cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
NG gemeente Boksburg
Artikel in Oos-Rand-Beeld
Ná die Anglo-Boereoorlog het Boksburg vinnig ontwikkel en het die dorp 'n redelik kosmopolitiese bevolking gehad. Naas die Afrikaners was daar Engelse, Skotte en Walliesers en het die dorp se Anglikaanse, Presbiteriaanse en Baptiste-gemeente ontstaan. Boksburg was deel van die distrik Heidelberg onder die wyk Kliprivier, maar kerklik het die dorp onder Johannesburg gesorteer.
Die geweldige bevolkingsontploffing aan die Rand het veroorsaak dat die NG gemeente Krugersdorp in 1890 aan die Wes-Rand gestig is, en die NG gemeente Langlaagte in 1892 van NG gemeente Johannesburg kon afstig. Die vierde gemeente aan die Rand sou Boksburg wees.
Omstreeks 1885 het verskeie Afrikanergesinne in die omgewing van die huidige Elsburg gewoon. Die verwagtings aangaande goud het egter hier teleurgestel, want dit het later geblyk dat die goudrif nie suidoos loop nie, maar reg oos. Daar is wel in 1888 deur die bemoeienis van 'n ds. Martins 'n skool op Elsburg gestig, maar die groei was in Boksburg. Op 20 November 1893 het die boeregemeenskap aansoek gedoen vir die stigting van 'n eie gemeente.
Die aansoek is goedgekeur en die gemeente is gestig. Geld is summier ingesamel vir 'n kerkgebou wat dadelik gebou en in Desember 1894 ingewy is. Op 21 September 1894 het die eerste katkisante belydenis van geloof afgelê en op dieselfde dag nog is 'n gekombineerde kerkraadsvergadering ge hou om 'n predikant te beroep. Ná 'n paar mislukte beroepe is die legendariese ds. J.M. Louw uiteindelik as leraar na die NG gemeente Boksburg beroep. Hy het na sy bevestiging in Boksburg nooit weer 'n beroep aanvaar nie.
Die Anglo-Boereoorlog het ontwrigtend op die kerklike lewe ingewerk. Ds. Louw kon op 31 Julie 1899 nog met sy kerkraad vergader maar as gevolg van die oorlogsverklaring kon die Oktobernagmaal glad nie plaasvind nie. Op 29 Januarie die volgende jaar kon die kerkraad weer vergader. Dan was ds. Louw ook 'n veldprediker tot aan die einde van die oorlog.
Eiendom was deur die jare een van die grootste uitdagings vir die gemeente. Die ou kerkie het spoedig te klein geword en 'n nuwe was noodsaaklik. 'n Standplaas is later gekoop en mev. Louw het die hoeksteenlegging op 27 Januarie 1912 waargeneem. Die kerkgebou is op 26 Oktober 1912 ingewy.
Van Reenenspas
Van Reenenspas is 'n bergpas in die Drakensberge in Suid-Afrika. Dit verbind KwaZulu-Natal met die Vrystaat en dra die N3 nasionale pad oor die berg.
Geskiedenis
In die middel van die 19de eeu het die verkeer tussen KwaZulu-Natal en die Vrystaat so toegeneem dat 'n gangbare pad noodsaaklik geword het. Frans van Reenen, wat hier geboer het, het 'n roete aan die ingenieurs gewys. Hy het die roete gebruik om vee oor die berg te jaag om in die Vrystaat te verkoop. Die pas is in 1865 voltooi en na Van Reenen vernoem. Die pad klim 850m van die voet van die pas tot by die dorpie Van Reenen bo-op die kruin.
Trivia
Daar is ook 'n spoorwegpas wat die Drakensberg hier kruis en is in 1891 voltooi. Die pas sneeu toe gedurende uiterste weerstoestande in die winter, gevolglik kom alle verkeer tot stilstand.
Anthony Bushell
Anthony Bushell (19 Mei 1904 – 2 April 1997) was 'n Engelse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Royal Bed (1931), Five Star Final (1931), en A Night to Remember (1958).
Georic Lomas
Georic Lomas is 'n Suid-Afrikaanse akteur en sanger uit Centurion, Gauteng. In 2013 vertolk hy die rol van Morné in die Afrikaanse musiekfilm As jy sing. In 2016 stel hy die enkelsnit "Bazaruto" vry, wat eerste plek in Maroela Media se Afrikaanse Top 20 bereik. Die liedjie is deur die Afrikaanse liedjieskrywer Johan Vorster geskryf en die musiekvideo is in Bazaruto, Mosambiek geskiet.
Uitbeelding
Lomas matrikuleer aan die Hoërskool Zwartkop.
Li Bai
Li Bai (701 tot 762), ook bekend as Li Po, is 'n Chinese digter wat in sy leeftyd al vereer is en tot vandag nog geprys word as 'n genie en romantikus wat tradisionele poësievorme tot nuwe hoogtes geneem het. Hy, saam met sy vriend Du Fu, was die vernaamste bydraers in die bloeitydperk van Chinese digkuns tydens die Tang-dinastie. Die Tang-dinastie word beskryf as "China se goue era" en die uitdrukking "Drie wonders" verwys na Li Bai se digkuns, Pei Min se skermkuns en Zhang Xu se kalligrafie.
Nagenoeg 'n duisend gedigte wat aan Li Bai toegeskryf word, het behoue gebly. Dit is saamgevoeg in vier bloemlesings uit die Tang-dinastie, terwyl vier-en-dertig van sy gedigte ingesluit is by die bloemlesing Driehonderd Tang-gedigte, wat vir die eerste keer in die 18de eeu gepubliseer is. Vertalings van sy gedigte word ook in hierdie tyd in Europa gepubliseer. Die gedigte dien as modelle om die plesier van vriendskap, die diepte van die natuur, afsondering en wyn te vier. Onder die beroemdste gedigte tel Om wakker te word uit dronkenskap, Die moeilike pad na Shu en Op 'n stil nag, wat steeds in Chinese skooltekste voorkom. In die Weste word nog voortdurend meertalig vertaalde tekste van Li se gedigte gepubliseer, Afrikaans ingesluit. Sy lewe self het 'n legendariese gedaante aangeneem met stories van dronkenskap, ridderlikheid asook die bekende mite dat hy in 'n rivier verdrink het na 'n poging om die maan se waterweerkaatsing vanuit 'n boot te omhels.
Familienaam en van
Li (李) is die agternaam of van. Li Bai, Li Po, Li Bo, Ri Haku, al die variante en nog meer, met of sonder woordafbreking, is histories aan hom toegeken en gebruik. Li Bai verwys algemeen na homself as "白"
Sy gegewe naam word met 'n Chinese karakter (白) geskryf, en word verrooms met variante soos Po, Bo, Bai en Pai. In Hanyu Pinjin wat moderne Mandaryns reflekteer, is die vernaamste omgangsvariant vir dié karakter Bái; Bó is egter die korrekte letterkundige variant en 'n algemene uitspraak vir sy familienaam. Die "P" in Wade-Giles Po dui op ’n gebrek aan aspirasie in die konsonant, sodoende nader aan /b/ as aan /p/ en kan geskryf word as "p'", /p/ gevolg deur ’n apostroof. Die Kantonese weergawe is baak met 'n finale /k/. Die gerekonstrueerde weergawe van hoe hy en ander uit die Tang-dinastie dit sou uitspreek is Bhæk. Sy stylnaam (zi) is Taibai (Tai-pai; 太白), letterlik "Groot Witte" wat Venus beteken (in die Chinees van sy tyd en later deur die term "Goue ster" vervang is as planeetnaam). Deur dus die familienaam en die stylnaam te kombineer kom variante soos Li Taibo, Li Taibai en Li Tai-po onder meer na vore.
Lewe
Die twee "Boeke van Tang", Die Ou boek van die Tang en Die Nuwe boek van die Tang bly die primêre bronne van bibliografiese materiaal oor Li Bai. Ander bronne bevat interne leidrade uit gedigte van of deur Li Bai, en dan is daar ook sekere ander bronne, soos die voorwoord vir sy versamelde gedigte geskryf deur sy familielid en literêre eksekuteur, Li Yangbin.
Agtergrond en geboorte
Li Bai is volgens algemene beskouing in 701 n.C. gebore in wat nou as Sentraal-Asië beskou word, waar sy familie in sake gedy het op die grensgebied. Hierna, op ongeveer vyfjarige ouderdom, verhuis die familie onder leiding van sy vader, Li Ke (李客), na Jiangyou. Dit is naby moderne Chengdu in die Sichuan-provinsie. Daar heers 'n mate van geheimsinnigheid of onsekerheid rondom die omstandighede van die familie se verhuising. Die gebrek aan geregtelike toestemming wat nodig sou wees om vanuit grensgebiede te verhuis, veral as die familie daarheen beroep of verban is, laat vrae ontstaan. Ten spyte van heelwat spekulasie bly die feite egter dun gesaai.
Agtergrond
Twee weergawes deur tydgenote, Li Yangbing (familielid) en Fan Chuanzheng, noem dat Li se familie oorspronklik kom uit wat nou bekend staan as suidoostelike Gansu. Li se voorgeslagte word tradisioneel terug geneem tot by Li Gao, die adellike stigter van die staat Westelike Liang. Hierdie feit verskaf 'n mate van ondersteuning vir Li se aanspraak dat hy verwant is aan die Li koninklike familie van die Tang-vorstehuis. Die Tang-keisers het ook aanspraak gemaak daarop dat hulle verwant is aan die Li-heersers van Westelike Liang. Bewysstukke toon egter dat Li se eie voorgeslagte tydens die Sui-dinastie weens een of ander rede sosiaal as nie-adelikes geklassifiseer is, en gedwing is tot 'n vorm van ballingskap vanuit hul oorspronklike huis (wat nou Gansu heet) na 'n plek of plekke verder wes. Tydens hul ballingskap in die verre weste bly die familie Li in die antieke Syroetestad Suiye (Suyab, tans 'n argeologiese terrein in hedendaagse Kirgistan), en moontlik selfs in Tiaoshi, 'n staat naby moderne Ghazni, Afghanistan. Hierdie gebiede lê langs die antieke Syroete en die familie Li was waarskynlik handelaars en was nogal welvarend.
Geboorte
In een hagiografiese mededeling droom Li Bai se ma, terwyl sy hom verwag, van 'n groot wit verskietende ster. Dit moes bygedra het tot die idee dat hy 'n uitgeworpe onsterflike (een van sy byname) was. Dat die Groot Wit Ster sinoniem was met Venus, dra ook natuurlik by om sy stylnaam "Tai Bai" of "Venus" te verduidelik.
Huwelik en gesin
Li was ten minste twee maal getroud. Hy tree in 727 in sy eerste huwelik met die kleindogter van ’n gewese minister. Later jare in 744 tree hy weer in die huwelik in die huidige Liangyuan-distrik van Henan. Die huwelik is met 'n ander digter met die van van Zong (宗), by wie hy kinders verwek en mee gedigte uitruil, onder meer verskeie verklarings van liefde teenoor haar en hulle kinders. Sy tweede vrou was 'n kleinkind van Zong Chuke (宗楚客, oorl. 710), ’n vername regeringsamptenaar tydens die Tang-dinastie en die oorgangstydperk van Wu Zetian.
Jeug
In 705, Li Bai was vier, verhuis sy vader in die geheim met sy gesin na Sichuan naby Chengdu. Li bring dan ook sy jeug daar deur. Daar staan deesdae 'n gedenkteken in Zhongba-dorp, Jiangyou, Sichuan-provinsie (die gebied van die moderne provinsie wat toe as Shu bekend gestaan het, na 'n vorige onafhanklike staat wat deur die Sui-dinastie geannekseer is en later weer by die Tang-dinastie se grondgebied ingesluit is). Die jong Li spandeer die meeste van sy grootwordjare in Blou (ook vertaal as "groen", "asuur" of "natuurkleur") Lotus, ’n dorp in Chang-ming-distrik, Sichuan, China. Dit stem tans in naam ooreen met Qinglian-dorp (青莲镇) van die Jiangyou-stadsdistrik in die Sichuan-provinsie.
Die jong Li het wyd gelees, van onder meer klassieke Confucius soos die Boek van liedere en die Boek van dokumente, asook verskeie astrologiese en metafisiese werke wat Confucius geneig was om te vermy. Deel van die familie se literêre tradisie was om die "Honderd Outeurs" te lees en hy kon ook dig voor hy tien was. Die jeugdige Li was ook by ander aktiwiteite betrokke soos die tem van wilde voëls en skermkuns. Verdere aktiwiteite het ingesluit perdry, jag, reis en hulpverlening aan armes en onderdruktes deur geld of wapens te verskaf. Met verloop van tyd het die jong Li heel vaardig geword in vegkuns. 'n Outobiografiese aanhaling deur Li self getuig van en help ook om die wilde lewe wat hy in die Sichuan provinsie gelei het te illustreer. Hy noem dat toe hy vyftien was hy gaande was oor skermkuns en met die kuns heelwat groot manne uitgedaag het.
Voor sy twintigste verjaarsdag het Li reeds verskeie mans dood gemaak, klaarblyklik uit ridderlikheid volgens die dwalende ridder-tradisie (youxia).
In 720 voer Goewerneur Su Ting, wat Li as 'n genie beskou het, 'n onderhoud met hom. Hoewel hy die begeerte uitgespreek het om 'n amptenaar te word, het hy nooit die Chinese staatsdienseksamen afgelê nie. Die rede vir wat as 'n logiese stap vir hom sou wees blyk persoonlik van aard te wees.
Vertrek uit Sichuan
Li Bai verlaat Sichuan rondom 725 in sy middel twintigs en seil die Yangtzerivier af oor die Dongtingmeer na Nanjing en lei hiermee sy swerfjare in. Hierna keer hy stroomop terug na Yunmeng, wat nou as Hubei bekendstaan, en trou met die kleindogter van 'n afgetrede eerste minister, Xu Yushi. Die huwelik blyk egter net 'n kort tussenpose te wees. Tydens die eerste jaar van sy reis ontmoet hy bekendes en gee heelwat van sy rykdom weg aan hulpbehoewende vriende.
Verder op reis
In 730 bly Li Bai by Zhongan-berg naby die hoofstad Chang'an (Xi'an), en probeer tevergeefs om daar ’n pos los te slaan. Hierna seil hy stroomaf met die Geelrivier, vertoef in Luoyang en besoek Tiyuan voor hy huiswaarts keer. In 735 bevind Li Bai hom in Shanxi waar hy tydens ’n krygsverhoor teen Guo Ziyi tussen beide tree. Ziyi betaal die guns later terug tydens die An Shi-onruste, na hy een van die top Tang-generaals geword het. Teen ongeveer 740 verhuis Li na Shandong en word oor die tydperk deel van die groep wat bekend word as die "Ses leeglêers van die Bamboesspruit". Dit was 'n informele groep toegewy aan letterkunde en wyn. Verder swerf hy rond in die omgewing van Zhejiang en Jiangsu en maak uiteindelik vriende met Wu Yun, 'n bekende Daoïstiese priester. Wu Yun word in 742 deur die Keiser ontbied om die keiserlike hof by te woon en sy lof daar vir Li Bai was enorm.
By Chang'an
Wu Yun se lof vir Li Bai lei Keiser Xuanzong (gebore Li Lonji en ook bekend as Keiser Minghuan) om Li Bai na die keiserlike hof in Chang'an te ontbied. Li se persoonlikheid fassineer beide die aristokrate en gewone mense gelyk, insluitend 'n ander Taoïs (en digter) genaamd He Zhizhang. Zhizhang gee Li die bynaam van "Onsterflike uit die hemel verban." Na 'n aanvanklike oudiënsie, waartydens Li Bai uitgevra is oor sy politieke siening, was die Keiser so beïndruk dat hy 'n groot banket aangebied het in Li Bai se eer. Daar word genoem dat die Keiser tydens die banket sy guns tot so 'n mate bewys het deur persoonlik Li se sop te kruie.
Keiser Xuanzong neem Li in diens as 'n vertaler omrede hy ten minste een nie-Chinese taal geken het. Ming Huang gee hom op die ou einde 'n pos by die Hanlin-akademie, wat gemoeid is met die lewering van geleerde kundigheid en poësie vir die Keiser.
Wanneer Li Bay na die paleis ontbied is deur die keiser, was hy gereeld dronk, maar steeds bedrewe genoeg om op die plek op te tree.
Li Bai het verskeie gedigte geskryf oor die Keiser se pragtige en geliefde Yang Guifei, die gunsteling koninklike gade. 'n Heel waarskynlik apokriewe storie doen die rondte oor Li Bai uit hierdie tydperk. Een maal, onder die invloed van alkohol, word sy skoene vol modder en Gao Lishi, die polities magtigste eunug in die paleis, word gevra om voor die Keiser vir Li by te staan met die verwydering van die modder. Gao voel beledig deur die nietige taak en slaag later daarin om Yang Guifei te oortuig om aanstoot te neem van Li se gedigte rakende haar. Met verloop van tyd onder aanmoediging van Yang Guifei en Gao Lishi, stuur Xuanzong vir Li Bai, teësinnig maar tog beleefd en met geskenke van goud en silwer, weg uit die keiserlike hof. Na Li Bai se vertrek uit die hof word hy amptelik 'n Taoïs en maak Shandong sy nuwe tuiste. Hy swerf egter nog ver en wyd oor die volgende tien jaar met die skryf van gedigte.
Ontmoeting met Du Fu
Hy ontmoet Du Fu in die herfs van 744 na hulle 'n enkelkamer deel en verskeie aktiwiteite saam aanpak soos reis, jag, wyn drink en poësie skryf. Hierdeur word 'n hegte en lewenslange vriendskap gevorm. Hulle ontmoet die daaropvolgende jaar weer. Dit is die enigste twee kere wat hulle in persoon ontmoet hoewel hulle voortgegaan het om die vriendskap lewendig te hou via digkuns. Dit word weergegee in die dosyn of meer Du Fu-gedigte aan en oor Li Bai wat bewaar gebly het, en die een van Li Bai aan Du Fu gerig, wat nog bestaan.
Sylvia Plath
Sylvia Plath (27 Oktober 1932 – 11 Februarie 1963) was 'n Amerikaanse digter, romanskrywer, en kortverhaalskrywer. Sy was veral bekend vir haar digkuns, maar ook vir 'n semi-outobiografiese roman, The Bell Jar, onder die skuilnaam Victoria Lucas.
Li Bai
Oorlog en ballingskap
Teen die einde van 755 versprei die wanorde wat deur die rebellegeneraal An Lushan aangehits word oor die hele land. Die Keiser vlug naderhand na Sichuan en abdikeer. Tydens die chaos verklaar die Kroonprins homself opportunisties tot Keiser en regeringshoof, hoewel die An Shi verstorings voort duur (soos dit later genoem is, aangesien dit aangegaan het na die dood van die aanhitser en verder geneem is deur Shi Siming en ander). Li Bai word 'n personeelraadgewer vir Prins Yong, een van Keiser Xuanzong se seuns wat, hoewel laag op die primogenituurlys, tog benoem is om die keiserlike mag as generaal te deel na die Keiser in 756 abdikeer.
Charlene, Prinses van Monaco
Charlene, Prinses van Monaco (gebore as Charlene Lynette Wittstock; geboortedatum: 25 Januarie 1978) is die Prinses van Monaco en die vrou van Albert II, Prins van Monaco. Sy is ook 'n voormalige rugslagswemmer en lid van die Suid-Afrikaanse Olimpiese swemspan.
Li Bai
Oorlog en ballingskap
Nog voor die ryk se eksterne vyande verslaan is, sê die twee broers mekaar egter die stryd aan met hulle onderskeie weermagte. Met die verslaan van Prins Yong se magte deur sy broer, die nuwe keiser in 757, vlug Li Bai. Hy word nogtans later gevange geneem in Jiujiang en tot die dood veroordeel. Dit is hier waar die bekende en magtige weermaggeneraal Guo Ziyi saam met ander tussen beide tree; Gou Ziyi is die einste persoon wat dekades vroeër deur Li Bai van ’n krygsverhoor gered is. Sy vrou, die dame Zong, en ander (soos Song Ruosi) skryf petisies om begenadiging. Na Generaal Guo Ziyi se aanbod om sy amptelike rang prys te gee in ruil vir Li Bai se lewe, word Li se doodstraf omgekeer in ballingskap en word hy verban na Yelang. Yelang (nou Guizhou) was in die afgeleë uiterste suidwestelike deel van die ryk geleë en is beskou as buite die vername invloedsfeer van die Chinese beskawing en kultuur. Li Bai vertrek sonder enige haas na Yelang, lê verlengde sosiale besoeke (soms tot maande) af, skryf gedigte op pad en maak vir die nageslagte gedetailleerde notas van sy reis. 'n Kennisgewing van imperiale kwytskelding bereik hom egter nog voor hy naby Yelang was. Hy het slegs sover as Wushan gereis toe die nuus van die kwytskelding hom in 759 bereik het.
Sylvia Plath
Kinderjare
Sy is op 27 Oktober 1932 gebore in die dorpie Jamaica Plain in Massachusetts, as die dogter van Aurelia Schober Plath, 'n Oostenryker wat na Amerika toe getrek het, en Otto Emile Plath, 'n immigrant vanaf Pole. Haar vader was 'n professor in dierkunde, veral bye, en Duits by die Universiteit van Boston. Sy het ook 'n jonger broer gehad. Plath het haar eerste gedig publiseer in die Boston Herald se kinderafdeling toe sy net agt jaar oud was.
Charlene, Prinses van Monaco
Sy is in die Rhodesiese (die huidige Zimbabwe) stad Bulawayo gebore as dogter van Michael Kenneth Wittstock, eienaar van 'n rekenaarmaatskappy, en Lynette Humberstone, 'n voormalige kompetisieswemmer. In 1989 verhuis sy en haar familie na Suid-Afrika. Sy is van Duitse, Engelse en Ierse herkoms. Charlene praat minstens drie tale: Afrikaans, Engels en Frans.
Li Bai
Terugkeer en ander omswerwinge
Met die ontvangs van die nuus oor sy imperiale kwytskelding, keer hy rivieraf terug na Jiangxi, reis op pad deur Baidicheng in die Kuizhou-prefektuur, nog steeds toegewyd aan die vreugdes van kos, wyn, goeie geselskap en die digkuns; sy gedig "Vertrek uit Baidi in die oggend" teken die gedeelte van sy reis op en terg digterlik sy vyande en lasteraars met die insluiting van ape in die beeldspraak. Hoewel Li nie met sy swerwerslewe stop nie, beperk hy dit oor die algemeen tot Nanjing en die twee Anhui-stede van Xuancheng en Li Yang (in die moderne Zhao-distrik) Sy digwerk uit die tydperk sluit natuurgedigte in asook gedigte oor sosio-politieke protes. Met verloop van tyd word 'n familielid van Li, Li Yangbing, magistraat van Dangtu in 762 en Li Bai gaan bly by hom. Ondertussen sterf Suzong en Xuanzong kort na mekaar en China kry 'n nuwe keiser. Verder is China by hernude pogings betrokke om voortgesette militêre onrus te onderdruk wat nog voortvloei uit die An Shi rebellies. Li bied aan om op die generalestaf van die Chinese bevelvoerder Li Guangbi te dien. Hy word egter op 61-jarige ouderdom ernstig siek en sy ongesteldheid verhinder hom hiermee voort te gaan.
Charlene, Prinses van Monaco
As swemmer neem sy aan die Olimpiese Somerspele van 2000 in Sydney deel, waar sy met die Suid-Afrikaanse aflos in die 4x100m wisselslag in die vyfde plek eindig. Sy behaal ook verskeie nasionale titels.
Qwaqwa
Qwaqwa was 'n selfregerende tuisland ("bantoestan") in die oostelike Vrystaat in Suid-Afrika. Die tuisland het slegs 655 km² grondgebied beslaan. Die hoofstad van Qwaqwa was Phuthaditjhaba en die gebied het 180 000 Sotho-sprekendes as inwoners gehad.
Charlene, Prinses van Monaco
In 2000 leer sy prins Albert van Monaco tydens die Monaco Grand Prix ken. Sedert 2006 het hulle 'n verhouding en op 23 Junie 2010 is die twee amptelik verloof. Die burgerlike huwelik is op 1 Julie 2011 deur Philippe Narmino, die voorsitter van die Monegaskiese Raad van State, voltrek. Die kerklike huwelik vind op 2 Julie 2011 in die binnehof van die prinslike paleis plaas. Die mis is deur aartsbiskop Bernard Barsi van Monaco gelei. Sedert haar huwelik staan sy amptelik as Haar Deurlugtige Hoogheid Prinses Charlène van Monaco bekend, 'n titel wat laas deur Albert se moeder, prinses Grace Kelly, gedra is.
Li Bai
Dood
Die nuwe Keiser Daizong benoem Li Bai in 762 as die Registrateur van die Linkerkommandant se kantoor. Ongelukkig is Li Bai reeds oorlede teen die tyd wat die imperiale edik in Dangtu, Anhui aankom.
Qwaqwa
Qwaqwa is die Suid-Sotho woord vir witter as wit, moontlik 'n verwysing na die gereelde wit sneeu op die bergpieke in die omgewing. Die hoofstad het ook as Witsieshoek bekend gestaan in Afrikaans.
Li Bai
Dood
Daar bestaan 'n ou en effens vergesogte tradisie uit onbekende Chinese bronne oor sy dood. Dit lui dat Li verdrink het na hy uit sy boot val in 'n poging om die maanweerkaatsing in die Yangtzerivier te omhels. Die werklike rede vir sy dood blyk egter as gevolg van meer natuurlike oorsake te wees, moontlik weens sy harde lewenstyl. Die legende beklee nietemin 'n plek in Chinese kultuur.
Eweknienetwerk
In die algemeen verwys 'n eweknienetwerk (Engels: peer-to-peer network of P2P) na 'n rekenaarnetwerk wat nie vaste werkstasies en bedieners bevat nie, maar 'n aantal gelykwaardige rekenaars wat aanmekaar gekoppel is en terselfdertyd as 'n bediener en werkstasie dien vir ander aansluitings tot die netwerk.
Li Bai
Dood
'n Gedenkteken vir Li Bai staan net wes van Ma'anshan.
Eweknienetwerk
Kenmerke
Die eweknienetwerkmodel staan in kontras met die werkstasie-bedienermodel. Elke aansluiting is in staat om 'n ondersteunde oordrag te begin en te beëindig. Eweknie-aansluitings kan verskil in hul plaaslike opstelling, verwerkingsnelheid en bandwydte van die netwerk asook die stoorkapasiteit beskikbaar.
Li Bai
Kalligrafie
Li Bai was onder andere 'n bedrewe kalligraaf. Net een fragment van sy werk in sy eie handskrif bly egter behoue. Die fragment dra die titel Shangyangtai (Opgaan na die Sonterras), 'n 38.1 x 28.5 cm lange rol (met 'n latere toevoeging van 'n titel geskryf deur Keiser Huizong van Song en 'n naskrif deur Keiser Qianlong self). Die kalligrafie word gehuisves in die Verbode stad in Beijing, China.
Qwaqwa
Die twee vernaamste stamme in die omgewing is die Bakoena en die Batlokoa. Die twee stamme het in 1969 verenig en die naam Qwaqwa aangeneem. Op 1 November 1974 is selfregering aan Qwaqwa toegestaan. Na die eerste demokratiese verkiesing in 1994 is die tuisland heringelyf by die Republiek van Suid-Afrika. Die Qwaqwa-hoofminister van 1974 tot 1994 was Kenneth Mopeli.
Corbières (streek)
Die Corbières (in Oksitaans las Corbièras, in Katalaans les Corberes) is 'n natuurlike gebied in Languedoc-Roussillon in die suide van Frankryk. Dit is 'n streek wat bekend is vir sy wynbou en heuning wat gegrond is op roosmaryn en wat onder die handelsnaam Miel de Narbonne verkoop word. Die Corbières is geleë in die departemente Pyrénées-Orientales en Aude. Dit begin by étang de Leucate (of étang de Salses), naby Perpignan en strek tot by Carcassonne. In die noorde word die Corbières van die Minervois geskei deur die Auderivier. Die hoogste punt in die Corbières is die pic de Bugarach teen 1 230 m.
Li Bai
Oorblywende tekste en redigerings
Selfs Li Bai en Du Fu, die twee bekendste en mees volledig geredigeerde Tang-digters, se nalatenskap is geaffekteer deur die vernietiging van die imperiale Tang-biblioteke en die verlies van vele privaatversamelings in tye van onrus. Hoewel heelwat van Li se gedigte behoue gebly het, is selfs meer verlore en bestaan daar probleme rondom variërende tekste. Een van die eerste pogings om Li Bai se werk te redigeer is deur sy familielid Li Yangbing onderneem. Hy was die magistraat van Dangtu by wie Li in sy laaste jare gebly het en sy manuskripte aan toevertrou het. Die mees betroubare tekste lê egter nie noodwendig in die vroegste uitgawes nie. Song-dinastiegeleerdes het verskeie weergawes van Li se digkuns uitgereik, maar dit is eers tydens die Qing-dinastie, met versamelings soos die Quan Tangshi (Volledige Tang-gedigte), waartydens die mees volledige studies van die toe oorblywende tekste gemaak is.
Eweknienetwerk
Uitruilnetwerke
Die term kan tegnies gesproke ook toegepas word op 'n aantal netwerktegnologieë en -programme wat gebruik maak van die model (soos byvoorbeeld die NNTP-protokol, wat gebruik word deur Usenet-nuusgroepe). Die term word dikwels gebruik om uitruilnetwerke soos Gnutella, FastTrack,WinMX, BitTorrent en EDonkey2000. Hierdie netwerke bied die moontlikheid om gratis en grotendeels anoniem lêers of dele daarvan tussen persoonlike rekenaars wat met die internet verbind is, uit te ruil. Die Engelse benaming hiervoor is filesharing.
Qwaqwa
Ligging en klimaat
Qwaqwa, met 'n oppervlakte van 620 km², was die kleinste van die nasionale state binne die grense van die Republiek van Suid-Afrika. Dit het uit 'n enkele geografiese eenheid bestaan en was in die suidoostelike hoek van die Vrystaat geleë. In die suide en suidweste het Qwaqwa aan Lesotho en in die ooste aan Natal gegrens. Die Caledonrivier en die Drakensberge het in die suide en ooste natuurlike grense gevorm.
Corbières (streek)
Die Corbières kan in drie verskillende dele verdeel word:
Qwaqwa
Ligging en klimaat
Die staat se voormalige gebied lê tussen 1 500 en 3 000 m bokant seespieël en die landskap is bale bergagtig. Van die talle berg strome wat die gebied deurkruis, is die Elandsrivier die belangrikste. Dit ontspring in die Drakensberge, waarvandaan dit in 'n noordwaartse rigting vloei. Dit stuit later by die Wilgerrivier aan en is 'n belangrike voedingsbron van die Vaalrivierskema.
Qwaqwa het 'n gematigde tot koel klimaat gehad met 'n gemiddelde somertemperatuur van 17,9°C in Januarie en 'n gemiddelde wintertemperatuur van 7,4°C in Julie. Die gemiddelde maksimum- en minimumtemperature van die maande is onderskeidelik 29,9°C en -4,6°C. Die naam Qwaqwa beteken letterlik "witter as wit" en verwys na die feit dat daar heelwat sneeu val. Sneeu is algemeen in die winter, veral in die hoogliggende suidelike deel. Ryp en haelbuie kom ook dikwels voor. Die gemiddelde jaarlikse reënval van net meer as 800 mm sak hoofsaaklik in die somer uit in die vorm van donderbuie.
Historiese oorsig
Qwaqwa het vroeër bekend gestaan as die landdrosdistrik Witsieshoek, wat genoem is na Oetse (uitgespreek Whetsi of Whitsie), 'n stamkaptein wat daar gewoon het. Hy is na verskeie botsings met die boere van die omgewing in 1857 uit die gebied verdryf en sy stam het verbrokkel. Tydens die Basoeto-oorlog van 1865/6 het 'n halfbroer van Mosjesj, kaptein Paulus Mopeli, 'n vredesooreenkoms met president J.H. Brand van die Oranje-Vrystaat gesluit.
In 1869 het president Brand Witsieshoek aan Mopeli en sy Kwena-stam toegewys. In 1875 het die Vrystaatse regering 'n ander stam, die Tlokwa van kaptein Koos Mota, in ’n aangrensende gebied gevestig. Die stam is verwant aan die Noord-Sotho van Noord-Transvaal, maar is afstammelinge van 'n Tlokwa-groep wat lank naby Vrede in die Vrystaat gewoon het.
Selfregering
Kaptein Wessels Mota van die Tlokwa-stam het op 18 Junie 1953 die eerste stamkaptein in Suid-Afrika geword wat die instelling van 'n stamowerheid aanvaar het, iets wat net daarna ook vir die Kwena ingestel is. Die stamowerhede se verantwoordelikhede was baie beperk, maar dit is in 1962 uitgebrei deur die toevoeging van die funksies van 'n streekowerheid. Dit het beteken dat die owerhede ook verantwoordelik was vir skole, klinieke, paaie, brûe, damme, ensovoorts.
'n Gebiedsowerheid, destyds bekend as die Basoeto ba Borwa-gebiedsowerheid, is op 24 April 1969 ingestel. Die stamme het gelyke verteenwoordiging hierin gehad en die uitvoerende gesag het by 'n uitvoerende raad berus. Die lede van die Uitvoerende Raad is deur die lede van die gebiedsowerheid verkies. In Oktober 1971 is die gebiedsowerheid deur 'n wetgewende vergadering vervang, wat wetgewende bevoegdhede oor onder meer landbou, onderwys en welsyndienste gehad het. Qwaqwa is op 1 November 1974 tot 'n selfregerende staat binne die Republiek van Suid-Afrika verklaar, met 'n gedeeltelik verkose wetgewende vergadering en 'n kabinet bestaande uit 'n hoofminister en ses ander ministers. Die eerste algemene verkiesing is in Maart 1975 gehou en mnr. Kenneth Mopeli van die Kwena-stam is tot hoofminister verkies. Hy is in die tweede algemene verkiesing (1980) herkies.
Kenneth Mopeli
Tsiame Kenneth Mopeli, hoofminister van Qwaqwa, is op 20 September 1930 op Witsieshoek gebore. Hy was die seun van ’n kaptein van die Kwena-stam. Na sy skoolopleiding het hy hom as onderwyser bekwaam en die Hons-BA- graad verwerf. Hy het later skoolinspekteur op Bothaville geword. Mnr. Mopeli was reeds lid van die gebiedsowerheid en het na die instelling van die Wetgewende Vergadering voorsitter van die finansiële komitee geword. Hy is as 'n moderne, progressiewe leier beskou, wat ook aktief aan die kulturele lewe van die Suid-Sotho's deelgeneem het.
Li Bai
Temas
Kritici het tot dusver gefokus op Li Bai se sterk sin vir die kontinuïteit van die poëtiese tradisie, sy verheerliking van alkoholiese drank (en weliswaar sy onbeskroomde vier van dronkenskap), sy gebruik van persona, die fantastiese ekstreme van sekere van sy beeldspraak, sy bemeestering van formele poëtiese reëls – en sy vermoë om dit als met skynbaar moeitelose meesterlikheid te kombineer om sodoende weergalose poësie te lewer. Ander temas in Li se digkuns wat spesifiek in die 20ste eeu bemerk is, is die simpatie vir gewone mense en antipatie jeens onnodige oorloë (selfs die wat deur die keiser onderneem is).
Sylvia Plath
Universiteitsjare
Nietemin, die eerste gedokumenteerde selfmoordpoging vind reeds in haar derdejaar plaas, toe sy onder haar huis inkruip, nadat sy 'n oordosis slaappille gedrink het.
Na haar selfmoordpoging is sy vir 'n kort periode gehospitaliseer. Sy ontvang daar elektrokonvulsiewe terapie. Sy kon met haar studies voortgaan en voltooi in 1955 haar graad met lof by Smith College. Daarna het sy haar studies voortgesit in Cambridge-universiteit, en aktief voortgegaan met haar digkuns.
Sy ontmoet Ted Hughes, 'n Engelse digter by 'n partytjie tydens haar studentejare by die universiteit. Hulle trou op 16 Junie, 1956.
Latere jare
Die egpaar woon en werk in Amerika, tot sy ontdek dat sy swanger is, en trek toe terug na die Verenigde Koninkryk. Hulle vestig eers vir 'n rukkie in Londen, en trek daarna na 'n kleiner dorpie naby Devon. Hier publiseer sy haar eerste bundel poësie, genaamd The Colossus. In Februarie 1961 het sy 'n 'n miskraam. Sy skryf heelwat gedigte oor hierdie gebeurtenis.
Li Bai
Poëtiese tradisie
'n Meer algemene waardering vir geskiedenis word deur Li Bai getoon in sy gedigte binne die huaigu-genre, of meditasies oor die verlede waarin een van die blywende temas van Chinese digkuns volg: die digter wat nadink oor die ruïnes van vergange glorie.
Eweknienetwerk
Eweknienetwerke, -protokolle en -programme
regs|300px|duimnael|Verloop van die geskatte aantal gebruikers van die gewildste drie eweknienetwerke: [[FastTrack-, eDonkey- en die Gnutellanetwerk, tussen Januarie 2003 en einde Mei 2006]]
Li Bai
Verruk deur wyn en maan
Jon C. H. Wu het waargeneem dat hoewel sommiges meer wyn kon gedrink het as Li Bai, niemand meer gedigte oor wyn geskryf het as hy nie. Klassieke Chinese digters is gereeld geassosieer met die drink van wyn, en Li Bai was deel van die groep Chinese akademici in Chang'an wat deur sy mede-digter Du Fu die "Agte onsterflikes van die wynbeker" gedoop is. Chinese sien oor die algemeen nie die matige gebruik van alkohol as immoreel of ongesond nie. James J. Y. Lui merk op dat in digkuns zui nie werklik beteken om dronk of beskonke te wees nie maar eerder om geestelik weggevoer te word van jou normale doen en late. Lui vertaal zui as "verruk met wyn." Die "Agt onsterflikes" het miskien wel oordadig gedrink, maar is steeds beskou as aangename eksentrieke mense. Burton Watson kom tot die slotsom dat amper alle Chinese digters die vreugdes van wyn gevier het, maar niemand so onvermoeid en met so 'n hoe mate van werklike oortuiging as Li Bai nie.
Eweknienetwerk
Eweknienetwerke, -protokolle en -programme
Ander protokolle:
FileTopia, Mute, Waste, AntsP2P, Soulseek, Muscle (BeShare), Akamai, Alpine, Audiogalaxy netwerk, Carracho, Chord, The Circle, Dexter, EarthStation 5 netwerk, Evernet, GNUnet, Groove, Hotwire, JXTA, MojoNation, Overnet netwerk, Scribe, SongSpy netwerk, Squid, Swarmcast
Qwaqwa
Taal en godsdiens
Aangesien feitlik alle inwoners Suid-Sotho's is, was hul taal die enigste amptelike taal in Qwaqwa. Afrikaans en Engels is egter in die skole onderrig. In teenstelling met ander nasionale state het die Afrikaanse kerke betreklik baie lidmate in Qwaqwa gehad. Sowat 20% van die bevolking behoort tot een van die Afrikaanse kerke, gevolg deur die Rooms-Katolieke Kerk, die onafhanklike Swart kerke en die Metodistekerk. Slegs 'n klein persentasie hang nie die Christelike geloof aan nie.
Li Bai
Fantastiese beeldspraak
'n Belangrike eienskap van Li Bai se digkuns is die fantasie en mate van kinderlike verwondering en speelsheid wat so baie van sy gedigte deurweef. Burton Watson skryf dit toe aan 'n fassinasie met die daoshi, Taoïste-kluisenaars wat alchemie en askese beoefen het in die berge, met die doel om xian of onsterflike wesens te word. Daar kan 'n sterk inslag van Taoïsme in sy werk gevind word in beide die sentimente wat dit uitbeeld asook in hulle spontane toon. Baie van Li se gedigte handel ook oor berge, dikwels met beskrywings van die bestyging van berge wat halfpad oorgaan na verbeeldingsvlugte en oorskakel van werklike natuurskoon na visioene van natuurgode, onsterflikes en 'jade maagde' van die Taoïs-leer. Watson beskou dit as nog 'n bevestiging van Li Bai se aangetrokkenheid tot die verlede en 'n voortsetting van die Chuci en vroeë Fu-tradisies. Hierdie element van fantasie lê volgens Watson agter Li Bai se gebruik van die hiperbool en die speelse personifikasies van berge en hemelliggame.
Qwaqwa
Onderwys
Qwaqwa het in 1977 begin met 'n stelsel van verpligte, gratis onderwys. Daar was meer as 120 skole, waaronder 'n skool vir dowes, 'n ambagskool, 'n landbouskool en 'n skool waar hoërskoolleerlinge in wiskunde, wetenskap en biologie kan spesialiseer.
Na-uurse skoolopleiding vir volwassenes is ook aangebied. In die laat tagtigerjare was daar reeds drie onderwyserskolleges in Qwaqwa gestig en die staat het nie soseer 'n tekort aan onderwysers as sodanig gehad nie, maar wel aan behoorlik gekwalifiseerde hoërskool- en onderwysopleidingspersoneel. Qwaqwa het geen eie universiteit gehad nie en die meeste studente uit die gebied het aan die Universiteit van die Noorde buite Polokwane gestudeer. Daar was wel ’n teologiese skool op Witsieshoek, waar evangeliste en leraars opgelei word. Studente van bulte Qwaqwa is ook toegelaat.
Li Bai
Gebruik van persona
Li Bai skryf ook 'n aantal gedigte vanuit verskillende oogpunte, insluitend vroulike personae. Hy skryf byvoorbeeld 'n hele paar gedigte in die Zi Ye-styl asook gedigte in die Han-volksballadestyl.
Qwaqwa
Landbou
Qwaqwa se landboupotensiaal was ondanks die hoe jaarlikse reënval nie baie groot nie. Die lae wintertemperature, die betreklik kort rypvrye tye in die somer en die bergagtige landskap strem behoorlike grondbewerking. Gronderosie vind ook op betreklik groot skaal plaas en word verder aangehelp deur oorbeweiding.
Li Bai
Tegniese meesterlikheid
Li Bai is vernaam vir die tegniese meesterlikheid van sy poësie en die bemeestering van sy verse. Kritici stem oor die algemeen saam dat Li Bai, in terme van poëtiese vorm, geen besondere innovasie getoon het nie. Sy digkuns is ook opmerklik skraal aan die nuwe elemente wat dit bekendstel teenoor die knapheid waarmee hy die ou elemente belig. Burton Watson maak die aanmerking op Li se bekende gedig wat vertaal kan word as "Bring die wyn", dat soos met soveel van Li Bai se werk dit 'n grasie en moeitelose waardigheid besit wat dit op een of ander manier meer fassinerend maak as vroeëre pogings in die selfde styl. Li Bai se yuefu-gedigte is deur die Ming-dinastie akademikus en skrywer Hu Yinglin beskou as die grootste van alle tye.
Qwaqwa
Landbou
Daarby is heelwat goeie landbougrond reeds vir nedersettings gebruik. Tot dusver het veeboerdery hoofsaaklik onoordeelkundige beesboerdery wat nie op die verbetering van die veestapel of op behoorlike bemarking gerig was nie, behels. In die laat tagtigerjare is daar egter begin met verskeie landbouprogramme, waarvolgens intensiewe en koöperatiewe boerderye aangemoedig is. Verskeie melk-, vark- en hoenderboerderye is reeds gestig. Goed geteelde vee is op 'n subsidiegrondslag aan boere verskaf.
Sylvia Plath
Latere jare
Die egpaar se huwelik was wankelrig, onder meer omdat hy 'n minnares gehad het. Hulle gaan laat in 1962 uitmekaar. Sy keer terug na Londen, met haar kinders, Frieda en Nicholas.
Qwaqwa
Landbou
Dit sluit ook skaap- en bokramme in om die produksie van wol, sybokhaar en skaapvleis te verhoog. Tradisioneel verbou die Suid-Sotho's hoofsaaklik mielies en graansorghum. Laasgenoemde aard egter nie goed in die gebied nie en daar word in die laaste tyd al hoe meer na koring oorgeskakel.
’n Aspersieprojek is naby die Kwenadam in die ooste van Qwaqwa begin. Van alle aspersiekwekerye ter wêreld is die een die hoogste bokant seespieël geleë. Naby Phuthaditjhaba is daar ook plantasies sagtevrugte- en kersiebome. 'n Ander arbeidsintensiewe projek waarmee begin is, is gemeenskapstuine. Elke tuin is gesamentlik deur 'n aantal vroue bewerk en die opbrengs is hoofsaaklik vir huishoudelike gebruik bedoel. Qwaqwa het geen natuurlike bosse gehad nie, maar 'n bloekomplantasie is aangeplant vir die voorsiening van brandhout.
Nywerhede
Qwaqwa het slegs een nywerheidsgroeipunt gehad, naamlik Phuthaditjhaba. Die dorp is deur ’n hoofweg met Harrismith in die Vrystaat verbind en beskik oor onder meer 'n kompleks vir 27 klein nywerhede, waaronder 'n meubelfabriek, 'n glasveselwerk, ’n stoffeerdery, 'n vensterraamvervaardiger en 'n loodgieter. Daar is ook 'n breifabriek, 'n bandversoler en 'n tuisnywerheid op die dorp. Glassnywerke en enkele ander klein nywerhede is op Witsieshoek gevestig. Die belangrikste nywerheidsentra buite die voormalige Qwaqwa is Harrismith en Bethlehem, wat albei so naby geleë was dat werkers daagliks na die dorpe kon reis.
Toerisme
Danksy die gebied se hoë berge, natuurskoon en forelwaters het Qwaqwa oor heelwat potensiaal met betrekking tot toerisme beskik. Verskeie ruskampe en 'n vakansieoord is reeds in die berge opgerig en daar is 'n groot, moderne hotel met konferensiegeriewe op Phuthaditjhaba. In 1977 is daar begin met 'n grootskaalse toeristeprojek wat onder beheer van die Qwaqwa-Bergowerheid gestaan het. Die projek het onder meer die aanlê van wandelpaaie, kabelspore en 'n skibaan, wat met kunsmatige sneeu aangevul sou word, behels. Dit het ook voorsiening gemaak vir 'n hotel en sportgeriewe by die Swartwaterdam-natuurreservaat en die ontwikkeling van damme en bergstrome vir forelvissery. Die uitvoering van die projek is egter in die vroeë tagtigerjare weens finansiële probleme gestrem.
Infrastruktuur
Qwaqwa se topografie, sy klein oppervlakte en die afgeleënheid van die gebied het tot die stadige ontwikkeling van die infrastruktuur bygedra. Daar was slegs twee teerpaaie, wat Phuthaditjhaba met die Vrystaat verbind het, en geen spoorlyn nie. Eskom verskaf krag aan die nywerhede en enkele ander instansies in Phuthaditjhaba en elders, terwyl daar ook van 'n aantal private kragopwekkers gebruik gemaak word.
Sylvia Plath
Sterfte
Op 11 Februarie 1963 pleeg sy selfmoord, deur haar kop in haar gasstoof in te druk en die gas oop te draai. Daar is meningsverskille omtrent die doelgerigtheid al dan nie van die selfmoord: sommiges voel dat sy beplan het om betyds ontdek te word, terwyl andere glo dat dit 'n suksesvolle voltooide selfmoord was. Haar grafsteen word herhaaldelik verniel deur Plath-ondersteuners wat die van "Hughes" van die steen afkrap.
Ejnar Hans Jensen
Ejnar Hans Jensen (gebore 7 September 1937) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Forelsket i København (1960), The Ways of Women (1970), en Kærlighedens smerte (1992), en in die televisiereeks Rejseholdet (1983).
Sylvia Plath
Dagboeke
Plath skryf 'n dagboek oor haar lewe vandat sy elf jaar oud is, tot en met die dag van haar selfmoord. Die dagboeke wat dateer vanaf haar eerstejaar op universiteit, word in 1980 publiseer as The Journals of Sylvia Plath. Twee van haar latere dagboeke is egter verseël deur Ted Hughes, tot met die vyftigste herdenking van haar sterfdag. Hy het die besluit egter kort voor sy dood herroep, en, behalwe vir haar heel laaste dagboek wat hy skynbaar vernietig het ten einde die kinders die pyn daarvan te spaar, en al die dagboeke is in 2000 herpubliseer as die The Unabridged Journals of Sylvia Plath.
Gedigte
Plath is onder kritiekspervuur vir haar omstrede verwysings na die Joodse volkslagting tydens die Tweede Wêreldoorlog, en is bekend vir haar amper bo-aards slim gebruik van die metafoor. Haar werk het voortgegaan om te ontwikkel, vanaf die konvensionele digkuns in The Colossus, tot by die vryvloeiende beeldings en intensiteit van haar latere werk. Haar tweede bundel, Ariel se gedigte is dikwels outobiografies, veral in die beskrywings van geestesversteuring.
In 1982 word Plath die eerste digter om 'n Pulitzerprys posthuum te ontvang vir haar bundel The Collected Poems.
Li Bai
Tegniese meesterlikheid
Li Bai blink veral uit in die Gushi-vorm, of ou styl-gedigte, 'n poësievorm wat 'n groot mate van vryheid bied in terme van vorm en inhoud. 'n Voorbeeld hiervan is sy gedig "蜀道難" wat vrylik vertaal kan word na "Die moeilike pad na Shu ." Shu is 'n poëtiese term vir Sichuan, die vlugtelingsbestemming waarheen Keiser Xuanzong oorweeg het om te gaan om te vlug van die naderende magte van die rebelle-generaal An Lushan. Watson maak die opmerking dat die gedig gebruik maak van reëls wat in lengte wissel van vier tot elf karakters. Hierdie onreëlmatigheid van die reëls suggereer die skerp spitse en ongelyke bergpasse van Sichuan soos in die gedig weergegee.
Li Bai is verder ook bekend vir sy bemeestering van die Lushi of "gereguleerde vers", die formeel mees veeleisende versvorm uit daardie tyd. Watson noem egter dat sy gedig "Vaarwel aan 'n vriend" ongewoon is deurdat dit die reël verontagsaam dat die twee middelkoeplette verbale parallelisme moet handhaaf, en voeg by dat Chinese kritici die tipe verontagsaming verskoon het in die geval van 'n genie soos Li.
In die Ooste
Li Bai se digkuns was ontsaglik invloedryk in sy leeftyd asook vir die daaropvolgende generasies in China. Hy is van vroeg af saam met Du Fu op die podium geplaas. Die hedendaagse akademikus, Paula Varsano, maak die waarneming dat hulle binne die literêre verbeeldingswêreld die twee grootste digters van die Tang, of selfs China, was en steeds is. Tog noem sy dat die volharding van wat met reg die Li-Du debat genoem kan word, waarvan die voorwaardes so ingewortel geraak het in die kritiese diskoers rondom die twee digters, dat amper enige karakterisering van die een implisiet op die ander een reflekteer. Li se invloed word ook gedemonstreer binne die onmiddellike geografiese gebied van die Chinese kulturele invloedsfeer, in Japan bekend as die Ri Haku. Die invloed leef vandag nog voort met voorbeelde van poësie tot skilderkuns en literatuur.
In sy leeftyd, tydens sy vele omswerwinge en aan die hof in Chang’an ontmoet en skei Li Bai paaie met verskeie kontemporêre digters. Die ontmoetings en skeidings dien as 'n tipiese geleentheid vir verskuns volgens die tradisie van geletterde Chinese uit die tyd. 'n Belangrike voorbeeld is sy verhouding met Du Fu.
Na sy dood bly sy invloed groei. Ongeveer vier eeue later tydens die Song-dinastie, skryf die digter Yang Wanli 'n hele gedig wat sinspeel op slegs Li se gedig wat soms vertaal word as "Wyn in die maanlig" (en twee ander Bai gedigte) in die Ou poëtiese styl.
Vandag nog in China word sy gedig "Op 'n stil nag", wat reflekteer op die nostalgie van 'n reisiger van die huis, algemeen deur kinders gememoriseer en deur volwassenes aangehaal.
In die Weste
Die onderliggende idees in Li Bai se digkuns het 'n diepgaande inslag gehad in die vorming van Amerikaanse Imagistiese en Modernistiese poësie gedurende die 20ste eeu. Gustav Mahler neem ook vier van Li Bai se werke op in sy simfoniese liederesiklus Das Lied von der Erde. Dit is afgelei uit 'n vrye Duitse vertaling deur Hans Bethge, gepubliseer in 'n bloemlesing genaamd Die chinesische Flöte (Die Chinese fluit). Bethge skoei sy weergawe op die baanbrekersvertaling van Saint-Denys na Frans. Daar bestaan verder ook 'n treffende musikale toonsetting van Li Bai se gedigte deur die Amerikaanse komponis Harry Partch. Sy Seventeen Lyrics by Li Po vir monotoonstem en aangepaste viola (een van Partch se selfgemaakde instrumente) is gegrond op die tekste in The Works of Li Po, the Chinese Poet, vertaal deur Shigeyoshi Obata. In Brasilië sluit die liedjieskrywer Beto Furquim 'n musikale toonsettings van die gedig "Jing Ye Si" in by sy album "Muito Prazer".
Ezra Pound
Breyten Breytenbach se gedig Lesende Li Bai bou hierop voort en vervat ook aspekte van Pound se vertaling.
M.M. Walters
Li Bai of te wel Li Po soos in M.M. Walters se digbundel Shih-Ching Liederboek kry ook 'n Afrikaanse stem. Met vertalings uit ondermeer Engels en Duits stel Walters Afrikaanse lesers bekend aan die omvangryke Chinese poësie waarvan Li Bai se digkuns 'n groot gedeelte beslaan. Van Li se bekende gedigte in die bundel sluit in Wyn in die maanlig, Vaarwel aan 'n vriend, Op 'n stil nag asook Om wakker te word uit dronkenskap.
'n Uittreksel uit Wyn in die maanlig (1): "My beker met wyn tussen die blomme, alleen aan't drink, lig ek my beker en nooi die maan om saam 'n drankie te drink. Saam met my skadu is ons dan drie."
Epcot
In beide weergawes van Epcot (Disney World) se Circle-Vision 360°-film in die Chinese pawiljoen is Li Bai die verteller en gids.
Astronomie
'n Krater op die planeet Mercurius is na Li Bai vernoem.
Vertaling
Li Bai se digkuns word aan Europa bekend gestel deur Jean Joseph Marie Amiot, 'n Jesuïetesendeling in Beijing, in sy Portraits des Célèbres Chinois. Dit is gepubliseer in die reeks ''Mémoires concernant l'histoire, les sciences, les arts, les mœurs, les usages, &c. des Chinois, par les missionnaires de Pekin. (1776–1797). Verdere vertalings in Frans is deur Marquis d'Hervey de Saint-Denys gepubliseer in sy 1862 Poésies de l'Époque des Thang''.
Aan die Duitse front is ook heelwat vertalings van Li Bai se gedigte neergepen vernaam deur mense soos Wilhelm Grube (1855–1908), Erwin von Zach (1872–1942), Alfred Forke (1867–1944), Manfred Hausmann (1898–1986), Vincenz Hundhausen (1878–1955), Hans Schiebelhuth (1895–1944), Günter Eich (1907–1972), Günther Debon (1921–2005), Ernst Schwarz (1916–2003) en Jan Ulenbrook.