cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ovovivipariteit
Ovovivipare voortplanting verskil van "normale" lewendbarendheid (vivipaar), soos wat by die meeste soogdiere aangetref word, omdat die embrio nie met 'n plasenta aan die moeder se liggaam geheg is om voedingstowwe te verskaf en afvalstowwe weg te voer nie. Al die nodige voedsel word vooraf saam met die eier verpak; die moederliggaam dien slegs as 'n veilige omgewing vir die embrio. In sommige gevalle (veral by haaie en enkele slaksoorte) tree 'n vorm van kannibalisme op, waar die sterkste nuweling sy broers en susters as voedsel verbruik.
Die Guppie is 'n voorbeeld van 'n akwariumvis wat 'eierlewendbarend' is. Die "lewende fossiel", die Selakant is ook ovovivipaar. Ander voorbeelde sluit in die Marmer-drilvis en al die spesies wat aan die familie Dasyatidae behoort.
Die Weekblad
Stigting
Kort ná die einde van die Tweede Wêreldoorlog in 1945 het ’n onopgesmukte koerantjie, Die Werksman se Weekblad, in Johannesburg die lig gesien onder leiding van die Volksraadslid M.J. van den Berg, bygestaan deur V. Michaelson (of Michelson) en enkele andere. Sy doelwit was om die politieke beleid van die destydse Arbeidersparty uit te dra.
Nuwe eienaars
In 1946 neem die mynmaatskappy Strathmore Investments, met kol. Jack Scott, kol. J.C. McIntyre en adv. C.W. Roper aan die stuur, die koerantjie oor. Die nuwe eienaars het die naam verkort tot Die Weekblad en die verskyningsdag na Sondag verander. Hulle wou samewerking in die burgerlike lewe tussen Afrikaans- en Engelssprekendes bevorder soos dit tydens die oorlog op die slagveld bestaan het. Met die myngroep se oorname het hulle ook ’n ou en sukkelende drukkery bekend as T.W. Hayne Ltd., suid van die spoorlyn in Doornfontein, aangekoop en ’n ewe mankolieke pers. Mick van Rensburg was sakebestuurder van Die Weekblad en bestuurder van die Scotia Press, ’n filiaal van Strathmore-myngroep.
Kort daarna knoop die myngroep, deur middel van Scotia Press, onderhandelinge aan met twee Afrikaanse koerantmanne, Marius Jooste en Wollie van Heerden, vroeër redakteur van Die Vaderland. Dit was kort na ’n ernstige meningsverskil in die bestuur van die Afrikaanse Pers toe Van Heerden, Jooste, A.M. van Schoor en Otto Schwellnus uit die diens van die Pers getree het. Kort daarna volg Mick van Rensburg, sakebestuurder. Die eienaars van Die Weekblad het ook die hulp ingekry van bekendes soos prof. L.J. (Wicus) du Plessis van Potchefstroom, dr. P.J. Meyer, dr. Hans van Rensburg en dr. Phil Bothma.
Inlywing
Dié onderhandelings lei vroeg in 1947 tot die oprigting van Dagbreekpers Beperk en die besluit om ’n Sondagkoerant met die naam Dagbreek, waarby Die Weekblad ingelyf sou word, die lig te laat sien. Die eerste uitgawe van Dagbreek het op 29 Junie 1947 verskyn.
Luca Attanasio
Luca Attanasio (23 Mei 1977 - 22 Februarie 2021) was 'n Italiaanse diplomaat wat van 2017 tot sy dood in Februarie 2021 as ambassadeur in die Demokratiese Republiek van die Kongo gedien het.
Christine Lahti
Christine Lahti (gebore 4 April 1950) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Running on Empty (1988) en Petunia (2012), en in die televisiereekse Chicago Hope (1994) en Jack & Bobby (2004).
Dawid Roux
Dawid Roux (gebore 1959 in Lichtenburg) is 'n Suid-Afrikaanse fotograaf.
In 1982 begin hy by Beeld, 'n Media24 oggendkoerant in Suid-Afrika, as 'n leerlingfotograaf te werk. Hy word in 1998 as Beeld se hooffotograaf aangestel, in 2003 as fotoredakteur by Beeld en in 2009 as nasionale fotoredakteur van Foto24.
Hy was ook in 2009 'n stigterslid van Foto24, 'n foto-agentskap van Media24 wat hoofsaaklik sorg vir die fotobehoeftes van Rapport, Beeld, Die Burger en Volksblad.
In 2011 word hy fotoredakteur van Sondag en Scoop koerante. Hy verlaat Media24 in 2014 en begin sy eie fotografiebesigheid.
Carroll Nye
Carroll Nye (4 Oktober 1901 – 17 Maart 1974) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Powder My Back (1928), The Squall (1929), King of the Wild (1931), en Gone with the Wind (1939).
Oriënt-eksprestrein
Die Oriënt-eksprestrein was oorspronklik 'n luukse trein van die Compagnie Internationale des Wagon-Lits (CIWL) wat Parys met Konstantinopel (later Istanboel) verbind het.
Hierdie sneltrein, waarna dikwels as die "koning van treine" of "die trein van konings" verwys word, was die kernelement in 'n hele luukse passasierstreinstelsel wat veral Parys en seehawens langs die Engelse Kanaalkus met 'n verskeidenheid bestemmings in Sentraal- en Oos-Europa asook op die Balkan-skiereiland verbind het.
Ná die Tweede Wêreldoorlog het luukse treinreise minder gewild geraak, en die Oriënt-ekspres is tot 'n gewone sneltrein afgeskaal. Die laaste oorblyfsel van die oorspronklike treinroete was 'n trein wat as "Orient Express" vanaf Junie 2007 op die roete tussen Straatsburg en Wene gery het. Toe 'n nuwe treinrooster in Desember 2009 ingestel is, is ook hierdie laaste treinroete – en sodoende ná 126 jaar ook die Oriënt-ekspres as geskeduleerde treinroete – gekanselleer.
Sedert die middel van die 1970's bied 'n aantal spoorwegmaatskappye spesiale treinritte met gerestoureerde spoorwaens van die ou CIWL aan. Hierdie treine, wat nie op die treinroosters van Europese spoorwegmaatskappye gelys word nie, ry gedeeltelik op die tradisionele roetes van die historiese Oriënt-ekspres en sy sustertreine. Hul name is ook van die voormalige Oriënt-ekspres afgelei.
Die Oriënt-eksprestrein het ook sy weg tot die literatuur en filmwêreld gevind, veral met Agatha Christie se misdaadroman Murder on the Orient Express.
Drakestorm
Die Drakestorm (wat in September 2004 so gedoop is vanweë sy besonderse vorm) is ’n groot, helder en komplekse konveksiestorm in die planeet Saturnus se suidelike halfrond. Dit lyk of die storm al lank voortwoed. Dit vlam van tyd tot tyd op en produseer dramatiese wit pluime wat dan weer bedaar. Dit is ’n sterk bron van radio-emissies.
Erica nemorosa
Erica nemorosa is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Diamant en die dief
Diamant en die Dief is 'n Afrikaanse rolprent wat op 28 Junie 1978 in Suid-Afrika vrygestel is. Die skrywer en regisseur was Jan Scholtz. Akteurs soos Hans Strydom, Sybel Coetzee en Bill Curry vertolk die hoofrolle.
Genre
Die rolprent is ’n komedie. Dit het geen ouderdomsperk nie en is goeie gesinsvermaak.
Storielyn
Diamant en die Dief is die verhaal van 'n sjarmante swendelaar (Hans Strydom) en sy ontmoeting met 'n pragtige geoloog (Sybel Coetzee), aan wie hy vals diamante probeer verkoop. Sy is egter nie onder 'n kalkoen uitgebroei nie en hy bevind hom uiteindelik met 'n ongewenste vennoot. Hulle vertrek na Johannesburg waar hulle met behulp van nog 'n groter swendelaar (Bill Curry) hulle swendelstreke voortsit.
Gerry Bamman
Gerry Bamman (gebore 18 September 1941) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Home Alone (1990), Home Alone 2: Lost in New York (1992), The Bodyguard (1992), en Superstar (1999).
Asturiese Wikipedia
Die Asturiese Wikipedia is die Asturiese uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlynensiklopedie. Dit het tans ongeveer 0 artikels, en is die grootste Wikipedia.
Die Wikipedia het tans bladsye, waarvan  artikels is. Dit het geregistreerde gebruikers, waarvan  as aktief gereken word. Hierdie gebruikers het in totaal wysigings aangebring en  lêers opgelaai.
Duisternooientjie
Die Duisternooientjie (Stegastes fasciolatus) is 'n vis wat voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, meer spesifiek aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Dark damsel.
Identifikasie
Die vis word tot 15cm lank. Die vis het 'n lang lyf en die kleur varieer afhangende in watter geografiese area dit voorkom. In die Indiese Oseaan is die vis gewoonlik bruin met donker streep op elke skub se rant wat die persepsie van vertikale lyne op die lyf gee. Daar mag ook 'n helder blou streep onder die oog voorkom. Die stertvin se basis is lig en die agterkant van die dorsale-, anale- en stertvinne is liggeel. Dit mag afwesig wees in ander areas.
Die vis leef in koraal- en rotsriwwe in water wat 1 tot 30m diep is, gewoonlik diepier as 10m. Hulle is gewoonlik alleenlopend en sterk territoriaal van aard. Die vis is skaars.
Eid-oel-Adha
Eid-oel-Adha (Arabies: عيد الأضحى, ʿīd al-ʾaḍḥā, [ʕiːd ælˈʔɑdˤħæː]), ook die Offerfees genoem, is saam met Eid-oel-Fiter een van die twee heiligste jaarlikse Islamitiese feeste, en word beskou as die heiligste van die twee. Dit word ook Eid-Ul-Adga gespel.
"Eid" beteken in Arabies "dag wat dikwels terugkom". Die woord is afgelei van aoed (terugkeer). Adha verwys na die "offerdiere".
Die fees is ter viering van Ibrahim (Abraham) wat opdrag van God gekry het om sy seun te offer as teken van onderdanigheid, maar voordat hy dit kon doen, het God tussenbeide getree en sy engel Gabriël gestuur om vir Abraham te sê sy offer is reeds aanvaar. Uit dankbaarheid het Ibrahim en Ismaël (Isaak) in geselskap van vriende en armes 'n ram geoffer. Die Koran vertel dié verhaal in Soera 37,99–113 en die Bybel beskryf dit in Beresjiet/Genesis 22,1–19. Tradisioneel word bokbe, beesagtiges of kameelagtige geoffer, na gelang van die beskikbare diere. Die vleis van die offer word in drie dele verdeel: Een deel word deur die gesin gehou, ’n ander deel word aan vriende, bure en die gesin gegee en die derde deel gaan na behoeftiges.
Eid-oel-Fiter het ’n spesifieke salaah (Islamitiese gebed) wat uit twee rakats (eenhede) bestaan en gewoonlik in ’n oop veld (musallā of eidgah) of groot saal plaasvind. Die toespraak (chutba) van die Imam word na die gebid gehou; in teenstelling met die Vrydaggebed, waar dit voor die gebed gehou word.
In die Islamitiese kalender, wat ’n maankalender is, val Eid-oel-Adha op die 10de dag van Dhu'l Hidjdja, die laaste maand. Vierings begin nadat die pelgrims in Mekka wat aan die hadj deelneem, van Berg Arafat af kom. Dit duur vier dae, tot met sonsondergang op die 13de Dhu'l Hidjdja. In die Gregoriaanse kalender, ’n sonkalender, verskil die datum van jaar tot jaar – dit is elke jaar 10 tot 11 dae vroeër.
Die dae van Eid word in die hadit uitgesonder as "dae van herinnering" en word as die heiligste dae in die Islamitiese kalender beskou.
Sout-en-peper bontpaling
Die Sout-en-peper bontpaling (Gymnothorax eurostus) is 'n bontpaling wat wydverspreid voorkom in die Stille en Indiese oseane; meer spesifiek vanaf Mosambiek suidwaarts tot by die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die Salt and pepper moray.
Identifikasie
Die vis word tot 57 cm lank. Die bontpaling se kleur kan varieer maar dit is gewoonlik persbruin met geel kolletjies wat dig oor die voorste gedeelte van die lyf versprei is en minder dig raak na agter.
Hulle leef in rotskusareas en aflandige riwwe in water wat 1 tot 25m diep is. Die visse is alleenlopers en word selde uit hulle skuiling gesien. Hulle vreet hoofsaaklik vis en skaaldiere.
SK Yeşilyurt Berlyn
SK Yeşilyurt Berlyn is 'n sokkerklub uit die Moabit-distrik van Berlyn, die hoofstad van Duitsland.
Die huidige klub is in 2007 gestig as opvolger vir SV Yeşilyurt Berlyn wat in 1973 gestig is deur 'n groep etniese Turke.
Die klub se grootste prestasie was om die Verbandspokal Berlyn in 2001 te wen (ook bekend as die Paul Rusch-beker), wat die klub toegang gegee het tot die hoofrondte van die DFB-Pokal. Hier is die klub in die eerste rondte met 2-4 deur SC Freiburg uitgeskakel. Die klub se tradisionele Berlynse teenstander (voor die ontbinding) was Türkiyemspor Berlyn.
In 2007 is die klub bankrot verklaar en uit alle kompetisies geskors. 'n Groot groep lede het by Berlin AK 07 aangesluit, maar die twee klubs kon nie saamsmelt nie as gevolg van Berlin AK 07 wat self ook finansiële probleme ondervind het. Na die klub se ontbinding het die heroprigting onder die huidige naam onmiddellik gevolg, maar die klub moes weer onder begin in die Berlynse Kreisliga C op die 11de vlak van die Duitse sokkerstruktuur.
Reusebontpaling
Die Reusebontpaling (Gymnothorax javanicus) is 'n bontpaling wat wydverspreid voorkom in die Stille en Indiese oseane; meer spesifiek die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van Mosambiek, moontlik die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Giant moray.
Identifikasie
Die reusebontpaling is normaalweg 240 cm lank maar kan tot 300 cm lank word. Dit is die grootste van sy soort in die Indiese Oseaan. Die vis se lyf is ligbruin tot taankleurig en daar is klein swart kolletjies op die kop en rug. Daar is ook 'n swart vlek op die kieue-opening.
Die vis leef in 'n verskeidenheid rif habitatte; vanaf rotskusareas tot aflandige koraalriwwe in water wat ten minste 50m diep is. Hulle vreet hoofsaaklik vis en skaaldiere. Die bontpaling is alleenlopers en normaalweg passief maar kan beserings veroorsaak indien dit aangehits word.
Geelstert-nooientjie
Die Geelstert-nooientjie (Pomacentrus trichrourus) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan, die Rooisee, Oman en aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Yellowtail damsel.
Identifikasie
Die vis word tot 10cm lank en die lyf is nou en slank. Die volwasse visse is swartgrys en die skubbe het donker rante. Die kleur van die stertvin kan varieer en kan ook wit wees tot deursigtig tot geel of grys.
Die onvolwasse vis is donkerblou en die skubbe het ook donker rante. 'n Bou oor kol kan voorkom en daar is soms ook 'n swart kol agter die dorsale vin. Die kleur van die stertvin mag varieer tussen geografiese areas. In Suid-Afrika is hulle driekleurig: die basis is swart, word meer geel en het 'n blougrys rant. In ander streke is die stertvin meer wit.
Die visse leef in rots kusareas en aflandige koraalriwwe in water wat 1 tot 30m diep is. Die visse bly altyd naby skeure en grotte in die riwwe. Hulle is gewoonlik alleenlopend en vreet alge en bodem ongewerweldes.
Hierdie spesie is skaars en sku.
Robert Engelse (akteur)
Robert English (gebore 2 Desember 1878) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Four Feathers (1921), The Crimson Circle (1922), A Lost Leader (1922), en Guy Fawkes (1923).
Brian Sandrock
Sandrock is in Bloemfontein gebore en het skoolgegaan by Kimberley Boys High, waarna hy 'n graad in argitektuur aan die Universiteit van Pretoria verwerf het in 1952. Op 6 Julie 1953 vestig hy sy eie praktyk, Brian Sandrock Argitekte, in Pretoria. Hy was ook vanaf 1954 to 1958 'n dosent aan die Universiteit van Pretoria se skool vir argitektuur, eers in geskiedenis en later in ontwerp. Hoewel hy daarna nie weer aan die universiteit verbonde was nie, het hy 'n onmiskenbare hand gehad aan die indiensopleiding van meer as twintig gevestigde argitekte.
Nobelprys vir Ekonomiese Wetenskappe
Die Sweedse Ryksbankprys in Ekonomiese Wetenskappe ter nagedagtenis aan Alfred Nobel (Sweeds: Sveriges riksbanks pris i ekonomisk vetenskap till Alfred Nobels minne), oftewel Nobelprys vir Ekonomiese Wetenskappe of Nobelprys vir Ekonomie, word sedert 1969 elke jaar deur die Koninklike Sweedse Akademie vir Wetenskappe aan mense toegeken, wat 'n besondere bydra tot die ekonomiese wetenskappe gelewer het, hoewel Alfred Nobel in sy testament nie vir dié prys voorsiening gemaak het nie. Dit word as gelykwaardig aan al die ander Nobelpryse beskou, maar staan amptelik as "gedenkprys ter ere van Alfred Nobel" bekend. Die prys word soms vir sy nieamptelike karakter, maar desondanks gelykwaardigheid met al die ander Nobelpryse, gekritiseer. Nogtans word dit as belangrikste toekenning in die vakgebied van Ekonomiese Wetenskappe beskou.
Die akademie kondig die naam van die Nobelpryswenners jaarliks vroeg in Oktober aan, met die Nobelprys vir Ekonomiese Wetenskappe tradisioneel laaste en op 'n Maandag. Die prys word jaarliks in Stockholm, Swede, toegeken op 10 Desember, die herdenking van Nobel se dood. Tot en met 2022 is die prys aan altesaam 92 individue toegeken. Nog net twee vroue het dit gekry: Elinor Ostrom in 2009 en Esther Duflo in 2019.
Die 2022-Sweedse Ryksbankprys in Ekonomiese Wetenskappe ter nagedagtenis aan Alfred Nobel is toegeken aan Ben Bernanke, Douglas Diamond en Philip H. Dybvig "vir navorsing oor banke en finansiële krisisse".
Die pryse, wat 'n bedrag geld (SEK9 miljoen, omtrent VSA$1 miljoen per pryskategorie, wat dan gelykop onder die Bekroondes verdeel word), 'n goue medalje en 'n diploma insluit, word op 10 Desember, die herdenking van Nobel se sterfdag in 1896, tydens 'n seremonie deur die Sweedse koning, tans Carl XVI Gustaf van Swede, in die Stockholmse Konsertsaal uitgedeel.
Hieronder volg 'n lys van die ontvangers van die Nobelprys vir Ekonomiese Wetenskappe vanaf 1969 tot op hede.
1960's – 1970's – 1980's – 1990's – 2000's – 2010's – 2020's
Pous Leo I
Leo I was die 45ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Leo I die Grote is gebore in Toskane as seun van Quintianus. As pouslike diplomaat was hy betrokke by die stryd oor die patriargaat van Jerusalem. Hy het ook bemiddel in die stryd tussen Aetius en Albinus, twee magtige kerkleiers in Gallië. Op 29 September 440 word hy unaniem verkies tot opvolger van Pous Sixtus III en regeer tot sy dood op 10 November 461. Hy word opgevolg deur Pous Hilarius. Die naam ‘Leo’ beteken 'Leeu'.
Pontifikaat
Tydens Leo I se pontifikaat word die Manigiste deur die Vandale na Rome verdryf. Die pous tree streng teen hulle op en op 19 Junie 445 word die Manigiste deur die keiser verbied. Leo I tree ook op teen die Pelagiane van die bisdom Aquileia sowel as die Priscillianisme in Spanje. Aan biskop Turrubius van Astorga stuur hy 'n brief met duidelike opdragte hoe om met die Priscillianisme te handel.
Die pous bemoei hom ook met die rivaliteit tussen die Oos-Romeinse Ryk en die Wes-Romeinse Ryk. In 445 volg Dioscurus vir Cyrillus op as patriarg van Alexandrië. Leo I oortuig die nuwe patriarg om Rome te volg omdat die evangelis Markus wat die Alexandrynse kerk gestig het, 'n volgeling van die apostel Simon Petrus was.
Die Tome is 'n belangrike brief oor die chistologie wat Leo I aan die patriarg Flavianus van Konstantinopel gerig het op 13 Junie 449. Dit is aan Flavianus gegee tydens die Roverssinode in Efese. Die sinode het dit geïgnoreer en Flavianus en Eutiches, ouderling van Konstantinopel weggestuur. Leo organiseer 'n sinode in Rome waar hy al die besluite van die Roverssinode nietig verklaar en Eutiches as ketter en Manigis veroordeel.
Met die inval van Attila die Hun in 452 besoek Leo hom in sy kamp by die Gardameer en daar word deur sommiges (soos die "Liber Pontificalis") beweer dat hy Attila oorhaal om Rome nie te plunder nie. Die bewering word deur ander betwyfel. Attila het in noordwestelike rigting via die Karawanke na Pannonië vertrek. Leo kon egter nie die Vandale onder leiding van Geiserik se verowering van Rome in 455 keer nie.
Verering
Pous Leo I word in die Rooms-Katolieke Kerk, die Oosters-Ortodokse Kerk, die Evangeliese Kerk en die Anglikaanse Kerk as heilige vereer. Sy feesdag is op 10 November, behalwe in die Oosters-Ortodokse Kerk waar dit op 18 Februarie gevier word. Pous Leo I word dikwels afgebeeld met 'n draak en is die beskermheilige van sangers, musikante en orreliste.
Nota
Saamgestel uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
G. Raymond Nye
G. Raymond Nye (13 April 1889 – 23 Julie 1965) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Salome (1918), Oliver Twist, Jr. (1921), The Queen of Sheba (1921), en Nine and Three-Fifths Seconds (1925).
Duim
'n Duim is 'n ou Imperiale lengtemaat. Hoewel dit met die metriese stelsel vervang is, word die duim nog in sekere Engelssprekende lande gebruik. 'n Man se duim is ongeveer een duim breed.
Volgens ISO 31-1:1978, was die internationale simbool vir 'n duim "in" (Engels vir "inch") maar hierdie standaard is met ISO 31-1:1992 veroudered. Die simbool ″ (word soms met die ASCII-teken " vervang) is dikwels gebruik.
Robert Banas
Robert Banas is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente West Side Story (1961), The Skydivers (1963), Always (1989), en Teen Witch (1989).
J. Michael Tatum
J. Michael Tatum (gebore 25 Mei 1976) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Black Butler (2008), Steins;Gate (2011), Attack on Titan (2013), en My Hero Academia (2016).
Madrid
Madrid (Spaans: [maˈðɾið], ) is die hoofstad van Spanje en die Outonome Gewes Madrid met 'n oppervlak van 604 vierkante kilometer en is met 3,22 miljoen inwoners die tweede grootste stad in die Europese Unie ná Berlyn. Die metropolitaanse gebied van Madrid (Comunidad de Madrid) het 'n oppervlakte van sowat 8 000 vierkante kilometer en 'n bevolking van 6,3 miljoen.
Madrid lê teen die Manzanares-rivier in 'n uitgestrekte vlakte sowat vyftig kilometer suid van die bergreeks Sierra de Guadarrama, in die geografiese sentrum van die Iberiese Skiereiland.
Madrid is die historiese hoofstad van die Spaanse wêreldryk en die huidige politieke en kulturele sentrum van Spanje en sy finansiële en handelsentrum. Madrid dien as die setel van die Spaanse monargie en regering. Alhoewel die stad oor 'n hoogs moderne infrastruktuur beskik, het dit baie van sy historiese stadsbuurte, strate en geboue bewaar. Sy bekendste besienswaardighede sluit die reusagtige Koninklike Paleis van Madrid, die Teatro Royal (die Koninklike Skouburg) met sy gerestoureerde operahuis uit die jaar 1850, die Buen Retiro-park (gestig in 1631), die indrukwekkende 19de-eeuse gebou van die Nasionale Biblioteek van Spanje (gestig in 1712), 'n internasionaal bekende argeologiese museum en drie eersterangse kunsmuseums in: Die Prado-museum, wat een van die uitstekendste kunsversamelings ter wêreld huisves; die Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofia, wat die moderne kuns behandel, en die Thyssen-Bornemisza-museum in die gerenoveerde Villahermosa-paleis.
Madrid is daarnaas ook die setel van 'n aartsbiskop, belangrike administratiewe en militêre instellings, ses universiteite en 'n aantal ander tersiêre instellings, die Internasionale Toerisme-organisasie (OMT), talle teaters, museums en kulturele instellings. Die Koninklike Paleis van Madrid, die Koninklike Klooster van San Lorenzo de El Escorial en die Prado-museum is die belangrikste in 'n lang lys van besienswaardighede.
Etimologie
Daar bestaan drie teorieë oor die oorsprong van die naam "Madrid" (al drie is egter omstrede aangesien geeneen van hulle die fonetiese ontwikkeling van die naam volledig kan beskryf nie):
Geskiedenis
Alhoewel argeologiese opgrawings toon dat die gebied van Madrid reeds in die prehistoriese tydperk bewoon was, dateer die eerste verwysings na 'n nedersetting uit die 9de eeu, toe Mehmet I 'n klein paleis op die terrein van die huidige Palacio Real of Koninklike Paleis laat oprig het. Rondom die paleis het 'n klein sitadel, al-Mudaina, ontstaan. Die Manzanares-rivier, wat deur die Arabiere al-Majri ("die bron van water") genoem is, vloei naby die paleis en is die etimologiese oorsprong van die naam Majerit wat later na die huidige spelling Madrid verander het.
Tydens die Reconquista, die Christelike herowering van die Iberiese Skiereiland, het Alfonso I van Kastilië die sitadel in 1085 ingeneem. Hy het die moskee as die Kerk van die Jonkvrou van Almudena gewy. Sefardiese Jode en Moslems het tot hulle verdrywing in die 15de eeu in die stad gebly.
In 1329 het die Cortes Generales as raadgewende liggaam van koning Ferdinand IV van Kastilië vir die eerste keer in Madrid vergader. Hendrik III van Kastilië (1379–1406) het die stad ná 'n tydperk van onluste en 'n groot brand herbou. Nogtans het hy die versterkte El Prado buite die stadsmuur as sy nuwe residensie verkies. Met die groot intog van Ferdinand en Isabella het die stryd tussen die koninkryke van Kastilië en Aragón tot 'n einde gekom.
Met die uitsondering van 'n kort tydperk tussen 1601 en 1606, toe Filips (Felipe) III sy hof na Valladolid verskuif het, was die lot van Madrid nou met dié van Spanje verbonde. Tydens sy Siglo de Oro, die Goue Eeu in die 16de en 17de eeu, het Madrid nogtans min ooreenkomste met ander Europese hoofstede getoon; die bevolking het in ekonomiese opsig van die hof afhanklik gebly.
Filips (Felipe) V het die besluit geneem om die stad by ander Europese metropole aan te pas – tydens sy heerskappy het nuwe paleise soos die Palacio Real ontstaan. Tog het Madrid eers in die tyd van die populêre koning Karel (Carlos) III (1716–1788) tot 'n moderne stad begin ontwikkel.
Ná die onafhanklikheidsoorlog het Fernando VII vanaf 1814 weer as Spaanse koning geregeer, tog is hy as gevolg van 'n liberale militêre rewolusie deur kolonel Riego gedwing om die eed op die grondwet af te lê. In die volgende dekade het liberale en konserwatiewe regerings mekaar afgewissel.
Onder die heerskappy van Isabel II (1830–1904) het politieke spanninge weer opgevlam. Ná 'n tweede opstand en die uitroeping van die Eerste Spaanse Republiek is die monargie heringevoer. Eers die Tweede Spaanse Republiek het 'n einde aan die monargiese stelsel gemaak, tog het die politieke konflik tussen fasciste en republikeine in die Spaanse Burgeroorlog (1936–1939) uitgemond. Madrid, wat tot by die einde van die oorlog 'n republikeinse vesting was, was een van die stede wat die swaarste deur die gevegte getref is, en dit was ook die eerste waar siviele teikens deur bomaanvalle verwoes is.
Tydens die diktatuur van generaal Francisco Franco het nywerheisgebiede veral in die suide van Madrid ontstaan en duisende binnelandse migrante van die platteland na die hoofstad gelok. Die suidoostelike randgebiede van die hoofstad het tot uitgestrekte krotbuurte ontwikkel, maar was terselfdertyd die politieke en kulturele sentrum van die demokratiese weerstandsbeweging teen die Fascistiese Franco-bewind. Die tydperk tussen 1965 en 1973 is deur 'n aantal stakings en studenteproteste gekenmerk.
Ná die afsterwe van generaal Franco in 1975 het die nuwe demokratiese partye sy wens aanvaar dat die konstitusionele monargie met Juan Carlos I as koning heringevoer moet word, onder meer om die stabiliteit en demokrasie ná die einde van die diktatuur nie in gevaar te bring nie.
Met die ekonomiese opswaai van die tagtigerjare het Madrid sy posisie as die leidende ekonomiese, kulturele, industriële, tegnologiese en onderwyssentrum van die Iberiese Skiereiland gevestig. In 1992 het Madrid as die kulturele hoofstad van Europa gefungeer. Dit was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1982.
'n Bomaanslag, wat Madrid se beroepsverkeer op 11 Maart 2004 tydens die spitsuur getref het, het tweehonderd slagoffers geëis. Islamitiese terroriste het die bomme as vergelding vir Spanje se militêre aanwesigheid in Irak in 'n trein geplaas.
Klimaat
Die gebied van Madrid lê in die droë Mediterreense klimaatsone met sowat 2 800 sonskynure per jaar, tog is die nagtelike temperature en veral die winters as gevolg van die stad se ligging van meer as 600 meter bo seevlak kouer as in die kusgebiede. Die somers is baie warm, met temperature van meer as 30 °C in Julie. Reënval kom hoofsaaklik in die lente en herfs voor; die gemiddelde reënval is 439 mm per jaar. Die gemiddelde temperatuur is 2 °C – 4 °C in Januarie en 24 °C in Julie.
Demografie
Die bevolking van Madrid groei veral in die 20ste eeu danksy die industrialisering en die binnelandse en internasionale migrasie. Ná 'n tydperk van stabilisasie, waartydens net die voorstede 'n noemenswaardige bevolkingsaanwas toon, neem Madrid se inwonertal teen die begin van die 21ste eeu weer vinnig toe.
Tans is sowat 85 persent van die bevolking Spanjaarde, terwyl groot groepe immigrante uit Latyns-Amerika, Europa, Noord- en Wes-Afrika hulle in die laaste jare in die stad gevestig het. Die grootste gemeenskappe van buitelandse herkoms is immigrante uit Ecuador (83 967), Marokko (51 300), China (48 973), Colombia (37 218) en Peru (32 791). 86 persent van die bevolking is Rooms-Katoliek.
Ekonomie
Met die begin van die heerskappy van Filips II word Madrid die nasionale hoofstad van Spanje, tog bly dit in teenstelling met ander Europese metropole vir 'n lang tydperk bloot die administratiewe sentrum van die land.
Die industrialisering van Madrid neem 'n aanvang ná die Spaanse Burgeroorlog in die dertigerjare van die twintigste eeu. Die belangrikste nywerhede is aanvanklik meganiese, elektroniese en farmaseutiese ondernemings. Tans beskik Madrid ook oor beduidende chemiese, motor- en vliegtuignywerhede. Tekstiele en voedselverwerking is eweneens belangrik.
Die sentralistiese beleid van die Spaanse staat bevorder die vinnige groei van Madrid se ekonomie, en baie maatskappye vestig hulle hoofkwartiere in die stad. Naas die buitelandse banke en die groot assuransiemaatskappye het meer as die helfte van die Spaanse ondernemings en die Spaanse effektebeurs Bolsa hulle hoofkwartiere in Madrid. Die grootste internasionale maatskappye in Madrid is onder meer IBM, Peugeot, Procter and Gamble, Shell en Siemens. Die meeste banke en internasionale ondernemings het hulle langs die Paseo de la Castellana in die noorde van die stad gevestig. Die gebied, wat ook as Urbanización AZCA bekend staan, is nou die besigheidsdistrik van Madrid. Barcelona is 'n belangrike mededinger en begin al hoe meer internasionale maatskappye lok, wat daar hulle hoofkwartiere vestig.
Die onlangse de-industrialisering en die opkoms van die tersiêre sektor as die nuwe ekonomiese swaartepunt voeg finansies, die mediabedryf en kommunikasie by die bestaande administratiewe dienste by. Die vervoer- en kommunikasiesektor verskaf tans meer as 150 000 werkgeleenthede. Daarnaas speel ook die toerisme met jaarliks meer as vyf miljoen besoekers 'n belangrike rol. Dit steun veral op toeriste met kulturele belangstellings.
Lugverkeer
Met jaarliks meer as 45 miljoen passasiers is dit een van die twintig grootste lughawens ter wêreld, en met die oog op die jaarlikse groeisyfer van tien persent is 'n nuwe vierde terminaal (T4), tans die grootste in Europa, in 2006 bygevoeg. Vanweë sy groot afstand na die res van die lughawe het Terminaal 4 in 2007 sy eie moltreinstasie gekry. Die kapasiteit van Madrid se lughawe is tans tot 70 miljoen passasiers per jaar verhoog.
Spoorweë
Die nasionale spoorwegnet van Spanje, die Red Ncional de Ferrocarriles Españoles (Renfe), is die belangrikste aanbieder van spoorwegverbindings. Madrid se hoofstasies is Atocha en Chamartín.
'n Nuwe stelsel van hoësnelheidstreine, die Alta Velocidad Española (AVE), word tans beplan en sal in die volgende dekade met sy nuwe spoorwegnet van 7 000 kilometer Madrid met ander belangrike provinsiale stede in Spanje verbind. Reistye sal steeds minder as vier ure wees.
Die eerste hoësnelheidslyn verbind sedert 2005 Atocha met die stede Toledo en Sevilla in die suide en Zaragoza en Lleida in die weste. Die lyn sal teen die jaar 2007 uitgebou word tot by Málaga in Suid-Spanje en die Katalaanse hoofstad Barcelona aan die weskus.
Moltreine
Die moltreinnetwerk is aangepas by die bevolking van sowat ses miljoen mense in die metropolitaanse gebied van Madrid en is nou een van die mees uitgestrekte ter wêreld. Die netwerk word vinnig uitgebou; met die nuwe verbinding "Metrosur" na die suidwestelike voorstede beskik Madrid oor die tweede grootste moltreinnetwerk in Wes-Europa na Londen.
Die provinsie van Madrid word deur 'n spoorwegnet, wat veral op pendelaars gemik is (Cercanías), met die sentrum verbind.
Kookkuns
Net soos elders in Spanje speel kos 'n groot rol, en mense besoek die plaaslike restaurante ook graag vanweë die geselligheid wat 'n gemeenskaplike maal bied. Madrid beskik oor 'n groot verskeidenheid gastronomiese instellings, wat van klein tapas-kroeë tot by eersterangse restaurante strek.
Alhoewel Madrid nou 'n groot aantal immigrante-gemeenskappe huisves, lê die klem steeds op die tradisionele Spaanse kookkuns. Naas allerlei soorte braaivleis is visgeregte baie gewild, aangesien Madrid oor die tweede grootste vismark ter wêreld beskik.
Leah Lail
Leah Lail (gebore 17 Desember 1965) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente D2: The Mighty Ducks (1994), Heavy Weights (1995), en Little Nicky (2000), en in die televisiereeks V.I.P. (1998).
Sybel Coetzee
Sybel Coetzee is ’n Afrikaanssprekende Suid-Afrikaanse aktrise wat veral in die sewentigerjare groot opgang in die plaaslike rolprentbedryf gemaak het. As student op Stellenbosch het sy reeds in Afrikaanse flieks verskyn, soos Môre, Môre (1974), Springbok (1976) en later in Gemini (1980), asook in TV-reekse soos The Dingleys. Haar laaste filmrol was as Hansie Cronjé se ma in die fliek oor dié krieketkaptein se lewe, Hansie.
Lewensloop
Coetzee het in Linden, Johannesburg, grootgeword waar sy haar man, Louis Möller, reeds in gr. 1 aan die Laerskool Louw Geldenhuys ontmoet het.
Groot Wit Vlek
Die Groot Wit Vlek op Saturnus, wat dié naam gekry het na aanleiding van Jupiter se Groot Rooi Vlek, is periodieke storms wat groot genoeg is dat dit deur ’n teleskoop van die Aarde af sigbaar is. Die storms kan oor ’n gebied van verskeie duisende kilometers voorkom.
Sybel Coetzee
Lewensloop
Ná skool het sy drama studeer aan die Universiteit van Stellenbosch waar sy in haar tweede jaar die rol van die matriekmeisie Lana in Môre, Môre aangebied is. In dié rolprent het dramalegendes soos Anna Neethling-Pohl en Tobie Cronjé haar touwys gemaak. In die 1970’s het die Afrikaanse rolprentbedryf ’n opbloei beleef en Coetzee was destyds die voorste nooi in romantiese flieks.
Groot Wit Vlek
Die Cassini-wenteltuig hou die storm sedert 2010 dop. Data van die tuig af wys ’n verlies aan asetileen in die wit wolke, ’n toename van fosfien en ’n ongewone temperatuurafname in die middel van die storm. Sedert April 2011 het die storm ’n tweede uitbarsting ondergaan.
Elizabeth Lail
Elizabeth Lail (gebore 25 Maart 1992) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Once Upon a Time (2011), The Blacklist (2013), Dead of Summer (2016), en You (2018).
Erica nervata
Erica nervata is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Madrid
Kookkuns
Soet snoeperye sluit torrijas madrileñas ('n gereg, wat van melk, eiers, heuning en suiker berei word), barquillos (wafels), bartolillos con crema ('n soort tert), buñuelos ('n gevulde gebak), mazapán (marsepein), turrón (nougat) en rosquillas de anís ('n soort anys-gebak).
Groot Wit Vlek
Voorkoms
Die verskynsel kom elke 28,5 jaar voor, wanneer Saturnus se noordelike halfrond die meeste na die son gekantel is. Die volgende is ’n lys van aangetekende waarnemings; jare met vlekke wat in die algemeen as deel van die siklus beskou word, is 1876, 1903, 1933, 1960 en 1990.
Dit is ’n raaisel hoekom geen waarnemings voor 1876 aangeteken is nie, en stem in ’n mate ooreen met die lang tye in die 18de en 19de eeu waarin daar geen rekords van Jupiter se Groot Rooi Vlek was nie. Die Wit Vlek van 1876 was besonder prominent en sigbaar met lensopenings so klein as 60 mm. Was vorige rekordhouding net swak, of was die 1876-vlek werklik die eerste in die tyd van teleskope? Sommige glo nie een van dié scenario's is waarskynlik nie.
Eienskappe en oorsake
’n "Klassieke" Groot Wit Vlek is ’n skouspelagtige verskynsel waartydens die gewoonlik vaal atmosfeer van Saturnus opgehelder word. Al die groot vlekke het in die planeet se noordelike halfrond voorgekom. Hulle begin gewoonlik as klein vlekkies, maar groei dan in lengtegrade, soos in 1933 en 1990; laasgenoemde het eindelik so lank geword dat dit die hele planeet omsirkel het. Die huidige teorie (gedeeltelik gebaseer op rekenaar-klimaatnabootsing) is dat die vlekke enorme atmosferiese opwellings is, dalk vanweë termiese onstabiliteit.
Hendrik Stoltz
Ds. Hendrik Jacobus Stoltz (gebore 22 Junie 1965 op Germiston) is sedert 2005 ’n predikant in die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika.
Opleiding
Nadat hy sy twee jaar diensplig as onder-offisier in die Pantserkorps voltooi het, het hy gekwalifiseer as meulmaker (millwright) by die destydse Suid-Afrikaanse Spoorweë. In 1994 het hy sy Nasionale N-diploma in Meganiese Ingenieurswese voltooi. Op die jeugdige ouderdom van 34 het hy en sy gesin aan die begin van 1999 na Potchefstroom verhuis om voltyds teologie te studeer.
Gesinslewe
Hy en Mockie (née De Beer) het mekaar ná sy diensplig ontmoet toe hulle saam by D’Kar-hulpprojekte in Botswana betrokke geraak het. Op 18 Junie 1988 is hulle in die Gereformeerde kerk Germiston deur ds. Frik van Deventer in die huwelik bevestig. Hulle het twee kinders, Henk en Eunice, en ’n skoondogter, Jo-Nica.
Roeping
Die grootste uitdaging in sy bediening is om te midde van soveel vals predikers die suiwer evangelie aan jong mense te bedien. In ’n samelewing wat al hoe meer wegstap van die Bybel af, wil hy dat oud en jonk ’n liefde en waardering vir die Bybel en ons Belydenisskrifte moet hê. As hy net ’n instrument kan wees in mense se lewe sodat hulle Christus meer en meer kan liefhê en hulle meer en meer kan groei in hulle gehoorsame navolging van Hom, sal hy uiters dankbaar en geseënd wees.
Stokperdjies
Ds. Hendrik se groot liefde as hy nie preek maak nie, is om te kook. Van lekker geregte tot koeke, terte, blatjang of souse. Braai is vir hom soos terapie en niemand mag inmeng as hy eers begin vuur maak nie.
Ardenne
Die Ardenne is 'n uitgestrekte, beboste bergreeks wat tussen die Moesel- en Maas-riviere deur 'n ruwe berglandskap gekenmerk word, maar langs die oewers van die Sambre-rivier geleidelik begin afhel tot by die Vlaamse Vlakte. In die ooste hoort die bergreekse Ösling en Hoë Vene nog by die Ardenne en sluit die Eifel by die Ardenne aan. Die hoogste bergpieke in die Ardenne is die Baraque de Fraiture in die noorde van die Belgiese provinsie Luxemburg op 'n hoogte van 652 meter bo seevlak, en in die ooste van die Belgiese provinsie Luik die Signal van Botrange op 'n hoogte van 694 meter bo seevlak en die Baraque Michel (674 meter).
Geografie
Die Ardenne se gemiddelde hoogte bo seevlak is sowat 550 meter, terwyl die hoogste bergspitse nie hoër as 650 meter verrys. 'n Aantal riviervalleie is soos ravyne tot by 200 meter diep in die hoogplato ingekeep:
Die hoogplato word in die algemeen deur 'n barre landskap oorheers wat merendeels uit heideveld bestaan. Hierdie heideveld word of deur uitgestrekte moerasgebiede gekenmerk of deur slegte weivelde, wat net deur 'n spesiale metode en ná 'n tydperk van sowat vyftien tot twintig jaar tot akkergrond omskep kan word. Die valleie pronk egter met groen weivelde en vrugbare grond.
Die natuurlike rykdom van die bergreeks bestaan uit die bosgebiede met oorwegend eike- en beukebome, wat dikwels met else, berke, es- en ander bome vermeng is. Mynprodukte, wat plaaslik ontgin word, sluit yster, lood (naby Longwilly), antimoon (naby Gösdorf), koper (naby Stolzenburg), mangaan (naby Bihain), leem en veral steenkool in. Die ryk steenkoolafsettings strek van die noorde van Luik tot by Valenciennes en is die basis van België se metaal- en ander nywerhede.
Geskiedenis
Die eerste permanente nedersettings dateer uit die 5de eeu v.C. - die periode waarin die Kelte hulle stamgebiede in Europa aansienlik uitgebrei het. Die Ardenne was een van die min plekke in Europa waar die Kelte nie met 'n bestaande plaaslike bevolking vermeng het nie. Die bevolkingsgroei in die gebied was egter baie stadig aangesien die klimaat van die streek duidelik kouer is as dié van aangrensende streke, die riviere (met die uitsondering van die Moesel en die Meuse) nie bevaarbaar is nie, die landskap se reliëf vervoer uiters moeilik maak, die grond minder geskik vir akkerbou is en omdat die
Hurst Hill
Hurst Hill is ’n voorstad van Johannesburg, sowat 6 km wes van die stadsaal.
Ardenne
Geskiedenis
Die eerste historiese verwysings na die Ardenne kom in Gaius Julius Caesar se werk oor die Galliese oorlog, De bello gallico, voor. Volgens Caesar het die destydse Ardennewoud (Latyns: Arduenna silva) oor 'n lengte van 500 Romeinse myl (sowat 700 kilometer) onder meer deur die stamgebiede van die Treverers geloop en van die Rynoewer tot by die tuislande van die Nerviërs en Remi gestrek. Ook die Griekse aardrykskundige Strabo het in sy hoofwerk na die Ardennewoud verwys.
Die Ardennewoud was aan Diana gewy, die Romeinse godin van die woud en die jag, wat ook self die bynaam Arduenna gekry het. 'n Aantal oorblyfsels van die Romeinse Diana-kultus – meestal in die vorm van altare, standbeelde en inskrifte – kan nog steeds besigtig word.
Honda A-enjin
Die Honda A-reeks inlynviersilinderenjins was gebruik in 1980 Honda Accord en Prelude modelle. Dit is in 1982 ingevoer met die tweede generasie Honda Prelude en was beskikbaar in drie verplasingsgroottes: 1,6-, 1,8- en 2,0 liter. Dit het 'n gietysterblok en aluminium SOHC-kopontwerp met drie kleppe per silinder vir 'n totaal van 12 kleppe. Dit was beskikbaar in vergasser en Brandstofinspuiting.
Hurst Hill
In die noordweste grens dit aan Westbury, in die noorde aan Westdene, in die noordooste aan die Helen Joseph-hospitaal, in die ooste aan Rossmore en Brixton en in die suide aan Crosby. Hurst Hill is uitgelê op die langewerpige plaas Middelfontein tussen die plase Braamfontein in die noorde en Langlaagte in die suide. In die weste het Middelfontein gegrens aan Waterval.
Honda A-enjin
A-reeks enjins
Die enjin van die A-reeks is gebaseer op die silinderblok van die 1,8 liter-enjin: die 1,6 liter-enjin het 'n korter suierslag, en die 2,0 liter-enjin word verkry deur die silinderboor te vergroot.
Hurst Hill
Hurst Hill was in vroeër jare ’n oorwegend Afrikaanse voorstad soos blyk die getalle munisipale kiesers volgens huistaal. Crosby word in die tabel ingesluit ter wille van vergelyking:
Honda A-enjin
A16A1
Die A16A1 was 'n enjin van 1,6 liter wat in 1986–1989 Accords and Vigors buite die Noord-Amerikaanse mark gebruik is. Hierdie enjin staan bekend as die EZ in 1984 en 1985, nie-Amerikaanse Accords.
A18A
Die A18A-enjin was die 1,8 liter-enjin wat in 1982–1987 Honda Prelude en 1986–1988 Accord in plaaslike Japannese modelle gevind is. Prelude A18A het tweevoudige CV-vergassers (ook sommige jare ET2 genoem), terwyl die Accords 'n enkele vergasser gehad het.
Koningakkedis
Die koningakkedis of Basilosaurus is ’n genus van vroeë walvisse wat 40 miljoen tot 34 miljoen jaar gelede tydens die Laat Eoseen voorgekom het. Die eerste fossiel van B. cetoides is in die Verenigde State ontdek en aanvanklik is geglo dit is die een of ander soort reptiel, vandaar die agtervoegsel -"saurus" in sy naam. Later is uitgevind dit is ’n soort seesoogdier. Fossiele van B. isis is in Egipte en Jordanië ontdek.
Anatomie
duimnael|links|Die grootte van die koningakkedis in vergelyking met dié van die mens. Basilosaurus cetoides was 12 tot 20 meter lank en die grootste bekende seedier van die Laat Eoseen. B. isis was effens kleiner.
Die koningakkedis se kop en brein was kleiner as vandag se walvisse. Daar word geglo hulle het daarom nie die sosiale vermoëns van moderne walvisse gehad nie. Geen volledige skelet van Basilosaurus is nog gevind nie, maar verskeie pogings is al aangewend om die ruggraat uit gedeeltelike skelette te rekonstrueer. Kellogg het geraam die dier het altesaam 58 werwels gehad na aanleiding van twee nie-ooreenstemmende, gedeeltelike skelette van B. cetoides uit Alabama. Vollediger skelette is in die 1990's in Egipte ontdek en dit het gelei tot ’n akkurater raming: 70 werwels, wat bestaan het uit 7 nekwerwels, 18 borswerwels, 20 lende- en heiligbeenwerwels en 25 stertbeenwerwels. Daar kan afgelei word B. cetoides het dieselfde werwels gehad.
Basilosaurus het ’n aal-agtige lyfvorm gehad. Die werwels was gevul met murg en vanweë die diere se grootte het hulle dus waarskynlik op die water gedryf. Daaruit kan afgelei word Basilosaurus het hoofsaaklik in twee dimensies naby die see-oppervlak geswem, terwyl die kleiner Dorudon waarskynlik ’n duikende, driedimensionele swemmer was.
Zac Efron
Zachary David Alexander Efron (gebore 18 Oktober 1987) is 'n Amerikaanse akteur en sanger. Hy het professioneel begin in die vroeg 2000's en het veral gewild geraak onder jong gehore na sy rol in die High School Musical-flieks en die rolprentweergawe van Hairspray.
In 2007 het Rolling Stone hom as poster boy for tweenyboppers aangewys en hom in hul laat Augustus-uitgawe laat verskyn.
Dawid Kruiper Plaaslike Munisipaliteit
Die onlangs-gestigte Dawid Kruiper Plaaslike Munisipaliteit is 'n plaaslike munisipaliteit in die ZF Mgcawu-distriksmunisipaliteit in die Noord-Kaap, Suid-Afrika. Dit is in 2016 gestig na 'n samesmelting van die voormalige //Khara Hais en Mier Plaaslike Munisipaliteite.
Naam
Die munisipaliteit se naam, Dawid Kruiper, is 'n vernoeming na die bekende ontslape Khoisanleier van die Kalahari.
Honda B-enjin
Die B-reeks is 'n familie van inlynviersilinder DOHC-motorenjins wat in 1988 deur Honda bekendgestel is. Gelyktydig met die D-reeks, wat hoofsaaklik SOHC-enjins was wat ontwerp is vir meer ekonomiese toepassings, is die B-reeks 'n prestasie-opsie met dubbele nokke, sowel as die eerste toepassing van Honda se VTEC- stelsel.
VfL Wolfsburg
VfL Wolfsburg is 'n sportklub uit Wolfsburg in die deelstaat Neder-Sakse in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Behalwe sokker, het die klub onder andere afdelings vir armdruk, pluimbal, basketbal, rolbal, boks, stoei, gewigoptel, handbal, hokkie, judo, karate, atletiek, fietsry, swem, driekamp, gimnastiek en vlugbal.
Geskiedenis
Sokker in Wolfsburg is relatief jonk, aangesien die stad eers in 1938 gestig is. Die klub se voorganger was BSG Volkswagenwerk Stadt des KdF-Wagen, wat vanaf 1943 in die Gauliga Oos-Hannover gespeel het (Wolfsburg se naam was voorheen Stadt des KdF-Wagen). Na die Tweede Wêreldoorlog is die klub op 12 September 1945 herstig as VSK Wolfsburg.
Wolfsburg het die eerste keer in 1954 op die hoogste vlak gespeel toe die Oberliga Noord gehaal is. Nadat die klub egter in 1959 gerelegeer is, moes hulle tot 1997 wag toe daar na die Bundesliga gepromoveer is. In 1995 het die klub die eindstryd van die DFB-Pokal gehaal, maar is met 0-3 deur VfL Borussia Mönchengladbach verslaan. Die klub het sy grootste prestasie in 2009 behaal toe hy, teen alle verwagtinge in, die Bundesliga gewen het en die Duitse sokkerkampioen geword het.
Die klub speel sedert 2002 sy tuiswedstryde in die Volkswagen-Arena. Voorheen was die klub se tuisveld die VfL-Stadion.
Erelys
Duitse sokkerkampioen
Swartkopalbatros
Die Swartkopalbatros (Phoebetria palpebrata) is 'n voël wat seldsaam aan die Suid-Afrikaanse kus is en is 'n swerwer. Die voël lyk baie soos die Bruinalbatros maar het 'n ligter nekkraag wat tot grys oorgaan op die rug. Die voël is 80 – 90 cm lank en weeg 2.6 - 3.6 kg en het 'n vlerkspan van 2 - 2,2 m. Die voël kom voor in die Antarktiese gebiede en staan in Engels bekend as Light-mantled Albatross.
Jay Tavare
Jay Tavare is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Street Fighter (1994), Adaptation. (2002), en Pathfinder (2007).
Paballelo
Paballelo is 'n township van Upington, geleë digby die oewer van die Oranjerivier in die Noord-Kaap, Suid-Afrika.