cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Georg Tintner
Naxos het ook 'n spesiale "Tintner Gedenkuitgawe" vrygestel wat bestaan uit heruitgawes van sommige van sy vroeëre opnames van die werke van ander komponiste as Bruckner. 'n Album van Tintner se klaviermusiek is ook deur dieselfde etiket vrygestel, welke 'n kant van hom onthul het wat sedert sy studentedae lank reeds vergete was. Van sy eie vroeë komposisies is opgeneem die vioolsonate, klaviersonate, Trauermusik, die Chopin-variasies en die Prelude.
Sy dogter was die danser Hephzibah Tintner (1971–2001), wat hy na die pianis Hephzibah Menuhin vernoem het. Sy was die minnares van die destydse burgemeester van Sydney en latere staatspolitikus van die Nieu-Suid-Wallis Arbeidersparty, Frank Sartor.
William Holden
William Holden (17 April 1918 – 12 November 1981) was ’n Amerikaanse akteur. Hy was een van die rolprentteaters se grootste trekpleisters en word beskou as een van die gewildste en bekendste akteurs van alle tye. Hy het in 1953 die Oscar vir beste akteur gewen vir sy rol in Stalag 17, en ’n Primetime Emmy vir die 1973-TV-prent The Blue Knight.
Holden het in van die grootste rolprenttreffers van alle tye gespeel, soos Sunset Boulevard, The Bridge on the River Kwai, The Wild Bunch, The Towering Inferno en Network. Hy is ses keer gekies as een van die top-10 sterre van die jaar (1954–1958, 1961) en was no. 25 op die American Film Institute se lys van top-100 sterre.
Vroeë lewe
Holden is as William Franklin Beedle Jr. gebore in O'Fallon, Illinois, as die seun van William Franklin Beedle Sr., ’n bedryfskeikundige, en Mary Blanche Ball, ’n onderwyseres. Hy het twee jonger broers, Robert en Richard, gehad.
Sy gesin het na South Pasadena in Kalifornië getrek toe hy drie jaar oud was. Ná sy skoolopleiding aan die Hoërskool South Pasadena is hy na die Junior Kollege Pasadena, waar hy by plaaslike radiospele betrokke geraak het. Hy is in 1937 in ’n skoolopvoering deur Paramount Pictures raakgesien in die rol van ’n 80-jarige man, Marie Curie se skoonpa. Sy eerste rolprent was Prison Farm die volgende jaar.
Sukses
Holden se eerste groot rol was in Golden Boy (1939), as ’n vioolspeler wat ’n bokser word. Dit is gevolg deur die rol van George Gibbs in die rolprentweergawe van Our Town.
Nadat Columbia Pictures die helfte van sy kontrak oorgeneem het, het hy in ’n paar klein prente vir Paramount en Columbia gespeel voordat hy tydens die Tweede Wêreldoorlog ’n 2de luitenant in die lugmag geword het. Sy loopbaan het in 1950 ’n hupstoot gekry toe Billy Wilder hom gebruik in Sunset Boulevard, saam met Gloria Swanson, waarvoor hy die eerste keer benoem is vir ’n Oscar vir beste akteur.
Hierna het hy ’n paar rolle gespeel wat sy aantreklike voorkoms met siniese afsydighied gekombineer het, onder meer as ’n oorlogsgevangene-entrepreneur in Stalag 17 (1953), waarvoor hy ’n Oscar gewen het, ’n jong ingenieur en gesinsman onder druk in Executive Suite (1954), ’n bitter verhoogregisseur in The Country Girl (1954), ’n sorgelose plesiersoeker in Sabrina (1954) en ’n oorlogskorrespondent in Love Is a Many-Splendored Thing (1955). Sy bekendste rol was dié van ’n gevangene met slegte geluk in The Bridge on the River Kwai (1957). In The Horse Soldiers (1959) het hy saam met John Wayne gespeel.
Latere loopbaan
In 1969 het Holden ’n terugkeer gemaak in die regisseur Sam Peckinpah se gewelddadige en hoog aangeskrewe western The Wild Bunch. In dieselfde jaar het hy ook in die regisseur Terence Young se gesinsprent L'Arbre de Noël gespeel saam met die Italiaanse aktrise Virna Lisi. Die prent is aanvanklik in Amerikaanse teaters uitgereik as The Christmas Tree en op video as When Wolves Cry.
Vyf jaar later het hy saam met Paul Newman en Steve McQueen gespeel in die rampfliek The Towering Inferno, wat ’n groot treffer was en een van Holden se rolprente wat die meeste geld gemaak het. Hy is ook geprys vir sy rol in Sidney Lumet se klassieke Network (1976), waarvoor hy ’n Oscar-benoeming gekry het.
In 1974 het hy ’n Emmy gewen vir sy uitbeelding van ’n siniese, rowwe veteraanpolisieman in die TV-prent The Blue Knight. In 1980 het hy saam met die gewilde kinderakteur Ricky Schroder verskyn in The Earthling. Sy laaste prent, Blake Edwards se S.O.B., is vir ’n Golden Globe benoem as beste prent.
Persoonlike lewe
Terwyl hy in 1966 in Italië was, het Holden ’n ander motorbestuurder se dood veroorsaak terwyl hy onder die invloed was. Hy het ’n opgeskorte vonnis van agt maande gekry vir manslag.
Hy was van 1941 tot 1971 met die aktrise Ardis Ankerson (verhoognaam Brenda Marshall) getroud. In hul huwelik was hulle baie van mekaar af weg. Hulle het twee seuns, Peter Westfield en Scott Porter, gehad. Hy het ook sy vrou se dogter uit ’n vorige huwelik, Virginia, aangeneem.
Hy was in 1952 die strooijonker by die troue van sy groot vriend Ronald Reagan en sy vrou Nancy Davis; hy het egter nooit by politiek betroke geraak nie.
Holden het die Franse aktrise Capucine in die vroeë 1960's ontmoet en hulle het saam verskyn in The Lion (1962) en The 7th Dawn (1964). Hulle het ’n verhouding van twee jaar begin wat na bewering geëindig het weens Holden se alkoholisme. Hulle het egter vriende gebly tot met sy dood in 1981.
In 1972 het hy ’n verhouding met die aktrise Stefanie Powers begin en dit het haar belangstelling gewek in dierebeskerming. Sy het ná sy dood die William Holden Wildlife Foundation by Holden se Mount Kenya Game Ranch gestig.
Dood
Volgens die Los Angeles-lykskouersverslag was Holden op 12 November 1981 alleen en besope in sy woonstel in Santa Monica toe hy gly, sy kop teen ’n bedtafeltjie stukkend stamp en doodbloei. Dit is onbekend of hy nie besef het hoe ernstig hy beseer is en of hy nie in staat was om hulp te ontbied nie. Sy liggaam is vier dae later gevind. Hy het in sy testament bepaal dat hy sonder ’n begrafnis- of gedenkdiens veras word en dat sy as in die Stille Oseaan gestrooi word.
Rooifiguurstyl
duimnael|240px|’n Drankoffer deur ’n jong man; die binnekant van ’n bak deur Makron, c. 480 v.C. ([[Louvre, Parys).]]
William Holden
Dood
In 2007 het sy stiefdogter, Virginia Holden Gaines, die boek Growing Up with William Holden: A Memoir geskryf waarin sy haar herinneringe aan haar lewe saam met Holden deel.
Rooifiguurstyl
Die rooifiguurstyl is een van die belangrikste verftegnieke wat in Antieke Griekeland vir erdewerk gebruik is. Dit het omstreeks 520 v.C. in Athene ontwikkel en was tot die laat 3de eeu v.C. in gebruik. Dit het die voorafgaande gewilde swartfiguurstyl binne ’n paar dekades vervang.
Beskrywing
Attiese vase in die rooifiguurstyl is deur die hele Griekeland en selfs verder versprei. Net ’n paar sentrums kon met Athene meeding wat innovasie, gehalte en vervaardigingsvermoë betref. Van die vase wat net in Athene vervaardig is, het meer as 40 000 voorbeelde en fragmente bewaar gebly, en meer as 20 000 uit Suid-Italië.
Frank Vincent
Frank Vincent is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Raging Bull (1980), Goodfellas (1990), en Casino (1995), en in die televisiereeks The Sopranos (1999).
Jaco Botha
Jaco Botha (*17 September 1972, Vereeniging – †18 Oktober 2016, Knysna) was 'n Afrikaanse skrywer, digter, draaiboekskrywer en regisseur. Hy publiseer werke in verskeie genres, waaronder digkuns, kortverhale, romans en selfs kinderverhale. Hy is ook gedurende sy loopbaan aktief betrokke gewees in die T.V.- en filmbedryf.
Vroeë lewe en opleiding
Christoffel Jacobus Botha is op 17 September 1972 in Vereeniging gebore. Sy eerste laerskool is Prinshof in Pretoria, ’n skool vir swaksiendes, aangesien hy gebore is met slegs 10% sig. Tydens sy Sub B-jaar trek sy ouers Worcester toe sodat hy daar by die Pionierskool vir Blindes kan skoolgaan, waar hy dan ook in 1991 matrikuleer.
Terwyl hy nog op hoërskool is in 1990 en 1991 is hy betrokke by B&W Rekenaars op Worcester, waar hy help met verkope en herstel van rekenaartoerusting en ook privaatklasse gee in rekenaargebruik.
Hy studeer vanaf 1992 verder aan die Universiteit van Stellenbosch, eers vir twee jaar vir ’n B.Sc.-graad met Wiskunde as hoofvak voordat hy oorskakel na tale en in 1996 die B.A.-graad met Afrikaans-Nederlands en Sielkunde as hoofvakke verwerf.
Lantfrid
Lantfrid, ook Lanfred genoem(lat. Lantfridus of Lanfredus), (* ?; † 730) was van 709 tot 730 Alamanniese Hertog. Hy was die seun van Gotfried en die broer van Theudebald.
Jaco Botha
Vroeë lewe en opleiding
Vanaf 1997 studeer hy verder aan die Universiteit van Kaapstad en in 1997 behaal hy ’n B.A. Honneurs-graad. In hierdie jaar is hy die wenner van die M-Net-beurs vir skeppende skryfwerk en in 1998 die wenner van die Human & Rousseau-beurs, wat hom in staat stel om sy M.A. studies aan die Universiteit van Kaapstad voort te sit. Hy is lid van die Suid-Afrikaanse nasionale blinde krieketspan na Delhi in Indië in 1998, waar hulle die Wêreldbeker verower. In 1999 voltooi hy die eerste Afrikaanse meestersgraad (M.A.-graad) in skeppende skryfwerk in die land met lof aan die Universiteit van Kaapstad, onder leiding van Etienne van Heerden, met kortverhale wat later as Sweisbril gepubliseer word.
Loopbaan in die Inligtingstegnologie-bedryf
Na afloop van sy studies wend hy hom tot die Inligtingstegnologie-bedryf. Vanaf 1999 tot 2001 is hy betrokke by die IT-maatskappy Visoft in Stellenbosch as programmeerder en webtuiste-ontwikkelaar en vanaf 2001 tot 2003 doen hy programmatuurontwikkeling en konsultasie vir die maatskappy Generation Trading 5. In hierdie tyd bly hy op Stellenbosch en raak hy verloof aan die aktrise Ingrid Lehmensich. Sy het grootgeword op die plaas Kleinwolwedans naby Malmesbury en het drama studeer onder Babs Laker. In 2003 trek hulle na Johannesburg, waar hulle in ’n woonstel in Auckland Park bly. Hulle trou in 2004 en verloor dan hulle babadogtertjie in 2007. In Johannesburg speel Ingrid toneel en studeer verder vir ’n B.Psych.-graad, terwyl sy ook redakteur word van LêNet op LitNet. Jaco begin hier sy eie reklame-agentskap, Big Bad Wolf Advertising, waar hy verantwoordelik is vir skeppende elemente soos konsepontwikkeling, kopieskryf en innoverende strategiese beplanning.
Lantfrid
Na Hertog Gotfrids dood in 709 het Lantfrid en sy broer Theudebald, die amp van die Alamanniese hertog oorgeneem. Lantfrid het heel waarskynlik veral in die noorde regeer, Theudebald in die Suide.
Jaco Botha
Loopbaan as skrywer
Verder hou hy die pot aan die kook met die skryf van tegniese artikels vir onder meer boutydskrifte. Verskeie van sy artikels, prosa en gedigte verskyn in tydskrifte in Suid-Afrika en Nederland, waaronder ’n gereelde rubriek in die tydskrif Manwees. Hy is ook vir ’n ruk die redakteur van die tydskrif Die Krit, wat tydens die KKNK (Klein Karoo Nasionale Kunstefees op Oudtshoorn) uitgegee word om die aanbiedings te resenseer. Daar is in 2006 polemiek wanneer ’n afbrekende resensie wat hy oor die vertoning 4Werke van Sunette Bridges, Karla du Plessis, Jannie Moolman en die sanger Hugo skryf, tot dreigemente van geweld lei en hy met lyfwagte op die fees moet rondloop.
Lantfrid
Beide broers het in hulle amp in bittere vyandskap gestaan  teenoor die amptenare (Hausmeiern/maior domus) van die Frankiese ryk. Reeds deur die loop van die 7. Eeu het die alamanniese gebied agv die swak Merowingiese konings van die Frankiese Ryk grootliks selfstandig gewod, sodat die Hertoë, soortgelyk aan outonome as konings regeer het. Die eers hofbeamptes (Hausmeier) opkomende Karolingers het daarna gestreef om 'n konsolidasie van die Frankiese Ryk teweeg te bring en het as gevolg daarvan in konflik met die Alamanniese Hertoë gekom. 722/723 het Karl Martell ´n veldtog veral teen Theudebald gevoer, wat tydelik uit sy gebied verdryf is. Lantfrid kon vir eers die noorde van die Hertogdom hou. As ´n verdere provokasie 724 het die biskop Pirmin, onder die beskerming van Karl Martell, die klooster van Reichenau middel in alamanniese Hertogdom van Lantfrid en Theudebald gestig. 727 het Theudebald die abd Pirmin, ob odium Karoli (uit haat teen Karl Martel) en 732 sy opvolger die abd Heddo van die Reichenau klooster verdryf.
Jaco Botha
Loopbaan as skrywer
Hy lewer ook gereelde bydraes tot By, die Saterdag-bylae tot Beeld en Die Burger.
Lantfrid
Volgens notas in twee manuskripte is ten tye van die Hertog Lantfrid die alamanniese stamreg as die Lex Alamannorum nuut verwerk. Dit is egter moontlik dat hierdie notas, egter, latere vervalsings deur die klooster van Reichenau (lake Constance) is.
Jaco Botha
Loopbaan as skrywer
As draaiboekskrywer werk hy mee aan Casper Rasper Show (KykNet), Jozi Zoo (e.tv) en Skwizas (SABC), terwyl hy vir Spier Films die draaiboek vir BULLET! skryf en ook verantwoordelik is vir die draaiboek van ’n Saak van geloof. Hy is regisseur en vervaardiger van Talk SA (SABC2) en mede-regisseur en uitvoerende vervaardiger van Whip the Chef (SABC2). Hy is ook ’n musikant, wat twee liedjies op die sangeres Alta Joubert se debuut-CD Malta Bella skryf en toonset en dan self verskeie liedjies onder die versameltitel Hier kom die tier opneem en op Internet bemark.
Lantfrid
730 het Karl Martell 'n veldtog gelei teen die Hertoë Theudebald, en Lantfrid, wat in dieselfde jaar oorlede is. Hertog Theudebald het toe die uitsluitlike amp as hertog in Alamannia oorgeneem. In die volgende jare is die Alemanne verslaan, en uiteindelik weer stewig in die Frankiese Ryk ingelyf.
Jaco Botha
Persoonlike lewe en sterfte
Hy en sy vrou en hulle troeteldiere verhuis later na ’n kleinhoewe naby Knysna, waar hy as vryskutskrywer werk. Hy het sy lewe op 18 Oktober 2016 op Knysna geneem.
Digkuns
Op veertienjarige ouderdom skryf hy reeds gediggies vir oulike meisies en terwyl hy nog op skool is lê hy ’n bundel gedigte aan ’n uitgewer voor, wat afgekeur word vir publikasie. Hierna spits hy hom toenemend toe op prosa en die kortverhaal en publiseer onder andere in Tydskrif vir Letterkunde. Sy eerste bundel kortverhale word op 21-jarige ouderdom afgekeur vir publikasie, maar hy debuteer dan in 1997 met In drie riviere. Hy verklaar dat die titel afkomstig is van Drie Riviere naby Vereeniging, waar hy gebly het. Hy het altyd gevoel dat die vierde rivier, die een na die paradys, hier afwesig is en die titel dui dus op voorstedelikheid en die gebrek aan paradys. In hierdie bundel word ’n sterk surrealistiese aanslag verbind met ’n sterk verhaalelement. Die titelverhaal beskryf hoe die verteller vir hom ’n verbeeldingsvrou in drie dele (kop, lyf en derms) saamstel uit verskillende fragmente. Die vrou bevat die intellektuele vrou van woorde uit die Universiteit van Pretoria, die vrou met die lyf uit Natal en die vrou wat in stille weemoed die wellustige pen van die digter haar laat welgeval uit die skryfwerk van ’n ander skrywer. Hierdie driedelige vrou mond in die spreekwoordelike drie riviere uit en is simbool van die mens se balans tussen werklikheid en illusie. Die karakters in die verhale is meermale middelklasmense wat nie daarin slaag om geluk te vind nie, sodat die bundel ’n ontstellende algehele stemming van hopeloosheid het. Met ’n Niefiksie-addendum aan die einde van die bundel beweer die verteller dat hierdie verhale vertel is deur sy oom Kobus, die swartskaap van die familie, wat dit nooit gepubliseer het nie. Van die verhaalelemente word hier verhelder, maar dit is onduidelik of hierdie addendum fiksie of nie-fiksie is, ten spyte van die titel.
Kortverhale
In die kortverhale gebundel in Sweisbril word weer doodgewone mense ondersoek in hulle beperkte visie, hulle klein rassisme, die saaiheid van hulle lewens en huwelike, die banaliteit van hulle begeertes en hulle menslikheid. Hierdie karakters dryf doelloos rond in die lewe nadat die mitologie van die uitverkore volk aan die suidpunt van Afrika verpletter is en sukkel om hulle rassisme af te skud en rigting te kry. Geweld is ’n belangrike sub-element in hierdie lewens op soek na betekenis, terwyl swak sig (altesame vyf karakters in die boek is blind) ook ’n deurlopende tema is. Hierdeur kry die uitsiglose bestaan van die karakters ’n fisiese asook simboliese dimensie. Botha skryf soos mens sweis, met die fokus op ’n klein kolletjie, sodat sy skryfwerk baie gedetailleerd is. Van sy kortverhale word opgeneem in versamelbundels soos Storiepalet, Briewe deur die lug en Die mooiste liefde is verby.
Romans
Sy eerste roman, Miskruier, speel af in ’n toekomstige Suid-Afrika (2009) wat op die afgrond is en waar veral wit mense moet veg vir oorlewing, fisies en geestelik. President Mbeki word vermoor en daar is ’n militêre magsoorname. Die joernalis Braam Fourie skryf ’n kritiese artikel teen die diktator, generaal Nyende, en sy regering, en moet dan vlug vir die veiligheidspolisie. Na ’n tyd waarin hy skuiling vind by ’n dwelmkoerier in Kaapstad, word hy gevang en in die gevangenis gegooi, waar feitlik die hele res van die roman hom afspeel. Dit is moeilik om die genre van die verhaal te plaas, want dit begin as toekomsvisie, skakel dan om na spanningsverhaal en eindig as tronkverhaal. In wese gaan dit dan oor die indiwidu se stryd teen die stelsel. Die titel van die boek word onder andere afgelei van die beeld van Die Virus wat sterftesyfers die hoogte laat inskiet en so die dood laat aanrol, soos ’n miskruier wat mis aanrol, terwyl die miskruier ook deurgaans gebruik word as beeld om miserabele en slegte mense uit te beeld. Miskruier is die eerste boek in Afrikaans waar die braille en oudio-weergawes tegelykertyd met die gedrukte uitgawe verskyn.
Pous Gregorius IX
Gregorius IX was die 178ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1227 tot 1241.
Jaco Botha
Romans
Hierna skryf hy die ongepubliseerde roman Nag Nella, wat ’n humoristiese ondersoek is na die inligtingstegnologie-industrie. Die eerste hoofstuk van hierdie roman word in die Maart 2006 uitgawe van Ons Klyntji gepubliseer. Saam met Etienne van Heerden is hy verantwoordelik vir die publikasie van die kollektiewe internet skryfprojek Die rooi roman en hy vertaal Mike Nicol se Of cops and robbers in Afrikaans as Dieners en donners.
Pous Gregorius IX
Biografie
Pous Gregorius IX is gebore as Ugolino di Conti (ook Ugolino dei Conti di Segni of Ugolino de Anagni) in Anagni, Italië tussen 1145 en 1170. Hy word aangestel as kardinaal-diaken van St. Eustasius deur sy neef Pous Innocentius III in Desember 1198. In 1206 is hy bevorder tot kardinaal-biskop van Ostia en Velletri as opvolger van Octavianus. Hy was die tweede kardinaal beskermheer van die Orde van die Franciskane. In 1219 word hy dekaan van die Kollege van kardinale. Op 19 Maart 1227 volg hy Pous Honorius III op en regeer tot sy dood op 22 Augustus 1241. Hy word opgevolg deur Pous Celestinus IV. Die naam ‘Gregorius’ beteken 'wagter'.
Jaco Botha
Skryfwerk vir kinders
Lalala en ek by die see is ’n kinderboek op rym, waar Lalala die kind (en hier kan jy enige kind se naam invul) via Zoeloeland na die see neem. Die boek is geïllustreer deur John Murray.
Pous Gregorius IX
Pontifikaat
Pous Gregorius IX het sy pontifikaat begin met die ekskommunikasie van keiser Frederik II. wat toe siek was in Otanto, op 29 September 1227 omdat hy steeds getalm het om op kruistog te gaan en nie sy verpligtinge as vasal van die pous nagekom het nie. Frederik het appèl aangeteken by die Europese vorste en wel na die Heilige Land vertrek waar hy met die Sarasene in skermutselings betrokke was. Hy was gou terug in Italië, waar die pous tydens sy afwesigheid probeer het om sy grondgebied aan te val. Frederik se aanval op die Pouslike Staat in 1228 was egter onsuksesvol en die keiser moes die pous om vergiffenis vra.
Die volk van Rome het teen die pous rebelleer en Gregorius het na Anagni gevlug, maar keer terug in Februarie 1230. Op 20 Julie 1230 word die verdrag van San Germano gesluit tussen die pous en die keiser. Toe Frederik II egter die Lombardiese Liga verslaan by Cortenuova op 27 November 1237, dreig hy om die hele Italië te onderwerp. Dit lei tot 'n nuwe ekskommunikasie op 12 Maart 1239 en 'n langdurige oorlog.
Pous Gregorius het Frederik tot ketter verklaar en 'n konsilie in Rome byeen geroep om die banvloek te bekragtig. Frederik het egter al die geestelikes wat na Rome op reis was, probeer vang en hulle skepe te laat sink. Die stryd het voortgeduur lank na Gregorius se dood op 22 Augustus 1241.
Pous Gregorius IX was 'n bekende juris. Hy het die kerkreg saamgevat in sy "Nova Compilatio decretalum" in 1234. Die eerste kopie is gedruk in Mainz in 1473 en dit was in gebruik tot 1917.
Edward Binns
Edward Binns (12 September 1916 – 4 Desember 1990) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente 12 Angry Men (1957), North by Northwest (1959), Patton (1970), en The Verdict (1982).
Pous Gregorius IX
Pontifikaat
Hy het veertien kardinale aangestel, onder hulle was Sinibaldo de Fieschi (later Pous Innocentius IV) en Rinaldo Conti (later Pous Alexander IV).
Geslagsregisters in die Bybel
Die Bybel bevat die volgende geslagsregisters:
Pous Gregorius IX
Pontifikaat
Pous Gregorius IX het die Noordelike kruistog onderskryf en die Duitse Orde se pogings om Ortodoks Rusland te verower, veral die Pskov Republiek en die Novgorod Republiek. Die pous het die Lyflandse Broeders van die Swaard gevra om troepe na Finland te stuur om die Finne te help in hulle stryd met die Novgorod Republiek.
Geslagsregisters in die Bybel
Genesis 5
Adam tot Noag. Dit bevat ook die ouderdom van elke persoon. Hierdie kan gebruik word om uit te werk hoe lank Noag ná Adam geleef het.
1978 Suid-Afrikaanse Grand Prix
Die 1978 Formule Een Suid-Afrikaanse Grand Prix is op 4 Maart 1978 op die Kyalami Grand Prix-renbaan in Midrand, Suid-Afrika gehou. Dit was die derde wedren van die kampioenskapseisoen en is deur die Sweed Ronnie Peterson in 'n Lotus-Ford gewen.
Geslagsregisters in die Bybel
Genesis 10
Sem, Gam en Jafet se geslagsregister.
Genesis 11
Van Sem tot by Abraham. Dit bevat ouderdomme van elke persoon.
1 Kronieke 1-9
1 Kronieke 1 tot 1 Kronieke 9 bevat geslagsregister van verskeie mense.
Rut 4:18-22
Van Peres tot Dawid
Erica regerminans
Erica regerminans is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Jean-Baptiste Colbert
Jean-Baptiste Colbert (29 Augustus 1619 - 6 September 1683) was 'n Franse politikus wat vanaf 1665 tot 1683 as minister van finansies van Frankryk onder die heerskappy van Lodewyk XIV gedien het.
Colbert is in Reims in 1619 gebore. Sy vader en sy grootvader was albei handelaars. Voordat hy 20 jaar oud is, begin hy by die staatsdiens werk te kryen het onder die aandag van die eerste minister, gekom. Sy navorsing het getoon dat minder as 50% van die belasting wat ingesamel is, eintlik die tesourie bereik het. In 1652 is hy deur Lodewyk XIV gevra om die sake van Kardinaal Mazarin, te bestuur terwyl Mazarin in die buiteland was.
In 1661 sterf Mazarin en in dieselfde jaar word Colbert 'n minister. In 1665is hy aangestel as minister van finansies. Hy het die hervorming van die belastingstelsel voortgesit en gesorg dat almal belasting moet betaal, veral die adel. Een van sy eerste hervormings is die hervorming van die belastingsisteem en veral die verwydering van die verduistering (die vorige minister van finansies). Hy het handel vergemaklik en het albei die Franse Oos-Indiese Kompanjie en die Franse Wes-Indiese Kompanjie in 1664 gestig. Hy word 'n lid van die Académie française en het 'n aantal ander kulturele instellings, byvoorbeeld die Franse Akademie vir Wetenskappe gestig.
Colbert het besef dat die Hugenote 'n waardevolle bydrae tot die Franse lewe gemaak het en weinig gedoen het om Louis XIV se beleid om hul ekonomiese aktiwiteit te beperk, by te staan. Op 6 September 1683 sterf hy in Parys en in 1685 is die Edik van Nantes (wat die Hugenote godsdiensvryheid gegee het) ingetrek.
Hummelo
Hummelo is ’n dorp in die munisipaliteit Bronckhorst in die provinsie Gelderland in Nederland.
Kensington
Kensington is 'n stadsdeel in die Wes-Londense distrik Royal Borough of Kensington and Chelsea. Die noordoostelike deel van die gebied word deur die Kensington-tuine (Kensington Gardens) beslaan, 'n vroeëre privaat tuin wat intussen in 'n openbare groen ruimte omskep is met Italiaanse en Nederlandse tuine, openbare geboue soos die monument vir prinsgemaal Albert, die Serpentine-galery en Speke se monument.
Die belangrikste winkelstraat in die stadsdeel is Kensington High Street, temidde van 'n digbevolkte en welgestelde buurt waarvan die museumdistrik Suid-Kensington met die musiekteater Royal Albert Hall en die Royal College of Music deel uitmaak. Ook baie ambassades van Europese lande is hier geleë.
Psi (Cyrillies)
Ѱ (kleinletter: ѱ) is ’n letter van die Ou Cyrilliese alfabet wat nog net in Kerkslawies gebruik word. Dit is afgelei van die Griekse letter psi (Ψ, ψ). Dit is /ps/ uitgespreek en is meestal in Griekse leenwoorde gebruik, veral met betrekking tot die Oosters-Ortodokse Kerk. Dit het ook die syfer 700 voorgestel.
Psi is in 1708 saam met ksi (Ѯ), omega (Ѡ) en joes (Ѧ) uit die Russiese alfabet gelaat met die hervormings van Pieter die Grote, en daarna ook uit ander nie-kerklike alfabette.
Kensington, Johannesburg
Kensington is een van die oudste voorstede van Johannesburg en volgens sy oppervlak ook een van sy grootstes. Dit word in die weste begrens deur Jeppestown, Troyeville en Belgravia, in die noorde deur Bezuidenhoutsvallei en Judith's Paarl, in die noordooste deur Dewetshof, in die ooste deur Bedfordview en in die ooste en suide deur Reynolds View en Malvern.
Duisende bome, wat langs paaie geplant is toe die voorstad se padnetwerk op voormalige grond van die plaas Doornfontein in 1902 uitgelê is, en die voorstad se ligging op 'n aantal koppies dra by tot die rustige en dorpsagtige karakter. Dit word beskryf as 'n meer tydlose en besadigde deel van Johannesburg.
Kensington het vanaf 1897 op die hoogtepunt van die Britse Ryk se magsuitbreiding ontstaan, en dit was ietwat oordrewe Britse nasionalisme (jingoisme) wat kort ná die oorwinning in die Anglo-Boereoorlog sy stempel op Kensington se toponimie afgedruk het. Nie net die voorstad se naam - afgelei van die welgestelde voorstad Kensington in die huidige Londense Royal Borough of Kensington and Chelsea - weerspieël die anglofiele houding van sy stigter, Max Langermann, 'n Joodse immigrant uit Duitsland en boorling van Floss in Beiere nie, maar daar is ook nie minder as 83 strate wat na Britse oorlogskepe vernoem is nie - naas straatname soos Langermann Drive wat aan die stigter herinner.
Karina Lombard
Karina Lombard (gebore 21 Januarie 1969, Tahiti) is 'n Frans-Amerikaanse aktrise, komponis en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Legends of the Fall (1994) en in die televisiereekse Rescue Me (2004), The L Word (2004), en The 4400 (2004).
Heinrich Krone
Kort nadat hy in 1914 met sy studies in Teologie begin het is Krone opgeroep vir diensplig tydens die Eerste Wêreldoorlog. Na die oorlog het Krone sy studies voortgesit en in 1923 by die Katolieke Sentrumparty aangesluit. Hy het 'n verskeidenheid poste binne die party beklee voordat hy in 1925 verkies is tot die Reichstag van die Weimar Republiek, waar hy sou aanbly tot 1933.
Onmiddellik na die val van die Derde Ryk, speel Krone 'n integrale rol in die totstandkoming van die nuwe Christen-Demokratiese Unie (CDU) Party in Berlyn. In 1949 dien hy in die eerste na-oorlogse Wes-Duitse Bundestag. Van 1955 tot 1961 dien hy as voorsitter van die CDU faksie in die Bundestag. Hy was 'n betroubare kollega van kanselier Konrad Adenauer. Hy het tot 1969 in die Bundestag gebly en verskeie kere as minister gedien onder kanseliers Konrad Adenauer en Ludwig Erhard.
Kunstenaar
'n Kunstenaar is 'n persoon wat by een of meer van 'n breë spektrum aktiwiteite betrokke is wat met die skepping, beoefening of demonstrasie van kuns verband hou. Die algemene gebruik van die woord in omgangstaal sowel as akademiese diskoers verwys na 'n praktisyn van slegs die beeldende kunste. Die term word dikwels in die vermaakbedryf, veral in 'n besigheidskonteks, vir musikante en ander uitvoerders (minder dikwels vir akteurs) gebruik. "Artiste" (Frans vir kunstenaar) is 'n variant wat slegs in hierdie konteks in Engels gebruik word. Die gebruik van die term om byvoorbeeld skrywers te beskryf, is geldig, maar minder algemeen, en hoofsaaklik beperk tot kontekste soos kritiek.
Definisies
'n Vertaling van Wiktionary se definisie van die woord kunstenaar lyk soos volg: Die Oxford English Dictionary omskryf die ouer breë betekenis van die term "artist":
Geskiedenis van die term
Die Griekse woord "techně", dikwels as "kuns" vertaal, impliseer die bemeestering van enige soort handwerk. Die byvoeglike Latynse vorm van die woord "technicus,"  het die bron van die Afrikaanse woorde tegniek, tegnologie, tegnies geword.
In die Griekse kultuur het die nege Muses elkeen oor 'n ander menslike skeppingveld toesig gehou: Geen muse is met die beeldende kunste soos skilder en beeldhou geïdentifiseer nie. In antieke Griekeland het beeldhouers en skilders 'n lae status geniet, iewers tussen vrygeborenes en slawe, en hulle werk is as blote handearbeid beskou.
Die woord kuns (art) se oorsprong is die Latynse "ars" (stam art-), wat "vaardigheidsmetode" of "tegniek" beteken en 'n konnotasie met skoonheid het.
Gedurende die Middeleeue het die woord artist (kunstenaar) reeds in sekere lande soos Italië bestaan, maar die betekenis was iets soos craftsman (vakman), terwyl die woord artesan (vakman) nog onbekend was. 'n Kunstenaar was iemand wat 'n sekere werk beter as ander mense kon doen. Die klem het nie soseer op die aktiwiteit geval nie, maar op die geskoolde uitmuntendheid. Gedurende hierdie tydperk was sommige "vakkundige" produkte (soos materiale) baie kosbaarder en duurder as skilderye of beelde.
Die eerste onderskeid tussen hoër en laer kunste dateer van die werke van Leon Battista Alberti (1404–1472): De re aedificatoria, De statua en De pictura, wat eerder op die belangrikheid van die kunstenaar se intellektuele vaardighede as op handvaardighede gefokus het (selfs al was daar in ander kunsvorms 'n skema agter die werke.)
Baie kontemporêre definisies vir "kunstenaar" en "kuns" is uiters afhanklik van kultuur en weerstaan estetiese voorskrifte, baie soos die kenmerke wat skoonheid bepaal, nie maklik gestandaardiseer kan word sonder dat dit kitsch word nie.
Die hedendaagse konsep van 'n "kunstenaar"
Kunstenaar is 'n beskrywende term vir 'n persoon wat aan 'n aktiwiteit deelneem wat as 'n kuns beskou word. 'n Kunstenaar kan ook nie-amptelik omskryf word as "'n persoon wat hom- of haarself deur 'n medium uitdruk." Die woord word ook in 'n kwalitatiewe sin gebruik vir 'n persoon wat kreatief, innoverend of bedrewe in die beoefening van 'n kuns is.
Oor die algemeen verwys die term na diegene wat binne die konteks van die hoë kunste of "hoë kultuur" skep – byvoorbeeld teken, skilder, beeldhou, toneelspeel, dans, skryf, rolprentvervaardiging, nuwe media, fotografie en musiek – mense wat verbeelding, talent of vaardigheid gebruik om werke te skep waaraan daar 'n estetiese waarde toegeskryf kan word. Kunshistorici en kritici definieer kunstenaars as persone wat binne 'n erkende en herkenbare dissipline kuns skep. Terme vir hoogs geskoolde werkers in mediums in die toegepaste kunste of dekoratiewe kunste sluit in vakkundige of handwerkman, en gespesialiseerde terme soos pottebakker, goudsmid of glasblaser. Hoë kuns-kunstenaars soos skilders het gedurende die Renaissance daarin geslaag om hulle status as vakkundiges na 'n definitiewe hoër vlak te skuif, maar sedert die 20ste eeu is die onderskeid minder relevant.
Die term kan ook losweg of metafories gebruik word om na hoogs opgeleide persone in 'n enige "nie-kuns" aktiwiteite te verwys, byvoorbeeld regte, medies, meganika of wiskunde.
Besprekings oor die onderwerp fokus dikwels op die verskille tussen "kunstenaar" en 'tegnikus", "verhoogkunstenaar" en "vakman," "skone kunste" en "toegepaste kuns", of wat kuns is en wat nie. Die Franse woord artiste (wat in Frans eenvoudig "kunstenaar" beteken) is in die Engelse woordeskat opgeneem waar dit vir 'n verhoogkunstenaar (dikwels in verskeidenheidskonserte of Vaudeville) gebruik word. "Artiste" kan ook 'n verkleinerende term wees.
Die Engelse woord "artiste" het dus 'n meer beperkte betekenisomvang as die Franse weergawe van die woord.
In Living with Art noem Mark Getlein ses aktiwiteite, dienste of funksies van kontemporêre kunstenaars: Ná jare se bestudering van data oor afgestudeerde kunsstudente sowel as beleide en programuitkomste rakende kunstenaars, kuns en kultuur, beweer Elizabeth Lingo en Steven Tepper dat die skeiding tussen "kuns ter wille van kuns"-kunstenaars en kommersieel suksesvolle kunstenaars heelwat kleiner is as wat gedink word, en dat "hierdie skeidsmuur tussen die kommersiële en die niekommersiële, die uitmuntende en die minderwaardige, die elite en die populêre, besig is om te verbrokkel" (Eikhof & Haunschild, 2007). Lingo en Tepper maak verder die volgende stellings:
Koshuis
'n Koshuis is 'n gebou wat hoofsaaklik slaap- en residensiële kwartiere verskaf aan 'n groot hoeveelheid mense, dikwels 'n kosskool, kollege of universiteit. In die Verenigde State van Amerika is dorm die mees algemene term, wat oorspronklik van die Latynse woord dormitorium afstam. Aan die ander kant, word in die Verenigde Koninkryk die term hall meer gebruik, veral in 'n universiteitskonteks. 'n Koshuis kan ook 'n enkele kamer met 'n paar beddens wees.
Hoëronderwys
Die meeste kolleges en universiteite voorsien enkele of veelvuldige besettingskamers vir hul studente, gewoonlik teen 'n koste. Hierdie geboue bestaan uit baie sulke kamers, soos 'n woonstelgebou, en die getal kamers wissel baie wyd uit net 'n paar tot honderde. Die grootste koshuis gebou is Bancroft Hall by die Verenigde State van Amerika se Vlootakademie.
Drywende slaapsale
'n Drywende koshuis is 'n watervaartuig wat, as sy primêre funksie, woonkwartiere verskaf aan studente wat ingeskryf is by 'n opvoedkundige instelling. 'n Drywende koshuis funksioneer as 'n konvensionele land-gebaseerde koshuis in alle opsigte, behalwe dat die woonkwartiere aan boord van 'n drywende skip is. 'n Drywende koshuis word dikwels vasgemeer by 'n plek naby die gasheeropvoedkundige fasiliteit en word nie gebruik vir watervervoer nie. Ander vaartuie wat woonkwartiere vir studente verskaf as bykomende ondersteuning aan die vaartuig se primêre funksie — soos vir die verskaffing van maritieme of ander opleiding aan boord van die vaartuig — word meer gepas geklassifiseer as opleidingskepe.
Swarttip-koningvis
Die Swarttip-koningvis (Caranx heberi) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika vanaf die Persiese Golf tot by Knysna. In Engels staan die vis bekend as die Blacktip kingfish.
Voorkoms
Die vis het 'n gevurkte stertvin met die boonste helfte wat swart is en die onderste helfte geel terwyl die anale en dorsale vinne tot helder geel kan wees. Die pektorale vinne is lank en op die agterste helfte van die sylyn is 'n ry verdikte skubbe. Die vis word 1 m lank en 14 kg swaar.
Hostel
Hostels verskaf begrotingsgeoriënteerde, gesellige akkommodasie waar gaste 'n bed huur, gewoonlik 'n stapelbed, in 'n koshuis en 'n badkamer, sitkamer en soms 'n kombuis deel. Die kamers kan gemeng of enkelgeslag wees, en private kamers mag ook beskikbaar wees.
Hostels is dikwels goedkoper vir beide die operateur en die inwoners; baie hostels het langtermyn inwoners wie in diens is as ontvangs- of huishoudingpersoneel in ruil vir die ervaring of afslagakkommodasie.
In sekere lande, soos die Verenigde Koninkryk, Ierland, Indië en Australië, verwys die woord hostel soms ook na instansies wat langtermyn akkommodasie verskaf. In Indië, Pakistan en Suid-Afrika, verwys hostel ook na koshuisskole of studente slaapsale in inwonerkolleges en universiteite. In ander dele van die wêreld verwys die woord hostel hoofsaaklik na die gedeelde akkommodasie vir reisigers of rugsaktoerisme.
David Hemmings
David Hemmings (18 November 1941 – 3 Desember 2003) was 'n Engelse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Blow-Up (1966), Barbarella (1968), Deep Red (1975), en Gladiator (2000).
Le Sacre du printemps
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Izjitsa
Ѵ (kleinletter: ѵ) of "izjitsa" is ’n letter van die Ou Cyrilliese alfabet wat nog net in Kerkslawies gebruik word. Dit is van die Griekse letter ipsilon (Υ, υ) afgelei.
Le Sacre du printemps
Le Sacre du printemps
Izjitsa
Dit is meestal gebruik vir die klanke /i/ of /v/, nes die moderne letters И en В onderskeidelik, in woorde wat uit Grieks of via Grieks uit ander tale oorgeneem is. Dit het ook die syfer 400 voorgestel.
Kerkslawiese geskrifte gebruik steeds die letter. Met ’n klem op is dit ’n klinker en word dit as /i/ uitgespreek; sonder ’n klem op is dit ’n konsonant en word dit as /v/ uitgespreek. Onbeklemtoonde /i/-izjitsas word met ’n spesiale diakritiese teken, ’n "kendema", gemerk wat soos ’n dubbele klemteken of twee punte lyk: Ѷ ѷ.
Le Sacre du printemps
Die Lentewyding
Musiek
Oorspronklike choreografie
Vaslav Nijinsky
'''Toneelontwerp en kostuums (première in 1913)'''
Nicholas Roerich
Première
29 Mei 1913
Le Sacre du Printemps ("Die Lentewyding", Russies: «Весна священная», Wesna swiasjtsjennaja) is 'n tweeledige ballet- en orkesstuk wat deur die Russiese komponis Igor Strawinski vir die Paryse 1913-seisoen van Sergei Diaghilef se balletgeselskap Ballets Russes geskryf is. Vaslav Nijinsky was verantwoordelik vir die oorspronklike choreografie, terwyl die toneelontwerp en kostuums deur Nicholas Roerich geskep is.
Die eerste opvoering van Le Sacre du printemps op 29 Mei 1913 in die Théâtre des Champs-Élysées het vanweë die avantgardistiese karakter van musiek en choreografie woedende reaksies by 'n deel van die gehoor uitgelok. Dit was veral die ongewone ritmiese klankstrukture en danspatrone wat deur die destydse publiek as ongewoon of selfs aanstootlik ervaar is.
Strawinski was 'n jong en feitlik onbekende komponis toe hy deur Diaghilef aangestel is om werke vir die Ballets Russes te skep. Le Sacre du printemps was die vierde in dié reeks projekte, ná die befaamde L'Oiseau de feu ("Die Vuurvoël", 1910) en Pétrouchka ("Petroesjka", 1911). Die konsep agter die "Lentewyding", wat deur Roerich volgens Strawinski se skets ontwikkel is, word deur sy ondertitel verduidelik: "Beelde van Heidense Rusland in Twee Dele".
In die scenario word, ná 'n reeks primitiewe rituele waarmee die begin van lente gevier word, 'n jong meisie as offerande vir die natuurgod gekies. Sy dans totdat sy dood in mekaar sak.
Kritici was oneens oor die première en enkele opvoerings in Londen, en die balletstuk is daarna eers weer in die 1920's opgevoer nadat Léonide Massine se choreografie Nijinsky se oorspronklike werk vervang het. Massine was die voorloper van 'n groot verskeidenheid innovatiewe bewerkings wat onder die regie van die wêreld se leidende balletmeesters opgevoer is. Nijinsky se oorspronklike choreografie, wat dekades lank as verlore beskou is, is in die 1980's deur die Los Angeles-gebaseerde Joffrey Ballet gerekonstrueer.
Le Sacre du printemps is een van die musiekstukke wat vir The Sounds of Earth gekies is, 'n goue grammofoonplaat met tekeninge en geluide van die Aarde wat tans deur die ruimtetuig Voyager 1 na die buitenste ruimte geneem word.
Oopbekooievaar
Die Oopbekooievaar (Anastomus lamelligerus) is 'n gelokaliseerde algemene standvoël wat inheems is aan groot dele van Afrika suid van die Sahara. Die voël is 74 – 90 cm groot en weeg 700 - 1200 g. Die voël broei koloniaal soms saam tot 100 pare. In Engels staan dit bekend as African openbill.
La Roux
La Roux is 'n Britse elektropopduo bestaande uit sangeres Elly Jackson en vervaardiger Ben Langmaid (Faithless). Die groepsnaam is 'n verbastering van die Franse La Rousse (Die Rooie) wat betrekking het op die haarkleur van Jackson. Hoewel sy in hierdie projek min of meer alleen optree en Langmaid meer op die agtergrond bly, hou La Roux vol hulle is geen solohandeling nie.
Michelle Lombardo
Michelle Lombardo (gebore 16 September 1983) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente All In (2006), Click (2006), Cat Run (2011), en Girltrash: All Night Long (2014).
Christopher Pettiet
Christopher Pettiet (12 Februarie 1976 – 12 April 2000) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Point Break (1991) en Don't Tell Mom the Babysitter's Dead (1991), en in die televisiereekse Doogie Howser, M.D. (1989) en The Young Riders (1989).
Agtste Grensoorlog
Die Agtste Grensoorlog van Desember 1850 tot Maart 1853 (ook bekend as die Umlangeni-oorlog of Mlanjeni-oorlog) was die agtste in die reeks van nege Kaapse grensoorloë wat tussen 1779 en 1877 deur die Westerse koloniseerders en die Xhosa-stamme gevoer is. Vyftienduisend Britse soldate en duisende koloniste was in hierdie hewigste van die nege oorloë betrokke.
Oorsake
Deur die goewerneur, sir Harry Smith, se pogings om die Westerse beskawing onder die Xhosa te bevorder deur die ontmoediging van stamtradisies, skep hy wantroue by die hoofmanne. Smith het nie die ekonomiese en sosiaal-kulturele lewe van die Xhosa begryp nie en deur hom daarmee te bemoei skep hy probleme wat tot 'n volgende grensoorlog gelei het. Die stamhoofde was gegrief oor die beperking van hul gesag. Boonop was daar 'n voedselskaarste as gevolg van die heersende droogte. Oorbevolking, landhonger en 'n besonder koue winter het verder tot die ontevredenheid bygedra. Rond 1850 het dit 'n gees van onrus onder die Gaika-stammme veroorsaak wat deur die profeet Mlanjeni verder aangehits is. Terselfdertyd het die Khoikhoi van die Katriviernedersetting tweedeklas-burgers in hul eie land gevoel weens die dwangmaatreëls wat die Britse amptenare en wit boere aan hulle opgelê het en hulle dwing tot plaasarbeid.
Verloop
Goewerneur Smith het die Xhosa se teenstand teen sy beleid van paternalisme geheel en al onderskat. In Oktober 1850 word Sandile van die Rarabe-stam (die Gaikas) deur Smith as stamhoof ontslaan. 'n Troepemag van 650 man onder kol. MacKinnon is gestuur om Sandile te arresteer, maar die Britte word op 24 Desember 1850 in die Boomah-pas in 'n lokval gelei. Onder hewige geweervuur van die Xhosas val die Britse troepe na Fort White terug, maar 42 Britse soldate sneuwel en goew. Smith word self in Fort Cox vasgekeer. Op Kersdag 1850 val die Gaikas onverwags die militêre poste Woburn, Aukland en Juanasburg aan, wis dit uit en verower die pos by Line Drift.
Die Gaikas is gesteun deur die Galekas van Kreli en ook deur sommige Temboes. Khoikhoi van die Katriviernedersetting en die Blinkwatervallei rebelleer in Februarie 1851 onder die Xhosa-Kleurlingbasterbendeleier Hermanus Matroos en verower Fort Armstrong. Selfs Xhosa-polisiemanne muit en lede van die Cape Mounted Rifles weier om te veg. Die Khoikhoi se deelname het die oorlog verleng, omdat hulle die blanke se gevegsmetodes geken het. Omdat die Khoikhoi van die Katrivier deelgeneem het, het die burgers van die oostelike dele nie op kommando gegaan nie. Smith was in 'n moeilike posisie. Weens die Britse regering se besuinigingsmaatreëls het hy nie oor voldoende troepe beskik nie. Versterkings uit Engeland is vertraag en boonop het die skip Birkenhead vergaan. Die Gaikas en hul bondgenote het ook nou oor vuurwapens beskik. Die koloniste was nie geesdriftig oor die oorlog nie, want hulle het nie Smith se inmengingsbeleid goedgekeur nie.
Aanvalle deur die Xhosamagte op Fort White en Fort Hare is afgeslaan. Hermanus Matroos sneuwel in die Khoikhoi se mislukte aanval op Fort Beaufort. Kol. MacKinnon het met voorrade van King William's Town na Fort White, Fort Cox en Fort Hare opgeruk,  die Khoikhoi  onder die Khoikhoi-rebelleleier Willem Uithaalder uit Fort Armstrong verdryf en verjaag na die Amatolas. In die bebosde Waterkloof het insypelaars hulle aan roof en brandstigting skuldig gemaak, Fort Fordyce aangeval en Harry Smith se magte groot skade berokken. Teen Maart 1852 het die Xhosa egter reeds 80 van hul kapteins en 6 000 krygers verloor sowel as 80 000 beeste en baie bokke.
Nuwe goewerneur
Vroeg in 1852 beweeg 'n gekombineerde mag (insluitende burgerkommando's) onder genls. sir Henry Somerset en V. Yorke oor die Groot-Keirivier, verslaan Kreli, verower 10 000 beeste en brand Kreli se kraal af. Die Rarabe-kapteins in die Amatola-berge en -klowe is deur die burgerkommando's aangeval. In September 1852 is alle Gaikas uit die Amatolas verdryf en in November is die laaste Khoikhoi-rebel verslaan. Die Xhosa kon nie die stryd volhou nie en sluit vrede. Kreli is 'n groot boete opgelê, maar die Gaikas kon hul grond behou.
Gevolge
Die Rarabes is verplig om die Amatolagebied te verlaat en in lokasies nader aan die see te vestig waar minder skuilplek beskikbaar was. Die gebied wat hulle ontruim het, is met blanke setlaars bevolk en die dorp Queenstown is gestig. Kreli en Sandile is aan Britse gesag onderwerp deur 'n stelsel van militêre administrasie.
Hierdie oorlog lei tot die vernietiging van die Xhosa se militêre mag en die onderwerping van die Xhosa wes van die Keirivier aan die Britse bewind. Toe hierdie gevolge na enkele jare by die Xhosa se denke insink, lei dit tot die Nasionale Selfmoord van Xhosas.
Erica rehmii
Erica rehmii is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap in Elandskloof. Hier is daar een populasie wat voorkom in 'n gebied van kleiner as 10km2. Die habitat word bedreig deur indringerplante soos die Hakea-spesies.
Jan-Michael Vincent
Jan-Michael Vincent (* 15 Julie 1944 – † 10 Februarie 2019) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Mechanic (1972), Bite the Bullet (1975), en Buffalo '66 (1998), en in die televisiereeks Airwolf (1984).
Soethout
Soethout (: Liquorice of licorice), is die wortel van Glycyrrhiza glabra waaruit 'n soet geursel onttrek kan word. Die soethoutplant is 'n meerjarige kruid (legume) inheems aan suidelike Europa en dele van Asië soos Indië. Dit is nie plantkundig verwant aan anys, steranys of vinkel nie, wat ook bronne van soortgelyke geurmengsels verteenwoordig.
Dickie Henderson
Dickie Henderson (30 Oktober 1922 – 22 September 1985) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Cavalcade (1933), Things Are Looking Up (1935), en Time Without Pity (1957), en in die televisiereeks The Dickie Henderson Show (1960).
Agterhoek
duimnael|Die Achterhoek.
Die Agterhoek (Nederlands: Achterhoek, Nedersaksies: Achterhook) vorm die mees oostelike deel van die provinsie Gelderland in Nederland.
Doetinchem, Winterswijk en Zutphen sy die mees bekende stede in die Agterhoek. Doetinchem is die mees grote stad in die Agterhoek en het 58.000 inwoners.
Munisipaliteite
Die volgende 11 Gelderse munisipaliteite lê in die Agterhoek-streek:
Sien ook
Streek in Gelderland:
Streke in Overijssel: