cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Howard Schultz
Schultz het in Junie 2018 as uitvoerende voorsitter teruggetree, en voorsitter emeritus geword het, te midde van bespiegeling dat hy ambisies het vir die presidensiële verkiesing van die Verenigde State van Amerika in 2020. Op 27 Januarie, het Schultz aangekondig dat hy 'n presidensiële bod as onafhanklike kandidaat sal ondersoek.
Vroeë lewe
Schultz was gebore in 'n Joodse familie op 19 Julie 1953, in Brooklyn, New York.
Simonstad (kiesafdeling)
Wiley behou Simonstad in 1970, eweneens teen Pienaar, met 'n vergrote meerderheid van 3 796 stemme en in 1974 teen die N.P. se W.C. Dempsey met 'n meerderheid van 3 295. In die aanloop tot die ontbinding van die V.P. in 1977 om 'n breër opposisieparty te stig, word ses Volksraadslede op 19 Januarie 1977 uit die party geskors omdat hulle hul nie met sir De Villiers Graaff se inisiatief ("Red Suid-Afrika") kon vereenselwig nie. Wiley was een van hulle.
Die ses stig op 26 Maart 1977 die Onafhanklike Verenigde Party, waarvan die naam op 28 Mei 1977 na die Suid-Afrikaanse Party (die derde party met dié naam sedert 1910) verander word. Die party vaar verbasend goed in die verkiesing net ses maande na sy stigting. Wiley behou Simonstad en S.A.P-kandidate wen ook twee setels in Port Elizabeth – Sentraal en Walmer. Die eerste leier was Myburgh Streicher van Mei 1977 tot Januarie 1978 en die tweede en laaste Wiley van 21 Januarie 1980 tot en met die party se inlywing by die Nasionale Party onder leiding van P.W. Botha op 13 Junie 1980.
Sien ook
Bellville, Claremont, Constantia, De Kuilen, Durbanville, Groenpunt, Groote Schuur, Kaapse Vlakte, Kaapstad-Hawe, Kaapstad-Kasteel, Kaapstad-Sentraal, Kaapstad-Tuine, Liesbeek, Maitland,Mowbray, Nuweland, Parow, Pinelands, Rondebosch, Seepunt, Soutrivier, Suid-Skiereiland, Tygervallei, Vasco, Woodstock, Wynberg
Soutpansberg-aalwyn
Soutpansberg-aalwyn (Aloe petrophila) is 'n aalwyn wat endemies aan Limpopo is waar dit in die Soutpansberg voorkom. Die aalwyn is seldsaam en daar is een populasie wat in 'n 5 km2 gebied voorkom. Die aalwyn is stamloos en blom in Mei tot Junie. Daar is witkolle op die blare.
Pous Innocentius II
Innocentius II was die 164ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Innocentius II is gebore as Gregorio de Papareschi in Rome, Italië uit die familie van die Guidoni. Sy vader se naam was Giovanni. Gregorio is as kardinaal-deken aangestel deur Pous Paschalis II. Op 14 Februarie 1130 volg hy Pous Honorius II op en regeer tot sy dood op 24 September 1143. Hy word opgevolg deur Pous Celestinus II. Die naam ‘Innocentius’ beteken 'die onskuldige'.
Halstead
Halstead is 'n dorp in die noorde van die Engelse graafskap Essex met sowat 11 duisend inwoners.
Pous Innocentius II
Pontifikaat
Pous Innocentius II is tydens die sterwe van Pous Honorius II verkies. Aangesien dit nie formeel die regte prosedure was nie, is sy verkiesing deur 'n aantal kardinale betwis en hulle kies Teenpous Anacletus II. Met die hulp van keiser Lotarius III van die Heilige Romeinse Ryk en Bernard van Clairvaux het Innocentius daarin geslaag om Anacletus en sy opvolger Teenpous Victor IV (Gregorius) te verdryf. Innocentius kroon Lotarius as keiser in die Lateraanse kerk op 4 Junie 1133. Vanaf 29 Mei 1138 is sy pontifikaat nie meer betwis nie.
Die tweede Lateraanse Konsilie
Op 4 April 1139 begin Pous Innocentius II die tweede Lateraanse Konsilie. Die vergadering van meer as 1000 geestelikes ekskommunikeer Roger II van Sisilië. Die pous voltooi ook die kerk van Maria in Trastevere en raak betrokke in 'n geskil met koning Lodewyk VII van Frankryk.
Geskrifte
Op 7 Julie 1136 gee die pous 'n bul uit met die titel "Ex commisso nobis". Die dokument bevat die vroegste verwysing na die Poolse taal. Op 29 Maart 1139 gee die pous 'n bul uit met die titel "Omne datum optimum" waarin die order van die Tempeliers gestig word.
David Yost
David Yost (gebore 7 Januarie 1969) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Mighty Morphin Power Rangers: The Movie (1995) en in die televisiereekse Mighty Morphin Power Rangers (1993) en Power Rangers Zeo (1996).
Pous Innocentius II
Die verdrag van Mignano
Die verdrag van Migano van 1139 beëindig die oorlog in Mezzogiorno en in 1130 word Roger II deur Teenpous Anacletus II tot koning gekroon. Pous Innocentius II het nie verdrag of die titel van Roger erken nie. In 1139 sterf die pouslike hertog Ranulf van Alife en Roger verower sy grondgebied. Die pous en prins Robert II van Capua het probeer om hulle mag te herwin. Roger se seun het die pous voorgelê by Galluccio en die pous gevange geneem. Drie dae later op 25 Julie 1139 kroon Innocentius vir Roger as "rex Siciliae, ducatus Apuliae et principatus Capuae" (koning van Sisilië, hertog van Apulia en prins van Capua). In 1143 het Innocentius probeer om die verdrag te nietig, maar Roger het dit voorkom. In 1156 by die verdrag van Benevento het Roger II ooreengekom om 600 schifati skatting te betaal en nog 400 schifati vir nuut verowerde gebied.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Luchtenburg
Luchtenburg is ’n nedersetting in die munisipaliteit Buren in die provinsie Gelderland in Nederland.
Alida Postma
duimnael|links|270px|Alida en Dirk Postma, kort ná hul troue.
regs|duimnael|230px|Ds. en mev. Postma en die vyf oudste van hul 13 kinders wat grootgeword het. Die tweede en derde oudste, tweelingdogters, is kleintyd aan witseerkeel dood.
duimnael|links|320px|Ds. en mev. Postma en 13 van hul kinders.
duimnael|regs|200px|Johanna Alida Postma se grafsteen.
Suikers
Suikers is soet en oplosbare koolhidrate met die algemene formule Cx(H2O) wat in twee hoofgroepe, mono- en disakkariede, verdeel kan word.
Monosakkariede
Monosakkariede kan nie verder afgebreek word deur middel van hidrolise nie en bevat 'n enkele ketting van koolstofatome. Hulle benamings het meestal die agtervoegsel -ose en 'n voorvoegsel wat van Griekse telwoorde afgelei is en die lengte van hul koolstofketting aandui – trioses, tetroses, pentoses, heksoses en heptoses bevat sodoende onderskeidelik drie, vier, vyf, of sewe koolstofatome.
Alida Postma
Johanna was die dogter van J.J.A. (Adriaan) Coetsee en Anna Johanna Martha (née Coetsee), stigters van die Gereformeerde kerk Middelburg, Kaap op 1 Desember 1860, en familie van broer Coetsee van Roosterhoek, die plaas waarop die eerste gemeente van die Gereformeerde Kerk in Kaapland (Gereformeerde kerk Burgersdorp) herstig is in die distrik Burgersdorp. Johanna se moeder het die stigting van die Gereformeerde kerk Burgersdorp, op 21 Januarie 1860 as negejarige kind meegemaak. Haar vader, H.S. Coetsee, se naam verskyn die eerste op die lys van stigters. Haar suster, Magrieta, was die eggenote van prof. Ferdinand Postma, eerste rektor van die PUK. Prof. Postma se suster Kitty was getroud met die eerste hoof van die Potchefstroom Gimnasium, Ad Coetsee, ook 'n boorling van Middelburg. Alida is gebore op die plaas Brandvlei waar haar stoere en vrome ouers geboer het. Sy het as egte boerenooi grootgeword en die goeie eienskappe van die landelike opvoeding het haar haar lewe lank bygebly, naamlik nederigheid, hardwerkendheid, gasvryheid en vriendelikheid.
Suikers
Monosakkariede
Monosakkariede, wat algemeen in die natuur voorkom, sluit heksoses (C6H12O6, waaronder ook glukose) en pentoses (C5H10O5, waaronder xilose) in. Daar is 'n groot aantal isomere van hierdie suikers, waarvan die name dikwels ook hul oorsprong of eienskappe aandui: Fruktose kom in die natuur in vrugte voor, arabinose in die plantekstrak Arabiese gom en xilose ('n pentose) in hout.
Alida Postma
Sy is op betreklike jeugdige leeftyd verloof aan Dirk Postma, teologiese student en toe die oorlog in 1899 uitbreek, het sy hom gehelp om stilletjies weg te loop om as rebel by die Boeremagte aan te sluit. Ná die oorlog en nadat Dirk Postma van ballingskap op Bermuda af teruggekom en hy sy studie voltooi het, is hulle getroud en het sy hom met liefde en toewyding as predikantsvrou bygestaan, eers op Burgersdorp, waar ds. D. Postma as professor opgetree het, en daarna op Krugersdorp, die oudste Gereformeerde gemeente op die Rand wat in 1898 gestig is. Dit was gedurende die tyd toe daar so baie Chinese in die myne gewerk het en sy moes lange dae alleen bly terwyl haar eggenoot oor 'n uitgestrekte gebied onder andere ook in Swaziland die bediening behartig het. Haar suster, Margaretha, was met haar man se broer Ferdinand getroud.
In 1906 is hulle na Burgersdorp waar ds. Postma as predikant werksaam was tot aan sy dood in Desember 1940. Ds. en mev. Postma het 'n groot huisgesin gehad, naamlik 15 kinders. Die tweede oudste, tweelingdogters, is jonk dood aan die gevreesde witseerkeel en is 10 dae ná mekaar begrawe op die familieplaas Brandvlei. Ten spyte van die druk werksaamhede as moeder van 'n groot huisgesin het Johanna Postma nog tyd oorgehad om haar aandag aan die gemeentelike werk te wy. Sy was baie getrou om oues van dae en siekes te besoek en het baie maal ure by hulle gewaak. Sy het haar kinders se klere self gemaak en daarby het sy nog tyd gehad om haar aandag aan die bedrywighede van die susters te wy. Onder haar leiding is een van die eerste sustersverenigings in Kaapland gestig; die vergaderings is gewoonlik in die pastorie gehou.
Suikers
Soetheid
Indien aan sukrose of tafelsuiker 'n teoretiese waarde van 100 ten opsigte van sy soetheid toegeken word, kan die soetheid van ander suikers en sakkarien, 'n kunsmatige versoeter wat in plaas van suiker gebruik word, soos volg bepaal word:
Alida Postma
Hoewel sy op jeugdige leeftyd oorlede is, sy was maar 49 jaar oud, word daar aan haar gedink as 'n ware moeder wat in nederigheid en met warme liefde haar huisgesin en die gemeente gedien het. Baie maal ná haar dood het die ou mense wat haar geken het, gesê: "Sy was 'n wonderlike vrou." Sy het die gawe gehad om ander se probleme te verstaan en altyd simpatieke advies te kon gee. Sy het elkeen van die 15 kinders in die pastoriegesin verstaan, en elkeen volgens sy eie geaardheid behandel, en haar man het sy met onkreukbare trou gehelp in sy veeleisende werk as predikant. Geen wonder dat toe sy te ruste gelê is op 2 Mei 1929, daar 'n groot wenende skare om haar graf gestaan het, gedagtig aan die woorde van ds. E.L.J. Venter van Aliwal-Noord in sy rede, naamlik "'n Ware moeder in Israel het heengegaan."
Douglas Campbell (akteur)
Douglas Campbell (11 Junie 1922 – 6 Oktober 2009) was 'n Britse akteur, skrywer, en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Oedipus Rex (1957) en Double Negative (1980), en in die televisiereeks The DuPont Show of the Month (1957).
Lewisteorie
Die Lewisteorie was een van die eerste teorieë wat gepoog het om die kovalente binding in chemie te verklaar. Hierdie teorie is deur Gilbert Lewis geformuleer en het oorspronklik berus op die waarneming dat die atome in die meeste stabiele chemiese verbindings oor 'n edelgaskonfigurasie beskik. Vir waterstofatome beteken dit dat hulle twee valenselektrone besit, en by al die ander gevalle, agt valenselektrone.
Die Lewisteorie stel mens in staat om op 'n heel eenvoudige wyse vas te stel watter elektronstruktuur die mees waarskynlike sal wees vir verskillende chemiese stowwe. Saam met die VSEPR-teorie is dit ook moontlik om te voorspel watter driedimensionale struktuur 'n molekuul of ioon waarskynlik sal besit. Dit dui in vele gevalle ook aan watter chemiese reaksies die molekuul kan ondergaan.
Aannames
Die teorie gaan van die aanname uit dat die stabielste elektronstruktuur van 'n molekuul die volgende eienskappe sal besit:
Die Lewisteorie poog nie om te verklaar waarom die stabielste struktuur aan die bostaande eise moet voldoen nie, maar berus slegs op die empiriese waarneming dat dit vir vele molekules wel die geval is.
Berekening van die struktuur
Die aannames maak dit moontlik om te bereken wat die waarskynlike elektroniese struktuur van 'n molekuul of ioon sal wees. Die berekening is baie eenvoudig.
Vir stap 7 is dit nodig om te weet hoe elektrone om 'n atoom getel word
Tel van elektrone
Daar is, wat die elektrone om 'n atoom betref, drie verskillende wyses van boekhouding onderskeibaar. Die enkelpare word altyd in geheel aan die atoom toegeken, maar die wyse waarop gedeelde pare behandel word, verskil.
Oktettelling
Om te sien of die oktetreël toegepas word, word alle elektronpare om 'n atoom wel tot daardie selfde atoom gereken, ook dié wat gedeel word met 'n buuratoom. Die gedeelde pare word dus dubbeld getel: nie net by die een atoom nie, maar ook by die buurman.
Formele lading
Om die formele lading van 'n atoom te bepaal word 'n gedeelde paar nie dubbeld getel nie, maar weer in tweë opgesplyt. Dan word die getal elektrone om die atoom opgetel en vergelyk met die getal valenselektrone wat die atoom bygedra het. Die verskil is die formele lading.
In 'n ideale geval is alle formele ladings op die molekuul nul in die molekuul se stabielste toestand, maar vir talle molekules is dit nie moontlik nie.
Die oksidasiegetal
Om die oksidasietoestand van 'n atoom binne 'n molekuul te bepaal is dit belangrik om die elektronegatiwiteit van twee atome te vergelyk wat 'n elektronpaar deel. Die gedeelde elektronpaar word in geheel aan die elektro-negatiefste atoom toegeken. Dan word die elektrone om 'n atoom opgetel en vergelyk met die valensie-elektrone wat die atoom bygedra het. Die verskil is die oksidasiegetal.
Indien die buuratome dieselfde elektro-negatiewiteit besit word die gedeelde elektronpaar opgesplyt, en word elke atoom 'n elektron toegeken.
Water
In water bestaan die molekuul uit twee waterstofatome en een suurstofatoom.
Oktet-telling
Die oktet-telling bevestig dat alle atome 'n edelgaskonfigurasie bereik het: die gedeelde pare word dubbeld getel. Suurstof het agt elektrone en elke waterstof twee.
Formele lading
Die gedeelde pare word nou opgesplyt en dit lewer beide waterstofatome met slegs een elektron elk. Hulle het dus 'n formele lading van nul. Ook die suurstofatoom is neutraal, want dit het ses elektrone.
Oksidasiegetal
Suurstof is elektro-negatiewer as waterstof: alle elektrone word daarom aan suurstof toegeken. Die suurstofatoom het agt elektrone en die waterstofatome nul. Dit maak die oksidasiegetalle +1 vir H, en -2 vir O.
Pous Leo
Pous Leo kan verwys na 'n aantal pouse van die Rooms-Katolieke Kerk, naamlik:
Lewisteorie
Laggas
Die 4+4 elektronpare kan in hierdie geval op verskillende maniere toegedeel word, soos die afbeelding aantoon. Een moontlikheid is om 'n driedubbelbinding aan te neem tussen die stikstofatome, en 'n enkelbinding tussen stikstof en suurstof (N≡N-O). 'n Ander moontlikheid is om twee dubbelbindings aan te neem (N=N=O). Beide moontlikhede kom ooreen met GP=4.
Formele lading
Die oktettelling bevestig dat alle atome 'n oktet besit, maar die formele lading is nie nul vir alle atome soos by water die geval was nie. Die sentrale stikstofatoom het altyd een formele lading van +1. Die negatiewe formele lading behoort op die elektro-negatiewere suurstofatoom geplaas te word en dit maak N≡N-O die stabielste struktuur.
Oksidasiegetalle
Die stabielste struktuur N≡N-O het 'n oksidasiegetal van -2 vir die suurstofatoom omdat dit elektro-negatiewer is as stikstof en alle elektrone aan suurstof toegeken word. Die twee stikstofatome het dieselfde elektro-negtiwiteit. Die driedubbelbinding word gesplyt en die sentrale N-atoom het dan net drie elektrone en 'n oksidasiegetal van +2. Die eindstandige stikstofatoom het vyf elektrone (drie van die driedubbelbinding plus een enkelpaar) en 'n oksidasiegetal van nul.
Die berekening van die oksidasietoestand gee darem 'n afsonderlike waarde vir elke atoom en in dié geval verskil die getal by die twee stikstofatome. Ons sien verder dat die oksidasiegetal ook nul kan wees vir stowwe wat nie 'n chemiese element is nie.
Uitsonderings
Die aannames van Lewis lewer goeie resultate vir baie molekules en mulekulêre ione, maar daar is ook talle uitsonderings en probleemgevalle:
Vir vele molekules is die Lewisteorie nie geskik nie en moet dit vervang word deur die latere golfmeganiese teorieë wat moeiliker is om toe te pas. By organiese chemie is die Lewisteorie egter dikwels voldoende en is dit die rede waarom die teorie nog altyd baie toegepas word.
<!--
Water
In water, H2O, bestaat elk molecuul uit twee waterstofatomen met elk een, en een zuurstofatoom met zes valentelektronen, samen dus BE =8 en het totaal aantal paren TP=8/2=4
Het aantal elektronen vereist om edelgasconfiguratie te bereiken is VE= 8+2+2= 12
Formele lading
Voor het bepalen van de formele lading worden de bindingen doorgeknipt en de elektronen rond de atomen geteld. Voor zuurstof is dat in dit geval 6 (2*2 voor de eenzame paren en 2*1 voor de doorgeknipte bindingen). Omdat zuurstof 6 valentie-elektronen inbrengt is de formele lading in dit geval nul en dit geldt voor alle drie atomen.
Oxidatiegetallen
Omdat zuurstof elektronegatiever is dan waterstof worden alle 8 elektronen aan het zuurstofatoom toegekend, dat daarmee twee elektronen meer heeft dan een neutraal atoom. Het oxidatiegetal voor O is daarom -2. De waterstofatomen hebben in deze telling een elektron minder dan zij inbrengen en hun oxidatiegetal is dus +1
Lachgas
De 4+4 elektronenparen kunnen echter in dit geval op verschillende manieren verdeeld worden, zoals de afbeelding toont. In het ene geval (N≡N-O) is er een drievoudige en een enkele binding (samen GP=4), in de andere (N=N=O) zijn er twee dubbele bindingen (ook GP=4).
Formele ladingen
In beide gevallen zijn formele ladingen niet te vermijden, zoals aangegeven in de afbeelding. In dit geval is de structuur met een negatieve formele lading op zuurstof de stabielere structuur omdat zuurstof elektronegatiever is dan stikstof.
Er is een derde structuur mogelijk met een drievoudige binding naar zuurstof (N-N≡O). Deze zou echter een positieve formele lading zowel op zuurstof als op de stikstof ernaast bezitten en dit is zo ongunstig dat deze mogelijkheid niet in de afbeelding is opgenomen.
Oxidatiegetallen
In de stabielste structuur N≡N-O heeft O een oxidatiegetal van -2 omdat de elektronen van het met het buuratoom gedeelde bindingspaar geheel aan het elektronegatievere zuurstaofatoom toegekend worden. Omdat de twee stikstofatomen een gelijke elektronegativiteit hebben wordt de drievoudige binding gesplitst, zodat het centrale atoom nog drie elektronen bezit. Het heeft derhalve een formeel oxidatiegetal van +2. Het eindstandige stikstof atoom worden vijf elektronen toegekend, drie van de drievoudige binding en twee van zijn eenzaam elektronenpaar. Het heeft daarmee een oxidatiegetal van nul.
In deze manier van bepaling van oxidatiegetallen verkrijgt men dus een waarde voor ieder atoom afzonderlijk: de twee stikstofatomen hebben een ander oxidatiegetal. Verder is het dus best mogelijk dat een oxidatiegetal nul is, zonder dat er sprake is van een puur element.
Uitzonderingen
Voor de meeste elementen is de Lewistheorie namelijk gewoon ongeschikt en moet vervangen worden door quantummechanische theorieën. Echter omdat het voor verbindingen van lichtere elementen, vooral koolstof meestal redelijk opgaat en gemakkelijk op een stukje papier valt uit te werken (in plaats van met een supercomputer) is de Lewistheorie nog altijd van onschatbare waarde voor de chemie en met name de organische chemie. -->
Ramotswa
Ramotswa is 'n dorpie in die Suidoosdistrik van Botswana, suidwes van die hoofstad Gaborone. Dit beskik ook oor 'n grenspos met Suid-Afrika, bekend as Swartkopfontein aan die Suid-Afrikaanse kant.
Die bevolking tel 27 760 tydens die 2011-sensus. Dit is die hoofsetel van die BaLete stam, 'n etniese minderheid wat uit die Nguni-stam onstaan het.
Die belangrikste nywerheid in Ramotswa is 'n koringmeule. Die dorp se inwoners vervaardig ook metaalprodukte.
Messier 26
Messier 26 of M26 (ook bekend as NGC 6694) is ’n oop sterreswerm in die sterrebeeld Skild. Dit is in 1766 deur Charles Messier ontdek en in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem. M26 is sowat 22 ligjare breed en sowat 5 000 ligjare van die Aarde af. Die helderste ster het ’n skynbare magnitude van 11,9. Die swerm is sowat 89 miljoen jaar oud.
’n Interessante eienskap van M26 is die lae digtheid van die sterre naby sy kern; dit word waarskynlik veroorsaak deur ’n wolk of instellêre materiaal tussen die Aarde en die swerm.
Imbolc
Imbolc (Iers-Gaelies: [ɪˈmˠɔlˠɡ]), soms ook Oimelc, ook genoem Sint Brigid-dag (Iers-Gaelies: Lá Fhéile Bríde; Skots-Gaelies: Là Fhèill Brìghde; Manx-Gaelies: Laa'l Breeshey), is een van die belangrikste feesdae van die tradisionele Keltiese kalender wat op 1 Februarie gevier word. Dit is die tradisionele Keltiese Lentefees wat in die middel van die tyd tussen die Noordelike Halfrond se Wintersonstilstand en die Dag-en-Nagewening van die lente plaasvind. Die feesdag is gewy aan die godin Brigid (dikwels ook Brighid, Bride of Brigit) wat in die Christelike tydperk as 'n heilige vereer is.
Die Ierse benaming het sy etimologiese oorsprong in die Gaeliese term vir "in die buik" (i mbolg), maar is later herinterpreteer as "ooimelk" (gewoonlik word die eerste lammers op hierdie tydstip gebore) en was sodoende 'n simboliese verwysing na die nuwe lewenskrag wat met die lente geassosieer word. Die begin van Februarie was ook die tyd wanneer die voedselvoorrade van die winter byna opgebruik was. Dit was dus uiters belangrik om sekere religieuse rituele te beoefen wat 'n goeie oes in die laatsomer help verseker het.
Net soos by ander Keltiese feeste het die aansteek van feesvure 'n sentrale rol by die vierings gespeel aangesien Brigid die Keltiese Godin van vuur, heilkunde en vrugbaarheid was. Die vuur was 'n simbool vir die son wat oor die volgende maande sy krag herwin het. Toe die Rooms-Katolieke Kerk die Keltiese Imbolc tot die Christelike fees Marialigmis op 2 Februarie verander het, is kerse steeds aangesteek om die simboliese reining van die Jonkvrou Maria te vier. Gelowiges het ook kerse aangesteek by die prosessies wat op 2 Februarie plaasgevind het.
Betekenis in die Neopaganisme
Nuwe Heidene beskou Imbolc nog steeds as 'n spesiale fees danksy die belangrike rol wat die natuur en sy kringloop in die nie-Christelike inheemse geloofstelsels van Europa speel. Die Gehoringde God – die heerser oor die najaar en winter – beskik in hierdie tyd van die jaar nog steeds oor sy mag. Die winterkoue behels sterkte en warmte net soos lewe en dood.
Dit is baie belangrik dat menslike aktiwiteite die gebeure in die natuur weerspieël, en net soos die natuur geleidelik sy lewenskrag herwin, probeer Nuwe Heidene nou die klein take te doen wat gedurende die res van die jaar nie verrig is nie. Aktiwiteite en rituele tydens Imbolc kan dus die maak van kerse, die aanplanting van lenteblomme, die lees van gedigte of die vertelling van stories insluit.
Kanaalblaarsuikerbos
Die kanaalblaarsuikerbos (Protea scorzonerifolia) is 'n blomdraende struik wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom voor in die Du Toitskloof, Franschhoek en Groot-Winterhoekberge waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die plant is uitgestorwe op die Kaapse Skiereiland. In Engels staan dit as die Channel-leaf sugarbush bekend.
KAA Gent
KAA Gent is 'n Belgiese sportklub in die stad Gent wat veral vir sy sokkerafdeling bekend is. Behalwe sokker, het die klub ook afdelings vir onder meer gimnastiek, atletiek, boks, krieket, fietsry, skermkuns, hokkie, swem, waterpolo en tennis.
KAA Gent is in 1898 gestig as ARA La Gantoise. Die klub is in 1971 hernoem na KAA Gent. Die klub se grootste prestasie was toe hulle die Beker van België in 1964, 1984 en 2010 gewen het. Die klub se bynaam is Die Buffalo's.
Hulle tuisveld is die Ghelamco-Arena wat 'n kapasiteit van 20 000 sitplekke het.
Erelys
Kampioen van België (1)
Beker van België (4)
Locnville
Locnville is 'n Suid-Afrikaanse musiekduo wat uit die Kaapse jongelinge en tweelingbroers Brian en Andrew Chaplin bestaan. Die duo is in die Verenigde State gebore, alhoewel hul vader Suid-Afrikaans is en hulle vir die grootste deel van hul lewens in Suid-Afrika gebly het. Die Chaplins het 'n passie vir musiek begin ontwikkel toe hulle op die ouderdom van ses beide hul eerste kitare gekry het. Die twee het in omgewing Kaapstad fondse deur hul musiek bymekaar gemaak en het op die ouderdom van agt hul eerste enkelsnit, "Amnesia", laat opneem. Tussen die ouderdom van agt en twaalf het hulle op 'n rock-gebaseerde genre gefokus, aangesien Brian perkussie en Andrew kitaar gespeel het. In 2001 het die twee na die Verenigde State verhuis, waar hul styl sterk deur hip-hop beïnvloed is.
Hulle het terug na Kaapstad verhuis, waar hulle slegs op hiphop- en kletskunsmusiek gefokus het. In 2005 en op die ouderdom van 15 het hulle by die 2005 Hip Hop Indaba opgetree, waar hulle die jongste deelnemers was. Die reaksie tydens en ná die optrede was grotendeels positief. Die broers het hulself op eTV se The Showbiz Report-vermaaklikheidsnuusprogram gesien en het die stasie gekontak en sodoende 'n tweede insetsel in die program gereël. In hierdie stadium was hulle ook besig met die opname van hul eerste hip-hopdemo, getiteld Making a name for us. Die snit "What if I said" het gewildheid in veral Kaapstad gewerf en het die aandag van die Suid-Afrikaanse vervaardiger Gabi le Roux getrek.
In samewerking met Le Roux en R&B-/soul-sanger Given Phike is die konsepgroep III gevorm. Hierdie groep se debuutoptrede het by 'n Tropika-skoonheidsgeleentheid in Stellenbosch plaasgevind waar hulle die aandag van MXit se Algemene Bestuurder, Paul Stemmet, getrek het. Hierna het hulle die eerste groep ooit geword om hul debuutalbum op MXit Music vry te stel. Die vrystelling was geweldig suksesvol en hulle het meer as 500 000 eenhede landswyd verkoop, wat aan hulle dubbelplatinumstatus besorg het. Hulle het ook aan musiekvervaardiging met maatskappye soos Kaleidosound Music Productions, Contra-Banned en MXit deelgeneem.
Locnville is die tweeling se nuutste musikale projek wat hulle in samewerking met Contra-Banned bedryf. Hierdie handeling maak gebruik van vloeiende synths, swaar baslyne, upbeat en ingewikkelde perkussie met vloeiende en melodiese gesang om 'n unieke musikale klank te vorm. Hul debuutalbum Retro Electro bevat die snit "Sun in my pocket" wat op 5FM gespeel is, terwyl die musiekvideo vir daardie snit, wat deur Contra-Banned vervaardig is, op VH1, MTV en al die SAUK-kanale in rotasie was.
Mimi Keene
Mimi Keene (gebore 5 Augustus 1998) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Close en Tolkien, en in die televisiereeks EastEnders (1985).
Hashim Amla
Hashim Amla OIS (gebore 31 Maart 1983 in Durban) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse krieketspeler en kaptein van die Suid-Afrikaanse nasionale krieketspan, die Proteas. Hy het in al drie vorms van die spel gespeel, maar veral op toetse en Internasionale eendagwedstryde gekonsentreer. Hy was die eerste speler van Indiese afkoms om vir Suid-Afrika toetskrieket te speel. Hy het onder meer tydens die Krieketwêreldbeker 2011, Kampioenetrofee 2013, T20I-wêreldbeker 2014, Krieketwêreldbeker 2015, T20I-wêreldbeker 2016, Kampioenetrofee 2017 en Krieketwêreldbeker 2019 vir Suid-Afrika gespeel. Op 8 Augustus 2019 het Hashim Amla sy uittrede uit internasionale krieket aangekondig. Op 18 Januarie 2023 het hy sy uittrede uit alle krieket aangekondig.
Amla is 'n regterhandse top-orde kolwer en glipveldwerker en is veral bekend vir die gemak waarmee hy houe naby sy lyf met sy gewrigte uitvoer. Hy het met die kolf vir Suid-Afrika in toetse en in heelwat beperkte boulbeurte die kolfbeurt geopen. Hy was in 2013 die Internasionale Krieketraad se topkolwer in toetskrieket en kitskrieket (eendagwedstryde). In sy 57ste beurt van sy eendaagse loopbaan het Amla die vinnigste kolwer geword om 3 000 EDI-lopies te bereik, hy het 12 beurte minder benodig as Viv Richards, en op 8 Desember 2013 is hy die vinnigste kolwer om 4 000 EDI lopies met 8 beurte minder as Sir Viv s'n. In sy 57ste wedstryd word Amla die vinnigste krieketspeler om 10 honderdtalle te bereik in eendagwedstryde. Hashim Amla word in 2013 die eerste kolwer sedert Ricky Ponting om bo-aan die toets- én eendaagse ranglys op dieselfde tyd te wees in die jongste IKR-tabel. Hy is aangewys as een van die Wisden krieketspelers van die jaar in 2013.
Toetsloopbaan
Hy was van Junie 2014 tot 6 Januarie 2016 die toetskaptein van die Proteas, maar het later bedank om eerder op sy persoonlike spel te konsentreer.
Élysée-paleis
Die Élysée-paleis (Frans: Palais de l'Élysée [pa.lɛ d(ə) le.li.ze]) is die ampswoning van die Franse Staatspresident en genoem na die nabygeleë Champs-Élysées in die middestad van Parys. Die paleis lê noord van die Seinerivier in 55, rue du Faubourg-Saint-Honoré in die 8ste Arrondissement van Parys - digby die Avenue des Champs-Élysées en die Place de la Concorde.
Geskiedenis
Die paleis is tussen 1718 en 1722 volgens 'n ontwerp van die argitek Armand-Claude Mollet gebou, wat die erf tevore aan die graaf van Evreux, Henri-Louis de la Tour d'Auvergne, verkoop en die opdrag gekry het om 'n nuwe paleis vir die graaf op te rig.
Ná die graaf se afsterwe in 1753 het Jeanne-Antoinette Poisson, beter bekend as Marquise de Pompadour, die destydse geliefde van die Franse koning Lodewyk XV, die paleis gekoop en dit aan die binnekant deur haar argitek stylvol laat renoveer. Die tuin is aansienlik vergroot en van kolonnades, tuinhuise en 'n doolhof voorsien. Die Marquise het die Élysée-paleis in 1764 aan die Franse koning vererf.
Die paleis was nou in besit van die Bourbon-dinastie en het aanvanklik as gastehuis vir ambassadeurs en later as 'n kunsgalery vir skilderye gedien. Tussentyds het koning Lodewyk XV die paleis aan 'n bankier verkoop; sy kleinseun koning Lodewyk XVI het dit egter teruggekoop en dit aan sy niggie, die hertogin van Bourbon, geskenk.
Met die omverwerping van die monargie in 1792 as gevolg van die Franse Rewolusie en die inhegtenisneming van die hertogin in April 1793 het die paleis, wat nou Hôtel de Bourbon genoem is, leeg gestaan en as bewaarplek vir gekonfiskeerde kosbare meubels van emigrante en gevangenes gedien. Die hertogin het die paleis vier jaar later teruggekry, maar weens haar emigrasie na Spanje aan die gesin van 'n ondernemer verkoop, wat dit vir sy opspraakwekkende feestelikhede gebruik het.
In 1805 het Joachim Murat, die swaer van Napoleon Bonaparte, die paleis gekoop en omgebou. Nadat Murat in 1808 deur keiser Napoleon tot koning van Napels verklaar is, het die keiser die gebou oorgeneem en herdoop tot "Élysée-Napoléon-paleis". Ná sy egskeiding enkele maande later het hy die paleis egter aan sy gewese vrou, keiserin Joséphine, oorgelaat. In 1812 het Napoleon die paleis weer self in besit geneem en hier twee jaar later, kort voor die ondergang van sy keiserryk, sy akte van troonsafstand onderteken.
In 1816 het die Bourbone-dinastie die paleis weer in besit geneem. Koning Lodewyk XVIII het die Élysée-paleis aan sy neef Charles-Ferdinand, hertog van Berry oorgelaat, wat hier saam met sy eggenote Maria Karolina van Bourbon-Sisilië ingetrek het. Met sy afsterwe net vier jaar later het Lodewyk Filips, die laaste Franse koning tussen 1830 en die Rewolusie van Februarie 1848, die paleis oorgeneem.
Die Nasionale Vergadering van Frankryk het in 1848 'n dekreet uitgereik waarvolgens die paleis die ampswoning van die toekomstige presidente van die Tweede Franse Republiek sou wees. Net vier jaar later het die republiek weer tot 'n einde gekom, toe Lodewyk Napoleon Bonaparte, 'n neef van Napoleon I en die eerste verkose president, homself tot die keiser van 'n nuwe Franse keiserryk verklaar het. Toe hy in 1870 gedurende die Frans-Duitse Oorlog deur die Duitsers gevange geneem is, is hy in Frankryk afgeset en die Derde Franse Republiek uitgeroep. Alhoewel die eerste Staatspresident van die Derde Republiek, Adolphe Thiers, die paleis nog nie heeltemaal vir sy amptelike bedrywighede kon gebruik nie, het die Élysée sedert 1873 steeds as die Franse Presidente se ampswoning gedien.
Op 22 Januarie 1963 is die Élysée-verdrag deur generaal Charles de Gaulle en die Wes-Duitse Bondskanselier Konrad Adenauer hier onderteken.
Klaer Lightende Spiegel der Verfkonst
Die Klaer Lightende Spiegel der Verfkonst (letterlik: "Duidelik beligtende spieël van die Verfkuns") is 'n manuskrip wat in 1692 deur 'n Nederlandse skrywer van die stad Delft, slegs bekend as A. Boogert, uitgegee is. Net een kopie van die handleiding is bekend en dit is heeltemal handgeskrewe en hand-geverf. Dit word in die Bibliothéque Méjanes in Aix-en-Provence aangehou. Die manuskrip bestaan uit 800 bladsye met verskillende skakerings van waterverf, met die formulerings wat gebruik is om die kleure te produseer, as 'n kleurkaart. Dit word met die Pantone-kleurstelsel, wat 271 jaar later verskyn het, vergelyk. Die boek is gedigitaliseer en is beskikbaar op E-Corpus.
Gerald Case
Gerald Case (26 Januarie 1905 – 22 Mei 1985) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Henry V (1944), Assassin for Hire (1951), Vampyres (1974), en The Elephant Man (1980).
James Young Deer
James Young Deer (1 April 1876 – 6 April 1946) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en skrywer.
Tilly Keeper
Tilly Keeper (gebore 16 Augustus 1997) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Children in Need (1980), EastEnders (1985), en Millie Inbetween (2014).
7 Mei
7 Mei is die 127ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (128ste in skrikkeljare). Daar volg nog 238 dae in die jaar.
1676
Die jaar 1676 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 76ste jaar van die 17de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Rapplespan
Rapplespan het 'n laerskool en die bevolking het 278 getel tydens die 2001 sensus.
Model (persoon)
'n Model  is 'n persoon wat of
Model is geen klassieke opleidingsberoep nie, alhoewel suksesvolle kabdidate, wat vir modelwerk gekeur word, bepaalde voorvereistes moet vervul. Besonderhede soos die perfekte loopplank-optrede tydens modevertonings moet deur harde oefenwerk aangeleer word. 'n Professionele model met langjarige ervaring, wat vir 'n fotograaf einige liggaamshouding en -uitdrukking sonder verdere aanwysings kan handhaaf, bespaar tyd en sodoende tyd help bespaar, mag gewoonlik 'n hoër vergoeding vra.
'n Professionele modelloopbaan begin op die ouderdom van twintig jaar of jonger; meestal is modelle op die ouderdom tussen 20 en 30 jaar in die beroep werksaam. Natuurlik word steeds ook modelle in hoër ouderdomsgroepe benodig. Met toenemende ouderdom word die persentasie potensiële kandidate, wat vitaal en opties aantreklik genoeg is, nogtans steeds kleiner.
Partimage
Partimage is 'n nutsprogram vir Linux/Unix-stelsels om hardeskywe te kloon. Partimage kan partisies as 'n lêer op 'n skyf stoor in verskeie formate. Nutsprogramme soos Partimage is nuttig in baie situasies wat netwerk-administrateurs, asook ander rekenaargebruikers wat hul eie stelsels onderhou, dikwels teëkom.
Algemene gebruike
Sommige algemene gebruike vir Partimage is as volg:
Kenmerke
Vir Windows gebruikers het Partimage ook eksperimentele ondersteuning vir die NTFS-lêerstelsel deur van NTFS-3G gebruik te maak. Partimage ondersteun die meeste Linux-lêerstelsels en kan aangetref word in die meeste Linux-verspreidings, insluitende Debian en die sogenaamde LiveDistros PING, Knoppix en SystemRescueCD.
Ander noemenswaardige kenmerke sluit in datakompressie van skyflêers, ondersteuning vir die rugsteuning/herstel vanaf 'n netwerk lêerbediener en dataversluiering.
Sjamanisme
duimnael|260px|Die hoofsjamaan van die [[Siberië|Oos-Siberiese eiland Olchon, Walentin Hagdajef.]] duimnael|250px|'n Sjamaan in [[La Paz, Bolivië.]]
Sjamanisme is ’n praktyk waarin die beoefenaar ’n ander werklikheid binnegaan om met die geesteryk kontak te maak en hierdie bosintuiglike energieë na sy eie wêreld te herlei.
’n Sjamaan word beskou as iemand wat toegang tot en ’n invloed in die wêreld van goeie en bose geeste het. Hy raak gewoonlik in ’n beswyming tydens ’n ritueel en het ’n vermoë tot waarsêery en heling. Die woord "sjamaan" kom waarskynlik uit die Toengoesiese taal Evenki van Noord-Asië. Volgens die Finse etniese taalkundige Juha Janhunen kom die woord in al die Toengoesiese tale voor en niks weerspreek die aanname dat dit ook in Proto-Toengoesies aangetref is en wortels het wat oor twee millenniums strek nie. Die term het in die Weste bekend geword nadat Russiese magte die sjamaanse Kazanse Khanaat in 1552 verower het.
duimnael|180px|links|Die sjamaan van die Oroqen-volk in [[China|Noord-China.]]
Die term "sjamanisme" is die eerste keer deur Westerse antropoloë gebruik as eksterne waarnemers van die antieke godsdiens van die Turke en Mongole, sowel as dié van die naburige Toengoesies- en Samojeeds-sprekende volke. Nadat Kaukasiese antropoloë die godsdienstradisies oor die wêreld heen waargeneem het, het hulle die term ook in ’n baie breë sin begin gebruik om onverwante magies-godsdienstige praktyke in ander dele van Asië en in Afrika, Australasië en selfs die Amerikas te beskryf omdat hulle geglo het hierdie praktyke stem ooreen.
Gelowe en praktyke wat as "sjamaans" gekategoriseer is, het die belangstelling van geleerdes op baie gebiede gewek, insluitende antropoloë, argeoloë, historici, godsdienskenners, filosowe en sielkundiges. Honderde boeke en tesisse is al oor die onderwerp geskryf en daar is ’n akademiese tydskrif wat aan die bestudering van sjamanisme gewy word. In die 20ste eeu het baie Westerlinge wat in die kultuuruitruilbeweging betrokke was, moderne magies-godsdienstige praktyke geskep wat beïnvloed is deur inheemse gelowe van oor die wêreld, soos neosjamanisme. Dit het die ontwikkeling van baie neoheidense praktyke beïnvloed en daar was ook al beskuldigings van kulturele toeëiening, uitbuiting en wanverteenwoordiging wanneer buitestanders probeer het om kulture te verteenwoordig waartoe hulle nie behoort nie.
Etimologie
duimnael|280px|Die vroegste bekende uitbeelding van ’n Siberiese sjamaan, deur die [[Nederlandse ontdekkingsreisier Nicolaes Witsen, wat in 1692 oor sy reise in die gebied geskryf het. Witsen het sy skets "Priester van die Duiwel" genoem en sy figuur klouvoete gegee om uit te druk wat hy as demoniese eienskappe beskou het. ]]
Die Nederlandse reisiger Nicolaes Witsen het die woord in die laat 17de eeu na Wes-Europa gebring toe hy sy reise tussen die Toengoesies- en Samojeeds-sprekende volke van Siberië beskryf het in sy boek Noord en Oost Tataryen (1692). Adam Brand, ’n handelaar van Lübeck, het in 1698 sy vertellings oor ’n Russiese ambassade in China gepubliseer; ’n Engelse vertaling van sy boek wat in dieselfde jaar gepubliseer is, het die woord shaman aan Engelssprekendes bekendgestel.
Daar is ook ander menings oor die herkoms van die woord. Eliade noem die Sanskrit-woord śramaṇa vir ’n rondswerwende monnik het saam met Boeddhisme na baie Sentraal-Asiatiese volke versprei, en dit kon die oorsprong van die Toengoesiese woord gewees het. Dié mening is al baie gekritiseer.
Die 21ste-eeuse antropoloog en argeoloog Silvia Tomaskova reken baie Europeërs het die Arabiese term sjaitan ("duiwel") teen die middel 1600's gebruik vir die nie-Christelike praktyke en gelowe van die inheemse volke anderkant die Oeralgebergte. Volgens haar kon die woord "sjamaan" as ’n verdraaide vorm in die Toengoesiese tale opgeneem gewees het en dit kon gebruik gewees het wanneer dié volke met die wit, manlike en Christelike sendelinge, ontdekkers, soldate en kolonialiste gepraat het met wie hulle al hoe meer kontak gehad het.
Definisies
Daar is geen enkele definisie vir die woord "sjamanisme" waarmee alle antropoloë saamstem nie. Die Engelse historikus Ronald Hutton skryf daar was aan die begin van die 21ste eeu vier aparte definisies. Die eerste verwys na enigiemand wat die geesteryk kontak terwyl hy of sy in ’n veranderde geestestoestand is. Die tweede een besperk die term as gebruik vir mense wat ’n geesteryk kontak terwyl hulle in opdrag van ander in ’n veranderde geestestoestand is. Die derde definisie probeer om sjamane te onderskei van ander magies-godsdienstige spesialiste wat vermoedelik geeste kontak, "soos mediums, toordokters, spirituele helers en profete", deur te beweer sjamane gebruik ’n spesifieke tegniek wat nie deur die ander toegepas word nie. Daar word egter nie verduidelik wat die "spesifieke tegniek" is nie. Die vierde definisie gebruik "sjamanisme" om te verwys na die inheemse godsdienste van Siberië en die aangrensende streke van Asië.
Volgens die Golomt-sentrum vir Sjamaanse Studie, ’n Mongoolse organisasie van sjamane, is "priester" ’n akkurate vertaling van die Evenk-woord šamán.
Inisiasie en opleiding
Sjamane word gewoonlik "geroep" deur hul drome of tekens wat lang opleiding verg. Sommige sjamaanse kragte kan egter "oorgeërf" word.
Turner en kollegas noem ’n verskynsel bekend as die sjamaanse inisiasiekrisis – ’n fisieke siekte of geestelike krisis wat nodig is voor die inwyding van toekomstige sjamane. Die belangrike rol van so ’n siekte in die roeping van ’n sjamaan word aangetref in die gedetailleerde gevallestudie van Chuonnasuan, die laaste meestersjamaan onder die Toengoes-volke in Noordoos-China. Die gewonde heler is ’n tipiese deel van ’n sjamaan se reis. Dit is belangrik vir die jong sjamaan om ’n siekte te hê wat hom tot op die rand van die dood dryf. Dit gebeur om twee redes:
Rolle
Sjamane beweer hulle kry kennis en die mag van heling deur die geesteryk of -dimensie binne te gaan. Die meeste sjamane het drome of visoene waardeur sekere boodskappe aan hulle oorgedra word. Dit kan vir hom nodig wees om baie geeste as gidse te kry wat hom kan lei in sy reise in die geesteryk. Van hierdie gidse is altyd in die sjamaan teenwoordig, terwyl hy ander net teenkom wanneer hy in ’n beswyming is. Die gidse gee die sjamaan energie sodat hy die geestelike dimensie kan binnegaan. Die sjamaan maak mense gesond terwyl hy in die geestelike dimensie is deur "verlore" dele van die menslike siel terug te bring van waar hulle ook al gegaan het. Hy raak ook ontslae van oortollige negatiewe energie wat die siel besoedel.
duimnael|’n Sjamaan van die [[Molukke in Indonesië dryf bose geeste uit kinders uit (1920).]]
Sjamane tree as bemiddelaars in hul gemeenskap op. Hulle kommunukeer met die geeste namens die gemeeskap, ook die geeste van die afgestorwenes. Hulle kommunikeer met beide die lewendes en dooies om onrus te beëindig, onopgeloste sake af te handel en geskenke vir die geeste te neem.
Onder die Selkoep-volk van Siberië is die see-eend ’n spirituele dier. Eende vlieg in die lug en duik onder die water in. Die Selkoep glo dus hulle behoort tot beide die boonste en die onderste wêreld. (Ander Siberiese volke dig dié eienskappe aan watervoëls in die algemeen toe. ) Die boonste wêreld is die hiernamaals van mense en daar word geglo die siel reis daarheen deur ’n poort in die lug. Die onderste wêreld is dié van diere, en die siel reis daarheen deur ’n poort in die grond. In sjamaanse kulture word baie diere as spirituele diere beskou.
Sjamane vervul ’n verskeidenheid funksies na gelang van hul kultuur. Hulle kan ’n offerande lei, tradisies bewaar deur die vertel van stories en sing van liedere, mense se toekoms voorspel en as gids dien vir ander se siel. ’n Enkele sjamaan kan verskeie van dié funksies vervul.
Die sjamaan se funksies kan ook insluit om die afgestorwenes se siel na sy regte plek te lei (óf een-een óf in ’n groep, na gelang van die kultuur) en om die siekes gesond te maak. Dit kan fisieke kwale wees – wat genees kan word met geskenke, vleitaal, dreigemente of stoei met die siektegees (of soms die een ná die ander). Die proses is voltooi wanneer ’n bewys vertoon kan word wat uit die siektegees verkry is. Selfs al is dit nie eg nie, sal dit die siektegees beïndruk en oortuig hy is verslaan, en hy sal dan uit die pasiënt se liggaam bly. Dit kan ook geestesprobleme wees, soos blywende vrees (byvoorbeeld ná ’n skrikwekkende ervaring), en dit kan op dieselfde maniere genees word.
Soms het ’n kultuur verskillende soorte sjamane wat gespesialiseerde funksies vervul. Onder die Nanai-volk van die Verre-Ooste is daar ’n aparte sjamaan wat die afgestorwenes na die hiernamaals begelei. Onder die Hmong-volk van onder meer China tree die sjamaan, of Ntxiv Neej, op as ’n heler. Hy voer ook rituele/seremonies uit waarmee ’n mens se siel teruggeroep word van sy talle reise om na die fisieke liggaam terug te keer. Die Ntxiv Neej kan verskeie sjamaanse voorwerpe gebruik, soos swaarde, horings, tromme of klokke. Dit help om die geeste te beskerm teen die onbekende sodat die Ntxiv Neej hulle kan terugebring na die eienaar. Hy kan ’n wit, rooi of swart sluier dra om die siel te verberg van sy aanvallers in die geestesdimensie.
Soms is daar nie duidelike grense tussen die sjamaan en gewone mense nie, soos onder die Barasana van Brasilië. Die meeste volwassenes het sjamaanse vermoëns en kan dieselfde take uitvoer, hoewel die sjamaan meer mites ken en hul betekenisse beter verstaan.
Ook onder die Inuïete het gewone mense ondervindings wat met dié van hul sjamane ooreenstem, soos dagdrome en beswymings. Die hoofrol van die sjamaan is beheer oor of samewerking met helpende geeste. Ander mense span gewoonlik gelukbringers, towerspreuke, formules en liedere in.
Gelowe
Daar is baie verskillende soorte sjamanisme in die wêreld, maar sekere gelowe kom in almal voor. Eliade het in 1972 die volgende gemeenskaplike gelowe geïdentifiseer:
duimnael|links|170px|’n Sjamaan van die Amosone-streek.
Sjamanisme is geskoei op die veronderstelling dat onsigbare geeste of magte in die sigbare wêreld voorkom wat die lewe van die lewendes kan beïnvloed. Hoewel die oorsake van siektes in die geesteryk lê en deur kwaadwillige geeste teweeggebring word, kan beide spirituele en fisieke metodes ingespan word om iemand gesond te maak. Gewoonlik gaan die sjamaan "die liggaam van ’n sieke binne" om die gees te konfronteer en maak hy die pasiënt gesond deur die gees uit te dryf.
Baie sjamane het goeie kennis van die medisinale plante in sy streek, en ’n kruiebehandeling word dikwels voorgeskryf. In baie plekke leer sjamane regstreeks van die plante en gebruik hulle die plante se uitwerking en helende eienskappe nadat hulle toestemming van die inwonende of beskermingsgeeste gekry het. In die Amasone-gebied van Peru gebruik sjamane en curanderos medisyneliedere, wat icaros genoem word, om die geeste op te roep. Voordat die gees opgeroep kan word, moet hy die sjamaan sy lied leer. Die gebruik van totem-tipe voorwerpe soos rotse met spesiale kragte en ’n dieregees is algemeen.
Gelowe in toordery, wat in Latyns-Amerika as brujería bekend is, kom in baie gemeenskappe voor. Ander gemeenskappe glo alle sjamane het die vermoë om te heel én dood te maak. Manse met kennis van sjamanisme geniet gewoonlik groot aansien en mag in die gemeenskap, maar hulle kan ook met suspisie of vrees bejeën word as potensieel gevaarlik.