cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Japannese tale
Die Ryukyu-tale word deur sommige taalkundiges as dialekte van Japannees beskou wat dus gesamentlik as een Japannese taal gegroepeer word. Ander taalkundiges sien egter groter verskille tussen die Ryukyu-tale en Japannees wat nie hierdie klassifikasie regverdig nie. Hulle argumenteer dat Japannees en die Ryukyu-tale nie onderling verstaanbaar is nie. Net die genetiese verwantskap tussen albei takke is 'n algemene konsensus. Die Japannese tale is nie verwant aan Japan se ander inheemse taal, Ainoe, nie; laasgenoemde word dus as 'n geïsoleerde taal beskou. Soms word dit saam met Turkse, Mongoolse en Toengoesiese tale, Koreaans asook Ainoe by die Altaïese tale gegroepeer, hoewel dit algemeen betwis word.
Amorphinopsis excavans
Amorphinopsis excavans is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amorphinopsis en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Carter.
Sidney Poitier
Sir Sidney Poitier, KBE (20 Februarie 1927 - 6 Januarie 2022) was ’n Amerikaans gebore Bahamaanse akteur, regisseur, skrywer en diplomaat.
Hy was in 1964 die eerste swart persoon wat ’n Oscar vir beste akteur gewen het, vir sy rol in Lilies of the Field. Hy het dié eer in 1967 gestand gedoen deur in drie suksesvolle rolprente te speel: To Sir, with Love, In the Heat of the Night en Guess Who's Coming to Dinner – dit het hom die suksesvolste ster van die jaar by die loket gemaak. In 1999 het die American Film Institute hom aangewys as een van die grootste sterre van alle tye (no. 22 op die lys van die top-25).
Poitier het verskeie gewilde rolprente geregisseer, soos A Piece of the Action, Uptown Saturday Night, Let's Do It Again (saam met sy vriend Bill Cosby) en Stir Crazy (met Richard Pryor en Gene Wilder). In 2002, 38 jaar ná sy eerste Oscar, het hy ’n ereprys ontvang vir sy "merkwaardige prestasies as kunstenaar en mens".
Hy was van 1997 tot 2007 die Bahamas se ambassadeur in Japan. Op 12 Augustus 2009 het die Amerikaanse president, Barack Obama, die Presidensiële Vryheidsmedalje, die VSA se hoogste burgerlike toekenning, aan Poitier toegeken.
Vroeë lewe
Poitier is in Miami gebore terwyl sy ouers, Reginald James en Evelyn Poitier, op besoek aan Amerika was. Omdat hy in Amerika gebore is, het hy outomaties Amerikaanse burgerskap gekry. Hy het op Cat Island in die Bahamas grootgeword en later na Miami verhuis, waar sy ouers tamaties en ander produkte van hul plaas op Cat Island verkoop het.
Op 17-jarige oudersom het hy in New York gaan woon, waar hy ’n skottelgoedwasser was. Hy het daarna by die Amerikaanse weermag aangesluit. Later hy ’n geslaagde oudisie afgelê by die American Negro Theater en in van hul produksies gespeel.
Akteur
Poitier was nie gewild by die American Negro Theater nie omdat hy toondoof was en nie kon sing nie. In die volgende ses maande het hy hom daarop toegespits om sukses as akteur te behaal deur sy toneelspel te verbeter en van sy Bahamaanse aksent ontslae te raak. Hierna het hy ’n hoofrol in die Broadway-stuk Lysistrata gekry, waarvoor hy goeie resensies ontvang het. Teen einde 1949 moes hy kies tussen ’n hoofrol in ’n toneelstuk en ’n aanbod om saam met Darryl F. Zanuck te werk aan die prent No Way Out (1950). Hy die rolprent gekies en sy spel het hom verdere rolle besorg – interessanter en groter as die rolle wat in dié tyd vir ander swart akteurs beskikbaar was.
In 1959 was Poitier die eerste swart man wat vir ’n Oscar vir beste akteur benoem is, vir sy spel in The Defiant Ones (1958). In 1964 was hy die eerste swart akteur wat die Oscar in dié kategorie gewen het, vir Lilies of the Field (1963).
Hy het in 1959 in die eerste produksie van A Raisin in the Sun op Broadway gespeel en later dieselfde rol in die rolprentweergawe vertolk wat in 1961 uitgereik is. Hy het ook aandag getrek in The Bedford Incident (1965) en A Patch of Blue (1965). In 1967 het die kommersiële toppunt van sy loopbaan bereik met drie gewilde prente: Guess Who's Coming to Dinner, To Sir, with Love en In the Heat of the Night. In laasgenoemde prent het sy suksesvolste karakter vertolk: dié van Virgil Tibbs, ’n speurder van Philadelphia. Tibbs se latere loopbaan is uitgebeeld in twee opvolgprente, They Call Me MISTER Tibbs! (1970) en The Organization (1971).
Poitier het onder kritiek begin deurloop omdat hy dieselfde, geïdealiseerde swart karakters vertolk sonder enige persoonlikheids- of seksuele foute, soos sy karakter in Guess Who's Coming To Dinner. Poitier self wou meer uiteenlopende rolle hê, maar het ook verplig gevoel om ’n goeie voorbeeld te stel met sy karakters en vorige stereotipes uit die weg te ruim aangesien hy die enigste prominente swart akteur van dié tyd in die Amerikaanse rolprentbedryf was. Hy het juis om dié rede die naamrol in Othello van die hand gewys. In 2002 het hy ’n ereprys op die 74ste Oscar-toekenningsaand gekry vir sy bydrae tot die rolprentbedryf.
Loopbaan as diplomaat
Hy was van 1997 tot 2007 die Bahamas se ambassadeur in Japan. Hy was ook die Bahamas se ambassadeur in Unesco.
Coetzenburg-stadion
Die Coetzenburg-stadion is 'n veeldoelige sportstadion in Stellenbosch, Suid-Afrika. Die stadion word deur die Universiteit Stellenbosch besit en bestuur.
Dit is langs die Danie Craven-stadion geleë.
Amorphinopsis fenestrata
Amorphinopsis fenestrata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amorphinopsis en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Ridley.
Russiese Ryk
Die Russiese Ryk (moderne Russies: Российская империя, transliterasie: Rossiiskaja Imperija) was ’n staat wat van 1721 tot met die Russiese Rewolusie van 1917 bestaan het. Dit was die opvolger van die Tsaredom van Rusland en die voorganger van die Sowjetunie.
1979
Die jaar 1979 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 79ste jaar van die 20ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad. Dit was die laaste jaar van die dekade 1970's.
Russiese Ryk
Die Russiese Ryk was een van die grootstes in die geskiedenis. Op een tydstip in 1866 het dit van Oos-Europa, oor Noord-Asië tot in Noord-Amerika gestrek. Aan die begin van die 19de eeu was Rusland die grootste land in die wêreld en het dit van die Arktiese Oseaan in die noorde tot by die Swartsee in die suide gestrek en van die Oossee in die weste tot by die Stille Oseaan in die ooste. Oor hierdie uitgestrekte ryk was die ryk se 150 miljoen onderdane gestrooi: van arm, ongeletterde plattelanders tot ryk adellike families. Die ryk, met die keiser aan die hoof, was een van die laaste absolute monargieë in Europa.
Die Russiese Ryk was die natuurlike opvolger van die Tsaredom van Rusland. Hoewel tsaar Pieter I die ryk eers amptelik ná die Verdrag van Nystad (1721) geproklameer het, meen sommige geskiedkundiges dat dit eintlik ontstaan het toe Pieter I die troon vroeg in 1682 bestyg het.
Die administratiewe grense van Europese Rusland, Finland uitgesluit, het rofweg die natuurlike grense van die Oos-Europese vlaktes gevolg. In die noorde het dit die Arktiese Oseaan ontmoet (die eilande van Nowaja Semlja, Kolgoejef en Waigatsj het ook daartoe behoort), maar die Karasee is as deel van Siberië beskou. In die ooste was daar die ryk se Asiatiese heerskappye: Siberië en die Kirgisiese steppe; albei was egter deur die Oeralgebergte, die Oeralrivier en die Kaspiese See van die Russiese Ryk geskei. Die administratiewe grens het egter gedeeltelik gestrek tot aan die Siberiese hang van die Oeralgebergte in Asië. In die suide was daar die Swartsee en die Kaukasus; laasgenoemde is deur die Manitsj-laagte van die ryk geskei. Dié laagte het in Post-Plioseense tye die See van Azof met die Kaspiese See verbind. Die westelike grens was suiwer konvensioneel: dit het die skiereiland van Kola gekruis vanaf die Varangerfjord tot by die Golf van Botnië; daarvandaan het dit gestrek tot by die Koerse strandmeer in die Suidelike Oossee en daarvandaan tot by die mond van die Donau. Uit die Donau het dit in ’n sirkelvorm na die Weste geswaai om Pole te omarm en Rusland van Pruise, Oostenrykse Galisië en Roemenië te skei.
Paarl Post
Die Paarl Post is 'n plaaslike koerant in Suid-Afrika wat hoofsaaklik in die Paarl, Wellington en Franschhoek in die Wes-Kaap versprei word. Dit is 'n tweetalige weekblad in Afrikaans en Engels met 'n oplaag van 17 000 kopieë. Die leserstal word op 92 000 geskat en is grootliks Afrikaanssprekend.
Geskiedenis
Die Paarl Post is vir die eerste keer op 14 Januarie 1905 gepubliseer en is die opvolger van Die Afrikaanse Patriot, die eerste Afrikaanse koerant in Suid-Afrika. In 1995 het Media24, 'n filiaal van die Naspers-mediagroep 'n 50% aandeel bekom. Naspers het hulle belang in 2002 na 75% uitgebrei. Sedertdien behoort die Paarl Post aan die mediagroep Boland Koerante, wat veertien plaaslike titels uitgee, en self 'n filiaal van Naspers is.
UKhahlamba-Drakensbergpark
Die uKhahlamba-Drakensbergpark is in die Drakensberge op die grens tussen Suid-Afrika en Lesotho geleë.
Dit is in 'n uiters ruie en bergagtige gebied geleë en is een van die belangrikste bergopvanggebiede in die land. Die drie grootse riviere van KwaZulu-Natal ontspring hier. Die hele vleiland is nog in sy oorspronklike staat. Verskeie inheemse en bedreigde plant- en dierspesies kom hier voor. 'n Aantal rotstekeninge uit prehistoriese tye is al hier waargeneem. In 1997 is die gebied tot Ramsar-vleiland en in 2000 tot wêrelderfenisgebied verklaar.
Ensi
thumb|240px|’n Afdruk van ’n Sumeriese silinderseël uit omstreeks 3200 v.C. wys ’n ensi en sy helper wat diere kosgee. Ensi (wigskrif:, ; Sumeries: ensik, "meester van die ploegland"; Akkadies: iššakkum) was die Sumeriese titel van ’n heerser of prins van ’n stadstaat. Dit kon oorspronklik op ’n onafhanklike heerser gedui het, maar in latere tydperke was ’n ensi ondergeskik aan ’n lugal.
thumb|100px|links|PA.TE.SI (Ensi) op die tablet van [[Lugalanatum.]]
Beskrywing
Vir die Vroegdinastiese Tydperk van Mesopotamië (omstreeks 2800-2350 v.C.) is die onderskeid tussen ’n ensi en lugal nie duidelik nie. Ensi kon aanvanklik ’n heerser van Lagasj en Umma beteken het. Die ensi is beskou as ’n verteenwoordiger van die stadstaat se beskermingsgod. In latere tydperke was hy ondergeskik aan ’n lugal.
Gedurende die Derde Dinastie van Ur (omstreeks 2100-2000 v.C.) het die titel verwys na die provinsiale goewerneurs van die koninkryk. Hulle het groot mag gehad, maar is deur die lugal van Ur aangestel, gekontroleer en afgedank. Die posisie kon geërf word, maar die aanstelling moes deur die lugal bekragtig word.
Waterdowndam
Die Waterdowndam is geleë in die Klipplaatrivier 13 km suid van Whittlesea in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Hierdie dam is in 1958 geopen. Die wal is 38 m hoog en die bakmaat van die dam is 38.4 miljoen m3. Die dam ontvang veral water van sneeu wat smelt van die hoë berge in die omgewing. Huishoudelike water word voorsien aan Komani en water word ook gebruik vir besproeiing aan die oewers van die Klipplaat- en Swart-Keiriviere.
Die dam is duidelik sigbaar vanaf 'n paar uitkykplekke (piekniekhaltes) langs die R67-streekroete.
Dieprivier (spruit in Oos-Kaap, lat -32,30, long 26,87)
Die Dieprivier is 'n spruit wat in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika vloei.
2011 Kanadese Grand Prix
Die 2011 Formule Een Kanadese Grand Prix is op 12 Junie 2011 op die Gilles Villeneuve-renbaan in Montreal, Kanada gehou. Dit was die sewende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Jenson Button in sy McLaren-Mercedes gewen.
Libby Munro
Libby Munro (gebore 11 November 1981) is 'n Australiese aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Bullets for the Dead (2015), Eight (2016), en Wild Woman (2017).
Lugal
thumb|220px|Detail van die Sumeriese standbeeld van Lugal-dalu, koning van Adab. Die inskripsie sluit die Sumeriese wigskrifteken vir lugal in. Lugal (Sumeries: ) is die Sumeriese term vir "koning, heerser". Dit beteken letterlik "groot man" (lu "𒇽" is "man" en gal "𒃲" is "groot").
Die wigskrifteken LUGAL 𒈗 dien as ’n bepaler in Sumeriese, Akkadiese en Hetitiese tekste om aan te dui die volgende woord is die naam van ’n koning.
Ugandese sjieling
Die sjieling is die geldeenheid van Uganda. Munte in sirkulasie is: 10, 50, 100, 200 en 500 sjielings. Die 10- en 50-shilling munte word egter nie algemeen gebruik nie. Die papiergeld is beskikbaar in 1000, 2000, 5000, 10000, 20000 en 50000 sjielings.
Aldo Ray
Aldo Ray (25 September 1926 – 27 Maart 1991) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Pat and Mike (1952), We're No Angels (1955), Nightfall (1956), en The Secret of NIMH (1982).
Diepsloot (Oos-Kaap)
Diepsloot is 'n spruit wat tussen Beaufort-Wes en Aberdeen in die Oos-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Ryukyu-tale
Die Ryukyu-tale (琉球語派 Ryūkyū-goha, ook 琉球諸語 Ryūkyū-shogo of しまくとぅば Shima kutuba, letterlik: "eilandspraak") is 'n taalfamilie wat uit 11 tale bestaan en deur sowat 1 miljoen mense op die Ryukyu-eilande gepraat word. Dié taalfamilie bestaan uit twee groepe, naamlik die Noord-Ryukyu-tale en die Suid-Ryukyu-tale. Die Ryukyu-tale vorm saam met Japannees die Japannese tale.
Die Ryukyu-tale word deur sommige taalkundiges as dialekte van Japannees beskou wat darem saam net as een Japannese taal gegroepeer word. Ander taalkundiges sien egter groter verskille tussen die Ryukyu-tale en Japannees wat nie hierdie groepering regverdig nie. Hulle argumenteer dat Japannees en die Ryukyu-tale nie onderling verstaanbaar is nie. Net die genetiese verwantskap tussen albei takke is 'n algemene konsensus.
Van die Ryukyu-tale is as gevolg van die taalverskuiwing na Japannees ernstig bedreigde tale; Unesco lys vier van die tale as "beslis bedreig" en twee ander as "ernstig bedreig".
Molteno, Oos-Kaap
Geskiedenis
Die ekonomie van die dorp Molteno was eens op steenkool gegrond. Daar is 'n steenkoolsoom in die 1860's by Molteno ontdek, terselfdertyd as by Dordrecht en Indwe. 'n Myndorp met die naam van Cyphergat het sowat 10 km suidoos van Molteno ontstaan. Cyphergat is vandag 'n spookdorp omrede steenkool van beter gehalte vanaf Natal en Transvaal beskikbaar geword het. Steenkoolproduksie is in 1949 finaal gestaak by Cyphergat.
Amorphinopsis filigrana
Amorphinopsis filigrana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Molteno, Oos-Kaap
Geskiedenis
Die dorp is in 1874 gestig en na sir John Molteno, die eerste premier van die Kaapkolonie genoem.
Amorphinopsis filigrana
Die spons behoort tot die genus Amorphinopsis en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1862 deur Schmidt.
Athlone-stadion
Die Athlone-stadion is 'n sportstadion in Athlone, op die Kaapse Vlakte in Kaapstad, Suid-Afrika. Dit word oorwegend vir sokkerwedstryde gebruik en is die tuisveld van Santos Kaapstad. Die stadion is in 1972 gebou en kan 34 000 toeskouers huisves.
Molteno, Oos-Kaap
NG gemeente
Die plaaslike gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk is in 1881 gestig en op 22 Julie daardie jaar vergader die eerste kerkraadslede, soos benoem deur die Ringskommissie van die Ring van Burgersdorp, onder voorsitterskap van ds. J.G.S. de Villiers, destyds predikant van die NG gemeente Tarkastad. Die eerste vergadering is op Sterkstroom gehou en die volgende dekade sou die vergaderings om die beurt daar en op Molteno self gehou word, totdat Sterkstroom in 1891 selfstandig geword het. Dit was weens die geografiese ligging van die gemeente wat die gesamentlike bearbeiding van die twee dorpies moeilik gemaak het. Op die eerste vergadering is ook besluit dat die Heilige Nagmaal op Molteno bedien sou word.
Athlone-stadion
Die stadion is in die aanloop tot die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 opgegradeer om as 'n oefenveld te dien. Na beraming het die opgradering R297 miljoen gekos.
Molteno, Oos-Kaap
NG gemeente
In 1883 is prop. J.F. Marais as eerste predikant van die gemeente georden. Hy vertrek in 1899 na Dordrecht en in September daardie jaar word hy opgevolg deur ds. A.J. Pepler. Naas die stigting en eerste leraar, was die volgende mylpaal in die gemeente se bestaan die bou van die nuwe kerk. Die kerkraad het dié besluit op sy vergadering van 18 Februarie 1899 geneem. Die fondse vir die nuwe kerk is hoofsaaklik ingewin deur middel van die tiendestelsel. In Mei 1905 lê ds. A.J. Pepler die hoeksteen en op 20 April 1906 wy die gemeente sy indrukwekkende en stewige kerkgebou in. Die gebou is opgerig op 'n straatblok wat altesaam 10 erwe beslaan. Die koste was destyds net £7 000 (sowat R3,5 miljoen in vandag se waarde).
Al die ander groot kerkverbande het ook 'n gemeente op Molteno.
Getande glipvis
Die Getande glipvis (Gazza minuta) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika vanaf die Rooisee tot by Port Alfred. In Engels staan die vis bekend as Toothed soapy.
Molteno, Oos-Kaap
Bekende uitvoerprodukte
Die Burger het op 1 November 1988 berig oor "ouma" Nana Greyvensteyn, beter bekend as die "ouma" van Ouma-beskuit, wat twee maande vantevore oorlede is: "Een van die interessantste suksesverhale in die Suid-Afrikaanse voedselbedryf is dié van wyle mev. Anna Elizabeth (Nan) Greyvensteyn en haar beroemde Ouma-beskuit. Later sou een van Suid-Afrika se grootste vervaardigers van voedselprodukte, die sterk groep Simba-Quix, uit ouma Greyvensteyn se vernuftige beskuitbakkery jare gelede voortvloei.
"Daar word vertel dat die Vrouesendingbond op Molteno in Oos-Kaapland in die Groot Depressie 'n klomp vroue van die omgewing byeengeroep het. Aan elk is 'n sjieling gegee nadat uit die Bybel voorgelees is oor hoe 'n mens met sy talente behoort te woeker. Mev. Greyvensteyn het met die geld meel gekoop en op die gesin se plaas, Friedenheim, beskuit begin bak. Die beskuit is aanvanklik net op die dorp en onder die boeregemeenskap, veral op basaars van die Vrouesendingbond op Molteno, verkoop. Dit was nie lank nie of die bestellings vir nog beskuit het begin instroom. Dit het nie alleen huisvroue die moeite gespaar om self beskuit te bak nie, maar was ook baie beter as wat meeste vroue kon bak.
Getande glipvis
Habitat
Die vis verkies die vlak kuswater om in te woon tot op dieptes van 40 m en eet bodem skaaldiere, wurms en vis. Hulle skiet kuit in dieper waters.
Molteno, Oos-Kaap
Bekende uitvoerprodukte
"Die wins wat sy met die bakkery gemaak het, is net so teruggeploeg om nog beskuit te bak. Die uiteinde was dat die Vrouesendingbond heelwat meer geld teruggekry het as wat aanvanklik aan mev. Greyvensteyn gegee is. Mev. Greyvensteyn en haar man, mnr. M.J.J. (Oubaas) Greyvensteyn, wat lank burgemeester van Molteno was, het een aand gesels oor die beskuitbakkery en besluit dat hier 'n goeie geleentheid is om groot sake te doen. Só het Ouma-beskuit begin en is die onderneming mettertyd uitgebrei tot 'n groot onderneming wat vandag nog dié beskuit bak en bemark. 'n Fabriek het op die plaas ontstaan wat vandag sowat vyfhonderd mense in diens het. Nadat die groep Fedfood later die bedrywighede van die gesin Greyvensteyn oorgeneem het, is begin om in 'n bakkery van die groep op Pietersburg ook van die Ouma-beskuit te bak. Mev. Greyvensteyn se Ouma-beskuit word tot vandag volgens die ou beproefde resep gebak, ondanks die groter verskeidenheid daarvan wat nou beskikbaar is.
"'n Fabriek is in 1957 op Isando vir die vervaardiging en bemarking van die nuwe Simba-aartappelskyfies opgerig. 'n Wye verspreidingsnetwerk is terselfdertyd ontwikkel. Voorts is begin om die Simba-skyfies met verskillende geure, soos kaas en uie, tamatiesous, en sout en asyn, te bemark. Tot in daardie stadium is aartappelskyfies in Europa en Amerika met net een geur bemark. Simba-Quix, soos die destydse onderneming van die gesin Greyvensteyn vandag bekend staan, bedryf tans ses fabrieke landwyd. Aartappelskyfies en mielieprodukte word in Isando, Pietermaritzburg, Parow en Heilbron gemaak en onder handelsname soos Simba, O'Gradys, Raffels, Niknaks en Fritos bemark. Ouma-beskuit word op Molteno en Pietersburg gebak.
"Na skatting verskaf Simba-Quix werk aan meer as 2 500 mense. Altesame 38 000 ton aartappels word elke jaar gebruik. Die groep het in die boekjaar tot einde Maart vanjaar 'n omset van meer as R200 miljoen behaal.
"Mev. Greyvensteyn is voorverlede maand op die ouderdom van 97 jaar oorlede en in Pretoria begrawe. Sy word oorleef deur vyf kinders, vyftien kleinkinders en negentien agterkleinkinders. Sy het in haar lewe bewys dat groot hoogtes met 'n eenvoudige begin bereik kan word."
"Besoekers aan Molteno besoek ook graag die Johannes Meintjes-kunsgalery by die plaaslike hoërskool terwyl damfeeste by die dorpsdam ook baie gewild is. Winterbesoekers moet onthou, die Buffelsfontein-weerstasie, waar die koudste temperature in die land elke winter aangeteken word, is in dié omgewing geleë!"
Bevolking
Volgens die sensus van 2011 het Molteno 11 553 inwoners van wie 10 637 swart, 538 bruin en 310 wit is. Meer as 92% van die inwoners se huistaal is Xhosa en net 6,5% s'n Afrikaans. Die wit bevolking het met byna die helfte afgeneem sedert die sensus van 1970 toe hier nog 606 wit inwoners was. Die 2011-syfer is meer as 100 minder as 2001 se 433. Die totale inwonertal het egter verdubbel van die 1970-syfer van 5 757.
Distrik
Die distrik beslaan 1 880 km2 en word beskou as een van die beste merinostreke in die land. By die plaaslike hoërskool kan die kunswerke van Johannes Meintjes gesien word. Meintjes is nie op Molteno gebore, maar het wel sy eerste vyf lewensjare op die familieplaas, Grootzeekoegat, in die distrik deurgebring asook die laaste 15 jaar van sy lewe tot sy dood in 1980. Foodcorp besit die Ouma Rusk-fabriek wat buite Molteno geleë is.
Birr
Die Birr is die amptelike geldeenheid van Ethiopië.
Voor 1976 was die Engelse vertaling van birr "dollar" gewees, maar deesdae staan dit amptelik as birr in Engels en ander tale bekend.
In 1931 het die Keiser van Ethiopië, Haile Selassie, formeel versoek dat die internasionale gemeenskap die naam Ethiopië gebruik (toe reeds intern so bekend vir ten minste 1600 jaar) in plaas van Abessinië, en die Bank van Abessinië het toe ook die Bank van Ethiopië geword. Dus kan die voor-1931 geldeenheid beskou word as die Abessiniese birr en die na-1931 geldeenheid die Ethiopiese birr, maar dit is steeds dieselfde land en dieselfde munt.
In 2008 was daar 186 miljard birr (VS$ 14,7 miljard of €9,97 miljard) in sirkulasie gewees.
Banknote is in die onderstaande reekse deur die National Bank of Ethiopia uitgereik:
Ayelet Shaked
Ayelet Shaked, Hebreeus: איילת שקד, gebore as Ayelet Ben Shaul (gebore op 7 Mei 1976 in Tel Aviv), is 'n Israelse politikus wat 'n lid was van Die Joodse Huis (HaBayit HaYehudi), 'n Israelse politieke party. Sy is sedert Desember 2018 'n lid van die Nuwe Regs, 'n afsplitsing van Die Joodse Huis.
Tydens haar militêre diensplig het sy in die Golani Brigade gedien.
Sy het elektroniese ingenieurswese en rekenaarwetenskap aan die Tel Aviv-universiteit studeer en by Texas Instruments in Tel Aviv gewerk.
Van 2006 tot 2008 was sy die direkteur van Likoed-leier Benjamin Netanyahu se kantoor.
In 2010 het sy saam met Naftali Bennett die regs-sionistiese buiteparlementêre beweging bekend as My Israel (Yisra'el Sheli) gestig.
In 2012 het sy die Likoed-party verlaat en by Die Joodse Huis-party aangesluit (sedert 2012 gelei deur Naftali Bennett).
Vanaf 2013 is sy 'n lid van die Knesset (met 'n onderbreking in 2019) en van 2015 tot 2019 was sy ook minister van Justisie in die Netanyahu IV-kabinet. Vanaf 13 Junie is sy minister van Binnelandse Sake in die Bennett-Lapid-kabinet.
Ayelet Shaked is getroud en het twee kinders.
Diepsloot (Noord-Kaap, lat -29,53, long 23,00)
Diepsloot is 'n spruit wat in die Noord-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Djiboeti frank
Die frank is die geldeenheid van Djiboeti. Een frank is 'n honderd centime. Munte in sirkulasie is: 1, 2, 5, 10, 20, 50, 100, 250 en 500 kobo. Die papiergeld is beskikbaar in 1000, 2000, 5000 en 10000 frank.
Slymvis
Die Slymvis (Leiognathus equulus) is 'n vis wat in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika voorkom vanaf die Rooisee tot by die Groot-Visrivier. In Engels word die vis Slimy genoem.
Voorkoms
Die vis se kop en lyf is silwer met dowwe lyne aan die bokant van die sylyn. Die anale, pektorale en bekken vinne is almal dofgeel. Die vis word tot 25 cm lank.
Habitat
Die vis verkies sagte bodems van tot 40 m diep om in te leef en eet bodem skaaldiere. Die onvolwasse visse leef in riviermondings en eet planktoniese skaaldiere. Die vis skiet kuit gedurende Oktober tot Maart langs die kus van KwaZulu-Natal. Die vis word hoofsaaklik gebruik as aas.
Kongolese frank
Die frank is die geldeenheid van Demokratiese Republiek van die Kongo. Een frank is 'n honderd centime. Munte in sirkulasie is: 1, 5, 10, 20 en 50 centime. Die papiergeld is beskikbaar in 1, 5, 10, 20, 50, 100, 200, 500, 1000, 5000, 10000 en 20000 frank.
Le Silence de la mer
Le Silence de la mer (In Afrikaans vertaal deur Jan Rabie as die Stilte van die see ;In Engels The Silence of the Sea) is 'n Franse roman geskryf gedurende die somer van 1941 en gepubliseer vroeg in 1942 deur Jean Bruller onder die pseudoniem "Vercors". Die boek is in die geheim gepubliseer in die Duits-besette Parys. Die boek het vinnig 'n simbool geword van geestelike weerstand teen die Duitse besetters. Le Monde het die boek in 1999 as 42ste in 'n oorsig van die beste literêre werke uit die twintigste eeu aangewys
Storie opsomming
In die boek vertel Vercors hoe 'n ou man en sy niggie weerstand teen die Duitse okkupeerders toon deur nie te praat met die beampte wat hul huis beset nie. Die Duitse beampte is 'n voormalige komponis wat drome het van broederskap tussen die Franse en Duitse nasies. Hy is egter mislei deur die Nazi-propaganda van daardie tydperk. Hy word ontnugter wanneer hy besef die werklike doel van die Duitse weermag is nie om te bou nie, maar om te verwoes en uit te buit. Hy kies dan om Frankryk te verlaat om aan die Oosfront te veg, en verklaar kragtig dat hy oppad is "hel toe."
Verwerkings
Die boek is in Engels deur Cyril Connolly vertaal en in 1944 gepubliseer onder die titel Put Out the Light.
'n Engelse taalaanpassing genaamd The Silence of the Sea is op 7 Junie 1946 deur die BBC TV-diens uitgesaai as deel van hul eerste aand se programmering na die hervatting van TV-uitsendings na die einde van die Tweede Wêreldoorlog.
'n Film, Le Silence de la mer, gebasseer op die boek en geredigeer deur Jean-Pierre Melville, is in 1949 vrygestel.
'n Tweede Engelstalige TV-aanpassing is in 1981 deur die BBC uitgesaai en 'n verhoog weergawe deur John Crowther is in 1985 deur The Heywood Society in die teater by Peterhouse, Cambridge, opgevoer. Met die (vermoedelik ironiese) titel Talking in the Night.
Le Silence de la Mer (2004) is 'n Frans-Belgiese TV-fliek gebaseer op die romans van Vercors verfilm van 1 tot 28 April 2004 in Tusson en met regisseur Pierre Boutron vir France 2 televisie. Hierdie film is in 2004 by die Fees van Fiksie van Saint-Tropez drie toekennings ontvang: beste tv-film, beste aktrise (Julie Delarme) en beste musiek (Angelique et Jean-Claude Nachon). Die akteurs is Julie Delarme (Jeanne Larosière), Michel Galabru (André Larosière), Thomas Jouannet (Werner Von Ebrennac), Marie Bunel (Marie), Timotee Ferrand (Pierre).
In 2013 is 'n nuwe Engelse weergawe van Anthony Weigh opgevoer by die Trafalgar Studios-teater in Londen as deel van die Donmar Trafalgar-seisoen, met die hoofrolle Leo Bill, Simona Bitmate en Finbar Lynch. Simon Evans was die regisseur.
Amorphinopsis fistulosa
Amorphinopsis fistulosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amorphinopsis en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1976 deur Vacelet, Vasseur & Lévi.
Grensgrot
Opgrawings in die Grensgrot (EngelsːBorder Cave) in Zoeloeland het daartoe gelei dat Afrika daarop aanspraak maak om die bakermat van die mensdom te wees.
Ligging
Grensgrot lê 90 km van Mkuze, noord van Ingwavuma en 400 m oos van die grens tussen eSwatini en Suid-Afrika. Dit is by 27° 1′ 19″ suid en 31° 59′ 24″ oos, aan die westelike rand van die Lebomboberge, net onder die platorand en net noord van die Cecil Mackpas. Die grot is ongeveer 'n semisirkel met 'n deursnee van 40 m en bied 'n westelike uitsig oor die Laeveld.
Opgrawings
Die eerste bodemondersoek hier is in die 1930’s deur prof. Raymond Dart uitgevoer. In 1940 het W.E. Barton van eSwatini guano hier kom bymekaar maak en op beenreste afgekom. Die gevolg was dat die Universiteit van die Witwatersrand in 1941 en 1942 intensiewe navorsing op die terrein uitgevoer het. In die 1970’s het Peter Beaumont en Adrian Boshier opgrawings gedoen. Ook die McGregor-museum van Kimberley was betrokke. Die laaste opgrawings was in 1987 waarna die terrein deeglik beskerm is om agteruitgang te verhoed.
Argeologie
Grensgrot is vir 200 000 jaar deur mense bewoon en is gevolglik 'n besonder ryk argeologiese terrein. Hierdie soort argeologiese vindplekke in Oos- en Suider-Afrika het getuienis opgelewer dat die mens waarskynlik in Afrika ontwikkel het. Die vroegste regoplopende mens was reeds tussen 4½ en 1½ miljoen jaar gelede in Afrika. Aanvaar word dat hulle versprei het van Afrika na Asië en Europa. Net minder as twee miljoen jaar terug ontwikkel Homo habilis in Oos-Afrika. Dit word 1½ miljoen jaar gelede gevolg deur die Homo ergaster. Teen 1.7 miljoen jaar terug bevolk Homo erectus die grootste deel van Europa en Asië en oorleef tot 'n 300 000 jaar gelede. Aanvaar word dat Homo erectus ontwikkel het in Homo neanderthalensis en tot 30 000 jaar gelede geleef het. Homo neanderthalensis het vermeng met die Homo sapiens wat uit Afrika gekom het en so die moderne mens gevorm het.
Menslike oorblyfsels
In die 1940’s het die terrein die reste van ten minste vyf menslike wesens opgelewer en wat waarskynlik dateer uit die Middel-Steentydperk. Duidelik het hulle behoort tot Homo sapiens en die wetenskaplikes was hierdeur verstom. 'n Deel van 'n kopbeen van 'n volwassene van ongeveer 30 jaar was 20 cm lank en 14 cm breed.
Kinderskelet
In 1942 is 'n volledige skelet van 'n kind van drie jaar gevind. Dit is so 'n 82 000 jaar oud. Die kind was begrawe saam met 'n seeskulp as ornament (gelukbringer, speelding?). Boonop was die beendere voor die begrafnis rooi geverf. Beide hierdie faktore dui op 'n doelbewuste begrafnisritueel. 'n Begrafnis met 'n ornament dui daarop dat hierdie mense in staat was tot simboliese en abstrakte denke. Hulle moes dus oor 'n redelike taalontwikkeling beskik het en waarskynlik 'n godsdienssin met 'n idee van lewe na die dood gehad het. Hieruit kan afgelei word dat tienduisende jare voor Homo sapiens dus in Europa bekend was, ons hier denkende mense gehad het wat bewus was van die onderskeid tussen liggaam en gees. Dalk is dit ook 'n teken van 'n ontluikende godsdienssin. Hierdie geraamte word bewaar by die mediese skool van die Universiteit van die Witwatersrand.
Lebombo-been
Hierdie klein stuk kuitbeen van 'n bobbejaan wat 35 000 v.C. geleef het, is dalk die oudste artefak wat wys op rekenkundige bewerkinge deur die mens. Argeoloë lei dit af van die 29 kepies wat op die been aangebring is.
Klipwerktuie
Meer as 69 000 klipwerktuie is in die grot versamel. Die bestudering hiervan het getoon dat gereedskap saamgestel is uit 'n lem of 'n punt met 'n hef reeds 'n 100 000 jaar gelede hier bekend was. Dit is 'n ondubbelsinnige bewys van moderne menslike gedrag. Baie van hierdie artefakte is by die McGregor-museum in Kimberley te besigtig.
Beendere van diere
'n Oorweldigende hoeveelheid beendere van diere is in die grot opgediep. Aanvaar word dat die bene van groter diere deur mense na die grot gebring is. Dit gee ons 'n aanduiding van die voedselvoorkeure van die prehistoriese mens. Hierdie oorblyfsels verteenwoordig 43 soogdierspesies (insluitende die olifant), waarvan drie sedertdien uitgesterf het.
Datering
Die Grensgrot beskik oor een van die mees deurlopende en volledige beskrywings van die aardlae. Deur dit te vergelyk met die datering van die organiese materiaal in die aardlae, kan die ouderdom van ander materiaal wat in die opgrawings teengekom is, bepaal word. Daar is slegs enkele ander argeologiese vindplekke in die wêreld waarvan so 'n volledige en deeglike dateringsrekord bestaan.
Bewaring
Die natuurbewaringsorganisasie Amafa/Erfenis KwaZulu-Natal beheer die grot. In 1998 is die terrein deur 'n afvaardiging van die Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur besoek en in 2015 het Suid-Afrika versoek dat die grot tot wêrelderfenisgebied verklaar word. Dit het nie gebeur nie, maar Unesco het dit saam met die Blombosgrot by Stilbaai, die Pinnacle Point by Mosselbaai, die Klasiesriviergrotte in die Tsitsikamma, die Sibudugrot en die Diepkloof-rotsskuiling op 'n ander lys van belangrike en bedreigde erfenisgebiede geplaas.
Toerisme
Op die terrein vertel voorstellings, modelletjies en inligtingsborde die verhaal van die prehistoriese mens se lewe in die grot en die opgrawings sedert 1930. Vanaf die wandelpaaie na die grot kry die besoeker 'n asemrowende uitsig na die weste.
Dieprivier (Oos-Kaap, lat -33,79, long 24,07)
Die Dieprivier is 'n rivier wat in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika vloei.
Spoed
Spoed is 'n aanduiding van hoe vinnig beweging plaasvind, dit wil sê hoe ver 'n voorwerp in 'n bepaalde tyd beweeg. Die spoedmeter van 'n motor meet byvoorbeeld hoe vinnig dit ry. Spoed is dus die tempo waarteen afstand afgelê word. Die woord tempo impliseer dat iets per tydseenheid, dit wil sê per uur of per sekonde, geskied. Die spoedmeter gee egter geen aanduiding van die rigting waarin die beweging plaasvind nie. Spoed is dus 'n skalaar, en dit kan bereken word uit die verwantskap.
In die alledaagse lewe word spoed gemeet in kilometer per uur (km·h-1, km/h of kpu), byvoorbeeld die spoed van motors, vliegtuie en bote. Seespoed word aangedui in knope: 1 knoop is (benaderd) ≈ 1,85 km·h-1 of 0,514 m·s-1. In die wetenskap word spoed egter in die SI-eenheid aangegee, naamlik meter per sekonde (m·s-1).
Paʻanga
Die pa'anga is die geldeenheid van Tonga. Een pa'anga is 'n honderd seniti. Munte in sirkulasie is: 1, 2, 5, 10, 20 en 50 seniti. Die papiergeld is beskikbaar in 1, 2, 5, 10, 20, 50 en 100 pa'anga.
Spoed
Die simbool {\Delta} (delta) beteken "verandering in" of "verskil in". Die lyn bokant die v dui 'n gemiddelde waarde aan.
Snelheid vs. spoed
Streng gesproke is daar 'n verskil tussen snelheid en spoed. Kyk na die definisies van snelheid en spoed hieronder en ook verplasing en afstand:
Resensie
'n Resensie is die evaluering van 'n publikasie, diens of maatskappy, soos 'n rolprent ('n fliekresensie), videospeletjie (videospeletjie-resensie), musikale samestelling (musiekresensie) van 'n komposisie of opname, boek (boekresensie); hardeware soos 'n motor, huistoestel of rekenaar; of 'n gebeurtenis of opvoering, soos 'n lewendige musiek konsert, toneelstuk, musiekteater vertoning, dansskou of kunsuitstalling. Benewens 'n kritiese evaluering kan die resensent die werk 'n gradering toeken om die relatiewe meriete aan te dui. Meer informeel kan 'n resensent huidige gebeure, tendense of items in die nuus resenseer. 'n Versameling resensies kan self geresenseer word en dan 'n resensie genoem word. Die New York Review of Books, byvoorbeeld, is 'n versameling resensies oor literatuur, kultuur en aktuele sake. National Review, gestig deur William F. Buckley, Jr., is 'n invloedryke konserwatiewe tydskrif, en Monthly Review is 'n lank bestaande sosialistiese tydskrif.
Gebruikersresensie
'n Gebruikersresensie verwys na 'n resensie wat deur 'n gebruiker of verbruiker geskryf is vir 'n produk of diens wat gebaseer is op sy ondervinding as gebruiker van die bepaalde produk. Gewilde bronne vir verbruikersresensies is e-handels webwerwe soos Amazon.com, Zappos of meer onlangs afgelope tyd in die Joga-veld vir skole soos Banjaara Joga en Ayurveda, en sosiale media-webwerwe soos TripAdvisor en Yelp. E-commerce webwerwe het dikwels verbruikersresensies vir produkte en verkopers afsonderlik. Gewoonlik is die resensies vir verbruikers in die vorm van verskeie stellings vergesel van 'n numeriese gradering vir die produk. Hierdie gradering is nuttig vir die voornemende koper om te besluit wat om te koop. 'n Verbruikersresensie van 'n produk verskaf gewoonlik inligting oor hoe goed die produk voldoen aan verwagtinge gebaseer op die spesifikasies wat deur die vervaardiger of verkoper verskaf word. Dit verskaf inligting oor prestasie, betroubaarheid, kwaliteit gebreke, indien enige, en waarde vir geld. Verbruikersresensies, wat ook 'mondelingse mededeling' en 'gebruikersgegenereerde inhoud' genoem word, verskil van 'n bemarkingsgegenereerde resensie in die evaluering vanuit verbruikers- of gebruikersperspektief. Dikwels sluit dit vergelykende evaluerings in van mededingende produkte. Waarnemings kan feitelik sowel as subjektief wees. Verbruikersresensies van verkopers lewer gewoonlik kommentaar op dienslewering, betroubaarheid en eerbaarheid van die verkoper. Gewoonlik lewer dit kommentaar op faktore soos tydigheid van aflewering, verpakking en korrektheid van gelewerde items, verskepingskoste, terugstuur van goedere wat nie aan vereistes voldoen nie, ensovoorts.
Aanlyn verbruikersresensies het 'n belangrike faktor in die reputasie en handelsmerk van 'n besigheid geword as gevolg van die gewildheid van bv TripAdvisor, Yelp, en ander aanlyn resensie webwerwe. 'n Negatiewe resensie kan die reputasie van 'n onderneming skade berokken en dit het aanleiding gegee tot 'n nuwe bedryf van reputasiebestuur waar maatskappye probeer om slegte resensies te verwyder of te verbloem sodat meer gunstige kommentaar gevind kan word wanneer potensiële kliënte kommentaar lewer.
'n Resensie deur 'n deskundige verwys gewoonlik na 'n resensie geskryf deur iemand wat verskeie soortgelyke produkte of dienste getoets het om te identifiseer wat die beste waarde vir geld en die beste kenmerke bied. 'n Voorbeeld hiervan is Amazon Vine. Amazon Vine is 'n program wat bekend gestel is om mede-kliënte te help om ingeligte aankoopbesluite te neem. Hierdie program gebruik kenners slegs op uitnodiging en is ontwerp om resensies te verskaf vir produkverskaffers wat saam met Amazon werk.
'n Soort gebruikersoorsig kan in 'n fisiese vorm wees, soos 'n video wat 'n produk of sagteware resenseer. Dit is algemeen op platforms soos YouTube en Vimeo.
'n Gekoopte resensie is die stelsel waar die skepper (gewoonlik 'n maatskappy) van 'n nuwe produk 'n resensent betaal om hul nuwe produk te resenseer.
Boekresensies
'n Boekresensie (of boekverslag) is 'n vorm van kritiese evaluering waarin 'n boek ontleed word gebaseer op inhoud, styl en meriete. Dit word dikwels in tydskrifte, koerante of aanlyn gedoen. Die lengte daarvan kan wissel van 'n enkele paragraaf tot 'n aansienlike artikel. In die geval van poësie of fiksie, of van nie-fiksie waarin die literêre meriete van die werk 'n belangrike element is, sal 'n oorsig gewoonlik die metodes van literêre kritiek gebruik. So 'n resensie bevat dikwels evaluerings van die boek op grond van persoonlike smaak. Resensente in literêre tydskrifte, gebruik dikwels die geleentheid om 'n boekresensie te gebruik om hulle vakkennis ten toon te stel of hul eie idees oor die onderwerp van 'n fiksie- of nie-fiksiewerk te promulgeer. Aan die ander kant van die spektrum lyk sommige boekresensies soos eenvoudige opsommings van die inhoud van die boek. Resensies van nie-fiksie-werke wat bedoel is vir onderrig- of inligtingdoeleindes, kan meer direk fokus op besorgdheid soos praktiese bruikbaarheid en leservriendelikheid.
Uitvoering resensies
Resensies van lewendige musiekoptredes is gewoonlik kort artikels wat lesers inligting gee van die kunstenaars of groepe wat betrokke was en die stukke of liedjies wat uitgevoer is. Die kommentaar wat deur resensente gemaak word, val in twee kategorieë: tegniese kommentaar en subjektiewe / artistieke kommentaar. Die elemente in die "tegniese" kategorie sluit in ritmiese "samebinding", intonasie, foute of verkeerde vertolking, ensovoorts. Hierdie elemente is redelik eksak; 'n pianis wat 'n uitvoering gee, speel óf die regte note op 'n toonlereskaal, óf hy het dit tegnies nie suiwer gespeel nie. Die subjektiewe kommentaar verwys na die resensent se persoonlike smaak. Die balans tussen die verskillende elemente in 'n resensie (inligting oor die kunstenaar of groep, inligting oor die stukke/liedjies, kommentaar oor die tegniese en subjektiewe elemente van die opvoering) hang af van die gehoor waarvoor 'n musiekkritikus skryf. Musiekresensente wat in plaaslike koerante of algemene tydskrifte skryf, kan nie aanvaar dat die lesers vertroud is met musikante en musiekstukke / liedjies nie, dus kan hulle besluit om 'n groot hoeveelheid "agtergrond"-inligting in te sluit.
Opname resensies
Musiekkritici en musiekskrywers resenseer ook opnames van musiek, insluitend individuele liedjies, musiekstukke of albums. In die geval van resensering van 'n hele album, sal die resensent nie net die individuele liedjies of stukke beoordeel nie; hulle sal ook beoordeel hoe goed al die liedjies of stukke saamwerk om 'n luisterbare geheel te vorm.
Resensies van komposisies
In klassieke musiek kan musiekkritici ook komposisies resenseer, selfs al is die stuk of lied nog nooit uitgevoer nie en bestaan dit slegs op manuskrippapier in 'n notasie. Om 'n komposisie op hierdie wyse te resenseer, sal die kritikus musiekteorievaardighede soos harmoniese analise en tematiese analise gebruik, tesame met hul kennis van komposisionele praktyke.
Film, televisie en video resensies
'n Fliekresensie word gedoen deur 'n fliekresensent wat die meriete van een of meer films sal evalueer. Oor die algemeen impliseer die term fliekresensent joernalistieke filmkritiek eerder as akademiese kritiek. Sulke resensies het sedert die begin van die filmbedryf in koerante en tydskrifte verskyn en word nou gepubliseer in algemene belangstellingswebwerwe asook gespesialiseerde film- en filmresensie-webwerwe. Televisie programme en videos word op soortgelyke plekke geresenseer op dieselfde wyse.
Gekoopte resensies
'n Resensie word gekoop deur die skepper (gewoonlik 'n maatskappy) van 'n nuwe produk. 'n Resensent word betaal betaal om die nuwe produk te resenseer. Die gebruik kom hoofsaaklik voor in die motor-, film- en sport bedryf. Hierdie tipe resensie is eintlik niks anders as om as om reklame vir die produk te maak nie. Gekoopte resensies is geneig om bevooroordeeld te wees as gevolg van die inligtingswaarde van die resensies. In sommige gevalle kan 'n gekoopte resensie onbevooroordeeld wees, as die persoon wat gehuur word om die resensie te doen, 'n bekende reputasie het vir onafhanklikheid en integriteit. Selfs as 'n "gekoopte resensie" van 'n gerespekteerde kritikus eintlik onbevooroordeeld is, sal die persepsie van potensiële vooroordeel bly, weens die finansiële verhouding tussen die maatskappy en die kritikus.
'n Soortgelyke soort resensie wat bevooroordeeld kan wees, is die sogenaamde "kunsmatige evaluering", 'n beskrywing van 'n produk, film of gebeurtenis wat geskryf is deur 'n simpatieke resensent of deur 'n individu wat 'n verband het met die produk of gebeurtenis, hetsy in terme van 'n werksverhouding of ander bande. Byvoorbeeld, 'n groot media firma wat beide gedrukte media en platemaatskappye besit, mag een van sy werknemers in die gedrukte media opdrag gee om 'n resensie te skryf van 'n album wat deur die firma se platemaatskappy vrygestel word. Alhoewel sommige joernaliste hulle beroem op hulle professionele onbevooroordeeldheid en integriteit en daarop aandring om suiwer feitelike resensies te lewer, is daar joernaliste wat aan druk sal toegee. Hulle sal dan 'n "kunsmatige evaluering" skryf wat die produk slegs positief resenseer en negatiewe tekortkominge uitlaat. Dit lewer dan 'n resensie wat bloot die produk aanprys met misleidende en irrelevante inligting.
Verskeie aanlyn resensie manipulasiestrategieë kom ook voor, soos om vals resensies te skryf en omkoopgeld aan te bied om negatiewe resensies te verwyder. Om oneerlike vrywilligers te vra om misleidende resensies te skryf, neem toe in gewildheid. Samehangend hiermee is die tendens dat meer ontevrede kliënte hulle menings lug as tevrede kliënte. Dus vermeerder besighede hulle resensies wat misleidende inligting bevat.
Diepsloot (Noord-Kaap, lat -30,26, long 24,65)
Diepsloot is 'n spruit wat in die Noord-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Amorphinopsis foetida
Amorphinopsis foetida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amorphinopsis en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1889 deur Dendy.
Saab 35 Draken
Die Saab 35 Draken (Draak) is 'n Sweedse vegvliegtuig wat sy tyd vooruit was. Indien dit nie was vir Swede se streng uitvoerbeleid nie, sou die vliegtuig ongetwyfeld in vele lande se lugmagte diens gedoen het. Die Draken is ontwikkel na aanleiding van 'n streng spesifikasie uitgereik deur die Sweedse Lugmag in 1949. Die spesifikasie het verwys na 'n hoëwerksverrigtingvegvliegtuig, wat bomwerpers wat teen transsoniese snelheid vlieg, kon onderskep. Dit het ook 'n snelheid van 50% vinniger as enige bestaande vegvliegtuig bepaal en die vermoë om op paaie en ander verspreide nie-lughawens te kan opstyg en land.
Die oplossing was 'n dubbeldeltavlerkontwerp; met lae massa en groot sterkte wat in alle toestande bevredigend werk terwyl dit ekstra brandstof kon dra en wapens daaraan geheg kon word. As deel van die ontwikkeling is 'n model van die vlerke op 'n 70 persent skaal gebou en daarna met sukses aan 'n vliegtuig getoets. Die prototipe het sy nooiensvlug op 25 Oktober 1955 voltooi en die produksiemodelle het in 1960 begin uitrol. Kenmerkend was 'n driewielonderstel met 'n ekstra stel intrekbare stertwiele. Dit het die vliegtuig toegelaat om te land terwyl die vlerke ten volle as lugremme gebruik word, wat die Draken die vermoë gee om op aanloopbane van slegs 610 m te land.
Ontwikkeling het voortgeduur, model J35B is toegerus met botsingvermydingsradar en verbeterde bewapening. Model J35D was toegerus met kragtiger motors en verbeterde avionika. Model J35F se avionika was selfs beter, toegerus met 'n Aden-masjiengeweer en die vermoë om Falcon lug-tot-lug missiele te dra in stede van Sidewinders. Daar is 66 J35F-modelle opgradeer na model J35J wat die hoogtepunt van die ontwikkeling was. Hulle is eers in 1993 vervang deur die Saab Gripen. Min vegvliegtuie het so lank kompeterend gebly as die Draken.