cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kh-25
Aanwending
Die missielbegeleiding kan deur die lanseervliegtuig, 'n ander vliegtuig, of visueel deur grondtroepe met laser-aanwysers, behartig word. Wanneer die teiken belig word, en die teiken binne die reikafstand van die missiel is, kan die vlieënier die missiel lanseer. Die missiel volg dan die gekaatste lig deur sensors op die voorpunt daarvan. Die missiel kan in 'n horisontale posisie of tot maksimaal 40° hoek gelanseer word. 'n Opwaartse lanseerhoek verhoog die akkuraatheid van die missiel.
Ligte denim (kleur)
Ligte denim is 'n kleur, 'n ligte skakering van denim.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word ligte denim as volg voorgestel:
Deon du Plessis
Ds. Gideon (Deon) du Plessis (8 Junie 1932 – 19 Augustus 2015) was predikant in vier gemeentes van die Gereformeerde Kerk, drie aan die Wes-Rand en een aan die Oos-Rand van Gauteng.
Du Plessis het die grade B.A. en Th.B. op Potchefstroom verwerf en is daarna in 1958 in sy eerste gemeente, Roodepoort, bevestig, sowat ’n jaar nadat die gemeente van Florida afgestig het. In 1966 het hy ’n beroep na Germiston aangeneem en daar gebly tot in 1973 toe hy die eerste leraar word van die Gereformeerde kerk Witpoortjie, wat op 8 Oktober in die vorige jaar van Roodepoort afgestig het. In 1981 het hy ’n beroep aangeneem na Wilropark, wat in daardie jaar van Witpoortjie afgestig het. Daar sou hy bly tot hy sy emeritaat in 1997 aanvaar het.
Dr. Jan Venter skryf in ’n huldeblyk aan ds. Du Plessis in Die Kerkblad van November 2015: "Ds. Deon was ’n geliefde en gewaardeerde kollega. Hy het altyd groot erns met sy herderlike werk gemaak. Sy huisbesoek het hy getrou gedoen. Sy standpunt hieroor was duidelik: Hoe kan predikante wat nie huisbesoek doen nie, hulle lidmate ken? En hoe kan hulle die Skrif dan prakties toepas op die lewe van die lidmate?
"Sy prediking was suiwer Skrifprediking en deur en deur Christusprediking! In meerdere vergaderings het hy kosbare insette gelewer. In Klassis Wesrand (vroeër Klassis Krugersdorp) was hy ’n beminde en gerespekteerde predikant. In later jare was hy ’n 'vaderfiguur' wat baie goeie praktiese raad vir jong dominees kon gee."
In die laaste jare van sy lewe het sy gesondheid geleidelik agteruitgegaan. Sy vrou, Itje, het hom eers tuis versorg, maar eindelik moes hy in ’n versorgingseenheid opgeneem word. Ná ’n twee jaar lange lyding is hy in Augustus 2015 oorlede. Itje was 'n nooi Dijstra, suster van ds. Hessel Dijkstra.
1948
Die jaar 1948 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 48ste jaar van die 20ste eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Vic Chao
Vic Chao is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Pearl Harbor (2001), Miss Congeniality 2: Armed & Fabulous (2005), en Ready Player One (2018).
Kraanvoëlagtiges
Kraanvoëlagtiges (Gruiformes) is 'n orde van voëls wat 'n heterogene versameling van voëls omvat, en waarskynlik nie 'n natuurlike groep vorm nie. Die groep staan ook soms bekend as die kraanvoëls, ralle en verwantes. Verskeie fossiele van die orde is al gevind, waarvan sekere families al uitgesterf het. Die oudste fossiele stam uit die vroeë Eoseen.
Bosluisbytkoors
Bosluisbytkoors (of bosluiskoors) is 'n siekte wat deur die organisme ricketsia conori veroorsaak word en deur klein rooibruin bosluise oorgedra word. Die natuurlike gashere van die siekte is klein soogdiere soos jakkalse en hase. In die VSA kom 'n soortgelyke siekte voor nl. die "Rocky Mountain spotted fever".
Verspreiding
Die siekte kom in alle soorte bosveld voor waar bosluise voorkom. Dit is dus baie wyer verspreid as malaria. Daar is egter groot geografiese gebiede waar die siektes se voorkoms mekaar oorvleuel.
Simptome
Die simptome van bosluiskoors en malaria is baie soortgelyk. Bosluiskoors is egter selde dodelik. Sewe dae nadat die persoon deur 'n besmette bosluis gebyt is, begin die simptome van hoofpyn en soms ook 'n rooi uitslag. Daar is gewoonlik 'n tipiese bytwond sigbaar nl. 'n opgehewe, pynlike rooi area op die vel met 'n swart kol in die middel.
Persone wat gereeld aan die siekte blootgestel word ontwikkel dikwels immuniteit daarteen.
Google Chrome
Google Chrome is 'n oopbron webblaaier wat deur Google ontwikkel word en ten doel het om 'n veiliger, vinniger, en meer gebruikersvriendelike webblaaier daar te stel wat gevorderde webtoepassings kan ondersteun.
Michael Lonsdale
Michael Edward Lonsdale-Crouch (24 Mei 1931 - 21 September 2020), algemeen bekend as Michael Lonsdale en soms Michel Lonsdale, was 'n Franse akteur wat in meer as 180 films en televisieprogramme verskyn het. Hy is veral bekend in die Engelssprekende wêreld vir sy rolle as Hugo Drax in die 1979 James Bond-film Moonraker, die speurder Claude Lebel in The Day of the Jackal, en M. Dupont d'Ivry in The Remains of the Day.
Google Chrome
Geskiedenis
Die nuus oor Google Chrome het bekend geword nadat die maatskappy per abuis inligting daaroor op hulle webjoernaal gepos het. Google het kort daarna 'n wêreldwye betaprogram, op 2 September 2008, van stapel gestuur.
Google Chrome is aanvanklik net vir Microsoft Windows beskikbaar gestel. Weergawes vir Linux en Mac OS X is wel later beskikbaar gestel.
Michael Lonsdale
Loopbaan
In 1947 keer hy terug na Parys om skilderkuns te studeer, maar word eerder tot die wêreld van toneelspel aangetrek en verskyn eers op die rype ouderdom van 24 op die verhoog. Lonsdale was tweetalig en het in sowel Engelse as Franse taalproduksies verskyn.
Op 25 Februarie 2011 wen hy 'n César-toekenning vir die beste byrol in Of Gods and Men.
Google Chrome
Geskiedenis
Die webblaaier beskik nie oor 'n Afrikaanse speltoetser (soos by Firefox) nie, alhoewel 'n versoek daarvoor ingedien is.
Eienskappe
Van Google Crome se eienskappe sluit in:
Michael Lonsdale
Loopbaan
Lonsdale was ook die skrywer van tien boeke.
Seruleumblou
Seruleumblou is 'n kleur, 'n donker skakering van hemelblou.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word seruleumblou as volg voorgestel:
Booysens, Johannesburg
Booysens word in die suidweste begrens deur Robertsham, in die noordweste deur Framton, in die noorde deur Ophirton, in die ooste deur die Robinson Deep-myn en in die suide van oos na wes deur Turffontein, Wes-Turffontein en Southdale. In die noorde, noord van Booysensweg, bestaan Booysens hoofsaaklik uit ’n nywerheidsgebied wat aaneenskakel met Ophirton, terwyl die gebiede suid van dié pad ’n woonbuurt is.
Booysens is in 1887 op die plaas Booysens uitgelê en genoem na die plaas of sy eienaar, J.A. Booysens, na wie die plaas dan wel genoem is. In die ou Suid-Afrika het die bevolking van Booysens mettertyd verafrikaans, want in 1934 was hier 442 Afrikaanse munisipale kiesers, vergeleke met 754 Engelssprekendes. In 149 was dit 383 Afrikaans en 241 Engels, maar teen 1961 was die Afrikaanssprekendes kiesers meer as twee en ’n half keer soveel as die Engelse: 1 017 vergeleke met 387. Teen die sensus van 2011 was net 7,2% (227) van die inwoners wit, vergeleke met 73,5% (2 325) swart en 14,9% (470) Indies/Asiaties.
Find a Grave
Find a Grave is ’n kommersiële webtuiste waar die publiek inligting kan kry en byvoeg by ’n aanlyn databasis met begraafplaasrekords.
Geskiedenis
Die webtuiste is in 1995 deur Jim Tipton van Salt Lake City begin om hom te help met inligting vir sy stokperdjie om grafte van bekendes te besoek. Hy het later ’n aanlyn forum bygevoeg. Find a Grave is in 1998 as ’n kommersiële webtuiste van stapel gestuur.
Die webtuiste is later uitgebrei om die grafte van onbekendes in te sluit om aanlyn besoekers in staat te stel om eer te betoon aan aan afgestorwe familielede en vriende. Op 30 September 2013 het Ancestry.com aangekondig hulle gaan dit koop. In 2016 het Find a Grave reeds oor meer as 152 miljoen begrafnisrekords beskik, asook 75 miljoen foto's wêreldwyd.
Bydraers moet registreer en net die huidige bestuurder van ’n inskrywing mag daaraan verander. Lede mag korreksies en versoeke vir individuele inskrywings instuur, asook boodskappe en foto's van blomme, vlae en godsdienssimbole. Lede mag ook vra dat ander lede foto's van grafte instuur.
Find a Grave het ook skakels na monumente van byvoorbeeld ontvangers van eremedaljes, godsdiensfigure, opvoeders en ander beroemdes. Die webtuiste oefen beheer uit oor die inskrywings.
Kitsch
Kitsch kan beskryf word as kuns of kunsvoorwerpe wat geen egte, inherente artistieke waarde het nie, maar oppervlakkig en sentimenteel is en op valse waardes berus. Dit word dikwels ook "artistieke snert" genoem. So 'n definisie is egter nie absoluut of algemeen geldend nie maar relatief: Met verloop van tyd is tallose onderwerpe en voorwerpe as kitsch bestempel hoewel hulle op ŉ ander tydstip of in 'n ander milieu hoog gewaardeer was.
Emberiza
Emberiza is 'n genus van voëls wat aan die orde van sangvoëls (Passeriformes) en die familie Emberizidae behoort.
Kitsch
Die norme waarvolgens iets as kitsch beskou word, wissel voortdurend namate die ideologiese agtergrond met sy bepaalde opvattinge oor kuns verander. Een konstante faktor in enige definisie van kitsch word steeds gehandhaaf: die koppeling van die estetiese aan etiese waardes. Die sogenaamde amptelike smaak word altyd verheffend genoem terwyl kitsch sosiaal en moreel as verwerplik beskou word. Die term kitsch het in ongeveer 1900 ontstaan en sluit 'n effens ouer begrip in wat destyds op "smaakmisleiding" gedui het. Aan die einde van die 19e eeu het 'n aantal mense wat nou betrokke was by die kunsnywerheid, gevoel dat daar 'n verval in hierdie vertakking van die kuns gekom het. Hulle het dit toegeskryf aan die opkoms van massaproduksie en die verdwyning van ambagte soos ontwerp, produksie en verspreiding.
Bewegings soos die Arts and Crafts Movement in Engeland en die Werkbund in Duitsland het hierdie stroming probeer teëwerk deur die ambag weer op die voorgrond te skuit. Naas hierdie bewegings, wat op die praktyk gerig was, het daar terselfdertyd 'n groep ontstaan wat hom uitgespreek het teen die "wansmaak" en hom toegespits het op die bestryding van kitsch. Vergaderings en lesings is gehou en baie is oor die saak geteoretiseer en geskryf. In die Königliches Landesgewerbemuseum in Stuttgart, wat juis opgerig is om goeie voorbeelde van die kunsnywerheid te vertoon, is daar in 1909 'n spesiale sogenaamde didaktiese afdeling gestig waarin die publiek ingelig is oor wat goeie en slegte smaak was.
Aan die hand van voorbeetde is gewys op verskeie gebiede waar swak smaak aan die dag gelê kan word. Daar is gewys op die gebruik van onegte materiaal (soos byvoorbeeld die nabootsings van hout met behulp van die een of ander kunsstof), foutiewe konstruksiewerk (in tegniese en proporsionele opsig, byvoorbeeld die gebruik van ŉ gondeltjie as 'n lamp, waarvan die vorm en funksie in beginsel niks met mekaar te make het nie), en die valsheid van versiering (ornamente en kleure wat geen verband hou met die materiaal of die doel van die voorwerp nie, byvoorbeeld Die Nagwag op 'n koekblik se deksel). Hierdie drie faktore is nooit baie duidelik afgebaken nie.
Ook in Milaan en Amsterdam is soortgelyke uitstallings gehou. In Amsterdam is die uitstalling in die Stedelijk Museum gereël deur die vereniging "Kunst aan het Volk" en die organiseerders het hulle daarop toegelê om kunstenaars te werf vir die ambagte in die kunsnywerheid. Volgens hierdie groep sou die "onegtheid" van kunsvoorwerpe in 'n bepaalde milieu of interieur die bewoner daarvan met valse waardes vul en hom weerhou van ware verheffing wat sy ideale en sy morele en sosiale lewe betref. Naas die duur kunsvoorwerp wat deur die opgeleide ambagsman geskep is, het die groep 'n tweede moontlikheid in die kunsnywerheid gesien, naamlik die industrieel vervaardigde voorwerp wat wei deur ŉ ambagsman ontwerp is.
Tussen die twee wêreldoorloë is min aandag aan kitsch gewy. Enkele beginsels wat aan kitsch toegeskryf is, is opgeneem in die kunsstyl van die art deco (‘n dekoratiewe-kunsrigting), byvoorbeeld massaproduksie, goedkoop materiaal en dubbelsinnigheid in vorm en funksie. Baie is oor kitsch geskryf en dit is ook verdedig. Die term het ook van toepassing geword op beeldende kuns, en die woorde "valse sentimente" is dikwels gebruik. Na die Tweede Wêreldoorlog het die kitschbegrip herleef. Voorwerpe wat deur die artistieke elite voorheen as kitsch bestempel is, het by hulle skielik besonder gewild geword en kon aan die einde van die sestigerjare in talle interieurs gevind word. Skertsend en spottenderwys is kitsch weer in die alledaagse lewe aanvaar. Op tentoonstellings is kitsch uitgestal as Trivial-Realismus, soos op die internasionale Dokumenta V in Kassel in 1972.
Of kitsch met sy eie estetika en agtergrond egter werklik aanvaar is, is 'n ander saak. Die huidige estetika voel hom meer aangetrokke tot die emosie wat opgewek word deur die opheffing van 'n voorwerp wat oor die algemeen afgekeur word. Dit kom neer op 'n soort tydelike haatliefdeverhouding wat geen afbreuk doen aan die minagting van die ware, ongekompliseerde liefhebber van kitsch nie.
Charles Reisner
Charles Reisner (14 Maart 1887 – 24 September 1962) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Steamboat Bill, Jr. (1928), Chasing Rainbows (1930), Flying High (1931) en The Big Store (1941).
Ilse Andrag
Ilse Andrag (néé Bremer) is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en is in Pretoria gebore.
Lewe en werk
Hier het sy ook groot word en in 1965 matrikuleer aan die Afrikaans Hoër Meisieskool. Vanaf 1966 studeer sy tale aan die Universiteit van Stellenbosch, waar sy in 1968 'n B.A.-graad verwerf en in 1969 kwalifiseer as onderwyseres. Hierna gee sy onderwys aan verskeie hoërskole, onder andere in 1971 Duits by Bloemhof Hoër Meisieskool in Stellenbosch. Na haar troue met Rudolf Andrag spandeer sy tyd in die Sederberge, maak kinders groot, is toerleidster in Kaapstad, doen gesinchroniseerde vertalings vir die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie en gee vryskut onderwys in Duits en Afrikaans. Na haar aftrede leer sy Italiaans aan en fokus op fotografie, terwyl sy ook 'n CD uitgee (“Pêreltjies vir die vaak”) met 23 slaapliedjies wat sy self gekomponeer het. Sy en haar man het drie dogters. Sy is 'n sangeres en taalkundige wat ook kursusse gee in uitspraak vir sangers.
Skryfwerk
Haar jeugdrama “Vlieg, Sus, vlieg” word geskryf tydens die 1991 ATKV Herfsskool vir Dramaturge en word opgeneem in die versamelbundel “Die magiese kring”, onder redaksie van Temple Hauptfleisch. Sy vertaal ook kinderboeke in Afrikaans, insluitende Jon W. Ivimey se “Drie blinde maats” (“Three blind mice”), Jeanette Winter se “Doedoe my kindjie” (“Hush little baby”) en die liedjies in “Die kleinste den” (“The little fir tree”) van Margaret Wise Brown.
Swartstreep-veër
Die Swartstreep-veër (Pempheris schwenkii) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika vanaf die Rooisee tot by die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die Blackstripe sweeper.
Voorkoms
Die vis se kop en lyf is koper bruin met silwerige, brons skynsels in. Daar is 'n swart streep langs die basis van die anale vin. Die vis word tot 17 cm lank.
Habitat
Die vis verkies rots- en koraalriwwe om in te leef tussen dieptes van 5 – 32 m.
Suid-Afrikaanse munisipale verkiesing van 2016
Die Suid-Afrikaanse munisipale verkiesings van 2016 is op 3 Augustus 2016 in alle distrikte en Plaaslike Munisipaliteite van al 9 Suid-Afrikaanse provinsies gehou. Dit is op 6 April 2016 amptelik aangekondig.
Die munisipale verkiesings van 2016 het die lede van die distriks-, metropolitaanse en plaaslike munisipale rade verkies, wat op hulle beurt die burgemeesters van die munisipaliteite verkies het.
Munisipale afbakening
Suid-Afrika se Munisipale Afbakeningsraad het veranderinge aangekondig aan sekere wyksafbakenings en munisipale grense, na aanleiding van die vorige minister van Samewerkende Regering en Tradisionele Sake Pravin Gordhan se voorstel oor die herindeling van munisipaliteite om hulle meer volhoubaar en finansieel lewensvatbaar te maak. Daarvolgens was daar 34 gevalle wat 90 munisipaliteite geraak het. Die Demokratiese Alliansie het sterk kapsie gemaak teen hierdie besluit, met LP James Selfe wat aangekondig het dat die DA die Raad hof toe sal neem oor wat dit sê duidelik partygemotiveerde en irrasionele grensafbakenings was.
Resultate
Die afname in ANC-ondersteuning was die belangrikste in stedelike gebiede, met die ANC wat vir die eerste keer sedert 1994 sy volstrekte meerderheid in 4 van die land se 8 metropolitaanse munisipaliteite verloor. Die ANC het Buffalo City, Mangaung en eThekwini behou, maar met verminderde meerderhede in Buffalo City en eThekwini. In die Stad Johannesburg en Ekurhuleni het die ANC sy meerderheid verloor, maar 'n pluraliteit behou. Die DA het sy meerderheid in die Stad Kaapstad verhoog en het 'n pluraliteit in Tshwane- en Nelson Mandelabaai behaal, die eerste in metropolitaanse munisipaliteite buite die Wes-Kaap. Van die 4 metropolitaanse munisipaliteite met geen meerderheid, het die ANC Ekurhuleni deur 'n koalisie behou, terwyl die DA deur 'n koalisie beheer oor Nelson Mandelabaai verkry het en minderheidsregerings in Johannesburg en Tshwane gevorm het.
Museum
'n Museum is 'n gebou waar goed versamel en gestoor word vir besoekers om te besigtig. Museums kan oor verskillende temas handel, soos Natuurgeskiedenis, Geologie, Wetenskap, skilderye of beeldhouwerke. Museums kan ook lewende diere bevat. In hierdie geval word daarna verwys as dieretuine.
Die doel van moderne museums is om items van artistiese, kulturele of wetenskaplike belang te versamel, bewaar, interpreteer en uit te stal, tot die voordeel en onderrig van die publiek. Museums se belangrikste funksie is om kennis te bewaar.
Museums word deur mense besoek vir opvoeding sowel as vir die pret daarvan.
Geskiedenis
Vorste en ander welgestelde mense het reeds baie eeue gelede begin om allerhande interessante dinge in sogenaamde curiosa-kabinette te versamel. Benewens skilderye en ander kunsvoorwerpe het hierdie versamelings ook dikwels opgestopte diere, gesteentemonsters en meer bevat. Uit hierdie private versamelings het mettertyd openbare museums ontwikkel wat vir die publiek toeganklik geraak het.
Vroeë museums
Vroeë museums het begin as private versamelings van welvarende individue, families en instellings wat kuns, skaars en vreemde natuurlike objekte en artefakte ten toon gestel het. Een van die oudste bekende museums is Ennigaldi-Nanna se museum, wat aan die einde van die Nieu-Babiloniese Ryk deur prinses Ennigaldi gebou is en uit c. 530 v.C. dateer. Die museum bevat artefakte van vroeë Mesopotamiese beskawings.
Openbare toegang tot hierdie museums was dikwels moontlik vir gesiene mense, veral wat private kunsversamelings betref, maar die eienaar en sy personeel het ten alle tye beheer uitgeoefen oor wie toegelaat word, al dan nie. Een manier waarop mans in hierdie periode 'n hoër sosiale status in die wêreld van die elites bereik het, was deur interessante objekte te versamel en dit ten toon te stel. Talle items in hierdie versamelings was nuwe ontdekkings en hierdie versamelaars was ywerig om dit in die hande te kry.
Hoewel sommige van die oudste openbare museums in die wêreld gedurende die Renaissance in Italië geopen is, het die belangrikste museums van die wêreld hul deure gedurende die 18de eeu oopgemaak, soos die Capitoline-museums (1471, Rome), die Vatikaan-museums (1506) en die Ambras-kasteel in Oostenryk (1572).
Moderne museums
Moderne museums het in Wes-Europa ontstaan en vandaar na ander wêrelddele versprei. Die eerste “openbare” museums was dikwels net vir die middelklas en hoër stand toeganklik. Die Ashmolean Museum is in 1677 by die Universiteit van Oxford gestig met die persoonlike versameling van Elias Ashmole wat ten toon gestel is. Dié museum was oop vir die publiek en word deur sommige as die eerste moderne openbare museum beskou. Die eerste openbare museum in Frankryk was die Louvre in Parys, wat in 1793 gedurende die Franse Rewolusie geopen is en vir die eerste keer vir mense van alle stande toegang tot die versamelings van Franse koninklikes gebied het. Namate Napoleon I Europese stede verower het, het hy kunswerke gekonfiskeer, sodat die versameling in Frankryk gegroei het en die organisasie daarvan al hoe ingewikkelder geraak het. Nadat Napoleon in 1815 uitoorlê is, is talle van die skatte geleidelik aan hul eienaars terug besorg (en talle nie). Sy plan het nooit ten volle gerealiseer nie, maar sy konsep van 'n museum as agent vir nasionalisme het 'n groot impak op Europese lande gemaak.
Chinese en Japannese besoekers aan Europa was gefassineer deur die museums wat hulle daar teëgekom het, maar het die doel daarmee moeilik begryp en gesukkel om 'n Chinese of Japannese term daarvoor te vind. Chinese besoekers aan die begin van die 19de eeu het hierdie museums benoem na aanleiding van wat in die museum was, bv. “binnehof van skatte” of “paviljoen van skilderye” of “saal van militêre heldedade”. Japan het die eerste keer met Westerse museums te doen gekry toe dit in die 1860’s aan Europa se ‘World Fairs’ deelgeneem het. Die Britse Museum is deur een van hul afgevaardigdes as 'n ‘hakubutsukan’, 'n ‘huis met uitgebreide inhoud’ beskryf. Dit sou eindelik as ekwivalente woord vir ‘museum’ in Japan en China aanvaar word.
Amerikaanse museums het mettertyd by Europese museums aangesluit as die wêreld se toonaangewende sentrums vir die produksie van nuwe kennis op die verskillende gebiede. 'n Periode van intense museumbou, in beide die intellektuele en fisiese sin van die woord, het in die laat 19de en vroeë 20ste eeu gerealiseer. Hoewel talle Amerikaanse museums gestig is met die doel om op die wetenskaplike en artistiese ontwikkeling in Noord-Amerika te fokus, het baie ook hul Europese eweknieë op sekere maniere agternagedoen, soos die ontwikkeling van klassieke versamelings van Antieke Egipte, Griekeland, Mesopotamië en Rome. Na aanleiding van Michel Foucault se konsep van liberale regering, het Tony Bennett bespiegel dat die ontwikkeling van meer moderne 19de eeuse museums deel was van nuwe strategieë van Westerse regerings om 'n burgerlike samelewing te skep wat sy eie handel en wandel gereguleer het, eerder as om deur eksterne kragte gerig en gedwing te word. Om die massas by hierdie strategie in te sluit, is die private museumspasies wat vroeër beperk en sosiaal eksklusief was, openbaar gemaak. Objekte en artefakte het instrumente geword van die “nuwe take van sosiale bestuur”. Universiteite het 'n geruime tyd voor die aanvang van die Tweede Wêreldoorlog die primêre sentrums vir innoverende navorsing in die Verenigde State geword. Tog dra museums vandag nog by tot nuwe kennis en bewaar en bou steeds versamelings wat nuttig is vir navorsing én tentoonstelling.
Satire
'n Satire is 'n hekelende letterkundige geskrif en genre wat spottenderwys menslike en individuele swakhede, dwaashede, wantoestande en tekortkominge uitbeeld, met soms die bedoeling om verbetering te motiveer. Die term satura, afgelei van die Latyns: satira (bont mengelmoes, deurmekaarspul), verwys oorspronklik na ŉ Latynse digvorm (lang heksametriese gedig met dialoog wat spot met die gemeenskap se swakhede en wanpraktyke) met Lucillius as pionier. Met die ontwikkeling van die begrip het daar op 'n stadium verwarring ontstaan tussen die Latynse satura en Griekse satyros met die gevolg dat die woord as satyra geskryf is en satyre geword het in Engels. Die etimologiese verwarring is deur Isaac Casaubon opgeklaar in 1605.
Museum
Moderne museums
Laat in die twintigste eeu is daar intense debat gevoer oor die repatriasie van godsdienstige, etniese en kulturele artefakte wat deel van museumversamelings is. In die Verenigde State het talle inheemse stamme en pleitbesorgers voorspraak gemaak daarvoor dat heilige objekte terugbesorg moet word en menslike oorskot herbegrawe moet word. In 1990 is daar wetgewing in die VSA goedgekeur om dít te bewerkstellig. Eweneens bevat talle Europese museumversamelings objekte en kulturele artefakte wat deur imperialisme en kolonialisme bekom is. Sommige historici en akademici het die Britse Museum al gekritiseer omdat hulle in besit is van rare oudhede van Egipte, Griekeland en die Midde-Ooste.
Digitalisering
Die digitalisering van inligting en die toenemende kapasiteit om digitale inligting te stoor, lei daartoe dat die tradisionele model van museums, dit wil sê statiese versamelings van driedimensionele uitstallings en artefakte, verbreed om virtuele uitstallings en hoë resolusie beelde van versamelings in te sluit, sodat besoekers toegang daartoe het vanaf enige ligging met internettoegang.
Bestuur
Die rolle wat met die bestuur van 'n museum geassosieer word hang grootliks van die grootte van die instelling af, maar elke museum het 'n hiërargie van bestuur met 'n raad van trustees heel bo. Die direkteur is onder die trustees en werk saam met dié raad om die museum se missie vas te stel en te bewerkstellig, asook om seker te maak dat die museum aanspreeklik is tot die publiek. Saam vestig die raad en die direkteur 'n bestuurstelsel wat deur beleide gelei word om sodoende standaarde daar te stel. Dokumente wat hierdie standaarde vasstel sluit in 'n institusionele of strategiese plan, institusionele etiese kode en beleid ten opsigte van versamelings.
Verskeie poste binne die museum bring uitvoer aan die beleide wat deur die raad en die direkteur daargestel is.
Daar is nog poste wat dikwels by museums gevul word, soos 'n fotograaf, bibliotekaris, argivaris, terreinopsigter, sekuriteitspersoneel, openbare betrekkinge personeel ensovoorts. By kleiner museums vervul personeellede dikwels meervoudige rolle, word sommige poste eenvoudig nie gevul nie of deur 'n kontrakteur vervul soos en wanneer daar 'n behoefte is.
Museumbeplanning
Die ontwerp van museums het deur die jare heen ontwikkel. Museumbeplanning behels die vasstel van die museum se missie, asook beplanning van die spasie waarin die museum se versamelings behuis sal word.
Intensionele museumbeplanning se oorsprong lê by die museumstigter en bibliotekaris Johan Cotton Dana. Hy het die proses waarvolgens die Newark Museum vroeg in die 20ste eeu tot stand gekom het in 'n reeks boeke gedokumenteer sodat ander museumstigters ook hul museums kon beplan. Dana het voorgestel dat potensiële museumstigters eers 'n komitee moes stig en dan na die gemeenskap moes uitreik vir insette. Volgens Dana moet 'n museum na aanleiding van 'n gemeenskap se behoeftes beplan word.
Die wyse waarop museums beplan en ontwerp word verskil na aanleiding van die versamelings waaroor dit beskik, maar oor die algemeen moet dit 'n spasie wees wat maklik toeganklik is vir die publiek en die gekose artefakte maklik ten toon stel. Die vraag oor toeganklikheid bly tot vandag toe 'n kwessie. Talle museums streef daarna om hul geboue, programme, idees en versamelings meer toeganklik vir die publiek te maak as in die verlede. Hoewel nie alle museums hierdie tendens volg nie, blyk dit dat die meerderheid van museums in die 21ste eeu wel klem op inklusiwiteit lê. Een baanbrekersmanier waarop museums poog om hul versamelings meer toeganklik te maak, is met sigbare berging. Die meeste van 'n museum se versamelings word tipies weggesluit om bewaar te word, met die gevolg dat die meeste mense dit nooit sien nie. Die Brooklyn Museum se Luce Sentrum vir Amerikaanse Kuns pas sigbare berging toe sodat die publiek ook items wat nie deel van tentoonstellings is nie, kan sien, hoewel met minimale interpretasie. Die praktyk van sigbare berging is deel van 'n voortgesette debat in die museum-wêreld oor die rol wat objekte speel en hoe toeganklik dit behoort te wees.
Moderne museums bevat inhoud in die vorm van beelde, oudio en visuele effekte en interaktiewe uitstallings. Museumskepping begin met 'n museumplan. Die plan word ontwikkel met behulp van 'n proses waartydens die museum se visie en missie, die hulpbronne, organisasie en ervaring wat nodig is om die visie te bereik, vasgestel word. 'n Lewensvatbaarheidstudie, analise van vergelykbare fasiliteite en 'n interpreterende plan word tydens museumbeplanning ontwikkel.
Soorte museums
Daar is talle soorte museums, die grootstes waarvan meer as een van die volgende kategorieë bevat. Wêreldwyd kry 'n mens kunsmuseums, museums van toegepaste kunste, argeologie, antropologie, etnologie, biografie, geskiedenis, kultuurgeskiedenis, wetenskap, tegnologie, kindermuseums, natuurlike geskiedenis, botaniese museums en dieretuine. Sommige museums spesialiseer verder binne hierdie kategorieë, soos museums van moderne kunste, plaaslike geskiedenis, militêre geskiedenis, filatelie, landbou of geologie.
Suid-Afrika se museums
Die Suid-Afrikaanse Museumvereniging (SAMA) bestaan reeds van 1937 af. Die organisasie dien die museumgemeenskap en bied geleenthede vir deelname en ontwikkeling. SAMA speel ook 'n belangrike rol in die bestuur en bewaring van erfenishulpbronne in Suid-Afrika. Daar is 123 landswye museums op SAMA se databasis, onder verskeie kategorieë:
Amphimedon chloros
Amphimedon chloros is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Ilan, Gugel & Van Soest.
De Graafschap
De Graafschap is 'n sokkerspan in Doetinchem, Nederland, wat in die Eredivisie speel. De Graafschap se tuisveld is De Vijverberg (kapasiteit: 12 650 sitplekke). De Graafschap is vernoem na die streek Agterhoek waar die span speel en wat vroeër Graafschap Zutphen geheet het. Die klub is in 1954 gestig as een van die eerste tien professionele "wilde" sokkerspanne in Nederland (in die nuutgevonde NBVB-kompetisie). Baie ondersteuners van die span is boere, wat die klub die bynaam "Superboeren" besorg het.
Werner Nel
Werner Gerd Runge Nel (gebore in Stettin, Duitsland 5 Augustus 1941 - 22 November 2022) was 'n Suid-Afrikaanse bariton wat by uitstek internasionale erkenning verwerf het as kunslied- en konsertsanger. Hy word ook algemeen beskou as een van Suid-Afrika se voorste sangleermeesters.
Hy het na Suid-Afrika gekom as 'n oorlogswesie in 1948. Nel het saam met Kobie van Rensburg sang gestudeer aan die PU vir CHO. Nadat hy musiek studeer het, het hy 'n tyd lank in Duitsland gewoon en internasionaal indruk gemaak as konsertsolis, kunslied en operasanger.
Hy het ook reeds by Roodepoort se stadskouburg opgetree waar gerekende Suid-Afrikaanse kunstenaars soos onder andere die sopraan Mimi Coertse, die tenoor Deon van der Walt, Oystein Liltved, Otto Maidi, die mezzo-sopraan Sibongile Khumalo, die bariton Hans van Heerden, die sopraan Marita Napier, die tenoor Manuel Escorcio, die Alma musiektrio en die pianiste Ben Schoeman, Francois du Toit en Petronel Malan opgetree het.
Emanuel Lasker
Emanuel Lasker (24 Desember 1868 – 11 Januarie 1941) was 'n Duitse skaakspeler, wiskundige en filosoof van Joodse afkoms, wat die wêreldkampioen was vir 27 jaar (vanaf 1894 tot 1921).
Vroeë lewe 1868–1894
Emanuel Lasker was gebore op Desember 24, 1868 in Berlinchen in Neumark (nou Barlinek in Pole). Op die ouderdom van ag was hy in Berlyn om wiskunde te studeer, waar hy saam met sy broer gewoon het Berthold, wat ag jaar ouer as hy was, en hom leer skaak speel het.
Om geld te verdien het Emanuel Lasker skaak en kaartspeletjies gespeel vir klein bedrae, veral by Kaffee Kaiserhof.
Lasker het Kaffee Kaiserhof's se jaarlike Wintertoernooi van 1888/89 gewen. Lasker het toe 'n meester geword wat sy skaakloopbaan begin het.
Oorlede
Lasker het gesterf van 'n nier-infeksie in New York op January 11, 1941, op die ouderdom van 72. Hy is oorleef deur sy vrou Martha en sy suter Lotta Hirschberg.
Mandla Langa
Mandla Langa (gebore 1950 in Stanger, Durban ) is 'n Suid-Afrikaanse digter, kortverhaalskrywer, romanskrywer en kulturele aktivis. Hy het in KwaMashu, Durban grootgeword. Sy roman The Lost Colors of the Chameleon het die 2009 Commonwealth Writers 'Prize (Afrika-streek) gewen. Langa skryf vir 'n graad Engels en Filosofie aan die Universiteit van Fort Hare in, maar word in 1973 geskors as gevolg van sy betrokkenheid by die aktiwiteite van die Suid-Afrikaanse Studente-organisasie. In 1976 gaan hy in ballingskap en woon hy in verskillende lande in Suider-Afrika, sowel as in Hongarye en die Verenigde Koninkryk.
Langa is ingebring om die tweede bundel van Nelson Mandela se outobiografie te voltooi, in 'n onvoltooide manuskrip agtergelaat toe Mandela in 2013 oorlede is, en in 2017 gepubliseer as Dare Not Linger: The Presidential Years.
Vroeë lewe en opvoeding
Mandla Langa is in 1950 in Stanger, Durban, Suid-Afrika gebore en het in die KwaMashu- township 20 myl noord van Durban grootgeword tydens die implementering van die apartheidstelsel. Hy is een van sewe kinders. Sy broer Pius Langa het as hoofregter in Suid-Afrika gedien. 'n Ander broer, Bheki Langa, het as Suid-Afrika se ambassadeur in Rusland gedien. 'n Derde broer, Ben Langa, is in 'n politiese sluipmoord gedood. Mandla Langa het Gardner Memorial School, Sibonelo High School in Durban, en daarna die Universiteit van Fort Hare bygewoon. Weens die groot aantal politieke stakings gedurende sy universiteitsloopbaan, kon hy eers in 1972 sy BA in Engels en Filosofie voltooi. Hy het in 1973–74 aan 'n hoërskool in KwaMashu klas gegee.
In 1974 raak hy aktief betrokke as direkteur van die Suid-Afrikaanse Studente-organisasie (SASO) en handhaaf hierdie pos tot sy inhegtenisneming in 1976 weens 'n poging om die land sonder 'n permit te verlaat. As gevolg hiervan het hy 101 dae tronkstraf uitgedien. Volgens Charles Larson (redakteur van Under African Skies ) het Langa self gesê dat sy inhegtenisneming weens sedisie was.
Terwyl hy in die tronk was, het hy voortgegaan om sy skryfvaardighede te verbeter. Nadat hy sy vonnis uitgedien het, het hy na Botswana gevlug en sy lewe in ballingskap opgeneem. Hy het ook tyd in Lesotho en Angola, deurgebring, waar hy militêre opleiding van Umkhonto we Sizwe, ontvang het. Benewens Lesotho, het Langa tyd in Mosambiek, Zambië, Hongarye en die Verenigde Koninkryk deurgebring. Hy het verskillende ANC- poste in die buiteland beklee, waaronder kulturele attaché in die Verenigde Koninkryk en Wes-Europa.
Persoonlike lewe
Langa het twee dogters saam met sy vrou June Josephs. Hy het twee broers, Pius Langa, wat as Suid-Afrikaanse hoofregter gedien het, en Bheki WJ Langa, wat 'n diplomaat is. Sy derde broer, Ben Langa, was die slagoffer van "n politiese sluipmoord.
Beroep
Onder Langa se vroeëre uitgegewe werk is gedigte soos "Pension Jives" en "They Not Longer Speak to Us in Song". Benewens die skryf van poësie, het hy ook prosa begin skryf. Sy verhaal "The Dead Men Who Lost Their Bones" was sy eerste wat in 1980 in Drum Magazine uitgegee is, met 'n prys. Langa se sukses het sy literêre evolusie tot romanskrywing aangespoor. In 1991 word hy die eerste Suid-Afrikaner wat 'n beurs vir kreatiewe skryfkuns in Groot-Brittanje ontvang. Langa se uiteenlopende werk sluit in die skryf van 'n opera, Milestones, met musiek gekomponeer deur die jazzmusikant Hugh Masekela. In 1999 verskyn Milestones tydens die Standard Bank- fees in Grahamstad.
Sy uitgegewe boeke is Tenderness of Blood (1987), A Rainbow on a Paper Sky (1989), The Naked Song and Other Stories (1997), The Memory of Stones (2000), en The Lost Colors of the Chameleon (2008), wat die 2009 Commonwealth Writers Prize (beste boek in Afrika) gewen het. Hoofregter Elinor Sisulu het gesê: "Langa dekonstrueer die innerlike werking van 'n mitiese Afrika-staat en lê die gebreke bloot van leiers wat te verblind is deur mag om die groot uitdagings van hul tyd effektief die hoof te bied." . Langa verskyn op die Paryse boekebeurs in 2011. Hy het ook aan die Bush Theatre se projek Sixty-Six Books in 2011 deelgeneem met 'n stuk gebaseer op 'n boek uit die King James Bible.
Langa is ingebring om die opvolgbundel van Nelson Mandela se outobiografie Long Walk to Freedom in 1994 te voltooi. Op grond van Mandela se handgeskrewe aantekeninge en 'n konsep wat onvoltooid gelaat is toe Mandela in 2013 oorlede is, asook argiefmateriaal en onderhoude, is Dare Not Linger: The Presidential Years van Nelson Mandela en Mandla Langa, met 'n proloog van Graça Machel, in 2017 uitgegee. Die titel is geneem uit die slotsin van Long Walk to Freedom : "Maar ek kan net 'n oomblik rus, want met vryheid kom verantwoordelikhede en ek durf nie talm nie, want my lang loop is nie beëindig nie."
Framton
Framton is ’n voorstad van Johannesburg, sowat 3,5 km suidwes van die stadsaal geleë.
Framton beslaan net 0,1 km². In die noorde grens dit aan onbeboude myngrond, in die ooste aan ’n oop stuk veld wat dit van Ophirton skei, in die suidooste aan Booysens en in die suidweste aan Booysens Reserve. Framton bestaan net uit ’n groot staanplek vir Johannesburg se PUTCO-busse wat omstreeks 2013/'14 gebou is, die M1 (De Villiers Graaff-motorweg) en die M70 (Soweto-hoofpad).
Dis op die plase Mooilaagte, Ormonde en Turffontein aangelê en op 11 November 1964 geproklameer. Die spelling Frampton kom ook soms voor. Dit is genoem na Morris Herbert Fram, die eienaar van Framton Industrial.
Bruce Reitherman
Bruce Reitherman (gebore 15 September 1955) is 'n Amerikaanse akteur, kinematograaf, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Jungle Book (1967) en The Many Adventures of Winnie the Pooh (1977), en in die televisiereeks The Living Edens (1997).
Amphimedon complanata
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1850 deur Duchassaing.
Melt Sieberhagen
Melt Sieberhagen is 'n Suid-Afrikaanse akteur, komediant, stemkunstenaar en regisseur. Hy is in Ventersdorp gebore.
Opleiding
Hy behaal in 2001 'n BA-graad in drama aan die Universiteit van Pretoria.
Televisie-optredes
Hy het in verskeie Suid-Afrikaanse sepies gespeel, asook die Afrikaanse komediesketsprogram Kompleks II. Hy was ook deel van die vaste rolverdeling van Proesstraat. Hy het ook in televisie-advertensies vir Cell C, TOPS @ Spar, Bioplus, McCarthy Call-a-car en Wimpy verskyn. As stemkunstenaar het hy ook tot verskeie televisieprogramme, advertensies en radioadvertensies bygedra.
Abraham Kriel
duimnael|regs|220px|Ds. Abraham Kriel. duimnael|links|340px|Die hotel wat die [[NG gemeente Dutoitspan op Kimberley gekoop en in 'n tehuis vir jong Christenmans omskep het.]]
Ds. Abraham Paul Kriel (die plaas Keerweder, Franschhoek, 1 Maart 1850 – Umkomaas, 9 Junie 1928) was predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk en stigter van die Langlaagte-kinderhuis in Johannesburg wat ná sy dood sy naam gekry het. Ook die NG gemeente Kriel in Maraisburg is na hom genoem.
Herkoms
Abraham Kriel het afgestam van Hermanus Kriel wat uit Hanau in Duitsland aan die Kaap aangekom het in Mei 1719. Die stamvader van die Kriels was in diens van die Oos-Indiese Kompanjie. Abraham is in die vyfde geslag van die stamvader. Sy vader was Jacobus Petrus Kriel en sy moeder Margaretha Louisa Hugo. Abraham was die elfde kind uit 'n gesin van dertien. Vier van sy broers, Jacobus Petrus, Daniël, Pieter Eduard en Gideon Joshua, het wynboere geword. Jan Gysbert en Hermanus Theodorus het ook predikante geword. David Jacobus was landdros en Eduard Christian agent. Twee susters, Maria Louisa en Magdalena Petronella, het met welvarende boere getrou en Hester Maria met ds. Richard Craig, wat predikant was van die NG gemeente Weenen in Natal. Een kindjie is vroeg dood.
Predikant
duimnael|links|190px|Ds. Kriel omstreeks 1917.
Kriel is in 1880, ná sy studie aan die Kweekskool op Stellenbosch in die NG Kerk gelegitimeer. Reeds in sy eerste gemeente, Dutoitspan op Kimberley, waar hy gedien het van 1880 tot 1893, beywer hy hom veral vir armesorgwerk en onder sy leiding koop die kerkraad 'n huis wat omskep is in 'n jeugtuiste, die Newton-tehuis vir verwaarloosde kinders. Die kerkraad het ook 'n hotelgebou gekoop wat omskep is in 'n tehuis vir jong Christenmans.
duimnael|regs|270px|Ds. Kriel en sy gesin.
Op 'n besoek aan Europa maak hy kennis met verskeie weesinrigtings. Later sou hy weer sulke besoekreise onderneem. Met die uitbreek van die Anglo-Boereoorlog bevind hy hom in die NG gemeente Witwatersrand-Wes (later NG gemeente Langlaagte, waar hy leraar was van 1893 tot hy met pensioen is in 1918) en word twee en 'n half jaar lank veldprediker vir die Boeremagte onder genls. Lucas Meyer en Jan Smuts en in die Noordwes-Kaap onder adj.genl. C.F. Beyers.
Van die NG gemeente Langlaagte is die NG gemeente Fordsburg in 1896 afgestig met Kriel as konsulent. Kort voor die afstigting het hy geld byeen gekry om 'n eenvoudige maar netjiese kerk in dié buurt te laat bou. Dit is Desember 1895 ingewy. Vir Kriel was dit 'n plesier om daar te gaan preek en die opkoms was altyd goed. Hy het gereken dat die kerkbesoek op Fordsburg die beste aan die Rand was.
Maria Kloppers, indertyd 'n werkster van die Vrouesendingbond in Fordsburg en later stigter van die Kinderhawe in Observatory, was net besig in die nuwe kerk om haar voor te berei op die biduur om drieuur toe daar 'n geweldige skok was en "die dak sak op my toe. Ek sukkel om uit te kom. 'n Wonder dat iemand lewendig kon uitkom! Die deure en balke onder die vloer uitgedruk. Iemand roep: 'Mej. Kloppers, leef jy nog? Ag, kom tog hierheen!' Verwoesting, geklaag, geween, gejammer!"
Lyke het oral rondgelê, in baie gevalle so erg vermink dat hulle heeltemal onherkenbaar was. Van die beseerdes was ook onherkenbaar, maar kon darem hulle naasbestaandes herken. In 'n skoolgebou het 'n ry van hoofde van kinders en grootmense gelê om geëien te word. Onder die puin was onder andere ook 'n menigte lede van die VSB se Sondagskool begrawe. Vier en twintig uur na die ontploffing is klein Francina (twee) in 'n holte onder die puin van hul huis gevind, waar sy met 'n emmertjie gespeel het met die geraamte van 'n stoof oor haar. Sy was die eerste van dertien kinders wat die VSB se sendinghuis gebring is. Hieruit is later die Kinderhawe in Observatory gebore.
Gou was ds. P. Meiring, leraar van die NG gemeente Johannesburg-Oos, en eerwaarde Daneel op die plekke waar die verwoesting gesaai is. Die tentoonstellingsterrein is ingerig vir die gehawende mense waar hulle in een groot saal geëet het.
Kriel het tydens die eerste begrafnisdag 127 lyke begrawe. Kiste is op muilwaens aangery. In tien van die kiste was net stukkies van menseliggame. Tientalle het aan hulle beserings beswyk en daar was gedurig 'n begrafnisstoet op pad na die kerkhof. Die dag ná die eerste begrafnis het hy in die studeerkamer van ds. J.N. Martins van Johannesburg vooroor gesit en soos 'n kind gesnik.
duimnael|regs|320px|[[NG gemeente Fordsburg|Fordsburg se eerste NG kerkie, waarvoor Kriel die geld help insamel het, is erg beskadig in die Braamfonteinse dinamiet-ontploffing op Woensdagmiddag 19 Februarie 1896, skaars twee maande nadat dit in gebruik geneem is.]]
Keisuke Hoashi
Keisuke Hoashi (gebore 14 September 1967) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Bob's Burgers (2011), Mulaney (2014), en Big Little Lies (2017).
Abraham Kriel
Predikant
Kriel spring egter dadelik aan die werk en skryf lyste uit en gee dit aan betroubare persone sodat hulle fondse kan insamel. Binne korte tyd het die insamelaars £32 000 bymekaar gebring. Gratis reiskaartjies is aan mense voorsien wat na familie elders wou wegkom. Kriel kon staatmaak op die publiek se welwillendheid omdat lidmate hulle eie huis met uiterste moeite moes herstel – en selfs dít kon baie nie eens doen nie. Daarom kon die konsulent met vrymoedigheid by ander aanklop, nie net in Johannesburg nie, maar selfs so ver as Harrismith, waar hy in die kerk van 'n ou vriend gekollekteer het. In een van die dienste lê hy die saak uit. Onder die kollekte begin die orrelis speel, maar Kriel vra dat hy dit nie doen nie, sodat hy die gemeente verder oor die ramp kan inlig. En terwyl die gawes in die bordjies val, skets hy in lewende kleure wat alles op Fordsburg gebeur het.
Die geld is gevind, die kerk herbou en terselfdertyd vergroot. Eers op Sondag 28 April 1940 het die gemeente van dié gebou afskeid geneem en na Mayfair verhuis.
duimnael|links|240px|Inwoners van die kinderhuis pryk op die voorblad van [[Huisgenoot op 29 Julie 1960.]]
Kinderhuis
Die nagenoeg 12 000 oorlogswesies het Kriel so diep geraak dat hy eers 'n klompie oorlogswesies in die pastorie opgeneem het en daarna die Langlaagte-weeshuis op 4 September 1902 met sewe kinders geopen het. Voor die einde van daardie eerste jaar was daar 92 en teen September 1903 reeds 245. Hy het egter sedert sy bevestiging in Langlaagte gehelp met die versorging van wees- en hawelose kinders. Mej. Maria Kloppers, 'n Bolandse maatskaplike werkster van die Vrouesendingbond, het hom van 1896 af bygestaan en was uit die staanspoor betrokke by die weeshuis.
Buiten op Langlaagte, het ds. J.M. Louw van Boksburg en ds. A.P. Burger van Middelburg, Transvaal onderskeidelik in Oktober en November 1902 ook weeshuise gestig. Die weeshuis op Boksburg is in 1904 en dié op Middelburg in 1908 by Langlaagte ingelyf. Onder ds. Kriel en mej. Kloppers se leiding het die weeshuis meer en meer erwe en in 1913 selfs twee plase aangekoop. Die kinderhuis het geen vaste inkomste gehad nie, maar kon deurentyd kop bo water hou en die nodige middele kry, soos ds. Kriel dit gestel het, "in antwoord op gebede". Aan dr. William Nicol, van 1913 tot 1938 leraar van Johannesburg-Oos, het ds. Kriel op 'n keer gesê: "Ek dank die Here dat ek gehoorsaam was, maar vol geloof was ek ongetwyfeld nie. Telkens as ek vir myself sê dat ek moet glo, word ek bang. Maar as ek sommer in gehoorsaamheid die oë toemaak en my opdragte aanpak, sorg die Here dat alles regkom." Met sy dood in 1928 was daar meer as 600 kinders in die tehuis, wat toe na die stigter genoem is.
Die kinderhuis het aanvanklik geen vaste inkomste gehad nie, maar word in antwoord op die gebede van die stigter en sy personeel steeds van die nodige middele voorsien sonder dat dit ooit vir hulle nodig was om te vra om skenkings. Uit die staanspoor wys Kriel hoe prakties ingestel hy was deur die kinders nie net in die gewone skoolvakke te laat onderrig nie, maar ook in ambagte soos steenwerk, kleremakery, skrynwerk, boerdery, loodgieterswerk en onderwys. Die tehuis het teen 1960 so aangegroei dat dit toe 900 kinders gehuisves het. Ná Kriel se dood in 1928 is die kinderhuis se naam verander in die Abraham Kriel-kinderhuis.
Die hoofkampus is vandag oorkant die kerkgebou geleë, maar ná die samesmelting van die gemeente met NG gemeente Vergesig huisves die gebou die Glory Divine World Ministries. Ds. Abraham Kriel en sy vrou is albei in die kerkterrein begrawe en 'n gedenksteen met traliewerk daarom is vir hulle opgerig.