cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Xeropotamou-klooster
Die Xeropotamou-klooster (Grieks: Μονή Ξηροποτάμου) is ’n Oosters-Ortodokse klooster in die middelste deel van Berg Athos in Griekeland. Dit is agtste in rang van die skiereiland se kloosters en is toegewy aan die Veertig Martelaars van Sebaste. Daar is sowat 25 werkende monnike.
Die klooster is in die 10de eeu gestig. Dit besit verskeie relieke, onder andere die grootste oorgeblewe deel van die Heilige Kruis. Daarom vier die klooster ook ’n spesiale fees op 14 September met die Fees van die Kruisverheffing. Die biblioteek bevat 409 manuskripte en sowat 600 gedrukte boeke.
Chemiese wapen
'n Chemiese wapen (CW) is ammunisie wat chemies geformuleer is om dood en liggaamlike leed onder die vyand te saai. Die Organisasie vir die Verbod op Chemiese Wapens (OVCW) verklaar die volgende:
Dit word geklassifiseer as wapens van massavernietiging (WMV's), hoewel dit onderskei word van kernwapens, biologiese wapens, en radiologiese wapens (wat radioaktiewe verval as elemente gebruik). Dit alles kan gebruik word vir oorlogvoering, wat in die wandel as KBC, (kern, biologies, en chemiese oorlogvoering), bekend staan. Wapens van massasvernietiging is duidelik anders as konvensionele wapens, wat primêr doeltreffend is weens die plofbare-, kinetiese energie-, of verbrandingsvermoëns daarvan. Chemiese wapens kan oor 'n wye spektrum in gas, vloeibare stof, en in soliede vorms versprei word, en kan onskuldige mense baie maklik ook saam met die teikens tref. Senuweegas, traangas en pepersproei is drie hedendaagse voorbeelde hiervan.
Dodelike, unitêre, chemiese middels is ontsettend vlugtig en bestaan uit 'n klas van gevaarlike chemiese wapens wat nou deur baie lande gestapel word. (Unitêre middels is op hul eie doeltreffend en is nie nodig om met enige ander middels te meng nie.) Die gevaarlikste hiervan is senuweegas GA (tabungas), GB (saringas), GD (somangas), VX, en blaastrekkende middels (soos in 'n mens se vel vol blase te brand), wat formules van swaelmosterd is. Dit is alles vloeistowwe teen normale kamertemperatuur, maar skakel om in gasse sodra dit vrygelaat word. Senuweegas, ook bekend as mosterdgas, was baie algemeen in die Eerste Wêreldoorlog gebruik. Die uitwerking van die fosgeengas was longverbranding, blindheid, verminking en die dood.
Pepersproei is deesdae in algemene gebruik vir selfverdediging, en is potensieel dodelik. Daar bestaan geen onlangse bewyse dat dit in oorlogtoestande gebruik is nie, hoewel dit minder beserings en newe-effekte het in vergelyking met impak- en plofbare wapens.
Ingevolge die Konvensie vir Chemiese Wapens van 1993, is daar 'n wêreldwye wetlik afdwingbare verbod op die vervaardiging, stapeling, en gebruik van chemiese wapens. Nieteenstaande die internasionale verbod, is daar tog lande wat dit stapel, met die verskoning van 'n afskrikmiddel teen 'n potensiële aggressor.
Voor die Tweede Wêreldoorlog
Internasionale reg verbied sedert 1899, ingevolge die Den Haagse Konvensie, die gebruik van chemiese wapens, en in besonder "gif- en vergiftigtingswapens". 'n Afsonderlike Deklarasie bepaal dat, in enige oorlog tussen die ondertekenaars, daar nie projektiele gebruik sal word wat versmoring of dodelike gasse sal vrystel nie."
Die Washington-vlootverdrag, wat op 6 Februarie 1922 onderteken is (ook bekend as die Vyfnasieverdrag), om chemiese wapens te verbied, was onsuksesvol want die Franse het dit verwerp. Die mislukking van die verdrag het 'n toename in wapenstapeling tot gevolg gehad.
Die Geneefse Protokol, amptelik bekend as die Protokol vir die Verbod op die Gebruik, in 'n oorlog, van Versmoring-, Giftige- of ander Gasse, en of die gebruik van Bakteriologiese Metodes van Oorlogvoering, is 'n internasionale verdrag vir die verbod op die gebruik van chemiese en biologiese wapens. Dit is op 17 Junie 1925 in Genève onderteken en op 8 Februarie 1928 van krag gemaak. 'n Totaal van 33 lande het dit onderteken en die jongste ondertekenaar (7 Augustus 2003) is die Oekraïne. Die verdrag bepaal dat chemiese en biologiese wapens "geregverdig deur die algemene opvatting van die beskaafde wêreld, veroordeel word". Hoewel die verdrag die gebruik van chemiese en biologiese wapens verbied, word die vervaardiging en opgaar nie verbied nie. Latere verdrae het dit aangespreek en verorden.
Die OVCW administreer die bepalings van die CWK namens 192 ondertekenaars wat 98% van die wêreld se se totale bevolking verteenwoordig. Teen Oktober 2015 is geverifieer dat 65 720 van 75 531 (90%) metrieke ton van die wêreld se gestapelde voorraade vernietig is. Die OVCW het 4 167 inspeksies  by 195 persele, wat verband hou met chemiese oorlogswapens, en 1 103 industriële persele gedoen. Dié inspeksies was op die soewereine grond van 81 lande, en die inspeksies is sedert April 1997 uitgevoer. Wêreldwyd is daar 4 913 industriële persele wat aan die inspeksies onderworpe is. Chemiese oorlogvoering gebruik die giftige eienskappe van chemiese middels as wapens. Dié tipe van oorlogvoering is duidelik onderskeidbaar van kernoorlog en biologiese oorlogvoering en word tesame KBC genoem, die militêre afkorting vir, Kern, Biologiese en Chemiese (oorlogvoering en wapentuig). Nie een hiervan val onder die term konvensionele wapens nie, wat primêr doeltreffend is weens die verwoestende uitwerking daarvan. Chemiese oorlogvoering maak nie staat op plofbare elemente om 'n einddoel te bereik nie. Dit maak eerder staat op die unieke eienskappe van die chemiese agent wat deur ingenieurskap bewapen word. 'n Dodelike agent (middel) is ontwerp om dood te maak of die slagoffer buite aksie te plaas. Ontblaarders (defoliante) word gebruik om plantegroei, wat as skuiling of dekking gebruik word, vinnig te verwoes. Chemiese middels kan ook op landbouprodukte en vee gebruik word om voedseltekort en hongersnood te skep. Chemiese loonvragte kan gebruik word om, met die hulp van afstandbeheer, op vliegtuie of met projektiele, oor 'n afstand, oor 'n teikengebied vry te laat. Beskerming teen chemiese wapens sluit in:
Silwer-ghieliemientjie
Die silwer-ghieliemientjie (Barbus choloensis) is 'n varswatervis wat voorkom in die sytakke van die onderste gedeeltes van die Shirerivier en Zambeziriviere. In Engels staan dit bekend as silver barb. Dit word deur die IUBN geklassifiseer as 'n kwesbare spesie.
Chemiese wapen
CWK-lande met verklaarde stapeling
Van die 190 lande wat die CWK onderteken het, het die onderstaande lande ook hul stapelings-arsenale verklaar, en ingestem tot monitering en verifikasie. In sommige gevalle het van dié lande die gebruik van chemiese wapens erken. In 2015 is bepaal, dat daar net drie lande is wat chemiese wapens het, naamlik Rusland, Noord-Korea en die Verenigde State van Amerika. Van die vernaamste ondertekenaars van die OVCW is:
Indië, Libië, Irak, Japan, Rusland, Amerika, en Sirië.
Ulrich Zwingli
Ulrich Zwingli (ook Huldreych Zwingli, Huldrych Zwingli of Huldreich Zwingli; * 1 Januarie 1484 in Wildhaus, Switserland; † 11 Oktober 1531 in Kappel am Albis) was 'n Zürichse kerkhervormer.
Chemiese wapen
CWK-lande met verklaarde stapeling
Israel en Noord-Korea, wat ook met voorrade sit, het nie die ooreenkoms onderteken nie. Rusland het die grootste arsenaal chemiese wapens in die wêreld verklaar. Teen 2010 het die land reeds 18 241 ton chemiese wapens onskadelik gestel.
Ulrich Zwingli
Uit die Zürichse en Geneefse Hervorming het die gereformeerde kerke voortgespruit. Zwingli se teologie is in die tweede generasie deur Heinrich Bullinger en Johannes Calvyn bevorder.
Silwer-ghieliemientjie
Voorkoms
Die vis is gewoonlik silwerig van kleur met oranje-rooi vinne. Dit word 150–200 mm lank. Daar is twee pare baarde om die bek.
Chemiese wapen
CWK-lande met verklaarde stapeling
Amerika het sy chemiese wapens by agt verskillende leërbasisse gestoor. Die voorrade is in sogenaamde uitsluitings-sones geberg.
Die Amerikaanse beleid vir die gebruik van chemiese wapens is die reg om onder omstandighede van só 'n aanval, terug te kan slaan. Die eerste gebruik van chemiese wapens, of in die geval waar voorkomend, voor so 'n aanval opgetree word, is 'n verbreking van die verklaarde beleid. Net die Amerikaanse president kan die eerste vergeldingsgebruik van chemiese wapens magtig. Die jongste amptelike beleid weerspieël nou die vrese dat chemiese wapens as terorristewapens gebruik kan word. Chemiese wapens word beskryf as die "opsetlike gebruik van giftige eienskappe van chemiese bestanddele om dood te maak". Toe die Tweede Wêreldoorlog uitbreek is daar in die koerante gewaarsku dat "totale streke van Europa" in "lewelose woesterny" gaan ontaard. Die gebruik van chemiese wapens is egter nie met die verwagte omvang in die oorlog gebruik soos gevrees is nie.
Sowat 628 mense is in die hawe van Bari beseer in 'n fratsvoorval toe die Duitsers die nag van 2 Desember 1943 'n Amerikaanse skip in 'n aanval beskadig het. Mosterdgas aan boord van die skip is in die voorval vrygestel.
Die Amerikaanse regering is erg gekritiseer omdat Amerikaanse soldate aan chemiese stowwe ontbloot is tydens toetse om die uitwerking hiervan vas te stel. Hierdie toetse is dikwels uitgevoer sonder dat die troepe daarvan geweet het. Talle Australiese dienspersoneel is ook tydens die sogenaamde "Brooks Eilandtoetse" aan dié stowwe blootgestel  toe die Britse regering die nagevolge van 'n chemiese aanval onder tropiese toestande wou vasstel. In daardie stadium was daar nog baie min kennis hieroor beskikbaar gewees. Sommige chemiese middels is ontwerp om gedagteverandering te veroorsaak sodat die slagoffer nie sy opdragte kan uitvoer nie.
== Blootstelling tydens Operasie Iraqi Freedom en Operasie New Dawn == Soldate wat tydens Operasie Iraqi Freedom en Operasie New Dawn ou ploftoestelle hanteer of moes vernietig het, was moontlik aan chemiese oorlogsmiddels blootgestel. Die chemiese middels wat tot dusver in hierdie arsenale geÏdentifiseer is, is velbrandmiddels (morsterdgas), senuweemiddels (saringas). Die blootstelling aan dié middels was gering, terwyl die blootstelling aan saringas nog minder as aan mosterdgas was.
Unitêre versus binêre wapens
Binêre ammunisie bevat twee, ongemengde en geÏsoleerde chemikalieë wat nie dodelik is nie, totdat dit meng. Dit gebeur gewoonlik net voordat dit op die slagveld gebruik gaan word. In teenstelling hiermee is unitêre wapens dodelike chemiese ammunisie in sy bestaande vorm. Die meerderheid chemiese wapenvoorraad wat bestapel word, is unitêre wapens, en die meeste daarvan word in eenton-grootmaatbehouering gestoor.
Niftrik
Niftrik is ’n dorp in die munisipaliteit Wijchen in die provinsie Gelderland in Nederland.
Silwer-ghieliemientjie
Habitat
Die vis leef in helder poele in die rotsagtige gedeeltes van vloeiende strome. Hierdie spesie kan dieselfde wees as die roosvlerk-ghieliemientjie.
Ulrich Zwingli
Vroeë lewe
Huldrych (Ulrich) Zwingli was die belangrikste kerkhervormer in Switserland en word saam met Martin Luther en Johannes Calvyn beskou as een van die vaders van die Gereformeerde Protestantisme. Huldrych (Ulrich) Zwingli was die derde van 9 kinders en is in die Switserse dorpie Wildhaus gebore.
Reeds op vyfjarige leeftyd is die klein Ulrich uit sy ouerhuis geneem en in die sorg van 'n oom geplaas, wat vir sy opvoeding verantwoordelik was. Aangesien die jong Zwingli besonder skrander was, is hy na die universiteit e van Wenen en Basel gestuur om die filosofie en teologie te bestudeer, en is op 22-jarige ouderdom deur die biskop van Konstanz as priester ingeseën.
Hy is in 1506 in sy eerste gemeente in Glarus aangestel, waar hy verder Grieks en Hebreeus bestudeer en wyd in die geskrifte van die Kerkvaders gelees het. Zwingli het ŉ briefwisseling met een van die voorlopers van die Hervorming, Desiderius Erasmus gevoer.
Hervormingswerk
Onder die invloed van Erasmus, wat besorg was oor wanpraktyke in die Rooms-Katolieke Kerk en hom skerp daarteen uitgelaat het, het Zwingli al hoe meer krities teenoor die kerk begin staan. In die stadium was Zwingli kapelaan van die Switserse huursoldate leër. Dit was destyds die gebruik onder vorste om hul lyfwagte saam te stel uit die geledere van jong Switsers.
Zwingli en ander het beswaar daarteen gehad dat Switserland se jong manne op die manier weggerokkel word en het teen die gebruik in opstand gekom. Om die rede moes hy uit Glarus padgee, en in 1516 het hy priester by die klooster in Einsiedeln geword. Hier het sy evangeliese oortuigings al hoe sterker begin word en hy het sy preke toenemend regstreeks op die uitsprake van die Bybel gegrond.
In 1518 is Zwingli aangestel as predikant in die domkerk van Zürich. By hom was daar geen twyfel meer nie dat ditsy plig was om net die ware evangelie, soos hy dit gesien het, te predik. In 1520 het hy van sy biskop toestemming ontvang om die "ware Goddelike Skrifte" te predik en sy vurige preke het tot 'n opstand teen die aflaatstelsel en die vasreëls van die Rooms-Katolieke Kerk gelei.
Die Switserse kerkhervorming het in 1522 begin. Die jaar 1523 was 'n belangrike jaar vir Zwingli en sy volgelinge. ŉ Botsing met die biskop van Konstanz het gelei tot 'n godsdiensgesprek waarin Zwingli sy hervormingsprogram, wat in 67 stellings vervat is, uiteengesit het. Hierdie program is deur die raad van priesters aanvaar en as gevolg hiervan is die katedraal se skool omgeskep in 'n gewone skool sowel as 'n kweekskool vir gereformeerde pastore.
Die verwydering van heilige beelde uit kerke het tot 'n tweede godsdiensgesprek gelei, wat weer eens op 'n oorwinning vir Zwingli se sienswyse uitgeloop het. In 1524 en 1525 is beelde verwyder, orrels verbied, kloosters ontbind, die Nagmaal en doop verander en ŉ Duitse Bybelvertaling uitgegee. Zwingli het sy hervormings in preke en geskrifte (onder meer sy omvattende kommentaar oor die ware en valse godsdiens) bly verdedig. Van die kanton van Zürich het die hervormingsbeweging na die aangrensende kantons versprei.
Onder die invloed van die groot Rooms-Katolieke teoloog Johann Eck het die vyf woudkantons Luzern, Zug, Schwyz, Uri en Unterwalden Zwingli teengestaan, maar belangrike sentra soos Bern en Basel het sy kant gekies. Intussen het Zwingli en sy Hervormingstydgenoot Martin Luther in 'n geskil betrokke geraak oor die Nagmaal. Zwingli het geglo dat die brood en wyn net as simbole van die liggaam van Christus beskou moes word, terwyl Luther dit meer letterlik vertolk het.
Luther en sy volgelinge het geweier om Zwingli se opvattinge, soos dit in sy geskrifte uiteengesit was, te aanvaar en het uiteindelik die Switserse Hervormingsbeweging verwerp. Die landgraaf van Hesse, Filips, het op die godsdiensgesprek van Marburg (1529) probeer om die twee teoloë te versoen, maar hoewel hulle oor alle ander sake eenstemmig was, kon geen kompromis bereik word ten opsigte van die Nagmaal nie. Zwingli was 'n vurige patriot wat geglo het dat die owerheid die wil van God moes uitvoer soos dit in die Bybel geopenbaar is.
Daarom het hy die Hervorming met politieke middele probeer uitbrei. Dit het uiteindelik in 1529 tot 'n burgeroorlog gelei tussen die Katolieke kantons in die suide en die gereformeerde kantons in die noorde, wat Zwingli se leër verkondig het. In die tweede slag van Kappel is die leër van Zurich verslaan, en Zwingli, wat as kapelaan saamgegaan het, het op 11 Oktober 1531 gesneuwel. Hierna is die kantons toegelaat om hul eie godsdiens te kies. Die noordelike kantons van Switserland is tot vandag toe grotendeels Protestants en die in die suide meestal Katoliek.
Deur die hervormingswerk van Luther, Zwingli en Calvyn was die skeuring van die Christelike Kerk in Wes-Europa 'n voldonge feit. Tot laat in die 17de eeu sou bloedige godsdiensoorloë groot dele van die vasteland teister, soos die Dertigjarige Oorlog, en eeue lank het Rooms-Katoliek e en Protestant e mekaar as aartsvyande beskou. Eers in die 19de eeu, toe die idee van geloofsvryheid vir elkeen algemeen aanvaar is, het hierdie vyandskap geleidelik begin plek maak vir groter wedersydse begrip en die aanvaarding van 'n naasbestaan.
Sint-Vituskatedraal
Die Sint-Vituskatedraal (Tsjeggies: Katedrála sv. Víta oder Chrám sv. Víta, met volle naam Katedrála svatého Víta, Václava a Vojtěcha) dien as die katedraal van die Rooms-Katolieke aartsbisdom Praag. Die domkerk, wat binne die Praagse kasteelkompleks opgerig is, is die grootste kerkgebou in Tsjeggië. Dit is tydens die regentskap van Karel IV vanaf 1344 aanvanklik deur die Franse boumeester Matthias van Arras en, ná sy afsterwe in 1352, hoofsaaklik deur Peter Parler (1330–1399) volgens die voorbeeld van Franse koninklike katedrale in die Gotiese styl gebou. As kroningskerk van die Boheemse konings het die domkerk nie net as laaste rusplek van Boheemse heersers gedien nie, maar ook as bewaarplek van die Boheemse kroonjuwele wat in die Kroonkamer opgesluit lê.
Ian Midlane
Ian Midlane (gebore 2 Februarie 1976) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Swinging with the Finkels (2011) en in die televisiereekse Doctors (2000) en The Sarah Jane Adventures (2007).
Boskoester
Die boskoester (Anthus nyassae) is 'n gelokaliseerde, algemene standvoël van breëblaarboomveld. Die voël kom een-een of in pare voor en soek sy kos op die grond. Die voël is 18 cm groot en weeg 24 gram. In Engels staan die voël bekend as die Wood pipit.
Johann Gmelin
Sy botaniese handtekening is J.G.Gmel.
Erica hanekomii
Erica hanekomii is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor by Middelberg in die Sederberg. Hier is daar een populasie van ongeveer 100 plante en dit word bedreig deur die hoë voorkoms van veldbrande.
9
Die jaar 9 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 9de jaar van die 1ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Elizabeth Spriggs
Elizabeth Spriggs (18 September 1929 – 2 Julie 2008) was 'n Engelse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Sense and Sensibility (1995), The Secret Agent (1996), en Harry Potter and the Sorcerer's Stone (2001), en in die televisiereeks Playing the Field (1998).
Belgiese nasionale rugbyspan
Die Belgiese nasionale rugbyspan (Duits: Belgische Rugby-Union-Nationalmannschaft; Frans: Équipe nationale de Belgique de Rugby de XV; Nederlands: Belgisch rugbyteam) is die nasionale rugbyspan wat België in internasionale wedstryde (toetswedstryde) verteenwoordig. Rugby word in België geadministreer deur die Belgiese Rugbyfederasie (FBRB) wat in 1931 gestig is. Hulle dra die bynaam “Swart duiwels”. België word deur Wêreldrugby as ’n vlak drie-span erken. Die Belgiese rugbyspan is tans (Maart 2023) 29ste op Wêreldrugby se wêreldranglys gelys.
Nieuwgraaf
Nieuwgraaf is ’n nedersetting in die munisipaliteit Duiven in die provinsie Gelderland in Nederland.
Belgiese nasionale rugbyspan
België het op 1 Julie 1930 in sy eerste toetswedstryd teen Nederland gespeel en met 6–0 gewen. In die daaropvolgende jare het albei spanne gereeld ontmoet. Van die ander opponente in die begintydperk was Italië en Duitsland. Sedert die 2000’s het die rugbysport in België verder ontwikkel, en die keurspan lok intussen gereeld skare van sowat 5 000 tydens tuiswedstryde. Hulle ding in die Europese Rugbykampioenskap met ander opkomende rugbyspanne mee.
Beheerliggaam
Die beheerliggaam vir rugby in België is die Belgiese Rugbyfederasie (Fédération Belge de Rugby, FBRB). Die FBRB is in 1931 gestig en het in 1988 by die Internasionale Rugbyraad (IRR, nou Wêreldrugby) aangesluit. Daarbenewens is die FBRB ’n stigtingslid van die kontinentale beheerliggaam Fédération Internationale de Rugby Amateur (FIRA; nou Rugby Europa).
Die hoogste rugbyliga in België is die Eerste Divisie, waaraan agt spanne deelneem. Die meeste spelers van die Belgiese nasionale span is uit dié liga afkomstig. Van die ander spelers is veral in Frankryk aktief. In België aktiewe nasionale spelers draf meestal uit vir die professionele span Brussels Devils wat sedert 2021 aan die Rugby Europa Superbeker deelneem.
Naas die amptelike nasionale span roep die FBRB ook ander keurspanne byeen. Nes ander rugbynasies beskik België oor ’n o/20-nasionale span wat aan die Europese en Wêreldrugby o/20-kampioenskap deelneem. Kinders en jongmense word reeds op skool aan rugby bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hul met hul afrigting.
Geskiedenis
Die Belgiese nasionale span het hulle eerste wedstryd op 1 Julie 1930 teen Nederland gespeel. België kon dié wedstryd met 6–0 wen. Alhoewel hulle in 1931 nie enige wedstryde gespeel het nie, het België van 1932 af vir vyf jaar lank elke jaar teen Nederland gespeel. In 1932 was die uitslag gelykop maar het die wedstryde in die 1930’s wat daarop gevolg het verloor. In 1937 het die span ook teen Italië en Duitsland gespeel. Die span het albei wedstryde verloor.
In die 1950’s het België aangehou om teen Nederland te speel, sowel as teen Spanje. België het in die 1960’s daarin geslaag om teen Portugal ’n in gelykop te speel. In die 1970’s het hulle meeste van hulle wedstryde gewen en teen ’n groter aantal Europese nasies gespeel. Dié neiging is in die 1980’s voortgesit. België het in die laat 1980’s ses agtereenvolgende wedstryde gewen. In die 1990’s het die span al hoe meer wedstryde teen hulle gereelde Europese teenstanders begin speel. ’n Belgiese span het voor die Rugbywêreldbeker 2007 teen Argentinië gespeel. ’n Belgiese XV het op 24 Mei 2008 teen die Britse Barbarians gespeel.
België het geleidelik verbeter, vanaf die 55ste rang in 2004 het die “Swart Duiwels” gedurende die volgende jare baie verbeter en goeie resultate teen ander Europese spanne behaal, en in 2010 een van die 30 beste spanne op die IRR se ranglys geword. Sedert België se toetreding tot die eerste 30 spanne in die internasionale ranglys het hulle daarin geslaag om hul plek te behou.
Gedurende die Europese Nasiesbeker 2010–2012 het België ’n baie suksesvolle veldtog gehad en kon tussen Maart 2011 en Desember 2012 tien agtereenvolgende wedstryde wen. Hulle het vir die 2012–14-toernooi tot die ENB 1A gevorder, waar hulle teen spanne soos Spanje en Portugal, maar ook die Rugbywêreldbeker 2011-deelnemers Roemenië, Georgië en Rusland gespeel het.
Jacques Rogge, die voormalige Internasionale Olimpiese Komitee-president, was ’n lid van die Belgiese nasionale rugbyspan.
Huidige span
Die volgende spelers het België se span tydens die 2021 eindjaarrugbytoetsreeks gevorm:
Spelerstatistieke
Vervolgens die belangrikste statistieke van België se spelers. Die spelers wat met * gekenmerk is, is nog aktief en kan hul statistieke verbeter.
(Korrek teen April 2020)
Chris Muller
Generaal Chris Muller (1865 – 1945) was 'n Boeregeneraal tydens die Anglo-Boereoorlog. Hy volg genl. Ben Viljoen as aanvoerder van die Boeremagte in die Oos-Transvaal op na Viljoen se gevangeneming op 25 Januarie 1902.
Beknopte biografie
Christiaan Hendrik Muller is op 4 Januarie 1865 in die Kaapkolonie gebore. Hy groei in die Vrystaat en later in die Transvaal op waar hy in verskeie naturelleveldtogte geveg het. Hy veg in die Tweede Vryheidsoorlog as korporaal in die Boksburgkommando en word later tot generaal bevorder vanweë sy uitmuntende kennis van wapens.
Muller was saam met Ben Viljoen by die Slag van Helvetia betrokke. Die slag vind op 29 Desember 1900 by Helvetia, 10km noord van Machadodorp plaas. Die Boere behaal 'n oorwinning oor die Britse Magte onder leiding van Majoor Cotton. Beide die Boeremag en die Britse mag was 350 man sterk, terwyl die Britte ook 'n kanon van 120mm tot hulle beskikking gehad het. Muller sou later veral bekend word vir die buiting van hierdie kanon, genaamd die 'Lady Roberts'.
Hy neem deel aan die vredesonderhandelinge by Vereeniging. In later jare was hy die direkteur van die Landbank. In 1914 was hy by die Maritz-rebellie betrokke. Hy was ook 'n aantal jare parlementslid.
Muller is in 1945 in Johannesburg oorlede.
Pieter Ham
duimnael|regs|220px|Ds. Pieter Nicolaas Ham.
Ds. Pieter Nicolaas Ham (Amsterdam, Nederland, 17 Maart 1811 – Willowmore, Kaapkolonie, 19 September 1866) was ’n predikant in twee gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk. Ham sal onthou word as die man wat op pad was om die Voortrekkers, wat so gepleit het om 'n geestelike versorger, te gaan help, maar wat nooit sy bestemming in Natal bereik het nie.
Han met afgestam van ds. Adrianus Ham, 'n Rotterdamse predikant. Sy opleiding geniet hy in Amsterdam en Utrecht, waar hy met lof die teologiese eksamen aflê. Weens 'n oorvloed van proponente kan hy nie dadelik 'n vaste beroep kry nie en tree hy van 8 Augustus 1837 tot 31 Mei 1840 as hulpprediker van ds. Wolterbeek in Alkmaar op.
Mislukte reis na Natal
Aangesien geen Kaapse predikant destyds sy lot met die Groot Trek wou inwerp nie, het die kerkraad van Pietermaritzburg vertoë gerig tot Nederland om predikante na Natal te stuur. 'n Geestelike kommissie is in Amsterdam vir hierdie doel gestig en het daarin geslaag om die diens van prop. Ham te verkry wat aan die begin van 1843 saam met sy eggenote aan boord van die Brazilië (ook gespel Brasilië) na Natal vertrek het. Toe die passasiers egter op 7 Mei 1843 in Natal aankom, verneem hulle tot hul ontsteltenis dat die Republiek pas deur Engeland geannekseer is en dat die Britse kommissaris in Natal, H. Cloete, dit verbied dat enige passasier van die Brazilië voet aan wal sit. Hy was glo bevrees dat as gevolg van die teenwoordigheid van die Brazilië en die Nederlandse toenadering op handels- en godsdienstige gebied die verset teen die Britse bewind bestendig sou word. Die gevolg was dat Ham nie toegelaat is om in Natal aan wal te stap nie. Die skip vertrek toe maar na Delagoabaai, waar prop. Ham ernstig siek word aan geelkoors en waar sy vrou sterf tydens die geboorte van hul kind, wat ook oorlede is, sowel as ’n onderwyser, L. Martineau, wat saam uitgestuur is. Prop. Ham het doodsiek gelê aan koors onder die vreemdes wat hom nie kon verstaan nie en wie se taal hy nie magtig was nie. Hy is eindelik per skip na Kaapstad gebring waar hy in Maart 1844 in 'n uitgeputte toestand aangekom het en waar hy geruime tyd verpleeg moes word.
Paarl en Franschhoek
So het prop. Ham nooit die Voortrekkers bereik nie, maar nadat hy in die Kaapse Kerk gelegitimeer is, is hy na die Paarl beroep as hulpprediker met die wyk Franschhoek as arbeidsterrein en word later predikant van die afgestigte gemeente.
Sy Leerrede over Johannes VI: 67-69 (Kaapstad, 1847) verskyn enkele jare ná sy aankoms in Suid-Afrika. Op Franschhoek gaan dit met hom nie baie voorspoedig nie. Daar was klagtes dat hy kerkraadsvergaderings nie bywoon nie; dat hy die gemeente verlaat sonder enige kennisgewing; dat hy hom aan drankmisbruik sou skuldig maak, en so meer. Daar was soveel verdeeldheid in die gemeente dat 'n kommissie van die Sinode ondersoek moes instel en dit duidelik geword het dat albei partye foute gemaak het. Die gemeentelede kon met die Hollander en sy vreemde uitkyk nie oor die weg kom nie. Ná twintig jaar diens in Franschhoek verlaat hy die gemeente vrywillig (1864) en neem vir die Evangelies-Lutherse gemeente van Stellenbosch waar tot 28 Oktober 1865, toe hy 'n beroep na die NG gemeente Willowmore aanvaar waar hy weereens ’n nuwe gemeente se eerste leraar was.
In 1866 verskyn sy Afscheidsrede naar aanleiding van Openb. 3 : 3a uitgesproken in de Evangelisch Luthersche Kerk te Stellenbosch op 8 October 1865 (Kaapstad).
Op Willowmore
Gedurende sy dienstermyn op Willowmore het hy hom beywer vir die bou van 'n pastorie en het landmeter Garcia die grond wat Lehmkuhl geskenk het om 'n pastorie op te bou, opgemeet en is tenders in die Volksblad, De Zuid-Afrikaan, De George Advertiser en die Eastern Province Herald gevra vir die oprigting van die gebou volgens planne opgestel deur die argitek C.O. Hager van Stellenbosch. Dit het onder meer bepaal dat "buitemure 12 voet hoog en 14 duim dik moes wees, met binnemure 9 duim dik en dat alle hout in die gebou greinhout moes wees". In Februarie 1866 is tenders oopgemaak wat gewissel het van R1 500 tot R3 147,91. Die Kerkraad het egter besluit dat die saak moes oorstaan as gevolg van die voortdurende droogte en "ongunstige tye".
Ds. Ham het hom beywer vir die daarstelling van 'n begraafplaas. Dit is in sy tyd dat daar besluit is om rondom die kerkhof die muur te bou wat vandag nog bestaan. Ds. Ham het ook die stigting van 'n skool gepropageer en in hierdie verband het hy dr. Langham Dale, superintendent van onderwys, gespreek, wat gemeld het dat hy die saak goedgesind is.
Nagmaal en ander dienste is periodiek gehou op Hartebeestkuil, Baviaanskloof, Dieniedouw, Vondeling en Willowmore.
Nadat Ds. Ham net 10 maande op Willowmore gestaan het, is hy op die 19 September 1866 oorlede en is hy begrawe in die kerkhof waarvoor hy hom so beywer het.
Gesinslewe
Voor sy vertrek uit Holland is hy met mej. A.F. Nibbrig van Amsterdam getroud, maar sy en haar pasgebore seuntjie is in Delagoabaai oorlede. Hy is later met Aletta Francina van Schoor, die weduwee van John Maitland, getroud. Van hul vier kinders is 'n dogtertjie op elfjarige leeftyd oorlede.
Waardering
Ham was 'n gesogte geleentheidsprediker, soos blyk uit sy optrede by die jaarvergadering van die Zuid-Afrikaansche Bijbelvereeniging (10 Oktober 1844), die herdenking van die aankoms van die Franse Hugenote (5 September 1844) en die 46ste verjaardag van die Zuid-Afrikaansche Zendinggenootschap (13 Oktober 1845). Hy het ook oor 'n snedige pen beskik, soos sy gereelde bydraes tot De Honigby getuig. Aangesien hy 'n aanhanger was van die liberalisme, die teologiese stroming wat die kerk veel hoofbrekens besorg het, kon hy nie as predikant by sy ortodokse gemeentes ingang vind nie.
Tydens die herdenking van die gemeente Willowmore se 75-jarige bestaan in 1939 is sy stoflike oorskot opgegrawe en voor die ou kerk herbegrawe. 'n Gedenknaald is op sy nuwe graf opgerig "ter nagedagtenis van hierdie dienskneg van God uit die vreemde, wat hom die lot van ons voorvaders aangetrek het en gewillig was om sy beste kragte vir hulle te offer".
Equisetaceae
Die Equisetaceae Rich. ex DC. is 'n familie van varingagtige plante.
A4
A4 is die mees algemene grootte in die A-reeksformaat van papier. Die afmetings van A4 is 210 mm × 297 mm wat 'n oppervlak van 0,06237 m2 lewer.
Balfour
Die dorpsnaam Balfour kan verwys na die volgende:
Equisetaceae
Hierdie familie is taamlik oud en is reeds bekend in die Devoon van meer as 300 miljoen jaar gelede. Die verwantskap met ander varingagtiges is nie duidelik nie. Kenmerkend is die hoë silikaatgehalte van die plant wat die selwande van die epidermis versterk.
A4
Die formaat is oorspronklik deur 'n DIN-numering (DIN 476 van 1922) gedefinieer en is later deur ISO oorgeneem as die huidige norm ISO 216. In Duitsland word die formaat nog steeds as "DIN A4" aangedui.
Equisetaceae
Die familie bevat een genus:
Die genus het ongeveer 15 spesies wat behalwe in Australië en Nieu-Seeland oor die hele wêreld voorkom.
In Suider-Afrika word die perdestert Equisetum ramosissimum aangetref
Voortplanting
Net soos by die ander varingplante en mosse kom generasiewisseling ook by perdesterte voor: 'n geslagtelike en ongeslagtelike generasie wissel mekaar tydens die lewensiklus af. In die lente groei eers liggeel of bruinrooi stingels (lentestingels) uit die ondergrondse wortelstok. Aan die eindpunt van die stingel is 'n spoorkeël (strobilus) met 5 tot 10 spoorliggame wat kransgewys gerangskik is.
Die spore word hierin ryp en in ŉ blougroen wolk deur die wind versprei. Wanneer die spore vrygelaat is, sterf die stingels af. Ryp spore het 'n meersellige wand en dra 2 lang, lintvormige hegorgane (hapterone). Tydens vogtige weer lê die aanhangsels spiraalsgewys om die spore gerol, maar in droë weer vou dit weer uit en dien as sweeforgane. Wanneer die spore in goeie grond val, ontkiem dit en vorm meestal 'n eenslagtige voorkiem (protallus).
Die voorkiem dra die geslagsorgane: die manlike anteridiums, wat spermatosoïede vorm, en die vroulike argegoniums, waarin een eiersel ryp word. Spore word dikwels in groepies versprei omdat hulle met hul hegorgane aan mekaar vasklou, en daarom word die manlike en vroulike geslagselle gewoonlik nie ver van mekaar af ryp nie. Die manlike selle swem na die eierselle om hulle te bevrug.
Die tweede generasie ontwikkel uit die bevrugte sel. Die tweede generasie is aanvanklik altyd groen omdat daar bladgroen in die stingel is. Die wortelstokke wat uit die lengtestingel ontwikkel het, word in die somer 'n onvrugbare somerstingel. In teenstelling met die voorjaarstingel wat op die voedsel in die wortelstok teer, kan die somerstingel fotosintetiseer en nuwe voedsel produseer. Die somerstingels is verkiesel en geriffel. Die plante is daarom vlymskerp en word sover as moontlik deur vee vermy.
Verteenwoordigers
Egte boomvormige perdesterte met verhoute stamme soos die Calamitaceae gehad het, kom nie meer voor nie. Die grootste lewende spesie is Equisetum giganteum, wat in Suid-Amerika aangetref word en stingels van 3 m het. Die reuse-perdestert (Equisefum telmateia) groei in vrugbare, vogtige bosse in Europa. Die plant se onvrugbare stingels is wit en hoogstens 50 cm lank; in die somer is die stingels onvrugbaar en kan tot 2 m lank word. Die somerstingels dra meestal onvertakte, groot sytakke aan die liggroen hoofstingel.
Stephen Moore (akteur)
Stephen Moore (11 Desember 1937 – 4 Oktober 2019) was 'n Engelse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Bridge Too Far (1977) en Pirate Radio (2009), en in die televisiereekse The Hitchhiker's Guide to the Galaxy (1981) en The Boss (1995).
Erica hansfordii
Erica hansfordii is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor in die Slanghoekvallei by Worcester. Die voorkomsgebied van die plant is slegs 0.25km2. Die plant groei in nat, moerasagtige gebiede en hulle habitat word bedreig deur die drooglegging van nat areas, opdamming van water, wingerde wat uitgebrei word en indringerplante.
Erica harveiana
Erica harveiana is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Oos-Kaap.
Rooitand-snellervis
Die Rooitand-snellervis (Odonus niger) is 'n vis wat voorkom in die Stille- en Indiese oseane, asook in die Rooisee en langs die ooskus van Afrika suidwaarts tot aan die suidkus van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Redfang triggerfish. Hierdie vis is die enigste spesie in die genus; die genus is dus monotipies.
Identifikasie
Die vis word tot 40 cm lank. Die vis het 'n diep lyf met 'n opvallende onderkaak en die tande is rooi. Die lyf is donkerblou tot pers en die skubbe aan die lyf het donker rande. Twee blou lyne strek van die oë tot by die bek. Die kop-area se kleur mag ligter word na gelang van die vis se gemoedstoestand. Die volwasse vis het lang stertvinpunte.
Ramón Rodríguez (akteur)
Ramón Rodríguez (gebore 20 Desember 1979) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Taking of Pelham 123 (2009), Transformers: Revenge of the Fallen (2009), Battle Los Angeles (2011), en Need for Speed (2014).
Valerie Harper
Valerie Harper (22 Augustus 1939 – 30 Augustus 2019) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Freebie and the Bean (1974) en in die televisiereekse Mary Tyler Moore (1970) en Rhoda (1974).
Abigail Kubeka
Abigail Kubeka (ook Abigail) is 'n Suid-Afrikaanse jazzmusikant. Sy het al met bekende Suid-Afrikaanse musici opgetree, waaronder Miriam Makeba. Abigail het 'n Grammy-prys agter haar naam en het ook al in China opgetree.
Papilionoideae
Papilionoideae is die boom-subfamilie wat hoort tot die familie Fabaceae. Wêreldwyd is daar 13,860 spesies wat hoort tot die subfamilie waarvan 1000 in Suider-Afrika voorkom en 60 van hulle is bome. Hierdie subfamilie is staan ook bekend as die Ertjie-subfamilie.
Genera
Die volgende genera hoort onder andere tot die subfamilie:
NG gemeente Rossville
Rossville was van 1893 tot met die gemeente se inlywing by die NG gemeente Barkly-Oos die naam van die NG gemeente op die Oos-Kaapse dorpie Rhodes.
Gemeente se ontstaan
Die gemeente is in 1893 van die NG gemeente Barkly-Oos afgestig met 'n ledetal van 400. Die naam van die dorpie was toe al Rhodes, maar 'n aantal van die lidmate het verlang dat ds. David Ross, destyds van Lady Grey en konsulent en kerkvader van die geweste, vernoem word. Op 'n vergadering om die saak te bespreek, is besluit om die dorpsnaam onveranderd te laat, maar die gemeente Rossville te noem.
Ná die vertrek van ds. Helgard Müller van die NG gemeente Barkly-Oos in 1894 is die gemeente getrou bedien deur ds. F.W.R. Gie, eweneens van die moedergemeente. Eers in Februarie 1902 kon die gemeente Rossville daarin slaag om sy eie leraar te bevestig in die persoon van prop. J.R. Hugo. Onder vele moeilikhede weens Krygswet kon hy eindelik hier aankom en is hy deur die konsulent bevestig. Hy neem egter ná vier jaar 'n beroep aan na Niekerkshoop, waar hy in Januarie 1907 bevestig is.
Die gemeente bly geruime tyd vakant en eers die dertiende beroep word aangeneem sodat ds. C.H. Murray in 1908 bevestig kon word. Hy het kort vantevore sy sendingwerk in Njassaland moes laat vaar weens sy eggenote se swak gesondheid. Hy arbei met seën en vrug in die gemeente. Sy alombeminde vrou is in 1913 oorlede. Aan die einde van 1915 neem ds. Murray die beroep van die Algemene Sendingkommissie na Mochudi in Betsjoeanaland aan en in Mei 1916 word ds. G.W.S. Hofmeyr as sy opvolger en Rossville se derde leraar bevestig. Hy was van 1909 die eerste leraar van die NG gemeente Port Elizabeth, maar moes in 1914 emeriteer weens swak gesondheid. Hy het blykbaar wonderbaarlik herstel, want hy arbei getrou in Rossville tot 1920, in Glen Lynden tot 1920, Greytown tot 1929 en toe nog op Middelburg, Transvaal, tot 1948 toe hy sy emeritaat finaal aanvaar; dus 'n volle 34 jaar nadat hy aanvanklik sy emeritaat aanvaar het.
Ds. Hendrik Adrian de Wet (Lichtenburg, 25 Februarie 1890 – 5 Julie 1970) ontvang sy eerste onderrig by sy vader en daarna op Franschhoek waar hy die goue medalje ontvang vir die beste leerling. Hy ontvang sy teologiese opleiding aan die Kweekskool op Stellenbosch en daarna aan Princeton in die VSA waar hy die graad M.Th. verwerf. Hy word in 1921 gelegitimeer en bedien agtereenvolgens die gemeentes Pietermaritzburg-Wes (November 1921), Rossville (1926), Lusaka (1928), Christiana (1930), Philipstown (1941), Cedarville (1946), Alexandria (1947). Tydens sy bediening op Christiana ontvang hy sy tweede M.Th.-graad, maar nou aan die Universiteit van Stellenbosch. Hy tree tydens die Tweede Wêreldoorlog as veldprediker op. De Wet was ’n praktiese predikant wat lidmate bygestaan het in hul alledaagse probleme. Hy was goed in sport, veral tennis. Die De Wet-stamregister berig: “(Hy) Gebruik kruiemengsels om mans met prostaat en ander intieme probleme te help. Sy nageslag beskou die kruiemengsel as rede waarom geen egskeidings onder hulle voorkom nie.” Ds. De Wet was die stigter van die De Wet-Greeff-sendingfonds. Hy aanvaar sy emeritaat op 18 April 1953 weens swak gesondheid. Hy is in 1918 getroud met Elizabeth Johanna (Lizzie) Ochse. Twee kinders is uit die huwelik gebore.
Gemeentelike lewe
Die gemeente het bloeijare beleef toe die eenmanskool tot 'n skool met vyf onderwysers aangegroei het om net weer teen omstreeks 1952 tot 'n tweemanskool te daal. In 1942 is hier met 'n koshuis begin, maar in 1950 is dit ontbind weens 'n gebrek aan kinders. Dit is gedeeltelik veroorsaak deur baie boere wat reeds 'n plaas besit het, maar dan 'n tweede en selfs derde gekoop het en so tot die ontvolking van die omgewing gelei het. Die gemeente het swaar gebuk gegaan onder droogtes in 1912 en 1933, maar nie ondergegaan nie. In 1902 en 1931 was daar weer groot kapokstorms wat baie skade veroorsaak het. Skape wat onder die kapok toe was, is tot 'n maand later eers weer daaronder ontdek.
In 1952 berig Ons gemeentelike feesalbum die kerk se lidmaattal het tot onder 200 gedaal, maar "onder die seënende hand van die Here bly die gemeente egter selfstandig en welvarend". Dit is nie duidelik presies wanneer die gemeente ontbind het nie, maar dit moes iewers tussen die NG Kerk se Jaarboek van 1973 (toe daar sowat 100 lidmate was) en die 1979-uitgawe wees, want daarin word die gemeente nie meer vermeld nie.
10
Die jaar 10 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 10de jaar van die 1ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Trevor Nyakane
Trevor Nyakane (* 4 Mei 1989, Bosbokrand) is ’n rugbyspeler wat as stut vir die in die opvolger van die Superrugbykompetisie speel.
Nyakane het in 2006 en 2007 vir Limpopo se Cravenweekspan gespeel en is in 2007 gekies vir die SA Skole Akademiespan. Hy het die Vrystaat Cheetahs in 2008 (o/19) en 2009–2010 (o/21) op jeugvlak verteenwoordig en van 2010 tot 2014 in die Vodacombekerreeks. Hy het in 2011 as leenspeler vir die Griffons in die Curriebeker se Eerste Afdeling gespeel en het sy buiging in 2012 in Superrugby vir die gemaak.
Nyakane het op 8 Junie 2013 in Durban sy debuut vir die Springbokke gemaak in 'n toets teen Italië. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2015 en die Rugbywêreldbeker 2019.
Erica hebdomadalis
Erica hebdomadalis is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor in die oostelike kant van die Klein-Swartberge op hoogtes van 2 000m of hoër. Die voorkomsgebied is kleiner as 10 km2. Die plant word beskou as seldsaam en die habitat is stabiel.
Go Ahead Eagles
Go Ahead Eagles is 'n sokkerspan in Deventer (Nederland) wat in die Eerste divisie (die tweede nasionale liga) speel. Go Ahead was al vier keer die kampioene van Nederland gewees. Go Ahead se tuisveld is die Adelaarshorst (kapasiteit: 10 500 toeskouers).
Go Ahead het sterk mededinging met die naburige span PEC Zwolle. Die IJsselderby staan bekend as een van die strafste derbys in Nederland.
Geelbekbosduif
Die Geelbekbosduif (Columba arquatrix) is 'n duif wat 'n inwonende broeiende voël in 'n groot deel van oostelike en suidelike Afrika van Ethiopië tot die Kaap is. Daar is ook populasies in Wes-Angola, die suidweste van Saoedi-Arabië en die noorde van Jemen. Dit kom plaaslik algemeen voor, maar daar is aansienlike gapings in die verspreiding daarvan as gevolg van sy habitat.
Go Ahead Eagles
Geskiedenis
In 1902 het die broers Hollander die klub Be Quick gestig as teenstrewer van die andere klub uit Deventer: UD. Omdat die naam al bestaan word die al vinnig omgeset in Go Ahead (in 1971 word Eagles aan die naam vastgeplak deur die afrigter Barry Hughes). Die span word al vinnig suksesvol, deur in 1916 al kampioen van Oos-Nederland te word. Hulle eindig daardie seisoen ook as naaswenner in die nasionale kampioenskap. In die volgende seisoen wen hulle vir die eerste keer die nasionale titel, iets wat toe nog nooit 'n klub uit Oos-Nederland het bereik nie. Deur die sukses het die klub baie ondersteuners gekry, sodat hulle in 1920 'n nuut stadion bou: die Adelaarshorst (met 'n aanvanklike kapasiteit van 24.000 plekke).
Geelbekbosduif
Beskrywing
Die volwasse manlike Geelbekbosduif is 'n groot duif, 37–42 cm in lengte. Die rug en vlerke is maroen, met die skouers swaar gespikkel met wit kolletjies. Die onderkant is maroen met swaar wit kolle, en die kop, met geel kolle om die oog en 'n geel snawel, is grys. Die nek vere, wat gebruik word in vertoning, is maroen-en-wit gestreep, die ondervlerk en onderstert donker grys, en die voete is geel.
Go Ahead Eagles
Geskiedenis
As in Nederland in 1954 professioneel sokker ingevoer word, verlies Go Ahead die stryd om die populâriteit in Overijssel van Sportclub Enschede en later FC Twente (waar Go Ahead sterk mededinging mee het gehad). In 1965 behaal die klub sy laatste sukses seur as naaswenner in die KNVB-Beker te eindig (in die eindstryd word hulle geklop deur Feyenoord). Ondanks die verlore eindstryd mag Go Ahead in die volgende seisoen meeding om die Europese Bekerwenner-beker, waar hulle word uitgeklop deur Celtic FC. Hierdie wedstryde is die enige Europese wedstryde wat Go Ahead ooit het gespeel en is nog steeds 'n hoogtepunt vir die ondersteuners. In 1987 relegeer die klub na die Eerste divisie (hulle keer nog terug na die Eredivisie tussen 1992 en 1996). Die klub word in sukses nu ook geklop deur die nuut mededinger FC Zwolle, wat seer word betreur deur die ondersteuners.
Geelbekbosduif
Beskrywing
Die wyfie is baie soortgelyk, maar 'n bietjie dowwer. Jong voëls het die maroen en grys vervang met donker bruin, die kaal dele is 'n dowwe groen-geel, en die vlerk vere het ligte rande. In vlug lyk die duif baie donker. Die vlug is vinnig, met gereelde slae, en 'n skerp flik van die vlerke by geleentheid wat kenmerkend is van duiwe in die algemeen. Die oproep is 'n groot koe koe.
Go Ahead Eagles
Geskiedenis
Teenwordig klim Go Ahead weer uit die dal en probeer hulle die 21e Premier League span te wees. Hulle probeer 'n Engelse atmosfeer skep en sodoende meer ondersteuners te kry. In 2013 het die klub weer gepromoveer na die Eredivisie, deur in die Nacompetitie FC Volendam uit te klop. In seisoen 2014/15 relegeer die klub weer na die Eerste divisie, maar plaas die klub hom wel vir die Europa League deur die Fairplay klassement (Go Ahead word geklop deur die Hongaarse span Ferencvaros). In 2015 brei hulle die stadion uit to 10.500 toeskouers.
Geelbekbosduif
Habitat
Dit is 'n spesie wat hou van die koel, klam bos afdakke bo 1400 m, alhoewel dit plaaslik voorkom tot so laag as 700 m. Dit bly in berg fynbos, tweede groei en bosse, en voer op landbougrond wanneer dit nie verjaag word nie.
Voortplanting
Die Geelbekbosduif bou 'n groot stok nes tot 15 m hoog in 'n boom en lê een (selde twee) wit eiers. Die eiers inkubeer vir 17-20 dae tot uitbroei, en die kuikens verlaat die nes na nog 20 dae.
Die mannetjie het 'n vertoning wat bestaan ​​uit diep boë, en 'n vertoningsvlug wat bestaan ​​uit 'n klim, vlerkklappe, en stadige gly na benede.
Voeding
Die Geelbekbosduif voed op vrugte en bessies, veral in die blaredak opgetel, maar dit sal ook vir gevalle vrugte neerdaal en sommige insekte en ruspes eet. In die suide van die verspreidingsgebied, het dit 'n voorliefde vir die vrug van 'n hoogs indringende plant, die luisboom (Solanum mauritianum). Voëls sal aansienlike afstande vlieg uit hul slaapplekke na voedingsplekke en jong of nie-broeiende voëls sal swerms vorm.
Cliff Parisi
Cliff Parisi (gebore 24 Mei 1960) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Saint (1997), The Man Who Knew Too Little (1997), en From Hell (2001), en in die televisiereeks Kavanagh QC (1995).