cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tweede Vryheidsoorlog
Eerste fase
Op 21 Oktober 1900, het president Kruger, van Delagoabaai, vandag Maputo in Mosambiek, na Europa vertrek om steun vir die Boere se saak te probeer werf. Hy het meer as drie jaar later as banneling in Switserland gesterf. President Steyn het tot aan die einde van die oorlog saam met die Vrystaatse guerrillavegters in die veld gebly en die grootste bittereinder geword. Die Boere behaal baie groot sukses, maar die Engelse, word aanhoudend voorsien van nog ammunisie en soldate vanuit Engeland. Ook het Joiners, deurdat hulle die Britte van hulp voorsien het, die Republieke groot skade berokken. Op 24 Mei en 1 September het Brittanje die administrasie van onderskeidelik die Oranjerivierkolonie en die kolonie van Transvaal oorgeneem. Britse magte het al die infrastruktuur in Suid-Afrika soos die spoorlyne beheer en die 20 000 vegtende Boere wat oorgebly het, was feitelik heeltemal sonder steun.
Guerillategniek van die bittereinders
Net ná die val van Pretoria het die Transvaalse militêre leierskorps onmiddellike oorgawe aanbeveel. President Steyn was woedend en het aan die Transvalers geskryf dat die ZAR die Vrystaatse burgers en Kaapse rebelle in 'n rampspoedige oorlog betrek het. "Wil die ZAR nou 'n skandelike en selfsugtige vrede sluit die oomblik dat die oorlog sy grense bereik? Wat die ZAR ook al doen, die Vrystaters sal tot die bitter einde veg." Die geveg is toe deur almal voortgesit.
Na die val van Pretoria was Machadodorp van 5 Junie tot 27 Agustus 1900 die setel van die Transvaalse regering. Daarna het die regering na Waterval-Onder en toe later na Nelspruit geskuif, waar besluit is dat pres. Kruger weens sy ouderdom na Europa moet gaan om die Boere se saak te bevorder.
In hierdie tydperk was die Boeregeneraals mense wat progressief was: kommersiële boere en professionele aambagslui. Hulle het net om een rede geveg: hul onafhanklikheid. Die bittereinders het guerillataktiek gevolg en in klein, beweeglike kommando's geveg. Hulle het treinspore gesaboteer, die voorrade van die Britse troepe onderskep en gevegte uitgelok en dan weer gevlug.
In hierdie tydperk was daar ook die joiners. Dit was Boere wat hoofsaaklik as spioene vir die Britte opgetree het in die laaste 18 maande van die oorlog. Daar is geskat dat 5 000 Boere teen April 1902 Britse oorheersing gunstig was. Party van hierdie Joiners het die Britse saak gesteun omdat hulle geglo het dat daar vir hulle 'n beter bedeling onder die Britte wag en dat hulle na hulle plase kon terugkeer en groot skade en leed kon vermy deur oor te gee of te "hensop".
Die Britse opperbevel het van twee taktieke gebruik gemaak om die bittereinders te beveg. Eerstens is linies blokhuise en doringdraad opgerig om Boerevegters uit die een distrik na die ander uit te sluit, om hulle sodoende saam te hok om gevang te word. Hierdie taktiek was baie duur en hoewel baie dramaties, kon dit geen groot gevegte tussen die Boere wat die prooi was en Britse jagters uitlok nie.
Konsentrasiekampe, epidemies en 'n verskroeide aarde
Kampe is opgerig om die gevange Boere vroue en kinders beter te kan beheer. Swart mense wat ook gevange geneem was, is in aparte kampe geplaas. Die plasing van die kampe was swak en die inwoners het onvoldoende (dikwels vergiftigde) voeding gekry. Uiterste lyding in haglike omstandighede het die inwoners van die kampe elke dag getreiter. Baie het gesterf, veral van buiktifus en masels. Die Britse publiek, plaaslik en in Brittanje, het eers bewus geraak van wat in die kampe gebeur toe Emily Hobhouse in Engeland toestemming gekry het om die kampe te besoek. Hobhouse het in Desember 1900 Engeland verlaat en in Mei 1901 teruggekeer. Voor haar vertrek het sy net kennis gedra van die Port Elizabeth-konsentrasiekamp. Sy is met afgryse vervul oor wat sy gesien het en sy het die publiek geskok met haar onthullings. Teen Oktober 1901 het die sterftesyfer tot 344 per 1000 in die kampe opgeskiet. Kinders onder vyf jaar oud het feitlik geen kans op oorlewing gehad nie. Teen die einde van 1901 het 'n kommissie van Engelse vroue, wat oorlogsondersteuners was, ook besoeke by die kampe afgelê. Hulle was net so geskok soos Hobhouse. Hulle het 'n aantal aanbevelings gemaak wat die dodetal skerp laat daal het.
Reddersburg
Reddersburg is 'n dorp in die sentrale deel van die Vrystaat, in Suid-Afrika. Die dorp is oos van Edenburg, wes van Dewetsdorp, en 60 km suid van Bloemfontein.
Tweede Vryheidsoorlog
Konsentrasiekampe, epidemies en 'n verskroeide aarde
Die mans, Britte en Boere, was verslae oor die vroue se dapperheid en wat hulle bereid was om te verduur vir die stryd om onafhanklikheid. Die vroue was onversetlik in hul aandrang dat hul mans en seuns vir onafhanklikheid moes voortveg. Sommige vroue het verklaar dat hulle verkies om hul huise te sien brand eerder as dat hul mans oorgee. Daar het 4 177 Boerevroue en 22 074 Boerekinders in die kampe gesterf. Die Nasionale Vrouemonument in Bloemfontein is opgerig ter nagedagtenis van die Boervroue van die Tweede Vryheidsoorlog. Die Oorlogsmuseum is ook daar opgerig.
Reddersburg
Geskiedenis
duimnael|links|300px|Die destydse CNO-skool op Reddersburg wat ook 'n tyd lank diens gedoen het as weeshuis. Die dorp het ontstaan as 'n Gereformeerde gemeente op die plaas Vlakfontein wat op 20 Augustus 1859 vir die doel aangekoop was vir ₤1 500. Die dorp is twee jaar later uitgelê en Reddersburg genoem - na die Heiland. In 1894 het die munisipaliteit die beheer van die dorp by die kerk oorgeneem. Die plaaslike NG gemeente is eers in 1910 gestig.
Tweede Vryheidsoorlog
Die einde van die oorlog
Teen die begin van 1902 het die Boeremagte gekrimp tot 10 000 Transvalers, 6 000 Vrystaters en 3 000 Kaapse rebelle. In Suidoos-Transvaal het 'n Zoeloemag 'n Boerelaer aangeval en 56 burgers doodgemaak. Terwyl die Boere wat gevange geneem is almal na oorsese krygsgevangene kampe weggestuur is deur die Britte, het die Boere die Britse krygsgevangenes vrygelaat nadat hulle van kos, skoene en in party gevalle klere gestroop is.
Reddersburg
Distrik
Die distrik is 1 500 km2 groot en skaapboerdery is die belangrikste. Die N6 nasionale pad gaan deur die dorp.
Tweede Vryheidsoorlog
Die einde van die oorlog
In Mei 1902 het 60 Boereleiers in Vereeniging vergader om oor vrede te besluit. Die Vrystaters was nog steeds gekant teen vrede, maar die swak gesondheid van Pres. Steyn het hul saak baie skade aangedoen. Die vredesvoorwaardes het ingesluit dat die Boere die Britse monarg erken as wettige heerser; Boere kon hul besittings, insluitend gewere vir verdediging, behou; en Nederlands sou in die skole van Transvaal en die Vrystaat as vak onderrig word mits die ouers dit verlang. Op 31 Mei het die vergadering met 54 stemme teen 6 besluit om hierdie voorwaardes te aanvaar.
Reddersburg
Tweede Vryheidsoorlog
Generaal Christiaan de Wet het 'n hele Britse kolonne hier gevange geneem op 4 April 1900 nadat sy Britse eweknie William Forbes Gatacre traag was om te reageer.
Tweede Vryheidsoorlog
Internasionale reaksie
Meer as 2,5 duisend buitelandse vrywilligers het in die Boere-leër geveg, insluitend die Nederlanders (650 mense), Duitsers (550 mense), Franse (400 mense), Amerikaners (300 mense), Russe (225 mense), Italianers (200 mense), Noorweërs en Swede (150 mense). Die gewilde Russiese koerant New Time weerspieël die samelewing se simpatie met die Boere: “Direkte godsdienstige boere wat besluit het om die vryheid van die Vaderland met hul bloed te verdedig, sal altyd nader aan die hart van die Heilige Rusland wees as ons oorspronklike vyand - koue en selfsugtige Engeland. Deur ons diepe geloof in God, is die Boere ons broers ”(16 Oktober 1899, no. 8490).
Reddersburg
Eksterne Skakels
Vrystaat Toerisme
Tweede Vryheidsoorlog
Krygsgevangenes in Suid-Afrika en oorsee
Vir hoofartikel, sien Boerekrygsgevangenes
Die eerste noemenswaardige groep Boerekrygsgevangenes wat deur die Engelse gevange geneem is, was dié wat tydens die Slag van Elandslaagte op 21 Oktober 1899 gevang is. Brittanje het hierdie krygsgevangenes aanvanklik op troepeskepe in Simonsbaai aangehou totdat krygsgevangekampe in Kaapstad en Simonstad voltooi is. In totaal sou ses krygsgevangekampe in Suid-Afrika tydens die oorlog opgerig word. Die Engelse het gevoel dat daar 'n risiko in die aanhouding van teveel krygsgevangenes in Suid-Afrika was. Hulle het ook gevrees dat die krygsgevangenes deur die Boeremagte of simpatieke plaaslike inwoners bevry kon word. Hulle het dit reeds moeilik gevind om aan hulle eie troepe se behoeftes te voorsien, en wou nie die ekstra las dra deur addisionele voorrade vir die krygsgevangenes te stuur nie. Brittanje het dus besluit om die meerderheid van hulle oorsee te stuur.
Ongeveer 31 krygsgevangekampe is met gevolg tydens die oorlog in Britse kolonies oorsee opgerig. Die eerste oorsese kampe buite Afrika, is op Sint Helena geopen, wat uiteindelik byna 5000 krygsgevangenes ontvang het. Ongeveer 5000 krygsgevangenes is na Ceylon gestuur. Ander is na Bermuda en Indië gestuur. Geen bewyse bestaan dat Boere-krygsgevangenes na die Gemenebes van die Britse Ryk soos Australië, Kanada of Nieu-Seeland gestuur is nie.
Noord-Holland
Noord-Holland (Wes-Fries: Noard-Holland) is een van die 12 provinsies van Nederland en is in die noordweste geleë. Die provinsie het 'n bevolking van 2 888 000 in 2021 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 4 092 km² met 'n bevolkingsdigtheid van 670 per km². Die hoofstad is Haarlem en die grootste stad is Amsterdam.
Munisipaliteite
Noord-Holland bestaan uit 44 munisipaliteite:
Waenhuiskrans
Betrokkenheid tydens die Tweede Wêreldoorlog
Tydens die Tweede Wêreldoorlog was dit nie alleen die suidelike noorkapperwalvisse wat Waenhuiskrans besoek het nie, maar ook ander grys burgers van die see wat langs die diep kus verbybeweeg en vlugtig opgekom het om toegang tot die strand te verkry. Dit was U-bote van die Nazi-regering wat 133 skepe langs die Suid-Afrikaanse kus tussen 1942 – 1945 gesink het.
Net ’n hanetreetjie van Potberg af, langs De Hoop se kus, het die U-bote in die diepe waters geskuil. ’n Bekende palingvisserman is aangestel om op die uitkyk vir U-bote te wees. ’n Spesiale telefoonverbinding is vir hierdie doel geïnstalleer. ’n Witsandwinkelier het die Duitse bemanning van diesel verskaf, totdat die polisie ingelig en sy gewaarsku is dat ’n lokval gestel is.
396
Die jaar 396 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 96ste jaar van die 4de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Theo Kleynhans
Theo Kleynhans is ’n Afrikaanse skilder, beeldhouer en dramaturg.
Lewe en werk
Theo Kleynhans is op 30 November 1965 in Welkom gebore, waar hy groot word en skoolgaan aan Goudveld Hoërskool en Welkom Gimnasium. Hy studeer aan die Universiteit van Pretoria, University of Houston in Texas, Universiteit van Suid-Afrika en die Randse Afrikaanse Universiteit. Benewens sy kunsstudies is hy ook ’n opgeleide maatskaplike werker. Die Klein Karoo Nasionale Kunstefees (KKNK) wys hom vir drie jaar aan as koördineerder van die visuele kunste en later is hy kurator van die Woordfees se kunsroete op Stellenbosch. Vir sowat agt jaar is hy betrokke by die Aardklop-Kunstefees op Potchefstroom, waarna hy in 2013 aangestel word as feeskurator vir die kunste vir hierdie fees. Hy lê hierdie pos neer na die fees van 2014 om meer tyd te hê om aan sy eie kuns te wy. Verder is hy ook betrokke by die kunsregie vir internasionale televisie-advertensies. Vir ’n tyd dien hy as Wes-Kaapse voorsitter van die South African National Association for Artists. Hy is vryskut kunsresensent vir Die Burger en voorsitter van die Bellville Kunsvereniging. Hy is ’n beeldhouer en skilder en hou uitstallings van sy werk in San Francisco, New York en Houston in die Verenigde State van Amerika, Edinburgh in Skotland, Londen in Engeland en Johannesburg, Kaapstad, Pretoria, Grahamstad, Oudtshoorn, Bellville, Bloemfontein en Stellenbosch in Suid-Afrika. Sy solotentoonstelling by die KKNK van 2009 heet “Onthou / Vergeet” en hierin besin hy oor die mens se onvermoë om herinneringe volledig terug te roep. Sy werk is opgeneem in vele private en openbare versamelings in Suid-Afrika en in die buiteland. In 2014 stal hy negentig verskillende erdeware-borde uit by die Cape Town Art Fair. Vir sy kuns verower hy vele pryse, waaronder die Dreams Award, die Plascon Skilderprys en die SA Breweries Sculpture Award. Hy was ook ’n finalis vir die Absa Atelier-toekennings, die Momentum Life Awards en die APSA Ceramic Awards. Aanvanklik verkies hy om in nywerheidsgebiede te woon weens sy ongereelde werkure en sy voorliefde vir klipharde musiek terwyl hy werk. Hy bly vir ’n tyd in Bellville-Suid in ’n massiewe woonstel bo-op ’n gebou se dak, maar koop dan ’n bouvallige huis in Boston in die noordelike voorstede van Kaapstad. Hierdie huis restoureer hy en versier dit met sy kuns en talle ander kunswerke.
Skryfwerk
Sy dramas “Drie tannies en ’n tert” en “Skottelgoed” word onder andere by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees opgevoer en “Bloedsuiker” word in 2005 by die Aardklop-kunstefees in Potchefstroom opgevoer. “Drie tannies en ’n tert” is die verhaal van vier verskillende vroue: die kleindorpse troubeplanner, die middelklas skemerkelkie gasvrou, die televisie-aktrise en die kleurlingvrou. Op vernuftige wyse word erns met humor gemeng om die verhale van hierdie uiteenlopende vroue in die samelewing te vertel. In “Skottelgoed” is ’n gasvrou aan die woord wat vir die soveelste keer op kort kennisgewing vir haar man en sy kliënte aandete moes maak, nadat hy slegs ’n paar versnaperings aangevra het. Wanneer almal weg is, gaan slaap haar man, maar sy moet eers die berg skottelgoed was. Die skottelgoed word ’n metafoor vir wasgoed in die openbaar uitwas, soos sy haar lewe betrag en die rol van die man en vrou in die samelewing uitpluis. Hierdie drama word ook verfilm en op DVD uitgereik. “Bloedsuiker” gaan oor twee ou minnaars wat vasgevang word in die stoorkamer onder die verhoog. Dit is ’n toeganklike stuk oor die posisie waarin kunstenaars hulle in die hedendaagse Suid-Afrika bevind. So word die karakters en alles wat met hulle gebeur metafore van die toestand van die kunste en die mense wat daarmee besig is. “Seuns” debuteer by 2013 se KKNK en handel oor vier ma’s wat hulle seuns bespreek. Ander dramas uit sy pen is “Ek ken hulle nie”, “Sit vir jou ’n gesig op”, “Plotseling, papawers!” en “Die Lelike Man”. Hy skryf ook gedigte, waarvan hy sommige op sy persoonlike webtuiste publiseer.
Harderwijk
Harderwijk is ’n stad en munisipaliteit in die provinsie Gelderland in Nederland.
Nick Purcell
Nick Purcell (gebore 28 Junie 1990) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Surrogates (2009) en in die televisiereekse Law & Order: Criminal Intent (2001), Grey's Anatomy (2005), en The Troop (2009).
Ernst August, Prins van Hannover
Ernst August V, Prins van Hannover, Hertog van Brunswyk (gebore 26 Februarie 1954) is die hoof van die onttroonde Huis van Hannover (en die Huis van Welfe) en die aanspraakmaker op die troon van die voormalige Koninkryk van Hannover en Hertogdom van Brunswyk.
Sy volle naam in Duits is Ernst August Albert Paul Otto Rupprecht Oskar Berthold Friedrich-Ferdinand Christian-Ludwig Prinz von Hannover. Hy is die oudste seun van Ernst August IV, Prins van Hannover en sy eerste vrou, Prinses Ortrud van Sleeswyk-Holstein-Sonderburg-Glücksburg.
Ernst August is die derde en huidige man van prinses Caroline van Monaco.
Jonathan Swift
Jonathan Swift (30 November 1667 – 19 Oktober 1745) was 'n Anglo-Ierse satirikus, essayis, politiese pamfletmaker (eers vir die Whig Party, Verenigde Koninkryk, en daarna vir die Tories), digter en geestelike wat die dekaan van Sint Patrick Katedraal, Dublin geword het.
Ernst August, Prins van Hannover
Afstamming
As die oudste afstammeling deur die manlike lyn van George V van Hannover (en dus ook van koning George III van die Verenigde Koninkryk) is Ernst August die hoof van die Huis van Hannover en die aanspraakmaker op die troon van die voormalige Koninkryk van Hannover en Hertogdom van Brunswyk.
Jonathan Swift
Swift word veral onthou vir werke soos A Tale of a Tub (1704), 'n Argument teen die Afskaffing van die Christelikheid (1712), Gulliver se Reise (1726), en A Modest Proposal (1729). Hy word beskou deur die Encyclopædia Britannica as die voorste en mees gerekende satirikus in die Engelse taal en is minder bekend om sy poëtiese vernuf.
Leon Janney
Leon Janney (1 April 1917 – 28 Oktober 1980) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Father's Son (1931), Stolen Paradise (1940), The Last Mile (1959), en Charly (1968).
Ernst August, Prins van Hannover
Afstamming
Hy noem homself Sy Koninklike Hoogheid die Prins van Hannover, die Hertog van Brunswyk en Lüneburg, die Prins van Groot-Brittanje en Ierland. Nie een van dié titels word deur Duitsland, Brittanje of Ierland erken nie, maar die titels word hoflikheidshalwe in Europa gebruik en amptelik deur Monaco erken. Adellike titels in Duitsland is in 1918 afgeskaf en word sedertdien net as vanne erken. Sy amptelike naam is dus Ernst August Prinz von Hannover.
Jonathan Swift
Swift het aan die Trinity College in Dublin gestudeer. In 1689 het hy na Engeland verhuis en sekretaris van die diplomaat sir William Temple geword. Tussen 1694 en 1696, tydens een van sy periodieke besoeke aan Ierland, het Swift 'n priester in die Anglikaanse Kerk geword. Sy eerste prosawerk was 'n politieke satire, A tale of a tub (1704), wat naamloos verskyn het. Na Temple se dood in 1699 het Swift na Ierland teruggekeer, maar gereeld besoeke aan Engeland gebring.
Ernst August, Prins van Hannover
Afstamming
Sy vader het in 1917 al sy Britse titels verloor. In 1931 het die Huis van Hannover egter die titels weer amptelik (maar nie wettiglik) begin gebruik.
Jonathan Swift
Sy politieke pamflette - hy was amptelike pamfletskrywer van die Konserwatiewe Party - was sowel gewild as omstrede. Na die dood van koningin Anna in Augustus 1714 het Swift finaal na Ierland teruggekeer en hom mettertyd in Ierse maatskaplike en politieke toestande verdiep. Gulliver's travels, sy grootste werk, het in 1726 verskyn en word deur sommige as ŉ politieke allegorie beskou waarin op veral die Konserwatiewe ministers Oxford en Bolingbroke gesinspeel word.
Hy het oorspronklik al sy werke onder 'n skuilnaam gepubliseer-soos bv. Lemuel Gulliver, Isaac Bickerstaff, M. B. Drapier– of selfs anoniem. Hy was 'n meester van twee tipes style van Satire naamlik die Horatiese en Juvenaliaanse style.
Sy uitdrukkinglose, ironiese styl, veral in A Modest Proposal, het daartoe gelei dat sekere satire as "Swiftiaans" beskryf of gekenmerk word. Swift is op 19 Oktober 1745 dood nadat hy meer as 3 jaar lank ŉ hulpelose invalide was vanweë 'n beroerteaanval.
Ernst August, Prins van Hannover
Familie
Hy is op 23 Januarie 1999 op ’n burgerlike seremonie getroud met prinses Caroline, wat toe hul dogter verwag het:
Omstredenheid
Sedert September 2009 word in die Engelse en Franse pers berig dat hy en prinses Caroline nie meer saambly nie.
Leucandra lobata
Leucandra lobata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Carter.
Ana Gasteyer
Ana Gasteyer (gebore 4 Mei 1967) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente What Women Want (2000), Mean Girls (2004), That's My Boy (2012), en Robot & Frank (2012).
Sanddrif
Sanddrif in die Richtersveld lê aan die suidelike oewer van die Oranjerivier en suidwes van die grenspos met Namibië by Sendelingsdrif.
Die eerste bewoners was die Namavolk wat in die vroeë 1900's van die kusstreek weggetrek en hervestig het in hierdie duinegebied. In die vroeë 1970's is die Bakendiamantmyn hier geopen en het Xhosa- en Sotho-mynwerkers hierheen gekom. Daarom is die Namatradisies hier sterk beïnvloed deur die Nguni-kultuur.
Weens die aanwesigheid van die myn bied die dorpie meer geriewe as die buurdorpies Kuboes, Eksteenfontein en Lekkersing. Hier is 'n skool, winkel en 'n outobank. Daar is 'n gholfbaan en 'n kantoor van Sanparke.
Skyngeveg
duimnael|'n Skyngeveg by edelherte. duimnael|Hierdie skyngeveg tussen twee perdebye het met die neem van die foto reeds meer as 15 minute geduur. 'n Skyngeveg behels in die gedragskunde 'n geritualiseerde geveg, waar die kans gering is dat opponente beseer sal word. Skyngevegte het 'n vaste stel reëls (en is dus vir die opponente grootliks voorspelbaar) op grond van 'n sekere gedrag wat geopenbaar moet word. Dit is wydverspreid onder die diereryk en hou byvoorbeeld verband met die vasstelling van die rangorde van 'n groep diere (wat onder andere paringsreg insluit).
Skyngevegte kan in bloedige gevegte ('n bietjie bloed trek) ontaard wanneer die konflik nie met 'n skyngeveg opgelos kan word nie. Dit kan byvoorbeeld die geval wees indien beide opponente omtrent ewe sterk is.
Voorbeelde
'n Bekende voorbeeld van 'n skyngeveg is die teenoormekaarstelling van twee edelhertmannetjies tydens paartyd. 'n Minder bekende voorbeeld van 'n gespesialiseerde vorm van skyngeveg is die sogenaamde stoeiery by perdebye. Baie slangspesies openbaar ook skyngeveg-gedrag.
398
Die jaar 398 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 98ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Moskovium (element)
Moskovium is ’n superswaar, kunsmatige element met die atoomgetal 115 en simbool Mc. Dit is in 2003 in Doebna, Rusland, die eerste sinteties vervaardig deur ’n gesamentlike Amerikaanse en Russiese span. In Desember 2015 was dit een van vier nuwe elemente wat deur die Internasionale Unie van Suiwer en Toegepaste Chemie (IUSTC) en Internasionale Unie van Suiwer en Toegepaste Fisika (IUSTF) erken is.
Dit het op 28 November 2016 amptelik die naam "moskovium" gekry. Dit is genoem na die Moskou-oblast, waar Doebna geleë is.
Dit is ’n uiters radioaktiewe element wat in ’n laboratorium geskep is en nie sover bekend in die natuur voorkom nie. Sy stabielste bekende isotoop, moskovium-290, het ’n halfleeftyd van net 0,8 sekondes. Op die periodieke tabel kom moskovium in die p-blok in die 7de periode voor. Dit is die swaarste element in die stikstofgroep, groep 15, maar daar is nog nie bevestig dat dit optree soos die swaarder homoloog van bismut net bo hom in dié groep nie. Daar is bereken moskovium het dieselfde eienskappe as sy ligter homoloë, stikstof, fosfor, arseen, antimoon en bismut, en dat dit ’n hoofgroepmetaal is, hoewel dit ook grootliks van die ander kan verskil.
Sowat 100 atome van moskovium is al waargeneem, wat almal massagetalle van tussen 287 en 290 gehad het.
Acapulco (kleur)
Acapulco is 'n gryserige skakering van die kleur groen.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word acapulco as volg voorgestel:
William Janney
William Janney (15 Februarie 1908 – 22 Desember 1992) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Coquette (1929), Two Seconds (1932), The World Changes (1933), en Sweepstake Annie (1935).
399
Die jaar 399 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 99ste jaar van die 4de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Robert Louis Stevenson
Robert Louis Stevenson (13 November 1850 – 3 Desember 1894) was 'n Skotse romansier en reisskrywer, wat veral bekend is om sy boeke Treasure Island, Kidnapped, Die Vreemde Geval van Dr Jekyll en Mnr Hyde en A Child's Garden of Verses.
Stevenson is in Edinburgh gebore en ook daar opgevoed. Hy het vir die grootste deel van sy lewe aan ernstige brongiale kwale gely, maar het ten spyte daarvan voortgegaan om beide wyd te skryf en te reis.
As 'n jong man was hy gereeld in Londen se literêre kringe te sien, en persone soos Andrew Lang, Edmund Gosse, Leslie Stephen en W. E. Henley het hom aangemoedig. Daar word bespiegel dat laasgenoemde dalk die model voorsien het vir die karakter Long John Silver in sy boek Treasure Island. Sy reise het hom na Frankryk, Amerika en Australië geneem, voordat hy hom uiteindelik in Samoa gevestig het, waar hy oorlede is.
Hy was in sy dae 'n glanspersoonlikheid, en het beduidend negatiewe kritiek gedurende die 20ste eeu ontvang vir sy werk, alhoewel sy reputasie grootliks herstel is. Hy word tans as die 26ste mees vertaalde skrywer in die wêreld gereken.
Lewe
Stevenson is in Edinburgh, Skotland gebore, die seun van die ingenieur Thomas Stevenson en Margaret Balfour. Sy ouers was baie godsdienstig, maar gedurende sy kollegejare het hy die geloof laat vaar, hoewel dit 'n invloed op hom sou uitoefen. Sy relatief kort lewe was egter vol ondernemings en avonture. Hy het as ingenieur begin, net soos sy pa (hy het die vuurtoringontwerp gemoderniseer). As gevolg van sy gebrekkige gesondheid, het hy oorgegaan na die regsskool, maar het nie 'n praktiserende advokaat geword nie. Aan die einde van sy lewe was hy 'n plantasie-eienaar en stamleier in Samoa.
Hy het verskeie reise na die koninkryk van Hawaii onderneem en was bevriend met koning David Kalakaua, met wie hy baie tyd deurgebring het. Hy het ook vriende geword met laasgenoemde se niggie, prinses Victoria Ka'iulani, soos Stevenson ook van Skotse afkoms. Op die eiland Molokai besoek hy vader Dami wat daar onder die melaatses in ballingskap gewerk het. 'n Ander tydgenoot van hom was die uitvinder, ingenieur en skrywer Fleeming Jenkin, met wie hy baie ooreenkomste gehad het met betrekking tot sy verlede sowel as sy persoonlike en professionele ambisies. Sy vrou, byna elf jaar ouer, was Fanny Osbourne (10 Maart 1840 - 18 Februarie 1914), 'n sterk en sjarmante persoonlikheid, wat hy in 1876 in Frankryk ontmoet en in 1880 mee getroud is. Sy was 'n groot steun vir hom in sy avontuurlustige, maar ook moeilike lewe. Hy sterf op 44-jarige ouderdom aan breinbloeding in sy tuisdorp Vailima in Samoa.
Leucandra loricata
Leucandra loricata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1883 deur Poléjaeff.
Pakistan
Pakistan (Oerdoe: پاكستان, Pākistān), amptelik die Islamitiese Republiek Pakistan (Engels: Islamic Republic of Pakistan; Oerdoe: اِسلامی جمہوریہ پاکِستان‬, Islāmī Jumhūriyah Pākistān), is 'n staat in Suid-Asië. Dit word in die weste begrens deur Iran en Afghanistan, in die noorde deur die Volksrepubliek China en in die ooste deur Indië. In die suide grens die land aan die Arabiese See van die Indiese Oseaan. In die noordooste word Pakistan deur die Himalaja met bergpieke soos Broad Peak, Gasherbrum I, Gasherbrum II, K2 en Nanga Parbat begrens. Pakistan se geografie word gekenmerk deur die Indusvallei.
Pakistan beslaan 'n oppervlakte van 881 913 en 'n bevolking van 226 992 332 in 2021 gehad. Die hoofstad is sedert 1960 Islamabad en die grootste stad is Karatsji. Ander groot stede sluit in Faisalabad, Gujranwala, Hyderabad, Lahore, Multan, Pesjawar, Quetta en Rawalpindi. Die amptelike tale is Engels en Oerdoe (ook nasionale taal), terwyl ander tale soos Beloetsji, Kasjmiri, Pandjabi, Pasjtoe, Persies en Sindhi net plaaslike erkenning geniet. Belangrike etniese groepe sluit in Beloetsje, Bengale, Muhajirs, Punjabi's, Pasjtoene, Saraiki's en Sindhi's.
Die naam Pakistan beteken "Land van die suiwer" in Persies en Oerdoe. Dit is ook afgelei van die gebiede in die voormalige Brits-Indië: Punjab, North-West Frontier Province (Afghania Province), Kasjmir, Sindh en Baluchistan. Die letter i is toegevoeg om die spelling te verbeter en die korrekte naam in Persies en Oerdoe te kry. Die agtervoegsel ـستان (-stān) is 'n Persiese woord en beteken "die plek van" en herinner ook aan die sinoniem (en verwante) Sanskrit-woord sthāna स्थान. Pakistan beteken dus "land van die Pakistane".
Sport
Die meeste en gewildste sportsoorte wat in Pakistan beoefen word, het hul oorsprong in die Verenigde Koninkryk en tydens die bestaan van Brits-Indië op die Indiese subkontinent gevestig.
Veldhokkie word as Pakistan se nasionale sport beskou en die Pakistanse nasionale hokkiespan het tot dusver drie goudmedaljes tydens Olimpiese Somerspele gewen: in 1960, 1968 en 1984. Daarbenewens het Pakistan die Hokkiewêreldbeker tot dusver vier keer gewen (in 1971, 1978, 1982 en 1994), meer as enige ander nasie.
Krieket is Pakistan se gewildste sport. Die Pakistanse nasionale krieketspan het die Asiatiese beker twee keer (in 2000 en 2012), die Asiatiese Toetskampioenskap 1999, die Austral-Asiatiese kampioenskap drie keer (in 1986, 1990 en 1994) en die Krieketwêreldbeker 1992 gewen, asook tydens die Krieketwêreldbeker 1999 as naaswenner geëindig. Pakistan het ook twee keer as naaswenner van die T20I-wêreldbeker geëindig (in 2007 in Suid-Afrika en in 2022 in Australië) en het die T20I-wêreldbeker 2009 in Engeland gewen. In 2017 het Pakistan vir die eerste keer die Kampioenetrofee ingepalm. In Maart 2009 het militante die Sri Lankaanse nasionale krieketspan tydens hul toer deur Pakistan aangeval met die gevolg dat tot Mei 2015 geen internasionale krieketwedstryde in Pakistan gespeel is nie. Eweneens is Pakistan van sy rol as medegasheer vir die Krieketwêreldbeker 2011 ontneem.
Pakistan was gasheer of mede-gasheer van verskeie internasionale sportgeleenthede: die Suid-Asiatiese Spele van 1989 en 2004; die Squash Wêreldkampioenskappe van 1984, 1993, 1996 en 2003; die krieketwêreldbekertoernooie in 1987 en 1996; en die Hokkiewêreldbeker in 1990. Die Kampioenetrofee 2025 sal ook in Pakistan aangebied word.
Dulcie van den Bergh
Dulcie Van den Bergh (Magdeld Magdalena Smit) (23 Augustus 1928 – 8 November 1997) was 'n Suid-Afrikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar TV-rolle as Stienie in Agter Elke Man en die ouma in Orkney Snork Nie. Sy het ook in verskeie rolprente gespeel en was veral 'n bekende stem op Afrikaanse Radio. Sy was getroud met die akteur, Gert van den Bergh, tot sy dood in 1968. Sy sterf op 8 November 1997 in die ouderdom van 69 jaar aan kolon- en lewerkanker. Haar ouers was Stephanus Johannes (gebore 1 Mei 1894) en Anna Elizabeth (Née Venter) (25 Augustus 1889 – 8 Oktober 1967).
Dulcie en Gert het vier kinders. Hul seun, Regardt van den Bergh is 'n bekende akteur, rolprentregisseur en draaiboekskrywer. Die ander is Linda van den Bergh, skrywer, Dirk van den Bergh (oorlede), en Liesl van den Bergh.
Thomas Tallis
Thomas Tallis (c. 1505 – 23 November 1585) was 'n Engelse komponis.
Ligbesoedeling
duimnael|240px|’n Satellietfoto van [[Parys wat in die nag geneem is.]] duimnael|160px|’n Vergelyking van ’n deel van die naghemel wat in ’n plattelandse gebied (bo) en in die stad geneem is.
Ligbesoedeling is die verhoogde helderheid van die nagtelike omgewing deur die gebruik van kunsmatige lig. Dit kan nadelige gevolge inhou vir mense, diere, ruimteverkenning en die ekologie.
Na- en voordele
Ligbesoedeling is ’n redelik onlangse verskynsel. Die oorvloedige verligting van geboue, strate en ander voorwerpe kan die biologiese ritme van mense en diere versteur en baie geld vermors. Plante se groeiwyse word ook beïnvloed en dit kan die verkenning van die ruimte op sommige plekke feitlik onmoontlik maak. Die oorverligting van paaie kan motoriste verblind.
Voordele vir die mens is onder meer die gevoel van veiligheid wat dit skep en dat dit ’n 24-uur-ekonomie moontlik maak.
Dirk Kamfer
Dirk Kamfer (1 Junie 1917 – 23 Augustus 1961, Somerset-Wes ) was ’n Afrikaanse joernalis en skrywer.
Herkoms en vroeë lewe
Dirk Johannes Louis Kamfer is op 1 Junie 1917 gebore as een van drie kinders en enigste seun van Jacobus Johannes Kamfer en Martha Wilhelmina Basson. Sy susters is Elizabeth Johanna en Susanna Maria. Hy word as plaasseun op Brandvlei in die Kaapse Noordweste groot, waar hy na die plaasskool gaan vir sy laerskoolopleiding. Hy matrikuleer aan die Paarlse Gimnasium en studeer daarna aan die Universiteit van Stellenbosch, waar hy die B.A.-, M.A.- en in 1941 die M.Ed.-grade behaal, almal met lof. Sy verhandeling vir sy M.Ed.-graad is Opvoeding en die staat: ’n kritiese beskouing.
Verdere studie en loopbaan
Die Webb-stipendium vir verdere oorsese studie word aan hom toegeken, maar weens die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog kan hy nie daarvan gebruik maak nie. Hy word dan onderwyser, onder meer op Oudtshoorn, waar hy ook aangewys word as kaptein van die Suidwestelike Distrikte se provinsiale rugbyspan. In 1947 sluit hy hom as omroeper by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie aan en word later Afrikaanse programorganiseerder in Kaapstad. Hy verwerf bekendheid as sportkommentator en ook met sy uitsendings van die Rapportryerfeeste wat die Monumentfees van 1949 voorafgaan.
In 1952 word hy joernalis by Die Huisgenoot, waar hy kortverhaalredakteur is, artikels skryf en rubrieke versorg. In 1957 tot 1958 verteenwoordig hy hierdie blad in Londen. Hy maak verskeie rugbytoere as sportskrywer mee, soos die toer van die Britse Leeus na Suid-Afrika in 1955 en die Springboktoere na Australië en Nieu-Seeland in 1956 en Brittanje en Frankryk in 1960–61. As joernalis was hy sportskrywer, artikelskrywer en rubriekskrywer, en hy lewer beide ernstige en humoristiese werk.
Skryfwerk
Reeds op laerskool wen hy per geleentheid ’n provinsiale opstelwedstryd met sy Engelse opstel oor All is not gold that glitters. As joernalis en radioman skryf hy veral artikels en essays, wat in publikasies soos Die Huisgenoot, Die Byvoegsel en Die Burger verskyn en ’n keur, saamgestel deur Pieter W. Grobbelaar, in Die elfde uur gebundel word. Die essays in hierdie bundel word in vier afdelings verdeel, naamlik My land, my mense, Maak lig daar (geestige rubrieke wat hy onder die skuilnaam “Vuurhoutjie Brand” geskryf het), Boertwak (oor die eienaardighede van sy mense), en Oor rugby. Die onderwerpe is beskrywings van gebeurtenisse soos die Republiekfees in Pretoria, die natuur en veral verslae van en kommentaar op groot rugbyspelers en groot rugbywedstryde.
’n Verslag oor die Springbokrugbytoer na Australië en Nieu-Seeland in 1956 verskyn onder die titel Die All Blacks trap ons vas. Nie net die wedstryde en die statistiek daaraan verbonde word te boek gestel nie, maar ook die wedervaringe tussen wedstryde, die mense en die natuurskoon wat die reisigers kon geniet.
Die bekende liedjie By Coetzenburg loop ’n waterstroom se woorde kom uit sy pen (op ’n Duitse volkswysie, verwerk deur Dirkie de Villiers) en word opgeneem in die FAK-Sangbundel.
Fort Brown
Fort Brown was 'n militêre basis van die Verenigde State van Amerika in Texas gedurende die laaste helfte van die 19de eeu en die eerste helfte van die 20ste eeu.
Dit fort is in 1845 gebou en was toe as "Fort Texas" bekend. Dit het die volgende jaar 'n belangrike rol in die Meksikaans-Amerikaanse Oorlog gespeel.
Fort Brown is op 1 Februarie 1946 buite diens gestel.
Ontploffing in die Beiroet-hawe in 2020
Op 4 Augustus 2020 het ‘n brand en verskeie ontploffings gevolg deur ‘n reuse ontploffing in die Beiroet hawe in Libanon plaasgevind. Ten minste 207 mense is dood, en meer as 6 500 beseer. Marwan Abboud, goewerneur van Beiroet, het geraam dat tot 300 000 mense haweloos gelaat is deur die ontploffings.
Die ontploffing hou verband met ongeveer 2 750 ton ammoniumnitraat wat deur die regering gekonfiskeer is van die verlate skip MV Rhosus en ses jaar lank sonder behoorlike veiligheidsmaatreëls in die hawe geberg is. Die ontploffing is as 'n seismologiese gebeurtenis van die grootte 3.3 op die Richterskaal aangeteken deur die Verenigde State se geologiese opname-instelling (United States Geological Survey).
Ontploffings
Kort na 18:00 plaaslike tyd is tien brandbestryders uitgeroep om 'n pakhuisbrand in die Beiroet-hawe te blus. Die eerste, 'n kleiner ontploffing, het 'n rookwolk bo die brand opgestuur en flitsende ligte veroorsaak weens die vlamvat van 'n hoop vuurwerke wat in die pakhuis gestoor is. Die tweede massiewe ontploffing het omstreeks 18:08 plaaslike tyd plaasgevind, wat Beiroet geruk en 'n sampioenwolk van stof die lug in gestuur het. Getuies het gesê dat huise van so ver as 10 kilometer van die ontploffing beskadig is. Die hoofkwartier van Daily Star, 'n Libanese koerant, is verwoes deurdat dele van die dak ingeval het, vensters gebreek is en meubels beskadig is. Die ontploffings is so ver as Siprus, 240 kilometer van Beiroet, gehoor. Spesialiste van die Universiteit van Sheffield skat dat die ontploffing een van die grootste nie-kernontploffings in die geskiedenis was.
Oorsaak
Die oorsaak van die ontploffings is nie onmiddellik bepaal nie. Libanese media het berig dat die ontploffings by 'n vuurwerkstoorplek plaasgevind het, terwyl ander berig het dat dit by 'n oliebergingsfasiliteit of 'n chemiese opbergingsfasiliteit was. Daar was pakhuise in die hawe wat plofstof en chemikalieë geberg het. Abbas Ibrahim, die direkteur-generaal van die La Sûreté Générale (die Libanese intelligensiediens), het gesê die ontploffing is veroorsaak deur ammoniumnitraat wat jare gelede gekonfiskeer en geberg is. Die ammoniumnitraat is afkomstig van die Moldawiese vragskip MV Rhosus, wat in Oktober 2013 as gevolg van enjinprobleme in Beiroet aangedoen het. Die skip het 2 750 ton ammoniumnitraat van Batumi, Georgië, na Beira, Mosambiek vervoer. Toe dit onseewaardig bevind word, het die eienaars en die agente van die skip afstand gedoen, die bemanning is teruggestuur en die vrag daarvan is aanland gebring vir berging. Die ammoniumnitraat is daarna vir die volgende ses jaar sonder voldoende veiligheidsmaatreëls in pakhuise gestoor tot en met die ontploffing in Augustus. 'n Veiligheidsbron het gesê dat die ontploffing veroorsaak is tydens sweiswerk om 'n gat in 'n pakhuis se deur te herstel.
Voorheen het verskeie doeanebeamptes briewe aan regters gestuur met die versoek om 'n oplossing te vind vir die kwessie van die gekonfiskeerde vrag met die voorstel dat die ammoniumnitraat uitgevoer word, aan die Libanese leër gegee word, of aan die private Libanese plofstof maatskappye verkoop word. Briewe is op 27 Junie en 5 Desember 2014, 6 Mei 2015, 20 Mei en 13 Oktober 2016 en 27 Oktober 2017 gestuur. Een van die briewe wat in 2016 gestuur is, het daarop gewys dat regters nie op vorige versoeke geantwoord het nie, en het 'gepleit':
"In die lig van die ernstige gevaar daaraan verbonde om hierdie goedere in ongeskikte klimaatstoestande in die pakhuis te hou, bevestig ons weer ons versoek aan die mariene-agentskap om hierdie goedere onmiddellik weer uit te voer om die veiligheid van die hawe en diegene wat daarin werk, te bewaar, of om 'n ooreenstemming te oorweeg om hierdie goedere te verkoop."
Ongevalle
Nazar Najarian, die sekretaris-generaal van die Kataeb Party, is dood aan ernstige kopbeserings tydens die ontploffing, en Kamal Hayek, voorsitter van die staatsbeheerde elektrisiteitsonderneming, was in 'n kritieke toestand.
Die destydse Duitse minister van buitelandse sake, Heiko Maas, het gesê dat 'n werknemer van die Duitse ambassade by haar huis dood is weens die ontploffing.
Reddingsoperasies
Die Libanese Rooi Kruis het gesê dat alle beskikbare ambulanse uit Noord-Libanon, die Bekaavallei en Suid-Libanon na Beiroet gestuur is om pasiënte te help. Helikopters is gebruik om 'n groot brand na die ontploffings te blus. Tientalle beseerdes wat na nabygeleë hospitale afgevoer is, kon weens die skade aan die hospitale nie ontvang word nie.
Los Angeles Times
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Metropolitaanse dagblad
Ontploffing in die Beiroet-hawe in 2020
Reaksies
Hassan Diab, die premier van Libanon, het aangekondig dat die dag ná die ontploffings 'n nasionale dag van rou sou wees. Die goewerneur van Beiroet, Marwan Abboud, het op televisie in trane uitgebars en dit " 'n nasionale ramp" genoem.
Los Angeles Times
El Segundo, Kalifornië
Stigting
4 Desember 1881
Oggendkoerant (verskyn sewe dae per week)
Uitgewery
Los Angeles Times Communications LLC (Nant Capital)
Hoofredakteur
Norman Pearlstine
Webtuiste
latimes.com
Jaroslaf II van Wladimir
Jaroslaf II (Russies: Яросла́в II Все́володович, 8 Februarie 1191 – 30 September 1246) was van 1238 tot 1246 grootprins van Wladimir en het gehelp om die land te herstel ná die Mongoolse inval.
Thomas Stubbs
duimnael|regs|180px|Thomas Stubbs.
2004 Franse Grand Prix
Die 2004 Formule Een Franse Grand Prix het op 4 Julie 2004 op die Nevers Magny-Cours-renbaan plaasgevind. Dit was die tiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Michael Schumacher in sy Ferrari gewen.
Thomas Stubbs
Thomas Stubbs (Londen, Engeland, 1808 – distrik Queenstown, Kaapkolonie, 1877) was ’n Setlaarsweeskind, ambagsman en aanvoerder van Stubb's Rangers.
Los Angeles Times
Die Los Angeles Times is die vierde grootste dagblad in die Verenigde State - na USA Today, The New York Times en The Wall Street Journal - met 'n sirkulasie van 467 309 in Mei 2016 en 'n beraamde daaglikse leserskap van 1,4 miljoen op werk- en 2,4 miljoen op Sondae. Sy webtuiste latimes.com het sowat 39 miljoen besoekers per maand. Die Los Angeles Times het in die 1960's van 'n streekskoerant tot een van die wêreld se grootste dagblaaie ontwikkel. Sy verslaggewing is met altesaam 44 Pulitzer-pryse bekroon (waarvan die tot dusver laaste in 2016 vir die LA Times se nuusdekking oor die terreuraanval in San Bernardino toegeken is). Desondanks is die nuusblad se redaksiepersoneel ná die oorname deur 'n media-onderneming uit Chicago, Tribune Publishing en later Tronc, verminder van 1 300 tot sowat 400, met snel-wisselende personeel en 'n geskil rondom pensioenverpligtinge ter waarde van VSA-$90 miljoen en die stigting van 'n vakbond waarin medewerkers begin organiseer het, as tekens van agteruitgang.
In Februarie 2018 het die Los Angeles Times sy oorname deur die farmaseutiese entrepreneur en multimiljardêr Dr. Patrick Soon-Shiong vermeld. Soon-Shiong, wat as seun van Chinese immigrante in 1952 in Port Elizabeth, Suid-Afrika gebore is en hom in die 1980's in Los Angeles gevestig het, word as die Suid-Kaliforniese metropool se rykste burger beskou. Met die aanvaarding van die oorname-aanbod ter waarde van VSA-$500 miljoen, wat ook die susterblad San Diego Union-Tribune insluit, het die LA Times ná 18 jaar se onstuimige bestuur vanuit Chicago weer 'n plaaslike eienaar.
Tydens sy eerste stadsaalbyeenkoms met die nuusblad se redaksie het Dr. Soon-Shiong op 13 April 2018 aangekondig dat die Los Angeles Times se historiese hoofkwartier in 'n Art Deco-gebou in die middestad van Los Angeles nog in die somer van 2018 na 'n nuwe kampus in El Segundo verskuif sou word. In Julie 2018 het die redaksie in die nuwe kantore naby die Internasionale Lughawe van Los Angeles ingetrek.
Die ikoniese Los Angeles Times-gebou teenoor Los Angeles se raadsaal, waarin die redaksie sedert 1935 gehuisves is, is deur die vorige eienaars aan die Kanadese eiendomsontwikkelaars Onni Group verkoop. Volgens Dr. Soon-Shiong het Onni Group die maandelikse huurgeld vir die redaksie se kantore met $1 miljoen verhoog. Die LA Times se huurkontrak het op 30 Junie 2018 ten einde geloop.
Thomas Stubbs
Wees gelaat aan die Oosgrens
In 1823 is John Stubbs gedood terwyl hy besig was met onwettige handel, en die volgende jaar het sy weduwee 'n paar maande ná die geboorte van 'n postume seun ook die lewe gelaat. Thomas Stubbs, toe nagenoeg 15 jaar oud, was die tweede oudste van die sewe weeskinders; die drie oudste seuns het 'n ambag gaan leer en die orige vier is deur bure versorg. Hierna is die gesin nooit herenig nie. John, die oudste, is gedood terwyl hy saam met die Trekkers teen die Zoeloes geveg het, maar Thomas en William wat dieselfde ambag, naamlik leerlooiery en saalmakery beoefen het, het in Grahamstad kontak behou.
Geaardheid
Volgens oorlewering kon hy 'n baie gesellige metgesel wees. Hy was hoogs intelligent, 'n lewendige storieverteller, amusante nabootser, en het die aanleg gehad om 'n begaafde skrywer te word. Hy was egter terselfdertyd dikwels bevooroordeeld, uittartend en by tye opstandig.
Jennifer Gatti
Jennifer Gatti (gebore 4 Oktober 1968) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Young and the Restless (1973), Star Trek: The Next Generation (1987), Star Trek: Voyager (1995), en Vice Principals (2016).
Thomas Stubbs
Albany Rangers
Stubbs se beste jare was waarskynlik tussen 1835 en 1846 omdat dit jare van vrede was. Hy het 'n sportklub gestig om in die aangrensende boswêreld te jag en jong mans sodoende uit die biljartsale en kroeë te hou. Dit was 'n ervaring wat Samuel Dell jare later in sy gedig In memoriam in gedagtenis geroep het. Gedurende die grensoorloë van 1846 (sewende) en Desember 1850 (agtste) het die beroemde Albany Rangers uit die jagklub ontstaan. Stubbs was die aanvoerder en sy broer William tweede-in-bevel van dié verdedigingsmag wat bedrewe in guerrillataktiek was. Stubbs het nooit die fout begaan om die taktiek, bedrewenheid en moed van sy Xhosa-teenstanders te onderskat nie. Hy het Albanie selde verlaat; die opvallendste uitsondering was in Maart 1851 toe hy 'n ammunisietrein veilig na Cradock deurgekry het, betyds vir die Cradock Bricks om met die voorrade na Whittlesea te jaag om dié te red.
Jaroslaf II van Wladimir
Hy was die vierde seun van Wsewolod die Groot Nes en Maria Sjwarnowna. Wsewolod het Pereslawl-Zalesski aan Jaroslaf nagelaat. In ’n konflik tussen sy ouer broers Konstantyn en Joeri, het hy hom by laasgenoemde geskaar. In 1215 het hy prins van Nowgorod geword, maar is daar verslaan. In 1222 het hy Estland binnegeval en vier jaar later het hy Finland verwoes. In 1236 is hy na Kiëf en het hy sy seun, Aleksander Nefski, in die noorde in beheer gelaat.
Thomas Stubbs
Albany Rangers
Stubbs se sakeonderneming het onder die lang Agste Grensoorlog (1850-53) gely en die held van drie oorloë het probleme gedurende vredestyd ondervind, want hy het geen toelae of pensioen ontvang nie. Die groot depressie in die dekade ná 1860 het dit vir Stubbs onmoontlik gemaak om voort te gaan. Gelukkig is aan sy broer William, wie se arm in Junie 1851 in 'n geveg by Theopolis vergruis is, 'n plaas toegeken, en daar op Harrison (distrik Queenstown) het Stubbs 'n heenkome gevind. Ten spyte van verminkende artritis het hy op 'n manier 'n bestaan as leerlooier gemaak tot hy in 1876 ineengestort het en die volgende jaar oorlede is.