cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Clathrina compacta
Clathrina compacta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1877 deur Schuffner.
Spaanse trappe
Die Spaanse trappe (Italiaans: Scalinata di Trinità dei Monti) is 'n stel trappe in Rome, Italië, wat teen 'n steil helling tussen die Piazza di Spagna aan die basis en Piazza Trinità dei Monti aan die bokant, wat oorheers word deur die Trinità dei Monti-kerk, klim.
Die monumentale bouwerk bestaande uit 135 afsonderlike trappe (die effens verhoogde dreineringstelsel word dikwels verkeerdelik as die eerste trap geneem) is in 1723–1725 gebou met die Franse diplomaat Étienne Gueffier se bemaakte fondse van 20.000 Italiaanse scudi. Dit verbind die Trinità dei Monti-kerk wat onder die beskerming van die Bourbon-konings van Frankryk was - welke bo-op geleë is en die Spaanse ambassade van Bourbon aan die Heilige Stoel aan die onderkant in Palazzo Monaldeschi. Die trap is ontwerp deur die argitekte Francesco de Sanctis en Alessandro Specchi.
Geskiedenis
Na 'n kompetisie in 1717 is die trappe ontwerp deur die onbekende Francesco de Sanctis, alhoewel daar lank gemeen is dat Alessandro Specchi die wenner was. Bittere polemieke oor die wyse waarop die steil helling na die kerk op die skouer van die Pincio verstedelik moet word, het die finale uitvoering daarvan voorafgegaan. Argieftekeninge uit die 1580's toon dat Pous Gregorius XIII belangstel het daarin om 'n trap na die onlangs voltooide vooraansig van die Franse kerk te bou. Gaspar van Wittel se uitsig op die beboste helling in 1683, voordat die Scalinata gebou is, word in die Galleria Nazionale in Rome bewaar. Die Romeins-opgeleide kardinaal Mazarin het 'n persoonlike belang geneem in die projek wat in die testament van Gueffier vervat is, en het dit aan sy agent in Rome toevertrou, wie se plan 'n ruitermonument van Louis XIV ingesluit het, 'n ambisieuse plan wat woede in pouslike Rome geskep het. Mazarin is in 1661 oorlede, en die pous in 1667. Gueffier se testament is suksesvol betwis deur 'n neef wat die helfte geëis het; dus het die projek dormant gelê totdat Pous Clemens XI belangstelling daarin laat opvlam het. Die Bourbon fleur-de-lys en Innocent XIII se arend en kroon word fyn uitgebalanseer in die beeldhoukundige besonderhede. Die oplossing is tuin-trappe. Die Spaanse Trappe, wat Joseph de Lalande en Charles de Brosses opgemerk het reeds in 'n slegte toestand was is verskeie kere gerestoureer, mees onlangs in 1995. 'n Nuwe opknapping is op 8 Oktober 2015 begin en die trappe is op 21 September 2016 heropen.
Piazza di Spagna
In die Piazza di Spagna aan die basis is die fontein wat uit die Vroeë barok dateer met die naam Fontana della Barcaccia (Fontein van die langboot), wat in 1627 - 1629 gebou is en dikwels aan Pietro Bernini, vader van sy meer beroemde seun, Gian Lorenzo Bernini, toegewys word. Daar is onlangs gesê dat die jong Bernini inderdaad saamgewerk het aan die dekorasie daarvan. Die ouer Bernini was vanaf 1623 die pous se argitek vir die Acqua Vergine. Volgens 'n legende het Pous Urbanus VIII die fontein laat installeer nadat hy beïndruk is deur 'n boot wat daarheen vervoer is deur 'n vloed van die Tiberrivier.
In die piazza, op die hoek aan die regterkant soos mens die trappe begin klim, is die huis waar die Engelse digter John Keats gewoon en in 1821 gesterf het; dit is nou 'n museum wat gewy is aan Keats. Dit is vol aandenkings wat van die Engelse romantiese generasie afkomstig is. Aan dieselfde regterkant staan die 15de-eeuse voormalige kardinaal Lorenzo Cybo de Mari se paleis, nou Ferrari di Valbona, 'n gebou wat in 1936 verander is na 'n ontwerp deur Marcello Piacentini, die belangrikste stadsbeplanner tydens Fascisme, met moderne terrasse wat perfek in harmonie met die omliggende barok-konteks staan.
Gebruike
Aan die bopunt klim die trap na die Pinciaanse heuwel. Die Villa Medici kan van die bopunt van die trappe af bereik word.
Tydens Kerstyd word 'n krip uit die 19de eeu op die eerste traplys van die trap vertoon. Gedurende die lente, net voor die herdenking van die stigting van Rome op 21 April, word 'n deel van die trappe tot in Meimaand bedek deur potte azaleas. In die moderne tyd het die Spaanse Trappe 'n klein snyblom mark ingesluit. Die trappies is nie 'n plek om middagete te eet nie, dit word verbied deur Rome se stedelike regulasies, maar dit is gewoonlik vol mense.
In letterkunde
Die Trappe kom voor in verskeie tonele uit Alfred Bester se roman getitel The Stars My Destination (1956), in F. Scott Fitzgerald se roman Tender Is the Night (1933) en in Anthony Burgess se roman getitel Abba Abba (1977).
In film en TV
Die film Roman Holiday (1953), met Audrey Hepburn en Gregory Peck in die hoofrolle, het die Spaanse Trappe bekend gestel aan Amerikaanse gehore. Die woonstel wat die ligging was vir The Roman Spring of Mrs. Stone (1961) is halfpad op aan die regterkant van die Trappe. Bernardo Bertolucci se film Besieged (1998) speel ook af in 'n huis langs die Trappe. Die Trappe kan prominent gesien word in die filmweergawe van The Talented Mr. Ripley (1999) met Matt Damon in die titelrol.
In 'n episode van Everybody Loves Raymond wat op 2 Oktober 2000 uitgesaai is, klim Ray, Debra, Frank en Marie op die Spaanse Trappe tydens 'n familievakansie in Rome. 'n Episode van die anime-reeks Gunslinger Girl met die titel "Gelato (Ice cream)", wat die eerste keer in 2003 uitgesaai is, bevat 'n toneel waartydens die protagonis by die Spaanse Stappe staan met haar beloning (roomys) nadat sy 'n suksesvolle klopjag uitgevoer het.
Die Spaanse Stappe is te sien in 'n toneel in die film The Man From U.N.C.L.E. (2015).
In kuns
Op 16 Januarie 2008 het die Italiaanse kunstenaar Graziano Cecchini die Spaanse Trappe met honderde veelvuldig gekleurde plastiekballe bedek. Hy het beweer dat dit gedoen is om mense bewus te maak van die situasie van die Karen-bevolking in Birma, en as protes teen die lewensomstandighede van kunstenaars in Italië.
Op 9 November 2009 is 'n multimedia geleentheid op die Trappe gehou vir die 20ste herdenking van die val van die Berlynse muur in 1989.
Groentetuin
'n Groentetuin kan klein of groot wees, afhangende van die ruimte wat beskikbaar is. Die sukses daarvan hang grootliks af van die deeglike voorbereiding van die grond, asook van versigtige beplanning om te verseker dat ŉ goeie voorraad groente dwarsdeur die jaar beskikbaar sal wees. As die tuin klein is, sal dit betaal om te konsentreer op daardie groentes wat taamlik duur is. Dit sou beteken dat groentes soos ertjies, boontjies en wortels vroeër as gewoonlik gekweek moet word, want buite die seisoen is die groentes taamlik duur. 'n Mens kan natuurlik ook eksperimenteer met ongewone groentes soos aspersies, seldery, skorsenier en knoffel, wat die hele jaar deur duur is.
Voorbereiding van grond
Die kweek van groente is die mees gekonsentreerde vorm van tuinbou wat bestaan. As ŉ mens goeie groente wil oes, word baie voedingstowwe uit die grond gehaal. Dit is dus belangrik om toe te sien dat die grond nie uitgeput raak nie. Selfs die beste grond kan slegs die nodige voedingstowwe aan die plante lewer indien die tuinier toesien dat hulle gereeld aangevul word. Dit word gedoen deur die grond te bemes, dit wil sê voedingstowwe in die grond te voeg in die vorm van verrotte plantmateriaal (kompos), dieremis of kunsmis. 'n Mens kan die grond op een van twee maniere bemes: die bemesting word of in die grond ingespit, of dit word bo-op die grond gestrooi en dan ingehark. Die soort en hoeveelheid bemesting wat gebruik word, sal afhang van die gehalte van die grond, maar die hoofdoel van bemesting is altyd dieselfde om 'n goeie voorraad voedingstowwe daar te stel waaruit die plante vir normale groei kan put.
Spit
'n Goeie tuinier moet bereid wees om baie tyd en energie te bestee om die grond goed om te spit. Indien 'n mens mooi, sterk plante wil hê, moet hulle in staat gestel word om 'n doeltreffende wortelstelsel te ontwikkel sodat hulle die voedingstowwe wat hulle nodig het om te groei, uit die grond kan haal.
As die grond swaar en versuip-, of sanderig en droog is, sal die plantwortels swak ontwikkel. Dit is nie voldoende om slegs die boonste paar sentimeters van die grond los te maak nie. Die grond moet goed en diep omgekeer word, en dit kan die beste met 'n graaf gedoen word. Die deeglikste metode staan bekend as dolwe, waarmee die toediening van bemestingstowwe gekombineer kan word. Die eerste stap is om 'n sloot te maak, omtrent 'n graaflem diep en 'n graaflem wyd.
Hierdie grond word dan na die onderpunt van die stuk wat omgespit gaan word, geneem (dit sal gebruik word om die laaste sloot te vul). As die eerste sloot gemaak is word die bodem daarvan met 'n vurk omgespit en, indien nodig, word die bemestingstowwe daarin gegooi. Daarna word die volgende sloot gespit en die grond van die nuwe sloot word in die eerste sloot gegooi. So gaan 'n mens voort totdat die hele tuin omgedolwe is. Meestal word die bemestingstowwe net op die onomgespitte grond gegooi en in die dolfproses ingewerk.
Tuingereedskap
'n Mens kan natuurlik nie tuinmaak sonder die nodige gereedskap nie. Die tuinier gebruik sekere stukke geeedskap wat elk vir 'n bepaalde taak bedoel is. Die drie belangrikste van hulle is ongetwyfeld die graaf, die vurk en die skoffel, terwyl ook die hark 'n uiters bruikbare stuk gereedskap is. Goeie gebruik van die graaf en die vurk sal goed gedreineerde grond verseker, terwyl die skoffel die stuk gereedskap is om onkruid mee in bedwang te hou. Die hark word natuurlik ingespan om uitgetrekte onkruid mee weg te hark en om die akkers egalig te kry.
Beplanning van ŉ wisselbouprogram
By die beplanning van 'n wisselbouprogram moet die keuse van groentesoorte met oorleg geskied. Groentes soos wortels en beet lewer die baste resultate as hulle volg op groentes soos kool en aartappels, wat swaar bemes word met organiese misstowwe, bv. kraalmis en kompos. Peulgroentes soos ertjies en boontjies beskik oor die vermoë om met behulp van sekere bakterieë stikstof uit die lug te bind.
Dit het 'n gunstige uitwerking op die gewasse wat na hulle daar geplant word, veral groentes soos kool, uie en tamaties, wat baie stikstof gebruik. Ander faktore wat in gedagte gehou moet word, is dat sommige groentes sterk seisoensgebonde is, bv. boontjies, ertjies, blomkool en uie. Ander soorte kan deur die jaar verbou word, soos slaai, kool, wortels en beet, hoewel nie altyd met dieselfde sukses nie. Noukeurige aandag moet aan saaitye geskenk word omdat dit 'n groot invloed op saadskiet het.
Dit is ook van belang om te onthou dat 'n groter oppervlakte onder sekere groentes gesit moet word as onder ander; een rytjie beet produseer bv. heelwat minder as 'n rytjie wortels van dieselfde lengte. Groente soos beet, slaai en blomkool verloor ook gou hul gehalte nadat hulle bekwaam geraak het, en dit is voordeliger om klein plantings met kort tussenposes te maak.
Keuse van groente
Die groentes wat ŉ mens kies om te kweek, sal van persoonlike smaak afhang. Dit is egter goed om in gedagte te hou dat sekere groentes goed in die son aard, en ander in die skadu. As die tuin baie son kry en tog beskut is, sal ŉ mens sonder enige moeite ŉ baie groot verskeidenheid groentes kan kweek. Skaduryke kolle kan gebruik word vir groentes soos boerkool en slaai. Tamaties en kool moet op ŉ sonnige plek geplant word, en oor die algemeen sal die meeste groentes welig groei waar kool en tamaties goed aard. Dit is altyd ŉ goeie plan om ŉ paar kruieplante te plant. Hulle is dikwels mooi en ruik geurig as hulle naby die huis geplant word.
Clathrina contorta
Clathrina contorta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Timothy Patrick Murphy
Timothy Patrick Murphy (3 November 1959 – 6 Desember 1988) was 'n Amerikaanse akteur en komponis. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Search for Tomorrow (1951), The Love Boat (1977), en Dallas (1978).
Macandrewia clavatella
Macandrewia clavatella is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Macandrewia en tot die familie Macandrewiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Schmidt.
Oeglitsj
Oeglitsj (Russies: Углич) is ’n historiese dorp aan die Wolgarivier in die Jaroslawl-oblast, Rusland. Dit het in 2010 sowat 34 500 inwoners gehad.
Geskiedenis
Volgens ’n plaaslike tradisie het die stad in 937 ontstaan. Dit is in 1148 die eerste keer aangeteken as Oeglitsje Pole ("Hoekveld"). Die naam kom vermoedelik van die nabygeleë draai in die rivier.
Oeglitsj was van 1218 tot 1328 die setel van ’n klein prinsdom. Die plaaslike prinse het daarna hul regte aan die grootprins van Moskou verkoop. As ’n grensdorp van Moskou is dit verskeie kere deur Litaue, Tartare en die grootprins van Twer aan die brand gesteek. Iwan III van Moskou het die stad in 1462 aan sy jonger broer Andrei die Grote gegee. Onder Andrei se bewind is die dorp uitgebrei en die eerste steengeboue opgerig. Van dié geboue was die katedraal (wat in 1713 herbou is), die Voorbiddingklooster (wat deur die Bolsjewiste verwoes is) en die rooisteenpaleis van die prins (wat in 1481 voltooi is en nog staan).
Tydens die bewind van Iwan die Verskriklike het die dorp na sy enigste jonger broer, Joeri, gegaan. Deur die 16de eeu het Oeglitsj beide polities en ekonomies floreer, maar daarna agteruitgegaan.
Dood van tsarewitsj Dmitri
links|duimnael|Die Kerk van Sint Dmitri op Bloed.
Ná Iwan die Verskriklike se dood is sy jongste seun, Dmitri, in 1584 na Oeglitsj verban. Een van die belangrikste gebeurtenisse in die dorp se geskiedenis het op 15 Mei 1591 plaasgevind toe die 10-jarige Dmitri dood aangetref is in die paleis se binnehof met ’n steekwond aan sy keel. Die tsaar se hoofraadgewer, Boris Godoenof, is dadelik verdink. ’n Amptelike ondersoek het egter bepaal dit was ’n ongeluk.
Omdat Dmitri die laaste erfgenaam van die Huis van Rjoerik was, het sy dood die Russiese Tyd van Beroeringe ingelui. Mense het geglo Dmitri lewe nog en dit het daartoe gelei dat verskeie Vals Dmitri's (sien Vals Dmitri I en Vals Dmitri II) probeer het om die Russiese troon oor te neem.
Die Huis van Romanof, wat die Rjoeriks opgevolg het, het gehelp om die tsarewitsj tot heilige te laat verklaar en het Oeglitsj ’n plek van pelgrimstogte gemaak. Op die plek waar Dmitri dood aangetref is, is in 1690 ’n klein kerk, Sint Dmitri op Bloed, gebou. Die paleis waar die prins gewoon het, is in ’n museum omskep. Die beeld van die prins met ’n mes in sy hand verskyn op die dorp se wapen en vlag.
Latere geskiedenis
In die eerste derde van die 18de eeu is die Kremlinkatedraal en sy kenmerkende kloktoring afgebreek en herbou. Ook verskeie ander kerke dateer uit die 18de eeu. Die belangrikste godsdiensgebou uit die 19de eeu is die Teofanieklooster van 1853.
Die moderne dorp het ’n bekende horlosiefabriek gehad (wat nou gesluit is). Dit het ook ’n spoorwegstasie, ’n hidroëlektriese kragsentrale en ’n kabelfabriek. Stalin se besluit om die Oeglitsj-reservoir te laat bou het daartoe gelei dat die dorp se buitewyke oorvloei is.
Clathrina corallicola
Clathrina corallicola is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2006 deur Rapp.
Florence Desmond
Florence Desmond (31 Mei 1905 – 16 Januarie 1993) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Sally in Our Alley (1931), Gay Love (1934), No Limit (1935), en Some Girls Do (1969).
Alice De Winton
Alice De Winton (1864 – 1941) was 'n Engelse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Lady Windermere's Fan (1916), Meg o' the Woods (1918), en A Little Child Shall Lead Them (1919).
Joe Mantello
Joe Mantello (gebore 27 Desember 1962) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Cookie (1989) en ''Love! Valour! Compassion! (1997), en in die televisiereeks C.P.W.'' (1995).
William Murphy (akteur)
William Murphy (9 Januarie 1921 – 11 Junie 1989) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Foreign Affair (1948), It Happens Every Spring (1949), Sands of Iwo Jima (1949), en Disconnect (2012).
Michael Mantenuto
Michael Mantenuto is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Miracle (2004) en Surfer, Dude (2008).
Zon Murray
Zon Murray (gebore 13 April 1910) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Rainbow Over the Rockies (1947), Captain China (1950), en Blackhawk: Fearless Champion of Freedom (1952), en in die televisiereeks Jungle Jim (1955).
Bilina
duimnael|200px|[[Dobrinja Nikititsj red Zabawa Poetjatitsjna van die draak Gorinitsj, deur Iwan Bilibin.]]
’n Bilina (Russies: были́на, meervoud были́ны, bilini) of starina (Russies: ста́рина, meervoud ста́рины, starini) is ’n tradisionele Oos-Slawiese vertellende gedig of lied. Bilini is losweg op historiese feite geskoei en word in ’n groot mate aangevul met fantasie of hiperbole. Die woord bilina is afgelei van die verlede tyd van die Russiese woord быть (bit, om te wees) en impliseer "iets wat was". Die term het moontlik ontstaan by kenners van Russiese folklore; in 1839 het Iwan Sacharof, ’n Russiese folkloris, ’n versameling Russiese folklore gepubliseer en ’n afdeling daarvan “Bilini van die Russiese volk" genoem”, en so het die woord gewild geword. Latere geleerdes glo Sacharof het die woord bilina in die openingsdeel van Igor se Verhaal verkeerd verstaan, asof dit "antieke gedig" sou beteken. Die volksangers van bilini het hul liediere starini genoem: “stories uit die ou tyd” (van die Russiese woord старь star, "oud").
Geskiedenis en klassifikasie
Die meeste kenners van Oos-Slawiese en Russiese folklore glo bilini as ’n genre het in die tyd van Kiëf-Roes ontstaan, in die 10de en 11de eeu.
duimnael|230px|links|Bogatiri ("Ridders"), deur [[Wiktor Wasnetsof (1898). Van links is Dobrinja Nikititsj, Ilja Moeromets en Aljosja Popowitsj.]] Mense het nog bilini geskryf teen die tyd dat die Mongoolse Ryk ("Tartare") Kiëf-Roes in die 13de eeu binnegeval het en die Oos-Slawiese kultuur vernietig is. Skeppers van bilini het elemente van die geskiedenis van verskeie tydperke by hul stories ingesluit. So word in baie bilini na die vyande van die Roesvolk as "Tartare" verwys, hoewel die stories oorspronklik na ander volke op die steppe verwys het wat met die Roes gebots het.
Versamelaars van stories het ’n belangrike rol gespeel in die bewaring van bilini. Ná Sacharof was daar verskeie ander versamelaars wat tot die ontwikkeling daarvan bygedra het, veral in die 18de eeu. Hul werk bied ’n insig in die oorgang van die Russiese letterkundige tradisie van een wat op godsdiensonderwerpe fokus tot sekulêre letterkunde. Die eerste transkripsies van bilini word toegeskryf aan Richard James, ’n Engelsman wat aan die begin van die 17de eeu na Rusland gereis het. Daar is ook ’n Duitse vertaling van bilini wat in 1819 anoniem gepubliseer is. Belangstelling in bilini het meegebring dat materiaal oor feitlik die hele Rusland versamel is, hoewel net bilini van Noord-Rusland volgens Kahn et al. tot in die 20ste eeu aktief oorgedra is.
Bilini word op verskeie maniere ingedeel, want kenners verskil oor die klassifikasie daarvan. Geleerdes van die mitologiese skool onderskei tussen "ouer" en "nuwer" helde. Die "ouer" helde stem ooreen met mitologiese figure, terwyl die "nuwer" helde met gewone mense ooreenstem. Die historiese skool klassifiseer bilini volgens die prinsdom waarin hulle afspeel, soos in Kiëf, Nowgorod of Galicië-Wolhinië.
Die mitologiese bilini oor byvoorbeeld reuse het waarskynlik lank voor die stigting van Kiëf-Roes ontstaan en kan nie volgens prinsdom ingedeel word nie. Die historiese gleerdes klassifiseer hulle dikwels apart. Ander geleerdes deel bilini in volgens inhoud, soos heroïes, feëverhale of ballades. Die meeste geleerdes verkies klassifikasie volgens prinsdom.
Struktuur en temas
duimnael|230px|links|[[Ilja Moeromets, deur Wiktor Wasnetsof (1914).]]
Omdat bilini opgevoer is, het hulle ’n struktuur gehad wat maklik was om te volg. Dit het gewoonlik uit drie basiese dele bestaan: inleiding, vertelling en slot.
Die inleiding het gewoonlik ’n vers bevat wat die gehoor aanspoor om te luister. Hulle het dikwels die helde beskryf waar hulle op ’n fees ’n taak kry of op ’n sending vertrek. Die vertelling het die avontuur in oordrywende besonderhede en hiperbole beskryf om die storie opwindender te maak. Die slot het gegaan oor die beloning vir die sending, ’n sedeles of ’n verwysing na die see, want bilini is dikwels opgevoer om die see kalm te maak.
Om luisteraars te help om die storie te verstaan, het die sangers "slagspreuke" in ’n dialoog gebruik om dit duidelik te maak wie praat met wie.
Algemene tonele in bilini sluit in ’n held wat sy ma se huis verlaat, ’n perd opsaal, spog, oor die muur van ’n stad vertrek, op reis gaan, in ’n oorlog veg, in die oggend aantrek, ’n vyand uittart, bloedbroers met ’n ander held word en om genade vra. Temas het ingesluit die geboorte en kinderdae van ’n held, ’n pa en seun wat vassit, ’n geveg met ’n monster, ’n held wat terugkeer na sy geboortestad om dit te red, die kies van ’n vrou of ’n held wat op pad na sy troue ’n heks teenkom wat mans in diere verander.
Die Christelike geloof is gemeng met voor-Christelike idees van toorkrag en die heidendom, soos wanneer ’n heilige verskyn om sterflinge teen die duisternis te beskerm.
Belangrike karakters en prototipes
duimnael|210px|Mikoela Seljaninowitsj (agter) en Wolga Swjatoslawitsj met sy gevolg, deur Iwan Bilibin.
Horingsilwer
Horingsilwer (chlorargiriet) is die mineraalvorm van silwerchloried. Dit kom in geoksideerde sones bo-op silwerneerslae voor en kan 'n belangrike silwererts vorm. Dit word in Duitsland, Tjeggië, Engeland, die VSA, Rusland, Meksiko, Chili en Australië aangetref.
Horingsilwer word in Suid-Afrika in die Transvaalmyn naby Delmas in die Victor Khanye Plaaslike Munisipaliteit van die Nkangala-distrik van Mpumalanga aangetref.
Jeffrey Mylett
Jeffrey Mylett (8 Junie 1949 – 7 Mei 1986) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Godspell (1973), Brewster's Millions (1985), en My Man Adam (1985).
Macandrewia ramosa
Macandrewia ramosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Macandrewia en tot die familie Macandrewiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Topsent.
Jason Mantzoukas
Jason Mantzoukas (gebore 18 Desember 1972) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Dictator (2012), They Came Together (2014), The House (2017), en The Lego Batman Movie (2017).
Macandrewia robusta
Macandrewia robusta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Macandrewia en tot die familie Macandrewiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Topsent.
Justicia (plant)
Justicia is 'n genus van blomdraende plante in die Acanthaceae familie. Dit is die grootste genus in die familie, met minstens 700 spesies met nog honderde wat nog nie opgelos is nie.
Spesies
Geselekteerde spesies sluit in: • Justicia aconitiflora (A.Meeuse) Cubey
• Justicia adhatoda L.
• Justicia aequalis Benoist
• Justicia alexandri R.Atk.
• Justicia americana L.
• Justicia andrographioides C.B.Clarke
• Justicia andromeda (Lindau) J.C.Manning & Goldblatt
• Justicia angustifolia Nees
• Justicia aurea Schltdl.
• Justicia austrocapensis T.F. Daniel
• Justicia austroguangxiensis H.S.Lo & D.Fang
Rita Levi-Montalcini
Rita Levi-Montalcini OMRI OMCA (,  ; 22 April 1909 – 30 Desember 2012) was 'n Italiaanse Nobelpryswenner, wat vereer is vir haar werk in neurobiologie. Saam met haar kollega Stanley Cohen is sy in 1986 met die Nobelprys in Fisiologie of Geneeskunde bekroon vir die ontdekking van senuweegroeifaktor (NGF). Vanaf 2001 tot en met haar afsterwe het sy ook in die Italiaanse Senaat gedien as 'n lewenslange senator. Hierdie eer is aan haar toegeken weens haar beduidende wetenskaplike bydraes. Op 22 April 2009 het sy die eerste Nobelpryswenner geword wat die ouderdom van 100 bereik het, en die geleentheid is gevier met 'n partytjie by Rome se Stadsaal.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia bitarkarae Gómez-Laur.
Rita Levi-Montalcini
Vroeë lewe en opvoeding
Levi-Montalcini is op 22 April 1909 in Turyn gebore, aan Italiaanse Joodse ouers met wortels wat terugdateer na die Romeinse Ryk. Sy en haar tweelingsuster Paola was die jongste van vier kinders. Haar ouers was Adele Montalcini, 'n skilder, en Adamo Levi, 'n elektriese ingenieur en wiskundige, wie se gesinne onderskeidelik vanaf Asti en Casale Monferrato na Turyn verhuis het aan die begin van die twintigste eeu.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia brandegeeana Wassh. & L.B.Sm.
Crassula arborescens
Die karooplakkiebos (Crassula arborescens) is 'n vetplant wat deel is van die Crassulaceae familie. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap. Die spesie het twee subspesies:
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia burchellii Hiern
Rita Levi-Montalcini
Vroeë lewe en opvoeding
In haar tienerjare het sy dit oorweeg om 'n skrywer te word en het sy die Sweedse skrywer Selma Lagerlöf bewonder, maar nadat sy 'n nabye familievriend aan maagkanker sien sterf het, het sy besluit om die Universiteit van Turyn se Mediese Skool by te woon. Haar pa het sy dogters ontmoedig om universiteit toe te gaan, aangesien hy gevrees het dat dit hul potensiële lewens as vrouens en moeders sou ontwrig, maar uiteindelik het hy Levi-Montalcini se aspirasies om 'n dokter te word, ondersteun. Terwyl sy aan die Universiteit van Turyn was, het die neurohistoloog Giuseppe Levi haar belangstelling in die ontwikkelende senuweestelsel aangewakker. Nadat sy summa cum laude MD in 1936 gegradueer het, het Montalcini by die universiteit aangebly as Levi se assistent, maar haar akademiese loopbaan is kortgeknip deur Benito Mussolini se 1938 Manifesto of Race en die daaropvolgende instelling van wette wat Jode in akademiese en professionele loopbane verbied het.
Wisjka (Astrachan-oblast)
Wisjka (Russies: Вышка) is 'n klein dorpie in Liman-rajon van Astrachan-oblast, Rusland wat tot die Liman Stedelike Munisipaliteit behoort. Dit lê op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta naby die grens met Kalmikië, 'n ader federale deelgebied van Rusland.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia calliantha Leonard
Rita Levi-Montalcini
Loopbaan en navorsing
Levi-Montalcini het haar assistent-posisie in die anatomie departement verloor, nadat 'n wet van 1938 wat Jode uit universiteitsposisies verbied het, aanvaar is. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het sy 'n laboratorium in haar slaapkamer in Turyn opgestel en daar die groei van senuweevesels in hoenderembrio's bestudeer, in die proses ontdek dat senuweeselle sterf as hulle nie teikens het nie, en sodoende die grondslag gelê vir baie van haar latere navorsing. Sy het hierdie ervaring dekades later beskryf in die wetenskaplike dokumentêre film Death by Design/The Life and Times of Life and Times (1997). Die film bevat ook haar tweelingsuster Paola, wat 'n gerespekteerde kunstenaar geword het wat veral bekend is vir haar aluminium beeldhouwerke wat ontwerp is om lig na die kamers te bring as gevolg van die reflektiewe wit oppervlaktes.
Wisjka (Astrachan-oblast)
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Wisjka 192 inwoners gehad. Etniese Russe vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Monica Dolan
Monica Dolan (gebore 15 Maart 1969) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Sightseers (2012), Pride (2014), The Falling (2014), en Eye in the Sky (2015).
Macandrewia nodosa
Macandrewia nodosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Macandrewia rigida
Macandrewia rigida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia camerunensis (Heine) I.Darbysh.
• Justicia capensis Thunb.
Macandrewia rigida
Die spons behoort tot die genus Macandrewia en tot die familie Macandrewiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1989 deur Lévi & Lévi.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia cardiophylla D.Fang & H.S.Lo
• Justicia carnea Lindl.
• Justicia chimalapensis T.F.Daniel
• Justicia chrysotrichoma (Nees) Benth. & Hook.f.
Rita Levi-Montalcini
Loopbaan en navorsing
Toe die Duitsers Italië in September 1943 binnegeval het, het haar familie suid na Florence gevlug, waar hulle die Holocaust oorleef het, onder valse identiteite, beskerm deur sommige nie-Joodse vriende. Tydens die Nazi-besetting was Levi-Montalcini in kontak met lede van die Aksieparty. Na die bevryding van Florence in Augustus 1944 het sy haar mediese kundigheid vrywillig vir die Geallieerde gesondheidsdiens aangebied. Haar gesin het in 1945 na Turyn teruggekeer.
Vir altyd
Vir altyd is 'n Afrikaanse rolprent wat op 12 Februarie 2016 in teaters begin draai het. Donnalee Roberts vertolk die rol van Nina en Ivan Botha as Hugo. Nina word voor die kansel gelos, sy kan nie die vernedering verduur nie en besluit om haar perfekte dag ten volle te geniet. Nina en Hugo word die volgende oggend op 'n vliegtuig wakker, besig om in Mauritius te land. Wat sal hulle doen?
Rita Levi-Montalcini
Loopbaan en navorsing
In September 1946 is 'n een-semester navorsingsgenootskap aan Levi-Montalcini toegestaan in die laboratorium van professor Viktor Hamburger aan die Washington Universiteit in St. Louis ; hy was geïnteresseerd in twee van die artikels wat Levi-Montalcini in buitelandse wetenskaplike tydskrifte gepubliseer het. Nadat sy die resultate van haar tuislaboratorium-eksperimente gedupliseer het, het Hamburger vir haar 'n navorsingsgenoot-pos aangebied, wat sy vir 30 jaar beklee het. Dit was daar wat sy in 1952 haar belangrikste werk gedoen het: die isolering van senuweegroeifaktor (NGF) van waarnemings van sekere kankerweefsels wat uiters vinnige groei van senuweeselle veroorsaak. Deur gedeeltes van gewasse na kuikenembrios oor te dra, het Montalcini 'n massa selle gevestig wat vol senuweevesels was. Die ontdekking van senuwees wat oral soos 'n stralekrans rondom die tumorselle groei, was verbasend. Toe sy dit beskryf het, het Montalcini gesê dit is: "soos riviere water wat bestendig oor 'n bedding van klippe vloei." Die senuweegroei wat deur die gewas geproduseer is, was anders as enigiets wat sy voorheen gesien het – die senuwees het gebiede oorgeneem wat ander weefsels sou word en het selfs are in die embrio binnegegaan. Maar senuwees het nie in die are gegroei wat van die embrio terug na die gewas gevloei het nie. Dit het by Montalcini die gedagte laat ontstaan dat die gewas self 'n stof vrystel wat die groei van senuwees stimuleer.
Vir altyd
Storielyn
Hugo en Nina was beste vriende kleintyd. Daar was altyd avontuur, maar nou is die verlede net 'n pynlike herinnering.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia clausseniana (Nees) Profice
Rita Levi-Montalcini
Loopbaan en navorsing
Sy is in 1958 as 'n volle professor aangestel. In 1962 het sy 'n tweede laboratorium in Rome gestig en haar tyd tussen Rome en St. Louis verdeel. In 1963 het sy die eerste vrou geword om die Max Weinstein-toekenning (wat deur die 'United Cerebral Palsy Association' toegeken is) te ontvang vanweë haar beduidende bydraes tot neurologiese navorsing.
Vir altyd
Storielyn
Op ouderdom agt-en-twintig keer Hugo, 'n suksesvolle reisfotograaf, vir die eerste keer in 10 jaar terug na sy ouerhuis in die Paarl. Onbewus daarvan dat dit die vooraand van Nina, 'n aspirant-sprokiesboekskryfster en eienares van 'n boekwinkel, se troudag is.
Rita Levi-Montalcini
Loopbaan en navorsing
Van 1961 tot 1969 het sy die Navorsingsentrum vir Neurobiologie van die CNR (Rome) as direkteur bestuur en vanaf 1969 tot en met 1978 die Laboratorium vir Sellulêre Biologie. Nadat sy in 1977 afgetree het, is sy aangestel as direkteur van die Instituut vir Selbiologie van die Italiaanse Nasionale Raad vir Navorsing in Rome. Sy het later in 1979 uit daardie pos uitgetree, maar het wel voortgegaan om as gasprofessor betrokke te wees.
Vir altyd
Storielyn
Hugo word onverwags deel van Nina se groot dag, maar haar mooiste oomblik verander egter in 'n nagmerrie toe haar aanstaande, Retief, nie trou aan haar kan beloof nie en haar voor die kansel los. Nina is histeries en dring daarop aan dat daar voortgegaan word met haar spogtroue, al is dit sonder haar bruidegom. Die sjampanje vloei en na die groot partytjie, skrik Hugo en Nina wakker op 'n vliegtuig wat gereed maak om op die tropiese eiland van die liefde, Mauritius, te land.
Macandrewia nodosa
Die spons behoort tot die genus Macandrewia en tot die familie Macandrewiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1879 deur Schmidt.
Vir altyd
Storielyn
Hugo en Nina was heeltemal onvoorbereid op die avontuur wat hul 'wittebrood' vir hul inhou. Wit strande en watervalle was nie al nie. Die seer verlede word oopgekrap en ou liefde kan nie meer ontken word nie. Maar dan daag Retief op en dreig om Hugo en Nina se geluk te verwoes. Slegs Nina kan haar toekoms bepaal.
Rita Levi-Montalcini
Loopbaan en navorsing
Levi-Montalcini het die Europese breinnavorsingsinstituut in 2002 gestig, en toe as die president daarvan gedien. Haar rol in hierdie instituut was in 2010 die middelpunt van kritiek van sommige dele van die wetenskaplike gemeenskap
Clathrina cylindractina
Clathrina cylindractina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Rita Levi-Montalcini
Loopbaan en navorsing
Omstredenhede is geopper oor die samewerking van Levi-Montalcini met die Italiaanse farmaseutiese onderneming Fidia. Terwyl sy vir Fidia gewerk het, het sy die begrip van gangliosiede verbeter. Vanaf 1975 het sy die middel Cronassial ('n spesifieke mengsel van gangliosiede) ondersteun wat deur Fidia uit beesbreinweefsel vervaardig word. Onafhanklike studies het getoon dat die middel eintlik suksesvol kan wees in die behandeling van beoogde siektes (perifere neuropatieë). Jare later het sommige pasiënte onder behandeling met Cronassial 'n ernstige neurologiese sindroom (Guillain-Barré-sindroom) gerapporteer. Volgens die normale omsigtigheidsroetine het Duitsland Cronassial in 1983 verbied, gevolg deur ander lande. Italië het die dwelm eers in 1993 verbied; terselfdertyd het 'n ondersoek aan die lig gebring dat Fidia die Italiaanse Ministerie van Gesondheid betaal het vir 'n vinnige goedkeuring van Cronassial en later betaal het vir die gebruik van die middel in die behandeling van siektes waar dit nie getoets is nie. Levi-Montalcini se verhouding met die maatskappy is tydens die ondersoek onthul, en sy is in die openbaar gekritiseer.
Clathrina cylindractina
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1994 deur Klautau, Solé-Cava & Borojevic.
Tweefontein
Tweefontein is 'n dorp in Thembisile Hani Plaaslike Munisipaliteit, Nkangala-distriksmunisipaliteit in Mpumalanga, Suid-Afrika.
Rita Levi-Montalcini
Loopbaan en navorsing
In die 1990's was sy een van die eerste wetenskaplikes wat die belangrikheid van die mastsel in menslike patologie uitgewys het. In dieselfde tydperk (1993) het sy die endogene verbinding palmitoieletanolamied as 'n belangrike modulator van hierdie sel geïdentifiseer. Die begrip van hierdie meganisme het 'n nuwe era van navorsing oor hierdie verbinding ingelei, wat gelei het tot meer ontdekkings met betrekking tot die meganismes en voordele daarvan, 'n baie beter begrip van die endokannabinoïedstelsel en nuwe liposomale palmitoieletanolamied-produkformulerings wat spesifiek ontwerp is vir verbeterde absorpsie en biobeskikbaarheid.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia cooleyi Monach. & Leonard
Rita Levi-Montalcini
Politieke loopbaan
Op 1 Augustus 2001 is sy deur die president van Italië, Carlo Azeglio Ciampi, as lewenslange senator aangestel.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia cyanea Leonard
• Justicia daidalea Leonard
Rita Levi-Montalcini
Politieke loopbaan
Op 28–29 April 2006 het Levi-Montalcini, op die ouderdom van 97 jaar, die openingsvergadering van die nuutverkose Italiaanse Senaat bygewoon, waartydens die President van die Senaat verkies is. Sy het haar voorkeur vir die sentrum-linkse kandidaat Franco Marini aangedui. As gevolg van haar steun aan die regering van Romano Prodi, is sy dikwels gekritiseer deur sommige regse senatore, wat haar daarvan beskuldig het dat sy die regering gered het toe die regering se uiterste meerderheid in die Senaat in gevaar was. Haar ouderdom is gespot deur die verregse politikus Francesco Storace.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia divaricata Licht. ex Roem. & Schult.
Rita Levi-Montalcini
Persoonlike lewe
Levi-Montalcini se pa, Adamo Levi, was 'n elektriese ingenieur en wiskundige, en haar ma, Adele Montalcini, was 'n skilder. Die familie se Joodse wortels strek terug na die Romeinse Ryk; as gevolg van die familie se streng en tradisionele agtergrond, het Adamo nie vroue ondersteun wat universiteit bywoon nie, aangesien dit inbreuk sou maak op hul vermoë om na die kinders en die huishounding om te sien. Levi-Montalcini het 'n ouer broer Gino gehad, wat na 'n hartaanval in 1974 gesterf het. Hy was een van die bekendste kontemporêre Italiaanse argitekte en 'n professor aan die Universiteit van Turyn. Sy het twee susters gehad: Anna, vyf jaar ouer as Rita, en Paola, haar tweelingsuster, 'n gewilde kunstenaar wat op 29 September 2000 op 91-jarige ouderdom gesterf het.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia dregei J.C.Manning & Goldblatt
Rita Levi-Montalcini
Persoonlike lewe
In 2003 het sy 'n lastersaak vir laster teen Beppe Grillo aanhangig gemaak. Tydens ’n vertoning het Grillo die 94-jarige Levi-Montalcini ’n “ou hoer” genoem.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia flava (Vahl) Vahl
• Justicia flaviflora (Turrill) Wassh.
Rita Levi-Montalcini
Persoonlike lewe
Levi-Montalcini het nooit in die huwelik getree nie en sy het geen kinders gehad nie. In 'n 2006-onderhoud het sy gesê: "Ek het nooit enige huiwering of spyt in hierdie sin gehad nie. . . My lewe is verryk deur uitstekende menseverhoudings, werk en belangstellings. Ek het nog nooit eensaam gevoel nie.” Sy is op 30 Desember 2012 in haar huis in Rome op die ouderdom van 103 oorlede
Na haar afsterwe het die burgemeester van Rome, Gianni Alemanno, gesê dit was 'n groot verlies "vir die hele mensdom." Hy het haar geloof as iemand wat “burgerlike gewete, kultuur en die gees van navorsing van ons tyd” verteenwoordig het. Die Italiaanse astrofisikus Margherita Hack het aan Sky TG24 TV gesê in 'n huldeblyk aan haar mede-wetenskaplike, "Sy is regtig iemand om bewonder te word." Italië se premier, Mario Monti, het hulde gebring aan Levi-Montalcini se "charismatiese en onwrikbare" karakter en vir haar lewenslange poging om "die gevegte waarin sy geglo het te verdedig." Federico Lombardi, woordvoerder van die Vatikaan, het Levi-Montalcini se burgerlike en morele pogings geprys en gesê sy is 'n "inspirerende" voorbeeld vir Italië en vir die wêreld.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia floribunda (K.Koch) Wassh.
Rita Levi-Montalcini
Persoonlike lewe
Volgens die voormalige president van die Grand Orient van Italië, is sy dikwels genooi en het deelgeneem aan verskeie kulturele geleenthede wat deur die hoof Italiaanse Vrymesselaarsorganisasie georganiseer is.
Catherine Zeta-Jones
Loopbaan
Zeta-Jones het haar akteursloopbaan op 12 jaar begin toe sy die hoofrol in die verhoogmusiekspel Annie vertolk het. Sy het daarna in toneelstukke soos 42nd Street verskyn. Sy het haar rolprentdebuut in 1991 in die Franse fantasie Les 1001 nuits gemaak en ook in byspelerrolle verskyn in prente soos Christopher Columbus: The Discovery (1992) en Splitting Heirs (1993).
Rita Levi-Montalcini
Toekennings en eerbewyse
In 1966 is sy verkies as 'n genoot van die Amerikaanse Akademie vir Kuns en Wetenskappe.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia galapagana Lindau ex B.L.Rob.
Etha Fles
Biografie
Fles is op 1 Mei 1857 in Utrecht gebore. Sy het die Rijksakademie van beeldende kunsten (Staatsakademie vir Beeldende Kunste) in Amsterdam bygewoon. Sy studeer by August Allebé, Adrianus van Everdingen en Anton Mauve. Sy was een van die eerste vroue wat tot die Akademie toegelaat is saam met JH Derkinderen-Besier, Grada Hermina Marius en Wally Moes. Fles was 'n lid van Arti et Amicitiae, die Nederlandse etsklub, die Pulchri Studio, en die Vereeniging Voor de Kunst Utrecht.
Clathrina cordata
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia gendarussa Burm.f.
Catherine Zeta-Jones
Loopbaan
Sy het aanvanklik in Britse prente gespeel en toe oorgeskakel na Hollywood-hoofstroomflieks. In 1998 was sy in The Mask of Zorro (1998) en die volgende jaar in Entrapment; albei was internasionaal ’n kommersiële sukses. Sy het aansienlike lof gekry vir haar spel in Steven Soderbergh se Traffic (2000), asook haar eerste Golden Globe-benoeming vir beste vroulike byspeler.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia genistiformis Nees
• Justicia hatschbachii (Rizzini) Wassh. & L.B.Sm.
• Justicia ianthina Wassh.
Catherine Zeta-Jones
Loopbaan
Zeta-Jones het die rol van Velma Kelly vertolk in die 2002-rolprentweergawe van die musiekspel Chicago, en dit was ook ’n kommersiële sukses. Sy het daarvoor die Oscar en Bafta vir beste vroulike byspeler gewen en twee Screen Actors Guild Awards- en nog ’n Golden Globe-benoeming gekry. Daarna was sy in die romantiese komedie Intolerable Cruelty (2003), die misdaadprent Ocean's Twelve (2004) en die Zorro-opvolg The Legend of Zorro (2005).
Etha Fles
Biografie
Haar werk is opgeneem in die versamelings van die Kröller-Müller Museum, die Rijksmuseum en die Drents Museum.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia incana (Nees) T.Anderson
Clathrina cribrata
Clathrina cribrata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Rita Levi-Montalcini
Toekennings en eerbewyse
In 1968 het sy die tiende vrou geword wat tot die Verenigde State se Nasionale Akademie van Wetenskappe verkies is. Sy is in 1974 tot 'n EMBO- lid verkies.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia japonica Thunb.
Clathrina densa
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia kasamae Vollesen
• Justicia lamprophylla Leonard
• Justicia lanstyakii Rizzini
• Justicia leucoxiphos Vollesen, Cheek & Ghogue
• Justicia longii Hilsenb.
• Justicia magdalenensis J.R.I.Wood
• Justicia nervata (Lindau) Profice
• Justicia nodicaulis (Nees) Leonard
• Justicia nuriana Wassh.
• Justicia oncodes (Lindau) Wassh. & C.Ezcurra
• Justicia orbicularis (Lindau) V.A.W.Graham
Clathrina decipiens
Clathrina decipiens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Rita Levi-Montalcini
Toekennings en eerbewyse
In 1974 het sy 'n lid van die Pontifical Academy of Sciences geword
Clathrina decipiens
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel.
Rita Levi-Montalcini
Toekennings en eerbewyse
In 1983 is die Louisa Gross Horwitz-prys van die Universiteit van Columbia aan haar toegeken.
In 1985 is die Ralph W. Gerard-prys in Neurowetenskap aan haar toegeken.
Aartsbasiliek van Sint Johannes Lateraan
Die Aartsbasiliek van Sint Johannes Lateraan (Italiaans: San Giovanni in Laterano) of voluit die Aartsbasiliek van die Allerheiligste Verlosser is 'n basiliek aan die Piazza del Laterano, digy die Lateraanse paleis in die Italiaanse hoofstad Rome. Die basiliek is een van die sewe pelgrimskerke van Rome, asook die oudste, en wat die kerklike rang daarvan betref, die vernaamste van die vier pouslike basilieke in Rome.
Lane Nakano
Lane Nakano (16 Maart 1925 – 28 April 2005) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Go for Broke! (1951), Japanese War Bride (1952), en Sea of Souls (1965), en in die televisiereeks Captain Midnight (1954).
Aartsbasiliek van Sint Johannes Lateraan
Geskiedenis
Keiser Konstantyn die Grote het die basiliek na aanvang van die Edik van Milaan in 313 begin. Dit maak dit die oudste kerkgebou in Rome. Met 'n lengte van 100 meter en 'n breedte van 65 meter was hierdie kerk 'n groot basiliek, selfs vir Romeinse standaarde van die dag. Die inisiasie daarvan het in 324 plaasgevind. In 869 is die gebou deur 'n aardbewing vernietig. Daar is min oorblyfsels van die oorspronklike basiliek oor.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia patula Licht. ex Roem. & Schult.
Rita Levi-Montalcini
Toekennings en eerbewyse
In 1986 is sy verkies tot die American Philosophical Society.
Catherine Zeta-Jones
Loopbaan
Ná rolle in kleiner prente het sy ’n blaaskans van drie jaar van rolprente geneem. In dié tyd het sy na die verhoog teruggekeer. Vir A Little Night Music (2010) het sy ’n Tony vir beste aktrise in ’n musiekspel gewen. Sedertdien was sy te sien in die rolprente Rock of Ages ''Side Effects.
Justicia (plant)
Spesies
• Justicia pectoralis Jacq.