cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Oos-Afrikaanse Gemeenskap
Die Oos-Afrikaanse Gemeenskap is 'n moontlike voorloper in die stigting van die Oos-Afrikaanse Federasie, 'n voorgestelde federasie van sy lede in 'n enkele soewereine staat. In 2010 het die Oos-Afrikaanse Gemeenskap, ten einde van 'n gemeensame geldeenheid en dalk 'n volle politieke federasie, sy eie gemeensame mark vir goedere, arbeid en kapitaal in die streek gestig. In 2013 is 'n protokol onderteken waarin hulle hul planne vir die stigting van 'n monetêre unie binne tien jaar uiteensit. In September 2018 is 'n komitee gestig om 'n streeksgrondwet op te stel. In Januarie 2023 beplan die Oos-Afrikaanse Gemeenskap (EAC) om 'n enkele geldeenheid binne die volgende vier jaar uit te reik. Die Raad van Ministers van die organisasie moet besluit oor die ligging van die Oos-Afrikaanse Monetêre Instituut en die daarstel van 'n padkaart vir die uitreiking van die enkele geldeenheid..
Hymeniacidon longistylus
Hymeniacidon longistylus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1972 deur Desqueyroux.
Mali Aral
Mali Aral (Russies: Малый Арал) is 'n dorpie in Krasnojarski-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit is die grootste nedersetting van die Aksaraiski Plaaslike Munisipaliteit, maar nie sy setel nie. Dit lê op die grens met Kasakstan oorkant die klein Kigatsjrivier van 'n ander dorpie, Baibek.
Geskiedenis
As 'n permanente nedersetting is Mali Aral in 1881 gestig deur die Karagasjiërs, 'n subgroep van Nogai-setlaars uit Chozjetajefka, maar as 'n seisoenale nomadiese kamp het dit sedert die einde van die 18de eeu bestaan.
'n Landelike gebied naby Mali Aral is die ligging van twee belangrike mausoleums wat deur Moslem-pelgrims besoek word. Die groter klipmausoleum behoort aan Bokei-chan, die eerste leier van die Astrachanse Kasakke. Die kleiner mausoleum wat van hout gebou is, behoort aan Seid-Baba, 'n prediker van Nogai-afkoms.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Mali Aral 518 inwoners gehad. Etniese Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Drosanthemum barkerae
Drosanthemum barkerae is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Hymeniacidon kitchingi
Hymeniacidon kitchingi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1935 deur Burton.
Nicola Sturgeon
Nicola Ferguson Sturgeon (* 19 Julie 1970) is 'n Skotse politikus wat tot 28 Maart 2023 as die vyfde eerste minister van Skotland gedien het. Sy was die leier van die Skotse Nasionale Party (SNP) van 2014 tot 2023, en was die eerste vrou in die pos.
Ontaarde materie
Ontaarde materie, of gedegenereerde materie, is materie wat so deur swaartekrag saamgepers word dat die teendruk van die materiedeeltjies, wat deur die uitsluitingsbeginsel van Pauli veroorsaak word, heersend raak in die totale druk. Volgens dié beginsel kan geen twee fermione van dieselfde soort (twee elektrone, twee protone, twee neutrone) dieselfde kwantumtoestand beset nie. Ontaarde materie word aangetref in metaliese waterstof, witdwerge, die kern van rooireusesterre (byvoorbeeld die voorstadiums van supernovas) en neutronsterre.
By ’n witdwerg word die teendruk veroorsaak deur die elektrone (ook die atoomkerns kan ontaard raak, maar dit gebeur by ’n veel hoër digtheid). Die digtheid van elektronontaarde materie in witdwerge kan tot ’n miljoen kilogram per kubieke sentimeter bereik.
Nicola Sturgeon
Sturgeon is sedert 1999 'n lid van die Skotse Parlement, aanvanklik vanaf 1999 tot 2007 as bykomende afgevaardigde vir die Glasgow-kiesafdeling, en sedert 2007 vir die kiesafdeling Glasgow Southside (tussen 2007 en 2011 bekend as Glasgow Govan).
Lina Bo Bardi
Lina Bo Bardi, gebore as Achillina Bo (5 Desember 1914 – 20 Maart 1992), was 'n Brasiliaanse argitek en ontwerper van Italiaanse afkoms wat 'n beslissende bydrae tot die ontwikkeling van moderne boukuns in Brasilië gelewer het. Haar argitektoniese projekte is net soos haar ontwerpe vir toneeldekor, mode en meubels asook haar grafiese kuns sterk beïnvloed deur internasionale modernisme, maar bly uniek danksy hul individualiteit. Die bewuste refleksie met Brasilië as haar nuwe tuiste (waar sy 'n dubbele uitdaging die hoof moes bied - om as nuwe aankomeling en vroulike argitek 'n bestaan te maak in 'n beroepswêreld wat deur mans oorheers is), sy kultuur, samelewing en politiek, staan sentraal in haar werk.
Nicola Sturgeon
Sturgeon, wat 'n graad in regte aan die Universiteit van Glasgow verwerf het, was aanvanklik as advokaat in Glasgow werksaam. Ná haar verkiesing tot die Skotse Parlement het sy die poste van minister vir onderwys, gesondheid en justisie in die SNP se skadukabinet beklee.
Ontaarde materie
As die druk deur die swaartekrag groter is as die Chandrasekhar-limiet van 1,4 sonmassas, word die elektrone in die kern ingedruk en die elektrone en protone vorm neutrone. Die neutrone skep volgens die uitsluitingsbeginsel van Pauli weer eens ’n teendruk teen die swaartekrag. Hierdie vorm van ontaarde neutronmaterie word in neutronsterre aangetref. Die massa bedra sowat ’n miljard ton per kubieke sentimeter.
As die massa van ’n neutronster die Tolman-Oppenheimer-Volkoff-limiet van ongeveer 3-5 sonmassas oorskry, is die teendruk van die neutrone deur die uitsluitingsbeginsel van Pauli onvoldoende en word ’n swartkolk gevorm, afhanklik van die massa.
Lina Bo Bardi
Lina Bo Bardi het haar dikwels radikale visie op 'n hoogs provokatiewe, maar ook produktiewe manier in talle uitstallings en publikasies uitgelig. Haar werke oor argitektuur het grotendeels onvertaal gebly en is derhalwe hoofsaaklik toeganklik vir Portugeessprekende belangstellendes.
Drosanthemum comptonii
Drosanthemum comptonii is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Conor Knighton
Conor Knighton (gebore 1 Februarie 1981) is 'n Amerikaanse vervaardiger, skrywer, en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse CBS News Sunday Morning (1979), Google Current (2005), InfoMania (2007), en The List (2012).
Nigella Lawson
Nigella Lucy Lawson (gebore in Londen, 6 Januarie 1960) is 'n Engelse aanbieder en joernalis, veral bekend vir haar kookrubrieke en -programme.
Nigella is die dogter van Nigel Lawson, of baron Lawson van Blaby, en Vanessa Salmon. Vanessa is op die ouderdom van 48 aan lewerkanker oorlede.
Joseph Borwein
Joseph Jacob Borwein (Litaue, 1 Januarie 1893 – onbekend) was ’n Suid-Afrikaanse sakeman en drukker.
Nigella Lawson
Nigella Lawson studeer Middeleeuse en moderne tale aan die Universiteit van Oxford, waarna sy 'n loopbaan in joernalistiek begin. Sy lewer 'n aantal bydraes in hierdie veld, onder meer as assistentletterkunderedaktrise by The Sunday Times, en later as vryskutskrywer by The Guardian, The Daily Telegraph en Time Magazine.
Joseph Borwein
Borwein het sy opleiding in sy geboorteland ontvang, waarna hy in Frankryk aan die Universiteit van Montpellier en aan die Universiteit van Glasgow studeer het. In Brittanje het hy hom aangesluit by die Koninklike Lugmag, maar ná die Eerste Wêreldoorlog na Litaue teruggekeer. In 1928 het hy na Suid-Afrika geëmigreer en verskeie beroepe beoefen, onder meer die stigting van ’n ingenieursaak. Hy was van 1930 tot 1936 werksaam by die A.R.O.P. Oil Co. as bestuurder van die kusstreek vir installasies in Durban. In 1947 was hy saam met Nathan Berger medestigter van Pacific Press (Edms.) Bpk., ’n firma was gespesialiseer het in die uitgee en druk van werke in Hebreeus en Jiddisj.
Nigella Lawson
Haar verbintenis met kook en die media begin toe sy 'n restaurantrubriekskrywer in The Spectator en later by Vogue word. In 1998 word haar eerste kookboek gepubliseer: How to Eat. Daarna bied sy 'n kookprogram, genaamd Nigella bites, in 2001 op Channel 4 aan, gevolg in 2002 deur Forever summer with Nigella. In 2012 maak sy die program Nigellissima vir die BBC.
Joseph Borwein
Hy is in Oktober 1922 met Rachel, dogter van S. Landau, in die huwelik verbind. Hulle het ’n seun en ’n dogter gehad. Die egpaar Borwein het in die vroeë 1960's by Minorsstraat 53, Yeoville, gewoon.
Nigella Lawson
In 1992 ontmoet en trou sy met John Diamond, haar destydse kollega by The Sunday Times. Hulle het twee kinders. Diamond het keelkanker ontwikkel en is in 2001 oorlede. In September 2003 is Lawson getroud met Charles Saatchi, medestigter van die advertensie-agentskap Saatchi en Saatchi. In 2013 was Saatchi negatief in die nuus weens moontlike mishandeling van Nigella. Hy het haar 'n keer in die openbaar aan die keel gegryp. Op 7 Julie 2013 is aangekondig dat die twee besig is om te skei.
Lawson begin in 2013 die kookprogram The Taste vir die Amerikaanse kanaal ABC. Die Britse weergawe vir Channel 4 volg ’n jaar later. Weens teleurstellende kyksyfers word albei programme in 2015 gestaak. Later daardie jaar begin Lawson Simply Nigella vir die BBC.
Voorbereiding van natrium deur Down se sel
Ons weet dat natrium (bereiding van natrium) 'n chemiese element is en die simbool NA en atoomgetal het 11. Dit behoort tot groep nommer 1 omdat dit 'n enkele elektron in die buitenste dop het. Dit kan maklik elektron vanaf die buitenste skulp skenk. Dit is baie reaktiewe, sagte en silwer skoon wit alkalimetall.
Kommersiële bereiding van natrium deur Down se sel:
In diesel word natrium berei deur elektrolise van gesmelte (gesmelte) natriumchloried.
Sommige CaCl2 word bijgevoegd om die smeltpunt van Nacl van 801 ℃ tot 600 lower te verlaag. Die sel bestaan uit 'n yster vaartuig. 'N Groot blok grafiet dien as anode. Bo die anode is daar 'n ysterkoepel vir die versameling van chloor. Die katode is van yster of koper. Dit is apart van die anode deur 'n ystergaasskerm. As elektriese stroom deur gesmelte Nacl beweeg, vind die reaksie plaas.
Nacl ⮂ Na + + Cl–
Na ++ e– → Na (by die katode)
Voordele van Down se selproses:
Vloeibare natrium word by 600 c versamel.
Dit gee 99,9% suiwer natrium.
Hymeniacidon luxurians
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1859 deur Lieberkühn.
Voorbereiding van natrium deur Down se sel
Stowwe van die sel word nie tydens die elektrolise deur die produkte aangeval nie.
Churchill-klas duikboot
Die Churchill-klas het vele verbeteringe ontvang met die ondervinding wat uit die ontwikkeling van die Dreadnought- en Valiant-klasse opgedoen is, veral met die wapens aanboord. Die klas was geoormerk om die Amerikaanse Mk 48 torpedo te gebruik asook die Sub-Harpoon antiskeepsmissiele. Laasgenoemde was egter net in die Courageous geïnstalleer.
Die Churchill-duikbote het aktiewe diens verrig tydens hul operasionele loopbaan; die bekendste insident is die kelder van die ARA General Belgrado deur die Conqueror tydens die Falklandoorlog.
HMS Churchill en HMS Conqueror is uit diens onttrek in 1990 en HMS Courageous in 1992.
Diaretula muretta
Diaretula muretta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
K2-18b
K2-18b, ook bekend as EPIC 201912552 b, is ’n eksoplaneet wat om die rooidwerg K2-18 wentel, 124 ligjare van die Aarde af. Die planeet, wat aanvanklik met die Kepler-ruimteteleskoop ontdek is, het ’n massa van sowat agt keer die Aarde s’n en is dus ’n superaarde. Dit wentel elke 33 dae om sy moederster en is binne die bewoonbare sone. Dit is egter waarskynlik onbewoonbaar.
In 2019 het twee onafhanklike navorsingstudies, wat data van die ruimteteleskope Kepler, Spitzer en Hubble gekombineer het, bevind daar is aansienlike hoeveelhede waterdamp in die planeet se atmosfeer, wat ’n eerste vir ’n planeet in die bewoonbare sone is.
Geskiedenis
K2-18b is een van meer as 1 200 eksoplanete wat ontdek is as deel van die Keplerprogram se "Second Light" K2-sending. Dit is in 2015 ontdek en wentel om ’n rooidwerg (nou bekend as K2-18) met ’n spektraaltipe van M2,8 sowat 124 ligjare (38 parsek) van die Aarde af. Dit is opgespoor vanweë wisselings in die ster se ligkurwe wat veroorsaak word deur die oorgang van die planeet voor die ster verby, soos van die Aarde af gesien. Die planeet is "K2-18b" genoem omdat dit die 18de planeet was wat tydens die K2-sending ontdek is.
In 2017 het data van die Spitzer-ruimteteleskoop bevestig dat die planeet in sy moederster se bewoonbare sone om hom wentel. Sy wentelperiode van 33 dae is kort genoeg om verskeie omwentelingsiklusse van K2-18b waar te neem en die statistiese beduidenis van die sein te verbeter. Dit het gelei tot wydverspreide belangstelling in die voortgesette waarneming van K2-18b.
Latere studies met die HARPS- en CARMENES-instrumente het ook ’n moontlike tweede eksoplaneet, K2-18c, opgespoor met ’n geraamde massa van 5.62 maarde in ’n kleiner wentelbaan met ’n periode van nege dae. Dié planeet is nog nie bevestig nie; dit kan die oorblyfsel van ’n steraktiwiteit wees.
Ontdekking van water
Verdere studies is met die Hubble-ruimteteleskoop gedoen en dit het Kepler en Spitzer se bevindings bevestig. Bykomende metings van die planeet se atmosfeer is ook gedoen. Twee aparte ontledings van Hubble se data is in 2019 gepubliseer. Albei studies het die spektra van sterlig ondersoek wat tydens oorgange deur die planeet se atmosfeer skyn en het bevind K2-18b het waterstof en helium in sy atmosfeer met ’n hoë konsentrasie waterdamp, wat kan wissel van tussen 0,01% en 12,5% tot tussen 20% en 50%, na gelang van ander gasse wat teenwoordig is. Teen die hoogste konsentrasievlakke sal die waterdamp genoeg wees om wolke te vorm.
Een studie is in die tydskrif Nature Astronomy gepubliseer; die ander studie, wat nog nie hersien is nie, is die dag tevore op arXiv.org gepubliseer. Die eerste studie het water waargeneem met ’n statistiese beduidenis van 3,6 standaardafwykings, wat gelyk is aan ’n moontlikheid van 99,97%. Dit is die eerste superaarde binne ’n ster se bewoonbare sone waarvan die atmosfeer waargeneem is, asook die eerste ontdekking van water op ’n eksoplaneet in ’n bewoonbare sone.
Sterrekundiges benadruk die feit dat die ontdekking van water in K2-18b se atmosfeer nie noodwendig beteken dat die planeet lewe onderhou of selfs bewoonbaar is nie, omdat dit waarskynlik nie ’n soliede oppervlak het of ’n atmosfeer wat lewe kan onderhou nie. K2-18b sal nou na verwagting waargeneem word deur die James Webb-ruimteteleskoop, wat in 2021 lanseer is, en die ARIEL-ruimteteleskoop, wat na verwagting in 2028 sal begin werk. Albei sal instrumente bevat wat die samestelling van eksopleetatmosfere sal kan bepaal.
Zachary Knighton
Zachary Knighton is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Cherry Falls (2000), The Prince and Me (2004), en The Hitcher (2007), en in die televisiereeks Flashforward (2009).
Drosanthemum papillatum
Drosanthemum papillatum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Drosanthemum dejagerae
Drosanthemum dejagerae is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Broeisorg
Die gedrag wat diere openbaar om die lewenskanse van hul nageslag so groot moontlik te maak, word broeisorg genoem.
Die wyse waarop verskillende diersoorte vir hul kleintjies sorg, is uiteenlopend. Alle grade van sorgsaamheid kom in die diereryk voor. In baie gevalIe speel die vader net so 'n belangrike rol soos die moeder.
Eierlêende diere
Nadat die vlinder haar eiers gelê het, bekommer sy haar nie verder oor die ruspes wat uitkom nie. Die larwe van die seekastaiing word ewe min versorg en dryf as plankton in die see rond. Die meeste visse, amfibieë en reptiele versorg ook nie hul nageslag nie. Tog kan daar by sulke diere soms wel van sorg gepraat word, in dié sin dat hul Iê hul eiers in 'n gunstige tyd of omgewing lê. Die vlinder soek byvoorbeeld 'n goeie voedsel plant vir haar larwes en die skilpad lê haar eiers in 'n gat waar hulle nie maklik deur eier-etende diere opgespoor kan word nie. Hierbenewens kom daar egter by die meeste ander soorte diere talle vorme van ware broeisorg voor. Soms word die eiers deur een of albei die ouers bewaak of selfs deur albei ouers uitgebroei. In sommige gevalle waar die kleintjies lewend gebore word, word hulle of selfstandig gebore of nog 'n tyd lank deur die ouers versorg. Die versorging vind plaas in 'n buidel, in 'n nes of terwyl die kleintjies saam met die ouers loop of swem.
Byna alle soorte broeisorg kom verspreid in die diereryk voor en nie een van hulle is kenmerkend vir 'n bepaalde soort nie. Nie net soogdiere is byvoorbeeld lewendbarend nie, maar ook party visse en baie ongewerwelde diere, soos bladluise en sommige vlieë. Selfs lewendbarende reptiele, naamlik slange en akkedisse, is nie 'n seldsame verskynsel nie. Sekere soorte diere laat die sorg van hul kleintjies aan ander oor. Hiervan is die koekoek, wat sy eier in 'n ander voël se nes lê, die bekendste voorbeeld.
Bittervissies (Rhodeus amarus) lê hul eiers in soetwatermossels, wat die eiers van genoeg suurstof voorsien.
Sluipwespe lê hul eiers in ruspes, en die larwe van die lewerwurm ('n parasitiese wurm wat die lewers van skape en beeste aantas) lewe in poelsakke. Ontwikkeling in buidels kom nie net by buideldiere (onder Marsupiale) soos die kangeroe, voor nie, maar ook by visse, soos die seeperdjie en die seenaald.
Voorbeelde van broeisorg by holtediere
Die platwurm (Mesostomum) lê twee soorte eiers. Die sogenaamde somereiers bevat min dooier en ontwikkel baie vinnig. Reeds ná drie dae kan die kleintjies vry in die baarmoeder van die ouerdier rond beweeg. Hulle word via die geslagsopening vrygelaat. Die wintereiers het 'n stewiger dop en bevat meer dooier. Hulle bly in die baarmoeder van die ouer dier totdat dié doodgaan.
Die suigwurm (klas Trematoda) van die genus Gyrodactylus het 'n heel ander vorm van broeisorg ontwikkel. Daar is één eiersel wat ná bevrugting tot ontwikkeling kom, maar binne die embrio ontwikkel 'n tweede eiersel sonder dat aparte bevrugting plaasgevind het. Die kleintjie word dus as 't ware swanger gebore. 'n Mens noem dit poli-embrionie. Daar is baie soorte insekte (phylum Arthropoda) wat kleintjies lewend in 'n larwestadium in die wêreld bring.
Kolonievormende insekte
By kolonievormende insekte is daar egter baie interessante voorbeelde van broeisorg. In 'n byekolonie, byvoorbeeld, versorg die werksters die kleintjies van die koningin. Aanvanklik maak hulle die selle skoon waarin die eiers gelê moet word. Later voer hulle die ouer larwes met heuning en stuifmeel en daarná die jong larwes (een tot vier dae) met 'n stof uit die sogenaamde voedersapkliere wat in die kop geleë is. Eers nadat hulle gehelp het om die heuningkoek te bou, word die werksters vir die res van hul lewens heuningversamelaars. Aanvanklik speel hulle dus 'n belangrike rol in broeisorg.
Krappe en krewe
Baie soorte krappe en krewe (klas Crustacea) beskerm hul eiers teen vyande. Die wyfie dra die eiers onder haar agterliggaam totdat hulle uitkom. Daarna is die larwes selfstandig. Verskeie soorte spinnekoppe bou neste waarin hulle hul eiers lê. Later kan 'n mens dan tientalle of selfs meer as 'n honderd klein spinnekoppies in een web vind. Sommige spinnekoppe voed hul kleintjies met stof uit spesiale kliere. Die kleintjies word eers selfstandig wanneer die moeder gesterf, en hulle haar heeltemal uitgesuig het.
Gewerwelde diere
Broeisorg kom ook by gewerwelde diere voor. By visse kom verskeie vorms van nesbou voor, byvoorbeeld die skuimnes van die labirintvis (suborde Anabantoidea). wat deur die vader bewaak word. Die nes van die stekelbaar (Gasterosteus aculeatus) staan ook onder die vader se toesig.
By baie cichlide-soorte is daar 'n uitgebreide paringspel, waartydens die eiers gelê word in 'n kuiltjie wat deur albei ouers gemaak is. Daarna waai albei ouers met hul borsvinne oor die eiers en voorsien hulle sodoende van genoeg suurstof totdat hulle uitkom. By party visse wat tot hierdie familie behoort, hou die wyfie die bevrugte eiers in haar bek totdat hulle uitbroei. Vars water wat voortdurend deur die bek stroom, voorsien in die eiers se suurstofbehoeftes. Later word die kleintjies uitgespoeg, maar vlug terug in die moeder se bek wanneer gevaar dreig. By die seeperdjie en seenaald word die eiers in die broei buidel van die vader gelê en bly hul lê verder sy verantwoordelikheid. Daar is baie soorte amfibieë wat broeisorg toepas. Die eiers van die Surinaamse padda (Pipa pipa) word op die vader se rug gedra totdat hulle uitkom. By die vroedmeesterpadda (Alytes obstetricans) is broeisorg ook die mannetjie se taak. Hy dra die eiersnoere om sy agterpote gewikkel totdat hulle uitkom. By die vuursalamander (Salamandra salamandra) ontwikkel die kleintjies in die moeder se liggaam tot by die larwestadium, en by die alpsalamander (Salamander atra) selfs totdat hulle selfstandig op die land kan lewe.
Dictyaulus elegans
Dictyaulus elegans is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Broeisorg
Gewerwelde diere
By voëls, waarvan die broeigewoontes meer algemeen bekend is, word broeisorg deur een van of albei die ouers toegepas. Grootpoothoenders (familie Megapodiidae) lê hul eiers in 'n hoop verrotte blare wat deur die haan bymekaar geskrop word. Die temperatuur word gedurig deur hulle gereguleer totdat die eiers ná 42 dae uitbroei. Die kleintjies is dadelik selfstandig en in staat om te vlieg. Die kleintjies van soogdiere word in 'n nes versorg of terwyl hulle saam met die ouers rondloop of swem. Die meeste soogdiere verdedig hul kleintjies teen gevaar.
Dictyaulus elegans
Die spons behoort tot die genus Dictyaulus en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Schulze.
Philippus Bouwer
Philippus Lourens Steyn Bouwer (Montagu, Kaapkolonie, 25 Februarie 1903 – onbekend) was ’n Suid-Afrikaanse onderwyser en onder andere hoof van die Laerskool Nassau, Mowbray, Kaapstad.
Vroeë loopbaan
Bouwer was die seun van Ernst Jacobus Bouwer. Hy het sy hele skoolloopbaan op Robertson deurgebring en in 1922 daar gematrikuleer. Op Robertson het hy vir die skool sowel as die dorp se eerste span rugby gespeel. In 1923 het hy ’n tydelike sekondêre betrekking op Rawsonville aanvaar en die volgende jaar ’n privaat plaasskoolbetrekking in die distrik Albert (die distrik waarvan Burgersdorp die setel is). In 1926 het hy die primêre-onderwyskursus aan die Oudtshoornse Opleidingskollege voltooi, en daarna twee jaar lank skoolgehou in die distrik Hopetown. In 1928 het hy assistent geword aan die spesiale primêre skool op De Aar. Hier het hy onder meer ’n skoolkrieketklub gestig en rugby gespeel vir die Conroy-unie.
Laerskool Nassau
In 1936 is hy aangestel as assistent aan die twee jaar oue Laerskool Nassau in Observatory en stig ’n skoolrugbyklub. In 1944 het hy met aandklasse aan die Universiteit van Kaapstad, ’n hanetree van die skool af, begin en gradueer in Desember 1948. Nadat hy etlike jare lank ’n spesiale graad primêre pos beklee het, is hy in 1952 aangestel as die Laerskool Nassau se skoolhoof.
Hymeniacidon mixta
Hymeniacidon mixta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1958 deur Sarà.
Slag van Cannae
Die Slag van Cannae (/ˈkæni, -eɪ, -aɪ/) was 'n groot geveg van die Tweede Puniese oorlog wat op 2 Augustus 216 v.C. in Apulië, in die suidooste van Italië plaasgevind het. Die poging van konsuls L. Aemelius van die Romeinse Republiek en C. Terentius Varro, om 'n einde te maak aan die Kartaagse bedreiging, het misluk. By Cannae het Hannibal, die onoorwonne aanvoerder van die Kartagers, oor die Romeinse magte geseëvier.
Hoewel alleen en geïsoleer met sy leër, wou dit voorkom of hy beheer oor die hele Italië gehad het. Van die Romeinse leër het 44 000 gesneuwel, insluitende 80 senatore en die konsul Paullus. Nie net Italië nie, maar die hele Middellandse See-gebied se lot was op die stadium in Hannibal se hande.
Varro het tydens die slag waargeneem in die konsuls se plek as bevelvoerder. Die Romeinse leër het 48 000 voetsoldate gehad, waar Hanibal slegs 35 000 gehad het – waarvan die helfte nie Kartagers nie, maar Spaanse en Galliese bondgenote was. Maar hy het ’n ruitery van 10 000 gehad, minstens 4 000 meer as die Romeine.
Varro het die voetsoldate in digter linies as gewoonlik laat saamtrek in die hoop dat hul groter getalle hulle in staat sou stel om deur Hannibal se voetsoldaatlinies te breek. Sy kavallerie-bondgenote het hy aan sy linkerkant opgestel en sy paar Romeinse ruiters aan sy regterkant.
Hannibal het sy Spaanse en Galliese ruiters aan sy linkerkant geplaas, teenoor die swak Romeinse regtersy, met slegs sy Africa-kavallerie aan sy regterkant. In die middel het hy sy Galliese en Spaanse voetsoldate wigvormig opgestel. Sy beste troepe, die veterane van Africa, het hy weerskante van die middel en ver terug in reserwe gehou. Een bewys van hierdie troepe se bekwaamheid wat dat hulle, ander as die halfnaakte Galliërs, Romeinse harnaste gedra het wat hulle in vorige oorwinnings gebuit het. Hannibal het die slagveld met groot versigtigheid gekies. Toe die Romeine opruk om hom aan te val, was die oggendson in hul oë en het 'n sterk wind stof in hul gesigte gewaai.
Drosanthemum semiglobosum
Drosanthemum semiglobosum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Tipe 214-klas duikboot
Die Tipe 214-klas duikboot is 'n konvensionele diesel-elektriesaangedrewe duikboot van die Duitse Vloot. Hierdie klas is 'n verdere ontwikkeling van die Tipe 212-klas duikboot deur HDW. Die duikbote het 'n verbeterde romp wat meer druk kan weerstaan en kan dieper as 400 m duik. Vier van die agt torpedobuise het die vermoë om ook missiele te kan lanseer. Die aandrywingstelsel is ook verbeter, dit is toegerus met twee Siemens brandstofselle wat 120 kW per module produseer en die duikboot 'n onderwatervermoë van ten minste twee weke gee.
Die romp se vorm is verbeter en dit is ook toegerus met 'n laeruisskroef. Die duikboot se missies kan tot twaalf weke duur waarvan drie onderwater kan wees sonder om eenkeer na die oppervlakte te kom vir suurstof.
Die Griekse duikbote is toegerus met die WASS Black Shark swaargewigtorpedo.
Don Knotts
Don Knotts is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente It's a Mad Mad Mad Mad World (1963) en Pleasantville (1998), en in die televisiereekse The Andy Griffith Show (1960) en Three's Company (1976).
Hymeniacidon ovalae
Hymeniacidon ovalae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Drosanthemum subplanum
Drosanthemum subplanum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Yushio-klas duikboot
Elke eenheid afgelewer was beter as die vorige een; dit is duidelik uit die koste van die duikbote. Die eerste model het 23 724 000 000 jen gekos, die laaste een was 31 950 000 000 jen. Van die verbeteringe is die vermoë om die Harpoon-missiel te lanseer en later is die navigasiebeheerstelsel verbeter. Die duikbote is later met 'n sewelemskroef voorsien om dit stiller te maak. Al die verbeteringe het tot gevolg gehad dat die duikboot 406 ton meer geweeg het.
Hymeniacidon ovalae
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1989 deur Tanita & Hoshino.
1998 San Marino Grand Prix
Die 1998 Formule 1 San Marino Grand Prix is op 26 April 1998 op die Autodromo Enzo e Dino Ferrari in Imola, Italië gehou. Dit was die vierde wedren van die kampioenskapseisoen en is deur David Coulthard in 'n McLaren-Mercedes gewen.
Massiewe oop aanlynkursus
'n Massiewe Oop Aanlynkursus (MOAK ook MOOC) of 'n oop aanlynkursus is 'n aanlyn kursus wat gemik is op onbeperkte deelname en oop toegang via die web. Benewens tradisionele kursusmateriaal, soos verfilmde lesings, voorlesings en probleemstelle, bied baie MOAKs interaktiewe kursusse met gebruikersforums of sosiale mediabesprekings om gemeenskapsinteraksies tussen studente, professore en onderwysassistente te ondersteun, sowel as onmiddellike terugvoer na vinnige vraestelle en opdragte. MOAKs is 'n wyd nagevorsde ontwikkeling in afstandsonderrig, wat vir die eerste keer in 2008 bekendgestel is, wat na vore gekom het as 'n gewilde manier van leer in 2012, 'n jaar genaamd die "Jaar van die MOAK".
Vroeë MOAKs het dikwels ooptoegangkenmerke beklemtoon, soos oop lisensiëring van inhoud, struktuur en leerdoelwitte, om die hergebruik en hersaamstel van hulpbronne te bevorder. Sommige latere MOAKs (x MOAKs: uitgebreide MOAKs) gebruik geslote lisensies vir hul kursusmateriaal terwyl gratis toegang vir studente behou word.
Geskiedenis
Die eerste MOAK was die CCK08 in 2008 deur George Siemens en Stephen Downes. David Wiley se Inleiding tot Oop Onderwys-kursus kan gesien word as 'n voorganger van die MOAKs.
As gevolg van OpenCourseWare en inisiatiewe soos die Open Learning Initiative het 160 000 studente in 190 lande ingeskryf vir Stanford-universiteit se massiewe oop aanlyn kunsmatige intelligensie-kursus in die herfs van 2011. In die daaropvolgende maande is MITx, edX, Harvardx, Coursera en Udacity gestig. Waarby die Engelse FutureLearn in 2012 deur die Open University gevoeg is.
'n Studie van 2013 het getoon dat 80 persent van MOAK-studente wêreldwyd uit die rykste en bes opgevoede 6 persent van die bevolking kom. Die MOAK-verskaffers probeer op verskillende maniere om die aanbod meer toeganklik vir 'n groter deel van die bevolking te maak.
MOAKs maak uitgebreide gebruik van video-inhoud vir onderrig. Volgens 'n studie oor video-inhoudgebruik is daar 'n gaping in studentevoorkeur vir video-inhoud gebaseer op studentekenmerke en die tipe vaardighede wat geleer word. Gevolglik sal 'n een-grootte-pas-almal-benadering oor alle kursusse net sommige studente bevoordeel, terwyl dit ten minste die helfte van hulle sal irriteer.
Pterocarpus amphymenium
Pterocarpus amphymenium is 'n boom wat deel is van die Fabaceae familie. Die spesie is endemies aan die suidweste van Meksiko.
Pterocarpus lucens subsp. antunesii
Die boom se FSA-nommer is 236.1.
Drosanthemum brakfonteinense
Drosanthemum brakfonteinense is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Petrus Coetsee
Petrus Jacobus Coetsee (16 Augustus 1908, Venterstad, Kaapkolonie – onbekend) was regsadviseur en wetsopsteller vir die Kaaplandse Provinsiale Administrasie (KPA).
Coetsee was die seun van P.J. Coetsee. Hy het sy skoolopleiding aan die Hoërskool Colesberg voltooi en daarna aan die Potchefstroomse Universiteitskollege en die Universiteit van Pretoria studeer. Aan Tukkies was hy in 1936 voorsitter van die buitemuurse studenteraad in. Hy het in die justisiekantoor in Pretoria gewerk en daarna in verskeie landdroskantore, onder meer te Grahamstad, Louis Trichardt, Port Elizabeth en Kaapstad. Daarna is hy verplaas na die prokureur-generaal se kantoor in Kaapstad as vakkundige assistent.
Gedurende hierdie tyd het hy reeds regswerk vir die KPA gedoen en in 1949 is hy aangestel as voltydse regsadviseur en wetsopsteller.
Coetsee het in die bestuur van die Tuine-tennisklub gedien en in verskeie ander liggame, soos kultuurverenigings in Port Elizabeth, en ander Afrikanerverenigings. Hy was medeskrywer van die tweede uitgawe van die boek Municipal Law van Dönges en Van Winsen.
Uit sy huwelik op 16 Maart 1946 met Lydia Dulcissima, dogter van J.F. Bartmann, is een seun en twee dogters gebore. Sy liefhebberye was musiek, tuinmaak en houtwerk.
Kaapse uiehout
Die Kaapse uiehout (Cassipourea flanaganii) is 'n klein tot middelgroot boom en sy FSA-nommer is 528. Die boom se getalle het die afgelope 100 jaar reeds met 50% verminder omrede die boom se bas gebruik word as 'n tradisionele geneesmiddel.
Pterocarpus acapulcensis
Pterocarpus acapulcensis is 'n boom wat deel is van die Fabaceae familie. Die spesie is inheems in Colombia, Meksiko en Venezuela.
Kaapse uiehout
Verspreiding
Die boom kom in die Oos-Kaap en KwaZulu-Natal, vanaf King William's Town tot die suide KwaZulu-Natal, voor.
Palanderbukta
Palanderbukta is 'n fjord of baai in Gustav Adolf Land op Nordaustlandet, Svalbard, 'n suidelike baai van Wahlenbergfjorden. Die baai is vernoem na die Sweedse vloot beampte Louis Palander.
Palanderbukta het 'n lengte van ongeveer twaalf seemyl. Suidwes van die baai is die skiereiland Scaniahalvøya, met die ysdekke Glitnefonna en Vegafonna.
2014 eindjaarrugbytoetsreeks
Die 2014 jaareindrugbytoetsreeks (ook bekend as die Herfstoere in die Noordelike Halfrond) verwys na die internationale rugbywedstryde wat gedurende November hoofsaaklik in die Noordelike Halfrond gespeel word.
Terence Knox
Terence Knox (gebore 16 Desember 1946) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Children of the Corn II: The Final Sacrifice (1992) en in die televisiereekse Tour of Duty (1987), Lois & Clark: The New Adventures of Superman (1993), en Rescue 77 (1999).
Rachel Ruysch
Rachel Ruysch (3 Junie 1664 – 12 Oktober 1750) was 'n Nederlandse stillewe-skilder uit Noord-Nederland. Sy het in blomme gespesialiseer, haar eie styl uitgedink en internasionale roem in haar leeftyd verwerf. As gevolg van 'n lang en suksesvolle loopbaan wat oor ses dekades gestrek het, het sy die bes gedokumenteerde vroueskilder van die Nederlandse Goue Eeu geword.
Lewe en werk
Rachel Ruysch is op 3 Junie 1664 in Den Haag gebore uit die huwelik van die wetenskaplike Frederik Ruysch en Maria Post, die dogter van die argitek Pieter Post. Haar pa was ook 'n professor in anatomie en plantkunde en 'n amateurskilder. Hy het 'n groot versameling dieregeraamtes gehad, en minerale en plantkundige monsters wat Rachel gebruik het om haar tekenvaardighede mee te oefen. Op 'n jong ouderdom het sy begin om die blomme en insekte van haar pa se versameling te skilder op die gewilde manier van Otto Marseus van Schrieck. Deur van hierdie voorbeelde af te werk, het dit geblyk dat Rachel haar pa se talent om die natuur met groot akkuraatheid uit te beeld, ge-erf het. Later, soos wat Rachel meer bekwaam geword het, het sy haar pa (en ook haar suster, Anna Ruysch) geleer hoe om te skilder.
Dictyaulus marecoi
Dictyaulus marecoi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Rachel Ruysch
Lewe en werk
In 1693 trou sy met die Amsterdamse portretskilder Juriaen Pool, by wie sy tien kinders gehad het. Gedurende haar huwelik en volwasse lewe het sy voortgegaan om te skilder en kommissies vir 'n internasionale kring van beskermhere te vervaardig. Daar is van ander vroue in hierdie tydperk verwag om deel te neem aan kunsvorme wat meer tradisioneel deur vroue beoefen was, soos naaldwerk en spin. Ruysch het egter voortgegaan om as skilder te werk nadat sy getroud is, meestal omdat haar bydrae tot die gesin se inkomste hulle toegelaat het om hulp te huur om na hul kinders om te sien.
Dictyaulus marecoi
Die spons behoort tot die genus Dictyaulus en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2008 deur Tabachnick & Collins.
Rachel Ruysch
Lewe en werk
Ruysch is op 12 Oktober 1750 in Amsterdam oorlede. Na haar dood, ondanks veranderende houdings en opvattings rakende blomskilderye, het Ruysch se reputasie steeds sterk gestaan.
Andrew Kober
Andrew Kober (gebore 20 Februarie 1984) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Boardwalk Empire (2010), Pan Am (2011), City of Dreams (2012), en House of Cards (2013).
Drosanthemum prostratum
Drosanthemum prostratum is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom. Die spesie word gevind in die Olifantsrivier-vallei en kan sy voorkoms kan moontlik tot by die Bidouwvallei en die Swartruggens strek. Dit is deel van die fynbos-bioom. Die plant is geidentifiseer aan die hand van twee monsters wat weg van mekaar gevind is. Daar is baie min bekend omtrent die spesie.
Meseta
Die hoë plato, die Meseta, is 'n dorre, uitgestrekte gebied waar 'n mens ver kan ry sonder om 'n boom of 'n huis te sien. Die klimaat wissel tussen uiterstes. In die winter is dit bitter koud, veral wanneer 'n ysige noordewind, die norte, waai, terwyl die warm somerwind uit Afrika, die solano, in die somer soms ondraaglike hitte veroorsaak.
Rachel Ruysch
Werke
Dit is onbekend of Ruysch 'n lid van die Amsterdamse Gilde van Sint Lukas was, maar vroeë getekende werke deur haar in die 1680's toon die invloed van Otto Marseus van Schrieck. Teen 1699 het sy en haar gesin na Den Haag verhuis, waar sy lidmaatskap van die Confrerie Pictura as hul eerste vroulike lid aangebied is. In 1701 word sy en haar man lede van die Haagse Skildergilde. In 1708 is Ruysch genooi om vir die hof in Düsseldorf te werk en dien as hofskilder vir Johann Wilhelm, keurvors Palatyn. Sy het 'n kontrak gekry vir werke wat by die huis geverf is wat sy periodiek na Düsseldorf gebring het. Sy het van 1708 tot die prins se dood in 1716 vir hom en sy vrou bly werk.
Meseta
Afgesien van die klimaatsgesteldheid is die grondbedekking van die plato so dun dat die natuurlike plantegroei die van 'n steppe of half-woestyn is. Die enigste plantsoort wat werklik floreer, is esparto, 'n geharde grassoort, wat ook geskik is vir die maak van toue en mandjies.
Rachel Ruysch
Werke
Kunshistorici beskou Ruysch as een van die mees talentvolle stillewekunstenaars van enige geslag. Teen die tyd van haar dood op die ouderdom van 86 het sy honderde skilderye geskep, waarvan meer as 250 gedokumenteer is of aan haar toegeskryf word. Haar gedateerde werke dui aan dat sy vanaf die ouderdom van 15 totdat sy 83 was, geskilder het, slegs 'n paar jaar voor haar afsterwe. Geskiedkundiges kan dit met sekerheid vasstel omdat sy haar ouderdom by die ondertekening van haar skilderye ingesluit het.
Meseta
Die Spaanse kleinboere gebruik dit selfs vir die vervaardiging van sole vir hul skoene, wat as alpargatas bekend staan. Nieteenstaande die swak plantbedekking is die Meseta die tuisgebied van die merinoskaap. Die meeste riviere ontspring op die plato. Die hoofstad van Spanje, Madrid, is in die middel van die plato. Dit lê 650 meter bo seevlak en is die hoogste hoofstad in Europa.
Rachel Ruysch
Styl
Ruysch het 'n besondere stewige begrip van teken en die tegnieke van vroeëre tradisies gehad. Hierdie kennis het haar skildervermoëns verbeter. Stilisties was haar kunswerk, met sy speelse komposisie en briljante kleure, deel van die Rococo-beweging. Sy het uitgebreide aandag aan alle besonderhede in haar werk gegee. Elke blomblaar is noukeurig geskep deur middel van delikate kwaswerk. Die agtergrond van Ruysch se skilderye is gewoonlik donker wat die mode vir blomskildery in die tweede helfte van die 17de eeu was. Haar asimmetriese komposisies met hangende blomme en wilde stingels het skilderye geskep wat skynbaar sterk energie uitgestraal het.
In haar vroeë werk het Ruysch 'n groot aantal bosvloerprente geskilder wat klein diere, reptiele, skoenlappers en swamme vertoon. Sy het later blommeverf as haar grootste fokus aangeneem en het tot haar dood voortgegaan om te skilder. Sy het sodoende die 17de-eeuse styl voortgesit tot in die middel van die volgende eeu.
Ruysch se vaardigheid was geleë in die fyn waarneming van elke blom op 'n uiters naturalistiese wyse, saamgestel in 'n uitgebreide rangskikking wat baie moeilik in die natuur bereik sou kon word – die blomme sou mekaar nie so goed onder so 'n rangskikking ondersteun nie. In ooreenstemming met die meeste blomstukke uit die laaste derde van die 17de eeu, is die kleure van die blomme baie noukeuriger gebalanseer as in die vroeëre prente.
Die simboliek van elke blom is uitvoerig ontwikkel in die 17de eeu, maar die meeste hiervan het betrekking op die plasing van 'n enkele blom in 'n Vanitas- stuk. Behalwe Jan van Huysum het geen 18de-eeuse blommeskilder die vaardigheid van Rachel Ruysch bereik nie.
Ontvangs
Ruysch het in haar leeftyd groot roem en reputasie geniet. Toe sy in 1750 oorlede is, het elf digters hul eer aan haar betoon met gedigte oor haar. In die 17de eeu was die Nederlanders baie geïnteresseerd in blomme en tuinmaak, en daarom is skilderye wat die skoonheid van die natuur beklemtoon het, hoog op prys gestel. Dit het gehelp om Ruysch se kliënte-basis deurgaans in haar loopbaan uit te brei en in stand te hou. In haar leeftyd is haar skilderye teen pryse van so hoog as 750–1200 gulde verkoop. In vergelyking het Rembrandt in sy leeftyd selde meer as 500 gulde vir 'n skildery ontvang.
In 1999 is 'n skildery deur Ruysch in 'n plaashuis in Normandië ontdek en is op 'n veiling verkoop vir 2,9 miljoen Franse frank, sowat VS$ 508 000.
Drosanthemum obibense
Drosanthemum obibense is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Namibië is.
Rachel Ruysch
Ontvangs
In Maart 2021 is Ruysch se werk by die "Gallery of Honour" by die Rijksmuseum gevoeg. Ruysch, tesame met Gesina ter Borch en Judith Leyster is die eerste vroue wat by die galery ingesluit is.
Jan Coetzee
duimnael|regs|300px|Ds. Jan Coetzee staan regs op dié foto van die vierdejaars van 1954 van die [[Teologiese Skool Potchefstroom. Voor (van links): P.C. Kruger, C.J. Malan, J.A. Jooste, N.J. Grobler. Agter (van links): N. Malan en N.J.P. Coetzee.]]
Gethyllis setosa
Gethyllis setosa is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gethyllis behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
Jan Coetzee
Ds. Johannes Petrus Coetzee (noemnaam Jan, Pretoria, 27 Junie 1931 – 24 Julie 2005) was tussen 1955 en 1999 predikant in twee gemeentes van die Gereformeerde Kerk.
Ds. Jan Coetzee was die seun van M.J. Coetzee. Hy het sy opleiding aan Hoërskool Nylstroom en die PU vir CHO en Teologiese Skool Potchefstroom ontvang waar hy in 1954 saam met nog vyf studente afstudeer het. Ná universiteit is hy na sy eerste gemeente, Bethal beroep en in 1955 daar bevestig. Op Bethal het hy gedien in die plaaslike kultuurvereniging asmede die musiekvereniging. Van daar is hy in 1963 na Pretoria-Meintjeskop, waar hy die volgens 36 jaar sou bly tot hy sy emeritaat in 1999 aanvaar het toe hy reeds nagenoeg 68 jaar oud was. ’n Lang aftrede is hom nie gegun nie, want in Julie 2005 is hy in die ouderdom van 74 jaar oorlede.
Hymeniacidon perlevis
Hymeniacidon perlevis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymeniacidon en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1818 deur Montagu.
Drosanthemum decumbens
Drosanthemum decumbens is 'n vetplant in die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap, in die Worcester en Ceres omgewing, voorkom.
Pterocarpus belizensis
Pterocarpus belizensis is 'n boom wat deel is van die Fabaceae familie. Die spesie is inheems in Belize, Honduras en Panama.
Dictyaulus starmeri
Die spons behoort tot die genus Dictyaulus en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Tabachnick & Levi.
Trio Italiano d'Archi
Die trio, bestaande uit Alessandro Milani (viool), Luca Ranieri (altviool) en Pierpaolo Toso (tjello), is in 2004 gestig, en het die naam van die klassieke ensemble wat deur Franco Gulli gelei is laat herleef; met Bruno Giuranna en Giacinto Caramia wat die hoof-werke van die stryktrio repertorium in die 60's en 70's gespeel en opgeneem het. Die trio het reeds Beethoven se volledige stryktrios vir Deutsche Grammophon opgeneem en maak ook opnames vir die Brillant Classics plate-etiket.
Skolastiek
Met skolastiek word in die algemeen die middeleeuse filosofie bedoel (wat 'n sterk  metafisiese karakter het) en spesifiek die onderrigmetode wat in die 11de eeu  ontwikkel word in die stedelike kerkskole en verder uitgebou word in die 12de en 13de eeu aan die universiteite. Die basis daarvan bestaan uit 'n logiese uiteensetting van denke gefokus op teenstellings, dus 'n vorm van dialektiek. Die belangrikste denkers van die skolastiek was Petrus Abaelardus, Albertus Magnus, Johannes Duns Scotus, Willem van Ockham,   Bonaventura en Thomas van Aquino. Die werk Summa Theologiae van Aquino word meestal gesien as die grootste werk van die skolastiek.
Thomistisese filosofie
Die skolastiek vind sy belangrikste basis in die summas van die 13de-eeuse Dominikaanse filosoof en teoloog Thomas van Aquino. Die thomistiese filosofie word eers gekritiseerd, maar in 1323 word die grondlegger heilig verklaar en later selfs tot kerkleraar benoem (1568). Die tyd was ryp vir 'n rasionele inpak op denke. In 1879 verklaar pous Leo XIII die thomisme as die offisieële filosofie van die Kerk.
Skolastiese sisteem
Die skolastiese sisteem word in die middeleeue gebruik vir die studie van die sewe vrye kunste of artes liberales en die orige wetenskappe. Die Artes Liberales bestaan uit:
Die Trivium
Die Quadrivium
In die middeleeue bestaan teologie veral uit die verklaar van tekste, eerstens uit die Bybel, maar ook aanhalings uit die kommentare en ander werke van gesaghebbende Kerkvaders. Die sewe vakke wat bestudeer word ten behoewe van die teologie, fokus veral op tekste van Plato en later ook van Aristoteles. Soos die kontak tussen die kerkskole gegroei het as gevolg van toenemende politieke stabiliteit, wou enkele denkers teologie en wysbegeerte in één stelsel verenig. Voorts is gepoog om op beide terreine dieselfde metodes toe te pas wat die skolastiek gekenmerk het. Daar word gepoog om aan te toon dat die logiese denke van die oudheid nie in stryd was met die Bybelse boodskap nie.
Later word die sleutelwetenskap binne die teologie, die dialektiek, die kuns van redeneering. Die basis van die teologie bly egter nog altyd die lectio divina, die lees van heilige tekste, veral eers uit die Bybel. Later word eie kommentare ingesluit en word wetenskap beoefen aan die universiteit, teen betaling van 'n salaris.