cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Claudio Abbado
Dirigeerloopbaan
Hy het van 1975 tot 1979 as die hoofgasdirigent van die Londen Simfonieorkes (LSO) gedien en in 1979 die orkes se hoofdirigent geword, welke pos hy tot 1987 gehou het (hy was ook vanaf 1984 tot sy dood die LSO se Musikale Direkteur). Hy was vanaf 1982 tot 1985 die hoofgasdirigent van die Chicago Simfonieorkes. In 1986 het Abbado die Generalmusikdirector (GMD) van die stad van Wene geword, en was terselfdertyd ook vanaf 1986 tot 1991 die Musikale Direkteur van die Weense Staatsopera. Gedurende sy tyd as GMD in Wene het hy in 1988 die musiekfees Wien Modern tot stand gebring. Hier het hy verskeie kontemporêre komponiste gerugsteun, insluitende György Ligeti, Pierre Boulez, en Luigi Nono.
Idioom
'n Idioom is 'n vaste spreekwoord of segswyse wat eie is aan 'n spesifieke taal, streek of volksgroep. Idiome het gewoonlik 'n dieper betekenis wat uit die tradisies, geskiedenis en leefwyse van 'n volk gegroei het. Dit is nie altyd moontlik om die betekenis van 'n idioom uit die woorde af te lei nie, omdat dit baie op figuurlike spraak berus. Vir die rede kan idiome ook nie direk van een taal in 'n ander vertaal word sonder om die betekenis daarvan in ag te neem nie.
Afrikaans, as taal, is besonder ryk aan idiome. Idiome in Afrikaans is nie noodwendig in Engels of in ander tale beskikbaar nie. Die omgekeerde is egter ook waar. Direkte vertaling van idiome kan tot foutiewe (en soms komiese) vertalings lei. As voorbeeld: "Jan skiet 'n kat" beteken nie noodwendig dieselfde as "Jan shoots a cat" nie, maar moet na gelang van die konteks eerder vertaal word as "Jan is vomiting".
Voorbeelde
Enkele voorbeelde van idiome:
Claudio Abbado
Berliner Philharmoniker
Abbado het die eerste keer in Desember 1966 die Berlynse Filharmoniese Orkes gedirigeer. In die laat-1980's is daar verwag dat hy dalk musikale direkteur van die New York Filharmoniese orkes sou word. Hy is egter, na drie-en-dertig verskynings as gasdirigent in 1989 deur die Berlynse Filharmoniese Orkes as hul hoofdirigent en musikale direkteur in opvolging van Herbert von Karajan verkies. Gedurende sy Berlynse tyd het hy toegesien dat daar meer kontemporêre musiek in die orkes se programmering ingesluit word. In 1992 was hy medestigter van 'Berlin Encounters', 'n kamermusiekfees. In 1994 het hy artistieke direkteur van die Salzburgse Paasfees geword. In 1998 het hy sy vertrek van die Berlynse Filharmoniese Orkes aangekondig na die verstryking van sy kontrak in 2002. Hy is voor sy vertrek in 2000 met maagkanker gediagnoseer, welke gelei het tot die kansellering van 'n aantal optredes met die orkes. Gevolglike mediese behandeling het tot die verwydering van 'n deel van sy spysverteringskanaal gelei, en hy het in 2001 alle dirigeeraktiwiteite vir drie maande opgeskort.
In 2004 het Abbado teruggekeer na dirigeer en die Berlynse Filharmoniese Orkes vir die eerste keer sedert sy vertrek as hoofdirigent gedirigeer. Hy het konserte bestaande uit Mahler se Simfonie No. 6 lewendig opgeneem vir kommersiële vrystelling. Die gevolglike CD het die "Beste Orkestrale Opname" en "Plaat van die Jaar" in Gramophone tydskrif se 2006 Gramophone-toekennings gewen. Die Orkesakademie van die Berliner Philharmoniker het die Claudio Abbado Kompositionspreis (Claudio Abbado Komposisie-prys) ter ere van hom ingestel, wat in 2006, 2010 en 2014 toegeken is.
Repertoire
Abbado het, behalwe vir 'n wye reeks romantiese musiek wat hy opgeneem en uitgevoer het, 'n besonderse affiniteit gehad met die musiek van Mahler, wie se simfonieë hy verskeie kere opgeneem het. Ten spyte hiervan, kon hy nooit daarin slaag om 'n volledige siklus met 'n enkele orkes te voltooi nie: in 'n mengsel van ateljee- en konsertvrystellings, het hy Simfonieë 1 tot 2 en 5 tot 7 in Chicago, Simfonieë 2 tot 4, 9 en die Adagio van Simfonie No. 10 in Wene, Simfonieë 1 en 3 tot 9 in Berlyn, en Simfonieë 1 tot 7 en 9 in Lucerne, opgeneem. 'n Beplande uitvoering van Mahler se Agste Simfonie in Lucerne (die beoogde hoogtepunt van sy uitvoering van die simfonieë in Lucerne) moes as gevolg van sy swak gesondheid gekanselleer word. Die simfonie is uiteindelik in 2016 onder Riccardo Chailly uitgevoer en opgeneem as eerbewys aan Abbado.
Hy was ook bekend om sy interpretasies van moderne werke deur komponiste soos Arnold Schoenberg, Karlheinz Stockhausen, Giacomo Manzoni, Luigi Nono, Bruno Maderna, György Ligeti, Giovanni Sollima, Roberto Carnevale, Franco Donatoni en George Benjamin.
Musikale styl
Abbado was geneig om tydens repetisies baie min te praat. Somtyds het hy bloot eenvoudig die orkes versoek om te "luister". Hierdie gebruik was 'n refleksie van sy eie voorkeur aan kommunikasie as dirigent via die gebruik van fisiese gebare en sy oë, asook sy persepsie dat musikante nie van dirigente hou wat tydens repetisies baie praat nie. Clive Gillinson karakteriseer Abbado se styl as volg:
"'...hy sê basies nie enigiets tydens repetisies nie, en praat sag, want hy is 'n ingetoë persoon; mense kan derhalwe ietwat verveeld raak. Maar dit werk egter want almal weet dat die uitvoering goed is. Ek het nog nooit iemand geken wat meer dwingend was nie. Hy is die mees natuurlike dirigent in die wêreld. Sommige dirigente het 'n benodigdheid daaraan om op verbale wyse te artikuleer wat hulle wil hê, maar Claudio wys dit bloot, doen dit net.'"
Tydens uitvoerings het Abbado dikwels uit sy kop uit gedirigeer, soos hy self opgemerk het:
"'...dit is onontbeerlik dat 'n mens die partituur tot op die letter moet ken en dat jy bekend moet wees met die lewe, werke en die gehele era van die komponis. Ek voel meer verseker sonder 'n partituur. Kommunikasie met die orkes is makliker daarsonder.'"
Gewone sandgarnaal
Die Gewone sandgarnaal (Callianassa kraussi), ook bekend as die pienkgarnaal kom aan die hele kuslyn van Suid-Afrika voor. Die ongewerwelde diertjie word tot 6 cm lank en is deurskynend en pienk-ornaje van kleur. Dit het een vergrote wit knyper. Dit leef in sandstrande en riviermondings. Hulle grawe 'n diep gat om in te woon en filtreer kos uit die water wat in die gat invloei. In Engels staan die diertjie bekend as pink ghost shrimp, pink prawn of sand prawn.
Hennie Daniller
Hennie Daniller (gebore in Kaapstad, 5 April 1984) is ’n Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat vir die Cheetahs as ’n heelagter speel in die Superrugbyreeks en vir die Vrystaat Cheetahs in die Curriebekerreeks. Daniller is in 2003 gekies vir die Suid-Afrikaanse onder 19-span vir die Wêrekdkampioenskap. Hy het ook in 2005 vir die Suid-Afrikaanse onder 21-span by die IRR Wêreldkampioenskap gespeel.
Daniller het in 2014 aangekondig dat hy ’n kontrak met die Italiaanse klub Zebre geteken het.
Wrakvis
Die wrakvis (Polyprion americanus) is 'n vis wat voorkom in al die oseane, die Middellandse See en aan die kus van Suid-Afrika vanaf Walvisbaai tot by KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Wreckfish.
Voorkoms
Die volwasse vis is 'n donker blouerige kleur met donkerder vlekke op. Die onvolwasse vissies is bruin, ook met donker vlekke op maar die stertvin is ligter van kleur. Die volwasse vis kan tot 1,7 m lank word en weeg dan 100 kg.
Habitat
Die volwasse vis kom tot op dieptes van 650 m voor en eet ander visse onder andere stokvis. Die volwassenes kom partykeer in groot groepe voor. Dit is 'n gesogte eetvis.
Trivia
Op 10 Oktober 2018 is 'n wrakvis van bykans 100 kg by Doringbaai aan die Weskus gevang.
Hüd
Hüd (Arabies: هود) was ’n Islamitiese profeet van antieke Arabië wat in die Koran genoem word. Die 11de soera van die Koran is na hom genoem, hoewel sy verhaal net ’n klein deel van die hoofstuk beslaan.
Geskiedenis
Hüd word soms geïdentifiseer as Eber, ’n voorouer van die Israeliete wat in die Ou Testament genoem word, maar dit word betwis.
Hy was vermoedelik ’n onderdaan van ’n koninkryk wat na sy stigter genoem is: Aad (ʿĀd). Dié was ’n vierdegeslagafstammeling van Noag (sy pa was Us, die seun van Aram, wat die seun van Noag se seun Sem was).
Hoewel die Koran nie na die ligging van Aad verwys nie, word geglo dit was in die suidelike deel van die Arabiese Skiereiland, moontlik in Oos-Jemen en/of Wes-Oman. In die 1980's is ’n nedersetting ontdek wat vermoedelik Oebar is, wat in die Koran genoem word as Iram, die hoofstad van Aad.
Verhaal
Hier volg ’n opsomming van die verhaal van Hüd, met die klem op twee spesifieke verse:
Die volk van Aad was baie ryk en magtig en hulle het talle geboue en monumente opgerig om dit te wys. Die volk het egter later arrogant geword – hulle het Allah verwerp en afgode begin aanbid.
Hüd het egter as kind al tot God gebid. Sy ma was ’n vroom vrou wat groot visioene met haar seun se geboorte gehad het, en sy was die enigste mens wat Hüd se aanbidding van God aangespoor het. God het hom dus opgeroep om ’n profeet vir die Aad-volk te wees. Die mense van Aad het Hüd egter gespot toe hy vir hulle vertel om een God te aanbid en boete te doen vir hul sondes van die verlede. Die Koran stel dit so:
"''En na Aad het Ons hul broer Hüd gestuur. Hy het gesê: O my volk! Aanbid Allah! Julle het geen God nie buiten Hom. Julle versin net leuens.
''O my volk! Ek vra julle geen beloning hiervoor nie. My beloning is alleen by Hom wat my geskape het. Sal julle dan nie begryp nie?
''En, o my volk, vra julle Heer om vergifnis, en wend julle daarna tot Hom; Hy sal wolke wat voldoende reëns neergiet, oor julle heen stuur, en krag by júlle kragte voeg. Moet tog nie soos skuldiges wegdraai nie.
''Hulle het gesê: O Hüd! U het ons nie ’n enkele duidelike bewys gebring nie, en ons gaan nie ons gode in die steek laat vir u woord nie. In u glo ons nie.
''Ons kan alleen sê dat ons gode u met kwaad getref het. Hy het geantwoord: Voorwaar, ek roep Allah as getuie aan, en ook júlle getuig dat ek onskuldig is aan dit wat julle met Allah vereenselwig.
''Laat julle almal dan komplotte teen my smee, en verleen aan my geen uitstel nie.
''Sekerlik het ek my vertroue in Allah gestel, Hy wat my Heer en julle Heer is. Daar is geen lewende skepsel nie, of Hy neem hom by sy voorkuif. Voorwaar, my Heer is te vinde op die regte pad.
Maar indien julle wegdraai, dan het ek nog die boodskap waarmee ek na julle gestuur is aan jul meegedeel, en my Heer sal ’n ander volk julle plek laat inneem, en julle kan Hom nie die geringste kwaad aandoen nie. Voorwaar, my Heer is Bewaker oor alles.
Koran, Soera 11:50-57"
Hüd het ’n lang ruk vir die mense van Aad gepreek. Die meeste wou egter nie luister nie en hulle het hom aanhou ignoreer en spot. Nadat hul aggressie, arrogansie en afgodery toegeneem het en God hulle talle kere gewaarsku het, het Hy ’n donderstorm gestuur om klaar te speel met die bose mense van Aad. Die verwoesting van Aad word in die Koran beskryf:
wat deur die gebod van sy Heer vernietig. Dus by dagbreek kon daar niks gesien word nie, behalwe hulle wonings. So beloon Ons die misdadige volk.
Koran, Soera 46:24-25"
In ander gelowe
In die Judaïsme en Christendom word Hüd nie as ’n profeet vereer nie en hy kom glad nie in die Bybel voor nie. Daar is egter verskeie verwysings van voor die Koran na individue wat Hüd genoem word of name het wat aan Hüd verbind word, soos "Abihud", ’n kleinseun van Benjamin (1 Kronieke 8:3), sowel as verwysings na die volk van Aad.
Waverley, Johannesburg
Waverley is ’n voorstad van Johannesburg, sowat 8 km noordoos van die stadsaal.
Die voorstad beslaan sowat 1,4 km² en strek oor ’n afstand van amper 2 km van die noordwestelike tot die suidoostelike uithoek. In die noordooste grens dit aan Savoy Estate, in die suidooste, suide en suidweste aan Highlands-Noord, in die noordweste aan Melrose Arch en Birnam.
Geskiedenis
Waverley is op 9 April 1903 op die plaas Syferfontein uitgelê. Die naam is volgens oorlewering afgelei van die titel van die eerste roman deur sir Walter Scott, Waverley. Nog voorstede in die omgewing met ’n Skotse naam sluit Melrose, Melrose, Dunkeld, Highlands-Noord, Craighall en Blairgowrie in.
Onderwys
In die suidwestelike hoek van die voorstad is twee meisieskole, waarvan die St. Mary-skool, wat in 1888 gestig en uit Belgravia hierheen verhuis het, omstreeks 1934, 'n privaat skool is. Dié skool se skoolgeld vir dagskoliere in die hoogste drie grade het in 2018 R129 780 per jaar beloop.
Reg langsaan St. Mary is die Hoër Meisieskool Waverley. Al is Waverley ’n gegoede voorstad kom dié skool se leerders hoofsaaklik uit middelklasgemeenskappe en dié wat gebuk gaan onder armoede en werkloosheid. Die skool is in 1953 gestig. Die skool het tot omstreeks 1990 ’n wit gemeenskap bedien wat oorheers is deur die Joodse kultuur, met ’n mengsel van meisies uit Engelse, Italiaanse, Libanese en Portugese huise. Namate ander hoërskole in die omgewing gestig is, het Waverley se getalle afgeneem tot ’n laagtepunt van 385 in 1991. Die getalle het begin toeneem nadat die skool aan alle rasse oopgestel is, maar die karakter daarvan het ook verander sodat die leerders nou so te sê almal swart is. Dieselfde het gebeur met die Hoër Seunskool Highlands North, wat in 1939 gestig is, die eerste 12 jaar lank koëd was en waaruit Waverley in 1951 ontstaan het. Nes die naam van die voorstad, is die name van Waverley se ses huise afgelei van die titels van sir Walter Scott se werke: Rob Roy, Peverill, Kenilworth, Lochinvar, Marmian en Ivanhoe.
SpVgg EGC Wirges
Spvgg Eintracht Glas Chemie Wirges is 'n sportklub uit Wirges in die deelstaat Rynland-Palts in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling.
Die huidige klub het in 1972 ontstaan uit die samesmelting van SC 1924 Wirges, SV 1949 Ebernhahn en SV Rot-Weiß 1921 Siershahn. Benewens sokker het die klub ook afdelings vir atletiek en gimnastiek.
Die klub se grootste prestasie was om die Oberliga te haal in 1983, 1994 en 1998.
Polyprionidae
Polyprionidae is 'n vis-familie wat tot die orde Perciformes behoort. Daar is slegs een genus met ongeveer 2 - 3 spesies in hierdie familie. Slegs een van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Agtergrond
Visse van hierdie familie het 'n langwerpige vorm en die lyf en kop is met klein skubbetjies bedek. Op die operkulum is daar 'n kenmerkende horisontale rif wat eindig in 'n kort, skerp punt. Die familie leef in water van 40 tot 650 m diepte op rotsbodems of naby skeepswrakke.
Genus
Die volgende genus en gepaardgaande spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Damesvrede van Kamerijk
duimnael|Standbeeld van Margaretha van Oostenryk in Mechelen, met die rol van die Damesvrede in haar hand. Die Damesvrede van Kamerijk is die laaste vredesverdrag van 'n reeks verdrae wat afgesluit is op 3 Augustus 1529 tussen koning Frans I, die koning van Frankryk, en Keiser Karel V van die Heilige Romeinse Ryk.
Die twee here is verteenwoordig deur twee dames, Margaretha van Oostenryk (1480-1530) (die tante van Karel V) en Louise van Savoye (1476-1531) (die moeder van Frans I).
Andrei Gromiko
Andrei Andreyevich Gromiko (Russies: Андре́й Андре́евич Громы́ко; Wit-Russies: Андрэ́й Андрэ́евіч Грамы́ка; 18 Julie [O.S. 5 Julie] 1909 - 2 Julie 1989) was 'n Sowiet-Belo-Russiese kommunistiese politikus tydens die Koue Oorlog. Hy dien as Minister van Buitelandse Sake (1957–1985) en as Voorsitter van die Presidium van die Hoogste Sowjet (1985–1988). Gromiko was verantwoordelik vir baie topbesluite oor die Sowjet-buitelandse beleid totdat hy in 1988 uitgetree het. In die 1950's het die Westerse kenners hom 'Mnr. Nyet' ('mnr. No') of 'Grim Grom' genoem, vanweë die geleerde gebruik van die Sowjet-veto in die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies in die jare.
Damesvrede van Kamerijk
Byna onmiddellik na die Vrede van Madrid (1526) gaan Frans I 'n bondgenootskap aan met sultan Suleiman die Grote van die Ottomaanse Ryk en gelyktydig hiermee stel hy 'n koalisie op met Hendrik VIII van Engeland, die koning van England, en Pous Clemens VII. Voor die poorte van Napels word die Franse leër, wat deur die pes getreiter is, verslaan deur die Habsburgse troepe van Karel V tydens die Oorlog van die Liga van Cognac.
Barry O'Moore
Barry O'Moore (8 Desember 1879 – 23 Oktober 1945) was 'n Amerikaanse akteur.
Gewone tuinslak
Cornu aspersum, beter bekend onder sy algemene naam tuinslak, is 'n spesie van 'n landslak. As sodanig is dit 'n landwonende pulmonate gastropoot in die familie Helicidae, wat insluit die mees algemeen bekende landslakke. Van al die landwonende weekdiere, is hierdie spesie waarskynlik die meesbekende. In Engels tekse was die slak geklassifiseer onder die naam Helix aspersa vir meer as twee eeue, maar die huidige klassifikasie plaas dit in die genus Cornu.
Richard Basehart
Richard Basehart (31 Augustus 1914 – 17 September 1984) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Fourteen Hours (1951), Decision Before Dawn (1951), La Strada (1954), en Moby Dick (1956).
Gewone tuinslak
Cornu aspersum is inheems aan die Middellandse Seegebied en Wes-Europa, maar hetsy doelbewus of per ongeluk, het die mens dit versprei na die gematigde en subtropiese gebiede wêreldwyd. Die slak word genuttig as 'n delikatessen in sommige gebiede, maar dit word ook oral as 'n plaag beskou in tuine en in die landbou, veral in gebiede waar dit per ongeluk ingevoer is, en waar die slakke gewoonlik nie as 'n menu-item beskou word nie.
Hierdie slakke word tipies gevind nadat dit gereën het of rondom skemer. Tydens warm weer sal hierdie hermafrodiete egter gewoonlik verborge bly. In voorstedelike gebiede word hulle algemeen gevind terwyl hulle voed op grasperke en in blombeddings, na die grasperk se sprinkelstelsel hierdie dele met water deurweek het na sononder.
Damesvrede van Kamerijk
Die damesvrede van Kamerijk wat hier op volg bekragtig grotendeels die bepalings van die Vrede van Madrid, naamlik dat Frans I sy aansprake op die Hertogdom van Milaan, die Koninkryk van Napels, Franche-Comté, Doornik, die Graafskap van Vlaandere (Kroon-Vlaandere) en die Graafskap van Artesië opgee. Bowendien word Filibert van Chalon hiermee opnuut verhef tot "Prince d'Orange" (Prins van Oranje).
Met die Damesvrede van Kamerijk kom die Italiaanse Oorloë tussen Frankryk en die Habsburgers tot 'n einde.
Engadin
Die Engadin (Retoromaans: Engiadina, Italiaans: Engadina; afgelei van die Retoromaanse naam van die Inn-rivier, En, letterlik "Tuin van die Inn") is 'n lang uitgestrekte vallei in die Switserse Alpe wat in die suidoostelike kanton Groubunderland geleë is. Die vallei loop saam met die Inn-rivierloop oor 'n lengte van 80 kilometer vanaf sy bron by die Maloja-bergpas in noord-oostelike rigting totdat dit na Oostenryk vloei. Die vallei word onderverdeel in die Bo- en Neder-Engadin.
Die Engadin-vallei, een van die hoogs geleë bewoonde bergvalleie in Europa, word aan alle kante deur hoë bergpieke beskerm en staan dus bekend vir sy sonnige klimaat. Sy natuurskoon en die groot verskeidenheid buitelugaktiwiteite het van die Engadin 'n gewilde toeristetrekpleister gemaak.
Andrei Gromiko
Gromiko se politieke loopbaan het in 1939 begin met sy diens by die People's Commissariat for Foreign Affairs (hernoem in 1946 tot Ministerie van Buitelandse Sake). Hy word in 1943 die Sowjet-ambassadeur in die Verenigde State, en verlaat daardie pos in 1946 om die Sowjet-permanente verteenwoordiger by die Verenigde Nasies te word. Na sy terugkeer na die Sowjetunie word hy 'n adjunkminister van buitelandse sake en later die eerste adjunkminister van buitelandse sake. In 1952 word hy die Sowjet-ambassadeur in die Verenigde Koninkryk.
Tydens sy ampstermyn as Minister van Buitelandse Sake van die Sowjetunie was Gromiko direk betrokke by die Kubaanse missielkrisis en het hy gehelp om 'n vredesverdrag te onderhandel wat die Indo-Pakistanse oorlog in 1965 beëindig het. Onder leiding van Leonid Brezjnef het hy 'n sentrale rol gespeel in die vestiging van detente met die Verenigde State deur middel van sy onderhandeling oor die ABM-verdrag, die verdrag van die verbod op kerntoetse, en onder andere SALT I & II. Nadat Brezjnef in 1975 'n beroerte gehad het en sy vermoë om te regeer verswak het, het Gromiko 'n troika gevorm met die KGB-voorsitter Joeri Andropof en die minister van verdediging Dmitri Oestinof wat die Sowjet-beleidmag gedurende die laaste jare van Brezjnef se bewind oorheers het. Voortaan het Gromiko se konserwatisme en pessimistiese siening van die Sowjet-diplomasie teenoor die Weste gedikteer tot die opkoms van Michail Gorbatsjof in 1985.
Na die verkiesing van Gorbatsjof as sekretaris-generaal het Gromiko sy amp as minister van buitelandse sake verloor en is hy aangestel tot die grotendeels seremoniële kantoor van die staatshoof. Daarna het hy in 1988 uit die politieke lewe getree, en die jaar daarna in Moskou oorlede.
Strandspringer
Die Strandspringer (Talorchestia capensis) is 'n amfipood wat aan die hele kuslyn van Suid-Afrika voorkom. Die ongewerwelde diertjie word tot 2 cm lank en is marmerwit. Die laaste drie paar pote is lank en staan sywaarts en die mannetjie het kenmerkend drie groot gryp kloue. Die diertjie leef langs die opdrifsellyn op sandstrande en hulle vreet snags seewier.
Lys van streeksname in Suid-Afrika
Hierdie is 'n lys van streeksname in Suid-Afrika.
Munyatirivier
Die Munyatirivier (Umniatirivier) is 'n rivier in Zimbabwe.
Oorsprong
Hierdie rivier ontspring op 1 400 m bo seevlak in die Daramumbe-bergreeks op 'n waterskeiding 50 km noord van Chivhu in die provinsie Midlands, en 100 km suid van Harare.
Christopher Fulford
Christopher Fulford (gebore 1955) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente A Prayer for the Dying (1987), Scoop (2006), You Will Meet a Tall Dark Stranger (2010), en Stonehearst Asylum (2014).
Munyatirivier
Loop
Die Munyati vloei noordweswaarts, deur die Ngezipark en verby die dorpe Munyati en Sanyati. By die myndorp Copper Queen vloei die Munyati en die Mupfurerivier (Umfulirivier) ineen en staan van daar af stroomafwaarts as die Sanyatirivier (“die rivier van die baie buffels”) bekend en mond uit in die Karibadam. Gesamentlik het die Munyati en die Sanyati 'n lengte van nagenoeg 520 km. Die Mupfure-, Umswewe- en die Sebakweriviere is die grootste sytakke. In die reënseisoen loop die rivierstelsel sterk, maar in die winter is die beddings dikwels droog.
Damme
Die Sanyatirivier se opvanggebied is 44 420 km² groot. In hierdie bekken is verskeie beduidende groot damme:
Waterval
Die Gandavaroyi-waterval (Ganderowe-waterval) is by 17° 17′ suid en 29° 8′ oos in die Sanyatirivier. Dit is in die Gokwe-distrik, suidwes van Karoi in die provinsie Majonaland-Wes.
Kelly LeBrock
Kelly LeBrock (gebore 24 Maart 1960) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Woman in Red (1984), Weird Science (1985), Hard to Kill (1990), en Wrongfully Accused (1998).
Michail Froenze
Michail Wasiljewitsj Froenze (Russies: Михаи́л Васи́льевич Фру́нзе; 2 Februarie 1885 - 31 Oktober 1925) was 'n Bolsjewistiese leier net voor en tydens die Russiese Revolusie van 1917. Froenze is gebore in die hedendaagse Kirgisië en het in die Russiese Burgeroorlog tot die rang van 'n bevelvoerder van die Rooi Leër gevorder. Hy is veral bekend daarvoor dat hy die baron Peter von Wrangel in die Krim verslaan het.
Van 1926 tot 1991 is die hoofstad van die Kirgisiese Sosialistiese Sowjetrepubliek (moderne Bisjkek) tot sy eer genoem.
Geelneusmalmok
Die geelneusmalmok, of geelneusalbatros, is 'n algemene seevoël. Wetenskaplikes is dit tans nie eens of die voël eintlik twee spesies verteenwoordig, die Atlantiese geelneusmalmok (Thalassarche chlororhynchos) en die Indiese geelneusmalmok (Thalassarche carteri), of die tweede 'n subspesie van die eerste is, en of beide dieselfde spesie is nie. Hoe dit ook al sy, geelneusmalmokke kan op eilande en kusgebiede in die Atlantiese en Indiese Oseaan aangetref word.
Die voëls is meer volop langs die ooskus en in die winter volg hulle die sardynskole langs die KwaZulu-Natalse kus.
Hospitaalpark
Hospitaalpark is 'n 85% Blanke voorstad van Bloemfontein in die Vrystaat.
Fidel Pagés
Fidel Pagés Miravé ( Huesca, 26 Januarie 1886 - Madrid, 21 September 1923 ) was 'n Spaanse dokter en militaris wat bekend was vir die ontdekking van epidurale narkose.
Hy beoefen 'n wye verskeidenheid traumatologiese en chirurgiese tegnieke, beide vir oorlogsbeserings en burgerlike doeleindes. Ook dra hy by tot die modernisering van chirurgie in Spanje en neem aktief deel aan die herorganisasie van die Spaanse Militêre Gesondheidstelsel in die 1920's.
As gevolg van sy toevallige vroeë dood het sy baanbrekerswerk in epidurale narkose of metametriese narkose, soos hy dit genoem het, vir baie jare buite die Spaanssprekende lande ongemerk verby gegaan.
Gouestreep-lipvis
Die gouestreep-lipvis (Halichoeres zeylonicus) is 'n vis wat in die westelike Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Goldstripe wrasse.
Identifikasie
Die vis word tot 15 cm lank en het 'n lang, slanke lyf. Volwasse mannetjies is liggroen met 'n sylyn deur die middel asook 'n dun streep onder die basis van die dorsalevin. Daar is ook onreëlmatige pers strepe oor die kop en voorste gedeelte van die lyf. Soms is daar ook geel kolle onder die basis van die pektoralevinne. Tydens die aanvanklike en onvolwasse stadiums en ook by die wyfies het die boonste gedeelte van die lyf 'n pienk skakering en penskant is ligter. Daar is ook 'n breë, heldergeel streep vanaf die oë tot by die stertvinbasis.
Wes-Frankiese Ryk
Die Wes-Frankiese Ryk, Wes-Frankië of Wes-Frankryk (Latyn: Francia Occidentalis) ontstaan in 843, toe die Frankiese Ryk tydens die Verdrag van Verdun in drie dele van ongeveer dieselfde grootte verdeel word tussen die drie seuns van Lodewyk die Vrome. Karel die Kale word hiermee die koning van die westelike deel. Die Wes-Frankiese Ryk vorm sodoende die grondslag van die Koninkryk van Frankryk, wat tot die Franse Rewolusie bestaan het en waaruit die teenswoordige moderne staat van Frankryk ontstaan het. Die Frankiese Ryk is in die jare 887/888 verdeel sodat die deelryk Wes-Frankia onafhanklik geword het. Historici maak reeds vanaf die jaar 987, toe die Karolingiese huis uitgesterf het, melding van "Frankryk".
Marcus Toji
Marcus Toji (gebore 3 November 1984) is 'n Amerikaanse akteur en assistentregisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Little Giants (1994) en in die televisiereekse Movie Surfers (1998), Workaholics (2011), en Patriot (2015).
Wes-Frankiese Ryk
Die Wes-Frankiese Ryk het alle gebiede ten weste van 'n ruwe noord-suid-lyn van Antwerpen oor die stad Mâcon na Nîmes omvat.
Dit sluit die volgende dele in: Akwitanië, (Boergondië), Bretagne, Katalonië, Gascogne, Suid-Gotië, die Graafskap van Toulouse, Vlaandere en die Île-de-France. Frankryk het met die verloop van tyd ooswaars uitgebrei en groot dele van die Middel Frankiese Ryk ingepalm, soos Elsas, Boergondië, Franche-Comté, Rhône-Alpes en Provence. Katalonië het egter reeds vroeg onafhanklik geword. Die ou graafskap van Vlaandere is ingesluk deur die Boergondiese Nederlande en het bestaan uit Kroon-Vlaandere (amptelik Frans) en Ryks-Vlaandere (Duits). In 1529 sorg die Damesvrede van Kamerijk egter daarvoor dat die Franse Koning, Frans I, sy aansprake op Kroon-Vlaandere laat vaar. Hiermee verval die ou Frans/Duitse grens uit die tyd van die Wes-Frankiese Ryk.
Incheon
Incheon (Koreaans: 인천광역시, [intɕʰʌ̹n], letterlik: "vriendelike rivier") is die derde grootste stad naas die hoofstad Seoel en Busan in die noorde van Suid-Korea en is in die weste van die Koreaanse Skiereiland geleë. Die stad het 'n bevolking van 2 954 955 in 2020 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 1 062,63 km².
Die stad is aan die Geelsee geleë en grens in die noorde aan Noord-Korea. Dit is die belangrikste lughawestad van Suid-Korea en huisves die reuse Incheon Internasionale Lughawe, wat die hoofstad Seoel bedien. Die lughawe het 'n gholfbaan, 'n spa, private slaapkamers, ysskaatsbaan, 'n kasino, binnenshuise tuine en 'n museum van die Koreaanse kultuur. Dit was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002 wat Japan en Suid-Korea saam aangebied het.
Os (astrologie)
230px|regs Die Os (牛, niú) is die tweede dier in die twaalfjaarlikse siklus van die Chinese astrologie, volgens die Chinese kalender. Dit hou ook verband met Oos-Asiatiese diereriem- en kalenderstelsels. Die Jaar van die Os word verbind met die Aardse taksimbool 丑.
Dit kan ook as Bees vertaal word; die karakters 牛/丑 verwys na beeste in die algemeen, beide manlik en vroulik.
Beskrywing
Volgens een legende is daar ’n rede vir die volgorde van die twaalf diere in die twaalfjaarsiklus. Daarvolgens is ’n resies oor ’n groot rivier gehou en die volgorde van die diere in die siklus is die volgorde waarin hulle die resies voltooi het. Die os het tweede gekom, net ná die Rot.
Die Chinese tekens word ook die diereriem genoem omdat geglo word ’n mens se persoonlikheid word deur die dier beïnvloed wat oor jou geboortedatum heers. Net so word die jaar waaroor ’n spesifieke dier heers, daardeur gekenmerk. Die invloed is veral sterk by mense wat in die jaar van die dier gebore is.
Dieselfde twaalf diere word gebruik om die siklus van ure in ’n dag te simboliseer – elk word verbind met ’n tydperk van twee uur. Die tydperk van die Os is van 01:00 tot 03:00 – die tyd wanneer osse stadig begin herkou.
Jare en die Vyf Elemente
Mense wat binne dié datums gebore is, is in die Jaar van die Os gebore, met ook die volgende elementêre teken:
Lathan Toland
Lathan Toland (gebore 4 Januarie 1994) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rol in die televisiereeks Becoming Us (2015).
Lourierpark
Lourierpark is 'n hoofsaaklik swart woonbuurt van Bloemfontein in die Vrystaat.
James Baskett
James Baskett (16 Februarie 1904 – 9 Julie 1948) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Harlem Is Heaven (1932), Policy Man (1938), Revenge of the Zombies (1943), en Song of the South (1946).
Ondine (akteur)
Ondine (16 Junie 1937 – 28 April 1989) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Vinyl (1965), Since (1966), **** (1967), en Sugar Cookies (1973).
Umkomaasrivier
Die Umkomaasrivier (uMkhomazirivier, Mkomazi, die Umko) is een van die grootste riviere aan die suidkus van KwaZulu-Natal.
Oorsprong
Die rivier ontspring in die Drakensberge op die grens tussen Suid-Afrika en Lesotho, 3km suidoos van Thabana Ntlenyana, suid van Giant's Castle, en net noord van die Sanipas. Dit is by die Ngaqamdolapas en in die Mkhomazi-wildernisgebied by 29° 28′ suid, 29° 19′ oos en 3000 m bo seespieël.
Katie Leclerc
Katie Leclerc (gebore 6 November 1986) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Big Bang Theory (2007), Community (2009), Switched at Birth (2011), en Confess (2017).
Umkomaasrivier
Loop
Vanaf sy oorsprong in die suidelike Drakensberge na sy mond by Umkomaas is 298 km. Die rivier sak vinnig deur afgeleë en diep klowe en het ‘n algemene vloeirigting van suidoos. Veral in sy bolope is die rivier baie wild. Daar is verskeie stroomversnellings. Dit loop deur die Vergelegen-natuurreservaat, Cobham-staatsbos, verby die Hella-Hella-pas, deur die Soada-natuurreservaat en die Duma Monzi-wildreservaat na Umkomaas, 47 km suidwes van Durban. Daar is geen damme, keerwalle en laagwaterbrûe in die rivier se loop nie. In die winter spoel die mond dikwels toe weens die groot hoeveelheid slik wat die rivier saamsleep see toe weens erosie as gevolg van swak landboumetodes en oorbeweiding. Dorpsaanleg in die Mkomazi-bekken dra verder daartoe by. Vloede weens donderstorms het gelei tot lewensverlies en aansienlike skade aan paaie, brûe, geboue en landerye.
Takriviere
'n Dertigtal riviere voed die Umkomaas. Die beduidendste hiervan is die Elandsrivier, Ixoporivier (Xobho), Lotheni-, Nkhomazame-, Nzinga- en die Nhlaviniriviere.
Dorpies
In die opvanggebied van die rivier is verskeie kleiner vestigings en dorpies. Die bekendstes is Boston, Richmond, Ixopo, Bulwer, Impendle, Nkomazi, Craigieburn, Magabheni en Umkomaas.
Ekonomie
Tot in die 1860’s het die rivier gewemel van die krokodille en seekoeie. Nou word daar op die oewers geboer met suikerriet, katoen en skape. Bloekomplantasies lewer die grondstof vir viskose. Roeitoernooie en vlotresies vind gereeld op die rivier plaas.
Russell Bassett
Russell Bassett (24 Oktober 1845 – 8 Mei 1918) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Such a Little Queen (1914), Nearly a King (1916), en Seven Keys to Baldpate (1917).
Federale Distrik Noord-Kaukasus
Die Federale Distrik Noord-Kaukasus (Russies: Се́веро-Кавка́зский федера́льный о́круг, Sewero-Kafkazski federalni okroeg) is een van die agt federale distrikte van Rusland. Dit is geleë in die verre suidweste van die land, in die Noord-Kaukasus. Dit het op 19 Januarie 2010 uit die Suidelike Federale Distrik ontstaan.
Die sewe federale deelgebiede van die distrik het altesaam 9 428 826 inwoners (volgens die 2010-sensus), wat in ’n gebied van 170 700 km2 woon. Die huidige presidensiële afgevaardigde is Aleksander Chloponin.
Demografie
Sowat ’n derde van die bevolking is etniese Russe (2 854 040 of 30,26%), volgens die 2010-sensus. Die verskeidenheid ander etniese groepe is hoofsaaklik Moslems en dit maak die Noord-Kaukasus die enigste federale distrik met ’n meerderheid Moslems.
Rayno Benjamin
Rayno Benjamin (gebore in Vredenburg, 3 Augustus 1983) is ’n rugbyspeler wat tot 2017 vir die op vleuel gespeel het in die Superrugbyreeks en vir die Vrystaat Cheetahs in die Curriebekerreeks.
Vir die 2018-seisoen keer hy terug na die Boland Kavaliers.
Benjamin het Suid-Afrika van 2006 tot 2009 in Sewesrugby verteenwoordig.
Leslie Fuller
Leslie Fuller (9 Oktober 1888 – 24 April 1948) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Outcast (1934), Strictly Illegal (1935), One Good Turn (1936), en The Middle Watch (1940).
NG gemeente Charl Cilliers
Die NG gemeente Charl Cilliers is ’n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Sinode Hoëveld met sy middelpunt op die dorpie Charl Cilliers, suid van Secunda in Mpumalanga.
Die gemeente is in die jaar 1917 gestig. In sy eerste 35 jaar het hy nie minder nie as sewe predikante gehad. Die eerste leraar wat die gemeente bedien het, was ds. A.G. Driessen (1917–'24). Aanvanklik is die eredienste in 'n ou sinkkerkie gehou, maar met die jare het dit ook finansieel beter gegaan met die gemeente. Die eerste pastorie was ongeveer 'n myl van die kerkie geleë en in die tyd van ds. Driessen is daar dan ook 'n nuwe pastorie gebou.
Sy opvolger, ds. J.J.H. Hattingh, het die gemeente in die jare 1924 tot 1932 bedien. In hierdie tyd het die gemeente ook nog maar finansieel gebukkend gegaan weens die Groot Depressie. Die dorpie is aanvanklik as 'n kerkplaas uitgelê, waarop honderde tente met nagmaaltyd opgeslaan is. Met verloop van tyd het die dorpie egter uitgebrei sodat gemeentelede ook hulle eie dorpshuise begin bou het.
In die tyd van ds. J.C.G. Kotzé (1933–'36) het daar 'n geweldige skudding in die gemeente plaasgevind. Die gemeente het met nuwe ywer begin werk om 'n bestendige godshuis daar te stel. Skaars was die reuse-gebou van meer as 1 000 sitplekke en met 'n toring wat sowat 18 myl ver gesien kon word, voltooi, of die leraar het 'n beroep na Roodepoort aangeneem.
Sy opvolger, ds. B.J.K. Anderssen, het die gemeente in die jare 1937 tot 1941 bedien en hy is opgevolg deur ds. G.J.V. Bell, wat die gemeente tussen die jare 1941 tot 1944 voorgegaan het. Ná hom het ds. J.M. du Toit die gemeente tussen die jare 1944 en 1948 bedien. In sy tyd is die groot kerkterrein beplant en verfraai.
Ds. W.G. Deacon het op 26 Maart 1949 die herderstaf hier opgeneem en in sy tyd het die gemeente, wat hom tot dusver nog steeds met klavierbegeleiding moes behelp, 'n orrel aangeskaf. Iets wat die groei en vooruitgang van die gemeente met die jare baie benadeel het, was die gebrek aan water. Herhaalde pogings om boorgate te sink het maar keer op keer op mislukkings uitgeloop, tot daar eindelik aan die begin van 1951 'n baie sterk water oopgeboor is.
In 1951 skryf die gemeente se medewerker, waarskynlik ds. Deacon, in Ons gemeentelike feesalbum: “Steeds gaan hierdie gemeente voort op die pad van die geloof soos die groot volksheld Charl Cilliers, na wie hierdie gemeente vernoem is, vir hulle die voorbeeld gestel het.”
Weergawebeheerstelsel
'n Weergawebeheerstelsel (Engels: Version Control System) is 'n rekenaarprogram of 'n versameling programme waarmee 'n mens die evolusie van lêers op 'n rekenaar, soos hulle ontwikkel en uitgebrei word, kan beheer.
Weergawebeheerstelsels word algemeen tydens die ontwikkeling van sagteware gebruik, waar die bronkode dan onder weergawebeheer geplaas word. Indien 'n programfout voorkom, kan die bronkode teruggerol word na die vorige weergawe.
Bekende weergawebeheerstelsels
Die bekendste weergawebeheerstelsels is:
Mars-verkenningstuig
Die Mars-verkenningstuig (Engels: Mars Reconnaissance Orbiter) is ’n veeldoelige ruimtetuig wat om die planeet Mars wentel. Dit is op 12 Augustus 2005 gelanseer en het op 10 Maart 2006 om Mars begin wentel.
Bulbinella triquetra
Bulbinella triquetra is 'n katstert wat hoort tot die aalwynfamilie Asphodelaceae. Die plant is endemies aan die Noord- en Wes-Kaap. Die blomme is geel.
Tex Fuller
Tex Fuller (gebore 11 Desember 1925) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Brazil (1985) en Willow (1988), en in die televisiereekse The Avengers (1961) en Blake's 7 (1978).
Rederijker
Rederijkerkamers, of in Afrikaans, Kamers van Retoriek, was dramagenootskappe wat aktief was in die Lae Lande. Hul lede is Rederijkers (enkelvoud Rederijker) genoem, uit die Franse woord "rhétoricien", en was tydens die 15de- en 16de eeu veral geïnteresseerd in dramas en lirieke. Hierdie genootskappe het was ten nouste verbind met plaaslike burgerlike leiers, en die toneelstukke wat in die openbaar uitgevoer was het 'n vorm van openbare betrekkinge vir die betrokke stad uitgemaak.
Geskiedenis
Die eerste rederijkerkamers is rondom die 15de eeu in Vlaandere gestig; hulle het later in Holland gevestig geraak en gefloreer, waar hulle 'n belangrike deel van die literêre toneel in die Nederlandse Goue Eeu was, en geëksperimenteer het met poëtiese vorm en struktuur. Die meeste Nederlandse stede het 'n rederijkerkamer geborg. Baie stede het tewens meer as een gehad wat tydens wedstryde of toernooie met mekaar meegeding het om pryse. Die gebou wat tans die Frans Hals Museum huisves is gebou met die opbrengste van 'n toernooi waarin rederijkerkamers van oor die hele land deelgeneem het. Die Haarlemse genootskap Trou moet Blycken beskik nog oor verskeie van die blazoens wat dit gehou het as gasheer van die toernooi. Aan die begin van die 16de eeu het Antwerpen drie rederijker-genootskappe gehad, die "Violieren", die "De Olijftak", en die "Goudbloem", terwyl Brussel en Gent elk oor vier rederijker-genootskappe beskik het.
'n Belangrike rederikerkamer in Nederland was "De Egelantier" in Amsterdam: Coster, Bredero, Hooft en Roemer Visscher was almal lede van hierdie genootskap. Tydens die Protestantse Hervorming het die genootskap saamgestaan met die hervormers teen die stadsregering en gefloreer, ondanks die feit dat hulle baie min geld van amptelike bronne ontvang het.
Omdat baie van die rederijkers per definisie amateurs was, was die literêre kwaliteit van hul werk dikwels redelik verdag, en in die 18de eeu is daar met minagting van sommige rederijkerkamers gepraat. Een werk van literêr-historiese belang wat van die Rederijkers afkomstig is, is die toneelstuk Elckerlijc ("Everyman").
Teen die 17de eeu het baie kamers die dienste van semi-professionele akteurs genaamd personagiën geniet wat nie ledegeld betaal het nie, en in ruil vir gratis kos en (wat na repetisies en optredes voorsien is) en vir vrystelling van ander burgerlike verpligtinge gewerk het.
Maatskaplike funksies
Afgesien van die aanbied van vermaak (voordragte, toneelstukke en opvoerings) tydens openbare feeste en die behoud en uitbou van letterkundige kontak tussen stede, het die rederijkerkamers baie van die tipiese maatskaplike funksies gehad van 'n gilde, soos die bywoning van lede se begrafnisse, die hou van insamelings vir siek of verarmde lede en die gee van trougeskenke vir lede wat op trou staan.
Mvotirivier
Die Mvotirivier (Umvotirivier) is 'n rivier aan die Dolfynkus van KwaZulu-Natal.
Die rivier ontspring aan die oostekant van die Karkloof-natuurreservaat naby Mount Gibbon en ten suide van Greytown. Dit vloei van wes na oos, deur die Umvoti-natuurreservaat en die Mvoti-moeras. Na 197 km mond die Mvoti 60 km noord van Durban en net suid van die vakansieoord Blythedale by 29° 24′ suid en 32° 20′ oos in die Indiese Oseaan uit.
Die enigste beduidende sytak is die Hlimbitwarivier wat ontspring net suid van Kranskop. In die Lilanirivier, 'n westelike sytak van die Hlimbitwa, is die KwaZulu-warmbron.
Die Mvoti-bekken beslaan nagenoeg 2 800 km² en die afloopwater word intensief benut vir besproeiing, in die nywerheid en vir huishoudelike doeleindes. Helaas is die rivier 'n slagoffer van ernstige besoedeling. In die verlede was die riviervallei bekend om sy ryk voëllewe.
Savanne-olifant
Die savanne-olifant (Loxodonta africana) is die swaarste en die tweede hoogste landdier ter wêreld. Dit is die bekendste van die twee Afrika-olifante. Die ander is die Afrika-woudolifant (Loxodonta cyclotis), wat oorspronklik as 'n subspesie van dié olifant beskou is, maar tans oorwegend as 'n aparte spesie erken word.
Identifikasie
'n Volwasse olifant het 'n gemiddelde hoogte van 300 tot 340 cm en 'n massa van tussen 6000 en 7000 kg. Die omtrek van die voorpoot kan verdubbel word om 'n benaderde aanduiding van die dier se hoogte te gee. Olifante hou egter nooit op groei nie en 'n manlike dier kan tot 450 cm hoog word. Die vroulike diere (koeie) is kleiner as die bulle en kan 'n maksimum van 300 cm bereik. Die savanne-olifant het 'n grys vel wat met swarte hare bedek is, maar verdwyn soos die olifant ouer word en volwassenes is meestal haarloos. Die vel is tussen 2 en 4 cm dik, maar vlieë, muskiete en ander parasiete kan steeds daardeur deurdring.
Hulle enorme ore is ongeveer 120 tot 125 cm in deursnee. Behalwe vir sy grootte, is die olifant ook bekend vir sy ongewone neus: 'n lang, beenlose slurp van ongeveer 150 cm. Die slurp weeg omtrent 135 kg en het twee vingeragtige punte aan die einde wat só behendig is dat dit 'n grashalm kan optel. 'n Olifant se slurp is ook baie sterk: dit kan ongeveer 250 tot 275 kg optel. Savanne-olifante het ses tande: vier kiestande en twee snytande. Tydens die olifant se leeftyd word sy kiestande drie keer vervang, namate die ouer stel deurgeslyt word. Die twee snytande ontwikkel tot die twee kenmerkende "olifanttande", wat ongeveer 245 tot 250 cm lank is en ongeveer 60 kg elk weeg.
Die savanne-olifant het 'n loopspoed van 10 km/h, maar wanneer hy begin storm kan hy 'n spoed van 40 km/h bereik.
Habitat en verspreiding
Vroeër was savanne-olifante deur die hele Afrika versprei, behalwe vir die droogste dele van die Sahara en die reënwoudgordel van Wes- en Sentraal-Afrika. Teenswoordig is hulle in Noord-Afrika uitgestorwe en word hulle slegs in 'n handjievol plekke in Suid- en Wes-Afrika aangetref. Stropers en die vernietiging van hul habitat het 'n aansienlike daling in die bevolkingsgetalle beteken en die diere is nou beperk tot nasionale parke en wildreservate. Die olifant word meestal in grasvlaktes en savannes aangetref.
Dieet
Olifante is herbivore en verkry die nodige voedingstowwe van blare, wortels, bas, grasse en vrugte. Hulle verorber elke dag tussen 100 en 300 kg voedsel en drink tot 190 l water. Hulle sal slegs moerasplante eet wanneer daar geen ander uitweg is nie, siende dat hierdie soort plante die minimum voedingstowwe bevat. Dié plante is wel sagter as die ander soorte en ou, sterwende olifante word dikwels in moerasgebiede gevind aangesien hulle minder tande het en dié plante dus makliker kan kou.
Voortplanting en lewensduur
Paring kan enige tyd van die jaar plaasvind, wanneer die koei op hitte is. Sy is telkens 22 maande dragtig waarna een kalfie gebore word (tweelinge kom seldsaam voor). Die kalfie weeg tussen 120 en 130 kg met geboorte. Kalfies is in staat om 'n kort tydjie na geboorte reeds te sien, ruik en loop. Die koei se spene is tussen haar voorbene geleë en die kalfie soog aan haar met sy bek, maar gebruik sy slurp om water te suip. Die kalfies soog soms ook aan wyfies wat aan hul moeder verwant is. Die koeie gee elke vier tot nege jaar geboorte. Die bulle is konstant op soek na nuwe maats en bly slegs 'n paar weke by die koei en haar trop. Die trop bestaan uit verwante koeie en jong bulletjies wat almal help om na die kalfies om te sien. Puberteit begin tussen 10 en 13 jaar; op hierdie ouderdom verlaat die jong bulle die trop op soek na paringsmaats, maar 'n olifant se dogters sal hul hele lewe in die trop van hul moeder deurbring.
Kapichira-waterval
Die Kapichira-waterval is in die Shirerivier in Malawi.
Savanne-olifant
Voortplanting en lewensduur
'n Savanne-olifant het 'n moontlike lewensduur van tussen 65 en 70 jaar: dit is een van die langste lewensdure van al die soogdiere. 'n Benaderde ouderdom kan geskat word deur 'n olifant se hoogte met dié van die stammoeder te vergelyk of die snytande te meet. Ander, meer ingewikkelde metodes, sluit die weeg van die dier se ooglens in, maar dit kan slegs uitgevoer word kort na 'n olifant se dood. Ouer olifante het hol wange en oë en hulle ore is meer na die kop toe gevou.
Kapichira-waterval
Ligging
Hierdie waterval in die Majete-wildernisgebied is 19 km noord van Chikwawa en suidwes van Blantyre. Dit lê 200 m bo seespieël en by die koördinate 15° 54′  2.1″  suid en 34°  45′  3.12″  oos.
Savanne-olifant
Voortplanting en lewensduur
Die oorgrote meerderheid olifante sterf as gevolg van stroping, maar 'n olifant kan ook vrek wanneer dit van 'n hoogte val of 'n geveg met 'n ander olifant verloor. Hulle is ook vatbaar vir 'n aantal siektes, soos artritis (gewrigsontsteking), tering of bloedsiektes soos septisemie (bloedvergiftiging).
Wetenskaplike klassifisering
Vroeër was die bos- of woudolifant (Loxodonta cyclotis) saam met die savanne-olifant as subspesies van Loxodonta africana beskou (as Loxodonta africana cyclotis en Loxodonta africana africana, respektiewelik). Onlangse genetiese ondersoek het egter bewyse gelewer wat daarop dui dat dié twee olifante verskillende spesies is wat reeds die afgelope 2,5 miljoen jaar onafhanklik ontwikkel. Die genetiese ondersoek ondersteun die bestaande redes vir die skeiding van dié twee spesies, naamlik die aansienlike morfologiese en gedragsverskille.
Kapichira-waterval
Waterval
Die Kapichira-val is stroomaf die laaste groot waterval in die Shiré-rivier. 'n Twee honderd meter oos van die waterval is 'n reuse-hidroëlektrisiteitssentrale. David Livingstone en sy geselskap het in 1859 tot hier gevorder. Hul medereisiger Richard Thornton se graf is nog by Maganga te sien. Toeriste besoek die omgewing vir die besondere natuurskoon.