cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nuwe Boedapest Kwartet
Die Nuwe Boedapest Kwartet (Engels: New Budapest Quartet) is 'n strykkwartet wat in 1971 gestig is en wat in dieselfde jaar pryse gewen het in die Haydn-kompetisie in Wene en die Carlo Clacchino Internasionale Concourse in Rome. In 1973 was die strykkwartet die pryswenner gewees tydens die Leo Weiner Internasionale Musiekkompetisie in Boedapest. Die strykkwartet, wie se lede kamermusiek aan die Boedapest Liszt Ferenc Akademie vir Musiek studeer het, het nagraadse opleiding ontvang tydens die finale somer meesterskursus wat in 1972 deur die wêreldbekende Hongaarse Kwartet in Waterville, Maine, VSA, aangebied is. Die openbare konsert wat hulle gegee het na die geleentheid was hoofnuus in die pers met die opskrif "New Budapest Quartet Continues Tradition of the Hungarian Quartet", en musiekkritici het die sagte klank en die suiwerheid van die kwartet se intonasie geprys. Daar kan ook vermeld word dat die strykkwartet die tradisie van die selfs meer beroemde en gewilde Boedapest Strykkwartet voortsit, wat in die vyftig jaar tussen 1917 en 1967, toe hulle ontbind is, nie net 'n hoë vlak van kritiese aansien behaal het nie, maar ook merkwaardige populêre sukses behaal het. (The New Grove).
Judie du Plessis
duimnael|regs|180px|Judie du Plessis op [[20 Augustus 1967 toe haar vader, prof. Antoon Goossens, 'n erepenning van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns ontvang. Hy was professor in plantkunde aan die PU vir CHO.]]
Judith (Judie) du Plessis (Jacobsdal, Oranje-Vrystaat, 16 November 1924 – Pretoria, 30 Desember 2003) was predikantsvrou in die Gereformeerde Kerk en ’n onderwyseres.
Opleiding
Sy verwerf in 1943 die B.A.-graad aan die PUK, met onderskeiding in albei haar hoofvakke, Duits en Hollands (deesdae bekend as Afrikaans-Nederlands), en die U.O.D. (H.O.D.) in 1944 met lof. As student was sy lid van die bestuur van die Afrikaanse Nasionale Studentebond (ANS, later die ASB), lid van die PUK se volkspele-demonstrasiegroep en kaptein van die damesjukskeispan. In 1944 wen sy die redenaarsbeker vir dames.
Loopbaan
In 1945 gee sy onderwys aan die Afrikaanse Hoër Meisieskool in Pretoria en die Hoër Huishoudskool in Potchefstroom, en in 1946 aan die Hoërskool Jan van Riebeeck in Kaapstad. Ná haar troue met dr. Sarel du Plessis gee sy onderwys aan die Laerskool Oliver Lodge op Vanderbijlpark en in Potchefstroom aan die Hoërskool Gimnasium, die Hoër Handelskool en die High School for Girls. In 1964 was sy 'n tydelike junior lektrise in Duits aan die PU vir CHO. Sy was in 1966 voorsitter van die PU-dameskring en was stigterslid en eerste voorsitter van 'n leesunie vir dames in Potchefstroom. Sy was in 1994 lid van die kektuurkommissie van die kerkraad van die Gereformeerde kerk Meyerspark, Pretoria.
Sy het van 1962 af gereeld boekresensies behartig en verskeie artikels vir Slingervel (die jeugblad van die Gereformeerde Kerk) geskryf. Sy het ook dikwels vertalings uit Afrikaans in Duits en omgekeerd gedoen en uit Engels in Afrikaans. Ná haar man se dood in 1972 het sy in Desember 1973 na Pretoria verhuis. In 1974 was sy werksaam in die visumafdeling van die departement van binnelandse sake. In 1975 gee sy onderwys aan die Lyttelton Manor High School in Verwoerdburg. Van 1976 tot met haar aftrede in Desember 1988 was sy verbonde aan die Transvaalse onderwysmediadiens as vakkeurder (Duits, Afrikaans en Nederlands).
Huwelikslewe en afsterwe
Sy is op 19 Oktober 1946 getroud met Sarel Jacobus du Plessis (1920– 1972). Een van hul vier kinders was die sakeleier en politikus Kobus du Plessis. Judie is op 30 Desember 2003 in die ouderdom van 79 jaar in Pretoria oorlede en is in Pretoria (Oos-begraafplaas) begrawe.
Rubik se kubus
In 'n klassieke Rubik se kubus, word elk van die ses vlakke bedek met nege plakkers, elkeen met een van ses soliede kleure: wit, rooi, blou, oranje, groen en geel. Op die huidige modelle, is wit die teenoorgestelde van geel, blou is die teenoorgestelde van groen en oranje is die teenoorgestelde van rooi, en rooi, wit en blou, word in daardie volgorde kloksgewys geplaas. Op vroeë blokkies het die posisie van die kleure gewissel van kubus tot kubus. 'n Interne spilpuntmeganisme stel elke vlak in staat om onafhanklik te draai, dus meng die kleure heeltyd. Vir die legkaart om opgelos te word, moet elke vlak wat bestaan uit slegs een kleur terugbesorg word. Soortgelyke raaisels word nou vervaardig met 'n verskillende aantal sye, dimensies, en plakkers, en nie almal van hulle is deur Rubik ontwerp nie.
Berkheya
Berkheya (wildedissels) is 'n genus van meerjarige plantewat behoort tot die familie Asteraceae. Die genus is in 1784 geskep en vernoem na 'n Nederlandse wetenskaplike: Johannes le Francq van Berkhey. Van die 79 spesies kom 71 in Suid-Afrika voor waarvan twaalf deel van die fynbos is. Sommige van die spesies word as onkruid beskou.
Rubik se kubus
Alhoewel die legkaart sy hoogtepunt van gewildheid bereik het in die tagtigerjare, is dit steeds wyd bekend en gebruik. Baie mense kompeteer ook vir die vinnigste tye in verskillende kategorieë. Sedert 2003 organiseer die World Cube Association, die internasionale beheerliggaam van die legkaart, wêreldwyd kompetisies en erken wêreldrekords.
María Kodama
María Kodama Schweizer (Buenos Aires, 10 Maart 1937 ‒ 26 Maart 2023) was 'n Argentynse skrywer. Haar man was Jorge Luis Borges en sy was die direkteur van sy stigting.
Rubik se kubus
Die wêreldrekordtyd vir die oplossing van 'n 3×3×3 Rubik se kubus is 3.47 seconds, deur Du Yusheng (杜宇生) vanaf China, op 24 November 2018.
Holopsamma macropora
Die spons behoort tot die genus Holopsamma en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Lendenfeld.
Wolnoje (Astrachan-oblast)
Wolnoje (Russies: Вольное) is 'n dorpie in Charabali-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit is die setel van die gelyknamige Wolnoje Plaaslike Munisipaliteit wat nog een kleiner nedersetting, Seroglazowo, insluit
Die dorpie is in 1849 deur die Russiese en Oekraïense setlaars uit die huidige Woronezj-oblast gestig. Sy oorspronklike naam was Knjazjewo wat van die Russiese woord vir "prins" kom. Dit is in 1918 deur die Bolsjewiste na Wolnoje hernoem, waarvan die letterlike betekenis "vry" is.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Wolnoje 2 042 inwoners gehad. Etniese Russe en Kasakke vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Dimorphotheca walliana
Dimorphotheca walliana is 'n plant wat hoort tot die genus Dimorphotheca. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom by Gordonsbaai aan die voet van die Hottentots-Hollandberge voor. Dit het 'n voorkomsgebied van slegs 20 km² en daar is twee subpopulasies wat deel van die fynbos is. Die spesie word bedreig deur ontwikkeling aan die kus.
Suidelike opah
Voorkoms
Die vis se lyf is langer as die Gespikkelde opah met geen wit kolle op nie.
Oliver North
Oliver Laurence North of Ollie North is 'n afgetrede luitenant-kolonel van die Amerikaanse Marinierskorps. Hy is ook 'n bekende TV-persoonlikheid, politieke kommentator, skrywer en was by die Iran-Contra-skandaal betrokke.
Vroeë lewe
Oliver Laurence North is op 7 Oktober 1943 in San Antonio, Texas gebore, maar word in Philmont in New York groot. Hy studeer aan die Staatsuniversiteit van New York by Brockport. In 1987 is hy met Betsy Stuart getroud.
North het 22 jaar in die Amerikaanse marinierskorps gedien, onder andere tydens die Viëtnamoorlog. In 1981 word hy lid van die staf van die Nasionale Veiligheidsraad van die Reagan-regering, hy koördineerder van 1983 tot 1986 die bestryding van terrorisme, en word uiteindelik adjunkdirekteur vir politiek-militêre sake. Hy koördineer die inval van Grenada in 1983. In 1985 speel hy 'n belangrike rol in die suksesvolle poging om die kapers van die passasierskip, die Achille Lauro in Italië te arresteer. North was ook in 1986 by voorbereidings vir die lugaanvalle op Libiese militêre basisse in Tripoli en Benghazi, as vergelding vir 'n bomaanslag in 'n Berlynse nagklub betrokke.
Die Iran-Contra-skandaal
In die laat 1980's verkoop die VSA in die geheim wapens aan Iran om die vrylating van Amerikaanse gyselaars wat in Libanon aangehou is aan te moedig. North formuleer egter 'n tweede deel van die plan, wat die opbrengs van die verkope na die Contra-rebelle in Nicaragua herlei. Dit was spesifiek ingevolge die Boland-Amendement verbied en hy is op 5 Julie 1989 vir sy aandeel daaraan gevonnis.
Hy is vir drie jaar gevangenis met opskorting, twee jaar voorwaardelik, 'n $150 000 boete en 1 200 uur gemeenskapsdiens gevonnis. Op 20 Julie 1990 is sy veroordeling tersyde gestel omdat die proses nie regverdig was nie en dit op TV uitgesaai is. Die Amerikaanse Hooggeregshof verwerp die saak en het nie 'n hersiening daarvan toegestaan nie.
Latere lewe
In 1994 staan North as senator in Virginia, maar was nie suksesvol nie. Hy het verskeie blitsverkopers geskryf, waaronder: Under Fire, One More Mission, War Stories - Operation Iraqi Freedom, Mission compromised, The Jericho sanction en The Assassins. Hy skryf ook rubrieke en is die gasheer van die TV-program War Stories with Oliver North.
Hesperantha inconspicua
Hesperantha inconspicua is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Hesperantha behoort. Die spesie is endemies aan KwaZulu-Natal, Mpumalanga en die Oos-Kaap.
Oopsacas
Oopsacas is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Hexactinellida.
Dimorphotheca polyptera
Dimorphotheca polyptera is 'n plant wat hoort tot die genus Dimorphotheca. Die spesie is inheems aan die Noord-Kaap, Wes-Kaap en Namibië.
Dimorphotheca montana
Dimorphotheca montana is 'n plant wat hoort tot die genus Dimorphotheca. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Dimorphotheca venusta
Dimorphotheca venusta is 'n plant wat hoort tot die genus Dimorphotheca. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Wemmershoek-, Du Toitskloof- en Hexrivierberge op hoogtes van 600 - 1 800 m voor. Die plant word as seldsaam beskou.
Die spesie het twee subspesies:
Holopsamma pluritoxa
Holopsamma pluritoxa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Holopsamma en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1982 deur Pulitzer-Finali.
Carter Jenkins
Carter Jenkins (gebore 4 September 1991) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Aliens in the Attic (2009) en Valentine's Day (2010), en in die televisiereekse Mad Men (2007) en Famous in Love (2017).
Oscarella
Oscarella is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Homoscleromorpha.
Asjoeloek
Asjoeloek (Russies: Ашулук) is 'n dorpie in Charabali-rajon van Astrachan-oblast, Rusland wat tot die Tambofka Plaaslike Munisipaliteit behoort. Dit lê op die gelyknamige Asjoeloekrivier.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Asjoeloek 1 678 inwoners gehad. Etniese Russe vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Modelleringsklei
Modelleringsklei is enige middel van 'n groep smeebare stowwe wat gebruik word in bou- en beeldhouwerk. Waaruit die materiaal bestaan en die produksieprosesse wissel aansienlik.
Gamma Velorum
Gamma Velorum (afgekort as γ Vel) is ’n vierdubbele ster in die sterrebeeld Seile (Vela). Met ’n gesamentlike skynbare magnitude van 1,7 is dit een van die helderste ligpunte in die naglug, en dit bevat verreweg die naaste en helderste Wolf-Rayetster. Dit het die tradisionele naam Suhail al Muhlif en die moderne naam Regor, maar nie een word deur die Internasionale Astronomiese Unie erken nie.
Modelleringsklei
Keramiekklei
Keramiekklei is 'n watergebaseerde stof wat gemaak is van kleiminerale en ander grondstowwe. Dit word gebak teen 'n hoë temperatuur en die eindproduk lei tot keramiekware, soos terra cotta, erdeware en porselein. Papierklei word deur pottebakkerklei verkry en dit is 'n medium wat 'n klein persentasie rou sellulosevesel bevat. Wanneer die klei in die oond bak, verbrand die papier en bly slegs die kleimodel agter. Gevolglik moet die hoë temperature van bak en glasuurwerk dieselfde wees.
Gamma Velorum
Die stelsel sluit twee sterre in wat 41 boogsekondes van mekaar af lê en wat elk op sy beurt ’n spektroskopiese dubbelster is. γ2 Velorum, die helderste van die twee, bevat die Wolf-Rayetster en ’n blousuperreus, terwyl γ1 Velorum ’n bloureus en onbekende metgesel bevat.
Modelleringsklei
Oliegebaseerde klei
Oliegebaseerde klei bestaan uit verskillende kombinasies van olies, was, en kleiminerale.
Gamma Velorum
Afstand
Gamma Velorum is naby genoeg vir presiese parallaksmetings, asook ander maniere om die afstand vas te stel. Volgens Hipparcos is γ2 se afstand 342 parsek (1 115 ligjare). Ander metodes dui op ’n afstand van 336 en 368 parsek (1 095 en 1 200 ligjare).
Modelleringsklei
Oliegebaseerde klei
Omdat die olies nie verdamp soos water nie, is oliegebaseerde klei smeebaar, selfs as dit in 'n droë omgewing gelos word vir 'n lang tydperk. Artikels wat van oliegebaseerde klei gemaak is, kan nie in kontak met vuur kom nie en is dus nie keramiek nie. Omdat stygende temperature die olie se viskositeit verminder en die smeebaarheid word beïnvloed deur verhitting of afkoeling van die klei. Oliegebaseerde klei is nie oplosbaar in water nie. Dit kan hergebruik word en is dus 'n gewilde materiaal vir animasie kunsternaars om modelle mee te bou. Dit is beskikbaar in 'n verskeidenheid kleure en is nie giftig nie. Fyn detailwerk kan op die klei gedoen word en dit is ook geskik vir die skep van klein beeldjies. Olie-gebaseerde klei is ook ideaal om as 'n voorafvorm te dien waarop 'n model gebou gaan word uit 'n meer duursame materiaal, byvoorbeeld in die geval van motors en vliegtuie.
Gamma Velorum
Afstand
Dit is alles effens nader as die algemeen aanvaarde afstand van 450 parsek (1 467 ligjare) vir die Vela OB2-assosiasie, wat die naaste groep jong, swaar sterre aan ons is.
Modelleringsklei
Oliegebaseerde klei
Olie-gebaseerde klei is verkrygbaar onder verskeie handelsmerke.
Polimeerklei
Klei is 'n modelleringsmateriaal wat in posisie bly wanneer dit verhit vanaf 129 °C tot 135 °C vir 15 minute per 6 mm van die dikte, die klei krimp nie baie nie en verander ook nie veel in vorm tydens die bakproses nie. Die materiaal word wel klei genoem, maar dit bevat geen klei minerale nie. Polimeerklei word in handwerk en kunswinkels verkoop en word deur kunstenaars, amateurs en kinders gebruik. Dit is ook 'n gewilde materiaal in animasie, omdat dit statiese figure toelaat om gemanipuleer te word, raam vir raam.
Gamma Velorum
Eienskappe
Die Gamma Velorum-stelsel bestaan uit minstens vier sterre. Die helderste lid, γ2 Velorum, of γ Velorum A, is ’n spektroskopiese dubbelster wat bestaan uit ’n blousuperreus van spektraaltipe O7,5 (~30 M_son) en ’n swaar Wolf-Rayetster (9 M_son, oorspronklik ~35 M_son). Die dubbelster het ’n wentelperiode van 78,5 dae en lê op ’n afstand van mekaar wat wissel tussen 0,8 en 1,6 AE. Die Wolf-Rayetster sal waarskynlik sy leeftyd as ’n Tipe Ib-supernova eindig; dit is een van die naaste supernova-kandidate aan die Son. Dit is tradisioneel as die primêre ster beskou omdat sy emissielyne die spektrum oorheers, maar die O-ster is visueel helderder en het ’n groter ligsterkte. Vir duidelikheid word nou dikwels na die twee komponente verwys as WR en O.
Modelleringsklei
Papierklei
Papierklei is handgemaak of kommersieel beskikbaar wat 'n klein persentasie rou sellulosevesel bevat. Die vesel verhoog die treksterkte van die droë klei en is in staat om droog in lug te word en is taamlik lig in gewig en die inkrimping van die beeldhouwerk is ook minimaal.
Antebellum-Suid
Die Antebellum-Suid (ook bekend as die antebellumera of plantasie-era) was 'n tydperk in die geskiedenis van die Suidelike Verenigde State vanaf die einde van die Amerikaanse Revolusionêre Oorlog in 1783 tot die begin van die Amerikaanse Burgeroorlog in 1861. Die Antebellum-Suid is gekenmerk deur die gebruik van slawerny en die kultuur wat slawerny aangekweek het. Namate die era gevorder het, het suidelike intellektuele en leiers geleidelik oorgegaan van die verdediging van slawerny as 'n verleentheid en tydelike stelsel, na 'n volledige verdediging van slawerny as 'n positiewe deug, en het die ontluikende afskaffingsbeweging, of in Engels: abolitionist movement, sterk gekritiseer. Soos die land weswaarts uitgebrei het, het die uitbreiding van slawerny 'n belangrike aangeleentheid in die nasionale politiek geword en oorgekook in die Amerikaanse burgeroorlog. In die jare na die burgeroorlog is hierdie tydperk geromantiseer deur historiese revisioniste om slawerny en die slawe-meester-verhouding uit te beeld.
Modelleringsklei
Papierklei
Papierklei kan gebruik word vir kunswerk en die maak van poppe. Dit word ook in keramiekkunsateljees gebruik as beeldhouwerk en vir funksionele kuns.
Larry "Flash" Jenkins
Larry "Flash" Jenkins (gebore 10 Mei 1955) is 'n Amerikaanse akteur.
Gamma Velorum
Eienskappe
Die helder γ1 Velorum, of γ Velorum B (skynbare magnitude 4,2), is ’n spektroskopiese dubbelster met ’n wentelperiode van 1,48 dae. Net die primêre ster is waargeneem – dit is ’n blouwit reusester. Dit lê 41,2 boogsekondes van die Wolf-Rayetdubbelster en kan maklik met ’n verkyker onderskei word. Die twee sterre is te naby om van mekaar te onderskei en lyk met die blote oog soos ’n enkele ster met ’n skynbare magnitude van 1,72.
Gamma Velorum het verskeie dowwer metgeselle wat saambeweeg en moontlik lede van die Vela OB2-assosiasie is. CD-46 3848, met ’n magnitude van 7,3, is ’n wit F0-tipe ster wat 62,3 boogsekondes van die A-komponent lê. By 93,5 boogsekondes is nog ’n dubbelster, ’n F0-tipe ster van magnitude 9,2.
γ Velorum word verbind met ’n paar honderd voor-hoofreekssterre binne minder as ’n graad van hom af. Dié sterre is minstens 5 miljoen jaar oud.
1 Petrus
Die eerste brief van Petrus is die 21ste boek in die Nuwe Testament van die Bybel. Die hoofdoel van die brief is om gelowiges wat verspreid gewoon het in die noordelike streke van Klein-Asië en wat ter wille van hulle geloof vervolg en onderdruk word, te bemoedig. Jesus Christus se dood, opstanding en beloofde wederkoms is hulle vaste fondament sodat hulle kan aanhou glo, hoop en volhard. Hulle word opgeroep om as 'n koninklike priesterdom en heilige volk getrou te bly aan hulle Verlosser deur wie hulle duur gekoop is. Hulle moet in die Christelike lewenswandel volhard. By die wederkoms van die Here wag daar 'n beloning vir hulle.
Hesperantha ingeliensis
Hesperantha ingeliensis is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Hesperantha behoort. Die spesie is endemies aan KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap en daar is twee subpopulasies, een by die Ngele- en Mjikaberge noord van Umtata en een by die Mhlahlane-reservaat. Die plant word as seldsaam beskou.
Dimorphotheca fruticosa
Die rankbitou (Dimorphotheca fruticosa) is 'n plant wat hoort tot die genus Dimorphotheca. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap, die Wes-Kaap en KwaZulu-Natal.
Dit staan ook as die rankmagriet bekend.
Holopsamma rotunda
Holopsamma rotunda is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
2 Petrus
Die tweede brief van Petrus is die 22ste boek in die Nuwe Testament van die Bybel. Die brief is gerig aan gelowiges wie se geloof ondergrawe word deur persone wat 'n dwaalleer verkondig en mense aanmoedig om onsedelik te lewe. Om hierdie gevaar te beveg, word gepleit dat die gelowiges moet vashou aan die ware kennis van God en aan dié Here Jesus Christus van wie hulle gehoor het by getuies wat Hom self gesien en gehoor het. Hulle moet ook die skynbare vertraging van die wederkoms sien as 'n teken van God se geduld en liefde: Hy wil hê dat almal hulle moet bekeer.
Holopsamma rotunda
Die spons behoort tot die genus Holopsamma en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hallmann.
Suid-Afrikaanse Klas NG G13 2-6-2+2-6-2
Die Suid-Afrikaanse Klas NG G13 2-6-2+2-6-2 van 1927 is 'n reeks Suid-Afrikaanse stoomlokomotiewe van die Suid-Afrikaanse Spoorweë-era. In 1927 en 1928 het die Suid-Afrikaanse Spoorweë twaalf Klas NG G13 Garratt stoomlokomotiewe met 'n 2-6-2+2-6-2 "Dubbel Prairie"-tipe wieluitleg in diens geplaas op die Langkloof en Alfred County Railway smalspoorlyne.
In 1927 het Hannover Maschinenbau AG (Hanomag), in oorleg met die Suid-Afrikaanse Spoorweë (SAR), 'n lokomotief ontwerp wat die standaard 2 voet (610 mm) smalspoor Garratt-stoomlokomotief in Suid-Afrika vir die volgende veertig jaar sou word. Dit is 'n aansienlike verbetering van Klas NG G11, met agterwiele wat bygevoeg is aan elke enjineenheid, en buitestaaframe in plaas van plaatrame, rondebokant vuurkaste in plaas van Belpaire vuurkaste en groter afmetings in die meeste opsigte, behalwe in die stookarea.
Die eerste bestelling was vir drie Klas NG G13 lokomotiewe, genommer in die reeks van NG58 tot NG60, wat gelewer is en in diens geplaas in 1927. Hierdie lokomotiewe was oorverhitte modelle en beskik oor 'n uiters kompakte reëling van Walschaerts-klepratwerk en buite staaframe. Die gidswiele was geplaas as konvensionele poniestelle, terwyl die binneste drawiele volgens die Gölsdorfstelsel gebou is wat die as 'n effense sywaartse beweging toelaat. Verrigtingstoetse met die Klas NG G13 bewys dat dit beide 'n kragtige en vrylik stomende lokomotief is, ondanks die feit dat dit 'n kleiner vuurrooster as die voorganger Klas NG G11 het. Dit het gelei tot 'n onmiddellike bestelling vir nog twee lokomotiewe, nommers NG49 en NG50, en selfs voor hierdie gelewer was, nog sewe, genommer in die reeks van NG77 tot NG83. Die tweede en derde bestellings is beide in 1928 afgelewer.
Ghemara
Die Ghemara (Hebreeus/Aramees: גמרא, "tradisie" of "studie"; afgelei van die werkwoord גמר, ghamar, letterlik: "om af te sluit" of "om te voltooi") is die gedeelte van die Talmoed wat rabbynse ontleding van en kommentaar op die Misjna bevat. Die Misjna, wat deur Jehoeda haNasi (ca. 200 n.C.) geredigeer is, is deur generasies oor generasies van Amoraïete (Ghemara-geleerdes, Hebreeus: אמוראים, Amora'im; letterlik: "diegene wat sê") tussen die 2de en 5de eeu n.C. in Babilonië en die Land Israel omvattend bestudeer. Hul gesprekke wat neergeskryf is, sou die Ghemara word, wat in kombinasie met die Misjna die Talmoed vorm.
Holopsamma ramosa
Holopsamma ramosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Ghemara
Daar is twee weergawes van die Talmoed. Die Jerusalemse Talmoed (תַּלְמוּד יְרוּשָׁלְמִי, Talmoed Jeroesjalmie) is deur geleerdes van die Land Israel, onder ander van die akademies van Tiberias en Caesarea, tussen 350 en 400 n.C. saamgestel. Die Babiloniese Talmoed (תַּלְמוּד בַּבְלִי, Talmoed Bawlie) is rondom 500 n.C. deur geleerdes van Babilonië, veral van die akademies van Soera, Poembedita en Nehardea, saamgestel. Die terme "Ghemara" en "Talmoed" sonder verdere spesifikasies verwys na die Babiloniese weergawe. Die vernaamste opstellers was Raw Awina bar Raw (Rawina) en Raw Asji.
Hable con ella
Hable con Ella (Afrikaans: Praat met Haar) is 'n 2002 Spaanse drama wat geskryf en geproduseer is deur Pedro Almodóvar.
Oscarellidae
Oscarellidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Homoscleromorpha.
Hable con ella
Javier Cámara, Darío Grandinetti, Leonor Watling, Geraldine Chaplin, en Rosario Flores speel daarin. Die rolprent vertel die storie van twee mans wat 'n ongewone vriendskap vorm terwyl hulle sorg vir twee vrouens wat beide in 'n koma is. The rolprent se temas sluit liggaamlike outonomie, die grens tussen die lewe en die dood; weergawes van liefde wat gebaseer is op besitlikheid; geslagtelikheid, voyeurisme, passiwiteit, agentskap, obsessie, medepligtigheid en psigoanalise in.
Die rolprent was 'n kritiese en kommersiële sukses, en het die BAFTA vir Beste Rolprent Nie in die Engelse taal en die Golden Globe vir Beste Rolprent in 'n Buitelandse Taal gewen, terwyl Almodóvar die Academy Award vir Beste Oorspronklike Draaiboek gewen het. Die rolprent word nou in die algemeen beskou as een van die beste films van die 2000's.
Holopsamma ramosa
Die spons behoort tot die genus Holopsamma en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hallmann.
Joachim Nikolaus von Dessin
Joachim Nikolaus von Dessin (* 1704 in Rostock; † 18 September 1761 in Kaapstad) word deur die bemaking van sy 3 856 boekdele (insluitend 9 atlasse en 72 manuskripte) en ander rariteite (Dessiniarium) aan die NG Kerk (Kaapse Kerk), soos in sy testament bemaak op 2 Julie 1761, onthou as die grondlegger van die Suid-Afrikaanse openbare biblioteek. Sy "herebiblioteek" was die grootste versameling boeke in die Kaapstad van die 18de eeu, en vorm die kern waaromheen die hele Suid-Afrikaanse biblioteekwese ontwikkel het.
Grootwordjare: uit en weer tuis
Joachim Nikolaus von Dessin is in 1704 te Rostock gebore uit 'n ou Mecklenburgse aristokratiese familie. Hy was die oudste van twee seuns van Christian Adolf von Dessin en Margaretha Elisabeth (née Von Hünemörder)    wat in 1702 getroud is. Sy broer, August Christian, is op 15 Januarie 1706 gedoop. Sy vader was 'n offisier (die Duitse bronne gee Kapitän of Hauptmann) in diens van koning Karel XII van Swede. In 1716, toe Joachim twaalf jaar oud was, sterf sy moeder. Sy vader word krygsgevange geneem en leef in 1718 as “Gevangene op Parool” in Rostock; wat totale verarming vir die gesin meebring. Sy vader tree dieselfde jaar wel in sy tweede huwelik met Catharina Juliana von Klinkowström (oorlede 1739).
Joachim Nikolaus verlaat reeds vroeg die ouerhuis. Een bron vermeld die Markgravin van Brandenburg ('n Pruisiese prinses) het haar oor die 13-jarige ontferm. Gewoonlik word slegs genoem Von Dessin het as 13-jarige tot die hofhouding toegetree, waar hy as page (hofknaap) gewerk het vir die Markgraaf Albert Friedrich von Brandenburg, 'n neef van Koning Frederik I Pruise, en hoe hy later sy skoolopleiding ontvang het aan die Koninklike Joachimsthaler Gimnasium in Berlyn.
Ondertussen sit Joachim se vader in 'n versoekskrif (12 Augustus 1718) aan die Hertog Leopold von Mecklenburg sy benarde situasie uiteen. Sy oudste het wel as page tot die koninklike hof van Pruise toegetree, en nog net hier en daar skort iets met sy onderhoud. Sy jongste seun het hy in die sorg van 'n plattelandse predikant gelaat, maar dié knaap is egter op die afdraande pad, tot groot verdriet en kommer van die vader, en juis daarom vind hy troos in sy oudste seun se goeie gedrag en vooruitgang.
Christian Adolf von Dessin skryf op 12 April 1721 aan sy swaer Joachim Otto von Hünemorder oor die vordering en vooruitgang wat sy 17-jarige seun nou maak. En dit strek hom, as vader, tot “eer, vreugde en vertroosting”. Nie alleen is Joachim Nikolaus von Dessin vlytig en deur almal geliefd nie, maar hy is ook goed onderleg in Frans en Latyn.
Christian Adolf von Dessin sterf in 1722.
Mentzel (wat Von Dessin later weer in die Kaap sou raakloop) onthou sy skoolmaat en tydgenoot in sy reisbeskrywing so:
Nog nie, want Von Dessin maak in hierdie jare nou eers sy opgang by die Brandenburgse Hof. Hy word in 1723 tot kamerjonker (of kamerheer) benoem    Hy verlaat egter die diens in 1725 en keer na Mecklenburg terug, en leef daar vir ’n rukkie op die erfenissie wat sy moeder gelaat het.
Daarna gaan hy amptelik op 7 November 1726, as “Jochem Niclaesz Dessin” in die boeke, as soldaat in diens van die V.O.C., op die Ketel aan boord in Amsterdam; ingeskryf teen 'n gasie van nege gulden per maand.
Die Ketel is in 1721 op die Rotterdamse skeepswerf gebou, en vir hierdie vaart gebruik deur die Kamer van Amsterdam. Die skipper agter die stuur is Jacobus Toorn (of Jakob Thoorn). Hy vertrek uit Texel op 7 November 1726, maar moes blykbaar omdraai, want die skip is vir 'n week lank, vanaf 21 November tot 28 November 1726, terug in Texel. Vier seeliede het gedros, en een soldaat het matroos geword. Die skip het ook in Engeland aangedoen by Portsmouth vanaf 5 Desember tot 19 Desember 1726. Uiteindelik kom die skip in die Kaap aan op 16 April 1727, waar Von Dessin voet aan wal sit,      vertrek presies 'n maand later uit die Kaap op 16 Mei 1727 en kom in Batavia aan op 24 Julie 1727. Die reis vanaf Texel tot in die Kaap het dus 160 dae geduur, oftewel 5 maande, 1 week en 2 dae. Die Ketel vertrek eers weer op 26 Oktober 1727 uit Batavia, kom in die Kaap aan op 26 Januarie 1728, vertrek weer op 9 Februarie 1728 uit die Kaap, en kom in Goeree op 14 Junie 1728 aan. Vergeleke met die vaart tussen Texel en die Kaap, het die terugreis vanaf die Kaap na Goeree dus 126 dae, oftewel 4 maande en 5 dae geduur.
Die besluit
Dit bly 'n raaisel waarom Von Dessin so 'n radikale besluit geneem het. Om jou uitmuntende geleerdheid en adellike hoflewe as kamerjonker én edelman sommerso te verruil vir 'n hoogs primitiewe bestaan in 'n vreemdelingelegioen, gewoonlik ook nog bevolk deur die jongmans uit 'n armoedige agtergrond, het mense met rede laat gis. Van die geskiedskrywers het 'n paar skote in die donker gewaag, wat geeneen deur bepaalde bewyse gestaaf word nie.
Mentzel voer aan die dood van die Markgravin (sy beskermvrou) het 'n doodloopstraat of uitsigloosheid vir verdere bevordering, opvoeding, ontwikkeling en toekomsmoontlikhede aan die Brandenburgse vorstehuis beteken. Dit bly 'n moontlikheid, al is dit dan ook nie dadelik, soos Mentzel in sy reisbeskrywing beweer het nie.
Ander voer aan die jongman se Wanderlust en avontuurlus/-sin was te groot vir hierdie klein, eng, vervelige, voorspelbare en bekrompe Duitse vorstehuisie, wat tog net sy vooruitgang sou strem. Al het die Goue Eeu reeds 'n paar dekades tevore oorgewaai, is Amsterdam steeds dié trekpleister vir avontuurlustige jongmense, wat gelok is deur verhale van “fabelagtige rykdom van die Verre Ooste”. Die soldatelewe sien wel bietjie anders daaruit.
Thomas P Stratten
Thomas Price Stratten (4 Junie 1904 - ) was 'n Suid-Afrikaanse ingenieur. Hy het aan die Universiteit van Oxford studeer op 'n Rhodes-beurs, gevolg deur twee jaar met die General Electric-maatskapy. Hy het in 1929 na Suid-Afrika teruggekeer en die posisie van assistent-elektriese ingenieur van De Beers oorgeneem. Hy het senior posisies by Yskor, die Union Corporation en ESCOM beklee. Na 'n tyd wat hy in die Direktoraat van Oorlogsvoorade bestee het, het hy Sappi se bedrywighede suksesvol uitgebrei en was president van die Suid-Afrikaanse Instituut vir Elektriese Ingenieurs gedurende die 1940's.
Opvoeding en loopbaan
Stratten is in 1904 in Kimberley, Suid-Afrika gebore. Hy het 'n BS (Ingenieurswese) aan die Universiteit van Kaapstad in 1923 behaal. Hy was toe na Oxford Universiteit op 'n Rhodes-beurs waar hy sy meetersgraad in ingenieurswese behaal het aan Balliol College. Hy het twee jaar by General Electric in die VSA gewerk en dan in 1929 na Suid-Afrika teruggekeer na die posisie van assistent-elektriese ingenieur by De Beers. Van 1931 tot 1935 is hy aangestel as hoof-elektriese ingenieur by Yskor. In 1935 het hy na die Union Corporation (UC) geskuif. Hy is tydens sy tyd by UC aangestel in verskeie senior posisies, insluitend voorsitter van Kinross goudmyn, Bracken, Oos Geduld, Grootvlei, Leslie en ander goudmyne. Hy was besturende direkteur vanaf 1954 en voorsitter van die UC van 1962 tot 1972, waarna hy afgetree het.
Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het Jan Smuts hom aangestel as Hoof van Tegniese Produksie aan die Direktoraat van Oorlogvoorrade.
In 1962 is hy gesekondeer aan Sappi, waar hy instrumenteel was in die suksesvolle uitbreiding van hul bedrywighede.
In 1963 is hy gesekondeer aan ESCOM (die voorganger van Eskom) waar hy tot 1969 gebly het.
Mongoolse monnik
Mongoolse monnike is kloosterbeoefenaars van Boeddhisme in Mongolië. Mongoolse monnike werk en woon in Boeddhistiese kloosters en tempels regdeur Mongolië, asook in ander lande.
Thomas P Stratten
Opvoeding en loopbaan
Vanaf 1 September 1964 het Stratten mynbedryf verteenwoordig by die Nasionale Finansieringskorporasie ('n voorganger van die Suid-Afrikaanse Reserwebank, 1949 tot 1984).
Mongoolse monnik
Geskiedenis
Boeddhisme is eers via die Himalaja en Tibet in Mongolië gevestig. Tibettaanse Boeddhisme het die amptelike godsdiens van die Yuan-dinastie geword onder leiding van Koeblai Khan. Na die val van die Yuan-dinastie in 1368, het Tengriisme tot die 16de eeu die hoofgodsdiens in die Oos-Eurasiese steppe geword. Gedurende die Qing-dinastie het Boeddhisme weer die hoofgodsdiens geword, beide in Buite-Mongolië en Binne-Mongolië.
Thomas P Stratten
Persoonlike lewe
Stratten het in 1930 met Mary Adele Morris getrou en hulle het drie kinders gehad, Peter, Thomas en Mary. Hy was 'n lid van die Randklub van Johannesburg, die "Johannesburg Country Club" en die Koninklike Johannesburgse Gholfklub en het 'n huis in Westcliff, Johannesburg gehad.
Joachim Nikolaus von Dessin
Die besluit
In dieselfde asem kon die armoede tuis (deur sy vader se gevangesetting) hom na die welvarender Holland gedryf het. Dit was niks ongewoon van sy verarmde standgenote om, net soos hy, by die V.O.C. 'n skoon lei te begin nie. Maar om soldaat te wees, het egter wel beteken jy behoort tot die laagste stand onder die aangesteldes van hierdie Hollandse maatskappy, “die voorspoedigste en grootste handelsonderneming van die eeu.”
Mongoolse monnik
Vervolging
In die 20ste eeu het die Mongoolse Volksrepubliek Mongoolse monnike en ander Boeddhiste vervolg.
Joachim Nikolaus von Dessin
Die besluit
Van die ou geskiedskrywers beweer selfs Joachim Nikolaus von Dessin was in 'n tweegeveg betrokke,     of 'n geskil en het op die vlug geslaan, maar hierdie stelling word as versinsel beskou. Daar bestaan geen dokument wat hierdie bewering staaf nie. Toe 'n hofsaak buitendien tussen die Von Dessins en die Von Ketelhodts oor erfgrond tien jaar later woed, sou die teenparty ongetwyfeld hierdie puntjie kon opgehaal het. Al wat die Von Ketelhodts egter van Joachim Nikolaus von Dessin af weet, is dat hy nuwe heenkome in Holland gaan soek het toe sy erfgeldjies opgedroog het. Opvallend genoeg is dit wel sy oom, Joachim Christian von Dessin, wat in 1704 in 'n tweegeveg in Hongarye gesneuwel het.
Sosiale opgang
Solank Pieter Gysbert Noodt goewerneur van die Kaap was, dien Von Dessin nog as soldaat. Met die afsterwe van die goewerneur in 1729 ontdek die owerheid blykbaar Von Dessin se verborge talente: hy word in daardie jaar van sy militêre diens vrygestel en benoem tot klerk by die Sekretariaat van Justisie teen 20 gulden per maand. 'n Ander bron voer aan hy het gewoon die assistent van die sekretaris van die raad van justisie geword. Uiteindelik kom sy kennis van Latyn tot sy reg: hy sit sy studies nauurs voort en later praktiseer hy as notaris vir byverdienste;  die talryke (meer as 300) regsboeke in sy biblioteek getuig daarvan.
Op 10 Desember 1730 is hy met Christina Ehlers (gebore 1703 in die Kaap) getroud; sy is die dogter van die meesterbakker/bakkersbaas Christian Ehlers en Barbara de Savoye.
Christian Ehlers (ook gespel Christiaan Eelers) het net soos Von Dessin ook as soldaat van Duitse afkoms in die Kaap aangekom, in 1697 vryburger geword en vanaf 1700 meesterbakker geword, maar is in 1704 oorlede.
Barbara Theresia de Savoye is 1673 in Gent gebore. Sy is die dogter van Hugenootstamvader Jacques de Savoye en Marie Madeleine le Clercq van Tournai (of: Tournay), wat per skip, die Oosterlandt, in 1688 na die Kaap gekom het. Ná haar eerste man se afsterwe in 1704, trou sy met Elias Ki(e)na van Amsterdam in 1706. Barbara is in 1729 oorlede, dus, vóór die troue van die egpaar Von Dessin. Barbara Theresia de Savoye was duidelik 'n vermoënde vrou, as mens haar testament deurlees wat sy aan haar twee volwasse kinders (van Ehlers) en drie minderjarige kinders (van Kina) bemaak het. Gemeet aan haar slawe en lyfeienes, het 'n huis, 'n erf, "plaats ofte hoffstede" (dus, 'n plaas) met lewende hawe, maar ook heelwat implemente van die bakkery aan haar behoort. Daarbewens het sy ook diere en plaasimplemente op haar seun se plaas besit. Maar Christina Ehlers self het hoofsaaklik net linnegoed, eetgerei, 'n bed, 'n katel en 'n slavin geërf.
Op die vraag waarom 'n edelman met geleerdheid (slegs enkeles aan die Kaap was goed toegelê in die Latyn en Frans) hom met die dogter van 'n eenvoudige bakker sou bemoei (sowel haar biologiese as stiefvader was bakkers), glo van die biograwe Von Dessin het sy pad na sosiale opgang in die Kaap ingetrou. Hy was in 1730 immers maar oor net meer as 'n jaar lank 'n klerk by die Sekretariaat van Justisie, die aantal hubare vroue aan die Kaap van Europese afkoms kon mens op jou vingers tel (daar was ook geen adellikes onder hulle te kus en te keur nie), en bowendien was hierdie familie reeds goed ingesete, en toebedeel met aansienlike grondbesit. Hierdie sterk familiebande sal tot sy voordeel strek.
Selfs uit die graf kon die invloedryke “skoonvader”, Elias Kina (ook 'n broodbakker sedert 1712 vir verbygaande skepe, in 1714 oorlede) Von Dessin toegang bied tot die regte kringe en sosiale opgang moontlik maak. Kina was voorheen 'n intieme vriend van Adam Tas. Von Dessin se vrou se bloedverwante of aangetroude familie, soos die De Savoyes, Kinas, d’Aillys en Rheniusse was koloniste van aansien.
In 1731 doop die egpaar Von Dessin hul enigste kind en dogtertjie Barbara Theresia von Dessin,   wat op 16 Desember 1731 gebore is.
Oor presies wanneer Von Dessin tot boekhouer bevorder is in die V.O.C., heers daar geen eenstemmigheid nie: een voer 1733 aan, maar dit blyk eerder 1735 is die juiste jaartal. In die kladnotule van 21 Junie 1735 staan daar: "Dessein tot boekhouder à ƒ30 gevordert."
Na meer as 10 jaar ná sy aankoms beklee hy die belangrike pos van Sekretaris van die Weeskamer,   teen nog 30 gulden per maand. Op 24 Desember 1737 het Von Dessin die eed afgelê. Vergeleke met die karige soldy waarmee hy begin het en vir twee jaar (108 gulden per jaar) sedert sy aankoms moes tevrede wees, is sy salaris as beampte heel skaflik. As assistent styg sy inkomste vanaf 240 gulden per jaar geleidelik tot op 360 gulden per jaar. In 1743/1744 is hy, met behoud van hierdie pos, deur die Kommissaris baron G.W. van Imhoff bevorder tot onderkoopman    teen 40 gulden per maand, dus 480 gulden per jaar. Daar is egter sedert 1740 reeds aansoek gedoen om bevordering tot hierdie posisie. Toe die goewerneurgeneraal Gustaaf Willem van Imhoff in Februarie 1743 by die Kaap aandoen, het Von Dessin sy kans waargeneem om bevordering te vra tot die rang "onderkoopman", met behoud van die ander pos, wat die volgende jaar ook toegestaan is. Die rang self was eintlik onbelangrik, en daar was geen beperkte hoeveel mense wat hierdie rang mag hê nie, maar dit is vir onkreukbaarheid en verdienstelikheid beloon.
Von Dessin het egter nie alleen kantoorwerk gedoen nie. Hy het hom ook in die handel begewe, soos die baie ander koloniste. Sy huis is beskikbaar gestel vir inwoning of huisvesting aan skeepsoffisiere en reisigers, wat tot maande kon vertoef (en hy het handelskorrespondente met wie hy goed bevriend was gevra om 'n goeie woordjie vir hom te doen onder hul kennisse). Loonorders van Kompanjiesdienare kon teen 'n vaste wisselkoers aan die Kaap opgekoop word en in Nederland teen 'n hoër koers ingekasseer word, wat 'n wins gelewer het.
Von Dessin se eintlike welgesteldheid is nie te vinde by die salaris wat die V.O.C. aan hom betaal het nie. Dit kan eerder toegeskryf word aan die handel, spekulasie, die notarispraktyk, deur herberg te verskaf, en teen die laat vyftigerjare het Von Dessin verskeie huurhuise besit en geld op verband uitgesit. Lewende hawe soos beeste, skape en varke wat hy besit het, het op vriende se plase gewei.
Samevattend kan gesê word Von Dessin het vinnig opgang gemaak danksy 'n goeie opvoeding, intelligensie, aanpassingsvermoë (wat sy beheersing van Nederlands insluit), 'n gunstige huwelik, goeie kontakte en die opbou van 'n ruim portefeulje.
Maar dan was daar ook die twee erfporsies van familielede wat hierby ingereken moet word, wat die uitkoms was ná 'n lang en uitgerekte hofsaak in Duitsland.
Die hofsaak
In 1731 erf Von Dessin by sy grootmoeder van vaderskant. Sy sterf as weduwee en hofdame (“Hofmeisterin”) van Worgewitz in Plön.
In 1737 begin 'n lang en uitgerekte hofsaak wat tot 1754 sal voortduur.
Reeds in 1745 het Von Dessin gehoor dat sy oom, die luitenant (uit diens) Joachim Otto von Hünemörder, voorheen die besitter van drie landgoedere (Fiensdorf, Alversdorf en Harmsdorf) gesterf het. Op 26 Mei 1745 het Von Dessin, as susterskind van die afgestorwene, deur die prokureur van sy broer (dr. Andreas Vogel, van Rostock) ook aanspraak op die boedel gemaak. Die antwoord van sy verteenwoordiger is op 12 Junie 1746 aan hom geskryf, maar kom eers teen die einde van die jaar in die Kaap aan. Nou juis op daardie oomblik was Von Dessin as kommissaris op sy diensreis/uitgebreide inspeksietoer na die binneland; hy keer eers teen einde April 1747 terug Kaap toe. In Oktober 1747 besoek sy broer (August Christian) hom in die Kaap om hierdie erfsaak te bespreek. August Christian vertoef tot 28 April 1748 en keer weer terug Duitsland toe.
Van die boedel sou August Christian egter nie 'n reaal of 'n penning te siene kry nie, want hy sterf in 1753, min of meer 'n jaar vóór die hofgeding uiteindelik in 1754 tot 'n einde kom, en daar met die Von Ketelhodts (wat die alleenreg wou hê op hul vader se landgoedere) tot 'n vergelyk gekom is.
Nietemin bemaak Von Dessin op 2 Julie 1761 aan sy broer die volgende: eene som van 2000 Rijkx. voorts nog de „Hunemulderse en Schaakse erffenisse”, die, door † van mijn' oom en moeye van moederszijde uit voorm. Hertogdom Mecklenb., rechtmatig aanbestorven en thans nog onder frivole cavellatien van mijn neef den heer v. Keetelhoed berustende, die sedert vele jaren dies afleveringe door veele onreedelijke uitwegen heeft gezocht, zoodat ik deswegens tot verkrijging dier erffenisse heb moeten aanstellen en qualificeren, den heer Jan George Burgman dr. en profr, te Rostock enz.
Dit is onduidelik of moeye die vervorming van moei is, die ou Nederlands vir tante, in die enkelvoud. Moeye kan egter ook die meervoud wees, vir moeien (dus, tantes), waarvan die slot –n moontlik nie in die spreektaal uitgespreek word nie.
Nou verskil die bronne: volgens die een bron is Joachim Nikolaus von Dessin altesaam 3 000 riksdaalders toebedeel; 'n ander vermeld slegs 2 000 riksdaalders. Maar albei is dit eens: 1 000 hiervan laat hy aan sy skoonsuster (Luise Sophia von Kalkreuther, nou weduwee ná August Christian se afsterwe) reeds in 1758 na.
Die res van sy erfporsie hou die opvolger van dr. Vogel, by name notaris en die burgemeester, dr. Johann Georg Burgmann, van Rostock, sommer vir homself. Hiervan was Von Dessin, woonagtig in Kaapstad, natuurlik salig onbewus. Sy onkunde spreek boekdele in sy testament, waarin hy die heer Ketelhodt beskuldig dat sy erfgeld "onder frivole cavellatien" van hom weerhou is.
Asof hierdie onkunde in sy testament nie duidelik, tragies en ironies genoeg is nie, bedank hy boonop in 1758, per brief, op oordrewe wyse en met die hoogste titulatuur en dienspligtigheid die einste dr. Burgmann, uit pure verligting dat die hofsaak uiteindelik verby is, met die woorde: ''Ew. HochEdel-gebohr. werden mich hierdurch Zeitlebens zum höchsten verpflichten, und mir endlich erlauben, daß nebst schuldigster Empfehlung mit Offerte meiner Person mich nenne, HochEdelgebohrner, Hochgeehrtester Herr Doktor Ew. HochEdelgebohrn. verschuldigster Diener J. N. von Dessin.''
Die prokureur Burgmann het egter versuim om die 1 000 riksdaalders van 1758 aan die weduwee uit te betaal. Dit het 'n hofstryd gekos waarby Luise Sophia von Kalkreuther en later die voog van haar twee dogters, Henning Otto von Below auf Deven, by betrokke was. Toe die 1 000 riksdaalders uitbetaal is, bly die 2 000 riksdaalders (wat nog heeltyd in die prokureur se hande was) van die "Hunemulderse en Schaakse erffenisse" nog oor wat Joachim Nikolaus von Dessin nooit in sy leeftyd sou gesien het nie. Al wat Cornelia Elisabeth en Elisabeth Friederike von Dessin in 1766 hiervan ontvang (hul moeder is toe reeds oorlede) was 648 daalders en 27 sjielings, en ook maar net nadat 'n skikooreenkoms tussen die partye bereik is. Die twee dogters was die laaste spruite van die Von Dessin-familie.
Laaste lewensjare
Sy dogter, Barbara Theresia, sterf in 1750. Sy vrou, Christina Ehlers, is in 1752 oorlede. Weens swak gesondheid tree Von Dessin uit die Kompanjie in 1757, met die versoek om sy rang as onderkoopman en sy besoldiging te behou. Dit word hom toegestaan. Teen hierdie tyd het Von Dessin reeds vier woonpersele besit, maar bring sy laaste lewensjare deur in 'n goed ingerigte huis in Waalstraat. Von Dessin sterf op 18 September 1761.
Graf
Von Dessin het grafplek no. 27 in die Groote Kerk op 12 Oktober 1752 teen ƒ160 gekoop:
Donderdag den 12 October 1752. Op ’t versoek van den ouderling de E. David d’Ailly, is aan den ondercoopman en secretaris der Weeskamer alhier, Sieur Joachim Nicolaas van Dessin, in vollen eygendom gegeeven, een graf, alhier in de kerk geleegen sijnde No. 27, en sulx voor de ordinaire somma van eenhondert en sestig Caroli guldens, waarvan aan gem. Sr Van Dessin een behoorlijk transport sal worden behandigt.
In sy testament versoek Von Dessin dat ná sy teraardebestelling die graf eers na vyf-en-twintig jaar oopgemaak mag word. Die beendere van sy vrou en dogter (wat hom reeds ontval het) moet dan saam met syne in 'n kissie versamel word en herbegrawe word:
Holopsamma simplex
Holopsamma simplex is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Holopsamma en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Lendenfeld.