cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Horlosie
Kwarts- en atoomhorlosies
Deur dit te koppel aan 'n spanning wat aanhoudend verander, sal die kristal aanhoudend reageer in ooreenstemming met die frekwensie van die verandering, en die reaksie vind so reëlmatig plaas dat dit as 'n verwysing met 'n hoë mate van presiesheid gebruik kan word. 'n Spanning wat aanhoudend verander, word deur 'n ossillator ontwikkel en 'n kristal wat aan 'n ossillator gekoppel word, sal begin tril teen die frekwensie van die ossillator; en daarna, as gevolg van die kristal se natuurlike reaksie, word die ossillator gedwing om teen die kristal se eie trillingsnelheid te ossilleer. Die trillingsfrekwensie van 'n kristal is omgekeerd eweredig aan sy afmetings, wat beteken dat hoe groter die kristal is, hoe laer is sy frekwensie.
Frekwensies van 100 kHz en 10 MHz word oor die algemeen vir ossillators in horlosies gebruik. Die frekwensie wat in siklusse per sekonde gemeet word, word met behulp van 'n elektroniese frekwensiedeler verdeel en verminder tot die vereiste getal siklusse per sekonde, waarmee 'n sinchrone motortjie aangedryf word wat die wysers van die horlosie laat beweeg. Horlosies met kwartskristalle daarin is baie akkuraat en dit is nie ongewoon dat 'n gewone polshorlosie afwykings van hoogstens een sekonde of minder per maand toon nie. Moderne horlosies dui ook nie net meer die tyd met wysers aan nie; maar wel met syfers. Die syfers word vertoon met LED's of LCD's, 'n LED (light emitting diode) lyk soos 'n klein ligkolletjie en 'n syfer word met 'n gerangskikte aantal kolletjies voorgestel. LCD's (liquid crystal displays) bestaan uit kristalle wat verkleur as 'n elektriese spanning daarop aangelê word en dit word veral gebruik om swart syfers te vorm.
Die kristal in 'n ossillator is gevoelig vir temperatuur en word in 'n spesiale omhulsel verpak wat die temperatuur van die kristal konstant hou. Enige ander moontlike onbetroubaarheid kan veroorsaak word deur die elektroniese komponente wat saam met die kristal in die horlosies gebruik word. 'n Verstelling word gewoonlik voorsien waarmee die frekwensie reggestel kan word as dit verander (dryf). Nog groter noukeurigheid kan bereik word met behulp van 'n atoomhorlosie, waar ook 'n trillingsfrekwensie ontwikkel word en die akkuraatheid en stabiliteit van die herhaling van die siklusse bepaal word deur energietoestande in 'n atoom. Die natuurlike frekwensie waarteen 'n atoom energie opneem of afstaan, hang grotendeels af van die omstandighede bulte die atoom, en daarom sal die frekwensie stabiel bly. Die beginsel van die atoomhorlosie is min of meer dieselfde as dié van 'n kwartshorlosie, naamlik dat 'n trilling deur 'n frekwensie afkomstig van 'n ossillator opgewek word, en die ossillator deur die ontwikkelde trilling gedwing word om die siklusse akkuraat te herhaal. Die element sesium se trillingsfrekwensie, wat afkomstig is van sy atome, word die meeste gebruik as frekwensiestandaard.
Die herhaling van siklusse in die sesiumatoomhorlosie vind plaas teen 9 192,631 770 MHz (dit is 9 192 631 770 keer per sekonde) en in 1967 is internasionaal ooreengekom om dit te gebruik as definisie vir die atoomsekonde. Die trillings afkomstig van sesiumatome ontstaan in 'n trilholte wat in werklikheid 'n houer met sesiumgas daarin is. Die trillings van die gasatome word aan die gang gesit met 'n ossillator wat aan elektrodes verbind is, met die elektrodes in die trilholte. Die gas word daarna deur 'n buis herlei en gerig op 'n sensor wat gevoelig is vir trillings. Die sensor meet die frekwensie van die trillings en is direk gekoppel aan die ossillator sodat dit die ossillator kan dwing om dieselfde frekwensie te handhaaf.
Die rubidiumatoomhorlosie bestaan uit 'n sel met rubidiumdamp daarin en elektromagnete buite om die sel. 'n Ossillator word aan die magnete gekoppel, waarna 'n ligstraal op die damp in die sel gerig word om op 'n liggevoelige sensor te val. Die intensiteit van die lig word deur die trillings van die atome min die rubidiumgas bepaal en deur die sensor gemeet. Die sensor is weer eens aan die ossillator gekoppel om dit te dwing om teen dieselfde frekwensie as die atome te ossilleer, wat in die geval 6 834,682608 MHz beloop. Die atome van waterstof, tallium, magnesium en stowwe soos ammoniak en bariumoksied verskaf eweneens akkurate trillings. Die frekwensies afkomstig van atome word soos dié van kwarts verminder om op die konvensionele manier as tyd met wysers of syfervertone aangedui te word.
Atoomhorlosies is te duur vir algemene gebruik en word as 'n sentrale verwysing vir telefoon-, radio- en televisietydseine gebruik. Jare gelede het telefoonsentrales die tyd deurlopend aangedui wanneer sekere telefoonnommers geskakel is; dit was akkuraat tot ongeveer 0,1 sekonde. Radiosenders van kommersiële stasies saai die tyd uit en wyk tot so min as 0,1 sekonde af. Spesiale tydsenders wat onder meer in plekke soos Rugby, Droitwich (Engeland) en Prangins (Switserland) staan, saai die tyd met 'n pieptoon uit. Hierdie seine wyk slegs met tien duisendstes tot een miljoenste van 'n sekonde af. Die Loran-C-sender saai 'n gekodeerde sein vir navigasiedoeleindes uit en is akkuraat tot minder as een miljoenste van 'n sekonde. Verder is daar 'n langgolfsender, Omega, en satellietsenders wat om die aarde wentel met atoomhorlosies aan boord wat die tyd uitsend. Televisiesenders vertoon die tyd in syfers, of andersins op die skerms van televisie-ontvangstelle.
Horlosienywerheid
Aanvanklik was die horlosienywerheid gekonsentreer in die gebied tussen die stede Venesië, Wenen, Augsburg en Innsbruck, maar gedurende die 15de eeu het hierdie nywerheid oor die hele Europa versprei, waar duidelike horlosiesentra ontstaan het. Italië het sy leidende posisie verloor, terwyl horlosiemakery gedurende die 16de en 17de eeu 'n bloeiende nywerheid in Duitsland geword het. Gildes is gestig en besondere streng gehaltestandaarde is ingestel.
Hierdie Duitse gildes se eise was so hoog dat dit aan die einde van die 17de eeu tot 'n verstarring in die nywerheid gelei het. Ander lande soos Engeland, Frankryk en Nederland het toe 'n kans gekry om tot die horlosienywerheid toe te tree. Gedurende die 19de eeu het Engeland die botoon gevoer, maar aan die einde van dieselfde eeu het die Switsers die Europese mark oorheers. Nederland het 'n kort bloeityd beleef maar het ná 1800 geheel en al van die toneel verdwyn. Switserland het hierna die belangrikste horlosievervaardiger geword (ongeveer 35 % tot 40 % van die wêreldproduksie), gevolg deur Japan, Rusland, die VSA en Frankryk. Die opkoms van kwartshorlosies met digitale vertoon het die Switserse horlosienywerheid nadelig beïnvloed, omdat die Switsers hulself nie soos die Japanners op die elektronika toegespits het nie.
Ortodokse Kerk in Oekraïne
Die Ortodokse Kerk in Oekraïne is ’n outokefale Oosters-Ortodokse Kerk in Oekraïne wat in volle gemeenskap met die ander Oosters-Ortodokse kerke is, behalwe die Russies-Ortodokse Kerk wat nie sy outokefalie aanvaar nie. Van die ander kerke aanvaar ook nie sy outokefalie nie. Die primaat van die kerk het die titel Metropoliet van Kijif en die hele Oekraïne. Die Kerk se hoofkantoor is in Kijif en bestaan uit meer as 2 800 gemeentes, sendings, gemeenskappe en kloosters in Oekraïne. Skattings van die aantal lidmate wissel tussen 10 000 000 en 20 000 000.
Geskiedenis
Een van die opvallendste kenmerke van Oekraïnse nedersettings is die groot aantal kerke in aanbou. Ná die land se onafhanklikwording is baie kerkgeboue, wat in die 1930's as gevolg van Josef Stalin se ateïstiese beleid gesloop is, heropgebou, maar ook nuwes het ontstaan. Terwyl Oekraïners weer belangstel in hul kulturele tradisies, is daar ook ’n behoefte aan spiritualiteit en geestelike waardes wat kerkbywoning sterk laat toeneem het.
Die nuwe belangstelling in die Christelike geloof vind plaas in die historiese spanningsveld tussen die Katolieke tradisies van Wes-Oekraïne en die Oosters-Ortodokse geloofswêreld in die ooste van die land. Tussen hierdie twee Christelike hoofpole met sy Roomse en Bisantynse oorspronge het ’n derde tradisie as mengvorm ontstaan - die Grieks-Katolieke of Geünieerde Kerk. Sy ritus verskil nouliks van dié in Ortodokse kerke, maar in regtelike opsig val dit nogtans onder die gesag van die pous in Rome.
Die vorming van ’n Geünieerde Kerk was een in ’n lang reeks pogings om die kloof, wat met die Oos-Wes-skisma van 1054 in Christelike geledere ontstaan het, weer te oorbrug. So het ook die Rooms-Katolieke Poolse staat daarin belang gestel om van sy Ortodokse Oekraïense onderdane getroue burgers te maak. Ná verskeie vergeefse pogings om ’n geünifiseerde kerk te vestig, het die Poolse Kroon deur geheime onderhandelinge in die laat 16de eeu uiteindelik sy doelwit bereik toe ses Ortodokse biskoppe in 1594 ’n unieverdrag met Rome onderteken het waardeur ’n Grieks-Katolieke Kerk gestig is. Die ses ondertekenaars is deur ander Ortodokse gelowiges as verraaiers bestempel, en tot vandag word die Geünieerde Kerk as ’n Rooms-Katolieke invalshoek beskou.
Die nuwe kerk is ook deur Rooms-Katolieke met argwaan bejeën. In Oekraïense gebiede, wat ná die Poolse Delinge onder Russiese bewind gekom het, het keiserin Katharina die Grote die Geünieerde Kerk summier verbied. Maar dit het voortbestaan in dié landsdele wat by die Habsburgse Oostenryk-Hongarye ingelyf is. Hier het die kerk ná die ontstaan van ’n Oekraïense nasionale beweging in die 19de eeu pogings onderneem om as die nasionale kerk van Oekraïne erken te word. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het die kerk bande onderhou met nasionalistiese bewegings. Ná 1946 is dit van samewerking met hulle beskuldig. Baie geestelikes het geëmigreer, ander is in hegtenis geneem. Die kerk het ondergronds voortbestaan en in die tyd van perestroika, die politieke hervorming in die Sowjetunie, sy wettige status herwin. Dit het vervolgens veral in Wes-Oekraïne sterk groei getoon waar dit in 1993 weer vyf miljoen gelowiges en meer as 1 000 priesters gehad het.
Die Grieks-Katolieke kerkhoof, grootaartsbiskop kardinaal Ljoebomir Hoezar, het in 2004 die Oranje Rewolusie in Oekraïne gesteun. Die besluit om sy amptelike setel van Lwif na Kijif te skuif is in die volgende jaar deur baie Ortodokse gelowiges as aanmatigend beskou, ongeag die feit dat die kerk se geestelike sentrum, die Sint Joriskatedraal, steeds in Lwif geleë is.
Lwif dien daarnaas ook as die geestelike sentrum vir Rooms-Katolieke gelowiges in Oekraïne wat dikwels van Poolse afkoms is.
Maar slegs vir ’n kort tydperk het die Bolsjewiste geloofsvryheid gewaarborg voordat Lenin in die 1920's ’n bloedige vervolging van gelowiges en geestelikheid begin het met sy leuse "Hoe meer reaksionêre geestelikes ons kan skiet, hoe beter!". Die besetting van Oekraïne deur Duitse troepe in 1941 het ’n kort herlewing van die kerk moontlik gemaak, maar nadat die Duitsers hulle aan Oekraïne moes onttrek, het baie lede van die kerkhiërargie na Duitsland gevlug en hulle uiteindelik in Noord-Amerika gevestig.
Eduard Rüppell
Wilhelm Peter Eduard Simon Rüppell (20 November 1794 – 10 Desember 1884) was 'n Duitse natuurkundige en ontdekkingsreisiger. Rüppell is gebore in Frankfurt am Main, die seun van 'n bankier. Hy moes in die handel gewerk het maar na 'n besoek aan Sinai in 1817 het hy 'n belangstelling ontwikkel in die natuur. Hy woon klasse by aan die Universitiet van Pavia en die Universiteit van Genoa. Hy studeer plantkunde en dierkunde.
Rüppell keer terug na Europa in 1827. Terwyl hy weg was het Philipp Jakob Cretzschmar sy monsters, wat hy teruggestuur het, gebruik om Atlas zu der Reise im nordlichen Afrika (Atlas van Reise in noordelike Afrika) te publiseer in 1826.
In 1830 keer Rüppell terug na Afrika en word die eerste natuurkundige om regoor Ethiopië te reis. Hy het as sy reise beskryf in Travels in Abyssinia wat hy laat publiseer het.
Christelike teosofie
duimnael|180px|’n Geïdealiseerde portret van Jakob Böhme.
Teosofie, ook bekend as Christelike teosofie of die teosofie van Böhme, verwys na ’n reeks standpunte in die Christendom wat fokus op die verkryging van regstreekse, onbemiddelde kennis van die aard van goddelikheid, asook van die oorsprong en doel van die heelal. Dit is al beskryf as mistisistiese en okkultistiese filosofieë.
Teosofie word beskou as deel van Westerse esoterie, waarin geglo word verskuilde kennis of wysheid van die antieke verlede bied ’n pad na verligting en redding. Die Duitse filosoof Jakob Böhme kry gewoonlik erkenning vir die stigting van teosofie.
In 1875 is die term afgestof en aangeneem deur die Teosofiese Vereniging, ’n esoteriese organisasie wat ’n spirituele beweging begin het wat ook as teosofie bekend is. In die 20ste eeu het teosofie die studieveld van verskeie geleerdes van Westerse esoterie geword.
Catharina van Rees
Catharina Felicia van Rees (22 Augustus 1831 – 1 April 1915) is die skryfster van die Volkslied van die Zuid-Afrikaansche Republiek. Sy is in Holland gebore. Sy raak bevriend met T.F. Burgers tydens sy studente dae daar. Sy ontmoet hom weer in 1875 tydens 'n latere besoek. Sy word geïnspireer deur hom en skryf 'n lied wat tydens die Tweede Vryheidsoorlog in baie tale vertaal is. Sy is op 1 April 1915 in Velp, naby Arnhem oorlede.
Tim Berners-Lee
Tim Berners-Lee (gebore 8 Junie 1955 in Londen, Engeland) is 'n Britse uitvinder wat die wêreldwye web (www) in 1991 begin het. Hy word daarom as die vader van die Web beskou. Hy het sy idee gratis tot almal se beskikking gestel en geen patentreg daarop uitgeneem nie.
Belangrikste prestasies
Timothy Berners-Lee, Britse rekenaarwetenskaplike, sagteware-ingenieur en direkteur van die World Wide Web Consortium (W3C), het 'n groot bydrae tot die ontploffing van die inligtingera gelewer deur sy uitvinding van die netwerk-inligtingstelsel, bekend as die wêreldwye web. Die wêreldwye web het 'n onmisbare hulpmiddel vir die globale deling van inligting geword, deurdat gebruikers gekoppelde dokumente op enige netwerkrekenaar kon oopmaak deur bloot op 'n uitgeligte item op 'n rekenaarskerm te klik.
In 1990 het Berners-Lee die sagteware vir die eerste webbediener en -kliënt geskryf en die spesifikasies vir BA (Bronadres), HTTP (Hiperteksoordragprotokol) en HTML (hiperteksmarkeertaal), waarvan die Web afhang, gedefinieer. As direkteur van die World Wide Web Consortium speel hy steeds 'n belangrike rol in die ontwikkeling van sy skepping.
Lewensgeskiedenis
Timothy John Berners-Lee is op 8 Junie 1955 in Londen gebore as die seun van Conway en Mary Berners-Lee. Hy het sy eerste rekenaar, 'n kartonreplika van Brittanje se eerste kommersiële rekenaar, The Ferranti Mark 1, gebou terwyl hy nog 'n kind was. In 1973 het hy by Queen's Kollege, Oxford Universiteit ingeskryf en drie jaar later 'n Baccalaureus Artium in teoretiese fisika met lof behaal. Ná graduering het hy as 'n onafhanklike rekenaarkonsultant aan verskeie sagtewareprojekte gewerk.
In 1980 het hy ses maande by CERN spandeer, die Europese laboratorium vir deeltjiefisika naby Geneva, Switserland, en 'n program genaamd Enquire vir sy privaat gebruik geskryf. Enquire het direkte skakels tussen elektroniese lêers en inligting wat geberg moes word, deur willekeurige assosiasie, gemaak. Hierdie konsepte het uiteindelik die basis vir die ontwikkeling van die wêreldwye web gevorm. Hy het vier jaar later as 'n stelselingenieur na CERN teruggekeer en in 1989 'n 'globale hiperteksprojek' voorgestel, naamlik die wêreldwye web wat navorsers in staat sou stel om mekaar se data te gebruik.
Die stelsel was gebaseer op die vindingryke integrasie van hiperteks met die Internet. Deur kennis te kombineer in 'n globale hiperteksruimte, waarin daar na enige netwerk-toeganklike inligting verwys kon word met 'n enkele Universele Dokumentidentifiseerder (UDI/URI), het Berners-Lee aan navorsers toegang tot hulle gemeenskaplike eksperimente gegee, ongeag van waar hulle werk en watter rekenaars hulle gebruik.
In 1990 het hy begin om die sagteware vir die webblaaier en sy onderliggende protokol te skryf en dit het die volgende ingesluit:
Die program WorldWideWeb is aanvanklik in Desember 1990 in CERN beskikbaar gestel en is in die somer van 1991 gratis op die Internet geplaas. Namate die aantal gebruikers toegeneem het, van omtrent 10 na 100 000 tussen 1991 en 1994, het Berners-Lee volgehou om sy aanvanklike BA-, HTTP- en HTML-spesifikasies te verfyn. In 1994 het hy aangesluit by die Laboratorium vir Rekenaarwetenskap by die Massachusetts Instituut vir Tegnologie (MIT).
Aangesien CERN nie toegerus was om die vinnig groeiende onderneming te huisves nie, het Berners-Lee die World Wide Web Consortium (W3C) in September 1994 gestig met sy basisse by Massachusetts Instituut vir Tegnologie (MIT), by die Institut National de Recherche en Informatique et en Automatique (INRIA) in Frankryk en by Keio Universiteit in Japan. W3C is 'n oop forum van maatskappye en organisasies wat webontwikkeling koördineer en as standaardeorganisasie vir die Web dien. As direkteur van W3C dra Berners-Lee steeds by tot die ontwikkeling van die wêreldwye web en verken die volle potensiaal daarvan.
NG gemeente Walmer
duimnael|links|260px|Die kerkgebou, ontwerp deur [[Hendrik Vermooten.]]
duimnael|regs|170px|Ds. Frank William Liebenberg, leraar van die [[NG gemeente Port Elizabeth|moedergemeente van 1923 tot 1928, het hom beywer vir 'n NG kerkgebou in dié deel van Port Elizabeth wat later die gemeente Port Elizabeth-Suid sou word.]]
duimnael|links|240px|Die kerkgebou in 1951.
duimnael|regs|170px|Ds. G.I. Moolman was die tweede leraar van PE-Suid (Walmer) en het in 1941 hierheen gekom nadat hy van 1937 af die leraar was van die [[NG gemeente Paterson. In 1947 het hy 'n beroep na Glen Lynden aanvaar, eweneens op die Oos-Kaapse platteland.]]
Agtergrond
As 'n stigting van die Britse nedersetters van 1820, het Port Elizabeth as 'n suiwer Britse stad ontwikkel; daar was nooit, soos byvoorbeeld in Kaapstad, 'n tydperk waarin die Hollandse of Afrikaanse gees hier oorheersend was nie. Die platteland om Kaapstad het Afrikaans gebly, maar weens genoemde gebeurtenis in 1820, was die omgewing van Port Elizabeth vir 'n groot deel Engels. Tog het die stad se vroeë welvaart in die eerste plek afgehang van die Afrikaners. "Die Baai" was die grootste uitvoerhawe vir die wol van 'n aansienlike gebied van die Kaapkolonie en die Vrystaat, en het die vernaamste deel van sy inkomste uit hierdie bron getrek. Tog was die Afrikaners in die Setlaarstad vreemdelinge. Vir 'n lang tyd was daar geen Afrikaanse wolmakelaar of handelaar nie; al die winste het in die sak van nie-Afrikaners gegaan.
Stigting van PE-Suid
Die gemeente Port Elizabeth-Suid is slegs 'n jaar of wat ná die NG gemeente Port Elizabeth-Sentraal as selfstandige gemeente afgestig van die moedergemeente se eerste dogtergemeente. So het Port Elizabeth binne die bestek van net meer as 'n jaar drie NG gemeentes gehad, 'n getal wat met die jare tot sowat 30 sou aangroei. Die plek van aanbidding van die nuwe gemeente was 'n Presbiteriaanse kerk wat reeds in 1928 deur die moedergemeente aangekoop is. Veral ds. F.W. Liebenberg, destyds medeleraar van die moedergemeente, het hom vir 'n kerkgebou in dié deel van die hawestad beywer.
Byna twee jaar lank het die gemeente herderloos gebly. Die eredienste is destyds deur ds. J.C. Reyneke, 'n emeritus-leraar, waargeneem. Op 29 Augustus 1931 ontvang die gemeente sy eerste leraar in die persoon van prop. J.A. Kotze en ongeveer 'n jaar ná sy koms begin die gemeente met die bou van 'n pastorie. Dit is op 3 Desember 1932 in gebruik geneem. In 1937 is die Petra-saal gebou en so het die gemeente sy eie kerksaal gekry.
Weens verswakte gesondheid moes ds. Kotze in 1941 ná tien jaar sy emeritaat aanvaar. Die vakature is gelukkig spoedig gevul deur die koms van ds. G.I. Mooman, wat van 1941 tot 1947 in die gemeente gearbei het en sy werk met groot toegewydheid gedoen het. Ná sy vertrek was die gemeente weer byna twee jaar herderloos. Veertien beroepe is in hierdie tyd vergeefs uitgebring. Die vyftiende beroep is uitgebring op prop. J.J. Jacobs, wat dit aangeneem het en op 5 Maart 1949 georden en bevestig is.
Mariya Lugovaya
Mariya Lugovaya (gebore 23 Julie 1987) is 'n Russiese aktrise. Sy is bekend vir sy rol in die televisiereeks Лучше, чем люди (2018).
Japan Nasionale Roete 335
Japan Nasionale Roete 335 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Ittigen
Ittigen is 'n munisipaliteit in kanton Bern, in die distrik Bern-Mittelland van Switserland. In 2018 het 11 250 mense in die munisipaliteit gewoon. In 2000 het 86,2% van die inwoners Duits gepraat.
101955 Bennu
thumb|links|250px|’n Foto van die landingsterrein Nightingale wat OSIRIS-REx net ná sy landing geneem het.
thumb|links|250px|Beelde wat Bennu se noordelike halfrond wys (geneem sowat 1,8 km van die oppervlak af).
101955 Bennu is 'n opties donker asteroïde met 'n deursnee van 492±20 m. Dit is 'n koolstofhoudende B-tipe asteroïde wat in die nabyheid van die aarde om die son wentel. Die basiese vorm van hierdie naby-aarde-voorwerp (NAV) is in 1999 danksy radio-waarnemings van die Arecibo-sterrewag vasgestel. NASA se OSIRIS-REx-tuig het sedert 2018 gedetaileerde waarnemings van die oppervlak gemaak.
Op 20 Oktober 2020 het OSIRIS-REx met die hulp van ’n uitrekbare arm suksesvol op die oppervlak van Bennu geland om ’n monster stof te versamel.
Afmetings en wentelbaan
Bennu is 'n taamlik ronde voorwerp van 565 x 535 x 508 meter en dit het 'n sideriese wentelperiode van 4,3 uur. In die jaar 2135 sal die asteroïde nader as die maan by die aarde verbybeweeg en daar bestaan 'n kans dat dit die aarde tussen 2175 en 2196 kan tref. Die grootste waarskynlikheid is in 2196 (p=9,5 x 10-5).
Samestelling
Dit bestaan uit materiaal wat die meeste met chondriete van klas CM en CI ooreenstem. Die digtheid van die asteroïde is 1260±70 kg/m3, wat 'n porositeit van 30%-50% voorspel.
OSIRIS-REx
In September 2016 het NASA 'n vuurpyl gelanseer wat die OSIRIS-REx-tuig op 'n trajek na die asteroïde geplaas het. Die outonome tuig het op 3 Desember 2018 by die asteroïde aangekom en het op 31 Desember 2018 in 'n wentelbaan om Bennu gegaan. Die tuig is toegerus met etlike instrumente om die oorsprong en grondstowwe van Bennu te bestudeer. Dit bevat 'n spektrometer vir die sigbare en infrarooigebied (OVIRS) en 'n spektrometer vir termiese emissie (OTES) wat die klippe van die asteroïde wat dalk water en organiese molekules bevat, sal ondersoek.
Op 20 Oktober 2020 het OSIRIS-REx op die asteroïde geland en suksesvol ’n monster stof versamel. Die tuig sal na verwagting die monster in 2023 na die Aarde terugbring deur middel van ’n valskerm wat op 24 September van die ruimtetuig na die aardoppervlak in Utah gestuur sal word.
Nabye waarnemings deur die OSIRIS-REx-tuig het aangedui dat Bennu minder sanderig en baie meer rots- en bergagtig is as wat vooraf verwag is.
Trudy Rossouw
Trudy Rossouw is/was 'n Suid-Afrikaanse aktrise.
Erica fairii
Erica fairii is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en daar is slegs een populasie wat voorkom by die Red Hill-plato tussen Kommetjie en Simonstad. Die habitat word bedreig deur indringerplante en te veel bosbrande.
Proxima Centauri b
Proxima Centauri b (ook genoem Proxima b ) is ’n eksoplaneet wat voorkom in die bewoonbare sone van die rooidwergster Proxima Centauri, die naaste ster aan die Son. Dit lê sowat 4,2 ligjare (1,3 parsek of 40 biljoen km) van die Aarde af in die sterrebeeld Sentour en is dus die naaste bekende eksoplaneet aan die Sonnestelsel.
Die ontdekking van die planeet is in Augustus 2016 deur die Europese Suidelike Sterrewag aangekondig. Dit is sowat 1,3 keer so groot soos die Aarde. Aanvanklik is geglo die planeet kan nie bewoonbaar wees nie omdat dit 2 000 keer groter sterwinddruk ondervind as die Aarde van die Son. Volgens ’n nuwe studie in Oktober 2016 het navorsers by Frankryk se CNRS-navorsingsinstituut egter bevind daar is ’n aansienlike kans dat die planeet oppervlak-oseane en ’n dun atmosfeer het – faktore wat op lewe kan dui. Meer inligting oor die fisieke eienskappe is nodig voordat ’n werklike evaluasie gedoen kan word.
Navorsers dink Proxima Centauri b se nabyheid aan die Aarde bied die geleentheid om dit deur robotte te verken as deel van die Starshot-projek, of ten minste "in die komende eeue".
Massa, radius en temperatuur
Die skynbare inklinasie van die planeet se wentelbaan is nog nie gemeet nie. Die minimum massa is, wat die massa sou wees as sy wentelbaan reg van die kant af gesien sou word en die Dopplerverskuiwing dus op sy grootste sou wees. Sodra sy wentelinklinasie bekend is, kan die massa bereken word. As die wentelbaan skuinser is van die Aarde af gesien, kan sy massa groter wees; die kans is 90% dat dit kleiner as is. As dit ’n rotsplaneet soos die Aarde is en dieselfde digtheid het, sal sy radius minstens wees. Dit sal groter wees as dit ’n kleiner digtheid as die Aarde het, of ’n groter massa as die minimum massa. Die planeet het ’n ewewigstemperatuur van 234 K (-39 ºC).
Moederster
Die planeet wentel om ’n klas M-rooidwerg met die naam Proxima Centauri (ook net Proxima genoem). Die ster het ’n massa van en ’n radius van. Dit het ’n oppervlaktemperatuur van 3 042 K en is 4,85 miljard jaar oud. In vergelyking daarmee is die Son 4,6 miljard jaar oud en het dit ’n oppervlaktemperatuur van 5 778 K. Proxima Centauri draai rofweg elke 83 dae om sy as en het ’n ligsterkte van. Nes die ander twee sterre in die driedubbele sterstelsel, bevat Proxima Centauri baie metale in vergelyking met die Son (1,62 keer soveel), iets wat gewoonlik nie aangetref word by sterre met so ’n klein massa soos Proxima nie.
Hoewel Proxima Centauri die naaste ster aan die Son is, is dit nie met die blote oog van die Aarde af sigbaar nie weens sy lae skynbare magnitude van net 11,13.
Proxima Centauri is ’n opvlamster wat soms ’n drastiese toename in helderheid en hoë-energie-uitstralings ondergaan vanweë magnetiese aktiwiteit wat groot sonstorms veroorsaak; dit bestraal moontlik die oppervlak van Proxima Centauri b as die planeet nie ’n sterk magneetveld of beskermende atmosfeer het nie.
Wentelbaan
Proxima Centauri b wentel elke 11,186 dae om sy moederster op ’n semi-hoofasafstand van sowat 0,05 AE, ’n afstand van ’n 20ste van dié tussen die Aarde en die Son. In vergelyking daarmee het Mercurius, die naaste planeet aan die Son, ’n semi-hoofasafstand van 0,39 AE. Proxima Centauri b kry sowat 65% van die hoeveelheid bestraling van sy moederster as wat die Aarde van die Son kry. Die grootste deel van dié bestraling is in die infrarooispektrum. In die sigbare spektrum kry die eksoplaneet net 2% van die lig wat die Aarde kry; daarom sal dit nêrens op die planeet ooit ligter wees as met skemer op die Aarde nie. Proxima Centauri b kry egter sowat 400 keer meer X-straalbestraling as die Aarde.
Bewoonbaarheid
duimnael|links|250px|Nog ’n kunstenaarsvoorstelling van Proxima Centauri b, met Proxima links op die foto en die [[dubbelsterstelsel Alpha Centauri op die agtergrond net regs daarvan.]]
Daar word tans geglo dit is onwaarskynlik dat Proxima Centauri b bewoonbaar is omdat die planeet sterwinde ondervind met ’n druk van meer as 2 000 keer dié wat die Aarde van die Son ondervind. Hierdie bestraling en sterwind sal waarskynlik enige atmosfeer wegwaai en enige lewe sal dan net onder die oppervlak moontlik wees. Die bewoonbaarheid van die planeet is egter nog nie vir seker vasgestel nie.
Die planeet wentel in die bewoonbare sone om die ster – die deel waar vloeibare water op die oppervlak kan voorkom indien die toestande reg is. Die rooidwerg-moederster, wat ’n massa van sowat ’n agtste van die Son het, se bewoonbare sone is tussen 0,0423 en 0,0816 AE.
Hoewel die planeet in sy ster se bewoonbare sone voorkom, word die moontlikheid van lewe bevraagteken weens verskeie moontlik gevaarlike toestande. Die planeet is naby genoeg aan sy moederster dat dit ’n sinchroniese rotasie het. Dan sal die kant wat permanent na die ster wys skroeiend warm wees, terwyl die ander kant gevries en pikdonker is. Wetenskaplikes glo in so ’n geval sal die enigste bewoonbare sones op die planeet, as daar eniges is, op die grens tussen die twee uiterstes wees. Net hier sal toestande reg kan wees vir vloeibare water om voor te kom. Proxima Centauri b se wentelbaan-eksentrisiteit is egter nie vir seker bekend nie, net dat dit onder 0,35 is – groot genoeg sodat dit moontlik in ’n baanresonansie van 3:2 is, nes Mercurius in ons Sonnestelsel. ’n Dag op Proxima b sal dan moontlik so lank wees as sowat 7,5 dae op Aarde.
’n Groot deel van die planeet kan bewoonbaar wees as dit ’n atmosfeer het wat dik genoeg is om hitte na die kant te versprei wat weg van die ster af wys. Vloeibare water sal dalk net voorkom in die sonnigste dele van die planeet se oppervlak.
In Oktober 2016 het navorsers van Frankryk se CNRS-navorsingsinstituut gesê daar is ’n aansienlike kans dat die planeet oseane op sy oppervlak en ’n dun atmosfeer het.
Verkenning
Die ontdekking van Proxima b was belangrik vir Breakthrough Starshot, ’n onlangse projek wat ten doel het om ’n vloot miniatuur-verkenningstuie na die Alpha Centauri-stelsel te stuur. Die projek, onder leiding van Breakthrough Initiatives, ’n navorsingsmaatskappy wat deur die Russiese entrepreneur Joeri Milner befonds word, beplan om ’n vloot onbemande miniatuur-verkenningstuie met die naam StarChips te vervaardig en na Alpha Centauri te stuur. Hulle sal teen tot 20% die spoed van lig kan reis en die stelsel 20 jaar later bereik. Inligting wat hulle terugstuur, sal vier jaar later op die Aarde ontvang word.
Enno
Enno is 'n ou Duitse manlike voornaam.
Oorsprong en betekenis
Enno is 'n ou Oos-Friesiese voornaam, veral van Friesiese hoofmanne. Dit is die kortvorm van die naam Eginhard (of sy gewysigde vorm, Einhard). Die naam beteken "hy wat met die swaard veg". Dit is ook moontlik dat die naam 'n kortvorm van name is wat met Egin- of Ein- begin.
Die naamdag
Die naamdag is 14 Maart.
Lubbers III-kabinet
Die Lubbers III-kabinet, die Nederlandse kabinet wat regeer het van 1989 tot 1994, het uit lede van die CDA en die PvdA bestaan.
Die vise-premier was Wim Kok (ook minister van Finansies) van die PvdA-party gewees.
Manno
Manno is die naam van die volgende plekke:
Manno is die familienaam van die volgende persone:
Sien ook: Mano (dubbelsinnig)
Japan Nasionale Roete 337
Japan Nasionale Roete 337 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Erica fascicularis
Erica fascicularis is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Volgens SANBI staan die plant ook as taaiheide en Tygerhoek-heide in Afrikaans bekend.
Eginhard
Eginhard is 'n ou Duitse manlike voornaam. Verwante vorms van die naam is Einhart, Einhard en Einert.
Oorsprong
Die name wat met Egin- begin is afgelei van die Germaanse *agi- ("vrees", "terreur"). Die tweede deel van die naam is die Oudhoogduitse harti, herti ("hard", "kragtig", "sterk").
Pous Clemens X
Biografie
Pous Clemens X is gebore as Emilio Bonaventura Altieri op 13 Julie 1590 in Rome, Italië. Hy was die seun van Lorenzo Altieri en Victoria Delphini. Die Altieri's was 'n voorname adellike familie met bande met die Colonna's en die Orsini's. Sy broer was kardinaal Giambattista Altieri senior. Hy was ook familie van Pous Benedictus XIII. Na voltooiing van sy studies word hy priester gewy op 6 April 1624 en word in 1623 ouditeur van Johannes die Doper Lancelotti in Pole. By sy terugkeer na Rome word hy biskop van Camerino op 29 November 1627 en vervolgens goewerneur van Loreto op 10 Desember 1633 en later van die hele Umbrië. Pous Urbanus VIII gee hom die opdrag om die gebied te beskerm teen oorstromings van die Po-rivier. Pous Innocentius X stuur hom as nuntius na Napels op 25 Desember 1644 waar hy vrede bewerkstellig na die stormagtige dae van Masaniello. Pous Alexander VII stuur hom met 'n missie na Pole. Pous Clemens IX maak hom superintendent van die pouslike skatkis en in 1667 sy "maestro di camera". Op 27 November 1669 bevorder Pous Clemens hom tot kardinaal. Na die begrafnis van Pous Clemens het 62 kardinale aan die konklaaf begin. Twee-en veertig stemme was nodig om tot pous verkies te word. Die konklaaf het vier maande geduur met hewige debatte. Kardinaal Giovanni Conti het 22 stemme gehad, kardinaal Rospigliosi, 'n neef van die oorlede pous, 30 en kardinaal Cerri 23. Na lang beraad het die kardinale 'n kompromis bereik en die tagtigjarige kardinaal Altieri verkies met 59 stemme. Altieri het eers beswaar gemaak weens sy ouderdom, maar op 29 April 1670 volg hy Pous Clemens IX en word gekroon op 11 Mei 1670 deur kardinaal Francesco Maidalchini. Hy regeer tot sy dood op 22 Julie 1676 en word opgevolg deur Pous Innocentius XI. Die naam ‘Clemens’ beteken 'die sagmoedige'.
Pontifikaat
Die familienaam Altieri het gevaar geloop om uit te sterf. Na sy kroning as pous het Clemens die Paluzzi-familie aangeneem en voorgestel dat een van hulle sou trou met Laura Caterina Altieri. In ruil daarvoor het hy die oom van Laura se nuwe man, 'n kardinaal gemaak. Kardinaal Paluzzi-Altieri het kardinaal-nepoot geword en al die werk gedoen wat Clemens weens sy ouderdom nie kon doen nie. Clemens self het slegs die biskoplike funksies "beneficere et sanctificare" uitgevoer en die administrasie "regere et gubernare" aan die kardinaal oorgelaat. Op 11 Junie 1670 het hy die aflate gekoppel aan besoeke aan die heilige plekke in Palestina vasgestel soos in die dekrete van Pous Alexander VII en Pous Clemens IX bepaal. In die selfde maand het hy die priesters van die Vatikaan toegelaat om 'n pers band om hulle hoede te dra.
In 1671 publiseer die pous 'n edik waarin verklaar word dat 'n edelman handel mag dryf sonder om sy adellikheid te verloor, solank hy nie kleinhandel bedryf nie.
Op 16 Oktober 1672 laat pous Clemens die studente van die Duitse Kollege sweer dat hulle dadelik na die voltooiing van hulle studies na Duitsland sal terugkeer.
Op 13 Januarie 1672 reguleer Clemens die hantering van relikwieë. Niemand nag die relikwieë van heiliges uit die begraafplase verwyder nie sonder die toestemming van die kardinaal-vikaris. Relikwieë mag nie tentoongestel word vir verering sonder toestemming van die kardinaal-vikaris. Die belangrikste dele, d.w.s. die kop, arms, bene en liggaamsdele wat verwondinge dra mag slegs in kerke ten toon gestel word. Relikwieë mag nie aan privaat persone gegee word nie, behalwe aan prinse en hoë prelate. Hierdie voorskrifte word in 1704 deur Pous Clemens XI bevestig.
Die sendelinge in Kanada was baie suksesvol en die aantal gelowiges het baie toegeneem. Pous Clemens skep toe die bisdom van Quebec wat direk aan Rome rapporteer. Die eerste biskop was Francois de Montmorency-Laval. In 1673 kom Paul Menasius, 'n Skot, in Rome aan as die ambassadeur van die groothertog van Moskou. Hy wil die titel van tsaar vir sy opdraggewer bekom, maar slaag nie daarin nie. Die groothertog het die titel tog reeds aan homself toegeken.
Rome was ten tye van Clemens se pontifikaat onrustig. Kardinaal Altieri het 'n invoerbelasting van drie persent op alle goedere gehef. Die kardinale en ambassadeurs wat altyd van sulke belasting vrygestel is en lekker geld gemaak het, was baie moeilik. Uiteindelik is hulle vrygestel van die belasting na meer as 'n jaar se stryery.
Christina van Swede, wat Rooms geword het en na Rome gevlug het, het die pous die gebruik om Jode tydens karnaval in die strate rond te jaag, laat verbied. Sy reik in 1686 'n verklaring uit waarin die Jode onder haar beskerming kom. Sy teken dit as "La Regina" (die koningin).
In 1675 het Clemens die 14de jubileum-jaar gevier. In weerwil van sy hoë ouderdom het hy al die kerke vyf keer besoek. Hy het twaalf keer na die Drie-eenheid hospitaal gegaan en die armes se voete gewas en aalmoese uitgedeel.
Clemens het die brug na die Engeleburg versier met die standbeelde van tien engele in Carrara-marmer. Hulle kan vandag nog bewonder word. Hy het ook twee pragtige fonteine op die Sint Pietersplein laat bou.
Pous Clemens het Francesco Lorenzo Brancati di Lauria aangestel as hoof van die Vatikaanse Biblioteek.
Hoewel Clemens die pous in naam was, het die burgers van Rome beweer dat kardinaal Altieri die werklike mag gehad het.
Op 22 Julie 1676 is Clemens weens jig oorlede.
Die kollege van kardinale
Pous Clemens X het twintig nuwe kardinale aangestel in ses konsistories
Bulle, Ensiklieke en Dekrete
16 April 1674 – Ad apostolicae vocis oraculum – Instelling van die 1675 jubileum.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Opvolging
Basis URL: en:Pope Clement X
John Lund (akteur)
John Lund (6 Februarie 1911 – 10 Mei 1992) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Foreign Affair (1948), My Friend Irma (1949), The Mating Season (1951), en High Society (1956).
Hidroksied
Die ooreenstemmende elektries neutrale verbinding HO• is die hidroksielradikaal. Die ooreenstemmende kovalent gebonde groep –OH van atome is die hidroksiegroep. Die hidroksied-ioon en hidroksiegroep is nukleofiele en kan as katalisators in organiese chemie dien.
Baie anorganiese stowwe wat die woord hidroksied in hul name dra, is nie ioniese verbindings van die hidroksiedioon nie, maar kovalente verbindings wat hidroksiegroepe bevat.
Hidroksied-iooneinskappe
Die hidroksied-ioon is 'n natuurlike deel van water as gevolg van die selfioniseringsreaksie:
Die ewewigskonstante vir hierdie reaksie is
Toevoeging van 'n basis aan water sal die waterstofkatioon konsentrasie verminder en dus die hidroksied-ioonkonsentrasie verhoog (verhoog pH, verlaag pOH), selfs al bevat die basis nie self hidroksied nie. Ammoniakoplossings het byvoorbeeld 'n pH van meer as 7 as gevolg van die reaksie
wat die waterstofkatioonkonsentrasie verlaag en die hidroksied-ioonkonsentrasie verhoog. pOH kan byna konstant gehou word met verskillende bufferoplossings.
Suur- en basiseinskappe
In waterige oplossing is die hidroksied-ioon 'n basis in die Brønsted–Lowry-betekenis, aangesien dit 'n proton kan aanvaar uit 'n Brønsted–Lowry-suur om 'n watermolekule te vorm. Dit kan ook as 'n Lewis-basis dien deur 'n paar elektrone aan 'n Lewis-suur te skenk. In waterige oplossing word beide waterstof- en hidroksied-ione sterk opgelos, met waterstofbindings tussen suurstof- en waterstofatome. Inderdaad, die bihidroksied ioon is al in die vaste toestand gekenmerk en het 'n baie kort waterstofbindingslengte (114,5 pm).
Ander einskappe
In waterige oplossing vorm die hidroksied-ioon sterk waterstofbindings met watermolekules. Die gevolg hiervan is dat gekonsentreerde oplossings van bv. natriumhidroksied hoë viskositeit het as gevolg van die vorming van 'n uitgebreide netwerk waterstofbindings.
In oplossing, blootgestel aan lug, reageer die hidroksied-ioon vinnig met atmosferiese koolstofdioksied, wat as 'n suur optree, om aanvanklik die bikarbonaatioon te vorm.
Oplossings wat die hidroksied-ioon bevat val glas aan. In hierdie geval werk die silikate in glas as sure. Basiese hidroksiede, hetsy vaste stowwe of in oplossing, word in lugdigte plastiekhouers geberg.
Die hidroksied ioon kan funksioneer as 'n tipiese elektronpaarskenkerligand, wat komplekse vorm soos tetrahidroksidoaluminaat [Al(OH)4]-. Die hidroksiedioon dien dikwels as 'n oorbruggingsligand en skenk een paar elektrone aan elk van die atome wat oorbrug word, soos geïllustreer deur [Pb2(OH)]3+.
Wanneer dit aan 'n sterk elektrononttrekkende metaalsentrum gebind is, is hidroksiedligande geneig om te ioniseer om oksiedligande te vorm. Byvoorbeeld, die bichromaat-ioon [HCrO4]- dissosieer soos volgs
met 'n pKa van ongeveer 5,9.
Toepassings
Oplossings wat die hidroksied-ioon bevat, word geskep wanneer 'n sout van 'n swak suur in water opgelos word. Natriumkarbonaat word byvoorbeeld as 'n alkali gebruik op grond van die hidrolisereaksie:
Alhoewel natriumkarbonaatoplossings swaker basise is as 'n gekonsentreerde natriumhidroksiedoplossing, het dit die voordeel dat dit 'n vaste stof is. Dit word ook op groot skaal vervaardig deur die Solvay-proses. 'n Voorbeeld van die gebruik van natriumkarbonaat as 'n alkali is wanneer wassoda ('n ander naam vir natriumkarbonaat) op onoplosbare esters, soos trigliseriede (algemeen bekend as vette), werk om dit te hidroliseer en oplosbaar te maak.
Bauxiet, 'n hidroksied van aluminium, is die vernaamste erts waaruit die metaal vervaardig word. Net so is goetiet (α-FeO(OH)) en lepidokrosiet (γ-FeO(OH)) hidroksiede van yster en die belangrikste ertse wat gebruik word vir die vervaardiging van die metaal.
2000 UEFA-bekerfinaal-onluste
Die Onluste van die 2000 UEFA-bekerfinaal, ook bekend as die Slagting van Kopenhagen, was 'n oproer wat plaasgevind het tussen ondersteuners van die Engelse sokkerklub, Arsenal en die Turkse klub, Galatasaray. Dit het plaasgevind in Kopenhagen, Denemarke tydens die 2000 UEFA Bekerfinaal op 17 Mei 2000.
Die oproer is na bewering veroorsaak deur wraakaanvalle van Arsenal-ondersteuners om die dood te wreek van twee Leeds United-ondersteuners wat 'n maand tevore deur Galatasaray-ondersteuners doodgesteek is.
Jaberg
Jaberg is 'n munisipaliteit in kanton Bern, in die distrik Bern-Mittelland van Switserland. In 2018 het 269 mense in die munisipaliteit gewoon. In 2000 het 97,4% van die inwoners Duits gepraat.
Lubbers II-kabinet
Die Lubbers II-kabinet, die Nederlandse kabinet wat regeer het van 1986 tot 1989, het uit lede van die CDA en die VVD bestaan.
Die Eerste Minister en minister van Algemene Sake was Ruud Lubbers van die CDA-party gewees.
Die vise-premier was Rudolf de Korte (ook minister van Ekonomiese Sake) van die VVD-party gewees.
NG gemeente Kensington, Oos-Kaap
duimnael|links|210px|Die kerkgebou, ontwerp deur [[J. Anthonie Smith.]]
duimnael|regs|170px|Ds. P.J.J.S. Els was Kensington se eerste leraar van 1945 tot 1949 hier gestaan, toe hy vertrek na die [[NG gemeente Uitenhage. Ds. Els was van 1936 tot 1941 die leraar van die NG gemeente Molteno en daarna tot sy koms na Kensington die leraar van die NG gemeente Richmond in die Bo-Karoo. Toe drie gemeentes in 1950 van die moedergemeente Uitenhage afstig en al drie medeleraars 'n beroep na die dogtergemeentes aanvaar, het ds. Els die eerste leraar van Uitenhage-Oos geword.]]
duimnael|regs|170px|Dr. E.P.J. Kleynhans, leraar van 1949 tot 1953.
Die NG gemeente Kensington was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die stad Port Elizabeth wat op 5 Maart 1945 van die NG gemeente Port Elizabeth afgestig is. In 2013 het die gemeente 210 belydende lidmate gehad en 45 dooplidmate. Die gemeente is op 20 Augustus 2017 by die NG gemeente Parkheuwel ingelyf. Die kerkgebou is daarna aan die Ou Apostoliese Kerk verkoop.
Dié deel van Port Elizabeth het van 1907 af onder die moedergemeente geval. Port Elizabeth-Sentraal is in 1928 gestig, Port Elizabeth-Suid in 1929, Port Elizabeth-Noord in 1933 en Port Elizabeth-Wes in 1940. Kensington het in 1945 die vyfde gemeente in die Baai geword en Sydenham die sesde net die jaar daarna.
Die gemeente het so vinnig uitgebrei dat die diens van 'n hulpleraar in die persoon van eerw. D.J. Hoffman verkry moes word. Hy het tydelik waargeneem. Net voor ds. Els se vertrek na die NG gemeente Uitenhage, is prop. E.P.J. Kleynhans van Ventersburg in die Vrystaat op 26 Maart 1949 in die gemeente bevestig. Hy sou hier bly tot 1953 toe hy na die gemeente Brandfort-Oos in sy tuisprovinsie vertrek het. Omdat die trek na die stede steeds toegeneem het, het die getal lidmate by die dag gegroei en so is prop. J.J. de Klerk van Brandfort, ook in die Vrystaat, in Februarie 1950 as medeleraar verwelkom.
Die sieletal het teen omstreeks 1952 3 000 getel, waarvan die helfte lidmate van die kerk was. Daar was toe groot uitbreiding in dié deel van die stad en afstigtings sou noodwendig volg. Die ou Eendragsaal is in dieselfde tyd in 'n kerkgebou omskep en terselfdertyd is 'n nuwe Eendragsaal opgebou wat as kerksaal sou dien.
Gereedskap
'n Stuk gereedskap is 'n voorwerp wat gebruik word om die vermoë van 'n individuele voorwerp, of die omliggende omgewing, se eienskappe te verander. Hoewel diere gebruik maak van eenvoudige gereedskap, is dit slegs die mens wie se gebruik van klipgereedskap terugdateer na duisende jare gelede, waar gereedskap gebruik is om ander gereedskap te maak. 'n Stel gereedskap wat benodig word om verskillende take mee uit te voer, maar deels vir dieselfde aktiwiteit, word toerusting genoem.
'n Mens kan die term "gereedskap" aan baie dinge koppel (bv. 'n vurk), streng gesproke is 'n stuk gereedskap enige voorwerp wat gebruik kan word om 'n fisiese taak mee uit te voer en waarop 'n mate van krag op uitgeoefen kan word. Indien herhaalde gebruik die stuk gereedskap se doeltreffendheid belemmer (bv. 'n mes se lem), kan dit moontlik herstel word; as dit heeltemal breek, moet dit vervang word. Dus val 'n stuk gereedskap onder dieselfde kategorie as instrument, werktuig, of toestel.
Geskiedenis
Antropoloë glo dat die gebruik van gereedskap 'n belangrike stap was in die evolusie van die mensdom. Omdat gereedskap op groot skaal gebruik was deur beide die mens en wilde sjimpansees, word dit algemeen aanvaar dat die eerste gebruik van gereedskap wat plaasgevind het, reeds was voor die onderskeid tussen die twee spesies duidelik geword het. Hierdie vroeë gereedskap was egter van breekbare materiaal soos stokke gemaak, of het bestaan uit ongeslypte klippe, wat nie onderskei kon word van ander klippe as gereedskap nie.
Klipartefakte dateer terug na ongeveer 2,5 miljoen jaar gelede. 'n Studie in 2010 toon dat die hominine spesie, Australopithecus afarensis, vleis geëet het deur die karkasse van diere met klipimplemente te sny. Hierdie bevinding bevestig die gebruik van klipgereedskap onder hominine tot 3,4 miljoen jaar gelede.
Vondse van werklike gereedskap in Ethiopië dateer ten minste 2,6 miljoen jaar terug. Een van die vroegste onderskeibare klipgereedskapvorme is die handbyl.
Wapens van die vroeë mens wat tot onlangs opgegrawe is, was beskou as die enigste nuttige gereedskap. Nou word daar meer erkenning gegee vir die bydrae wat dit tot kultuur gemaak het. Behalwe vir jag, was ander gereedskap ook nodig, soos vir die voorbereiding van voedsel, om leer te bewerk, om graan te oes en om houtwerk mee te doen.