cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1994
Uitklopfase
Die wenner en naaswenner van elk van die groepe het saam met die vier beste derde-plek-spanne na die uitklopfase deurgedring. Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná negentig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om die wenner te bepaal. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel, 15 minute in elke rigting. As daar steeds nie ’n wenner was ná 120 minute nie, is die wenner deur ’n strafskopkompetisie bepaal.
Wedstryde
Die wedstryde is in twee fases opgedeel, naamlik die groep- en die uitklopfase. Die loting is op 19 Desember 1993 in die Konferensiesentrum in Las Vegas gehou.
Groepfase
24 spanne het aan die groepfase deelgeneem. Die boonste twee spanne in elke groep en die vier beste spanne van die ses derde plekke het na die uitklopfase deurgedring.
FIFA se ranglys
Ná die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1994 het FIFA ’n verslag gepubliseer waarin al die deelnemende spanne geranglys is volgens vordering in die toernooi, algehele resultate en kwaliteit van die meedinger. Die ranglys vir die 1994-toernooi is soos gevolg:
John Ajvide Lindqvist
John Ajvide Lindqvist (* 2 Desember 1968 in Stockholm-Blackeberg) is 'n Sweedse skrywer, illusionis en skerpskertser.
Lewe
Lindqvist is in die Stockholmse stadsdeel Blackeberg gebore en het ook daar grootgeword. Voordat hy met die skryf van gruwelromans begin het, het hy sy brood twaalf jaar lank as grapmaker en skerpskertser verdien.
Reeds met sy debuutroman oor 'n vampier-meisie, Låt den rätte komma in ("Laat die regte een binnekom"), wat hom in die vroeë 1980's in sy geboorteplek afspeel, het vir Lindqvist in 2004 die deurbraak gekom. Die roman het in elf lande verskyn, waaronder die Verenigde Koninkryk, Duitsland en die VSA. Sy tweede werk, die zombie-roman Hanteringen av odöda ("Die hantering van ondooies", 2005), is in agt lande gepubliseer.
Sy derde werk, Pappersväggar (2006), is 'n versameling novelles. Lindqvist se vierde en laaste werk tot dusver, Människohamn, is in die somer van 2008 vrygestel.
Naas romans het Lindqvist ook die draaiboeke vir die Sweedse uitsaaikorporasie SVT se dramareeks Kommissionen en groot dele van die televisiereeks Reuter & Skoog geskryf, net soos die draaiboek vir die verfilming van Låt den rätte komma in (internasionale Engelse titel: Let the Right One In). Ook Lindqvist se tweede boek, Hanteringen av odöda, is deur die rolprentmaatskappy Tre Vänner, wat die regte gekoop het, verfilm.
Karlskoga
Karlskoga (Sweedse uitspraak: [kaɭˈskûːɡa] ) is 'n klein nedersetting en die setel van die Karlskoga-munisipaliteit in Örebro County, Swede met 27 562 inwoners in 2018.
Karlskoga is bekend as die voormalige tuiste van Alfred Nobel.
Geskiedenis
Die gemeente Karlskoga is in 1586 gestig en gou is 'n houtkerk gebou. In die 17de eeu veertien klein yster werke en agt water aangedrewe hamers vir smeeyster is gestig. Die meeste hiervan was nog in die 1860's werksaam, maar die oorheersende ysterwerk was die een in die nabygeleë Bofors. In 1871 het Bofors 6 124 ton yster geproduseer, meer as enige ander aanleg in Swede. In 1882 het die gemeente Karlskoga ( socken ) 11 184 inwoners gehad.
Tweelingdorpe - Susterstede
Karlskoga is 'n tweeling met:
Basketball Arena
Die Basketball Arena is 'n sportsaal in die Olimpiese Park in Stratford, Londen. Die sportsaal is gebruik vir die Olimpiese Somerspele en die Paralimpiese Somerspele van 2012.
Die Basketbal Arena is in 2011 geopen en bied sitplek vir 12 000 toeskouers.
Naas al die basketbal-wedstryde is die halfeindstryde en eindstryd van die handbal-items hier gespeel.
Tydens die Paralimpiese Spele is die Arena vir rolstoel-basketbal en rolstoel-rugby ingespan.
Die Arena sal na afloop van die Spele afgebreek en elders in die Verenigde Koninkryk herbou word.
Bewys
In die wiskunde noem ons die premisse waarmee ons 'n argument begin die aksiomas en die gevolgtrekkings van bewyse noem ons stellings of teoremas. Om 'n bewys (volgens sekere bewysreëls) vir 'n geldige argument in die wiskunde of elders op te stel, is dikwels uiters moeilik.
Die logikus Kurt Gödel (1906–1978) het in 1930 bewys dat in die proposisie- en predikaatlogika (hieronder) daar vir elke geldige argument wel 'n bewys volgens die betrokke reëls opgestel kan word. Daarteenoor het die logikus Alonzo Church (1903–1995) in 1936 bewys dat daar vir die predikaatlogika geen algemene prosedure (en dus geen rekenaarprogram) bestaan om vir enige argument te beslis of dit geldig of ongeldig is nie.
Nowosibirsk-oblast
Geografie
Nowosibirsk-oblast lê in die suidooste van die Wes-Siberiese Vlakte, tussen die riviere Ob en Irtisj. Dit grens aan Omsk-oblast in die weste, Tomsk-oblast in die noorde, Kemerowo-oblast in die ooste en Altai-krai en Kazachstan in die suide. Dit strek oor meer as 600 km van oos na wes en 400 km van noord na suid.
Dit bestaan hoofsaaklik uit vlaktes; in die suide kom veral steppe voor en in die noorde woude en moerasse. Daar is baie mere – die grootstes is Tsjani, Sartlan en Oebinskoje.
Natuurlike hulpbronne
Die streek het baie olie- en gasreserwes, verskeie metale asook antrasiet en steenkool. Mineraalwaterreserwes is sowat 6 948 kubieke meter per dag; die gewilde Karachinskaya-mineraalwater kom uit dié streek.
Weens die 4 531 800 hektaar woude is hout ook ’n belangrike produk, maar die ekonomiese potensiaal daarvan word belemmer deur die feit dat die meeste van die woude in die noorde lê, in gebiede wat moeilik bereikbaar is.
Geskiedenis
In die Middeleeue is die streek deur Siberiese Tatare en Teleute bewoon. Weens aanhoudende strooptogte deur nomadiese Kalmukke tydens die eerste eeue van die verkenning van Siberië het die toekomstige Nowosibirsk-oblast nie baie Russiese koloniste gelok nie; hulle het verkies om hulle naby die meer noordelike Tomsk te vestig. Die eerste Russiese dorpie, Maslianino, is in 1644 gestig. In 1716 het offisier Iwan Boetkejef die Berd-fort gebou wat later die stad Berdsk geword het. Dit was die hoofsentrum van die toekomstige kolonisasie en ontwikkeling in die streek. Soos baie ander dele van Siberië het die gebied ’n veilige hawe vir politieke andersdenkendes, vlugtende slawe en godsdienstige sektes van oor die hele Rusland geword.
Vir die grootste deel van die gebied se geskiedenis het dit onder die Tomsk-administrasie geval, aanvanklik as deel van die Tomsk-afdeling van die Tobolsk-goewernoraat en later, van 1804 af, van die aparte Tomsk-goewernoraat. Die ommekeer in die geskiedenis van die streek het plaasgevind met die bou van die Transsiberiese en die Turkestan-Siberiese Spoorlyn. Nowosibirsk, wat in 1893 gestig is en toe as Nowonikolajefsk bekend was, het die middelpunt van vervoer geword en ander groot Siberiese stede soos Omsk en Tomsk in net ’n paar dekades vebygesteek. In 1920 is die hoofstad van die Tomsk-goewernoraat na Nowonikolajefsk geskuif en in 1921 is die Nowonikolajefsk-goewernoraat gestig.
In 1925 is die meeste van die Siberiese goewernorate as die Siberiese Krai verenig, met Nowosibirsk as hoofstad. In 1930 is dit verdeel in die Wes-Siberiese Krai (Nowosibirsk) en Oos-Siberiese Krai (Irkoetsk). Die Nowosibirsk-oblast is eindelik op 28 September 1937 gestig. Kemerowo- en Tomsk-oblast het eers in 1943-1944 daarvan afgestig.
Demografie
Volgens die 2002-sensus bestaan 93% van die bevolking uit Russe. Daar is ook Duitsers (1,8%), Oekraïners (1,3%), Tatare (1%) en ’n paar ander volke wat elk minder as 1% van die bevolking uitmaak.
Die grootste stede is Nowosibirsk (met ’n bevolking van 1 379 000), Berdsk (91 900), Iskitim (63 800) en Koeibisjef (48 500).
Herschel Mayall
Herschel Mayall (12 Julie 1863 – 10 Junie 1941) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Beast (1916), A Tale of Two Cities (1917), Shackled (1918), en Arabian Love (1922).
Paleontologie
Paleontologie is die wetenskaplike bestudering van lewe wat bestaan het voor die begin van die Holoseen (rofweg 5 000 jaar gelede) of soms aan die begin daarvan. Dit handel oor die versteende oorblyfsels van lewensvorme, of fossiele – hul ouderdom, oorsprong en klassifikasie. Dit sluit ook in die bestudering van evolusie en die wisselwerkings van organismes met mekaar en hul omgewing. ’n Paleontoloog is ’n wetenskaplike wat fossiele ondersoek.
Paleontologiese waarnemings dateer uit die 5de eeu v.C. Die wetenskap het in die 18de eeu gevestig geraak as gevolg van die werk van Georges Cuvier oor vergelykende anatomie en het in die 19de eeu vinnig ontwikkel. Die term kom van die Griekse παλαιός, palaios "oud, antiek", ὄν, on "wese", en λόγος, logos "spraak, gedagtes, studie".
duimnael|links|250px|’n Paleontoloog aan die werk. Paleontologie lê op die grens tussen biologie en geologie, maar verskil van argeologie daarin dat dit die studie van die anatomies moderne mens uitsluit. Dit gebruik tegnieke uit ’n groot verskeidenheid wetenskappe, insluitende biochemie, wiskunde en die ingenieurswese. Die gebruik van al hierdie tegnieke het paleontoloë in staat gestel om ’n groot deel van die evolusiegeskiedenis van die lewe te bepaal, terug tot omtrent die tyd dat die Aarde lewe begin onderhou het (sowat 3,8 miljard jaar gelede). Namate kennis toegeneem het, het paleontologie gespesialiseerde onderafdelings ontwikkel waarvan sommige op verskillende soorte fossiele konsentreer terwyl ander ekologie en omgewingsgeskiedenis soos antieke klimate bestudeer.
Liggaams- en spoorfossiele is die belangrikste getuienis van die antieke lewe, en geochemiese getuienis help om die evolusie van lewe te ontsyfer van voordat organismes groot genoeg was om liggaamsfossiele agter te laat. Om die ouderdom van hierdie oorblyfsels vas te stel is noodsaaklik, maar moeilik: Soms is radiokoolstofdatering van aangrensende rotslae moontlik en dit sorg vir datums wat tot binne 0,5% akkuraat is, maar paleontoloë moet meer dikwels staatmaak op relatiewe datering deur die "legkaarte" van biostratigrafie op te los.
Om antieke organismes te klassifiseer is ook soms moeilik, want baie van hulle pas nie in die biologiese klassifikasiestelsel van Carl Linnaeus wat algemeen vir lewende organismes gebruik word nie. Paleontoloë gebruik al hoe meer die kladistiese stelsel om evolusionêre "stambome" saam te stel. In die laaste kwart van die 20ste eeu het molekulêre filogenetika ontwikkel wat ondersoek instel na hoe naby organismes verwant is deur te meet hoe baie die DNS in hul genome ooreenstem. Molekulêre filogenetika is ook al gebruik om die datums te beraam waarop spesies vertak het, maar daar is omstredenheid oor die betroubaarheid van sulke ramings.
Afdelings
Paleontologie behels onder meer om dinosourusse of hominiede op te spoor en te ondersoek. In die laaste geval word probeer om uit te vind wie ons voorouers was. Daar is ook talle afdelinge wat minder bekend is, soos die ondersoek na insekte of mariene oorblyfsels. Mariene paleontologie is van groot belang, byvoorbeeld vir olieontginning. Paleontoloë soek daarom omtrent oral na fossiele.
Hominiede in Suid-Afrika
’n Paar van die bekendste gebiede in Suid-Afrika waar paleontoloë hominiede gevind het, is:
By Sterkfontein is die Australopithecus africanus, Homo erectus en Kleinvoet gevind. By Swartkrans is die Paranthropus robustus en ook die Homo erectus gevind en by Kromdraai en die Coopers-grotte die Paranthropus robustus.
Fossiele
Bene en ander dele van diere wat vir miljoene jare onder die grond begrawe was, kan hard word (verhard) om 'n tipe klip te vorm. Hierdie versteende vorm word 'n fossiel genoem. Plante kan ook in fossiele verander. Die proses waardeur die oorblyfsels na fossiele verander staan as fossilering bekend.
Lagerstätten
Van die vindplekke lewer fossiele van 'n besonder hoë gehalte op. So 'n plek word met die Duitse woord lagerstätte aangedui. Op hierdie plekke het omstandighede geheers waardeur die fossileringsproses baie bevorder is. Daar is soms selfs nog oorblyfsels van sagte liggaamsdele soos die vel, vere, hart, ensovoorts. Organismes wat net uit sagte weefsels bestaan, soos jellievisse, laat meestal geen oorblyfsels agter nie, maar in 'n lagerstätte word ook hulle aangetref.
Daar is slegs 'n handvol lagerstätten in die wêreld, maar hulle is uiters belangrik vir die paleontologie omdat hulle 'n blik bied op watter organismes in 'n bepaalde tyd in 'n bepaalde gebied geleef het. Van die lagerstätten is:
Predikaatlogika
Dikwels is dit nodig om die atomiese sinne verder te ontleed in die ekwivalent van naamwoorde en werkwoorde. So kan ons die individu Andries aandui met a, die eienskap of aksie "om te gaan" met G, en die sin "Andries gaan" met G(a). Ons noem a 'n objeksimbool of konstante en G 'n eenledige predikaat- of relasiesimbool. Enige letters kan gebruik word. In die predikaatlogika sal ons ons eerste argument hierbo só skryf:
Verder het ons nog name, genoem veranderlikes, nodig. Hiervoor gebruik ons gewoonlik x,y,z,... en hulle verwys nie na 'n spesifieke objek nie, maar na enigeen van al die objekte of individue onder bespreking. Die simbole ("x) lees ons as "vir alle x (uit die besprekingsdomein) geld dat ..." en ($x) lees ons as "daar bestaan (in die besprekingsdomein ten minste een) x sodanig dat ...". Ons kan dus "Iemand is ryk" weergee as ($x)R(x), "Almal is siek" as ("x)S(x), en "Elkeen het 'n pa en 'n ma" as ("z)($x)($y)Q(x,y,z).
Colin Baker
Colin Baker (gebore 8 Junie 1943) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Doctor Who (1963), The Young Indiana Jones Chronicles (1992), en The Knock (1994).
Adrienne Wilkinson
Adrienne Wilkinson (gebore 1 September 1977) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Raze (2013) en in die televisiereeks Star Trek: Renegades (2015).
Flapnekverkleurmannetjie
Die Flapnekverkleurmannetjie (Chamaeleo dilepis) is 'n verkleurmannetjie wat voorkom in die noorde van die Noord-Kaap, Noordwes, Limpopo, Mpumalanga en KwaZulu-Natal. Die reptiel is 12 tot 17 cm lank en leef in boomveld, Karoostruikveld en grasveld.
Voorkoms
Die reptiel het 'n groot kop, keëlvormige oë en 'n grypstert. Die volwassenes is lig tot donkergroen van kleur, dikwels met wit vlekke. Hulle kan van kleur verander. Die verkleurmannetjie vreet vlieë en ander insekte. Die prooi word met die lang, klewerige tong gevang. Sy natuurlike vyande is die voëlslang, boomslang en spookvoël.
Spice Williams-Crosby
Spice Williams-Crosby (gebore 26 April 1952) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Star Trek V: The Final Frontier (1989), The Guyver (1991), From Dusk Till Dawn (1996), en Bare Knuckles (2010).
Eddie Mayehoff
Eddie Mayehoff (7 Julie 1909 – 12 November 1992) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente That's My Boy (1951), Off Limits (1952), Artists and Models (1955), en How to Murder Your Wife (1965).
Fort Drury
Fort Drury is in 1846 in Bloemfontein gebou om die enigste bron van water te beskerm.
In April 1846 het maj. H.D. Warden 'n Britse militêre pos op die plaas Bloemfontein gestig. 'n Eenvoudige blokhuis van klip en klei is onder leiding van sers. Charles Drury op die koppie net noord van die standhoudende fontein gebou. Die vesting is nie lank gebruik nie en was in 1861 reeds vervalle. Die terrein van die destydse fort is vandag die stadsgebied by Fonteinstraat en begrens deur St. Andrewsstraat, Markgraafstraat en Selbornelaan.
Apollo 10
Apollo 10 was die vierde bemande sending van die Apollo-program en die eerste om vanaf platform 39B gelanseer te word. Die missie was die tweede om 'n bemanning in 'n wentelbaan om die maan te plaas. Die module het tot 15,6 km (8,4 myl) van die maanoppervlakte gekom gedurende die missie. Volgens die "2001 Guinness World Records" het Apollo 10 die rekord behaal vir die hoogste spoed bereik deur 'n bemande voertuig: 39 897 km/h (11,08 km/s of 24 791 mpu). Hierdie rekord is opgestel tydens hul terugkeer van die maan op 26 Mei 1969.
Choedjand
Choedjand (Tadjiks: Хуҷанд; Russies: Худжанд), tussen 1939 en 1992 Leninabad, is die tweede grootste stad van Tadjikistan ná die hoofstad Doesjanbe. Dit is geleë aan die Sirdarja-rivier aan die mond van die Fergana-vallei. Die bevolking van die stad is 149 000 (2000-sensus). Dit is ook die hoofstad van die mees noordelike provinsie van Tadjikistan.
Lauren Holly
Lauren Holly (gebore 28 Oktober 1963) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Dumb and Dumber (1994), Beautiful Girls (1996), en What Women Want (2000), en in die televisiereeks Picket Fences (1992).
Stig Günther
Stig Günther (gebore 4 November 1963) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Pusher (1996), Dancer in the Dark (2000), Adam's Apples (2005), en What No One Knows (2008).
Makriel
Die Makriel (Scomber japonicus) is 'n vis wat aan die hele kus van Suid-Afrika voorkom. In Engels staan dit bekend as die Mackerel. Die vis is ook bekend as die Pasifiese makriel of Blou makriel en is na verwant aan die Atlantiese makriel.
Habitat en gewoontes
Die vis kom in diep waters voor (300 m is nie ongewoon nie) tot op die rand van die kontinentale plato. Makriel is 'n skoolvis wat leef op plankton, kril, klein vissies en klein pylinkvissies.
Makriel is 'n gewilde kommersiële eetvis, vanweë sy sagte vlees en goeie smaak. Makriel is ook hoog in omega-3 onversadigde vette en vitamien D, en 100 g gekookte vis verskaf 345 IU (3.45 IU/g) vitamien D.
Hakka (volk)
Die Hakka (Hakka: 客家人, pinyin: Kèjiārén; letterlik: "gaste" ) is een van die Han-Chinese volke met hul oorsprong in die Hakka-talige gebiede van die provinsies Guangdong, Fujian, Jiangxi, Guangxi, Sichuan, Hunan, Zhejiang, Hainan en Guizhou. In teenstelling met ander Han-Chinese groepe is die Hakka nie na 'n geografiese gebied, soos 'n provinsie, distrik of stad, genoem nie. Die hedendaagse Hakka word gewoonlik geïdentifiseer as mense wat een van die verskeie Hakka-dialekte praat of van Hakka-afkoms is. In die Volksrepubliek China word die Hakka nie as selfstandige etniese groep erken nie en by die Han-Chinese ingereken.
Die Hakka het hul oorsprong vermoedelik in die gebiede wat aan die Geelrivier grens, die hedendaagse Chinese provinsies Shanxi, Henan en Hubei. In 'n reeks van migrasies het die Hakka in hul hedendaagse tuisland van Suid-China gevestig en vanaf daar het 'n aansienlike aantal oorsee na verskillende lande regoor die wêreld migreer, veral Suidoos-Asië, Noord- en Latyns-Amerika. Die wêreldwye Hakka-bevolking word op sowat 80 miljoen geskat en hulle vorm die meesverspreide onder die Chinese gemeenskapsgroepe.
Die Hakka het 'n groot invloed op die ontwikkeling van die moderne China en oorsese Chinese geskiedenis gehad, veral 'n groot aantal van rewolusionêre, regerings- en militêre leiers was van Hakka-afkoms, waaronder Deng Xiaoping, Sun Yat-sen en Lee Kuan Yew. Die Hakka is ook bekend vir hul rotundas, die Tulou (Vereenvoudigde Chinees: 土楼; Tradisionele Chinees: 土樓; pinyin: tǔlóu) wat in die provinsie Fujian opgerig is en in 2008 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys is. Ander geboue het 'n vierkantige ontwerp en staan as Fanglou (方樓; 方楼; Fānglóu) bekend.
Charles John Smythe
Charles John Smythe (1852 – 1918) was 'n Eerste Minister van Natal. Hy is in 1852 in Skotland gebore en het in 1872 na Natal gekom waar hy in 1876 naby Nottingham Road met beeste geboer het. Toe Natal verantwoordelike bestuur kry, word hy lid van die Wetgewende Vergadering in 1893 en Speaker van 1897 tot 1899. Van 1905 tot 1906 was Eerste Minister van Natal en later 'n afgevaardigde na die Nasionale Konvensie. Hy is oorlede in 1918.
Pepe Serna
Pepe Serna (gebore 23 Julie 1944) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Jerk (1979), Scarface (1983), The Adventures of Buckaroo Banzai Across the 8th Dimension (1984), en Silverado (1985).
Biofisika
Biofisika is 'n interdissiplinêre veld wat tegnieke van die fisiese wetenskap toepas ten einde biologiese struktuur en funksie te begryp. Soos enige veld wat raakpunte met verskeie dissiplines het, is dit moeilik om te bepaal presies waar dit begin en waar dit eindig. Enersyds oorvleuel dit met molekulêre biologie en fisiese biochemie, en andersyds met selbiologie en fisiologie. Dit het as 'n afsonderlike dissipline in die 1950's 'n bloeitydperk beleef met die snelle invloei van fisici en hul tegnieke in die biologie. Die voorbeelde wat hieronder verskaf word, is enkele belangrikes van die uitwerking wat fisiese denkmetodes op die studie van biologiese stelsels gehad het.
George Baker (akteur)
George Baker (1 April 1931 – 7 Oktober 2011) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente On Her Majesty's Secret Service (1969) en The Spy Who Loved Me (1977), en in die televisiereeks Ruth Rendell Mysteries (1987).
Karlovy Vary
Karlovy Vary (Duits: Karlsbad, vroeër ook Carlsbad), geleë in die weste van Tsjeggië, is een van die bekendste en mees tradisieryke hersteloorde ter wêreld. Saam met twee ander hersteloorde – Františkovy Lázně (Franzensbad) en Mariënbad (Tsjeggies: Mariánské Lázně, Duits: Marienbad) – vorm Karlovy Vary die hartland van die sogenaamde Wes-Boheemse Driehoek van Mineraal- en Warmbaddens. Die stad met 'n bevolking van meer as 49 000 is in 'n nou vallei by die Teplárivier se monding in die Ohře (Duits: Eger) geleë. Voor die Tweede Wêreldoorlog was Karlsbad se bevolking nog merendeels Duitssprekend.
Andries Botha
Andries Botha (1952-) is ’n Suid-Afrikaans beeldhouer wat dikwels inheemse tegnieke, soos die weefwerk van vroue, in sy beelde inwerk om die waarde van kulturele gebruike van plaaslike gemeenskappe te illustreer. Hy werk ook met herwonne materiale soos rubber. Hy is veral bekend vir sy reuse-olifantprojekte.
Lewensloop
Andries Johannes Botha is op 22 September 1952 in Pretoria gebore en gradueer in die 1970's aan die Universiteit van Natal. As 'n jong man het hy beeldhouwerk en drukkuns beoefen. Hy maak sy eerste beeld in 1971 terwyl hy 'n student in Pietermaritzburg was, en hou sy eerste uitstalling in 1974.
Karlovy Vary
Die huidige stad se oorspronge strek terug tot in die 14de eeu. Volgens historiese oorlewerings het Karel IV, koning van Boheme en keiser van die Heilige Romeinse Ryk, tydens 'n jag op die warmbronne afgekom (een van sy jaghonde het per ongeluk daarin beland) en hier 'n nedersetting laat vestig wat sy naam sou dra en waaraan nog in sy eerste bestaansjaar, op 14 Augustus 1370, stadstatus toegeken is. 'n Ouer nedersetting, Wary of Vary, het hier of naby egter sedert die 10de eeu of selfs vroeër bestaan. Die warmbaddens was reeds in die 16de eeu uiters gewild by welvarende adellike families. As gevolg van brandrampe en oorstromings het min geboue uit dié tydperk bewaar gebly. So dateer die meeste van Karlsbad se argitektoniese besienswaardighede uit die stad se bloeitydperk in die 18de en 19de eeu.
Die oorheersende argitektoniese style is Neobarok en Neorenaissance. Twee Weense argitekte, Ferdinand Fellner en Hermann Hellmer, was meer as twee dekades in die destydse Karlsbad werksaam. Die prestigieuse projekte, wat hulle hier verwesenlik het, sluit die Grandhotel Pupp, die Keiserbadhuis (Kaiserbad), die stadskouburg, die Parkkollonades en die uitkyktoring Goetheblick in.
In 2021 is Karlovy Vary deur Unesco as wêrelderfenisgebied onder die sambreelterm "Historiese spa's van Europa" gelys, saam met Františkovy Lázně en Mariënbad (albei Tsjeggië); Spa (België); Baden bei Wien (Oostenryk); Bad Ems, Baden-Baden en Bad Kissingen (Duitsland); Vichy (Frankryk); Montecatini Terme (Italië); en Bath (Verenigde Koninkryk).
Andries Botha
Lewensloop
Hy het ook talle uitstallings gehou, onder andere in 2008 in Frankryk (Brittany) en die Kanariese Eilande, in 2011 in Suid-Korea en plaaslik gedurende 2010 en 2011 in Suid-Afrika.
Reusepantserakkedis
Die Reusepantserakkedis (Gerrhosaurus validus) is 'n akkedis wat voorkom in Limpopo, Mpumalanga en Kwazulu-Natal. Die reptiel is 50 tot 60 cm lank en leef in skeure in klipbanke.
Andries Botha
Lewensloop
Botha gebruik kuns om kommentaar op die sosiale en politieke uitdagings van sy tyd te lewer. Hy het vir 'n verskeidenheid temas werke geskep, insluitend die mede-bestaan van die mens met ander lewensvorme, kreatiwiteit, burgerskap en lewenslange leergierigheid.
Reusepantserakkedis
Voorkoms
Die reptiel het 'n plat lyf en die bene is kort, die stert lank en die kop betreklik klein. Die skubbe is plaatagtig met kolletjies. Dit skep 'n dwarsbandpatroon. Die jonger reptiele het duidelike swart en pienkgeel patrone.
Hulle leef van insekte, koggelmanders, geitjies, vye en bessies.
Hokkie
Hokkie is 'n balsport wat deur twee spanne gespeel word. Elke span bestaan uit elf spelers wat 'n gekromde stok gebruik om die bal op die grond te speel. Die veld is soortgelyk aan 'n sokkerveld en net soos by sokker word doele aangeteken wanneer die bal in die teenstanders se doelhok beland. Hokkie is 'n wintersport wat deur sowel mans as vroue gespeel word. Hoewel mans voor vroue in Suid-Afrika hokkie gespeel hel, het vrouehokkie baie vinniger ontwikkel en het Suid-Afrika al die wêreld se beste vrouehokkiespan gehad.
Geskiedenis
Daar word aanvaar dat hokkie die oudste bal-en-stokspel asook een van die heel oudste spansportsoorte is. Dit het waarskynlik sy oorsprong in 'n spel wat omstreeks 2000 v.C. in Persië gespeel is. Graftekeninge wat in Egipte gevind is, dui ook daarop dat 'n spel met 'n gekromde stok reeds duisende jare gelede daar gespeel is. In Westerse beskawings is spele soortgelyk aan die moderne hokkie veral in die Angel-Saksiese lande gespeel.
Die Ierse spel "hurly", die Skotse spel "shinty" en die Franse spel "hoquet" kan as regstreekse voorlopers van moderne hokkie beskou word. Die eerste hokkiereëls is in 1875 in Brittanje opgestel en die spel het op dreef gekom toe die bekende Wimbledonklub in 1883 en die Hockey Association in 1886 gestig is. Mettertyd is nog reëls amptelik bygevoeg. Vanuit Brittanje het die spel na die Britse kolonies en later die Europese vasteland versprei.
Reëls
Hokkie word deur twee spanne van elf spelers elk op 'n reghoekige veld met twee netdoelhokke aan weerskante gespeel. Die bal, omtrent so groot soos 'n krieketbal maar wit in plaas van rooi, word geslaan met 'n reguit stok waarvan die onderste punt gebuig is. Die kromming van die stok moet van hout en die kant waarmee die bal geslaan word, afgeplat wees. Die bal word gewoonlik op die grond langs geslaan, hoewel dit ook deur die lug geslaan mag word maar op so 'n wyse dat dit nie vir ander spelers gevaar inhou nie.
Die stok mag egter nooit hoër as 'n speler se skouer opgelig word nie. Die doelwagter is die enigste speler wat die bal met alle liggaamsdele mag keer en dit ook mag skop of gooi. Daarom dra hy beenskutte, handskoene en soms ook 'n gesigskerm. Ander spelers mag die bal slegs met die stok of die hand stop, maar mag dit nooit skop of gooi nie. 'n Wedstryd begin met die sogenaamde instok.
Die bal word op die middelpunt van die veld geplaas en een speler van elke span moet die grond en mekaar se stokke (bokant die bal) drie keer liggies tik. Die speler wat die bal daarna eerste raak, slaan dit na sy spanmaats, wat dit veld op na die teenstanders se doelhok probeer speel. Wanneer ŉ speler in besit van die bal is, mag geen ander speler tussen hom en die bal inbeweeg of hom met sy stok hinder nie. Onkantspel, dit wil sê wanneer ŉ aanvallende speler in die teenstander se halfgebied voor die bal en voor minder as drie verdedigende spelers is, word met 'n vryhou aan die verdedigende span gestraf. Doele mag net van binne die doelsirkel aangeteken word, en die meeste doele volg na 'n hoekhou wat toegeken word vir oortredings deur verdedigende spelers.
Wedstrydsport
Naas wêreldkampioenskapstoernooie is die hokkietoernooie by die Olimpiese Spel e die belangrikste wedstryde. Net manshokkie word by die Spele toegelaat. Die land wat tot dusver die meeste goue medaljes verower het, is Indië, wat tussen 1928 en 1956 onoorwonne was en ook in 1964 gewen het. Ander lande wat die afgelope dekade sterk na vore getree het, is Pakistan, wat in 1960 en 1968 goue medaljes verower het, asook Wes-Duitsland, Nederland, Brittanje en Nieu-Seeland.
Hokkie in Suid-Afrika
Hokkie is in Suid-Afrika reeds voor die eeuwisseling deur mans gespeel. Die heel eerste wedstryd het in 1899 in Kaapstad plaasgevind. Dit was egter die vroue wat in 1923 die eerste landwye unie, die Suid-Afrikaanse Vrouehokkie-unie, gestig het. Danksy die groot belangstelling in hokkie as wintersport by skoolmeisies en universiteitstudente, tel Suid-Afrika se vroue tans onder die wêreld se beste speelsters. Suid-Afrika het in 1925 sy toetrede tot internasionale hokkie gemaak toe 'n Engelse vrouespan die land besoek en al die toetse gewen het.
Inger-Lise Gaarde
Inger-Lise Gaarde (25 Mei 1926 – 5 September 1992) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Bordellet (1972), Up and at 'Em, Amalie (1973), Me, Too, in the Mafia (1974), en Per (1975).
Hokkie
Hokkie in Suid-Afrika
Die Springbokdames se eerste oorsese toer was in 1926/ 27, toe hulle ook hul eerste internasionale oorwinning behaal het deur Frankryk met 5-1 te klop. Talle internasionale wedstryde het gevolg en in 1950 het Suid-Afrika die Internasionale Federasie van Hokkieverenigings se wêreldtoernooi aangebied. Teen die middel van die sestigerjare was Suid-Afrika se vrouehokkie so sterk dat die Springbokke in 1965 die ewe-sterk Engelse span geklop het. Twee jaar later, onder leiding van hul kapteine, Angela Harrison, was die span op 'n internasionale toernooi in Wes-Duitsland onoorwonne en kon dus aanspraak maak daarop dat hul die beste vrouespan ter wêreld is. Hierdie prestasie was aan speelsters soos onder andere Annette van Pletzen, Thelma Martin, Denise Bullough en Rina van Zyl te danke.
Weens politieke druk kon Suid-Afrikaanse spanne egter sedert 1967 nie meer aan amptelike kampioenskapsbyeenkomste oorsee deelneem nie. Manshokkie in Suid-Afrika het veeI stadiger as die van vroue ontwikkel en die eerste Springbokspan is eers in 1948 gekies vir ŉ besoek deur 'n Britse uitnodigingspan, die Swallows. Die Springbokke het die toets gewen, maar die eerste groot deurbraak op internasionale gebied het eers in 1957 gekom toe die Suid-Afrikaanse mansspan op 'n uitgebreide toer deur Europa oorwinnings oor Engeland, Ierland, Frankryk, Finland en Oostenryk behaal het.
Soorte
Daar is verskeie hokkiesoorte, wat verskil in gewildheid weens verskeie faktore.
Die verskillende soorte sluit in:
Chris Pelser
Abraham Christoffel Pelser (1943 - 2007) was 'n Afrikaanse skrywer en is op 24 Junie 1943 in Pretoria gebore.
Lewe en werk
Hy ontvang sy skoolopleiding aan Grey Kollege in Bloemfontein en ook in Kaapstad waarna hy in 1961 aan die Hoërskool Monument op Krugersdorp matrikuleer. Na 'n jaar as klerk in die Departement van Justisie in die staatsdiens word hy redaksielid van Die Transvaler in Johannesburg. Hierna dien hy in die redaksie van die Sondagstem en wanneer hierdie koerant sluit word hy in 1968 'n subredakteur by Die Vaderland in Johannesburg. Hy besluit hierna om in die regte te studeer en skryf hom in aan die Universiteit van Suid-Afrika vir 'n B.Juris-graad, wat hy in 1974 behaal. In hierdie tyd werk hy as leerklerk by 'n prokureursfirma in Nylstroom, terwyl hy in Warmbad (Bela-Bela) woon. Hy slaag ook in die prokureurstoelatingseksamen, maar besluit later teen 'n loopbaan in die regte.
Hierna verhuis hy weer na Johannesburg en werk as subredakteur by Rooi Rose en dan by Die Transvaler. Daarna aanvaar hy 'n betrekking by Van der Walt-Uitgewers in Pretoria, later as uitgewer by Perskor in Johannesburg en dan as uitgewer by Jutalit. Hierna word hy 'n taalpraktisyn. Hy besluit om verder te studeer aan die Universiteit van Pretoria en behaal in 1999 die B.A. Honneurs-graad in Afrikaans met lof. In 2001 verwerf hy die M.A.-graad met lof met 'n verhandeling oor “Die literêre biografie – 'n terreinverkenning”. Hierdie verhandeling besorg in 2001 aan hom die Marius Jooste-medalje vir die beste M.A.-verhandeling.
Prosa vir volwassenes
Reeds op skool begin hy skryf en hy stuur vanaf sy standerd agt-jaar verskeie kortverhale na tydskrifte, wat egter almal afgekeur word. Wanneer hy in die joernalistiek beland begin hy ernstig skryf en stuur 'n manuskrip met twee novelles na Tafelberg-Uitgewers. Die keurder was Jan Rabie, wat die novelles afkeur vir publikasie, maar hom aanmoedig om aan een daarvan te werk en dit weer voor te lê, aangesien dit belofte toon. Hy verwerk later die manuskrip en dit word as “Engel op die stofpad” gepubliseer, wat gunstig ontvang word. Hierdie verhaal van die matriekseun Hein wat verlief raak op sy nonne-onderwyseres Maria word ook aan die Johannesburg College of Education voorgeskryf. Die boek ondersoek veral die samelewing se oorheersende invloed op die vorming van idees en die impak wat dit op mense en hulle verhoudings het.
“Die gekruisigdes” is sy eerste gepubliseerde werk, hoewel dit na “Engel op die stofpad” geskryf is. Dit is die skrywer Pierre se lewensverhaal, met die kruisigingsmotief en die betekenis daarvan wat die simboliese agtergrond gee vir die gebeure en ook in die titel weerklank vind. Christus het wel gesterf aan die kruis, maar dit is sodat die mense kan lewe, nie dat hulle moet sterf nie, al sterf hulle ook. Pierre het 'n verhouding met Elsa, maar haar ouers is daarteen gekant en na haar dood verlaat hy die land om verder te studeer in Parys. Hier ontmoet hy die skilder Gisèle en hulle beplan om te trou. Sy word egter gediagnoseer met ongeneeslike bloedkanker en Pierre keer eerder terug na Suid-Afrika, sonder dat hy weet dat sy verwagtend is. In Suid-Afrika trou hy met die voorsitter van die Akademie se dogter nadat sy hom vertel dat sy verwag, maar sy het 'n miskraam en hulle skei. Hierdie is 'n eksperimentele roman waarin die simboliek van lewe en dood en die lewe as hellevaart oorheers. Die karakters kom nie werklik uit die verf uit nie en hulle optredes en die gebeure word dus nie voldoende gemotiveer nie.
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Die Gereformeerde Kerke is 'n Christelike kerk in Suid-Afrika wat in 1859 in Rustenburg gestig is. Lede van die kerk word soms na verwys as Doppers. As een van die oudste kerkverbande onder die Afrikaners, word dit beskou as een van die Drie Susterkerke.
Chris Pelser
Prosa vir volwassenes
“Die dood van 'n droster” speel af in 'n apokaliptiese tydperk waar die wêreld besig is om deur atoombomme vernietig te word. Die soldaat Jan Smit dros van sy eenheid op die verwoeste Bosveldse dorpie Louterwater wanneer hy Lilly, 'n vrou uit sy verlede, weer raakloop. Saam met haar gaan hy dan op soek na sy verlore dogtertjie, Clara. Terwyl hy in 'n ondergrondse sel op sy teregstellers wag na sy skuldigbevinding vir sy drostery, vertel hy die storie van die soektog en sy verlede. Die gegewe vind neerslag in 'n meer dimensionele soeke na sin in 'n wêreld waar uiteindelik geen bevryding moontlik is nie, met 'n toepassing op die Bybelse eindtye en Jan Smit se reis as 'n soort hellevaart.
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Geskiedenis van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
duimnael|regs|210px|Die [[Gereformeerde kerk Heilbron.]] duimnael|links|210px|Die [[Gereformeerde kerk Pretoria.]] duimnael|regs|210px|Die [[Gereformeerde kerk Pretoria-Wonderboom-Suid.]] duimnael|links|210px|Die [[Gereformeerde kerk Reddersburg.]] duimnael|regs|180px|Die [[Gereformeerde kerk Heidelberg, ontwerp deur Pieter Dykstra.]] duimnael|regs|170px|Die [[Gereformeerde kerk Sannieshof.]] regs|200px|duimnael|Die [[Gereformeerde kerk Postmasburg.]] regs|220px|duimnael|Die [[Gereformeerde kerk Port Elizabeth.]] duimnael|regs|220px|Die [[Gereformeerde kerk Fauresmith.]]
Chris Pelser
Prosa vir volwassenes
Pelser word versoek om 'n bydrae te maak vir 'n versamelbundel kortkortverhale en skryf dan 'n trilogie wat in “Kort-kort” gepubliseer is. Dit is die begin van sy kortverhaalbundel “Soveel nagte plotseling”, wat soos 'n novelle gelees kan word aangesien die verhale in mekaar pas en deurentyd by mekaar aansluit. Die verskillende perspektiewe en intertekstuele gesprekke tussen die verskillende verhale sorg vir 'n besonder hegte bundeleenheid. Die titel van die bundel is ontleen aan Uys Krige se vertaling van Paul Éluard se “Le front couvert”, wat Pelser in die verhaal “Ag ja, sug die kondukteur, so lyk die nuwe Suid-Afrika” aanhaal. Die agtergrond vir die verhale is 'n politieke geweldsituasie, afwisselend in die nuwe Suid-Afrika en tydens die beleg van Praag. In die verhale is die liefde en die erotiek telkens ter sprake, met die basiese gegewe 'n man (slegs C genoem) wat tussen twee liefdes staan, sy vrou H in 'n liefdelose huwelik en sy minnares M, tot wie hy hom intellektueel en liggaamlik aangetrokke voel. Daar is verskeie terugkerende motiewe, soos die voël, die bad, prop en skoene en dan die kontras tussen die geweld in Praag en Suid-Afrika, waar Praag as die moeder van alle stede as bron beskou word.
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Geskiedenis van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
In die vroeë 1800's het die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Kaapkolonie vanaf Nederland die "nuwe" Psalmboek ingevoer in die erediens. Baie van die liedere in hierdie boek het die Belydenisskrifte (Nederlandse Geloofsbelydenis, Heidelbergse Kategismus en die Dordtse Leerreëls) soos vasgestel by die Sinode van Dordtrecht in 1618/1619, weerspreek.
Die wyse van kerkregering het toenemend mag aan die staat en sinodale vergaderings gegee, en die gesag van plaaslike kerkrade daaraan ondergeskik gemaak.
Chris Pelser
Prosa vir volwassenes
Hy skryf ook die geskiedenis van die Suid-Afrikaanse Buro vir Standaarde, “Standardisation in South Africa”.
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Geskiedenis van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Hierdie veranderinge het toenemend onrus onder 'n klein hoeveelheid lidmate veroorsaak. Van die begin af was daar lidmate wat nie die gesange wou sing nie. Die uitgangspunt onder hulle was: "In Gods huis Gods lied".
Chris Pelser
Jeugverhale
Wanneer die jeugtydskrif Patrys hom vra om 'n verhaal te skryf, begin hy ook werk lewer vir hierdie mark. Vir Patrys skryf hy 'n atletiekstorie en met hierdie verhaal as basis skryf hy dan die veel langer “Die ander wenpaal”, waarvoor hy die J.P. van der Walt-toekenning vir Letterkunde ontvang. Braam Brink is in standerd agt en verlief op Esté. Bert Geyer is ook in standerd agt en is die skool se sportheld en beste bokser, atleet en rugbyspeler. Bert is jaloers op Braam omdat Esté hom verkies en knou dan vir Braam af. Op 'n dag verloor Braam sy humeur en baklei terug, waarna Bert hom lelik afransel. Op sy eie begin Braam dan oefen om met Bert te kan afreken, maar hy leer eindelik dat die lewe se mooiste oorwinnings sonder geweld behaal word.
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Geskiedenis van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
In 1859 het 15 broeders besluit om hulle af te skei van die Nederduitsch Hervormde Kerk in Transvaal. Onder hulle was onder andere Paul Kruger, latere president van die Zuid-Afrikaanse Republiek.
Chris Pelser
Jeugverhale
In “As pa eendag huis toe kom” is Thys Ackerman in standerd sewe. Sy pa is reeds vir drie jaar weg omdat sy ma sê dat hy oorsee studeer. Thys droom van die dag dat sy pa sal huis toe kom, maar miskien het sy ma nie die volle waarheid vertel nie. Wanneer sy pa wel terugkeer, is dit anders as waarvoor Thys gehoop het. In die proses leer Thys egter vele waardevolle lewenslesse en word hy 'n man.
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Geskiedenis van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Hulle het op 10 Februarie 1859 'n vergadering belê onder 'n seringboom by Rustenburg. By hierdie vergadering het 300 lidmate hulle laat inskrywe as lidmate van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika. Ds. Dirk Postma, wat 'n besoekende predikant uit Nederland was, is gevra om hulle predikant te wees, en hy het die beroep aangeneem en hom in Suid-Afrika gevestig.
Chris Pelser
Jeugverhale
“Hoor hoe sing die reënboog” word in Engels vertaal as “Hear the rainbow sing” en word ook herdruk. Stephan is 'n belowende pianis wat saam met Lucille en die Jeugorkes in die stadsaal optree. Hy kry egter rumatiekkoors, wat sy gehoor aantas, seker die ergste dinge wat kan gebeur met iemand wat klank sy loopbaan wil maak. Hierdie groot terugslag dwing hom om sy uitkyk op die lewe te verander en hy besef dat die mooiste musiek van binne 'n mens kom en dat selfs die reënboog kan sing.
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Geskiedenis van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Daar het spoedig die behoefte ontstaan vir die opleiding van predikante en onderwysers. Die eerste opleiding is op Burgersdorp in die Oos-Kaap gedoen waar die Teologiese Skool Burgersdorp in 1869 geopen het, maar na die Anglo-Boereoorlog is dit in 1905 verskuif na Potchefstroom.
Chris Pelser
Jeugverhale
Pelser skryf ook 'n biografie oor die kwadrupleeg Lane Flane getitel “Reënboog oor die vlakte”. Lane het as matriekseun van die Oos-Vrystaat in 1966 'n besering op die rugbyveld opgedoen wat hom totaal verlam gelaat het. Met feitlik bomenslike vasberadenheid kry hy sy matrieksertifikaat, leer om met 'n stokkie in die mond te tik, behaal sy B.A.-graad met Sielkunde as hoofvak aan die Universiteit van Suid-Afrika en skryf nege boeke en vele tydskrifartikels. In 1988 is Lane Flint getroud.
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Geskiedenis van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Uit hierdie skool het die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys gegroei tot 'n volwaardige universiteit, met die Fakulteit Teologie wat onder andere dien as 'n teologiese skool vir die opleiding van predikante.
Chris Pelser
Jeugverhale
Vir die jeug vertaal hy 'n aantal boekies wat inligting oor tegniese onderwerpe op verstaanbare wyse aan kinders oordra. Hierdie boekies sluit in “Vuurpyle en ruimtevaart”, “Vroeë vliegtuie” en “Fotografie en film”.
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Die Gereformeerde Kerke vandag
Die volle naam van die Kerkverband is Die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika (GKSA).
Chris Pelser
Poësie
Vanaf 1974 verskyn daar gedigte van hom in Tydskrif vir Letterkunde. Sy debuut as digter maak hy met “Uur van die aap”. Die titel verwys na die Egiptiese mitologie en wel Apis die bul, die gewildste van die heilige diere, wat profetiese vermoëns besit. Die bundel is hoofsaaklik gemoeid met 'n apokaliptiese eindtyd, 'n uur van openbaring. Hierin word onder andere die Griekse en Egiptiese mitologie, die Bybel en die Suid-Afrikaanse geskiedenis betrek, waar die gegewe telkens van toepassing gemaak word op die kontemporêre en getransponeer word na die bekende in Suid-Afrika. “Afro-ditto” bevat verse van 'n intellektuele spel met die liefde en die titel verwys dan ook na Afrodite, die Griekse godin van liefde, met “ditto” wat herhaling of dieselfde beteken. Hoogtepunte in hierdie bundel is “Hond in Pompeji” en “Flucht”. Van sy gedigte word in verskeie versamelbundels opgeneem, insluitende “Groot verseboek”, “Die Afrikaanse poësie in 'n duisend en enkele gedigte”, “Poskaarte”, “Digters en digkuns”, “Goudaar”, “Kraaines” en “Die mooiste Afrikaanse liefdesgedigte”.
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Die Gereformeerde Kerke vandag
Die Algemene sinode vergader al om die derde jaar in Potchefstroom.
Chris Pelser
Publikasies
Fiksie
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Die Gereformeerde Kerke vandag
Die Kerke bestaan uit 415 gemeentes in die Republiek van Suid-Afrika, Namibië, Zimbabwe en Lesotho. Woordbediening vind plaas in al 11 die amptelike tale in Suid-Afrika en Frans.
Chris Pelser
Publikasies
1971 - Die gekruisigdes
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Die Gereformeerde Kerke vandag
Verder het die Kerke ekumeniese bande met kerke op al die vastelande.
Chris Pelser
Publikasies
1972 - Engel op die stofpad
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Liedboek van die Gereformeerde Kerke
Die Gereformeerde Kerke gebruik vandag nog net Skrifberymings saam met die Psalms in hulle liedboek. 'n Skrifberyming is 'n gedeelte van die Bybel wat omdig is. Tot onlangs nog was daar net 50 Skrifberymings, maar nuwe skrifberymings word bygevoeg.
Chris Pelser
Publikasies
1977 - Die ander wenpaal
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Liedboek van die Gereformeerde Kerke
Buiten die liedere bevat die liedboek ook nog die volgende :
Chris Pelser
Publikasies
1978 - As Pa eendag huis toe kom
1979 - Uur van die aap
1980 - Die dood van 'n droster
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Kerkregering
Gemeentes werk saam in kleiner streke (genoem Klassisse), groter streke (Streeksinodes) en almal kom saam in die Algemene sinode. Besluite wat hier geneem word is besluite van al die gemeentes gesamentlik.
Chris Pelser
Publikasies
1983 - Hoor hoe sing die reënboog
Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika
Kerkregering
Kritiek dat die gemeentes wat die GKSA vorm van die beginsel van Christusregering en ander beginsels van die Reformasie afwyk, bestaan. Hierdie sake word reeds 'n geruime tyd op die GKSA Forum bespreek. Omdat Christus deur sy Woord en Gees regeer (sien Heidelbergse Kategismus, Sondag 48), bring dit spanning as belangrike beginselbesluite op kerklike vergaderings geneem word volgens die gevoel van mense, en nie gebaseer op die Heilige Skrif nie. Dit het reeds daartoe gelei dat die Gereformeerde gemeente Bet-El buite die GKSA kerkverband geplaas is.
Chris Pelser
Publikasies
1986 - Afro-ditto
1990 - Don de Ridder
1991 - Soveel nagte plotseling
1998 - Reënboog oor die vlakte
Nie-fiksie
1995 - Standardisation in South Africa
Vertalings
1979
Nowgorod-oblast
Nowgorod-oblast (Russies: Новгоро́дская о́бласть, Nowgorodskaja oblast) is ’n oblast (deelgebied) van Rusland. Dit lê tussen Moskou en Sint Petersburg in die Noordwestelike Federale Distrik en die hoofstad is Weliki Nowgorod.
Van die oudste Russiese stede, soos Weliki Nowgorod en Staraja Roessa, is hier geleë. Die historiese monumente van Weliki Nowgorod en die omgewing is ’n Unesco-wêrelderfenisgebied.
Geografie
Nowgorod-oblast grens aan Leningrad-oblast in die noorde en noordweste, Wologda-oblast in die ooste, Twer-oblast in die suide en suidooste en Pskof-oblast in die suidweste.
Die westelike deel is ’n laagland om die Ilmen-meer, terwyl die oostelike deel ’n hoogland is (die noordelike uitlopers van die Waldai-heuwels). Die hoogste punt is Berg Rizjocha (296 m).
Demografie
Nowgorod-oblast se bevolking is volgens die 2002-sensus 694 355, die laagste van al die oblaste in die Europese deel van Rusland. Een van die redes is dat die streek swaar getref is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Altesaam 70% van die bevolking woon in die tien stede en dorpe.
Die bevolking is redelik homogeen, met net vyf volke met meer as 2 000 mense tydens die laaste sensus. Sowat 93,92% is Russe, en die res is Oekraïners, Belarusse, Roma, Tatare en ander klein groepe.
Ekonomie
Nowgorod-oblast is bekend vir sy wetenskap- en arbeidsintensiewe sektore, veral in die chemiese en die woudbedryf. Die ingenieurs-, metaalwerk-, elektronika-, chemiese, woud- en papierbedryf vervaardig amper die helfte van die streek se markbare produkte.
Die grootste nywerheidsentrums is Weliki Nowgorod, Staraja Roessa en Borowitsji.