cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Universiteit van Cambridge
Die Universiteit van Cambridge (ook bekend as Cambridge-universiteit) is 'n universiteit in Cambridge, Engeland. Die universiteit is saam met die Universiteit van Oxford een van die twee beroemdste en oudste universiteite van die Verenigde Koninkryk, wat reeds in die 13de eeu begin is. Die twee universiteite staan gesamentlik as Oxbridge bekend. Cambridge-universiteit bestaan uit sowat 30 aparte kolleges.
Kolleges
Die kolleges van Cambridge sluit in:
Ray Milland
Ray Milland (3 Januarie 1907 – 10 Maart 1986) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Lost Weekend (1945), The Big Clock (1948), Dial M for Murder (1954), en Love Story (1970).
B.B. King
Riley B. King (16 September 1925 – 14 Mei 2015), bekend as B.B. King, was 'n Amerikaanse blues-sanger, liedjieskrywer en kitaarspeler. Die hoogste burgerlike onderskeiding, die Presidential Medal of Freedom, is op 15 Desember 2006 aan hom toegeken. King word as een van die grootste blues-kunstenaars van alle tye beskou. Die musiekblad Rolling Stone het King derde op hulle lys van die beste 100 kitaarspelers geplaas.
King was bekend vir sy onvermoeide uitvoering gedurende sy musikale loopbaan, wat gemiddeld op meer as 200 konserte per jaar in sy 70's verskyn. In 1956 alleen het hy op 342 vertonings verskyn.
Vroeë lewe
Riley B. King is gebore op September 16, 1925, op 'n katoenplantasie in Berclair, Mississippi. Hy het later by 'n katoengin in Indianola, Mississippi, gewerk. Hy was aangelok tot musiek en kitaar in die kerk. Hy het later in Memphis, Tennessee en Chicago gewoon en die wêreld deeglik getoer.
Persoonlike lewe
King was twee keer getroud, aan Martha Lee Denton, vanaf November 1946 tot 1952, en aan Sue Carol Hall, vanaf 1958 tot 1966. Die mislukking van beide huwelike is toegeskryf aan die swaar eise van King se 250 vertonings per jaar. Daar word gerapporteer dat hy 15 kinders met verskillende vroue gehad het.
Tierkathaai
Die tierkathaai (Halaelurus natalensis) is 'n haai wat endemies aan die ooskus en suidkus van Suid-Afrika is. Die haai word 48 cm lank en kom in water voor wat tot 172 m diep is. Die haai is ovipaar en lê 12 - 22 eiers. Die kleur is lig met donker kolle op die rug.
B.B. King
Persoonlike lewe
King is in 1990 met diabetes gediagnoseer. Hy het met diabetes geleef vir 20 jaar, en was 'n hoë-profiel woordvoerder in die stryd teen die siekte.
King sterf op 89-jarige ouderdom in Las Vegas, Nevada, op 14 Mei 2015.
Diskografie
Van sy noemenswaardige albums:
Op DVD:
Willem Lucas Steenkamp
Ds. Willem Lucas Steenkamp (11 Julie 1889 – Gobabis, Suidwes-Afrika, 15 Desember 1958) was ’n leraar in vier gemeentes van die NG Kerk, maar word veral onthou as predikant van die NG gemeente Namakwaland op Springbok in die Noord-Kaap, waar hy twee maal leraar was, die eerste keer as opvolger van sy neef dr. Willem Petrus Steenkamp. Hy het sy bediening wel in die noorde van die destydse Transvaal begin toe hy oor die dertig jaar oud was, maar vanaf sy tweede standplaas was al sy gemeentes in die latere sinode van Wes-en-Suid-Kaapland en binne die huidige provinsies Noord- en Wes-Kaap.
Herkoms
Ds. Steenkamp was 'n nasaat, in die sesde geslag, van die stamvader, Jan Harmsz Steenkamp, wat aan die begin van die 18de eeu vanuit Nieuwekerk in Nederland na Suid-Afrika gekom het en hom as boer op die plaas Slot van de Paarlberg gaan vestig. Hy was twee keer getroud (met Geesje Visser en later met Jannetjie van Eck) en is omstreeks 1744 oorlede.
Laasgenoemde se oudste seun, Johannes (of Jan) Hendrik Harmse (gebore 1843) vestig hom in die laat sewentigerjare van die 19de eeu op Karos aan die Oranjerivier, waarskynlik die eerste blankes wat hulle in hierdie geweste gevestig het. Uit sy huwelik met Gesie Christina van Wyk is 13 kinders gebore, van wie (ds.) Willem Lucas, gebore op 11 Julie 1889, die tiende was.
Eers op sestienjarige leeftyd het Willem Lucas se primêre onderwys op Upington begin; later is dit voortgesit op Robertson. Oplaas gaan hy na Stellenbosch vir sy opleiding as predikant. Op 12-jarige ouderdom al het hy “gepreek” as skaapwagter vir sy skape en bokke. Reeds as student op Stellenbosch tree hy op 30 November 1916 in die huwelik met Hester Susara Elizabeth Maree, 'n onderwyseres.
Eerste gemeente
Toegelaat tot die bediening in 1919, hy was toe reeds oor die dertig, word ds. Steenkamp in Februarie 1920 beroep as tydelike hulpprediker van Waterberg in Transvaal, 'n gemeente "so groot soos die hele Vrystaat", soos hyself sê in sy nagelate dagboek. Hier is hy op 5 Junie van dieselfde jaar as volwaardige leraar georden. In hierdie besonder uitgestrekte gemeente, waar die latere premier van Suid-Afrika, adv. J.G. Strijdom, een van sy lidmate was, arbei hy sowat vier jaar met vrug, voordat hy 'n beroep na Brandvlei in Boesmanland aanneem.
Hier is hy op 9 Augustus 1924 bevestig. Die droogtes ten spyt geniet hy hier 'n wonderlike samewerking sodat hy by geleentheid binne drie weke £2 600 kon insamel vir 'n nuwe orrel. Ná 'n geseënde en gelukkige bediening in Boesmanland, in welke tyd hy meer as een beroep bedank, kry hy op sy verjaardag, 11 Julie 1928, 'n beroep na die gemeente Namakwaland, wat hy aanneem.
Eerste maal in Namakwaland
Op Springbok is ds. Steenkamp op 29 September 1928 bevestig. In Namakwaland en sy omstreke doen ds. Steenkamp sy eintlike lewenswerk. Sy twee dienstermyne in Namakwaland (1928 tot '35; 1944 tot '50) en dié in die gemeente Klawer (1950-'57), die poort tot Namakwaland, omvat feitlik twee derdes van sy hele bediening.
Dít en veral die besondere oorgawe waarmee hy hier gedien het, besorg aan hom die erenaam van “Oom Willie Steenkamp van Namakwaland”. Die naam van ds. Willie Steenkamp, saam met dié van dr. Izak van Niekerk (medikus) en dr. A.D. Lückhoff, is die drietal wat tot die laaste dag toe met die geskiedenis van Namakwaland saamgeweef sal bly.
In die besonder uitgestrekte gemeente Namakwaland, waaruit later die gemeentes Kamieskroon (1938), Port Nolloth (1947), Vioolsdrif (1952), Simon van der Stel (1953) en Okiep (1960) sou afstig, het ds. Steenkamp 'n reusetaak verrig. Onder sy leiding word 'n groot skuld (£5 500) in 'n moeilike depressietyd gedelg. Sy kerklike baanbrekerswerk onder moeilike en soms lewensgevaarlike omstandighede op Vioolsdrif en veral Alexanderbaai en Port Nolloth, sou later lei tot die stigting van gemeentes daar. Voorts het hy 'n leidende aandeel geneem in die oorname deur die NG Kerk van die Rynse gemeentes in Namakwaland.
Na die gemeente Goudini
Ds. Steenkamp is op 10 Oktober 1934 suksesvol na die gemeente Goudini beroep. Die eerste naweek van Februarie (1 tot 3 Februarie) is die nuwe leraar met feesvreugde in sy midde verwelkom. Op Vrydag 1 Februarie 1935 is die nuwe pastoriegesin op Wijzersdriftbrug ingewag deur sowat 80 motors en na die dorp geleide gedoen. By die "resepsie", bygewoon deur 'n groot aantal belangstellendes uit hierdie en omliggende gemeentes onder die pragtige eikebome voor die pastorie, wat die hitte van die somerson enigsins getemper het, het 'n koor van 200 skoolkinders hulle toegesing, en die konsulent, ds. 1. J. van N. Fourie van McGregor, hulle verwelkom.
Daarop het gevolg die gebruiklike toesprake afgewissel deur musieknommers en heerlike verversings. Saterdagmiddag het die susters 'n groot dinee aangebied waarby die besoekende predikante, kerkraadslede en hul gades, asook verteenwoordigers van openbare liggame en hul eggenotes, aangesit het. Die bevestigingsrede is die namiddag deur oud-leraar, ds. J.A. Malherbe, gevoer. Nie minder nie as 10 evangeliedienaars het die pas bevestigde ds. Steenkamp voor die kansel seen toegewens. Benewens ds. Malherbe en die konsulent. ds. Fourie, was daar di. A.R. Albertyn (Worcester). D.S. Botha (Greyton), A.D. Lückhoff (Armsorg-sekretaris), F.M. Smit (Dealesville), asook die volgende sendingleraars: pastore Meyer en Söhnge, en eerww. P. J. Conradie (Goudini) Bekker en J. N. van Zijl ( Komaggas).
Die Sondagmôre het ds. Steenkamp sy intrede gedoen met 'n weldeurdagte rede, met 1 Korintiërs 14:3 as teks: Hy wat in U taal spreek, stig homself, maar hy wat profeteer (d.w.s. uitlê) stig die gemeente.
Sy arbeid op Rawsonville
Die verskuiwing na dié Bolandse gemeente, waar die omstandighede hemelsbreed van dié van Namakwaland verskil, het van ds. Steenkamp 'n groot aanpassing geverg. Die oppervlakte van Goudini was aansienlik kleiner as die van sy vorige drie gemeentes, maar juis dit het ds. Steenkamp in staat gestel om in sy nege jaar en sowat ses maande hier des te meer intensief te werk. Sy bediening hier staan dan ook in die teken van besondere bedrywigheid. van die hoogtepunte was die restourasie van die kerkgebou (1937); die aanskaf van 'n nuwe pyporrel (1939); die bou van 'n kerksaal (1939); die instelling van die kinderdankoffer, omstreeks 1938; sy besondere belangstelling in die jeug en met name die Sondagskool; en sy taktvolle en wyse leiding ten aansien van die plaaslike sending, meer bepaald die netelige situasie rondom die bedanking van die plaaslike sendeling en die beroep van een in sy plek (1935).
Ds. Steenkamp het in Goudini ook "Familie-sondag" ingestel het (1937) en was die eerste wat die kerkraadsnotule (dié van 11 Februarie) 1935 in Afrikaans opstel het. Ds. Steenkamp het nietemin ook soms moeilike en spanningsvolle tye hier deurleef en deurworstel het. Dit hou verband met bogenoemde moeilikhede in die plaaslike sendinggemeente, en veral die spanninge en politieke verdeeldheid tydens die Tweede Wêreldoorlog (1939 tot '45).
Boonop was daar persoonlike sorge. Hy het by geleentheid in sy dagboek geskryf: "Baie, baie donker dae, slapelose nagte, kommervolle weke en maande is my deel. Om beproewing en moeilikhede met ander te deel, maak dit lig, dog die eensame smart waar niemand van weet nie, is soms so swaar. Ek bid om genade om te volhard tot die einde toe, want onder dit alles is die genade van God oorvloedig".
Mosterd
Mosterd word algemeen saam met vleis, soesji, pizza, brood, aartappels en kaas bedien, en is 'n gewilde toevoeging tot toebroodjies, slaaie, biefstuk, tofu, jogurt, kaasburgers en worsbroodjies. Dit word ook gebruik as 'n bestanddeel in baie slaaisouse, glasure, souse, sop en marinades. As 'n room of 'n saad, word mosterd gebruik in die kookkuns van Indië, die Middellandse See, die noordelike en suidoostelike Europa, Asië, Amerika en Afrika, wat dit een van die mees gewilde en mees gebruikte speserye in die wêreld maak.
Willem Lucas Steenkamp
Sy arbeid op Rawsonville
Sy biograaf, W.F. Loots, het na sy "bittersoet" jare in die Boland verwys, want by die bitter was daar ook soet: Die genade van God was genoeg, en die blyke van waardering vanweë kerkraad en gemeente het nie uitgebly nie. Daarvan getuig die kerkraadslede meer dan eens.
Terug na Namakwaland
In 1943 het ds. Steenkamp 'n beroep na 'n dogter van sy ou gemeente, Waterberg-Noord, tot groot vreugde van Goudini bedank, en op Sondag 1 Augustus het ds. Steenkamp hom met 'n boodskap uit Jes. 40:31 opnuut aan die gemeente verbind. Maar die volgende jaar sou die wee tussen herder en leraar tog skei. Ten einde te gaan help met die geestelike bearbeiding van die Afrikaners in Noord-Rhodesië, verleen die Kerkraad in Januarie 1944 groot verlof aan ds. Steenkamp. In daardie tyd sou ds. E.G. Malherbe (emeritus) van Villiersdorp, 'n broer van oud-leraar, wyle ds. J.A. Malherbe van Goudini, op Rawsonville waarneem.
Terwyl ds. Steenkamp nog in Rhodesië vertoef, ontvang hy 'n beroep na sy oud-gemeente Namakwaland. Hierdie keer was die roepstem van sy geliefde Namakwaland vir hom te sterk, en die naweek 1 tot 2 September 1944 het hy afskeid van Goudini geneem. Die voorafgaande naweek het ds. Steenkamp nog vir oulaas die Nagmaal bedien, kerkraadslede en nuwe lidmate bevestig. Op Saterdagmôre 2 September verleen die konsulent, ds. J.H. Roos van Wolseley, in aanwesigheid van die Kerkraad en 'n "groot aantal" gemeentelede, demissie aan hom. Sy afskeidswoord aan die Kerkraad: Geliefdes laat ons mekaar liefhê (1 Joh. 4:7) was so tekenend van sy persoon en bediening. "Dit was aandoenlike oomblikke toe hy sy Kerkraad groet," staan in die kerkraadsnotule by daardie roerende en intieme plegtigheid.
By geleentheid van die afskeidsgeselligheid die namiddag in 'n stampvol kerksaal, pragtig versier met lenteblomme, is in die verskillende toesprake gewag gemaak van sy "geseënde bediening, bekwame leiding, minsaamheid, waardigheid, godsvrug, strenge onpartydigheid, sendingywer en organisasietalent".
Sondagoggend het hy sy afskeidsrede uitgespreek oor Die oog gevestig op Jesus (Hebr. 12:2). "Wie kan die stemming beskrywe . . . oomblikke so heilig. Die band wat leraar en gemeente 9,5 jaar aan mekaar gebind het, word met trane losgeskeur".
Na Klawer, sy laaste gemeente
duimnael|regs|220px|Ds. W. Rautenbach het die kerkgebou van die [[NG gemeente Klawer se hoeksteen op 14 April 1962 gelê, sowat vyf jaar nadat ds. Steenkamp hier afgetree het en vier jaar ná sy dood.]]
Freddie Smith
Freddie Smith (gebore 19 Maart 1988) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Hiker (2015) en in die televisiereekse Days of Our Lives (1965), 90210 (2008), en Addicts Anonymous (2013).
Willem Lucas Steenkamp
Na Klawer, sy laaste gemeente
Ná 'n vrugbare tweede dienstermyn van ses jaar in Namakwaland, in welke tyd die gemeente Port Nolloth onder sy leiding gestig is, word hy op 21 Oktober 1950 predikant van die nuutgestigte gemeente Klawer, waar hy op 1 Desember 1957 sy emeritaat aanvaar het.
Amy Jo Johnson
Amy Jo Johnson (gebore 6 Oktober 1970) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Mighty Morphin Power Rangers: The Movie (1995) en in die televisiereekse Mighty Morphin Power Rangers (1993), Felicity (1998), en Flashpoint (2008).
Willem Lucas Steenkamp
Na Klawer, sy laaste gemeente
Terwyl hy op besoek in Suidwes-Afrika was, sterf hy onverwags op Gobabis op 15 Desember 1958, in sy 70ste lewensjaar, 'n dag voordat hy die rede by die Geloftefees sou lewer. Sy weduwee is op 26 Junie 1965 oorlede.
Waardering
As predikant het hy deur sy minsame en innemende geaardheid, opregte belang-stelling in mense, taktvolle optrede, getroue pastorale arbeid, besondere belangstelling in die sending, die onderwys en die jeug, diep spore in sy gemeentes getrap, skryf ds. A.P. Smit. In kinderpreke het hy byvoorbeeld uitgemunt. Maar sy invloed het ook wyer uitgekring. So byvoorbeeld was hy jare lank lid van die Sinodale Kakamaskommissie, en met die groot Van Riebeeck-fees van 1952, die Derde Eeufees van die volksplanting, het die welverdiende eer hom te beurt geval om deur die Uniale Poskoetskommissie as ritmeester aangewys te word om die poskoets op sy 800 km lange rit van Goodhouse na Kaapstad te vergesel.
Naas die uitbreiding van Gods koninkryk en die belange van die onderwys en die kind, het die heil van sy minderbevoorregte volksgenote hom na aan die hart gelê. Soos byna al sy broers en susters, was hy ook baie lief vir musiek, veral klassieke werke. Nie alleen kon hy baie mooi tenoor sing nie, maar ook die harp en die klavier kon hy op gehoor bespeel, en het selfs met buitedienste die gemeentesang op die klein huisorreltjie begelei.
Uit sy huwelik is vyf kinders gebore, naamlik twee dogters, Monica (later getroud met ds. G.S.J. Möller, in 'n stadium redakteur van die Kerkbode en skriba van die Algemene Sinode en van die Kaapse Sinode), en Stella, later mev. S.G. Oosthuizen, en drie seuns: Willem, Leroi en Leon. Laasgenoemde het as Leon Maree Steenkamp sy vader se voetspore in die bediening gevolg. Twee van sy broer se seuns het ook die bediening as lewensroeping gekies, te wete Johannes Hendrik (oorlede 20 Augustus 1977) en Johannes Andries Jacobus Steenkamp (oorlede 26 Februarie 1972), in lewe onderskeidelik moderator van die Nederduitse Gereformeerde Sinode in Suidwes-Afrika en die Nederduitse Gereformeerde Sendingsinode.
Davy Burnaby
Davy Burnaby (7 April 1881 – 18 April 1949) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Co-Optimists (1929), The Bedroom Diplomat (1934), en On the Air (1934), en in die televisiereeks Before the Fringe (1967).
Hendrik Steyn
duimnael|regs|200px|Ds. Steyn as jong predikant van die [[NG gemeente Steytlerville.]]
Ds. J.D. Kestell, een van die eindvertalers, het met groot waardering na Steyn se bydrae verwys in die volgende woorde: "Ons glo nie dat daar één enkele persoon is wat meer gedoen het om die Afrikanervolk die Bybel in die hand te plaas as hy nie." Volgens prof. B.B. Keet, een van die Bybelvertalers, was Steyn een van die bekendste predikante van die NG Kerk en een van die mees gewaardeerde en geliefde kanselredenaars in die geskiedenis van dié kerk. Ds. A.P. Smit het oor hom geskryf: "Almal wat met Steyn kennis gemaak het, kan getuig van sy mensliewende geaardheid, sy bedagsaamheid en gesonde humorsin." H.J. Otto, penningmeester van die vertalingskommissie van die Afrikaanse Bybel het van hom gesê: "Die reuse-aandeel van ons triomf in Afrikaans, ons geliefde Bybel, het Totius en ds. H.P.M. Steyn gedra." In 1953 het die Kaapse Sinode hom as volg gehuldig: "Ds. H.P.M. Steyn moet onder die groot manne van ons Kerk getel word. Hy was, voorwaar, 'n gawe van God aan ons Kerk. Naas die vertalers van die Bybel, was hy die dryfkrag en besieling dat ons op 27 Augustus 1933 die Bybel in ons moedertaal in ontvangs geneem het." Met verwysing na die groot werk wat sy eggenote vir die behuising van minderbevoorregtes gedoen het, is tereg gesê: "Mev. Zerilda Steyn het die huise gebou en ds. Steyn het die Bybel daarin geplaas."
Ná sy heengaan het ds. G.E. Bruwer, Organiserende Sekretaris van die Genootskap, van ds. Steyn getuig: "Hy was inderdaad groot van visie en 'n geliefde man … Danksy sy meesterskap oor albei landstale, was hy 'n gesogte prediker, ook onder sy Engelssprekende landgenote. In die hoogste vergaderings van die Britse en Buitelandse Bybelgenootskap in Londen het sy rype ervaring, sy deeglike taalkennis en sy administratiewe bekwaamheid hom verhef tot die gesaghebbende oor Suid-Afrikaanse aangeleenthede." Toe hy ná meer as drie dekades aftree, het sy opvolger ds. J.T.M. de Jongh van Arkel, verklaar: "Die Bybelgenootskap sonder ds. H.P.M. Steyn – dit was ondenkbaar! 'n Mens kan jou so 'n toestand nie voorstel nie! Oor 'n periode van 33 jaar het die man en die saak so inmekaar gegroei dat die twee feitlik een geword het … Toe ds. Steyn in 1922 die sekretariaat vir Kaapland aanvaar het, was dit voorwaar 'n swak kindjie wat hy in sy arms geneem het … Met al sy talente het die nuwe sekretaris die kindjie versorg en vertroetel, met die gevolg dat dit tot 'n sterk, gesonde en lewenslustige man gegroei het."
In sy prediking het hy vroeg en laat die wekroep laat hoor: "Terug na die Bybel." Sy opdrag aan predikante was steeds: "Smeek by elke gemeentelid en pleit by hul om huisgodsdiens te hou." Met die inwyding van die Voortrekkermonument op 16 Desember 1949 het hy daarvoor gesorg dat op die omslag van die Monumentbybels die woorde pryk: "Die Bybel – die Erfenis van ons Vaders".
Uit erkentlikheid vir die diens wat hy aan sy volk en kerk bewys het met die vertaling van die Bybel en die verspreiding daarvan, is die graad D.Phil. honoris causa, in Desember 1954, kort voordat hy in Februarie van die volgende jaar sou aftree, deur die Universiteit Stellenbosch aan hom toegeken.
Herkoms en opleiding
Steyn was die seun van Jan Daniël Steyn en sy vrou, Louisa Steyn. Hy het sy vroeë jeugjare deurgebring in die distrik Utrecht, wat toe nog deel van die ZAR was. Hy het eers op die plaas skoolgegaan waar sy pa ’n groot beesboerdery gehad het en daarna op die dorp. Met die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog (1899–1902), het hy hom as dertienjarige penkop by die Boeremagte aangesluit nadat hy op die punt gestaan het om na Stellenbosch te gaan vir sy voorbereidende studie met die oog daarop om aan die Kweekskool as predikant opgelei te word.
Ná die Driejarige Oorlog het hy 'n tyd lank op die plaas van sy vader in die distrik Ermelo geboer, maar in 1905 in diens van 'n sakeonderneming getree. Twee jaar het die drang na die evangeliebediening by hom so groot geword dat hy op 21-jarige leeftyd op eie onkoste na Stellenbosch vertrek het, waar hy binne drie jaar in die matrikulasie-eksamen geslaag het. Ds. A.P. Smit skryf: “Hy was 'n uitmuntende student. In sy matriekjaar verower hy op een na al die pryse in die skool in Nederlands, Grieks en Latyn.” Ná aflegging van die Intermediêr aan die Victoria-kollege het die ernstige jongman het hom so ooreis dat hy genoodsaak is om ter wille van sy gesondheid 'n reis na die buiteland te onderneem.
Deur sy oorsese reis het hy sy kragte herwin en sy studie in Amerika voortgesit. Tydens sy studie in die letterkunde en teologie aan die Teologiese Seminarie van Princeton in die VSA, het hy hom as 'n knap en hardwerkende student, veral in Hebreeus, Grieks en Latyn, onderskei. Hy het ook 'n verhandeling in Latyn geskryf.
Enigste gemeente
duimnael|links|300px|[[Steytlerville se reusagtige NG kerk is enkele jare voor ds. Steyn se koms voltooi. Hy het die gemeente die drukkende skuldlas van die bouwerk help afwerk.]]
Ná aflegging van die proponentseksamen het hy na Suid-Afrika teruggekeer waar hy in Desember 1916 as predikant van die NG Kerk gelegitimeer is. Op 14 Julie 1917 is hy met handoplegging in die gemeente Steytlerville bevestig. Dit was nadat die gemeente in ’n vergadering gehou op 27 November 1916 onder voorsitterskap van die konsulent, ds. J.A. Koch van Pearston, besluit het “op de Maandag morgen na Nachtmaal een predikant te beroepen. De salaris van de beroepen predikant word vastgesteld op vier honderd pond sterling (£400) per jaar en vrye woning."
Op Steytlerville het ds. Steyn hom uit die staanspoor bewys as 'n uithaler-organiseerder en besonder harde werker: binne drie jaar is die groot gemeenteskuld uitgewis en beywer hy hom met besondere welslae vir die onderwys van die jeug.
Drie dae ná ds. Steyn se bevestiging was hy teenwoordig in die kerkraadsvergadering op 17 Julie 1917 waarby ds. I.P. van Heerden van Jansenville en konsulent van Steytlerville die vergadering met gebed geopen en die leiding aan ds. Steyn oorgegee het. Sy skriba was die skoolhoof, Carel W. du Toit, wat vir die laaste keer as skriba opgetree het. Die hou van die destydse sogenaamde Dingaanfeeste op Steytlerville dateer uit die tyd van ds. Steyn. In sy eerste vergadering is 'n brief gelees “van de heren G.M. Ferreira, H. Horn en drie anderen waarin gevraagd werden (a) de medewerking van de Kerkraad in de aanstaande Dingaansvergadering; (b) de aanstelling door de Kerkeraad van drie van zyn leden als een komitee om de schryvers en anderen te ontmoeten en zaken te regelen". Die volgende ouderlinge is hiervoor aangestel: G.N. Hayward, J. Olchers en S. Terblanche.
In die dienstyd van ds. Steyn het die Kerkraad die moedige besluit geneem om die hotel en drankwinkel te sluit. Hy teken sy laaste notule op 3 Desember 1921. Ds. Steyn was sterk van liggaamsbou, opgeruimd, toeganklik en met 'n sterk persoonlikheid. In sy dienstyd van drie jaar het hy diep spore op Steytlerville agtergelaat.
Na die BBBG
duimnael|regs|300px|Biskop S.W. Lavis, na wie die Kaapse woonbuurt Bishop Lavis genoem is en wat van 1931 tot 1960 in die bestuur van die Britse en Buitelandse Bybelgenootskap gedien het en ds. Steyn by dr. John R. Mott, 'n Christenleier uit Amerika, tydens sy besoek aan Suid-Afrika in April 1934.
Begin 1922 het hy die verantwoordelike betrekking aanvaar van sekretaris van die BBBG met hoofkantoor in Kaapstad. Oor sy verwelkoming by die BBBG het die Kerkbode indertyd berig: "Het was opvallend hoezeer deze twee broeders (Steyn sy voorganger, ds. Joubert) op elkander gelijken, zodat 't gewoon publiek nauwliks de verandering in persoon zal opmerken. Het word de nieuwe sekretaris gegeven om met het zelfde sukses te arbeiden als zijn voorganger." Hierdie bede sou, volgens ds. A.P. Smit, "meer as bewaarheid word. Die daaropvolgende 33 jaar – die dienstermyn van ds. Steyn – sou toon dat 'n beter aanstelling haas nie gemaak kon word nie. In meer as een opsig was dit die begin van 'n nuwe era in Bybelverspreiding in ons land."
Aude (rivier)
Die 'Aude is 'n rivier in die suide van Frankryk met sy oorsprong in die Pireneë wat 224 kilometer verder in die Middellandse See uitmond nadat dit deur die gewes Languedoc-Roussillon gevloei het.
Hendrik Steyn
Afrikaanse Bybelvertaling
Steyn sal veral onthou word weens sy groot aandeel in die totstandkoming van die Bybel in Afrikaans. Hy het veral bekommerd gevoel oor die Afrikanerjeug vir wie Nederlands as Bybeltaal mettertyd ál meer 'n vreemde taal en moeiliker verstaanbaar geword het, en het al sy kragte van oorreding aangewend om steun van die Bybelgenootskap vir dié aangeleentheid te verkry. Dit was geen maklike taak nie, want hy het sterk teenstand ondervind van sy eie mense, vir wie die gedagte van 'n Bybel in Afrikaans onaanvaarbaar was. Sy liefde vir die saak en oortuigingskrag het die Genootskap egter oorreed om die taak op eie koste te steun en die Vier Evangelies en die Psalms het in 1922 as proef en in 1929 as amptelike vertaling verskyn. As sekretaris van die BBBG het hy ten nouste saamgewerk met die latere Bybelvertalers. Dikwels het sy sienswyse die beslissings in moeilike gevalle beïnvloed en dit was aan sy administratiewe en organisatoriese aanleg en onvermoeide ywer te danke dat die volledige Bybel in Afrikaans in Mei 1933 in plaas van die einde van daardie jaar verskyn het.
Aude (rivier)
Die naam van die departement Aude is van die rivier afkomstig.
Hendrik Steyn
Afrikaanse Bybelvertaling
Op Maandag 29 Mei 1933 het die Carnarvon Castle met die eerste besending Afrikaanse Bybels anker gegooi in Tafelbaai. So groot was die vreugde en geesdrif dat etlike belangstellendes na die hawe gegaan het, om die swaar kiste met hul kosbare inhoud te verwelkom. Destyds was ds. Steyn self nie daar nie maar op reis saam met hoofsekretaris Wilkinson in die Oostelike Provinsie (vandaar die inlas van ds. Steyn se foto op die bekende foto van die aankoms van die eerste Afrikaanse Bybels by Bybelhuis in Kaapstad op Donderdag 1 Junie 1933).
Steyn was die eerste persoon wat die Afrikaanse Bybel op die kansel gebruik het en wel in die NG kerk in Oos-Londen op 4 Junie 1933. Kort ná die verskyning van die volledige Bybel, het Steyn die voortou geneem vir 'n hersiening daarvan, want fyn taalkundige wat hy was, wou hy verseker dat die Bybel slegs in die keurigste Afrikaans sou verskyn. Toe die hersiene uitgawe in 1953 die lig sien, het hy daarvoor gesorg dat dit in 'n groot verskeidenheid uitgawes versprei word en het hy die bynaam "Bybel-Steyn" verwerf.
Op die sentrale Bybelfees van 1933 in Bloemfontein het ds. J.D. Kestell na ds. Steyn gewys en gesê: “Ons as Bybelvertalers het baie huldeblyke ontvang, maar hierdie man te min. Ons het op die voorgrond gestaan, maar hy was die geheime krag agter ons. Ons glo nie dat daar één enkele persoon is wat meer gedoen het om die Afrikanervolk die Bybel in die hand te plaas as hy nie.”
Ontvangs van die Afrikaanse Bybel
duimnael|regs|350px|Die eerste besending Afrikaanse Bybels kom op Donderdag [[1 Junie 1933 van Londen af by Bybelhuis in Kaapstad aan. Van links: J.A. Ferguson, sen. F.S. Malan, W.F. Kruse, H.J. Otto, ds. C.W.M. du Toit, dr. N.J. van der Merwe, eerw. Andries Dreyer, prof. E.E. van Rooyen, W. Watts, ds. F.X. Roome, ds. P.G.J. Meiring, ds. F.S. Malan, biskop S.W. Lavis, eerw. G.F. Gale. Ds. Steyn is op die inlas omdat hy toe in die Oostelike Provinsie was.]]
duimnael|links|270px|Ds. Steyn in gesprek met [[Totius op die laaste foto wat van laasgenoemde geneem is voor sy heengaan op 1 Julie 1953.]]
Op 26 Julie 1933 het die bestuur van die Bybelgenootskap in Kaapstad die volgende aantekening gemaak: “During his (ds. Steyn's) absence the first consignment of Afrikaans Scriptures arrived by the Carnarvon on Monday, 29th May. These were delivered on Tuesday afternoon and were not opened until Thursday (Wednesday being a holiday), 1 June, when the arrival was officially celebrated in the Bible House, and copies of the first Afrikaans Bible handed to those present. A photograph of the group who attended was taken for record purposes.” Met dieselfde boot is drie afsonderlike pakkies ontvang, elk met drie Bybels. Sodra dit by Bybelhuis afgelewer is, is een van die pakkette oopgemaak en die boonste eksemplaar uitgehaal en onmiddellik versend na ds. Steyn, wat toe in Oos-Londen was. Die notule meld: “This was actually the first Afrikaans Bible on which the light of South Africa fell. It was read from the pulpit at East London on the day of Pentecost (4th June) and caused great excitement and general satisfaction.”
Onder die bekwame leiding van ds. Steyn is toe gereël dat die Afrikaanse Bybel by geleentheid van 'n Bybelfees op Sondag 27 Augustus 1933 in elke gemeente van die drie Afrikaanse Kerke (die NG Kerk, NHK en GKSA) amptelik in ontvangs geneem sou word. In daardie belangrike Bybeljaar het ds. Steyn hom uitermate ingespan vir die goeie saak. Hy lê meer as 12 100 myl af en besoek nie minder nie as 50 gemeentes, en pleit vroeg en laat, veral by die Afrikaanssprekendes, om die Bybel te lees, te bestudeer en toe te pas in eie lewe. Dit was veral op sy aandrang dat die NG Kerk sy lidmate gevra het om 'n spesiale dankoffer met voormelde Bybelfees te gee, 'n offer wat teen die einde van daardie jaar reeds £16 000 beloop het. Die sentrale Bybelfees het in Bloemfontein plaasgevind. 'n Skare van 5 000 het die groot Marksaal volgesit en met heilige ontroering die Afrikaanse Bybel in ontvangs geneem. By daardie geleentheid is spesiaal gebonde eksemplare aan die eindvertalers geskenk. By 'n latere geleentheid is ook spesiale geskenk-eksemplare aan die moderators van die Afrikaanse Kerke asook ander hoogwaardigheidsbekleërs oorhandig. Daar is selfs 'n prageksemplaar aan die Koningin van Nederland versend. In die namiddag van daardie sentrale Bybelfees in Bloemfontein, het ds. Steyn 'n skare van 6 000 studente en leerlinge in die Marksaal toegespreek.
Die Afrikaanse Bybel het 'n ongeëwenaarde afset geniet. Die eerste besending van 6 500 (waarvan 5 000 in linneband en die res in leer gebind) wat einde Mei 1933 hier afgelewer is, was as gevolg van 'n stortvloed van kontantbestellings feitlik uitverkoop voordat dit in Suid-Afrika aangekom het. Tussen 1 Junie en 31 Desember 1933 is sowat 150 000 Afrikaanse Bybels versprei. Teen die middel van 1934 het die verspreidingsyfer reeds geklim tot sowat 250 000. Volgens syfers in 1935 deur die Hoofkantoor verstrek is daar tussen Mei 1933 en Desember 1934 266 875 Afrikaanse Bybels uit Londen na Suid-Afrika verskeep. Die Britse en Buitelandse Bybelgenootskap het destyds verklaar: “This is a record which will not easily be exceeded by any first edition in a new language". Einde 1933 skryf eerw. W.E.H. Organe aan ds. Steyn: “As a colleague in the Bible Society I congratulate you on the wonderful sale of your new version of the Bible in Afrikaans. There is nothing to compare with it in recent years".
Hersiening van die Bybelvertaling
Nouliks het die Afrikaanse Bybel verskyn of ds. Steyn neem die leiding vir die hersiening van die teks. Hy nader die eindvertalers hieroor persoonlik en spoor hul aan om die werk dadelik aan te pak. Taalfynproewer soos hy was, wou hy seker maak dat die Bybel in die allerbeste Afrikaans verskyn. So sou die Bybel 'n standardiserende invloed uitoefen op Afrikaans wat as skryftaal toe nog betreklik jonk en derhalwe in meer as een opsig nog vloeibaar was. Twintig volle jare (1933– '53) is moeisaam aan die grondige hersiening bestee. Ook hierdie blye dag is hy gegun toe hy op 30 Augustus 1953 met die groot Bybelfees op Stellenboschdie prag-eksemplare van die Kanselbybel in die hersiene teks aan hoogwaardigheidsbekleërs kon oorhandig. Danksy sy ywer en ondernemingsgees is hierdie hersiene Afrikaanse Bybel hierna in 'n ryke verskeidenheid uitgegee.
Bybels in swart tale
Ds. Steyn het ewe hard gewerk om die Bybel in steeds meer inheemse tale van Suider-Afrika beskikbaar te stel: in Verenigde Xhosa, Kwanyama, Herero, Ndonga, Tswana, Verenigde Shona en Mende, om maar net enkeles te noem.
Bouer van Bybelhuise
Toe ds. Steyn aan die begin van 1955 op die punt staan om af te tree, het 'n woordvoerder van die Genootskap hom soos volg hieroor uitgelaat: “Toe ds. Steyn destyds in Januarie 1922 as Sekretaris van Kaapland die werk aangeneem het, was die depot in Langmarkstraat 150 geleë en het dit bestaan uit slegs een kamer met 'n personeel bestaande uit die sekretaris, 'n toonbankklerk en 'n pakker. Die pakker was oorkant die straat, ook in 'n enkele kamertjie. In Johannesburg was hulle gehuisves in 'n bouvallige geboutjie met ook slegs drie lede in die personeel. In Durban het hulle saam met 'n ander onderneming een kamer gedeel en hul verteenwoordiger daar was 'n pensioentrekker met 'n Zoeloe-bediende. Ds. Steyn het gevoel dat dit 'n oneer was aan die Woord van God om in sulke treurige omstandighede gehuisves te wees en het dadelik begin werk om sake te verander. Reeds aan die einde van sy eerste jaar het hy daarin geslaag om 'n drieverdiepinggebou vir die Bybelgenootskap op die huidige standplaas te Groentemarkplein aan te koop. Hy het altyd sy oog op daardie plek gehad, omdat hy aan die toekoms gedink het en 'n sentrale plek vir die Woord van God in die Moederstad wou hê. Hy het ook volgehou totdat daar in Kaapstad, Johannesburg en Durban in baie prominente posisies drie deeglike Bybelhuise verrys het. Van daardie Bybelhuise gaan daar in normale tye jaarliks sowat 'n halfmiljoen Bybels en Bybeldele in meer as 100 tale na die Unie (van Suid-Afrika) en omliggende dele uit.”
Reorganisasie van die Genootskap
Nouliks het ds. Steyn diens aanvaar of hy het besef dat die werk van die Genootskap hier te lande geweldig gestrem word “deurdat plaaslik nie een verantwoordelike hoof was om die beleid uit te voer en om die verskillende kantore met advies te dien nie en so sake ten beste te behartig nie". Die afstigting van die Central South African Agency in 1902, met sy eie sekretaris in Johannesburg wat regstreeks met Hoofkantoor geskakel het, het gelei tot 'n verdeelde beheer. Reeds in 1933 het ds. Steyn ernstig begin pleit vir reorganisasie, naamlik die aanstelling van een Algemene Sekretaris vir die hele Suid-Afrika, met vier Organiserende Sekretarisse onder hom. Eers in 1948 het hy Hoofkantoor oorreed om voormelde reorganisasieplan van hom te aanvaar. Uit erkenning vir sy getroue arbeid en onuitblusbare ywer, het Londen hom toe aangestel as die eerste Algemene Sekretaris van die Genootskap in Suid-Afrika.
Gesinslewe
duimnael|regs|170px|Ds. Steyn se vrou, [[Zerilda Steyn (gebore Minnaar), het haar onvermoeid beywer vir stedelike behuising vir minderbevoorregtes.]]
Ds. Steyn is op 18 Desember 1912 met mej. Zerilda Minnaar (verkeerdelik volgens 'n ander bron Burger, haar ma se nooiensvan) getroud, aan wie die Universiteit Stellenbosch 'n eredoktorsgraad toegeken het vanweë haar onvermoeide ywer vir stedelike behuising vir minderbevoorregtes. Drie kinders is uit die huwelik gebore: Hendrien, ten tyde van haar pa se dood woonagtig in Pretoria, Zerilda, wat haar ma se naam gekry het, maar onder haar kennisse bekend was as Bee, en hulle seun Jan, later regter Jan H. Steyn, van Kaapstad, gebore 4 Maart 1928. Hy is op 30 Desember 2013 oorlede. Die Kaapse Stadsraad het ZerildiaDroskie, toe 76, in 1995 vereer vir die baanbrekerswerk wat sy vir bejaardes in die land gedoen. Sy was die eerste maatskaplike werker hier wat in dié onderwerp gespesialiseer het, en was 26 jaar lank by die Nasionale Raad vir Bejaardes betrokke, waarvan 17 voorafgaande jaar as direkteur.
Sy dood
Terwyl sy dogter hom van die Bybelhuis in Kaapstad na sy woning in Pinelands vervoer het, is hy plotseling in die motor oorlede. As teks vir sy begrafnisrede het ds. H.C. Kinghorn van die gemeente Pinelands, Ester 10:3 gekies: "Hy was groot en 'n liefling by die menigte van sy volk."
Eugène Viollet-le-Duc
Eugène Emmanuel Viollet-le-Duc (27 Januarie 1814 – 17 September 1879) was 'n Franse argitek en teoretikus wat beroemd is vir sy restourasies van middeleeuse geboue. Viollet-le-Duc wat in Parys gebore is was 'n sentrale figuur in die Gotiese Herlewing in Frankryk aangesien hy in die publieke diskoers oor "eerlikheid" in argitektuur was, wat uiteindelike bo alle wedywerende style sou uitstyg, om die gees van Modernisme toe te lig. Sir John Summerson het gemeen "daar was twee opperste vername teoretici in die geskiedenis van Europese argitektuur—Leon Battista Alberti en Eugène Viollet-le-Duc" (Summerson 1948).
Anne Jensen
Anne Jensen (gebore 21 November 1950) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Prop and Berta (2000) en in die televisiereekse Matador (1978) en Krigsdøtre (1981).
S-400
Die S-400 Triomf (Russies: C-400 «Триумф»); is 'n nuwe generasie lugafweer / anti-missiel wapenstelsel wat ontwikkel is deur die Almaz Sentrale Ontwerp Bureau, met die doel om as opgradering van die S-300-stelsel te dien. Die NAVO-naam is SA-21 Growler, die GRAU-identifikasie is 48N6DM. Voorheen was die S-400 bekend as die S-300PMU-3. Dit is 'n grootliks verbeterde S-300 stelsel, en dermate dat dit die Amerikaanse MIM-104 Patriot oorskadu.
Die S-400 kan vliegtuie, ballistiese missiele, kruismissiele opspoor en vanaf 'n lang afstand onderskep en vernietig. Dit het die vermoë om vliegtuie met 'n klein radarspoor te identifiseer en te onderskep.
Ontwikkeling
Die S-400 ontwikkeling begin aan die einde van die jare 1990's. Die stelsel is formeel in Januarie 1999 aan die publiek bekend gestel. Die eerste toetsonderskepping het by Kapustin Yar in die Astrakhan-streek van Rusland plaasgevind. Die toetse het heeltemal vlot verloop, waarna die gesagvoerders die stelsel in 2001 by die Russiese lugmag operasioneel verklaar het.
Absolute nul
Die absolute nulpunt is die punt waarby die kinetiese energie in molekule gelyk is aan nul. Dit wil sê, daar is geen beweging en gevolglik ook geen temperatuur by die stof nie. Wanneer materie afkoel, verminder die kinetiese energie. Temperatuur is 'n aanduiding van die gemiddelde van die kinetiese energie van ál die deeltjies in die stof.
Wanneer daar geen meer beweging van deeltjies is nie, is die absolute nulpunt bereik, en dit is by 0 K oftewel –273,15 °C of –459.67 °F of 0 °R.
Kovalente binding
Kovalente binding kom voor wanneer atome van nie-metale elektrone gelykop of byna gelykop deel. Elektrostatiese aantrekkingskragte hou die atome in kovalente binding bymekaar.
Soos die atome begin bind, trek die positiewe lading op elke kern die ander atoom aan. Dus sal die elektrone waarskynlik in die ruimte tussen die twee kerne wees. Omdat die elektrone waarskynlik tussen die kerne sal wees, bind die atome saam in 'n kovalente binding.
Peter Burton
Peter Burton (4 April 1921 – 21 November 1989) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Dr. No (1962) en A Clockwork Orange (1971), en in die televisiereekse Hour of Mystery (1957) en The Avengers (1961).
NG gemeente Deo Gloria
Die NG gemeente Deo Gloria is die jongste gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Ring van Turffontein.
Die gemeente het op 24 April 1994 ontstaan uit die samesmelting van die gemeentes Johannesburg-Suid en Turffontein. Laasgenoemde is in 1906 gestig as die eerste NG gemeente in die suide van Johannesburg. Van Turffontein het Johannesburg-Suid op 15 November 1950 afgestig. By afstigting het Johannesburg-Suid bestaan uit Booysens, Turffontein-Wes, Robertsham (waar die kerk gebou is), Crown Gardens en Mondeor.
Ten spyte van vier afstigtings tussen 1957 en 1961 het Johannesburg-Suid in 1985 nog 730 belydende en 215 dooplidmate gehad. In die voorlaaste jaar van Turffontein en Johannesburg se bestaan, 1993, het eersgenoemde 346 belydende en 90 dooplidmate gehad en Johannesburg-Suid 532 en 192, vir ’n totaal van 878 belydende en 282 dooplidmate.
In 1992 het Turffontein se kerkgebou, ontwerp deur Gerard Moerdyk, afgebrand en kon die gemeente nie bekostig om dit te herbou nie omdat dit onderverseker was. Ook het Johannesburg-Suid se tweede predikant, ds. J.L. Coetzee, in 1994 afgetree. Omdat dit vir albei kerkrade duidelik was dat die lidmaattale aan die daal was, het hulle besluit om Turffontein en Johannesburg as ’n nuwe gemeente saam te smelt met die naam Deo Gloria, wat Johannesburg-Suid se kerkperseel in Alameinweg, Robertsham, sou gebruik.
In die eerstejaar van sy bestaan het Deo Gloria toe 951 belydende en 292 dooplidmate gehad en was die predikant ds. S.P. Kloppers, die laaste in ’n lang ry predikante van Turffontein, wie se naam voortleef in die Ring van Turffontein. Soos te wagte het die afname in Deo Gloria se lidmaattal voortgeduur, tot ’n skamele 174 belydende en 10 dooplidmate in 2016.
Yvonne Zima
Yvonne Zima (gebore 16 Januarie 1989) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Long Kiss Goodnight (1996), Executive Decision (1996), Iron Man 3 (2013), en The Nice Guys (2016).
Harry F. Millarde
Harry F. Millarde (12 November 1885 – 2 November 1931) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Heart of Romance (1918), A Camouflage Kiss (1918), en My Friend the Devil (1922).
Gregory Smith (akteur)
Gregory Smith (gebore 6 Julie 1983) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Small Soldiers (1998), The Patriot (2000), en Hobo with a Shotgun (2011), en in die televisiereeks Everwood (2002).
Jesus van Nasaret (Gnosties-Christelike benadering)
Die vroeë Gnostiese Christene was lede van 'n spirituele beweging wat sy oorsprong in die leerstellings van Jesus van Nasaret - soos beskryf in die Christelike skrifte - het. Terwyl die meeste van Jesus se tydgenote slegs die uiterlike aspekte van sy leerstellings kon begryp, het hy vir sy volgelinge, waaronder Maria Magdalena, die sleutels gegee om die ware esoteriese betekenis van sy boodskap te ontsluit en bekend te maak.
Hornsoord Landbouhoewes
Hornsoord Landbouhoewes is 'n nuwe voorstad en kleinhoewes wes van Pretoria, Suid-Afrika. Dit is wes van Booysens in die rigting van die Hartbeespoortdam geleë.
Jesus van Nasaret (Gnosties-Christelike benadering)
In teenstelling met die ortodokse Christene, wat as gevolg van hulle onvoldoende kennis en insig selfs die wederkoms van Jesus as die "Messias" en "aardse regter" binne enkele dekades ná sy dood voorspel het, het die Gnostiese Christene die verborge betekenis van sy uitsprake bestudeer en hul kennis oor hul ware spirituele oorsprong gebruik om hulself in spirituele opsig te bevry. Hul skrifte is steeds in simboliese vorm geskryf en behels die volledige versameling van Christelike tekste.
Hornsoord Landbouhoewes
Die naam is aflei van Hornsnek, 'n pad wat reeds sedert die 1950's hier deurgaan.
Jesus van Nasaret (Gnosties-Christelike benadering)
Vandag word die Gnosties-Christelike tradisie deur kerke soos die Ecclesia Gnostica bewaar.
Jesus as Hoë Aeon en verpersoonliking van die Woord van God
Die vroeë Christendom en huidige herstelde Gnosties-Christelike beweging beskou Jesus van Nasaret as die aardse verpersoonliking van die Christus, die hemelse Aeon.
As sulks is Jesus van Nasaret
Die Evangelie volgens Johannes, een van die Christelike Griekse skrifte, beskryf die vleeswording van die Woord in hoofstuk 1:
In die begin was die Woord, en die Woord was by God, en die Woord was God. Hy was in die begin by God.[...] En die Woord het vlees geword en het onder ons gewoon...
Gnostiese Jesus
Die rol van Jesus Christus as leraar of wegwyser word deur sommige moderne Gnostisiste bevraagteken, maar in die meeste tradisionele vorme van Gnostisisme het Hy 'n belangrike rol gehad. Die rede hiervoor is dat hoewel Gnostisisme 'n samevoeging van verskillende filosofieë en godsdienstige oortuigings is, die meeste Gnostisiste hulle oorspronklik as Christene beskou het.
Innerlike Self
Vir hierdie "Gnostiese Jesus" was dit belangriker dat die individu sy of haar diepste innerlike self moet leer ken, as om in Hom te glo en Sy gebooie te gehoorsaam. Hy het mense aangemoedig om aan te hou soek na hierdie kennis oor hulleself, sodat dít hulle kon bevry.
Luidens die Evangelie van Tomas het Jesus dit só gestel: "Diegene wat soek, moet nie ophou totdat hulle gevind het nie. Wanneer hulle vind, sal hulle ontsteld wees. Wanneer hulle ontsteld is, sal hulle hul verwonder, en dan sal hulle oor alles heers. Daarna sal hulle rus".
Hierdie Jesus het ook geleer dat die Gnostikus sy verbintenis met die Opperwese beter kan verstaan deur kennis van hom- of haarself: "Wanneer julle julleself ken … sal julle verstaan dat julle kinders is van die lewende Vader". Kennis oor die eie innerlike, eerder as geloof in God, is dus die sleutel tot verlossing en 'n verhouding met God.
Ander verskille met die Paulinies-ortodokse tradisie
Die kategisme van die Ecclesia Gnostica beskryf drie aspekte van die Godheid, wat verpersoonlik word as die Vader, Son en die Heilige Gees.
Die Gnostisiste glo nie dat Jesus bonatuurlik deur die werking van die Heilige Gees as 'n mens uit die maagd Maria gebore is nie. Sommige glo dat Jesus die seun van Maria en Josef was (Lukas 1, 2), maar dat die goddelike Jesus-gees oor hom gekom het.
Ander meen weer Jesus was 'n gees met 'n menslike voorkoms. Omdat Hy nie soos ander mense as Gees in hierdie materiële wêreld vasgevang was nie, het Hy nie 'n regte menslike liggaam gehad nie. Vir sy volgelinge het dit wel soos 'n menslike liggaam gelyk.
Nog 'n belangrike verskilpunt met die tradisionele Pauliniese leer is Gnostisiste se oortuiging dat Jesus se lyding en kruisdood nie 'n werklike gebeurtenis was nie, maar eerder 'n simboliese beskrywing van die algemene toestand van die mensdom.