cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Klein Magellaanse Wolk
Waarnemingsgeskiedenis
thumb|links|180px|Die Klein Magellaanse wolk, soos afgeneem deur ’n amateursterrekundige. Tussen 1834 en 1838 het John Herschel die suidelike naghemel in Kaapstad deur sy 36 cm-reflektorteleskoop bespied. Hy het die KMW beskryf as ’n wolkerige massa lig met ’n ovaal vorm en helder kern. In dié streek het hy ’n konsentrasie van 37 newels en sterreswerms aangeteken.
Kondensasie
Toepassings van kondensasie
Omdat kondensasie 'n natuurlike verskynsel is, kan dit dikwels gebruik word om water in groot hoeveelhede vir menslike gebruik te genereer. Baie strukture word uitsluitlik gemaak met die doel om water te versamel uit kondensasie, soos lugputte en misheinings. Sulke stelsels kan dikwels gebruik word om grondvog te behou in gebiede waar aktiewe verwoestyning plaasvind—so veel so, dat sommige organisasies opleiding verskaf rakende water kondenseerders aan mense wat in geaffekteerde gebiede woon, om hulle te help om die situasie effektief te hanteer.
Dit is ook 'n belangrike proses in die vorming van deeltjies se bane in 'n wolkkamer. In hierdie geval dien die ione as kernvormingsentrums vir die kondensasie van die damp en die verskyning van die sigbare "wolk" bane.
Mitraïsme
duimnael|230px|Die twee kante van ’n Mitraïstiese reliëfwerk. Rome, 2de-3de eeu v.C. ([[Louvre).]]
Kondensasie
Biologiese aangepastheid
Talle lewende wesens maak gebruik van water wat toeganklik gemaak is deur kondensasie. 'n Paar voorbeelde van hierdie is die Australiese Bergduiwel, die Darkling-kewers van die Namibiese kus, en die rooihoutboom van die Weskus van die Verenigde State van Amerika.
Mitraïsme
Mitraïsme of Mithraïsme, ook bekend as die Mitraïstiese misterieë, was ’n misteriegodsdiens wat gesentreer was om die god Mitras en van die 1ste tot die 4de eeu in die Romeinse Ryk beoefen is. Die god was ook bekend as Mithras, Mitra of Mithra.
Klein Magellaanse Wolk
Waarnemingsgeskiedenis
thumb|200px|Die Klein Magellaanse Wolk met die [[bolswerm 47 Tucanae regs.]]
Kondensasie
Kondensasie in konstruksie van geboue
Interstrukturele kondensasie kan veroorsaak word deur termiese brûe, onvoldoende of ontbrekende isolasie, dampdigting of geïsoleerde glas.
Mitraïsme
Die godsdiens is geïnspireer deur die Iranse aanbidding van Mitra, hoewel die Griekse Mitras soms verbind word met ’n nuwe en aparte kultus; daar word gedebatteer oor die vlak van kontinuïteit tussen die Persiese en Grieks-Romeinse praktyk. Die misterieë was gewild onder Romeinse militêre.
Aanhangers van Mitraïsme het ’n ingewikkelde stelsel van sewe grade van inwyding en gemeenskaplike rituele maaltye gehad. Ingewydes het hulself syndexioi genoem: hulle "wat deur die handdruk verenig is". Hulle het in ondergrondse tempels bymekaargekom wat mithraea (enkelvoud: mithraeum) genoem is en waarvan baie bewaar gebly het. Dit lyk of die middelpunt van die kultus in Rome was.
Klein Magellaanse Wolk
Eienskappe
’n Brug gas verbind die Groot en Klein Magellaanse Wolk, wat dui op getywisselwerkings tussen dié sterrestelsels. Die twee stelsels het ’n gesamentlike omhulsel van neutrale waterstof, wat daarop dui dat hulle lank reeds swaartekraggebonde is. Die gasbrug is ’n stervormingsgebied.
Fluit
Blokfluit
Tot die blokfluitfamilie behoort die sopraninoblokfluit (omvang F tot A-mol ' ''' ), die sopraanblokfluit (omvang C tot D-mol""), die altblokfluit (omvang F' tot A-mol"'), die tenoorblokfluit (omvang C' tot D-mol"'), die basblokfluit (omvang F tot F") en die grootbasblokfluit en die kontrabasblokfluit, wat elkeen 'n omvang van twee oktawe het, vanaf onderskeidelik B-mol en F.
Klein Magellaanse Wolk
Eienskappe
In 2017 is ’n digte wolk in die KMW ontdek wat moontlik ook die gevolg is van die wisselwerkings met die GMW.
Die astrofisici D.S. Mathewson, V.L. Ford en N. Visvanathan het voorgestel dat die KMW eintlik in twee gedeel is, met ’n kleiner deel wat sowat 30 000 ligjare agter die hoofdeel lê soos van die Aarde af gesien. Hulle glo wisselwerkings met die GMW in die verlede het die KMW in twee gekloof en dat die twee dele al hoe verder van mekaar af beweeg. Hulle het die kleiner deel die "Mini- Magellaanse Wolk" gedoop.
Mitraïsme
Talle argeologiese vondste, insluitende vergaderplekke, monumente en artefakte, het bygedra tot moderne kennis oor Mitraïsme. Die ikoontonele van Mitras wys hoe hy uit ’n rots gebore word, ’n bul doodmaak en deelneem aan ’n banket saam met die god Sol (die son).
Materiaal oor die kultus is op sowat 420 terreine ontdek. Onder die voorwerpe wat gevind is, is sowat 1 000 inskripsies, 700 voorbeelde van die toneel waarin hy die bul doodmaak en sowat 400 ander monumente. Daar word geraam daar was minstens 680 mithraea in Rome. Geen geskrifte het bewaar gebly nie; beperkte inligting kan afgelei word van die inskripsies en kort verwysings in Griekse en Latynse letterkunde. ’n Vertolking van die fisieke bewyse is steeds problematies.
Die Romeine het gedink die misterieë het ’n Persiese of Zoroastriese oorsprong. Sedert die vroeë 1970's is verskille opgemerk tussen die Persiese aanbidding van Mitra en die Romeinse Mitraïstiese misterieë. In dié opsig word Mitraïsme soms beskou as ’n mededinger met die vroeë Christendom.
Naam
Die woord "Mitraïsme" is ’n moderne term. Skrywers uit die Romeinse tydperk het daarna verwys as die "Mitraïstiese misterieë", "misterieë van Mitras" of "misterieë van die Perse". Moderne geleerdes verwys soms na die Grieks-Romeinse godsdiens as "Romeinse Mitraïsme" of "Westerse Mitraïsme" om dit te onderskei van die Persiese aanbidding van Mitra.
Ikonografie
’n Groot deel van Mitras se kultus is bekend uit reliëf- en beeldhouwerk. Verskeie pogings is al aangewend om die materiaal te vertolk.
Die mees algemene eienskap van die aanbidding van Mitras in die Romeinse Ryk was van die god wat ’n bul doodmaak. Ander werke beeld hom uit waar hy uit ’n rots gebore word of saam met Sol eet. Maar die beeld van waar hy ’n bul doodmaak, is altyd in die middelste nis. Tekste om dié toneel te verduidelik is baie skaars.
Dit lyk of die praktyk om die god uit te beeld waar hy ’n bul doodmaak, tot die Romeinse Mitraïsme beperk is. Volgens David Ulansey is dit "miskien die belangrikste voorbeeld" van duidelike verskille tussen die Iranse en Romeinse tradisies: "...daar is geen bewyse dat die Iranse god Mitra ooit iets te doen gehad het met die doodmaak van ’n bul nie".
Bultoneel
In elke mithraeum was die middelste kunswerk ’n voorstelling van Mitras wat ’n heilige bul doodmaak, ’n daad wat "tauroktonie" genoem word. Dit kon ’n reliëf of vrystaande kunswerk wees, en soms is ander detail uitgelaat.
duimnael|links|240px|’n Romeinse tauroktonie-reliëf van [[Aquileia (omstreeks 175 v.C.; Kunsthistorisches Museum, Wene).]] Die kunswerk het Mitras uitgebeeld in Anatoliese drag en ’n Frigiese pet; hy kniel by die uitgeputte bul terwyl hy dit met sy linkerhand aan sy neusvleuels vashou en met sy regterhand steek. Terwyl hy dit doen, kyk hy oor sy skouer na die figuur van Sol. ’n Hond en slang reik uit na die bloed. ’n Skerpioen gryp die bul aan sy geslagsdele. ’n Raaf vlieg daar rond of sit op die bul. Drie koringare kom uit die bul se stert, soms uit die wond. Die bul is dikwels wit. Die god sit op ’n onnatuurlike manier op die dier met sy regterbeen wat ’n hoef vaspen en met die linkerbeen gebuig terwyl dit op die dier se rug of sy rus. Twee fakkeldraers, Cautes en Cautopates, staan weerskante; hulle is nes Mitras aangetrek. Cautes wys sy fakkel na bo en Cautopates syne na onder. Soms hou Cautes en Cautopates herderstawwe vas in plaas van fakkels.
Die toneel speel in ’n grot af waarheen Mitras die bul gedra het nadat hy dit gejag en gery het om dit uit te put. Soms is die grot omring deur ’n sirkel waarop die 12 tekens van die diereriem voorkom. Buite die grot, links bo, is Sol, die son, met sy kroon van vlamme. ’n Ligstraal skyn dikwels op Mitras. Regs bo is Luna, die maan.
Soms is die sentrale tauroktonie omraam deur ’n reeks bykomende tonele links, bo en regs, wat gebeure in Mitras se verhaal uitbeeld: Mitras wat uit ’n rots gebore word, die waterwonderwerk, die jag en ry van die bul, ’n ontmoeting met Sol wat voor hom kniel, waar hy bladskud met Sol en ’n maaltyd met hom deel, en sy opstyging na die hemel in ’n strydwa. In sommige gevalle is die god naak. Van die reliëfwerke is so gemaak dat hulle om ’n as kan draai. Op die rugkant is ’n uitspattige feestoneel. Dit dui daarop dat die toneel waar die bul doodgemaak word, in die eerste deel van die fees gebruik is; daarna is dit omgedraai en die tweede toneel is vir die tweede deel van die fees gebruik.
Ander tonele
duimnael|140px|’n Figuur met die kop van ’n leeu uit die mithraeum in Sidon, [[Libanon (500 v.C., Louvre).]]
Die belangrikste toneel naas die tauroktonie in Mitraïstiese kuns is die sogenaamde bankettoneel. Dit beeld Mitras en Sol uit wat ’n feesmaal geniet op die huid van die doodgemaakte bul.
In die geboortetoneel word gewys hoe Mitras uit ’n rots gebore word terwyl hy reeds ’n jeugdige is. In die een hand hou hy ’n dolk en in die ander ’n fakkel vas. Buiten ’n Frigiese pet is hy naak en hy staan met sy bene bymekaar. Daar is verskeie variasies van die toneel.
Een van die kenmerkendste eienskappe van die misterieë, maar waarvan min bekend is, is die beeld van ’n naakte man met die kop van ’n leeu wat dikwels in Mitraïstiese tempels aangetref word. ’n Slang (of twee, soos by ’n boodskapperstaf) is om sy lyf gedraai, met die slang se kop wat dikwels op dié van die leeu rus. Die leeu se mond is dikwels oop en dit gee die gesig ’n skrikwekkende voorkoms. Hy het gewoonlik vier vlerke, een of twee sleutels en ’n septer. Op een beeld kom die naam van die vier seisoene op die vlerke voor en ’n weerligstraal loop oor sy bors. Hoewel figure met die kop van ’n dier algemeen voorkom in Egiptiese en Gnostiese uitbeeldings van dié tyd, is niks soortgelyks al gevind nie.
Uit inwydingsgeskrifte is dit bekend dat die figuur se naam Arimanius is; dit is ’n Latynse vorm van die naam Ahriman, ’n demoniese figuur in die Zoroastriese goderyk. Uit inskripsies is dit duidelik Arimanius was ’n Mitraïstiese godheid. Verskeie ander gode as Ahriman word egter ook as moontlikhede genoem. Wat redelik seker is, is dat hy verbind is met tyd en seisoensverandering. duimnael|links|220px|’n Reliëfwerk met die oorspronklike kleure (ná opknapping), omstreeks 140-160 n.C.; uit [[Straatsburg|Argentoratum (Musée archéologique (Strasbourg).]]
Rituele en aanbidding
Ingewydes in die Mitraïstiese misterieë moes ’n eed van geheimhouding en toewyding aflê. In sommige grade het dit ingesluit die opsê van ’n katesisme, waarin die ingewyde ’n reeks vrae oor die inwydingsimbole korrek moes beantwoord.
Feitlik geen geskrifte of eerstehandse weergawes van die hoogs geheime rituele het bewaar gebly nie. Die mure van die mithraea was gewoonlik afgewit en vol graffiti. Dit, tesame met inskripsies op Mitraïstiese monumente, is die hoofbron van inligting oor die kultus.
Uit argeologiese vondste is dit duidelik die meeste rituele het met feesviering gepaardgegaan – eetgerei en kosoorblyfsels word meestal op die terrein van mithraea  gevind. Dit sluit in dierebene en vrugtereste. Vir hul feeste het die ingewydes op klipbanke gesitlê wat aan die lang sye van die mithraeum geleë was. Daar was gewoonlik plek vir 15 tot 20 mense; selde vir 40 of meer. Die grootte van die tempels was egter nie ’n aanduiding van hoe groot die gemeentes was nie.
Elke mithraeum het op die verste punt, onder die uitbeelding van die tauroktonie, verskeie altare gehad. Daar was ook op ander plekke kleiner altare. Elke altaar het die naam van ’n ingewyde vertoon wat dit aan Mitras opgedra het uit dankbaarheid vir gunste wat ontvang is. Oorblyfsels van die ingewande van diere dui daarop dat die altare gereeld gebruik is. Daar is drie keer per dag tot die son gebid, en Sondae was besonder heilig.
Dit is te betwyfel of daar ’n deurlopende leerstelling was. Dit kon van plek tot plek verskil het. Die ikonografie stem egter oral ooreen. Daar was geen sentrale gesag nie; elke tempel hy sy eie amptenare gehad. Namate ingewydes deur die grade gevorder het, kon hulle van tempel verwissel.
Mithraeum
duimnael|260px|’n Mithraeum wat in [[Italië ontdek is.]] duimnael|’n Rekonstruksie van 'n mithraeum.
Tempels van Mitras was onder die grondvlak en het geen vensters gehad nie. Hulle was meestal klein en sonder enige spesiale eienskappe van buite. Hulle was dikwels goedkoop gebou omdat die ingewydes verkies het om telkens ’n nuwe tempel te bou in plaas daarvan om bestaande geboue te vergroot. Die tempels het die grot verteenwoordig waarheen Mitras die bul gedra en waar hy hom doodgemaak het. Soms is die grotwande met pleister nagemaak. Die geboue was gewoonlik naby fonteine of strome geleë; dit lyk of vars water vir sekere rituele nodig was. Daar was meestal ’n wasbak in die gebou.
Mithraea wat bewaar gebly het, gee ’n aanduiding van die strukture. Daar was by die ingang en ook elders klein kamertjies waar goed gestoor of kos berei is. Mithraeum is ’n moderne term – Mitraïste het gewoonlik na hul tempels verwys as speleum of antrum ("grot"), crypta ("ondergrondse gang"), fanum ("heilige plek") en selfs templum ("tempel").
Grade van inwyding
In die Bisantynse esiklopedie Suda, onder die inskrywing Mitras, word gestel dat "geeneen toegelaat word om daarin (in die misterieë) ingewy te word totdat hy homself heilig en standvastig bewys het deur verskeie gradetoetse te ondergaan nie". Gregory Nazianzen verwys na die "toetse in die misterieë van Mitras".
Op sommige plekke het graffiti bewaar gebly wat die name van ingewydes aandui, asook hul grade. Deur dié lyste te vergelyk kan sommige ingewydes van een mithraeum na ’n volgende gevolg word. Ingewydes kan ook op ander lyste geïdentifiseer word, soos dié vir militêre diens en nie-Mitraïstiese heiligdomme. Name van ingewydes word ook aangetref op altare en ander kultusvoorwerpe.
Toelating tot die gemeenskap is afgehandel met ’n handdruk, nes Mitras en Sol bladgeskud het. Daarna is na ingewydes verwys as syndexioi (hulle "verenig met ’n handdruk").
Net mansname kom voor op die naamlyste wat bewaar gebly het. Historici soos Cumont en Richard Gordon lei hieruit af net mans is tot die kultus toegelaat. Soldate, handelaars, doeanebeamptes en minder belangrike burokrate was sterk verteenwoordig. Daar was min, indien enige, lede van die aristokrasie of families van senoators.
Einde van Mitraïsme
Dit is moeilik om te bepaal presies wanneer Mitras se kultus tot ’n einde gekom het. Beck meen die godsdiens was "redelik vroeg in die (4de) eeu" feitlik dood regdeur die Romeinse Ryk. Daar is min Mitraïstiese inskripsies uit die 4deeeu. Volgens Clauss wys inskripsies Mitras se kultus is een van dié wat deur Romeinse senators gelys is wat hulle nog nie tot die Christendom bekeer het nie as deel van ’n "heidense herlewing" onder die elite. Ulansey meen Mitraïsme het agteruitgegaan met die magsopkoms van die Christendom tot aan die begin van die 5deeeu, toe die Christendom sterk genoeg geword het om mededingende godsdienste soos Mitraïsme uit te roei. Volgens Speidel het Christene woes baklei teen hierdie vyand en dit in die 4deeeu onderdruk. Van die Mitraïstiese tempels is vernietig en godsdiens was nie meer ’n saak van persoonlike keuse nie. Volgens Luther H. Martin het Romeinse Mitraïsme tot ’n einde gekom met die wette teen heidene deur die Christelike keiser Theodosius in die laaste dekade van die 4deeeu.
Volgens Mark Humphries beteken die wegsteek van kultusvoorwerpe in sommige streke dat voorsorgmaatreëls teen Christelike aanvalle getref is. In sekere gebiede was dit nie al rede dat Mitraïsme doodgeloop het nie; barbaarse invalle kon ook ’n rol gespeel het.
NG gemeente Murraysburg
Agtergrond
Die dorp en gemeente Murraysburg het, nes die geval was met die NG gemeente Richmond, hul ontstaan te danke aan die behoefte van NG lidmate in die veldkornetskap Uitvlucht van die uitgestrekte distrik Graaff-Reinet aan 'n plek van aanbidding. Die geskiedkundige vergadering van die Ringskommissie onder voorsitterskap van ds. Andrew Murray sr., die vader van die bekende dr. Andrew Murray, op die plaas Eenzaamheid op 19 April 1855 kan beskou word as die stigtingsvergadering van die gemeente. Dit was indertyd die 64ste gemeente van die NG Kerk en vandag is Murraysburg die 14de oudste NG gemeente in die Oos-Kaaplandse Sinode. As die eerste onderhandelings geslaag het, sou Murraysburg op die plaas Toorfontein, 10 myl (sowat 16 km) ten weste van die huidige dorp, gebou gewees het.
Stigting
Die nuwe dorp en gemeente se naam verskyn die eerste maal in die notule van die plaaslike kerkraadsvergadering op 5 September 1855, sonder dat 'n besluit daaroor aangeteken is. Daar kan aanvaar word dat die dorp genoem is na die predikant van die NG gemeente Graaff-Reinet en die stamvader van die Murray-familie in Suid-Afrika, ds. Andrew Murray sr..
Dit is op ds. Murray se aanbeveling dat die heer Johannes Bernardus Wouda, 'n Hollander, aangestel is as eerste koster-voorleser-voorsanger van die gemeente teen 'n salaris van £75 per jaar "hem de vryheid gevende eene school voor zyne eigene rekening te houden" (Notule van 5 September 1855).
Die eerste paar jaar neem die bou van 'n kerk en 'n pastorie 'n groot deel van die gemeente se aandag in beslag. Op 26 Julie 1858 word die jong ds. J.H. Hofmeyr beroep. Vanweë die groot tekort aan predikante destyds omdat die Kweekskool op Stellenbosch eers in 1859 sou open, het die jong en onbekende predikant altesaam 10 beroepe ontvang. Op die drietal by hierdie geleentheid was ds. T.F. Burgers, die latere president van die Zuid-Afrikaansche Republiek. Ná 'n besoek aan Murraysburg neem ds. Hofmeyr die beroep aan een op 23 Mei 1859 word hy as die eerste predikant van die nuwe gemeente bevestig.
Ds. J.H. Hofmeyr se bediening
Ds. J.H. Hofmeyr is bevestig deur die konsulent, ds. Andrew Murray sr. van die NG gemeente Graaff-Reinet, wat later sy skoonvader geword het. Die nedersetting Murraysburg het in die jaar van prop. Hofmeyr se koms die middelpunt van 'n afsonderlike landdrosdistrik geword ingevolge Wet No. 25 van 1858 en in 1859 het die dorp munisipale status gekry.
Aan prop. Hofmeyr se handoplegging het, buiten ds. Murray, deelgeneem: di. John Pears (Somerset-Oos), G.W. Stegmann (Glen Lynden), William Murray (Middelburg) en eerw. J. Bennie. Die jong leraar se intreerede was oor 1 Korintiërs 3:7: "Zoo is dan noch hij die plant iets, noch hij die nat maakt, maar God die de wasdom geeft" (Statebybel). So 'n wasdom is op die arbeid van ds. Hofmeyr gegee, ook op Murraysburg, hoewel sy diens hier slegs agt jaar lank geduur het. Hy was in dié tyd vir sy gemeente 'n "ware geestelike gids".
Gedurende dié tyd het hy veral baie vir die opvoeding gedoen en is daar deur hom 'n eersteklas-skool opgerig, met T. Kyd as skoolhoof, onder wie se leiding etlike kandidate vir die admissie tot die Kweekskool hul voorbereidende studie deurgemaak het. 'n Hollander, J. B. Wouda, het les gegee in Nederlands terwyl ds. Hofmeyr, wat 'n aantal godvresende en talentvolle jongelinge geïnspireer het om predikant te word, aan hulle onderrig in Hebreeus en Bybelgeskiedenis gegee het. Dié leerlinge was onder meer die latere ds. J.G. Olivier, prof. C.F.J. Muller en ds. B.B. Keet, vader van prof. dr. Barend Bartholomeus Keet van die Stellenbosse Kweekskool. Die inrigting was bekend onder die naam Opvoedings Instituut van Murraysburg.
In 1866 het ds. Hofmeyr die beroep as opvolger van ds. John Pears, die NG gemeente Somerset-Oos se tweede leraar, op Somerset aangeneem. Dit was nadat hy reeds talle beroepe van ander gemeentes van die hand gewys het. Hy het op 16 Desember van daardie jaar afskeid geneem van Murraysburg met 'n rede oor Hand. 20:32 ("En nou, broeders, dra ek julle op aan God en aan die woord van sy genade, wat magtig is om julle op te bou en julle ’n erfdeel te gee onder al die geheiligdes" (1933-vertaling), wat in druk uitgegee is. Die afskeid was swaar, want leraar en gemeente was wederkerig innig aan mekaar gebind. Iemand wat teenwoordig was by die afskeid, het geskryf: "Men kan de stemming der gemeente onder het aanhooren der rede beter begrijpen dan beschrijven". Die afskeid van dié nederige en vriendelike leraar het nietemin met diepe ontroering gepaardgegaan.
Ds. Hofmeyr en sy gesin het hierna met vakansie by familie in die Kaap vertrek, maar op versoek van die kerkraad het hy tydelik die dienswerk verrig in die Groote Kerk as plaasvervanger van dr. Andrew Murray, ds. Hofmeyr se swaer, wat as moderator van die Kaapse Sinode na Engeland gegaan het om namens die Sinode teen die uitspraak van die Kaapse Hooggeregshof in die Burgers-Kotzé-saak (die latere Transvaalse president Thomas François Burgers en ds. J.J. Kotzé, die vader van ds. Hofmeyr se goeie vriend dr. P.J. Kotzé, van Darling) te appelleer voor die regskomitee van haar majesteit se geheime raad. Dié appèl is van die hand gewys. Ds. Hofmeyr was so gewild by die Kaapse lidmate met sy preke en herderlike besoek dat, toe hy einde Maart 1867 vertrek, die Kerkraad hom 'n adres van dankbetuiging aangebied het.
Ds. Perold se bediening
Nadat ds. J.H. van Wyk van die gemeente Murraysburg afskeid geneem het, is die volgende predikante agtereenvolgens beroep: di. J.P. J.P. van Heerden (Richmond), C.D. Bam (Fauresmith), A.F. Louw (Graaff-Reinet), C.D. Bam (vir die tweede maal) en S.J. Perold (Franschhoek).
Ds. Perold het die beroep aangeneem en met sy aankoms is hy op die gebruiklike wyse te Blaauwpoort ontmoet waar ds. J.P. van Heerden, die konsulent, 'n welkomsadres namens die gemeente voorgelees het. In die dorp was daar ereboë met die woorde: “Welkom en Brengt ons de oude tijding” daarop. By die pastorie het ander liggame adresse aangebied. Die bevestiging het op 12 Oktober 1898 plaasgevind, maar De Kerkbode het behalwe die kennisgewing, geen ander berig oor die plegtigheid nie.
Kerkgebou
Die vergroting van die kerkgebou waarvoor daar in ds. Van Wyk se tyd al planne beraam is, het nou ná ds. Perold se koms weer aandag geniet. Aan die begin van 1899 het ’n gemeentevergadering eenparig besluit om die Kerkraad te versoek om 'n argitek en 'n orrelbouer te laat kom van wie die nodige inligting ingewin kon word omtrent die moontlikheid om die kerk “inwendig" te vergroot, as ook wat die koste sal wees om die orrel af te breek, te herstel en weer op te bou.
In April van dieselfde jaar is daar egter weer 'n gemeente-vergadering gehou waarop besluit is om die vergroting van die kerk uit te stel tot wanneer die boufonds “door jaarlijksche dankfeesten, als ook door speciaal gevraagde kollecten door een commissie van kerkraadswege benoemd, zoodanig versterkt zal zijn" dat met die gewenste veranderinge 'n aanvang gemaak kon word. Ten opsigte van die orrel is besluit om die ou orrel aan te hou en slegs herstelwerk te laat aanbring tot tyd en wyl die vergroting van die kerkgebou voltooi sal wees.
Die Driejarige Oorlog
Weens die Anglo-Boereoorlog wat nog in 1899 uitgebreek het, is alle planne in verband met die vergroting van die kerk in die wiele gery. Op Murraysburg self het die oorlog groot ontwrigting gebring. Die Engelse militêre reëls het bepaal dat 'n dorp uit eie beweging ten minste 25 “Town Guards” moes oplewer voordat van militêre kant 75 soldate verskaf word om die dorpsverdediging tot die erkende minimum van 'n honderdtal te bring. Op Murraysburg kon daar egter nie 25 man gevind word nie, met die gevolg dat die dorp onbeskerm gebly het, en die Burgerkommando's kon vry heen en weer deurtrek. En so is daar geskryf: “Hierdie dorp sal in ons geskiedenis die erenaam van ‘rebeldorp' behou omrede daar nooit 'n ‘Defence Force' kon opgerig word nie."
Ná 'n afwesigheid van nege maande het ds. Perold op 12 April 1902 teruggekeer. En van dié terugkeer het iemand geskryf: “Tot blijdschap van allen die om den vrede van Jerusalem bidden, mogen wij zeggen dat de ontmoeting tusschen leeraar en gemeente zeer hartelijk is geweest." Hy is oorlaai met liefdeblyke in geld en goed. Die gereelde arbeid in die gemeente kon nou weer sy voortgang neem, maar ds. Perold moes nog gedurende 1902 met twee maande siekteverlof gaan.
Kerkgebou vergroot
Nadat ds. Perold sy werk hervat het, is die vergroting van die kerkgebou weer te berde gebring en dit blyk dat daar elke keer maar weer van vooraf begin moes word. Diaken B. van der Merwe deel mee dat hy met Delbridge, die boumeester, gespreek het oor die vernuwing van die kerk en dat Delbridge dit nodig ag om oor te kom om 'n juiste beraming van die koste te kan maak. Die kerkraad het dit goedgekeur om die boumeester dadelik te ontbied en besluit ook nog om 'n gemeentevergadering op 30 Mei 1903 te belê om van die gemeente te verneem of die kerk vereers net opgeknap sal word en of daar meteens met die vernuwing 'n aanvang gemaak sal word. D.J. Herholdt wat jare lank kassier van die gemeente was, het in dié tyd op die punt gestaan om na Graaff-Reinet te vertrek en waar hy nog 'n tak van sy saak te Murraysburg aangehou het, het hy aan die hand gedoen dat die kassierswerk deur M. Herholdt gedoen sal word, maar dat hy self die verantwoordelikheid sal dra. Dit is so aanvaar, maar later is dit verander.
Op die vergadering waartydens die kerkraad van Herholdt se vertrek kennis geneem het, het Herholdt daarop gewys dat die geld van die kerk sedert 1888 met £1 500 gestyg het en in 1903 die som van £4 912.15.0 (insluitende £287.15.0 agterstallige huur) beloop het. Die boufonds was op 30 Junie 1903 £1 864.4.1 met £381.2.6 uitstaande. Van die uitstaande inskrywings was, volgens die kassier, £192 goed, £106.15. twyfelagtig en £2.7.6 sleg. Die vergroting van die kerk kon maar nie finaliteit bereik nie. Dit is nie duidelik of die voorgestelde gemeentevergadering op 30 Mei gehou is nie, maar in Augustus word daar weer besluit om 'n gemeentevergadering te hou waarop die Kerkraad 'n beredeneerde voorstel aan die gemeente sou voorlê. Die vergadering is na alle waarskynlikheid ook nie gehou nie, want toe die saak van die vergroting van die kerk in Oktober ter sprake gebring is, het die Kerkraad besluit om, as gevolg van die aanhoudende droogte, eers daarmee te wag tot beter tye aanbreek.
Charles Winninger
Charles Winninger (26 Mei 1884 – 27 Januarie 1969) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Three Smart Girls (1936), Show Boat (1936), Nothing Sacred (1937), en State Fair (1945).
NG gemeente Murraysburg
Kerkgebou vergroot
Hierdie uitstel het meegebring dat ds. Perold ook nie die vergroting van die kerk gedurende sy bediening sou sien nie. Gedurende 1904 het hy 'n beroep na Jacobsdal aangeneem en op 30 Oktober van die gemeente afskeid geneem. Gedurende die week voor sy afskeid het ds. Perold van die Dinsdag elke aand 'n diens in die kerk gehou en op die Saterdagaand was ds. J.F. Koch van die NG gemeente Loxton ook behulpsaam. Die naweek tydens die afskeid was ds. P.G.J. Meiring van Graaff-Reinet ook teenwoordig. Ds. Perold se afskeidswoorde het gegaan oor Luk. 17:10; “Alzo ook gij, wanneer gij zult gedaan hebben al hetgeen u bevolen is, zo zegt: Wij zijn onnutte dienstknechten; want wij hebben maar gedaan, hetgeen wij schuldig waren te doen.” Dit was 'n swaar afskeid en iemand het destyds geskryf: “Murraysburg, onze Ring, de Kerk dezer Kolonie zullen ds. Perold missen.”
Latere leraars
In die eerste eeu van sy bestaan, is Murraysburg bedien deur di. Hofmeyr (1859–1867), A.A. Louw (1867–1882), J.H. van Wyk (1884–1898), S.J. Perold (1898–1905), R.D. MacDonald (1905–1911), C.M. Hofmeyr (1912–1924, 'n seun van die eerste leraar), G.D. du Toit (1925–1937), W.A. Landman (1937–1940), Z.B. Loots (1941–1943), J.L. Nel (1944–1948) en A.M. Robertson (1949–?).
Julia Davis
Julia Davis (gebore 25 Augustus 1966) is 'n Engelse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Love Actually (2003) en in die televisiereekse Nighty Night (2004) en Camping (2016).
Wetenskaplike en Nywerheidnavorsingsraad
Die Wetenskaplike en Nywerheidnavorsingsraad (WNNR) is ’n navorsingsinstelling en ontwikkelingsorganisasie in Suid-Afrika. Dit is op 5 Oktober 1945 gestig en het sy eie kampus in Pretoria. Dit is die grootste navorsings- en ontwikkelingsorganisasie in Afrika en is verantwoordelik vir ongeveer 10% van die totale navorsingsbegroting van Afrika. Daar is ongeveer 3 000 tegniese en wetenskaplikes werksaam, wat dikwels in multidissiplinêre spanne saamwerk.
Navorsingsareas
Die WNNR se hoof navorsingsareas is:
Spotlewerik
Die Spotlewerik (Mirafra cheniana) is 'n gelokaliseerde algemene endemiese standvoël en grasveld en weiveld. Die voël is 12 cm groot en weeg 13 - 15 gram. In Engels staan die voël bekend as die Melodious Lark.
Koningrooibekkie
Die Koningrooibekkie (Vidua macroura) is 'n standvoël wat voorkom in feitlik die hele Suid-Afrika en Zimbabwe en noordoos Botswana. In Engels staan die voël bekend as die Pin-tailed Whydah.
Voorkoms
Die broeiende mannetjie het swart-en-wit verekleed met 'n lang dun stert. Nie-broeiende mannetjies se kop het duidelike swart en dofgeel strepe met diagnostiese snorstrepe en rooi snawel. Broeiende wyfies het 'n swarterige snawel wat buite broeityd pienker word.
Tilburg
Tilburg is 'n stad en munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Noord-Brabant, geleë tussen Breda en Eindhoven. Die munisipale gebied het sowat 208 000 inwoners (2012) en 'n oppervlakte van 89 km². Tilburg het 'n universiteit die Universiteit van Tilburg (UvT) of in Engels Tilburg University en 'n professionele sokkerspan, Willem II, wat in die Koning Willem II-stadion speel.
Oog (meteorologie)
Die oog is 'n area van meestal kalm weer wat in die middel van 'n sterk tropiese sikloon gevind kan word. Die oog van die storm is gewoonlik rond en tipies 30–65 km in deursnit. Dit word deur die oogmuur omring, waar die stormagtigste weer van die sikloon plaasvind. Die sikloon se laagste barometiese druk vind binne-in die oog plaas en kan tot 15% laer as die atmosferiese druk buite die storm wees. Die afstand tussen die middelpunt van die oog en die oogmuur bepaal die radius van maksimum wind vir 'n tropiese sikloon.
Die oog is moontlik die herkenbaarste eienskap van 'n tropiese sikloon. Die oog word omring deur die oogmuur, 'n ring van toringhoë donderstorms, en is 'n ronde area in die middel van die sikloon se omloop. In sterk tropiese siklone word die oog gekarakteriseer deur ligte winde en helder lug en aan alle kante omring deur 'n uiters hoë, simmetriese oogmuur. In swakker tropiese siklone is die oog nie so helder afgebaken nie en kan deur die sentrale digte bewolking bedek word; 'n area van hoë, digte wolke wat helder vertoon op satellietfoto's. Swakker of minder-georganiseerde storms kan ook 'n oogmuur hê wat nie die oog heeltemal omring nie, of 'n oog waarin daar baie gereën word. Die oog is egter in alle storms die plek van die storm se minimum barometiese druk: die area waar die atmosferiese druk by seëvlak die laagste is.
Nomathamasanqa
Nomathamasanqa is 'n Swart township in die Sondagsriviervallei, Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit beslaan die hele oppervlak van die dorpie Addo.
Edward Winter (akteur)
Edward Winter (3 Junie 1937 – 8 Maart 2001) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Porky's II: The Next Day (1983) en in die televisiereekse M*A*S*H (1972), Project U.F.O. (1978), en Simon & Simon (1981).
Clathria koreana
Clathria koreana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1998 deur Sim & Lee.
Rooirivier (Wes-Kaap, lat -33,88, long 22,92)
Die Rooirivier is 'n rivier wat in die Wes-Kaap vloei. Dit is 'n sytak van die Homtinirivier.
Dean Fredericks
Dean Fredericks (21 Januarie 1924 – 30 Junie 1999) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Lone Ranger and the Lost City of Gold (1958) en The Phantom Planet (1961), en in die televisiereekse Jungle Jim (1955) en Steve Canyon (1958).
Pleknaamsveranderinge in Liberië
Hier volg 'n lys van dorpe en stede in Liberië waarvan die name verander is:
Sarah Lynn Dawson
Sarah Lynn Dawson (gebore 22 Januarie 1981) is 'n Engelse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Game of Aces (2016) en Horizon (2018).
Golden Gate
Die Golden Gate en sy omgewing verdwyn gedurende die somer dikwels in die newel, sodat die seestraat deur die vroeë Europese seevaarders nie ontdek is nie. Die Spaanse vlootoffisier Juan de Ayala was die eerste Europeër wat op 5 Augustus 1775 deur die Golden Gate geseil het. Die Spanjaarde het die seestraat oorspronklik Boca del Puerto de San Francisco genoem, tog staan dit sedert die groot Kaliforniese goudstormloop van die jaar 1848 onder sy huidige naam bekend.
Destyds het duisende gouddelwers met hulle skepe deur die seestraat gevaar en daarna in die hawe van San Francisco anker gegooi. Aangesien die goudkoors welvaart en rykdom voorspel het, het die publiek die nuwe naam vinnig aanvaar. Die naam het 'n sinoniem vir die "toegang tot geluk" geword.
Veereier
Die veereier (Bubulcus ibis) is 'n klein wit voël wat aan die familie van reiers behoort. Hierdie voëls staan in die volksmond as bosluisvoëls bekend. Dit is 'n algemene standvoël in dele van sy gebied en 'n trekvoël in ander. Dit is die enigste spesie in die genus Bubulcus. In Engels staan die voël bekend as die Western Cattle Egret en in Nederlands as die Koereiger.
Voorkoms
Die voël is 48 tot 54 cm groot en 280 tot 450 gram swaar. Hulle is klein, kompakte witreiers met 'n kort snawel, nek en bene. Die snawel is geel en die bene is olyfgeel. Die volwasse voël het dofgeel pluime op die kroon, mantel en bors.
Pennsilvanië
Pennsilvanië (Engels: Commonwealth of Pennsylvania) is een van die Middel-Atlantiese deelstate in die ooste van die Verenigde State van Amerika, met 'n bevolking wat in 2019 op 12,8 miljoen beraam is. Dit was in 1787 een van die oorspronklike Dertien Kolonies. Die gebied is gedurende die 17de eeu deur Europeërs verken, en in 1634 is die eerste Europese nedersetting deur Sweedse setlaars gestig. In 1681 is die gebied deur 'n koninklike oktrooi aan die Engelse Kwaker William Penn (1644–1718) toegeken, 'n voorstaander van godsdiensvryheid en politieke liberalisme. Pennsilvanië het 'n belangrike rol in die Amerikaanse Rewolusie en as een van die oorspronklike state van die Unie ook by die onafhanklikwording van die Verenigde State gespeel. Pennsilvanië is ondanks die agteruitgang van sy vroeëre swaar nywerhede nog steeds een van die welvarendste deelstate van die VSA, met landbou, mynbou, nywerhede en hoëtegnologie as sy ekonomiese basis. Die deelstaat is een van die hoofprodusente van staal en steenkool in die VSA. Terwyl Harrisburg as die administratiewe hoofstad dien, is Philadelphia en Pittsburgh belangrike ekonomiese, kulturele en opvoedkundige sentrums.
Liverpool
Liverpool [ˈlɪvəpuːl] is 'n stad en seehawe in die Noordwes-Engelse metropolitaanse graafskap Merseyside aan die oostekant van die Merseyriviermonding en vlakby die Ierse See. Liverpool, wat in die historiese graafskap Lancashire geleë is, het vanaf 1207 die status van 'n borough gehad en in 1880 stadsregte gekry. Met 'n bevolking van byna 500 000 binne die stadsgrense en meer as 2,2 miljoen in die groter metropolitaanse Merseyside-gebied is Liverpool ondanks 'n bevolkingsafname in die laat 20ste eeu steeds een van die grootste agglomerasies in Engeland asook die tweede grootste uitvoerhawe in die Verenigde Koninkryk.
Unesco het in 2004 aan ses kwartiere in die historiese middestad en die dokke van Liverpoolhawe die status van wêrelderfenisgebied toegeken – as Liverpool Maritime Mercantile City (Maritieme Handelsstad Liverpool). In 2021 is dit egter van sy status ontneem.
Liverpool het een van die mooiste liggings van Engeland se groot stede. Die stadsgebied strek oor die oostelike oewer van die breë Merseyrivier waar die terrein saggies styg om 'n bergrug te vorm waarop die hawestad se twee katedrale ontstaan het. Dit vorm 'n halfsirkel waarvan die reguit kant langs die rivier geleë is. Liverpool se boumeesters het voordeel getrek uit die unieke terrein met water en bergrûens en indrukwekkende liggings vir belangrike openbare geboue gekies.
Hoër geleë stadsdele in die ooste bied 'n uitsig wat honderde kilometer ver strek – oor die hele stad en omringende streke, die ope see en die Noord-Walliese berggebiede in die suide. Die landskap van Liverpool is deur die eeue heen deur menslike bedrywighede ingrypend verander. So het die lang reeks skeepsdokke langs die Merseyrivier hul ontstaan aan grootskaalse landaanwinningsprogramme te danke, terwyl die oorspronklike natuurlike hawebekken, wat as Pool bekendgestaan gestaan het, lankal verdwyn nadat dit met sand en klip ingevul en bebou is.
Sandsteen as die belangrikste boumateriaal is vanaf die 18de tot in die vroeë 19de eeu deur groewe naby die middestad voorsien waar dit net onder die aardoppervlak lê en maklik ontgin kan word. Die spoorweglyn na Liverpool se Lime Street-hoofstasie is deur soliede sandsteenrots gesny. Later is stene as boumateriaal vir openbare bouprojekte uit Storeton op die Wirral-skiereiland, Runcorn en Woolton ingevoer, later ook uit verder afgeleë gebiede. Maar reeds vanaf die 18de eeu is sandsteen gaandeweg deur bakstene vervang.
Die inwoners van Liverpool, wat in Engels amptelik Liverpudlians genoem word, staan daarnaas ook as Scousers bekend – 'n verwysing na die plaaslike Engelse dialek, Scouse.
Spoorweë
Die North Western Hotel met oorspronklik 330 kamers is tussen 1871 en 1896 in opdrag van die spoorwegonderneming London and North Western Railway (LNWR) opgerig as verblyfplek vir treinpassasiers en ander besoekers. Die hotel, wat vlakby die Lime Street-treinstasie geleë is ('n stasie wat Merseyside met Manchester verbind het), is deur die Liverpoolse argitek Alfred Waterhouse (1830−1905) in die Renaissance-Revival-styl ontwerp, met Franse châteaux of kastele as inspirasie. Die hotel het vyf verdiepings met 'n bykomende kelderverdieping en solderkamers, en is onderverdeel in 21 uitbousels. Barokelemente is volgens die Tweede Empire-styl uitgevoer. Die hotel het sy deure in 1933 gesluit. Vervolgens het die gebou leeggestaan en was aan verval blootgestel.
In 1994 is die kompleks deur die John Moores-universiteit vir £6 miljoen gekoop en omgebou tot 'n koshuis vir sy studente. Die eerste huurders het in 1996 ingetrek. Tans staan die gebou bekend as Lime Street Chambers. Die grondvloer is in 'n kroeg omgeskep wat deur die Britse JD Wetherspoon-ketting bestuur word en die naam The North Western dra.
Seehawe
Liverpool se geskiedenis en ekonomie was steeds nou verbonde aan transatlantiese seeroetes en handel – van 'n stad wat sy groei en welvaart oorspronklik aan slawehandel te danke gehad het tot die tyd van Britse massa-emigrasie na oorsese bestemmings en die tydperk van luukse plesierbote. So was Liverpool tussen 1830 en 1930 die vertrekhawe vir nege miljoen emigrante van wie die meeste 'n nuwe heenkome in Noord-Amerika, Australië en Nieu-Seeland gevind het. Weens dalende emigrasiesyfers ná die Groot Oorlog en die verskuiwing van Cunard Line se terminaal vir luukse plesierbote na Southampton in 1919 het Liverpool se hawe 'n donker toekoms in die gesig gestaar.
Liverpool-hawe se Albert-dokke, wat reeds enkele dekades ná hul voltooiing in 1846 te klein geraak het vir vragskepe (alhoewel sy stoorhuise steeds winsgewend was) en hul laaste vrag in 1974 gehanteer het, is in die 1980's nuwe lewe ingeblaas toe die destydse minister vir omgewingsake in die kabinet van premier Margaret Thatcher, Michael Heseltine, hier naas 'n vermaakkompleks en winkelgeriewe ook die nuwe Tate Liverpool-kunsgalery gevestig het.
Die nuwe geleenthede, wat die oorskakeling na houervervoer gebied het, is aanvanklik nie gegryp nie. Hawegeriewe is weens die Merseyrivier se groot getyeverskil en sy snelvloeiende water verder noordwaarts verskuif om groter vragskepe te kan hanteer. Terwyl die suidelike dokke, behalwe vir kleiner motorjagte, geen ekonomiese betekenis meer het nie, is geriewe in die noordhawe aangepas vir houerskepe uit die Verre Ooste wat ná die uitbreiding van die Panamakanaal steeds groter geword het.
As deel van die nuwe SuperPort-projek, waarvolgens seehawens in die noordweste van Engeland vergroot en aangepas word om nuwe lewe in dié streek se tradisionele seevervoerbedryf in te blaas, sal ook in Liverpool 'n nuwe diepwaterdok – Liverpool2 – ontstaan om reuse-vragskepe te kan hanteer. Vroeg in November 2015 is Megamax-reuse-krane uit China ingevoer wat vir die nuwe Liverpool2-terminaal gebruik sal word.
Lughawens
Liverpool John Lennon-lughawe, die 12de grootste in die land, lê sowat 12 kilometer suidoos van die middestad. Tans is daar jaarliks sowat 55 000 vliegtuie wat in Liverpool aankom of vertrek, met sowat vier miljoen passasiers.
Kultuur
Met sy ryk musiek- en naglewe, uitvoerende kunste, 'n verskeidenheid museums en kunsgalerye asook sy literatuurbedryf is Liverpool 'n belangrike kulturele spilpunt vir Noordwes-Engeland en die Verenigde Koninkryk in sy geheel. Die stad se kulturele erfenis het sentraal gestaan in die feesprogram van 2008 toe Liverpool as Europese kulturele hoofstad opgetree het.
Musiek
Liverpool se musieklewe geniet internasionale erkenning – so het Guinness World Records selfs die eretitel "Wêreldhoofstad van Popmusiek" (World Capital City of Pop) aan die Merseymetropool toegeken. Plaaslike musikante het met hul enkelspelers altesaam 56 nommer-een-posisies op die trefferlyste behaal – meer as enige ander stad op aarde.
Musiekliefhebbers dwarsoor die wêreld verbind Liverpool met die Fab Four, die Beatles as die suksesvolste seunsgroep ooit. Maar ook lede van die wêreld se suksesvolste meisiesgroep – die Spice Girls – was boorlinge van Liverpool. Die stad was gedurende die 1960's, saam met die opkoms van die Beatles, die spilpunt van 'n heel nuwe musikale stroming, Beat Music, wat sy hoogtepunt in die sogenaamde British Invasion gevind het. Baie musikale kunstenaars van dié tyd het uit Liverpool gekom, onder wie Billy Kramer, Cilla Black, Gerry and the Pacemakers en die Searchers.
Ander bekende musici en musiekgroepe uit Liverpool sluit Billy Fury, A Flock of Seagulls, Echo and the Bunnymen, Frankie Goes to Hollywood, Frankie Vaughan, Anathema, Ladytron, The Zutons, Atomic Kitten, Heidi Range en Rebecca Ferguson in. Elvis Costello, wie se moeder 'n boorling van Liverpool is, het na Birkenhead verhuis toe hy 17 jaar oud was en daar sy eerste groep gestig.
Clathria kylista
Clathria kylista is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Lys van integrale van irrasionale funksies
Hier volg 'n lys van integrale (anti-afgeleide funksies) van irassionale funksies. Vir 'n volledige lys van integraalfunksies, sien lys van integrale. In hierdie artikel word die konstante van integrasie deurgaans weggelaat.
Integrale wat s = √x{{sup|2}} − a{{sup|2}} bevat
Hier, waar die positiewe waarde van geneem word.
Integrale wat R = √ax{{sup|2}} + bx + c bevat
Veronderstel dat daar 'n p en q bestaan sodat ax2 + bx + c nie tot die uitdrukking px + q2 verneenvoudig kan word nie.
Rooirivier (Wes-Kaap, lat -33,48, long 22,79)
Die Rooirivier is 'n rivier wat in die Wes-Kaap vloei. Dit is 'n sytak van, en mond uit in die Olifantsrivier ongeveer 25 km oos van die dorpie De Rust in die Klein-Karoo.
Mohamed Enver Surty
Mohamed Enver Surty (gebore 15 Augustus 1953) is 'n Suid-Afrikaanse politikus. Hy was van 2009 tot 2019 die Adjunkminister van Basiese Onderwys in die kabinet van president Jacob Zuma. Hy is 'n lid van die African National Congress.
Surty is 'n gekwalifiseerde prokureur en het as adjunkminister van onderwys vanaf April 2004 tot September 2008 gedien. Vanaf September 2008 tot 2009 was hy die Minister van Justisie en Grondwetlike Ontwikkeling.
Mohammed ibn Moesa al-Chwarizmi
Mohammed ibn Moesa al-Chwarizmi (Persies: محمد بن موسى الخوارزمي; diverse spellingsvariante) was 'n Persiese figuur wat een van die beroemdste wetenskaplikes op die gebiede van wiskunde, geografie en astrologie was. Hy is tussen 780 en 800 gebore en het tussen 840 en 845 gesterf. Al-Chwarizmi het aan die Huis van Wysheid in Bagdad studeer.
Hy is in die streek Chorazmië gebore, destyds 'n deel van die Persiese Ryk (later as Xiva bekend, deesdae die provinsie Xorazm in Oesbekistan). Die naam Al-Chwarizmi beteken "van Chorazmië". Sy gesin het kort daarna na 'n dorpie naby Bagdad verhuis, waar hy in die tydperk 813 tot 833 die grootste gedeelte van sy werk geskryf het. Dis onduidelik watter taal hy gepraat het – Persies is 'n moontlikheid, maar waarskynlik is dit ook Chorasmisies, 'n dialek van Persies wat in onbruik geraak het. Chwarizmi het al sy werke in Arabies geskryf, die taal van die wetenskap in die Islamitiese wêreld.
Die konsep van 'n algoritme in wiskunde is sy idee. Om hierdie rede word hy wel die "vader van rekenaarwetenskap" genoem. Die woorde "algoritme" en "algorisme" is van sy naam afgelei, dus bewys dit sy belang as 'n wetenskaplike.
Verder het hy groot bydraes tot gebiede soos algebra, trigonometrie, astronomie, astrologie, aardrykskunde en kartografie gelewer. Sy sistematiese en logiese benadering van die oplossing van lineêre en kwadratiese vergelykings het gestalte aan algebra gegee, 'n vakgebied wat van sy boek se naam afgelei is. Die beroemde boek is Hisab al-jabr wa al-Muqabala (Arabies: حساب الجبر و المقابلة) - "die teorie van transformasie en herstel", dit verwys na die maniere waarop deelterme in algebraïese terme gemanipuleer kan word.
Longueuil
Geskiedenis
Die naam van die stad is afgelei van 'n Franse dorp naby die Normandiese stad Dieppe - die geboortedorp van Charles Le Moyne (1626-1685), seigneur van Longueuil. Die spelling van die naam is eintlik foutief, aangesien die Franse dorp as Longeuil bekend staan.
Longueuil het sedert die jaar 1920 stadstatus. In 1961 smelt Longueuil met die stad Montréal-Sud en in 1969 met Jacques-Cartier saam.
Johann Sebastian Bach
Johann Sebastian Bach (31 Maart [ O.S. 21 Maart ] 1685 – 28 Julie 1750) was 'n Duitse komponis van die Barokera. Vele lede van die Bach-nasate was ook komponiste, maar Johann Sebastian word as die beroemdste gereken. Hy is veral bekend vir sy gewyde musiek, orrelmusiek en kamerorkesmusiek. Hy het twee absoluut verskillende style volkome gekombineer: die ouer polifonie en die nuwe monodie. Hy het orde in die bont verskeidenheid van musikale vorme gebring en het die fondament gelê vir die latere ontwikkeling van die toonkuns.