cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kontinentale filosofie
Die term "kontinentale filosofie" verwys nie presies na alle filosofie vanaf die Europese vasteland nie. Baie noemenswaardige Europese filosowe se werk word nie as "kontinentaal" in karakter beskou nie, maar is inderdaad duidelik deel van die analitiese tradise, soos die van Gottlob Frege, Ludwig Wittgenstein en Karl Popper. Frankryk het ook 'n florerende veld van analitiese filosofie wat langsaan die kontinentale tradisie loop. Verder is daar 'n groot hoeveelheid filosowe wat hul werk as "kontinentaal" beskou regoor die Engels-sprekende wêreld en wat hul filosofie in Engels skryf. Die skeiding tussen kontinentale en analitiese filosofie is dus duidelik nie absoluut nie.
In Suid-Afrika word kontinentale filosofie goed verteenwoordig, en Afrikaans-talige filosofie vind oorweldigend in dié tradisie plaas.
Kenmerke van kontinentale filosofie
Weens die wye omvang van die term is dit moeilik om betekenisvolle kriteria uit te lê waaraan alle kontinentale filosofie voldoen. Die volgende kan tog as kenmerkend beskou word:
Kontinentale teenoor analitiese filosofie
Die term "kontinentale filosofie" het eers in algemene gebruik gekom binne die akademiese milieu van die 1970's om die tipe filosofie wat toe populêr in Frankryk en Duitsland was, as sodanig te kenmerk. Die Engels-sprekende filosowe wat hul werk as aaneenlopend met dié tradisie identifiseer het begin om dié term gebruik om hul werk mee te beskryf.
Dié onderskeiding het tog al vir lank bestaan. Om die draai van die 20ste eeu sit Franz Brentano, Edmund Husserl en Adolf Reinach uit om 'n nuwe filosofiese metodiek, fenomenologie, te stig, kontemporêr met Gottlob Frege en Bertrand Russell se stigtingswerk in analitiese filosofie, en Russel self identifiseer die skeiding tussen die twee strominge.
Daar is duidelik metodologiese versille tussen analitiese en kontinentale filosofie, maar dit is ver van maklik om die metodiek van enige van dié twee velde te beskryf, hoeveel meer hoe hul met mekaar te kontrasteer. In kontinentale filosofie speel die geskiedenis van die filosofie 'n sentrale rol, andersins as in die analitiese stroming. Tog is daar 'n veld van analitiese geskiedenis van filosofie, wat grotendeels dieselfde aangaan as in die kontinentale stroming, dit is, deur die werk van filosowe van die verlede te ondersoek en te evalueer. Beide velde maak algemene gebruik van konseptuele analise, maar in analitiese filosofie word die konsepte wat geanaliseer word grotendeels uit alledaagse gebruik geneem, terwyl kontinentale filosowe meer gereeld nuwe konsepte voorstel en vir verwysigings van oues argumenteer. Tog is daar ook revisioniste in analitiese filosofie, so dié is ook nie 'n duidelike skeiding nie. Daar is 'n tradisie van empiriese as ook natuuralistiese filosofie in die analitiese stroming, wat nie algemeen in kontinentale filosofie te vinde is nie.
'n Nuttige skeiding tussen die twee westerse tradisies is hoe hul die werk van Immanuel Kant hanteer. Kant het die spoor geslaan vir Duitse idealisme, wat 'n paradigmaties kontinentale vertakking van filosofie is, met sy tesis dat die werklikheid nie oop lê vir die mens se direkte ondersoeking nie, maar dat die wêreld deur ons bewussyn vir ons voorgestel word, en dat ons net kontak het met hierdie samemengsel van wat vir ons voorgegee word en wat ons verstand daarmee maak. Analitiese filosofie het ook baie te danke aan Kant, en verwys gereeld na sy werk, maar onderhandelinge met Kant se filosofie neem gereeld pas in 'n drastiese anderse stem as in die kontinentale tradisie. Daar is menige agtenswaardige en populêre posisies in analitiese filosofie wat heeltemal die Kantiese tesis verwerp, en daar is 'n aaneenlopende debat tussen die wat glo dat die werklikheid oop is vir empiriese ondersoek en die wat dit nie glo nie. Dit is moeilik om aan enige kontinentale stroming te dink wat die Kantiese tesis so sterk bevraagteken. In die analitiese tradisie word Kant se werk gewoonlik stuk-stuk benader, sodat moontlik is dat 'n etikus in die Kantiese tradisie geen belang het in Kant se metafisika nie, terwyl Kant sy filosofie as 'n samehangende stelsel voorgestel het, en kontinentale filosofie dit grotendeels so benader. Verder is daar amper geen invloed vanaf latere filosowe vanuit Duitse idealisme, soos G.W.F. Hegel, of uit ander "kontinentale" vertakkings op die meerderheid van analitiese filosofie nie.
Andrea Heick Gadeberg
Andrea Heick Gadeberg (gebore 24 November 1998) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Daniel (2019) en Retfærdighedens ryttere (2020), en in die televisiereekse Pagten (2009) en Sunday (2019).
Nonesisnek
Nonesisnek (ook Nounesisnek en Monesisnek) is 'n bergpas wat net noordoos van Queenstown op die R359-streeksroete in die rigting van Cala lê. Die pas is in die 1880's gebou, bereik 'n hoogte van 1 076 m bo seespieël en het 'n maksimumhelling van 1:14.
Murchison-waterval
Die Murchison-waterval in die Nyl is ‘n trekpleister vir toeriste in die noordweste van Uganda.
Ligging
Die Victoria-Nyl loop tussen die Victoriameer en die Albertmeer. Ongeveer 32km stroomop van sy mond lê die waterval by 2° 16′  40″  noord en 31°  41′  10″  oos. Dit is oos van die dorp Paraa in die Murchisonwaterval Nasionale Park (gestig 1952) en tussen die Kyogameer en die Albertmeer.
Waterval
‘n Rotsrif oos van die Albertmeer plaas ‘n stremming op die loop van die water in die Victoria-Nyl. Dit dwing die rivier deur ‘n nou spleet tot so smal as 7m. Daarna verdwyn die rivier oor die val van amper 43m in ‘n kookpot van water. Onder die val is daar dan nog allerlei stroomversnellings totdat die rivier die Albertmeer aan sy noordoostekant binnevloei.
Trivia
Tusssen die waterval en die Albertmeer kom besonder groot krokodille voor. Dit word toegeskryf daaraan dat baie visse die waterval nie oorleef nie.
Fulton Allem
Fulton Peter Allem (gebore 15 September 1957) is 'n Suid-Afrikaanse professionele gholfspeler.
Allem is in Kroonstad in die Oranje-Vrystaat gebore, die middelste van vyf kinders en die kleinseun van 'n Libanese handelaar; hy het 'n bevoorregte opvoeding gehad. Teen die tyd dat hy in die wêreld gekom het, het sy familie die grootste mielieplaas in die Suidelike Halfrond besit en die enigste graansilo's in privaatbesit in Suid-Afrika. Allem begin gholf speel op die ouderdom van 7 met die aanmoediging van sy vader. Gary Player, 'n goeie familievriend, het ook 'n groot invloed op sy vroeë loopbaan gehad.
Allem het nie kollege of universiteit toe gegaan nie, maar professioneel geword in 1976. Hy het in die vroeë deel van sy loopbaan meestal in Suid-Afrika gespeel. Hy het 11 keer die Sonskyntoer tussen 1985 en 1991 gewen, en 'n tweede plek behaal in die 1987 NEC Wêreldreeks van Gholf, wat hom oortuig het om aan te sluit by die PGA Tour. Allem se eerste wen op die PGA-Toer was die 1991 Independent Insurance Agent Ope.
In 1993 wen hy tweekeer op die PGA Tour en eindig negende op die verdienstelys. Hy het die Southwestern Bell Colonial en die NEC World Series of Golf daardie jaar gewen, twee van die Toer se mees gesogte nie-majors.
Allem woon in Sentraal-Florida met sy vrou, Jennifer en hul vier kinders. Hy is soms bekend deur die bynaam "Fulty", veral onder die ander Suid-Afrikaanse spelers. Hy het op die "Fore Inventors Only" op "The Golf Channel" verskyn.
Allem het laat in 2007 op die Kampioenetoer begin speel, nadat hy 50 jaar oud geword het.
Droese
Basiese leerstellings
Die Droese is 'n geheimsinnige godsdiensgroep wat geen nuwe lede uit ander godsdienste toelaat nie en ook nie toelaat dat hul lede na ander godsdienste oorloop nie. Die godsdienstige leer van die Droese word die hikma genoem, en die grootste deel daarvan is net aan 'n handjievol geestelike leiers van die groep bekend. Om hierdie redes is besonderhede oor die Droese se leer en praktyke skraps, en weerspreek die enkele beskikbare bronne mekaar dikwels oor belangrike punte.
Inkarnasie van God
Waar Moslems glo dat God (Allah) Hom en Sy wil deur die eeue aan die mensdom geopenbaar het deur profete, wat gewone mense was, glo Droese dat God Hom as 'n mens geïnkarneer het in die persoon van el-Hakim, sesde kalief van die Fatimied-dinastie. Sommige bronne meen dat die Droese vir el-Hakim, wat bekend was as 'n wrede en genadelose kalief, as die eerste en enigste inkarnasie van God beskou. Ander meen dat hulle hom sien as die laaste en finale van verskeie goddelike inkarnasies, byna soos Moslems vir Mohammed as die laaste en finale profeet beskou. Hoe dit ook al sy, terwyl el-Hakim volgens geskiedkundige bronne in 1021 gesterf het, glo die Droese dat hy hom net van mense verberg en weer as God sal terugkeer om 'n "goue eeu" vir sy volgelinge in te lui. el-Hakim word daarom deur Droese as God aanbid, en sy wreedhede en eksentrisiteite as kalief (waarmee die Droese blykbaar goed bekend is), word deur hulle simbolies geïnterpreteer.
Sewe morele beginsels
Die "moets" en "moenies" van die Droese kan opgesom word in sewe belangrike beginsels waaraan elke Droes hom of haar onderwerp en so goed as moontlik probeer nakom. Dié beginsels is liefde vir die waarheid, hulp en beskerming aan mekaar, verwerping van alle ander godsdienste, vermyding van demone en mense wat sondig, geloof in die goddelike inkarnasie van el-Hakim, aanvaarding van God se wil en werke en onderwerping aan God se wil. Die gebruik van alkohol en tabak is ook streng verbode vir Droese.
Hemel en hel
Die Droese glo dat die hemel 'n geestelike toestand is waar die mens ophou om as mens gebore te word en 'n soort eenheid met God bereik. Sommige bronne meen dat die Droese nie glo in hierdie uiteindelike eenwording met God nie, maar dat die eindbestemming van die siel bloot 'n toestand is waar hy of sy heeltemal ophou bestaan. Die hel het volgens die Droese ook 'n geestelike betekenis, en verwys na die onvervulde begeerte van die mens (veral slegte mense wat voortdurend weer gereïnkarneer word) om op te hou om as mens te bestaan en met God verenig te word. Dit is dus die toestand "om weg te wees van God".
Profete
Die Droese glo dat God wel van profete gebruik gemaak het om Sy wil aan die mensdom bekend te maak voordat Hy self as el-Hakim na die aarde gekom het. Hulle erken sewe belangrike profete, waaronder Adam, Abraham en Jesus Christus. Elk van die belangrike profete het sewe minder belangrike profete onder hulle gehad en dié het elk twaalf dissipels onder hulle gehad, waaronder Plato en ander individue uit die Griekse geskiedenis. Die profete was spesiale mense wat nie sonde gedoen het of foute gemaak het nie. Hulle word nie deur die Droese aanbid nie, maar hul name kan wel uitgeroep word wanneer 'n Droes hom of haar in 'n moeilike situasie bevind.
Onkundiges
Die meeste Droese is net bekend met 'n baie klein deeltjie van hul godsdiens se leerstellinge en neem ook nie aan al die rituele en praktyke deel nie. Hulle word die juhhal ("onkundiges") genoem. Dit is nie verbode vir die juhhal om die heilige skrifte te lees of meer inligting te bekom nie, maar hulle verkies meestal om onkundig te bly weens die Droese se oortuiging dat 'n mens se siel geweeg word aan die mate waarin jy gehoorsaam is aan die goddelike waarhede wat jy ken. As iemand dus nie weet dat hy verkeerd doen nie, tel dit nie soveel teen hom as wanneer hy bewustelik sondig nie.
Inskakeling by ander groepe
Om hulself te beskerm, is dit die aanvaarde beleid van Droese wat buite hul eie gemeenskappe woon om so ver moontlik in te skakel by die godsdienstige praktyke van die gemeenskappe waarin hulle hul bevind. Dit beteken dat 'n Droes wat tussen ortodokse Moslems woon, as 'n Moslem sal aanbid terwyl 'n Droes wat tussen Christene woon, as 'n Christen sal aanbid. 'n Lid van 'n ander godsdiens word egter nie toegelaat om hom tot die Droese te bekeer nie. Droese mag ook nie hul godsdiens verlaat nie en 'n Droes mag nie met iemand uit 'n ander godsdiensgroep trou nie. Sommige bronne meen dat die Droese tradisioneel poligamie (waar een man verskeie vroue mag hê) beoefen het, maar dit is nie seker of dit steeds toegelaat word nie.
Heilige skrifte
Die Droese verskil drasties van ander Islamitiese groepe sover dit hul siening van die Koran betref. Sommige bronne meen dat Droese die Koran heeltemal verwerp. Dit blyk egter dat hulle die Koran wel as 'n heilige skrif aanvaar, maar dat hulle die letterlike interpretasie daarvan verwerp. Hulle heg daarom meer waarde aan die innerlike, verborge betekenisse van die Koran wat net deur hul eie geleerdes (uqqal) verstaan kan word. Die Droese gebruik egter hoofsaaklik 'n versameling geskrifte bekend as die Kitab Al Hikma ("Die Boek van Wysheid") as heilige skrif en bron van hul godsdienstige leer.
Rituele en praktyke
Omdat dit meestal in afsondering geskied, is min bekend oor die rituele en praktyke van die Droese. Sommige waarnemers meen dat hulle die "Vyf pilare van Islam" (belydenis van geloof, gebed, bydrae tot liefdadigheid, vas en die pelgrimsreis na Mekka) heeltemal laat vaar het. Ander meen dat hulle net minder klem lê op sommige daarvan, soos die vas tydens Ramadan en die pelgrimstog. Droese aanbid nie in moskees of gesamentlik op Vrydae soos Moslems nie. Hulle kom op Donderdagaande in gewone geboutjies aan die buitekant van hul gemeenskappe of dorpies bymekaar om hul godsdienstige praktyke te beoefen. Die juhhal, of onkundiges, woon net die eerste deel van die byeenkoms by, waarna hulle die gebou verlaat en die uqqal voortgaan om namens die hele groep spesiale gebede en rituele uit te voer.
el-Hakim se aanspraak
Die ontstaan van die Droese kan teruggevoer word na die jaar 1016 toe el-Hakim, die sesde kalief van die Fatimied-dinastie, in Kaïro (Egipte) aan sy volgelinge verklaar het dat hy die menslike inkarnasie van God is. Die Fatimied-dinastie het in 909 tot stand gekom uit 'n groep Sjiïete wat daarop aanspraak gemaak het dat hul kaliefs (geestelike en politieke leiers) die direkte nasate was van Fatima, die dogter van die profeet Mohammed. Die kalifaat se hoofstad was eers in Tunisië, maar is in 969 na Kaïro verskuif, waar el-Hakim se aanspraak om die inkarnasie van God te wees, 'n groot opskudding onder die Moslems veroorsaak het.
Nuwe godsdiens gevestig
Terwyl ortodokse Soenni-Moslems sy aanspraak as godslasterlik beskou het, het baie van el-Hakim se volgelinge hom geglo. In 1017 het Hamzah ibn Ali ibn Ahmad, 'n Persiese mistikus wat uiteindelik daarvoor sou sorg dat 'n nuwe godsdiens uit el-Hakim se aanspraak tot stand sou kom, hom by die groep aangesluit. Hamzah het el-Hakim se "tweede-in-bevel" geword en hom daarvoor beywer dat el-Hakim se aanspraak wyer verkondig is en dat die groep se ledetal ook buite Kaïro toegeneem het. In samewerking met Mohammed d-Darazi, 'n priester wat intussen ook by hulle aangesluit het, het Hamzah die groep se basiese leerstellinge gedefinieer en só die grondslag gelê vir die godsdiens wat vandag algemeen as die Droese bekend staan. Mettertyd is Droese-gemeenskappe in verskeie gebiede in die Midde-Ooste en selfs Noord-Afrika gevestig. Die meeste van dié gemeenskappies was in afgeleë gebiede waar die Droese hul godsdiens sonder inmenging van buite kon beoefen terwyl hulle 'n eenvoudige landelike bestaan voer.
Na afvallige genoem
Dit is ironies dat daar kort ná die groep se ontstaan reeds na hulle verwys is as Droese en dat dié naam deur die eeue vasgesteek het. Mohammed d-Darazi, die priester na wie se naam "Droese" verwys, het wel in die begin 'n belangrike rol in die vestiging en uitbreiding van die godsdiens gespeel, maar is later deur die groep daarvan beskuldig dat hy el-Hakim se boodskap verdraai het en uit die groep verban. Droese verwys daarom na huleself as Muwahhidun (meervoud) of Muwahhid (enkelvoud), wat "monoteïsties" beteken.
Stryd om selfbeskikking
Omdat die groep byna fanaties lojaal is teenoor mekaar en amper alle buitestaanders as 'n bedreiging beskou, het hulle deur die eeue verskeie kere verwoed weerstand gebied teen invallers wat hul onafhanklikheid bedreig het. In die sestiende eeu het hulle byvoorbeeld daarin geslaag om hul selfbeskikking te handhaaf nadat die Ottomane groot dele van die Midde-Ooste ingeneem het. In die 1860's het gevegte oor grondgebied uitgebreek tussen die Droese van Libanon en die Maroniete, 'n groep Siriese Christene. Duisende Maroniete is in die gevegte doodgemaak, maar die Droese is uiteindelik onderwerp nadat Frankryk tot die stryd toegetree het om die Maroniete te help. Die Droese in Sirië was ook sporadies in konflik met die Turkse regeerders van die Ottomaanse Ryk. In Maart 1921 het Frankryk, wat Sirië as 'n mandaatgebied bestuur het, ingestem om selfbeskikking toe te staan aan die Droese van die Jabalu-d-Duruz-plato in Sirië. Volgens die Droese het Frankryk egter dié ooreenkoms verbreek en in 1925 het die leiers van die groep die sogenaamde "Droese-opstand" geloods om daarteen beswaar te maak. Die leiers is egter almal gevang en as politieke bannelinge uit die gebied gestuur.
Droese vandag
Die meeste Droese woon vandag steeds – soos hul voorouers – in klein gemeenskappies in veral die bergagtige dele van Libanon, Sirië, Turkye, die Golanhoogland en die noordelike deel van Israel. Daar is ook enkele klein Droese-groepies in Europa, Australië, Kanada en die Verenigde State.
Madeline Weinstein
Madeline Weinstein (gebore 3 Oktober 1990) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Beach Rats (2017) en Alex Strangelove (2018), en in die televisiereekse Elementary (2012) en Kappa Force (2018).
Chris-Pin Martin
Chris-Pin Martin (19 November 1893 – 27 Junie 1953) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Under Strange Flags (1937), Undercover Man (1942), King of the Bandits (1947), en Robin Hood of Monterey (1947).
Verdrag van Parys (1763)
Die Verdrag van Parys, wat dikwels ook die Vrede van Parys of die Verdrag van 1763 genoem word, is op 10 Februarie 1763 deur die Koninkryke Groot-Brittanje, Frankryk en Spanje en met die goedkeuring van Portugal onderteken. Saam met die Ooreenkoms van Hubertusburg het die Verdrag van Parys 'n einde gemaak aan die Sewejarige Oorlog en die Franse en Indiaanse Oorlog in Noord-Amerika. Hierdie vredesluiting het 'n langdurige tydperk van Britse oorheersing buite Europa ingelui.
As 'n soort prelude het die Franse goewerneur Vaudreuil die kolonie Nieu-Frankryk reeds op 8 September 1760 in Montreal aan die Britse invallers oorhandig. Die voormalige Indiaanse geallieerdes van Frankryk het egter op 25 Augustus in Oswegatchie 'n verbond met Groot-Brittanje gesluit, net soos die Hurone van Lorette op 5 September in Longueuil. Die kolonie het dus tot by die uiteindelike vredesluitong onder besetting gebly en is deur 'n militêre regering geadministreer.
Alhoewel die meeste verowerde gebiede aan hulle vooroorlogse eienaars teruggegee is, het die Britte nogtans hulle oorsese gebiede aansienlik vergroot ten koste van Frankryk - en in 'n minder mate ook Spanje. Frankryk het liewer die eiland Guadeloupe in die Karibiese See behou as Nieu-Frankryk en sy gebiedsaansprake oos van die Mississippirivier; die twee gebiede is aan Groot-Brittanje afgestaan. Spanje het Florida aan die Britte afgestaan, maar later New Orleans en Louisiana van die Franse oorgeneem. Manila en Kuba is aan Spanje teruggegee. Frankryk het Saint-Pierre en Miquelon behou en Guadeloupe, Martinique en St. Lucia in ruil vir Dominica, Grenada, St. Vincent en die Grenadines en Tobago, wat almal aan Brittanje afgestaan is. In Indië het Frankryk net sy handelsposte teruggekry, maar andersins sy invloed kwytgeraak. Die land was nou verplig om die Britse "kliënte-regerings" in Indië te erken en Sumatra aan die Britte af te staan. Daarnaas het Frankryk ook ingewillig om geen troepe in Bengale te stasioneer nie. Die Britse garnisoen op die Mediterreense eiland Menorca, wat teen die begin van die oorlog in Europa verower is, is weer aan die Britte oorhandig.
Groot-Brittanje het die slawe-handelspos op die eiland Gorée aan Frankryk teruggegee, maar die Sénégalrivier en sy nedersettings gewen. Die Britte het ingewillig om hulle vestings in Honduras te vernietig, maar is deur Spanje toegestaan om met sy blokhoutbedryf in dié land voort te gaan.
Brittanje het in die verdrag die regte van sy nuwe onderdane bekragtig om die Rooms-Katolieke geloof uit te oefen, en die Britse koning se reg om as lid van die huis Hannover ook as keurvors in die Heilige Romeinse Ryk op te tree, is bevestig.
Daar word soms beweer dat die Britse koning George III in die verdrag van sy aanspraak op die Franse troon afstand gedoen het, nadat die Britse monarge tussen 1340 en 1360, tussen 1369 en 1420 en sedert 1422 steeds daarop aanspraak gemaak het. Daardie bewerings is egter 'n historiese mite, en hulle is ook in verband met die ooreenkomste in die tydperk van die Franse Rewolusie gemaak. Die teks van die verdrag bevat geen dergelike verklaring nie. Koning George III het steeds sy titel "Koning van Frankryk" bewaar en tot by die jaar 1801, toe Groot-Brittanje en Ierland verenig is, ook die fleur-de-lis in sy wapen gebruik. Dit is uiteindelik as 'n anachronistiese aanspraak beskou en geskrap.
Roopa Farooki
Roopa Farooki is 'n Britse romanskrywer. Sy is in 1974 in Lahore, Pakistan gebore as die dogter van 'n Pakistanse vader en 'n moeder van Bangladesj. Toe sy sewe maande oud was het hulle het na Londen verhuis. Roopa het PPE (Filosofie, Politiek en Ekonomie) aan die New College van die Universiteit van Oxford studeer. Sy het in korporatiewe finansies (by Arthur Andersen) en daarna as direkteur vir reklamerekeninge (by Saatchi & Saatchi and JWT) gewerk, voordat sy haar voltyds op die skryf van fiksie begin toespits het.
Romans
Sy het haar eerste roman getiteld Bitter Sweets geskryf terwyl sy swanger was met haar eerste kind en besig was met die restourasie van 'n huis in die Suidweste van Frankryk. Bitter Sweets is in 2007 vir die eerste keer in die Verenigde Koninkryk gepubliseer, en is daardie jaar op die kortlys vir die Orange Award for New Writers geplaas. In 2008 publiseer sy haar tweede roman getiteld Corner Shop. Haar derde roman getiteld The Way Things Look To Me, is in 2009 gepubliseer en is aangewys as een van The Times se Top 50 sagtebandboeke van 2009. Dit was ook op die lys geplaas vir die Orange Award vir 2010, en is oorweeg vir die Impac Dublin Literêre Toekenning vir 2011. Haar vierde roman, Half Life, is in 2010 gepubliseer en is deur Entertainment Weekly (VSA) gekies as nommer 2 op hul lys van "Agtien boeke wat ons nie kan wag om hierdie somer te lees nie"; dit is ook genomineer vir die Internasionale Moslem Skrywers-toekennings vir 2011. Haar vyfde roman, The Flying Man, is in Januarie 2012 in die Verenigde Koninkryk gepubliseer en is oorweeg vir die 2012 Orange Award.
Farooki se romans is internasionaal in Engels gepubliseer (in die VSA en Kanada, die Verenigde Koninkryk, Australië, Indië, Singapoer) en in 'n dosyn ander tale in Europa.
Persoonlike lewe
Roopa Farooki is die dogter van wyle Nasir Ahmad Farooki, 'n Pakistanse romanskrywer en 'n prominente figuur in Pakistanse literêre kringe in die 1960's. Roopa se pa het haar op die ouderdom van 13 verlaat, en later met 'n Amerikaner van Chinese oorsprong getrou. Haar ma, Nilofar, het later 'n langtermynverhouding met 'n Engels-Irakse man van Joodse afkoms gehad. Ondanks die feit dat sy van Pakistan sowel as Bangladesj afkomstig is, praat sy slegs Engels omdat haar ouers graag in die Londense leefstyl wou assimileer en net in Engels met haar gepraat het toe sy jonk was.
Farooki noem haar vader as 'n inspirasie, en het op openhartige wyse oor haar verhouding met haar vader en sy invloed op haar werk in die Britse nasionale pers geskryf. Sy het ook geskryf oor haar ervarings van ekseem en oor verhoudingsberading en vrugbaarheidsbehandeling. Haar onlangse romans bevat karakters met Asperger-sindroom en Bipolêre versteuringsindroom.
Sy woon tans in die suidweste van Frankryk en Suidoos-Engeland saam met haar Anglo-Ierse man, twee seuns en tweelingdogters, en gee onderrig in kreatiewe skryfwerk. Sy was 'n dosent in prosa-fiksie aan die Canterbury Christchurch Universiteit en 'n voorgraadse dosent aan die Universiteit van Kent in Engeland. Sy doseer tans aan die Universiteit van Oxford. Sy is ook die ambassadeur vir die Britse verhoudingsberading-liefdadigheidsorganisasie Relate.
In 2019 het sy 'n nagraadse kwalifikasie in Geneeskunde voltooi en as junior dokter in Londen en Kent begin werk.
Ontvangs
Farooki se romans is met kritiese lof begroet. Sy is vergelyk met ander Britse vroulike romanskrywers soos Andrea Levy, Zadie Smith en Monica Ali. Tydens 'n onderhoud met Metro in 2010 met die opskrif "Nasionaliteit is nie die kwessie nie", het sy gesê dat sy gevlei is deur die vergelykings, maar dat die verskil is dat sy 'n doelbewuste besluit geneem het om nie te konsentreer op kulturele botsings in haar romans nie, en om oor universele temas te skryf.
Pentax kameras
Hierdie artikel bespreek die kameras — hoofsaaklik 35 mm SLR's — vervaardig deur Pentax, die Ricoh Imaging Corporation en sy voorgangers, Asahi Optical Co., Ltd.
Dit dek van die eerste "Asahiflex" modelle in 1952 en hul opvolger, die deurslaggewende "Asahi Pentax" enkellensreflekskamera, tot die hedendaagse tyd.
Asahiflex Reeks
Die Asahiflex I het 'n nie-verwisselbare middelvlaksoeker gehad, met 'n direkte optiese soek vir oogvlak-gebruik. Die Asahiflex I het 'n nie-terugkeerspieël en 'n sluiterspoed van 1/25 tot 1/500. Die kamera het die M37 skroefmontering gebruik. Dit het na 'n paar klein veranderinge, soos flitsgebruik, die IA opgelewer. Met die IIB 'n belangrike sprong gemaak: die vinnige terugkeerspieël. Die probleem van die spieël se swart-uit was een van die grootste probleme met vorige SLR ontwerpe, wat hul bruikbaarheid grootliks verminder het en 'n goeie rede was vir die groter gewildheid van die afstandsoeker. Met die IIB is daar na vore gekom met die eerste praktiese vinnige terugkeerspieël, 'n belangrike innovasie en een wat dadelik aangeneem is deur die ander vervaardigers. Met die laaste model in die reeks, die IIA, kon die Asahiflex ook die stadige spoed van 1/25ste van 'n sekonde tot 'n halfsekonde bemeester.
Die fotografiese reuse Canon en Nikon kon eers hul eie SLR kameras in 1959 bekendstel. In teenstelling hiermee is die Pentaxreeks aangebied om hierdie funksies teen 'n relatief lae prys, wat baie fotograwe bekendgestel het aan 35 mm SLR fotografie.
Geheim van Nantes
Die Geheim van Nantes is 'n Afrikaanse rolprent wat op 24 November 1969 vrygestel is. Die rolprent is gebaseer op 'n radioverhaal met dieselfde naam wat van 1973 tot 1974 op Springbokradio uitgesaai is. Die vervaardigers was Elmo de Witt, Tommie Meyer en Ben Vlok, terwyl Dirk de Villiers die regie behartig het. Die hoofrolle word deur Pieter Hauptfleisch, Leonie Ross en Francois de Bruyn vertolk.
Genre
Die rolprent is 'n romantiese drama. Dit het geen ouderdomsperk nie en is geskik vir die hele gesin.
Storielyn
Wie is die geheim van Nantes? Wat is die geheim van Nantes? Die ryk Bolandse wingerde hou hul geheim dig tot vandag toe nog...
.li
.li is die Internettopvlakdomein vir Liechtenstein.
Eksterne skakels
Toppdomän
Valentina Lisitsa
Valentina Lisitsa (Oekraïens: Валентина Євгенівна Лисиця, Russies: Валентина Евгеньевна Лисица, Walentina Ewgenjewna Lisitsa; gebore 25 Maart 1973) is 'n Oekraïens-Amerikaanse pianis. Sy het in Noord-Carolina gewoon voordat sy na Kanada en toe na Frankryk verhuis het.
Lisitsa is een van die pianiste wat die meeste op YouTube besigtig word – veral wat betref haar interpretasies van die virtuoos-werke van komponiste uit die Romantiese Era, insluitende Franz Liszt, Frédéric Chopin en Sergei Rachmaninoff. Sy het haar loopbaan op onafhanklike wyse begin op sosiale media sonder 'n toerpromotor of platemaatskappy.
Lewe en loopbaan
Lisitsa is in 1973 in Kijif, Oekraïne, gebore. Haar ma, ook Walentina, is 'n naaldwerkster en haar pa, Ewgeni, was 'n ingenieur. Haar ouer broer, Eugene, is in 2009 oorlede.
Sy het op driejarige ouderdom die klavier begin bespeel, en het reeds op die ouderdom van vier jaar haar eerste solo-uitvoering gelewer. Sy is van Russies en Poolse afkoms.
Ten spyte van haar vroeë aanleg vir musiek het sy op 'n tydstip die ambisie gehad om 'n professionele skaakspeler te word. Lisitsa het die Lisenko-musiekskool bygewoon, en later ook die Kijifse Konservatorium, waar sy en haar toekomstige huweliksmaat, Alexei Kuznetsoff, onder dr. Ljoedmilla Tswjerko studeer het. Toe Lisitsa Kuznetsoff ontmoet, het sy musiek ernstiger begin opneem. In 1991 het hulle die eerste prys gewen op die Murray Dranoff-klavierkompetisie in Miami, Florida. Dieselfde jaar het hulle na die Verenigde State verhuis ter wille van hul loopbaan as konsertpianiste. In 1992 het die paartjie getrou. Hul New Yorkse buiging het in 1995 op die Mostly Mozart Festival by die Lincoln-sentrum plaasgevind.
Lisitsa het in 2007 haar eerste video op YouTube geplaas. Haar stel Chopin-etudes het die nommereenposisie op Amazon se lys van klassieke musiekvideos gehaal, en die gewildste aanlyn versameling Chopin-etudes op YouTube geword.
Ten einde haar loopbaan te bevorder het Lisitsa en haar man in 2010 hulle spaargeld bestee aan 'n opname van Racmaninoff se concertos saam met die Londense Simfonieorkes. In die lente van 2012, net voor haar debuut by die Royal Albert Hall, het Lisitsa 'n kontrak met Decca Records aangegaan, wat later haar CD van Rachmaninoff se werke uitgereik het. Teen die middel van 2012 was daar byna 50 miljoen besigtigings van haar video's op YouTube.
Lisitsa het op verskeie plekke dwarsoor die wêreld opgetree, insluitende Carnegie Hall, die David Geffen-saal, die Benaroya-saal, die Musikverein en die Royal Albert Hall. Sy is bekend vir haar aanlyn uitvoerings en oefensessies op stroommedia. Sy het ook tydens verskeie uitvoerings saamgewerk met die violis Hilary Hahn.
Diskografie
Lisitsa het reeds ses CD's vir Audiofon Records opgeneem, insluitende drie solo CD's en twee CD's bestaande uit duette saam met haar man, Alexei Kuznetsoff; asook 'n Goue CD vir die CiscoMusic plate-etiket saam met die tjellis DeRosa; 'n duetuitvoering op die VAI plate-etiket saam met die violis Ida Haendel; en DVD's van Frédéric Chopin se 24 Études en Schubert-Liszt se Schwanengesang.
Haar opname van die vier sonates vir viool en klavier deur die komponis Charles Ives saam met Hilary Hahn is in Oktober 2011 op die Deutsche Grammophon plate-etiket uitgereik. Haar CD Valentina Lisitsa Live at the Royal Albert Hall (gebaseer op haar debuutuitvoering by dié venue op 19 Junie 2012) is op 2 Julie 2012 uitgereik.
Francois de Bruyn
Francois de Bruyn was 'n Suid-Afrikaanse akteur. Sy seun, Jerbes de Bruyn, is 'n lid van die sanggroep DJ Ossewa.
Filmografie
As akteur:
.lu
.lu is die Internettopvlakdomein vir Luxemburg.
Eksterne skakels
Toppdomän
Friedrich Olbricht
Friedrich Olbricht (4 Oktober 1888 - 21 Julie 1944) was 'n Duitse generaal tydens die Tweede Wêreldoorlog en een van die samesweerders wat betrokke was by die 20 Julie-sameswering, 'n poging om Adolf Hitler in 1944 te vermoor.
Annie Schumann
Annie Schumann (19 Augustus 1917-17 Desember 2007) was ’n Afrikaanse skrywer.
Lewe en werk
Anna Magdalena van Niekerk is op 19 Augustus 1917 op die Regeringsproefplaas en Landboukollege Elsenburg in die distrik Stellenbosch gebore, waar haar vader as hoof-wynboudeskundige van die Unie van Suid-Afrika gestasioneer was. Haar eerste skoolopleiding ontvang sy tuis. Later gaan sy na die Hugenote Meisieskool op Wellington en matrikuleer dan in 1935 aan die Bloemhof Meisieskool op Stellenbosch. Vanaf 1936 studeer sy verder aan die Universiteit van Stellenbosch waar sy in die koshuis Huis Monica bly. Sy behaal in 1938 die B.A.-graad met hoofvakke Afrikaans-Nederlands en Engels en in 1939 die Sekondêre Onderwysdiploma. Op universiteit is sy lid van die redaksie van Die Matie en Stellenbosse Student, bestuurslid van die Afrikaanse Kultuurvereniging en korrespondent vir Die Burger. Op universiteit knoop sy ’n vriendskap met Audrey Blignault aan, wat lewenslank sou duur.
In 1940 word sy assistent-redaktrise van die vroueblad van Die Burger en later redaktrise. Op 28 Desember 1942 trou sy met die ingenieur Adolf Wilhelm Stander (Dolf) Schumann, seun van die dramaturg P.W.S. Schumann, en ’n seun (Peter, later argitek) en ’n dogter (Hester, later kliniese sielkundige) word uit hierdie huwelik gebore. Hulle verhuis in die begin van 1943 na Noord-Rhodesië (tans Zambië), waar hy 17 jaar lank senior ingenieur is op die Roan Antelope-kopermyn in Luanshya en waar sy ook meer as sewe jaar lank onderwys gee. In hierdie tyd stel sy ook vir die Volkskorrespondensiekollege van Suid-Afrika ’n reeks lesings op oor blommerangskikking. In 1960 keer hulle terug na Suid-Afrika, waar hulle tot 1979 in Johannesburg woon en haar man hoofbestuurder en later tegniese direkteur is by Federale Mynbou. Hier is sy een van die stigterslede van die eerste Afrikaanse Toastmistress-verenigings. In 1979 tree hulle af en woon in Seepunt in Kaapstad en verhuis in die negentigerjare na Somerset-Wes. Haar man ontval haar in Somerset-Wes in 2001 en sy bly aan op die dorp in die Helderberg Village tot met haar dood. Sy was langer as 60 jaar met Audrey Blignault bevriend en die briefwisseling tussen hulle vorm deel van die Audrey Blignault-versameling in die Dokumentesentrum van die Universiteit van Stellenbosch. Ná haar terugkeer na Suid-Afrika doen sy vryskutwerk vir koerante en skryf onder andere boekresensies vir Die Burger. Sy is op 17 Desember 2007 oorlede.
Skryfwerk
Meeste van die briewe in “Met liefde van Katinka” verskyn reeds in Die Burger se vroueblad in die tyd toe sy daar redakteur is. Dit is briewe van die fiktiewe jong meisie Klara Koekemoer wat in ’n kantoor in Kaapstad werk, wat haar ervarings in die stad aan haar ouer suster op die plaas vertel. “Liewe Patat” bevat briewe van ’n ouma aan haar ongebore kleinkind. Sonder om te preek begin sy met die kleinkind se opvoeding en wy sy haar in die maniere en kultuur van die Bolandse samelewing van ’n verbygegane tyd in en ontsluit so ’n rykdom aan eie herinneringe en geskiedenis. In wese is hierdie dan outobiografiese aantekeninge, met ’n goeie skeut lewenswysheid daarin ineengevleg. “Liewe Patat”, ’n fragment uit hierdie boek, word deur Merwe Scholtz in “Vertellers 2” opgeneem. In 1948 publiseer sy vir die jeug “Die storie van glas” in die “Kennis vir almal”-reeks. Baie van haar kortverhale verskyn in tydskrifte soos Huisvrou, Die Huisgenoot en Sarie.
“Die gawe van die see” is ’n vertaling van die bekende skrywer en vlieënier Anne Lindbergh se “Gift from the sea”. Hierin besin die skrywer tydens ’n kort vakansie by die see oor die belangrike aspekte van die lewe, soos jeug en ouderdom, liefde en die huwelik, vrede en tevredenheid. Geïnspireer deur die skulpe op die strand help sy die leser om ook bestek op te neem van dit wat die lewe die moeite werd maak en wat werklik belangrik is, gekontrasteer met dit wat slegs die lewe vul en onnodig waardevolle tyd opneem.
Holistiese genesing
Holistiese genesing is een van 'n groep alternatiewe mediese behandelings of praktyke wat daarop gemik is om die genesende effekte van medisyne te behaal, maar wat nie biologiese plausibiliteit het nie en ongetoets of ontoetsbaar is. Alternatiewe terapieë het in gemeen dat hulle buite die mediese wetenskap woon, en staatmaak op pseudowetenskap.
In sommige gevalle oortree die eise van holistiese of alternatiewe praktyke natuurwette; In ander mag die praktyk effektief wees, maar is so gevaarlik vir die pasiënt dat enige gebruik oneties is. Holistiese genesing vestig dikwels op die bonatuurlike of bygelowige om die effek te verduidelik en wissel van oneffektief tot skadelik en giftig.
Akupunktuur
Hierdie is 'n pseudowetenskap wat as 'n 4 000 jaar oue omstrede alternatiewe medisynestelsel uit China ontstaan het. Dit is gebaseer op die geloof dat daar senuweeverbindings tussen die liggaamsorgane en die veloppervlak is, alhoewel daar geen bewyse hiervoor is nie. Verder word daar geglo dat wanneer 'n orgaan siek is, ontstaan daar gevoelige akupunktuurpunte op, of net onder, die vel. Die redes vir die ontstaan van sulke punte en hul aard is nie duidelik nie. Akupunktuur behels die stimulasie van hierdie punte met dun naalde om die vloei van energie te herstel. Daar is geen bewyse van die onstaan en aard van hierdie energie nie
Bioterugvoer
Hierdie relatief nuwe metode behels dat die individu se breingolwe elektronies gemonitor word terwyl hy leer om die breingolwe te beheer, ongesien daar geen dwingende bewyse is dat breinaktiwiteit vrywillig beheer kan word nie. Die doel hier van is om 'n ander bewussynstoestand in te gaan en onwillekeurige liggaamsfunksies soos hartklop en liggaamstemperatuur willekeurig te beheer. Dit word geglo dat die terapie hoofpyn kan verlig of hoë bloeddruk verlaag. Toetse toon geen beter resultate vir bioterugvoer as eenvoudige ontspanningsmetodes nie.
Homeopatie
Die beginsel van homeopatie, gebaseer op die werk van dr Samuel Hahnemann, 'n negentiende-eeuse Duitse wetenskaplike, is dat soortgelyke stowwe mekaar genees. Mediese proewe het herhaaldelik gewys dat hierdie begrip verkeerd is.
Selfs as hierdie metode gewerk het, behels die skepping van homeopatiese middels die verdunning van die aktiewe-stof tot so 'n mate dat daar geen aktiewe bestanddeel in die middel is nie. Homeopate glo dat die water waarin die stof verdun is, 'n herinnering van die effekte van die stof behou. Daar is geen aanneemlike wetenskaplike verduideliking vir hierdie geheue-effek nie.
Iridoliogie
Iridologie is 'n metode om siektes te diagnoseer waar die iris van die persoon se oog ondersoek word ten einde vas te stel wat elders in die liggaam fout is. Die iris is dus 'n "venster" waardeur die liggaam bestudeer word om probleme te diagnoseer. Daar is geen bewys dat die ondersoek van die iris gebruik kan word om siektes, behalwe dié van die oog, te diagnoseer nie.
Kristalle
Daar is 'n oortuiging dat kristalle gebruik kan word om genesing te bewerk of om 'n "balans van die energie in die liggaam te handhaaf". Nuwe Era-aanhangers glo kristalle, met hul kenmerkende simmetriese oppervlaktes (veroorsaak deur die wyse waarop hul molekules in geordende patrone gerangskik is), het die vermoë om genesende energie uit die kosmos te ontvang en op iemand of iets te fokus. Verskillende soorte kristalle het unieke eienskappe en help om spesifieke probleme op te los. Kristalle word ook tydens meditasie gebruik om "innerlike reiniging" te bewerk deurdat alle negatiewe gedagtes vrygelaat en in die kristal versamel word. Die kristal word later met soutwater gewas en dan in die son- en maanlig laat lê om dit skoon te maak sodat dit weer gebruik kan word.
Daar is geen bewys dat enige vorm van genesende energie in die heelal bestaan nie, en dat kristalle dit op enige manier kan lei. Voorstanders van kristalheldering het nie 'n verduideliking vir die aard of bron van die energie nie.
Refleksologie
Refleksologie is 'n skynwetenskaplike alternatiewe mediese terapie wat gebaseer is op die oortuiging dat die massering van sekere punte op die pasiënt se voete of hande genesende effekte op die liggaam het, omdat die punte deur sommige ongedefinieerde energie lyne aan ander dele van die liggaam gekoppel word.
Slag van Hastings
Die Slag van Hastings het op 14 Oktober 1066 plaasgevind tussen die Normandies-Franse leër van Willem, die Hertog van Normandië en die Engelse leër onder leiding van die Angel-Saksiese koning, Harold Godwinson. Daarmee het die Normandiese oorname van Engeland begin. Die slag het sowat 11 km noordwes van die dorp Hastings plaasgevind. Dit is naby die huidige dorp Battle in Oos-Sussex. Die geveg het met ’n oortuigende oorwinning vir die Normandiërs geëindig.
Die agtergrond van die geveg was die dood van die kinderlose koning Eduard die Belyer in Januarie 1066, wat 'n opvolgingstryd tussen verskeie aanspraakmakers op sy troon tot gevolg gehad het. Harold Godwinson is kort na Eduard se dood tot koning gekroon, maar hy moes invalle deur Willem, sy eie broer Tostig Godwinson en die Noorse koning Harald Hardrada (Harold III van Noorweë) trotseer. Hardrada en Tostig verslaan 'n haastig versamelde Engelse leër tydens die Slag van Fulford op 20 September 1066 en word op hul beurt vyf dae later deur Harold verslaan in die Slag van Stamford Bridge. Die dood van Tostig en Hardrada op Stamford Bridge het Willem as die enigste ernstige teenstander van Harold gelaat. Terwyl Harold en sy troepe besig was om te herstel, het Willem sy invalsmag in die suide van Engeland op 28 September 1066 in Pevensey geland en 'n steunpunt gevestig vir sy verowering van die koninkryk. Harold moes noodgedwonge vinnig suidwaarts opruk, terwyl hy magte bymekaargemaak het soos hy beweeg het.
Holistiese genesing
Refleksologie
Daar is geen oortuigende bewyse dat refleksologie effektief vir enige mediese toestand is nie.
Trine Gadeberg
Trine Gadeberg (gebore 30 Januarie 1969) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse aHA! (2002), Island of the Pixies (2003), Til middag hos... (2010), en Jarls quizshow (2012).
Slag van Hastings
Daar was steeds rebellies en weerstand teen Willem se bewind, maar Hastings was die hoogtepunt van Willem se verowering van Engeland. Dit is moeilik om syfers oor ongevalle te bekom, maar sommige historici skat dat 2 000 invallers gesterf het, saam met ongeveer twee keer soveel Engelse. William het 'n klooster gestig op die plek van die geveg, die hoë altaar van die abdykerk wat vermoedelik geplaas is op die plek waar Harold gesterf het.
Holistiese genesing
Geestelike transformasie
Nuwe Era-aanhangers kan nie verduidelik wat geestelike transformasie eintlik is nie en elkeen het sy eie, dikwels teenstrydige definisie daarvan. Hoewel hulle glo dat holistiese genesing bydra tot die Nuwe Era-aanhanger se geestelike transformasieproses, is daar ook sekere praktyke en beginsels wat spesifiek gebruik word om geestelike transformasie te bewerk:
Albert Edward Anson
Albert Edward Anson (14 September 1879 – 25 Junie 1936) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Road to Singapore (1931) en Arrowsmith (1931).
Holistiese genesing
Geestelike transformasie
Musiek word algemeen deur Nuwe Era-aanhangers gebruik as 'n hulpmiddel om te ontspan en oor te skakel na 'n "hoër vlak van bewussyn". Hulle het geen konsekwente verduideliking van wat dit eintlik beteken nie. Hulle glo ook dat die vibrasie wat deur sommige soorte musiek vrygestel word, genesing kan bewerk. Studies het getoon dat sommige musiek 'n kalmerende effek het, maar geen genesende effekte het nie.
Ruth Mompati
Ruth Mompati (14 September 1925 - 12 Mei 2015) was 'n Suid-Afrikaanse politikus en een van die leiers van die Vroue-optog op 9 Augustus 1956.
Holistiese genesing
Geestelike transformasie
Nuwe Era-aanhangers glo dat omdat die heelal uit energie bestaan en alles aan alles verbind is, veranderinge in die sigbare wêreld teweeggebring kan word deur sodanige veranderinge in die gedagtes te visualiseer. Deur visualisasie word energie dus vrygestel wat die veranderings teweegbring. Beoefenaars van dié praktyk glo dat visualisering gebruik kan word om siektes te genees (byvoorbeeld deur te visualiseer hoe kankerselle uit die liggaam verwerp word en vervang word met gesonde selle), maar ook om omstandighede of selfs mense te verander.
Slag van Hastings
Engelse leër en Harold se voorbereidings
Die Engelse leër was volgens streke georganiseer, met die fyrd, of plaaslike heffing, wat onder 'n plaaslike magnaat gedien het - hetsy 'n graaf, biskop of balju. Die fyrd was saamgestel uit mans wat hul eie grond besit en deur hul gemeenskap toegerus was om aan die eise van die koning vir militêre magte te voldoen. Vir elke vyf huide of eenhede grond wat nominaal in staat is om een huishouding te onderhou, moes een man dien. Dit blyk dat die honderdtal die belangrikste organisasie-eenheid vir die fyr was. In die geheel kon Engeland ongeveer 14 000 man vir die fyrd voorsien, toe dit uitgeroep is. Die fyrd het gewoonlik twee maande gedien, behalwe in noodgevalle. Dit was selde dat die hele nasionale land opgeroep word; tussen 1046 en 1065 is dit net drie keer gedoen, in 1051, 1052 en 1065 Die koning het ook 'n groep persoonlike magte, bekend as huiskarls, gehad wat die ruggraat van die koninklike magte gevorm het. Sommige grawe het ook hul eie magte van huiskarls. Thegns, die plaaslike landbesit-elite, het óf met die koninklike huiskarls geveg óf het hulle aan die magte van 'n graaf of ander magnaat geheg. Die fyr en die huiskarls het albei te voet geveg, met die grootste verskil tussen hulle was die huiskarls se beter wapenuitrusting. Die Engelse leër het blykbaar nie 'n beduidende aantal boogskutters gehad nie.
Holistiese genesing
Geestelike transformasie
Studies het getoon dat visualisering geen tasbare effek op die materiële wêreld het nie.
Nuwe Era-beweging verduideliking
Omdat die Nuwe Era-beweging 'n "holistiese" wêreldbeskouing het waarvolgens alle elemente (mens, natuur, God, ensovoorts) in die heelal met mekaar verbind en van mekaar afhanklik is, word baie klem op genesing en gesondheid geplaas as weg tot die komende Nuwe Era.
Verskillende groepe binne die beweging beklemtoon verskillende oorsake vir siekte. Só kan die oorsaak van 'n siekte gevind word in die metafisiese terrein (karma van vorige lewens); die biologiese (byvoorbeeld ongesonde lewenswyse of omgewingsbesoedeling); die psigologiese vlak (byvoorbeeld angs, stres en skuldgevoelens); die geestelike of spirituele vlak (byvoorbeeld 'n fundamentalistiese wêreldbeskouing); die sielkundige terrein (byvoorbeeld kortsigtige of beperkte denkpatrone); of die psigiese terrein (byvoorbeeld die uitwerking van vloeke).
Hoe dit ook al sy, die individu is altyd self verantwoordelik vir dit wat hom of haar oorkom en daarom word siekte ook beskou as deel van 'n leerproses waardeur die persoon uiteindelik kan groei. Daarom is die doel van holistiese genesingsmetodes nie net om die siekte te genees nie, maar om die totale mens – liggaam, siel en gees – gesond te maak en gesond te hou.
Slag van Hastings
Engelse leër en Harold se voorbereidings
Harold het middel 1066 aan die suidkus deurgebring met 'n groot leër en vloot om te wag vir Willem om in te val. Die grootste deel van sy magte was 'n burgermag wat hul oeste moes oes, en op 8 September het Harold die burgermag en die vloot ontslaan. Toe hy van die Noorse inval verneem het, het hy hom noordwaarts gehaas, terwyl hy op pad was en die Noorweërs verras en hulle verslaan in die Slag van Stamford Bridge op 25 September. Harald Hardrada en Tostig is dood, en die Noorweërs het soveel verliese gely dat slegs 24 van die oorspronklike 300 skepe nodig was om die oorlewendes weg te voer. Die Engelse oorwinning het baie kos, aangesien Harold se leër in 'n gehawende en verswakte toestand agtergelaat is, en ver van die suide was.
Ruth Mompati
Vroeë lewe en onderwys
Ruth Mompati is in die verrenoorde van die destydse Kaapprovinsie (nou Noordwes) gebore. Nadat sy standaard 6 voltooi het, het sy vir 'n blanke gesin gewerk en later na die Tygerkloof Onderwysersopleidingskollege gegaan, waar sy in 1944 haar onderwysdiploma verwerf het.