cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gereformeerde kerk Harrismith
Noodroep
Daarna vra hy gemeentes en lidmate van elders om gereeld maandeliks of eenmalig by te dra om te verseker dat Woordbediening en herderlike versorging die gemeente Harrismith en dié in Qwaqwa kan voortgaan.
Rourea orientalis
Die kortpeul (Rourea orientalis) is 'n struik of 'n boom wat aan die familie Connaraceae behoort. Die plant is inheems aan Angola, Botswana, die Caprivistrook in Namibië, Demokratiese Republiek die Kongo, Kenia, Madagaskar, Malawi, Mosambiek, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe.
Die boom se FSA-nommer is 147.2.
Commiphora discolor
Die boom se FSA-nommer is 274.1.
Echinoclathria hjorti
Die spons behoort tot die genus Echinoclathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur Arnesen.
Priti Patel
Priti Sushil Patel (gebore 29 Maart 1972) is 'n Britse politikus van die Konserwatiewe Party wat van 24 Julie 2019 tot 6 September 2022 die amp van minister van Binnelandse Sake van die Verenigde Koninkryk beklee het. Ideologies word Priti Patel by die Konserwatiewe Party se regtervleuel gereken. Sy is as dogter van Indiese immigrante uit Uganda in Londen gebore. Haar ouers het Uganda in 1972 verlaat kort voordat diktator Idi Amin die meeste Asiatiese bewoners uit die land gedryf het. Patel het aan die Keel-universiteit en aan die Universiteit van Essex gestudeer.
Omstredenheid
In 2012 het Patel saam met vier ander afgevaardigdes in die Britse Laerhuis, na wie as "young guns" verwys is, opslae gemaak nadat sy Britse werkers van luiheid beskuldig en beweer het dat "die Verenigde Koninkryk luiheid nog beloon".
Die gesiene Britse dagblad The Guardian het Priti Patel gedurende haar ampstermyn as minister in 2017 as onbevoeg beskryf, net soos Boris Johnson. Op 8 November 2017 het Priti Patel as minister van internasionale ontwikkeling bedank nadat sy ongemagtigde gesprekke met Israeliese regeringslede en sakelui gevoer en aanvanklik nie die waarheid aangaande hierdie kontakte teenoor die destydse eerste minister Theresa May erken het nie.
1993 Duitse Grand Prix
Die 1993 Formule Een Duitse Grand Prix is op 25 Julie 1993 op die Hockenheimring gehou. Die wedren is deur Alain Prost in 'n Williams-Renault gewen.
Gentile da Fabriano
Gentile da Fabriano,  .}} (c. 1370 – c. 1427) was 'n Italiaanse skilder wat bekend was om sy werke in die styl wat bekend staan as die Internasionaal Gotiese-styl. Hy het in verskeie plekke in Sentraal-Italië gewerk.(meestal in Toskane). Sy bekendste werke is sy Aanbidding van die Magi van die Strozzi Altaarstuk (1423), en die Vlug na Egipte.
Lewe en loopbaan
Teen omtrent 1405 was Gentile da Fabriano in Venesië werksaam. Hy het 'n paneel vir die kerk van Santa Sofia, nou verlore; geskilder. Jacopo Bellini was miskien in sy werkswinkel werksaam. Tussen 1408 en 1409 het hy 'n fresko (nou verlore) in die Doge se Paleis geskilder wat die seeslag tussen die Venesiaanse vloot en Otto III se magte uitbeeld. In Venesië was hy bekend met Pisanello en miskien ook Michelino da Besozzo. Hy het ook aan versoeke deur ander stede gedurende die tydperk gewerk, soos byvoorbeeld sy Madonna en Kind vir 'n kerk in Perugia.
Uit die tydperk van 1410–1412 kom een van sy eerste meesterwerke, die Valle Romita Poliptiek (nou by die Pinacoteca di Brera). In 1410–1411 was hy by Foligno teenwoordig waar hy die fresko-werk vir die Palazzo Trinci gedoen het. In 1414 het hy na Brescia getrek en in diens van Pandolfo III Malatesta gestaan. Hier het hy die Broletto Kapel geskilder, 'n werk wat nou meestal verlore is. In die lente van 1420 was hy weer in Fabriano. Op 6 Augustus 1420 was hy in Florence waar hy sy bekende altaarstuk geskilder het wat die Aanbidding van die Magi uitbeeld (1423), welke werk hom nou in die Uffizi bevind en beskou word as een van die meesterstukke van die Internasionale Gotiese Styl. Sy ander werke in Florence sluit die Quaratesi Poliptiek (Mei 1425) in. In Junie–Augustus 1425 was de Fabriano in die Republiek van Siena teenwoordig waar hy 'n Madonna met Kind, nou verlore, vir die Palazzo dei Notai op Piazza del Campo geskilder het. Hy was tot Oktober in Orvieto, waar hy sy fresko van die Madonna en Kind in die Orvieto-katedraal geskilder het. In 1427 het hy in Rome gearriveer waar hy deur Pous Martinus V opdrag gegee is om die skip van die Basilika van Sint Johannes in Lateraan te dekoreer, welke werk later na de Fabriano se dood deur Pisanello voltooi is.
Dit word vermoed dat Gentile voor 14 Oktober 1427 gesterf het. Daar word oor die algemeen geglo dat hy in die kerk wat nou bekend staan as S. Francesca Romana in Florence begrawe is, maar sy tombe het verdwyn. Daar bestaan egter bewyse dat hy in die kerk van Santa Maria in Trastevere, in Rome begrawe mag wees, te wete sy sterfplek.
Hy het geen werk in die Marche nagelaat nie, behalwe miskien 'n Madonna en Kind (van onsekere bydrae) in die Duomo by Sant'Angelo in Vado, naby Urbino. Hy het ook een skildery in Venesië agtergelaat.
Echinoclathria inornata
Echinoclathria inornata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Skubdier
Skubdiere, soos miereters of Ietermagoë (orde Pholidota), is soogdiere wat deur die aanwesigheid van opvallende horingskubbe gekenmerk word. Die voorpote het sterk graafkloue waarmee mier- en termietneste oopgegrawe word.
Die diere is uitsluitlik insekte-eters en hul spysverteringskanaal is aangepas sodat die kos verteer kan word, terwyl hul monde heeltemal tandeloos is. Die diere kom slegs in die tropiese en subtropiese gebiede van Afrika en Asië voor. Die meeste spesies se voortbestaan word egter deur die inkrimping van die tropiese woude bedreig. Daar is min oor die ontwikkelingsgeskiedenis van die Ietermagoë (orde Pholidota) bekend, omdat net 'n klein aantal fossiele gevind is. ’n Fossiel van 'n reuseskubdier is op Java in 'n jong Pleistoseenlaag (slegs 11 000 jaar gelede) gevind, en die dier moes ongeveer 2 m lank gewees het.
'n Paar fossiele is in die Oligoseenlae (tussen 26 en 38 miljoen jaar gelede) gevind, maar die skaarsheid van lewende diere en hul fossiele dui daarop dat hul getalle altyd klein moes gewees het. Miereters moes dus vroeg in soogdiere se ontwikkelingsgeskiedenis reeds van die ander soogdiere gedivergeer en 'n selfstandige orde geword het. Hulle kon moontlik uit dieselfde basiese groep as die orde Edentata ontwikkel het.
Bou en lewenswyse
Skubdiere behoort tot die klas Mammalia en hulle is egte plasentale soogdiere, hoewel hulle soms deur leke vir reptiele aangesien word. Die rede hiervoor is dat die grootste deel van die diere se liggame met drie- hoekige skubbe bedek is, wat dakpansgewys gerangskik is. Die skubbe is geagglutineerde hare, wat baie van reptiele s'n verskil. Miereters het geen skubbe aan hul lang snuite, buik of binnekant van die ledemate nie, maar die dele is yl met hare bedek.
Die voor- en agterpote is van kloue voorsien, maar die voorpootkloue is langer as die van die agterpote. Wanneer die skubdiere loop, raak die hele onderste oppervlak van die agterpoot aan die grond en die voël is dus 'n soolganger. Net die voorpote se kneukels raak die grond tydens beweging en die kloue word ook na bo gevou. Miereters kan soms 'n afstand op hul agterpote loop. Sommige spesies is goeie boomklimmers en gebruik hul pote, asook die stert as gryporgane.
Die stert is baie geskik daarvoor, omdat die gepunte skubbe aan die stertrand gebruik word om bykomende houvas te verleen, terwyl enkele spesies selfs 'n steunskyf aan die onderkant van die stert het. Skubdiere se oë is nie goed ontwikkel nie, maar dit het dik ooglede as beskerming teen insektebyte. Die oorskulpe is rudimenter of selfs heeltemal afwesig, maar miereters se gehoorsin is blykbaar akuut. Hul reuk- en smaaksintuie is besonder goed ontwikkel en dit word veral gebruik vir die opspoor van voedsel, wat hoofsaaklik uit miere en termiete bestaan.
Die diere krap mierneste met hul skerp kloue oop, of hulle breek die harde termietneswande. Hulle steek dan 'n lang, wurmvormige tong in die nes, waaraan die insekte vaskleef. Hierdie tong is besonder lank en wanneer die diere rus, word dit in 'n spesiale skede in die borsholte teruggetrek. Dit word deur 'n ingewikkelde spier stelsel moontlik gemaak en die spiere is aan 'n borswerweluitsteeksel (die xiphisternum) vasgeheg. Die bo- en onderkaak het geen tande nie en die insekte word heel ingesluk.
Miereters se mae het besondere sterk en beweeglike spierwande en die wande is van horingagtige uitsteeksels voorsien, wat gebruik word om die insekte fyn te maal. 'n Aantal klein klippies en sandkorrels word ook ingesluk, wat help om die voedsel verder fyn te maal. Skubdiere soek hul voedsel hoofsaaklik snags. Bedags slaap hulle of in bome, of in holtes in die grond, waar hulle hulle oprol. Indien die diere bedreig word, rol hulle hulle ook op 'n kenmerkende wyse op, sodat hul beskermende skubbe na buite wys, en hulle swaai terselfdertyd hul sterte met die skerp skubbe rond.
Verspreiding
Alle skubdiere behoort tot een familie (Manidae) en ook een genus (Manis), terwyl sewe spesies aangetref word. Hulle kom in die tropiese en subtropiese gebiede van Afrika en Suidoos-Asië voor. Die drie spesies in Asië is die Wes-Indiese miereter (Manis crassicaudatus), die Chinese miereter (Manis pentadactyla) en die Javaanse miereter (Manis javanica).
Daar word vier spesies in Afrika aangetref, die boommiereter (Manis tricuspis), die langstertmiereter (Manis tetradactyla), wat 'n stert twee keer so lank as die liggaam het, en die reusemiereter (Manis gigantea), wat tot 1,5 m lank kan word. Die Kaapse miereter of ietermago (Manis temmincki) is 'n dier wat droë, bosagtige gebiede met sanderige grond verkies.
Skubdiere is baie gesog in China, veral vir hul vleis, maar hulle skubbe word ook daar as medisyne gebruik. Hoewel die meeste spesies nog nie deur uitsterwing bedreig word nie, kan die moontlikheid in die toekoms ontstaan omdat hul habitat in die beboste tropiese gebiede uitgedun word.
Cynthia Ashperger
Cynthia Ashperger (gebore 4 Mei 1963) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hidden Agenda (1999) en The Waiting Room (2015), en in die televisiereeks RoboCop (1994).
Nudospongilla coggini
Nudospongilla coggini is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Nan Grey
Nan Grey (25 Julie 1918 – 25 Julie 1993) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Three Smart Girls (1936), Love in a Bungalow (1937), Danger on the Air (1938), en The Invisible Man Returns (1940).
Mariterivier
Die Mariterivier of Maritsane is 'n sytak van die Sabierivier, op sy beurt 'n takrivier van die Komatirivier in Mpumalanga, Suid-Afrika. Die rivier vloei suidwaarts vanaf Bosbokrand om in Hazyview by die linkeroewer van die Sabierivier aan te sluit (langs die Sanbonani-tyddeeloord en 8 km wes van die Krugerwildtuin se grens).
Commiphora dinteri
Die Namibkanniedood (Commiphora dinteri) is 'n struik of klein boompie wat aan die familie Burseraceae behoort. Die plant is endemies aan Namibië.
Die boom se FSA-nommer is 274.2
Russiese Vloot
Die Russiese Vloot (Russies: Военно-морской флот Российской Федерации (ВМФ России), Wojenno-morskoi flot Rossiiskoi Federatsii, letterlik: "Militêr-maritieme Vloot van die Russiese Federasie") is die vloottak van die Gewapende Magte van die Russiese Federasie. Die internasionale aanduiding vir die Russiese vlootskepe is "RFS" - "Russian Federation Ship".
Die Russiese Vloot in sy huidige vorm is in Januarie 1992 gestig en volg die Sowjetvloot op ná die ontbinding van die voormalige Sowjetunie teen die einde van die Koue Oorlog in Desember 1991. Die vloot as deel van die Russiese Keiserryk is aanvanklik in 1696 deur Pieter die Grote gestig.
Die Russiese Vloot besit die meeste toerusting van die voormalige Sowjetvloot en is verdeel in die Noordelike (Arktiese) Vloot, Stille Oseaan-vloot, Swartseevloot, Oosseevloot, Kaspiese Flottielje, Vlootlugvaart, Vlootinfanterie en die Kusartillerie.
Tommy Gunn
Thomas Joseph Strada, beter bekend onder sy professionele naam, Tommy Gunn (gebore 13 Mei 1967), is 'n Amerikaanse pornografiese akteur en regisseur. Hy het verskeie hoofstroomverskynings gemaak, onder meer in die TV-reeks Entourage. In 2007 het hy die AVN-prys vir manlike kunstenaar van die jaar ontvang en in 2016 is hy in AVN se heldesaal opgeneem.
Lewe en loopbaan
Gunn se pa was van Italiaanse afkoms en sy ma half-Chinees. Hy het 10 jaar as 'n ontkleedanser gewerk totdat hy in 2004 sy loopbaan in die pornografiebedryf begin het. In 2005 is hy gekies as AVN se beste nuweling van die jaar en in 2007 het hy die AVN-prys vir manlike kunstenaar van die jaar gewen.
Gunn het gedurende sy loopbaan al in sowat 2 500 video's opgetree. In Februarie 2012 het hy sy eie onderklerereeks begin.
2001 Franse Grand Prix
Die 2001 Formule Een Franse Grand Prix het op 1 Julie 2001 op die Nevers Magny-Cours-renbaan plaasgevind. Dit was die tiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Michael Schumacher in sy Ferrari gewen.
Lexington Steele
Clifton Todd Britt, beter bekend onder sy professionele naam, Lexington Steele (gebore 28 November 1969), is 'n Amerikaanse pornografiese akteur, regisseur en vervaardiger. Hy is die eienaar van die pornografiese produksiehuise Mercenary Motion Pictures en Black Viking Pictures Inc.
Steele het in 2003 die eerste akteur geword wat die AVN-prys vir manlike kunstenaar van die jaar drie keer gewen het. Hy is in die heldesaal van AVN en XRCO opgeneem. Hy het ook verskeie hoofstroomoptredes gedoen, onder meer in die rolprent Crank: High Voltage (2009) en in episodes van die TV-reekse Weeds en Nip/Tuck.
Lewe en loopbaan
Steele is in Morristown, New Jersey, gebore en het daar grootgeword. Hy was 'n aandelemakelaar totdat hy sy pornografieloopbaan in 2001 begin het. Hy het op die naam "Lexington" as sy professionele naam besluit nadat hy eenkeer met die moltrein gery het tot by Lexingtonlaan in Manhattan. Hy het gedurende sy loopbaan in sowat 1 300 video's verskyn. Hy is bekend vir sy "hoogs produktiewe ejakulasievermoë" en is gewild op die stel van rolprente.
Steele regisseer en tree veral op vir sy eie maatskappy Mercenary Motion Pictures in Kalifornië wat hy in 2008 gestig het. In 2013 het hy ook vir Evil Angel begin regisseer.
Echinoclathria leporina
Echinoclathria leporina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Echinoclathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1814 deur Lamarck.
North American F-86 Sabre
Die North American F-86 Sabre (soms genoem die Sabrejet) was 'n transsoniese vegvliegtuig.
Die Sabre is deur North American Aviation vervaardig, en is bekend as die eerste swiepvlerkvegter uit die stal van die Verenigde State. Sy vlerkuitleg was soortgelyk aan die Sowjet MiG-15 s'n, en was die enigste straalvegter wat die MiGs kon aanvat in hoëspoed-lugskermutselings ("dogfights") oor die lugruim van Korea. Hy is beskou as een van die beste en belangrikste vegvliegtuie in die Korea-oorlog, maar ook hoogaangeskrewe in vergelyking met vegters van ander tydperke.
Hoewel dit in die laat 1940's ontwikkel is en reeds verouderd was teen die einde van die 1950's, is die Sabre as uiters veelsydig en aanpasbaar bewys. Dit het voortgegaan om as 'n frontlinie-vegter te dien in talle lande se lugmagte, tot die laaste aktiewe operasionele eksemplare in 1994 deur die Boliviaanse Lugmag uit diens gestel is.
Die North American F-100 Super Sabre is ontwikkel uit die F-86.
Ontwikkeling
North American Aviation het die skroefaangedrewe P-51 Mustang in die Tweede Wêreldoorlog vervaardig, wat in luggevegte met van die eerste operasionele straaljagters was. Teen laat 1944 het North American sy eerste straaljager aan die Amerikaanse vloot voorgestel, wat die FJ-1 Fury geword het. Dit was 'n onuitsonderlike oorgangsstraalvegvliegtuig wat 'n reguit vlerk gehad het wat van die P-51 afkomstig was. Aanvanklike voorstelle om te voldoen aan 'n United States Army Air Forces (USAAF) vereiste vir 'n mediumafstand, enkelsitplek, hoë hoogte, straalaangedrewe dagbegeleiding vegvliegtuig/vegbomwerper is in die middel van 1944 opgestel Vroeg in 1945 het North American Aviation vier ontwerpe ingedien. Die USAAF het een ontwerp bo die ander gekies en aan North American Aviation 'n kontrak toegestaan om drie voorbeelde van die XP-86 ("eksperimentele strewe") te bou. Deur spesifieke vereistes van die FJ-1 Fury te skrap, tesame met ander wysigings, was die XP-86 ligter en aansienlik vinniger as die Fury sou wees, met 'n geskatte topspoed van 937 km/h, teenoor die Fury se 880 km/h. Ten spyte van die toename in spoed, het vroeë studies aan die lig gebring dat die XP-86 dieselfde werkverrigting sou hê as sy mededingers, die XP-80 en XP-84. Omdat hierdie mededingende ontwerpe meer gevorderd was in hul ontwikkelingstadiums, is daar gevrees dat die XP-86 gekanselleer sou word.
Die belangrikste aangeleentheid was dat die XP-86 nie die vereiste topspoed van 970 km/h kon haal nie; North American moes vinnig 'n radikale verandering bedink wat sy mededingers kon oorskry. Die North American F-86 Sabre was die eerste Amerikaanse vliegtuig wat voordeel getrek het uit vlugnavorsingsdata waarop beslag gelê is van die Duitse aërodinamici aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog. Hierdie data het getoon dat 'n dun, geswaaide vlerk die weerstand aansienlik kan verminder en saamdrukbaarheidsprobleme wat vegters soos die Lockheed P-38 Lightning ervaar het toe hulle die spoed van klank benader het, aansienlik kan verminder. Teen 1944 het Duitse ingenieurs en ontwerpers die voordele vasgestel van geswiepte vlerke gebaseer op eksperimentele ontwerpe wat terugdateer na 1940. 'n Studie van die data het getoon dat 'n swaaivlerk hul spoedprobleem sou oplos, terwyl 'n lat op die vlerk se voorrand wat strek by lae snelhede sal laespoedstabiliteit verbeter.
Omdat die ontwikkeling van die XP-86 'n gevorderde stadium bereik het, is die idee om die swaai van die vlerk te verander met weerstand van sommige senior North American personeel uitgelok. Ten spyte van strawwe teenkanting, nadat goeie resultate in windtonneltoetse behaal is, is die swaaivlerk-konsep uiteindelik aanvaar. Werkverrigtingvereistes is nagekom deur 'n 35° teruggeswaaide vlerk in te sluit, deur gebruik te maak van gemodifiseerde NACA vier-syfer vleuels, NACA 0009.5–64 by die hegting en NACA 0008.5–64 by die punt, met 'n outomatiese latontwerp gebaseer op dié van die Messerschmitt Me 262 en 'n elektriesverstelbare stabiliseerder, nog 'n kenmerk van die Me 262A. Baie Sabres het die "6–3-vlerk" ('n vaste voorrand met 'n 6-duim verlengde koord by die hegting en 'n 3-duim verlengde koord aan die punt) laat aanpas nadat gevegservaring in Korea opgedoen is.
Die XP-86-prototipe, wat tot die F-86 Sabre gelei het, is op 8 Augustus 1947 ontplooi. Die eerste vlug het op 1 Oktober 1947 plaasgevind met George Welch by die kontroles, wat vanaf Muroc Dry Lake (nou Edwards AFB), Kalifornië, gevlieg het.
Die Amerikaanse Lugmag se Strategiese Lugkommando het F-86 Sabres in diens gehad van 1949 tot 1950. Die F-86's is toegewys aan die 22ste Bomvleuel, die 1ste Vegvliegtuig en die 1ste Vegvliegtuig-onderskeppervleuel. Die F-86 was die primêre Amerikaanse luggevegvegter tydens die Koreaanse Oorlog, met aansienlike getalle van die eerste drie produksiemodelle wat gevegte onderneem het.
Die F-86 Sabre is ook onder lisensie vervaardig deur Canadair, Ltd, as die Canadair Sabre. Die finale variant van die Kanadese Sabre, die Mark 6, word oor die algemeen aangewys as met die hoogste vermoëns van enige Sabre-weergawe.
Breek die klankgrens en ander rekords
Die F-86A het sy eerste amptelike wêreldspoedrekord van 1 080 km/h op 15 September 1948 by Muroc Dry Lake opgestel, gevlieg deur majoor Richard L. Johnson, USAF. Vyf jaar later, op 18 Mei 1953, het Jacqueline Cochran die eerste vrou geword om die klankgrens te verbreek, deur 'n "eenmalige" Kanadese-geboude F-86 Sabre Mk 3 saam met Chuck Yeager te vlieg. Kol. K. K. Compton het die 1951 Bendix-lugwedren in 'n F-86A gewen met 'n gemiddelde spoed van 891,19 km/h.
Op 2 Februarie 1958 het 'n span Pakistanse lugmag F-86 Sabres genaamd "Valke" 'n wêreldrekord by PAF Base Masroor opgestel deur 'n loep te maak terwyl hulle in 'n diamantformasie van 16 vliegtuie was. Die span is gelei deur die destydse vleuelbevelvoerder Zafar Masud.
Aja
thumb|200px|'n 16de-eeuse Koran wat oop is by [[soera 2, ajat 1-4.]]
'n Aja (Arabies: آية, ʾĀyah of teken; meervoud: ajat) is 'n vers in die Koran, een van die stellings van wisselende lengte wat die soeras (hoofstukke) van die Koran uitmaak en deur 'n nommer gemerk word. In die konteks van die Koran beteken die woord "bewys", "teken" of "wonderwerk". Dit kan in Islam na ander dinge as Koranverse verwys, soos godsdienstige verpligtinge (ayat taklifiyyah) of kosmiese verskynsels (ayat takwiniyyah). In die Koran word dit op verskeie plekke genoem, soos:
"تِلْكَ آيَاتُ ٱللَّٰهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِٱلْحَقِّۖ فَبِأَيِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَ ٱللَّٰهِ وَآيَاتِهِۦ يُؤْمِنُونَ "Dit is die tekens van Allah wat Ons in waarheid aan u voordra. In watter aankondiging buiten Allah en Sy tekens sal hulle dan glo?""
Die soeras het nie almal ewe veel ajat nie – die kortste een, Al-Kawthar ("Oorvloed"), het net drie, terwyl die langste een, Al-Ba'karah ("Die Koei"), 286 het.
Quim Torra
Joaquim Torra i Pla (* 28 Desember 1962 in Blanes, Girona, Katalonië, Spanje), bekend as Quim Torra, is 'n Spaanse politikus wat op 17 Mei 2018 as die 131ste president van Katalonië ingehuldig is.
Nudospongilla cunningtoni
Nudospongilla cunningtoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Nudospongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1906 deur Kirkpatrick.
Toyota SZ-enjin
Die Toyota SZ-enjinfamilie is 'n reeks inlynviersilinderenjins met 'n vorentoe-gerigte uitlaat. Toyota Motor Manufacturing (UK) in Deeside vervaardig SZ-enjins vir die Yaris. Al drie die SZ-enjins word ook deur die Tianjin FAW Toyota Engine Co., Ltd. in Xiqing-distrik, Tianjin, China gebou. Die 2SZ-FE- en 3SZ-FE-variasies word ook vervaardig in die Karawang-enjinaanleg van PT Astra Daihatsu Motor in Indonesië.
1SZ-FE
Die 1SZ-FE is gesamentlik deur Toyota en Daihatsu ontwikkel. Dit het 'n inhoudsmaat van 997 cc en het 4 kleppe per silinder. Boor en slag is 69x66.7 mm, met 'n kompressieverhouding van 10,0:1. Die uitset is 51.5 kW teen 6000 opm met 95 Nm se wringkrag teen 4000 opm. Dit beskik oor veranderbare kleptydreëling (VVT-i), afgestelde krukas en nouhoekkleppe wat wrywingsverliese verminder. Enjinmassa van 68 kg is bereik deur 'n gietyster-silinderblok te vervaardig volgens die koelboksmetode.
Dorothy Atabong
Ayinke Dorothy Atabong (gebore 1969) is 'n Kanadese aktrise, skryfster, en vervaardiger.
Toyota SZ-enjin
2SZ-FE
Die 2SZ-FE het 'n inhoudsmaat van 1298 cc. Boor en slag is 72x79.6 mm, met 'n kompressieverhouding van 11,0:1. Die kraguitset is 64 kW teen 6000 opm met 122 Nm se wringkrag teen 4200 opm. Daihatsu se interne kode vir hierdie enjin is K3-DE/VE en die turboweergawe as K3-VET. Die enjin beskik oor VVT-i.
3SZ-VE
Die 3SZ-VE het 'n inhoudsmaat van 1495 cc, en is in Oktober 2005 bekendgestel. Dit is die eerste keer in 2005 geïnstalleer op die tweede generasie Daihatsu Terios. Boor en slag is 72x91.8 mm, met 'n kompressieverhouding van 10,0:1 en 'n rooilyn van 6500 opm. Die kraglewering is 80 kW teen 6000 opm met 141 Nm se wringkrag teen 4400 opm. Dit beskik oor veranderbare kleptydreëling (VVT-i).
Ochrophyta
Ochrophyta is 'n groep van hoofsaaklik fotosintetiese heterokonte. Hul plastides is afkomstig van rooiwiere.
Die klassifikasie van die groep word nog bepaal. Sommige outeurs (bv. Cavalier-Smith) verdeel dit in twee subfilums, naamlik Phaeista (Cavalier-Smith 1995; bevat Hypogyristea en Chrysista in sommige klassifikasies) of Limnista en Marista in ander) en Khakista (Cavalier-Smith, 2000; bevat Bolidomonas en diatome).
Filogenie
Die onderstaande filogenie is gebaseer op die werk van Ruggiero et al., 2015 en Silar, 2016.
Odessa Warren Grey
Odessa Warren Grey (13 Augustus 1883 – 28 April 1960) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Lime Kiln Club Field Day (1913).
Gereformeerde kerk Jacobsdal
duimnael|regs|270px|Ds. Hennie en mev. Arina Briel, leraarspaar (in kombinasie) van 1991 tot 1995.
Die Gereformeerde kerk Jacobsdal is ’n gemeente van die GKSA in die verre weste van die Vrystaat. Vir kerklike doeleindes het dit tot in 2015 geressorteer onder die Klassis Griekwaland-Wes, waarvan die 15 ander gemeentes almal in die Noord-Kaap val. Ook die ander twee sentrums van die gemeente, Belmont en Ritchie, is in laasgenoemde provinsie. In 2015 is Jacobsdal egter oorgedra na die Klassis Suid-Vrystaat. Met 18 belydende en vyf dooplidmate was Jacobsdal in daardie jaar die vierde kleinste gemeente in dié Klassis.
Voor die gemeente se stigting in 1982 was lidmate deel van die Gereformeerde kerk Koffiefontein. Daar was destyds groot teenkanting teen gemeentestigting en baie lidmate het gemeen Jacobsdal en die twee plekkies in Noord-Kaapland moes deel van Koffiefontein bly.
Dié wyk van die moedergemeente het ’n eie kerkgeboutjie vir byeenkomste gehad, maar Koffiefontein se kerkraad het dit verkoop aan die Ou Apostoliese Kerk. A. Venter het die nuwe Gereformeerde kerk op Jacobsdal ontwerp en J.F. Venter, ’n lidmaat, het die leiding tydens die bouery geneem. Geen hoeksteen is gelê nie en ook die inwydingsdatum (omstreeks 1983) is nie meer bekend nie. Die gebou is kontant betaal.
Met die jare het Jacobsdal se lidmaattal baie afgeneem, want einde 1997 was hier 55 belydende en 19 dooplidmate, einde 2001 was dit 49 en ses, maar 14 jaar later net 18 en vyf, altesaam ses minder as die vorige jaar.
Evan Stone
Tom Ryan, beter bekend onder sy professionele naam, Evan Stone (gebore 18 Julie 1964), is 'n Amerikaanse pornografiese akteur, regisseur, stoeier en skerpskertser.
In 2011 het Stone die derde akteur geword wat die AVN-prys vir manlike kunstenaar van die jaar drie keer gewen het. In dieselfde jaar het CNBC hom gekies as een van die 12 gewildste porno-sterre; hy was die enigste man op die lys. Hy is ook in AVN en XRCO se heldesale opgeneem.
Lewe en loopbaan
Stone is in Ames, Iowa, gebore en het by sy aanneempa in Dallas, Texas, grootgeword. Hy het as 'n eksotiese danser in die pornografiebedryf beland. Tien jaar later, in 1997, het hy in pornoprente begin optree. Op 1 Januarie 2001 het hy die AVN-prys vir manlike kunstenaar van die jaar die eerste keer gewen en in 2008 die tweede keer.
Chris Grayling
Christopher Stephen Grayling (gebore 1 April 1962) is 'n Britse politikus wat aan die Konserwatiewe Party behoort.
Hy was minister van Vervoer, Justisie en Arbeid gewees.
John Hamblin
John Hamblin (18 Maart 1935 - 21 September 2022) was 'n Australiese akteur en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Run Chrissie Run! (1984).
Tantra
Tantra (Sanskrit: तन्त्र, letterlik "weef") dui op die esoteriese tradisies van Hindoeïsme en Boeddhisme wat van die middel van die 1ste millennium n.C. af in Indië ontwikkel het. Die term "tantra" beteken in die breër Indiese tradisies ook enige "teks, teorie, stelsel, metode, instrument, tegniek of praktyk". ’n Sleuteleienskap van dié tradisies is die gebruik van mantras, en daarom word algemeen na hulle verwys as Mantramarga ("Weg van Mantra") in Hindoeïsme of Mantrayana ("Mantravoertuig") en Guhyamantra ("Geheime Mantra") in Boeddhisme.
Vanaf die vroeë eeue n.C. het nuwe tantras te voorskyn gekom wat om Vishnu, Shiva of Shakti gesentreer was. Daar is tantriese tradisies in al die belangrike vorme van moderne Hindoeïsme, soos die Shaiva Siddhanta en Shaktisme.
In Boeddhisme is die Vajrayana-tradisies bekend vir tantriese idees en praktyke wat op Indiese Boeddhistiese tantras geskoei is. Dit sluit in Indo-Tibettaanse Boeddhisme, Chinese Esoteriese Boeddhisme, ens. Tantriese Hindoe- en Boeddhistiese tradisies het ook ander Oostelike godsdienstradisies beïnvloed, soos Djainisme, die Tibettaanse Bön-tradisie, Taoïsme en die Japannese Sjintoïsme.
Hindoetempels voldoen gewoonlik aan die ikonografie van tantra. Hindoegeskrifte wat dié onderwerpe beskryf, word Tantras, Agamas of Samhitas genoem. In Boeddhisme het tantra die kuns en ikonografie van Tibettaanse en Oos-Asiatiese Boeddhisme beïnvloed, asook die historiese grottempels van Indië en die kuns van Suidoos-Asië.
Etimologie
Tantra beteken letterlik "weef". Volgens Padoux beteken die werkwoordwortel tan "om uit te brei", "om te versprei", "om te weef", "om ten toon te stel" en "om saam te stel". In ’n breër sin kan dit dus ook beteken "stelsel", "leerstelling" of "werk".
Die verbintenis van die woord tantra om esoteriese praktyke of godsdienstige ritualisme te beteken is ’n Europese skepping in die koloniale tydperk. Die term is gebaseer op die metafoor van weefwerk, sê Ron Barrett, want die Sanskrit-wortel tan beteken die skering en inslag van drade aan ’n weefraam. Dit impliseer die "verwewing van tradisies en leringe as weefdrade" in ’n teks, tegniek of praktyk.
Gereformeerde kerk Hennenman
duimnael|links|230px|Ds. [[Izak van der Walt|I.J. van der Walt (links) in 1931 saam met sy medestudente in hul vierde jaar aan die Teologiese Skool op Potchefstroom: A.L. Aucamp, L.S. van der Walt en J. Schutte. Hennenman was die derde gemeente waarvan hy die eerste eie leraar was, ná Matlabas en Louis Trichardt.]]
duimnael|regs|170px|Mev. ds. [[Izak van der Walt|I.J. van der Walt (gebore Barbara Jacomina van der Walt), van 1951 tot 1955 die gemeente se eerste predikantsvrou.]]
7de Dinastie van Egipte
Die 7de Dinastie van Antieke Egipte (ook Dinastie VII geskryf) was die eerste dinastie van ’n verwarrende periode bekend as die Eerste Oorgangstydperk. Dit word dikwels met die 8ste Dinastie gekombineer vanweë die vinnige opvolging van farao's en die feit dat hul regeringstydperke nie bekend is nie. Die twee dinastieë het geduur van omstreeks 2181 tot 2160 v.C..
Gereformeerde kerk Hennenman
duimnael|regs|170px|Ds. [[Philippus Snyman|Flippie Snyman, die leraar van 1955 tot 1960.]]
7de Dinastie van Egipte
Heersers
Min is bekend oor die farao's van die 7de Dinastie. Die bekendstes was:
Gereformeerde kerk Hennenman
duimnael|regs|170px|Ds. W.J.J. du Plessis, leraar van 1967 tot 1970 (aanvaar sy [[emeritaat, maar keer in 1972 terug tot die bediening).]]
7de Dinastie van Egipte
Heersers
! scope=col width="15%" | Farao ! scope=col width="20%" | Troonnaam ! scope=col width="40%" | Notas
Gereformeerde kerk Hennenman
regs|170px|duimnael|Dr. [[Sarel van der Walt|Sarel Petrus van der Walt, die leraar van 1976 tot 1983 (in kombinasie met Ventersburg).]]
Die Gereformeerde kerk Hennenman  was die agtste oudste gemeente in die GKSA se Klassis Noord-Vrystaat. Einde 2014 was dit met 41 belydende en twee dooplidmate ook die vierde kleinste van die 20 gemeentes in die klassis, waarvan die gemiddelde getal belydende lidmate per gemeente toe 133,5 was, vergeleke met 181,7 in die hele Kerk. In 2017 het die gemeente met Ventersburg saamgesmelt as Ventersburg/Hennenman. Die saamgesmelte gemeente het toe 65 belydende en 11 dooplidmate gehad.
Die kerkraad van die Gereformeerde kerk Ventersburg, wat in 1864 die tweede Gereformeerde kerk in die Vrystaat geword het nadat Reddersburg in 1859 as die eerste gestig is, het in 1946 besluit die tyd was toe ryp vir die stigting van ’n selfstandige gemeente op Hennenman, waar die eerste NG gemeente reeds in 1938 gestig is. Die Hervormde kerk Hennenman is eers op 29 September 1955 gestig en het einde 2014 toevallig ook 41 belydende lidmate gehad, maar darem vier dooplidmate.
Plaaslike Gereformeerdes het op Saterdagaand 4 Oktober 1947 in die plaaslike NG kerk se saal byeengekom. Deputate van die Klassis het ook dié vergadering bygewoon waar ds. H.F.V. Kruger van die Gereformeerde kerk Pretoria-Wes en dr. J.M. de Wet, leraar van Kroonstad, gewys het op die erns van die oomblik en die teenwoordiges meegedeel het dat die Klassis eenparig toestemming verleen het tot die afstigting van die Gereformeerde kerk Hennenman.
Die eerste kerkraadsvergadering is op 23 Oktober 1947 aan huis van broer I.I.J. Venter gehou en die gemeente in drie wyke verdeel. Nog in daardie maand het die gemeente toestemming gekry om die NG moedergemeente se saal tot Februarie 1948 gratis vir eredienste te gebruik, maar die behoefte aan ’n eie kerksaal is toe reeds sterk gevoel. Vroeg in 1948 het die kerkraad besluit om ’n saal te bou sodra die nodige perseel daarvoor gevind kon word. ’n Boukommissie is aangestel om dié projek aan te voor. Nog in Mei 1948 het W.H. Steyn ’n erf vir dié doel geskenk.
Die kerkraad het besluit om ’n kerksaal te bou met sitplek vir sowat 120 kerkgangers en teen ’n koste van nagenoeg £2 000. As daar geld oorbly, kon dit in ’n pastoriefonds gestort word. Intussen het die lidmate vir leesdienste in die Anglikaanse kerk byeengekom terwyl die skoolsaal vir eredienste gebruik sou word wanneer ’n besoekende leraar sou preek. Hennenman se eerste eie predikant is eers in 1951 verwelkom in die persoon van ds. I.J. Van der Walt, wat hier sou bly tot 1955.
Die kerkraad het die tender van die bouaannemers Kriel en Kie in Augustus 1948 vir die oprigting van die saal aanvaar. Hy het onderneem om alles in sy vermoë te doen om die bouwerk aan die einde van die jaar te voltooi, maar die werk is vertraag weens probleme met die fondasie. So kon die saal op erf 28 in Elizabethstraat eers op 12 Junie 1949 feestelik in gebruik geneem word. Die totale koste was £2 100.
Nudospongilla ehraiensis
Nudospongilla ehraiensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Nudospongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1998 deur Wang Lizhen.
Karen Bradley
Karen Anne Bradley (gebore 12 Maart 1970) is 'n Britse politikus.
Pieter Nicolaas van Eyck
Pieter Nicolaas van Eyck (1 Oktober 1887, Breukelen – 10 April 1954, Wassenaar) was 'n Nederlandse digter, hoogleraar aan die Universiteit van Leiden en literêre kritikus. Hy het in 1947 die Constantijn Huygens-prijs ontvang vir sy gehele oeuvre. Hy is die vader van die argitek Aldo van Eyck.
Sy bekendste gedig is De tuinman en de dood, wat hy plagieer van 'n gedig deur die Franse kunstenaar en tydgenoot Jean Cocteau (1889 -1963) in sy roman Le Grand Écart. Cocteau se verhaal is vermoedelik weer gebaseer op 'n soefi-anekdote deur Roemi.
Willem de Mérode
Willem de Mérode was die skuilnaam van Willem Eduard Keuning (2 September 1887, Spijk, Groningen - 22 Mei 1939, Eerbeen), 'n Nederlandse digter.
Pieter Nicolaas van Eyck
Persoonlik
Van Eyck het in 1914 met Nelly Benjamins (1891-1971) getrou. Hulle het twee kinders gehad: die digter Robert van Eyck (1919-1991) en die argitek Aldo van Eyck (1918-1999).
Willem de Mérode
Hy word beskou as die belangrikste Nederlandse Calvinistiese digter van sy generasie. P.J. Meertens noem hom 'n Protestants-Christelike renaissancedigter. Hans Werkman, die biograaf van Willem de Mérode, skryf: "De dichter doorleefde de tragedie van een onmogelijke liefde; hij schreef in de spanning van jongensliefde en een mystieke beleving van christelijk geloof".
Bibliografie
Poësie onder die skuilnaam Willem de Mérode, tensy anders vermeld
Olga Grey
Olga Grey (10 November 1896 – 25 April 1973) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Absentee (1915) en Intolerance: Love's Struggle Throughout the Ages (1916).
Chai Hansen
Chai Hansen (gebore 8 Februarie 1989) is 'n Australiese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Dead Moon Circus (2012) en in die televisiereekse Mako Mermaids (2013), The 100 (2014), en We Were Tomorrow (2018).
Abdoel Aziz al-Saoed
Hy het in 1902 die tuisstad van sy voorvaders, Riaad, herower en drie dekades van verowerings begin wat hom die heerser van byna die hele Sentraal- en Noord-Arabië gemaak het. Hy het sy gesag oor Nadjd in 1922 gevestig en toe Hedjaz in 1925 verower. Hy het sy dominiums uitgebrei tot wat in 1932 die Koninkryk Saoedi-Arabië geword het. As koning het hy die ontdekking van petroleum in Saoedi-Arabië in 1938 gelei, asook die begin van olieontginning op groot skaal ná die Tweede Wêreldoorlog. Hy het baie kinders gehad – onder andere 45 seuns, wat al die daaropvolgende konings van Saoedi-Arabië insluit.
Vroeë lewe en familie
Ibn Saoed is op 15 Januarie 1875 in Riaad in die streek Nadjd in Sentraal-Arabië gebore. Hy was die seun van Abdoel Rahman bin Faisal, die laaste heerser van die Emiraat Nadjd, die "Tweede Saoediese Staat", ’n sjeikdom met Riaad as hoofstad. Sy familie, die Huis van Saoed, was die vorige 130 jaar in beheer van Sentraal-Arabië. Die Saoedi's het voorheen probeer om ’n groot deel van die Arabiese Skiereiland te beheer in die vorm van die Dirijah-emiraat, die "Eerste Saoediese Staat", tot met die vernietiging daarvan deur ’n Ottomaanse leër in die vroeë 19de eeu. Ibn Saoed se moeder was Sarah al-Soedairi, ’n lid van die Soedairi-familie. Sy is in 1910 oorlede.
In 1890, toe Ibn Saoed 15 jaar oud was, het die Huis van Saoed se teenstanders van ’n lang tyd, die Rasjidi-dinastie, Riaad verower. Hy en sy familie het aanvanklik by ’n Bedoeïenestam in die suidelike woestyn van Arabië geskuil. Later het die Saoedi's na Katar getrek, en twee maande daar gebly. Daarna is hulle na Bahrein en eindelik na Koeweit, waar hulle byna ’n dekade lank gewoon het.
In die lente van 1901 het Ibn Saoed en van sy familielede – insluitende ’n halfbroer, Mohammed, en verskeie neefs – Nadjd geplunder en hoofsaaklik stamme geteiken wat met die Rasjidi's verbind is. Namate die plundertog lonened geword het, het dit meer deelnemers gelok.
Echinoclathria levii
Echinoclathria levii is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Abdoel Aziz al-Saoed
Vroeë lewe en familie
In die herfs van daardie jaar het Ibn Saoed besluit om Riaad aan te val en dit van die Rasjidi's terug te verower. Hy het dit op 15 Januarie 1902 vermag. Dit was die begin van die "Derde Saoediese Staat".
Charlotte Aubin
Charlotte Aubin (gebore 4 September 1991) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Roméo et Juliette (2006) en Those Who Make Revolution Halfway Only Dig Their Own Graves (2016), en in die televisiereekse L'Échappée (2016) en Blue Moon (2016).
Commiphora gariepensis
Die boom se FSA-nommer is 275.3.
Abdoel Aziz al-Saoed
Verkryging van mag
thumb|240px|Ibn Saoed se handetekening op ’n dokument. Ná die herowering van Riaad het baie van die Huis van Saoed se voormalige ondersteuners gereageer op Ibn Saoed se oproep tot ’n gewapende stryd. Hy was ’n charismatiese leier en oor die volgende twee jaar het hy en sy magte amper die helfte van Nadjd van die Rasjidi's afgeneem.
8ste Dinastie van Egipte
Die 8ste Dinastie van Antieke Egipte (ook Dinastie VIII geskryf) was die tweede dinastie van ’n verwarrende periode bekend as die Eerste Oorgangstydperk. Dit word dikwels met die 7de Dinastie gekombineer vanweë die vinnige opvolging van farao's en die feit dat baie se regeringstydperke nie bekend is nie.
Abdoel Aziz al-Saoed
Verkryging van mag
In 1904 het Abdulaziz van die Rasjidi-dinastie die Ottomaanse Ryk gevra vir militêre beskerming en bystand. Die Ottomane het troepe na Arabië gestuur en op 15 Junie 1904 het Ibn Saoed se magte ’n groot nederlaag gely teen ’n gesamentlike leër van die Ottomane en Rasjidi's. Sy magte het hierna guerrilla-oorlogvoering teen die Ottomane begin. Binne twee jaar het hy hulle gedwing om terug te val. Die oorwinning van Ibn Saoed by Rawdat Moehanna, waar Ibn Rasjid gedood is, het die Ottomaanse teenwoordigheid in Nadjd en Qassim teen Oktober 1906 beëindig. Hy het in 1912 sy verowering van Nadjd en die ooskus van Arabië voltooi. Hy het daarna die Ikhwan gestig: ’n militêr-godsdienstige broederbond wat hom in sy latere oorwinnings bygestaan het. In dieselfde jaar het hy ’n landboubeleid ingestel om die nomadiese Bedoeïene in kolonies te vestig en die stamorganisasies te vervang met trou aan die Ikhwan.
8ste Dinastie van Egipte
Die twee dinastieë het geduur van omstreeks 2181 tot 2160 v.C..
Abdoel Aziz al-Saoed
Verkryging van mag
Die Britse regering het tydens die Eerste Wêreldoorlog diplomatieke betrekkinge met Ibn Saoed aangeknoop. Brittanje het die Verdrag van Darin in Desember 1915 onderteken, waarvolgens die grondgebied van die Huis van Saoed ’n Britse protektoraat geword het en probeer is om die grense van die ontwikkelende Saoediese staat vas te stel. In ruil daarvoor het Ibn Saoed onderneem om weer oorlog te maak teen Ibn Rasjid, wat ’n bondgenoot van die Ottomane was.
8ste Dinastie van Egipte
Heersers
Min is bekend oor die farao's van die 8ste Dinastie. Die bekendstes was:
Abdoel Aziz al-Saoed
Verkryging van mag
Die Verdrag van Darin het van krag gebly totdat dit deur die Djedda-konferensie van 1927 en die Dammam-konferensie van 1952 vervang is. Intussen het Ibn Saoed sy grense uitgebrei en ná Darin het hy wapens en ander voorraad wat Brittanje aan hom verskaf het, opgegaar, insluitende ’n "heffing" van £5 000 per maand. Ná die Eerste Wêreldoorlog het hy verdere steun van Brittanje gekry. Hy het in 1920 sy veldtog teen die Rasjidi's begin; teen 1922 was hulle so te sê vernietig.
duimnael|links|Mekka, wat in 1925 deur Ibn Saoed verower is, soos dit vandag lyk. In 1925 het Ibn Saoed se magte die heilige stad Mekka verower en so 700 jaar van Hasjemitiese heerskappy beëindig. Op 8 Januarie 1926 het leidende figure in Mekka, Medina en Djedda Ibn Saoed as koning van die Hedjaz erken. Hy het Nadjd op 29 Januarie 1927 ook tot ’n koninkryk verhef. Op 20 Mei 1927 het die Britse regering die Verdrag van Djedda onderteken, waarvolgens die Darin-beskermingsooreenkoms beëindig is en die onafhanklikheid van Hedjaz end Nadjd erken is, met Ibn Saoed as heerser. Vir die volgende vyf jaar het Ibn Saoed die twee dele van sy koninkryk as aparte eenhede geadministreer.
Danksy internasionale erkenning en steun het Ibn Saoed sy mag bly konsolideer. Teen 1927 het sy magte die grootste deel van die sentrale Arabiese Skiereiland oorgeneem, maar die bondgenootskap tussen die Ikhwan en die Huis van Saoed het tot ’n einde gekom toe Ibn Saoed verdere strooptogte verbied. Die paar streke in Sentraal-Arabië wat die Saoedi-Ikhwan-magte nie oorgeneem het nie, het verdrae met Londen gehad en Ibn Saoed was slim genoeg om nie dié streke in te val nie. Die Ikhwan het nie hiervan gehou nie en eindelik gerebelleer. Ná twee jaar van gevegte het Ibn Saoed die rebellie in Maart 1929 onderdruk.
Op 23 September 1932 het Ibn Saoed sy ryk amptelik in die Koninkryk Saoedi-Arabië verenig, met hom as koning. In 1938 het hy sy hof van die Masmakfort na die Moerabbapaleis in Riaad verskuif, en dit het sy woning en regeringsetel gebly tot met sy dood in 1953.
Bewind
Petroleum is in 1938 in Saoedi-Arabië ontdek deur Amerikaanse geoloë wat vir Standard Oil Company of New York gewerk het. In 1944 het Ibn Saoed aansienlike regte op die Saoediese olievelde aan Amerikaanse maatskapye toegestaan, tot ontsteltenis van Brittanje, wat baie in die Huis van Saoedi se vekryging van mag belê het met die hoop dat hulle vrye toegang tot enige moontlike oliereserwes sou hê.
Ibn Saoed se nuutgevonde olierykdom het hom groter mag gegee, wat hy tot sy voordeel in Hidjaz aangewend het. Hy het nomadiese stamme gedwing om hulle te vestig en "kleinlike oorloë" en vendettas te staak. Hy het ook die nuwe koninkryk se ideologie, wat op die leringe van die 18de-eeuse godsdiensleier Mohammed Ibn Abd al-Wahhab gebaseer was, wyd afgedwing. Dit het ingesluit ’n einde aan tradisioneel goedgekeurde pelgrimsrites wat deur die ortodokse skole van regsgeleerdheid erken is, maar gebots het met dié wat deur Mohammed Ibn Abd al-Wahhab goedgekeur is. Met die uitskakeling van die Ikhwan se teenstand in 1929 was Ibn Saoed se ideologie ten volle van krag. Dit het ’n einde gebring aan byna 1 400 jaar se aanvaarde godsdienspraktyke rakende die hadj – praktyke waarvan die meeste deur millenniums goedgekeur is.
duimnael|170px|Ibn Saud (regs) in 1922 saam met die Irakse koning [[Faisal I van Irak|Faisal I.]] ’n Ander ontmoeting was met die destydse Britse premier, Winston Churchill, in Februarie 1945. In teenstelling met sy ontmoeting met Roosevelt was dié een volgens Saoedi's onproduktief en het dit op die Palestynse probleem gefokus.
In 1948 het Ibn Saoed deelgeneem aan die Arabies-Israeliese Oorlog, maar Saoedi-Arabië se rol is oor die algemeen as simbolies beskou.
Persoonlike lewe
Volgens die tradisie van sy volk het Ibn Saoedi ’n poligame huishouding gehad wat uit verskeie vroue en byvroue bestaan het. Volgens sommige bronne het hy 22 metgeselle gehad. Baie van sy huwelike is aangegaan in die tyd toe hy die Saoediese staat gestig en gestabiliseer het, om bondgenootskappe met ander clans aan te gaan. Hy was die pa van sowat 100 kinders, van wie 45 seuns was.
Ibn Saoed het sy tweede oudste seun, prins Saoed, in 1933 as sy opvolger gekies. Van sy 45 seuns het 36 ’n volwasse ouderdom bereik, en van hulle het ses later konings van Saoedi-Arabië geword.
Dood en begrafnis
Teen Oktober 1953 het Ibn Saoed ernstige hartprobleme gehad. Hy is op 9 November 1953 (2 Rabīʿ al-Awwal 1373 AH) in sy paleis in Taif in sy slaap aan ’n hartaanval dood. Hy was 78 jaar oud. Hy is in Riaad begrawe.
Frans du Toitmedalje vir Bedryfsleiding
Hierdie prys is in 1961 ingestel en is genoem na dr. F.J. du Toit (1897-1961), nywerheidsleier en Akademielid. Voorheen was dit 'n geldprys, geskenk deur Shell (S.A.). Sedert 1969 is dit 'n 9 karaat goue medalje met die beeltenis van dr. Du Toit daarop en word bekostig uit Akademiefondse. Die volgende oorwegings geld by die keuse van 'n kandidaat:
Die prys word beskou as 'n kroon op 'n lewenstaak en kan slegs een maal aan 'n persoon toegeken word. Vanaf 1975 is die prys elke drie jaar beskikbaar gestel en vanaf 1986 elke jaar.