cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Norman O'Neill
Musiek
In 1910 het O'Neill die eerste Britse komponis geword om sy eie musiek (in die geval 'n suite geneem uit sy Blue Bird) as dirigent op te neem, saam met die Columbia Graphophone Company se ensemble, die "Court Symphony Orchestra".
Melonanchora globogilva
Die spons behoort tot die genus Melonanchora en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2006 deur Lehnert, Stone & Heimler.
Norman O'Neill
Musiek
Sy werke vir konsert sluit 'n aantal simfoniese suites en kamerorkes- en instrumentele musiek in. Die meeste van die musiek is gekomponeer vóór die Eerste Wêreldoorlog, voordat sy loopbaan in teatermusiek vlam gevat het. Daar is twee klaviertrios, Op. 9 (1900), die enkelbeweging Op. 32 (1909) en die klavierkwintet in E mineur, Op. 10. Adine O'Neill, wat dikwels die eerste opvoerings van haar man se klavierkomposisies gegee het, het die kwintet die eerste keer op 16 Februarie 1903 gespeel by die Steinway Hall. Die Strykkwartet in C, wat reeds opgeneem is, is saamgestel uit manuskripte wat gehou word deur die Koninklike Kollege van Musiek.
Van O'Neill se musiek vir klavier, soos die Four Songs without Words en die vier-beweging suite In the Branches word somtyds steeds gespeel. Die Deux Petites pièces, Op. 27 is in 2019 opgeneem deur Richard Masters.
Memphis (Egipte)
Volgens ’n legende, soos vertel deur die Egiptiese historikus Manetho, is die stad omstreeks 3000 v.C. deur farao Menes gestig as hoofstad van die Ou Ryk, en het dit regdeur die Mediterreense geskiedenis ’n belangrike stad gebly. Dit was geleë in ’n strategiese posisie aan die mond van die Nyldelta en was ’n bedrywige sentrum. In sy hoofhawe, Peroe-nefer, was talle werkwinkels, fabrieke en pakhuise wat kos en ander voorraad deur die hele koninkryk versprei het. Tydens sy goue era het Memphis floreer as ’n streeksentrum vir handel en godsdiens.
Daar is geglo Memphis was onder die beskerming van Ptah, die god van ambagsmanne. Sy groot tempel, Hoet-ka-Ptah ("Plek van die siel van Ptah"), was een van die grootste geboue. Die naam van die tempel, wat in Grieks Aί γυ πτoς (Ai-gi-ptos) was, volgens Manetho, is vermoedelik die etimologiese oorsprong van die naam "Egipte".
Die stad se ruïnes is vandag ’n bewys van sy verlede. Memphis, saam met die piramidekomplekse tussen Giza en Dahsjoer, is sedert 1979 ’n Unesco-wêrelderfenisgebied. Die publiek kan dit besoek as ’n opelugmuseum.
Naam
Vanweë sy grootte was die stad ook onder verskeie ander name bekend wat eintlik die name van buurte of distrikte was, soos Djed-Soet, wat die naam van die piramide van Teti was. Daar is ook in ’n stadium daarna verwys as Anch-Tawy ("Die Lewe van die Twee Lande"), wat die strategiese posisie van die stad tussen Bo- en Benede-Egipte beklemtoon.
Aan die begin van die Nuwe Ryk (omstreeks 1550 v.C.) het die stad bekend geword as Men-nefer ("blywend en pragtig"), wat Menfe geword het in Kopties. Die naam "Memphis" is die Griekse weergawe van die naam.
Shelly Novack
Shelly Novack (10 Januarie 1944 – 27 Mei 1978) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Airport (1970) en Vigilante Force (1976), en in die televisiereekse Kung Fu (1972) en Most Wanted (1976).
Memphis (Egipte)
Naam
Manetho het na Memphis verwys as Hoet-ka-Ptah ("Plek van die siel van Ptah"), wat hy in Grieks Aί γυ πτoς (Ai-gi-ptos) geskryf het. Van dié naam is die Latynse naam Aegyptus gevorm en dit is vandag in Afrikaans "Egipte".
In die Ou Vertaling van die Afrikaanse Bybel word soms na die stad verwys as Nof (byvoorbeeld in Jes 19:13) of Mof (Hos 9:6) en in die Nuwe Vertaling as Memfis.
Ligging
Die stad Memphis is 20 km suid van Kaïro geleë, op die wesoewer van die Nyl. Dahsjoer, Aboesir en Aboe Gorab lê in die administratiewe grense van die historiese stad. Dit was ook die grens tussen Bo- en Benede-Egipte.
Bevolking
Die terrein van die stad is vandag onbewoon. Die naaste nedersetting is die dorp Mit Rahina. Ramings van die grootte van die historiese bevolking verskil grootliks tussen bronne. Volgens T. Chandler het Memphis sowat 30 000 inwoners gehad en was dit verreweg die grootste stad ter wêreld sedert sy stigting tot omstreeks 2250 v.C. en van 1557 tot 1400 v.C. K.A. Bard se raming is heelwat laer; hy meen daar was sowat 6 000 inwoners tydens die Ou Ryk.
Geskiedenis
Memphis was vir meer as agt agtereenvolgende dinastieë tydens die Ou Ryk die hoofstad van Antieke Egipte. Sy aansien het ’n hoogtepunt bereik tydens die 6de Dinastie as ’n sentrum vir die aanbidding van Ptah, die god van kunswerke en ambagslui. Die sfinks wat die Tempel van Ptah bewaak, dien as ’n bewys van die stad se voormalige mag en aansien. Die Memphis-triade bestaan uit die skeppergod Ptah, sy vrou, Sechmet, en hul seun, Nefertem, en dit was die hoofonderwerp van aanbidding in die stad.
Memphis het ná die 18de Dinastie vir ’n kort ruk agteruitgegaan met die opkoms van Thebe en die Nuwe Ryk, maar het weer gebloei onder die Perse voordat dit die tweede plek ingeneem het naas Alexandrië. Onder die Romeinse Ryk het Alexandrië die belangrikste Egiptiese stad gebly. Memphis was die tweede belangrikste stad tot omstreeks 641 n.C. Dit het toe verlate geraak en ’n bron van boumateriaal geword vir die omliggende nedersettings. Dit was in die 12de eeu nog ’n indrukwekkende ruïnekompleks, maar het kort daarna verval in nie veel meer nie as ’n klomp lae ruïnes en verstrooide klippe.
Legendariese geskiedenis
Die legende wat Manetho beskryf het, was dat Menes, die eerste farao wat Bo- en Benede-Egipte verenig het, sy hoofstad op die oewers van die Nyl gebou het deur die rivier met dyke te verlê om damme te vorm. Die Griekse historikus Herodotus, wat ’n soortgelyke weergawe gehad het, het vertel hoe die Perse (in dié stadium die opperleenhere van die land) tydens sy besoek aan die stad besonderse aandag aan die toestand van hierdie damme gegee het en die stad het so gespaar gebly van die jaarlikse oorstromings van die Nyl. Volgens Herodotus is die stad omstreeks 3100 v.C. gestig, meer as 2 500 jaar voor sy besoek.
Ou Ryk
Min is bekend oor die stad tydens die Ou Ryk. Dit was die hoofstad van die godagtige farao's, wat van die 1ste Dinastie af vanaf Memphis regeer het. Gedurende die eerste jare van Menes se bewind was die hoofsetel van mag volgens Manetho verder suid, by Thinis.
Die goue era het begin met die 4de Dinastie en dit lyk of Memphis toe nog belangriker geword het as die koninklike setel waar heersers die dubbele kroon – die goddelike manifestasie van die vereniging van die Twee Lande – ontvang het. Kronings en jubileums soos die Sed-fees is in die tempel van Ptah gevier. Die eerste tekens van sulke seremonies is in die kamers van Djoser gevind.
In dié tyd het die geestelikes van die tempel van Ptah ontstaan. Die belangrikheid van die tempel blyk uit die betalings van kos en ander goedere wat nodig was vir die begrafnisrites van koninklikes en adellikes. Die tempel word ook op die Palermo-steen genoem en die name van die hoëpriesters van Memphis, wat in pare gewerk het, is bekend van Menkaoera se tyd af tot met die bewind van Teti.
Die argitektuur van hierdie periode was dieselfde as dié by Giza, die koninklike dodeakker van die 4de Dinastie. Onlangse uitgrawings het ontbloot dat die belangrikste fokus van die koninkryk in dié tyd die bou van die farao se grafkelder was. Sterk getuienis van hierdie teorie is die etimologie van die stad se destydse naam, wat ooreenstem met dié van die piramide van Pepi I van die 6de Dinastie. Memphis was die middelpunt van kuns en argitektuur wat gevoed is deur dié monumente.
Al hierdie dodeakkers was omring deur kampe wat bewoon is deur ambagslui en werkers wat uitsluitlik aan die koninklike grafkelders gewerk het. Memphis het vir kilometers in alle rigtings gestrek en ’n ware megalopolis gevorm, met tempels wat deur heilige grond verbind is, en hawens wat deur paaie en kanale verbind is. Die middelpunt van dit alles was die tempelkompleks van Ptah.
Middelryk
Aan die begin van die Middelryk het die hoofstad en hof van die farao suid geskuif na Thebe, en Memphis moes tweede plek inneem. Hoewel die setel van die politieke mag geskuif het, het Memphis miskien die belangrikste handel- en kunssentrum gebly, soos blyk uit vondste van kunswerke en begraafplase wes van die tempel van Ptah.
Gymnosporia salicifolia
Gymnosporia salicifolia is 'n struik wat tot die genus Gymnosporia hoort. Die spesie is endemies aan die deelstaat Assam in Indië.
Sed-fees
Die Sed-fees (Egipties: ḥb-sd, ook bekend as Heb Sed) was ’n seremonie in Antieke Egipte waarmee die lang bewind van ’n farao gevier is. Die naam kom van die Egiptiese wolfgod, Wepwawet of Sed.
Memphis (Egipte)
Middelryk
Bewyse vir die argitektuur-fokus in dié tyd is ook gevind. ’n Groot graniet-offerandetabel vir Amenemhat I noem die oprigting van ’n tempel deur die koning aan die god Ptah, die "Meester van Waarheid". Ander blokke wat in Amenemhat II se naam geregistreer is, is gebruik as fondament vir groot monoliete van Ramses II. Hierdie konings was betrokke by mynekspedisies, strooptogte en militêre veldtogte oor hul grense heen en het monumente en standbeelde vir die gode laat bou, en amptelike bedrywighede van die koninklike hof is op panele uitgekerf. In die ruïne van die tempel van Ptah is ’n blok in die naam van Senoesret II ontdek met ’n inskripsie oor ’n argitektuurkommissie as geskenk aan die gode van Memphis.
Thebe, Egipte
Naam
Die Egiptiese naam van die stad was Waset (w3st), "Stad van die Septer". Die Egiptiese naam opet van die Karnak-tempelkompleks wat oorkant die Nyl geleë is (Klassieke Egiptiese: Ta-opet, Demoties: ta-pe) het in Grieks Thebai geword, nes dié van die stad Thebe, Griekeland. Vanweë sy verbintenis met die Egiptiese stad het die Griekse Thebe ook vanaf die 5de eeu v.C. ’n standbeeld en tempel van die god Amoen gehad. Soos reeds in Homeros se Ilias gesien kan word, is tussen die twee stede onderskei met die name "Honderdpoortige Thebe" (Egipte) en "Sewepoortige Thebe" (Griekeland) (Ilias, IV.406).
Memphis (Egipte)
Middelryk
Verder is baie standbeelde op die terrein gevind wat deur farao's van die 12de Dinastie laat maak en later deur farao's van die Nuwe Ryk laat restoureer is. ’n Voorbeeld is twee klipreuse wat in die tempel gevind is wat later deur Ramses II laat restoureer is.
Herodotus en Diodorus vertel ook dat Amenemhet III die noordelike poort van die tempel van Ptah laat bou het. Oorblyfsels daarvan is tydens uitgrawings gevind om dit te staaf.
’n Belangrike neiging in dié tyd is dat die mastabas van die hoëpriesters van Ptah naby die koninklike piramides by Saqqara gebou is; dit wys die koninklikes en geestelikes het toe noue bande gehad. Die gebruik is in die 13de Dinastie voortgesit, en sommige farao's van dié dinastie is by Saqqara begrawe. Memphis het dus sy plek behou as ’n belangrike sentrum van die monargie.
Met die inval van die Hyksos van Wes-Asië en hul magsoorname omstreeks 1650 v.C., was Memphis onder beleg. Nadat dit oorwin is, is baie monumente en standbeelde van die antieke stad deur die Hyksos-konings afgebreek, gesteel en beskadig, en van hulle is verwyder om hul nuwe hoofstad by Avaris mee te versier.
Nuwe Ryk
Die 18de Dinastie het begin met ’n oorwinning deur die Thebane oor die invallers. Hoewel daar onder Amenhotep II (bewind 1427-1401/1397 v.C.) en Toetmoses IV (1401/1397-1391/1388 v.C.) ’n aansienlike koninklike fokus op Memphis was, het die mag grootliks in die suide gebly. Met die lang tydperk van vrede wat hierna geheers het, het die stad ook weer vooruitgegaan danksy sy strategiese ligging. Sterker handelsbande met ander ryke het meegebring dat die hawe van Peru-nefer (letterlik "Bon Voyage") vir omringende streke, insluitende Bublos en die Levant, die poort na die koninkryk geword het.
In die Nuwe Ryk het Memphis ’n sentrum vir die opvoeding van prinse en die seuns van die adel geword. Amenhotep II, wat in Memphis gebore en getoë is, het tydens sy pa se bewind die setem geword – die hoëpriester oor Benede-Egipte. Sy seun, Toetmoses IV, het sy beroemde droom gehad terwyl hy as ’n jong prins in Memphis gebly het. Tydens sy uitgrawings op die terrein het die Pruisiese Egiptoloog en linguis Karl Richard Lepsius (1810–1884) ’n reeks blokke en stukkende pilare oos van die tempel van Ptah geïdentifiseer as behorende tot Toetmoses IV. Hulle moes deel van ’n koninklike gebou gewees het, heel waarskynlik ’n seremoniële paleis.
Die stigting van die tempel van Astarte (die Mespotamiese/Assiriese godin van vrugbaarheid en oorlog; Babilonies = Isjtar), wat Herodotus verkeerdelik noem as dié van die Griekse godin Afrodite, kom ook dalk uit die 18de Dinastie, spesifiek uit die bewind van Amenhotep III (1388/86-1351/1349 v.C.). Dié farao se grootste werk in Memphis was egter ’n tempel met die naam "Nebmaatra verenig met Ptah", wat genoem word deur baie bronne uit dié tydperk, insluitende lyste artefakte van Hoei, die hofmeester van Memphis.
Die presiese ligging van dié tempel is nie bekend nie, maar ’n paar bruin kwartsietblokke daarvan is deur Ramses II (1279-1213 v.C.) herbruik vir die bou van ’n klein tempel van Ptah. Dit laat Egiptoloë vermoed laasgenoemde tempel is bo-op eersgenoemde gebou.
Volgens inskripsies wat in Memphis ontdek is, het Achenaten (1353/51-1336/34 v.C.; voorheen Amenhotep IV) ’n tempel van Aten in die stad laat bou. Die grafkelder van een van die priesters van hierdie kultus is by Saqqara ontdek. Sy opvolger, Toetankamen (1332-1323 v.C; voorheen Toetankaten) het die koninklike hof voor die einde van die tweede jaar van sy bewind van Amarna na Memphis geskuif. Terwyl hy in Memphis was, het Toetankamen ’n tydperk van restourasie begin van die tempels en tradisies ná die monoteïstiese era van Atenisme, wat as kettery beskou is.
Die grafkelders van belangrike amptenare van sy bewind, soos Horemheb en Maja, is in Saqqara, hoewel Horemheb uiteindelik in die Vallei van die Konings begrawe is nadat hy self as farao regeer het (1319-1292 v.C.). Ai was Toetankamen se hoofminister en het hom as farao opgevolg (1323-1319 v.C.). Om sy mag te versterk het hy getrou met Toetankamen se weduwee, Anchesenamoen, die derde van die ses dogters van Achenaten en Nefertiti. Horemheb het weer met Nefertiti se suster Moetnodjemet getrou.
Daar is bewyse dat die stad tydens die bewind van Ramses II polities belangriker geword het vanweë sy nabyheid aan die nuwe hoofstad, Pi-Ramses. Die farao het baie monumente in Memphis ingewy en hulle versier met kolossale simbole van glorie. Merneptah (1213-1203 v.C.), sy opvolger, het ’n paleis laat bou en die suidoostelike muur van die tempel van Ptah ontwikkel. Tydens die vroeë deel van die 19de Dinastie het Memphis baie aandag van die konings gekry, en die meeste ruïnes hier kom uit dié tydperk.
Tydens die 21ste en die 22ste Dinastie was daar ’n voortsetting van die godsdiensontwikkeling wat Ramses begin het. Memphis het nie agteruitgegaan tydens die Derde Oorgangstydperk, toe groot geopolitieke varanderinge in die land plaasgevind het, nie. Dit lyk eerder of die farao's die Memphis-kultus in hul nuwe hoofstad in die noordooste, Tanis, voortgesit het.
Volgens ’n inskripsie oor sy bouwerk het Sjesjonk I (943-922 v.C.), stigter van die 22ste Dinastie, ’n voorhof en ingang opgerig vir die tempel van Ptah, ’n monument wat hy genoem het die "Kasteel van Miljoene Jare van Sjesjonk, Geliefde van Amoen". Die dodekultus van die monument, wat met die bou daarvan gestig is en baie bekend was in die Nuwe Ryk, het verskeie geslagte voortgeduur, en sommige geleerdes glo die monument bevat dalk die grafkelder van die farao. Sjesjonk het ook opdrag gegee vir die bou van ’n nuwe altaar vir die god Apis, wat gewy is aan begrafnisseremonies waarin ’n bul na sy dood gelei en ritueel gemummifiseer is.
’n Dodeakker vir die hoëpriesters van Memphis wat uit die 22ste Dinastie dateer, is wes van die forum ontdek. Dit sluit ’n kapel in wat opgedra is aan Ptah deur ’n prins Sjosjenq, seun van Osorkon II (872-837 v.C.), wie se grafkelder in 1939 by Saqqara ontdek is. Die kapel is tans in die Egiptiese Museum in Kaïro.
Laat Tydperk
Tydens die Derde Oorgangstydperk en die Laat Tydperk was Memphis dikwels die verhoog van vryheidstryde van die plaaslike dinastieë teen volke wat die gebied beset het, soos die Koesjiete, Assiriërs en Perse.
Die triomfantelike veldtog van Pije, heerser van die Koninkryk van Koesj, het gelei tot die stigting van die 25ste Dinastie, waarvan die magsetel Napata was. Pije se oorwinning oor Egipte is aangeteken op die Oorwinningstele in die tempel van Amoen in Djebel Barkal. Ná die besetting van Memphis het hy die tempels en kultusse gerestoureer wat tydens die 24ste Dinastie verwaarloos is. Sy opvolgers het kapelle in die suidwestelike hoek van die tempel van Ptah gebou.
In Assirië het Asjoerbanipal sy pa opgevolg en aanvalle teen Egipte hervat. In ’n groot inval in 664 v.C. is die stad weer geplunder en verwoes, en koning Tantamani is tot in Nubië agtervolg en verslaan. Dit het die Koesjitiese heerskappy oor Egipte finaal beëindig. Die mag het teruggekeer na die Saïs-farao's (met die hoofstad Saïs). Hulle het ’n inval deur die Babiloniërs gevrees en het geboue in die stad herbou en selfs gefortifiseer, soos blyk uit die paleis wat deur Apriës gebou is.
Thebe, Egipte
Naam
As die setel van die Thebaanse Triade van Amoen, Moet en Chonsoe was Thebe van die einde van die Nuwe Ryk af in Egipties bekend as niwt-imn, "Die Stad van Amoen". Dit het in die Hebreeuse Bybel nōʼ ʼāmôn (נא אמון) geword – in die Afrikaanse Bybel No-Amon (Nahum 3:8). Dit is waarskynlik dieselfde stad wat in Esékiël 30:14–16 en Jeremia 46:25 No genoem word. In Grieks het dit Διόσπολις (Diospolis, die "Stad van Zeus") geword.
Samantha Eggar
Samantha Eggar (gebore 5 Maart 1939) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Walk Don't Run (1966), Doctor Dolittle (1967), The Molly Maguires (1970), en The Brood (1979).
Thebe, Egipte
Naam
Die Grieke het μεγάλη (megale, "die Grote") agteraan die naam gelas om dit te onderskei van verskeie ander stede met dieselfde naam. Dit het in die Romeinse Ryk Diospolis Magna geword.
Memphis (Egipte)
Laat Tydperk
Onder die Persiese bewind is strukture in die stad bewaar en versterk, en Memphis het die administratiewe hoofstad geword van die nuwe provinsiale goewerneurs. ’n Heeltydse Persiese garnisoen is in die stad gevestig, moontlik in die groot noordelike muur, naby die paleis van Apriës. Die stad het vir amper ’n eeu en ’n half die hoofstad van die goewerneurs gebly en het een van die kommersiële sentrums geword in die uitgestrekte gebied wat deur die Eerste Persiese Ryk verower is.
Moraea brevistyla
Moraea brevistyla is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort. Die spesie is inheems aan Lesotho, Mpumalanga en die Vrystaat.
Memphis (Egipte)
Laat Tydperk
’n Ontwakening van nasionalisme het ontstaan met die magsopgang van Amyrteus in 404 v.C. en dit het gelei tot die beëindiging van die Persiese besetting. Amyrteus is in Oktober 399 v.C. deur Nepherites I, stigter van die 29ste Dinastie, verslaan en laat teregstel. Nepherites het die hoofstad na Mendes in die oostelike delta geskuif en Memphis het sy status in die politieke sfeer verloor. Dit het egter sy godsdienstige, kommersiële en strategiese belangrikheid behou en was instrumenteel in die weerstand teen Persiese pogings om Egipte te herower.
Onder Nectanebo I is ’n groot herbouprogram begin vir tempels regoor die land. In Memphis is ’n sterk nuwe muur gebou vir die tempel van Ptah en veranderings is ook aan ander tempels en kapelle in die kompleks aangebring. Nectanebo II het, terwyl hy sy voorganger se werk voortgesit het, terselfdertyd groot heiligdomme opgerig, veral in die dodeakker by Saqqara. Hulle is versier met poorte, standbeelde en geplaveide paaie met rye sfinks weerskante. Ondanks sy pogings om te keer dat die Perse weer die land inval, is hy in 343 v.C. verslaan. Hy het suid na Memphis gewyk. Dié is deur keiser Artaxerxes III beset en Nectanebo het na Bo-Egipte en uiteindelik Nubië gevlug.
Die leërs van Darius III het eindelik weer beheer oor die stad oorgeneem.
In die Laat Tydperk was daar verskeie invalle deur ander volke, gevolg deur tydperke van bevryding. Dit was die toneel van sommige van die bloedigste oorloë in die land se geskiedenis. Ondanks die steun van hul Griekse bondgenote in hul stryd teen Persië, het die Perse eindelik weer die land herower en Memphis was daarna nooit weer die hoofstad nie. In 332 v.C. het die Grieke die Perse verslaan en die heerskappy van Egipte oorgeneem. Egipte sou nooit weer ’n plaaslike leier gehad het nie tot met die Egiptiese Rewolusie van 1952.
Ptolemeïese Tydperk
In 332 v.C. is Alexander die Grote in die tempel van Ptah as farao gekroon, en dit was die begin van die Hellenistiese tydperk. Die stad het ’n aansienlike status behou, veral wat godsdiens betref, deur die hele periode ná die magsoorname deur een van Alexander se generaals, Ptolemeus I Soter. Ná Alexander se dood in Babilonië in 323 v.C. het Ptolemeus sy liggaam na Memphis gebring en beweer die koning het self amptelike versoek om daar begrawe te word. Hy het die liggaam in die tempel van Ptah deur die priesters laat balsem. Dit was die gebruik onder konings van Masedonië om hul mag te bevestig deur hul voorganger te begrawe. Ptolemeus II het later die sarkofaag na Alexandrië verskuif, waar ’n koninklike grafkelder gebou is vir die herbegrafnis. Die presiese ligging daarvan is nou onbekend. Volgens Aelianus het die siener Aristander voorspel die land waar Alexander ter ruste gelê word, sal "vir ewig gelukkig en onoorwinlik" wees.
Gymnosporia swazica
Die Swazipendoring (Gymnosporia swazica) is 'n struik of 'n klein boompie wat hoort tot die genus Gymnosporia. Die spesie is inheems aan KwaZulu-Natal, Mpumalanga en Eswatini.
Memphis (Egipte)
Ptolemeïese Tydperk
Tydens die Ptolemeïese Ryk het die stad geleidelik agteruitgegaan. Die Verordeninge van Memphis is in 216 en 196 v.C. deur onderskeidelik Ptolemeus IV en Ptolemeus V afgekondig. Geestelike afgevaardigdes het ’n sinode gehou onder toesig van die hoëpriester van Ptah en in die teenwoordigheid van die farao om die land se godsdiensbeleid vas te stel wat vir jare sou geld. Hulle het ook fooie en belasting bepaal en huldeblyke betoon aan die Ptolemeïese heersers. Hierdie verordeninge is in drie skriwwe op drie steles uitgebeitel sodat almal dit kon lees: in Demoties, Egiptiese hiërogliewe en Grieks. Die beroemdse hiervan is die Rosettasteen, wat gelei het tot die ontsyfering van die Antieke Egiptiese skrif in die 19de eeu.
Melonanchora kobjakovae
Melonanchora kobjakovae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Gymnosporia swazica
Die boom se FSA-nommer is 749.
Pschent
Die Pschent (Antieke Grieks: ψχεντ) was die naam van die dubbele kroon van Antieke Egipte. Die Egiptenare het dit gewoonlik die sechemti (sḫm.tỉ), die "Twee Magtiges", genoem. Dit was ’n kombinasie van die rooi Desjret-kroon van Benede-Egipte en die wit Hedjet-kroon van Bo-Egipte.
Memphis (Egipte)
Verval van Memphis
Met die oorname van Egipte deur die Romeinse Ryk het Memphis, nes Thebe, permanent sy belangrikheid verloor ten gunste van Alexandrië, wat van die Middellandse See af toegang tot die ryk verleen het. Die opkoms van die kultus van Serapis, ’n god wat meer by die mentaliteit van die nuwe heersers van Egripte gepas het, en van die Christendom het gelei tot die einde van die antieke kultusse van Memphis.
Jacobus Revius
Jacobus Revius (gebore as Jakob Reefsen; November 1586 – 15 November 1658) was 'n Nederlandse digter, Calvinistiese teoloog en kerkhistorikus. Sy bekendste bundel gedigte, die Over-ysselsche Sangen en Dichten (1630), is 'n hoogtepunt van die Nederlandse barokkuns. Volgens Pieter Geyl,
Memphis (Egipte)
Verval van Memphis
Eindelik het die stad verlate geraak tydens die Bisantynse en die Koptiese tydperk. Dit het ’n bron van stene geword vir die bou van nuwe nedersettings daarnaby, insluitende ’n nuwe hoofstad wat gestig is deur die Arabiere wat die land in die 7de eeu beset het. Die fondamente van Fustat, en later Kaïro, albei verder noord, is gelê met die stene van afgebreekte tempels en dodeakkers van Memphis. In die 13de eeu het die Arabiese kroniekskrywer Abd-al-Latif die ruïnes van die stad met lof besing, al was daar toe al groot skade weens vandalisme.
Thebe, Egipte
Geskiedenis
Thebe, of Waset, was sedert omstreeks 3200 v.C. bewoon. Waset was tydens die 11de Dinastie en die grootste deel van die 18de Dinastie die hoofstad van Egipte. In laasgenoemde tydperk het farao Hatsjepsoet ’n Rooisee-vloot gebou om handel met ander stede te vergemaklik.
Sed-fees
Die antieke fees is vermoedelik ingestel in die plek van die rituele moord van die vroeëre farao's wat nie meer in staat was om doeltreffend te regeer nie weens ouderdom of siekte. Eindelik was Sed-feeste die viering van die 30-jarige bewind van ’n farao; daarna is dit gewoonlik elke drie jaar gehou. Die doel daarvan was om die farao se krag en stamina te hernu terwyl hy nog regeer het en sy voortgesette sukses te vier.
Melonanchora kobjakovae
Die spons behoort tot die genus Melonanchora en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1958 deur Koltun.
Eenhana
Eenhana is 'n dorp in die noorde van Namibië en die hoofstad van die Ohangwena-streek, op die grens met Angola. Dit was vroeër 'n sendingstasie van die Finse Sendinggenootskap. Die dorp het 5 528 inwoners. Die burgemeester is Johannes Dumeni yaDumeni.
Hamad Internasionale Lughawe
Hamad Internasionale Lughawe (IATA-kode: DOH, ICAO: OTHH) (Arabies: مطار حمد الدولي) is 'n internasionale lughawe in Doha, die hoofstad van Katar. Voorheen bekend as "Nuwe Doha Internasionale Lughawe", was Hamad Internasionale Lughawe oorspronklik veronderstel om die ou Doha Internasionale Lughawe as Katar se enigste internasionale lughawe reeds in 2009 te vervang, maar ná 'n reeks duur vertragings, is die lughawe uiteindelik op 30 April 2014 met 'n seremoniële landing van Qatar Airways vanaf Doha Internasionale Lughawe geopen. Die nasionale lugdiens Qatar Airways en al die ander rederye het op 27 Mei 2014 formeel na die nuwe lughawe verskuif.
Thebe, Egipte
Geskiedenis
Volgens George Modelski het Thebe in 2000 v.C. sowat 40 000 inwoners gehad (in vergelyking met 60 000 in Memphis, in dié tyd die grootste stad ter wêreld). Teen 1800 v.C. het Memphis se inwoners tot omtrent 30 000 afgeneem en toe was Thebe die grootste stad in Egipte. Omstreeks die 14de eeu v.C. kon Thebe die grootste stad ter wêreld gewees het, met ’n inwonertal van sowat 80 000. Hy het dié posisie gehou tot omstreeks 1000 v.C., toe Memphis en ander stede dit weer verbygesteek het.
Eenhana
Eenhana is in 'n subtropiese woud geleë. Dit is aan die padnetwerk gekoppel en het 'n goed ontwikkelde infrastruktuur. Weens die nabyheid aan Angola is baie besighede hier geleë. Die dorp bied jaarliks 'n handelskou aan.
Die naam Eenhana kom van die woord kalwers in Oshikwanyama en is 'n verwysing na die kalwers wat vroeër gereeld water gedrink het by die klein waterpan waar Eenhana nou geleë is.
Jacobus Revius
…die werklike gees van Calvinisme, in sy onberispelike soberheid, in sy wreedheid sowel as in die self-afwykende tendense daarvan, is in Revius verpersoonlik. […]
Eenhana
Geskiedenis
Eenhana is omstreeks Nuwejaarsdag 1930 deur eerwaarde Paulus Hamutenya gestig. Hy was een van die eerste sewe Owambo's wat in 1925 deur die direkteur van die Finse Sendinggenootskap, Matti Tarkkanen, as leraars in Oniipa, Owamboland, georden is.
Moraea brevituba
Moraea brevituba is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort. Die spesie is inheems aan Namibië en die Noord-Kaap en kom in suidelike Namibië en die Richtersveld voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 835 km² en word bedreig deur oorbeweiding en vertrapping deur vee.
Eenhana
Geskiedenis
Die Eenhana-sendingstasie is in 1936 deur die verpleegster Linda Helenius gestig. Eenhana het dus vir etlike dekades die sentrum van mediese sorg in Oos-Oukwanyama geword. Juffrou Suoma Hirvonen het gou by Helenius aangesluit op hierdie nuwe sendingstasie.
Voor Namibiese onafhanklikheid was dit 'n militêre sentrum van die Suid-Afrikaanse Weermag met weinig openbare infrastruktuur. Dit is in 1992 as 'n nedersetting geproklameer en in 1999 tot 'n dorp.
Memphis (Egipte)
Verval van Memphis
Hoewel dit wat vandag oor is, niks is in vergelyking met wat Abd al-Latif gesien het nie, het sy getuienis die werk van talle argeoloë geïnspireer. Danksy die eerste opnames en uitgrawings van die 19de eeu en die uitgebreide werk van Flinders Petrie, het latere beskawings ’n klein deel van die antieke hoofstad se voormalige glorie leer ken. Memphis en sy dodeakkers, wat grafkelders, mastabas, tempels en piramides insluit, is van 1979 af ’n Unesco-wêrelderfenisgebied.
Jacobus Revius
Lewe
Revius is in Deventer gebore as die seun van die burgemeester, Ryck Reefsen, tydens die Nederlandse Opstand. Nie lank na sy geboorte nie, in 1587, val Deventer in Spaanse hande, en sy moeder vlug saam met hom na Amsterdam waar hy grootword. Hy is opgelei in Leiden (1604–07) en Franeker (1607–10), en besoek vanaf 1610 tot 1612 verskillende buitelandse universiteite, veral die Akademies van Saumur, Montauban, en Orléans. Hier het hy kennis gemaak met Renaissancepoësie wat 'n groot invloed op sy eie poësie sou hê. By sy terugkeer na Nederland hou hy in 1613 tydelike poste in Zeddam, Winterswijk, en Aalten, en teen Oktober 1614 word hy 'n predikant in sy geboortestad Deventer, waar hy sewe-en-twintig jaar lank sou bly. In 1618 word hy aangestel as bibliotekaris van die Fraterhuis, en in dieselfde jaar gee die Sinode van Dordrecht 'n rol aan hom ten opsigte van die hersiening van die Nederlandse vertaling van die Ou Testament; die Statenvertaling. Die komitee van vertalers en hersieners, wat van 1633 tot 1634 te Leiden vergader het, het Revius as sekretaris aangestel. Hy het ook 'n aktiewe rol gespeel in die vestiging van die Athenaeum in Deventer in 1630 en het 'n invloedryke rol gespeel in die aanstelling van die eerste professore. Vanaf 1641 was hy verbonde aan die Staatsseminarium van die Universiteit van Leiden. Sy afsluitingsjare is gekenmerk deur die opkoms van Cartesianisme, waarteen hy heftig gekant was. Revius, 'n kenner van Hebreeus, was ook 'n produktiewe skrywer. Hy het egter 'n oorheersende karakter gehad en was 'n heftige polemikus, soos blyk uit sy stryd met Cartesianisme en die Remonstrante. Terwyl hy probeer het om die kontemporêre kontroversie betreffende die vraag of mans lang hare mag dra te vermy, was hy verplig om sy gematigde posisie te verdedig. Hy is in Leiden oorlede.
Gymnosporia sikkimensis
Gymnosporia sikkimensis is 'n struik wat tot die genus Gymnosporia hoort. Die spesie is endemies aan die deelstaat Sikkim in Indië.
Jacobus Revius
Gedagtes
Die werk van Revius kom soms voor as uiters militant en soms as baie toegewyd, godsdienstig en Calvinisties. Sy Over-Ysselsche Sangen en Dichten uit 1630 bevat 'n groot klomp gedigte oor Bybelse onderwerpe sowel as gemengde sekulêre gedigte. Dit is sterk beïnvloed deur die Franse Katolieke letterkunde.
Sy bekendste gedig is Hy droegh onse smerten (Hy dra ons sorge) met die eerste lyn "T' en sijn de Joden niet, Heer Jesu, die u cruysten" (Dit is nie die Jode, Here Jesus, wat u gekruisig het nie). Alhoewel dit blyk dat Revius in die gedig vir die Jode opstaan, word daar geglo dat hy antisemities was, aangesien dit van 'n Christen, en veral in daardie dae 'n Calvinis, verwag is.
Erfenis
In sy eie tyd was Revius nie gewild nie en meestal bekend vir sy kontroversiële skrywes en sy geskiedenis van Deventer; Daventriae illustratae (1651). Vandag is hy een van die weinige 17de eeuse Nederlandse digters wie se werk nog gelees en gesing word. Het Liedboek voor de Kerken, die mees gebruikte boek in Nederland, bevat sewe van sy gedigte in gemoderniseerde spelling. Baie Nederlandse strate is na hom vernoem, soos Reviusdreef (Reviuslaan) in Leiderdorp, Reviusplein in Maassluis, Reviusstraat in Hazerswoude-Rijndijk en de Jacobs Reviuslaan in Eindhoven.
Voorbeelde van sy poësie
Gods besluyt Gelijck als in een colck een steentgen valt te gronde Het water werpt terstont een ringsken in het ronde, En van het eene comt een ander schieten uyt, Waer van een ander strax, en weer een ander spruyt, Soo dat in corten tijdt de oogen daer op dwalen, De grootte noch t'getal niet connend' achterhalen: Soo gatet oock met my, o grootte God en Heer, Van doe mijn tong began te stamelen u eer, Het eene denck ik na, het ander valt my inne, U wijsheyt, u gericht, u waerheyt, uwe minne Omringen my te saem in eenen oogenslach: En, wil ick van het een of t' ander doen gewach, U raet en u besluyt my so geheel verslinden Dat ick daer in noch gront noch oever weet te vinden. Hemelsche Wandelinge Gods kinderen altijt de werelt soo betreden Dat hare sinnen niet en hechten hier beneden: Gelijck een ronden cloot loopt op een vlacke baen En met een stip alleen deselve roeret aen.
Thebe, Egipte
Geskiedenis
Tydens die 19de Dinastie het die regeringsetel na die Nyldelta verskuif. In 664 v.C. het die Assiriese weermag Thebe verwoes tydens hul inval in Bo-Egipte.
Argeologie
Die ruïnes van Thebe is in 1979 tot Unesco-wêrelderfenisgebied verklaar. Die twee groot tempels, by Luxor en Karnak, asook die Vallei van die Konings en Vallei van die Koninginne, is onder die grootste prestasies van Antieke Egipte.
James Marsden
James Marsden (gebore 18 September 1973) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente X-Men (2000), Hairspray (2007), Enchanted (2007), en 27 Dresses (2008).
Hoërskool Pietersburg
Hoërskool Pietersburg is 'n hoërskool in Pietersburg, Suid-Afrika.
Memphis (Egipte)
Ruïnes
Tydens die Nuwe Ryk, veral onder die leiers van die 19de Dinastie, het Memphis in mag en grootte toegeneem en op politieke en argitektoniese gebied met Thebe meegeding. ’n Aanduiding van hierdie ontwikkeling is gevind in die tempel van Seti I wat aan Ptah toegewy is. Ná uitgrawings op die terrein oor langer as ’n eeu het argeoloë stelselmatig die uitleg van die antieke stad vasgestel.
Waterturbine
Hoe hoër die waterstraal val, hoe groter is die potensiële energie en hoe sterker is dus die krag wat op die wiel inwerk. Hierdie soort waterwiel was veel volopper as eersgenoemde soort. Die werkvermoë van so 'n waterrat is nie baie hoog nie, want die waterenergie word net ten dele benut. Daarom is mettertyd installasies ontwikkel om die waterkrag beter te benut. Hierdie kragmasjiene heet waterturbines.
Net soos die waterwiel sit die waterturbine die potensiële energie van die water om in meganiese energie of, met die stroomopwekkers (generators) van hidroëlektriese kragstasies, in elektriese energie. Hoe die water na die turbine gelei word, word in 'n ander artikel verduidelik. Hier kan ons net noem dat die water by die onderpunt van 'n hoogdruk-waterpypleiding met 'n val van 1 000 meter 'n drukking van sowat honderd atmosfere uitoefen, (Een atmosfeer is 103,3 kPa.) Die water oefen dus druk uit van meer as 100 000 newton per m2. Die waterstraal het 'n potensiële snelheid van 140 m/s (dit wil sê meer as 500 km/h). Gevolglik het die straal ŉ oneindig hoër energie as 'n gewone stroom water wat 'n waterwiel aandryf.
Moraea bubalina
Moraea bubalina is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap en het 'n voorkomsgebied van 1 012 km². Daar is vier subpopulasies wat voorkom vanaf Vanrhynsdorp tot die suidelike Bokkeveldeskarp.
Waterturbine
Straal – of aksieturbine
Die afbeelding links onder toon die sogenaamde, pelton-wiel wat in hoogdruk-installasies gebruik word, dus in gevalle waar 'n hoe val beskikbaar is. Die buiterand van die wiel bestaan uit bakvormige vleuels. Die water, wat deur 'n hoogdrukleiding kom, moet deur 'n klep gaan; die grootte van die waterstraal word met behulp van 'n keëlvormige naald, wat in die klep aangebring is, gereguleer. Die waterstraal tref die skepbakke, oefen 'n druk daarop uit, en laat dus die wiel draai. So 'n turbine word 'n straal of aksieturbine genoem. Slegs 'n betreklik dun, maar kragtige straal is nodig om die wiel te laat draai, en 'n groot deel van die energie van die water word in bewegingsenergie van die wiel omgesit.
Reaksiewiel van Segner
Naas aksieturbines kry ons ook reaksieturbines. Hul werkwyse word duidelik as ons na 'n voorbeeld van die sogenaamde reaksiewiel van Segner kyk. Dit bestaan uit 'n watertoevoerpyp waarop 'n kleiner draaibare pyp met gekromde punte aangebring is. Die punte is oop sodat die water die pyp hier onder druk kan verlaat. Die water wat uitgespuit word, oefen 'n terugstotende krag (reaksie) op die draaibare pyp uit, en dit begin draai sodra die water uitspuit. Hoe hoër die druk van die water wat deur die pyp vloei, hoe vinniger sal die draaibeweging wees. Hierdie beginsels word dikwels in tuinsproeiers gebruik. Hier sit die waterstraal meestal 'n draaibare sproeikop in beweging wat die waterstraal op so 'n manier versprei dat 'n groot gebied egalig benat word.
Reaksieturbines
Dieselfde beginsel word gebruik in reaksieturbines. In hierdie geval word die wiel aksiaal deurstroom deur ŉ waterstraal onder hoë druk, en die terugstotende krag veroorsaak die draaibeweging. Om die draaisnelheid van die wiel te reguleer. is die skepbekers van die wiel verstelbaar, sodat die water hulle minder of meer skuins kan tref. Hierdie soort turbine is deur Francis uitgevind (1849); vandag word meestal die sogenaamde Kaplanturbine, wat in 1912 deur Kaplan ontwikkel is, gebruik. Dit benut die energie van die water nog meer doeltreffend (tot 94 persent) as die turbine van Francis.
Memphis (Egipte)
Groot Tempel van Ptah
Die Hoet-ka-Ptah, toegewy aan die skeppergod Ptah, was die grootste en belangrikste tempel in antieke Memphis. Dit was een die mees prominente strukture en het oor ’n groot terrein in die stadsentrum gestrek. Danksy eeue lange verering was die tempel een van die drie belangrikste plekke van aanbidding in Egipte; die ander was die groot tempels van Ra in Heliopolis en van Amoen in Thebe.
’n Groot deel van wat vandag van die stad bekend is, kom uit die geskrifte van Herodotus, wat die stad teen die tyd van die eerste Persiese besetting besoek het, lank ná die val van die Nuwe Ryk. Hy het beweer die tempel is deur farao Menes gestig en dat die middelste deel beperk was tot priesters en konings. Hy gee egter geen fisieke beskrywing van die kompleks nie. Die tempel se ruïnes is in die laaste eeu stelselmatig deur uitgrawings blootgelê. Dit wys ’n groot ommuurde kompleks, met toegang deur verskeie monumentagtige poorte aan die suidelike, westelike en oostelike mure.
Daar is verskeie ander standbeelde, sfinkse en argitektoniese elemente in die museum. Die meeste vondste is egter aan groot museums regoor die wêreld verkoop. Baie daarvan kan in die Egiptiese Museum in Kaïro gesien word.
Die presiese voorkoms van die tempel is nie tans bekend nie; net dié van die hoofingang. Van die mees onlangse ontdekkings is reusagtige standbeelde wat die poorte en torings versier het uit die bewind van Ramses II. Hy het ook drie altare op die terrein laat bou.
Melonanchora tetradentifera
Melonanchora tetradentifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Melonanchora en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1970 deur Koltun.
Memphis (Egipte)
Ramses II se tempel van Ptah
Die ruïnes is in 1942 deur die argeoloog Ahmed Badawy ontdek en is in 1955 deur Rudolf Anthes opgegrawe. Daar is ’n aanbiddingsgebou met ’n toring, binnehof vir offerandes, ’n suilegang, ’n suilesaal en ’n drieledige heiligdom, wat alles omring is deur mure van modderstene. Aan die oostekant is nog aanbiddingsgeboue. Uitgrawings het onthul dat die suidelike deel van die stad ’n groot aantal godsdiensgeboue bevat het wat aan Ptah toegewy was.
Ramses II se tempel van Ptah en Sechmet
Verder oos, naby die groot standbeeld van Ramses was ’n klein tempel uit die tyd van die 19de Dinastie, oënskynlik toegewy aan Ptah en sy vrou, Sechmet, sowel as aan Ramses II. Sy ruïnes is nie so goed bewaar nie en dit lyk of die kalksteenfondamente gebuit is ná die verval van die stad.
Pschent
Die Pschent was verteenwoordigend van die farao se mag oor die hele verenigde Egipte. Dit het twee dieresimbole bevat: die kobra, bekend as die oeraeoes, wat die Benede-Egiptiese godin Wadjet verteenwoordig het, en ’n aasvoël as verteenwoordiger van die Bo-Egiptiese godin Nechbet. Hulle is aan die voorkant van die Pschent vasgemaak en is die "Twee Dames" genoem.
Memphis (Egipte)
Ramses II se tempel van Ptah en Sechmet
Twee reusagtige standbeelde uit die tyd van die Middelryk het oorspronklik die gebou se fasade versier. Hulle is na binne-in die Museum van Memphis geskuif en beeld die farao uit met die wit kroon van Bo-Egipte.
Merneptah se tempel van Ptah
Die 19de-dinastiese farao Merneptah het in die suidooste van die kompleks ’n nuwe altaar opgerig ter ere van Ptah. Dit is in die vroeë 20ste eeu deur Flinders Petrie ontdek; hy het ’n uitbeelding van die Griekse god Proteus geïdentifiseer wat deur Herodotus beskryf is.
Pschent
Argeologie en mitologie
Van die gode wat soms met die dubbele kroon uitgebeeld word, is Horus en Atoem, wat albei die farao verteenwoordig het of ’n spesiale verhouding met hom gehad het.
Memphis (Egipte)
Merneptah se tempel van Ptah
Die terrein is tydens die Eerste Wêreldoorlog deur Clarence Stanley Fisher opgegrawe. Die voorkant is gevorm deur ’n groot binnehof van sowat 15 m2 wat met ’n groot deur toegang tot die suide verleen. Teen die deure is reliëfwerke met die name van die farao en van Ptah. Die res van die tempel is nog nie opgegrawe nie.
Tempel van Hathor
Hierdie klein tempel suid van die groot muur van die Hoet-Ka-Ptah is in die 1970's deur Abdullah al-Sayed Mahmud ontdek saam met datums uit die tyd van Ramses II. Dit is toegewy aan die godin Hathor. Die altaar lyk nie soos die hoofaltaar van die godin nie, maar dit is tot dusver die enigste bekende gebou in die stad wat aan haar toegewy was. Daar word geglo daar was wel iewers in die stad ’n groter tempel vir haar.
Ander tempels
’n Tempel toegewy aan Mithras uit die Romeinse Tydperk is ontdek op die terrein noord van Memphis. Daar was ook die tempel van Astarte, wat deur Herodotus beskryf is, en van Neith. Nie een van laasgenoemde twee is al ontdek nie.
Daar word geglo daar was verskeie ander tempels vir die gode wat Ptah vergesel het. Sommige word in hiërogliewe genoem, maar geeneen is al gevind nie.
Tempel van Sechmet
’n Tempel vir Sechmet word ook genoem, maar is nog nie ontdek nie. Dit kan op die terrein van Hoet-ka-Ptah lê soos verskeie ontdekkings dalk getuig, byvoorbeeld ’n steenblok in die kompleks met haar naam op, en ’n suil met ’n inskripsie namens Ramses II wat noem dat Sechmet hom liefhet. Op die Groot Harris-papirus word ook genoem ’n standbeeld van die godin, van Ptah en van hul seun, die god Nefertem, is tydens die bewind van Ramses III gemaak om in die groot tempel te staan.
Tempel van Apis
Die tempel van Apis in Memphis was die hooftempel wat toegewy was aan die bul Apis, wat beskou is as ’n lewende verpersoonliking van Ptah. Dit word beskryf in die werk van klassieke historici soos Herodotus, Diodorus en Strabo, maar dit is nog nie ontdek nie.
Volgens Herodotus, wat die tempel se binnehof beskryf het as ’n suilegang met reusagtige standbeelde, is dit tydens die bewind van Psammetichoes I gebou. Die Griekse historikus Strabo het die terrein besoek met die verowering deur Romeinse soldate ná die oorwinning oor Cleopatra by Actium. Hy het geskryf die tempel bestaan uit twee kamers, een vir die bul en die ander vir sy ma, en dit het naby die tempel van Ptah gestaan. By die tempel is Apis as ’n orakel gebruik; sy bewegings is beskou as voorspellings. Daar is geglo sy asem het siektes genees en sy teenwoordigheid het mense naby hom met viriliteit geseën. Daar was ’n venster in die tempel waardeur hy gesien kon word en op sekere vakansiedae is hy deur die stad se strate gelei, versier met juwele en blomme.
In 1941 het die argeoloog Ahmed Badawy die eerste oorblyfsels ontdek van wat ’n uitbeelding van Apis kon wees. Die plek, op die terrein van die tempel van Ptah, het geblyk ’n dodekamer te wees vir die balseming van die heilige bul. ’n Stele wat by Saqqara ontdek is, wys Nectanebo II het gelas dat die kamer gerestoureer word, en elemente uit die 30ste Dinastie is gevind in die noordelike deel van die kamer, wat ’n bevestiging was van die tyd van restourasie. Die kamer kon deel gewees het van die groter tempel van Apis wat in antieke bronne genoem word. Dié ruïne bevestig die woorde van Strabo en Diodorus dat die tempel naby dié van Ptah geleë was.
Die meeste bekende standbeelde van Apis kom uit die grafkelders by Saqqara bekend as Serapeoem. Die meeste antieke begrafnisse hier het in die tyd van Amenhotep III plaasgevind.
Tempel van Amoen
Tydens die 21ste Dinastie is ’n heiligdom vir die god Amoen gebou by Siamoen, suid van die tempel van Ptah. Hierdie tempel(s) was waarskynlik toegewy aan die Thebaanse Triade, wat bestaan het uit Amoen, sy vrou Moet en hul seun Chonsoe. Dit was die Bo-Egiptiese weergawe van die Memphis-triade (Ptah, Sechmet en Nefertem).
Tempel van Aten
Volgens hiërogliewe wat in die grafkelders van hoogwaardigheidsbekleërs van Memphis ontdek is, was daar aan die einde van die 18de Dinastie ’n tempel van Aten (die sonskyf), en dit is by Saqqara ontdek. Onder die grafkelders was dié van Toetankamen, wat sy loopbaan onder Achenaten begin het as ’n "hofamptenaar van die tempel van Aten in Memphis".
Melophlus
Melophlus is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Memphis (Egipte)
Tempel van Aten
In die laat 19de en vroeë 20ste eeu is artefakte in verskillende dele van Memphis ontdek wat dui op ’n gebou vir die aanbidding van Aten. Die ligging van die gebou is egter onbekend.
Gymnosporia markwardii
Gymnosporia markwardii is 'n struik of 'n klein boompie wat hoort tot die genus Gymnosporia. Die spesie is inheems aan KwaZulu-Natal en Mosambiek.
Memphis (Egipte)
Standbeelde van Ramses II
Die colossus was een van twee by die oostelike ingang na die tempel van Ptah. Die ander een, wat in dieselfde jaar ontdek is, is in die 1950's gerestoureer tot sy volle hoogte van 11 m. Dit is eers op Bab Al-Hadid-plein in Kaïro uitgestal, wat toe herdoop is tot Ramses-plein. Dit is egter in 2006 tydelik na Giza geskuif, waar dit weer gerestoureer word. Dit sal uitgestal word by die ingang van die Groot Egiptiese Museum wat na verwagting in 2015 sal open. ’n Replika van die standbeeld staan in die voorstad Heliopolis in Kaïro.
Die Saqqara-dodeakker
Vanweë sy groot bevolking het Memphis verskeie dodeakkers gehad wat deur die vallei versprei was; die bekendste hiervan is Saqqara. Die stadsgebied self bevat begraafplase wat wes van die groot tempel geleë is.