cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
John Cabot University
Tans is meer as 1 000 studente aan die universiteit ingeskryf - in studievelde soos kunsgeskiedenis, bedryfsadministrasie en internasionale sake.
Tsjerkasi-oblast
Tsjerkasi-oblast (Oekraïens: Черкаська область) is 'n oblast in sentrale Oekraïne. Die hoofstad van die oblast is Tsjerkasi.
A. J. Bowen
A. J. Bowen (gebore 21 Desember 1977) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Signal (2007), A Horrible Way to Die (2010), You're Next (2011), en The Sacrament (2013).
RG Snyman
Rudolph Gerhardus Snyman (gebore 29 Januarie 1995 in Potchefstroom) is ’n rugbyspeler wat op slot vir die in Superrugby speel, asook vir Honda Heat in Japan.
Hy maak sy toetsdebuut vir die Springbokke op 9 Junie 2018 teen Engeland in Johannesburg op die ouderdom van 23. Hy sal ook tydens die Rugbywêreldbeker 2019 vir Suid-Afrika uitdraf.
Ammocharis nerinoides
Ammocharis nerinoides is 'n blomdraende plant en geofiet wat hoort tot die familie Amaryllidaceae en is endemies aan Namibië.
Gereformeerde kerk Maclear
Die Gereformeerde kerk Maclear was die vorige benaming van die Gereformeerde kerk Maclear-Elliot wat tot 1991 so geheet het toe die wyk Elliot, van 1899 tot 1979 die selfstandige Gereformeerde kerk Elliot en daarna tot 1991 ’n wyk van die Gereformeerde kerk Barkly-Oos, by Maclear ingelyf is.
Eredienste is reeds van 1910 af op Pitseng in die latere Transkei op die plaas Belgrave van oudl. H.J. Alberts gehou. ’n Skoolgebou met twee vertrekke is ook vir die dienste gebruik. Die predikant van Barkly-Oos het drie keer per jaar met die Naudésnekpas oor die Drakensberg gery, dikwels te perd oor onbegaanbare sneeubedekte paaie. Later het die begeerte by dié lidmate ontstaan om saam met dié op Maclear en Ugie van die gemeente Barkly-Oos af te stig.
Op 11 Desember 1926 is die nuwe gemeente Maclear toe gestig onder leiding van ds. Dirk Postma, leraar van die Gereformeerde kerk Burgersdorp van 1906 tot sy dood op 29 Desember 1940. Aangesien die gemeente geldelik nie sterk was nie, kon die lidmate nie bekostig om ’n kerk te laat oprig nie; daarom het hulle ’n saaltjie langs die Central-hotel gehuur. Later het hulle ook die destydse kerk van die NG gemeente Maclear gedeel en Sondagmiddae dienste daarin gehou. Nagmaal is elke drie maande bedien. Weens die geldnood kon die gemeente ook nie selfstandig ’n predikant bekostig nie; dus moes predikante van nabygeleë dorpe, soos Dordrecht en Indwe, en konsulente help met die bediening.
In 1940 het die gemeente wel besluit om ’n kerk te bou en op 9 November daardie jaar het ds. W.J. Snyman van die Gereformeerde kerk Venterstad die hoeksteen gelê. Dié gebou is in 1942 voltooi. Die hou t vir die kerk se dak is gesaag van bome wat op die kerkterrein gegroei het.
Op 30 Oktober 1971 het die kerkraad besluit om ’n orrelfonds te stig. Die kerkklok en traporrel is aan die sendinggemeente geskenk en die gemeentesang was maar sukkelend sonder ’n orrel. Op 15 Desember 1972 het SA Orrelbouers ’n pyporrel volledig geïnstalleer. Op 6 November 1974 het die boukommissie voorgestel dat ’n sinkdak oor die portaal opgerig word, stroke sement om die kerkgebou aangebring word en die buitekant opnuut geverf word.
Panyaza Lesufi
Andrek "Panyaza" Lesufi (gebore 4 September 1968 in Edenvale, Transvaal) is 'n Suid-Afrikaanse politikus wat in Oktober 2022 as die sewende premier van Gauteng aangestel is. Hy was voor dit die Lid van die Uitvoerende Raad (LUR) vir Onderwys in Gauteng en die ondervoorsitter van die African National Congress (ANC) in daardie provinsie. Hy was ook kortliks LUR vir Finansies in Mei 2019, maar is gou weer na die onderwys-portefeulje geskuif. Na die afsterwe van Thuliswa Nkabinde-Khawe in November 2019 het hy ook as die waarnemende LUR vir maatskaplike ontwikkeling tot Junie 2020 gedien.
Vroeë lewe en opvoeding
Lesufi is op 4 September 1968 in Edenvale in die destydse Transvaal gebore. Hy en sy gesin is weens die Groepsgebiedewet met geweld gedwing om na Tembisa te trek. Hy het sy skoolloopbaan by Tlamatlama Laer Primêre Skool begin. Kort daarna het hy aan Tshepisa Hoër Primêre Skool begin skool gaan voordat hy aan Boitumelong Senior Sekondêre Skool gematrikuleer het. Aan die Universiteit van Natal het hy 'n baccalaureusgraad in bedryfsadministrasie behaal. Hy het die bynaam "Panyaza" gekry weens sy liefde vir sokker.
Politieke loopbaan
Lesufi het sy politieke aktivisme tydens sy tienerjare in Tembisa begin. Kennedy Nkoane het hom aangemoedig om by die anti-apartheidsbeweging aan te sluit. Sy broer, Nikisi, het uit die tronk ontsnap en van Suid-Afrika gevlug om by die African National Congress aan te sluit. Panyaza was lid van talle anti-apartheidsorganisasies insluitend die Kongres van Suid-Afrikaanse Studente (COSAS), die Tembisa Studentekongres (TESO), die United Democratic Front (UDF) en die Nasionale Onderwyskrisiskomitee. Hy was die president van die Universiteit van Natal se studenteraad. In 1989 is hy in hegtenis geneem en na die Modderbee-gevangenis gestuur. Hy is in 1995 weer gearresteer en na die Durban City-gevangenis gestuur.
Na die ontbanning van die ANC, het hy vir drie termyne as voorsitter van die ANC-tak in Tembisa gedien. Hy was vir nege jaar lank die adjunk-streekvoorsitter van die party se Kyalami-streek. Hy was die eerste adjunk-streeksekretaris van die ANC Ekurhuleni-streek. Sedert 2007 dien hy op die party se Provinsiale Uitvoerende Komitee. In Junie 2018 is hy as die party se provinsiale adjunkvoorsitter verkies.
Lesufi was die woordvoerder van die eerste burgemeester Ekurhuleni, Bavumile Vilakazi. Hy was destyds deel van 'n taakspan wat deur die Minister van Maatskaplike Ontwikkeling, Zola Skweyiya, saamgestel is om die Suid-Afrikaanse agentskap vir maatskaplike sekerheid (SASSA) te stig. Hy het ook vir die minister van polisie Nathi Mthethwa gewerk en kort daarna in 2014 het hy by die departement van basiese onderwys betrokke geraak.
Chhatrapati Shivaji Maharaj Internasionale Lughawe
Chhatrapati Shivaji Maharaj Internasionale Lughawe is the primêre lughawe wat Mumbai, Maharashtra, in Indië, bedien. Dit is die tweede besigste lughawe in die land in terme van totale en internasionale passasiersverkeer naas Delhi, en was die 14de besigste lughawe in Asië en 41ste besigste lughawe in die wêreld volgens passasiersverkeer in kalenderjaar 2019. Sy passasiersverkeer was sowat 49,8 miljoen in 2018. Dit is ook die tweede besigste lughawe wat vragverkeer betref. In Maart 2017 het die lughawe Londen se Gatwick-lughawe verbygesteek as die wêreld se besigste om 'n enkele aanloopbaan op 'n slag te bedryf. Die lughawe se IATA-kode BOM word geassosieer met "Bombay", die stad se voormalige wettige naam.
Panyaza Lesufi
Gautengse provinsiale regering
In Mei 2014 is Lesufi tot die Gauteng provinsiale wetgewer verkies. Premier David Makhura het hom tot die pos van provinsiale LUR vir Onderwys benoem. Na sy herverkiesing in Mei 2019 het Makhura hom as die LUR vir Finansies en e-Regering aangewys. 'n Dag later het Makhura hom teruggeskuif na die onderwys-portefeulje as gevolg van openbare protes. Na die afsterwe van Thuliswa Nkabinde-Khawe in November 2019 het Makhura hom as waarnemende LUR vir Maatskaplike Ontwikkeling aangestel.
Todd Graff
Todd Graff (New York, 22 Oktober 1959) is 'n akteur, skrywer, regisseur, vervaardiger en draaiboekskrywer. Hy debuteer as 'n direkteur met sy film, Camp, wat gekom het in dramatiese kompetisie by die 2003-uitgawe van die Sundance Film Festival. Na die verbygaan suksesvol deur die fees kring, onder meer die Fees van New Films / New direkteure van Lincoln Center, die Film Festival Sydney (waar hy die eerste prys gewen), The Film Festival Provincetown (Best Picture) en vele ander, Camp geëindig premiering in teaters hand IFC rolprente.
Na 'n baie suksesvolle loopbaan in films soos afgrond, en op Broadway in "Baby" akteur, waarvoor sy vir 'n Tony-toekenning en 'n teater World toekenning benoem, Graff in staat was om 'n reputasie as 'n skrywer te bou.
Loopbaan
Graff gesing het op die oorspronklike cast-album van Sesame Street (1970) en volg op Sesame Street 2 (1971), maar het tot roem in 1975 toe hy by die rolverdeling van die TV-reeks Kids The Electric Company PBS. Speel die rol van Isai, 'n lid van die Kort Circus, het by die skou tot aan die einde van die produksie in 1977 (wat Stephen Gustafson, wat die reeks geklop het ná vier seisoene vervang).
Hy is ook genomineer vir 'n Tony Award vir die speel Danny in Baby Broadway in 1984. Dit is te sien in die 1987 Off-Broadway musikale Birds of Paradise as Homer.
In 2006 het hy die regie van die stadium musikale deur Jason Graff Robert Brown en Dan Elish, by die Mark Taper Forum. In 2009 het hy saam geskryf het en die regie van die film Bandslam. In 2012 het hy geskryf en die regie van die film lied van die hart.
Stampriet
Stampriet is ’n dorpie in die streek Hardap van Namibië. Dis geleë in ’n dorre gebied aan die bolope van die Auobrivier waar mens en dier van boorgatwater afhanklik is, 64 km noordoos van Mariental en op ’n hoogte van 1 177 m bo seespieël.
Stampriet is in 1898 gestig as ’n handelspos in die destydse Duits-Suidwes-Afrika. Dit was die toneel van talle gevegte tussen Duitse en Namatroepe. In 1970 was die nedersetting se bevolking 70 wit, 1 bruin en 195 swart. In die ou dae het dit as Stamprietfontein bekendgestaan, afgelei van die plaaslike fonteine van destyds wat met riete omsoom was. ’n Kenmerk van die dorpie en sy omgewing is die besonder sterk boorgate, waarvan sommige tot 3,5 miljoen liter water per dag lewer. Gevolglik maak boere in die omgewing hoofsaaklik staat op besproeiing en verbou veral graan, mielies en lusern.
Stampriet is die tuiste van die Privaatskool Elnatan wat in April 1992 hier gestig is en intussen aangegroei het tot sowat 370 leerlinge van gr. 1 tot 12 en 61 personeellede (onderwysers, administratiewe, terrein- en koshuispersoneel ingesluit). Omdat Stampriet so klein is, gaan meer as 80% van die leerlinge tuis in Elnatan se vier koshuise. Die skool lok leerlinge uit alle uithoeke van die land waar min privaat skole Afrikaanse onderrig tot in gr. 12 bied. Buiten 'n beroepsgerigte afdeling, geskied Elnatan se onderrig grotendeels deur middel van Afrikaans.
Die naam Stampriet is 'n vertaling van die Khoikhoi-naam Aams, wat "riet" en "stamp" beteken na aanleiding van die riete wat platgetrap moet word om by die fontein uit te kom of "rietdans", wat dui op die plek waar die rietdans gestamp is. In die ou dae het die plek as Stamprietfontein bekendgestaan, maar die agtervoegsel is later laat vaar.
Fewlass Llewellyn
Fewlass Llewellyn (5 Maart 1886 – 16 Junie 1941) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Coal King (1915), Goodbye (1918), Detective Lloyd (1932), en Good Morning, Boys (1937).
Pierre de Fermat
Pierre de Fermat (Beaumont-de-Lomagne in Frankryk, 17 Augustus 1601 of 1606/7 – Castres, 12 Januarie 1665) was 'n Franse wiskundige en regsgeleerde aan die hof van Toulouse. 'n Aantal vroeë ontwikkelinge in die veld wat later bekend sou word as die differensiaalrekening word aan hom toegeskryf.
Hy het 'n nuwe metode uitgevind om die grootse en klienste ordinate (maksima en minima) van krommes te bepaal, wat nou verwant was aan die toe nog onbekende differensiaalrekening. Verder het hy werk in getalteorie gedoen. Hy is egter deesdae veral bekend vir die sogenaamde laaste stelling van Fermat, wat in werklikheid nie sy laaste stelling was nie, maar die een waarvoor daar die langste na 'n bewys gesoek is. Die stelling is eers in 1994 formeel bewys. Hiernaas het hy belangrike bydraes gelewer tot die analitiese meetkunde, kansrekening, en optika.
Tredoux
Tredoux is 'n Afrikaanse van en kan na die volgende persone verwys:
Nitriet
'n Nitriet is 'n sout wat die komplekse anioon NO_2^- bevat of 'n ester wat die -ONO groep bevat. Die anioon is die suurres van nitroësuur.
Die oksidasietoestand van die sentrale stikstofatoom is +3 (III). Die anioon het basiese eienskappe. Nitriete is baie oplosbaar in water. By verhitting ontleed 'n nitriet en vorm N_2 en NO.
Produksie
Nitriet kan geproduseer word deur eers ammoniak katalities te oksideer tot 'n mengsel van stikstofmonoksied NO en stikstofdioksied NO2 en hierdie gas in 'n oplossing van natriumkarbonaat te lei.
Dennis Bowen
Dennis Bowen (9 September 1950 – 9 Maart 2012) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Van Nuys Blvd. (1979) en in die televisiereekse ABC Saturday Comedy Special (1976) en Martial Law (1998).
Wolfgang Kieling
Wolfgang Kieling (16 Maart 1924 – 7 Oktober 1985) was 'n Duitse akteur en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Polizeirevier Davidswache (1964), Our Man in Jamaica (1965), Torn Curtain (1966), en Amsterdam Affair (1968).
Mayme Kelso
Mayme Kelso (28 Februarie 1867 – 5 Junie 1946) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Rebecca of Sunnybrook Farm (1917), Male and Female (1919), Clarence (1922), en Seven Keys to Baldpate (1925).
L.A.P.A. Munnik
Lourens Albertus Petrus Anderson Munnik (gebore 3 Augustus 1925 in Kaapstad – 12 Julie 2016 in Somerset-Wes, Wes-Kaapprovinsie) was 'n Suid-Afrikaanse geneesheer en politikus.
Biografie
Hy het in 1979 by die kabinet van P.W. Botha aangesluit as minister van gesondheid, volkswelsyn en pensioene (1979-1981) en daarna as minister van gesondheid en volkswelsyn (1982), poswese en telekommunikasie (1982-1984) en minister van openbare werke (1985-1986). In hierdie hoedanigheid beplan hy en hou hy toesig oor die bou in Frankryk van die Suid-Afrikaanse Nasionale Gedenkmuseum in Delvillebos.
Ammocharis coranica
Die berglelie (Ammocharis coranica)  is 'n blomdraende plant en geofiet wat hoort tot die familie Amaryllidaceae en is inheems aan Suid-Afrika waar dit in al die provinsies voorkom. Dit is ook inheems in Angola, Botswana, Eswatini, Lesotho, Namibië en Zimbabwe. Dit staan ook bekend as die seeroogblom.
Plantverdeling
Plantveredeling is die teel van nuwe plantkultivars met sekere gewenste eienskappe. Dit word meestal bereik deur sekere plante te selekteer en onderling te kruis. Die belangrikste verbeterings war nagestreef word, is verhoging in produksie, kwaliteit en bestandheid teen siektes.
Genetika en plantfisiologie is albei wetenskappe wat 'n groot bydrae tot plantveredeling lewer en die geweldige ontwikkeling van hierdie wetenskappe het gelei tot ŉ soortgelyke ontwikkeling in plantveredeling. In plantveredeling word die genetiese samestelling van bestaande nuttige gewasse sodanig verander dat die gewasse meer produseer, van hoër kwaliteit is en meer bestand is teen siektes. Graansoorte word byvoorbeeld vir 'n hoër saadproduksie geteel, blaargroentes vir groter blare, vrugte vir groter, beter voorkoms en aantal, ensovoorts.
Ook ander tipes gewasse soos dennebome word geteel vir beter produksie, beter hout, ensovoorts. Die chemiese bestryding van siektes en plae was lank suksesvol, maar lewer al hoe meer probleme. Die insekte en ander organismes raak byvoorbeeld immuun teen baie van die chemiese stowwe, besoedeling skep al hoe meer probleme en die bestrydingsproses word al hoe duurder. Daarom word heelwat tyd en geld bestee aan die teel van kultivars wat bestand is teen siektes en plae.
Tegnieke
Die belangrikste plantveredelingstegniek is die van inteling en kruising van kultivars, maar natuurlike en geïnduseerde mutasie lewer soms ook bruikbare kultivars, en in enkele gevalle word spesies of selfs genera gekruis. Ongeveer die helfte van alle gewasse wat vir handelsdoeleindes veredel word, is selfbestuiwend, terwyl die ander helfte kruisbestuiwend is. Die tegnieke vir die veredeling van selfbestuiwende plante verskil van die wat vir die veredeling van kruisbestuiwende plante gebruik word.
'n Algemene tegniek vir die veredeling van veral minder winsgewende selfbestuiwende gewasse, is die fenotipiese seleksie van ŉ groot aantal plante, met ander woorde die uitsoek van die groter en beter eksemplare, waarvan die saad dan as veredelde saad gebruik word. 'n Alternatief wat reeds eeue lank in gebruik is, is om die ongewenste plante te vernietig voordat sa ad gevorm word, sodat die saad wat versamel word, outomaties die van die beter eksemplare is.
Die tweede belangrike tegniek by die veredeling van plante wat van nature selfbestuiwend is, is kruising ("verbastering") deur kunsmatige kruisbestuiwing. 'n Algemene tegniek is die ontwikkeling van hibriede kultivars deur 'n enkele kruising van geselekteerde ouerplante. Die F1-nageslag van so 'n kruising is normaalweg lewenskragtiger (groter en sterker) en dus winsgewender as die ouerplante. Die kenmerk staan bekend as heterose.
Die tegniek is tot onlangs hoofsaaklik op mielies gebruik, omdat die manlike en vroulike blomme ver van mekaar af is en die manlike blomme dus maklik verwyder kan word om selfbestuiwing te voorkom. Waar die manlike en vroulike blomme nader aan mekaar is of die blomme tweeslagtig is, is dit baie moeilik om selfbestuiwing te voorkom en die arbeid wat daarmee gepaard gaan, maak hiervan 'n duur tegniek. Dit word dikwels op groentesoorte toegepas en die saad van die F1 -hibried is baie duurder as gewone saad.
Deur herhaalde teling is daar egter onlangs 'n geneties bepaalde verskynsel bekend as sitosteriliteit, met ander woorde onvrugbaarheid van die manlike geslagselle, ontdek. Sulke plante met onvrugbare manlike geslagselle kan maklik vir kruising gebruik word omdat daar geen gevaar van selfbestuiwing is nie, en omdat daar relatief min arbeid by betrokke is, is die saad van sulke plante ook heelwat goedkoper. 'n Uitbreiding van bogenoemde tegniek is herhaalde kruising van die nageslagte waartydens noukeurig boekgehou word van alle plante wat gebruik word, gevolg deur die teling van suiwer lyne deur selfbestuiwing.
Plante wat van nature kruisbestuiwend is, kan as natuurlike hibriede beskou word. Hulle kan ook veredel word deur die proses van fenotipiese seleksie, so os beskryf onder selfbestuiwende plante, maar omdat daar soveel meer gene by betrokke is, is die resultate meestal nie so indrukwekkend soos by selfbestuiwende plante nie. Herhaalde fenotipiese seleksie van die nageslagte het egter al goeie resultate gelewer en hierdie tegniek was en is vandag nog belangrik, veral by die minder winsgewende gewasse.
'n Tegniek waardeur veral by mielies reeds uitstekende resultate behaal is, is die teel van hibriede kultivars deur herhaalde selfbestuiwing, gevolg deur ŉ enkele kruisbestuiwing. Selfbestuiwing van normaalweg kruisbestuiwende plante veroorsaak meestal verminderde lewenskragtigheid by die nageslag (meer van hulle gaan dood, hulle groei swakker, ensovoorts), 'n verskynsel bekend as inteeldepressie. Deur herhaalde inteling gaan baie van die genetiese diversiteit verlore en raak die nageslag al hoe meer eenders.
Wanneer twee sulke ingeteelde lyne uiteindelik kruisbestuif word. tree die heterose effek weer in werking en is die nageslag weer lewenskragtiger, dikwels nog lewenskragtiger as die oorspronklike kruisbestuifde ouers. Voorts is baie van die ongewenste genetiese variasie uitgeskakel en die nakomelinge is almal byna identies (wat hulle winsgewender maak). Die gunstige eienskappe word ook in volgende geslagte behou, sodat nuwe saad nie elke keer gekoop hoef te word nie.
Soms word sulke hibriede weer met die oorspronklike wilde variëteite gekruis om eienskappe soos weerstand teen siektes in die lyn in te teel Indrukwekkende resultate is reeds met bogenoemde tegniek met mielies behaal, maar ook met verskeie ander graansoorte. In die sogenaamde Groen Revolusie is gehoop om die produksie van graansoorte deur hierdie en ander tegnieke sodanig te verhoog dat daarmee baie van die voedselprobleme in Derde Wêreld-lande opgelos sou kon word.
Juis deur die verlies aan genetiese diversiteit is sulke plante egter baie minder aanpasbaar by veranderende omstandighede, en hulle bereik dikwels nie hulle produksie sonder die toediening van groot hoeveelhede kunsmis, water, ensovoorts, nie. Produkte soos kunsmis is juis iets wat die Derde Wêreld-lande nie kan bekostig nie en die Groen Revolusie was nog 'n voorbeeld van die mislukking van die toepassing van Westerse tegnologieë in Derde Wêreld-lande omdat die plaaslike omstandighede nie in ag geneem is nie.
Die proses van verbastering van variëteite en kultivars is een wat voortdurend voortgaan en nuwe kultivars kom gereeld op die mark. In die proses word die beste kultivars elke keer weer met mekaar gekruis en verskillende kultivars word vir verskillende klimaats- en ander omstandighede geteel. Daar word steeds gepoog om die opbrengs te verhoog en nuwe siektes maak steeds hul verskyning, sodat die proses van verbastering nooit sal ophou nie.
Dit is een van die redes waarom dit belangrik is om natuurlike plantegroei te bewaar. Veral eienskappe soos weerstand teen siektes is reeds in bestaande kultivars ingeteel deur kruising met wilde vorme. Voorts is daar waarskynlik nog baie wilde plante wat deur die mens gebruik kan word as hulle veredel word, maar wat nog nie ontdek is nie. Vernietiging van wilde plantegroei veroorsaak dat hierdie bron van gene al hoe kleiner word. Die proses van mutasie (skielike verandering van gene) is ŉ natuurlike proses wat gedurig plaasvind en waarop die hele evolusieproses volgens die teorie van Darwin berus.
Vir die doel van plantveredeling is sulke spontane mutasies egter relatief skaars en die meeste van hulle is van min of geen waarde nie. In enkele gevalle was sulke spontane mutasies egter wel vir die mens van waarde. Die bekendste hiervan is seker die ontstaan van lusern (Lupinus luteus). Lusern was vroeër bitter en nie as voedingsgewas geskik nie, maar in 1928 het ene Von Sengbusch 'n spontane mutasie ontdek wat nie bitter was nie en waaruit die huidige lusern geteel is.
Mutasies kan ook geïnduseer word deur bestraling, temperatuurskokke, ultrasentrifugering van sade en chemiese behandeling. Weer eens is daar egter geen beheer oor die mutasies wat gevorm word nie, en die meeste van hulle is nie vir die mens van nut nie. Die verskynsel van poliploïdie is ook 'n vorm van mutasie wat reeds heelwat nuttige gewasse gelewer het omdat poliploïede plante dikwels groter en lewenskragtiger is as gewonde diploïde plante. Oor die algemeen word daar in plantveredeling baie min van mutasies gebruik gemaak en word die gebruik daarvan beperk tot gevalle waar die natuurlike genetiese diversiteit te klein is.
Geenbanke
Plantveredeling is vandag 'n baie belangrike aspek van veral die landbou, en om vordering te kan maak, is dit belangrik dat daar gedurig rekord gehou word van alle kruisings, ensovoorts, wat gedoen word. Voorts is dit belangrik dat verteenwoordigende materiaal van alle kultivars (die eindproduk van ŉ teelpoging) behou word vir moontlike latere kruisings. Vir hierdie doel is daar oral in die wêreld 'n groot aantal sogenaamde geenbanke waar teelmateriaal van ŉ groot aantal kultivars gehou word.
Udo Kier
Udo Kier (gebore 14 Oktober 1944) is 'n Duitse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Flesh for Frankenstein (1973), Blade (1998), Melancholia (2011), en Downsizing (2017).
Michael Bowen (akteur)
Michael Bowen (gebore 21 Junie 1957) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Jackie Brown (1997), Kill Bill: Vol. 1 (2003), Walking Tall (2004), en The Last House on the Left (2009).
Amitriptilien
Amitriptilien is 'n trisikliese antidepressant wat hoofsaaklik gebruik word vir die behandeling van ernstige depressiewe versteuring, 'n verskeidenheid pynsindrome soos neuropatiese pyn, fibromialgie, migraine en spanningshoofpyne. As gevolg van die frekwensie en prominensie van newe-effekte, word amitriptilien oor die algemeen beskou as 'n tweede-lyn terapie vir hierdie aanduidings.
Die mees algemene newe-effekte is 'n droë mond, lomerigheid, duiseligheid, hardlywigheid en massatoename. Van belang is seksuele disfunksie, wat hoofsaaklik by mans waargeneem word. Gloukoom, lewertoksisiteit en abnormale hartritmes is skaars maar ernstige newe-effekte. Bloedvlakke van amitriptilien verskil aansienlik van een persoon na 'n ander, en amitriptilien is in wisselwerking met baie ander medikasie wat moontlik die newe-effekte daarvan kan vererger.
Walter Lübcke
Walter Lübcke (22 Augustus 1953 - 2 Junie 2019) was 'n Duitse politikus en lid van die Christen-Demokratiese Unie van Duitsland.
Amitriptilien
Amitriptilien is in die laat 1950's deur wetenskaplikes by Merck ontdek en in 1961 deur die Amerikaanse Voedsel- en geneesmiddeladministrasie (FDA) goedgekeur. Dit is op die Wêreldgesondheidsorganisasie se lys van noodsaaklike medisyne. Dit is beskikbaar as 'n generiese medikasie. In 2020 was dit die 81ste mees voorgeskrewe medikasie in die Verenigde State, met meer as 9miljoen voorskrifte.
Walter Lübcke
Lübcke is deur die kop geskiet van kort afstand, maar selfmoord is uitgesluit. Hy was hoof van die plaaslike raad van Kassel.
S'busiso Nkosi
S'busiso Nkosi (*21 Januarie 1996, Barberton) is ’n rugbyspeler wat vir die Natalse Haaie in die Curriebeker en die in Superrugby op vleuel speel.
Amitriptilien
Mediese gebruike
Amitriptilien word aangedui vir die behandeling van ernstige depressiewe versteuring en neuropatiese pyn en vir die voorkoming van migraine en chroniese spanningshoofpyn. Dit kan gebruik word vir die behandeling van nagtelike enurese by kinders ouer as 6 nadat ander behandelings misluk het.
Depressie
Amitriptilien is effektief vir depressie, maar dit word selde as 'n eerste-linie antidepressant gebruik weens die hoër toksisiteit in oordosis en oor die algemeen swakker verdraagsaamheid. Dit kan gebruik word vir depressie as 'n tweede-linie terapie, na die mislukking van ander behandelings. Vir behandeling-weerstandige adolessente depressie of vir kankerverwante depressie is amitriptilien nie beter as plasebo nie. Dit word soms gebruik vir die behandeling van depressie in Parkinson se siekte, maar ondersteunende bewyse daarvoor ontbreek.
S'busiso Nkosi
Springbokloopbaan
Nkosi maak sy toetsdebuut vir die Springbokke op 9 Junie 2018 teen Engeland in Johannesburg op die ouderdom van 22. Hy is ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2019.
Amitriptilien
Pyn
Amitriptilien verlig pynlike diabetiese neuropatie. Dit word deur 'n verskeidenheid riglyne aanbeveel as 'n eerste- of tweedelynbehandeling.Kombinasiebehandeling van amitriptilien en pregabalien bied bykomende pynverligting vir mense wie se pyn nie voldoende met een medikasie beheer word nie, en is veilig.
Lae dosisse amitriptilien verbeter slaapstoornisse matig en verminder pyn en moegheid wat verband hou met fibromialgie. Kombinasies van amitriptilien en fluoksetien of melatonien kan fibromialgiepyn beter verlaag as enige medikasie op sy eie.
Hoofpyn
Amitriptilien kan die frekwensie en duur van chroniese spanningshoofpyn verminder, maar dit word geassosieer met erger nadelige effekte as mirtazapien. In die algemeen word amitriptilien aanbeveel vir die voorkoming van spanningshoofpyn, tesame met lewenstyladvies, wat vermyding van pynstillers en kafeïen moet insluit.
Voorskrifneigings
Tussen 1998 en 2017, saam met imipramien, was amitriptilien die mees algemeen voorgeskrewe eerste antidepressant vir kinders van 5-11 jaar in Engeland. Dit was ook die mees voorgeskrewe antidepressant (saam met fluoksetien) vir 12- tot 17-jariges.
Navorsing
Die paar gerandomiseerde gekontroleerde proewe wat die doeltreffendheid van amitriptilien in eetversteuring ondersoek het, was ontmoedigend.
Maria Popova
Maria Popova (Bulgaars: Мария Попова; gebore 28 Julie 1984) is 'n Bulgaars-gebore, Amerikaans-gebaseerde essayis, digter, en skrywer van literêre en kunskommentaar en kulturele kritiek. Haar werk vind groot aanklank vir die visuele stilistiek wat daarmee gepaard gaan.
In 2006 het sy die webjoernaal Brain Pickings begin, 'n aanlyn publikasie wat sy poog om advertensievry te hou. Die webjoernaal, is herdoop na The Marginalian op sy 15de verjaardag in 2021, bevat haar skryfwerk oor boeke, die kunste, filosofie, kultuur en ander onderwerpe.
Benewens haar skryfwerk en verwante toesprake, het sy gedien as 'n MIT Futures of Entertainment Fellow, as die redaksionele direkteur by die hoër onderwys sosiale netwerk Lore, en het sy geskryf vir The New York Times, The Atlantic, Wired UK, en ander publikasies. Sedert 2010 woon sy in Brooklyn, New York. Sy is die skepper van "The Universe in Verse", 'n grootskaalse jaarlikse viering van die wetenskap en die natuurlike wêreld deur poësie.
Lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika
Hier volg 'n lys van provinsiale roetes in Suid-Afrika.
Pert Kelton
Pert Kelton (14 Oktober 1907 – 30 Oktober 1968) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Bed of Roses (1933), Bachelor Bait (1934), Rhythm of the Saddle (1938), en The Music Man (1962).
Augustin Louis Cauchy
Baron Augustin Louis Cauchy (Parys, 21 Augustus 1789 – Sceaux, 23 Mei 1857) was 'n invloedryke Franse wiskundige, en is een van die mees gepubliseerdes, met meer as 800 publikasies agter sy naam. Daar word soms gesê dat daar meer wiskundige stellings na Cauchy vernoem is as na enigiemand anders. Hy was veral daarin geinteresseer om analise op 'n formele basis te plaas en het enorme bydraes tot komplekse analise asook permutasiegroepe in abstrakte algebra gemaak.
Schalk van der Merwe
Schalk Willem van der Merwe (1922 – 1984) was 'n Suid-Afrikaanse chirurg en politikus, lid van die Nasionale Party, burgemeester van Keimoes (1957-1960 en 1963-1966) en lid vir die kiesafdeling Gordonia (1966-1980). Hy was ook die minister van gesondheid (1972-1979), Kleurlingsake (1972-1974), volkswelsyn (1978-1979), omgewing (1976-1978), handel en nywerheid (1979-1980) in die regerings van John Vorster en P. W. Botha.
Biografie
Schalk van der Merwe is op 18 September 1922 op Citrusdal in die Kaapprovinsie gebore. Nadat hy in Citrusdal en daarna in die Paarl skoolgaan, studeer hy medies aan die Universiteit van Kaapstad (1946) en word 'n chirurg. Nadat hy eers in die Groote Schuur-hospitaal in Kaapstad gepraktiseer het, besluit hy om te verhuis na Keimoes, 'n klein dorpie in die Noord-Kaap, 50 km suidwes van Upington. Hy tree in 1947 in die huwelik en het 5 kinders gehad.
In 1955 word hy verkies tot munisipale raadslid van Keimoes en word daaropvolgend in 1957 burgemeester van die dorp. Na twee nie-opeenvolgende mandate betree hy in 1966 die nasionale politieke lewe toe hy verkies word vir die kiesafdeling Gordonia, insluitende Keimoes.
In 1970 sluit hy aan by die Suid-Afrikaanse regering onder leiding van John Vorster as adjunkminister van maatskaplike sake en pensioene, Kleurlingsake en Rehoboth-aangeleenthede. Van Julie 1970 tot Augustus 1972 was hy lid van die kabinet as adjunkminister van binnelandse sake.
Hy is op 23 Augustus 1972 aangestel as Minister van Gesondheid. Op 26 Januarie 1976 word sy ministeriële portefeulje gewysig om beplanning, omgewing en statistiek in te sluit.
Op 20 November 1978 word hy aangestel as Minister van Gesondheid, Maatskaplike Sake en Pensioene in die kabinet van P.W. Botha. Die portefeulje word weereens uitgebrei met handel en nywerheid laat in 1979.
Op 6 Oktober 1980 is hy aangestel as voorsitter van die kabinet se komitee vir ekonomiese sake.
Hy sterf op 24 Julie 1984 op Rundu tydens 'n gesinsvakansie in Suidwes-Afrika.
George Berkeley
George Berkeley (Kilkenny, 12 Maart 1685 – Oxford, 14 Januarie 1753) was 'n Ierse filosoof van Engelse afkoms en 'n Anglikaanse biskop. Hy staan dus soms ook bekend as Biskop Berkeley. Hy word as die grondlegger van die spiritualistiese of subjektiewe idealisme beskou.
Berkeley het belangrike kritiek op die idee van infinitesimale in kalkulus gelewer, wat hy as die spoke van vergane hoeveelhede beskryf het. Destyds het daar onsekerheid geheers oor die presiese eienskappe van hierdie nietig-klein waardes, en konsepte soos grenswaardes (limiete) was nog net intuitief en informeel. Die wiskundiges van die era (Newton, Leibniz ens) het egter die onweerlegbare resultate van hul berekeninge voorgehou as bewys dat die grondbeginsels reg moet wees, en Berkeley het hierdie redeneringswyse gekritiseer. Sy kritiek, en die van mense na hom, het wiskundiges deur die eeue heen aangespoor om 'n formeler basis vir analise te skep, iets wat eers met Weierstrass se werk in die 19e eeu voldoende bereik is.
Babalalaspruit
Die Babalalaspruit is 'n sytak van die Shingwedzirivier in die provinsie Limpopo van Suid-Afrika. Die spruit vloei in die noordedeel van die Krugerwildtuin.
Ammocharis tinneana
Ammocharis tinneana is 'n blomdraende plant en geofiet wat hoort tot die familie Amaryllidaceae en is inheems aan die Angola, Botswana, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Ethiopië, Kenia, Malawi, Mosambiek, Namibië, Rwanda, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Somalië, Soedan, Tanzanië, Tsjad, Uganda, Zambië en Zimbabwe.
Gereformeerde kerk Maclear-Elliot
Die Gereformeerde kerk Maclear-Elliot het in 1991 ontstaan toe die wyk Elliot, van 1899 tot 1979 die selfstandige Gereformeerde kerk Elliot en daarna tot 1991 ’n wyk van die Gereformeerde kerk Barkly-Oos, by die Gereformeerde kerk Maclear ingelyf is. Omdat dit in werklikheid net ’n naamsverandering was, word die saamgestelde gemeente se stigtingsdatum steeds as 1926 aangegee, dié van die ou Gereformeerde kerk Maclear. Die gemeentes wat nou Maclear-Elliot vorm, het in 1960 saam 120 belydende lidmate gehad en 62 dooplidmate. In 1997 het Maclear-Elliot 34 belydende en 16 dooplidmate gehad, einde 2013 onderskeidelik 43 en 15 en 'n jaar later 41 en 10.
Geskiedenis: Maclear
Eredienste is reeds van 1910 af op Pitseng in die latere Transkei op die plaas Belgrave van oudl. H.J. Alberts gehou. ’n Skoolgebou met twee vertrekke is ook vir die dienste gebruik. Die predikant van Barkly-Oos het drie keer per jaar met die Naudésnekpas oor die Drakensberg gery, dikwels te perd oor onbegaanbare sneeubedekte paaie. Later het die begeerte by dié lidmate ontstaan om saam met dié op Maclear en Ugie van die gemeente Barkly-Oos af te stig.
Op 11 Desember 1926 is die nuwe gemeente Maclear toe gestig onder leiding van ds. Dirk Postma, leraar van die Gereformeerde kerk Burgersdorp van 1906 tot sy dood op 29 Desember 1940. Aangesien die gemeente geldelik nie sterk was nie, kon die lidmate nie bekostig om ’n kerk te laat oprig nie; daarom het hulle ’n saaltjie langs die Central-hotel gehuur. Later het hulle ook die destydse kerk van die NG gemeente Maclear gedeel en Sondagmiddae dienste daarin gehou. Nagmaal is elke drie maande bedien. Weens die geldnood kon die gemeente ook nie selfstandig ’n predikant bekostig nie; dus moes predikante van nabygeleë dorpe, soos Dordrecht en Indwe, en konsulente help met die bediening.
In 1940 het die gemeente wel besluit om ’n kerk te bou en op 9 November daardie jaar het ds. W.J. Snyman van die Gereformeerde kerk Venterstad die hoeksteen gelê. Dié gebou is in 1942 voltooi. Die hout vir die kerk se dak is gesaag van bome wat op die kerkterrein gegroei het.
Op 16 Julie 1969 het die kerkraad besluit om die kerkgebou op te knap. Dit het onder meer behels da die houtvensters deur staalraamvensters vervang is, die konsistorie vergroot is en ’n doeltreffende ingang voor aan die kerk aangebou is wat as hoofingang sou dien. ’n Vertrek met spoeltoilette is agter die kerk gebou, nuwe kerkbanke is aangebring en elektriese ligte is vervang. Die preekstoel is ook opgeknap en die hele gebou is geverf. ’n Fabriek in Johannesburg het sagter sitplekke vervaardig. In dié tyd het die Gereformeerde kerk Johannesburg-Sentraal sy eerste kerkgebou verkoop en het dr. R. Venter van die Gereformeerde kerk Randburg gereël dat die preekstoel aan Maclear geskenk word. Fishers op Queenstown het nuwe Nagmaaltafels gemaak.
Op 30 Oktober 1971 het die kerkraad besluit om ’n orrelfonds te stig. Die kerkklok en traporrel is aan die sendinggemeente geskenk en die gemeentesang was maar sukkelend sonder ’n orrel. Op 15 Desember 1972 het SA Orrelbouers ’n pyporrel volledig geïnstalleer. Op 6 November 1974 het die boukommissie voorgestel dat ’n sinkdak oor die portaal opgerig, stroke sement om die kerkgebou aangebring en die buitekant opnuut geverf word.
Geskiedenis: Elliot
Op 13 April 1906 is oudl. S.C.J. van Niekerk opdrag gegee om ’n nuwe kerk op te rig. Dit was ’n tipiese saalkerk en het geen vensters aan die voorkant gehad nie. Ds. P.C. Snyman van die Gereformeerde kerk Steynsburg het die plegtigheid tydens die hoeksteenlegging op 6 Oktober 1906 waargeneem. Die skare het Psalm 118:11 gesing en ’n gebed is gedoen. Dié gebou is die volgende jaar in gebruik geneem. Die kerkgebou sou verhuur word teen £1.10 per maand, maar die bron meld nie deur wie aan wie nie.
In 1938 is ’n trap voor die kerkgebou aangebring en in 1955 is nuwe banke, ’n preekstoel, Nagmaaltafel en los stoele in gebruik geneem. Toe is al die ou banke verkoop.
Elliot hê in 1960 nog 88 belydende en 43 dooplidmate gehad vergeleke met Maclear se 32 en 19 en Barkly-Oos se 136 en 59. Nietemin was dit Elliot wat op 18 Augustus 1979 ontbind en ’n wyk van Barkly-Oos geword het. Van 1980 tot 1991 was daar ’n bedieningsooreekoms tussen Barkly-Oos, Elliot en Maclear. Daarna is ’n kombinasie-akte aanvaar en het Elliot ’n wyk geword van Maclear, waarvan die naam toe verander is na die Gereformeerde kerk Maclear-Elliot.
In 2010 (en waarskynlik vandag nog) is die kerkgebou op Elliot steeds twee Sondae per maand vir eredienste gebruik. Op 19 November 2006 het die plaaslike Gereformeerdes die honderdjarige herdenking van die hoeksteenlegging feestelik gevier en ’n gedenksteen onthul. Die ou traporrel staan vandag nog agterin die kerkgebou.
Eike
Saam met beuke en kastaiings behoort eike tot die familie doppiesdraers (Fagaceae). Eike word oral ter wêreld weens hul ekonomiese waarde (hout, looisuur en kurk) aangeplant en hoewel die bome volop in Suid-Afrika voorkom, is hulle nie inheems nie maar is in die tyd van Jan van Riebeeck en Simon van der Stel ingevoer. Die groeiwyse van die Suid-Afrikaanse eike verskil egter van dié in Europa.
Eikebome met hul dik stamme, skurwe bas, knoetserige takke en donkergroen blare het sedert die vroegste tye 'n belangrike rol in die Europese kultuur gespeel. Die Kelte en Germane het hulle as heilige bome beskou, wat die woonplek van die oppergod Wodan was (vandaar die naam wodanseik vir besonder groot eike). Onder eikebome is offers gebring en inwydings- en rouplegtighede gehou. Helde wat uit oorloë teruggekeer het, is met eikeloof getooi en menige romantiese toneel het hom volgens oorlewering, gedigte en liedjies onder eikebome afgespeel.
Bou
Eike is eenhuisig, dit wil sê, manlike en vroulike blomme kom langs mekaar op dieselfde plant voor. Die manlike blomme vorm katjies, wat afval nadat die boom klaar geblom het. Die vroulike blomme kom óf afsonderlik in groepies óf in 'n gemeenskaplike omwindsel voor. Die vrugte van eikebome, bekend as akkers of eikels, word binne een of twee jaar ryp, afhangende van die spesie.
Die blaarskyf is ingesny en dit, tesame met hul posisie aan die eindpunt van 'n tak, veroorsaak die kenmerkende yl kroon, wat welige ondergroei in eikewoude moontlik maak. Die boom se eie kiemplantjies kan ook maklik ontkiem omdat die kroon genoeg sonlig deurlaat. Wanneer die akker ontkiem, vorm dit 'n stewige penwortel en die saadlobbe bly binne die dop in die grond agter. Die wortelstelsel is besonder sterk sodat die boom ook alleenstaande, dit wil sê, nie in 'n bos nie, storms kan trotseer.
Alleenstaande bome word gewoonlik baie groter as dié in woude.
Indeling en verspreiding
Eike kom feitlik oral voor solank daar nie te veel skaduwee is nie en die grond vrugbaar, humusryk en leemhoudend is. Voldoende water is ook 'n vereiste. In Europa alleen kom sowat 200 verskillende spesies voor, waarvan die Europese of steeleik (Quercus robur) die bekendste is. Dit is ook die eik wat Jan van Riebeeck en Simon van der Stel in Suid-Afrika laat aanplant het en word daarom dikwels in Suid-Afrika die Kaapse eik genoem. 'n Ander bekende eik in Europa en in Suid-Afrika is die wintereik of ongesteelde eik (Quercus petraea).
Die eik en die Europese eik kan albei tot 40 m hoog en sowat 300 jaar oud word. Daar is lank gemeen dat die twee eike subspesies is, maar die akkers van die Europese eik is rond en vet, terwyl die van die wintereik lank en spits is. Laasgenoemde se akkers is ook nie gesteeld nie. Daarby verskil die kleur van die jong blare: dié van die Europese eik is rooibruin en dié van die wintereik geelgroen. In die somer is die kleur dieselfde by albei bome, hoewel die blaarsteel van die Europese eik altyd baie korter is as dié van die wintereik.
Nog 'n eik wat goed in Suid-Afrika aard, is die kurkeik (Quercus suber). Dit is inheems in Spanje en Portugal en van sy dik bas word kurk vervaardig. Hoewel die meeste eike van Europa af versprei het, kry 'n mens ook 'n Amerikaanse eik (Quercus rubra), waarvan die groot spitslobbige blare in die herfs donkerrooi van kleur is. Hierdie eik verdra meer skaduwee as enige ander, maar geen sterk wind nie.
Die akkers van die meeste eike is bitter en is hoogstens as veevoer geskik. Uitsonderings is egter die akkers van die Hongaarse eik (Quercus frainetto), die Turkse of moseik (Quercus cerris) en die steeneik (Quercus ilex var ballota), wat soet en smaaklik is. Hoewel dieselfde eikesoort in wisselende klimaatstoestande kan groei, word hul groeiwyse deur die klimaat beïnvloed. Waar 'n eikeboom byvoorbeeld in Nederland ná 10 of 12 jaar nog maar klein is, sal 'n boom van dieselfde soort in Suid-Afrika ná 5 jaar al manshoogte wees. Die rede hiervoor is dat die Europese winter 'n langer winterslaap aan die boom bied, terwyl die groeiperiode (in die somer) in Suid-Afrika weer langer is. 'n Nadeel van die vinnige groei van die Suid-Afrikaanse eike is dat hul hout sagter en brosser is en dus nie so geskik is vir timmerhout soos dié van die Europese eike nie.
Ekonomiese waarde
Eikebas is ryk aan looisuur, wat veral vroeër gebruik is vir die looi van leer. Deesdae word leer met sintetiese suur gelooi. Omdat die hout van groter eike besonder hard en duursaam is, is dit eeue lank gebruik vir skepe, waterwerke en die bou van huise. Die hoë looisuurinhoud maak dit egter moeilik om eikehout met yster te kombineer. Daarom is daar toe later in die skeepsboubedryf nie meer van die houtsoort gebruik gemaak nie.
Omdat eike so stadig groei, is die hout basies duur en in die boubedryf grootliks deur goedkoper hout vervang. Tog word dit steeds vir duursame meubels en vloere gebruik. Brandewyn word verkieslik in vate van eikehout verouder. In Spanje en Portugal vervul die kurkeik 'n belangrike ekonomiese rol. Een keer elke 9 tot 11 jaar word 'n waardevolle kurklaag “geoes”, wat net onder die normale bas ontwikkel.
Kevin Lloyd
Kevin Lloyd (28 Maart 1949 – 2 Mei 1998) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Coronation Street (1960), Auf Wiedersehen, Pet (1983), The Bill (1984), en Wonderworks: Young Charlie Chaplin (1989).
Tylecodon grandiflorus
Die rooisuikerblom (Tylecodon grandiflorus) is 'n blomdraende plant en geofiet wat hoort tot die familie Crassulaceae. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
Phorbas fusifer
Phorbas fusifer is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Phorbas en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Ridley & Dendy.
Karelsuniversiteit
Die Karelsuniversiteit, ook bekend as Karelsuniversiteit in Praag (Tsjeggies: Univerzita Karlova; Latyn: Universitas Carolina; Duits: Karls-Universität) of histories as die Universiteit van Praag (Latyn: Universitas Pragensis), is die oudste en grootste universiteit in die Tsjeggiese Republiek. Dit is in 1348 gestig en was die eerste universiteit in Sentraal-Europa. Dit is een van die oudste universiteite wat deurlopend operasioneel was vanaf sy stigting oftewel waarvan die aktiwiteite nooit gestaak is nie. Vandag bestaan die universiteit uit sewentien fakulteite wat geleë is in Praag, Hradec Králové en Plzeň. Die universiteit se akademiese uitgewers-huis is Karolinum Press. Die universiteit bedryf ook verskeie museums en twee botaniese tuine.
Die universiteit se seël bevat sy beskermheer Keiser Karel IV, met sy wapen as Koning van die Romeine en Koning van Boheme wat voor Sint Wenceslaus, die beskermheilige van Boheme, kniel. Om dit is die inskrywing Sigillum Universitatis Scolarium Studii Pragensis (Afrikaans: Seël van die Praag akademie).
Middeleeuse universiteit (1349–1419)
Die inspirasie vir die stigting van 'n middeleeuse universiteit in Praag was die Keiser van die Heilige Romeinse Ryk, Karel IV. Hy het sy vriend en bondgenoot, Pous Clemens VI, gevra om die universiteit op te rig. Op 26 Januarie 1347 het die pous die magtiging (pouslike Bull) uitgereik vir 'n universiteit in Praag, welke universiteit gebaseer sou word op die Universiteit van Parys met die volle aantal (4) fakulteite, d.w.s. insluitende teologie. Op 7 April 1348 het Karel, die koning van Boheme, aan die nou-opgerigte universiteit sekere voorregte en kwytskeldings verleen uit hoofde van sekulêre magte vervat in 'n Goue Bull en op 14 Januarie 1349 het hy dié aksie herhaal as Koning van die Romeine. Die meeste Tsjeggiese bronne in 19de eeuse ensiklopedieë, algemene historieë en materiaal van die universiteit self -gee die jaar van 1348 aan as die stigtingsjaar van die universiteit eerder as 1347 of 1349. Dit is veroorsaak deur 'n anti-geestelike gees in die 19de eeu wat deur beide die Tsjegge en die Duitsers gedeel is.
Die universiteit het in 1349 geopen. Die universiteit is ingedeel in afdelings bekend as nationes: onderskeidelik dié van Boheme, Beiere, Pole en Sakse. Die Boheemse natione het Boheme, Morawiërs, suidelike Slawiërs en Hongare ingesluit; die Beierse natione het Oostenrykers, Swabe, Franke en studente uit die Ryn-provinsies ingesluit; die Poolse natione het mense van Silesië en Pole ingesluit; die Saksiese natione het inwoners uit Meissen, Thüringen, Bo- en Benede Sakse, Denemarke en Swede ingesluit. Etnies Tsjeggiese studente het 16 tot 20% van alle studente opgemaak. Aartsbiskop Arnošt van Pardubice het 'n aktiewe deel gespeel in die grondlegging van die instituut deur die geestelikes te vra om by te dra en is aangestel as die universiteit se kanselier.
Die lesings is gehou in die kolleges, waarvan die oudste (wat in 1366 gestig is) vernoem is na keiser Karel (Karolinum). In 1372 het die regsfakulteit 'n onafhanklike universiteit geword.