cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Koue Oorlog
Konferensies oor na-oorlogse Europa
Die Sowjetunie, die VSA, Brittanje en Frankryk het besettingsones en ’n los raamwerk vir magsbeheer deur dié vier lande in die besette Duitsland geskep. Die Geallieerdes het die Verenigde Nasies geskep vir die handhawing van wêreldvrede, maar die mag van sy Veiligheidsraad is lamgelê deur die reg van individuele lede om besluite te veto. Die VN het dus ’n inaktiewe forum geword vir die uitruil van polemiese retoriek, en die Sowjetunie het dit uitsluitlik beskou as ’n forum vir propaganda.
Begin van die Oosblok
In die laaste fases van WOII het die Sowjetunie die fondament gelê vir die Oosblok deur verskeie lande wat in die Molotof-Ribbentrop-verdrag aan hom toegeken is, as Sowjet-republieke te annekseer. Dit het ingesluit Oos-Pole (wat ingesluit is in twee verskillende sosialistiese Sowjetrepublieke), Letland (wat die Lettiese Sosialistiese Sowjetrepubliek geword het), Estland (die Estiese Sosialistiese Sowjetrepubliek),  Litaue (die Litause Sosialistiese Sowjetrepubliek),  ’n deel van Oos-Finland (die Karelies-Finse Sosialistiese Sowjetrepubliek) en Oos-Roemenië (die Moldawiese Sosialistiese Sowjetrepubliek).
Potsdam-konferensie en die Japannese nederlaag
By die Potsdam-konferensie, wat laat in Julie begin het nadat Duitsland oorgegee het, het groot verskille ontstaan oor die toekomstige ontwikkeling van Duitsland en Oos-Europa.
Op die konferensie het Truman aan Stalin meegedeel dat die VSA oor ’n kragtige nuwe wapen beskik. Stalin was bewus daarvan dat die Amerikaners besig was om die atoombom te ontwikkel en omdat die Sowjetunie ’n soortgelyke program gehad het, het Stalin kalm daarop gereageer. Hy het gesê hy is bly oor die nuus en het sy hoop uitgespreek dat die wapen teen Japan gebruik sou word. ’n Week ná die einde van die Potsdam-konferensie het Amerika sy kernbomme op Hirosjima en Nagasaki gegooi. Net ná die aanvalle het Stalin beswaar aangeteken by Amerikaanse amptenare omdat Truman die Sowjetunie min werklike invloed in die besette Japan gegee het.
Die opbou van spanning
In Februarie 1946 het George F. Kennan se "Lang Telegram" van Moskou gehelp om die VSA se toenemende sterk standpunt teen die USSR te vestig, en dit het die basis geword vir die Amerikaanse strategie teenoor die USSR vir die res van die Koue Oorlog. In daardie September het die Sowjet-kant te voorskyn gekom met die Nowikof-telegram wat deur die Sowjet-ambassadeur aan die VSA gestuur is, maar deur Wjatsjeslaf Molotof gelas en gehelp skryf is; dit het Amerika uitgebeeld as ’n land in die greep van monopolie-kapitaliste wat ’n militêre vermoë aan die opbou was "om daarop voor te berei om wêreldoorheersing te kry in ’n nuwe oorlog".
’n Paar weke ná die "Lang Telegram" het die voormalige Britse premier Winston Churchill sy bekende "Ystergordyn"-toespraak in Fulton, Missouri, gehou. Hy het ’n beroep gedoen vir ’n Brits-Amerikaanse verbond teen die USSR, wat hy daarvan beskuldig het dat hulle ’n "ystergordyn" van "Stettin in die Baltiese Skiereiland tot Triëst in die Adriatiese gebied" oprig.
Sowjet-satellietstate
Nadat die USSR ná die oorlog verskeie besette lande as Sowjet-republieke geannekseer het, is ander besette state tot die Oosblok gevoeg deur hulle in marionetstate van die USSR te verander, soos Oos-Duitsland, Pole, Bulgarye, Hongarye, Tsjeggo-Slowakye, Roemenië en Albanië.
Die Sowjet-stylregerings wat in dié lande ontstaan het, het nie net die Sowjetunie se sentraalgeleide ekonomieë nagevolg nie, maar ook die wrede metodes van Stalin en die USSR se geheime polisie om bestaande en moontlike teenstand uit die weg te ruim.
As deel van die USSR se oorheersing van die Oosblok het die NKWD onder Lawrenti Beria toesig gehou oor die daarstel van Sowjet-styl geheimepolisie-stelsels in die Oosblok wat veronderstel was om weerstand teen kommunisme te beveg. Met die geringste teken van pogings om onafhanklik te word, het Stalin sy teenstanders gehanteer nes voor die oorlog in die USSR self: die teenstanders is hulle mag ontneem, verhoor, tronk toe gestuur en soms tereggestel.
Indamming en die Truman-doktrine
Teen 1947 het die Amerikaanse president, Harry S. Truman, se raadgewers hom aangepor om dadelik stappe te doen om die Sowjet-invloed teen te staan. In Februarie 1947 het die Britse regering aangekondig dat hy dit nie meer kan bekostig om die monargistiese militêre regering in Griekeland te finansier in sy burgeroorlog teen rebelle onder leiding van kommuniste nie.
Die Amerikaanse regering se reaksie daarop was die aanvaarding van ’n beleid van indamming of containment, met die doel om die verspreiding van kommunisme te keer. Truman het gevra dat $400 miljoen aangewend word om tussenbeide te tree in die oorlog. Hy het die konflik ’n kompetisie tussen vrye volke en totalitaristiese regimes genoem. Hoewel die rebelle deur Tito se Joego-Slawië gehelp is, het Amerikaanse beleidmakers die Sowjetunie beskuldig van sameswering teen die Griekse monargiste in ’n poging om die Sowjet-invloed uit te brei.
Friedrich Schleiermacher
Tutorskap, kapelaanskap en eerste werke
In die eerste boek het Schleiermacher aan geloof 'n onveranderde plek tussen die goddelike geheime van menslik natuur gegee, dit onderskei van wat hy as huidige karikature van geloof beskou het, en die meerjarige vorme van geloof se manifestasie beskryf. Dit het die program van Schleiermacher se teologiese sisteem daargestel.
In die Monoloëhet Schleiermacher sy etiese manifesto onthul, waarin hy sy idees betreffende die vryheid en onafhanklikheid van die gees uiteengesit het, die verhouding van die verstand tot die tasbare wêreld, en ook sy ideale siening van die toekoms van die indiwidu en van die samelewing geskets het.
Pastoorskap
Van 1802 tot 1804 het Schleiermacher as 'n pastoor in die Provinsie van Pomerania (1653–1815) in die dorp Stolp gedien. Hy het Friedrich Schlegel van sy nominale verantwoordelikheid vir die vertaling van Plato onthef, wat hulle saam onderneem het. (vols. 1–5, 1804–1810; vol. 6, Repub. 1828).
'n Ander werk, Grundlinien einer Kritik der bisherigen Sittenlehre [Buitelyne van 'n Kritiek van die Leer van Moraliteit tot die Hede] (1803), wat die eerste van sy streng kritiese en filosofiese werke was, het hom ook baie besig gehou.
Dit is 'n kritiek op alle voormalige morele sisteme, insluitende die van Kant en Fichte. Die sisteme van Plato en Spinoza het die meeste guns van Schleiermacher verkry. Sy kritiek hou in dat die toets van die wysheid van 'n morele sisteem, die volledigheid van sy oogpunte van die wette en doele van menslike lewe as 'n geheel is, en die harmonieuse rangskikking van sy onderwerp onder een grondliggende beginsel. Alhoewel dit amper eksklusief van kritiese en negatiewe aard is, kondig die boek Schleiermacher se latere oortuiging betreffende morele wetenskap aan, en in die proses heg dit groot belangrikheid aan 'n Güterlehre, of Leer van die doele wat bereik moet word deur morele handelinge. Die onbekendheid van die boek se styl en sy negatiewe toon het die onmiddellike sukses daarvan gekniehalter.
Professorskap
In 1804 het Schleiermacher as 'n universitêre leraar en professor van teologie aan beweeg na die Universiteit van Halle, waar hy tot 1807 sou aan aanbly. Hy het gou 'n reputasie opgebou as 'n gedugte professor en leraar.
Hy het, ten spyte van klagtes van o.a. ateïsme, dat hy 'n aanhanger was van Baruch Spinoza se leringe, asook piëtisme, floreer en 'n kragtige invloed uitgeoefen.
In hierdie periode het hy sy lesings op hermeneutiek begin (1805–1833), en het hy ook sy dialoog, die Weinachtsfeier (Oukersaand: Dialoog op die Inkarnasie, 1806) geskryf, wat min of meer 'n middelpunt tussen sy Toesprake en sy groot dogmatiese werk, Der christliche Glabe (Die Christelike Geloof) daarstel.
Die lesings verteenwoordig verskillende fases van sy groeiende waardering van Christendom, sowel as die teenstrydige eienskappe van die teologie van die periode. Na die Slag van Jena het hy teruggekeer na Berlyn (1807), waar hy gou aangestel was as leraar van die Berlynse Kerk van die Heilige Drie-Eenheid. Op 18 Mei 1809 is hy getroud met Henriette von Willich (née von Mühlenfels) (1788–1840), welke die weduwee was van sy vriend Johann Ehrenfried Theodor von Willich (1777–1807).
By die grondlegging van die Universiteit van Berlyn (1810), waarin hy 'n groot rol gespeel het, het Schleiermacher 'n teologiese aanstelling verkry, en gou sekretaris tot die Pruisiese Akademie van Weteskappe geword. Hy het ook 'm prominente rol gespeel in die herorganisasie van die Pruisiese Kerk, en die mees kragtige voorstander van die vereniging van die Lutherse en Gereformeerde afdelings van Duitse Protestantisme geword, wat die weg gebaan het vir die Pruisiese Vereniging van Kerke (1817).
Die vier-en-twintig jaar van sy professionele loopbaan in Berlyn het begin met sy kort uiteensetting van teologiese studie, (Kurze Darstellung des theologischen Studiums, 1811), waarin hy gepoog het om vir teologie dit te doen wat hy gedoen het vir geloof in sy  Toesprake.
Koue Oorlog
Marshall-plan en die staatsgreep in Tsjeggo-Slowakye
Vroeg in 1947 het Brittanje, Frankryk en die VSA se poging misluk om die USSR te betrek in ’n plan vir ’n ekonomies selfonderhoudende Duitsland. Dit het ingesluit ’n gedetailleerde opgawe van die fabrieke, nywerheidsgoedere en infrastruktuur wat die USSR reeds verwyder het. In Junie 1947 het Amerika die Marshall-plan in werking gestel, met ’n belofte van ekonomiese hulp aan alle Europese lande wat bereid was om deel te neem, insluitende die Sowjetunie.
Gwalior
Gwalior (Hindi: ग्वालियर Gvāliyar) is die vierde grootste stad in die Indiese deelstaat Madhya Pradesj ná Indore, die hoofstad Bhopal en Jabalpur met 'n bevolking van 1 053 505 in 2011. Die stad is veral bekend vir die Gwalior-fort, verskeie Hindoetempels uit die 11de en 12de eeu, asook monumentale beeldhouwerke van die Djainisme uit die 15de eeu.
Koue Oorlog
Marshall-plan en die staatsgreep in Tsjeggo-Slowakye
Die doel van die plan was om demokratiese en ekonomiese stelsels in Europa te herbou en om die bedreiging van magsbalans in Europa teen te staan, soos kommunistiese partye wat beheer in lande oorneem deur middel van rewolusies en verkiesings. Volgens die plan was Europa se vooruitgang ook afhanklik van die herstel van Duitsland se ekonomie. ’n Maand later het Truman die Nasionale Veiligheidswet van 1947 onderteken waarkragtens ’n verenigde departement van verdediging, die CIA en die Amerikaanse Nasionale Veiligheidsraad geskep is. Dit sou die hoofinstrumente word van Amerika se beleid in die Koue Oorlog.
Stalin het geglo dat ekonomiese integrasie met die Weste die Oosbloklande in staat sou stel om Sowjet-beheer te ontsnap en dat Amerika probeer het om ’n verdeling in Europa te koop wat pro-VSA was. Stalin het Oosblok-lande dus verbied om hulp van die Marshall-plan te ontvang. Die USSR se teenvoeter vir die Marshall-plan, wat Sowjet-subsidies en handel met Oos-Europa in die vooruitsig gestel het, het bekend geword as die Molotof-plan (later die Komekon).
Vroeg in 1948, ná gerugte van toenemende "reaksionêre elemente", het die USSR in 1948 ’n staatsgreep in Tsjeggo-Slowakye uitgevoer – die enigste Oosblok-land wat hy toegelaat het om demokraties te bly. Die openbare wreedheid van die staatsgreep het Westerse magte meer geskok as enige gebeure tot nog toe. Dit het die vrees vir ’n oorlog laat ontstaan en die laaste teenstand teen die Marshall-plan in die Amerikaanse kongres laat verdwyn.
Amerika het biljoene bestee aan ekonomiese en militêre hulp aan Wes-Europa, Griekeland en Turkye. Met Amerikaanse hulp het die Griekse weermag die burgeroorlog in die land gewen, en die Italiaanse Christen-Demokrate het die magtige Italiaanse Kommunistiese Party verslaan in die verkiesing van 1948. Intelligensie- en spioenasie-bedrywighede, emigrasie uit die Oosblok en diplomatieke uitsettings het toegeneem.
Berlynse blokkade en lugbrug
Amerika en Brittanje het hul besettingsones in Duitsland saamgevoeg, en later is Frankryk se deel ook bygevoeg. As deel van ’n ekonomiese herbouing van Duitsland het Amerika en verskeie Wes-Europese lande vroeg in 1948 ooreengekom om die Wes-Duitse gebiede te laat saamsmelt onder ’n federale regeringstelsel. Hulle het die land ekonomies opgebou en nywerhede help vestig. ’n Nuwe geldeenheid, die Deutsche Mark, het die ou Reichsmark vervang.
Net daarna het Stalin die Berlynse Blokkade ingestel. Dit was een van die eerste groot krisisse van die Koue Oorlog: kos en ander voorrade is gekeer om Wes-Berlyn te bereik. Amerika, Brittanje, Frankryk, Kanada, Australië, Nieu-Seeland en verskeie ander lande het die Berlynse Lugbrug begin om voorraad per lug na Wes-Berlyn te vervoer.
Die USSR het ’n veldtog geloods teen die beleidsverandering in Duitsland, kommuniste het die verkiesings van 1948 probeer ontwrig en 300 000 Berlyners het betoog en versoek dat die Lugbrug voortgaan. In Mei 1949 het Stalin die blokkade beëindig.
Die begin van Navo
In die vroeë 1950's het Amerika hom beywer vir die herwapening van Wes-Duitsland en in 1955 volle limaatskap van Navo aan die land toegestaan. In Mei 1953 het Beria ’n onsuksesvolle poging aangewend om die hereniging van ’n neutrale Duitsland te verseker om te keer dat Wes-Duitsland lid van Navo word.
Die Chinese Burgeroorlog
In 1949 het Mao Zedong se Volksbevrydingsleër die Amerikaans-gesteunde nasionalistiese regering in China verslaan en die Sowjetunie het gou ’n bondgenootskap met die nuwe Volksrepubliek China gesluit. Die nasionalistiese regering het na die eiland Taiwan uitgewyk. In die lig van die kommunistiese oorname van China en die einde van Amerika se monopolie in kernwapens in 1949, het Amerika dadelik begin om die indammingsbeleid uit te brei. Die Nasionale Veiligheidsraad het voorgestel dat pro-Westerse betrekkinge versterk word en verdedigingsuitgawes vervierdubbel word.
Amerika het ook sy indamming na Asië, Afrika en Latyns-Amerika uitgebrei om rewolusionêre nasionalistiese bewegings te stuit wat dikwels gelei is deur Kommunistiese partye wat deur die USSR gefinansier is. In die vroeë 1950's het Amerika ’n reeks bondgenootskappe gevorm met Japan, Australië, Nieu-Seeland, Thailand en die Filippyne en so verskeie militêre basisse op die langtermyn vir Amerika verseker.
Korea-oorlog
Een van die belangrikste gevolge van indamming was die uitbreek van die Korea-oorlog. In Junie 1950 het Kim Il-sung se Koreaanse Volksleër Suid-Korea binnegeval. Die VN-veiligheidsraad het Suid-Korea gesteun en ’n VN-mag van Suid-Korea, Amerika, Brittanje, Turkye, Kanada, Australië, Frankryk, Suid-Afrika, die Filippyne, Nederland, België, Nieu-Seeland en ander lande het saamgespan om die inval te stuit. Die Korea-oorlog het Navo aangespoor om ’n militêre struktuur te ontwikkel.
Hoewel die oorlog China en Noord-Korea uitgemergel het en hulle dit teen laat-1952 wou beëindig, het Stalin daarop aangedring dat hulle aanhou veg en ’n skietstilstand is eers in Julie 1953, ná Stalin se dood, afgekondig. In Noord-Korea het Kim Il Soeng ’n hoogs gesentraliseerde en wrede diktatorskap gevestig, homself onbeperkte mag gegee en ’n formidabele persoonlikheidskultus daargestel.
Chroesjtsjof, Eisenhower en destalinisasie
In 1953 het veranderinge in leierskap aan albei kante die dinamiek van die Koue Oorlog verander. Dwight D. Eisenhower is in Januarie as Amerikaanse president beëdig. Tydens die laaste maande van die Truman-administrasie is die Amerikaanse verdedigingsbegroting vervierdubbel, en Eisenhower het beplan om militêre uitgawes met ’n derde te sny terwyl hy steeds die Koue Oorlog doeltreffend volhou.
Ná Stalin se dood het Nikita Chroesjtsjof die Sowjetleier geword. Op 25 Februarie 1956 het hy afgevaardigdes na die 20ste Kongres van die Kommunistiese Party van die Sowjetunie geskok deur Stalin se misdade te kritiseer. As deel van ’n veldtog van destalinisasie het hy gesê die enigste manier om te hervorm en van Stalin se beleidrigtings weg te beweeg, sou wees om die foute van die verlede te erken.
Op 18 November 1956 het hy Westerse ambassadeurs geskok in ’n toespraak op ’n onthaal by die Poolse ambassade in Moskou toe hy gesê het: "Of julle daarvan hou of nie, die geskiedenis is aan ons kant. Ons sal julle begrawe. Hy het later gesê hy het nie van ’n kernoorlog gepraat nie, maar van die oorwinning van kommuniste oor kapitalisme, wat histories bepaal is. In 1961 het hy gesê hoewel die USSR agter is by die Weste, sal sy land se behuisingstekort verdwyn, daar sal volop verbruikersgoedere wees, en die Sowjetunie sou die kapitalistiese lande ver agterlaat.
Warskouverdrag en die Hongaarse Rewolusie
Hoewel Stalin se dood in 1953 die spanning effens laat afneem het, het die situasie in Europa ’n ongemaklike gewapende vrede gebly. Die USSR, wat teen 1949 reeds ’n netwerk van wedersydse hulpverdrae in die Oosblok gesluit het, het in 1955 ’n amptelike alliansie in die Oosblok gevorm, naamlik die Warskouverdrag.
Die Hongaarse Rewolusie van 1956 het plaasgevind net nadat Chroesjtsjof gereël het dat die land se Stalinistiese leier, Mátyás Rákosi, uit sy amp onthef word. Ná ’n opstand deur die volk het die nuwe regering die geheime polisie amptelik ontbind en verklaar dat hy van plan is om aan die Warskouverdrag te onttrek en weer vrye verkiesings in te stel. Die USSR het die land binnegeval. Duisende Hongare is gearresteer, in die tronk gegooi en na die Sowjetunie verban, en sowat 200 000 Hongare het in die chaos uit die land gevlug. Die Hongaarse leier, Imre Nagy, en ander is tereggestel ná geheime verhore.
Friedrich Schleiermacher
Professorskap
Terwyl hy elke Sondag gepreek het, het Schleiermacher geleidelik ook wat betref sy lesings in die universiteit, elke tak van teologie en filosofie opgeneem-van die eksegese oftewel interpretasie van die Nuwe Testament, inleiding tot en interpretasie van die Nuwe Testament, etiek (beide filosofies en Christelik), dogmatiek en praktiese teologie, kerkgeskiedenis, geskiedenis van filosofie, sielkunde, Dialektiek, Logika en Metafisika, Politiek , Pedagogie , Vertaling- tot die Estetika.
In Politiek het Schleiermacher vryheid en progressie ondersteun, en in die tydperk van reaksie wat gevolg het op die omverwerping van Napoleon Bonaparte het die Pruisiese regering aan hom die taak opgelê om "demagogiese oproer" in samewerking met die patriot Ernst Moritz Arndt te berde te bring.
Terselfdertyd het Schleiermacher sy hoof teologiese werk, Der christliche Glaube nach den Grundsätzen der evangelischen Kirche (1821–1822; 2de uitgawe., baie gewysig, 1830–1831; 6de uitgawe., 1884) voorberei.
Die fundamentele beginsel daarvan is dat geloofsgevoel, synde die sin van absolute afhanklikheid van God soos daargestel deur Jesus van Nasaret deur die kerk; en nie die belydenisse of Letter van Skriftuur of die rasionalistiese begrip; die bron en basis is van dogmatiese teologie. Die werk is derhalwe eenvoudig 'n beskrywing van die feite van geloofsgevoel, oftewel van die innerlike lewe van die siel in sy verhoudings tot God, en hierdie innerlike feite word ondersoek in die verskeie stadiums van hul ontwikkeling en voorgestel in hul sistematiese verbandhoudendheid. Die doel van die werk was om Protestantse teologie te hervorm, om 'n einde te maak aan die irrasionaliteit, kunsmatigheid en oppervlakkigheid van beide bygelowigheid en rasionalisme, en om Geloof en Teologie weg te stuur van die afhanklikheid op voortdurend veranderende sisteme van Filosofie.
Alhoewel die werk bygedra het tot die reputasie van sy outeur, het dit die opposisie van die teologiese skole wat dit bedoel was om omver te werp gewek en verhoog, en terselfdertyd het Schleiermacher se verdediging van die reg van die kerke om hul eie liturgie te te bepaal in teenstelling tot die arbitrêre voorskrifte van die monargie of sy ministers hom in die sop laat beland. Hy het geisoleerde gevoel, alhoewel sy kerk en sy lesingsaal steeds stampvol was.
Schleiermacher het voortgegaan met sy vertaling van Plato, en het 'n nuwe en grootliks gewysigde uitgawe van sy Christlicher Glaube voorberei. Laasgenoemde is voorafgegaan in twee briewe aan sy vriend Gottfried Lücke (in die Studien und Kritiken, 1829), waarin hy sy algemene teologiese posisie verdedig het, en veral sy boek, teen teenstanders wat afkomstig was van beide die linkse en regse groeperinge.
Koue Oorlog
Warskouverdrag en die Hongaarse Rewolusie
Van 1957 tot in 1961 het Chroesjtsjof die Weste herhaaldelik gedreig met kernuitwissing. Hy het beweer die vermoëns van Sowjet-missiele is ver verhewe bo dié van Amerika en dat dit enige Amerikaanse of Europese stad van die kaart kon vee. Hy het egter nie soos Stalin geglo ’n oorlog is onafwendbaar nie en het gesê hy staan ’n "vreedsame naasbestaan" voor.
Wêreldwye mededinging
Nasionalistiese bewegings in sommige lande soos Guatemala, Indonesië en Indo-China het dikwels bande gehad met kommunistiese groepe – of so het dit ten minste vir die Weste gelyk. Amerika en die Sowjetunie het toenemend meegeding om invloed in die Derde Wêreld namate dekolonialisasie in die 1950's en vroeë 1960's momentum gekry het.
Amerika het die CIA gebruik om van verskeie vyandiggesinde Derde Wêreld-regerings ontslae te raak en regerings wat hy goedgekeur het te ondersteun. Die spanning tussen die twee lande is nie beïnvloed toe Amerika in 1953 gehelp het om die sjah van Iran op die troon terug te plaas nie, maar wel toe die weermag in Guatemala pres. Jacobo Arbenz Guzmán in 1954 afgesit het. Tussen 1954 en 1961 het Amerika ekonomiese hulp en militêre raadgewers gestuur om Suid-Viëtnam se pro-Westerse regering te help teen kommunistiese pogings om dit te destabiliseer.
Baie opkomende lande in Asië, Afrika en Latyns-Amerika het die druk verwerp om kant te kies in die stryd tussen Oos en Wes. Dit het gelei tot die stigting van die Beweging van Onverbonde Lande in 1961. Intussen het Chroesjtsjof bande met Indië en ander neutrale lande versterk. Pro-onafhanklikheidsbewegings in die Derde Wêreld het die naoorlogse orde verander in ’n pluralistiese wêreld van gedekolonialiseerde Afrika- en Midde-Oosterse lande en toenemende nasionalisme in Asië en Latyns-Amerika.
Sowjet-Chinese konflik, die ruimtewedloop en ballistiese missiele
Die tydperk ná 1956 is gekenmerk deur ernstige terugslae vir die Sowjetunie, veral die beëindiging van die Sowjet-Chinese verbond. Mao het Stalin verdedig toe Chroesjtsjof hom in 1956 ná sy dood aangeval het en het die nuwe Sowjetleier met wantroue bejeën. Hy het hom daarvan beskuldig dat hy sy rewolusionêre aanslag verloor het.
Chroesjtsjof het hierna sy bes gedoen om betrekkinge tussen die twee lande te verbeter, maar Mao het nie belanggestel nie en China en die USSR het ’n intra-kommunistiese propaganda-oorlog begin. Die lande was in ’n bitter stryd gewikkel om leierskap in die globale kommunistiese beweging, en die twee het in 1969 militêr gebots oor ’n grenskonflik.
Aan die kernfront het die VSA en USSR hul stryd voortgesit en langafstandwapens ontwikkel wat tot in mekaar se gebied kon reik. In Augustus 1957 het die USSR die wêreld se eerste interkontinentale ballistiese missiel (IKBM) afgevuur en in Oktober die aarde se eerste ruimtesatelliet, Spoetnik 1. Met Spoetnik is die ruimtewedloop amptelik begin en die Apollo-maansendings het gevolg. Die veronderstelling was dat hoe beter jou ruimtetuie, hoe beter jou IKBM's.
Berlynse en Kubaanse Krisis
Talle professionele jong mense het Oos-Duitsland verlaat, en teen 1961 het byna 20% van die bevolking na die Weste geëmigreer. In Junie van daardie jaar het die Sowjetunie weer ’n ultimatum uitgereik waarin hy die onttrekking van Geallieerde soldate uit Wes-Berlyn eis. Die versoek is geweier en in Augustus het Oos-Duitsland ’n grens van doringdraad opgerig wat later vervang is deur die Berlynse Muur. So is die skuiwergat toegestop.
Arcachon
Arcachon (in Gaskoniese Oksitaans Arcaishon) is 'n dorp en strandoord in die Suidwes-Franse département Gironde (région Akwitanië) met 'n oppervlak van 7,56 vierkante kilometer en 11 441 inwoners (2009). Die dorp in die historiese gewes Gascogne maak deel uit van die arrondissement Bordeaux en vorm sy eie kanton. Sy inwoners word in Frans les Arcachonnais genoem.
Koue Oorlog
Berlynse en Kubaanse Krisis
Die Sowjetunie het ná die Kubaanse Rewolusie in 1959 ’n verbond gesluit met die Kuba van Fidel Castro. In 1962 het pres. John F. Kennedy van Amerika met ’n vlootblokkade gereageer op die oprigting van Sowjet-kernmissiele in Kuba. Die Kubaanse Missielkrisis het die wêreld tot op die rand van ’n kernoorlog gedryf soos nog nooit tevore nie. Dit het egter ook bewys dat nie een van die kernmoondhede bereid was om kernwapens te gebruik nie uit vrees vir wedersydse uitwissing. Dit het gelei tot die eerste pogings tot kernontwapening en die verbetering van betrekkinge.
In 1964 het Chroesjtsjof se kollegas in die Kremlin hom ontsetel en hy is toegelaat om in vrede af te tree. Hy is beskuldig van onbeskoftheid en onbevoegdheid, dat hy die Sowjet-landbou geruïneer het en die wêreld tot op die rand van ’n kernoorlog gedryf het. Hy het ’n internasionale verleentheid geword met die bou van die Berlynse Muur, ’n openbare verleentheid vir Marxisme-Leninisme.
Arcachon
Geografie
Arcachon lê teen die suidelike oewer van die Bassin d'Arcachon, in die bosgebied van Landes. Die dorp staan onder meer bekend vir sy oesterteelt. Suid van die luukse voorstede Pilat-Plage en Pyla lê die Dune du Pyla (dikwels ook Dune du Pilat genoem), die grootste sandduin in Europa met 'n hoogte van sowat 110 meter, 'n lengte van meer as twee kilometer en 'n voetwydte van sowat 500 meter. Die sandduin bevat sowat sestig miljoen kubieke meter sand en beweeg tussen een en vyf meter per jaar landinwaarts.
Koue Oorlog
Konfrontasie deur détente (1962–1979)
In die loop van die 1960's and 1970's moes die Koue Oorlog-magte gewoond raak aan ’n nuwe, ingewikkelder patroon van internasionale betrekkinge waarin die wêreld nie meer verdeel was in twee duidelik teenoorgestelde blokke nie. Wes-Europa en Japan het begin herstel van die Tweede Wêreldoorlog en hul ekonomieë het al hoe sterker geword, terwyl die Oosbloklande gestagneer het.
Arcachon
Geografie
Arcachon bestaan uit 'n aantal dorpswyke, waaronder vier sogenaamde "Villes" (Ville d'Hiver of Winterdorp, Ville de Printemps of Lentedorp, Ville d'Été of Somerdorp, en Ville d'Automne of Herfsdorp), en Les Abatilles en Le Moulleau.
Demografie
Teenoor die sensus van 1990 (47 141 inwoners) het die bevolking van die agglomerasie van Arcachon volgens die sensus van 1999 met 15 persent gegroei tot 54 204. Naas Arcachon is La Teste de Buch met 22 970, Gujan-Mestras met 14 958 en Le Teich met 4 822 inwoners die grootste dorpe in die agglomerasie. Terwyl Arcachon se inwonertal weens die gebrek aan beskikbare erwe in die laaste jare gekrimp het, het die ander dorpe sterk gegroei.
Koue Oorlog
Tsjeggo-Slowaakse inval
In 1968 het ’n tydperk van politieke bevryding in Tsjeggo-Slowakye bekend as die Praagse Lente, gelei tot vryheid van die pers, spraak en beweging, ekonomiese klem op verbruikersgoedere, asook die moontlikheid van ’n veelpartyregering, beperkte mag aan die geheime polisie en onttrekking aan die Warskouverdrag.
Erica chionodes
Erica chionodes is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom in die Swartberge voor. Daar is twee populasies bekend met 'n voorkomsgebied van 100km2. Die is plant is seldsaam en sy habitat word nie bedreig nie.
Friedrich Schleiermacher
Dood
Schleiermacher het op 12 Februarie 1834 op die ouderdom van vyf-en-sestig jaar aan longontsteking beswyk.
Leer van Kennis
Schleiermacher se Sielkunde neem as basis die fenomenale dualisme van die ego en die nie-ego, en beskou die lewe van Man as die wisselwerking van daardie elemente, met hul inter-penetrasie as die oneindige bestemming.
Die Dualisme is derhalwe nie absoluut nie, en, alhoewel dit aanwesig is in Man se eie samestelling-synde saamgestel uit liggaam en gees- is dit relatief gesproke ook maar net-net daar. Die ego self, is beide liggaam en gees-die samewerking van beide stel dit daar.
Ons "organisasie" of sintuiglike natuur het sy intellektuele elemente, en ons "intellek" sy organiese elemente, en daar is nie iets soos "suiwer verstand" of "suiwer liggaam" nie. Die een algemene funksie van die ego, gedagtes, word in verhouding tot die nie-ego, of ontvanklike, of spontane handeling, en in beide vorme werk sy organiese, of sin, en sy intellektuele energieë saam; en in verhouding tot Man, natuur en die heelal, vind die ego geleidelik sy ware identiteit deur deel van hulle te word, "elke uitbreiding van bewustheid synde hoër lewe te wees."
Schleiermacher se Leer van kennis aanvaar die fundamentele beginsel van Kant, dat kennis begrens word deur ondervinding, maar dit poog om Kant se skeptisisme te verwyder betreffende kennis van die Ding an sich (die noumenon) of Sein, soos Schleiermacher dit noem.
Die idee van kennis of wetenskaplike gedagte as ge-onderskei van die passiewe vorm van gedagtes-van estetika en religie- is gedagtes wat geproduseer word deur alle denkers, in dieselfde vorm en wat gelyk staan aan "bestaan". Alle kennis neem die vorm van die begrip (Begriff) of die oordeel (Urteil) aan, eersgenoemde wat gestalte gee aan die verskeidenheid van die "bestaan" as 'n definitiewe eenheid en pluraliteit, en laasgenoemde wat eenvoudig die begrip verbind met sekere indiwiduele voorwerpe.
In die "begrip" oorheers die intellektuele element dus, en in die oordeel, die organiese of sintuiglike element. Die universele eenvormigheid van die vervaardiging van oordele, voor veronderstel die eenvormigheid van ons verhoudinge tot die uiterlike wêreld, en die eenvormigheid van begrip oftewel konsepte rus op soortgelyke wyse op die gelykenis van ons inwaarts-gekeerde aard.
Koue Oorlog
Tsjeggo-Slowaakse inval
Die Sowjetunie en die meeste van die lande van die Warskouverdrag het Tsjeggo-Slowakye binnegeval. Dit is gevolg deur ’n vlaag van emigrasie, met tot 300 000 Tsjegge wat gevlug het. Joego-Slawië, Roemenië, China en Wes-Europese Kommunistiese partye het beswaar teen die inval gemaak.
Brezjnef-doktrine
In September 1968, ’n maand ná die inval in Tsjeggo-Slowakye, het Brezjnef op die Vyfde Kongres van die Poolse Verenigde Werkersparty die Brezjnef-doktrine uiteengesit waarin hy die USSR die reg toeëien om enige land se soewereiniteit te skend wat Marxisme-Leninisme met kapitalisme probeer vervang.
Die doktrine se oorsprong lê in die mislukking van Marxisme-Leninisme in lande soos Pole, Hongarye en Oos-Duitsland, waar die lewenstandaard al hoe meer afgeneem het in vergelyking met die vooruitgang van Wes-Duitsland en die res van Wes-Europa.
Die Derde Wêreld
Die VSA het sy hulp aan vriendskaplike lande in Asië voortgesit. Konflikte in randgebiede, veral Viëtnam, het voortgeduur. Johnson het 575 000 troepe in Suidoos-Asië gestasioneer om die Nasionale Front vir die Bevryding van Suid-Viëtnam (NBF) en hul Noord-Viëtnamese bondgenote in die Viëtnamoorlog te verslaan, maar sy duur beleid het die Amerikaanse ekonomie verswak, en teen 1975 gelei tot wat die grootste deel van die wêreld beskou het as ’n vernederende neerlaag van die wêreld se magtigste supermoondheid teen een van die wêreld se armste lande.
Intussen het Brezjnef probeer om die Sowjet-ekonomie te herstel wat ’n knou gekry het weens groot militêre uitgawes.
Chinees-Amerikaanse betrekkinge
In Februarie 1972 het Nixon na Beijing gereis en met Mao Zedong vergader. Teen dié tyd was die Sowjetunie min of meer op gelyke voet met Amerika wat kernwapens betref terwyl die Viëtnamoorlog Amerika se invloed in die Derde Wêreld en sy betrekkinge met Wes-Europa geskaad het. Hoewel onregstreekse konflik tussen die supermoondhede in die laat 1960's en vroeë 1970's voortgeduur het, het die spanning begin verlig.
Nixon, Brezjnef en détente
Ná sy besoek aan China het Nixon met Sowjetleiers, onder andere Brezjnef, in Moskou vergader. Dit het gelei tot twee belangrike wapenbeheerverdrae: SALT I, die eerste omvattende beheerooreenkoms wat deur albei supermoondhede onderteken is, en die Anti-Ballistiese Missielverdrag.
Maria Sibylla Merian
Maria Sibylla Merian (2 April 1647 – 13 Januarie 1717) was 'n Duitse naturalis en wetenskaplike illustreerder, 'n afstammeling van die Frankfurt-tak van die Switserse Merian-familie.
Koue Oorlog
Nixon, Brezjnef en détente
Nixon en Brezjnef het ’n nuwe tydperk van "vreedsame naasbestaan" afgekondig en ’n nuwe beleid van détente gevestig. Tussen 1972 en 1974 het die twee lande ook ooreengekom om hul ekonomiese bande te versterk, insluitend ’n toename in handel. Ná hul ontmoeting is die vyandelikheid van die Koue Oorlog vervang deur détente.
Laat 1970's, verslegting van toestande
In die 1970's het die KGB onder Joeri Andropof voortgegaan met sy vervolging van bekende Sowjet-persoonlikhede soos Aleksandr Solzhenitsyn en Andrei Sacharof wat die Sowjet-leierskap gekritiseer het. Onregstreekse konflik tussen die twee supermoondhede het in dié tydperk van détente in die Derde Wêreld voortgeduur, veral tydens politieke krisisse in die Midde-Ooste, Chili, Ethiopië en Angola.
Maria Sibylla Merian
In 1699 het Merian na Suriname gereis om tropiese insekte te bestudeer en aan te teken. In 1705 het sy die Metamorphosis insectorum Surinamensium gepubliseer. Daar was min kleur beelde van die New World gedruk voor 1700 en dus het Merian se Metamorphosis is gekrediteer as die beïnvloeding van 'n verskeidenheid natuurkundige illustratore. As gevolg van haar versigtige waarnemings en dokumentasie van die metamorfose van die skoenlapper word sy deur David Attenborough beskou as een van die belangrikste bydraers tot die Entomologie. Sy was 'n voorste entomoloog van haar tyd en sy het baie nuwe feite oor inseklewe deur haar studies ontdek.
Koue Oorlog
Laat 1970's, verslegting van toestande
Hoewel pres. Jimmy Carter die kernwedloop verder wou stuit met ’n SALT II-ooreenkoms, is sy pogings in die wiele gery deur ander gebeure in die jaar, onder andere die Iranse Rewolusie en die Nicaragua-rewolusie, waartydens pro-Amerikaanse regerings afgesit is, en sy weerwraak teen die Sowjet-inmenging in Afghanistan in Desember.
Tweede Koue Oorlog (1979–1985)
Die term "tweede Koue Oorlog" word deur sommige historici gebruik vir die tydperk toe konflik in die Koue Oorlog in die laat 1970's en vroeë 1980's weer opgevlam het. Terwyl spanning toegeneem het, het albei kante meer militaristies geword.
In Desember 1979 het sowat 75 000 Sowjet-soldate Afghanistan binnegeval om die Marxistiese regering te steun wat gevorm is deur oud-premier Nur Muhammad Taraki, wat in September deur een van sy teenstanders in die party vermoor is. As gevolg daarvan het Carter die SALT II-verdrag aan die Senaat onttrek, beperkinge op die uitvoer van graan en tegnologie na die Sowjetunie ingestel, ’n aansienlike toename in militêre uitgawes gevra en aangekondig dat Amerika die Olimpiese Somerspele in 1980 in Moskou sou boikot. Hy het die Sowjet-inval beskryf as "die ernstigste bedreiging vir die vrede sedert die Tweede Wêreldoorlog".
In 1980 is Ronald Reagan tot Amerikaanse president verkies. Hy het belowe om militêre uitgawes te vergroot en die Sowjetunie oral te konfronteer. Hy en die nuwe Britse premier, Margaret Thatcher, het hulle albei uitgespreek teen die Sowjetunie en sy ideologie. Reagan het die USSR ’n "bose ryk" genoem en voorspel dat kommunisme op die "ashoop van die geskiedenis" sou beland.
Solidariteit in Pole
Pous Johannes Paulus II het sy vaderland, Pole, in 1979 besoek en so ’n godsdienstige en nasionaliste oplewing veroorsaak wat gesentreer was om die Poolse vakbond Solidariteit. Dit kon gelei het tot die poging tot ’n sluipmoord op die pous in 1981. Reagan het ook ekonomiese sanksies teen Pole ingestel uit beswaar teen die onderdrukking van Solidariteit. Michail Soeslof, die Kremlin se top-ideoloog, het Sowjet-leiers gewaarsku om nie in te meng as Solidariteit beheer oor Pole oorneem nie uit vrees dat dit kon lei tot swaar ekonomiese sanksies, wat ’n katastrofe sou beteken het vir die Sowjet-ekonomie.
Militêre en ekonomiese probleme in die VSA en USSR
Die Sowjetunie se militêre uitgawes was so groot (tot 25 persent van die land se bruto nasionale produk) dat dit die ekonomie geskaad en gelei het tot minstens ’n dekade van ekonomiese stagnasie in die laat Brezjnef-tydperk.
Friedrich Schleiermacher
Leer van Kennis
Hierdie eenvormigheid is nie gebaseer op die gelyksoortigheid van óf die intellektuele óf die organiese funksies alleen nie, maar op die wisselwerking van die vorme van gedagtes en sintuiglikheid met die vorme van "bestaan". Die essensiële aard van die begrip is dat dit die algemene en die "spesiale" kombineer, en dieselfde kombinasie kom weer in beide voor; te wete in dat dit die sisteem is van substansiële of permanente vorme wat antwoord tot die sisteem van begrippe, en die verhouding van oorsaak en gevolg tot die sisteem van oordele, die hoër begrip wat reageer tot "krag" en die laer begrip tot die fenomeen van krag, en die oordeel tot die voorwaardelike interaksie.
Koue Oorlog
Militêre en ekonomiese probleme in die VSA en USSR
Spanning het toegeneem in die vroeë 1980's toe Reagan die Rockwell B-1 Lancer-program weer in werking gestel het wat deur die Carter-administrasie gekanselleer is, die LGM-118 Peacekeepers laat vervaardig het, Amerikaanse kruismissiele in Europa ontplooi het en sy eksperimentele Strategiese Verdedigingsinisiatief, wat die media "Star Wars" gedoop het, bekendgestel het – ’n verdedigingsprogram om missiele in midvlug af te skiet.
Teen die agtergrond van toenemende spanning tussen die Sowjetunie en Amerika en die ontplooiing van die Sowjetunie se ballistiese missiel RSD-10 Pioneer, met Wes-Europa as teiken, het Navo besluit om die MGM-31 Pershing te ontplooi asook kruismissiele in Europa, veral Wes-Duitsland. Hierdeur kon missiele Moskou binne net 10 minute bereik.
Die Sowjetunie het nie gereageer op Reagan se militêre versterking nie aangesien sy groot militêre uitgawes, ondoeltreffend beplande vervaardiging en kollektivistiese landbou reeds ’n swaar las op die Sowjet-ekonomie geplaas het. Terselfdertyd het Reagan Saoedi-Arabië oorreed om meer olie te vervaardig, al het ander nie-Opul-lande hulle produksie verhoog. Dit het gelei tot ’n oorlading van olie in 1980, wat die Sowjetunie geskaad het aangesien olie sy belangrikste uitvoerproduk was.
Al hierdie faktore het die Sowjet-ekonomie eindelik laat stagneer.
Op 1 September 1983 het die Sowjetunie ’n Koreaanse vliegtuig afgeskiet met 269 mense aan boord nadat dit sonder toestemming in die Sowjet-lugruim naby die eiland Sachalin gevlieg het. Reagan het dit as ’n slagting beskryf. Die voorval het steun vir militêre ontplooiing laat toeneem, en dit was van krag tot met latere ooreenkomste tussen Reagan en Gorbatsjof.
Friedrich Schleiermacher
Leer van Kennis
Die som van die "bestaan", bestaan uit die twee sisteme van substansiële vorme en interaksionele verhoudinge, en dit verskyn weer in die vorm van begrip en oordeel, met die begrip wat die "bestaan" verteenwoordig, en die oordeel wat die daad daarstel. Kennis het onder beide vorme dieselfde voorwerp, die relatiewe verskil van die twee is dat wanneer die konsepsuele vorm oorheers, het ons spekulatiewe wetenskap en wanneer die vorm van oordeel oorheers, het ons empiriese of geskiedkundige wetenskap.
Koue Oorlog
Militêre en ekonomiese probleme in die VSA en USSR
Amerika het voortgegaan om in buitelandse konflikte in te meng, onder andere in 1983 in Libanon, Grenada, Libië en Nicaragua.
Intussen het die Sowjetunie duur betaal vir sy eie inmenging. Brezjnef was oortuig daarvan dat die Sowjet-oorlog in 1979 in Afghanistan kort sou duur, maar Moslemse vegters, gerugsteun deur Amerika an ander lande, het groot weerstand gebied teen die inval. Die Kremlin het byna 100 000 troepe gestuur om sy marionet-regering te steun en baie waarnemers het dit "die Sowjetunie se Viëtnam" genoem.
Friedrich Schleiermacher
Hermeneutiek
Schleiermacher se werk het 'n diepgaande invloed gehad op die filosofiese veld van Hermeneutiek. Schleiermacher word dikwels na verwys as "die vader van moderne hermeneutiek as 'n algemene studieveld." Terwyl Schleiermacher nie uitvoerig gepubliseer het wat hermeneutiek betref gedurende sy leeftyd nie, het hy wel uitvoerig daarop lesings gegee. Sy gepubliseerde en ongepubliseerde skrywes op hermeneutiek was na sy dood versamel, alhoewel met onenigheid betreffende die plasing en ordening van indiwiduele tekste en lesingnotas.
Koue Oorlog
Gorbatsjof-hervormings
Teen die tyd dat die redelike jong Michail Gorbatsjof in 1985 die hoofsekretaris van die Kommunistiese Party geword het, was die Sowjet-ekonomie stagnant en is dit verder geraak deur die lae oliepryse in die 1980's. Dit het Gorbatsjof genoop om maatreëls te ondersoek om toestande te verbeter.
Friedrich Schleiermacher
Hermeneutiek
Schleiermacher se begeerte om hermeneutiek te benader in 'n meer algemene sin, was 'n poging om weg te beweeg van meer spesifieke metodes van interpretasie; soos die wyse van interpretasie van die Bybelse of die klassieke tekste; na 'n gefokusdheid op die wyse waarin mense oor die algemeen tekste verstaan.
Koue Oorlog
Gorbatsjof-hervormings
Ná aanvanklik onsuksesvolle veranderings het Gorbatsjof in Junie 1987 ’n agenda van ekonomiese hervormings aangekondig met die naam perestroika, of herstrukturering. Met perestroika is die vervaardigingskwotastelsel verslap, private eienaarskap van besighede toegelaat en die weg geopen vir buitelandse beleggings.
Ondanks aanvanklike skeptisisme in die Weste, het Gorbatsjof bewys dat dit sy erns was om die Sowjet-ekonomie te herstel eerder as om die wapenwedloop met die Weste voort te sit. Deels in ’n poging om teenstand uit sekere gevestigde kringe binne die party te beveg, het Gorbatsjof terselfdertyd glasnost, of openheid, bekendgestel waarmee die vryheid van die pers en die deursigtigheid van staatsinstellings vergroot is. Dit het ook groter kontak tussen Sowjet-burgers en die Weste, veral die VSA, bewerkstellig en bygedra tot die toename in détente tussen die twee lande.
Friedrich Schleiermacher
Hermeneutiek
Hierdie gedagtes is wat in die finale instansie die outeur daartoe beweeg om die teks te vervaardig, en dus die plek waar hierdie "innerlike gedagtes" "uiterlike uitdrukking" vind deur die medium van taal. Dit is die oomblik van vervaardiging of skepping. Dit is waar die betekenis van 'n teks uiteindelik vir Schleiermacher lê.
Koue Oorlog
Ontdooiing in betrekkinge
Reagan en Gorbatsjof het tussen 1985 en 1987 drie spitsberade gehou, in Genève, Switserland; Reykjavik, Ysland; en Washington, VSA. Laasgenoemde spitsberaad het gelei tot die ondertekening van die Intermediate-Range Nuclear Forces Treaty (INF).
Friedrich Schleiermacher
Hermeneutiek
Ten einde dan 'n teks te kan interpreteer, moet die interpreteerder beide die innerlike gedagtes van die outeur oorweeg, sowel as die taal wat hy gebruik het in die skryf van die teks. Hierdie kunssinnige benadering tot die interpretasie van tekste het binne-in dit die wisselwerking bevat tussen wat Schleiermacher die "grammatiese interpretasie", en die "sielkundige", (of tegniese) interpretasie genoem het. Eersgenoemde handel met die taal van die teks, en laasgenoemde met die gedagtes en doelwitte van die outeur.
Koue Oorlog
Ontdooiing in betrekkinge
In 1989 is ’n laaste spitsberaad in Moskou gehou. Daar het Gorbatsjof en George H. W. Bush die START I-wapenbeheerverdrag onderteken. In die volgende jaar het die Sowjetunie al hoe meer besef sy gas- en oliesubsidies en enorme getal soldate plaas groot druk op die sukkelende ekonomie. Die veiligheidsvoordeel van die bufferlande om die Sowjetunie was ook teen dié tyd irrelevant en die land het amptelik aangekondig dat hy nie meer sal inmeng in die binnelandse sake van Oos-Europese state nie.
Friedrich Schleiermacher
Hermeneutiek
Die uiteindelike doel van hermeneutiek vir Schleiermacher is "begryp van die hoogste orde." Op hierdie manier, kom die voorwerp wat begryp moet word voor uit 'n gedagte van 'n outeur, en word dan gestalte aan gegee of uitdrukking aan gegee deur taal. Die verhouding van die outeur tot taal is siklies, aangesien die outeur beperk word deur sy taal en geskiedkundige konteks, maar hy dra ook by tot taal as 'n geheel deur nuwe idees en deur die gebruik van taal The interpreter must understand how its original audience understood this language.
Koue Oorlog
Ontdooiing in betrekkinge
In 1989 is Sowjet-soldate aan Afghanistan onttrek en teen 1990 het Gorbatsjof ingestem tot die hereniging van Duitsland.
Friedrich Schleiermacher
Hermeneutiek
Aangesien die taal wat deur 'n outeur gebruik word "dit is wat op beide sensuele en eksterne wyse bemiddel tussen die spreker en die luisteraar", word die kuns van begryp net soveel die kuns daarvan om misverstande te verhoed. Schleiermacher verdeel misverstande in twee vorme: kwalitatief en kwantitatief. Kwalitatiewe misverstande is om nie die inhoud te begryp nie, of "verwardheid betreffende die bedoeling van 'n woord, vir 'n ander woord." Kwalitatiewe misverstande is die wanbegrip van die besonderse nuanse in die outeur se eie "sfeer". As 'n resultaat van hierdie moontlike misverstande, staan die benodigdheid vir die grammatiese kant van interpretasie uit.
Koue Oorlog
Ontdooiing in betrekkinge
Op 3 Desember 1989 het Gorbatsjof en George H. W. Bush by die Malta-spitsberaad verklaar dat die Koue Oorlog verby is. ’n Jaar later het die twee eertydse vyande saamgespan in die Golfoorlog teen Irak, ’n voormalige bondgenoot van die Sowjetunie.
Friedrich Schleiermacher
Hermeneutiek
Die grammatiese interpretasie ly tot die tegniese interpretasie, sooswat die leser poog om te begryp waarom die outeur die taal gekies het wat hy het, ten einde sy innerlike gedagtes oor te dra. Deel van die taak van hermeneutiek is om ten volle hierdie gedagtes te verstaan deur die outeur se diskoers, self beter as die outeur self.
Koue Oorlog
Verbrokkeling van die Sowjetunie
Teen 1989 het Kommunistiese leiers van die Warskouverdragslande al hoe meer steun verloor sonder hulp van die Sowjetunie. In die USSR self het glasnost die bande laat verslap wat die land aanmekaargebind het en teen Februarie 1990, met die verbrokkeling van die Sowjetunie wat dreig, moes die Kommunistiese Party afstand doen van sy magsmonopolie.