cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Puma (genus)
Die pelse van hierdie diere is kort en dik en wissel gewoonlik tussen 'n geel-grys of rooierige kleur; groot verskille word onder die volwasse diere van hierdie twee katsoorte waargeneem. Beide spesies is inheems aan die Amerikas.
DNS-navorsing het bevind dat die hierdie genus die naaste aan die jagluiperd verwant is. As gevolg van die jagluiperd se eie, kenmerkende gelaatstrekke, wat eie aan die  Acinonychinae  -subfamilie is,  sal 'n indeling saam met die poema en jaguarandi ongeldig wees.
1729
Die jaar 1729 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 29ste jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
1730
Die jaar 1730 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 30ste jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Wynsteen
Wynsteen is 'n belangrike neweproduk van die wynbedryf.
Anubias gigantea
Die Anubias gigantea is a spesie van die Anubias genus. Dit is inheems aan Guinee, Ivoorkus, Liberië, Sierra Leone en Togo.
Wynsteen
Kaliumwaterstoftartraat
Die wynsteensuur in druiwe kan verbind met die kalium in wyn. In hierdie proses word die suur kaliumsout wynsteen (wetenskaplik bekend as kaliumwaterstoftartraat) in die vorm van kristalle gevorm wat dan deel vorm van die afsaksel in 'n wynbottel of neerslaan op die kurkprop. Dit gebeur veral as die wyn aan groot temperatuurwisseling onderwerp is.
Gebruike van wynsteen
Wynsteen word onder andere in die bereiding van bakpoeier, wyn, koeldrank, medisyne, tandepasta, glas, vuurwerk, skoonmaakmiddels vir metale en speelklei gebruik. In voedsel het dit die eienskap dat dit die kleur laat behou as die tekstuur gewysig word. In resepteboeke word die woorde crème de tartre en cremor tartari soms vir wynsteen gebruik.
Wynsteensuur
Wynsteensuur is 'n organiese suur wat in die meeste vrugte voorkom in die vorm van soute van kalium, kalsium en magnesium.
David Clarke (akteur)
David Clarke (30 Augustus 1908 – 18 April 2004) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Deadly Game (1941), The House on Telegraph Hill (1951), en The Narrow Margin (1952), en in die televisiereeks Ryan's Hope (1975).
Wynsteen
Geskiedenis
Wingerdprodukte (wyn, brandewyn, asyn, rosyntjies en wynsteen) was van die belangrikste uitvoerartikels en verdieners van buitelandse valuta van die Kaapkolonie. In 1820 'n 9 030 pond wynsteen uitgevoer en daarmee is 1 640 Riksdaalders verdien. Vir jare daarna het die uitvoer van wynsteen tussen die ₤1 000 en ₤2 000 per jaar vir die land opgelewer.
Max George
Max George (gebore 6 September 1988) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Glee (2009), The Wanted Life (2013), en Bear Grylls: Mission Survive (2015).
Abe Lenstra
Abe Lenstra (Heerenveen, 27 November 1920 – Heerenveen, 2 September 1985) was 'n Nederlandse sokkerspeler. Die aanvaller was een van die beste spelers van die land met die invoering van beroepsokker in Nederland (in 1954). Tussen 1940 en 1954 het Abe Lenstra vir SC Heerenveen gespeel, waarby met sy goeie spel die klub uitgegroei het van dorpsklub tot 'n klub met nasionale faam. Met Abe Lenstra het SC Heerenveen twee keer as naaswenner van die Nederlands kampioenskap geëindig.
Toe beroepsokker in 1954 in Nederland begin het, het Abe Lenstra na die groter span Sportclub Enschede gegaan. Met Abe Lenstra het die klub steeds boaan die nuwe Eredivisie gelê, maar die span kon nie die kampioenskap wen nie. In 1958 het die span selfs boaan die Eredivisie geëindig saam met DOS, maar het hulle in die ekstra eindstryd verloor (1-0 na 180 (!) minute).
In 1960 het hy op 39-jarige leeftyd verhuis na die tweede span in Enschede: die Enschedese Boys, wat in die Eerste divisie gespeel het. Daar het hy saam met die Suid-Afrikaanse sokkerspeler Darius Dhlomo gespeel. In 1963 het hy die skoene opgehang. Daarna het hy onder meer negen jaar die sokkerspan van die Universiteit Twente (ook in Enschede) afgerig.
R381 (Suid-Afrika)
Die R381 is 'n streeksroete in Suid-Afrika wat Beaufort-Wes met Loxton in die Noord-Kaap verbind. Die roete begin waar dit aftak van die N1-nasionale pad net buite Beaufort-Wes. Die roete gaan oor die Rosebergpas en net daarna oor die Moltenopas in die Nuweveldberge, die gedeelte van die roete is langs die Karoo Nasionale Park. Die roete word medebeskryf vir die laaste 2.4 km met die R356 voor dit in Loxton eindig en by die R63 aansluit.
Kassiete
Die Kassiete was ’n volk van die antieke Nabye Ooste wat van omstreeks 1595 v.C. tot die 12de eeu v.C. oor Babilonië geheers het ná die val van die Ou Babiloniese Ryk. ’n Ander naam vir hulle was waarskynlik Galzu.
Hulle het beheer oor Babilon oorgeneem nadat die Hetiete die stad in 1595 v.C. (of 1531 v.C.) verwoes het en ’n dinastie gevestig, eers in Babilon en daarna in Dur-Kurigalzu.
Die Kassiete was lede van ’n klein militêre aristokrasie, maar was doeltreffende heersers en plaaslik nie ongewild nie, en hul bewind van sowat 500 jaar het ’n noodsaaklike fondament gelê vir die ontwikkeling van die daaropvolgende Babiloniese kultuur. Die strydwa en perd, wat die Kassiete aanbid het, is in dié tyd vir die eerste keer in Babilonië gebruik.
Die Kassiete se taal is nog nie geklassifiseer nie. Wat bekend is, is dat dit nie verwant was aan óf die Indo-Europese óf die Semitiese óf ander Afro-Asiatiese tale nie en dit was moontlik ’n geïsoleerde taal. Sommige geleerdes stel egter ’n verband voor met die Horities-Urarteïese tale van Klein-Asië. Die aankoms van die Kassiete word egter verbind met die destydse migrasie van Indo-Europese volke. Verskeie Kassitiese leiers en gode het Indo-Europese name gehad,  en dit is moontlik dat hulle oorheers is deur ’n Indo-Europese elite soos die Mitanni, wat oor die Horities-Urarteïessprekende Horiete van Klein-Asië regeer het.
Geskiedenis
Die eerste dinastie van Babilon het kort ná Hammoerabi al begin verval as gevolg van onder meer ’n inval van die Hetiete uit Anatolië. Die Kassiete (of Kossaeërs) uit Persië het die wanorde benut om gereelde strooptogte uit te voer.
Hulle is in vroeëre bronne al as vyande van Mesopotamië genoem, maar nou het hulle daarin geslaag om die mag oor te neem. Die magsoorname van die Kassiete is weer eens deur ’n assimilasieproses gevolg. Die Kassiete het die taal en kultuur van die onderworpe volke oorgeneem, met die gevolg dat daar geen breuk in die tradisie was nie.
’n Belangrike deel van die literêre en wetenskaplike tekste uit die Oud-Babiloniese Tyd het onder die Kassiete selfs wettige gesag verkry. Oorspronklike tekste uit hierdie tydperk is skaars en niksseggend. Dit is opvallend dat hoë amptenare van belasting vrygestel is. Dit kan afgelei word uit die sogenaamde kudurru's (fraai uitgevoerde klippe waarmee die landerye afgebaken is). Kopieë van die klippe is as bewysstukke in die tempel bewaar.
Die Kassiete het vanuit hul hoofstad (vermoedelik Dur Kurigalzu) net soos die Assiriërs diplomatieke betrekkinge met die Hetiete en die Egiptenare gehandhaaf.
Axinella proliferans
Die spons behoort tot die genus Axinella en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Ridley.
Kaap St. Martin-vuurtoring
Die Kaap St. Martin-vuurtoring is 'n aktiewe vuurtoring wat in 1977 in gebruik geneem is. Dit is 'n 10 m hoë, driehoekige tralietoring met 'n fokale vlak van 17 m. Die lig flits elke 10 sekondes, wit of rooi, afhangende van die rigting. Die voorkant van die toring huisves 'n groot driehoekige dagmerk wat ondertoe wys. Die vuurtoring staan 7 km wes van Stompneusbaai.
Spinel
Spinel is 'n mineraal met chemiese formule.
Aloe striata
Die Aloe striata is 'n aalwyn wat endemies aan die Oos-Kaap en Wes-Kaap is. Dit vorm deel van die fynbos en kom voor van Worcester tot by die Groot-Keirivier en binnelands so ver as Graaff-Reinet, Cradock en Queenstown. Dit het gladde, seegroen tot turkoois blare met pienkerige, tandlose rande, en dit dra bondels koraaloranje blomme in die lente.
Spinel
Struktuur
Die mineraal het 'n kubiese kristalstruktuur wat die argetipe is vir die strukturbericht-klassifikasie se H11-struktuur. Hierdie struktuurtipe word gewoonlik die spinel-struktuur genoem en daar is talle minerale met 'n algemene formule wat hierdie struktuur het. Daar is ook sulfiede wat dié struktuur besit. Hulle word tiospinelle genoem.
Die spinelstruktuur is afgelei van die kubiese digpakking. Dit is 'n 2x2x2 superstruktuur van die kubiese digpakking se eenheidsel met Z=8 formule-eenhede in die sel. Daar is daardeur 8*4= 32 suurstofatome in die supersel. Daar is ook 8*4=32 oktaëdriese interstisiële holtes en 8*8=64 tetraëdriese holtes. Die divalente -ione beset 1/8 van die tetraëdriese holtes en die trivalente ione beset 1/2 van die oktaëdriese holtes. Daar is egter ander minerale wat 'n spinel-struktuur het soos magnetiet waar dit anders is. In magnetiet beset die divalente ione saam met die helfte van die trivalente ione die oktaëderholtes, terwyl die ander helfte van die trivalente ione beset word. Dit word die omgekeerde spinelstruktuur genoem.
Judaïsme
Dogma
Sentraal in die Joodse religie is die Tora, of "die Wet", wat in die eerste vyf boeke van die Hebreeus Bybel opgeteken staan. 'n Godsdienstige Jood sal daarna streef om die Torah te gehoorsaam en sodoende God se leiding in sy hele lewe te aanvaar en na te volg. Die lees van die Torah is 'n belangrike deel van die seremonie in die sinagoge.
Die Jode sien uit na die tyd wanneer God Sy Messias (Gesalfde) sal stuur om Sy koninkryk op die aarde te vestig. (Christene glo dat hierdie Messias reeds gekom het in die persoon van Jesus Christus).
Met sowat 15 miljoen Jode wêreldwyd, is die Judaïsme vandag nie een van die grootste godsdienste op aarde nie. Judaïsme se belangrikheid is ook nie in die eerste plek daaraan gekoppel dat dit sowat vierduisend jaar gelede begin het en moontlik die oudste monoteïstiese godsdiens op aarde is nie (daar is onsekerheid oor presies wanneer Zoroastrisme – die ander antieke monoteïstiese godsdiens – ontstaan het).
Die Judaïsme, waarin sterk klem gelê word op die aanbidding van die enige en almagtige Skeppergod, se uniekheid en belangrikheid hou eerder verband met die besondere impak wat dit deur die eeue op ander godsdienste en religieë gehad het. Nie net is dit die godsdiens en leefwyse van die miljoene Jode op aarde nie, maar invloede van die Judaïsme kan ook gevind word in godsdienste soos die Rastafarianisme, Baha’i, Sciëntologie, Gnostisisme en ander.
Meer nog – die wêreld se twee grootste godsdienste, die Christelike godsdiens en Islam, wat saam deur meer as die helfte van die sowat 7 miljard mense op aarde nagevolg word, het as 't ware uit die Judaïsme ontstaan. Dit kan daarom sonder twyfel beskou word as die invloedrykste godsdiens in die geskiedenis van die mensdom.
Algemene leerstellings
Die Judaïsme het nie 'n amptelike geloofsbelydenis of geloofsverklaring soos die meeste ander godsdienste nie. Dit skryf eerder voor wat Jode moet doen en nie moet doen nie, as wat dit voorskryf wat hulle moet glo. Dit bevat wette en voorskrifte wat uitgevoer moet word eerder as leerstellinge wat bely moet word en reguleer dus gelowiges se optrede eerder as hul denke. Sommige meen wel dat die kern van die Judaïsme saamgevat word in die Sjema, drie verse uit die Joodse Bybel wat soggens en saans hardop deur toegewyde Jode voorgelees word. Ander meen weer dat die "Dertien Geloofsbeginsels", wat in die twaalfde eeu deur die Joodse geneesheer, filosoof en teoloog Rambam (1135–1204 nC) saamgestel is, die beste samevatting is van dit waarin Jode glo. Daar is egter sekere basiese oortuigings met betrekking tot God, die skepping en die mens wat deur die meeste Jode gehuldig word en wat as die basiese leerstellinge van die Judaïsme beskou kan word.
Een almagtige Skeppergod
Soos in ander monoteïstiese godsdienste, is die aanbidding van die enige, almagtige, volmaakte en heilige God wat alles geskape het en steeds oor die heelal heers, die sentrale en belangrikste leerstelling in die Judaïsme. Besonderhede oor God se oorsprong en wese is ver bo die insig van die menslike verstand, en die skepping self word gesien as genoegsame bewys van Sy bestaan. Van Sy eienskappe is wel aan die mens geopenbaar, onder meer deur die profete, maar ook deur Sy skepping en handeling met die mens.
God is ewig en universeel
God is ook verhewe bo die menslike begrippe van tyd en plek. Hy bestaan van alle ewigheid af en sal tot in alle ewigheid bestaan. Hy is ook alomteenwoordig, wat beteken dat Hy altyd oral is en alles waarneem wat plaasvind. God is dus universeel – nie net die God van die Jode nie, maar ook die Skepper en God van alle ander mense op aarde.
God is almagtig en weet alles
Niks is vir God onmoontlik nie en Hy kan letterlik enigiets doen. Hy is ook alwetend, wat beteken dat Hy nie net oor alle kennis en wysheid beskik nie, maar dat Hy ook alles weet wat in die verlede, hede of toekoms gebeur het of nog gaan gebeur. God ken ook elke mens se gedagtes, en dus die diepste motiewe vir dit wat ons doen of sê.
God is Gees
Hoewel die Hebreeuse Bybel soms in menslike terme na God verwys (soos dat Hy in die tuin van Eden gewandel het), glo Jode dat dit bloot beeldspraak is en dat God nie 'n fisieke liggaam het nie. Hy is 'n geestelike wese, so heilig en onbegryplik groot teenoor die mens dat dit selfs verbode is om Hom in fisieke vorm voor te stel (soos deur beelde of skilderye).
God is Een Wese
Die belangrikste verskil tussen die Judaïstiese en Christelike beskouings van God is dat Jode die Christelike leerstelling verwerp dat God Een is, maar uit drie Persone (Vader, Seun en Heilige Gees) bestaan. Jode beskou Hom as 'n enkele, volledige wese wat nie verdeel kan word of volgens Sy verskillende eienskappe beskryf kan word nie ("Die Naam van God").
Ander eienskappe
In die Judaïsme word God as die "Vader en Koning" van die mens beskou. Dit beteken egter nie dat Hy noodwendig manlik is nie, aangesien Hy verhewe is bo die menslike eienskappe van geslag. In die Bybel word Hy ook onder meer openbaar as barmhartig, liefdevol, genadig, regverdig, getrou en – bowenal – waardig om deur alle mense aanbid te word.
'n Unieke en baie belangrike konsep in die Judaïsme is die oortuiging dat Israel God se verbondsvolk is. Jode (en die meeste Christene) glo dat God en die Jode in 'n besonderse verhouding tot mekaar staan deur 'n verbond (berith) wat reeds in die tyd van Abraham gesluit is.
Volgens die Bybel het dié verbond sy oorsprong sowat vierduisend jaar gelede gehad toe God aan die aartsvader Abraham belowe het om vir ewig sy (Abraham) en sy nageslag se God te wees (Genesis 17: 1 – 14). As deel van die verbond het God ook beloof om die land Kanaän vir Abraham se nageslag te gee. Op hul beurt moes hulle Hom alleen gehoorsaam en alle manlike lede van die volk besny as teken van hul verbond met Hom.
Die verbond is sowat seshonderd jaar later tydens die uittog uit Egipte op die berg Sinai teenoor Moses bevestig en verder uitgebrei (Eksodus 19 – 20 en Deuteronomium 5: 1 – 22). Op die berg het God vir Moses gesê dat Hy die volk Israel uit al die volke gekies het om Sy "eiendom" te wees – 'n koninkryk van priesters wat Hom alleen moes gehoorsaam en dien. Hy het ook daar vir Moses 'n opsomming gegee van die wette waarvolgens die volk moes leef – die Tien Woorde – ten einde hul kant van die verbond na te kom.
Rol in Israel se geskiedenis
Omdat God sy seën volgens die verbond aan Israel belowe mits hulle Hom gehoorsaam, is die gehoorsaamheid of ongehoorsaamheid van die volk deur die eeue dikwels gesien as die direkte oorsaak van hul teëspoed of voorspoed (sien Esra 9 en Nehemia 9 en 10). Geskiedkundige gebeure wat met Israel verband hou, word vandag nog deur tradisionele Jode beskou as God se reaksie op die volk se geestelike gedrag. Selfs die onmenslike vervolging van Jode deur die eeue word gesien as die gevolg van die volk se verbreking van hul verbond met God. God bly altyd getrou en regverdig en kom altyd Sy kant van die verbond na, maar die mens bring dikwels swaarkry oor homself deur ongehoorsaam te wees aan God se wette.
Universele konteks
Hoewel Israel as God se "verbondsvolk" of "uitverkore volk" beskou word, sien die meeste Jode hulle nie as verhewe bo ander volke of mense nie. 'n Minderheid glo wel dat God se genade net vir Israel beskore is. Die meeste glo egter dat God Israel uitverkies het om Sy spesiale wette na te kom en sodoende as model te dien vir die ganse mensdom, of dat hulle (Jode) as "priesterlike volk" as 't ware die skakel is tussen God en die res van die mensdom. Die meeste Jode, sowel as Christene, sien die verbond dus in 'n universele konteks. Hulle glo dat God Hom in antieke tye op verskillende wyses aan verskillende volke openbaar het en hulle geroep het om Hom alleen te dien, en dat Hy die verbond met die Jode eers gesluit het nadat ander Sy pogings om hulle deur gehoorsaamheid met Hom te versoen, verwerp het.
Openbaring van God
Sedert die vroegste tye het die Jode die egtheid en uniekheid van die God wat hulle aanbid verbind met die feit dat Hy, anders as die afgode wat deur ander volke aanbid is, Hom deur woord en daad aan die mens openbaar. Hoewel Sy bestaan en sommige van Sy eienskappe uit die skepping (natuur) gesien kan word, is Hy die God wat "praat en doen" en daardeur meer omtrent Homself en Sy wil vir die mensdom bekend maak.
Die Bybel bevat talle voorbeelde van hoe God sy goedkeuring of afkeur met die mens wys deur spesifieke gebeure te laat plaasvind. Só het Hy in die tyd van Noag byna alle lewe op aarde deur 'n groot vloed vernietig en net vir Noag en sy gesin gespaar (Genesis 6-9) omdat die mensdom van Hom afvallig geword het. In Moses se tyd verlos Hy die volk Israel weer uit hul slawerny in Egipte deur die Egiptiese Farao deur middel van tien plae te dwing om die Jode vry te laat (Eksodus 7-14) en na die "beloofde land" te laat terugkeer. God gebruik dus gebeure, wat meestal verband hou met die Joodse volk, om Sy goedkeuring of afkeur te wys. Op dié wyse openbaar Hy Sy wil aan die volk en lei Hy hulle om volgens Sy wil op te tree.
Jode glo dat God Homself en Sy wil ook in die verlede aan die mensdom openbaar het deur spesiale persone – profete – aan wie Hy Sy wil bekend gemaak het sodat hulle dit namens Hom aan ander kan oordra. Die mees omvattende versameling van hierdie spesiale openbarings van God word vervat in die Tora, of "geopenbaarde instruksies" van God. In die breedste betekenis van die woord verwys die Tora na al die Joodse geskrifte en gebruike. Dit sluit onder meer leringe, wette, aanbevole gedrag, dele van die geskiedenis van die Joodse volk, poësie, verhale en kommentaar op 'n verskeidenheid teologiese onderwerpe in. In die engste betekenis van die woord verwys die Tora net na die eerste vyf boeke (Pentateug) van die Hebreeuse Bybel, wat Jode glo deur God aan Moses geopenbaar is. Jode glo dat God die Tora vir die mens gegee het om Homself en Sy wil aan die mens bekend te maak. Alleen deur homself aan God se wil te onderwerp en volgens God se geopenbaarde voorskrifte te leef, kan die mens God werklik behaag en God se wil vir sy of haar lewe bereik.
Volgens die Bybel (Genesis 1: 26) het God die mens volgens Sy beeld gemaak. Dit beteken egter nie dat die mens na die fisieke of liggaamlike beeld van God geskape is nie, aangesien God in elk geval Gees is en nie 'n fisieke liggaam het nie. Die Jode glo dat hierdie beeld van God waarna die mens geskape is, eerder verwys na die innerlike wese of natuur van die mens. Net soos God, het die mens die vermoë om te kan verstaan en te kan onderskei. Anders as diere, kan die mens deur sy intellek waarnemings maak sonder om sy fisieke sintuie (sig, gehoor, gevoel, reuk, smaak) te gebruik.
Tweeledige natuur
Volgens die Judaïstiese siening het elke mens 'n ingebore impuls om goed te doen – die jetser tow, asook 'n impuls om te doen wat verkeerd is – die jetser ra. Hulle verskil dus van die Christelike leerstelling dat God die mens aanvanklik goed gemaak het, dat die mens deur sy eie ongehoorsaamheid in sonde verval het en dat alle mense sedertdien in sonde gebore word en daarom geneig is tot kwaad. Die yetzer tov is die mens se morele gewete, die "innerlike stem" wat 'n mens herinner aan God se wil wanneer jy iets verkeerd wil doen en wat jou lei om te doen wat reg is in God se oë. Volgens sommige sieninge tree hierdie impuls eers op twaalf- of dertienjarige ouderdom met die Bar Mitzvah in werking. Aan die ander kant is die yetzer ra nie noodwendig die begeerte om sinnelose boosheid te pleeg soos om iemand sonder rede te vermoor of skade te berokken nie. Dit is eerder die mens se selfsugtige natuur of begeerte om jouself te bevoordeel en jou eie begeertes te versadig sonder om die gevolge van jou dade in ag te neem.
Soos die Christelike godsdiens en Islam, glo Jode ook dat elke mens oor 'n vrye wil beskik wat hom of haar in staat stel om self besluite te neem en keuses te doen – en dan self die gevolge van daardie besluite te dra. Hulle glo dat die yetzer ra nie op sigself boos of verkeerd is nie. God het die mens daarmee gemaak, en daarsonder sou mense nie getrou het, huise gebou het, kinders gebaar het of saketransaksies gedoen het nie. Die mens moet egter sy vrye wil gebruik om te besluit tot watter mate hy die impuls van die yetzer ra of die yetzer tov gaan volg, en moet dan die gevolg van sy of haar wilsbesluit self dra. (Sien inligtingkassie: "Lewe ná die dood".)
Heilige Geskrifte
Die Joodse geskrifte kan in twee groepe verdeel word, naamlik die Tanag, of geskrewe Tora (soortgelyk aan die Ou Testament van die Christen-Bybel), en die Talmoed, of oorgelewerde Tora (sien artikel: "Tora – Instruksies van God"). Omdat die verhouding tussen God en die mens in die Judaïsme grootliks draai om die mens se gehoorsaamheid aan God se geopenbaarde wil, speel die Heilige Skrifte van Judaïsme 'n baie sentrale rol in dié godsdiens.
Voorlesing in die sinagoge
Die bestudering van die Tora deur die individu word deur die meeste Jode belangrik geag omdat 'n mens daardeur meer leer oor God se wil en hoe om volgens Sy wil te leef. Sommige toegewyde Jode bestudeer elke dag minstens een bladsy van die Talmoed – 'n praktyk bekend as daf yomi.
Charles Mitchell
Sir Charles Bullen Hugh Mitchell (1836 – 7 Desember 1899) was 'n Goewerneur van Natal. Hy het sy opleiding oorspronklik in die Britse Vloot ondergaan. Hy sluit in 1852 by die Royal Marines aan en veg in die Krimoorlog. Hy arriveer in 1877 vir die eerste keer in Natal en werk as Koloniale Sekretaris. In 1889 word hy die Goewerneur van Natal. Hy is in Desember 1899 in Singapoer oorlede. Die dorp Charlestown is na hom genoem.
John Howard Northrop
John Howard Northrop (* 5 Julie 1891 in Yonkers, New York – † 27 Mei 1987 in Wickenburg, Arizona) was 'n Amerikaanse chemikus, biochemikus en universiteitsprofessor.
In 1946 het hy die Nobelprys vir Chemie toekenning gedeel met Wendell Meredith Stanley en James Batcheller Sumner vir sy werk oor die suiwering en kristallisering van ensieme en virusproteïene. .
1731
Die jaar 1731 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 31ste jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Narros
Narros is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Jacqueline Anderson
Jacqueline Anderson (gebore 4 Maart 1975) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Half Baked (1998) en Intimate Affairs (2001), en in die televisiereeks As the World Turns (1956).
Acinonyx
Acinonyx is 'n soogdiergenus uit die Felidae-familie. Dit is vandag dwarsoor Afrika en Asië verspreid, hoewel dit voorheen ook in Europa voorgekom het. Die jagluiperd is die enigste oorblywende spesies van hierdie genus. Wozencraft (1993) plaas die Acinonyx in hul eie eenstammige subfamilie, die Acinonychinae. Salles (1992), Johnson & O'Brien (1997), Bininda-Emonds et al. (1999), en Mattern & McLennan (2000) reken die Acinonyx, Puma concolor (Poema), en Puma (= Herpailurus) yagouaroundi (Jaguarandi) as verteenwoordigers uit naverwante sustergroepe.
Agang
Agang Suid-Afrika is 'n progressiewe Suid-Afrikaanse politieke party wat op 18 Februarie 2013 deur Mamphela Ramphele gestig is. Die party moedig die hervorming van direkte regering aan en streef daarna “om ’n sterker demokrasie te bou waarin burgers die kern van openbare lewe sal wees” en het beoog om die regerende African National Congress in die 2014 algemene verkiesing aan te vat. Die naam “Agang” is ’n Suid-Sotho-woord wat beteken “om te bou”. Die party se naam kan as ‘akhani’ in die Nguni-taalfamilie (Zoeloe, Swazi, Suid-Ndebele en Xhosa) vertaal word.
Op 28 Januarie 2014 is aangekondig dat Ramphele as die Demokratiese Alliansie se presidentskandidaat in die 2014 algemene verkiesing sou optree. Hierdie rampspoedige poging tot ’n oorname van die DA is vyf dae later, op 2 Februarie beëindig toe Ramphele gesê het dat sy nie meer vir die DA beskikbaar is nie.
Ideologie en stigting
Die party is op vyf beginsels gebou: bemagtig mense om te regeer, bou effektiewe openbare dienste, bou ’n hergestruktureerde ekonomie, bou ’n moderne opvoeding- en opleidingstelsel en die heropbou van Suid-Afrika se posisie in Afrika en Internasionaal. Agang is amptelik op 22 Junie 2013 in Pretoria as politieke party gestig.
Na ’n aantal skandale in die party, waaronder bedrog met die verdwyning van R13 miljoen en ander, het Ramphele op 8 Julie 2014 haar uittrede uit partypolitiek aangekondig en gesê dat sy geslaag het in haar doel om ’n politieke voertuig op die been te bring vir diegene wat nie ’n politieke stem het nie.
Antieke Nabye Ooste
Die antieke Nabye Ooste was die tuiste van vroeë beskawings in ’n streek wat rofweg ooreenstem met die moderne Midde-Ooste: Mesopotamië (moderne Irak, Suidoos-Turkye, Suidwes-Iran, Noordoos-Sirië en Koeweit), antieke Egipte, antieke Iran (Elam, Medië, Partië en Persië), Anatolië/Klein-Asië en die Armeense Hooglande (Turkye se Oos-Anatolië, Armenië, Noordwes-Iran, Suid-Georgië en Wes-Azerbeidjan), die Levant (moderne Sirië, Libanon, Palestina, Israel en Jordanië), Siprus en die Arabiese Skiereiland. Die antieke Nabye Ooste word bestudeer in die velde Nabye Oosterse argeologie en antieke geskiedenis.
Die geskiedenis van die antieke Nabye Ooste begin met die opkoms van Sumer in die 4de millennium v.C., hoewel die eindtyd van bron tot bron verskil. Die term dek die Brons- en Ystertydperk in die streek tot óf met die verowering van die Achaemenidiese Ryk in die 6de eeu v.C. óf dié van die Masedoniese Ryk in die 4de eeu v.C. óf die Moslemse verowerings in die 7de eeu v.C.
Die antieke Nabye Ooste word beskou as een van die wiege van die beskawing. Dit is hier waar intense landbou dwarsdeur die jaar vir die eerste keer beoefen is. Dit het gelei tot die eerste digte stedelike nedersettings en die ontwikkeling van baie bekende instellings van die beskawing, soos sosiale klasse, gesentraliseerde regering en ryke, en georganiseerde godsdiens en welsyn. Dit het ook gelei tot die eerste skryfstelsel, alfabet (abjad), geldeenheid en regskodes, vroeë ontwikkelings wat die fondament gelê het vir sterrekunde en wiskunde, en die ontdekking van die wiel.
Die begrip Nabye Ooste
thumb|300px|links|Kaart van die antieke Nabye Ooste. Die term "antieke Nabye Ooste" kom van die 19de-eeuse onderskeid wat getref is tussen die Nabye en Verre Ooste. Dit het ná die Krimoorlog ontstaan as wêreldstreke van belang vir die Britse Ryk. Die gebiede waar die Hamidiese slagting onder die Armeniërs en Assiriërs deur die Ottomaanse Ryk van 1894 tot 1896 plaasgevind het, is as die Nabye Ooste beskryf. Die verhoog van die Sino-Japannese Oorlog van 1894 tot 1895 is die Verre Ooste genoem.
Ná die val van die Ottomaanse Ryk het die betekenis van die term Nabye Ooste aansienlik vervaag, want dit is hoofsaaklik gebruik om die maksimum omvang van die Ottomaanse Ryk te beskryf. Die term "Midde-Ooste" vir dié streek het gewilder geraak, hoewel "antieke Nabye Ooste" onder argeoloë gevestig is en ’n spesifieke betekenis gekry het: Dit strek van Wene (in die noorde) tot die punt van die Arabiese Skiereiland (in die suide), en van Egipte (in die weste) tot die grense van Irak (in die ooste). Die 19de-eeuse argeoloë het Iran by hul definisie gevoeg, want hoewel dié land nooit deur die Ottomane regeer is nie, het die Ottomaanse Ryk en Rusland dit van Europa afgesny. Die argeoloë het egter die hele Europa en gewoonlik Egipte uitgesluit, hoewel dele van laasgenoemde wel in die Ottomaanse Ryk geval het.
Tydperke
Die antieke Nabye Ooste word in verskillende blokke met diskrete name opgedeel wat tydperke met relatief stabiele kenmerke aandui.
Vroeë Mesopotamië
Die Uruk-tydperk (c. 4000-3100 v.C.) het bestaan van die protohistoriese Steentydperk tot die Vroeë Bronstydperk in die geskiedenis van Mesopotamië en het gevolg op die Obeid-tydperk. Dit is genoem na die Sumeriese stad Uruk en was die begin van die stedelike lewe in Mesopotamië. Dit is gevolg deur die Sumeriese beskawing. In die laat Uruk-tydperk, wat ooreenstem met die Vroeë Bronstydperk, het wigskrif geleidelik ontwikkel.
Sumer en Akkad
Sumer, in Suid-Mesopotamië, is die vroegste bekende beskawing in die wêreld. Dit het geduur van die eerste nedersetting, Eridu, in die Obeid-tydperk (laat 6de millennium v.C.) deur die Uruk-tydperk (4de millennium v.C.) en die dinastiese tydperke (3de millennium v.C.) tot met die opkoms van Assirië en Babilonië in die laat 3de millennium v.C. en vroeë 2de millennium v.C. onderskeidelik. Die Akkadiese Ryk, wat deur Sargon die Grote gestig is, het geduur van die 24ste tot die 21ste eeu v.C. en word deur baie beskou as die wêreld se eerste ryk. Die Akkadiërs het eindelik verdeel en na Assirië en Babilonië versprei.
Elam
Antieke Elam het oos van Sumer en Akkad gelê, in die verre weste en suidweste van die hedendaagse Iran. Dit het gestrek van die laelande van die provinsies Khuzestan en Ilam. In die Ou Elam-tydperk, c. 3200 v.C., het dit bestaan uit koninkryke op die Iranse plato en was dit gesentreer om die stad Anshan. Van die middel 2de millennium v.C. was dit gesentreer om Susa in die Khuzestan-laelande. Elam is in die 9de tot 7de eeu v.C. in Assirië opgeneem; die beskawing het egter voortbestaan tot 539 v.C., toe dit eindelik oorgeneem is deur die Iranse Perse. Die Proto-Elamitiese beskawing het bestaan van c. 3200 v.C. tot 2700 v.C., toe die latere hoofstad Susa deur die kulture van die Iranse plato begin beïnvloed is. In argeologiese terme stem dit ooreen met die laat Banesh-tydperk. Dié beskawing word as die oudste in Iran erken en het omtrent dieselfde tyd bestaan as sy naburige Sumeriese beskawing. Die Proto-Elamitiese skrif is ’n skryfstelsel wat vir ’n kort ruk vir die antieke Elam-taal (’n geïsoleerde taal) gebruik is voor die ingebruikneming van Elamitiese wigskrif.
Die Amoriete
Die Amoriete was ’n nomadiese Semitiese volk wat die land wes van die Eufraat van die tweede helfte van die 3de millennium v.C. af bewoon het. In die vroegste Sumeriese tekste, vanaf omstreeks 2400 v.C., word die land van die Amoriete verbind met die weste, insluitende Sirië en Kanaän, hoewel hulle oorspronklik van Arabië kon gewees het. Hulle het hulle eindelik in Mesopotamië gevestig.
Laat Bronstydperk
Die Horiete het van omstreeks 2500 v.C. in Noord-Mesopotamië en streke net oos en wes daarvan gewoon. Hulle het moontlik in die Kaukasus gewoon en die streek van die noorde af binnegekom, maar dit is nie seker nie. Hulle het hulle later gevestig in klein koninkryke dwarsdeur Noord-Mesopotamië en Sirië. Die grootste en invloedrykste van dié koninkryke was Mitanni. Die Horiete het ’n aansienlike rol gespeel in die geskiedenis van die Hetiete.
Kizzuwatna is die naam van ’n antieke koninkryk uit die 2de millennium v.C. Dit was geleë in die hooglande van Suidoos-Anatolië in moderne Turkye. Die hoofstad van die koninkryk was Kummanni.
Luwies is ’n uitgestorwe taal van die Anatoliese tak van die Indo-Europese taalfamilie. Luwiessprekers het geleidelik deur Anatolië versprei en was ná omstreeks 1180 v.C. ’n bydraende faktor in die val van die Hetitiese Ryk, waar die taal reeds wyd gepraat is. Luwies is ook in die Nieu-Hetitiese state van Sirië soos Melid en Carchemish gepraat, asook in die Sentraal-Anatoliese koninkryk Tabal wat omstreeks 900 v.C. floreer het.
Mari was ’n antieke Sumeriese en Amoritiese stad 11 km noordwes van die hedendaagse dorp Abu Kamal aan die westeroewer van die Eufraat en sowat 120 km suidoos van Deir ez-Zor, Sirië. Daar word geglo dit was sedert die 5de millennium v.C. bewoon, hoewel dit floreer het van 2900 tot 1759 v.C., toe dit deur Hammoerabi van Babilon verwoes is.
Mitanni was ’n Horitiese koninkryk in Noord-Mesopotamië van omstreeks 1500 v.C., met die hoogtepunt van hul mag in die 14de eeu v.C. Dit het bestaan uit wat vandag Suidoos-Turkye, Noord-Sirië en Noord-Irak is. Die hoofstad was Washukanni, waarvan argeoloë nog nie die presiese ligging kon vasstel nie. Die koninkryk was vermoedelik ’n feodale staat wat regeer is deur vegter-adellikes van Indo-Ariese afkoms wat die Levant-streek iewers in die 17de eeu v.C. binnegeval het. Hul invloed is duidelik in die linguistiese superstratum in Mitanni-rekords.
Die Arameërs was Semitiese, halfnomadiese veeboere wat in Bo-Mesopotamië en Aram (Sirië) gewoon het. Hulle was nooit ’n verenigde ryk nie; hulle was verdeel in onafhanklike koninkryke oor die hele Nabye Ooste. Hulle het egter hul taal- en kultuurstempel op die hele Nabye Ooste en verder afgedruk, aangehelp deur massamigrasies deur opeenvolgende ryke, insluitende die Assiriërs en Babiloniërs. Geleerdes het selfs al die Engelse term Aramaization gebruik vir die Assyro-Babiloniese volke se tale en kulture.
Die Seevolke was ’n konfederasie seevarende aanvallers uit die 2de millennium v.C. wat na die oostelike oewers van die Middellandse See gevaar en politieke onrus gesaai het. Hulle het ook probeer om Egipte tydens die heerskappy van die 19de Dinastie in te val en beheer oor die land oor te neem, en weer in Jaar 8 van die bewind van Ramses III van die 20ste Dinastie. Farao Merneptah verwys uitdruklik na hulle as "die uitheemse lande (of volke) van die see" in sy Groot Karnak-inskripsie.
Verval in die Bronstydperk
Sommige historici beskou die oorgang van die Laat Bronstydperk na die Vroeë Ystertydperk as gewelddadig, skielik en kultureel ontwrigtend, soos blyk uit die einde van die paleisekonomieë van die Egeïese beskawings en Anatolië wat vervang is deur die geïsoleerde dorpskulture van die donker eeue in die geskiedenis van die antieke Midde-Ooste. Sommige beskryf dit selfs as ’n "katastrofe".
Die verval kan gesien word teen die agtergrond van die stadige, relatief aaneenlopende verspreiding van ysterbewerking in die streek. Dit het in die 13de en 12de eeu v.C. begin met vroeë ysterbewerking in wat vandag Roemenië is. Die kulturele verval van die Miceense koninkryke, die Hetitiese Ryk in Anatolië en Sirië, en die Egiptiese Ryk in Sirië en Israel, asook die einde van langafstand-handelskontakte en die skielike afname in geletterdheid het tussen 1206 en 1150 v.C. plaasgevind. In die eerste fase van hierdie tydperk is feitlik elke stad tussen Troje en Gasa gewelddadig verwoes en dikwels daarna verlate agtergelaat. Ná die geleidelike einde van die donker eeu wat ontstaan het, het nuwe Hetitiese en Aramese koninkryke in die middel 10de eeu v.C. ontstaan, asook die Nieu-Assiriese Ryk.
Ystertydperk
Tydens die Vroeë Ystertydperk, van 911 v.C. af, het die Nieu-Assiriese Ryk ontstaan en met Babilonië en ander minder sterk magte meegeding om die oorheersing van die streek. Dit was egter eers ná die hervormings van Tiglat-Pileser III in die 8ste eeu v.C. dat dit ’n groot en magtige ryk geword het. In die Middel-Assiriese typerk van die Laat Bronstydperk was Assirië ’n koninkryk van Noord-Mesopotamië (die hedendaagse Noord-Irak), met Babilonië as sy suidelike mededinger om oorheersing. Van 1365-1076 v.C. was dit ’n groot ryk wat met Egipte en die Hetitiese Ryk meegeding het. Van die veldtog van Adad-nirari II af het dit ’n uitgestrekte ryk geword wat die 25ste Dinastie van Egipte, die Midde-Ooste en groot dele van Klein-Asië, antieke Iran, die Kaukasus en oostelike Mediterreense streek omvergewerp het. Die Nieu-Assiriese Ryk het die Middel-Assiriese periode opgevolg (14de tot 10de eeu v.C.). Sommige geleerdes, soos Richard Nelson Frye, beskou die Nieu-Assiriese Ryk as die eerste werklike ryk in die mens se geskiedenis. In dié tyd het Aramees naas Akkadies die ryk se amptelike taal geword.
Die state van die Nieu-Hetitiese koninkryke was Luwies-, Aramees- en Fenisiessprekende politieke entiteite van Noord-Sirië en Suid-Anatolië wat ná die val van die Hetitiese Ryk omstreeks 1180 v.C. ontstaan en tot omtrent 700 v.C. voortbestaan het. Die term "Nieu-Hetities" word soms net gebruik vir die Luwiessprekende prinsdomme soos Malatya en Karkamish, en die breër kulturele term "Siro-Hetities" vir al die entiteite wat in Suid-sentraal-Anatolië ontstaan het ná die val van die Hetitiese Ryk, soos Tabal en Quwê, sowel as vir dié in die noordelike en kusstreke van Sirië.
Urartu was ’n antieke koninkryk van Armenië en Noord-Mesopotamië wat omstreeks 860 v.C. opgang gemaak het tot in 585 v.C. Dit was geleë op die bergagtige plato tussen Klein-Asië, die Iranse Plato, Mesopotamië en die Kaukasusberge. Dit was later bekend as die Armeense Hoogland en die middelpunt was die Vanmeer (nou in Oos-Turkye). Die naam stem ooreen met die Bybelse Ararat.
Die term Nieu-Babiloniese Ryk verwys na Babilonië onder die heerskappy van die 11de ("Chaldeuse") dinastie, van die opstand van Nabopolassar in 623 v.C. tot die inval deur Sirus die Grote in 539 v.C. Deur die eeue van Assiriese oorheersing het Babilonië ’n prominente status geniet en in opstand gekom by die geringste teken van die teenoorgestelde. Die Assiriërs het egter altyd daarin geslaag om Babiloniese lojaliteit te herstel, óf deur die toestaan van meer voorregte óf militêr. Dit het eindelik geëindig met die dood van die laaste sterk Assiriese heerser, Assurbanipal, in 627 v.C. Babilonië het ’n paar jaar later in opstand gekom. Saam met die Mede en Skitiërs het hulle Nineve in 612 en Harran in 608 v.C. verwoes, en die setel van mag het weer na Babilonië verskuif. Daarna het die Mede ’n groot deel van die antieke Nabye Ooste beheer vanaf hul basis in Ecbatana (hedendaagse Hamadan, Iran) – veral die grootste deel van die moderne Turkye, Iran, Irak en die Suid-Kaukasus.
Ná die val van die Mede was die Achaemenidiese Ryk die eerste van die Persiese ryke wat oor die grootste deel van die antieke Nabye Ooste en omliggende gebiede regeer het, en die tweede groot Iranse ryk (ná Medië). Toe hy op sy grootste (sowat 7,5 miljoen km2) was, was die Achaemenidiese Ryk territoriaal die grootste ryk van die klassieke oudheid en die eerste wêreldryk. Dit het oor drie vastelande (Europa, Asië en Afrika) gestrek, insluitende (benewens sy middelpunt in die hedendaagse Iran) die gebiede van die moderne Irak, die Kaukasus (Armenië, Georgië, Azerbeidjan, Dagestan en Abchasië), Klein-Asië (Turkye), Thracië, Bulgarye, Griekeland, baie van die kusstreke aan die Swartsee, Noord-Saoedi-Arabië, Jordanië, Israel, Libanon, Sirië, Afganistan, Sentraal-Asië, dele van Pakistan en al die belangrike bevolkingsentrums van antieke Egipte tot so ver as Libië. Dit is in die Westerse geskiedenis bekend as die vyand van die Griekse stadstate in die Grieks-Persiese Oorloë, vir die vrylating van die Israeliete uit hul Babiloniese gavangenskap en vir die instelling van Aramees as die ryk se amptelike taal.
Godsdienste
Antieke beskawings in die Nabye Ooste is in ’n groot mate beïnvloed deur spirituele gelowe, wat gewoonlik nie ’n onderskeid getref het tussen hemel en aarde nie. Hulle het geglo goddelike aksies beïnvloed alle aardse sake, asook dat die toekoms voorspel kan word. Voorbodes is dikwels in Egipte en Mesopotamië aangeteken, asook rekords van belangrike gebeure.
R399 (Suid-Afrika)
Die R399 is 'n streeksroete in Suid-Afrika wat begin by die R45 by Vredenburg, dan medebeskryf word met die R27 vir 2.9 km deur Velddrif en eindig by die N7-nasionale pad tussen Piketberg en De Hoek.
Costa Ricaanse poema
Die Costa Ricaanse poema (Puma concolor costaricensis) is 'n bedreigde subspesie uit die Felidae-familie. Hierdie poema-subspesies jag gewoonlik saans en kan soms groot afstande aflê om prooi te soek. Daar is gemiddeld 3 welpies in een werpsel by geboorte. Die dier het 'n eweredige geelbruin pels, sonder kolle. Hierdie spesifieke subspesies is die tweede grootste kat in Costa Rica, wat se habitat oor 'n wye gebied strek. Dit is soos die meeste poemas rats en kan vinnig en bedrewe te werk gaan.
Turkse Wikipedia
Die Turkse Wikipedia is die Turkse uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlynensiklopedie. Die wikipedia is in Desember 2002 begin.
Dit het tans artikels en is die 30ste grootste wikipedia.
De Wijk, Gelderland
De Wijk is 'n nedersetting in die munisipaliteit Voorst in die provinsie Gelderland in Nederland.
R402 (Suid-Afrika)
Die R402 is 'n streeksroete in Suid-Afrika wat die N2-nasionale pad verbind met die R62-provinsiale pad by Kareedouw. Die roete is maar 7 km lank tussen die twee paaie met die Kareedouwpas op die roete.
Burchell se rooivlerkie
Burchell se rooivlerkie (Pseudobarbus burchelli) is 'n varswatervis wat hoofsaaklik voorkom in die Breederivier in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Dit staan ook bekend as die Breederivier-rooivlerkie en in Engels as Burchell's redfin.
Voorkoms
Die onvolwasse en jong volwasse visse is olyfbruin met verskeie vlekke en kolle, wat 'n gebroke streep vorm, op die lyf. Die gebroke streep eindig in 'n driehoek op die basis van die stertvin. Volwasse visse wat paar se kleur verdonker na 'n donker olyfbruin met die onderkant wat lig bly. Daar is twee pare baarde om die mond en volwasse visse het tuberkels op die kop. Die vis word tot 135 mm lank.
Habitat
Die vis leef in poele en die dieper vloeiende gedeeltes van die groter sytakke en die hoofstroom. Hulle vreet detritus en klein organismes vanaf die bodem en paar in die somer. Die kleiner vissies leef in skole saam en die volwasse vissies in kleiner groepe.
Gillian Anderson
Gillian Anderson (gebore 9 Augustus 1968) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Last King of Scotland (2006) en in die televisiereekse The X-Files (1993) en The Fall (2013).
Biografie
Kort ná Anderson se geboorte het die gesin vir 15 maande na Puerto Rico verhuis en daarna na Londen. Nege jaar later het die Anderson-gesin teruggetrek na die Verenigde State. Anderson was 'n rebelse tiener wat op die punktoneel was, "body piercings" (lyfkuns) gedra het en haar hare in 'n verskeidenheid kleure gekleur het. Sy is eenkeer gearresteer omdat sy by haar hoërskool ingebreek het.
Haar ontdekking van teater was 'n keerpunt in haar lewe. Sy het oudisies vir amateurteater in haar tuisdorp (Grand Rapids, Michigan) afgelê en talentvol voorgekom. Toe sy haar roeping vind, het haar skoolprestasie aansienlik verbeter.
Nadat hy in 1986 gematrikuleer het, het Anderson vier jaar lank by die dramaskool van De Paul Universiteit in Chicago studeer. Sy het toe na New York verhuis om 'n loopbaan te begin. Sy het 'n rol gespeel in die Broadway-stuk Absent Friends (1991), waarvoor sy 'n teatertoekenning ontvang het en 'n jaar later speel sy in The Philanthropist (1992). Daarbenewens het sy bygedra tot 'n lae-begroting film getiteld The Turning (1992). Sy het toe na Los Angeles verhuis om 'n rolprentloopbaan te volg.
Anderson het dit moeilik gevind om in Los Angeles werk te kry en sy het verskeie oudisies deurgemaak wat op niks uitgeloop het nie. Sy het 'n gasrol in die reeks Class of 96 gekry, wat van korte duur was weens 'n gebrek aan sukses.
Haar groot deurbraak het gekom met die rol van die FBI-agent Dana Scully in die televisiereeks The X-Files (1993-2002). Hierdie wetenskapfiksiereeks het aanvanklik 'n kultusaanhang gehad, maar het later ook gewild geraak by 'n wye, internasionale gehoor.
Anderson het talle benoemings ontvang vir haar rol in The X-Files, insluitend "Screen Actors Guild Awards", 'n Emmy en 'n Golden Globe.
Ephigeni de Vos
Effie de Vos (*19 November 1919, Middelburg –†27 Junie 2002 ) was is ’n Afrikaanse skrywer van kinderverhale en dramas, hoewel haar doopnaam Ephigenie is, verskyn die meeste van haar skryfwerk onder die naam Effie de Vos (haar getroude van). Gedurende haar loopbaan skryf sy verskeie radiosketse, kinderverhale, kindertoneelstukke, operettes, eenbedrywe en dramas.
Opleiding
Sy matrikuleer aan die Afrikaanse Hoër Meisieskool in Pretoria. Na matriek studeer sy verder aan die Universiteit van Pretoria waar sy die B.A.-graad en die Hoër Onderwysdiploma verwerf. Hier begin sy intens belangstel in wêreldskrywers soos Leo Tolstoi, Fjodor Dostojefski, Sigrid Undset en die beroemde Engelse en Nederlandse skrywers wat sy vir haar graad moet bestudeer.
Persoonlike lewe en sterfte
Sy gee ’n aantal jare onderwys en trou dan in 1947 met die onderwyser Jan Christoffel de Waal de Vos. Ná haar huwelik (waaruit vier dogters gebore is) vestig sy haar buite Bloemfontein waar sy aktief betrokke is by toneelstukke afrig en self toneelspeel. Sy is op 27 Junie 2002 oorlede.
Axinella pseudominuta
Axinella pseudominuta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Ephigeni de Vos
Skryfwerk
Wanneer die kinders groter is, begin sy ernstig skryf. Meeste van haar werke verskyn onder die naam Effie de Vos. Sy skryf radiosketse, kinderverhale, kindertoneelstukke, operettes, eenbedrywe en dramas.
Axinella pseudominuta
Die spons behoort tot die genus Axinella en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Bibiloni.
Ephigeni de Vos
Eenbedrywe
Haar eenbedryf Naand, tant Bettie! word deur Dalro gepubliseer en opgeneem in die versamelbundel Voetlig 2 onder redaksie van P.J. du Toit en Temple Hauptfleisch, asook in die bundel Boomhuis, droomhuis. Hierin sien ’n vooraanstaande gesin ’n feitlik onbekende familielid, tant Bettie, vir die eerste keer in baie jare. Sy is egter nie heeltemal wat hulle verwag het nie.
Dramas
Sy skryf ook die vollengte drama Swart is die pad van vuur. Ander ongepubliseerde dramas van haar is Die Engelse spook, Konsternasie in die kombuis, Kophou, Samespraak, Afrekening, Balans, Wie was hy?, Oupa eend se bril, Regter voor die regbank en Die voorsitter word oortuig.
Die kinder-operette Die byeprinses skryf sy saam met Izak Grové en Dietlof Potgieter.
Publikasies
Werke wat uit haar pen verskyn sluit in: