cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lebombo
Lebombo is die grootste grenspos tussen Suid-Afrika en Mosambiek. Die grenspos is oop tussen 06:00 en middernag. Die N4 nasionale pad eindig hier. Aan die Mosambiek kant staan die grenspos bekend as Ressano Garcia. Komatipoort lê net wes van Lebombo.
James Anderson (rolprentvervaardiger)
James Anderson (6 November 1902 – 26 November 1960) was 'n Amerikaanse assistentregisseur en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Love Affair (1939), My Favorite Wife (1940), Once Upon a Honeymoon (1942), en Mad at the World (1955).
SC Fortuna Keulen
Die klub is op 21 Februarie 1948 gevorm met die samesmelting van Victoria 1911 Keulen, Bayenthaler SV (1920) en Sparkassen-Verein 1927 Keulen as SV 1927 Keulen. Die drie klubs is almal aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog deur die Geallieerdes ontbind. Bayenthaler het een seisoen (1943/44) op die hoogste vlak deurgebring in die Gauliga Keulen-Aken, terwyl Victoria 1911 Keulen in 1943 hierdie Gauliga gewen het en die kwarteindstryd van die uitspeelwedstryde om die Duitse titel gehaal het. Die klub het in 1976 met FC Alter Markt Keulen saamgesmelt en die huidige naam aangeneem.
In 1967 het die sakeman Jean Löring die hoofborg en klubpresident geword. Fortuna was onder sy leiding 'n baie suksesvolle tweedeligaklub, wat ook een seisoen (1973/74) in die Bundesliga deurgebring het. Die klub hou tans (status 2007) steeds die rekord as die klub wat die meeste seisoene nόg in die 2. Bundesliga deurgebring het, naamlik 26. In 1986 het die klub weer promosie na die Bundesliga met 'n haarbreedte gemis toe daar in 'n reeks uitspeelwedstryde teen BV Borussia Dortmund verloor is.
Behalwe die seisoen in die Bundesliga, was die klub se grootste prestasie om die eindstryd van die DFB-Pokal in 1983 te haal deur agtereenvolgens met 3 Bundesligaspanne af te reken, onder andere 'n 5-0 oorwinning teen BV Borussia Dortmund in die halfeindstryd. In die eindstryd was die span ongelukkig om op die ou end met 0-1 teen hulle stadsgenote 1. FC Keulen die knie te buig, na 'n doel laat in die wedstryd.
Guido Cavalcanti
Nalatenskap
Cavalcanti word beskou as een van die beste Italiaanse digters, en is bekend as Dante se rolmodel.
Lesji
’n Lesji of lisowik (Russies: леший; Oekraïens: лісовик) is in die Slawiese mitologie ’n woudgees wat wilde diere en die woude beskerm.
Beskrywing
’n Lesji maak gewoonlik sy verskyning in die vorm van ’n lang man, maar kan net sowel die vorm van ’n grashalm of hoë boom aanneem. Hulle hare en baard is van lewende gras en hulle word soms voorgestel met ’n stert, hoewe en horings. Hulle vel is bleekwit en kontrasteer met hulle heldergroen oë. Hulle word soms beskou as duiwels. ’n Lesji het ’n nou band met die wolf en word soms ook saam met bere gesien. Hy dra ’n knuppel om te wys hy is die baas van die woud.
Vermoëns
’n Lesji kan die vorm van enige plant of dier aanneem. As hy ’n mens is, lyk hy soos ’n gewone boer, behalwe dat sy oë gloei en hy sy skoene agterstevoor aanhet. In sommige verhale verskyn hy aan besoekers as ’n groot, pratende sampioen. Hy kan ook sy grootte verander, van dié van ’n grashalm as hy in die veld is tot dié van die hoogste boom as hy in die woud is.
As ’n mens met ’n lesji kan vriende maak, sal hy jou die geheime van die toorkuns leer. Boere en veewagters gaan dikwels ooreenkomste met hulle aan om hul diere en gewasse te beskerm.
Lesji's kan kwaad doen, soos om boere te laat verdwaal, hulle siek te maak of hulle dood te kielie. Hulle kan ook houtkappers se byle wegsteek. Soms verwyder hulle padtekens en maak die stemme van bekendes na, en lok mense so na hulle grot waar hulle hulle kielie. Lesji's is nie altyd sleg nie – hoewel hulle daarvan hou om mense te mislei en jong vroue te ontvoer, sorg hulle ook dat vee nie ver wegdwaal nie.
Volgens die Poolse mitologie hou lesji's daarvan om in die vorm van ’n uil in ’n droë boom te sit en boere het dus nie bome afgekap waarin ’n uil sit nie. Die Russe het weer geglo lesji's sit in uithollings in bome.
Name en etimologie
thumb|230px|’n Tekening deur Iwan Jizjakewitsj, in die tydskrif Niwa (1904).
Die lesji is onder ’n verskeidenheid name en spellings bekend, insluitende die volgende:
Bekendste naamvariasies:
thumb|230px|Tuiste van die lesji. Feëwoud met sonsondergang, deur [[Iwan Bilibin (1906).]]
Eufemistiese titels:
Dorothea Möller-Malan
duimnael|regs|200px|Dorothea Möller-Malan.
Dorothea Catherina Stoffelina Möller (Winburg, Oranje-Vrystaat, 28 Julie 1898 – onbekend) was ’n sendingwerker en skrywer.
Dorothea Möller het haar opleiding as sendingwerkster aan die Hugenote-seminarie op Wellington ontvang en in die huwelik getree met die onderwyser W.D. Malan. Saam met hulle toegewyde sendingwerk in Kenia, Natal en Noord-Transvaal gedoen. Vanaf 1938 het sy ’n groot aantal artikels en sketse vir tydskrifte geskryf. Haar eerste roman, Hes, het in 1945 verskyn. Die opvolg, Hes se oorwinning, het sy opgedra aan die jong Afrikanerdogter wat haar brood in die sweet van haar aanskyn moes verdien. Möller-Malan het haar as skrywer daarop toegelê om die lewe soos sy dit ken, getrou weer te gee. Mettertyd het uit haar pen ’n reeks publikasies verskyn, veral avontuurverhale, uit die Tweede Vryheidsoorlog, met die plaaslewe as agtergrond.
Mantan Moreland
Mantan Moreland (3 September 1902 – 28 September 1973) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Charlie Chan in the Secret Service (1944), The Scarlet Clue (1945), The Shanghai Cobra (1945), en Dark Alibi (1946).
Sadie Katz
Sadie Katz (gebore 13 Oktober 1978) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Wrong Turn 6: Last Resort (2014), Blood Feast (2016), Party Bus to Hell (2017), en The Bill Murray Experience (2017).
Verskietende ster
Verskietende ster is ’n Afrikaanse rolprent wat op 22 April 2016 vrygestel is. Die storie is deur Stefan Enslin geskryf. Darrel Roodt het die regie behartig.
Genre
Die rolprent is 'n drama-kunsfliek. Dit het 'n ouderdomsperk van 10–12 jaar (ouerleiding word aanbeveel).
Storie
Sy pa, Tomas Schuman, is die eienaar van 'n familiebesigheid wat hy teen sy wil oorgeneem het en, net soos Phillip, is hy ook gebore met 'n talent vir musiek.
Phillip word raakgesien deur die nuwe musiekvakadviseur en word kort voor lank teen Tomas se wil vir ekstra klavierlesse genooi. Max probeer sorg dat Phillip se talent nie verlore gaan nie, al beteken dit ook om die reëls te breek.
Knipmes
'n Knipmes is 'n spesiale soort draagbare mes, met een of meer lemme wat binne die handvatsel toevou, en wat dan nog steeds in 'n sak pas.
Die normale lemlengte is 5 tot 10 cm (2 tot 4 duim). Knipmesse is veelsydige gereedskap, en kan vir amper enigiets gebruik word van die oopmaak van 'n koevert, om tou of lyn te sny, biltong te kerf, vars vrugte af te skil of selfs vir selfverdediging.
Christopher Stanley
Christopher Stanley (* Desember 1965) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Argo (2012) en Zero Dark Thirty (2012), en in die televisiereekse Mad Men (2007) en Match (2014).
Jean-Paul Comart
Jean-Paul Comart (gebore 23 September 1953) is 'n Belgiese akteur, regisseur, en skrywer.
Wiktor Wekselberg
Wiktor Feliksowitsj Wekselberg (Russies: Виктор Феликсович Вексельберг, Oekraïens: Віктор Феліксович Вексельберг; geb. 14 April 1957) is ’n Russiese sakeman wat in Oekraïne gebore is. Hy is die eienaar en voorsitter van die Renowa-groep, ’n groot Russiese konglomeraat. Volgens Forbes word sy fortuin op $13,6 miljard geraam, wat hom die vierde rykste persoon in Rusland maak (soos op 4 Augustus 2015).
Wekselberg is na aan die Moskouse Kremlin en lei projekte om die Russiese ekonomie te moderniseer.
Vroeë lewe en opvoeding
Wekselberg is in 1957 in Drohobitsj in die Oekraïense SSR gebore as die seun van ’n Oekraïens-Joodse pa en ’n Russiese ma. In 1979 het hy sy studies voltooi aan die Moskouse Vervoeringenieursinstituut. Daarna het hy as ingenieur en navorsingsbestuurder by ’n pompvervaardiger in staatsbesit gewerk. 292px|duimnael|Wekselberg doen ’n voorlegging by die Skolkowo-instituut van Wetenskap en Tegnologie.
Loopbaan
In 2003 het Renowa, Access Industries van Blawatnik en die Alfa-groep (wat deur Michail Fridman, German Khan en Aleksei Koezmitjof besit is) ’n strategiese vennootskap aangekondig om hul oliebates gesamentlik in Oekraïne en Rusland te hou, en daarvoor het hulle die AAR-konsortium gestig. In dieselfde jaar het AAR met British Petroleum se Russiese oliebates saamgesmelt in ’n 50-50-onderneming met die naam TNK-BP; dit was die grootste privaat transaksie in Rusland se geskiedenis. As voorsitter van die uitvoerende raad van TNK het Wekselberg ’n sleutelrol gespeel in die beklinking van die transaksie.
Wekselberg is tans besig met ’n groot herstrukturering van sy bates: die verdeling van eiendom saam met sy vennoot Blawatnik, die samesmelting van Renowa se aluminiumbates met dié van Oleg Deripaska en die integrasie van verskeie elektrisiteits- en telekommunikasiebeleggings.
Kunsversameling
In Februarie 2004 het Wekselberg nege Fabergé-eiers van die Forbes-familie in New York gekoop. Hy is die persoon wat die meeste Fabergé-eiers in die wêreld besit – altesaam 15 (nege keiserlike eiers, twee Kelch-eiers en vier ander). In ’n dokumentêr van 2013 het Wekselberg onthul hy het net meer as $100 miljoen vir die nege keiserlike eiers betaal. Hy het beweer hy het nooit die eiers in sy huis uitgestal nie, maar hulle gekoop omdat hulle belangrik vir die Russiese geskiedenis en kultuur is. Hy het ook planne bekend gemaak om ’n museum te open om die eiers in sy versameling uit te stal. Die uiteinde was die Fabergé-museum in Sint Petersburg, wat op 19 November 2013 amptelik geopen is.
Wekselberg het ook in 2005 altesaam £1,7 miljoen op ’n veiling van Christie's betaal vir Odalisque, ’n naakstudie wat na bewering die werk is van die Russiese kunstenaar Boris Koestodijef. Kort daarna het deskundiges begin twyfel aan die egtheid van die skildery. Hulle het beweer Koestodijef se handtekening wat van 1919 dateer, is in ’n verfstof met ’n aluminiumbasis aangebring wat eers ná die kunstenaar se dood beskikbaar was. Wekselberg het Christie's gedagvaar en die regter het in Julie 2012 beslis hy was geregtig daarop om sy geld terug te kry; Christie's moes boonop die regskoste van sowat £1 miljoen betaal.
Pous Innocentius XI
Innocentius XI was die 240ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1676 tot 1689. Hy is veral bekend weens sy asketiese lewe, die stryd teen die Turke en sy struwelinge met die Franse koning Lodewyk XIV.
Biografie
Pous Innocentius XI is gebore as Benedetto Odescalchi op 16 Mei 1611 in Como, Italië. Sy pa was Livio Odescalchi 'n edelman van Como en sy ma was Paola Castelli Giovannelli van Gandino. Sy pa is oorlede in 1626 en Benedetto het begin studeer in die geesteswetenskappe by die Jesuïte in Como en later in Genua. Die Odescalchi's was entrepreneurs. In 1619 begin Benedetto se broer saam met drie van sy ooms 'n bank wat gou uitgroei tot 'n belangrike finansier. In 1626 begin Benedetto ook vir die bank werk en doen besigheid met die vernaamste Europese stede soos Neurenburg, Milaan, Krakau en Rome. Iewers tussen 1632 en 1636 gaan Benedetto eers na Rome en dan na Napels waar hy publieke reg studeer. Op 15 Mei 1640 word hy apostoliese protonotarius en later president van die Apostoliese Kamer. Op 6 Maart 1645 stel Pous Innocentius X hom aan as kardinaal-diaken van Santi Cosma e Damiano. Die pous stuur hom as legaat na Ferrara. Op 4 April 1650 word Odescalchi biskop van Novara en op 21 April 1659 kardinaal-priester van San Onofrio. Hy word camerlengo van die kollege van kardinale op 12 Januarie 1660. Op 21 September 1676 volg hy Pous Clemens X op en word gekroon op 4 Oktober 1676 deur kardinaal Francesco Maidalchini. Hy regeer tot sy dood op 12 Augustus 1689 en word opgevolg deur Pous Alexander VIII. Die naam ‘Innocentius’ beteken 'onskuldige'.
Pontifikaat
Odescalchi was reeds 'n sterk pouslike kandidaat met die dood van Pous Clemens IX maar die Franse het hulle veto teen hom gebruik. Met die dood van Pous Clemens X wou die Franse weer so maak, maar die oortuiging van die ander kardinale en die volk van Rome het daartoe gelei dat die Franse kardinale teësinnig ingestem het dat Odescalchi pous word. Hy word op 12 September 1676 verkies en neem die naam Innocentius XI aan.
Hervorming van die administrasie van die Vatikaan
Onmiddellik na sy kroning begin Innocentius om die uitgawes van die kurie te besnoei. Hy het ook streng reëls teen nepotisme afgekondig. Hy het self spaarsamig gelewe en die kardinale aangespoor om sy voorbeeld te volg. Hy het die begrotingstekort van 170 000 scudi teruggebring na 'n klein oorskot. Hy het sowel die geestelikes as die leke opgeroep tot 'n hoë morele lewensstandaard. Op 12 Februarie 1679 het hy die teaters in Rome gesluit omdat hulle sentrums van immoraliteit geword het. Op 2 Maart 1679 veroordeel hy die 65 stellings van die Jesuïtiese kasuïste (wat reeds deur Pascal verwerp is), in die bul "Sanctissimus Dominus". Hy het veral te velde getrek teen die "stricte mentalis" (heimlike voorbehoud) wat kullery sonder spesifieke leuens goedgekeur het.
Op 20 November 1687 publiseer hy die bul "Coelestis Pastor" waarin die stellings van Miguel de Molinos as kettery en godslasterlik beskryf word.
Joodse sake
Innocentius was baie sensitief teenoor die Jode in die Kerklike Staat. In 1685 dwing hy Venesië om Joodse gevangenes van Francesco Morisini vry te laat. Hy het ook gedwonge doop ontmoedige hoewel hy nie praktyk heeltemal kon uitroei nie. Op 30 Oktober 1682 het hy egter 'n edik uitgevaardig waarin die Jode van Rome verbied is om geld uit te leen. Dit sou sy eie familie-bank ten goede gekom. Die toepassing van die edik is twee keer uitgestel.
Buitelandse sake
Pous Innocentius was 'n entoesiastiese ondersteuner van die Heilige Liga. Op 31 Maart 1683 slaag hy daarin om die Poolse koning Jan Sobieski en die Duitse keiser Leopold I in 'n verdedigingsverdrag saam te bind. Op 12 September 1683 slaag hulle daarin om Wene te ontset van die Turke. Innocentius het Oostenryk en Hongarye se oorlog teen die Turke met miljoene scudi gesteun en geleef om die ontsetting van Belgrado op 6 September 1688 te beleef.
Die Franse koning Lodewyk XIV het met die pous gebots oor die hegemonie oor die kerk in Frankryk. In 1673 brei die koning sy heerskappy oor die kerk uit na Languedoc, Guyenne, die Provence en Dauphiné. Alle pogings van Innocentius om Lodewyk van sy beleid te laat afsien was vrugteloos. Op 19 Maart 1682 laat die koning die Franse geestelikes die vier artikels van die Galliese Vryhede aanvaar. Op 11 April 1682 annuleer die pous die artikels en wyer erkenning aan al die biskoplike kandidate wat daaraan deelgeneem het. Die koning het die pous probeer paai deur die herroeping van die Edik van Nantes op 22 Oktober 1685 en die vervolging van Hugenote. Die pous was egter nie daarmee gedien nie en het steeds sy erkenning van die Franse biskoplike kandidate weerhou.
Innocentius het op 7 Mei 1685 die Franse koning verder die josie in gemaak deur die asielreg van die Franse ambassade in Rome op te hef. Hy het die nuwe Franse ambassadeur, die markies de Lavardin, laat weet dat hy nie erken sou word as hy nie die asielreg opgee nie. Lavardin het egter in November 1687 met 'n leër van 800 man Rome binnegetrek. Die pous het toe op 24 Desember 1687 die kerk van Sint Lodewyk, waar die ambassadeur die dienste bygewoon het, onder interdik geplaas.
In 1688 ontvang Innocentius 'n diplomatieke afvaardiging van Narai, die koning van Siam. Die afvaardiging onder leiding van Vader Guy Tachard en Ok-khun Chamnan begin diplomatieke betrekkinge met die Vatikaan en Frankryk.
Dood en saligverklaring
Innocentius XI sterf op 12 Augustus 1689 na 'n lang siekte. Sy liggaam is begrawe in 'n tombe in die Vatikaan saam met Pous Pius X en Pous Johannes XXIII. Sy monument in die Sint Pieterskerk is ontwerp en gebeeldhou deur Pierre-Ėtienne Monnot.
Saligverklarings
2 Julie 1679 – Turibius van Mogroveio
Sapindaceae
Sapindaceae is die lietsjie-familie wat hoort tot die orde Sapindales. Die familie bestaan wêreldwyd uit meer as 2000 spesies waarvan 30 in Suider-Afrika voorkom en almal is bome.
Kya Rosa
Hierdie laat-Victoriaanse huis by die hoofingang van die Universiteit van Pretoria het ’n kleurvolle geskiedenis. Die oorspronklike huis is in 1895 in Skinnerstraat gebou en het aan Leo Weinthal, eienaar van The Press (die voorloper van die Pretoria News) behoort. Die huis is na sy vrou, Rosa, vernoem en die woord ‘Kya’ is die isiZoeloe vir ‘huis’. Dit was later die eerste gebou van die destydse Transvaal Universiteitskollege (TUK) – die voorloper van die Universiteit van Pretoria – maar teen 1915 was dit nie meer in gebruik nie. In 1980 het die Universiteit opdrag gegee dat ’n replika van die huis opgerig word waar dit vandag staan – by die Roperstraat-ingang na die Universiteit. Konstruksiewerk het in 1983 begin, onder leiding van die argitek Albrecht Holm, ’n alumnus van UP. Noukeurige afmetings is van die oorspronklike huis geneem en ou foto’s is nagegaan om te verseker dat die eindproduk so na as moontlik aan die oorspronklike lyk. Verskeie van die oorspronklike Victoriaanse toebehore is in die rekonstruksie gebruik. Kya Rosa huisves tans TuksAlumni, die Alumni kantoor en ’n klein konferensie- en vermaaklikheidsentrum. Die huis is op 25 Oktober 1985 amptelik deur dr Anton Rupert geopen.
Administrasiegebou UP
Die Administrasiegebou op die Universiteit van Pretoria se Hatfieldkampus is deur UP-alumnus Brian Sandrock ontwerp. Hierdie treffende driehoek-gebaseerde gebou is in 1968 voltooi. Teen 1973 was bykomende kantoorruimte benodig en Sandrock het opdrag gekry om ’n vleuel aan die oostekant van die gebou te ontwerp. Konstruksie van die vleuel het in 1979 begin en is in 1986 voltooi.
Die gebou dra kenmerke van Neo-Brutalisme en is in die vorm van ’n skip – vandaar die studentebenaming van Die Skip. Die noordwestelike fasade van die gebou het 'n ingewikkelde muurreliëf wat tekstuur aan die betonmuur verleen. Sandrock het opgemerk dat daar geen simbolisme in dié ontwerp was nie, maar dat dit slegs die resultaat van sy gewerskaf met gebrande gips was, terwyl hy laatnag aan die model van die gebou gewerk het.
Sapindaceae
Kenmerke
Die bekendste lid van die familie is die lietsjie (Litchi chinesis) wat uit China ingevoer is en vir sy vrugte gekweek word. Hierdie familie se genera verskil baie met betrekking tot blomme, vrugte en blare.
Boomspesies
Van die Suid-Afrikaanse spesies is:
Pous Innocentius XI
Die kollege van kardinale
Pous Innocentius het 43 nuwe kardinale aangestel in twee konsistories.
Verering
Pous Innocentius XI word as salige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk. Sy feesdag is op 12 Augustus. Hy is salig verklaar deur Pous Pius XII op 7 Oktober 1956.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Opvolging
Basis URL: en:Pope Innocent XI
Noordoewer
Noordoewer is die grenspos tussen Suid-Afrika en Namibië by die Oranjerivier in Namibië. Die grenspos word 24 uur per dag beman. Vioolsdrif is die grenspos aan die Suid-Afrikaanse kant. Die B1-hoofweg begin/eindig hier.
James Anderson (Amerikaanse akteur)
James Anderson (13 Julie 1921 – 14 September 1969) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente To Kill a Mockingbird (1962), Take the Money and Run (1969), en Little Big Man (1970), en in die televisiereeks Rawhide (1959).
Tom Conway
Tom Conway (15 September 1904 – 22 April 1967) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Cat People (1942), The Falcon Strikes Back (1943), I Walked with a Zombie (1943), en The Seventh Victim (1943).
Jean-Luc Couchard
Jean-Luc Couchard (gebore 14 Julie 1969) is 'n Belgiese akteur, regisseur, en skrywer.
Breëbalk-vuurvis
Die Breëbalk-vuurvis (Pterois antennata) is 'n vis wat voorkom in die Indiese – Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika vanaf Oman tot by Park Rynie. Die onvolwasse vissies is al opgemerk in die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die Antenna firefish.
Voorkoms
Die vis is rooierig van kleur met breë vertikale strepe oor die lyf en kop. Die dorsale vin bestaan uit 12 afsonderlike strale, waarvan die langste langer as die liggaam is. Die pektorale vinne het 16 – 17 lang strale terwyl daar tentakels bokant die oë groei – wat herinner aan die antennes van insekte. Die vis word 20 cm lank. Daar is ook gifbuise in die dorsale-, anale- en bekkenvinne.
Sylvia Kauders
Sylvia Kauders (1 Desember 1921 – 5 Mei 2016) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Witness (1985), Predator 2 (1990), The Wrestler (2008), en Man on a Ledge (2012).
Geesteswetenskappegebou UP
Die Fakulteit Geesteswetenskap het in 1977 ’n permanente tuiste gevind toe dié indrukwekkende gebou, ontwerp deur alumnus Brian Sandrock, ingewy is. Die gebou is as ’n unieke wyebeenkonstruksie bo-oor Roperstraat gebou, omdat die stadsraad aanvanklik nie bereid was om die straat te sluit nie.
Dit huisves 29 lesingsale met sitplek vir 2 733 studente en 15 seminaarkamers. Die gebou het ten tye van sy inwyding kantoorspasie aan nagenoeg 400 personeellede verskaf, wat ’n kwart van die totale lesing- en kantoorruimte op kampus behels het. Roperstraat is eers in 1993 finaal vir die publiek gesluit.
Fluviaal
Fluviaal is 'n term in geografie en geologie wat na die prosesse verwys wat met riviere en strome en die gevolglike afsettings en landvorme geassosieer word. Wanneer strome of riviere met gletsers, ysplate of yskappe geassosieer word, word die term glasiofluviaal of fluvioglasiaal gebruik.
Fluviale prosesse
Fluviale prosesse behels die beweging van sediment en erosie of afsetting op die rivierbedding.
Erosie deur bewegende water kan op twee maniere plaasvind. Eerstens oefen die bewegende water bokant die bedding 'n skuifspanning op die bedding uit. As die kohesiekrag van die substraat laer as die stroomskuiwing is, of as die bedding uit los sediment bestaan wat deur sulke spanning gemobiliseer kan word, sal die bedding deur skoonwatervloei verlaag word. As die rivier egter aansienlike hoeveelhede sediment dra, kan hierdie materiaal die verwering van die bedding verhoog (abrasie). Die fragmente self word terselfdertyd gemaal en word kleiner en meer gerond (attrisie).
Sediment in riviere word óf as beddingvrag (die growwer fragmente wat naby die bedding beweeg) óf as suspensievrag (fyner fragmente wat in die water gedra word) vervoer. Daar is ook 'n komponent wat as ontbinde materiaal gedra word.
Vir elke korrelgrootte daar is 'n spesifieke snelheid waarteen die korrels begin beweeg, naamlik die sleursnelheid. Die korrels sal egter steeds vervoer word, al val die snelheid tot onder die sleursnelheid weens verminderde (of afwesigheid van) wrywing tussen die korrels en die rivierbedding. Uiteindelik sal die snelheid in so 'n mate daal dat die korrels afgeset word. Dit word deur die Hjulstrøm-kurwe aangetoon.
'n Rivier is deur sy hele loop voortdurend besig om soliede deeltjies klip en grond van die bedding op te tel en af te set. Waar die rivier vinnig vloei, word meer deeltjies opgetel as afgeset. Waar die riviervloei stadig is, word meer deeltjies afgeset as opgetel. Areas waar meer deeltjies neergesit word, word alluviale of vloedvlaktes genoem, en die afgesette deeltjies word alluvium genoem.
Alluviale afsettings kom selfs by klein stroompies voor, maar dit is in die vloedvlaktes en deltas van die groot riviere dat groot, geologies beduidende alluviale afsettings voorkom.
David Mungoshi
David Sunny Mungoshi (1949 - 29 Augustus 2020) was 'n Zimbabwiese skrywer, akteur, digter en onderwyser.
Vroeë lewe
Hy is in 1949 in Bulawayo, Zimbabwe gebore. Hy kon Shona, Ndebele en Engels vlot praat. Hy het ook Zoeloe op skool geleer, soortgelyk aan Ndebele, wat destyds nie as 'n onderskeie taal erken is nie.
Loopbaan
Mungoshi was ook 'n akteur en het tot 2011 in die plaaslike sepie Studio 263 verskyn, asook die kortfilm The Postman en die film Secrets.
Hy het in Gweru gewoon na sy aftrede.
Koos Roets
Koos Roets (1943-) is 'n bekroonde Suid-Afrikaanse rolprentregisseur en kinematograaf.
David Mungoshi
Toekennings
Hy het in 2010 die National Arts Merit Award vir 'n uitstaande fiksieboek gewen met The Fading Sun
Koos Roets
Roets begin sy loopbaan in die rolprentbedryf in 1962 as 'n assistent kameraman vir Jamie Uys. Later begin hy om self die regie van rolprente te behartig en werk in beide Suid-Afrika en Australië. Hy het verskeie toekennings ontvang of is daarvoor benoem, insluitende: 4 Artes-toekennings, 2 Rapport-Oscars, 3 ATKV-toekennings, 4 Star Tonight-toekennings asook die Stephen Farrell Lifetime Achievement Award vir uitmuntende kinematografie.
David Mungoshi
Dood
Hy sterf op 29 Augustus 2020.
Koos Roets
Filmografie
As regisseur: en andere.
Kinematografie
en andere.
Richard van der Westhuizen
Verhoogoptredes
Van der Westhuizen se verhoogoptredes sluit in:
Televisieoptredes
Van der Westhuizen se televisieoptredes sluit in:
Rolprente
Van die rolprente waarin Richard verskyn het sluit in:
Huis van Fabergé
duimnael|240px|Gustav Fabergé en sy vrou, Charlotte Jungstedt.
Die Huis van Fabergé (Russies: Дом Фаберже, Dom Faberzje) is ’n juweliersmaatskappy wat in 1842 in Sint Petersburg in die Russiese Ryk gestig is deur Gustav Faberge; hy het sy van "Fabergé", met ’n akuut op, gespel. Gustav is opgevolg deur sy seun, Peter Carl Fabergé, totdat die maatskappy in 1918 deur die Bolsjewiste genasionaliseer is.
Die maatskappy was beroemd vir die uitspattige juweliersware in die vorm van eiers wat hulle vir die Russiese tsaars vervaardig het asook ’n reeks ander artikels van ’n hoë standaard en met fyn detail. In 1924 het Peter Carl se seun Alexander en sy halfbroer, Eugène, die maatskappy Fabergé et Cie in Parys, Frankryk, gestig en dieselfde soort juweliersware gemaak, maar onder die handelsnaam Fabergé, Paris.
In 1937 is die handelsnaam Fabergé verkoop en in 1964 weer verkoop aan die kosmetiekmaatskappy Rayette Ingelyf, wat sy naam verander het na Rayette-Fabergé Ingelyf. Terwyl die naam verskeie kere verander is, het maatskappye soos Fabergé Ingelyf klere, die reukwater Brut (wat die beste verkoper van sy tyd was), die parfuum Babe en haarprodukte verkoop en rolprente vervaardig.
Die familie
Die Fabergé-familie kan teruggespoor word na die 17de-eeuse Frankryk; hulle was toe bekend as Favri. Die Favri's het in Noord-Frankryk gewoon, maar het in of net ná 1685 weens godsdienstige agtervolging uit die land gevlug. Terwyl hulle ooswaarts deur Europa getrek het, het hul van verander van Favri na Favry, Fabri, Fabrier en toe na Faberge (sonder ’n aksent). ’n Gustav Fabrier is in 1814 in Estland gebore. Teen 1825 was die familie se van Faberge.
In die 1830's het Gustav Faberge na Sint Petersburg verhuis waar hy as goudsmid opgelei is. In 1842 het hy die juwelierswinkel Fabergé oopgemaak en ’n akuut op sy naam begin gebruik. Frans was die amptelike taal van die Russiese adel, en hulle het Frankryk met luukse items vereenselwig.
Later dié jaar is Gustav getroud met Charlotte Jungstedt, die dogter van ’n kunstenaar van Deense herkoms. In 1846 het die egpaar ’n seun, Peter Carl Fabergé, gehad.
In 1860 het Gustav Fabergé in Dresden, Duitsland, gaan aftree en die maatskappy in bestuurders se hande gelaat terwyl sy seun sy opvoeding voortgesit het. Op 18-jarige ouderdom het Carl begin opleiding ontvang as goudsmid in Duitsland, Frankryk en Engeland. In 1972 het hy op 26-jarige ouderdom na Sint Petersburg teruggekeer en in 1882 het hy beheer oor die maatskappy oorgeneem.
Tsaar Aleksander III was baie beïndruk met Carl se werk en het hom in 1885 as hofleweransier aangestel.
Die keiserlike Paaseiers
220px|duimnael|Die Moskouse Kremlineier, 1906.
In dieselfde jaar het Alexander III die Huis van Fabergé opdrag gegee om ’n Paaseier vir sy vrou, keiserin Maria Fjodorowna, te maak. Dié eier, bekend as die Heneier, was van goud gemaak. Sy ondeursigtige, wit emalje-"dop" kan oopgemaak word en binne-in is sy eerste verrassing, ’n mat geelgoud-eiergeel. Dit kan oopgemaak word om ’n veelkleurige goue hen te ontbloot wat ook oopgemaak kan word. Binne-in die hen is ’n piepklein diamantweergawe van die keiserlike kroon met ’n klein robynhangertjie, maar hierdie laaste twee dele het verlore geraak. Die eier is tans in die besit van die Russiese sakeman Wiktor Wekselberg.
Die tradisie van die tsaar om vir sy vrou met Paasfees ’n eierjuweelstuk te gee het voortgeduur en ná sy dood in 1894 is die tradisie deur sy seun Nikolaas II voortgesit; hy het elke jaar eiers vir sy ma en sy vrou, keiserin Aleksandra, laat maak. Die Huis van Fabergé het meer as 50 eiers vir die keiserlike familie gemaak. Van hulle het 43 bewaar gebly. Die eiers van 1917, die jaar van die Russiese Rewolusie, is nie voltooi nie, maar onlangs gerestoureer.
Die mees onlangse keer dat Fabergé sy tradisie voortgesit het, was in 2015. ’n Eier is in samewerking met die Al-Fardan-familie van Katar vir hulle gemaak. Die nuwe Pêreleier is vervaardig met die familie se pêrels. Dit bevat onder meer 139 wit pêrels, 3 305 diamante, bergkristal en perlemoen wat op wit- en geelgoud gemonteer is. ’n Meganisme laat die hele buitenste dop op sy voetstuk roteer terwyl ses seksies gelyktydig open om sy skat te onthul. Dit bevat ’n Fabergé-halssnoer van wit pêrels, diamante en perlemoen en ’n witpêreldruppel van 19,44 karaat.
Ná die rewolusie
Die Huis van Fabergé is in 1918 deur die Bolsjewiste genasionaliseer. Vroeg in Oktober het Carl Fabergé Petrograd op die laaste diplomatieke trein na Riga verlaat. Nadat die rewolusie in die middel van die volgende maand in Letland begin het, het hy na Duitsland gevlug, eindelik na Wiesbaden. Die Bolsjewiste het sy seuns Agathon en Alexander gevange geneem, terwyl sy vrou en oudste seun, Eugène, in die donker deur sneeubedekte woude per slee en te voet na Finland en daarna na Switserland ontsnap het.
Carl Fabergé is op 24 September 1920 in Lausanne oorlede en sy vrou in Januarie 1925. Alexander het uit die tronk ontsnap nadat ’n vriend die bewaarders omgekoop het, maar Agathon het eers in November 1927 saam met vier helpers, sy vrou en seun oor die Golf van Finland ontsnap. Hulle het vir die res van hul lewe in Finland gewoon.
In 1924 het Alexander en Eugéne die maatskappy Fabergé et Cie in Parys gestig, waar hulle redelike sukses behaal het deur soortgelyke artikels as hul pa te maak. Hulle het die handelsnaam Fabergé, Paris gebruik. Hulle het tot in 2001 bestaan. In 1984 het Fabergé et Cie hul reg op die naam Fabergé vir juweliersware verloor in ’n hofsaak teen Fabergé Ingelyf.
Reputasie
Fabergé se reputasie as vervaardiger van die hoogste gehalte is in stand gehou deur publikasies en groot uitstallings. Ná die verbrokkeling van die Sowjetunie en die opkoms van die Russiese oligarge, het Russiese versamelaars probeer om baie van Fabergé se werk weer bekend te maak en veilingpryse het ’n hoogtepunt bereik.
On 27 November 2007 is die Rothschild-Fabergé-eier by Christie's in Londen vir £8,98 miljoen opgeveil. Dié prys was die rekord vir ’n werk van Fabergé, sowel as die hoogste prys wat ooit betaal is vir ’n Russiese artikel en die hoogste prys vir ’n klokwerk.
Verkoop van die handelsnaam
duimnael|160px|links|Armand Hammer. duimnael|160px|links|[[Farrah Fawcett.]]
Die Amerikaanse oliemiljardêr Armand Hammer het baie Fabergé-stukke versamel en toe sy vriend Samuel Rubin in 1937 ’n nuwe sakeryk begin opbou om parfuum en toiletware te vervaardig, het Hammer voorgestel hy gebruik die naam Fabergé Ingelyf. In 1945 het die Fabergé-familie uitgevind hul naam word sonder hul toestemming gebruik vir die verkoop van parfuum, en lang onderhandelings tussen die twee partye se regsverteenwoordigers het begin. In 1946 het Rubin die Fabergé-handelsnaam vir juweliersware in die VSA geregistreer. ’n Skikking is in 1951 buite die hof bereik waarvolgens Rubin vir Fabergé & Cie sou betaal vir die reg om die naam vir die verkoop van parfuum te gebruik. In 1964 het Rubin die maatskappy aan George Barrie en die kosmetiekmaatskappy Rayette Ingelyf verkoop, wat hul naam in 1964 na Rayette-Fabergé Ingelyf en in 1978 na Fabergé Ingelyf verander het. In 1978 het Michael J. Stiker aansoek gedoen vir die patentregte vir Fabergé-juwele in New York namens Faberge & Cie in Parys, maar die aansoek het misluk.
Ander akteurs wat deur die maatskappy aangestel is, was Cary Grant en Roger Moore. Barrie het ook Fabergé se rolprentvervaardigingsafdeling in 1970 gestig. Dit het onder meer die prent A Touch of Class, wat ’n Oscar gewen het, in 1973 vervaardig.
Barrie het ook die Babe-reukweerder in 1976 begin; dit het binne die eerste jaar Fabergé se topverkoper-vroureukmiddel wêreldwyd geword. Dit is deur die aktrise Margaux Hemingway bemark. Babe het twee toekennings van die Fragance Foundation gewen.
Teen 1984 het die maatskappy talle bekende produkte verkoop, soos Aqua Net Hair Spray, Babe, Brut, Flambeau, Macho, Kiku, Woodhue, Farrah Fawcett en Fabergé Organics. In dié jaar het Meshulam Rikli se privaat Riklis Family Corporation Fabergé gekoop. Nuwe produkte het ingesluit klere vir mans, vroue en kinders onder handelsname soos Billy the Kid, Scoreboard en Wonderknit.
In 1986 het Mark Goldston voorsitter van die maatskappy geword. Hy was verantwoordelik vir die aanskaffing van die Elizabeth Arden-maatskappy in 1986 en die omskepping van Fabergé in ’n $1,2 miljard-maatskappy.
In 1989 het Unilever Fabergé Ingelyf van die Riklis Family Corporation gekoop. Dit is herdoop tot Elida Fabergé en het met L'Oreal meegeding om eerste plek onder kosmetiekmaatskappye.
Andrew Stanton
Andrew Stanton (gebore 3 Desember 1965) is 'n Amerikaanse skrywer, akteur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente A Bug's Life (1998), Finding Nemo (2003), WALL·E (2008), en Finding Dory (2016).
D.W. Krüger
Prof. Daniël Wilhelmus Krüger (Steynsburg, 11 Augustus, 1906 – 1981) was ’n Suid-Afrikaanse geskiedskrywer en direkteur van die Instituut vir Geskiedenisnavorsing aan die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing.
Daniël Krüger is in die Noordoos-Kaap, hartland van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, gebore. Ná sy studiejare aan die PU vir CHO het hy eers as argivaris gewerk en daarna van 1936 tot 1966 as dosent, eers as senior lektor en vanaf 1945 as professor en hoof van die departement geskiedenis aan sy alma mater. Daarna het hy ook doseer aan Unisa, die Universiteit van Fort Hare en die Universiteit van die Transkei. Hy het veral bekendgeraak as produktiewe en wetenskaplike navorser en geskiedskrywer. Onder sy talryke publikasies verdien veral dié oor pres. Paul Kruger (ook ’n Gereformeerde lidmaat), sy verwerking en veral aanvulling van Geskiedenis van Suid-Afrika en The making of a nation vermelding. Hy was ook die tweede redakteur van die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek.
Antonio Moreno
Antonio Moreno (26 September 1887 – 15 Februarie 1967) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Temptress (1926), It (1927), Creature from the Black Lagoon (1954), en The Searchers (1956).
Brunetto Latini
Brunetto Latini (1220-1294) (Burnectus Latinus in Latyn en Burnecto Latino in Italiaans) was 'n Italiaanse filosoof en politikus. Hy is in Florence gebore.
Polohemp
'n Polohemp – ook bekend as 'n gholfhemp of tennishemp (alhoewel dié soort hemde as sportkledingstukke van 'n mengsel van sintetiese materiale vervaardig word) – is 'n hemp met kortmoue en 'n sagte kraag wat slegs bo toegeknoop kan word. Net soos T-hemde word dit oor die kop aangetrek.
Alhoewel dit oorspronklik as sportkleding ontwerp is – vandaar die benaming – en meestal van ligte en sweetabsorberende materiaal soos katoen of katoenpikee vervaardig word, word die polohemp deur sowel mans as vroue in 'n verskeidenheid style gedra wat van formeel tot semi-formeel kan strek.
Die polohemde van enkele luukse mode-etikette soos Lacoste (Frankryk), Tommy Hilfiger, Ralph Lauren (albei Verenigde State) en Fred Perry (Verenigde Koninkryk) het ikoonstatus in die modewêreld bereik.
'n Roklengteweergawe van die hemp is bekend as 'n polorok.
Eksterne skakels
Gholfhemde vir dames
Polohemde vir mans – stylgidse
Frans-Nederlandse Oorlog
Die Frans-Nederlandse Oorlog (1672–1678) was 'n oorlog tussen die Koninkryk van Frankryk, die Bisdom van Münster, die Bisdom van Keulen en Engeland teen die Nederlandse Republiek. Die Heilige Romeinse Ryk en Spanje het later by Nederland aangesluit om 'n viervoudige alliansie te vorm. Die oorlog is beëindig met die Verdrag van Nijmegen (1678). Die verdrag het Frankryk beheer van die Franche-Comté gegee wat te vore aan Spanje behoort het.
Frankryk het 'n koalisie gelei wat die Bisdom van Münster, die Bisdom van Keulen en Engeland ingesluit het. Die koalisie het deur die Verdrag van Dover, 'n geheime verdrag wat in 1670 tussen Karel II van Engeland en Lodewyk XIV van Frankryk gesluit is, ontstaan. Lodewyk XIV was vies oor die Nederlanders se weiering om saam te werk ter vernietiging en verdeling van die Spaanse Nederlande. Aangesien die Nederlandse weermag sedert 1648 verwaarloos is, het die Franse geen probleme ondervind nadat hulle onverwags by die fort van Maastricht verbygemarsjeer en Utrecht oorgeneem het nie. Daar word aangeneem dat Prins Willem III van Oranje die leidende Nederlandse politikus Johan de Witt afgeset en vermoor het en as stadhouer verklaar is. Aangesien die Franse die belangrikste stede in Nederland aan die Engelse belowe het, was hulle nie te gretig om dié in te neem nie en het hulle probeer om sestien miljoen gulde van die Nederlanders te kry vir 'n aparte vrede. Die buitensporige eis het die Nederlandse weerstand verstewig en onderhandelinge het die Republiek tyd gegee om die platteland te oorstroom deur opsetlike vloede, wat die Franse opmars gestuit het. Die biskop van Münster het Groningen probeer beleër, maar was onsuksesvol. 'n Poging is aangewend om die Republiek van die see af in te val maar dit is gefnuik deur admiraal Michiel de Ruyter in vier strategiese oorwinnings teen die gekombineerde Engels-Franse vloot (die gebeure staan algemeen bekend as die Derde Engels-Nederlandse Oorlog). Engeland het toe in 1674 kragtens die Vrede van Westminster uit die oorlog getree.
Bondgenote het intussen by Nederland aangesluit, naamlik die Keurvors van Brandenburg, die Keiser van die Heilige Romeinse Ryk en Karel II van Spanje. Frankryk se Lodewyk XIV moes ondanks die suksesvolle beleëring van Maastricht in 1673 sy planne om die Nederlanders te verslaan, laat vaar en terugkeer na 'n oorlog aan die Franse grense. Teen 1678 het hy daarin geslaag om sy opponente se koalisie op te breek en het hy aansienlike grondgebied gewen in die bepalings van die Verdrag van Nijmegen. Frankryk het naamlik die Franche-Comté en verskeie gebiede in die Suidelike Nederlande van Spanje bekom. Die Nederlanders het nogtans daarin geslaag om die ambisies van twee van die belangrikste koningshuise van die tyd: die Stuarts en die Bourbons, in die wiele te ry.
Die oorlog dui die begin van die nimmereindigende wedywering tussen die twee magtigste mans in Europa aan. Willem III (wat later ook die troon van Engeland sou oorwin) en Lodewyk XIV en hulle onderskeie leërs sou mekaar in die daaropvolgende jare in 'n lang reeks oorloë teëstaan.
Malvaceae
Malvaceae is die hibiskus- en katoenfamilie wat hoort tot die orde Malvales. Die bekendste en ekonomies belangrikste spesie van die familie is die wildekatoen (Gossypium herbaceum). Daar is 2300 spesies wat behoort tot die familie. Daarvan kom 280 plaaslik voor waarvan 50 bome is.
In Suid-Afrika is die bekendste spesies die tuinstruik genus Hibiskus wat uit die Verre Ooste ingevoer is. Slegs een spesie van die genus Hibiscus word 'n klein boompie.
Die Kremetart, genus Adansonia, hoort ook tot die familie.
Boom Spesies
Van die Suid-Afrikaanse spesies is:
Spesies in ander lande:
John Anderson (akteur)
John Anderson (20 Oktober 1922 – 7 Augustus 1992) was 'n Amerikaanse akteur en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Psycho (1960), The Satan Bug (1965), en Eight Men Out (1988), en in die televisiereeks The Twilight Zone (1959).
Franse Vloot
Die Franse Vloot (Frans:Marine Nationale) is die vloot van die Franse Weermag.
Die Minister van Verdediging is verantwoordelik vir die uitvoering van Franse militêre beleid. Hy word geadviseer deur die Hoof van personeel van die Vloot in verband met die gebruik van magte en die beheer oor vlootoperasies. Die Hoof van Personeel van die Franse Vloot is verantwoordelik vir die opstel en logistieke ondersteuning van die vloot.
Berggrasveld, boomveld en woud van die Drakensberge
Die berggrasveld, boomveld en woud van die Drakensberge is 'n WWF-ekostreek in Suid-Afrika en Lesotho.
Die gebied bestaan veral uit grasveld en is tussen 1 800 en 2 500 m hoogte geleë. Naas grasveld is daar plek-plek ook naaldwoud of ruigte. Hoër dele van die gebergte behoort tot 'n eie ekostreek, die hooggebergte van die Drakensberge (AT1003). Grasspesies wat hier volop groei is byvoorbeeld Monocymbium ceresiiforme, Diheteropogon filifolius, Sporobolus centrifugus, Harpochloa falx, Rendlia altera, Cymbopogon dieterlenii en Eulalia villosa. Die wolkesuikerbos is 'n gelokaliseerde endemiese spesie van hierdie ekostreek.
Wêreldrugby
Wêreldrugby (Engels: World Rugby), tot in November 2014 bekend as die Internasionale Rugbyraad (afgekort “IRR”; Engels: International Rugby Board (IRB), is die wêreldwye bestuursliggaam wat die reëls van rugby beheer. Die liggaam is in 1886 in die lewe geroep as die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR) deur die Skotse, Walliese en Ierse rugbyunies. Die Engelse Rugbyvoetbalunie het aanvanklik geweier om aan te sluit, maar hulle het in 1890 die eerste niestigtingslid geword wat aangesluit het. Australië, Nieu-Seeland en Suid-Afrika het in 1949 volle lede geword en in 1978 het Frankryk gevolg. In 1987 is Argentinië, Fidji, Italië, Japan, Kanada, Roemenië, Tonga, die Verenigde State en Zimbabwe deur die Internasionale Rugbyvoetbalraad genooi om aan die eerste rugbywêreldbekertoernooi deel te neem wat gepaard gegaan het met lidmaatskaap. Tussen 1987 en 1999 het ’n verdere tagtig lede gevolg. Die raad is in 1998 herdoop tot die Internasionale Rugbyraad en het in November 2014 sy huidige naam aangeneem. Wêreldrugby se hoofkantoor is in Dublin, Ierland, gesetel. Die amptelike tale is Engels, Frans, Italiaans en Spaans. Wêreldrugby se huidige voorsitter is die Franse rugbyadministrateur Bernard Lapasset.
Wêreldrugby het 120 lede, waarvan 102 unies as volle lede en 18 geassosieerde lede. Die vollede-unies vergader twee keer per jaar en die plaaslike verenigings hou gereelde vergaderings. Die Raad reël van die sport se internasionale kompetisies, met die Rugbywêreldbeker (wat elke vier jaar plaasvind) as die gewildste en winsgewendste toernooi soos blyk uit die £81,8 miljoen bruto inkomste wat tydens die 2003-toernooi geïn is. Hulle organiseer ook die Wêreldrugby o/20-kampioenskap en die Wêreldrugby o/20-trofee.
Die Raad verskaf ook geld aan die rugbyspanne van kleiner lande, soos die Suidsee-Eilandspanne, wat nie genoegsame eie inkomste kan genereer nie.
Deelnamesyfers
Wêreldrugby se grootste lede volgens aantal deelnemers in 2019: • 2
[[Lêer:World Rugby member unions and associates.svg|duimnael|links|350px|Lid- en geassosieerde rugbyunies van Wêreldrugby
]]
Julie Kavner
Julie Kavner (gebore 7 September 1950) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hannah and Her Sisters (1986), Click (2006), en The Simpsons Movie (2007), en in die televisiereeks The Simpsons (1989).
Koen Crucke
Koen Crucke (gebore 11 Februarie 1952) is 'n Belgiese akteur.
Bill Morey
Bill Morey (19 Desember 1919 – 10 Desember 2003) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Death Race 2000 (1975) en Elvira: Mistress of the Dark (1988), en in die televisiereeks G.I. Joe (1985).
Park Rynie
Park Rynie is 'n vakansiedorp aan die KwaZulu-Natalse kus van Suid-Afrika. Die dorpie is net suid van Scottburgh. Die dorpie is ontwikkel op grond wat deur 'n maatskappy gekoop is in 1857. Die oord is vernoem na Catherine Renetta, die vrou van John Philip Hoffman, een van die vennote van die maatskappy, wie se bynaam Rynie was.
Daar is nog oorblyfsels te sien van 'n walvisstasie wat voor die Eerste Wêreldoorlog gebou is, onder andere die breekwater (Rocky Bay-seehoof) en die skeepshelling wat deur die vissersbote gebruik was.
Przeworsk-beskawing
Przeworsk-beskawing (ouer benamings: Oder-Warthe-groep of - vereenvoudigend - Vandaalse beskawing) is die naam van 'n argeologiese beskawing wat gedurende die ystertydperk op die gebied van die huidige Pole, tussen die Warthe-/Netze-, Oder- en Boegriviere en die Karpateboog gefloreer het.
Die beskawing se naam is afgelei van 'n urnveld wat naby Przeworsk in die woiwodskap Podkarpackie ontdek is. Daar word aangeneem dat Oos-Germaanse stamme soos byvoorbeeld Vandale, Boergondiërs en Lugiërs die draers van die Przeworsk-beskawing was wat ongeveer vanaf die einde van die 3de eeu v.C. tot in die middel van die 5de eeu v.C. gefloreer het.
Kenmerkende argeologiese vondse sluit keramiekwerke in wat aanvanklik met die hand gevorm en later in pottebakkerye vervaardig en met kronkelende lyne versier is. Invloede van die Przeworsk-beskawing kan by ander argeologiese beskawings soos die Gubense groep in Lausitz en die Poieneşti-Lukaševka-beskawing op die gebied van die huidige Moldawië aangetref word. Die gewoonte om oorledenes saam met hul wapens te begrawe is van Keltiese stamme oorgeneem en getuig van die ontstaan van 'n spesifieke krygersklas binne die Przeworsk-beskawing. Later het dié gewoonte ook na die suidelike gebiede van die Jastorf-beskawing versprei.
David Cook (skrywer)
David Cook (21 September 1940 – 16 September 2015) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Closing Numbers (1993) en Second Best (1994), en in die televisiereekse Play for Today (1970) en Hetty Wainthropp Investigates (1996).
Moedertjie
Moedertjie is 'n swart en wit rolprent wat in 1931 uitgereik is. Die rolprent is saam met Sarie Marais een van die eerste twee Suid-Afrikaanse rolprente met klank (beide in Afrikaans). Die rolprent is ook die eerste vollengte-rolprent met Afrikaanse dialoog. Die ander rolprent, Sarie Marais, is dieselfde jaar uitgebring, maar bevat slegs Afrikaanse musiek. Die rolprente volg vier jaar na die eerste internasionale klankfilm, "The Jazz Singer", in 1927 vrygestel is.