cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bybelgordel
Plekke
Ander plekke van hierdie gebied sluit (van suidwes na noordoos) Meliskerke, Aagtekerke, Arnemuiden, Borssele, 's-Gravenpolder, Yerseke, Kruiningen, Krabbendijke, Scherpenisse, Stavenisse, Sint Philipsland, Middelharnis, Ouddorp, Hendrik-Ido-Ambacht, Alblasserdam, Nieuw-Lekkerland, Sliedrecht, Hardinxveld-Giessendam, Werkendam, Wijk en Aalburg, Sprang-Capelle, Geldermalsen, Kesteren, Opheusden, Achterberg, Ederveen, Scherpenzeel, Barneveld, Uddel, Elspeet, Nunspeet, Genemuiden en Staphorst in. Die drie grootste stede wat as deel van die Bybelgordel gereken word, is Ede, Veenendaal en Kampen.
Geskiedenis
Toe Vlaandere en Noord-Brabant tydens die Tagtigjarige Oorlog deur die Spaanse weermag herower is, het die Protestante voor twee keuses te staan gekom: óf hulle moes tot Katolisisme bekeer óf hulle moes die plek verlaat. Baie het na die noorde van die grens getrek, veral gedurende die Twaalfjarige Wapenstilstand van 1609–1621. Baie van hulle het ook beginselvaste ondersteuners van die beweging bekend as die nadere reformatie (verdere hervorming) geword. Na die 1832-skeuring bekend as die Afscheiding en die 1886-skeuring, Doleantie (doleansie – treurende protes), wat deur Abraham Kuyper gelei is, het hulle van die Nederlandse Hervormde Kerk afgestig en hul eie meer konserwatiewe gemeentes begin. Die bekendste hiervan is die Christelijke Gereformeerde Kerken en die Gereformeerde Gemeenten, wat ook in die volksmond die zwarte-kousenkerken genoem word.
Die Bybelgordel verskil in vele opsigte (o.a. die gereelde kerkbywoning – dikwels twee keer op ’n Sondag) van die tradisionele Katolieke Noord-Brabant en Limburg provinsies sowel as die suidelike (waar kerkbywoning op ’n Sondag gemiddeld maar 2% tot 3% van die bevolking uitmaak ) en die noordelike dele van Nederland wat tradisioneel hoofstroom Protestante is en wat toenemend aan die sekulariseer (met soortgelyke lae kerkbywoningsyfers) is.
Leefwyse en tradisie
Die kerk vorm die middelpunt van die Bybelgordel-gemeenskappe en laasgenoemde sal kenmerkend die hedendaagse liberale Nederlandse denkwyse, soos genadedood, gayregte, aborsie, ens. teenstaan. In die Bybelgordel-gemeenskappe gaan die sterk godsdienstige lewenswyse gepaard met ’n konserwatiewe lewensbeskouing, voorkeur vir groot gesinne (die streek het ’n redelike hoë vrugbaarheidsyfer, en die klem wat op tradisionele waardes geplaas word. Een aspek van die Bybelgordel-samelewing wat onlangs nog die algemene Nederlandse publiek se aandag getrek het, is die ouers se agterdog jeens staatsbeheerde inentingsprogramme (sodra die kommer oor die uitbreek van ’n maselsepidemie geopper word).
Die Bybelgordel verskaf groot steun aan die Christen-Demokratiese partye, veral die twee (klein) Christenpartye, naamlik die Staatkundig Gereformeerde Party (SGP) en die ChristenUnie (CU).
Killianspas
Killianspas is 'n bergpas wat noordoos van Dordrecht en op die R396-grondpad tussen Barkly-Oos en Indwe in die Drakensberge lê. Die pas bereik 'n hoogte van 1 700 m bo seevlak en 'n maksimumhelling van 1:8.
Hierdie pas is in die Oos-Kaap en moet nie met die gelyknamige Killianspas in die Wes-Kaap verwar word nie.
Katedraal van Petrus en Paulus
Die Katedraal van Petrus en Paulus (Russies: Петропа́вловский собо́р; Petropawlofski sobor) is ’n Russies-Ortodokse katedraal in Sint Petersburg, Rusland. Dit is in die Fort van Petrus en Paulus geleë en is die stad se eerste en oudste baken. Dit is tussen 1712 en 1733 op Zajatsji-eiland aan die Newarivier gebou. Beide die fort en die kerk is aanvanklik deur tsaar Pieter die Grote laat bou en deur Domenico Trezzini ontwerp. Die katedraal se kloktoring is die hoogste Ortodokse toring in die wêreld.
Die katedraal
Die katedraal is toegewy aan die apostels Petrus, die stad se beskermheilige, en Paulus. Die huidige gebou is die tweede op die terrein; die eerste kerk wat net ná die stad se stigting deur Pieter die Grote laat bou is, is in April 1704 ingewy.
Die huidige gebou, die eerste steenkerk in Sint Petersburg, is deur Trezzini ontwerp en tussen 1712 en 1733 gebou. Die goue toring is 123 meter hoog en het ’n goue engel aan die spits wat ’n kruis vashou. Die engel is een van die belangrikste simbole van die stad.
Brants se fluitrot
Die Brants se fluitrot (Parotomys brantsii) kom in die weste van Suid-Afrika voor.
Katedraal van Petrus en Paulus
Die katedraal
Die katedraal is in 1919 gesluit en in 1924 in ’n museum omskep. Dit is steeds amptelik ’n museum, hoewel kerkdienste in 2000 hervat is. Feitlik al die Russiese tsaars sedert Pieter die Grote is in die katedraal begrawe, ook Nikolaas II en sy gesin wat in Julie 1998 hier herbegrawe is. Die enigste twee tsaars wat nie hier begrawe is nie, is Pieter II en Iwan VI.
Brants se fluitrot
Voorkoms
Die knaagdier se kleur is bleek geelbruin met 'n witterige onderkant. Die dier word tot 25cm lank en weeg ±120g.
Habitat en gewoontes
Die diertjie verkies droë sanderige grond om in te bly en is soggens vroeg aktief. Hulle hou daarvan om in die son te sit en bak by die ingang van die gat. Die gatkompleks het twee of meer ingange. Daar word 1 - 3 kleintjies in die somer gebore. Die kleintjies klou aan die ma se tepels as sy loop. Die dier eet die blare van vlesige plante, sade en blomme.
Katedraal van Petrus en Paulus
Die katedraal
Op 28 September 2006 is keiserin Maria Fjodorowna, Nikolaas II se ma, ook in die katedraal herbegrawe om te voldoen aan haar wens om naas haar man, Alexander III, begrawe te word. Sy is op 13 Oktober 1928 in bannelingskap in haar geboorteland, Denemarke, oorlede.
Die katedraal was die stad se katedraalkerk (setel van die biskop) tot met die bou van die Sint Isak-katedraal in 1859. Die huidige katedraalkerk is die Kazan-katedraal aan Nefski-prospekt.
Die kloktoring
Die kloktoring met sy goue spits is ’n oorheersende gesig in die stad. Dit het ’n klokkespel waarop konserte dikwels gespeel word. Die restoureerders van die engel aan die spits van die toring het in 1997 ’n briefie gekry waarin restoureerders van 1953 verskoning vra vir die werk wat hulle gevoel het afgejaag en slordig was (die Sowjet-leier Nikita Chroesjtsjof wou die engel laat herstel vir die viering van die stad se 250ste bestaanjaar). Daar word beweer die 1997-restoureerders het weer ’n briefie vir die volgende geslagte gelos, maar die inhoud daarvan is nie bekend nie.
Die katedraal se klokkespel is ’n geskenk van die regering van Vlaandere en meer as 350 borge uit verskillende lande. Dit is geskenk namens die koningin van België, die Belgiese Koning Boudewijn-fonds, die regering van die provinsie Vlaandere, die owerhede van verskeie Vlaamse stede en gemeenskappe en gewone burgers uit talle lande.
Die eerste klokke is in 1720 deur Pieter die Grote laat aanbring, maar in 1756 het die toring in ’n donderstorm afgebrand en die klokke is verwoes. Nuwe klokke is bestel, wat in 1776 geïnstalleer is. Die klokke is egter nie goed ingestem nie en Russiese klokkemakers het dit in die 19de eeu ooringestem. Hulle het egter ook nie veel beter sukses behaal nie. Daarom is 51 nuwe klokke in 2001 in Nederland laat maak.
Parochialkirche
Die Parochialkirche (Duits, "Parogiale kerk") in die Kirchenkreis Berlin Stadtmitte ("Kerkkring Berlyn-Middestad") is 'n kerk van die Evangeliese Kerkgemeente van Berlyn in die administratiewe stadsdistrik Mitte. Die gebou, wat vanaf 1695 ontstaan het, is die oudste kerk van Berlyn se gereformeerde gemeente.
Ligging
Die kerk en die aangrensende kerkhof is tussen Klosterstraße, Parochialstraße en Waisenstraße geleë - net agter Berlyn se historiese stadsmuur wat hier gedeeltelik bewaar gebly het. Op die historiese kerkhof, wat deel uitmaak van die kerkterrein, kan nog enkele ou grafkruise en -tafels besigtig word. Daaragter word die terrein deur die vroeëre Evangeliese Georgen-gemeente se gemeentehuis met drie verdiepings begrens.
Die oorspronklik selfstandige Parochial-gemeente het in 1968 met die Georgen-gemeente saamgesmelt. In 2003 is die gemeente by die Marien-gemeente ingesluit. 'n Barokgebou, wat in 1708 opgerig is en vroeër as gemeentehuis en hospitaal gedien het, huisves sedert die laat 1990's dele van die Humboldt-universiteit te Berlyn se Teologiese Fakulteit.
Voorgeskiedenis
Die Parochialkirche is die eerste kerkgebou in Berlyn wat vir gereformeerde kerklidmate opgerig is. Die gereformeerde gemeente in Berlyn en Cölln, twee historiese nedersettings wat later tot Berlyn saamgesmelt het, is gestig nadat die Brandenburgse keurvors Johann Sigismund in 1613 die Calvinistiese geloof aangeneem het.
Oststeinbeker SV
Oststeinbeker SV  is 'n sportklub uit Oststeinbek in die deelstaat Sleeswyk-Holstein in Duitsland. Oststeinbek is aan die stadsrand van Hamburg geleë.
Behalwe sokker, het die klub ook afdelings vir onder meer pluimbal, basketbal, gimnastiek, jiu jitsu, judo, kung-fu, atletiek, taekwondo, dans, tafeltennis en vlugbal.
Die klub is op 10 Julie 1948 gestig deur lede wat voorheen aan die buurdorp se TSV Glinde verbonde was, nadat daar by die Geallieerde besettingsmagte toestemming verkry is om met die stigting voort te gaan. Daar was nie voorheen 'n sportklub in Oststeinbek nie.
Die klub is veral bekend vir sy vlugbalafdeling, wat ook sy grootste prestasies tot dusver gelewer het, deurdat daar in die 2005/06- en 2007/08-seisoene in die ''1. Bundesliga'' op die hoogste vlak van die Duitse vlugbalstruktuur meegeding is.
Brits-Columbië
Brits-Columbië (Engels: British Columbia, Frans: Colombie-Britannique) is 'n provinsie aan die weskus van Kanada met 'n oppervlakte van 944 735 km². Die provinsie het 4 402 931 inwoners. Sy hoofstad is Victoria, maar sy grootste stad en ekonomiese sentrum is Vancouver, wat ook die derde grootste stad in Kanada is.
Geografie
Brits-Columbië lê aan die weskant van Kanada. Aan sy weskant lê die Stille Oseaan, dit het grense met die Amerikaanse deelstaat Alaska in die noordweste, met die Yukon-gebiede en die Noordwestelike gebiede in die noorde, met die provinsie Alberta in die ooste, en met die deelstate Washington, Idaho, en Montana in die suide. Langs die kus van Brits-Columbië lê baie fjorde en eilande.
Die hoofstad Victoria lê op die suidelike punt van die grootste eiland, Vancouver-eiland, en het 330 700 inwoners in sy metropolitaanse gebied. Vancouver, met 2 208 300 inwoners, is in die suidwestelike hoek van die provinsie. Ander groot stede en dorpe is Abbotsford (150 000 inwoners) en Chilliwack (74 000) ook in die suidweste, Kelowna (147 739) en Kamloops (90 000) in die suidelike binnekant, Nanaimo (90 000) aan Vancouver-eiland, en Prince George (83 000), die grootste stad in die noorde van Brits-Columbië.
Rock Hudson
Rock Hudson (gebore as Roy Harold Scherer jr.; 17 November 1925 – 2 Oktober 1985) was ’n Amerikaanse akteur wat veral in die 1950's en 1960's gewild was en beskou word as een van die hartebrekers uit Hollywood se goue era.
Hy is deur verskeie rolprenttydskrifte as ster van die jaar, gunsteling-hoofakteur, ens. aangewys. Hy was gedurende sy loopbaan van vier dekades in 70 prente en verskeie TV-produksies te sien. Hy is in 1985 oorlede; hy was sover bekend die eerste groot ster wat aan ’n vigsverwante siekte gesterf het.
Loopbaan
Hudson het sy debuut in 1948 gemaak met ’n klein rol in Fighter Squadron. Die regisseur Douglas Sirk het hom sy eerste hoofrol in die 1954-prent Magnificent Obsession gegee. Die prent is goed ontvang en Modern Screen Magazine het Hudson die gewildste akteur van die jaar genoem.
In 1955 het die tydskrif Confidential gedreig om te onthul dat Hudson in die geheim gay is. Volgens van sy kollegas was dit deur sy hele loopbaan ’n algemeen bekende feit. Kort daarna is Hudson met sy agent se sekretaresse, Phyllis Gates, getroud. Gates het later in ’n boek geskryf sy het uit liefde met hom getrou en nie om te voorkom dat sy seksuele voorkeur op die lappe kom nie.
Sy gewildheid het toegeneem ná die prent Giant (1956), en hy en sy medester James Dean is albei vir die Oscar vir beste akteur benoem vir hul spel. In die 1950's het hy nege flieks saam met Sirk gemaak. Ná die sukses van Something of Value (1957) was hy in die loketmislukking A Farewell to Arms (1957), waarvoor hy na berig word Marlon Brando se rol in Sayonara, William Holden se rol in The Bridge on the River Kwai en Charlton Heston se rol in Ben-Hur van die hand gewys het. Dit was die vervaardiger David O. Selznick se laaste prent.
John Abbott (akteur)
John Abbott (5 Junie 1905 – 24 Mei 1996) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente London Blackout Murders (1943), Adventure Island (1947), Gigi (1958), en The Jungle Book (1967).
Rock Hudson
Loopbaan
Ná die 1960's het sy gewildheid afgeneem. In die 1970's en 1980's was hy in ’n paar televisieprente en -reekse te sien. Sy suksesvolste TV-reeks was McMillan & Wife teenoor Susan Saint James, wat van 1971 tot 1977 uitgesaai is. Laat in sy loopbaan het Hudson ook ’n geslaagde sprong na die verhoog gemaak – die toneelstuk waarvoor hy die meeste lof gekry het, was ''I Do! I Do!'' (1974).
In November 1981 het Hudson ’n hartaanval gehad ná jare van straf drink en rook. Werk aan die reeks The Devlin Connection moes vir ’n jaar uitgestel word en dit is in Desember 1982 gekanselleer, kort nadat dit die eerste keer uitgesaai is. Hudson was nie gesond nie toe hy in die winter van 1983 tot 1984 aan die aksiedrama The Ambassador werk wat in Israel geskiet is. In 1984, terwyl hy aan die TV-drama The Vegas Strip Wars gewerk het, het sy gesondheid versleg en gerugte het ontstaan dat hy lewerkanker het weens sy uitgeteerde gesig en lyf.
Van Desember 1984 tot April 1985 het hy in die reeks Dynasty gespeel as ’n liefde van Krystle Carrington (gespeel deur Linda Evans). Weens sy verslegtende gesondheid en onvermoë om sy woorde te onthou, is hy eindelik uit die reeks geskryf.
Mercedes-Benz OM642-enjin
Die Mercedes-Benz OM642-enjin is 'n 2987 cc, 24-klep 72° V6-dieselenjin wat deur die Mercedes-Benzafdeling van Daimler AG vervaardig word as plaasvervanger vir die vorige generasie Mercedes-inlynvyfsilinder en inlynsessilinderenjins.
Die enjin met 'n aluminiumblok en aluminiumkoppe gebruik gemenedrukbuisbrandstofinspuiting en 'n veranderlike turbo-aanjaer. Die inspuitstelsel werk teen 1600 bar, terwyl die kompressieverhouding 18,0:1 is. Die enjin het 'n teenroterende balanseeras wat tussen die silinderbanke gemonteer is om die vibrasie wat inherent aan die 72-grade V6-ontwerp is, uit te kanselleer, en die krukpennetjies word 48 grade geplaas om 120 grade-vuurintervalle te bewerkstellig. In sommige swaarvoertuigtoepassings word Mercedes se Bluetec AdBlue ureuminspuiting aangewend vir NOx-vermindering. By ligter voertuigtoepassings vang 'n NOx-bergingskatalisator stikstofoksiede vas wat periodiek gesuiwer word (ontbind) deur die enjin effens ryk te laat loop. 'n Deeltjiefilter verlaag roet en maak hierdie enjin ULEV-gesertifiseer. Die enjin se massa is 208 kg. Die kraglewering is 165 kW en 510 Nm draaimoment. Vir die 2007-modeljaar is die wringkrag verhoog tot 540 Nm.
Toepassings
Voertuie wat hierdie enjin gebruik, sluit in:
Sydney Walsh
Sydney Walsh (gebore 6 Junie 1961) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente A Nightmare on Elm Street 2: Freddy's Revenge (1985), Vietnam War Story: The Last Days (1989), Point Break (1991), en Auggie Rose (2000).
Roleleyathunya
Roleleyathunya is 'n nedersetting in die Suid-Vrystaat, Suid-Afrika. Roleleyathunya is aangrensend noord van die dorp Rouxville en word 99% deur swartes bewoon. Volgens die 2011-sensus het Roleleyathunya 'n bevolking van 5 955 gehad.
Pantera
Pantera was 'n Amerikaanse heavy metal band van Arlington, Texas. Die groep is gestig in 1981 deur die Abbott broers – tromspeler Vinnie Paul en kitaarspeler Dimebag Darrell – saam met die voorsanger Terry Glaze. Baskitaarspeler Rex Brown het by die groep aangesluit die volgende jaar. Pantera het begin as 'n glam metal band. Pantera het vier albums vrygestel gedurende die 1980's. Op soek na 'n nuwe en swaarder klank, het Pantera Terry Glaze met Phil Anselmo vervang in die einde van 1986.
Ur (kontinent)
Ur is ’n voorgestelde superkontinent wat 3,1 miljard jaar gelede in die Argeïkum gevorm het.
In Rogers se rekonstruksie is Ur 500 miljoen jaar ouer as Arctica en was dit vroeg in sy bestaan moontlik die enigste kontinent op aarde – dit kan dus as ’n superkontinent beskou word, hoewel dit waarskynlik kleiner as die hedendaagse Australië was. In meer onlangse geskrifte verwys geoloë na Ur en ander voorgestelde Argeïese kontinentale samestellings as superkratons. Ur kan 500 miljoen jaar jonger as Vaalbara wees, maar die begrippe van hierdie twee vroeë kratonsamestellings is onverenigbaar.
Berte Fischer-Hansen
Berte Fischer-Hansen (gebore 20 Augustus 1965) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Danes Without a Clue (1997) en The Caravan (2002), en in die televisiereekse Hvide løgne (1998) en Unit 1 (2000).
Japan Nasionale Roete 34
Nasionale Roete 34 is 'n nasionale snelweg van Japan.
Presolêre korrel
Presolêre korrels is klein stofdeeltjies wat gevorm word wanneer heet gasse wat deur rooireuse of supernovas vrygestel word afkoel en kondenseer tot vastestowwe. Hoewel die meeste van sulke stofdeeltjies in die vorming van die sonnestelsel verloor is, kan hulle in sommige primitiewe meteoriete nog aangetref word.
Meteorietkorrels
Presolêre korrels bestaan uit vastestowwe wat by hoë temperatuur uit gasse gevorm kan word soos silikonkarbied, grafiet, aluminiumoksied of silikonnitried. Die korrels is gewoonlik nie groter as 1 μm nie en word ingesluit in primitiewe meteoriete soos chondriete aangetref. Die koms van nanoSIMS het dit moontlik gemaak om van hierdie klein korreltjies isotoopverhoudings te bepaal Hierdie verhoudings kan baie verskil van wat gewoonlik hier op aarde aangetref word. Die studie hiervan gee belangrike inligting oor die kosmochemie van supernovas en rooireuse.
GEMS
Wat moontlik nog ouer is, is die klein stofdeeltjies wat GEMS (Glass with Embedded Metal and Sulfides) genoem word. Hulle kan deur vliegtuie op groot hoogte in silikonolie gevang word voor hulle in die atmosfeer verbrand. Hulle is nooit tot 'n meteoriet saamgepak nie of kom moontlik uit die kouer dele van die sonnestelsel en die komete. Goldblatt hulle het opgemerk dat die term 'presolêr' dalk beter deur 'prenefelies' vervang kan word, omdat hierdie materiaal moontlik nog uit die supernovawolk afkomstig is voor dit 'n planetêre newel gevorm het. In hulle chronologie het meteoriete later, in die Hiperitium gevorm.
Graues Kloster
Graues Kloster (Duits, "Grys Klooster") is die naam waarmee na die Fransiskane-klooster in die Middeleeuse Alt-Berlin (die historiese middestad van Berlyn wat sy oorsprong in die dubbelstad Berlin en Cölln het) verwys is. Volgens die oorlewering van die Brandenburgse kronis Andreas Angelus is die naam afgelei van die Fransiskane-monnike se grys kleredrag.
A.H.M. Scholtz
A.H.M. Scholtz (1923–2004) was ’n Afrikaanse skrywer oor die lotgevalle en ervarings van bruin gemeenskappe. Sy werk is in Duits, Engels en Nederlands vertaal en hy wen die M-Net-prys, die C.N.A. Debuutprys en die Eugène Maraisprys.
Lewe en werk
Andrew Henry Martin Scholtz was op 28 Julie 1923 in Kimberley gebore as die oudste van tien kinders. Sy ma was ’n huismoeder en sy pa ’n tuig- en saalmaker. Hy behaal standerd vyf aan die Beaconsfield Coloured School op Kimberley waarna hy die skool verlaat en op veertienjarige ouderdom begin hy by sy oom Tommie as skrynwerker-leerling werk. Hierdie besluit is noodgedwonge, omdat sy pa bedlêend is nadat hy deur ’n perd geskop is en sy heup breek en die jong Andrew moet geld verdien vir die familie. Op sestienjarige leeftyd is hy reeds die alleen-broodwinner vir sy hele familie. Op sewentien (terwyl hy voorgee dat hy 21 is) word hy in Oktober 1940 ’n soldaat in die Tweede Wêreldoorlog sodat hy in sy familie se behoeftes kan voorsien. Die Kaapse Korps wil hom nie aanvaar nie omdat hy nog nie ’n rybewys het nie en hy sluit dus in die blanke Weermag by die artillerie aan, waar hy as blanke aanvaar word. Na sy basiese opleiding in die Weermag-kamp op Potchefstroom veg hy onder andere in Kenia, Ethiopië en Egipte voor hy in Januarie 1942 deur die Duitsers gevang word en vir twintig maande naby Trieste in Noord-Italië gevange gehou word. Hy slaag daarin om te ontsnap en vind sy weg na vryheid deur middel van Kanadese troepe wat hy in die suide van Italië by Bari vind. Sy vader is tydens sy afwesigheid oorlede, nuus wat hy eers drie maande na sy vader se dood ontvang.
Na die oorlog vestig hy hom in Kimberley waar hy as boukontrakteur werk. Op 12 Junie 1948 trou hy in die hof in Kimberley met Gazina Ortell, die ma van sy twaalf kinders. Die verandering in die politieke bestel in Suid-Afrika met die instelling van apartheid ontnugter hom en hulle vertoef aanvanklik ’n ruk in die buiteland. As skrynwerker en bou-aannemer werk hy ’n tyd lank in Swaziland (nou eSwatini) en toe Botswana. Hy kom egter terug na Suid-Afrika en vestig hom as bou-aannemer in Mafikeng, waar hy bly tot met sy dood. Sy ambisie is om ’n veeplaas te besit en hoewel hy een kan bekostig, laat die wette van daardie tyd hom dit nie toe nie. Aanvanklik gebruik hy in sy vrye tyd die beeldende kuns as kreatiewe uitlaatklep, maar sonder veel sukses. Hy ly aan asma en begin eers skryf wanneer hy nie meer vryelik kan werk en rond beweeg nie. Hy is op Woensdag 17 November 2004 in Mafikeng oorlede, nadat hy vir sowat agt jaar aan akute asma ly en twee maande voor sy dood heeltemal blind word.
Skryfwerk
Sy skryfwerk word gekenmerk deur die deurlopende fokus op gewone mense se lotgevalle wat teen die breër doek van die geskiedkundige gebeure geskets word. Benewens die letterkundige waarde daarvan is die werke ook belangrik in die uitbeelding van gebeure uit die Suid-Afrikaanse geskiedenis van die twintigste eeu se impak op die samelewing soos gesien vanuit die perspektief van die bruin mense. Sy werke behandel veral die bruin mense se lewens vanaf die Anglo-Boereoorlog, deur die twee wêreldoorloë en die oorwinning van die Nasionale Party in 1948 en daarna. In hierdie tyd word rassisme met sy gepaardgaande verreikende impak op die bruin gemeenskap algaande sterker, totdat dit met aanvaarding van apartheid en die promulgering van die apartheidswette tot sy laagtepunt gevoer word. Ten spyte hiervan is daar ’n onderliggende positiewe ondertoon aan die verhale, met karakters wat streef na medemenslikheid en ’n geloof dat die onreg wel tot ’n einde sal kom. Daar is ook ’n Christelike onderbou aan die verhale, met liefde as die kern, die aanvaarding van God se wil in hulle lewens as dinge verkeerd loop en die bestraffing van misdade en verkeerde dade wat óf reeds in die verhaal gebeur óf in die hiernamaals in die vooruitsig gestel word.
“Langsaan die vuur” vestig die aandag op vyf hoofsaaklik onbekende mense en vertel hulle buitengewone stories. Die verhale dek verskillende tydperke in ons geskiedenis, beginnende met Kasper Crudop (1695–1729), die kind van ’n wit slawe-eienaar en sy Oosterse slavin, tot met ’n jong swart vryheidsvegter (Kwela Modise) in apartheid Suid-Afrika (1960–1982). Die ander karakters wie se lewensverhale vertel word, is Ethel Boonzaaier (1905–1963), Seele Moagi (1930–1972) en Muriel Growé (1928–1975). In drie van hierdie verhale (Kasper, Ethel en Muriel s’n) vind die hoofkarakters na baie ontberings en smart die liefde en geluk waarna hulle soek. Die slaaf Kasper trou eindelik met Helen en word dan so die eienaar van die plaas Pasquael. Ethel word groot in Beaconsfield, ’n arm township naby Kimberley, waaruit sy eindelik kan ontsnap nadat sy met Richard van Wyk trou. Seele se verhaal is ’n treurspel waar ’n hele swart gesin sterf as gevolg van die harteloosheid van ’n wit boervrou. Sy hele lewe is een van swaarkry en gebrek, totdat hy eindelik sonder enige besittings onderdak kry by sy skoonouers, maar kort daarna sterf. Kwela se storie is dié van ’n jongman wat besluit om vir geregtigheid deel te neem aan die anti-apartheid struggle. In sy gewelddadige dood word hy ’n held vir sy verdrukte mense. Soos dit ’n knap verteller betaam, word die stories op onderhoudende wyse met vreugde, humor en liefde vertel, ondanks die tragiese onderbou daarvan.
“Afdraai” vertel ’n verhaal van die Anglo-Boereoorlog en die tydperk daarna in die vorm van die bekende plaasroman, maar hoofsaaklik vanuit die perspektief van gekleurde persone, sodat die blanke Afrikaner-lyding nie sentraal gestel word nie. Die subtitel van die boek is “’n Kroniek van seermaak en seerkry, van vrede en verandering”. Dit is die verhaal van Hester Olivier en Anna Brink en hul nakomelinge. Anna is die vrou van die eienaar van die plaas Brinks Pos en Hester is die bywonersvrou van Oosterse afkoms, met ’n voorkoms so blas dat haar eie man haar na die oorlog verwerp. Sy vind geluk by ’n Engelse korporaal, die halwe Maori Joshua Smith, en bou die plaas van haar eertydse weldoeners weer na die oorlog op. Die verhaal begin met die Anglo-Boereoorlog en verloop dan deur die Eerste en Tweede Wêreldoorlog en die bewindsoorname van die Nasionale Party tot met die impak van apartheid. Met die uitbreek van die Anglo-Boereoorlog is die twee sentrale karakters vriende, maar gaandeweg kom daar ’n verwydering tussen die blanke en bruin(er) families, ’n afdraai in die verhoudings. Die hegte verhouding van die begin versuur mettertyd totdat dit in terme van verset en verlossing beskryf word. Hierdie verhaal gee ’n stem aan uitgeworpe Afrikaners wat aan die verkeerde kant van die arbitrêre rasseklassifikasie beland en beskryf die pyn en lyding wat daarmee gepaardgaan. In die werk promoveer Scholtz nie ras-egtheid nie, maar liefde wat kunsmatige grense oorskry, met die boodskap dat mense mekaar nodig het en weer moet afdraai terug na mekaar toe. “Afdraai” word in Duits en Nederlands vertaal. Hy skryf ook gedigte, maar dit word nie gepubliseer nie.
Akiva Schaffer
Akiva Schaffer (gebore 1 Desember 1977) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Watch (2012), The Lego Movie (2014), en Popstar: Never Stop Never Stopping (2016), en in die televisiereeks Saturday Night Live (1975).
Indre Mission
duimnael|250px|Indre Mission se sendinghuis Bethesda in Kopenhagen.
Die Kerklike Vereniging vir die Binnesending in Denemarke (Deens: Kirkelig Forening for den Indre Mission i Danmark, ingekort tot Indre Mission) is ’n konserwatiewe Lutherse Christelike organisasie in Denemarke. Dit is die grootste herlewingsbeweging binne die Deense Volkskerk. Ongeag sy naam, is die lede van die Indre Mission nie afsonderlik van ander gemeentes nie. Pleks daarvan dien die liggaam eerder as grondslag om gemeentelike aktiwiteite te ondersteun.
Geskiedenis
Die beweging is op 13 September 1861 in die Stenlille-dorpie op Seeland gestig. Die naam Indre Mission het betrekking op plaaslike sendingwerk, wat m.a.w. op gekerstende mense van toepassing is, anders as die vele organisasies wat in die buiteland en die heidene bedien.
Indre Mission het ’n invloed gehad op drankbestryding, verskeie gesamentlike inisiatiewe binne landelike gemeenskappe en andersins ook die pogings om die 19de eeuse volk te beskaaf. Baie van die armes kon deur hierdie beweging ’n gemeenskap vind waar hul op gelyke voet met die meer welgesteldes kon verkeer. Dit is bewerkstellig deur die klem van die verskeidenheid groepsaktiwiteite op Christelike gemeenskaplikheid te plaas. Daar word beweer dat hierdie beweging, as liggaam binne die Deense Volkskerk, die uitstroming van lidmate na charismatiese vrykerke en sektes gestuit het. In Denemarke was die hoeveelheid lidmate van vrykerke en sektes nooit so talryk soos in ander lande, soos byvoorbeeld Swede, nie.
Die stigtersgesin van die LEGO-maatskappy, sowel as baie van die werknemers wat in die Sentraal-Jutlandse dorpie Billund gebly het, was aanhangers van die Indre Mission-beweging. In 1952 het die maatskappy ’n kruis gemaak wat in die donker kan gloei, wat een van sy enigste bekende godsdienskunswerke is.
Eietydse beweging
’n Aansienlike getal volgelinge kan as Bybelfundamentaliste omskryf word. Daar word klem gelê op die Lutherse leerstellings en kan daarom nie as ’n ekumeniese beweging beskou word nie, hoewel dit ’n wyse is om versplintering van die gemeente te voorkom. Oor die afgelope paar jaar is minder eenvormige doktrines deurgevoer. Die tradisionele dogmas was gekant teen drankgebruik, dans, kaartspel, vloek en werk op Sondae.
Indre Mission het tradisioneel sy vesting in die landelike Wes-Jutland gehad, maar baie gemeenskappe dwarsoor Denemarke, onder andere Haslev op Seeland en dié van ander dorpe, het ook aanklank by die beweging gevind. Indre Mission was dwarsoor Denemarke eens 1 000 sendinghuise sterk, maar het egter tot 400 gekwyn wat vandag nog in gebruik is. Hierdie sendinghuise word gebruik vir Sondagskool, gebed, asook geestelike en herlewinglesings. Vandag is die hoofkwartier in Fredericia geleë.
Mini John Cooper Works WRC
Die Mini John Cooper Works WRC is 'n tydrenmotor van die Duitse vervaardiger MINI. Die John Cooper Works neem sedert die 2011-seisoen deel aan die Wêreldtydrenkampioenskap, en word voorberei deur die Engelse Prodrive Racing, wat voorheen sukses behaal het met die Subaru Impreza WRC.
Die WRC is gebaseer op die Mini Countryman en beskik oor 'n direkte-inspuiting 1.6 L turbo inlynviersilinderenjin. Die WRC-enjin is ontwikkel deur BMW Motorsport vir gebruik in 'n verskeidenheid van motorsportreekse, insluitende die FIA Wêreldtoermotorkampioenskap.
Hul bestuurders in 2011 was Kris Meeke en Daniel Sordo, laasgenoemde het van die fabriekspan van Citroën aangesluit.
Trivia
Tydens die Dakar-tydren van 2012 het daar ook 'n paar Mini Countrymans deelgeneem. Die motors is egter nie dieselfde as die Countryman WRC nie, en was ingeskryf en voorberei deur die Duitse X-Raid-span.
Gloria Henry
Gloria Henry (gebore 2 April 1923) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Bulldog Drummond Strikes Back (1947), Racing Luck (1948), Air Hostess (1949), en Law of the Barbary Coast (1949).
Japan Nasionale Roete 35
Nasionale Roete 35 is 'n nasionale snelweg van Japan.
Athos
Athos of Atos (Grieks: Όρος Άθως, Oros Athos [ˈoros ˈaθos]) is die naam van ’n berg en skiereiland in die provinsie Masedonië in Griekeland. Die Grieke verwys in die algemeen daarna as die Heilige Berg (Άγιον Όρος, Agion Oros). Dit is ’n wêrelderfenisgebied en die tuiste van ’n outonome monnikestaat onder Griekse soewereiniteit (amptelik die Kloosterstaat van die Heilige Berg). Dit bestaan uit 20 Oosters-Ortodokse kloosters.
Op geestelike gebied val Athos onder die jurisdiksie van die Ekumeniese Patriargaat van Konstantinopel.
Die skiereiland, die mees oostelike uitsteeksel van die groter Chalcidiese Skiereiland, strek 50 km ver in die Egeïese See. Dit is tussen 7 km en 12 km breed en het ’n oppervlakte van 335,637 km2. Die berg self het steil, digbegroeide hange wat tot 2 033 m hoog is. Die omringende see, veral aan die punt van die skiereiland, kan gevaarlik wees.
Hoewel Athos aan die land grens, kan dit net per boot bereik word. Twee groot veerbote, Agios Panteleimon en Axion Estin, vaar daagliks (as die weer dit toelaat) tussen Ouranoupolis en Dafni. Dit stop by van die kloosters aan die weskus. ’n Kleiner motorboot, Agia Anna, ry dieselfde roete, maar hou nie by ander kloosters stil nie. Daar is ook veerbote tussen Ierissos en kloosters aan die ooskus.
Die daaglikse getal besoekers aan Athos word beperk en almal moet ’n spesiale permit vir ’n beperkte tyd kry. Slegs mans word toegelaat op die skiereiland, wat deur die monnike die "Tuin van die Maagd" genoem word. Net mans bo agttien jaar wat lid van die Oosters-Ortodokse Kerk is, mag daar bly – as monnike of werkers.
Oudheid
Athos in die Griekse mitologie is die naam van een van die Gigante wat teen die Olimpiese gode geveg het in die Gigantestryd. Athos het Poseidon met ’n enorme rots gegooi. Dit het in die Egeïese See geval en die berg Athos geword. Volgens ’n ander weergawe van die mite het Poseidon die berg gebruik om die verslane reus te begrawe.
Homeros het Athos genoem in die Ilias. Herodotos noem die skiereiland, wat toe Akte genoem is, en sê Pelasgers van die eiland Lemnos het daar gaan woon en noem vyf stede daarop: Sane, Cleonae, Thyssos, Olophyxos en Akrothoön. Strabo noem ook die stad Dion (Dium) en dat Akrothoön naby die kruin is. Eretria het ook nedersettings op Akte begin. Minstens een ander stad is in die Klassieke periode gestig: Akanthos.
Sieve
Sieve is 'n programmeertaal wat vir die filtrasie van e-pos gebruik kan word. Die taal is deur CMU Cyrus Project geskep.
Athos
Oudheid
Die skiereiland was ook op die aanvalsroete van Ahasveros, wat drie jaar lank ’n kanaal oor die landengte gebou het om sy vloot in 483 v.C. deur te laat. Ná die dood van Alexander die Grote het die argitek Deinokrates aangebied om die hele berg uit te beitel in ’n beeld van Alexander.
Kennis oor die geskiedenis van die skiereiland in dié tydperk is beperk weens die gebrek aan historiese rekords. Argeoloë kon nog nie die presiese ligging vind van die plekke wat deur Strabo genoem is nie. Daar word geglo die inwoners het getrek toe Athos se nuwe inwoners, die monnike, die een of ander tyd voor die 9de eeu n.C. begin arriveer het.
Sieve
Sieve is nie aan enige spesifieke bedryfstelsel of posargitektuur verbonde nie. Dit vereis slegs die gebruik van boodskappe wat aan RFC 2822 voldoen. Die huidige weergawe van Sieve se basisspesifikasie word in RFC 5228, wat in Januarie 2008 gepubliseer is, uiteengesit.
Athos
Vroeë Christelike tydperk
Volgens die tradisie van Athos was die Maagd Maria en Johannes na Siprus onderweg om Lasarus van Betanië te besoek. Die boot is van koers af gewaai en moes noodgedwonge op die heidense Athos anker gooi by die hawe van Klement, naby die hedendaagse Klooster van Iviron. Maria het aan land gegaan en was meegevoer deur die skoonheid van die berg. Sy het dit geseën en haar Seun gevra of dit haar tuin mag wees. ’n Stem is gehoor wat sê: "Ἔστω ὁ τόπος οὖτος κλῆρος σὸς καὶ περιβόλαιον σὸν καὶ παράδεισος, ἔτι δὲ καὶ λιμὴν σωτήριος τῶν θελόντων σωθῆναι (Laat hierdie plek jou erfenis en jou tuin wees, ’n paradys en hawe vir diegene wat redding soek"). Van daardie oomblik af was die berg gewyd as die tuin van die Moeder van God en was dit buite perke vir enige ander vrou.
Ondanks die min historiese rekords word geglo monnike het sedert die 4de, en dalk die 3de, eeu daar gewoon. Tydens die bewind van Konstantyn die Grote (324–337) is dit bewoon deur Christene en heidene. Tydens die bewind van Julianus die Afvallige (361–363) is die kerke van Athos afgebrand en Christene het in die woude en ander ontoeganklike plekke weggekruip. Later, tydens Theodosius I se bewind (383–395), is die heidense tempels verwoes. Die leksigraaf Hesychius van Alexandrië noem dat daar in die 5de eeu nog ’n tempel en standbeeld van "Zeus van Athos" was. Ná die Islamitiese inval van Egipte in die 7de eeu het baie Ortodokse monnike uit die Egiptiese woestyn gevlug op soek na ’n ander vreedsame plek; van hulle het na Athos gekom. Volgens ’n antieke dokument het die monnike "houthutte met strooidakke gebou … en deur vrugte van die wilde bome bymekaar te maak, het hulle etes geïmproviseer".
Bisantynse tydperk: die eerste kloosters
Die kroniekskrywers Theophanes die Belyer (einde 8ste eeu) en Georgios Kedrenos (11de eeu) het geskryf die 726-uitbarsting van die Thera-vulkaan kon vanaf Athos gesien word, en dus was die skiereiland in dié tyd bewoon. Die historikus Genesios het geskryf monnike van Athos het in 787 deelgeneem aan die Tweede Konsilie van Nicea. Aan die begin van die 9de eeu was Athos ’n ruk lank verlate weens invalle deur die Emiraat van Kreta. Omstreeks 860 het die beroemde monnik Efthymios die Jongere na Athos gekom, en ’n aantal monnikehutte ("skiti van St. Basilius") is gebou naby die plek waar hy gebly het. Tydens die bewind van keiser Basilius I van die Bisantynse Ryk het die voormalige aartsbiskop van Kreta Basilius die Belyer ’n klein klooster gebou op die plek van die hedendaagse hawe van die Hilandar-klooster. Kort hierna het ’n sekere Ioannis Kolovos, volgens ’n dokument van 883, ’n klooster by Megali Vigla gebou.
Kragtens ’n dekreet van keiser Basilius I van 885 is die Heilige Berg verklaar tot ’n plek van monnike en mag geen leke, boere of beestelers daar gaan woon het nie. In ’n dekreet van keiser Leo VI die Wyse word gepraat van die "sogenaamde antieke setel van die raad van ouderlinge", en dus was daar reeds ’n soort monnike-administrasie wat toe al "antiek" was. In 887 het ’n paar monnike by keiser Leo gekla dat die klooster van Kolovos al hoe meer groei en dat hul vrede bedreig word.
In 908 is die bestaan genoem van ’n protos ("eerste monnik"), die hoof van die kloostergemeenskap. In 943 is die grense van die kloosterstaat vasgestel en was Karyes reeds die hoofstad en administratiewe setel. In 956 is grond van sowat 940 000 m² in ’n dekreet aan die Xiropotamou-klooster gegee, en dus was die klooster reeds taamlik groot.
Die monnik Athanasios het in 958 by Athos aangekom. Hy het in 962 ’n groot sentrale "Kerk van die Protaton" in Karyes gebou. In die volgende jaar, met die steun van sy vriend keiser Nikephoros II Phokas is die Groot Lawra gestig. Dit is steeds die grootste en belangrikste van die 20 huidige kloosters. Dit was in die volgende eeue onder beskerming van die keisers van die Bisantynse Ryk en sy rykdom en besittings het aansienlik toegeneem.
Ottomaanse tydperk
Die 15de en 16de eeu was redelik vreedsaam vir Athos en die kloosters het vooruitgegaan. ’n Voorbeeld is die stigting van die Stavronikita-klooster, die laaste van die kloosters op Athos. Ná die verowering van Serwië deur die Ottomane het baie Serwiese monnike na Athos gekom. ’n Bewys van hoeveel Serwiërs daar was, kan gesien word in die talle Serwiese monnike wat in dié tyd verkies is tot die amp van protos.
Sultan Selim I was ’n groot weldoener van die Xiropotamou-klooster. In 1517 het hy ’n edik uitgevaardig dat "die plek waar die Heilige Evangelie verkondig word, wanneer dit ook al afgebrand of selfs beskadig word, weer gebou sal word". Hy het ook voorregte aan die kloostergemeenskap toegeken, en die bou van die eetsaal en restourasie van die muurskilderings gefinansier wat tussen 1533 en 1541 voltooi is.
Hoewel die kloosters meestal in vrede gelaat is, het die Ottomane swaar belastings gehef en soms belangrike grond van hulle afgeneem. Dit het eindelik gelei tot ’n finansiële krisis op Athos in die 17de eeu en tot die sogenaamde "idiorritmiese" (halfhermitiese) lewenstyl, eers by ’n paar van die kloosters en later, in die eerste helfte van die 18de eeu, by almal.
In teenstelling met die "koenobitiese" of kloosterstelsel, het die monnike in idiorritmiese gemeenskappe private eiendom, hulle werk vir hulself en is self verantwoordelik om kos en ander noodsaaklikhede te kry. Hulle eet alleen in hul selle en kom net by die kerk byeen. Terselfdertyd is die ab van die kloosters vervang deur komitees, en by Karyes is die protos vervang deur ’n komitee van vier lede.
In 1749, met die stigting van die Athos-akademie naby die Vatopedi-klooster, het die plaaslike kloostergemeenskap ’n leidende rol gespeel in die moderne Griekse Verligting van die 18de eeu. Die instelling het ’n hoë vlak van opvoeding aangebied, onder meer in antieke filosofie en moderne natuurkunde.
Russiese tsaars en prinse van Moldawië, Wallachye en Serwië (tot aan die einde van die 15de eeu) het die kloosters help oorleef met groot skenkings. Oor die volgende eeue het die bevolking en die rykdom van die kloosters afgeneem, maar in die 19de eeu het ’n oplewing plaasgevind, veral danksy die Russiese regering. Die bevolking het in die loop van die eeu stadig gegroei en in 1902 ’n hoogtepunt van meer as 7 000 monnike bereik, hoewel dié getal betwis word.
In 1912, tydens die Eerste Balkanoorlog, is die Ottomane deur die Griekse vloot verdryf. Griekeland het die skiereiland opgeëis as deel van die vredesooreenkoms wat op 30 Mei 1913 in Londen onderteken is.
Weens die tekortkominge van die Vredesverdrag van Londen het die Tweede Balkanoorlog in Junie 1913 uitgebreek. ’n Finale vredesooreenkoms is op 10 Augustus 1913 in Boekarest onderteken.
In Junie 1913 het ’n klein Russiese vloot, bestaande uit die kanonneerboot Donets en die vervoerskepe Tsar en Cherson, die aartsbiskop van Wologda en ’n paar soldate na Athos gebring om ’n teologiese twispunt te besleg oor imjaslawije (’n Russies-Ortodokse beweging).
Die aartsbiskop het samesprekings met die imjaslaftsi gehou en hulle probeer oorreed om vrywillig van hul oortuigings afstand te doen, maar dit het misluk. Op 31 Julie 1913 het die soldate die St. Panteleimon-klooster bestorm. Die Cherson is in ’n tronkskip omskep en verskeie imjaslaftsi-monnike is na Rusland gestuur.
Moderne tydperk
Die skiereiland word volgens verskeie vredesooreenkomste beskou as deel van Griekeland. Ná die Nazi-oorname van Griekeland het Athos se uitvoerende komitee Hitler gevra om die Outonome Kloosterstaat onder sy persoonlike beskerming te plaas, en Hitler het ingestem. Athos het die Tweede Wêreldoorlog amper ongeskonde oorleef.
Later het ’n spesiale vergadering van die Heilige Gemeenskap in Karyes die "Grondwethandves van die Heilige Berg" uitgereik, wat deur die Griekse parlement bekragtig is. Die status van die "selfregerende kloosterstaat" is vervat in ’n dekreet van 972 van die Bisantynse keiser Johannes I Tzimiskes. Hierdie belangrike dokument word in die Huis van die Heilige Administrasie in Karyes bewaar. Die selfregering van die Heilige Berg is in 1095 herbevestig deur keiser Alexios I Komnenos.
Volgens die Griekse grondwet is Athos (die "Kloosterstaat van Agion Oros") "kragtens antieke bevoorregting", ’n "selfregerende deel van die Griekse Staat, waarvan die soewereiniteit vir altyd ongeskonde sal bly", en bestaan dit uit 20 hoofkloosters en Karyes, die hoofstad en administratiewe sentrum. Dit is bekragtig toe Griekeland tot die Europese Unie (toe die Europese Gemeenskap) toegelaat is.
Die kloosters van Athos het ’n geskiedenis van teenstand teen die beweging om die Ortodokse Kerk van Konstantinopel en die Rooms-Katolieke Kerk te herenig. Die Esphigmenou-klooster is veral daarteen gekant. In 1972 het hulle swart vlae gehys om protes aan te teken teen ’n vergadering tussen patriarg Athenagoras I van Konstantinopel en pous Paulus VI. Esphigmenou is toe uit die verteenwoordigende liggame van die Athos-gemeenskap geskop en in 2002 het patriarg Bartolomeus I van Konstantinopel die monnike van Esphigmenou tot ’n onwettige broederskap verklaar. Hy het gelas dat hulle uitgesit word; die monnike het geweier om uitgesit te word en die patriarg het gelas dat ’n nuwe broederskap hulle vervang.
Nadat die getalle in 1971 ’n laagtepunt bereik het van net 1 145 ouer monnike, het dit weer gegroei. Teen 2000 was daar 1 610 monnike, met ’n groot aantal jong, goed opgevoede monnike wat by die kloosters en verwante skiti's aangesluit het. In 2009 was daar byna 2 000 monnike. Baie van die jonger monnike het ’n universiteitsgraad en gevorderde aanleg en hulle werk aan die katalogisering en restourasie van Athos se groot versameling manuskripte, priestergewade, ikone, liturgiese voorwerpe en ander kunswerke, waarvan die publiek in ’n groot mate onbewus is weens die enorme omvang daarvan. Dié projekte, wat deur Unesco en die EU gefinansier word en waarvoor verskeie akademiese instellings hulp verleen, is goed op dreef, hoewel dit verskeie dekades sal neem om te voltooi.
Administrasie en organisasie
Die Heilige Berg word regeer deur die Heilige Gemeenskap, wat uit verteenwoordigers van die 20 kloosters bestaan. Die uitvoerende komitee daarvan is die Heilige Administrasie van vier lede, met die protos aan die hoof.
Die burgerlike owerheid word verteenwoordig deur die burgerlike goewerneur, wat deur die Griekse departement van buitelandse sake aangestel word. Sy hoofdoel is om toesig te hou oor die werking van die instellings en openbare orde. Die huidige burgerlike goewerneur is Aristos Kasmiroglou. Op geestelike gebied val Athos onder die jurisdiksie van die Ekumeniese Patriargaat van Konstantinopel.
In elk van die kloosters – wat vandag almal die "koenobitiese" stelsel volg – word die administrasie behartig deur die ab, wat lewenslank in dié amp bly. Hy word deur die broederskap verkies, en is die hoof en geestelike vader van die klooster. Al die ander inrigtings (skiti's, selle en hutte) val onder een van die kloosters.
Van die 20 kloosters op die skiereiland is 17 oorheersend Grieks. Die monnike van die ander drie kloosters kom van ander lande. Hulle is die Hilandar-, Zograf- en Agiou Panteleimonos-klooster (onderskeidelik Serwies, Bulgaars en Russies). Almal wat in die kloosters gaan woon, kry dadelik Griekse burgerskap.
Die meeste van die skiti's is Grieks, buiten twee wat Roemeens is, Timiou Prodromou (wat onder die Groot Lawra val) en die idiorritmiese Agiou Dimitriou (Agiou Pavlou-klooster), en die Bulgaarse Bogoroditsa (Agiou Panteleimonos-klooster).
Besoekers
Besoekers word per veerboot na die skiereiland geneem, óf van die Ouranoupoli-hawe (vir die kloosters aan die weskus) óf Ierrisos (vir die ooskus). Almal wat aan boord gaan, moet ’n spesiale permit (diamonētērion) vir Athos hê, ’n soort Bisantynse paspoort in Grieks volgens die Juliaanse kalender. Dit word geteken deur vier van die sekretarisse van die groot kloosters. Geestelikes van die Ortodokse Kerk moet spesiale toestemming van die Patriarg van Konstantinopel kry.
Vir niegeestelikes is daar twee soorte diamonētēria: die algemene permit laat die besoeker toe om by van die kloosters te oornag, maar net vir ’n paar dae; met die spesiale permit mag hy net een klooster besoek, maar vir so lank bly as wat hy met die monnike ooreengekom het. Van besoekers word verwag om kort hare te hê, anders word hul hare by hul aankoms geknip.
Die algemene diamonētērion kan op versoek van die Pelgrimsburo in Thessaloniki verkry word. As dit toegeken word, word dit op die dag van vertrek by die spesifieke hawe uitgereik. Daarna kan ’n besoeker ’n klooster kontak om ’n bed vir die nag te bespreek (slegs een nag per klooster). Plek op die veerbote moet vir die retoervaart bespreek word. Die algemene permit kan met ’n paar dae verleng word deur by die hoofkantoor in Karyes aansoek te doen, of wanneer iemand ’n monnik wil word, by ’n klooster.
Die meeste besoekers arriveer in die klein hawe van Dafni, van waar hulle per pad na Karyes of per kleiner boot na ander kloosters geneem word. Daar is ’n openbare busdiens tussen Dafni en Karyes. Duur taxi's wat deur monnike bestuur word, is ook beskikbaar. Besoekers aan die kloosters aan die weskus verkies gewoonlik om op die veerboot te bly en by die klooster van hul keuse af te klim.
Verbod op vroulike besoekers
Daar is ’n verbod op vroulike besoekers om dit makliker vir die monnike te maak om selibaat te lewe.