cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Geskiedenis van Japan
Heisei-tydperk
In 2005 word Japan gekonfronteer met die groeiende mag van China, die tradisionele Japannese mededinger. Konflikte oor territoriale waters en oor geskiedenisboeke wat Japannese oorlogsmisdade versag of verberg, dreig om die verhouding tussen die bure te verswak. Die kwessie van oorlogsreparasies en skadevergoeding vir dwangarbeiders en gedwonge prostituées (eufemisties «gerieflikheidsvroue» genoem) vertroebel ook betrekkinge met Suid-Korea. Terwyl die Japannese regering beweer dat 'n finale reëling van enige aansprake in hierdie verband reeds in 1965 getref is toe die twee lande diplomatieke en ekonomiese bande aangeknoop het, het Suid-Koreaanse geregshowe so onlangs soos Maart 2019 die indiening van klagtes teen Japannese ondernemings deur privaat persone toegelaat. Die howe het vervolgens die betaling van skadevergoeding beveel en beslag gelê op bates van Japannese ondernemings. Die Japannese regering se besluit om Suid-Korea van sy witlys van bevoorregte en betroubare handelsvennote te skrap, word as 'n reaksie hierop beskou. Japannese ondernemings moet volgens die nuwe reëling amptelike permitte van die owerheid verkry voordat hulle sekere hoë tegnologiegoedere, wat onder meer vir die vervaardiging van slimfoon- en tabletrekenaarskerms benodig word, na Suid-Korea mag uitvoer. Die konflik dreig om tot 'n handelsoorlog te eskaleer.
Op 11 Maart 2011 word 'n groot deel van die ooskus van Japan deur 'n tsoenami getref, wat self die resultaat was van 'n groot see-aardbewing was naby die stad Sendai. As gevolg hiervan het die kernramp in Fukushima-Daiichi-kernaanleg plaasgevind, wat baie radioaktiewe besoedeling veroorsaak het.
Reiwa-tydperk
Op 1 April 2019 word die nuwe keiserlike tydperk aangekondig: die Reiwa-tydperk. Op 30 April 2019 bedank die huidige keiser Akihito en maak plek vir sy seun, Naruhito.
Mercedes-Benz M270/M274 enjin
Die M270 en M274 is die turboaangejaagde inlynviersilinderenjins wat sedert 2011 deur Mercedes-Benz vervaardig word. Hulle volg onderskeidelik die vorige M266- en M271-enjins op. Die enjin het in 2017 op die Ward's 10 Best Engines-lys verskyn.
Treonien
Treonien (afgekort as Thr of T) is 'n α-aminosuur wat gebruik word in die biosintese van proteïene. Dit bevat 'n α-aminogroep (wat in die geprotoneerde −NH3+ vorm onder biologiese toestande voorkom), 'n α-karboksielgroep (wat in die gedeprotoneerde −COO− vorm onder biologiese toestande voorkom), en 'n syketting met 'n hidroksiel groep, wat beteken dat dit 'n polêre, ongelaaide aminosuur is. Dit is noodsaaklik in die mens, want die liggaam kan dit nie sintetiseer nie: dit moet uit die dieet verkry word. Threonine word in bakterieë soos E. coli uit aspartaat gesintetiseer. In die genetiese kode word dit gekodeer deur die kodons ACU, ACC, ACA, en ACG.
Mercedes-Benz M270/M274 enjin
Ontwerp
M270 verwys na die dwarsgemonteerde enjin vir voorwieldryfvoertuie, terwyl M274 verwys na die langsgeplaasde enjinuitleg vir agterwielaandrewe voertuie gebruik word. Albei enjins is gebaseer op dieselfde ontwerp met dubbele bonokasse, 4 kleppe per silinder, veranderlike kleptydreëling, direkte inspuiting en voldoen aan die EU6-uitlaatstandaard. 'n 2.0 L-enjin is in September 2012 bekendgestel met 'n verhoogde suierslag tot 92 mm, verhoogde prestasiesyfers en 'n kompressieverhouding van 9,8:1. Die M274-enjin is ook sedert 2014 op die Infiniti Q50 gebruik.
Treonien
Treoniensykettings neem dikwels aan waterstofbindings deel; die mees algemene klein motiewe wat só gevorm word is gebaseer op interaksies met serien: ST draaie, ST motiewe (dikwels aan die begin van alfa helikse) en ST krammetjies (gewoonlik in die middel van alfa helikse).
Mercedes-Benz M270/M274 enjin
M270 DE16 LA R
75 kW weergawe
Treonien
Modifikasies
Die treonienresidu in proteïene kan verskeie post-translasionele modifikasies ondergaan. Die hidroksiel syketting kan O-gekoppelde glikosilering ondergaan, of fosforilering wat deur 'n treonienkinase gekataliseer word. Die gefosforileerde vorm word fosfotreonien genoem.
Mercedes-Benz M270/M274 enjin
M270 DE16 LA R
90 kW weergawe
M270 DE20 LA
115 kW weergawe
Treonien
Geskiedenis
Treonien was die laaste van die 20 gewone proteïenogene aminosure om ontdek te word. Dit is in 1936 deur William Cumming Rose ontdek, saam met Curtis Meyer. Die aminosuur is treonien genoem op grond van sy strukturele ooreenkoms aan treose, 'n vier-koolstof monosakkaried met molekulêre formule C4H8O4 Treonien is een van twee proteïenogene aminosure met twee chirale sentrums, die ander synde isoleusien. Treonien kan dus in vier moontlike stereoisomere voorkom met die konfigurasies (2S,3R), (2R,3S), (2S,3S) en (2R,3R). Die naam L -treonien word gebruik vir een enkele diastereomeer, naamlik (2S,3R)-2-amino-3-hidroksibutanoësuur. Die tweede stereoisomeer (2S,3S), wat selde is in die natuur voorkom, is die sogenaamde L -allo-treonien. Die ander twee stereoisomere is van geringe belang.
Biosintese
Treonien word nie in die menslike liggaam gesintetiseer nie, en moet derhalwe in proteïene in die dieet ingeneem word. Volwasse mense benodig ongeveer 20 mg/kg liggaamsmassa per dag. In plante en mikro-organismes, word treonien uit aspartiensuur via α-aspartiel-semialdehied en homoserien gesintetiseer. Homoserien ondergaan O-fosforilering; hierdie fosfaatester ondergaan hidrolise wat gepaard gaan met die verskuiwing van die OH-groep. Ensieme wat betrokke is by 'n tipiese biosintese van treonien sluit in:
Mercedes-Benz M270/M274 enjin
M270 DE20 LA
135 kW weergawe
Treonien
Metabolisme
Treonien word op twee maniere gemetaboliseer:
Mercedes-Benz M270/M274 enjin
M270 DE20 LA
155 kW weergawe
Treonien
Trivia
Voedsel hoë in treonienvlakke sluit in maaskaas, pluimvee, vis, vleis, lensies, turtle bean en sesamsade.
Mercedes-Benz M270/M274 enjin
M270 DE20 LA
160 kW weergawe
Treonien
Trivia
Rasemiese treonien kan voorberei word uit krotonsuur deur alfafunksionalisering met kwik(II) asetaat.
Mercedes-Benz M270/M274 enjin
M274 DE16 LA
95 kW weergawe
115 kW weergawe
155 kW weergawe
180 kW weergawe
189 kW weergawe
Kelly Piper
Kelly Piper (1 September 1950 – 4 Desember 2009) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Maniac (1980), Vice Squad (1982), Reckless (1983), en Rawhead Rex (1986).
Justin Deas
Justin Deas (gebore 30 Maart 1948) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Polycarp (2007) en in die televisiereekse Guiding Light (1952), As the World Turns (1956), en Santa Barbara (1984).
Boksburg-ontploffing
Die Boksburg-ontploffing het op 24 Desember 2022 plaasgevind toe 'n brandstoftenkwa met vloeibare petroleumgas (VPG) onder 'n spoorwegbrug in Boksburg, in die Ekurhuleni Metropolitaanse Munisipaliteit in Gauteng, Suid-Afrika, ontplof het met 'n dodetal van 34 mense vanaf 30 Desember 2022. Die nabygeleë Tambo-gedenkhospitaal is ook beskadig. Die bestuurder van die tenkwa het die voorval oorleef en het aanvanklik verskeie aanklagte in die gesig gestaar, insluitend strafbare manslag, wat later almal laat vaar is weens 'n gebrek aan bewyse. Vrae is geopper deur opposisie-politieke partye en joernaliste oor die kwaliteit van die waarskuwingsborde wanneer die brug genader word, en oor nakoming van vervoerregulasies deur die munisipaliteit en deur die betrokke vervoermaatskappy.
Ontploffing
Die vragmotor het behoort aan Infinite Transport, deel van die Sasolburg-gebaseerde Infinite Group, en het 60 000 liter VPG van die Richardsbaaihawe na Botswana vervoer. Die bestuurder was in diens van Innovative Staffing Solutions (ISS), 'n Boksburg-gebaseerde uitkontrakteringsmaatskappy wat personeel op kontrak aan ander maatskappye verskaf.
Die oggend van 24 Desember 2022, nadat hy die nag by 'n nabygeleë vragmotorstaanplek deurgebring het, het die 32-jarige bestuurder na bewering die verkeerde afrit op die N17-snelweg geneem. Volgens die verslag van 'n interne ondersoek deur ISS het hy vinnig sy fout besef en die snelweg probeer verlaat om na sy roete terug te keer. Die snelweg-afrit wat hy gebruik het, het hom onder 'n spoorwegbrug wat oor Hospitaalstraat strek, naby sy kruising met Spoorwegstraat, sowat 100 meter vanaf die Tambo-gedenkhospitaal in die Boksburg-voorstad Plantation gelei.
Waarskuwingsborde wat die brug nader, was vaal en onleesbaar, en volgens die bestuurder se werkgewer het die brug gelyk of dit hoog genoeg was vir die vragmotor om deur te gaan. Volgens ISS het die helling aan die onderkant van die brug egter die agterkant van die vragmotor opgelig en dit teen die onderkant van die brug om ongeveer 06:15vm vasgedruk. Volgens ISS, toe die bestuurder besef die vragmotor het vasgehaak, het hy dadelik stilgehou om die skade te bepaal. Toe hy opmerk dat die tenkwa se kap afgeskraap is, het ISS gesê dat hy hulle eers in kennis gestel het, en hierna die brandweer. Volgens ISS het die bestuurder probeer om die gebied af te sper, met beperkte sukses ondanks bystand van 'n private veiligheidswag wat toevallig op die toneel gery het, asook twee omstanders wat die potensiële gevaar besef het.
Omstreeks 06:45 vm het die vragmotor aan die brand geslaan, en omstreeks 07:05 vm ontplof terwyl brandbestryders nog probeer het om die brand onder dwang te bring. Volgens sy werkgewer is die bestuurder reeds voor hierdie stadium deur gasinaseming oorval en is hy deur noodwerkers hospitaal toe geneem. Die aanvanklike ontploffing is vinnig gevolg deur twee veel kleiner ontploffings. Hierdie reeks ontploffings het 'n groot skare toeskouers gelok, wat gelei het tot 'n groter aantal ongevalle en sterftes toe 'n vierde ontploffing - die grootste en laaste - omstreeks 07:30 vm plaasgevind het. Die laaste ontploffing het geboue tot 400 meter ver geraak, en het gevoel soos 'n aardbewing so ver as vier kilometer weg.
Impak
Die ontploffing het gelei tot 'n groot aantal sterftes en beserings en groot skade aan eiendom en infrastruktuur. Skade aan die Tambo-gedenkhospitaal het dit nie in staat gestel om hulp te verleen in die onmiddellike nasleep nie, ondanks nabyheid aan die rampterrein.
Ongevalle
34 mense is tydens die ontploffing dood. 40 mense is aanvanklik beseer en na die ontploffing in die hospitaal opgeneem, van wie baie later aan hul wonde beswyk het. Agt mense is opslag tydens die ontploffing dood, ander het beswyk voordat paramedici op die toneel aangekom het, terwyl nog slagoffers in die hospitaal gesterf het. Twee mense wat in die omgewing van die ontploffing was, word steeds vermis sedert 29 Desember 2022. Die slagoffers is geïdentifiseer as 23 lede van die publiek en 11 gesondheidswerkers van die beskadigde hospitaal.
Tambo-gedenkhospitaal
Die Tambo-gedenkhospitaal langs die ontploffing is erg geraak. Agt personeellede van die hospitaal (sewe verpleegsters en 'n bestuurder) is op die parkeerterrein van die hospitaal dood, en 24 pasiënte en 13 personeellede wat in die hospitaal se noodeenheid teenwoordig was ten tyde van die ontploffing, het ernstige brandwonde opgedoen en is na nabygeleë hospitale oorgeplaas. Minstens een van diegene wat in die hospitaal se parkeerterrein dood is, het probeer om hul motor weg te skuif van die brandende tenkwa. Die ontploffing het daartoe gelei dat die plafon van die noodeenheid gedeeltelik ineengestort het wat dit genoodsaak het om alle pasiënte na die teaterkompleks aan die agterkant van die hospitaal te verskuif. Die hospitaal kon nie pasiënte onmiddellik na die ontploffing opneem nie. Ingenieurs wat die struktuur beoordeel het, het later gevind dat die skade beperk was, en die hospitaal het bruikbaar gebly.
Nabygeleë eiendomme, voertuie en infrastruktuur
Twee huise en 'n aantal motors is in die ontploffing vernietig, asook 'n brandweerwa wat probeer het om die groeiende brand te blus. Eiendomme in die area is erg beskadig deur die brande en ontploffings, en inwoners wat in die omgewing was om te help, is dood. Die ontploffing het ook die spoorwegbrug vernietig waaronder dit plaasgevind het, wat die Germiston – Springs spoorlyn beïnvloed het. Die Passasierspooragentskap van Suid-Afrika (Prasa) het die volgende dag aangekondig dat hy die omvang van die skade, en die omvang van die werk wat nodig is om die spoorlyn te herstel, sal bepaal.
Nooddienste
Die aanvanklike reaksie op die voorval het gekom van plaaslike sekuriteitsmaatskappye, die plaaslike gemeenskapspolisiëringsforum (GPF) en vrywilligersgroepe. Nadat die bestuurder van die lekkende gastenkwa mense gewaarsku het, is alarm gemaak en Ekurhuleni Disaster & Emergency Management Services het 'n brandweerwa vanaf Boksburg Sentraal-brandweerstasie gestuur.
Ontruiming van noodpasiënte
’n Sekondêre mediese ontruimingsoperasie om kritieke pasiënte dringend van die Tambo-gedenkhospitaal na ander hospitale te verskuif vir verdere of palliatiewe sorg is deur die Gautengse Mediese Nooddienste (Gauteng EMS), bygestaan ​​deur private ambulansdienste en vrywilligersgroepe, gekoördineer. Laer-prioriteit pasiënte is in die tweede fase van die ontruiming verskuif. Altesaam 30 staats- en privaatambulanse, sowel as verskeie lugambulanshelikopters, het die pasiënte oor 'n tydperk van drie uur oorgeplaas.
Gerhardus Koornhof
Dr Koornhof is die huidige parlementêre raadgewer vir die president. Hy is 'n lid van die ANC se Beyers Naude-tak. Hy het 'n DCom (Ekonomie) en hou van lees, pad hardloop, gholf en wyn versamel. (Bron: www.anc.org.za)
Anne Pitoniak
Anne Pitoniak (30 Maart 1922 – 22 April 2007) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Survivors (1983), Hiding Out (1987), Old Gringo (1989), en Unfaithful (2002).
Bryan Dechart
Bryan Dechart (gebore 17 Maart 1987) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Dakota's Summer (2014) en The Remaining (2014).
Zoliswa Kota-Fredericks
Zoe Kota-Fredericks is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Media24-sentrum
Die Media24-sentrum (tot 25 Julie 2015 die Naspers Sentrum) (Engels: Media24 Centre) is 'n 26 verdieping hoë wolkekrabber in Kaapstad, Suid-Afrika. Die gebou is tussen Heerengracht en D.F. Malan-straat geleë.
Met 'n hoogte van 93 meter is dit tans (2015) die vierde hoogste gebou in die stad. Die gebou is in 1962 voltooi en was destyds die hoogste gebou in die land, asook die vierde hoogste in Afrika. 'n Elektroniese nuusvoer is in 'n stadium teen die gebou vertoon, wat prominent in die nag sigbaar was.
Mercury-Atlas 4
Daar was 'n reeks vertragings om die Atlas-vuurpyl en Mercury-kapsule gereed te maak, weens navlug-bevindinge van die Mercury-Atlas 3-sending wat uitgebreide wysigings aan die aanjaer genoodsaak het. Die Atlas vuurpyl (88D), het eers sy finale inspeksie op 30 Junie ondergaan en is eers op 15 Julie by Kaap Canaveral afgelewer. Daar was ook besluit dat Mercury kapsule nr. 9 nie meer gebruik gaan word nie maar wel nommer 8. Laasgenoemde is herwin na die MA-3 lansering en opgeknap. Kapsule 8 was ook die laaste van die ouer modelle met klein vensters aan die bakboordkant en 'n swaar sluitingsmeganisme op die luik. Daar was ook geen landingsak aan boord nie.
Verdere vertragings is ondervind met die Atlas se stuuroutomaat insluitende vervanging van 'n foutiewe giroskoop wat die swaaitempo monitor. Die beplanning was om die ruimtetuig op 22 Augustus te lanseer, maar die datum is uitgestel. Daar was nog verdere vertragings toe ontdek is dat die fabrikaat van transistor wat gebruik is, geneig is om soldeerballetjies te vorm; dus is die laaste week van Augustus gebruik om dié probleem op te los.
Eddie Dee
Eddie Dee (gebore 26 April 1977) is 'n Amerikaanse akteur.
Mercury-Atlas 4
Gedurende Augustus het 'n Sowjetunie-ruimteman, Gherman Titov in Vostok 2, vir 'n dag om die Aarde gewentel wat met verbysterende ongeloof in Amerika gade geslaan is en ook paranoia veroorsaak het, veral na die Sowjetpremier Nikita Chroesjtsjof verkondig het dat: Ons het Gagarin en Titov die ruimte ingestuur en ons kan 'n kernwapen enige plek op Aarde laat val!.
Hierdie vlug was 'n wentelbaantoets vir die Mercury-opsporingstasies, dit was die eerste Mercuryvlug wat suksesvol in 'n wentelbaan geplaas is, die vorige vlugte was almal sub-orbitale vlugte. Die loonvrag het bestaan ​​uit 'n vlieëniersimulator (om die omgewingskontroles te toets), twee bande met stemopnames (om die opsporingsnetwerk na te gaan), 'n lewensondersteuningstelsel, drie kameras en instrumentasie om vlakke van geraas, vibrasie en bestraling te monitor.
Omdat daar vermoed is dat 'n oorgangspanning die wanfunksionering van MA-3 se programmeerder veroorsaak het (en dat 'n soortgelyke probleem verantwoordelik was vir Big Joe 1 se weiering om die beginstadium te ontkoppel), het Convair die stuuroutomaat toegerus om aan die enjins 'n teenwerkende vermoë te gee. Dit was dus ook 'n doel van die vlug om dit te toets.
Die Atlas-voertuig wat gebruik is om MIDAS 3 in Julie te lanseer, het ook 'n programmeerder-terugstelling ("reset") tydens lansering ondervind, wat geen noemenswaardige effek gehad het, of die satelliet verhinder het om 'n wentelbaan te bereik nie, maar hierdie voorval is deeglik ondersoek weens die probleme met MA-3. 'n Enkele wysiging aan Mercury-voertuie sou behels dat die programmeerder se vermoë om homself in vlug terug te stel, verwyder word.
Voortgesette kommer was die ruwe verbranding en die giroskoop-wanfunksies aangesien hierdie mislukkingsmodusse twee Atlas E-voertuie in Junie vernietig het. Die Spin Motor-rotasiebespeurstelsel ("Spin Motor Rotation Detection System"), wat uitgevind is om te verhoed dat 'n Atlas met 'n onbehoorlik-werkende giroskoop lanseer, was pas ingefaseer en sou eers in 'n Mercury-voertuig verskyn met MA-5.
Die lansering het uiters goed verloop en die dikvellige Atlas het Max Q versnelling oorleef. Die kapsule se werkverrigting was ook uiters goed ten spyte van 'n mate van kommer oor hoë suurstofverbruik in 'n wentelbaan, maar grondbeheerders het dit nie as 'n ernstige probleem beskou nie en die suurstoftoevoer was voldoende vir ten minste 8 wentelbane. Die proses om die kapsule in 'n wentelbaan om te draai sodat sy hitteskild vorentoe wys, was moeiliker as wat verwag is, en het 50 sekondes geneem in plaas van die normale 20 sekondes. Op 'n paar punte tydens die sending het die kapsule se houding effens onstabiel geword as gevolg van die faling van twee stuwers, wat kortstondige telemetrie-uitvalle veroorsaak het.
Die kapsule het een wentelbaan voltooi voordat dit na die Aarde teruggekeer het. Hertoetreding het een uur en 28 minute na lansering plaasgevind, en het in die Atlantiese Oseaan 176 myl (283 kilometer) oos van Bermuda neergeval. Een uur en 22 minute na die neerdaling het die torpedojaer USS Decatur (wat 34 myl van die landingspunt was) die kapsule opgetel, wat in 'n goeie toestand gevind is met min skade van een van die twee opstyg, wentelbaan of hertoetreding. Navlug-ondersoek het bevind dat die suurstoftempo-handvatsel deur oplig-geïnduseerde vibrasie ontwrig is en 'n klep oopgekraak het. Dit het suurstof in die ruimte laat ontsnap, maar nie teen voldoende tempo om 'n telemetrie-waarskuwingsein te aktiveer nie, hoewel dit wel die suurstofwaarskuwingslig in die kapsule geaktiveer het. Die handvatsel is daarna herontwerp om strammer te beweeg. Daar is gevind dat die probleem om die kapsule te heroriënteer na aanjaer-skeiding die gevolg was van 'n oop stroombaan in die girometer.
Die grootste probleem wat op MA-4 teëgekom is, was 'n ongemaklike hoë vlak van opligvibrasie vanaf T+5 tot T+20 sekondes, so nog 'n paar klein wysigings is aan die Atlas se autopilot aangebring. Bob Gilruth, die direkteur van die Bemande Ruimtevlugsentrum, het egter sy vertroue uitgespreek dat die aanjaer nou mensgegradeer is, en dat 'n menslike passasier die vlug sou kan oorleef. Die MA-4-sending het al sy vlugdoelwitte suksesvol bereik. Dit het die vermoë van die Atlas LV-3B-vuurpyl getoon om die Mercury-kapsule in 'n wentelbaan te lig en van die kapsule en sy stelsels om heeltemal outonoom te werk, en dit het daarin geslaag om foto's van die Aarde te bekom. Nietemin, om aan die veilige kant te wees en nog 'n paar ontwerpveranderings uit te toets, het NASA steeds beplan om nog een onbemande toets uit te voer, voordat die Mercury-Atlas-kombinasie vir 'n bemande vlug gebruik sou word.
Ester (Bybel)
Ester is die 17de boek in die kanon van Hebreeuse Geskrifte wat as die Ou Testament in die Bybel opgeneem is. Die boek Ester vertel dat die Poerimfees ontstaan het ter herdenking aan die behoud van die Jode in die Persiese Ryk nadat daar beplan was om hulle uit te roei.
17de Dinastie van Egipte
Die 17de Dinastie (ook Dinastie XVII geskryf; van 1580 tot 1550 v.C.) was ’n koningshuis van Antieke Egipte wat tydens die Tweede Oorgangstydperk regeer het.
Geskiedenis
Tydens die 17de Dinastie was Egipte verdeel tussen ’n aantal klein Hyksos-koninkryke. Die laaste twee konings van die dinastie het die Hyksos-heerskappy van Egipte teengestaan en ’n oorlog begin wat die Hyksos-konings sou verdryf en ’n tydperk inlui bekend as die Nuwe Ryk.
Kamose, die tweede oudste seun van Seqenenre Tao, was die broer van Ahmoses I – die eerste koning van die 18de Dinastie.
Heersers
Bekende heersers van die 17de Dinastie was:
! scope=col width="20%" | Farao ! scope=col width="20%" | Horusnaam ! scope=col width="20%" | Bewind
ZaSu Pitts
ZaSu Pitts (3 Januarie 1894 – 7 Junie 1963) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Greed (1924), Ruggles of Red Gap (1935), Forty Naughty Girls (1937), en It's a Mad Mad Mad Mad World (1963).
Klein-Mogalakwena
Die Klein-Mogalakwena is 'n spruit wat in Limpopo, Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Mogalakwenarivier wat in die Limpopo invloei
Rooisloot (Limpopo, lat -24,13, long 28,92)
Die Rooisloot (inheemse naam Ngwaditse) is 'n rivier wat aan die noordwestelike buitewyke van Mokopane in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika vloei.
Dit is 'n sytak van die Mogalakwenarivier wat verder noord by die Limpoporivier aansluit.
Waldemar Schultz
Waldemar Schultz (gebore 21 April 1970) is ŉ Suid-Afrikaanse akteur, regisseur en stemkunstenaar. Schultz is veral bekend vir sy rol as Jan-Hendrik Terreblanche in die SABC2-sepie 7de Laan, en hy was ook die aanbieder van die speletjieprogram, Ken Jou Laan, in 2008.
Opleiding
Schultz het in Milnerton, Kaapstad, grootgeword en het van ŉ jong ouderdom ŉ liefde vir teater getoon. Nadat hy matrikuleer het, het hy BA Drama aan die Universiteit van Stellenbosch studeer (1992 tot 1994). Tydens sy studies, is hy vereer met ŉ Fleur du Cap-toekenning as Mees Belowende Student en het hy ook die Dux-prys ontvang vir die hoogste gehalte werk gelewer tydens sy studies. Tydens sy studies vir sy Meestersgraad het hy ook as 'n lektor by die universiteit begin.
Loopbaan
As gegradueerde student het Schultz begin om vryskutbasis oorklanking te doen in radiovervolgverhale, wat daartoe gelei het dat hy vir 'n wyle as oorklankingsregisseur vir Quantum Productions gewerk het. Tussen 1991 en 2001, was Schultz werksaam as regisseur, skrywer en akteur vir verskeie teatergeselskappe, onder andere PACT, CAPAB, Spektrum Produksies en Blond Produksies. Sy eerste rol in ŉ televisiereeks was as Klein Geoff in die reeks Woestynblom, 1994, gevolg deur die die rol van Paul Kruger in die jeugdrama, Young Vision.
Kleiner rolle soos in dié van Hagenheim: Streng Privaat, Soutmansland en Arsenaal het gevolg, maar meeste van sy tyd het hy aan stemwerk, advertensies en kinderteater bestee. Sedert 2000, toe hy die rol van Jan Hendrik Terreblanche in 7de Laan gekry het, het hy minder tyd vir vryskutwerk gehad. Schultz het 7de Laan in 2008 verlaat en begin werk by kykNET se improvisasie komediereeks, Proesstraat, waar die opvoering opgeneem word sonder ŉ teks en met ŉ lewendige gehoor. Schultz was deel van die groep akteurs van Proesstraat vir twee seisoene, vanaf 2010 tot 2011. In 2012 het hy ŉ verskyning gemaak in die laaste episode van die SABC1 komediereeks, Stokvel en in 2013 het hy in die vyfde episode verskyn van kykNET se misdaadreeks, Die Boland Moorde.
In 2016 het hy die hoofrol van Kolonel Piet van der Bijl vertolk in die televisiereeks Die Byl – wat rofweg gebaseer is op die lewe van die Suid-Afrikaanse speurder, Piet Byleveld.
Swartkop, Dawid Kruiper
Swartkop is 'n klein nedersetting aan die R359-hoofpad op die suidelike oewer van die Oranjerivier in die Noord-Kaap, Suid-Afrika. Die buurt is naby Upington en is in die hart van die rosyntjie en sultanabedryf.
Kernfisika
duimnael|260px|’n Kernreaksie.
Kernfisika is die deel van fisika waarin atoomkerne asook hul samestellende dele en wisselwerkings bestudeer word. Ander vorme van kernmaterie word ook bestudeer. Daarteenoor gaan atoomfisika oor die bestudering van die hele atoom, insluitende die elektrone.
Ontdekkings in kernfisika het gelei tot baie toepassings in dié veld, soos kernkrag, kernwapens, kernmedisyne, magnetieseresonansiebeelding, radiokoolstofdatering, ensovoorts.
Deeltjiefisika het uit kernfisika ontstaan en die twee velde hou nou verband met mekaar. Kernastrofisika, die toepassing van kernfisika op die gebied van astrofisika, is belangrik om die binnewerking van sterre en die oorsprong van elemente te verduidelik.
Geskiedenis
Die geskiedenis van kernfisika as ’n ander dissipline as atoomfisika het begin met die ontdekking in 1896 deur Henri Becquerel van radioaktiwiteit terwyl hy fosforessensie in uraansoute ondersoek het. Die ontdekking van die elektron die volgende jaar deur J.J. Thomson was ’n aanduiding dat die atoom ’n interne struktuur het.
Pan-Islamisme
thumb|350px|Islam volgens land: [[Soenni Sjia Ibadi]]
Pan-Islamisme (Arabies: الوحدة الإسلامية) is ’n politieke ideologie wat die eenheid van Moslems in een Islamitiese land of staat – dikwels ’n kalifaat – of onder ’n internasionale organisasie met Islamitiese beginsels voorstaan. Dit verskil van ander pan-nasionalistiese ideologieë, soos Pan-Arabisme, deurdat die oemmah (Moslemse gemeenskap) beskou word as die fokus van trou en mobilisasie en die grootste gemene faktor, en nie etnisiteit of ras nie. Dit stel Islam voor as antirassisties en teen enigiets wat die mensdom verdeel op grond van etnisiteit.
Geskiedenis
Die term Pan-Islamisme het nooit in die geskiedenis van Islam bestaan nie. Volgens sekere geleerdes is die ideologie egter geskoei op die vroeë jare van Islam – die tyd van Mohammed en die eerste kalifaat, aangesien die algemene siening is dat die Moslemwêreld in dié tyd sterk, verenig en sonder korrupsie was.
In die moderne tyd is Pan-Islamisme voorgestaan deur Jamal al-Din al-Afghani, wat eenheid onder Moslems bepleit het om die koloniale besetting van Moslemgrondgebied teen te staan. Hy was bang nasionalisme sou die Moslemwêreld verdeel en het geglo Moslemeenheid is belangriker as etniese identiteit. Hoewel hy soms as "liberaal" beskryf word, het Al-Afghani nie grondwetlike regering gepredik nie, maar eenvoudig die "omverwerping voorsien van individuele heersers wat laks of onderdanig aan buitelanders is, en hul vervanging deur sterk en patriotiese mans". Volgens sy biograaf was daar niks wat daarop dui dat hy politieke demokrasie of parlementarisme voorgestaan het nie.
Pan-Islamisme in die postkoloniale wêreld is sterk met Islamisme vereenselwig. Vooraanstaande Islamiste soos die ajatolla Chomeini, sajjid Qoetb en Aboel A'la Maoedoedi, het klem daarop gelê dat ’n terugkeer na tradisionale Sjariareg Islam weer verenig en sterk sal maak. Ekstremisme in Islam dateer van die Charidjiete van die 7de eeu. Uit hul wesentlik politieke posisie het hulle ekstreme leerstellings ontwikkel wat hulle onderskei het van beide hoofstroom-Soenniete en -Sjiiete. Die Charidjiete was veral bekend vir hulle radikale benadering tot Takfir, waarvolgens hulle ander Moslems as ongelowiges verklaar het en geglo het hulle verdien die dood.
Kernfisika
Geskiedenis
Die Nobelprys vir fisika is in 1903 gesamentlik toegeken aan Becquerel vir sy ontdekking van radioaktiwiteit en aan Marie en Pierre Curie vir hul daaropvolgende navorsing daaroor. Rutherford het in 1908 die Nobelprys vir chemie gekry vir sy "ondersoeke na die disintegrasie van die elemente en die chemie van radioaktiewe stowwe".
Pan-Islamisme
Geskiedenis
In die tydperk van dekolonialisme ná die Tweede Wêreldoorlog het Arabiese nasionalisme Islamisme, wat nasionalisme as on-Islamities afgemaak het, oorskadu. In die Arabiese wêreld het sekulêre Pan-Arabistiese partye – Ba'ath- en Nasseristepartye – vertakkings in byna elke Arabiese land gehad en die mag verkry in Egipte, Libië, Irak en Sirië. Islamiste is onderdruk; die grootste voorstander van Islamisme, sajjid Qoetb, is in die tronk gegooi, gemartel en eindelik tereggestel. Die Egiptiese president Gamal Abdel Nasser het die idee van Moslemeenheid as ’n bedreiging vir Arabiese nasionalisme beskou.
In 1979 is sjah Mohammad Reza Pahlavi in die Iranse Rewolusie van die troon gesit en tien jaar later het die Afgaanse Moslemse moedjahidien, met groot steun van die Verenigde State, die Sowjetunie suksesvol uit Afganistan forseer. Pan-Islamistiese Soenniete, soos Maoedoedi en die Moslemse Broederskap, het die skepping van ’n nuwe kalifaat ondersteun, ten minste as ’n langtermynprojek. Die Sjiitiese leier die ajatolla Chomeini het ook ’n verenigde Islamitiese suprastaat ondersteun.
Kernfisika
Rutherford se span ontdek die kern
duimnael|180px|Bo: Verwagte resultate van Thomson se "Plum-Pudding" hipotese Onder: Werklike resultate wat gelei het tot die hipotese van 'n atoom met 'n klein kern. In 1906 is Ernest Rutherford se Retardation of the α Particle from Radium in passing through matter gepubliseer. Hans Geiger het op dié werk uitgebrei in ’n dokument gerig aan die Royal Society met eksperimente wat hy en Rutherford gedoen het deur alfadeeltjies deur lug, aliminiumfoelie en bladgoud te stuur. Nog werke is in 1909 gepubliseer deur Geiger en Ernest Marsden, asook ’n grootliks uitgebreide werk in 1910 deur Geiger. In 1911 tot 1912 het Rutherford aan die Royal Society die eksperimente verduidelik en die nuwe teorie oor die atoomkern soos ons dit nou verstaan, voorgestel.
Pan-Islamisme
Geskiedenis
Hierdie gebeure het Islamiste dwarsoor die wêreld aangespoor en hulle gewildheid onder die Moslemse publiek verhoog. In die Midde-Ooste, en veral in Egipte, het die verskeie takke van die Moslemse Broederskap aansienlike protes aangeteken teen die sekulêr-nasionalistiese en monargistiese Moslemregerings.
Kernfisika
Rutherford se span ontdek die kern
Die sleuteleksperiment agter hierdie aankondiging is in 1910 by die Universiteit van Manchester uitgevoer: Ernest Rutherford se span het ’n merkwaardige eksperiment uitgevoer waarin Geiger en Marsden, onder Rutherford se toesig, aflfadeeltjies (heliumkerne) deur ’n dun laag bladgoud gestuur het. Die atoommodel van Thomson het voorspel die alfadeeltjies se baan sou hoogstens net effens gebuig wees. Rutherford het sy span egter opdrag gegee om uit te kyk vir iets wat hy geskok was om te sien: ’n Paar deeltjies is teen groot hoeke verstrooi, soms selfs heeltemal agteruit. Hy het dit vergelyk met ’n koeël wat deur ’n sneesdoekie gevuur word en dan heeltemal daarvan terugbons. Dié ontdekking, tesame met Rutherford se ontleding van die data in 1911, het gelei tot die Rutherford-model van die atoom waarvolgens die atoom ’n baie klein, baie digte kern het wat die grootste deel van sy massa bevat, en uit hoogs positief gelaaide deeltjies bestaan met omringende elektrone wat die lading uitbalanseer (aangesien die neutron nog nie ontdek was nie). Volgens hierdie model (wat nie die moderne een is nie) bestaan stikstof-14 byvoorbeeld uit ’n kern met 14 protone en 7 elektrone (altesaam 21 deeltjies) en word die kern omring deur nog 7 elektrone.
Pan-Islamisme
Geskiedenis
’n Onlangse voorstander van Pan-Islamisme was wyle Necmettin Erbakan, die Turkse eerste minister en stigter van die "Nasionale Visie"-beweging. Hy het stappe in sy regering geneem in die rigting van Pan-Islamistiese vereniging met die stigting in 1996 van die "Ontwikkelende 8 Lande" (of D8, in teenstelling met G8), met Turkye, Egipte, Iran, Pakistan, Indonesië, Maleisië, Nigerië en Bangladesj as lidlande. Sy visie was die geleidelike vereniging van Moslemse lande deur ekonomiese en tegnologiese samewerking soortgelyk aan die EU, met ’n enkele geldeenheid (İslam Dinarı), gesamentlike lugruim- en verdedigingsprojekte, die ontwikkeling van petrochemiese tegnologie en geleidelike ooreenstemming oor demokratiese waardes. Die projek het egter momentum verloor ná die militêre omverwerping van Erbakan se regering in 1997.
Kernfisika
Rutherford se span ontdek die kern
Omstreeks 1920 het Arthur Eddington die ontdekking en meganisme van kernfusieprosesse in sterre voorspel in sy dokument The Internal Constitution of the Stars. In dié tyd was die bron van sterenergie ’n algehele raaisel; Eddington het reg voorspel dat die bron die fusie van waterstof na helium is wat enorme hoeveelhede energie vrystel volgens Einstein se vergelyking E = mc^2. Dit was ’n uitsonderlike ontwikkeling, want in dié tyd was fusie en termonukleêre energie, en selfs dat sterre grootliks uit waterstof bestaan, nog nie ontdek nie.
James Chadwick ontdek die neutron
In 1932 het Chadwick besef bestraling, wat deur verskeie wetenskaplikes waargeneem is, is eintlik vanweë ’n neutrale deeltjie wat min of meer dieselfde massa as die proton het. Hy het dit die neutron genoem (ná ’n voorstel deur Rutherford oor die behoefte aan so ’n deeltjie). In dieselfde jaar het Dmitri Ivanenko voorgestel daar is nie elektrone in die kern nie, net protone en neutrone, en dat neutrone ’n spin van het; dit het die massa verduidelik wat nie aan protone toegeskryf kan word nie. Die spin van die neutron het dadelik die probleem opgelos van die spin van stikstof-14, omdat die een ongepaarde proton en een ongepaarde neutron in hierdie model elk ’n spin van in dieselfde rigting bydra, en dit gee ’n totale spin van 1.
Met die ontdekking van die neutron kon wetenskaplikes ten minste bereken watter fraksie bindingsenergie elke kern het deur die kernmassa te vergelyk met dié van die protone en neutrone waaruit dit bestaan. Die verskille tussen kernmassas is so bereken. Wanneer kernreaksies gemeet is, het dit tot binne 1% ooreengestem met Einstein se berekening van die massa-energieverband.
Yukawa se teorie oor kernbindingskrag
Met Yukawa se werk is die moderne model van die atoom voltooi. Die atoomkern bestaan uit ’n digte bol neutrone en protone, wat deur die sterk kernkrag bymekaargehou word, tensy dit te groot is. Onstabiele kerne kan alfaverval ondergaan, in welke geval hulle ’n energieke heliumkern uitwerp, of betaverval, in welke geval hulle ’n elektron (of positron) uitwerp. Ná een van hierdie vervalle kan die kern in ’n opgewekte toestand wees, en dan verval dit tot sy basistoestand deur hoë-energiefotone uit te werp (gammaverval).
Die studie van die sterk en die swak kernkrag (waarvan laasgenoemde in 1934 deur Enrico Fermi verduidelik is) het daartoe gelei dat wetenskaplikes kerne en elektrone teen al hoe hoër energieë laat bots het. Hierdie navorsing het die grondslag gevorm van deeltjiefisika, waarvan die kersie op die koek die standaardmodel van deeltjiefisika is. Dit beskryf die sterk en swak kernkrag en elektromegnetiese krag.
Moderne kernfisika
Die kern van 'n atoom bevat 'n aantal barione – altyd minstens een proton en gewoonlik 'n aantal neutrone. Al sou twee protone mekaar gewoonlik afstoot, hou die neutrone en die swak wisselwerking al die deeltjies in plek. Die chemiese eienskappe van die atoom is alleenlik afhanklik van die aantal protone (protongetal). Die protongetal gee die atoom ook sy atoomgetal, maar die stabilitiet van die atoom is afhanklik van beide die protongetal en neutrongetal. Die atoom se massagetal (A) is die som van sy proton- en neutrongetal. Dit kan op 'n wiskundige manier geskryf word: waar
Die protongetal is uniek vir elke chemiese element, maar verskillende atome van 'n spesifieke element kan verskillende getalle neutrone en dus verskillende atoommassas hê. Atome van 'n element wat verskillende neutrongetalle het, word isotope genoem. Die simbool vir die element X met 'n massagetal A en 'n protongetal Z word as {}_Z^A\!X geskryf.
Wanneer die verskeie nukleone deur die swak wisselwerking met mekaar verbind is, word heelwat energie vrygestel. Hiedie energie is bekend as the bindingsenergie. Die hoeveelheid energie kan bereken word deur die massa van die kerm te meet en ook die totale massa van die verskeie nukleone in hul vrye toestand te meet en bereken. Die verskil tussen hierdie twee waardes is die massaverskil. Die bindingsenergie is bereken deur Einstein se vergelyking waar Die grafiek aan die regterkant toon dat die bindingsenergie die hoogste is vir elemente wat naby yster in die periodieke tabel is.
Kernverval
Van al die elemente het 80 minstens een stabiele isotoop wat nooit in waarnemings verval nie (of so stadig verval dat die tempo onwaarneembaar in eksperimente is); altesaam sowat 254 isotope is stabiel. Daar is egter duisende onstabiele isotope. Hierdie "radio-isotope" verval oor tydperke wat wissel van ’n breukdeel van ’n sekonde tot biljoene jare. Die kernverval vergelyking is waar Na 'n tydperk gelyk aan die halfleeftyd van die isotoop verval die helfte van die atome in die isotoop monster. Die vervalkonstant en die halfleeftyd (t_{1/2}) is verwant deur
Die stabielste kerne val binne sekere samestellingsreikwydtes van neutrone en protone: Te min of te veel neutrone (in verhouding met die getal protone) sal veroorsaak dat dit verval. Daar is drie soorte verval - alfaverval waar 'n alfadeeltjie of heliumkern vrygestel is, betaverval waar 'n betadeeltjie of elektron vrygestel is en gammaverval waar 'n gammadeeltjie of foton vrygetel is. In alle gevalle is die verbindingsenergie verhoog en die surplus energie word ontbind as kinetiese energie.
Negative betaverval
In negative betaverval (β−-verval) word ’n neutron in die moederkern deur die swak wisselwerking in ’n proton, elektron (negative betadeeltjie) en antineutrino verander. Die antineutrino word amper dadelik deur 'n vrye neutrino vernietig om 'n gammafoton te vorm. 'n Element met 'n protonaantal Z verander na ’n element met 'n protonaantal Z+1 maar die massaantal bly dieselfde. 'n Voorbeeld van betaverval wat in radiokoolstofdatering begruik is is die verandering van ’n koolstof-14-atoom (6 protone, 8 neutrone) met 'n halfleeftyd van 5730 jaar in ’n stikstof-14-atoom (7 protone, 7 neutrone). Die verhouding van hierdie verval is
Alfaverval
In alfaverval verval die radioaktiewe element deur ’n alfadeeltjie (heliumkern) van (2 protone en 2 neutrone) vry te stel. Die meeste van die energie wat terselfdetyd vrygestel is word kinetiese energie van die alfadeeltjie. 'n Element met 'n protonaantal Z, 'n neutronaantal N en 'n massa-aantal A verander na ’n element met 'n protonaantal Z-2, 'n neutronaantal N-2 en 'n massa-aantal A-4. 'n Voorbeeld van alfaverval is die gebruik van alfadeeltjies vanuit die kunsmatige element Amerikium-241 (95 protone, 146 neutrone) deur rookmelders. Die verhouding van hierdie verval is:
Vervalkettings
In baie gevalle, veral met die swaarder elemente, verval een radioaktieve ekement na 'n ander radioaktieve element. Hierdie tweede element verval na 'n derde element en so voorts totdat ’n stabiele element gevorm word. Elke stap kan òf 'n alfaverval òf 'n betaverval wees. Aangesien dat die massaaantal met elke stap met òf 4 òf zero verminder is, vind ons vier hoof kettings in die natuur. Die moederelement in die verskeie kettings is ,,  en. Die vervalketting van (wat na elf stappe aan die stabiele atoom  verval) is aan die regterkant getoon.
Gammaverval
In gammaverval verval ’n kern van ’n opgewekte toestand na ’n toestand met ’n laer energie deur ’n gammastraal of hoogenergiefoton vry te stel. Die element verander in die proses nie in ’n ander element nie (geen kernverandering is betrokke nie), maar verloor 'n bietjie energie wat beskryf is deur die verhouding: waar
Ander vervalle
Die positive betaverval (β+-verval) waar 'n neutron tot 'n proton, positron (anti-elektron of positive betadeeltjie) en 'n neutrino verval is bekend met die ligte radio-isotope. Ander, meer eksotiese soorte verval is ook moontlik. So kan die energie van ’n opgewekte kern een van die binneste elektrone uit die atoom werp in ’n proses wat hoëspoed-elektrone teweegbring, maar nie betaverval is nie en (anders as betaverval) nie een element in ’n ander verander nie.
Kernfusie
In kernfusie kom twee kerne met ’n lae massa in noue kontak met mekaar en die sterk kernkrag laat hulle saamsmelt. Dit verg ’n groot hoeveelheid energie vir die sterk krag om die elektriese afstoting tussen die kerne te oorkom om hulle te laat saamsmelt. Daarom kan kernfusie net by ’n baie hoë temperatuur of druk plaasvind. Wanneer kerne saamsmelt, word ’n groot hoeveelheid energie vrygestel en die gekombineerde kern het dan ’n laer energievlak. Die energie wat vrygetel is is hoër as die energie nodig om die sterk elektriese afstoring oor te komm. Die bindingsenergie per nukleon neem met die massagetal toe tot by nikkel-62. Sterre soos die Son word aangedryf deur die fusie van vier protone in ’n heliumkern, twee positrone en twee neutrino's. Die onbeheerde fusie van waterstof in helium is bekend as ’n termonukleêre wegholeffek.
Een van die mees voorkomende voorbeelde van fusie is die vorming van helium uit deuterium ('n isotoop van waterstof met een neutron) en tritium ('n isotope van waterstof met twee neutrone. Die vergelyking vir hierdie reaksie is:
Kernfusie is die oorsprong van die energie wat in die kerne van baie sterre, insluitende ons Son, vervaardig word. Al het heelwat navorsing van kernfusie plaasgevind is dit nog nie ekonomies of krag vanuit kernfusie te genereer nie, maar dit is verwag dat in die toekoms dit moontlik sal wees.
Kernsplyting
Kernsplyting is die teenoorgestelde proses as kernfusie. Vir kerne swaarder as nikkel-62 neem die bindingsenergie per nukleon af met die massagetal. Dit is daarom moontlik dat energie vrygestel word as ’n swaar kern in twee ligter kerns opbreek.
Die proses van alfaverval is in wese ’n spesiale soort spontane kernsplyting. Dit is ’n hoogs asimmetriese splyting, want die vier deeltjies wat die alfadeeltjie uitmaak, is besonder dig aan mekaar verbind en dit maak die vervaardiging van hierdie kern in splyting besonder waarskynlik.
'n Tipiese kettingreacsie is die van Uraan-235. Wanneer 'n atoom uraan-235 'n neutron absorbeer is die atoom gesplits, is drie neutrone vervaardig en 200 MeV energie gegenereer. Indien daar genoeg uraam-235 atome in die omgewing is (die kritiese massa), is gemiddeld meer as een van hierdie neutrone gebruik om nog splitsings te veroorsaak. In hierdie omstandighede verhoog die tempo waarteen atome verdeel word eksponensieël. As dit nie beheer is nie, is daar 'n atomiese ontploffing maar as dit beheer is kan die energie deur 'n kragstasie versamel word. Die vergelyking van hierdie reaksie is:
Vervaardiging van "swaar" elemente (atoomgetal hoër as vyf)
’n Relatief klein getal elemente swaarder as helium (litium, berillium en dalk ’n bietjie boor) is met die Groot Knal geskep toe die protone en neutrone teen mekaar bots, maar al die swaarder elemente wat ons vandag ken (swaarder as koolstof), is in sterre gevorm tydens ’n reeks fusiestadiums. Al hoe swaarder elemente word geskep tydens die evolusie van sterre.
Aangesien die bindingsenergie per nukleon die grootste is in yster (56 nukleone), word energie net vrygestel tydens fusieprosesse in kleiner atome as dit. Omdat die skepping van swaarder kerne deur fusie energie verg, verlaat die natuur hom op die proses van neutronvangs. Neutrone (vanweë hul gebrek aan lading) word maklik deur ’n kern geabsorbeer. Die swaar elemente word geskep óf deur ’n "stadige" neutronvangsproses (die sogenaamde "s"-proses) óf deur ’n vinnige, of "r"-proses. Die "s"-proses vind plaas in termiese pulssterre (die sterre van die sogenaamde asimptotiese reusetak) en verg honderde tot duisende jare om die swaarste elemente, lood en bismut, te skep. Die "r"-proses vind vermoedelik in supernovas plaas omdat dit die nodige toestande daarstel van hoë temperature, hoë neutronvloei en uitgewerpte materie.
Clément Ader
Clément Ader (2 April 1841 – 3 Mei 1925) was 'n Franse uitvinder en ingenieur wat in Muret, Haute-Garonne ('n verafgeleë voorstad van Toulouse) gebore is en in Toulouse gesterf het. Hy word hoofsaaklik onthou vir sy baanbrekerswerk in die lugvaart. In 1870 was hy ook een van die baanbrekers in die sport van fietsry in Frankryk.
Elektriese en meganiese uitvindings
Ader was 'n innoveerder in beide elektriese en meganiese ingenieurswese. Hy het oorspronklik elektriese ingenieurswese studeer en in 1878 verbeterings aan die telefoon wat deur Alexander Graham Bell uitgevind is, voorgestel. Hierna was hy by die vestiging van die telefoonnetwerk in Parys gedurende 1880 betrokke. In 1881 het hy die teatrofoon uitgevind, 'n telefoniese verspreidingstelsel beskikbaar in dele van Europa wat die intekenare toegelaat het om na opera- en teateropvoerings oor die telefoonlyne te luister. In 1903 het hy 'n V8-enjin vir die Parys–Madrid-ren ontwerp, maar hoewel drie of vier vervaardig is, is nie een verkoop nie.
Vliegtuig prototipes
Na sy werk met V8-enjins, het Ader hom tot die probleem van meganiese vlug gewend en tot die einde van sy lewe baie tyd en geld daaraan gegee. Deur die studies van Louis Pierre Mouillard (1834–1897) oor die vlug van voëls te gebruik, het hy sy eerste vliegmasjien in 1886, die Ader Éole, gebou. Dit was 'n vlermuisagtige ontwerp wat deur 'n liggewig-stoomenjin van sy eie uitvinding bestuur is, met 4 silinders met 'n kragaanslag van 15 kW, wat 'n vierlem-skroef aangedryf het. Die enjin het 51 kg geweeg. Die vlerke het 'n span van 14 m gehad. Die totale gewig was 300 kg. Op 9 Oktober 1890 het Ader probeer om die Éole te vlieg. Lugvaarthistorici gee krediet aan hierdie poging as 'n aangedrewe opstyg en onbeheerde vlug in grondeffek van ongeveer 50 m (160 voet) op 'n hoogte van ongeveer 20 sentimeter. Ader het ook krediet geëis dat hy van die grond af gekom het in die Éole.
Boek oor lugvaart
Ader het 'n aktiewe voorstander van die ontwikkeling van lugvaart gebly. In 1909 publiseer hy L'Aviation Militaire, 'n baie gewilde boek wat in die vyf jaar voor die Eerste Wêreldoorlog deur 10 uitgawes gegaan het. Dit is opvallend vir sy visie van lugoorlogvoering en vir sy vooruitsig die vorm van die moderne vliegdekskip, met 'n plat vliegdek, 'n eiland-bobou, dekhysbakke en 'n hangarbaai. Sy idee vir 'n vliegdekskip is deur die Amerikaanse vloot attaché in Parys oorgedra en is gevolg deur die eerste eksperimente in die Verenigde State in November 1910.
Invloed
Ader word steeds bewonder vir sy vroeë aangedrewe vlugpogings, en sy vliegtuig het die Franse taal die woord avion gegee vir 'n swaarder-as-lug-vliegtuig. In 1938 het Frankryk 'n posseël uitgereik ter ere van hom. Airbus het een van sy vliegtuigmonteerplekke in Toulouse na hom vernoem. Daar is na Clément Ader verwys as "die vader van lugvaart".
Mokamolerivier
Die Mokamolerivier is 'n rivier wat in Limpopo, Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Mogalakwenarivier wat in die Limpopo invloei.