cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hektor
Hektor se dood
Ná Patroklos se dood het Acilles teruggekeer om weer te veg. Nadat die Trojane ná ’n geveg teruggedryf is, het die Trojaanse leër na die stad teruggekeer, maar Hektor het buite die mure gebly omdat Atena hom om die bos gelei het. Achilles het Hektor doodgemaak en sy lyk daarna agter sy strydwa aan getrek. Hy het geweier om dit aan die Trojane terug te gee sodat hulle hom kon begrawe. Die Achajers het toe begrafnisspele vir Patroklos gehou. Daarna het Priamos na Achilles se tent gegaan en gevra dat hy Hektor se lyk teruggee, en Achilles het ingestem. Die leërs het ’n tydelike wapenstilstand gesluit sodat die gesneuweldes begrawe kon word. Die Ilias eindig met die begrafnis van Hektor.
Tsaredom Rusland
Die Tsaredom Rusland (Russies: Царство Русское, Tsarstwo Roesskoje) was die amptelike naam van Rusland tussen die aanneming van die titel tsaar deur Iwan die Verskriklike in 1547 en die stigting van die Russiese Keiserryk in 1721 deur Pieter die Grote. Sommige Westerse bronne verwys na dié staat as Moskowië, ’n term wat ook van toespassing is op die Prinsdom en die Grootprinsdom van Moskou.
Bisantynse erfenis
duimnael|links|Moskowië ca. 1500. In die 16de eeu het die Russiese heerser ’n magtige, outokratiese leier geword, bekend as tsaar. Deur dié titel aan te neem het die heerser van Moskou gewys dat hy net so ’n groot heerser was as die Bisantynse keiser of die Mongoolse khan. Ná die huwelik van Iwan III van Moskou en Sophia Palaiologina, die niggie van die laaste Bisantynse keiser, het die hof in Moskou die Bisantynse reëls, rituele, titels en embleme, soos die dubbelkoppige adelaar wat steeds in Rusland se wapen voorkom, oorgeneem.
Iwan IV, wat van 1533 tot 1584 regeer het, is in 1547 tot tsaar gekroon en sy status is ook deur die Russies-Ortodokse Kerk erken. Kerkregsgeleerdes het gemeen dat die Russiese leier die enigste oorblewende Ortodokse heerser was ná die verowering van Konstantinopel deur die Ottomaanse Ryk, en dat Moskou dus die Derde Rome was omdat dit die laaste opvolger was van die Romeinse en die Bisantynse Ryk, die sentrums van die christendom in vroeër jare.
Bewind van Ivan IV
duimnael|200px|Iwan die Verskriklike se ivoortroon. In 1533 het Iwan IV op driejarige ouderdom die grootprins van Moskou geword. Twee bojare-families het om die mag in Rusland geveg totdat Iwan die troon in 1547 bestyg het.
Die mag van die tsaar het in sy tyd ’n hoogtepunt bereik en hy het die bynaam Iwan die Verskriklike gekry. Hoewel hy intelligent en energiek was, het hy ook vlae van paranoia en depressie beleef. Sy bewind word gekenmerk deur buitengewone gewelddadigheid.
In dié tyd het die taamlik onbekende Rusland danksy skrywers en handelaars in die res van die wêreld bekend geraak. Hy het ook oorlog gevoer om sy grondgebied uit te brei en Iwan het die Kanaat van Kazan in 1552 geannekseer wat tot aan die middel van die Wolga gestrek het en in 1556 die Kanaat van Astrachan, waardeur die tsaredom nou tot aan die Kaspiese See gestrek het. In dié tyd het Rusland ’n multi-etniese staat geword en is dit nog steeds. Die tsaar het nou beheer oor die hele Wolga gehad asook toegang tot Sentraal-Asië.
In die noordweste het Iwan Lyfland in 1558 binnegeval en so betrokke geraak in ’n oorlog teen die Pools-Litause Gemenebes, Swede en Denemarke. Rusland het die oorlog verloor en sy hoop om na die Oossee uit te brei, is verydel.
Opritsjnina
In die laat jare 1550 het Iwan vyandiggesind geraak teenoor sy raadgewers, die regering en die bojare. In 1565 het hy Rusland in twee verdeel: sy private domein (die Opritsjnina) en die openbare domein (die Zemsjtsjina). Vir sy private domein het hy van die welvarendste en belangrikste distrikte gekies – hier het hy groot geweld gebruik om sy mag af te dwing en talle mense het in die proses gesterf.
Die politieke en ekonomiese mag van die vooraanstaande bojarefamilies is hierdeur ook verwoes, en dit was juis dié families wat Rusland opgebou het en die beste toegerus was om die land te bestuur. Die handel het afgeneem en talle boere wat hoë belasting moes betaal en deur die geweld afgeskrik is, het die land verlaat. In 1573 was Iwan verplig om die Opritsjnina op te hef omdat dit ’n totale mislukking was.
Die Tyd van Beroeringe
duimnael|links|Die Tsaredom Rusland ca. 1600. Iwan IV is opgevolg deur sy seun Fjodor, wat liggaamlik en geestelik gestrem was. Die eintlike mag het in die hande van sy swaer, Boris Godoenof, beland. Fjodor is in 1598 sonder erfgename oorlede en Boris Godoenof het homself tot tsaar verklaar. Weens slegte oeste was daar ’n hongersnood tussen 1601 en 1603.
In dié tyd het twee "Valse Dmitri's" beweer hulle is die jongste seun van Iwan die Verskriklike wat kleintyd vermoor is en hulle wou die troon opeis.
’n Chaotiese tydperk het gevolg wat bekend staan as die Tyd van Beroeringe waarin verskeie tsaars mekaar opgevolg het: Fjodor II, Vals Dmitri I, Vals Dmitri II en Wasili IV.
Dit is eers beëindig toe Michail Romanof in 1613 tot tsaar gekroon is.
Romanofs
duimnael|240px|Twee tsare: Pieter I en Iwan V, [[Ilja Repin.]] Die nuwe dinastie se grootste taak was die herstel van rus en vrede in die land. Gelukkig was Rusland se twee grootste vyande, Pole en Swede, in ’n oorlog gewikkel en kon Rusland in 1617 vrede sluit met Swede. Daarna het die oorlog tussen Rusland en Pole ook geëindig.
Die eerste Romanofs was swak heersers. Michail het die staatsake gelaat in die hande van sy pa, Fjodor, wat in 1619 as Filaret die patriarg van die Russies-Ortodokse Kerk geword het. Michail se seun, Aleksei, het op die bojare gesteun om hom te help regeer.
Einde van die tsaredom
duimnael|links|200px|Die Tsaredom Rusland ca. 1700. Ná die regering van Fjodor III en ’n gesamentlike bewind onder Iwan V en Pieter die Grote, het Pieter in 1696 alleenheerser geword.
Hy is bekend vir sy grootskaalse modernisering van Rusland. Onder invloed van sy Westerse raadgewers het hy die Russiese leër volgens Westerse riglyne reorganiseer en daarvan gedroom om Rusland ’n sterk maritieme mag te maak. Hy het ook die kerk, handel en nywerheid, onderwys en gesondheid hervorm. Hy is in 1721 as keiser gekroon. Dit was die einde van die Russiese Tsaredom en die begin van die Russiese Keiserryk.
Kjersti Holmen
Kjersti Holmen (8 Februarie 1956 - 26 September 2021) was 'n Noorse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente S.O.S. (1999) en People in the Sun (2011).
Sycon satsumense
Sycon satsumense is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Erica albens
Erica albens is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
Steekproefruimte
In die waarskynlikheidsleer is die steekproefruimte of uitkomsruimte, wat gewoonlike met S, Ω, or U (vir "Universum") aangedui word, van 'n toevalseksperiment of lukrake probeerslag die versameling van alle moontlike uitkomstes. Byvoorbeeld, indien die eksperiment 'n muntstuk wat gegooi word is, is die steekproefruimte {kop, stert}. In die geval van 'n enkele ses-sydige dobbelsteen, is die steekproefruimte {1, 2, 3, 4, 5, 6}.
Vir sekere tipes eksperimente kan daar twee of meer moontlike steekproefruimtes wees. Ter voorbeeld, wanneer 'n kaart van 'n standaard pak van 52 speelkaarte getrek word, is die een moontlike steekproefruimte die rang (As tot Koning), terwyl die ander een die soort (klawers, diamante, harte, skoppe) kan wees. 'n Volledige beskrywing van uitkomstes sal egter beide die denominasie (rang) en die soort aandui, en 'n steekproefruimte wat elke individuele kaart beskryf kan uitgebeeld word as die Cartesiese produk van die twee steekproefruimtes hierbo genoem.
In 'n elementêre benadering tot waarskynlikheid, word enige deelversameling (in Engels subset) van die steekproefruimte 'n gebeurtenis genoem. Hierdie benadering gee egter probleme wanneer die steekproefruimte oneindig is, sodat 'n meer presiese definisie van 'n gebeurtenis noodwendig is. Onder hierdie definisie word slegs meetbare deelversamelings van die steekproefruimte as gebeurtenisse beskou. Hierdie is egter slegs van teoretiese belang, aangesien die σ-algebra altyd gedefinieer kan word om alle deelversamelings van toepaslike belang te bevat.
David Landau (akteur)
David Landau (9 Maart 1879 – 20 September 1935) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Street Scene (1931), Taxi! (1932), Horse Feathers (1932), en She Done Him Wrong (1933).
Hottentotskloof
Hottentotskloof is 'n bergpas in die Wes-Kaap op die R46 in die Warm Bokkeveld en noordoos van Ceres geleë. Die pas bereik 'n hoogte van 1 198m bo seevlak en het 'n maksimum steilte van 1:28.
Taeniodonta
Taeniodonta is 'n uitgestorwe suborde van die soogdiere.
Fossiele van hierdie groep word in die Laat Kryt en Paleogeen (Laat Eoseen) van Noord-Amerika gevind. Die vroegste een wat gevind is, is Schowalteria van die Laat Kryt in Alberta, Kanada. Die laaste een is Stylinodon uit die Eoseen. Die Taeniodonta was een die eerste groepe wat in die Paleoseen groot vorms opgelewer het. Daar is twee families:
Die Stylinidontidae was groter as die Conoryctidae: so groot as 'n vark of selfs 'n beer. Hulle het groot slagtande en sterk kloue gehad en dalk na wortels gegrawe. Die Conorytidae was primitiewer en dalk insektivoor of omnivoor.
Taksonomie
'n Kladistiese ontleding deur Weinstein (2009) toon dat die Taeniodonta 'n monofiletiese groep is wat uit die Cimolesta voortgekom het. Die posisie teenoor die huidige soogdiere (die kroon-plasentale) is minder duidelik.
Die Taeniodonta ontbeer sinapomorfieë wat die kroongroepe kenmerk.
Sycon scaldiense
Sycon scaldiense is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1982 deur Van Koolwijk.
Erica aghillana
Erica aghillana is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap waar dit voorkom van Pearly Beach tot Kaap Agulhas. Die plant se habitat word bedreig deur indringerplante, die kweek van proteaspesies en ontwikkeling aan die kus. Daar is twee subspesies wat tot die spesie hoort:
Franschhoekpas
Die Franschhoekpas is 'n bergpas geleë net buite Franschhoek op die R45, die pad na Grabouw en Villiersdorp. Op 733m bo seevlak bereik die pas sy hoogste punt en met 'n maksimum helling van 1:9 is die pas opvallend steil.
Erica aghillana
Volgens SANBI staan die plant in Afrikaans bekend as die belletjieheide en ook as die geelrugheide.
Franschhoekpas
Goewerneur Simon van der Stel was rondom 1695 van mening dat 'n span slawe maklik die olifante se staproete oor die berg agter Franschoek in 'n periode van 3 maande sodanig kon verbeter dat dit vir waens begaanbaar sal wees. Eers in 1819 het S.J. Cats 'n begaanbare pad voltooi wat deur landmeter W.F. Hertzog beplan is. Cats se pad was baie nou en waens met 'n swaar vrag het gesukkel om die berg uit te kom, maar dit was tot 1825 in gebruik.
Lord Charles Somerset het in 1825 'n 150 soldate van die Royal African Corps gebruik om die pad ingrypend te verbeter. Die grootste verandering tussen Cats se pad en die nuwe pad was by Jan Joubertsgat. Hierdie moeilike oorgang is uitgeskakel deur 'n klipbrug oor die drif te bou. Jan Joubertsgatbrug (gebou 1823) is die oudste brug in die land wat nog gebruik word. In 1933 is die huidige pad voltooi en volg op verskeie dele nog die oorspronklik roete. Die pad het in die 1960's weer veranderinge ondergaan en is toe ook geteer.
Gray's Anatomy
thumb|220px|’n Afbeelding van die [[skedel in Gray's Anatomy.]]
Die boek word algemeen beskou as ’n uiters gesaghebbende werk oor die onderwerp en word steeds hersien en herdruk. Die laaste uitgawe, die 41ste een, het in September 2015 verskyn.
Hauts-de-France
Hauts-de-France is 'n Franse gewes (Frans: région) in die noorde van Frankryk wat uit die ou geweste van Nord-Pas-de-Calais en Pikardië bestaan. Die gewes Hauts-de-France bestaan sedert 2016.
Erik Erikson
Erik Homburger Erikson (15 Junie 1902 - 12 Mei 1994) was 'n Duits-Amerikaanse ontwikkelingsielkundige bekend vir sy teorie oor die sosiale ontwikkeling van die mens en as skepper van die uitdrukking "identiteitskrisis".
Biografie
Hy wou ná hoërskool 'n kunstenaar word en het in dié dae 'n Boheemse leefstyl gevolg, lank voordat dit mode sou word. Hy het 'n onderwyser by 'n eksperimentele Amerikaanse skool in Wene geword toe hy 25 jaar oud was. In dié tydperk het hy hom in die Montessori-opvoedingstelsel bekwaam en by die Weense Psigoanalitiese Vereniging aangesluit. Anna Freud het hom in dié tyd gepsigoanaliseer. Hy het ook verlief geraak op 'n Kanadese dansonderwyseres en is met haar getroud.
Die egpaar verlaat Wene toe die Nazi's aan die bewind kom en hy doseer uiteindelik aan die Harvard-universiteit in Boston. Later is hy 'n dosent aan die Yale-universiteit en daarna aan die Universiteit van Kalifornië, Berkeley. Dit is by hierdie universiteit dat sy beroemde navorsing oor die Lakota en die Yurok lyf begin kry.
In 1950 publiseer hy Childhood and Society. Die boek beskryf sy sienings oor die inheemse Amerikaners, sy ontledings van Maksim Gorki en Adolf Hitler, en bevat 'n bespreking oor die "Amerikaanse persoonlikheid" asook 'n raamwerk van sy eie ontwikkelende siening van Sigmund Freud se teorie. In latere werke ontwikkel hy die temas verder. Een van sy boeke. Gandhi's Truth, wen die Pulitzerprys, asook die Nasionale Boeketoekenning.
In dieselfde jaar, 1950, verlaat Erik die Berkeley-kampus, te midde van die hoogtepunt van senator Joseph McCarthy se heksejag teen kommunisme. Hy werk daarna 'n dekade lank by 'n gesondheidskliniek in Massachusetts en nog 'n dekade lank by Harvard. Hy tree in 1970 af en doen daarna navorsingswerk, waarin sy vrou hom bystaan.
Hy is in 1994 op 91-jarige ouderdom oorlede.
Bibliografie
Belangrikste werke:
Versamelings:
Verwante werke:
Sycon schmidti
Sycon schmidti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel.
Erica albertyniae
Erica albertyniae is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap waar dit van Bredasdorp tot by De Hoop voorkom. Die plant se habitat word bedreig deur indringerplante.
Murrayfield-stadion
Murrayfield-stadion is 'n sportstadion in Edinburg, die hoofstad van Skotland en is die tuiste van die Skotse Rugbyunie. Dit het op 'n stadium die rekord gehou vir die meeste toeskouers by 'n rugbywedstryd met 104 000 wat die wedstryd tussen Skotland en Wallis in 1975 bygewoon het. Tans is die stadion se sitplek-alleen kapasiteit 67 800.
Ligging
Murrayfield is geleë in die wes-einde van Edinburg naby Corstorphineweg, reg langsaan die Murrayfieldskaatsbaan en naby die Edinburgdieretuin. Dit is vernoem na die deel van Edinburg waarin dit geleë is, Murrayfield.
Die stadion het goeie vervoerverbindings met busse wat langs Corstorphineweg loop. Die naaste spoorwegstasie is Haymarket wat sowat tien minute se stap daarvandaan geleë is.
Geskiedenis
Die Skotse Rugbyvoetbalunie het die grond waarop die stadium gebou is gekoop en die eerste Murrayfield-stadion op 21 Maart 1925 ingehuldig. te vore is internasionale wedstryde by Inverleith gehou. Die eerste besoekers was Engeland, wat deur Skotland verslaan is om die nasie se eerste Vyfnasies Grand Slam te besorg.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog is Murrayfield se grond aan die nasie beskikbaar gestel en is dit deur die Royal Army Service Corps oorgeneem wat dit as voorradedepot gebruik het. Gedurende die oorlogsjare het die gewapende magte sportowerhede daarin geslaag om leke jaar Skotland teen Engeland magte internasionale wedstryde te reël op 'n tuis-ene-weg grondslag. Skotland se tuiswedstryde is die eerste twee jaar by Inverleith gespeel voor dit in 1944 na Murrayfield terugverander is. In 1995 is Murrayfield teen 50 miljoen pond opgeknap en is spreiligte vir die eerste keer in die stadion se geskiedenis geïnstalleer.
Tans word Murrayfield meestal vir Skotse internasionale rugbywedstryde gebruik met al Skotland se Sesnasies wedstryde wat daar gehou word. Vanaf 2007 is Murrayfield ook die tuiste van die Edinburg 7's, die finale gebeurtenis in die jaarlikse IRR Sewes Wêreldreek in sewesrugby. Murrayfield is ook vir wedstryde tydens die Rugbywêreldbeker 2007 gebruik. Die stadium is ook al gebruik vir die Heinekenbekereindstryd soos wat die geval was in 2004-05 toe Toulouse Stade Français met 18-12 geklop het.
Benewens rugby word daar soms sokker op die stadion gespeel en die stadion is deur die nabygeleë sokkerklub Heart of Midlothian F.C. as die tuisveld vir hulle Europese veldtog in die 2006/2007-seisoen gekies aangesien Tynecastle nie aan UEFA-kriteria vir Europese sokker voldoen nie. Verder het Murrayfield ook Amerikaanse voetbal en rugby league wedstryde aangebied. Die stadion het ook al optredes deur rockkunstenaars soos David Bowie, U2 en die Red Hot Chili Peppers aangebied. In Julie 2005 is die finale Live 8-konsert, Edinburg 50 000 – The Final Push, met optredes deur onder andere James Brown, Texas, The Proclaimers en Travis in Murrayfield gehou.
Alhoewel dit 'n rugbyunionstadion is, het Murrayfield in 2000 en 2002 die Rugby League Challengebekereindstryde aangebied.
Vlag van die Britse Indiese Oseaangebied
Die vlag van die Britse Indiese Oseaangebied is op 8 November 1990 in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n blou Britse vaandel met sewe golwende wit bane op die blou agtergrond, ’n unievlag in die skildhoek en ’n palmboom met ’n kroon oor die stam op die wapperkant.
Geskiedenis
Aangesien siviele besoekers nie in die Britse Indiese Oseaangebied toegelaat word nie, is die gebruik van die vlag onseker. ’n Video wat deur die Vlootsteunfasiliteit in Diego Garcia vrygestel is, toon ’n toneel waar die vlag op land in die gebied gehys is. Die enigste nedersettings op die eilande is die Anglo-Amerikaanse vloot- en lugmagbasisse.
Die vlag word in Diego Garcia naas die Amerikaanse vlag vertoon. Albei word teen sononder gestryk.
Die vlag is ontwerp vir die kommissaris van die Britse Indiese Oseaangebied. Die kommissaris se basis is die Kantoor vir die Buiteland en die Gemenebes in Londen.
Wide Angle Search for Planets
duimnael|250px|WASP-39b en sy moederster (kunstenaarsvoorstelling).
WASP of Wide Angle Search for Planets is ’n internasionale konsortium van verskeie akademiese organisasies wat met behulp van oorgangsfotometrie soektogte met uiters wye hoeke uitvoer na eksoplanete. ’n Versameling teleskope word gebruik om die hele lugruim te bestudeer – in die proses word miljoene sterre met ’n skynbare magnitude van tussen 7 en 13 tegelykertyd gemonitor.
Beskrywing
WASP is die opsporingsprogram wat bestaan uit die Isaac Newton-groep, Instituto de Astrofísica de Canarias en ses universiteite in Brittanje. Twee robotsterrewagte, wat aaneenlopend werk, dek die noordelike én suidelike lugruim. SuperWASP-North is geleë by die Roque de los Muchachos-sterrewag op die berg met dieselfde naam in La Palma op die Kanariese Eilande. WASP-South is geleë by die Suid-Afrikaanse Astronomiese Sterrewag by Sutherland, in die droë Roggeveldberge van Suid-Afrika. Hulle gebruik agt wyehoekkameras wat die lugruim tegelykertyd dophou vir planeetoorgange. Omdat soveel sterre gelyk waargeneem word, kan seldsame oorgange opgespoor word.
Twee ander instrumente by die La Silla-sterrewag in Chili gebruik Doppler-spektroskopie om eksoplanete wat opgespoor is, se massa te bepaal.
Ontdekkings
Op 31 Oktober 2007 het die span die ontdekking van nog drie eksoplanete aangekondig: WASP-3b, WASP-4b en WASP-5b. Al drie het omtrent dieselfde massa as Jupiter en is so naby aan hul onderskeie sterre dat hul wentelperiodes minder as twee dae is. Dit is van die kortste wentelperiodes wat nog ontdek is. Omdat die planete so naby aan hul sterre is, is hul oppervlaktemperatuur vermoedelik meer as 2 000 °C. WASP-4b en WASP-5b is die eerste planete wat deur die navorsers in Suid-Afrika ontdek is.
In Augustus 2009 is die ontdekking van WASP-17b aangekondig. Dit is vermoedelik die eerste eksoplaneet wat nog ontdek is wat in ’n retrograde wentelbaan is, met ander woorde in die teenoorgestelde rigting as waarin sy ster roteer. Die ontdekte planete waarvan inligting beskikbaar is, is:
Alan Landers
Alan Landers (30 November 1940 – 27 Februarie 2009) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Stacey (1973), Annie Hall (1977), South Beach (1993), en Deadly Rivals (1993).
NG gemeente Tweeling
duimnael|links|340px|Die NG kerk Tweeling.
duimnael|regs|170px|Ds. H.O. Pienaar is op [[12 Maart 1949 hier ontvang.]] regs|170px|duimnael|Ds. S.C. Biggs, die leraar van 1958 tot 1963. duimnael|regs|170px|Grafsteen van die eerste leraar, ds. Meij, op die kerkterrein Die NG gemeente Tweeling is ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die dorp Tweeling in die provinsie en Sinode van die Vrystaat. Met ingang 2018 het die gemeente sowat 90 lidmate en 15 dooplidmate gehad.
Stigting
Volgens De Kerkbode van 30 Junie 1926 blyk dit “op 17 Junie 1926 word 'n gemeente gestig deur die Ringskommissie van die Ring van Harrismith te Tweeling". Die gemeente is hoofsaaklik afgestig van 'n groot deel van Frankfort en Reitz en 'n klein deeltjie van Vrede.
Tot ouderlinge is destyds benoem die brs. L.P.J. Taljaard en J.A. Theron en tot diakens die brs. P.G. Human, C.P. Cilliers, J. Kriel en H.J. Duminy. Die predikant van Reitz is benoem tot konsulent en die gemeente sou onder die Ring van Harrismith ressorteer.
Kerkbou
Op 12 Februarie 1927 is die hoeksteen van die kerk, wat as kerksaal gebruik is ná die inwyding van die gemeente se siersteenkerk, deur ds. J.P. van der Spuy, destyds predikant van Reitz en konsulent van die pas gestigte gemeente Tweeling, gelê. Ds. Van der Spuy, later ook moderator van die Vrystaatse Kerk, het besonder baie vir die gemeente opgeoffer voordat hy 'n eie predikant kon hê. Op 27 Mei 1927 is die kerksaal ingewy.
Eerste leraar
Oop 28 Mei 1927 is ds. M.J. Meij van Kokstad, waarvan hy ook die eerste leraar was, hier bevestig. Die bevestigingsrede is deur ds. J.P. van der Spuy uitgespreek en ds. Meij het sy intreerede uitgespreek na aanleiding van Hand. 10:20: “Ek vra dan om watter rede julle my laat haal het." Die jare 1927 tot 1937 was vir die jong gemeente jare van swaarkry. Sonder geld, behalwe 'n klein donasie van die gemeente Reitz, moes die gemeente opgebou word. Op 2 November 1942 is die pastoriemoeder die gemeente deur die dood ontval. Op 2 Oktober 1948 neem ds. Meij afskeid van die gemeente, aangesien hy ’n beroep na Cedarville aangeneem het.
Tweede leraar
Op 12 Maart 1949 is ds. Meij se opvolger, prop. H.O. Pienaar, hier bevestig. Die gemeente het in 1952 sy 25-jarige bestaan herdenk en by dié geleentheid 'n suksesvolle poging in verband met die stywing van sy kerkboufonds onder leiding van sy ywerige leraar aangewend. In daardie haar berig Ons gemeentelike feesalbum: "Vir hierdie groot saak ontbreek dit nie aan die nodige entoesiasme onder die gemeentelede nie en elkeen sien reikhalsend uit na die groot oomblik wanneer die deure van ons nuwe kerk vir die inwydingsplegtigheid oopgesluit sal word."
Galle
Galle (Singalees: ගාල්ල; Tamil: காலி) is 'n groot stad in Sri Lanka, geleë op die suidwestelike punt van die eiland van Sri Lanka, 119 km van Colombo. Galle is die administratiewe hoofstad van Suid-Provinsie, Sri Lanka, en die distrikshoofstad van Galle-distrik. Galle is die vierde grootste stad in Sri Lanka na die hoofstad Colombo, Kandy en Jaffna.
Galle was bekend as Gimhathiththa, voor die aankoms van die Portugese in die 16de eeu, toe reeds die belangrikste hawe op die eiland. Galle bereik die hoogtepunt van sy ontwikkeling in die 18de eeu, tydens die Nederlandse koloniale tydperk. Galle is die beste voorbeeld van 'n versterkte stad wat gebou is deur die Portugese in Suid- en Suidoos-Asië, wat die interaksie tussen die Portugese argitektoniese style en inheemse tradisies illustreer. Die stad is omvattend versterk deur die Nederlanders gedurende die 17de eeu vanaf 1649. Die Galle-fort is 'n wêrelderfenisgebied en is die grootste oorblywende vesting in Asië wat deur Europese setlaars gebou is.
Galle is op 26 Desember 2004 deur 'n tsoenami getref.
Susterstede
Galle is 'n susterstad van:
Lisa Loven Kongsli
Lisa Loven Kongsli (gebore 23 September 1979) is 'n Noorse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Force Majeure (2014), Løvekvinnen (2016), Wonder Woman (2017), en Justice League (2017).
Sycon schuffneri
Sycon schuffneri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1913 deur Dendy & Row.
Erica albescens
Erica albescens is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
Die avonture van Kuifie
Die avonture van Kuifie (Frans: Les Aventures de Tintin et Milou) is een van die gewildste Europese strokiesverhale van die twintigste eeu, met 'n oplaag van meer as 200 miljoen boeke, wat in sowat sestig tale verskyn het. Die hooffigure van die verhale is die jong verslaggewer Kuifie en sy metgesel, die hond Spokie.
Die eerste verhaal van Kuifie verskyn op 10 Januarie 1929 as 'n bylae van die Franstalige Brusselse koerant Le Vingtième Siècle. Hergé skryf en teken in die tydperk tussen 1929 en 1976 23 strokiesverhale (die laaste verhaal bly onvoltooi). Die eerste Afrikaanse uitgawes is in 1974 deur Human & Rousseau in Kaapstad vrygestel.
Die skepper van Kuifie, die Belgiese skrywer en illustreerder Georges Remi oftewel Hergé (1907–1983), staan bekend as die vader van die moderne strokiesprent en kry erkenning vir sy styl van ligne claire, wat sy strokiesprente van ander werke onderskei, en sy meesterlike vertelkuns. Vir sy latere werke doen hy uitgebreide navorsing om die verhale so outentiek moontlik te maak. Hy hou steeds die maatskaplike ontwikkelinge dop en werk hulle in sy verhale in.
Die avonture van Kuifie dek 'n aantal genres soos fantasie, misdaad, politieke tema's en wetenskapsfiksie, maar staan ook bekend vir hulle humor, gesofistikeerde satiriese inslag en politieke of kulturele aanmerkings. Die Afrikaanse uitgawes wat deur Protea Boekhuis gepubliseer is, is (net soos die Asterix-strokiesprente) vertaal deur Sonya van Schalkwyk-Barrois wat by die Universiteit Stellenbosch gestudeer en 'n meestersgraad in Frans behaal het. Sy bly tans in Parys.
Kuifie
Kuifie is 'n jong Belgiese verslaggewer (en ook 'n vermaarde vegvlieënier). Hy raak gereeld betrokke in gevaarlike ondersoeke en moet dan heldhaftig inspring om sake te beredder. Hy word meestal geskets as hard aan die werk in sy veld as joernalis. Sy lewenswaardes is neutraal, en hy is 'n minder kleurvolle karakter as die res van sy ondersteunende byspelers.
Kaptein Sardyn
Kaptein Sardyn is Kuifie se beste vriend. Hy is 'n skeepskaptein en die leser ontmoet hom die eerste keer in die Die krap met die goue knypers. Oorspronklik is Sardyn uitgebeeld as 'n alkoholis met 'n swak karakter, maar in latere werke word hy meer eerbiedwaardig en 'n ware held. Sy growwe natuur en sarkasme is 'n goeie teenvoeter vir die soms onwaarskynlike geesdriftigheid van Kuifie; hy reageer dikwels blitsvinnig en droogweg wanneer die jong mannetjie te optimisties raak.
Professor Fosfatus
Professor Fosfatus is 'n verstrooide, hardhorende professor. Talle voorwerpe wat in die Kuifie-reeks gebruik word, soos 'n eenmanduikboot, die vuurpyl na die Maan en 'n sonarwapen, is deur hom ontwerp. Fosfatus hoop altyd om die mensdom te bevoordeel met behulp van sy uitvindings.
Sy doofheid is 'n gereelde bron van humor, siende dat hy weier om te erken dat hy doof is -- anders as halfdoof in die een oor -- en dan frases herhaal, maar soos wat hy dink hy gehoor het. In die "Maan"-boeke kry hy 'n gehoorapparaat, en het dwarsdeur die storie feitlik perfekte gehoor, solank die woord "bok" nie in sy geselskap gebesig word nie. Deur die verloop van latere avonture verloor hy sy gehoorapparaat, en word weer sy dowe self.
Spokie
Spokie, 'n besonderse wit foksterriër, is Kuifie se konstante vierpotige metgesel. Hulle is onlosmaaklik van mekaar, en het die een die ander talle kere van riskante situasies gered. Hy geniet dit, nes Kaptein Sardyn, om whiskey te drink, en sy oormatige gedrinkery en geweldige arachnofobie laat hom soms in die pekel beland.
Uys en Buys
Uys en Buys is twee onbeholpe speurders. Alhoewel hulle nie familie van mekaar is nie, lyk hulle soos 'n identiese tweeling, met die vorm van hulle snorre as die enigste sigbare verskil. Hulle is die bron van die meeste van die komiese verligting van die reeks. Hulle is geheel en al onbekwaam, kry dit altyd reg om die verkeerde persoon te arresteer, maar ten spyte daarvan kry hulle dit altyd reg om aan sensitiewe projekte toegewys te word. As hulle oorsee is, dring hulle daarop aan om anders as hulle gewone hoedjies, wandelstawwe en besigheidspakke, die nasionale volksdrag te dra, sodat hulle met die bevolking kan saamsmelt. Al wat hulle gewoonlik daarmee regkry, is om in die proses soos seer vingers uit te steek.
Die speurders is deels gebaseer op Hergé se vader en oom. Hulle was 'n identiese tweeling.
Toekennings
In 2006 is Kuifie en Spokie saam met die Suid-Afrikaanse aartsbiskop Desmond Tutu deur die Tibetaanse Dalai Lama vereer. Volgens Sy Heiligheid het die strokiesprent Kuifie in Tibet 'n belangrike bydrae gelewer om Tibet, wat in 1949 deur die Volksrepubliek China beset is, aan 'n nuwe leserspubliek bekend te stel.
Komplekse getal
.
In wiskunde is 'n komplekse getal z 'n getal wat formeel gedefinieer kan word as 'n geordende paar (a,b) van reële getalle wat gewoonlik as volg geskryf word: Per definisie is: is die imaginêre eenheid. Hieruit volg i^2 = -1. (In sommige toepassings, soos die beskrywing van kapasitors word liewer gebruik om verwarring met die elektriese stroom i te voorkom.)
Die komplekse getal bestaan dus uit twee dele:
Die versameling komplekse getalle ℂ vorm 'n tweedimensionele vlak en 'n komplekse getal kan altyd as 'n punt in hierdie komplekse vlak weergegee word in wat 'n Arganddiagram genoem word.
Bewerkings vir optelling, aftrekking, vermenigvuldiging en deling is op hierdie komplekse getalle gedefinieer, met gedrag wat 'n streng superversameling van reële getalle is en wat verder ander elegante en nuttige eienskappe het. Die kwaternione is 'n superversameling van de komplekse getalle.
Agtergrond
Komplekse getalle is uitgevind toe daar ontdek is dat die oplos van sommige kubiese vergelykings intermediêre berekeninge benodig het wat die vierkantswortel van negatiewe getalle bevat het, selfs as die finale oplossings reële getalle was. Verder, uit die fundamentele stelling van algebra, beteken die gebruik van komplekse getalle as die getalveld vir polinomiese algebraïese vergelykings dat oplossings altyd bestaan, met ewe veel oplosinsg as die graad van die polinoom.
'n Goeie voorbeeld is die vergelyking van graad 4: In reële getalle kan slegs twee oplossings gevind word deur die vierkantswortel te neem: Die oplossing x^2 = +1 lewer twee oplossings as opnuut 'n vierkantswortel geneem word: Maar die oplossing x^2 = -1 moet verwerp word.
In ℂ daar is egter vier oplossings:
Die versameling komplekse getalle ℂ vorm 'n algebraïes geslote veld, in kontras met die versameling reële getalle of die versameling imaginêre getalle wat nie algebraïes geslote is nie.
Gebruik
Komplekse getalle word in 'n eindelose aantal verskillende velde gebruik, insluitend ingenieurswese, elektromagnetisme, kwantumfisika, toegepaste wiskunde, en chaosteorie. Veral in wiskunde beteken die byvoeglike naamwoord "kompleks" dat die onderliggende getalveld komplekse getalle is, byvoorbeeld komplekse analise, komplekse matriks, komplekse polinoom en komplekse Lie-algebra.
Optelling en aftrekking
By optelling of aftrekking van twee komplekse getalle word die reële en de imaginêre dele apart opgetel of afgetrek:
Vermenigvuldiging
Die produk zz* is altyd reëel:
Deling
'n Deling kan vereenvoudig word deur die toegevoegde paar te gebruik:
Poolvorm
Die komplekse vlak kan ook met poolkoordinate beskryf word en 'n komplekse getal z=a+bi kan so ook in die poolvorm geskryf word as: Waarby: Die waarde van r word ook die (komplekse) modulus van die komplekse getal genoem en \theta die fasehoek of die (komplekse) argument.
Eksponensiële notasie
Euler het bewys dat die poolvorm ook eksponensieel geskryf kan word as:
In poolvorm word vermenigvuldiging en deling baie eenvoudiger:
Die modulus word vermenigvuldig en die fasehoeke opgetel.
Ander bewerkings soos die vierkantswortel word ook eenvoudiger: Die imaginêre eenheid i self kan ook in eksponensiële vorm geskryf word as 'n getal met modulus r=1 en 'n fasehoek van : Dit vereenvoudig die oplossing van baie probleme soos:
Grand Est
Grand Est is 'n Franse gewes (Frans: région) in die noordooste van Frankryk wat uit die ou geweste van Champagne-Ardenne, Elsas en Lotaringe bestaan. Die gewes Grand Est bestaan sedert 2016.
Kwartierverlies
Begrip
Lombard skryf:
'n Kwartierstaat bied 'n volledige oorsig van die kwartierdraer se voorouers in al die verskillende lyne, bv. sy twee ouers, vier grootouers, agt oorgrootouers ens. Die getal voorouers verdubbel dus met elke geslag wat dit teruggevoer word, nl. 2, 4, 8, 16, 32 ens. Wanneer sommige van die kwartierdraer se voorouers egter bloedverwante was, verminder die aantal werklike voorouers omdat sommige se name twee of meer keer voorkom. 'n Persoon wat uit 'n huwelik tussen 'n neef en 'n niggie gebore is, sal in die vierde geslag slegs 12 i.p.v. 16 en in die vyfde geslag slegs 24 i.p.v. 32 voorouers hê. Hierdie verskynsel heet kwartierverlies. In die kwartierstaat van prof. Christiaan Barnard, die bekende hartchirurg, kom in die vierde geslag drie Standers, drie Koens, twee Barnards en twee De Swardts voor. Dr. J.A. Heese wys daarop dat dit die grootste kwartierverlies is wat hy nog in 'n Suid-Afrikaanse kwartierstaat teëgekom het. In die kwartierstaat van mev. Isabella Margaretha Krige, die eggenote van genl., J.C. Smuts, kom die van De Villiers vier keer in die vierde geslag voor en Joubert drie keer. Hoe verder die voorgeslagte teruggevoer word, hoe groter word die kwartierverlies. Teoreties verdubbel die aantal voorouers met elke geslag, maar in die praktyk sal a.g.v. 'n voortdurende ondertrouery van bloedverwante, 'n stadium bereik word waarin die werklike getal voorouers begin verminder. 'n Persoon wat sy kwartierstaat volledig tot in die jaar 1000 n.C. of ongeveer dertig geslagte kan terugvoer, sal teoreties meer as 'n miljard voorouers hê, maar in daardie tyd was die ganse wêreldbevolking waarskynlik nie meer as ongeveer 300 miljoen nie.
Die benaming kwartierverlies ontlok ook wel kritiek, omdat daar in die werklikheid geen sprake is van wérklike verlies van kwartiere (en sodoende ook voorouers) nie. Selfs al is 'n voorouer ook N.N. (nomen nescio ('ek ken nie die naam nie') of nomen nominandum ('die naam moet nog genoem word')) en loop alle spore dood, het elke kind 'n biologiese vader en 'n biologiese moeder. By 'n kwartierstaat, waar 'n reeks blokke reeds vooraf getrek is (1 blok vir die eggo/proband; 2 blokke vir die ouers; 4 blokke vir die grootouers, ens.) sal dit steeds vereis dat die name wat oorvleuel twee- of meermaal neergeskryf moet word. Om tegniese redes word kwartierherhaling dikwels verkies.
Sink
Sink is 'n chemiese element in die periodieke tabel met die simbool Zn (vanuit Duits Zink) en atoomgetal van 30.
Gebruike
Sink is die vierde mees algemene metaal in gebruik na yster, aluminium en koper as die jaarlikse produksiesyfers in ag geneem word.
Geskiedenis
Sinklegerings is eeue lank reeds in gebruik soos blyk uit geelkoper artikels wat terugdateer tot 1000-1400 v.C. wat in Palestina gevind is asook sinkvoorwerpe met 'n sinkinhoud van 87% wat in prehistoriese Trasilvanië gevind is.
As gevolg van die lae kookpunt en hoogsreaktiewe aard van hierdie metaal, is die ware aard van die metaal nie werklik in die antieke tye begryp nie. Die tegniek om geelkoper te vervaardig was reeds aan die Antieke Romeine bekend rondom ongeveer 30 v.C.; die tegniek het basies die verhitting van kalamyn en koper saam in 'n smeltkroes behels. Die sinkoksiede in kalamyn is gereduseer en die vrye sinkmetaal dan deur die koper vasgevang om 'n legering te vorm. Die kalamynkoper is dan óf gegiet óf in die verlangde vorm gehamer.
Die smelt en ontginning van onsuiwer vorme van sink is reeds in die jaar 1000 n.C. in Indië en China gedoen. Teen die einde van die 14de eeu, was die Hindus reeds bewus dat sink 'n afsonderlike metaal was van die sewe metale wat toe aan die antieke mense bekend was. In die Antieke Weste is daar ook dikwels onsuiwer sinkneerslae in smeltoonde gevind maar is dit as nutteloos beskou en weggegooi. Strabo maak daarvan melding as pseudo-arguros "valse silwer". Die Berne Sinktablet is 'n plakket wat dateer uit die Romeinse Gallië en is waarskynlik uit bogenoemde sinkoorskiet gemaak. Die ontdekking van suiwer metaalagtige sink word dikwels an die Duitser Andreas Marggraf in die jaar 1746 toegeskryf, maar die ware verhaal van die ontdekking is egter meer ingewikkeld.
Geskrifte van Albertus Magnus rondom 1248 in Wes-Europa bestaan wat die vervaardiging van geelkoper beskryf en teen die 16de eeu het die verstaan en bewustheid van die nuwe metaal heelwat gegroei. Georg Agricola het in 1546 waargeneem dat 'n wit metaal gekondenseer kon word en van die mure van 'n oond afgeskraap kon word tydens die smelt van sinkertse. Hy het in sy notas genoem dat 'n soortgelyke metaal "zincum" in Silesië vervaardig was. Paracelsus († 1541) was die eerste Westerling wat gesê het dat "zincum" 'n nuwe metaal was en dat dit sy eie stel chemiese eienskappe gehad het. Twee jaar voor Marggraf sy ontdekking gemaak het is sink reeds deur die chemikus, Anton von Swab geïsoleer. Marggraf se verslae was egter deeglik in besonderhede en metodies en die kwaliteit van sy navorsing het sy reputasie as die ontdekker van sink gevestig.
Voor die ontdekking van die sinksulfiedflotasie tegniek was kalamyn die enigste minerale bron van sinkmetaal.
Biologiese rol
Sink is 'n noodsaaklike element, wat noodsaaklik is vir alle lewe. Daar word beraam dat 3000 van die honderde duisende proteïene in die menslike liggaam sink bevat.
Voedselbronne
Die beste en oorvloedigste bron van natuurlike voedselbronne van sink is oesters. Sink word in die meeste diereproteïene soos in die vleis van bees, vark en pluimvee aangetref. Ander voedselbronne sluit bone, neute, volgraan, pampoen- en sonneblomsade in. Phytate, wat in volgraanbrood, graankosse, peulvrugte en ander soortgelyke voedsels aangetref word kan moontlik die absorbsie van sink verlaag. Dit gekoppel aan die feit dat die menslike liggaam sink makliker absorbeer vanuit diere- as uit plantproteïene beteken dat vegetariërs meer daarop moet let om seker te maak dat hulle voldoende bronne van sink inneem.
Sinktekort
Sinktekort in mense is dikwels die gevolg van 'n onvoldoende inname van sink of onvoldoende absorpsie van sink in die liggaam in. Tekens van Sinktekort sluit in haarverlies, letsels op die vel, diarree, die verrotting van liggaamweefsels en uiteindelik die dood. Sig-, smaak-, reuk- en geheueverlies word ook met sinktekort verbind.
Die voorsiening van voldoende sink aan ongebore en jong kinders is dikwels 'n groot probleem veral onder mense wat nie voldoende vleis en verskeidenheid van voedselsoorte kan bekostig nie. Die ontwikkeling van die brein word vertraag by ongebore babas en jong kinders as die sinkinname onvoldoende is.
Giftigheid van Sink
Al is sink 'n noodsaaklike element in 'n gesonde liggaam kan te veel sink ook skadelik wees. Oormatige absorpsie van sink in die menslike liggaam kan lei tot verlaagde ysterfunksie en ook die immuniteitstelsel benadeel. Eksperimente wat uitgevoer is dui daarop dat oormatige sinkinname kan lei tot naarheid en braking binne 30 minute na inname.
Psoriasis
Ioniese sink is 'n kragtige kiemdoder wat al sedert 2500 v.C. in velrome gebruik is. Kalamynmelk, babarome en skilferbehandelings is slegs 'n paar van die algemene kiemdodende toepassings. Teen lae konsentrasies bevorder sinkione die heling van wonde. Sinkione stimuleer ook die sinkontvangers op die selle van die vel wat die gesondword van wonde dus bevorder.
Immuniteitstelsel
Volgens sekere bronne kan die inname van sinktablette help om immuniteit teen verkoue en griep te verskaf. Dit word egter deur ander bevraagteken. Die biologiese basis hiervan is dat daar vasgestel is dat die immuniteitstelsel belemmer word deur 'n sinktekort en dus goed reageer op sinkaanvullings. Die direkte impak van sink op bakterieë en virusse is ook al deeglik bevestig. Die metode waarop sink aangewend kan word om patogene (kieme) te bestry sonder om 'n mens se eie weefsels te beskadig is egter problematies en word steeds ondersoek.
Verspreiding
Sink is die 23ste volopste element in die aarde se kors. Die erts wat die meeste ontgin word bevat rofweg 10% yster en 40-50% sink. Minerale waaruit sink ontgin word sluit sfaleriet, sinkblende, smithsoniet, kalamyn en frankliniet in.
Sinkproduksie
Sinkmyne word oraloor die wêreld aangetref. Die grootste ontginners is Australië, Kanada, China, Peru en die VSA. Myne in Europa sluit in Vieille Montagne in België, Tara in Ierland en Zinkgruvan in Swede in.
Sinkmetaal word ontgin deur ekstraktiewe metallurgie. Sinksulfiedminerale (sfaleriet) word gekonsentreer deur van die skuimflotasie metode gebruik te maak en word dan pirometallurgies gerooster om die sinksulfied na sinkoksied te oksideer. Die sinkoksied word dan geloog met swaelsuur en die resulterende oplossing word dan met sinkstof gesuiwer. Die metaal word dan elektrolities onttrek as katodiese neerslae. Sink katodes kan direk gegiet of saam met aluminium in legerings gebruik word.
'n Ander proses wat gebruik word om sink te vervaardig is flitssmelting, 'n pirometallurgiese proses. Die sinkoksied wat sodoende vervaardig word se suiwerheid is egter laer as in die hidromettalurgiese proses. Sinkoksied behandeling word deesdae minder gebruik maar hoëgraad neerslae is al suksesvol benut om sink uit sinkoksied en sinkkarbonate te vervaardig met behulp van hidromettalurgie.
Rene Aranda
Rene Aranda (gebore 6 Desember 1990) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Expelled (2014), Christmas with the Andersons (2016), Papa (2018), en Boris and the Bomb.
Sink
Verbindings
Sinkoksied is waarskynlik die welbekendste en mees gebruikte sinkverbinding, aangesien dit 'n goeie basis vorm vir wit verfpigmente. Dit vind ook heelwat nywerheidstoepassings in die rubberbedryf en word as sonbrandweerder gebruik. 'n Verskeidenheid sinkverbindings word ook in nywerheidstoepassings aangewend soos sinkchloried (in reukweerders), sinksulfied (in glimmende verwe) en sinkmetiel in die organiese laboratorium. Rofweg 'n kwart van alle sinkvervaardiging word in die vorm van sinkverbindings aangewend.
Isotope
Sink kom in die natuur in 4 stabiele isotope voor naamlik Zn-64, Zn-66, Zn-67 en Zn-68 met 64 as die volopste istoop (48.6% natuurlike verspreiding). 33 Radio-isotope is al geëien met die volopste daarvan Zn-65 met 'n halfleeftyd van 244.26 dae, en Zn-72 met 'n halfleeftyd van 46.5 ure. Al die oorblywende radio-aktiewe isotope het halfleeftye van minder as 14 uur en die meerderheid daarvan het halfleeftye van minder as 1 sekonde. Die element het ook 4 meta-toestande.
Voorsorgmaatreëls
Metallieke sink word nie as giftig beskou nie maar daar bestaan wel 'n aandoening wat veroorsaak kan word deur die oormatige inaseming van nuut gevormde sinkoksied. Oormatige sinkinname van sink kan ook tekorte van ander dieetkundige minerale in die hand werk.
Vibeke Løkkeberg
Vibeke Løkkeberg (gebore 22 Januarie 1945) is 'n Noorse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Revelation (1977), Kamilla (1981), Vilde, the Wild One (1986), en Tears of Gaza (2010).
Transnistrië
Transnistrië, amptelik die  Pridnestrowiese Moldawiese Republiek (Roemeens (Moldawies): Република Молдовеняскэ Нистрянэ, Republica Moldovenească Nistreană; Russies: Приднестровская Молдавская Республика, Pridnestrofskaja Moldafskaja Respoeblika; Oekraïens: Придністровська Молдавська Республіка, Pridnistrofska Moldafska Respoeblika), is volgens internasionale reg 'n deel van Moldowa, maar vorm sedert 1992 'n de facto onafhanklike republiek, wat slegs deur Abchasië, die Republiek Artsach en Suid-Ossetië as 'n onafhanklike staat erken word. Ná die onafhanklikheid van Moldowa van die Sowjetunie het 'n konflik met die Transnistriese regering ontstaan en die gebied het op 2 September 1990 eensydig sy onafhanklikheid verklaar.
Sedert 1992 vorm die gebied 'n de facto republiek en word nie van Moldowa gekontroleer nie. Transnistrië is aan die grens tussen Moldowa en die Oekraïne geleë en die hoofstad is Tiraspol. Transnistrië beslaan 'n oppervlakte van 4 163 km² en het 'n bevolking van 505 153 gehad. Op 18 Maart 2014 het Transnistrië ná die voorbeeld van die Krim 'n aansoek om lidmaatskap binne die Russiese Federasie gestel.
Erica albospicata
Erica albospicata is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is seldsaam en kom in die Drakensberge in KwaZulu-Natal voor. Daar is slegs drie populasies. Dit mag ook in Lesotho voorkom.
Sycon setosum
Sycon setosum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1862 deur Schmidt.
Harry Landers
Harry Landers (3 September 1921 – 10 September 2017) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Phantom from Space (1953) en Drive a Crooked Road (1954), en in die televisiereekse Ben Casey (1961) en Star Trek (1966).