cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cumberland Lodge
Cumberland Lodge is ’n 17de-eeuse landgoed in Windsor Great Park sowat 5 km suid van Windsor-kasteel. Dit word nou gebruik deur ’n liefdadigheidstigting.
Die huis is in 1650 deur ’n weermagkaptein, John Byfield, laat bou nadat Oliver Cromwell erwe in Windsor Great Park opgedeel en verkoop het. Die huis is tot in 1670 Byfield House genoem; daarna was dit ook bekend as New Lodge, Windsor Lodge en Ranger Lodge.
Nadat koning Karel II se bewind herstel is, het hy dit die amptelike woning van die "Ranger of the Great Park" gemaak – ’n pos wat altyd beklee is deur iemand na aan die monarg.
Van die mense wat hier gebly het, is prins Willem, die Hertog van Cumberland, seun van koning George II (1746–1765); prins Augustus Frederick, die Hertog van Sussex, seun van koning George III (1830–1843) en prinses Helena, dogter van koningin Victoria (1846–1923).
Paul Daniel Hahn
duimnael|regs|180px|Prof. P.D. Hahn.
Oranjestad (Sint Eustatius)
Oranjestad is die hoofstad en grootste stad van Sint Eustatius, 'n munisipaliteit van Nederland in die Karibiese See. Die stad het in 2006 'n bevolking van 1 000 gehad en is die belangrikste stad op Sint Eustatius. Die stad is geleë op die Westelike kus naby die Suidelike punt van die eiland, is in 1755 gestig en die stad was van toe af al die hoofstad van Sint Eustatius.
Paul Daniel Hahn
Prof. Paul Daniel Hahn (Bethanien, Suidwes-Afrika, 5 Januarie 1849 – Kaapstad, Suid-Afrika, 9 Maart 1919 was ’n opvoedkundige chemiese analitikus en professor in die skeikunde. Hy word beskou as 'n pionier in die onderwys van natuurwetenskappe in Suid-Afrika.
Herkoms en opleiding
Hahn was die jongste seun van Johannes Samuel Hahn, 'n sendeling van die Rynse Sendinggenootskap, en sy vrou, Helene Langenbeck. Toe hy ongeveer vier jaar oud was, keer die gesin na Duitsland terug; hy woon daar die gimnasium in Soest in Wesfale by en kry sy verdere opleiding aan die Universiteit van Halle, waar hy die M.A. en Ph.D. in 1874 verwerf terwyl hy dieselfde jaar in die Staats Examen slaag wat hom in staat stel om aan 'n hoërskool onderwys te gee. Hy studeer ook aan die universiteite van Londen en Edinburg en trou op 28 Junie 1875 met Marie Aneck van Gotha. Drie seuns en drie dogters is uit die huwelik gebore.
Albert John Hesse
Biographie
Hesse is op 4 November 1895 in Potchefstroom gebore, waar hy van 1904 tot 1909 skoolgegaan het. Hy was op hoërskool in Wellington (1909-1913), die South African College Schools in Kaapstad (1914) en het in 1915 aan die Hoërseunskool in Stellenbosch gematrikuleer.
Paul Daniel Hahn
Akademiese loopbaan in Suid-Afrika
Hahn kom in September 1875 na Suid-Afrika. In Januarie 1876 word hy die Jamison-professor in eksperimentele fisika en praktiese skeikunde aan die Suid-Afrikaanse Kollege, Kaapstad, (en van 1893 af professor in die skeikunde) waarna hy hierdie leerstoel tot sy dood beklee en saam met proff. C.E. Lewis en W. Ritchie 'n driemanskap vorm wat die kollege tot die einde van die eeu beheer.
Albert John Hesse
Biographie
Hy het sy universiteitsopleiding aan die Suid-Afrikaanse Kollege in Kaapstad in 1916 begin, maar in 1917 na die Transvaalse Universiteitskollege in Pretoria verskuif, waar chemie, dierkunde en geologie sy hoofvakke was. In 1918 het hy 'n BSc.Hons-graad behaal en sy doktorsgraad in dierkunde en Parasitologie aan die Universiteit van Edinburgh in 1922 voltooi.
Paul Daniel Hahn
Akademiese loopbaan in Suid-Afrika
In 1876 word hy in die raad van die Universiteit van die Kaap die Goeie Hoop verkies, waarvan die SA Kollege (voorloper van die Universiteit van Kaapstad en waaruit SACS ook ontstaan het) 'n konstituerende kollege is, en bly vir die res van sy lewe lid.
Albert John Hesse
Biographie
Hy het na-doktorale navorsing in parasitologie gedoen tot 1924 toe hy die pos van entomoloog aan die Suid-Afrikaanse Museum aanvaar het. Gedurende sy diensperiode het hy gereeld velduitstappies onderneem na Suidwes-Afrika, die Wes-Kaap, Oos-Kaap en die Karoo.
Hate Crew Deathroll
Hate Crew Deathroll is 'n album van die Finse Melodic Death Metal musiekgroep Children of Bodom wat in 2003 vrygestel is.
Dione (maan)
Daar word soms ook na Dione verwys as Saturnus IV.
Suid-Afrikaanse biografiese woordeboek
duimnael|regs|170px|Dr. W.J. de Kock, eerste hoofredakteur.
Albert John Hesse
Biographie
Op 4 Oktober 1927 is hy met Elizabeth Susanna Hanekom getroud in Kaapstad.
Suid-Afrikaanse biografiese woordeboek
duimnael|regs|170px|Prof. [[D.W. Krüger.]]
Albert John Hesse
Biographie
Hy het in 1974 na 51 jaar diens by die Suid-Afrikaanse Museum afgetree. Hy is op 11 November 1987 in Somerset-Wes oorlede.
Paul Daniel Hahn
Bydra tot hoër onderwys
Hahn begin onmiddellik om verbeterde geriewe vir die onderrig van sy vakke agiteer en slaag teen 1881 daarin om 'n nuwe chemie-laboratorium te laat bou met £1 500 wat mev. S.B.E. Jamison geskenk het, en om die natuurwetenskap in 'n belangrike onderdeel van die leerplan om te skep. Dit was ook sy wat die £5 000 geskenk het vir die instelling van die Jamison-leerstoel. Hahn was hoofsaaklik daarvoor verantwoordelik dat die staat se pogings om gereelde besoeke deur skoolinspekteurs aan die kollege in te voer, op niks uitgeloop het nie, en ook dat die kollege-owerheid eindelik in 1887 instem om vroue tot alle klasse toe te laat. Dit was nadat hy die jaar vantevore vier vroue as ’n proeflopie tot sy chemieklas toegelaat het. Danksy die uitsonderlike hoë standaard van die vroue se werk, het die kollege besluit om in 1887 vrouestudente heeltyds toe te laat ter ere van koningin Victoria se diamantjubileum.
Dione (maan)
Naam
Cassini het die vier mane wat hy ontdek het (Tethis, Dione, Rhea and Iapetus) die Sidera Lodoicea ("die sterre van Lodewyk") genoem, ter ere aan Koning Lodewyk XIV van Frankryk. Sterrekundiges het daaraan gewoond geraak om na die vier mane en Titaan te verwys na as "Saturnus I" tot "Saturnus V". Na die ontdekking van Mimas en Enkelados in 1789 is die stelsel uitgebrei tot "Saturnus VII".
Die huidige name van die sewe satelliete (destyds die enigste ontdekte satelliete) is afkomstig van John Herschel (die seun van William Herschel), die ontdekker van Mimas en Enkelados. In sy 1847-uitgawe van Results of Astronomical Observations made at the Cape of Good Hope stel hy voor dat die name van die Titane, die broers en susters van Kronos (die Griekse weergawe van Saturnus), eerder gebruik word.
Fisiese eienskappe
Dione bestaan hoofsaaklik uit waterys. Die maan is egter die derde digste van Saturnus se mane (ná Enkelados en Titaan waarvan die digtheid deur swaartekragsamepersing verhoog word) en dus word daar aanvaar dat 'n groot gedeelte (~46%) aan die binnekant van die satelliet uit digter materiaal, soos silikarots, moet bestaan.
Alhoewel dit ietwat kleiner en digter is, is Dione baie soortgelyk aan Rhea. Hulle het soortgelyke albedo-eienskappe en dieselfde afwisselende terrein. Beide het ook verskillende voor- en agterhemisfere. Dione se voorste hemisfeer bevat baie kraters en is deurlopend helder. Die agterkant het egter 'n ongewone en merkwaardige oppervlakeienskap: 'n netwerk van helder merke en strepe op 'n donker agtergrond, bo-oor die kraters, wat aandui dat hulle nuwer is. Tans is bekend dat hierdie lyne ys-afgronde is.
Die ys-afgronde
Tot en met onlangs was die oorsprong van die helder strepe en slierte op Dione se oppervlak onduidelik, hoofsaaklik omrede die enigste foto's van Dione van 'n baie groot afstand geneem was. Al wat bekend was, was dat dit 'n hoë weerkaatsingvermoë het en dat dit dun genoeg is om nie die oppervlakeienskappe onder dit te verberg nie. Een teorie het voorgestel dat Dione, kort na die maan se ontstaan, geologies aktief was en dat 'n proses soos ysvulkanisme 'n groot deel van die oppervlak opnuut gedek het, met die slierte gevorm deur ysvulkaanuitbarstings langs die skeure in Dione se oppervlak wat dan weer terug na die oppervlak geval het in die vorm van sneeu of as. Die teorie stel ook voor dat, na die interne aktiwiteite gestop het, die voorste hemisfeer steeds nuwe kraters bygekry het, wat die helder strepe en slierte aan daardie kant uitgewis het.
Op 13 Desember 2004, het die Cassini-Huygens-sonde verby die maan gevlieg en foto's op 'n nadere afstand geneem. Die bogenoemde teorie was as onklaar bewys: die foto's het bewys dat die helder strepe en slierte eintlik ys-agtige afgronde is wat veroorsaak is deur tektoniese breuke in die kors van die maan.
Die Cassini-omwentelingstuig het op 11 Oktober 2005 nog nader aan Dione verbygevlieg, op 'n afstand van 500km en het kant-aansigte van die afgronde verkry wat wys dat sommige van hulle honderde meters hoog is.
Paul Daniel Hahn
Bydra tot hoër onderwys
Terwyl hy steeds gretig was om die onderrig van die natuurwetenskappe te bevorder, het Hahn ’n leidende rol in die stigting van 'n mynbouskool aan die kollege gespeel, en die latere samesmelting daarvan met die Johannesburgse School of Mines. Hy onderneem saam met prof. Lewis 'n geslaagde toer deur Transvaal en besoek Kimberley in 1894 om geld vir 'n nuwe fisikalaboratorium in te samel en neem ywerig deel aan bewegings wat in 1911 tot die stigting van 'n mediese skool aan die kollege lei. In 1900 word hy en prof. (later sir) J.C. Beattie as buite-akademiese lektore deur die Skotse universiteite erken.
Dione (maan)
Kraters
Dione se ysige oppervlak het areas met baie kraters, areas met minder kraters, areas met min kraters en areas met tektoniese skeure. Die areas met baie kraters het verskeie kraters wat 'n deursnit van meer as 100km het. Die ander areas se kraters is oor die algemeen minder as 30km in deursnee. Sommige van dié areas het meer kraters as anders, maar oor die algemeen het die agterste hemisfeer meer kraters, terwyl die voorste hemisfeer minder kraters bevat. Sommige wetenskaplikes was egter verbaas oor hierdie ontdekking; in 1982 het die wetenskaplikes Eugene Shoemaker en Ruth F. Wolfe 'n kratermodel voorgestel wat wys dat 'n satelliet met 'n gebonde omwenteling meer kraters op die voorste hemisfeer sou bevat dan op die agterste hemisfeer. Dit dui dus daarop dat Dione eens in 'n teenoorgestelde posisie in 'n gebonde omwenteling om Saturnus was. Omdat Dione relatief klein is, sou 'n impak wat 'n 35km krater agterlaat die satelliet in die rondte kon laat draai. Aangesien daar baie kraters is wat 'n grootte van 35km oorskry kon Dione meermale in die rondte gedraai het as gevolg van vroeë bombardering. Die patroon van onlangse kraters en die helder weerkaatsingvermoë van die voorste kant van die satelliet dui aan dat Dione vir die afgelope paar biljoen jaar in sy huidige rigting (ten opsigte van Saturnus) wys.
Nes Callisto, besit Dione se kraters nie die hoë reliëf-eienskappe wat op die maan en Mercurius waargeneem kan word nie. Dit is waarskynlik as gevolg van die instorting van Dione se swak yskors oor Geologiese tydperke.
Paul Daniel Hahn
Breër bydrae
Toe hy besef in watter swak ontwikkelingstadium die wetenskappe in Suid-Afrika verkeer, doen hy – heeltemal afgesien van sy pogings as dosent – alles in sy vermoë om die situasie te verbeter. Hy stel veral in die wyn- en tabakboerdery belang en onderneem in vakansietye baie togte om die boere se probleme met hulle te gaan bespreek. Hy is saam met J.H. (Onze Jan) Hofmeyr verantwoordelik vir die aankoop van Groot Constantia deur die Kaapse goewerment as modelwynplaas in 1882, terwyl hy in twee staatskommissies gedien het wat die filloksera-siekte in die Kaapse wingerde bestudeer het.
Teen die eeuwisseling het die Duitse regering ter erkenning van sy lang en toegewyde diens aan die saak van die wetenskap en opvoedkunde die tradisionele titel Königlicher Hofrat aan hom toegeken, wat gewoonlik ná 25 jaar professorale diens geskied. Hy was 'n lid van die Royal Society of South Africa, 'n stigter van en twee maal voorsitter van die Cape Chemical Society, voorsitter van die Suid-Afrikaanse Genootskap ter Bevordering van die Wetenskap (1911), en ook lid van talle ander wetenskaplike verenigings.
Hoewel Hahn nie graag geskryf het nie, het hy wel 'n aantal pamflette en artikels gepubliseer, hoofsaaklik oor die wynbou en mineralogie.
Persoonlike lewe en waardering
Hy was lank, breedgeskouerd en gesond, 'n kragtige persoonlikheid met onbeperkte energie, baie deeglik, nougeset van aard, en 'n strenge tugmeester. As besielende leermeester wat sy eie, besonderse soort Engels gepraat het, was hy bemind onder almal wat hom geken het.
Suid-Afrikaanse biografiese woordeboek
Die Suid-Afrikaanse biografiese woordeboek bestaan uit biografieë van mense wat 'n rol van belang gespeel het in die geskiedenis van Suider-Afrika vanaf die 15de eeu tot 1982.
Die 4 452 inskrywings sluit in staatslui, sport- en sakelui, skrywers, kunstenaars, kultuurleiers, soldate, akteurs, opvoedkundiges en misdadigers. 'n Wye verskeidenheid kenners het die biografieë geskryf onder agtereenvolgens die redaksie van proff. W.J. de Kock en D.W. Krüger en drr. C.J. Beyers en J.L. Basson. Alle biografieë is op 'n standaardpatroon geskryf en gaan meesal vergesel van 'n bibliografie.
Elk van die vyf bande van hierdie naslaanwerk is alfabeties gerangskik en in deel V is 'n gekonsolideerde register. Deel 1 het in 1968 verskyn en die laaste deel in 1987. Dit is uitgegee in opdrag van die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing. Al vyf die dele het in Engels verskyn onder die titel Dictionary of South African biography.
Ga-Kgoroshi
Ga-Kgoroshi is 'n klein Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit noordwes van Polokwane, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Osorno
Osorno, is die stad en munisipaliteit in die suide van Chili, wat is die hoofstad van dieselfde naam en die Provinsie van Osorno. Osorno is 'n belangrike stad in Región de Los Lagos en die suide van die land.
In 2009 was daar sowat 160.475 inwoners, maak dit die sestiende volk rijkste stad in Chili, en die tweede in die Región de Los Lagos.
8,7% van die bevolking identifiseer homself as inheems nie. Osorno is 'n belangrike punt van die aankoms van die duitse immigrante wat aangekom het in die gebied in die 19de eeu.
FC Steaua Boekarest
FCSB (of sommer Steaua) is 'n Roemeense sportklub in die stad Boekarest wat bekend is vir hulle sokkerafdeling. Galatasaray is in 1947 deur Ghencea en sy maats van die Steaua hoërskool gestig. Steaua is die suksesvolste klub in die geskiedenis van Roemeense sokker, en het meer bekers as enige ander Roemeense klub ingepalm.
Michael Henry Gallwey
Sir Michael Henry Gallwey (1826 – 1912) was 'n Hoofregter van die Natalse Hooggeregshof. Hy is op 30 Oktober 1826 gebore in die graafskap Cork, Ierland. Hy ontvang opleiding aan die Trinity College, Dublin, en word in 1853 toegelaat tot die Ierse balie. Hy arriveer in 1854 in Natal. Hy praktiseer in Pietermaritzburg tot 1857 en word aangestel as Prokureur-generaal. In 1890 word hy Hoofregter van die Natalse Hooggeregshof en tree af in 1891. Hy is oorlede op 25 Julie 1912 in Pietermaritzburg.
Peulgewas
'n Peulplant (/ˈlɛɡjuːm/ of /ˌləˈɡjuːm/) is 'n plant of vrug/saad in die genera van Fabaceae (of Leguminosae). In die landbou word peulgewasse hoofsaaklik vir hul graan saad aangeplant, genaamd peulvrugte, wat gebruik word vir veevoer en kuilvoer, en word as groen bemesting gebruik om landbougrond op te bou. Bekende peulplante sluit in lusern, klawer, ertjies, bone, lensies, wolfsboontjies, mesquiteboontjies, karob, sojabone, grondbone en tamaryn.
Japan Nasionale Roete 430
Japan Nasionale Roete 430 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Peulgewas
'n Peulvrug is 'n eenvoudige droë vrug wat ontwikkel uit 'n eenvoudige vrugblaar en gewoonlik oopspring (oopbars langs 'n naat) op twee kante. 'n Algemene naam vir hierdie tipe vrug is 'n peuldop, hoewel die term "dop" ook van toepassing is  op ander tipes vrugte, soos dié van vanielje ('n kapsule) en van radyse ('n saadpeul).
Peulgewasse is opvallend omdat meeste van hulle simbiotiese stikstofbindende bakterieë het in strukture wat wortelknoppies genoem word. Om hierdie rede speel dit 'n belangrike rol in wisselbou.
Terminologie
Die term "peulvrug", soos gebruik deur die Verenigde Nasies se Voedsel-en Landbou-Organisasie (FAO), word voorbehou vir gewasse  wat uitsluitlik vir die droë saad verbou word. Dit sluit groenbone en groen ertjies uit, wat beskou word as groente gewasse. Ook uitgesluit is saad wat hoofsaaklik gekweek word om olie te onttrek (oliesade soos sojabone en grondbone), asook die sade wat uitsluitlik gebruik word vir veevoer (klawer, lusern). Vir algemene gebruik word hierdie onderskeidings nie altyd duidelik gemaak nie en baie van die soorte wat gebruik word vir gedroogde peulgroente, word ook gebruik vir groen groente, terwyl dit jonk is en met die bone nog in die peule.
Gebruik
Peulgewasse in boerdery kan tot vele landbouklasse behoort, insluitend voer, graan, bloeisels, farmaseuties/industrieel, braakland/groen bemesting en timmerhoutspesies. Die meeste kommersiële landbouspesies vul gelyktydig twee of meer rolle, afhangende van die mate van rypheid wanneer dit geoes word.
Menslike verbruik
Graanpeulgewasse word gekweek vir hul sade. Die sade word gebruik vir menslike voedsel en dierevoer of vir die produksie van olies vir industriële gebruik. Graanpeulgewasse sluit in bone, lensies, lupiene, ertjies en grondboontjies.
Voedingswaarde
Peulgewasse is 'n belangrike bron van proteïen, dieetvesel, koolhidrate en minerale. 'n 100-gram-porsie van gaargemaakte kekerertjies bevat 18% van die daaglikse waarde vir proteïen, 30% vir dieetvesel, 43% vir folaat en 52% vir mangaan. Soos ander plantgebaseerde voedsel, bevat peulgewasse min vet of kalorieë en geen cholesterol.
Peulgewasse is ook 'n uitstekende bron van weerstandige stysel wat afgebreek word deur bakterieë in die dikderm om kortkettingvetsure te vervaardig wat deur die dermselle gebruik word vir voedingsenergie.
Klassifikasie
Die FAO erken 11 hoof-peulgewasse:
Veevoer
Peulplante vir veevoer kom voor as twee breë tipes. Sommige soos lusern, klawer, of Arachis, word in die weiveld gesaai en word bewei deur vee. Ander peulgewasse soos Leucaena of Albizia is houtagtige struik- of boomspesies wat óf afgebreek word deur vee óf gereeld gesny moet word om veevoer te verskaf.
Ander gebruike
Peulgewasspesies wat gekweek word vir hul blomme sluit lupiene in, wat kommersieel verbou word. Lupiene sluit in Indigofera en Acacia spesies, wat onderskeidelik verbou word vir kleurstof en natuurlike gomproduksie. Braakland-/groen bemesting peulgewasspesies word gekweek om weer in die grond teruggewerk te word om die hoë vlakke van gestoorde atmosferiese stikstof te benut wat in die wortels van die meeste peulplante aanwesig is. Peulplante wat vir hierdie doel verbou word, sluit in Leucaena, Cyamopsis, en Sesbania spesies. Verskeie peulgewasspesies word verbou vir houtproduksie, insluitend talle Acacia spesies en Castanospermum australe.
Peulplantbome soos die sprinkaanboom (Gleditsia, Robinia) of die Kentucky-koffieboom (Gymnocladus dioicus) kan aangewend word in permakultuur-koswoude. Ander peulgewasbome soos laburnumhout en die houtagtige rankende wisteria is giftig.
Stikstofbinding
Baie peulplante bevat simbiotiese bakterieë genaamd Rhizobia binne die wortelknoppies van hul wortelstelsels. (Plante wat deel uitmaak van die genus Styphnolobium is 'n uitsondering op hierdie reël.) Hierdie bakterieë het die besondere vermoë van fiksering van stikstof uit die atmosferiese, molekulêre stikstof (N2) na ammoniak (NH3). Die chemiese reaksie is: Ammoniak word dan omgeskakel na 'n ander vorm, ammonium (NH), bruikbaar deur (sommige) plante deur die volgende reaksie: Hierdie ordening beteken dat die wortelknoppies bronne van stikstof is vir peulplante, wat relatief ryk is aan plantaardige proteïene. Alle proteïene bevat stikstofhoudende aminosure. Stikstof is dus 'n noodsaaklike bestanddeel in die produksie van proteïene. Peulplante is gevolglik een van die beste bronne van plantproteïen.
Wanneer peulplante in die veld doodgaan, na afloop van die oes, word al die oorblywende stikstof wat opgeneem was in die aminosure van die plant, weer vrygestel in die grond. In die grond word die aminosure omgeskakel na nitraat (NO3), wat die stikstof beskikbaar stel aan ander plante en sodoende dien as bemesting vir toekomstige aanplantings.
In baie tradisionele en organiese boerderypraktyke is wisselbou met peulgewasse algemeen. Deur afwisseling tussen peulplante en nie-peulplante, kry die veld 'n voldoende hoeveelheid stikstofhoudende verbindings om 'n goeie resultaat te lewer, selfs wanneer nie-peulgewasse geoes word. Peulgewasse word daarom as "groen bemesting" beskryf.
Geskiedenis
Argeoloë het tekens ontdek van peulgewasproduksie naby die Ravirivier (in Punjab), die setel van die Indusvalleibeskawing, wat uit ongeveer 3300 v.C. dateer. Daar is ook bewyse gevind in die Egiptiese piramides dat lensies verbou is, en droë ertjie sade is ontdek in 'n Switserse dorp wat terugdateer na die Steentydperk. Argeologiese bewyse dui daarop dat hierdie ertjies in Mesopotamië gegroei het – ten minste 5000 jaar gelede en in Brittanje so vroeg as die 11de eeu.
Japan Nasionale Roete 431
Japan Nasionale Roete 431 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Vlag van Uruguay
Die nasionale vlag van Uruguay (Spaans: Pabellón Nacional) is op 11 Julie 1830 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon nege horisontale bane in wit en blou afwisselend met ’n goue Meison in die skildhoek.
Die nasionale vlag van Uruguay is een van die drie amptelike vlae van Uruguay, die ander twee is die vlag van José Gervasio Artigas en die vlag van die Treinta y Tres. Dit bestaan uit ’n veld van nege gelyke horisontale bane, afwisselend in wit en blou. Die skildhoek is wit, met die gesentreerde Meison, waarvan 16 strale strek, afwisselend driehoekig en golwend. Die vlag is op 16 Desember 1828 amptelik goedgekeur en het tot op 11 Julie 1830 19 bane getoon, toe ’n nuwe wet die aantal bane tot nege verminder. Die vlag is deur Joaquín Suárez ontwerp.
Simboliek
Die Uruguaanse vlag het sy kleure ontleen aan die vlag van Argentinië terwyl die ontwerp ontleen is aan die vlag van die Verenigde State. Tot 12 Julie 1830 het die vlag sewentien bane gehad maar sedertdien is daar slegs nege. Die nege bane stel die toendertydse indeling van Uruguay in nege departemente voor; daar is vandag negentien departemente.
Die Meison simboliseer die songod Inti in die Inka-mitologie. Hierdie son is ook op die wapen van Uruguay en het twee keer soveel strale as die vlag van Argentinië.
Ontwerp
Die son is in die middel van die skildhoek en is 11/15 van die hoogte en breedte daarvan. Die son het sestien strale, agt reguit en agt golwend. Elk van hierdie strale word deur ’n swart lyn in die lengte in twee dele verdeel.
Kleure
Die kleurskema word hieronder gelys:
Nasionale baniere
Vlaggebruik in Uruguay is uniek in die sin dat daar drie “Nasionale baniere“ (Banderas Patrias) is: die Pabellón Nacional soos hierbo beskryf, die vlag van José Gervasio Artigas en die vlag van die Treinta y Tres. Hoewel die Pabellón Nacional die primêre nasionale vlag is, word die ander twee weens historiese redes ook erken. Al drie vlae word op regeringsgeboue vertoon.
Vlag van Artigas
Die vlag van Artigas (moet nie verwar word met die vlag van die departement Artigas nie), eer die Uruguaanse ‘vader van die vaderland’, José Gervasio Artigas. Die vlag bestaan uit drie horisontale bane in blou, wit en blou met ’n diagonale rooi baan van die skildhoek na die onderkant van die wapperkant.
Artigas se vlag is in 1812 ontwerp na die voorbeeld van Manuel Belgrano se ontwerp vir die Argentynse vlag, met die toevoeging van die rooi kleur as simbool vir die bloed wat vergiet is in die stryd om onafhanklikheid. In die eerste instansie is ’n dun rooi baan in elk van die blou bane geplaas, maar in 1814 het Artigas die twee rooi bane met een diagonale rooi baan vervang. In die jare daarna is die vlag dikwels deur Artigas se opstandelinge gebruik en gehys in die stede wat onder beheer van Artigas was. Hierdie vlag is op 13 Maart 1815 in die Argentynse Entre Ríos gehys, waardeur die basis vir die huidige vlag van Entre Ríos gelê is.
Die weergawe met die diagonale rooi baan us sedert 18 Februarie 1952 amptelik ’n Bandera Patria.
Vlag van die Treinta y Tres
Die vlag van die Treinta y Tres (moet nie verwar word met die vlag van die departement Treinta y Tres nie) eer die opstandelinge wat onder leiding van Juan Antonio Lavalleja in 1825 onder hierdie naam Uruguay vanuit Argentinië binnegeval geval het om die inlywing van Uruguay deur Brasilië ongedaan te maak. Die vlag is ’n driekleur in blou, wit en rooi met die woorde Libertad o Muerte (Vryheid of Dood) in die wit baan.
Die vlag wat Lavalleja tydens sy aanval gebruik het, is tydens ’n aksie van die anargistiese beweging OPR 33 gesteel en is tot vandag nog verlore.
Portside Tower
Portside Tower is 'n 139 m hoë wolkekrabber in die Kaapse middestad. Dit is in 2014 voltooi en is die stad se hoogste gebou. Dis die eerste noemenswaardige toringgebou wat in 15 jaar in die middestad gebou is. Die gesamentlike eienaars was aanvanklik FirstRand Bank (FNB, RMB, Wesbank en Ashburton) en Old Mutual, maar in Junie 2016 het Accelerate Property Fund sowat die helfte van die gebou by Old Mutual gekoop. FirstRand Bank het aangebly as eienaar van die boonste verdiepings.
John Lennon
John Lennon (9 Oktober 1940 – 8 Desember 1980) was 'n Engelse sanger en musikant. Hy was 'n rockster, kitaarspeler en liedjieskrywer wat saam met Paul McCartney die meeste van die Beatles-liedjies geskryf het. Hy het in 1969 met Yoko Ono getrou en na New York Stad verhuis. Lennon is op 8 Desember 1980 deur Mark David Chapman in New York Stad vermoor.
Portside Tower
Die bank benut self van die gebou se kantoor- en kleinhandelsruimte terwyl Old Mutual kantoorruimte aan prima-kliënte verhuur het. Die gebou het 32 verdiepings en sy vloeroppervlak beslaan meer as 50 000 m2. Die argitekte was Louis Karol se firma.
John Lennon
Vroeë lewe
Gebore in Liverpool.
Dean Harrington
Dean Harrington (gebore 9 September 1948) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente A Better Tomorrow II (1987), Kickboxer (1989), en Returner (2002).
Gloria Tapia
Gloria Tapia (gebore 5 Maart 1972) is 'n Sweedse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Agnes Cecilia - En sällsam historia (1991) en in die televisiereeks Jordskott (2015).
Leon Schreiber
Leon Amos Schreiber is 'n Suid-Afrikaanse outeur, politikus en lid van die Demokratiese Alliansie (DA) wat sedert 2019 die Skaduminister van Staatsdiens en Administrasie en lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika is.
Japan Nasionale Roete 432
Japan Nasionale Roete 432 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Leon Schreiber
Loopbaan
Schreiber het in 2015 by Princeton-universiteit aangesluit as 'n senior navorsingspesialis. Hy het die boek Coalition Country: South Africa After the ANC geskryf wat in 2018 gepubliseer is.
Lid van die parlement (2019–hede)
Schreiber het gou lid van die Demokratiese Alliansie (DA) geword en voor die algemene verkiesing van 2019 het sy naam op die party se verkiesingslys verskyn. Hy is toe verkies en op 22 Mei 2019 is hy ingehuldig as 'n LP. Hy het later die DA se kiesafdeling-voorsitter in Stellenbosch geword.
Op 5 Junie 2019 is Schreiber as Skaduminister van Staatsdiens en Administrasie aangewys. Vanaf Junie 2019 dien hy as lid van die portefeuljekomitee vir staatsdiens en administrasie. Hy was tot Maart 2020 'n plaasvervangende lid van die Ad Hoc-komitee om Artikel 25 van die Grondwet te wysig.
In Oktober 2019 het hy met onmiddellike effek van die Universiteit Stellenbosch se Institusionele Forum bedank, weens Afrikaans se afskaffing as onderrigmedium. Hy het gesê dat hy kan nie teenwoordig wees om te sien hoe moedertaalonderrig uitgefaseer word nie.
J. Farrell MacDonald
J. Farrell MacDonald (6 Junie 1875 – 2 Augustus 1952) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Sunrise (1927), The Maltese Falcon (1931), Show Boat (1936), en The Last Alarm (1940).
Soutpansberg-grasaalwyn
Die Soutpansberg-grasaalwyn (Aloe soutpansbergensis) is 'n aalwyn wat inheems is aan die Limpopo waar dit voorkom op die westelike gedeelte van die Soutpansberge. Die plant word slegs 30 cm hoog. Die blomme is oranje en die plant blom van Januarie tot Februarie. Die plant is seldsaam en word tans nie bedreig nie.
Japan Nasionale Roete 433
Japan Nasionale Roete 433 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Henry Bale
Sir Henry Bale (1854 – 1910) was 'n Hoofregter van die Natalse Hooggeregshof. Hy is op 12 Januarie 1854 in Pietermaritzburg gebore en ontvang onderrig in Engeland. Van 1875 praktiseer hy as prokureur in Natal en van 1893 tot 1901 verteenwoordig hy Pietermaritzburg in die Natalse Wetgewende Vergadering. Hy word Prokureur-generaal en Minister van Onderwys. In 1901 word hy aangestel as Hoofregter. Hy is op 1 Desember 1910 oorlede.
Meg Ross
Lewe en werk
M.E. Grosskopf is in 1898 as die jongste van sewe kinders in Bloemfontein gebore waar haar vader predikant van die Duitse gemeente was. Haar skoolopleiding kry sy op Riversdal, waarna sy vir twee jaar musiek bestudeer aan die Konservatorium op Stellenbosch.
Deur toeval word ’n betrekking haar aangebied om Duits te gee op Heidelberg in die Transvaal. Sy hou so baie van die onderwys dat sy haar daarna op Stellenbosch as onderwyseres kwalifiseer. Sy hou vir ’n rukkie in Suidwes-Afrika (tans Namibië) skool en aanvaar dan ’n betrekking as dosent aan die Opleidingskollege Denneoord. Na vyf jaar moet sy noodgedwonge as gevolg van besuinigingsmaatreëls afstand doen van hierdie posisie en sy studeer dan verder en behaal ’n B.A.-graad aan die Universiteit van Stellenbosch.
Daarna gaan sy vir ’n jaar met studieverlof oorsee en woon lesings by aan die Universiteit van Berlyn. By haar terugkeer gee sy skool aan die Hoër Meisieskool Bloemhof in Stellenbosch en aanvaar dan ’n pos om Afrikaans te gee aan die Rynse Skool. Hierna keer sy terug na die Hoër Meisieskool Bloemhof waar sy tot 1949 Duits gee. Na haar aftrede skryf sy voltyds.
Skryfwerk
Sy skryf onder die skuilnaam Meg Ross, wat ’n samevoeging en afkorting is van haar voorletters en van. Oogklappe behaal in 1925 die gesamentlike tweede prys in ’n prysvraag van J.L. van Schaik-Uitgewers. In hierdie romantiese verhaal word die stadslewe en die emansipasie van die vrouekarakters uitgebeeld, in teenstelling met die lewe op die plaas wat die tendens van die tyd was. Die verhaal speel af in die eerste jare van die Eerste Wêreldoorlog, waar Frieda Schmidt by haar Duitse oom naby Kaapstad grootword. Hy word geïnterneer en sterf dan ook in ’n kamp by Pietermaritzburg, terwyl sy by mev. Steyn aan huis bly. Mevrou Steyn probeer saam met haar seun, Fred, om Frieda in die geselskapskringe van die stad te bring, maar die kleingeestige Duitserhaat verbitter haar en sy besluit om ’n verpleegster te word. In die hospitaal het sy te doen met konflik met die Engelsgesinde owerhede, ongelukkige liefdesverhoudings en is die geheim van haar Duitse afkoms ’n groot bron van stres en vrees. Deur toevallighede vind sy tog eindelik geluk, in ondersteuning van die tema dat elkeen oogklappe dra wat hom of haar verhoed om die werklikheid raak te sien. Die roman se uitgesproke pro-Duitse en anti-Suid-Afrikaanse Party (die party van generaal Smuts) sentiment sorg vir ’n groot toename in verkope tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Uit die stilte is die verhaal van die weeskind Elsabé op soek na haar identiteit. Terwyl sy in die weeshuis is, word dit haar brandende begeerte om uit te vind waar sy vandaan kom. Sy word aangeneem deur ’n vrou wat goed is vir haar, maar wanneer sy op Willem verlief raak, begin die moeilikheid. Haar afkoms maak haar onaanvaarbaar vir Willem se ouers en Willem help haar dan in haar pogings om  haar ouers op te spoor.
Verskeie van haar kortverhale en sketse verskyn in Die Huisgenoot en haar kortverhaal Dis vakansie word opgeneem in die versamelbundel Die jongste Afrikaanse kortverhale.
Publikasies
Publikasies sluit in:
Prometium
Prometium (simbool: Pm) is 'n chemiese element wat tot die lantaniede behoort. Dit kom nie in natuurlike vorm op die aarde voor nie, omrede daar geen stabiele isotope bestaan nie. Dit word egter in die splytingsprodukte van uraan aangetref.
Die Tsjegiese chemikus Bohuslav Brauner het in 1902 die bestaan van hierdie element voorspel, en verskeie groepe het later gemeld dat hulle dit gevind het. Dit het selfs die naam "Ilinium" (na Illinois) gekry, maar ander navorsers kon dit nie bevestig nie. Tydens die Manhattan-projek van die Tweede Wêreldoorlog het dit duidelik geword dat hierdie element lank reeds uitgestorwe is. Die stabielste isotoop 145Pm het net 'n halfleeftyd van 17,7 jaar. In 1944 het Marinsky, Glendenin en Coryell dit egter in splytingsprodukte in 'n atoomreaktor in Oak Ridge, Tennessee aangetref. Weens die destydse Wêreldoorlog is die vonds eers in 1946 gepubliseer. Hulle het die nuwe element na die god Prometheus genoem.
Chemiese eienskappe
Die element kom veral as Pm(III) voor. Daar bestaan 'n onoplosbare ligbruin hidroksied. Indien hierdie verhit word vorm dit die oksied. Dit vorm ook oplosbare soute soos wat geel van kleur is en  wat pienk is. Daar bestaan nogtans ook Pm(II)-verbindings, soos.
Indiese akkedisvis
Die Indiese akkedisvis (Synodus indicus) is 'n vis wat voorkom aan die ooskus van Afrika vanaf die Rooisee tot by die Oos-Kaap, soms tot by Mosselbaai. In Engels staan die vis bekend as die Indian lizardfish.
Habitat
Die vis leef in sanderige of rotsagtige bodems in water wat 20–100 m diep is en het geen kommersiële waarde nie. Indien die vis in 'n akwarium aangehou word neig dit om gedurende die nag uit die tenk te probeer spring.
Ga-Kolopo
Ga-Kolopo is 'n Swart nedersetting in Aganang Plaaslike Munisipaliteit, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit is noord-noordwes van Polokwane geleë.
Alan Stevenson
Alan Stevenson (1807 in Edinburg – 1865) was 'n vuurtoringingenieur wat as Ingenieur by die Board of Northern Lighthouses in Skotland gewerk het. Hy was 'n lid van die beroemde Stevenson ingenieursfamilie, die oudste seun van Robert Stevenson, en broer van David en Thomas Stevenson. Tussen 1843 en 1853 het hy dertien vuurtorings in en om Skotland gebou. Die skrywer Robert Louis Stevenson was die seun van Thomas en dus die kleinneef van Alan Stevenson.
Lotta Tejle
Lotta Tejle (gebore 17 Maart 1960) is 'n Sweedse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Mäklarna (2006), The Sandhamn Murders (2010), 30° i februari (2012), en The Simple Heist (2017).
Baard
’n Baard is hare wat op die ken, bolip, wange en nek van die mens en sommige diere groei. By mense is dit gewoonlik net tienerseuns en volwasse mans wat baarde kan groei. Sommige vroue kan egter ook ’n baard ontwikkel. Wanneer onderskei word tussen die boonste en onderste deel van gesigshare, sluit die woord "baard" gewoonlik die snor uit.
Deur die loop van die geskiedenis is allerlei eienskappe toegeken aan mans met baarde, soos wysheid, manlikheid, seksuele viriliteit of ’n hoër status; baarde kan egter veral in moderne tye beskou word as nie skoon nie of ’n gebrek aan afronding.
Biologie
Die baard ontwikkel tydens puberteit. Baardgroei word verbind met die stimulasie van haarsakkies in dié deel van die gesig deur dihidrotestosteroon, wat baardgroei bly beïnvloed ná puberteit. Hormone wat haarsakkies stimuleer of belemmer, se invloed wissel van area tot area; dihidrotestostoroon bevorder ook ’n bles. Dit word vervaardig uit testosteroon, en die vlakke kan wissel van seisoen tot seisoen – baarde groei vinniger in die somer.
Omdat dit moeilik is om baardgroei te meet is daar nie ooreenstemming oor watter invloede hormonale aktiwiteit op baarde het nie. ’n Fisikus het byvoorbeeld tydperke van verskeie weke elk in redelike afsondering op ’n verafgeleë eiland deurgebring. Hy het opgemerk sy baard groei stadiger, maar die dag voor hy die eiland sou verlaat, het sy baard besonder vinnig begin groei en dit het tydens die eerste dag of twee op die vasteland ’n ongekende hoë graad bereik. Hy het die verskynsel bestudeer en tot die gevolgtrekking gekom die stimulant vir haargroei lê in die hervatting van seksuele aktiwiteit. Ander kenners het egter glad nie met hom saamgestem nie.
Hoe vinnig die baard groei, is ook geneties.
Are You Dead Yet?
Are You Dead Yet? is 'n album van die Finse Melodic Death Metal musiekgroep Children of Bodom wat in 2005 vrygestel is.
Baard
Evolusie
Verklarings in evolusionêre sielkunde vir die bestaan van baarde sluit in aanduidings dat die man seksueel ryp is of van dominansie omdat die ken groter lyk. Sommige geleerdes meen daar is nog nie vasgestel of die rede vir die seksuele seleksie wat tot die groei van baarde gelei het, aantreklikheid (interseksuele verhoudings) of dominansie (intraseksuele seleksie) is nie. ’n Baard kan ’n teken wees van ’n man se algehele kondisie. Die hoeveelheid gesigshare beïnvloed blykbaar sy aantreklikheid.
’n Baard maak ’n man egter kwesbaar in gevegte en dit kan hom duur te staan kom; daarom vermoed bioloë daar is ’n ander evolusionêre voordeel wat swaarder weeg as dié nadeel.
Antieke en klassieke wêreld
Die Antieke Egiptenare met ’n hoë rang het baarde op hul kenne gegroei en dit is dikwels gekleur of met goue drade deurweef. ’n Vals metaalbaard, wat ’n teken van koninklikheid was, is deur die konings en koninginne gedra. Dit is op sy plek gehou met ’n band wat oor die kop geloop het en was vas aan ’n goue kenband; dit was van omstreeks 3000 tot 1580 v.C. in die mode.
Mesopotamiese beskawings het hul baarde geolie en versier. Hulle het tange en krulysters gebruik om oordadige ringe en lae te skep.
Antieke Iran
Die Iraniërs het gehou van lang baarde en feitlik al die Iranse konings het ’n baard gehad. In Travels deur Adam Olearius eis ’n koning van Iran die kop van sy hoofkelner, en toe dit na hom gebring word, sê hy: "Wat ’n jammerte dat ’n man met so ’n mooi snor tereggestel moes word."
Cao Xueqin
Cao Xueqin (Chinees: 曹雪芹, Pinyin: Cáo Xuěqín, Wade-Giles: Ts'ao Hsueh-ch'in; (1724 of 1715 tot 1763 of 1764 ) was 'n Chinese skrywer, digter, filosoof en skilder. Hy is veral bekend as die skrywer van Droom van die Rooi Kamer. Sy geboortenaam was Cao Zhan (曹 霑).
Baard
Antieke Indië
In antieke Indië was ’n lang baard ’n teken van waardigheid en wysheid. Die nasies in die ooste het hul baarde hooggeag en die straf vir bandeloosheid en owerspel was dat die persoon se baard in die openbaar afgeskeer word. Hulle het selfs hul baarde as waarborg vir skuld gegee.
Cao Xueqin
Biografie
Daar is amper geen bronne oor die lewe van Cao bewaar nie, daarom is daar baie onsekerhede oor hom. Sy presiese geboortejaar is byvoorbeeld nie bekend nie. In elk geval kom Cao uit 'n Han-Chinese familie, wat later deel geword het van die Wit Tak (正 白旗) van die Mantsjoes-baniere. Sy familie het 'n tydperk van glorie gehad onder die regering van keiser Kangzi. Cao Xueqin was self die seun van Cao Fu of Cao Yong. Cao Yong se enigste seun is in 1715 gebore.
Byna alles wat mense vandag van Cao Xueqin weet, is afkomstig van wat familie en vriende later van hom vertel het. Later in die lewe het Cao hom in 'n voorstad van Beijing gaan vestig, waar hy die grootste deel van sy lewe deurgebring het. Hy het in armoede geleef; sy enigste inkomste kom uit die verkoop van skilderye. Volgens sy vriende en kennisse was hy intelligent en baie talentvol. Sy skilderye was hoofsaaklik beelde van rotse en landskappe.
Baard
Antieke Grieke
Die antieke Grieke het hul baard beskou as ’n teken van viriliteit; in die epiese verhale van Homeros was dit amper van heilige belang, sodat iemand wat ’n dringende versoek aan iemand anders gerig het, dié persoon se baard sou aanraak. ’n Skoon gesig is beskou as ’n teken van verwyfdheid. Van die vroegste tye af was die skeer van die bolip egter nie ongewoon nie. Griekse baarde is ook dikwels met tange gekrul. In tye van rou is die baard afgeskeer.
Cao Xueqin
Biografie
Na bewering het Cao Xueqin meer as tien jaar gewerk aan die manuskrip wat uiteindelik gegroei het tot Droom van die Rooi Kamer. Ten tyde van sy dood was die roman nie heeltemal klaar nie.
Cao Xueqin was ongeveer 40 tot 50 jaar oud ten tyde van sy dood, maar sy presiese sterfdatum word ook bespiegel. Hy is oorleef deur sy vrou en minstens een seun. Hy het postuum beroemd geword toe sy boek gepubliseer is.
Baard
Antieke Masedonië
Die mode om te skeer het in die tyd van Alexander die Grote begin. Alexander het sy soldate na berig word beveel om te skeer sodat die vyand nie ’n soldaat aan die baard kon gryp om hom dood te maak nie. Die gebruik om te skeer het van die antieke Masedoniërs, wie se konings op muntstukke sonder baarde uitgebeeld is, versprei na die hele bekende wêreld van die Masedoniese Ryk. Wette daarteen in Rhodos en Bisantium het geen uitwerking gehad nie. Selfs Aristoteles het die nuwe mode gevolg, anders as die ander filosowe wat hul baard behou het as ’n teken van hul beroep: filosowe het ná die Masedoniese tydperk nog baard gedra.
Antieke Rome
Dit lyk nie of die antieke Romeine geskeer het tydens hul vroeë geskiedenis nie (onder hul konings en in die vroeë republiek). Volgens Pliny het P. Ticinius die eerste barbier na Rome gebring – in die 454ste jaar ná die stigting van die stad, dus omstreeks 299 v.C.). Scipio Africanus was blykbaar die eerste Romein wat geskeer het, maar daarna het die neiging vlam gevat en kort daarna was alle Romeinse mans skoongeskeer; dit het ’n teken geword dat iemand Romeins was en nie Grieks nie. Eers in die latere stadium van die republiek het jong mans hul baarde gedeeltelik geskeer en dit in ’n ornamentele vorm geknip; voortieners het hul ken geolie in die hoop dat dit baardgroei sou bespoedig.
Later was die geleentheid van die eerste skeer die begin van iemand se manlike jare en dié dag is as ’n fees gevier. Augustus was toe 24 en Caligula 20. Die hare wat dan afgeskeer is, is aan ’n god geoffer; Nero het syne in ’n goue boks gesit en dit aan Jupiter Capitolinus opgedra. In tye van rou het hulle, anders as die Grieke, hul baard laat groei, soos Augustus met die dood van Julius Caesar.
Middeleeue
In die Middeleeue was ’n baard ’n teken van ’n ridder se viriliteit en eer. Om iemand aan sy baard vas te hou was ’n oortreding en moes met ’n tweegeveg reggestel word. Terwyl die meeste adellikes en ridders baarde gehad het, was die Katolieke geestelikes skoongeskeer as teken van hul selibaat.
Van die Renaissance tot tans
In die 15de eeu was die meeste Europeërs skoongeskeer. In die 16de eeu is baarde toegelaat om te groei tot verstommende lengtes en in verskeie vorme.
In die 1850's het baarde weer gewild geword. Baie leiers soos Aleksander III van Rusland, Napoleon III van Frankryk en Frederick III van Duitsland en vooraanstaande staatsmanne en kultuurleiers soos Charles Dickens, Karl Marx en Giuseppe Verdi het baarde gegroei. Hierdie neiging kan in Noord-Amerika gesien word by die presidente van ná die Burgeroorlog. Voor Abraham Lincoln het geen president ’n baard gehad nie, maar ná hom het feitlik almal tot by William Howard Taft een gehad. Die baard is in dié tyd verbind met manlikheid en moed.
Teen die vroeë 20ste eeu het baarde se gewildheid afgeneem. In die 1920's en 1930's het die meeste mans met gesighare net ’n snor gehad, soos Albert Einstein, Wladimir Lenin, Adolf Hitler en Josef Stalin. In Amerika is gewilde helde intussen sonder baarde uitgebeeld en het kort hare en skoon gesigte vir dekades die aanvaarde styl geword.
Die teenkultuur het die baard weer gewild gemaak: eers die "beatniks" in die 1950's en toe die hippiebeweging in die middel 1960's. Ná die Viëtnamoorlog het baarde se gewildheid die hoogte ingeskiet en is dit deur hippies en sakelui gedra. Gewilde rock-, soul- en folkmusikante soos die Beatles en Barry White het volbaarde gehad. Dié mode het in die middel 1980' in Amerika weer begin taan.
Style
Gesigshare word meestal verwyder deur dit af te skeer. As net die deel op die bolip ongeskeer gelaat word, staan dit bekend as ’n snor. ’n Baard kan in verskillende style geskeer of geknip word. Van die bekendstes is (sien skets):
Ander soorte sluit in:
Suidelike sonvis
Die Suidelike sonvis (Mola alexandrini) is 'n vis wat in die suidelike halfrond aan die kuste van Suid-Afrika, Australië en Nieu-Seeland voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Southern sunfish. Die vis word nog groter as die Sonvis (Mola mola).
Taksonomie
In Desember 2017, was dit bewys dat die Mola alexandrini 'n senior sinoniem van Mola ramsayi (Ranzani 1839) is deur historiese sowel as nuut gepubliseerde morfologiese gegewens.
Die sonvisse is in die genus Mola, wat tans bestaan uit drie spesies: Mola mola, Mola alexandrini, Mola tecta. Mola alexandrini is in Augustus 2013 vir die eerste keer in die Omansee naby Iran gesien (Yasemi en Narari Bejgan, 2013).
Carlos Ferro (Amerikaanse akteur)
Carlos Ferro is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rol in die rolprent Tomorrowland (2015).
Japan Nasionale Roete 434
Japan Nasionale Roete 434 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Lughawe Wene-Schwechat
Die Lughawe Wene-Schwechat (Duits: Flughafen Wien-Schwechat; Engels: Vienna International Airport; IATA: VIE, ICAO: LOWW) is die grootste en bekendste lughawe in Oostenryk. Dit dien as basis en spilpunt vir die lugrederye Austrian Airlines ('n dogteronderneming van die Duitse Lufthansa), Eurowings Europe en NIKI ('n dogteronderneming van Air Berlin).
Die lughawe is geleë in die stadsgebied van Schwechat, sowat 18 km suidoos van die middestad van Wene, en is oorspronklik in 1938 as militêre lughawe in bedryf gestel. Ná die Tweede Wêreldoorlog het hy Aspern as Wene se lughawe vervang.
Wene-Schwechat is veral 'n spilpunt vir lugrederye wat roetes na Oos-Europa en die Nabye Ooste bedien. In 2016 het 74 lugrederye vanuit Schwechat roetes na 186 bestemmings in 72 lande wêreldwyd bedien. Die lughawe, wat deur die aandelemaatskappy Flughafen Wien AG bedryf word, is die belangrikste werkgewer in die ooste van Oostenryk.
Hindoeïsme (eerste artikel)
Hindoeïsme (Sanskrit: सनातन धर्म Sanātana dharma beteken: Die Ewige Religie) is die dominante religie in Indië, Nepal en van ongeveer 'n halfmiljoen mense van Indiese oorsprong in Suid-Afrika.
Hindoeïsme het oor 3000 jaar in Indië ontstaan en is soos 'n rivier waarin baie strome gevloei het. Die strome is die gelowe en praktyke van talle rasse, etniese groepe en kulture op die Indiese subkontinent.
Hindoeïsme het baie gode en tog is daar vir party Hindoes 'n onpersoonlike "absoluut" agter hulle almal, genaamd Brahma, die skepper van die heelal. Hy sou een van die Gode van die Trimoerti (drie-eenheid) wees.
Heilige Skrifte
Die "Vedas" is die heilige geskrifte van die Hindoes. In die politeïsme van hierdie geloof staan drie gode bo die ander uit. Dit is Brahma wat met die skepping verbind word, Wisjnoe wat met die onderhouding van lewe gemoeid is, en Sjiwa wat vir vernietiging verantwoordelik is. Hierdie gode het in die vorm van geestelike meesters (avatars) na die aarde neergedaal. Rama en Krisjna word na aanleiding van dié opvatting as inkarnasies van Wisjnoe beskou.
Dogma
Die Hindoe godsbegrip is kompleks en teenstrydig. In een opsig word Brahma as 'n panteïstiese god beskou wat in alle dinge en mense teenwoordig is, en in 'n ander opsig as 'n transendente, persoonlike God.