cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brisbane-lughawe
Binnelandse terminaal
Die binnelandse terminaal het drie afsonderlike gebiede wat Qantas en QantasLink aan die noordelike punt van die gebou bedien en Virgin Australia aan die suidelike punt van die gebou met ander rederye soos Jetstar geleë in die sentrale gebied van die terminaal.
Die Qantas-wandelgang het nege kaaie wat deur lugbrûe bedien word, insluitend een wat deur 'n dubbele brug bedien word. Dit het drie sitkamers – die Qantas Club, Business Class en Chairman's Lounge. Virgin Australia beslaan die voormalige Ansett Australia-kant van die terminaal. Die gang het 11 parkeerplekke, waarvan nege deur lugbrûe bedien word. Dit het een sitkamer – die Virgin Australia Lounge wat in die voormalige Golden Wing Club oorkant Hek 41 geleë is.
Anatoly Solonitsyn
Anatoly Solonitsyn (30 Augustus 1934 – 11 Junie 1982) was 'n Sowjetse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Andrei Rublev (1966), Solaris (1971), Stalker (1979), en Twenty Six Days from the Life of Dostoyevsky (1981).
Brisbane-lughawe
Spoor
Die lughawe het twee spoorwegstasies as deel van 'n lughawespoorlyn in privaatbesit. Die internasionale terminaal spoorwegstasie is verhewe en langs die internasionale terminaal geleë, net soos die binnelandse spoorwegstasie. Albei stasies is in private besit en word deur die Airtrain Citylink -konsortium bedryf. As gevolg hiervan is tariewe duurder as 'n gewone voorstedelike kaartjie, maar minder as die helfte van die taxitarief. Die AirtrainCitylink reis via die Queensland Rail City-netwerk na Fortitude Valley en die Brisbane-middestad, met die meeste treine wat voortgaan na die Goudkus via South Bank.
Toekennings
Brisbane Lughawe het 'n aantal toekennings gewen; insluitend Australië se nommer-een vir lughawens wat tussen 20–30 miljoen passasiers per jaar bedien. In 2015 was dit die vierde beste mediumgrootte lughawe vir betydse aankomste en vertrekke. Die internasionale terminaal het die Queensland-argitektuurtoekenning gewen. In 2005 is Brisbane-lughawe met die IATA Eagle-toekenning bekroon, die tweede van slegs twee Australiese lughawens ooit wat so 'n toekenning ontvang het.
Raphia africana
Raphia africana is 'n boom wat deel is van die Arecaceae familie. Die plant is inheems aan Kameroen en Nigerië.
Jonathan Raggett
Jonathan Raggett (gebore 9 November 1992) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Lady (2011), Strangers Within (2017), en Trafficker (2018), en in die televisiereeks Wolfblood (2012).
Neal Huff
Neal Huff is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Big Daddy (1999), Moonrise Kingdom (2012), Spotlight (2015), en Split (2016).
Captain America
Captain America is 'n superheld wat deur Joe Simon en Jack Kirby geskep is en in Amerikaanse strokiesverhale van Marvel Comics verskyn. Die karakter was die eerste keer te sien in Captain America Comics #1, wat op 20 Desember 1940 deur Timely Comics, 'n korporatiewe voorganger van Marvel, uitgegee is. Captain America se burgerlike identiteit is Steve Rogers, 'n skraal man wat tot die maksimum van menslike fisieke perfeksie aangehelp is deur 'n eksperimentele "supersoldaatserum" nadat hy in die Tweede Wêreldoorlog by die Amerikaanse weermag aangesluit het.
In sy kostuum wat deur die VSA-vlag geïnspireer is en met sy feitlik onvernietigbare skild veg Captain America en sy helper Bucky Barnes teen die skurk Red Skull en ander lede van die Spilmoondhede. Aan die einde van die oorlog beland Captain America ná 'n ongeluk in 'n bevrore skyndood totdat hy in die moderne tyd na die lewe teruggebring word. Hy hervat daarna sy avonture as 'n superheld en word leier van die span die Avengers.
Ná 'n afname in gewildheid ná die oorlog het Captain America se gewildheid sedert die 1960's weer toegeneem. Hy het in meer as 10 000 stories in meer as 5 000 mediaformate verskyn en is een van die gewildste en bes erkende Marvel Comics-karakters. Hy is al beskryf as 'n ikoon van die Amerikaanse moderne kultuur. Hy was die eerste Marvel-karakter wat in 'n medium buite strokiesverhaalboeke verskyn het: in die rolprentreeks van 1944 Captain America; hy het sedertdien in talle rolprente en ander media verskyn, insluitende die Marvel Cinematic Universe, waar hy deur Chris Evans vertolk word.
Hemiasterella magna
Hemiasterella magna is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hemiasterella en tot die familie Hemiasterellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Pulitzer-Finali.
Chris Rankin
Chris Rankin (gebore 8 November 1983) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Harry Potter and the Sorcerer's Stone (2001), Harry Potter and the Chamber of Secrets (2002), Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (2004), en Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011).
Oorwurm
'n Oorwurm is 'n interessante stuk musiek wat homself in 'n mens se gedagtes bly herhaal, al speel dit nie meer nie.
Woordoorsprong
Die woord Ohrwurm kom van Duits. Die oudste bekende gebruik in Engels is in die 1978-roman Flyaway deur Desmond Bagley.
Rede
Vicky Williamson van die Universiteit van Londen het 'n onbeheerde studie gedoen en gevind dat 'n oorwurm voorkom wanneer dit veroorsaak word deur 'n ervaring wat 'n liedjie herroep (onbedoelde geheue), soos om 'n woord te sien wat 'n mens aan die liedjie herinner, 'n paar note uit die liedjie te hoor of 'n emosie te voel wat daarmee verbind word. Die liedjies wat in die studie gebruik is, het nie 'n verhoudingspatroon gehad nie, behalwe dat dit ewe gewild was.
Adil Ray
Adil Ray (gebore 26 April 1974) is 'n Engelse skrywer, akteur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Bellamy's People (2010), Citizen Khan (2012), en Ackley Bridge (2017).
Logan Huffman
Logan Huffman (gebore 22 Desember 1989) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Lymelife (2008), Final Girl (2015), en Temple (2017), en in die televisiereeks V (2009).
Matt Salinger
Matt Salinger (gebore 13 Februarie 1960) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Revenge of the Nerds (1984), Captain America (1990), What Dreams May Come (1998), en Under the Tuscan Sun (2003).
Vadim Spiridonov
Vadim Spiridonov (14 Oktober 1944 – 7 Desember 1989) was 'n Sowjetse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente U ozera (1970), Lyudi v okeane (1980), Pervaya konnaya (1986), en Kriminalnyy kvartet (1989).
Hemiasterella strongylophora
Hemiasterella strongylophora is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hemiasterella en tot die familie Hemiasterellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1956 deur Lévi.
Eridan-vuurpyl
Die Eridan is 'n tweefase Franse peilvuurpyl, wat die Stromboli-enjin gebruik van die Dragon en Dauphin as eerste en tweede stadium. Dit behoort dus aan 'n familie van vaste-dryfmiddel vuurpyle uit die Belier-, CENTAURE-, Dragon-, Dauphin- en Eridan-klas. As die kragtigste weergawe van hierdie familie vuurpyle kan dit vragte van 100-420 kg lig tot hoogtes van 200 km tot 'n maksimum van 460 km. Sy klimtyd is tussen 230 en 350 sekondes.
Sogenaamde peilvuurpyle word gebruik in navorsing om wetenskaplike en atmosferiese inligting in te samel. Dit geskied terwyl die vuurpyl na styging sy boonste kurwe bereik, 'n kort sweeftyd ondergaan en daarna gewoonlik met behulp van 'n valskerm stadig terugval aarde toe. Die Eridan se hooflanseerwerf was Kourou, maar die eerste lansering op 26 September 1968 by hierdie werf het misluk. Twaalf addisionele vuurpyle is later afgevuur wat hoogtes van 196-420 km bereik het tussen 12 April 1969 en 14 November 1979. Twee eksemplare is in Januarie en Februarie 1975 gelanseer vanaf die Kergueleneilande.
Hemiasterellidae
Hemiasterellidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Miko Hughes
Miko Hughes (gebore 22 Februarie 1986) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Pet Sematary (1989), Kindergarten Cop (1990), New Nightmare (1994), en Mercury Rising (1998).
Richard Reid (akteur)
Richard Reid (gebore 24 September 1984) is 'n Engelse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Woman in Gold (2015), Criminal (2016), en Frat Pack (2018).
Aërosol
'n Aërosol is 'n kolloïde van fyn, soliede deeltjies of vloeibare duppeltjies wat in lug of 'n ander gas voorkom. Aërosols kan natuurlik of antropogenies wees. Voorbeelde van natuurlike aërosols is mis, stof, en geiserstoom. Voorbeelde van antropogeniese aërosols is newels, besoedelingsdeeltjies en rook. In 'n verbrandingsproses word klein deeltjies gevorm - hetsy deur veld­brande, verbrandingsprosesse in fa­brieke, treine of motorenjins. Omdat die deeltjies so klein en lig is, kan hulle jare lank in die atmosfeer gesuspendeer word. Hulle groottes wissel van 0,01 tot 5 mikrometer in deursnee (1 mikrometer is een mil­joenste van 'n meter). 'n Aërosol word net sigbaar wanneer die deeltjies relatief groot is of as die kon­sentrasies baie hoog is; dit is egter die kleiner deeltjies wat die meeste skade aanrig. Dit is belangrik dat skoorstene van fabrieke so hoog moontlik moet wees sodat skadelike deeltjies deur lugstrome verdun en weggevoer kan word.
Invloed van aërosols in die atmosfeer
In die atmosfeer word aërosols van radioaktiewe deeltjies (oorblyfsels van kernbomontplof­fings) en oorblyfsels van verbrande satelliete en meteoriete aangetref. Die samestelling van die aërosol word gro­tendeels deur die teenwoor­digheid van waterdruppeltjies en ys­kristalle bepaal, en in 'n mindere mate deur stof- en rookdeeltjies.
Die stofdeeltjies word hoofsaaklik deur natuurlike stofstorms gevorm en deur winde en lugstrome vervoer, terwyl rookdeeltjies, af­komstig van fabrieke, motorenjins, en bos- en veldbrande, hierheen gedra kan word. Só 'n aërosol skerm 'n gedeelte van die sonlig af. Sodoende word groot hoeveelhede energie van die aarde af weggekeer.
'n Belangrike faktor wat die bewe­ging van lugbesoedelingsdeeltjies beïnvloed, is die sogenaamde inversielaag. Dit is 'n luglaag waarin die temperatuur styg met toe­nemende hoogte. Normaalweg neem die temperatuur af met toene­mende hoogte, en in so 'n geval styg die warm lug op en dit help om die onsuiwerhede in die lug weg te voer. Wanneer hierdie temperatuurafname meer as 1 °C per 100 meter is, word na 'n "onstabiele atmosfeer" verwys. Indien die temperatuurafname minder as 1 °C per 100 meter is, word na 'n "stabiele atmosfeer" verwys; die warm lug styg stadiger as in die geval van on­stabiele atmosferiese toestande. By 'n inversielaag lê die kouer gedeelte van die luglaag onder die warm laag en kan geen opwaartse beweging in die atmosfeer plaas­vind nie. Wanneer so 'n inversielaag laag genoeg lê ('n paar honderd meter hoog), kan gevaarlike toestande vir mens en dier ontstaan.
Indien daar genoeg waterdamp in die lug teenwoordig is, word kondensasiedeeltjies gevorm en vererger die toestand. Die aërosoldeeltjies is dikwels baie higroskopies (met 'n sterk aantrekkings­krag vir water) en vorm dan misdeeltjies. Gevolglik kan lugbesoedeling die vorming van mis versnel. Wan­neer steenkool verbrand word, vorm swaeldioksied en swaeltrioksied. Wanneer laasgenoemde met die waterdamp in mis in aanraking kom, vorm swaelsuur, wat oë aantas en tot longkwale lei.
Belangrikheid van die atmosfeer
Die aërosol wat in die atmosfeer teenwoordig is, speel 'n belangrike rol in die klimaat van 'n streek. Dit dien as "kombers" wat hitte van die son afskerm sodat die dagtemperature laer is en dit isoleer snags die aardoppervlak sodat die aarde nie te koud word nie. Hierdie effek kan ook kunsmatig verkry word deur 'n stof wat stadig brand en heelwat rook afgee, snags naby die plante wat beskerm moet word te brand.
Aërosols en gesondheid
Dit  is 'n bekende feit dat baie aërosols 'n nadelige uitwerking op gesondheid het. Hoe kleiner die deeltjies is, hoe gevaarliker is hulle. Dis die klein deeltjies wat die vinnigste beweeg, die langste in die lug kan rondsweef en uiteindelik hul pad na 'n mens se longe kan vind. Dit geld vir looddeeltjies by motors, organiese oplosmiddels by spuitverf, ensovoorts. Dit is dus raadsaam om maskers (respirators) te gebruik wanneer spuitverf aangewend of wanneer insekdoders gespuit word. Wat sekere aërosols nog gevaarliker maak, is dit feit dat hulle dikwels onsigbaar is en in hoe konsentrasies voorkom.
Nie alle aërosols is egter gevaarlik nie. Natriumchlorieddeeltjies (sout) wat van die see afkomstig is, is heel­temal onskadelik.
Vladimir Steklov (akteur)
Vladimir Steklov (gebore 3 Januarie 1948) is 'n Sowjetse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Bomzh (Bez opredelyonnogo mesta zhitelstva) (1988), Moy luchshiy drug, general Vasiliy, syn Iosifa (1991), en The Inner Circle (1991), en in die televisiereeks Uznik zamka If (1988).
Ruben Reuter
Ruben Reuter (gebore 28 Junie 2000) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rol in die televisiereeks The Dumping Ground (2013).
Ndjamena–Djibouti-Grootpad
Die Ndjamena-Djibouti-Grootpad is Trans-Afrika hoofweg 6 in die transkontinentale padnetwerk wat ontwikkel is deur Ekonomiese Kommissie van die Verenigde Nasies vir Afrika (UNECA), die Ontwikkelingsbank van Afrika, en die Afrika-unie, die koppeling van die Sahel-streek aan die Indiese Oseaanhawe van Djiboeti in die land van Djiboeti.
Die pad loop tussen Darfoer in die weste van Soedan en die stad van Al-Fashir, toneel van die konflik in Darfoer. Gevolglik is reis deur die gebied en die Soedan-Tsjad-grens onveilig en ontwikkeling van daardie area is tot 'n stilstand gedwing.
Die roete het 'n lengte van 4 219 km (2 622 myl) en deurkruis Tsjad, Sentraal-Soedan en noordelike Ethiopië. Minder as die helfte is geteer en 'n belangrike gedeelte is in 'n swak toestand. Bergagtige terrein in Ethiopië bied heelwat uitdagings aan padingenieurs.
Tussen Wad Madani in Soedan en Werota in Ethiopië volg die pad dieselfde roete as Trans-Afrika hoofweg 4, die Kaapstad-Kaïro-Grootpad.
Die hoofweg is 'n uitbreiding van die Dakar-Ndjamena hoofweg en sal 'n volledige oos-wes-kruising van die vasteland van 8 715 km (5 415 myl) vorm. Die beplande roete van die twee paaie volg 'n roete oorspronklik voorgestel deur die Franse Ryk van die laat 19de en vroeë 20ste eeu, en vroeëre Franse pogings om die transkontinentale kruising te beheer het tot die Fashoda-voorval gelei.
Houtblaasinstrument
Houtblaasinstrumente is 'n familie van musiekinstrumente binne die groter familie van blaasinstrumente. Daar is twee hooftipes van houtblaasinstrumente, naamlik fluite en rietinstrumente (ook genoem rietpype). Voorbeelde van houtblaasinstrumente is die saxofoon, fagot, en piccolo. 'n Persoon wat 'n houtblaasinstrument bespeel, word 'n houtblaser genoem.
Hemigellius
Hemigellius is 'n genus van sponsdiere uit die familie van die Demospongiae (gewone sponse).
Geissorhiza purpureolutea
Geissorhiza purpureolutea is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Geissorhiza behoort en deel is van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Piketberg tot by Paarl en Tulbagh voor. Die plant se habitat is grootliks oorgeneem deur gewasverbouing en daar is nou gefragmenteerde subpopulasies oor wat bedreig word deur stedelike ontwikkeling en indringerplante.
Jay Huguley
Jay Huguley (gebore 26 Julie 1966) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente 12 Years a Slave (2013) en Lizzie (2018), en in die televisiereekse The Walking Dead (2010) en True Detective (2014).
Semyon Strugachyov
Semyon Strugachyov (gebore 10 Desember 1957) is 'n Sowjetse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Peculiarities of the National Hunt (1995), Peculiarities of the National Fishing (1997), en Peculiarities of the National Hunt in the Winter (2001).
1999 Kanadese Grand Prix
Die 1999 Formule 1 Kanadese Grand Prix is op 13 Junie 1999 in Montreal, Kanada gehou.
Daniel Rigby
Daniel Rigby (gebore 6 Desember 1982) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Flyboys (2006) en in die televisiereeks Big School (2013).
Ruschia tribracteata
Ruschia tribracteata is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap voorkom.
Hemiasterella vasiformis
Hemiasterella vasiformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hemiasterella en tot die familie Hemiasterellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1903 deur Kirkpatrick.
Hemigellius arcofer
Hemigellius arcofer is 'n sponsspesie uit die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur G.C.J. Vosmaer.
Cyclops
Cyclops (Engels vir "sikloop"), oftewel Scott Summers, is 'n fiktiewe karakter in Marvel Comics se strokiesverhale. Hy is 'n superheld en stigterslid van die X-Men wat deur die skrywer Stan Lee en kunstenaar Jack Kirby geskep is.
Sy eerste verskyning was in September 1963 in The X-Men.
James Marsden het Cyclops aanvanklik in 20th Century Fox se X-Men-rolprente uitgebeeld. Ook Tye Sheridan het al dié rol vertolk.
Matt Hullum
Matt Hullum (gebore 29 September 1974) is 'n Amerikaanse vervaardiger, akteur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Faculty (1998), Driven (2001), en Lazer Team (2015), en in die televisiereeks Red vs. Blue (2003).
Nogais
Die Nogais (Nogai: ногайлар) is 'n Turkse etniese groep wat inheems aan Suidwes-Rusland is. Hulle praat Nogai, 'n taal wat tot die Kiptsjakse groep behoort en in 'n groot mate wedersyds verstaanbaar met Kasaks is. Anders as baie van Rusland se etniese minderhede, het die Nogais nie hul eie federale deelgebied nie.
Kotelni-eiland
Kotelni-eiland (Russies: Остров Котельный; Jakoeties: Олгуйдаах Aрыы, Olguydaax Arııta), die wêreld se 47ste grootste eiland en die vierde grootste eiland van Rusland na Sachalin, Sewerni-eiland en Joezjni-eiland, beslaan 'n oppervlakte van 23 165 km². Die eiland is in die noorde van Rusland in die Arktiese Oseaan geleë en behoort administratief tot die Republiek Sacha (Jakoetië) van die Verre Oosterse Federale Distrik. Kotelni-eiland grens in die weste aan die Laptefsee en in die ooste aan die Oos-Siberiese See. Kotelni-eiland behoort tot die Anzjoe-eilande, 'n subgroep van die Nieu-Siberiese Eilande en is die grootste eiland van dié eilandgroep.
Van die totale oppervlakte beslaan die eintlike Kotelni-eiland 11 665 km² en die naburige Faddejefski-eiland 5 300 km². Albei lande het na jaarduisende se sandvoeding saamgegroei, waardeur 'n landbrug van sowat 6 200 km² ontstaan het – Boengeland (Земля Бунге) genoem. Boengeland, wat 'n maksimumhoogte van net 8 m bereik, word soms oorstroom, waardeur die hoofeiland en Faddejefski van mekaar geskei word. Boengeland is na die Duits-Balties-Russiese botanikus, ontdekkingsreisiger en geneeskundige van Sweedse afkoms, Alexander von Bunge, genoem.
Hemigellius bidens
Hemigellius bidens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Paralimpiese Somerspele 2032
Die Paralimpiese Somerspele 2032 (Engels: 2032 Summer Paralympics) sal na verwagting tussen 24 Augustus en 5 September 2032 in Brisbane, Australië, aangebied word. Dit sal die 19de aanbieding van die Paralimpiese Somerspele en die eerste keer wees dat Brisbane die spele gaan organiseer.
Ruschia triflora
Ruschia triflora is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Paralimpiese Somerspele 2032
Die opening- en sluitingseremonies sal in The Gabba-krieketveld in Brisbane plaasvind. Soos gebruiklik sal die lande in alfabetiese volgorde die stadion instap met Griekeland eerste en die gasheer Australië laaste, maar aangesien die plaaslike taal Engels is, sal dié taal se alfabet gebruik word om die volgorde te bepaal.
Die Olimpiese Somerspele 2032 sal tussen 23 Julie en 8 Augustus 2032 in Brisbane gehou word.
Toewysing
As deel van 'n formele ooreenkoms tussen die Internasionale Paralimpiese Komitee en die Internasionale Olimpiese Komitee uit 2001 is die wenner van die bod vir die Olimpiese Somerspele 2032 ook die gasheer vir die Paralimpiese Somerspele 2032.
Brisbane is op 21 Julie 2021 in Tokio deur die Internasionale Olimpiese Komitee gekies as gasheer vir die Olimpiese Somerspele in 2032. Dié stad was reeds voor die amptelike toekenning gunsteling om die Spele aan te bied.
Ruschia truteri
Ruschia truteri is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Oos-Kaap voorkom.
Geissorhiza pusilla
Geissorhiza pusilla is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Geissorhiza behoort en deel is van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Charlie Rowe
Charlie Rowe (gebore 23 April 1996) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Never Let Me Go (2010) en in die televisiereekse Red Band Society (2014) en Salvation (2017).
William Rush (akteur)
William Rush (gebore 6 Julie 1994) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Coronation Street (1960), Waterloo Road (2006), The Street (2006), en Vera (2011).
Oleg Tabakov
Oleg Tabakov (17 Augustus 1935 – 12 Maart 2018) was 'n Sowjetse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente War and Peace (1966), Unfinished Piece for the Player Piano (1977), en Oblomov (1980).
Goue apporteerhond
'n Goue apporteerhond of golden retriever is 'n mediumgrootte, goud- of roomkleurige hond. Die goue apporteerhond word tydens die jag van watervoëls, byvoorbeeld eende en ander wilde voëls, gebruik om die dooie wild te gaan optel en na die jagter te bring. Die ras het 'n buitegewone vermoë om die prooi sagkens in hulle bekke op te tel en te dra, sodat die dooie wild onbeskadig na die jagter teruggebring word. Goue apporteerhonde het 'n instinktiewe liefde vir water, en dit is maklik om hulle na basiese of gevorderde gehoorsaamheidsvlakke op te lei. Dit is 'n ras met lang hare, met 'n digte onderste laag wat hulle voldoende hitte bied in koue weer buite die huis. Hulle buitenste laag hare lê plat teen hul liggame en weer water af. Goue apporteerhonde aard goed in voorstedelike of plattelandse omgewings. Hulle gee baie hare af, veral tydens seisoensveranderings, en benodig redelike gereelde versorging. Die goue apporteerhond is oorspronklik in die middel van die 19de eeu in Skotland geteel.
Die ras is 'n prominente deelnemer aan hondeskoue vir rasegte honde. Goue apporteerhonde is gewild as hulpverleningshonde vir diegene met gestremdhede, byvoorbeeld as 'n gidshond vir blindes en 'n gehoorhond vir dowes. Daarbenewens kan hulle ook as 'n jaghond en 'n opsporingshond, en om deel van 'n soek- en reddingsoperasie te wees, opgelei word. Die ras se vriendelike, minsame geaardheid het tot gevolg dat hulle nie geskik is om 'n professionele waghond te wees nie. Hulle innemende geaardheid maak hulle egter die derde gewildste honderas vir gesinne (per registrasie) in die Verenigde State, die vyfde gewildste in Brasilië en Australië, en die agtste gewildste in die Verenigde Koninkryk. Goue apporteerhonde is selde kieskeurige eters, maar benodig voldoende oefening (twee of meer uur per dag). Die ras is lief vir speel, maar is ook hoogs opleibaar.
Eienskappe
Die goue apporteerhond is 'n mediumgrootte, sterk geboude ras met 'n digte, golwende, waterwerende pels. As 'n hond wat sy oorsprong in stamboomteling het, en as gevolg van sy wydverspreide historiese gewildheid, het sommige streeksvariasies van die ras ontstaan; daarom weerspieël die drie subtipes van die goue apporteerhond die tipiese variasies in terme van afmetings en pels. Alle goue apporteerhonde is egter blond, geel of goud van kleur, en alle subtipes is vir dieselfde gesondheidsprobleme vatbaar.
Britse
Britse-tipe goue apporteerhonde kom algemeen in Europa en Australië voor. Die skedel is breër en die voorkwart is meer gespierd as by ander soorte. Die snoet is gebalanseerd en goed gevorm. Die pels is oor die algemeen ligter van kleur as by die Amerikaanse soorte. Reunhonde is by die skof 56 tot 61 cm hoog; teefhonde se hoogte is tussen 51 en 56 cm. Die aanvaarbare of verwagte gewig van die honde word nie deur die Britse standaard gespesifiseer nie. Die standaard van die Hondeskuilingsklub verlang egter 'n gelykmatige bokant en reguit agterkwart, sonder die effense afwaartse hoekigheid, tiperend van Amerikaanse honde.
Die oë is rond en donker, in teenstelling met die driehoekige of skuins vorm van hul Amerikaanse eweknieë. Die pelskleur van Britse goue apporteerhonde kan enige kleurskakering van goud of room wees; rooi of mahonie is egter nie aanvaarbaar nie. Oorspronklik was room volgens die Britse standaard 'n onaanvaarbare kleur, maar die standaard is in 1936 hersien om roomkleurig in te sluit. Ten tyde van hierdie hersiening is ooreengekom dat die oorspronklike weglating van room as 'n kleur, as 'n fout beskou moes word, aangesien die oorspronklike "geel" apporteerhonde van die 19de eeu eintlik ligter in kleur was as wat volgens die standaarde voor 1936 toegelaat is. Soos met Amerikaanse goue apporteerhonde, is wit 'n onaanvaarbare kleur wanneer hulle aan skoue en tentoonstellings deelneem. Die Britse hondeskuilingsklub se standaard word in alle lande behalwe die VSA en Kanada gebruik. Goue apporteerhonde het weens hul oorsprong as jaghonde, gespierde liggame met goeie uithouvermoë.
Amerikaanse
Amerikaanse goue apporteerhonde is langer en minder gespierd as ander soorte; reunhonde se hoogte by die skof is tussen 58 en 61 cm; teefhonde se hoogte is tussen 55 en 57 cm. Hul pelse is donkerder van kleur, in verskillende glansende skakerings van goud, met matige veeragtigheid. Wanneer hulle draf, het hulle 'n vrye, gladde, kragtige en goed gekoördineerde gang; wanneer die hond hardloop, kom sy pote byeen in die middel van die balanslyn. Die Amerikaanse standaard stel ook vereistes rakende die proporsie, substansie, kop en skedel, nek, lyf, toplyn, voorkwart en agterkwart; in hierdie opsig stem die Amerikaanse-retriever met ander goue apporteerhonde, wat aan ander nasionale standaarde moet voldoen, ooreen. Amerikaanse telers van goue apporteerhonde voer soms hul honde vanaf Brittanje in om voordeel te trek uit die geaardheid en voorkoms van die Britse rasse.
Kanadese
Die Kanadese goue apporteerhond het 'n dunner en donkerder pels en hul hoogte is hoër as dié van ander soorte. Reunhonde se hoogte is 58 tot 61 cm; teefhonde se hoogte is tussen 55 tot 57 cm. Die gewig van reunhonde is tussen 29 en 34 kg, teefhonde weeg tussen 27 en 32 kg.
Pels en kleur
Soos deur hul naam aangedui word, het goue apporteerhonde pelse wat kan wissel van liggoud- tot donkergoudkleurig. Die bolaag van die pels is waterbestand en effens golwend; hare word regdeur die jaar in klein hoeveelhede gewerp. Die onderlaag is sag en hou die apporteerhond koel in die somer en warm in die winter; hare werp in die lente en herfs. Die hare lê gewoonlik plat teen die buik. Die goue apporteerhond se pels behoort nooit te lank te wees nie, omdat dit onprakties kan wees wanneer hulle in die veld diens doen, veral wanneer hulle dooie wild moet gaan haal. Die pels van goue apporteerhonde toon matige veeragtigheid aan die agterkant van hul voorpote en 'n groter mate van veeragtigheid aan die voorkante van hulle nekke, agterkant van hul boude en onderkant van hulle sterte.
Volgens die Amerikaanse hondeskuilingsklub se standaarde is die pels 'n 'ryk, glansryke goue kleur van verskillende skakerings', wat nie uiterse ligte of buitengewone donker kleure toelaat nie. Dit laat die kleur van die pels wat aanvaarbaar is, aan die oordeel van beoordelaars by hondeskoue oor. 'Suiwer wit' en 'rooi', sowel as 'swart', word as onaanvaarbaar beskou. Die Hondeskuilingsklub van Brittanje laat ook room as 'n aanvaarbare pelskleur toe. Beoordelaars mag goue apporteerhonde met pienk neuse of honde met 'n gebrek aan pigment, diskwalifiseer. Die goue apporteerhond se pels kan ook mahoniekleurig, wat 'rooikop' genoem word, wees, hoewel dit nie by Britse hondeskoue toegelaat word nie. Namate 'n goue appporteerhond ouer word, kan sy pels donkerder of ligter word, tesame daarmee dat die pels op en rondom die snoet ook merkbaar witter word. Babahondjies se pelse is gewoonlik baie ligter as wanneer hulle volwassenheid bereik. 'n Babahondjie met donkerder oorpunte kan egter aanduidend daarvan wees dat die hond by volwassenheid 'n donkerder kleur sal wees.
Geaardheid
Goue apporteerhonde is bekend vir hul intelligensie. Volgens Stanley Coren se The Intelligence of Dogs, is goue apporteerhonde die vierde mees intelligente hond - gemeet volgens gehoorsaamheid na 'n opdrag. Volgens Coren behoort die eerste drie plekke aan die borderkollie, die poedel en die Duitse herdershond.
Tipiese goue apporteerhonde is aktiewe en pretliewende diere. Hulle toon ook die buitegewoon geduldige gedrag van 'n hond wat geteel is om vir ure tydens 'n jagtog stil te sit. Volwasse goue apporteerhonde hou baie daarvan om te werk, en het 'n uitsonderlike vermoë om op 'n gegewe taak te fokus. Hulle sal werk totdat hulle ineenstort, en daarom moet daarteen gewaak word om hulle nie te oorwerk nie.
Ander kenmerke wat met hul jagerfenis verband hou, is hul grootte wat dit vir hulle moontlik maak om in en uit bote te skarrel, sowel as hulle buitensporige liefde vir water. Goue apporteerhonde is buitengewoon opleibaar - vanweë hul intelligensie, atletiese vermoëns en hul begeerte om hul hanteerders te behaag - en blink uit in gehoorsaamheidstoetse. Hulle is ook baie mededingend met betrekking tot ratsheid en ander vertoningsaksies. Strawwe opleidingsmetodes is onnodig, omdat goue apporteerhonde gewoonlik baie goed reageer met positiewe en optimale opleidingstyle.
Gesondheid en lewensduur
Die gemiddelde leeftyd van 'n goue apporteerhond is ongeveer 11 tot 12 jaar. Die ras is vatbaar vir spesifieke kwale, daarom moet troeteldiere vir jaarlikse ondersoeke na 'n veearts geneem word.
Algemene gesondheidsprobleme
Kanker is die grootste oorsaak van die ras se sterftes. Volgens 'n gesondheidsstudie wat in 1998 deur die Goue apporteerhondvereniging van Amerika uitgevoer is, veroorsaak kanker 61,4% van Amerikaanse goue apporteerhonde se sterftes. Volgens 'n opname in 2004 deur die Britse hondeskuilingsklub is die syfer 38,8%. Hoewel bekende telers wel poog om die babahondjies voor verkope vir afwykings na te gaan, word een-vyfde van die honde deur heup- en elmboogdisplasie geaffekteer. Oogsiektes is ook by die ras moontlik; katarakte is die algemeenste oogsiekte, maar hulle kan ook verskeie ander toestande opdoen.
Goue apporteerhonde kan aan hartsiektes, kardiomiopatie en gewrigsiektes lei. Lang hare onder die ore, sowel as onder die buik en bene, koek saam in knope. Indien dit nie versorg word nie sal die harige knope met 'n skêr losgeknip moet word. Dit kan pyn en ongemak veroorsaak, en as dit te lank gelaat word, vererger die probleem. Goue apporteerhonde kan ook aan velsiektes ly; die mees algemene velprobleem is allergieë (wat dikwels lei tot akute, vogtige dermatitis). Hulle is ook dikwels allergies vir vlooie.
Versorging
Dit is nodig om goue apporteerhonde gereeld te versorg en af en toe te bad. Hul werp voortdurend tot 'n mate hare af, maar twee maal per jaar werp hulle geweldig baie hare af. Hulle ore moet gereeld skoongemaak word om oorinfeksies te voorkom. Terwyl dit onvermydelik is dat hulle hare sal werp, sal gereelde versorging (daagliks tot weekliks) die hoeveelheid hare wat hulle verloor verminder. As hulle oormatige hoeveelhede hare verloor, wat tot kaal kolle lei, kan dit 'n aanduiding van spanning of siekte wees.
Aktiwiteite
Die goue apporteerhonde se ywerigheid om te behaag, het tot gevolg dat hulle konsekwente toppresteerders by gehoorsaamheidstoetse en behendigheidsaktiwiteite is. Hul uitstekende swemvermoë stel hulle in staat om die hondesport van dokspring te kan doen. 'n Natuurlike vermoë om voorwerpe te gaan haal, het tot gevolg dat hulle ook mededingend aan ander hondesportsoorte soos vliegbal en veldtoetse deelneem.
Aangesien goue apporteerhonde so opleibaar is, word hulle dikwels vir belangrike take gebruik, byvoorbeeld as gidshonde vir blinde mense, om dwelms of bomme by lughawens uit te snuffel, of om mense tydens aardbewings en ander natuurlike rampe te red. Hierdie ras word ook vir waterreddingsdoeleindes gebruik.
Oorsprong en geskiedenis
Die goue apporteerhond is oorspronklik in die middel van die 19de eeu in Skotland geteel. Destyds was jag van wilde voëls 'n gewilde sportsoort vir die welgestelde Skotse elite; die bestaande retrieverrasse was egter nie daartoe in staat om wild wat geskiet is in sowel water as op land te gaan haal nie. Aangesien die jagveld deurspek was van riviere en moerasgtige poele, was dit nodig om 'n hond te teel wat op land sowel as in die water die prooi sou kon gaan optel. Gevolglik is die beste waterspanjoels met die bestaande retrievers gekruis, wat gelei het tot die vestiging van die ras wat vandag bekend staan as die goue apporteerhond of goue retriever. Die goue apporteerhond is die eerste keer naby Glen Affric in Skotland, by 'Guisachan', die hooglandgoed van Dudley Marjoribanks, 1ste Baron Tweedmouth, geteel. Daar word vermoed dat die ras van die nou uitgestorwe Russiese spoorsnyerhond afkomstig is.
Gordon Hunt (regisseur)
Gordon Hunt (26 April 1929 – 17 Desember 2016) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Young Captives (1959) en in die televisiereekse Hawaiian Eye (1959) en Mad About You (1992).
Nikolaevsk, Alaska
Nikolaevsk (Russies: Никола́евск [nʲɪkɐˈɫa(j)ɪfsk]) is 'n nedersetting op die Amerikaanse deelstaat Alaska se Kenai-skiereiland wat in 1968 deur 'n gemeenskap Russiessprekende Ougelowiges, bestaande uit vier families, as die eindpunt van 'n lang odyssee deur Siberië, China, Brasilië en die deelstaat Oregon gestig is nadat hulle hier grond aangekoop het. Baie inwoners het hulle as kommersiële vissers bekwaam en hul eie bote gebou, terwyl ander besighede op die skiereiland of elders in Alaska gevestig het.
Goue apporteerhond
Oorsprong en geskiedenis
Verbeterings in gewere gedurende die 1800's het daartoe gelei dat meer wilde voëls oor groter afstande en oor toenemend moeilike terrein, geskiet is, wat tot 'n groter verlies aan voëls tydens die jag gelei het. As gevolg van hierdie verbetering in vuurwapens, het 'n behoefte aan 'n spesialisretriever ontstaan, omdat daar gevind is dat die patryshond- en jaghondrasse nie die prooi doeltreffend genoeg gaan haal het nie. Daar is dus met die teel van die hond begin om hierdie broodnodige rol te vervul.
Nikolaevsk, Alaska
Die bevolking is volgens die sensus van 2010 op 318 beraam. Russies as huistaal word net soos die tradisionele leefstyl deur die proses van verengelsing en aanpassing by die Amerikaanse hoofstroomkultuur bedreig wat veral by die jonger generasie waargeneem word.
Goue apporteerhond
Oorsprong en geskiedenis
Die oorspronklike kruising was afkomstig van 'n geelkleurige retrieverreun, 'Nous', met 'n Tweed waterspanjoelteef, 'Belle'. Die Tweed waterspanjoel is nou uitgesterf, maar was op daardie stadium algemeen in die hierdie gebied. Marjoribanks het Nous in 1865 by 'n ongeregistreerde werpsel retrieverhondjies, met andersins swart golwende pelse, gekoop. In 1868 het hierdie kruising 'n werpsel van vier hondjies opgelewer; hierdie vier hondjies het die basis van 'n teelprogram gevorm wat die Ierse patryshond, die sandkleurige bloedhond, die St. John's waterhond van Newfoundland, en nog twee swart retrievers met golwende pelse, ingesluit. Die bloedlyn is ook ingeteel, en na aanleiding van Marjoribanks se idee van die ideale jaghond, geselekteer. Sy visie was om 'n sterker en meer lewenskragtige hond as die bestaande retrievers, maar ook 'n hond wat saggeaard en opleibaar is, te teel. Russiese skaaphonde word nie in hierdie rekords genoem nie, en ook nie ander werkende honde-rasse nie. Die voorouers van die goue apporteerhond is, in ooreenstemming met Marjoribanks se oorspronklike doelwitte, almal sporthonde. Die goue apporteerhond was aktief en sterk, en kon dooie wild tydens jagtogte met 'n sagte greep in sy bek terugdra. <sup class="noprint Inline-Template" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[ <span title="A complete citation is needed (April 2019)">volledige aanhaling nodig  ] Verskeie organisasies, behalwe klubs, dra die belange van goue apporteerhonde op die hart. Ras-spesifieke aannemingsplekke soos die Goue apporteerklub van Skotland is so 'n organisasie wat in Augustus 2013 222 goue apporteerhonde by die historiese tuiste van die eerste goue apporteerhond byeengebring het.
In die Verenigde Koninkryk
Die registrasie van goue apporteerhonde is vir die eerste keer in 1903 deur die Hondeskuilingsklub as 'Goues met 'n platpels' aanvaar. Die honderas is die eerste keer in 1908 by skoue ten toon gestel, en in 1911 is erkenning aan hulle gegee as 'n retrieverras wat goud-of geelkleurig is.
In Skotland
In Julie 2006 het die Goue apporteerhondklub van Skotland 'n byeenkoms vir goue apporteerhonde by die geskiedkundige Guisachan-huis gehou. 'n Foto wat deur fotograaf Lynn Kipps geneem is, ter herdenking van die geleentheid, toon 188 goue apporteerhonde; dit is die meeste goue apporteerhonde wat tot op datum in een foto vasgevang is.
In die Verenigde State
Dit het nog 14 jaar geduur voordat die ras in Amerika erken is; dit is in 1925 deur die Amerikaanse hondeskuilingsklub gedoen. In 1938 is die Goue apporteerklub van Amerika gestig. Goue apporteerhonde is die honderas wat die tweede meeste by die Amerikaanse hondeskuilingsklub geregistreer word. Tot en met die jaar 1999 is 62.652 goue apporteerhonde geregistreer; die enigste ras wat meer geregistreer is, is die labrador retriever. Volgens die hondehandleiding vir rasegte honde, wat deur die Amerikaanse hondeskuilingsklub gebruik word, word goue apporteerhonde aan die hand van die volgende eienskappe beoordeel: kleur, pels, ore, pote, neus, lyf, ens.
Aërodinamika (vliegtuig)
Aërodinamika is die studie van die beweging van lugmolekuses. In hierdie artikel word die invloed van lugstrome op onder andere die romp, vlerke en stert van 'n bewegende vliegtuig ondersoek.
Goue apporteerhond
In Kanada
Die agbare Archie Marjoribanks het in 1881 'n goue apporteerhond na Kanada geneem; in 1894 is 'Lady' by die AKC geregistreer. Dit is die eerste rekord van die ras in hierdie land. Die ras is in 1927 vir die eerste keer in Kanada geregistreer, en die Goue apporteerhondklub van Ontario is in 1958 gestig. Die medewerkers van die klub was Cliff Drysdale, 'n Engelsman wat 'n Engelse goue apporteerhond na Kanada gebring het, en Jutta Baker, skoondogter van Louis Baker, wat die Northland hondeskulingklub besit het. Die klub het later jare uitgebrei om die Goue apporteerklub van Kanada te word.
Aërodinamika (vliegtuig)
Aërodinamika by vliegtuie
Wanneer 'n vliegtuig deur die lug beweeg, is daar lug wat van voor af om die vlerk vloei. Aan die voorkant van die vlerk word hierdie lugstroom in twee verdeel. Een deel vloei oor die bokant en die an­der deel langs die onderkant van die vlerk, en aan die agterkant van die vlerk kom hulle weer bymekaar. Die vlerk is so ontwerp dat die voorkant dik en rond is, terwyl dit geleidelik smaller na agter word. Die bokant loop met 'n boog na agter, terwyl die onderkant reguit na agter loop. Die lugdeeltjies wat oor die bokant vloei, het weens die gekromde op­pervlak 'n langer pad om te volg as die deeltjies wat langs die gelyke onderkant beweeg. Dit het tot ge­volg dat die deeltjies bo-oor die vlerk vinniger as die deeltjies aan die onderkant beweeg. As dit nie gebeur nie, sal 'n lugleegte agter die vlerk ontstaan, omdat die natuur sulke ongelyke toestande nie duld nie.
Volgens die wet van Bernoulli word die druk van 'n gas kleiner namate dit vinniger beweeg. Dit be­teken dat die druk aan die bokant van die vlerk kleiner is as die druk aan die onderkant daarvan. In 'n poging om hierdie ongelyke lugdrukke te herstel, ontstaan daar 'n opwaartse lugstroom. Hierdie lug­stroom oefen 'n krag op die vlieg­tuig uit wat die hefkrag genoem word. Dis ook hierdie krag wat die vliegtuig "dra". As die hefkrag op albei vlerke presies dieselfde is, sal die vliegtuig se vlerke horisontaal bly, maar as dit verskil sal die vliegtuig kantel. Hoe vinniger die vlieg­tuig vlieg, hoe groter word die hef­krag. Tydens landing en opstyging is die snelheid relatief klein, en die hefkrag dus ook.
Die hefkrag kan groter gemaak word deur die vlerkoppervlakte groter te maak of deur die ronding van die vlerk te vergroot. Om hierdie rede word klappe aan die agter­kant van die vlerke gebruik. Deur hierdie klappe te verstel, word die ronding van die vlerk groter gemaak sodat die lug wat bo-oor die vlerk vloei se snelheid verhoog word. Hierdie klappe word hoofsaaklik by landing en opstyging gebruik. Daar is egter vliegtuie wat ook klappe aan die voorkant van die vlerke het. Aan die vlerke is daar ook nog die rolroer waarmee die vlerke gekantel kan word. Aan die stert is daar die hoogteroer en die rigtingroer. Die hoogteroer, wat soos twee klein klappe lyk, laat die vliegtuig styg of daal. Die rigting­roer staan vertikaal aan die agterkant van die stert en daarmee kan die rigting van die vliegtuig ver­ander word.
Soos reeds genoem, ontstaan die hefkrag weens 'n drukverskil tus­sen die bo- en onderkant van die vliegtuig. Hierdie drukverskil is afhanklik van die hoek waarteen die vlerk deur die lugstroom beweeg. Dit word die invalshoek genoem. As hierdie hoek groter gemaak word, neig die lug­deeltjies wat langs die vlerkopper­vlak beweeg, om weg te breek van die vlerk. Dit veroorsaak werwelstrome rondom die vlerk wat die hefkrag verminder of selfs uitskakel. Dan het die vlerke 'n staakpunt bereik en kan hulle die vliegtuig nie meer dra nie.
Die invloed van lugweerstand
Aan die voorkant van die vlerk en neus van 'n vliegtuig is daar 'n punt waar die lugstroom verdeel. Op daardie punt is die snelheid van die lugstroom ten opsigte van die vlieg­tuig nul. Dit beteken eenvoudig dat die lug deur die vliegtuig aange­stoot word voordat dit oor die vlerke begin beweeg. In hierdie punt vind 'n opbouing van druk plaas wat 'n weerstand teen die vliegtuig bied. Die totale weerstand word saamge­stel deur die wrywingsweerstand, vormweerstand en die geïnduseer­de weerstand. Die dun luglagie wat teen die romp en vlerke verby­stroom, word die grenslaag genoem. Die lug teen die wande se snelheid is nul, terwyl die lug in die grenslaag verskillende snelhede het. Buite die grenslaag is die snel­heid van die lugdeeltjies dieselfde as dié van die vliegtuig, maar in 'n teenoorgestelde rigting. Die feit dat die lugdeeltjies in die grenslaag teen verskillende snelhede beweeg, kan aan die onderlinge wry­wing tussen die lugmolekules toegeskryf word. Hier­ die wrywing word die viskositeit van die lug genoem en die krag wat no­dig is om hierdie wrywing te oor­kom, is die wrywingsweerstand. Die wrywingsweerstand kan verminder word deur die vliegtuig 'n gladde af­ werking te gee, en deur geskikte kontoere en profiele met die ontwerp van die vliegtuig te kies.
Die vormweerstand ontstaan weens werwelstrome rondom die vlerke tydens 'n vlug.
Die geïnduseerde weerstand word by die punte van die vlerke ge­vorm deurdat die lug van onder na bo stroom. Dit beïnvloed die stro­mingsrigting van die lug wat weer werwelstrome aan die agterkant van die vliegtuig veroorsaak. Laasge­noemde veroorsaak 'n afwaartse krag op die stert wat as die stertlas bekend staan. As die hefkrag gelyk is aan die gewig van die vliegtuig sowel as die stertlas, sal die vliegtuig horisontaal vlieg. As die hefkrag kleiner as hierdie twee kragte saam is, sal die vliegtuig daal, en omgekeerd.
'n Ander vorm van weerstand wat van belang is, is die sogenaamde nadelige weerstand. Dit is die lug­ weerstand wat deur alle dele van die vliegtuig (die vlerke uitgesonder). veroorsaak word.
Enjinstuwing
Daar is 'n populêre wanopvatting dat dit hierdie krag is wat die vlieg­tuig aandryf. Sommige mense glo verkeerdelik dat die lug wat na agter ge­blaas word teen die atmosfeer vasskop en sodoende die vliegtuig aan­dryf. Die feit dat vuurpyle in die buitenste ruim, waar daar geen atmosfeer is nie, in 'n vakuum kan vlieg (en selfs ver­snel), weerlê hierdie opvatting. Wat wel gebeur, is dat die momentum van die lugdeeltjies aan die vliegtuig oorgedra word. Die momentum van 'n liggaam of 'n deeltjie is die massa daarvan vermenigvuldig met die snelheid daarvan. Een lugmolekule het inderdaad nie baie momentum nie, al beweeg dit ook teen 'n baie hoë snelheid. Maar 'n vliegtuigenjin blaas duisende biljoene daarvan per sekonde na die agterkant van die vliegtuig en hulle gesament­like momentum is aansienlik.
Stabiliteit
'n Gebrek aan stabiliteit tydens 'n vlug kan maak dat 'n vliegtuig onverwags kantel of selfs val. Deur berekeninge en ondersoeke in 'n windtonnel kan die stabiliteit be­paal word. Die nadelige weerstand en die to­tale weerstand word gestabiliseer deur die horisontale vlakke aan die stert, insluitende die hoogteroer.
Die vertikale deel van die stert (kiel) en die rigtingroer sorg dat die syde­lingse kragte geneutraliseer word. Deur die vlerke spitsvormig te maak en hulle in 'n effense V-vorm te plaas, kan die stabiliteit verhoog word.
'n Belangrike faktor is die dun grenslaag op die vlerkoppervlak van die vliegtuig. As die lug in hier­die laag turbulent begin word, kan dit aanleiding gee tot vlerkonstabili­teit. Om te verhoed dat hierdie laag turbulent raak, word verskeie teg­nieke gebruik. Een daarvan is om die motore so te ontwerp dat die luginlaat 'n reëlmatige vloei van lug om die vliegtuig bevorder. Dit word motore met grenslaagin­lating genoem. 'n Ander metode is bekend as grenslaagafsuiging. Hier word 'n gedeelte van die vlerkoppervlak so ontwerp dat die turbulente lug in die grenslaag deur gleuwe in die vlerk afgesuig word. Om turbulente stro­me rondom die romp te verhinder, word lug soms deur 'n kompressor uit die vliegtuig deur klein gaatjies op die rompoppervlak gepomp. Die ideale toestand is om laminêre vloei (ŉ gelyk matige vloei) in 'n grenslaag te hê in teenstelling met turbulente vloei. In so 'n geval is die wrywing minimaal en gevolglik is die brandstofverbruik ook laer.