cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Miami
Die middestad van Miami het een van die grootste konsentrasies van internasionale banke in die Verenigde State en is die tuiste van baie groot nasionale en internasionale maatskappye. Die Gesondheidsdistrik is die tuiste van verskeie groot Universiteit van Miami-geaffilieerde hospitaal- en gesondheidsfasiliteite, insluitend Jackson Memorial Hospital, die land se grootste hospitaal met 1 547 beddens, en die Leonard M. Miller School of Medicine, die Universiteit van Miami se akademiese mediese sentrum en onderrighospitaal, en ander wat betrokke is by gesondheidsverwante sorg en navorsing.
PortMiami, die stad se seehawe, is die besigste vaarthawe in die wêreld in beide passasiersverkeer en vaartlyne, en verwys na homself as die "Cruise Capital of the World". Miami is ook 'n belangrike toerismekern vir internasionale besoekers, die tweede plek in die land na New York-stad. Miami word soms die "poort na Latyns-Amerika" genoem vanweë die omvang van sy kommersiële en kulturele bande.
Miami is in 1896 vernoem na die Miami-rivier, afgelei van die Tequesta woord Mayaimi, die historiese naam van die Okeechobee-meer, wat soet water beteken.
Geskiedenis
Die Tequesta-stam het die Miami-gebied vir ongeveer 2 000 jaar bewoon voor kontak met Europeërs gemaak is. 'n Dorpie van honderde mense, wat dateer uit 500–600 v.C., was aan die monding van die Miami-rivier geleë. Daar word geglo dat die hele stam teen die middel van die 1700's na Kuba gemigreer het.
In 1566 het admiraal Pedro Menéndez de Avilés, Florida se eerste goewerneur, die gebied vir Spanje opgeëis. 'n Spaanse sending is een jaar later gebou. Spanje en Brittanje het agtereenvolgens Florida regeer totdat Spanje dit in 1821 aan die Verenigde State afgestaan het. In 1836 het die VSA Fort Dallas op die oewer van die Miami-rivier gebou as deel van hul ontwikkeling van die Florida-gebied en hul poging om die Seminoles te onderdruk en te verwyder. As gevolg hiervan het die Miami-gebied 'n terrein geword van gevegte in die Tweede Seminole-oorlog.
Miami word beskou as die enigste groot stad in die Verenigde State wat deur 'n vrou gestig is. Julia Tuttle, 'n plaaslike sitruskweker en 'n ryk Cleveland-boorling, was die oorspronklike eienaar van die grond waarop die stad gebou is. In die laat 19de eeu was die gebied bekend as "Biscayne Bay Country", en berigte het dit beskryf as 'n belowende wildernis en "een van die beste boupersele in Florida". Die Groot Vries van 1894–1895 het Miami se groei versnel, aangesien die oeste daar die enigste in Florida was wat oorleef het. Miami is op 28 Julie 1896 amptelik as 'n stad ingelyf, met 'n bevolking van net meer as 300.
Afro-Amerikaanse arbeid het 'n deurslaggewende rol in Miami se vroeë ontwikkeling gespeel. Gedurende die vroeë 20ste eeu het migrante uit die Bahamas en Afro-Amerikaners 40 persent van die stad se bevolking uitgemaak. Ten spyte van hul rol in die stad se groei, was hul gemeenskap tot 'n klein ruimte beperk.
Nominalisme
Die nominalisme is die kennisteoretiese standpunt dat die terme waarmee die mens die werklikheid om homself/haarself heen benoem geen objektief bestaande, "reële" entiteite aandui nie, maar slegs woorde en name is. Die nominalisme is 'n teologiese/filosofiese stroming uit die tweede helfte van die Middeleeue. Hierdie stroming binne die metafisika ag die individuele dinge as werklik maar nie die universele gestalte daarvan nie. Dus is “boomheid” nie werklik nie, maar wel die individuele boom. Dit het gevolge vir die Godsleer. Hierdie stroming beweer dat die goeie goed is omdat God dit wil. Die vryheid van God word analoog beskou aan die van mense, waarby gekies kan word uit 'n aantal moontikhede. Die nominalisme is 'n vroeë stroming wat die belang van die wil stel.
David Thewlis
David Thewlis (gebore 20 Maart 1963) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Naked (1993), Kingdom of Heaven (2005), Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011), en Wonder Woman (2017).
Nominalisme
Nominalisme was gekant teen Middeleeuse realisme, wat hoofsaaklik beskou word as wese en dat die universele - algemeen abstrakte konsepte soos kleur en smaak - as werklik beskou word. Die universele is die eienskappe van 'n sekere voorwerp wat dit die spesifieke doel maak wat dit is. Die terugkerende gestalte van die boomheid is werklik en nie soseer die individuele boom nie. Die gevolg van die leerstelling van God is dat God 'n goeie wil het, want dit is goed. God het dus nie enige voorheen gegewe moontlikhede om uit te kies nie, maar besef alles wat hy kan doen. Hy gehoorsaam die wette wat in Homself lê.
11 Desember
11 Desember is die 345ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender, (346ste in skrikkeljare). Daar volg nog 20 dae in die res van die jaar.
Bybelmonument
Die Bybelmonument in Grahamstad herdenk die goeie verhoudinge wat daar geheers het tussen die Britse setlaars en die grensboere.
In April 1837 het 'n geselskap Voortrekkers onder Jacobus Uys op 'n uitspanning by Grahamstad oorgestaan op pad om die Kaapkolonie te verlaat. 'n Groep van 100 Engelssprekende inwoners onder leiding van William Rowland Thompson en Thomas Philipps het die trekkers daar besoek en 'n Nederlandse Bybel as afskeidsgeskenk aan hulle oorhandig.
Die monument staan op die plek van die destydse uitspanning en bestaan uit twee klipmure in die vorm van 'n regopstaande geopende Bybel. En die geopende teks wys in die trekrigting. Leonard William Thornton-White was die argitek. Ivan Mitford-Barberton was verantwoordelik vir die beeldhouwerk op die twee bronsplate. Op een plaat is die drie Setlaarleiers uitgebeeld en op die ander staan Uys, sy vrou en hul seun Piet.
Hierdie monument is op 17 Desember 1962 onthul deur staatspresident C.R. Swart. Dr. D. Dugmore van die Metodiste kerk en dr. A.J. van der Merwe van die N.G. kerk het ook by die geleentheid opgetree. Die monument lê in Strowanweg, aan die noordwestekant van die stad.
Miami
Geskiedenis
Nadat Fidel Castro ná die Rewolusie in 1959 in Kuba aan bewind gekom het, het baie ryk Kubane skuiling in Miami gesoek, wat die stad se bevolking verder vergroot het. Miami het in die 1980's en 1990's nuwe besighede en kulturele geriewe ontwikkel as deel van die Nuwe Suide. Rasse- en kulturele spanning het soms ontstaan, maar die stad het in die laaste helfte van die 20ste eeu ontwikkel as 'n belangrike internasionale, finansiële en kulturele sentrum. Dit is die tweede grootste Amerikaanse stad met 'n Spaanssprekende meerderheid (na El Paso, Texas), en die grootste stad met 'n Kubaans-Amerikaanse pluraliteit.
Geografie
Miami en sy voorstede is geleë op 'n breë vlakte tussen die Everglades in die weste en Biscayne-baai in die ooste, wat strek vanaf Lake Okeechobee suidwaarts tot Floridabaai. Die hoogte van die gebied is gemiddeld ongeveer 1,8 m (6 voet) bo seespieël in die meeste woonbuurte, veral naby die kus. Die hoogste punte word gevind langs die Miami Rock Ridge, wat onder die grootste deel van die oostelike Miami-metro lê. Die grootste deel van die stad is aan die kus van Biscaynebaai, wat 'n paar honderd natuurlike en kunsmatige versperring-eilande bevat, waarvan die grootste Miami Beach en South Beach bevat. Die Golfstroom, 'n warm seestroom, loop noordwaarts net 24 km van die kus af, sodat die stad se klimaat die hele jaar warm en gematig bly.
Geologie
Onder die vlakte lê die Biscayne-akwifeer, 'n natuurlike ondergrondse bron van vars water wat strek vanaf die suide van Palm Beach County tot in Floridabaai. Dit kom die naaste aan die landoppervlak rondom die stede Miami Springs en Hialeah. Die grootste deel van die Miami-metropolitaanse gebied kry sy drinkwater van die Biscayne-akwifer. As gevolg van die akwifeer is dit nie moontlik om meer as 5 tot 6 meter te grawe sonder om water te tref nie, wat ondergrondse konstruksie belemmer, alhoewel sommige ondergrondse parkeergarages bestaan. Om hierdie rede is die massavervoerstelsels in en om Miami verhewe of op straatvlak.
Die meeste van die westekant van die stad grens aan die Everglades, 'n tropiese moerasland wat die grootste deel van die suidelike gedeelte van Florida dek. Amerikaanse krokodille wat in die vleie woon, het dit in Miami-gemeenskappe en op groot snelweë gewaag.
Klimaat
Miami het 'n tropiese moessonklimaat (Köppen-klimaatklassifikasie Am) met warm en nat somers en warm en droë winters. Die stad se seevlakhoogte, kusligging, posisie net bokant die Kreefskeerkring en nabyheid aan die Golfstroom vorm sy klimaat.
Nominalisme
Belangrike verteenwoordigers van hierdie stroming is Roscellinus van Compiègne (ca. 1050–ca. 1124) en Willem van Ockham (1288–ca. 1347).
Filosofiese oorsprong van die nominalisme
Die nominalisme-realisme debat het sy eindelike wortels in die klassieke oudheid. Plato was 'n realis wat aangevoer het dat die eienskappe wat 'n mens van voorwerpe kan sien, net tydelike, swak manifestasies van ewige bestaande idees of vorms is. Hierdie vorms bestaan buite die materie; hulle is transendentaal. Die algemene konsepte bestaan by Plato vir dinge (universalia ante res). Byvoorbeeld, 'n spesifieke perd vir Plato is 'n onvolmaakte weerspieëling van die oerbeeld perd of “perdheid”.
Aristoteles het 'n gematigde realistiese posisie gehad. Die algemene vorms (essensies) van 'n voorwerp of substansie bestaan volgens Aristoteles werklik, maar is in die voorwerpe self: hulle is inherent.In teenstelling met Plato volg die term perd vir Aristoteles slegs van alle individuele perde wat op die aarde bestaan (universalia in rebus).
Miami
Klimaat
Miami is een van die groot kusstede in die Verenigde State wat die meeste deur klimaatsverandering geraak word. Wêreldwyd is dit ook een van die stede wat die meeste gevaar loop, volgens 'n 2020-verslag deur Resources for the Future. Wêreldwye seevlakstyging, wat in Miami na verwagting 53 tot 100 cm teen 2070 sal wees, sal lei tot 'n toename in stormskade, meer intense oorstromings, en sal ook die stad se watervoorsiening bedreig.
Nominalisme
Filosofiese oorsprong van die nominalisme
Die verskil in sienings tussen Plato en Aristoteles het ook gevolge vir die soort dialektiek wat toegepas word. In die dialoeë van Plato dien dialektiek as 'n suiwer moontlike konsep (idees, vorms) vanuit 'n voëlvlugperspektief, terwyl die dialektiek van Aristoteles eerder 'n redenasie of beredeneringsvorm is. Aristoteles se beskouings het reeds in die Middeleeue, 'n beter teelaarde vir empiriese neigings gevorm soos met Roger Bacon, en het na die Middeleeue gehelp met die ontstaan van die  filosofiese materialisme.
Miami
Klimaat
Ander potensiële impakte van klimaatsverandering sluit in hoër orkaanwindsnelhede en hewige donderstorms, wat hael of tornado's kan veroorsaak. Sommige beskermingspogings is in plek, insluitend voedende strande en die byvoeging van beskermende versperrings, die verhoging van geboue en paaie wat kwesbaar is, en die herstel van natuurlike habitatte soos vleilande. Miami Beach het $500 miljoen belê om paaie, geboue en waterstelsels te beskerm. Eiendomspryse in Miami weerspieël reeds die styging in pryse vir vaste eiendom op 'n hoër hoogte binne die stad in vergelyking met vaste eiendom op 'n laer hoogte.
Nominalisme
Filosofiese oorsprong van die nominalisme
Die sogenaamde universalistiese stryd tussen realisme en universalisme, wat 'n belangrike rol in die filosofiese debat van die elfde tot veertiende eeu gespeel het, kan gesien word as die voortsetting van hierdie verskil in insig tussen Plato en Aristoteles. Die heftigheid van die debatte van destyds word verstaanbaar wanneer mens besef dat die "gebou" van die Christendom tot hierdie universalistiese stryd grootliks op neoplatoniese grondslae gebou was.
Miami
Demografie
Die binnestad is die tuiste van minder as een dertiende van die bevolking van Suid-Florida. Miami is die 44ste meesbevolkte stad in die Verenigde State. Die Miami-metropolitaanse gebied, wat die graafskappe Miami-Dade, Broward en Palm Beach insluit, het 'n bevolking van 6,1 miljoen mense, die agtste meeste in die Verenigde State.
In 1960 het Hispane ongeveer 5% van die bevolking van Miami-Dade County uitgemaak. Tussen 1960 en 2000 was 90% van die bevolkingsgroei in die land uit Hispane bestaan, wat die Spaanse gedeelte van die bevolking teen 2000 tot meer as 57% verhoog het.
In 1970 het die Sensusburo gerapporteer dat Miami se bevolking 45% Spaans, 32,9% nie-Spaans wit en 22,7% swart was. Miami se plofbare bevolkingsgroei is aangedryf deur interne migrasie uit ander dele van die land, hoofsaaklik tot in die 1980's, sowel as deur immigrasie, hoofsaaklik van die 1960's tot die 1990's. Immigrasie na Miami gaan steeds voort en Miami se groei vandag word grootliks toegeskryf aan sy vinnige verstedeliking en hoë konstruksie, wat die bevolkingsdigthede van die middestad vergroot het, soos in Downtown, Brickell en Edgewater. Miami word meer as 'n multikulturele mosaïek beskou as 'n smeltkroes, met inwoners wat steeds hul kulturele kenmerke behou. Die algehele kultuur van Miami word sterk beïnvloed deur sy groot bevolking van Hispane uit die Karibiese Eilande en Suid-Amerika en swart mense hoofsaaklik van die Karibiese eilande.
Ekonomie
Miami is 'n belangrike sentrum van handel en finansies en spog met 'n sterk internasionale sakegemeenskap. Volgens die 2020-ranglys van wêreldstede wat deur die Globalization and World Cities Research Network (GaWC) onderneem is, gebaseer op die vlak van teenwoordigheid van globale korporatiewe diensorganisasies, word Miami as 'n Beta +-vlak wêreldstad beskou, saam met Atlanta, Dallas en Houston.
Volgens die Amerikaanse sensus tussen die jare 2015–2019 het Miami egter 'n gebrek ondervind aan eienaarbehuising, rekenaar- en internetgebruik, onderwys met betrekking tot baccalaureusgraad of hoër, gemiddelde huishoudelike inkomste, per capita-inkomste, terwyl dit 'n hoër persentasie persone in armoede het. Miami het 'n bruto metropolitaanse produk van $257 miljard, 11de in die Verenigde State en 20ste wêreldwyd in GMP.
Gedurende die middel-2000's het die stad sy grootste eiendomsoplewing sedert die Florida-grondoplewing van die 1920's beleef, en die stad het meer as honderd goedgekeurde hoë konstruksieprojekte gehad. Slegs 50 is uiteindelik gebou. Snelle hoë konstruksie het gelei tot vinnige bevolkingsgroei in die binneste woonbuurte van Miami, met Downtown, Brickell en Edgewater wat die vinnigsgroeiende gebiede van die stad geword het. Die stad het tans die sewe hoogste (sowel as vyftien van die top twintig) wolkekrabbers in die staat Florida, met die hoogste die 265 meter- Panoramatoring. As gevolg van sy sterkte in internasionale besigheid, finansies en handel, het die stad een van die grootste konsentrasie internasionale banke in die land, hoofsaaklik langs Brickelllaan in Brickell, Miami se finansiële distrik. Miami was die gasheerstad van die 2003 Free Trade Area of the Americas- onderhandelinge.
Miami is die tuiste van die Nasionale Orkaansentrum en die hoofkwartier van die Verenigde State se suidelike bevel, verantwoordelik vir militêre operasies in Sentraal- en Suid-Amerika. Miami is ook 'n industriële sentrum, veral vir klipgroewe en pakhuise. Hierdie nywerhede is grootliks gesentreer op die westekant van die stad naby Doral en Hialeah.
Kultuur
Miami geniet 'n lewendige kultuur wat beïnvloed word deur 'n diverse bevolking van regoor die wêreld. Miami staan bekend as die "Magic City" omdat dit oënskynlik oornag opgeduik het as gevolg van sy jong ouderdom, massiewe groei en sy estetika van neon art deco. Die stad self is berug vir sy dwelmoorlog in die vroeë 1980's. Dit word ook die "hoofstad van Latyns-Amerika" genoem vanweë die groot bevolking van Spaanssprekendes.
Vermaak en uitvoerende kunste
Benewens jaarlikse feeste soos die Calle Ocho-fees, is Miami die tuiste van baie vermaaklikheidsplekke, teaters, museums, parke en sentrums vir uitvoerende kunste. Die nuutste toevoeging tot die Miami-kunstetoneel is die Adrienne Arsht-sentrum vir die uitvoerende kunste, die tuiste van die Florida Grand Opera en die tweede grootste sentrum vir uitvoerende kunste in die Verenigde State na Lincoln-sentrum in New York. Die sentrum lok baie grootskaalse operas, ballette, konserte en musiekblyspele van regoor die wêreld. Ander uitvoerende kunste-lokale in Miami sluit die Olympia-teater, Wertheim Performing Arts Centre, die Fair Expo-sentrum, die Tower-teater en die Bayfront Park-amfiteater in.
Nog 'n gevierde gebeurtenis is die Miami Internanionale Filmfees, wat elke jaar vir 10 dae rondom die eerste week van Maart plaasvind, waartydens onafhanklike internasionale en Amerikaanse rolprente regoor die stad vertoon word. Miami het meer as 'n halfdosyn onafhanklike filmteaters.
Miami lok 'n groot aantal musikante, sangers, akteurs, dansers en orkesspelers. Die stad het talle orkeste, simfonieë en konservatoriums vir uitvoerende kuns. Dit sluit in die Florida Grand Opera, FIU School of Music, Frost School of Music en die New World School of the Arts.
Miami is ook 'n groot modesentrum, die tuiste van modelle en van die topmodelagentskappe ter wêreld. Die stad is gasheer vir baie modevertonings en -geleenthede, insluitend die jaarlikse Miami Modeweek en die Mercedes-Benz Modeweek Miami, wat in die Wynwood Kunsdistrik gehou word.
Museums en visuele kuns
Sommige van die museums in Miami sluit in die Frost Kunsmuseum, Frost Museum of Science, HistoryMiami, Institute of Contemporary Art, Miami Kindermuseum, Pérez Kunsmuseum, Lowe Kunsmuseum, en die Vizcaya Museum and Gardens, 'n Nasionale Historiese Landmerk geleë op 'n 28-akker vroeë 20ste-eeuse landgoed in Coconut Grove.
Kookkuns
Die kookkuns van Miami is 'n weerspieëling van sy diverse bevolking, met 'n groot invloed van die Karibiese en Latyns-Amerikaanse kookkuns. Deur die twee met Amerikaanse kookkuns te kombineer, het dit 'n unieke Suid-Florida -kookstyl geskep wat bekend staan as Floribbean-kombuis. Dit is wyd beskikbaar in Miami en Suid-Florida en word in restaurantkettings soos Pollo Tropical gevind.
Kubaanse immigrante in die 1960's het die Kubaanse toebroodjie en medianoche, Kubaanse espresso, Bistec de Palomilla en croquetas gebring, wat almal in gewildheid toegeneem het onder alle inwoners van Miami en simbole geword van die stad se gevarieerde kosse. Vandag is dit deel van die plaaslike kultuur en kan hulle oral in die stad by vensterkafees gevind word, veral buite supermarkte en restaurante. Sommige van hierdie plekke, soos die Versailles-restaurant in Little Havana, is landmerk-eetplekke van Miami. Geleë aan die Atlantiese Oseaan, en met 'n lang geskiedenis as 'n hawe, is Miami ook bekend vir sy seekos, met baie seekosrestaurante langs die Miami-rivier en in en om Biscaynebaai. Die stad is ook die hoofkwartier van restaurantkettings soos Burger King en Benihana.
Kolleges en universiteite
Miami-Dade County het meer as 200,000 studente wat by plaaslike kolleges en universiteite ingeskryf is, wat dit sewende in die land plaas in per capita universiteitsinskrywing. In 2010 het die stad se vier grootste kolleges en universiteite, Miami Dade College, Florida International University, University of Miami en Barry University, 28 000 studente gegradueer.
Miami is ook die tuiste van winsgewende en nie-winsgewende organisasies wat 'n reeks professionele opleiding en ander verwante opvoedkundige programme bied. Per Scholas is byvoorbeeld 'n nie-winsgewende organisasie wat gratis professionele sertifiseringsopleiding bied wat daarop gemik is om CompTIA A+ en Network+ sertifiseringseksamens suksesvol te slaag as 'n roete om werk te kry en loopbane te bou.
Kolleges en universiteite in en om Miami:
Media
Miami het een van die grootste televisiemarkte in die land en die tweede grootste in die staat Florida na Tampabaai. Miami het verskeie groot koerante, die belangrikste en grootste koerant is The Miami Herald. El Nuevo Herald is die belangrikste en grootste Spaanstalige koerant. Die Miami Herald en El Nuevo Herald is Miami en Suid-Florida se belangrikste en grootste koerante. Die koerante het hul jarelange tuiste in die middestad van Miami in 2013 verlaat. Die koerante het nou hul hoofkwartier by die voormalige tuiste van die Amerikaanse suidelike bevel in Doral.
Ander groot koerante sluit in Miami Today, met sy hoofkwartier in Brickell, Miami New Times, hoofkwartier in Midtown, Miami Sun Post, South Florida Business Journal, Miami Times, en Biscayne Boulevard Times. 'n Bykomende Spaanstalige koerant, Diario Las Americas, bedien ook Miami. Die Miami Herald is Miami se primêre koerant met meer as 'n miljoen lesers en het sy hoofkwartier in Downtown in Herald Plaza.
Verskeie ander studentekoerante van die plaaslike universiteite, soos die oudste, die Universiteit van Miami se The Miami Hurricane, Florida International University se The Beacon, Miami-Dade College se The Metropolis, Barry University se The Buccaneer, onder andere. Baie woonbuurte en naburige gebiede het ook hul eie plaaslike koerante soos die Aventura News, Coral Gables Tribune, Biscayne Bay Tribune en die Palmetto Bay News.
'n Aantal tydskrifteword in die groter Miami-gebied versprei, insluitend Miami Monthly, Suidoos-Florida se enigste stad/streek; Ocean Drive, 'n brandpunt sosiale toneel- glansblad; en South Florida Business Leader.
Sport
Die Heat en die Marlins speel binne Miami se stadsgrense, onderskeidelik by die FTX Arena in Downtown en LoanDepot Park in Little Havana. Marlins Park is gebou op die terrein van die ou Miami Orange Bowl-stadion.
Die Miami Dolphins speel by Hard Rock Stadium in die voorstedelike Miami Gardens, terwyl die Florida Panthers in die nabygeleë Sunrise by die FLA Live Arena speel. Inter Miami CF speel by die DRV PNK-stadion in die nabygeleë Fort Lauderdale, tydelik totdat 'n stadion in Miami gebou word.
Miami is ook die tuiste van vele universiteitsportspanne. Die twee grootstes is die Universiteit van Miami Hurricanes, wie se sokkerspan in die Hard Rock-stadion speel en Florida International University Panthers, wie se sokkerspan by die Ricardo Silva-stadion speel.
Toerisme
Toerisme is een van Miami se grootste private sektor- nywerhede, wat verantwoordelik is vir meer as 144 800 werksgeleenthede in Miami-Dade County. Die stad se gereelde uitbeelding in musiek, film en populêre kultuur het die stad en sy landmerke wêreldwyd herkenbaar gemaak. In 2016 het dit die tweede hoogste aantal buitelandse toeriste van enige stad in die Verenigde State gelok, na New York City, en is onder die top 20 stede wêreldwyd volgens internasionale besoekersbesteding. Meer as 15.9 miljoen besoekers het in 2017 in Miami aangekom en $26,1 miljard tot die ekonomie bygedra. Met 'n groot hotelinfrastruktuur en die nuut opgeknapte Miami Beach Convention Centre, is Miami 'n gewilde bestemming vir jaarlikse konferensies.
Vervoer
Miami Internasionale Lughawe (MIA) en PortMiami is van die land se besigste toegangshawens, veral vir vrag uit Suid-Amerika en die Karibiese Eilande. PortMiami is die wêreld se besigste vaarthawe, en MIA is die besigste lughawe in Florida en die grootste poort tussen die Verenigde State en Latyns-Amerika.
Miami is die tuiste van een van die grootste hawens in die Verenigde State, die PortMiami. Dit is die grootste vaarthawe ter wêreld, en word dikwels die "Cruise Capital of the World" en die "Cargo Gateway of the Americas" genoem. Dit het vir meer as 'n dekade sy status as die nommer een vaar-/passasiershawe in die wêreld behou, en akkommodeer die grootste vaartuie en die groot vaartfirmas. In 2017 het die hawe 5 340 559 passasiers bedien. Boonop is die hawe een van die land se besigste vraghawens en het 9 162 340 ton vrag in 2017 ingevoer.
Onder Noord-Amerikaanse hawens is dit tweede na New Orleans se hawe van Suid-Louisiana in vragtonnemaat wat uit Latyns-Amerika ingevoer word. Die hawe beslaan 2 vk km en het sewe passasiersterminale. China is die hawe se nommer een invoerland en nommer een uitvoerland. Miami het die wêreld se grootste aantal hoofkwartiere van vaartmaatskappye, die tuiste van Carnival Cruise Line, Celebrity Cruises, Norwegian Cruise Line, Oceania Cruises en Royal Caribbean International. In 2014 is die Port of Miami-tonnel geopen, wat die MacArthur Causeway met PortMiami verbind.
Ballon-penvis
Die Ballon-penvis (Diodon holocanthus) is 'n vis wat voorkom in die tropiese en subtropiese water van al die oseane in die wêreld. In Suider-Afrika kom dit voor van Namibië tot by Mosambiek. In Engels staan die vis bekend as balloon porcupinefish
Voorkoms
Die hele lyf – behalwe die vinne – is bedek met stekels wat agtertoe lê. Wanneer die vis homself opblaas staan die stekels orent. Die vis se kop en lyf is lig-olyfkleurig.
Leicester
Leicester (Engels: [ˈlɛstər] is 'n stad en unitary authority in die East Midlands-streek van Engeland wat as die administratiewe sentrum van Leicestershire fungeer. Die stad is aan die Soarrivier en naby die National Forest-bosgebied geleë.
Met 'n bevolking van 330 000 in die unitary authority en 440 000 in Groter Leicester (Leicester Urban Area) volgens die sensus van 2011 is Leicester die tiende grootste stad in die Verenigde Koninkryk, die grootste stad in die East Midlands asook die tweede grootste in die hele Midlands-streek na Birmingham. Opvallend is die hoë persentasie van jong inwoners (in 2011 was 27 persent van die bevolking 19 jaar oud of jonger) asook die groot aandeel bewoners van nie-Britse afkoms. Leicester huisves die grootste gemeenskap van etniese minderhede en immigrante in die Koninkryk, veral danksy immigrasie uit Suid-Asië.
As 'n belangrike kommersiële en nywerheidsentrum lewer Leicester se ekonomie, die grootste in die East Midlands, met sowat £11 miljard 'n kwart van dié streek se totale bruto geografiese produk op en bied werkgeleenthede vir 437 000 mense.
Ondanks sy industriële ontwikkeling het Leicester 'n buitengewone persentasie van historiese geboue en strukture bewaar. So dateer antieke Romeinse sypaadjies en badhuise uit die tyd toe Leicester as Ratae Corieltauvorum 'n Romeinse militêre buitepos in 'n gebied was wat deur die Keltiese Corieltauvi-stam bewoon is.
Jan Jonker Afrikaner
Jan Jonker Afrikaner (Bethanie, Suidwes-Afrika, omstreeks 1820 – Tsaobis, Duits-Suidwes-Afrika, 10 Augustus 1889) was die sesde en laaste kaptein van die Oorlam-Afrikaner-stam in Suidwes-Afrika. Eers Hendrina Afrikaner het tussen 2004 en 2011 as Oorlamkaptein gedien.
Leicester
Min is bekend oor die vroeë middeleeuse geskiedenis van die nedersetting nadat Romeinse troepe uit Brittanje onttrek is, maar nadat dit deur die Dene ingeneem is het dit een van vyf versterkte nedersettings in die Deens-oorheerste Danelaw-gebied van Engeland geword. Die stadsnaam is volgens geskiedkundiges afgelei van die term castra van die Ligore of "kamp van bewoners aan die Legro-rivier". Leicester verskyn in die Normandiese Domesday Book as Ledecestre.
Jan Jonker Afrikaner
Hy was die seun of broerskind van kaptein Jonker Afrikaner.
Leicester
Leicester is een van die oudste stede in Engeland wat vanaf omstreeks 670 as setel van 'n biskop gedien en sodoende stadstatus verwerf het. Dié status is egter herroep nadat die plaaslike adel en kerkowerhede in die 11de eeu in 'n stryd gewikkel was.
Leicester het in die moderne tydperk tot 'n belangrike markdorp gegroei, maar eers met die begin van die nywerheidsomwenteling is 'n proses van onbeplande stedelike groei in die gebied aan die gang gesit. Die industriële groei is in die 19de eeu deur 'n nuutgeboude netwerk van spoorweë en kanale bevorder en het van Leicester 'n ekonomiese spilpunt met 'n verskeidenheid nywerhede, waaronder ingenieurswese, skoen- en tekstielvervaardiging gemaak sodat die stadsgebied gaandeweg na die voorheen landelike omgewing uitgebrei het. Die stadsgrense is in die 19de en 20ste eeu verskeie kere verskuif om nuut verstedelikte gebiede in te sluit. In 1889 het Leicester 'n county borough geword en in 1919 sy stadstatus herwin.
Vandag is Leicester 'n belangrike opvoedkundige sentrum en setel van twee tersiêre instellings, die Universiteit van Leicester en die De Montfort-universiteit. Die stad is langs die Midland Main Line-spoorroete en naby die M1-snelweg geleë.
Leicester was een van die gasheerstede tydens die Krieketwêreldbeker 1983, Rugbywêreldbeker 1991, Krieketwêreldbeker 1999, Rugbywêreldbeker 1999 en Rugbywêreldbeker 2015.
All Saintsnek
All Saintsnek is 'n bergpas in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit is op die R61-pad tussen Mthatha en Ngcobo geleë.
Honsjoe
Honsjoe (Japannees: 本州, Honshū / Honsyū, [hoꜜɯ̃ɕɯː],, letterlik: "Hoofeiland" of "Hoofprovinsie") is die grootste en mees bevolkte eiland van Japan. Dit is suid van Hokkaido, wat aan die ander kant van die Tsoegaroe-seestraat geleë is, noord van Sjikokoe aan die ander kant van die Binnelandse See en noordoos van Kioesjoe aan die ander kant van die Kanmon-seestraat. Dit is die sewende grootste eiland ter wêreld volgens oppervlakte en die eiland met die tweede grootste bevolking ter wêreld ná Java. In Honsjoe se suidooste is Tokio, Japan se hoofstad en grootste stad, geleë.
Honsjoe vorm saam met Hokkaido, Kioesjoe en Sjikokoe die vier hoofeilande van die Japanse Argipel tussen die See van Japan in die weste en die oop Stille Oseaan in die ooste. Dié eiland grens in die noordweste aan die See van Japan, in die ooste aan die oop Stille Oseaan en in die suide aan die Filippynse See.
Honsjoe is ongeveer 1 300 km lank en wissel in wydte tussen 50 en 230 km met 'n totale oppervlakte van 225 800 km², omtrent 60% van die totale oppervlakte van Japan. Dit is groter as die eiland Groot-Brittanje en effens groter as die Amerikaanse deelstaat Minnesota. Honsjoe se kuslyn is 5 450 km lank.
Honsjoe is bergagtig en vulkanies en loop gereeld onder aardbewings deur. Die Groot Kanto-aardbewing het Tokio byvoorbeeld in September 1923 erg beskadig. Die hoogste bergpiek op dié eiland is die aktiewe vulkaan Foedji teen 3 776 m, wat dit die wêreld se sewende hoogste eiland maak. Honsjoe het talle riviere insluitend die Shinanorivier, Japan se langste rivier. Dié eiland se klimaat is gematig, maar daar is 'n merkbare verskil tussen die oostelike en suidelike kant en die westelike en noordelike (See van Japan-kus) kant. 'n Bergreeks loop oor die hele lengte van Honsjoe. Benewens Foedji is die Japannese Alpe 'n belangrike landmerk van Honsjoe. Honsjoe se vulkane behoort tot die Ring van Vuur wat die Stille Oseaan van Nieu-Seeland tot Chili omsirkel.
Julianus
Julianus (Grieks: Ἰουλιανὸς; 331 - 26 Junie 363) was van 361 tot 363 keiser van die Romeinse Ryk, sowel as ’n filosoof en skrywer in Grieks. Sy verwerping van die Christendom en sy bevordering van Neoplatoniese Hellenisme in die plek daarvan, het daartoe gelei dat die Christelike kerk hom as Julianus die Geloofsversaker gebrandmerk het.
Julianus was lid van die Konstantynse dinastie en is as kind wees gelaat. Hy is grootgemaak deur die Gotiese slaaf Mardonius, wat ’n groot invloed op hom gehad en hom van ’n uitstekende opvoeding voorsien het. In 355 het Constantius II hom caesar van die westelike provinsies gemaak. In 360 het Julianus se soldate hom tot augustus verklaar en dit het tot ’n burgeroorlog met Constantius gelei. Dié is egter dood voordat daar enige veldslag was, en hy het Julianus voor sy dood as sy opvolger aangewys.
Dood en opvolging
In 363 het Julianus ’n ambisieuse veldtog teen die Sassanidiese Ryk onderneem. Die veldtog was aanvanklik suksesvol, maar hy het nie die ryk probeer beleër nie en in Persië se hartland inbeweeg. Hy het egter gou voorraadprobleme ondervind en moes noodgedwonge noordwaarts terugtrek terwyl hy voortdurend deur die Perse aangeval is. Tydens die Slag van Samarra is Julianus onder geheime omstandighede dodelik gewond.
Hy is opgevolg deur Jovianus, ’n senior offisier in die keiserlike wag. Dié moes noodgedwonge grondgebied afstaan om die vasgekeerde Romeinse magte te red.
Rubens Barrichello
Rubens Barrichello (gebore 23 Mei 1972 in São Paulo) is 'n Brasiliaanse renjaer wat van 1993 tot 2011 aan Formule Een Grand Prix-wedrenne deelgeneem het.
Hy was die eerste bestuurder om 300 Grand Prix-inskrywings met 300 wegspronge te bereik, in 2010. Hy was ook die voorsitter van die Vereniging van Grand Prix-renjaers in 2010. Barrichello het elf Formule Een Grands Prix gewen.
Scarlett Pomers
Scarlett Pomers (gebore 28 November 1988) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Slappy and the Stinkers (1998) en Happy, Texas (1999), en in die televisiereekse Star Trek: Voyager (1995) en Reba (2001).
Heelsum
Heelsum is ’n dorp in die munisipaliteit Renkum in die provinsie Gelderland in Nederland.
Adam Thomas
Adam Thomas (gebore 11 Augustus 1988) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Emmerdale (1972), Casualty (1986), Doctors (2000), en Waterloo Road (2006).
Billy B. Van
Billy B. Van (3 Augustus 1878 – 16 November 1950) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent The Beauty Shop (1922).
Nasionale Vergadering van Suid-Afrika
Die Nasionale Vergadering is die laerhuis van die Parlement van Suid-Afrika, geleë in Kaapstad, Wes-Kaap. Dit bestaan uit nie minder as 350 en nie meer as 400 parlementslede nie. Die helfte van die lede van die Nasionale Vergadering word vir vyf jaar op proporsionele grondslag van 'n nasionale lys verkies en die ander helfte van provinsiale lyste.
Die Speaker van die Nasionale Vergadering beklee die voorsitterstoel vir die vergadering.
Andrea Bowen
Andrea Bowen (gebore 4 Maart 1990) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent G.B.F. (2013) en in die televisiereekse Desperate Housewives (2004) en Scandal (2012).
Jack Donohue (regisseur)
Jack Donohue (3 November 1908 – 27 Maart 1984) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Close-Up (1948), Lucky Me (1954), en Assault on a Queen (1966), en in die televisiereeks The George Gobel Show (1954).
Pan-Afrika Kongres
Die Pan-Afrika Kongres wat op 19, 20 en 21 Februarie 1919 in Parys gehou is, was die tweede geleentheid in die geskiedenis dat 'n deel van die swart wêreldbevolking hul verenig het, en hoewel gematigd, gepleit het vir meer selfbesking en selfbestuur. Die begrip panafrikanisme, wat vir die eerste keer op die Pan-Afrika Konferensie van 1900 in Londen gebruik is, het na die kongres in 1919 eers 'n gehoor verwerf. Die Amerikaanse intellektuele, professor en redakteur W.E.B. Du Bois (1868-1963) was verantwoordelik vir die organisasie en bly 'n onontbeerlike faktor vir die sukses van die kongres. Behalwe vir die oproep om meer regte verklaar die 57 afgevaardigdes dat daar ook internasionale wetgewing nodig was om die inheemser bevolking van Afrika te beskerm teen uitbuiting, lyfstraf en slawerny en hulle van goeie onderwys te voorsien. 'n Ander doel was om internasionale toesig te bewerkstellig vir die voormalige Duitse kolonies Tanzanië, Kameroen, Togo en Suidwes-Afrika wat dit na die Eerste Wêreldoorlog verloor is. Ondanks die feit dat 'n groot deel van Afrika nie op die kongres is verteenwoordig en die direkte gevolge van die kongres minimaal was, het dit 'n belangrike rol gespeel in die evolusie van die panafrikaanse stroming. Na die kongres in Parys is daar nog vier ander Pan-Afrikaanse kongresse in 1921, 1923, 1927 en 1945 gehou.
Oorsprong
Die Pan-Afrikaanse Kongres van 1919 in Parys word deur baie historici gesien as die eerste suksesvolle poging om pan-afrikanisme as 'n georganiseerde stroming op die kaart te sit. Die Amerikaanse intellektuele, professor en redakteur W.E.B. Du Bois (1868-1963) was die belangrikste faktor by die reel van die kongres (en die vier kongresse wat hier op volg) en word as die vader van die pan-afrikanisme gesien. Die konsep vind egter sy oorsprong tydens die Pan-Afrikaanse Konferensie van 1900 in Londen, georganiseer deur 'n advokaat uit Trinidad, genaamd Henry Sylvester Williams (1869-1911).
Formule Een
Die sport is tradisioneel in Europa gesentreer, wat ongetwyfeld nog steeds sy leiersmark is, maar wedrenne is ook al gehou in die Amerikas, Afrika, Asië en Australië. Nuwe wedrenne in Aboe Dhabi, Bahrein, Maleisië, China en Turkye het die sport se internasionale karakter en aansien verder versterk.
Pan-Afrika Kongres
Oorsprong
Du Bois woon die konferensie in die Westminster Hall in 1900 by as 'n bestuurder en was verantwoordelik vir die opstel van die amptelike dokument Adress of the Nations of the World. Die dokument spel uit die universele stryd om politieke gelykheid, sosiale -, ekonomiese- en menseregte en sou na alle koloniale magte in die wêreld gestuur word. Al word die konferensie as 'n klein stap gesien en het dit nie tot direkte aksie gelei nie, was Du Bois daarvan oortuig dat dit die aandag getrek het en dat dit die regte manier was om die Afrika vraagstuk onder die aandag van die wêreld te bring. Gedurende die konferensie in Londen word die woord panafrikanisme vir die eerste keer gebruik. Ook het Du Bois tydens hierdie konferensie vasgestel dat "die probleem van die twintigste eeu, die probleem van die kleurlyn is". Nog belangriker was sy mededeling oor die noodsaaklikheid van 'n drastiese sosiale verandering en die beëindiging van die Europese uitbuiting in Afrika, aangesien dit sentraal sou kom by die begrip panafrikanisme:
Formule Een
Die sport word beheer deur die FIA, Fédération Internationale de l'Automobile, wat op sy beurt hoofsaaklik bevorder en beheer word deur Bernie Ecclestone.
Pan-Afrika Kongres
Oorsprong
"Laat die nasies van die wêreld die integriteit en onafhanklikheid van die vrye Neger-state van Abessinië (Ethiopië), Liberië, Haiti en die res respekteer, en laat die inwoners van hierdie state, die onafhanklike stamme van Afrika, die Negers van die Wes-Indië en Amerika, en die swart onderdane van alle nasies moed skep, onophoudelik streef en dapper veg, sodat hulle vir die wêreld hul onbetwisbare reg kan bewys om onder die groot broederskap van die mensdom te tel. "
Motiewe
Die motiewe van Du Bois om 'n tweede Pan-Afrikaanse kongres, hierdie keer in Parys in 1919 te organiseer, kan die oorsprong van die panafrikanisme help verklaar. Du Bois beskou Afrika as sy 'geboorteland' en het 'n romantiese en humanitêre betrokkenheid met die bevolking van hierdie kontinent. Daarbenewens het hy hoop gesien in die feit dat die imperialistiese Duitsland in die Eerste Wêreldoorlog verslaan is. Die konsep selfbeskikking en anti-imperialisme was aan die orde van die dag en was vir Du Bois ook die belangrikste redes om die kongres te organiseer. Du Bois stel dat: "laat daar op die donker vasteland 'n laaste groot kruistog vir die mensdom begin. Met Afrika verlos, sou Asië veilig wees en Europa inderdaad triomferend wees."
Du Bois het die maandelikse byeenkoms van die Amerikaanse interrasse protestgroep die National Association for the Advancement of Colored People (NAACP) in September 1918 gekies om sy idees vir die kongres voor te stel. Du Bois werk as redakteur vir die organisasie se tydskrif The Crisis en was ook lid van die bestuur van die NAACP. Dit bly onduidelik waarom hy regtig hierdie maand vir sy voorstel uitkies, maar die logiese antwoord blyk te wees dat dit toe reeds duidelik geword het dat die geallieerde sou wen, en het hy die noodsaaklik gesien vir die NAACP om direkte stappe te onderneem betreffende die toekoms van Afrika.
Memorandum oor die toekoms van Afrika
President Woodrow Wilson tree op 4 Desember 1918 aan boord van die George Washington vir 'n vaart na die deur oorlog verwoeste Europa. Die doel van sy besoek aan Parys was die aanbied van sy veertien punte en die onderhandeling van die Verdrag van Versailles. In Oktober is Du Bois se voorstel deur die NAACP bevestig en vertrek hy vier dae na Wilson, aan boord van die amptelike persboot Orizaba, in die rigting van Parys. Du Bois het sy plek op die Orizaba hoofsaaklik ten danke aan sy memorandum On the Future of Africa. Die memorandum was die produk van baie jare aan navorsing en belangstelling oor Afrika en in die verbeterings van die status van Afrikane in die Verenigde State. In die dokument dui Du Bois aan dat daar 'n sentrale Afrika staat geskep moes word, bestaande uit die voormalige Duitse kolonies en Belgiese-Kongo. Hierdie staat staan in die belang van die hele Afrika bevolking en van beskawing in die algemeen. Alhoewel Du Bois 'n einde wou maak aan die handel in en uitbuit van die Afrika bevolking, het die memorandum 'n gematigde toon en geen verwysings na stryd of die gebruik van geweld nie.
Die besluit van die NAACP om Du Bois na Parys te stuur kom egter nie voort uit die belangstelling in sy voorstel van 'n Pan-Afrikaanse Kongres nie. Die NAACP was eerder geïnteresseerd in swart verteenwoordiging by die vredesbesprekings in Versailles en in 'n omvangryke ondersoek na die behandeling van swart soldate tydens die Eerste Wêreldoorlog. Du Bois se memorandum lei tot 'n besluit om 25 Amerikaanse afgevaardigdes na Parys te stuur om met president Wilson die toekoms van Afrika te bespreek. Du Bois gebruik die ondersoek na Amerikaanse Afrikaanse soldate indirek om toestemming te kry vir die kongres. Die NAACP sou uiteindelik die hele kongres finansier.
Steun van die Verenigde State bly ontwykend
Die volgende stap vir Du Bois in die organisering van die Pan-Afrikaanse Kongres, was om te verseker dat die belangrikste lede van die Wilson administratie sy memorandum te lees kry. Ook hoop Du Bois dat hy gekies sou word as amptelike swart afgevaardigde by die vredesbesprekings in Versailles. Hy skryf aan Wilson 'n brief waarin hy benadruk dat hy die vakuum sou kan vul wat ontstaan het deur die besluit om geen afgevaardigde van die swart gemeenskap te hê nie: "dit sou 'n ramp wees vir die twee honderd miljoen swart mense om absoluut sonder stem te wees of verteenwoordiging by hierdie groot transformasie van die wêreld."
Onder die Amerikaanse afgevaardigdes vir die vredesbesprekings in Versailles was daar intussen die vrees dat die kongres sou gebruik word om die land in diskrediet te bring. Die Amerikaners was bang dat Du Bois die diskriminasie van swart Amerikaners in die Verenigde State sou bekend maak. Dit was veral bang om deur ander lande te gekonfronteer te word met gruwelikhede soos lynchs, wat destyds 'n realiteit in die Verenigde State was. Du Bois se pogings om president Wilson te oortuig van die feit dat die kongres nie oor Afro-Amerikaners sou gaan nie, het misluk omdat hy Wilson se hoofadviseur, kolonel Edward House, nie kon oortuig nie. Een gevolg hiervan was dat baie swart afgevaardigdes van die Verenigde State nie hul paspoorte gekry het nie en daarmee nie deel kon neem aan die kongres nie.
Formule Een
Geskiedenis
Geskiedkundig het die Formule Eenreeks ontwikkel uit die voor-oorlogse Europese Grand Prix-motorwedrenne van die 1920's en die 1930's. Verskeie Europese wedrenorganisasies het die reëls neergelê vir 'n Wêreldkampioenskap voor die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog, maar weens die staking van wedrenne tydens die oorlog, is die bestuurderswêreldkampioenskap eers in 1950 geformaliseer;  'n kampioenskap vir vervaardigers het gevolg in 1958. Nie-kampioenskaps-Formule Een-wedrenne is vir baie jare die wêreld oor gehou, maar weens die toenemende kostes en dalende belangstelling is die laaste van hierdie wedrenne in die vroeë 1980's gestaak.
Die eerste groot tegnologiese ontwikkeling, Cooper se bekendstelling van midgemonteerde enjins, het ook in die 1950's geskied; Jack Brabham, die kampioen van 1959 en 1960 het die meerderwaardigheid van die nuwe ontwerp bewys. Dit het spoedig daartoe gelei dat die voorgemonteerde enjin permanent vervang is in F1-renmotors.
Die eerste Britse wêreldkampioen was Mike Hawthorn, wat in 'n Ferrari die titel in 1958 verower het; toe Colin Chapman F1 betree het as 'n onderstelontwerper en later as die stigter van Lotus, het die Britte die toneel vir die volgende dekade oorheers. Tussen Jim Clark, Jackie Stewart, Jack Brabham, Graham Hill en Denny Hulme het Britse spanne twaalf bestuurders- en vervaardigers-wêreldkampioenskappe verower tussen die jare 1962 en 1973.
In 1968 het Lotus borgskappe aan die sport bekend gestel deur die afdruk van 'n Goue Blaar (kenteken van die Imperial Tobacco maatskappy) op hulle motors te laat aanbring. Borgskappe het sedertdien by verre die grootste bron van inkomste vir die spanne geword. Sigaretvervaardigers was 'n groot bron van finansiering vir Formule Eenspanne, totdat hul advertensies weens tabakrook se gesondheidsgevare verban is.
Die 1980's was die era van die turbo-aanjaer motors wat meer as 'n 1 000 perdekrag (750 kW) kon ontwikkel. Hierdie motors was en is steeds die kragtigste renbaanwedrenmotors van alle tye, maar om snelhede te beperk is brandstofkapasiteit en aanjaerdruk beperk, en uiteindelik is turbo-aanjaers finaal verbied in 1989.
Tydens die vroeë 1990's, het spanne begin om elektroniese bestuurshulpmiddele in te span soos onder meer kragstuur, traksiebeheer, en semi-outomatiese ratkaste. Sommige van die ontwikkelings is ontleen aan gewone motors van die tyd. Ander innoverings, soos die aktiewe onderstel het primêr op die resiesbaan ontwikkel en het later hulle pad na die vertoonlokale gevind. Die FIA het vanweë klagtes dat tegnologie die uitkoms van die wedrenne bepaal het, eerder as die bestuurder se vaardigheid, besluit om baie van die hulpmiddele te verbied in 1994.
Williams was die mees suksesvolle span in die vroeë tot middel-negentigs met Nigel Mansell, Alain Prost, Damon Hill en Jacques Villeneuve wat kampioenskappe met hulle Renault-aangedrewe Williamsmotors losgeslaan het, behalwe vir Michael Schumacher wat met 'n Benetton twee kampioenskappe in die tydperk gewen het. Toe Williams hulle Renault-enjins verloor het in 1998 het McLaren die toonaangewende span geword. Hulle het een vervaardigerskampioenskap gewen, terwyl hulle voorste jaer, Mika Häkkinen, twee wêreldbestuurderskampioenskappe behaal het. Michael Schumacher het vanaf 2000 die eerste dekade van die nuwe millennium oorheers met die Ferrarispan.
Slegs drie spanne domineer die kampioenskap al vanaf 1984, naamlik McLaren, Williams en Ferrari wat buiten twee, al die motors verskaf het vir die kampioene. 'n Direkte gevolg van die tegnologiese verbeteringe is dat die finansiële las soveel groter geword het en het dit bykans onmoontlik geword vir kleiner onafhanklike spanne om kompeterend en finansieel lewensvatbaar te bly. Verskeie spanne (onder andere Minardi, Prost en Arrows) moes al om hierdie rede aan die kompetisie onttrek.
Die motors
Moderne F1 motors is enkelsitplek, oopkajuit, oopwielrenmotors. Hulle moet deur die spanne self vervaardig word en deur 'n gespesifiseerde enjin (na gelang van die regulasies van daardie jaar) aangedryf word. Die beste enjins se kraglewering word hier om en by 900 perdekrag gereken by 19 000 opm. Ratkaste is hoofsaaklik 7-spoed en semi-outomaties (d.w.s. die bestuurder moet die ratveranderingsein aktiveer, die koppelaar, versnellerbeheer en verandering van die rat word egter alles elektronies beheer).
Die motors steun swaar op aerodinamika met die gebruik van groot voor- en agterdrukvlerke om ongeveer twee keer soveel drukkrag te skep as wat die motor weeg; dus kan 'n F1 motor teoreties maklik onderstebo of teen 'n steil helling ry. Die motors word van ultraliggewig koolstofvesel vervaardig en gebruik 'n uiters fyn verstelde brandstofmengsel wat baie soortgelyk is aan gewone petrol. Buitebande wat nie gegroef is nie ("slicks", behalwe vir reënbande) word gebruik, wat uit doelgemaakte verbindings vervaardig word vir maksimum klouvermoë, en wat 'n baie kort leeftyd het.
Enjins
'n Kragtige, betroubare enjin is onontbeerlik vir 'n renmotor se prestasie. Deur die geskiedenis het die enjinregulasies heelwat verander, soos hieronder aangedui: