaars tot 'n handelsmerk verhewe. Naas Thomas Acda en Paul de Munnik maak andere ook deel uit van die groep. David Middelhof is al vanaf die eerste album in 1997 bygewees; andere maak slegs enkele albums saam met die groep. Saam met Van Dik Hout vorm Acda en De Munnik ook die groep De Poema's.
Aethelstan van Engeland
Aethelstan word wel beskou as die eerste werklike koning van Engeland. Hy het groot oorwinnings behaal oor sy vyande, waaronder die Dene, en het sy grondgebied uitgebrei na dele van Wallis en Cornwallis. Sy grootste oorwinning oor ’n vyandige bondgenootskap van Skotland, Wallis en die Vikings was in 937 in die Slag van Brunanburh.
Aethelstan het wette uitgevaardig wat die bestuur oor sy grondgebied versterk het. Hy het bondgenootskappe gesluit deur vier van sy halfsusters te laat trou met Wes-Europese heersers. Hy was ook ’n kultuurliefhebber en die versamelaar van kunswerke. Hy het ’n groot deel daarvan aan sy volgelinge en die kerk weggegee om hul steun te verseker.
Aethelstan het geen kinders gehad nie en is opgevolg deur sy halfbroer Edmund I.
Benni McCarthy
McCarthy is nie vir die finale span van 23 spelers wat op 1 Junie 2010 aangekondig is vir die 2010 Wêreldbeker-groep gekies nie omdat hy na bewering oorgewig en nie fiks was nie. Later is beweer dat hy vroue in sy hotelkamer in Sandton getrakteer het en dat die afrigter, Carlos Parreira, besluit het om hom uit die span te laat.
Federasietoring
Die Federasietoring (Russies: Федерация; Federatsieja) is 'n wolkekrabber in die Russiese hoofstad Moskou in die stadsdeel "Москва-Сити" Moskva-Siti. Die geboukompleks bestaan uit twee torings, waarvan die eerste 'n hoogte van 360 meter bereik (met antennemas 506 meter) en 93 verdiepings sal tel, en die tweede 'n hoogte van 243 meter met 62 verdiepings.
Die kompleks is in 2017 voltooi en is die tweede hoogste gebou in Europa na die Lachta-sentrum in Sint Petersburg. Dit is byna 90 meter hoër as die Moskouse Triomfpaleis (ook bekend as die 8ste van die Sewe Susters) wees.
Die gebou is ontwerp deur die Duitse argitekte Sergei Tchoban, 'n boorling van Rusland, en Peter Paul Schweger. Die toring is deur die Miraks-groep opgerig.
Die boukoste het sowat 390 miljoen Euro bedra. Die Russiese bank VTB (voorheen Vnesjtorgbank), wat kantore op dertig verdiepings van die gebou het, het 50% van die projek gefinansier. 'n Groot deel van die gebou word ook vir die Grand Hyatt Moscow gereserveer. Beide geboue huisves verder in hul boonste verdiepings restaurante, 'n uitsigplatform en 'n gimnasium met 'n swembad.
Richie Benaud
Richard "Richie" Benaud (1930–2015) was 'n Australiese krieketkaptein en later 'n kommentator wat die stem van die spel geword het.
Beknopte biografie
Benaud is op 6 Oktober 1930 in Penrith, Nieu-Suid-Wallis, in Australië gebore. Sy ouers was van Franse afkoms. Hy het in Sydney grootgeword en die Matta High School bygewoon.
Benaud was 'n veelsydige toetskrieketspeler. Hy en sy mede-kolwer, Alan Davidson, het Australië in die laat 1950's en vroeë 1960's gehelp om weer wêreldklas-krieket te speel (na 'n insinking in die vroeë 1950's). Hy was Australië se toetskaptein van 1958 tot sy uittrede in 1964. In 1963 word hy die eerste speler om 200 paaltjies en 2 000 lopies in toetskrieket te bereik.
In November 2014 kondig Benaud aan dat hy op die bejaarde ouderdom van 84 met velkanker gediagnoseer is. Hy is op 10 April 2015 in Sydney in sy slaap oorlede. Die eerste minister van Australië, Tony Abbott, wou 'n staatsbegrafnis vir Benaud reël, maar sy familie het die aanbod van die hand gewys.
Bibliografie
Boeke wat hy geskryf het:
Scorpaeniformes
Scorpaeniformes is 'n vis-orde wat hoort tot die klas Actinopterygii.
Die volgende families is deel van die orde Scorpaeniformes:
Juliet Simmons
Juliet Simmons (gebore 22 Januarie 1995) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Aura: Koga Maryuin's Last War (2013), Tamako Love Story (2014), en Starship Troopers: Traitor of Mars (2017), en in die televisiereeks Tamako Market (2013).
Pous Siricius
Biografie
Pous Siricius is 'n Romein, die seun van Tiburtius waarskynlik gebore in die jaar 334. Op 17 Desember 384 volg hy Pous Damasus I op en regeer tot sy dood op 26 November 399. Hy was die eerste biskop van Rome wat die titel Pontifex Maximus (Pous) gedra het. Hy word opgevolg deur Pous Anastasius I. Die naam ‘Siricius’ beteken “uit Siris”.
Pontifikaat
Sy verkiesing is bekragtig deur keiser Valentianus III in 'n brief aan Pinius op 23 Februarie 385. Teenpous Ursinus het toe nog geleef en aan sy amp bly vasklou.
Aan die begin van sy pontifikaat het Himerius van Tarragona in Spanje 'n brief aan die pous geskryf met vrae oor die doop, boetedoening, kerklike dissipline en die selibaat. Siricius het die brief beantwoord op 10 Februarie 385 waarin hy die vrae beantwoord met volle besef van sy verantwoordelikheid as die oppergesag in die kerk. Die brief is die oudste pouslike dekreet wat behoue gebly het.
'n Sinode is in Rome gehou op 6 Januarie 386 waar kerklike dissipline vasgelê is. Die pous het in al sy dekrete sy verantwoordelikheid as oppergesag van die kerk en die pastorale sorg vir al die Christene bevestig. Siricius het hard opgetree teen verskeie ketters. Hy het Jovianus en biskop Bonosus van Sardica veroordeel.
Tydens sy pontifikaat is die basiliek van Paulus voor die Mure op die Via Ostiensis gebou deur die keiser en in 390 deur die pous ingewy.
Verering
Siricius word as heilige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk. Sy feesdag is op 26 November.
Nota
Saamgestel uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wiki’s.
Slag van Vukovar
Die Slag van Vukovar was 'n 87-dag beleg van Vukovar in Oos-Kroasië deur die sogenaamde "Joego-Slawiese Volksleër", ondersteun deur verskeie paramilitêre troepe van Serwië, tussen Augustus en November 1991.
Voor die Kroatiese Vryheidsoorlog was die Barokstad 'n welvarende, etnies gemengde gemeenskap van Kroate, Serwiërs, en ander etniese groepe. In 1990 het die veelvuldige kulturele verskille tussen Westers-gesinde Rooms-Katolieke Kroate en russofiele Ortodokse Serwiërs uitgemond in 'n nasionalistiese beleid aan weerskante van die grens- en breuklyn tussen die twee volke wat dekades lank in 'n kunsmatige staat Joego-Slawië verenig was - onder president Franjo Tudjman in Kroasië en die Serwiese leier Slobodan Milosevic in Serwië.
Dit het aanleiding gegee tot 'n gewapende opstand van Kroatiese Serwiërs wat deur die Serwiese régime en paramilitêre groepe ondersteun is. Soos die Kroatiese Serwiërs beslag gelê het op die Serwies-bevolkte gebiede van Kroasië, het die Joego-Slawiese Volksleër begin om in te gryp ten gunste van die rebellie. Konflik het in die Oos-Kroatiese streek van Slavonië uitgebreek in Mei 1991. In Augustus het die Serwiese Volksleër 'n volskaalse aanval teen Kroaties-beheerde grondgebied in Oos-Slavonië geloods, insluitend Vukovar.
Mohs se hardheidskaal
Mohs se hardheidskaal is 'n skaal van 1 tot 10 wat die relatiewe hardheid van 'n mineraal aandui. Die skaal karakteriseer die krapweerstand van verskeie minerale deur hulle vermoë om ander sagter materiale te krap. Dit is ontwikkel deur die Duitse mineraloog Friedrich Mohs en is een van verskeie definisies van hardheid in materiaalkunde.
Verbania
Verbania (Italiaans: [verˈbaːnja]; Lombardies: [ʋerˈbɑːnja]; Piëmontees: [verˈbɑnja]) is die grootste munisipaliteit (comune) in en sedert 1992 administratiewe setel van die Noordwes-Italiaanse provinsie Verbano-Cusio-Ossola in die administratiewe streek Piëmont, met 'n oppervlakte van 37,49 km2 en 'n bevolking van 30 709 soos op 1 Januarie 2018. Die stad, wat eers in 1939 met die samesluiting van twee nedersettings, Intra en Pallanza, ontstaan het, is die grootste langs die oewer van die meer Lago Maggiore, sowat 91 km noordwes van Milaan geleë.
Mohs se hardheidskaal
Mohs se skaal is gebaseer op tien maklik bekombare minerale. Materiale word gekenmerk teen die skaal deur die hardste materiaal te vind wat hulle kan krap.
Verbania
Verbania bestaan uit 'n aantal stadsdele, waarby Verbania Pallanza (met sy historiese middestad en nou straatjies) en Verbania Intra (met sy ligging teen die meeroewer) die belangrikstes vir die besoeker is. Die bekendste besienswaardigheid in Verbania is Villa Taranto, 'n laat 19de eeuse herehuis met sy eie botaniese tuin. In 1931 het die Skotse kommandant (captain) en lid van die Royal Archers, Neil McEacharn, die villa in besit van die Savoy-familie gekoop en in sy tuin oor 'n tydperk van drie dekades met die planting van sowat 20 000 gewasse een van die aantreklikste botaniese tuine in Europa geskep. Die tuin strek oor 'n golwende heuwellandskap met velde vol purperrooi rododendrons, tulpe en kamelias en kweekhuise met lelies.
Mohs se hardheidskaal
Die tabel hieronder gee vergelykings met absolute hardheid soos gemeet met 'n hardheidsmeter. Mohs se skaal is 'n suiwer ordinale skaal aangesien korund byvoorbeeld byna dubbel so hard is as topaas terwyl diamant byna vier keer harder is as korund.
'n Alternatiewe tabel hieronder is beskikbaar om vir addisionele stowwe voorsiening te maak wat tussen die twee vlakke mag val.
Härte
San Joaquin-rivier
Die San Joaquin-rivier (uitgespreek /ˈsæn wɑːˈkiːn/) is die tweede langste rivier in Kalifornië, 'n deelstaat in die VSA. Die rivier is 589 km (366 myl) lank.
Wolwekraal
Wolwekraal of Maphotla is 'n dorpie in Dr. J.S. Moroka Plaaslike Munisipaliteit, Nkangala-distriksmunisipaliteit in Mpumalanga, Suid-Afrika.
Jaroslafhof
Die paleis is genoem na Jaroslaf die Wyse wat die paleis tydens sy bewind (988-1015) laat bou het. Die Nowgorod-wetsje (vergadering) het dikwels voor die paleis vergader en verskeie heidense towenaars is in 1224 daar op die brandstapel tereggestel.
Nadat die inwoners van Nowgorod hul destydse prins in 1136 van die troon gesit het, het hulle prinse genooi om oor hulle te regeer en dié prinse mag nie grond in Nowgorod besit het nie. Die prinse het daarna nie meer in Jaroslafhof gewoon nie, maar in Rjoerikowo Gorodisjtsje.
Omiya Ardija
Omiya Ardija (大宮アルディージャ) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Saitama-prefektuur, Japan.
Muis (rekenaar)
'n Muis is 'n randapparatuur toestel wat gebruik word om met 'n rekenaar te werk. As die muis op 'n ondersteunende oppervlak beweeg word, word die twee-dimensionele beweging op die skerm weerspieël. Fisies bestaan 'n muis uit 'n huisie wat in die gebruiker se hand gehou word, met een of meer knoppies en 'n opsionele rolwiel.
Die term “muis” het ontstaan by die Stanford Universiteit omdat vroeëre modelle soos die knaagdier gelyk het.
Die eerste geïntegreerde muis op die mark was deel was van 'n persoonlike rekenaar, die Xerox 8010 Star Information System wat in 1981 vrygestel was.
Trent Lehman
Trent Lehman (23 Februarie 1961 – 18 Januarie 1982) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Christine Jorgensen Story (1970) en in die televisiereekse Nanny and the Professor (1970), The ABC Saturday Superstar Movie (1972), en Emergency! (1972).
Vlag van Azerbeidjan
Die nasionale vlag van Azerbeidjan is op 9 November 1918 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n horisontale driekleur in rooi, blou en groen met ’n wit sekelmaan en agtpuntige ster in die middel van die rooi baan.
Tussen 1920 en 1991 het Azerbeidjan ’n ander vlag gebruik omdat die land toe deel uitgemaak het van die Sowjetunie. In die Azerbeidjanse Grondwet word na die vlag verwys en die vlag word ook twee keer genoem in die Azerbeidjanse volkslied. Op land word die vlag as burgerlike, staats- en oorlogsvlag; op see word dit gebruik as die burgerlike, staats- en vlootvaandel asook as die vlootgeus. Die vlag geniet ook amptelike status in die Nachitsjewanse Outonome Republiek.
’n Presidensiële bevel het 9 November, die datum waarop die vlag in 1918 aanvaar is as die nasionale vlag van die Azerbeidjanse Demokratiese Republiek, as die nasionale vlagdag vasgestel.
Pre-Sowjet
In 1828, na die laaste Russies-Persiese oorlog, is verskeie van die Khanate van die Kaukasus deur die Russiese Ryk geannekseer. Toe die Russiese Ryk tot ’n val gekom het, het Russies-Azerbeidjan sy onafhanklikheid verklaar en by die kortstondige Transkaukasiese Demokraties-Federatiewe Republiek aangesluit, saam met Georgië en Armenië. Hierdie verenigde staat het skaars ’n jaar bestaan voordat dit ontbind is. Omdat die Republiek so ’n kort bestaan gehad het, het dit geen vlae of simbole gebruik nie. Sommige historici beskou ’n horisontale goud, swart en rooi driekleur, soortgelyk aan die vlag van Duitsland met die kleure wat anders gerangskik is, egter as ’n vlag van vir Transkaukasië gebruik is. Die federasie is op 26 Mei 1918 ontbind toe Georgië sy onafhanklikheid verklaar het as die Demokratiese Republiek van Georgië. Armenië en Azerbeidjan het twee dae later, op 28 Mei 1918, ook hul onafhanklikheid verklaar as die Demokratiese Republiek van Armenië en die Demokratiese Republiek van Azerbeidjan onderskeidelik.
Nadat onafhanklikheid verkry is, is die blou-rooi-groen driekleur op 9 November 1918 deur die regering van die Demokratiese Republiek van Azerbeidjan aanvaar.
Azerbeidjan was die eerste modernde demokratiese staat in die Moslemwêreld. Die Demokratiese Republiek van Azerbeidjan het slegs 23 maande bestaan totdat die Bolsjevistiese 11de Leër die land ingeval het en op 28 April 1920 die Azerbeidjanse SSR tot stand gebring het. Hoewel die meerderheid van die nuutgevormde Azerbeidjanse leër aangewend is om die Armeense opstand wat in Karabach uitgebreek het, te onderdruk, het die Azerbeidjanners nie hul kortstondige onafhanklikheid tussen 1918 en 1920 vinnig of gemaklik prysgegee nie. Soveel as 20 000 Azerbeidjanse soldate het gesterf in die stryd wat effektief ’n Russiese herowering was.
Azerbeidjanse SSR
Die eerste amptelike vlag is in artikel 104 van die eerste grondwet van die Azerbeidjanse SSR op 19 Mei 1920 aanvaar. Gedurende hierdie tyd was die ampstaal van die Azerbeidjanse SSR Azerbeisjanse Turks met die alfabet wat op Arabiese skrif gebaseer is. Daarom was die letters A.S.R. in Arabies geskryf. Die agtste en laaste vlag van die Azerbeidjanse SSR is op 7 Oktober 1952 uitgevaardig. Die ontwerp was soortgelyk aan dié van die Sowjetvlag met ’n horisontale blou baan wat een kwart van die hoogte van die vlag was, onderaan toegevoeg.
"“Die nasionale vlag van die Azerbeidjanse Sowjetsosialitsiese Republiek is ’n paneel bestaande uit twee horisontale bane met die boonste in rooi, driekwart van die hoogte van die vlag en die onderste in blou, eenkwart van die hoogte van die vlag met die beeld van ’n goue hamer en sekel en ’n vyfpuntige ster daarbo, omring deur ’n goue fraiing in die skildhoek. Die verhouding van die hoogte tot lengte is 1:2.”"