cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fietsry
Fietsry is die gebruik van fietse vir vervoer, ontspanning of vir sport. Fietsry is 'n baie effektiewe vervoermiddel vir kort- na middelafstande. Fietsry hou baie voordele in in vergelyking met motorvoertuie, bv. goeie oefening, 'n alternatief vir die gebruik van nie-hernubare energiebronne, geen lug- of geraasbesoedeling, verminderde verkeersdruk, maklike parkering ens.
Fietsry vir vervoer
Fietsry word algemeen as vervoermiddel ingespan om mense en goedere van een punt na 'n ander te vervoer. Voorbeelde hiervan is 'n posbode wat briewe per fiets aflewer of 'n persoon wat 'n fiets inspan om na sy werksplek te reis.
Fietsry vir rekreasie
Fietse word ook algemeen ingespan as ontspanning om (gewoonlik kort) plesierritte te onderneem.
Fietsry vir sport
Fietsry is 'n versamelnaam vir alle sporte waar daar van fietse gebruik gemaak word om aan wedrenne deel te neem. Die Internasionale Fietsry Federasie (UCI) organiseer die sport wêreldwyd. Die sport bestaan uit 'n aantal items, maar ongeag van die item, dra die wêreldkampioen altyd die reënboogtrui tydens kompetisies.
Die Olimpiese fietsryitems sluit in:
In Suid-Afrika word fietsry deur die nasionale federasie beheer: Fietsry Suid-Afrika.
Data
Data verwys na gegewens, wat byvoorbeeld mates, waarnemings en veranderlikes insluit. Data-elemente kan bestaan uit getalle, woorde of beelde.
Data in inligtingstegnologie
In inligtingstegnologie word data gewoonlik as getalle gestoor en hanteer, maar allerhande tipes data word daarmee voorgestel. Data word soms geklassifiseer volgens die manier waarop dit verwerk word in 'n stelsel, volgens die toevoer/afvoer-model, waar sekere data as toevoer (insette) tot 'n stelsel gesien word, en die resultaat van die verwerking in die stelsel as afvoer geklassifiseer word. Daar word soms na onverwerkte of ongestruktureerde data verwys as rou data. Verwerkte of geïnterpreteerde data word inligting genoem.
Data word gereeld in 'n vaste formaat gestoor, sodat dit volgens 'n vaste standaard geïnterpreteer kan word. Data kan byvoorbeeld voorgestel word as 'n stel rekords en velde. 'n Rekord bestaan uit 'n aantal velde. 'n Veld definieer 'n spesifieke data-element in 'n spesifieke formaat. Sulke data word gewoonlik in 'n databasis gestoor.
Transvaal-grasaalwyn
Die Transvaal-grasaalwyn (Aloe davyana) is 'n aalwyn wat voorkom in Gauteng, Noord-Wes, Vrystaat, KwaZulu-Natal, Limpopo en Mpumalanga asook Eswatini. Die spesie het twee subspesies:
Toksoplasmose
Toksoplasmose is 'n infektiewe toestand wat veroorsaak word deur die protozoa Toxoplasma gondii. Die infeksie word geklassifiseer as 'n soönose, 'n siekte wat deur nie-menslike diere gedra word en toevallig aan mense oorgedra word. Toksoplasmose is gewoonlik 'n asimptomatiese infeksie, maar in sekere gevalle, by name kongenitale infeksie of immuunonderdrukking, kan dit meer gevaarlik wees.
Lewensiklus
T. gondii se definitiewe gasheer is die huiskat (Felis catus). Die parasiet se infektiewe eiers, bekend as oösiete, word via die feses aan mense oorgedra (fekaal-orale oordrag). Inname by 'n mens vind plaas wanneer die persoon die eiers in rou of swak gekookte vleis inneem, of wanneer hy in kontak met die eiers in die feses van 'n geïnfekteerde kat, byvoorbeeld vanuit die kat se sandput.
Mense wat aan T. gondii blootgestel is, produseer teenliggaampies teen die organisme. Hierdie antiliggaampies bly voortbestaan in die bloed van die persoon, 'n toestand bekend as seropositiwiteit. Seropositiwiteit is op sigself nie gevaarlik nie. Sero-omskakeling, die omskakeling vanaf 'n toestand van geen teenliggaampies (sero-negatiwiteit) na 'n toestand van sero-positiwiteit, vind in mense wat met voldoende immuunrespons plaas na die eerste blootstelling, bekend as primêre infeksie.
Wanneer primêre infeksie in swangerskap plaasvind, kan dit baie gevaarlik wees vir die ongebore fetus, met tot een uit drie van hierdie fetusse wat geïnfekteerd raak met T. gondii. Fetale infeksie met T. gondii lei tot kongenitale toksoplasmose. Vroeë fetale infeksie, in die eerste trimester, word geassosieerd met hoër kans op fetale dood of erge kongenitale toksoplasmose, maar die infeksiekoers in derde trimester is hoër.
Chromatografie
Chromatografie is 'n skeidingstegniek waarmee mengsels van verskillende stowwe geskei kan word. Die woord is 'n samestelling van die Griekse woord chromos (kleur) en grafein (skryf). Die beginsel waarop chromatografie berus is deur die Russiese bioloog Mikhail Tsvet ontdek. Hy het in 1906 probeer om verskillende plantpigmente van mekaar te skei. Die plantpigmente was gekleurde verbindings gewees, vandaar die naam chromatografie.
Beginsel
duimnael|regs|200px|Diagram om die werking van 'n chromatografie kolom te illustreer Elke chromatografiestelsel is gegrond op 'n stilstaande stasionêre fase waaroor 'n mobiele fase vloei. Wanneer 'n mengsel in die begin van die stasionêre fase geplaas word, word dit deur die mobiele fase opgeneem. Die snelheid waarmee die verskillende komponente saamgesleur word is afhanklik van die mate waarin die stof tot die stasionêre fase aangetrek word relatief tot die mobiele fase.
In die drie kolomme wat hier langsaan word die beginsel van skeiding verduidelik. Die stelsel bestaan uit 'n kolom wat gevul is met 'n vaste onbeweeglike fase (in seegroen aangetoon) waaroor die mobiele fase (in ligblou aangetoon). Wanneer 'n mengsel van twee stowwe (in geel en rooi hier aangetoon) in die kolom ingespuit word, word die twee stowwe saam met die mobiele fase meegevoer, maar omdat die geel stof sterker deur die vaste onbeweeglike fase aangetrek word as die rooi stof, sal die twee stowwe die kolom afsonderlik verlaat en word die mengsel sodoende geskei.
Daar bestaan verskeie redes waarom 'n mens 'n mengsel sou wou skei. Die eise wat aan die chromatografiestelsel gestel word is afhanklik van die beoogde doel.
Analitiese chromatografie
Wanneer die bepaling van die samestelling van 'n mengsel ondersoek die doelwit is word daar dan vernaamlik daarna gestreef om die hoogs moontlike resolusie (mate van skeiding) te verkry in die kortste moontlike retensietyd. 'n Hoë resolusie kan gewoonlik verkry word deur 'n baie klein hoeveelheid monster (enkele mikrogramme) te skei oor 'n dun kolom.
Geldeursypelingschromatografie (GPC)
GCP s 'n vorm van chromatografie wat 'n geswelde hidrofiele gel as stasionêre fase en 'n organiese oplosmiddel as mobiele fase gebruik en belangrik is in die biochemie. 'n Voorbeeld is sefarose. Hierdie gel is op agarose gebaseer. Agar word gesuiwer van alle gelaaide polisakkariede. Die polisakkariedkettings in agarose bestaan uit D-galaktose en 3,5 anhidro-L-galaktose wat dubbelspirale vorm en ná veroudering bundels vorm. Dit gee 'n gel met porieë wat molekule kan skei tot ongeveer 'n miljoen Daltons. GPC word veral gebruik vir:
Komatirivier
Die Komatirivier vloei deur die verre-ooste van Mpumalanga, Suid-Afrika, deur Eswatini (hier Nkomazi genoem), weer terug deur Mpumalanga en deur Komatipoort tot by sy seemonding in Mosambiek (Rio Incomáti).
Die Krokodilrivier is 'n groot sytak van die Komatirivier.
Ontstaan en roete
Die oorsprong van die Komatirivier is wes van Carolina in die Ermelodistrik van Mpumalanga, op 'n hoogte van ongeveer 1 800 meter bo seevlak. Daarna vloei dit in 'n noordoostelike rigting vir ongeveer 480 kilometer en mond uit in die Indiese Oseaan by Maputobaai.
Westelike Xia
Die Westelike Xia of Xi Xia, aan die Mongole ook bekend as die Tangoetryk en aan die Tangoets self en die Tibettane as Mi-nyak, was ’n ryk wat van 1038 tot 1227 bestaan het in wat vandag die noordwestelike Chinese provinsies Ningxia, Gansu, Oos-Qinghai, Noord-Shaanxi en Noordoos-Xinjiang, die suidwestelike Binne-Mongolië en die suidelikste deel van Buite-Mongolië is. Dit was sowat 800 000 km2 groot.
Devon
Die mees bevolkte nedersetting in Devon is die stad Plymouth, gevolg deur Devon se distrikstad, die stad Exeter. Devon is 'n kusdistrik met kranse en sandstrande. Die tuiste van die grootste oop ruimte in Suid-Engeland, Dartmoor (954 vierkante km), is oorwegend landelik en het 'n relatief lae bevolkingsdigtheid vir 'n Engelse graafskap.
Westelike Xia
Die ryk het die gebied om die Hexikorridor beslaan; dit was deel van die Syroete, die belangrikste handelsroete tussen Noord-China en Sentraal-Asië. Hulle het groot suksesse behaal in letterkunde, kuns, musiek en argitektuur. Hulle aansien onder die ander ryke van die Liao, Song en Jin word toegeskryf aan hulle doeltreffende militêre organisasie wat ingesluit het kavallerie, strydwaens, boogskiet, skilde, artillerie (kanonne wat op die rug van kamele vervoer is) en amfibiese troepe (wat op land en ter see kon veg).
Devon
Die graafskap is verdeel in die nie-metropolitaanse distrikte van East Devon, Mid Devon, North Devon, South Hams, Teignbridge, Torridge, West Devon, Exeter, en die eenheidsowerheidsgebiede Plymouth en Torbay. Gekombineer as 'n seremoniële graafskap, is Devon se gebied 6 707 vierkante km en sy bevolking is ongeveer 1,2 miljoen.
Etimologie
Devon ontleen sy naam aan Dumnonia (die verskuiwing van m na v is 'n tipiese Keltiese konsonantverskuiwing). Gedurende die Britse Ystertydperk, Romeinse Brittanje en die vroeë Middeleeue was dit die tuisland van die Dumnonii Brittoniese Kelte.
Lekker FM 98.3
Lekker FM 98.3 (Uitgespreek: Lekker FM nege agt punt drie) is 'n Afrikaanse radiostasie wat ook Engelse inhoud uitsaai in Pretoria en omliggende gebiede. Lekker FM het op 11 Oktober 2012 sy uitsending begin maar was slegs oor die internet en sekere selfoonplatforms soos TuneIn beskikbaar. Die radiostasie het egter later 'n FM uitsaailisensie bekom wat geldig is vanaf 8 Mei 2014. Dit was egter meer as 'n jaar na die lisensie bekom is, op 23 November 2015, wat Lekker FM begin uitsaai het op 91.9 MHz (FM). Later, weens uitsaairegte, moes die kanaal sy frekwensie verander na 98.3 MHz (FM) en het op 30 Mei 2016 sy eerste uitsending op hierdie nuwe frekwensie gehad. Die verandering van uitsaaifrekwensie het gepaard gegaan met 'n naamverandering van slegs "Lekker FM" na "Lekker FM 98.3".
Devon
Etimologie
Die Angelsaksiese nedersetting van Brittanje het gelei tot die gedeeltelike assimilasie van Dumnonia in die Koninkryk Wessex gedurende die agtste en negende eeue. Die westelike grens met Cornwall is in 936 deur koning Æthelstan by die Tamarrivier gestel. Devon is later as 'n shire van die Koninkryk van Engeland.
Mark Preston
Mark Preston is die skrywersnaam van die joernalis Hendrik Potgieter, die stigter van die Rooi Rose-tydskrif. As Mark Preston skryf hy liefdesromans.
Idara Victor
Idara Victor is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Mad Men (2007), Rizzoli & Isles (2010), en TURN: Washington's Spies (2014).
Mark Preston
Lewe en werk
Hendrik Johan Potgieter is ’n joernalis. Kort na sy 21ste verjaardag is hy betrokke in ’n ernstige motorongeluk en sy beserings is van so ’n aard dat hy drie jaar lank in die hospitaal was Oor ’n tydperk van 31 jaar sou hy 32 operasies ondergaan, maar hy sou altyd nog pyn beleef en nooit weer normaal kon loop nie. Ten spyte hiervan het hy sy droom om ’n tydskrif vir vroue uit te gee verwesenlik en is hy die oorspronklike eienaar en uitgewer van die gewilde vrouetydskrif Rooi Rose, wat in April 1942 die eerste keer verskyn. Die oplaag is aanvanklik vierduisend eksemplare, maar weens papierskaarste tydens die oorlog word dit verminder tot tweeduisend. Hy weerhou verdere publikasie tot Augustus 1944 wanneer hy weer toestemming kry vir ’n groter oplaag. Om te help om drukkoste te dek soek hy beleggers en word Afrikaanse Pers Bpk. mede-eienaars vanaf hierdie uitgawe en daarna verkoop hy al sy aandele aan die Afrikaanse Pers-werknemers, Marius Jooste en A.M. van Schoor. In 1952 word hy besturende direkteur van Dagbreek-Boekhandel.
Skryfwerk
Onder die skrywersnaam Mark Preston skryf hy veral liefdesromans. Sy skuilnaam ontstaan uit “Mark pressed on”, ’n verwysing na sy stryd om liggaamlike herstel.
My God en ek is ’n verslag oor sy langsame herstel na ’n motorongeluk.
Largo is een van sy bekendste verhale. Hierin beland ’n ongetroude meisie in die moeilikheid en dan word haar kind van haar weggeneem.
In Spore van Kain verloor Chris Louw sy gesig in ’n brand en wil as gevolg van die letsels nie weer in die openbaar verskyn nie. Stories van ’n monsteragtige persoon wat sy gesig gedeeltelik versluier doen die rondte en dan word ’n skokkende moord op die dorpie gepleeg.
Op goue vleuels is ’n liefdesverhaal teen die agtergrond van die mediese bedryf. Adele Branders is ’n verpleegster en Emile Moolman ’n dokter, wat alles in hulle vermoë doen om menselyding te keer en te versag. ’n Sangeres en ou vriendin van Adele begin om haar flikkers vir Emile te gooi en in die agtergrond is daar steeds dr. Nico Muller, wat steeds ’n ogie het op Adele.
Die goue anker is ’n verhaal oor liefdeservarings op ’n bootreis.
Publikasies
Werke wat uit sy pen verskyn sluit in:
Devon
Etimologie
Die ekonomie van Devon is sterk gebaseer op toerisme en landbou.
Geskiedenis
Die naam Devon is afgelei van die naam van die Brythons wat die suidwestelike skiereiland van Brittanje bewoon het ten tyde van die Romeinse verowering van Brittanje bekend as die Dumnonii, wat vermoedelik 'diep valleibewoners' van die proto Keltiese dubnos 'diep' beteken. In die Brittonic staan ​​Devon bekend as Wallies: Dyfnaint, Bretons: Deevnent en Kornies: Dewnens, wat elk 'diep valleie' beteken. Van die mees algemene Devon-plekname is combe wat afgelei is van Brittoniese cwm wat 'vallei' beteken, gewoonlik voorafgegaan deur die naam van die besitter.
William Camden, in sy 1607-uitgawe van Britannia, het Devon beskryf as een deel van 'n ouer, wyer land wat eens Cornwall ingesluit het:
Die term Devon word gewoonlik vir alledaagse doeleindes gebruik, bv. "Devon County Council", maar Devonshire word steeds gebruik in die name van die " Devonshire and Dorset Regiment " (tot 2007) en "The Devonshire Association". Een foutiewe teorie is dat die shire-agtervoegsel te wyte is aan 'n fout in die maak van die oorspronklike letterpatent vir die Hertog van Devonshire, woonagtig in Derbyshire. Daar is egter verwysings na Defenasċīre in Angel-Saksiese tekste van voor 1000 nC (dit sou 'Shire of the Devonians' beteken), wat na moderne Engels vertaal as Devonshire. Die term Devonshire het moontlik rondom die agtste eeu ontstaan, toe dit van Dumnonia (Latyns) na Defenasīīr verander het.
Menslike bewoning
Kents Cavern in Torquay het van 30 tot 40 000 jaar gelede menslike oorskot geproduseer. Daar word vermoed dat Dartmoor deur Mesolitiese jagter-versamelaarsvolke vanaf ongeveer 6000 vC beset is. Die Romeine het die gebied vir ongeveer 350 jaar onder militêre besetting gehou. Later het die gebied omstreeks 600 nC Saksiese invalle vanuit die ooste begin ervaar, eers as klein groepe setlaars langs die kus van Lymebaai en suidelike riviermondings en later as meer georganiseerde groepe wat vanuit die ooste indruk. Devon het 'n grens tussen Brittoniese en Anglo-Saksiese Wessex geword, en dit is grootliks in Wessex opgeneem teen die middel van die negende eeu.
Die grens met Cornwall is in 936 nC deur koning Æthelstan aan die oostelike oewer van die Tamarrivier vasgestel. Deense strooptogte het ook sporadies langs baie kusdele van Devon tussen ongeveer 800nC en net voor die tyd van die Normandiese verowering plaasgevind, insluitend die silwermunt by Hlidaforda Lydford in 997 en Taintona ('n nedersetting aan die Teign-riviermond) in 1001.
Sonja Wigert
Sonja Wigert (11 November 1913 – 12 April 1980) was 'n Noorse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Fant (1937), Eli Sjursdotter (1938), Her Melody (1940), en Den hemmelighetsfulle leiligheten (1948).
Devon
Menslike bewoning
Devon was die tuiste van 'n aantal antiklerikale bewegings in die Later Middeleeue. Byvoorbeeld, die Orde van Brothelyngham - 'n vals kloosterorde van 1348 - het gereeld deur Exeter gery, sowel godsdienstige manne as leke ontvoer en geld as losprys van hulle afgepers.
Heather Hemmens
Heather Hemmens (gebore 10 Julie 1988) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Hellcats (2010), If Loving You Is Wrong (2014), Yellowstone (2018), en Roswell, New Mexico (2019).
Sam Scarber
Sam Scarber (gebore 24 Junie 1949) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Karate Kid (1984), Over the Top (1987), Dead Bang (1989), en Eraser (1996).
Devon
Menslike bewoning
Devon het ook deelgeneem in die meeste van die burgerlike konflikte in Engeland sedert die Normandiese verowering, insluitend die Wars of the Roses, Perkin Warbeck se opkoms in 1497, die Prayer Book Rebellion van 1549, en die Engelse Burgeroorlog. Die aankoms van Willem van Oranje om die Glorieryke Revolusie van 1688 te loods het by Brixham plaasgevind.
Devon het van antieke tye tin, koper en ander metale vervaardig. Devon se tinmynwerkers het 'n aansienlike mate van onafhanklikheid geniet deur Devon se Stannary Convocation, wat uit die 12de eeu dateer. Die laaste aangetekende sitting was in 1748.
Anna Egholm
Anna Egholm (gebore 18 Junie 1996) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Oskar & Josefine (2005), Max Embarrassing (2008), Max Pinlig 2 - sidste skrig (2011), en Max Pinlig 3 - på Roskilde (2012).
Ek gaan na die maan
Ek gaan na die maan is 'n woordspeletjie wat deur (of saam met) kinders gespeel kan word.
Die spel word begin deur te sê, "Ek gaan na die maan en vat 'n [iets eksoties] saam." Die tweede persoon moet al die vorige spelers se items herhaal en iets bylas. So kan die tweede speler sê, "Ek gaan na die maan en vat 'n tennisbaan en 'n swembad saam." Die spel gaan voort deur die lys al langer en langer te maak. As 'n speler 'n fout begaan is hy uit. Die speler wat die langste lys van items kan onthou wen.
Die spel kan gebruik word om ouditiewe geheue te verbeter. Dit is veral nuttig om kinders in 'n ingeperkte ruimte soos 'n kar besig te hou.
8ste Oscar-toekenningsaand
Die 8ste Oscar-toekenningsaand is op 5 Maart 1936 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences gehou om erkenning te gee aan rolprente van 1935. Die aanbieder was Frank Capra. Dit was die eerste jaar dat die beeldjies "Oscars" genoem is.
Die kategorie "Beste dansafrigting" is in dié jaar bekend gestel, maar het nie lank gehou nie – dit is drie jaar later afgeskaf.
Mutiny on the Bounty was die laaste prent tot op hede wat die Oscar vir beste prent gewen het en niks anders nie, en die enigste prent nog wat drie benoemings gekry het vir beste akteur: Clark Gable, Charles Laughton en Franchot Tone. Nie een van hulle het gewen nie.
Die wenner was Victor McLaglen vir sy spel in The Informer. Bette Davis het die Oscar vir beste aktrise gewen vir haar spel in Dangerous. Mutiny on the Bounty is aangewys as beste rolprent.
Pryse
Hier volg ’n lys van die wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem):
Selfstandige Evangelies-Lutherse Kerk
Die Selfstandige Evangeliese-Lutherse Kerk (SELK) (Duits: Selbständige Evangelisch-Lutherische Kirche) is 'n behoudende Lutherse Kerk in Duitsland. Die administratiewe hoofkwartier, die Kirchenbüro, is in Hannover (deelstaat Nedersakse). Die biskop is Hans-Jörg Voigt.
Die SELK is in 1830 gestig. Die verkose demokratiese bestuursorgane van die SELK is die Sinode.
Geskiedenis
Selfstandige Lutherse minderheidskerke het tussen 1817 en 1880 veral in Pruise, Sakse, Hessen en Hannover ontstaan nadat Lutherse en Gereformeerde kerke in Duitsland deur die staat in 'n gemeenskaplike "Evangeliese Kerk" verenig is. Ook in die 20ste eeu het hierdie "Unie" (Duits: Union) of samesmelting model gestaan vir die daarstelling van een enkele Evangeliese eenheidskerk in Duitsland wat met die Evangeliese Kerk in Duitsland (EKD) verwesenlik is. Baie Lutherane was egter gekant teen hierdie samesmelting.
Hulle het veral aangevoer dat die Lutherse en Gereformeerde leerstellings onversoenbaar met mekaar sou wees en in 'n gemeenskaplike kerkverband nie gelyke regte sou kon geniet nie. Daar is byvoorbeeld na die uiteenlopende Lutherse en Gereformeerde leerstellings oor die Nagmaal verwys.
Om hul suiwer Lutherse leerstellings, belydenis, kerkdiens en selfstandige kerkorganisasie te bewaar - iets wat in die verenigde kerke van die verskillende Duitse lande nie meer moontlik was nie - het baie Lutherane daarna gestrewe om hul selfstandige kerkorde te herstel. Die stigting van suiwer Lutherse kerke is ook deur die Bybelkritiese teologie bevorder wat vanuit die staatsuniversiteite na ander sfere in die Duitse samelewing uitgebrei is. 'n Derde rede vir die afstigting van behoudende Lutherse kerke - veral in die laaste derde van die 19de eeu - was die toenemende invloed wat staatsinstellings op die tradisionele kerkreg uitgeoefen het. Die huidige SELK is in 1972 met die samesluiting van kleiner selfstandige Lutherse kerke in Wes-Duitsland gevorm. 1991 het ook die Evangelies-Lutherse (Oud-Lutherse) Kerk in die eertydse Duitse Demokratiese Republiek (DDR) by die SELK aangesluit. Sodoende is byna alle Lutherse minderheidskerke in Duitsland in 'n gemeenskaplike kerkverband verenig.
Pretoria Kunsvereniging
Die Pretoria Kunsvereniging is 'n organisasie vir die vir die bevordering en ondersteuning van die visuele kunste, en in geleë in Nieuw Muckleneuk in Pretoria.
Geskiedenis
Die Suid-Afrikaanse Beeldende Kunste Vereniging is in 1871 in Kaapstad gestig, en in 1945 hernoem na die Suid-Afrikaanse Kunsvereniging. Die Noord-Transvaalse tak van die vereniging is op 27 September 1947 gestig in Pretoria. Hoë Kommissaris Charles te Water was die dryfkrag vir die vorming van die vereniging, en ook sy eerste president. Die eerste voorsitter was die kunstenaar Walter Battiss. In 1959 bekom die vereniging 'n perseel in die Polley's Arkade, en open hul eerste galery. In 1963 word die galery na die Ou Nederlandse Bank-gebou verskuif en in 1978 na die 36ste vloer van die Vokskasgebou. In 1991 verhuis hulle na die huidige perseel by Mackiestraat 173 in Nieuw Muckleneuk. In 1998 word die naam van die vereniging verander na die Suid-Afrikaanse Nasionale Vereniging vir Visuele Kuns (SANAVA), waarvan die Pretoria Kunsvereniging 'n affiliaat is.
Movement for Democratic Change
Geskiedenis
In Februarie 2000 het ZANU-PF 'n referendum oor die grondwet gehad. Die voorgestelde veranderinge sou toekomstige presidente tot twee termyne beperk, maar aangesien dit nie terugwerkend sou wees nie, sou dit Mugabe toelaat om nog twee termyne as president te dien. Dit sou ook aan die regering en militêre amptenare immuniteit teen vervolging verleen vir enige onwettige dade wat gepleeg is tydens hul ampstermyne. Dit het ook die onteiening van grond in blanke besit gewettig vir herverspreiding aan swart boere sonder enige vergoeding. Die referendumvoorstelle is verslaan deur 'n sterk stedelike stem. Hierdie resultaat was vir ZANU-PF 'n verleentheid kort voor parlementêre verkiesings wat in middel April gehou sou word. Die suksesvolle veldtog deur die MDC in dié referendum, het die aansien van die MDC baie laat styg.
Tydens die 2000 parlementêre verkiesings het die MDC 57 van die 120 setels gewen. Dit was die eerste keer dat 'n opposisie party meer as 'n handvol setels kon verower sedert die samesmelting van ZANU en ZAPU in 1988. Die MDC het dominante steun in die meeste stedelike gebiede en in Matabeleland geniet. Die MDC het al die setels in die twee grootste stede, Harare en Bulawayo gewen en slegs twee in Matabeleland verloor.
Hierdie verkiesing is deur internasionale waarnemers vanuit die Britse gemenebes, Noorweë en die Suid-Afrikaanse parlementêre afvaardiging beskryf as nie vry en regverdig nie.
Jesus van Nasaret
Jesus van Nasaret (8–2 v.C. tot 29–36 n.C.), ook algemeen bekend as Jesus, is die sentrale figuur in die Christendom en is ook 'n belangrike figuur in verskeie ander gelowe. Daar word ook na hom verwys as Jesus Christus, waar "Christus" afkomstig is vanaf die Griekse Χριστός (Christós) wat "Gesalfde een" beteken en verwant is aan die Hebreeus-afgeleide "Messias". Die naam "Jesus" is afkomstig van die vernederlandse vorm van die Griekse Ίησους (Iesoûs), wat self 'n Hellenisering van die Hebreeus-Aramese ישוע (Jesjoea of Jesjoe) is, wat beteken "JHWH red".
Christelike sienings oor Jesus fokus op die geloof dat Jesus die Messias is wie se koms in die Ou Testament van die Bybel voorspel word en dat hy opgestaan het uit die dood. Die meeste Christene glo dat Jesus die verpersoonliking van God is en dat hy gekom het om verlossing en versoening met God te bied. Nie-trinitaristiese Christene erken verskeie ander interpretasies rakende Jesus se goddelikheid.
Jesus het self geen geskrewe werke nagelaat nie en die hoofbronne van inligting rakende Jesus se lewe en sy leerstellings is die vier kanonieke Evangelies van die Nuwe Testament: Matteus, Markus, Lukas en Johannes en 'n aantal apokriewe skrifte. Meeste geleerdes van geskiedenis van Bybelstudie stem saam dat Jesus 'n Galilese Jood was, dat hy as 'n leraar en 'n geneser beskou was, dat hy deur Johannes die Doper gedoop was en gekruisig was in Jerusalem onder die bevel van die Romeinse goewerneur, Pontius Pilatus, na beskuldigings van opruiing teen die Romeinse Ryk. Baie min moderne geleerdes glo dat Jesus se bestaan bevraagteken kan word of 'n mite is, terwyl ander geleerdes op teenkanting teen hierdie bewerings fokus.
In Islam word Jesus (oor die algemeen getranslitereer as Isa) as een van God se mees geliefde en belangrikste profete beskou, asook 'n bringer van heilige skrifte, 'n wonderwerker en die Messias. Moslems deel egter nie die Christelike geloof in die kruisiging of die goddelikheid van Jesus nie, maar glo dat Jesus se kruisiging 'n goddelike illusie was en dat hy liggaamlik in die hemel opgeneem is. Uit die Koran: 4:157: "en omdat hulle sê: Ons het die Messias, Jesus, die seun van Maria, die boodskapper van Allah, omgebring ~ en hulle het hom nie gedood nie, en ook nie tot die dood toe gekruisig nie, maar dit het vir hulle gelyk asof dit so is. En hulle wat hieroor verskil, twyfel voorwaar daaraan. Hulle het geen kennis daaromtrent nie, maar volg slegs ’n vermoede, en hulle het hom beslis nie doodgemaak nie." Die meeste Moslems glo ook dat hy na die aarde sal terugkeer saam met die Mahdi, wanneer die aarde met sonde en onreg gevul word met die koms van Islam se Antichris-agtige Dajjal.
Chronologie
Dit is moeilik om Jesus se geboorte te dateer, aangesien baie bronne uit die tydperk nou verlore is en meer as 1900 jaar verloop het sedert die Evangelies geskryf is. Die evangelies volgens Matteus en Lukas maak geen melding van Jesus se geboortedatum of -jaar nie.
Baie Oosterse Christene vier Kersfees op die 7de Januarie omdat hulle steeds die Juliaanse kalender gebruik, waarvolgens 25 Desember ooreenstem met 7 Januarie op die Gregoriaanse kalender, wat nou algemeen gebruik word. Sommige geleerdes wys daarop dat Lukas se beskrywing van skaapwagters en hulle aktiwiteite op 'n datum in die lente of somer aandui.
Ander geleerdes beweer dat die datum (25 Desember) gekies is omdat die Christene die kult van die onoorwonne son (Sol Invictus), wat vroeër hierdie datum as 'n feesdag gebruik het, wou teësit of absorbeer en dat Romeinse keisers in die 3de eeu hierdie datum as 'n Christelike feesdag bevorder het in pogings om 'n nuwe ryksgodsdiens te skep. Die pous, Benedictus XVI, het hierdie bewerings aangeveg en gesê dat 25 Desember verkry is deur slegs nege maande by 25 Maart te tel, die dag wat as Jesus se bevrugting gevier word (die Mariaboodskapfees).
In die 247de jaar gedurende die Diokletianus-kalenderera (gebaseer op Diokletianus se styging na die Romeinse troon), het Dionusios Eksiguus probeer om die aantal jare sedert Jesus se geboorte vas te stel en 'n syfer van 753 jaar ná die stigting van Rome gekry. Dionusios het toe Jesus se geboorte as 25 Desember 1 v.C. aangeteken ("voor Christus") en die volgende jaar as 1 n.C. ("na Christus") aangewys en so die stelsel van jaarbeskrywing geskep. Dié stelsel is in die jaar 532 geskep en is amper twee eeue later aanvaar en die het gevestigde kalender van die Westerse wêreld geword.
Die Evangelies van Lukas en Matteus plaas Jesus se geboorte tydens die Heerskappy van Herodes. Lukas beskryf sy geboorte as tydens die Romeinse goewerneurskap van Sirenius onder Keiser Augustus en het ook die eerste sensus van die Romeinse provinsies van Sirië en Judea ingesluit.
Die eerste-eeuse Joodse geskiedkundige Flavius Josefus, plaas die goewerneurskap en die sensus in die jaar 6 n.C. (Lukas verwys ook hierna in Handelinge 5:37), lank na die dood van Herodes in 4 v.C.. Debatte rondom die saak vra of die bronne versoen kan word deur 'n vroeër goewerneurskap aan Sirenius in Sirië toe te ken en of 'n vroeë sensus moontlik plaasgevind het, en, indien nie, welke bron dan foutief is.
Die datum van Jesus se dood is ook nie duidelik nie. Die Evangelie van Johannes beskryf die kruisiging as direk voor die Pesach (die Joodse Paasfees) op Vrydag 14 Nisan, waar die sinoptiese evangelies (Matteus, Markus en Lukas) (behalwe Markus 14:2) Jesus se Laaste Avondmaal as die Pasgamaal van Vrydag 15 Nisan beskryf. Sommige geleerdes beweer egter dat die sinoptiese weergawe in harmonie is met die weergawe in Johannes. Die Jode het verder 'n lunêr-solêre kalender gevolg, wat die fases van die maan as datums gebruik het en berekenings met 'n presiese datum in 'n sonkalender vermoeilik.
Genealogie en familie
Van die vier evangelies gee slegs Matteus en Lukas 'n beskrywing van Jesus se genealogie. Die weergawes in die twee evangelies verskil egter aansienlik en verskeie teorieë is voorgestel om die verskille te verduidelik. Beide weergawes beskryf Jesus as 'n nakomeling van Koning Dawid en van Abraham. Hierdie lyste is identies tussen Abraham en Dawid, maar verskil tussen Dawid en Josef. Matteus begin met Salomo en noem al die konings van Judea tot die laaste koning, Jojagin. Ná Jojagin het die lyn konings geëindig toe die Babiloniërs Judea ingeneem het. Volgens Matteus is Jesus dus die wettige erfgenaam van die troon van Israel. Lukas se stamboom is langer as Matteus s'n en gaan terug tot by Adam en verskaf ook meer name tussen Dawid en Jesus.
Josef, Maria se man, verskyn in beskrywings van Jesus se kinderjare. Daar word egter geen melding van hom gemaak tydens die prediking van Jesus nie. Johannes se weergawe van Jesus se oorgawe van Maria aan die sorg van die "dissipel vir wie Jesus baie lief was" tydens sy kruising, dui daarop dat Josef teen die tyd reeds gesterf het.
Die Nuwe Testamentboeke Matteus, Markus en Galasiërs beskryf Jesus se familie, insluitend broers en susters. Lukas maak ook melding van Elisabet, die moeder van Johannes die Doper, en noem haar 'n "bloedverwant" van Maria (Lukas 1:36) wat Johannes 'n vêrlangse familielid van Jesus sou maak.
Geboorte en vroeë lewe
Volgens Matteus en Lukas was Jesus in Betlehem, Judea, gebore aan Maria, 'n maagd, deur 'n wonderwerk van die Heilige Gees. Die Evangelie van Lukas gee 'n verslag van die engel Gabriël wat Maria besoek om haar mee te deel dat sy gekies is om die Seun van God te baar (Lukas 1:26-38). Volgens Lukas het Keiser Augustus Maria en Josef indirek geforseer om hulle tuiste in Nasaret te verlaat en na die huis van Josef se voorvaders, die huis van Dawid, te gaan vir die sensus van Sirenius.
Jesus se tuiste in sy kinderjare word geïdentifiseer as die dorpie Nasaret in Galilea. Behalwe vir sy familie se reistog na Egipte tydens se eerste jare (in 'n poging om die bevole kindermoorde van Herodes te ontsnap) en 'n kort reis na Tirus en Sidon (tans Libanon), plaas die Evangelies al die ander gebeure in Jesus se lewe in antieke Israel. Volgens Matteus het die familie in Egipte gebly tot Herodes se dood, waarna hulle na Nasaret teruggekeer het om te vermy dat hulle onder die gesag van Herodes se seun en opvolger in Judea, Herodes Argelaos, sou woon (Matteus 2:19-32).
Slegs Lukas vertel dat Jesus as kind verlore geraak het, maar dat sy ouers hom gevind het in 'n tempel waar hy besig was om mense te leer (Lukas 2:41-52). Die gebeurtenis is die enigste gebeurtenis tussen Jesus se babajare en doop wat in enige van die kanonieke Evangelies genoem word. Volgens Lukas was Jesus "omtrent dertig jaar oud" toe hy gedoop was en "met sy werk begin het" (Lukas 3:23). In Markus word daar na Jesus verwys as 'n timmerman. Matteus verwys na Jesus as die seun van 'n timmerman, wat mag beteken dat Jesus tydens sy eerste 30 jaar timmer saam met sy vader beoefen het (Markus 6:3, Matteus 13:55).
Doop en versoeking
Al drie die sinoptiese Evangelies beskryf die Doop van Jesus deur Johannes die Doper, 'n gebeurtenis wat Bybelse vakkundiges as die beginpunt van Jesus se openbare prediking beskryf. Volgens hierdie verhalings het Jesus na die Jordaanrivier gekom waar Johannes aan 'n skare gepreek het en mense uit die skare gedoop het. Volgens Matteus is Johannes aanvanklik huiwerig om Jesus te doop en sê hy dat Jesus eerder hom moet doop. Jesus het egter aangedring: "nogtans moet jy dit nou doen, want op hierdie manier moet ons aan die wil van God voldoen". Na Jesus gedoop en uit die water uit opgekom het, skryf Markus dat Jesus "die hemel sien oopskeur en die Gees soos 'n duif na Hom toe sien neerdaal" en dat 'n stem uit die hemel aan hom gesê het "Jy is my geliefde Seun. Oor Jou verheug Ek My". (Markus 1:1-10). Die Evangelie volgens Johannes sluit nie die doop van Jesus in nie, maar getuig dat Jesus die persoon is waaroor Johannes die Doper gepreek het – die Seun van God.
Na sy doop het God Jesus na die woestyn gelei waar hy vir veertig dae en veertig nagte gevas het (Matteus 4:1-2). Tydens hierdie tyd het die duiwel aan hom verskyn en hom drie keer in die versoeking gebring. Elke keer het Jesus die versoeking weerstaan met 'n aanhaling uit die boek van Deuteronomium. Die duiwel het verdwyn en engele het gekom en voedsel aan Jesus gebring.
Prediking
Volgens die Evangelies het Jesus, as die Messias, gekom om "sy lewe te gee as losprys vir baie mense" en die "evangelie van die koninkryk van God [te] verkondig" (Markus 10:45, Lukas 4:43). Deur die loop van Jesus se loopbaan as prediker en leraar word verskeie wonderwerke aan hom toegeskryf, soos genesings, duiweluitdrywings, om op water te loop, om water in wyn te verander en 'n aantal mense, soos Lasarus, uit die dood uit op te wek.
Die Evangelie van Johannes beskryf drie verskillende Pasgas in die loop van Jesus se prediking. Dit dui aan dat Jesus vir 'n periode van drie jaar gepreek het, alhoewel sommige interpretasies van die sinoptiese evangelies slegs een jaar voorstel. Die fokus van Jesus se prekings was hoofsaaklik sy getrouste volgelinge, die Twaalf Dissipels, alhoewel baie van sy ander volgelinge as dissipels beskou was. Die Twaalf Dissipels en ander wat getrou aan Jesus was, was almal Jode, soos gewys deur Jesus se verklaring dat sy missie slegs op diegene uit die huis van Israel fokus (Matteus 14:24) en deur die feit dat die dissipels slegs na sy dood met Paulus saamgestem het dat die evangelie ook aan onbesnede heidene geleer moet word. Jesus het 'n apokaliptiese gevolg gelei: hy het gepreek dat die einde van die wêreld onverwags sou aanbreek en dat hy sou terugkeer om die wêreld te oordeel, veral deur hulle behandeling van die kwetsbares; vir hierdie redes het hy sy volgelinge vermaan om altyd gelowig en op hulle hoede te wees. Jesus het ook geleer dat berou nodig is om die hel te ontsnap en het belowe om die ewige lewe te gee aan diegene wat in hom glo (Johannes 3:16-18).
Op die hoogtepunt van Jesus se loopbaan as prediker het hy groot skares gelok wat duisende mense getel het, hoofsaaklik in die areas van Galilea en Perea (moderne Israel en Jordaan, respektiewelik). Sommige van Jesus se bekendste leerstellings kom uit die Bergrede, wat die Saligsprekinge en die Onse Vader ingesluit het. Jesus het dikwels gelykenisse gebruik, soos die Gelykenis van die verlore seun en die Gelykenis van die saaier. Sy leerstellings het onvoorwaardelike, selfopofferende liefde vir God en ander mense aangemoedig. Tydens sy preke het hy oor diens en nederigheid gepreek, sowel as vriende en die behoefte om die gees van die wet, sowel as die letter, te volg.
Jesus het ook dikwels met die gemeenskap se uitgeworpenes vergader, soos die tollenaars, insluitende die apostel Matteus; toe die Fariseërs beswaar teen Jesus se vergadering met sondaars eerder as die goedgelowiges aanteken, het hy geantwoord dat dit die sieklikes is wat 'n geneeskundige kort, nie die gesondes nie. Volgens Lukas en Johannes het Jesus ook pogings aangewend om sy leer tot die Samaritane uit te brei, wat 'n ander vorm van die Israelitiese geloof aangehang het. Die poging word weerspieël in sy preek aan die Samaritane van Sigar, wat hulle bekering tot gevolg gehad het.
Volgens die sinoptiese evangelies het Jesus drie van sy apostels, Petrus, Johannes en Jakobus, na die bo-punt van 'n berg geneem om te bid. Daar het Jesus van gedaante verander: sy gesig het geskyn soos die son en sy klere was 'n briljante wit. Elia en Moses het langs hom verskyn. 'n Helder wolk het oor hulle gekom en 'n stem uit die hemel het gesê "dit is my geliefde Seun or wie Ek My verheug". Die evangelies gee ook weer dat Jesus, nader aan die einde van sy prediking, sy dissipels begin waarsku het oor sy dood en opstanding (Matteus 16:21–28).
Arrestasie, verhoor en dood
Volgens die sinoptiese evangelies het Jesus tydens Pasga saam met sy volgelinge na Jerusalem gekom, waar 'n groot skare hom tegemoet gekom het en geskree het "Prys Hom! Loof Hom wat in die Naam van die Here kom!". Na sy binnekoms het Jesus 'n versteuring by Herodus se tempel veroorsaak deur die tafels van die geldwisselaars om te keer en te verklaar dat hulle die tempel in 'n "rowersnes" verander het (Markus 11:17). Later daardie week het Jesus die Pasgamaal saam met sy dissipels gedeel, 'n gebeurtenis wat later as die Laaste Avondmaal bekend sou staan. Tydens hierdie maaltyd het hy voorspel dat hy deur een van sy dissipels verraai sou word en dan tereggestel sou word. Hy het brood en wyn geëet en gedrink en gesê "Dit is my liggaam wat vir julle gegee word" en "Hierdie beker is die nuwe verbond, beseël deur my bloed, wat vir julle vergiet word" (Lukas 22:7-20). Na die maaltyd het Jesus en sy dissipels in die Tuin van Getsémané gaan bid.
Terwyl hulle in die tuin was, was Jesus gearresteer deur tempelwagte onder bevel van die Sanhedrin (die Joodse Raad) en die hoë priester, Kajafas. Die arrestasie het in die geheim tydens die nag gebeur, sodat 'n oproer vermy kon word, siende dat Jesus oor die algemeen 'n gewilde persoon was (Markus 14:2). Judas Iskariot, een van Jesus se apostels, het Jesus verraai deur hom met kus aan die wagte te identifiseer. Simon Petrus, 'n ander apostel, het sy swaard gebruik om een van Jesus se gevangenemers aan te val en het sy oor afgesny. Volgens Lukas het Jesus Simon beveel om op te hou en het hy die "oor aangeraak en hom genees". Jesus het aan Simon Petrus gesê "almal wat na die swaard gryp, sal deur die swaard omkom" (Matteus 26:52). Na sy arrestasie het Jesus se apostels hulself verskuil.
Tydens Jesus se verhoor het die hoë priesters en bejaardes aan hom gevra "Dan is jy die Seun van God?", en na hy geantwoord het "Dit is soos julle sê: Ek is!" het hulle hom aan godslastering skuldig bevind. Die hoë priesters het hom daarna aan die Romeinse goewerneur, Pontius Pilatus, oorgegee, gebaseer op 'n beskuldiging van sedisie, omdat hy beweer het dat hy die Koning van die Jode is. Toe Jesus voor Pilatus kom, het Pilatus hom gevra "Is jy die koning van die Jode?", waarop Jesus geantwoord het "Dit is soos u sê". Volgens die evangelies het Pilatus persoonlik nie gevoel dat Jesus skuldig was aan 'n misdaad teen die Romeine nie en, omdat daar met die Pasga 'n tradisie was waartydens die Romeinse goewerneur een gevangene kan vrystel, het Pilatus die skare 'n keuse gegee tussen Jesus van Nasaret en 'n rebel genaamd Barabbas. Die skare het gekies dat Barabbas vrygelaat word en dat Jesus gekruisig word. Pilatus het sy hande gewas om sy onskuld in die ongeregtigheid van die keuse aan te toon.
Volgens al vier die evangelies het Jesus kort voor laatmiddag by Kalvarie gesterf, ook bekend as Golgota of die Kruisberg. Die ryk Judees, Josef van Arimatea ('n lid van die Sanhedrin volgens Markus en Lukas), het toestemming van Pilatus verkry om Jesus se liggaam in besit te neem en hy het dit na Jesus se dood in 'n grafkelder geplaas. Volgens Johannes is Josef deur Nikodemus bygestaan en het dié hom gehelp om Jesus te begrawe (Nikodemus verskyn ook in ander dele van Johannes se evangelie) (Johannes 19:38–42). Die drie sinoptiese evangelies beskryf 'n verduistering van die hemel vanaf twaalf tot drie in die middag en Matteus maak ook melding van 'n aardbewing (Matteus 27:51).
Opstanding en Hemelvaart
Volgens die evangelies het Jesus uit die dood uit opgestaan op die derde dag na sy kruisiging. Die Evangelie volgens Matteus vertel van 'n engel wat naby Jesus se grafkelder verskyn het en sy opstanding aan Maria Magdalena en "die ander Maria" aangekondig het toe die vrouens opgedaag het om Jesus se liggaam te salf. Volgens Lukas was daar twee engele (Lukas 24:4) en volgens Markus was dit 'n jongman in lang, wit klere (Markus 16:5). Die langer einde van Markus vertel dat Jesus op die oggend van sy opstanding eers aan Maria Magdalena verskyn het (Markus 16:9). Johannes vertel hoe, toe Maria in die graf ingekyk het, twee engele aan haar gevra het hoekom sy huil; en soos sy omgedraai het, het sy Jesus eers herken toe hy haar naam genoem het (Johannes 20:11-18).
Die Handelinge van die Apostels vertel dat Jesus oor die volgende veertig dae aan verskeie mense in verskeie plekke verskyn het. Ure na sy opstanding het hy aan twee reisigers op pad na Emmaus verskyn (Lukas 24:13–35). Hy het aan sy vergaderde dissipels op die aand na sy opstanding verskyn (Johannes 20:19). Alhoewel sy leerstellings spesifiek tot Jode gerig was, het Jesus sy apostels na die heidene gestuur met die Groot Opdrag en het hy na die Hemel opgevaar, terwyl 'n wolk hom uit hul sig gehou het. Volgens die Handelinge het Paulus van Tarsus 'n visioen van Jesus gehad tydens sy tog na Damaskus. Jesus het belowe dat hy weer sou kom om die res van die Messias-voorspelling uit te voer.
Jesus se kruisiging word deur Christene as Goeie Vrydag en sy opstanding as Paasfees herdenk.
Vervulling van voorspelling
Die Evangelies bied Jesus se geboorte, lewe, dood en opstand as vervulling van voorspellings wat in die Hebreeuse Bybel gevind kan word. Sien byvoorbeeld die maagdelike geboorte, die vlug na Egipte, Immanuel (Jesaja 7:14) en die lydende dienaar (Jesaja 53).
Die Ryk van God
Jesus van Nasaret se boodskap oor die Ryk van God het sentraal in sy verkondiging gestaan (vergelyk Markus 1:14) en aangesluit by profetiese en apokaliptiese Hebreeuse geskrifte soos dié van Jesaja en Daniël. Danksy die navorsingswerk van Johannes Weiß, Albert Schweitzer, Charles Harold Dodd, Werner Georg Kümmel, Ernst Käsemann en ander word hierdie komende ryk onder meer as 'n radikale wending in die menslike bestaan geïnterpreteer wat nie deur die mens self nie, maar deur God veroorsaak word.
Jesus se tydgenote was moontlik vertroud met die religieuse betekenis van die term aangesien dit in die evangelies nie uitvoerig toegelig word nie, maar eerder deur middel van konkrete handelinge, gelykenisse en leergesprekke verduidelik word. Tekste in die Nuwe Testament waarmee nie-Joodse gehore aangespreek word, verwys nouliks na die Ryk van God en bevestig sodoende die hipotese.
In Jesus se verkondiging staan uitsprake waarmee hy die begin van die Ryk van God as 'n gebeurtenis van die onmiddellike toekoms vorentoe afkondig en uitsprake waarmee hy verduidelik of veronderstel dat die Ryk van God reeds aangebreek het, naas mekaar. Hierdie kontras het in die wetenskaplike navorsing vroeër aanleiding tot afwykende interpretasies ten opsigte van Jesus se eskatologie of voorspellings oor die eindtyd gegee: sommige geleerdes, soos Albert Schweitzer, beweer dat dit toekomsgerig was, terwyl ander, soos C.H. Dodd veronderstel dat dit op Jesus se tyd gemik was.
Omtrent 1945 het eksegete begin om nie meer 'n literêr-kritiese onderskeiding tussen "outentieke" en "nie-outentieke" uitsprake van Jesus te maak nie, maar om eerder albei aspekte as outentiek te beskou. Ook in Matteus se weergawe van die "Onse-Vader"-gebed kan albei aspekte aangewys word.
Voorbeelde van apokaliptiese uitsprake, wat na 'n nabye einde van die tyd verwys, is die visioen oor Satan se val (Lukas 10:18) of die geskil oor die oorsprong van Jesus se geneeskrag (Matthéüs 12:24). Jesus se handelinge word hier as die begin van die Ryk van God uitgebeeld waarmee die Ryk van die Bose al van sy mag ontneem word. Tekste soos die uitspraak oor "bestormers" (Mattéüs 11:12) skep die indruk dat hierdie ryk met 'n gewelddadige konflik te make het wat met die optrede van Johannes die Doper 'n aanvang geneem het en tot by Jesus se tyd voortduur. In Markus 1:15 gee die oorlewering van Johannes die aanleiding vir Jesus se uitspraak Die tyd is vervul […] wat ook die begin van sy eie verkondiging markeer.
In die saligverklaringe van Lukas 6:20 en Matthéüs 5:3 verkondig Jesus die Ryk van God as 'n heilsbesit wat reeds aan die armes, bedroefdes, magteloses en vervolgdes van sy tyd behoort – hy belowe dat hierdie ryk hul nood sal verlig. Sosiaal-historiese ondersoeke soos dié van Gerd Theißen (Soziologie der Jesusbewegung), Norbert Perrin, John G. Gager, John Dominic Crossan en ander verklaar hierdie soort tekste uit die destydse lewensomstandighede: Jode was blootgestel aan uitbuiting, belastingheffings ten opsigte van Rome en die Joodse tempel, daaglikse militêre geweld wat deur Romeinse troepe gepleeg is, skuldslawerny, honger, epidemies en sosiale ontworteling.
Die evangelies hou die optrede van Jesus van Nasaret as 'n vervulling van profetiese beloftes voor en sluit sodoende by die teologie van die armes aan wat reeds in die Hebreeuse Tanag (of Verlossingsplan) gestalte gekry het. Die navorser Martin Karrer beweer dat hierdie teologie nie op die invloede van (byvoorbeeld) rondtrekkende Kiniese filosowe teruggevoer kan word nie, maar uit Jesus se spesifieke charismatiese en uitdagende rol as 'n buitestander voortgespruit het. Hiermee het hy 'n onderdanige beweging van mense in die lewe geroep wat van die godsdienstige en maatskaplike norme en waardes van hul tyd afgewyk het.